DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW towarzyszący dokumentom Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów Program „Czyste powietrze dla Europy” Wniosek Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania Wniosek Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczenia atmosferycznego oraz zmiany dyrektywy 2003/35/WE Wniosek Decyzja Rady w sprawie przyjęcia zmiany Protokołu z 1999 r. do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości w zakresie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej /* SWD/2013/0532 final */





1. Opis problemu 1.1. Kontekst polityczny Zanieczyszczenie powietrza ma znaczny wpływ na środowisko i zdrowie. W 2010 r. roczna liczba przedwczesnych zgonów wyniosła ponad 400 000, zaś 62 % obszaru UE, w tym 71 % ekosystemów sieci Natura 2000, było narażone na eutrofizację. Łączne zewnętrzne koszty skutków zdrowotnych wynoszą 330-940 mld EUR. Bezpośrednie straty gospodarcze obejmują 15 mld EUR z powodu utraconych dni roboczych, 4 mld EUR kosztów opieki zdrowotnej, 3 mld EUR strat w uprawach i 1 mld EUR uszkodzeń budynków. Aby zmierzyć się z tymi problemami w UE i na arenie międzynarodowej opracowano zestaw środków politycznych dotyczących zanieczyszczenia powietrza. Przeprowadzono ocenę ex-post głównych elementów polityki UE: strategii tematycznej dotyczącej zanieczyszczenia powietrza z 2005 r., dyrektyw w sprawie jakości otaczającego powietrza[1], dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji[2] oraz szeregu aktów prawnych dotyczących kontroli zanieczyszczenia u źródła. Polityka ta doprowadziła do znacznego obniżenia emisji w latach 1990-2010, co w znacznym stopniu rozwiązało problem kwaśnych deszczy (zakwaszenia) w UE[3]. W latach 2000-2010 najważniejsze skutki dla zdrowia powodowane przez cząstki stałe zmniejszyły się o ok. 20 %[4]. Ogólna struktura polityki dotyczącej jakości powietrza jest spójna, ale aby zagwarantować skuteczne przestrzeganie przepisów, należy zapewnić lepsze wzajemne dostosowanie kontroli źródeł, pułapów i norm jakości powietrza atmosferycznego. 1.2. Najważniejsze nierozwiązane problemy Pomimo wspomnianych wyżej pozytywnych zmian nadal występują znaczne negatywne skutki. Zanieczyszczenie powietrza jest najważniejszą związaną ze środowiskiem przyczyną przedwczesnych zgonów w UE, odpowiada za dziesięciokrotnie większą liczbę ofiar niż wypadki drogowe[5], wywiera znaczny wpływ na zdrowie i w związku z tym powoduje straty w zakresie wydajności. Dla ekosystemów głównym nierozwiązanym problemem jest eutrofizacja. Trzy czwarte najcenniejszych ekosystemów UE jest zagrożonych, co może utrudnić uzyskanie 200-300 mld EUR rocznych korzyści wynikających z sieci Natura 2000. Wiąże się to z dwoma konkretnymi problemami. Po pierwsze występują istotne naruszenia norm jakości powietrza: jedna trzecia unijnych obszarów zarządzania jakością powietrza przekracza dopuszczalne wartości stężenia cząstek stałych (PM10), a jedna czwarta – dwutlenku azotu (NO2). Po drugie nawet przy pełnym przestrzeganiu obowiązującego prawodawstwa unijnego UE daleka jest od realizacji swojego długoterminowego celu. Z prognoz wynika, że w 2020 r. liczba zgonów związanych z występowaniem PM2,5 i ozonu w warstwie przyziemnej wyniesie 340 000. 1.3. Przyczyny problemu Przekroczenie norm jakości powietrza Emisje z silników Diesla są główną przyczyną nieprzestrzegania norm w zakresie NO2 i NOx Chociaż pułapy emisji NOx z samochodów osobowych z silnikiem Diesla były w roku 2009 czterokrotnie bardziej rygorystyczne niż w roku 1993 (Euro 1 – Euro 5), szacowane średnie emisje NOx w rzeczywistych warunkach jazdy nieznacznie wzrosły. Jest to najważniejsza przyczyna obecnych niezgodności. Spalanie na małą skalę i skoncentrowane lokalne zanieczyszczenie są największą przyczyną nieprzestrzegania norm w zakresie cząstek stałych Spalanie paliw stałych w domach jest główną przyczyną lokalnego przekroczenia pułapów zanieczyszczeń. W niektórych miejscach poza wysoką liczbą źródeł emisji ważnym czynnikiem jest topografia uniemożliwiająca skuteczne rozpraszanie emisji[6]. Brak odpowiedniej koordynacji między działaniami krajowymi i lokalnymi oraz brak możliwości na szczeblu regionalnym i lokalnym spowodowały, że przestrzeganie przepisów jest trudniejsze i kosztowniejsze Działania władz publicznych mające na celu zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza są często spóźnione. Jednym z problemów jest brak możliwości opracowania, wdrożenia i monitorowania planów ograniczenia zanieczyszczenia. Należy poprawić koordynację między programami krajowymi na podstawie dyrektywy NEC i planami działania na podstawie dyrektywy w sprawie jakości otaczającego powietrza. UE jest daleka od realizacji długoterminowego celu w zakresie jakości powietrza Skutki zdrowotne po 2020 r. pochodzą z wielu sektorów Wszystkie główne sektory przyczyniają się do wzrostu stężeń cząstek stałych lub ozonu. Należy zająć się tą kwestią. Potencjał w zakresie obniżenia emisji w sposób opłacalny jest największy w tych sektorach, w których emisje ograniczono najmniej (np. rolnictwo, średnie obiekty energetycznego spalania, maszyny jezdne nieporuszające się po drogach i żegluga międzynarodowa)[7]. Przyczyną pozostałych skutków dla środowiska są emisje amoniaku z rolnictwa Sektor rolnictwa odpowiada za 90 % emisji amoniaku oraz jest głównym źródłem eutrofizacji. Istnieje znaczny niewykorzystany potencjał opłacalnego ograniczenia emisji z korzyścią dla rolników. Utrzymujące się zanieczyszczenie tła oznacza, że lokalne działania nie wystarczą do efektywnego ograniczenia skutków Główne problemy obejmują istotny element tła[8] będący poza kontrolą właściwych organów lokalnych. Część tego problemu można rozwiązać na poziomie krajowym, ale wpływ czynników transgranicznych jest wysoki (ponad 50 % w przypadku PM2,5 i 60 % w przypadku NH3).[9] 1.4. Rozwój sytuacji w przyszłości Zgodność z normami w zakresie PM10 i NO2 ulegnie znacznej poprawie do 2020 r. Problemy utrzymują się głównie w szczególnie zanieczyszczonych miastach, takich jak np. Rzym i Lizbona, i w obszarach, w których do ogrzewania domów nadal powszechnie stosuje się węgiel (np. PL, BG, CZ, SK), gdzie wysoka gęstość zaludnienia oznacza odpowiednio duże narażenie ludności. Przewiduje się, że do 2020 r. wszystkie państwa członkowskie będą przestrzegać poziomów określonych w dyrektywie NEC. W scenariuszu odniesienia zakłada się, że wprowadzenie norm Euro 6 zapewni pełną kontrolę rzeczywistych emisji NOx z pojazdów dostawczych z silnikiem Diesla od 2017 r.[10]. Ma to zasadnicze znaczenie dla zapewnienia zgodności do roku 2020. Nawet przy pełnej zgodności skutki dla zdrowia będą mniejsze o jedynie około jedną piątą do 2025 r., a poziom eutrofizacji nie spadnie prawie w ogóle. 2. Analiza pomocniczości Podstawą prawną jest art. 192 ust. 1 Traktatu. Działanie na szczeblu UE jest nadal niezbędne ze względu na utrzymujący się transgraniczny charakter zanieczyszczenia powietrza oraz ze względu na wkład produktów, które muszą być kontrolowane na poziomie UE w celu prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Korzyści dla zdrowia i środowiska wynikające z ograniczenia zanieczyszczeń zostały zestawione z kosztami w celu zapewnienia, że działania są proporcjonalne. Zbadano również optymalny podział redukcji emisji między państwa członkowskie i UE. 3. Cele Celem długoterminowym jest osiągnięcie poziomów jakości powietrza, które nie powodowałyby znacznych negatywnych skutków i zagrożenia dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Proponowany środek ma dwa cele ogólne: · zapewnienie zgodności z obecną polityką dotyczącą jakości powietrza i spójności z międzynarodowymi zobowiązaniami najpóźniej do roku 2020; · osiągnięcie znacznego dalszego ograniczenia skutków dla zdrowia i środowiska w okresie do roku 2030. 4. Warianty strategiczne, ocena skutków i porównanie wariantów dotyczących celu pierwszego (na 2020 r.) 4.1. Rozważone warianty Scenariusz odniesienia dostarczy redukcji wymaganej w zmienionym protokole z Göteborga. W celu rozwiązania problemu nieprzestrzegania norm rozważono pięć innych wariantów: nowe prawodawstwo UE; bardziej rygorystyczne krajowe poziomy emisji (wykraczające poza protokół z Göteborga), silniejsze wsparcie UE dla działań państw członkowskich, promowanie bardziej rygorystycznych kontroli międzynarodowych oraz zmiana dyrektywy w sprawie otaczającego powietrza. 4.2. Ocena skutków Scenariusz odniesienia zapewni szerokie przestrzeganie norm jakości powietrza, jeżeli problem rzeczywistych emisji z pojazdów dostawczych z silnikiem Diesla zostanie rozwiązany poprzez wprowadzenie normy Euro 6. Jeżeli chodzi o pozostałe przypadki nieprzestrzegania przepisów, 13-19 % obszarów mieści się w granicach pułapu 5µg/m³, a tylko 6-8 % go przekracza (w zależności od zanieczyszczenia). Dalsze działania państw członkowskich mające na celu ograniczenie lokalnego zanieczyszczenia powietrza powinny rozwiązać problem w tej pierwszej kategorii. W przypadku drugiej kategorii spalanie w domach (główna przyczyna emisji cząstek stałych) może zostać poddane regulacji poprzez ograniczenie spalania paliw stałych oraz wsparcie dla przestawienia się na inne paliwo (np. poprzez fundusze strukturalne), zaś problem zanieczyszczenia NO2 można rozwiązać poprzez ograniczenie dostępu pojazdów z silnikiem Diesla. Przyjęcie nowego prawodawstwa oraz dalsze zaostrzenie krajowych poziomów emisji nie byłoby skutecznym rozwiązaniem problemu źródeł lokalnych, a przyczyniłoby się jedynie do dalszego braku zgodności z przepisami. W związku z tym warianty te zostają uwzględnione w analizie dotyczącej okresu 2025-2030. 4.3. Porównanie wariantów Scenariusz odniesienia zapewni ogólną zgodność z przepisami, zaś pozostałe problemy do 2020 r. wynikają z lokalnych źródeł zanieczyszczeń. Mogą one zostać skutecznie rozwiązane przez działania lokalne, wspierane na szczeblu UE poprzez budowanie potencjału i finansowanie zmian strukturalnych, takich jak przestawienie się na inne paliwo. Złagodzenie przepisów dyrektywy w sprawie otaczającego powietrza nie jest uzasadnione, biorąc pod uwagę, że można osiągnąć zgodność z nimi. 5. Warianty strategiczne, ocena skutków i porównanie wariantów dotyczących celu drugiego (na lata 2025-2030) 5.1. Rozważone warianty Poza scenariuszem odniesienia rozważono pięć wariantów przedstawionych w tabeli 1 poniżej. Tabela 1: Rozpatrywane warianty strategiczne w okresie 2025-2030 Wariant 1 || Wariant 6A || Wariant 6B || Wariant 6C || Wariant 6D || Wariant 6E Scenariusz odniesienia || zlikwidowanie różnicy między scenariuszem odniesienia a scenariuszem zakładającym redukcję na poziomie maksymalnych możliwości technicznych (MTFR) w odniesieniu do PM2,5 o 25 % || zlikwidowanie różnicy między scenariuszem odniesienia a MTFR w odniesieniu do PM2,5 o 50 % || zlikwidowanie różnicy między scenariuszem odniesienia a MTFR w odniesieniu do PM2,5 o 75 % || zlikwidowanie różnicy między scenariuszem odniesienia a MTFR w odniesieniu do PM2,5 o 100 % || Przestrzeganie wytycznych WHO (zlikwidowanie różnicy dla PM 2,5 o >100 %) Główny nacisk położono na skutki cząstek stałych dla zdrowia, ponieważ są one największe, a także można je przełożyć na wartość pieniężną i w związku z tym łatwo porównać z kosztami. Kontrole cząstek stałych będą również miały wpływ na zanieczyszczenia przyczyniające się do powstawania ozonu, eutrofizacji i zakwaszenia i pomogą w ich ograniczeniu. Osiągnięcie wariantu 6E – zgodności z wartościami określonymi w wytycznych WHO – nie byłoby możliwe do 2030 r. przy samych zmianach technicznych bez zmian strukturalnych. Potencjał zapewnienia takiej zgodności w perspektywie długoterminowej zostanie osiągnięty w późniejszym terminie. 5.2. Ocena skutków W pełnej ocenie skutków przedstawiono analizę zarówno dla roku 2025, jak i 2030. W tym miejscu w trosce o zwięzłość przedstawiono tylko wyniki dla roku 2025. 5.2.1. Skutki dla zdrowia i środowiska W tabeli 2 poniżej przedstawiono procentowe zmniejszenie skutków dla zdrowia i środowiska w porównaniu z 2005 r.: Tabela 2: procentowe zmniejszenie skutków dla zdrowia i środowiska w porównaniu z 2005 r. || 2005 || Wariant 1 || 6A || 6B || 6C || 6D PM2,5 – skutki przewlekłe – przedwczesne zgony || 494 000 || -38 % || -42 % || -46 % || -50 % || -54 % Ozon – skutki ostre – przedwczesne zgony || 24 600 || -28 % || -29 % || -30 % || -33 % || -39 % Eutrofizacja, obszary niechronione w tys. km² || 1125 || -21 % || -24 % || -28 % || -34 % || -40 % Zakwaszenie, obszary niechronione w tys. km² || 161 || -71 % || -77 % || -81 % || -85 % || -87 % Wariant 6C prowadzi do zmniejszenia skutków zdrowotnych PM2,5 dodatkowo o jedną trzecią w porównaniu do scenariusza odniesienia (obniżenie o 50 % w porównaniu do 38 %), natomiast skutki eutrofizacji zostają zmniejszone o ponad połowę w porównaniu do scenariusza odniesienia (34 % w porównaniu do 21 %). 5.2.2. Skutki gospodarcze Skutki gospodarcze przedstawione są w tabeli 3 poniżej w mln EUR (dodatkowe koszty w porównaniu do wariantu 1 (scenariusz odniesienia) i % wzrostu w porównaniu do scenariusza odniesienia): Tabela 3: skutki gospodarcze wariantów || Wariant 1 || Wariant 6A || Wariant 6B || Wariant 6C || Wariant 6D UE-28, 2025 r. || 87171 || - || 221 || 0,25 % || 1 202 || 1,38 % || 4 629 || 5,31 % || 47 007 || 53,9 % Niezbędne wysiłki w podziale na sektory SNAP[11], wyrażone w mln EUR i w procentowych wartościach wzrostu w porównaniu z wariantem 1, zostały przedstawione w tabeli 4 poniżej: Tabela 4: Wymagane wysiłki w podziale na sektory SNAP || Wariant 1 || Wariant 6A || Wariant 6B || Wariant 6C || Wariant 6D Produkcja energii || 9 561 || 44 || 0,46 % || 125 || 1,31 % || 470 || 4,92 % || 3 519 || 37 % Spalanie domowe || 9 405 || 74 || 0,78 % || 497 || 5,29 % || 1680 || 18 % || 17 791 || 189 % Spalanie przemysłowe || 2 513 || 19 || 0,75 % || 156 || 6,20 % || 641 || 25 % || 1 811 || 71 % Procesy przemysłowe || 5 017 || 17 || 0,34 % || 125 || 2,49 % || 331 || 6,61 % || 3 964 || 79 % Wydobycie paliwa || 695 || 0 || 0,00 % || 0 || 0,00 % || 6 || 0,81 % || 583 || 84 % Stosowanie rozpuszczalników || 1 176 || 1 || 0,08 % || 2 || 0,15 % || 56 || 4,76 % || 12 204 || 1 038 % Transport drogowy || 48 259 || 0 || 0,00 % || 0 || 0 % || 0 || 0 % || 0 || 0 % Maszyny nieporuszające się po drogach || 8 760 || 1 || 0,01 % || 5 || 0,06 % || 145 || 1,66 % || 1 451 || 17 % Odpady || 1 || 6 || 786 % || 7 || 941 % || 9 || 1154 % || 9 || 1203 % Rolnictwo || 1 783 || 59 || 3,33 % || 285 || 16 % || 1292 || 72 % || 5 675 || 318 % Ogółem || 87 171 || 221 || 0,25 % || 1202 || 1,38 % || 4629 || 5,31 % || 47 007 || 54 % Sektory SNAP reprezentują rodzaje działalności (np. spalanie, stosowanie rozpuszczalników), które mogą mieć miejsce w różnych sektorach gospodarki (chemikalia, rafinerie itp.). W podziale na poszczególne sektory gospodarcze wariant 6C wymaga dodatkowych wydatków wynoszących 0,22 % sektorowej produkcji w rolnictwie, 0,1 % w sektorze rafineryjnym oraz o wiele mniejszych w pozostałych sektorach. W tabeli 5 przedstawiono bezpośrednie korzyści gospodarcze i łączne koszty zewnętrzne. Dodatkowe działania mogłyby przyczynić się do zmniejszenia kosztów zewnętrznych o 60-200 mld EUR rocznie poza scenariuszem odniesienia, z czego ponad 4,5 mld EUR mogłoby stanowić bezpośrednie oszczędności gospodarcze. Tabela 5: Korzyści gospodarcze wynikające z redukcji zanieczyszczenia powietrza EU-28, 2025 r. || Wariant 6A || Wariant 6B || Wariant 6C || Wariant 6D Utracone dni robocze, bezpośrednie korzyści gospodarcze w porównaniu ze scenariuszem odniesienia w mln EUR || 726 || 1 421 || 2 137 || 2 831 Szkody w środowisku zbudowanym, bezpośrednie korzyści gospodarcze w porównaniu ze scenariuszem odniesienia w mln EUR || 53 || 106 || 145 || 162 Straty wartości upraw, bezpośrednie korzyści gospodarcze w porównaniu ze scenariuszem odniesienia w mln EUR || 61 || 101 || 278 || 630 Całkowite koszty opieki zdrowotnej, bezpośrednie korzyści gospodarcze w porównaniu ze scenariuszem odniesienia (jeżeli dane są dostępne) || 219 || 437 || 657 || 886 Całkowite bezpośrednie korzyści gospodarcze w porównaniu ze scenariuszem odniesienia || 1 059 || 2 065 || 3 237 || 4 509 Całkowite zmniejszenie kosztów zewnętrznych zanieczyszczenia powietrza w porównaniu ze scenariuszem odniesienia (niska wycena) || 14 997 || 29 767 || 44 686 || 59 642 Całkowite zmniejszenie kosztów zewnętrznych zanieczyszczenia powietrza w porównaniu ze scenariuszem odniesienia (wysoka wycena) || 50 317 || 100 937 || 150 853 || 200 074 Zagregowany wpływ na PKB jest bardzo mały nawet w wariancie 6C, gdzie wynosi on -0,025 %. Uwzględnienie zwiększenia wydajności do analizy makroekonomicznej w pełni zrekompensuje wpływ na PKB, zaś dodatkowe bezpośrednie korzyści (opieka zdrowotna, uprawy i korzyści związane z mniejszym uszkodzeniem budynków) przyniosą korzyści gospodarcze netto wynoszące 0,007 % PKB. 5.2.3. Skutki społeczne We wszystkich przypadkach wpływ na zatrudnienie jest niewielki (w wariancie 6C występuje wzrost o 2 000 miejsc pracy, mieszczący się w zakresie niepewności), nawet bez uwzględniania wzrostu wydajności pracy. W przypadku uwzględnienia wzrostu wydajności można odnotować wzrost netto (37-112 tys. miejsc pracy). 5.2.4. Skutki dla konkurencyjności i MŚP Skutki będą najbardziej odczuwalne w sektorach rolnictwa i rafinacji ropy naftowej. We wszystkich przypadkach skutki utrzymałyby się na poziomie poniżej lub rzędu 1 % wartości dodanej brutto, co wskazuje na możliwość wchłonięcia dodatkowych kosztów. Skutki dla MŚP są znaczące w przypadku środków rolnych i środków w średnich obiektach energetycznego spalania (MCP). W odniesieniu do MCP skutki można ograniczyć do 2,4 % nadwyżki operacyjnej brutto (zob. poniżej). Głównym adresatem środków rolnych mogłyby być większe instalacje odpowiedzialne za większość mocy produkcyjnych, zaś wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich mogłoby pomóc w zniwelowaniu pozostałych skutków. 5.2.5. Plan osiągnięcia długoterminowego celu do 2050 r. Zakładając przeprowadzenie zmian strukturalnych oraz dalszy rozwój techniczny, stężenie tła poniżej pułapu WHO wynoszącego 10 mg/m3 dla PM2,5 będzie możliwe do osiągnięcia praktycznie w całej UE (dla 99,5 % terytorium i 99 % narażonego społeczeństwa). Orientacyjny plan osiągnięcia wymaganych redukcji przedstawiono w tabeli 6. Tabela 6: Ścieżka redukcji emisji w celu osiągnięcia poziomu wytycznych WHO do 2050 r.; emisje w kilotonach, ograniczenie w porównaniu z emisjami z 2005 r. UE-28 || 2005 || 2025 || 2030 || 2040 || 2050 SO2 || 8 172 || -79 % || -82 % || -87 % || -91 % NOx || 11 538 || -65 % || -70 % || -78 % || -83 % PM2,5 || 1 647 || -48 % || -54 % || -64 % || -72 % NH3 || 3 928 || -30 % || -38 % || -42 % || -48 % LZO || 9 259 || -50 % || -55 % || -64 % || -71 % 5.3. Porównanie wariantów W tabeli 7 przedstawiono porównanie skutków poszczególnych wariantów w stosunku do scenariusza odniesienia: Tabela 7: Porównanie skutków poszczególnych wariantów w stosunku do scenariusza odniesienia: EU-28, 2025 r. || Wariant 6A || Wariant 6B || Wariant 6C || Wariant 6D Koszty w porównaniu do scenariusza odniesienia w mln EUR || 221 || 1 202 || 4 629 || 47 007 Dodatkowe ograniczenie skutków dla zdrowia wykraczające poza scenariusz odniesienia (rok odniesienia 2005) || 10 % || 21 % || 32 % || 43 % Dodatkowe ograniczenie skutków eutrofizacji wykraczające poza scenariusz odniesienia (rok odniesienia 2005) || 16 % || 33 % || 62 % || 90 % Wpływ na PKB, biorąc pod uwagę wzrost wydajności || 0,007 % || 0,009 % || 0,000 % || - Inne korzyści bezpośrednie || 333 || 644 || 1 080 || 1 678 Całkowite zmniejszenie kosztów zewnętrznych zanieczyszczenia powietrza w porównaniu ze scenariuszem odniesienia (niska wycena) || 14 997 || 29 767 || 44 686 || 59 642 Całkowite zmniejszenie kosztów zewnętrznych zanieczyszczenia powietrza w porównaniu ze scenariuszem odniesienia (wysoka wycena) || 50 317 || 100 937 || 150 853 || 200 074 W przypadku wariantu 6C korzyści przewyższają koszty, natomiast dodatkowe środki wprowadzone w wariancie 6D są droższe niż korzyści, których dostarczają. Z tego względu wariant 6C jest preferowaną opcją. 5.3.1. Analiza wrażliwości Z kompleksowej analizy wrażliwości dla wariantu 6C wyciągnięto następujące wnioski: · chociaż polityka w dziedzinie klimatu będzie korzystna dla jakości powietrza, będzie ona niewystarczająca dla osiągnięcia długoterminowego celu w zakresie jakości powietrza do 2050 r.; · istnieją dodatkowe możliwości wykraczające poza wariant 6C, jeśli chodzi o zmniejszenie eutrofizacji i skutków zdrowotnych przy umiarkowanych kosztach (koszty zgodności wyższe o 1 %); · możliwe jest ustalenie unijnego celu w zakresie redukcji emisji metanu przy niskich lub zerowych kosztach[12]; · cele polityczne są nadal możliwe do osiągnięcia w alternatywnych przyszłych scenariuszach. 5.4. Instrumenty służące wdrożeniu wariantu preferowanego Głównym instrumentem realizacji ogólnej polityki jest dyrektywa NEC, która może także obejmować środki mające na celu poprawę krajowych programów redukcji, inwentaryzacji emisji i prognoz oraz monitorowania stanu ekosystemów przy niewielkich kosztach administracyjnych (początkowo 6,9 mln EUR, a następnie 2,5 mln EUR rocznie). Obecne i przygotowywane prawodawstwo UE przyniesie 52-75 % wymaganej redukcji w odniesieniu do wszystkich zanieczyszczeń z wyjątkiem amoniaku, dla którego redukcja wyniesie tylko 25 % (z dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych). Kontrole unijne średnich obiektów energetycznego spalania (1-50 MW nominalnej mocy cieplnej) byłyby racjonalne pod względem kosztów: · można osiągnąć znaczące i opłacalne redukcje emisji PM, NOx i SOx; · całkowite roczne koszty dla operatorów mogą zostać ograniczone do 400 mln EUR, przy założeniu, że wtórne kontrole emisji NOx stosuje się jedynie w odniesieniu do części nowych instalacji; · Koszty administracyjne mogą zostać zminimalizowane poprzez wprowadzenie tylko wymogu rejestracji instalacji. Preferowanym wariantem strategicznym jest redukcja emisji zgodnie z protokołem z Göteborga w połączeniu z rejestracją wszystkich instalacji. Dzięki temu skutki dla MŚP wyniosą 0,1-2,4 % nadwyżki operacyjnej brutto. 6. Monitorowanie i ocena Istnieje obszerny zbiór wskaźników i mechanizmów monitorowania i oceny wdrażania polityki UE w zakresie jakości powietrza (np. sprawozdania Europejskiej Agencji Środowiska i EMEP). Zostaną one wykorzystane do oceny stopnia realizacji zmienionych celów w zakresie ograniczania skutków. Nowe zobowiązania w zakresie redukcji wynikające z dyrektywy NEC będą monitorowane za pomocą wzmocnionych przepisów dotyczących inwentaryzacji i prognoz. Strategia będzie poddawana przeglądowi w cyklu pięcioletnim, po raz pierwszy nie później niż do roku 2020. [1] 2008/50/WE i 2004/107/WE [2] 2001/81/WE [3] Redukcja emisji wynika z prawodawstwa UE w zakresie emisji siarki z dużych obiektów energetycznego spalania (LCP) i wymogów dotyczących niskosiarkowych paliw w transporcie drogowym, które umożliwiają również wykorzystanie katalizatorów od momentu wejścia w życie Euro 4. [4] W 2010 r. liczba przedwczesnych zgonów w wyniku zanieczyszczenia cząstkami stałymi wyniosła 379 420, a ozonem – 26 500. [5] W 2010 r. zgodnie ze statystykami Eurostatu liczba zgonów w wypadkach drogowych wyniosła w UE-27 ok. 35 000. [6] Norm nie spełniają np. niektóre największe skupiska ludności w Europie: Mediolan, Madryt, Barcelona, Londyn i inne. [7] Szczególnie w krajach, które nie zadeklarowały jeszcze obszarów kontroli emisji siarki lub NOx. [8] Mierzone poziomy zanieczyszczeń są sumą emisji z określonych źródeł lokalnych (np. zakładów przemysłowych lub ruchu miejskiego) i zanieczyszczenia tła, na które składają się źródła regionalne i o dalekim zasięgu. [9] Według szacunków europejskiego programu monitoringu i oceny (EMEP). [10] Zgodność z normą Euro 6 jest uwzględniona w scenariuszu odniesienia ponieważ poziom ambicji został określony w przyjętym prawodawstwie; środkiem wykonawczym jest techniczny mechanizm realizacji. [11] Wybrana nomenklatura dla zanieczyszczeń powietrza. [12] Metan nie został uwzględniony w poszczególnych wariantach z uwagi na inny okres żywotności (i różną skalę czasową wpływu na ozon) w porównaniu z innymi prekursorami ozonu.