We wrześniu Komisja wszczęła również szczegółowe postępowanie wyjaśniające dotyczące podatkowego traktowania grupy GDF Suez (obecnie Engie) przez Luksemburg. Komisja obawia się, że kilka indywidualnych interpretacji prawa podatkowego wydanych przez Luksemburg mogło dać grupie GDF Suez nieuczciwą przewagę nad innymi przedsiębiorstwami, co stanowiło naruszenie unijnych zasad pomocy państwa. Komisja kontynuowała również postępowanie wyjaśniające w sprawie indywidualnych interpretacji prawa podatkowego wydanych przez Luksemburg na rzecz McDonald’s oraz postępowanie dotyczące porozumienia w sprawie cen transferowych między Luksemburgiem i Amazonem.

W przepisach UE dotyczących pomocy państwa wymaga się co do zasady odzyskania pomocy państwa niezgodnej z tymi przepisami w celu usunięcia zakłócenia konkurencji spowodowanego przez tę pomoc. Unijne zasady pomocy państwa nie przewidują grzywien, a odzyskanie pomocy nie ma na celu ukarania danego przedsiębiorstwa. Przywraca ono jedynie równe traktowanie wszystkich przedsiębiorstw. Ponadto wszystkie decyzje Komisji podlegają kontroli sądów UE. Nawet jeśli państwo członkowskie odwołuje się od decyzji Komisji, i tak musi odzyskać niezgodną z prawem pomoc państwa, chyba że wystąpi o i uzyska od sądu UE decyzję tymczasową nakazującą zawieszenie odzyskania pomocy. Aby spełnić spoczywający na nim obowiązek odzyskania pomocy, w oczekiwaniu na wynik postępowania przed sądem UE państwo członkowskie może np. umieścić odzyskaną kwotę na rachunku escrow.

Selektywne traktowanie pod względem podatkowym przedsiębiorstwa Apple w Irlandii jest niezgodne z zasadami pomocy państwa UE, ponieważ daje ono Apple znaczną przewagę nad innymi przedsiębiorstwami podlegającymi standardowym krajowym przepisom podatkowym. Komisja może nakazać odzyskanie niezgodnej z prawem pomocy państwa za okres 10 lat poprzedzających jej pierwsze wezwanie do udzielenia informacji z 2013 r. Irlandia musi teraz odzyskać od przedsiębiorstwa Apple niezapłacone w Irlandii podatki za lata 2003–2014 w wysokości do 13 mld EUR wraz z odsetkami.

Komisja stwierdziła, że dwie indywidualne interpretacje prawa podatkowego wydane przez Irlandię w odniesieniu do Apple znacznie i sztucznie zaniżyły podatki płacone przez Apple w Irlandii od 1991 r. W interpretacjach tych zatwierdzono metodę ustalania dochodu podlegającego opodatkowaniu dwóch spółek zarejestrowanych w Irlandii, należących do grupy Apple (Apple Sales International i Apple Operations Europe), która nie odpowiadała rzeczywistości gospodarczej: prawie cały zysk ze sprzedaży odnotowanej przez te dwie spółki został wewnętrznie przypisany poza granicami Irlandii do „siedziby głównej”, która istniała tylko na papierze (nie miała żadnej fizycznej siedziby ani pracowników nigdzie na świecie) i która nie mogła wygenerować tych zysków. W wyniku zastosowania metody ustalania dochodu zatwierdzonej w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego przedsiębiorstwo Apple zapłaciło znacznie niższy podatek od zysku z działalności operacyjnej niż inne przedsiębiorstwa w Irlandii. Dzięki takiemu selektywnemu traktowaniu efektywna stawka podatku od przedsiębiorstw od zysków Apple w Europie wynosiła 1 % w 2003 r. i 0,005 % w 2014 r.

Podejście to ma również zastosowanie do podatkowej pomocy państwa: jeśli kilku wybranym przedsiębiorstwom umożliwia się uniknięcie opodatkowania, utrudnia to konkurowanie na równych warunkach firmom płacącym podatki. Szczególne traktowanie konkretnego przedsiębiorstwa pod względem podatkowym stanowi korzyść porównywalną do pomocy w gotówce. Dlatego też zwolnienia podatkowe są objęte zasadami pomocy państwa w takim samym zakresie jak każdy inny rodzaj pomocy. Komisja aktywnie zwalcza niezgodną z prawem pomoc państwa przyznawaną w drodze indywidualnych interpretacji prawa podatkowego. W sierpniu 2016 r. Komisja stwierdziła, że Irlandia przyznała przedsiębiorstwu Apple nienależne korzyści podatkowe, niezgodne z prawem w świetle zasad pomocy państwa UE.

Ponadto wszystkie decyzje podejmowane przez europejskie organy egzekwowania prawa konkurencji – Komisję i krajowe organy ds. konkurencji – potwierdzają, że UE jest wspólnotą opartą na rządach prawa. Pokazują one również społeczeństwu obywatelskiemu, że system ten można wykorzystać dla wspólnego dobra i może on przynosić konkretne korzyści obywatelom.

Nie można stworzyć uczciwej gospodarki wyłącznie za pomocą polityki konkurencji, ale polityka ta może się do tego znacznie przyczynić – egzekwowanie przepisów prawa konkurencji daje głos konsumentom. Polityka konkurencji przyczynia się do budowania społeczeństwa, w którym obywatele mają możliwość wyboru, które pobudza innowacyjność, zapobiega nadużyciom ze strony dominujących podmiotów i zachęca przedsiębiorstwa do jak najlepszego wykorzystywania ograniczonych zasobów, uwzględniając tym samym ogólnoświatowy problem zmiany klimatu.

W swoim orędziu o stanie Unii wygłoszonym w 2016 r. przewodniczący Komisji Jean-Claude Juncker przypomniał, że „(r)ówne warunki działania oznaczają również, że w Europie konsumenci są chronieni przed kartelami i nadużyciami ze strony potężnych przedsiębiorstw. Komisja pilnuje tych uczciwych zasad. To społeczna strona prawa konkurencji. I to właśnie jest Europa”. Dzięki systemowi egzekwowania przepisów prawa konkurencji wszyscy, bez względu na zamożność lub wpływowość, muszą przestrzegać zasad.

Polityka konkurencji jest oparta na zasadach prawnych i gospodarczych i często wiąże się właśnie z tymi dwoma ważnymi aspektami. Ale polityka konkurencji to znacznie więcej: ma ona bezpośredni wpływ na nasze życie. Jednym z jej podstawowych zadań jest wspieranie otwartych rynków, tak aby wszyscy – przedsiębiorcy i obywatele – mieli sprawiedliwy dostęp do korzyści płynących ze wzrostu gospodarczego.

Komisja skierowała do Google’a również osobne pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w sprawie ograniczeń, jakie przedsiębiorstwo to nałożyło na wyświetlanie na stronach internetowych osób trzecich reklam dostarczanych na podstawie wcześniejszych wyszukiwań z wykorzystaniem konkurencyjnych wyszukiwarek. Google zamieszcza takie reklamy bezpośrednio na stronie swojej wyszukiwarki, ale również jako pośrednik na stronach internetowych osób trzecich, takich jak sprzedawcy internetowi, operatorzy telekomunikacyjni i gazety, za pośrednictwem swojej platformy „AdSense for Search”. Komisja wstępnie uważa, że dzięki tym praktykom Google uniemożliwia istniejącym i potencjalnym konkurentom, w tym innym wyszukiwarkom i internetowym platformom reklamowym, wejście na ten komercyjnie ważny rynek i rozwijanie się na nim.

Wyszukiwarki internetowe są kluczowymi przewodnikami konsumentów w środowisku cyfrowym. Komisja uważa ten rynek za jeden ze swoich priorytetów w zakresie egzekwowania przepisów. W lipcu wysłano dwa pisemne zgłoszenia zastrzeżeń do przedsiębiorstwa Google i jego spółki dominującej, Alphabet. W uzupełniającym pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń, sporządzonym po zgłoszeniu wydanym w tej samej sprawie w kwietniu 2015 r., Komisja potwierdziła swój wstępny wniosek, że Google nadużywa swojej pozycji dominującej, systematycznie faworyzując swoją porównywarkę cen w wynikach wyszukiwania. Komisja jest zaniepokojona faktem, że użytkownicy mogą nie uzyskiwać najbardziej adekwatnych wyników swojego wyszukiwania. Byłoby to niekorzystne dla konsumentów i innowacji na rynku. Wysłanie uzupełniającego pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń było potwierdzeniem wstępnego wniosku Komisji, a jednocześnie posłużyło ochronie prawa przedsiębiorstwa Google do obrony, dając mu szansę ustosunkowania się formalnie do dodatkowych dowodów. Postępowania prowadzone przez Komisję pozostają zawsze bez uszczerbku dla ostatecznej decyzji, jaką Komisja podejmie w danej sprawie.

W marcu Komisja opublikowała wstępne ustalenia dotyczące blokowania geograficznego, w których stwierdzono, że praktyka ta jest szeroko stosowana w handlu elektronicznym w całej UE, w szczególności w odniesieniu do treści cyfrowych. Prawie 60 % biorących udział w badaniu dostawców treści cyfrowych stwierdziło, że do blokowania geograficznego zobowiązują ich umowy z właścicielami praw. Blokowanie geograficzne wynika z umów między dostawcami a dystrybutorami, jednak może ono ograniczać konkurencję na jednolitym rynku, naruszając unijne zasady ochrony konkurencji. Jak wszystkie inne działania w obszarze egzekwowania prawa ochrony konkurencji, postępowania dotyczące blokowania geograficznego wymagają oceny prawnej i gospodarczej, obejmującej również analizę ewentualnego uzasadnienia stwierdzonych ograniczeń.

We wrześniu 2016 r. Komisja opublikowała wstępne ustalenia badania sektorowego. W trakcie badania Komisja zgromadziła informacje od blisko 1 800 przedsiębiorstw sprzedających online towary konsumpcyjne i treści cyfrowe oraz przeanalizowała około 8 000 porozumień dystrybucyjnych. Wstępne sprawozdanie potwierdza rosnące znaczenie handlu elektronicznego, a jednocześnie określa, jakie praktyki handlowe mogą ograniczać konkurencję w internecie, przede wszystkim w odniesieniu do internetowej sprzedaży towarów oraz licencji na korzystanie z praw autorskich. Komisja rozważa wszczęcie postępowań w sprawie konkretnych praktyk handlowych budzących wątpliwości pod względem konkurencji. Wstępne sprawozdanie było przedmiotem konsultacji publicznych, zakończonych 18 listopada 2016 r.

Dobrym przykładem jest handel elektroniczny: w 2015 r. większość dorosłych konsumentów w UE zamówiła przez internet produkty konsumpcyjne lub usługi. W niektórych państwach członkowskich było to ponad osiem na dziesięć osób. Handel elektroniczny stał się ważnym czynnikiem wpływającym na przejrzystość cen i konkurencję cenową, dając konsumentom większy wybór i umożliwiając im znalezienie najkorzystniejszej oferty, co z kolei stymuluje konkurencję i innowacyjność. Handel elektroniczny stwarza też nowe możliwości dla przedsiębiorstw, niemniej jednak szybko zmieniający się rynek w tej branży bywa trudnym zadaniem. Wszystkie przedsiębiorstwa prowadzące działalność w internecie: sprzedawcy detaliczni, dystrybutorzy, producenci i twórcy treści stoją dziś przed nowymi, dużymi wyzwaniami. Badanie sektora handlu elektronicznego zainicjowane przez Komisję w 2015 r. w ramach strategii jednolitego rynku cyfrowego pomogło lepiej zrozumieć te wyzwania i możliwości.

W związku z tym jednolity rynek cyfrowy to znacznie więcej niż tylko uczynienie gospodarki bardziej efektywną. Jest to sposób na zaoferowanie wszystkim szansy skorzystania z rozwoju technologicznego. Jest to również sposób na umożliwienie konsumentom sprawowania kontroli.

Aby pomóc organom publicznym i przedsiębiorstwom zorientować się, kiedy wydatki publiczne są, a kiedy nie są objęte zakresem kontroli pomocy państwa przez UE, w maju Komisja opublikowała zawiadomienie w sprawie pojęcia pomocy państwa, będące jednym z ostatnich elementów inicjatywy unowocześnienia polityki w dziedzinie pomocy państwa. Zawiadomienie zawiera jasne wskazówki dotyczące wszystkich aspektów definicji pomocy państwa. Ułatwienie prowadzenia inwestycji publicznych jest szczególnie ważne, ponieważ umożliwia państwom członkowskim i przedsiębiorstwom takie zaplanowanie finansowania publicznego, które nie prowadzi do zakłócenia równych warunków na jednolitym rynku lub do wypierania inwestycji prywatnych. Umożliwi to jak najlepsze wykorzystanie wpływu inwestycji na wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy, zgodnie z założeniami zaproponowanego przez Komisję planu inwestycyjnego dla Europy.

Polityka konkurencji, budując pogłębiony i bardziej sprawiedliwy jednolity rynek, ma bardzo konkretny wpływ na nasze życie: rynek to codzienność unijnych konsumentów i przedsiębiorców. Budowanie społeczeństwa, w którym każdy jest traktowany sprawiedliwie, oznacza, że rynek powinien wzmacniać pozycję konsumentów i zapewniać uwzględnianie ich opinii. Egzekwowanie przepisów prawa konkurencji jest konieczne w sytuacji, gdy np. z powodu działania kartelu konsumenci płacą więcej niż powinni lub mają problem ze znalezieniem produktu, którego szukają. Kontrola połączeń jest również niezbędna do zapewnienia, aby połączenia nie naruszały konkurencyjnej struktury rynków, a tym samym nie szkodziły konsumentom ani gospodarce w szerszym ujęciu.

Aby wykorzystać wszystkie możliwości pracy cyfrowej, Europa potrzebuje również wysokiej jakości infrastruktury telekomunikacyjnej. Najważniejszym priorytetem strategii jednolitego rynku cyfrowego jest zagwarantowanie wszystkim obywatelom i przedsiębiorstwom w UE, szczególnie małym i średnim przedsiębiorstwom, dostępu do szybkich sieci szerokopasmowych. Do osiągnięcia tego celu przy jednoczesnym zagwarantowaniu włączenia społecznego często potrzebne jest finansowanie publiczne, szczególnie w odniesieniu do obszarów wiejskich, mniej atrakcyjnych dla inwestorów prywatnych.

We wrześniu na podstawie unijnego rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw Komisja Europejska zatwierdziła zaproponowaną spółkę joint venture w sektorze telekomunikacji między Hutchisonem i VimpelCom we Włoszech, z zastrzeżeniem pewnych warunków. Po dogłębnym przeglądzie Komisja uznała, że strukturalne środki zaradcze zaproponowane przez Hutchisona i VimpelCom w pełni rozwiały wątpliwości Komisji pod względem konkurencji. Strony zapewnią wejście na rynek francuskiego operatora telefonii komórkowej Iliad jako nowego operatora sieci telefonii komórkowej we Włoszech. Oznacza to, że obaj operatorzy będą mogli się rozwijać i czerpać korzyści z połączenia swoich aktywów, a włoscy klienci telefonii komórkowej będą mogli nadal korzystać z innowacyjnych usług łączności ruchomej po przystępnych cenach i w sieciach o wysokiej jakości. Sprawa ta jest przykładem na to, że przedsiębiorstwa telekomunikacyjne w Europie mogą się rozwijać zarówno w jednym kraju, jak i ponad granicami, pod warunkiem utrzymania skutecznej konkurencji.

W maju, w następstwie szczegółowego postępowania, Komisja zablokowała, na mocy rozporządzenia UE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, planowane przejęcie należącego do Telefónica UK przedsiębiorstwa „O2” przez należące do Hutchison 3G UK przedsiębiorstwo „Three”. Przejęcie to doprowadziłoby do powstania nowego lidera na rynku telefonii mobilnej w Zjednoczonym Królestwie. Komisja poważnie obawiała się, że ograniczona konkurencja na rynku doprowadziłaby do wyższych cen i mniejszego wyboru dla konsumentów w Zjednoczonym Królestwie. Przejęcie to prawdopodobnie zahamowałoby również innowację i rozwój infrastruktury sieciowej w Zjednoczonym Królestwie, co jest poważnym problemem, szczególnie dla szybko rozwijających się rynków. Środki zaradcze zaproponowane przez Hutchisona nie rozwiały w wystarczającym stopniu wątpliwości, jakie wzbudziło to przejęcie.

Konsumenci nie mogliby korzystać z nowych usług cyfrowych bez dobrego, przystępnego cenowo łącza internetowego. Oznacza to, że przystępne cenowo sieci telefonii ruchomej są koniecznością, podobnie jak konkurencja w tym obszarze: utrzymuje ona niskie ceny i skłania operatorów telefonii ruchomej do inwestowania w lepsze sieci. Komisja, wspierając jednolity rynek cyfrowy, nie może pozwolić na żadne antykonkurencyjne porozumienia lub połączenia, które szkodzą konkurencji i powodują wzrost cen.

Budowa efektywnego i zrównoważonego sektora usług transportowych w całej UE

Usługi transportowe to kluczowy sektor dla europejskich gospodarstw domowych: produkty i usługi związane z transportem stanowią drugą co do wielkości pozycję w budżecie gospodarstw domowych, zaraz po wydatkach związanych z utrzymaniem domu. Konkurencyjne ceny usług transportowych mają bezpośredni wpływ na życie milionów Europejczyków.

W październiku Komisja skierowała pisemne zgłoszenie zastrzeżeń do przedsiębiorstw Brussels Airlines i TAP Portugal w sprawie ich współpracy w zakresie połączeń pasażerskich między Brukselą i Lizboną. Umowa o wspólnej obsłudze połączeń to umowa handlowa, w ramach której linie lotnicze obsługujące lot zezwalają innym liniom oferować ten sam lot i wystawiać na niego bilety, tak jakby to one go obsługiwały. Strony takiej umowy uzgadniają również sposób wzajemnej kompensacji za miejsca sprzedane na rejsach drugiej strony. Wspólna obsługa połączeń może przynieść korzyści pasażerom pod względem szerszego zasięgu i lepszych połączeń. Komisja obawia się jednak, że w tym konkretnym przypadku wspólna obsługa połączeń przez Brussels Airlines i TAP Portugal mogła prowadzić do ograniczania konkurencji i szkodzenia interesom pasażerów na trasie z Brukseli do Lizbony.

W listopadzie Komisja rozpoczęła również dochodzenie mające na celu ocenić, czy czeski operator zasiedziały linii kolejowych České dráhy, a.s. (ČD) naliczał ceny poniżej kosztów w celu stworzenia barier dla konkurencji w sektorze usług pasażerskiego transportu kolejowego, wbrew unijnym zasadom ochrony konkurencji. Konkurencja jest niezbędna, aby doprowadzić do spadku cen i podniesienia jakości usług, w szczególności na wcześniej zmonopolizowanych rynkach. Komisja zamierza dokładnie przyjrzeć się praktykom handlowym stosowanym przez linie kolejowe České dráhy, aby upewnić się, że nie wykluczają one konkurentów z rynku ze szkodą dla pasażerów. Otwarcie postępowania nie przesądza o wyniku dochodzenia.

