Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające uprawnienia do połowów na 2014 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach UE oraz – w odniesieniu do statków UE – w niektórych wodach nienależących do UE /* COM/2013/0753 final */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Podstawa i cele wniosku Wszystkie rozporządzenia dotyczące uprawnień do połowów muszą ograniczać eksploatację stad ryb do poziomów zgodnych z ogólnymi celami wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb). W związku z tym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa wyznaczono cele w zakresie corocznych wniosków dotyczących ograniczeń połowowych i ograniczeń nakładu połowowego, aby zagwarantować zrównoważony rozwój rybołówstwa w UE pod kątem ekologicznym, gospodarczym i społecznym. Proces ustalania uprawnień do połowów nosi charakter rocznego cyklu zarządzania (w przypadku stad ryb głębinowych mamy do czynienia z cyklem dwuletnim). Nie stoi to jednak na przeszkodzie wprowadzeniu długoterminowych rozwiązań dotyczących zarządzania. Unia osiągnęła znaczące postępy w tej dziedzinie i obecnie główne stada o znaczeniu komercyjnym podlegają wieloletnim planom zarządzania. Coroczne poziomy TAC i pułapy nakładu połowowego muszą być z nimi zgodne. Zakres W odniesieniu do roku 2014 Komisja uwzględniła życzenie państw członkowskich, by powrócić do jednego, jednolitego tekstu ogólnego rozporządzenia w sprawie uprawnień do połowów, w przeciwieństwie do podejścia stosowanego w 2012 i 2013 r. W każdym z tych lat proponowano i przyjmowano dwa odrębne teksty: jeden dotyczący uprawnień do połowów, o których UE sama decydowała, i drugi zawierający uprawnienia do połowów, które ustalano na podstawie decyzji podjętych w ramach dwustronnych lub wielostronnych negocjacji. Struktura i powtarzający się tekst niniejszego wniosku opierają się zatem na połączeniu takich odrębnych rozporządzeń przyjętych w 2013 r. (rozporządzenia Rady (UE) nr 39/2013 i (UE) nr 40/2013). W odniesieniu do uprawnień do połowów wynikających z środków uzgodnionych w ramach wielostronnych lub dwustronnych procesów lub umów w sprawie połowów Unia kieruje się stanowiskiem wynikającym z opinii naukowych oraz jej własnych celów politycznych, które które mają zastosowanie również do decyzji wewnętrznych UE. Wynik takich negocjacji pociąga za sobą zgodę Unii na przyjęcie zobowiązań wobec stron trzecich. W zakresie wdrażania takich decyzji do prawa unijnego Unia nie posiada znaczącego marginesu swobody poza wewnętrznym rozdziałem między państwa członkowskie. W przypadku wewnętrznego rozdziału ma zastosowanie zasada względnej stabilności. W związku z tym wniosek dotyczy: · stad wspólnie eksploatowanych, tj. stad, którymi zarządza się wspólnie z Norwegią na Morzu Północnym i w cieśninie Skagerrak lub w ramach związanych z Komisją ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEACF) umów między państwami nadbrzeżnymi; · uprawnień do połowów wynikających z uzgodnień zawartych w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa (RFMO). Pewną liczbę uprawnień do połowów w niniejszym wniosku oznaczono jako „pm” (pro memoria). Wynika to z faktu, że: – opinia dotycząca niektórych stad nie będzie dostępna do czasu planowanego przyjęcia wniosku; lub – niektóre ograniczenia połowowe i inne zalecenia pochodzące od odpowiednich RFMO będą dopiero ustalone, gdyż coroczne spotkania tych organizacji jeszcze się nie odbyły; lub – dane liczbowe dotyczące stad występujących w wodach Grenlandii oraz stad wspólnie eksploatowanych lub wymienianych z Norwegią i innymi państwami trzecimi nie są jeszcze dostępne, ponieważ oczekuje się na zakończenie konsultacji z wymienionymi państwami, które zostaną przeprowadzone w listopadzie i grudniu 2014 r. Przegląd stanu stad Komisja jak zwykle dokonała przeglądu sytuacji, do której muszą się odnosić wnioski dotyczące uprawnień do połowów, za pośrednictwem swego corocznego komunikatu w sprawie konsultacji dotyczących uprawnień do połowów (COM(2013) 319 final, zwanego dalej „komunikatem”). W komunikacie przedstawiono przegląd stanu stad w oparciu o ustalenia opinii naukowych wydanych w 2012 r. Jako pozytywne zjawisko komunikat przytacza fakt, iż wśród stad, dla których dostępna była pełna analiza, odsetek stad poławianych powyżej poziomów gwarantujących zrównoważenie spadł z 86 % w 2009 r. do 39 % w 2013 r. Obserwuje się jednak nadal pewne tendencje, które stanowią powód do niepokoju. Na przykład wzrosła liczba stad będących przedmiotem opinii zalecającej ograniczenie ich połowów do najniższego możliwego poziomu. Ponadto jeśli chodzi o dane, państwa członkowskie nie przestrzegały w pełni wymogów dotyczących sprawozdawczości, które mają kluczowe znaczenie w ułatwianiu prowadzenia rzetelnej analizy stanu różnych stad. W odpowiedzi na wniosek Komisji Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) przedstawiła w lipcu swoją coroczną opinię na temat większości stad objętych niniejszym wnioskiem. ICES uwzględniła kierunki przedstawione przez Komisję w jej komunikacie. Opinia ta została poddana analizie na letniej sesji plenarnej Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF). Opinie naukowe wydawane przez te dwa organy zależą głównie od danych: ocenie mogą zostać poddane wyłącznie stada, dla których istnieją wystarczające i rzetelne dane, pozwalające na oszacowanie wielkości stad oraz sporządzenie prognoz dotyczących ich reakcji na różne scenariusze eksploatacji („tabele wariantów połowowych”). Jeżeli wystarczające dane są dostępne, organy naukowe są w stanie dostarczyć szacunkowych danych, umożliwiających skorygowanie uprawnień do połowów do poziomu, który pozwoli uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY). Opinię taką określa się mianem „opinii dotyczącej MSY”. W innych przypadkach organy naukowe kierują się ostrożnościowym podejściem przy formułowaniu zaleceń co do tego, na jakim poziomie powinny być uprawnienia do połowów. Metodologię, którą stosuje w tym celu ICES, przedstawiono w opublikowanych materiałach ICES w sprawie wdrażania opinii dotyczącej stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane[1]. Główna grupa wnioskowanych TAC jest wyszczególniona w załączniku IA. Załącznik ten zawiera 152 TAC dla stad poławianych w cieśninie Skagerrak, Kattegat, podobszarach ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII oraz XIV, wodach UE CECAF i wodach Gujany Francuskiej. Z tych TAC 23 jest przedmiotem oceny dotyczącej MSY. W odniesieniu do pozostałych: · 13 TAC jest proponowanych zgodnie z długoterminowymi planami zarządzania, tj. planami zarządzania wynikającymi ze szczegółowych, obowiązujących rozporządzeń dotyczących WPRyb, nieprzyjętych jeszcze wniosków Komisji dotyczących planów zarządzania lub planów zarządzania przedstawionych przez regionalne komitety doradcze (RKD) i ocenionych jako ostrożnościowe przez naukowe organy doradcze. · 55 TAC dotyczy stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane, i dla których pełna analiza nie jest dostępna. Z tych TAC w odniesieniu do 21 TAC wnioskuje się taki sam poziom jak w 2012 r., w ślad za wspólnym oświadczeniem Rady i Komisji, zgodnie z którym uprawnienia do połowów należy utrzymać na stałym poziomie, chyba że dostępna będzie opinia naukowa wskazująca, że stan stada ulega pogorszeniu. Zasadność tej decyzji leży w fakcie, iż większość tych stad stanowiła przyłowy w połowach mieszanych, a zmiany TAC nie mają faktycznego wpływu na zmianę ich stanu, podczas gdy powtarzające się cięcia TAC mogą doprowadzić do podlegających regulacji odrzutów. · Pozostałe TAC oznacza się na tym etapie jako „pm” (pro memoria), ze względu na fakt, iż powiązane opinie naukowe nie są jeszcze dostępne lub zależą one od międzynarodowych negocjacji lub umów, które mają być zawarte później w ciągu roku. W odniesieniu do tych stad wniosek trzeba będzie uaktualnić, kiedy opinie zostaną udostępnione. Wszystkie objęte wnioskiem uprawnienia do połowów odpowiadają opiniom naukowym na temat stanu stad uzyskanym przez Komisję, które zostały wykorzystane w sposób wskazany w komunikacie. Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Konsultacje z zainteresowanymi stronami a) Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Na podstawie swego komunikatu w sprawie uprawnień do połowów na 2014 r. Komisja przeprowadziła konsultacje z zainteresowanymi stronami, w szczególności za pośrednictwem RKD, oraz z państwami członkowskimi, na temat proponowanego podejścia do jej poszczególnych wniosków w sprawie uprawnień do połowów. Ponadto Komisja kierowała się założeniami przedstawionymi w komunikacie Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 final), w którym określono zasady tzw. wczesnego prognozowania. Ponadto Komisja zorganizowała we wrześniu 2013 r. spotkanie zainteresowanych stron, na którym przedstawiono i omówiono wyniki oceny naukowej oraz jej najważniejsze wnioski. b) Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Odpowiedź na wspomniane wyżej konsultacje Komisji w sprawie uprawnień do połowów odzwierciedla opinie państw członkowskich i zainteresowanych stron, dotyczące dokonanej przez Komisję oceny stanu zasobów oraz sposobów zapewnienia właściwego zarządzania. Państwa członkowskie Jedynym państwem członkowskim, które zareagowało na komunikat podczas redagowania uzasadnienia, jest Zjednoczone Królestwo. W swojej odpowiedzi Zjednoczone Królestwo pozytywnie przyjęło wysiłki Komisji, by zapewnić spójność z pakietem reform wspólnej polityki rybołówstwa, jak również dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej. Zjednoczone Królestwo wspiera cele MSY do 2015 r., kiedy jest to możliwe; jeśli chodzi zaś o podejście ostrożnościowe opowiada się za pragmatyzmem i podejściem indywidualnym przy ustalaniu TAC. RKD ds. Wód Pólnocno-Zachodnich (NWWRAC) Regionalny Komitet Doradczy ds. Wód Północno-Zachodnich (NWWRAC) popiera cel zawarty w porozumieniu politycznym w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa, zgodnie z którym stada, do 2015 r. i najpóźniej do 2020 r., powinny być w miarę możliwości eksploatowane na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Regionalny Komitet Doradczy ds. Wód Północno-Zachodnich uznaje, że poprawa selektywności narzędzi połowowych stanowi priorytet w tym rejonie zainteresowania, i bierze pod uwagę szczególne kwestie podniesione w komunikacie, dotyczące siejowatych (dorsz atlantycki, plamiak i witlinek) w Morzu Irlandzkim i w wodach na zachód od Szkocji. Jeśli chodzi o opinie naukowe, NWWRAC z zadowoleniem przyjmuje nową metodę doradczą wprowadzoną przez ICES w 2012 r., oczekuje również na opracowanie bardziej kompleksowego rozwiązania w odniesieniu do stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane, i w tym celu zamierza nadal ściśle współpracować z ICES i krajowymi naukowcami nad dostępnością i jakością danych. Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej W odniesieniu do stosowanej metodologii Komisja konsultowała się, jak już wspomniano, z Międzynarodową Radą Badań Morza (ICES) oraz z jej Komitetem Naukowo-Technicznym i Ekonomicznym ds. Rybołówstwa (STECF). Opinia ICES opiera się na ramach wypracowanych przez jej grupy ekspertów i organy naukowe i jest wykorzystywana zgodnie z protokołem ustaleń uzgodnionym między ICES a Komisją. STECF wydaje opinie zgodnie z zakresem uprawnień określonym przez Komisję. Nadrzędnym celem Unii jest doprowadzenie stad do poziomów, które pozwolą uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY). Ten cel został wyraźnie włączony do wniosku Komisji w sprawie zreformowanej wspólnej polityki rybołówstwa[2]. W czerwcu 2013 r. współprawodawcy osiągnęli porozumienie polityczne w sprawie niniejszego wniosku, w którym przewiduje się, między innymi, że cel MSY „...zostanie osiągnięty do 2015 r., w miarę możliwości, a w odniesieniu do wszystkich stad najpóźniej do 2020 r.” Wyraźne włączenie tego celu do podstawowego rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa odzwierciedla zobowiązanie podjęte przez Unię dotyczące wniosków ze Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. oraz związanego z nim planu wdrażania. W tekstach tych przewiduje się, że państwa zobowiążą się, w miarę możliwości, do utrzymania lub przywrócenia, najpóźniej do 2015 r., zubożonych stad ryb, tak by znalazły się one na poziomach maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Jak już wspomniano, dla niektórych stad informacja ta jest faktycznie dostępna. Są wśród nich stada bardzo ważne z punktu widzenia wielkości połowów i wartości handlowej, obejmujące takie gatunki jak morszczuk, dorsz atlantycki, żabnicowate, sola, smuklice, plamiak i homarzec. Osiągnięcie celu MSY może, w niektórych przypadkach, wymagać ograniczenia poziomu śmiertelności połowowej lub ograniczenia połowów. W tym kontekście wniosek wykorzystuje ocenę dotyczącą MSY, tam gdzie jest ona dostępna. W ostatnich latach niektóre stada były już eksploatowane na poziomach MSY. W takim przypadku wnioskowane TAC mają na celu zapewnienie utrzymania tych poziomów lub – jeżeli opinie wykazują, że eksploatacja stad przekroczyła MSY w 2012 r. – ograniczenie śmiertelności połowowej służące ponownemu osiągnięciu przez stada współczynników eksploatacji na zrównoważonym poziomie. W odniesieniu do stad, które nie osiągnęły jeszcze współczynników MSY, wnioskowane TAC są spójne z MSY na 2015 r. Takie podejście jest zgodne z zasadami przedstawionymi w komunikacie w sprawie uprawnień do połowów na 2014 r. W odniesieniu do stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane, naukowe organy doradcze wydają zalecenia jak ograniczyć, ustabilizować połowy lub umożliwić ich zwiększenie. Opinia naukowa ICES w wielu przypadkach zawierała odnoszące się do takich wariantów wskazówki ilościowe, oparte na zastosowanej przez ICES zasadzie co najwyżej 20-procentowego zwiększenia lub zmniejszenia z roku na rok poziomu połowów ze względów przezornościowych. Wskazówki te wykorzystano przy ustalaniu proponowanych poziomów TAC. W sytuacji braku jakichkolwiek zaleceń naukowych stosowano zasadę ostrożnego zarządzania zasobami, które oznacza redukcję TAC o 20 %. W odniesieniu do niektórych stad (głównie stad szeroko rozproszonych, rekinów oraz raj) opinia zostanie wydana jesienią. Po otrzymaniu tej opinii niniejszy wniosek będzie musiał zostać odpowiednio zaktualizowany. Ponadto, jak wspomniano powyżej, w odniesieniu do 13 stad opinie naukowe wykorzystuje się do celów wdrażania uzgodnionych planów zarządzania. W odniesieniu do zmian zachodzących w stadach można wspomnieć o następujących przypadkach: Wody Półwyspu Iberyjskiego O ile żabnicowate i smuklice znajdują się w dobrym stanie i są eksploatowane w zrównoważony sposób, niektóre stada homarca pozostają zubożone. Biomasa południowego stada morszczuka zwiększa się, mimo iż presja połowowa na to stado jest nadal wysoka. Pozytywna reakcja stada może w związku z tym wynikać z korzystnych warunków ekologicznych. W celu zmaksymalizowania pozytywnych skutków tego zjawiska zagwarantowano ograniczenia nakładu połowowego zgodnie z obowiązującym dla tego stada długoterminowym planem zarządzania. Zatoka Biskajska Stado soli w Zatoce Biskajskiej znajduje się nadal w warunkach gorszych od optymalnych; ICES trzeci rok z rzędu zaleca cięcia TAC. TAC ten oznacza się jednak jako „pm” (pro memoria) w niniejszym wniosku, gdyż właściwe zainteresowane strony przedstawiły środki dotyczące długoterminowego zarządzania tym stadem, a Komisja czeka na naukową opinię na temat tych zaproponowanych środków (oczekiwana w listopadzie 2013 r.). Morze Celtyckie Mniej ryb weszło na łowisko oraz zmniejszyła się biomasa stad o wysokim znaczeniu gospodarczym w tym obszarze. Co za tym idzie, wnioskuje się cięcia TAC tam, gdzie domaga się ich opinia naukowa, np. dla dorsza atlantyckiego i plamiaka. Utrzymującym się problemem pozostaje wysoki poziom odrzutów, nie tylko przy połowach siei wędrownej ale i przy połowach płastugokształtnych: sola i gładzica są łowione razem, podczas gdy w opiniach naukowych wzywa się do prowadzenia przeciwstawnych sobie działań z zakresu zarządzania, tj. ograniczenia połowów soli a zwiększenia połowów gładzicy. Problem ten potęguje trudność techniczna polegająca na doprowadzeniu do selektywności w odniesieniu do soli (tzn. umożliwieniu, by gatunek ten nie znalazł się w narzędziu połowowym podczas połowów gładzicy). Wody na zachód od Szkocji W tym obszarze siejowate (dorsz atlantycki, witlinek, plamiak) znajdują się w niekorzystnych warunkach związanych z niezrównoważonymi poziomami odrzutów. Dorsz atlantycki nie jest w stanie się odbudować i wnioskuje się TAC na poziomie 0, ale nawet wtedy samo zarządzanie poprzez TAC może okazać się niewystarczające, aby powstrzymać zmniejszenie stada. Sytuacja może w rzeczywistości ulec pogorszeniu z powodu opinii naukowej, która zostanie wydana dla homarca w listopadzie. Jeżeli, zgodnie z oczekiwaniami, opinia pozwoli na zwiększenie TAC dla homarca, będzie się prowadzić więcej połowów tego stada oraz zwiększy się ryzyko wzrostu niepożądanych połowów stad siejowatych. Środki na rzecz selektywności staną się zatem naglącą sprawą. ICAS nie była jeszcze w stanie zidentyfikować zmian w śmiertelności dorsza atlantyckiego związanych ze stosowanymi obecnie środkami na rzecz selektywności przyjętymi przez floty prowadzące działalność w tym obszarze. Morze Irlandzkie Stan stada dorsza atlantyckiego w tym obszarze stanowi nadal powód do niepokoju. Podobnie jak w wodach na zachód od Szkocji współczynnik odrzutów siejowatych jest wysoki, a stosowane obecnie środki na rzecz selektywności wydają się być niewystarczające. Stada soli i gładzicy znajdują się w sytuacji podobnej do sytuacji na Morzu Celtyckim. STECF potwierdził, a w niektórych przypadkach rozszerzył, opinie przedstawione przez ICES. Sposoby udostępnienia opinii ekspertów Wszystkie sprawozdania STECF są dostępne na stronie internetowej DG MARE. Wszystkie sprawozdania ICES są dostępne na stronie internetowej ICES. Ocena skutków Rozporządzenie w sprawie uprawnień do połowów nie jest już instrumentem pozwalającym Radzie na przyjmowanie kompleksowych pakietów środków i musi ono ograniczać się do zakresu określonego w art. 43 ust. 3 Traktatu. Dlatego jest ono odpowiednie dla przyjęcia podejścia, które polega na zarządzaniu poprzez wyniki. Jeżeli cała polityka będzie lepiej realizowana, roczne uprawnienia do połowów również ulegną poprawie. Obejmuje to w szczególności środki techniczne, zarządzanie flotą, wsparcie strukturalne, kontrolę i egzekwowanie przepisów, regulację rynków oraz integrację instrumentów zarządzania z kompleksową polityką morską. Należy jednak nadal stosować rozporządzenie w sprawie uprawnień do połowów w celu dokonania dostosowań koniecznych dla zachowania bazy zasobów dla europejskiego sektora połowowego i przetwórczego oraz w celu zapobiegania negatywnym skutkom, jakie zbyt wysoka śmiertelność połowowa wywiera na środowisko morskie, lub korygowania takich skutków. Unia przyjęła szereg wieloletnich planów zarządzania dla stad o kluczowym znaczeniu gospodarczym, w tym m.in. morszczuka, dorsza atlantyckiego i płastugokształtnych. Przed przyjęciem planów istnieje obowiązek sporządzenia dla nich oceny skutków. Po wejściu planów w życie obowiązują poziomy TAC ustalone dla danego roku, uwzględniające osiągnięcie celów długoterminowych. Komisja jest zobowiązana do opracowania swojego wniosku w sprawie TAC zgodnie z tymi planami, tak długo, jak pozostają one ważne i obowiązujące. W związku z powyższym wiele kluczowych TAC objętych wnioskiem jest wynikiem konkretnej oceny skutków przeprowadzonej dla planu, na którym się opiera. W odniesieniu do pozostałych oraz mimo, iż takie plany mogą nie być wdrożone, celem wniosku jest unikanie krótkoterminowego podejścia na korzyść długoterminowych decyzji sprzyjających zrównoważeniu, uwzględniających inicjatywy zainteresowanych stron i RKD, jeżeli mają one pozytywną ocenę ICES lub STEFC. W wielu przypadkach oznacza to bardziej stopniowe ograniczenie uprawnień do połowów. Polityka na rzecz osiągnięcia MSY, która jest dla Komisji podstawą długoterminowego podejścia do zarządzania, została poddana szczegółowej analizie i ocenie skutków w ramach reformy WPRyb – procesu, którego rezultatem był pakiet wniosków przedstawiony dnia 13 lipca 2011 r., i osiągnęła obecnie etap, na którym współprawodawca zgadza się z koniecznością ustanowienia celu MSY pośród innych celów, które mają przyświecać wdrażaniu WPRyb w następnym dziesięcioleciu (zob. sekcja 2 powyżej). Wniosek Komisji w sprawie reformy został opracowany ściśle w oparciu o ocenę skutków (SEC(2011) 891), w kontekście której cel MSY był analizowany. W jej wnioskach cel ten uznano za niezbędny warunek zapewnienia zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Współprawodawcy zaakceptowali uzasadnienie wniosku Komisji w sprawie reformy oraz w czerwcu osiągnęli porozumienie polityczne, zgodnie z którym cel MSY „...zostanie osiągnięty do 2015 r., w miarę możliwości, a w odniesieniu do wszystkich stad najpóźniej do 2020 r.”. Co do uprawnień do połowów RFMO oraz stad, których eksploatacja jest dzielona z państwami trzecimi, niniejszy wniosek zasadniczo transponuje środki uzgodnione w ramach negocjacji międzynarodowych. Wszelkie elementy związane z oceną ewentualnych skutków uprawnień do połowów są analizowane na etapie przygotowywania i prowadzenia międzynarodowych negocjacji, w których uprawnienia Unii do połowów są uzgadniane ze stronami trzecimi. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawa prawna Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zobowiązania Unii dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych wynikają z obowiązków określonych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002. Streszczenie wniosku We wniosku ustanowiono ograniczenia połowowe i ograniczenia nakładu połowowego, mające zastosowanie do unijnego rybołówstwa i zmierzające do osiągnięcia celu WPRyb, który polega na zagwarantowaniu, że połowy prowadzi się na ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważonym poziomie. Stosowanie Przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek, mają zastosowanie do dnia 31 grudnia 2014 r., z wyjątkiem niektórych przepisów dotyczących ograniczeń nakładu połowowego, które mają zastosowanie do dnia 31 stycznia 2015 r., oraz niektórych wielkości TAC o szczególnych cyklach sezonowych (np. w odniesieniu do gromadnika w wodach Grenlandii). Zasada pomocniczości Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: WPRyb jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu na Radzie spoczywa obowiązek przyjmowania środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów. W proponowanym rozporządzeniu Rady przydziela się państwom członkowskim uprawnienia do połowów. Uwzględniając art. 20 ust. 3 rozporządzenia 2371/2002, państwa członkowskie mają swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze według własnego uznania. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez siebie społeczno-gospodarczego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów. Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje rozporządzenie tego typu co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu. Wybór instrumentów Proponowany instrument: rozporządzenie. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii. 5. INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE Uproszczenie We wniosku przewidziano uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu unijnym lub krajowym), w szczególności w odniesieniu do wymogów dotyczących zarządzania nakładem połowowym. Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia Niniejszy wniosek dotyczy przyjęcia rozporządzenia na 2014 r.; tego typu rozporządzenie jest przyjmowane corocznie i z tego względu nie zawiera klauzuli rewizji. Szczegółowe omówienie wniosku Niniejszy wniosek ogranicza się do ustalenia i przydziału uprawnień do połowów oraz do warunków funkcjonalnie związanych z wykorzystaniem tych uprawnień. Uprawnienia do połowów w przypadku niektórych stad, takich jak morszczuk, sola, gładzica i homarzec, ustanowiono na podstawie przepisów określonych w odpowiednich planach wieloletnich. Dla stad, dla których sektor rybołówstwa zaproponował długoterminową strategię zarządzania uznaną przez naukowe organy doradcze za skuteczną i przezornościową (np. stado śledzia atlantyckiego w Morzu Celtyckim), wniosek jest zgodny z zasadami określonymi w tych planach i strategiach. Jeśli chodzi o stada dorsza atlantyckiego w cieśninie Kattegat opinia na 2014 r. jest taka sama jak na 2013 r., tzn. w myśl zasady ostrożnego zarządzania zasobami zaleca się rezygnację z połowów ukierunkowanych tego stada i zminimalizowanie przyłowów. To stado, w stosunku do którego dostępne są ograniczone dane, zostaje objęte przepisami art. 9 planu odbudowy zasobów dorsza atlantyckiego[3], w konsekwencji proponuje się zmniejszenie TAC o 20 %. Te same przepisy znajdują zastosowanie w odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego w Morzu Irlandzkim, zaproponowano więc tu również ograniczenie o 20 %. Jeśli chodzi o dorsza atlantyckiego w wodach na zachód od Szkocji, opinia oparta na podejściu MSY zaleca unikanie połowów ukierunkowanych i zminimalizowanie przyłowów i odrzutów w 2014 r., co za tym idzie, podobnie jak w 2013 r., Komisja proponuje TAC na poziomie 0, z uprawnieniem do wyładunku w wysokości 1,5 %. Problem dorsza atlantyckiego w wodach na zachód od Szkocji jest niezwykle poważny: nie nastąpiło faktyczne ograniczenie nakładu połowowego w tym obszarze, co miało za podstawę alternatywne środki służące unikaniu i redukcji odrzutów dorsza atlantyckiego, a co w praktyce okazało się nieskuteczne w świetle powtarzających się szacunków wykazujących wysoki poziom odrzutów (obecnie ok. 71 %). Stado wykazuje wyraźnie zmniejszoną zdolność reprodukcyjną, ma niski poziom biomasy i niską liczebność uzupełnienia. W takich warunkach nawet TAC na poziomie 0 – mimo iż jest to jedyna możliwa opcja – nie może sam zagwarantować odbudowy stada. Należy uzupełnić ten środek środkami dodatkowymi, pozwalającymi faktycznie uniknąć niepożądanych połowów i zmniejszyć znacząco odrzuty. Jeżeli chodzi o uprawnienia do połowów ustalone w tym rozporządzeniu w kategoriach nakładu połowowego, dotyczą one stada dorsza atlantyckiego i soli w zachodniej części kanału La Manche oraz stad morszczuka australijskiego i homarca. Stada te są regulowane odpowiadającymi im planami zarządzania. W przypadku trzech stad dorsza atlantyckiego wspomnianych powyżej (cieśnina Kattegat, Morze Irlandzkie, wody na zachód od Szkocji) konieczne jest faktyczne ograniczenie nakładu połowowego, również ze względów wymienionych powyżej, takie ograniczenia nakładu proponuje się zatem zgodnie z art. 12 ust. 4 lit. b) planu. W przypadku stad morszczuka australijskiego oraz homarca i stada soli w zachodniej części kanału La Manche system zarządzania oparty na liczbie dni przebywania na morzu, przypadającej na rodzaj statku posiadającego bazę historyczną dla danego rodzaju połowów, będzie w dalszym ciągu stosowany w 2014 r., ale rozporządzenie, którego dotyczy wniosek, nadal dopuszcza możliwość stosowania przez państwa członkowskie systemu opartego na kilowatodniach w celu efektywniejszego wykorzystywania uprawnień do połowów oraz wspierania działań ochronnych w porozumieniu z sektorem rybołówstwa. W przypadku połowów soli w zachodniej części kanału La Manche celem wniosku jest sprawne ustalenie pułapów maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego (dodatkowe dni), stosowanych dla każdego państwa członkowskiego, co wykazało skuteczność w odniesieniu do zasobów stad morszczuka australijskiego i homarca od 2011 r. W ten sposób, począwszy od 2014 r., rzeczywiste wartości liczbowe dla każdego państwa członkowskiego zostaną uszczegółowione w rozporządzeniu w sprawie uprawnień do połowów. Pozwoli to na większą przejrzystość procesu ponownego przydziału dni na morzu odzyskanych dzięki złomowaniu statków dla danego rodzaju połowu i będzie skutkować konkretnymi wartościami liczbowymi dla każdego państwa członkowskiego. Po raz czwarty w corocznej procedurze regulacyjnej dotyczącej uprawnień do połowów niniejsze rozporządzenie upoważnia odpowiednie państwa członkowskie do samodzielnego przyjmowania niektórych TAC, przy poszanowaniu jednak przez nie obowiązku działania zgodnie z celami WPRyb. Jak wspomniano powyżej wniosek zawiera również ograniczenia połowowe uzgodnione w kontekście niektórych RFMO i wynikające z negocjacji z państwami trzecimi (stada wspólnie eksploatowane), z których większość pozostaje pro memoria na dzień dzisiejszy, do czasu doprowadzenia do końca odpowiednich międzynarodowych negocjacji. 2013/0366 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające uprawnienia do połowów na 2014 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach UE oraz – w odniesieniu do statków UE – w niektórych wodach nienależących do UE RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002[4] zawiera wymóg ustanowienia środków regulujących kwestię dostępu do wód i zasobów oraz zrównoważonej działalności połowowej z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, a w szczególności sprawozdania przygotowanego przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STEFC), jak również uwzględniając wszelkie opinie uzyskane od regionalnych komitetów doradczych. (2) Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków, które są funkcjonalnie z nimi związane. Uprawnienia do połowów należy rozdzielić między państwa członkowskie w taki sposób, żeby każdemu państwu członkowskiemu zapewnić względną stabilność działalności połowowej w przypadku każdego stada lub łowiska oraz z należytym uwzględnieniem celów wspólnej polityki rybołówstwa ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002. (3) Całkowity dopuszczalny połów (TAC) należy ustalać na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas spotkań z odpowiednimi regionalnymi komitetami doradczymi. (4) W odniesieniu do stad objętych szczegółowymi planami wieloletnimi wielkości TAC należy ustalać zgodnie z zasadami określonymi w tych planach. W związku z powyższym TAC dla zasobów południowego stada morszczuka, stada homarca i soli w zachodniej części kanału La Manche, gładzicy i soli w Morzu Północnym, śledzia atlantyckiego w wodach na zachód od Szkocji, dorsza atlantyckiego w Cieśninie Kattegat, wodach na zachód od Szkocji, Morzu Irlandzkim, Morzu Północnym, Cieśninie Skagerrak, wschodniej części kanału La Manche oraz tuńczyka błękitnopłetwego w we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym należy ustanowić zgodnie z przepisami: rozporządzenia Rady (WE) nr 2166/2005[5], rozporządzenia Rady (WE) nr 509/2007[6], rozporządzenia Rady (WE) nr 676/2007[7], rozporządzenia Rady (WE) nr 1300/2008[8], rozporządzenia Rady (WE) nr 1342/2008[9] („plan dotyczący dorsza”) oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009[10]. Jednakże w odniesieniu do północnego stada morszczuka (rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004[11] i soli w Zatoce Biskajskiej (rozporządzenie Rady (WE) nr 388/2006[12]) uzyskano cele minimalnej odnowy tych stad oraz planów zarządzania, należy zatem zastosować się do przedłożonych opinii naukowych w celu osiągnięcia lub utrzymania wielkości TAC na poziomach maksymalnego podtrzymywalnego połowu, zależnie od przypadku. (5) W przypadku stad, dla których nie ma wystarczających lub rzetelnych danych, pozwalających na oszacowanie ich wielkości, środki w zakresie zarządzania i poziomy TAC powinny być zgodne z zasadą ostrożnego podejścia do zarządzania rybołówstwem, określoną w art. 3 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, przy jednoczesnym uwzględnieniu czynników charakterystycznych dla danego stada, w tym, w szczególności, dostępnych informacji o tendencjach zachodzących w stadzie i kwestii związanych z połowami mieszanymi. (6) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r.[13] należy określić stada podlegające środkom, o których mowa we wspomnianym rozporządzeniu. (7) W przypadku gdy TAC w odniesieniu do danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zapewnienia, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie działało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa. (8) Konieczne jest ustalenie pułapów maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego na 2014 r. zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2166/2005, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 676/2007, art. 5 rozporządzenia (WE) nr 509/2007, art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 oraz art. 5 i 9 rozporządzenia (WE) nr 302/2009, z uwzględnieniem rozporządzenia Rady (WE) nr 754/2009[14]. (9) W świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez ICES i zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami w ramach konwencji w sprawie rybołówstwa na północno-wschodnim Atlantyku (NEAFC) należy ograniczyć nakład połowowy w odniesieniu do niektórych gatunków głębinowych. (10) W przypadku niektórych gatunków, takich jak pewne gatunki rekinów, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem podlegać pełnym ograniczeniom w formie ogólnego zakazu ich połowów. (11) Korzystanie z uprawnień do połowów dostępnych dla statków UE i ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009[15], a w szczególności art. 33 i 34 tego rozporządzenia, dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Należy zatem ustalić kody stosowane przez państwa członkowskie podczas przesyłania Komisji danych dotyczących wyładunków stad objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. (12) W ramach niektórych TAC państwa członkowskie powinny móc przyznawać dodatkowe przydziały statkom, które uczestniczą w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów. Celem tych testów jest sprawdzenie systemu kwot połowowych, tzn. systemu, w którego ramach wszystkie połowy powinny podlegać wyładunkowi i wliczaniu do kwot, aby zapobiegać odrzutom oraz marnowaniu zawartych w nich zasobów ryb, które można wykorzystać w inny sposób. Niekontrolowane odrzuty ryb stanowią zagrożenie dla długoterminowego zrównoważenia zasobów ryb jako dobra publicznego, a zatem dla celów wspólnej polityki rybołówstwa. Systemy kwot połowowych z kolei zachęcają w swej istocie rybaków do optymalizacji selektywności w ramach ich działalności połowowej. W celu osiągnięcia racjonalnego zarządzania odrzutami w pełni udokumentowana działalność połowowa powinna raczej obejmować każdą przeprowadzoną na morzu operację niż wyładunki w porcie. Dlatego warunki dla państw członkowskich, umożliwiające im przyznawanie takich dodatkowych przydziałów, powinny obejmować obowiązek stosowania kamer telewizji przemysłowej (CCTV) wraz z systemem czujników (zwanych łącznie „systemem CCTV”). Powinno to zapewnić szczegółową rejestrację wszystkich zatrzymanych i odrzuconych części połowów. System oparty na obserwatorach działających w czasie rzeczywistym na statku byłby mniej wydajny, droższy i mniej niezawodny. W związku z tym stosowanie systemów CCTV jest obecnie warunkiem wstępnym realizacji programów ograniczania odrzutów, takich jak w pełni udokumentowane połowy. W ramach stosowania takiego systemu muszą być jednak przestrzegane wymogi dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[16]. (13) W celu zapewnienia, aby testy dotyczące w pełni udokumentowanych połowów rzeczywiście umożliwiały skuteczną ocenę potencjału systemów kwot połowowych w zakresie kontrolowania bezwzględnej śmiertelności połowowej odnośnych stad, niezbędne jest wliczenie wszystkich ryb złowionych w wyniku tych testów, także tych poniżej minimalnego rozmiaru, do łącznego przydziału przyznanego statkowi uczestniczącemu w testach oraz zakończenie operacji połowowej w momencie wyczerpania tego przydziału przez dany statek. Należy też umożliwić transfery przydziałów między statkami uczestniczącymi w takich w pełni dokumentowanych połowach testowych a statkami, które w nich nie biorą udziału, pod warunkiem że możliwe jest wykazanie, że nie zwiększy to odrzutów dokonywanych przez statki nieuczestniczące w takich połowach. (14) Zgodnie z opinią Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) należy utrzymać i zweryfikować system zarządzania dobijakami w wodach UE rejonów ICES IIa i IIIa oraz w podobszarze ICES IV. (15) [Do uzupełnienia po konsultacjach z Norwegią] (16) [Do uzupełnienia po corocznym posiedzeniu Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT)] (17) W następstwie przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej w lipcu 2013 r.; przepisy dotyczące uprawnień do połowów dla Chorwacji są włączone do niniejszego rozporządzenia. (18) [Do uzupełnienia po corocznym posiedzeniu Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR)] (19) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2013 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) przyjęła rezolucję w sprawie ochrony żarłacza białopłetwego, stosującą się do statków rybackich zarejestrowanych w rejestrze upoważnionych statków sporządzonym przez IOTC, wprowadzając , jako przejściowy środek pilotażowy, zakaz zatrzymywania na statku, wyładowywania, przeładowywania bądź przechowywania jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłacza białopłetwego. Rezolucja przewiduje wyjątek dla tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, w szczególności statków rybackich prowadzących operacje połowowe w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają. (20) [Do uzupełnienia po corocznym posiedzeniu Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO)] (21) Na 84. corocznym posiedzeniu w 2013 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła środki ochronne dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito. Ponadto IATTC podtrzymała także swoją rezolucję w sprawie ochrony żarłacza białopłetwego. Należy nadal wprowadzać te środki do prawa Unii. (22) [Do uzupełnienia po corocznym posiedzeniu Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO)] (23) [Do uzupełnienia po corocznym posiedzeniu Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC)] (24) [Do uzupełnienia po przyjęciu środków w kontekście Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa] (25) Na 35. dorocznym posiedzeniu w 2013 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła na 2014 r. szereg uprawnień do połowów określonych stad w podstrefach 1–4 obszaru objętego konwencją NAFO. W związku z powyższym na forum NAFO przyjęto procedurę zmierzającą do zwiększenia TAC w odniesieniu do widlaka bostońskiego w podrejonie 3NO objętym konwencją NAFO, ustalonego na 2014 r., pod warunkiem spełnienia pewnych warunków związanych z sytuacją tego stada. Umawiająca się strona NAFO może powiadomić sekretariat wykonawczy NAFO o zaobserwowaniu wyższych niż zwykle połowów widlaka bostońskiego na jednostkę nakładu połowowego w podrejonie 3NO objętym konwencją NAFO. Jeżeli w ciągu roku 2014 zwiększenie TAC potwierdzi się w drodze głosowania „za” w NAFO, zostanie ono wdrożone do prawa unijnego, a kwoty zainteresowanych państw członkowskich trzeba będzie zwiększyć. (26) Niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów dla Unii, są przyjmowane przez stosowne regionalne organizacje ds. rybołówstwa (RFMO) pod koniec roku i zaczną obowiązywać przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Przepisy wprowadzające te środki do prawa Unii powinny mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną. W szczególności – ponieważ okres połowu w obszarze objętym konwencją CCAMLR (Komisja do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki) trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a zatem niektóre uprawnienia do połowów lub zakazy na obszarze objętym konwencją CCAMLR ustanawia się na okres rozpoczynający się dnia 1 grudnia 2013 r. – odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od tej daty. Takie zastosowanie z mocą wsteczną pozostanie bez uszczerbku dla zasady uzasadnionych oczekiwań, ponieważ członkowie CCAMLR nie mogą poławiać w obszarze objętym konwencją CCAMLR bez upoważnienia. (27) Zgodnie z deklaracją Unii skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli („Wenezuela”) w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Wenezueli[17], niezbędne jest ustalenie uprawnień do połowów dostępnych dla Wenezueli w wodach UE w odniesieniu do lucjanowatych. (28) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania w odniesieniu do udzielania poszczególnym państwom członkowskim upoważnień do korzystania z systemu zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. (29) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyznania dodatkowych dni przebywania na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej oraz za zwiększenie obecności obserwatorów naukowych, a także w odniesieniu do ustanowienia formatu arkusza kalkulacyjnego służącego do gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących transferu dni przebywania na morzu między statkami pływającymi pod banderą państwa członkowskiego. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011[18]. (30) Aby uniknąć przerwania działalności połowowej i zapewnić rybakom unijnym środki do życia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem przepisów dotyczących ograniczeń nakładów połowowych, które powinny mieć zastosowanie od dnia 1 lutego 2014 r., oraz niektórych przepisów w poszczególnych regionach, które powinny mieć określoną datę rozpoczęcia stosowania. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu, (31) Uprawnienia do połowów należy stosować w pełnej zgodności z mającym zastosowanie prawem Unii, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: TYTUŁ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Przedmiot 1. W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów dostępne w wodach UE oraz – dla statków UE – w określonych wodach nienależących do Unii w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb. 2. Uprawnienia do połowów, o których mowa w ust. 1, obejmują: a) limity połowowe na 2014 r. oraz, w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, na 2015 r.; b) ograniczenia nakładu połowowego w okresie od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 31 stycznia 2015 r.; c) uprawnienia do połowów na okres od dnia 1 grudnia 2013 r. do dnia 30 listopada 2014 r. dla niektórych stad obszaru objętego konwencją CCAMLR; d) uprawnienia do połowów na okresy określone w art. 32 w odniesieniu do niektórych stad w obszarze objętym konwencją IATTC na 2014 r. oraz, w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, na 2015 r. Artykuł 2 Zakres stosowania Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do: a) statków UE; b) statków państw trzecich w wodach UE. Artykuł 3 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a) „statek UE” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii; b) „statek państwa trzeciego” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa trzeciego i zarejestrowany w państwie trzecim; c) „wody UE” oznaczają wody podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód sąsiadujących z krajami i terytoriami zamorskimi wymienionymi w załączniku II do Traktatu; d) „wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji żadnego państwa; e) „całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza ilość, która może zostać odłowiona i wyładowana co roku w ramach każdego ze stad ryb; f) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii lub państwu członkowskiemu; g) „oceny analityczne” oznaczają ilościową ocenę tendencji zachodzących w obrębie określonego stada, opartą na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, by możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów; h) „rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci rybackich określony zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 517/2008[19]; i) „rejestr floty rybackiej UE” oznacza rejestr utworzony przez Komisję zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002; j) „dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Artykuł 4 Obszary połowowe Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów: a) „obszary ICES” (Międzynarodowej Rady Badań Morza) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 218/2009[20]; b) „cieśnina Skagerrak” oznacza obszar geograficzny ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji; c) „cieśnina Kattegat” oznacza obszar geograficzny ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen; d) „jednostka 16 podobszaru ICES VII” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: – 53° 30' N 15° 00' W, – 53° 30' N 11° 00' W, – 51° 30' N 11 ° 00' W, – 51° 30' N 13° 00' W, – 51° 00' N 13° 00' W, – 51° 00' N 15° 00' W, – 53° 30' N 15° 00' W; e) „Zatoka Kadyksu” oznacza część rejonu ICES IXa na wschód od 7º 23' 48" W; f) „obszary CECAF” (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009[21]. g) „obszary NAFO” (Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009[22]; h) „obszar objęty konwencją SEAFO” (Organizacja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim[23]; i) „obszar objęty konwencją ICCAT” (Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) oznacza obszar geograficzny określony w Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego[24]; j) „obszar objęty konwencją CCAMLR” (Komisja do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki) oznacza obszar geograficzny określony w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 601/2004[25]; k) „obszar objęty konwencją IATTC” (Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o wzmocnieniu Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r.