[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 9.11.2007

KOM(2007) 701 wersja ostateczna

2007/0242 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, w odniesieniu do systemu wsparcia w sektorze bawełny

(przedstawiona przez Komisję) {SEK(2007) 1481}{SEK(2007) 1482}

UZASADNIENIE

1 ) KONTEKST WNIOSKU

- Podstawa i cele wniosku

W dniu 7 września 2006 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości stwierdził nieważność reformy sektora bawełny z 2004 r., wnioskując, że doszło do naruszenia zasady proporcjonalności, ze względu na to, że:

- Komisja Europejska nie przeprowadziła oceny skutków;

- w procesie oceny i decyzji Komisja Europejska nie uwzględniła bezpośrednich kosztów pracy;

- Komisja Europejska nie uwzględniła wpływu nowego systemu na przemysł odziarniania bawełny, który chociaż nie został uwzględniony w protokole, jest bezpośrednio związany z działalnością produkcji bawełny.

W związku z tym, w poszczególnych etapach oceny skutków przeprowadzonej przez służby Komisji poświęcono szczególną uwagę tym elementom.

Niniejszy wniosek wprowadza nowy system wsparcia w sektorze bawełny, którego celem jest stymulowanie rozwoju tego sektora w sposób konkurencyjny, trwały i zorientowany rynkowo, przy zachowaniu zobowiązań określonych w protokole.

- Kontekst ogólny

Sektor bawełny, chociaż ma ograniczone znaczenie dla całej UE, ponieważ odpowiada jedynie za 0,15 % całkowitej produkcji rolnej, ma istotne znaczenie regionalne w dwóch głównych produkujących państwach członkowskich. Około 76 % całkowitej produkcji w UE (około 1,45 mln ton surowej bawełny) uzyskuje się z upraw w Grecji. W 2005 r. bawełna stanowiła 9,0 % całkowitej produkcji rolnej tego kraju, podczas gdy w Hiszpanii, która jest jej drugim głównym producentem w UE, odpowiedni wskaźnik wynosił 1,3 %. Niewielkie ilości bawełny uprawia się również w Bułgarii. W Portugalii natomiast zaprzestano uprawy bawełny.

W Grecji większość z 380 000 ha przeznaczonych pod uprawę bawełny jest rozmieszczonych w trzech regionach: Tesalii, Macedonii-Tracji i Sterea Ellada. W Hiszpanii produkcja koncentruje się w Andaluzji, głównie w prowincjach Sewilla i Kordoba. Całkowita powierzchnia upraw bawełny w Hiszpanii wynosiła w 2007 r. około 65 000 ha.

Dla większości gospodarstw rolnych uprawiających bawełnę w UE charakterystyczna jest niewielka powierzchnia (Grecja: 4,5 ha, Hiszpania: 11,0 ha) i znaczna liczba (79 700 gospodarstw w Grecji i 9 500 w Hiszpanii). W Grecji holdingi bawełniane wykazują wysoki stopień specjalizacji; Tesalia utrzymuje się prawie wyłącznie z produkcji bawełny.

W ostatnich latach zaczęto zwracać uwagę na wpływ bawełny na środowisko naturalne. Ze względu na konieczność nawadniania i stosowania nawozów, jej uprawa wiąże się na ogół ze zmniejszeniem różnorodności biologicznej i ze zubażaniem gleb. Ponadto, niepokój budzi intensywne stosowanie produktów ochrony roślin, zwłaszcza środków owadobójczych, i defoliantów, które ułatwiają zbiory.

Na poziomie przetwarzania surowa bawełna jest przekształcana do stanu użytkowego przez grupę przedsiębiorstw prywatnych i spółdzielni, co następuje w procesie odziarniania, który polega na oddzieleniu włókien bawełnianych od ziarna. Moce produkcyjne 29 zakładów odziarniających w Hiszpanii, z których prawie połowę stanowią spółdzielnie, znacznie przekraczają wielkość ich produkcji. W Grecji moce produkcyjne odziarniania są bardziej zrównoważone z wielkością produkcji i mniejszy odsetek zakładów jest prowadzony przez spółdzielnie (20 na 73).

W skali międzynarodowej UE odgrywa niewielką rolę, odpowiadając za jedynie około 2 % całkowitej światowej produkcji bawełny. Głównymi krajami jej produkcji są Chiny (24 %), Stany Zjednoczone Ameryki (20 %) i Indie (14 %).

