KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 12.3.2021 COM(2021) 115 final 2021/0060(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY wprowadzające w życie system certyfikacji procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym (wersja przekształcona)



UZASADNIENIE 1.W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa Unii, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla obywateli, otwierając im w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących im konkretnych uprawnień. Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych. Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo stało się jasne i zrozumiałe. 2.W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimalne i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, tak aby przepisy tych aktów były jasne i łatwo zrozumiałe. 3.Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko, podkreślając wagę ujednolicania, które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie. Ujednolicanie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną procedurą przyjmowania aktów Unii. 4.Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 2368/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. wprowadzającego w życie system certyfikacji Procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty, całkowicie zachowując treść ujednolicanych aktów. Jednocześnie należy wprowadzić zmianę merytoryczną w art. 20 tego rozporządzenia. Dlatego niniejszy wniosek przedstawiono w formie przekształcenia. 5.Wniosek w sprawie przekształcenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji, w 24 językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 2368/2002 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Publikacji Unii Europejskiej za pomocą systemu przetwarzania danych. Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku VII do przekształconego rozporządzenia. 🡻 2368/2002 (dostosowany) 2021/0060 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY wprowadzające w życie system certyfikacji procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym (wersja przekształcona) ⌦ PARLAMENT EUROPEJSKI I ⌫ RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ⌦ o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ⌫, w szczególności jego art. ⌦ 207 ⌫, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: ⇩ nowy (1)Rozporządzenie Rady (WE) nr 2368/2002 zostało kilkakrotnie znacząco zmienione. Ze względu na konieczność wprowadzenia dalszych zmian i w celu zapewnienia jasności rozporządzenie to powinno zostać przekształcone. 🡻 257/2014 motyw 1 (dostosowany) (2)⌦ Niniejsze ⌫ rozporządzenie ustanawia ⌦ unijny ⌫ system certyfikacji oraz kontroli przywozu i wywozu surowca diamentowego dla celów wprowadzenia w życie systemu certyfikacji procesu Kimberley. 🡻 2368/2002 motyw 2 (3)Rada Europejska z Göteborga z czerwca 2001 r. zatwierdziła program w celu zapobiegania gwałtownym konfliktom, który stanowi, między innymi, iż państwa członkowskie i Komisja powstrzymają nielegalny handel surowcami o dużej wartości, łącznie z określeniem sposobów przerwania więzi między surowcem diamentowym a gwałtownymi konfliktami oraz wspieraniem procesu Kimberley. 🡻 2368/2002 motyw 4 (dostosowany) (4)Potrzeba skutecznych kontroli nad międzynarodowym handlem surowcem diamentowym w celu zapobieżenia obrotowi spornymi diamentami, finansującemu nakłady na ruchy rebelianckie i ich sprzymierzeńców zmierzających do podważenia ⌦ legalnych ⌫ rządów. Skuteczne ⌦ kontrole pomogą ⌫ w utrzymaniu międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, a także ochronią przychód z wywozu surowca diamentowego, który jest istotny dla rozwoju krajów producentów w Afryce. 🡻 2368/2002 motyw 5 (dostosowany) (5)Negocjacje w sprawie procesu Kimberley, łączące ⌦ Unię ⌫ oraz kraje producentów i kraje prowadzące handel, reprezentujące praktycznie cały handel międzynarodowy surowcem diamentowym, jak również branżę diamentową i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, zostały podjęte w celu przygotowania skutecznego systemu kontroli. Doprowadziły one do rozwoju systemu certyfikacji. 🡻 2368/2002 motyw 6

(6)Wszyscy uczestnicy zaakceptowali wynik negocjacji jako podstawę dla środków wykonawczych w ramach ich własnej jurysdykcji. 🡻 2368/2002 motyw 7 (7)W swojej rezolucji 56/263 Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło system certyfikacji przygotowany w procesie Kimberley i wezwało wszystkie zainteresowane strony do wzięcia udziału w tym systemie. 🡻 2368/2002 motyw 8 (dostosowany) (8)Wprowadzenie w życie systemu certyfikacji wymaga, aby przywóz i wywóz surowca diamentowego na lub z terytorium ⌦ Unii ⌫ były poddane systemowi certyfikacji, włączając w to wydawanie odpowiednich certyfikatów przez ⌦ uczestników systemu certyfikacji ⌫. 🡻 2368/2002 motyw 9 (9)Każde państwo członkowskie może wyznaczyć organ lub organy odpowiedzialne za wprowadzenie w życie odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia na swoim terytorium i może ograniczyć liczbę tych organów. 🡻 2368/2002 motyw 10 (dostosowany) (10)Ważność certyfikatów na przywieziony surowiec diamentowy powinna być odpowiednio zweryfikowana przez właściwe organy ⌦ unijne ⌫. 🡻 2368/2002 motyw 11 (dostosowany) (11)Zgodność z niniejszym rozporządzeniem nie powinna być rozumiana jako równoważna lub alternatywna dla zgodności z wszelkimi innymi wymaganiami prawodawstwa ⌦ unijnego ⌫. 🡻 2368/2002 motyw 12 (dostosowany) (12)W celu zwiększenia skuteczności systemu certyfikacji, powinno się zapobiegać obchodzeniu go lub próbom obchodzenia go. Również dostawcy usług pomocniczych lub usług bezpośrednio związanych ⌦ powinni zachować ⌫ należytą staranność w stwierdzaniu, że przepisy niniejszego rozporządzenia są należycie stosowane.