[26]; l) „obszar objęty konwencją IOTC” (Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim) oznacza obszar geograficzny określony w Umowie o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim[27]; m) „obszar objęty konwencją SPRFMO” (Regionalna Organizacja ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku) oznacza obszar pełnomorski na południe od 10 N, na północ od obszaru konwencji CCAMLR, na wschód od obszaru konwencji SIOFA zgodnie z definicją w Porozumieniu w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego[28] oraz na zachód od obszarów połowowych znajdujących się pod jurysdykcją państw Ameryki Południowej; n) „obszar objęty konwencją WCPFC” (Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku[29]; o) „obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza pełnomorski obszar geograficzny Morza Beringa leżący poza zasięgiem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa. p) „obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC” oznacza obszar geograficzny wyznaczony przez następujące granice: – 150º długości geograficznej zachodniej, – 130º długości geograficznej zachodniej, – 4º szerokości geograficznej południowej. – 50º szerokości geograficznej południowej. TYTUŁ II UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW UE Rozdział I Przepisy ogólne Artykuł 5 TAC i przydziały 1. TAC dla statków UE w wodach UE lub w pewnych wodach nienależących do UE oraz podział tych TAC między państwa członkowskie, a także – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane, określono w załączniku I. 2. Statkom Unii zezwala się na dokonywanie połowów w granicach TAC określonych w załączniku I w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia i Norwegia, oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 14 niniejszego rozporządzenia, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1006/2008[30] i jego przepisach wykonawczych. 3. Na potrzeby specjalnego warunku ustanowionego w załączniku IA dla stada dobijaków w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV stosuje się obszary zarządzania określone w załączniku IID. Artykuł 6 Wielkości TAC ustalane przez państwa członkowskie 1. TAC dla pewnych stad ryb są określane przez odnośne państwo członkowskie. Stada te określono w załączniku I. 2. TAC, które mają być określone przez państwo członkowskie: a) muszą być zgodne z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz b) muszą prowadzić: (i) jeżeli dostępne są oceny analityczne – z jak największym prawdopodobieństwem do eksploatacji stada zgodnej z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, począwszy od 2015 r.; (ii) jeżeli oceny analityczne nie są dostępne lub są niepełne – do eksploatacji stada zgodnej z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem. 3. Do dnia 15 marca 2014 r. każde odnośne państwo członkowskie przedłoży Komisji następujące informacje: a) przyjęte TAC; b) zgromadzone i ocenione przez odnośne państwo członkowskie dane, na podstawie których określono wysokość przyjętych TAC; c) szczegółowe wyjaśnienie zgodności przyjętych TAC z ust. 2. Artykuł 7 Warunki wyładunku połowów i przyłowów Ryby pochodzące ze stad, dla których ustalono TAC, są zatrzymywane na statku lub wyładowywane wyłącznie, jeżeli: a) połowów dokonały statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą i kwota ta nie została wykorzystana; lub b) połowy stanowią część kwoty UE, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot i która nie została wykorzystana. Artykuł 8 Ograniczenia nakładu połowowego 1. Od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 31 stycznia 2015 r. mają zastosowanie następujące środki dotyczące nakładu połowowego: a) załącznik IIA do zarządzania niektórymi stadami dorsza atlantyckiego, soli i gładzicy w cieśninach Kattegat i Skagerrak, części rejonu ICES IIIa poza cieśninami Skagerrak i Kattegat, podobszarze ICES IV i rejonach ICES VIa, VIIa i VIId oraz wodach UE rejonów ICES IIa i Vb; b) załącznik IIB do odbudowy stad morszczuka i homarca w rejonach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu; c) załącznik IIC do zarządzania stadem soli w rejonie ICES VIIe. Artykuł 9 Limity połowowe i ograniczenia nakładu połowowego przy połowach głębinowych 2. Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2347/2002[31] ustanawiającego wymóg posiadania dalekomorskiego zezwolenia połowowego ma zastosowanie do halibuta niebieskiego. Połów, zatrzymywanie na statku, przeładunek i wyładunek halibuta niebieskiego podlega warunkom, o których mowa w tym artykule. 3. Państwa członkowskie zapewniają, aby poziomy nakładu połowowego na 2014 r., mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem, dla statków mających dalekomorskie zezwolenia połowowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2347/2002, nie przekraczały 65 % średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki danego państwa członkowskiego w 2003 r. podczas rejsów, w trakcie których statki te miały dalekomorskie zezwolenia połowowe lub w trakcie których złowiono gatunki głębinowe wymienione w załączniku I oraz II do tego rozporządzenia. Niniejszy ustęp ma zastosowanie wyłącznie do rejsów połowowych, podczas których złowiono ponad 100 kg gatunków głębinowych innych niż argentyna wielka. Artykuł 10 Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów 1. Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla: a) wymian dokonywanych na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002; b) odliczeń i przeniesień dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; c) ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008; d) dodatkowych wyładunków dozwolonych zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96; e) ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96; f) potrąceń dokonywanych na mocy art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; g) transferów i wymian kwot zgodnie z art. 20 niniejszego rozporządzenia. 2. O ile w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie określono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się do stad, w odniesieniu do których obowiązuje TAC przezornościowy, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia – do stad, w odniesieniu do których obowiązuje TAC analityczny. Artykuł 11 Okres zamknięty dla połowów 1. W okresie od dnia 1 maja do dnia 31 maja 2014 r. zakazuje się połowów w Porcupine Bank lub zatrzymywania na burcie wszystkich niżej wymienionych gatunków: dorsz atlantycki, smuklice, żabnicowate, plamiak, witlinek, morszczuk, homarzec, gładzica, rdzawiec, czarniak, rajowate, sola, brosma, molwa błękitna, molwa i koleń. Na użytek niniejszego ustępu Porcupine Bank obejmuje obszar geograficzny ograniczony loksodromami łączącymi kolejno następujące pozycje: Punkt || Szerokość geograficzna || Długość geograficzna 1 || 52° 27' N || 12° 19' W 2 || 52° 40' N || 12° 30' W 3 || 52° 47' N || 12° 39,600' W 4 || 52° 47' N || 12° 56' W 5 || 52° 13,5' N || 13° 53,830' W 6 || 51° 22' N || 14° 24' W 7 || 51° 22' N || 14° 03' W 8 || 52° 10' N || 13° 25' W 9 || 52° 32' N || 13° 07,500' W 10 || 52° 43' N || 12° 55' W 11 || 52° 43' N || 12° 43' W 12 || 52° 38,800' N || 12° 37' W 13 || 52° 27' N || 12° 23' W 14 || 52° 27' N || 12° 19' W Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego tranzyt przez Porcupine Bank, gdy na statku są gatunki, o których mowa w tym ustępie, jest dozwolony zgodnie z art. 50 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2. Połowy przemysłowe dobijaków włokiem dennym, niewodem lub podobnymi narzędziami ciągnionymi o rozmiarze oczek sieci wynoszącym mniej niż 16 mm są zabronione w rejonach ICES IIa, IIIa oraz podobszarze ICES IV od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. oraz od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia 2014 r. Zakaz określony w poprzednim akapicie stosuje się do statków państw trzecich uprawnionych do połowów dobijaków w wodach UE podobszaru ICES IV, o ile nie postanowiono inaczej. Artykuł 12 Zakazy 1. Statkom UE zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków: a) długoszpar (Cetorhinus maximus) i żarłacz biały (Carcharodon carcharias) na wszystkich wodach; b) żarłacz śledziowy (Lamna nasus) we wszystkich wodach, o ile w załączniku IA nie określono inaczej; c) anioł morski (Squatina squatina) na wodach UE; d) raja gładka (Dipturus batis) na wodach UE rejonu ICES IIa i podobszarach ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX oraz X; e) raja bruzdowana (Raja undulata) i raja siwa (Rostroraja alba) w wodach UE podobszarów ICES VI, VII, VIII, IX oraz X; f) rochowate (Rhinobatidae) w wodach UE podobszarów ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X oraz XII; g) manta (Manta birostris) we wszystkich wodach. 2. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione. Artykuł 13 Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przedkładając Komisji, zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych ze stad, stosują kody stad określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Rozdział II Dodatkowe przydziały dla statków uczestniczących w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów Artykuł 14 Dodatkowe przydziały 1. W przypadku niektórych stad państwo członkowskie może przyznać dodatkowy przydział statkom pływającym pod jego banderą, które uczestniczą w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów. Stada te określono w załączniku I. 2. Dodatkowy przydział, o którym mowa w ust. 1, nie może przekraczać ogólnego limitu określonego w załączniku I jako odsetek kwoty przyznanej temu państwu członkowskiemu. Artykuł 15 Warunki dodatkowych przydziałów 1. Dodatkowy przydział, o którym mowa w art. 14, musi spełniać następujące warunki: a) statek stosuje kamery telewizji przemysłowej (CCTV) wraz z systemem czujników (zwane łącznie „systemem CCTV”), które rejestrują całość działalności połowowej oraz działalności związanej z przetwarzaniem prowadzonych na statku; b) dodatkowy przydział przyznany pojedynczemu statkowi uczestniczącemu w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów nie przekracza żadnego z wymienionych niżej limitów: (i) 75 % odrzutów określonych szacunkowo przez dane państwo członkowskie dla typu statku, do którego należy określony statek, któremu przyznano dodatkowy przydział; (ii) 30 % indywidualnego przydziału dla danego statku ustalonego przed przystąpieniem do udziału w testach; c) wszystkie połowy ze stad objętych dodatkowym przydziałem, jakich dokona statek, w tym także połowy ryb poniżej minimalnych rozmiarów określonych w załączniku XII do rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98[32], są odliczane od indywidualnego przydziału tego statku, jako uzyskane z dodatkowego przydziału przyznanego na podstawie art. 14. d) po całkowitym wykorzystaniu przez dany statek dodatkowego przydziału przyznanego na podstawie niniejszego artykułu w odniesieniu do któregokolwiek ze stad objętego dodatkowym przydziałem statek ten musi przerwać wszelką działalność połowową w danym obszarze TAC; e) w odniesieniu do stad, co do których niniejszy artykuł może być stosowany, państwa członkowskie mogą zezwolić na transfer indywidualnego przydziału lub dowolnej jego części od statków nieuczestniczących w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów do statków, które w tych testach uczestniczą, pod warunkiem że można wykazać, że nie wzrosną odrzuty dokonywane przez statki nieuczestniczące w takich połowach. 2. Niezależnie od ust. 1 lit. b) ppkt (i) państwo członkowskie może wyjątkowo przyznać statkowi pływającemu pod jego banderą przydział przewyższający 75 % odrzutów szacowanych dla typu statku, do którego należy określony statek, któremu przyznano dodatkowy przydział, pod warunkiem że: a) wskaźnik odrzutów szacowanych dla danego typu statku wynosi poniżej 10 %; b) włączenie tego typu statku jest ważne dla oceny możliwości systemu CCTV do celów kontroli; c) wszystkie statki uczestniczące w testach nie przekroczą łącznie ogólnego limitu 75 % szacowanych odrzutów. 3. Przed przyznaniem dodatkowego przydziału, o którym mowa w art. 14, państwo członkowskie przedkłada Komisji następujące informacje: a) wykaz statków pływających pod jego banderą uczestniczących w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów; b) specyfikacje zdalnych elektronicznych urządzeń monitorowania zainstalowanych na tych statkach; c) zdolności, rodzaj i specyfikację narzędzi połowowych używanych przez te statki; d) szacowaną wielkość odrzutów dla każdego typu statku uczestniczącego w testach; e) wielkość połowów ze stada objętego odpowiednim TAC, dokonanych w 2013 r. przez statki uczestniczące w testach. Artykuł 16 Przetwarzanie danych osobowych W zakresie, w jakim nagrania uzyskane zgodnie z art. 15 ust. 1 wiążą się z przetwarzaniem danych osobowych w rozumieniu dyrektywy 95/46/WE, dyrektywa ta ma zastosowanie do przetwarzania takich danych. Artykuł 17 Wycofanie dodatkowych przydziałów W przypadku gdy państwo członkowskie wykryje, że statek uczestniczący w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów nie spełnia warunków określonych w art. 15, natychmiast wycofuje dodatkowy przydział przyznany temu statkowi oraz wyklucza go z uczestnictwa w przedmiotowych testach na pozostałą część 2014 r. Artykuł 18 Naukowy przegląd ocen odrzutów Komisja może zażądać od każdego państwa członkowskiego, które korzysta z możliwości określonych w tym rozdziale, przedłożenia do przeglądu naukowemu organowi doradczemu oceny odrzutów szacowanych dla każdego typu statku w celu monitorowania wdrażania wymogów określonych w art. 15 ust. 1 lit. b) ppkt (i). W przypadku braku oceny potwierdzającej taką wielkość odrzutów dane państwo członkowskie podejmuje wszelkie właściwe środki w celu zapewnienia spełnienia tego wymogu i informuje o nich Komisję. Rozdział III Upoważnienia do połowów w wodach państw trzecich Artykuł 19 Upoważnienia do połowów 1. Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków UE poławiających w wodach państwa trzeciego określono w załączniku III. 2. W przypadku gdy jedno państwo członkowskie przekazuje kwotę innemu państwu członkowskiemu („swap”) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w załączniku III na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, taki transfer obejmuje przekazanie odpowiednich upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby upoważnień do połowów dla każdego z obszarów połowowych, określonych w załączniku III. Rozdział IV Uprawnienia do połowów w wodach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem Artykuł 20 Transfery i wymiany kwot 1. W przypadku gdy na mocy przepisów regionalnej organizacji do spraw zarządzania rybołówstwem (RFMO) dozwolone są transfery lub wymiany kwot między umawiającymi się stronami RFMO, dane państwo członkowskie („zainteresowane państwo członkowskie”) może prowadzić rozmowy z umawiającą się stroną RFMO i – w stosownych przypadkach – ustalać możliwe zakresy planowanych transferów lub wymian kwot. 2. Po powiadomieniu Komisji przez zainteresowane państwo członkowskie Komisja może zatwierdzić zakres planowanych transferów lub wymian kwot, które były przedmiotem rozmów państwa członkowskiego z zainteresowaną umawiającą się stroną RFMO. Następnie Komisja bez zbędnej zwłoki przekazuje swoją zgodę na dokonanie takiego transferu lub takiej wymiany kwot zainteresowanej umawiającej się stronie RFMO i uzyskuje od niej podobną zgodę. Komisja powiadamia następnie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot sekretariat RFMO zgodnie z przepisami tej organizacji. 3. Komisja informuje państwa członkowskie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot. 4. Uprawnienia do połowów otrzymane od zainteresowanej umawiającej się strony RFMO lub przekazane jej w ramach transferu lub wymiany kwot uznawane są za kwoty przydzielone zainteresowanemu państwu członkowskiemu lub odliczane od przydziału tego państwa członkowskiego od momentu, w którym transfer lub wymiana kwoty zostają przeprowadzone zgodnie z warunkami porozumienia osiągniętego z zainteresowaną umawiającą się stroną RFMO lub zgodnie z przepisami odpowiedniej RFMO, zależnie od przypadku. Taki przydział nie zmienia istniejącego klucza podziału do celów przydzielania uprawnień do połowów między państwami członkowskimi zgodnie z zasadą względnej stabilności działalności połowowej. SEKCJA 1 OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ ICCAT Artykuł 21 Ograniczenia połowów oraz możliwości chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego 1. Liczbę kliprów tuńczykowych UE oraz statków UE do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku, ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 1. 2. Liczbę łodzi UE uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym, ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 2. 3. Liczbę unijnych statków dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów hodowlanych, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm ogranicza się zgodnie z pkt 3 załącznika IV. 4. Liczbę statków upoważnionych do poławiania, zatrzymywania na burcie, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz ich całkowitą zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto ogranicza się zgodnie z pkt 4 załącznika IV. 5. Liczbę tonarów służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z pkt 5 załącznika IV. 6. Możliwości w zakresie chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego rozdzielaną między miejsca hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z pkt 6 załącznika IV. Artykuł 22 Połowy rekreacyjne i sportowe Państwa członkowskie ustalają w ramach swoich kwot przydzielonych w załączniku ID szczególną kwotę tuńczyka błękitnopłetwego z przeznaczeniem na połowy rekreacyjne i sportowe. Artykuł 23 Rekiny 1. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy alopiasa (Alopias superciliosus) podczas jakiegokolwiek połowu. 2. Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków kosogonów należących do rodzaju Alopias. 3. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy głowomłota pospolitego z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo) w związku z połowami w obszarze objętym konwencją ICCAT. 4. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) złowionego podczas jakiegokolwiek połowu. 5. Zabrania się zatrzymywania na burcie żarłacza jedwabistego (Carcharhinus falciformis) złowionego podczas jakiegokolwiek połowu. SEKCJA 2 OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ CCAMLR Artykuł 24 Zakazy oraz ograniczenia połowowe 1. Ukierunkowane połowy gatunków określonych w załączniku V część A są zakazane we wskazanych tam obszarach i okresach. 2. W odniesieniu do zwiadów rybackich, TAC oraz ograniczenia przyłowów określone w załączniku V część B mają zastosowanie we wskazanych tam podobszarach. Artykuł 25 Zwiady rybackie 1. Wyłącznie państwa członkowskie będące członkami Komisji CCAMLR mogą uczestniczyć w 2014 r. w zwiadach rybackich przy użyciu takli w odniesieniu do antarów (Dissostichus spp.) na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej. O zamiarze uczestnictwa w takich połowach zainteresowane państwo członkowskie powiadamia Sekretariat CCAMLR zgodnie z art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004, a w każdym razie nie później niż dnia 1 czerwca 2014 r. 2. W odniesieniu do podobszarów FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a TAC oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (SSRU) w ramach każdego z nich, określono w załączniku V część B. Połowy w jakimkolwiek SSRU wstrzymuje się, jeśli raportowany połów osiąga określony TAC, a odnośny SSRU zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część okresu połowu. 3. Połowy odbywają się na możliwie jak największym obszarze geograficznym oraz batymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości prowadzenia połowów oraz w celu uniknięcia koncentracji połowów i nakładu połowowego. Jednakże połowy w podobszarach FAO 88.1 i 88.2, a także w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a są zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m. Artykuł 26 Połowy kryla antarktycznego w okresie połowu 2014/2015 1. Wyłącznie państwa członkowskie będące członkami Komisji CCAMLR mogą w okresie połowu 2014/2015 poławiać kryla antarktycznego (Euphausia superba) w obszarze objętym konwencją CCAMLR. Jeśli takie państwo członkowskie zamierza poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR, powiadamia ono Sekretariat CCAMLR zgodnie z art. 5a rozporządzenia (WE) nr 601/2004 oraz Komisję i w każdym razie nie później niż dnia 1 czerwca 2014 r.: a) o swym zamiarze poławiania kryla, przy użyciu formularza przedstawionego w załączniku Vczęść C; b) o konfiguracji sieci, przy użyciu formularza przedstawionego w załączniku V część D. 2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera informacje, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, w odniesieniu do każdego statku, któremu państwo członkowskie zamierza zezwolić na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego. 3. Państwo członkowskie zamierzające poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR zgłasza swój zamiar dotyczący tego połowu wyłącznie w odniesieniu do upoważnionych statków pływających pod jego banderą w momencie powiadomienia albo pływających pod banderą innego członka CCAMLR, co do których oczekuje, że w momencie dokonywania połowów będą pływały pod banderą tego państwa członkowskiego. 4. Państwa członkowskie są uprawnione do zezwolenia na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego innemu statkowi niż statek zgłoszony Sekretariatowi CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, jeśli zgłoszony statek nie może uczestniczyć w połowach z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwo członkowskie niezwłocznie informuje Sekretariat CCAMLR i Komisję, przedstawiając: a) wszystkie szczegółowe informacje dotyczące statku zastępującego (statków zastępujących), w tym informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004; b) wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie i wszelkie odpowiednie dokumenty lub informacje potwierdzające. 5. Państwa członkowskie nie zezwalają na połowy kryla antarktycznego statkowi figurującemu w którymkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (połowy NNN). SEKCJA 3 OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ IOTC Artykuł 27 Ograniczenie zdolności połowowej statków poławiających w obszarze objętym konwencją IOTC 1. Maksymalną liczbę statków UE poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze objętym konwencją IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto (GT) określono w pkt 1 załącznika VI. 2. Maksymalną liczbę statków UE poławiających włócznika (Xiphias gladius) oraz tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w pkt 2 załącznika VI. 3. Państwa członkowskie mogą dokonać ponownego przydziału statków przypisanych do jednego z dwóch rodzajów połowów, o których mowa w ust. 1 i 2, do drugiego rodzaju połowu, pod warunkiem że mogą wykazać Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do danych stad ryb. 4. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku propozycji transferu zdolności połowowej na rzecz ich floty statki, które mają zostać objęte transferem, figurowały w rejestrze statków IOTC lub w rejestrze statków innej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa zajmującej się połowami tuńczyka. Ponadto statki figurujące w wykazie statków NNN jakiejkolwiek regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem nie mogą zostać objęte transferem. 