14.

wzywa Komisję i państwa członkowskie, by rygorystycznie dopilnowały pełnego wdrożenia trzeciego pakietu energetycznego oraz postuluje jego zmianę w formie nowej struktury rynku energii w celu uwzględnienia następujących zaleceń w odniesieniu do odbiorców krajowych: a) zaleca zwiększenie częstotliwości rachunków za energię oraz poprawę przejrzystości i jasności zarówno rachunków, jak i umów, aby pomóc w ich interpretacji i porównywaniu; nalega na używanie jasnego języka i unikanie terminów technicznych; zwraca się do Komisji o określenie minimalnych wymogów informacyjnych w tym zakresie, między innymi najlepszych praktyk; podkreśla, że na rachunkach należy wyraźnie wskazywać zarówno opłaty stałe, jak i podatki i opłaty, umożliwiając odbiorcy łatwe ich wyodrębnienie ze zmiennych kosztów zużycia; przypomina o obowiązującym dostawców wymogu określenia na rachunku lub przy nim – w zrozumiały i wyraźnie porównywalny sposób – udziału każdego źródła energii w ogólnym koszyku paliw w poprzedzającym roku, z podaniem miejsca, gdzie można znaleźć informacje o oddziaływaniu na środowisko pod względem emisji CO2 i odpadów radioaktywnych; b) zaleca stworzenie punktu kompleksowej obsługi, którego zadaniem będzie dostarczanie wszelkich istotnych informacji umożliwiających odbiorcom podejmowanie świadomych decyzji; c) zaleca, aby operatorzy systemów dystrybucyjnych, którzy mają dostęp do historycznych danych o zużyciu gospodarstw domowych, oraz operatorzy niezależnych narzędzi porównawczych współpracowali z organami regulacji energetyki w celu zbadania, w jaki sposób najlepiej dostarczać odbiorcom porównania ofert, aby umożliwić wszystkim odbiorcom, nawet tym nieposiadającym dostępu do internetu lub niepotrafiącym z niego korzystać, sprawdzenie, czy zmieniając dostawcę, mogliby zaoszczędzić pieniądze; d) zaleca opracowanie wytycznych dotyczących narzędzi porównywania cen, aby umożliwić odbiorcom dostęp do niezależnych, aktualnych i zrozumiałych narzędzi porównawczych; uważa, że państwa członkowskie powinny rozważyć możliwość opracowania systemów akredytacji obejmujących wszystkie narzędzia porównywania cen, zgodnie z wytycznymi CEER; e) zaleca stworzenie nowych platform, które będą służyły jako niezależne narzędzia porównywania cen, dając odbiorcom większą jasność w kwestii rachunków; zaleca, aby takie niezależne platformy dostarczały odbiorcom w porównywalny sposób informacje o procentowym udziale wykorzystywanych źródeł energii oraz różnych podatkach, opłatach i dodatkach ujętych w taryfach za energię, aby odbiorca był w stanie łatwo wyszukać oferty odpowiedniejsze pod względem ceny, jakości i zrównoważoności; proponuje, by rolę tę powierzyć istniejącym organom, takim jak krajowe departamenty ds. energetyki, organy regulacyjne lub organizacje konsumentów; zaleca stworzenie co najmniej jednego niezależnego narzędzia porównywania cen w każdym państwie członkowskim; f) zaleca – w celu zwiększenia konkurencji detalicznej między dostawcami – by państwa członkowskie we współpracy z operatorami narzędzi porównywania cen i grupami konsumentów opracowały wytyczne, które zapewnią kształtowanie różnych taryf przez dostawców w sposób umożliwiający proste porównanie, co pozwoli uniknąć niejasności wśród odbiorców; g) zaleca, by odbiorcy otrzymywali na rachunkach za energię lub razem z nimi informacje o najodpowiedniejszej i najkorzystniejszej dla nich taryfie, w oparciu o wzorce zużycia w przeszłości, oraz by odbiorcy mieli możliwość przejścia na tę taryfę, jeśli sobie tego życzą, w możliwie najprostszy sposób; zauważa – zważywszy, iż wskaźniki zmiany dostawcy są niskie w wielu państwach członkowskich – że wiele gospodarstw domowych, zwłaszcza w najtrudniejszej sytuacji, nie interesuje się rynkiem energii i zostaje przy nieodpowiednich, przestarzałych i drogich taryfach; h) zaleca zbadanie środków, które umożliwią lepsze odzwierciedlenie cen hurtowych w cenach detalicznych i tym samym odwrócą tendencję do zwiększania udziału elementów stałych w rachunkach za energię, w szczególności podatków i opłat oraz w niektórych przypadkach opłat sieciowych; zwraca uwagę na rozbieżność między poziomami opłat i podatków uiszczanych przez gospodarstwa domowe i odbiorców przemysłowych;