🡻 2368/2002 motyw 13 (dostosowany) (13)Certyfikaty ⌦ wywozu ⌫ dla surowca diamentowego powinny być wydawane i potwierdzane jedynie wtedy, gdy ⌦ istnieje ⌫ rozstrzygający dowód, że diamenty te zostały przywiezione na podstawie certyfikatu. 🡻 2368/2002 motyw 14 (dostosowany) (14)Okoliczności mogą uzasadnić, że właściwy organ przywożącego uczestnika ⌦ powinien wysłać ⌫ właściwemu organowi wywożącego uczestnika potwierdzenie przywozu ładunku surowca diamentowego. 🡻 2368/2002 motyw 15 (15)System gwarancji i własne regulacje przemysłu w rodzaju zaproponowanych przez przedstawicieli branży surowca diamentowego w procesie Kimberley mogłyby ułatwić dostarczenie takiego rozstrzygającego dowodu. 🡻 2368/2002 motyw 17 (16)Każde państwo członkowskie powinno ustalić sankcje stosowane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. 🡻 2368/2002 motyw 18 (dostosowany) (17)Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące przywozu i wywozu surowca diamentowego nie powinny być stosowane do surowca diamentowego znajdującego się w tranzycie przez ⌦ Unię ⌫ w trakcie wywozu do innego uczestnika. 🡻 2368/2002 motyw 19 (dostosowany) (18)Do celów wprowadzenia w życie systemu certyfikacji, ⌦ Unia ⌫ powinna być uczestnikiem w systemie certyfikacji procesu Kimberley. Powinna ona być reprezentowana przez Komisję na spotkaniach uczestników systemu certyfikacji procesu Kimberley. 🡻 2368/2002 motyw 20 ⇨ nowy

(19)⇨ W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011. ⇦ 🡻 2368/2002 motyw 21 (20)Należy stworzyć forum, aby umożliwić Komisji i państwom członkowskim zbadanie kwestii dotyczących stosowania niniejszego rozporządzenia, 🡻 2368/2002 PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I PRZEDMIOT I DEFINICJE 🡻 257/2014 art. 1 pkt 1 Artykuł 1 Niniejsze rozporządzenie ustanawia unijny system certyfikacji oraz kontroli przywozu i wywozu surowca diamentowego do celów wprowadzenia w życie systemu certyfikacji procesu Kimberley. Do celów systemu certyfikacji terytorium Unii i Grenlandii uznaje się za jeden obszar bez granic wewnętrznych. Niniejsze rozporządzenie nie ogranicza ani nie zastępuje jakiegokolwiek obowiązującego prawa odnoszącego się do formalności celnych i kontroli. 🡻 2368/2002 (dostosowany) Artykuł 2 Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a)„proces Kimberley” oznacza forum, na którym uczestnicy opracowali międzynarodowy system certyfikacji surowca diamentowego;

b)„system certyfikacji procesu Kimberley” („system certyfikacji PK”) oznacza międzynarodowy system certyfikacji wynegocjowany przez proces Kimberley ⌦ określony w ⌫ załączniku I; 🡻 254/2003 art. 1 pkt 1 c)„uczestnik” oznacza każde państwo, organizację regionalnej integracji gospodarczej, członka WTO lub odrębny obszar celny, które spełniają wymogi systemu certyfikacji PK, powiadomiły o tym przewodniczącego systemu certyfikacji PK i są wymienione w załączniku II; 🡻 2368/2002 (dostosowany) d)„certyfikat” oznacza dokument należycie wydany i potwierdzony przez właściwy organ uczestnika, identyfikujący ładunek surowca diamentowego jako zgodny z wymaganiami systemu certyfikacji PK; e)„właściwy organ” oznacza organ wyznaczony przez uczestnika do wydawania, potwierdzania lub weryfikacji certyfikatów; f)„organ ⌦ unijny ⌫” oznacza właściwy organ wyznaczony przez państwo członkowskie i wymieniony w załączniku III; g)„⌦ certyfikat unijny ⌫” oznacza ⌦ certyfikat ⌫ zgodny ze wzorem zamieszczonym w załączniku IV i wydany przez organ ⌦ unijny ⌫; h)„sporne diamenty” oznacza surowiec diamentowy określony w systemie certyfikacji PK; i)„surowiec diamentowy” oznacza diament, który jest nieobrobiony lub tylko przepiłowany, przecięty lub zgrubnie obrobiony i kwalifikuje się zgodnie ze zharmonizowanym systemem oznaczania i kodowania towarów w pozycjach 7102 10, 7102 21 oraz 7102 31 („kod HS”); j)„przywóz” oznacza fizyczne wprowadzenie lub sprowadzenie na jakąkolwiek część geograficznego terytorium uczestnika; k)„wywóz” oznacza fizyczne opuszczenie lub zabranie z jakiejkolwiek części geograficznego terytorium uczestnika; l)„ładunek” oznacza jedną lub kilka paczek; m)„paczka” oznacza jeden lub kilka diamentów, które są zapakowane razem; n)„paczka mieszanego pochodzenia” oznacza paczkę, która zawiera surowiec diamentowy z dwóch lub kilku krajów pochodzenia; o)„terytorium ⌦ Unii ⌫” oznacza terytoria państw członkowskich, do których stosuje się ⌦ Traktaty ⌫, na warunkach określonych w ⌦ tych Traktatach ⌫; p)„uwierzytelniony zasób” oznacza zasób surowca diamentowego, do którego stosuje się niniejsze rozporządzenie, a którego położenie, wielkość i wartość oraz ich zmiany przedłożono skutecznemu nadzorowi państwa członkowskiego; q)„tranzyt celny” oznacza tranzyt ⌦ określony ⌫ w art. ⌦ 226 i 227 ⌫ rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013.

