Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/008 FI/STX Rauma) /* COM/2014/0630 final */





UZASADNIENIE KONTEKST WNIOSKU 1. Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006[1] (zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie EFG”). 2. Władze fińskie złożyły wniosek EGF/2014/008 FI/STX Rauma dotyczący wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników, które dotknęły przedsiębiorstwo STX Finland Oy w Raumie w Finlandii. 3. Komisja uznała, że informacje przedstawione przez państwo członkowskie są kompletne. Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przekazania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione. STRESZCZENIE WNIOSKU Wniosek EFG: || EGF/2014/008 FI/STX Rauma Państwo członkowskie || Finlandia Przedmiotowy region (przedmiotowe regiony) (poziom NUTS 2): || Finlandia Zachodnia (FI19) Data złożenia wniosku: || 27.5.2014 Data potwierdzenia przyjęcia wniosku: || 10.6.2014 Data wniosku o dodatkowe informacje: || 10.6.2014 Termin na przekazanie dodatkowych informacji: || 22.7.2014 Termin na przeprowadzenie oceny: || 14.10.2014 Kryteria interwencji || Art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG Główne przedsiębiorstwo || STX Finland Oy w Raumie Sektor(y) działalności gospodarczej (dział NACE Rev. 2)[2] || Dział 30 („Produkcja pozostałego sprzętu transportowego”) Liczba jednostek zależnych, dostawców i producentów na niższym szczeblu w łańcuchu dostaw: || 0 Okres odniesienia (cztery miesiące): || 7.11.2013 - 7.3.2014 Liczba zwolnień lub przypadków zaprzestania działalności w okresie odniesienia (a) || 577 Liczba zwolnień lub przypadków zaprzestania działalności przed okresem odniesienia lub po nim (b) || 57 Łączna liczba zwolnień (a + b) || 634 Łączna szacowana liczba beneficjentów objętych pomocą || 565 Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET) || 0 Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR) || 2 265 000 Budżet na realizację EFG[3] (w EUR) || 113 000 Budżet ogółem (w EUR) || 2 378 000 Wkład z EFG w EUR (60 %) || 1 426 800 OCENA WNIOSKU Procedura 4. Władze fińskie złożyły wniosek EGF/2014/008 FI/STX Rauma w terminie 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w ust. 7–9 poniżej, w dniu 27 maja 2014 r. Komisja potwierdziła otrzymanie wniosku w ciągu dwóch tygodni od daty złożenia wniosku, w dniu 10 czerwca 2014 r., oraz tego samego dnia zwróciła się do władz fińskich o przekazanie dodatkowych informacji. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Czas na otrzymanie kompletnego wniosku, wynoszący 12 tygodni, w którym Komisja powinna zakończyć swoją ocenę zgodności wniosku z warunkami przekazania wkładu finansowego, upływa w dniu 14 października 2014 r. Kwalifikowalność wniosku Przedmiotowe przedsiębiorstwa i beneficjenci 5. Wniosek dotyczy 634 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa STX Finland Oy, przy czym większość z nich była zatrudniona w należącej do przedsiębiorstwa stoczni w Raumie, zwolnienia dotknęły jednak również większy zakład znajdujący się w Turku. Przedsiębiorstwo to prowadzi działalność w sektorze gospodarki sklasyfikowanym w dziale 30 NACE Rev. 2 („Produkcja pozostałego sprzętu transportowego”). Przedsiębiorstwo dokonało zwolnień głównie w regionie Finlandii Zachodniej (FI19) zaliczanym do poziomu NUTS 2[4]. Kryteria interwencji 6. Władze fińskie złożyły wniosek zgodnie z kryterium interwencji określonym w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, które wymaga co najmniej 500 pracowników zwolnionych lub osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w czteromiesięcznym okresie odniesienia, w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, z uwzględnieniem pracowników zwolnionych u dostawców lub producentów na niższym szczeblu w łańcuchu dostaw oraz osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek. 7. Czteromiesięczny okres odniesienia rozpoczyna się w dniu 7 listopada 2013 r. i kończy się w dniu 7 marca 2014 r. 8. Wniosek dotyczy 577 pracowników zwolnionych[5] z przedsiębiorstwa STX Finland Oy w czteromiesięcznym okresie odniesienia. Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności 9. Liczbę wszystkich zwolnień uzyskano, licząc zwolnienia od daty indywidualnego zawiadomienia pracownika przez pracodawcę o zwolnieniu lub wypowiedzeniu zawartej z pracownikiem umowy o pracę. Kwalifikujący się beneficjenci 10. Oprócz wspomnianych już 577 pracowników do kwalifikujących się beneficjentów należy 57 pracowników zwolnionych po czteromiesięcznym okresie odniesienia. Wszyscy ci pracownicy zostali zwolnieni po ogłoszeniu przewidywanych zwolnień w dniu 16 września 2013 r. Można ustalić wyraźny związek przyczynowy ze zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień w okresie odniesienia. 11. Łączna liczba kwalifikujących się pracowników wynosi zatem 634. Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją 12. W celu ustanowienia związku między zwolnieniami a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją Finlandia utrzymuje, że w ostatnich latach światowy przemysł żeglugi morskiej uległ drastycznej zmianie. W wyniku gwałtownego wzrostu zamówień w okresie 2002-2008 uruchomiono nowe stocznie, głównie w Azji. Światowy kryzys gospodarczy i finansowy doprowadził jednak do zmniejszenia zamówień o połowę w latach 2007-2013. Na skutek spadku liczby zamówień i jako że Azja dokonała znacznej ekspansji na rynku stoczniowym, w sektorze tym na całym świecie odnotowuje się obecnie nadmiar mocy produkcyjnych, co z kolei wymusza silną konkurencję. 13. W konsekwencji udział UE w rynku znacznie spadł. Udział UE w sektorze stoczniowym mierzony według wielkości produkcji wyniósł 5 % w pierwszych trzech kwartałach 2013 r., w porównaniu z 13 % w 2007 r. Natomiast udział w rynku Chin, Korei Południowej i Japonii wyniósł łącznie 86 % w pierwszych trzech kwartałach 2013 r., podczas gdy w 2007 r. kształtował się on na poziomie 77 %. 14. W 2012 r. liczba zamówień na nowe statki spadła o 20 % w porównaniu z poprzednim rokiem, do 24,7 CGT (skompensowana pojemność rejestrowa brutto), co stanowi połowę całkowitej wielkości produkcji. Udział zamówień dla stoczni europejskich wyniósł 7,5 % (mierzony według CGT), natomiast w okresie 2005-2008 wynosił on między 12 a 14 %. W 2012 r. największy udział w rynku posiadały Chiny (34,6 %), Korea Południowa (28,8 %) oraz Japonia (17,8 %). Jeśli chodzi o wartość zamówień, obecnie liderem na rynku jest Korea Południowa, która otrzymała zamówienia korzystniejsze pod względem wartości i wymaganego nakładu pracy niż jej konkurenci. 15. W 2012 r. udział Europy w rynku stoczniowym mierzony wielkością produkcji wyniósł 4,6 %. Liderami na rynku były Chiny (41,1 %), Korea Południowa (27,9 %) oraz Japonia (17,5 %). W 2012 r. udział Europy mierzony pod względem ilości zamówień wyniósł 5,8 %. Chiny będące dominującą siłą na rynku posiadały udział w wysokości 35,9 %, Korea Południowa – 30,7 %, a Japonia – 14,1 %[6]. 16. W wielu krajach w Azji przemysł stoczniowy stał się elementem wpływającym na kształt krajowego rynku zatrudnienia i pozwalającym na uzyskanie dochodów w obcych walutach. Władze państw w tamtym regionie wspierają przemysł stoczniowy z uwagi na jego światowy charakter i pozytywny wpływ na zatrudnienie. W związku z tym Europa, będąca kolebką nowoczesnego przemysłu stoczniowego, w dużym stopniu ustąpiła pola krajom azjatyckim charakteryzującym się niskimi kosztami pracy. Tradycyjny przemysł stoczniowy nie opiera się na wiedzy specjalistycznej na wysokim poziomie, lecz na zorganizowanych i wymagających nakładów pracy działaniach wiążących znaczny kapitał, w przypadku których znaczenie ma pracochłonność, koszty surowców i inwestycje w wyposażenie. 17. Do chwili obecnej 6 wniosków o wsparcie z EFG dotyczyło ogólnie przemysłu stoczniowego[7]: jeden z nich miał związek z globalizacją handlu, a pozostałych pięć – ze światowym kryzysem finansowym i gospodarczym. Trzy z tych spraw dotyczą samych stoczni, natomiast pozostałe trzy mają związek z maszynami i wyposażeniem dla statków. Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności 18. Zwolnienia są spowodowane zamknięciem stoczni STX w Raumie, co doprowadziło również do utraty miejsc pracy w większej stoczni STX znajdującej się w Turku. Ta ostatnia nadal prowadzi działalność, jednak (po złożeniu wniosku dotyczącego stoczni w Raumie) została sprzedana przedsiębiorstwu German Meyer Werft i państwu fińskiemu. Rauma jest znana ze swojego przemysłu stoczniowego od 1945 r., kiedy to uruchomiono tam dwie stocznie. W 1992 r. dwie stocznie fińskie, które przetrwały kryzys przemysłu stoczniowego w latach 70. i 80. XX w., połączyły się w jedno przedsiębiorstwo Finnyards Oy. W 1998 r. stocznią zaczął zarządzać podmiot norweski, który zmienił jej nazwę na Aker Finnyards, natomiast w 2009 r. nowy właściciel z Korei nadał spółce nazwę STX Finland Oy. W pierwszym dziesięcioleciu XXI w. stocznia w Raumie odnosiła sukcesy dzięki wyspecjalizowaniu się w dostarczaniu statków pasażersko-towarowych oraz statków specjalnego przeznaczenia dla klientów fińskich i międzynarodowych, w tym dla fińskich sił zbrojnych, fińskiej służby granicznej, a nawet dla ministerstwa rybołówstwa i zasobów morskich w Namibii. We wrześniu 2011 r. stocznia podpisała list intencyjny z norweską spółką Eide Marine Semi AS dotyczący wyposażenia, zakończenia budowy i przekazania dwóch statków usługowych wykorzystywanych przy eksploatacji pól ropo- i gazonośnych. Statki zostały zaprojektowane do wykonywania różnych zadań związanych z obsługą pól ropo- i gazonośnych w trudnych warunkach panujących na szelfie kontynentalnym w Brazylii. Wartość tego zamówienia przekraczała 300 mln EUR. Jako że nie spełniono jednak warunków listu intencyjnego, wejście stoczni w Raumie na rynek brazylijski zostało w ostatnim momencie udaremnione. Na początku 2013 r. koreańska grupa STX będąca właścicielem stoczni w Turku i Raumie znalazła się w trudnej sytuacji. W kwietniu 2013 r. spółka STX Offshore & Shipbuilding – odpowiedzialna w grupie za działania związane z budową statków – skontaktowała się ze swoimi wierzycielami w celu zawarcia dobrowolnego porozumienia. W maju 2013 r. wszystkie stocznie w Europie należące do STX, w tym również stocznia w Raumie, zostały wystawione na sprzedaż, nie znaleziono jednak potencjalnego nabywcy. Latem 2013 r. sytuacja stoczni w Raumie wyglądała obiecująco, jako że przedsiębiorstwa STX Finland i Scandlines podpisały list intencyjny w sprawie budowy dwóch promów samochodowych mających obsługiwać trasę między Rostockiem i Gedser. Spółka STX Finland zakładała, że zamówienie to pozwoli na utrzymanie pełnego zatrudnienia w stoczni w Raumie do 2015 r. We wrześniu 2013 r. spółka ogłosiła jednak niespodziewanie, że działalność stoczni w Raumie w obecnej formie zostanie przerwana, a spółka skupi swoją działalność na stoczni w Turku. Prawdopodobnie decyzję taką podjęto ze względu na trudności, jakie wystąpiły w trakcie negocjacji ze spółką Scandlines. W lutym 2014 r. ostatecznie ogłoszono, że przedłużające się negocjacje ze Scandlines nie przyniosły żadnego efektu. W wyniku zamknięcia stoczni pracę straciło 700 pracowników STX Finland w Raumie i ok. 70 osób w stoczni w Turku. Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie 19. W 2013 r. w Raumie zarejestrowano średnio 3 100 bezrobotnych, w tym ponad 900 osób to pracownicy przemysłowi. W styczniu 2014 r. liczba ta wzrosła do 3 400. Po przeprowadzeniu zwolnień w STX liczba ta wzrośnie o prawie 700. W tej grupie około 500 osób to pracownicy przemysłowi. 20. Najniższą stopę bezrobocia w regionie – 7,1 % – odnotowano w 2008 r. W 2013 r. wskaźnik ten wyniósł 10,0 %, a w styczniu 2014 r. – 11,1 %. Przewiduje się, że po zamknięciu STX stopa bezrobocia wzrośnie o ponad 2 punkty procentowe. 21. Osoby bezrobotne w regionie Raumy legitymują się najczęściej wykształceniem średnim (48 %). Udział osób z wykształceniem podstawowym jest nieznacznie niższy (34 %), a 8 % posiada wykształcenie wyższe pierwszego lub drugiego stopnia. Wykształcenie wyższe trzeciego stopnia posiada 3 % bezrobotnych. Zwolnienia w STX znacznie zwiększą odsetek osób bezrobotnych z wykształceniem średnim lub podstawowym. 22. 