P6_TA(2005)0032

Polityka konkurencji (2003)

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie 23 Sprawozdania Komisji na temat polityki konkurencji — 2003 r. (2004/2139(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając 23 Sprawozdanie na temat polityki konkurencji — 2003 r. (SEC(2004)0658),

- uwzględniając art. 112 ust. 2 i art. 45 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0024/2005),

A. przypominając, że wzrost konkurencyjności gospodarki europejskiej jest jednym z kluczowych celów strategii lizbońskiej,

B. podkreślając potrzebę stałego i rygorystycznego monitorowania zakłóceń konkurencji,

C. świadomy istniejącej w środowisku biznesu potrzeby najwyższego poziomu bezpieczeństwa prawnego w zakresie polityki kontroli połączeń przedsiębiorstw,

D. zwracając uwagę w szczególności na znaczną liczbę spraw rozpatrywanych w Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji w Komisji, w których decyzje Komisji albo zostały w całości zaakceptowane przez strony albo utrzymane w mocy przez sądy,

1. z zadowoleniem przyjmuje 23 Sprawozdanie na temat polityki konkurencji, prezentujące główne reformy strukturalne polityki konkurencji i środków wykonawczych, podjęte pod przewodnictwem komisarza Montiego;

2. gratuluje komisarzowi utrzymania stałego i rygorystycznego monitorowania zakłóceń konkurencji i równoczesnego podjęcia szeroko zakrojonej reorganizacji i unowocześnienia prawa antymonopolowego, prawa kontroli połączeń przedsiębiorstw i zasad udzielania pomocy publicznej, jak również wewnętrznej reorganizacji Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji;

3. przyjmuje z zadowoleniem uchwalenie szeregu aktów prawnych zawartych w pakiecie modernizacyjnym, a mianowicie inicjatywy w zakresie współpracy pomiędzy różnymi instytucjami odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów UE dotyczących konkurencji, tj. Komisją, krajowymi urzędami ochrony konkurencji i sądami krajowymi; w związku z tym stoi na stanowisku, że należy wspomnieć o mianowaniu Głównego Ekonomisty ds. Konkurencji, wzmocnieniu roli funkcjonariusza ds. przesłuchań oraz rozbudowie sekcji ds. karteli, dzięki czemu skróci się czas trwania postępowań związanych z kartelami;

4. ubolewa nad faktem, że zaistniała potrzeba wznowienia przez Radę "tymczasowego mechanizmu obronnego", czym usprawiedliwiono udzielenie pomocy w wysokości do 100 milionów EUR dla stoczni w Niemczech, Holandii, Finlandii i Danii jako reakcji na nieuczciwą konkurencję ze strony stoczni w Korei Południowej i oczekuje szybkiego rozwiązania sporu w Światowej Organizacji Handlu, przed datą wygaśnięcia bieżącego mechanizmu w marcu 2005 r.;

5. nalega, aby ograniczonej liczby spraw, w których decyzje Komisji poddane zostały rewizji przez Trybunał Sprawiedliwości, a następnie uchylone, nie postrzegać jako przypadków osłabiających zaufanie do całego systemu analizy i egzekucji;

6. przyjmuje z zadowoleniem przygotowanie osobnego rozdziału w Sprawozdaniu na temat polityki konkurencji, kładącego nacisk na podejście Komisji do warunków, jakie muszą spełnić Państwa Członkowskie, aby udzielić wsparcia finansowego podmiotom świadczącym usługi w interesie ogólnym, w następstwie sprawozdania Komisji przedstawionego Radzie Europejskiej w Laeken w dniach 14- 15 grudnia 2001 r., Zielonej Księgi dotyczącej usług użyteczności publicznej (COM(2003)0270), przyjętej przez Komisję w dniu 21 maja 2003 r. i orzeczenia w sprawie Altmark [1], wzywa Komisję do przedstawienia propozycji zwiększenia bezpieczeństwa prawnego, określenia zasad odpowiedzialnego rządzenia i wspierania władz krajowych i regionalnych w przestrzeganiu art. 87 i 88 Traktatu;

7. wzywa Komisję do kontynuowania obserwacji funkcjonowania systemu sądownictwa w związku ze sprawami z zakresu konkurencji w celu rozważenia możliwości przyspieszenia dostępu do prawa oraz w celu optymalizacji doświadczenia i fachowej wiedzy sędziów zajmujących się sprawami z zakresu konkurencji;

8. popiera w dalszym ciągu bardziej aktywną rolę Parlamentu Europejskiego w kształtowaniu polityki konkurencji poprzez promowanie uprawnień Parlamentu w ramach procedury współdecydowania i ubolewa z powodu faktu, że Komisja i Rada nie były w stanie poprzeć tego stanowiska w Traktacie ustanawiającym Konstytucję dla Europy;

9. przyjmuje z zadowoleniem rewizję postanowień dotyczących pomocy państwa kierującą zainteresowanie Komisji w stronę spraw i kwestii ważnych dla dalszego rozwoju rynku wewnętrznego, co pozwoliło na usprawnienie i uproszczenie procedury powiadamiania i składania skarg oraz na sprecyzowanie zasad dotyczących zasady "de minimis" oraz założeń dla badań naukowych i rozwoju;

10. z zadowoleniem przyjmuje pogląd Komisji, że pomoc państwa na badania i rozwój będzie stanowić zachętę dla MŚP do większych inwestycji w badania i rozwój, oraz wynikający z niego projekt zmiany rozporządzenia (WE) nr 70/2001 [2] w sprawie pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw, tak aby obejmowało ono pomoc na badania i rozwój; zwraca uwagę Komisji, że nie wszystkie Państwa Członkowskie mają takie same możliwości zaangażowania się w takie programy;

11. wzywa Komisję, aby nadal analizowała skutki, jakie mechanizmy, limity, koncesje, certyfikaty i zezwolenia w handlu emisjami zgodnie z Protokołem z Kioto pociągają za sobą dla prywatnych spółek;

12. przyjmuje z zadowoleniem przyjazne dla środowiska kryteria, jakie zastosowała Komisja akceptując kilka ekologicznych planów pomocowych i wzywa Komisję do dalszego poszerzenia warunków przejrzystości, jakie tego typu plany muszą spełniać, aby mogły być przykładem dla innych regionów i Państw Członkowskich;

13. gratuluje Komisji pozytywnej reakcji na wcześniejsze rezolucje Parlamentu w postaci ustanowienia zaangażowanej Jednostki wykonawczej ds. pomocy państwowej, która odpowiada za wykonanie decyzji Komisji, zwłaszcza w zakresie odzyskiwania przyznanej przez państwo wbrew prawu pomocy finansowej;

14. przyjmuje z zadowoleniem udoskonalanie zestawienia dotyczącego pomocy państwa, zamieszczanego w internecie, jako ważnego instrumentu na rzecz przejrzystości i informowania konsumentów o działalności Komisji;

15. przyjmuje z zadowoleniem postępy we wdrażaniu programu komisarza M. Montiego na rzecz modernizacji przepisów antymonopolowych Komisji, w tym większe skoncentrowanie się na dochodzeniach w sprawie karteli stosujących tzw. twarde ograniczenia konkurencji (hard-core cartels) oraz na ich karaniu, wyraża jednak zaniepokojenie faktem, że w Sprawozdaniu na temat polityki konkurencyjności — 2003 r. nic nie wskazuje na znaczącą redukcję zaległości w badanych przez Komisję sprawach;

16. wyraża zaniepokojenie faktem, że ciągle jeszcze nie udało się osiągnąć całkowitej liberalizacji rynku gazowniczego i energetycznego w UE;

17. przyjmuje z zadowoleniem inicjatywy Komisji odnośnie ważnych rynków, takich jak telekomunikacyjny, i powołanie grup roboczych między DG ds. Konkurencji i DG ds. Społeczeństwa Informacyjnego w celu kierowania procesem konsultacji;

18. przyjmuje z zadowoleniem wyznaczenie przez Komisję funkcjonariusza łącznikowego ds. konsumentów w celu poprawy i ułatwienia dialogu Komisji z konsumentami;

19. wierzy, że skuteczne stosowanie polityki konkurencji jest kluczowym środkiem do osiągnięcia wydajnej struktury rynkowej, która działa w interesie konsumenta i ma pozytywny i znaczący wpływ na jego życie codzienne; chciałby podkreślić, że większa integracja rynku wewnętrznego czyni czasami bardziej naturalną analizę sytuacji konkurencji na całym jego obszarze, zamiast na różnych jego częściach (jak było to w przypadku kilku ostatnich decyzji dotyczących fuzji) i wzywa Komisję do opracowania jaśniejszych wytycznych zawierających jej interpretację pojęcia "rynek" w takich przypadkach;

20. przyjmuje z zadowoleniem nieustające zaangażowanie Komisji w Europejskie Dni Konkurencji, które są ważną okazją do zaprezentowania pozytywnych skutków konkurencji dla konsumentów we wszystkich częściach UE, wzywa jednak organy krajowe, które są gospodarzami takich konferencji, do włączenia organizacji konsumenckich i krajowych środków masowego przekazu do planowania programu Europejskich Dni Konkurencji;

21. przyjmuje z uznaniem nowe przepisy Komisji dotyczące dystrybucji pojazdów silnikowych, oczekuje większych postępów w redukowaniu dużych różnic w cenach nowych pojazdów silnikowych w poszczególnych Państwach Członkowskich i ubolewa nad najnowszymi danymi, z których wynika, że rozbieżności te są wciąż znaczne;

22. domaga się dalszych postępów na obszarze rynku napraw pojazdów silnikowych, szczególnie w związku z dostępem do informacji technicznych i większą dostępnością części zamiennych do samochodów;

23. przyjmuje z zadowoleniem pewne elementy proponowanej przez Komisję reformy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw [3], jednakże ubolewa nad tym, że krytyczne uwagi Parlamentu, dotyczące kilku elementów propozycji dotyczącej bezpieczeństwa prawnego i uczciwego procesu nie uzyskały wsparcia Komisji;

24. przyjmuje z zadowoleniem reorganizację Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji w Komisji w związku z kontrolą połączeń przedsiębiorstw, zwłaszcza przyjęcie struktury odpowiadającej strukturze sektora, udoskonalenie oceny ekonomicznej i sprecyzowanie roli konsumentów;

25. przyjmuje z zadowoleniem zobowiązanie Komisji, aby pomóc dziesięciu nowym Państwom Członkowskim w szybkim przystosowaniu się do zasad konkurencji, przepisów antymonopolowych i, przede wszystkim, przepisów dotyczących pomocy publicznej oraz wzywa Komisję do kontynuowania procesu wsparcia technicznego i współpracy;

26. przyjmuje z zadowoleniem zobowiązanie Komisji do kontynuowania polityki ściślejszej współpracy dwustronnej z głównymi partnerami handlowymi Wspólnoty i do poszerzenia współpracy wielostronnej w zakresie konkurencji; w szczególności gratuluje Komisji zawarcia umów o współpracy w dziedzinie konkurencji ze Stanami Zjednoczonymi, Kanadą i Japonią;

27. wzywa Komisję do kontynuowania współpracy z krajami OECD, krajami azjatyckimi (w szczególności z Chinami) i z krajami Ameryki Łacińskiej;

28. wzywa Komisję do kontynuowania negocjacji z WTO na temat wzajemnej relacji między handlem i polityką konkurencji w duchu Deklaracji z Doha z listopada 2001 r.;

29. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

[1] Sprawa C-280/00 Altmark Trans GmbH oraz Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH [2003] Zb. Orz. I-7747.

[2] Dz.U. L 10 z 13.1.2001, str. 33.

[3] Dz.U. L 24 z 29.1.2004, str. 1.

--------------------------------------------------