[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 17.1.2007

KOM(2007) 10 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

z wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 577/98 {SEK(2007) 29}

1. WPROWADZENIE

Niniejszy dokument jest trzecim z kolei trzyletnim sprawozdaniem, jakie Komisja jest zobowiązana przedkładać zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 577/98 w sprawie organizacji badania prób losowych dotyczącego siły roboczej we Wspólnocie. Pierwsze sprawozdanie zostało przedstawione przez Komisję w 2000 roku i obejmowało lata 1998-1999, a drugie sprawozdanie zostało przedstawione w 2003 r. i obejmowało lata 2000-2002.

Niniejsze sprawozdanie dokumentuje postępy, jakich dokonały państwa członkowskie, kraje kandydujące i kraje EFTA (zwane w dalszej części Krajami Uczestniczącymi[1]) w odniesieniu do przepisów rozporządzenia Rady i powiązanych z nim rozporządzeń Komisji wydanych w latach 2003-2005. Sprawozdanie opiera się na sprawozdaniach dotyczących jakości, danych i innych informacjach otrzymanych od poszczególnych państw, oraz na analizach krajowych kwestionariuszy.

2. GłÓWNE ZAGADNIENIA

Od ostatniego sprawozdania dla Rady i Parlamentu Europejskiego poczynione zostały znaczne postępy w zakresie poprawy jakości danych i porównywalności krajowych badań dotyczących siły roboczej. Wszystkie państwa członkowskie rozpoczęły realizację badań stałych, umożliwiając Eurostatowi publikację kwartalnych wyników. Terminowość dostarczania danych uległa poprawie, a niektóre państwa usprawniły i ulepszyły stosowane kwestionariusze i plany badań, przyczyniając się tym samym do wzrostu porównywalności danych w Europie i objęcia badaniem bardziej reprezentatywnej grupy ludności.

Postępy poczynione w realizacji konkretnych zadań określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 577/98 zostały bardziej szczegółowo opisane poniżej, wraz z odesłaniami do odpowiednich artykułów.

2.1. Realizacja kwartalnych badań stałych – art. 1

Rozporządzenie (WE) nr 1991/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady, które nakłada na państwa członkowskie obowiązek realizacji kwartalnych badań stałych począwszy od 2003 r., zostało przyjęte w październiku 2002 r. Dwa kraje w drodze odstępstwa uzyskały zgodę na przedłużenie okresu przejściowego: Włochy (do końca 2003 r.) i Niemcy (do końca 2004 r.).

Generalnie w zakresie realizacji badań stałych dokonano znaczącego postępu, z nielicznymi wyjątkami: Luksemburg do tej pory zrealizował jedynie badanie dostarczające roczne wyniki. Węgry, Słowenia, Bułgaria, Rumunia i Turcja do 2005 roku nie objęły badaniem wszystkich tygodni w roku. Od 2006 roku braki te skorygowano na Węgrzech, w Słowenii, Rumunii i Turcji. Luksemburg, Słowenia, Węgry, Niderlandy i Niemcy w dalszym ciągu odbiegają od równomiernego rozłożenia próby losowej w poszczególnych tygodniach roku.

Chorwacja, Turcja i Szwajcaria nie przeprowadzają badania stałego. Chorwacja planuje przeprowadzenie badania od 2007 roku, a Turcja i Szwajcaria od 2009 roku.

2.2. Wymogi dotyczące precyzji – art. 3 ust. 1 i 2

Art. 3 ust. 1 przewiduje, że roczny względny błąd standardowy dla bezrobocia (ustalony na poziomie 5 %) nie powinien przekroczyć 8 % na poziomie regionalnym (NUTS II).

Tylko w 31 z 281 regionów na poziomie NUTS II (we Francji (8), Polsce (6), Zjednoczonym Królestwie (8), Bułgarii (2) i Rumunii (7)) wyniki badania dotyczącego krajowej siły roboczej nie osiągnęły wymogów precyzji określonych w art. 3 ust. 1 w całym okresie trzech lat.

Art. 3 ust. 2 przewiduje, że względny błąd standardowy pomiędzy dwoma kwartałami (ustalony na poziomie 5 % grupy ludności) nie powinien przekroczyć 3 % (2 %, jeśli kraj ma co najmniej 20 milionów mieszkańców).

W całym okresie 2003-2005 Belgia, Dania, Estonia, Łotwa, Litwa, Polska, Bułgaria i Rumunia nie zastosowały się do wymogów precyzji określonych w art. 3 ust. 2.

2.3. Charakterystyka badania – art. 4 ust. 1

Niektóre z Krajów Uczestniczących w dalszym ciągu nie dostarczają pełnego zestawu obowiązkowych zmiennych , co ogranicza porównywalność danych.

2.4. Roczny program modułów ad hoc – art. 4 ust. 2

Roczny program modułów ad hoc dostarczył wyników dotyczących uczenia się przez całe życie (2003), długości i organizacji czasu pracy (2004) oraz godzenia życia zawodowego i rodzinnego (2005). Wszystkie państwa członkowskie, kraje kandydujące i kraje EFTA, z wyjątkiem Chorwacji i Turcji, wzięły udział w modułach ad hoc.

