KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 21.12.2016 COM(2016) 883 final 2016/0409(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 515/2014 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1986/2006, decyzję Rady 2007/533/WSiSW i decyzję Komisji 2010/261/UE



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku W swoich pracach prowadzonych na przestrzeni ostatnich dwóch lat Unia Europejska mierzyła się jednocześnie z odrębnymi wyzwaniami w obszarach zarządzania migracjami, zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi UE oraz zwalczania terroryzmu i przestępczości transgranicznej. Zdecydowana odpowiedź na wyżej wymienione wyzwania oraz budowanie rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa wymagają skutecznej wymiany informacji między państwami członkowskimi, a także między państwami członkowskimi a odpowiednimi agencjami UE. System Informacyjny Schengen (SIS) to najskuteczniejsze narzędzie zapewniające efektywną współpracę między organami imigracyjnymi, policją, organami celnymi i organami sądowymi w UE i państwach stowarzyszonych w ramach Schengen. Właściwe organy w państwach członkowskich, takie jak policja, straż graniczna i funkcjonariusze celni, powinny mieć dostęp do wysokiej jakości informacji na temat sprawdzanych przez siebie osób lub przedmiotów, a także do wyraźnych instrukcji dotyczących działań, które należy podjąć w każdym przypadku. Ten wielkoskalowy system informacyjny jest najważniejszym elementem współpracy Schengen i ma kluczowe znaczenie dla ułatwienia swobodnego przepływu osób w strefie Schengen. Umożliwia on właściwym organom wprowadzanie i przeglądanie danych dotyczących osób poszukiwanych, osób, które mogą nie mieć prawa do wjazdu lub pobytu na terytorium UE, osób zaginionych – w szczególności dzieci – oraz przedmiotów, które mogły zostać skradzione, sprzeniewierzone lub zgubione. Oprócz informacji na temat konkretnej osoby lub konkretnego przedmiotu SIS zawiera także wyraźne instrukcje określające sposób postępowania właściwych organów po odnalezieniu danej osoby lub danego przedmiotu. Komisja przeprowadziła kompleksową ocenę SIS w 2016 r., czyli trzy lata po uruchomieniu drugiej generacji systemu. W wyniku oceny wykazano, że pod względem operacyjnym SIS okazał się prawdziwym sukcesem. W 2015 r. właściwe organy krajowe sprawdzały dane osób i przedmiotów zgromadzone w SIS niemal 2,9 mld razy i dokonały wymiany ponad 1,8 mln informacji uzupełniających. Jak ogłoszono w programie prac Komisji na 2017 r., niezbędne jest jednak dalsze zwiększanie skuteczności i wydajności tego systemu w oparciu o te pozytywne doświadczenia. W tym celu Komisja przedstawia pierwszy zestaw składający się z trzech wniosków dotyczących poprawy i rozszerzenia stosowania SIS w wyniku oceny, kontynuując jednocześnie prowadzone prace nad zwiększeniem interoperacyjności istniejących i przyszłych systemów ścigania przestępstw i zarządzania granicami, polegające na prowadzeniu działań następczych w związku z bieżącymi pracami grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności. Wnioski te dotyczą stosowania systemu na potrzeby: a) zarządzania granicami, b) współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych oraz c) powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich. Dwa pierwsze wnioski łącznie tworzą podstawę prawną utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS. Wniosek dotyczący użytkowania SIS do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich uzupełnia wniosek dotyczący zarządzania granicami i stanowi dopełnienie zawartych w nim przepisów. Wniosek zawiera nową kategorię wpisów i stanowi wkład w wykonanie i monitorowanie dyrektywy 2008/115/WE. W związku ze zmienną geometrią uczestnictwa państw członkowskich w polityce UE w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości należy przyjąć trzy odrębne instrumenty prawne, które będą jednak sprawnie się uzupełniać w celu umożliwienia kompleksowego funkcjonowania i użytkowania systemu. Równolegle w celu usprawnienia i poprawy zarządzania informacjami na szczeblu UE w kwietniu 2016 r. Komisja zainicjowała proces refleksji „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa”. Nadrzędnym celem jest zapewnienie, aby właściwe organy dysponowały stałym dostępem do niezbędnych informacji pochodzących z różnych systemów informacyjnych. Aby urzeczywistnić ten cel, Komisja prowadzi przeglądy istniejącej struktury informacyjnej w celu identyfikacji luk informacyjnych i słabych punktów wynikających z braków w funkcjach istniejących systemów oraz z fragmentacji ogólnej struktury zarządzania danymi w UE. Do celów wsparcia tych prac Komisja utworzyła grupę ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności, której wstępne ustalenia dotyczące kwestii związanych z jakością danych wykorzystano przy sporządzaniu przedmiotowego pierwszego zestawu wniosków. W swoim orędziu o stanie Unii z września 2016 r. przewodniczący Komisji Jean-Claude Juncker mówił między innymi o tym, jak ważne jest wyeliminowanie istniejących obecnie braków w zarządzaniu informacjami oraz poprawa interoperacyjności i wzajemnego połączenia istniejących systemów informacyjnych. W odpowiedzi na ustalenia grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności, które zostaną przedstawione w pierwszej połowie 2017 r., w połowie 2017 r. Komisja rozważy przedstawienie drugiego zestawu wniosków w celu dalszej poprawy interoperacyjności między SIS a pozostałymi systemami informatycznymi. Równie istotnym elementem prowadzonych prac jest przegląd rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 dotyczącego Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), który może stać się przedmiotem oddzielnych wniosków Komisji również w 2017 r. Ważnym elementem eliminacji aktualnych zagrożeń bezpieczeństwa jest inwestowanie w wysokiej jakości, sprawny i skuteczny proces wymiany informacji i zarządzania nimi oraz zapewnienie interoperacyjności baz danych i systemów informacyjnych UE. Niniejszy wniosek stanowi element pierwszego zestawu wniosków służących poprawie funkcjonowania SIS oraz jego działania i użytkowania w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. W niniejszym wniosku: 1)wdraża się oświadczenie Komisji zapowiadające zwiększenie wartości dodanej SIS na potrzeby ścigania przestępstw do celów reagowania na nowe zagrożenia; 2)przeprowadza się konsolidację wyników prac w zakresie wdrożenia SIS przeprowadzonych na przestrzeni ostatnich trzech lat i obejmujących wprowadzenie zmian technicznych do centralnego SIS w celu rozszerzenia niektórych już istniejących kategorii wpisów oraz utworzenia nowych funkcji; 3)wdraża się zalecenia dotyczące wprowadzenia technicznych i proceduralnych zmian w następstwie kompleksowej oceny SIS; 4)wdraża się usprawnienia techniczne, o które wnioskowali użytkownicy końcowi SIS; oraz 5)wprowadza się wstępne ustalenia dotyczące jakości danych sformułowane przez grupę ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności. Ponieważ przedmiotowy wniosek jest nierozerwalnie powiązany z wnioskiem Komisji dotyczącym rozporządzenia w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS w dziedzinie odpraw granicznych, wnioski zawierają szereg wspólnych przepisów. Przepisy te obejmują: środki dotyczące użytkowania całego SIS, w tym nie tylko samego funkcjonowania systemu centralnego i systemów krajowych, lecz także potrzeb użytkowników końcowych; wzmocnione środki na rzecz ciągłości działania; środki dotyczące jakości, ochrony i bezpieczeństwa danych oraz przepisy dotyczące monitorowania, oceny i sprawozdawczości. W obu wnioskach rozszerza się również wykorzystanie informacji biometrycznych. Obowiązujące obecnie ramy prawne SIS drugiej generacji – w zakresie użytkowania systemu do celów współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – opierają się na wcześniejszym instrumencie trzeciego filaru, tj. decyzji Rady 2007/533/WSiSW, oraz na wcześniejszym instrumencie pierwszego filaru, tj. rozporządzeniu Rady (WE) nr 1986/2006. W niniejszym wniosku ujednolica się treść istniejących instrumentów i jednocześnie dodaje się nowe przepisy w celu: zapewnienia lepszej harmonizacji procedur krajowych na potrzeby użytkowania SIS, w szczególności w odniesieniu do przestępstw związanych z terroryzmem oraz dzieci, w przypadku których istnieje ryzyko, że zostaną uprowadzone przez jednego z rodziców;

rozszerzenia zakresu stosowania SIS poprzez wprowadzenie nowych elementów identyfikatorów biometrycznych do istniejących wpisów; wprowadzenia zmian technicznych w celu zwiększenia bezpieczeństwa i ograniczenia obciążenia administracyjnego poprzez wprowadzenie obowiązkowych kopii krajowych i wspólnych standardów technicznych do celów wdrożenia; uwzględnienia pełnego użytkowania całego SIS, w tym nie tylko samego funkcjonowania systemu centralnego i systemu krajowego, lecz także zapewnienia, aby użytkownicy końcowi otrzymywali wszystkie dane, które są im niezbędne do wykonywania powierzonych im zadań, oraz aby przestrzegali oni wszystkich zasad bezpieczeństwa podczas przetwarzania danych SIS. • Spójność z innymi obszarami polityki Unii oraz z obowiązującymi i przyszłymi instrumentami prawnymi Niniejszy wniosek jest ściśle powiązany z innymi obszarami polityki Unii oraz stanowi uzupełnienie innych obszarów polityki Unii, takich jak: 1)bezpieczeństwo wewnętrzne, jak podkreślono w Europejskiej agendzie bezpieczeństwa oraz w ramach prac Komisji nad skuteczną i rzeczywistą unią bezpieczeństwa, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, wykrywania ich, prowadzenia dochodzeń w ich sprawach i ścigania ich poprzez umożliwienie organom ścigania przetwarzania danych osobowych osób podejrzanych o udział w aktach terrorystycznych lub w poważnych przestępstwach; 2)ochrona danych w zakresie, w jakim w niniejszym wniosku zapewnia się ochronę praw podstawowych osób, których dane osobowe są przetwarzane w SIS. Niniejszy wniosek jest również ściśle powiązany z obowiązującymi przepisami Unii oraz stanowi uzupełnienie obowiązujących przepisów Unii, takich jak: 3)przepisy dotyczące Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w zakresie jej dostępu do SIS do celów proponowanego europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS), a także w celu zapewnienia interfejsu technicznego zapewniającego dostęp do SIS europejskim zespołom straży granicznej, zespołom składającym się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów oraz członkom zespołu wspierającego zarządzanie migracjami, aby osoby te miały prawo, w granicach powierzonych im uprawnień, do uzyskania dostępu do danych wprowadzanych do SIS oraz do wyszukiwania tego rodzaju danych; 4przepisy dotyczące Europolu w zakresie, w jakim w niniejszym wniosku Europolowi udziela się dodatkowych praw, w granicach jego uprawnień, do dostępu do danych wprowadzanych do SIS i do wyszukiwania tego rodzaju danych; 5)ramy z Prüm w zakresie, w jakim zmiany wprowadzone niniejszym wnioskiem w celu umożliwienia identyfikacji osób fizycznych na podstawie odcisków palców (jak i wizerunków twarzy i profili DNA) uzupełniają obowiązujące ramy z Prüm dotyczące wzajemnego transgranicznego dostępu online do wyznaczonych krajowych baz danych DNA i systemów automatycznej identyfikacji daktyloskopijnej. Niniejszy wniosek jest ściśle powiązany z przyszłymi przepisami Unii oraz stanowi uzupełnienie przyszłych przepisów Unii, takich jak: 6)przepisy dotyczące zarządzania granicami zewnętrznymi. Niniejszy wniosek uzupełnia przewidywaną nową zasadę kodeksu granicznego Schengen dotyczącą systematycznych kontroli wszystkich podróżnych, w tym obywateli Unii, w odpowiednich bazach danych w momencie wjazdu do strefy Schengen i jej opuszczania, które to kontrole mają zostać wprowadzone w odpowiedzi na działalność zagranicznych bojowników terrorystycznych; 7)przepisy dotyczące systemu wjazdu/wyjazdu. Wniosek ma uwzględniać proponowane wykorzystanie połączenia odcisków palców i wizerunku twarzy jako identyfikatorów biometrycznych na potrzeby funkcjonowania systemu wjazdu/wyjazdu; 8)przepisy dotyczące ETIAS. We wniosku uwzględnia się proponowany system ETIAS, w ramach którego przewiduje się dokładną ocenę bezpieczeństwa, w tym kontrolę w SIS, przeprowadzaną w przypadku obywateli państw trzecich, którzy zamierzają podróżować na terytorium UE. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Podstawę prawną dla przepisów niniejszego wniosku dotyczących współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych stanowią art. 82 ust. 1 lit. d), art. 85 ust. 1, art. 87 ust. 2 lit. a) i art. 88 ust. 2 lit. a) Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. •Zmienna geometria Niniejszy wniosek opiera się na dorobku Schengen związanym ze współpracą policyjną i współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. Z tego względu należy rozważyć następujące skutki wniosku w odniesieniu do różnych protokołów i umów z państwami stowarzyszonymi.

Dania: Zgodnie z art. 4 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatów, Dania podejmie decyzję, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę decyzji w sprawie niniejszego rozporządzenia, czy dokona transpozycji niniejszego wniosku, stanowiącego rozwinięcie dorobku Schengen, do swojego prawa krajowego. Zjednoczone Królestwo: Zjednoczone Królestwo jest związane niniejszym rozporządzeniem zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen. Irlandia: Irlandia jest związana niniejszym rozporządzeniem zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen. Bułgaria i Rumunia: Niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r. Niniejsze rozporządzenie odczytuje się w związku z decyzją Rady 2010/365/UE z dnia 29 czerwca 2010 r., która zawiera wykaz przepisów dorobku Schengen związanych z systemem informacyjnym Schengen, które mają mieć zastosowanie w Bułgarii i Rumunii, z zastrzeżeniem określonych ograniczeń. Cypr i Chorwacja: Niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu odpowiednio art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r. oraz art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r. Państwa stowarzyszone: Na podstawie odpowiednich umów dotyczących włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen Islandia, Norwegia i Liechtenstein mają być związane proponowanym rozporządzeniem. •Pomocniczość W ramach niniejszego wniosku rozwija się istniejący SIS i bazuje się na tym systemie, uruchomionym w 1995 r. W dniu 9 kwietnia 2013 r. pierwotne ramy międzyrządowe zastąpiono instrumentami unijnymi (rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 i decyzją Rady 2007/533/WSiSW). Przy wcześniejszych okazjach przeprowadzono pełną analizę zgodności z zasadą pomocniczości. Celem przedmiotowej inicjatywy jest dalsze udoskonalenie obowiązujących przepisów poprzez wyeliminowanie zidentyfikowanych braków i poprawę procedur operacyjnych. Osiągnięcie znacznego poziomu wymiany informacji między państwami członkowskimi za pośrednictwem SIS nie jest możliwe za pomocą zdecentralizowanych rozwiązań. Ze względu na skalę, skutki i wpływ przedmiotowego działania cele niniejszego wniosku można lepiej osiągnąć na szczeblu unijnym. Cele niniejszego wniosku obejmują między innymi usprawnienia techniczne w celu zwiększenia wydajności SIS oraz wysiłki służące harmonizacji użytkowania systemu we wszystkich uczestniczących państwach członkowskich. Z uwagi na transgraniczny charakter wymienionych celów i wyzwań związanych z zapewnieniem skutecznej wymiany informacji w celu zwalczania coraz bardziej różnorodnych zagrożeń UE jest właściwym podmiotem, by zaproponować rozwiązania kwestii opisanych powyżej, których państwa członkowskie, działając osobno, nie są w stanie rozwiązać w wystarczającym stopniu. Jeżeli istniejące ograniczenia SIS nie zostaną wyeliminowane, istnieje ryzyko niewykorzystania wielu możliwości osiągnięcia maksymalnej wydajności i europejskiej wartości dodanej oraz utrudniania pracy właściwych organów przez istniejące braki. Przykładowo brak zharmonizowanych przepisów dotyczących usuwania starych wpisów w systemie może utrudniać swobodny przepływ osób stanowiący podstawową zasadę Unii. •Proporcjonalność Artykuł 5 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi, że działanie Unii nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów Traktatu. Forma wybrana dla tego działania UE musi zatem umożliwić osiągnięcie celów wniosku i jego wprowadzenie w życie w jak najskuteczniejszy sposób. Proponowana inicjatywa stanowi zmianę SIS w odniesieniu do współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. Niniejszy wniosek opiera się na zasadach uwzględnienia ochrony prywatności już w fazie projektowania. Niniejszy wniosek jest proporcjonalny pod względem prawa do ochrony danych osobowych, ponieważ zawiera przepisy szczegółowe dotyczące usuwania wpisów oraz nie wymaga gromadzenia i przechowywania danych przez okres dłuższy, niż jest to absolutnie konieczne do funkcjonowania systemu i osiągnięcia jego celów. Uwzględniając wymogi operacyjne, w niniejszym wniosku ogranicza się okres przechowywania wpisów dotyczących przedmiotów i ujednolica się go z okresem przechowywania wpisów dotyczących osób (ponieważ wielokrotnie tego rodzaju wpisy wiążą się z danymi osobowymi, jak w przypadku dokumentów tożsamości lub tablic rejestracyjnych). Jako że z doświadczeń policji wynika, że skradzione mienie można odzyskać w stosunkowo krótkim czasie, nie ma potrzeby przechowywania wpisów dotyczących przedmiotów przez okres 10 lat. Wpisy w SIS zawierają wyłącznie dane wymagane do identyfikacji i lokalizacji osoby lub przedmiotu oraz do podjęcia odpowiedniego działania operacyjnego. Wszystkie inne dodatkowe dane podają biura SIRENE, umożliwiając wymianę informacji uzupełniających. Ponadto w niniejszym wniosku przewiduje się wdrożenie wszystkich zabezpieczeń i mechanizmów niezbędnych, by zapewnić skuteczną ochronę praw podstawowych osób, których dane dotyczą, a w szczególności przysługujące im prawo do ochrony życia prywatnego i danych osobowych. Niniejszy wniosek zawiera również przepisy służące konkretnie wzmocnieniu bezpieczeństwa przechowywanych w SIS danych osobowych osób fizycznych. Zapewnienie funkcjonowania systemu nie będzie wymagało żadnych dodatkowych procedur ani harmonizacji na szczeblu UE. Proponowany środek należy uznać za proporcjonalny, ponieważ nie wykracza on poza to, co jest konieczne do zapewnienia, aby działanie podejmowane na szczeblu UE umożliwiło osiągnięcie wyznaczonych celów. •Wybór instrumentu Proponowana zmiana zostanie przeprowadzona w drodze rozporządzenia, które zastąpi decyzję Rady 2007/533/WSiSW, zachowując jednak w dużym stopniu treść zastępowanej decyzji. Decyzję 2007/533/WSiSW przyjęto jako tak zwany „instrument trzeciego filaru” na podstawie poprzedniej wersji Traktatu o Unii Europejskiej. Tego rodzaju instrumenty „trzeciego filaru” Rada przyjmowała samodzielnie, bez Parlamentu Europejskiego w charakterze współprawodawcy. Podstawą prawną niniejszego wniosku jest Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), ponieważ struktura oparta na filarach przestała istnieć wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. W ramach podstawy prawnej wymaga się zastosowania zwykłej procedury ustawodawczej. Nadanie formy rozporządzenia (Parlamentu Europejskiego i Rady) jest koniecznie, ponieważ przepisy te mają być wiążące i bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Niniejszy wniosek będzie opierał się na istniejącym scentralizowanym systemie i będzie wzmacniał ten system, w ramach którego państwa członkowskie będą ze sobą współpracowały, co wiąże się z koniecznością ustanowienia wspólnej struktury i wiążących zasad funkcjonowania. Ponadto we wniosku określono obowiązkowe zasady dotyczące dostępu do systemu, w tym na potrzeby ścigania przestępstw, jednakowe dla wszystkich państw członkowskich i Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA). Od dnia 9 maja 2013 r. eu-LISA odpowiada za zarządzanie operacyjne systemem centralnym SIS, co obejmuje wszystkie zadania niezbędne do zapewnienia pełnego funkcjonowania systemu centralnego SIS przez całą dobę siedem dni w tygodniu. Niniejszy wniosek opiera się na obowiązkach eu-LISA dotyczących SIS. Ponadto wniosek zawiera bezpośrednio stosowane przepisy przewidujące możliwość uzyskania dostępu przez osoby, których dane dotyczą, do ich danych oraz do środków odwoławczych, które to przepisy nie wymagają przyjęcia dalszych środków wykonawczych w tym zakresie. W konsekwencji jako instrument prawny można wybrać jedynie rozporządzenie. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post / kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 i decyzją Rady 2007/533/WSiSW trzy lata po rozpoczęciu eksploatacji centralnego SIS II Komisja przeprowadziła ogólną ocenę centralnego SIS II oraz dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji uzupełniających pomiędzy państwami członkowskimi. Wyniki oceny uwidoczniły konieczność wprowadzenia zmian do podstawy prawnej SIS w celu zapewnienia lepszego reagowania na nowe wyzwania w zakresie bezpieczeństwa i migracji. Dotyczy to na przykład wniosku w sprawie całościowego stosowania SIS poprzez uregulowanie jego użytkowania przez użytkowników końcowych i ustanowienie standardów w zakresie bezpieczeństwa danych obowiązujących również w przypadku zastosowań przez użytkowników końcowych, w sprawie wzmocnienia systemu do celów zwalczania terroryzmu poprzez zapewnienie nowych niezbędnych do podjęcia działań, w sprawie wyjaśnienia sytuacji dzieci zagrożonych uprowadzeniem przez rodziców, a także w sprawie rozszerzenia bazy identyfikatorów biometrycznych dostępnych w systemie. W wyniku wspomnianej oceny wykazano również potrzebę zmian prawnych mających na celu poprawę technicznego funkcjonowania systemu oraz usprawnienia procesów krajowych. Środki te zwiększą wydajność i skuteczność SIS dzięki ułatwieniu jego użytkowania i ograniczeniu zbędnych obciążeń. Kolejne środki mają poprawić jakość danych i przejrzystość systemu dzięki doprecyzowaniu opisów konkretnych zadań w zakresie sprawozdawczości należących do państw członkowskich i eu-LISA. Wyniki kompleksowej oceny (sprawozdanie z oceny i powiązany dokument roboczy służb Komisji przyjęte w dniu 21 grudnia 2016 r.) stanowią podstawę środków zawartych w niniejszym wniosku. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami W toku oceny SIS prowadzonej przez Komisję zwrócono się do odpowiednich zainteresowanych stron, w tym do delegatów do Komitetu SIS–VIS, w ramach procedury ustanowionej w art. 67 decyzji Rady 2007/533/WSiSW, o przedstawienie informacji zwrotnych i sugestii. Komitet ten składa się z przedstawicieli państw członkowskich zajmujących się zarówno operacyjnymi kwestiami dotyczącymi SIRENE (współpraca transgraniczna w odniesieniu do SIS) oraz kwestiami technicznymi z zakresu opracowania i utrzymania SIS, jak również powiązanego z nim zastosowania SIRENE. W ramach procesu oceny delegaci udzielili odpowiedzi na szczegółowe pytania zawarte w kwestionariuszach. Konieczne dalsze wyjaśnienia lub rozwinięcie tematu odbywało się w drodze wymiany korespondencji elektronicznej lub ukierunkowanych wywiadów. Ten złożony i wieloetapowy proces umożliwił podnoszenie kwestii w kompleksowy i przejrzysty sposób. Na przestrzeni lat 2015 i 2016 delegaci do Komitetu SIS–VIS omawiali tego rodzaju kwestie na specjalnych posiedzeniach i warsztatach. Komisja prowadziła również szczególne konsultacje z krajowymi organami ochrony danych państw członkowskich i członkami Grupy ds. Koordynowania Nadzoru SIS II w dziedzinie ochrony danych. Udzielając odpowiedzi na specjalny kwestionariusz, państwa członkowskie wymieniły się swoimi doświadczeniami w zakresie wniosków o uzyskanie dostępu oraz prac krajowych organów ochrony danych. Informacje zawarte w odpowiedziach na przedmiotowy kwestionariusz udzielone od czerwca 2015 r. wykorzystano przy opracowywaniu niniejszego wniosku. W ramach swoich struktur wewnętrznych Komisja ustanowiła międzyresortową grupę sterującą składającą się z przedstawicieli Sekretariatu Generalnego, Dyrekcji Generalnej ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych, Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości i Konsumentów, Dyrekcji Generalnej ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa oraz Dyrekcji Generalnej ds. Informatyki. Grupa sterująca monitorowała proces oceny i w razie potrzeby udzielała wytycznych. W ustaleniach z oceny wzięto również pod uwagę dowody zgromadzone w trakcie wizyt na miejscu prowadzonych w ramach oceny w państwach członkowskich w celu szczegółowego zbadania praktycznego wykorzystania SIS. Dowody te pochodziły między innymi z dyskusji i wywiadów z praktykami, personelem biura SIRENE i właściwych organów krajowych. W związku z otrzymanymi informacjami zwrotnymi w niniejszym wniosku przewiduje się środki na rzecz poprawy technicznej i operacyjnej wydajności i skuteczności systemu. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Oprócz prowadzenia konsultacji z zainteresowanymi stronami Komisja dążyła również do uzyskania wiedzy eksperckiej w ramach trzech badań, których ustalenia uwzględniono przy opracowywaniu niniejszego wniosku: Ocena techniczna SIS (Kurt Salmon) W ramach przedmiotowej oceny określono kluczowe kwestie związane z funkcjonowaniem SIS oraz przyszłe potrzeby, które należy zaspokoić, a w szczególności problemy związane z maksymalizacją ciągłości działania i zapewnieniem możliwości dostosowania całej architektury do coraz większych wymogów dotyczących zdolności.

Ocena wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych na potencjalne usprawnienia w architekturze SIS II (Kurt Salmon) W przedmiotowym badaniu ocenie poddano bieżący koszt funkcjonowania SIS na szczeblu krajowym oraz przeanalizowano dwa możliwe scenariusze techniczne mające na celu udoskonalenie tego systemu. W obu scenariuszach zakłada się przedstawienie zestawu technicznych wniosków koncentrujących się na poprawie systemu centralnego i ogólnej architektury. Ocena wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych na potencjalne usprawnienia w architekturze SIS II – sprawozdanie końcowe, 10 listopada 2016 r., (Wavestone) W przedmiotowym badaniu przeprowadzono ocenę kosztu, który wiąże się dla państw członkowskich z wdrożeniem kopii krajowej, poprzez przeanalizowanie trzech scenariuszy (w pełni scentralizowanego systemu, wdrożenia standardowego N.SIS opracowanego i zapewnionego na potrzeby państw członkowskich przez eu-LISA oraz wdrożenia odrębnych N.SIS w oparciu o wspólne standardy techniczne). •Ocena skutków Komisja nie przeprowadziła oceny skutków. Trzy wyżej wymienione niezależne oceny (w sekcji „Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej”) stanowią podstawę rozważań na temat skutków zmian w systemie z technicznego punktu widzenia. Ponadto Komisja przeprowadziła dwa przeglądy podręcznika SIRENE od roku 2013, tj. od momentu uruchomienia SIS II w dniu 9 kwietnia 2013 r. i od kiedy zaczęto stosować decyzję 2007/533/WSiSW. Jednym z powyższych przeglądów był przegląd śródokresowy, w wyniku którego w dniu 29 stycznia 2015 r. wprowadzono nowy podręcznik SIRENE. Komisja przyjęła również Katalog zaleceń i najlepszych praktyk. Ponadto eu-LISA i państwa członkowskie wprowadzają regularne, złożone usprawnienia techniczne systemu. Uznaje się, że warianty te nie zostały w pełni wykorzystane i należy przeprowadzić bardziej całościową zmianę podstawy prawnej. Osiągnięcie przejrzystości w obszarach takich jak zastosowanie systemów dla użytkowników końcowych i przepisy szczegółowe dotyczące usuwania wpisów nie jest możliwe wyłącznie za sprawą poprawy wdrażania i egzekwowania przepisów. Mechanizm oceny Schengen, ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1053/2013, umożliwia przeprowadzenie okresowej prawnej i operacyjnej oceny funkcjonowania SIS w państwach członkowskich. Tego rodzaju oceny przeprowadzane są wspólnie przez Komisję i państwa członkowskie. Za pośrednictwem powyższego mechanizmu Rada wydaje zalecenia adresowane do poszczególnych państw członkowskich na podstawie ocen przeprowadzonych w ramach wieloletnich i rocznych programów. Biorąc pod uwagę indywidualny charakter tego rodzaju zaleceń, nie mogą one zastąpić prawnie wiążących przepisów, które mają zastosowanie równocześnie do wszystkich państw członkowskich używających SIS. Komitet SIS–VIS regularnie omawia praktyczne kwestie operacyjne i techniczne. Chociaż tego rodzaju posiedzenia mają istotne znaczenie we współpracy między Komisją a państwami członkowskimi, w wyniku prowadzonych dyskusji (w których nie podejmuje się kwestii zmian legislacyjnych) nie jest możliwe rozwiązanie kwestii pojawiających się na przykład w związku z różnymi praktykami krajowymi. Zmiany proponowane w niniejszym rozporządzeniu nie wiążą się z istotnymi skutkami gospodarczymi ani oddziaływaniem na środowisko. Oczekuje się jednak, że proponowane zmiany będą miały istotne pozytywne skutki społeczne, ponieważ ich wprowadzenie zapewni większe bezpieczeństwo za sprawą lepszej identyfikacji osób posługujących się fałszywą tożsamością, przestępców, których tożsamość pozostaje nieznana po dokonaniu przez nich poważnego przestępstwa, oraz zaginionych małoletnich dzieci. Wpływ tych zmian na prawa podstawowe i ochronę danych został rozważony i przedstawiony bardziej szczegółowo w następnej sekcji („Prawa podstawowe”). Przy sporządzaniu niniejszego wniosku wykorzystano znaczną część dowodów zgromadzonych na potrzeby ogólnej oceny SIS drugiej generacji, w ramach której zbadano funkcjonowanie systemu i ewentualne obszary wymagające usprawnienia. Ponadto przeprowadzono ocenę skutków pod względem kosztów, aby zagwarantować wybór najbardziej odpowiedniej i proporcjonalnej architektury krajowej. •Prawa podstawowe i ochrona danych W niniejszym wniosku nie ustanawia się nowego systemu, tylko rozwija się i usprawnia system istniejący, bazując tym samym na już wprowadzonych istotnych i skutecznych zabezpieczeniach. Ponieważ jednak system ten nadal służy do przetwarzania danych osobowych i będą w nim przetwarzane kolejne kategorie wrażliwych danych biometrycznych, trzeba liczyć się z ewentualnym wpływem na prawa podstawowe osób fizycznych. Tego rodzaju wpływ został dokładnie przeanalizowany, a ponadto wprowadzono dodatkowe zabezpieczenia, aby gromadzenie i dalsze przetwarzanie danych było ograniczone do tego, co jest absolutnie koniecznie i niezbędne z operacyjnego punktu widzenia, oraz ograniczono dostęp do tego rodzaju danych do osób, które muszą przetwarzać takie dane ze względów operacyjnych. W niniejszym wniosku ustanawia się wyraźne ramy czasowe dotyczące przechowywania danych, w tym ograniczone okresy przechowywania wpisów dotyczących przedmiotów. Wyraźnie uznaje się i zapewnia prawa osób fizycznych do uzyskania dostępu do danych, które ich dotyczą, i poprawiania takich danych, a także do żądania ich usunięcia zgodnie z przysługującymi takim osobom prawami podstawowymi (zob. sekcja dotycząca ochrony i bezpieczeństwa danych). Ponadto we wniosku wzmacnia się środki na rzecz ochrony praw podstawowych poprzez określenie w przepisach wymogów dotyczących usunięcia wpisu oraz wprowadzenie oceny proporcjonalności w przypadku rozszerzenia wpisu. Bardziej wiarygodna identyfikacja osób fizycznych będzie możliwa za sprawą wykorzystania danych biometrycznych w odniesieniu do osób zaginionych, które wymagają ochrony dzięki zapewnieniu prawidłowości i odpowiedniej ochrony danych osobowych. W niniejszym wniosku określa się szerokie i solidne zabezpieczenia dotyczące wykorzystania identyfikatorów biometrycznych, aby nie przysparzać niedogodności niewinnym osobom. We wniosku wymaga się ponadto bezpieczeństwa całego systemu, zapewniając większy poziom ochrony danych przechowywanych w systemie. W związku z wprowadzeniem przejrzystej procedury zarządzania zdarzeniami oraz poprawą ciągłości działania SIS niniejszy wniosek jest w pełni zgodny z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej w odniesieniu do prawa do ochrony danych osobowych. Rozwój i nieprzerwana skuteczność SIS zwiększą bezpieczeństwo osób fizycznych w społeczeństwie. W niniejszym wniosku przewidziano istotne zmiany dotyczące identyfikatorów biometrycznych. Oprócz odcisków palców należy również gromadzić i przechowywać odciski dłoni, z zastrzeżeniem spełnienia wymogów prawnych. Rejestry odcisków palców są dołączane do alfanumerycznych wpisów w SIS zgodnie z art. 26, 32, 34 i 36. W przyszłości należy umożliwić wyszukiwanie tego rodzaju danych daktyloskopijnych (odcisków palców i dłoni) w celu dopasowania śladów linii papilarnych znalezionych na miejscu przestępstwa, pod warunkiem że popełnione przestępstwo wyczerpuje znamiona poważnego przestępstwa lub aktu terrorystycznego, oraz jeżeli z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że znalezione ślady linii papilarnych należą do sprawcy. W niniejszym wniosku przewidziano ponadto przechowywanie obrazu linii papilarnych tak zwanych „nieznanych osób poszukiwanych” (szczegółowy opis warunków znajduje się w sekcji 5 podsekcja „Fotografie, wizerunki twarzy, dane daktyloskopijne i profile DNA”). Jeżeli na podstawie dokumentów danej osoby nie można z całą pewnością ustalić jej tożsamości, właściwe organy powinny sprawdzić, czy jej odciski placów można dopasować do odcisków palców przechowywanych w bazie danych SIS. Zgodnie z niniejszym wnioskiem wymaga się gromadzenia i przechowywania danych dodatkowych (takich jak informacje zawarte w dokumentach tożsamości), które ułatwiają ustalenie tożsamości danej osoby przez funkcjonariuszy pracujących w terenie. W niniejszym wniosku gwarantuje się osobom, których dane dotyczą, prawo do skutecznego środka odwoławczego dostępnego w celu zaskarżenia wszelkich decyzji, przy czym do tego rodzaju środków prawnych zawsze powinien należeć skuteczny środek prawny na drodze sądowej zgodnie z art. 47 Karty praw podstawowych.

4.WPŁYW NA BUDŻET SIS stanowi jednolity system informacyjny. W związku z powyższym wydatki przewidziane w dwóch wnioskach (w niniejszym wniosku i we wniosku dotyczącym rozporządzenia w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych) należy uznać za jedną kwotę, a nie dwie oddzielne. Wpływ na budżet związany ze zmianami, których wymaga wdrożenie obydwu wniosków, ujęto w jednej ocenie skutków finansowych regulacji. Ze względu na uzupełniający charakter trzeciego wniosku (dotyczącego powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich) związany z nim wpływ na budżet rozpatrzono oddzielnie w niezależnej ocenie skutków finansowych dotyczącej wyłącznie ustanowienia przedmiotowej specjalnej kategorii wpisów. Na podstawie oceny różnych aspektów prac wymaganych w związku z siecią, centralnym SIS zarządzanym przez eu-LISA i zmianami krajowymi w państwach członkowskich ustalono, że dwa przedmiotowe wnioski dotyczące rozporządzeń będą wymagały przeznaczenia łącznej kwoty 64,3 mln EUR w latach 2018–2020. W kwocie tej uwzględniono koszt zwiększenia przepustowości TESTA-NG wymaganego w związku z faktem, że zgodnie z przedmiotowymi dwoma wnioskami przesyłane w sieci pliki z odciskami palców i wizerunkami twarzy będą wymagały wyższej przepustowości i wydajności (9,9 mln EUR). W kwocie tej uwzględniono również koszty ponoszone przez eu-LISA, obejmujące koszty personelu i wydatki operacyjne (17,6 mln EUR); eu-LISA poinformowała Komisję, że na styczeń 2018 r. zaplanowano rekrutację 3 nowych pracowników kontraktowych w celu terminowego rozpoczęcia fazy opracowywania, aby zapewnić uruchomienie zaktualizowanych funkcji SIS w 2020 r. Z niniejszym wnioskiem wiąże się wprowadzenie zmian technicznych do centralnego SIS w celu rozszerzenia niektórych już istniejących kategorii wpisów oraz utworzenia nowych funkcji. Zmiany te uwzględniono w ocenie skutków finansowych dołączonej do wniosku. Ponadto Komisja przeprowadziła ocenę skutków pod względem kosztów w celu oszacowania kosztów zmian na szczeblu krajowym, których wprowadzenia wymaga niniejszy wniosek. Szacunkowy koszt wynosi 36,8 mln EUR, przy czym kwotę tę należy rozdzielić między państwa członkowskie w formie płatności ryczałtowej. Każde państwo członkowskie otrzyma zatem kwotę 1,2 mln EUR na modernizację swojego systemu krajowego zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym wniosku, w tym z wymogiem utworzenia częściowej kopii krajowej, jeżeli taka kopia nie została jeszcze utworzona, lub systemu rezerwowego. W celu przeprowadzenia modernizacji i wdrożenia funkcji przewidzianych w przedmiotowych dwóch wnioskach zaplanowano przeprogramowanie pozostałej części puli środków przeznaczonych w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na inicjatywę na rzecz inteligentnych granic. Rozporządzenie w sprawie Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i wsparcia w zakresie granic jest instrumentem finansowym, w którym uwzględniono budżet przeznaczony na realizację pakietu dotyczącego inteligentnych granic. W art. 5 rozporządzenia przewidziano, że kwota 791 mln EUR zostanie wdrożona poprzez realizację programu tworzenia systemów informatycznych wspierających zarządzanie przepływami migracyjnymi przez granice zewnętrzne na warunkach określonych w art. 15. Z podanej powyżej kwoty 791 mln EUR kwota 480 mln EUR jest zarezerwowana na rozwój systemu wjazdu/wyjazdu, a kwota 210 mln EUR – na rozwój europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS). Część pozostałej kwoty zostanie przeznaczona na pokrycie kosztów zmian przewidzianych w przedmiotowych dwóch wnioskach dotyczących SIS. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Komisja, państwa członkowskie i eu-LISA będą prowadzić regularne przeglądy i monitorowanie użytkowania SIS, aby zapewnić jego skuteczne i wydajne funkcjonowanie. Komitet SIS–VIS będzie wspierał Komisję we wdrażaniu środków technicznych i operacyjnych, jak przewidziano w niniejszym wniosku. Ponadto niniejsze proponowane rozporządzenie zawiera przepisy w art. 71 ust. 7 i 8 dotyczące przeprowadzania formalnego, regularnego procesu przeglądu i oceny. Co dwa lata eu-LISA ma obowiązek przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące technicznej sprawności – w tym bezpieczeństwa – SIS, infrastruktury łączności systemu oraz dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji uzupełniających pomiędzy państwami członkowskimi. Ponadto co cztery lata Komisja ma obowiązek przeprowadzić oraz przekazać Parlamentowi i Radzie ogólną ocenę SIS i wymiany informacji między państwami członkowskimi. Umożliwi to: analizę osiągniętych wyników w zestawieniu z celami; określenie, na ile wciąż aktualne są pierwotne przesłanki systemu; analizę sposobu, w jaki niniejsze rozporządzenie stosowane jest do systemu centralnego; ocenę bezpieczeństwa systemu centralnego; ocenę konsekwencji dla przyszłego funkcjonowania systemu. Obecnie eu-LISA powierzono również obowiązek dostarczania dziennych, miesięcznych i rocznych statystyk na temat sposobu wykorzystania SIS, co zapewnia stałe monitorowanie systemu i jego funkcjonowania w zestawieniu z celami. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Przepisy wspólne dla niniejszego wniosku i wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS w dziedzinie odpraw granicznych Przepisy ogólne (art. 1–3) Struktura techniczna i sposoby korzystania z SIS (art. 4–14) Obowiązki eu-LISA (art. 15–18) Prawo do dostępu do wpisów i przechowywanie wpisów (art. 43, 46, 48, 50 i 51) Ogólne zasady przetwarzania i ochrony danych (art. 53–70) Monitorowanie i statystyka (art. 71) Pełne użytkowanie SIS Posiadający ponad 2 mln użytkowników końcowych we właściwych organach w całej Europie SIS to niezwykle powszechnie stosowane i skuteczne narzędzie wymiany informacji. Przedmiotowe wnioski obejmują przepisy dotyczące pełnego funkcjonowania systemu, w tym centralnego SIS obsługiwanego przez eu-LISA, systemów krajowych i zastosowań dla użytkownika końcowego. System ten obejmuje nie tylko system centralny i systemy krajowe, ale także zaspokaja techniczne i operacyjne potrzeby użytkowników końcowych. Artykuł 9 ust. 2 stanowi, że użytkownicy końcowi muszą otrzymywać dane potrzebne do wykonania ich zadań (w szczególności wszystkie dane potrzebne do identyfikacji osoby, której dane dotyczą, oraz do podjęcia odpowiednich działań). W artykule tym przewiduje się wdrażanie SIS przez państwa członkowskie w oparciu o wspólny plan działania zapewniający harmonizację wszystkich systemów krajowych. Artykuł 6 stanowi, że każde państwo członkowskie musi zapewnić użytkownikom końcowym nieprzerwany dostęp do danych SIS, co ma zmaksymalizować korzyści operacyjne poprzez ograniczenie możliwości przestoju. Artykuł 10 ust. 3 zapewnia, by bezpieczeństwo przetwarzania danych dotyczyło również działań prowadzonych przez użytkownika końcowego w zakresie przetwarzania danych. Artykuł 14 zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia, aby personel mający dostęp do SIS odbywał regularne i ustawiczne szkolenia w zakresie zasad bezpieczeństwa i ochrony danych. W związku z uwzględnieniem tych środków oraz wprowadzeniem zasad i obowiązków dotyczących milionów użytkowników końcowych w całej Europie w niniejszym wniosku bardziej kompleksowo traktuje się kwestię pełnego funkcjonowania SIS. Aby jak najskuteczniej wykorzystywać SIS, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby za każdym razem, kiedy użytkownicy końcowi są uprawnieni do przeprowadzenia wyszukiwania w krajowej bazie danych policji lub bazie danych imigracyjnych, równolegle prowadzili wyszukiwanie w SIS. Dzięki temu SIS może działać zgodnie ze swoim przeznaczeniem jako główny środek uzupełniający na obszarze bez kontroli na granicach wewnętrznych, a państwa członkowskie mogą lepiej uwzględniać transgraniczny wymiar przestępczości i mobilności przestępców. Tego rodzaju wyszukiwanie równoległe musi pozostać zgodne z art. 4 dyrektywy (UE) 2016/680. Ciągłość działania W niniejszym wniosku umacnia się przepisy dotyczące ciągłości działania zarówno na szczeblu krajowym jak i w odniesieniu do eu-LISA (art. 4, 6, 7 i 15). Przepisy te zapewniają, by SIS nadal działał i był dostępny dla personelu w terenie nawet wówczas, gdy wystąpią problemy mające wpływ na system. Jakość danych We wniosku utrzymuje się zasadę, zgodnie z którą państwo członkowskie będące właścicielem danych odpowiada również za prawidłowość danych wprowadzanych do SIS (art. 56). Należy jednak zapewnić centralny mechanizm zarządzany przez eu-LISA, dzięki któremu państwa członkowskie będą mogły regularnie przeprowadzać przegląd wpisów, w przypadku których pola danych obowiązkowych mogą budzić wątpliwości co do jakości danych. W art. 15 upoważnia się zatem eu-LISA do sporządzania w regularnych odstępach czasu sprawozdań dotyczących jakości danych dla państw członkowskich. Wykonanie tego zadania może ułatwić korzystanie z repozytorium danych do celów sporządzania sprawozdań statystycznych i sprawozdań dotyczących jakości danych (art. 71). W ramach wymienionych usprawnień uwzględnia się wstępne ustalenia sformułowane przez grupę ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności. Fotografie, wizerunki twarzy, dane daktyloskopijne i profile DNA Możliwość wyszukiwania danych w oparciu o odciski palców w celu ustalenia tożsamości danej osoby określono już w art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW. Niniejszy wniosek stanowi, że tego rodzaju wyszukiwanie jest obowiązkowe, jeżeli tożsamość danej osoby nie może zostać potwierdzona w żaden inny sposób. Ponadto dzięki zmianom w art. 22 oraz wprowadzeniu nowych art. 40, 41 i 42 tożsamość danej osoby będzie można ustalić nie tylko za pomocą odcisków palców, ale także wizerunków twarzy, odcisków dłoni i profili DNA. Obecnie wizerunków twarzy nie można wykorzystywać jako podstawowego kryterium wyszukiwania – mogą one być wykorzystywane wyłącznie w celu potwierdzenia tożsamości danej osoby po przeprowadzeniu wyszukania alfanumerycznego. Daktyloskopia to nauka wykorzystująca odciski palców jako metodę identyfikacji. Specjaliści w dziedzinie daktyloskopii uznają, że, tak jak odciski palców, odciski dłoni są unikalne i zawierają punkty odniesienia, które umożliwiają dokładne i rozstrzygające porównanie. Do celów ustalenia tożsamości danej osoby odciski dłoni można wykorzystywać w ten sam sposób co odciski palców. Od wielu lat policja wraz z pobieraniem dziesięciu odbitek płaskich i dziesięciu odbitek przetoczonych pobiera odciski dłoni. Odciski dłoni mają dwa główne zastosowania: i)zidentyfikowanie danej osoby, która celowo albo niezamierzenie uszkodziła opuszki palców. Niszczenie opuszków palców może stanowić próbę uniknięcia identyfikacji lub pobrania odcisków palców bądź może wynikać z uszkodzenia w wyniku wypadku lub ciężkiej pracy fizycznej. W toku dyskusji na temat zasad technicznych SIS system automatycznej identyfikacji daktyloskopijnej (AFIS) we Włoszech odnotował istotny sukces pod względem identyfikacji nielegalnych migrantów, którzy celowo niszczyli swoje opuszki palców, usiłując uniknąć identyfikacji. Pobranie odcisków dłoni umożliwiło władzom włoskim późniejszą identyfikację; ii)niewidoczne ślady linii papilarnych na miejscach przestępstwa. Na miejscu przestępstwa podejrzany często zostawia ślady, co do których okazuje się, że pochodzą z dłoni. W takiej sytuacji podejrzany może zostać zidentyfikowany wyłącznie dzięki rutynowemu pobieraniu odcisków dłoni przy okazji zgodnego z prawem pobrania odcisków palców danej osoby. Zazwyczaj odcisk dłoni zawiera szczegółowy odcisk podstawy palców, którego często brakuje przy pobieraniu odbitek przetoczonych i płaskich, w przypadku których główną uwagę przykłada się do pobrania odcisków opuszków palców i górnych stawów.

Wykorzystanie wizerunków twarzy do celu identyfikacji zagwarantuje większą zgodność między SIS a proponowanym systemem wjazdu/wyjazdu UE, bramkami elektronicznymi i punktami samoobsługi. Stosowanie tej funkcji będzie ograniczone do zwykłych przejść granicznych. Jeżeli odciski palców lub odciski dłoni są niedostępne, w art. 22 ust. 1 lit. b) dopuszcza się wykorzystanie profili DNA w przypadku osób zaginionych, które należy objąć ochroną, szczególnie dzieci. Funkcja ta będzie wykorzystywana wyłącznie w przypadku braku odcisków palców, a dostęp do niej będą mieli wyłącznie upoważnieni użytkownicy. W ramach przedmiotowego przepisu dopuszcza się zatem wykorzystanie profili DNA za pośrednictwem rodziców lub rodzeństwa zaginionych osób/dzieci do celów ułatwienia organom krajowym identyfikacji danej osoby fizycznej. Państwa członkowskie wymieniają się już tego rodzaju informacjami na poziomie operacyjnym w ramach wymiany informacji uzupełniających. Niniejszy wniosek tworzy ramy regulacyjne dla tej praktyki poprzez włączenie jej do merytorycznej podstawy prawnej funkcjonowania i użytkowania SIS oraz poprzez wdrożenie wyraźnych procesów stosowanych w przypadku wystąpienia okoliczności, w których możliwe jest zastosowanie tego rodzaju profili. Proponowane zmiany umożliwią ponadto dokonywanie wpisów w SIS dotyczących osób nieznanych poszukiwanych w związku z przestępstwem na podstawie odcisków palców lub odcisków dłoni (art. 40–42). Tego rodzaju wpisy można tworzyć, jeżeli na przykład na miejscu poważnego przestępstwa zostaną odkryte niewidoczne ślady linii papilarnych lub odcisków dłoni i istnieją poważne powody, aby podejrzewać, że znalezione ślady linii papilarnych należą do sprawcy danego przestępstwa. Dotyczy to na przykład śladów linii papilarnych znalezionych na broni wykorzystanej do popełnienia przestępstwa lub na dowolnym innym przedmiocie, którym posługiwał się sprawca w czasie popełnienia przestępstwa. Ta nowa kategoria wpisów stanowi uzupełnienie przepisów dotyczących mechanizmu Prüm, w których umożliwiono wzajemne połączenie krajowych systemów identyfikacji daktyloskopijnej w sprawach karnych. Za pomocą mechanizmu Prüm państwo członkowskie może wystąpić z wnioskiem o ustalenie, czy sprawca przestępstwa, którego ślady linii papilarnych zostały znalezione, jest znany w innym państwie członkowskim (zazwyczaj do celów śledczych). Identyfikacja danej osoby za pomocą mechanizmu Prüm jest możliwa wyłącznie w przypadku, gdy od danej osoby pobrano odciski palców w innym państwie członkowskim na potrzeby postępowania karnego. W ten sposób nie można zatem zidentyfikować osób popełniających przestępstwo po raz pierwszy. Zmiany wprowadzane w niniejszym wniosku, tzn. przechowywanie obrazu linii papilarnych nieznanych osób poszukiwanych, umożliwią wprowadzenie linii papilarnych nieznanego sprawcy do SIS, aby – w momencie gdy pojawi się on w innym państwie członkowskim – został zidentyfikowany jako osoba poszukiwana. Funkcję tę stosuje się w oparciu o założenie, że państwa członkowskie w pierwszej kolejności przeszukały wszystkie dostępne źródła krajowe i międzynarodowe, lecz nie mogły w ten sposób potwierdzić tożsamości danej osoby. Niniejszy wniosek zawiera wystarczające zabezpieczenia gwarantujące, że w tej kategorii w SIS będą przechowywane obrazy linii papilarnych wyłącznie osób, co do których istnieje poważne podejrzenie, że popełniły poważne przestępstwo lub przestępstwo terrorystyczne. W związku z tym stosowanie tej nowej kategorii wpisów może być dozwolone wyłącznie w przypadku, gdy nieznany sprawca stanowi duże zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego uzasadniające porównanie jego linii papilarnych z odciskami palców podróżnych, przykładowo aby uniknąć sytuacji, w której dana osoba opuści obszar bez kontroli na granicach wewnętrznych. W przedmiotowym przepisie nie dopuszcza się możliwości wprowadzania odcisków palców w tej kategorii przez użytkowników końcowych, jeżeli nie jest możliwe ustalenie ich związku ze sprawcą. Kolejnym warunkiem będzie brak możliwości ustalenia tożsamości danej osoby za pomocą innych krajowych, europejskich lub międzynarodowych baz danych, w których przechowuje się odciski palców. Tego rodzaju linie papilarne będzie można wykorzystać po ich umieszczeniu w SIS do celów identyfikacji osób, których tożsamości nie można potwierdzić w żaden inny sposób. Jeżeli wyszukiwane linie papilarne pokryją się z odciskami dostępnymi w bazie danych, państwo członkowskie powinno przeprowadzić dalsze kontrole dotyczące posiadanych odcisków palców, ewentualnie z udziałem ekspertów daktyloskopijnych w celu ustalenia, czy odciski przechowywane w SIS należą do danej osoby, oraz powinno ustalić tożsamość danej osoby. Tego rodzaju procedury podlegają prawu krajowemu. Identyfikacja „nieznanej osoby poszukiwanej” w SIS może doprowadzić do aresztowania. Dostęp do SIS Niniejsza podsekcja zawiera opis nowych elementów dotyczących praw dostępu do SIS w odniesieniu do właściwych organów krajowych oraz agencji UE (użytkownicy instytucjonalni). Organy krajowe – organy ds. imigracji Aby zapewnić jak najskuteczniejsze wykorzystanie SIS, we wniosku udziela się dostępu do SIS organom krajowym odpowiedzialnym za badanie warunków i podejmowanie decyzji w związku z wjazdem i pobytem obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich oraz ich powrotem. Ten dodatkowy dostęp umożliwia sprawdzenie danych w SIS w odniesieniu do nielegalnych migrantów, którzy nie zostali sprawdzeni podczas zwykłej kontroli granicznej. W niniejszym wniosku zapewnia się takie samo traktowanie obywateli państw trzecich przekraczających granicę zewnętrzną przez zwykłe przejścia graniczne (i tym samym poddawanych kontrolom stosowanym wobec obywateli państw trzecich) i obywateli państw trzecich przybywających nielegalnie do strefy Schengen. W niniejszym wniosku zapewnia się ponadto, aby organy rejestrujące pojazdy (art. 44), jednostki pływające i statki powietrzne miały ograniczony dostęp do systemu do celów wykonania swoich zdań, pod warunkiem że tego rodzaju organy są służbami rządowymi. Przyczyni się to do unikania sytuacji, w których zarejestrowane zostają wymienione środki transportu, które zostały skradzione i są poszukiwane w innych państwach członkowskich. Niniejsza inicjatywa nie stanowi nowości, jeżeli chodzi o służby rejestrujące pojazdy, których dostęp do SIS przewidziano już w art. 102a konwencji z Schengen oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1986/2006. Analogicznie we wniosku przewidziano dostęp organów rejestrujących jednostki pływające i statki powietrzne do wpisów w SIS dotyczących jednostek pływających i statków powietrznych. Użytkownicy instytucjonalni Dostęp do SIS i potrzebnych danych w SIS mają: Europol (art. 46), Eurojust (art. 47) i Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz jej zespoły, zespoły składające się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów oraz członkowie zespołu wspierającego zarządzanie migracjami (art. 48 i 49). Wprowadza się odpowiednie zabezpieczenia w celu zapewnienia, aby dane w systemie były odpowiednio chronione (czemu służą również przepisy art. 50, w których wymaga się, aby organy te miały dostęp wyłącznie do danych, których potrzebują do celów wykonywania powierzonych im zadań). W ramach tego rodzaju zmian rozszerza się dostęp Europolu do SIS, tak aby miał on dostęp również do wpisów dotyczących osób zaginionych, co ma zagwarantować najlepsze wykorzystanie systemu przez Europol do celów wykonywania powierzonych mu zadań, a także dodaje się nowe przepisy gwarantujące możliwość uzyskania dostępu do systemu przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej i jej zespoły w toku różnego rodzaju prowadzonych operacji w granicach powierzonych im uprawnień w ramach pomocy państwom członkowskim. W kontekście prac grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności oraz w celu wzmocnienia wymiany informacji w dziedzinie terroryzmu Komisja zbada, czy Europol powinien automatycznie dostawać powiadomienie z SIS w momencie utworzenia wpisu dotyczącego działalności związanej z terroryzmem. Ponadto na podstawie wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jednostka centralna ETIAS Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej będzie wyszukiwać dane w SIS za pomocą ETIAS, aby stwierdzić, czy w SIS istnieje wpis dotyczący danego obywatela państwa trzeciego ubiegającego się o zezwolenie na podróż. W tym celu jednostka centralna ETIAS będzie miała również pełny dostęp do SIS. Szczegółowe zmiany dotyczące wpisów Artykuł 26 przewiduje możliwość tymczasowego zawieszenia przez państwa członkowskie wpisów mających doprowadzić do aresztowania (w przypadku toczących się operacji lub dochodzeń policji), tak aby przez określony czas tego rodzaju wpisy były widoczne wyłącznie dla biur SIRENE, ale nie dla funkcjonariuszy w terenie. Przepis ten służy uniknięciu sytuacji, w której powodzenie tajnej operacji policji mającej na celu aresztowanie groźnego poszukiwanego przestępcy zostaje zagrożone przez działanie funkcjonariusza policji niebiorącego udziału w danej sprawie. W art. 32 i 33 ustanawia się wpisy dotyczące osób zaginionych. W ramach zmian w przedmiotowych przepisach przewiduje się możliwość wprowadzania wpisów prewencyjnych w sytuacjach, w których ryzyko uprowadzenia dziecka przez jednego z rodziców uznaje się za wysokie, a także ustanawia się bardziej adekwatną kategoryzację wpisów dotyczących osób zaginionych. Uprowadzenie dziecka przez jednego z rodziców często odbywa się w dokładnie zaplanowanych okolicznościach z zamiarem szybkiego opuszczenia państwa członkowskiego, w których dokonano ustaleń dotyczących pieczy. W ramach przedmiotowych zmian rozwiązuje się kwestię potencjalnej luki w obowiązujących obecnie przepisach, na podstawie których wpisy dotyczące dzieci można wprowadzać dopiero po ich zaginięciu. Dzięki zmianie w przepisach władze w państwach członkowskich będą mogły wskazywać dzieci, w przypadku których ryzyko uprowadzenia jest szczególnie duże. Zmiany te będą oznaczać, że funkcjonariusze straży granicznej i służby wymiaru sprawiedliwości zostaną powiadomieni w przypadku występowania dużego ryzyka rychłego uprowadzenia dziecka przez jednego z rodziców i będą w stanie dokładniej zbadać okoliczności podróży takiego dziecka, w razie potrzeby stosując wobec niego pieczę ochronną. Informacje uzupełniające, w tym decyzja właściwego organu sądowego, który zwrócił się o wprowadzenie wpisu, będą udzielane przez biura SIRENE. Przeprowadzony zostanie odpowiedni przegląd podręcznika SIRENE. Tego rodzaju wpis będzie wymagał odpowiedniej decyzji organów sądowych udzielających pieczy tylko jednemu rodzicowi. Kolejnym warunkiem będzie występowanie bezpośredniego ryzyka uprowadzenia. Status wpisów dotyczących zaginionego dziecka będzie w stosownych przypadkach automatycznie aktualizowany w momencie osiągnięcia przez dziecko pełnoletności. Artykuł 34 dopuszcza uwzględnianie we wpisie danych dotyczących pojazdu, jeżeli istnieje wyraźna przesłanka, że dane te mają związek z poszukiwaną osobą. Artykuł 37 wprowadza nową formę kontroli – „rozpytanie kontrolne”. Ma to na celu w szczególności wsparcie środków na rzecz zwalczania terroryzmu i poważnej przestępczości. W ramach tego rodzaju kontroli władze mogą zatrzymać i przesłuchać daną osobę. Tego rodzaju kontrola jest bardziej szczegółowa w porównaniu z kontrolą niejawną, nie obejmuje jednak przeszukania danej osoby ani nie oznacza jej aresztowania. W wyniku takiej kontroli można jednak uzyskać wystarczające informacje umożliwiające podjęcie decyzji w sprawie dalszego działania, które należy podjąć. Zmiany wprowadza się również w art. 36 w celu uwzględnienia przedmiotowego nowego rodzaju kontroli. Zgodnie z niniejszym wnioskiem wpisy w SIS obejmują blankiety dokumentów urzędowych i wydane dokumenty tożsamości (art. 36) oraz pojazdy, w tym jednostki pływające i statki powietrzne (art. 32, 34), jeżeli tego rodzaju wpisy mają związek z wpisami dotyczącymi osób, wydanymi na podstawie tych artykułów. Artykuł 37 zostaje zmieniony, aby uwzględnić działanie podejmowanie na podstawie tego rodzaju wpisów. Cel ten ma charakter czysto dochodzeniowy, ponieważ w ten sposób władze będą mogły zaradzić sytuacjom, w których kilka osób posługuje się autentycznymi, lecz podobnymi dokumentami, których nie są prawowitymi właścicielami. Artykuł 38 zawiera rozszerzony wykaz przedmiotów, wobec których można dokonywać wpisów, do którego dodano: sfałszowane dokumenty, pojazdy niezależnie od systemu napędu (tj. niezależnie czy napędzane są silnikiem elektrycznym, spalinowym / silnikiem Diesla itp.), sfałszowane banknoty, sprzęt informatyczny oraz możliwe do identyfikacji komponenty pojazdów i urządzeń przemysłowych. W wykazie tym nie ma żadnych dłuższych wpisów dotyczących środków płatniczych, ponieważ ich skuteczność jest niewielka i rzadko dają one trafienia.

Celem wyjaśnienia procesu następującego po znalezieniu przedmiotu, którego dotyczy wpis, w art. 39 wprowadza się zmianę polegającą na stwierdzeniu, że oprócz skontaktowania się z organem, który wprowadził wpis, należy również zająć dane przedmioty zgodnie z prawem krajowym. Ochrona i bezpieczeństwo danych W niniejszym wniosku wyjaśnia się kwestię odpowiedzialności w zakresie zapobiegania zdarzeniom, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo lub integralność infrastruktury SIS, danych w SIS lub informacji uzupełniających, w zakresie zgłaszania tego rodzaju zdarzeń oraz reagowania na tego rodzaju zdarzenia (art. 10, 16 i 57). Artykuł 12 zawiera przepisy dotyczące przechowywania i wyszukiwania rejestrów obejmujących historię wpisów. Artykuł 12 zawiera również przepisy dotyczące automatycznego wyszukiwania opartego na skanowaniu tablic rejestracyjnych pojazdów silnikowych za pomocą systemów automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych, w których państwa członkowskie zobowiązuje się do prowadzenia rejestru tego rodzaju wyszukiwania zgodnie z prawem krajowym. W art. 15 ust. 3 zachowuje się art. 15 ust. 3 decyzji Rady 2007/533/WSiSW, który stanowi, że Komisja pozostaje odpowiedzialna za zarządzanie umowami w zakresie infrastruktury łączności, w tym zadania związane z wykonaniem budżetu oraz zakupy i odnawianie. Zadania te zostaną powierzone eu-LISA w drugim pakiecie wniosków dotyczących SIS w czerwcu 2017 r. W art. 21 rozszerza się wymóg, zgodnie z którym należy zdecydować, czy dany przypadek jest wystarczająco stosowny, odpowiedni i ważny, tak aby wymóg ten miał również zastosowanie do decyzji w sprawie rozszerzenia okresu ważności wpisu. Jako nowy element w przedmiotowym artykule wymaga się, aby państwa członkowskie tworzyły wpis na podstawie (odpowiednio) art. 34, 36 i 38 we wszystkich okolicznościach w odniesieniu do osób, lub związanych z nimi przedmiotów, których działalność jest objęta zakresem stosowania art. 1, 2, 3 i 4 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu. Kategorie danych i przetwarzanie danych W niniejszym wniosku rozszerza się wykaz informacji (art. 20), które można przechowywać na temat osób, w odniesieniu do których wprowadzono wpis, tak aby obejmował on również następujące informacje: informacje, czy dana osoba uczestniczy w działaniu, o którym mowa w art. 1, 2, 3 i 4 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW; inne uwagi dotyczące danej osoby; powód wpisu; szczegółowe informacje na temat krajowego numeru rejestracyjnego danej osoby i miejsca rejestracji; kategoryzację rodzaju sprawy osoby zaginionej (wyłącznie wpisy, o których mowa w art. 32); szczegółowe informacje na temat dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży danej osoby; kolorową kopię dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży danej osoby; profile DNA (tylko wtedy, gdy odciski palców nadające się do identyfikacji są niedostępne). W art. 59 wydłużono wykaz danych osobowych, jakie można wprowadzać do SIS i przetwarzać w tym systemie w celu rozwiązania problemów związanych z przywłaszczeniem tożsamości. Dane te można wprowadzić tylko za zgodą osoby, której tożsamość była przedmiotem przywłaszczenia tożsamości. Obecnie dane te obejmą również: wizerunek twarzy; odciski dłoni; dane z dokumentów tożsamości;

adres pokrzywdzonego; imiona i nazwiska rodziców pokrzywdzonego. W art. 20 przewiduje się bardziej szczegółowe informacje we wpisach. Informacje te obejmują szczegółowe dane z dokumentów tożsamości osób, których dane dotyczą, oraz umożliwienie kategoryzacji zaginionych dzieci zgodnie z ich zniknięciem, np. małoletni bez opieki, uprowadzenie przez jednego z rodziców, ucieczka itd. W przypadku użytkowników końcowych konieczne jest niezwłoczne podjęcie wymaganych działań w celu ochrony tych dzieci. Rozszerzone informacje pozwalają na lepszą identyfikację danej osoby oraz na podjęcie bardziej świadomej decyzji przez użytkowników końcowych. W celu ochrony użytkowników końcowych prowadzących kontrole SIS wskaże także, czy osoba, wobec której dokonano wpisu, zalicza się do jednej z kategorii określonych w art. 1, 2, 3 i 4 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu. We wniosku wyraźnie stwierdzono, że państwa członkowskie nie mogą kopiować danych wprowadzonych przez inne państwo członkowskie do innych krajowych plików danych (art. 53). Przechowywanie Maksymalny okres przechowywania wpisów dotyczących danych osób zostanie wydłużony do pięciu lat, z wyjątkiem wpisów wykorzystywanych do prowadzenia kontroli niejawnych, szczególnych lub rozpytań kontrolnych, w przypadku których okres przechowywania trwa jeden rok. Państwa członkowskie zawsze mogą ustanowić krótsze okresy wygaśnięcia. Termin wygaśnięcia jest maksymalnie wydłużany zgodnie z praktykami krajowymi z zakresu wydłużania terminu wygaśnięcia, jeżeli cel wpisu nie został jeszcze osiągnięty, ponieważ dana osoba jest nadal poszukiwana. Ponadto konieczne było dostosowanie SIS do okresu przechowywania przewidzianego w innych instrumentach, takich jak dyrektywa powrotowa i Eurodac. W celu zachowania przejrzystości i jasności konieczne jest zapewnienie takiego samego okresu przechowywania wpisów dotyczących danych osób, z wyjątkiem wpisów utworzonych na potrzeby kontroli niejawnych, szczególnych lub rozpytań kontrolnych. Wydłużenie okresu przechowywania nie zagraża interesom osób, których dane dotyczą, ponieważ wpis nie może być przechowywany dłużej niż jest to konieczne dla osiągnięcia jego celu. Przepisy dotyczące usuwania wpisów wyraźnie określono w art. 52. W art. 51 przedstawiono ramy czasowe przeglądu wpisów oraz określono w szczególności skrócony okres przechowywania wpisów dotyczących przedmiotów. W przypadku braku jakiejkolwiek operacyjnej potrzeby utrzymania dłuższego okresu w odniesieniu do przedmiotów okres ten skrócono do pięciu lat w celu dostosowania go do okresu przechowywania wpisów dotyczących osób. Termin wygaśnięcia dokumentów i blankietów dokumentów nadal wynosi jednak 10 lat, ponieważ okres ważności dokumentów wynosi 10 lat. Usuwanie W art. 52 określono okoliczności, w których należy usunąć wpisy w celu zapewnienia większej harmonizacji praktyk krajowych w tej dziedzinie. W art. 51 określono szczególne przepisy umożliwiające personelowi biura SIRENE aktywne usuwanie niepotrzebnych wpisów w przypadku braku odpowiedzi ze strony właściwych organów. Prawo dostępu do danych, korekty nieścisłości oraz usunięcia danych przechowywanych niezgodnie z prawem przysługujące osobom, których dane dotyczą Szczegółowe przepisy dotyczące praw osób, których dane dotyczą, pozostają niezmienione, ponieważ obowiązujące przepisy zapewniają już wysoki poziom ochrony i są zgodne z rozporządzeniem (UE) 2016/679 i dyrektywą 2016/680. Oprócz tego w art. 63 określono okoliczności, w których państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieprzekazywaniu informacji osobom, których dane dotyczą. Może się tak stać w wyniku jednej z przyczyn wymienionych w tym artykule, przy czym takie działanie musi być proporcjonalne i konieczne oraz zgodne z prawem krajowym. Udostępnianie Interpolowi danych na temat utraconych, skradzionych, unieważnionych i przywłaszczonych dokumentów Artykuł 63 w pełni podtrzymuje art. 55 decyzji Rady 2007/533/WSiSW, jako że lepsza interoperacyjność między sekcją ds. dokumentów SIS a bazą danych Interpolu na temat skradzionych i utraconych dokumentów będzie przedmiotem komunikatu grupy ekspertów wysokiego szczebla i drugiego zestawu wniosków dotyczących SIS w czerwcu 2017 r. Dane statystyczne Aby śledzić sposób działania środków zaradczych w praktyce, w art. 66 określono przepis dotyczący standardowego systemu statystycznego zapewniającego roczne sprawozdania na temat: liczby wniosków o uzyskanie dostępu złożonych przez osoby, których dane dotyczą; liczby wniosków dotyczących korekty nieścisłości oraz usunięcia danych wprowadzonych niezgodnie z prawem; liczby spraw rozpatrywanych przez sąd; liczby spraw, w których sąd orzekł na korzyść wnioskodawcy; oraz liczby uwag dotyczących przypadków wzajemnego uznawania orzeczeń kończących postępowanie w sprawie wydanych przez sądy lub organy innych państw członkowskich w odniesieniu do wpisów utworzonych przez państwo dokonujące wpisu.

Monitorowanie i statystyka W art. 71 przedstawiono ustalenia, które należy wprowadzić w celu zapewnienia prawidłowego monitorowania i funkcjonowania SIS zgodnie z jego celami. Aby to osiągnąć, należy zobowiązać eu-LISA do dostarczania dziennych, miesięcznych i rocznych danych statystycznych na temat sposobu wykorzystania systemu. Artykuł 71 ust. 5 wymaga, by eu-LISA przekazywała państwom członkowskim, Komisji, Europolowi, Eurojustowi i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej opracowane przez siebie sprawozdania statystyczne, oraz umożliwia Komisji żądanie przedstawienia dodatkowych sprawozdań statystycznych i sprawozdań dotyczących jakości danych odnoszących się do komunikacji SIS i SIRENE. W art. 71 ust. 6 przewiduje się utworzenie i prowadzenie centralnego repozytorium danych w ramach prowadzonych przez eu-LISA prac nad monitorowaniem funkcjonowania SIS. Pozwoli to upoważnionym pracownikom państw członkowskich, Komisji, Europolu, Eurojustu i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej uzyskać dostęp do danych wymienionych w art. 71 ust. 3 w celu sporządzenia wymaganych statystyk. 2016/0409 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 515/2014 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1986/2006, decyzję Rady 2007/533/WSiSW i decyzję Komisji 2010/261/UE PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1 akapit drugi lit. d), art. 85 ust. 1, art. 87 ust. 2 lit. a) i art. 88 ust. 2 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)System Informacyjny Schengen (SIS) stanowi zasadniczy instrument stosowania postanowień dorobku Schengen, który włączony został w ramy Unii Europejskiej. SIS jest jednym z głównych środków uzupełniających, który przyczynia się do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unii Europejskiej poprzez wspomaganie współpracy operacyjnej straży granicznej, policji, organów celnych oraz innych organów ścigania i organów sądowniczych w sprawach karnych. (2)SIS został ustanowiony na mocy postanowień tytułu IV konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach („konwencja z Schengen”). Opracowanie systemu SIS drugiej generacji (SIS II) powierzono Komisji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2424/2001 i decyzji Rady 2001/886/WSiSW; został on utworzony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW. SIS II zastąpił SIS, który powstał na mocy konwencji z Schengen. (3)Trzy lata po wprowadzeniu SIS II Komisja przeprowadziła ocenę systemu zgodnie z art. 24 ust. 5, art. 43 ust. 5 i art. 50 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz art. 59 i art. 65 ust. 5 decyzji 2007/533/WSiSW. Sprawozdanie z oceny i powiązany dokument roboczy służb Komisji przyjęto w dniu 21 grudnia 2016 r.. Zalecenia zawarte w tych dokumentach powinny znaleźć odzwierciedlenie, w stosownych przypadkach, w niniejszym rozporządzeniu. (4)Niniejsze rozporządzenie stanowi niezbędną podstawę prawną dla systemu SIS w kwestiach objętych zakresem stosowania rozdziałów 4 i 5 tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Rozporządzenie (UE) 2018/... Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych stanowi niezbędną podstawę prawną dla systemu SIS w kwestiach objętych zakresem stosowania rozdziału 2 tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. (5)Fakt, że podstawa prawna SIS składa się z odrębnych aktów, nie narusza zasady, że SIS stanowi i powinien funkcjonować jako jednolity system informacyjny. Niektóre postanowienia tych aktów powinny być zatem identyczne. (6)Niezbędne jest dokładne określenie przeznaczenia SIS, jego struktury technicznej i finansowania, ustanowienie zasad jego pełnego funkcjonowania i użytkowania oraz określenie zakresów odpowiedzialności, kategorii danych, które będą wprowadzane do systemu, celów, do jakich dane te mają być wprowadzane, kryteriów ich wprowadzania, organów mających prawo dostępu do danych, odesłań do identyfikatorów biometrycznych oraz dalszych zasad przetwarzania danych.

(7)SIS obejmuje system centralny (centralny SIS) oraz systemy krajowe z pełną lub częściową kopią bazy danych SIS. Biorąc pod uwagę, że SIS jest najważniejszym narzędziem wymiany informacji w Europie, konieczne jest zapewnienie jego nieprzerwanego działania na szczeblu centralnym i krajowym. Każde państwo członkowskie powinno zatem utworzyć częściową lub pełną kopię bazy danych SIS oraz system zapasowy. (8)Należy utrzymać podręcznik określający szczegółowe zasady wymiany informacji uzupełniających dotyczących działań, które zgodnie z wpisami należy podjąć. Organy krajowe w każdym państwie członkowskim (biura SIRENE) powinny zapewnić wymianę takich informacji. (9)Aby utrzymać skuteczną wymianę informacji uzupełniających dotyczących podjęcia działania określonego we wpisach, należy wzmocnić funkcjonowanie biur SIRENE poprzez określenie wymogów dotyczących dostępnych zasobów, szkoleń użytkowników i czasu na udzielenie odpowiedzi na pytania nadesłane z innych biur SIRENE. (10)Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości („Agencja”) odpowiada za zarządzanie operacyjne centralnymi komponentami SIS. Aby umożliwić Agencji przeznaczenie niezbędnych zasobów finansowych i osobowych obejmujących wszystkie aspekty zarządzania operacyjnego centralnym SIS, w niniejszym rozporządzeniu należy szczegółowo określić jej zadania, przede wszystkim w odniesieniu do technicznych aspektów wymiany informacji uzupełniających. (11)Bez uszczerbku dla obowiązku państw członkowskich dotyczącego zapewnienia dokładności danych wprowadzanych do SIS, Agencja powinna być odpowiedzialna za podniesienie jakości danych poprzez wprowadzenie centralnego narzędzia monitorowania jakości danych oraz za przekazywanie państwom członkowskim sprawozdań w regularnych odstępach czasu. (12)Aby umożliwić lepsze monitorowanie wykorzystania SIS do analizowania tendencji związanych z przestępstwami, Agencja powinna mieć możliwość rozwijania nowoczesnych zdolności w zakresie prowadzenia sprawozdawczości statystycznej wobec państw członkowskich, Komisji, Europolu i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej bez naruszania integralności danych. Należy zatem utworzyć centralne repozytorium statystyczne. Żadna z opracowanych statystyk nie powinna zawierać danych osobowych. (13)SIS powinien zawierać dodatkowe kategorie danych, aby umożliwić użytkownikom końcowym bezzwłoczne podejmowanie świadomych decyzji na podstawie wpisu. Dlatego też w celu ułatwienia identyfikacji osób i wykrycia wielorakich tożsamości kategorie danych dotyczących osób powinny zawierać odniesienie do dokumentu tożsamości lub numeru i kopii takiego dokumentu, jeżeli jest dostępny. (14)SIS nie powinien przechowywać żadnych danych wykorzystywanych do wyszukiwania, z wyjątkiem rejestrów służących do sprawdzenia, czy dane wyszukiwanie jest dopuszczalne, do monitorowania dopuszczalności przetwarzania danych, autokontroli oraz zapewniania należytego działania N.SIS, integralności danych i bezpieczeństwa. (15)SIS powinien umożliwiać przetwarzanie danych biometrycznych, aby ułatwić niezawodną identyfikację osób, których dotyczy wpis. Równocześnie SIS powinien pozwalać na przetwarzanie danych dotyczących osób, które są ofiarami przywłaszczenia tożsamości (w celu uniknięcia niedogodności powodowanych błędną identyfikacją tych osób), pod warunkiem zastosowania odpowiednich zabezpieczeń, a zwłaszcza za zgodą danej osoby i przy ścisłym ograniczeniu celów, w których takie dane mogą być zgodnie z prawem przetwarzane. (16)Państwa członkowskie powinny dokonać niezbędnych ustaleń technicznych, tak aby za każdym razem użytkownicy końcowi byli uprawnieni do przeprowadzenia wyszukiwania w krajowej bazie danych policji lub bazie imigracyjnej oraz do równoległego prowadzenia wyszukiwania w SIS zgodnie z art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680. Dzięki temu SIS powinien działać jako główny środek uzupełniający na obszarze bez kontroli na granicach wewnętrznych i lepiej uwzględniać transgraniczny wymiar przestępczości i mobilności przestępców. (17)W niniejszym rozporządzeniu należy określić warunki korzystania z danych daktyloskopijnych i wizerunków twarzy w celach identyfikacyjnych. Korzystanie z wizerunków twarzy w celach identyfikacyjnych w SIS powinno także pomóc w zapewnieniu spójności procedur kontroli granicznej, gdy identyfikacja i weryfikacja tożsamości wymaga wykorzystania odcisków palców i wizerunków twarzy. Wyszukiwanie na podstawie danych daktyloskopijnych powinno być obowiązkowe, jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do tożsamości danej osoby. Wizerunki twarzy do celów identyfikacyjnych powinny być stosowane tylko w kontekście regularnych kontroli granicznych w punktach samoobsługi i przy bramkach elektronicznych. (18)Usługa automatycznej identyfikacji daktyloskopijnej wprowadzona w ramach SIS stanowi uzupełnienie istniejącego mechanizmu Prüm dotyczącego wzajemnego transgranicznego dostępu online do wyznaczonych krajowych baz danych na temat DNA i systemów automatycznej identyfikacji daktyloskopijnej. Mechanizm Prüm umożliwia zapewnienie wzajemnych połączeń w ramach krajowych systemów identyfikacji daktyloskopijnej, przez co państwo członkowskie może wystąpić z wnioskiem o ustalenie, czy sprawca przestępstwa, którego odciski palców zostały znalezione, jest znany w innym państwie członkowskim. Mechanizm Prüm sprawdza, czy właściciel odcisków palców jest znany w danym czasie, dlatego jeżeli sprawca zostanie wykryty później w dowolnym innym państwie członkowskim, niekoniecznie zostanie zatrzymany. Dzięki wyszukiwaniu odcisków palców w SIS możliwe jest aktywne poszukiwanie sprawcy. W związku z powyższym powinno być możliwe przesłanie odcisków palców nieznanego sprawcy do SIS, pod warunkiem że istnieje duże prawdopodobieństwo, iż właściciela odcisków palców będzie można zidentyfikować jako sprawcę poważnego przestępstwa lub aktu terrorystycznego. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której linie papilarne znajduje się na broni lub innym przedmiocie użytym do popełnienia przestępstwa. Nie należy przyjmować, że sama obecność linii papilarnych na miejscu przestępstwa wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo, iż należą one do sprawcy. Kolejnym warunkiem utworzenia takiego wpisu powinien być fakt, że tożsamości sprawcy nie można ustalić za pomocą innych krajowych, europejskich lub międzynarodowych baz danych. Jeżeli wyszukiwane odciski palców pokryją się z odciskami dostępnymi w bazie danych, państwo członkowskie powinno przeprowadzić dalsze kontrole dotyczące odcisków palców znajdujących się w jego bazie, ewentualnie z udziałem ekspertów daktyloskopijnych w celu ustalenia właściciela odcisków przechowywanych w SIS, oraz powinno ustalić tożsamość danej osoby. Procedury powinny być przedmiotem prawa krajowego. Identyfikacja „nieznanej osoby poszukiwanej” w SIS może znacznie wpłynąć na śledztwo i doprowadzić do aresztowania, o ile wszystkie warunki aresztowania zostały spełnione. (19)Należy umożliwić porównanie linii papilarnych znalezionych na miejscu przestępstwa z odciskami przechowywanymi w SIS, jeżeli z bardzo dużą dozą prawdopodobieństwa można ustalić, że należą one do sprawcy poważnego przestępstwa lub przestępstwa terrorystycznego. Za „poważne przestępstwo” należy uznać przestępstwa wymienione w decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW, zaś za „przestępstwa terrorystyczne” uznaje się przestępstwa w rozumieniu prawa krajowego, o których mowa w decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW. (20)Powinna istnieć możliwość dodania profilu DNA w przypadkach, gdy dane daktyloskopijne są niedostępne, przy czym tylko upoważnieni użytkownicy powinni mieć dostęp do takich profili. Profile DNA powinny ułatwić identyfikację zaginionych osób potrzebujących ochrony, a w szczególności zaginionych dzieci, m.in. poprzez umożliwienie korzystania z profili DNA rodziców lub rodzeństwa w celu umożliwienia identyfikacji. Dane DNA nie powinny zawierać odniesienia do pochodzenia rasowego. (21)SIS powinien zawierać wpisy dotyczące osób poszukiwanych w celu aresztowania ich i wydania oraz osób poszukiwanych w celu aresztowania ich i ekstradycji. Celowe jest, aby oprócz wpisów zapewnić wymianę informacji uzupełniających, które są niezbędne w procedurach wydawania osób i ich ekstradycji. W SIS powinny być w szczególności przetwarzane dane, o których mowa w art. 8 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi. Ze względów operacyjnych państwo członkowskie dokonujące wpisu powinno tymczasowo ograniczyć dostęp do istniejącego wpisu mającego doprowadzić do aresztowania na mocy upoważnienia organów sądowych, gdy osoba podlegająca europejskiemu nakazowi aresztowania jest intensywnie i aktywnie poszukiwana, a użytkownicy końcowi nieuczestniczący w konkretnej operacji poszukiwawczej mogą zagrozić pomyślnemu wynikowi tej operacji. Tymczasowe ograniczenie dostępu do takich wpisów nie powinno przekroczyć 48 godzin. (22)Powinna istnieć możliwość umieszczenia w SIS tłumaczenia danych dodatkowych, które są wprowadzane do celów związanych z wydawaniem osób na podstawie europejskiego nakazu aresztowania i ich ekstradycją. (23)SIS powinien zawierać wpisy dotyczące osób zaginionych, by zapewnić im ochronę lub wyeliminować zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego. Dodawanie wpisów do SIS dotyczących dzieci zagrożonych uprowadzeniem (tj. w celu uniknięcia przyszłych szkód, które jeszcze nie miały miejsca, jak w przypadku dzieci zagrożonych uprowadzeniem przez jednego z rodziców) powinno być ograniczone, dlatego wskazane jest zapewnienie rygorystycznych i odpowiednich zabezpieczeń. W przypadku dzieci wpisy te i odpowiednie procedury powinny mieć na celu najlepsze zabezpieczenie interesu dziecka, uwzględniając art. 24 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz Konwencję ONZ o prawach dziecka z dnia 20 listopada 1989 r. (24)Nowe działanie należy uwzględnić w przypadkach podejrzenia popełnienia przestępstwa terrorystycznego i poważnego przestępstwa, umożliwiając zatrzymanie i przesłuchanie osoby podejrzanej o popełnienie poważnego przestępstwa lub w przypadku której istnieje powód, by przypuszczać, że popełni poważne przestępstwo, w celu przekazania najbardziej szczegółowych informacji państwu członkowskiemu dokonującemu wpisu. Takie nowe działanie nie powinno być równoznaczne z poszukiwaniem danej osoby lub jej aresztowaniem. Należy dostarczyć jednak informacje wystarczające do podjęcia decyzji o dalszych działaniach. Za „poważne przestępstwo” należy uznać przestępstwa wymienione w decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW. (25)SIS powinien zawierać nowe kategorie przedmiotów o znacznej wartości, takich jak sprzęt elektroniczny i techniczny, które można zidentyfikować i wyszukiwać po unikalnym numerze. (26)Państwo członkowskie powinno mieć możliwość umieszczenia przy wpisie wskazówki, zwanej zastrzeżeniem, że działanie, które należy podjąć w myśl wpisu, nie będzie podjęte na terytorium tego państwa. W odniesieniu do wpisów mających prowadzić do aresztowania i wydania osób – żaden z przepisów niniejszej decyzji nie powinien być interpretowany jako odstępstwo od przepisów decyzji ramowej 2002/584/WSiSW lub przeszkoda w ich stosowaniu. Decyzja o umieszczeniu przy wpisie zastrzeżenia powinna być uzasadniona jedynie tymi powodami odmowy, które zawarte są we wspomnianej decyzji ramowej.

(27)W przypadku umieszczenia zastrzeżenia, gdy ustalono miejsce pobytu osoby poszukiwanej w celu aresztowania jej i wydania, o miejscu tym powinien być zawsze powiadamiany organ sądowy wydający nakaz, który może podjąć decyzję o przekazaniu europejskiego nakazu aresztowania właściwemu organowi sądowemu zgodnie z przepisami decyzji ramowej 2002/584/WSiSW. (28)Państwa członkowskie powinny mieć możliwość tworzenia w SIS odsyłaczy do innych wpisów. Utworzenie przez państwo członkowskie odsyłacza do co najmniej jednego innego wpisu nie powinno mieć wpływu na działanie, jakie należy podjąć, ani na okres przechowywania tych wpisów, ani na prawa dostępu do nich. (29)Wpisów nie należy przechowywać w SIS dłużej, niż jest to konieczne do osiągnięcia celów, w jakich zostały dodane. Aby zmniejszyć obciążenia administracyjne różnych organów zaangażowanych w przetwarzanie danych na temat poszczególnych osób do różnych celów, należy dostosować okres przechowywania wpisów dotyczących danych osób do okresów przechowywania przewidzianych do celów powrotu i nielegalnego pobytu. Ponadto państwa członkowskie regularnie przedłużają termin ważności wpisów dotyczących osób, jeżeli nie można podjąć wymaganego działania w pierwotnym terminie. Okres przechowywania wpisów dotyczących osób powinien zatem wynosić maksymalnie pięć lat. Obowiązuje ogólna zasada, że wpisy dotyczące osób powinny być automatycznie usuwane z SIS po upływie pięciu lat, z wyjątkiem wpisów wprowadzonych w celu przeprowadzenia kontroli niejawnych, szczególnych lub rozpytań kontrolnych. Takie wpisy należy usunąć po upływie roku. Wpisy dotyczące przedmiotów dokonane z myślą o kontrolach niejawnych, szczególnych lub rozpytaniach kontrolnych powinny być automatycznie usuwane z SIS po upływie roku, ponieważ zawsze są związane z osobami. Wpisy dotyczące przedmiotów przeznaczonych do zajęcia lub wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym powinny być automatycznie usuwane z SIS po upływie pięciu lat, ponieważ po takim okresie prawdopodobieństwo znalezienia tych przedmiotów jest bardzo małe, a ich wartość ekonomiczna znacznie zmniejszona. Wpisy dotyczące dokumentów tożsamości i blankietów dokumentów tożsamości należy przechowywać przez 10 lat, ponieważ okres ważności takich dokumentów wynosi 10 lat od czasu wydania. Decyzje o zachowaniu wpisów powinny być podejmowane na podstawie wszechstronnej indywidualnej oceny. Państwa członkowskie powinny w ciągu określonego okresu zweryfikować wpisy dotyczące osób, a ponadto prowadzić statystyki dotyczące liczby wpisów dotyczących osób, których okres przechowywania został przedłużony. (30)Wprowadzenie i wydłużenie terminu ważności wpisu w SIS powinno podlegać wymogowi zachowania niezbędnej proporcjonalności oraz zbadaniu, czy konkretny przypadek jest adekwatny, odpowiedni i wystarczająco ważny, aby dokonać wpisu w SIS. Przestępstwa, o których mowa w art. 1, 2, 3 i 4 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu, stanowią bardzo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego i integralności życia poszczególnych osób oraz dla społeczeństwa, przy czym niezwykle trudno jest zapobiegać tym przestępstwom, wykrywać je i ścigać na obszarze bez wewnętrznych kontroli granicznych, po którym potencjalni przestępcy mogą się swobodnie przemieszczać. Jeżeli dana osoba lub przedmiot są poszukiwane w związku z tymi przestępstwami, zawsze konieczne jest utworzenie odpowiedniego wpisu w SIS dotyczącego osób poszukiwanych w ramach postępowania sądowego w sprawie karnej, osób lub przedmiotów podlegających kontroli niejawnej, szczególnej i rozpytaniu kontrolnemu oraz dotyczącego przedmiotów przeznaczonych do zajęcia, ponieważ żadne inne środki nie byłyby skuteczne w odniesieniu do tego celu. (31)Konieczne jest zapewnienie jasności co do usuwania wpisów. Wpisy należy przechowywać wyłącznie przez okres konieczny dla osiągnięcia celu, w którym zostały wprowadzone. Biorąc pod uwagę rozbieżne praktyki państw członkowskich w definiowaniu momentu, w którym wpis spełnia swój cel, należy określić szczegółowe kryteria służące do ustalenia, kiedy poszczególne kategorie wpisów powinny być usuwane z SIS. (32)Kluczowe znaczenie ma integralność danych SIS. Należy zatem zapewnić odpowiednie zabezpieczenia podczas przetwarzania danych SIS na szczeblu centralnym i krajowym w celu zapewnienia pełnego bezpieczeństwa danych. Organy uczestniczące w przetwarzaniu danych powinny być objęte wymogami bezpieczeństwa określonymi w niniejszym rozporządzeniu i podlegać jednolitej procedurze zgłaszania incydentów. (33)Dane przetwarzane w SIS na użytek niniejszego rozporządzenia nie powinny być przekazywane ani udostępniane państwom trzecim ani organizacjom międzynarodowym. Celowe jest jednak, by zacieśnić współpracę między Unią Europejską a Interpolem przez propagowanie efektywnej wymiany danych paszportowych. W przypadku przekazywania danych osobowych z SIS Interpolowi powinny być one objęte ochroną o odpowiednim poziomie, zagwarantowaną porozumieniem przewidującym ścisłe zabezpieczenia i warunki. (34)Wskazane jest przyznanie dostępu do SIS organom odpowiedzialnym za rejestrowanie pojazdów, jednostek pływających i statków powietrznych, aby umożliwić im sprawdzenie, czy dany środek transportu poszukiwany był już w państwach członkowskich na potrzeby zajęcia lub kontroli. Bezpośredni dostęp należy zapewnić organom pełniącym rolę służb państwowych. Dostęp ten należy ograniczyć do wpisów dotyczących odnośnych środków transportu oraz ich dokumentów rejestracyjnych lub tablic rejestracyjnych. W związku z powyższym przepisy rozporządzenia (WE) nr 1986/2006 Parlamentu Europejskiego i Radynależy włączyć do niniejszego rozporządzenia, a wspomniane rozporządzenie należy uchylić. (35)W przypadku przetwarzania danych przez właściwe organy krajowe do celów zapobiegania poważnym przestępstwom lub przestępstwom terrorystycznym, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie oraz ich wykrywania lub ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w tym zapobiegania zagrożeniom dla bezpieczeństwa publicznego, zastosowanie powinny mieć przepisy krajowe transponujące dyrektywę (UE) 2016/680. Przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 i dyrektywy (UE) 2016/680 należy, w stosownych przypadkach, doprecyzować w niniejszym rozporządzeniu. (36)Rozporządzenie (UE) 2016/679 powinno mieć zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez organy krajowe na mocy niniejszego rozporządzenia, gdy dyrektywa (UE) 2016/680 nie ma zastosowania. Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady powinno mieć zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez instytucje i organy unijne podczas wykonywania przez nie swoich obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia. (37)W razie potrzeby przepisy określone w dyrektywie (UE) 2016/680, rozporządzeniu (UE) 2016/679 i rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 powinny zostać doprecyzowane w niniejszym rozporządzeniu. W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez Europol zastosowanie ma rozporządzenie (UE) 2016/794 w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (rozporządzenie w sprawie Europolu). (38)Przepisy decyzji 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającej Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością, które dotyczą ochrony danych, mają zastosowanie do przetwarzania danych SIS przez Eurojust, w tym do uprawnień wspólnego organu nadzorczego utworzonego na podstawie wspomnianej decyzji w zakresie monitorowania działań oraz jego odpowiedzialności w razie niezgodnego z prawem przetwarzania danych osobowych przez Eurojust. Jeżeli w wyniku wyszukiwania w SIS Eurojust wykryje istnienie wpisu dokonanego przez państwo członkowskie, wówczas nie może podjąć wymaganego działania. Dlatego należy poinformować dane państwo członkowskie, umożliwiając mu podjęcie odpowiednich działań następczych. (39)Odpowiednie przepisy Regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej dotyczące poufności powinny mieć zastosowanie do urzędników lub innych pracowników, którzy są zatrudnieni i pracują przy SIS. (40)Zarówno państwa członkowskie, jak i Agencja powinny utrzymać plany bezpieczeństwa, które w praktyce ułatwią realizację wymogów bezpieczeństwa, oraz powinny ze sobą współpracować, tak aby rozpatrywać kwestie bezpieczeństwa ze wspólnego punktu widzenia. (41)Niezależne krajowe organy nadzorcze powinny monitorować zgodność z prawem przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie w odniesieniu do niniejszego rozporządzenia. Należy ustanowić prawa dostępu do danych osobowych przechowywanych w SIS, ich poprawiania i usuwania przysługujące osobom, których dane dotyczą, oraz późniejsze środki zaradcze możliwe do uzyskania przed sądami krajowymi i wzajemne uznawanie orzeczeń sądowych. Właściwe jest zatem wymaganie rocznych danych statystycznych od państw członkowskich. (42)Organy nadzorcze powinny zapewnić, aby co najmniej co cztery lata przeprowadzany był audyt operacji przetwarzania danych w ramach ich N.SIS zgodnie z międzynarodowymi standardami audytu. Audyt powinny prowadzać organy nadzorcze lub krajowe organy nadzorcze powinny bezpośrednio zlecić przeprowadzenie audytu niezależnemu audytorowi ds. ochrony danych. Niezależny audytor powinien pozostawać pod nadzorem krajowych organów nadzorczych i na odpowiedzialność tych organów, które w związku z tym powinny same zlecić przeprowadzenie audytu i zapewnić jasno określony cel, zakres i metodykę audytu oraz wytyczne i nadzór dotyczący audytu i jego wyników końcowych. (43)Rozporządzenie (UE) 2016/794 (rozporządzenie w sprawie Europolu) stanowi, że Europol wspiera i wzmacnia działania prowadzone przez właściwe organy państw członkowskich oraz współpracę między tymi organami w zakresie zwalczania terroryzmu i poważnych przestępstw oraz zapewnia analizę i oceny zagrożeń. Rozszerzenie praw dostępu Europolu do wpisów SIS dotyczących osób zaginionych powinno dodatkowo poprawić zdolności Europolu w zakresie dostarczania krajowym organom ścigania kompleksowych produktów operacyjnych i analitycznych dotyczących handlu ludźmi i wykorzystywania seksualnego dzieci, m.in. za pośrednictwem internetu. Przyczyni się to do efektywniejszego zapobiegania tym przestępstwom, ochrony potencjalnych ofiar i ścigania sprawców. Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością działające przy Europolu także skorzysta z nowego dostępu Europolu do wpisów SIS dotyczących osób zaginionych, m.in. w przypadku podróżujących przestępców seksualnych i niegodziwego traktowania dzieci w internecie w celach seksualnych, gdy sprawcy często twierdzą, że mają dostęp do dzieci lub mogą uzyskać dostęp do dzieci zarejestrowanych jako zaginione. Ponadto, ponieważ Europejskie Centrum Zwalczania Przemytu Migrantów działające przy Europolu odgrywa ważną rolę strategiczną w zwalczaniu ułatwiania nielegalnej migracji, należy zapewnić mu dostęp do wpisów dotyczących osób, którym odmówiono wjazdu lub pobytu na terytorium państwa członkowskiego z powodów naruszenia przepisów prawa karnego lub nieprzestrzegania warunków dotyczących uzyskania wizy i warunków pobytu. (44)Aby zniwelować luki w informacjach udostępnianych na temat terroryzmu, w szczególności na temat zagranicznych bojowników terrorystycznych – w przypadku gdy niezbędne jest monitorowanie sposobu, w jaki się przemieszczają – państwa członkowskie powinny udostępniać Europolowi informacje na temat działań związanych z terroryzmem równolegle z wprowadzaniem wpisów do SIS, a także informacje o trafieniach i powiązane informacje. Powinno to umożliwić Europejskiemu Centrum ds. Zwalczania Terroryzmu działającemu przy Europolu sprawdzenie, czy istnieją jakiekolwiek dodatkowe informacje kontekstowe dostępne w bazach danych Europolu oraz dostarczenie wysokiej jakości analizy przyczyniającej się do zakłócenia sieci terrorystycznej i, w miarę możliwości, zapobiegającej jej atakom. (45)Konieczne jest również określenie jasnych zasad dla Europolu dotyczących przetwarzania i pobierania danych SIS w celu umożliwienia kompleksowego wykorzystania SIS, pod warunkiem że normy ochrony danych są przestrzegane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem (UE) 2016/794. Jeżeli w wyniku wyszukiwania w SIS Europol wykryje istnienie wpisu dokonanego przez państwo członkowskie, wówczas nie może podjąć wymaganego działania. Dlatego należy poinformować dane państwo członkowskie, umożliwiając mu podjęcie odpowiednich działań następczych. (46)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 stanowi, że na potrzeby niniejszego rozporządzenia przyjmujące państwo członkowskie upoważnia członków zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub zespołów składających się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów, rozmieszczonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, do korzystania z europejskich baz danych, w przypadku gdy konsultacje te są niezbędne do realizacji celów operacyjnych określonych w planie operacyjnym w odniesieniu do odpraw granicznych, ochrony granic i powrotów. Inne istotne agencje unijne, w szczególności Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu i Europol, również mogą rozmieszczać – w ramach zespołów wspierających zarządzanie migracjami – swoich ekspertów, którzy nie są pracownikami tych agencji unijnych. Celem rozmieszczenia zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, zespołów składających się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów oraz zespołu wspierającego zarządzanie migracjami jest zapewnienie wzmocnienia technicznego i operacyjnego wnioskujących państw członkowskich, zwłaszcza tych zmagających się z nieproporcjonalnymi wyzwaniami migracyjnymi. Realizacja zadań przypisanych zespołom Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, zespołom składającym się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów oraz zespołowi wspierającemu zarządzanie migracjami wymaga dostępu do SIS za pośrednictwem interfejsu technicznego łączącego Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej z centralnym SIS. Jeżeli w wyniku wyszukiwania w SIS zespoły pracowników wykryją istnienie wpisu dokonanego przez państwo członkowskie, wówczas członek zespołu lub personelu nie może podjąć wymaganego działania, chyba że został do tego upoważniony przez przyjmujące państwo członkowskie. Dlatego należy poinformować dane państwa członkowskie, umożliwiając im podjęcie odpowiednich działań następczych.

(47)Zgodnie z wnioskiem Komisji dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jednostka centralna ETIAS Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej dokona weryfikacji w SIS za pomocą ETIAS, aby przeprowadzić ocenę wniosków dotyczących zezwolenia na podróż, które wymagają m.in. ustalenia, czy w SIS istnieje wpis dotyczący danego obywatela państwa trzeciego ubiegającego się o zezwolenie na podróż. W tym celu jednostka centralna ETIAS w ramach Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej powinna mieć również dostęp do SIS w zakresie niezbędnym do wykonania swojego mandatu, czyli do wszystkich kategorii osób i wpisów dotyczących blankietów dokumentów tożsamości i wydanych dokumentów tożsamości. (48)Z uwagi na ich charakter techniczny, poziom szczegółowości i potrzebę regularnej aktualizacj