7. z zadowoleniem przyjmuje ostre negatywne reakcje ze strony wspólnoty mi ędzynarodowej, w pe łni
popiera deklaracj ęRady Bezpiecze ństwa Narodów Zjednoczonych pot ępiającąwypowied źprezydenta Iranu i
popiera napomnienie Iranu przez Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do obo-wiązków okre ślonych w Karcie Narodów Zjednoczonych;
8. uznaje za przyk ładne o świadczenie Centralnej Rady Muzu łmanów w Niemczech, żek ażdy naród musi
respektowa ćprawo mi ędzynarodowe i prawa innych pa ństw, i z zadowoleniem przyjmuje reakcj ęświatowej
opinii publicznej, w szczególno ści osób pochodzenia ira ńskiego, które zademonstrowa ły oburzenie o świad-
czeniami prezydenta Iranu;
9. z zadowoleniem przyjmuje stanowisko wielu wysokich rang ąurzędników i przedstawicieli Palestyny,
potępiające opini ęprezydenta Ahmedined żada i opowiadaj ące si ęza pokojowym wspó łistnieniem Pa ństwa
Izrael i Palestyny;
10. podkre śla,że wypowiedzi prezydenta Ahmedined żada wywo łująobawy co do roli Iranu w regionie i
jego intencji na przysz łość; w tym kontek ście wzywa Iran do powstrzymania si ęod wspierania mi ędzyna-
rodowych ugrupowa ńterrorystycznych;
11. ponownie wzywa w ładze Iranu do odegrania aktywnej i pozytywnej roli w szeroko rozumianym
regionie Bliskiego Wschodu i uwa ża w tym kontek ście,że porozumienie w kwestiach j ądrowych powinno
zach ęcićwszystkie zainteresowane strony do promowania bezpiecze ństwa i pokoju dla wszystkich;
12. wzywa Rad ęi Komisj ędo dzia łania zgodnego z konkluzjami Rady ds. Ogólnych z dnia 7 listopada
2005 r. oraz z rezolucj ąParlamentu z dnia 13 pa ździernika 2005 r. w celu dyplomatycznego rozwi ązania
obaw w zwi ązku z programem j ądrowym Iranu oraz do utrzymania tego stanowiska na dalszych etapach
wszechstronnego dialogu;
13. zobowi ązuje swojego Przewodnicz ącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rz ądom i
parlamentom Pa ństw Cz łonkowskich, rz ądom i parlamentom Islamskiej Republiki Iranu oraz Izraela, Dyrek-
torowi Generalnemu Mi ędzynarodowej Agencji Energii Atomowej oraz Sekretarzowi Generalnemu ONZ.
P6_TA(2005)0442
Dost ęp do pomocy humanitarnej w Kaszmirze
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Kaszmiru
Parlament Europejski ,
— uwzgl ędniaj ąc wcze śniejsze rezolucje potwierdzaj ące prawa ofiar kl ęsk naturalnych do pomocy huma-
nitarnej,
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdanie z wizyt delegacji ad hoc Parlamentu Europejskiego w Kaszmirze w dniach
8-11 grudnia 2003 r. i 20-24 czerwca 2004 r.,
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdanie Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) z
dnia 1 sierpnia 2005 r. w sprawie wdra żania mi ędzynarodowej strategii obni żania zagro żenia kl ęskami,
— uwzgl ędniaj ąc konkluzje Rady Ogólnej oraz ds. Stosunków Zewn ętrznych z dnia 18 pa ździernika 2005
r.,
— uwzgl ędniaj ącoświadczenie Prezydencji Rady z dnia 27 pa ździernika 2005 r. w Hampton Court w
sprawie trz ęsienia ziemi w Po łudniowej Azji,
— uwzgl ędniaj ąc deklaracj ęwydan ąna szczycie Po łudniowo-Azjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Wspó ł-
pracy Regionalnej (SAARC) w Dhace w dniach 12 i 13 listopada 2005 r.,
— uwzgl ędniaj ąc art. 115 ust. 5 Regulaminu,18.11.2006 PL C 280 E/469 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005
A. maj ąc na uwadze, że w dniu 8 pa ździernika 2005 r. mia ło miejsce pot ężne trz ęsienie ziemi o sile 7,6
stopni w skali Richtera, powoduj ąc ogromne zniszczenia i wiele ofiar śmiertelnych na obszarze
30.000 km2w rejonie Kaszmiru, pó łnocno-wschodniego pogranicza Pakistanu, Afganistanu i Indii,
B. maj ąc na uwadze, że w wyniku trz ęsienia ziemi zgin ęło lub zosta łoc iężko rannych ponad 200.000
osób, a miliony ludzi pozostaj ąbez dachu nad g łowąprzy niezwykle trudnych warunkach pogodowych
isąnara żeni na wiele gro źnych chorób; maj ąc na uwadze, że obie liczby wci ążmog ądrastycznie
wzrosn ąćwz w i ązku z nadchodz ącąhimalajsk ązimą, a tak żem a j ąc na uwadze, że w samym Kaszmi-
rze pozostaje bez dachu nad g łowąponad 1,8 mln ludzi (85 % mieszka ńców Muzaffarabad, stolicy
pakista ńskiego Kaszmiru),
C. maj ąc na uwadze, że liczba ofiar i poziom zniszczenia s ąnajwi ększe w historii tego obszaru, gdzie
całkowitemu zniszczeniu uleg ły setki miast i wsi, wi ększo śćdróg i mostów, infrastruktury publicznej i
komunikacyjnej, zw łaszcza w okolicy Muzaffarabad, stolicy pakista ńskiego Kaszmiru,
D. maj ąc na uwadze ostrze żenia ONZ o mo żliwym powszechnym braku wystarczaj ącej liczby środków,
takich jak zimowe namioty, aby sprosta ćpotrzebom ofiar kl ęski na tak ąskalę,
E. maj ąc na uwadze, ze Bank Światowy i Azjatycki Bank Rozwoju oszacowa łyc ałkowity koszt pomocy
humanitarnej i odbudowy na kwot ę5,2 mld USD, z czego 2 mld USD zaoferowali ofiarodawcy,
F. maj ąc na uwadze, że ONZ poinformowa łw dniu 11 listopada 2005 r., że otrzyma łjedynie 98,5 mln
USD, a 38 mln USD to kwota niepotwierdzonych darowizn zadeklarowanych po apelu z dnia 26października 2005 r. o zbiórk ę550 mln USD na pokrycie kosztów pomocy na okres najbli ższych
sześciu miesi ęcy,
G. maj ąc na uwadze, że poza znaczn ąpomoc ąfinansow ą,U EiP a ństwa Cz łonkowskie zapewni ły helikop-
tery, samoloty i in żynierów w celu wsparcia dzia łańpomocowych w ładz Pakistanu i spo łeczno ści mi ę-
dzynarodowej,
H. maj ąc na uwadze, żer ządy Indii i Pakistanu zgodzi łys ięna otwarcie od dnia 7 listopada 2005 r. pi ęciu
przej śćna linii kontrolowanej w Kaszmirze,
I. maj ąc na uwadze, że Indie i Pakistan s ązaanga ż
owane od pocz ątku 2004 r. w sta ły dialog maj ący na
celu zako ńczenie niektórych sporów pomi ędzy tymi krajami;
1. wyra ża ogromne ubolewanie, szczere wspó łczucie i solidarno śćze wszystkimi ofiarami trz ęsienia
ziemi, które nawiedzi łop o łudniow ąAzjęw dniu 8 pa ździernika 2005 r.;
2. pozostaje powa żnie zaniepokojony sytuacj ąosób, które pozosta ły przy życiu, zw łaszcza mieszka ńców
wysoko po łożonych obszarów, które zosta ły odci ęte przez obsuwiska ziemi i do których z pomoc ąmog ą
dotrze ćwyłącznie helikoptery; jest zaniepokojony informacjami, że niektórzy mieszka ńcy najbardziej
dotkni ętych kl ęskąobszarów otrzymali znikom ąpomoc lub w ogóle jej nie otrzymali;
3. podkre śla,że najbardziej poszkodowane obszary s ąniedost ępne, poniewa żdrogi i systemy komunika-
cyjne uleg ły znacznemu zniszczeniu oraz podkre śla,żec iągłe opó źnienia w dostarczaniu pomocy humani-
tarnej do odleg łych regionów górskich b ędątragiczne w skutkach;
4. z zadowoleniem przyjmuje wspólny wk ład rz ądu Pakistanu i spo łeczno ści mi ędzynarodowej w niesie-
nie pomocy, przy udziale Pa ństw Cz łonkowskich i NATO; jest świadomy ogromnego wysi łku, jaki trzeba
włożyć, aby zapewni ćpomoc przed nadej ściem surowej górskiej zimy; z zadowoleniem przyjmuje pakiet
pomocowy w wysoko ści 93,6 mln EUR zaoferowany przez Komisj ęi zobowi ązania z łożone przez Pa ństwa
Członkowskie i innych ofiarodawców; zwraca si ędo ofiarodawców o wi ększe wsparcie finansowe i wzywa
do wywi ązania si ęze złożonych obietnic;C 280 E/470 PL 18.11.2006 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005
5. jest świadomy trudno ści logistycznych, jakie napotykaj ąosoby nios ące pomoc i pilnego zapotrzebo-
wania na dodatkowe helikoptery, ciep łe schronienia, urz ądzenia sanitarne, pomoc medyczn ą,w o d ęiżyw-
ność;wp e łni wspiera akcje pomocowe, takie jak „Winter Race ”, organizowane przez Mi ędzynarodow ą
Organizacj ęds. Migracji oraz Mi ędzynarodowy Komitet Czerwonego Krzy ża i Czerwony Pó łksiężyc w celu
dostarczenia do górskich wiosek 10 000 zestawów narz ędzi do naprawy domostw;
6. wzywa do skuteczniejszej koordynacji wspó łpracy pomi ędzy Wysokim Komisarzem ONZ ds. Uchod ź-
ców, Wspólnotowym Biurem ds. Pomocy Humanitarnej (ECHO), organizacjami pozarz ądowymi i rz ądami
Pakistanu i Indii w celu zapewnienia, aby pomoc dostarczana obecnie przez Uni ęEuropejsk ąbezzw łocznie
dociera ła do Kaszmiru;
7. w pe łni wspiera wnioski o natychmiastowe przyznanie środków na pomoc w nag łych przypadkach;
wzywa ofiarodawców do wsparcia ONZ w zbiórce potrzebnej niezw łocznie kwoty 550 mln USD; przypo-
mina ofiarodawcom o dodatkowej kwocie 580 mln USD zaoferowanej na konferencji darczy ńców w dniu
26 pa ździernika 2005 r.; zwraca si ędo Komisji o jak najszybsze okre ślenie, czy UE b ędzie w stanie zaofe-
rowa ćwięcejśrodków w drodze ca łkowitego przesuni ęcia lub w oparciu o inne mechanizmy, w szczegól-
ności uwzgl ędniaj ąc potrzeby w zakresie odbudowy pocz ąwszy od roku 2006 r.;
8. wyra żap o w a żne zaniepokojenie ścisłymi ograniczeniami bud żetu, wobec których stoi Komisja w
zakresie pomocy humanitarnej i podkre śla,żew i ększo śćpozosta łej rezerwy operacyjnej ECHO zosta ła
wykorzystana w ramach innych niedawnych powa żnych kl ęsk;
9. wzywa Komisj ędo rewizji systemu preferencji taryfowych (system GSP Plus) oraz do wdro żenia
modelu zatwierdzonego przez Parlament Europejski w dniu 9 marca 2005 r. (1); zach ęca Komisj ędo jak
najszybszego uruchomienia tych i innych odpowiednich mechanizmów, jak w przypadku harmonogramusystemu GSP Plus po tsunami w Po łudniowej Azji;
10. z zadowoleniem przyjmuje decyzj ępodj ętąna szczycie SAARC w dniach 12 i 13 listopada 2005 r. o
wspó łpracy w zakresie zarz ądzania kryzysowego oraz o koordynacji wysi łków w tej dziedzinie poprzez
utworzenie centrum gotowo ści i zarz ądzania kryzysowego w Indiach;
11. z zadowoleniem przyjmuje osi ągnięcie porozumienia pomi ędzy rz ądami Indii i Pakistanu w sprawie
otwarcia przej śćgranicznych na linii kontrolowanej; wyra ża przekonanie, że otwarcie przej śćma ogromne
znaczenie dla ludno ści Kaszmiru i dla akcji pomocowych; wyra ża nadziej ę,że porozumienie zostanie wdro-
żone bez zb ędnych trudno ści administracyjnych dla ludno ści Kaszmiru korzystaj ącej z tych przej ść; z zado-
woleniem przyjmuje otwarcie pi ęciu przej śćna potrzeby wymiany towarów; zwraca si ędo w ładz obu kra-
jów o zezwolenie na przekraczanie granicy przez ludno śćcywiln ą; wzywa o niezw łoczne otwarcie
ostatniego przej ścia, które by ło obj ęte porozumieniem; wspiera wezwanie Światowego Programu Żywno ś-
ciowego ONZ do otwarcia dodatkowych przej śćna linii kontrolowanej w celu umo żliwienia przejazdu
transportom z pomoc
ądla setek tysi ęcy mieszka ńców odleg łych dolin i wysokich gór w Kaszmirze;
12. z zadowoleniem odnotowuje fakt, że tzw. „dyplomacja krykietowa ”doprowadzi ła do organizacji
szczytu w New Delhi pomi ędzy premierem Indii i prezydentem Pakistanu, który odby łsię17 kwietnia
2005 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że obie strony czyni ąpostępy na drodze umacniania procesu
budowania zaufania poprzez stopniow ądwustronn ąnormalizacj ęstosunków, która mo że doprowadzi ćdo
politycznego rozwi ązania kwestii kaszmirskiej granicy;
13. z zadowoleniem odnotowuje oznaki post ępu rozmów dwustronnych pomi ędzy Indiami i Pakistanem
w sprawie Kaszmiru, a tak że inne wzajemne gesty wskazuj ące na uelastycznienie postawy, takie jak urucho-
mienie niedawno po łączenia autobusowego pomi ędzy indyjsk ąi pakista ńskączęściąterytorium, lub wizyty
ministra spraw zagranicznych Indii w Pakistanie, a prezydenta Pakistanu w Indiach;
14. z zadowoleniem przyjmuje o świadczenie premiera Indii, wspierane przez prezydenta Pakistanu o
uznaniu lodowca Siachen w Kaszmirze za „górępokoju ”i nowy symbol na drodze do osi ągnięcia pe łnego
porozumienia pomi ędzy Indiami i Pakistanem w sprawie Kaszmiru, a tak że wzywa UE do wsparcia tego
optymistycznego ruchu w celu jak najszybszego osi ągnięcia ostatecznego porozumienia pomi ędzy stronami,
m.in. w sprawie przemieszczenia i wycofania si łzbrojnych z tego obszaru;
(1) Teksty przyj ęte, P6_TA(2005)0066.18.11.2006 PL C 280 E/471 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005
15. wyra ża nadziej ę,że ta tragiczna w skutkach katastrofa, w której ludno śćKaszmiru ucierpia ła najbar-
dziej, mo że zaowocowa ćprzybli żeniem ocala łym mieszka ńcom pokoju, swobody przemieszczania si ęi
dobrobytu w najbli ższej przysz łości; pochwala podj ęte niedawno przez rz ądy Indii i Pakistanu pierwsze
kroki w kierunku pojednania, które po raz pierwszy obj ęły bezpo średnio ludno śćKaszmiru, a tak żem a
ogromn ąnadziej ę,że stanowi to pocz ątek sta łego procesu zmierzaj ącego do przywrócenia pokoju; wzywa
tym samym rz ądy Indii i Pakistanu do dalszych dzia łańobejmuj ących zainteresowan ąludno śćw celu poko-
jowego rozwi ązania kwestii Kaszmiru;
16. zobowi ązuje swojego Przewodnicz ącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rz ądom i
parlamentom Indii i Pakistanu, Sekretarzowi Generalnemu SAARC, Sekretarzowi Generalnemu NATO iSekretarzowi Generalnemu ONZ.
P6_TA(2005)0443
Filipiny (skazanie na kar ęśmierci obywatela europejskiego Francisco Larrañagi)
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Filipin
Parlament Europejski ,
— uwzgl ędniaj ąc art. 3 Powszechnej Deklaracji Praw Cz łowieka,
— uwzgl ędniaj ąc Konwencj ęprzeciwko torturom i innemu okrutnemu, nieludzkiemu lub poni żającemu
traktowaniu albo karaniu z 1984 r., ratyfikowan ąprzez Filipiny w dniu 18 czerwca 1986 r.,
— uwzgl ędniaj ąc wytyczne polityki UE wobec pa ństw trzecich w sprawie kary śmierci przyj ęte przez Rad ę
ds. Ogólnych w Luksemburgu w dniu 29 czerwca 1998 r.,
— uwzgl ędniaj ąc Komunikat Komisji z dnia 8 maja 2001 r. w sprawie roli Unii Europejskiej w propago-
waniu praw cz łowieka i demokratyzacji w krajach trzecich (COM(2001)0252), w którym stwierdza si ę,
że zniesienie kary śmierci stanowi jeden z priorytetów tematycznych w dziedzinie pomocy w ramach
Europejskiej Inicjatywy na rzecz Demokracji i Praw Cz łowieka,
— uwzgl ędniaj ąc pisma wystosowane do prezydenta Filipin, Glorii Macapagal-Arroyo, przez poprzedniego
oraz przez obecnego Przewodnicz ącego Parlamentu Europejskiego, Pata Coxa i Josepa Borrella, w
dniach 10 maja 2004 r. oraz 6 czerwca 2005 r., w których zwracaj ąsięoni o rewizj ęprocesu Francisca
Larrañagi,
— uwzgl ędniaj ąc swoje poprzednie rezolucje wzywaj ące do zniesienia kary śmierci, a w mi ędzyczasie do
ogłoszenie moratorium na wykonywanie tej kary, szczególnie swoj ąrezolucj ęz dnia 18 grudnia 2003
r. w sprawie ko ńca moratorium na wykonywanie kary śmierci na Filipinach (1),
— uwzgl ędniaj ącs w o j ąrezolucj ęz dnia 28 kwietnia 2005 r. w sprawie rocznego raportu dotycz ącego
praw cz łowieka na świecie za rok 2004 oraz w sprawie polityki Unii Europejskiej w tym zakresie (2),
— uwzgl ędniaj ąc art. 115 Regulaminu,
A. maj ąc na uwadze, że poprzedni prezydent Filipin, Joseph Estrada, wprowadzi łmoratorium na wykony-
wanie kary śmierci w marcu 2000 r.,
B. maj ąc na uwadze, że obecny prezydent, Gloria Macapagal Arroyo, og łosiła zniesienie tego moratorium
od dnia 1 stycznia 2004 r.,
C. maj ąc na uwadze, że od momentu przywrócenia kary śmierci na Filipinach w 1993 r., kar ęśmierci
orzeczono w stosunku do ponad 1916 osób, przy czym odby łos ięsiedem egzekucji; maj ąc na uwadze,
że co najmniej osiemnastu nieletnich skazanych zosta ło na kar ęśmierci za przest ępstwa pope łnione
przed osi ągnięciem przez nich osiemnastego roku życia, pomimo że prawo Filipin stanowi wyra źnie,że
w stosunku do nieletnich nie mo żna orzeka ćani wykonywa ćkary śmierci,
(1) Dz.U. C 91 E z 15.4.2004, str. 691.
(2) Teksty przyj ęte, P6_TA(2005)0150.C 280 E/472 PL 18.11.2006 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005