UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Niniejszy wniosek stanowi element ambitnego planu inwestycji zewnętrznych („EIP”), który Komisja zapowiedziała dnia 7 czerwca 2016 r w swoim komunikacie w sprawie ustanowienia nowych ram partnerstwa z krajami trzecimi w ramach Europejskiego programu w zakresie migracji. Inicjatywa EPI została następnie zatwierdzona przez Radę Europejską w dniu 28 czerwca 2016 r. i ma na celu zajęcie się pierwotnymi przyczynami migracji, przy jednoczesnym przyczynianiu się do osiągania celów zrównoważonego rozwoju. Niniejszy wniosek wprowadza dwie zmiany do rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. Wraz z odrębnym wnioskiem ustawodawczym mającym na celu zmianę decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady 466/2014/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego („EBI”) na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii, wniosek umożliwi EBI wspieranie EIP poprzez rozszerzenie, zarówno ilościowe, jak i jakościowe, upoważnienia EBI do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich („ELM”). Dzięki temu EBI będzie mógł szybko przyczyniać się do osiągania zakładanych celów EIP, w szczególności poprzez udostępnianie dodatkowego finansowania beneficjentom z sektora prywatnego.

W ramach działań Komisji na rzecz zwalczania pierwotnych przyczyn migracji proponuje się przyznanie EBI nowego upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu. Zgodnie ze wspomnianym upoważnieniem Unia będzie uprawniona do przychodów z premii z tytułu ryzyka uzyskanych w związku z działaniami EBI z zakresu finansowania. Przychody te powinny być przekazywane na Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych („Fundusz Gwarancyjny”) regulowany rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r.

Nadwyżka środków Funduszu Gwarancyjnego przekraczająca 10 % łącznej kwoty niespłaconych pożyczek będzie wpłacana z powrotem do budżetu. To dostosowanie ma na celu lepszą ochronę budżetu przed potencjalnym dodatkowym ryzykiem niewykonania zobowiązań związanym z działaniami EBI podejmowanymi w odniesieniu do kryzysu migracyjnego.

Dotychczas aktywami Funduszu Gwarancyjnego zarządzał EBI. Komisja ma duże doświadczenie w zarządzaniu podobnymi operacjami finansowymi. Jest dobrze przygotowana do niezależnego zarządzania Funduszem Gwarancyjnym, które stanowiłoby próbę usprawnienia i skonsolidowania jej działań w zakresie zarządzania aktywami w oparciu o istniejące struktury i dotychczasowe osiągnięcia. Powierzono jej już zarządzanie Funduszem Gwarancyjnym Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych („EFIS”). W związku z tym zarządzanie aktywami Funduszu Gwarancyjnego powinno zostać przekazane Komisji Europejskiej.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej i w innych dziedzinach polityki Unii

Niniejszy wniosek stanowi integralną część EIP, który jest kluczową inicjatywą polityczną Unii. Zawiera przepisy pomocnicze niezbędne dla funkcjonowania EIP, w szczególności przepisy dotyczące nowego upoważnienia EBI do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu. Komisja proponuje równocześnie przegląd rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 („rozporządzenie finansowe”), w którym zaproponowała nową sekcję dotyczącą gwarancji z budżetu, mającą zapewnić wspólne ramy regulacyjne gwarancji unijnych na zobowiązania warunkowe, jak również wspólne finansowanie Funduszy zarządzanych przez Komisję. Przepisy przewidziane w niniejszym wniosku są zgodne z przepisami ujętymi we wniosku dotyczącym zmiany rozporządzenia finansowego.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Artykuły 209 i 212 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

•Proporcjonalność

Niniejszy wniosek zawiera przepisy pomocnicze niezbędne dla funkcjonowania EIP, w szczególności przepisy dotyczące nowego upoważnienia EBI do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Zgodnie z zasadą pomocniczości oraz zasadą proporcjonalności, określonymi w art. 5 TUE, cele niniejszej dyrektywy nie mogą zostać osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, a zatem mogą zostać lepiej osiągnięte na poziomie UE. Ze względu na różnice w zdolności działania pomiędzy instytucjami finansowymi poszczególnych państw członkowskich wyznaczone cele mogą zostać lepiej osiągnięte poprzez działanie na poziomie Unii, z uwagi na jego skalę i skutki.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW