[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 12.12.2006

KOM(2006) 809 wersja ostateczna

2003/0153 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska przyjętego przez Radę w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy dla homologacji typu pojazdów silnikowych, ich przyczep i układów, części oraz oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa)

2003/0153 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJIDLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGOna mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WEdotyczący

wspólnego stanowiska przyjętego przez Radę w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy dla homologacji typu pojazdów silnikowych, ich przyczep i układów, części oraz oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa)

1. INFORMACJE OGÓLNE

Data przekazania wniosku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (dokument COM(2003)418 wersja ostateczna - 2003/0153(COD): | 14.7.2003. |

Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny: | 28.1.2004. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu: | 11.2.2004. |

Data przekazania zmienionego wniosku: | 3.11.2004. |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska: | 11.12.2006. |

2. CEL WNIOSKU KOMISJI

a) Wniosek ten stanowi modernizację dyrektywy ramowej 70/156/EWG[1] w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep.

b) Dyrektywa 70/156/EWG jest głównym instrumentem prawnym, który posiada Wspólnota Europejska, aby zrealizować jednolity rynek w przemyśle motoryzacyjnym. Wspólnota działa, z jednej strony, poprzez harmonizację przepisów technicznych dotyczących budowy pojazdów i ich części i, z drugiej strony, poprzez zastąpienie procedur administracyjnych homologacji krajowej jedną, obowiązkową homologacją wspólnotową.

Od czasu przyjęcia dyrektyw 92/53/EWG[2], 2002/24/WE[3] i 2003/37/WE[4], wszystkie kategorie pojazdów mogą korzystać z przywilejów, jakie zapewnia homologacja wspólnotowa. Jedynie pojazdy użytkowe[5] korzystają z nich częściowo. Jednym z celów wyznaczonych w niniejszym wniosku jest rozszerzenie zasad homologacji wspólnotowej na pojazdy użytkowe.

3. UWAGI DOTYCZĄCE WSPÓLNEGO STANOWISKA

3.1. Uwagi ogólne dotyczące wspólnego stanowiska

Rada pozytywnie przyjęła zaproponowany przez Komisję wniosek dotyczący nowego sformułowania dyrektywy ramowej 70/156/EWG. Ponadto Rada przyjęła z zadowoleniem uzupełnienia i poprawki wprowadzone w odniesieniu do dyrektywy 92/53/EWG, która stanowiła, z historycznego punktu widzenia, pierwsze przekształcenie dyrektywy 70/156/EWG.

Jednakże Rada przeformułowała wiele artykułów w celu wyjaśnienia ich zakresu, a nawet dokładniejszego w nich określenia warunków stosowania.

Rada wprowadziła wiele nowych artykułów, aby w przyszłości umożliwić realizację nowych inicjatyw w ramach polityki upraszczania prawodawstwa wspólnotowego w sektorze motoryzacyjnym. Włączenie tych nowych artykułów wpisuje się doskonale w ramy zaleceń Grupy wysokiego szczebla „CARS-21”.

Biorąc pod uwagę złożoność mechanizmów homologacji typu już wprowadzonych od 1996 r. i dane aspekty prawne, dyskusje w Radzie umożliwiły osiągnięcie delikatnej równowagi między wymogami bezpieczeństwa drogowego, ochrony środowiska naturalnego a przemysłem. Wspólne stanowisko jest przede wszystkim tekstem kompromisowym, opracowanym w trosce o to, aby wszystkie państwa członkowskie mogły do niego przystąpić.

Komisja uczestniczyła w opracowaniu nowych artykułów i różnych przeformułowań istniejących artykułów.

Komisja może przychylić się do tekstu wspólnego stanowiska. Komisja wolałaby jednak, w interesie samych użytkowników, aby terminy wprowadzenia w życie homologacji wspólnotowej dla pojazdów użytkowych były bliższe, co umożliwiłoby, z jednej strony, realizację rynku wewnętrznego i, z drugiej strony, jak najwcześniejsze wprowadzenie obowiązku spełnienia wymogów bezpieczeństwa w odniesieniu do tego rodzaju pojazdów.

3.2. Uwagi dotyczące poprawek przyjętych przez Parlament Europejski

Rada w pełni podziela opinię Komisji dotyczącą poprawek przyjętych przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu.

Wszystkie poprawki, wprowadzone do dyrektywy ramowej w odniesieniu do przepisów niezgodnych z celami wniosku zostały odrzucone. Podobnie poprawki, które dotyczyły dziedzin już objętych innymi przepisami wspólnotowymi zostały odrzucone, aby nie spowodować niejasności prawnych.

Rada zatwierdziła poprawki Parlamentu Europejskiego, przeformułowane przez Komisję, które dotyczą homologacji typu w ścisłym tego słowa znaczeniu, ponieważ rozszerzają zakres przepisów pierwotnie przedstawionych. Poprawki dotyczące indywidualnej homologacji zostały przyjęte.

Rada zgodziła się na ponowne rozważenie limitów małych serii, aby uwzględnić rozszerzenie Unii Europejskiej, które odbyło się w maju 2004 r.

