Współpraca UE na rzecz młodzieży rozpoczęła się w 2002 r., zapewniając ramy polityki dla unijnych programów dotyczących młodzieży wdrażanych od 1988 r. Strategia UE na rzecz młodzieży na lata 2019–2027 stanowi ramy trzeciej generacji. Opiera się ona na podejściu dwutorowym: a) włączaniu inicjatyw mających znaczenie dla młodzieży do innych obszarów polityki oraz b) zajęciu się kluczowymi dziedzinami w sektorze młodzieży, którymi są: „angażowanie, łączenie, wzmacnianie pozycji”. Niniejsze unijne sprawozdanie na temat młodzieży za 2021 r. zawiera ocenę postępów na drodze do osiągnięcia celów i priorytetów strategii UE na rzecz młodzieży na lata 2019–2021. Dotyczy ono pierwszego trzyletniego planu prac UE na rzecz młodzieży w ramach obecnej strategii UE na rzecz młodzieży, obejmującego dwa okresy trzech prezydencji w Radzie UE.

W badaniu na temat pracy z młodzieżą w UE z 2021 r. skupiono się na potrzebach osób pracujących z młodzieżą na szczeblu lokalnym i na istniejących politykach publicznych w obliczu pandemii. Badanie wskazuje, że obecna sytuacja zwiększyła zapotrzebowanie na dodatkowe zasoby w celu zrekompensowania dodatkowych kosztów lub niedoborów budżetowych oraz uzyskania większego dostępu do infrastruktury i materiałów cyfrowych. Większe wykorzystanie potencjału narzędzi cyfrowych do pracy z młodzieżą przyczyniłoby się do umacniania znajomości technologii cyfrowych wśród młodzieży oraz zwiększania świadomości o związanych z nimi potencjalnych rodzajach ryzyka.

Komisja ściśle monitoruje sytuację unijnego sektora pracy z młodzieżą za pomocą specjalnych instrumentów takich jak centrum wiedzy o COVID-19, które uruchomiono w 2020 r. w ramach partnerstwa z Radą Europy. Analiza przeprowadzona przez centrum ukazała, że 70 % organizacji nie mogło utrzymać więcej niż 20 % swojej działalności, niemal 60 % z nich musiało ponownie przemyśleć swoje metody działania i sposoby przejścia w kierunku transformacji cyfrowej, a ponad 85 % było zmuszonych do odwołania z powodu pandemii co najmniej jednego wydarzenia. Skutki pandemii dla organizacji reprezentujących młodzieżowych, w tym znaczne ograniczenia dotyczące bezpośredniego zaangażowania, wymagają wciąż bardziej dogłębnej oceny.

Organizacje młodzieżowe i organizacje działające w obszarze pracy z młodzieżą wnoszą wkład do szeregu polityk europejskich, takich jak edukacja, włączenie, zdrowie i zatrudnienie. Są one również kluczowymi partnerami przy realizacji strategii UE na rzecz młodzieży. W „Analizie przeglądowej organizacji reprezentujących młodzież w UE” z 2019 r. stwierdzono, że sektor młodzieży w UE generalnie się rozwija, a tradycyjne struktury młodzieżowe takie jak organizacje pozarządowe (NGO) i sieci wciąż odgrywają kluczową rolę. Struktury te w coraz większym stopniu wykorzystują metody z użyciem internetu do działań informacyjnych, co miało miejsce nawet przed pandemią COVID-19. Organizacje pozarządowe często łączą aktywność w mediach społecznościowych w internecie z bezpośrednim zaangażowaniem w terenie, takim jak współpraca ze szkołami, praca z młodzieżą i nabór działaczy na spotkaniach.

Pandemia COVID-19 pogłębiła istniejące wcześniej nierówności na rynku pracy między młodymi Europejczykami a pozostałą ludnością w wieku produkcyjnym. Chociaż stopa bezrobocia wzrosła w 2020 r. we wszystkich grupach wiekowych, wzrost ten był bardziej znaczący w przypadku osób młodych. Porównanie stóp bezrobocia młodzieży w latach 2019 i 2020 wykazuje, że tendencja spadkowa z lat 2013–2019 odwróciła się w 2020 r. we wszystkich grupach wiekowych osób młodych.

Podsumowując, o ile zamknięcie instytucji edukacyjnych miało do pewnego stopnia wpływ na postępy w nauce wszystkich osób uczących się, przejście na zdalne uczenie się wywarło nieproporcjonalny negatywny wpływ na osoby będące już w niekorzystnej sytuacji, zwiększając prawdopodobieństwo wczesnego przerwania nauki przez zagrożone osoby uczące się. Po stałym spadku w ubiegłych latach wskaźnika młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (NEET) w 2020 r. liczby te wzrosły do poziomu z 2017 r. (13,7 %). Pierwsza ocena dostępnych dowodów również wskazuje na wzrost poziomu wykluczenia społecznego w ciągu ostatniego roku. Osoby młode i dzieci ukazują się jako grupy najbardziej zagrożone, zwłaszcza jeżeli już są w niekorzystnej sytuacji. Skutki tego zakłócenia w perspektywie średnio- i długoterminowej nie są jeszcze wyraźne, lecz może ono wpłynąć na przyszłe wskaźniki wczesnego kończenia nauki, a także na poziom nabywania umiejętności i efekty uczenia się.

Pandemia uwypukliła istniejące wcześniej nierówności społeczno-gospodarcze w zakresie możliwości uczenia się dzieci w domu. Całe grupy osób uczących się, w tym osoby z obszarów oddalonych i wiejskich, migranci i uchodźcy, osoby młode o specjalnych potrzebach edukacyjnych i osoby z innych środowisk defaworyzowanych były narażone na ryzyko wykluczenia z nauczania i uczenia się online. Wielu rodzinom i osobom uczącym się brakuje niezbędnych kompetencji, zasobów i sprzętu do poradzenia sobie ze zdalnym uczeniem się; to wzbudziło poważne obawy dotyczące uczniów, którzy zazwyczaj otrzymywali ukierunkowane wsparcie, subsydiowane posiłki lub dostęp do różnych zajęć pozalekcyjnych i opieki mentorskiej.

Korzystanie z internetu stanowi kluczowy element życia osób młodych w UE-28 – w 2019 r. 90 % z nich korzystało z niego codziennie, a 45 % uczestniczyło w e-uczeniu się. Transformacja cyfrowa stworzyła wiele możliwości interakcji, uczenia się i uczestnictwa, lecz wraz z nią pojawiły się również wyzwania związane z umiejętnościami cyfrowymi i przepaścią cyfrową, a także potencjalnym narażeniem na szkodliwe treści i kontakty. Młodzi Europejczycy, zwłaszcza osoby żyjące w regionach wiejskich i oddalonych oraz mające niższy poziom wykształcenia formalnego, niezmiennie zgłaszają korzystanie z internetu w ograniczonym zakresie na potrzeby kontaktów z organami publicznymi, udziału w handlu elektronicznym i w gospodarce współpracy. Do wyzwań należą m.in. łączność, dostęp do sieci szerokopasmowych oraz dostępność urządzeń cyfrowych. W związku z faktem, że sprzęt cyfrowy i połączenie internetowe stały się niezbędne na potrzeby uczenia się, związane z nimi koszty kształcenia pogłębiły nierówności.

Osoby młode angażują się w różne formy uczestnictwa w życiu obywatelskim i politycznym. Obejmują one organizacje społeczeństwa obywatelskiego i ruchy społeczne lub zaangażowanie w niezinstytucjonalizowane formy uczestnictwa, takie jak prowadzony przez młodzież globalny ruch na rzecz klimatu „Fridays for Future”. Osoby młode cenią również głosowanie jako ważny kanał demokratycznego uczestnictwa: ponad dwie trzecie osób młodych w UE głosowało co najmniej raz w wyborach samorządowych, krajowych lub wyborach do Parlamentu Europejskiego. Ta tendencja wzrostowa potwierdziła się podczas wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2019 r. Osoby młode mają również raczej pozytywną lub bardzo pozytywną opinię na temat UE i w większym stopniu niż starsze osoby dorosłe mają tendencję do darzenia UE zaufaniem oraz bycia usatysfakcjonowanym działaniem demokracji na szczeblu krajowym i europejskim.

W ostatnich latach, aż do pandemii COVID-19, gospodarki europejskie były na ścieżce wychodzenia z kryzysu gospodarczego. W 2019 r. ponad 5 mln mieszkańców UE-28 w wielu 15–29 lat było jednak wciąż bezrobotnych (6,3 % wszystkich osób młodych w wieku 15–29 lat, czyli 11,1 % siły roboczej składającej się z osób młodych). W latach 2015–2019 we wszystkich państwach członkowskich UE spadła stopa bezrobocia młodzieży, lecz stale pozostawała dwukrotnie wyższa niż ogólna stopa bezrobocia. W 2020 r., w kontekście pandemii, stopa bezrobocia osób młodych w UE-27 wzrosła z 11,9 % w 2019 r. do 13,3 %. Stabilna integracja osób młodych na rynku pracy trwa dłużej, a słabsze grupy społeczne są wciąż w niekorzystnej sytuacji w środowisku pracy.

W 2019 r. co trzecia osoba młoda w UE zgłosiła, że przebywała za granicą co najmniej dwa tygodnie w związku z nauką, szkoleniem, pracą, wymianą lub wolontariatem. Ponad 40 % osób młodych, które rozważały wyjazd za granicę w celu uczenia się lub wolontariatu, lecz tego nie uczyniły, oświadczyły, że nie miały wystarczających środków finansowych lub zgłosiły przyczyny rodzinne, osobiste lub związane z pracą.

W 2019 r. w UE-28 mieszkało około 86 mln osób młodych (co szósta osoba mieszkająca w Unii była w wieku 15–29 lat). Udział osób młodych w całkowitej liczbie ludności UE zmniejszył się w okresie 2010–2019 o 1,8 punktu procentowego (największe spadki odnotowano w regionach Morza Bałtyckiego i Europy Wschodniej), co potwierdza długoterminową tendencję spadku wielkości populacji młodzieży. Równolegle jednak, począwszy od lat 90. XX wieku, następuje przyspieszenie migracji młodzieży w obrębie Europy i do Europy.

Jak wskazano w towarzyszącym dokumencie roboczym służb Komisji na temat sytuacji młodzieży, dostęp młodzieży do możliwości związanych z kształceniem, zatrudnieniem, mobilnością i demokratycznym uczestnictwem poprawiał się aż do końca 2019 r., do czasu rozpoczęcia się pandemii COVID-19. Skutkami pandemii były: przerwanie ciągłości kształcenia, szkolenia i innych działań w zakresie uczenia się, utrata możliwości zatrudnienia i rozwoju kariery, izolacja społeczna i problemy dotyczące zdrowia psychicznego.

Przed końcem 2021 r. Komisja rozpocznie ocenę zalecenia Rady w sprawie ram jakości staży z 2014 r., w którym wzywa się kraje UE do poprawy jakości staży, w szczególności pod względem treści dydaktycznych i warunków pracy, aby ułatwić przejście do etapu pracy.

Europejski program na rzecz umiejętności wspiera podnoszenie kwalifikacji i zmianę kwalifikacji zgodnie z potrzebami działań na rzecz odbudowy. W celu zapewnienia lepszego odbudowywania po pogorszeniu koniunktury gospodarczej spowodowanym przez pandemię, która mocno odcisnęła piętno na osobach młodych, Komisja przyjęła w 2020 r. pakiet wspierania zatrudnienia ludzi młodych. Program wspierania zatrudnienia młodzieży „Pomost do zatrudnienia – praca dla kolejnych pokoleń” zbudowany jest wokół czterech wątków: wzmocnienia gwarancji dla młodzieży, przygotowania kształcenia i szkolenia zawodowego pod kątem przyszłości, wzmocnienia europejskiego sojuszu na rzecz przygotowania zawodowego oraz dodatkowych środków wspierających zatrudnienie młodzieży. Wzmocniona gwarancja dla młodzieży ma na celu zapewnienie wszystkim młodym ludziom w wieku do 30 lat dobrej oferty pracy, dalszego kształcenia, przyuczenia do zawodu albo stażu w ciągu czterech miesięcy od przejścia na bezrobocie lub zakończenia edukacji.

Ważnym priorytetem jest przyczynianie się do zwiększania zdolności do zatrudnienia osób młodych i wspieranie osiągania celu młodzieżowego, jakim jest „Wysokiej jakości zatrudnienie dla wszystkich”. W konkluzjach Rady pt. „Młodzi ludzie i przyszłość pracy” zidentyfikowano działania naprawcze na rzecz eliminowania niepewnych warunków pracy, w obliczu których stają osoby młode, takie jak reagujące na zmiany systemy zabezpieczenia społecznego, systemy kształcenia i szkolenia, propagowanie uczenia się przez całe życie, zapewnienie bezproblemowego przechodzenia z etapu edukacji do etapu zatrudnienia i z jednej pracy do innej, a także równy dostęp do wysokiej jakości miejsc pracy dla wszystkich młodych ludzi.

W świetle pandemii zasadnicze znaczenie ma ograniczanie barier strukturalnych, utrudniających dostęp do rozwoju umiejętności i uczenia się, wpływających na perspektywy zatrudnienia i uczestnictwo w życiu społecznym. Celem komunikatu Komisji w sprawie utworzenia europejskiego obszaru edukacji do 2025 r. jest dalsza poprawa jakości i integracji krajowych systemów kształcenia i szkolenia oraz usuwanie barier dla transgranicznego uczenia się. W nowym komunikacie Komisji w sprawie europejskiej przestrzeni badawczej skoncentrowano się na podnoszeniu kwalifikacji i zmianie kwalifikacji naukowców w celu zapewnienia zdolności do zatrudnienia i skuteczności. Promuje się synergie między szkolnictwem wyższym a badaniami naukowymi w oparciu o inicjatywę dotyczącą europejskich szkół wyższych, wspieraną przez program Erasmus+ i uzupełnianą przez programy „Horyzont 2020” i „Horyzont Europa”. Komisja tworzy również, we współpracy z zainteresowanymi stronami i państwami członkowskimi, europejską strategię na rzecz szkół wyższych, która będzie ukierunkowana m.in. na wspieranie młodych talentów. Komisja przygotowuje zalecenie Rady w sprawie europejskiego podejścia do mikrokwalifikacji, aby zwiększyć zakres stosowania i uznawania krótkich kursów przez organizatorów kursów uczenia się formalnego i pozaformalnego.

Erasmus+ i Europejski Korpus Solidarności wspierają mobilność edukacyjną, wolontariat i zaangażowanie demokratyczne i dają młodym ludziom bezcenne możliwości poszerzenia horyzontów, nabycia nowych umiejętności i umocnienia poczucia przynależności do UE. Nowe programy na lata 2021–2027, których budżet zwiększono w porównaniu z okresem 2014–2020 oraz do których włączono nowe specjalne działania, stanowią silne narzędzia mające sprostać licznym wyzwaniom, w obliczu których staje nasze młodsze pokolenie. W oparciu o doświadczenia zdobyte w poprzedniej edycji program Erasmus+ na lata 2021–2027 stał się bardziej włączający i dostępny, wciąż wspierając uczenie się przez całe życie i innowacyjne kształcenie i szkolenie w Europie i poza jej granicami.

W ciągu ostatnich trzech lat UE podjęła wiele działań na rzecz młodzieży i wspólnie z młodzieżą poprzez programy finansowe wspierające priorytety polityki, dążąc do ogólnego celu zwiększenia równego dostępu do możliwości dla osób młodych. „Tworzenie możliwości dla młodzieży” było również wspólnym tematem trzech prezydencji w Radzie UE sprawowanych przez Rumunię, Finlandię i Chorwację w okresie od stycznia 2019 r. do czerwca 2020 r.

Podejście Komisji do osiągnięcia celów strategii UE na rzecz młodzieży odzwierciedla rosnące aspiracje młodych ludzi do angażowania się i przyczyniania się do tego, aby nasze społeczeństwa stały się bardziej włączające, odporne, zielone i cyfrowe. Młodzi ludzie dążą do łączności, wymiany i współpracy w Europie i poza jej granicami. Zapewnienie osobom młodym i sektorowi młodzieży możliwości osiągnięcia tych celów leży u podstaw wdrażania tej strategii.

Wzmocnienie uczestnictwa młodych osób w życiu demokratycznym, a także zapewnienie specjalnej przestrzeni dla młodzieży we wszystkich dziedzinach życia społecznego, to również klucz do utrzymania w Europie dynamicznego społeczeństwa obywatelskiego. Trzy prezydencje w Radzie UE sprawowane przez Niemcy, Portugalię i Słowenię (lipiec 2020 r. – grudzień 2021 r.) wybrały temat „Europe for YOUth – YOUth for Europe: Space and Participation for All” [Europa dla młodzieży – młodzież dla Europy: przestrzeń i uczestnictwo dla wszystkich] jako wspólny temat w związku z europejskim celem młodzieżowym nr 9 „Przestrzeń i uczestnictwo dla wszystkich”. Jest on również tematem ósmego cyklu unijnego dialogu młodzieżowego.

Konkluzje Rady w sprawie wspierania świadomości demokratycznej i demokratycznego zaangażowania młodych ludzi w Europie odzwierciedlają pomysły i opinie zebrane na konferencji UE na temat młodzieży w październiku 2020 r. Podczas tego wydarzenia młodzi ludzie z całej Europy omawiali zagadnienia z przywódcami politycznymi i opracowali konkretne żądania odnośnie do sposobów wdrożenia europejskiego celu młodzieżowego nr 9 „Przestrzeń i uczestnictwo dla wszystkich”.

W konkluzjach Rady w sprawie wzmacniania zarządzania wielopoziomowego propaguje się uczestnictwo młodych ludzi w politycznych i innych procesach decyzyjnych na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim. W konkluzjach Rady zachęca się państwa członkowskie, aby zwiększały sprawczość młodych ludzi przez kształcenie i szkolenie, informacje skierowane do młodzieży, informacje zwrotne, uczenie się pozaformalne i nieformalne oraz pracę z młodzieżą. W konkluzjach zachęca się również Komisję, by zorganizowała działanie z zakresu partnerskiego uczenia się (działanie dotyczące podejścia opartego na prawach do polityki młodzieżowej miało miejsce w czerwcu 2021 r.) oraz budowała wiedzę i potencjał w zakresie uczestnictwa młodzieży w procesach decyzyjnych na wielu szczeblach.

Z inicjatywy rumuńskiej prezydencji w Radzie UE ustanowiono w 2019 r. na podstawie rezolucji Rady nowe wytyczne co do zarządzania unijnym dialogiem młodzieżowym . Opracowano metodykę umożliwiającą grupom roboczym projektowanie własnych dialogów na szczeblu lokalnym, krajowym i europejskim. Udział badaczy w tym cyklu (wspierających przygotowywanie zestawów narzędzi do konsultacji lub analizujących uwagi młodzieży) był wielkim atutem umożliwiającym doskonalenie jakości tych procesów, który może okazać się kluczowy w zakresie zwiększania zasięgu działań informacyjnych w kontekście po pandemii COVID-19.

Ponad 56 000 młodych ludzi z całej Europy uczestniczyło w siódmym cyklu dialogu młodzieżowego poświęconemu tematowi „Tworzenie szans dla młodzieży”, który opierał się na osiągnięciach poprzedniego dialogu, w szczególności przyjęciu strategii UE na rzecz młodzieży oraz europejskich celów młodzieżowych . W rezolucji Rady na temat wyników 7. cyklu unijnego dialogu młodzieżowego przyjętej w maju 2020 r. przedstawiono główne zalecenia w ramach tego cyklu.

Zmodernizowana wersja Europejskiego Portalu Młodzieżowego Komisji, uruchomionego w 2020 r., zawiera specjalny dział poświęcony procesowi unijnego dialogu młodzieżowego. Portal wykorzystywany jest również do publikacji konsultacji internetowych, takich jak badanie ósmego cyklu unijnego dialogu młodzieżowego. Badanie to, rozpoczęte wiosną 2021 r., ma na celu zrozumienie poglądów młodzieży na temat „Przestrzeń i uczestnictwo dla wszystkich”. Ponad dwie trzecie z 8 500 respondentów uważało, że mają nie mają żadnego wpływu na politykę publiczną i podejmowanie decyzji politycznych lub że mają na nie niewielki wpływ, i wyraziło potrzebę większej liczby miejsc dla uczestnictwa i edukacji obywatelskiej. W ostatnim kwartale 2021 r. zostanie również przeprowadzone badanie Eurobarometr Flash w celu zbadania uczestnictwa osób młodych w życiu społecznym i obywatelskim i zebrania ich pomysłów dotyczących przyszłości Europy.

UE aktywnie propaguje uczestnictwo osób młodych w globalnym kształtowaniu polityki w oparciu o doświadczenie zdobyte w ramach unijnego dialogu młodzieżowego. Na przykład regionalne biuro ds. współpracy na rzecz młodzieży jest wspólną inicjatywą międzyrządową sześciu krajów kandydujących z Bałkanów Zachodnich i potencjalnych krajów kandydujących mającą na celu propagowanie ducha pojednania i zrozumienia wśród młodzieży w tym regionie poprzez wewnątrzregionalne wymiany młodzieży i współpracę. W 2021 r. Komisja wezwała również do ustanowienia Młodzieżowej Rady Konsultacyjnej ds. partnerstw międzynarodowych, aby stworzyć przestrzeń do znaczącego zaangażowania osób młodych w politykę współpracy międzynarodowej UE. Wybranych 25 członków rady będzie się starało, by działania UE były bardziej partycypacyjne, znaczące i skuteczne dla osób młodych w krajach partnerskich UE.

Wspieranie sprawiedliwej zielonej transformacji

Strategia UE na rzecz młodzieży przyczynia się do realizacji celów Europejskiego Zielonego Ładu przez wspieranie sprzyjającej włączeniu społecznemu i sprawiedliwej transformacji, uwzględniając obszary wskazane przez młodych Europejczyków, jako te, które są dla nich najważniejsze: ochronę środowiska naturalnego i walkę ze zmianą klimatu. Od 2019 r. uczestnictwo obywatelskie i zaangażowanie osób młodych, w szczególności poprzez światowy ruch na rzecz klimatu, ukazuje znaczenie, jakie młodzi ludzie przypisują walce ze zmianą klimatu i osiągnięciu sprawiedliwości klimatycznej.

Zielony wymiar włączono również jako nadrzędny priorytet do nowych programów Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności. Zgodnie z Europejskim Zielonym Ładem i w odpowiedzi na rosnące obawy młodych obywateli dotyczące pogarszającego się stanu klimatu i środowiska Komisja wdraża i przygotowuje szereg inicjatyw. W 2020 r. ustanowiono Europejski Pakt na rzecz Klimatu, aby zjednoczyć ludzi ze wszystkich środowisk, w tym młodzieży, w celu lepszego zrozumienia wyzwań zielonej transformacji, zachęcenia wszystkich Europejczyków do uczestnictwa w prowadzonych działaniach i czerpania z nich korzyści, opracowywania małych i dużych rozwiązań oraz wywołania i zwiększenia skali pozytywnych zmian. W następstwie przyjęcia unijnej strategii na rzecz bioróżnorodności 2030 Komisja przygotowuje zalecenie Rady w sprawie zachęcania do współpracy w zakresie edukacji na rzecz zrównoważenia środowiskowego, stanowiące pierwszy krok we wspieraniu krajów UE przy współpracy nad tą kwestią. W okresie poprzedzającym konferencję ONZ w sprawie różnorodności biologicznej przeprowadzona będzie specjalna, angażująca młodzież, kampania na temat przyrody i różnorodności biologicznej. Koalicja na rzecz edukacji dla klimatu – oddolna inicjatywa na rzecz społeczeństwa neutralnego dla klimatu, kierowana przez uczniów i studentów, wraz z ich szkołami, uczelniami i społecznościami – obejmuje zobowiązania do podjęcia konkretnych działań.

Łączenie

Ogromny wpływ pandemii na działania obejmujące mobilność

Pandemia COVID-19 wywarła silny wpływ na wiele doświadczeń mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+. Jedna czwarta studentów uczestniczących w tym czasie w działaniach obejmujących mobilność musiała odwołać zdobywanie doświadczania za granicą i wrócić do domu. W 2020 r. liczba osób uczących się, która rozpoczęła mobilność za granicą, była o połowę mniejsza od liczby osób uczących się, które rozpoczęły mobilność w 2019 r.

W ciągu ostatniego roku Komisja wspierała organizacje i osoby indywidualne uczestniczące w programach Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności, zwalczając negatywne skutki pandemii, takie jak znaczące ograniczenia w zakresie mobilności fizycznej. Komisja ustanowiła środki łagodzące, takie jak możliwość zastąpienia planowanych działań fizycznych przez działania wirtualne, umożliwienie działań mieszanych lub możliwość przesunięcia projektów w czasie, przy czym bezpieczeństwo i ochrona uczestników stanowiły główne cele.

Komisja podjęła również ukierunkowane działania, aby pomóc państwom członkowskim w ich wysiłkach na rzecz pozyskania wsparcia na potrzeby zdalnego uczenia się, w szczególności rozwiązań cyfrowych. W sierpniu 2020 r. ogłoszono dwa nadzwyczajne zaproszenia do składania wniosków w ramach programu Erasmus+ na potrzeby wspierania „gotowości do edukacji cyfrowej” i „kreatywności”, w tym dla sektora młodzieży; w każdym z tych dwóch obszarów zapewniono 100 mln EUR w celu reagowania na wyzwania edukacyjne związane z pandemią COVID-19 dziedzin poprzez projekty obejmujące współpracę.

Możliwości w zakresie mobilności w programach na lata 2021–2027

Programy Erasmus+, Europejski Korpus Solidarności i Horyzont Europa na lata 2021–2027 oferują osobom młodym i młodym naukowcom wiele możliwości łączności, bezpośredniej wymiany doświadczeń, współpracy, działań kulturalnych i obywatelskich w kontekście europejskim.