KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 19.10.2011 
SEK(2011) 1263 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Podsumowanie oceny skutków 
Towarzysz ący dokumentowi: 
Wniosek 
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiaj ące instrument „ Łącząc 
Europę” 
{KOM(2011) 665 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 1262 wersja ostateczna}  
 
PL 1   PL W niniejszym dokumencie przedstawiono stre szczenie sprawozdania z oceny skutków 
rozporządzenia ustanawiaj ącego instrument „ Łącząc Europę” (CEF), z którego b ędą 
finansowane uprzednio ustalone projekty w dziedzinie trans portu, energii oraz technologii 
informacyjno-komunikacyjnych (ICT). Komisja zaproponowa ła ten nowy instrument w 
swoim komunikacie „Bud żet z perspektywy «Europy 2020»” (dalej zwanym „komunikatem 
WRF”), przyj ętym dnia 29 czerwca 2011 r., jak równie ż w dokumentach towarzysz ących 
temu komunikatowi1. Rozporz ądzenie CEF wchodzi w zakre s pakietu instrumentów 
prawnych obejmuj ących transport, energetyk ę oraz ICT, w tym równie ż sektorowe ramy 
polityki odnosz ące się do tych trzech sektorów2 i dostępne instrumenty finansowe.  
1. OKREŚLENIE PROBLEMU  
Obecne ramy UE dla finansowania infrastruktury s ą nieodpowiednie, aby zapewni ć skuteczn ą 
reakcję na wyzwanie, o którym mowa powy żej, co potwierdzono w komunikacie WRF. 
Finansowanie infrastruktury jest w rzeczywisto ści podzielone na se ktory, programy i 
instrumenty finansowe, co uniemo żliwia pełne wykorzystanie potencjalnej synergii mi ędzy 
sektorami, programami i instrumentami finansowymi, nie pozwalaj ąc równie ż na 
ograniczenie ryzyka3. W zwi ązku z tym, jak równie ż w celu przyspieszenia rozwoju 
infrastruktury potrzebne j UE, Komisja postanowi ła zaproponowa ć utworzenie zarz ądzanego 
centralnie instrumentu wspólnego, czyli tzw. CEF o bud żecie wynosz ącym 50 miliardów 
EUR, za pomoc ą którego b ędą finansowane „uprzednio usta lone priorytetowe dla UE 
projekty infrastruktury w dziedzin ie transportu, energii oraz ICT”. 
Utworzenie CEF ma na celu dostosowanie instrumentu finansowego UE do odpowiednich 
celów polityki dotycz ącej infrastruktury w da nych sektorach, co jednocze śnie przyczyni si ę 
do uproszczenia szczegó łowych przepisów sektorowych podlegaj ących ograniczeniom 
wynikającym z ram polityki. 
W komunikacie WRF nie okre ślono jednak zasad dzia łania CEF, które umo żliwiałyby 
skuteczne stosowanie tego instrumentu pod wzgl ędem operacyjnym, tj. zasad dzia łania 
zapewniaj ących warunki dla inwestycji sprzyjaj ące przyspieszeniu rozwoju infrastruktury 
potrzebnej do zapewnienia trwa łej konkurencyjno ści UE w przysz łości.  
Jak podkre ślono w komunikacie WRF, przekrojowa analiza obowi ązujących przepisów 
sektorowych pokazuje jednocze śnie, że oprócz utworzenia CEF istnieje mo żliwość dalszego 
uproszczenia zasad dzia łania między omawianymi trzema sektorami. Nale ży zatem jeszcze 
pełniej wykorzysta ć potencjał synergii tych sektorów w ramach CEF. 
W związku z powy ższym, jak równie ż opierając się na ocenach ex post  programu, 
konsultacjach z zainteresowanymi stronami i zaleceniach ekspertów, Komisja okre śliła dwa 
podstawowe obszary polityki, w których niedoskona łości rynku i regulacji uniemo żliwiają 
odpowiednie wsparcie z funduszy UE rozwoju infrastruktury koni ecznej do realizacji celów 
strategii „Europa 2020”: 
– Efekt dźwigni w postaci zwi ększenia inwestycji: istniej ące procedury i formy 
przyznawania funduszy UE nie sprzyjaj ą dostatecznemu zwi ększeniu inwestycji. 
                                                 
1 COM(2011) 500 wersja ostateczna i SE C(2011) 868. Wszyst kie dokumenty dost ępne są na stronie 
http://ec.europa.eu/budget/biblio/docum ents/fin_fwk1420/fin_fwk1420_en.cfm   
2 Wnioski ustawodawcze ustanawiaj ące zmienione ramy polityki w obszarach, odpowiednio, TEN-E, 
TEN-T oraz e-TEN. 
3 SEC(2011) 868, s. 79. 
 