ROZDZIAŁ II SYSTEM PRZYWOZU Artykuł 3 🡻 257/2014 art. 1 pkt 2 (dostosowany) Przywóz surowca diamentowego na terytorium ⌦ Unii ⌫ lub Grenlandii jest zakazany, chyba że spełnione są wszystkie poniższe warunki: 🡻 2368/2002 a)surowiec diamentowy jest zaopatrzony w certyfikat potwierdzony przez właściwy organ uczestnika; b)surowiec diamentowy jest umieszczony w pojemnikach odpornych na manipulacje, a pieczęcie zastosowane przy wywozie przez tego uczestnika są nienaruszone; c)certyfikat wyraźnie określa przesyłkę, do której się odnosi. Artykuł 4 🡻 257/2014 art. 1 pkt 3 (dostosowany) 1. Pojemniki i odpowiednie certyfikaty są przedkładane do weryfikacji razem i najszybciej, jak to jest możliwe, organowi ⌦ unijnemu ⌫ albo w państwie członkowskim, do którego je przywieziono, albo w państwie członkowskim, do którego są przeznaczone, jak wskazano w załączonych dokumentach. Pojemniki przeznaczone do Grenlandii przedstawia się do weryfikacji jednemu z organów ⌦ unijnych ⌫ albo w państwie członkowskim, do którego je przywieziono, albo w jednym z pozostałych państw członkowskich, w którym ustanowiono organ ⌦ unijny ⌫. 🡻 2368/2002 (dostosowany) 🡺1 sprostowanie, Dz.U. L 378 z 12.11.2020, s. 27 2. W przypadkach gdy surowiec diamentowy jest przywożony do państwa członkowskiego, w którym nie ma organu ⌦ unijnego ⌫, przedkłada się go właściwemu organowi ⌦ unijnemu ⌫ w państwie członkowskim, do którego jest przeznaczony. Jeżeli nie ma organu ⌦ unijnego ⌫ ani w dokonującym przywozu państwie członkowskim, ani w państwie członkowskim przeznaczenia, przedkłada się go właściwemu organowi ⌦ unijnemu ⌫ w innym państwie członkowskim. 3. Państwo członkowskie, do którego surowiec diamentowy jest przywożony, zapewni jego przedłożenie właściwemu organowi ⌦ unijnemu ⌫, przewidzianemu w ust. 1 i 2. Tranzyt celny może być przyznany w tym celu. Jeżeli taki tranzyt celny jest przyznany, weryfikacja przewidziana w niniejszym artykule jest zawieszona do czasu przybycia do właściwego organu ⌦ unijnego ⌫.

4. Importer jest odpowiedzialny za odpowiedni przepływ surowca diamentowego i jego koszty. 5. Organ ⌦ unijny ⌫ wybiera jeden z następujących sposobów ⌦ weryfikacji ⌫, że zawartość pojemnika jest zgodna z danymi szczegółowymi umieszczonymi na odpowiednim ⌦ certyfikacie ⌫: a)otworzy każdy pojemnik w celu takiej weryfikacji; lub b)zidentyfikuje pojemniki, które mają być otwarte w celu takiej weryfikacji, na podstawie analizy ryzyka lub równoważnego systemu, który pozwala na wnikliwe rozpatrzenie ładunku surowca diamentowego. 6. Organ ⌦ unijny przeprowadza weryfikację ⌫ bezzwłocznie. Artykuł 5 1. Jeśli organ ⌦ unijny ⌫ stwierdzi, że warunki ⌦ określone w ⌫ art. 3 są: a)spełnione, potwierdzi to na oryginalnym ⌦ certyfikacie ⌫ i dostarczy importerowi ⌦ poświadczoną ⌫ i odporną na fałszowanie kopię tego potwierdzonego ⌦ certyfikatu ⌫. Ta procedura potwierdzenia odbywa się w ciągu 10 dni roboczych od przedłożenia ⌦ certyfikatu ⌫; b)niespełnione, zatrzyma ładunek. 2. Jeśli organ ⌦ unijny ⌫ odkryje, że niespełnienie warunków jest nieświadome lub nieumyślne lub jest wynikiem działania innego organu w wykonaniu jego odpowiednich obowiązków, może kontynuować potwierdzenie i zwolnić ładunek, po zastosowaniu niezbędnych środków zaradczych dla zapewnienia, że warunki zostały spełnione. 3. 🡺1 W ciągu miesiąca organ ⌦ unijny ⌫ powiadomi Komisję oraz właściwy organ uczestnika, który jakoby wydał lub potwierdził ⌦ certyfikat ⌫ ładunku, o każdym niespełnieniu warunków. 🡸 Artykuł 6 🡻 257/2014 art. 1 pkt 4 (dostosowany) 1. Komisja zasięga opinii uczestników w sprawie praktycznych uzgodnień dotyczących przedłożenia właściwemu organowi dokonującego wywozu uczestnika, który potwierdził ⌦ certyfikat ⌫, potwierdzenia przywozu na terytorium ⌦ Unii ⌫ lub Grenlandii. 🡻 2368/2002 (dostosowany) 2. Na podstawie tych konsultacji Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2, ustanawia wytyczne dla takiego potwierdzenia. Artykuł 7 Komisja dostarcza wszystkim organom ⌦ unijnym ⌫ poświadczone wzory ⌦ certyfikatów ⌫ uczestników, nazwy i inne odpowiednie szczegóły dotyczące uczestników wydających i/lub organów potwierdzających, poświadczone wzory stempli i podpisów atestujących, że ⌦ certyfikat ⌫ został legalnie wydany lub potwierdzony oraz wszelkie inne istotne informacje uzyskane w odniesieniu do ⌦ certyfikatów ⌫.

Artykuł 8 1. Organy ⌦ unijne ⌫ dostarczają Komisji miesięczne sprawozdanie w sprawie wszystkich ⌦ certyfikatów ⌫ przedłożonych do weryfikacji na ⌦ podstawie ⌫ art. 4. Dla każdego ⌦ certyfikatu ⌫ sprawozdanie to wymienia co najmniej: a)unikalny numer ⌦ certyfikatu ⌫; b)nazwy organów wydających i potwierdzających; c)datę wydania i potwierdzenia; d)datę utraty ważności; e)kraj ⌦ wysyłki ⌫; f)kraj pochodzenia, jeśli jest znany; g)kod(-y) HS; h)wagę w karatach; i)wartość; j)⌦ unijny ⌫ organ ⌦ weryfikujący ⌫; k)datę ⌦ weryfikacji ⌫. Komisja może, zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2, ustalić format tego sprawozdania w celu ułatwienia monitorowania działania systemu certyfikacji. 2. Organ ⌦ unijny ⌫ zatrzymuje oryginalny ⌦ certyfikat ⌫ dostarczony na ⌦ podstawie ⌫ art. 3 lit. a) przedłożony do weryfikacji przez co najmniej 3 lata. Zapewnia on Komisji, osobom lub organom wyznaczonym przez Komisję dostęp do tych oryginalnych ⌦ certyfikatów ⌫, w szczególności w celu udzielenia odpowiedzi na pytania zadane w ramach systemu certyfikacji PK. ROZDZIAŁ III SYSTEM WYWOZU Artykuł 9

🡻 257/2014 art. 1 pkt 5 (dostosowany) Wywóz z terytorium ⌦ Unii ⌫ lub z Grenlandii surowca diamentowego jest zakazany, chyba że obydwa następujące warunki są spełnione: 🡻 2368/2002 (dostosowany) a)surowiec diamentowy jest zaopatrzony w odpowiedni ⌦ certyfikat ⌫ ⌦ unijny ⌫ wydany i potwierdzony przez organ ⌦ unijny ⌫; b)surowiec diamentowy jest umieszczony w pojemnikach odpornych na manipulacje, zapieczętowanych zgodnie z art. 10. Artykuł 10 1. Organ ⌦ unijny ⌫ może wydać ⌦ certyfikat unijny ⌫ eksporterowi, gdy ustalił, że: 🡻 257/2014 art. 1 pkt 6 (dostosowany) a)eksporter dostarczył rozstrzygający dowód, że: (i)surowiec diamentowy, dla którego wymagany jest ⌦ certyfikat ⌫, został legalnie przywieziony, zgodnie z art. 3; lub (ii)surowiec diamentowy, dla którego wymagany jest ⌦ certyfikat ⌫, został wykopany lub wydobyty w Grenlandii, w przypadku gdy dany surowiec diamentowy nie był wcześniej wywożony do uczestnika innego niż Unia; 🡻 2368/2002 (dostosowany) 🡺1 Sprostowanie, Dz.U. L 378 z 12.11.2020, s. 27 b)inne informacje wymagane na ⌦ certyfikacie ⌫ są prawidłowe; c)surowiec diamentowy jest rzeczywiście przeznaczony do wjazdu na terytorium uczestnika, oraz d)surowiec diamentowy ma być przewożony w pojemniku odpornym na manipulacje. 2. Organ ⌦ unijny ⌫ nie potwierdzi ⌦ certyfikatu unijnego ⌫, dopóki nie zweryfikuje, czy zawartość pojemnika odpowiada szczegółowym danym umieszczonym na odpowiednim ⌦ certyfikacie ⌫ i czy pojemnik odporny na manipulacje zawierający surowiec diamentowy został następnie ⌦ zapieczętowany ⌫ na odpowiedzialność tego organu.