UE jest jednym ze światowych importerów bawełny netto. Światowy eksport bawełny jest zdominowany przez Stany Zjednoczone, które obecnie eksportują około 2,75 mln ton, czyli 36,5 % handlu światowego.

Największymi konsumentami bawełny są kraje z przemysłem wytwórczym o ustalonej pozycji. Chiny zużywają 32 % światowych zasobów bawełny. Następne w kolejności są Stany Zjednoczone (14 %) i Indie (7 %). Zużycie około 0,6 mln ton odziarnionej bawełny (2,7 % całkowitego zużycia światowego) w UE koncentruje się przede wszystkim we Włoszech, w Portugalii i w Niemczech.

Fakt, że UE jest nieliczącym się w skali światowej producentem bawełny powoduje, że wpływ produkcji w UE na zmiany cen na rynku światowym jest nieznaczny. Podkreśla to dodatkowo brak stosowania przez UE subsydiów wywozowych dla tego sektora i oferowanie dostępu bezcłowego. Chociaż istotny wpływ na światowe ceny bawełny miała polityka innych krajów rozwiniętych i rozwijających się, głównym czynnikiem przyczyniającym się do spadku cen jest nasilająca się konkurencja ze strony włókien syntetycznych.

W Europie pierwszy system wsparcia w sektorze bawełny został ustanowiony wraz z przystąpieniem Grecji do WE w 1980 r., a następnie rozszerzony na Hiszpanię i Portugalię w 1986 r. W protokole załączonym do Traktatu o Przystąpieniu stwierdzono, że Wspólnota zapewni wsparcie produkcji bawełny w regionach, w których ma ona istotne znaczenie dla gospodarki rolnej. System wsparcia powinien pozwalać producentom na uzyskiwanie godziwego dochodu i powinien obejmować przyznanie pomocy dla produkcji.

Pierwotny system bazował na „opłatach wyrównawczych” przyznawanych przetwórcom, którzy płacili minimalną cenę rolnikom dostarczającym im nieodziarnioną bawełnę. Wielkość pomocy i cena minimalna zależały od różnicy pomiędzy wewnętrzną ceną docelową a ceną na rynku światowym. Ten system doprowadził do wielkiej ekspansji całego sektora bawełny w UE.

W ostatnich latach przeprowadzono fundamentalną reformę wspólnej polityki rolnej, której celem było zwiększenie konkurencyjności oraz bezpieczeństwa i jakości żywności, stabilizacja dochodów gospodarstw rolnych, włączenie do polityki rolnej problemów ochrony środowiska, rozwój żywotności obszarów wiejskich, uproszczenie i wzmocnienie decentralizacji. Główną zasadą przewodnią procesu reform wspólnej polityki rolnej z 2003 r. było odejście od wspierania cen i produkcji na rzecz oddzielonego od produkcji wspierania dochodów.

Aby w większym stopniu dostosować sektor bawełny do innych sektorów, w kwietniu 2004 r. Rada przyjęła nowy system wsparcia w tym sektorze, oparty na oddzielonej od produkcji pomocy w odniesieniu do dochodów i na płatnościach specyficznych dla uprawy (obszaru), w obu przypadkach wypłacanych bezpośrednio rolnikom uprawiającym bawełnę. Wszedł on w życie w styczniu 2006 r.

- Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

W rozdziale 10a tytułu IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników określono zasady płatności specyficznych dla bawełny. Postanowienia tego rozdziału zostały uznane za nieważne na mocy wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-310/04. Skutek unieważnienia został zawieszony do momentu przyjęcia, w rozsądnym terminie, nowego rozporządzenia.

- Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach

Nie dotyczy.

2 ) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

- Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów

Aby pomóc w przygotowaniu niniejszego wniosku i jego oceny skutków, zlecono dwa niezależne badania, które miały odpowiednio na celu analizę społeczno-ekonomicznych aspektów uprawy bawełny i ocenę wpływu systemu na środowisko naturalne. W ramach obu badań zbierania danych i oceny skutków dokonano na podstawie szczegółowych kwestionariuszy przeznaczonych dla stron zainteresowanych oraz na wywiadach przeprowadzonych przez ekspertów.

Służby Komisji zorganizowały również warsztaty i seminaria z udziałem zainteresowanych stron. Konsultacje te stanowiły uzupełnienie regularnych spotkań z pracownikami sektora, odbywających się w ramach Komitetu Doradczego ds. Bawełny i Komitetu Zarządzającego ds. Włókien Naturalnych. Zorganizowano również spotkania z przedstawicielami pracowników i organizacji pozarządowych aktywnych w dziedzinie polityki rozwojowej i ochrony środowiska, jak również z przedstawicielami środowiska akademickiego posiadającymi wiedzę specjalistyczną na temat sektora bawełny oraz z właściwymi organami w regionach, w których uprawa bawełny odgrywa istotną rolę.

Przeprowadzono otwarte konsultacje za pośrednictwem Internetu w okresie od 8 maja 2007 r. do 22 czerwca 2007 r. Komisja otrzymała 320 odpowiedzi. Zapewniły one uzyskanie dodatkowych informacji zwrotnych od szerszej grupy społeczeństwa.

- Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Dziedziny nauki/wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek

Ekonomika rolna i statystyka

Zastosowana metodyka

Niezależne badania i konsultacje ze zainteresowanymi stronami

Główne organizacje/eksperci, z którymi się skonsultowano

Patrz wyżej

Środki wykorzystane do publicznego udostępnienia porad ekspertów

Wyniki konsultacji zostaną udostępnione pod adresem:http://ec.europa.eu/agriculture/consultations/cotton/index_en.htm.

- Ocena skutków

Komisja przeprowadziła ocenę skutków ujętą w programie działalności legislacyjnej i prac Komisji na rok 2007, dostępnym na stronie internetowej Europa.

3 ) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

- Krótki opis proponowanych działań

Nowy system wsparcia w sektorze bawełny powinien mieć następujące cele:

o zapewnienie kontynuacji działalności rolnej jako elementu zrównoważonego rozwoju regionów produkujących bawełnę;

o zapewnienie zgodności wspierania producentów bawełny z zasadami zreformowanej wspólnej polityki rolnej;

o zapewnienie zgodności wspierania producentów bawełny ze zobowiązaniami UE wobec WTO oraz z koniecznością ograniczenia niekorzystnego wpływu tego wsparcia na kraje rozwijające się;

o zapewnienie stabilności i kontroli budżetu UE;

o zapewnienie konkurencyjności i orientacji rynkowej sektora bawełny w UE;

o zmniejszenie wpływu produkcji bawełny na środowisko naturalne;

o uproszczenie zarządzania systemem wsparcia dla producentów bawełny.

Aby osiągnąć te cele, w niniejszym wniosku zaleca się dalsze włączanie 65 % zasobów poświęconych wspieraniu sektora bawełny przed reformą z 2004 r. do systemu płatności jednolitych. Podobnie jak inni rolnicy korzystający ze wsparcia oddzielonego od produkcji, hodowcy bawełny będą się mogli cieszyć pewną stabilnością swoich dochodów, dysponując jednocześnie swobodą dostosowania się do zmian rynkowych.

Pozostałe 35 % będzie dalej wiązane z produkcją bawełny, jako płatność obszarowa. Te związane z produkcją płatności mają na celu zapewnienie ciągłości upraw bawełny na poziomie wystarczającym do utrzymania przemysłu odziarniania bawełny w tych regionach, w których stanowi on istotną gałąź działalności gospodarczej.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości podniósł w szczególności kwestię uzasadnienia dla wybranego stopnia oddzielenia. Chodzi o to, w jaki sposób włączyć system wsparcia w sektorze bawełny w reformę wspólnej polityki rolnej, przy równoczesnym poszanowaniu celów ustanowionych w protokole w sprawie bawełny dołączonym do Aktu przystąpienia Grecji, oraz Aktu przystąpienia Hiszpanii i Portugalii.

W analizach i uzupełniających badaniach ankietowych przeprowadzonych w kontekście oceny skutków zobrazowano różne struktury produkcji i czynniki wpływające na proces podejmowania decyzji przez rolnika. Ilościowe narzędzia modelujące nie umożliwiają ustalenia w sposób pewny zależności pomiędzy wielkością dostaw a płatnościami związanymi z wielkością produkcji. Jednak istnieje zgodność pomiędzy przeprowadzonymi symulacjami pod tym względem, że, w średnim terminie, stopień związania pomocy z wielkością produkcji na poziomie około 35 % sprzyjałby kontynuowaniu produkcji bawełny – a więc zachowaniu zgodności z protokołem – z równoczesnym zapewnieniem zgodności z reformą wspólnej polityki rolnej.

W 2004 r. Rada podjęła decyzję o ustaleniu stopnia powiązania płatności z wielkością produkcji na poziomie 35 %, chociaż Komisja zaproponowała 40 %. Powrót do wyższego stopnia spowodowałby znaczne obciążenie pracą administracji w państwach członkowskich, a także obniżenie wysokości jednolitych płatności na gospodarstwo, dokonywanych na rzecz rolników uprawiających bawełnę.

Z administracyjnego punktu widzenia wszelkie modyfikacje stopnia związania płatności z wielkością produkcji w górę wiązałyby się z redukcją stopnia oddzielenia jej od produkcji, a w związku z tym z koniecznością przeliczenia wszystkich praw do płatności przyznanych w 2006 r. historycznym producentom bawełny w zainteresowanych państwach członkowskich. Z kolei utrzymanie stopnia oddzielenia od produkcji na poziomie 35 % nie wiązałoby się z żadnym dalszym obciążeniem administracji.

Gdyby ustalono stopień oddzielenia od produkcji wyższy niż 65 %, wiązałoby się to z ryzykiem znacznych zakłóceń w sektorze bawełny. Dlatego, po przeanalizowaniu możliwych scenariuszy opisanych w ocenie skutków, Komisja doszła do wniosku, że aby zrealizować ustalone cele należy utrzymać istniejącą proporcję pomiędzy wsparciem związanym i niezwiązanym z produkcją, w powiązaniu z dodatkowymi niewielkimi zmianami systemu.

Proponuje się utrzymanie maksymalnego obszaru na niezmienionym poziomie 450 597 ha (370 000 ha w Grecji, 70 000 ha w Hiszpanii, 360 ha w Portugalii i 10 237 ha w Bułgarii). Również poziom płatności obszarowych pozostałby niezmieniony, przy czym zostałby proporcjonalnie zredukowany w przypadku roszczeń płatniczych przekraczających maksymalny obszar w danym państwie członkowskim.

Zarówno oddzielone od produkcji, jak i specyficzne dla uprawy płatności obszarowe na uprawy dalej będą podlegać kryteriom zasady współzależności, co doprowadzi do większej przyjazności produkcji bawełny dla środowiska, pozostając bez wpływu na dochody.

Płatność specyficzna na uprawę będzie przyznawana na kwalifikujący się do niej hektar uprawy bawełny, pod warunkiem, że wielkość obszaru zostanie utrzymana co najmniej do momentu zbiorów, bez obowiązku dostaw lub sprzedaży bawełny. Bawełna będzie musiała spełniać minimalne wymagania „solidnej i właściwej” jakości handlowej.

Proponuje się wspieranie organizacji międzybranżowych, w celu zapewnienia lepszej koordynacji sprzedaży bawełny, zawierania umów pomiędzy hodowcami i przetwórcami oraz w celu promowania jakości.

Transfer finansowy na restrukturyzację w regionach upraw bawełny, przewidziany w art. 143d rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 (22 mln EUR na rok, począwszy od roku budżetowego 2007) został już udostępniony EFRROW i uwzględniony w rozbiciu rocznym według państw członkowskich odnośnie do wsparcia wspólnotowego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w decyzjach Komisji 2006/410/WE i 2006/636/WE. W związku z tym, w okresie od 2007 r. do 2013 r., dostępne będą dodatkowo 154 mln EUR w postaci dodatkowego wsparcia wspólnotowego na działania w regionach produkujących bawełnę. Może to pozwolić państwom członkowskim na dalszą pomoc, na przykład w procesie restrukturyzacji holdingów zajmujących się uprawą bawełny i przemysłu odziarniania bawełny.

W celu wspierania promocji bawełny z UE zaleca się stworzenie „etykiety pochodzenia”. Zainteresowane strony wyraźnie o to prosiły w ramach procesu konsultacji.

W marcu 2006 r. Komisja zobowiązała się do podjęcia przeglądu polityki w zakresie podlegającym rozporządzeniu (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych. W ramach przeglądu Komisja zbada możliwość włączenia bawełny do zakresu obowiązywania tego rozporządzenia.