PL 2   PL Określono trzy podstawowe przyczyny ograni czonych skutków finansowania ze 
strony UE: finansowanie unijne nie koncentruje si ę dostatecznie na projektach 
zapewniaj ących faktyczn ą wartość dodaną dla UE; obecny sposób ustalania 
poziomów wspó łfinansowania nie sprzyja koniecznym inwestycjom, poniewa ż 
poziomy te nie uwzgl ędniają odpowiednio ryzyka projektowego oraz s ą 
nieproporcjonalne do z łożoności tego ryzyka oraz warto ści dodanej dla UE; 
istniejące formy przekazywania funduszy UE na realizacj ę projektów (dotacje lub, w 
niektórych sektorach, instrumenty finansowe) nie stworzy ły dotychczas warunków, 
które wystarczaj ąco sprzyja łyby prywatnym inwestycjom w tych sektorach. 
– Wdrażanie projektu: obecne warunki w obszarach sk ładania wniosków o 
finansowanie i warunki wsparcia, monitorowania oraz oceny i zarz ądzania 
programem na rzecz szybkiego wdro żenia projektów wspó łfinansowanych przez UE 
są nieodpowiednie. 
Komisja przeprowadzi ła analizę możliwych dalszych post ępów w rozwi ązaniu tych 
problemów w sytuacji, w któr ej utrzymano by dotychczasow ą politykę, zwłaszcza wieloletnie 
ramy finansowe na lata 2007–2013 w dziedzinie ener gii, transportu i ICT. Analiza wskazuje, 
że do 2020 r. nie b ędzie możliwości zapewnienia rozwoju infr astruktury o europejskiej 
wartości dodanej. Nadal znikome pozostanie zaanga żowanie sektora prywatnego, nawet w 
projekty o potencjalnej warto ści komercyjnej w perspektywie d ługoterminowej. W dalszym 
ciągu będzie brakowa ło głównych po łączeń transeuropejskich, równie ż z państwami 
sąsiadującymi, zw łaszcza w przypadku projektów wi ążących się z dużymi trudno ściami 
technicznymi lub niez byt korzystnych pod wzgl ędem warto ści komercyjnej dla ich 
promotorów. B ędzie to zatem niekorzystnie wp ływało na przyk ład na funkcjonowanie rynku 
wewnętrznego, na dost ępność oraz na po łączenia z pa ństwami sąsiadującymi. Kontynuacja 
obecnej polityki mo że równie ż skutkowa ć znikomym wp ływem na realizacj ę celów w 
zakresie ochrony środowiska i zmiany klimatu. 
2. ANALIZA POMOCNICZO ŚCI 
Sieci transeuropejskie podlegaj ą postanowieniom art. 170 TFUE, który stanowi, że „Unia 
przyczynia si ę do ustanowienia i rozwoju sieci tran seuropejskich w infrastrukturach 
transportu, telekomunikacji i energe tyki”. Prawo do podejmowania dzia łań w dziedzinie 
finansowania infrastruktury zapewnia UE  art. 171, zgodnie z którym Unia „mo że wspiera ć 
projekty b ędące przedmiotem wspólnego zainter esowania, popierane przez pa ństwa 
członkowskie, (…) w szczególno ści poprzez analizy mo żliwości wykonania, gwarancje 
kredytowe lub bonifikaty oprocentowania”. Kompet encje UE w dziedzinie energii potwierdza 
również art. 194 TFUE. Wnioski Komisji dotycz ące finansowania sieci transeuropejskich 
muszą być zatwierdzone przez pa ństwa członkowskie, które odpowiadaj ą za planowanie i 
realizację projektów.  
W komunikacie dotycz ącym przegl ądu budżetu Komisja podkre śliła znaczenie wykorzystania 
budżetu, który mo że „pomóc zniwelowa ć luki wynikaj ące z polityki prowadzonej na szczeblu 
krajowym, umo żliwiając podejmowanie przede wszystkim wyzwa ń transgranicznych w 
dziedzinach takich jak infrastruktura, mobilno ść, spójność terytorialna… - luk, które w 
przeciwnym razie wyrz ądziłyby szkod ę interesom ca łej UE”4. Planując i finansuj ąc 
infrastruktur ę, państwa członkowskie przyznaj ą zazwyczaj pierwsze ństwo projektom 
                                                 
4 COM(2010) 700, s. 5. 
 
PL 3   PL mającym znaczenie z punktu widzenia interesów krajowych5. Połączenia transgraniczne maj ą 
jednak zasadnicze znaczenie dla urzeczywistnienia sieci transeuropejskich, i to w optymalnej 
konfiguracji, która zapewni obywatelom Unii mo żliwie najwi ększą europejsk ą wartość 
dodaną.  
W komunikacie WR F Komisja wyra źnie przedstawi ła też swoje stanowisko w kwestii roli, 
jaką budżet UE odgrywa we wspieraniu  rozwoju infrastruktury, zw łaszcza w dziedzinie 
energii, transportu i ICT: „…do świadczenie wskazuje, że inwestycje transgraniczne, 
wymagające udziału kilku krajów i zmierzaj ące do wyposa żenia jednolitego rynku w 
niezbędną infrastruktur ę, nigdy nie b ędą traktowane w bud żetach krajowych wystarczaj ąco 
priorytetowo. Jest to jeszcze jeden przyk ład warto ści dodanej, jak ą wnosi bud żet UE”. 
Ponadto Komisja zwróci ła przy tym uwag ę, że „Europa mo że ponieść bardzo wysokie koszty 
w związku z brakiem wystarczaj ących inwestycji w przysz łe sieci”6. 
Działania na poziomie europejskim w dziedzinie  finansowania infrastruktury uzasadnia 
ponadnarodowy charakter stwierdzonego problemu.  
3. CELE INICJATYWY UE 
Zgodnie z komunikatem WRF p odstawowym celem CEF jest przyspieszenie rozwoju 
infrastruktury, której UE potrzebuje, aby zrealizowa ć cele strategii „Europa 2020” zwi ązane z 
energią i zmian ą klimatu oraz, ogólniej, aby zapewni ć sobie trwa łą konkurencyjno ść w 
przyszłości. Aby zrealizowa ć ten cel, uwzgl ędniając przy tym problem okre ślony w sekcji 2 
powyżej, za ogólny cel inicjatywy, której to warzyszy obecna ocena skutków, obrano 
ustanowienie optymalnych zasad dzia łania reguluj ących korzystanie z funduszy w ramach 
CEF. 
Jak wspomniano w sekcji 4 komunikatu WRF, uwzgl ędnione w tym komunikacie programy i 
instrumenty musz ą się koncentrowa ć również na uproszczeniu mi ędzy innymi przepisów 
sektorowych. W zwi ązku z tym w proponowanej inicjatywie nale ży możliwie najpe łniej 
wykorzysta ć synergię w ramach ka żdego sektora oraz mi ędzy sektorami, maj ąc przy tym na 
uwadze cele strategiczne ustanowione w ra mach polityki dla konkretnego sektora. 
Cele szczegó łowe (CS) 
W związku z powy ższym, oraz przyjmuj ąc za podstaw ę problem okre ślony w sekcji 2 
obecnej oceny skutków, ogólny cel wprowadzenia optymalnych zasad dzia łania CEF mo żna 
przełożyć na dwa cele szczegó łowe, zgodne z dokumentem roboczym s łużb Komisji 
towarzysz ącym komunikatowi z 2011 r7.: 
CS 1:  określenie form, metod i zasad finansowania w celu zapewnienia maksymalnego 
wykorzystania funduszy z bud żetu UE dla pozyskania publicz nych i prywatnych inwestycji 
dotyczących projektów obejmuj ących swym zasi ęgiem Europ ę i jednolity rynek, zw łaszcza 
                                                 
5 Zob. sprawozdania z oceny skut ków zmienionych wytycznych dotycz ących TEN-T, SEC(2011)xxx, 
zmienionych wytycznych dotycz ących TEN-E, SEC(2011)xxx i wytycznych dotycz ących e-TEN, 
SEC(2011)xxx. 
6 SEC(2011) 368, s. 78. 
7 Dokument roboczy s łużb Komisji, „Bud żet z perspektywy «Europy 2020»”: obecny system 
finansowania, wyzwania, wyniki konsultacji z zainteresowanymi stronami oraz ró żne opcje 
podstawowych zagadnie ń horyzontalnych i sektorowych, SEC(2011) 868 wersja ostateczna. 
 
PL 4   PL priorytetowych sieci, które trzeba wdro żyć do 2020 r., jak równie ż inwestycji daj ących 
możliwie najwi ększą gwarancj ę europejskiej warto ści dodanej, w tym – w razie potrzeby – 
przekraczaj ących granice UE. 
CS 2 : określenie mechanizmów monitorowa nia i oceny, które przewiduj ą nagrody za 
skuteczno ść działania i kary za nieefektywne wykorzystanie funduszy unijnych, w celu 
zapewnienia skutecznej i terminowej realizacji projektów obj ętych wsparciem. 
Cele operacyjne (CO) 
Wymienione cele szczegó łowe można z kolei prze łożyć na szereg celów operacyjnych :  
W zakresie efektu d źwigni w postaci zwi ększenia inwestycji: 
• CO 1: okre ślenie celów i wielopoziomowych kryteriów oceny wniosków, aby 
zapewnić ukierunkowanie finansowania na realizacj ę projektów o wysokiej warto ści 
dodanej dla UE . 
• CO 2: okre ślenie maksymalnych poziomów wspó łfinansowania w odniesieniu 
do wsparcia UE na rzecz projektów zgodn ych z priorytetami ustalonymi w 
kategoriach warto ści dodanej dla UE oraz zagro żeń/niedoskona łości rynku 
związanych z realizacj ą tych projektów. Umo żliwienie elastycznego stosowania tych 
poziomów w celu maksymalizacji efektu d źwigni wynikaj ącego z wk ładu finansowego 
UE. 
• CO 3: zach ęcanie do uczestnictwa wysp ecjalizowanych inwestorów 
infrastrukturalnych przy pom ocy zasad stosowania instrumentów rynkowych oraz za 
sprawą udostępnienia wystarczaj ących funduszy na wsparcie instrumentów 
innowacyjnych. 
W zakresie realizacji projektu: 
• CO 4: okre ślenie zasad selekcji wniosków w celu zapewnienia 
konkurencyjnego i przejrzystego podzia łu funduszy.  
• CO 5: ustanowienie spójnych ram dl a monitorowania i oceny na potrzeby 
podejmowania decyzji o kontynuowani u, przerwaniu czy ponownym podziale 
unijnego wsparcia finansowego (tj. stosow anie zasady „co niewykorzystane, to 
stracone”, przepisów zapewniaj ących przejrzyst ą i wysoce konkurencyjn ą podstawę 
konkurencyjnej realokacji funduszy).  
• CO 6: stworzenie odpowiedniej stru ktury instytucjonalnej na potrzeby 
scentralizowanego zarz ądzania programem. 
4. WARIANTY POLITYKI  
Zadaniem o kluczowym znaczeniu przy okre ślaniu zasad operacyjnych CEF b ędzie 
znalezienie odpowiedni ej równowagi mi ędzy spójno ścią z celami polityki sektorowej a 
zapewnieniem maksymalnej synergii. Ró wnowaga taka zagwarantuje optymalizacj ę zasad 
działania, tj. pozwoli opracowa ć je w sposób gwarantuj ący jak najlepszy stosunek ceny do 
jakości. 
 
PL 5   PL Określone warianty polityki, sk ładające się z połączenia różnych stopni harmonizacji d źwigni 
inwestycyjnych i zasad realizacji projektów, mo żna umiejscowi ć pomiędzy dwoma skrajnymi 
rozwiązaniami; jedno z nich polega na  minimalnej harmonizacji d źwigni inwestycyjnych i 
zasad realizacji projektów, natomiast drugie oznacza maksymaln ą harmonizacj ę dźwigni 
inwestycyjnych i zasad realizacji projektów. Mi ędzy tymi skrajno ściami znajduje si ę kilka 
wariantów po średnich, obejmuj ących kombinacje minimalnych i maksymalnych poziomów 
harmonizacji oraz kombinacje zmiennych poziomów harmonizacji. 
Kombinacje te przedstawiono w poni ższej tabeli 1: 
 
PL 6   PL Tabela 1: Okre ślenie możliwych wariantów polityki 
Dźwignie 
inwestycyjne 
Zasady 
realizacji 
projektów Min. harm. d źwigni  Maks. harm. d źwigni Zmienna harm. d źwigni 
Min. harm. 
dźwigni  Min. harm. d źwigni – min. harm. zasad 
realizacji (wariant podstawowy w 
ramach CEF) 
Różne poziomy wspó łfinansowania dla 
poszczególnych sektor ów i rodzajów 
projektów.  
Różne zestawy innowacyjnych 
instrumentów finansowych dla 
poszczególnych sektorów.  
Różne kryteria okre ślania warto ści dodanej 
dla UE wed ług priorytetów sektorowych.  
Różne procedury przetargowe i procedury 
selekcji dla poszczególnych sektorów.  
Różne zestawy instrumentów 
monitorowania i zasad „co 
niewykorzystane, to stracone” dla 
poszczególnych sektorów.  
Różne struktury zarz ądzania/agencje 
wykonawcze dla poszczególnych sektorów.  Maks. harm. d źwigni – min. harm. 
zasad realizacji  
Wspólne poziomy wspó łfinansowania dla 
wszystkich sektorów i wszystkich 
rodzajów projektów.  
Wspólny zestaw instrumentów 
innowacyjnych.  
Wspólne cele i kryteria dotycz ące 
wartości dodanej dla UE, na podstawie 
ogólnych priorytetów strategii „Europa 
2020” i „Bud żetu z perspektywy «Europy 
2020»”.  
Różne procedury przetargowe i procedury 
selekcji dla poszczególnych sektorów.  
Różne zestawy instrumentów 
monitorowania i zasad „co 
niewykorzystane, to stracone” dla 
poszczególnych sektorów.  
Różne struktury zarz ądzania/agencje 
wykonawcze dla poszczególnych 
sektorów.  Zmienna harm. d źwigni – min. harm. zasad realizacji  
Wspólne poziomy dla okre ślonych rodzajów projektów (na przyk ład 
badań), wspólne poziomy wed ług poziomu ryzyka zwi ązanego z 
projektami; okre ślone poziomy dla niektórych projektów, zale żnie 
od priorytetów polityki sektorowej. Ró żne zestawy dla 
poszczególnych sektorów, obejmuj ące: 
- wspólny zestaw instrumentów kapita łowych i d łużnych; 
- różne dodatkowe specjalne instrumenty.  
Wspólne kryteria na podstawie ogólnych priorytetów strategii 
„Europa 2020” i „Bud żetu z perspektywy «Europy 2020»”, w razie 
konieczno ści dostosowane w celu dok ładniejszego ukierunkowania 
na priorytety sektorowe wchodz ące w zakres priorytetów ogólnych.  
Różne procedury przetargowe i procedury selekcji dla 
poszczególnych sektorów.  
Różne zestawy instrumentów monitorowania i zasad „co 
niewykorzystane, to stracone” dla poszczególny ch sektorów.  
Różne struktury zarz ądzania/agencje wykonawcze dla 
poszczególnych sektorów.  
Maks. harm. 
zasad 
realizacji  Min. harm. d źwigni – maks. harm. zasad 
realizacji  
Różne poziomy wspó łfinansowania dla 
poszczególnych sektor ów i rodzajów 
projektów.  
Różne zestawy innowacyjnych 
instrumentów finansowych dla 
poszczególnych sektorów.  Maks. harm. d źwigni – min. harm. 
zasad realizacji  
Wspólne poziomy wspó łfinansowania dla 
wszystkich sektorów i wszystkich 
rodzajów projektów.  
Wspólny zestaw instrumentów 
innowacyjnych.  
Wspólne cele i kryteria dla warto ści Zmienna harm. d źwigni – maks. harm. zasad realizacji  
Wspólne poziomy dla okre ślonych rodzajów projektów (na przyk ład 
badań), wspólne poziomy wed ług poziomu ryzyka zwi ązanego z 
projektami; okre ślone poziomy dla niektórych projektów, zale żnie 
od priorytetów polityki sektorowej. Ró żne zestawy dla 
poszczególnych sektorów, obejmuj ące: 
- wspólny zestaw instrumentów kapita łowych i d łużnych; 
- różne dodatkowe specjalne instrumenty. 
 
