SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie funkcjonowania rozwiązań w zakresie skomputeryzowanego nadzoru nad przemieszczaniem wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy oraz w sprawie stosowania zasad współpracy administracyjnej w obszarze akcyz zgodnie z art. 8 ust. 3 decyzji nr 1152/2003/WE, art. 45 ust. 1 dyrektywy 2008/118/WE, art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2073/2004 i rozporządzeniem Rady (UE) nr 389/2012 /* COM/2013/0850 final */





SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie funkcjonowania rozwiązań w zakresie skomputeryzowanego nadzoru nad przemieszczaniem wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy oraz w sprawie stosowania zasad współpracy administracyjnej w obszarze akcyz zgodnie z art. 8 ust. 3 decyzji nr 1152/2003/WE, art. 45 ust. 1 dyrektywy 2008/118/WE, art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2073/2004 i rozporządzeniem Rady (UE) nr 389/2012 SPIS TREŚCI SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY........... 1 1........... Wprowadzenie.............................................................................................................. 4 2........... Streszczenie.................................................................................................................. 5 3........... Komputeryzacja przemieszczania wyrobów objętych akcyzą i nadzoru nad nimi....... 5 4........... Wydrukowana wersja elektronicznego dokumentu administracyjnego lub innego dokumentu handlowego oraz zasady obowiązujące w przypadku awarii (art. 45 ust. 1 dyrektywy Rady 2008/118/WE) 8 5........... Wyniki konsultacji dotyczących zasad współpracy administracyjnej w obszarze akcyzy 10 6........... Wniosek ogólny i przyszłe działania........................................................................... 11 1. Wprowadzenie Podatkiem akcyzowym najczęściej stosowanym w Unii Europejskiej jest akcyza na napoje alkoholowe, przetworzone wyroby tytoniowe i produkty energetyczne (paliwa silnikowe i grzewcze, takie jak olej napędowy i benzyna, energia elektryczna, gaz ziemny, węgiel i koks). Wszystkie państwa członkowskie UE stosują akcyzę w odniesieniu do tych trzech kategorii produktów, a podstawowe przepisy, w szczególności przepisy dotyczące struktury podatków i minimalnych stawek opodatkowania, są zharmonizowane na szczeblu UE, co umożliwia zapobieganie zakłóceniom konkurencji na rynku wewnętrznym, na którym nie występują już kontrole o charakterze fiskalnym przeprowadzane na wewnętrznych granicach między państwami członkowskimi. Aby system akcyzy na rynku wewnętrznym mógł funkcjonować, konieczne są ogólne przepisy mające zastosowanie w odniesieniu do poszczególnych kategorii produktów. Przepisy te dotyczą w szczególności produkcji i przechowywania wyrobów akcyzowych oraz przemieszczania tych produktów między państwami członkowskimi. Ponadto niezbędna jest właściwie funkcjonująca współpraca administracyjna między państwami członkowskimi w sprawach dotyczących akcyzy na wszystkie wspomniane produkty w celu zminimalizowania zakłóceń i zapewnienia poprawnego stosowania akcyzy w sytuacjach o charakterze transgranicznym. Wspomniane wyżej przepisy dotyczące akcyzy w odniesieniu do określonych wyrobów są zatem włączone do zbioru przepisów horyzontalnych, określonych w różnych aktach prawodawstwa UE dotyczących tych kwestii. Celem niniejszego sprawozdania jest ocena funkcjonowania tych przepisów horyzontalnych, zgodnie z odpowiednimi określonymi w przepisach obowiązkami w zakresie sprawozdawczości, w odniesieniu do następujących dwóch głównych kwestii: funkcjonowania rozwiązań w zakresie