3. Organ ⌦ unijny ⌫ wybiera jeden z następujących sposobów ⌦ weryfikacji ⌫, czy zawartość pojemnika jest zgodna z danymi szczegółowymi umieszczonymi na odpowiednim ⌦ certyfikacie ⌫: a)zweryfikuje zawartość każdego pojemnika; lub b)zidentyfikuje pojemniki, których zawartość będzie weryfikowana, na podstawie analizy ryzyka lub równoważnego systemu, który pozwala na wnikliwe rozpatrzenie ładunku surowca diamentowego. 4. 🡺1 Organ ⌦ unijny ⌫ dostarcza eksporterowi poświadczoną i odporną na fałszowanie kopię ⌦ certyfikatu unijnego ⌫, którą potwierdził. Eksporter zapewnia dostępność wszelkich kopii przez co najmniej trzy lata. 🡸 5. ⌦ Certyfikat unijny ⌫ jest ważny na wywóz nie dłużej niż przez dwa miesiące od daty wydania. Jeśli surowiec diamentowy nie zostanie wywieziony w tym terminie, ⌦ certyfikat unijny zwraca się ⌫ wydającemu organowi ⌦ unijnemu ⌫. Artykuł 11 Jeśli eksporter jest członkiem organizacji diamentowej wymienionej w załączniku V, organ ⌦ unijny ⌫ może przyjąć jako rozstrzygający dowód legalnego przywozu do ⌦ Unii ⌫ deklarację podpisaną przez eksportera w tym celu. Taka deklaracja zawiera co najmniej informacje podawane w fakturze na ⌦ podstawie ⌫ art. 15 ust. 2 lit. a) ppkt (ii). Artykuł 12 1. Jeśli organ ⌦ unijny ⌫ ustali, że ładunek surowca diamentowego, dla którego wymagany jest ⌦ certyfikat unijny ⌫, nie spełnia warunków art. 9, 10 lub 11, organ ten zatrzymuje ładunek. 2. Jeśli organ ⌦ unijny ⌫ odkryje, że niespełnienie warunków jest nieświadome lub nieumyślne lub jest wynikiem działania innego organu w wykonaniu jego odpowiednich obowiązków, może zwolnić ładunek i kontynuować wydawanie i potwierdzanie ⌦ certyfikatów unijnych ⌫, po zastosowaniu niezbędnych środków zaradczych dla zapewnienia, że warunki zostały spełnione. 3. 🡺1 W ciągu miesiąca organ ⌦ unijny ⌫ powiadomi Komisję oraz właściwy organ uczestnika, który jakoby wydał lub potwierdził ⌦ certyfikat ⌫ ładunku o każdym niespełnieniu warunków. 🡸 Artykuł 13 1. Organy ⌦ unijne ⌫ dostarczają Komisji miesięczne sprawozdanie w sprawie wszystkich ⌦ certyfikatów unijnych ⌫ przez nie wydanych i potwierdzonych. Dla każdego ⌦ certyfikatu ⌫ sprawozdanie to wymienia co najmniej: a)unikalny numer ⌦ certyfikatu ⌫; b)nazwy organów wydających i potwierdzających; c)datę wydania i potwierdzenia; d)datę utraty ważności; e)kraj ⌦ wysyłki ⌫; f)kraj pochodzenia, jeśli jest znany;

