[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 10.10.2005

KOM(2005) 480 wersja ostateczna

2005/0204 (CNS)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie ustanowienia procedury wymiany informacji o środkach przyjmowanych przez Państwa Członkowskie w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej {SEC(2005)1233}

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Kontekst wniosku

Do najważniejszych celów Unii Europejskiej należy ustanowienie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. W tym kontekście sprawą zasadniczą jest wypracowanie wspólnej polityki imigracyjnej i azylowej. Postulat ten zapisany został w programie z Tampere przyjętym przez Radę Europejską w 1999 r. oraz potwierdzony w programie haskim („Wzmacnianie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w Unii Europejskiej”) z 2004 r. Podstawę dla wymienionych wspólnych polityk musi stanowić przyjęcie wspólnych instrumentów prawnych oraz wzmocnienie wzajemnego zaufania poprzez sprawniejszą koordynację polityk krajowych, ściślejszą współpracę praktyczną i regularną wymianę informacji pomiędzy Państwami Członkowskimi i Komisją.

Od wejścia w życie Traktatu z Amsterdamu przyjęto znaczną liczbę wspólnych środków w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej, ponieważ w tych dziedzinach Wspólnota i Państwa Członkowskie dzielą swoje kompetencje ustawodawcze. Tym niemniej Państwa Członkowskie w dalszym ciągu odgrywają istotną rolę we wspomnianaych politykach i nadal przyjmują nowe środki krajowe, które niekiedy mogą mieć wpływ na inne Państwo Członkowskie bądź na Wspólnotę jako całość.

Takie czynniki, jak zniesienie kontroli na granicach wewnętrznych obszaru Schengen, wspólna polityka wizowa, ścisłe powiązania ekonomiczne i społeczne pomiędzy Państwami Członkowskimi UE, jak również wdrażanie wspólnej polityki imigracyjnej i azylowej w ostatnich latach, zwiększyły pośrednio prawdopodobieństwo, że środki w zakresie polityki imigracyjnej i azylowej przyjmowane przez jedno Państwo Członkowskie będą miały wpływ na inne Państwo Członkowskie. I tak na przykład bardzo restrykcyjna polityka migracyjna danego Państwa Członkowskiego może spowodować przekierowanie przepływów migracyjnych do jego sąsiadów; natomiast procedura regularyzacyjna może mieć skutek w postaci nielegalnej imigracji do danego Państwa Członkowskiego, z którego migranci objęci tą procedurą mogliby łatwiej dostać się do innych Państw Członkowskich. Również inne środki w zakresie krajowej polityki azylowej i imigracyjnej, w tym między innymi zmiany procedur przyznawania ochrony międzynarodowej, określanie bezpiecznych krajów pochodzenia, programy przyjmowania obywateli krajów trzecich, łącznie z ustaleniami ilościowymi, oraz środki integracyjne, mogą mieć wpływ na inne Państwa Członkowskie bądź na Wspólnotę jako całość.

Opisane powyżej tendencje w pełni uzasadniają konieczność ustanowienia formalnej procedury wymiany informacji pomiędzy Państwami Członkowskimi i Komisją, dzięki czemu zwiększą się możliwości wzajemnego przekazywania informacji o środkach krajowych w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej oraz dyskusji na ich temat.

Komisja oraz Rada pod przewodnictwem sprawującego w niej Prezydencję Luksemburga wystosowała w dniu 11 lutego 2005 r. pismo do ministrów sprawiedliwości i spraw wewnętrznych w sprawie potrzeby ustanowienia systemu wczesnego ostrzegania i wymiany informacji pomiędzy organami administracji Państw Członkowskich odpowiedzialnymi za kwestie związane z polityką azylową i imigracyjną, co mogłoby pozwolić na lepszą koordynację działań w zakresie polityki imigracyjnej i azylowej pomiędzy Państwami Członkowskimi. Pierwsza dyskusja na temat ustanowienia tego rodzaju systemu miała miejsce podczas posiedzenia Rady WSiSW w dniu 24 lutego 2005 r. Wszystkie Państwa Członkowskie zasadniczo z zadowoleniem przyjęły inicjatywę stworzenia takiego systemu, zaś w dniu 14 kwietnia 2005 r. Rada przyjęła konkluzje w sprawie ustanowienia „Systemu wymiany informacji między władzami Państw Członkowskich odpowiedzialnymi za politykę migracyjną i azylową", wzywając Komisję do przedłożenia formalnego wniosku ustawodawczego.

