[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 30.11.2005

COM(2005) 617 koncowy

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające wielkości dopuszczalnych połowów na 2006 r. i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

110 | Podstawa i cele wniosku Rozporządzenie w sprawie rocznych wielkości dopuszczalnych połowów stanowi główny instrument polityki ochrony zasobów w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa. Od kilku lat instrument ten staje się w coraz bardziej złożony. Wynika to z wprowadzenia ograniczeń nakładu połowowego w ramach planów odbudowy stad oraz z włączenia środków tymczasowych i odstępstw do innych aktów prawnych (takich jak rozporządzenie dotyczące środków technicznych, rozporządzenie dotyczące ograniczenia nakładu połowowego odnośnie do gatunków głębokowodnych itd). Złożoność potęgują czynniki dotyczące łowisk mieszanych, ponieważ ustalanie niektórych całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) w przypadku gatunków łowionych w tych samych łowiskach jest wzajemnie powiązane. Dnia 14 października ICES (International Council for the Exploration of the Sea - Międzynarodowa Rada ds. Badań Morza) udostępniła opinię naukową dotyczącą większości zasobów objętych rozporządzeniem w sprawie wielkości dopuszczalnych połowów, a w dniach 7-11 listopada odbyło się posiedzenie Komitetu Naukowo-Technicznego i Gospodarczego ds. Rybołówstwa. Sprawozdania powyższych organów stanowią podstawę niniejszego wniosku. W opinii wydanej przez ICES ponownie podkreślono zły stan wielu zasobów rybnych w wodach terytorialnych Wspólnoty. Większość zasobów jest eksploatowana w stopniu, który przewyższa poziomy odpowiadające maksymalnemu potencjalnemu pozyskowi. Eksploatacja wielu zasobów przekracza poziomy zapobiegawcze, a pewna część zasobów o kluczowym znaczeniu, łącznie z zasobami dorsza, jest eksploatowana na poziomach odpowiadających bardzo wysokiemu ryzyku niepowodzenia reprodukcji. Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 zobowiązuje Komisję do corocznego proponowania ograniczeń połowowych i ograniczeń nakładu połowowego w celu zagwarantowania, że wspólnotowe rybołówstwo jest ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważone. |

120 | Kontekst ogólny Zasoby rybne są często nadmiernie eksploatowane z różnych przyczyn, z których główną jest nadmierny połów ryb. Rada co roku ustala ograniczenia połowowe, lecz rzeczywisty poziom połowów w wielu przypadkach przewyższa poziom, który gwarantowałby zrównoważony pozysk. Wynika to z faktu, że ograniczenia połowowe czasami ustala się na poziomach, które są zbyt wysokie aby zagwarantować równowagę, a w pewnych przypadkach z niewystarczającego egzekwowania tych ograniczeń połowowych. W ostatnich latach w przypadku niektórych łowisk wprowadzono ograniczenia nakładu, tak aby wzmocnić ograniczenia połowowe; ponadto w odniesieniu do niektórych stad wprowadzono wieloletnie plany odbudowy stad w celu ustalenia rocznych ograniczeń połowowych w ramach osiągania zrównoważenia poprzez stopniowe ograniczanie śmiertelności połowowej. Brak skutecznej kontroli połowów i nakładu połowowego spowoduje dalsze uszczuplenie zasobów rybnych. Takie uszczuplenie stoi w sprzeczności z celem Wspólnej Polityki Rybołówstwa, który polega na dążeniu do osiągnięcia we Wspólnocie zrównoważonego rybołówstwa. |

139 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek, wygasają dnia 31 grudnia 2005 r. |

140 | Spójność z innymi politykami i celami Unii Proponowane środki opracowano zgodnie z celami Wspólnej Polityki Rybołówstwa i są one zgodne ze polityką Wspólnoty w zakresie zrównoważonego rozwoju. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Wniosek uwzględnia konsultacje przeprowadzone na podstawie fundamentalnych zasad określonych poniżej z Regionalnymi Komitetami Doradczymi, które już ustanowiono, a także z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury. |

212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki zostały one uwzględnione Regionalne Komitety Doradcze kładą nacisk na konieczność zagwarantowania, że wszelkie zmiany w rocznych TAC oraz kwotach będą stopniowe, tak aby zminimalizować krótkotrwałe zakłócenia działalności gospodarczej. Jak wynika ze szczegółowego wyjaśnienia wniosku, które zamieszczono poniżej, wniosek obejmuje zasadę stopniowego dostosowania i ograniczania rocznych zmian w zakresie wielkości dopuszczalnych połowów. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

221 | Dziedziny nauki/wiedzy fachowej Biologia rybacka i ekonomika rybacka |

222 | Zastosowana metodologia Konsultacje z niezależną międzynarodową jednostką naukową (ICES) oraz organizacja plenarnego posiedzenia Komitetu Naukowo-Technicznego i Gospodarczego ds. Rybołówstwa (STECF) w listopadzie 2005 r. |

223 | Główne organizacje/eksperci, z którymi się konsultowano - Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES), październik 2005 r. - Komitet Naukowo-Techniczny i Gospodarczy ds. Rybołówstwa (STECF) |

2244 | Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych opinii Wymieniono potencjalnie poważne zagrożenia, których skutki mogłyby być nieodwracalne. Osiągnięto jednomyślność co do faktu występowania tego typu zagrożeń. |

225 | STECF potwierdził, a w niektórych przypadkach rozszerzył, opinię przedstawioną przez ICES. |

226 | Sposób udostępnienia porad ekspertów Po formalnym przyjęciu przez Komisję wszystkie sprawozdania STEFC są dostępne na stronie internetowej DG ds. Rybołówstwa. |

230 | Ocena wpływu Środki w zakresie ograniczeń połowowych i nakładu połowowego muszą zostać przyjęte przez Radę zgodnie z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002. Proponowane środki, o ile zostaną wdrożone, spowodują ogólne zmniejszenie wielkości dopuszczalnych połowów dla statków wspólnotowych. Niniejszy wniosek zawiera nie tylko decyzje krótkoterminowe, ale także stanowi część długoterminowego podejścia, dzięki któremu poziom połowów zostaje stopniowo obniżony do poziomów, które zapewnią długotrwałe zrównoważenie. W krótkoterminowej perspektywie rezultatem podejścia przyjętego we wniosku będzie zmniejszenie TAC, ale wielkości dopuszczalne połowów wzrosną wraz z odbudową nadmiernie wyeksploatowanych stad. Przewiduje się, że średnio- i długoterminowe skutki przyjętego podejścia będą miały ograniczony wpływ na środowisko, w wyniku zmniejszenia nakładu połowowego, wprowadzonych w sektorze połowów ograniczeń dotyczących liczby statków i/lub średniego nakładu połowowego w przeliczeniu na statek oraz niezmienionych lub zwiększonych wyładunków. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

305 | Krótki opis proponowanych działań Wniosek określa ograniczenia połowowe i ograniczenia nakładu połowowego mające zastosowanie do wspólnotowego rybołówstwa, a także do międzynarodowego rybołówstwa, w którym uczestniczą statki wspólnotowe. Wprowadzenie tych ograniczeń zmierza do osiągnięcia celu Wspólnej Polityki Rybołówstwa, polegającego na zagwarantowaniu, że połowy są utrzymane na ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważonym poziomie. |

310 | Podstawa prawna Artykuł 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 |

329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następującego względu. |

331 | Wspólna Polityka Rybołówstwa jest jedną ze wspólnych polityk i z tego powodu powinna być wdrażana na podstawie rozporządzeń Rady. Rozporządzenie Rady, o którym mowa, przydziela Państwom Członkowskim wielkości dopuszczalne połowów, ale Państwa Członkowskie mają pełną swobodę przydzielania tych wielkości regionom lub podmiotom gospodarczym według własnego uznania; Państwa Członkowskie posiadają więc dużą możliwość manewru przy podejmowaniu decyzji związanej z wyborem modelu społeczno-gospodarczego, na którego podstawie przydzielone im wielkości dopuszczalne połowów zostaną wykorzystane. |

332 | Niniejszy wniosek nie powoduje żadnych nowych konsekwencji finansowych dla budżetu Wspólnoty. Rada przyjmuje niniejsze rozporządzenie co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki przeznaczone na jego wdrożenie. |

Wybór instrumentów |

341 | Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

342 | Inne środki nie byłyby odpowiednie z następującej przyczyny: Niniejszy wniosek dotyczy gospodarki rybackiej, którą zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2371/2002 należy realizować na podstawie corocznego rozporządzenia Rady przyjmowanego większością kwalifikowaną. |

WPłYW NA BUDżET |

409 | Wniosek nie powoduje żadnych konsekwencji finansowych dla budżetu Wspólnoty. |

INFORMACJE DODATKOWE |

510 | Uproszczenie |

511 | Niniejszy wniosek zakłada uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (UE lub krajowych). |

513 | Uproszczono wymogi w zakresie przekazywania danych na temat zarządzania nakładem połowowym. Część takich wymogów obowiązuje w ramach innych rozporządzeń (np. w sprawie zbierania danych) i Państwa Członkowskie nie są już zobowiązane do systematycznego przekazywania danych, lecz do zbierania ich i udostępniania Komisji na żądanie. |

Klauzula przeglądu/weryfikacji/wygaśnięcia |

532 | Wniosek zawiera klauzulę weryfikacji. |

570 | Szczegółowe wyjaśnienie wniosku Podobnie jak w poprzednich latach zasoby rybne zostały sklasyfikowane według kategorii zgodnie z ich stanem zachowania. Pomaga to w przejrzystym i sprawiedliwym podejściu do stad będących w podobnej sytuacji w całej Wspólnocie oraz w zachowaniu bardziej bezstronnego podejścia do Państw Członkowskich. i) Stada objęte planem odbudowy Pierwsza kategoria obejmuje stada, w stosunku do których Rada przyjęła plany odbudowy (tzn. stada dorsza i północne zasoby morszczuka). W przypadku tych stad TAC powinny być zgodne z zasadami kontroli odłowu opisanymi w tych planach odbudowy. Część planów odbudowy stanowią również korekty nakładu połowowego. Ma to fundamentalne znaczenie. Całkowite dopuszczalne połowy ustalone w ramach planów odbudowy są wyższe od zalecanych przez naukowców, a Komisja przyjęła je wyłącznie w zamian za przyjęcie przez Radę podejścia długoterminowego. Jeżeli plany odbudowy przyjęte przez Radę nie będą przestrzegane, podejście długoterminowe do gospodarki rybackiej zostanie osłabione. Jednakże liczebność niektórych stada dorsza może utrzymywać się na tak niskim poziomie (przy niewielkim poziomie informacji na temat rzeczywistych połowów), że ścisłe stosowanie planów odbudowy stanowi duży problem. W przypadku stad objętych odbudową, w odniesieniu do których Komisja opracowała wniosek dotyczący planu odbudowy, którego Rada jeszcze nie przyjęła (sola w Zatoce Biskajskiej i Kanale Zachodnim, płastugokształtne w Morzu Północnym oraz dorsz bałtycki), niniejszy wniosek zawiera TAC, które odpowiadają zasadzie odłowu w ramach proponowanego planu odbudowy. ii) Inne stada znajdujące się poza bezpieczną granicą biologiczną Wspomniany wyżej kompromis polega na przyjęciu TAC wyższych niż zalecane w opinii naukowej w zamian za zobowiązanie do przyjęcia podejścia długoterminowego (na przykład poprzez deklarację Rady). Kompromis ten należy rozszerzyć na te stada znajdujące się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi, w przypadku których nagłe zmniejszenie TAC spowodowałoby destabilizację sektora i byłoby trudne do zaakceptowania przez Radę. Podobnie jak w przypadku planów odbudowy, podejście to będzie miało sens wyłącznie jeżeli Rada w nadchodzących latach będzie przestrzegać takich zobowiązań. Zgodnie ze zobowiązaniem podjętym przez Radę na jej ubiegłorocznym grudniowym posiedzeniu, należy ograniczyć śmiertelność połowową w stadach znajdujących się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi, tak aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia kryzysu biologicznego w tych stadach. Takie ograniczenie należy jednak połączyć z koniecznością zminimalizowania zakłóceń w działalności gospodarczej. Niniejszy wniosek ogranicza zmniejszenie TAC do 15 %; przedstawiciele sektora podają często ten odsetek jako rozsądną granicę dla międzyletnich zróżnicowań połowów. Takie podejście stanowi kompromis między zmniejszeniem ryzyka biologicznego zgodnym z opinią naukową a utrzymaniem stabilizacji TAC, na którym zależy sektorowi rybołówstwa. iii) Stada przełowione W przypadku stad przełowionych w odniesieniu do zrównoważonego pozysku (w przeciwieństwie do stad zagrożonych kryzysem biologicznym) proponowane TAC opierają się na niezwiększaniu śmiertelności połowowej, do czasu debaty zaplanowanej na 2006 r., której tematem ma być metoda zmniejszenia śmiertelności połowowej zgodnie z Johannesburskim Planem Wdrażania, zmierzającym do ustabilizowania wykorzystania zasobów na poziomie maksymalnego zrównoważonego pozysku (Maximum Sustainable Yield - MSY) do roku 2015. Wprawdzie niniejszy wniosek nie przesądza o wyniku przyszłej debaty na temat komunikatu w sprawie MSY, ale TAC w 2006 r. nie powinny pozostawać w sprzeczności z tym celem. iv) Stada łowione na łowiskach mieszanych Proponowane TAC uwzględniają mieszany charakter wielu łowisk. Wraz z innymi, ważnymi z handlowego punktu widzenia gatunkami, łowione są często gatunki szczególnie narażone, a więc uwzględniono to w TAC dla gatunków pokrewnych, co pozwala uniknąć połowu i odrzutu (lub „czarnego wyładunku”) gatunków szczególnie narażonych po wykorzystaniu kwot. v) Stada ryb istniejących „na papierze” Wniosek, podobnie jak w poprzednich latach, zmniejsza o 20 % te całkowite dopuszczalne połowy, w ramach których Państwa Członkowskie dokonują połowów niższych niż planowane. vi) Inne stada Wniosek zawiera ograniczenia połowowe uzgodnione w ramach niektórych regionalnych organizacji rybackich. TAC dla stad w wodach grenlandzkich oraz stad dzielonych z Norwegią nie są jeszcze dostępne, gdyż oczekuje się na wnioski z konsultacji z listopada i grudnia. Te TAC oznaczone są jako pro memoria (pm). - Zarządzanie nakładem połowowym (załącznik III) Ograniczenia w zakresie nakładu połowowego nadal są istotnym składnikiem planów odbudowy stad. Załącznik III do niniejszego wniosku ogranicza liczbę dni, podczas których statki rybackie mogą przebywać na morzu w zależności od stosowanych narzędzi połowowych oraz obszarów, na których łowią. Najbardziej restrykcyjne ograniczenia objęły trawlery stosujące sieci o dużych oczkach, czego celem jest ograniczenie działalności statków od dawna poławiających dorsza. Podczas gdy śmiertelność połowowa związana z działalnością tych statków spadła, ogólna śmiertelność połowowa na Morzu Północnym uległa obniżeniu tylko o około 12 %, ponieważ dorsz jest gatunkiem szeroko rozpowszechnionym i łowionym do pewnego stopnia przez prawie wszystkie typy sprzętu połowowego. Na niektórych obszarach śmiertelność połowowa nawet prawdopodobnie wzrosła w przypadku niektórych rodzajów narzędzi połowowych. Częściowo można to wytłumaczyć faktem, że załącznik III i inne środki ochronne stanowią dla statków zachętę do stosowania mniejszych rozmiarów oczek sieci w celu uzyskania większej liczby dni na morzu. Wzrost nakładu połowowego w tych segmentach floty równoważy zmniejszenie nakładu w segmencie stosującym duże oczka i prawdopodobnie spowodował zwiększone odrzuty małych dorszy. Zgodnie z niedawno przedstawionym sprawozdaniem Komitetu Naukowo-Technicznego i Gospodarczego ds. Rybołówstwa (STECF), dzięki poławianiu przy użyciu małych oczek czasami uzyskuje się znaczne połowy dorsza. Pomimo że opinia naukowa nie zawiera wystarczającej ilości informacji dla zastosowania rocznych celów planu odbudowy stada dorsza (wzrost biomasy o 30 %), nie ulega wątpliwości, że biomasa dorsza utrzymuje się na bardzo niskim poziomie i należy jeszcze bardziej ograniczyć nakład połowowy we wszystkich zainteresowanych segmentach floty, tak aby zapewnić realną szansę na osiągnięcie celu tego planu. Liczba dni w przypadku zasobów morszczuka australijskiego i zasobów homara norweskiego, jak również soli w Kanale Zachodnim, odpowiada planom odbudowy stad tych gatunków. Zgodnie z wnioskami z posiedzenia STECF w Isprze we wrześniu 2005 r. obszary zamknięte nie mogą zastąpić zmniejszenia nakładu połowowego, a w trakcie debaty nad tym zagadnieniem w Radzie we wrześniu 2005 r. wyrażono dla niewielkie poparcie dla takiej alternatywy. Aktualnie obowiązujący system ograniczenia nakładu połowowego (oparty na liczbie dni spędzonych poza portem w przeliczeniu na statek) jest stosunkowo nieelastyczny; zarazem coraz trudniej osiągnąć polityczne porozumienie co do zmniejszenia dozwolonej liczby dni połowów przypadającej na statek. Komisja proponuje, aby w 2006 r. Rada rozważyła przyjęcie innego systemu ograniczenia nakładu połowowego, opartego na maksymalnej liczbie kilowatodni w przeliczeniu na flotę krajową. - Inne zagadnienia związane z gospodarką rybacką i) Zarządzanie nakładem połowowym w przypadku zasobów głębokowodnych W grudniu 2004 r. Rada przyjęła zmniejszenie nakładu połowowego w przypadku gatunków głębokowodnych o 10 % w porównaniu z poziomami w roku 2003. Zmniejszenie to jest jednak niższe niż 30 % wymagane przez Komisję Rybołówstwa Północno - Wschodniego Atlantyku (NEAFC). Niezbędne jest kolejne zmniejszenie wynoszące 20 %, zmierzające zarówno do wypełnienia zobowiązań międzynarodowych Wspólnoty jak i do ochrony zasobów, które, jak od kilku lat podkreśla ICES, są niezwykle wrażliwe i wymagają zastosowania natychmiastowej ochrony z powodu bardzo niskiego wskaźnika rozrodu. ii) Zarządzanie w ciągu roku gatunkami krótkożyjącymi Systemy zarządzania w ciągu roku ustanowiono dla zasobów zagrożonych takich jak sardela w Zatoce Biskajskiej i dobijakowate w Morzu Północnym. W tych przypadkach proponuje się zaprzestania połowów na początku 2006 r. Połowy zostaną ponownie otwarte (na mocy rozporządzenia Komisji przyjętego w trybie przyspieszonym) tylko pod warunkiem, że dane naukowe wykażą, że stada, o których mowa, osiągnęły liczebność pozwalającą na połowy komercyjne. iii) Odstępstwa dla rybołówstwa śródziemnomorskiego W oczekiwaniu na rozporządzenie Rady w sprawie środków zarządzania dla zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w Morzu Śródziemnym, którego przyjęcie nastąpi prawdopodobnie w 2006 r., Komisja proponuje, aby obecnie obowiązujące odstępstwa dla niektórych połowów w tym obszarze przedłużono tylko na rok 2006. |

1. Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające wielkości dopuszczalnych połowów na 2006 r. i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa[1], w szczególności jego art. 20,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) NR 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[2],

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów dorsza[3], w szczególności jego art. 6 i 8,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego[4], w szczególności jego art. 5,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zobowiązuje Radę do przyjęcia środków niezbędnych do zapewnienia dostępu do wód i zasobów oraz zrównoważonej działalności połowowej, z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych oraz, w szczególności, sprawozdania opracowanego przez Komitet Naukowo-Techniczny i Gospodarczy ds. Rybołówstwa (STECF).

(2) Na podstawie art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, obowiązkiem Rady jest ustanowienie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) w podziale na łowiska lub grupy łowisk. Wielkości dopuszczalnych połowów należy przydzielić Państwom Członkowskim oraz państwom trzecim zgodnie z kryteriami ustanowionymi w art. 20 tego rozporządzenia.

(3) W celu zapewnienia skutecznego zarządzania TAC oraz kwotami należy ustalić warunki szczegółowe, na podstawie których prowadzi się czynności połowowe.

(4) Należy ustanowić zasady i pewne procedury w zakresie gospodarki rybnej na poziomie wspólnotowym, aby Państwa Członkowskie mogły zagwarantować zarządzanie statkami pływającymi pod ich banderą.

(5) Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zawiera definicje mające znaczenie dla przydzielania wielkości dopuszczalnych połowów.

(6) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. należy określić zasoby podlegające różnym środkom określonym w tym rozporządzeniu.

(7) Zgodnie z procedurą przewidzianą w porozumieniach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa, Wspólnota przeprowadziła konsultacje w sprawie praw połowowych z Norwegią[5], Wyspami Owczymi[6], Grenlandią[7] oraz Islandią[8].

(8) Wspólnota jest Umawiającą się Stroną kilku regionalnych organizacji rybołówstwa, które zaleciły ustalenie ograniczeń połowowych oraz innych zasad dotyczących ochrony niektórych gatunków. Wspólnota powinna zatem wprowadzić te zalecenia w życie.

(9) Na dorocznym posiedzeniu w czerwcu 2005 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła ograniczenia połowowe dotyczące tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito, a także środki techniczne dotyczące podejścia do przyłowów. Chociaż Wspólnota nie jest członkiem IATTC, wprowadzenie tych środków jest konieczne w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania zasobami pod jurysdykcją tej organizacji.

(10) Podczas dorocznego posiedzenia w 2005 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła tabele wskazujące na niedostatecznie wykorzystanie oraz nadmierne wykorzystanie wielkości dopuszczalnych połowów Umawiających się Stron ICCAT. W tym kontekście ICCAT przyjęła decyzję stwierdzającą, że w roku 2004 Wspólnota Europejska niedostatecznie wykorzystała swoją kwotę w odniesieniu do kilku stad.

(11) Przestrzeganie korekt wspólnotowych kwot ustanowionych przez ICCAT wymaga podziału wielkości dopuszczalnych połowów będących rezultatem niedostatecznie wykorzystanych kwot, którego należy dokonać na podstawie odpowiedniego udziału w niedostatecznym wykorzystaniu, bez zmiany klucza podziału ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu dotyczącym rocznego przydziału TAC.

(12) Wielkości dopuszczalnych połowów należy wykorzystywać zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym w tej dziedzinie, w szczególności z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich[9], rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie[10], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa[11], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym odnoszącym się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty[12], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1626/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych na Morzu Śródziemnym[13], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych[14], rozporządzeniem Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającym określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki[15], rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich[16], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3880/91 z dnai 17 grudnia 1991 r. w sprawie przekazywania przez Państwa Członkowskie prowadzące połowy na Północno-Wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych[17], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1434/98 dnia 29 czerwca 1998 r. określającym warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi[18], rozporządzeniem Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiającym środki odnowienia zasobów dorsza[19], rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków[20], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2930/86 z dnia 22 września 1986 r. określającym parametry statków rybackich[21], rozporządzeniem Rady (WE) nr 973/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dotyczące ochrony zasobów gatunków masowo migrujących[22], rozporządzeniem Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych[23] oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 2270/2004 z dnia 22 grudnia 2004 r., ustanawiającym możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębokowodnych zasobów rybnych na lata 2005 i 2006[24].

(13) Zgodnie z opinią Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) należy zastosować system tymczasowy w celu zarządzania limitami połowowymi sardeli w podobszarze VIII.

(14) Zgodnie z opinią ICES należy zastosować system tymczasowy w celu zarządzania nakładem połowowym w odniesieniu do dobijakowatych na podobszarze ICES IV i w rejonie północnym IIIa.

(15) W ramach środka przejściowego w świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez ICES należy jeszcze bardziej ograniczyć nakład połowowy w odniesieniu do niektórych gatunków głębokowodnych.

(16) W odniesieniu do korekty ograniczeń nakładu połowowego dorsza ustanowionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 423/2004 proponuje się alternatywne rozwiązania w celu zarządzania nakładem połowowym zgodnie z TAC, jak stanowi art. 8 ust. 3 wymienionego rozporządzenia.

(17) Opinia naukowa świadczy o tym, że zasoby gładzicy w Morzu Północnym nie są poławiane w sposób zrównoważony, oraz że poziom odrzutów jest bardzo wysoki. Opinia naukowa oraz opinia Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Morza Północnego wskazuje, że wielkości dopuszczalne połowów należy dostosować pod kątem nakładu połowowego w przypadku statków dokonujących połowu gładzicy.

(18) W przypadku soli w Kanale Zachodnim należy zastosować tymczasowy plan zarządzania nakładem połowowym. Ponadto należy dostosować plan zarządzania nakładem połowowym w odniesieniu do zasobów dorsza w Cieśninie Kattegat, w Morzu Północnym, w Cieśninie Skagerrak i Kanale Zachodnim, w Morzu Irlandzkim i na zachód od Szkocji, a także w odniesieniu do zasobów morszczuka i homara norweskiego w rejonach ICES VIIIc i IXa.

(19) Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1434/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. określającego warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi[25] nie gwarantuje, że połowy śledzia są ograniczone do limitów połowowych ustalonych dla tego gatunku. Należy zatem wprowadzić środki przejściowe, które zagwarantują właściwe monitorowanie i liczenie śledzia przy wyładunkach niesortowanych.

(20) Obecne praktyki połowowe podczas łowienia sieciami skrzelowymi w głębokich wodach na zachód od Szkocji i Irlandii wiążą się ze stosowaniem sieci skrzelowych o nadmiernej długości, co prowadzi do wydłużonego czasu zanurzenia i wysokich współczynników odrzutu. W zgubione lub celowo wyrzucone sieci, których nie wyłowiono z wody, mogą przez kilka lat nadal wpadać ryby. Badania naukowe wykazały, że takie praktyki połowowe stanowią poważne zagrożenie dla gatunków głębokowodnych, oraz że do czasu przyjęcia stałych środków należy wprowadzić środki przejściowe zmierzające do zakazu tego typu połowów.

(21) W celu zagwarantowania zrównoważonej eksploatacji zasobów morszczuka i zmniejszenia ilości odrzutów należy wprowadzić w podrejonie VIII a, b, d środki przejściowe uwzględniające ostatnio dokonany rozwój w zakresie selektywnych narzędzi połowowych.

(22) Na dorocznym posiedzeniu w 2005 r. Komisja Rybołówstwa Północno - Wschodniego Atlantyku (NEAFC) przyjęła zalecenie, aby na niektórych obszarach ograniczyć połowy w celu ochrony szczególnie narażonych siedlisk głębokowodnych. Wspólnota powinna wprowadzić to zalecenie w życie.

(23) Aby przyczynić się do ochrony zasobów ośmiornicy, w szczególności ochrony niedojrzałych osobników tego gatunku, w roku 2006 należy ustalić minimalny rozmiar ośmiornicy pochodzącej z wód morskich będących pod władzą lub jurysdykcją państw trzecich i znajdujących się w regionie CECAF, w oczekiwaniu na przyjęcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich[26].

(24) W listopadzie 2005 r. Komisja Rybołówstwa Północno - Wschodniego Atlantyku (NEAFC) przyjęła zalecenie, aby pewną liczbę statków umieścić na wykazie statków, w stosunku do których potwierdzono, że dokonywały nielegalnych, nieudokumentowanych i nieuregulowanych połowów. Należy zagwarantować wprowadzenie wymienionego zalecenia do wspólnotowego porządku prawnego.

(25) Na dorocznym posiedzeniu w 2005 r. Komisja ds. Rybołówstwa na Morzu Śródziemnym (GFCM) przyjęła zalecenie dotyczące zarządzania niektórymi połowami, w ramach których eksploatuje się gatunki głębokowodne, oraz zalecenie w zakresie ustanowienia przez GFCM rejestru statków o długości ponad 15 metrów, którym zezwolono na prowadzenie działalności w obszarze GFCM. Zalecenia te są wiążące dla Wspólnoty, ponieważ jest ona Umawiającą się Stroną GFCM, a zatem należy je wprowadzić w życie.

(26) W celu przyczynienia się do zachowania zasobów rybnych, w 2006 r. należy wdrożyć pewne środki uzupełniające dotyczące kontroli i warunków technicznych połowów.

(27) Należy wprowadzić przepisy dotyczące wykorzystywania danych VMS w celu zagwarantowania większej wydajności i skuteczności w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru zarządzania nakładem połowowym.

(28) W celu zagwarantowania, że połowy błękitka prowadzone przez statki państw trzecich na wodach Wspólnoty są prawidłowo rozliczane, należy wzmocnić przepisy kontrolne dotyczące takich statków.

(29) Na mocy art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, obowiązkiem Rady jest ustanowienie warunków związanych z ograniczeniami połowów i/lub nakładu połowowego. Opinia naukowa wskazuje na fakt, że znaczne połowy przekraczające uzgodnione TAC działają w rezultacie na szkodę zrównoważenia działalności połowowej. Należy zatem wprowadzić takie warunki, których skutkiem będzie lepsze wdrożenie uzgodnionych wielkości dopuszczalnych połowów.

(30) Na dorocznym posiedzeniu w 2004 r. ICCAT przyjęła pewną liczbę środków technicznych w odniesieniu do niektórych stad daleko migrujących ryb w Atlantyku i Morzu Śródziemnym, określających między innymi nowy minimalny rozmiar tuńczyka błękitnopłetwego, ograniczenia połowów w określonych obszarach i okresach w celu ochrony opastuna, środki dotyczące połowów w celach sportowo-rekreacyjnych na Morzu Śródziemnym oraz ustanowienia programu pobierania próbek zmierzającego do szacowania rozmiaru tuńczyka błękitnopłetwego hodowanego w klatkach. W celu przyczynienia się do zachowania zasobów rybnych środki te należy wprowadzić w 2006 r. w oczekiwaniu na przyjęcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 973/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiające niektóre środki techniczne dotyczące ochrony zasobów gatunków masowo migrujących[27].

(31) Na dorocznym posiedzeniu w 2005 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo - Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła środek, dzięki któremu od dnia 1 stycznia 2006 r. na pokładzie wszystkich statków prowadzących działalność na obszarze objętym Konwencją i łowiących gatunki nieobjęte zasadami ochrony i zarządzania innych właściwych regionalnych organizacji rybołówstwa będą obecni obserwatorzy naukowi. Ten środek jest wiążący dla Wspólnoty i z tego względu należy go wprowadzić w życie.

(32) Podczas 25. dorocznego posiedzenia w dniach 15-19 września 2003 r. Organizacja Rybacka Północno - Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła plan odbudowy stada halibuta niebieskiego na podobszarze NAFO 2 oraz rejonach 3KLMNO. Plan przewiduje zmniejszenie poziomu TAC do 2007 r., jak również dodatkowe środki w celu zagwarantowania jego skuteczności. Z tego względu niezbędne jest wprowadzenie tego planu w życie w 2006 r. do czasu przyjęcia rozporządzenia Rady wprowadzającego w życie wieloletnie środki w celu odbudowy stada w halibuta niebieskiego.

(33) Podczas 27. dorocznego posiedzenia w dniach 19-23 września 2005 r. NAFO przyjęła plan zarządzania w odniesieniu do pewnej liczby stad wcześniej nieobjętych regulacjami, tzn. rai w rejonie 3LNO, karmazynów w rejonie 3O oraz widlaków bostońskich w rejonie 3NO. Należy zatem wprowadzić te środki i ustalić podział między Państwami Członkowskimi.

(34) W celu spełnienia zobowiązań międzynarodowych podjętych przez Wspólnotę jako Umawiającą się Stronę Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (CCAMLR), łącznie ze zobowiązaniem do stosowania środków przyjętych przez komisję CCAMLR, należy stosować TAC przyjęte przez tę komisję w odniesieniu do okresu 2005-2006 oraz odpowiednich dat granicznych sezonów.

(35) Na dorocznym XXIV posiedzeniu w 2005 r. CCAMLR przyjęła odpowiednie limity połowowe w odniesieniu do zasobów dostępnych dla tradycyjnego rybołówstwa jednego z członków. CCAMLR zatwierdziła również uczestnictwo statków wspólnotowych w rybołówstwie badawczym w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) i 58.4.3b) oraz poddała odpowiednie rodzaje działalności połowowej limitom połowowym oraz limitom przyłowów, jak również niektórym środkom technicznym. Te ograniczenia oraz środki techniczne również należy stosować.

(36) W celu zapewnienia rybakom wspólnotowym środków utrzymania ważne jest otworzenie łowisk z dniem 1 stycznia 2006 r. Biorąc pod uwagę pilność tej kwestii, konieczne jest odstąpienie od sześciotygodniowego okresu określonego w pkt. 3 ust. 1 Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatów ustanawiających Wspólnotę Europejską, Europejską Wspólnotę Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I Zakres i definicje

Artykuł 1Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wielkości dopuszczalnych połowów na rok 2006 w odniesieniu do niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych oraz związane z nimi warunki, na podstawie których takie wielkości dopuszczalne połowów mogą zostać wykorzystane.

Jednak w odniesieniu do niektórych zasobów Antarktyki rozporządzenie ustanawia wielkości dopuszczalnych połowów oraz warunki szczegółowe na okresy określone w załączniku IE.

Artykuł 2Zakres

1. O ile nie postanowiono inaczej, niniejsze rozporządzenie stosuje się do:

a) wspólnotowych statków rybackich (zwanych dalej „statkami wspólnotowymi”); oraz

b) statków rybackich pływających pod banderą państw trzecich oraz zarejestrowanych w tych państwach (zwanych dalej „statkami rybackimi państw trzecich”), przebywajacych na wodach Wspólnoty (zwanych dalej „wodami WE”).

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do działalności połowowej prowadzonej wyłącznie w celu badań naukowych przeprowadzanych za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem danego Państwa Członkowskiego oraz o których z wyprzedzeniem powiadomiono Komisję i Państwo Członkowskie, na którego wodach przeprowadzane są te badania.

Artykuł 3Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia, poza definicjami, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, stosuje się następujące definicje:

a) „całkowite dopuszczalne połowy” oznacza ilość, którą każdego roku można odłowić z każdego stada;

b) „kwota” oznacza ustaloną część TAC przydzieloną Wspólnocie, Państwom Członkowskim lub państwom trzecim;

c) „wody międzynarodowe” oznaczają wody znajdujące się poza obszarem władzy lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa;

d) „obszar regulowany NAFO” oznacza część obszaru konwencji Organizacji Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku (NAFO), niepodlegający władzy ani jurysdykcji państw przybrzeżnych;

e) „Skagerrak” oznacza obszar ograniczony od zachodu linią ciągnącą się od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;

f) „Kattegat” oznacza obszar ograniczony od północy linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a na południu ograniczony linią ciągnącą się od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;

g) „Zatoka Kadyksu” oznacza obszar podregionu ICES IXa na wschód od 7º23’48”W.

Artykuł 4Strefy połowowe

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje stref:

a) strefy ICES (Międzynarodowa Rada Badań Morza) to strefy, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3880/91. Jeżeli do danej strefy dodano określenie „wody WE”, oznacza to, że strefa odnosi się wyłącznie do wód WE tej strefy;

b) strefy CECAF (Środkowo-Wschodni Atlantyk lub główna strefa połowowa FAO 34) to strefy, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2597/95 z dnia 23 października 1995 r. w sprawie przekazywania przez Państwa Członkowskie prowadzące połowy na niektórych obszarach, innych niż Atlantyk Północny, danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych[28];

c) strefy NAFO (Organizacja Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku) to strefy, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2018/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. w sprawie przekazywania przez Państwa Członkowskie prowadzące połowy na Północno-Wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów[29];

d) strefy CCAMLR (Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki) to strefy, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającym określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki i uchylającym rozporządzenia (EWG) Nr 3943/90, (WE) Nr 66/98 i (WE) Nr 1721/1999[30].

ROZDZIAŁ IIWielkości dopuszczalnych połowów oraz związane z nimi warunki w odniesieniu do statków wspólnotowych

Artykuł 5Limity połowowe i przydziały

1. Limity połowowe dla statków wspólnotowych na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w niektórych strefach innych niż wody terytorialne Wspólnoty, a także rozdzielenie takich limitów połowowych między Państwa Członkowskie oraz warunki dodatkowe zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 określono w załączniku I.

2. Statkom wspólnotowym zezwala się niniejszym na dokonywanie połowów w granicach kwoty określonej w załączniku I, na wodach objętych jurysdykcją w zakresie rybołówstwa Wysp Owczych, Grenlandii, Islandii i Norwegii oraz na wodach strefy połowowej wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 10, 17 oraz 18.

3. Komisja ustala TAC sardeli w strefie VIII zgodnie z zasadami określonymi w załączniku II.

4. Komisja ustala limity połowowe dla gromadnika w strefie V, XIV (wody grenlandzkie) dostępne Wspólnocie, wynoszące 7,7 % TAC gromadnika z chwilą ustanowienia tych TAC.

5. Komisja może zwiększyć limity połowowe w odniesieniu do zasobów błękitka w strefach I-XIV (wody WE oraz wody międzynarodowe) oraz śledzia w strefie I oraz II (wody WE oraz wody międzynarodowe), zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, jeżeli państwa trzecie nie przestrzegają zasad odpowiedzialnego zarządzania tymi zasobami.

Artykuł 6Przepisy specjalne dotyczące przydziałów

1. Przydział wielkości dopuszczalnych połowów dla Państw Członkowskich określony w załączniku I nie stanowi uszczerbku dla:

a) wymian dokonanych na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

b) ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 1 i art. 32 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93;

c) dodatkowych wyładunków dozwolonych na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

d) ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

e) potrąceń dokonywanych na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

2. Do celów zatrzymywania kwot, które mają zostać przeniesione na rok 2007, stosuje się art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96, w drodze odstępstwa od tego rozporządzenia, w odniesieniu do wszystkich zasobów objętych analitycznymi TAC.

Artykuł 7Ograniczenia nakładów połowowych oraz związane z nimi warunki zarządzania zasobami

1. W odniesieniu do zarządzania zasobami w Skagerrak, Kattegat, podobszarze IV oraz rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa, VIa, VIIa i VIId stosuje się ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki określone w załączniku IIIa.

2. W odniesieniu do zarządzania zasobami morszczuka w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu stosuje się ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki określone w załączniku IIIb.

3. W odniesieniu do zarządzania zasobami soli w rejonie VIIe stosuje się ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki określone w załączniku IIIc.

4. Wszystkie statki stosujące narzędzia połowowe określone odpowiednio w pkt. 4 załączników IIIa, IIIb, IIIc i dokonujące połowów w obszarach określonych odpowiednio w pkt. 2 załączników IIIa, IIIb, IIIc posiadają specjalne zezwolenie połowowe wydane zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1627/94.

5. W odniesieniu do zarządzania zasobami dobijakowatych w Skagerrak, podobszarze ICES IV i rejonie IIa (wody WE), stosuje się ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki określone w załączniku IIId.

6. Komisja ustala ostateczny nakład połowowy na rok 2006 w odniesieniu do połowów dobijakowatych w rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i podobszarze IV w oparciu o zasady określone w art. 6 załącznika IIId.

7. Państwa Członkowskie gwarantują, że poziomy nakładu połowowego na rok 2006, mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem przez statki posiadające zezwolenia na połowy dalekomorskie, nie przekraczają 70 % średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki tego Państwa Członkowskiego w 2003 r. podczas rejsów, w trakcie których były one w posiadaniu zezwolenia na połowy dalekomorskie oraz kiedy złowiono gatunki głębokowodne, wymienione w załączniku I oraz w pkt. 15 załącznika III do rozporządzenia Rady (WE) nr 2347/2002, z wyjątkiem argentyny wielkiej.

Artykuł 8 Warunki wyładunku połowów i przyłowów

1. Ryby z zasobów, dla których ustalono limity połowowe, są zatrzymywane na pokładzie lub wyładowywane wyłącznie jeżeli:

a) połowy zostały dokonane przez statki Państwa Członkowskiego posiadającego określoną kwotę, która nie została wykorzystana; lub

b) połowy stanowią część udziału wspólnotowego, którego nie przydzielono Państwom Członkowskim w ramach kwot i który nie został wykorzystany;

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 następujące gatunki ryb mogą zostać zatrzymane na pokładzie i wyładowane nawet jeżeli dane Państwo Członkowskie nie posiada żadnych kwot lub jeżeli kwoty bądź udziały zostały wykorzystane:

a) gatunki, inne niż śledź i makrela, w przypadku gdy:

(i) zostały złowione z innymi gatunkami, a połowów dokonano sieciami, których rozmiar oczek jest mniejszy niż 32 milimetry zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 850/98; oraz

(ii) połowy nie są sortowane ani na pokładzie, ani przy wyładunku;

lub

b) makrele, w przypadku gdy:

(i) zostały złowione z ostrobokami lub sardynkami;

(ii) waga makreli nie przekracza 10 % ogólnej wagi makreli, ostroboków oraz sardynek na pokładzie, oraz

(iii) połowy nie są sortowane ani na pokładzie, ani przy wyładunku.

3. Artykułu 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1434/98 nie stosuje się do śledzi złowionych na podobszarze ICES IV i w rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i VIId.

4. Wszystkie wyładunki są wliczane do kwoty lub, jeśli udział wspólnotowy nie został rozdzielony między Państwa Członkowskie w ramach kwot, do udziału wspólnotowego, z wyjątkiem połowów dokonanych na mocy przepisów ust. 2.

5. Jeśli limity połowowe danego Państwa Członkowskiego w odniesieniu do śledzia na podobszarach ICES II (wody WE), IV i w podrejonach IIIa i VIId zostały wykorzystane, statkom pod banderą Państwa Członkowskiego, zarejestrowanym we Wspólnocie i działającym w granicach łowisk, do których odnoszą się odpowiednie ograniczenia połowowe, zakazuje się wyładunku połowów, które są niesortowane i które zawierają śledzie.

6. Określenia udziału procentowego przyłowów oraz ich zbytu dokonuje się zgodnie z przepisami art. 4 i 11 rozporządzenia (WE) nr 850/98.

Artykuł 9Niesortowane wyładunki na podobszarze ICES IV i w rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i VIId

1. Państwa Członkowskie gwarantują funkcjonowanie odpowiedniego programu pobierania próbek, który pozwala na skuteczne monitorowanie niesortowanych wyładunków gatunków złowionych na podobszarze ICES IV oraz w rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i VIId.

2. Niesortowane połowy w podobszarze ICES IV oraz rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i VIId są wyładowywane wyłącznie w portach i miejscach wyładunku, w których stosuje się program pobierania próbek określony w ust. 1.

Artykuł 10Limity dostępu

1. Statki wspólnotowe nie prowadzą żadnych połowów na obszarze Skagerrak w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej Norwegii. Jednakże statkom pływającym pod banderą Danii lub Szwecji zezwala się na dokonywanie połowów w obrębie 4 mil morskich od linii podstawowej Norwegii.

2. Połowy statków wspólnotowych na wodach podlegających jurysdykcji Islandii są ograniczone do obszaru określonego liniami prostymi kolejno łączącymi następujące współrzędne:

Obszar południowo - zachodni

1. 63°12'N oraz 23°05'W przez 62°00'N oraz 26°00'W,

2. 62°58’N oraz 22° 25′ W,

3. 63° 06′ N oraz 21° 30′ W,

4. 63° 03′ N oraz 21° 00′ W i z tego miejsca 180° 00′ S;

Obszar południowo - wschodni

1. 63° 14′ N oraz 10° 40′ W,

2. 63° 14′ N oraz 11° 23′ W,

3. 63° 35′ N oraz 12° 21′ W,

4. 64° 00′ N oraz 12° 30′ W,

5. 63° 53′ N oraz 13° 30′ W,

6. 63° 36′ N oraz 14° 30′ W,

7. 63° 10′ N oraz 17° 00′ W i z tego miejsca 180° 00′ S.

Artykuł 11Przejściowe środki techniczne i kontrolne

Przejściowe środki techniczne i kontrolne w odniesieniu do statków wspólnotowych są określone w załączniku IV.

ROZDZIAŁ IIILimity połowowe oraz związane z nimi warunki w odniesieniu do statków rybackich państw trzecich

Artykuł 12Przejściowe środki techniczne i kontrolne

Przejściowe środki techniczne i kontrolne w odniesieniu statków rybackich państw trzecich określono w załączniku IV.

Artykuł 13Zezwolenie

Statkom pływającym pod banderą Barbadosu, Gujany, Japonii, Korei Południowej, Norwegii, Surinamu, Trynidadu i Tobago oraz Wenezueli oraz statkom zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów na wodach terytorialnych Wspólnoty w granicach limitów połowowych określonych w załączniku I i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 14-16 oraz 19-25.

Artykuł 14Ograniczenia geograficzne

1. Połowy dokonywane przez statki pływające pod banderą Norwegii lub zarejestrowane na Wyspach Owczych są ograniczone do tych części strefy 200 mil morskich, które leżą dalej niż 12 mil od linii podstawowych Państw Członkowskich na podobszarze ICES IV, Kattegat i na Oceanie Atlantyckim na północ od 43°00' N, z wyjątkiem obszaru określonego w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

2. Dopuszcza się połowy w Skagerrak dokonywane przez statki pływające pod banderą Norwegii w odległości większej niż 4 mile morskie od linii podstawowych Danii oraz Szwecji.

3. Połowy dokonywane przez statki pod banderą Barbadosu, Gujany, Japonii, Korei Południowej, Surinamu, Trynidadu i Tobago oraz Wenezueli są ograniczone do tych części strefy 200 mil morskich, które leżą dalej niż 12 mil morskich od linii podstawowej francuskiego departamentu Gujany.

Artykuł 15Tranzyt przez wody Wspólnoty

Statki rybackie państw trzecich, które przepływają tranzytem wody Wspólnoty, muszą sztauować sieci, tak aby nie można było ich używać, zgodnie z następującymi warunkami:

a) sieci, obciążniki i podobne narzędzia są odłączone od desek trałowych oraz drutów i lin holowniczych i podciągowych,

b) sieci, które są umieszczone na pokładzie lub nad pokładem są solidnie przymocowane do części nadbudówki.

Artykuł 16 Warunki wyładunku połowów i przyłowów

Ryby z zasobów, w odniesieniu do których ustalono limity połowowe, nie są zatrzymywane na pokładzie ani wyładowywane, chyba że połowów dokonały statki rybackie państwa trzeciego posiadającego kwotę połowową, która nie została wyczerpana.

ROZDZIAŁ IVUzgodnienia w zakresie licencji dotyczące statków wspólnotowych

Artykuł 17 Licencje oraz związane z nimi warunki

1. Bez względu na ogólne zasady dotyczące licencji połowowych oraz specjalnych zezwoleń połowowych przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1627/94, połowy dokonywane przez statki wspólnotowe na wodach państwa trzeciego podlegają wymogowi posiadania licencji wydanej przez organy tego państwa trzeciego.

2. Jeśli połowów dokonuje się na norweskich wodach Morza Północnego, ust. 1 nie stosuje się do następujących statków wspólnotowych:

a) statków o pojemności równej lub mniejszej niż 200 GT; lub

b) statków dokonujących połowów ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi w odniesieniu do gatunków innych niż makrela; lub

c) statków pływających pod banderą Szwecji, zgodnie z ustanowioną praktyką.

3. Maksymalną liczbę licencji oraz inne związane z nimi warunki ustanawia się zgodnie z częścią I załącznika V. Wnioski o licencje wskazują rodzaje połowów oraz nazwę i właściwości statków wspólnotowych, w odniesieniu do których mają zostać wydane licencje, oraz są kierowane do Komisji przez organy Państw Członkowskich. Komisja przedkłada te wnioski organom zainteresowanego państwa trzeciego.

4. W przypadku gdy jedno z Państw Członkowskich przekazuje kwotę innemu Państwu Członkowskiemu (zamiana) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w części I załącznika V, przekazanie takie obejmuje przekazanie odpowiednich licencji i powinno zostać zgłoszone Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby licencji w ramach każdego obszaru połowowego określonego w części I załącznika V.

5. Statki wspólnotowe spełniają wymogi dotyczące środków ochrony i kontroli oraz wszystkie pozostałe przepisy dotyczące strefy, w której prowadzą działalność.

Artykuł 18Wyspy Owcze

Statki wspólnotowe posiadające licencję na ukierunkowany połów jednego gatunku na wodach Wysp Owczych, mogą prowadzić ukierunkowany połów innych gatunków pod warunkiem, że organom Wysp Owczych przedstawiają uprzednie zawiadomienie o zmianie.

ROZDZIAŁ VUzgodnienia w zakresie licencji dotyczące statków rybackich państw trzecich

Artykuł 19Obowiązek posiadania licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego

1. W drodze odstępstwa od art. 28b rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, statki rybackie pod banderą Norwegii o pojemności mniejszej niż 200 GT są wyłączone z obowiązku posiadania licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego.

2. Licencja oraz specjalne zezwolenie połowowe są przechowywane na pokładzie. Jednakże statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych lub w Norwegii są wyłączone z tego obowiązku.

3. Statki rybackie państw trzecich posiadające zezwolenie na połów dnia 31 grudnia 2005 r. mogą kontynuować połowy od dnia 1 styczna 2006 r. do momentu przedłożenia Komisji oraz zatwierdzenia przez nią wykazu statków posiadających zezwolenie na połowy.

Artykuł 20Wniosek o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego

Wnioskowi organu państwa trzeciego o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego, przedkładanemu Komisji, towarzyszą następujące informacje:

a) nazwa statku;

b) numer wpisu do rejestru;

c) zewnętrzne litery i numery identyfikacyjne;

d) port rejestracji;

e) nazwisko (nazwa) i adres właściciela lub czarterującego;

f) pojemność brutto oraz długość całkowita;

g) moc silnika;

h) sygnał wywoławczy oraz częstotliwość radiowa;

i) przewidywana metoda połowów;

j) przewidywany obszar połowów;

k) gatunki, w odniesieniu do których przewiduje się połowy;

l) okres, w odniesieniu do którego składa się wniosek o wydanie licencji.

Artykuł 21Liczba licencji

Liczbę licencji oraz szczególne związane z nimi warunki ustanawia się w sposób określony w części II załącznika V.

Artykuł 22Unieważnienie i wycofanie

1. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe mogą zostać unieważnione w związku z wydaniem nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Takie unieważnienie staje się skuteczne od dnia poprzedzającego dzień wydania przez Komisję nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Nowe licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe stają się skuteczne z dniem ich wydania.

2. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe wycofuje się w całości lub częściowo przed datą ich wygaśnięcia, jeśli kwota odnosząca się do danych zasobów, określona w załączniku I, została wykorzystana.

3. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe zostają wycofane w przypadku niewypełnienia zobowiązań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 23Nieprzestrzeganie odpowiednich zasad

1. Statkowi rybackiemu państwa trzeciego, który nie spełnił obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, nie wydaje się licencji ani specjalnego zezwolenia połowowego przez okres nieprzekraczający 12 miesięcy.

2. Komisja przedkłada organom zainteresowanego państwa trzeciego nazwy oraz właściwości statków rybackich państw trzecich, które w następstwie naruszenia odpowiednich zasad nie otrzymują zezwolenia na dokonywanie połowów we wspólnotowej strefie połowowej przez kolejny miesiąc lub kolejne miesiące.

Artykuł 24Obowiązki posiadaczy licencji

1. Statki rybackie państw trzecich spełniają wymogi w zakresie środków ochrony i kontroli oraz pozostałe przepisy dotyczące połowów dokonywanych przez statki wspólnotowe w strefie, w której prowadzą działalność, w szczególności wymogi rozporządzeń (EWG) nr 1381/87, (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94, (WE) nr 88/98, (WE) nr 850/98 oraz (WE) nr 1434/98.

2. Statki rybackie państw trzecich określone w ust. 1 prowadzą dzienniki połowowe, do których wprowadzane są informacje określone w części I załącznika VI.

3. Statki rybackie państw trzecich, z wyjątkiem statków pływających pod banderą Norwegii dokonujących połowów w rejonie ICES IIIa, przekazują Komisji informacje określone w załączniku VII, zgodnie z zasadami ustanowionymi w tym załączniku.

Artykuł 25Przepisy szczegółowe dotyczące departamentu Gujany Francuskiej

1. Przyznanie licencji na połowy na wodach departamentu Gujany Francuskiej jest uwarunkowane zobowiązaniem się przez właściciela danego statku rybackiego państwa trzeciego do zezwolenia obserwatorowi na wejście na pokład tego statku na wniosek Komisji.

2. Kapitan każdego statku rybackiego państwa trzeciego posiadający licencję na połowy ryb lub tuńczyka na wodach departamentu Gujany Francuskiej, przy wyładunku połowów po każdym rejsie, przedkłada organom francuskim deklarację wskazującą ilości krewetek złowionych oraz przechowywanych na pokładzie od momentu złożenia ostatniej deklaracji. Deklarację sporządza się zgodnie z wzorem, który znajduje się w części III załącznika V. Za poprawne sporządzenie deklaracji odpowiada kapitan. Organy francuskie podejmują wszelkie właściwe dzialania celem sprawdzenia dokładności deklaracji, przez sprawdzanie ich w szczególności przez porównanie z dziennikiem połowowym określonym w art. 24 ust. 2. Po sprawdzeniu deklaracja jest podpisywana przez właściwego urzędnika. Przed końcem każdego miesiąca, organy francuskie przesyłają Komisji wszystkie deklaracje odnoszące się do poprzedniego miesiąca.

3. Statki rybackie państw trzecich dokonujące połowów na wodach departamentu Gujany Francuskiej prowadzą dzienniki połowowe odpowiadające wzorowi znajdującemu się w części II załącznika VI. Kopia dziennika połowowego przesyłana jest Komisji w terminie 30 dni od ostatniego dnia rejsu połowowego, za pośrednictwem organów francuskich.

4. Jeśli przez okres jednego miesiąca Komisja nie otrzyma żadnego komunikatu na temat statku rybackiego państwa trzeciego posiadającego licencję na połowy na wodach departamentu Gujany Francuskiej, licencja dla tego statku zostaje wycofana.

ROZDZIAŁ VISzczególne przepisy dotyczące statków wspólnotowych dokonujących połowów w strefie regulowanej NAFO

Sekcja 1Udział Wspólnoty

ARTYKUł 26 WYKAZ STATKÓW

1. Jedynie statkom wspólnotowym o pojemności większej niż 50 ton brutto, którym Państwo Członkowskie bandery wydało specjalne zezwolenie połowowe oraz które wpisano do rejestru statków NAFO, zezwala się, na warunkach określonych w ich zezwoleniach, na połów, zatrzymywanie na pokładzie, przeładunek oraz wyładunek złowionych zasobów z obszaru regulowanego NAFO.

2. Na co najmniej 15 dni przed wpłynięciem nowego statku na obszar regulowany NAFO każde Państwo Członkowskie przesyła Komisji informacje, w formie umożliwiającej ich komputerowe odczytanie, o każdej zmianie w wykazie statków pływających pod jego banderą oraz zarejestrowanych we Wspólnocie, którym zezwala się na połowy na obszarze regulowanym NAFO. Komisja bezzwłocznie przesyła te informacje sekretariatowi NAFO.

3. Informacje określone w ust. 2 obejmują następujące dane:

a) wewnętrzny numer statku, którego definicję przedstawiono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru statków rybackich Wspólnoty[31];

b) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;

c) czarterujący statek, w stosownych przypadkach;

d) rodzaj statku.

4. W odniesieniu do statków pływających tymczasowo pod banderą danego Państwa Członkowskiego (czarter samej łodzi), przedłożone informacje zawierają ponadto:

a) datę, od kiedy statek posiada zezwolenie na pływanie pod banderą Państwa Członkowskiego;

b) datę, od kiedy statek posiada zezwolenie Państwa Członkowskiego na uczestnictwo w połowach na obszarze regulowanym NAFO;

c) nazwę państwa, w którym statek jest zarejestrowany lub był zarejestrowany wcześniej oraz datę, od kiedy statek zaprzestał pływania pod banderą tego państwa;

d) nazwę statku;

e) numer urzędowego wpisu statku do rejestru przyznany przez właściwe organy krajowe;

f) port macierzysty statku po dokonaniu transferu;

g) nazwisko (nazwę) właściciela statku lub czarterującego statek;

h) deklarację stwierdzającą, że kapitanowi dostarczono kopię rozporządzeń obowiązujących na obszarze regulowanym NAFO;

i) główne gatunki, które mogą być łowione przez statek na obszarze regulowanym NAFO;

j) podobszary, na których statek będzie prawdopodobnie dokonywać połowów.

Sekcja 2Środki techniczne

ARTYKUł 27 ROZMIARY OCZEK SIECI

1. Zakazuje się stosowania włoka posiadającego w jakiejkolwiek części oczka sieci o rozmiarze mniejszym niż 130 mm w odniesieniu do ukierunkowanych połowów gatunków dennych określonych w załączniku VIII. Ten rozmiar oczek sieci może zostać zmniejszony do minimalnego rozmiaru 60 mm w odniesieniu do ukierunkowanego połowu kalmarów ( Illex illecebrosus ). W odniesieniu do ukierunkowanych połowów rai ( Rajidae ) ten rozmiar oczek sieci jest zwiększany do minimum 280 mm w worku włoka oraz do 220 mm we wszystkich innych częściach włoka.

2. Statki poławiające krewetki północne ( Pandalus borealis ) stosują sieci o minimalnym rozmiarze oczka 40 mm.

Artykuł 28Dodatki do sieci

1. Zabrania się stosowania jakichkolwiek urządzeń lub dodatkowych elementów, innych niż opisane w niniejszym artykule, które zatykałyby oczka sieci lub zmniejszały ich rozmiar.

2. Do dolnej części worka włoka można przymocować płótno, tkaninę sieciową lub jakikolwiek inny materiał w celu zminimalizowania uszkodzeń lub zapobiegania im.

3. Urządzenia mogą być przymocowywane do górnej części worka włoka, pod warunkiem, że nie zatykają one oczek sieci worka włoka. Stosowanie górnych fartuchów worka włoka jest ograniczone do fartuchów wymienionych w załączniku IX.

4. Statki poławiające krewetki północne ( Pandalus borealis ) stosują kratownice sortujące lub kratownice o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 22 mm. Statki poławiające krewetki w rejonie 3L są ponadto wyposażone w łańcuchy przegubowe o długości minimalnej wynoszącej 72 cm, zgodnie z opisem zawartym w załączniku X.

Artykuł 29Przyłowy

1. Statki rybackie nie mogą przeprowadzać ukierunkowanych połowów gatunków, odnośnie do których stosuje się limity przyłowów. Ukierunkowany połów gatunku jest prowadzony, jeżeli ten gatunek stanowi największy wagowo udział procentowy połowu w jednym zaciągu.

2. Przyłowy gatunków, dla których Wspólnota nie ustaliła żadnej kwoty połowowej w odniesieniu do części obszaru regulowanego NAFO oraz dokonane w tej części w trakcie ukierunkowanych połowów jakiegokolwiek gatunku, nie mogą przekraczać dla każdego gatunku 2 500 kg lub 10 % wagowo całego połowu zatrzymywanego na pokładzie, w zależności od tego, która ilość jest większa. Jednakże w części obszaru regulowanego NAFO, gdzie ukierunkowane połowy niektórych gatunków są zabronione lub gdzie całkowicie wykorzystano kwotę „innych gatunków”, przyłowy każdego z gatunków wymienionych w załączniku ID nie przekraczają odpowiednio 1 250 kg lub 5 %.

3. W każdym przypadku gdy całkowita ilość gatunków, w odniesieniu do których stosuje się limity przyłowów, w jakimkolwiek zaciągu przekracza limity ustanowione w ust. 2, w zależności od tego, który z nich ma zastosowanie, statki niezwłocznie przenoszą się o co najmniej pięć mil morskich od poprzedniego miejsca dokonania zaciągu. W każdym przypadku gdy całkowita ilość gatunków, w odniesieniu do których stosuje się limity przyłowów, w jakimkolwiek kolejnym zaciągu przekracza te limity, statki ponownie przenoszą się niezwłocznie o co najmniej pięć mil morskich od poprzedniego miejsca dokonania zaciągu i nie powracają na ten obszar przynajmniej przez 48 godzin.

4. W odniesieniu do statków poławiających krewetki północne ( Pandalus borealis ), w przypadku gdy całkowita ilość przyłowów wszystkich gatunków w jakimkolwiek zaciągu przekracza 5 % wagowo w rejonie 3M oraz 2,5 % w rejonie 3L, statki niezwłocznie przenoszą się o co najmniej pięć mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu.

5. Połowów krewetek nie uwzględnia się przy obliczaniu poziomu przyłowu gatunków ryb dennych.

Artykuł 30Najmniejszy dopuszczalny rozmiar ryb

1. Ryby z obszaru regulowanego NAFO, które nie posiadają wymaganego rozmiaru, jak ustalono w załączniku XI, nie mogą być przetwarzane, zatrzymywane na pokładzie, przeładowywane, wyładowywane, transportowane, składowane, sprzedawane, prezentowane lub wystawiane na sprzedaż, lecz muszą niezwłocznie zostać wrzucone z powrotem do morza.

2. W przypadku, gdy ilość złowionych ryb nie posiadających wymaganego rozmiaru przekracza 10 % całkowitej ilości, przed ponownym rozpoczęciem połowów statek przenosi się o co najmniej pięć mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu. Jakiekolwiek przetworzone ryby, w odniesieniu do których stosuje się wymogi dotyczące najmniejszego dopuszczalnego rozmiaru ryb, który jest mniejszy niż długość równoważna określona w załączniku XI, uważa się za pochodzące z ryb mniejszych niż ten najmniejszy dopuszczalny rozmiar ryb.

SEKCJA 3 ŚRODKI KONTROLNE

ARTYKUł 31 OZNAKOWANIE PRODUKTÓW I ODDZIELNE SZTAUOWANIE

1. Wszystkie przetworzone ryby złowione na obszarze regulowanym NAFO są znakowane w taki sposób, by można było odczytać nazwę gatunku oraz kategorię produktu, o czym mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000. Umieszcza się na nich także informację, że ryby zostały złowione na obszarze regulowanym NAFO.

2. Wszystkie krewetki złowione w rejonie 3L oraz wszystkie halibuty niebieskie złowione w podobszarze 2 oraz rejonach 3KLMNO oznacza się jako złowione na tych obszarach.

3. Połowy tego samego gatunku sztauje się w taki sposób, by były wyraźnie oddzielone od innych gatunków. Wszelkie połowy dokonane na obszarze regulowanym NAFO powinny być oddzielone przy sztauowaniu od ryb złowionych poza tym obszarem.Połowy mogą być sztauowane w wielu częściach ładowni, jednak w każdej z nich połowy poszczególnych gatunków powinny być wyraźnie od siebie oddzielone, za pomocą plastiku, sklejki, tkaniny sieciowej itp.

Artykuł 32Dzienniki połowowe i produkcyjne oraz plany sztauerskie

1. Oprócz przestrzegania wymogów art. 6, 8, 11 oraz 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, kapitanowie statków wprowadzają do dziennika połowowego informacje wymienione w załączniku XII.

2. Każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję do 15. dnia każdego miesiąca, w formie umożliwiającej komputerowe odczytanie, o ilościach zasobów określonych w załączniku XIII wyładowanych w poprzednim miesiącu oraz przekazuje wszelkie informacje otrzymane na podstawie art. 11 i 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93.

3. W odniesieniu do połowów gatunków wymienionych w załączniku IC, kapitanowie statków wspólnotowych prowadzą:

a) dziennik produkcyjny wykazujący całkowitą produkcję, w podziale na gatunki znajdujące się na pokładzie i wyrażoną w wadze produktu w kilogramach;

b) plan sztauerski, który przedstawia rozmieszczenie poszczególnych gatunków w ładowni.

4. Dziennik produkcyjny oraz plan sztauerski określone w ust. 3 należy codziennie aktualizować w odniesieniu do dnia poprzedniego, za który uznaje się okres od godziny 00.00 (UTC) do 24.00 (UTC), a także przechowywać na pokładzie do momentu całkowitego rozładunku statku.

5. Kapitan zapewnia niezbędną pomoc w celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli ilości zadeklarowanych w dzienniku produkcyjnym oraz przetworzonych produktów składowanych na pokładzie.

6. Państwa Członkowskie co dwa lata poświadczają dokładność planów ładowności wszystkich statków wspólnotowych posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów zgodnie z art. 26 ust. 1. Kapitan gwarantuje, że kopia takiego poświadczenia znajduje się na pokładzie i na żądanie jest okazywana inspektorowi.

Artykuł 33Sieci znajdujące się na pokładzie

1. Dokonując ukierunkowanych połowów jednego lub większej liczby gatunków wymienionych w załączniku VIII, statki wspólnotowe nie posiadają na pokładzie sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż rozmiar ustanowiony w art. 27.

2. Jednak statki wspólnotowe dokonujące połowów w trakcie tego samego rejsu na obszarach innych niż obszar regulowany NAFO mogą posiadać na pokładzie sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż rozmiar ustanowiony w art. 27, pod warunkiem, że sieci takie są bezpiecznie związane i zwinięte oraz nie są dostępne do bezpośredniego użytku. Takie sieci:

a) muszą zostać odłączone od desek trałowych oraz lin holowniczych i podciągowych; oraz

b) muszą być bezpiecznie przymocowane do części nadbudówki jeżeli są one umieszczone na pokładzie lub nad pokładem.

Artykuł 34Przeładunek

1. Statki wspólnotowe nie biorą udziału w czynnościach związanych z przeładunkiem na obszarze regulowanym NAFO, chyba że otrzymały uprzednie zezwolenie na dokonywanie takich czynności od właściwych organów, którym podlegają.

2. Statki wspólnotowe nie biorą udziału w czynnościach związanych z przeładunkiem ryb ze statku podmiotu niebędącego Umawiającą się Stroną lub na taki statek, który, jak zauważono lub w inny sposób stwierdzono, uczestniczył w działalności połowowej na obszarze regulowanym NAFO.

3. Statki wspólnotowe zgłaszają właściwym organom, którym podlegają, każdy przeładunek na obszarze regulowanym NAFO. Statki, z których dokonuje się przeładunku, zgłaszają ten fakt z co najmniej 24 - godzinnym wyprzedzeniem, a statki, na które dokonuje się przeładunku, zgłaszają to nie później niż godzinę po przeładunku.

4. Zgłoszenie określone w ust. 3 obejmuje godzinę, położenie geograficzne, całkowitą wagę w podziale na gatunki, która ma zostać wyładowana lub załadowana, podaną w kilogramach, a także sygnał wywoławczy statków uczestniczących w przeładunku.

5. Poza całkowitym połowem znajdującym się na pokładzie oraz całkowitą wagą, która ma zostać wyładowana, statek, na który dokonuje się przeładunku zgłasza nazwę portu i przewidywaną godzinę wyładunku z co najmniej 24 - godzinnym wyprzedzeniem.

6. Państwa Członkowskie bezzwłocznie przekazują Komisji zgłoszenia określone w ust. 3 i 5, a Komisja bezzwłocznie przekazuje je do Sekretariatu NAFO.

Artykuł 35Czarter statków wspólnotowych

1. Państwa Członkowskie mogą wyrazić zgodę na to, aby statek rybacki pływający pod ich banderą i posiadający zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze regulowanym NAFO stał się przedmiotem uzgodnień w zakresie czarteru w celu wykorzystania części lub całości kwoty i/lub dni połowowych przydzielonych innej Umawiającej się Stronie NAFO. Nie zezwala się jednak na uzgodnienia w zakresie czarteru obejmujące statki, które zdaniem NAFO lub innej regionalnej organizacji rybackiej brały udział w nielegalnych, nieudokumentowanych i nieuregulowanych połowach (IUU).

2. W dniu zawarcia uzgodnień w zakresie czarteru Państwo Członkowskie bandery przesyła Komisji następujące informacje, które Komisja przekazuje Sekretariatowi Wykonawczemu NAFO:

a) zgodę Państwa Członkowskiego na uzgodnienia w zakresie czarteru;

b) gatunki objęte czarterem i wielkości dopuszczalnych połowów przyznane umową czarterową;

c) okres obowiązywania uzgodnień w zakresie czarteru;

d) nazwisko czarterującego;

e) Umawiającą się Stronę, która wyczarterowała statek;

f) działania podjęte przez Państwo Członkowskie w celu zagwarantowania, że wyczarterowane statki pływające pod jego banderą przestrzegają przepisów NAFO w zakresie ochrony i egzekwowania w okresie czarteru.

3. Po wygaśnięciu uzgodnień w zakresie czarteru Państwo Członkowskie bandery informuje o tym Komisję, która niezwłocznie przekazuje te informacje Sekretariatowi Wykonawczemu NAFO:

4. Państwo Członkowskie bandery podejmuje działania gwarantujące, że:

a) w okresie czarteru statek nie posiada zezwolenia na dokonywanie połowów w ramach wielkości dopuszczalnych połowów przydzielonych Państwu Członkowskiemu bandery;

b) w danym okresie statek nie posiada zezwolenia na dokonywanie połowów w ramach więcej niż jednych uzgodnień w zakresie czarteru;

c) w trakcie okresu czarteru statek przestrzega przepisów NAFO w zakresie ochrony i egzekwowania;

d) wszystkie połowy i przyłowy uzyskane w ramach zgłoszonych uzgodnień w zakresie czarteru są odnotowywane w dzienniku połowowym przez wyczarterowany statek osobno w stosunku do danych na temat pozostałych połowów.

5. Państwa Członkowskie zgłaszają Komisji wszystkie połowy i przyłowy określone w ust. 4 lit. d) osobno w stosunku do innych krajowych danych na temat połowów. Komisja bezzwłocznie przesyła te dane Sekretariatowi Wykonawczemu NAFO.

Artykuł 36Monitorowanie nakładu połowowego

1. Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zagwarantowania, że nakład połowowy ich statków jest proporcjonalny do wielkości dopuszczalnych połowów dostępnych temu Państwu Członkowskiemu na obszarze regulowanym NAFO.

2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji plan połowowy dla swoich statków, które dokonują połowów gatunków na obszarze regulowanym NAFO, najpóźniej dnia 31 stycznia 2006 r. lub później, co najmniej na 30 dni przed rozpoczęciem takiej działalności. Plan połowowy określa między innymi statek lub statki uczestniczące w tych połowach oraz liczbę dni połowowych, w ciągu których statki te będą przebywać na obszarze regulowanym NAFO.

3. Dla celów orientacyjnych Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o planowanej działalności statków na innych obszarach.

4. Plan połowowy przedstawia całkowity nakład połowowy, który będzie wykorzystany na obszarze regulowanym NAFO w związku z wielkościami dopuszczalnych połowów dostępnych Państwu Członkowskiemu dokonującemu powiadomienia.

5. Nie później niż dnia 31 grudnia 2006 r. Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wdrożenia planów połowowych. Sprawozdania obejmują liczbę statków rzeczywiście biorących udział w połowach na obszarze regulowanym NAFO, połowy dokonane przez każdy statek oraz całkowitą liczbę dni, w których każdy statek dokonywał połowów na tym obszarze. Sprawozdanie z działalności statków łowiących krewetki w rejonach 3M i 3L składane jest osobno dla każdego rejonu .

Sekcja 4Wymogi specjalne w zakresie zbierania danych

1. W MIARę MOżLIWOśCI PAńSTWA CZłONKOWSKIE WPROWADZą WYMOGI SPECJALNE W ZAKRESIE ZBIERANIA DANYCH DLA SWOICH STATKÓW NA NASTęPUJąCYCH OBSZARACH:

Obszar Współrzędna 1: Współrzędna 2: Współrzędna 3: Współrzędna 4: |

Orphan Knoll | 50.00.30 47.00.30 | 51.00.30 45.00.30 | 51.00.30 47.00.30 | 50.00.30 45.00.30 |

Corner Seamounts | 35.00.00 48.00.00 | 36.00.00 48.00.00 | 36.00.00 52.00.00 | 35.00.00 52.00.00 |

Newfoundland Seamounts | 43.29.00 43.20.00 | 44.00.00 43.20.00 | 44.00.00 46.40.00 | 43.29.00 46.40.00 |

New England Seamounts | 35.00.00 57.00.00 | 39.00.00 57.00.00 | 39.00.00 64.00.00 | 35.00.00 64.00.00 |

2. Dane, które należy zbierać zgodnie z ust. 1, zbiera się dla każdego wystawienia narzędzi połowowych i powinny one w możliwym zakresie obejmować:

a) skład gatunkowy wyrażony w liczbach i wadze;

b) częstotliwości długości;

c) otolity;

d) położenie, długości i szerokości geograficzne wystawienia;

e) narzędzia połowowe;

f) głębokość, na której dokonano połowów;

g) pora dnia/godzina;

h) czas trwania wystawienia;

i) rozpoczęty zaciąg (w przypadku czynnych narzędzi połowowych)

j) inne informacje na podstawie próbek biologicznych takie jak dojrzałość, o ile to możliwe.

3. Dane zebrane zgodnie z ust. 1 zgłasza się właściwym organom Państw Członkowskim, a następnie przekazywane Sekretariatowi NAFO najszybciej jak to możliwe po zakończeniu każdego rejsu połowowego.

SEKCJA 5 SZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZąCE KREWETEK PÓłNOCNYCH

ARTYKUł 37 POłOWY KREWETEK PÓłNOCNYCH

Każde Państwo Członkowskie codziennie składa Komisji sprawozdanie o ilościach krewetek północnych (Pandalus borealis) złowionych w rejonie 3L obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod jego banderą oraz zarejestrowane we Wspólnocie. Wszelka działalność połowowa dokonywana jest na głębokości przekraczającej 200 metrów oraz jest ograniczona do jednego statku przypadającego na każdy przydział Państwa Członkowskiego w danym okresie.

Sekcja 6Przepisy specjalne dotyczące planu odbudowy stada halibuta niebieskiego

ARTYKUł 38 ZAKAZY DOTYCZąCE HALIBUTA NIEBIESKIEGO

Statkom wspólnotowym zakazuje się łowienia halibuta niebieskiego na podobszarze NAFO 2 oraz w rejonach 3KLMNO, a także zatrzymywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku halibuta niebieskiego złowionego w tej strefie, jeżeli statki te nie posiadają specjalnego zezwolenia połowowego wydanego przez Państwo Członkowskie bandery.

Artykuł 39Wykaz statków

1. Państwa Członkowskie gwarantują, że statki wspólnotowe, którym wydano specjalne zezwolenia połowowe określone w art. 38, są objęte wykazem zawierającym ich nazwy i numery wewnętrzne, określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 26/2004. Państwa Członkowskie wydają specjalne zezwolenie połowowe wyłącznie w przypadku gdy statek został wpisany do rejestru statków NAFO.

2. Każde Państwo Członkowskie przesyła Komisji, w formie umożliwiającej jego komputerowe odczytanie, wykaz określony w ust. 1 oraz wszelkie zmiany w nim wprowadzone.

3. Zmiany w wykazie określonym w ust. 1 są przekazywane Komisji przynajmniej na pięć dni zanim nowy statek umieszczony w wykazie wpłynie na podobszar 2 oraz rejony 3KLMNO. Komisja bezzwłocznie przesyła zmiany w wykazie Sekretariatowi NAFO.

4. Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu przydzielenia swojej kwoty połowowej w odniesieniu do halibuta niebieskiego swoim statkom wymienionym w wykazie określonym w ust. 1. Państwa Członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące przydziału kwot nie później niż 15 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 40Sprawozdania

1. Kapitanowie statków wspólnotowych określonych w art. 39 ust. 1 przekazują Państwu Członkowskiemu bandery następujące informacje:

a) ilości halibuta niebieskiego zatrzymywane na pokładzie jeśli statek wspólnotowy wpływa na podobszar 2 oraz rejony 3KLMNO. Sprawozdanie to jest przekazywane nie wcześniej niż 12 godzin i nie później niż 6 godzin przed każdym wpłynięciem statku do tej strefy;

b) tygodniowe połowy halibuta niebieskiego. Sprawozdanie to jest przekazywane po raz pierwszy nie później niż na koniec siódmego dnia po wpłynięciu statku na podobszar 2 oraz rejony 3 KLMNO, lub, jeśli rejsy połowowe trwają dłużej niż siedem dni, najpóźniej w poniedziałek w odniesieniu do połowów, których dokonano na podobszarze 2 oraz w rejonach 3 KLMNO w poprzednim tygodniu kończącym się w niedzielę o północy.

c) ilości halibuta niebieskiego przechowywane na pokładzie jeśli statek wspólnotowy wypływa z podobszaru 2 oraz rejonów 3KLMNO. Sprawozdanie to jest przekazywanie nie wcześniej niż 12 godzin i nie później niż 6 godzin przed każdym wypłynięciem statku z tej strefy oraz zawiera informacje o liczbie dni połowowych oraz całkowitych połowach w tej strefie;

d) ilości załadowane oraz wyładowane w odniesieniu do każdego przeładunku halibuta niebieskiego w trakcie pobytu statku na podobszarze 2 oraz w rejonach 3KLMNO. Sprawozdania te przekazywane są nie później niż 24 godziny po zakończeniu przeładunku.

2. Po otrzymaniu sprawozdań określonych w ust. 1 lit. a), c) oraz d) Państwa Członkowskie przekazują je Komisji.

3. Jeśli uznano, że połowy halibuta niebieskiego zgłoszone zgodnie z ust. 2 wyczerpały 70 % przydziału kwoty Państw Członkowskich, kapitanowie przekazują sprawozdania określone w ust. 1 lit. b) co trzy dni.

Artykuł 41Wyznaczone porty

1. Zakazuje się wyładunku wszelkich ilości halibuta niebieskiego w jakimkolwiek miejscu innym niż porty wyznaczone przez Umawiające się Strony NAFO. Zakazuje się wyładunku halibuta niebieskiego w portach państw niebędących Umawiającymi się Stronami.

2. Państwa Członkowskie wyznaczają porty, w których można dokonywać wyładunków halibuta niebieskiego oraz ustalają związane z tym procedury inspekcji i nadzoru, łącznie z warunkami prowadzenia ewidencji oraz sprawozdawczości w odniesieniu do ilości halibuta niebieskiego w ramach każdego wyładunku.

3. Państwa Członkowskie przekazują Komisji w ciągu 15 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wykaz wyznaczonych portów oraz, w terminie 15 kolejnych dni, wykaz związanych z nimi procedur inspekcji i nadzoru określonych w ust. 2. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje Sekretariatowi NAFO.

4. Komisja bezzwłocznie przekazuje wszystkim Państwom Członkowskim wykaz wyznaczonych portów określony w ust. 2, jak również portów wyznaczonych przez inne Umawiające się Strony NAFO.

Artykuł 42Inspekcja w porcie

1. Państwa Członkowskie gwarantują, że wszystkie statki wpływające do wyznaczonego portu w celu wyładunku i/lub przeładunku halibuta niebieskiego złowionego na podobszarze NAFO 2 oraz w rejonach 3 KLMNO są poddawane inspekcji w porcie zgodnie z programem inspekcji portowych NAFO.

2. Zakazuje się rozładunku i/lub przeładunku połowów ze statków określonych w ust. 1 do momentu przybycia inspektorów.

3. Wszystkie rozładowane ilości są ważone według gatunku przed przewiezieniem ich do chłodni składowej lub innego miejsca przeznaczenia.

4. Państwa Członkowskie przekazują odpowiednie sprawozdanie z inspekcji portowej Sekretariatowi NAFO, wraz z kopią dla Komisji, w terminie 7 dni roboczych od daty zakończenia inspekcji.

Artykuł 43Zakaz wyładunków oraz przeładunków w odniesieniu do statków podmiotów niebędących Umawiającymi się Stronami

Państwa Członkowskie gwarantują, że zakazuje się wyładunków oraz przeładunków halibuta niebieskiego ze statków podmiotów niebędących Umawiającymi się Stronami na statki rybackie NAFO, które uczestniczyły w działalności połowowej na obszarze regulowanym NAFO.

Artykuł 44Kontrola działalności połowowej

Państwa Członkowskie przedkładają Komisji najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. sprawozdanie w sprawie wdrożenia środków ustanowionych w art. 38-43, łącznie z całkowitą liczbą dni połowowych.

Sekcja 7Szczególne przepisy dotyczące karmazyna

ARTYKUł 45 POłOWY KARMAZYNA

1. Co drugi poniedziałek kapitan statku wspólnotowego dokonującego połowów karmazyna na podobszarze 2 oraz w rejonie IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO, powiadamia właściwe organy Państwa Członkowskiego, pod którego banderą pływa statek lub w którym jest on zarejestrowany, o ilościach karmazyna złowionych w tych strefach w okresie dwóch tygodni, kończącym się o północy poprzedniej niedzieli.

Jeśli łączne połowy osiągnęły 50 % TAC, powiadomienia dokonuje się co tydzień w każdy poniedziałek.

2. Co drugi wtorek do godziny 12.00 Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdanie dotyczące ilości karmazyna złowionych w okresie dwóch tygodni kończącym się o północy poprzedniej niedzieli na podobszarze 2 oraz w rejonach IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod ich banderą oraz zarejestrowane na ich terytorium.

Jeśli łączne połowy osiągnęły 50 % TAC, sprawozdania przesyłane są co tydzień.

ROZDZIAŁ VIISzczególne przepisy dotyczące statków wspólnotowych dokonujących połowów na obszarze CCAMLR

Sekcja 1Ograniczenia i wymogi w odniesieniu do informacji o statkach

ARTYKUł 46 ZAKAZY ORAZ OGRANICZENIA POłOWOWE

1. Zakazuje się ukierunkowanych połowów gatunków wymienionych w załączniku XIV w strefach oraz w okresach wskazanych w tym załączniku.

2. W odniesieniu do nowych połowów i połowów badawczych ograniczenia połowowe oraz ograniczenia przyłowów określone w załączniku XV stosuje się na podobszarach wskazanych w tym załączniku.

Artykuł 47Wymogi w odniesieniu do informacji o statkach posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze CCAMLR

1. Oprócz informacji o statkach posiadających zezwolenie określonych w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004, Państwa Członkowskie od dnia 1 sierpnia 2006 r. przekazują Komisji następujące informacje w odniesieniu do tych statków:

a) numer IMO statku (jeżeli został wydany);

b) poprzednia bandera, jeśli dotyczy;

c) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;

d) nazwisko (nazwa) i adres właściciela (właścicieli) statku oraz posiadacza zależnego (posiadaczy zależnych), jeśli są znani;

e) typ statku;

f) miejsce i data budowy statku;

g) długość;

h) kolorowe zdjęcie statku, które zawiera:

(i) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające prawą burtę statku, długość całkowitą statku i wszystkie cechy jego budowy;

(ii) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające lewą burtę statku, długość całkowitą statku i wszystkie cechy jego budowy;

(iii) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające rufę statku, robione bezpośrednio z rufy;

i) środki podjęte w celu zapewnienia zabezpieczenia przed manipulacją przez osoby niepowołane urządzeniem kontroli satelitarnej umieszczonym na pokładzie.

2. Od dnia 1 sierpnia 2006 r. Państwa Członkowskie, w takim stopniu, w jakim jest to możliwe, przekazują Komisji również następujące informacje dotyczące statków posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze CCAMLR:

a) nazwisko (nazwa) i adres armatora, jeśli nie jest nim właściciel(-e) statku;

b) nazwisko i narodowość kapitana oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, oficera połowowego;

c) metoda lub metody połowów;

d) największa szerokość statku (m);

e) pojemność rejestrowa brutto;

f) rodzaje komunikacji na statku i numery (numery INMARSAT A, B oraz C);

g) normalny skład załogi;

h) moc głównego silnika lub silników (kW);

i) nośność (tony), liczba ładowni rybnych i ich pojemność (m³);

j) wszelkie inne informacje (np. klasyfikacja lodu) uznane za potrzebne.

Sekcja 2Połowy badawcze

ARTYKUł 48 UCZESTNICTWO W POłOWACH BADAWCZYCH

1. Statki rybackie pływające pod banderą Hiszpanii oraz zarejestrowane w Hiszpanii, o których powiadomiono CCAMRL zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, mogą uczestniczyć w połowach badawczych sznurami haczykowymi w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarach 88.1 i 88.2 FAO oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej oraz 58.4.3b) poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej.

2. Nie więcej niż jeden statek rybacki dokonuje połowów w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b) w tym samym okresie.

3. W odniesieniu do podobszarów 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.4.2, całkowite limity połowowe oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (Small Scale Research Units, w skrócie SSRU) w ramach każdego z nich, są wymienione w załączniku XV. Połowy na jakimkolwiek małym obszarze badawczym wstrzymuje się jeśli zgłoszony połów osiąga określony limit połowowy, a odnośny mały obszar badawczy zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część sezonu.

4. Połowy odbywają się możliwie na jak największym obszarze geograficznym oraz batymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości rybołówstwa oraz w celu uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładu połowowego. Jednakże połowy w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2 są zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m.

Artykuł 49Systemy sprawozdawczości

Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 48 podlegają następującym systemom sprawozdawczości dotyczącym połowów oraz nakładu połowowego:

a) pięciodniowemu systemowi sprawozdawczości połowu i nakładu określonemu w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, z wyjątkiem tego, że Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdania z połowu i nakładu nie później niż dwa dni robocze po zakończeniu okresu sprawozdawczego, w celu natychmiastowego przekazania do CCAMLR. W odniesieniu do podobszarów 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.42, sprawozdania sporządza się w odniesieniu do małych obszarów badawczych;

b) miesięcznemu systemowi sprawozdawczości w odniesieniu do połowu i nakładu według dokładnej skali określonemu w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;

c) zgłaszana jest całkowita liczba oraz waga odrzuconych Dissostichus eleginoides i Dissostichus mawsoni , łącznie z tymi w stanie „galaretowatym”.

Artykuł 50Wymogi specjalne

1. Połowy badawcze określone w art. 48 przeprowadza się zgodnie z przepisami art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 600/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającego niektóre środki techniczne stosowane do działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki[32] w odniesieniu do odpowiednich środków zmierzających do zmniejszenia przypadkowej śmiertelności ptaków morskich w trakcie połowów sznurami haczykowymi. Oprócz tych środków:

a) zakazuje się zrzutów odpadków w trakcie tych połowów;

b) statki uczestniczące w połowach badawczych w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2, które są zgodne z protokołami CCAMLR (A, B lub C) w odniesieniu do łowienia sznurami haczykowymi są zwolnione z wymogu dotyczącego nocnych wystawień; jednak statki, które schwytają łącznie trzy (3) ptaki morskie bezzwłocznie przywracają nocne ustawienia zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;

c) statki uczestniczące w połowach badawczych na podobszarach 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b), które złapią łącznie trzy (3) ptaki morskie, natychmiast zaprzestają połowów i zabrania się im dokonywania połowów poza zwykłym sezonem połowów do końca sezonu 2005/2006.

2. Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 podlegają następującym wymogom dodatkowym:

a) statkom zabrania się dokonywania zrzutów:

(i) olejów lub produktów paliwowych lub pozostałości olejowych do morza, z wyjątkiem dopuszczonych na podstawie załącznika I do MARPOL 73/78 (konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza przez statki );

(ii) śmieci;

(iii) odpadów żywności, których nie można przepuścić przez sito o otworach nie większych niż 25 mm;

(iv) drobiu lub ich części (łącznie ze skorupkami jaj);

(v) ścieków w obrębie 12 mil morskich od lądu lub szelfów lodowych, lub ścieków podczas gdy statek płynie z prędkością mniejszą niż 4 węzły, lub

(vi) popiołu ze spalania;

b) żadnego drobiu żywego lub innych żywych ptaków nie wprowadza się na podobszary 88.1 i 88.2, a jakikolwiek opierzony drób nie skonsumowany usuwa się z podobszarów 88.1. i 88.2;

c) połowy Dissostichus spp. na podobszarach 88.1 i 88.2 są zakazane w obrębie 10 mil morskich od wybrzeża Wysp Balleny'ego.

Artykuł 51Definicja zaciągów

1. Do celów niniejszej sekcji, zaciąg obejmuje ustawienie jednej lub większej ilości lin w danym miejscu. Do celów sprawozdawczości połowów oraz nakładu połowowego dokładne położenie geograficzne zaciągu jest określane przez środkowy punkt liny lub lin.

2. W celu oznaczenia jako zaciąg badawczy:

a) każdy zaciąg badawczy musi być oddalony o nie mniej niż 5 mil morskich od jakiegokolwiek innego zaciągu badawczego; odległość należy odmierzyć od środkowego punktu geograficznego każdego zaciągu badawczego;

b) każdy zaciąg obejmuje co najmniej 3 500 haczyków oraz nie więcej niż 10 000 haczyków; może się on składać z oddzielnych lin ustawionych w tym samym miejscu.

c) czas zanurzenia każdego zaciągu sznura haczykowego wynosi co najmniej sześć godzin, liczonych od momentu ukończenia procesu ustawiania lin do rozpoczęcia procesu zaciągania.

Artykuł 52Plany badawcze

Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 48 realizują plany badawcze, na wszystkich małych obszarach badawczych, na które podzielono podobszary FAO 88.1 i 88.2 oraz rejony 58.4.1 i 58.4.2. Plan badawczy jest realizowany w następujący sposób:

a) po pierwszym wpłynięciu na mały obszar badawczy, pierwszych 10 zaciągów, oznaczonych jako „pierwszy cykl”, oznacza się jako „zaciągi badawcze” oraz musi spełniać kryteria określone w art. 51 ust. 2;

b) kolejnych 10 zaciągów, lub 10 ton połowu, w zależności od tego, która z wartości progowych jest osiągana jako pierwsza, oznacza się jako „drugi cykl”. Zaciągi w drugim cyklu, według uznania kapitana, można przeprowadzać jako część zwykłego połowu badawczego. Jednak zaciągi te można również oznaczać jako zaciągi badawcze, pod warunkiem, że spełniają one wymogi art. 51 ust. 2;

c) po ukończeniu pierwszego i drugiego cyklu zaciągów, jeśli kapitan zamierza kontynuować połowy w granicach małego obszaru badawczego, statek musi rozpocząć „trzeci cykl”, którego skutkiem jest dokonanie ogółem 20 zaciągów we wszystkich trzech cyklach. Trzeci cykl zaciągów kończy się podczas tego samego pobytu co pierwszy i drugi cykl na małym obszarze badawczym;

d) po ukończeniu 20 zaciągów badawczych w trzecim cyklu, statek może kontynuować połowy w obrębie małego obszaru badawczego;

e) na małych obszarach badawczych A, B, C, E oraz G na podobszarach 88.1 i 88.2 gdzie nadający się do połowów obszar dna morza jest mniejszy niż 15 000 km², nie stosuje się lit. b), c) i d), a po zakończeniu 10 zaciągów badawczych statek może kontynuować połowy w obrębie małego obszaru badawczego.

Artykuł 53Plany zbierania danych

1. Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 48 realizują plany zbierania danych na wszystkich małych obszarach badawczych, na które podzielono podobszary FAO 88.1 i 88.2 oraz rejony 58.4.1 i 58.4.2. Plan zbierania danych obejmuje następujące dane:

a) pozycję oraz głębokość morza na końcu każdej liny zaciągu;

b) czas ustawiania, zanurzenia oraz zaciągania;

c) ilość oraz gatunki ryb straconych na powierzchni;

d) liczba zestawów haczyków;

e) rodzaj przynęty;

f) skuteczność przynęty (%);

g) rodzaj haczyka; oraz

h) warunki panujące na morzu, zachmurzenie i faza księżyca w momencie ustawiania lin.

2. Wszystkie dane określone w ust. 1 są zbierane w odniesieniu do każdego zaciągu badawczego; w szczególności, w zaciągu badawczym do 100 ryb należy zmierzyć wszystkie ryby , a z co najmniej 30 ryb pobiera się próbki w celu przeprowadzenia badań biologicznych. W przypadku złowienia więcej niż 100 ryb, stosuje się metodę losowego pobierania podpróbek.

Artykuł 54Program znakowania

Każdy statek rybacki uczestniczący w połowach badawczych określonych w art. 48 realizuje w następujący sposób program znakowania:

a) Osobniki Dissostichus spp. są znakowane oraz wypuszczane w liczbie jednego osobnika na tonę żywej wagi w trakcie sezonu, zgodnie z protokołem znakowania CCAMLR. Statki zaprzestają znakowania po oznakowaniu 500 osobników lub opuszczają łowisko po oznakowaniu jednego osobnika na tonę żywej wagi;

b) program koncentruje się na osobnikach wszystkich rozmiarów w celu spełnienia wymogu oznakowania jednego osobnika na tonę żywej wagi. Wszystkie wypuszczone osobniki powinny być dwukrotnie oznakowane, a wypuszczanie powinno obejmować możliwie największy obszar geograficzny;

c) wszystkie znaczki posiadają wyraźny nadruk niepowtarzalnego numeru seryjnego oraz adresu zwrotnego, tak aby pochodzenie znaczków mogło zostać odtworzone w przypadku ponownego złapania oznakowanego osobnika;

d) wszystkie ponownie złapane oznakowane osobniki (tzn. złowione ryby posiadające już oznakowanie) nie są ponownie wypuszczane, nawet jeśli przebywały na wolności przez krótki okres;

e) od wszystkich ponownie złapanych, oznakowanych osobników pobiera się próbki biologiczne (długość, waga, płeć, gruczoły płciowe), w miarę możliwości wykonuje się elektroniczne zdjęcie, pobiera się otolity i usuwa się znaczek;

f) wszystkie odpowiednie dane znaczka oraz wszelkie dane na temat ponownie złapanego oznakowanego osobnika zgłasza się CCAMLR elektronicznie w formacie CCAMLR, w terminie trzech miesięcy od opuszczenia łowisk przez statek;

g) wszystkie odpowiednie dane znaczka oraz oraz wszelkie dane na temat ponownie złapanego oznakowanego osobnika są zgłaszane elektronicznie w formacie CCAMLR do odpowiedniego regionalnego magazynu danych ze znaczków, opisanego szczegółowo w protokole znakowania CCAMLR.

Artykuł 55Obserwatorzy naukowi

W trakcie całej działalności połowowej w ramach okresu połowowego na pokładzie każdego statku rybackiego uczestniczącego w połowach badawczych określonych w art. 48 przebywa co najmniej dwóch obserwatorów naukowych, spośród których jeden jest obserwatorem wyznaczonym zgodnie z Systemem Międzynarodowych Obserwacji Naukowych CCAMLR.

ROZDZIAŁ VIIIPrzepisy końcowe

Artykuł 56Sprzedaż organizmów morskich złowionych w celach naukowych

Organizmy morskie złowione dla celów badań naukowych zgodnie z art. 2 ust. 2 mogą być sprzedawane, składowane, prezentowane i oferowane na sprzedaż pod warunkiem, że:

a) nie wyczerpano wielkości dopuszczalnych połowów określonych w załącznikach I – III, lub

b) organizmy te są sprzedawane bezpośrednio w celach innych niż spożycie przez ludzi.

Artykuł 57Przekazywanie danych

Państwa Członkowskie przesyłając Komisji, zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych zasobów, stosują kody zasobów wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 58Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

W przypadku, gdy TAC obszaru CCAMLR są ustanowione dla okresów rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2006 r., art. 46 stosuje się ze skutkiem od początku odpowiednich okresów stosowania TAC.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.

[2] Dz.U. L 115 z 9.5.1996, str. 3.

[3] Dz.U. L 70 z 9.3.2004, str. 8.

[4] Dz.U. L 150 z 30.4.2004, str. 1.

[5] Dz.U. L 226 z 29.8.1980, str. 48.

[6] Dz.U. L 226 z 29.8.1980, str. 12.

[7] Dz.U. L 29 z 1.2.1985, str. 9.

[8] Dz.U. L 161 z 2.7.1993, str. 1.

[9] Dz.U. L 132 z 21.5.1987, str. 9.

[10] Dz.U. L 276 z 10.10.1983, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1965/2001 (Dz. U. L 268 z 9.10.2001, str. 23).

[11] Dz.U. L 261 z 20.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1954/2003 (Dz. U. L 289 z 7.11.2003, str. 1).

[12] Dz.U. L 289 z 7.11.2001, str. 1.

[13] Dz.U. L 171 z 6.7.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 813/2004 (Dz. U. L 150 z 30.4.2004, str. 32).

[14] Dz.U. L 171 z 6.7.1994, str. 7.

[15] Dz.U. L 97 z 1.4.2004, str. 16.

[16] Dz.U 125 z 27.4.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 602/2004 (Dz. U. L 97 z 1.4.2004, str. 30).

[17] Dz.U. L 365 z 31.12.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 448/2005 (Dz.U. L 74 z 19.3.2005, str. 5).

[18] Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 10.

[19] Dz.U. L 70 z 9.3.2004, str. 8.

[20] Dz.U. L 333 z 20.12.2003, str. 17.

[21] Dz.U. L 274 z 25.9.1986, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3259/94 (Dz. U. L 339 z 29.12.1994, str. 11).

[22] Dz.U. L 137 z 19.5.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 831/2004 (Dz. U. L 127 z 29.4.2004, str. 33).

[23] Dz.U. L 351 z 28.12.2002, str. 6.

[24] Dz.U. L 396 z 31.12.2004, str. 4.

[25] Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 10.

[26] Dz.U. L 125 z 27.4.1998, str. 1.

[27] Dz.U. L 137 z 19.5.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 831/2004

(Dz.U. L 127 z 29.4.2004, str. 33).

[28] Dz.U. L 270 z 13.11.1995, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

[29] Dz.U. L 186 z 28.7.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

[30] Dz.U. L 97 z 1.4.2004, str. 16.

[31] Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 25.

[32] Dz.U. L 97 z 1.4.2004, str. 1.