skomputeryzowanego nadzoru nad przemieszczaniem wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy; oraz stosowania zasad współpracy administracyjnej w obszarze akcyz. Niniejsze sprawozdanie stanowi zatem pierwszy istotny element oficjalnej oceny ekonomicznej, której przeprowadzenie Komisja zaplanowała na nadchodzące lata i która obejmie także cały zestaw pozostałych istotnych przepisów prawnych określonych w dyrektywie Rady 2008/118/WE w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego oraz przegląd funkcjonowania unijnego systemu przemieszczania wyrobów akcyzowych (EMCS), czyli skomputeryzowanego systemu monitorowania przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy w UE. Należy zauważyć, że strona techniczna tego zagadnienia uniemożliwia ponowne wyjaśnienie wszystkich podstawowych pojęć i warunków w niniejszym sprawozdaniu. W związku z tym zawarto w nim odniesienia do załączonego dokumentu roboczego służb Komisji i wyjaśnień umieszczonych na specjalnych stronach internetowych Komisji[1]. W załączonym dokumencie roboczym służb Komisji szczegółowo omówiono kwestie przedstawione w niniejszym sprawozdaniu. 2. Streszczenie Zgodnie z obowiązkami prawnymi nałożonymi na Komisję poprzez odpowiednie przepisy niniejsze sprawozdanie obejmuje trzy sekcje poświęcone wdrażaniu określonych horyzontalnych aspektów przepisów UE w zakresie akcyzy. Każda sekcja opiera się na kompleksowej ankiecie przeprowadzonej wśród zainteresowanych stron oraz na opiniach przedstawionych przez inne zainteresowane strony, a także na stanowisku Komisji w odniesieniu do poruszonych kwestii. Załączony dokument roboczy służb Komisji zawiera kompleksowy przegląd opinii otrzymanych podczas trzech rund konsultacji z zainteresowanymi stronami oraz najważniejsze ustalenia i opis zastosowanej metodyki. W rozdziale 3 przedstawiono sprawozdanie z wdrażania decyzji nr 1152/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym i nadzoru nad nimi. W decyzji tej ustanowiono zasady zarządzania i centralne finansowanie rozwoju systemu przemieszczania wyrobów akcyzowych (EMCS). Przeważająca większość zainteresowanych stron wskazuje, że w ramach wspomnianej decyzji zasady zarządzania funkcjonują prawidłowo i uznaje, że EMCS stanowi znaczną poprawę w stosunku do poprzedniego systemu opartego na dokumentach papierowych. Zainteresowane strony przedstawiły jednak szereg przydatnych sugestii dotyczących ulepszeń, w szczególności w odniesieniu do powiązania EMCS z aplikacjami celnymi. Komisja uwzględni te sugestie do celów przyszłych prac prawnych i technicznych. W rozdziale 4 omówiono wymóg art. 45 ust. 1 dyrektywy 2008/118/WE, zgodnie z którym Komisja ma obowiązek przedstawić sprawozdanie dotyczące procedur awaryjnych EMCS i wydruku elektronicznego dokumentu administracyjnego. Zainteresowane strony były na ogół zadowolone z funkcjonowania zasad ustalonych na mocy dyrektywy 2008/118/WE, ale wezwały do utworzenia standardowych wzorów dokumentów awaryjnych w celu zapewnienia łatwego rozpoznawania tych dokumentów jako dokumentów awaryjnych przez wszystkie zainteresowane strony. Komisja rozważy uwzględnienie tych sugestii w ramach przyszłego przeglądu rozporządzenia Komisji (WE) nr 684/2009. W rozdziale 5 zawarto podsumowanie konsultacji przeprowadzonych z państwami członkowskimi na temat ich pierwszych doświadczeń związanych z rozporządzeniem Rady (UE) nr 389/2012 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 2073/2004. Państwa członkowskie uważają, że nowe zasady stanowią poprawę w stosunku do poprzedniego systemu opartego na formularzach elektronicznych, zapewniając lepszą kontrolę procesu działań i łatwy dostęp do archiwum informacji na temat współpracy administracyjnej. Przedstawiono szereg sugestii dotyczących ulepszeń funkcjonalności EMCS, które Komisja uwzględni podczas przyszłej zmiany EMCS i w stosownych przypadkach w odnośnych aktach wykonawczych. 