KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 7.6.2011 
SEK(2011) 810 wersja ostateczna 
  
Zalecenie 
ZALECENIE RADY 
w sprawie krajowego programu reform W łoch z 2011 r. 
  
oraz zawieraj ące opinię Rady 
 
na temat zaktualizowan ego programu stabilno ści na lata 2011-2014 przedstawionego 
przez Włochy 
{SEK(2011) 720 wersja ostateczna} 
 
 
PL 2   PL Zalecenie 
ZALECENIE RADY 
w sprawie krajowego programu reform W łoch z 2011 r. 
  
oraz zawieraj ące opinię Rady 
 
na temat zaktualizowanego programu stabilno ści na lata 2011-2014 przedstawionego 
przez Włochy 
RADA UNII EUROPEJSKIEJ, 
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Un ii Europejskiej, w szczególno ści jego art. 121 ust. 
2 i art. 148 ust. 4, 
uwzględniając rozporz ądzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie 
wzmocnienia nadzoru pozycji bud żetowych oraz nadzor u i koordynacji polityk 
gospodarczych
1, w szczególno ści jego art. 5 ust. 3, 
uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej2, 
uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej, 
uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia, 
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, a także mając na uwadze, co nast ępuje: 
(1) W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyj ęła wniosek Komisji Europejskiej 
dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu 
gospodarczego, zatytu łowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji 
polityki gospodarczej, która skupia ć się będzie na najwa żniejszych obszarach 
wymagających podj ęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencja łu w 
dziedzinie zrównowa żonego rozwoju i konkurencyjno ści. 
(2) W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyj ęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych 
polityk gospodarczych pa ństw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 
października 2010 r. decyzj ę dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia 
państw członkowskich
3, które razem stanowi ą „zintegrowane wytyczne”. Pa ństwa 
                                                 
1 Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. 
2 Dz.U. C […] z […], s. […]. 
3 Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzj ą Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. 
 
PL 3   PL członkowskie zosta ły poproszone o uwzgl ędnienie zintegrowanych wytycznych w 
swojej krajowej polityce gospoda rczej i polityce zatrudnienia. 
(3) Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyj ęła pierwsz ą roczną analizę wzrostu 
gospodarczego, rozpoczynaj ąc w ten sposób nowy cykl zarz ądzania gospodarczego w 
UE i pierwszy europejski seme str zintegrowanej i prowadzonej ex ante  koordynacji 
polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.  
(4) Dnia 25 marca 2011 r. Rada  Europejska zatwierdzi ła priorytety dotycz ące konsolidacji 
budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 
marca 2011 r. i w zwi ązku z przedstawion ą przez Komisj ę roczną analizą wzrostu 
gospodarczego). Podkre śliła ona równie ż priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej 
sytuacji bud żetowej i stabilno ści finansów publicznych, zm niejszenia bezrobocia w 
drodze reform rynku pracy oraz podj ęcia nowych dzia łań służących zwi ększeniu 
tempa wzrostu. Rada zwróci ła się do państw członkowskich, aby przekszta łciły te 
priorytety w konkretne środki, które zostan ą włączone do ich programów stabilno ści 
lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform. 
(5) Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwa ła także państwa członkowskie 
uczestnicz ące w pakcie euro plus, by przedstawi ły swoje zobowi ązania w ramach tego 
paktu odpowiednio wcze śnie, tak by mog ły zostać włączone do ich programów 
stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform. 
(6) W dniu 6 maja 2011 r. W łochy przedstawi ły aktualizacj ę z 2011 r. do programu 
stabilności dotyczącą lat 2011–2014 oraz krajowy program reform z 2011 r. W celu 
uwzględnienia wewn ętrznych powi ązań między tymi programami poddano je 
jednoczesnej ocenie.  
(7) Słabości strukturalne mia ły negatywny wp ływ na gospodark ę Włoch już na długo 
przed pojawieniem si ę obecnego światowego kryzysu gospodarczo-finansowego. W 
okresie 2001–2007 średni wska źnik wzrostu realnego PKB wynosi ł ok. 1 %, czyli 
zaledwie po łowę średniej dla strefy euro, przede wszystkim na skutek powolnego 
wzrostu wydajno ści. Jako że sytuacja ta dotyczy ła całego kraju, nie doprowadzi ło to 
do zmniejszenia znacznych dys proporcji gospodarczych pomi ędzy poszczególnymi 
regionami. Wprawdzie sytuacji gospodarczej nie charakteryzowa ły poważne 
wewnętrzne zaburzenia równowagi w sektorze prywatnym, jednak że gospodarka silnie 
odczuła skutki światowego kryzysu. W wyniku za łamania eksportu, a potem 
inwestycji, nast ąpił gwałtowny – o ok. 7% – spadek realnego PKB w okresie mi ędzy 
drugim kwarta łem 2008 r. a drugim kwarta łem 2009 r. W ubieg łym dziesi ęcioleciu 
dług brutto sektora instytucji rz ądowych i samorz ądowych wykazywa ł stałą tendencję 
zniżkową, jednak pod koniec 2010 r. wzrós ł do 119 %, co odzwierciedla ło również 
gwałtowny spadek PKB. Spad ek stopy zatrudnienia by ł znacznie mniejszy, dzi ęki 
wsparciu z rz ądowego programu ograniczania li czby przepracowanych godzin, co 
sprawiło, że w latach 2008–2009 stopa bezrobocia wzros ła tylko nieznacznie. Za 
sprawą eksportu gospodarka zacz ęła się ożywiać w drugiej po łowie 2009 r., cho ć w 
powolnym tempie. W 2010 r. na rynku pracy nadal panowa ła trudna sytuacja: pod 
koniec roku stopa bezr obocia ustabilizowa ła się na poziomie ok. 8,5 %. Z uwagi na 
bardzo wysoki wska źnik długu sektora instytucji rz ądowych i samorz ądowych 
Włochy utrzymywa ły odpowiednio ostro żny kurs polityki bud żetowej w okresie 
kryzysu, odst ępując od zastosowania obszernych bud żetowych środków 
stymulacyjnych i utrzymuj ąc dzięki temu poziom deficytu sektora instytucji 
 
PL 4   PL rządowych i samorz ądowych w latach 2009–2010 poni żej średniego poziomu w strefie 
euro.  
(8) Na podstawie oceny zaktualiz owanego programu stabilno ści na mocy rozporz ądzenia 
Rady (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny b ędący 
podstawą programu jest wiarygodny. Program zak łada sprowadzenie deficytu sektora 
instytucji rz ądowych i samorz ądowych do poziomu poni żej wartości referencyjnej 
wynoszącej 3 % PKB najpó źniej do 2012 r., poprzez dals ze ograniczanie wydatków i 
dodatkowe dochody wynikaj ące z lepszego przestrzegania  przepisów podatkowych. 
Po dokonaniu korekty nadmiernego deficytu program zak łada osiągnięcie 
średniookresowego celu bud żetowego, jakim jest zrównowa żona sytuacja bud żetowa 
w kategoriach strukturalnych, do ko ńca okresu obj ętego programem (2014 r.), w 
oparciu o zobowi ązanie do dalszego ograniczania wydatków pierwotnych. W 
programie przewiduje si ę, że wskaźnik długu sektora instytucji rz ądowych i 
samorządowych osi ągnie najwy ższy poziom w 2011 r., a nast ępnie zacznie stopniowo 
spadać, wraz ze wzrostem nadwy żki pierwotnej. Planowany średni roczny wysi łek 
fiskalny w latach 2010–2012 przekracza 0,5 % PKB (poziom zalecony przez Rad ę w 
ramach procedury nadmiernego deficytu), za ś przewidywane tempo korekty po 2012 r. 
jest znacznie powy żej poziomu okre ślonego w pakcie stabilno ści i wzrostu. 
Osiągnięcie planowanych poziomów deficytu i d ługu będzie wymaga ło 
rygorystycznego wykonania bud żetu, przy czym konieczne s ą dodatkowe informacje 
na temat planowanych dzia łań konsolidacyjnych, tak aby zwi ększyć wiarygodno ść 
programu.  
(9) Biorąc pod uwag ę bardzo wysoki d ług sektora instytucji rz ądowych i samorz ądowych, 
wynoszący w 2011 r. ok. 120 % PKB, d ążenie do trwa łej i wiarygodnej konsolidacji 
oraz przyj ęcie środków strukturalnych s łużących pobudzeniu wzrostu nale żą do 
głównych priorytetów W łoch. W okresie do 2012 r. osi ągnięcie celów w zakresie 
deficytu sektora instytucji rz ądowych i samorz ądowych wyznaczonych w programie 
stabilności, a więc równie ż korekta nadmiernego deficytu do 2012 r., zale ży od 
pełnego wdro żenia przyj ętych już środków. Dodatkowe dzia łania byłyby konieczne w 
przypadku, gdy np. dochody wynikaj ące z lepszego przestrzegania przepisów 
podatkowych okaza łyby się niższe niż te zaplanowane w bud żecie lub w przypadku 
pojawienia si ę trudności związanych z planowanym ograniczaniem wydatków 
kapitałowych. Na lata 2013–2014 w nowyc h trzyletnich ramach bud żetowych 
zaplanowano przyj ęcie do pa ździernika 2011 r. konkretnych środków wspieraj ących 
działania konsolidacyjne. Cho ć w ciągu ostatnich lat ramy bud żetowe zosta ły znacznie 
wzmocnione, wprowadzenie wi ążących pułapów wydatków oraz dalszych usprawnie ń 
kontroli bud żetowej we wszystkich podsek torach sektora instytucji rz ądowych i 
samorządowych ma doprowadzi ć do zwi ększenia dyscypliny bud żetowej i 
podniesienia wiarygodno ści średniookresowej strategii bud żetowej. 
(10) Pomimo stosunkowo wysokiego wzrost u liczby miejsc pracy w latach 
poprzedzaj ących kryzys, w łoski rynek pracy wykazuje pewne s łabości strukturalne. 
Pracownicy zatrudnieni na podstawie umów na czas nieokre ślony korzystaj ą z lepszej 
ochrony ni ż pracownicy zatrudnieni na podstawi e umów ograniczonych czasowo, 
szczególnie ci, którzy formalnie s ą zarejestrowani jako samozatrudnieni, ale w 
rzeczywisto ści pozostaj ą w standardowym stosunku pracy na zasadzie 
podporządkowania. W przypadku pierwszej gru py prawo pracy dopus zcza zwolnienia 
grupowe i zwolnienia z przyczyn ekonomi cznych w bardzo ograniczonej liczbie 
przypadków. Jednocze śnie nie wszyscy pracownicy, którzy trac ą pracę, otrzymuj ą 
 
PL 5   PL odpowiednie wsparcie, poniewa ż segmentacji rynku pracy towarzyszy rozdrobniony 
system zasi łków dla bezrobotnych. W 2010 r. bezrobocie w śród pracowników poni żej 
25-go roku życia osiągnęło poziom 27,8 % i charakteryzowa ło się nierównym 
rozmieszczeniem na obszarze kraju, przy czym bezrobocie w śród młodzieży w 
regionach po łudniowych by ło dwa razy wy ższe niż w regionach pó łnocnych. Rola 
praktyk zawodowych i kszta łcenia zawodowego jest niewystarczaj ąco podkre ślana. 
Mimo swojej przydatno ści i znaczenia obecnie nie istnieje żaden ogólnokrajowy 
system certyfikacji i uznawania umiej ętności zawodowych i standardów 
szkoleniowych, co hamuje mobilno ść siły roboczej i zmniejsza mo żliwości zatrudnienia 
na całym obszarze W łoch. Istnieją dalsze mo żliwości zwiększenia skuteczno ści służb 
zajmujących się zatrudnieniem, szczególnie w re gionach o wysokim bezrobociu. 
Ponadto istotnym zjawiskiem we W łoszech jest praca nierejestrowana.  
(11) Dostosowanie wzrostu wynagrodze ń do wzrostu wydajno ści jest istotne z uwagi na 
ciągłą utratę konkurencyjno ści Włoch, która ma miejsce od pó źnych lat 90-tych; w 
tym kontek ście ważną rolę mogą odegrać negocjacje p łacowe na poziomie 
przedsiębiorstw, mog ące przyczyni ć się także do wyeliminowania regionalnych 
dysproporcji na rynku pracy. Dokonana w 2009 r. reforma ram negocjacyjnych 
wprowadzi ła m.in. mo żliwość uzgadniania tzw. „klauzul otwartych” (tj. odst ępstw od 
wynagrodzenia sektorowego ustalone go na poziomie kraju), ale nie s ą jeszcze 
powszechnie stosowane. 
(12) W skali ca łego kraju stopa zatrudni enia kobiet jest ni ższa w porównaniu z 
zatrudnieniem m ężczyzn o ponad 20 punktów procentowych. W 2009 r. w regionach 
południowych zatrudniona by ła zaledwie jedna trzecia kobiet w wieku od 20 do 64 lat, 
co wynika ło zarówno ze stosunkowo niskich wska źników aktywno ści zawodowej, jak 
i wyższego poziomu bezrobocia. Istniej ące we Włoszech do ść wysokie opodatkowanie 
pracy zmniejsza bod źce zwiększające podaż pracy, zw łaszcza w przypadku osób 
pozostających na utrzymaniu swego ma łżonka, a tak że negatywnie wp ływa na popyt 
na pracę w przedsi ębiorstwach. Aby podnie ść poziom zatrudnienia kobiet, krajowy 
program reform zak łada wspieranie godzenia życia zawodowego i rodzinnego przy 
pomocy przyj ętego w 2010 r. planu maj ącego na celu koordynacj ę wysiłków 
podejmowanych w tym zakresie na poszczególnych szczeblach administracji. Niedawno rz ąd wprowadzi ł zachętę podatkow ą dla przedsi ębiorstw zatrudniaj ących 
pracowników znajduj ących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, w tym 
pracujących w sektorach lub zawodach, w których dysproporcja liczby kobiet i 
mężczyzn jest szczególnie widoczna, w re gionach o wysokiej stopie bezrobocia. 
Program zawiera tak że zapowied ź reformy systemu podatkowego, maj ącej na celu 
stopniowe przesuni ęcie obciążenia podatkowego z pracy na konsumpcj ę, co może 
przyczyni ć się do wzrostu zatrudnienia.  
(13) W porównaniu ze standardami UE koszt prowadzenia dzia łalności gospodarczej we 
Włoszech, a w szczególno ści w regionach po łudniowych, jest nadal wy ższy, pomimo 
wprowadzonych niedawno środków na rzecz poprawy warunków prowadzenia 
działalności gospodarczej oraz wzmocnienia zorientowania na wyniki i zwi
ększenia 
odpowiedzialno ści administracji publicznej. Istniej ą nadal znaczne mo żliwości 
wyeliminowania barier regulacyjno-admi nistracyjnych na rynkach produktów i us ług, 
szczególnie w sektorze us ług świadczonych w ramach woln ych zawodów. W 2009 r. 
przedstawiono roczn ą ustawę o konkurencji, b ędącą legislacyjnym narz ędziem 
wzmocnienia ochrony konkurencyjnego otoc zenia i ochrony konsumentów, lecz nie 
została ona jeszcze przyj ęta. Przewlek łość procedur egzekwowania umów jest kolejn ą 
 
PL 6   PL słabością włoskich warunków prowadzenia dzia łalności gospodarczej. Pozabankowe 
źródła finansowania wzrostu przedsi ębiorstw s ą wciąż stosunkowo rzadkie we 
Włoszech, szczególnie w odniesieniu do ma łych i średnich przedsi ębiorstw. Nadal 
niewielką rolę odgrywaj ą w szczególno ści inwestycje kapita łowe i kapita ł wysokiego 
ryzyka, mimo potencja łu tych rozwi ązań w zakresie wspierania wzrostu wielko ści 
przedsiębiorstw, docierania do nowych rynków światowych oraz poprawy ładu 
korporacyjnego.  
(14) Wydatki na badania i rozwój odnotowa ły jedynie nieznaczny wzrost w ci ągu ostatnich 
dziesięciu lat. W zwi ązku z tym intensywno ść działań w zakresie bada ń i rozwoju 
pozostaje nadal na niskim poziomi e (ok. 1,27 % PKB) i znacznie poni żej średniej 
unijnej (1,90 %). Rozbie żność ta wynika przede wszystkim z niskiego poziomu bada ń 
przemysłowych, gdy ż wydatki przedsi ębiorstw na badania naukowe i rozwój wynosz ą 
0,64 % PKB w porównaniu ze średnią UE-27 wynosz ącą 1,23 %. Udzia ł kapitału 
wysokiego ryzyka równie ż pozostaje do ść niski. Krajowy program reform obejmuje 
szereg środków, w tym przej ściowe ulgi podatkowe dla przedsi ębiorstw inwestuj ących 
w projekty badawcze prowadzone przez uczelnie wy ższe bądź podmioty sektora 
publicznego, ale wyznaczony w zakresie wyda tków na badania i rozwój cel na 
poziomie 1,53 % PKB jedynie nieznacznie przekracza obecne poziomy.  
(15) Włochy są trzecim najwi ększym beneficjentem unijnych funduszy polityki spójno ści: 
otrzymały ok. 8 % ca łkowitego bud żetu polityki spójno ści UE w latach 2007–2013. W 
połowie okresu programowania ods etek faktycznie uruchomionych środków UE 
wynosi jedynie 16,8 % i jest znacznie ni ższy w po łudniowych regionach obj ętych 
celem „konwergencja” w ramach polityki spójno ści.  
(16) Włochy podj ęły szereg zobowi ązań w ramach paktu euro plus4. W krajowym 
programie reform wymieniono niektóre z ostatnio przyj ętych środków i zarysowano 
ogólnie przysz łe programy reform, które maj ą na celu rozwi ązanie kwestii stabilno ści 
finansów publicznych oraz stabilno ści finansowej, wzmocnienie konkurencyjno ści i 
zwiększenie zatrudnienia, zgodnie z zasad ami paktu euro plus. Nowym wa żnym 
zobowiązaniem podj ętym w ścisłym związku z paktem jest rz ądowy plan zmiany 
konstytucji w celu wzmocnienia dyscypliny bud żetowej. Elementy te zosta ły ocenione 
i uwzględnione w zaleceniach. 
(17) Komisja dokona ła oceny programu stabilno ści oraz krajowego programu reform, w 
tym zobowi ązań Włoch zawartych w pakcie euro plus5. Komisja wzi ęła pod uwag ę nie 
tylko ich znaczenie dla zrównowa żonego charakteru polityki bud żetowej i polityki 
społeczno-gospodarczej we W łoszech, ale tak że stopień poszanowania przepisów oraz 
wytycznych UE, ze wzgl ędu na konieczno ść wzmocnienia ca łościowego zarz ądzania 
gospodarczego w Unii Europejskiej poprzez wnoszenie na poziomie UE wk ładu w 
przyszłe decyzje krajowe. W zwi ązku z powy ższym Komisja jest zdania, że włoski 
plan konsolidacji na lata 2011–2014 jest wiarygodny do 2012 r., natomiast powinny 
mu towarzyszy ć konkretne środki na lata 2013–2014, s łużące do systematycznego 
obniżania bardzo wysokiego poziomu d ługu publicznego. Krajowy program reform 
zawiera obszerny zestaw inicjatyw we wszyst kich wymiarach stra tegii „Europa 2020”, 
                                                 
4 Wi ęcej informacji na temat zobowi ązań podjętych w ramach paktu euro plus mo żna znaleźć w SEC 
(2011) 720. 
5 SEC (2011) 720. 
 
PL 7   PL ale potrzebne s ą środki dodatkowe, niezb ędne do rozwi ązania problemu 
utrzymujących się słabości strukturalnych, które pog łębiły się wskutek kryzysu. Aby 
zwiększyć potencja ł Włoch w zakresie wzrostu gospoda rczego i zatrudnienia oraz 
wspierać proces nadrabiania zaleg łości przez regiony po łudniowe, w latach 2011–
2012 nale ży podjąć dalsze dzia łania na rzecz poprawy funkcjonowania rynku pracy, 
większego otwarcia rynków us ług i produktów na konkurencj ę, poprawy warunków 
prowadzenia dzia łalności gospodarczej, wspierania polityki w obszarze bada ń 
naukowych i innowacji oraz wspierania szybs zego i lepszego wykorzystania unijnych 
funduszy spójno ści. 
(18) W świetle powy ższej oceny, a tak że biorąc pod uwag ę zalecenie Rady z dnia 2 
czerwca 2010 r. wydane na podstawie art. 126  ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii 
Europejskiej, Rada zbada ła aktualizacj ę z 2011 r. do programu stabilno ści Włoch i jej 
opinia6. znajduje odzwierciedlenie w szczególno ści w pkt 1) poni ższego zalecenia. 
Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbada ła 
krajowy program reform przed łożony przez W łochy, 
NINIEJSZYM ZALECA W łochom podj ęcie następujących dzia łań w latach 2011–2012: 
(1) Wdrożenie zaplanowanej konsolidacji bud żetowej w latach 2011–2012, maj ące na 
celu skorygowanie nadmiernego deficytu. Pe łne wykorzystanie wszelkich lepszych 
niż prognozowane wyników bud żetowych do szybszego obni żenia deficytu i 
zadłużenia oraz bycie w gotowo ści do zapobiegni ęcia odchyleniom w zakresie 
wykonania bud żetu. Uzupe łnienie celów na lata 2013–2014 o konkretne środki w 
terminie do pa ździernika 2011 r., zgodnie z za łożeniami nowych wieloletnich ram 
budżetowych. Wzmocnienie ram poprzez wprowadzenie wi ążących pułapów 
wydatków oraz popraw ę kontroli we wszystkich podsektorach sektora instytucji 
rządowych i samorz ądowych. 
(2) Podjęcie działań służących zwalczaniu segmenta cji rynku pracy, poprzez dokonanie 
przeglądu wybranych aspektów przepisów dotycz ących ochrony zatrudnienia i 
przeprowadzenie kompleksowej refo rmy obecnego rozdrobnionego systemu 
zasiłków dla bezrobotnych Zwi ększenie wysi łków w zakresie zwalczania pracy 
nierejestrowanej. Podj ęcie kroków w celu zwi ększania udzia łu kobiet w rynku pracy 
poprzez zwi ększenie w ca łym kraju dost ępności ośrodków opieki oraz zapewnienie – 
w sposób niewp ływający na bud żet – zach ęt finansowych do podejmowania pracy 
przez osoby zapewniaj ące w rodzinach drugie źródło dochodów.  
(3) Podjęcie działań, na podstawie przepisów z 2009 r. zmieniaj ących ramy negocjacji 
zbiorowych i po konsulta cji z partnerami spo łecznymi zgodnie z praktykami 
krajowymi, maj ących na celu zapewnienie lepszego dostosowania wzrostu 
wynagrodze ń do zmian wydajno ści, a także do warunków lokalnych i warunków na 
poziomie przedsi ębiorstw.  
(4) Wprowadzenie środków maj ących na celu wi ększe otwarcie sektora us ług na 
konkurencj ę, w szczególno ści w sektorze us ług świadczonych w ramach wolnych 
zawodów. Przyj ęcie w 2011 r. rocznej ustawy o konkurencji z uwzgl ędnieniem 
zaleceń organu ochrony konkurencji. Skrócen ie czasu trwania procedur 
                                                 
6 Przewidziana w art. 5 ust. 3 rozporz ądzenia Rady (WE) nr 1466/97. 
 
PL 8   PL egzekwowania prawa umów. Podj ęcie działań mających na celu u łatwianie dost ępu 
MŚP do rynków kapita łowych poprzez usuni ęcie przeszkód regulacyjnych, a tak że 
obniżenie kosztów. 
(5) Poprawa warunków inwestowan ia przez sektor prywatny  w badania i innowacje 
poprzez rozszerzenie obecnych zach ęt podatkowych, popraw ę warunków dla 
kapitału wysokiego ryzyka oraz wspieranie  innowacyjnych systemów zamówie ń 
publicznych.  
(6) Podjęcie kroków w celu zwi ększenia wydatków stymuluj ących wzrost gospodarczy 
współfinansowanych ze środków polityki spójno ści, tak aby zmniejszy ć utrzymuj ące 
się dysproporcje pomi ędzy regionami, poprzez popraw ę zdolności administracyjnej i 
zarządzania politycznego. Wype łnienie zobowi ązań podjętych w krajowych 
strategicznych ramach referencyjnych w zakresie wysoko ści środków finansowych i 
jakości wydatków. 
Sporządzono w Brukseli dnia [...] r. 
 W imieniu Rady 
 Przewodnicz ący