Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uchylenia niektórych aktów prawnych dotyczących przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości /* COM/2014/0713 final - 2014/0337 (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Jednym z priorytetów Komisji jest zapewnienie, aby dorobek prawny UE był aktualny i spełniał wyznaczone cele. Już w zawartym w dniu 16 grudnia 2003 r. porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa[1] Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, że należy ograniczyć ilość przepisów Unii Europejskiej w drodze uchylania aktów prawnych, które nie mają już zastosowania. Takie akty powinny być usuwane z dorobku prawnego Unii Europejskiej, aby zwiększać przejrzystość i podnosić poziom pewności dla wszystkich obywateli i wszystkich państw członkowskich. Jest to zgodne z polityką, jaką Komisja realizuje w kontekście sprawności regulacyjnej. W swoim opublikowanym w czerwcu 2014 r. komunikacie pt. „Program sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT): aktualna sytuacja i perspektywa”[2] Komisja potwierdziła, że bada dorobek UE pod kątem współpracy policyjnej i współpracy sądowej w sprawach karnych, w celu identyfikacji aktów, które mogłyby zostać uchylone ze względu na wygaśnięcie okresu przejściowego ustanowionego w Traktatach. Komisja zakończyła obecnie swoją ocenę aktów prawnych związanych z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, włącznie z dorobkiem prawnym w obrębie dawnego trzeciego filaru. Liczne akty prawne przyjęte w ciągu ostatnich dziesięcioleci nie wywołują już skutków prawnych. Nie są one już istotne ze względu na swój tymczasowy charakter lub w związku z włączeniem ich treści do kolejnych aktów prawnych. Ze względu na pewność prawa Komisja proponuje, by środki określone w niniejszym wniosku zostały uchylone przez Parlament Europejski i Radę. I. Decyzja Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (95) PV 1 rev[3] odnosiła się do bardzo specyficznej kwestii dotyczącej wcześniejszych konsultacji, których domagała się Portugalia w odniesieniu do obywateli Indonezji składających wniosek o wizę. Decyzja przestała być aktualna, ponieważ rozporządzeniem (WE) nr 810/2009[4] (kodeks wizowy) oraz rozporządzeniem (WE) nr 767/2008[5] (rozporządzenie w sprawie VIS) przewidziano nowe zasady dotyczące wcześniejszych konsultacji z pozostałymi państwami członkowskimi. II. Decyzja Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (95) 21[6] odnosi się do obowiązku wymiany informacji statystycznych w celu lepszej kontroli migracji na granicach zewnętrznych przy wsparciu Sekretariatu Schengen. Decyzja stała się nieaktualna, ponieważ rozporządzeniem (WE) nr 2007/2004[7] powierzono agencji FRONTEX zadanie analizowania zagrożeń pojawiających się na granicach zewnętrznych oraz opracowania i obsługi systemów informatycznych umożliwiających wymianę informacji na ten temat, w tym sieci informowania i koordynacji dla służb imigracyjnych państw członkowskich ustanowionej decyzją 2005/267/WE[8] oraz europejskiego systemu nadzorowania granic ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1052/2013[9]. III. Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (96) 13 rev 1[10] ustanowiono zasady odnoszące się do praw i obowiązków państw reprezentujących i reprezentowanych w odniesieniu do wydawania wiz Schengen w państwach trzecich, w których nie wszystkie państwa Schengen są reprezentowane. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 810/2009[11], które wprowadziło nowy zbiór przepisów dotyczących porozumień o reprezentacji w sytuacjach, gdy jedno państwo członkowskie zgadza się reprezentować inne państwo członkowskie w zakresie rozpatrywania wniosków i wydawania wiz w imieniu tego państwa członkowskiego. IV. Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (97) 39 rev[12] ustanowiono zasady przewodnie dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami Schengen. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia Rady 343/2003[13] oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1560/2003[14] ustanawiających środki dowodowe i poszlaki wykorzystywane do określenia państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o azyl. V. Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 1 rev 2[15] przewidziano szereg środków mających na celu zwiększenie efektywności kontroli na granicach zewnętrznych. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 562/2006, które wprowadziło nowe zasady kontroli na granicach zewnętrznych, oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004, w którym agencji FRONTEX powierzono zadanie ułatwiania stosowania środków wspólnotowych odnoszących się do zarządzania granicami zewnętrznymi. VI. Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 18 rev[16] wprowadzono procedurę, która ma być stosowana przez państwa Schengen mające poważne trudności w uzyskiwaniu dokumentu laissez-passer przy repatriacji cudzoziemców przebywających nielegalnie na ich terytorium. Decyzja ta stała się nieaktualna, ponieważ konkretne obowiązki i procedury w zakresie repatriacji cudzoziemców nielegalnie przebywających na terenie UE, których organy państw trzecich i państw członkowskich UE mają obowiązek przestrzegać, zostały przewidziane w ramach umów o readmisji zawieranych przez UE z państwami trzecimi. VII. Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 21[17] zatwierdzono szereg wspólnych zasad dotyczących umieszczania odcisków pieczęci w paszportach wszystkich osób ubiegających się o wizę jako sposobu zapobiegania składaniu przez tę samą osobę wielokrotnych lub powtarzających się wniosków wizowych. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia nr 810/2009 (kodeksu wizowego). VIII-IX. Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 37 def 2[18] wprowadzono zintegrowane podejście na rzecz intensyfikacji walki z nielegalną migracją, które zostało wprowadzone w życie decyzją Grupy Centralnej SCH/C (98) 117[19]. Decyzje te stały się nieaktualne po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 377/2004[20], które ustanowiło wspólne ramy w zakresie delegowania oficerów łącznikowych ds. imigracji w państwach trzecich, rozporządzenia 562/2006, w którym przewidziano szereg wspólnych środków dotyczących kontroli na granicach zewnętrznych i decyzji Rady 2009/371/WSiSW[21] powierzającej Europolowi określone zdania dotyczące wymiany informacji. X. Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 59 rev[22] przewidziano szereg wytycznych w sprawie skoordynowanego rozmieszczenia doradców ds. dokumentów dla ruchu lotniczego i morskiego oraz w placówkach konsularnych państw członkowskich w celu wzmocnienia zwalczania nielegalnej imigracji do strefy Schengen. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) 377/2004 ustanawiającego nowe zasady rozmieszczania oficerów łącznikowych w państwach trzecich. XI. Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (99) 7 rev 2[23] zatwierdzono plan dotyczący wzajemnego delegowania oficerów łącznikowych przez państwa członkowskie w celu doradztwa i pomocy w realizacji kontroli na granicach zewnętrznych. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 562/2006 i rozporządzenia (WE) nr 2007/2004[24], które przewidują nowe ramy prawne współpracy między państwami członkowskimi w zakresie kontroli na granicach zewnętrznych, w tym delegowania oficerów łącznikowych. XII. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 189/2008[25] przewidziano specyfikacje odnoszące się do pewnych testów SIS II mających wykazać, że centralny SIS II, infrastruktura komunikacyjna i interakcje między systemem centralnym SIS II a systemami krajowymi (N.SIS II) działają zgodnie z wymogami technicznymi i funkcjonalnymi określonymi w instrumentach prawnych SIS II. Rozporządzenie wyczerpało swoje skutki prawne z chwilą uruchomienia SIS II w dniu 9 kwietnia 2013 r. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Krótki opis proponowanych środków Niniejszy wniosek uchyla szereg aktów wchodzących w zakres dorobku prawnego dotyczącego przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, które uznano za nieaktualne. Podstawa prawna Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1995 r. w sprawie wspólnej polityki wizowej (SCH/Com-ex (95) 1 rev) jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 20 grudnia 1995 r. w sprawie szybkiej wymiany między państwami Schengen statystycznych i szczegółowych danych dotyczących możliwych wadliwych działań na granicach zewnętrznych (SCH/Com-ex (95) 21) jest art. 77 ust. 2 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 27 czerwca 1996 r. w sprawie zasad wydawania wiz Schengen zgodnie z art. 30 ust. 1 lit. a) Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen (SCH/com-ex (96)13 rev 1) jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie zasad przewodnich dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami Schengen (SCH/Com-ex (97) 39 rev) jest art. 78 ust. 2 lit. e) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie działań grupy roboczej (SCH/Com-ex (98)1 rev 2) jest art. 77 ust. 2 lit. b) oraz art. 79 ust. 2 lit. c) i d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie środków, które należy podjąć wobec państw stwarzających problemy w zakresie wystawiania dokumentów wymaganych do wydalenia z terytorium Schengen (SCH/Com-ex (98)18 rev) jest art. 78 ust. 2 lit. g) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie umieszczania odcisków pieczęci w paszportach osób ubiegających się o wizę (SCH/Com-ex (98)21) jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją (SCH/Com-ex (98) 37 def 2) jest art. 77 ust. 2 lit. b) oraz art. 79 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Grupy Centralnej z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją (SCH/Com-ex (98) 117) jest art. 77 ust. 2 lit. b) oraz art. 79 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie skoordynowanego rozmieszczania doradców ds. dokumentów (SCH/Com-ex (98) 59 rev) jest art. 79 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną dla uchylenia decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie oficerów łącznikowych (SCH/Com-ex (99)7 rev 2) jest art. 87 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawą prawną uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 189/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. jest art. 77 ust. 2 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasady pomocniczości i proporcjonalności Środki, których dotyczy niniejszy wniosek, są nieaktualne, ponieważ ich treść została włączona do kolejnych aktów prawnych. W związku z tym uchylenie tych środków jest zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Zadaniem prawodawcy Unii jest przyjęcie środków niezbędnych do osiągnięcia tego celu. Wybór instrumentów Proponowany instrument: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet. 2014/0337 (COD) Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uchylenia niektórych aktów prawnych dotyczących przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), b) i d), art. 78 ust. 2 lit. e) i g), art. 79 ust. 2 lit. c) i d) oraz art. 87 ust. 2 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zwiększenie przejrzystości prawa unijnego jest zasadniczym elementem strategii lepszego stanowienia prawa wdrażanego przez instytucje Unii. W tym kontekście należy usunąć z pozostającego w mocy prawodawstwa akty prawne, które niczemu już nie służą. (2) Niektóre akty prawne przyjęte w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości przestały być aktualne, ponieważ ich treść została przejęta przez następne akty prawne, mimo że nie zostały one uchylone. (3) Decyzja Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (95) PV 1 rev[26] odnosiła się do bardzo specyficznej kwestii dotyczącej wcześniejszej konsultacji, której domagała się Portugalia w odniesieniu do obywateli Indonezji składających wniosek o wizę. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 810/2009[27] oraz rozporządzenia (WE) nr 767/2008[28] przewidujących nowe zasady dotyczące wcześniejszych konsultacji z pozostałymi państwami członkowskimi w związku z wydawaniem wiz. (4) Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (95) 21[29] ustanowiono obowiązek wymiany informacji statystycznych między państwami członkowskimi w celu lepszej kontroli migracji na granicach zewnętrznych. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004[30], na mocy którego agencji FRONTEX powierzono zadanie analizowania zagrożeń pojawiających się na granicach zewnętrznych i sytuacji na tych granicach, jak również zadanie opracowania i obsługi systemów informatycznych umożliwiających wymianę takich informacji. (5) Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (96) 13 rev 1[31] ustanowiono zasady odnoszące się do praw i obowiązków państw reprezentujących i reprezentowanych w odniesieniu do wydawania wiz Schengen w państwach trzecich, w których nie wszystkie państwa Schengen są reprezentowane. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 810/2009, które wprowadziło nowe przepisy dotyczące porozumień o reprezentacji w sytuacjach, gdy jedno państwo członkowskie zgadza się reprezentować inne państwo członkowskie w zakresie rozpatrywania wniosków i wydawania wiz w imieniu tego państwa członkowskiego. (6) Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (97) 39 rev[32] ustanowiono zasady przewodnie dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami Schengen. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003[33] oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1560/2003[34] ustanawiającego środki dowodowe i poszlaki wykorzystywane do określenia państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o azyl. (7) Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 1 rev 2[35] przewidziano szereg środków mających na celu zwiększenie efektywności kontroli na granicach zewnętrznych. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 562/2006[36], które wprowadziło nowe zasady przekraczania granic zewnętrznych, oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004, w którym agencji FRONTEX powierzono zadanie ułatwiania stosowania środków wspólnotowych odnoszących się do zarządzania granicami zewnętrznymi poprzez zapewnienie koordynacji działań państw członkowskich związanych z wdrażaniem tych środków. (8) Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 18 rev[37] wprowadzono procedury stosowane przez państwa Schengen, które mają poważne trudności w uzyskiwaniu dokumentu laissez-passer przy repatriacji cudzoziemców przebywających nielegalnie na ich terenie, jak również możliwość zbadania na szczeblu unijnym konieczności zastosowania wobec tych państw trzecich innych środków o bardziej wiążącym charakterze. Decyzja ta stała się nieaktualna po zawarciu przez Unię z szeregiem państw trzecich umów o readmisji określających obowiązki i procedury w zakresie repatriacji cudzoziemców nielegalnie przebywających na terenie Unii, których organy państw trzecich i państw członkowskich mają obowiązek przestrzegać. (9) Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 21[38] zatwierdzono wspólne zasady dotyczące umieszczania odcisków pieczęci w paszportach wszystkich osób ubiegających się o wizę jako sposobu zapobiegania składaniu przez tę samą osobę wielokrotnych lub powtarzających się wniosków wizowych. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 810/2009 ustanawiającego nowe zasady wydawania wiz i stemplowania dokumentów podróży osób ubiegających się o wizę. (10) Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 37 def 2[39] wprowadzono środki mające na celu ustanowienie zintegrowanego podejścia na rzecz intensyfikacji walki z nielegalną migracją, które zostały wprowadzone w życie decyzją Grupy Centralnej z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją (SCH/Com-ex (98) 117). Decyzje te stały się nieaktualne po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 377/2004[40], które ustanowiło wspólne ramy w zakresie delegowania oficerów łącznikowych ds. imigracji w państwach trzecich, rozporządzenia (WE) nr 562/2006, w którym przewidziano szereg wspólnych środków dotyczących kontroli na granicach zewnętrznych i decyzji Rady 2009/371/WSiSW[41] powierzającej Europolowi określone zadania dotyczące wymiany informacji, w tym informacji na temat przeciwdziałania nielegalnej migracji. (11) Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 59 rev[42] przewidziano szereg wytycznych w sprawie skoordynowanego rozmieszczenia doradców ds. dokumentów dla ruchu lotniczego i morskiego oraz w placówkach konsularnych państw członkowskich w celu wzmocnienia zwalczania nielegalnej imigracji. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 377/2004 ustanawiającego nowe zasady rozmieszczania oficerów łącznikowych w państwach trzecich. (12) Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (99) 7 rev 2[43] zatwierdzono plan dotyczący wzajemnego delegowania oficerów łącznikowych przez państwa członkowskie w celu doradztwa i pomocy w realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem i kontrolą na granicach zewnętrznych. Decyzja ta stała się nieaktualna po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 562/2006 i rozporządzenia (WE) nr 2007/2004, które wprowadziło nowe ramy prawne współpracy między państwami członkowskimi w zakresie kontroli na granicach zewnętrznych, w tym delegowania oficerów łącznikowych. (13) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 189/2008[44] przewidziano specyfikacje odnoszące się do pewnych testów SIS II mających wykazać, że centralny SIS II, infrastruktura komunikacyjna i interakcje między systemem centralnym SIS II a systemami krajowymi (N.SIS II) działają zgodnie z wymogami technicznymi i funkcjonalnymi określonymi w instrumentach prawnych SIS II. Rozporządzenie to wyczerpało swoje skutki prawne z chwilą uruchomienia SIS II w dniu 9 kwietnia 2013 r. (14) Powyższe nieaktualne decyzje i rozporządzenia należy uchylić ze względu na pewność i przejrzystość prawa. (15) Ponieważ cel niniejszej decyzji, a mianowicie uchylenie szeregu nieaktualnych aktów Unii dotyczących przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości nie może zostać osiągnięty na szczeblu państw członkowskich, a jedynie na szczeblu Unii, niniejsza decyzja spełnia wymogi zasady pomocniczości określone w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. (16) Zgodnie z art. 1 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji. (17) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE[45]. W związku z tym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji. (18) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r.[46]. W związku z tym Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji. (19) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[47], które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 decyzji Rady 1999/437/WE[48]. (20) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[49], które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE[50] i 2008/149/WSiSW[51]. (21) W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[52] oraz Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób, wchodzących w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/349/UE[53] i 2011/350/UE[54], PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Uchylenie nieaktualnych aktów prawnych Niniejszym uchyla się decyzje Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (95) PV 1 rev, SCH/Com-ex (95) 21, SCH/Com-ex (96) 13 rev 1, SCH/Com-ex (97) 39 rev, SCH/Com-ex (98) 1 rev 2, SCH/Com-ex (98) 18 rev, SCH/Com-ex (98) 21, SCH/Com-ex (98) 37 def 2, SCH/Com-ex (98) 59 rev, SCH/Com-ex (99) 7 rev 2, decyzję Grupy Centralnej SCH/C (98) 117 oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 189/2008. Artykuł 2 Wejście w życie Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. C 321 z 31.12.2003, s. 1. [2] COM (2014) 368 final z 18.6.2014. [3] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1995 r. w sprawie wspólnej polityki wizowej (SCH/Com-ex (95) 1 rev) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 175). [4] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1). [5] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60). [6] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 20 grudnia 1995 r. w sprawie szybkiej wymiany między państwami Schengen statystycznych i szczegółowych danych dotyczących możliwych wadliwych działań na granicach zewnętrznych (SCH/Com-ex (95) 21) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 176). [7] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1). [8] 2005/267/WE: Decyzja Rady z dnia 16 marca 2005 r. ustanawiająca bezpieczną internetową sieć informowania i koordynacji dla służb imigracyjnych państw członkowskich (Dz.U. L 83 z 1.4.2005, s. 48). [9] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013 z dnia 22 października 2013 r. ustanawiające europejski system nadzorowania granic (EUROSUR) (Dz.U. L 295 z 6.11.2013, s. 11). [10] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 27 czerwca 1996 r. w sprawie zasad wydawania wiz Schengen zgodnie z art. 30 ust. 1 lit. a) Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen (SCH/com-ex (96)13 rev 1) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 180). [11] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1). [12] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie zasad przewodnich dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami Schengen (SCH/Com-ex (97) 39 rev) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 188). [13] Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiające kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 50 z 25.2.2003, s. 1). [14] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003 z dnia 2 września 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 222 z 5.9.2003, s. 3). [15] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie działań grupy roboczej (SCH/Com-ex (98)1 rev 2) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 191). [16] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie środków, które należy podjąć wobec państw stwarzających problemy w zakresie wystawiania dokumentów wymaganych do wydalenia z terytorium Schengen (SCH/Com-ex (98)18 rev) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 197). [17] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie umieszczania odcisków pieczęci w paszportach osób ubiegających się o wizę (SCH/Com-ex (98)21) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 200). [18] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją (SCH/Com-ex (98) 37 def 2) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 203). [19] Decyzja Grupy Centralnej z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją. [20] Rozporządzenie Rady (WE) 377/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie utworzenia sieci oficerów łącznikowych ds. imigracji (Dz.U. L 64 z 2.3.2004, s. 1). [21] Decyzja Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiająca Europejski Urząd Policji (Europol) (Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37). [22] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie skoordynowanego rozmieszczania doradców ds. dokumentów (SCH/Com-ex (98) 59 rev) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 308). [23] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie oficerów łącznikowych (SCH/Com-ex (99)7 rev 2) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 411). [24] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1). [25] Rozporządzenie Rady (WE) nr 189/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz. U. L 57 z 1.3.2008, s. 1). [26] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1995 r. w sprawie wspólnej polityki wizowej (SCH/Com-ex (95) 1 rev) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 175). [27] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1). [28] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60). [29] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 20 grudnia 1995 r. w sprawie szybkiej wymiany między państwami Schengen statystycznych i szczegółowych danych dotyczących możliwych wadliwych działań na granicach zewnętrznych (SCH/Com-ex (95) 21) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 176). [30] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1). [31] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 27 czerwca 1996 r. w sprawie zasad wydawania wiz Schengen zgodnie z art. 30 ust. 1 lit. a) Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen (SCH/com-ex (96)13 rev 1) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 180). [32] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie zasad przewodnich dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami Schengen (SCH/Com-ex (97) 39 rev) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 188). [33] Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiające kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 50 z 25.2.2003, s. 1). [34] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003 z dnia 2 września 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 222 z 5.9.2003, s. 3). [35] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie działań grupy roboczej (SCH/Com-ex (98)1 rev 2) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 191). [36] Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1). [37] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie środków, które należy podjąć wobec państw stwarzających problemy w zakresie wystawiania dokumentów wymaganych do wydalenia z terytorium Schengen (SCH/Com-ex (98)18 rev) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 197). [38] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie umieszczania odcisków pieczęci w paszportach osób ubiegających się o wizę (SCH/Com-ex (98)21) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 200). [39] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją (SCH/Com-ex (98) 37 def 2) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 203). [40] Rozporządzenie Rady (WE) 377/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie utworzenia sieci oficerów łącznikowych ds. imigracji (Dz.U. L 64 z 2.3.2004, s. 1). [41] Decyzja Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiająca Europejski Urząd Policji (Europol) (Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37). [42] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie skoordynowanego rozmieszczania doradców ds. dokumentów (SCH/Com-ex (98) 59 rev) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 308). [43] Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie oficerów łącznikowych (SCH/Com-ex (99)7 rev 2) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 411). [44] Rozporządzenie Rady (WE) nr 189/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz. U. L 57 z 1.3.2008, s. 1). [45] Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43). [46] Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r.[46] dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20). [47] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36. [48] Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31). [49] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52. [50] Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1). [51] Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 50). [52] Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21. [53] Decyzja Rady 2011/349/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się w szczególności do współpracy sądowej w sprawach karnych i współpracy policji (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 1). [54] Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).