g)kod(-y) HS; h)wagę w karatach i wartość. Zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2 Komisja może ustalić format tego sprawozdania w celu ułatwienia monitorowania działania systemu certyfikacji. 2. Organy ⌦ unijne ⌫ zachowują na co najmniej trzy lata poświadczone kopie dostarczone na ⌦ podstawie ⌫ art. 10 ust. 4, jak również wszelkie informacje uzyskane od eksportera dla uzasadnienia wydania i potwierdzenia ⌦ certyfikatu unijnego ⌫. 🡺1 Zapewnią one Komisji, osobom lub organom wyznaczonym przez Komisję dostęp do tych poświadczonych kopii oraz tych informacji, w szczególności w celu udzielenia odpowiedzi na pytania zadane w ramach systemu certyfikacji PK. 🡸 Artykuł 14 1. Komisja zasięga opinii uczestników w sprawie praktycznych uzgodnień dotyczących uzyskania potwierdzenia przywozu surowca diamentowego wywiezionego z ⌦ Unii ⌫, objętego ⌦ certyfikatem ⌫ potwierdzonym przez organ ⌦ unijny ⌫. 2. Na podstawie tych konsultacji Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2, ustanawia wytyczne dla takiego potwierdzenia. ROZDZIAŁ IV WŁASNE REGULACJE PRZEMYSŁU Artykuł 15 1. Organizacje reprezentujące podmioty handlujące surowcem diamentowym, które ustanowiły system gwarancji i własnych regulacji przemysłu do celów wprowadzenia w życie systemu certyfikacji PK, mogą występować z wnioskami do Komisji o umieszczenie ich w wykazie w załączniku V bezpośrednio lub przez właściwy organ ⌦ unijny ⌫. 2. Gdy organizacja występuje z wnioskiem o umieszczenie w wykazie: a)dostarcza rozstrzygający dowód, że przyjęła zasady i przepisy, zgodnie z którymi jej członkowie, handlujący surowcem diamentowym, będący osobami fizycznymi lub prawnymi, zobowiązują się: (i)sprzedawać wyłącznie diamenty zakupione ze źródeł zgodnych z prawem, zgodnie z przepisami odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz systemem certyfikacji ⌦ PK ⌫ i gwarantują na piśmie na fakturze towarzyszącej każdej sprzedaży surowca diamentowego, że na podstawie ich osobistej wiedzy i/lub pisemnych gwarancji przekazanych przez dostawcę takiego surowca diamentowego, sprzedany surowiec diamentowy nie jest spornym diamentem; (ii)dbać o to, by każda sprzedaż surowca diamentowego była zaopatrzona w fakturę zawierającą wspomnianą pisemną gwarancję jednoznacznie identyfikującą sprzedawcę i nabywcę oraz ich statutowe siedziby, zawierającą numer identyfikacyjny sprzedawcy nadany do celów VAT, gdy ma to zastosowanie, ilość/wagę i kwalifikację sprzedanych towarów, wartość transakcji i datę dostawy; (iii)nie kupować surowca diamentowego z podejrzanych lub nieznanych źródeł zaopatrzenia i/lub surowca diamentowego pochodzącego od stron nieuczestniczących w systemie certyfikacji PK; (iv)nie kupować surowca diamentowego z jakiegokolwiek źródła, które po prawnie wiążącym procesie uznano za winne pogwałcenia przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących handlu ⌦ spornymi ⌫ diamentami; (v)nie kupować surowca diamentowego w regionie, lub z regionu, który jest podmiotem informacji doradczej organu rządowego lub organu systemu certyfikacji PK z takim skutkiem, że te sporne diamenty pochodzą z tego regionu lub są możliwe do nabycia w tym regionie; (vi)świadomie nie kupować, sprzedawać lub pomagać innym w kupowaniu lub sprzedawaniu spornych diamentów;

(vii)zapewniać, by wszyscy pracownicy kupujący lub sprzedający surowiec diamentowy w handlu diamentami byli w pełni poinformowani o rezolucjach handlowych i przepisach rządowych ograniczających handel spornymi diamentami; (viii)tworzyć i utrzymywać przez co najmniej trzy lata rejestry faktur otrzymanych od dostawców i wydanych klientom; (ix)zlecać niezależnemu audytorowi poświadczenie, że te rejestry były stworzone i utrzymane starannie i że nie zidentyfikował żadnych transakcji, które nie były zgodne z zobowiązaniami określonymi w ppkt (i)–(viii), lub że każda transakcja, która nie była zgodna z tymi zobowiązaniami, została należycie zgłoszona właściwemu organowi ⌦ unijnemu ⌫; oraz b)dostarcza rozstrzygający dowód, że przyjęła zasady i przepisy, które zobowiązują organizację do: (i)wykluczenia każdego członka uznanego, po należytym dochodzeniu przeprowadzonym przez samą organizację, za winnego poważnego pogwałcenia wyżej wspomnianych zobowiązań; oraz (ii)upublicznienia wykluczenia tego członka oraz notyfikowania tego Komisji; (iii)zapoznania wszystkich swoich członków ze wszystkimi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i wytycznymi rządowymi i należącymi do systemu certyfikacji PK, dotyczącymi ⌦ spornych ⌫ diamentów oraz z nazwiskami ⌦ lub nazwami ⌫ każdej osoby fizycznej lub prawnej uznanej za winną, po prawnie wiążącym procesie, pogwałcenia ⌦ tych ⌫ przepisów ustawowych i wykonawczych; oraz c)dostarcza Komisji oraz właściwemu organowi ⌦ unijnemu ⌫ kompletny wykaz wszystkich swoich członków handlujących surowcem diamentowym, włączając w to pełne nazwy, adresy, położenie i inne informacje, które przyczynią się do uniknięcia błędnego stwierdzenia tożsamości. 3. Organizacje objęte niniejszym artykułem niezwłocznie notyfikują Komisji i właściwemu organowi ⌦ unijnemu ⌫ państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę lub zostały ustanowione, o wszelkich zmianach dotyczących członkostwa w nich, następujących po wystąpieniu z wnioskiem o umieszczenie w wykazie. 4. Zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2 Komisja umieszcza w wykazie w załączniku V każdą organizację, która spełnia warunki niniejszego artykułu. Powiadamia ona wszystkie organy ⌦ unijne ⌫ o nazwach i innych odpowiednich danych szczegółowych członków organizacji umieszczonych w wykazie oraz o zmianach w nich. 5. Organizacja umieszczona w wykazie lub jej członek zapewniają odpowiedniemu organowi ⌦ unijnemu ⌫ dostęp do wszelkich informacji, które mogą być potrzebne do oceny sprawnego funkcjonowania systemu gwarancji i własnych regulacji przemysłu. Gdy okoliczności to uzasadniają, organ ⌦ unijny ⌫ może wymagać dodatkowych gwarancji, że organizacja jest w stanie utrzymać wiarygodny system. Właściwy organ ⌦ unijny ⌫ raz do roku zawiadamia o swojej ocenie Komisję. 6. Jeśli w trakcie monitorowania sprawnego funkcjonowania systemu organ ⌦ unijny ⌫ w państwie członkowskim uzyskuje wiarygodną informację, że organizacja umieszczona w wykazie, objęta niniejszym artykułem, ustanowiona lub mająca siedzibę w tym państwie członkowskim, lub ⌦ jej ⌫ członek tam ustanowiony lub mający siedzibę w tym państwie członkowskim, narusza przepisy niniejszego artykułu, bada on sprawę dla sprawdzenia, czy przepisy niniejszego artykułu rzeczywiście zostały naruszone. 7. Jeśli Komisja ma wiarygodną informację, że organizacja umieszczona w wykazie lub jej członek narusza przepisy niniejszego artykułu, żąda oceny sytuacji przez organ ⌦ unijny ⌫ państwa członkowskiego, w którym organizacja lub jej członek ma siedzibę lub został ustanowiony. Na ⌦ podstawie ⌫ takiego żądania, odpowiedni organ ⌦ unijny ⌫ szybko bada sprawę i należycie powiadamia Komisję o swoich ustaleniach. Jeśli Komisja, na podstawie sprawozdań, oceny lub innej odpowiedniej informacji, dochodzi do wniosku, że system gwarancji i własnych regulacji przemysłu nie funkcjonuje prawidłowo, a sprawa nie była odpowiednio prowadzona, Komisja podejmuje niezbędne środki zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2. 8. Jeśli badanie prowadzi do wniosku, że organizacja narusza przepisy niniejszego artykułu, organ ⌦ unijny ⌫ państwa członkowskiego, w którym ta organizacja ma siedzibę lub została ustanowiona, notyfikuje to Komisji bezzwłocznie. Następnie Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2, podejmuje właściwe środki w celu usunięcia tej organizacji z wykazu w załączniku V. 9. Jeśli organizacja umieszczona w wykazie lub jeden lub kilku jej członków zostali ustanowieni lub mają siedzibę w państwie członkowskim, które nie wyznaczyło organu ⌦ unijnego ⌫ do celów niniejszego artykułu, Komisja staje się organem ⌦ unijnym ⌫ dla tej organizacji lub tych członków. 10. Organizacje lub ich członkowie objęci niniejszym artykułem, działający na terytorium uczestnika innego niż ⌦ Unia ⌫, uznawani są za spełniających przepisy niniejszego artykułu, jeśli spełniają zasady i przepisy wykonawcze, które ten uczestnik ustanowił do celów wprowadzenia w życie systemu certyfikacji ⌦ PK ⌫.

