ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
UZASADNIENIE

Dnia 13 czerwca 2017 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1095/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do procedur i organów związanych z udzielaniem zezwolenia CCP oraz wymogów dotyczących uznawania CCP z państw trzecich (wniosek Komisji w sprawie EMIR II, [COM(2017) 331 final]).

Celem wniosku jest wyposażenie unii rynków kapitałowych w bardziej skuteczny i spójny system nadzoru nad CCP z myślą o dalszej integracji rynku, stabilności finansowej i równych warunkach działania. Wniosek ma na celu między innymi zapewnienie ściślejszej współpracy między właściwymi organami krajowymi w odniesieniu do nadzoru nad CCP i bankami centralnymi odpowiedzialnymi za unijne waluty. W związku z tym proponuje się utworzenie nowego organu w ramach Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) („Kolegium Wykonawcze ds. CCP”), który będzie odpowiedzialny za zadania związane ogólnie z CCP, a w szczególności za sprawowanie nadzoru nad CCP z Unii Europejskiej i z państw trzecich. W skład Kolegium Wykonawczego ds. CCP wchodzić będą członkowie stali i członkowie właściwi dla poszczególnych CCP. Do członków stałych będą należeć Naczelnik Kolegium Wykonawczego ds. CCP oraz dwóch niezależnych Dyrektorów, którzy będą działać niezależnie i obiektywnie w interesie całej Unii. Wśród członków właściwych dla poszczególnych CCP znajdzie się przedstawiciel właściwego organu krajowego państwa członkowskiego, w którym dany CCP posiada siedzibę, wyznaczonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012, a także przedstawiciel właściwego emisyjnego banku centralnego. Omawiany wniosek wzmacnia także rolę ESMA w kolegiach, przewidując, że stali członkowie Kolegium Wykonawczego ds. CCP będą brali udział w posiedzeniach kolegium w odniesieniu do CCP zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012, a posiedzeniom tym będzie przewodniczył Naczelnik Kolegium Wykonawczego ds. CCP, który będzie nimi również zarządzał.

Niniejszy dokument stanowi uzupełnienie wniosku Komisji w sprawie EMIR II. Stanowi on część pakietu środków mających na celu usprawnienie nadzoru nad rynkami finansowymi UE poprzez poprawienie funkcjonowania systemu Europejskich Urzędów Nadzoru. W niniejszym dokumencie wyraźnie przewidziano przydzielenie dodatkowego zadania Kolegium Wykonawczemu ds. CCP. To uzupełnienie jest konieczne na potrzeby skutecznego utworzenie Kolegium Wykonawczego ds. CCP przed zbliżającą się reformą Europejskich Urzędów Nadzoru.
ZAŁĄCZNIK

Wniosek dotyczący decyzji nr 1/2017 Komisji Mieszanej UE-EFTA w sprawie

uproszczenia formalności w obrocie towarowym

z dnia XX XXXX 2017

i zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie

towarowym

KOMISJA MIESZANA,

uwzględniając Konwencję z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym, w szczególności jej art. 11 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Art. 11 ust. 3 Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym („Konwencja”) upoważnia ustanowioną na jej mocy Komisję Mieszaną („Komisja Mieszana”) do wprowadzania w drodze decyzji zmian do załączników do Konwencji.

(2)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny („UKC”) oraz jego akty delegowane i wykonawcze wprowadziły nowe wymogi dotyczące danych do zgłoszeń celnych, a także zmieniły kody odnoszące się do niektórych obecnych elementów danych. Przepisy te zaczną w pełni obowiązywać w późniejszym terminie, ponieważ wymagają one aktualizacji bądź wdrożenia odpowiednich systemów teleinformatycznych, co zostanie dokonane tak jak to przewidziano w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/578 z dnia 11 kwietnia 2016 r. ustanawiającej program prac dotyczący rozwoju i wykorzystywania systemów teleinformatycznych przewidziany w unijnym kodeksie celnym.

(3)W celu zapewnienia sprawnego, skutecznego i zharmonizowanego funkcjonowania handlu między Unią a umawiającymi się stronami Konwencji, przepisy zawarte w załącznikach do Konwencji dotyczące wprowadzenia jednolitego dokumentu administracyjnego powinny być dostosowane do odpowiednich przepisów aktów delegowanych i wykonawczych unijnego kodeksu celnego, które zaczną obowiązywać dopiero na późniejszym etapie. W tym celu niezbędne są poprawki do załączników do Konwencji.

(4)Należy zatem odpowiednio zmienić Konwencję, °

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1)W tekście dodatku II załącznik 3 do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym („Konwencja”) wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem A do niniejszej decyzji.

2)W tekście załącznika III do Konwencji wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem B do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Oslo,

W imieniu Komisji Mieszanej

Przewodniczący
określającej stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz w odniesieniu do przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

do

b)proponuje zmiany lub uzupełnienia do umowy;

Artykuł 3

Posiedzenia

1.Posiedzenia Wspólnego Komitetu ds. Ułatwień w Wydawaniu Wiz odbywają się w miarę potrzeby na wniosek stron, przynajmniej raz w roku.

2.O ile nie uzgodniono inaczej, strony są gospodarzami posiedzeń na zmianę.

3.Posiedzenia Wspólnego Komitetu ds. Ułatwień w Wydawaniu Wiz są zwoływane przez współprzewodniczących.

4.Współprzewodniczący wyznaczają datę posiedzenia i wymieniają się dokumentami niezbędnymi do zapewnienia na czas jego właściwego przygotowania na trzydzieści dni przed danym posiedzeniem.

5.Strona będąca gospodarzem posiedzenia zajmuje się kwestiami logistyki.

Artykuł 4

Delegacje

Co najmniej siedem dni przed posiedzeniem strony przekazują sobie informacje o planowanym składzie swoich delegacji.

Artykuł 5

Porządek obrad

1.Nie później niż czternaście dni przed każdym posiedzeniem współprzewodniczący sporządzają wstępny porządek obrad posiedzenia. Wstępny porządek obrad obejmuje punkty, w odniesieniu do których jeden ze współprzewodniczących otrzymał, nie później niż czternaście dni przed posiedzeniem, wniosek o włączenie do porządku obrad.

2.Każda ze stron może dodawać punkty do wstępnego porządku obrad w dowolnym czasie przed posiedzeniem, jeżeli druga ze stron wyrazi na to zgodę. Wnioski o dodanie punktów do wstępnego porządku obrad są przesyłane na piśmie i uwzględniane w miarę możliwości.

3.Współprzewodniczący przyjmują ostateczny porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkt niewpisany do wstępnego porządku obrad może zostać umieszczony w porządku obrad za zgodą stron i rozpatrzony w miarę możliwości.

Artykuł 6

Protokół z posiedzenia

1.Współprzewodniczący będący gospodarzem posiedzenia możliwie jak najszybciej sporządza projekt protokołu.

2.W protokole określa się, zgodnie z ogólną zasadą, w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

a)dokumenty przedstawione Wspólnemu Komitetowi ds. Ułatwień w Wydawaniu Wiz;
w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do proponowanej decyzji Rady) ma na celu zmianę załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG tak, aby uwzględnić w nim dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu rozszerza zakres obowiązującej polityki UE na państwa EOG–EFTA (Norwegia, Islandia i Liechtenstein).

•Spójność z innymi politykami Unii

Rozszerzenie dorobku prawnego UE na państwa EOG–EFTA poprzez jego uwzględnienie w Porozumieniu EOG jest przeprowadzane zgodnie z celami i zasadami przedmiotowego Porozumienia w celu stworzenia dynamicznego i jednorodnego Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opartego na wspólnych przepisach i równych warunkach konkurencji.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Przepisy, które mają zostać uwzględnione w Porozumieniu EOG, opierają się na art. 114, 337 i 43 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

Komisja we współpracy z ESDZ przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić stanowisko UE Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednolitości rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii.

Proces uwzględnienia dorobku prawnego UE w Porozumieniu EOG jest przeprowadzany zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym potwierdza się przyjęte podejście.

•Proporcjonalność

Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu.
z dnia [...] r. w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) ma na celu zmianę załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG w celu uwzględnienia w Porozumieniu EOG rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/792 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95.

Rozporządzenie (UE) 2016/792 ma na celu ustanowienie wspólnych ram opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (HICP) oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych (HPI) na poziomie unijnym i krajowym.

Nie ustanawia się wskaźników w Liechtensteinie, który w związku z tym zwraca się z wnioskiem o zwolnienie go ze stosowania niniejszego rozporządzenia. Liechtenstein jest obecnie zwolniony z wymogu gromadzenia danych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. na podstawie dostosowania zawartego w pkt 19a lit. f) załącznika XXI do Porozumienia EOG. Liechtenstein wnosi zatem, aby zwolnienie takie dalej obowiązywało w odniesieniu do rozporządzenia (UE) 2016/792.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu rozszerza zakres obowiązującej polityki UE na państwa EOG–EFTA (Norwegia, Islandia i Liechtenstein).

