[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 31.8.2010

KOM(2010) 459 wersja ostateczna

2010/0240 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) nr …/2010

w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2007

(przedstawiony wspólnie przez Komisję i Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa)

UZASADNIENIE

1. W dniu 26 lipca 2010 r. Rada zatwierdziła decyzję 2010/413/WPZiB potwierdzającą środki ograniczające podejmowane od 2007 r. i przewidującą dodatkowe środki ograniczające wobec Iranu w celu wypełnienia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1929 (2010) oraz środków towarzyszących, zgodnie z wezwaniem Rady Europejskiej w jej oświadczeniu z dnia 17 czerwca 2010 r.

2. Te środki ograniczające polegają w szczególności na dodatkowych restrykcjach w zakresie handlu towarami podwójnego zastosowania oraz technologami i wyposażeniem, które może zostać użyte do represji wewnętrznych, restrykcjach w zakresie handlu najważniejszymi rodzajami wyposażenia dla irańskiego przemysłu naftowo-gazowego oraz w zakresie inwestycji w ten przemysł, restrykcjach w zakresie inwestycji w wydobycie uranu oraz przemysł jądrowy, restrykcjach w zakresie przekazywania środków finansowych z i do Iranu, restrykcjach dotyczących irańskiego sektora bankowego, restrykcjach w zakresie dostępu Iranu do rynków ubezpieczeniowych i rynków obligacji Unii oraz restrykcjach w zakresie świadczenia niektórych usług na rzecz irańskich statków i samolotów transportowych.

3. Rada przewidziała również dodatkowe kategorie osób, których środki finansowe i zasoby gospodarcze należy zamrozić oraz pewne inne, techniczne zmiany w istniejących środkach.

4. Środki ograniczające dotyczące towarów podwójnego zastosowania powinny zostać rozszerzone w celu objęcia nimi wszystkich towarów i technologii wyszczególnionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, z wyjątkiem niektórych pozycji z kategorii 5. Towary i technologie z kategorii 5, które obecnie są przedmiotem zakazu, powinny w dalszym ciągu być zakazane. Należy również objąć zakazem niektóre towary i technologie, na których wywóz trzeba było uprzednio uzyskać zezwolenie na mocy art. 3 rozporządzenia nr 423/2007.

5. Należy ustanowić wykaz zasadniczych towarów i technologii w sektorze naftowo-gazowym, w celu zagwarantowania skutecznego wykonywania środków ograniczających przez podmioty gospodarcze i administrację celną. Dodatkowy wniosek dotyczący wykazu najważniejszych rodzajów wyposażenia i technologii dla przemysłu naftowo-gazowego, o których mowa w art. 8 rozporządzenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku, zostanie przedstawiony oddzielnie.

6. Ograniczenia w zakresie inwestycji w sektorze naftowo-gazowym powinny, dla zagwarantowania ich skuteczności, obejmować niektóre kluczowe rodzaje działalności, takie jak usługi przesyłowe, i równocześnie, z tych samych powodów, mieć zastosowanie do spółek joint venture, jak również innych form organizowania się i współpracy w sektorze naftowo-gazowym.

7. W celu skutecznego ograniczenia inwestycji irańskich w Unii konieczne jest podjęcie środków zakazujących osobom fizycznym lub prawnym, jednostkom i organom podlegającym jurysdykcji Unii umożliwiania takich inwestycji lub zezwalania na nie.

8. Dlatego też konieczna jest zmiana i uzupełnienie rozporządzenia (WE) nr 423/2007 z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu Dla zapewnienia jasności Komisja i Wysoki Przedstawiciel UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa proponują zastąpienie go nowym, skonsolidowanym rozporządzeniem.

9. 2010/0240 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) nr …/2010

w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2007

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,

uwzględniając decyzję Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. dotyczącą środków ograniczających wobec Iranu i uchylającą wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB[1],

uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

10. W dniu 26 lipca 2010 r. Rada zatwierdziła decyzję 2010/413/WPZiB potwierdzającą środki ograniczające podejmowane od 2007 r. i przewidującą dodatkowe środki ograniczające wobec Islamskiej Republiki Iranu (zwanej dalej „Iranem”) w celu wypełnienia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1929 (2010) oraz środków towarzyszących, zgodnie z wezwaniem Rady Europejskiej w jej oświadczeniu z dnia 17 czerwca 2010 r.

11. Te środki ograniczające polegają w szczególności na dodatkowych restrykcjach w zakresie handlu towarami i technologiami podwójnego zastosowania, jak również wyposażeniem, które może zostać użyte do represji wewnętrznych, restrykcjach w zakresie handlu najważniejszymi rodzajami wyposażenia dla irańskiego przemysłu naftowo-gazowego oraz w zakresie inwestycji w ten przemysł, restrykcjach w zakresie inwestycji w wydobycie uranu oraz przemysł jądrowy, restrykcjach w zakresie przekazywania środków finansowych z i do Iranu, restrykcjach dotyczących irańskiego sektora bankowego, restrykcjach w zakresie dostępu Iranu do rynków ubezpieczeniowych i rynków obligacji Unii oraz restrykcjach w zakresie świadczenia niektórych usług na rzecz irańskich statków i samolotów transportowych.

12. Rada przewidziała również dodatkowe kategorie osób, których środki finansowe i zasoby gospodarcze należy zamrozić oraz pewne inne, techniczne zmiany w istniejących środkach.

13. Obowiązek zamrożenia zasobów gospodarczych wyznaczonych jednostek Linii Żeglugowych Islamskiej Republiki Iranu nie oznacza konieczności zajęcia lub zatrzymania statków wodnych należących do takich jednostek, ani transportowanego przez nie ładunku, w zakresie w jakim towary te należą do osób trzecich, ani też konieczności zatrzymania zatrudnionej przez te linie załogi.

14. Środki te wchodzą w zakres Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich wdrożenia w Unii niezbędne jest – w szczególności aby zagwarantować jednolite stosowanie tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich – prawodawstwo na szczeblu unijnym w zakresie, w jakim dotyczy to Unii.

15. Zmienione rozporządzenie (WE) nr 423/2007 z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotyczące środków ograniczających wobec Iranu[2] ustanawia środki ograniczające podjęte przez Unię zgodnie ze zmienionym wspólnym stanowiskiem 2007/140/WPZiB[3]. Dla zapewnienia jasności rozporządzenie (WE) nr 423/2007 powinno zostać uchylone w całości i zastąpione niniejszym rozporządzeniem.

16. Zrewidowane środki ograniczające dotyczące towarów podwójnego zastosowania powinny zostać rozszerzone w celu objęcia nimi wszystkich towarów i technologii wyszczególnionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, z wyjątkiem niektórych pozycji z kategorii 5. Pozycje z kategorii 5, które mają związek z technologiami jądrowymi i rakietowymi oraz obecnie są przedmiotem zakazu, powinny w dalszym ciągu być zakazane. Należy również objąć zakazem niektóre towary i technologie, na których wywóz trzeba było uprzednio uzyskać zezwolenie na mocy art. 3 rozporządzenia nr 423/2007.

17. Należy ustanowić wykaz zasadniczych towarów i technologii w sektorze naftowo-gazowym, w celu zagwarantowania skutecznego wykonywania środków ograniczających przez podmioty gospodarcze i administrację celną.

18. Ograniczenia w zakresie inwestycji w sektorze naftowo-gazowym powinny, dla zagwarantowania ich skuteczności, obejmować niektóre podstawowe rodzaje działalności, takie jak usługi przesyłowe, i równocześnie, z tych samych powodów, mieć zastosowanie do spółek joint venture, jak również innych form organizowania się i współpracy w sektorze naftowo-gazowym.

19. W celu skutecznego ograniczenia inwestycji irańskich w Unii konieczne jest podjęcie środków zakazujących osobom fizycznym lub prawnym, jednostkom i organom podlegającym jurysdykcji Unii, umożliwiania takich inwestycji lub zezwalania na nie.

20. W celu zagwarantowania spójności z dyrektywą 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu[4], w niniejszym rozporządzeniu użyto tych samych definicji pojęć „instytucja finansowa” i „instytucja kredytowa”, co w tej dyrektywie.

21. Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i respektuje zasady określone w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza prawo do skutecznego środka prawnego i do rzetelnego procesu sądowego, prawo własności i prawo do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.

22. Decyzja 2010/413/WPZiB przewiduje procedurę weryfikacji, którą należy przeprowadzić w przypadku dodania osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu do załącznika I lub II tej decyzji. Procedury umieszczania w wykazie do celów zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych na mocy niniejszego rozporządzenia nie powinny powielać tych procedur.

23. Na potrzeby wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz w celu zapewnienia najwyższego stopnia pewności prawnej w Unii, imiona i nazwiska/nazwy oraz inne istotne dane dotyczące osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których środki finansowe i zasoby gospodarcze muszą zostać zamrożone zgodnie z rozporządzeniem, powinny zostać podane do wiadomości publicznej. Wszelkie przetwarzanie danych osobowych osób fizycznych na mocy niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się w poszanowaniu rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[5] oraz zgodnie z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[6].

24. Aby zagwarantować skuteczność środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w dniu jego publikacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I Definicje

Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „oddział” instytucji finansowej lub kredytowej oznacza miejsce prowadzenia działalności, które prawnie stanowi zależną część instytucji finansowej lub kredytowej, i które realizuje bezpośrednio wszystkie bądź niektóre spośród transakcji nieodłącznie związanych z działalnością instytucji finansowych lub kredytowych;

b) „usługi pośrednictwa” oznaczają działania osób, podmiotów oraz partnerstw występujących jako pośrednicy. polegające na kupnie, sprzedaży lub organizacji przekazu towarów lub technologii albo negocjacji lub organizacji transakcji związanych z przekazaniem towarów lub technologii;

c) „umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub kilka umów lub podobnych zobowiązań zawartych przez te same lub różne strony; do celów niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje wszelkie zobowiązania, gwarancje lub listy gwarancyjne, w szczególności gwarancje finansowe lub finansowe listy gwarancyjne, oraz wszelkie kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;

d) „instytucja kredytowa” oznacza instytucją kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe[7], w tym jej oddziały na terytorium Unii lub poza nim;

e) „terytorium celne Unii” oznacza terytorium określone w art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny[8];

f) „zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa każdego rodzaju, materialne i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są środkami finansowymi, lecz mogą służyć do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług;

g) „poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego” obejmuje poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego, jak również usługi geologiczne;

h) „instytucja finansowa” oznacza

(i) przedsiębiorstwo, inne niż instytucja kredytowa, realizujące jedną lub większą liczbę operacji wyszczególnionych w pkt 2-12 oraz 14 i 15 załącznika I do dyrektywy 2006/48/WE, w tym działalność polegającą na wymianie walut (jako bureaux de change );

(ii) spółkę ubezpieczeniową, należycie upoważnioną zgodnie z dyrektywą 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotyczącą ubezpieczeń na życie[9], o ile prowadzi ona działalność objętą zakresem tej dyrektywy;

(iii) przedsiębiorstwo inwestycyjne, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1) dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych[10];

(iv) przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania sprzedające swoje jednostki lub akcje;

(v) pośrednika ubezpieczeniowego w rozumieniu art. 2 pkt 5) dyrektywy 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego[11], z wyjątkiem pośredników wymienionych w art. 2 ust. 7 tej dyrektywy, w czynnościach dotyczących ubezpieczenia na życie oraz innych usług związanych z inwestycjami;

oraz jego oddziały na terytorium Unii i poza nim.

(i) „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub zastaw;

g) „zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie jakimkolwiek ruchom tych środków, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym również zarządzanie portfelem;

k) „środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i różnego rodzaju świadczenia, w tym między innymi, ale nie wyłącznie:

(i) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;

(ii) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, wierzytelności i zobowiązania dłużne;

(iii) papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, świadectwa udziałowe, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne;

(iv) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;

(v) kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;

(vi) akredytywy, konosamenty, umowy sprzedaży; oraz

(vii) dokumenty poświadczające udział w środkach lub zasobach finansowych;

(l) „towary” obejmują produkty, materiały oraz sprzęt;

(m) „ubezpieczenie” oznacza zobowiązanie, w ramach którego co najmniej jedna osoba jest zobowiązana do dostarczenia innej osobie lub innym osobom, w zamian za opłatę, odszkodowania lub świadczenia określonego w zobowiązaniu, w przypadku urzeczywistnienia się ryzyka;

(n) „inwestycje” oznaczają:

(i) nabywanie udziałów lub zwiększenie posiadanych udziałów w przedsiębiorstwach, włącznie z nabywaniem tych przedsiębiorstwa w całości, oraz nabywanie udziałów i akcji o charakterze udziałowym;

(ii) pożyczkę lub kredyt finansowy;

(iii) umowę z inną osobą fizyczną lub prawną, podmiotem lub organem zobowiązującymi się do nabycia lub zwiększenia udziałów w przedsiębiorstwie w swoim imieniu na koszt drugiej strony umowy oraz wykonywanie swoich praw własności zgodnie z instrukcjami tej drugiej strony;

(o) „irański statek powietrzny” oznacza:

(i) statek powietrzny zarejestrowany w Iranie;

(ii) statek powietrzny nie zarejestrowany w Iranie, którego właścicielem, w całości lub w części, jest jeden lub większa liczba obywateli Iranu albo jedna lub większa liczba osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa Iranu;

(iii) wszelkie inne statki powietrzne wydzierżawione lub w inny sposób wynajęte przez jednego lub większą liczbę obywateli Iranu albo jedną lub większą liczbę osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa Iranu;

(p) „irańskie przedsiębiorstwa” oznaczają:

(i) wszelkie osoby prawne, podmioty lub organy zarejestrowane lub w inny sposób utworzone na mocy prawa Iranu;

(ii) wszelkie inne osoby prawne, podmioty lub organy, w tym spółki osobowe lub stowarzyszenia, których główne miejsce prowadzenia działalności lub siedziba zarządu znajduje się w Iranie;

(iii) wszelkie osoby prawne, podmioty lub organy nie zarejestrowane ani nie utworzone na mocy prawa Iranu stanowiące, w całości lub części, własność jednego lub większej liczby obywateli Iranu albo jednej lub większej liczby osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa Iranu;

q) „irański statek wodny” oznacza:

(i) statek wodny podnoszący banderę Iranu;

(ii) statek wodny podnoszący inną banderę, którego właścicielem, w całości lub w części, jest jeden lub większa liczba obywateli Iranu albo jedna lub większa liczba osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa Iranu;

(iii) wszelkie inne statki wodne wyczarterowane lub w inny sposób wynajęte przez jednego lub większą liczbę obywateli Iranu albo jedną lub większą liczbę osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa Iranu;

r) „osoba, podmiot lub organ w Iranie” oznaczają:

(i) państwo irańskie lub każdy organ władzy publicznej tego państwa;

(ii) każdą osobę fizyczną przebywającą lub zamieszkałą w Iranie;

(iii) każdą osobę prawną, każdy podmiot lub każdy organ, mające swoją siedzibę w Iranie;

(iv) każdą osobę prawną, każdy podmiot lub każdy organ, kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez przynajmniej jedną z wyżej wymienionych osób lub organów;

s) wytwarzanie ropy naftowej i gazu ziemnego” obejmuje przesyłanie ropy naftowej i gazu ziemnego;

t) „rafinacja” oznacza przetwarzanie, obróbkę lub przygotowanie na rynek węglowodorów;

u) „reasekuracja” oznacza działalność polegającą na przejęciu ryzyka cedowanego przez zakład reasekuracji lub inne przedsiębiorstwo reasekuracji albo też, w przypadku towarzystwa ubezpieczeniowego znanego jako Lloyd's, działalność polegającą na przejmowaniu ryzyka cedowanego przez członków Lloyd's, przez zakład ubezpieczeniowy lub reasekuracji inny niż towarzystwo ubezpieczeniowe znane jako Lloyd's;

(v) „Komitet Sankcji” oznacza: komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzony na mocy pkt 18 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1737 (2006);

w) „pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją oraz wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie, jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy i umiejętności lub usługi konsultingowe; pomoc techniczna obejmuje także werbalne formy pomocy;

x) „technologia” obejmuje oprogramowanie;

y) „terytorium Unii” oznacza wszystkie terytoria państw członkowskich, do których stosuje się Traktat, na warunkach określonych w tym Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną;

z) „przekaz pieniężny” oznacza transakcję realizowaną drogą elektroniczną przez dostawcę usług płatniczych w imieniu zleceniodawcy w celu udostępnienia środków odbiorcy przez dostawcę usług płatniczych bez względu na to, czy zleceniodawca i odbiorca jest tą samą osobą; Terminy „zleceniodawca”, „odbiorca” i „dostawca usług płatniczych” mają to samo znaczenie, co w rozporządzeniu (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym[12].

Rozdział II Ograniczenia wywozu i przywozu

Artykuł 2

1. Zakazuje się:

a) sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, towarów i technologii wyszczególnionych w załączniku I – niezależnie od tego, czy pochodzą one z Unii – przeznaczonych dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Iranie lub dla irańskiego przedsiębiorstwa albo do użytku w tym państwie;

b) sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, wyposażenia, które może zostać wykorzystane do represji wewnętrznych, wyszczególnionego w załączniku III – niezależnie od tego, czy pochodzi ono z Unii – przeznaczonych dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Iranie albo do użytku w tym państwie;

c) świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest omijanie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

2. Załącznik I obejmuje towary i technologie, w tym oprogramowanie, które należą do towarów lub technologii podwójnego zastosowania, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania[13], z wyjątkiem towarów i technologii zdefiniowanych w kategorii 5 załącznika I do tego rozporządzenia, które nie zostały ujęte w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych.

3. Załącznik II obejmuje pozostałe towary i technologie, które mogłyby przyczynić się do działań Iranu związanych ze wzbogacaniem, ponownym przetwarzaniem czy z ciężką wodą, do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej, lub prowadzenia działań związanych z innymi zagadnieniami, co do których Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) wyraziła zaniepokojenie lub które określiła jako nieuregulowane, w tym zagadnienia określone przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji.

4. Załączniki I i II nie obejmują towarów i technologii wymienionych we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej[14].

Artykuł 3

1. Wymagane jest wcześniejsze zezwolenie na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz, bezpośrednio lub pośrednio, towarów i technologii wyszczególnionych w załączniku IV – niezależnie od tego, czy pochodzą one z Unii – przeznaczonych dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Iranie albo do użytku w tym państwie lub dla irańskiego przedsiębiorstwa.

2. W wszystkich przypadkach wywozu, które na mocy niniejszego rozporządzenia wymagają zezwolenia, jest ono wydawane przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, i jest zgodne ze szczegółowymi regułami określonymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 428/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do towarów podwójnego zastosowania. Zezwolenie jest ważne na terenie całej Unii.

3. Załącznik IV obejmuje wszelkie towary i technologie inne niż te wymienione w załącznikach I i II, które mogłyby przyczynić się do działań związanych ze wzbogacaniem, ponownym przetwarzaniem, lub z ciężką wodą albo do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej lub do prowadzenia działań związanych z innymi kwestiami, co do których Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.

4. Eksporterzy dostarczają właściwym organom wszystkich stosownych informacji wymaganych do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na wywóz.

5. Właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V nie udzielają żadnych zezwoleń na sprzedaż, dostawę, przekazywanie ani wywóz towarów lub technologii wymienionych w załączniku IV, jeżeli ustalą, że taka sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz mogłyby przyczynić się do następujących działań:

a) działań Iranu związanych ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;

b) tworzeniem przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej;

c) prowadzeniem przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane; lub

d) poszukiwaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, wytwarzaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacją lub skraplaniem gazu ziemnego przez irańskie przedsiębiorstwo.

6. Na warunkach określonych w ust. 5 właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V mogą anulować, zawiesić, zmienić lub odwołać wcześniej udzielone zezwolenie na wywóz.

7. W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia lub unieważnienia, zawieszenia, znacznego ograniczenia lub odwołania takiego zezwolenia zgodnie z ust. 5, państwa członkowskie powiadamiają o tym inne państwa członkowskie i Komisję i przekazują im istotne informacje na ten temat w sposób zapewniający przestrzeganie przepisów dotyczących poufności takich informacji zawartych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego[15].

8. Jeżeli państwa członkowskie odmówiły, zgodnie z ust. 5, udzielenia zezwolenia na daną transakcję, inne państwo członkowskie – przed udzieleniem zezwolenia na wywóz dotyczącego zasadniczo identycznych transakcji i pod warunkiem, że wcześniejsza decyzja odmowna jest nadal ważna – konsultuje się najpierw z państwem lub państwami, które odmówiły zezwolenia zgodnie z ust. 6 i 7. Jeżeli w wyniku takich konsultacji odnośne państwo członkowskie postanowi wydać zezwolenie, informuje o tym inne państwa członkowskie i Komisję, udzielając wszystkich informacji mogących uzasadnić taką decyzję.

Artykuł 4

Zabrania się nabywania w, przywozu lub transportu z Iranu towarów i technologii wyszczególnionych w załącznikach I, II i III, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Iranu.

Artykuł 5

1. Zakazuje się:

a) udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom w Iranie, albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej związanej z towarami i technologiami wyszczególnionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej lub związanej z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów zawartych w tym wykazie;

b) zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom w Iranie, albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wyszczególnionymi w załącznikach I i II lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załącznikach I i II;

c) zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom w Iranie, albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z wyposażeniem, które może zostać użyte do represji wewnętrznych, wyszczególnionym w załączniku III;

d) dostarczania, w sposób bezpośredni lub pośredni, finansowania lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami wymienionymi we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej lub w załącznikach I, II i III, w tym w szczególności zapewniania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu takich towarów, lub na potrzeby udzielania związanej z tym pomocy technicznej osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom w Iranie albo do użytku w tym państwie;

e) świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a)–d).

2. Zezwolenia wydanego przez właściwy organ danego państwa członkowskiego wymaga się dla zapewniania:

a) bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Iranie lub do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub świadczenie usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wyszczególnionymi w załączniku IV oraz dostarczanie, wytwarzanie, konserwacja i używanie tych towarów i technologii;

b) bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Iranie lub do użytku w tym państwie, finansowania lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami, o których mowa w załączniku IV, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu takich towarów, lub na potrzeby udzielania związanej z tym pomocy technicznej.

3. Właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, nie udzielają żadnych zezwoleń na transakcje, o których mowa w ust. 2, jeżeli ustalą, że takie postępowanie miałoby przyczynić się do któregokolwiek z następujących działań:

a) działań Iranu związanych ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;

b) tworzeniem przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej;

c) prowadzeniem przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane; lub

d) poszukiwaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, wytwarzaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacją lub skraplaniem gazu ziemnego przez irańskie przedsiębiorstwo.

Artykuł 6

Artykułu 2 ust. 1 lit. a) nie stosuje się do towarów należących do zakresu części B załącznika I, jeżeli są one sprzedawane, dostarczane, przekazywane lub wywożone do Iranu, lub do użytku w tym państwie, na potrzeby reaktorów lekkowodnych, których budowa rozpoczęła się przed grudniem 2006 r.

Artykuł 7

1. Właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V mogą, na warunkach jakie uznają za właściwe, udzielić zezwolenia na transakcję związaną z towarami i technologiami, o których mowa w art. 2 ust. 1 albo pomocą lub usługami pośrednictwa, o których mowa w art. 5 ust. 1, jeżeli spełnione zostały następujące warunki:

a) umowa dostawy towarów lub technologii lub umowa o udzieleniu pomocy zawiera odpowiednie gwarancje dotyczące użytkownika końcowego;

b) Iran zobowiązał się do niewykorzystywania danych towarów i technologii lub, w stosownych przypadkach, udzielonej pomocy w działaniach stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub działaniach związanych z tworzeniem systemów przenoszenia broni jądrowej;

c) jeżeli transakcje dotyczą towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych, a Komitet Sankcji ustalił uprzednio, na podstawie analizy każdego indywidualnego przypadku, że dana transakcja ewidentnie nie przyczyniłaby się do rozwoju technologii wspierających podejmowanie przez Iran działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub działań związanych z tworzeniem systemów przenoszenia broni jądrowej; oraz

d) jeżeli dane towary lub technologie można uznać za wyposażenie lub technologie o zasadniczym znaczeniu dla przemysłu naftowo-gazowego, użytkownik końcowy nie jest przedsiębiorstwem uczestniczącym w poszukiwaniach ropy naftowej i gazu ziemnego, wytwarzaniu ropy naftowej i gazu ziemnego, albo rafinacji lub skraplaniu gazu ziemnego, o których mowa w art. 8 ust. 1.

2. Dane państwo członkowskie informuje inne państwa członkowskie oraz Komisję o swojej decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia.

Artykuł 8

1. Zakazuje się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu towarów lub technologii wyszczególnionych w załączniku VI, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Iranie lub do użytku w tym państwie, jeżeli dana osoba, podmiot, organ lub przedsiębiorstwo uczestniczy w przynajmniej jednym z następujących rodzajów działalności:

a) poszukiwaniu ropy naftowej i gazu ziemnego;

b) wytwarzaniu ropy naftowej i gazu ziemnego;

c) rafinacji;

d) skraplaniu gazu ziemnego.

2. W załączniku VI zamieszcza się zasadnicze wyposażenie i technologie wykorzystywane w działalności wymienionej w ust. 1. W załączniku VI nie zamieszcza się pozycji zawartych we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej, załączniku I lub załączniku II.

3. Za przedsiębiorstwo uczestniczące w wytwarzaniu określonych towarów lub określonej działalności uznawane jest także przedsiębiorstwo proponujące swoje uczestnictwo w takim wytwarzaniu lub działalności.

Artykuł 9

Zakazuje się:

a) udzielania, w sposób bezpośredni lub pośredni, pomocy technicznej lub świadczenia usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wyszczególnionymi w załączniku VI oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wyszczególnionych w załączniku VI, na rzecz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Iranie lub do użytku w tym państwie, jeżeli są one zaangażowane w przynajmniej jeden z następujących rodzajów działalności:

(i) poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego;

(ii) wytwarzanie ropy naftowej i gazu ziemnego;

(iii) rafinację;

(iv) skraplanie gazu ziemnego;

b) zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z towarami i technologiami wyszczególnionymi w załączniku VI na rzecz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Iranie lub do użytku w tym państwie albo na rzecz irańskiego przedsiębiorstwa, jeżeli są one zaangażowane w przynajmniej jeden z rodzajów, o których mowa w lit. a);

c) świadomego i umyślnego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) i b).

Artykuł 10

Zakazów zawartych w art. 8 ust. 1 i art. 9 nie stosuje się:

a) w przypadku art. 8 ust. 1, do transakcji wymaganych przez umowę handlową zawartą przed dniem 26 lipca 2010 r. lub umowę zawartą przed dniem 26 lipca 2010 r. i dotyczącą inwestycji w Iranie dokonanej przed dniem 26 lipca 2010 r.;

b) w przypadku art. 9, do udzielania pomocy wymaganej przez umowę zawartą przed dniem 26 lipca 2010 r. i dotyczącą inwestycji w Iranie dokonanej przed dniem 26 lipca 2010 r.;

o ile spełniono warunki określone w lit. c) i d),

c) jeżeli osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zamierzający zawrzeć transakcję lub udzielić pomocy powiadomiły o tej transakcji lub pomocy jeden z właściwych organów państw członkowskich oznaczonych na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V; oraz

d) jeżeli właściwy organ, który otrzymał zawiadomienie, nie poinformował wnioskodawcy w terminie piętnastu dni roboczych, że uznaje warunki z lit. a) lub b) za niespełnione.

2. O sprzedaży, dostawie, przekazaniu lub wywozie towarów lub technologii wyszczególnionych w załączniku VI oraz udzieleniu powiązanych usług pośrednictwa, pomocy lub finansowania na rzecz Iranu lub irańskiego przedsiębiorstwa zawiadamia się jeden z właściwych organów państw członkowskich oznaczonych na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, jeżeli dana osoba, podmiot, organ lub przedsiębiorstwo nie uczestniczy w jednym lub większej liczbie rodzajów działalności, o których mowa w art. 8 ust. 1.

O transakcji lub świadczeniu usług, udzieleniu pomocy lub finansowaniu zawiadamia się co najmniej piętnaście dni roboczych przed realizacją tych czynności. Są one zakazane, jeżeli właściwy organ, który otrzymał zawiadomienie, powiadomi w terminie piętnastu dni roboczych, że uznaje je za zakazane przez art. 8 ust. 1 lub art. 9.

Rozdział IIIOgraniczenia w zakresie inwestycji

Artykuł 11

1. Zakazuje się:

a) inwestowania w irańskie przedsiębiorstwa zajmujące się wytwarzaniem towarów lub technologii wyszczególnionych we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej albo w załączniku I lub II;

b) inwestowania w irańskie przedsiębiorstwa zajmujące się wytwarzaniem wyposażenia, które może zostać użyte do represji wewnętrznych, wyszczególnionego w załączniku III;

c) inwestowania w irańskie przedsiębiorstwa zajmujące się poszukiwaniem lub wytwarzaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacją węglowodorów lub skraplaniem gazu ziemnego;

d) tworzenia spółek joint venture, innych rodzajów spółek, organizacji nie mających osobowości prawnej lub współpracy w jakiejkolwiek formie z irańskim przedsiębiorstwem zajmującym się poszukiwaniem lub wytwarzaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacją węglowodorów lub skraplaniem gazu ziemnego;

e) dążenia do lub doprowadzenia do skutku jakichkolwiek operacji łączenia w rozumieniu art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw[16], z irańskim przedsiębiorstwem, o którym mowa w lit. c);

f) świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest omijanie zakazów, o których mowa w lit. a)-e).

2. Współpraca, o której mowa w ust. 1 lit. d) obejmuje:

a) współpracę w dowolnej formie lub współdzielenie kosztów inwestycji, w zintegrowanym lub zarządzanym łańcuchu dostaw służącym dostarczaniu ropy naftowej i gazu, lub ich produktów pochodnych, na rynki międzynarodowe, z przedsiębiorstwem, niezależnie od tego, czy ma ono osobowość prawną, działającym w sektorze ropy naftowej i gazu na terytorium Iranu;

b) współpracę w dowolnej formie w celu rafinacji, obróbki lub innego przetwarzania surowców lub przesyłania rurociągiem produktów z sektora naftowego i gazowego na terytorium Iranu, z przedsiębiorstwem, które działa w sektorze ropy naftowej i gazu na terytorium Iranu, niezależnie od tego, czy ma ono osobowość prawną;

c) współpracę w dowolnej formie w celu ułatwienia inwestycji w wykorzystanie zdolności przesyłowych ropy naftowej lub gazu albo optymalizacji tych zdolności, z przedsiębiorstwem, które działa w sektorze ropy naftowej i gazu na terytorium Iranu, niezależnie od tego, czy ma ono osobowość prawną;

d) współpracę z jakąkolwiek osobą prawną, podmiotem lub organem w dowolnej formie, w celu ułatwienia inwestycji w instalacje do skraplania gazu ziemnego związane bezpośrednio lub pośrednio z terytorium Iranu.

3. Za przedsiębiorstwo uczestniczące w wytwarzaniu określonych towarów lub określonej działalności uznawane jest także przedsiębiorstwo proponujące swoje uczestnictwo w takim wytwarzaniu lub działalności.

4. Ustęp 1 pozostaje bez uszczerbku dla realizacji kontraktów handlowych na dostawę towarów lub świadczenie usług na zwykłych handlowych warunkach płatności oraz dla realizacji zwykłych porozumień uzupełniających związanych z realizacją tych kontraktów, na przykład ubezpieczeń kredytów eksportowych.

Artykuł 12

1. Inwestowanie w irańskie przedsiębiorstwo zajmujące się wytwarzaniem towarów lub technologii wyszczególnionych w załączniku IV wymaga zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego.

2. Właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, nie udzielają żadnych zezwoleń na transakcje, o których mowa w ust. 1, jeżeli ustalą, że takie postępowanie przyczyniłoby się do któregokolwiek z następujących działań:

a) działań Iranu związanych ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;

b) tworzeniem przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej; lub

c) prowadzeniem przez Iran działań związanych z innymi zagadnieniami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.

d) poszukiwaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, wytwarzaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacją lub skraplaniem gazu ziemnego przez irańskie przedsiębiorstwo.

Artykuł 13

Na zasadzie odstępstwa od art. 11 ust. 1 lit. a), właściwe organy państw członkowskich oznaczone na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V mogą udzielić, na warunkach jakie uznają za właściwe, zezwolenia na inwestycje, jeżeli spełniono następujące warunki:

a) irańskie przedsiębiorstwo zobowiązało się do stosowania odpowiednich gwarancji dotyczących użytkownika końcowego danych towarów lub technologii;

b) Iran zobowiązał się do niewykorzystywania danych towarów lub technologii w działaniach stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub działaniach związanych z tworzeniem systemów przenoszenia broni jądrowej;

c) jeżeli inwestycje dokonywane są w irańskie przedsiębiorstwo zajmujące się wytwarzaniem towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych, a Komitet Sankcji ustalił uprzednio, na podstawie analizy każdego indywidualnego przypadku, że dana transakcja ewidentnie nie przyczyniłaby się do rozwoju technologii sprzyjających działaniom stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej przez Iran, ani do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej; oraz

d) jeżeli dane towary lub technologie wytwarzane przez irańskie przedsiębiorstwo można uznać za wyposażenie lub technologie o zasadniczym znaczeniu dla przemysłu naftowo-gazowego, użytkownik końcowy nie jest przedsiębiorstwem irańskim zajmującym się poszukiwaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, wytwarzaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacją lub skraplaniem gazu ziemnego, o których mowa w art. 8 ust. 1.

Artykuł 14

Artykułu 11 ust. 1 lit. c) nie stosuje się do nabywania lub zwiększania udziałów w irańskim przedsiębiorstwie ani do udzielania pożyczki finansowej lub kredytu, jeżeli spełniono następujące warunki:

a) transakcji wymaga umowa zawarta przed dniem 26 lipca 2010 r.; oraz

b) właściwy organ został poinformowany o tej umowie i w terminie dwóch miesięcy nie podważył faktu, że spełniono warunek, o którym mowa w lit. a).

Artykuł 15

Zakazuje się:

a) akceptowania lub zatwierdzania, poprzez zawarcie umowy lub w inny sposób, że inwestycji dokonuje jedno lub większa liczba irańskich przedsiębiorstw lub irańskich obywateli, lub osoba, podmiot lub organ w Iranie, w przedsiębiorstwo zajmujące się jakimkolwiek z następujących rodzajów działalności:

(i) wydobywanie uranu;

(ii) wzbogacanie i przetwarzanie uranu;

(iii) wytwarzanie towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych;

b) świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazu, o którym mowa w lit. a).

Rozdział IVZamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych

Artykuł 16

1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do osób, podmiotów lub organów wyszczególnionych w załączniku VII, jak również wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze pozostające w posiadaniu lub pod kontrolą tych osób, podmiotów lub organów. W załączniku VII wymieniono osoby, podmioty i organy wskazane przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub przez Komitet Sankcji zgodnie z pkt 12 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych 1737 (2006) i pkt 7 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 1803 (2008) lub pkt 11, 12 lub 19 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 1929 (2010).

2. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do osób, podmiotów lub organów wyszczególnionych w załączniku VIII, jak również wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze pozostające w posiadaniu lub pod kontrolą tych osób, podmiotów lub organów. W załączniku VIII wymieniono osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy, które nie są objęte załącznikiem VII, ale zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) decyzji Rady 2010/413/WPZiB zostały określone jako:

a) zaangażowane w działania stwarzające zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej przez lub tworzenie systemów przenoszenia broni jądrowej przez Iran, w tym przez zaangażowanie w dostarczanie zakazanych towarów i technologii, lub jako bezpośrednio związane z tymi działaniami lub zapewniające im wsparcie, lub jako podmioty należące do takich osób, podmiotów lub organów lub przez nie kontrolowane, w tym w sposób nielegalny, a także jako osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierownictwem;

b) osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, który pomagał osobie, podmiotowi lub organowi wskazanym w wykazie w obejściu lub naruszeniu przepisów niniejszego rozporządzenia lub środków podjętych przez państwo członkowskie lub państwo trzecie zgodnych z decyzją Rady 2010/413/WPZiB lub rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ 1737 (2006), 1747 (2007), 1803 (2008) i 1929 (2010);

c) wyżsi rangą członkowie Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej lub osoba prawna, podmiot lub organ należący do Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej albo jednego lub większej liczby jego wyższych rangą członków lub przez nich kontrolowane;

d) osoba prawna, podmiot lub organ należący do Linii Żeglugowych Islamskiej Republiki Iranu.

3. Nie udostępnia się bezpośrednio ani pośrednio żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych osobom fizycznym, prawnym, podmiotom ani organom wymienionym w załącznikach VII i VIII, ani nie udostępnia się takich środków finansowych i zasobów na korzyść takich osób, podmiotów czy organów.

4. Zabrania się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście w sposób bezpośredni lub pośredni środków określonych w ust. 1, 2 i 3.

5. W załącznikach VII i VIII wymienia się powody umieszczenia w wykazie, prowadzonym odpowiednio przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji, znajdujących się w nim osób, podmiotów i organów oraz datę ich wskazania.

6. Załączniki VII i VIII zawierają także, jeżeli są one dostępne, informacje o wymienionych w nim osobach fizycznych, umożliwiające ich dostateczną identyfikację. Informacje takie obejmują wyłącznie:

a) nazwisko i imiona, w tym ewentualne pseudonimy i tytuły;

b) datę i miejsce urodzenia;

c) obywatelstwo;

d) numer paszportu i dowodu tożsamości;

e) numer identyfikacji podatkowej i numer ubezpieczenia społecznego;

f) płeć;

g) adres i inne informacje o miejscu pobytu;

h) stanowisko lub zawód.

7. Załączniki VII i VIII mogą również zawierać wymienione powyżej informacje dotyczące członków rodziny osób umieszczonych w wykazie, jeżeli informacje te są niezbędne w konkretnych przypadkach i wyłącznie do celów weryfikacji tożsamości danej osoby fizycznej umieszczonej w wykazie.

Artykuł 17

Na zasadzie odstępstwa od art. 16, właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zajęcia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba, podmiot lub grupa, o których mowa w art. 16, zostały wskazane przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę, lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;

b) środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń, na poczet których zostały zabezpieczone, lub roszczeń uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób zgłaszających takie roszczenia;

c) decyzja o zabezpieczeniu lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku VII lub VIII;

d) uznanie zajęcia lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego; oraz

e) w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 16 ust. 1, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o zajęciu lub orzeczeniu.

Artykuł 18

W drodze odstępstwa od art. 16 i pod warunkiem, że płatność dokonywana przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku VII lub VIII jest należna na mocy umowy zawartej przez daną osobę, podmiot lub organ lub zobowiązania powstałego dla nich zanim ta osoba, podmiot czy organ został(-a) wskazany(-a) przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) właściwy organ ustalił, że:

(i) środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę, podmiot lub organ wyszczególnione w załączniku VII lub VIII;

(ii) wyżej wspomniane umowa lub zobowiązanie nie przyczynią się do wytwarzania, sprzedaży, nabywania, przekazywania, wywozu, przywozu ani transportu towarów i technologii wymienionych w załącznikach I, II, III i VI, ani nie ułatwią korzystania z takich towarów i technologii; oraz

(iii) dokonanie płatności nie narusza przepisów art. 16 ust. 3;

b) w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 16 ust. 1, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o takim ustaleniu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet Sankcji w ciągu dziesięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu; oraz

c) w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 16 ust. 2, dane państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu swojego właściwego organu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia inne państwa członkowskie oraz Komisję przynajmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia.

Artykuł 19

1. W drodze odstępstwa od art. 16, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie lub udostępnienie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) dany właściwy organ ustalił, że wspomniane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:

(i) niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób wyszczególnionych w załączniku VII lub VIII i pozostających na ich utrzymaniu członków rodziny, w tym do opłacenia artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi o charakterze użyteczności publicznej;

(ii) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub

(iii) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; oraz

b) jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku VII, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o takim ustaleniu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu.

2. W drodze odstępstwa od art. 16, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, mogą wyrazić zgodę na uwolnienie lub udostępnienie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych po ustaleniu, że są one niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków lub zapłaty za towary, o których mowa w art. 6 dostarczanych na potrzeby reaktora lekkowodnego w Iranie, którego budowa rozpoczęła się przed grudniem 2006 r., pod warunkiem, że:

a) jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku VII, dane państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu Komitet Sankcji, który je zatwierdził; oraz

b) jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku VIII, właściwy organ poinformował przynajmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia wszystkie inne organy właściwe państw członkowskich oraz Komisję o tym, na jakiej podstawie jego zdaniem powinno się udzielić szczególnego zezwolenia.

3. Właściwe państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję o zezwoleniach udzielonych na podstawie ust. 1 i 2.

Artykuł 20

1. Artykuł 16 ust. 3 nie uniemożliwia instytucjom finansowym ani kredytowym zasilania zamrożonych rachunków środkami przekazanymi przez osoby trzecie na rachunek osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów umieszczonych w wykazie, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostaną również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.

2. Artykuł 16 ust. 3 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach w postaci:

a) odsetek i innych zysków na tych rachunkach; lub

b) płatności należnych na mocy umów zobowiązań zawartych lub powstałych przed datą, w której osoba, podmiot lub organ, o których mowa w art. 16, zostały wskazane przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę,

pod warunkiem, że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności zostaną zamrożone zgodnie z art. 16 ust. 1 lub ust. 2.

3. Niniejszego artykułu nie można interpretować jako zezwolenia na przekazywanie środków finansowych, o których mowa w art. 21.

Rozdział VOgraniczenia w zakresie przekazywania środków finansowych oraz usług finansowych

Artykuł 21

1. Z zastrzeżeniem przypadków, w których spełnione są warunki określone w ust. 2, 3, 4 lub 6, zakazuje się:

a) zlecania przekazu środków finansowych o wartości 10 000 EUR lub większej osobie, podmiotowi lub organowi w Iranie;

b) odbioru przekazu środków finansowych o wartości 10 000 EUR lub większej od osoby, podmiotu lub organu z Iranu;

c) dokonywania przekazu środków finansowych o wartości 10 000 EUR lub większej zleconego przez osobę, podmiot lub organ w Iranie, lub dokonywania przekazów środków pieniężnych o wartości 10 000 EUR lub większej na rzecz osoby, podmiotu lub organu w Iranie.

Zakazy te obowiązują niezależnie od tego, czy przekazania środków pieniężnych dokonano poprzez jedną operację lub szereg operacji, które wydają się być z sobą powiązane.

2. Zakazów ustanowionych w ust. 1 nie stosuje się do przekazów środków finansowych stanowiących płatności za dostawę żywności lub wyposażenia medycznego albo usługi zdrowotne lub płatności w celach humanitarnych, o ile przekaz środków finansowych został zgłoszony na piśmie jednemu z właściwych organów państw członkowskich, wymienionych na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V.

O przekazie środków finansowych zawiadamia w ten sposób osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ będący zleceniodawcą przekazu lub, jeżeli ta osoba, podmiot lub organ, nie są objęci zakresem art. 36, osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ otrzymujący i wykonujący zlecenie przekazu środków finansowych.

3. Zakazów ustanowionych w ust. 1 nie stosuje się do przekazów o wartości poniżej 40 000 EUR innych niż te, o których mowa w ust. 2, jeżeli osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ będący zleceniodawcą, lub, jeżeli ta osoba, podmiot lub organ nie są objęci zakresem art. 36, osoba, podmiot lub organ wykonujący przekaz środków finansowych zgłosiły na piśmie przekazanie środków finansowych jednemu z właściwych organów państw członkowskich, wymienionych na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V.

4. Właściwe organy państw członkowskich, wymienione na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, mogą udzielić, na warunkach jakie uznają za stosowne, zezwolenia na przekaz środków o wartości 40 000 EUR lub większej, chyba że ustalą, że dany przekaz środków finansowych przyczyniłby się do jednego z następujących działań:

a) działań Iranu związanych ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;

b) tworzeniem przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej;

c) prowadzeniem przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane;

d) poszukiwaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, wytwarzaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacją lub skraplaniem gazu ziemnego przez irańskie przedsiębiorstwo.

Zezwolenie uznaje się za udzielone, jeżeli właściwy organ otrzymał pisemny wniosek o udzielenie zezwolenia i, w terminie czterech tygodni, nie sprzeciwił się na piśmie przekazaniu środków pieniężnych. Jeżeli sprzeciwu dokonano ze względu na toczące się dochodzenie, właściwy organ podaje to do wiadomości i przekazuje swoją decyzję jak najszybciej. Zezwolenie uznaje się za udzielone jeżeli w ciągu czterech tygodni od zgłoszenia sprzeciwu nie przekazano żadnej decyzji.

Dane państwo członkowskie informuje inne państwa członkowskie oraz Komisję o swojej decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia.

5 Państwa członkowskie pomagają sobie wzajemnie w sprawie wniosku, jeżeli jest to niezbędne do celów dochodzenia.

6. Ustępu 1 nie stosuje się, jeżeli zezwolenie na przekaz zostało udzielone zgodnie z art. 17, 18 lub 19.

Artykuł 22

1. Oddziały i filie instytucji kredytowych i finansowych mających siedzibę w Iranie i objęte zakresem art. 36, wyszczególnione w załączniku IX, powiadamiają właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, wskazany na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, o wszelkich dokonanych lub otrzymanych przekazach środków pieniężnych, o nazwach/imionach i nazwiskach stron, kwocie i dacie transakcji, w terminie pięciu dni roboczych od dokonania lub otrzymania danego przekazu środków. Jeżeli dostępna jest taka informacja, w zawiadomieniu należy określić rodzaj transakcji oraz, w stosownych przypadkach, rodzaj towarów, których ona dotyczy, a zwłaszcza wskazać, czy dotyczy ona towarów objętych zakresem załączników I, II, III, IV lub VI niniejszego rozporządzenia, a także – jeżeli wywóz tych towarów wymaga zezwolenia – podać numer udzielonego zezwolenia.

2. Z zastrzeżeniem ustaleń odnoszących się do wymiany informacji i zgodnie z tymi ustaleniami, inne powiadomione właściwe organy niezwłocznie przekazują te dane, stosownie do potrzeb, właściwym organom pozostałych państw członkowskich, w których mają siedzibę strony takich transakcji, aby uniemożliwić jakąkolwiek transakcję, która może przyczyniać się do działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej

Artykuł 23

1. Instytucje finansowe i kredytowe objęte zakresem art. 36, w ramach działalności prowadzonej z instytucjami finansowymi i kredytowymi, o których mowa w ust. 2 oraz aby zapobiec działaniom stwarzającym zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej:

a) stale nadzorują operacje prowadzone na rachunkach, w szczególności poprzez programy umożliwiające należyte nadzorowanie klientów oraz w ramach wypełniania zobowiązań dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;

b) wymagają, by na blankietach zleceń płatniczych wypełniane były wszystkie rubryki dotyczące zleceniodawcy i beneficjenta danej transakcji, a jeżeli informacje te nie są wpisane – odmawiają przeprowadzenia operacji;

c) przechowują całą dokumentację operacji przez pięć lat i na żądanie udostępniają ją organom krajowym;

d) jeżeli podejrzewają lub mają uzasadnione podstawy by podejrzewać, że środki finansowe mają związek z finansowaniem rozprzestrzeniania materiałów jądrowych, szybko zawiadamiają o swoich podejrzeniach – bez uszczerbku dla art. 5 i 16 – jednostkę analityki finansowej (JAF) lub inny właściwy organ wskazany przez dane państwo członkowskie na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V. JAF lub inny właściwy organ pełnią rolę krajowego centrum gromadzącego i analizującego doniesienia o podejrzanych transakcjach związanych z ewentualnym finansowaniem rozprzestrzeniania materiałów jądrowych. JAF lub ten inny właściwy organ mają szybki bezpośredni lub pośredni dostęp do informacji finansowych, administracyjnych i związanych z egzekwowaniem prawa, które są niezbędne do odpowiedniego wypełniania tej funkcji, w tym do analizy sprawozdań z podejrzanych transakcji.

Powyższe wymogi dla instytucji kredytowych i finansowych mają zastosowanie obok obowiązujących wymogów wynikających z rozporządzenia nr 1781/2006[17] oraz z wdrożenia dyrektywy 2005/60/WE.

2. Środki określone w ust. 1 mają zastosowanie do działalności prowadzonej przez instytucje kredytowe i finansowe z:

a) instytucjami kredytowymi i finansowymi mającymi siedzibę w Iranie;

b) oddziałami i filiami instytucji kredytowych i finansowych mających siedzibę w Iranie i wyszczególnionych w załączniku IX, jeżeli te oddziały i filie objęte są zakresem art. 36;

c) oddziałami i filiami instytucji kredytowych i finansowych mających siedzibę w Iranie i wyszczególnionych w załączniku IX, jeżeli te oddziały i filie nie są objęte zakresem art. 36;

d) instytucjami kredytowymi i finansowymi, które nie mają siedziby w Iranie ani nie są objęte zakresem art. 36, ale są kontrolowane przez osoby i podmioty mające siedzibę w Iranie, wyszczególnionymi w załączniku IX.

Artykuł 24

1. Instytucjom kredytowym i finansowym objętym zakresem art. 36 zakazuje się również następujących działań:

a) otwierania rachunków bankowych w instytucjach kredytowych lub finansowych mających siedzibę w Iranie, w tym w Banku Centralnym Iranu, albo w oddziale lub filii takich instytucji kredytowych lub finansowych wyszczególnionych w załączniku IX;

b) ustanawiania współpracy w ramach bankowości korespondenckiej z instytucjami kredytowymi lub finansowymi mającymi siedzibę w Iranie, w tym z Bankiem Centralnym Iranu, albo z oddziałem lub filią takich instytucji kredytowych lub finansowych wyszczególnionych w załączniku IX;

c) otwierania przedstawicielstwa w Iranie oraz ustanawiania oddziału lub filii w Iranie;

d) nabywania lub zwiększania udziałów w instytucji kredytowej lub finansowej mających siedzibę w Iranie, w tym w Banku Centralnym Iranu, albo w oddziale lub filii takich instytucji kredytowych lub finansowych wyszczególnionych w załączniku IX lub nabywania innych tytułów własności takiej instytucji kredytowej lub finansowej;

e) ustanawiania spółek joint venture z instytucjami kredytowymi lub finansowymi mającymi siedzibę w Iranie, w tym w Banku Centralnym Iranu, albo z oddziałami lub filiami takich instytucji kredytowych lub finansowych wyszczególnionych w załączniku IX.

2. Zakazuje się:

a) zezwalania na otwarcie przedstawicielstwa lub ustanowienie oddziału lub filii w Unii przez instytucję kredytową lub finansową mającą siedzibę w Iranie, w tym przez Bank Centralny Iranu, albo oddziały lub filie takich instytucji kredytowych lub finansowych wyszczególnionych w załączniku IX;

b) negocjowania lub zawierania na rzecz lub w imieniu instytucji kredytowej lub finansowej mającej siedzibę w Iranie, w tym Banku Centralnego Iranu, albo na rzecz lub w imieniu oddziałów lub filii takich instytucji kredytowych lub finansowych wyszczególnionych w załączniku IX umów dotyczących utworzenia przedstawicielstwa, oddziału lub filii w Unii;

c) zezwalania na podejmowanie i prowadzenie działalności instytucji kredytowej lub innej działalności wymagającej uprzedniego zezwolenia, przez przedstawicielstwo, oddział lub filię instytucji kredytowej lub finansowej mającej siedzibę w Iranie, w tym przez Bank Centralny Iranu, albo oddziały lub filie takich instytucji kredytowych lub finansowych wyszczególnionych w załączniku IX, jeżeli przedstawicielstwo, oddział lub filia nie były gotowe do funkcjonowania przed dniem 26 lipca 2010 r.

Artykuł 25

Zakazuje się:

a) sprzedaży lub nabywania publicznych lub gwarantowanych przez państwo obligacji wyemitowanych przed dniem 26 lipca 2010 r., bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz lub od następujących podmiotów:

(i) Iran lub jego rząd oraz jego organy publiczne, organizacje i agencje ;

(ii) instytucje kredytowe lub finansowe mające siedzibę w Iranie, w tym Bank Centralny Iranu, albo oddział lub filia tego banku wyszczególnione w załączniku IX;

(iii) osoby fizyczne lub prawne, podmiot lub organ działające w imieniu lub pod kierownictwem osoby prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ppkt (i) lub (ii);

(iv) osoba prawna, podmiot lub organ należące do osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w ppkt (i), (ii) lub (iii) lub kontrolowane przez nie;

b) świadczenia na rzecz osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a), usług pośrednictwa w odniesieniu do publicznych lub gwarantowanych przez państwo obligacji wyemitowanych po dniu 26 lipca 2010 r.;

c) pomagania osobom, podmiotom lub organom, o których mowa w lit. a) w wyemitowaniu publicznych lub gwarantowanych przez państwo obligacji, poprzez świadczenie usług pośrednictwa, reklamę lub inne usługi w odniesieniu do takich obligacji.

Artykuł 26

1. Zakazuje się:

a) ubezpieczania lub reasekuracji:

(i) Iranu lub jego rządu oraz jego organów publicznych, organizacji i agencji;

(ii) irańskiego przedsiębiorstwa; lub

(iii) osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów działających w imieniu lub pod kierownictwem osoby prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ppkt (i) lub (ii);

b) świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazu, o którym mowa w lit. a).

2. Ustęp 1 nie ma zastosowania do świadczenia osobom prywatnym usług ubezpieczenia zdrowotnego lub podróżnego.

3. Niniejszy artykuł zakazuje przedłużania lub odnawiania umów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych zawartych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, ale nie zakazuje wypełniania umów zawartych przed tą datą.

Rozdział VIOgraniczenia w zakresie transportu

Artykuł 27

1. W celu zapobieżenia przekazywaniu towarów lub technologii wyszczególnionych w we wspólnym wykazie uzbrojenia UE, lub takich, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie, wywóz lub przywóz jest zabronione niniejszym rozporządzeniem, wszystkie towary przywożone na terytorium celne Unii lub wywożone z tego terytorium z lub do Iranu muszą być przed przybyciem lub wyjazdem zgłoszone właściwym organom celnym danego państwa członkowskiego.

2. Normy dotyczące obowiązku dostarczania informacji przed przybyciem lub przed odlotem/odpłynięciem, w szczególności terminy, jakich należy dotrzymać i dane, jakie należy dostarczyć, zostają ustalone we właściwych przepisach dotyczących przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych oraz zgłoszeń celnych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym wspólnotowy kodeks celny[18] oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92[19].

3. Ponadto osoby, które przywożą towary na terytorium celne Unii lub wywożą je z tego terytorium z lub do Iranu, lub które przejmują odpowiedzialność za przewóz towarów z lub do Iranu, lub ich pełnomocnicy, deklarują, czy towary te figurują we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej oraz, jeżeli ich wywóz wymaga uzyskania zezwolenia – przedstawiają szczegółowe dane dotyczące przyznanego im zezwolenia na wywóz.

4. Do dnia 31 grudnia 2010 r. przywozowe i wywozowe deklaracje skrócone oraz wymagane dodatkowe informacje, o których mowa w ust. 3, mogą być przedstawiane w formie pisemnej, przy użyciu informacji handlowych, portowych lub transportowych, pod warunkiem że informacje te zawierają niezbędne dane.

5. Począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. przedkłada się dodatkowe wymagane informacje, o których mowa w niniejszym artykule:

- w przypadku towarów przywożonych na terytorium celne Unii, w formie pisemnej lub w deklaracjach skróconych, odpowiednio przywozowych lub wywozowych, oraz

- w przypadku towarów wywożonych z terytorium celnego Unii, w deklaracji celnej, lub, gdy deklaracja celna nie jest wymagana, skróconej deklaracji wywozowej.

Artykuł 28

1. Zakazuje się świadczenia przez obywateli państw członkowskich lub z terytorium państw członkowskich usług bunkrowania lub zaopatrywania statków wodnych oraz innych usług na rzecz irańskich statków wodnych, jeżeli usługodawcy mają informacje, w tym od właściwych organów celnych, na podstawie informacji przekazanych przed przybyciem i odlotem/odpłynięciem, o których mowa w artykule poprzedzającym, dające uzasadnione podstawy by przypuszczać, że statki przewożą towary wyszczególnione we wspólnym wykazie uzbrojenia UE lub towary, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz jest zakazany przez niniejsze rozporządzenie, chyba że świadczenie takich usług jest konieczne ze względów humanitarnych.

2. Zakazuje się świadczenia przez obywateli państw członkowskich lub z terytorium państw członkowskich usług inżynieryjnych i konserwacyjnych na rzecz irańskich samolotów transportowych, jeżeli usługodawcy mają informacje, w tym od właściwych organów celnych, na podstawie informacji przekazanych przed przybyciem i odlotem, o których mowa w artykule poprzedzającym, dające uzasadnione podstawy by przypuszczać, że samolot transportowy przewozi towary wyszczególnione we wspólnym wykazie uzbrojenia UE lub towary, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz jest zakazany przez niniejsze rozporządzenie, chyba że świadczenie takich usług jest konieczne ze względów humanitarnych lub bezpieczeństwa.

3. Zakazy zawarte w ust. 1 i 2 obowiązują do momentu, w którym ładunek został poddany kontroli a następnie, w razie potrzeby, zajęty lub usunięty, stosownie do okoliczności.

Rozdział VIIOgraniczenia dotyczące niektórych roszczeń

Artykuł 29

1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zakłócić mogą, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, środki nałożone rozporządzeniem (WE) nr 423/2007 lub niniejszym rozporządzeniem, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie obligacji, gwarancji lub odszkodowania, w szczególności gwarancji finansowej lub odszkodowania finansowego w jakiejkolwiek formie, albo wypłatę należności z ich tytułu – które zostały wniesione przez:

a) wskazane osoby, podmioty lub organy wyszczególnione w załącznikach: VII, VIII i IX;

b) wszelkie inne osoby, podmioty lub organy w Iranie, w tym rząd irański;

c) wszelkie osoby, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub na rzecz którejkolwiek z tych osób albo któregokolwiek z tych podmiotów lub organów;

2. Uznaje się, że wykonanie umowy lub transakcji zostało zakłócone przez środki nałożone rozporządzeniem (WE) nr 423/2007 lub niniejszym rozporządzeniem, jeżeli istnienie lub przedmiot roszczenia wynika bezpośrednio lub pośrednio z tych środków.

3. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przez ust. 1, spoczywa na osobie dochodzącej zaspokojenia tego roszczenia.

4. Niniejszy artykuł obowiązuje bez uszczerbku dla prawa osób, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o kontrolę sądową legalności niewypełnienia zobowiązań umownych w świetle rozporządzenia (WE) nr 423/2007 lub niniejszego rozporządzenia.

Rozdział VIIIPrzepisy ogólne i końcowe

Artykuł 30

1. Bez uszczerbku dla obowiązujących przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:

a) dostarczają niezwłocznie wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, takie jak dane dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 16, właściwym organom państw członkowskich, wskazanym na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, w których wspomniane osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, i przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio, lub za pośrednictwem państw członkowskich;

b) współpracują z właściwymi organami, wskazanymi na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V, w zakresie weryfikacji tych informacji.

2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane zainteresowanemu państwu członkowskiemu.

3. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.

Artykuł 31

1. Osoby fizyczne lub prawne albo podmiotu lub organy lub ich dyrektorzy lub pracownicy, którzy zamrażają środki finansowe i zasoby gospodarcze lub odmawiają ich udostępnienia, w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie ponoszą z tego tytułu żadnej odpowiedzialności, chyba że dowiedziono, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek niedbalstwa.

2. Osoby fizyczne lub prawne albo podmioty nie ponoszą żadnej odpowiedzialności z tytułu zakazów w art. 5 ust. 1 lit. d), w art. 5 ust. 1 lit. e), art. 9 lit. b), art. 15, art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a) oraz art. 26, jeżeli nie wiedziały, i nie miały zasadnego powodu by podejrzewać, że ich działanie doprowadzi do naruszenia tych zakazów.

3. Instytucje lub osoby objęte zakresem niniejszego rozporządzenia albo pracownicy lub dyrektorzy takiej instytucji, którzy w dobrej wierze, zgodnie z art. 21, 22 i 23, ujawnili informacje, o których mowa w art. 21, 22 i 23, nie ponoszą żadnej odpowiedzialności z tego tytułu.

Artykuł 32

Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich dostępnych istotnych informacji związanych z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacji dotyczących naruszeń i trudności z egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.

Artykuł 33

1. Komisja:

a) zmienia załącznik II na podstawie ustaleń Rady Bezpieczeństwa ONZ lub Komitetu Sankcji lub na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie;

b) zmienia załącznik IV na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie;

c) zmienia załącznik V na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie;

d) zmienia załącznik VII na podstawie ustaleń dokonanych przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitet Sankcji.

2. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną ustanawia, weryfikuje i zmienia wykaz osób, podmiotów i organów, o których mowa w art. 16 ust. 2, w pełnej zgodności z ustaleniami dokonanymi przez Radę w odniesieniu do załącznika II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB. Wykaz w załączniku VIII weryfikowany jest regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy.

3. Komisja i Rada przedstawiają indywidualne i szczególne powody podjęcia decyzji odpowiednio zgodnie z ust. 1 lit. d) i ust. 2 oraz umożliwia zainteresowanym osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom przedstawienie ich opinii w tej sprawie. W przypadku przedłożenia uwag, Komisja i Rada weryfikują swoją decyzję, informując o rezultacie daną osobę, podmiot lub organ.

4. Komisja przetwarza dane osobowe w celu realizacji zadań spoczywających na niej na mocy niniejszego rozporządzenia. Zadania te obejmują:

a) przygotowanie zmian do załącznika VII do niniejszego rozporządzenia;

b) konsolidację treści załącznika VII i VIII w elektronicznym skonsolidowanym wykazie osób, grup i podmiotów podlegających sankcjom finansowym UE, dostępnym na stronie internetowej Komisji[20];

c) przetwarzanie informacji dotyczących powodów umieszczenia w wykazie; oraz

d) przetwarzanie informacji na temat wpływu środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, takich jak wartość zamrożonych środków finansowych i informacje o zezwoleniach wydanych przez właściwe organy.

5. Rada przetwarza dane osobowe w celu realizacji swoich zadań na mocy niniejszego rozporządzenia. Zadania te obejmują:

a) przygotowanie zmian do załącznika VIII do niniejszego rozporządzenia; oraz

b) przetwarzanie informacji dotyczących powodów umieszczenia w wykazie.

6. Rada i Komisja mogą przetwarzać odpowiednie dane dotyczące przestępstw popełnionych przez osoby fizyczne umieszczone w wykazie, wyroków skazujących za przestępstwa lub środków zabezpieczających dotyczących takich osób, jedynie w zakresie, w jakim przetwarzanie to jest niezbędne do przygotowania powodów umieszczenia w wykazie i rozpatrzenia uwag przekazanych na ten temat przez zainteresowane osoby fizyczne, przy zapewnieniu odpowiednich konkretnych gwarancji. Dane te nie są podawane do wiadomości publicznej ani wymieniane.

7. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia działy Rady i Komisji wyszczególnione w załączniku V zostają wyznaczone na „administratorów danych” w danej instytucji w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001, w celu zagwarantowania, by zainteresowane osoby fizyczne mogły wykonywać swoje prawa wynikające z rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

Artykuł 34

1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar nakładanych za naruszenia niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie konieczne środki, by zapewnić ich wykonywanie. Przewidziane kary są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

Artykuł 35

1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i oznaczają je na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku V. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach adresów ich stron internetowych wyszczególnionych w załączniku V zanim te zmiany zostaną wprowadzone.

2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich właściwych organach, w tym o danych kontaktowych tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, po czym powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

3. W przypadkach, w których niniejsze rozporządzenie wymaga powiadomienia lub poinformowania Komisji albo innej formy komunikacji z Komisją, do jej prowadzenia wykorzystywane są adresy i inne dane kontaktowe oznaczone w załączniku V.

Artykuł 36

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:

a) na terytorium Unii, w tym w granicach jej przestrzeni powietrznej;

b) na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państw członkowskich;

c) wobec każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim,

d) wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, zarejestrowanego lub utworzonego na mocy prawa państwa członkowskiego;

e) wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.

Artykuł 37

Rozporządzenie (WE) nr 423/2007 zostaje uchylone. Odniesienia do uchylonego rozporządzenia traktowane są jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 38

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący […]

ZAŁĄCZNIK I

CZĘŚĆ A

Towary i technologie, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), art. 2 ust. 2, art. 4, art. 5 ust. 1 lit. b) oraz art. 5 ust. 1 lit. d)

Niniejszy załącznik obejmuje wszystkie towary i technologie wymienione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, określone w tym rozporządzeniu, z wyjątkiem następujących towarów i technologii:

Pozycja z załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009 | Opis |

5A001 | Następujące systemy telekomunikacyjne, urządzenia telekomunikacyjne, części składowe i osprzęt: a. Dowolny typ urządzeń telekomunikacyjnych posiadający jakąkolwiek z następujących cech, funkcji lub właściwości: 1. Specjalnie zabezpieczone przed skutkami przejściowych zjawisk elektronicznych lub impulsu elektromagnetycznego, powstających w wyniku wybuchu jądrowego; 2. Specjalnie zabezpieczone przed promieniowaniem gamma, neutronowym lub jonizacyjnym; lub 3. Specjalnie zaprojektowane do eksploatacji w zakresie temperatur poza przedziałem od 218 K (–55 °C) do 397 K (+124 °C); Uwaga: Pozycja 5A001.a.3. odnosi się wyłącznie do sprzętu elektronicznego. Uwaga: Pozycje 5A001.a.2. i 5A001.a.3. nie obejmują kontrolą sprzętu zaprojektowanego lub zmodyfikowanego do stosowania w satelitach. b. Systemy i urządzenia telekomunikacyjne oraz specjalnie do nich zaprojektowane części składowe i osprzęt, posiadające którąkolwiek z niżej wymienionych cech i właściwości lub realizujące którąkolwiek z wymienionych poniżej funkcji: 1. Będące bezprzewodowymi systemami komunikacji podwodnej spełniającymi którekolwiek z poniższych kryteriów: a. Akustyczna częstotliwość nośna poza przedziałem 20 kHz do 60 kHz; b. Działające w zakresie elektromagnetycznej częstotliwości nośnej poniżej 30 kHz; c. Działające z wykorzystaniem technik sterowania za pomocą wiązki elektronów; lub d. Działające z wykorzystaniem „laserów” lub diod elektroluminescencyjnych (LED) o fali wyjściowej, której długość przekracza 400nm lecz nie osiąga 700nm, w „lokalnej sieci komputerowej.” 2. Będące sprzętem radiowym działającym w paśmie od 1,5 do 87,5 MHz i spełniające wszystkie z poniższych kryteriów: a. Automatyczne przewidywanie i wybieranie częstotliwości oraz „całkowitej cyfrowej szybkości transferu” na kanał, umożliwiające optymalizację transmisji; oraz b. Zaopatrzenie w liniowy wzmacniacz mocy umożliwiający równoczesną obróbkę wielu sygnałów przy mocy wyjściowej 1 kW lub wyższej, w zakresie częstotliwości od 1,5 do 30 MHz, lub 250 W lub wyższej w zakresie częstotliwości od 30 do 87,5 MHz, w zakresie „pasma chwilowego” o szerokości jednej oktawy lub większej oraz z wyjściem o zniekształceniach harmonicznych lub innych lepszych niż -80 dB; 3. Będące sprzętem radiowym, w którym zastosowano techniki „widma rozproszonego” w tym „rozrzucanie częstotliwości”, poza wyszczególnionymi w pozycji 5A001.b.4., i spełniające którekolwiek z poniższych kryteriów: a. Programowane przez użytkownika kody rozpraszania; lub b. Całkowita szerokość przesyłanego pasma 100 lub więcej razy większa od szerokości pasma dowolnego z kanałów informacyjnych w nadmiarze 50 kHz; Uwaga: Pozycja 5A001.b.3.b. nie obejmuje kontrolą sprzętu radiowego sieci telekomunikacyjnych w układzie terytorialnym (komórkowym) działających w zakresie pasm cywilnych. Uwaga: Pozycja 5A001.b.3. nie obejmuje kontrolą urządzeń o mocy wyjściowej 1W lub mniejszej. 4. Będące sprzętem radiowym, w którym zastosowano ultraszerokopasmowe techniki modulacji, posiadające programowane przez użytkownika kody przydzielania kanałów, szyfrowania (scrambling) lub identyfikacji sieci i spełniające którekolwiek z poniższych kryteriów: a. Szerokość pasma przekraczająca 500 MHz; lub b. „Ułamkowa szerokość pasma” wynosząca 20% lub więcej; 5. Będące sterowanymi cyfrowo odbiornikami radiowymi, które spełniają wszystkie poniższe kryteria: a. Posiadają ponad 1 000 kanałów; b. Charakteryzują się „czasem przełączania częstotliwości” niższym od 1 ms; c. Umożliwiają automatyczne przeszukiwanie lub skanowanie części widma fal elektromagnetycznych; oraz d. Umożliwiają identyfikację odbieranych sygnałów lub typu nadajnika; lub Uwaga: Pozycja 5A001.b.5. nie obejmuje kontrolą sprzętu specjalnie zaprojektowanego do komórkowych radiowych sieci telekomunikacyjnych, działających w zakresie pasm cywilnych. 6. Będące urządzeniami wykorzystującymi funkcje cyfrowego „przetwarzania sygnałów” dla realizacji „kodowania mowy” z szybkością poniżej 2 400 bitów/s: Uwagi techniczne: 1. Dla zmiennych współczynników „kodowania mowy”, pozycja 5A001.b.6. dotyczy „kodowania mowy” w odniesieniu do wyjścia ciągłego sygnału głosowego. 2. Do celów pozycji 5A001.b.6. „kodowanie mowy” określa się jako technikę próbkowania głosu ludzkiego, a następnie przetwarzania próbek na sygnał cyfrowy, z uwzględnieniem cech szczególnych mowy ludzkiej. c. Światłowodowe kable komunikacyjne, światłowody oraz akcesoria, w tym: 1. Światłowody o długości ponad 500 m i określone przez producenta, jako mogące się oprzeć podczas „testu kontrolnego” naprężeniom rozciągającym wynoszącym 2 x 109 N/m2 lub większym; Uwaga techniczna: „Test kontrolny”: prowadzona na bieżąco (on-line) albo poza linią produkcyjną (off-line) kontrola zupełna, podczas której wszystkie włókna są obciążane dynamicznie z góry określonymi naprężeniami rozciągającymi, działającymi na odcinek światłowodu o długości od 0,5 do 3 m, przeciągany z szybkością 2 do 5 m/s pomiędzy bębnami nawijającymi o średnicy około 150 mm. Temperatura otoczenia powinna wynosić 293 K (20 °C), a wilgotność względna 40%. Testy kontrolne można przeprowadzić według równoważnych norm krajowych. 2. Kable światłowodowe i akcesoria zaprojektowane do pracy pod wodą; Uwaga: Pozycja 5A001.c.2. nie obejmuje kontrolą kabli i akcesoriów dla standardowej telekomunikacji cywilnej. N.B. 1: Dla kabli startowych (pępowinowych) lub łączników do nich zob. także pozycja 8A002.a.3. N.B. 2: Dla światłowodowych penetratorów kadłubów statków lub złączy do nich zob. także pozycja 8A002.c. d. „Elektronicznie sterowane fazowane układy antenowe” pracujące w zakresie częstotliwości powyżej 31,8 GHz; Uwaga: Pozycja 5A001.d. nie obejmuje kontrolą „elektronicznie sterowanych fazowanych układów antenowych” do systemów kontroli lądowania oprzyrządowanych według wymagań norm ICAO obejmujących mikrofalowe systemy kontroli lądowania (MLS). e. Sprzęt radiowy do namierzania kierunku działający na częstotliwościach powyżej 30 MHz i spełniający wszystkie poniższe kryteria, jak również specjalnie zaprojektowane podzespoły do tego sprzętu: 1. „Chwilowa szerokość pasma” wynosząca 10 MHz lub więcej; oraz 2. Zdolność określania namiaru na niewspółpracujące nadajniki radiowe emitujące sygnał o czasie trwania krótszym niż 1 ms; f. Sprzęt zakłócający zaprojektowany lub zmodyfikowany specjalnie na potrzeby celowego i selektywnego zakłócania, blokowania, utrudniania, pogarszania jakości lub wprowadzania w błąd systemów usług telekomunikacyjnych w sieciach ruchomych i wypełniający którekolwiek z poniższych kryteriów, jak również specjalnie zaprojektowane podzespoły do tego sprzętu: 1. Zdolność symulowania funkcji sprzętu sieci dostępu radiowego (RAN); 2. Wykrywanie i wykorzystywanie cech szczególnych stosowanego protokołu telekomunikacji ruchomej (np. GSM); lub 3. Wykorzystywanie cech szczególnych stosowanego protokołu telekomunikacji ruchomej (np. GSM); UWAGA: Dla sprzętu zakłócającego usługi GNSS, zob. Wykaz uzbrojenia. g. Systemy lub urządzenia do pasywnej koherentnej lokacji (PCL) specjalnie zaprojektowane do wykrywania i śledzenia obiektów ruchomych za pomocą pomiaru odbić emisji częstotliwości radiowych z otoczenia, pochodzących od nadajników nieradarowych; Uwaga techniczna: Nadajniki nieradarowe mogą obejmować stacje bazowe radiowe, telewizyjne i telefonii komórkowej. Uwaga: Pozycja 5A001.g. nie obejmuje kontrolą żadnych z poniższych: a. Urządzeń radioastronomicznych lub b. Systemów lub urządzeń wymagających, aby cel nadawał jakikolwiek sygnał radiowy. h. Urządzenia elektroniczne zaprojektowane lub zmodyfikowane do przedwczesnej aktywacji lub zapobiegania inicjacji improwizowanych urządzeń wybuchowych sterowanych drogą radiową (RCIED). UWAGA: ZOB. TAKŻE WYKAZ UZBROJENIA |

5A002 | Następujące systemy i urządzenia związane z „ochroną informacji” oraz ich części składowe: a. Następujące systemy, urządzenia, specyficzne dla poszczególnych zastosowań „zespoły elektroniczne”, moduły i układy scalone związane z „ochroną informacji” oraz inne specjalnie do nich zaprojektowane części składowe: UWAGA: Do sterowania urządzeniami systemów globalnej nawigacji satelitarnej zawierających lub wykorzystujących funkcje szyfrowania (np. GPS lub GLONASS) zob. pozycja 7A005. 1. Zaprojektowane lub zmodyfikowane w celu zastosowania „kryptografii” z wykorzystaniem technik cyfrowych realizujących jakiekolwiek funkcje kryptograficzne inne niż uwierzytelnienie lub podpis cyfrowy i spełniające którekolwiek z poniższych kryteriów: Uwagi techniczne: 1. Funkcje uwierzytelnienia i podpisu cyfrowego obejmują związane z nimi funkcje zarządzania kluczami. 2. Uwierzytelnienie obejmuje wszystkie aspekty kontroli dostępu, gdzie nie występuje szyfrowanie plików lub fragmentów tekstów, z wyjątkiem tych bezpośrednio związanych z ochroną haseł, Numerów Personalnej Identyfikacji (PIN) lub podobnych danych stosowanych do ochrony przed nieuprawnionym dostępem. 3. Mechanizmy kryptograficzne nie obejmują technik kompresji lub kodowania danych. Uwaga: Pozycja 5A002.a.1. obejmuje sprzęt zaprojektowany lub zmodyfikowany w celu zastosowania mechanizmów kryptograficznych do przekazywania informacji z wykorzystaniem technik analogowych, gdy stosowane są wraz z technikami cyfrowymi. a. „Algorytm symetryczny” wykorzystujący długość klucza przekraczającą 56 bitów; lub b. „Algorytm asymetryczny”, w którym bezpieczeństwo stosowania algorytmu bazuje na jakiejkolwiek z poniższych właściwości: 1. Faktoryzacji liczb całkowitych powyżej 512 bitów (np. RSA); 2. Zliczaniu dyskretnych logarytmów w multiplikatywnej grupie pola o skończonej wielkości większej niż 512 bitów (np. Diffie-Hellman z Z/pZ); lub 3. Dyskretnych logarytmach w grupie innej niż wspomniana w pozycji 5A002.a.1.b.2. większej niż 112 bitów (np. Diffie–Hellman na krzywej eliptycznej); 2. Zaprojektowane lub zmodyfikowane dla realizacji funkcji kryptoanalitycznych; 3. Nie używany; 4. Specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do redukcji przypadkowego przekazywania sygnałów noszących informację poza tym, co jest niezbędne ze względów zdrowotnych, bezpieczeństwa pracy i ochrony przed zakłóceniami elektromagnetycznymi; 5. Zaprojektowane lub zmodyfikowane do wykorzystania technik kryptograficznych w celu generowania kodu rozpraszającego dla „widma rozproszonego”, poza określonymi w pozycji 5A002.a.6., wraz z kodem rozrzucającym dla systemów z „rozrzucaniem częstotliwości”; 6. Zaprojektowane lub zmodyfikowane do wykorzystania technik kryptograficznych w celu generowania kodów przydzielania kanałów, szyfrowania (scrambling) lub identyfikacji sieci w systemach stosujących modulację ultraszerokopasmową i spełniające którekolwiek z poniższych kryteriów: a. Szerokość pasma przekraczająca 500 MHz; lub b. „Ułamkowa szerokość pasma” wynosząca 20% lub więcej; 7. Niekryptograficzne systemy i urządzenia ochrony technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) ocenione do poziomu uzasadnionego zaufania wykraczającego poza klasę EAL–6 (poziom uzasadnionego zaufania) wspólnych kryteriów lub kryteriów równorzędnych; 8. Kablowe systemy telekomunikacyjne zaprojektowane lub zmodyfikowane z zastosowaniem środków mechanicznych, elektrycznych lub elektronicznych w celu wykrywania włamań do sieci teleinformatycznych; 9. Zaprojektowane lub zmodyfikowane do wykorzystania „kryptografii kwantowej”. Uwaga techniczna: „Kryptografia kwantowa” bywa również określana jako kwantowa wymiana klucza (QKD). Uwaga: Pozycja 5A002 nie obejmuje kontrolą żadnego z poniższych: a. „Personalizowanych kart elektronicznych” spełniających którekolwiek z poniższych kryteriów: 1. Gdy wykorzystanie funkcji kryptograficznych ograniczone jest do urządzeń lub systemów wyłączonych z kontroli na podstawie punktów b.–g. niniejszej uwagi; lub 2. Dla ogólnych zastosowań użytku publicznego, gdzie wykorzystanie funkcji kryptograficznych nie jest dostępne dla przeciętnego użytkownika oraz istnieje specjalnie zaprojektowana i ograniczona ochrona zgromadzonych danych osobowych; UWAGA.: Jeżeli „personalizowane karty elektroniczne” są kartami wieloaplikacyjnymi, poziom kontroli każdej aplikacji oceniany jest indywidualnie. b. Sprzętu odbiorczego dla stacji radiowych, płatnej telewizji lub podobnych systemów telewizyjnych typu konsumenckiego o ograniczonym zasięgu, niepodlegającego cyfrowemu szyfrowaniu, oraz w którym cyfrowe szyfrowanie jest wykorzystywane tylko do wysyłania rachunków lub informacji związanych z programem wysyłanym zwrotnie do dostawców usług; c. Sprzętu, w którym funkcje kryptograficzne nie są dostępne dla użytkownika, i są specjalnie zaprojektowane do realizacji funkcji ograniczonych do którychkolwiek z poniższych: 1. Uruchamianie „oprogramowania” zabezpieczonego przed kopiowaniem; 2. Realizowanie dostępu do dowolnego z poniższych typów danych: a. Zabezpieczonych przed kopiowaniem danych przechowywanych na nośniku przeznaczonym tylko do odczytu; lub b. Informacji przechowywanych na nośniku w formie zaszyfrowanej (np. w związku z ochroną praw własności intelektualnej), gdy nośnik oferowany jest do sprzedaży publicznej w identycznych zestawach; 3. Kontrola kopiowania danych audio/video chronionych prawem autorskim; lub 4. Szyfrowanie lub odszyfrowywanie do celów ochrony bibliotek, atrybutów projektów lub powiązanych danych dla potrzeb projektowania urządzeń półprzewodnikowych lub układów scalonych; d. Sprzętu kryptograficznego specjalnie zaprojektowanego i ograniczonego do zastosowań bankowych lub „transakcji pieniężnych”; Uwaga techniczna: „Transakcje pieniężne” w ramach uwagi d. do pozycji 5A002 obejmują pobieranie i rozliczanie opłat za przejazd lub funkcje kredytowe. e. Przewoźnych lub przenośnych radiotelefonów do zastosowań cywilnych, (np. do zastosowania w cywilnych systemach radiokomunikacji komórkowej), w których nie ma możliwości przekazywania zaszyfrowanych danych bezpośrednio do innego radiotelefonu lub sprzętu (innych niż sprzęt sieci dostępu radiowego — RAN), ani przekazywania zaszyfrowanych danych przez sprzęt sieci dostępu radiowego (np. sterownik sieci radiowej — RNC, sterownik stacji bazowej — BSC); f. Sprzętu telefonii bezprzewodowej niezdolnego do szyfrowania typu „end–to–end”, w którym, zgodnie z danymi producenta, maksymalny skuteczny zasięg działania bezprzewodowego bez dodatkowego wzmocnienia (tj. pojedyncza, bez pośrednictwa przekaźnika, odległość między terminalem a domową stacją bazową) wynosi mniej niż 400 m; lub g. Przewoźnych lub przenośnych radiotelefonów i podobnych bezprzewodowych urządzeń typu klient do zastosowań cywilnych, które wykorzystują wyłącznie opublikowane lub znajdujące się w sprzedaży standardy kryptograficzne (z wyjątkiem funkcji mających na celu zwalczanie piractwa, które nie muszą być publikowane) i spełniają przepisy pkt b.–d. uwagi kryptograficznej (kategoria 5, część 2, uwaga 3), które z myślą o konkretnym zastosowaniu w przemyśle cywilnym zostały na zamówienie wyposażone w funkcje nie mające wpływu na funkcjonalność kryptograficzną oryginalnych urządzeń niewyposażonych w te funkcje; h. Sprzętu specjalnie zaprojektowanego do konserwacji i obsługi przenośnych lub ruchomych radiotelefonów lub podobnych bezprzewodowych urządzeń używanych przez klientów, które spełniają wszystkie przepisy uwagi kryptograficznej (kategoria 5, część 2, uwaga 3), jeżeli sprzęt do konserwacji i obsługi spełnia wszystkie poniższe kryteria: 1. Funkcjonalność kryptograficzna sprzętu do konserwacji i obsługi nie może być łatwo zmieniona przez użytkownika sprzętu; 2. Sprzęt do konserwacji i obsługi jest przeznaczony do instalacji bez dalszego znacznego wsparcia dostawcy; oraz 3. Sprzęt do konserwacji i obsługi nie może zmienić funkcjonalności kryptograficznej konserwowanego i obsługiwanego urządzenia; i. Bezprzewodowego sprzętu „sieci osobistej” stosującego wyłącznie opublikowane lub komercyjne standardy kryptograficzne i gdzie zdolność kryptograficzna jest ograniczona do nominalnego zakresu działania nie przekraczającego 30 metrów zgodnie ze specyfikacją producenta. |

5B001 | Następujące telekomunikacyjne urządzenia testujące, kontrolne i produkcyjne, części składowe i osprzęt: a. Sprzęt i specjalnie zaprojektowane do niego elementy i akcesoria, specjalnie zaprojektowane do „rozwoju”, „produkcji” i „użytkowania” urządzeń, materiałów, funkcji lub właściwości ujętych w pozycji 5A001; Uwaga: Pozycja 5B001.a. nie obejmuje kontrolą sprzętu do cechowania światłowodów. b. Sprzęt i specjalnie zaprojektowane do niego części składowe i osprzęt, specjalnie zaprojektowane do „rozwoju” następujących telekomunikacyjnych urządzeń przesyłowych lub przełączających: 1. Sprzęt wykorzystujący techniki cyfrowe, zaprojektowane do pracy z „całkowitą cyfrową szybkością transferu” przekraczającą 15 Gbit/s; Uwaga techniczna: Dla sprzętu przełączającego „całkowita cyfrowa szybkość transferu” jest mierzona dla największej szybkości portu lub linii. 2. Sprzęt wykorzystujący „laser” i spełniający którekolwiek z poniższych kryteriów: a. Długość fali nadawczej przekraczająca 1750 nm; b. Dający „wzmocnienie optyczne” przy wykorzystaniu wzmacniaczy światłowodowych fluorkowych domieszkowanych prazeodymem (PDFFA); c. Wykorzystujący techniki koherentnego przekazu optycznego lub koherentnej detekcji optycznej (zwane także technikami heterodyny optycznej lub technikami homodynowymi); lub d. Stosujący techniki analogowe i posiadający szerokość pasma przekraczającą 2,5 GHz; Uwaga: Pozycja 5B001.b.2.d. nie obejmuje kontrolą sprzętu specjalnie zaprojektowanego do „rozwoju” komercyjnych systemów telewizji. 3. Sprzęt wykorzystujący „komutację optyczną”; 4. Sprzęt radiowy wykorzystujący technikę modulacji kwadraturowej (QAM), powyżej poziomu 256; lub 5. Sprzęt wykorzystujący „wspólny kanał sygnalizowania”, pracujący w trybie innym niż skojarzony; |

5B002 | Następujące urządzenia testujące, kontrolne i „produkcyjne” związane z „ochroną informacji”: a. Sprzęt specjalnie zaprojektowany do „rozwoju” lub „produkcji” sprzętu wyszczególnionego w pozycjach 5A002 lub 5B002.b.; b. Sprzęt pomiarowy specjalnie zaprojektowany do oceny i analizy funkcji „ochrony informacji” sprzętu wyszczególnionego w pozycji 5A002 lub „oprogramowania” wyszczególnionego w pozycjach 5D002.a. lub 5D002.c. |

5D001 | Następujące „oprogramowanie”: a. „Oprogramowanie” specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do „rozwoju”, „produkcji” lub „użytkowania” sprzętu, funkcji lub właściwości wyszczególnionych w pozycji 5A001; b. „Oprogramowanie” specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do wspierania „technologii” wymienionej w pozycji 5E001; c. Specyficzne „oprogramowanie” specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane w celu umożliwienia sprzętowi osiągnięcia cech charakterystycznych, funkcji lub właściwości wyszczególnionych w pozycji 5A001 lub 5B001; d. „Oprogramowanie”, specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do „rozwoju”, następującego sprzętu telekomunikacyjnych oraz przełączającego: 1. Sprzęt wykorzystujący techniki cyfrowe, zaprojektowane do pracy z „całkowitą cyfrową szybkością transferu” przekraczającą 15 Gbit/s; Uwaga techniczna: Dla sprzętu przełączającego „całkowita cyfrowa szybkość transferu” jest mierzona dla największej szybkości portu lub linii. 2. Sprzęt wykorzystujący „laser” i spełniający którekolwiek z poniższych kryteriów: a. Długość fali nadawczej przekraczająca 1 750 nm; lub b. Stosujący techniki analogowe i posiadający szerokość pasma przekraczającą 2,5 GHz; Uwaga: Pozycja 5D001.d.2.b. nie obejmuje kontrolą „oprogramowania” specjalnie zaprojektowanego do „rozwoju” komercyjnych systemów telewizji. 3. Sprzęt wykorzystujący „komutację optyczną”; lub 4. Sprzęt radiowy wykorzystujący technikę modulacji kwadraturowej (QAM), powyżej poziomu 256; |

5D002 | Następujące „oprogramowanie”: a. „Oprogramowanie” specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów „rozwoju”, „produkcji” lub „użytkowania” sprzętu wyszczególnionego w pozycji 5A002 lub „oprogramowania” wyszczególnionego w pozycji 5D002.c.; b. „Oprogramowanie” specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do wspierania „technologii” wymienionej w pozycji 5E002; c. Następujące konkretne „oprogramowanie”: 1. „Oprogramowanie” posiadające właściwości takie same jak, lub realizujące lub symulujące funkcje takie same jak sprzęt wymieniony w pozycji 5A002; 2. „Oprogramowanie” do prowadzenia procesu certyfikacji „oprogramowania” wymienionego w pozycji 5D002.c.1.; Uwaga: Pozycja 5D002 nie obejmuje kontrolą następującego „oprogramowania”: a. „Oprogra