Jak widać na wykresie, wśród wybranych państw członkowskich stwierdzono różne rozkłady wartości, co można wyjaśnić różnicami w wysokości progów krajowych, jak również różnymi metodami gromadzenia danych. Co ciekawe, w niektórych krajach (Niderlandy i Portugalia) zamówienia podprogowe są bardziej istotne niż zamówienia ponadprogowe. Podkreśla to znaczenie krajowych rynków zamówień, jak również znaczenie gromadzenia i monitorowania danych poza TED (co stanowi wyłączne zadanie państw członkowskich).

2.2.Najczęstsze źródła nieprawidłowego stosowania przepisów lub braku pewności prawa

W niniejszej sekcji skoncentrowano się na najczęstszych źródłach nieprawidłowego stosowania przepisów lub braku pewności prawa, w tym ewentualnych strukturalnych lub powracających problemach w stosowaniu przepisów dotyczących zamówień publicznych zgłoszonych przez państwa członkowskie. Najczęściej wskazywano następujące problemy ogólne:

·niewystarczająca znajomość przepisów wśród osób zajmujących się zamówieniami, w szczególności przepisów, których nie wyjaśniono w orzecznictwie;

·nieodpowiednia obsada kadrowa (z punktu widzenia wymaganej jakości i różnorodności kwalifikacji), jak również zatrzymanie pracowników w organizacji, w szczególności na szczeblu lokalnym;

·brak umiejętności dotyczących zamówień publicznych i niewystarczająca znajomość rynku;

·presja na zapewnienie określonego wyniku postępowania ze strony struktur politycznych;

·presja na szybkie uzyskanie wyników, co ograniczyło czas na właściwe zaplanowanie i przeprowadzenie procedury;

·brak centralnych jednostek odpowiedzialnych za zakupy lub niewystarczające wsparcie na rzecz instytucji małych lub mających braki kadrowe.

Jeśli chodzi o stosowanie przepisów prawnych w praktyce przez krajowe instytucje zamawiające, około jedna czwarta państw członkowskich wymieniła następujące kwestie:

·obliczanie wartości zamówienia – art. 5: sztuczne dzielenie zamówienia przez instytucję zamawiającą – albo celowe w kontekście łamania przepisów, albo w wyniku błędnej interpretacji, która może prowadzić do nieumyślnego sztucznego dzielenia;

·podstawy wykluczenia – art. 57: wykorzystywanie przez instytucję zamawiającą podstawy wykluczenia do faworyzowania lub zbyt swobodna interpretacja prowadząca do niewystarczająco rygorystycznego egzekwowania przepisu;

·kryteria udzielenia zamówienia – art. 67: trudności w sformułowaniu przez instytucję zamawiającą właściwych i istotnych kryteriów jakościowych, w tym kryteriów dotyczących strategicznych zamówień publicznych (zielonych, społecznie odpowiedzialnych i innowacyjnych) oraz ustaleniu odpowiedniego związku z przedmiotem zamówienia.

Pomimo ograniczonej liczby odpowiedzi często stwierdzano ponadto następujące prawidłowości:

·preferowanie przez instytucje zamawiające kryterium najniższej ceny jako kryterium udzielenia zamówienia, postrzeganego jako prostsze i bardziej obiektywne; kryterium najlepszej relacji jakości do ceny wykorzystywane jest w ograniczonej liczbie przypadków ze względu na obawy dotyczące ryzyka związanego z audytami zgodności;

·brak lub niewielka skala wcześniejszych badań rynku, w wyniku czego powstają specyfikacje, które są nierealistyczne i nieaktualne;

·stosowanie możliwie najkrótszych terminów składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału oraz krótkich terminów realizacji zamówienia;

·wprowadzanie zbyt wielu kryteriów kwalifikacji lub brak takich kryteriów.