DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW towarzyszący dokumentowi Projekt wniosku w sprawie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 273/2004 w sprawie prekursorów narkotykowych /* SWD/2012/0278 final */





Zastrzeżenie dotyczące odpowiedzialności: Niniejsze streszczenie obowiązuje jedynie służby Komisji zaangażowane w przygotowanie dokumentu i nie przesądza o ostatecznej formie decyzji podjętej przez Komisję. DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW towarzyszący dokumentowi Projekt wniosku w sprawie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 273/2004 w sprawie prekursorów narkotykowych 1. Opis problemu 1.1. Dlaczego nieskuteczne zapobieganie nielegalnemu wykorzystywaniu bezwodnika octowego stanowi problem? Prekursory narkotykowe są chemikaliami, które mają liczne zgodne z prawem zastosowania, ale mogą być również użyte do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych. Aby nie trafiały one z legalnego handlu do nielegalnej produkcji narkotyków, utworzono szczegółowe ramy regulacyjne (zarówno na szczeblu międzynarodowym[1], jak i w UE[2]) w celu identyfikowania podejrzanych transakcji. Nieskuteczne zapobieganie nielegalnemu wykorzystywaniu bezwodnika octowego, podstawowego prekursora narkotykowego do produkcji heroiny, uznano w ostatnich latach za największy problem z punktu widzenia obowiązującego prawodawstwa w dziedzinie rynku wewnętrznego, dotyczącego prekursorów narkotykowych[3]. Bezwodnik octowy pochodzący z legalnego handlu w Europie jest przemycany do Afganistanu będącego głównym światowym źródłem heroiny, której w samej tylko Europie zużywa się prawie 20 %. Czynniki leżące u podstaw problemu i jego konsekwencje przedstawiono poniżej: CZYNNIK || PROBLEM || SKUTKI BEZPOŚREDNIE || SKUTKI POŚREDNIE W 2008 r. w UE skonfiskowano lub zatrzymano 241 ton bezwodnika octowego, które wystarczyłyby do wytworzenia około 150–223 ton heroiny, co stanowi około 50 % rocznej afgańskiej produkcji heroiny. Chociaż statystyki wykazały w latach 2009-2010 gwałtowny spadek ilości bezwodnika octowego zatrzymanego lub skonfiskowanego w UE[4], wiele państw członkowskich i Międzynarodowy Organ Kontroli Środków Odurzających (INCB), obawiają się, że mechanizmy rozporządzenia (WE) nr 273/2004 dotyczące kontroli bezwodnika octowego nie są wystarczające. 1.2. Kogo to dotyczy? Problem dotyczy państw członkowskich, gdy prowadzą działania w zakresie egzekwowania przepisów oraz gdy ponoszą koszty ochrony zdrowia związane z zażywaniem heroiny. Ponadto istotne są koszty społeczne wynikające z przestępstw związanych z narkotykami. Obywatele UE są zagrożeni ze względu na dostawy heroiny wyprodukowanej z nielegalnie pozyskiwanego bezwodnika octowego, a także z powodu przestępczości związanej z narkotykami. Przedsiębiorstwa produkujące bezwodnik octowy lub handlujące nim mogą mieć do czynienia z (próbami) nielegalnego pozyskania tej substancji na każdym etapie produkcji lub handlu. Oprócz zabezpieczenia swoich zakładów oraz procesów przed kradzieżą, muszą one zarejestrować swoje zakłady we właściwych organach oraz zachować czujność i krytycznie oceniać, czy ich klienci wykorzystują substancję wyłącznie do zadeklarowanego legalnego celu[5]. Podejrzane transakcje muszą być zgłaszane właściwym organom. Użytkownicy końcowi (którzy dokonują zakupów bezwodnika octowego wyłącznie do celów produkcji) mają bardziej ograniczone obowiązki: nie muszą się rejestrować, ale w momencie składania zamówienia muszą dostarczać deklarację klienta. 2. Analiza pomocniczości Rozporządzenie (WE) nr 273/2004 w sprawie prekursorów narkotykowych oparte jest na art. 114 TFUE (wcześniej art. 95 TWE). Rozporządzenie ustanowiło wspólne wymogi dotyczące monitorowania i kontrolowania handlu prekursorami narkotykowymi w celu zagwarantowania wolnego i legalnego handlu tymi chemikaliami w UE. Mimo że w art. 10 rozporządzenie zobowiązuje państwa członkowskie do przyjęcia krajowych środków pozwalających właściwym organom na wypełnianie ich zobowiązań dotyczących kontrolowania i monitorowania, jakikolwiek ogólny przegląd mechanizmu kontrolowania i monitorowania musiałby zostać przyjęty na szczeblu europejskim, aby nadmiernie nie utrudniać legalnego handlu prekursorami narkotykowymi w UE. 3. Cele Ogólne cele strategiczne · Wkład w światową walkę z nielegalnym handlem narkotykami. Zapobieganie nielegalnemu wykorzystywaniu prekursorów narkotykowych stanowi istotny element wypełniania zobowiązań UE wynikających z art. 12 konwencji ONZ z 1988 r. · Zapewnienie właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego prekursorów narkotykowych poprzez dopilnowanie, by podmioty gospodarcze podlegały zharmonizowanym przepisom w UE, przy jednoczesnym unikaniu niepotrzebnych obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw oraz właściwych organów. Szczegółowe cele strategiczne · Zapobieganie próbom nielegalnego pozyskiwania prekursorów na rynku wewnętrznym UE, co pozwoli ograniczyć wykorzystywanie nielegalnie pozyskanego bezwodnika octowego pochodzącego z UE do produkcji narkotyków, a mianowicie heroiny. · Uniknięcie zakłóceń rynku wynikających z niezharmonizowanej kontroli prekursorów narkotykowych w UE, a tym samym ograniczenie kosztów dla podmiotów zaangażowanych w łańcuch wartości prekursorów narkotykowych. Operacyjne cele strategiczne · Doprowadzenie do spadku liczby prób nielegalnego pozyskiwania i konfiskat prekursorów w UE. · Wprowadzenie jednolitych, skutecznych i efektywnych standardów kontroli prekursorów narkotykowych na całym rynku wewnętrznym UE. 4. Warianty strategiczne Wariant 1: niepodejmowanie działań – prawodawstwo UE pozostaje niezmienione (wariant podstawowy) Rozporządzenie (WE) nr 273/2004 nie zmieni się. Komisja i państwa członkowskie będą kontynuować starania na rzecz poprawy wdrażania obowiązujących przepisów. Państwa członkowskie mogłyby przyjąć dodatkowe przepisy krajowe, jeżeli uznałyby to za konieczne zgodnie z art. 10 rozporządzenia, z zastrzeżeniem powiadamiania i kontroli zgodnie z dyrektywą 98/34/WE. Wariant 2: zwiększenie obowiązków sprawozdawczych Zwiększono by obowiązki sprawozdawcze, aby poszerzyć wiedzę państw członkowskich w celu lepszego ukierunkowania kontroli i innych działań w zakresie egzekwowania przepisów. Dwa podwarianty mogłyby być stosowane oddzielnie lub w połączeniu: a) zwiększenie częstotliwości i b) rozszerzenie zakresu sprawozdawczości. Wariant 3: zwiększenie obowiązków podmiotów gospodarczych, związanych z deklaracjami klienta składanymi przez użytkowników końcowych Podmioty gospodarcze mogłyby dostarczać substancje sklasyfikowane w kategorii 2 tylko w przypadku otrzymania z zamówieniem całkowicie wypełnionej deklaracji klienta i sprawdzenia, czy użytkownik końcowy ma uzasadnione powody złożenia zamówienia. W razie potrzeby podmioty gospodarcze musiałyby się zwrócić do