W celu promowania wizerunku i wykorzystania bawełny wspólnotowej Komisja rozważy, czy byłoby właściwe i skuteczne wpisanie niektórych artykułów z bawełny otrzymanych i wyprodukowanych całkowicie w Unii Europejskiej na listę produktów kwalifikujących się do działań informacyjnych i promocyjnych.

- Podstawa prawna

Artykuł 37 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Protokół 4 w sprawie bawełny (załączony do Aktu Przystąpienia z 1979 r.).

- Zasada pomocniczości

Wniosek pozostawia ważne elementy w kompetencji państw członkowskich:

- zatwierdzanie obszarów do produkcji bawełny,

- zatwierdzanie odmian,

- zatwierdzanie organizacji międzybranżowych,

- przydzielanie praw do płatności,

- ustanawianie przepisów w zakresie ochrony środowiska.

- Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ odpowiada ogólnym celom wspólnej polityki rolnej, a równocześnie respektuje zobowiązania nałożone przez Protokół 4.

- Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: rozporządzenie Rady wprowadzające nowy system wsparcia w sektorze bawełny, który zastępuje system uznany za nieważny przez Trybunał Sprawiedliwości na mocy jego wyroku z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-310/04.

4) WPłYW NA BUDżET

Krajowe obszary bazowe i kwota pomocy na zakwalifikowany hektar pozostaną niezmienione w stosunku do obecnej sytuacji. Jednak wraz ze zmniejszaniem się płatności związanych z produkcją na rzecz rolników, którzy są członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej z 10 EUR/ha do 3 EUR/ha, kwota przyznana tym rolnikom zostanie zredukowana z 4,4 mln EUR do 1,4 mln EUR, co zrekompensuje wszelkie dodatkowe wydatki na informacje i promocję.

2007/0242 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, w odniesieniu do systemu wsparcia w sektorze bawełny

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 ust. 2 akapit trzeci,

uwzględniając Akt Przystąpienia Grecji, w szczególności ust. 6 Protokołu 4 w sprawie bawełny [1],

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozdział 10a tytułu IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003[4] wprowadzony przez art. 1 ust. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 864/2004[5] ustanawia zasady płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny.

(2) Na mocy wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-310/04[6], rozdział 10a tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 został uznany za nieważny z powodu naruszenia zasady proporcjonalności, w szczególności w związku z okolicznością, że „Rada, która wydała rozporządzenie (WE) nr 864/2004, nie wykazała przed Trybunałem, że nowy system pomocy z tytułu produkcji bawełny ustanowiony tym rozporządzeniem został przyjęty w ramach faktycznego wykonywania jej uprawnień dyskrecjonalnych, które zakładają uwzględnienie wszelkich istotnych elementów i okoliczności konkretnego przypadku, w tym całości kosztów pracy związanych z uprawą bawełny i rentowności przedsiębiorstw odziarniających, których wzięcie pod uwagę było koniecznie dla oceny opłacalności uprawy bawełny”, i że Trybunałowi przedstawione dane nie pozwoliły „na stwierdzenie, czy prawodawca wspólnotowy mógł, nie przekraczając znacznego zakresu uznania, jakim dysponuje w tej dziedzinie, dojść do wniosku, iż ustalenie kwoty specjalnej pomocy z tytułu produkcji bawełny na poziomie 35 % całości pomocy istniejącej pod rządami poprzedniego systemu pomocy wystarcza do zagwarantowania realizacji celu wyrażonego w piątym motywie rozporządzenia (WE) nr 864/2004, mianowicie zapewnienia rentowności i dalszego prowadzenia upraw bawełny, który odzwierciedla cel określony w ust. 2 Protokołu 4”. Trybunał zarządził również, aby zawiesić skutki nieważności do momentu przyjęcia, w rozsądnym terminie, nowego rozporządzenia.

(3) Nowy system specjalnego wsparcia sektora bawełny musi zostać przyjęty zgodnie z wyrokiem Trybunału w sprawie C-310/04.

(4) Nowy system powinien spełniać cele określone w ust. 2 Protokołu 4 w sprawie bawełny, załączonego do Aktu Przystąpienia Grecji („Protokół 4”) w celu wspierania produkcji bawełny w regionach Wspólnoty, gdzie ma ona istotne znaczenie dla gospodarki rolnej tak, aby jej producenci mogli uzyskać godziwe dochody i aby ustabilizować rynek poprzez udoskonalenia strukturalne na poziomie dostaw i sprzedaży.

(5) Należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki i okoliczności dotyczące specyficznej sytuacji sektora bawełny, w tym wszystkie elementy niezbędne do oceny rentowności tej uprawy. W tym celu przystąpiono do procesu oceny i konsultacji: przeprowadzono dwa badania nad wpływem społeczno-ekonomicznym i środowiskowym przyszłego systemu wsparcia w sektorze bawełny na sektor bawełny we Wspólnocie i zorganizowano seminaria oraz konsultacje internetowe ze stronami zainteresowanymi.

(6) Oddzielenie od produkcji bezpośredniego wsparcia dla producentów i wprowadzenie systemu płatności jednolitych są niezbędnymi elementami procesu reformowania wspólnej polityki rolnej (WPR), mającego na celu odejście od polityki wspierania cen i produkcji na rzecz polityki wspierania dochodów rolnika. Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 wprowadziło te elementy w odniesieniu do kilku produktów rolnych.

(7) Aby zrealizować cele leżące u podstawy reformy WPR, wsparcie na rzecz bawełny powinno mieć w znacznej mierze charakter odłączony od produkcji i powinno być zintegrowane z systemem płatności jednolitych.

(8) Całkowite zintegrowanie systemu płatności jednolitych z systemem wsparcia w sektorze bawełny może się wiązać z istotnym ryzykiem zakłócenia produkcji w produkujących bawełnę regionach Wspólnoty. Dlatego część wsparcia powinna być dalej powiązana z uprawą bawełny za pośrednictwem płatności specyficznych dla uprawy na kwalifikujący się hektar. Kwota tych płatności powinna być obliczana w taki sposób, aby zrealizować cele określone w ust. 2 Protokołu 4, z równoczesnym wprowadzeniem systemu wsparcia w sektorze bawełny do głównego nurtu reformowania i upraszczania WPR. Aby osiągnąć ten cel, w świetle przeprowadzonej oceny, uzasadnione jest ustalenie całkowitej dostępnej pomocy na hektar na państwo członkowskie w wysokości 35 % udziału krajowego w pomocy, która była przekazywana pośrednio do producentów. Taka stawka pozwoli sektorowi bawełny przesunąć się w kierunku długotrwałej opłacalności, sprzyja zrównoważonemu rozwojowi regionów produkujących bawełnę i zapewnia godziwe dochody rolnikom.

(9) Pozostałe 65 % krajowego udziału w pomocy, które były przekazywane pośrednio producentom, powinny być dostępne w systemie płatności jednolitych.

(10) Ze względów środowiskowych należy ustanowić obszar bazowy na państwo członkowskie, aby ograniczyć wielkość obszarów obsiewanych bawełną. Ponadto kwalifikujące się obszary powinny zostać ograniczone wyłącznie do tych zatwierdzonych przez państwa członkowskie.

(11) W celu zaspokojenia potrzeb przemysłu odziarniania bawełny, kwalifikowanie się do pomocy powinno być powiązane z jakością minimalną rzeczywiście zebranej bawełny.

(12) Aby zapewnić producentom i przedsiębiorstwom odziarniającym możliwość podwyższenia jakości bawełny, należy zachęcać do tworzenia organizacji międzybranżowych, które wymagają zatwierdzania przez państwa członkowskie. Wspólnota powinna pośrednio brać udział w działalności tych organizacji poprzez zwiększanie pomocy dla tych rolników, którzy są ich członkami.

(13) W celu stosowania nowego systemu pomocy w sektorze bawełny od początku roku kalendarzowego niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie 1 stycznia 2008 r.

(14) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:

(1) Tytuł IV, rozdział 10a otrzymuje następujące brzmienie:

„ ROZDZIAł 10A PłATNOść SPECYFICZNA W ODNIESIENIU DO BAWEłNY

Artykuł 110a – Zakres

Pomoc przyznawana jest rolnikom produkującym bawełnę objętą kodem CN 5201 00, na warunkach określonych w niniejszym rozdziale.

Artykuł 110b – Kwalifikowanie się

1. Pomoc przyznawana jest od hektara kwalifikującej się powierzchni bawełny. Aby kwalifikować się, powierzchnia musi być powierzchnią gruntów rolnych, zatwierdzoną przez państwo członkowskie do celów produkcji bawełny, obsianą odmianami zatwierdzonymi, których zbiory odbywają się w normalnych warunkach uprawy.

Pomoc, o której mowa w art. 110a, będzie wypłacana za bawełnę o solidnej i właściwej jakości handlowej.

2. Państwa członkowskie zatwierdzają powierzchnie gruntów i odmiany, o których mowa w ust. 1 zgodnie ze szczegółowymi zasadami i warunkami, które zostaną przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.

Artykuł 110c – Powierzchnie bazowe i kwoty

1. Niniejszym ustanawia się obszary bazowe dla:

- Bułgarii: 10 237 ha,

- Grecji: 370 000 ha,

- Hiszpanii: 70 000 ha,

- Portugalii: 360 ha.

2. Wysokość pomocy na każdy kwalifikujący się hektar wynosi::

- Bułgaria: 263 EUR,

- Grecja: 594 EUR na 300 000 hektarów i 342,85 EUR na pozostałe 70 000 hektarów,

- Hiszpania: 1 039 EUR,

- Portugalia: 556 EUR.

3. Jeżeli w danym roku liczba hektarów kwalifikujących się powierzchni bawełny w danym państwie członkowskim przekroczy liczbę hektarów powierzchni bazowej, o której mowa w ust. 1, to pomoc dla tego państwa członkowskiego, o której mowa w ust. 2, zmniejszana jest proporcjonalnie do liczby, o jaką przekroczona została ta powierzchnia bazowa..

Jednak w przypadku Grecji proporcjonalne zmniejszenie stosowane jest w odniesieniu do kwoty pomocy określonej dla części krajowej powierzchni bazowej obejmującej 70 000 hektarów, w celu utrzymania się w granicach łącznej kwoty 202,2 mln EUR.

4. Szczegółowe zasady w celu wprowadzenia w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.

Artykuł 110d – Zatwierdzone organizacje międzybranżowe

1. Do celów niniejszego rozdziału „zatwierdzona organizacja międzybranżowa” oznacza podmiot prawny zrzeszający rolników produkujących bawełnę i co najmniej jeden podmiot zajmujący się odziarnianiem bawełny, którzy prowadzą na przykład następującą działalność:

- pomoc w lepszej koordynacji sposobu wprowadzania bawełny na rynek, zwłaszcza za pośrednictwem badań naukowych i badań rynkowych,

- opracowywanie wzorów umów zgodnych z zasadami wspólnotowymi,

- orientowanie produkcji na produkty, które są lepiej dostosowane do potrzeb rynkowych i popytu konsumentów, szczególnie w aspektach jakości i ochrony konsumentów,

- aktualizacja metod i środków mających na celu poprawę jakości produktów,

- opracowywanie strategii marketingowych w celu promowania sprzedaży bawełny za pośrednictwem programów certyfikowania jakości.

2. Państwo członkowskie, na którego terytorium mają siedzibę podmioty zajmujące się odziarnianiem bawełny, zatwierdza organizacje międzybranżowe, które przestrzegają kryteriów przyjmowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.

Artykuł 110e – Wypłata pomocy

1. Pomoc zostanie przyznana rolnikom na kwalifikujący się hektar, zgodnie z art. 110 lit. c.

2. Rolnikom będącym członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej pomoc zostanie przyznana na kwalifikujący się hektar w obszarze bazowym określonym w art. 110c ust. 1, w wysokości zwiększonej o kwotę 3 EUR.”

(2) W art. 156 ust. 2, lit. g) otrzymuje następujące brzmienie:

„g) Tytuł IV, rozdział 10a stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r., w odniesieniu do bawełny wysiewanej od tego dnia.”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH |

1. | LINIA BUDŻETOWA (nomenklatura 2007) 05 03 01 02 05 03 02 40 | ŚRODKI WPB NA 2007 r. 2 111 mln EUR 261 mln EUR |

2. | TYTUŁ: Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, w odniesieniu do systemu wsparcia w sektorze bawełny. |

3. | PODSTAWA PRAWNA: Artykuł 37 ust. 2 Traktatu |

4. | CELE: Po reformie sektora bawełny na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 864/2004 i po wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-310/04 stwierdzającego nieważność rozdziału 10a tytułu IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, celem niniejszego wniosku jest wprowadzenie nowych przepisów dotyczących specyficznych płatności dotyczących bawełny. |

5. | SKUTKI FINANSOWE | OKRES 12 MIESIĘCY (mln EUR) | ROK BUDŻETOWY 2007 (mln EUR) | ROK BUDŻETOWY 2008 (mln EUR) |

5.0 | WYDATKI – PONIESIONE Z BUDŻETU WE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) – WŁADZE KRAJOWE – INNE | – | – | 277,1 |

5.1 | DOCHODY – ZASOBY WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE /NALEŻNOŚCI CELNE) – KRAJOWE | – | – | – |

5.0.2 | SZACOWANE WYDATKI | 278,3 | 278,6 | 278,9 | 279,1 |

5.1.2 | SZACOWANE DOCHODY | – | – | – | – |

5.2 | METODA OBLICZENIOWA: Patrz załącznik. |

6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |

6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |

6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |

6.3 | CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |

UWAGI: Wniosek nie zmienia obecnego stosunku pomiędzy pomocą związaną i niezwiązaną z produkcją ani przepisów o pomocy oddzielonej od produkcji. Jeżeli chodzi o pomoc związaną z produkcją, wniosek nie wiąże się z koniecznością jakichkolwiek dodatkowych wydatków i poziom pomocy pozostaje niezmieniony. Jednak zmniejszenie płatności związanych z produkcją dla rolników będących członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej doprowadzi do oszczędności w wysokości 3 mln EUR. |

ZAłąCZNIK

1 – Płatności specyficzne dla upraw bawełny (Grecja, Portugalia, Hiszpania) – pozycja budżetowa 05 03 02 40 |

Grecja | Hiszpania | Portugalia |

Obszar bazowy | 300 000 ha | 70 000 ha | 360 ha |

Poziom pomocy | 594 EUR/ha | 1 039 EUR/ha | 556 EUR/ha |

i |

Obszar bazowy | 70 000 ha |

Poziom pomocy | 342,85 EUR/ha |

suma cząstkowa 1 | 202 199 500 EUR | 72 730 000 EUR | 200 160 EUR |

Zwiększenie poziomu pomocy dla producentów będących członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej |

Obszar bazowy | 370 000 ha | 70 000 ha | 360 ha |

Poziom pomocy | 3 EUR/ha | 3 EUR/ha | 3 EUR/ha |

suma cząstkowa 2 | 1 110 000 EUR | 210 000 EUR | 1 080 EUR |

Razem | 203 309 500 EUR | 72 940 000 EUR | 201 240 EUR |

Razem UE 15 na każdy rok budżetowy | 276 450 740 EUR |

2 – Bułgaria: włączenie do SAPS – pozycja 05 03 01 02 |

Obszar bazowy | 10 237 ha |

Poziom pomocy | 263 EUR/ha |

Razem | 2 692 331 EUR |

Rok budżetowy | Kolejne stopnie pomocy na rzecz Bułgarii |

2008 | 673 083 EUR | 25 % |

2009 | 807 699 EUR | 30 % |

2010 | 942 316 EUR | 35 % |

2011 | 1 076 932 EUR | 40 % |

2012 | 1 346 166 EUR | 50 % |

2013 | 1 615 399 EUR | 60 % |

2014 | 1 884 632 EUR | 70 % |

2015 | 2 153 865 EUR | 80 % |

2016 | 2 423 098 EUR | 90 % |

2017 i następne | 2 692 331 EUR | 100 % |

Całkowite wydatki: 1 + 2 |

Rok budżetowy | Razem |

2008 | 277 123 823 EUR |

2009 | 277 258 439 EUR |

2010 | 277 393 056 EUR |

2011 | 277 527 672 EUR |

2012 | 277 796 906 EUR |

2013 | 278 066 139 EUR |

2014 | 278 335 372 EUR |

2015 | 278 604 605 EUR |

2016 | 278 873 838 EUR |

2017 i następne | 279 143 071 EUR |

[1] Dz.U. L 291 z 19.11.1979, str. 174. Protokół zmieniony po raz ostatni rozporządzeniem (WE) nr 1050/2001 (Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 1).

[2] Dz.U. C z …, …, str. ….

[3] Dz.U. C z …, …, str. ….

[4] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione po raz ostatni rozporządzeniem (WE) No 552/2007 (Dz.U. L 131 z 23.5.2007, str. 10).

[5] Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 48.

[6] 2006 Zb. Orz. I-7285.