Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Dwustronnej Rady ds. Nadzoru na mocy Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, dotyczącego decyzji nr 0004 zmieniającej załącznik 1 do umowy /* COM/2013/0252 final - 2013/0132 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU 1.1 Kontekst W 2007 r. branża lotnicza z USA wysunęła zastrzeżenia, że w przepisach UE dotyczących honorariów i opłat pobieranych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) nie rozróżnia się między europejskimi projektami certyfikacyjnymi a weryfikacją przez EASA zatwierdzeń wyrobów amerykańskich wydanych przez Federalną Administrację Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (FAA). Po wymianie uwag dotyczących tego zagadnienia Komisja Europejska (KE) wyraziła ostatecznie zgodę na omówienie kwestii opłat pobieranych przez EASA za weryfikację, zgodnie z umową między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (zwanej dalej „umową”). Na posiedzeniu Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, które odbyło się w czerwcu 2011 r., postanowiono rozwiązać – zgodnie z załącznikiem 1 do umowy – kwestię opłat pobieranych przez EASA od podmiotów ze Stanów Zjednoczonych ubiegających się o weryfikację zatwierdzeń wydanych przez FAA. W związku z tym na posiedzeniu Dwustronnej Rady ds. Nadzoru w dniu 11 grudnia 2011 r. zatwierdzono zakres uprawnień, zgodnie z którym ustanowiono zespół ds. opłat za weryfikację (ang. VFT, Validation Fees Team). VFT, w skład którego wchodzą przedstawiciele FAA, KE i EASA, został poproszony o dokonanie przeglądu stosowanych obecnie przez EASA procedur i metod ustalania opłat i honorariów za weryfikację wyrobów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz o opracowanie zaleceń dotyczących zmian w umowie związanych z opłatami pobieranymi przez EASA za weryfikację wyrobów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. 1.2 Charakter systemu opłat i honorariów pobieranych przez EASA EASA pobiera opłaty i należności na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 593/2007 (z późniejszymi zmianami) ustanawiającego opłaty i honoraria, które mają być pobierane przez EASA z tytułu wszystkich procedur certyfikacyjnych. Rozporządzenie to określa dokładną wysokość opłat, jakie mają być pobierane za każde świadectwo (rocznie w odniesieniu do wieloletnich projektów) oraz za każde zatwierdzenie, jak również określa stawkę godzinową za niektóre zadania, za które opłaty naliczane są godzinowo. Wszystkie zadania związane z certyfikacją wyrobów, części i urządzeń (w tym zatwierdzanie danych dotyczących napraw itp.), a także działania odnoszące się do zatwierdzania podmiotów (w tym podmiotów zajmujących się projektowaniem, produkcją, obsługą techniczną itp.) muszą być w pełni opłacone przez wnioskodawców zwracających się o te świadectwa/zatwierdzenia. Ponadto w rozporządzeniu tym uwzględniono ponoszone przez EASA koszty związane z utrzymaniem ciągłej zdatności do lotu takich wyrobów, części i urządzeń, jak również koszty związane z nadzorem nad zatwierdzonymi podmiotami, które muszą być również w pełni pokryte. Opłaty określone w rozporządzeniu (WE) nr 593/2007 koryguje się w ujęciu rocznym w oparciu o specjalny współczynnik w celu uwzględnienia inflacji. Ponadto aby zagwarantować, że opłaty w pełni pokrywają ponoszone przez EASA koszty, podlegają one okresowym przeglądom i w razie konieczności mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą. Opłaty są ustalane i aktualizowane na podstawie rzeczywistych danych dotyczących działalności certyfikacyjnej, kosztów poniesionych w przeszłości oraz danych zaczerpniętych z planów operacyjnych dotyczących przyszłych działań. W oparciu o te dane oblicza się stawki godzinowe i opłaty zryczałtowane. Metoda ta pozwala zarówno na zwiększanie, jak i zmniejszenie opłat, jeżeli jest to uzasadnione w oparciu o dostępne dane. 1.3 Zastosowanie współczynnika redukcyjnego w umowie Podczas rozmów zespołu ds. opłat za weryfikację okazało się, że zarówno EASA, jak i FAA nie zrealizowały w pełni umowy. Chociaż obie wyspecjalizowane agencje działają w oparciu o wspólny zestaw zasad w zakresie weryfikacji, który ma odzwierciedlać cel i ducha umowy, w rzeczywistości umowa nie jest w pełni wykorzystywana. Struktura opłat pobieranych przez EASA rzeczywiście uwzględnia w szczególny sposób w niektórych obszarach działalność certyfikacyjną poza UE. Na przykład za uzupełniające certyfikaty typu (STC), które zostały zaklasyfikowane jako „podstawowe”, pobiera się opłaty jak za zwykłe STC, bez względu na złożoność zmiany projektu. Również opłaty za działania związane z ciągłą zdatnością do lotu w przypadku certyfikatu spoza UE naliczane są po obniżonej stawce. W zakresie przyjętych zatwierdzeń dla organizacji, zatwierdzenia części 145 również podlegają niższym opłatom. Niemniej jednak rozporządzenie (WE) nr 593/2007 wymaga, aby EASA pobierała opłaty, które odzwierciedlają całkowite koszty certyfikacji. W przypadku świadectw i zezwoleń opłaty są obliczane głównie z wykorzystaniem danych historycznych dotyczących zaangażowania zasobów w podobnych projektach w połączeniu z danymi zaczerpniętymi z planów operacyjnych. Zgodnie z tą metodą nie jest możliwe, aby EASA w szczególny sposób uwzględniła swoich partnerów dwustronnych, w tym Stany Zjednoczone, w samym rozporządzeniu dotyczącym opłat i honorariów. Jeżeli istnieje potrzeba specjalnego traktowania wykraczającego poza to rozporządzenie, należy je zagwarantować za pomocą rozporządzenia zastępującego lub traktatu międzynarodowego, który jest nadrzędny w stosunku do rozporządzenia. Na tej podstawie oraz w celu dostosowania się w większym stopniu do art. 14 umowy, który stanowi, że opłaty powinny być sprawiedliwe, racjonalne i współmierne do kosztów świadczonych usług, zespół ds. opłat za weryfikację zalecił wydanie decyzji przez Dwustronną Radę ds. Nadzoru w sprawie zastosowania współczynnika redukcyjnego w odniesieniu do odpowiednich tabel opłat w rozporządzeniu (WE) nr 593/2007, tak aby uwzględnić w umowie przyrost wydajności wynikający z procesu weryfikacji. Współczynnik redukcyjny zostanie włączony do przepisów załącznika 1, aby zapewnić niezbędne odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 593/2007 w ramach umowy. 1.4 Aspekty proceduralne Odpowiednia decyzja Rady oraz umowa weszły w życie w dniu 1 maja 2011 r. po zgłoszeniu przez Strony, że ich wewnętrzne procedury niezbędne do jej wejścia w życie zostały zakończone. Artykuł 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, iż Rada, działając na wniosek Komisji, przyjmuje decyzję w sprawie ustalenia stanowisk, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne. Art. 4 ust. 4 decyzji Rady 2011/719/EU[1] w sprawie zawarcia Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego stanowi, że Rada podejmuje decyzje w sprawie zmian załączników do Umowy, w przypadku gdy powodują one jakiekolwiek zmiany w odpowiednich aktach prawnych Unii. W związku z tym Rada powinna przyjąć decyzję w sprawie stanowiska, jakie ma zająć UE na forum Dwustronnej Rady ds. Nadzoru w sprawie decyzji dotyczącej zmiany załącznika 1 do umowy, zgodnie z projektem decyzji 0004 załączonym do niniejszego wniosku w sprawie decyzji Rady. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Państwa członkowskie były regularnie informowane o przebiegu prac. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU 1.1. Krótki opis proponowanych działań Proponowana zmiana załącznika 1 do umowy przewiduje wprowadzenie współczynnika redukcyjnego mającego zastosowanie do opłat i honorariów pobieranych przez EASA w kontekście weryfikacji wyrobów (lotniczych) z USA, co odzwierciedla charakter umowy oraz płynące z niej korzyści. 1.2. Podstawa prawna Artykuł 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. 1.3. Zasada pomocniczości Umowa obejmuje kwestie leżące w kompetencji UE, w zakresie których konieczne jest utrzymanie stosunków ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki na poziomie unijnym. 1.4. Wpływ na obowiązujące przepisy UE W ramach obowiązujących przepisów rozporządzenia (WE) nr 593/2007 nie czyni się żadnego rozróżnienia między honorariami i opłatami pobieranymi przez EASA za (europejskie) projekty certyfikacyjne i za weryfikację wyrobów pochodzących z państw trzecich, z którymi UE zawarła umowę dwustronną w zakresie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. Kluczowym elementem tych umów, które opierają się na zasadzie wzajemnego zaufania i uznania równoważnego poziomu bezpieczeństwa systemów drugiej strony, są korzyści z przyrostu wydajności, wynikające z wykorzystania procedur i wyników drugiej strony, czego efektem jest zmniejszenie obciążenia pracą i powiązanych kosztów przy dokonywaniu zatwierdzenia. Skutkiem prawnym wprowadzenia współczynnika redukcyjnego w załączniku 1 do umowy będzie jego pierwszeństwo w stosunku do obecnych przepisów rozporządzenia (WE) nr 593/2007, ponieważ umowa ma status traktatu międzynarodowego. Aby przepis ten mógł być stosowany nie tylko w wyniku umowy między UE i USA, konieczne będzie włączenie specjalnego przepisu do rozporządzenia (WE) nr 593/2007; stosowna procedura jest obecnie w toku. Jeżeli chodzi o prawdopodobny wpływ na budżet, zob. pkt 4 poniżej. 4. WPŁYW NA BUDŻET Szacuje się, że zmniejszenie dochodów EASA z opłat i honorariów wynikające z wejścia w życie niniejszej zmiany do załącznika 1 do umowy wyniesie około 450 000 EUR i będzie w pełni pokryte dzięki przesunięciu środków w ramach budżetu agencji dotyczącego opłat i honorariów. 2013/0132 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Dwustronnej Rady ds. Nadzoru na mocy Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, dotyczącego decyzji nr 0004 zmieniającej załącznik 1 do umowy RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Decyzja Rady 2011/719/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego[2] (zwanej dalej „umową”) weszła w życie dnia 1 maja 2011 r. (2) Zgodnie z art. 3.C.2 umowy Dwustronna Rada ds. Nadzoru, powołana na mocy art. 3.A umowy, może dokonać zmiany załączników do umowy zgodnie z art. 19.B umowy. (3) Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska na forum Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, zgodnie z art. 4 ust. 4 decyzji Rady 2011/719/UE, w odniesieniu do decyzji dotyczącej zmiany załącznika 1 do umowy, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską na forum Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, o której mowa w art. 3.A Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, w odniesieniu do przyjęcia przez Dwustronną Radę ds. Nadzoru decyzji zmieniającej załącznik 1 do umowy, jest oparte na projekcie decyzji 0004 Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, załączonym do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Artykuł 3 Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich. . Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK DWUSTRONNA RADA ds. NADZORU UMOWY MIĘDZY STANAMI ZJEDNOCZONYMI AMERYKI A UNIĄ EUROPEJSKĄ O WSPÓŁPRACY W ZAKRESIE UREGULOWAŃ DOTYCZĄCYCH BEZPIECZEŃSTWA LOTNICTWA CYWILNEGO ZAPIS DECYZJI DECYZJA nr 0004 Zgodnie z art. 19.B Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (zwanej dalej „umową”), który stanowi, że zmiany załączników do umowy są realizowane na podstawie decyzji Dwustronnej Rady ds. Nadzoru ustanowionej na mocy art. 3 umowy, Dwustronna Rada ds. Nadzoru przyjmuje niniejszą decyzję: 1. W załączniku 1 do umowy dodaje się nowy pkt 3.2.11 w brzmieniu: „3.2.11 a) Od dnia 1 stycznia 2013 r. opłaty nakładane w danym roku kalendarzowym przez wyspecjalizowaną agencję na wnioskodawcę lub jednostkę regulowaną z tytułu weryfikacji dokonanej przez tę wyspecjalizowaną agencję na mocy pkt 3.2.4 w odniesieniu do zatwierdzenia (i) projektu statku powietrznego, silnika do statku powietrznego, śmigła i urządzenia; (ii) uzupełniającego certyfikatu typu; (iii) niektórych ważnych zmian w projektach typu, określonych w technicznych procedurach wykonawczych; lub (iv) zmian akustycznych i zmian w zakresie emisji nie przekraczają 95 % opłat, jakie wyspecjalizowana agencja nałożyłaby na wnioskodawcę lub jednostkę regulowaną w tym samym roku kalendarzowym za wydanie równoważnego zatwierdzenia projektu, uzupełniającego certyfikatu typu, ważnych zmian, zmian akustycznych i zmian w zakresie emisji przy przeprowadzaniu procesu certyfikacji. b) Opłaty nakładane w danym roku kalendarzowym przez wyspecjalizowaną agencję na wnioskodawcę lub jednostkę regulowaną z tytułu weryfikacji dokonanej przez tę wyspecjalizowaną agencję na mocy pkt 3.2.4 odzwierciedlają przyrost wydajności uzyskany dzięki przeprowadzeniu procesu weryfikacji zamiast procesu certyfikacji. Taki przyrost wydajności i powiązane z nim obniżki opłat są uzasadniane na podstawie właściwych danych. W związku z tym Dwustronna Rada ds. Nadzoru okresowo dokonuje przeglądu wskaźnika procentowego określonego w lit. a) i podejmuje stosowną decyzję w sprawie dostosowania tego wskaźnika.” 2. Okresowy przegląd przewidziany w nowym pkt 3.2.11 lit. b) przeprowadza się nie częściej niż raz na dwa lata. Jak przewidziano w pkt 2.2.1 załącznika 1 do umowy, przy dokonywaniu przeglądów i przygotowywaniu wszelkich niezbędnych decyzji Dwustronną Radę ds. Nadzoru wspomaga Rada ds. Nadzoru Certyfikacji. Przegląd i decyzja opierają się na danych dostarczonych przez wyspecjalizowane agencje. Niniejsza zmiana staje się skuteczna z dniem złożenia ostatniego z poniższych podpisów. W imieniu Dwustronnej Rady ds. Nadzoru: FEDERALNA ADMINISTRACJA LOTNICTWA CYWILNEGO DEPARTAMENT TRANSPORTU STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI || || KOMISJA EUROPEJSKA UNII EUROPEJSKIEJ PODPISANO PRZEZ: || || || PODPISANO PRZEZ: || TYTUŁ: || Zastępca Naczelnika ds. Bezpieczeństwa Lotniczego || || TYTUŁ: || Dyrektor ds. Transportu Lotniczego i Transportu Międzynarodowego, Dyrekcja Generalna ds. Transportu i Mobilności DATA: || || || DATA: || MIEJSCE: || Waszyngton DC || || MIEJSCE: || Bruksela, Belgia [1] Dz.U. L 291 z 9.11.2011, s. 1. [2] Dz.U. L 291 z 9.11.2011, s. 1.