Dane zasadniczo zostały przekazane w terminie, z wyjątkiem jednego państwa członkowskiego w module 2003 (SE), czterech państw członkowskich w module 2004 (CZ, EL, IT i SE) i 3 państw członkowskich w module 2005 (DE, EL i SE).

Wszystkie państwa członkowskie przekazały komplet zmiennych dotyczących 2005 roku. Dwa państwa członkowskie (NL i UK) nie dostarczyły niektórych zmiennych dotyczących modułu ad hoc z 2003 roku. To samo miało miejsce odnośnie do modułu ad hoc z 2004 roku w przypadku LT, HU i SI.

2.5. Definicja bezrobocia i 12 zasad konstruowania kwestionariuszy – art. 4 ust. 3

Nadal nierozwiązane pozostają kwestie statusu pracy, który w Krajach Uczestniczących nie jest badany w jednolity sposób. Dotyczą one niższego limitu wieku (Hiszpania, Zjednoczone Królestwo, Islandia i Norwegia, gdzie limit ten wynosi 16 lat), definicji okresu dostępności (Belgia, Republika Czeska, Grecja, Irlandia, Włochy, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Niderlandy, Słowenia, Słowacja, Finlandia, Bułgaria, Chorwacja, Rumunia, Turcja, Islandia i Norwegia uznają jako limit 2 tygodnie po przeprowadzeniu wywiadu) oraz pytań sprawdzających do osób, które nie szukają zatrudnienia, ponieważ już znalazły pracę (Estonia, Irlandia, Luksemburg, Węgry, Słowenia, Chorwacja, Rumunia i Norwegia nie sprawdzają daty rozpoczęcia pracy, ani czy dana osoba jest w tym czasie dostępna i może pracować w okresie dwóch tygodni od tygodnia referencyjnego). W 2006 roku Niemcy, Słowacja i Norwegia wprowadziły już zmiany mające na celu skorygowanie tych odchyleń.

Aby zapewnić minimalną harmonizację w zakresie kluczowych pomiarów w ramach badania siły roboczej, sformułowanych zostało 12 zasad konstruowania kwestionariusza. Irlandia, Malta, Słowenia i Chorwacja na wstępie zadają pytania o zasadniczy status pracy, co może kolidować z definicją zatrudnienia w tygodniu referencyjnym przyjętą przez Międzynarodową Organizację Pracy. Niderlandy i Norwegia pytają tylko osoby wyrażające chęć podjęcia pracy, czy szukały zatrudnienia w okresie ostatnich 4 tygodni. Inne odstępstwa są mało istotne. Dwa państwa (Austria i Hiszpania) stosują się do wszystkich zasad.

2.6. Terminowość przekazywania danych – art. 6

Od ostatniego sprawozdania uległa poprawie terminowość przekazywania danych kwartalnych.

Większość Krajów Uczestniczących przesyła obecnie dane kwartalne przed upływem 12-tygodniowego terminu przekazania danych.

3. WNIOSKI

Od ostatniego sprawozdania dla Rady państwa członkowskie, kraje kandydujące i kraje EFTA poczyniły znaczne postępy w wielu istotnych dziedzinach.

Szybsze przekazywanie danych wpłynęło na zwiększenie użyteczności wyników kwartalnych. Poszczególne państwa przeznaczyły krajowe zasoby na testowanie i wprowadzanie technicznych usprawnień w badaniach, niektóre zostały wsparte finansowo przez Komisję, w efekcie porównywalność i ogólna jakość danych uległa poprawie.

Jednakże Komisja jest zaniepokojona faktem, że nie wszystkie obowiązkowe zmienne są przekazywane przez Kraje Uczestniczące, oraz nadal pojawiają się problemy związane z niejednolitymi pomiarami niektórych zmiennych w Krajach Uczestniczących. Ma to istotne znaczenie w przypadku kluczowych szacunków dotyczących zatrudnienia i bezrobocia, szczególnie że niektóre kraje nie zastosowały się w pełni do definicji bezrobocia i 12 zasad formułowania pytań o status pracy.

W zakresie przeprowadzania badań stałych dokonano znaczącego postępu. Niestety, niektóre Kraje Uczestniczące w dalszym ciągu nie rozkładają próby równomiernie na wszystkie tygodnie roku. Jedno państwo członkowskie nadal nie dostarcza kwartalnych wyników badania stałego.

Niektóre Kraje Uczestniczące muszą jeszcze dostosować w pełni swoje plany badań do wymogów precyzji czy to na poziomie regionalnym, czy w odniesieniu do oceny zmian pomiędzy kwartałami.

Kraje Uczestniczące muszą wypełnić swoje obowiązki wynikające z rozporządzenia, a Komisja będzie kontynuować bliską współpracę z państwami członkowskimi, krajami kandydującymi i krajami EFTA w celu osiągnięcia pełnego wdrożenia jego przepisów.

W tym kontekście, Eurostat przeprowadza monitorowanie zgodności dwa razy do roku. W zależności od wagi naruszenia podejmowane są stosowne działania.

[1] Była Jugosłowiańska Republika Macedonii nie przekazuje zbiorów danych jednostkowych dotyczących badania krajowej siły roboczej do Eurostatu; nie dostarczyła także żadnych danych dotyczących samego badania. W związku z tym, niniejsze sprawozdanie nie obejmuje Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.