Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) /* COM/2014/0126 final - 2014/0069 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) została powołana na mocy Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego (konwencji CSBT). Unia Europejska jest współpracującym podmiotem niebędącym członkiem CCSBT od 2006 r. i zgodnie z przyjętą w 2003 r. rezolucją dotyczącą ustanowienia statusu współpracującego podmiotu niebędącego członkiem rozszerzonej komisji i rozszerzonego komitetu naukowego jest zobowiązana do wykonywania ich decyzji. Zgodnie z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii na forum regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, np. w przypadku gdy mają one przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ich ramy instytucjonalne, musi zostać przyjęte decyzją Rady na wniosek Komisji. Takie stanowiska na forum RFMO ustala się obecnie zgodnie z zasadą dwupoziomowego podejścia. Decyzja Rady określa podstawowe zasady i kierunki stanowiska Unii w perspektywie wieloletniej, przy czym podlega ono następnie dostosowaniu na potrzeby każdego dorocznego posiedzenia za pomocą nieoficjalnych dokumentów Komisji, które podlegają omówieniu w ramach grupy roboczej Rady. W odniesieniu do CCSBT w decyzji Rady 13424/09 z dnia 9 października 2009 r. przewidziano dokonanie przeglądu stanowiska Unii przed dorocznym posiedzeniem w 2014 r. W związku z powyższym, celem niniejszego wniosku jest ustalenie stanowiska Unii w ramach CCSBT na lata 2014–2019, a tym samym zastąpienie decyzji Rady 13424/09 obejmującej lata 2009–2014. Celem tej zmiany jest włączenie zasad i kierunków działań nowej wspólnej polityki rybołówstwa ustanowionych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013[1], biorąc pod uwagę cele komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa[2]. Ponadto stanowisko Unii zostało dostosowane do traktatu lizbońskiego. Stanowisko zostało także dostosowane w maksymalnym możliwym zakresie, biorąc pod uwagę uwarunkowania różnych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Podobnie jak w przypadku aktualnego stanowiska w kolejnym stanowisku zawarto zasady i kierunki działania. Ponadto na wniosek państw członkowskich włączono standardowy proces doprecyzowania z roku na rok stanowiska Unii w celu bardziej aktualnego dostosowywania stanowisk. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Zewnętrzny wymiar wspólnej polityki rybołówstwa stanowił część oceny skutków wniosków w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa. Zasady i kierunki działania uzgodnione dla nowej wspólnej polityki rybołówstwa zostały po prostu przetransponowane do zmienionego stanowiska. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Poniższa decyzja została podjęta w oparciu o Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w powiązaniu z art. 218 ust. 9, który określa, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje decyzję ustalającą stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne. Ma to zastosowanie do stanowiska, które ma zostać zajęte przez Komisję w imieniu Unii na forum CCSBT. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013[3] stanowi podstawę prawną ustanowienia zasad, które mają znaleźć odzwierciedlenie w tym mandacie negocjacyjnym. Poniższa decyzja zastępuje decyzję Rady 13424/09 obejmującą lata 2009–2014 i obejmuje lata 2014–2019. 2014/0069 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Artykuł 38 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z jego art. 39 stanowi, że jednym z celów wspólnej polityki rybołówstwa jest zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw. (2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013[4] stanowi, że Unia zapewnia, iż działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury jest zgodna z zasadą zrównoważonego rozwoju środowiska w perspektywie długoterminowej i jest zarządzana w sposób, który jest zgodny z celami dotyczącymi osiągnięcia korzyści gospodarczej, społecznej i w zakresie zatrudnienia, oraz przyczynia się do bezpieczeństwa dostaw żywności. W rozporządzeniu zapisano również, że Unia stosuje wobec zarządzania rybołówstwem podejście oparte na zasadzie ostrożnego zarządzania zasobami i dąży do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi również, że Unia dąży