30 % bezrobotnych w regionie to osoby w wieku powyżej 55 lat. Kolejną grupą są osoby w wieku 45-54 lat stanowiące 22 % osób pozostających bez zatrudnienia. Udział osób bezrobotnych w wieku poniżej 25 lat wynosi 11 %. Największą grupę osób zwolnionych z STX, liczącą 250 pracowników, stanowią osoby w wieku powyżej 55 lat. Znaczna będzie również liczba osób w grupie wiekowej 45-54 lata, które stracą zatrudnienie; wyniesie ona ponad 200. Ze względu na wiek zwolnionych pracowników trudniej im będzie znaleźć zatrudnienie, a część starszych pracowników będzie musiała wcześniej odejść na emeryturę. 23. Niski poziom wykształcenia oraz stosunkowo wysoki wiek zwolnionych pracowników to czynniki, które prawdopodobnie spowodują, że osoby te pozostaną długotrwale bezrobotne. W okresie między styczniem 2010 r. a majem 2014 r. liczba osób długotrwale bezrobotnych wzrosła o 23 %. W tym samym okresie liczba długotrwale bezrobotnych powyżej 55 roku życia wzrosła o 42 %. Ponieważ największymi grupami wiekowymi, które stracą pracę w STX, są osoby powyżej 55 lat i w wieku 45-54 lat, ryzyko długotrwałego bezrobocia i ich wyłączenia społecznego jest wysokie. 24. Stocznia STX w Turku w południowo-zachodniej Finlandii również zostanie objęta zwolnieniami, gdyż przewiduje się, że pracę straci około 70 zatrudnionych w niej osób, chodzi tu w szczególności o pracowników zajmujących się projektowaniem statków dla stoczni w Raumie. 25. W wyniku światowego kryzysu gospodarczego i finansowego, który utrzymywał się w regionie przez cztery lata, stopa bezrobocia w regionie Turku wynosi obecnie 12,7 % czyli jest o 5,5 punktu procentowego wyższa niż na początku 2008 r., natomiast wartość ta w skali krajowej wynosi 4 punkty procentowe. Region Turku ucierpi również na skutek zwolnień grożących w sektorze handlu i usług. 26. W chwili złożenia wniosku księga zamówień stoczni STX Finland w Turku – mającej duże znaczenie dla przemysłu żeglugi morskiej – była pusta, statek Mein Schiff 3 znajdował się na etapie wyposażania, natomiast statek Mein Schiff 4 był w fazie budowy bloków. Mein Schiff 3 zostanie przekazany stoczni TUI latem 2014 r., natomiast Mein Schiff 4 – wiosną 2015 r. Ze względu na trudności finansowe właściciela stoczni w Turku stocznia nie była w stanie przyciągnąć nowych zleceniodawców. Wydaje się, że sytuacja się zmieni po przejęciu spółki przez nowego właściciela, ponieważ spodziewane są już nowe zamówienia. 27. Na ogólną sytuację gospodarczą spółek w Finlandii południowo-zachodniej mają wpływ surowsze warunki finansowania zewnętrznego i zmniejszenie wymiany handlowej z Rosją. Przemysł oparty na technologii w regionie (ze spółką Nokia będącą w przeszłości podmiotem najbardziej obecnym na rynku) utracił część udziału w rynku krajowym. Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania Beneficjenci objęci pomocą 28. Liczba pracowników, co do których oczekuje się, że skorzystają ze środków pomocy, wynosi 565. Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco: Kategoria || Liczba beneficjentów objętych pomocą Płeć || mężczyźni: || 496 || (87,79 %) || kobiety: || 69 || (12,21 %) Obywatelstwo: || Obywatele UE: || 565 || (100,00 %) || Obywatele spoza UE: || 0 || (0,00 %) Grupa wiekowa: || osoby w wieku 15–24 lat || 7 || (1,24 %) || osoby w wieku 25-29 lat || 28 || (4,96 %) || osoby w wieku 30-54 lat || 294 || (52,04 %) || osoby w wieku 55-64 lat || 234 || (41,42 %) || osoby w wieku powyżej 64 lat || 2 || (0,35 %) Kwalifikowalność proponowanych działań 29. Dla zwolnionych pracowników objętych niniejszym wnioskiem Finlandia planuje trzy rodzaje środków: i) udzielenie im pomocy w przejściu do nowego zatrudnienia, (ii) udzielenie im pomocy w rozpoczęciu własnej działalności gospodarczej oraz (iii) zapewnienie im szkolenia lub kształcenia. Wszystkie wymienione środki składają się na skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług mających na celu ponowną integrację pracowników na rynku pracy: 30. Coaching i inne środki przygotowawcze: Bezrobotni pracownicy mogą otrzymać pomoc w zakresie technik szukania pracy, pomoc doradczą i informacyjną, zaproszenia na targi pracy, pomoc w pisaniu wniosków o zatrudnienie i życiorysu. Ta usługa zostanie zaoferowana grupom różnej wielkości. W zależności od grupy