Wariant 0 – Scenariusz odniesienia. Przyjęcie tego wariantu oznaczałoby brak zmian w polityce UE. Wariant 1 – Inicjatywy nielegislacyjne. Wariant ten obejmuje opracowanie wytycznych w celu sprawniejszego egzekwowania przepisów obowiązujących instrumentów UE w odniesieniu do nieuzasadnionych ograniczeń dotyczących lokalizacji danych, nałożonych przez państwa członkowskie. Ułatwianie dostępu do celów kontroli regulacyjnej odbywałoby się na podstawie obowiązujących przepisów państw członkowskich. Wytyczne na szczeblu UE dotyczące najlepszych praktyk umożliwiłyby łatwiejszą zmianę dostawcy usług w chmurze oraz łatwiejsze przenoszenie danych do innego dostawcy usług lub z powrotem do własnych systemów informatycznych użytkownika. Wariant 2 – Inicjatywa ustawodawcza oparta na zasadach oraz ramy współpracy. W wariancie tym przewidziano ustanowienie zasady swobodnego przepływu danych na terytorium UE i zakazanie nieuzasadnionych środków w zakresie lokalizacji danych, chyba że byłyby one uzasadnione względami bezpieczeństwa narodowego, a także wprowadzenie wymogu powiadamiania o wszelkich nowych środkach w zakresie lokalizacji danych. Przedsiębiorstwa, które przechowują lub przetwarzają swoje dane w innym państwie członkowskim, miałyby obowiązek dostarczyć dane organowi regulacyjnemu, jeżeli zażąda on tego zgodnie z prawem. Umożliwiono by zmianę dostawcy usług w chmurze i przenoszenie danych do nowego dostawcy lub z powrotem do własnych systemów informatycznych użytkownika oraz wprowadzono odpowiednie przepisy propagujące wiarygodne jednolite normy lub systemy certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa przechowywania lub przetwarzania danych. Centralne punkty kontaktowe wyznaczone przez państwa członkowskie oraz ogólnoeuropejska grupa ds. polityki złożona z takich punktów kontaktowych umożliwiłyby wymianę i współpracę na rzecz opracowania wspólnego podejścia i wyłonienia najlepszych praktyk oraz skutecznego wdrożenia ustanowionych zasad. Podwariant: – Podwariant 2a – Zamiast przepisów prawnych i współregulacji w zakresie przenoszenia danych, w podwariancie tym przewidziano podejście na zasadzie samoregulacji w celu poprawy warunków przenoszenia danych po zmianie dostawcy lub przenoszenia danych z powrotem do własnych systemów informatycznych użytkowników, obejmujące także mogące mieć zastosowanie procesy, ramy czasowe i opłaty. W obszarze działań w zakresie bezpieczeństwa przechowywania i przetwarzania danych podwariant ten pociągałby za sobą jasne określenie, że wszelkie mające już zastosowanie wymogi w zakresie bezpieczeństwa w dalszym ciągu obowiązują użytkowników prowadzących działalność gospodarczą, w przypadku gdy przechowują lub przetwarzają oni swoje dane w innych państwach członkowskich UE, również jeżeli czynności te są zlecane w ramach outsourcingu, np. dostawcy usług w chmurze. Wariant 3 – Szczegółowa inicjatywa ustawodawcza. Wariant ten polega na ustanowieniu w pełni zharmonizowanych przepisów w kwestii nieuzasadnionych wymogów dotyczących lokalizacji danych (białe lub czarne listy). Obowiązkowe ramy współpracy umożliwiłyby egzekwowanie transgranicznego dostępu do danych na potrzeby organów regulacyjnych. Dostawcy usług w chmurze zostaliby zobowiązani do ułatwienia przenoszenia danych i do ujawnienia wystarczająco szczegółowych opisów odnośnych procesów, wymagań technicznych i kosztów. Opracowano by jednolite normy i odrębny europejski system certyfikacji bezpieczeństwa w odniesieniu do przechowywania lub przetwarzania danych przez dostawców usług w chmurze.