[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 27.6.2005

COM(2005) 302 końcowy

2003/0255 (COD)

OPINIA KOMISJI na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE, w sprawie poprawek Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w odniesieniu do wniosku dotyczącego

DYREKTYWY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie minimalnych warunków wdrażania dyrektywy 2002/15/WE i rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i 3821/85 dotyczących ustawodawstwa socjalnego odnoszącego się do działalności związanej z transportem drogowym

ZMIENIAJĄCA WNIOSEK KOMISJI na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE

2003/0255 (COD)

OPINIA KOMISJI na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE, w sprawie poprawek Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w odniesieniu do wniosku dotyczącego

DYREKTYWY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie minimalnych warunków wdrażania dyrektywy 2002/15/WE i rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i 3821/85 dotyczących ustawodawstwa socjalnego odnoszącego się do działalności związanej z transportem drogowym

1. Wprowadzenie

Artykuł 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE stanowi, że Komisja wydaje opinię w sprawie poprawek zaproponowanych przez Parlament Europejski w drugim czytaniu. Komisja przedstawia poniżej swoją opinię w sprawie 35 poprawek zaproponowanych przez Parlament.

2. Informacje ogólne

Data przekazania wniosku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (dokument COM(2003)628 wersja ostateczna - 2003/0255(COD)) | 2 grudnia 2003 r. |

Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny | 3 czerwca 2004 r. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski, pierwsze czytanie | 20 kwietnia 2004 r. |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska większością kwalifikowaną | 9 grudnia 2004 r. |

Data przyjęcia rezolucji przez Parlament Europejski w drugim czytaniu, obejmującej 35 poprawek do wspólnego stanowiska | 13 kwietnia 2005 r. |

3. CEL WNIOSKU

Wniosek Komisji ma na celu poprawę stosowania wspólnotowych przepisów socjalnych poprzez zwiększenie ilości kontroli, jakościowe polepszenie egzekwowania przepisów oraz podjęcie kwestii zharmonizowanego podejścia do naruszeń i sankcji.

W odniesieniu do zwiększenia ilości kontroli, Komisja wnioskowała o niezwłoczne podniesienie minimalnego odsetka kontroli do 3 %, wraz ze zwiększeniem udziału kontroli przeprowadzanych na terenie przedsiębiorstw (do co najmniej 50 % w porównaniu z obecnymi 25 %) oraz na drodze (do co najmniej 30 % w porównaniu z obecnymi 15 %). W odniesieniu do uzgodnionych kontroli, Komisja wnioskowała o zwiększenie ich minimalnej liczby z dwóch do sześciu rocznie, co przyczyniłoby się do lepszej współpracy i wymiany najlepszych praktyk pomiędzy organami wykonawczymi.

W celu polepszenia jakości egzekwowania przepisów, Komisja wnioskowała o wprowadzenie minimalnych norm w zakresie wyszkolenia i wyposażenia personelu wykonawczego, opracowanie i wdrożenie krajowej strategii egzekwowania przez Państwa Członkowskie oraz wyznaczenie organu koordynującego do nadzorowania tej strategii i współdziałania z organami wykonawczymi innych Państw Członkowskich. W odniesieniu do infrastruktury drogowej, należy stworzyć wystarczającą ilość parkingów dla umożliwienia kierowcom odpoczynku oraz dla ułatwienia przeprowadzania kontroli drogowych. Jeżeli chodzi o współpracę pomiędzy organami wykonawczymi Państw Członkowskich, powołany zostanie komitet w celu ułatwienia wymiany najlepszych praktyk, przygotowania wspólnych przepisów w zakresie oceny ryzyka przedsiębiorstw dla lepszego ukierunkowania działań wykonawczych, uzgodnienia jednolitej dokumentacji dotyczącej zwolnień chorobowych i rocznych urlopów oraz opracowania kryteriów wspólnej elektronicznej wymiany informacji i wiedzy. Planowane są również wspólne sesje szkoleniowe.

W odniesieniu do wspólnego podejścia do naruszeń i sankcji, Komisja wnioskowała, aby Państwa Członkowskie dały swoim organom wykonawczym, obok innych przewidzianych sankcji, możliwość czasowego unieruchomienia pojazdu. Zaproponowane zostały proporcjonalne sankcje finansowe w stosunku do tych uczestników łańcucha transportowego, którym niezastosowanie się do tych zasad przyniosło finansowe korzyści. Ustalono wspólny wykaz poważnych naruszeń, w przypadku których Państwa Członkowskie muszą powiadamiać o zastosowanych sankcjach. Komisja sporządzi następnie sprawozdanie analizujące kary zastosowane za poważne naruszenia i zawierające wnioski co do zakresu, w jakim powinny one zostać zharmonizowane.

4. OPINIA KOMISJI W SPRAWIE POPRAWEK PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

4.1. Poprawki przyjęte przez Komisję

Komisja może w sumie przyjąć 26 z łącznej liczby 35 poprawek. 20 poprawek może zostać przyjętych w całości: 1, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 14, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 29, 32, 36 i 37.

Cztery poprawki mogą zostać przyjęte zasadniczo lub po przeformułowaniu: 2, 27, 31 i 35; dwie poprawki mogą zostać przyjęte częściowo: 15 i 17.

4.1.1 Poprawki przyjęte pod warunkiem przeformułowania

Poprawka 2 postuluje interoperacyjność i praktyczność systemów monitoringu. Interoperacyjność jest niezwykle pożądana w odniesieniu do wyposażenia personelu wykonawczego i elektronicznej wymiany wiedzy. Cel wymaga następującego przeformułowania, aby podkreślić potrzebę koordynacji na poziomie UE w ramach zaproponowanej procedury komitologii:

Motyw 5(a).

„Interoperacyjność i praktyczność krajowych systemów monitoringu jest ułatwiana poprzez procedurę komitologii określoną w art. 12;”

Poprawka 35 włącza drogowe kontrole tygodniowego i dwutygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, co Komisja zdecydowanie popiera jako logiczną konsekwencję wprowadzenia cyfrowych tachografów. Wskazanie na kontrole poprzedzających 28 dni wymaga następującego przeformułowania, aby uwzględnić stopniowe podejście do tego przepisu:

Załącznik I, część A, pkt (1) „(1) dzienne i tygodniowe czasy prowadzenia, łączny czas prowadzenia w ciągu dwóch kolejnych tygodni , przerwy oraz dzienne i tygodniowe okresy odpoczynku i wyrównawcze okresy odpoczynku ; również wcześniejsze […] wykresówki, które zgodnie z art. 15 ust. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 powinny być przewożone w pojeździe, i/lub dane dla tego samego okresu na karcie kierowcy i/lub w pamięci urządzenia rejestrującego, zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy i/lub w postaci wydruków […].”

4.1.2 Poprawki przyjęte zasadniczo

Poprawka 27 określa, że powtarzające się naruszenia powinny być karane bardziej surowo. Komisja może poprzeć to logiczne podejście w następujący sposób:

Artykuł 9 ust. 2

„2. Przedsiębiorstwa o wysokim stopniu ryzyka są kontrolowane częściej i dokładniej, oraz, jeśli wykryte zostaną powtarzające się naruszenia, stosowane są wobec nich odpowiednie sankcje .”

Poprawka 31 określa szczegółowo zawartość sprawozdania Komisji w sprawie sankcji za poważne naruszenia. Kwestia poruszona w tej poprawce mogłaby być częścią bardziej ogólnego celu sprawozdania, lecz sprawozdanie nie powinno ograniczać się do tego aspektu:

Artykuł 10 ust. 1 a (nowy)

„Sprawozdanie obejmuje rozbieżności między sankcjami oraz wpływ harmonizacji tych sankcji na egzekwowanie przepisów i bezpieczeństwo na drogach.”

4.1.3 Poprawki przyjęte w części

Poprawki 15 i 17 zbyt głęboko wchodzą w szczegóły.

Poprawka 15 wymaga od personelu wykonawczego w przypadku kontroli drogowych określenia gdzie kontrole te są przeprowadzane, co może zagrażać systemowi kontroli. Poza tym ma on żądać od kierowcy informacji, którymi ten być może nie dysponuje (liczba pojazdów posiadanych przez przedsiębiorstwo). Komisja może jednak poprzeć odnotowanie kraju, w którym pojazd jest zarejestrowany, oraz kraju pochodzenia kierowcy i przedsiębiorstwa, co może pomóc w działaniach wykonawczych i służyć zapewnieniu niedyskryminacji. Zmieniony tekst otrzymuje brzmienie:

Artykuł 3 ust. 1 pkt (a) pkt (i)(a) (nowy)

„(i)(a) kraj, w którym kontrolowany pojazd jest zarejestrowany, kraj pochodzenia kierowcy i przedsiębiorstwa;

Poprawka 17 wymienia szereg miejsc przeprowadzania kontroli. Komisja może zaakceptować „stacje benzynowe” oraz „inne bezpieczne miejsca”, które obejmują pozostałe podane przykłady. Zmieniony tekst otrzymuje brzmienie:

Artykuł 4 ust. 2 pkt (a)

(a) przewidziana jest wystarczająca liczba punktów kontrolnych na istniejących i planowanych drogach lub w ich pobliżu, a zwłaszcza możliwość wykorzystania jako punkty kontrolne stacji benzynowych i innych bezpiecznych miejsc na autostradach ;

4.2. Poprawki odrzucone przez Komisję

Dziewięć poprawek zostaje odrzuconych z powodów przejrzystości i praktycznego stosowania przepisów: 7, 11, 12, 13, 16, 18, 28, 30 i 34.

Poprawka 7 określa rodzaj jazd, do których ma zastosowanie niniejsza dyrektywa. Przepis ten jest zbędny, ponieważ zawarte w proponowanej dyrektywie minimalne warunki egzekwowania są uzależnione od zakresu obowiązywania związanych z nią przepisów wspólnotowych, mianowicie rozporządzeń (EWG) nr 3820/85 i 3821/85 oraz dyrektywy 2002/15/WE. Poprawki 11 i 12 wprowadzają bardziej ambitne terminy stopniowego zwiększania odsetka kontroli. Komisja preferuje bardziej realistyczne i możliwe do osiągnięcia terminy, aby umożliwić wszystkim Państwom Członkowskim przestrzeganie przepisów.

Poprawka 13 służy wprowadzeniu natychmiastowego wzrostu liczby kontroli na terenie przedsiębiorstw z 25 % do 50 % wszystkich przeprowadzanych kontroli; Komisja preferuje bardziej ustrukturyzowane podejście, ze zwiększeniem minimalnego udziału kontroli drogowych z 15 % do 30 %.

Poprawki 16 i 18 wprowadzają niepotrzebne obciążenia dla przedsiębiorstw, względnie personelu wykonawczego. Poprawka 16 wymaga od przedsiębiorstw przechowywania dokumentacji dotyczącej kontroli przeprowadzanych w trakcie roku ubiegłego – dodatkowe korzyści takiego wymogu są wątpliwe. Przedsiębiorstwa, które chcą udowodnić, że zostały już wobec nich zastosowane sankcje w związku z naruszeniem wykrytym podczas kontroli drogowej, z pewnością będą przechowywały odpowiednie dokumenty. Jednakże przedsiębiorstwa nie zawsze będą w stanie prowadzić wyczerpującą bazę danych, jeśli ich kierowcy zdecydują się na zapłacenie kary i nie zgłoszą tego. W podobny sposób poprawka 18 zobowiązuje personel wykonawczy do zachowania równowagi w intensywności kontroli drogowych. Pozostaje przy tym jednak niejasne, co oznacza „równowaga”; ściśle interpretowana, mogłaby prowadzić do konfliktów ze swobodą uznania personelu wykonawczego, którą dysponuje on przy wykonywaniu obowiązków.

Poprawka 28 stoi w sprzeczności z zasadą eksterytorialności w odniesieniu do sankcji, wprowadzoną do proponowanego nowego rozporządzenia w sprawie czasów prowadzenia pojazdu i okresów odpoczynku. Powraca ona do w dużym stopniu nieefektywnego i rzadko wykorzystywanego obecnego systemu wymiany informacji o wykrytych naruszeniach.

Poprawka 30 postuluje, aby Komisja złożyła wniosek dotyczący harmonizacji sankcji za poważne naruszenia po przedłożeniu sprawozdania na ten temat. Komisja uważa, że ta poprawka w nadmierny sposób ogranicza inicjatywę prawodawczą Komisji.

Poprawka 34 usuwa przepis umożliwiający Wspólnocie negocjowanie w pierwszym rzędzie w ramach porozumienia AETR, w celu zapewnienia, że podobne standardy egzekwowania są stosowane także poza granicami Unii. Oznaczałoby to krok do tyłu.

5. Wniosek

Na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE Komisja zmienia swój wniosek jak przedstawiono powyżej.