ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
21.

zwraca uwagę na trudności, które napotykają przedsiębiorstwa, w szczególności MŚP i przedsiębiorstwa typu start-up, w pozyskiwaniu finansowania; podkreśla, że różnice wynikające z czynników zewnętrznych, takich jak łatwość dostępu do kredytów, systemy opodatkowania oraz prawo pracy, powodują, że MŚP są w mniej korzystnej sytuacji niż inne przedsiębiorstwa; apeluje do Komisji, aby – kontynuując jednocześnie wartościowe wsparcie, którego udziela tym przedsiębiorstwom za pośrednictwem Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) oraz takich programów jak „Horyzont 2020”, COSME i europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne – zbadała sposoby dalszego ułatwiania dostępu do tych i innych programów oraz instrumentów, zwłaszcza dla mikroprzedsiębiorstw, np. przez ograniczenie zaproszeń do składania wniosków do sześciomiesięcznych okresów, dalsze upraszczanie związanych z tym procedur, a także lepsze eksponowanie finansowania europejskiego; pochwala zamiar Komisji dotyczący wykorzystania środków finansowych z programu COSME na finansowanie kampanii informacyjnych skierowanych do innowacyjne młode MŚP; zachęca do udziału w tych kampaniach wszystkie organy regionalne i lokalne odpowiedzialne za wspieranie przedsiębiorstw, zwłaszcza tych, które uczestniczą w sieci Enterprise Europe Network; uważa uproszczenie za zasadniczy czynnik rozwojowy ułatwiający MŚP i przedsiębiorstwom typu start-up dostęp do finansowania; wzywa Komisję do dopilnowania, by finansowanie społecznościowe mogło odbywać się płynnie ponad granicami;
31.

państwa członkowskie do podnoszenia świadomości rodziców na temat korzyści dla ich dzieci i dla nich samych płynących z udziału w programach edukacji wczesnoszkolnej i opieki; apeluje do państw członkowskich, aby dostosowały kryteria dotyczące projektowania i kwalifikowalności wysokiej jakości, integracyjnej edukacji wczesnoszkolnej i służb opieki do coraz bardziej zróżnicowanych wzorców pracy, co pomagałoby rodzicom w wypełnianiu obowiązków zawodowych lub znalezieniu pracy przy jednoczesnym silnym uwzględnianiu dobra dziecka;
24.

ubolewa, że identyfikacja ofiar to wciąż jeden z najtrudniejszych i niekompletnych aspektów wdrażania przepisów, jednak podkreśla, że nie zmniejsza to obowiązku państw członkowskich, by chronić te zagrożone osoby; podkreśla, że ze względu na represyjny i zwodniczy charakter tego przestępstwa ofiary mogą nie być w stanie zauważyć własnego zagrożenia; podkreśla, że działania, do wykonywania których zmuszane są ofiary handlu ludźmi, stanowią w niektórych państwach członkowskich czyny przestępcze, co w niektórych przypadkach osłabia zaufanie między ofiarami a władzami; przypomina, że dyrektywa 2011/36/UE zakazuje karania ofiar handlu ludźmi; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia art. 11–17 dyrektywy dotyczących ochrony i wsparcia ofiar z zastosowaniem podejścia uwzględniającego perspektywę płci (w szczególności przez zwiększenie liczby schronisk dla ofiar oraz wzmocnienie programów reintegracji społecznej ofiar), a także do pełnego wdrożenia dyrektywy 2012/29/UE ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw, tak by zapewnić odpowiednie wsparcie i pomoc ofiarom handlu ludźmi, w tym w odniesieniu do prawa do pobytu oraz dostępu do rynku pracy państwa członkowskiego, do którego trafiła ofiara handlu ludźmi; podkreśla, że przepisy te nie powinny być uzależnione od złożenia przez ofiarę skargi ani od współpracy w dochodzeniu karnym; wzywa Komisję do zwiększenia wymiany najlepszych praktyk w zakresie ochrony ofiar;
12.

