UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Umowa w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Federacji Rosyjskiej (zwana dalej „Umową”) została podpisana w Brukseli w dniu 16 listopada 2000 r. i weszła w życie w dniu 10 maja 2001 r. Od tamtej pory i zgodnie z jej art. 12 Umowa została odnowiona trzy razy w latach 2004, 2009 i 2014 każdorazowo na dodatkowe okresy 5 lat.

Obecna Umowa wygasa w dniu 20 lutego 2019 r.

W interesie UE leży odnowienie Umowy w celu dalszego ułatwiania współpracy z Federacją Rosyjską we wspólnych priorytetowych obszarach nauki i technologii, z korzyścią dla obu Stron.

Rosja jest najważniejszym podmiotem w dziedzinie nauki, technologii i innowacji w sąsiedztwie UE, który nie jest stowarzyszony z programem „Horyzont 2020”. Współpraca w dziedzinie nauki, technologii i innowacji między UE a Rosją jest tradycyjnie bardzo aktywna, zwłaszcza w dziedzinie infrastruktury badawczej, transportu i środowiska. Jednak, chociaż w ramach 7PR Rosja była najbardziej aktywnym uczestnikiem niestowarzyszonym z państw trzecich, w programie „Horyzont 2020” poziom współpracy jest znacznie niższy, niż pozwalałby na to jej potencjał. Wynika to w dużym stopniu ze zmiany zasad finansowania w programie „Horyzont 2020”, w wyniku czego podmioty prawne z Rosji (oraz z Brazylii, Indii, Chin i Meksyku) nie kwalifikują się już automatycznie do finansowania z UE; ale również z sytuacji politycznej.

Wśród wszystkich niestowarzyszonych państw Rosja zajmuje obecnie 6 miejsce pod względem udziału w projektach współpracy realizowanych w ramach programu „Horyzont 2020”. Ponadto celem programu prac „Horyzont 2020” na lata 2018–2020 jest zacieśnienie współpracy z Rosją w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i wspólnych korzyści. W szczególności, poza ogólnym otwarciem programu „Horyzont 2020” na podmioty z całego świata, w tym z Rosji, obowiązują dwie główne inicjatywy przewodnie w zakresie współpracy dwustronnej z Rosją dotyczące infrastruktury badawczej i zdrowia oraz jedna inicjatywa wielostronna w zakresie współpracy w dziedzinie aeronautyki, skierowana również do Rosji.

Odnowienie Umowy wpisuje się w podejście UE oparte na pięciu głównych zasadach zarządzania stosunkami UE z Rosją, uzgodnionych na posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych UE w dniu 14 marca 2016 r. i potwierdzonych podczas posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych UE w dniu 16 kwietnia 2018 r. Dyplomacja naukowa może być potężnym narzędziem w naszych stosunkach z Rosją, ponieważ zapewnia pozytywny program współpracy i jest źródłem „miękkiej siły”, która może być szczególnie pomocna w stymulowaniu i otwieraniu kanałów komunikacji oraz budowaniu zaufania między naszymi społeczeństwami. Umowa zapewnia ramy mające na celu zacieśnienie kontaktów międzyludzkich i współpracy w dziedzinie nauki, technologii i innowacji w obszarach o strategicznym znaczeniu dla UE w nadchodzących latach, przeciwdziałając tendencji do zmniejszania intensywności współpracy naukowej między uczestnikami z UE i Rosji. Z tych względów należy odnowić Umowę na kolejny okres pięciu lat.

Na posiedzeniu Wspólnego Komitetu UE-Rosja do spraw współpracy w dziedzinie nauki i technologii ustanowionego na mocy |Umowy, które odbyło się w Moskwie w dniu 28 września 2018 r., obie Strony przyjęły do wiadomości zamiar odnowienia Umowy na kolejny okres pięciu lat, bez zmian uwzględniających postępy w poprawie współpracy między UE a Rosją w dziedzinie badań naukowych i innowacji.

Treść odnowionej Umowy będzie identyczna z treścią obecnej Umowy, jak omówiono i uzgodniono z partnerem rosyjskim. Nie stworzy ona nowych praw i obowiązków dla UE, lecz przedłuży obowiązujący system prawny między Stronami w dziedzinie współpracy naukowo-technicznej.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki