PL    PL  
 KOMISJA  
EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 27.3.2013  
COM(2013) 175 final 
  
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, 
EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPO ŁECZNEGO I KOMITETU 
REGIONÓW 
Sprawozdanie na temat post ępów w dziedzinie energii odnawialnej 
{SWD(2013) 102 final}  
 
PL 2   PL SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, 
EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPO ŁECZNEGO I KOMITETU 
REGIONÓW 
Sprawozdanie na temat post ępów w dziedzinie energii odnawialnej 
1. W PROWADZENIE  
W dyrektywie 2009/28/WE w sprawie energ ii odnawialnej („dyrektywa”) ustanowiono 
europejskie ramy promowania en ergii odnawialnej, wyznaczono obowi ązkowe cele krajowe 
w zakresie energii odnawialnej, zgo dnie z którymi do 2020 r. jej udzia ł w końcowym zu życiu 
energii powinien wynosi ć 20 %, a w transporcie 10 %. S ą to zasadnicze cele strategii „Europa 
2020” na rzecz wzrostu gospodarczego, gdy ż przyczyniaj ą się do innowacji przemys łowych i 
przewagi technologicznej Europy, a tak że do ograniczenia emisji, poprawy bezpiecze ństwa 
naszych dostaw energii i zmniejszenia zale żności od importu surowców energetycznych. 
Dyrektywa zawiera ponadto wymóg uproszczen ia systemów administracyjnych dotycz ących 
energii odnawialnej, a tak że usprawnienia sieci elek troenergetycznej w celu u łatwienia 
dostępu dla energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych. Ustanawia ca łościowy 
system kryteriów zrównowa żonego rozwoju biopaliw i biop łynów oraz obowi ązkowe 
wymogi dotycz ące monitorowania i sprawozdawczo ści. Wszystkie biopaliwa stosowane w 
dążeniu do osi ągnięcia celu w wysoko ści 10 % i korzystaj ące z krajowego wsparcia musz ą 
spełniać wymogi systemu. 
Niniejsze sprawozdanie ma na celu ocen ę postępów osiągniętych przez pa ństwa członkowskie 
w zakresie promowania i stosow ania energii odnawialnej w d ążeniu do osi ągnięcia celów 
wyznaczonych na 2020 r., a tak że przedstawienie kwestii zrównowa żonego rozwoju biopaliw 
i biopłynów zużywanych w UE oraz skutków ich stosowania zgodnie z dyrektyw ą1. Ocena 
obejmuje najnowsze wydarzenia i jest opa rta na ostatnich danych Eurostatu dotycz ących 
energii odnawialnej (za lata 2009 i 2010) , sprawozdaniach na temat post ępów w dziedzinie 
energii odnawialnej przed łożonych Komisji przez pa ństwa członkowskie w 2011 r.2, 
badaniach w łasnych Komisji, a tak że badaniach przeprowadzonych na jej zlecenie3. 
Jak omówiono szczegó łowo poni żej, początkowe dzia łania na poziomie UE ogólnie wydaj ą 
się mieć stabilny charakter, ale usuwanie najwa żniejszych barier dla wzrostu energii 
odnawialnej przebiega wolniej ni ż oczekiwano i potrzebne s ą dodatkowe dzia łania ze strony 
określonych pa ństw członkowskich. Odst ępstwa od planów krajowych zwi ększają ryzyko 
regulacyjne, przed jakim stoj ą inwestorzy, a bariery, które mia ły być, ale nie zosta ły jak dotąd 
usunięte poprzez wdro żenie dyrektywy w sprawie energii odnawialnej, nale ży jeszcze 
pokonać. Na poziomie UE i pa ństw członkowskich potrzebne s ą dalsze dzia łania na rzecz 
administracyjnego uproszczenia i zapewnienia jednoznaczno ści procedur planowania i 
przyznawania zezwole ń oraz rozwoju i eksploatacji infrastruktury. Konieczne s ą również 
dalsze dzia łania odnosz ące się do sposobu traktowania produkcji energii ze źródeł 
odnawialnych i jej w łączenia w system elektroenerg etyczny. Obecne ogólne warunki 
ekonomiczne w UE oraz powoduj ące zakłócenia zmiany w systemach wsparcia energii 
odnawialnej (po raz kolejny wzrastaj ące ryzyko regulacyjne) dodatkowo potwierdzaj ą 
                                                 
1 W szczególno ści art. 17 ust.7, art. 18 ust. 2 i 9 oraz art. 23 ust. 1–6. 
2 Przedk ładane co dwa lata sprawozdania pa ństw członkowskich na temat post ępów w dziedzinie energii 
odnawialnej (2011 r.): 
http://ec.europa.eu/energy/renewables/reports/2011_en.htm  
3 Renewable energy progress and biofuel sustainability (Post ępy w dziedzinie energii odnawialnej i zrównowa żony 
rozwój biopaliw), ECOFYS i in., 2012 r. 
http://ec.europa.eu/energy/renewables/reports/xxxxx en.htm).  
 
PL 3   PL wniosek, że dla utrzymania si ę na wyznaczonym kursie i osi ągnięcia celów konieczne b ędą 
dalsze środki na poziomie pa ństw członkowskich. Rozwi ązanie kwestii tych barier w 
znaczącym stopniu przyczyni si ę do opłacalnego stosowania en ergii odnawialnej i osi ągnięcia 
celów UE. Krytyczne znaczenie ma te ż rozwój technologiczny i obni żenie kosztów, dlatego 
kwestie te zostan ą uwzględnione w oczekiwanym wkrótce ko munikacie Komisji w sprawie 
technologii i innowacji energetycznych. 
2. POSTĘPY W ROZWOJU SEKTORA ENERGII ODNAWIALNEJ  
Wdrożenie dyrektywy w sprawie energii odna wialnej i strategii krajowych okre ślonych w 
krajowych planach dzia łania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych („plany”) sprawi ło, 
że w większości państw członkowskich nast ąpił znaczący wzrost sektora energii odnawialnej 
w porównaniu z okresem uj ętym w ostatnim sprawozdaniu Komisji na temat post ępów4. 
Sektorowy i ogólny wzrost se ktora energii odnawialnej w UE 
(Eurostat)
Tendencje w UE w zakresie energii odnawialnej
0%5%10%15%20%25%
2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Udzial w energii grzewczej  Udzial w energii elektrycznej
Udzial w transporcie Ogólny udzial energii ze zródel odnawialnych  Eurostat Prognoza  
 
W istocie w 2010 r. w 20 pa ństwach cz łonkowskich i w UE jako ca łości udziały energii 
odnawialnej by ły na poziomie zobowi ązań wyznaczonych w ich planach krajowych na 
2010 r. lub powy żej tego poziomu, a tak że powyżej pierwszego celu tymczasowego na lata 
2011/20125. 
Jednak bardziej szczegó łowa analiza podj ęta w imieniu Komisji w celu modelowania 
bieżących inicjatyw politycznych i ró żnych barier rozwoju energii odnawialnej6 (zob. 
dokument roboczy s łużb Komisji i powi ązane sprawozdanie zawieraj ące bardziej 
szczegółowe informacje7) ujawnia mniej optymistyczn ą prognozę na 2020 r. Analiza, która w 
porównaniu z innymi źródłami zawiera ostro żne oszacowanie wzrostu sektora energii 
odnawialnej, ogranicza strategie do ju ż wprowadzonych i odzwiercie dla kryzys ekonomiczny, 
istniejące bariery administracyjne i infrastrukturalne oraz zak łócenia polityczne i zak łócenia 
                                                 
4 Energia odnawialna: d ążenie do osi ągnięcia celu na rok 2020 (COM(2011) 31 i SEC(2011) 130). 
5 Cele tymczasowe zosta ły określone w ramach orientacyjnego kursu wytyczonego w cz ęści B załącznika 
I do dyrektywy 2009/28/WE. Tymczasowy cel dla UE na lata 2011/2012 wynosi ł 10,7%. Wyniki 
krajowe zamieszczono w za łączniku I do niniejszego komunikatu. 
6 Model Green-X zastosowano do przeprowadzenia szczegó łowej oceny ilo ściowej przysz łych 
zastosowa ń energii odnawialnej na poziomie krajowym, sektorowym i technologicznym. Model 
odwoływał się do ocen strategii krajowych i planów obejmuj ących okres do po łowy 2012 r.0 
Szczegółowe informacje s ą zawarte w sprawozdaniu wymienionym w przypisie 3.  
7 Renewable energy progress and biofuel sustainability (Post ępy w dziedzinie energii odnawialnej i zrównowa żony 
rozwój biopaliw), ECOFYS i in., 2012 r. http://ec.europa.eu/energy/renewables/reports/xxxxx en.htm). 
 
PL 4   PL w systemach wsparcia. Wskazuje to na mo żliwość spadku inwestycji w przysz łości lub ich 
odroczenia, o ile pa ństwa członkowskie nie podejm ą dalszych dzia łań na rzecz osi ągnięcia 
swoich celów. Je żeli weźmie się pod uwag ę okres realizacji inwestycji wynosz ący osiem do 
dziesięciu lat, ka żde istotne, obserwowane obecnie zak łócenie inwestycji b ędzie miało w 
nadchodz ących latach znacz ący wpływ na produkcj ę energii odnawialnej i stanowi powód do 
niepokoju. Dlatego te ż w wielu pa ństwach cz łonkowskich dla osi ągnięcia wyznaczonych 
celów konieczne b ędzie zastosowanie dalszych środków. 
Planowana (niebieska linia ci ągła) i szacowana (czerwona linia przerywana) tendencja 
wzrostu sektora energii odnawialnej w UE 
 
Potwierdzeniem powy ższego wniosku jest rozwój sektorów  energii elektrycznej, grzewczego 
i chłodniczego oraz transporu. Pi ętnaście państw członkowskich nie osi ągnęło swoich 
orientacyjnych celów na 2010 r.8 w zakresie udzia łu energii odnawialnej w wytwarzanej 
różnymi metodami energii elektryczn ej. W sektorze transportu 22 pa ństwa członkowskie nie 
osiągnęły orientacyjnego celu na 2010 r ., wyznaczonego na poziomie 5,75 %9. 
W sektorze grzewczym i ch łodniczym nie wyznaczono żadnych, nawet orientacyjnych celów 
i jego wzrost od 2005 r. by ł powolny. Ponadto analiza zlecona przez Komisj ę świadczy o tym, 
że w nadchodz ących latach udzia ł energii odnawialnej w tym sektorze mo że ulec 
faktycznemu obniżeniu. 
Niewywiązanie się ze zobowi ązań określonych w planach krajowych jest najbardziej 
widoczne w sektorze energetyki wiatrowej . Zgodnie z planami pa ństw członkowskich 
oczekiwana moc elektrowni wiatrowych powinna osi ągnąć 213 GW w 2020 r. (169 GW na 
lądzie i 44 GW na morzu). Ilo ść energii elektrycznej wytwarzanej  na morzu powinna osi ągnąć 
planowany poziom 140 TWh (w przybli żeniu 12 Mtoe). Jednak zgodnie z analiz ą Komisji 
może ona wynie ść zaledwie 43 TWh (3,7 Mtoe) ze wzgl ędu na ograniczone dzia łania na 
poziomie krajowym i trudno ści infrastrukturalne.  
Planowana (niebieska linia ci ągła) i szacowana (czerwona linia przerywana) tendencja 
wzrostu unijnego sektora energetyki wiatrowej na morzu  
                                                 
8 Uzgodnione zgodnie z dyrektyw ą 2001/77/WE. Austria, Cypr, Republika Czeska, Grecja, Finlandia, 
Francja, W łochy, Luksemburg, Malta, Polska, Rumunia, Szwecja, S łowenia, S łowacja, Zjednoczone 
Królestwo. 
9 Ustanowiony zgodnie z dyrektyw ą 2003/30/WE. Austria, Belgia, Bu łgaria, Cypr, Republika Czeska, 
Dania, Estonia, Grecja, Hiszpania, Finlandia, W ęgry, Irlandia, W łochy, Litwa, Luksemburg, Łotwa, 
Malta, Niderlandy, Portugalia, Rumunia, S łowenia, Zjednoczone Królestwo. 
 
PL 5   PL 
Pomimo intensywnego rozwoju w ostatnich latach sektora l ądowej energetyki wiatrowej 
plany państw członkowskich zak ładające wytworzenie na l ądzie 354 TWh energii wiatrowej 
mogą pozostać niespełnione. Potrzebne b ędą dalsze dzia łania w celu wzmocnienia środków i 
usprawnienia infrastruktury, w przeciwnym razie szacunkowa ilo ść możliwej do uzyskania 
energii wyniesie jedynie 210 TWh. 
Planowana (niebieska linia ci ągła) i szacowana (czerwona linia przerywana) tendencja 
wzrostu unijnego sektora energetyki wiatrowej na l ądzie 
Z tego wzgl ędu całkowita ilo ść wyprodukowanej energii wiatrowej mo że okazać się niższa od 
oczekiwanej. Wprawdzie przewidywana w planach pa ństw członkowskich produkcja energii 
wiatrowej wynosi prawie 500 TWh, ale obecne tendencje wskazuj ą na ryzyko jedynie 
połowicznego osi ągnięcia tego celu, tj. 253 TWh. 
Także tendencja dotycz ąca całkowitej ilo ści biomasy  jest negatywna, ale nie w tak skrajnym 
stopniu jak w przypadku en ergetyki wiatrowej: 
Planowana (niebieska linia ci ągła) i szacowana (czerwona linia przerywana) tendencja 
wzrostu unijnego sektora energii pochodz ącej z biomasy  
 
PL 6   PL 
 
Jednak w tym przypadku skala produkcji w tym sektorze jest znacznie wi ększa niż w sektorze 
energetyki wiatrowej lub s łonecznej. Do 2020 r. planow any poziom produkcji ma osi ągnąć 
104 mtoe [zarówno w sektorze energii elektry cznej (232 TWh lub 19 mt oe), jak i grzewczym 
(około 85 mtoe)], w porównaniu do oczekiwanej  w 2020 r. produkcji na poziomie 86 mtoe. 
Odchylenie to mo żna powiązać z cyklami produkcyjnymi w przemy śle drzewnym, 
celulozowym i papierniczym, z których odpady i pozosta łości stanowi ą znaczącą część 
surowców dla biomasy. Kwestia ta b ędzie dogłębniej zbadana w planowanym przez Komisj ę 
sprawozdaniu na temat biomasy i zrównowa żonego rozwoju10. 
W przypadku systemów fotowoltaicznych sytuacja i oczekiwania s ą różne. Szybki wzrost 
obserwowany w ci ągu kilku ostatnich lat przyczyni ł się do powstania nadwy żki, która 
utrzyma si ę przez jaki ś czas: 
Planowana (niebieska linia ci ągła) i szacowana (czerwona linia przerywana) tendencja 
wzrostu sektora energii fotowoltaicznej w UE  
Optymistycznie nastawiony i bezpieczny rynek UE przyczyni ł się do powstania globalnych 
mocy produkcyjnych w dziedzinie energii fotowoltaicznej, gdy Chiny, Indie i Stany 
Zjednoczone wkroczy ły na nowy globalny rynek tej energii, zainicjowany przez UE. 
Wynikająca stąd nadwyżka mocy produkcyjnych spowodowa ła znaczące obniżenie kosztów. 
Wprawdzie wystarczaj ąco szybkie dostosowanie sztywnych krajowych systemów wsparcia 
do malejących kosztów by ło zazwyczaj niemo żliwe, ale w niektórych pa ństwach wzrost 
zysków oraz tempo i skala powstawania instalacji okaza ły się niemal nadmierne w okresie 
                                                 
10 W komunikacie COM(2010) 11 Komisja zobowi ązała się do przedk ładania sprawozda ń na temat 
skutków systemów zrównowa żonego rozwoju biomasy. 
 
