ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

Jest zdania, że potencjalnym krajom kandydującym należy dostarczyć jaśniejszych informacji na temat tego, w jaki sposób będą przystępować do UE. Akcesja do Unii na zasadzie indywidualnej mogłaby zainspirować i zmotywować kraje do przyspieszenia całego procesu. Sukces danego kraju we wdrażaniu wymaganych unijnych wzorców powinien być decydującym czynnikiem przy określaniu tempa jego akcesji.
42.

Pozytywnie ocenia propozycję Komisji Europejskiej dotyczącą regularnego sporządzania sprawozdań dotyczących młodzieży. Może to przyczynić się do analizy warunków życia młodych ludzi i przedstawienia ich interesów, a tym samym zapewnić podstawę do opracowywania międzysektorowych polityk dotyczących młodzieży na szczeblu krajowym, regionalnym, lokalnym i wspólnotowym. Trzeba jednak zwrócić uwagę na to, by na państwa członkowskie, regiony i gminy nie zostały nałożone żadne nowe obowiązki w zakresie sprawozdawczości. Liczne już przedkładane sprawozdania, opisujące także sytuację życiową młodych ludzi, zawierają wiele potrzebnych informacji.
35.

Sądzi, że władze lokalne i regionalne szybko i skutecznie reagują na skutki restrukturyzacji zatrudnienia, np. zwolnień pracowników wynikających z zamykania zakładów produkcyjnych. Posiadają one wiedzę i doświadczenie potrzebne, by realizować projekty finansowane przez Europejski Fundusz Społeczny itp. służące przekwalifikowywaniu dotkniętych tymi zjawiskami pracowników, doradzaniu im i podnoszeniu ich umiejętności tak, by odpowiadały one potrzebom nowo tworzonych miejsc pracy. Analogicznie władze lokalne i regionalne powinny mieć dostęp do Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby mogły reagować i zapewniać możliwości przekwalifikowania się. Utrata dużego pracodawcy ma długofalowe konsekwencje dla lokalnej społeczności, w tym dla umiejętności i możliwości zatrudnienia dostępnych dla młodych ludzi, wpływa na sytuację lokalnych dostawców towarów i usług, a także pozostawia za sobą zrujnowane obiekty. Działanie w partnerstwie ma kluczowe znaczenie dla stawienia czoła tym wyzwaniom, ponieważ w ten sposób wszystkie organizacje, łącznie z władzami lokalnymi i regionalnymi, publicznymi agencjami zajmującymi się pośrednictwem pracy i podnoszeniem umiejętności, związkami zawodowymi, lokalnymi grupami i organizacjami przemysłowymi, mogą koordynować swoje działania, aby zapewnić efektywne wykorzystanie środków.
33.

Uznaje zalecenia CREST dotyczące sposobów najlepszego wykorzystania funduszy strukturalnych i 7. PR przez regiony, tak aby mogły one zbliżyć swoje systemy badań naukowych i innowacji do doskonałości, a także do poziomu zapewniającego konkurencyjność na szczeblu europejskim lub międzynarodowym. Obejmuje to poprawę regionalnych powiązań między instytutami badawczymi, uczelniami wyższymi, MŚP i innymi podmiotami w ramach tworzenia klastrów, regionalnych platform i ośrodków technologicznych, a także wspieranie ich w przyłączaniu się do wspólnych unijnych projektów i programów badawczych i innowacyjnych, takich jak ERA-Net i europejskie platformy technologiczne, oraz międzynarodowych sieci podmiotów badawczych i przedsiębiorstw.
16.

Popiera sugestię, by państwa członkowskie miały możliwość przejścia z systemu jednolitej płatności we wcześniej obowiązującym modelu na bardziej jednolity system przeliczania kwot przed 2013 r., tam gdzie zostanie to uznane za konieczne, lecz uważa, że będzie to wymagać elastyczności w precyzyjnym wdrażaniu nowego bardziej jednolitego systemu w państwach członkowskich i regionach. Ta elastyczność powinna też uwzględniać wpływ, jaki może mieć całkowite oddzielenie płatności od wielkości produkcji na niektóre sektory i regiony, a także możliwość stopniowania płatności na korzyść gospodarstw bardziej wielofunkcyjnych i tych gorzej wynagradzanych przez mechanizmy rynku. Warto by również przeprowadzić w państwach członkowskich analizę oddziaływania w odniesieniu do następstw tej potężnej zmiany na takie kwestie jak użytkowanie gruntów, struktura gospodarstw, własność i dziedziczenie gospodarstw, rodzaje przedsiębiorstw rolnych, równowaga regionalna oraz ogólna wydajność i konkurencyjność rolnictwa.
34.

Zaleca, by pod tym względem poszczególne państwa członkowskie i regiony zaangażowały się na rzecz ochrony własnych obywateli przed przekazami medialnymi, szczególnie w telewizji i w radiu, reklamującymi produkty żywnościowe o wysokiej zawartości tłuszczu lub cukru. Państwa i regiony mogłyby ponadto narzucić wysokie „koszty reklamy”, lub nawet zażądać, żeby etykiety umieszczane na pewnych produktach zawierały dodatkowe informacje na temat możliwości szkodliwych następstw ich spożywania (np. obowiązek informowania o obecności tłuszczów trans oraz o zawartości procentowej tłuszczów nasyconych, jednonienasyconych i wielonienasyconych). Co więcej, uważa, że zachęty finansowe do stosowania „zdrowych” składników i wysokie kary ekonomiczne za stosowanie nieprawidłowo zbilansowanej lub nieodpowiedniej żywności mogą być kolejnym, możliwym do zastosowania środkiem.
17.

Przypisuje decydujące znaczenie współistnieniu różnych praktyk rolniczych i to nie tylko z uwagi na dobrą praktykę rolniczą, ale także pod kątem opartej na tolerancji i zaufaniu wymiany informacji, koordynacji i współpracy pomiędzy sąsiadującymi ze sobą rolnikami. Wzywa się Komisję Europejską do opracowania wytycznych dotyczących tego współistnienia oraz do jak najszybszego ogłoszenia wartości progowych, które będą mogły być stosowane przy etykietowaniu nasion zawierających ślady organizmów genetycznie modyfikowanych (GMO). Należy znaleźć także rozwiązanie kwestii organizmów, które wprawdzie nie są jeszcze dopuszczone do użytku w UE, ale zostały dopuszczone i ocenione pod względem bezpieczeństwa na podstawie porównywalnych kryteriów w innych państwach.
21.

Proponuje, by UE i rządy krajowe regulowały działalność wydobywczą w zakresie tradycyjnych morskich zasobów energii, jak ropa naftowa i gaz, na podstawie właściwie określonych standardów bezpieczeństwa środowiskowego, by wdrożyły skuteczny monitoring takiej działalności, by wspierały inicjatywy mające na celu modernizację lub poprawę stanu urządzeń portowych służących do zbierania wody zanieczyszczonej ropą oraz by wspierały innowacje technologiczne w transporcie i przeładunku ropy, również poprzez zastosowanie ropociągów lądowych.
—

Zgadza się z Komisją co do tego, że zorganizowany dialog z podmiotami działającymi w sektorze sportu za pośrednictwem unijnego forum na temat sportu oraz dyskusji tematycznych może zapewnić ważny wkład w europejską debatę dotyczącą sportu. Uważa zatem za konieczne, by został odpowiednio do swej roli aktywnie włączony w kształtowanie tego dialogu.
59.

Podkreśla, że istnieją ważne dowody na to, iż szybka ekspansja e-nauczania w Europie może prowadzić do nowych form nierówności społecznej, to jest do wykluczenia cyfrowego. Z badań wynika, że choć liczba osób, które mają dostęp do Internetu i regularnie z niego korzystają (na potrzeby kształcenia), stale rośnie w społeczeństwie europejskim, niemniej jednak pozostaje dość niska w różnych zagrożonych grupach.
25.

