C 298/72

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2022/C 298/09)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

POWIADOMIENIE O STANDARDOWEJ ZMIANIE W JEDNOLITYM DOKUMENCIE

„Coteaux Varois en Provence”

PDO-FR-A0725-AM02

Data powiadomienia: 18.5.2022 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Nazwa pochodzenia

Pisownia nazwy pochodzenia „Coteaux Varois en Provence” zostaje ujednolicona w całej specyfikacji produktu, aby słowo „Varois” było pisane z wielkiej litery.

Powyższe ujednolicenie nie ma wpływu na jednolity dokument.

2. Obszary, w których prowadzone są różne operacje

Rozdział I specyfikacji produktu „Coteaux Varois en Provence” zmieniono w pkt „IV – Obszary, w których prowadzone są różne operacje” i uzupełniono o odniesienie do oficjalnego kodu geograficznego, w którym uznaje się i ustanawia wykaz gmin całego kraju według departamentów. Powyższa zmiana redakcyjna umożliwia uwzględnienie obszaru geograficznego na podstawie obowiązującej w 2020 r. wersji oficjalnego kodu geograficznego redagowanego przez INSEE oraz zapewnienie prawnej definicji obszaru geograficznego.

Odniesieniem tym uzupełniono punkt „Obszar geograficzny”, a także „Obszar bezpośredniego sąsiedztwa” jednolitego dokumentu.

3. Prowadzenie winnicy

Rozdział I specyfikacji produktu „Coteaux Varois en Provence” zaktualizowano w pkt „VI. – Prowadzenie winnicy” w celu dokonania rewizji kryteriów określających gęstość nasadzeń. Usunięto informację o minimalnej liczbie roślin na hektar. Gęstość nasadzeń jest wyliczana w stosunku do maksymalnej powierzchni 2,5 metra kwadratowego na roślinę. Powierzchnię tę oblicza się przez pomnożenie odległości między rzędami przez odległość między krzewami. Odstęp między rzędami nie może być większy niż 2,50 metra, a odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może być mniejszy niż 0,80 metra.

Jednolity dokument zostaje zmieniony w punkcie „Praktyki winiarskie”.

4. Przepisy dotyczące wprowadzania produktów do obrotu

Rozdział I specyfikacji produktu „Coteaux Varois en Provence” zaktualizowano w pkt IX. – „4. - Przepisy dotyczące wprowadzania do obrotu produktu z przeznaczeniem dla konsumenta”, aby wykreślić datę, od której wina mogą znajdować się w obrocie między poszczególnymi dystrybutorami. Dzięki wykreśleniu tej daty wina mogą pozostawać w swobodnym obrocie między dystrybutorami od zakończenia winifikacji.

Powyższa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

5. Obowiązki w zakresie składania deklaracji

Rozdział II specyfikacji produktu „Coteaux Varois en Provence” zmieniono w pkt „3. Deklaracja przed pakowaniem”, aby uściślić, że każdy podmiot gospodarczy, który chce pakować wino objęte nazwą pochodzenia, składa do jednostki certyfikującej deklarację dotyczącą pakowania dla danej partii. Partię określa się jako jednorodną całość pochodzącą z jednego lub kilku pojemników. Zasady składania deklaracji, które obowiązują podmioty gospodarcze, są określane w planie kontroli dla nazwy pochodzenia.

Powyższa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

6. Główne punkty specyfikacji produktu podlegające kontroli

Rozdział III specyfikacji produktu „Coteaux Varois en Provence” zmieniono, aby zaktualizować wykaz głównych punktów specyfikacji przyjętych do kontroli produktów.

Powyższa aktualizacja nie ma wpływu na jednolity dokument.

W rozdziale III specyfikacji produktu zaktualizowano również dane kontaktowe organu odpowiedzialnego za kontrole. Aktualizację tę uwzględniono w jednolitym dokumencie w punkcie „Dane kontaktowe”.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa lub nazwy

Coteaux Varois en Provence

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4. Opis wina lub win

1. Opis cech analitycznych

KRÓTKI OPIS

Wina objęte nazwą pochodzenia „Coteaux Varois en Provence” to wina niemusujące, które dzielą się na wina czerwone, różowe i białe.

Na etapie pakowania wina czerwone osiągają maksymalną zawartość kwasu jabłkowego wynoszącą 0,4 g na litr.

Po fermentacji zawartość cukrów fermentujących (glukozy i fruktozy) w winach wynosi nie więcej niż 4 g/l w przypadku win białych i różowych oraz 3 g/l w przypadku win czerwonych.

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 11 %.

Pozostałe normy analityczne są zgodne z przepisami europejskimi.

Ogólne cechy analityczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość ogólna w miliekwiwalentach na litr Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2. Opis właściwości organoleptycznych

KRÓTKI OPIS

Wina różowe, wytrawne, o wyrazistej i żywej różowej barwie, wyróżniają się głównie trzema prowansalskimi odmianami winorośli cinsaut N, grenache N i syrah N i charakteryzują się aromatami świeżych owoców i często czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, czerwonej porzeczki). Złożoność profilu aromatycznego wzbogaca czasami kilka nut korzennych, nazywanych również „garigowymi”, przypominających tymianek, rozmaryn, żarnowiec, jałowiec itp. Wina te cechują się właściwą równowagą świeżości i struktury w ustach.

Wina czerwone powstają głównie z harmonijnej mieszanki odmian winorośli grenache N, syrah N i mourvèdre N. Są to wina bogate, z uporządkowaną strukturą, które dobrze się przechowują, o bogatych i jedwabistych taninach, przesycone nutami owocowymi przechodzącymi w zapachy korzennych przypraw i garigu.

Wytrawne wina białe są produkowane przede wszystkim z odmiany winorośli vermentino B, często mieszanej z odmianami grenache B, clairette B, E sémillon B lub ugni blanc B. Wina te mają delikatny aromat. Charakteryzują się właściwą równowagą między świeżością a krągłością.

Ogólne cechy analityczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość ogólna w miliekwiwalentach na litr Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

5.1. Szczególne praktyki enologiczne

Praktyka uprawy

Gęstość nasadzeń

Na każdą roślinę przypada maksymalnie 2,50 m2 powierzchni. Powierzchnię tę oblicza się przez pomnożenie odległości między rzędami przez odległość między krzewami.

Odstęp między rzędami nie może być większy niż 2,50 metra, a odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może być mniejszy niż 0,80 metra.

— Winorośl przycina się krótko (w formie kielicha lub sznura Royat). Każda roślina posiada maksymalnie 6 czopów z maksymalnie dwoma oczkami, tj. maksymalnie 12 oczek na łozie.

— Winorośle odmiany cabernet-sauvignon N i syrah N można przycinać za pomocą cięcia długiego, zwanego „sznurem Guyota”, pozostawiając maksymalnie 10 oczek na łozie, w tym maksymalnie 8 oczek na długiej łozie. Nawadnianie w okresie wegetacji winorośli może być dopuszczone jedynie w przypadku utrzymującej się suszy i wówczas, gdy zakłóca ona prawidłowy rozwój fizjologiczny i prawidłowe dojrzewanie winogron.

Szczególne praktyki enologiczne

W produkcji win różowych stosowanie węgla drzewnego do zastosowań enologicznych jest dozwolone dla moszczów lub win młodych, wyciskanych, będących jeszcze w stadium fermentacji, w proporcji nie większej niż 20 % łącznej ilości win różowych wyprodukowanych przez danego producenta z danego zbioru.

Poza wymienionym powyżej zakazem w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

5.2. Maksymalna wydajność

60 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Zbiór winogron, ich fermentacja i produkcja wina odbywają się na obszarze następujących gmin w departamencie Var, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2020 r.: Barjols, Bras, Brignoles, Brue-Auriac, Camps-la-Source, La Celle, Châteauvert, Forcalqueiret, Garéoult, Méounes-lès-Montrieux, Nans-les-Pins, Néoules, Ollières, Pontevès, Rocbaron, La Roquebrussanne, Rougiers, Saint-Maximin-la-Sainte-Baume, Saint-Zacharie, Sainte-Anastasie-sur-Issole, Salernes, Seillons-Source-d’Argens, Signes, Tavernes, Tourves, Le Val, Varages, Villecroze.

7. Odmiana(-y) winorośli

Cabernet-Sauvignon N

Carignan N

Cinsaut N - Cinsault

Clairette B

Grenache N

Grenache blanc B

Mourvèdre N - Monastrell

Semillon B

Syrah N - Shiraz

Tibouren N

Ugni blanc B

Vermentino B - Rolle

8. Opis związku lub związków

8.1. Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny należy do regionu przyrodniczego zwanego „Prowansją Wapienną” (fr. Provence calcaire). Jest otoczony od południa wzgórzami tulońskimi i masywem Sainte-Baume, od wschodu przez górę Saint-Quinis, od północy przez płaskowyże Canjuers, od zachodu przez górę Aurélien i grzbiet góry Sainte-Victoire i wyróżnia się wyrazistymi wzniesieniami osiągającymi wysokość od 600 do 1 000 metrów, w przypadku masywu Sainte-Baume. Obszar rozciąga się na terytorium 28 gmin departamentu Var, skupionych wokół miejscowości Brignoles.

W ramach obszaru geograficznego precyzyjnie wyznaczone do zbioru winogron działki wpisują się w tradycyjne miejsca lokalizacji winnic.

Jego geologię i topografię cechuje z jednej strony szereg gliniasto-wapiennych fałdowań biegnących ze wschodu na zachód i przeplatających się ze strefami „gravettes” (lokalne określenie kamienistych aluwiów i koluwiów) i krzemienia, a z drugiej strony wysoki płaskowyż zbudowany z formacji triasowych, w którym swoje źródło mają główne rzeki departamentu Var.

Wysokość położenia winnic, od 350 metrów do 500 metrów w przypadku działek usytuowanych najwyżej, a także obecność wapiennych masywów skalnych, które zatrzymują wpływy morskie, sprawiają, że panujący na obszarze geograficznym klimat śródziemnomorski ma kontynentalny charakter, co pokazuje obecność dębu ostrolistnego w regionie Brignoles i dębu omszonego bardziej na północy. Roczna suma opadów waha się od 700 do 900 milimetrów, a średnie temperatury kształtują się na poziomie około 13 °C. Jesień i wiosna są często bardzo łagodne. Lata charakteryzują się czasami upalnymi temperaturami w ciągu dnia, łagodzonymi przez chłodniejsze noce. Zimy są bardzo zimne i surowe, ostrzejsze niż w pozostałej części regionu prowansalskiego.

Obszar uprawy winorośli, wciśnięty między zalesione, wapienne masywy, jest położony na odwapnionych gliniastych glebach i u podnóża wapiennych zboczy pokrytych kamienistymi koluwiami. Doliny są wąskie, a zbiorniki wyodrębnione i położone na różnych wysokościach. Jest on otoczony obszarem geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Côtes de Provence” oraz obszarem kontrolowanej nazwy pochodzenia „Coteaux d’Aix-en-Provence”, ale wyróżnia się na ich tle wyłącznie wapiennymi (lub gliniasto-wapiennymi) glebami i chłodniejszym klimatem.

8.2. Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Winnice są tu zakładane od czasów rzymskich, jednak ich rozwój zostaje wstrzymany z chwilą inwazji barbarzyńców w V i VI w. Ponownie rozkwitają w czasach późniejszych dzięki mnichom z opactwa św. Wiktora, a następnie templariuszom i hrabiom Prowansji, których siedziba znajduje się w Brignoles. Te wina są spożywane głównie lokalnie, przede wszystkim na stołach hrabiów Prowansji lub Parlamentu Aix, od średniowiecza do końca XIX w.

Kontynentalne położenie obszaru geograficznego sprawia, że rolnicy żyją samowystarczalnie, uprawiając na jednej działce winorośl, zboża i drzewa oliwne, które tworzą charakterystyczny krajobraz szeroko rozstawionych rzędów winorośli z innymi uprawami pośrodku (fr. oullières).

Tak jak w przypadku wszystkich prowansalskich winnic, stosowane odmiany winorośli są niezwykle zróżnicowane pod wpływem kontaktów, do których dochodzi wzdłuż szlaków komunikacyjnych łączących Hiszpanię, Włochy i dolinę Rodanu i przebiegających przez obszar geograficzny. Ze względu na dostosowanie do specyfiki obszaru oraz zdolność do zapewniania win jakościowych, stopniowo wybrane zostaje kilkanaście odmian winorośli, w tym w szczególności odmiany cinsaut N, grenache N i grenache blanc B, mourvèdre N, syrah N, tibouren N, carignan N, clairette B, ugni B i vermentino B (zwana lokalnie „rolle”).

Koniec XIX w., który odznacza się rozwojem kopalni boksytu wokół Brignoles, dodatkowo sprzyja rozwojowi uprawy winorośli przez górników, którzy poszukują dodatkowego źródła dochodu. Ta zmiana w gospodarowaniu winnicami zwiększa rolę spółdzielczości, która rodzi się na początku XX w. i jest bardzo powszechna w „środkowej części Var”.

Nazwa „Coteaux varois” pojawia się po raz pierwszy w 1945 r., w tekście prawnym ustalającym ceny win. Zarządzenie z 29 stycznia 1975 r., uzupełnione kolejnym, z 18 grudnia 1978 r., wyznacza obszar produkcji „Vin de Pays des Coteaux varois”. W zarządzeniu z 28 czerwca 1984 r. uznaje się nazwę pochodzenia wina z wyznaczonego obszaru i o wyższej jakości „Coteaux varois”. Kontrolowana nazwa pochodzenia zostaje uznana 26 marca 1993 r. jako „Coteaux varois”, a następnie 2 sierpnia 2005 r. – jako „Coteaux varois en Provence”.

W 2009 r. 81 indywidualnych piwnic winiarskich i 10 piwnic spółdzielczych produkuje z 2 560 hektarów 117 500 hektolitrów wina.

Wina różowe stanowią 85 % produkcji, wina czerwone 12,5 %, a wina białe 2,5 %.

8.3. Związki przyczynowe

Klimat śródziemnomorski z wpływami kontynentalnymi, chłodniejszy niż na obszarach przybrzeżnych, w powiązaniu z kamienistymi glebami gliniasto-wapiennymi, które posiadają zrównoważone warunki hydrologiczne i łatwo się nagrzewają, ogranicza niedobory wody i sprzyja właściwej dojrzałości winogron i polifenoli. Naprzemienność chłodnych nocy i upalnych dni, cechująca ten obszar geograficzny w porze letniej, przyczynia się do lepszej jakości i dojrzewania polifenoli, zwłaszcza w okresie poprzedzającym zbiory. Tej fenolowej właściwości zawdzięczają swoje bogactwo i subtelność szczególnie taniny win czerwonych.

Na winnice oddziałuje mistral – gwałtowny, zimny i suchy wiatr północny, który oczyszcza je przez cały cykl wegetacyjny, ograniczając rozwój chorób kryptogamicznych, zwłaszcza po częstych sierpniowych burzach.

Wszystkie te cechy sprzyjają zbiorom winogron bardzo dojrzałych, o wysokich stężeniach substancji, zdrowych, z których powstają wina owocowe i złożone, o przyjemnej i charakterystycznej równowadze między krągłością a żywotnością.

Rozgłos i renoma win kontrolowanej nazwy pochodzenia „Coteaux Varois en Provence” rozwijają się w samym sercu Prowansji dzięki rzutkości producentów, którzy korzystają z Domu Wina (fr. Maison des vins) mieszczącego się w dawnym opactwie La Celle, miejscu wyciszenia i odosobnienia. Opactwo otacza cyprysowa aleja, a na jego dziedzińcu urządzono ogród w stylu francuskim, prezentujący kolekcję ponad 80 odmian winorośli z regionu Prowansji.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i produkcji wina, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2020 r.:

— w departamencie Var: Besse-sur-Issole, Carcès, Correns, Cotignac, Cuers, Entrecasteaux, Flassans-sur-Issole, Montfort-sur-Argens, Pierrefeu-du-Var, Pourcieux;

— w departamencie Bouches-du-Rhône: Auriol.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

a) Na etykiecie win można wskazać nazwę większej jednostki geograficznej „Vin de Provence”. Czcionka, którą zapisana jest nazwa tej większej jednostki geograficznej, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż czcionka, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. Nazwa większej jednostki geograficznej „Vin de Provence” znajduje się w tym samym polu widzenia co nazwa pochodzenia.

b) Na etykiecie wina można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: — jest to miejsce (fr. lieu-dit) wpisane do ksiąg wieczystych; — została ona podana w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-56db90a9-1adb-44fb-806d-d89e584cfdf9

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.