[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 20.12.2007

KOM(2007) 842 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI

Z PRAC KOMITETÓW W ROKU 2006 {SEC(2007) 1713}

Zgodnie z art. 7 ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. Komisja niniejszym przedstawia roczne sprawozdanie z prac komitetów za rok 2006. Sprawozdanie obejmuje uwagi ogólne dotyczące zmian w systemie komitologii, horyzontalny przegląd działań komitetów oraz załącznik ze szczegółowymi danymi statystycznymi dotyczącymi poszczególnych komitetów komitologii, zorganizowanymi według różnych departamentów Komisji.[1] Załącznik zawiera również uwagi tekstowe na temat zmian dotyczących liczby komitetów oraz na temat nadzwyczajnych spotkań związanych z konkretnymi projektami środków, takich jak negatywne opinie oraz odesłania do Rady.

1. OGÓLNE UWAGI DOTYCZąCE ZMIAN W SYSTEMIE KOMITOLOGII

1.1. Reforma procedury komitologii

Decyzja Rady 2006/512/WE zmieniająca decyzję Rady 1999/468/WE została przyjęta dnia 17 lipca 2006 r.[2] Decyzja ta weszła w życie dnia 23 lipca 2006 r.

Celem zmiany decyzji Rady 1999/468/WE jest spełnienie wieloletnich wezwań Parlamentu Europejskiego, aby wzmocnić jego prawa do kontroli wdrażania aktów prawnych przyjmowanych w ramach procedury współdecyzji. Zmiana wprowadza „procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą” (zwaną dalej „PRAC”). Nowa procedura jest określona w nowym art. 5a. Dodaje się ją do istniejących już procedur (procedury doradczej, procedury zarządzania, procedury regulacyjnej i procedury w sprawie środków ochronnych).

1.1.1. Zakres PRAC

Zakres PRAC jest określony w nowym ust. 2 dodanym w art. 2. Spełnione muszą zostać dwa wymogi: akt podstawowy musi być przyjęty w ramach procedury współdecyzji i musi nadawać Komisji uprawnienia do przyjęcia „środków o ogólnym zasięgu, mających na celu zmianę innych niż istotne elementów tego aktu, w tym (…) dodanie nowych, innych niż istotne elementów” (takie środki wykonawcze zwane są dalej „środkami quasi-prawodawczymi).

Środki quasi-prawodawcze mieszczące się w powyższej definicji są środkami o ogólnym zasięgu (w przeciwieństwie do środków indywidualnych skierowanych do konkretnie wskazanych podmiotów / państw członkowskich), które:

- formalnie zmieniają akt podstawowy przyjęty w ramach współdecyzji (jego artykuł lub załącznik); na przykład do „quasi-prawodawczych środków” można zaliczyć środki o ogólnym zasięgu dostosowujące załączniki techniczne aktu podstawowego przyjętego w ramach współdecyzji do postępu naukowego;

lub

- uzupełniają akt podstawowy przyjęty w ramach współdecyzji, tworząc nowy zestaw zasad (w przeciwieństwie do prostego stosowania kryteriów określonych w akcie podstawowym); na przykład w obszarze usług finansowych kwalifikowałyby się również środki zakładające zwiększenie zakresu danych, które muszą być zamieszczane w prospektach emisyjnych.

1.1.2. Procedura

Artykuł 5a określa etapy procedury PRAC. Oba ramiona legislacji, Parlament Europejski i Rada, otrzymują prawo kontroli nad przedmiotem proponowanych środków wykonawczych. Prawo to wykracza daleko poza istniejące „prawo kontroli” („ droit de regard” ) Parlamentu Europejskiego przewidziane w art. 8, które ogranicza się do sprawdzenia, czy Komisja nie przekroczyła uprawnień wykonawczych powierzonych jej w ramach aktu podstawowego (i umożliwia Parlamentowi Europejskiemu przyjęcie niewiążącej rezolucji).

Podobnie jak obecna procedura regulacyjna, nowa PRAC rozróżnia dwie sytuacji. Jeżeli komitet wyraża pozytywną opinię, Komisja bezzwłocznie przedkłada projekt środków Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do kontroli. Jeżeli Parlament Europejski i Rada nie wyrażają sprzeciwu wobec projektu środków, Komisja przyjmuje go po upływie trzech miesięcy (art. 5a ust. 3 lit. d)). W tym okresie Parlament Europejski (większością głosów swoich członków) i/lub Rada (większością kwalifikowaną) mogą wyrazić sprzeciw wobec przyjęcia projektu środków, uzasadniając go różnego rodzaju powodami.

Następnie Komisja może przedłożyć komitetowi zmieniony projekt środków lub przedstawić wniosek legislacyjny na podstawie Traktatu (art. 5a ust. 3 lit. c)).

- Jeżeli komitet wydaje negatywną opinię lub nie wydaje żadnej opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek, przekazując go Parlamentowi Europejskiemu (art. 5a ust. 4 lit. a)). Następnie, w pierwszej kolejności Rada stanowi w sprawie przewidzianych środków – w terminie dwóch miesięcy. Rada może, kwalifikowaną większością, wyrazić sprzeciw wobec proponowanych środków lub postanowić o ich przyjęciu, a w razie przyjęcia środków przedkłada je bezzwłocznie Parlamentowi Europejskiemu. Jeżeli Rada nie podejmie działań w okresie dwóch miesięcy, Komisja bezzwłocznie przedkłada środki Parlamentowi Europejskiemu do kontroli.

- W drugim etapie Parlament Europejski ma prawo do wyrażenia sprzeciwu wobec proponowanych środków. Jeżeli Parlament Europejski sprzeciwu nie wyrazi, środki zostają przyjęte przez Radę (jeżeli Rada postanowiła je przyjąć) lub Komisję (jeżeli Rada nie zareagowała w okresie dwóch miesięcy).

1.2. Wdrażanie reformy

1.2.1. Dostosowanie

Dostosowanie istniejących aktów podstawowych do nowych procedur komitologii jest działaniem dobrze znanym, ponieważ przeprowadzano je już wcześniej w odniesieniu do decyzji Rady 1999/468/WE. Cztery rozporządzenia dostosowawcze przyjęte w 2003 r.[3] zmieniły wszystkie, jeden po drugim, istniejące akty podstawowe, ale tylko ich procedury komitologii, bez wprowadzania innych zmian w zakresie przedmiotu aktów. Dostosowanie polegało na wyeliminowaniu wariantów odnoszących się do każdej procedury (procedury zarządzania, procedury regulacyjnej i procedury w sprawie środków ochronnych). W konsekwencji stały się one całkowicie automatyczne, co ułatwiło zatwierdzenie ich przez prawodawcę.

W przeciwieństwie to poprzedniej sytuacji powyższe kryteria (patrz pkt. 1.1.1 powyżej) są obowiązkowe. Oznacza to, że kiedykolwiek warunki te mają zastosowanie, PRAC musi być uwzględniona. W przeciwnym razie przyjęty podstawowy akt prawny nie będzie miał mocy prawnej. Dlatego też każdy przypadek musi być zbadany indywidualnie, aby podjąć decyzję, czy spełnione są warunki stosowania nowej procedury.

Parlament Europejski, Rada i Komisja, we wspólnym oświadczeniu[4], uzgodniły listę podstawowych aktów prawnych, które wymagają pilnego dostosowania do PRAC. Dnia 22 grudnia 2006 r. Komisja przyjęła 26 stosowych wniosków dotyczących tych priorytetowych dostosowań.

Dostosowania wymagają również wszystkie pozostałe podstawowe akty prawne przyjęte w ramach procedury współdecyzji, które nie znalazły się na liście włączonej do wspólnego oświadczenia z lipca 2006 r. Komisja zobowiązała się do przeglądu wszystkich istniejących aktów prawnych i, w razie konieczności, do sporządzenia stosownych wniosków dotyczących ich dostosowania przed końcem 2007 r.

1.2.2. Korekta umowy dwustronnej

Dwustronna umowa z października 2000 r. (między Komisją a Parlamentem Europejskim) dotycząca procedur wdrażania decyzji w sprawie komitologii musi zostać zrewidowana, aby ją dostosować do oświadczenia w sprawie przejrzystości/uaktualnionego rejestru, nowej procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą i, w miarę możliwości, aby usprawnić obecne ustalenia. Przewiduje się, że umowa ta zostanie zrewidowana przed końcem 2007 r.

1.2.3. Komitologia i przejrzystość: rejestr i repozytorium dokumentów komitologii

W oświadczeniu dotyczącym art. 7 ust. 3 decyzji Rady 1999/468/WE (oświadczenie w sprawie przejrzystości)[5], Komisja zobowiązuje się do usprawnienia funkcji rejestru komitologii celem umożliwienia Parlamentowi Europejskiemu lepszego śledzenia różnych etapów procedur komitologii i harmonogramu ich realizacji oraz celem rozróżniania różnego rodzaju otrzymywanych dokumentów.

Dlatego też w ramach środka towarzyszącego reformie decyzji Rady 1999/468/WE, Komisja pracuje obecnie nad dalszymi ulepszeniami rejestru, aby udostępnić Parlamentowi Europejskiemu i społeczeństwu dokumenty znajdujące się w repozytorium w bardziej przejrzysty i spójny sposób. Wprowadzenie wspomnianych ulepszeń jest przewidziane na początek 2008 r.

1.3. Rozwój orzecznictwa

We wniosku złożonym dnia 5 marca 2004 r. Komisja zwróciła się do Trybunału o orzeczenie nieważności art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2152/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 dotyczącego monitorowania wzajemnego oddziaływania lasów i środowiska naturalnego we Wspólnocie („Forest Focus”), jako że przewiduje on zastosowanie procedury regulacyjnej określonej w art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE (decyzja w sprawie komitologii) w odniesieniu do przyjęcia środków wykonawczych dotyczących programu „Forest Focus”. W opinii Komisji środki wykonawcze, które miały być podejmowane w ramach rozporządzenia „Forest Focus”, są środkami zarządzania w odniesieniu do programu działania. W przypadku wdrażania programów wspólnotowych zastosowanie ma w zasadzie tylko procedura zarządzania lub, w odpowiednich przypadkach, procedura konsultacji.

Wyrokiem z dnia 23 lutego 2006 r. (sprawa C-122/04 – Komisja przeciwko Radzie i Parlamentowi Europejskiemu), Trybunał podkreślił jako sprawę zasadniczą, że pomimo że kryteria określone w art. 2 decyzji w sprawie komitologii nie są wiążące, to w przypadkach gdy wspólnotowe zgromadzenie prawodawcze odbiega od tych kryteriów w wyborze procedury komitetu, musi ono uzasadnić taki wybór. W przedmiotowej sprawie Trybunał uznał jednak, że wybór wspólnotowego zgromadzenia prawodawczego jest zbieżny z kryteriami określonymi w art. 2 lit. b) decyzji w sprawie komitologii.

Trybunał stwierdził w szczególności, że Rada należycie uzasadniła, że niektóre elementy programu „Forest Focus” mogą się kwalifikować jako istotne i nie są jeszcze wystarczająco dopracowane w ramach rozporządzenia „Forest Focus”, aby mogły być uznane za środki zarządzania związane z wdrażaniem programu. Tym samym ustalono, że procedura zarządzania jest niewłaściwa. Dlatego też wybór procedury regulacyjnej był dokonany zgodnie z decyzją w sprawie komitologii.

W konsekwencji wniosek Komisji został oddalony.

1.4. Rozszerzenie

Dnia 25 kwietnia 2005 r. podpisano Traktat o Przystąpieniu z Bułgarią i Rumunią. Podobnie jak miało to miejsce w przypadku dziesięciu nowych państw członkowskich w okresie poprzedzającym ich przystąpienie w maju 2004 r., Bułgarii i Rumunii przyznano, z dniem 26 kwietnia 2005 r., status aktywnego obserwatora i mogły one uczestniczyć w posiedzeniach komitetów jako aktywni obserwatorzy do czasu, aż oba te państwa przystąpiły do Unii Europejskiej dnia 1 stycznia 2007 r. W przypadku Turcji i Chorwacji - pozostałych krajów kandydujących, a od grudnia 2005 r. również w przypadku Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, ich udział jest w dalszym ciągu organizowany na podstawie „komunikatu Komisji do Rady w sprawie udziału krajów kandydujących w programach, agencjach i komitetach wspólnotowych”.[6]

2. HORYZONTALNY PRZEGLĄD DZIAŁALNOŚCI

2.1 Liczba komitetów

Ważne jest, aby odróżniać komitety komitologii z jednej strony od innych jednostek, w szczególności „grup ekspertów”, tworzonych przez samą Komisję, z drugiej strony. Te drugie zajmują się przygotowywaniem i realizacją działań związanych z obszarami polityki, podczas gdy komitety komitologii są zaangażowane w kontekście wdrażania aktów prawnych. Niniejsze sprawozdanie koncentruje się wyłącznie na komitetach komitologii. Liczba komitetów komitologii została obliczona w podziale na sektory działalności ( Tabela I) na dzień 31 grudnia 2006 r. Liczby dotyczące poprzedniego roku (stan na 31 grudnia 2005 r.) podane są dla celów porównawczych.

TABELA I – Całkowita liczba komitetów

Obszar polityki | 2005 | 2006 |

Przedsiębiorstwa i przemysł (ENTR) | 32 | 33 |

Zatrudnienie, sprawy społeczne i równość szans (EMPL) | 6 | 8 |

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich (AGRI) | 31 | 30 |

Transport i energia (TREN) | 38 | 36 |

Środowisko (ENV) | 32 | 35 |

Badania (RTD) | 3 | 3 |

Społeczeństwo informacyjne i media (INFSO) | 10 | 12 |

Rybołówstwo i gospodarka morska (FISH) | 3 | 4 |

Rynek wewnętrzny (MARKT) | 10 | 13 |

Polityka regionalna (REGIO) | 2 | 3 |

Podatki i unia celna (TAXUD) | 10 | 10 |

Edukacja i kultura (EAC) | 7 | 12 |

Ochrona zdrowia i konsumentów (SANCO) | 15 | 16 |

Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo (JLS) | 13 | 15 |

Stosunki zewnętrzne (RELEX) | 3 | 4 |

Handel (TRADE) | 12 | 12 |

Rozszerzenie (ELARG) | 3 | 4 |

EuropeAid (AIDCO) | 8 | 15 |

Pomoc humanitarna (ECHO) | 1 | 1 |

Statystyka (ESTAT) | 8 | 8 |

Budżet (BUDG) | 2 | 2 |

Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) | 1 | 1 |

OGÓŁEM | 250 | 277 |

2.2 Liczba opinii i środków wykonawczych

Podobnie jak poprzednie sprawozdania, niniejsze sprawozdanie przedstawia całościowe dane dotyczące formalnych opinii wydanych przez komitety[7] oraz związanych z nimi środków wykonawczych (= aktów prawnych, decyzji administracyjnych i finansowych) przyjętych przez Komisję. Te dane opisują konkretne „wyniki” komitetów ( Tabela IV) . Całkowita liczba opinii wydanych przez komitety w roku 2006 wyniosła 2 933 (w porównaniu do 2 582 w 2005 r.); liczba przyjętych przez Komisję środków wykonawczych wyniosła 2 862 (w porównaniu do 2 654 w 2005 r.).

TABELA IV – Liczba opinii i środków wykonawczych (2006)

Opinie | Środki wykonawcze | Opinie | Środki wykonawcze |

ENTR | 74 | 10 | EAC | 61 | 61 |

EMPL | 18 | 1 | SANCO | 340 | 328 |

AGRI | 1 576 | 1 576 | JLS | 56 | 38 |

TREN | 61 | 44 | RELEX | 2 | 4 |

ENV | 55 | 42 | TRADE | 6 | 5 |

RTD | 212 | 212 | ELARG | 74 | 75 |

INFSO | 74 | 74 | AIDCO | 297 | 297 |

FISH | 19 | 19 | ECHO | 45 | 45 |

MARKT | 10 | 8 | ESTAT | 19 | 13 |

REGIO | 9 | 2 | BUDG | 1 | 1 |

TAXUD | 50 | 42 | OLAF | 2 | 4 |

Duża liczba środków wykonawczych przyjętych w niektórych obszarach polityki – rolnictwo (1 576), ochrona zdrowia i konsumentów (328), EuropeAid (297), badania (212) oraz społeczeństwo informacyjne (73) – ponownie odzwierciedla intensywność pracy nałożonej na Komisję w tych dziedzinach poprzez procedury komitologii.[8] W porównaniu z rokiem poprzednim, można zauważyć znaczący wzrost w przypadku obszaru EuropeAid (124 środków wykonawczych w 2005 r.), podczas gdy spadek wystąpił w obszarze przedsiębiorstwa i przemysł (10 środków wykonawczych w 2006 r., w porównaniu z 55 w roku 2005) i podatki i unia celna (7 środków wykonawczych w 2006 r., w porównaniu z 47 w roku 2005).

[1] Załącznik jest przedstawiony jako oddzielny dokument roboczy służb Komisji.

[2] Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11. Ujednolicony tekst decyzji w sprawie komitologii został obublikowany w Dz.U. C 255 z 21.10.2006, str.4.

[3] Rozporządzenie Rady (WE) nr 806/2003 z dnia 14 kwietnia 2003 r., rozporządzenie Rady (WE) nr 807/2003 z dnia 14 kwietnia 2003 r., rozporządzenie Rady (WE) nr 1105/2003 z 26 maja 2003 r. oraz rozporządzenie (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 września 2003 r.

[4] Dz.U. C 255 z 21.10.2006, str. 1.

[5] Dz.U. C 171 z 22.7.2006, str. 21.

[6] COM(1999)710 wersja ostateczna, przyjęty 20.12.1999. Patrz również „Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu w sprawie przygotowywania udziału krajów zachodnich Bałkanów w programach i agencjach wspólnotowych” (COM (2003) 748 wersja ostateczna, przyjęty 3.12.2003).

[7] W tym opinie pozytywne i negatywne, wydane w następstwie formalnego głosowania w przypadku procedur regulacyjnej i zarządzania. Dane nie obejmują przypadków „bez opinii” (lub „braku opinii”), tj. gdy miało miejsce formalne głosowanie, ale nie osiągnięto koniecznej (kwalifikowanej) większości.

[8] Należy zwrócić uwagę, że sama liczba środków przyjętych jako takie nie pokazuje politycznego, gospodarczego i finansowego znaczenia podjętych decyzji.