[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 10.3.2006

KOM(2006) 110 wersja ostateczna

2003/0218 (CNS)

Zmieniony wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające Rozporządzenie (WE) nr 1030/2002 ustanawiające jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich

(przedstawiona przez Komisję na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE)

UZASADNIENIE

1. WSTęP

W następstwie posiedzenia Rady Europejskiej w Salonikach, które odbyło się w dniach 19-20 czerwca 2003 r. i na którym potwierdzono, że „UE potrzebuje spójnego stanowiska w sprawie identyfikatorów biometrycznych i danych biometrycznych, prowadzącego do zharmonizowanych rozwiązań w sprawie dokumentów dla obywateli państw trzecich, paszportów obywateli UE oraz systemów informacji (VIS i SIS II)”, dnia 24 września 2003 r. Komisja przedstawiła dwa wnioski zmieniające jednolity wzór wiz i dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich.

Cel, jaki stawiała sobie Komisja w odniesieniu do tych dwóch wniosków, był dwojaki:

- przenieść ostateczną datę wprowadzenia fotografii z roku 2007 na rok 2005, a jednocześnie

- zobowiązać państwa członkowskie do wprowadzenia dwóch identyfikatorów biometrycznych – obrazu twarzy i dwóch odcisków palców w interoperacyjnym formacie – do wiz i dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich w sposób zharmonizowany, zapewniając tym samym interoperacyjność.

Przy wyborze najodpowiedniejszych identyfikatorów biometrycznych zostały wzięte pod uwagę wyniki pracy ICAO (Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego), która odgrywa główną rolę w opracowywaniu międzynarodowych norm w tym względzie, oraz wyniki przedstawione w studium wykonalności dotyczącym systemu informacji wizowej (VIS).

Osiągnięto szeroki konsensus w kwestii identyfikatorów biometrycznych i stanowiska proponowanego przez Komisję, a na posiedzeniu Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w dniu 27 listopada 2003 r. także porozumienie polityczne, zgodnie z zaleceniami Rady Europejskiej wyrażonymi na posiedzeniu w Brukseli w dniach 16-17 października 2003 r. Nie można było ostatecznie przyjąć wniosków, gdyż Parlament Europejski nie wydał jeszcze opinii w tej sprawie. Na dowód osiągniętego porozumienia politycznego, Rada przyjęła konkluzje, w których wskazuje się także na konieczność złożenia drugiego wniosku dotyczącego zmiany wspólnych instrukcji konsularnych w celu ustanowienia obowiązku rejestrowania odcisków palców oraz określenia ewentualnych wyjątków. W konkluzjach tych Rada wzywa również Komisję, wspieraną przez komitet utworzony na mocy art. 6 rozporządzenia 1683/95 ustanawiającego jednolity formularz wizowy, do rozpoczęcia prac nad wymogami technicznymi koniecznymi do wprowadzenia danych biometrycznych do dwóch omawianych dokumentów w celu wdrożenia – jeśli okaże się ono możliwe z technicznego punktu widzenia – rozporządzenia.

Z prac komitetu technicznego wynika, że na obecnym etapie naniesienie danych biometrycznych na naklejkę wizową i dokument pobytowy w formie naklejki dla obywateli państw trzecich, przewidziane w projekcie rozporządzenia, jest technicznie niewykonalne (problemy z wytrzymałością chipa, zakłócenia między kilkoma chipami w jednym paszporcie).

W związku z powyższym dnia 24 lutego 2005 r. Rada wezwała Komisję do „zmiany jej wniosku w sprawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002 ustanawiającego jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich w celu uwzględnienia konsensusu osiągniętego przez Radę w odniesieniu do wprowadzenia identyfikatorów biometrycznych do dokumentów pobytowych w postaci osobnej karty w terminie 24 miesięcy oraz w celu uwzględnienia dążenia Rady do zaprzestania posługiwania się dokumentami pobytowymi w postaci naklejek”.

W tym względzie delegacja estońska przedstawiła Radzie następującą deklarację:

„Komisja powinna podjąć niezbędne kroki, aby zapewnić uwzględnienie obecnych zmian na poziomie krajowym pod względem uwierzytelniania, poświadczania, podpisu cyfrowego i usług e-administracji w odniesieniu do obywateli państw trzecich mieszkających legalnie na terytorium państwa członkowskiego.”

Przy opracowywaniu zmiany wniosku w sprawie rozporządzenia pojawia się pytanie, w jaki sposób można uwzględnić poruszoną przez Estończyków kwestię. Korzystanie z nowych technologii, takich jak e-administracja, podpis cyfrowy itp., oraz argumentacja Estonii, która opowiada się za równym traktowaniem swoich obywateli i rezydentów pochodzących z państw trzecich, udostępniając im e-usługi za pomocą dowodów tożsamości i dokumentów pobytowych, zasadniczo zasługują na poparcie, jeśli nie pojawią się żadne poważniejsze przeszkody. W związku z powyższym wprowadzono do Załącznika nowy „pkt 16”, umożliwiający wprowadzenie do dokumentów pobytowych chipa kontaktowego, który państwa członkowskie mogą wykorzystywać do tego rodzaju celów zgodnie z odpowiednimi przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych.

Decyzja o ewentualnym wprowadzeniu takiego chipa kontaktowego należałaby do państw członkowskich, co nie powinno przeszkadzać w zachowaniu jednolitego wzoru, gdyż już w chwili obecnej rozporządzenie (WE) 1030/2002 umożliwia wydawanie dokumentów w postaci różnego rodzaju kart (karty wykonane całkowicie z tworzyw sztucznych, karty z naniesionymi elementami papierowymi w formacie ID1 i ID2). Chip jest wprowadzany w miejscu określonym w zmianie do rozporządzenia. W tym celu zostaje zmieniony jednolity wzór.

W związku z powyższym nowy projekt zmiany obejmuje nowy wzór jednolitego dokumentu pobytowego zawierającego pole przewidziane do ewentualnego wstawienia chipa kontaktowego; w Załączniku zawarto odniesienie do tego pola (pkt 16).

Wniosek dostosowano jednocześnie do rozporządzenia (WE) nr 2252/2004 w sprawie wspólnych zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i innych dokumentach wydawanych przez państwa członkowskie pod względem zmian przyjętych na wniosek grupy roboczej „art. 29”. W szczególności wyraźnie określono, że dane przechowywane w chipie mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów sprawdzania autentyczności dokumentu i tożsamości jego posiadacza.

Na spotkaniu komitetu strategicznego, które odbyło się w dniach 21-22 czerwca 2005 r. w Luksemburgu, postanowiono na razie nie przyjmować żadnych dodatkowych rozwiązań w kwestii wprowadzania identyfikatorów biometrycznych do samych naklejek wizowych ani do osobnych kart inteligentnych. Identyfikatory biometryczne będą przechowywane jedynie w systemie informacji wizowej.

Zważywszy na fakt, że większość państw członkowskich przewiduje obecnie wprowadzenie fotografii do naklejek wizowych przed końcem roku 2005, oba cele przewidziane we wniosku Komisji zmieniającym rozporządzenie (WE) 1683/85 ustanawiające jednolity formularz wizowy straciły ważność.

Z tego względu wniosek Komisji zmieniający rozporządzenie (WE) nr 1683/95 ustanawiające jednolity formularz wizowy zostanie wycofany.

2003/0218 (CNS)

Zmieniony wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające Rozporządzenie (WE) nr 1030/2002 ustanawiające jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególnościjego art. 63 ust. 3 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Traktat z Amsterdamu ma na celu stopniowe utworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, przyznaje on także Komisji prawo inicjatywy w celu podejmowania odpowiednich środków w zakresie zharmonizowanej polityki imigracyjnej.

(2) Bardzo ważne jest, aby jednolity wzór dokumentów pobytowych zawierał wszystkie niezbędne informacje i spełniał bardzo wysokie normy techniczne, w szczególności w odniesieniu do zabezpieczeń przed podrabianiem i fałszerstwem; pomoże to osiągnąć cel, jakim jest zapobieganie nielegalnej imigracji i nielegalnemu pobytowi oraz zwalczanie tych zjawisk. Wzory należy również dostosować, tak aby było możliwe posługiwanie się nimi we wszystkich państwach członkowskich.

(3) Wprowadzenie identyfikatorów biometrycznych jest ważnym krokiem na drodze ku wykorzystaniu nowych elementów, które zapewniają ściślejszy związek między posiadaczem a dokumentem pobytowym; jest to istotny wkład w zapewnienie ochrony przed nieuprawnionym użyciem. Należy uwzględnić wymogi określone w dokumencie ICAO nr 9303 w sprawie wiz nadających się do odczytu maszynowego.

(4) Należy ułatwić korzystanie z nowych technologii, takich jak e-administracja i podpis cyfrowy zapewniający dostęp do e-usług, umożliwiając państwom członkowskim korzystanie z dodatkowego nośnika pamięci wprowadzonego w tym celu do dokumentów pobytowych.

(5) (4) Niniejsze rozporządzenie określa jedynie wymogi, które nie są niejawne; wymogi te należy uzupełnić dalszymi wymogami, które mogą pozostać niejawne, aby uchronić je przed podrabianiem i fałszerstwem, nie mogą one też zawierać danych osobowych ani odniesienia do takich danych. Uprawnienia w zakresie przyjęcia tego rodzaju wymogów powinny zostać powierzone Komisji, którą wspiera komitet utworzony na mocy art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiającego jednolity formularz wizowy[3].

(6) (5) W odniesieniu do danych osobowych, które podlegają przetwarzaniu w związku z jednolitym wzorem dokumentów pobytowych, zastosowanie ma dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[4]. Należy zagwarantować, że w jednolitym wzorze dokumentów pobytowych nie będą zawarte żadne dodatkowe informacje, chyba że przewiduje to niniejsze rozporządzenie lub jego Załącznik lub też informację o tym umieszczono w stosownym dokumencie podróży.

(7) (6) Zgodnie z zasadą proporcjonalności, aby osiągnąć podstawowy cel wprowadzenia interoperacyjnych identyfikatorów biometrycznych, konieczne i właściwe jest określenie zasad obowiązujących wszystkie państwa członkowskie wdrażające konwencję z Schengen. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia celów przewidzianych zgodnie z art. 5 akapit trzeci Traktatu.

(8) (7) Zgodnie z art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, dlatego też nie jest nim związana, ani nie jest objęta jego stosowaniem. Zważywszy, że niniejsze rozporządzenie opiera się z założenia na dorobku Schengen, zgodnie z postanowieniami tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania, zgodnie z art. 5 powyższego protokołu, w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia przez Radę niniejszego rozporządzenia podejmie decyzję, czy dokona jego transpozycji do swojego prawa krajowego.

(9) (8) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w rozumieniu układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii, dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. B) decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tego układu[5].

(10) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 4 ust. 1 decyzji Rady w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej, a także tymczasowego stosowania niektórych przepisów tej umowy.

(11)(9) Niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub jest z nim w inny sposób powiązany w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1030/2002 wprowadza się następujące zmiany:

(1) Artykuł 1 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Dokument pobytowy wydawany jest wyłącznie jako odrębny dokument w formacie ID1 lub ID2

(2) (1) W art. 2 ust. 1 dodaje się lit. d) i e) w następującym brzmieniu:

„d) wymogi techniczne dotyczące nośnika pamięci zawierającego cechy biometryczne i jego zabezpieczenia, w tym zapobiegające nieuprawnionemu dostępowi ;

e) wymagania dotyczące jakości i wspólnych norm w zakresie obrazu twarzy i odcisków palców.”

3) Artykuł 3 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 7 ust. 2, można podjąć decyzję o nałożeniu klauzuli niejawności i niepublikowaniu wymogów, o których mowa w art. 2. W takim wypadku są one udostępniane wyłącznie wyznaczonym przez państwa członkowskie organom odpowiedzialnym za druk oraz osobom posiadającym odpowiednie upoważnienia państw członkowskich lub Komisji. ”

(4) (2) Artykuł 4 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„ Na nośniku pamięci dokumentu pobytowego określonym w art. 4a nie umieszcza się żadnych informacji w formie nadającej się do odczytu maszynowego, o ile nie przewiduje tego niniejsze rozporządzenie lub Załącznik do niego lub o ile informacja o tym nie została umieszczona we właściwym dokumencie podróży przez wydające ten dokument państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami krajowymi. Państwa członkowskie mogą wprowadzić do dokumentu pobytowego dodatkowy chip kontaktowy określony w pkt 16 Załącznika do niniejszego rozporządzenia dla potrzeb e-usług takich jak e-administracja i e-biznes”

Do celów niniejszego rozporządzenia cechy biometryczne w dokumentach pobytowych są wykorzystywane wyłącznie w celu sprawdzenia:

a) autentyczności dokumentu;

b) tożsamości jego posiadacza za pomocą bezpośrednio dostępnych porównywalnych cech, gdy okazanie dokumentu pobytowego jest wymagane zgodnie z prawem.”

(5) (3) Dodaje się art. 4a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 4a

”W jednolitym wzorze dokumentów pobytowych umieszczony jest nośnik pamięci zawierający obraz twarzy , The fingerprint images are taken from flat fingers. Państwa członkowskie wprowadzają również odciski palców w interoperacyjnych formatach. Dane są zabezpieczane, a nośnik pamięci posiada wystarczającą pojemność i wydajność, aby zagwarantować spójność, autentyczność i poufność tych danych.”

The biometric information shall be kept on a storage medium which shall be highly secured and which shall have sufficient capacity.”

(6) (4) The third subparagraph of Art. 9 ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:

”Wymóg umieszczenia fotografii określony w pkt 14 Załącznika zostaje spełniony najpóźniej do dnia 30.08.2006 . Wymóg zapisania obrazu twarzy jako podstawowego identyfikatora biometrycznego zostaje spełniony najpóźniej po upływie dwóch lat, natomiast wymóg zapisania obrazu dwóch odcisków palców – najpóźniej po upływie trzech lat od przyjęcia odpowiednich środków technicznych określonych w art. 2 ust. 1 lit. d) i e).’

Podczas dwuletniego okresu przejściowego po przyjęciu wymogów technicznych określonych w art. 9 ust. 3 dokument pobytowy można nadal wydawać w formie naklejki.”

W Załączniku wprowadza się zmiany, zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1030/2002 wprowadza się następujące zmiany:

(1) W ppkt a) wprowadza się następujące zmiany:

1) Akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„a) Opis

Dokument pobytowy będzie sporządzany jako odrębny dokument w formacie ID1 lub ID2. Oparty będzie na wymogach wymienionych w dokumentach ICAO w sprawie wiz nadających się do odczytu maszynowego (dokument 9303, część 2) lub w sprawie dokumentów podróży (kart) nadających się do odczytu maszynowego (dokument 9303, część 3). Dokument pobytowy w formie naklejki może być wydawany jedynie w okresie dwóch lat od przyjęcia wymogów technicznych określonych w art. 9 ust. 3. Zawierać będzie poniższe wpisy: ……”

(2) Dodaje się nowy pkt 16 w następującym brzmieniu:

“16. Państwa członkowskie mogą wprowadzać do dokumentów pobytowych do użytku krajowego osobny chip kontaktowy, który spełnia normy ISO i który w żaden sposób nie zakłóca działania chipa RFID ( radio frequency identification ).”

(3) Dodaje się następujący wzór:

[pic]

[pic]

(4) Usuwa się odniesienie „Dokument pobytowy, w postaci naklejki, dla obywateli państw trzecich” oraz wzór z mocą od dnia określonego w art. 9 rozporządzenia.

[1] Dz.U. C z , str. .

[2] Dz.U. C z , str. .

[3] Dz.U. L 164 z 14.7.1995, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1683/95 ustanawiające jednolity formularz wizowy.

[4] Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31.

[5] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.