podkreśla, ze dostęp do kredytów, usług finansowych i poradnictwa ma kluczowe znaczenie dla wzmacniania pozycji kobiet zagrożonych wykluczeniem społecznym w obszarze przedsiębiorczości oraz zwiększania ich reprezentacji w tym sektorze; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia skutecznych środków w celu ułatwiania dostępu do finansowania kobietom, które chcą rozpocząć własną działalność lub projekty inwestycyjne, a także do promowania kobiecej przedsiębiorczości, ponieważ przyczynia się do ogólnego rozwoju gospodarczego i społecznego, do ułatwienia dostępu do kredytu, również za pośrednictwem instrumentów mikrokredytowych, w szczególności w odniesieniu do szczególnie narażonych kobiet doświadczających dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie, a także do opracowania i promowania programów samozatrudnienia w taki sposób, by uniknąć niepewności tej formy zatrudnienia; podkreśla w tym kontekście znaczenie wymiany i promocji najlepszych praktyk, opieki mentorskiej, wzorców ról kobiet oraz innego rodzaju wsparcia dla bezrobotnych kobiet;
8.

mając na uwadze, że kryzys gospodarczy doprowadził w wielu państwach członkowskich do niedoborów płynności i braku funduszy publicznych na inwestycje publiczne oraz że zasoby pochodzące z polityki spójności stają się głównym źródłem inwestycji publicznych, wzywa Komisję i państwa członkowskie, by w pełni stosowały i wykorzystywały elastyczność, jaka istnieje w pakcie stabilności i wzrostu; ponadto zwraca się do Komisji, by prowadziła z państwami członkowskimi stały dialog z państwami członkowskimi, które złożyły wniosek o zastosowanie obecnej klauzuli inwestycyjnej, w celu zmaksymalizowania elastyczności w zakresie inwestycji we wzrost i zatrudnienie; wzywa ponadto Komisję do wspierania zaangażowania EBI przez zwiększone wsparcie techniczne i finansowe w przygotowaniu i realizacji projektów przez państwa członkowskie, które o nie wystąpią; uważa, że instrumenty finansowe – jeżeli są skutecznie wdrażane na podstawie odpowiedniej oceny ex ante w strategicznym powiązaniu z dotacjami – mogą znacznie zwiększyć oddziaływanie finansowania i pomóc w ten sposób pokonać negatywne skutki zmniejszania budżetów publicznych, a także rozwijać projekty generujące dochód; podkreśla, że w pełnej realizacji tego ambitnego mogą pomóc jasne, spójne i ukierunkowane przepisy dotyczące instrumentów finansowych, pomagające w uproszczeniu procesu przygotowania i wdrażania, z korzyścią dla zarządców funduszy i beneficjentów, które to przepisy uwzględniają różnice w poziomie rozwoju rynków finansowych państw członkowskich; uważa, że pomocne w tym procesie byłoby również skondensowanie wszystkich odnośnych przepisów dotyczących instrumentów finansowych w jednym, łatwo dostępnym i zrozumiałym dokumencie, a także uniknięcie niepotrzebnej, ponownej rewizji odnośnej części wytycznych na długo po rozpoczęciu okresów finansowania, chyba że jest to wymóg prawny;
1.

podkreśla, że wirtualne waluty i DLT mają potencjał, aby pozytywnie przyczynić się do poprawy sytuacji obywateli i rozwoju gospodarczego, w tym w sektorze finansowym, poprzez: a) obniżenie kosztów transakcji i kosztów obsługi, jeżeli chodzi o płatności i transfery środków (zwłaszcza transgraniczne), nawet do poziomu znacznie poniżej 1 % z obecnych 2 %-4 % (w przypadku tradycyjnych systemów płatności online (21)) i 7 % (średnia w przypadku transgranicznych przekazów pieniężnych (22)), a tym samym – szacując optymistycznie – potencjalne zmniejszenie globalnych całkowitych kosztów przekazów pieniężnych o nawet 20 mld EUR; b) mówiąc bardziej ogólnie – obniżenie kosztów dostępu do środków finansowych nawet w przypadku nieposiadania tradycyjnego konta bankowego, a tym samym potencjalne przyczynienie się do włączenia społecznego pod względem finansowym oraz do realizacji obecnie celu „5x5” grup G20 i G8 (23); c) zwiększenie odporności i – w zależności od architektury systemu – szybkości systemów płatniczych i handlu towarami i usługami dzięki zdecentralizowanej z założenia strukturze DLT, która może w sposób wiarygodny funkcjonować nawet w przypadku, gdy pewne elementy jej sieci nie działają prawidłowo lub stały się ofiarą ataku hakerskiego; d) stworzenie systemów łączących w sobie łatwość użytkowania, niskie koszty transakcji i obsługi oraz wysoki stopień prywatności, jednak bez pełnej anonimowości, aby umożliwić do pewnego stopnia kontrolę transakcji w przypadku nieprawidłowości oraz zwiększyć ogólną przejrzystość dla uczestników rynku; e) wykorzystanie takich systemów do opracowania bezpiecznych systemów mikropłatności online, które przestrzegają prywatności obywateli i które mogłyby zastąpić niektóre z istniejących modeli biznesowych online, które znacząco zagrażają prywatności; f) potencjalne umożliwienie połączenia różnych rodzajów tradycyjnych i innowacyjnych mechanizmów płatności, od kart kredytowych po rozwiązania mobilne, w ramach jednego bezpiecznego i przyjaznego użytkownikowi rozwiązania, co mogłoby ułatwić rozwój niektórych obszarów handlu elektronicznego w Europie i pogłębić jednolity rynek;
76.

podkreśla kluczową rolę kształcenia i szkolenia w umocnieniu pozycji kobiet we wszystkich sferach życia; zwraca uwagę na potrzebę niwelowania różnic w traktowaniu płci oraz uznania szczególnych potrzeb kobiet przez włączenie aspektu płci do ET 2020; podkreśla, że ponieważ równość kobiet i mężczyzn stanowi jedną z wartości leżących u podstaw UE, wszystkie instytucje oświatowe muszą przyjąć i stosować tę zasadę w odniesieniu do swoich studentów w celu promowania tolerancji, niedyskryminacji, aktywnego obywatelstwa, spójności społecznej i dialogu międzykulturowego;
18.

z zadowoleniem przyjmuje starania władz kongijskich służące wdrożeniu przepisów zabraniających handlu surowcami mineralnymi i ich przetwarzania na obszarach, gdzie dochodzi do nielegalnej eksploatacji minerałów, takich jak obszary kontrolowane przez ugrupowania zbrojne; wzywa władze kongijskie do lepszego wdrażania przepisów i umożliwienia dokładniejszej kontroli umów w sektorze wydobywczym oraz kontroli w związku ze sprzeniewierzaniem dochodów z górnictwa; wzywa UE do wspierania starań DRK w tym zakresie dzięki polityce współpracy na rzecz rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje niedawno uzgodnione porozumienie europejskie w sprawie obowiązkowych kontroli należytej staranności dotyczących dostawców minerałów z regionów ogarniętych konfliktami, ponieważ jest to pierwszy krok umożliwiający przedsiębiorstwom europejskim wywiązanie się z obowiązków w tym zakresie, a ponadto wzywa UE do przełożenia tego porozumienia na ambitne przepisy i niezwłocznego ich przyjęcia;
(10)

Tytuł V Karty („Prawa obywatelskie”) gwarantuje prawo do dobrej administracji w art. 41, który stanowi, że każdy ma prawo do bezstronnego i sprawiedliwego rozpatrzenia swojej sprawy w rozsądnym terminie przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii. Ponadto art. 41 Karty podaje w niewyczerpujący sposób niektóre składniki definicji prawa do dobrej administracji, takie jak prawo do bycia wysłuchanym, prawo każdego do dostępu do akt jego sprawy, prawo do otrzymania uzasadnienia decyzji administracji, prawo domagania się naprawienia szkody wyrządzonej przez instytucje lub członków ich personelu przy wykonywaniu ich funkcji oraz uprawnienia dotyczące języka.
A.

mając na uwadze, że koalicja wenezuelskich partii opozycyjnych MUD zdobyła 112 miejsc w liczącym sobie 167 miejsc Zgromadzeniu Narodowym, co stanowi większość dwóch trzecich miejsc, w stosunku do 55 miejsc, które zdobyła PSUV; mając na uwadze, że sąd najwyższy uniemożliwił następnie czterem nowo wybranym przedstawicielom Zgromadzenia Narodowego (przy czym trzech z nich to przedstawiciele MUD) objęcie urzędu, co pozbawiło opozycję większości dwóch trzecich miejsc;
—

uwzględniając badanie dotyczące Rady Międzynarodowych Standardów Rachunkowości [„The European Union’s Role in International Economic Fora – paper 7: The IASB” („Rola Unii Europejskiej na międzynarodowych forach ekonomicznych – dokument 7: RMSR”)] oraz cztery badania dotyczące MSSF 9 [„IFRS Endorsement Criteria in Relation to IFRS 9” („Kryteria zatwierdzenia MSSF w odniesieniu do MSSF 9”), „The Significance of IFRS 9 for Financial Stability and Supervisory Rules” („Znaczenie MSSF 9 dla stabilności finansowej oraz zasad nadzoru”), „Impairments of Greek Government Bonds under IAS 39 and IFRS 9: A Case Study” („Utrata wartości greckich obligacji rządowych w świetle MSR 39 oraz MSSF 9: studium przypadku”) oraz „Expected-Loss-Based Accounting for the Impairment of Financial Instruments: the FASB and IASB IFRS 9 Approaches” („Rachunkowość w oparciu o spodziewane straty a utrata wartości instrumentów finansowych: podejście do MSSF 9 prezentowane przez FASB oraz RMSR”)],
53.

podkreśla fakt, że prawo do wody stanowi uzupełnienie prawa do pożywienia oraz że rezolucja ONZ z 2010 r. nie doprowadziła jeszcze do zdecydowanych działań mających na celu zapewnienie prawa człowieka do wody, wzywa UE do rozważenia propozycji włoskiego komitetu Światowej Umowy Wodnej (CICMA) dotyczącej Protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych;
12.

przypomina, że jest poważnie zaniepokojony napięciami na Morzu Południowochińskim; ubolewa, że wbrew deklaracji w sprawie postępowania stron z 2002 r. niektóre strony ponownie wysuwają roszczenia terytorialne wobec spornych wód; jest szczególnie zaniepokojony masową skalą obecnych działań Chin na tym obszarze, które obejmują budowę obiektów wojskowych, portów i co najmniej jednego lądowiska; apeluje do wszystkich stron na spornym obszarze o wstrzymanie się od jednostronnych i prowokacyjnych działań, a także o pokojowe rozwiązanie sporów w oparciu o prawo międzynarodowe, w szczególności Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza, oraz w ramach bezstronnych międzynarodowych mediacji i takiegoż arbitrażu; wzywa wszystkie strony do uznania jurysdykcji zarówno UNCLOS, jak i Sądu Arbitrażowego oraz wzywa do przestrzegania każdej ostatecznej decyzji UNCLOS; popiera wszystkie działania zmierzające do uczynienia z Morza Południowochińskiego „morza pokoju i współpracy”; popiera również wszystkie wysiłki na rzecz dopilnowania, by strony uzgodniły kodeks postępowania w zakresie pokojowego korzystania z przedmiotowych obszarów morskich, włącznie z ustanowieniem bezpiecznych tras handlowych, i zachęca do podjęcia środków budowy zaufania; uważa, że UE powinna podejmować zarówno współpracę dwustronną, jak i wielostronną, aby móc skutecznie przyczynić się do zapewnienia bezpieczeństwa w regionie;
48.