PL 7   PL Różne kryteria okre ślania warto ści dodanej 
dla UE wed ług priorytetów sektorowych.  
Wspólne przetargi i procedury.  
Jeden zestaw instrumentów monitorowania 
i zasad „co niewykorzystane, to stracone”.  
Jedna struktura zarz ądzania (agencja 
wykonawcza).  dodanej dla UE, na podstawie ogólnych 
priorytetów strategii „Europa 2020” i 
„Budżetu z perspektywy «Europy 
2020»”.  
Wspólne przetargi i procedury.  
Jeden zestaw instrumentów 
monitorowania i zasad „co 
niewykorzystane, to stracone”.  
Jedna struktura zarz ądzania (agencja 
wykonawcza).  Wspólne kryteria na podstawie ogólnych priorytetów strategii 
„Europa 2020” i „Bud żetu z perspektywy «Europy 2020»”, w razie 
konieczno ści dostosowane w celu dok ładniejszego ukierunkowania 
na priorytety sektorowe wchodz ące w zakres priorytetów ogólnych.  
Wspólne przetargi i procedury.  
Jeden zestaw instrumentów monitorowania i zasad „co 
niewykorzystane, to stracone”. 
Jedna struktura zarz ądzania (agenc ja wykonawcza).  
 
PL 8   PL Zmienna 
harm. zasad 
realizacji  Min. harm. d źwigni – zmienna harm. 
zasad realizacji 
Różne poziomy wspó łfinansowania dla 
poszczególnych sektor ów i rodzajów 
projektów 
Różne zestawy innowacyjnych 
instrumentów finansowych dla 
poszczególnych sektorów.  
Różne kryteria okre ślania warto ści dodanej 
dla UE wed ług priorytetów sektorowych.  
Wspólne przetargi (i procedury) dla 
projektów o wymiarze mi ędzysektorowym 
(z wykorzystaniem specjalnej wspólnej linii 
finansowania).  Odrębne przetargi dla 
projektów w poszczególnych sektorach, ale 
wspólne (tzn. w pe łni zharmonizowane) 
procedury.  
Podstawowy zestaw 
wspólnych/zharmonizowanych 
instrumentów monitorowania oraz zasad 
„co niewykorzystane, to stracone” wraz ze 
specjalnymi instrumentami oraz 
dostosowanymi/ukierunkowanymi zasadami 
w celu uwzgl ędnienia specyfik 
sektorowych.  
Jedna agencja wykonawcza jako wspólna 
struktura zarz ądzania, ale ró żne stopnie 
delegowania zada ń przez służby Komisji w 
poszczególnych sektorach.  Maks. harm. d źwigni – zmienna harm. 
zasad realizacji  
Wspólne poziomy wspó łfinansowania dla 
wszystkich sektorów i wszystkich 
rodzajów projektów.  
Wspólny zestaw instrumentów 
innowacyjnych.  
Wspólne cele i kryteria dotycz ące 
wartości dodanej dla UE, na podstawie 
ogólnych priorytetów strategii „Europa 
2020” i „Bud żetu z perspektywy «Europy 
2020»”.  
Wspólne przetargi (i procedury) dla 
projektów o wymiarze 
międzysektorowym (z wykorzystaniem 
specjalnej wspólnej linii finansowania).  
Odrębne przetargi dla projektów w 
poszczególnych sektorach, ale wspólne 
(tzn. w pe łni zharmonizowane) 
procedury.  
Podstawowy zestaw 
wspólnych/zharmonizowanych 
instrumentów monitorowania oraz zasad 
„co niewykorzystane, to stracone” wraz 
ze specjalnymi instrumentami oraz 
dostosowanymi/ukierunkowanymi 
zasadami w celu uwzgl ędnienia specyfik 
sektorowych.  
Jedna agencja wykonawcza jako wspólna 
struktura zarz ądzania, ale ró żne stopnie 
delegowania zada ń przez służby Komisji 
w poszczególnych sektorach.  Zmienna harm. d źwigni – zmienna harm. zasad realizacji   
Wspólne poziomy dla okre ślonych rodzajów projektów (na przyk ład 
badań), wspólne poziomy wed ług poziomu ryzyka zwi ązanego z 
projektami;  specjalne poziomy dla okre ślonych projektów w 
zależności od priorytetów sektorowych.  
Różne zestawy dla poszczególnych sektorów, obejmuj ące: 
- wspólny zestaw instrumentów kapita łowych i d łużnych;  
- różne dodatkowe specjalne instrumenty.  
Wspólne kryteria na podstawie ogólnych priorytetów strategii 
„Europa 2020” i „Bud żetu z perspektywy «Europy 2020»”, w razie 
konieczno ści dostosowane w celu dok ładniejszego ukierunkowania 
na priorytety sektorowe wchodz ące w zakres priorytetów ogólnych.  
Wspólne przetargi (i procedury) dla projektów o wymiarze 
międzysektorowym (z wykorzystaniem specjalnej wspólnej linii 
finansowania).  Odrębne przetargi dla projektów w poszczególnych 
sektorach, ale wspólne (tzn. w pe łni zharmonizowane) procedury.  
Podstawowy zestaw wspólnych/zharmonizowanych instrumentów 
monitorowania oraz zasad „co niewykorzystane, to stracone” wraz 
ze specjalnymi instrumentami oraz 
dostosowanymi/ukierunkowanymi zasadami w celu uwzgl ędnienia 
specyfik sektorowych.  
Jedna agencja wykonawcza jako wspólna struktura zarz ądzania, ale 
różne stopnie delegowania zada ń przez s łużby Komisji w 
poszczególnych sektorach.  
 