szkolenie będzie trwało od 5 do 20 dni. Prowadzone będzie również szczegółowe poradnictwo zawodowe, w którym szczególny nacisk położony będzie na współdziałanie i praktykę zawodową. Taki coaching trwać może do 40 dni. Pojedynczym osobom lub grupom będą mogli być przyznawani opiekunowie, którzy będą mogli pełnić rolę partnerów w treningu poszukiwania pracy oraz funkcjonować w pierwszych okresach nowego zatrudnienia jako mentorzy, zarówno dla pracodawców, jak i dla zatrudnionych. Jedna szukająca pracy osoba może otrzymać do 50 godzin takiego coachingu rocznie. Pracownicy mogą również korzystać z wielu ocen eksperckich. Przykładowo eksperci ocenić mogą zdolność do pracy konkretnej osoby, z uwzględnieniem aspektów związanych ze zdrowiem, kompetencji i umiejętności zawodowych, przedsiębiorczości i potencjału pracownika. Osoby poszukujące pracy mogą otrzymać możliwość przeprowadzenia trwających około 10 dni prób, podczas których mogą sprawdzić swoje zdolności zdobywania wiedzy w różnych dziedzinach. 31. Usługi dotyczące zatrudnienia i usługi biznesowe w punkcie świadczenia usług: Zwolnieni pracownicy mają do dyspozycji punkty świadczenia usług, które zajmują się nimi na etapie wdrażania projektu. Punkty świadczenia usług zostały utworzone, aby doradzać zwolnionym pracownikom od samego początku, zapewniając im bardziej zindywidualizowaną i wszechstronną pomoc niż ta, którą normalnie byłby w stanie zaoferować urząd pracy. Szczególną uwagę przykłada się do zadbania o to, by żaden z pracowników nie wpadł w spiralę długotrwałego bezrobocia. 32. Szkolenie i przekwalifikowanie: Celem szkolenia jest nabycie podstawowych lub zawodowych kwalifikacji w branży o wysokim poziomie zatrudnienia lub kształcenie ustawiczne mające na celu pogłębienie istniejących kompetencji lub poradnictwo/szkolenie przygotowujące dla osób nieposiadających przyszłego planu kariery zawodowej. Szkolenia dostosowywane są do grupy objętej pomocą i mogą przykładowo obejmować poszerzenie kompetencji związanych z sektorem technologii informacyjnych i komunikacyjnych, zarządzanie projektami, jakością i finansami oraz rozwijanie umiejętności biznesowych. Większość szkoleń zawodowych prowadzonych na potrzeby rynku pracy ma na celu uzyskanie kwalifikacji, ponadto dla odpowiednich kandydatów zorganizowane zostaną zajęcia przygotowujące do rozpoczęcia działalności gospodarczej. 33. Promocja przedsiębiorczości oraz usługi szkoleniowe i eksperckie: Promocja przedsiębiorczości rozpoczyna się wraz ze zorganizowaniem szkolenia w zakresie rynku pracy dla potencjalnych przedsiębiorców. Ponadto nowym przedsiębiorcom oferowane jest doradztwo, konsultacje, wsparcie, jak również dotacje na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Osoby zamierzające otworzyć własne przedsiębiorstwo mogą wypróbować prowadzenie działalności gospodarczej, na przykład odbywając staż w istniejącym przedsiębiorstwie. Dotacje przeznaczone na rozpoczęcie działalności gospodarczej mogą stanowić wsparcie utrzymania nowych przedsiębiorców na początkowym etapie ich działalności. Takie dotacje przyznawane by były maksymalnie na okres 18 miesięcy. 34. Badanie dotyczące przedsiębiorstw: We współpracy z przedsiębiorstwami i zakładami przemysłowymi w Raumie zostanie przeprowadzone badanie dotyczące dostępnych miejsc pracy w regionie. W wyniku badania zostaną zgromadzone aktualne dane dotyczące zapotrzebowania na personel w przedsiębiorstwach w regionie. Za pomocą tych informacji będzie można nadać właściwy kierunek poszukiwaniu pracy przez zwolnionych pracowników oraz zaplanować niezbędne szkolenia i dokonać odpowiednich ustaleń w tym względzie. Rocznie przeprowadzonych zostanie około 500 rozmów w sprawie pracy. 35. Dopłaty do wynagrodzeń: Dopłaty do wynagrodzeń mogą być dostępne dla pracodawców w sektorze publicznym lub prywatnym, którzy wyrażą chęć zatrudnienia zwolnionych pracowników oraz zapewnienia im rozsądnego wynagrodzenia oraz wszelkiego wsparcia i niezbędnego szkolenia w miejscu pracy dla osób, które rozpoczynają zatrudnienie w nowej dziedzinie. Samym pracownikom można wydać dokument, na podstawie którego ich potencjalny nowy pracodawca będzie uprawniony do otrzymania dotacji na wynagrodzenie. Kwotę i czas trwania takiej dotacji ustala się w oparciu o kompetencje i potrzeby pracownika. Mimo że nie ustawowo nie określono minimalnego czasu, na jaki przyznaje się dotacje, władze fińskie dodają, że taki środek zazwyczaj obowiązuje przez trzy miesiące. Jeśli beneficjentem jest młoda osoba poszukująca pracy, czas trwania można ograniczyć do jednego miesiąca lub dwóch tygodni. 36. Dodatki na podróż, zakwaterowanie i przeprowadzkę: Osobie poszukującej pracy można przyznać dodatek z tytułu kosztów podróży i zakwaterowania, jakie ta osoba poniosła w związku z poszukiwaniem pracy lub udziałem w szkoleniu, którego celem jest wspieranie zatrudnienia, jak również rekompensatę za koszty przeprowadzki, jeśli nowe miejsce pracy znajduje się w większej odległości niż przyjęta odległość dojazdu do pracy (43 km). Dzięki tym dodatkom osoby, które utraciły zatrudnienie, zostaną zachęcone do poszukiwania pracy na rozległym obszarze geograficznym. 37. Opisane tutaj proponowane działania stanowią aktywne środki rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej. 38. Władze fińskie dostarczyły wymaganych informacji dotyczących działań, do których podjęcia zobowiązane są przedmiotowe przedsiębiorstwa na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdziły, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań. Szacowany budżet 39. Szacowane łączne koszty wynoszą 2 378 000 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 2 265 000 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 113 000 EUR. 40. Łączna kwota wkładu finansowego ze środków EFG, którego dotyczy wniosek, wynosi 1 426 800 EUR (60 % całkowitych kosztów). Działania || Szacowana liczba uczestników || Szacunkowy koszt na uczestnika (w EUR)[8] || Szacowane łączne koszty (w EUR)[9] Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG) Coaching i inne środki przygotowawcze || 405r || 400 || 162 000 Usługi dotyczące zatrudnienia i usługi biznesowe w punkcie świadczenia usług || 550 || 360 || 200 000 Szkolenia i przekwalifikowanie || 208 || 4 900 || 1 016 000 Promocja przedsiębiorczości oraz usługi szkoleniowe i eksperckie || 60 || 6 000 || 360 000 Dotacja na rozpoczęcie działalności || 30 || 6 000 || 180 000 Badanie dotyczące przedsiębiorstw || 550 || 45 || 25 000 Razem a): || – || 1 943 000 (85,78 %) Dodatki i zachęty (Działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG) Dopłaty do wynagrodzeń || 62 || 5 000 || 310 000 Dodatki na podróż, zakwaterowanie i przeprowadzkę || 80 || 150 || 12 000 Ogółem b): || – || 322 000 (14,22 %) Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG: 1. Działania przygotowawcze || – || 2 500 2. Zarządzanie || – || 73 000 3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji || – || 25 000 4. Kontrola i sprawozdawczość || – || 12 500 Razem c): || – || 113 000 (4,75 %) Łączne koszty (a + b + c): || – || 2 378 000 Wkład z EFG (60 % łącznych kosztów) || – || 1 426 800 41. Koszty działań przedstawione w powyższej tabeli jako działania na mocy art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Władze fińskie potwierdziły, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia. 42. Władze fińskie potwierdziły, że koszty inwestycji tytułem prowadzenia działalności na własny rachunek i rozpoczęcia działalności gospodarczej nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta. Okres kwalifikowalności wydatków 43. W dniu 15 stycznia 2014 r. władze fińskie rozpoczęły świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą. Wydatki na działania, o których mowa w pkt 29-37, kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 15 stycznia 2014 r. do dnia 27 maja 2016 r. 44. Władze fińskie zaczęły ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 15 stycznia 2014 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 15 stycznia 2014 r. do dnia 27 listopada 2016 r. Komplementarność z działaniami finansowanymi z funduszy krajowych lub unijnych 45. Wymagane współfinansowanie z funduszy krajowych będzie głównie pochodziło z publicznych służb