przypomina, że aby utrzymać i wzmocnić stan bezpieczeństwa, obronę i stabilność Europy, ważne jest, by nie dopuszczać do eksportu szczególnie chronionych technologii kosmicznych do krajów, które zagrażają regionalnemu lub światowemu bezpieczeństwu i stabilności, prowadzą agresywną politykę zagraniczną, bezpośrednio lub pośrednio wspierają terroryzm lub represjonują swoich obywateli w kraju; wzywa wysoką przedstawiciel, państwa członkowskie UE i Komisję do dopilnowania, by w odniesieniu do eksportu szczególnie chronionych technologii kosmicznych w pełni przestrzegano ośmiu kryteriów wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB oraz przepisów rozporządzenia (WE) nr 428/2009 w sprawie produktów podwójnego zastosowania;
J.

mając na uwadze, że nieuczciwe praktyki mogą mieć szkodliwe następstwa dla poszczególnych podmiotów w łańcuchu dostaw żywności, zwłaszcza w przypadku rolników i MŚP, co z kolei może wywierać wpływ na całą gospodarkę UE, a także na konsumentów końcowych, ograniczając ich możliwości wyboru produktów oraz dostęp do nowych i innowacyjnych towarów; mając na uwadze, że nieuczciwe praktyki handlowe mogą wpływać na negocjacje cenowe między przedsiębiorstwami, zniechęcać do transgranicznej wymiany handlowej w UE oraz zakłócać właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego; mając w szczególności na uwadze, że nieuczciwe praktyki mogą prowadzić do ograniczania inwestycji i innowacji przez przedsiębiorstwa, zwłaszcza w dziedzinie ochrony środowiska, warunków pracy czy dobrostanu zwierząt, ze względu na zmniejszenie przychodów i brak pewności, a także mogą doprowadzić do porzucenia przez nie działalności produkcyjnej, przetwórczej lub handlowej;
11.

wzywa Litwę, Rumunię i Polskę do przeprowadzenia w trybie pilnym przejrzystych, drobiazgowych i skutecznych dochodzeń w sprawie tajnych ośrodków zatrzymań CIA na ich terytoriach, biorąc w pełni pod uwagę wszystkie udokumentowane informacje, które ujawniono; do postawienia sprawców naruszeń praw człowieka przed sądem; do umożliwienia śledczym szczegółowego zbadania sieci lotów przewożących osoby przeznaczone do wydania oraz osób kontaktowych, o których powszechnie wiadomo, że organizowały te loty lub w nich uczestniczyły; do przeprowadzenia sądowego badania więzień i opieki medycznej świadczonej więźniom przetrzymywanym w tych miejscach; do analizy zapisów połączeń telefonicznych i przekazów pieniężnych; do rozpatrzenia wniosków ewentualnych ofiar o uznanie statusu lub dopuszczenie do udziału w śledztwie oraz do zapewnienia, że zostaną rozważone wszelkie możliwe przestępstwa – również te popełnione w związku z transferem więźniów, lub do upublicznienia wniosków z dochodzeń prowadzonych do tej pory;
—

uwzględniając sprawozdanie UNEP/WHO pt. „State of the science of endocrine disrupting chemicals 2012” (Stan wiedzy naukowej na 2012 r. na temat substancji chemicznych zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego) (4),
F.

mając na uwadze, że szeroko zakrojone działania policyjne mające na celu zapobieganie udziałowi w demonstracjach i karanie za uczestnictwo w nich doprowadziły do licznych naruszeń praw człowieka, w tym tortur i innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, a także do łamania prawa do pokojowego gromadzenia się i swobodnego przemieszczania się; mając na uwadze, że warunki przetrzymywania i traktowania więźniów są fatalne, według doniesień w 2015 r. doszło do co najmniej siedmiu przypadków śmierci w areszcie policyjnym, a policja jest podejrzewana o stosowanie tortur lub innych form maltretowania;
3.

wzywa władze Kambodży do cofnięcia nakazu aresztowania oraz do wycofania wszystkich zarzutów wobec przywódcy opozycji Sama Rainsy'ego i należących do CNRP członków Zgromadzenia Narodowego i Senatu, w tym senatora Hong Sok Houra; wzywa do natychmiastowego zwolnienia pięciu obrońców praw człowieka, nadal przetrzymywanych prewencyjnie, tj. Ny Sokhy, Naya Vandy, Yi Soksana, Lima Mony'ego i Ny Chakry, do pozwolenia tym politykom, działaczom i obrońcom praw człowieka na swobodną pracę bez obawy, że będą aresztowani lub prześladowani, oraz do zaprzestania wykorzystywania sądów do celów politycznych, czyli do prześladowania osób na podstawie umotywowanych politycznie i sfingowanych zarzutów; wzywa Zgromadzenie Narodowe do niezwłocznego przywrócenia na stanowisko Sama Rainsy’ego, Um Sam Ana i Hong Sok Houra oraz do przywrócenia im immunitetu parlamentarnego;
1.

zwraca się do Rady i Komisji o uwzględnienie poniższych zaleceń: (i) dopilnowanie, że zobowiązania międzynarodowe podjęte w rezultacie ratyfikacji konwencji SNS z 2010 r. lub przystąpienia do niej nie wpłyną negatywnie na jednolitość, integralność i skuteczność wspólnych przepisów Unii zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości (7); (ii) zwrócenie większej uwagi na pokrywanie się zakresu konwencji SNS z 2010 r. z zakresem przekształcenia rozporządzenia Bruksela I w odniesieniu do zasad postępowania mających zastosowanie do roszczeń i wnoszenia spraw na mocy konwencji przed sądami państw-stron; (iii) zapewnienie ograniczenia do minimum możliwości wystąpienia konfliktu między dyrektywą w sprawie odpowiedzialności za środowisko a konwencją SNS z 2010 r. przez podjęcie wszelkich odpowiednich działań w celu dopilnowania, że klauzula wyłączności na mocy art. 7 ust. 4 i 5 konwencji SNS z 2010 r., zgodnie z którą nie można wnieść innej skargi przeciwko właścicielowi statku, chyba że zgodnie z rzeczoną konwencją, jest w pełni przestrzegana w drodze ratyfikacji przez państwa członkowskie lub ich przystąpienia; (iv) zapewnienie zmniejszenia również ryzyka tworzenia i utrwalania niekorzystnych warunków konkurencji w przypadku państw, które są gotowe do przystąpienia do konwencji SNS z 2010 r. w stosunku do tych, które mogą chcieć opóźnić ten proces i nadal być związane jedynie postanowieniami dyrektywy w sprawie odpowiedzialności za środowisko; (v) zapewnienie zlikwidowania stałego współistnienia dwóch systemów odpowiedzialności w zakresie transportu morskiego – unijnego i międzynarodowego – co spowodowałoby fragmentację prawodawstwa unijnego, a ponadto zagrażałoby jasnemu ustaleniu odpowiedzialności i mogłoby prowadzić do długich i kosztownych postępowań sądowych ze szkodą dla ofiar i sektora żeglugi; (vi) dopilnowanie w związku z tym, że na państwach członkowskich spoczywa wyraźny obowiązek podjęcia wszystkich koniecznych kroków w celu uzyskania konkretnych wyników, mianowicie ratyfikowania konwencji SNS z 2010 r. lub przystąpienia do niej w rozsądnym terminie, który nie powinien przekraczać dwóch lat od chwili wejścia w życie decyzji Rady;
45.

zauważa, że niektóre państwa trzecie powodują obecnie niemożliwe do zaakceptowania zakłócenia w handlu, nadmierne wspierając swoich eksporterów z wykorzystaniem warunków finansowych oferowanych potencjalnym klientom; zwraca się w związku z tym do Komisji, aby przekonała chiński rząd do przystąpienia do ustaleń OECD w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, a szczególnie do rozdziału dotyczącego infrastruktury kolejowej; wzywa Komisję, by jednocześnie zintensyfikowała prace nad nowymi światowymi wytycznymi w sprawie kredytów eksportowych w ramach międzynarodowej grupy roboczej ds. kredytów eksportowych (IWG);
57.

zachęca Komisję i państwa członkowskie do podjęcia większych wysiłków na rzecz informowania społeczeństwa o wartości rolnictwa w UE oraz do rozwijania transeuropejskich centrów innowacji w rolnictwie, które będą promować i zapewniać odpowiedni dostęp do nowych innowacyjnych technologii, zrównoważonego rolnictwa oraz bezpieczeństwa i suwerenności żywnościowej;
1.

powtarza, że spójność polityki na rzecz rozwoju jest kluczowym elementem umożliwiającym urzeczywistnienie i zrealizowanie nowego programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju; wzywa do podjęcia proaktywnych działań w oparciu o wspólne rozumienie spójności polityki na rzecz rozwoju; zwraca uwagę, że podejście oparte na prawach człowieka powinno doprowadzić do głębszego zrozumienia spójności polityki na rzecz rozwoju, ponieważ bez pokonania przeszkód na drodze do urzeczywistnienia praw nie można osiągnąć postępów w dążeniu do zrównoważonego rozwoju i eliminacji ubóstwa; uważa, że spójność polityki na rzecz rozwoju powinna przyczynić się do wprowadzania praworządności, do zapewnienia bezstronności instytucji i do sprostania wyzwaniu związanemu z dobrymi rządami w krajach rozwijających się;
L.

mając na uwadze, że państwa europejskie i sama UE wnoszą znaczny wkład w system ONZ, zwłaszcza przez dostarczanie wparcia finansowego dla programów i projektów ONZ; mając na uwadze, że Francja, Niemcy i Zjednoczone Królestwo zapewniają największy wkład do budżetu ONZ na operacje utrzymywania pokoju; mając na uwadze, że państwa członkowskie UE zapewniają wspólnie największy wkład do budżetu ONZ na utrzymywanie pokoju (ok. 37 %), a ich oddziały biorą obecnie udział w dziewięciu misjach pokojowych; mając ponadto na uwadze, że w 2014 i 2015 r. zobowiązania finansowe UE na rzecz UA wyniosły 717,9 mln EUR, a wkład UA wyniósł tylko 25 mln EUR; mając na uwadze, że kraje europejskie zapewniają jedynie ok. 5 % personelu sił pokojowych ONZ, tj. 5 000 żołnierzy spośród całkowitej liczby ok. 92 000; mając jednakże na uwadze, że np. Francja szkoli co roku 25 000 afrykańskich żołnierzy i sama rozmieszcza ponad 4 000 osób w afrykańskich operacjach utrzymywania pokoju;
W.

mając na uwadze, że zgodnie z Kartą praw podstawowych, EKPC i orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka zdrowie seksualne i reprodukcyjne kobiet ma związek z wieloma prawami człowieka, w tym z prawem do życia i godności, do wolności od nieludzkiego lub poniżającego traktowania, prawem dostępu do opieki zdrowotnej, prawem do prywatności, prawem do edukacji oraz z zakazem dyskryminowania, co jest również odzwierciedlone w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;