odpowiednich organów. Weryfikacja informacji musiałyby być udokumentowana. Ponadto kopia deklaracji klienta musiałaby towarzyszyć dostarczonej substancji. Wariant ten można wzmocnić dzięki obniżeniu lub zniesieniu progu minimalnych ilości przewidzianego w art. 6 rozporządzenia. Można wyróżnić dwa podwarianty: a) obowiązki dotyczą tylko bezwodnika octowego, lub b) obowiązki dotyczą wszystkich substancji kategorii 2. Wariant 4: zobowiązanie podmiotów gospodarczych do systematycznego powiadamiania właściwych organów o nowych użytkownikach końcowych w celu ich weryfikacji Podmioty wprowadzające do obrotu substancje sklasyfikowane w kategorii 2 musiałyby systematycznie zgłaszać właściwym organom wszystkie zamówienia od użytkowników końcowych, którzy ich nowymi klientami i mogliby realizować dostawy dopiero po otrzymaniu zgody tych organów. Organy weryfikowałyby uzasadnione motywy użytkowników końcowych, w razie potrzeby współpracując z organami innego państwa członkowskiego. Wariant ten można wzmocnić dzięki obniżeniu lub zniesieniu progu minimalnych ilości przewidzianego w art. 6 rozporządzenia. Można wyróżnić dwa podwarianty: a) obowiązki dotyczą tylko bezwodnika octowego, lub b) obowiązki dotyczą wszystkich substancji kategorii 2. Wariant 5: wprowadzenie wymogu rejestracji użytkowników końcowych i zaostrzenie wymogów dotyczących rejestracji, Wprowadzono by wymóg rejestracji użytkowników końcowych substancji sklasyfikowanych w kategorii 2. Numer rejestracyjny musiałby być załączany do każdej deklaracji klienta, aby umożliwić podmiotom gospodarczym sprawdzenie legalności zamówień. Organy będą musiały weryfikować działalność użytkowników końcowych przed ich rejestracją, aby potwierdzić jej legalność. Prawodawstwo europejskie określiłoby bardziej szczegółowe wymogi i warunki przyznawania, odmowy lub wycofania rejestracji użytkowników końcowych (i ogólnie podmiotów gospodarczych). Wariant ten mógłby zostać wzmocniony dzięki obniżeniu lub zniesieniu progu minimalnych ilości przewidzianego w art. 6 rozporządzenia lub wprowadzenie zwolnień dla niektórych kategorii użytkowników końcowych, takich jak uniwersytety lub instytucje badawcze. Można wyróżnić dwa podwarianty: a) obowiązki dotyczą tylko bezwodnika octowego, lub b) obowiązki dotyczą wszystkich substancji kategorii 2. Wariant 6: przeniesienie bezwodnika octowego z kategorii 2 do kategorii 1 Bezwodnik octowy zostałby przeniesiony z kategorii 2 do kategorii 1, co oznaczałoby, że wszystkie podmioty gospodarcze zajmujące się handlem bezwodnikiem octowym lub użytkujące go musiałyby uzyskać zezwolenie przed nabyciem tej substancji lub wprowadzeniem jej do obrotu i musiałyby spełniać wszystkie inne wymogi dotyczące podmiotów posiadających zezwolenie. 5. Ocena skutków Koszty wynikające ze zwiększenia obciążeń administracyjnych w ramach różnych wariantów wyliczono i podsumowano w poniższej tabeli porównawczej w sekcji 6. Korzyści określono w kategoriach jakościowych. 5.1. Wariant 1: niepodejmowanie działań Nie nałożono by żadnych dodatkowych obciążeń administracyjnych na poziomie europejskim na przedsiębiorstwa i właściwe organy, ale w przypadku wprowadzenia przez państwa członkowskie uzupełniających środków krajowych można oczekiwać wzrostu obciążeń administracyjnych na poziomie krajowym. Jeśli chodzi o skuteczność w zapobieganiu nielegalnemu wykorzystywaniu, ostatnie statystyki dotyczące konfiskat i zatrzymanych wysyłek wykazują wyraźną tendencję spadkową, co sugeruje, że starania w celu lepszego wdrożenia przepisów wyraźnie zwiększyły już skuteczność obecnego prawodawstwa w zapobieganiu nielegalnemu pozyskiwaniu. Z drugiej strony, stwierdzone braki rozporządzenia (WE) nr 273/2004 pozostałyby nierozwiązane, nawet jeśli można je ograniczyć dzięki jego lepszemu wykonaniu. Państwa członkowskie mogłyby nadal dostrzegać potrzebę przyjęcia dalszych środków krajowych w celu wzmocnienia kontroli handlu prekursorami narkotykowymi[6]. Byłoby to sprzeczne z celem ochrony rynku wewnętrznego. Utrzymywałaby się także międzynarodowa (podzielana przez niektóre państwa członkowskie) krytyka braku aktywności UE pomimo ustawicznych wezwań do zaostrzenia kontroli prawodawstwa dotyczącego jej rynku wewnętrznego. 5.2. Wariant 2: zwiększenie obowiązków w zakresie sprawozdawczości W kwestii skuteczności w zapobieganiu nielegalnemu wykorzystywaniu, właściwe organy mogłyby uzyskać lepszą znajomość legalnych przepływów handlowych. Mogłoby to ułatwić wykrywanie nietypowych przepływów handlowych wskazujących na nielegalne pozyskiwanie prekursorów. Jednak w celu koordynacji danych dotyczących handlu pochodzących od wszystkich podmiotów gospodarczych w UE należałoby gromadzić bardzo duże ilości danych i uzgadniać je w obrębie Unii Europejskiej. Nawet kontrole krzyżowe na poziomie europejskim mogą się okazać nieskuteczne, ponieważ tylko 0,2 % całkowitej produkcji bezwodnika octowego wykorzystuje się nielegalnie, a zatem podejście oparte na „sprawdzaniu wszystkich transakcji” jest mniej obiecujące niż ukierunkowane działania oparte na ocenie ryzyka. Państwa członkowskie mogłyby nadal uważać, że konieczne jest przyjęcie dodatkowych środków krajowych w celu wzmocnienia kontroli handlu prekursorami narkotykowymi. Byłoby to sprzeczne z celem uniknięcia rozdrobnienia rynku wewnętrznego. 5.3. Wariant 3: zwiększenie obowiązków nałożonych na podmioty gospodarcze, związanych z deklaracjami klienta składanymi przez użytkowników końcowych W kalkulacji kosztów wyróżnia się w przypadku tego wariantu 2 scenariusze (wyszczególnione w tabeli przeglądowej w sekcji 6). Zgodnie ze scenariuszem 1, podmioty gospodarcze już dziś prowadzą działalność wyłącznie ze znanymi im i zweryfikowanymi klientami. Dlatego podstawowy obowiązek w ramach wariantu 3, weryfikację deklaracji klienta, uznano by za utrzymanie w 100 % dotychczasowego scenariusza postępowania. Jedyne dodatkowe koszty administracyjne wynikałyby z przesłania kopii deklaracji klienta. Podmioty gospodarcze mogą samodzielnie weryfikować swoich klientów, a zatem właściwe organy nie ponosiłyby dodatkowych kosztów. Scenariusz 2 zakłada, że 30 % podmiotów nie działa jeszcze w optymalny sposób i w związku z tym musiałoby zwiększyć swoje starania. Ponadto zakłada się, że około 10 % wszystkich deklaracji klienta wymagałoby weryfikacji przez właściwe organy, ponieważ podmioty gospodarcze nie mogą dokonać pełnej weryfikacji we własnym zakresie. Pod względem skuteczności w zapobieganiu nielegalnemu wykorzystywaniu wariant 3 zwiększałby odpowiedzialność podmiotów gospodarczych za wybór swoich klientów. Pomimo że rzetelne podmioty gospodarcze przeprowadzają już niezbędne weryfikacje, jaśniej sformułowany tekst prawny pozwoliłby zwiększyć czujność podmiotów i liczbę przypadków, w których kontaktowałyby się one z właściwymi organami. Korzyści dla rynku wewnętrznego prawdopodobnie byłyby podobne jak w wariancie 1: Państwa członkowskie mogłyby nadal uważać, że konieczne jest przyjęcie dodatkowych środków krajowych w celu wzmocnienia kontroli handlu prekursorami narkotykowymi, co byłoby szkodliwe dla rynku wewnętrznego. 