3. Komputeryzacja przemieszczania wyrobów objętych akcyzą i nadzoru nad nimi W 2003 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły decyzję nr 1152/2003 dotyczącą komputeryzacji procesu przemieszczania wyrobów objętych akcyzą i nadzoru nad nimi. W decyzji tej zobowiązuje się Komisję do przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczącego jej wdrożenia. Na podstawie tej decyzji Komisja i państwa członkowskie miały doprecyzować i dopracować EMCS w latach 2004–2009. Rozpoczęcie podstawowej działalności EMCS przewidywano na dzień 1 kwietnia 2009 r. (wszystkie podmioty we wszystkich państwach członkowskich miały być w stanie zamknąć procedurę elektronicznych dokumentów administracyjnych poprzez wysyłanie elektronicznych potwierdzeń odbioru, przy równoczesnym dalszym funkcjonowaniu systemu opartego na dokumentach papierowych). Pełne stosowanie EMCS zaplanowano na dzień 1 stycznia 2010 r. (wszystkie przemieszczenia wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy miały odbywać się z zastosowaniem EMCS). Na podstawie dyskusji, które odbyły się między Komisją a wszystkimi państwami członkowskimi, oraz z uwzględnieniem dyskusji prowadzonych w ramach Komitetu ds. Podatku Akcyzowego uznano, że pierwotne plany stały się nierealistyczne. Niektóre państwa członkowskie potwierdziły, że przy wprowadzaniu EMCS wystąpiły problemy techniczne. Wystąpiły także ograniczenia prawne, ponieważ dyskusje prowadzone w Radzie na temat wniosku dotyczącego dyrektywy, która stanowiłaby podstawę prawną dla EMCS, trwały dłużej niż tego pierwotnie oczekiwano. Komisja zaproponowała zatem przegląd planów wdrożenia EMCS i zasugerowała następujące 2 warianty: 1) opóźnienie wdrożenia i upowszechnienia EMCS o jeden rok (do dnia 1 kwietnia 2010 r.) bez zmiany strategii określonej w specyfikacjach dotyczących jego faz i zakresu; 2) pozwolenie tym państwom członkowskim, które będą na to przygotowane, na rozpoczęcie wdrażania i stosowania EMCS między tymi państwami przed kwietniem 2010 r. (np. w dniu 1 września 2009 r.). Podczas 25. posiedzenia Grupy ds. Polityki Celnej (które odbyło się dnia 2 lipca 2008 r.) dyrektorzy generalni odpowiedzialni za podatek akcyzowy opowiedzieli się zdecydowaną większością głosów za scenariuszem nr 1. W kwietniu 2010 r. zrealizowano pierwszą fazę operacyjną EMCS, która przebiegała równolegle z funkcjonowaniem systemu opartego na dokumentach papierowych stosowanego od 1993 r. Od dnia 1 stycznia 2011 r. EMCS całkowicie zastąpił poprzedni system oparty na dokumentach papierowych. W dniu 1 stycznia 2012 r. zrealizowano drugą fazę operacyjną EMCS. Faza ta objęła rejestrowanie działań kontrolnych, zgłaszanie zdarzeń podczas przemieszczania oraz wymianę informacji w ramach współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi. Komisja przeprowadziła trzy ankiety wśród podmiotów gospodarczych i organów administracji państw członkowskich dotyczące różnych aspektów EMCS. W niniejszej sekcji przedstawiono wyniki przeprowadzonej ankiety dotyczącej niektórych aspektów wdrażania decyzji. Wyniki pozostałych ankiet omówiono w kolejnych rozdziałach niniejszego sprawozdania. Otrzymano 131 odpowiedzi na pytania zawarte w tej ankiecie, w tym odpowiedzi od 104 indywidualnych podmiotów gospodarczych i europejskich federacji handlowych oraz 27 odpowiedzi od 23 państw członkowskich. Przeważająca większość zainteresowanych stron uważa, że cele decyzji zostały zasadniczo zrealizowane w stopniu zadowalającym. Zainteresowane strony zgłosiły, że zasady zarządzania określone we wspomnianej decyzji funkcjonują prawidłowo: projekt EMCS zapewnił wystarczające informacje wszystkim zainteresowanym stronom, a proces decyzyjny zasadniczo spełnia oczekiwania. Komisja nie zaproponuje zatem przeglądu decyzji. Podmioty gospodarcze są ogólnie zadowolone z obecnych mechanizmów przeprowadzania konsultacji w odniesieniu do projektu EMCS, w oparciu o działanie Grupy Kontaktowej ds. Akcyzy (Excise Contact Group, ECG). Niektóre podmioty gospodarcze opowiedziały się jednak za organizowaniem większej liczby posiedzeń tej grupy i za szerszym omówieniem kwestii praktycznych. Podmioty gospodarcze chciałyby także, aby Komisja częściej przeprowadzała ankiety dotyczące EMCS ukierunkowane na przedsiębiorców. Komisja zbada, w jaki sposób można najlepiej spełnić te prośby. Przeważająca większość wszystkich zainteresowanych stron jest także zdania, że EMCS stanowi znaczną poprawę w stosunku do poprzedniego systemu opartego na dokumentach papierowych. Znajduje to także potwierdzenie w wyjątkowo niskich poziomach błędów technicznych (błędy techniczne występują w przypadku mniej niż 1 % przemieszczeń) i bardzo krótkich terminach koniecznych do zakończenia procedury przemieszczania wyrobów akcyzowych (trwających średnio 6,8 dnia od dnia zatwierdzenia elektronicznego dokumentu administracyjnego do dnia wysłania potwierdzenia odbioru w miejscu przeznaczenia). Niektóre aspekty EMCS nadal wymagają jednak uwagi. Powiązania między EMCS a aplikacjami celnymi nie funkcjonują w stopniu zadowalającym i wymagają ręcznych zabiegów ze strony podmiotów gospodarczych i organów administracji państw członkowskich. Chodzi w szczególności o powiązanie z wywozem w przypadku, gdy procedura wywozu rozpoczyna się w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie będące siedzibą podmiotu gospodarczego, którego dotyczy akcyza, lub gdy wyroby opuszczają Unię Europejską z innego państwa członkowskiego. Zasady postępowania w przypadku wyjątków od normalnej kolejności zdarzeń w trakcie przemieszczenia nie zawsze są dobrze określone, co prowadzi do niepewności prawa oraz dodatkowych obciążeń dla podmiotów gospodarczych i państw członkowskich. Podmioty gospodarcze nadal doświadczają niekiedy opóźnień wynikających ze spóźnionego rozpowszechniania informacji o zezwoleniach dla podmiotów gospodarczych w innych państwach członkowskich. Niektórzy odbiorcy i niektóre państwa członkowskie działające jako państwa członkowskie przeznaczenia nadal napotykają problemy w zakresie jakości danych otrzymanych od nadawców. W celu rozwiązania problemów dotyczących powiązań z systemami celnymi opracowana zostanie przyszła wersja EMCS, w której uwzględnione zostaną ulepszone powiązania z systemami celnymi. Komisja będzie również dążyć do włączenia specjalnych wymogów dotyczących wyrobów akcyzowych do nowych aplikacji celnych, które będą rozwijane w celu pełnego wdrożenia unijnego kodeksu celnego. W związku z tym przeprowadzona zostanie również rewizja przepisów dyrektywy 2008/118/WE odnoszących się do procedur celnych. Komisja bada sposoby poprawy postępowania w przypadku wyjątków z zamiarem włączenia nowej funkcji do przyszłej wersji EMCS. Może to wymagać rewizji dyrektywy 2008/118/WE w celu wyjaśnienia i rozszerzenia obowiązujących przepisów w tym obszarze. Komisja przyjęła nowe rozporządzenie wykonawcze (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 612/2013), które przewiduje dystrybucję zezwoleń dla podmiotów gospodarczych wśród państw członkowskich w czasie rzeczywistym. Dystrybucja w czasie