W odniesieniu do terminów realizacji homologacji wspólnotowej Rada odrzuciła w całości wniosek Parlamentu dotyczący przełożenia wszystkich terminów zaproponowanych przez Komisję, uznając, że tak znaczące przeniesienie mogłoby mieć negatywny wpływ przede wszystkim na interesy konstruktorów, którzy w pierwszym rzędzie korzystają z harmonizacji przepisów technicznych i administracyjnych w odniesieniu do homologacji pojazdów.

3.3. Nowe przepisy wprowadzone przez Radę i stanowisko Komisji

Pośród nowych artykułów, art. 10a określa w sposób szczegółowy warunki prowadzenia testów wymaganych do przyznania homologacji typu. Artykuł ten doprowadzi do znacznego uproszczenia metod testowania, umożliwiając wykorzystanie metod wirtualnych i zezwalając konstruktorowi na przedstawianie przez niego raportów z testów.

Artykuł 38 („Powiadamianie i wyznaczanie służb technicznych”) został całkowicie przeredagowany. Określono, że w pewnych warunkach organy administracyjne odpowiedzialne za homologację typu mogą być zastąpione służbami technicznymi wyznaczonymi do tego celu i nadzorować testy wykonane w urządzeniach konstruktorów. Rada określiła także warunki oceny kompetencji różnych podmiotów uczestniczących w procedurze homologacji od wykonania wymaganych testów, kontroli zgodności z produkcją, kontroli poprzez pobieranie prób pojazdów lub części na rynku.

Szczególną uwagę zwrócono na części i wyposażenie dostępne na rynku usług posprzedażnych, aby te części i wyposażenie, które mogłyby zakłócać funkcjonowanie pojazdu zostały wprowadzone na rynek jedynie za zgodą organów odpowiedzialnych za homologację typu. Dodano nowy artykuł („Części i wyposażenie, które stanowią znaczne ryzyko [..]”), aby ustanowić uproszczoną procedurę homologacji, powielonej z homologacji typu.

Rada poddała w całości rewizji harmonogram zaproponowany przez Komisję w odniesieniu do wdrożenia homologacji wspólnotowej dla pojazdów użytkowych, aby małe i średnie przedsiębiorstwa dysponowały dłuższym czasem do dostosowania się do nowych przepisów. Nowy harmonogram uwzględnia fakt, że termin transpozycji dyrektywy przez państwa członkowskie został przedłużony z 12 do 18 miesięcy.

Załączniki do dyrektywy zostały uaktualnione w celu uwzględnienia zmian wynikających z wprowadzenia nowych artykułów i niedawnego wejścia w życie nowych szczególnych dyrektyw.

Komisja przyjmuje w pełni te zmiany.

4. UWAGI KOŃCOWE

We wniosku pierwotnym z dnia 14 lipca 2003 r. Komisja proponowała rozszerzenie korzyści wynikających z homologacji typu na wszystkie pojazdy, łącznie z pojazdami użytkowymi, w sposób umożliwiający osiągnięcie rynku wewnętrznego w sektorze motoryzacyjnym. Poza korzyściami skali, jakie dzięki niej osiągają konstruktorzy, przynosi ona również korzyści w postaci znacznej poprawy bezpieczeństwa pojazdów, ponieważ tym samym czyni obowiązkowymi wszystkie dyrektywy dotyczące harmonizacji technicznej opracowane od chwili przyjęcia dyrektywy 70/156/EWG.

Dla obywateli Europy, poza korzyściami, jakie oferuje otwarty i konkurencyjny wspólny rynek, znaczna poprawa bezpieczeństwa drogowego jest kluczowym czynnikiem w momencie, gdy ruch międzynarodowy pojazdów użytkowych przybiera na sile.

Rada udzieliła poparcia dla zmienionego wniosku Komisji. Jednakże należy dokonać szeregu zmian, które będą miały pozytywny wpływ na procedury homologacji. Ponadto wprowadzonych zostało wiele artykułów, mających na celu rozpowszechnianie zaleceń raportu CARS 21 na rzecz uproszczenia prawodawstwa wspólnotowego w przyszłości.

Rada podjęła decyzję jednomyślnie.

Podsumowując, Komisja popiera wspólne stanowisko Rady.

[1] Dyrektywa Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep – Dziennik Urzędowy L 42 z 23.2.1970, str. 1.

[2] Dyrektywa Rady 92/53/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. zmieniająca dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep – Dziennik Urzędowy L 225 z 10.8.1992, str. 1.

[3] Dyrektywa 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. odnosząca się do homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych i uchylająca dyrektywę Rady 92/61/EWG – Dziennik Urzędowy L 124 z 9.5.2002, str. 1.

[4] Dyrektywa 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi oraz uchylająca dyrektywę 74/150/EWG – Dziennik Urzędowy L 171 z 9/7/2003, str. 1.

[5] Pojazdy użytkowe lekkie (do 3,5 ton), samochody ciężarowe, przyczepy, naczepy, autobusy i autokary.