•Spójność z innymi politykami Unii

Rozszerzenie dorobku prawnego UE na państwa EOG–EFTA poprzez jego uwzględnienie w Porozumieniu EOG jest przeprowadzane zgodnie z celami i zasadami przedmiotowego Porozumienia w celu stworzenia dynamicznego i jednorodnego Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opartego na wspólnych przepisach i równych warunkach konkurencji.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Przepisy, które mają zostać uwzględnione w Porozumieniu EOG, opierają się na art. 338 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

Komisja we współpracy z ESDZ przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Komisja ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić stanowisko UE Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości z następującego względu.

Cel niniejszego wniosku, a mianowicie zapewnienie jednorodności rynku wewnętrznego, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) został ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia siedziba EUNB mieści się w Londynie (Zjednoczone Królestwo).

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało Radzie Europejskiej swój zamiar wystąpienia z Unii, zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej.

W dniu 20 listopada 2017 r. pozostałe 27 państw członkowskich, przy okazji posiedzenia Rady do Spraw Ogólnych (art. 50), wybrało Paryż (Francja) jako nową siedzibę Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Podstawę zmienianego aktu stanowi art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w związku z czym akt zmieniający powinien mieć tę samą podstawę prawną.

•Wybór instrumentu

Niniejszy wniosek ustawodawczy ma na celu zmianę rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. W celu wprowadzenia odpowiedniej zmiany proponuje się zatem rozporządzenie zmieniające.

•Pomocniczość i proporcjonalność

Kwestia lokalizacji siedziby Urzędu wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Proponowany środek jest proporcjonalny do celu przedłożonego wniosku w sprawie rozporządzenia, którym jest zapisanie nowej siedziby Urzędu w rozporządzeniu (UE) nr 1093/2010.

3. WPŁYW NA BUDŻET

Przeniesienie siedziby Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego będzie miało wpływ na budżet, w szczególności w związku z kosztami wcześniejszego rozwiązania obecnej umowy najmu w Londynie w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, kosztami związanymi z samą przeprowadzką oraz kosztami zagospodarowania nowych pomieszczeń w Paryżu. Jak określono w wytycznych negocjacyjnych Rady z dnia 22 maja 2017 r. dotyczących umowy ze Zjednoczonym Królestwem określającej warunki jego wystąpienia z Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo powinno w pełni pokryć koszty szczególne związane z procesem wystąpienia, takie jak koszty przeniesienia agencji mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie.

Niewykluczone, że zanim zawarte zostanie porozumienie finansowe, niektóre z kosztów związanych z przeniesieniem EUNB będą musiały zostać najpierw sfinansowane z budżetu UE. W tym względzie Komisja we współpracy z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego oceni ewentualne dodatkowe potrzeby finansowe, które będą musiały zostać pokryte z budżetu UE. Komisja przedstawi odpowiednie wnioski Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w ramach rocznej procedury budżetowej w odniesieniu do roku 2019, a jeżeli okaże się to konieczne również w odniesieniu do roku 2018. Dotyczy to na przykład kosztów związanych z samą przeprowadzką. Ponadto koszty związane z zagospodarowaniem nowych pomieszczeń zostaną również przedstawione w ramach procedury dotyczącej nieruchomości, określonej w art. 203 rozporządzenia finansowego, która wymaga zatwierdzenia przedsięwzięcia z zakresu nieruchomości przez Parlament Europejski i Radę przed zawarciem stosownej umowy. Oczekuje się, że procedura ta zostanie uruchomiona możliwie szybko (najpóźniej na początku 2018 r.).

2017/0326 (COD)
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Około 400 000 t odtłuszczonego mleka w proszku (OMP) znajduje się obecnie w zapasach publicznych. Ilość ta odpowiada jednej trzeciej wielkości całego światowego handlu odtłuszczonym mlekiem w proszku w pierwszej połowie 2017 r. Samo istnienie tych zapasów stanowi obciążenie dla rynku.

Różnica w cenie tłuszcz–białko jest większa niż kiedykolwiek według Rady Gospodarczej Centrum Obserwacji Rynku Mleka. Stosunek ceny masła/ceny OMP oscylował przez dziesięć lat wokół średniej wynoszącej 1,4 (min. 0,8 i maks. 1,7), a od maja 2016 r. zwiększył się do obecnego poziomu blisko 4/1. Wobec tej bezprecedensowej rozbieżności cen masła i odtłuszczonego mleka w proszku pojawiają się propozycje dotyczące interwencji publicznej, w sytuacji, gdy mobilizacja mechanizmów siatki bezpieczeństwa nie jest uzasadniona z punktu widzenia rynku.

Zakupy po ustalonych cenach w ramach interwencji publicznej zostaną wznowione w marcu 2018 r. do września 2018 r., jak określono w rozporządzeniu o wspólnej organizacji rynku, w ramach ograniczenia ilościowego wynoszącego 109 000 ton rocznie.

