Zalecenie

ZALECENIE RADY

w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136 w związku z art. 121 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych, w szczególności jego art. 5 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania, w szczególności jego art. 6 ust. 1,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

uwzględniając opinię Komitetu Polityki Gospodarczej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Po bardzo głębokiej recesji w 2020 r. w gospodarce strefy euro odnotowuje się obecnie solidne i szybkie ożywienie. Wzrost PKB w drugim kwartale 2021 r. przekroczył oczekiwania, a według prognozy gospodarczej z jesieni 2021 r. PKB strefy euro wzrośnie o 5,0 % w 2021 r. Gospodarka strefy euro ma osiągnąć poziom PKB sprzed kryzysu w ostatnim kwartale 2021 r. Do II kwartału 2021 r. poziom PKB powrócił już do poziomu sprzed kryzysu w siedmiu państwach strefy euro. Prognozuje się, że roczny wzrost PKB w strefie euro wyniesie 4,3 % w 2022 r. Głównym motorem wzrostu PKB jest popyt krajowy, związany z łagodzeniem ograniczeń w następstwie wprowadzenia szczepień, stopniową poprawą sytuacji na rynkach pracy, wykorzystaniem dodatkowych oszczędności zgromadzonych w okresach blokady oraz silnym wzrostem inwestycji wynikającym z korzystnych warunków finansowania i wsparcia realizacji polityki z NextGenerationEU. Zgodnie z zaleceniami państwa członkowskie strefy euro podjęły działania, indywidualnie i zbiorowo w ramach Eurogrupy, aby zapewnić kurs polityki wspierający odbudowę po kryzysie związanym z COVID-19. W przyszłości niepewność i ryzyko, związane m.in. z rozwojem pandemii w UE i poza nią, będą utrzymywać się na wysokim poziomie.

(2)W ciągu roku silny wzrost popytu krajowego napotkał ograniczenia po stronie podaży, takie jak niedobór środków produkcji i zakłócenia logistyczne. Ponadto w niektórych sektorach i państwach członkowskich coraz większym problemem jest niedobór siły roboczej, w tym niedobór wykwalifikowanej kadry. Od początku 2021 r. inflacja w strefie euro, która przez kilka lat utrzymywała się na bardzo niskim poziomie, zaczęła wzrastać, w szczególności z powodu szybko rosnących cen energii i wąskich gardeł w dostawach, co wskazuje, że ma ona charakter przejściowy i jest związana z procesem dostosowania po okresie blokady. We wrześniu 2021 r. inflacja w strefie euro osiągnęła najwyższy od dziesięciu lat poziom 3,4 %.

(3)W 2021 r. europejska strategia odbudowy gospodarczej skoncentrowała się na wprowadzeniu w życie NextGenerationEU i jego największego narzędzia – Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (RRF). Po pozytywnej ocenie Komisji Rada przyjęła plany odbudowy i zwiększania odporności 22 państw członkowskich, w tym 18 państw strefy euro, do połowy listopada 2021 r. W najbliższych latach wdrożenie reform i inwestycji w ramach RRF będzie miało znaczący pozytywny wpływ na funkcjonowanie gospodarek strefy euro. Dzięki kluczowi używanemu do przydziału zasobów w ramach Instrumentu będzie on wspierał pozytywną konwergencję społeczno-gospodarczą we wszystkich państwach członkowskich strefy euro. Instrument ten przyczynia się również do zwiększenia zaufania oraz utrzymania wzrostu gospodarczego i stabilności makrofinansowej, równoważąc w ten sposób kombinację polityki fiskalnej i pieniężnej oraz uzupełniając działania Europejskiego Banku Centralnego (EBC). Poza wspieraniem odbudowy gospodarczej celem RRF jest przemiana strukturalna gospodarek państw członkowskich, umożliwiająca w szczególności zieloną i cyfrową transformację. Realizacja spójnych inwestycji i reform w ramach RRF i jednoczesne wykorzystywanie funduszy spójności ma na celu zwiększenie odporności strefy euro na przyszłe wstrząsy, trwały wzrost produktu potencjalnego, wspieranie zatrudnienia i sprostanie wyzwaniom społecznym. Ponadto emisja przez Unię długu denominowanego w euro w celu sfinansowania RRF pogłębi europejskie rynki kapitałowe i zwiększy płynność na tych rynkach oraz przyczyni się do wzmocnienia euro jako międzynarodowej waluty.

(4)Wdrożenie reform i inwestycji przewidzianych w planach odbudowy i zwiększania odporności umożliwi wypłatę środków z RRF i skutecznie przyczyni się do realizacji priorytetów polityki strefy euro, w tym zaleceń Rady w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro. Będzie to wiązało się m.in. ze wzmocnieniem krajowych ram instytucjonalnych, a także wspieraniem wysokiej jakości inwestycji publicznych i środków z zakresu polityki promujących spójność społeczną oraz sprawiedliwą zieloną i cyfrową transformację. Powinno to pomóc w zapewnieniu zrównoważonej odbudowy sprzyjającej włączeniu społecznemu, utrzymaniu potencjału wzrostu gospodarczego i zwiększeniu odporności. Jest to zgodne z roczną analizą zrównoważonego wzrostu gospodarczego i czterema wymiarami konkurencyjnej zrównoważoności, tj. zrównoważenia środowiskowego, wydajności, sprawiedliwości i stabilności makroekonomicznej.

(5)Odpowiednio wspierające i wzajemnie wzmacniające się polityki gospodarcze zapewniły skuteczną stabilizację makroekonomiczną i złagodziły wpływ kryzysu na wyniki na rynku pracy, ograniczając ryzyko długotrwałych negatywnych skutków i wspierając szybką odbudowę gospodarek. Spójne wdrażanie kombinacji polityk pieniężnych i fiskalnych wraz z reformami strukturalnymi i środkami służącymi utrzymaniu stabilności finansowej nadal będzie miało zasadnicze znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania strefy euro, w pełnej zgodności z odpowiednimi rolami państw członkowskich i instytucji określonymi w Traktacie.