ROZDZIAŁ V TRANZYT 🡻 257/2014 art. 1 pkt 7 (dostosowany) Artykuł 16 Art. 4, 9, 10 i 12 nie mają zastosowania do surowca diamentowego, który jest wprowadzany na terytorium ⌦ Unii ⌫ lub Grenlandii wyłącznie do celów tranzytu do uczestnika spoza tych terytoriów, pod warunkiem że ani oryginalny pojemnik, w którym surowiec diamentowy jest transportowany, ani oryginalny załączony certyfikat wydany przez właściwy organ uczestnika nie były naruszone przy wprowadzeniu na terytorium ⌦ Unii ⌫ lub Grenlandii i przy opuszczaniu go, a cel tranzytowy jest wyraźnie poświadczony załączonym certyfikatem. 🡻 2368/2002 (dostosowany) ROZDZIAŁ VI PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 17 1. Państwa członkowskie mogą wyznaczyć jeden lub kilka organów na swoim terytorium jako organ ⌦ unijny ⌫ i mogą przypisać im różne zadania. 2. Państwa członkowskie wyznaczające organ ⌦ unijny ⌫ dostarczają Komisji informacje wskazujące, że ich wyznaczone organy ⌦ unijne ⌫ mogą solidnie, na czas, skutecznie i właściwie wypełniać zadania wymagane niniejszym rozporządzeniem. 3. Państwa członkowskie mogą ograniczyć liczbę punktów, w których formalności przewidziane niniejszym rozporządzeniem mogą być dokonane. Państwa członkowskie powiadamiają o tym Komisję. Na podstawie informacji dostarczonych na ⌦ podstawie ⌫ ust. 1 i 2 ⌦ niniejszego artykułu ⌫ oraz zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2, Komisja ⌦ prowadzi ⌫ w załączniku III wykaz organów ⌦ unijnych ⌫, ich położenia i zadań im powierzonych. 4. Organy ⌦ unijne ⌫ mogą żądać od podmiotu gospodarczego uiszczenia opłaty za produkcję, wydanie i/lub ⌦ potwierdzenie ⌫ certyfikatu i za fizyczną inspekcję zgodnie z art. 4 i 12. W żadnym wypadku kwota tej opłaty nie może przekroczyć kosztów poniesionych przez ten właściwy organ za dane działanie. Żadne opłaty wyrównawcze ani podobne opłaty nie mogą być ponoszone w związku z tymi działaniami. 5. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji opcję, którą wybierają na ⌦ podstawie ⌫ mocy art. 4 ust. 5 i 10 ust. 3, lub dalsze zmiany. 6. Komisja może zmienić specyfikacje ⌦ certyfikatu unijnego ⌫ w celu poprawy jego zabezpieczenia, przetwarzania i funkcjonalności do celów systemu certyfikacji PK. 🡻 254/2003 art. 1 pkt 2 (dostosowany) Artykuł 18