Komisja zawsze podkreślała potrzebę wzmocnionej wymiany informacji związanych ze zjawiskiem migracji. Państwa Członkowskie z pewnością odniosą korzyść z proponowanej procedury wymiany informacji, ponieważ będą mogły uzyskać więcej informacji o politykach innych Państw Członkowskich i usprawnić koordynację działań. Wymiana poglądów na temat danego proponowanego środka krajowego pozwoli Państwom Członkowskim na poznanie opinii innych Państw Członkowskich, zanim środek ten zostanie przyjęty. W rezultacie, dzięki lepszej koordynacji polityk krajowych oraz większej wiedzy Państw Członkowskich o sobie i głębszemu zaufaniu, łatwiejsze stanie się negocjowanie nowych przepisów ustawodawczych UE.

Proponowany system wymiany informacji powinien nadto być postrzegany w szerszych kategoriach mechanizmu współpracy i wymiany informacji oraz struktur istniejących między Państwami Członkowskimi i Komisją. Komisja pragnie uprościć i połączyć istniejące systemy, struktury i sieci na poziomie Wspólnoty, tak aby nie zwiększać obciążenia administracyjnego Państw Członkowskich oraz samej Komisji.

2. Przepisy obowiązujące w dziedzinie, której dotyczy wniosek

- W dniu 8 czerwca 1988 r. Komisja przyjęła decyzję „ustanawiającą uprzednią procedurę komunikowania się i konsultacji w zakresie polityki migracyjnej w odniesieniu do krajów nie będących członkami Wspólnoty” (Dz.U. L 183 z 1988 r.). Ustanowiony tą dyrektywą mechanizm wymiany informacji i konsultacji nigdy nie był skutecznie wykorzystywany przez Państwa Członkowskie. Nowe wspólnotowe ramy prawne dla polityki imigracyjnej i azylowej zastąpią przepisy wspomnianej decyzji Komisji.

- Niektóre przepisy ustawodawstwa Wspólnoty[1] nakładają na Państwa Członkowskie obowiązek przekazywania Komisji treści przepisów prawa krajowego przyjmowanych przez nie w dziedzinach objętych zakresem odnośnych dyrektyw. Aby uniknąć niepotrzebnego powielania pracy - w obliczu podobnego charakteru informacji, które winny być przkazywane na mocy wspomnianych dyrektyw oraz na mocy niniejszego projektu wniosku dotyczącego decyzji – Państwa Członkowskie do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających ze wspomnianych powyżej dyrektyw mogą zastosować przewidzianą w tym projekcie decyzji procedurę wymiany informacji.

3. Konsultacje

Podczas posiedzenia Rada WSiSW w dniu 24 lutego 2005 r miała miejsce nieformalna dyskusja ad-hoc na temat ustanowienia uprzedniego systemu wymiany informacji i konsultacji. Większość Państw Członkowskich zareagowała pozytywnie na wspólną propozycję Prezydencji oraz Komisji dotyczącą tego rodzaju systemu. W dniu 17 marca 2005 r. odbyło się w Brukseli spotkanie ad-hoc ekspertów z Państw Członkowskich, którego celem było przedyskutowanie przygotowanego przez służby Komisji nieformalnego dokumentu prezentującego podstawowe elementy proponowanego systemu.

4. Streszczenie proponowanych działań

Procedura wymiany informacji nakładałaby na Państwa Członkowskie wymóg przekazywania - najpóźniej wraz z ich opublikowaniem - innym Państwom Członkowskim oraz Komisji informacji dotyczących środków, jakie planują one przyjąć w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej. Obowiązek ten dotyczy wyłącznie tych informacji, które mogą mieć wpływ na inne Państwa Członkowskie bądź na Wspólnotę jako całość. Odnosiłoby się to także do określonych decyzji sądowych i administracyjnych.

