PL   PL 
 
 
 KOMISJA  
EUROPEJSKA   
Bruksela, dnia 16.2.2022 r.  
COM(2022) 62 final  
2022/0042 (NLE)  
 
Wniosek  
DECYZJA RADY  
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii podczas drugiej części 
czwartego posiedzenia Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci w 
odniesieniu do przyjęcia decyzji ustanawiającej progi dla odpadów rtęciowych, o 
których mowa w art . 11 ust. 2 tej konwencji   
PL 1  PL UZASADNIENIE  
1. PRZEDMIOT WNIOSKU  
Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii 
podczas drugiej części czwartego posiedzenia Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w 
sprawie rtęci (COP4.2) w związku z planowanym przyjęciem decyzji ustanawiając ej progi dla 
odpadów zanieczyszczonych rtęcią lub związkami rtęci (zwanych dalej „odpadami 
zanieczyszczonymi rtęcią”), o których mowa w art. 11 ust. 2 tej konwencji.  
2. KONTEKST WNIOSKU  
2.1. Konwencja z Minamaty w sprawie rtęci  
Konwencja z Minamaty w sprawie rtęci („umowa”) stanowi główne międzynarodowe ramy 
prawne mające na celu ochronę zdrowia ludzkiego i środowiska przed antropogenicznymi 
emisjami i uwolnieniami rtęci i związków rtęci do powietrza, wody i gleby. Dotyczy ona 
całego cyklu życia rtęci od wydobycia podstawowego do unieszkodliwiania odpadów rtęci. 
Umowa weszła w życie w dniu 16 sierpnia 2017 r. Unia Europejska jest stroną umowy1, 
podobnie jak wszystkie jej państwa członkowskie.  
Art. 11 ust. 2 umowy stanowi, że na potrzeby umowy „odpady rt ęciowe” oznaczają 
substancje lub obiekty a) składające się z rtęci lub związków rtęci, b) zawierające je lub c) 
zanieczyszczone nimi w ilości przekraczającej progi określone przez Konferencję Stron i 
które są unieszkodliwiane lub których unieszkodliwianie zamierza się przeprowadzić albo jest 
wymagane na mocy przepisów prawa krajowego lub umowy. W postanowieniu tym 
doprecyzowano, że definicja „odpadów rtęciowych” wyklucza odpady wydobywcze 
(nadkłady, odpady skalne i zwałowiska z kopalnictwa) zawierające rtęć  lub związki rtęci w 
ilościach poniżej progów określonych przez Konferencję Stron, z wyjątkiem wydobycia 
podstawowego rtęci.  
Art. 11 ust. 3 umowy stanowi, że odpady kwalifikujące się jako odpady rtęciowe zgodnie z 
art. 11 ust. 2 podlegają zarządzaniu w sp osób bezpieczny dla środowiska.  
Na swoim trzecim posiedzeniu (25 –29 listopada 2019 r.) Konferencja Stron przyjęła decyzję 
MC-3/52, która stanowi, co następuje:   
 
Z jednej strony wszystkie odpady składające się z rtęci lub związków rtęci lub je zawierające 
są „odpadami rtęciowymi” w rozumieniu art. 11 ust. 2 umowy, niezależnie od zawartości rtęci 
lub związków rtęci. W odniesieniu do nadkładów i odpadów skalnych z ko palnictwa, z 
wyjątkiem wydobycia podstawowego rtęci, nie ma potrzeby ustanawiania progów, co 
oznacza, że wchodzą one w zakres stosowania art. 11 umowy.  
Z drugiej strony, w odniesieniu do odpadów zanieczyszczonych rtęcią lub związkami rtęci 
(„odpady zaniec zyszczone rtęcią”), w tym zwałowisk z kopalnictwa z wyjątkiem wydobycia 
podstawowego rtęci („zwałowiska z kopalnictwa”), ponieważ strony nie mogły osiągnąć 
                                                 
1 Decyzja Rady (UE) 2017/939 z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej 
Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci (Dz.U. L 142 z 2.6.2017, s. 4).  
2 Decyzja MC -3/5 w sprawie progów dotyczących odpadów rtęciowych, sprawozdanie Konferencji Stron 
Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci z prac jej trzeciego posiedzenia, UNEP/MC/COP.3/23 z 7.01.2020, 
dostępna pod adresem: 
https://www.mercuryconvention.org/sites/default/files/documents/final_report/UNEP -MC-COP -3-23-
Report -EN.pdf  
PL 2  PL porozumienia, grupa ekspertów technicznych powołana przez Konferencję Stron na drugim 
posiedzeniu (1 9–23 listopada 2018 r.) ma, w okresie między sesjami prowadzącym do jej 
czwartego posiedzenia, kontynuować dyskusje na temat obowiązujących progów.  
2.2. Konferencja Stron   
Konferencja Stron umowy pełni funkcje powierzone jej na mocy umowy i w tym celu 
rozpatruje i podejmuje między innymi dodatkowe działania, które mogą być niezbędne do 
osiągnięcia celów umowy, takie jak przyjmowanie odpowiednich wytycznych.  
Zgodnie z art. 28 umowy i decyzją MC -1/1 dotyczącą regulaminu, przyjętą przez Konferencję 
Stron na jej pierwszym posiedzeniu (w dniach 24 –29 września 2017 r.), każda ze stron 
dysponuje jednym głosem. Unia, jako regionalna organizacja integracji gospodarczej, 
korzysta jednak z prawa głosu w sprawach wchodzących w zakres jej kompetencji z liczbą 
głosów ró wną liczbie jej państw członkowskich będących stronami umowy. Unia nie korzysta 
ze swojego prawa głosu, jeśli którekolwiek z jej państw członkowskich korzysta ze swojego 
prawa głosu i odwrotnie.  
2.3. Planowany akt Konferencji Stron  
Wspomniane wyżej prace  ekspertów w okresie między sesjami zaowocowały specjalnym 
sprawozdaniem opracowanym przez Sekretariat konwencji, które zawiera projekt decyzji 
Konferencji Stron w sprawie progów dotyczących odpadów rtęciowych do rozważenia i 
ewentualnego przyjęcia na COP4 .2 (planowany akt)3. 
  
Planowany akt ustanowi progi umożliwiające identyfikację odpadów zanieczyszczonych 
rtęcią, które będą objęte art. 11 umowy. W związku z tym planowany akt dodatkowo określi 
zakres stosowania postanowień umowy dotyczących odpadów, a w szczególności jej art. 11 
ust. 3 dotyczącego obowiązku zarządzania odpowiednimi odpadami rtęciowymi w sposób 
bezpieczny dla środowiska.  
3. STANOWISKO , JAKIE NALEŻY ZAJĄĆ W IMIENIU UNII 
Proponowanym stanowiskiem, jakie należy zająć w imieniu Unii podczas d rugiej części 
czwartego posiedzenia Konferencji Stron, jest poparcie przyjęcia planowanego aktu zgodnego 
z dorobkiem prawnym UE.   
 
Planowany akt uzupełni decyzję MC -3/5 poprzez zajęcie się inną kategorią odpadów 
rtęciowych, tj. odpadami zanieczyszczonymi r tęcią, przy czym proponowane stanowisko jest 
w pełni zgodne ze stanowiskiem UE przyjętym w związku z COP.3, które odegrało 
zasadniczą rolę w opracowaniu niniejszej decyzji i obejmowało już kwestię progu dla takich 
odpadów4.  
 
Odpady rtęciowe regulowane są na szczeblu UE, w szczególności rozporządzeniem 
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie rtęci oraz 
uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1102/20085, dyrektywą Parlamentu Europejskiego i 
                                                 
3 UNEP/MC/COP.4/8  
4 Zob. decyzja Rady (UE) 2019/2119 z dnia 21  listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte, 
w imieniu Unii Europejskiej, na trzecim posiedzeniu Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w sprawie 
rtęci w odniesieniu do przyjęcia decyzji ustanawiającej progi dla odpadów rtęciowych, o który ch mowa w 
art. 11 ust. 2 tej konwencji (Dz.U. L 3210 z 11.12.2019, s. 117).  
5 Dz.U. L 137 z 24.5.2017, s. 1.  
PL 3  PL Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopad a 2008 r. w sprawie odpadów6, dyrektywą 2006/21/WE 
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie gospodarowania 
odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniającą dyrektywę 
2004/35/WE7 oraz decyzją Komisji 2000/532/WE z dnia 3 maja 2000 r. zastępującą decyzję 
94/3/WE ustanawiającą wykaz odpadów zgodnie z art. 1 lit. a) dyrektywy Rady 75/442/EWG 
w sprawie odpadów oraz decyzję Rady 94/904/WE ustanawiającą wykaz odpadów 
niebezpiecznych zgo dnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/EWG w sprawie odpadów 
niebezpiecznych8.  
 
Unijne przepisy dotyczące odpadów opierają się na kluczowym wymogu określonym w art. 
13 i 17 dyrektywy 2008/98/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie stosują niezbędne 
środki w celu zapewnienia, aby gospodarowanie odpadami było prowadzone bez narażania 
zdrowia ludzkiego oraz bez szkody dla środowiska. Przepisy te wprowadzają w życie 
obowiązek postępowania w sposób bezpieczny dla środowiska, o którym mowa w art. 11 ust. 
3 umowy.   
 
Chociaż UE odegrała zasadniczą rolę w opracowaniu umowy, w tym jej przepisów 
dotyczących odpadów rtęciowych, a eksperci UE wnieśli istotny wkład we wspomniane 
powyżej dyskusje ekspertów w okresie między sesjami, to dorobek prawny UE w dziedzinie  
odpadów wykracza poza zakres art. 11 umowy, ponieważ wszystkie odpady rtęciowe, o 
których mowa w tym przepisie, są regulowane na szczeblu UE i podlegają obowiązkowi 
postępowania w sposób bezpieczny dla środowiska niezależnie od zawartości rtęci lub 
związk ów rtęci.  
 
Stanowisko Unii jest niezbędne, ponieważ po przyjęciu planowanego aktu strony umowy 
będą musiały go wdrożyć.  
4. PODSTAWA PRAWNA  
4.1. Proceduralna podstawa prawna  
4.1.1.  Zasady  
Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje 
ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego 
przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów 
uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.  
Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy 
przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto 
instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób 
decydują cy wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”9. 
                                                 
6 Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.  
7 Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 15.  
8 Dz.U. L 226 z 6.9.2000, s. 3.  
9 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z  dnia 7 października 2014  r. w sprawie C -399/12 Niemcy przeciwko 
Radzie, ECLI:EU:C:2014: 2258, pkt  61–64.  
PL 4  PL 4.1.2.  Zastosowanie w  niniejszej sprawie  
Konferencja Stron jest organem utworzonym na mocy umowy, czyli Konwencji z Minamaty 
w sprawie rtęci.  
Planowany akt, który ma przyjąć Konferencj a Stron, stanowi akt mający skutki prawne, 
ponieważ strony umowy będą musiały wprowadzić środki w celu zapewnienia jego wdrożenia 
i przestrzegania.  
Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.  
W związku tym proceduralną podstawą  prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 
TFUE.  
4.2. Materialna podstawa prawna  
4.2.1.  Zasady  
Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede 
wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zosta ć zajęte stanowisko 
w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z 
tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy 
charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi  mieć jedną materialną 
podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element 
składowy.  
4.2.2.  Zastosowanie w  niniejszej sprawie  
Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do środowiska.  
Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 192 ust. 1 TFUE.  
4.3. Wniosek  
Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art.  192 ust.  1 TFUE w  związku 
z art. 218 ust.  9 TFUE.  
PL 5  PL 2022/0042 (NLE)  
Wniosek  
DECYZJA RADY  
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii podczas drugiej części 
czwartego posiedzenia Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci w 
odniesieniu do przyjęcia decyzji ustanawiającej progi dla odpadów rtęciowych,  o 
których mowa w art. 11 ust. 2 tej konwencji  
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,  
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 
1 w związku z art. 218 ust. 9,  
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,  
a także mając na uwadze, co następuje:  
(1) Konwencja z Minamaty w sprawie rtęci10 („umowa”) została zawarta przez Unię 
decyzją Rady (UE) 2017/93911 i weszła w życie w dniu 16 sierpnia 2017 r.  
(2) Zgodnie z decyzją MC -1/1 dotyczącą regulaminu, przyjętą przez Konferencję Stro n 
umowy („Konferencja Stron”) na jej pierwszym posiedzeniu, strony dokładają 
wszelkich starań, aby osiągnąć porozumienie we wszystkich kwestiach 
merytorycznych w drodze konsensusu.  
(3) Na swoim trzecim posiedzeniu w dniach 25 –29 listopada 2019 r. Konferen cja Stron 
umowy przyjęła decyzję MC -3/512 ustalającą progi dla odpadów składających się z 
rtęci lub związków rtęci lub je zawierających, o których mowa w art. 11 ust. 2 umowy, 
oraz zobowiązującą grupę ekspertów technicznych, ustanowioną przez Konferencję 
Stron na jej drugim posiedzeniu w dniach 19 –23 listopada 2018 r., do opracowania 
progów dla odpadów zanieczyszczonych rtęcią lub związkami rtęci („odpady 
zanieczyszczone rtęcią”), w tym zwałowisk z kopalnictwa z wyjątkiem wydobycia 
podstawowego rtęci.  
(4) Oczekuje się, że podczas drugiej części czwartego posiedzenia w dniach 21 –25 marca 
2022 r. Konferencja Stron umowy przyjmie decyzję ustanawiającą progi dla odpadów 
zanieczyszczonych rtęcią, o których mowa w art. 11 ust. 2 umowy („proponowana 
decyzja”), któr a w rezultacie zdefiniuje zakres stosowania art. 11 umowy w 
odniesieniu do tych odpadów. Odpady zanieczyszczone rtęcią objęte zakresem art. 11 
                                                 
10 Poświadczona kopia Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci jest dostępna pod adresem: 
https://treaties.un.org/doc/Treaties/2013/10/20131010%2011 -16%20AM/CTC -XXVII -17.pdf  
11 Decyzja Rady (UE) 2017/939 z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej 
Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci (Dz.U. L 142 z 2.6.2017, s. 4).   
12 Decyzja MC -3/5 w sprawie progów dotyczących odpadów rtęciowych, sprawozdanie Konferencji Stron 
Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci z prac jej trzeciego posiedzenia, UNEP/MC/COP.3/23 z  
7.01.2020, dostępna pod adresem: 
https://www.mercuryconvention.org/sites/default/files/documents/final_report/UNEP -MC-COP -3-23-
Repo rt-EN.pdf  
PL 6  PL ust. 2 umowy powinny podlegać zarządzaniu w sposób bezpieczny dla środowiska na 
mocy art. 11 ust. 3 umowy.   
(5) Należy ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii na Konferencji Stron, 
ponieważ proponowana decyzja, jeśli zostanie zatwierdzona, będzie miała skutki 
prawne, jako że strony umowy będą musiały zastosować środki w celu jej wdrożenia 
na poziomie krajowym lub regionalnym.  
(6) Unia w znacznym stopniu przyczyniła się do opracowania postanowień umowy 
dotyczących odpadów oraz wniosła wkład w prace ekspertów w okresie między 
sesjami, rozpoczęte decyzją MC -3/5, co doprowadziło do proponowanej decyzji; zaś 
dorobek prawny Unii wymaga j uż, aby gospodarowanie wszystkimi odpadami 
rtęciowymi, o których mowa w art. 11 ust. 2 umowy, w tym odpadami 
zanieczyszczonymi rtęcią, było prowadzone bez narażania zdrowia ludzkiego oraz bez 
szkody dla środowiska, niezależnie od zawartości rtęci w tych od padach.  
(7) Unia powinna poprzeć przyjęcie przez Konferencję Stron jedynie takiej decyzji, która 
jest zgodna z dorobkiem prawnym Unii,  
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:  
Artykuł 1  
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii podczas drugiej części czwartego p osiedzenia 
Konferencji Stron umowy, polega na poparciu przyjęcia decyzji w sprawie progów dla 
odpadów zanieczyszczonych rtęcią zgodnej z dorobkiem prawnym Unii.   
Artykuł 2  
Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.  
 
Sporządzono w Brukseli dnia […] r. 
  W imieniu Rady  
 Przewodniczący