zatrudnienia należących do części administracyjnej Ministerstwa Zatrudnienia i Gospodarki. Niektóre usługi będą współfinansowane ze środków na cele operacyjne Ośrodka Rozwoju Gospodarczego, Ośrodka Transportu, Ośrodka Środowiska oraz Biura Zatrudnienia i Biura Rozwoju Gospodarczego. Zadania związane ze wsparciem technicznym będą współfinansowane ze środków na cele operacyjne Ministerstwa Zatrudnienia i Gospodarki oraz Ośrodka Rozwoju Gospodarczego, Ośrodka Transportu i Ośrodka Gospodarki. Zostaną podjęte wysiłki, aby zapewnić prefinansowanie wszystkich działań i zadań, umożliwiając jak najszybsze i najwydajniejsze uruchomienie działań objętych wsparciem z EFG w oczekiwaniu na otrzymanie wnioskowanego wkładu z EFG. 46. W ramach nowego okresu programowania EFS przygotowywany jest krajowy pakiet środków dotyczący modeli między przedsiębiorstwem zatrudniającym i przedsiębiorstwem zwalniającym. Zestaw tych środków ma na celu uzupełnienie i opracowanie działań związanych z krajowymi zmianami strukturalnymi oraz zapewniających bezpieczeństwo w czasie zmian. Kluczowym celem krajowej koordynacji jest zwiększenie efektywności i wydajności oraz uniknięcie nakładania się działań, przy jednoczesnym uwzględnieniu działań w ramach EFS jak i doświadczeń z poprzednich okresów programowania. Zamierza się między innymi opracować wspólne innowacje produktowe, określić dobre i złe praktyki, poprawić komunikację oraz ugruntować dobre wyniki przeprowadzonych projektów Działania to będzie śledziła Instytucja Zarządzająca EFG, pragnąc je wykorzystać przy okazji przyszłych wniosków EFG. 47. Władze fińskie potwierdziły, że środki opisane powyżej, na które przeznaczony jest wkład finansowy z EFG, nie będą jednocześnie wspierane finansowo z innych instrumentów finansowych Unii. Ponadto przedstawiły opis mechanizmu mającego temu zapobiec. Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi 48. Władze fińskie poinformowały, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z partnerami społecznymi, jak również innymi zainteresowanymi podmiotami. 49. Konsultacje odbywały się i nadal są prowadzone w ramach grupy roboczej powołanej przez Ministerstwo Zatrudnienia i Gospodarki powołanej na potrzeby poprowadzenia sprawy zwolnień w STX Finland. Grupa robocza składa się z przedstawicieli Ośrodka Rozwoju Gospodarczego, Transportu i Środowiska dla Satakunty, Ośrodka Rozwoju Gospodarczego, Transportu i Środowiska dla Finlandii Południowo-Zachodniej, Biura Zatrudnienia i Rozwoju Gospodarczego dla Satakunty, miasta Rauma oraz partnerów społecznych, Rady Fińskich Związków Pracowników Przemysłu (w tym Związku Zawodowego Pro, Fińskiej Unii Pracowników Sektora Metalurgii i Federacji Akademickich Inżynierów i Architektów Finlandii/Federacji Pracowników z Wyższym Wykształceniem i Pracowników Kadry Kierowniczej YTN, Unii Inżynierów w Finlandii) oraz Fińskiej Federacji Technologii, jak również przedstawicieli przedsiębiorstwa STX Finland. Systemy zarządzania i kontroli 50. Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Finlandia poinformowała Komisję, że wkład finansowy będzie zarządzany przez Ministerstwo Zatrudnienia i Gospodarki, które zarządza również funduszami EFS. To samo ministerstwo działa jako instytucja certyfikująca. Między departamentami odpowiedzialnymi za te dwie funkcje istnieje ścisły podział obowiązków i zasad sprawozdawczości. Funkcje zarządzania EFG zostały przydzielone Departamentowi zatrudnienia i przedsiębiorczości, natomiast funkcje zarządzania EFS leżą w gestii Departamentu regionalnego. W odniesieniu do obu funduszy funkcje certyfikowania leżą w gestii Działu zasobów ludzkich i administracji. Ministerstwo przygotowało podręcznik opisujący szczegółowo procedury, które należy stosować. 