rzeczywistym zostanie wprowadzona najpóźniej do dnia 1 stycznia 2015 r. Komisja współpracuje z państwami członkowskimi nad ulepszeniem testów zgodności aplikacji EMCS w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia problemów ze względu na nieprawidłowe dane. Ponadto do zainteresowanych stron zwrócono się o zaproponowanie środków umożliwiających pomiar funkcjonowania EMCS w przyszłości. Zainteresowane strony w znacznym stopniu zgadzają się co do wskaźników, które mają w przyszłości podlegać pomiarowi, takich jak: czas potrzebny na zamknięcie przemieszczenia; czas potrzebny na odpowiedź na wnioski o współpracę administracyjną; odsetek przemieszczeń z błędami; odsetek przemieszczeń wywozowych, które należy zamknąć ręcznie; wymierne ograniczenie obciążenia administracyjnego / poprawa w zakresie poboru dochodów. Pomiary opisane w pkt 1–3 powyżej zasadniczo można uzyskać automatycznie. Punkty 4 i 5 będą wymagać dalszych badań w celu ustalenia najlepszych środków gromadzenia tych informacji. Komisja przygotowuje rozporządzenie wykonawcze dotyczące statystyk na podstawie art. 34 rozporządzenia Rady (UE) nr 389/2012 i uwzględni te zalecenia, przygotowując rozporządzenie wykonawcze i dokonując przeglądu funkcjonowania CS/MISE jako części składowej EMCS[2]. 4. Wydrukowana wersja elektronicznego dokumentu administracyjnego lub innego dokumentu handlowego oraz zasady obowiązujące w przypadku awarii (art. 45 ust. 1 dyrektywy Rady 2008/118/WE) Niniejszy rozdział sprawozdania przygotowano na podstawie art. 45 ust. 1 dyrektywy Rady 2008/118/WE, który stanowi, że Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące procedur awaryjnych EMCS objętych art. 26 i 27 dyrektywy oraz wydruku dokumentu towarzyszącego przewidzianego w art. 21 ust. 6 dyrektywy. W celu przygotowania niniejszego sprawozdania Komisja przeprowadziła ankietę skierowaną do państw członkowskich i przedstawicieli przedsiębiorców, aby uzyskać pomoc w ocenie skuteczności i przydatności tych zasad. Zadano również szereg pytań dotyczących EMCS ogólnie w celu ukierunkowania dalszych badań. Otrzymano łącznie 104 odpowiedzi na kwestionariusz, a wśród respondentów można wskazać dwie różne próby: próbę obejmującą państwa członkowskie i próbę obejmującą przedsiębiorców. Odpowiedzi na kwestionariusz stanowią cenny wgląd w obecną procedurę awaryjną i możliwe problemy związane z wydrukiem dokumentu towarzyszącego. Zdecydowana większość respondentów w próbie obejmującej państwa członkowskie oraz w próbie obejmującej przedsiębiorców była zadowolona z procedury awaryjnej w jej obecnej formie. Większość respondentów w obu próbach wyraziła jednak potrzebę wprowadzenia we wszystkich państwach członkowskich znormalizowanego dokumentu awaryjnego o ustalonym układzie graficznym. Większość państw członkowskich uznała, że wzór dokumentu, który obejmowałby jedynie niezbędne dane, ograniczałby konieczność zmiany dokumentów awaryjnych wraz z każdą nową wersją EMCS. Ograniczanie konieczności stosowania procedury awaryjnej poprzez zbadanie sposobów zwiększania dostępności krajowego EMCS jest również priorytetem dla części respondentów wśród przedsiębiorców. Jeżeli chodzi o wydruk elektronicznego dokumentu towarzyszącego (e-AD), 50 % państw członkowskich uznało, że przydatne byłoby dodanie kodu kreskowego zawierającego administracyjny kod referencyjny dokumentu. Prawie 40 % respondentów w próbie obejmującej państwa członkowskie i w próbie obejmującej przedsiębiorców wyraziło potrzebę wprowadzenia znormalizowanego dokumentu. Można byłoby opracować wzór dokumentu, który zawierałby kod kreskowy. Taki wzór byłby pomocny w uznawaniu wydruku i ułatwiłby