[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 9.11.2010

KOM(2010) 641 wersja ostateczna

2007/0206 (CNS)

Zmieniony wniosek

DYREKTYWA RADY

w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych

(tekst jednolity)

UZASADNIENIE

1. Dnia 11 października 2007 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie ujednolicenia dyrektywy Rady 92/79/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od papierosów, dyrektywy Rady 92/80/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od wyrobów tytoniowych innych niż papierosy i dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych[1].

2. W swojej opinii z dnia 21 listopada 2007 r. Konsultacyjna Grupa Robocza służb prawnych powołana na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie szybszej metody pracy nad urzędową kodyfikacją tekstów prawnych[2] stwierdziła, że wniosek, o którym mowa w pkt 1, ogranicza się jedynie do zwykłego ujednolicenia bez wprowadzania merytorycznych zmian w aktach, które są nim objęte.

3. Z uwagi na wspomniane zmiany[3] wprowadzone w międzyczasie do pierwotnego wniosku, o którym mowa w pkt 1, oraz biorąc pod uwagę wyniki prac przeprowadzonych w toku procedury ustawodawczej, Komisja postanowiła przedstawić – zgodnie z art. 293 ust. 2 TFUE – zmieniony wniosek w sprawie ujednolicenia wymienionych dyrektyw.

Niniejszy zmieniony wniosek bierze również pod uwagę czysto redakcyjne lub formalne dostosowania zaproponowane przez Konsultacyjną Grupę Roboczą służb prawnych, które okazały się uzasadnione[4].

4. W porównaniu z wnioskiem, o którym mowa w pkt 1, niniejszy zmieniony wniosek wprowadza następujące zmiany:

(1) Pierwsze umocowanie otrzymuje brzmienie:

„ uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113 , ”.

(2) W drugim umocowaniu po słowie „ Komisji ” dodaje się słowo „ Europejskiej ”.

(3) Dodaje się trzecie umocowanie w brzmieniu:

„ po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, ” .

(4) Dodaje się nowe umocowanie końcowe w brzmieniu:

„ stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, ”.

(5) Dodaje się motyw 2 w brzmieniu:

„ (2) Unijne przepisy fiskalne dotyczące produktów tytoniowych wymagają zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego i równocześnie wysokiego poziomu ochrony zdrowia, zgodnie z wymogiem art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, że wyroby tytoniowe mogą być przyczyną poważnych problemów zdrowotnych i że Unia jest stroną Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu. Zmiany te powinny uwzględniać istniejącą sytuację właściwą dla każdego z różnych rodzajów wyrobów tytoniowych. ”.

(6) Dotychczasowy motyw 2 otrzymuje oznaczenie motyw 3 i otrzymuje brzmienie:

„ (3) Jednym z celów Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej jest ustanowienie unii gospodarczej, której cechy są podobne do tych występujących na rynku krajowym, w obrębie której istnieje zdrowa konkurencja. W odniesieniu do wyrobów tytoniowych, osiągnięcie tego celu przewiduje, że stosowanie w państwach członkowskich podatków, wpływających na spożycie produktów w tym sektorze, nie zakłóca warunków konkurencji i nie hamuje swobodnego przepływu tego towaru w ramach Unii. ”.

(7) Dotychczasowy motyw 3 otrzymuje oznaczenie motyw 9.

(8) Motyw 4 otrzymuje brzmienie:

„ (4) Różne typy wyrobów tytoniowych, rozróżnianych według ich cech oraz według sposobu ich użycia powinny być zdefiniowane. ”.

(9) Dotychczasowy motyw 5 otrzymuje oznaczenie motyw 6, a dotychczasowy motyw 6 otrzymuje oznaczenie motyw 5.

(10) Dotychczasowy motyw 8 otrzymuje oznaczenie motyw 11.

(11) Dodaje się motyw 8 w brzmieniu:

„ (8) W interesie jednolitego i sprawiedliwego opodatkowania należy odpowiednio ustanowić definicję papierosów, cygar i cygaretek oraz innego tytoniu do palenia w taki sposób, aby: tytoń zrolowany, który w zależności od jego długości można uznać za dwa papierosy lub większą ich liczbę, był traktowany do celów podatku akcyzowego jako dwa papierosy lub większa ich liczba, rodzaj cygara, który jest podobny pod wieloma względami do papierosa, był traktowany do celów podatku akcyzowego jako papieros, tytoń do palenia, który jest podobny pod wieloma względami do tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów, był traktowany do celów podatku akcyzowego jako tytoń drobno krojony, a odpady tytoniowe zostały wyraźnie zdefiniowane. W związku z trudnościami gospodarczymi, jakie dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych z Niemiec i Węgier może spowodować natychmiastowe wprowadzenie tej definicji Niemcy i Węgry powinny mieć prawo odroczenia stosowania tej definicji cygar i cygaretek do dnia 1 stycznia 2015 r. ”.

(12) Dotychczasowe motywy 9 i 10 otrzymują oznaczenie motyw 17, który otrzymuje brzmienie:

„ (17) W odniesieniu do produktów innych niż papierosy ujednolicony rozkład ciężaru podatku powinien zostać ustanowiony dla wszystkich wyrobów należących do tej samej grupy wyrobów tytoniowych; ustalenie ogólnych minimalnych stawek podatku akcyzowego, wyrażonych w procencie albo w kwocie od kilograma lub od danej liczby sztuk jest najwłaściwsze do funkcjonowania rynku wewnętrznego. ”.

(13) Skreśla się dotychczasowe motywy 11, 13 i 14.

(14) Dotychczasowy motyw 12 otrzymuje oznaczenie motyw 20; w motywie tym słowa „ Republice Portugalii ” zastępuje się słowem „ Portugalii ”.

(15) Dodaje się motywy 12-16, 18, 19, 21 i 22:

„ (12) Bez uszczerbku dla mieszanej struktury podatkowej i maksymalnego udziału specyficznego składnika całkowitego obciążenia podatkowego, państwa członkowskie należy wyposażyć w skuteczne środki służące nakładaniu specyficznego lub minimalnego podatku akcyzowego na papierosy, tak aby zapewnić stosowanie w całej Unii pewnej minimalnej kwoty opodatkowania.

(13) Dla właściwego funkcjonowania rynku niezbędne jest ustanowienie minimalnych stawek podatku akcyzowego dla wszystkich kategorii wyrobów tytoniowych innych niż papierosy.

(14) Jeśli chodzi o stawkę minimalną ad valorem na papierosy, należy zapewnić neutralne warunki konkurencji dla producentów, należy zmniejszyć rozdrobnienie rynków wyrobów tytoniowych i należy sprzyjać osiągnięciu celów zdrowotnych. Ta stawka minimalna ad walorem powinna zatem odnosić się do średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, a wszystkie papierosy należy objąć minimalną stawką pieniężną. Z tych samych przyczyn średnia ważona cena detaliczna sprzedaży powinna stanowić również poziom odniesienia dla pomiarów znaczenia specyficznego podatku akcyzowego w obrębie całego obciążenia podatkowego.

(15 ) W odniesieniu do cen i poziomów podatku akcyzowego, w szczególności w odniesieniu do papierosów, które stanowią zdecydowanie najważniejszą kategorię wyrobów tytoniowych, jak również w odniesieniu do tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów, nadal istnieją znaczne różnice pomiędzy państwami członkowskimi, które mogą zakłócać działanie rynku wewnętrznego. Dlatego pewien stopień zbieżności pomiędzy poziomami podatków stosowanymi w państwach członkowskich pomogłaby w ograniczeniu oszustw i przemytu w obrębie Unii.

(16) Taka zbieżność przyczyniłaby się również do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego. Poziom opodatkowania jest jednym z głównych czynników wpływających na cenę wyrobów tytoniowych, która z kolei wpływa na zwyczaje związane z paleniem wśród konsumentów. Oszustwa i przemyt podważają determinowane podatkami poziomy cen, w szczególności cen papierosów i tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów, a tym samym zagrażają osiągnięciu celów dotyczących ograniczenia użycia tytoniu i celów w zakresie ochrony zdrowia.

(18) Jeśli chodzi o tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów, unijne minimalne stawki ad valorem powinny być wyrażone w taki sposób, aby uzyskać skutki podobne do uzyskiwanych w przypadku papierosów, a za punkt odniesienia powinna służyć średnia ważona detaliczna cena sprzedaży.

(19) Należy zbliżyć minimalne poziomy dotyczące tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów do minimalnych poziomów dotyczących papierosów, tak aby w większym stopniu uwzględnić istniejący stopień konkurencji pomiędzy tymi dwoma produktami, odzwierciedlonej w obserwowanych wzorcach spożycia, jak również ich równie szkodliwy charakter.

(21) Okresy przejściowe powinny umożliwić państwom członkowskim sprawne dostosowanie do poziomów całkowitego podatku akcyzowego, ograniczając tym samym ewentualne skutki uboczne.

(22) Aby zapobiec zachwianiu równowagi gospodarczej i społecznej na Korsyce, jest ważne i uzasadnione, aby zapewnić obowiązywanie odstępstwa do dnia 31 grudnia 2015 r. , dzięki któremu Francja może stosować stawkę podatku akcyzowego, która jest niższa od stawki krajowej na papierosy i inne wyroby tytoniowe dopuszczone do konsumpcji na Korsyce. Do tego dnia zasady podatkowe dla wyrobów tytoniowych dopuszczonych tam do konsumpcji powinny zostać ujednolicone z zasadami obowiązującymi dla Francji kontynentalnej. Niemniej jednak należy uniknąć zbyt raptownej zmiany i dlatego powinno się wprowadzać stopniowy wzrost podatku akcyzowego obecnie nałożonego na papierosy oraz na drobno krojony tytoń przeznaczony do skręcania papierosów na Korsyce. ”.

(16) Dotychczasowy motyw 15 otrzymuje oznaczenie motyw 23.

(17) Dotychczasowy motyw 16 otrzymuje oznaczenie motyw 24; w tym motywie słowo „ wprowadzenie ” zastępuje się słowem „ zapewnienie ” .

(18) Dotychczasowy motyw 17 otrzymuje oznaczenie motyw 25.

(19) W art. 2 ust. 3 słowa „ przepisów wspólnotowych ” zastępuje się słowami „ przepisów unijnych ”.

(20) W art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Tytoń zrolowany, o którym mowa w ust. 1, do celów podatku akcyzowego uznaje się za dwa papierosy w przypadku, gdy – wyłączając filtr lub ustnik – jest on dłuższy niż 8 cm, ale nie dłuższy niż 11 cm, za trzy papierosy w przypadku, gdy – wyłączając filtr lub ustnik – jest on dłuższy niż 11 cm, ale nie dłuższy niż 14 cm itd. ”.

(21) Art. 4 otrzymuje brzmienie:

„ Artykuł 4

1. Do celów niniejszej dyrektywy za cygara lub cygaretki uznaje się produkty opisane poniżej, jeśli mogą one być oraz, biorąc pod uwagę ich właściwości i zwykłe oczekiwania konsumentów, są przeznaczone wyłącznie do palenia w stanie niezmienionym:

a) tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu;

b) tytoń zrolowany ze spreparowanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w normalnym kolorze cygara z odzyskanego tytoniu pokrywającym produkt w całości, w stosownych przypadkach, łącznie z filtrem, ale nie, w przypadku cygar z ustnikiem, ustnik, gdzie waga sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 g i nie więcej niż 10 g, a obwód równy co najmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 mm.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Niemcy i Węgry do dnia 31 grudnia 2014 r. mogą nadal stosować art. 3 dyrektywy 95/59/WE zmienionej dyrektywą 2002/10/WE.

3. Produkty składające się w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 1, są traktowane jako cygara i cygaretki. ” .

(22) W art. 5 ust. 1 lit b) otrzymuje brzmienie:

„ b) odpady tytoniowe, oddane do sprzedaży detalicznej, które nie podlegają art. 3 i 4, a nadają się do palenia. Do celów niniejszego artykułu za „odpady tytoniowe” uznaje się pozostałości liści tytoniu i produkty uboczne uzyskane podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych. ” .

(23) W art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Tytoń do palenia, w którym więcej niż 25 % w masie drobin tytoniu posiada szerokość cięcia mniejszą niż 1,5 mm, jest uznawany za tytoń drobnokrojony przeznaczony do skręcania papierosów.

Państwa członkowskie mogą uznać za tytoń drobnokrojony przeznaczony do skręcania papierosów, tytoń do palenia, którego więcej niż 25 % w masie drobin tytoniu posiada szerokość cięcia 1,5 mm lub więcej i który został sprzedany lub miał być sprzedany do celów skręcania papierosów. ”.

(24) W art. 6, w art. 13 słowa wstępne, w art. 14, ust. 1 lit. a) i w art. 15 ust. 1 akapit pierwszy słowo „ Wspólnota ” zastępuje się słowami „ Unia ”.

(25) Art. 7 otrzymuje oznaczenie art. 9. W ust. 2 lit. c) tego artykułu słowa „ podatek od wartości dodanej (VAT) ” zastępuje się słowem „ VAT ”.

(26) Art. 8 otrzymuje oznaczenie art. 7. W niniejszym artykule wprowadza się następujące zmiany:

(i) w ust. 1 akapit pierwszy słowo „ Wspólnota ” zastępuje sią słowami „ Unia ”;

(ii) w ust. 1 akapit drugi słowa „ każde państwo członkowskie ” zastępuje się słowami „ państwa członkowskie ”;

(iii) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„ 4. W stosownym przypadku podatek akcyzowy od papierosów może obejmować minimalny składnik podatku, pod warunkiem że rygorystycznie przestrzega się stosowania mieszanej struktury podatkowej oraz przedziału dla specyficznego składnika podatku akcyzowego określonego w art. 8. ”.

(27) Art. 9 otrzymuje oznaczenie art. 10 i otrzymuje brzmienie:

„ Artykuł 10

1. Całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny i podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od papierosów wynosi co najmniej 57 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Taki podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 64 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży. PL L 50/2 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 27.2.2010.

Wymóg 57 % ustanowiony w akapicie pierwszym nie ma jednak zastosowania do państw członkowskich, które nakładają podatek akcyzowy wynoszący co najmniej 101 EUR za 1 000 papierosów na podstawie średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

2. Od dnia 1 stycznia 2014 r., całkowity podatek akcyzowy od papierosów wynosi co najmniej 60 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Taki podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 90 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

Wymóg 60 % ustanowiony w akapicie pierwszym nie ma jednak zastosowania do państw członkowskich, które nakładają podatek akcyzowy wynoszący co najmniej 115 EUR za 1 000 papierosów na podstawie średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

Bułgaria, Estonia, Grecja, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska oraz Rumunia mogą stosować okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2017 r., aby spełnić wymogi, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim.

3. Państwa członkowskie stopniowo zwiększają podatki akcyzowe w celu spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2, w terminach określonych w tym ustępie. ”.

(28) Art. 10 otrzymuje oznaczenie artykuł 11 i otrzymuje brzmienie:

„ Article 11

1. Jeżeli następuje zmiana średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów w państwie członkowskim, która powoduje spadek całkowitego podatku akcyzowego poniżej poziomów określonych, odpowiednio, w art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze, wówczas państwo członkowskie, którego to dotyczy, może powstrzymać się od dostosowania tego podatku do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym zaistniała taka zmiana.

2. Jeżeli państwo członkowskie podwyższa stawkę VAT w odniesieniu do papierosów, może ono obniżyć całkowity podatek akcyzowy do kwoty, która wyrażona jako procent średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży jest równa wzrostowi stawki VAT, również wyrażonej jako procent średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, nawet jeżeli takie dostosowanie powoduje obniżenie całkowitego podatku akcyzowego poniżej poziomów, wyrażonych jako procent średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, określonych odpowiednio w art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze.

Państwo członkowskie podwyższa jednak ten podatek ponownie, tak aby osiągnąć co najmniej te poziomy, do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym dokonano takiego obniżenia.”.

(29) Art. 11 otrzymuje oznaczenie artykuł 8 i otrzymuje brzmienie:

„ Artykuł 8

1. Udział specyficznego składnika podatku akcyzowego w kwocie całego obciążenia podatkowego na papierosy jest ustalany w odniesieniu do średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

2. Średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży oblicza się w odniesieniu do całkowitej wartości wszystkich papierosów dopuszczonych do konsumpcji, na podstawie detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki, podzielonej przez całkowitą liczbę papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Jest ona określana najpóźniej do dnia 1 marca każdego roku na podstawie danych dotyczących wszystkich takich dopuszczeń do konsumpcji, które miały miejsce w poprzednim roku kalendarzowym.

3. Do dnia 31 grudnia 2013 r. specyficzny składnik podatku akcyzowego od papierosów nie wynosi mniej niż 5 % i nie więcej niż 76,5 % wielkości całego obciążenia podatkowego wynikającego z dodania następujących wartości:

a) specyficznego podatku akcyzowego;

b) proporcjonalnego podatku akcyzowego i podatku od wartości dodanej (VAT) nałożonych na średnią ważoną cenę detaliczną sprzedaży.

4. Od dnia 1 stycznia 2014 r. specyficzny składnik podatku akcyzowego od papierosów nie wynosi mniej niż 7,5 % i nie więcej niż 76,5 % wielkości całego obciążenia podatkowego wynikającego z dodania następujących wartości:

a) specyficznego podatku akcyzowego;

b) proporcjonalnego podatku akcyzowego i VAT nałożonych na średnią ważoną cenę detaliczną sprzedaży.

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 i 4, w przypadku gdy zachodzi zmiana średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów w państwie członkowskim, doprowadzając tym samym specyficzny składnik podatku akcyzowego, wyrażony jako procent całkowitego obciążenia podatkowego, do poziomu poniżej 5 % lub 7,5 %, w zależności od przypadku, lub powyżej 76,5 % całkowitego obciążenia podatkowego, wówczas państwo członkowskie, którego to dotyczy, może powstrzymać się od dostosowania kwoty specyficznego podatku akcyzowego do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym zaistniała zmiana.

6. Z zastrzeżeniem ust. 3, 4 i 5 państwa członkowskie mogą nakładać minimalną stawkę podatku akcyzowego na papierosy. ”.

(30) Art. 12 otrzymuje brzmienie:

„ Artykuł 12

1. Portugalia ma prawo wnioskować o możliwość stosowania stawki zmniejszonej, maksymalnie o 50 % stawki określonej w art. 10 względem papierosów konsumowanych w najbardziej peryferyjnych regionach Azorów i Madery, produkowanych przez drobnych producentów, u których wielkość rocznej produkcji nie przekracza 500 ton.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 10, od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. Francja może nadal stosować obniżoną stawkę podatku akcyzowego na papierosy dopuszczone do konsumpcji w departamentach na Korsyce do kontyngentu rocznego 1 200 ton. Obniżona stawka wynosi:

a) do dnia 31 grudnia 2012 r.: co najmniej 44 % ceny na papierosy w najbardziej poszukiwanej klasie cenowej w tych departamentach;

b) od dnia 1 stycznia 2013 r.: co najmniej 50 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji; podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 88 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży;

c) od dnia 1 stycznia 2015 r.: co najmniej 57 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji; podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 90 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży. ”.

(31) W art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Ogólny podatek akcyzowy wyrażony w procencie, w kwocie od kilograma lub od danej liczby sztuk jest co najmniej równowartością stawek lub kwot minimalnych określonych dla:

a) cygar lub cygaretek: 5 % detalicznej ceny sprzedaży włączając wszystkie podatki albo 12 euro za 1 000 sztuk lub kilogram;

b) drobno krojonego tytoniu, z którego zwija się papierosy: 40 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji albo 40 euro za kilogram;

c) innego tytoniu: 20 % detalicznej ceny sprzedaży włączając wszystkie podatki albo 22 euro za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2013 r. całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny lub podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 43 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 47 EUR za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2015 r. całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny lub podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 46 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 54 EUR za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2018 r. całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny lub podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 48 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 60 EUR za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2020 r. całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny lub podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 50 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 60 EUR za kilogram.

Średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży oblicza się w odniesieniu do całkowitej wartości tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji, na podstawie detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki, podzielonej przez całkowitą ilość tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji. Jest ona określana w terminie do 1 marca każdego roku na podstawie danych dotyczących wszystkich takich dopuszczeń do konsumpcji, które miały miejsce w poprzednim roku kalendarzowym.”.

(32) W art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„ 4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. Francja może nadal stosować obniżoną stawkę podatku akcyzowego na wyroby tytoniowe inne niż papierosy dopuszczone do konsumpcji w departamentach na Korsyce. Obniżona stawka wynosi:

a) w przypadku cygar i cygaretek:

co najmniej 10 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki;

b) w przypadku tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów:

(i) do dnia 31 grudnia 2012 r. – co najmniej 27 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki;

(ii) od dnia 1 stycznia 2013 r.– co najmniej 30 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki;

(iii) od dnia 1 stycznia 2015 r. – co najmniej 35 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki;

c) w przypadku innego tytoniu do palenia:

co najmniej 22 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki. ” .

(33) Tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie:

„ Ustalenie maksymalnej ceny sprzedaży detalicznej wyrobów tytoniowych, pobieranie podatków akcyzowych, zwolnienia i zwroty ”.

(34) W art. 15 ust. 1 akapit drugi słowa „ ustawodawstwo wspólnotowe ” zastępuje się słowami „ ustawodawstwo unijne ”.

(35) W art. 15 ust. 2 akapit pierwszy słowa „ produkty wspólnotowe ” zastępuje się słowami „ produkty pochodzące z Unii ”.

(36) W art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Importerzy i producenci wyrobów tytoniowych posiadający siedzibę w Unii podlegają systemowi ustalonemu w ust. 1 w odniesieniu do szczegółowych przepisów dotyczących nakładania i płacenia opłat celnych. ”.

(37) W art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Komisja publikuje raz w roku wartość euro w walutach krajowych mającą zastosowanie do kwot całkowitego podatku akcyzowego.

Stosuje się kursy wymiany ustalone pierwszego dnia roboczego października oraz opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; obowiązują one od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego. ”.

(38) Skreśla się art. 18 ust. 2.

(39) Art. 18 ust. 3 otrzymuje oznaczenie art. 18 ust. 2 i otrzymuje brzmienie:

„ 2. Państwa członkowskie mogą utrzymać kwoty podatków akcyzowych obowiązujące w chwili dokonywania rocznego dostosowania przewidzianego w ust. 1, jeżeli przeliczenie kwot podatków akcyzowych wyrażonych w euro powodowałoby wzrost podatku akcyzowego wyrażonego w walucie krajowej o mniej niż 5 % lub mniej niż 5 EUR, w zależności od tego, która kwota będzie niższa. ”.

(40) Art. 19 otrzymuje brzmienie:

„ Artykuł 19

1. Co cztery lata Komisja przedkłada Radzie sprawozdanie oraz, w stosownym przypadku, wniosek dotyczący stawek i struktury podatku akcyzowego określonych w niniejszej dyrektywie.

Komisja uwzględnia w swoim sprawozdaniu prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, rzeczywistą wartość stawek podatku akcyzowego i szersze cele Traktatu.

2. Podstawę sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, stanowią w szczególności informacje przekazane przez państwa członkowskie.

3. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 43 dyrektywy Rady 2008/118/WE Komisja określa wykaz danych statystycznych niezbędnych do sprawozdania, z wyłączeniem danych dotyczących poszczególnych osób fizycznych lub podmiotów prawnych. Poza danymi łatwo dostępnymi dla państw członkowskich wspomniany wykaz zawiera jedynie dane, których gromadzenie i zbieranie nie powoduje nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego dla państw członkowskich.

4. Komisja nie publikuje ani nie ujawnia w żaden inny sposób danych, jeśli prowadziłoby to do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej. ”.

(41) Skreśla się art. 20.

(42) Art. 21 otrzymuje oznaczenie art. 20.

(43) Art. 22 otrzymuje oznaczenie art. 21. W akapicie pierwszym tego artykułu słowo „ akty ” zastępuje się słowem „ dyrektywy ”.

(44) Art. 23 otrzymuje oznaczenie art. 22 i otrzymuje brzmienie:

„ Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2011 r. ”.

(45) Art. 24 otrzymuje oznaczenie art. 23.

(46) W załączniku I:

a) Część A otrzymuje brzmienie:

„ Część A

Uchylone dyrektywy oraz wykaz ich kolejnych zmian (o których mowa w art. 21)

Dyrektywa Rady 92/79/EWG (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 8) |

Dyrektywa Rady 1999/81/WE (Dz.U. L 211 z 11.8.1999, s. 47) | tylko artykuł 1 |

Dyrektywa Rady 2002/10/WE (Dz.U. L 46 z 16.2.2002, s. 26) | tylko artykuł 1 |

Dyrektywa Rady 2003/117/WE (Dz.U. L 333 z 20.12.2003, s. 49) | tylko artykuł 1 |

Dyrektywa Rady 2010/12/UE (Dz.U. L 50 z 27.2.2010, s. 1) | tylko artykuł 1 |

Dyrektywa Rady 92/80/EWG (Dz.U. L 316, 31.10.1992, s. 10) |

Dyrektywa Rady 1999/81/WE (Dz.U. L 211, 11.8.1999, s. 47) | tylko artykuł 2 |

Dyrektywa Rady 2002/10/WE (Dz.U. L 46, 16.2.2002, s. 26) | tylko artykuł 2 |

Dyrektywa Rady 2003/117/WE (Dz.U. L 333, 20.12.2003, s. 49) | tylko artykuł 2 |

Dyrektywa Rady 2010/12/UE (Dz.U. L 50 z 27.2.2010, s. 1) | tylko artykuł 2 |

Dyrektywa Rady 95/59/WE (Dz.U. L 291, 6.12.1995, s. 40) |

Dyrektywa Rady 1999/81/WE (Dz.U. L 211, 11.8.1999, s. 47) | tylko artykuł 3 |

Dyrektywa Rady 2002/10/WE (Dz.U. L 46, 16.2.2002, s. 26) | tylko artukuł 3” |

b) w części B dodaje się następujący wiersz:

„ 2010/12/UE” / „31 grudnia 2010” / „1 stycznia 2011 ”.

5. Tabela korelacji w załączniku II została dostosowana zgodnie ze zmianami określonymi powyżej.

6. Pełny tekst zmienionego wniosku w sprawie ujednolicenia został przedstawiony poniżej w celu ułatwienia jego lektury i badania.

ê 92/79/EWG, 92/80/EWG, 95/59/WE (dostosowany)

2007/0206 (CNS)

Zmieniony wniosek

DYREKTYWA RADY

Ö w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych Õ

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat Ö o funkcjonowaniu Õ Ö Unii Õ Europejskiej, w szczególności jego art. Ö 113 Õ,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],

stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

ê

(1) Dyrektywa Rady 92/79/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od papierosów[7], dyrektywa Rady 92/80/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od wyrobów tytoniowych innych niż papierosy[8] oraz dyrektywa Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych[9] zostały kilkakrotnie znacząco zmienione[10]. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości wymienione dyrektywy powinny zostać ujednolicone poprzez zgromadzenie ich w jednym akcie.

ê 2010/12/UE motyw 2 (dostosowany)

(2) Ö Unijne przepisy fiskalne dotyczące produktów tytoniowych wymagają Õ zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego i równocześnie wysokiego poziomu ochrony zdrowia, zgodnie z wymogiem art. 168 Traktatu Ö o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ, biorąc pod uwagę, że wyroby tytoniowe mogą być przyczyną poważnych problemów zdrowotnych i że Unia jest stroną Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu. Zmiany te powinny uwzględniać istniejącą sytuację właściwą dla każdego z różnych rodzajów wyrobów tytoniowych.

ê 95/59/WE motyw 2 (dostosowany)

(3) Ö Jednym z celów Õ Traktatu Ö o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ jest ustanowienie unii gospodarczej, której cechy są podobne do tych występujących na rynku krajowym Ö w obrębie której istnieje zdrowa konkurencja Õ. W odniesieniu do wyrobów tytoniowych, osiągnięcie tego celu przewiduje, że stosowanie w Państwach Członkowskich podatków, wpływających na spożycie produktów w tym sektorze, nie zakłóca warunków konkurencji i nie hamuje swobodnego przepływu tego towaru w ramach Ö Unii Õ .

ê 95/59/WE motywy 8 i 9 (dostosowany)

(4) Ö Różne Õ typy wyrobów tytoniowych, rozróżnianych według ich cech oraz według sposobu ich użycia powinny być zdefiniowane.

ê 95/59/WE motyw 11

(5) Należy dokonać rozróżnienia między tytoniem drobnokrojonym przeznaczonym do skręcania papierosów a innym tytoniem do palenia.

ê 95/59/WE motyw 14

(6) Tytoń zrolowany nadający się do palenia po prostej obróbce, powinny również zostać uznane za papierosy do celów jednolitego opodatkowania tych produktów.

ê 95/59/WE motyw 12

(7) Producentem jest osoba fizyczna lub prawna, która faktycznie przygotowuje produkty tytoniowe i ustala maksymalną cenę sprzedaży detalicznej dla każdego państwa członkowskiego, w którym dane produkty są przeznaczone do konsumpcji.

ê 2010/12/UE motyw 14 (dostosowany)

(8) W interesie jednolitego i sprawiedliwego opodatkowania należy odpowiednio Ö ustanowić Õ definicję papierosów, cygar i cygaretek oraz innego tytoniu do palenia w taki sposób, aby: tytoń zrolowany, który w zależności od jego długości można uznać za dwa papierosy lub większą ich liczbę, był traktowany do celów podatku akcyzowego jako dwa papierosy lub większa ich liczba, rodzaj cygara, który jest podobny pod wieloma względami do papierosa, był traktowany do celów podatku akcyzowego jako papieros, tytoń do palenia, który jest podobny pod wieloma względami do tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów, był traktowany do celów podatku akcyzowego jako tytoń drobno krojony, a odpady tytoniowe zostały wyraźnie zdefiniowane. W związku z trudnościami gospodarczymi, jakie dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych z Niemiec i Węgier może spowodować natychmiastowe wprowadzenie tej definicji Niemcy i Węgry powinny mieć prawo odroczenia stosowania tej definicji cygar i cygaretek do dnia 1 stycznia 2015 r.

ê 95/59/WE motyw 3

(9) Jeśli chodzi o podatek akcyzowy, harmonizacja struktur musi w szczególności zapobiegać zakłócaniu konkurencji różnych kategorii wyrobów tytoniowych należących do tego samej grupy, przez skutki nałożenia podatku, i w konsekwencji otwarciem rynków krajowych Państw Członkowskich.

ê 95/59/WE motyw 7

(10) Bezwzględna konieczność konkurencji zakłada istnienie systemu swobodnie kształtujących się cen dla wszystkich grup wyrobów tytoniowych.

ê 95/59/WE motyw 4

(11) Struktura podatku akcyzowego na papierosy musi zawierać, oprócz specyficznych składników obliczonych na jednostkę produktu, proporcjonalny składnik oparty na cenie sprzedaży detalicznej, obejmujący wszystkie podatki. Podatek obrotowy, nakładany na papierosy, posiada taki sam efekt jak proporcjonalny podatek akcyzowy i fakt ten powinien być wzięty pod uwagę w przypadku gdy ustalany jest stosunek między specyficznym składnikiem podatku akcyzowego a całkowitym ciężarem podatkowym.

ê 2010/12/UE motyw 4 (dostosowany)

(12) Bez uszczerbku dla mieszanej struktury podatkowej i maksymalnego udziału specyficznego składnika całkowitego obciążenia podatkowego, państwa członkowskie należy wyposażyć w Ö skuteczne Õ środki służące nakładaniu specyficznego lub minimalnego podatku akcyzowego na papierosy, tak aby zapewnić stosowanie w całej Unii pewnej minimalnej kwoty opodatkowania.

ê 92/80/EWG motyw 3 (dostosowany)

(13) Ö Dla właściwego funkcjonowania Õ rynku wewnętrznego niezbędne jest ustanowienie minimalnych stawek podatku akcyzowego dla Ö wszystkich kategorii Õ wyrobów tytoniowych.

ê 2010/12/UE motyw 3 (dostosowany)

(14) Jeśli chodzi o Ö stawkę minimalną ad valorem na Õ papierosy, Ö należy zapewnić Õ neutralne warunki konkurencji dla producentów, Ö należy zmniejszyć Õ rozdrobnienie rynków wyrobów tytoniowych i Ö należy Õ sprzyjać osiągnięciu celów zdrowotnych. Ö Ta Õ stawka minimalna ad valorem powinna Ö zatem Õ odnosić się do średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, a wszystkie papierosy należy objąć minimalną stawką pieniężną. Z tych samych przyczyn średnia ważona cena detaliczna sprzedaży powinna stanowić również poziom odniesienia dla pomiarów znaczenia specyficznego podatku akcyzowego w obrębie całego obciążenia podatkowego.

ê 2010/12/UE motyw 6 (dostosowany)

(15) Ö W odniesieniu do Õ cen i poziomów podatku akcyzowego, w szczególności w odniesieniu do papierosów, które stanowią zdecydowanie najważniejszą kategorię wyrobów tytoniowych, jak również w odniesieniu do tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów, nadal istnieją znaczne różnice pomiędzy państwami członkowskimi, które mogą zakłócać działanie rynku wewnętrznego. Dlatego Ö pewien stopień Õ zbieżności pomiędzy poziomami podatków stosowanymi w państwach członkowskich pomogłaby w ograniczeniu oszustw i przemytu w obrębie Unii.

ê 2010/10/UE motyw 7 (dostosowany)

(16) Ö Taka Õ zbieżność przyczyniłaby się również do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego. Poziom opodatkowania jest jednym z głównych czynników wpływających na cenę wyrobów tytoniowych, która z kolei wpływa na zwyczaje związane z paleniem wśród konsumentów. Oszustwa i przemyt podważają determinowane podatkami poziomy cen, w szczególności cen papierosów i tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów, a tym samym zagrażają osiągnięciu celów dotyczących ograniczenia użycia tytoniu i celów w zakresie ochrony zdrowia.

ê 92/80/EWG motywy 4 i 5 (dostosowany)

(17) Ö Jeśli chodzi o produkty inne niż papierosy Õ ujednolicony rozkład ciężaru podatku powinien zostać ustanowiony dla wszystkich wyrobów należących do tej samej grupy wyrobów tytoniowych; ustalenie ogólnych minimalnych stawek podatku akcyzowego, wyrażonych w procencie albo w kwocie od kilograma lub od danej liczby sztuk jest najwłaściwsze do Ö funkcjonowania Õ rynku wewnętrznego.

ê 2010/12/UE motyw 5

(18) Jeśli chodzi o tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów, unijne minimalne stawki ad valorem powinny być wyrażone w taki sposób, aby uzyskać skutki podobne do uzyskiwanych w przypadku papierosów, a za punkt odniesienia powinna służyć średnia ważona detaliczna cena sprzedaży.

ê 2010/12/UE motyw 9

(19) Należy zbliżyć minimalne poziomy dotyczące tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów do minimalnych poziomów dotyczących papierosów, tak aby w większym stopniu uwzględnić istniejący stopień konkurencji pomiędzy tymi dwoma produktami, odzwierciedlonej w obserwowanych wzorcach spożycia, jak również ich równie szkodliwy charakter.

ê 92/79/EWG motyw 5 (dostosowany)

(20) Ö Portugalii Õ należy przyznać możliwość stosowania obniżonych stawek w akcyzie od papierosów produkowanych przez drobnych producentów i konsumowanych w najbardziej peryferyjnych regionach Azorów i Madery.

ê 2010/12/UE motyw 10 (dostosowany)

(21) Okresy przejściowe powinny umożliwić państwom członkowskim sprawne dostosowanie do poziomów całkowitego podatku akcyzowego, ograniczając tym samym ewentualne skutki uboczne.

ê 2010/12/UE motyw 11 (dostosowany)

(22) Aby zapobiec zachwianiu równowagi gospodarczej i społecznej na Korsyce, jest ważne i uzasadnione, aby Ö zapewnić Õ obowiązywanie odstępstwa Ö do dnia 31 grudnia 2015 r. Õ , dzięki któremu Francja może stosować stawkę podatku akcyzowego, która jest niższa od stawki krajowej na papierosy i inne wyroby tytoniowe dopuszczone do konsumpcji na Korsyce. Do tego dnia zasady podatkowe dla wyrobów tytoniowych dopuszczonych tam do konsumpcji powinny zostać ujednolicone z zasadami obowiązującymi dla Francji kontynentalnej. Niemniej jednak należy uniknąć zbyt raptownej zmiany i dlatego powinno się wprowadzać stopniowy wzrost podatku akcyzowego obecnie nałożonego na papierosy oraz na drobno krojony tytoń przeznaczony do skręcania papierosów na Korsyce.

ê 95/59/WE motyw 13

(23) Większość Państw Członkowskich przyznaje wyłączenia od podatku akcyzowego lub dokonuje zwrotów tego podatku w odniesieniu do niektórych typów wyrobów tytoniowych w zależności ich wykorzystania. Wyłączenia lub zwroty w przypadku szczególnych sposobów wykorzystania powinny być sprecyzowane w niniejszej dyrektywie.

ê 92/80/EWG motyw 7 (dostosowany)

(24) Konieczne jest Ö zapewnienie Õ procedury umożliwiającej okresowe badania stawek lub kwot ustanowionych w niniejszej dyrektywie na podstawie sprawozdania Komisji i z uwzględnieniem wszystkich odpowiednich czynników.

ê

(25) Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku I, część B,

ê 95/59/WE (dostosowany)

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Rozdział 1

Przedmiot

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady ogólne harmonizacji struktury Ö i stawek Õ podatków akcyzowych, które są nakładane przez Państwa Członkowskie na wyroby tytoniowe.

Rozdział 2

Definicje

Artykuł 2

1. Ö Do celów niniejszej dyrektywy Õ wyroby tytoniowe Ö oznaczają Õ:

a) papierosy;

b) cygara i cygaretki;

c) tytoń do palenia:

(i) drobnokrojony do skręcania papierosów,

(ii) inny tytoń do palenia.

ê 95/59/WE

2. Produkty składające się w całości lub w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w art. 34 lub art. 5 ust. 1, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia.

Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego, nie traktuje się jak wyrobów tytoniowych, produktów, które nie zawierają tytoniu i wykorzystywane są wyłącznie w celach medycznych.

ê 95/59/WE (dostosowany)

3. Bez uszczerbku dla istniejących przepisów Ö unijnych Õ, definicje, wymienione w ust. 2 niniejszego artykułu oraz art. 3 4 i 5, nie naruszają wyboru systemu lub poziomu opodatkowania, który jest stosowany wobec różnych grup produktów, określonych w tych artykułach.

Artykuł 3

1. Ö Do celów niniejszej dyrektywy Õ papierosy Ö oznaczają Õ:

a) tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu art. 4 ust. 1;

b) tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w „tutkach” z bibuły papierosowej;

c) tytoń zrolowany, który w drodze prostej nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

ê 2010/12/UE art. 3 pkt 2

2. Tytoń zrolowany, o którym mowa w ust. 1, do celów podatku akcyzowego uznaje się za dwa papierosy w przypadku, gdy – wyłączając filtr lub ustnik – jest on dłuższy niż 8 cm, ale nie dłuższy niż 11 cm, za trzy papierosy w przypadku, gdy – wyłączając filtr lub ustnik – jest on dłuższy niż 11 cm, ale nie dłuższy niż 14 cm itd.

ê 2010/12/UE art. 3 pkt 1 (dostosowany)

Artykuł 4

1. Ö Do celów niniejszej dyrektywy Õ za cygara lub cygaretki uznaje się produkty opisane poniżej, jeśli mogą one być oraz, biorąc pod uwagę ich właściwości i zwykłe oczekiwania konsumentów, są przeznaczone wyłącznie do palenia w stanie niezmienionym:

a) tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu;

b) tytoń zrolowany ze spreparowanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w normalnym kolorze cygara z odzyskanego tytoniu pokrywającym produkt w całości, w stosownych przypadkach, łącznie z filtrem, ale nie, w przypadku cygar z ustnikiem, ustnik, gdzie waga sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 g i nie więcej niż 10 g, a obwód równy co najmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 mm.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Niemcy i Węgry do dnia 31 grudnia 2014 r. mogą nadal stosować art. 3 dyrektywy 95/59/WE zmienionej dyrektywą 2002/10/WE.

ê 2002/10/UE art. 3 pkt 5

3. Produkty składające się w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 1, są traktowane jako cygara i cygaretki.

ê 95/59/WE (dostosowany)

Artykuł 5

1. Ö Do celów niniejszej dyrektywy Õ tytoń do palenia Ö oznacza Õ:

a) tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;

ê 2010/12/UE art. 3 pkt 3

b) odpady tytoniowe, oddane do sprzedaży detalicznej, które nie podlegają art. 3 i 4, a nadają się do palenia. Do celów niniejszego artykułu za „odpady tytoniowe” uznaje się pozostałości liści tytoniu i produkty uboczne uzyskane podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych.

ê 95/59/WE (dostosowany)

è1 2010/12/EU Art. 3 pt. 4(a)

è2 2010/12/EU Art. 3 pt. 4(b)

2. Tytoń do palenia, w którym więcej niż 25 % w masie drobin tytoniu posiada szerokość cięcia mniejszą niż è1 1,5 mm ç, jest uznawany za tytoń drobnokrojony przeznaczony do skręcania papierosów.

Państwa członkowskie mogą uznać za tytoń drobnokrojony przeznaczony do skręcania papierosów, tytoń do palenia, którego więcej niż 25 % w masie drobin tytoniu posiada szerokość cięcia è2 1,5 mm lub więcej ç i który został sprzedany lub miał być sprzedany do celów skręcania papierosów.

Artykuł 6

Za producenta uznaje się osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Ö Unii Õ, która przekształca tytoń w produkty przemysłowe na sprzedaż.

Rozdział 3

Przepisy mające zastosowanie do papierosów

ê 95/59/WE (dostosowany)

Artykuł 7

1. Papierosy wyprodukowane w Ö Unii Õ i te przywożone z państw trzecich, podlegają proporcjonalnemu podatkowi akcyzowemu obliczonemu według maksymalnej ceny sprzedaży detalicznej, włączając opłaty celne, a także specyficznemu podatkowi akcyzowemu obliczonemu na jednostkę produktu.

ê 95/59/WE

Niezależnie od przepisów pierwszego akapitu Państwa Członkowskie może wyłączyć opłaty celne z podstawy obliczania proporcjonalnego podatku akcyzowego nakładanego na papierosy.

2. Stawka proporcjonalnego podatku akcyzowego oraz kwota specyficznego podatku akcyzowego muszą być takie same dla wszystkich papierosów.

3. Na ostatnim etapie harmonizacji struktur, we wszystkich Państwach Członkowskich ustanawia się w odniesieniu do papierosów ten sam stosunek między specyficznymi podatkami akcyzowymi a sumą proporcjonalnego podatku akcyzowego i podatkiem obrotowym, w taki sposób by rozpiętość cen sprzedaży detalicznej jasno odzwierciedlała różnicę w cenach dostawy producenta.

ê 2010/12/UE art. 3 pkt 6

4. W stosownym przypadku podatek akcyzowy od papierosów może obejmować minimalny składnik podatku, pod warunkiem że rygorystycznie przestrzega się stosowania mieszanej struktury podatkowej oraz przedziału dla specyficznego składnika podatku akcyzowego określonego w art. 8.

ê 2002/10/UE art. 3 pkt 7 (dostosowany)

Artykuł 8

1. Udział specyficznego składnika podatku akcyzowego w kwocie całego obciążenia podatkowego na papierosy jest ustalany w odniesieniu do średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

2. Średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży oblicza się w odniesieniu do całkowitej wartości wszystkich papierosów dopuszczonych do konsumpcji, na podstawie detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki, podzielonej przez całkowitą liczbę papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Jest ona określana najpóźniej do dnia 1 marca każdego roku na podstawie danych dotyczących wszystkich takich dopuszczeń do konsumpcji, które miały miejsce w poprzednim roku kalendarzowym.

3. Do dnia 31 grudnia 2013 r. specyficzny składnik podatku akcyzowego od papierosów nie wynosi mniej niż 5 % i nie więcej niż 76,5 % wielkości całego obciążenia podatkowego wynikającego z dodania następujących wartości:

a) specyficznego podatku akcyzowego;

b) proporcjonalnego podatku akcyzowego i podatku od wartości dodanej Ö (VAT) Õ nałożonych na średnią ważoną cenę detaliczną sprzedaży.

4. Od dnia 1 stycznia 2014 r. specyficzny składnik podatku akcyzowego od papierosów nie wynosi mniej niż 7,5 % i nie więcej niż 76,5 % wielkości całego obciążenia podatkowego wynikającego z dodania następujących wartości:

a) specyficznego podatku akcyzowego;

b) proporcjonalnego podatku akcyzowego i Ö VAT Õ nałożonych na średnią ważoną cenę detaliczną sprzedaży.

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 i 4, w przypadku gdy zachodzi zmiana średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów w państwie członkowskim, doprowadzając tym samym specyficzny składnik podatku akcyzowego, wyrażony jako procent całkowitego obciążenia podatkowego, do poziomu poniżej 5 % lub 7,5 %, w zależności od przypadku, lub powyżej 76,5 % całkowitego obciążenia podatkowego, wówczas państwo członkowskie, którego to dotyczy, może powstrzymać się od dostosowania kwoty specyficznego podatku akcyzowego do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym zaistniała zmiana.

6. Z zastrzeżeniem ust. 3, 4 i 5 państwa członkowskie mogą nakładać minimalną stawkę podatku akcyzowego na papierosy.

ê 92/79/EWG (dostosowany)

Artykuł 9

1. Państwa członkowskie zastosują względem papierosów minimalne stawki podatków konsumpcyjnych, zgodnie z zasadami przewidzianymi w niniejszym rozdziale.

2. Ustęp 1 odnosi się do podatków, które, zgodnie z niniejszym rozdziałem, nakładane są na papierosy i które zawierają:

a) specyficzną akcyzę od jednostki produktu;

b) proporcjonalną akcyzę obliczaną na podstawie maksymalnej detalicznej ceny sprzedaży;

c) VAT proporcjonalny do detalicznej ceny sprzedaży.

ê 2010/12/UE art. 1 pkt 1 (dostosowany)

Artykuł 10

1. Całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny i podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od papierosów wynosi co najmniej 57 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Taki podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 64 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

Wymóg 57 % ustanowiony w akapicie pierwszym nie ma jednak zastosowania do państw członkowskich, które nakładają podatek akcyzowy wynoszący co najmniej 101 EUR za 1 000 papierosów na podstawie średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

2. Od dnia 1 stycznia 2014 r., całkowity podatek akcyzowy od papierosów wynosi co najmniej 60 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Taki podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 90 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

Wymogu 60 % ustanowiony w akapicie pierwszym nie ma jednak zastosowania do państw członkowskich, które nakładają podatek akcyzowy wynoszący co najmniej 115 EUR za 1 000 papierosów na podstawie średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

Bułgaria, Estonia, Grecja, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska oraz Rumunia mogą stosować okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2017 r., aby spełnić wymogi, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim.

3. Państwa członkowskie stopniowo zwiększają podatki akcyzowe w celu spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2, w terminach określonych w tym ustępie.

ê 2010/12/UE art. 1 pkt 2 (dostosowany)

Article 11

1. Jeżeli następuje zmiana średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów w państwie członkowskim, która powoduje spadek całkowitego podatku akcyzowego poniżej poziomów określonych, odpowiednio, w art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze, wówczas państwo członkowskie, którego to dotyczy, może powstrzymać się od dostosowania tego podatku do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym zaistniała taka zmiana.

2. Jeżeli państwo członkowskie podwyższa stawkę Ö VAT Õ w odniesieniu do papierosów, może ono obniżyć całkowity podatek akcyzowy do kwoty, która wyrażona jako procent średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży jest równa wzrostowi stawki Ö VAT Õ , również wyrażonej jako procent średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, nawet jeżeli takie dostosowanie powoduje obniżenie całkowitego podatku akcyzowego poniżej poziomów, wyrażonych jako procent średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, określonych odpowiednio w art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze.

Państwo członkowskie podwyższa jednak ten podatek ponownie, tak aby osiągnąć co najmniej te poziomy, do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym dokonano takiego obniżenia.

ê 92/79/EWG (dostosowany)

Artykuł 12

1. Ö Portugalia Õ ma prawo wnioskować o możliwość stosowania stawki zmniejszonej, maksymalnie o 50 % stawki określonej w art. 10 względem papierosów konsumowanych w najbardziej peryferyjnych regionach Azorów i Madery, produkowanych przez drobnych producentów, u których wielkość rocznej produkcji nie przekracza 500 ton.

ê 2010/12/UE art. 1 pkt 3

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 10, od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. Francja może nadal stosować obniżoną stawkę podatku akcyzowego na papierosy dopuszczone do konsumpcji w departamentach na Korsyce do kontyngentu rocznego 1 200 ton. Obniżona stawka wynosi:

(a) do dnia 31 grudnia 2012 r.: co najmniej 44 % ceny na papierosy w najbardziej poszukiwanej klasie cenowej w tych departamentach;

(b) od dnia 1 stycznia 2013 r.: co najmniej 50 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 88 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży;

(c) od dnia 1 stycznia 2015 r.: co najmniej 57 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 90 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

ê 92/80/EWG

Rozdział 4

Przepisy mające zastosowanie do wyrobów tytoniowych innych niż papierosy

92/80/EWG (dostosowany)

Artykuł 13

Następujące grupy wyrobów tytoniowych produkowanych w Ö Unii Õ i przywożonych z państw trzecich objęte są w każdym Państwie Członkowskim minimalnymi stawkami podatku akcyzowego, ustanowionymi w art. 14:

a) cygara i cygaretki;

b) tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów;

c) inne tytonie do palenia.

Artykuł 14

ê 1999/81/WE art. 2 pkt 1 lit. a) (dostosowany)

1. Państwa członkowskie stosują podatek akcyzowy, który może być:

a) podatkiem ad valorem naliczonym na podstawie maksymalnej ceny detalicznej sprzedaży każdego wyrobu, swobodnie określonym przez producentów mających siedzibę w Ö Unii Õ oraz importerów z państw trzecich zgodnie z art. 15;

b) lub specyficznym podatkiem akcyzowym wyrażonym w kwocie od kilograma lub w przypadku cygar i cygaretek alternatywnie od danej ilości sztuk;

c) lub połączenie obydwu czyli elementu ad valorem ze specyficznym elementem.

W przypadkach, gdy podatek akcyzowy jest albo ad valorem albo połączonym, państwa członkowskie mogą ustanowić minimalną kwotę podatku akcyzowego.

2. Ogólny podatek akcyzowy wyrażony w procencie, w kwocie od kilograma lub od danej liczby sztuk jest co najmniej równowartością stawek lub kwot minimalnych określonych dla:

ê 2002/10/WE art. 2 pkt 1 (dostosowany)

a) cygar lub cygaretek: 5 % detalicznej ceny sprzedaży włączając wszystkie podatki albo Ö 12 Õ euro za 1 000 sztuk lub kilogram;

b) drobno krojonego tytoniu, z którego zwija się papierosy: Ö 40 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji Õ albo Ö 40 Õ euro za kilogram;

c) innego tytoniu: 20 % detalicznej ceny sprzedaży włączając wszystkie podatki albo Ö 22 Õ euro za kilogram.

ê 2010/12/UE art. 2 pkt 1 (dostosowany)

Od dnia 1 stycznia 2013 r. całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny lub podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 43 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 47 EUR za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2015 r. całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny lub podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 46 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 54 EUR za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2018 r. całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny lub podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 48 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 60 EUR za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2020 r. całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny lub podatek ad valorem z wyłączeniem VAT) od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 50 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 60 EUR za kilogram.

Średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży oblicza się w odniesieniu do całkowitej wartości tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji, na podstawie detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki, podzielonej przez całkowitą ilość tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji. Jest ona określana w terminie do 1 marca każdego roku na podstawie danych dotyczących wszystkich takich dopuszczeń do konsumpcji, które miały miejsce w poprzednim roku kalendarzowym.

ê 92/80/EWG (dostosowany)

3. Stawki procentowe lub kwotowe określone w ust. 1 i 2 obowiązują względem wszystkich wyrobów należących do danej grupy wyrobów tytoniowych, bez rozróżnień w ramach każdej takiej grupy ze względu na jakość, wygląd, pochodzenie wyrobów, użyte surowce, charakterystykę produkujących je przedsiębiorstw lub jakiekolwiek inne kryteria.

ê 2010/12/UE art. 2 pkt 2

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. Francja może nadal stosować obniżoną stawkę podatku akcyzowego na wyroby tytoniowe inne niż papierosy dopuszczone do konsumpcji w departamentach na Korsyce. Obniżona stawka wynosi:

a) w przypadku cygar i cygaretek:

co najmniej 10 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki;

b) w przypadku tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów:

(i) do dnia 31 grudnia 2012 r. – co najmniej 27 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki;

(ii) od dnia 1 stycznia 2013 r.– co najmniej 30 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki;

(iii) od dnia 1 stycznia 2015 r. – co najmniej 35 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki;

c) w przypadku innego tytoniu do palenia:

co najmniej 22 % detalicznej ceny sprzedaży, włączając wszystkie podatki.

ê 95/59/WE (dostosowany)

Rozdział 5

Ö Ustalenie maksymalnej ceny sprzedaży detalicznej wyrobów tytoniowych, pobieranie podatków akcyzowych, zwolnienia i zwroty Õ

Artykuł 15

1. Producenci lub, gdzie to właściwe, ich przedstawiciele lub uprawnieni pełnomocnicy w Ö Unii Õ oraz importerzy tytoniu z państw trzecich, mają swobodę w ustalaniu maksymalnej ceny sprzedaży detalicznej dla każdego z produktów, dla każdego państwa członkowskiego, w którym dane produkty są przeznaczone do konsumpcji.

Przepisy akapitu pierwszego nie mogą jednakże utrudniać wprowadzenia krajowych regulacji prawnych odnoszących się do kontroli poziomu cen lub przestrzegania nałożonych cen, pod warunkiem, że są one zgodne z ustawodawstwem Ö unijnym Õ .

2. W celu ułatwienia nałożenia podatku akcyzowego, państwa członkowskie mogą dla każdej grupy wyrobów tytoniowych, ustalić skalę cen sprzedaży detalicznej, pod warunkiem, że każda skala będzie posiadała wystarczający zakres i będzie wystarczająco różnorodna, aby faktycznie odpowiadać różnorodności produktów Ö pochodzących z Unii Õ.

Każda skala jest ważna dla wszystkich produktów należących do grupy wyrobów tytoniowych, których dotyczy, bez rozróżnienia na podstawie jakości, prezentacji, pochodzenia produktów lub użytych materiałów, cech charakterystycznych przedsiębiorstw lub jakichkolwiek innych kryteriów.

Artykuł 16

1. Na ostatnim etapie Ö harmonizacji podatku akcyzowego Õ, przynajmniej przepisy dotyczące pobierania podatków akcyzowych zostają zharmonizowane. Podczas poprzedzającego etapu podatek akcyzowy jest, w zasadzie, pobierany za pomocą znaków skarbowych państwa członkowskie są zobowiązane do udostępniania takich znaków skarbowych producentom i pośrednikom w innych państwach członkowskich. Jeśli państwa członkowskie pobierają podatki akcyzowe za pomocą innych środków, gwarantują, aby żadne przeszkody czy to administracyjne, czy też techniczne nie wpływały na handel między państwami członkowskimi.

2. Importerzy i producenci Ö wyrobów tytoniowych Õ Ö posiadający siedzibę w Unii Õ podlegają systemowi ustalonemu w ust. 1 w odniesieniu do szczegółowych przepisów dotyczących nakładania i płacenia opłat celnych.

ê 95/59/WE

Artykuł 17

Zwolnienie od podatku akcyzowego lub zwrot zapłaconego podatku akcyzowego może nastąpić dla:

a) denaturowanych wyrobów tytoniowych, używanych do celów przemysłowych lub w ogrodnictwie;

b) wyrobów tytoniowych, niszczonych pod nadzorem administracyjnym;

c) wyrobów tytoniowych, które są wyłącznie przeznaczone do testów naukowych i testów związanych z jakością produktu;

d) wyrobów tytoniowych, które są ponownie obrobione przez producenta.

Państwa członkowskie określają warunki i formalności, którym podlegają wymienione powyżej zwolnienia lub zwroty.

Rozdział 6

Przepisy końcowe

Artykuł 18

ê 2010/12/UE art. 2 pkt 4

1. Komisja publikuje raz w roku wartość euro w walutach krajowych mającą zastosowanie do kwot całkowitego podatku akcyzowego.

Stosuje się kursy wymiany ustalone pierwszego dnia roboczego października oraz opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ; obowiązują one od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego.

ê 2010/12/UE art.1 pkt 1

2. Państwa członkowskie mogą utrzymać kwoty podatków akcyzowych obowiązujące w chwili dokonywania rocznego dostosowania przewidzianego w ust. 1, jeżeli przeliczenie kwot podatków akcyzowych wyrażonych w euro powodowałoby wzrost podatku akcyzowego wyrażonego w walucie krajowej o mniej niż 5 % lub mniej niż 5 EUR, w zależności od tego, która kwota będzie niższa.

ê 2010/12/UE art. 2 pkt 3 (dostosowany)

Artykuł 19

1. Co cztery lata Komisja przedkłada Radzie sprawozdanie oraz, w stosownym przypadku, wniosek dotyczący stawek i struktury podatku akcyzowego określonych w niniejszej dyrektywie.

Komisja uwzględnia w swoim sprawozdaniu prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, rzeczywistą wartość stawek podatku akcyzowego i szersze cele Traktatu.

2. Podstawę sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, stanowią w szczególności informacje przekazane przez państwa członkowskie.

3. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 43 dyrektywy Rady 2008/118/WE[11] Komisja określa wykaz danych statystycznych niezbędnych do sprawozdania, z wyłączeniem danych dotyczących poszczególnych osób fizycznych lub podmiotów prawnych. Poza danymi łatwo dostępnymi dla państw członkowskich wspomniany wykaz zawiera jedynie dane, których gromadzenie i zbieranie nie powoduje nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego dla państw członkowskich.

4. Komisja nie publikuje ani nie ujawnia w żaden inny sposób danych, jeśli prowadziłoby to do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej.

ê 95/59/WE

Artykuł 20

W przypadku gdy jest to konieczne, Rada na wniosek Komisji wydaje przepisy dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy.

ê

Artykuł 21

Dyrektywa 92/79/EWG, dyrektywa 92/80/EWG, dyrektywa 95/59/WE, zmienione dyrektywami wymienionymi w załączniku I część A tracą moc, bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i rozpoczęcia stosowania dyrektyw określonych w załączniku I część B.

Odesłania do uchylonych dyrektyw odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 22

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2011 r.

ê 92/79/EWG

Artykuł 23

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w […]

W imieniu Rady

Przewodniczący

é

ZAŁĄCZNIK I

Część A

Uchylone dyrektywy oraz wykaz ich kolejnych zmian (o których mowa w art. 21)

Dyrektywa Rady 92/79/EWG (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 8) |

Dyrektywa Rady 1999/81/WE (Dz.U. L 211 z 11.8.1999, s. 47) | tylko artykuł 1 |

Dyrektywa Rady 2002/10/WE (Dz.U. L 46 z 16.2.2002, s. 26) | tylko artykuł 1 |

Dyrektywa Rady 2003/117/WE (Dz.U. L 333 z 20.12.2003, s. 49) | tylko artykuł 1 |

Dyrektywa Rady 2010/12/UE (Dz.U. L 50 z 27.2.2010, s. 1) | tylko artykuł 1 |

Dyrektywa Rady 92/80/EWG (Dz.U. L 316, 31.10.1992, s. 10) |

Dyrektywa Rady 1999/81/WE (Dz.U. L 211, 11.8.1999, s. 47) | tylko artykuł 2 |

Dyrektywa Rady 2002/10/WE (Dz.U. L 46, 16.2.2002, s. 26) | tylko artykuł 2 |

Dyrektywa Rady 2003/117/WE (Dz.U. L 333, 20.12.2003, s. 49) | tylko artykuł 2 |

Dyrektywa Rady 2010/12/UE (Dz.U. L 50 z 27.2.2010, s. 1) | tylko artykuł 2 |

Dyrektywa Rady 95/59/WE (Dz.U. L 291, 6.12.1995, s. 40) |

Dyrektywa Rady 1999/81/WE (Dz.U. L 211, 11.8.1999, s. 47) | tylko artykuł 3 |

Dyrektywa Rady 2002/10/WE (Dz.U. L 46, 16.2.2002, s. 26) | tylko artukuł 3 |

Dyrektywa Rady 2010/12/UE (Dz.U. L 50 z 27.2.2010, s. 1) | tylko artukuł 3 |

Część B

Lista terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania (o których mowa w art. 21)

Dyrektywa | Termin przeniesienia | Data stosowania |

92/79/EWG | 31 grudnia 1992 r. | - |

92/80/EWG | 31 grudnia 1992 r. | - |

95/59/WE | - | - |

1999/81/WE | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 1999 r. |

2002/10/WE | 1 lipca 2002 r.[12] | - |

2003/117/WE | 1 stycznia 2004 r. | - |

2010/12/UE | 31 grudnia 2010 | 1 stycznia 2011 |

_______________

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

Dyrektywa 92/79/EWG | Dyrektywa 92/80/EWG | Dyrektywa 95/59/WE | Niniejsza dyrektywa |

- | - | Artykuł 1 ustęp 1 i 2 | Artykuł 1 |

- | - | Artykuł 1 ustęp 3 | - |

- | - | Artykuł 2 ustęp 1 zdanie wprowadzające | Artykuł 2 ustęp 1 zdanie wprowadzające |

- | - | Artykuł 2 ustęp 1 litera a) i b) | Artykuł 2 ustęp 1 litera a) i b) |

- | - | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) tiret pierwsze | Artykuł 2 ustęp 1 litera c)i) |

- | - | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) tiret drugie | Artykuł 2 ustęp 1 litera c)ii) |

- | - | Artykuł 2 ustęp 1 słowa końcowe | - |

- | - | Artykuł 2 ustęp 2 | - |

- | - | Artykuł 7 ustęp 2 | Artykuł 2 ustęp 2 |

- | - | Artykuł 2 ustęp 3 | Artykuł 2 ustęp 3 |

- | - | Artykuł 4 ustęp 1 akapit pierwszy | Artykuł 3 ustęp 1 |

- | - | Artykuł 4 ustęp 1 akapit drugi | - |

- | - | Artykuł 4 ustęp 2 | Artykuł 3 ustęp 2 |

- | - | Artykuł 3 punkt 1 | Artykuł 4 ustęp 1 |

- | - | Artykuł 3 punkt 2 | Artykuł 4 ustęp 2 |

- | - | Artykuł 7 ustęp 1 | Artykuł 4 ustęp 3 |

- | - | Artykuł 5 zdanie wprowadzające | Artykuł 5 ustęp 1 zdanie wprowadzające |

- | - | Artykuł 5 punkt 1 | Artykuł 5 ustęp 1 litera a) |

- | - | Artykuł 5 punkt 2 | Artykuł 5 ustęp 1 litera b) |

- | - | Artykuł 6 ustęp pierwszy | Artykuł 5 ustęp 2 akapit pierwszy |

- | - | Artykuł 6 ustęp drugi | Artykuł 5 ustęp 2 akapit drugi |

- | - | Artykuł 9 ustęp 1 akapit pierwszy | Artykuł 6 |

- | - | Artykuł 8 ustęp 1 | Artykuł 7 ustęp 1 akapit pierwszy |

- | - | Artykuł 16 ustęp 6 | Artykuł 7 ustęp 1 akapit drugi |

- | - | Artykuł 8 ustępy 2, 3 i 4 | Artykuł 7 ustęp 2, 3 i 4 |

Artykuł 1 | - | - | Artykuł 9 |

Artykuł 2 ustęp 1 i 2 | - | - | Artykuł 10 ustęp 1 i 2 |

Artykuł 2 ustęp 3 | - | - | - |

Artykuł 2 ustęp 4 | - | - | Artykuł 10(3) |

Artykuł 2a | - | - | Artykuł 11 |

- | - | Artykuł 16 ustępy 1 - 5 | Artykuł 8 ustępy 1 - 5 |

- | - | Artykuł 16 ustęp 7 | Artykuł 8 ustęp 6 |

Artykuł 3 ustęp 1 | - | - | - |

Artykuł 3 ustęp 2 | - | - | Artykuł 12 ustęp 1 |

Artykuł 3 ustęp 3 | - | - | - |

Artykuł 3 ustęp 4 | - | - | Artykuł 12 ustęp 2 |

- | Artykuł 1 | - | Artykuł 13 |

- | Artykuł 2 | - | - |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit pierwszy i drugi | - | Artykuł 14 ustęp 1 |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit trzeci zdanie wstępne | - | Artykuł 14 ustęp 2 akapit pierwszy zdanie wstępne |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit trzeci tiret pierwsze, drugie i trzecie | - | - |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit czwarty i piąty | - | - |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit szósty zdanie wstępne | - | - |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit szósty litery a), b) i c) | - | Artykuł 14 ustęp 2 akapit pierwszy litery a), b) i c) |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit siódmy | - | - |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit ósmy | - | - |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit dziewiąty | - | Artykuł 14 ustęp 2 akapit drugi |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit dziesiąty | - | Artykuł 14 ustęp 2 akapit trzeci |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit jedenasty | - | Artykuł 14 ustęp 2 akapit czwarty |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit dwunasty | - | Artykuł 14 ustęp 2 akapit piąty |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit trzynasty | - | Artykuł 14 ustęp 2 akapit szósty |

- | Artykuł 3 ustęp 1 akapit czternasty | - | - |

- | Artykuł 3 ustęp 2 | - | Artykuł 14 ustęp 3 |

- | Artykuł 3 ustęp 3 | - | - |

- | Artykuł 3 ustęp 4 | - | Artykuł 14 ustęp 4 |

- | - | Artykuł 9 ustęp 1 akapit drugi | Artykuł 15 ustęp 1 akapit pierwszy |

- | - | Artykuł 9 ustęp 1 akapit trzeci | Artykuł 15 ustęp 1 akapit drugi |

- | - | Artykuł 9 ustęp 2 zdanie pierwsze | Artykuł 15 ustęp 2 akapit pierwszy |

- | - | Artykuł 9 ustęp 2 zdanie drugie | Artykuł 15 ustęp 2 akapit drugi |

- | - | Artykuł 10 | Artykuł 16 |

- | - | Artykuł 11 | Artykuł 17 |

- | - | Artykuł 12 | - |

- | - | Artykuł 13 | - |

- | - | Artykuł 14 | - |

- | - | Artykuł 15 | - |

Artykuł 2 ustęp 5 | Artykuł 5 ustęp 1 | - | Artykuł 18 ustęp 1 |

Artykuł 2 ustęp 6 | Artykuł 5 ust. 2 | - | Artykuł 18 ustęp 2 |

Artykuł 4 | Artykuł 4 | - | Artykuł 19 |

Artykuł 5 ustęp 1 | Artykuł 6 ustęp 1 | - | - |

Artykuł 5 ustęp 2 | Artykuł 6 ustęp 2 | Artykuł 18 | Artykuł 20 |

- | - | Artykuł 19 ustęp 1 | Artykuł 21 ustęp pierwszy |

- | - | Artykuł 19 ustęp 2 | Artykuł 21 ustęp drugi |

- | - | Artykuł 20 | Artykuł 22 |

Artykuł 6 | Artykuł 7 | Artykuł 21 | Artykuł 23 |

- | - | Załącznik I | - |

- | - | Załącznik II | - |

- | - | - | Załącznik I |

- | - | - | Załącznik II |

_____________

[1] COM(2007) 587 wersja ostateczna z 11.10.2007 r.

[2] Dz.U. C 102 z 4.4.1996, s. 2.

[3] Dz.U. L 50 z 27.2.2010, s. 1.

[4] Opinia Konsultacyjnej Grupy Roboczej z dnia 21.11.2007 r.

[5] Dz.U. C […] z […], s. […].

[6] Dz.U. C […] z […], s. […].

[7] Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 8.

[8] Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 10.

[9] Dz.U. L 291 z 6.12.1995, s. 40.

[10] Zob. załącznik I część A.

[11] Dz. U. L 9 z 14.1.2009, s. 12.

[12] W drodze odstępstwa od daty ustalonej w art.4 ust. 1 dyrektywy 2002/10/WE:

(a) Republika Federalna Niemiec otrzymuje pozwolenie na wprowadzenie w życie przepisów koniecznych do realizacji art. 3 ust.1 niniejszej dyrektywy najpóźniej do 1 stycznia 2008 r.;

(b) Królestwo Hiszpanii i Republika Grecka otrzymują pozwolenie na wprowadzenie w życie przepisów koniecznych do realizacji art. 1 ust. 1 niniejszej dyrektywy (z uwzględnieniem art. 2 ust. 1, drugiego zdania, dyrektywy 92/79/EWG) najpóźniej do 1 stycznia 2008 r.