PL    PL PL 
 
PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 13.7.2009 
SEK(2009) 975 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Dokument uzupe łniający 
 
Wniosek 
 
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
 
zmieniająca dyrektywy w sprawie wymogów kapita łowych w zakresie portfela 
handlowego, sekurytyzacji i polityki wynagrodze ń 
 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
   
[COM(2009) 362 final] 
[SEC(2009) 974 final] 
 
PL 2   PL 1. K ONTEKST  
Kryzys finansowy poci ągnął za sobą szeroko zakrojone dzia łania ze strony UE i wspólnoty 
międzynarodowej (Grupa G-20, Forum Stabilno ści Finansowej, Komitet Bazylejski) maj ące 
na celu ustalenie przyczyn tych problemów oraz opracowanie skutecz nych polityk, aby stawi ć 
im czoło. W latach dobrej kon iunktury poprzedzaj ących kryzys instytucje kredytowe 
stosowały agresywne taktyki, podejmuj ąc ryzyka, które – jak si ę później okaza ło – nie by ły w 
dostatecznym stopniu pokryte za pomoc ą wymogów kapita łowych, co dotyczy ło także ryzyk 
w portfelu handlowym. Aby uzyska ć wyższe wspó łczynniki kapita łowe odpowiadaj ące 
oczekiwaniom uczestników rynku, banki by ły zmuszone poszukiwa ć świeżego kapita łu w 
trudnym otoczeniu gospodarczym, co z kolei prowadzi ło do zaostrzania standardów 
kredytowych, nasilaj ąc tym samym negatywne trendy c ykliczne w gospodarce realnej.  
Przeciwdzia łając innemu aspektowi wysokiej sk łonności do agresywnego podejmowania 
ryzyka, Komisja wyda ła już zalecenie w sprawie polityki wynagrodze ń w sektorze us ług 
finansowych, w którym wyja śniła rolę, jaką polityka ta odegra ła w powstaniu kryzysu 
finansowego1. W towarzysz ącym temu zaleceniu komunikacie Komisji2 wskazano dodatkowe 
kroki niezb ędne do skuteczniejszego wdra żania tego zalecenia, wskazuj ąc na potrzeb ę zmiany 
dyrektyw w sprawie wymogów kapita łowych3 (DWK), w celu w łączenia w zakres nadzoru 
ostrożnościowego na podstawie tej dyr ektywy polityki wynagrodze ń obowiązującej w 
bankach i przedsi ębiorstwach inwestycyjnych oraz powi ązań pomiędzy tą polityką a 
zarządzaniem ryzykiem. 
2. K ONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI  
– Wiosną 2009 r. Komisja trzykrotnie omawia ła możliwości ulepszenia obecnego aktu 
legislacyjnego na forum grupy roboczej ds. transpozycji DWK, której cz łonkowie s ą 
nominowani przez Europejski Komitet Bankowy. 
W dniach od 25 marca do 29 kwietnia 2009 r. przeprowadzono internetowe konsultacje 
społeczne w sprawie proponowanego projektu zmian przepisów dotycz ących portfela 
handlowego i sekurytyzacji. Otrzymane odpowiedzi wyra żały generalne poparcie dla celów, 
które postawi ła sobie Komisja w projektach wnios ków. Podczas opracowywania projektu 
Komisja śledziła na bie żąco prace mi ędzynarodowych forów (zw łaszcza Komitetu 
Bazylejskiego) dotycz ące proponowanego sposobu ujmowania pozycji portfela handlowego 
oraz działalności sekurytyzacyjnej i sama w nich uczestniczy ła.  
W dniach od 29 kwietnia do 6 maja 2009 r. przeprowadzono odr ębne internetowe konsultacje 
społeczne w sprawie proponowanego projektu przepisów dotycz ących polityki wynagrodze ń. 
Otrzymano dwadzie ścia trzy odpowiedzi od wielu ró żnych zainteresowanych stron 
reprezentuj ących m.in. sektor bankowy, ubezpieczeniowy i zarz ądzania aktywami oraz 
krajowe organy regulacyjne i nadzorcze, a tak że związki zawodowe.  
                                                 
1 Zalecenie Komisji w sprawie polityki wynagrodze ń w sektorze us ług finansowych (C(2009)3159/2). 
2 Komunikat Komisji uzupe łniający zalecenie Komisji uzupe łniające zalecenia 2004/913/WE i 
2005/162/WE w sprawie systemu wynagrodze ń dyrektorów spó łek notowanych na rynku regulowanym 
oraz zalecenie Komisji w sprawie polityki wynagrodze ń w sektorze us ług finansowych (C(2009)211/2). 
3 DWK obejmuje dyrektyw ę 2006/48/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia dzia łalności przez 
instytucje kredytowe oraz dyrektyw ę 2006/49/WE w sprawie adekwatno ści kapita łowej firm 
inwestycyjnych i instytucji kredytowych. 
 
PL 3   PL 3. O PIS PROBLEMU  
3.1. Wymogi kapita łowe dotycz ące portfela handlowego 
Instytucje kredytowe i przedsi ębiorstwa inwestycyjne („instytucje”) mog ą obliczać swoje 
wymogi kapita łowe z tytu łu ryzyka rynkowego za pomoc ą własnych modeli wewn ętrznych 
„wartości zagrożonej” (inaczej: nara żonej na ryzyko) zgodnie z za łącznikiem V do dyrektywy 
2006/49/WE. Ryzyko rynkowe jest to ryzyko strat wynikaj ących z waha ń cen instrumentów 
finansowych w portfelu handlowym, przy czy m portfel handlowy obejmuje instrumenty 
utrzymywane z przeznaczeniem do krótkoterminowej odsprzeda ży lub w celu zabezpieczenia 
innych instrumentów finansowych, które s ą utrzymywane z przeznaczeniem do 
krótkoterminowej odsprzeda ży. Zgodnie z obecnymi przepisami stosowane przez instytucje 
modele warto ści zagrożonej powinny dostarcza ć szacunków dotycz ących wysoko ści straty, 
która nie zostanie przekroczona, ze wspó łczynnikiem ufno ści wynosz ącym 99 %, je żeli 
instytucja utrzyma swój portfel podczas 10-dniowego horyzontu czasowego. 
Podstawą modeli warto ści zagrożonej są jednak krótkie okresy da nych historycznych, które 
mogą nie uwzgl ędniać ważnych okresów, w których na rynku panowa ły warunki skrajne. 
Oprócz tego stosowane w modelach warto ści zagrożonej założenie niezale żnych dochodów 
nie sprawdza ło się w skrajnych warunkach rynkowych, gdy zwi ększały się korelacje mi ędzy 
czynnikami ryzyka. W zwi ązku z tym wymogi kapita łowe okre ślane za pomoc ą modeli 
wartości zagrożonej nie by ły dostatecznie solidne, aby absorbowa ć potencjalne straty w 
portfelu handlowym, przyczyniaj ąc się do niedostatecznego poziomu zarz ądzania ryzykiem. 
Wynikające stąd gwałtowne zmiany pozycji kapita łowych pog łębiały procykliczno ść akcji 
kredytowej i inwestycji banków, co poci ągało za sob ą negatywne konsekwencje dla 
gospodarki realnej. 
Dalsze straty by ły spowodowane faktem, że stosowane w portfelu handlowym narzuty 
kapitałowe z tytu łu ryzyka niewykonania zobowi ązania nie uwzgl ędniają obecnie ryzyka 
zmiany ratingu kredytowego4, oraz brakiem w instytucjach solidnej wewn ętrznej metody 
modelowania ryzyka niewykonania zobowi ązania i migracji w odniesieniu do pozycji 
sekurytyzacyjnych w portfelu handlowym. 
3.2. Wymogi kapita łowe w odniesieniu do pozycji resekurytyzacyjnych 
W części 4 załącznika IX do dyrektywy 2006/48/WE wymienione s ą wagi ryzyka okre ślające 
wymogi kapita łowe dotycz ące pozycji sekurytyzacyjnych w niehandlowych portfelach 
banków. W wi ększości przypadków banki okre ślają wymogi kapita łowe z tytu łu pozycji 
sekurytyzacyjnych poprzez odniesienie do oceny zewn ętrznej danych pozycji 
sekurytyzacyjnych. Jak dot ąd nie dokonuje si ę jeszcze rozró żnienia pomi ędzy zwyk łymi 
pozycjami sekurytyzacyjnymi i pozycjami rese kurytyzacyjnymi, których aktywem bazowym 
są inne pozycje sekurytyzacyjne. W zwi ązku z tym wysoko ść kapitału wymaganego z tytu łu 
resekurytyzacji nie odzwierciedla w nale żyty sposób faktu, że w porównaniu ze „zwyk łymi” 
sekurytyzacjami wi ążą się one z wy ższym ryzykiem.  
W kwietniu 2008 r. MFW oszacowa ł, że wycenione wed ług wartości rynkowej straty z tytu łu 
dodatkowo zabezpieczonych papierów d łużnych bazuj ących na papierach warto ściowych 
zabezpieczonych ameryka ńskimi ryzykownymi kredytami hipotecznymi ( sub-prime ) i 
kredytami hipotecznymi alte rnatywnej kategorii „A” ( alt-A ) poniesione przez banki w strefie 
euro i w Zjednoczonym Królestwie wynios ły 32 mld USD, a straty banków na ca łym świecie 
                                                 
4 Ryzyko strat wynikaj ących ze spadku ratingu kredytowego. 
 
PL 4   PL sięgnęły kwoty 153 mld USD5, przy założeniu średnio sze śćdziesięcioprocentowej straty na 
tych instrumentach od ubieg łego roku. Pogarszaj ące się na skutek strat z tytu łu 
resekurytyzacji pozycje kapita łowe banków nasila ły procykliczno ść akcji kredytowej, co 
pociągało za sobą negatywne konsekwencje dla gospodarki realnej. 
3.3. Ujawnianie ryzyk sekurytyzacyjnych 
W załączniku XII do dyrektywy 2006/48/WE wymienione s ą wymogi dotycz ące ujawnie ń 
informacji o pozycjach ryzyka, które obowi ązują banki, z zastrze żeniem progu istotno ści. 
Istnieje tak że sekcja po święcona w szczególno ści ryzykom sekurytyzacyjnym, ale zgodnie z 
jej obecnymi przepisami wymagane jest jedynie ujawnianie informacji dotycz ących ryzyk 
sekurytyzacyjnych w portfelu bankowym, a nie handlowym. 
Zaufanie rynków co do stabilno ści banków mala ło w miarę jak coraz wi ększa liczba banków 
odnotowywa ła rosnące straty zwi ązane z pozycjami sekurytyzacyjnymi.  
3.4. Systemy wynagrodze ń 
W ocenie skutków uzupe łniającej niedawne zalecenie Ko misji w sprawie polityki 
wynagrodze ń w sektorze us ług finansowych przeanalizowano szczegó łowo wady systemów 
wynagrodze ń obowiązujących w bran ży usług finansowych oraz wyja śniono rol ę, jaką 
systemy te odegra ły w powstaniu kryzysu finansowego6. Jak wykazano, wady te wynikaj ą ze 
struktury polityki wynagrodze ń i nieodpowiednich systemów ładu korporacyjnego. Co 
więcej, związane z tym ryzyka – które zagra żają nie tylko samym instytucjom, ale równie ż 
stabilności finansowej – nie podlega ły odpowiedniemu nadzorowi ze strony organów 
nadzoru.  
Ponieważ jednak zalecenie nie stan owi prawnie egzekwowalnego instrumentu, w kontek ście 
nadzoru ostro żnościowego istnieje potrzeba przyj ęcia prawnie wi ążącego instrumentu 
wspólnotowego, który wzmocni łby rolę organów nadzoru i uprawni ł je do oceniania 
systemów wynagrodze ń w niektórych regulowanych instytucjach finansowych w szerszym 
kontekście prawid łowego zarz ądzania ryzykiem, aby umo żliwić skuteczniejsz ą realizacj ę 
ważnych celów polityki. Brak wi ążącego prawodawstwa UE mo że ponadto otwiera ć pole do 
arbitrażu regulacyjnego, gdy przedsi ębiorstwa zdecyduj ą o przeniesieniu swojej siedziby w 
miejsce, gdzie zalecenie nie obowi ązuje.  
4. C ELE 
Nadrzędnym celem niniejszej inicjatywy legislacyjnej jest zwi ększenie skuteczno ści 
uregulowa ń dotyczących kapita łu banków w UE (tj. dyrek tyw w sprawie wymogów 
kapitałowych) oraz ograniczenie nadmiernego procykliczne wp ływu na gospodark ę realną, 
przy jednoczesnym utrzymaniu konkurencyjno ści unijnego sektora bankowego. Cel ten 
przekłada się na następujące cztery ogólne cele polityki:  
– zwiększenie stabilno ści finansowej; 
– większa ochrona interesów wierzycieli; 
– zagwarantowanie mi ędzynarodowej konkurencyjno ści unijnego sektora bankowego; 
– ograniczenie procykliczno ści systemu finansowego. 
                                                 
5 Raport MFW z kwietnia 2008 r. pt. „Containing Systemic Risks and Restoring Financial Soundness, 
Global Financial Stability Report”. 
6 Bardziej szczegó łowy opis i analiza tych  problemów znajduje si ę w ocenie skutków uzupe łniającej 
zalecenie (SEC(2009) 580). 
 
PL 5   PL Biorąc pod uwag ę zarysowane powy żej problemy, wyró żniono dziesi ęć celów operacyjnych 
ukierunkowanych na zlikwidowanie źródeł tych problemów. Skuteczne wdro żenie celów 
operacyjnych powinno przyczyni ć się do osiągnięcia celów szczególnych wyznaczonych na 
dłuższy okres: zwi ększenia adekwatno ści i zminimalizowania cykliczno ści wymogów 
kapitałowych, zlikwidowania mo żliwości stosowania arbitra żu regulacyjnego, poprawy 
zarządzania ryzykiem w bankach, zwi ększenia wiedzy inwestorów na temat profilu ryzyka 
banków oraz wi ększej jasno ści prawa. Osi ągnięcie tych celów szcze gólnych powinno z kolei 
ułatwić realizację ogólnych celów polityki.  
5. W ARIANTY STRATEGICZNE , ANALIZA SKUTKÓW I PORÓWNANIE  
Przygotowano w sumie czterna ście różnych wariantów strategicznych, które zosta ły następnie 
poddane ocenie skutków i porównaniom pod k ątem poszczególnych problemów 
zidentyfikowanych podczas analizy. W nini ejszej sekcji opisano oczekiwane skutki środków 
polityki w ka żdym obszarze.  
5.1. Portfel handlowy 
W zakresie wymogów kapita łowych dotycz ących portfeli handlowych banków wprowadzone 
zostaną następujące zmiany ukierunkowane na poszczególne problemy: 
– Dodanie do zwyk łej wartości zagrożonej dodatkowego buforu kapita łowego obliczanego 
na podstawie warto ści zagrożonej w scenariuszu skrajnym. Zgodnie z przybli żonymi 
szacunkami w obecnych warunkach zmiana ta powinna podwoi ć obecne wymogi 
kapitałowe dotycz ące portfela handlowego.  
– Rozszerzenie narzutu z tytu łu ryzyka niewykonania zobowi ązania, który obowi ązuje 
obecnie w odniesieniu do portf ela handlowego, tak aby pokrywa ł straty niewynikaj ące z 
niewykonania zobowi ązania przez emitenta, m.in. spadek ratingu. Zmiana ta jest zwi ązana 
przede wszystkim z faktem, że straty z tytu łu papierów d łużnych w wi ększości 
przypadków nie mia ły związku z niewywi ązywaniem si ę emitentów z zobowi ązań. 
Całościowe skutki, jakie dla wymogów kapita łowych będzie miała ta zmiana, b ędą zależeć 
od dostosowa ń składu portfeli banków w zwi ązku z warunkami, które b ędą panowały po 
kryzysie. 
– Oparcie narzutu z tytu łu pozycji sekurytyzacyjnych w portfelu handlowym na ju ż 
istniejących w portfelu bankowym (zwyk łych) wagach ryzyka, w celu usuni ęcia trudno ści 
metodologicznych zwi ązanych z modelowaniem.  
Uzyskana w ten sposób poprawa adekwatno ści wymogów kapita łowych dotycz ących banków 
ma ogromne znaczenie dla zwi ększenia stabilno ści finansowej i zminimalizowania 
nadmiernej procykliczno ści systemu finansowego.  
5.2. Resekurytyzacje 
Zostaną zwiększone wymogi kapita łowe z tytu łu pozycji resekurytyzacyjnych banków. 
Zgodnie z podej ściem opracowanym przez Komitet Bazylejski, w odniesieniu do ka żdej klasy 
ratingowej kredytu pozycjom rese kurytyzacyjnym przypisywane by łyby wyższe wagi ryzyka 
niż innym pozycjom sekurytyzacyjnym, które to wy ższe wagi ryzyka by łyby okre ślane 
odpowiednio do wy ższego ryzyka nieoczekiwanej straty z tytu łu trwałej utraty warto ści.  
W przypadku szczególnie z łożonych resekurytyzacji przeds tawione propozycje wzmocni łyby 
zarówno wymogi dotycz ące należytej staranno ści, jak i procedur ę nadzorcz ą egzekwuj ącą te 
wymogi. Organy nadzoru b ędą miały obowi ązek okresowej weryfikacji w łaściwego 
stosowania standardów dotycz ących nale żytej staranno ści w odniesieniu do inwestycji w 
niektóre typy bardzo z łożonych resekurytyzacji (okre ślonych z góry przez Komitet 
 
PL 6   PL Europejskich Organów Nadzor u Bankowego). W przypadku takich instrumentów stosowane 
będzie standardowe zmniej szenie wymogu kapita łowego, chyba że banki wyka żą, że 
spełnione zosta ły niezbędne standardy w zakresie nale żytej staranno ści. Jeżeli zostanie 
stwierdzone, że instytucje w niedostatecznym stopniu spe łniają wymogi dochowania nale żytej 
staranności, wydawany b ędzie zakaz inwestowania przez nie w przysz łości w tego typu 
instrumenty.  
5.3. Ujawnianie ryzyk sekurytyzacyjnych 
Zostaną zwiększone wymogi dotycz ące ujawniania informacji w przypadku szeregu obszarów 
takich jak ekspozycje sekurytyzacyjne w portf elu handlowym i utrzymywanie mechanizmów 
finansowania pozabilansowego. 
Zmiany te pomog ą inwestorom lepiej zrozumie ć profil ryzyka banków oraz wzmocni ą 
zachęty dotycz ące zarządzania ryzykiem w bankach, u łatwiając uczestnikom rynku 
„dyscyplinowanie" banków do ulepszania zarz ądzania ryzykiem. Dodatkowe obci ążenie 
administracyjne dla sektora bankowego w UE jest szacowane na kwot ę 1,3 mln EUR rocznie i 
przewiduje si ę, że w większości spadnie ono na wi ększe instytucje, które stosuj ą bardziej 
zaawansowane metody zarz ądzania ryzykiem. 
5.4. Przegl ąd nadzorczy polityki wynagrodze ń 
Proponowane zmiany na łożą na instytucje kredytowe i przedsi ębiorstwa inwestycyjne 
wiążące zobowi ązanie do utrzymywania polityki wynagrodze ń, która jest spójna z 
efektywnym zarz ądzaniem ryzykiem. O dpowiednie zasady zostan ą zawarte w DWK, ale b ędą 
one blisko powi ązane z zasadami okre ślonymi w zaleceniu w sprawie polityki wynagrodze ń 
w sektorze us ług finansowych. Jako pomoc w wywi ązywaniu si ę z tego wi ążącego 
zobowiązania w praktyce b ędą służyć wytyczne dotycz ące prawid łowej polityki wynagrodze ń 
opracowane przez Komitet Europejskich Or ganów Nadzoru Bankowe go. Wszystkie krajowe 
organy nadzoru b ędą mogły stosowa ć finansowe i niefinansowe sankcje wobec 
przedsiębiorstw, które nie wyka żą wobec organów nadzoru, że przestrzegaj ą właściwych 
zasad w sposób odpowiadaj ący ich wewn ętrznej strukturze i modelowi dzia łalności.  
Nadanie wi ążącego charakteru zasadom okre ślonym w zaleceniu zwi ększy ich przestrzeganie 
na poziomie przedsi ębiorstw; mo że to pociągnąć za sobą skutki dla atrakcyjno ści podjęcia lub 
kontynuowania zatrudnienia na poziomie ca łego sektora, co mo że wywrze ć negatywne 
krótkoterminowe skutki dla mi ędzynarodowej pozycji konkurencyjnej unijnych 
przedsiębiorstw. Koniecznie nale ży jednak podkre ślić, że efektywniejsze wdra żanie 
odpowiednich zasad wskazanych w zaleceniu wi ąże się wprawdzie z ca łą pewnością z 
pewnymi obci ążeniami, ale oferuje w zamian d ługoterminowe korzy ści dla przedsi ębiorstw 
wynikające z lepszych wyników zarz ądzania ryzykiem oraz, co istotniejsze, szerszych 
korzyści w postaci stabilniejszego i cechuj ącego się mniejszą procykliczno ścią systemu 
finansowego  
5.5. Ca łościowe skutki proponowanych zmian 
Szacuje si ę, że kwota strat z tytu łu odpisów aktywów dokonywanych przez europejskie banki 
w związku z obecnym kryzysem wyniesie 1,4 biliona USD. Ci ężar tych strat oraz zwi ązanych 
z nimi negatywnych skutków w sferze gospodarki realnej ponios ą – w różnym stopniu – 
poszczególne grupy zainteresowanych stron, od akcjonariuszy instytucji finansowych a ż po 
podatników. W świetle wniosków wyci ągniętych z dotychczasowych do świadczeń konieczne 
jest dokonanie przegl ądu wybranych aspektów regulacji banków, aby ograniczy ć ryzyko 
wystąpienia w przysz łości strat o takiej skali. Ogra niczenie ryzyka stanowi nadrz ędną i 
najbardziej istotn ą korzyść (tj. ograniczenie kosztów) wynikaj ącą z proponowanych zmian, 
która zdecydowanie przewa ża koszty tych zmian.  
 
PL 7   PL Proponowane ulepszenia maj ą na celu zwi ększenie niezawodno ści ram DWK, co prowadzi do 
powstania zach ęt do efektywniejszego zarz ądzania ryzykiem i skuteczniejszych praktyk w 
tym zakresie, do wi ększej adekwatno ści i mniejszej zmienno ści wymogów kapita łowych 
dotyczących banków, a tak że do większej jawno ści informacji o bankowych pozycjach 
ryzyka dla uczestników rynku. Na poziomie poszczególnych grup zainteresowanych stron i z 
perspektywy poszczególnych problemów  systemowych oczekiwane korzy ści wynikaj ące z 
wniosku s ą następujące: 
– Ulepszenie systemu ramowego dla kapita łu regulacyjnego poprzez osi ągnięcie większej 
adekwatno ści i mniejszej cykliczno ści wymogów kapita łowych oraz zwi ększenie 
wymogów dotycz ących podawania informacji do wiadomo ści publicznej powinno 
dostarczy ć unijnemu sektorowi bankowemu  odpowiednich zach ęt do usprawnienia 
zarządzania ryzykiem oraz wewn ętrznych systemów i procedur zarz ądczo-kontrolnych. W 
rezultacie mo żliwe jest osi ągnięcie nie tylko poprawy kondycji finansowej unijnych 
banków w d ługim okresie, ale tak że długookresowe zwi ększenie ich konkurencyjno ści w 
środowisku mi ędzynarodowym. 
– Proponowane zmiany zwi ększą skuteczno ść działań organów nadzoru  w zakresie 
monitorowania ryzyk, na które s ą narażone instytucje finansowe, dzi ęki zwiększeniu 
jasności prawa w kwestii obowi ązków banków dotycz ących zarz ądzania ryzykami 
wynikającymi z nieodpowiednich polityk wynagrodze ń; poprzez wyeliminowanie 
arbitrażu regulacyjnego, który umo żliwia bankom stosowanie ni ższego z narzutów 
kapitałowych obowi ązujących w odniesieniu do portfel a bankowego i handlowego, oraz 
poprzez ujednolicenie regulacji dotycz ących ujmowania pozycji sekurytyzacyjnych w 
portfelu handlowym banków. 
– Zwiększy się ochrona wierzycieli  banków, w tym deponentów, poniewa ż większa 
skuteczno ść uregulowa ń ramowych i nadzoru nad ich przestrzeganiem doprowadz ą do 
zmniejszenia ryzyka niewywi ązania się z zobowi ązania przez bank. 
– Kredytobiorcy , w tym M ŚP, odniosą korzyści dzięki mniejszej cykliczno ści dostępności 
finansowania ze strony banków, co umo żliwi im anga żowanie si ę w projekty rentowne 
ekonomicznie i niezb ędne dla wzrostu gospodarczego i dobrobytu. 
– Dzięki poprawie adekwatno ści i ograniczeniu cykliczno ści wymogów dotycz ących 
kapitału regulacyjnego oraz zwi ększeniu zach ęt dla unijnych instytucji bankowych w 
zakresie zarz ądzania ryzykiem, proponowane zmiany zwi ększą stabilność finansow ą i 
ograniczą nadmierne efekty procykliczno ści wiążące się z regulacj ą banków, po średnio 
prowadząc do znacznych korzy ści dla szerokiego grona zainteresowanych stron 
społecznych , w tym pracowników banków (dzi ęki poprawie kondycji finansowej ich 
pracodawców), gospodarstw domowych (m.in. za spraw ą zmniejszenia cykliczno ści 
dostępności kredytu i przywrócenia zaufania do banków) oraz podatników (stanie si ę 
mniej prawdopodobne, że banki będą potrzebowa ły w przysz łości pomocy finansowej).  
Przewiduje si ę, że łączne koszty przestrzegania przepisów przez bran żę przypadn ą w 
większości na koszt kapita łu, który b ędzie musia ł zostać zgromadzony, aby dostosowa ć się do 
zmienionych przepisów. Poniewa ż niektóre banki utrzymuj ą kapitał na poziomie 
przewyższającym obecne wymogi kapita łowe w zwi ązku z planowanym przez nie we 
własnym zakresie kapita łem wewn ętrznym lub wymogami agencji ratingowych, posiadaj ą 
one pewne bufory kapita łowe, które mog ą częściowo ograniczy ć powyższe skutki.  
Należy dokładnie zaplanowa ć moment wprowadzenia w życie proponowanych zmian, które 
przekładają się bezpośrednio na wysoko ść kapitału utrzymywanego obowi ązkowo przez 
banki, aby unikn ąć niezamierzonych efektów procykliczno ści w odniesieniu do poda ży 
 
PL 8   PL kredytu, a przez to równie ż w odniesieniu do realnej gospodarki, lub ograniczy ć te efekty w 
krótkim okresie.  
6. M ONITOROWANIE I OCENA  
Oczekuje si ę, że proponowane zmiany wejd ą w życie w 2011 r. Zmiany te s ą blisko 
powiązane z innymi przepisami DWK, które obowi ązują już od 2007–2008 r. lub które wejd ą 
w życie w nast ępstwie zmian DWK, które zosta ły już przyjęte przez Rad ę i Parlament 
Europejski w 2009 r. lub których przyj ęcie przez Komisj ę oczekiwane jest w drugim pó łroczu 
2009 r.  
W ocenie post ępów w osi ąganiu okre ślonych celów polityki pomocne b ędzie uczestnictwo 
Komisji w grupie roboczej Komitetu Bazylejski ego oraz we wspólnej grupie zadaniowej ds. 
skutków nowych ram kapita łowych ustanowionej przez E BC i Komitet Europejskich 
Organów Nadzoru Bankowego, które monitoruj ą zmianę sytuacji kapita łowej banków w 
ramach Bazylei II w skali ca łego świata (grupa robocza) i UE (grupa zadaniowa).