Przyjmuje do wiadomości, że nie przewidziano osobnych środków budżetowych na przeprowadzenie Roku Twórczości i Innowacji. We wniosku Komisji w kwestiach finansowych wyraźnie nawiązuje się jedynie do programu „Uczenie się przez całe życie” 2007-2013 oraz do programu „Kultura” 2007-2013. A przecież zagadnienia twórczości i innowacji wykraczają daleko poza te programy. Należałoby także uwzględnić naukę, współpracę pomiędzy dziedzinami gospodarki i nauki, mobilność europejską, zagadnienia rozwoju obszarów wiejskich, politykę społeczną i inne. Jeśli twórczość rozumiemy jako źródło rozwoju społeczeństw europejskich, niewłaściwe staje się ograniczenie tego pojęcia jedynie do oświaty i kultury. Nowe, twórcze rozwiązania wywodzą się z podejścia interdyscyplinarnego.
1.

Państwa członkowskie mogą nakładać racjonalnie uzasadnione obowiązki upowszechniania „must-carry” w odniesieniu do transmitowania określonych telewizyjnych i kanałów radiowych kanałów i usług audiowizualnych, a także wszelkich usług dodatkowych i usług dostępu na przedsiębiorstwa podlegające ich jurysdykcji, prowadzące sieci łączności elektronicznej wykorzystywane do rozpowszechniania audycji radiowych i telewizyjnych wśród ogółu obywateli, w przypadku gdy znacząca liczba użytkowników końcowych takich sieci wykorzystuje je jako swój główny sposób odbierania audycji radiowych i telewizyjnych. Takie obowiązki nakłada się jedynie w przypadkach koniecznych do zrealizowania jasno określonych celów związanych z interesem ogółu, wyraźnie i szczegółowo określonych przez każde państwo członkowskie w prawie krajowym, i muszą być proporcjonalne i przejrzyste.
20.

Podkreśla kluczową rolę i odpowiedzialność przypadające samorządom terytorialnym z racji pełnionej przez nie funkcji gwarantów różnorakich usług i możliwości kształcenia oraz z racji ich bliskiego kontaktu z obywatelami. Mogą one bowiem przyczynić się do zapewnienia szerokopasmowego dostępu po rozsądnej cenie w regionach, w których same mechanizmy rynku okazują się niewystarczające do osiągnięcia tego celu. Interwencje władz publicznych mogą stanowić przykład skoncentrowanych na użytkowniku rozwiązań w zakresie e-administracji zmierzających do wspierania rozwoju kompetencji informatycznych oraz otoczenia sprzyjającego przedsiębiorstwom oraz badaniom w sektorze TIK.
10.

Przypomina o wcześniejszej opinii KR-u, w której wzywał on do włączania kosztów związanych z ochroną środowiska do cen dla konsumenta (CdR 216/2005); inicjatywa taka wymagałaby wprowadzenia konkretnego aktu na poziomie UE, podczas gdy pakiet legislacyjny tego nie przewiduje. Wzywa Komisję do przedstawienia propozycji takiego systemu. Przy tworzeniu tego systemu trzeba jednakże dopilnować, by jego realizacja nie doprowadziła do nieproporcjonalnego wzrostu cen energii, mając na uwadze, że miałoby to wpływ na konkurencyjność UE i realizację strategii lizbońskiej.
15.

Wyraża zadowolenie, że biała księga wskazuje możliwość zaangażowania szczebla regionalnego i lokalnego w ramach nowego mechanizmu zorganizowanej współpracy na szczeblu WE oraz że Komisja zamierza prowadzić działania we wszystkich sektorach i w porozumieniu z innymi organami zajmującymi się kwestiami związanymi ze zdrowiem. Wzywa jednak do dalszej dyskusji nad takim mechanizmem zorganizowanej współpracy. Musi on być otwarty, przejrzysty oraz w żadnym wypadku nie może wykraczać poza koordynację, o której mowa w art. 152, ust. 2 akapit 2 TWE.
91.

Popiera propozycję, by od 2008 r. obchodzić co roku Europejski Dzień Morza oraz opowiada się za tym, by od początku uwzględniać przy tym władze lokalne i regionalne oraz podmioty zainteresowane i ich specjalistyczną wiedzę.
1.

Zauważa, że istnieją obecnie znaczne różnice między państwami członkowskimi pod względem sposobu organizacji wolontariatu oraz że w dużej mierze brak jest danych statystycznych i solidnych badań dotyczących wolontariatu. Ponieważ ujednolicenie prawa i uregulowań nie jest możliwe ani pożądane, Komitet proponuje, by stopniowo dążyć do jednej wizji. Pierwszy etap obejmowałby przeprowadzenie rzetelnych badań nad różnymi systemami i prawodawstwem poszczególnych państw członkowskich w zakresie wolontariatu, nad oczekiwaniami (potencjalnych) młodych wolontariuszy oraz przeszkodami, jakie napotykają, gdy chcą zajmować się wolontariatem w kontekście transgranicznym, a także nad tym, co daje wolontariat młodym wolontariuszom oraz regionom, z których pochodzą i do których przybywają. Takie dane pomogą w osiągnięciu postępów w dyskusji oraz stworzeniu nowej strategii, która byłaby dobrze dostosowana do rzeczywistości działalności wolontariackiej młodych ludzi.
10.

Podkreśla, że choć statystyki regionalne stanowią podstawowe narzędzie doskonalenia kryteriów kwalifikacji lub zmiany wskaźników rozwoju, to w wielu państwach członkowskich, jeśli dane są już dostępne, mogą one być trudne do wykorzystania lub opracowania, albo też, jeśli jeszcze dostępne nie są, mogą być trudne do uzyskania bądź zmierzenia.
—

Podkreśla, że wspólna polityka imigracyjna dotyczy przede wszystkim władz lokalnych i regionalnych. Z jednej strony to zwłaszcza one zmagają się z trudnościami związanymi z nielegalną imigracją, z drugiej zaś to do nich należy zapewnienie imigrantom szeregu świadczeń w ramach procesu integracji. Dlatego należy w szerokim zakresie angażować władze lokalne i regionalne w tworzenie europejskich ram legalnej imigracji, w działania na rzecz zwalczania imigracji nielegalnej oraz we współpracę na rzecz rozwoju z krajami pochodzenia.
22.

Podkreśla, że proces integracji — w szczególności na poziomie lokalnym — obejmuje czasami kilka pokoleń i dlatego uważa za bardzo ważne, aby władze lokalne i regionalne umożliwiały udaną integrację w sensie strukturalnym, społecznym, gospodarczym i kulturowym. Podstawowym warunkiem udanej integracji jest przyczynianie się do tego, by nowi przybysze nie zetknęli się z dyskryminacją i mieli dostęp do zasobów, zatrudnienia i do usług, dzięki którym będą mogli w pełni uczestniczyć w społeczeństwie europejskim. Najważniejszy jest dostęp do normalnego rynku pracy, regulowany przez państwa członkowskie.
11.

Apeluje do rządów krajowych 27 państw członkowskich UE o bardziej aktywne zaangażowanie swych władz lokalnych i regionalnych do realizacji strategii lizbońskiej już od początkowego jej etapu aż po końcowy. Można to osiągnąć: — Organizując pod kierownictwem krajowych koordynatorów strategii lizbońskiej szereg „krajowych audytów”, we współpracy z samorządami lokalnymi i regionalnymi oraz ich stowarzyszeniami, w celu przeglądu stanu realizacji strategii, wymiany dobrych rozwiązań i ocenienia potrzeby podejmowania dalszych działań politycznych oraz wskazania obszarów działania, a także instrumentów w zakresie zarządzania, które mogłyby jeszcze zwiększyć udział władz lokalnych i regionalnych w realizacji strategii lizbońskiej. Wyniki tych audytów powinny zostać wykorzystane w krajowych programach reform, które zostaną przekazane Komisji Europejskiej. — Uznając krajowe sprawozdania z postępów, które każde państwo członkowskie będzie musiało złożyć Komisji Europejskiej do połowy października, za szansę na dokonanie oceny zaangażowania władz lokalnych i regionalnych we wdrażanie strategii lizbońskiej. W tym względzie analiza sprawozdań krajowych przeprowadzana corocznie przez Komitet Regionów wykazała dotychczas sporadyczne zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych. Konieczne jest zatem uwidocznienie tej sytuacji w rocznym sprawozdaniu Komisji.
32.

Zwraca uwagę na problemy wynikające z zależności pomocy od jednostronnego i odgórnego systemu, który jest najbardziej rozpowszechnionym podejściem stosowanym nawet przez Komisję Europejską przy udzielaniu pomocy. Prawdziwe partnerstwo oraz uczestnictwo szczebla lokalnego i reprezentujących go organizacji (stowarzyszeń samorządów terytorialnych) nie istnieją, co oznacza, że finansowanie nie przynosi efektów na szczeblu lokalnym. Jednocześnie efekty pomocy przekazywanej przez organizacje pozarządowe, która zazwyczaj ma zasięg lokalny, nie zawsze docierają do władz publicznych, samorządów terytorialnych i mechanizmów instytucjonalnych, co jeszcze bardziej utrudnia długoterminowy wpływ i skuteczność pomocy.
11.

Z zadowoleniem przyjmuje działania prowadzące do utworzenia Regionalnej Szkoły Administracji Publicznej (ReSPA), która posiadałaby wszelkie kompetencje, jakie powinna mieć instytucja edukacyjna kształcąca urzędników administracji publicznej, z myślą o wzmocnieniu potencjału administracyjnego w krajach Bałkanów Zachodnich. Zaleca, by do współpracy z tą przyszłą instytucją włączyć w jak największej mierze szkoły administracji publicznej istniejące w poszczególnych krajach. Popiera także inne działania Komisji Europejskiej prowadzące do wzmocnienia potencjału administracyjnego, rozwoju instytucji oraz wdrożenia europejskiego prawodawstwa, zwłaszcza za pośrednictwem projektów partnerskich, instrumentu pomocy technicznej i wymiany informacji (TAIEX) oraz instrumentu wsparcia na rzecz poprawy sprawowania rządów i zarządzania (SIGMA).
—

postanawia propagować ideę utworzenia Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Regionalnego i Lokalnego (Assemblée Régionale et Locale euro-méditerranéenne — ARLEM) składającego się z członków Komitetu Regionów, przedstawicieli europejskich i międzynarodowych stowarzyszeń działających w ramach współpracy eurośródziemnomorskiej z jednej strony, a z drugiej takiej samej liczby przedstawicieli samorządów terytorialnych państw południowych i wschodnich wybrzeży basenu Morza Śródziemnego, jako stałej platformy dialogu, wymiany i współpracy oraz wzywa do uznania go za organ doradczy w ramach przyszłego kierownictwa inicjatywy „Proces barceloński: Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego”, podobnie jak miało to miejsce w wypadku Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego (APEM) na poziomie parlamentów krajowych.
—

Wzywa do usunięcia wszelkich barier prawnych i administracyjnych dla swobodnego przepływu pracowników do chwili zakończenia realizacji przedmiotowego planu działania w 2011 r.: — obejmuje to usunięcie wszelkich istniejących dotąd barier dla swobodnego przepływu pracowników z 10 państw członkowskich, które przystąpiły do UE w 2004 r., a także z Bułgarii i Rumunii; — w chwili przystąpienia do UE nowe państwa członkowskie nie powinny być objęte żadnymi ograniczeniami.
3. Stymulowanie zastosowania rozwiązań technicznych do skutecznego zwalczania niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online. Działania powinny zachęcać do opracowywania i dostosowywania skutecznych narzędzi technicznych w celu skutecznego zwalczania niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online, przeznaczonych do użytku przez ogół zainteresowanych stron.

3. Wspieranie i stymulowanie Stymulowanie zastosowania rozwiązań technicznych do skutecznego zwalczania niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online. Działania powinny zachęcać do opracowywania i dostosowywania skutecznych narzędzi technicznych w celu skutecznego zwalczania niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online, przeznaczonych do użytku przez ogół zainteresowanych stron. Powinny zapewniać koordynację w tworzeniu europejskiej czarnej listy treści niezgodnych z prawem oraz promować jej wykorzystanie przez dostawców usług internetowych.
22.