rozwiązywanie problemów językowych wynikających z istnienia wydruków we wszystkich językach urzędowych. Respondenci traktują jednak w sposób bardziej priorytetowy prace nad dokumentem awaryjnym, ponieważ w obu próbach większość z nich wskazała na potrzebę wprowadzenia znormalizowanego dokumentu awaryjnego. W odpowiedzi na pytania ogólne dotyczące EMCS zdecydowana większość respondentów zarówno w próbie obejmującej państwa członkowskie, jak i w próbie obejmującej przedsiębiorców, twierdzi, że ich doświadczenia związane z funkcjonowaniem EMCS można ocenić jako dobre do doskonałych. W celu ulepszenia systemu respondenci proponują działania takie jak umożliwienie korygowania danych w e-AD po zatwierdzeniu oraz szybsze aktualizowanie bazy danych SEED (rozproszony rejestr przedsiębiorców uprawnionych do przemieszczania towarów w ramach EMCS), aby zapewnić aktualny charakter tych danych. Bardzo ważne jest także zbadanie problemów związanych z EMCS w ramach procedury wywozu. Dalsze badania będą prowadzone na podstawie informacji zwrotnych uzyskanych dzięki kwestionariuszowi w celu dostosowania kolejnych ankiet dotyczących metod i kryteriów przyszłej oceny EMCS oraz ogólnie wdrażania dyrektywy 2008/118/WE. Komisja zaleca: · opracowanie znormalizowanych wzorów dokumentów awaryjnych o określonym układzie graficznym we wszystkich państwach członkowskich; · zbadanie możliwości zwiększenia dostępności krajowych systemów EMCS w celu uniknięcia konieczności stosowania procedury awaryjnej; · zaproponowanie wzoru dokumentu do celów wydruku e-AD. Pomogłoby to w ograniczeniu problemów językowych. Wzór ten mógłby opierać się na znormalizowanych dokumentach handlowych, takich jak list przewozowy CMR w transporcie drogowym. Wzór powinien być wprowadzony na zasadzie dobrowolności w ramach projektu pilotażowego; · odtworzenie numeru ARC[3], identyfikującego każde przemieszczenie w unikalny sposób, w postaci kodu kreskowego umieszczonego na wydruku w celu ułatwienia kontroli drogowych i w celu pomocy przedsiębiorcom w identyfikowaniu przesyłek. Komisja w stosownych przypadkach włączy powyższe zalecenia do kolejnej zmiany rozporządzenia Komisji (WE) nr 684/2009, które określa treść komunikatów elektronicznych EMCS oraz strukturę dokumentów awaryjnych. 5. Wyniki konsultacji dotyczących zasad współpracy administracyjnej w obszarze akcyzy Rozporządzenie Rady (UE) nr 389/2012 weszło w życie w lipcu 2012 r., zastępując rozporządzenie Rady (WE) nr 2073/2004. W nowym rozporządzeniu wyjaśnia się i harmonizuje zasady dotyczące rejestracji podmiotów gospodarczych, wymiany informacji, tworzenia statystyk operacyjnych oraz określa się obowiązek Komisji i państw członkowskich w zakresie utrzymania i rozwijania EMCS. Pierwsze sprawozdanie dotyczące funkcjonowania rozporządzenia przewidziane jest na 2017 r., jednakże za użyteczne uznano zebranie pierwszych reakcji państw członkowskich związanych ze stosowaniem rozporządzenia, szczególnie w kontekście EMCS, ponieważ rozporządzenie umożliwia stosowanie EMCS we wszelkich normalnych okolicznościach. Jak dotąd nowe rozporządzenie nie spowodowało dużych zmian w sposobach współpracy między państwami członkowskimi. Stało się tak nawet mimo rozszerzenia zakresu zadań i zwiększenia roli centralnego biura łącznikowego ds. akcyzy. Zastąpienie e-formularzy trzecią fazą EMCS (od stycznia 2012 r.) było bardzo udane i jest postrzegane jako ulepszenie przez zdecydowaną większość państw członkowskich. Należy jednak dokonać przeglądu obecnej zawartości i procesu działań, aby sprawdzić, czy możliwe jest wprowadzenie dalszych ulepszeń w celu spełnienia wyrażonych potrzeb biznesowych. Państwa