Na podstawie istotnych informacji dostarczonych przez przewodniczącego systemu certyfikacji ⌦ PK ⌫ i/lub przez uczestników Komisja może zmienić listę uczestników i ich właściwych organów. 🡻 257/2014 art. 1 pkt 8 Artykuł 19 1. Unia, włącznie z Grenlandią, jest uczestnikiem systemu certyfikacji PK. 2. Komisja, która reprezentuje Unię, włącznie z Grenlandią, w systemie certyfikacji PK, zmierza do zapewnienia optymalnego wprowadzenia w życie systemu certyfikacji PK, w szczególności poprzez współpracę z uczestnikami. W tym celu Komisja, w szczególności, wymienia informacje z uczestnikami o handlu międzynarodowym surowcem diamentowym oraz, w miarę potrzeby, współpracuje w działaniach monitorujących i w rozstrzyganiu wszelkich sporów, które mogą zaistnieć. 🡻 2368/2002 ⇨ nowy Artykuł 20 1. Komisję wspomaga komitet. ⇨ Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ⇦. 2. W przypadku ⇨ odesłania ⇦ do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 🡻 257/2014 art. 1 pkt 9 Artykuł 21 Komitet, o którym mowa w art. 20, może zbadać każdą kwestię dotyczącą stosowania niniejszego rozporządzenia. Takie kwestie mogą być wnoszone albo przez przewodniczącego, albo przez przedstawiciela państwa członkowskiego lub Grenlandii. 🡻 2368/2002 (dostosowany) Artykuł 22 1. Każda osoba fizyczna lub prawna, świadcząca usługi bezpośrednio lub pośrednio związane z działalnością objętą art. 3, 4, 9, 10, 11, 15 lub 16, wykaże należytą staranność w stwierdzeniu, że działalność, w ramach której świadczy usługi, jest zgodna z przepisami niniejszego rozporządzenia.

2. Świadomy i celowy udział w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie obejście przepisów niniejszego rozporządzenia, jest zakazany. 3. Komisji ⌦ notyfikuje się ⌫ wszelkie informacje sugerujące, że przepisy niniejszego rozporządzenia są lub były obchodzone. Artykuł 23 Wszelkie informacje dostarczone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są wykorzystywane wyłącznie do celów, w jakich zostały dostarczone. Informacje o charakterze poufnym lub dostarczone jako poufne są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej. Nie są ujawniane przez Komisję bez jednoznacznej zgody osoby je dostarczającej. Przekazywanie takich informacji jest dozwolone, jeżeli Komisja jest do tego zobowiązana lub upoważniona, w szczególności w związku z postępowaniem prawnym. Przy przekazywaniu takich informacji ⌦ bierze się ⌫ pod uwagę słuszne interesy zainteresowanej osoby, tak aby nie zostały ujawnione jej tajemnice handlowe. Niniejszy artykuł nie wyklucza ujawnienia przez Komisję informacji o charakterze ogólnym. Ujawnienie takie nie jest dozwolone, jeżeli jest niezgodne z pierwotnym celem takich informacji. W razie naruszenia poufności, autor takich informacji jest upoważniony do uzyskania zobowiązania, iż zostaną one, w zależności od sytuacji, usunięte, zignorowane lub skorygowane. Artykuł 24 Zgodność z niniejszym rozporządzeniem nie zwalnia żadnej osoby fizycznej lub prawnej ze zgodności, pełnej lub częściowej, z wszelkimi innymi zobowiązaniami na mocy prawodawstwa ⌦ Unii ⌫ lub ustawodawstwa krajowego. Artykuł 25 Każde państwo członkowskie ustala sankcje nakładane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Takie sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające oraz są w stanie zapobiegać uzyskiwaniu korzyści ekonomicznych płynących z działania osób odpowiedzialnych za naruszenia. Do czasu przyjęcia, tam, gdzie jest to konieczne, jakiegokolwiek aktu prawnego, prowadzącego do realizacji tego celu, sankcje nakładane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia są określane przez państwa członkowskie w celu nadania skuteczności art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 303/2002. Artykuł 26 Niniejsze rozporządzenie stosuje się: a)na terytorium ⌦ Unii ⌫, włączając jej przestrzeń powietrzną, lub na pokładzie każdego statku powietrznego lub morskiego ⌦ podlegającego ⌫ jurysdykcji państwa członkowskiego; b)do każdego obywatela państwa członkowskiego oraz do każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, które zostały zarejestrowane lub ustanowione na mocy prawa państwa członkowskiego. 🡻 Artykuł 27