5.4. Wariant 4: zobowiązanie podmiotów gospodarczych do systematycznego powiadamiania właściwych organów o nowych użytkownikach końcowych w celu ich weryfikacji Pod względem skuteczności w zapobieganiu nielegalnemu wykorzystywaniu wariant 4 polegałby na skupieniu uwagi podmiotów gospodarczych na nowych klientach – w szczególności tych, którzy twierdzą, że są użytkownikami końcowymi nieposiadającymi numeru rejestracyjnego i w przypadku których trudniej jest sprawdzić rzeczywiste motywy złożenia zamówienia. Systematyczne zgłaszanie wszystkich nowych klientów właściwym organom umożliwiłoby im przeprowadzenie wszelkich stosownych weryfikacji. W razie potrzeby mogłyby one monitorować dostawę lub ją uniemożliwić. Jednak przenoszenie odpowiedzialności na właściwe organy, które ostatecznie decydowałyby o ewentualnych nowych stosunkach handlowych, mogłoby osłabić czujność samych podmiotów. Ponieważ wariant 4 poszerzyłby wiedzę organów na temat części użytkowników końcowych, prawdopodobnie zmniejszyłby prawdopodobieństwo przyjęcia przez państwa członkowskie dodatkowych środków krajowych. Niektóre z nich mogłyby jednak uznać wariant 4 za niewystarczający i przyjąć kolejne środki kontroli, co byłoby szkodliwe dla rynku wewnętrznego. 5.5. Wariant 5: wprowadzenie wymogu rejestracji użytkowników końcowych i zaostrzenie wymogów dotyczących rejestracji, W kwestii skuteczności zapobiegania nielegalnemu wykorzystywaniu, rejestracja pozwalałaby państwom członkowskim na weryfikację prawdziwych motywów użytkowników końcowych przed pierwszym zamówieniem. Umożliwiłoby to podmiotom łatwiejsze sprawdzanie swoich klientów, ponieważ deklaracja klienta zawierałaby urzędowy numer rejestracyjny. Wariant 5 znacznie zwiększyłby wiedzę organów na temat wszystkich użytkowników końcowych, co istotnie zmniejszyłoby prawdopodobieństwo uznania przez państwa członkowskie, że konieczne jest wprowadzenia dalszych środków krajowych. Wariant 5 byłby zatem bardzo skuteczny pod względem ochrony rynku wewnętrznego. 5.6. Wariant 6: Przeniesienie bezwodnika octowego z kategorii 2 do kategorii 1 Pod względem skuteczności w zapobieganiu nielegalnemu wykorzystywaniu oczekuje się korzyści podobnych lub większych niż w przypadku wariantu 5, ponieważ wszystkie podmioty i użytkownicy końcowi bezwodnika octowego podlegaliby rygorystycznemu systemowi przyznawania zezwoleń pod bezpośrednim nadzorem właściwych organów. Pozwoliłoby to również znacznie zmniejszyć prawdopodobieństwo wprowadzenia przez państwa członkowskie dodatkowych środków krajowych, a zatem wariant 6 byłby bardzo skuteczny pod względem ochrony rynku wewnętrznego. 6. Porównanie wariantów Tabela 1[7] zawiera zestawienie informacji dotyczących oczekiwanych korzyści (pod względem skuteczności w realizacji celów operacyjnych) i kosztów dla każdego (pod)wariantu. Warianty 4a i 5a mają najkorzystniejszy stosunek kosztów do korzyści. Wariant 4a jest najbardziej korzystny przy uwzględnieniu łącznych kosztów dla władz i przedsiębiorstw. Jeżeli jednak nie uwzględniać jednorazowych kosztów rejestracji wszystkich istniejących użytkowników końcowych w wariancie 5a, różnice w ponoszonych stale rocznych kosztach są mniej wyraźne: wariant 5a