Przekazując wspomniane powyżej informacje, Państwa Członkowskie winny dołączyć streszczenie wspomnianych informacji sporządzone w innym języku urzędowym Wspólnoty.

Przesyłanie informacji odbywać się będzie za pośrednictwem internetowej sieci zarządzanej przez Komisję. Sieć ta będzie wykorzystywana również do przesyłania do Komisji informacji, o których jest mowa we wspomnianych powyżej w pkt 2 dyrektywach.

Państwo Członkowskie bądź Komisja może poprosić o dodatkowe informacje dotyczące konkretnego środka. Konkretny krajowy środek może stać się także przedmiotem dyskusji odbywającej się w obecności Państwa Członkowskiego, którego środek spowodował tę wymianę poglądów, Komisji i wszystkich innych Państw Członkowskich, które życzą sobie w dyskusji tej uczestniczyć. Celem tego rodzaju wymiany poglądów jest określenie problemów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dlatego dyskusje te nie będą kończyły się żadnego rodzaju głosowaniem, nie mają one również prowadzić do jakichkolwiek zaleceń dla danego Państwa Członkowskiego.

5. Podstawa prawna

Niniejsza decyzja Rady oparta jest na art. 66 Traktatu WE. Od dnia 1 maja 2004 r. - zgodnie z protokołem w sprawie art. 67 Traktatu z Nicei – tego rodzaju środki przyjmowane są w głosowaniu w Radzie kwalifikowaną większością głosów oraz po konsultacji z Parlamentem Europejskim.

Tytuł IV Traktatu WE nie ma zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, chyba że Państwa te podejmą inną decyzję zgodnie z procedurą ustanowioną w Protokole w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonym do Traktatów. Tytuł IV nie ma również zastosowania do Danii na mocy Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatów.

6. Pomocniczość

Zgodnie z zasadą pomocniczości cel proponowanego działania, mianowicie ustanowienie forum dla wymiany informacji i poglądów na temat krajowych środków w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanego działania może być lepiej osiągnięty przez Wspólnotę.

To, czy wspólne instrumenty ustawodawcze w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej przyniosą spodziewane efekty, uzależnione jest od lepszej koordynacji pomiędzy odnośnymi krajowymi politykami. Aby koordynacja taka była możliwa, muszą istnieć narzędzia, takie jak te proponowane w niniejszym projekcie decyzji, tj. mechanizm pozwalający na wymianę informacji i poglądów pomiędzy Państwami Członkowskimi oraz z Komisją, co nie jest przecież możliwe wyłącznie na poziomie krajowym. Jeśli Państwa Członkowskie nie będą informowały się nawzajem o kierunkach rozwoju swoich polityk azylowych i imigracyjnych, istnieje ryzyko, że rozbieżne czy wręcz sprzeczne polityki doprowadzą do zakłóceń w przepływach imigracyjnych, w tym w przepływach osób ubiegających się o azyl, oraz uniemożliwią skuteczną realizację wspólnych celów w omawianych dziedzinach.

7. Proporcjonalność

Niniejszy wniosek ogranicza się do usprawnienia wymiany informacji dotyczących środków krajowych w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej pomiędzy Państwami Członkowskimi oraz z Komisją.

Proponowany system nie nakłada na Państwa Członkowskie nieproporcjonalnie dużego obciążenia pracą, ponieważ do ich najważniejszych obowiązków należeć będzie umieszczanie dokumentów w systemie internetowym utworzonym przez Komisję na mocy niniejszej decyzji. W przypadku powstania konieczności przedyskutowania danego środka krajowego, jedynym obowiązkiem dla danego Państwa Członkowskiego będzie wysłanie swojego przedstawiciela na spotkanie, na którym odbędzie się taka wymiana poglądów, aby wyjaśnił szczegółowo poszczególne elementy środka krajowego będącego przedmiotem dyskusji oraz wysłuchał opinii na ten temat innych Państw Członkowskich.

Obciążenie finansowe jest minimalne, jako że przewidziane w niniejszym wniosku dyskusje będą połączone z innymi posiedzeniami grup doradczych, co pozwoli Państwom Członkowskim na zmniejszenie wydatków na podróże i zakwaterowanie. Ogólnym celem Komisji w odniesieniu do niniejszego projektu decyzji Rady jest uproszczenie istniejących struktur współpracy Państw Członkowskich w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej.

