[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 21.2.2011

KOM(2011) 75 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW

Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem dzięki ściślejszej współpracy administracyjnej:Strategia rozszerzania i rozwojusystemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („IMI”)Tekst mający znaczenie dla EOG

SEK(2011) 206 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW

Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem dzięki ściślejszej współpracy administracyjnej: Strategia rozszerzania i rozwoju systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („IMI”)Tekst mający znaczenie dla EOG

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie 3

1.1. Akt o jednolitym rynku ( Single Market Act ) 3

1.2. Wzmocnienie współpracy administracyjnej na jednolitym rynku 3

1.3. Uwolnienie pełnego potencjału IMI 4

2. Strategia rozszerzania systemu 6

2.1. Podstawowe zasady IMI 6

2.2. Kryteria dotyczące rozszerzania systemu 7

2.3. Potencjalne nowe funkcje 8

2.4. Nowe potencjalne obszary polityki 9

2.5. Synergie z istniejącymi systemami i narzędziami informatycznymi 9

2.6. Wykorzystanie już istniejących funkcji do nowych celów 10

3. Wyzwania związane z rozszerzaniem systemu 11

3.1. Gwarantowanie ochrony danych osobowych 11

3.2. Ułatwienie procesu elastycznego rozszerzania systemu 12

3.3. Zapewnienie dostatecznych zasobów 12

3.4. Utrzymanie prostych rozwiązań 14

3.5. Zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron 14

3.6. Zapewnienie wysokiego poziomu wydajności i bezpieczeństwa systemu 17

4. Wnioski / dalsze kroki 18

4.1. Ocena funkcjonowania współpracy administracyjnej 18

4.2. Wniosek w sprawie instrumentu ustawodawczego dotyczącego IMI 19

4.3. Zakres i harmonogram planowanego rozszerzenia systemu 19

4.4. Dalsze prace rozwojowe nad systemem 19

WPROWADZENIE

Akt o jednolitym rynku ( Single Market Act )

Obywatele i przedsiębiorstwa w UE korzystają każdego dnia z możliwości, które oferuje im jednolity rynek. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rynku, administracje państw członkowskich muszą ściśle współpracować ze sobą, udzielając sobie wzajemnej pomocy i wymieniając informacje. Korzyści płynące z jednolitego rynku nie urzeczywistnią się, o ile przepisy UE nie będą prawidłowo stosowane, a prawa ustanowione w tych przepisach nie będą chronione. Współpraca administracyjna pomiędzy państwami członkowskimi jest niezbędna w celu stworzenia jednolitego rynku faktycznie pozbawionego granic.

W swoim komunikacie „W kierunku Aktu o jednolitym rynku”, który został przyjęty dnia 27 października 2010 r.[1], Komisja ogłosiła, w ramach pakietu 50 propozycji, zamiar stworzenia elektronicznej sieci służącej do bezpośrednich kontaktów europejskich organów administracji i ustaliła w tym celu strategię rozszerzania systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („IMI”). Rozwój IMI jest jednym z najważniejszych działań na rzecz lepszego zarządzania jednolitym rynkiem, ponieważ system ten ułatwia sprawną i prowadzoną regularnie współpracę transgraniczną pomiędzy krajowymi organami władzy publicznej na wszystkich szczeblach.

Wzmocnienie współpracy administracyjnej na jednolitym rynku

Po rozszerzeniu w 2004 r., kiedy to Unia Europejska zyskała dziesięć nowych państw członkowskich i dziewięć nowych języków urzędowych, nastąpił gwałtowny wzrost liczby bilateralnych relacji wymagających zarządzania. Stało się oczywiste, że współpraca administracyjna może działać tylko wówczas, gdy będzie wspomagana nowoczesnym, wielojęzycznym systemem informatycznym[2]. Komisja Europejska opracowała wspólnie z państwami członkowskimi system wymiany informacji na rynku wewnętrznym, aby pomóc organom administracji w wypełnianiu ich obowiązków dotyczących wzajemnej pomocy.

IMI został uruchomiony w lutym 2008 r. w związku ze zmienioną dyrektywą 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, a od grudnia 2009 r. państwa członkowskie są prawnie zobowiązane do korzystania z IMI w celu wykonywania obowiązków dotyczących wymiany informacji przewidzianych w dyrektywie usługowej (2006/123/WE) i decyzji Komisji 2009/739/WE z dnia 2 października 2009 r. określającej praktyczne ustalenia dotyczące wymiany informacji drogą elektroniczną między państwami członkowskimi na mocy rozdziału VI dyrektywy usługowej. W IMI jest obecnie zarejestrowanych ponad 5 700 właściwych organów i 11 000 użytkowników.

IMI jest bezpieczną, uniwersalną, wielojęzyczną aplikacją internetową, która została stworzona przez Komisję wspólnie z państwami członkowskimi. Dzięki IMI organy krajowe, regionalne i samorządowe trzydziestu państw członkowskich EOG mogą się komunikować ze swoimi zagranicznymi partnerami w szybki i prosty sposób. IMI pomaga użytkownikom w: (i) wyszukaniu odpowiedniego organu, z którym należy się skontaktować w innym państwie, (ii) komunikowaniu się z organami za pomocą już przetłumaczonych zestawów standardowych pytań i odpowiedzi oraz (iii) śledzeniu drogi wniosku o informację za pomocą specjalnego mechanizmu. IMI został zaprojektowany jako elastyczny system, który można łatwo dostosować na potrzeby innych obszarów prawa jednolitego rynku zawierających przepisy dotyczące współpracy administracyjnej (więcej informacji na ten temat znajduje się w sekcji I uzupełniającego dokumentu roboczego służb Komisji).

Ideą IMI jest zastąpienie bardzo dużej liczby dwustronnych relacji pomiędzy państwami członkowskimi UE jednym wspólnym interfejsem – siecią IMI.

Jedną z głównych zalet IMI jest to, że przezwycięża on największe przeszkody utrudniające współpracę, takie jak: niepewność, z kim należy się kontaktować, bariery językowe, różnice w kulturach administracyjnych i kulturach pracy oraz brak stałych procedur współpracy. Dzięki zaangażowaniu państw członkowskich w projektowanie systemu oferuje on jednolite metody pracy, które zostały zatwierdzone przez każdy kraj UE.

IMI jest również elastyczny, jeżeli chodzi o jego strukturę organizacyjną w każdym państwie członkowskim. Zdecentralizowana struktura sieci IMI wymaga, aby każde państwo uczestniczące w systemie wyznaczyło krajowego koordynatora ds. IMI („krajowy koordynator”) do kierowania całościowym procesem koordynacji projektu IMI. Państwa członkowskie mogą wyznaczać dalszych koordynatorów na poziomie regionalnym lub do spraw poszczególnych obszarów prawa uwzględnionych w IMI.

Uwolnienie pełnego potencjału IMI

W przypadku dwóch obszarów objętych IMI (usługi i kwalifikacje zawodowe) nadal pozostaje do wykorzystania znaczny potencjał. Więcej informacji na temat wysiłków podejmowanych obecnie w tych obszarach znajduje się w Rocznym Raporcie IMI[3]. W niniejszym komunikacie skupiono się na potencjalnym wkładzie IMI w zdecydowaną przemianę transgranicznej współpracy administracyjnej na rynku wewnętrznym i dostosowanie jej do wymogów XXI w. oraz oczekiwań obywateli i przedsiębiorstw w UE. Te niewykorzystane jak dotąd możliwości polegają na: (1) włączeniu nowych obszarów polityki do IMI, (2) opracowaniu nowych funkcji, (3) połączeniu IMI z innymi systemami informatycznymi oraz (4) wykorzystaniu już istniejących funkcji IMI do nowych celów. IMI może stać się w ten sposób elastycznym instrumentarium służącym do celów współpracy administracyjnej i przyczyniającym się do lepszego zarządzania wewnętrznym rynkiem. W przypadku obszarów prawa, dla których nie istnieją systemy informatyczne służące do współpracy administracyjnej, rozwiązanie polegające na wykorzystaniu IMI góruje pod wieloma względami nad tworzeniem specjalnego nowego systemu, ponieważ:

a) wiąże się z większą oszczędnością kosztów

W związku z coraz większym naciskiem na ograniczenie wydatków publicznych i deficytów budżetowych, istotnym priorytetem staje się zwiększenie efektywności świadczenia usług publicznych. Przystosowanie uniwersalnego systemu jest znacznie mniej kosztowne niż tworzenie zupełnie nowych narzędzi do elektronicznej wymiany informacji (więcej informacji na ten temat znajduje się w sekcji II uzupełniającego dokumentu roboczego służb Komisji). Wspólna sieć oferuje ponadto korzyści skali jeżeli chodzi o jej utrzymanie, pomoc i szkolenia dla użytkowników, a także promocję.

b) jest bardziej przyjazne dla użytkownika

Szerokie wykorzystanie IMI wiąże się także z wieloma zaletami dla właściwych organów. Organy, które są właściwe do spraw więcej niż jednego obszaru wewnętrznego rynku, nie muszą dzięki temu obsługiwać wielu różnych systemów informatycznych. Po opanowaniu obsługi jednego nowego narzędzia informatycznego muszą one dbać o aktualizację swoich danych kontaktowych tylko w tym jednym miejscu oraz mogą śledzić i monitorować całość komunikacji z zagranicznymi organami poprzez jeden wspólny portal. Im więcej swoich codziennych zadań organ można wykonywać dzięki IMI, tym większa jest użyteczność tego systemu. Użytkownicy rzadko wykorzystywanych systemów informatycznych zapominają często identyfikatory i hasła oraz sposób prawidłowej obsługi.

c) oferuje szybsze i sprawdzone rozwiązania

Tworzenie specjalnie skonfigurowanego systemu informatycznego do celów współpracy administracyjnej to zwykle czasochłonny i skomplikowany proces. Prace programistyczne wiążą się często z opóźnieniami i nieprzewidzianymi komplikacjami. Wykorzystanie już istniejącego systemu stanowi szybsze rozwiązanie i daje większą pewność co do wyników, ponieważ opiera się na już sprawdzonych technikach.

d) oferuje bezpieczniejsze podstawy

IMI to środowisko online oferujące solidne, sprawdzone w praktyce rozwiązania zapewniające bezpieczeństwo i ochronę danych, przewidujące m.in. zasadę celowości przy zbieraniu i przetwarzaniu danych oraz kontrolę dostępu. Cenne doświadczenia praktyczne, dotyczące m.in. struktury organizacyjnej, rejestracji, szkoleń i pomocy dla użytkowników zgromadzono również (zarówno po stronie Komisji, jak i państw członkowskich) w trakcie procedur udostępniania modułów użytkownikom.

e) nie wymaga osiągnięcia masy krytycznej w celu uruchomienia projektów pilotażowych

Ostatnią poważną zaletą gotowego systemu jest fakt, że można na nim testować skuteczność operacyjną proponowanych rozwiązań, bez konieczności inwestowania czasu i środków w prototypy, który na dalszym etapie mogą zostać odrzucone. Masa krytyczna wymagana do uruchomienia pilotażowego etapu weryfikującego poprawność projektu („proof of concept”) jest stosunkowo nieduża, nawet w obszarach, co do których zainteresowane strony zgadzają się, że wymagają one narzędzia informatycznego. W tym wypadku etap pilotażowy można rozpocząć, wykorzystując zespół funkcji już istniejący w ramach systemu, bez konieczności ponoszenia kosztów programistycznych.

STRATEGIA ROZSZERZANIA SYSTEMU

Chociaż korzyści płynące z rozszerzania IMI na dalsze obszary polityki są oczywiste, to przyszły rozwój systemu musi jednak zachodzić w kontrolowany i zrównoważony sposób. Jest to zatem odpowiedni moment, aby przyjrzeć się strategicznym celom IMI i działaniom koniecznym do ich osiągnięcia.

Podstawowe zasady IMI

Zanim system zostanie rozszerzony, należy wziąć pod uwagę poniższe najważniejsze zasady IMI:

a) uniwersalność

Celem IMI jest pomaganie państwom członkowskim w wypełnianiu spoczywających na nich obowiązków dotyczących wzajemnej pomocy w sprawny, skuteczny i maksymalnie oszczędny pod względem zasobów sposób oraz bez konieczności tworzenia odrębnego systemu informatycznego na potrzeby każdego instrumentu prawnego. W przypadku gdy dany organ zajmuje się więcej niż jednym obszarem prawa dotyczącego jednolitego rynku, nie powinien być zmuszony do obsługi wielu różnych systemów informatycznych służących do współpracy administracyjnej.

b) elastyczność organizacyjna

Łatwość dostosowania IMI do potrzeb poszczególnych organizacji stanowiła jedno z założeń projektowych tego systemu. Zapewnia on w związku z tym elastyczność umożliwiającą dostosowania wymagane ze względu na różnorodność administracyjnych struktur i kultur istniejących w Europie. Aby móc wymieniać informacje, użytkownicy systemu nie muszą zapoznawać się wcześniej ze strukturą administracyjną innych państw członkowskich.

c) proste uzgodnione procedury

IMI ogranicza obciążenie administracyjne i umożliwia skuteczne wdrażanie polityk, omijając przeszkody, jakie stanowią skomplikowane i niejednolite krajowe procedury administracyjne. Jest to możliwe dzięki uzgodnieniu prostego, standardowego przepływu zadań w ramach współpracy.

d) wielojęzyczność

Wielojęzyczność stanowi niezwykle ważny element usługi IMI, która jest dostępna w 22 językach urzędowych UE. Oprócz już przetłumaczonych zestawów pytań i odpowiedzi, które zostały opracowane na podstawie przepisów prawa, użytkownicy mogą załączać dodatkowe informacje pisemne, komentarze i dokumenty. Aby ułatwić użytkownikom rozumienie tego typu dodatkowych informacji, IMI zawiera odsyłacz do ECMT, serwisu tłumaczeń maszynowych Komisji[4]. Opracowywany obecnie system mający zastąpić ECMT będzie oferował większą niż dotychczas liczbę kombinacji językowych. IMI zaangażował się na wczesnym etapie w pracę nad tym systemem jako użytkownik testowy.

e) przyjazność dla użytkownika

IMI został zaprojektowany jako przyjazny dla użytkownika i intuicyjny system, który można obsługiwać już po bardzo krótkim szkoleniu (jako wzór przyjęto systemy służące do rezerwacji biletów lotniczych i zakupów internetowych). Na podstawie uwag użytkowników opracowywane są obecnie zmiany, które mają jeszcze bardziej uprościć obsługę systemu.

f) ochrona danych

Podczas tworzenia systemu IMI zastosowano podejście nakazujące uwzględnienie ochrony prywatności już w fazie projektowania, co oznacza że ochrona prywatności i danych od samego początku stanowiła integralną część systemu, a nie została włączona jako dodatkowa funkcja na późniejszym etapie. Dzięki temu IMI gwarantuje wysoki poziom technicznej i proceduralnej ochrony danych.

g) zerowe koszty informatyczne dla użytkowników

Aby móc pracować z IMI, użytkownikowi potrzebny jest tylko komputer osobisty z dostępem do internetu. Nie jest wymagana instalacja specjalnego oprogramowania ani sprzętu komputerowego.

Kryteria dotyczące rozszerzania systemu

Wyniki prowadzonej obecnie publicznej debaty na temat Aktu o jednolitym rynku w powiązaniu z celami strategii „Europa 2020” oraz wnioskami płynącymi z europejskiego okresu oceny koordynacji polityki gospodarczej (tzw. „europejskiego semestru”) w oparciu o roczne sprawozdanie gospodarcze[5] pomogą ustalić priorytetowe obszary rozszerzania systemu.

Z technicznego punktu widzenia nie istnieją ograniczenia dotyczące liczby nowych obszarów, które można włączyć do IMI, ani też liczby nowych funkcji czy odsyłaczy dodawanych do już istniejących narzędzi informatycznych. Rozszerzanie IMI wiąże się jednak z ograniczeniami organizacyjnymi. Konieczne jest planowanie dalszego rozwoju i zachowanie spójności koncepcyjnej systemu. W związku z tym dokonując wyboru obszarów, na które należy rozszerzyć system, i ustalając kolejność ich wprowadzenia, można stosować następujące kryteria:

(1) najlepszym rozwiązaniem jest sytuacja, gdy nowa grupa użytkowników jest powiązana lub częściowo pokrywa się z dotychczasowymi grupami użytkowników, ponieważ dzięki rozszerzeniu systemu część użytkowników otrzymuje wówczas narzędzie nadające się do wielostronnego wykorzystania;

(2) w pierwszej kolejności powinny być dodawane obszary, w przypadku których wystarczają już istniejące funkcje i które nie wymagają dodatkowych prac programistycznych;

(3) jeżeli dodanie nowego obszaru prawa lub obsługa nowych zadań włączonych do dotychczasowych obszarów wymaga opracowania nowych funkcji, powinny one mieć ogólny charakter, tak aby można je było łatwo dostosować do potrzeb nowych grup użytkowników – zasada niewprowadzania specjalizowanych (jednozadaniowych) rozwiązań;

(4) koszty dalszego rozwoju systemu powinny być uzasadnione w świetle oczekiwanej wartości dodanej płynącej z wykorzystania IMI przez nowe lub dotychczasowe grupy użytkowników, postępów we wdrażaniu prawa unijnego oraz korzyści dla obywateli i przedsiębiorstw;

(5) Nowe obszary i funkcje oraz połączenia z innymi narzędziami nie powinny utrudniać użytkownikom obsługi systemu.

Jeżeli istnieje zapotrzebowanie na IMI, ale obszary polityki lub cele, do potrzeb których miałby być wykorzystywany IMI, nie są zgodne z powyższymi kryteriami i nie można liczyć na synergię z dotychczasowymi grupami użytkowników, należy zbadać możliwość udostępnienia oprogramowania, które zostanie opracowane niezależnie od IMI.

Potencjalne nowe funkcje

IMI oferuje użytkownikom szeroki wybór różnych funkcji:

(1) bezpośredni przepływ zadań pomiędzy parami użytkowników w celu zapewnienia bezpiecznej komunikacji pomiędzy dwoma właściwymi organami w indywidualnych przypadkach, które mogą wymagać przesyłania danych osobowych;

(2) mechanizm ostrzegawczy, który pozwala właściwym organom informować pozostałe państwa członkowskie o poważnym ryzyku dla należytego i bezpiecznego funkcjonowania jednolitego rynku, które stwarza indywidualny podmiot gospodarczy;

(3) moduł zarządzania danymi organów, który umożliwia państwom członkowskim rejestrację właściwych organów jako użytkowników IMI, nadawanie im określonych funkcji (zgodnie z krajową strukturą administracji) oraz aktualizację danych dotyczących tych organów;

(4) wielojęzyczny katalog krajowych rejestrów z wyszukiwarką, który zawiera aktualizowane przez państwa członkowskie informacje dotyczące treści, warunków dostępu i danych kontaktowych oraz bezpośrednie odsyłacze do rejestrów dostępnych w internecie (od lutego 2011 r.).

Bliższa analiza szeregu obszarów prawa, w przypadku których jest również wymagana współpraca administracyjna, wykazała, że zapewnienie kompleksowego pakietu usług w ramach IMI wymaga:

(1) ogólnego (niespecjalizowanego) przepływu zadań na potrzeby procedur powiadomień (na przykład w obszarach takich jak: usługi, egzekwowanie praw własności intelektualnej, handel elektroniczny, UCITS[6];

(2) bazy danych z wyszukiwarką, zawierającej informacje, które były przedmiotem wymiany i nie zawierają danych poufnych ani osobowych;

(3) środków technicznych[7], z których mogą w razie potrzeby korzystać istniejące sieci współpracy administracyjnej pomiędzy państwami członkowskimi, aby umożliwić obywatelom, przedsiębiorstwom i organizacjom kontaktowanie się z właściwymi organami w celu przekazywania informacji i pobierania danych;

(4) systemu gromadzenia i udostępniania treści umożliwiającego szerokie wykorzystanie części danych (takich jak dane kontaktowe właściwych organów) przez inne systemy i portale internetowe (np. Twoja Europa).

Więcej informacji znajduje się w sekcji III dokumentu roboczego służb Komisji uzupełniającego niniejszy komunikat.

Nowe potencjalne obszary polityki

Służby Komisji zbadały ostatnio szereg obszarów polityki, w przypadku których IMI wydaje się stanowić odpowiednie rozwiązanie przyczyniające się do lepszego wdrażania prawa dotyczącego jednolitego rynku. Państwa członkowskie zaproponowały własny wykaz obszarów polityki, które ich zdaniem mogłyby zyskać na wprowadzeniu IMI jako narzędzia wymiany informacji (zob. sekcję IV uzupełniającego dokumentu roboczego służb Komisji). Wykaz ten ma charakter orientacyjny i nie jest ostateczny. Potrzebne są bardziej szczegółowe analizy w celu zbadania przydatności IMI do poprawy współpracy transgranicznej w tych obszarach.

Synergie z istniejącymi systemami i narzędziami informatycznymi

Kolejną kwestią, którą należy zbadać, jest zdolność wzajemnego uzupełniania się IMI i zespołu funkcji oferowanych przez istniejące systemy informatyczne. W pierwszej kolejności należałoby podjąć prace nad wspólnym systemem uwierzytelniania dla szerokiej gamy narzędzi, którymi posługują się obecnie administracje publiczne w UE. System taki znacznie ułatwiłby pracę użytkownikom IMI, ponieważ mogliby oni logować się do różnych systemów Komisji za pomocą tego samego identyfikatora i hasła. Jedno z takich narzędzi stanowi system uwierzytelniania Komisji Europejskiej (ECAS). System ten jest wykorzystywany na potrzeby coraz większej liczby usług internetowych, w tym przez europejski portal „e-sprawiedliwość” i CIRCABC[8].

Synergie na innym poziomie można osiągnąć przez połączenie ze sobą już istniejących systemów wykorzystywanych przez te same grupy użytkowników, np. bazy danych zawodów regulowanych, w której państwa członkowskie zamieszczają wykazy zawodów regulowanych na poziomie krajowym i dane kontaktowe właściwych organów. Ponieważ systemy te pokrywają się częściowo z IMI i prowadzą do powielania zadań, należy znaleźć rozwiązanie tego problemu.

Przykładem obszaru, w przypadku którego należy rozważyć rozwiązania uzupełniające, jest prawo spółek. Konieczne jest opracowanie metod lepszej współpracy pomiędzy europejskimi rejestrami przedsiębiorstw w oparciu o wyniki prac przeprowadzonych w ramach projektów „Europejski rejestr przedsiębiorstw” i BRITE[9]. Podobne możliwości wydają się istnieć w przypadku połączenia IMI i bazy danych e-Certis[10], która zawiera wzory zaświadczeń krajowych wykorzystywanych do celów transgranicznych zamówień publicznych.

Kolejną opcją, którą należy zbadać, jest możliwość uzupełnienia IMI przez projekt „Platforma bezpiecznej wymiany” (inicjatywa eTrustExchange z programu pracy ISA). IMI oferuje obecnie funkcję wymiany danych i informacji pomiędzy użytkownikami. Jako uzupełnienie tych funkcji eTrustExchange mógłby umożliwić państwom członkowskim bezpieczną wymianę informacji pomiędzy istniejącymi systemami a IMI.

Wykorzystanie już istniejących funkcji do nowych celów

Poznanie doświadczeń organów administracji publicznej (różnego szczebla) dotyczących wdrażania prawa UE może dostarczyć ważnych informacji zwrotnych, dzięki którym wdrażanie przepisów stanie się łatwiejsze. Istniejący w IMI i liczący obecnie ponad 5 700 pozycji wykaz właściwych organów i ich adresów mailowych mógłby być wykorzystywany – w porozumieniu i ścisłej współpracy z państwami członkowskimi – w połączeniu z narzędziem IPM[11], służącym do generowania ankiet internetowych, do celów gromadzenia materiałów na potrzeby ocen skutków i ocen polityki.

Użytkownicy IMI wyrazili zainteresowanie ogólną wymianą informacji, która nie wynikałaby z konkretnego instrumentu ustawodawczego, ale dotyczyłaby kwestii o bardziej ogólnym czy też horyzontalnym charakterze, np. procedur administracyjnych w innym państwie członkowskim.

Funkcje wymiany informacji za pomocą IMI zostały opracowane z myślą o komunikacji transgranicznej, ale są również wykorzystywane do komunikacji pomiędzy krajowymi organami publicznymi w ramach szerszej wymiany transgranicznej. Nie istnieją przeszkody techniczne do używania IMI w komunikacji pomiędzy organami krajowymi, a niektóre państwa członkowskie wyraziły zainteresowanie wykorzystywaniem IMI do tego celu na szerszą skalę. Stosowanie IMI wyłącznie na potrzeby komunikacji wewnątrzkrajowej musiałoby zostać uregulowane w instrumencie prawnym, ponieważ poszczególne funkcje i obowiązki Komisji oraz państw członkowskich powinny być jasne i przejrzyste.

WYZWANIA ZWIąZANE Z ROZSZERZANIEM SYSTEMU

Gwarantowanie ochrony danych osobowych

IMI stanowi pierwszy projekt UE mający na celu stworzenie ogólnych, uniwersalnych ram wymiany informacji pomiędzy organami administracji krajowej za pomocą systemu informatycznego. Znaczna część wymienianych obecnie informacji zawiera dane osobowe. Podczas tworzenia systemu IMI zastosowano podejście nakazujące uwzględnienie ochrony prywatności już w fazie projektowania, co oznacza że ochrona prywatności i danych od samego początku stanowiła integralną część systemu, co obejmuje m.in. zasadę celowości przy zbieraniu i przetwarzaniu danych oraz kontrolę dostępu. Kwestie dotyczące ochrony danych stanowią również aspekt bieżącego użytkowania systemu i zostały uwzględnione w materiałach szkoleniowych. W związku z tym IMI gwarantuje wysoki poziom technicznej i proceduralnej ochrony danych, a użytkownicy IMI dobrze znają ogólne zasady ochrony danych. Na stronach internetowych IMI znajduje się sekcja poświęcona ochronie danych, na której czytelnicy mogą znaleźć wszystkie istotne informacje.

Abstrahując od praktycznych środków ochrony danych, należy zająć się kwestią podstawy prawnej działania IMI, którą podniósł Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD). Zgodnie z obecnym podejściem, cele i zakres wymiany informacji pomiędzy organami są określone w dyrektywie o kwalifikacjach zawodowych i dyrektywie usługowej, a przepisy szczegółowe mające zapewnić pełną zgodność z unijnymi przepisami dotyczącymi ochrony danych są zawarte w dwóch decyzjach Komisji i zaleceniu[12]. W celu zapobieżenia ewentualnym przeszkodom w rozszerzaniu IMI związanym z kwestiami ochrony danych osobowych, Komisja zamierza przedstawić w pierwszym półroczu 2011 r. wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady. Ten horyzontalny instrument prawny, przyjmowany przez Radę i Parlament Europejski, stworzy całościowe ramy ochrony danych, zapewniając wysoki poziom pewności prawa, szczególnie w kontekście dalszego rozszerzania systemu, zgodnie z zaleceniami EIOD[13].

Ułatwienie procesu elastycznego rozszerzania systemu

Komisja zbadała możliwości wykorzystania IMI do poprawy wdrażania obowiązującego prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego. Wzmocnienie współpracy administracyjnej byłoby z pewnością korzystne dla wdrażania szeregu dyrektyw, ale brak w obowiązującym prawodawstwie dostatecznie szczegółowej podstawy prawnej do wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi stanowi poważną barierę, która może utrudniać korzystanie z IMI. Wszczynanie procesu ustawodawczego tylko w celu wprowadzenia do dyrektyw przepisu dotyczącego wykorzystywania IMI do celów wdrażania jest wykluczone.

Wspomniany powyżej horyzontalny instrument prawny powinien rozwiązać ten problem, stwarzając ogólną podstawę prawną do wykorzystywania IMI we współpracy administracyjnej związanej z wdrażaniem unijnego prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego. Wszystkie aspekty ogólne powinny zostać uregulowane w głównej części instrumentu prawnego, natomiast szczegółowe zasady dotyczące poszczególnych obszarów prawnych, które byłyby objęte systemem, można przedstawić w załącznikach.

Zapewnienie dostatecznych zasobów

a) Finansowanie

Koszty IMI obejmują rozwój i ulepszenia systemu, prowadzenie (hosting) systemu w centrum danych Komisji, pielęgnację i obsługę systemu, pomoc techniczną drugiego poziomu (w skomplikowanych przypadkach), szkolenia i działania informacyjne (więcej informacji znajduje się w sekcji II uzupełniającego dokumentu roboczego służb Komisji).

Koszty opracowania systemu były najpierw finansowane z programu IDABC (interoperatywne świadczenie ogólnoeuropejskich usług e-administracji dla administracji publicznej, przedsiębiorstw i obywateli) do czasu jego wygaśnięcia w 2009 r. Do lipca 2010 r. koszty związane z pielęgnacją, pomocą techniczną drugiego poziomu (w skomplikowanych przypadkach), obsługą i prowadzeniem systemu, a także szkoleniami i działaniami informacyjnymi pokrywała Komisja.

W lipcu 2010 r. finansowanie IMI zgodził się przejąć program ISA (rozwiązania interoperacyjne dla europejskich administracji publicznych) przyjęty na lata 2010-2015[14], który sfinansował koszty obsługi i ulepszenia systemu za 2010 r. Przewiduje się, że program ISA będzie finansował IMI do 2012 r., ale będzie to zależało od corocznych przeglądów wszystkich priorytetów programu i jego dostępnego budżetu. Komisja pokrywa w dalszym ciągu koszty prowadzenia systemu oraz szkoleń i działań informacyjnych.

Z uwagi na obowiązek stosowania systemu do celów wdrażania dyrektywy usługowej konieczne będzie wyjaśnienie kwestii finansowych, w pełnej zgodności z obecnym programowaniem finansowym i przyszłym wnioskiem w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych.

b) Zasoby Komisji

Komisja utworzyła odrębny zespół odpowiedzialny za rozwój sieci IMI i pomoc techniczną. Świadczone przez zespół usługi obejmują pomoc techniczną dla krajowych koordynatorów ds. IMI, pielęgnowanie bazy danych IMI zawierającej zestawy pytań, zarządzanie tłumaczeniami, udostępnianie użytkownikom IMI elektronicznych materiałów samokształceniowych, zarządzanie stroną internetową IMI, organizację szkoleń, działań informacyjnych i służących nawiązywaniu kontaktów, tworzenie materiałów promocyjnych, kontakty z jednostkami odpowiedzialnymi za praktyczne wdrażanie prawodawstwa oraz zarządzanie związanymi z IMI kwestiami prawnymi i ochrony danych.

Oprócz tego Komisja zapewnia personel zajmujący się prowadzeniem, pielęgnacją i rozwojem IMI. Udostępnianie i pielęgnacja w pełni wielojęzycznego systemu informatycznego ma ponadto wpływ na służby tłumaczeniowe Komisji (wykorzystywane są ich zasoby).

c) Zasoby krajowe

Główna odpowiedzialność za wdrożenie IMI i jego niezakłócone funkcjonowanie spoczywa na państwach członkowskich, które muszą ponieść pewne nakłady, aby zapewnić sprawne działanie sieci.

Rozszerzanie IMI powinno następować stopniowo, aby zapobiec przeciążeniu administracji państw członkowskich. Planując strategię rozszerzania, należy rozważyć następujące czynniki:

- rozszerzanie powinno następować w szczegółowo zaplanowany sposób i stopniowo, tak aby państwa członkowskie miały dostatecznie dużo czasu na sprawdzenie, czy uwzględniono wszystkie wymagane działania i czy dostępne są zasoby konieczne do osiągnięcia zakładanych celów;

- państwa członkowskie powinny dokonać przeglądu swojej obecnej krajowej struktury IMI, aby upewnić się, że jest ona w stanie sprostać wymogom rozszerzonej sieci IMI, która będzie miała dużą i różnorodną pulę użytkowników;

- w miarę rozszerzania IMI na dalsze obszary polityki będzie zwiększać się rola krajowego koordynatora ds. IMI, która to funkcja ma podstawowe znaczenie dla sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego na poziomie krajowym. Informacje zwrotne od koordynatorów ds. IMI wskazują, że nie we wszystkich państwach członkowskich dostrzegana jest ich niezwykle ważna rola – zgłaszano problemy takie jak niedostateczne zasoby, dużą rotację personelu i niedostateczne poparcie polityczne dla funkcji koordynatora ds. IMI i związanych z nią obowiązków. W opisanym powyżej horyzontalnym instrumencie prawnym należy poświęcić uwagę wzmocnieniu roli krajowego koordynatora ds. IMI.

Utrzymanie prostych rozwiązań

Dotychczasowe doświadczenia związane z rozwojem IMI wykazały, że próba zaspokojenia wszystkich (zarówno tych faktycznych, jak i przedstawianych „na zapas”) wymagań zainteresowanych stron może prowadzić do nadmiernie skomplikowanych rozwiązań informatycznych, które nie zawsze okazują się proste w obsłudze. Lepszym rozwiązaniem jest stworzenie stosunkowo prostej aplikacji i jej późniejsze dostosowywanie, po zgromadzeniu dostatecznych doświadczeń.

Jedną z zalet IMI jest jego struktura: proces współpracy jest rozbity na proste, łatwe do ogarnięcia i przejrzyste działania w ramach całościowej procedury przepływu zadań. Rozszerzenie IMI na nowe obszary, dodanie nowych funkcji czy też tworzenie połączeń z innymi narzędziami nie powinny utrudniać użytkownikom obsługi systemu. Należy utrzymać prosty i intuicyjny charakter nawigacji.

Przed zakodowaniem procedur w oprogramowaniu należy je zbadać pod kątem ich maksymalnego uproszczenia. Proces ten powinien służyć odkrywaniu i eliminacji „wąskich gardeł” oraz, w miarę możliwości, zwiększaniu efektywności, tak aby zapobiec tworzeniu nadmiernie skomplikowanych i jednozadaniowych modułów informatycznych.

Zapewnienie sprawnego przebiegu współpracy administracyjnej wymaga zajęcia się – już na wczesnym etapie procesu ustawodawczego – praktycznymi implikacjami dla krajowych organów regionalnych i samorządowych, które wiążą się z wdrażaniem nowych przepisów. Wymogi dotyczące współpracy administracyjnej powinny być dostatecznie jasne i praktyczne; należy także zbadać potrzebę stosowania narzędzia informatycznego wspierającego ten proces. Procedurę tę można ponadto wykorzystywać do dzielenia się praktycznymi doświadczeniami dotyczącymi współpracy administracyjnej, aby zapobiegać powtarzaniu błędów. Komisja zbada, w jaki sposób najlepiej uwzględnić w jej procedurach wewnętrznych regularną ocenę funkcjonowania współpracy administracyjnej.

Zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron

Projektem IMI jest zainteresowanych wiele stron, a po planowanym rozszerzeniu na nowe obszary polityki zarządzanie nim stanie się jeszcze trudniejsze. W związku z tym konieczne jest, aby projekt ten miał przejrzystą i efektywną strukturę zarządzania oraz aby wszystkie zainteresowane strony znały odpowiednie procedury i fora, na których wypracowywane są porozumienia dotyczące różnych aspektów projektu.

a) Bieżące zarządzanie systemem

Jeżeli chodzi o zarządzanie projektem IMI, to Komisja jest „właścicielem systemu”, który działa jako podmiot inicjujący, zlecający, prowadzący prace rozwojowe, utrzymujący i pielęgnujący IMI oraz który nadzoruje budżet IMI i dba o odpowiednie zaspokojenie potrzeb wszystkich zainteresowanych stron.

b) Decyzje polityczne

W skład Komitetu Sterującego ds. IMI wchodzą przedstawiciele wszystkich stron zainteresowanych projektem IMI (właściciel systemu, dostawca systemu, Komitet Doradczy ds. Rynku Wewnętrznego (IMAC) i użytkownicy IMI).

Komitet Sterujący jest odpowiedzialny za następujące zadania:

- ustalanie strategicznych kierunków i priorytetów projektu, przy uwzględnieniu priorytetów dotyczących ulepszeń wyznaczonych przez Grupę Roboczą IMAC ds. IMI;

- ogólne monitorowanie i kontrolę;

- reprezentowanie interesów użytkowników i czuwanie nad zaangażowaniem wszystkich zainteresowanych stron w proces planowania.

Użytkownicy IMI są reprezentowani w Komitecie Sterującym przez jednostki merytoryczne Komisji właściwe do obszarów prawodawstwa obsługiwanych przez IMI (obecnie są to zawody regulowane i usługi).

Komitet Doradczy ds. Rynku Wewnętrznego jest reprezentowany w Komitecie Sterującym ds. IMI przez kierownika Działu ds. Opracowania i Koordynacji Polityki Rynku Wewnętrznego w DG MARKT.

c) Rady i wskazówki specjalistów

Strony zainteresowane z państw członkowskich uczestniczą w projekcie IMI za pośrednictwem wielu różnych komitetów doradczych i grup ekspertów, które udzielają Komisji rad i wskazówek dotyczących rozwoju IMI.

(1) Ogólne uwagi techniczne oraz dotyczące zarządzania i polityki

Grupa Robocza IMAC ds. IMI została utworzona jako podgrupa Komitetu Doradczego ds. Rynku Wewnętrznego (IMAC), aby doradzać Komisji w kwestiach technicznych dotyczących rozwoju IMI.

IMI został zaprojektowany jako ogólny i uniwersalny system, który może potencjalnie obejmować wiele różnych obszarów polityki, dlatego też przy planowaniu dalszego rozwoju i rozszerzania sieci ważne jest zachowanie perspektywy horyzontalnej. Równie ważna jest kwestia utrzymania silnej struktury koordynacyjnej. Funkcję tę pełni Grupa Robocza IMAC ds. IMI, która reprezentuje krajowych użytkowników IMI zajmujących się różnymi obszarami polityki.

W skład tej grupy roboczej wchodzą wszyscy krajowi koordynatorzy ds. IMI, którzy działają z kolei w imieniu wszystkich użytkowników IMI w swoich państwach członkowskich. Do obowiązków grupy należą:

- uzgadnianie uproszczonych procedur współpracy administracyjnej, które tworzą podstawę do opracowywania rozwiązań informatycznych IMI;

- monitorowanie postępów, zgłaszanie zobowiązań podjętych przez zainteresowane strony i osiągniętych rezultatów;

- przekazywanie informacji zwrotnych od użytkowników i ich wniosków o wprowadzenie poprawek do oprogramowania IMI;

- ustalanie hierarchii ważności wniosków o wprowadzenie poprawek do oprogramowania IMI.

(2) Wkład ze strony sektorów

Kwestiami prawnymi związanymi z wykorzystywaniem IMI do potrzeb poszczególnych sektorów zajmują się obecnie trzy grupy eksperckie. Określają one treść informacji podlegających wymianie i ustalają właściwe organy, które będą w niej uczestniczyć. Grupy te to: Komitet Koordynatorów ds. Kwalifikacji Zawodowych, Grupa Ekspertów ds. Wdrażania Dyrektywy Usługowej i podgrupa Komitetu Ekspertów ds. Delegowania Pracowników, która została powołana w celu zbadania możliwości wprowadzenia systemu wymiany informacji służącego wzmacnianiu i zacieśnianiu współpracy administracyjnej na podstawie dyrektywy o delegowaniu pracowników.

d) Zmiany struktury zarządzania

Opisana powyżej struktura jak dotąd bardzo dobrze służyła celom IMI i wydaje się, że jest dostatecznie elastyczna, aby umożliwić dalszy rozwój systemu. Po rozszerzeniu IMI o kolejne obszary polityki do uczestnictwa w Komitecie Sterującym ds. IMI będą zapraszani przedstawiciele nowych grup użytkowników.

W projekt zaangażowane zostaną także nowe komitety doradcze i grupy ekspertów reprezentujące nowowłączone obszary polityki, a wnoszony przez nie wkład będzie wspierać prace Grupy Roboczej IMAC ds. IMI.

W miarę rozbudowy IMI i wzrostu liczby użytkowników coraz większego znaczenia będzie nabierać kwestia zapewnienia faktycznym użytkownikom IMI możliwości przekazywania informacji zwrotnych i uwag dotyczących komfortu pracy z systemem i jego dalszego rozwoju. Komisja gromadzi informacje zwrotne od użytkowników pośrednio, poprzez krajowych koordynatorów ds. IMI, ale stosuje także inne metody umożliwiające jej nawiązanie bezpośredniego kontaktu z użytkownikami IMI. Obecnie Komisja wykorzystuje w tym celu ankiety, szkolenia, konferencje i fora kontaktowe. Do zwiększenia zaangażowania użytkowników IMI w bieżący rozwój IMI mogą się także przyczynić telekonferencje i seminaria internetowe.

Zapewnienie wysokiego poziomu wydajności i bezpieczeństwa systemu

a) Wydajność

W miarę wzrostu liczby użytkowników i danych w IMI, coraz większe znaczenie będzie miało utrzymanie odpowiedniej wydajności systemu (tzn. krótkiego czasu reakcji). IMI został zaprojektowany jako system o dużych możliwościach rozbudowy, mogący potencjalnie obsługiwać (po osiągnięciu stadium „dojrzałości”) aż do 100 000 użytkowników, ale w celu ograniczenia ryzyka niekorzystnego wpływu na wydajność wprowadzono następujące środki ostrożności:

- IMI jest prowadzony na serwerze dedykowanym w centrum danych Komisji;

- wydajność IMI jest regularnie monitorowana, a przed wprowadzeniem nowej funkcji przeprowadzane są próby obciążenia systemu;

- w 2011 r. przeprowadzony zostanie audyt techniczny IMI, podczas którego zbadana zostanie zdolność techniczna systemu do obsługi docelowej liczby właściwych organów i użytkowników (oraz odpowiednich danych), która jest przewidywana na etapie jego pełnej „dojrzałości”, przy utrzymaniu dostatecznego poziomu wydajności i niezawodności.

b) Bezpieczeństwo

Bezpieczeństwo stanowi jeden z najważniejszych aspektów projektowania, pielęgnacji i bieżącej eksploatacji systemu IMI. W IMI są przechowywane i przetwarzane dane osobowe i inne dane, które nie powinny być publicznie dostępne.

Szczegółowy plan bezpieczeństwa dla IMI, przygotowany zgodnie z europejskimi i międzynarodowymi normami bezpieczeństwa, określa wymogi dotyczące bezpieczeństwa systemu i sposób ich realizacji. Plan ten będzie corocznie aktualizowany, aby zapewnić utrzymanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa rozszerzanego IMI.

WNIOSKI / DALSZE KROKI

Ocena funkcjonowania współpracy administracyjnej

Aby móc lepiej zarządzać wewnętrznym rynkiem dzięki sprawniejszej współpracy administracyjnej, konieczne jest przyjęcie bardziej systematycznego podejścia. W tym celu należy zająć się – już na wczesnym etapie procesu ustawodawczego – praktycznymi implikacjami dla organów szczebla krajowego, regionalnego i samorządowego, które wiążą się z wdrażaniem nowych przepisów. Wymogi dotyczące współpracy administracyjnej powinny być jasne i praktyczne; należy także zbadać na samym początku potrzebę stosowania narzędzia informatycznego wspierającego ten proces. Jeżeli takie narzędzie informatyczne jest potrzebne, w pierwszej kolejności zaleca się, w odpowiednich przypadkach, wykorzystanie lub przystosowanie już istniejącego narzędzia, np. IMI lub jednego z istniejących systemów współpracy administracyjnej (zob. sekcję V uzupełniającego dokumentu roboczego służb Komisji), a nie tworzenie zupełnie nowego, jednozadaniowego narzędzia.

Do grudnia 2011 r. Komisja zbada, w jaki sposób najlepiej uwzględnić w jej procedurach wewnętrznych regularną ocenę funkcjonowania współpracy administracyjnej.

Wniosek w sprawie instrumentu ustawodawczego dotyczącego IMI

Jak wskazano w komunikacie Komisji „W kierunku Aktu o jednolitym rynku” z dnia 27 października 2010 r., potrzebna jest ogólna podstawa prawna, która zapewni całościowe uregulowanie ochrony danych, konsolidując szczegółowe przepisy i procedury dotyczące przetwarzania danych osobowych w IMI, nada ramy procesowi elastycznego i przejrzystego rozszerzania IMI na dalsze obszary prawa, a także wzmocni rolę krajowego koordynatora ds. IMI.

Komisja przedstawi w pierwszym półroczu 2011 r. wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady, aby stworzyć ogólną podstawę prawną dla IMI.

Zakres i harmonogram planowanego rozszerzenia systemu

W ramach równoległego działania Komisja zbada dokładnie, we współpracy z państwami członkowskimi, jakie dalsze obszary polityki mogą skorzystać na IMI (w tym na podstawie obowiązującego prawodawstwa) oraz jakie nowe funkcje trzeba będzie opracować. Celem tego działania będzie stworzenie wykazu obszarów polityki, w przypadku których IMI stanowi odpowiednie rozwiązanie techniczne. Powinno ono także objąć (we właściwym czasie) analizę synergii i redundancji pomiędzy istniejącymi narzędziami informatycznymi na poziomie UE, które służą do współpracy administracyjnej.

Państwa członkowskie i Komisja ustalą harmonogram i plan działania na potrzeby dalszego rozwoju systemu przy zachowaniu obecnej struktury zarządzania, w oparciu o opisane w niniejszym komunikacie kryteria dotyczące rozszerzenia IMI oraz o priorytety, które zostaną określone w Akcie o jednolitym rynku. Sprawozdanie z postępów zostanie włączone do rocznego sprawozdania IMI w lutym 2012 r.

Dalsze prace rozwojowe nad systemem

Dalsze prace rozwojowe nad systemem będą uwzględniać plany dotyczące jego rozszerzenia i skupiać się na funkcjach, które mogą być użyteczne dla szerokiego grona użytkowników. Już istniejące narzędzia informatyczne powinny być w miarę możliwości uniwersalnie wykorzystywane, aby zwiększać funkcjonalność IMI. Roczne plany rozwoju oprogramowania, które będą dyskutowane i uzgadniane przez Komitet Sterujący ds. IMI, będą opierać się na długookresowej strategii rozwoju ogólnego instrumentarium służącego do potrzeb współpracy administracyjnej (więcej informacji znajduje się w sekcji III uzupełniającego dokumentu roboczego służb Komisji).

Komisja przeprowadzi szczegółową analizę techniczną w celu ustalenia najbardziej odpowiedniej struktury, w tym wszystkich elementów ogólnego instrumentarium służącego do potrzeb współpracy administracyjnej. W grudniu 2011 r. zostanie opublikowane sprawozdanie w tej sprawie.

[1] Komunikat Komisji „W kierunku Aktu o jednolitym rynku. W stronę społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności. 50 propozycji na rzecz wspólnej poprawy rynku pracy, przedsiębiorczości i wymiany” COM(2010) 608 z 27.10.2010.

[2] Podczas posiedzenia Komitetu Doradczego ds. Rynku Wewnętrznego (IMAC) skupiającego dyrektorów generalnych z państw członkowskich w dniu 18 listopada 2003 r. przyjęto następujący wniosek operacyjny: „Przewodniczący odnotował, że członkowie komitetu zgodzili się co do potrzeby opracowania systemu informatycznego usprawniającego wymianę informacji na temat rynku wewnętrznego i zarządzanie tymi informacjami, ponieważ system taki jest potrzebny, aby wesprzeć wzmocnioną współpracę, która będzie konieczna w świetle powiększenia jednolitego rynku”.

[3] Zob. Roczny Raport IMI na stronie internetowej http://ec.europa.eu/imi-net.

[4] W związku z wyrokiem Sądu UE w sprawie T-19/07 z dnia 16 grudnia 2010 r. zawieszono dostępność ECMT.

[5] COM (2011) 11 z dnia 12 stycznia 2011 r.

[6] Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe.

[7] Wspomniane powyżej środki komunikacji nie będą dublować istniejących portali e-administracji takich jak pojedyncze punkty kontaktowe przewidziane w dyrektywie usługowej i projektów związanych z e-administracją takich jak projekt SPOCS (wprowadzenie prostych procedur online na potrzeby usług transgranicznych), PEPPOL (ogólnoeuropejskie zamówienia publiczne online) oraz będą w miarę możliwości wykorzystywać już istniejące narzędzia i tworzyć synergie.

[8] CIRCABC (Centrum zasobów dotyczących komunikacji i informacji dla organów administracji, przedsiębiorstw i obywateli) jest wykorzystywane do zakładania platform dla współpracujących ze sobą przez internet grup roboczych, które mogą wymieniać się informacjami i zasobami.

[9] Interoperacyjność rejestrów przedsiębiorstw w Europie.

[10] eCERTIS to system informatyczny Komisji Europejskiej, który pomaga użytkownikom w wyszukiwaniu różnego rodzaju zaświadczeń, które są często wymagane w kontekście postępowań o udzielenie zamówienia publicznego w EOG.

[11] IPM (inicjatywa na rzecz interaktywnego kształtowania polityki) pozwala organom administracji państw członkowskich i instytucjom UE lepiej zrozumieć potrzeby obywateli i przedsiębiorstw. System ten został wprowadzony w celu usprawnienia konsultacji z zainteresowanymi stronami dzięki prostym w obsłudze ankietom internetowym, które ułatwiają respondentom uczestniczenie w konsultacjach, a decydentom – analizę wyników.

[12] Decyzja Komisji z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie wdrożenia systemu wymiany informacji rynku wewnętrznego (IMI) pod względem ochrony danych osobowych – decyzja nr 2008/49/WE, Dz.U. L 13 z 16.1.2008, s. 18. Zalecenie Komisji nr C(2009) 2041 z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie wytycznych w zakresie ochrony danych dla systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI). Decyzja Komisji z dnia 2 października 2009 r. określająca praktyczne ustalenia dotyczące wymiany informacji drogą elektroniczną między państwami członkowskimi na mocy rozdziału VI dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej usług na rynku wewnętrznym – decyzja nr C(2009) 7493 (Dz.U. L 263 z 7.10.2009, s. 32)

[13] Ostatnie zalecenia zostały przekazane w piśmie z dn. 27.7.2010 r. w odpowiedzi na sprawozdanie Komisji w sprawie stanu ochrony danych w Systemie Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym, COM (2010) 170 (zob. sekcję poświęconą ochronie danych w obu tekstach, które można znaleźć na stronach http://ec.europa.eu/imi-net).

[14] Decyzja nr 922/2009/WE, Dz.U. L 260 z 3.10.2009, s. 20.