Z uwagi na du żą liczbę (teoretycznie) mo żliwych wariantów, dziewi ęć kombinacji scenariuszy poddano wst ępnemu przegl ądowi w celu dokonania 
oceny ich wewn ętrznej spójno ści jako wariantu polityki z jednej strony, natomiast z drugiej strony w celu dokonania oceny ich potencja łu w zakresie 
skutecznego wyeliminowania czynników le żących u podstaw stwierdzonych problemów oraz w zakresie realizacji odpowiednich szczegó łowych 
 
PL 9   PL celów polityki. Ponadto dokonano oceny ich spójno ści z obranym przez Komisj ę celem, jakim jest zwi ększenie efektywno ści aktualnych ram 
finansowych, mi ędzy innymi przez mo żliwie najszersze uproszczenie/harmonizacj ę obowiązujących przepisów. W rezultacie okaza ło się, że trzech z 
dziewięciu teoretycznych kombinacji nie mo żna uznać za wykonalne warianty polityki: dwóch (maks. harm. d źwigni – min. harm. zasad realizacji oraz 
min. harm. d źwigni – maks. harm. zasad realizacji) z powodu braku zgodno ści między scenariuszami, tj. braku wewn ętrznej spójno ści jako wariantów 
polityki; a trzeciego (min. harm. d źwigni – min. harm. zasad realizacji) z uwagi na stwierdzon ą nieskuteczno ść z punktu widzenia osi ągnięcia celów 
CEF. 
 