członkowskie popierają rozwój komunikatów zwrotnych w EMCS, wraz z wprowadzeniem przepisu w odpowiednim rozporządzeniu wykonawczym, który umożliwiłby wnioskującym państwom członkowskim informowanie państw członkowskich, do których skierowano wniosek, o późniejszych działaniach podjętych przez nie na podstawie otrzymanych informacji. Część państw członkowskich poddała krytyce obecne zasady awaryjne EMCS. Przepływ dokumentów nie zawsze wiąże się z udziałem państw członkowskich i uważa się, że stanowi okazję do popełnienia oszustwa. Państwa członkowskie popierają przepływ dokumentów za pośrednictwem zainteresowanego państwa członkowskiego, odpowiadający przepływowi e-AD. Część państw członkowskich popiera wprowadzenie nowego komunikatu umożliwiającego przekazywanie informacji w przypadku, gdy podmiot gospodarczy, który jest sprawdzany, nie jest w stanie przedstawić dokumentacji dotyczącej danych wyrobów akcyzowych. Niektóre państwa członkowskie zgłaszają, że w przypadku części wniosków o współpracę administracyjną odpowiedź nie jest udzielana w terminie jednego miesiąca lub trzech miesięcy lub w ogóle nie jest udzielana. Czynnikiem przyczyniającym się do tej sytuacji może być fakt, że EMCS nie wspiera możliwości odrzucenia wniosku o współpracę administracyjną dopuszczonej w rozporządzeniu (UE) nr 389/2012 lub możliwości przedstawienia uzasadnienia takiego odrzucenia, chociaż możliwe jest odrzucenie wniosku o przekazanie historii przemieszczenia w ramach EMCS. Niektóre państwa członkowskie sugerują również, że system mógłby zostać ulepszony w celu wspierania częściowych odpowiedzi na wnioski. System SEED jest postrzegany jako system działający sprawnie oraz zasadniczo wiarygodny i aktualny. Można oczekiwać dalszych ulepszeń wraz z wprowadzeniem w życie wymogów w zakresie poziomu usług w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (WE) nr 612/2013. W przyszłości należy uwzględnić w EMCS lepsze wsparcie analizy ryzyka. Powyższe uwagi zostaną uwzględnione przez Komisję w trakcie przyszłych prac prawnych i technicznych. 6. Wniosek ogólny i przyszłe działania Przeprowadzone przez Komisję ankiety dotyczące funkcjonowania głównych zasad horyzontalnych odnoszących się do funkcjonowania rozwiązań w zakresie skomputeryzowanego nadzoru nad przemieszczaniem wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy i stosowania zasad współpracy administracyjnej w obszarze akcyzy wyraźnie pokazują, że obecne zasady działają w sposób zadowalający. Otrzymano jednak liczne przydatne sugestie dotyczące ulepszeń, szczególnie w odniesieniu do powiązania EMCS z aplikacjami celnymi oraz większej normalizacji dokumentów awaryjnych, a także szczegółowe sugestie dotyczące niektórych funkcji EMCS. Komisja zamierza zająć się nimi wspólnie z państwami członkowskimi w ramach odpowiednich prac technicznych, w tym przyjmując akty wykonawcze w stosownych przypadkach. Na tej podstawie przeprowadzona zostanie bardziej szczegółowa ocena systemu akcyzy, a w szczególności całego EMCS, oraz wdrażania dyrektywy 2008/118/WE we wszystkich jej elementach, z myślą o możliwej inicjatywie dotyczącej reformy ustawodawczej począwszy od 2015 r. [1] http://ec.europa.eu/taxation_customs/taxation/excise_duties/circulation_control/index_en.htm [2] Zadaniem tej części składowej EMCS jest pobieranie danych operacyjnych i generowanie sprawozdań statystycznych, a w związku z tym zapewnianie większości informacji do celów sprawozdawczości dotyczącej wyników. [3] Administracyjny kod referencyjny – zob. także: http://ec.europa.eu/taxation_customs/common/faq/faq_2898_en.htm, aby zapoznać się z dalszymi szczegółowymi informacjami i wyjaśnieniami.