5. Aby uwzględnić realizację planów rozwoju przedstawionych IOTC, państwa członkowskie mogą zwiększyć zdolność połowową, przekraczając pułapy, o których mowa w ust. 1 i 2, jedynie w ramach ograniczeń przedstawionych w tych planach rozwoju. Artykuł 28 Rekiny 1. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakichkolwiek części lub całej tuszy kosogonów wszystkich gatunków z rodziny Alopiidae podczas jakiegokolwiek połowu. 2. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) podczas jakiegokolwiek połowu, z wyjątkiem statków o długości całkowitej poniżej 24 m prowadzących operacje połowowe w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają, oraz pod warunkiem że ich połowy są przeznaczone wyłącznie do spożycia lokalnego. 3. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione. SEKCJA 4 OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ SPRFMO Artykuł 29 Połowy gatunków pelagicznych – ograniczenie zdolności połowowej Państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r., ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2014 r. połowy gatunków pelagicznych do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 78 600 ton pojemności brutto w tym obszarze. Artykuł 30 Połowy gatunków pelagicznych – TAC 1. Tylko państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r., jak określono w art. 29, mogą dokonywać połowów tych gatunków w tym obszarze zgodnie z TAC określonymi w załączniku IJ. 2. Uprawnienia do połowów określone w załączniku IJ można wykorzystywać, wyłącznie pod warunkiem że państwa członkowskie wysyłają Komisji, w celu przekazania sekretariatowi SPRFMO, wykaz statków prowadzących aktywnie połowy lub zaangażowanych w przeładunek w obszarze objętym konwencją SPRFMO, zapisy z systemów monitorowania statków (VMS), miesięczne raporty połowowe oraz, jeżeli są one dostępne, dane na temat zawinięć do portów, najpóźniej do piątego dnia następnego miesiąca. Artykuł 31 Połowy denne Państwa członkowskie, które mają bazę historyczną dla nakładu połowowego lub połowów w odniesieniu do połowów dennych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., ograniczają nakład połowowy lub połowy: a) do średniego poziomu połowów lub parametrów nakładu we wspomnianym okresie; oraz b) wyłącznie do tych części obszaru objętego konwencją SPRFMO, w których prowadzono połowy denne w którymkolwiek poprzednim okresie połowu. SEKCJA 5 OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ IATTC Artykuł 32 Połowy przy użyciu okrężnic 1. Połowy tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna (Thunnus obesus) oraz tuńczyka bonito (Katsuwonus pelamis) dokonywane przez statki łowiące przy użyciu okrężnic są zabronione: a) od dnia 29 lipca do dnia 28 września 2014 r. albo od dnia 18 listopada 2014 r. do dnia 18 stycznia 2015 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice: – linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego, – 150º długości geograficznej zachodniej, – 40º szerokości geograficznej północnej, – 40º szerokości geograficznej południowej; b) od dnia 29 września do dnia 29 października 2014 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice: – 96º długości geograficznej zachodniej, – 110º długości geograficznej zachodniej, – 4º szerokości geograficznej północnej, – 3º szerokości geograficznej południowej. 2. Do dnia 1 kwietnia 2014 r. zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia, o którym mowa w ust. 1. Wszystkie statki rybackie do połowów okrężnicą danego państwa członkowskiego wstrzymują połowy przy użyciu okrężnic w obszarach, o których mowa w ust. 1, podczas wybranego okresu. 3. Statki łowiące tuńczyka przy użyciu okrężnic w obszarze objętym konwencją IATTC zatrzymują na statku, a następnie wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione tuńczyki żółtopłetwe, opastuny i tuńczyki bonito. 4. Ust. 3 nie ma zastosowania w następujących przypadkach: a) w przypadku gdy ryby uznano za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub b) podczas ostatniej części rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tej części rejsu. 5. Zabrania się połowów żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) w obszarze objętym konwencją IATTC, a także zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż, sprzedaży lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłacza białopłetwego w tym obszarze. 6. Gatunków, o których mowa w ust. 5, nie wolno okaleczać, jeżeli zostały przypadkowo złowione. Operatorzy statku muszą je niezwłocznie uwolnić, a także: a) odnotować liczbę uwolnień z oznaczeniem stanu ryb (martwe lub żywe); b) zgłosić informacje określone w lit. a) państwu członkowskiemu, którego są obywatelami. Państwa członkowskie przekażą te informacje Komisji do dnia 31 stycznia 2014 r. SEKCJA 6 OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ SEAFO Artykuł 33 Zakaz połowów rekinów głębinowych Zabrania się ukierunkowanych połowów wymienionych niżej rekinów głębinowych w obszarze objętym konwencją SEAFO: – rajowate (Rajidae), – koleń (Squalus acanthias), – kolczak (Etmopterus bigelowi), – Etmopterus brachyurus, – koleń długopłetwy (Etmopterus princeps), – kolczak smukły (Etmopterus pusillus), – Apristurus manis, – Scymnodon squamulosus, – rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha. SEKCJA 7 OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ WCPFC Artykuł 34 Warunki połowów opastuna, tuńczyka żółtopłetwego tuńczyka bonito i tuńczyka białego z południowego Pacyfiku 1. Państwa członkowskie zapewniają, by liczba dni połowowych przydzielonych statkom łowiącym przy użyciu okrężnic opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), tuńczyka bonito (Katsuwonus pelamis) w części obszaru objętego konwencją WCPFC na pełnym morzu oraz położonej pomiędzy 20º N i 20º S nie uległa zwiększeniu. 2. Statki UE nie prowadzą ukierunkowanych połowów tuńczyka białego z południowego Pacyfiku (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° S. Artykuł 35 Obszar zamknięty dla połowów przy użyciu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb 1. W części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej między 20° N a 20° S między godz. 00:00 dnia 1 lipca 2014 r. a godz. 24:00 dnia 31 października 2014 r. zabrania się działalności połowowej statkom łowiącym przy użyciu okrężnic, korzystającym z urządzeń do sztucznej koncentracji ryb (FAD). W tym okresie statki łowiące przy użyciu okrężnic mogą prowadzić operacje połowowe w tej części obszaru objętego konwencją WCPFC jedynie wówczas, gdy na ich pokładzie przebywa obserwator kontrolujący, czy dany statek w jakimkolwiek momencie: a) nie stosuje FAD ani powiązanych urządzeń elektronicznych, ani nie obsługuje takich urządzeń, b) nie prowadzi połowów w ławicach przy pomocy FAD. 2. Wszystkie statki łowiące przy użyciu okrężnic prowadzące połowy w części obszaru objętego konwencją WCPFC, o której mowa w ust. 1, zatrzymują na pokładzie i wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i tuńczyki bonito. 3. Ust. 2 nie ma zastosowania w następujących przypadkach: a) podczas ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby; b) w przypadku gdy ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub c) gdy wystąpi poważna awaria urządzeń do zamrażania. Artykuł 36 Obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC 1. Statki wpisane wyłącznie do rejestru WCPFC stosują środki, o których mowa w art. 34–37, kiedy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC oraz WCPFC zgodnie z definicją zawartą w art. 4 lit. p). 2. Statki wpisane jednocześnie do rejestru WCPFC i IATTC oraz statki wpisane wyłącznie do rejestru IATTC stosują środki określone w art. 32 ust. 1 lit. a) oraz ust. 2–6, kiedy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC i WCPFC zgodnie z definicją zawartą w art. 4 lit. n). Artykuł 37 Ograniczenia liczby statków UE upoważnionych do połowów włócznika Maksymalną liczbę statków UE upoważnionych do połowów włócznika (Xiphias gladius) w obszarach na południe od 20° S w obszarze objętym konwencją WCPFC określono w załączniku VII. SEKCJA 8 MORZE BERINGA Artykuł 38 Zakaz połowów w obszarach pełnomorskich Morza Beringa Zabrania się połowów mintaja (Theragra chalcogramma) w obszarach pełnomorskich Morza Beringa. TYTUŁ III UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW PAŃSTW TRZECICH POŁAWIAJĄCYCH W WODACH UE Artykuł 39 TAC Statkom rybackim pływającym pod banderą Norwegii oraz statkom rybackim zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów na wodach UE w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1006/2008. Artykuł 40 Upoważnienia do połowów 1. Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków państw trzecich poławiających w wodach UE określono w załączniku VIII. 2. Ryby ze stad, w odniesieniu do których ustalono TAC, nie są zatrzymywane na statku ani wyładowywane, chyba że połowów dokonały statki rybackie państwa trzeciego dysponującego kwotą połowową, która nie została wyczerpana. Artykuł 41 Zakazy 1. Statkom państw trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków: a) długoszpar (Cetorhinus maximus) i żarłacz biały (Carcharodon carcharias) w wodach UE; b) anioł morski (Squatina squatina) w wodach UE; c) raja gładka (Dipturus batis) w wodach UE rejonu ICES IIa i podobszarach ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX oraz X; d) raja bruzdowana (Raja undulata) i raja siwa (Raja alba) w wodach UE podobszarów ICES VI, VII, VIII, IX oraz X; e) żarłacz śledziowy (Lamna nasus) w wodach UE; f) rochowate (Rhinobatidae) w wodach UE podobszarów ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X oraz XII. g) manta (Manta birostris) w wodach UE. 2. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione. Artykuł 42 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. Jednakże art. 8 stosuje się od dnia 1 lutego 2014 r. Przepisy dotyczące uprawnień do połowów określonych w art. 24, 25 oraz 26 i w załącznikach IE oraz V w odniesieniu do obszaru objętego konwencją CCAMLR, stosuje się od wskazanych w nich dat. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW ZAŁĄCZNIK I: Poziomy TAC mające zastosowanie do statków UE na obszarach, gdzie obowiązują TAC, w podziale na gatunki i obszary ZAŁĄCZNIK IA: Cieśnina Skagerrak, cieśnina Kattegat, podobszary ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII oraz XIV, wody UE CECAF, wody Gujany Francuskiej ZAŁĄCZNIK IB: Północno-wschodni Atlantyk i Grenlandia, podobszary ICES I, II, V, XII oraz XIV i wody Grenlandii obszaru NAFO 1 ZAŁĄCZNIK IC: Północno-zachodni Atlantyk – obszar objęty konwencją NAFO ZAŁĄCZNIK ID: Daleko migrujące gatunki ryb – wszystkie obszary ZAŁĄCZNIK IE: Antarktyka – obszar objęty konwencją CCAMLR ZAŁĄCZNIK IF: Południowo-wschodni Ocean Atlantycki – obszar objęty konwencją SEAFO ZAŁĄCZNIK IG: Tuńczyk południowy – wszystkie obszary ZAŁĄCZNIK IH: Obszar objęty konwencją WCPFC ZAŁĄCZNIK IJ: Obszar objęty konwencją SPRFMO ZAŁĄCZNIK IIA: Nakład połowowy dla statków w kontekście zarządzania niektórymi stadami dorsza atlantyckiego, gładzicy i soli w rejonach ICES IIIa, VIa, VIIa, VIId, podobszarze IV oraz wodach UE rejonów ICES IIa i Vb ZAŁĄCZNIK IIB: Nakład połowowy statków w kontekście odbudowy pewnych stad morszczuka australijskiego i homarca w rejonach ICES VIIIc oraz IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu ZAŁĄCZNIK IIC: Nakład połowowy statków w kontekście zarządzania stadami soli w zachodniej części kanału La Manche w rejonie ICES VIIe ZAŁĄCZNIK IID: Obszary zarządzania dobijakami w rejonach ICES IIa oraz IIIa i podobszarze ICES IV ZAŁĄCZNIK III: Maksymalna liczba upoważnień do połowów dla statków UE poławiających w wodach państw trzecich ZAŁĄCZNIK IV: Obszar objęty konwencją ICCAT ZAŁĄCZNIK V: Obszar objęty konwencją CCAMLR ZAŁĄCZNIK VI: Obszar objęty konwencją IOTC ZAŁĄCZNIK VII: Obszar objęty konwencją WCPFC ZAŁĄCZNIK VIII: Ograniczenia ilościowe upoważnień do połowów w odniesieniu do statków państw trzecich poławiających w wodach UE [1] Należy w szczególności zapoznać się z dokumentem „General Context of ICES Advice” pod następującym adresem: http://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2013/2013/1.2_General_context_of_ICES_advice_2013_June.pdf [2] Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, COM(2011) 425 final [3] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów („plan dotyczący dorsza”). [4] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, (Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59). [5] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiające środki służące odnowieniu zasobów morszczuka nowozelandzkiego i homarca w Morzu Kantabryjskim i u zachodnich wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. L 345 z 28.12.2005, s. 5). [6] Rozporządzenie Rady (WE) nr 509/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiające wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w zachodniej części kanału La Manche (Dz.U. L 122 z 11.5.2007, s. 7). [7] Rozporządzenie Rady (WE) nr 676/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. ustanawiające wieloletni plan zarządzania połowami gładzicy i soli w Morzu Północnym (Dz.U. L 157, z 19.6.2007, s. 1). [8] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1300/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające wieloletni plan dotyczący zasobów śledzia występujących przy zachodnim wybrzeżu Szkocji oraz połowów tych zasobów (Dz.U. L 344, z 20.12.2008, s. 6). [9] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2004 (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 20). [10] Rozporządzenie Rady (WE) nr 302/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotyczące wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 43/2009 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1559/2007 (Dz.U. L 96, z 15.4.2009, s. 1). [11] Rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego (Dz.U. L 150 z 30.4.2004, s. 1). [12] Rozporządzenie Rady (WE) nr 388/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiające wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w Zatoce Biskajskiej (Dz.U. L 65 z 7.3.2006, s. 1). [13] Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3). [14] Rozporządzenie Rady (WE) nr 754/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. wyłączające niektóre grupy statków z systemu nakładu połowowego ustanowionego w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 (Dz.U. L 214 z 19.8.2009, s. 16). [15] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1). [16] Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31). [17] Dz.U. L 6 z 10.1.2012, s. 9. [18] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13). [19] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 517/2008 z dnia 10 czerwca 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 w odniesieniu do ustalania rozmiaru oczek oraz oceny grubości przędzy sieci rybackich (Dz.U. L 151 z 11.6.2008, s. 5). [20] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70). [21] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na określonych obszarach, innych niż północny Atlantyk, danych statystycznych o połowach nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 1). [22] Rozporządzenie Rady (WE) nr 217/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania danych statystycznych dotyczących połowów i działalności rybackiej przez państwa członkowskie dokonujące połowów na północno-zachodnim Atlantyku (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 42). [23] Zawarta decyzją Rady 2002/738/WE (Dz.U. L 234 z 31.8.2002, s. 39). [24] Do której Unia przystąpiła decyzją Rady 86/238/EWG (Dz.U. L 162 z 18.6.1986, s. 33). [25] Rozporządzenie Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiające określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (Dz.U. L 97 z 1.4.2004, s. 16). [26] Zawarta decyzją Rady 2006/539/WE (Dz.U. L 224 z 16.8.2006, s. 22). [27] Do której Unia przystąpiła decyzją Rady 95/399/WE (Dz.U. L 236 z 05.10.1995, s. 24). [28] Zawarta decyzją Rady 2008/780/WE (Dz.U. L 268 z 9.10.2008, s. 27). [29] Do której Unia przystąpiła decyzją Rady 2005/75/WE (Dz.U. L 32 z 4.2.2005, s. 1). [30] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2009 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33). [31] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiające szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych (Dz.U. L 351 z 28.12.2002, s. 6). [32] Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1). ZAŁĄCZNIK I TAC MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO STATKÓW UE W OBSZARACH, GDZIE OBOWIĄZUJĄ TAC W PODZIALE NA GATUNKI I OBSZARY W tabelach w załącznikach IA, IB, IC, ID, IE, IF, IG, IJ określono TAC i kwoty (w tonach masy w relacji pełnej, z wyjątkiem przypadków, w których określono inaczej) w podziale na stada oraz – w stosownych przypadkach – związane z nimi funkcjonalnie warunki. Wszystkie uprawnienia do połowów określone w niniejszym załączniku podlegają przepisom określonym w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009, w szczególności w art. 33 oraz 34 tego rozporządzenia. Odniesienia do obszarów połowowych oznaczają odniesienia do obszarów ICES, o ile nie określono inaczej. W granicach każdego obszaru stada ryb określa się zgodnie z kolejnością alfabetyczną łacińskich nazw gatunków. Do celów regulacyjnych tylko łacińskie nazwy służą do identyfikacji gatunków; nazwy zwyczajowe podano w celu ułatwienia odniesienia. Na użytek niniejszego rozporządzenia podaje się poniższą tabelę porównawczą nazw łacińskich i nazw zwyczajowych: Nazwa systematyczna || Kod alfa-3 || Nazwa zwyczajowa Amblyraja radiata || RJR || Raja promienista Ammodytes spp || SAN || Dobijakowate Argentina silus || ARU || Argentyna wielka Beryx spp. || ALF || Beryksy Brosme brosme || USK || Brosma Caproidae || BOR || Kaproszowate Centrophorus squamosus || GUQ || Koleń czerwony Centroscymnus coelolepis || CYO || Koleń iberyjski Chaceon spp. || GER || Kraby z gatunków należących do Chaceon spp. Chaenocephalus aceratus || SSI || Borel/szczekacz Champsocephalus gunnari || ANI || Kergulena Channichthys rhinoceratus || LIC || Krokodylec Chionoecetes spp. || PCR || Kraby kieszeńce Clupea harengus || HER || Śledź Coryphaenoides rupestris || RNG || Buławik czarny Dalatias licha || SCK || Liksa Deania calcea || DCA || Koleń kolcobrody Dipturus batis || RJB || Raja gładka Dissostichus eleginoides || TOP || Antar patagoński Dissostichus mawsoni || TOA || Antar polarny Dissostichus spp. || TOP || Antary Engraulis encrasicolus || ANE || Sardela Etmopterus princeps || ETR || Koleń długopłetwy Etmopterus pusillus || ETP || Kolczak smukły Euphausia superba || KRI || Kryl antarktyczny Gadus morhua || COD || Dorsz atlantycki Galeorhinus galeus || GAG || Żarłacz szary Glyptocephalus cynoglossus || WIT || Szkarłacica Gobionotothen gibberifrons || NOG || Nototenia żółta Hippoglossoides platessoides || PLA || Niegładzica Hippoglossus hippoglossus || HAL || Halibut biały Hoplostethus atlanticus || ORY || Gardłosz atlantycki Illex illecebrosus || SQI || Kalmar illeks Lamna nasus || POR || Lamna Lepidonotothen squamifrons || NOS || Nototenia skwarna Lepidorhombus spp. || LEZ || Smuklice Leucoraja naevus || RJN || Raja dwuplama Limanda ferruginea || YEL || Żółcica Limanda limanda || DAB || Zimnica Lophiidae || ANF || Żabnicowate Macrourus spp. || GRV || Buławiki Makaira nigricans || BUM || Marlin błękitny Mallotus villosus || CAP || Gromadnik Manta birostris || RMB || Manta Martialia hyadesi || SQS || Kałamarnica Melanogrammus aeglefinus || HAD || Plamiak Merlangius merlangus || WHG || Witlinek Merluccius merluccius || HKE || Morszczuk Micromestitius poutassou || WHB || Błękitek Microstomus kitt || LEM || Złocica Molva dypterygia || BLI || Molwa niebieska Molva molva || LIN || Molwa Nephrops norvegicus || NEP || Homarzec Notothenia rossii || NOR || Nototenia marmurkowa Pandalus borealis || PRA || Krewetka północna Paralomis spp. || PAI || Kraby Penaeus spp. || PEN || Krewetki z gatunków należących do Penaeus spp. Platichthys flesus || FLE || Stornia Pleuronectes platessa || PLE || Gładzica Pleuronectiformes || FLX || Płastugokształtne Pollachius pollachius || POL || Rdzawiec Pollachius virens || POK || Czarniak Psetta maxima || TUR || Turbot Pseudochaenichthys georgianus || SIG || Georgianka Raja alba || RJA || Raja siwa Raja brachyura || RJH || Raja białoplama Raja circularis || RJI || Raja piaskowa Raja clavata || RJC || Raja nabijana Raja fullonica || RJF || Raja kosmata Raja (Dipturus) nidarosiensis || JAD || Raja czarnobrzucha Raja microocellata || RJE || Raja drobnooka Raja montagui || RJM || Raja nakrapiana Raja undulata || RJU || Raja bruzdowana Rajiformes || SRX || Rajowate Reinhardtius hippoglossoides || GHL || Halibut niebieski Scomber scombrus || MAC || Makrela Scophthalmus rhombus || BLL || Nagład Sebastes spp. || RED || Karmazyny Solea solea || SOL || Sola Solea spp. || SOO || Sola Sprattus sprattus || SPR || Szprot Squalus acanthias || DGS || Koleń Tetrapturus albidus || WHM || Marlin biały Thunnus maccoyii || SBF || Tuńczyk południowy Thunnus obesus || BET || Opastun Thunnus thynnus || BFT || Tuńczyk błękitnopłetwy Trachurus murphyi || CJM || Ostrobok chilijski Trachurus spp. || JAX || Ostroboki Trisopterus esmarkii || NOP || Okowiel Urophycis tenuis || HKW || Widlak bostoński Xiphias gladius || SWO || Włócznik Poniższą tabelę porównawczą nazw zwyczajowych i nazw łacińskich podaje się wyłącznie do celów informacyjnych: Beryksy || ALF || Beryx spp. Niegładzica || PLA || Hippoglossoides platessoides Sardela || ANE || Engraulis encrasicolus Żabnicowate || ANF || Lophiidae Antar polarny || TOA || Dissostichus mawsoni Halibut biały || HAL || Hippoglossus hippoglossus Opastun || BET || Thunnus obesus Koleń kolcobrody || DCA || Deania calcea Borel/szczekacz || SSI || Chaenocephalus aceratus Raja białoplama || RJH || Raja brachyura Molwa niebieska || BLI || Molva dypterygia Marlin błękitny || BUM || Makaira nigricans Błękitek || WHB || Micromestitius poutassou Tuńczyk błękitnopłetwy || BFT || Thunnus thynnus Kaproszowate || BOR || Caproidae Nagład || BLL || Scophthalmus rhombus Gromadnik || CAP || Mallotus villosus Dorsz atlantycki || COD || Gadus morhua Zimnica || DAB || Limanda limanda Raja gładka || RJB || Dipturus batis Sola || SOL || Solea solea Kraby || PAI || Paralomis spp. Raja dwuplama || RJN || Leucoraja naevus Kraby z gatunków należących do Chaceon spp. || GER || Chaceon spp. Stornia || FLE || Platichthys flesus Płastugokształtne || FLX || Pleuronectiformes Manta || RMB || Manta birostris Koleń długopłetwy || ETR || Etmopterus princeps Argentyna wielka || ARU || Argentina silus Halibut niebieski || GHL || Reinhardtius hippoglossoides Buławiki || GRV || Macrourus spp. Nototenia skwarna || NOS || Lepidonotothen squamifrons Plamiak || HAD || Melanogrammus aeglefinus Morszczuk || HKE || Merluccius merluccius Śledź || HER || Clupea harengus Ostroboki || JAX || Trachurus spp. Nototenia żółta || NOG || Gobionotothen gibberifrons Ostrobok chilijski || CJM || Trachurus murphyi Liksa || SCK || Dalatias licha Kryl || KRI || Euphausia superba Koleń czerwony || GUQ