PL 10   PL  
5. OCENA SKUTKÓW  
Jeśli uwzgl ędni się warunki wst ępne (bud żet, zarządzanie centralne, dostosowanie 
instrumentów finansowych UE  w sektorach, w tym instrumentów rynkowych) utworzenia 
CEF we wszystkich zachowanych wariantach polityki wyszczególnionych w obecnej ocenie 
skutków CEF, wyra źnie dostrzec mo żna, że w porównaniu ze scenariuszem BAU 
(dotychczasowym scenariuszem post ępowania) instrument CEF b ędzie w znacznym stopniu 
oddziaływał na sektory oraz na ogóln ą sytuację społeczno-ekonomiczn ą i środowisko. 
W przypadku wszystkich wariantów polityki widoczne b ędą pozytywne skutki 
przyspieszonego rozwoju infrastruktury za spraw ą utworzenia CEF. Ich rz ąd wielkości będzie 
jednak zale żał od skuteczno ści wariantów polityki pod wzgl ędem rozwi ązania stwierdzonego 
problemu oraz od optymalnych zasad dzia łania CEF.  
Analiza skutków wykaza ła, że różne stopnie harmonizacji w zakre sie funkcjonowania CEF w 
poszczególnych sektorach maj ą wyraźny związek ze skutkami. W poni ższej tabeli 
przedstawiono podsumowanie skutków, wyra żonych jako zmiany netto w stosunku do 
podstawowego wariantu CEF (min. harm. d źwigni – min. harm. zasad realizacji). 
Tabela 2: Podsumowanie skutków zachowanych wariantów polityki w ramach CEF 
Skutki w obszarze  Wariant: 
zmienna 
harm. 
dźwigni i 
min. 
harm. 
zasad 
realizacji  Wariant: 
maks. 
harm. 
dźwigni i 
maks. 
harm. 
zasad 
realizacji  Wariant: 
maks. 
harm. 
dźwigni i 
zmienna 
harm. 
zasad 
realizacji  Wariant: 
zmienna 
harm. 
dźwigni i 
maks. 
harm. 
zasad 
realizacji  Wariant: 
zmienna 
harm. 
dźwigni i 
zmienna 
harm. 
zasad 
realizacji  Wariant: 
min. 
harm. 
dźwigni i 
zmienna 
harm. 
zasad 
realizacji  
Przyspieszonego rozwoju 
infrastruktury le żącej w 
interesie UE  + - - + ++ + 
w tym:   
Spójność z ramami polityki 
dla poszczególnych sektorów  + - - = + + 
Stopień synergii mi ędzy 
sektorami  = ++ ++ ++ ++ = 
Zmniejszenie kosztów 
administracyjnych  = ++ + ++ + + 
Legenda: – : skutek negatywny 
= : bez zmian + : skutek pozytywny 
++ : skutek bardzo pozytywny 
 
PL 11   PL 6. PORÓWNANIE WARIANTÓW  
Wskutek przeprowadzonej analizy skutków wyel iminowano warianty polityki: zmienna harm. 
dźwigni – min. harm. zasad realizacji; maks. harm. d źwigni – maks. harm. zasad realizacji; 
maks. harm. d źwigni – zmienna harm. zasad realizacji oraz min. harm. d źwigni – zmienna 
harm. zasad realizacji. Ogólnie rzecz bior ąc, analiza wykaza ła, że warianty polityki: zmienna 
harm. dźwigni – zmienna harm. zasad realizacji oraz zmienna harm. d źwigni – maks. harm. 
zasad realizacji b ędą najskuteczniejsze w kategoriach re alizacji celu, jakim jest okre ślenie 
optymalnych zasad dzia łania CEF, które pozwol ą przyspieszy ć rozwój infrastruktury le żącej 
w interesie UE.  
Chociaż wariant polityki „zmienna harm. d źwigni – zmienna harm. zasad realizacji” 
wydawałby się najlepszy z punktu  widzenia spójno ści, to wariant „zmienna harm. d źwigni – 
maks. harm. zasad realizacji” zapewni łby większą efektywno ść. Wybór mi ędzy tymi dwiema 
wariantami oznacza łby kompromis mi ędzy maksymalizacj ą synergii wszystkich sektorów a 
maksymalizacj ą spójności pod wzgl ędem konkretnych celów polityki dla ka żdego sektora. 
Chociaż wariant polityki „zmienna harm. d źwigni – maks. harm. zasad realizacji” jest 
zasadniczo ambitniejszy pod wzgl ędem harmonizacji sektorów, to oznacza on mniejsz ą 
spójność pod wzgl ędem konkretnych celów polityki dla ka żdego sektora. 
Z tego powodu w obecnej ocenie skutkó w oba warianty uznano za uzasadnione, 
pozostawiaj ąc decydentom rozstrzygni ęcie kwestii kompromisu mi ędzy spójno ścią z celami 
polityki sektorowej a maksymalizacj ą określonej wyżej synergii. 
7. MONITOROWANIE I OCENA  
Komisja dokona odpowiedniej oceny oraz przegl ądu rozporz ądzenia po up ływie 3 lat od jego 
przyjęcia. Ponadto Komisja b ędzie nieustannie monitorowa ła skuteczno ść rozporządzenia 
oraz narz ędzi, które s ą już dostępne, korzystaj ąc w tym celu z rocznych sprawozda ń agencji 
wykonawczej oraz z rocznych sprawozda ń EBI na temat wyko rzystania i skutków 
innowacyjnych instrumentów finansowych. Sporz ądzone zostanie równie ż sprawozdanie z 
zewnętrznej oceny struktury instytucjonalnej.