PL 7   PL ogólnego kryzysu ekonomicznego. Wynikiem tego rodzaju sytuacji by ły nagłe i 
nieprzewidziane zmiany w wielu krajowych syst emach wsparcia, które i tym razem ogranicz ą 
inwestycje w stopniu powoduj ącym zagro żenie, iż obecna nadwy żka produkcji energii 
fotowoltaicznej powy żej planowanego poziomu (46TWh zamiast 35TWh) do 2020 r. zniknie 
i zmieni si ę w deficyt (zob. sekcja poni żej, w której bardziej szczegó łowo omówiono systemy 
wsparcia.) 
W przypadku biopaliw (biomasy zu żywanej w sektorze transportu) prognoza jest zbli żona do 
ogólnej prognozy dotycz ącej biomasy: niewielka nadwy żka w odniesieniu do planowanego 
kursu ulegnie obni żeniu i, o ile nie zostan ą podjęte dalsze dzia łania, spowoduje powstanie 
deficytu. Dodatkowo Komisja zaproponowa ła zmianę wynosz ącego 10 % docelowego 
udziału energii odnawialnej w sektorze transportu, wymagaj ąc większego wykorzystywania 
surowców nie żywnościowych w d ążeniu do osi ągnięcia celu. To oczywiste, że poleganie w 
większym stopniu na zaawansowanych surowcach (przyczyniaj ących się do większego 
ograniczenia ilo ści gazów cieplarnianych w porównaniu z surowcami zwi ązanymi z 
żywnością) wymaga zastosowania dodatkowych środków w d ążeniu do osi ągnięcia celu. 
Planowana (niebieska linia ci ągła) i szacowana (czerwona linia przerywana) tendencja 
wzrostu sektora biopaliw w UE  
Na podstawie wszystkich wy żej przedstawionych danych mo żna wyciągnąć wniosek, że w 
ramach nowego systemu przewidzianego w dyrek tywie w sprawie energii odnawialnej w UE 
miał początkowo miejsce szybki rozwój sektora en ergii odnawialnej, zarówno ogólny, jak i w 
poszczególnych sektorach i z wykorzystaniem ró żnych technologii. Jednak przy bli ższym 
przyjrzeniu si ę ich dalszej ewolucji wydaje si ę, że kryzys ekonomiczny ma obecnie wp ływ na 
sektor energii odnawialnej, w szczególno ści na koszt kapita łu, podobnie jak we wszystkich 
pozostałych sektorach gospodarki. Fakt ten, w po łączeniu z istniej ącymi barierami 
administracyjnymi, opó źnionymi inwestycjami infrastrukturalnymi i powoduj ącymi 
zakłócenia zmianami w systemach wsparcia, oznacza, że konieczne s ą dalsze dzia łania w 
dążeniu do osi ągnięcia celów wyznaczonych na 2020 r. 
Podczas oceny wyników krajowych na potrzeby wst ępnych celów tymczasowych nale ży 
pamiętać, że plany na 2010 r. i cele tymczasowe na lata 2011/2012 stanowi ą jedynie punkt 
wyjścia na wykazuj ącym wzrastaj ący kąt nachylenia kursie ukierunkowanym na 2020 r. W 
istocie, nawet gdyby tempo wzrostu osi ągane w latach 2009/2010 utrzyma ło się do 2020 r., 
jedenaście państw członkowskich nie by łoby w stanie osi ągnąć wyznaczonego celu. W wielu 
państwach cz łonkowskich istnieje ryzyko, że wdrażane obecnie strategie (g łównie 
odbiegające od optymalnych systemy wsparcia i zajmowanie si ę kwestią barier 
administracyjnych) oka żą się niewystarczaj ące do osiągnięcia poziomu zastosowania energii 
 
PL 8   PL odnawialnej wymaganego dla osi ągnięcia celów wyznaczonych na 2020 r. Kryzys finansowy 
dodatkowo wp ływa na rozwój wydarze ń, gdyż w wielu pa ństwach cz łonkowskich wzrós ł 
koszt kapita łu. Z tego wzgl ędu niskokosztowe środki, które obni żają obciążenia 
administracyjne i podnosz ą efektywno ść energetyczn ą (obniżają całkowity popyt na energi ę, 
podnosząc w ten sposób udzia ł energii odnawialnej) stanowi ą nawet bardziej istotne strategie 
ukierunkowane na osi ągnięcie celów. 
Podsumowanie bie żących krajowych wska źników wykonania planu przedstawiono w 
załączniku 1. 
3. ŚRODKI Z ZAKRESU POLITYKI  
Do czasu wprowadzenia w Europie otwarte go i konkurencyjnego, jednolitego rynku energii, 
na którym niedoskona łości rynkowe zostan ą skorygowane, a koszty zewn ętrzne 
zinternalizowane, dla pobudzenia wzro stu sektora energii odnawialnej nale ży stosowa ć środki 
z zakresu polityki natury finansowej, regulacyjnej lub administracyjnej. Europa stale d ąży do 
sytuacji, w której rynek energii b ędzie dzia łał. Na niedoskona łości rynku sk łada się 
rozdrobnienie, niski poziom konkurencji i znacz ące koszty zewn ętrzne powi ązane ze zmian ą 
klimatu, zanieczyszczeniem środowiska, bezpiecze ństwem dostaw i innowacjami 
technologicznymi (skutki uboczne i przewagi wynikaj ące z szybszego wej ścia na rynek). Aby 
zrównowa żyć niedoskona łości rynku, w Europie wprowadzono wiele środków natury 
politycznej, w tym systemy wsparcia, normy i przepisy administracyjne, które maj ą na celu 
promowanie rozwoju sekt ora energii odnawialnej. 
Do bezpo średnich unijnych środków wspieraj ących energi ę odnawialn ą należą wydatki UE na 
badania i rozwój oraz podzia ł przychodów ze sprzeda ży uprawnie ń do emisji gazów 
cieplarnianych (program „NER300” ). Zakres promowania w przysz łości innowacyjnych 
technologii zostanie uwzgl ędniony w oczekiwanym wkrótce komunikacie Komisji 
poświęconym technologii i innowacjom energetycznym. Ponadto jeden z najwa żniejszych 
europejskich instrumentów internalizacji zewn ętrznych kosztów zmiany klimatu, jakim jest 
unijny system handlu uprawnieniami do emisji (ETS), wkracza w trzeci ą fazę. Jednak do 
chwili obecnej (niskie) ceny emisji dwutlenku w ęgla nie stanowi ą wystarczaj ącej zachęty dla 
inwestorów i nie sta ły się istotną siłą napędową sprzyjającą długofalowym inwestycjom w 
niskoemisyjne technologie. 
Procedury administracyjne  
W ostatnim sprawozdaniu na temat post ępów11 procedury przyznawania zezwole ń i 
procedury planowania oraz powolne tempo ro zwoju infrastruktury elektroenergetycznej 
zostały uznane za istotne wyzwania dotycz ące rozwoju sektora ener gii odnawialnej. Artyku ł 
13 ust. 1 dyrektywy w sprawi e energii odnawialnej zobowi ązuje państwa członkowskie do 
zapewnienia przejrzysto ści i proporcjonalno ści procedur przyznawania zezwole ń dotyczących 
tego sektora energii, ich koordynacji i ograniczenia w czasie, a tak że ułatwień w przypadku 
mniejszych lub zdecentralizowa nych projektów. Dyrektywa nak łada ponadto na pa ństwa 
członkowskie obowi ązek składania sprawozda ń na temat post ępów w rozwi ązywaniu kwestii 
związanych z tymi barierami. 
Przeprowadzona przez Komisj ę analiza z łożonych przez pa ństwa członkowskie sprawozda ń 
na temat post ępów za 2011 r.12 wskazuje, że postępy w usuwaniu barier administracyjnych 
                                                 
11 Energia odnawialna: d ążenie do osi ągnięcia celu na rok 2020 (COM(2011) 31 i SEC(2011) 130) 
12 Przedk ładane co dwa lata sprawozdania pa ństw członkowskich na temat post ępów w dziedzinie energii 
odnawialnej (2011 r.): 
http://ec.europa.eu/energy/renewables/reports/2011_en.htm  
 
PL 9   PL jest nadal ograniczony i powolny . Wiele pa ństw członkowskich nie poruszy ło nawet w 
swoich sprawozdaniach kwestii reform administ racyjnych wyszczególnionych w art. 22 ust. 3 
dyrektywy. Komisja b ędzie nadal śledzić usuwanie tych barier przez pa ństwa członkowskie i 
w razie zaniechania przez nie dzia łania uruchomi post ępowanie w sprawie uchybienia 
zobowiązaniom pa ństwa członkowskiego. 
Istnieją obawy zwi ązane z powolnymi post ępami w sk ładaniu wniosków online, 
administracyjnymi terminami wydawania decyzji dotycz ących planowania i zezwole ń oraz 
przejrzysto ści procesów zatwierdzania. Nadal pojedyncze organy administracyjne 
rozpatrujące zezwolenia na projekty dotycz ące energii odnawi alnej i udzielaj ące pomocy 
wnioskodawcom s ą dostępne jedynie w ograniczonym st opniu. Od czasu opublikowania 
planów tylko Grecja i Portugalia zg łosiły wprowadzenie nowego urz ędu świadczącego 
kompleksowe us ługi w tym zakresie; w niektórych pa ństwach cz łonkowskich tego rodzaju 
urzędy istniały wcześniej w zakresie ograniczonym do w ybranych technologii (np. energii 
wiatrowej) lub okre ślonych cz ęści kraju (np. w Niemczech lub w Szwecji). Tylko w Danii, we 
Włoszech i w Niderlandach wprowadzono system przewiduj ący jedno zezwolenie dla 
wszystkich projektów. Tego rodzaju obawy s ą szczególnie nasilone w sektorze grzewczym i 
chłodniczym, w którym odmienny charakter rozmaitych mo żliwych technologii utrudnia 
opracowanie jednolitych podej ść administracyjnych. 
Odbiegające od optymalnych mechanizmy administracyjne powoduj ą wyraźne zwiększenie 
kosztów energii odnawialnej, a ich usuni ęcie zazwyczaj wywo łuje niewielkie skutki 
podatkowe: uproszczenie i przysp ieszenie procedur administ racyjnych nie musi prowadzi ć do 
podniesienia kosztów ponosz onych przez administracj ę publiczn ą, a obniżenie poziomu 
niepewno ści i ryzyka regulacyjnego dla inwestorów mo że w znacz ącym stopniu obni żyć 
koszt kapita łu. W przypadku infrastruktury przesy łu energii tego rodzaju środki były 
wprowadzane na poziomie europejskim w drodze rozporz ądzeń w sprawie wytycznych 
dotyczących infrastruktury transe uropejskiej, w których okre ślono zakres odpowiedzialno ści 
w odniesieniu do koordynacji i nadzor u procesu przyznawania zezwole ń, ustanowiono 
minimalne normy dotycz ące przejrzysto ści i udzia łu społeczeństwa oraz ustalono 
maksymalny dopuszczalny czas trwani a procesu przyznawania zezwole ń. Tego rodzaju środki 
są pilnie potrzebne do celów instalacji energe tycznych zgodnie z art. 13 dyrektywy w sprawie 
energii odnawialnej. 
Sieć elektroenergetyczna  
Generowanie energii elektrycznej z energii odnawialnej wymaga jej w łączenia do rynku 
energii. Jednak cechy niektórych spo śród głównych odnawialnych źródeł energii 
przewidywanych do wykorzystywania w przysz łości – przede wszystkim energii wiatrowej i 
słonecznej – sprawiaj ą, że różnią się one z natury od źródeł konwencjonalnych pod wzgl ędem 
struktury kosztów oraz mo żliwości i wielko ści przesyłu i bez dostosowania nie mo żna ich po 
prostu włączyć do istniej ących struktur rynkowych. Wyra źnie widoczna jest pilna potrzeba 
dokonania inwestycji infrastruktur alnych oraz usprawnienia dzia łania sieci 
elektroenergetycznej. 
Artykuł 16 dyrektywy, w d ążeniu do podniesienia udzia łu energii elektrycznej ze źródeł 
odnawialnych, nak łada wymóg zreformowania infrastruk tury elektroenergetycznej, jej 
eksploatacji i rozwoju oraz zasad dost ępu do sieci i podzia łu kosztów. Pa ństwa członkowskie 
są ponadto zobowi ązane do sk ładania sprawozda ń na temat tych reform. Analiza post ępów 
państw członkowskich w zakresie zapewnienia mo żliwości przesy łu i dystrybucji energii 
elektrycznej ze źródeł odnawialnych oraz usprawnienia zas ad integracji energii odnawialnej 
wskazuje, że większość państw członkowskich uczyni ła pewne post ępy w rozwi ązywaniu 
 
PL 10   PL problemów zwi ązanych z barierami sieciowymi. Konieczne s ą jednak dalsze post ępy w celu 
zwiększenia przejrzysto ści i spójno ści zasad dotycz ących sieci. 
Ze względu na długoterminowe oczekiwania zwi ązane ze wzrastaj ącym udzia łem w UE 
energii elektrycznej pochodz ącej z odnawialnych źródeł energii, istotnego znaczenia nabiera 
pełne wdrożenie art. 16 dyrektywy. Zmieniaj ące się sposoby wytwarzania energii sprawiaj ą, 
że obecne niepowodzenie w modernizacji sieci stwarza problemy w rozwoju rynku 
wewnętrznego, problemy techniczne zwi ązane z przep ływami ko łowymi, stabilno ścią sieci i 
narastającymi ograniczeniami mocy, a tak że utrudnienia inwestycyjne wynikaj ące z opóźnień 
w przyłączaniu nowych producentów energii. Dostos owanie sieci elektroenergetycznej i 
działania systemu, w tym zwi ększenie mo żliwości magazynowania energ ii, lepsze sterowanie 
systemami i ich prognozowanie podniesie efektywno ść wykorzystywania obecnie istniej ącej 
infrastruktury. Bardziej efektywny sposób wykorzystywania sieci i zarz ądzania ni ą może 
ponadto przyczyni ć się do unikni ęcia strat podczas przesy łu. Tego rodzaju usprawnienia, a 
także szybkie post ępy we wdra żaniu dziesi ęcioletniego planu rozwoju sieci w pa ństwach 
członkowskich oraz w wyznaczaniu i inicjowaniu projektów b ędących przedmiotem 
wspólnego zainteresowania, usta nawianych zgodnie z rozporz ądzeniem w sprawie 
wytycznych dotycz ących transeuropejskiej infrastr uktury elektroenergetycznej, s ą konieczne 
dla równego traktowania energii odnawialnej i w łaściwego w łączenia jej producentów do 
rynku energii elektrycznej. 
Konieczna jest tak że aktualizacja porozumie ń i zasad podzia łu kosztów korzystania  z sieci, 
która odzwierciedla łaby zmieniaj ący się charakter ró żnych metod wytwarzania energii 
elektrycznej i przyczynia ła się do stopniowego zwi ększania odpowiedzialno ści producentów 
energii odnawialnej, jako producentów przesy łanej energii elektrycznej, za jej bilansowanie. 
Ostatecznym celem powinna by ć pełna konkurencyjno ść energii odnawialnej oraz d ążenie do 
tego, aby producenci dzia łali i byli traktowani jak równoprawni uczestnicy rynku. 
Zwiększenie przejrzysto ści i sprawiedliwe przy łączenie do sieci, a tak że opracowanie zasad 
podziału kosztów b ędzie dla wszystkich producentów zach ętą do podniesienia efektywno ści 
całego systemu i odst ąpienia od samotnego podejmowania decyzji dotycz ących produkcji lub 
lokalizacji. 
Należy też przypomnie ć, że związane z infrastruktur ą obawy dotycz ące czystej energii nie 
ograniczaj ą się do sektora elektroenergetycznego. Tak że w sektorze transportu konieczno ść 
obniżenia zależności od paliw kopalnych wymaga now ych inwestycji infrastrukturalnych. 
Aby wspiera ć stosowanie w transporcie infrastru ktury paliw altern atywnych, Komisja 
opublikowa ła pakiet pt. „Czysta energia dla transportu”13, w którym proponuje dyrektyw ę w 
sprawie rozmieszczania infrastruktu ry paliw alternat ywnych, zawieraj ącą wiążące cele w 
zakresie rozwoju infrastruktury. 
Systemy wsparcia  
Kwestie efektywno ści i skuteczno ści różnego rodzaju systemów wspa rcia energii odnawialnej 
są przedmiotem dyskusji od co najmniej dziesi ęciu lat. Istnieje wiele systemów posiadaj ących 
dobre i złe cechy oraz skutki. W 2011 r. Komisja zaproponowa ła wytyczne, które mog łyby 
ułatwić państwom cz łonkowskim okre ślenie najlepszych praktyk4. W następstwie dyskusji z 
państwami cz łonkowskimi w sprawozdaniu z 2012 r. pt. „Energia odnawialna: wa żny 
uczestnik europejskiego rynku energii”14 Komisja og łosiła plany opracowania takich 
wytycznych. Bior ąc pod uwag ę ważną rolę, jaką plany wsparcia finansowego odgrywaj ą 
obecnie w rozwoju sektora energii odnawialnej, a tak że wzrastaj ące znaczenie (i koszt) jej 
                                                 
13 (COM(2013) 18 final) http://ec.europa.e u/transport/themes/urban/cpt/index_en.htm. 
14 COM(2012) 271. 
 
PL 11   PL stosowania w sektorze elektroenergetycznym, nale ży pilnie podj ąć działania zmierzaj ące do 
zreformowania planów wsparcia, aby zapewni ć ich przygotowanie w sposób opłacalny i 
zorientowany na rynek . Wytyczne Komisji s ą konieczne w celu zapewnienia systematycznego 
i na tyle szybkiego dostosowywania planów wsparcia, aby mo żliwe było uwzględnienie 
malejących kosztów technologii, a tak że w celu zapewnienia, że reformy umo żliwią 
producentom energii odnawialnej uczestnictwo w rynku energii (np. przej ście z taryf 
gwarantowanych na premie gwarantowane lub limity oraz stosowanie procedur 
przetargowych dla unikni ęcia nadwy żek rekompensat itd.); tego rodzaju interwencje rynkowe 
powinny korygowa ć niedoskona łości rynku, bez powodowania dodatkowych zak łóceń lub 
utrzymywania istniej ących. Tak że te kwestie b ędą wzięte pod uwag ę w planowanej przez 
Komisję zmianie wytycznych w sprawie pomocy pa ństwa. W odniesieniu do niepewnej 
sytuacji dotycz ącej systemów wsparcia, w szczególno ści w przypadku biopaliw, brak 
postępów w przyj ęciu przez Rad ę nowych ram prawnych w zakresie opodatkowania 
produktów energetycznych15 stanowi powód do obaw, gdy ż zgodnie z obecnymi ramami 
prawnymi zakres stosowania zach ęt podatkowych przestanie obowi ązywać do 2020 r. 
Wiele reform krajowych wywiera negatywny wp ływ na klimat inwestycyjny. Najbardziej 
kluczowe okaza ły się zmiany obni żające zwrot z już dokonanych  inwestycji. Tego rodzaju 
zmiany koryguj ą uzasadnione oczekiwania biznesowe i wyra źnie zniech ęcają do inwestycji w 
czasie, gdy potrzebny jest ich znacz ący wzrost. Istnieje zatem potrzeba zapewnienia 
wytycznych dotycz ących samego procesu reform, aby zapewni ć opłacalność systemów 
wsparcia, a jednocze śnie unikn ąć zakłóceń. Komisja uwa ża też, że należy podjąć więcej 
działań zmierzaj ących do zapewnienia konwergencji i europeizacji ener gii: opracowaniu 
wspólnych podej ść do wspierania energii odna wialnej musi towarzyszy ć ściślejsza 
współpraca transgraniczna. Obecnie ramy  prawne dla tego rodzaju wspó łpracy zapewnia 
mechanizm wspó łpracy zawarty w dyrektywie w sprawie energii odnawialnej. Obejmuje on 
wspólne projekty, w ramach których istnieje mo żliwość opracowania wspólnych podej ść w 
oparciu o konkretne pr ojekty w dziedzinie energii odnawi alnej, technologie lub regiony, a 
także wspólne systemy wsparcia, takie jak system szwedzko-norweski, mo żliwe do 
wprowadzenia w obr ębie dobrze dzia łających rynków regionalnyc h, które w wyniku 
zainstalowania w s ąsiednim kraju źródeł energii odnawialnej zapewni ą konsumentom 
fizyczne korzy ści. Instrumenty te wskazuj ą drogę do europejskiego  rozwoju energii 
odnawialnej, w ramach którego rozwój zasobów  na jednolitym rynku energii jest oparty na 
wspólnej i op łacalnej podstawie. W tym celu Komi sja, obok planowanych wytycznych 
dotyczących mechanizmów wspó łpracy, będzie promowa ć powstawanie regionalnych (i w 
miarę możliwości sektorowych) wspólnych systemów wsparcia mi ędzy państwami 
członkowskimi, opartych na mechanizmie wspó łpracy, takich jak wspólne europejskie  
podejście do rozwoju morskiej energii wiatru na morzach pó łnocnych. 
Wszystkie cztery elementy refor my i integracji odnawialnych źródeł energii (intensywny 
wzrost, kontrola kosztów, integracja rynku i europeizacja) b ędą wyraźnie przedstawione 
w planowanych wytycznych opracowanych przez Komisj ę. Przyczyni si ę to do spójno ści 
politycznej i sprawi, że interwencje na rynku b ędą korygowa ć jego niedoskona łości, bez 
powodowania dodatkowych lub utrzymywania istniej ących zakłóceń. 
                                                 
15 Wniosek Komisji dotycz ący zmiany dyrektywy w sprawie opodatkowania energii COM(2011) 169 
final. 
 
PL 12   PL 4. Z RÓWNOWA ŻONY ROZWÓJ BIOPALIW  
Nie wszystkie pa ństwa członkowskie rozwin ęły swój rynek biopaliw i w UE przewa żająca 
część ich produkcji i zu życia przypada na pi ęć państw członkowskich (Francja, Niemcy, 
Włochy, Hiszpania i Zjednoczone Kr ólestwo). W 2010 r. Eurostat og łosił, że 1,4 % (177 ktoe) 
całej ilości zużywanych w UE biopaliw wyprodukowano z odpadów, pozosta łości, 
nieżywnościowego materia łu celulozowego i materia łu lignocelulozowego (chocia ż inne 
nieoficjalne dane statystyczne wskazuj ą na udział w wysoko ści około 9 %, z uwzgl ędnieniem 
poddanego recyklingowi oleju spo żywczego). Artyku ły 17, 18 i 23 dyrektywy nak ładają na 
Komisję obowiązek monitorowania wielu kwestii dotycz ących biopaliw i biop łynów, w tym 
ich wpływu na zrównowa żony rozwój, rynki biomasy, ceny towarów i żywności, a także 
potrzeby wprowadzenia środków ochrony gleby, wody i powietrza. Kwestie te s ą w pełni 
uwzględnione w do łączonym do sprawozdania dokumencie roboczym s łużb Komisji. 
Komisja rozwa ża ponadto zrównowa żony rozwój biopaliw z punktu widzenia konsumenta, w 
ramach szerszego opracowania dotycz ącego funkcjonowania rynku paliw16. 
Kluczowym elementem monitorowania s ą informacje o pochodzeniu paliw. W 2010 r. 60 % 
zużywanych w UE surowców dla biodiesla wypr odukowano na terytorium  Unii Europejskiej. 
Największym eksporterem biodiesla do pa ństw UE by ła Argentyna. Wi ększość – około 80 % 
– zużywanego w UE surowca dla etanolu przeznaczonego do celów transportu 
wyprodukowano w Unii Europejskiej, podczas gdy najwi ększy udzia ł w imporcie mia ła 
Brazylia i Stany Zjednoczone, mimo że w porównaniu z 2008 r. import z Brazylii zmala ł 
niemal o po łowę. 
     
 
Pochodzenie biopaliw stanowi ących końcowe produkty energetyczne, zu żytych w UE w 
2010 r.
17 
                                                 
16 W opracowaniu (które ma zosta ć opublikowane do ko ńca 2013 r.) zbadano mo żliwość dokonywania 
przez konsumentów świadomego wyboru, analizuj ąc przystępność informacji dla konsumentów i ich 
przejrzysto ść. Oczekuje si ę, że przyczyni si ę ono do powstania zalece ń dotyczących poprawy i 
harmonizacji oznaczania paliw na stacj ach benzynowych we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich UE. 
Poruszona w nim b ędzie także kwestia dost ępności różnych paliw i sprzedawców detalicznych oraz cen 
detalicznych. 
17 Analiza obrotu biodieslem i bioetanolem zosta ła wykonana na podstawie statystycznych danych 
handlowych Eurostatu przez CN8 (z biór danych DS_016890: kod HS 3824.90.91 dla biodiesla, kody 
HS 2207.20.00, HS 2207.10.00, HS 220890.91, HS 2208.90.99 i HS 2909.19.10 dla etanolu) i 
Comtrade (kod 382490 dla biodiesla, kody 2207, 2208 i 2909 dla etanolu). 
 
PL 13   PL  Biodiesel Bioetanol 
 Ilość (ktoe) Udzia ł  Ilo ść (ktoe) Udzia ł 
UE 8°270 83,2 % UE 2°243 80,1 % 
Argentyna 1°003 10,1 % Brazylia 234 8,4 % 
Indonezja 285 2,9 % Stany Zjednoczone 121 4,3 % 
Malezja 123 1,2 % Peru 26 0,9 % 
Chiny 67 0,7 % Kazachstan 24 0,8 % 
Stany Zjednoczone 61 0,6 % Boliwia 20 0,7 % 
Inne kraje 129 1,3 % Egipt 15 0,5 % 
   Korea Południowa  16 0,6 % 
   Inne państwa 101 3,6 % 
Łącznie 9°938   2°800  
Źródło: EUROSTAT, COMTRADE. 
 
Pochodzenie wszystkich surowców dla biopaliw, zu żytych w UE w 2010 r. 
UE Argentyna Indonezja Brazylia Stany 
Zjednoc
zone Kanada Ukraina Malezja Paragwaj Inne 
63,9 
% 9,7 % 6,6 % 5,3 % 3,0 % 2,4 % 2,3 % 1,7 % 1,5 % 1,3 
% 
          
Rosja Chiny Szwajcaria Peru Boliwia Peru Egipt Gwatema
la   
1,0 % 0,5 % 0,2 % 0,2 % 0,2 % 0,2 % 0,1 % 0,1 %   
Przeprowadzona przez Komisj ę kontrola transpozycji  przez państwa członkowskie kryteriów 
zrównowa żonego rozwoju biopaliw wskazuje na istnienie okre ślonych luk i wszcz ęto 
postępowanie, które ma na celu zapewnienie  wprowadzenia skutecznych systemów 
zrównowa żonego rozwoju we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich. Jednocze śnie Komisja 
zatwierdzi ła 13 „dobrowolnych systemów ” certyfikacji zrównowa żonego rozwoju biopaliw, 
umożliwiając ich producentom na ca łym świecie spe łnienie wymogów wy śrubowanych norm 
unijnych. Dodatkowo g łówne kraje eksportuj ące (Argentyna, Brazylia,  Indonezja i Malezja) 
przyjęły nowe środki regulacyjne w celu udoskonalenia praktyk ochrony środowiska w 
obszarach powi ązanych z biopaliwami. 
Monitorowanie przez Komisj ę i państwa członkowskie potrzeby wprowadzenia konkretnych 
środków ochrony powietrza, gleby i wody  zazwyczaj świadczy o tym, że wszystkie bie żące 
unijne praktyki rolnicze, które s ą obowiązkowe na mocy wspólnej polityki rolnej UE i 
prawodawstwa dotycz ącego ochrony środowiska, maj ą zastosowanie do produkcji surowców 
dla biopaliw (gdy ż większość biopaliw wytwarza si ę z roślin uprawnych), w zwi ązku z czym 
nie są potrzebne oddzielne środki dotycz ące tylko biopaliw. W istocie obecne systemy 
zrównowa żonego rozwoju i systemy dobrowolne cz ęsto zawieraj ą wymogi dotycz ące dobrych 
praktyk rolniczych, a wi ęc zachęcają do stosowania najlepszych praktyk rolniczych w celu 
ochrony powietrza, gleby i wody. Jednak w miar ę wzrastającego nacisku na zasoby rolnicze 
istotnego znaczenia nabiera kwestia utrz ymania odpowiedniego poziomu wprowadzonych 
środków ochrony. 
Globalna powierzchnia netto gruntów  wykorzystywanych do produkcji zu żywanych w UE 
biopaliw wynosi mniej ni ż 3 Mha . W UE, przy zastrze żeniu, że nie wszystkie pa ństwa 
członkowskie przekaza ły informacje o powierzchni gruntów obsadzonych ro ślinami 
stanowiącymi surowiec dla biopaliw, szacunkowe udzia ły przeznaczonych na ten cel 
krajowych gruntów uprawnych wahaj ą się od 2 % (Polska) do 6 % (Francja). 
W odniesieniu do „zrównowa żonego spo łecznie” rozwoju biopaliw od Komisji wymaga si ę 
przedkładania sprawozda ń na temat praw użytkowania gruntów , gdyż unijny popyt na 
biopaliwa zwi ększa istniej ący międzynarodowy popyt na eksport żywności i 
 
PL 14   PL nieżywnościowych produktów rolnych, a wi ęc i nacisk na kraje rozwijaj ące się, aby 
przeznacza ły większą powierzchni ę gruntów na tego rodzaju produkcj ę towarow ą. Biorąc pod 
uwagę czas, jaki up ływa od nabycia gruntów do produkcji biopaliw, oraz b łędy w 
prowadzonej przez International Land Coalition bazie danych Land Matrix nie jest jeszcze 
jasne, czy unijny popyt na  biopaliwa przyczynia si ę do nadużyć w zakresie praw u żytkowania 
gruntów. Komisja i pa ństwa członkowskie powinny jednak nadal monitorowa ć tę kwestię. Ze 
względu na znacz ący wzrost cen żywności, jaki mia ł miejsce w latach 2008 i 2011, i jego 
wpływ na jej dost ępność finansow ą, a także słabe zbiory w Stanach Zjednoczonych w 2012 r., 
istotne znaczenie ma kwestia oceny, czy zu życie biopaliw w UE w jakikolwiek sposób 
przyczyni ło się do jego wyst ąpienia, a tak że ustalenie, czy wi ększe znaczenie mo żna 
przypisać innym czynnikom, takim jak niesprzyjaj ąca pogoda, s łabe zbiory, wzrost 
globalnego popytu, podniesienie cen ropy naftowej itd. W wyniku analizy Komisja 
stwierdziła, że udział zboża przeznaczonego do produkcji bioetanolu stanowi 3 % ca łkowitej 
ilości zbóż zużytych w latach 2010/2011 i szacuje si ę, że miał niewielki (1–2 %) wp ływ na 
ceny na globalnym rynku zbó ż. Zużycie biodiesla jest w UE wi ększe i w latach 2008 i 2010 
jego szacunkowy wp ływ na ceny uprawnych ro ślin oleistych (rzepak, soja, olej palmowy) 
wynosił 4 %18. Wydaje si ę ponadto, że popyt na biopaliwo jest bardziej wra żliwy na zmiany 
cen niż rynek żywności, a więc silniej reaguje spadkiem popyt u na wzrost cen. Pomimo tego 
Komisja b ędzie nadal monitorowa ć popyt na biopaliwa w UE na globalnym rynku rolnym, 
ceny żywności i ich wahania oraz doskonali ć metody ich analizy. Ponadto wzajemne 
zależności między sektorem biopaliw i innymi sektorami biogospodarki podlegaj ą ciągłym 
zmianom i nadal istnieje potrzeba badania ich wp ływu na tradycyjnych u żytkowników 
biomasy, takich jak przemys ł oleochemiczny. 
Dyrektywa nak łada też na Komisj ę obowiązek przedk ładania sprawozda ń na temat 
stosowania si ę przez wszystkie pa ństwa dostarczaj ące surowce dla zu żywanych w UE 
biopaliw do wymogów rozmaitych konwencji mi ędzynarodowych  (takich jak konwencja 
dotycząca warunków pracy i ró żnorodności biologicznej). Wprawdzie wi ększość państw 
spoza UE ratyfikowa ła podstawowe konwencje, ale stopie ń ich egzekwowania jest ni ższy niż 
w UE lub w Stanach Zjednoczonych, które nie ratyfikowa ły wielu spo śród nich. Konieczna 
jest więc kontynuacja wszelkich dzia łań, które maj ą na celu zach ęcenie krajów do pe łnego 
stosowania tych konwencji. W zakresie korzyści społecznych szacuje si ę, że w 2010 r. 
stosowanie biopaliw w UE przyczyni ło się do stworzenia 220 000 mi ejsc pracy w UE i 1,4 
miliona w skali globalnej. 
I na koniec, istotne jest uwzgl ędnienie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych  w wyniku 
przestawienia si ę na biopaliwa. Wprawdzie importowa ny olej mineralny nadal stanowi 
przeważającą część paliwa zu żywanego w sektorze transportu, ale szacuje si ę, że wynosz ący 
4,7 % udzia ł biopaliw przyczyni ł się do ograniczenia emisji o 25,5 Mt ekwiwalentu CO 2 
obliczonego na podstawie sprawozda ń krajowych (22,6 Mt  ekwiwalentu CO 2 obliczonego 
przy zastosowaniu globalnych warto ści domyślnych). Te szacunkowe dane nie obejmuj ą 
pośrednich skutków intensyf ikacji rolnictwa lub po średnich skutków zmiany sposobu 
użytkowania gruntów, które zmniejszaj ą ograniczenie emisji CO 2 możliwe do osi ągnięcia 
dzięki stosowaniu biopaliw. Przy uwzgl ędnieniu poziomu tej emisji szacowane ograniczenie 
ulega znacz ącemu obni żeniu, odzwierciedlaj ąc dominuj ącą pozycję biopaliw pierwszej 
generacji, cz ęsto produkowanych z uprawnych ro ślin spożywczych, które w mniejszym 
stopniu przyczyniaj ą się do ograniczenia szacunkowej em isji gazów cieplarnianych lub si ę do 
niego nie przyczyniaj ą. Z tego powodu Komisja zaproponowa ła zmiany w dyrektywie w 
                                                 
18 Renewable energy progress and biofuel sustainability (Post ępy w dziedzinie energii odnawialnej i zrównowa żony 
rozwój biopaliw), ECOFYS i in., 2012 r. 
http://ec.europa.eu/energy/renewables/reports/xxxxx en.htm  
 
PL 15   PL sprawie jako ści paliwa i w dyrektywie w spra wie energii odnawialnej, aby w wi ększym 
stopniu umo żliwić uwzględnienie po średnich skutków zmiany sposobu u żytkowania gruntów, 
które są wynikiem zu życia biopaliw w UE19. Propozycja obejmuje ograniczenie do 5 % 
możliwego udzia łu biopaliw produkowanych z uprawnych ro ślin spożywczych w osi ągnięciu 
wynoszącego 10 % celu oraz bardziej skuteczne zach ęty do rozwoju biopaliw drugiej 
generacji produkowanych z surowców nie żywnościowych, takich jak odpady lub s łoma. 
Projekt, który zosta ł przedstawiony Parlamentowi  i Radzie Ministrów, na świetli polityk ę UE 
w zakresie biopaliw do 2020 r. 
5. W NIOSEK  
W wyniku przyj ęcia dyrektywy z 2009 r. w sprawi e energii odnawial nej i prawnie wi ążących 
celów w tym zakresie kwestia  energii odnawialnej znacz ąco zyskała na znaczeniu. Dane i 
analizy przeprowadzone dla potrze b sprawozdania na temat post ępów w dziedzinie energii 
odnawialnej wskazuj ą, że o ile UE jako ca łość znajduje si ę na właściwym kursie wiod ącym 
do osiągnięcia celów wyznaczonych na  2020 r., niektóre pa ństwa członkowskie powinny 
podjąć dodatkowe dzia łania (zob. za łącznik). Analiza wskazuje ponadto, że istnieją powody 
do obaw dotycz ące postępów w przysz łości. Transpozycja dyrektywy przebiega ła wolniej ni ż 
zalecano, a w nadchodz ących latach utrzymanie kursu b ędzie coraz trudniejsze, wi ęc w 
rzeczywisto ści większość państw członkowskich musi podj ąć działania ukierunkowane na 
osiągnięcie celu. Wprawdzie pa ństwa członkowskie mia ły siedem lat na osi ągnięcie 
wyznaczonego na 2012 r. pierwszego celu wynosz ącego 20 %, ale potem maj ą zaledwie dwa 
lata na osi ągnięcie kolejnych celów: wyznaczonego na 2014 r. celu wynosz ącego 10 %, w 
2016 r. – 15 %, w 2018 r. – 20 % oraz w 2020 r. – 35 %. Dodatkowo analiza przeprowadzona 
na zlecenie Komisji wskazuje, że znacząca zmiana sytuacji ekonomicznej w Europie sprawi, 
iż w większości państw członkowskich bieżące strategie oka żą się niewystarczaj ące dla 
uzyskania wymaganego poziomu stosowania energii odnawialnej. 
Odstępstwa państw członkowskich od ich krajowych planów dzia łania w zakresie energii ze 
źródeł odnawialnych odzwierciedlaj ą zmiany strategii prowadz ące do obni żenia 
przejrzysto ści i pewno ści dla inwestorów i zwi ększające stopień ich nara żenia na ryzyko 
regulacyjne. Ponadto odst ępstwo od planowanych oczekiwa ń w odniesieniu do tendencji 
sektorowych i technologi cznych wskazuje, w których obszarach dodatkowe dzia łania mog ą 
okazać się konieczne. Inne powody do obaw obejmuj ą niepowodzenie w rozwi ązaniu 
kwestii barier w stosowaniu energii odnawialnej: obci ążenia administracyjne i 
opóźnienia  nadal powoduj ą problemy i w przypadku projektów dotycz ących energii 
odnawialnej zwi ększają związane z nimi ryzyko; powolny rozwój infrastruktury, 
opóźnienia w przy łączaniu oraz zasady eksploatacji sieci , które s ą niekorzystne dla 
producentów energii odnawialnej, s ą nadal aktualne i pa ństwa członkowskie musz ą rozwiązać 
te kwestie podczas wdra żania dyrektywy w sprawi e energii odnawialnej. 
Zmiana klimatu ekonomicznego tak że wywarła wyraźny wpływ na rozwój nowych projektów 
w dziedzinie energii odnawialnej. Jednym z aspektów jest ogólny wzrost kosztu kapita łu. 
Kolejne stanowi podwy ższenie ryzyka, które jest w ynikiem wprowadzonych przez pa ństwa 
członkowskie zmian w systemach wsparcia. Planowane wytyczne Komisji dotycz ące 
systemów wsparcia i reformy maj ą na celu zapewnienie op łacalności tych systemów i 
sprawienie, aby u łatwiały włączenie produkcji energii odnawialnej do rynku energii. 
Wyniki bie żącej debaty dotycz ącej ram energetycznych i klimatycznych na 2030 r., do której 
niniejsze sprawozdanie na temat post ępów wnosi swój wk ład, a także propozycja Komisji 
                                                 
19 COM(2012) 595 final http://ec.europa.eu/energy/renewables/biofuels/land_use_change_en.htm.  
 
PL 16   PL przewiduj ąca wprowadzenie zmian w dyrektywi e w sprawie energii odnawialnej i w 
dyrektywie w sprawie jako ści paliwa w celu zwi ększenia zach ęt do stosowania 
zaawansowanych biopaliw zamiast biopaliw pierwszej  generacji, to kolej ne elementy, które w 
nadchodz ących latach, a ż do 2020 r., b ędą miały znaczenie i musz ą być brane pod uwag ę 
podczas sprawdzania zgodno ści danych za lata 2011/2012 z wyznaczonym kursem. Komisja 
będzie nadal bada ć wdrażanie dyrektywy przez pa ństwa członkowskie i w razie potrzeby 
podejmie środki prawne. Komisja ju ż wszczęła wiele post ępowań w sprawie uchybienia 
zobowiązaniom pa ństwa członkowskiego w zwi ązku z niedokonaniem transpozycji 
dyrektywy przez pa ństwa członkowskie20; kolejne post ępowania w sprawie uchybienia 
zobowiązaniom pa ństwa członkowskiego zostan ą wszczęte w razie jej niepe łnego wdro żenia. 
Zgodnie z obowi ązkami na łożonymi na mocy dyrektywy w sprawie energii odnawialnej 
Komisja oceni ła także wdrożenie, efektywno ść i skutki unijnego systemu zapewnienia 
zgodności biopaliw z zasadami zrównowa żonego rozwoju i polityki w zakresie biopaliw. 
Wprawdzie wdra żanie tego systemu przez pa ństwa członkowskie przebiega zbyt wolno, ale 
wydaje si ę, że ewentualne negatywne skutki stos owania biopaliw w UE nie wymagaj ą 
kolejnej lub konkretnej interw encji strategicznej poza ju ż zgłoszonymi propozycjami. Poza 
tym zgłoszone przez pa ństwa członkowskie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych (bez 
uwzględnienia skutków po średnich) wydaj ą się pozytywne. 
W komunikacie z czerwca 2012 r.21, Komisja zobowi ązała się do kontynuowania procesu 
integracji energii odnawialnej na rynku wewn ętrznym oraz do rozwa żenia kwestii zach ęt dla 
inwestycji zwi ązanych z wytwarzaniem energii elektrycznej. Zamierza tak że opracowa ć 
wytyczne dotycz ące najlepszych praktyk w zakresie op łacalnych i spójnych systemów 
wsparcia energii odnawialnej, zapewni ć dalsze wytyczne dotycz ące stosowania 
mechanizmów wspó łpracy dla osi ągnięcia celów w zakresie energii odnawialnej przy 
niższych kosztach oraz opracowa ć lepsze ramy regulacyjne dla wspó łpracy z pa ństwami 
trzecimi w dziedzinie energii. Wszystkie te dzia łania wymagaj ą ścisłego i pełnego wdro żenia 
dyrektywy w sprawie energi i odnawialnej oraz zobowi ązań podjętych w krajowych planach 
działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych. Tempo post ępów w tych obszarach musi 
zostać utrzymane. Dodatkowo wsparcie prze widziane w nowym wieloletnim planie 
budżetowym UE na rzecz nowych technologii i infrastruktury energetycznej powinno 
przyczyni ć się do zapewnienia sta łego wzrostu sektora energii odnawialnej w Europie. Przy 
utrzymaniu tempa post ępów UE mo że oczekiwa ć, że do 2020 r. i po tym terminie sektor 
energii odnawialnej b ędzie dobrze prosperowa ł, dojrzeje, stanie si ę konkurencyjny i wiod ący 
w skali globalnej. 
                                                 
20 Sprawy s ą badane i uzasadnione opinie zosta ły przesłane władzom Austrii, Bu łgarii, Cypru, Republiki 
Czeskiej, Finlandii, W ęgier, Irlandii, Łotwy, Luksemburga, Niderlandów, Polski i S łowenii. 
21 Energia odnawialna: wa żny uczestnik europejskiego rynku energii COM(2012) 271. 
 
PL 17   PL Załącznik I. Przegl ąd postępów państw członkowskich  
Państwo 
członkowskie Udział 
odnawialnych 
źródeł energii 
w 2005 r. Udział 
odnawialnych
źródeł energii 
w 2010 r.  Pierszy cel 
tymczasowyDocelowy udzia ł 
odnawialnych 
źródeł energii w 
2020 r. 
Austria 23,3 % 30,1 % 25,4 % 34 % 
Belgia 2,2 % 5,4 % 4,4 % 13 % 
Bułgaria 9,4 % 13,8 % 10,7 % 16 % 
Cypr 2,9 % 5,7 % 4,9 % 13 % 
Republika 
Czeska 6,1 % 9,4 % 7,5 % 13 % 
Niemcy 5,8 % 11,0 % 8,2 % 18 % 
Dania 17 % 22,2 % 19,6 % 30 % 
Estonia 18 % 24,3 % 19,4 % 25 % 
Grecja 6,9 % 9,7 % 9,1 % 18 % 
Hiszpania 8,7 % 13,8 % 10,9 % 20 % 
Finlandia 28,5 % 33 % 30,4 % 38 % 
Francja 10,3 % 13,5 % 12,8 % 23 % 
Węgry 4,3 % 8,8 % 6,0 % 13 % 
Irlandia 3,1 % 5,8 % 5,7 % 16 % 
Włochy 5,2 % 10,4 % 7,6 % 17 % 
Litwa 15 % 19,7 % 16,6 % 23 % 
Luksemburg 0,9 % 3 % 2,9 % 11 % 
Łotwa 32,6 % 32,6 % 34,0 % 40 % 
Malta 0 % 0,4 % 2,0 % 10 % 
Niderlandy 2,4 % 3,8 % 4,7 % 14 % 
Polska 7,2 % 9,5 % 8,8 % 15 % 
Portugalia 20,5 % 24,6 % 22,6 % 31 % 
Rumunia 17,8 % 23,6 % 19,0 % 24 % 
Szwecja 39,8 % 49,1 % 41,6 % 49 % 
Słowenia 16,0 % 19,9 % 17,8 % 25 % 
Słowacja 6,7 % 9,8 % 8,2 % 14 % 
Zjednoczone 
Królestwo 1,3 % 3,3 % 4,0 % 15 % 
UE 8,5 % 12,7 % 10,7 % 20 % 
 
Najbardziej obiektywn ą miarą jest ocena pa ństw członkowskich w odniesieniu do ich 
pierwszego celu tymczasowego obliczonego jako średnia ich udzia łów w latach 2011/2012. 
Wprawdzie średnie post ępy osiągnięte do 2010 r. s ą dobre, ale nie odzwierciedlaj ą 
niepewno ści politycznej i ekonomicznej, przed jak ą stoją obecnie producenci energii 
odnawialnej. 
Postępy w osiągnięciu pierwszego celu tymczasowego: 
> 2 % powy żej celu tymczasowego 
< 1 % poni żej lub < 2 % powy żej celu tymczasowego 
> 1 % poni żej celu tymczasowego