Bruksela, dnia 5.1.2005

COM(2004) 852 końcowy

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

zezwalającej Szwecji na zastosowanie obniżonej stawki podatku na energię elektryczną zużywaną przez niektóre gospodarstwa domowe oraz przedsiębiorstwa w sektorze usług zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

(jedynie tekst szwedzki jest autentyczny)

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. ZłOżENIE WNIOSKU

Pismem z dnia 20 sierpnia 2004 r. władze Szwecji zwróciły się do Komisji z wnioskiem o odstępstwo, pozwalające im na zastosowanie zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE[1] obniżonej stawki podatku na energię elektryczną zużywaną przez niektóre gospodarstwa domowe oraz przedsiębiorstwa w sektorze usług znajdujące się w północnej Szwecji. W celu otrzymania informacji niezbędnych do oceny przedmiotowego wniosku Komisja przesłała dodatkowe zapytania w piśmie z dnia 20 września, na które władze Szwecji odpowiedziały 13 października 2004 r.

Szwedzki podatek od energii elektrycznej został wprowadzony w 1957 r. W lipcu 1981 r. wprowadzono obniżoną stawkę podatku na energię elektryczną zużywaną na północy Szwecji, gdzie koszty ogrzewania są średnio wyższe niż w pozostałych częściach kraju. Ogrzewanie energią elektryczną stanowi około 30% ogrzewania stosowanego w gospodarstwach domowych oraz w sektorze usług w Szwecji.

Zróżnicowanie, które jest celem szczególnej polityki regionalnej, opiera się o dane klimatyczne i ma na celu stworzenie gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom w sektorze usług na północy Szwecji takich samych warunków, jakie mają konsumenci na południu kraju, przez obniżenie kosztów energii elektrycznej dla konsumentów na północy. Zróżnicowania geograficznego dokonano na podstawie obiektywnych wyliczeń średnich temperatur w tych sezonach w ciągu roku, kiedy domy są zazwyczaj ogrzewane. Zużycie energii elektrycznej potrzebnej do ogrzania przeciętnego domu w północnej części Szwecji jest o około 25% wyższe niż na południu, co jest wynikiem znacznie chłodniejszego klimatu, a tym samym dłuższego sezonu grzewczego. Do poziomu opodatkowania energii elektrycznej zużywanej przez beneficjentów stosuje się obniżkę w wysokości 25% pełnej stawki podatku.

Obecnie wysokość stawki podatku od energii elektrycznej zużytej przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa w sektorze usług na północy Szwecji wynosi 0,181 SEK od kWh (0,020 EUR) oraz 0,241 SEK od kWh (0,026 EUR) za takie samo zużycie energii w pozostałych częściach kraju. Podstawa prawna dla tego środka zawarta jest w rozdziale 11 sekcjach 3 i 4 Ustawy o podatkach akcyzowych na energię.

Szwecja uważa, że zachęta do bardziej efektywnego używania energii, wynikająca z zastosowania stawki podatkowej, zostaje zachowana.

Oczekuje się, że roczne wydatki budżetowe wyniosą 800 mln SEK (88 mln EUR).

Przyznany środek ma formę obniżonej stawki podatku na energię elektryczną. Obniżka stawki podatku ma zastosowanie bezpośrednio w momencie pobierania podatku. Podatek zostaje nałożony z chwilą przesłania przez dystrybutora energii elektrycznej do konsumenta.

Regiony objęte środkiem są następujące:

Regiony | Gminy |

Norrbottens län | wszystkie |

Västerbottens län | wszystkie |

Jämtlands län | wszystkie |

Västernorrlands län | Sollefteå, Ånge, Örnsköldsvik |

Gävleborgs län | Ljusdal |

Dalarnas län | Malung, Mora, Orsa, Älvdalen |

Värmlands län | Torsby |

Wyżej wymieniony środek jest, podobnie jak w przypadku całego szwedzkiego ustawodawstwa w zakresie opodatkowania energii, nieograniczony w czasie.

W swojej decyzji[2] z dnia 11 czerwca 2003 r. Komisja nie wniosła żadnych zastrzeżeń odnośnie do regionalnie zróżnicowanej stawki podatku na energię elektryczną na rzecz sektora usług w latach 2002-2005 zgodnie z zasadami pomocy państwa.

2. OCENA KOMISJI

Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde Państwo Członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek podatków akcyzowych na podstawie szczególnych rozważań politycznych.

Zwolnienia sformułowane w art. 19 dyrektywy 2003/96/WE muszą zostać zbadane pod względem zgodności z polityką Wspólnoty.

Dzięki obniżeniu kosztów energii elektrycznej dla konsumentów na północy Szwecji zróżnicowanie stawki podatku stwarza gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom w sektorze usług na północy takie same warunki, jakie mają konsumenci na południu kraju. Przedmiotowy środek przedstawia zatem cele polityki regionalnej oraz polityki spójności.

Obniżona stawka podatku na energię elektryczną zużywaną na północy Szwecji (20 EUR za MWh) pozostaje znacznie wyższa niż minimalna stawka Wspólnoty określona w dyrektywie 2003/96/WE (1 EUR za MWh za zużycie w celach niekomercyjnych). Ponadto obniżenie podatku jest proporcjonalne do dodatkowych kosztów ogrzewania ponoszonych przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa w sektorze usług na północy Szwecji. W związku z powyższym Komisja uważa, że zastosowany poziom podatku gwarantuje, iż zachęta do bardziej efektywnego używania energii, wynikająca z zastosowania stawki podatkowej, zostaje zachowana. Takie same wnioski osiągnięto w decyzji dotyczącej pomocy państwa odnośnie do odpowiedniej obniżki podatku. Komisja uznała wówczas, że beneficjenci musieli wciąż płacić znaczną część podatku krajowego.

Odstępstwa od obowiązującej stawki podatku muszą być z zasady ograniczone w czasie. Artykuł 19 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE ustanawia maksymalny okres 6-ciu lat dla obowiązywania takich odstępstw. W dniu 11 czerwca przed wejściem w życie dyrektywy 2003/96/WE (31 października 2003 r.) Komisja przyjęła decyzję dotycząca pomocy państwa w odnośnej sprawie. Decyzja ta stanowi, że zastosowany przez Szwecję środek dotyczący regionalnego zróżnicowania stawki podatkowej na okres do 31 grudnia 2005 r. jest pomocą zgodną z prawem Wspólnoty. Komisja może zatem jedynie zwrócić się do Rady z wnioskiem o zezwolenie na zastosowania tego środka w wyżej wymienionym okresie. Pozostaje to bez uszczerbku dla możliwego przedłużenia okresu obowiązywania środka po ówczesnym dokonaniu przez Komisję oceny stosowania zasad pomocy państwa oraz zasad podatkowych, jeśli władze Szwecji wyrażą chęć utrzymania obniżki stawki podatku po 2005 r.

3. DECYZJA

Zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE niniejszym Komisja zwraca się do Rady z wnioskiem o udzielenie Szwecji zezwolenia na zastosowanie do 31 grudnia 2005 r. obniżonej stawki podatku na energię elektryczną zużywaną przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa w niektórych miastach znajdujących się na północy Szwecji.

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

zezwalającej Szwecji na zastosowanie obniżonej stawki podatku na energię elektryczną zużywaną przez niektóre gospodarstwa domowe oraz przedsiębiorstwa w sektorze usług zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

(jedynie tekst szwedzki jest autentyczny)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej[3], w szczególności jej art. 19 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Pismem z dnia 20 sierpnia 2004 r. władze Szwecji zwróciły się do Komisji z wnioskiem o odstępstwo, pozwalające im na zastosowanie zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE obniżonej stawki podatku na energię elektryczną zużywaną przez niektóre gospodarstwa domowe oraz przedsiębiorstwa w sektorze usług znajdujące się w północnej Szwecji.

(2) Obniżona stawka na energię w odniesieniu do energii elektrycznej zużywanej w północnych częściach kraju, gdzie jej zużycie w celach grzewczych jest wyższe średnio o 25% niż gdzie indziej w kraju, jest stosowana w Szwecji od lipca 1981 r.

(3) Przez obniżenie kosztów za energię elektryczną ponoszonych przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa w sektorze usług na północy Szwecji konsumentom tym stwarza się takie same warunki, jakie mają konsumenci mieszkający w południowych częściach kraju. Przedmiotowy środek przedstawia zatem cele polityki regionalnej oraz polityki spójności.

(4) Obniżony poziom opodatkowania energii elektrycznej zużywanej na północy Szwecji, który wynosi 20 EUR za MWh, pozostaje znacznie wyższy niż minimalna stawka Wspólnoty określona w dyrektywie 2003/96/WE. Ponadto obniżenie podatku jest proporcjonalne do dodatkowych kosztów ogrzewania ponoszonych przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa w sektorze usług na północy Szwecji. W związku z powyższym, zastosowany poziom podatku powinien zagwarantować, iż zachęta do bardziej efektywnego używania energii, wynikająca z zastosowania stawki podatkowej, zostaje zachowana.

(5) Komisja dokonała przeglądu obniżki, której dotyczy wniosek, i uznała, iż nie narusza ona zasad konkurencji ani nie ogranicza działań na rynku wewnętrznym, a także nie uznano jej za niezgodną z polityką Wspólnoty w sprawie środowiska, energii i transportu.

(6) Decyzja ta jest zgodna ze stanowiskiem przyjętym przez Komisję w sprawie dotyczącej pomocy państwa C42/2003[4]. Nie wniesiono wówczas żadnych zastrzeżeń odnośnie do kwestii pomocy państwa w zakresie obniżki podatku na okres upływający w dniu 31 grudnia 2005 r.

(7) Należy zatem udzielić Szwecji zezwolenia na zastosowanie obniżonej stawki podatkowej na energię elektryczną zużywaną na północy Szwecji, obowiązującą do 31 grudnia 2005 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym udziela się Szwecji zezwolenia na zastosowanie obniżonej stawki podatkowej na energię elektryczną zużywaną przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa w sektorze usług znajdujące się w gminach wymienionych w Załączniku.

Obniżka jest proporcjonalna do dodatkowych kosztów ogrzewania wynikających z położenia geograficznego na północy w odniesieniu do pozostałej części Szwecji.

Obniżona stawka jest zgodna z wymogami dyrektywy 2003/96/WE, w szczególności z minimalnymi stawkami określonymi w jej art. 10.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2005 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Szwecji.

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

Załącznik

Regiony | Gminy |

Norrbottens län | Wszystkie gminy |

Västerbottens län | Wszystkie gminy |

Jämtlands län | Wszystkie gminy |

Västernorrlands län | Sollefteå, Ånge, Örnsköldsvik |

Gävleborgs län | Ljusdal |

Dalarnas län | Malung, Mora, Orsa, Älvdalen |

Värmlands län | Torsby |

[1] Dz.U. L 283 z 31.10.2003, str. 51. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/75/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 100).

[2] Sprawa „C42/03 (ex-NN 3/B/2001) – Szwecja” (Dz.U. C 189 z dnia 9.8.2003, str. 6).

[3] Dz.U. L 283 z 31.10.2003, str. 51. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą nr 2004/75/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 100).

[4] Dz.U. C 189 z 9.8.2003, str.6.