51. Odnośnie do audytu, organem odpowiedzialnym jest niezależny Dział audytu wewnętrznego, działający pod kierownictwem stałego sekretarza. Zadania związane z monitorowaniem i z audytem wchodzą również w zakres funkcji zarówno instytucji zarządzającej, jak i instytucji certyfikującej. Zobowiązania podjęte przez dane państwo członkowskie 52. Władze fińskie przedstawiły wszystkie niezbędne gwarancje, potwierdzające, że: – w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji; – spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych; – zwalniające przedsiębiorstwo kontynuowało działalność po dokonaniu zwolnień, wywiązało się ze zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zatroszczyło się o pracowników; – proponowane działania będą stanowiły wsparcie na rzecz indywidualnych pracowników i nie zostaną wykorzystane do restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów gospodarki; – proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych funduszy lub instrumentów finansowych UE oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania; – proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych; – wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek budżetowy 53. Środki EFG nie przekraczają maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020[10]. 54. Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG oraz po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG na kwotę 1 426 800 EUR, która stanowi 60 % całkowitych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy dla złożonego wniosku. 55. Wnioskowana decyzja o uruchomieniu EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[11]. Powiązane akty 56. Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 1 426 800 EUR do odpowiedniej linii budżetowej. 57. Równocześnie z przyjęciem wspomnianego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG. Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/008 FI/STX Rauma) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1309/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006[12], w szczególności jego art. 15 ust. 4, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[13], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku poważnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją lub w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009[14], lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy. (2) Zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 EFG nie może przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.)[15]. (3) Dnia 27 maja 2014 r. Finlandia złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami[16] w STX Finland Oy w Raumie w Finlandii i uzupełniła go o dodatkowe informacje zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG. (4) Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 1 426 800 EUR dla wniosku złożonego przez Finlandię, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z EFG, aby udostępnić kwotę 1 426 800 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności. Artykuł 2 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855. [2] Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1). [3] Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. [4] Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34). [5] W rozumieniu art. 3 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG. [6] Źródło: Sea Europe Market Monitoring 1-3Q/2013. [7] Są to: EGF/2010/001 DK/Nordjylland COM(2010)451; EGF/2010/006 PL/Cegielski-Poznań COM(2010)631; EGF/2010/025 DK/Odense Steel Shipyard COM(2011)251; EGF/2011/008 DK/Odense Steel Shipyard COM(2012)272; EGF/2011/019 ES/Galicia Metal COM(2012)451 oraz przedmiotowa sprawa EGF/2014/008 FI/STX Rauma. [8] W celu uniknięcia ułamków szacunkowe koszty za jednego pracownika zostały zaokrąglone. Zaokrąglenie nie ma jednak wpływu na całkowite koszty dla każdego środka. Pozostają one w tej samej wysokości, co w złożonym przez Finlandię wniosku. [9] Suma poszczególnych kwot nie jest równa łącznej kwocie ze względu na zaokrąglenia. [10] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884. [11] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1. [12] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855. [13] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1. [14] Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 26. [15] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884. [16] W rozumieniu art. 3 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG.