KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 31.5.2018 COM(2018) 369 final 2018/0194(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program wymiany, pomocy i szkoleń w dziedzinie ochrony euro przed fałszowaniem na lata 2021–2027 (program „Perykles IV”)

{SWD(2018) 281 final}



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU Niniejszy wniosek przewiduje jako datę rozpoczęcia stosowania 1 stycznia 2021 r. i jest przedstawiany Unii składającej się z 27 państw członkowskich, zgodnie z notyfikacją o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej i Euratomu przekazaną przez Zjednoczone Królestwo na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej, otrzymaną przez Radę Europejską w dniu 29 marca 2017 r. ·Przyczyny i cele Euro, jako jedna waluta Unii, ma kluczowe znaczenie dla Europy, a jego integralność musi być chroniona we wszystkich obszarach. Fałszowanie euro stanowi prawdziwy problem dla Unii i jej instytucji. Zagrożenia są wciąż poważne, o czym świadczy coraz większa dostępność fałszywych euro o wysokiej jakości oraz informacji o zabezpieczeniach euro w internecie i ukrytej sieci, a także działalność ośrodków fałszowania, m.in. w Kolumbii, Peru i Chinach. W przypadku fałszowania pieniędzy obywatele i podmioty gospodarcze ponoszą szkodę, ponieważ nie otrzymują zwrotu za fałszywe pieniądze nawet, gdy przyjęli je w dobrej wierze. W szerszym kontekście fałszowanie obniża status legalnego środka płatniczego oraz zmniejsza zaufanie obywateli i przedsiębiorstw do autentycznych banknotów i monet euro. ·Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Od czasu wprowadzenia euro jako wspólnej waluty konieczna jest jego ochrona przed fałszowaniem na szczeblu UE oraz prowadzenie w tym celu specjalnego programu. Obecny program „Perykles 2020” został ustanowiony w celu ochrony banknotów i monet euro przed fałszowaniem, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 331/2014 z dnia 11 marca 2014 r.. Perykles 2020 wyróżnia się wśród innych programów na szczeblu UE ze względu na swoje wyraźnie ponadnarodowe i wielodyscyplinarne podejście oraz ukierunkowanie na budowę zdolności ochrony euro. Inne polityki Unii, takie jak Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Instrument na rzecz Policji i instrument pomocy technicznej i wymiany informacji (TAIEX), mogą być postrzegane jako uzupełnienie programu, co potwierdziło kilka organów krajowych. Inicjatywa przedstawiona w niniejszym wniosku ustawodawczym dotyczy kontynuowania programu „Perykles 2020” po 2020 r. ·Spójność z innymi politykami Unii Skuteczna ochrona euro przed fałszowaniem jest nieodzownym elementem bezpieczeństwa, które stanowi jeden z głównych punktów działań UE, jak wskazano w dokumencie otwierającym debatę na temat przyszłości finansów UE. Zapobieganie fałszowaniu i związanymi z tym nadużyciami finansowymi oraz zwalczanie tych zjawisk chroni integralność systemu euro, a tym samym zwiększa konkurencyjność gospodarki UE i gwarantuje stabilność finansów publicznych. Jest zatem bezpośrednio powiązane z celem Unii, jakim jest usprawnienie funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ ·Podstawa prawna Prawodawstwo Unii dotyczące ochrony euro przed fałszowaniem wchodzi w zakres stosowania art. 133 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Postanowienie to przewiduje, że Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, ustanawiają – po konsultacji z Europejskim Bankiem Centralnym – środki niezbędne do używania euro jako jednej waluty. Zakres stosowania programu Perykles zostanie rozszerzony na państwa członkowskie, których walutą nie jest euro, w drodze wniosku dotyczącego równoległego rozporządzenia na podstawie art. 352 TFUE. ·Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości. Ochrona europejskiej wspólnej waluty jako dobra publicznego ma wyraźny ponadnarodowy charakter, a zatem ochrona euro wykracza poza zakres odpowiedzialności i interesy poszczególnych państw członkowskich UE. Z uwagi na ponadgraniczny obrót euro oraz głębokie zaangażowanie międzynarodowej przestępczości zorganizowanej w fałszowanie tej waluty (wytwarzanie i puszczanie w obieg) konieczne jest uzupełnienie krajowych środków ochrony przez inicjatywę UE, aby zapewnić jednolitą współpracę krajową i międzynarodową oraz przeciwdziałać pojawiającym się ryzykom transgranicznym. Zgodnie z oceną śródokresową programu: „Wartość dodana programu polega właśnie na wspieraniu form współpracy międzynarodowej i ponadnarodowej, które są niedostępne dla organów krajowych, dzięki jego wyjątkowemu ponadnarodowemu wymiarowi”. Program wyraźnie wspierał współpracę ponadnarodową i transgraniczną w obrębie UE, a także zapewniał globalną ochronę euro przed fałszowaniem na szczeblu międzynarodowym, przejmując odpowiedzialność w szczególności za zwalczanie pojawiających się zagrożeń (takich jak ukryta sieć czy ciemna sieć) oraz za (niełatwe) relacje z niektórymi państwami (np. Chinami), ponieważ państwom członkowskim trudno byłoby skuteczne radzić sobie z tymi zagrożeniami samodzielnie. Inicjatywy takie jak ustanowienie dialogu z chińskimi organami ds. zwalczania fałszowania oraz wspieranie działań w zakresie ochrony euro w Ameryce Łacińskiej nie byłyby możliwe bez istnienia programu. Do tej kategorii działań ponadgranicznych należą również badania nad nowoczesnymi zabezpieczeniami monet euro drugiej generacji.

·Proporcjonalność Proponowane rozporządzenie jest konieczne, właściwe i odpowiednie do osiągnięcia zamierzonego celu. Proponuje się w nim skuteczne wzmocnienie współpracy między państwami członkowskimi oraz między Komisją a państwami członkowskimi, w sposób nieograniczający zdolności państw członkowskich do ochrony euro przed fałszowaniem. Działanie na poziomie Unii jest uzasadnione, ponieważ wyraźnie pomaga państwom członkowskim w zbiorowej ochronie euro i zachęca do wykorzystania wspólnych struktur Unii do zacieśnienia współpracy i intensyfikacji wymiany informacji między właściwymi organami. ·Wybór instrumentu Proponowanym instrumentem jest rozporządzenie, co zapewnia ciągłość w stosunku do rozporządzenia (UE) nr 331/2014 ustanawiającego program „Perykles 2020”. Rozporządzenie to zapewniło pewność prawa, która jest konieczna do skutecznej ochrony euro przed fałszowaniem i której nie można było osiągnąć za pomocą innych instrumentów prawnych. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW ·Oceny retrospektywne / oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa Śródokresową ocenę programu przeprowadził niezależny wykonawca na podstawie ust. 13 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 331/2014. W dniu 6 grudnia 2017 r. Komisja przyjęła komunikat COM(2017) 741 skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wyników oceny śródokresowej programu, w którym zakomunikowała swój wniosek, że program powinien być kontynuowany do jego planowego wygaśnięcia w 2020 r., opowiedziała się za kontynuowaniem programu po 2020 r. ze względu na jego wartość dodaną dla UE, długoterminowe skutki i zrównoważony charakter oraz zgodziła się z ustaleniami oceny dotyczącymi kontynuowania programu jako samodzielnego programu po 2020 r.. W niezależnej ocenie stwierdzono, że wszystkie ustalenia prowadzą do jednoznacznie pozytywnej całościowej ewaluacji europejskiej wartości dodanej, spójności, przydatności, skuteczności, zrównoważonego charakteru i wydajności programu. Aby zwiększyć skuteczność programu, w ocenie zaproponowano następujące działania: –zachęcanie właściwych organów krajowych do większego uczestnictwa: należy rozważyć nawiązanie kontaktów z krajowymi decydentami, aby zapewnić dobre zapoznanie się z możliwościami oferowanymi przez program; –uproszczenie procedury składania wniosków: należy zbadać możliwości składania wniosków oraz innych odpowiednich dokumentów przez internet; –ściślejszy proces monitorowania: zaleca się rozważanie zmiany kluczowych wskaźników skuteczności programu, aby włączyć do nich wskaźniki jakościowe. ·Konsultacje z zainteresowanymi stronami Kwestia ochrony euro przed fałszowaniem i wniosek w sprawie kontynuacji programu „Perykles 2020” w ramach nowych wieloletnich ram finansowych zostały włączone do konsultacji publicznych dotyczących funduszy UE w dziedzinie bezpieczeństwa, które trwały od dnia 10 stycznia 2018 r. do dnia 9 marca 2018 r. Otrzymano w sumie 153 odpowiedzi od respondentów reprezentujących sektor prywatny i publiczny; 20 odpowiedzi (13,07 %) dotyczyło konkretnie programu „Perykles 2020”. Respondenci podkreślili dużą przydatność programu „Perykles 2020”, a 50 % z nich zwróciło uwagę na unijną wartość dodaną programu w zapewnianiu międzynarodowej współpracy. Opinie na temat potrzeby zmian lub rozszerzenia celów programów/funduszy w tym obszarze polityki były podzielone: czterech respondentów zaproponowało utrzymanie finansowania na obecnym poziomie, a trzech respondentów opowiedziało się za zwiększeniem funduszy. ·Ocena skutków Zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu finansowym UE [insert reference] w przypadku programów, które zapewniają ciągłość w odniesieniu do treści i struktury lub mają stosunkowo niewielki budżet, nie jest wymagana ocena skutków, tylko ocena ex ante w formie dokumentu roboczego służb Komisji. Ocena ex ante zawarta w dokumencie roboczym służb Komisji (SWD (2018) 281) towarzyszącym niniejszemu wnioskowi spełnia wymogi lepszego stanowienia prawa. ·Uproszczenie W średniookresowej ocenie programu „Perykles 2020” zaproponowano, w ramach uproszczenia kontynuowanego programu, wprowadzenie możliwości składania wniosków i innych odpowiednich dokumentów przez internet. Aby uprościć finansowe wykonanie dotacji z programu „Perykles 2020”, w 2017 r. wprowadzono koszt jednostkowy dla diety za pobyt. 4.WPŁYW NA BUDŻET Pula środków finansowych przeznaczona na realizację programu na lata 2021–2027 wynosi 7 700 000 EUR według cen bieżących. Kwota ta jest zgodna z wnioskiem Komisji dotyczącym następnych wieloletnich ram finansowych na okres 2021-2027. Implikacje budżetowe oraz kwestie dotyczące zasobów ludzkich i administracyjnych określono w „ocenie skutków finansowych regulacji” załączonej do niniejszego wniosku dotyczącego rozporządzenia. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE ·Monitorowanie, ocena i sprawozdawczość

W Porozumieniu międzyinstytucjonalnym pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa trzy instytucje uzgodniły, że będą ustanawiać w przepisach prawa wymogi dotyczące sprawozdawczości, monitorowania i oceny, unikając przy tym nadmiernych regulacji i obciążeń administracyjnych, zwłaszcza względem państw członkowskich. Zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym oraz art. 12 i 13 wniosku: –informacje o wynikach, w tym o spójności i komplementarności z innymi programami UE dostarczane są co roku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie i uwzględniają wskaźniki określone w załączniku do niniejszego wniosku; –ocena śródokresowa programu przeprowadzana jest z chwilą, gdy dostępne są wystarczające informacje na temat realizacji programu, jednak nie później niż w ciągu czterech lat od rozpoczęcia realizacji programu; oraz –po zakończeniu realizacji programu, lecz nie później niż dwa lata po upływie okresu określonego w art. 1, Komisja przeprowadza ocenę końcową programu. 2018/0194 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program wymiany, pomocy i szkoleń w dziedzinie ochrony euro przed fałszowaniem na lata 2021–2027 (program „Perykles IV”)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 133, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Unia i państwa członkowskie postawiły sobie za cel ustanowienie środków niezbędnych do używania euro jako jednej waluty. Środki te obejmują ochronę euro przed fałszowaniem i związanymi z tym nadużyciami finansowymi, wzmacniając tym samym efektywność gospodarki unijnej i zapewniając stabilność finansów publicznych. (2)Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 przewiduje wymianę informacji, współpracę i wzajemną pomoc, ustanawiając tym samym zharmonizowane ramy ochrony euro. Skutki tego rozporządzenia zostały rozszerzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1339/2001 na te państwa członkowskie, które nie przyjęły euro jako swojej jednej waluty, tak aby zapewnić równoważny poziom ochrony euro w całej Unii. (3)Działania mające na celu propagowanie wymiany informacji i personelu, pomoc techniczną i naukową oraz specjalistyczne szkolenia przyczyniają się w znaczącym stopniu do ochrony jednej waluty Unii przed fałszowaniem i związanymi z tym nadużyciami finansowymi, a w związku z tym do osiągnięcia wysokiego i równoważnego poziomu ochrony w całej Unii, demonstrując jednocześnie zdolność Unii do zwalczania poważnej przestępczości zorganizowanej. (4)Program ochrony euro przed fałszowaniem przyczynia się do zwiększania świadomości wśród obywateli Unii, zwiększając ochronę euro, zwłaszcza poprzez nieustanne upowszechnianie wyników działań wspieranych w ramach tego programu.

(5)Dotychczasowe wsparcie takich działań, poprzez decyzje Rady 2001/923/WE oraz 2001/924/WE, które zostały następnie zmienione i rozszerzone decyzjami Rady 2006/75/WE, 2006/76/WE, 2006/849/WE, 2006/850/WE oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 331/2014, umożliwiło intensyfikację działań Unii i państw członkowskich w dziedzinie ochrony euro przed fałszowaniem. Cele programu w zakresie ochrony euro przed fałszowaniem („program Perykles”) dla okresów 2002–2006, 2007–2013 i 2014–2017 zostały z powodzeniem osiągnięte. (6)W komunikacie do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie śródokresowej oceny programu „Perykles 2020” Komisja opowiedziała się za kontynuowaniem programu „Perykles 2020” po 2020 r. ze względu na jego wartość dodaną dla UE, długoterminowe skutki i zrównoważony charakter objętych nim działań. (7)W ocenie śródokresowej zalecono kontynuowanie działań finansowanych w ramach programu „Perykles 2020” i uwzględnienie przy tym możliwości uproszczenia składania wniosków, zachęcono do zróżnicowania beneficjentów, do koncentrowania się w dalszym ciągu na nowych i utrzymujących się zagrożeniach dotyczących fałszowania oraz poprawę kluczowych wskaźników skuteczności. (8)W związku z tym należy przyjąć nowy program na lata 2021–2027 (program „Perykles IV”). Należy zapewnić spójność i komplementarność programu „Perykles IV” z innymi stosownymi programami i działaniami. W celu realizacji programu „Perykles IV” Komisja powinna zatem, w ramach komitetu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1338/2001, przeprowadzić z głównymi zaangażowanymi stronami – w szczególności z właściwymi organami krajowymi wyznaczonymi przez państwa członkowskie, z Europejskim Bankiem Centralnym i z Europolem – wszystkie niezbędne konsultacje w odniesieniu do oceny potrzeb w zakresie ochrony euro, a zwłaszcza w odniesieniu do wymiany, pomocy i szkoleń. (9)Do niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają horyzontalne przepisy finansowe przyjęte przez Parlament Europejski i Radę na podstawie art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przepisy te są ustanowione w rozporządzeniu finansowym i określają w szczególności procedurę ustanawiania i wykonania budżetu w drodze dotacji, zamówień, nagród i wykonania pośredniego oraz przewidują kontrole wykonywania obowiązków przez podmioty upoważnione do działań finansowych. Przepisy przyjęte na podstawie art. 322 TFUE dotyczą również ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, jako że poszanowanie praworządności jest niezbędnym warunkiem wstępnym należytego zarządzania finansami i skutecznego unijnego finansowania. (10)Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z zasadami wartości dodanej i proporcjonalności. Program „Perykles IV” powinien ułatwiać współpracę między państwami członkowskimi oraz między Komisją a państwami członkowskimi w celu ochrony euro przed fałszowaniem, nie naruszając przy tym kompetencji państw członkowskich i pozwalając na bardziej skuteczne wykorzystanie zasobów niż byłoby to możliwe na poziomie krajowym. Działanie na poziomie Unii jest konieczne i uzasadnione, ponieważ wyraźnie pomaga państwom członkowskim w zbiorowej ochronie euro i zachęca do wykorzystania wspólnych struktur Unii do zacieśnienia współpracy i intensyfikacji wymiany informacji między właściwymi organami. (11)Program „Perykles IV” powinien być wdrażany zgodnie z wieloletnimi ramami finansowymi określonymi w [odniesienie do rozporządzenia Rady (UE, Euratom) …/2018 w sprawie WRF na lata po 2020 r.]. (12)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania programu „Perykles IV” należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Komisja powinna przyjąć roczne programy prac określające priorytety, podział budżetu oraz kryteria oceny stosowane w przypadku udzielania dotacji na działania. Wyjątkowe i należycie uzasadnione przypadki, w których zwiększenie współfinansowania jest niezbędne, aby zapewnić państwom członkowskim większą elastyczność finansową przy realizacji i finansowaniu projektów ochrony i zabezpieczenia euro w zadowalający sposób, powinny być włączane do rocznego programu prac. (13)Niniejsze rozporządzenie określa pulę środków finansowych na program „Perykles IV”, która ma stanowić główną kwotę odniesienia w rozumieniu [reference to be updated as appropriate according to the new inter-institutional agreement: pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami] dla Parlamentu Europejskiego i Rady podczas rocznej procedury budżetowej. (14)Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013, rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 i rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 interesy finansowe Unii należy chronić za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, ich wykrywania, korygowania i prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych. W szczególności, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/2013 i rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne nielegalne działania naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371. Zgodnie z rozporządzeniem finansowym każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii oraz przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, OLAF-owi, EPPO i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO). (15)Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze śródokresowej oceny realizacji programu „Perykles IV” oraz ostateczne sprawozdanie z oceny dotyczące osiągnięcia jego celów. (16)Należy zatem uchylić rozporządzenie (UE) nr 331/2014. (17)Należy zapewnić płynne i nieprzerwane przejście pomiędzy programami „Perykles 2020” i „Perykles IV” oraz dostosować okres trwania programu „Perykles IV” do [odniesienie do rozporządzenia (UE, Euratom) …/2018 w sprawie WRF na lata po 2020 r.]. Program „Perykles IV” powinien być zatem stosowany od dnia 1 stycznia 2021 r., PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1

Przedmiot Niniejsze rozporządzenie ustanawia program „Perykles IV” – program wymiany, pomocy i szkoleń w dziedzinie ochrony euro przed fałszowaniem („program”). Określa ono cele programu, budżet na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r., formy finansowania unijnego oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania. Artykuł 2

Cele programu 1.Program ma następujący cel ogólny:

zapobieganie fałszowaniu i związanymi z tym nadużyciami finansowymi oraz zwalczanie tych zjawisk, a tym samym zwiększanie konkurencyjności unijnej gospodarki oraz gwarantowanie stabilności finansów publicznych. 2.Program ma następujący cel szczegółowy: ochrona banknotów i monet euro przed fałszowaniem i związanymi z tym nadużyciami finansowymi poprzez wspieranie i uzupełnianie środków podejmowanych przez państwa członkowskie oraz udzielanie pomocy właściwym organom krajowym i unijnym w ich staraniach na rzecz rozwijania ścisłej i regularnej współpracy pomiędzy nimi i z Komisją, a także wymiany najlepszych praktyk, obejmującej w stosownych przypadkach państwa trzecie i organizacje międzynarodowe. Artykuł 3

Budżet 1.Pula środków finansowych na realizację programu na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. wynosi 7 700 000 EUR (według cen bieżących). 2.Roczne środki zatwierdzane są przez Parlament Europejski i Radę w granicach wieloletnich ram finansowych. 3.Kwota, o której mowa w ust. 1, może być wykorzystana na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programu, taką jak działania przygotowawcze, monitorowanie, kontrola, audyt i ocena, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw. Artykuł 4

Realizacja i formy finansowania unijnego 1.Program jest realizowany według metody zarządzania bezpośredniego zgodnie z [najnowszą wersją rozporządzenia finansowego, rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012]. 2.Program jest realizowany przez Komisję we współpracy z państwami członkowskimi, w drodze przeprowadzanych regularnie konsultacji na różnych etapach realizacji programu, z uwzględnieniem stosownych środków podejmowanych przez inne właściwe organy, w szczególności Europejski Bank Centralny i Europol. 3.Wsparcie finansowe w ramach programu na działania kwalifikowalne wymienione w art. 6 przyjmuje postać: dotacji; lub zamówień publicznych. Artykuł 5

Wspólne działania 1.Działania w ramach programu mogą być organizowane wspólnie przez Komisję i innych partnerów posiadających odpowiednią wiedzę fachową, takich jak: a)krajowe banki centralne oraz Europejski Bank Centralny (EBC); b)krajowe centra analiz (KCA) i krajowe centra analiz monet (KCAM); c)Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ECTN) i mennice; d)Europol, Eurojust i Interpol; e)krajowe biura centralne ds. zwalczania fałszowania przewidziane w art. 12 Konwencji międzynarodowej o zwalczaniu fałszowania pieniędzy podpisanej w Genewie dnia 20 kwietnia 1929 r. oraz inne organy specjalizujące się w zapobieganiu, wykrywaniu i egzekwowaniu prawa w związku z fałszerstwami;

f)zainteresowane podmioty wyspecjalizowane w dziedzinie technologii powielania i certyfikacji, drukowania i grawerowania; g)podmioty inne niż te, o których mowa w lit. a)–f), oferujące szczególną wiedzę fachową, w tym, w stosownych przypadkach, takie podmioty z państw trzecich, a w szczególności z państw przystępujących i kandydujących do przystąpienia; oraz h)podmioty prywatne, które zdobyły wiedzę techniczną oraz wykazały się jej posiadaniem, a także zespoły, które specjalizują się w wykrywaniu fałszywych banknotów i monet. 2.W przypadku gdy działania kwalifikowalne są organizowane przez Komisję i EBC, Eurojust, Europol lub Interpol, wynikające z nich wydatki są dzielone między tymi instytucjami. W każdym przypadku każda z instytucji ponosi koszty podróży i zakwaterowania swoich własnych zaproszonych prelegentów. ROZDZIAŁ II

KWALIFIKOWALNOŚĆ Artykuł 6

Działania kwalifikowalne 1.Na warunkach określonych w rocznych programach prac, o których mowa w art. 10, w ramach programu zapewnia się wsparcie finansowe następujących działań: a)wymiany i upowszechniania informacji, w szczególności w ramach organizowanych warsztatów, spotkań i seminariów, w tym szkoleń, ukierunkowanych staży i wymian pracowników właściwych organów krajowych oraz innych podobnych działań. Wymiana informacji będzie ukierunkowana między innymi na: –metodologie monitorowania i analizy ekonomicznych i finansowych skutków fałszerstw, –funkcjonowanie baz danych i systemów wczesnego ostrzegania, –wykorzystywanie narzędzi wykrywających wspomaganych komputerowo, –metody dochodzeniowe i śledcze, –pomoc naukową, w tym monitorowanie rozwoju technologii; –ochronę euro poza Unią, –działania badawcze, –dostarczanie specjalistycznej wiedzy operacyjnej; b)wsparcie techniczne, naukowe i operacyjne, które okaże się niezbędne do celów programu, obejmujące w szczególności: –wszelkie odpowiednie środki, które zapewniają pomoce dydaktyczne na poziomie unijnym, takie jak informator o prawodawstwie Unii, biuletyny informacyjne, podręczniki praktyczne, glosariusze i leksykony, bazy danych, szczególnie w zakresie pomocy naukowej lub śledzenia technologii, lub systemy wspomagania komputerowego, takie jak oprogramowanie; –stosowne badania o wymiarze wielodyscyplinarnym i ponadnarodowym, w tym badania nad nowoczesnymi zabezpieczeniami; –opracowywanie instrumentów i metod wsparcia technicznego, ułatwiających wykrywanie na poziomie unijnym;

–wsparcie na rzecz współpracy w zakresie operacji, w których uczestniczą co najmniej dwa państwa, gdy wsparcie takie nie jest dostępne w ramach innych programów instytucji i organów europejskich; c)zakup sprzętu wykorzystywanego w państwach trzecich przez wyspecjalizowane organy ds. zwalczania fałszowania do celów ochrony euro przed fałszowaniem zgodnie z art. 10 ust. 3. 2.Program uwzględnia ponadnarodowe i wielodyscyplinarne aspekty zwalczania fałszowania przez włączanie do uczestnictwa następujących grup docelowych: a)pracowników organów zajmujących się wykrywaniem i zwalczaniem fałszerstw, w szczególności sił policyjnych, organów celnych i organów administracji finansowej, w zależności od zakresu ich funkcji na poziomie krajowym; b)pracowników zajmujących się analityką; c)przedstawicieli krajowych banków centralnych, mennic, banków komercyjnych i innych pośredników finansowych, w szczególności w zakresie obowiązków instytucji finansowych; d)funkcjonariuszy wymiaru sprawiedliwości, wyspecjalizowanych w tej dziedzinie prawników i sędziów; e)wszelkich innych grup zainteresowanych specjalistów, takich jak izby handlowe i przemysłowe lub porównywalne struktury mogące zapewnić dostęp do małych i średnich przedsiębiorstw, detalistów i przedsiębiorstw transportu wartości pieniężnych. 3.Grupy, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, mogą obejmować uczestników z państw trzecich, jeśli jest to ważne dla realizacji celów określonych w art. 2. ROZDZIAŁ III

DOTACJE Artykuł 7

Dotacje Dotacje w ramach programu są przyznawane i zarządzane zgodnie z tytułem VIII rozporządzenia finansowego. W przypadku działań realizowanych za pomocą dotacji zakup sprzętu nie może być jedynym przedmiotem umowy o udzielenie dotacji. Artykuł 8

Stopy współfinansowania Stopa współfinansowania w przypadku dotacji udzielanych w ramach programu nie może przekraczać 75 % kosztów kwalifikowalnych. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach, określonych w programach prac, o których mowa w art. 10, stopa współfinansowania nie może przekraczać 90 % kosztów kwalifikowalnych. Artykuł 9

Kwalifikujące się podmioty Podmiotami kwalifikującymi się do otrzymania finansowania w ramach programu są właściwe organy krajowe zdefiniowane w art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1338/2001. ROZDZIAŁ IV

PROGRAMOWANIE, MONITOROWANIE, OCENA I KONTROLA Artykuł 10

Programy prac 1.Program jest realizowany w ramach programów prac, o których mowa w art. 110 rozporządzenia finansowego.

2.W odniesieniu do dotacji program prac określa, obok wymogów zawartych w art. 108 rozporządzenia finansowego, konieczne kryteria wyboru i przyznania dotacji oraz maksymalną możliwą stopę współfinansowania. Artykuł 11

Wykonywanie przekazanych uprawnień 1.Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. 2.Uprawnienia, o których mowa w art. 12 ust. 2, powierza się Komisji na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. 3.Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. 4.Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. 5.Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 6.Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. Artykuł 12

Monitorowanie 1.Wskaźniki odzwierciedlające postępy w realizacji programu w odniesieniu do celów szczegółowych określonych w art. 2 przedstawiono w załączniku do niniejszego wniosku. 2. Aby zapewnić skuteczną ocenę programu w odniesieniu do osiągnięcia jego celów, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 11 w celu opracowania przepisów dotyczących ram monitorowania i oceny, w tym przez zmiany załącznika mające dostosować lub uzupełnić zawarte w nim wskaźniki, jeżeli będzie to wymagane do celów oceny. 3.Komisja co roku dostarcza Parlamentowi Europejskiemu i Radzie informacje o wynikach programu, uwzględniając w nich wskaźniki ilościowe i jakościowe określone w załączniku do niniejszego wniosku. 4.Państwa uczestniczące oraz inni beneficjenci dostarczają Komisji wszystkie niezbędne dane i informacje, pozwalające na monitorowanie i ocenę programu. Artykuł 13

Ocena 1.Ocena śródokresowa programu przeprowadzana jest z chwilą, gdy dostępne są wystarczające informacje na temat realizacji programu, jednak nie później niż w ciągu czterech lat od rozpoczęcia realizacji programu. 2.Po zakończeniu realizacji programu, lecz nie później niż dwa lata po upływie okresu określonego w art. 1, Komisja przeprowadza ocenę końcową programu. 3.Komisja przekazuje wnioski z tych ocen, opatrzone własnymi komentarzami, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Bankowi Centralnemu. ROZDZIAŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 14

Informacja, komunikacja i promocja 1.Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów), poprzez dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej.

2.Komisja prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne związane z programem, jego działaniami i rezultatami. Zasoby finansowe przydzielone na program przyczyniają się również do komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z celami, o których mowa w art. 2. Artykuł 15

Uchylenie Rozporządzenie (UE) nr 331/2014 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2021 r. Artykuł 16

Przepisy przejściowe Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na kontynuację lub modyfikację danych działań na podstawie rozporządzenia (UE) nr 331/2014, które nadal stosuje się do danych działań aż do ich zamknięcia. Artykuł 17

Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI 1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2.Obszary polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3.Charakter wniosku/inicjatywy 1.4.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.5.Okres trwania wniosku/inicjatywy i jego wpływ finansowy 1.6.Planowane tryby zarządzania

2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości 2.2.System zarządzania i kontroli 2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ 3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1.Podsumowanie szacunkowego wpływu na wydatki 3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.3.Udział osób trzecich w finansowaniu 3.3.Szacunkowy wpływ na dochody OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI 1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy Wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie programu Perykles na rzecz wspierania działań w zakresie ochrony euro przed fałszowaniem. 1.2.Obszary polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa Bezpieczeństwo; Pogłębianie UGW: Ochrona euro przed fałszowaniem 1.3.Charakter wniosku/inicjatywy ◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania ◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego

X Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania ◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania 1.4.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.4.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej Traktat stanowi, że Parlament Europejski i Rada ustanawiają środki niezbędne do używania euro jako jednej waluty (art. 133 TFUE). Środki te obejmują m.in. ochronę euro przed fałszowaniem. Na mocy tego artykułu ochrona euro jako jednej waluty należy do obowiązków UE. Organy krajowe natomiast emitują banknoty i monety euro, zgodnie z art. 128 TFUE. Państwa członkowskie przyjęły przepisy krajowe i ustanowiły wewnętrzne zasady ich ochrony. 1.4.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tego punktu „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji, wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie. Przyczyny działania na poziomie europejskim (ex ante) Ochrona europejskiej wspólnej waluty jako dobra publicznego ma wyraźny ponadnarodowy charakter, a zatem ochrona euro wykracza poza zakres odpowiedzialności i interesy poszczególnych państw członkowskich UE. Z uwagi na ponadgraniczny obrót euro i głębokie zaangażowanie międzynarodowej przestępczości zorganizowanej w fałszowanie tej waluty (wytwarzanie i puszczanie w obieg) konieczne jest uzupełnienie krajowych środków ochrony, aby zapewnić jednolitą współpracę krajową i międzynarodową oraz przeciwdziałać pojawiającym się ryzykom transgranicznym. Oczekiwana wygenerowana unijna wartość dodana (ex post) Program będzie wspierać współpracę ponadnarodową i transgraniczną w obrębie UE, a także zapewniać globalną ochronę euro przed fałszowaniem na szczeblu międzynarodowym, przejmując odpowiedzialność w szczególności za zwalczanie pojawiających się zagrożeń (takich jak ukryta sieć czy ciemna sieć) oraz za (niełatwe) relacje z niektórymi państwami (np. Chinami), ponieważ państwom członkowskim trudno byłoby skuteczne radzić sobie z tymi zagrożeniami samodzielnie. Inicjatywy takie jak ustanowienie dialogu z chińskimi organami ds. zwalczania fałszowania oraz wspieranie działań w zakresie ochrony euro w Ameryce Łacińskiej nie będą możliwe bez istnienia programu. Do tej kategorii działań ponadgranicznych należą również badania nad nowoczesnymi zabezpieczeniami monet euro drugiej generacji. 1.4.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań Program Perykles oceniany był trzykrotnie – w latach 2004, 2011 i 2017. Oceny wykazały, że cele programu zostały osiągnięte, a jego beneficjenci opowiedzieli się za kontynuacją programu. W szczególności, ocena śródokresowa programu „Perykles 2020” z 2017 r. stwierdza, że wszystkie ustalenia prowadzą do jednoznacznie pozytywnej całościowej ewaluacji europejskiej wartości dodanej, spójności, przydatności, skuteczności, zrównoważonego charakteru i wydajności programu. Z poprzedniego programu wyciągnięto następujące wnioski: – Istnieje potrzeba zachęcania właściwych organów krajowych do większego uczestnictwa: należy rozważyć nawiązanie kontaktów z krajowymi decydentami, aby zapewnić dobre poznanie możliwości oferowanych przez program. - Należy zbadać możliwości składania wniosków oraz innych odpowiednich dokumentów przez internet. - Wykorzystując roczny dokument strategiczny, w którym będą określane nowe i utrzymujące się zagrożenia i priorytety, program Perykles będzie musiał być w stanie odpowiadać na te zagrożenia i priorytety w elastyczny i skuteczny sposób, tak jak dotąd. 1.4.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia Perykles 2020 wyróżnia się wśród innych programów na szczeblu UE ze względu na swoje wyraźnie ponadnarodowe i wielodyscyplinarne podejście oraz ukierunkowanie na budowę zdolności ochrony euro. Dwa programy Komisji mogą być postrzegane jako komplementarne. Podlegający DG HOME Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Instrument na rzecz Policji obejmuje zapobieganie przestępczości i jej zwalczanie, lecz tylko (pośrednią) prewencję lub walkę z fałszowaniem euro (lub pieniądza) w przypadku, gdy przestępstwo to jest powiązane z innymi rodzajami przestępstw traktowanymi priorytetowo w ramach tego instrumentu (terroryzmem, przestępczością zorganizowaną, cyberprzestępczością i przestępstwami przeciwko środowisku). Również podlegający DG NEAR Instrument Pomocy Technicznej i Wymiany Informacji (TAIEX) wspiera działania przeciwdziałające fałszowaniu euro, ale działania te mają inną skalę, okres trwania i charakter niż program „Perykles 2020” oraz są często prowadzone w związku z negocjacjami akcesyjnymi. Kilka organów państw członkowskich i państw trzecich potwierdziło, że taka komplementarność faktycznie istnieje. 1.5.Okres trwania wniosku/inicjatywy i jego wpływ finansowy X Wniosek/inicjatywa o ograniczonym okresie trwania

–X Okres trwania wniosku/inicjatywy: od 1.1.2021 r. do 31.12.2027 r. –X Okres trwania wpływu finansowego: od 2021 r. do 2030 r. 1.6.Planowane tryby zarządzania X Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję –X w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii; –◻ przez agencje wykonawcze; –W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”. Uwagi 2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości Określić częstotliwość i warunki Zob. art. 12 i 13 wniosku, zgodnie z którym: informacje o wynikach, w tym o spójności i komplementarności z innymi programami UE, dostarczane są co roku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie; przewidziana jest ocena wdrażania celów programu (nie później niż 31 grudnia 2024 r.); ponadto, do końca 2027 r. władzy budżetowej przedstawione zostanie ostateczne sprawozdanie na temat osiągnięcia celów programu. 2.2.System zarządzania i kontroli 2.2.1.Uzasadnienie dla systemu zarządzania, mechanizmów finansowania wykonania, warunków płatności i proponowanej strategii kontroli Tryb zarządzania. Program jest realizowany według metody zarządzania bezpośredniego przez Komisję. Dzięki temu DG ECFIN zajmuje się zarówno bezpośrednim zarządzaniem programem, jak i opracowywaniem i wdrażaniem polityki oraz prawodawstwa UE w zakresie ochrony euro, obejmującym zapobieganie, egzekwowanie i współpracę, co zapewnia optymalny stopień synergii. Zagwarantowane jest w ten sposób skuteczne osiągnięcie celów programu, ponieważ prawodawstwo i polityka są powiązane z wdrażaniem programu. Fakt, że Komisja uczestniczy w niemal każdym działaniu, pomaga w przygotowywaniu prawodawstwa i polityki UE oraz ich prezentacji.

Mechanizm finansowania wykonania Wsparcie finansowe udzielane w ramach programu na cele działań kwalifikowalnych przyjmuje postać: a) dotacji („działania wdrażane przez właściwe organy krajowe”); lub b) zamówień publicznych („działania bezpośrednie”). Komisja/DG ECFIN stosuje „działania bezpośrednie” w celu uzupełnienia działań finansowanych z dotacji, aby odpowiedzieć na jak najwięcej nowych zagrożeń i priorytetów. Stopa współfinansowania w przypadku dotacji udzielanych w ramach programu nie może przekraczać 75 % kosztów kwalifikowalnych. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach, określonych w programach prac, stopa współfinansowania nie może przekraczać 90 % kosztów kwalifikowalnych. Te uzasadnione przypadki są określone w rocznym programie prac i są aktualizowane co roku. Rodzaje finansowania i metody wdrażania na podstawie tego rozporządzenia są wybierane w zależności od możliwości osiągnięcia szczegółowych celów działań i zapewnienia rezultatów, biorąc pod uwagę w szczególności koszty kontroli, obciążenie administracyjne oraz przewidywane ryzyko nieprzestrzegania przepisów. W przypadku dotacji powyższa zasada obejmuje rozważenie możliwości zastosowania płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i skali kosztów jednostkowych. Roczny program prac będzie określać przydział środków budżetowych na dotacje i zamówienia publiczne w ujęciu rocznym i będzie obejmować 20-procentową elastyczność, w zależności od popytu na dotacje i potrzeb udzielania zamówień dotyczących działań Komisji. Zmian dotyczących środków przydzielonych na konkretne działania w ramach programu prac, które nie przekraczają łącznie 20 % całkowitego budżetu rocznego, nie uznaje się za zmiany istotne w rozumieniu art. 94 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012, jeżeli nie wywierają one znaczącego wpływu na charakter i cel programu prac. Zasady płatności. Komisja dokonuje następujących płatności na rzecz beneficjenta: - jedna płatność zaliczkowa; - jedna płatność salda, na podstawie wniosku o wypłatę salda. Celem płatności zaliczkowej jest zapewnienie beneficjentowi płynności finansowej. Płatność zaliczkowa pozostaje własnością Unii do czasu jej rozliczenia w ramach płatności salda. Płatność salda służy zwrotowi lub pokryciu pozostałej części kosztów kwalifikowalnych poniesionych przez beneficjenta w związku z realizacją działania.

Strategia kontroli. Procedury kontroli dla obu części programu (dotacje i zamówienia publiczne) są zgodne z rozporządzeniem finansowym. Weryfikacja ex ante (zobowiązania i płatności) Komisja wybrała częściowo zdecentralizowany model obiegu środków finansowych, w ramach którego rozpoczynanie operacji finansowych i kontrola finansowa są powierzone centralnemu działowi ds. finansowych, a rozpoczynanie działań operacyjnych, kontrola operacyjna i ostateczne zatwierdzanie – działom operacyjnym. Cała dokumentacja będzie sprawdzana co najmniej przez 4 osoby (pracownika rozpoczynającego operacje finansowe i kontrolera finansowego w dziale budżetowym oraz pracownika rozpoczynającego działania operacyjne i kontrolera operacyjnego w dziale ds. wydatków) zanim zostanie przyjęta przez subdelegowanego urzędnika zatwierdzającego. Każdy kierownik działu otrzymał uprawnienia w drodze subdelegacji od dyrektora generalnego, dlatego odpowiadają oni za wdrożenie swojej części programu. - Kontroler finansowy i pracownik rozpoczynający operacje finansowe poddają kontroli ex ante każdą transakcję, która wymaga zgody subdelegowanego urzędnika zatwierdzającego. - Kontrole przeprowadzane są na wrażliwych zmiennych w oparciu o wyniki oceny ryzyka przeprowadzonej w kontekście sprawozdania z jakości rachunkowości (takich jak: LE oraz BA, rachunki G/L, pozycje budżetowe, kwoty i obliczenia itp.). We wszystkich przypadkach zamówień objętych programem Perykles pracownik ECFIN-u jest obecny w dniu realizacji działania, aby nadzorować prawidłowe wdrożenie środków (np. konferencji i szkoleń). Dotacje - W umowie o udzielenie dotacji podpisanej przez beneficjentów określa się warunki mające zastosowanie do finansowania i działalności prowadzonej w ramach danej dotacji, łącznie z rozdziałem dotyczącym metod kontroli. - W przypadku większości dotacji objętych programem Perykles pracownik ECFIN-u jest obecny w dniu realizacji działania, aby wnieść do niego swój wkład (np. jako prelegent czy osoba prowadząca szkolenie) i sprawdzić prawidłowe wdrożenie działania (np. konferencji i szkoleń).

Zamówienia - Opracowuje się szczegółowy zakres zadań, który jest podstawą konkretnego zamówienia. Środki zwalczania nadużyć finansowych przewidziane są we wszystkich umowach zawieranych między ECFIN-em i podmiotem zewnętrznym. - ECFIN prowadzi kontrolę wyników końcowych oraz nadzoruje działania i usługi realizowane przez wykonawców umów ramowych. Ponadto, zgodnie z motywem 14 wniosku, przewidziano także środki na poziomie beneficjentów (obowiązek przekazywania Komisji dokumentów uzupełniających). Audyty mogą być przeprowadzone podczas okresu obowiązywania umowy lub porozumienia i przez okres pięciu lat od daty końcowej płatności, aby umożliwić Komisji wydanie w stosownych przypadkach decyzji o odzyskaniu środków. Określono prawa dostępu pracowników Komisji oraz zewnętrznego personelu upoważnionego, a Trybunałowi Obrachunkowemu i OLAF-owi przysługują takie same prawa. Stworzone mechanizmy kontrolne umożliwiają uzyskanie przez ECFIN wystarczającej pewności co do jakości i prawidłowości wydatków oraz ograniczenie ryzyka nieprzestrzegania przepisów. Powyższe kontrole zmniejszają potencjalne ryzyko praktycznie do zera i obejmują 100 % beneficjentów. Uznaje się, że, przy ograniczonym budżecie, strategia kontroli przyjęta w programie skutecznie ogranicza ryzyko nieprzestrzegania przepisów i że jest proporcjonalna do ryzyka, które występuje. 2.2.2.Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia Poziom ryzyka ocenia się jako niski w przypadku umów o udzielenie dotacji, jako że w 90 % przypadków beneficjentami są organy administracji publicznej lub organy ścigania w państwach członkowskich. W przypadku zamówień udzielonych w drodze postępowania o udzielenie zamówienia ryzyko jest ograniczone, jako że spora część wydatków pod względem prawnym i finansowym objęta jest umową ramową zawieraną na 1 rok, z możliwością 3-krotnego przedłużenia. Zgodnie z wymogami Komisji co roku przeprowadzana będzie ocena ryzyka. W odniesieniu do dokumentacji dotyczącej dotacji poważnym ryzykiem jest swobodna interpretacja przez beneficjenta warunków udzielenia dotacji dotyczących kwalifikowalności kosztów ponoszonych przy realizacji działania. Aby ograniczyć to ryzyko, do zaproszeń do składania wniosków dołączane są wytyczne finansowe dla wnioskodawców. Zadeklarowanie przez beneficjenta wydatków, które nie wchodzą w zakres umowy o udzielenie dotacji. Niewystarczające uzasadnienie kosztów personelu. 2.2.3.Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu) Koszty związane z wdrożeniem strategii kontroli stanowią 1,15 % budżetu. Szacunki te opierają się na mechanizmach kontroli już istniejących w przypadku programu „Perykles 2020”. Ogólna efektywność kosztowa kontroli wydatków ponoszonych w ramach programu Perykles będzie mierzona na podstawie odsetka łącznych kosztów kontroli płatności. Należy wziąć pod uwagę fakt, że chociaż wskaźnik kosztów kontroli będzie przekraczać średni poziom, to realizacja kontroli będzie wystarczająco skuteczna i wydajna. Wysokie koszty kontroli można wytłumaczyć następująco:

Właściwą jednostką jest także jednostka prowadząca aktywne działania, które są nierozerwalnie związane z wdrażaniem programu Perykles przez państwa członkowskie i właściwe organy krajowe. Są one realizowane w drodze dyskusji i koordynacji pomiędzy grupami ekspertów państw członkowskich, a także poprzez uczestnictwo we wszystkich wydarzeniach/warsztatach/szkoleniach organizowanych przez beneficjentów. Wstępne dyskusje gwarantują wysoką jakość produktów działań, które będą wykorzystywane w pracach jednostki. Uczestnictwo personelu ECFIN we wszystkich wydarzeniach wynika głównie z jego aktywności jako jednostki prowadzącej działania (przewodniczenie spotkaniom, wygłaszanie prezentacji, prowadzenie warsztatów, udział w przygotowywaniu wniosków i późniejsze wykorzystywanie produktów działań) oraz umożliwia jednocześnie monitorowanie i ocenianie na miejscu wszystkich wdrażanych działań (maksymalnie 15 % czasu spędzane jest na miejscu działań). W tym kontekście ECFIN często gości u siebie uczestników wymiany personelu w ramach programu Perykles. Zadania te zajmują dużą część czasu pracy jednostki, większość z nich jest związana z polityką. Perykles ma stosunkowo niewielki budżet – koszty jego wykonywania i kontrolowania nie są proporcjonalne do stosunkowo niskich dotacji, które są udzielane; analogicznie, ze względu na niską kwotę budżetu program nie może korzystać z ekonomii skali. Program jest realizowany w drodze jednego zaproszenia do składania wniosków, ogłaszanego w dwóch terminach; w związku z tym każdego roku zarządza się dwoma procedurami udzielenia zamówienia. Docelowy poziom błędu resztowego wynosi poniżej 2 % płatności. 2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony, np. ze strategii zwalczania nadużyć finansowych. Zob. motyw 14 wniosku. Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013, rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 i rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 interesy finansowe Unii należy chronić za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, ich wykrywania, korygowania i prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych. W szczególności, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/2013 i rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne nielegalne działania naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371. Zgodnie z rozporządzeniem finansowym każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii oraz przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, OLAF-owi i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO). 3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i proponowane linie budżetowe po stronie wydatków Dział wieloletnich ram finansowych Linia budżetowa Rodzaj

środków Wkład Numer 06 02

Dział 2 Spójność i wartości Zróżn. / niezróżn. państw EFTA krajów kandydujących państw trzecich w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego [XX.YY.YY.YY] Zróżn. NIE NIE NIE NIE 3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1.Podsumowanie szacunkowego wpływu na wydatki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Dział wieloletnich ram

finansowych 2 Numer 06.02 Dział 2 – Spójność i wartości 2021 2022 2023 2024 2025 2026 2027 2028-2030 OGÓŁEM Środki operacyjne Środki na zobowiązania (1) 1,037 1,057 1,078 0,950 1,122 1,144 1,012 0 7,400 Środki na płatności (2) 0,256 0,767 0,951 0,843 1,015 1,032 0,895 1,641 7,400 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na program Środki na zobowiązania = środki na płatności (3) 0,150 0,150 0,300



OGÓŁEM środki przydzielone na program Środki na zobowiązania = 1+3 1,037 1,057 1,078 1,100 1,122 1,144 1,162 0 7,700 Środki na płatności = 2+3 0,256 0,767 0,951 0,993 1,015 1,032 1,045 1,641 7,700







Dział wieloletnich ram

finansowych 7 „Wydatki administracyjne”

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) 2021 2022 2023 2024 2025 2026 2027 OGÓŁEM Zasoby ludzkie 0,272 0,272 0,272 0,272 0,272 0,272 0,272 1,904 Pozostałe wydatki administracyjne 0,015 0,015 0,015 0,015 0,015 0,015 0,015 0,105 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 7 wieloletnich ram finansowych (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) 0,287 0,287 0,287 0,287 0,287 0,287 0,287 2,009 w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) 2021 2022 2023 2024 2025 2026 2027 2028-2030 OGÓŁEM OGÓŁEM środki

z wszystkich DZIAŁÓW

wieloletnich ram finansowych Środki na zobowiązania 1,324 1,344 1,365 1,387 1,409 1,431 1,449 9,709 Środki na płatności 0,543 1,054 1,238 1,280 1,302 1,319 1,332 1,641 9,709 3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.2.1.Streszczenie –◻ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych –X Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej: w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)



2021



2022



2023



2024



2025



2026



2027 OGÓŁEM DZIAŁ 7

wieloletnich ram finansowych Zasoby ludzkie 0,272 0,272 0,272 0,272 0,272 0,272 0,272 1,904 Pozostałe wydatki administracyjne 0,015 0,015 0,015 0,015 0,015 0,015 0,015 0,405 Suma cząstkowa DZIAŁU 7

wieloletnich ram finansowych 0,287 0,287 0,287 0,287 0,287 0,287 0,287 2,009 Poza DZIAŁEM 7

wieloletnich ram finansowych Zasoby ludzkie Pozostałe wydatki

administracyjne Suma cząstkowa

poza DZIAŁEM 7

wieloletnich ram finansowych OGÓŁEM 0,287 0,287 0,287 0,287 0,287 0,287 0,287 2,009 Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne środki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte z zasobów dyrekcji generalnej już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych. 3.2.2.2.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie –◻ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich.

–X Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej: Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy



2021



2022



2023



2024



2025



2026



2027 • Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) 1,9 1,9 1,9 1,9 1,9 1,9 1,9 XX 01 01 02 (w delegaturach) XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) • Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: EPC) XX 01 02 01 (CA, SNE, INT z globalnej koperty finansowej) XX 01 02 02 (CA, LA, SNE, INT i JED w delegaturach) XX 01 04 rr - w centrali - w delegaturach XX 01 05 02 (CA, SNE, INT – pośrednie badania naukowe) 10 01 05 02 (CA, INT, SNE – bezpośrednie badania naukowe) Inne linie budżetowe (określić) OGÓŁEM 1,9 1,9 1,9 1,9 1,9 1,9 1,9 XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie. Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów dyrekcji generalnej już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Opis zadań do wykonania: Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony 1,9 (0,95 AD i 0,95 AST) Personel zewnętrzny 3.2.3.Udział osób trzecich w finansowaniu –X Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich –Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym: środki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Rok

N Rok

N+1 Rok

N+2 Rok

N+3 Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) Ogółem Określić organ współfinansujący OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem 3.3.Szacunkowy wpływ na dochody –X Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody. –◻ Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej: wpływ na zasoby własne wpływ na dochody różne w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Linia budżetowa po stronie dochodów Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy Wpływ wniosku/inicjatywy Rok

N Rok

N+1 Rok

N+2 Rok

N+3 Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) Artykuł … W przypadku wpływu na dochody różne „przeznaczone na określony cel” należy wskazać linie budżetowe po stronie wydatków, które ten wpływ obejmie.