SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie wykonywania uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych przyznanych Komisji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych /* COM/2014/0743 final */





1. Wprowadzenie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych[1] zostało przyjęte w następstwie kryzysu finansowego jako jeden ze środków służących przywróceniu zaufania rynku i zwiększeniu ochrony inwestorów. Rozporządzenie to, zmienione następnie w latach 2011[2] i 2013[3], wprowadziło wymóg dotyczący udzielania zezwoleń i rejestracji dla agencji ratingowych, z jednym unijnym organem nadzoru – Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) – jak również przepisy dotyczące konfliktu interesów, wymogi w zakresie przejrzystości oraz ujawniania informacji dotyczące agencji ratingowych. Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009, zmienione w 2011 r., uprawnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do: · opłat na rzecz Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) uiszczanych przez agencje ratingowe za rejestrację i nadzór (art. 19 ust. 2); · przepisów proceduralnych dotyczących wykonywania przez ESMA prawa do nakładania grzywien lub okresowych kar pieniężnych (art. 23e ust. 7); · środków określających bardziej szczegółowo lub zmieniających kryteria równoważności w odniesieniu do państw trzecich (art. 5 ust. 6); oraz · zmiany załączników do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 (art. 37). 2. Podstawa prawna Niniejsze sprawozdanie jest wymagane na podstawie art. 38a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Na podstawie tego przepisu powierza się Komisji uprawnienia na okres czterech lat od dnia 1 czerwca 2011 r., a Komisja ma obowiązek sporządzić sprawozdanie na temat przekazanych uprawnień najpóźniej sześć miesięcy przed zakończeniem tego czteroletniego okresu. 3. Wykonywanie przekazanych uprawnień A) Opłaty za rejestrację i nadzór Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 ESMA pobiera od agencji ratingowych opłaty zgodnie z tym rozporządzeniem i rozporządzeniem delegowanym Komisji. Opłaty te w pełni pokrywają wydatki ESMA niezbędne do rejestracji i certyfikacji agencji ratingowych, a także nadzoru nad nimi, oraz zwrotu wszelkich kosztów, jakie mogą ponieść właściwe organy, wykonując prace na podstawie niniejszego rozporządzenia, w szczególności w wyniku przekazania zadań zgodnie z art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 1060/2009, Komisja przyjmuje akt delegowany w sprawie opłat, określający w szczególności rodzaj opłat i czynności, za które są pobierane, wysokość opłat, sposób ich uiszczania oraz sposób, w jaki ESMA zwraca właściwym organom w odniesieniu do wszelkich kosztów, które mogą one ponieść wykonując prace zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009, w szczególności w wyniku przekazania zadań zgodnie z art. 30 tego rozporządzenia. Wysokość opłaty pobieranej od agencji ratingowej obejmuje wszystkie koszty administracyjne i jest proporcjonalna do obrotu danej agencji ratingowej. Komisja Europejska zwróciła się o poradę techniczną do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w dniu 24 lutego 2011 r., którą to poradę otrzymała w dniu 17 maja 2011 r. W trakcie przygotowywania swojej opinii technicznej ESMA przeprowadziła konsultacje społeczne w dniach od 14 do 27 kwietnia 2011 r. Podmioty, z którymi Komisja następnie przeprowadziła konsultacje na temat projektowanego rozporządzenia delegowanego, obejmują ekspertów krajowych. Pod koniec listopada 2011 r. przeprowadzono konsultacje, w drodze procedury pisemnej, z członkami Grupy Ekspertów Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane[4] w dniu 7 lutego 2012 r. i zgłosiła je Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie. W marcu 2012 r. Parlament Europejski i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu. Akt delegowany został następnie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 28 marca 2012 r. B) Regulamin wewnętrzny Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 określa przypadki, w których Rada Organów Nadzoru ESMA podejmuje decyzję o nałożeniu grzywny lub okresowej kary pieniężnej na agencję ratingową. Zgodnie z art. 23e ust. 7 Komisja Europejska przyjmuje dalsze przepisy proceduralne dotyczące wykonywania prawa do nakładania grzywien lub okresowych kar pieniężnych, w tym przepisy dotyczące prawa do obrony, przepisy tymczasowe i przepisy dotyczące poboru grzywien lub okresowych kar pieniężnych; przyjmuje również szczegółowe przepisy dotyczące okresów przedawnienia odnoszących się do nakładania i egzekwowania kar. W trakcie prac nad niniejszym aktem delegowanym Komisja przeprowadziła konsultacje z członkami Grupy Ekspertów Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych , których opinii zasięgnięto również w odniesieniu do projektu rozporządzenia delegowanego w ramach procedury pisemnej w czerwcu 2012 r. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane[5] w dniu 12 lipca 2012 r. i zgłosiła je Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie. Ani Parlament Europejski, ani Rada nie zgłosiły jakiegokolwiek sprzeciwu w ciągu okresu zgłaszania sprzeciwu, ani też okres sprzeciwu nie został przedłużony przez żadną z tych instytucji. Akt delegowany został następnie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 16 października 2012 r. C) Kryteria dotyczące równoważności. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, w drodze aktów delegowanych w celu uwzględnienia nowych zjawisk zachodzących na rynkach finansowych, środków określających bardziej szczegółowo lub zmieniających kryteria ustanowione w art. 5 ust. 6 akapit drugi, w celu stwierdzenia, czy ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego mogą zostać uznane za równoważne z rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009. Agencje ratingowe w tych państwach trzecich podlegają między innymi prawnie wiążącym przepisom równoważnym z tymi, które obowiązują w UE[6]. W zmianie z 2013 r. rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 szczegółowo określono również, jakim przepisom rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 są równoważne prawnie wiążące przepisy w państwach trzecich[7]. Artykuł 2 akapit drugi pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 462/2013 przewiduje ponadto, że niektóre wymogi prawne wprowadzone w odniesieniu do agencji ratingowych w 2013 r. stałyby się jedynie częścią warunków określenia równoważności od dnia 1 czerwca 2018 r. W związku z tym, od chwili wprowadzenia uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w 2011 r.[8], Komisja nie odnotowała żadnych zmian na rynkach finansowych, które wymagały dalszych doprecyzowania lub zmian kryteriów równoważności; do dnia dzisiejszego nie przyjęto żadnego aktu delegowanego. Komisja przyjęła decyzje wykonawcze w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych dziewięciu jurysdykcji jako równoważnych z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 38 ust. 3 tego rozporządzenia. Przedmiotowe jurysdykcje są następujące: Japonia[9], Stany Zjednoczone Ameryki[10], Kanada[11], Australia[12], Argentyna[13], Brazylia[14], Meksyk[15], Hongkong[16] i Singapur[17]. D) Załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 W celu uwzględnienia zmian sytuacji, w tym na poziomie międzynarodowym, na rynkach finansowych, szczególnie w zakresie nowych instrumentów finansowych, zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 Komisja może przyjąć – w drodze aktów delegowanych – środki służące zmianie załączników, z wyjątkiem załącznika III. Ponieważ uprawnienie do przyjęcia aktu delegowanego zostało wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w 2011 r.[18], rozporządzenie to zostało zmienione rozporządzeniem (UE) nr 462/2013 w 2013 r., które zawiera zmiany załączników. Należy obserwować pierwszy wpływ tych zmienionych przepisów na rynki finansowe przed jakimkolwiek ewentualnym wykorzystaniem uprawnień w przyszłości. 4. Wniosek Komisja wykonywała swoje uprawnienia delegowane w sposób prawidłowy i w odpowiednim czasie, aby zapewnić wdrożenie przepisów niezbędnych dla ESMA do wykonywania w pełni jej zadań jako organu sprawującego nadzór nad agencjami ratingowymi w UE. W dalszej perspektywie Komisja uważa, że przekazanie uprawnień powinno zostać utrzymane. Byłoby to szczególnie istotne w przypadku konieczności ewentualnej zmiany rozporządzeń delegowanych Komisji w sprawie opłat i w sprawie zasad proceduralnych dla grzywien i okresowych kar pieniężnych w przyszłości, po zebraniu dalszych doświadczeń na temat tego, jak przepisy te działają w praktyce. Komisja zwraca się do Parlamentu Europejskiego i Rady o zapoznanie się z niniejszym sprawozdaniem. [1] Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1. [2] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 513/2011 z dnia 11 maja 2011 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 30). [3] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 462/2013 z dnia 21 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 146 z 31.5.2013, s. 1). [4] Rozporządzenie delegowane (UE) nr 272/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do opłat pobieranych przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych od agencji ratingowych (Dz.U. L 90 z 28.3.2012, s. 6). [5] Rozporządzenie delegowane (UE) nr 946/2012 z dnia 12 lipca 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do przepisów proceduralnych dotyczących grzywien nakładanych na agencje ratingowe przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, w tym przepisów dotyczących prawa do obrony i przepisów tymczasowych (Dz.U. L 282 z 16.10.2012, s. 23). [6] Art. 5 ust. 6 akapit drugi lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. [7] Art. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 462/2013. [8] Art. 1 pkt 3 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 513/2011. [9] Decyzja Komisji z dnia 28 września 2010 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Japonii za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 254 z 29.9.2010, s. 46). [10] Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 5 października 2012 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Stanów Zjednoczonych Ameryki za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 274 z 9.10.2012, s. 32). [11] Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 5 października 2012 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Kanady za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 278 z 12.10.2012, s. 17). [12] Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 5 października 2012 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Australii za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 274 z 9.10.2012, s. 30). [13] Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Argentyny za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 132 z 3.5.2014, s. 68). [14] Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Brazylii za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 132 z 3.5.2014, s. 65). [15] Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Meksyku za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 132 z 3.5.2014, s. 71). [16] Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Hongkongu za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 132 z 3.5.2014, s. 76). [17] Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Singapuru za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 132 z 3.5.2014, s. 73). [18] Art. 1 ust. 19 rozporządzenia (UE) nr 513/2011.