Dostrzega możliwość ulepszenia dokumentów BREF. Czasami brakuje innowacji i ulepszeń zgodnych z procesem produkcji. Na przykład różnice w kontroli próbek są obecnie wykorzystywane do karania przedsiębiorstw, podczas gdy można by je również wykorzystać do udoskonalenia technik. Innym przykładem jest rozbieżność między rozdziałem dyrektywy poświęconym lotnym związkom organicznym a odpowiadającym mu dokumentem BREF. W rezultacie istnieją obawy, że najczystsze podejście nie zawsze będzie miało priorytetową wagę. Jeżeli to możliwe, innowacje mające na celu ulepszenie lokalnego środowiska powinny być zawsze promowane przez władze lokalne, a jakość dokumentów BREF powinna być wystarczająca, by pomóc właściwym władzom.
27.

Uważa, że w ramach ogólnych wysiłków zmierzających do zwiększania możliwości administracyjnych, priorytetem musi być pilne wprowadzenie ukierunkowanych środków zmierzających do tego, by na jak najwcześniejszym etapie włączyć młodych ludzi w przygotowywanie, omawianie i planowanie strategii rozwoju terytorialnego. Miałoby to głębokie i długotrwałe skutki dla procesu wdrażania polityki UE oraz zachęcałoby młodzież do odgrywania czynnej roli w życiu obywatelskim.
3.

Uważa, że wyżej wymienione analizy jasno wskazują na szereg działań politycznych, które należy rozwijać: — Należy zredukować emisję dwutlenku węgla zgodnie z protokołem z Kioto. — Ważne jest zmniejszenie zależności od paliw kopalnych i stopniowo wprowadzać paliwa pochodzące ze źródeł odnawialnych. — KR zauważa potrzebę poprawy efektywności energetycznej poprzez innowacje technologiczne i rozwijanie alternatywnych, przyjaznych dla środowiska możliwości transportu, co można osiągnąć na wiele sposobów. Poprzez internalizację kosztów zewnętrznych należy zmierzać do wykorzystywania najbardziej przyjaznych dla środowiska i najracjonalniej wykorzystujących energię rodzajów transportu. — UE powinna poświęcić szczególną uwagę transportowi towarów niebezpiecznych. Jeżeli chodzi o transport drogowy, konieczna jest harmonizacja procedur administracyjnych, by uniknąć błędów przewoźników wynikających z niezrozumienia języka lub złożonych systemów prawnych innych krajów. Jeżeli chodzi o transport towarów niebezpiecznych drogą morską, UE powinna dokonać przeglądu norm dotyczących warunków, w których transport pasażerski może być łączony z transportem towarów. — Należy poprawić technologię dotyczącą systemu kolejowego, tak aby kolej nie utraciła konkurencyjności w stosunku do innych rodzajów transportu. — Operatorzy międzynarodowego transportu kolejowego napotykają na liczne problemy utrudniające racjonalną i efektywną realizację transportu. Jednym z tych problemów jest fakt, że obsługa ruchu kolejowego w każdym państwie członkowskim odbywa się w języku danego państwa, co utrudnia operatorom pociągów zawiadywanie ruchem poza granicami własnego kraju. Dlatego Komitet uważa, że w UE powinno się wprowadzić wspólny język roboczy, którym posługiwałaby się obsługa ruchu kolejowego tak, jak ma to miejsce w międzynarodowej obsłudze ruchu lotniczego. — Wymogi szkolenia maszynistów, a także normy dotyczące bezpieczeństwa i ładunków są różne w poszczególnych państwach UE. Różnice te stanowią problem dla transgranicznych operatorów kolei. Dlatego też normy te należy zharmonizować na szczeblu UE. — Należy zwiększyć wykorzystanie technologii teleinformatycznych (TIK) poprzez rozwój prac nad tzw. „Internetem dla transportu towarowego” oraz lepsze wykorzystanie systemów satelitarnych i radiowych. — Jako że w intermodalnych łańcuchach transportowych uczestniczy wiele podmiotów, odpowiedzialność w stosunku do klienta może być niedostatecznie jasna, co często odbija się na niezawodności, bezpieczeństwie i jakości transportu. UE przypada ważna rola w stworzeniu jasnej struktury i jednoznacznego podziału zakresu odpowiedzialności w systemie transportowym.