Zasiedziałe przedsiębiorstwa kolejowe często bywają przedmiotem kontroli przez organy ds. konkurencji. W kwietniu, przed upływem terminu obowiązywania zobowiązań nałożonych na Deutsche Bahn w grudniu 2013 r., Komisja zwolniła to przedsiębiorstwo z zobowiązań, ponieważ niedawne wejście kilku konkurentów na niemiecki rynek trakcji kolejowej rozwiało obawy Komisji w zakresie konkurencji. Wzrost konkurencji na niemieckim rynku trakcji kolejowej potwierdza skuteczność zobowiązań w rozwiązywaniu problemów w zakresie konkurencji dostrzeganych przez Komisję. Jest to dobry przykład tego, jak decyzje dotyczące zobowiązań mogą szybko i skutecznie otworzyć rynki, zapewnić równe warunki działania i doprowadzić do większej konkurencji i obniżenia cen dla konsumentów i przedsiębiorstw.

Transport jest także ważnym obszarem dla wzrostu gospodarczego ze względu na jego funkcję w obsłudze innych sektorów gospodarki. Przede wszystkim drogowy transport rzeczy jest niezwykle ważnym elementem europejskiego jednolitego rynku: po drogach Europy jeździ ponad 30 mln ciężarówek, które odpowiadają za około trzy czwarte transportu towarowego na kontynencie. Konkurencyjność tego sektora jest uzależniona od cen pojazdów użytkowanych przez przewoźników.

W lipcu Komisja stwierdziła, że przedsiębiorstwa MAN, Volvo/Renault, Daimler, Iveco i DAF naruszyły unijne zasady ochrony konkurencji i nałożyła na nie rekordową grzywnę w wysokości 2,9 mld EUR.

Historyczna decyzja w sektorze transportu drogowego: kartel samochodów ciężarowych Decyzja Komisji odnosi się konkretnie do rynku wytwarzania średnich samochodów ciężarowych (o masie od 6 do 16 ton) i dużych samochodów ciężarowych (o masie przekraczającej 16 ton). Pojazdy produkowane przez przedsiębiorstwa MAN, Volvo/Renault, Daimler, Iveco i DAF łącznie stanowią ok. 9 na każde 10 średnich i dużych samochodów ciężarowych wytwarzanych w Europie. Zamiast ze sobą konkurować, przedsiębiorstwa te przez 14 lat, od roku 1997 do 2011, uczestniczyły w zmowie cenowej, aż do czasu gdy Komisja przeprowadziła w ich pomieszczeniach niezapowiedziane kontrole. Przez lata dyskusje między przedsiębiorstwami dotyczyły tych samych tematów, mianowicie wykazu podwyżek cen z „listy brutto”, czasu wprowadzenia nowych technologii emisji oraz przeniesienia na klientów kosztów technologii emisji. Wszystkie przedsiębiorstwa potwierdziły swój udział w zmowie i zgodziły się na ugodowe rozstrzygnięcie sprawy. Wszczęto również postępowanie w odniesieniu do przedsiębiorstwa Scania, które nie było objęte decyzją w sprawie ugody. W odniesieniu do tego przedsiębiorstwa postępowanie zatem trwa w ramach standardowej, nie-ugodowej procedury kartelowej. Decyzja ta ma również znaczenie w kontekście podkreślenia roli dobrze działającego rynku we wspieraniu rozwoju i rozpowszechniania oszczędnych technologii niskoemisyjnych, które są jednym z elementów europejskiej strategii na rzecz mobilności niskoemisyjnej.

Ochrona konkurencji na skoncentrowanych rynkach

Rola Komisji w zakresie kontroli połączeń ma ogromne znaczenie pod względem ochrony sprawiedliwej konkurencji we wszystkich sektorach i gałęziach przemysłu, ale prawdopodobnie jest ona najważniejsza dla sektorów, które są już stosunkowo wysoko skoncentrowane. Komisja musi dopilnować, aby najsilniejsze przedsiębiorstwa nie nadużywały swojej pozycji na rynku w sposób przynoszący im korzyści i jednocześnie szkodzący ich klientom i reszcie gospodarki.

Komisja jest np. szczególnie czujna na rynku środków ochrony roślin, aby zapewnić, że struktury rynkowe wynikające z połączeń nie wpływają negatywnie na europejskich rolników, których środki do życia zależą od dostępu do nasion i środków ochrony roślin po konkurencyjnych cenach. W 2016 r. Komisja wszczęła dwa szczegółowe postępowania wyjaśniające dotyczące planowanych połączeń w tym obszarze.

Pierwsza proponowana transakcja dotyczy Dow i DuPont, dwóch przedsiębiorstw z USA, a jej wynikiem byłoby utworzenie największego na świecie przedsiębiorstwa zajmującego się zintegrowaną ochroną roślin i nasion. Byłoby to połączenie dwóch największych konkurentów w obszarze herbicydów i insektycydów. Oba przedsiębiorstwa są znane z wprowadzania do obrotu innowacyjnych produktów ochrony roślin i nasion. Drugie proponowane połączenie to transakcja między przedsiębiorstwem Syngenta ze Szwajcarii, jednym z głównych światowych dostawców nasion i środków ochrony roślin, oraz ChemChina z Chin, które kontroluje przedsiębiorstwo Adama, największego dostawcę generycznych środków ochrony roślin w Europie. Ich produkty są wykorzystywane do uprawy kilku głównych roślin uprawnych w Europie, takich jak zboża, bawełna, kukurydza, owoce i warzywa, rzepak, soja, burak cukrowy i słonecznik. Szczegółowe postępowania mają na celu stwierdzenie, czy proponowane połączenie może doprowadzić do wyższych cen lub zmniejszonej innowacyjności w odniesieniu do tych produktów.

Bardziej sprawiedliwy sektor finansowy podporą gospodarki realnej

Rynki finansowe pełnią zasadniczą funkcję w gospodarce europejskiej. Aby wspierać trwające ożywienie gospodarcze, muszą być one stabilne, otwarte i konkurencyjne. Od początku kryzysu polityka konkurencji odgrywa kluczową rolę w budowaniu bardziej sprawiedliwego i przejrzystego sektora finansowego w Unii Europejskiej.

W czerwcu 2016 r. wszystkie elementy rozporządzenia w sprawie opłat interchange stały się w pełni obowiązujące. Dzięki nowym zasadom koszty płatności kartą debetową lub kredytową są bardziej przejrzyste dla detalistów i konsumentów, którzy mogą dokonywać lepszych wyborów. W przeszłości opłaty pobierane przez banki za te płatności kartą były w dużej mierze ukryte, mimo że koszty ponosili ostatecznie konsumenci. Rozporządzenie w sprawie opłat interchange ograniczyło wysokość tych opłat, obniżając w ten sposób koszty z korzyścią dla milionów europejskich konsumentów i detalistów.

Jednocześnie Komisja kontynuowała postępowanie w sprawie przeciwdziałania praktykom monopolistycznym dotyczące opłat międzybankowych MasterCard i Visa w odniesieniu do płatności dokonywanych przez posiadaczy kart z państw spoza EOG (Europejskiego Obszaru Gospodarczego), które nie wchodzą w zakres rozporządzenia w sprawie opłat interchange i nadal stanowią obciążenie dla europejskich akceptantów. Komisja kontynuowała także dochodzenie w sprawie zasad stosowanych przez MasterCard w odniesieniu do transgranicznego świadczenia usług acquiringu, które ograniczają możliwość korzystania przez akceptantów z lepszych warunków oferowanych przez banki z siedzibą w innym kraju na rynku wewnętrznym.