do podjęcia środków zarządzania i ochrony opartych na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym; do propagowania metod połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów oraz do unikania i ograniczenia w największym możliwym stopniu przypadkowych połowów; do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne oraz do stopniowego wyeliminowania odrzutów. Ponadto rozporządzenie przewiduje wyraźnie, że zasady te muszą być stosowane przez Unię w ramach polityki zewnętrznej. (3) Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) została powołana na mocy Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego (konwencji CSBT). Unia Europejska jest współpracującym podmiotem niebędącym członkiem CCSBT od 2006 r. i zgodnie z przyjętą w 2003 r. rezolucją dotyczącą ustanowienia statusu współpracującego podmiotu niebędącego członkiem rozszerzonej komisji i rozszerzonego komitetu naukowego jest zobowiązana do wykonywania ich decyzji. CCSBT może na podstawie dowodów naukowych podejmować decyzje mające na celu utrzymanie populacji tuńczyka południowego na poziomach, które zapewnią długotrwałe zrównoważenie tych zasobów. Środki takie mogą stać się wiążące dla Unii. (4) Zgodnie z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Wspólnoty w regionalnych organizacjach ds. zarządzania rybołówstwem, w przypadku gdy mają one przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ich ramy instytucjonalne, musi zostać przyjęte decyzją Rady na wniosek Komisji. (5) W związku ze zmianami zachodzącymi w zasobach połowowych w obszarze objętym konwencją CSBT oraz związaną z tym koniecznością ustalenia stanowiska unijnego, które uwzględniłoby te zmiany, w tym nowe informacje statystyczne, biologiczne i inne przedstawione przed lub w trakcie dorocznego posiedzenia CCSBT, należy ustanowić procedury, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 TUE, w celu corocznego doprecyzowania stanowiska Unii, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Stanowisko, jakie Unia Europejska ma zająć na dorocznym posiedzeniu CCSBT w przypadku gdy organ ten ma przyjąć decyzje mające skutki prawne, jest określone w załączniku I do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć na dorocznym posiedzeniu CCSBT, odbywa się zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji. Artykuł 3 Stanowisko Unii określone w załączniku I do niniejszej decyzji podlega ocenie i w stosownych przypadkach modyfikacji dokonywanej przez Radę na wniosek Komisji, najpóźniej do dnia dorocznego posiedzenia CCSBT w 2019 r. Artykuł 4 Niniejsza decyzja zastępuje decyzję Rady 13424/09 z dnia 9 października 2009 r. Artykuł 5 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem XXX r. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzje Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22). [2] COM(2011) 424 z 13.7.2011. [3] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzje Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22). [4] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzje Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22). ZAŁĄCZNIKI do Wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) ZAŁĄCZNIK I Stanowisko Unii na forum Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego 1. Zasady W ramach CCSBT Unia Europejska: a) działa zgodnie ze swoimi celami w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności poprzez stosowanie zasady ostrożnego zarządzania zasobami gwarantującego zapewnienie zrównoważonej eksploatacji na poziomach pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów gatunków objętych regulacjami CCSBT, a także aby wspierać wdrażanie opartego na ekosystemie podejścia do zarządzania rybołówstwem, ograniczyć wpływ działalności połowowej na środowisko, uniknąć i w jak największym stopniu ograniczyć przypadkowe połowy oraz stopniowo wyeliminować odrzuty, a także zminimalizować wpływ działalności połowowej na ekosystemy morskie, jak również aby poprzez promowanie opłacalnego ekonomicznie i konkurencyjnego unijnego rybołówstwa zapewniać odpowiedni standard życia osobom zależnym od działalności połowowej i uwzględniać interesy konsumentów; b) zapewnia zgodność środków przyjętych w ramach CCSBT z celami konwencji o ochronie tuńczyka południowego (konwencji CSBT); c) gwarantuje zgodność środków podejmowanych w ramach CCSBT z prawem międzynarodowym, a w szczególności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, porozumienia ONZ w sprawie ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi oraz Porozumienia o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu, a także porozumienia FAO o środkach stosowanych przez państwo portu z 2009 r.; d) propaguje spójność stanowisk na forach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, oraz, w stosownych przypadkach, z regionalnymi konwencjami morskimi w tym samym obszarze; e) dąży do osiągnięcia synergii z prowadzoną przez siebie polityką w ramach dwustronnych stosunków z państwami trzecimi w dziedzinie rybołówstwa oraz gwarantuje spójność z innymi politykami zwłaszcza w zakresie stosunków zewnętrznych, środowiska, handlu, rozwoju, badań naukowych i innowacyjności oraz innymi; f) zapewnia przestrzeganie międzynarodowych zobowiązań Unii; g) działa zgodne z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa[1]. 2. Kierunki działania W stosownych przypadkach Unia Europejska stara się wspierać podejmowanie przez CCSBT następujących działań: a) środków ochrony i zarządzania w odniesieniu do zasobów rybnych w obszarze konwencji CSBT w oparciu o najlepszą dostępną wiedzę naukową, w tym poprzez regulacje prawne dotyczące całkowitych dopuszczalnych połowów i kwot lub nakładu połowowego gatunków objętych uregulowaniami CCSBT, które pozwoliłyby najpóźniej do 2020 r. osiągnąć lub utrzymać produkcję na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. W razie konieczności należy rozważyć zastosowanie szczególnych środków w odniesieniu do stad ryb zagrożonych z powodu przełowienia w celu utrzymania nakładu połowowego na poziomie zgodnym z dostępnymi uprawnieniami do połowów; b) środków mających na celu zapobieganie, powstrzymywanie i eliminowanie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów na obszarze objętym konwencją CSBT, w tym prowadzenia wykazu statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy; c) środków monitorowania, kontroli i nadzoru na obszarze objętym konwencją CSBT w celu zapewnienia skuteczności kontroli i zgodności ze środkami przyjętymi w ramach CCSBT; d) środków mających na celu zminimalizowanie negatywnego wpływu działalności połowowej na morską różnorodność biologiczną oraz ekosystemy morskie, w tym środków ochronnych w odniesieniu do wrażliwych ekosystemów morskich w obszarze objętym konwencją CSBT zgodnie z rezolucjami Zgromadzenia Ogólnego NZ, z uwzględnieniem środków, których celem jest zapobieżenie w jak największym stopniu przypadkowym połowom oraz ich ograniczenie, zwłaszcza w odniesieniu do gatunków ekologicznie pokrewnych, oraz stopniowe wyeliminowanie odrzutów; e) środków mających na celu zakaz połowów służących jedynie do pozyskiwania płetw rekinów oraz ustanowienie wymogu wyładunku wszystkich rekinów ze wszystkimi płetwami naturalnie połączonymi z korpusem; f) opracowania wspólnego podejścia wraz z innymi regionalnymi organizacjami zarządzania rybołówstwem zaangażowanymi w zarządzanie rybołówstwem, a w szczególności połowami tuńczyka; g) dodatkowych środków technicznych w oparciu o opinie organów pomocniczych CCSBT. ZAŁĄCZNIK II Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć na dorocznym posiedzeniu Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego Przed każdym dorocznym posiedzeniem Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) należy podjąć niezbędne kroki, aby stanowisko wyrażone w imieniu Unii uwzględniało najnowsze statystyczne, biologiczne i inne istotne informacje przekazane Komisji Europejskiej, zgodnie z zasadami i kierunkami działania określonymi w załączniku I. W tym celu i w oparciu o te informacje Komisja Europejska przekazuje Radzie lub jej organom przygotowawczym w odpowiednim terminie przed każdym dorocznym posiedzeniem CCSBT pisemny dokument zawierający szczegółowe określenie stanowiska Unii do dyskusji i w celu zatwierdzenia szczegółów stanowiska, które ma być przedstawione w imieniu Unii Europejskiej. Jeżeli w trakcie dalszych spotkań, w tym koordynacji na miejscu, nie jest możliwe osiągnięcie porozumienia, tak aby stanowisko Unii uwzględniało nowe elementy, sprawa jest kierowana do Rady lub jej organów przygotowawczych. [1] Por. dokument 7086/12 PECHE 66.