Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącą handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 1 do tej umowy, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia /* COM/2015/024 final - 2015/0016 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[1] (dalej „konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. UE i Turcja podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 4 listopada 2011 r. UE i Turcja złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 4 grudnia 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Turcji odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 lutego 2014 r. Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony Umową między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącą handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali[2] powinien przyjąć decyzję zastępującą Protokół 1, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. Rada powinna określić stanowisko, które UE ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Państwa członkowskie UE zostały poinformowane o projekcie decyzji Rady w ramach Komitetu Kodeksu Celnego – Sekcji Pochodzenia w dniu 13 maja 2013 r. Z umawiającymi się stronami konwencji skonsultowano się po raz ostatni na posiedzeniu paneurośródziemnomorskiej grupy roboczej w dniach 22 i 23 października 2014 r. Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. Nie ma ponadto potrzeby przeprowadzania oceny skutków, ponieważ planowane zmiany będą miały charakter wyłącznie techniczny i nie zmienią istoty obecnie obowiązującego protokołu dotyczącego reguł pochodzenia. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawę prawną decyzji Rady stanowi art. 207 ust. 4 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z jego art. 218 ust. 9. Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Proponowany instrument: decyzja Rady. 2015/0016 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącą handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 1 do tej umowy, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 9, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Protokół 1 do Umowy między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącej handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali[3] („umowa”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej („Protokół 1”). (2) Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[4] (zwana dalej „konwencją”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. (3) Unia i Turcja podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 4 listopada 2011 r. (4) Unia i Turcja złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 4 grudnia 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Turcji odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 lutego 2014 r. (5) Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu Protokołu 1 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. (6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącą handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 1 do tej umowy, dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji. Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany projektu decyzji Wspólnego Komitetu. Artykuł 2 Decyzja Wspólnego Komitetu jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [2] Dz.U. L 227 z 7.9.1996, s. 3. [3] Dz.U. L 227 z 7.9.1996, s. 3. [4] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. Projekt DECYZJA nr ... WSPÓLNEGO KOMITETU EWWS–TURCJA z dnia zastępująca Protokół 1 do Umowy między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącej handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej WSPÓLNY KOMITET EWWS–TURCJA, uwzględniając Umowę między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącą handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali[1], w szczególności jej art. 6 ust. 2, uwzględniając Protokół 1 do Umowy między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącej handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Art. 6 ust. 2 Umowy między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącej handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali („umowa”) odwołuje się do Protokołu 1 do umowy („Protokół 1”), który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią Europejską, Turcją i jakimikolwiek innymi umawiającymi się stronami konwencji. (2) Art. 39 protokołu 1 stanowi, że Wspólny Komitet, o którym mowa w art. 14 umowy, może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu. (3) Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[2] („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym. (4) Unia Europejska i Turcja podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 4 listopada 2011 r. (5) Unia Europejska i Turcja złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 4 grudnia 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii Europejskiej i Turcji odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 lutego 2014 r. (6) Poprzez konwencję uczestnicy procesu stabilizacji i stowarzyszenia zostali włączeni do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia. (7) Protokół 1 powinien zatem zostać zastąpiony nowym protokołem odwołującym się do konwencji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Protokół 1 do Umowy między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji dotyczącej handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia … Sporządzono w W imieniu Wspólnego Komitetu Przewodniczący Załącznik Protokół 1 w sprawie definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej Artykuł 1 Obowiązujące reguły pochodzenia 1. Do celów wykonania niniejszej umowy stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[3] („konwencja”). 2. Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia interpretuje się jako odniesienia do niniejszej umowy. Artykuł 2 Rozstrzyganie sporów 1. Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Wspólnemu Komitetowi. 2. We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju. Artykuł 3 Zmiany w protokole Wspólny Komitet może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu. Artykuł 4 Wystąpienie z konwencji 1. Jeżeli Unia Europejska lub Turcja zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia Europejska i Turcja niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszej umowy. 2. Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszej umowy nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji interpretuje się w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Turcją. Artykuł 5 Postanowienia przejściowe – kumulacja Bez uszczerbku dla postanowień art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, Unię Europejską, Turcję i uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR.1 lub deklaracja pochodzenia. [1] Dz.U. L 227 z 7.9.1996, s. 3. [2] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [3] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.