PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 176/8

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w sprawie COMP/F/38.456 — Asfalt (Niderlandy)

(zgodnie z art. 15 decyzji Komisji 2001/462/WE, EWWiS z dnia 23 maja 2001 r. w sprawie zakresu uprawnień urzędników przeprowadzających spotkania wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji — Dz.U. L 162 z 19.6.2001, str. 21)

(2007/C 176/07)

Projekt decyzji stwarza podstawy do następujących uwag.

W pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń stwierdzono naruszenie przepisów art. 81 ust. 1 Traktatu WE zarówno pod względem sprzedaży, jak i zakupu. Przez kilka lat istniała zmowa dotycząca sprzedaży i zakupu asfaltu drogowego w Niderlandach między dostawcami asfaltu, największymi odbiorcami w branży (duże przedsiębiorstwa budowy dróg w Niderlandach) oraz między tymi dwoma grupami przedsiębiorstw. W pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń określono, iż zmowa miała na celu ustalanie składników ceny asfaltu (cena brutto i zniżki) i wielkości poszczególnych dostaw. W celu umożliwienia realizacji tych ustaleń i monitorowania ich przestrzegania wymieniano informacje dotyczące cen, wielkości dostaw i udziałów w rynku.

Dnia 19 października 2004 r. pisemne zgłoszenie zastrzeżeń zostało skierowane do dostawców asfaltu (AB Nynäs Petroleum, Nynäs Belgium AB, BP p.l.c., BP Nederland B.V, BP Refining & Petrochemicals GmbH, Esha Holding B.V., Smid & Hollander B.V., Esha Port Services Amsterdam B.V. Exxon Mobil Corporation, ExxonMobil Petroleum, Chemicals B.V.B.A., Esso Nederland B.V., Koninklijke Nederlandsche Petroleum Maatschappij N.V., „Shell” Transport and Trading Company p.l.c., Shell Petroleum N.V., Shell Nederland Verkoopmaatschappij B.V., Kuwait Petroleum Corporation, Kuwait Petroleum International, Kuwait Petroleum (Nederland) B.V., Sideron Industrial Development B.V., Klöckner Bitumen B.V., Total S.A, Total Nederland) oraz nabywców asfaltu (Ballast Nedam N.V., Ballast Nedam Infra B.V., Dura Vermeer Groep N.V., Dura Vermeer Infra B.V., Vermeer Infrastructuur B.V., Heijmans N.V. Heijmans Infrastructuur B.V., Wegenbouwmaatschappij J. Heijmans B.V., Koninklijke BAM Groep N.V., BAM NBM Wegenbouw B.V., HBG Civiel B.V., Koninklijke Volker Wessels Stevin N.V., Volker Wessels Stevin Infra B.V. oraz Koninklijke Wegenbouw Stevin B.V. N.V., Wintershall AG).

Tego samego dnia Komisja przesłała także stronom dokumentację dochodzenia na płycie CD-ROM; drugi taki CD-ROM został przesłany dnia 21 kwietnia 2005 r.

W pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń wyznaczono przedsiębiorstwom okres dwóch miesięcy na nadesłanie uwag. Komisja otrzymała kilka wniosków o przedłużenie tego okresu, jako powód podawano różne kwestie związane z dostępem do akt sprawy. Wymieniano różnego rodzaju problemy związane z dostępnością, a w szczególności kwestię poufności niektórych informacji. W związku z tym, mając na celu zapewnienie należytego wykonania prawa stron do złożenia wyjaśnień, byłem zmuszony odroczyć terminy proceduralne o około cztery miesiące.

Wszyscy adresaci pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń udzielili odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Wyjątkiem było kilka przedsiębiorstw, które ogłosiły upadłość i nie zgłosiły swoich uwag odnośnie do pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń ani nie wystąpiły z wnioskiem o zorganizowanie spotkania wyjaśniającego.

Zgodnie z art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004 (1), większość pozostałych przedsiębiorstw wystąpiła o zorganizowanie spotkania wyjaśniającego, które odbyło się w dniach 15 i 16 czerwca 2005 r.

W trakcie spotkania stwierdzono potrzebę sprecyzowania przedstawionej w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń interpretacji procesu ustalania cen (pojęcie ceny brutto). W tym celu dnia 25 stycznia 2006 r. wszystkim stronom przesłano pismo zawierające niezbędne wyjaśnienia. Stronom zapewniono możliwość przedstawienia uwag dotyczących otrzymanych wyjaśnień, o ile nie uczyniły tego wcześniej. Większość przedsiębiorstw, które nadesłały takie uwagi, podkreśliła, że wyjaśnienia w żaden sposób nie wpływają na zmianę pierwotnej wersji ich odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń.

Dnia 14 lipca 2005 r. i 25 maja 2006 r. strony uzyskały także dostęp do nowych dokumentów sprawy, które Komisja otrzymała po spotkaniu wyjaśniającym.

Dzięki pismu z dnia 24 maja 2006 r. strony uzyskały także dostęp do innych elementów dokumentacji sprawy, które Komisja miała zamiar wykorzystać w swojej ostatecznej decyzji. Niektóre ze stron skarżyły się na niejasność co do ewentualnego wykorzystania tych dodatkowych informacji do poparcia niektórych wniosków pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń. Po zbadaniu odnośnych dokumentów uważam, iż strony mogły w sposób racjonalny przewidzieć ewentualne wnioski Komisji wysnute w oparciu o te dokumenty, tym bardziej, że w piśmie Komisji z dnia 24 maja 2006 r. zaznaczono, że dokumenty zostaną wykorzystane do sporządzenia opisu wydarzeń w decyzji ostatecznej. Jest to zgodne z orzeczeniem w sprawie TACA (T-191/98).

Pod wpływem odpowiedzi udzielonych przez strony na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń i oświadczeń złożonych podczas spotkania wyjaśniającego, w projekcie decyzji ostatecznej częściowo obniżono kwalifikację wykroczenia w porównaniu do kwalifikacji podanej w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń.

Po pierwsze wycofane zostały zarzuty skierowane przeciwko ExxonMobil ze względu na brak wystarczających dowodów. W trakcie spotkania wyjaśniającego stwierdzono konieczność sprawdzenia niektórych zarzutów przedstawionych przez firmy Kuwait Petroleum oraz Nynäs przeciwko ExxonMobil. W nadesłanych na wniosek Komisji o dostarczenie dodatkowych informacji odpowiedziach wymienione przedsiębiorstwa nie były w stanie przedstawić wystarczających dowodów na poparcie tezy, iż przedsiębiorstwo ExxonMobil wiedziało o istnieniu zmowy i brało w niej udział. Projekt decyzji nie jest skierowany do ExxonMobil.

Po drugie wycofany został zarzut wymiany nielegalnych informacji dotyczących wielkości poszczególnych dostaw i sposobu postępowania z potencjalnymi nowymi konkurentami.

Wreszcie dwie następujące kwestie, wymienione już w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń, uległy zmianie w projekcie decyzji Komisji:

— nie figuruje w nim analiza cen i zniżek, przedstawiona w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń i wykorzystana uprzednio jako dodatkowy dowód na istnienie porozumienia. Jednakże dowodem na istnienie porozumień cenowych i uzgadnianie zniżek są spotkania uczestników zmowy.

— czas trwania naruszenia jest krótszy i obejmuje obecnie okres od 1 kwietnia 1994 r. do 15 kwietnia 2002 r. (a nie: od 18 kwietnia 1992 r. do 31 grudnia 2002 r.).

Uważam także, że projekt decyzji dotyczy jedynie zastrzeżeń, w odniesieniu do których zapewniono stronom możliwość wyrażenia swojej opinii. W związku z powyższym stwierdzam, że prawo stron do złożenia wyjaśnień zostało w omawianej sprawie zachowane.

Bruksela dnia 4 września 2006 r. Serge DURANDE

(1) Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 18.