jest mniej uciążliwy dla spółek, natomiast wariant 4a jest mniej kłopotliwy dla właściwych organów. Niezależnie od faktu, że z wariantem 5a wiążą się niższe roczne koszty dla przedsiębiorstw, podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami poparła go większość państw członkowskich. Wariant 5a stanowi również lepszą odpowiedź na pojawiającą się na szczeblu międzynarodowym krytykę, że w UE brakuje systematycznej kontroli użytkowników końcowych bezwodnika octowego. Z uwagi na stosunkowo niskie koszty tych dwóch wariantów w odniesieniu do całkowitej wartości rynkowej europejskiej produkcji bezwodnika octowego, nie przewiduje się wyraźnego wpływu na konkurencyjność przemysłu europejskiego[8]. Tabela 1: Tabela porównawcza kosztów i korzyści Wariant || Korzyści/skuteczność || Koszty dla przedsiębiorstw || Koszty dla organów || Koszty całkowite Zapobiegające nielegalnemu pozyskiwaniu || Ochrona rynku wewnętrznego 1 || 0 || 0 || 0 EUR Ryzyko rozdrobnienia rynku || 0 EUR || 0 EUR 2 || 2a || 0 || 0 || 5,6 mln EUR rocznie || 1 mln EUR rocznie || 6,6 mln EUR rocznie || 2b || 0 || 0 || 1,5 mln EUR rocznie || 0,3 mln EUR rocznie || 1,8 mln EUR rocznie || 2a+2b || 0 || 0 || 11,4 mln EUR rocznie || 2,1 mln EUR rocznie || 12,5 mln EUR rocznie 3 || 3a (tylko bezwodnik octowy) || + || 0 || Scen. 1 (100 % dotychczasowy scenariusz postępowania): Scen. 2 (70 % dotychczasowy scenariusz postępowania): || 0,2 mln EUR rocznie 4,7 mln EUR rocznie || Scen. 1 (brak udziału organów) Scen. 2 (Udział organów w 10 % przypadków) || 0 EUR 0,2 mln EUR rocznie || Scen. 1: Scen. 2: || 0,2 mln EUR rocznie 4,9 mln EUR rocznie || 3b || + || 0 || Scen. 1: Scen. 2: || 1 mln EUR rocznie 26,3 mln EUR rocznie || Scen. 1: Scen. 2: || 0 EUR 1,2 mln EUR rocznie || Scen. 1: Scen. 2: || 1 mln EUR rocznie 27,5 mln EUR rocznie 4 || 4a (tylko bezwodnik octowy) || +[+] || ++ || 0,04 mln EUR rocznie || 0,005 mln EUR rocznie || 0,05 mln EUR rocznie || 4b || +[+] || ++ || 0,5 mln EUR rocznie || 0,03 mln EUR rocznie || 0,53 mln EUR rocznie 5 || 5a (tylko bezwodnik octowy) || ++ || +++ || Scen. alt.: (koszty rejestracji przedsiębiorstwa) || 0,16 mln EUR + 0,01 mln EUR rocznie 0,55 mln EUR + 0,06 mln EUR rocznie || Scen. alt.: || 0,39 mln EUR + 0,05 mln EUR rocznie 0 EUR || Scen. alt.: || 0,55 mln EUR + 0,06 mln EUR rocznie 0,55 mln EUR + 0,06 mln EUR rocznie || 5b || ++ || +++ || Scen. alt.: (koszty rejestracji przedsiębiorstwa) || 0,5 mln EUR + 0,07 mln EUR rocznie 2,3 mln EUR + 0,3 mln EUR rocznie || Scen. alt.: || 1,8 mln EUR + 0,2 mln EUR rocznie 0 EUR || Scen. alt.: || 2,3 mln EUR + 0,3 mln EUR rocznie 2,3 mln EUR + 0,3 mln EUR rocznie 6 || (tylko bezwodnik octowy) || +++ || +++ || [lub: łącznie z handlem zewnętrznym Scen. alt.: (koszty opłaty licencyjnej dla przedsiębiorstwa) || 0,3 mln EUR + 0,2 mln EUR rocznie + 0,5 mln EUR rocznie 2,0 mln EUR + 0,3 [lub + 0,9] mln EUR rocznie || [lub: łącznie z handlem zewnętrznym Scen. alt.: || 1,7 mln EUR + 0,1 mln EUR rocznie + 0,4 mln EUR rocznie 0 EUR || [lub łącznie z handlem zewnętrznym Scen. alt.: || 2,0 mln EUR + 0,3 mln EUR rocznie + 0,9 mln EUR rocznie 2,0 mln EUR + 0,3 [lub + 0,9] mln EUR rocznie Preferowane warianty miałyby wpływ na MŚP, które mają do czynienia z bezwodnikiem octowym głównie jako użytkownicy końcowi. W trakcie konsultacji wariant 5 był drugim preferowanym wariantem (po utrzymaniu stanu obecnego). Wynik ten jest zgodny z przedstawionej tu analizą, według której wariant 5 byłby mniej uciążliwy dla przedsiębiorstw. Żaden z preferowanych wariantów nie przewiduje ogólnego wyłączenia mikroprzedsiębiorstw, gdyż umożliwiłoby to łatwe obchodzenie kontroli przewidzianej w prawodawstwie. Mikroprzedsiębiorstwa korzystają jednak z istniejących progów określonych w prawodawstwie[9]. Ponadto w wariancie 5a przewidziano by szczególną ochronę mikroprzedsiębiorstw, aby uniemożliwić państwom członkowskim odzyskiwanie kosztów własnych poprzez nakładanie kosztów rejestracji na mikroprzedsiębiorstwa[10]. 7. Monitorowanie i ocena Komisja: · Gromadzenie, analiza i przekazywanie rocznych statystyk państw członkowskich dotyczących konfiskat i zatrzymanych wysyłek. · Monitorowanie dodatkowego prawodawstwa krajowego państw członkowskich. · Pomoc w wykonywaniu zmienionego rozporządzenia (aktualizacja istniejących wytycznych, narzędzie typu e-learning, dokument zawierający odpowiedzi na często zadawane pytania, itp.). · Wdrożenie opracowywanej obecnie bazy danych w celu ułatwienia gromadzenia i analizy danych statystycznych. · Pięć lat po wprowadzeniu zmian legislacyjnych: zostanie przeprowadzona ocena zmienionego prawodawstwa w porozumieniu z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami. Państwa członkowskie: · Stałe monitorowanie działań w zakresie prawidłowego wdrażania prawodawstwa. [1] Konwencja Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi dostępna jest na stronie internetowej: http://www.incb.org/pdf/e/conv/1988_convention_en.pdf [2] Rozporządzenie (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. oraz art. 32 rozporządzenia Rady (WE) nr 111/2005 w sprawie wdrożenia i funkcjonowania prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego nadzorowania i kontroli handlu prekursorami narkotyków. [3] Sprawozdanie w sprawie funkcjonowania prawodawstwa UE dotyczącego prekursorów narkotyków, (COM (2009) 709 final), dostępne na stronie: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2009:0709:FIN:PL:PDF; [4] 33 tony w 2009 r. i 21 ton w 2010 r. [5] Bezwodnik octowy jest wykorzystywany legalnie jako środek acetylujący w przemyśle chemicznym, fotograficznym i farmaceutycznym. Jest wykorzystywany w produkcji tworzyw sztucznych, tekstyliów, barwników, odczynników fotochemicznych, perfum, środków wybuchowych i aspiryny. [6] Przykładowo: Belgia, Węgry i Włochy wymagają, aby ich podmioty gospodarcze przed wykonaniem dostawy zgłaszały organom każdą transakcję dotyczącą bezwodnika octowego. [7] Koszty całkowite przedstawione w tabeli opierają się na sumie dokładnych kwot dotyczących poszczególnych elementów. Dlatego nie są one w pełni zgodne z sumami (zaokrąglonych wartości) poszczególnych elementów w tabeli. [8] Koszty całkowite dla każdego z tych wariantów (0,05 mln EUR dla wariantu 4a i 0,06 mln EUR dla wariantu 5a są bardzo ograniczone w porównaniu z całkowitą wartością europejskiego rynku bezwodnika octowego (> 257 mln EUR rocznie). Jednorazowe koszty wynoszące 0,16 mln EUR dla przedsiębiorstw i 0,29 mln EUR dla organów są również stosunkowo niskie. [9] Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 273/2004 przewiduje, że przedsiębiorstwa dokonujące transakcji sprzedaży/kupna AA poniżej 100 l rocznie są wyłączone z większości zobowiązań wynikających z prawodawstwa. [10] Skutki ewentualnego przenoszenia obciążeń organów na spółki obliczono jako „scenariusz alternatywny” w ramach wariantu 5.