System wymiany informacji będzie zarządzany przez Komisję przy wykorzystaniu istniejącej sieci telematycznej IDA, która umożliwia stworzenie oddzielnych kanałów komunikacyjnych przy minimalnych kosztach i bez potrzeby dokonywania większych inwestycji.

2005/0204 (CNS)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie ustanowienia procedury wymiany informacji o środkach przyjmowanych przez Państwa Członkowskie w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 66,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 4 listopada 2005 r. Rada Europejska zatwierdziła wieloletni program funkcjonujący jako „program haski na rzecz umocnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości”, który wzywa do dalszego rozwijania drugiego etapu wspólnej polityki w takich dziedzinach, jak sprawy azylowe i imigracyjne, wizy oraz granice, który rozpoczął funkcjonowanie w dniu 1 maja 2004 r. i opiera się między innymi na ściślejszej współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi oraz lepszej wymianie informacji;

(2) Rozwój wspólnej polityki azylowej i imigracyjnej od momentu wejścia w życie Traktatu z Amsterdamu pogłębił współzależność polityk Państw Członkowskich w tych dziedzinach, wymuszając tym samym lepszą koordynację krajowych polityk mających znaczenie dla umocnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości;

(3) W przyjętych na posiedzeniu w dniu 14 kwietnia 2005 r. konkluzjach Rada ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych wezwała do utworzenia systemu wymiany informacji między władzami Państw Członkowskich odpowiedzialnymi za politykę migracyjną i azylową, który opierał się będzie na konieczności przekazywania informacji dotyczących środków, w przypadku których istnieje prawdopodobieństwo, iż będą one miały znaczący wpływ na kilka Państw Członkowskich bądź na Unię Europejską jako całość, oraz pozwoli na wymianę poglądów między Państwami Członkowskimi i z Komisją na wniosek Państwa Członkowskiego lub Komisji;

(4) Procedura wymiany informacji powinna opierać się na solidarności, przejrzystości i wzajemnym zaufaniu;

(5) Dla lepszej efektywności i dostępności sieć internetowa powinna stanowić zasadniczy element procedury wymiany informacji w odniesieniu do krajowych środków w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej;

(6) Określone dyrektywy przyjęte przez Wspólnotę w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej nakładają na Państwa Członkowskie obowiązek przekazywania Komisji nie tylko informacji o środkach wykonawczych, ale również treści przepisów prawa krajowego przyjmowanych przez nie w dziedzinach objętych zakresem odnośnych dyrektyw. W celu uproszczenia procedur administracyjnych Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość przekazania tego rodzaju informacji za pośrednictwem sieci ustanowionej w niniejszej decyzji;

(7) Ponieważ cele niniejszej decyzji, tj. bezpieczna wymiana informacji i konsultacje pomiędzy Państwami Członkowskimi, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie, natomiast z uwagi na skutki proponowanego działania mogą zostać lepiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu środki może przyjąć Wspólnota. Stosownie do zasady pomocniczości zdefiniowanej we wspomnianym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wymienionych celów;

(8) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani nie podlega jej stosowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsza decyzja ustanawia procedurę wymiany informacji dotyczących krajowych środków w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej przy wykorzystaniu sieci internetowej, oraz stwarzając możliwość wymiany poglądów na temat tego rodzaju środków.

Artykuł 2

Informacje podlegające obowiązkowi przekazania

1. Państwa Członkwoskie przekazują Komisji i innym Państwom Członkowskim następujące informacje dotyczące środków, jakie zamierzają one podjąć w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej, o ile w przypadku tych środków istnieje prawdopodobieństwo, iż będą one miały wpływ na inne Państwa Członkowskie lub na Wspólnotę jako całość:

a) projekty aktów prawnych - najpóźniej wraz ze skierowaniem ich do przyjęcia; oraz

b) projekty umów międzynarodowych - najpóźniej wraz z ich parafowaniem.

2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji i innym Państwom Członkowskim:

a) ostateczną treść środków, o których jest mowa w ust. 1 lit a), wraz z ich przyjęciem lub natychmiast po tym fakcie;

b) ostateczną treść środków, o których jest mowa w ust. 1 lit b), w momencie, kiedy dane Państwo Członkowskie wyraża zgodę na to, aby być związanym tego rodzaju środkiem, lub natychmiast po tym fakcie.

3. Państwa Członkowskie przekazują Komisji oraz innym Państwom Członkowskim informacje dotyczące następujących decyzji, o ile w przypadku decyzji tych istnieje prawdopodobieństwo, iż będą one miały wpływ na inne Państwa Członkowskie lub na Wspólnotę jako całość:

a) ostateczne decyzje sądów i trybunałów odnoszące się do stosowania, bądź będące interpretacją środków prawa krajowego w zakresie polityki azylowej i inigracyjnej wraz z ich wydaniem lub natychmiast po tym fakcie;

b) decyzje administracyjne w zakresie polityki azylowej i imigracyjnej wraz z ich przyjęciem lub natychmiast po tym fakcie.

4. Informacje dotyczące środków, o których jest mowa w ust. 1 i 2, oraz decyzji wymienionych w ust. 3 przekazywane są Komisji i innym Państwom Członkowskim za pośrednictwem sieci, o której jest mowa w art. 4 („Sieć”).

5. Komisja bądź Państwo Członkowskie może poprosić o dodatkowe informacje dotyczące konkretnego środka lub decyzji, informacje na temat których przekazało inne Państwo Członkowskie za pośrednictwem sieci. W takim przypadku dane Państwo Członkowskie dostarcza dodatkowych informacji dotyczących tego środka lub decyzji w terminie dwóch tygodni od daty złożenia odnośnego wniosku za pośrednictwem sieci. Tego rodzaju dodatkowe informacje udostępniane są Komisji i innym Państwom Członkowskim za pośrednictwem sieci.

6. Każde Państwo Członkowskie dba o to, aby tekstowi środka lub decyzji przekazywanym za pośrednictwem sieci towarzyszyło każdorazowo streszczenie sporządzone w języku urzędowym Wspólnoty, innym niż język urzędowy tego państwa. Streszczenie takie obejmuje przynajmniej cele i zakres danego środka lub decyzji, najważniejsze przepisy w nich zawarte oraz ocenę ich oddziaływania na inne Państwa Członkowskie bądź na Wspólnotę jako całość.

Artykuł 3

Obowiązek dostarczenia informacji na mocy istniejących dyrektyw

W przypadku gdy na Państwach Członkowskich spoczywa obowiązek informowania Komisji o przepisach prawa krajowego przyjmowanych przez nie w dziedzinach objętych zakresem obowiązywania dyrektyw opartych na art. 63 Traktatu, uznaje się, że obowiązek ten został spełniony, jeśli informacje przesłane zostały za pośrednictwem sieci.

Artykuł 4

Sieć

1. Zgodnie z niniejszą decyzją sieć przeznaczona do wymiany informacji jest siecią internetową.

2. Za rozwój i zarządzanie siecią, w tym także za jej strukturę i zawartość, odpowiedzialna jest Komisja. Poufność informacji w sieci zapewniana jest poprzez podjęcie odpowiednich środków.

3. Do praktycznej organizacji sieci Komisja korzysta z istniejącej platformy technicznej w ramach wspólnotowych ram dla transeuropejskiej sieci telematycznej do wymiany danych między administracjami.

4. Państwa Członkowskie zapewniają dostęp do sieci stosownie do środków przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 2.

5. Państwa Członkowskie informują Komisję o wyznaczonych przez nie punktach kontaktowych posiadających dostęp do sieci.

Artykuł 5

Wymiana poglądów

1. Komisja może - z własnej inicjatywy bądź na wniosek Państwa Członkowskiego – zorganizować dyskusję z ekspertami Państw Członkowskich na temat konkretnego środka krajowego zgłoszonego zgodnie z art. 2 i 3 niniejszej decyzji. W tego rodzaju wymianie poglądów uczestniczy przedstawiciel Państwa Członkowskiego, którego środek jest przedmiotem dyskusji.

2. Celem dyskusji jest określenie kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

Artykuł 6

Ocena i weryfikacja

Komisja dokonuje oceny funkcjonowania omawianego systemu w trzy lata po wejściu w życie niniejszej decyzji, a następnie w regularnych odstępach czasu.

Komisja składa okresowo Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stosowania niniejszej decyzji oraz, jeśli uzna to za właściwe, proponuje do niej poprawki.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 8

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

LEGISLATIVE FINANCIAL STATEMENT

1. NAME OF THE PROPOSAL :

Proposal for a Council Decision on the establishment of a mutual information procedure on Member States’ measures in the areas of asylum and immigration

2. ABM / ABB FRAMEWORK

Policy Area(s) concerned and associated Activity/Activities:

18 03 Immigration and asylum policy

3. BUDGET LINES

3.1. Budget lines (operational lines and related technical and administrative assistance lines (ex- B..A lines)) including headings :

N/A

3.2. Duration of the action and of the financial impact:

The proposed legal instrument does indicate neither duration nor revision period. Application of the instrument should start in 2007.

3.3. Budgetary characteristics ( add rows if necessary ) :

N/A

Budget line | Type of expenditure | New | EFTA contribution | Contributions from applicant countries | Heading in financial perspective |

|

Year n |Year n+1 |Year n+2 |Year n+3 |Year n+4 |Year n+5

and later |TOTAL | |XX 01 02 11 01 – Missions | | | | | | | | |XX 01 02 11 02 – Meetings & Conferences |0.054 |0.054 |0.054 |0.054 |0.054 |0.054 |0.324 | |XX 01 02 11 03 – Committees[15] | | | | | | | | |XX 01 02 11 04 – Studies & consultations | | | | | | | | |XX 01 02 11 05 - Information systems | | | | | | | | | 2. Total Other Management Expenditure (XX 01 02 11) | | | | | | | | | 3. Other expenditure of an administrative nature (specify including reference to budget line)

| | | | | | | | | Total Administrative expenditure, other than human resources and associated costs (NOT included in reference amount) | 0.054 |0.054 |0.054 |0.054 |0.054 |0.054 |0.324 | |Calculation - Other administrative expenditure not included in reference amount

4 meetings for exchange of views on national measures * 27 MS * 500 €

[1] - artykuł 8.2 dyrektywy Rady 2001/40/WE [wzajemne uznawanie decyzji o wydalaniu]

- artykuł 7.3 dyrektywy Rady 2001/51/WE [uzupełniającej postanowienia art. 26 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen]

- artykuł 27.2 dyrektywy Rady 2001/55/WE [przyznawanie tymczasowej ochrony]

- artykuł 4.2 dyrektywy Rady 2002/90/WE [ułatwienie nielegalnego wjazdu]

- artykuł 10.2 dyrektywy Rady 2003/110/WE [pomoc w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną]

- artykuł 26.2 dyrektywy Rady 2003/9/WE [normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl]

- artykuł 38.2 dyrektywy Rady 2004/83/WE [dyrektywa w sprawie uznawania]

artykuł 19.2 dyrektywy Rady 200x/xx/WE [dyrektywa w sprawie naukowców, formalnie jeszcze nie przyjęta]

artykuł 43 dyrektywy Rady 200x/xx/WE [dyrektywa w sprawie procedur udzielania azylu, formalnie jeszcze nie przyjęta]

[2] Dz.U. C […], […], str. […].

[3] Dz.U. C […], […], str. […].

[4] Expenditure that does not fall under Chapter xx 01 of the Title xx concerned.

[5] Expenditure within article xx 01 04 of Title xx.

[6] Expenditure within chapter xx 01 other than articles xx 01 04 or xx 01 05.

[7] See points 19 and 24 of the Interinstitutional agreement.

[8] Additional columns should be added if necessary i.e. if the duration of the action exceeds 6 years

[9] If more than one method is indicated please provide additional details in the "Relevant comments" section of this point

[10] As described under Section 5.3

[11] Cost of which is NOT covered by the reference amount

[12] Cost of which is NOT covered by the reference amount

[13] Cost of which is included within the reference amount

[14] Reference should be made to the specific legislative financial statement for the Executive Agency(ies) concerned.

[15] Specify the type of committee and the group to which it belongs.