Jako że wysoki popyt na tłuszcz mleczny stanowi, według ekspertów ds. rynku, zjawisko strukturalne, odtłuszczone mleko w proszku będzie nadal de facto produktem ubocznym o niższej waloryzacji, chyba że pojawią się nowe rynki zbytu. W takim przypadku ryzyko konieczności zakupu odtłuszczonego mleka w proszku w ramach interwencji publicznej od marca przyszłego roku jest realne. W podobnym przypadku, podczas gdy ceny skupu mleka od producentów są na zadowalającym poziomie, interwencja publiczna odeszłaby zdecydowanie od celu, jakim jest zapewnienie odpowiedniego standardu życia ludności wiejskiej.

Trzeba zatem znaleźć rozwiązanie zapobiegające sytuacji, w której OMP byłoby kupowane po ustalonej cenie w 2018 r. bez uzasadnienia z punktu widzenia rynku. W tym celu ograniczenie stosowane do interwencji publicznej po ustalonej cenie w 2018 r. należy ustalić na poziomie zero. Doprowadziłoby to do otwarcia procedury przetargowej od dnia 1 marca 2018 r., kiedy to rozpoczyna się okres interwencji publicznej, w ramach której Komisja, w drodze głosowania na forum Komitetu Regulacyjnego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, podejmowałaby decyzję w poszczególnych przypadkach co do wielkości i ceny zakupu.

Aby środek określony w niniejszym rozporządzeniu wywarł bezpośredni wpływ na rynek, a podmioty rynkowe mogły zostać poinformowane w odpowiednim czasie przed rozpoczęciem kolejnej kampanii interwencji, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu.
Cele wniosku nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie. Agencja jest organem Unii, ustanowionym na mocy prawa Unii, a co za tym idzie, żadne państwo członkowskie nie może samo podjąć decyzji o dopuszczeniu do uczestnictwa państw trzecich. Decyzja taka powinna natomiast być regulowana umową międzynarodową, do której przystąpi Unia. Umowa ograniczona jest do kwestii, które są niezbędne, by umożliwić Szwajcarii uczestnictwo w Agencji.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 3 i 4,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, że należy podjąć rokowania w celu zawarcia z Konfederacją Szwajcarską umowy określającej warunki jej uczestnictwa w Agencji Europejskiego GNSS,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Komisję do podjęcia, w imieniu Unii, rokowań w sprawie umowy międzynarodowej z Konfederacją Szwajcarską, dotyczącej warunków uczestnictwa Konfederacji Szwajcarskiej w Agencji Europejskiego GNSS.

Artykuł 2

Wytyczne negocjacyjne określono w załączniku.

Artykuł 3

Rokowania są prowadzone w konsultacji z [to be added by the Council: name of the Committee composed of the representatives of the Member States].

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia r.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Po rozpatrzeniu wniosków Komisja stwierdza, że w przypadku niektórych nowych produktów niewymienionych obecnie w załączniku do rozporządzenia Rady (UE) nr 1388/2013 uzasadnione jest otwarcie autonomicznych kontyngentów taryfowych. W odniesieniu do niektórych innych produktów zaistniała konieczność dodania daty upływu ważności lub zwiększenia pierwotnej wielkości kontyngentu.

Aby uwzględnić zapotrzebowanie przemysłu UE, rozporządzenie to jest aktualizowane co pół roku. Komisja, wspomagana przez Grupę ds. Aspektów Ekonomicznych Taryf Celnych („ETQG”), rozpatrzyła wszystkie złożone przez państwa członkowskie wnioski o autonomiczne kontyngenty taryfowe.

W przypadku niektórych produktów, których produkcja w Unii Europejskiej jest niewystarczająca, aby zaspokoić potrzeby wykorzystującego je przemysłu unijnego, konieczne jest ustanowienie autonomicznych kontyngentów taryfowych w UE. Kontyngenty taryfowe UE powinny być otwierane z zastosowaniem zerowych lub obniżonych stawek ceł dla odpowiednich ilości, w taki sposób, aby nie powodowało to zakłócenia rynków tych produktów.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Wniosek nie ma negatywnego wpływu na kraje korzystające z preferencyjnych umów handlowych z UE ani na kraje kandydujące i potencjalne kraje kandydujące do takich preferencyjnych umów z UE (np. ogólny system preferencji taryfowych, program dla państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, oraz umowy o wolnym handlu).

•Spójność z innymi politykami Unii

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji UE. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

•Proporcjonalność

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. Zgodnie z komunikatem Komisji dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych przewidywany środek jest zgodny z zasadami uproszczenia procedur obowiązujących podmioty prowadzące działalność w zakresie handlu zagranicznego. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, zgodnie z art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE).