ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
6.

przypomina, że od rozpoczęcia stosowania RODO „zgoda” oznacza każde dobrowolne, konkretne, świadome i jednoznaczne okazanie woli osoby, której dane dotyczą; podkreśla, że ma to również zastosowanie do dyrektywy o e-prywatności; zauważa, że wdrożenie ważnej zgody wciąż jest naruszane przez stosowanie tzw. dark patterns (zwodniczych interfejsów, które nakłaniają użytkowników do określonego zachowania), śledzenie w celach handlowych oraz stosowanie innych nieetycznych praktyk; zauważa z niepokojem, że osoby fizyczne często poddawane są presji finansowej polegającej na udzieleniu zgody w zamian za zniżki lub inne oferty handlowe, bądź też są zmuszane do wyrażenia zgody za sprawą wiązanych przepisów warunkujących dostęp do usługi, co jest sprzeczne z art. 7 RODO; przypomina o zharmonizowanych przepisach Europejskiej Rady Ochrony Danych (EROD) dotyczących tego, co stanowi ważną zgodę, zastępujących poszczególne interpretacje przez wiele krajowych organów ochrony danych i zapobiegających fragmentacji na jednolitym rynku cyfrowym; przypomina również wytyczne EROD i Komisji określające, że w przypadkach, w których osoba, której dane dotyczą, początkowo wyraziła zgodę, ale dane osobowe są dalej przetwarzane w innym celu niż cel, na który osoba ta wyraziła zgodę, początkowo wyrażona zgoda nie może uzasadniać dalszego przetwarzania, ponieważ zgodę należy wyrazić świadomie i w konkretnym celu, aby była ważna; odnotowuje opracowywane wytyczne EROD dotyczące przetwarzania danych osobowych do celów badań naukowych, które to wytyczne zapewnią jasność co do znaczenia motywu 50 RODO;
1.

podtrzymuje swoje stanowisko określone w rezolucji z dnia 17 grudnia 2020 r.; podkreśla, że rozporządzenie w sprawie warunkowości w zakresie praworządności weszło w życie i wiąże w całości w odniesieniu do wszystkich środków na zobowiązania i środków na płatności we wszystkich państwach członkowskich oraz dla instytucji UE; podkreśla znaczenie bezpośredniego stosowania rozporządzenia od 1 stycznia 2021 r., zwłaszcza w kontekście wydatkowania środków z instrumentu Next Generation EU, które nastąpi na początku cyklu budżetowego;
11.

uważa, że europejski semestr 2021 stanowi doskonałą okazję do zwiększenia poczucia odpowiedzialności na szczeblu krajowym, biorąc pod uwagę, że państwa członkowskie opracowują plany odbudowy i zwiększenia odporności dostosowane do ich potrzeb; w związku z tym jest przekonany, że należy zagwarantować, a docelowo nawet zwiększyć legitymację demokratyczną, w tym odpowiednią rolę Parlamentu Europejskiego we wdrażaniu Instrumentu, co zapisano w rozporządzeniu ustanawiającym Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności; wzywa państwa członkowskie do stworzenia, w razie konieczności za pomocą Instrumentu Wsparcia Technicznego, niezbędnych zdolności administracyjnych i monitorujących, by zagwarantować właściwe i skuteczne wykorzystanie funduszy oraz wysoki poziom ich absorpcji; przypomina, że plany odbudowy i zwiększenia odporności podlegają przekrojowym wymogom należytego zarządzania gospodarczego oraz ogólnemu systemowi przepisów służącemu ochronie budżetu Unii;
42.

podkreśla, że wystarczające międzynarodowe wysiłki na rzecz klimatu, obejmujące np. solidny, powszechny i spójny międzynarodowy system opłat za emisję gazów cieplarnianych i w pełni konkurencyjne niskoemisyjne technologie, produkty i procesy produkcyjne, sprawią, że mechanizm stanie się z czasem zbędny; uważa, że zmiana klimatu jest problemem globalnym, który wymaga globalnych rozwiązań, i w związku z tym uważa, że UE powinna nadal popierać opracowanie globalnych zasad ustalania cen CO 2 zgodnie z art. 6 porozumienia paryskiego; zachęca Komisję do opracowania mechanizmu z jasnym i ambitnym harmonogramem jego wdrażania i dalszego rozwoju; przypomina, że niektóre rozwiązania techniczne służące łagodzeniu emisji CO 2 są nadal na etapie pilotażowym i w związku z tym wzywa Komisję do kontynuowania wysiłków na rzecz ich dalszego opracowania; apeluje także do Komisji o zaprojektowanie mechanizmu tak, aby stanowił on element kompleksowego i długoterminowego pakietu strategii politycznych spójnych z celem osiągnięcia w gospodarce wysokiej efektywności energetycznej i zasobooszczędności oraz ograniczenia do zera emisji netto gazów cieplarnianych najpóźniej do 2050 r.;
L.

mając na uwadze, że 19 marca 2021 r. Human Rights Watch doniosła, że siły bezpieczeństwa i siły zbrojne Azerbejdżanu znęcały się nad ormiańskimi jeńcami wojennymi, poddając ich okrutnemu i poniżającemu traktowaniu i torturom podczas ich pojmania, transferu lub pobytu w różnych ośrodkach detencyjnych; mając na uwadze, że siły Azerbejdżanu stosowały przemoc podczas zatrzymywania cywilów, poddawały ich torturom i przetrzymywały w nieludzkich i poniżających warunkach, co doprowadziło do śmierci co najmniej dwóch więźniów; mając na uwadze, że siły azerskie zatrzymały te osoby, mimo że nie ma dowodów, by stwarzały one jakiekolwiek zagrożenie dla bezpieczeństwa, co jest niezgodne z międzynarodowym prawem humanitarnym; mając na uwadze, że Azerbejdżan zaprzecza oskarżeniom, jakoby ormiańskich jeńców wojennych traktowano z naruszeniem konwencji genewskich;
8.

przypomina, że art. 18 ust. 4 lit. q) rozporządzenia w sprawie RRF stanowi, że krajowe plany odbudowy i zwiększania odporności powinny zawierać „podsumowanie procesu konsultacji, przeprowadzonych zgodnie z krajowymi uregulowaniami, z władzami lokalnymi i regionalnymi, partnerami społecznymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, organizacjami młodzieżowymi i innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami, jak również sposób odzwierciedlenia w planie odbudowy i zwiększania odporności wkładu zainteresowanych stron”; wzywa Komisję, aby zachęcała państwa członkowskie do przeprowadzenia konsultacji ze wszystkimi krajowymi zainteresowanymi stronami oraz do zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego oraz władz lokalnych i regionalnych we wdrażanie tych planów, a w szczególności w ich monitorowanie, a także do zadbania o konsultacje w przypadku ewentualnych przyszłych zmian lub nowych planów;
57.

wzywa Komisję do uwzględnienia stanowiska Parlamentu podczas przygotowywania wniosków ustawodawczych w sprawie unijnej opłaty cyfrowej jako zasobu własnego oraz zmienionej decyzji w sprawie zasobów własnych i zwraca się do Rady o szybkie przyjęcie wniosku zgodnie z harmonogramem; zachęca instytucje do szybkiego i konstruktywnego zaangażowania się w „regularny dialog” przewidziany w uzgodnionym harmonogramie w sprawie zasobów własnych; wzywa Radę Europejską do wsparcia silnej roli przywódczej UE w światowych wysiłkach na rzecz sprawiedliwszego opodatkowania poprzez podjęcie szybkich i zdecydowanych kroków w kierunku wprowadzenia w 2021 r. opłaty cyfrowej jako zasobu własnego; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie członków Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2021 r., w którym podkreślono ich zaangażowanie w to przedsięwzięcie;
45.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zasadniczym elementem umowy będzie porozumienie paryskie; ubolewa jednak, że w podstawowym poziomie ochrony klimatu w odniesieniu do gazów cieplarnianych nie uwzględniono zmienionych celów na 2030 r. dla całej gospodarki, które mają zostać wkrótce przyjęte; podkreśla ponadto, że UE planuje dalsze wzmocnienie i rozszerzenie zakresu unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji; uważa, że jeżeli pojawią się znaczne różnice między unijnym a brytyjskim systemem handlu uprawnieniami do emisji, mogłoby dojść do zakłócenia równych warunków działania, co z kolei można by uwzględnić przy stosowaniu unijnego mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO 2 , kiedy mechanizm ten zostanie wprowadzony;
K.

mając na uwadze, że kryzys spowodowany pandemią COVID-19 pogłębił nierówności w traktowaniu kobiet i mężczyzn; mając na uwadze, że Ameryka Łacińska ma jeden z najwyższych na świecie wskaźników przemocy uwarunkowanej płcią, wskaźniki te wzrosły w czasie pandemii, a środki izolacji doprowadziły do wyraźnego nasilenia się przemocy domowej, do wzrostu liczby gwałtów i do częstszych przypadków kobietobójstwa; mając na uwadze, że podczas pandemii zdrowie seksualne i reprodukcyjne nie było traktowane priorytetowo, co stanowi poważną przeszkodę dla korzystania z prawa do zdrowia oraz zagraża życiu kobiet i dziewcząt w regionie;
29.

wzywa państwa członkowskie, aby opracowały zarówno wieloletnie krajowe strategie przeciwdziałania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu dzieci, jak i krajowe plany działania w sprawie europejskiej gwarancji dla dzieci, biorąc pod uwagę określone konkretne grupy dzieci potrzebujących wsparcia, cele oraz wymagane finansowanie, które należy przeznaczyć na urzeczywistnienie sprzyjających ram polityki; podkreśla potrzebę określenia silnych i wymiernych celów; przypomina o znaczeniu zaangażowania wszystkich odpowiedzialnych organów regionalnych i lokalnych oraz właściwych zainteresowanych podmiotów, w tym podmiotów gospodarki społecznej, instytucji edukacyjnych, sektora prywatnego, organizacji pozarządowych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, jak również samych dzieci i ich rodziców; wzywa Komisję do regularnego składania Parlamentowi sprawozdań w sprawie stanu wdrożenia gwarancji; przypomina o potrzebie sprawniejszego gromadzenia wysokiej jakości danych zdezagregowanych, zarówno na szczeblu państw członkowskich, jak i UE, aby pomóc w monitorowaniu i ocenie postępów w dążeniu do położenia kresu ubóstwu i wykluczeniu społecznemu dzieci oraz by dać podstawy do monitorowania i tworzenia strategii politycznych; z zadowoleniem przyjmuje zatem włączenie krajowych ram gromadzenia danych do krajowych planów działania na rzecz wdrożenia gwarancji dla dzieci; podkreśla, że wszystkie państwa członkowskie muszą opracować lepsze wskaźniki jakości we wszystkich obszarach interwencji gwarancji dla dzieci, aby właściwie zrozumieć wielowymiarowe wyzwania związane z ubóstwem dzieci i ich wykluczeniem społecznym w obszarach edukacji i opieki, opieki zdrowotnej, mieszkalnictwa i dostępu do odpowiedniego żywienia, a także z myślą o lepszym docieraniu do dzieci znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji; ponownie podkreśla znaczenie umożliwienia państwom członkowskim wymiany najlepszych praktyk;
13.

wzywa Komisję do zamieszczenia na portalu Re-open EU jasnych informacji o dostępności testów i o punktach pobrań do testów na COVID-19 we wszystkich państwach członkowskich oraz do szybkiego uruchomienia aplikacji pomagającej użytkownikom w znalezieniu najbliższego punktu pobrań do testów na COVID-19; wzywa Komisję do zapewnienia łatwego dostępu do takich informacji za pośrednictwem interfejsu programowania aplikacji, tak aby przewoźnicy mogli łatwo udostępniać te informacje swoim klientom;
5.

wzywa Pakistan do uchylenia sekcji 295-B i C krajowego kodeksu karnego oraz do poszanowania i przestrzegania prawa do wolności myśli, sumienia, religii i wypowiedzi w całym kraju przez skuteczne zakazanie stosowania przepisów dotyczących bluźnierstwa; ponadto wzywa rząd Pakistanu do zmiany ustawy antyterrorystycznej z 1997 r. w celu dopilnowania, by sprawy dotyczące bluźnierstwa nie były rozpatrywane przez sądy zajmujące się sprawami dotyczącymi terroryzmu, oraz do wprowadzenia możliwości zwolnienia za kaucją w sprawach dotyczących zarzutów bluźnierstwa;
14.

wyraża ubolewanie, że państwa członkowskie wprowadziły dotychczas tylko ogólne środki podczas transpozycji przepisów dotyczących sankcji za oszustwo polegające na fałszowaniu przebiegu; wzywa państwa członkowskie do przestrzegania tego jasno określonego wymogu pakietu dotyczącego zdatności do ruchu drogowego, do dokonania bezzwłocznej transpozycji do prawa krajowego bardziej ukierunkowanych środków oraz do zapewnienia niezbędnych zasobów ludzkich i finansowych w celu ich wdrożenia; ubolewa, że obecny przepis dotyczący sankcji za oszustwo polegające na fałszowaniu przebiegu jest niewystarczający, ponieważ stanowi on, że sankcje te muszą być „skuteczne, proporcjonalne, odstraszające i niedyskryminujące”, pozostawiając w dużej mierze rzeczywiste kwoty i odpowiadające im środki odstraszające w gestii państw członkowskich; uważa, że w następnym przeglądzie należy określić bardziej zharmonizowane i konkretne sankcje za oszustwa związane z fałszowaniem przebiegu, a także dalsze solidne środki zabezpieczające przed nieuprawnioną manipulacją, w tym odpowiednie mechanizmy cyberbezpieczeństwa i technologie szyfrowania, aby stworzyć przeszkody dla manipulacji elektronicznych i ułatwić wykrywanie manipulacji; apeluje do Komisji, by wprowadziła wymóg gwarantowanej dostępności określonych danych, funkcji i informacji o oprogramowaniu właściwych dla danego pojazdu dla podmiotów przeprowadzających kontrole; apeluje o zobowiązanie państw członkowskich do tworzenia barier prawnych, technicznych i operacyjnych, aby uniemożliwić manipulowanie drogomierzem; podkreśla, że brak spójnej bazy danych gromadzącej dane dotyczące przebiegu używanych samochodów, wzajemnie uznawanej i udostępnianej między państwami członkowskimi, stanowi zasadniczą przeszkodę w wykrywaniu oszustw związanych z fałszowaniem przebiegu;
2.

podkreśla, że kolumbijskie porozumienie pokojowe jest często podawane za wzór na całym świecie ze względu na determinację w dążeniu do rozwiązania problemów, które doprowadziły do konfliktu, oraz skupienie się na prawach i godności ofiar; przypomina, że należy wprowadzić w życie wszystkie elementy tego złożonego i innowacyjnego porozumienia, ponieważ łącznie przyczynią się one do zażegnania pierwotnych przyczyn konfliktu; apeluje do rządu Kolumbii o dalsze postępy we wdrażaniu wszystkich aspektów porozumienia pokojowego;
L.

mając na uwadze, że zgodnie z projektem rozporządzenia Komisji NDP flonikamidu zwiększyłyby się z 0,03 mg/kg, co odpowiada obecnej granicy wykrywalności, do 0,7 mg/kg w przypadku truskawek, do 1 mg/kg w przypadku jeżyn i malin, do 0,7 mg/kg w przypadku owoców dzikiej róży, morwy, głogu/nieśplika neapolitańskiego, bzu czarnego i innych małych owoców i jagód, do 0,8 mg/kg w przypadku borówek czarnych, żurawiny, porzeczek, agrestu, do 0,3 mg/kg w przypadku innych warzyw korzeniowych i bulwiastych ogólnie, lecz do 0,6 mg/kg w przypadku rzodkwi, do 0,07 mg/kg w przypadku sałaty i warzyw sałatowych oraz do 0,8 mg/kg w przypadku roślin strączkowych;
34.

popiera przeprowadzony przez Komisję przegląd wytycznych dotyczących pomocy państwa we wszystkich odpowiednich sektorach, w tym w sektorze transportu, a w szczególności transportu morskiego, aby osiągnąć cele Europejskiego Zielonego Ładu poprzez stosowanie zasady „sprawiedliwej transformacji” i umożliwienie rządom krajowym bezpośredniego wspierania inwestycji w dekarbonizację i czystą energię; wzywa Komisję do zbadania, czy obecne zwolnienia z podatku prowadzą do braku uczciwej konkurencji między sektorami; wzywa Komisję do zapewnienia jasnych warunków wsparcia przez państwo projektów zrównoważonej żeglugi;
4.

uważa, że UE musi wyciągnąć wnioski z budzącej głęboki niepokój koncentracji oddziałów wojskowych przez Rosję na granicy z Ukrainą, którą wstrzymano w piątek 23 kwietnia 2021 r.; nalega, aby wszystkie wojska rosyjskie bezzwłocznie powróciły spod ukraińskiej granicy do ich stałych baz; domaga się, by Rosja natychmiast zaprzestała praktyki nieuzasadnionej mobilizacji wojsk, której celem jest zastraszenie jej sąsiadów, by zakończyła wszelkie prowadzone obecnie działania prowokatorskie i powstrzymała się od przyszłych tego rodzaju działań, a także by załagodziła sytuację poprzez wycofanie swoich sił do stałych baz, zgodnie z jej zobowiązaniami międzynarodowymi, takimi jak zasady OBWE i zobowiązania dotyczące przejrzystości ruchów wojskowych oraz zobowiązania wynikające z dokumentu wiedeńskiego; ponownie podkreśla, że koncentracja rosyjskich oddziałów wojska stanowi również zagrożenie dla stabilności, bezpieczeństwa i pokoju w Europie i z tego powodu dialog między UE a Ukrainą na temat bezpieczeństwa powinien zakładać ambitne cele i przyczyniać się do spójnej oceny wyzwań w zakresie bezpieczeństwa na miejscu; podkreśla, że kraje zaprzyjaźnione powinny zwiększyć wsparcie wojskowe dla Ukrainy i dostawy broni obronnej, co jest zgodne z art. 51 Karty Narodów Zjednoczonych, który umożliwia indywidualną i zbiorową obronę własną; wzywa Rosję do wycofania wojsk z tzw. Ługańskiej Republiki Ludowej i tzw. Donieckiej Republiki Ludowej oraz do zwrócenia Ukrainie kontroli nad Autonomiczną Republiką Krymu i Sewastopolem;
A.

mając na uwadze, że od czasu wyborów prezydenckich z 20 października 2019 r. sytuacja polityczna i społeczna w Boliwii jest stale bardzo niepokojąca; mając na uwadze, że w czasie protestów, które wybuchły w październiku 2019 r., zginęło co najmniej 35 osób, 833 osoby zostały ranne, a wiele innych zatrzymano z naruszeniem zasad sprawiedliwości proceduralnej – według doniesień dochodziło do powszechnego łamania praw człowieka i innych naruszeń; mając na uwadze, że prezydent Evo Morales zrezygnował z urzędu prezydenta i opuścił kraj; mając na uwadze, że dymisje kilku polityków spowodowały próżnię we władzach, a druga wiceprzewodnicząca Senatu Jeanine Añez objęła tymczasowo urząd prezydenta zgodnie z konstytucją; mając na uwadze, że Trybunał Konstytucyjny Boliwii zatwierdził tymczasową prezydenturę Jeanine Áñez;
M.

mając na uwadze, że cel dobrowolnych umów o partnerstwie dotyczących egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz wynikające z nich oczekiwane korzyści wykraczają poza ułatwianie handlu legalnym drewnem, ponieważ mają one również doprowadzić do systemowych zmian w zarządzaniu lasami, egzekwowaniu prawa (w tym prawa pracy i praw ludów tubylczych), przejrzystości i włączania różnych zainteresowanych stron w proces decyzyjny w zakresie polityki (w szczególności organizacji społeczeństwa obywatelskiego i społeczności tubylczych), a także sprzyjać integracji gospodarczej oraz poszanowaniu międzynarodowych celów zrównoważonego rozwoju; mając na uwadze, że negocjacje prowadzące do zawarcia tej dobrowolnej umowy o partnerstwie stworzyły przestrzeń współpracy między różnymi zainteresowanymi stronami, umożliwiającą omawianie kwestii środowiskowych, społecznych i gospodarczych oraz kwestii związanych z prawami człowieka; mając na uwadze, że Honduras zapewnia, aby we wdrażanie i monitorowanie dobrowolnej umowy o partnerstwie zaangażowane były odpowiednie zainteresowane strony, niezależnie od płci, wieku, lokalizacji, religii lub przekonań, pochodzenia etnicznego, rasy, języka lub niepełnosprawności, przy udziale sektora prywatnego, społeczeństwa obywatelskiego, wspólnot lokalnych, ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie oraz innych osób, których egzystencja zależy od lasów (9);
be)

uznanie kontaktów międzyludzkich za jeden z głównych wymiarów partnerstwa strategicznego; wezwanie do pogłębienia partnerstwa w dziedzinie edukacji publicznej, badań naukowych i innowacji oraz wymiany kulturalnej; wezwanie państw członkowskich UE i Indii do inwestowania zwłaszcza w zdolności i przywództwo młodych ludzi oraz do zapewnienia ich konstruktywnego włączenia w życie polityczne i gospodarcze; promowanie udziału Indii, zwłaszcza indyjskich studentów i młodych praktyków, w programach unijnych, takich jak „Horyzont Europa”, Europejska Rada ds. Badań Naukowych i działania „Maria Skłodowska-Curie”, oraz kontaktów międzyludzkich w dziedzinie edukacji i kultury; promowanie w tym zakresie programu Erasmus+ i uwzględnienie równego włączenia do tych programów studentek, naukowczyń, badaczek i specjalistek; kontynuację ścisłej współpracy w dziedzinie badań naukowych i innowacji, w tym ukierunkowanych na ludzi i opartych na zasadach etycznych technologii cyfrowych, przy jednoczesnym zachęcaniu do wzmacniania kultury informatycznej i umiejętności cyfrowych;
10.

wzywa Komisję do zaangażowania wszystkich właściwych agencji i instytucji UE, w tym Europejskiej Agencji Obrony, do wykorzystania wszystkich dostępnych zasobów oraz do dopilnowania, by problem ten znalazł odzwierciedlenie we wszystkich odpowiednich politykach i procesach programowania UE, w tym w dyrektywie ramowej w sprawie strategii morskiej i w planie działania dotyczącym strategii w zakresie bezpieczeństwa morskiego;
12.

ponownie wzywa władze Malty do pełnego wdrożenia wszystkich niezrealizowanych zaleceń Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, Komisji Weneckiej, Grupy Państw przeciwko Korupcji (GRECO) oraz Komitetu Ekspertów ds. Oceny Środków Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu (MONEYVAL); uważa, że należy odpowiednio wdrożyć zalecenia dotyczące parlamentu krajowego oraz posłów, skutków orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego i wyspecjalizowanych trybunałów; wzywa władze Malty, by zwróciły się do Komisji Weneckiej o wydanie opinii na temat przestrzegania jej zaleceń; zastrzega sobie prawo do samodzielnego wystąpienia z takim wnioskiem zgodnie z art. 3 ust. 2 statutu Komisji Weneckiej i ust. 28 protokołu ustaleń między Radą Europy a Unią Europejską;
15.

wzywa Komisję do zbadania luk w ochronie w celu zapewnienia godnych warunków pracy i życia pracownikom mobilnym oraz zapobiegania nadużyciom, a także do właściwego egzekwowania przepisów unijnych dotyczących podwykonawstwa; wzywa Komisję do zapewnienia ogólnej solidarnej odpowiedzialności w całym łańcuchu podwykonawców z myślą o ochronie praw pracowników; podkreśla, że taka inicjatywa powinna zwiększyć przejrzystość i wzmocnić odpowiedzialność głównych wykonawców w łańcuchach podwykonawstwa poprzez prawne zagwarantowanie płatności wszystkich należnych składek na ubezpieczenie społeczne i uprawnień pracowniczych oraz poprzez wezwanie władz krajowych do skutecznego nakładania sankcji odstraszających stosownie do potrzeb; wzywa Komisję do propagowania, a państwa członkowskie do gwarantowania dostępu związków zawodowych do wszystkich miejsc pracy, również tych znajdujących się poza krajem zatrudnienia; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz wzmocnienia i promowania dialogu społecznego i autonomii partnerów społecznych oraz do zachęcania pracowników do zrzeszania się, gdyż jest to jedno z kluczowych narzędzi, które umożliwiają osiągnięcie wysokich standardów zatrudnienia;
22.

podkreśla, że transport może być istotnym czynnikiem ułatwiającym upowszechnianie energii ze źródeł odnawialnych; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zaproponowały korzystne ramy polityczne i ambitne cele oparte na zasadzie neutralności technologicznej wśród technologii niezbędnych do osiągnięcia neutralności klimatycznej, co będzie sprzyjać sprawiedliwej, przystępnej cenowo i wyważonej transformacji w kierunku dekarbonizacji wszystkich rodzajów transportu pasażerskiego i towarowego, w tym publicznych flot i sieci, transportu drogowego, morskiego, śródlądowego, kolejowego i lotniczego, przede wszystkim w drodze elektryfikacji, a tam, gdzie nie jest to możliwe, poprzez stosowanie paliw produkowanych w sposób zrównoważony; z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź Komisji dotyczącą rozmieszczenia miliona stacji ładowania pojazdów elektrycznych w związku z przeglądem dyrektywy 2014/94/UE; wzywa Komisję, aby zachęcała producentów samochodów do tworzenia możliwości ładowania pojazd-sieć; podkreśla konieczność dostosowania sieci elektryfikacji i infrastruktury paliw alternatywnych do potrzeb europejskiej floty pojazdów, a także wsparcia innych gotowych do zastosowania rozwiązań, zwłaszcza w węzłach transportowych; podkreśla potencjał współpracy wewnętrznej w obszarze dekarbonizacji transportu transgranicznego; podkreśla w związku z tym newralgiczną rolę Wspólnoty Transportowej i Komisji w tworzeniu synergii z państwami sąsiednimi oraz przyspieszaniu transferu norm UE dotyczących emisji z transportu; podkreśla znaczenie transportu publicznego, jeśli chodzi o ograniczanie zapotrzebowania na energię, oraz potrzebę rozwoju i rozszerzenia zasięgu niskoemisyjnego transportu publicznego na obszarach zarówno miejskich, jak i wiejskich;