W 2019 r. przyjęto reformę postępowania upadłościowego. Reforma polegała na rozszerzeniu zakresu spraw, w których sąd może zwolnić dłużnika z obowiązku spłaty długu. Przyczyną jej wprowadzenia był fakt, że duża liczba osób wpadała w tzw. „pułapkę zadłużenia”, co miało negatywne skutki zarówno dla społeczeństwa, jak i poszczególnych osób . Według najnowszych statystyk (luty 2020 r.) blisko 800 000 osób, co stanowi około 8 % społeczeństwa, jest dłużnikami w postępowaniach egzekucyjnych prowadzonych przez komorników , przy czym w wielu przypadkach tego rodzaju środek jest niewspółmierny, biorąc pod uwagę kwotę roszczenia pierwotnego. Jak wynika z informacji z 2019 r., 90 % dłużników nie będzie nigdy w stanie spłacić swoich długów i potencjalnie ma trudności z pokryciem swoich kosztów utrzymania . Takie okoliczności mogą mieć negatywny wpływ na różne prawa podstawowe . Celem reformy jest zapewnienie większej liczbie dłużników możliwości uzyskania zwolnienia z obowiązku spłaty długu w toku postępowania upadłościowego. Przyszłość pokaże, czy reforma spełni swój cel.

Jeżeli chodzi o cyfryzację systemu wymiaru sprawiedliwości, istnieje pole do poprawy. Chociaż możliwe jest wniesienie pozwu drogą elektroniczną , nie wprowadzono jeszcze możliwości uzyskania dostępu do akt sądowych online, a orzeczenia są dostępne online jedynie częściowo . Pandemia COVID-19 uwidoczniła potrzebę wprowadzenia cyfrowych akt sądowych. Chociaż Ministerstwo Sprawiedliwości uruchomiło już proces wdrażania elektronicznego systemu zarządzania dokumentami, projekt ten jest wciąż na wczesnym etapie realizacji . Dotychczas z dokumentacji elektronicznej można korzystać wyłącznie w postępowaniu w sprawie nakazu zapłaty .

Rząd zaproponował nowelizację ustawy o opłatach sądowych, nad którą obraduje obecnie parlament . Przedstawiony w lutym 2020 r. projekt nowelizacji ustawy o opłatach sądowych przewiduje kompleksowe podniesienie niektórych opłat sądowych, co odzwierciedla wzrost poziomu życia od czasu ostatniej nowelizacji w 2011 r. Jednocześnie wniosek przewiduje podwyższenie kwoty niektórych opłat sądowych w celu zachęcenia do bardziej przemyślanego wnoszenia spraw do sądów i korzystania z alternatywnych metod rozwiązywania sporów takich jak ugody zawierane w drodze mediacji . Obecnie opłaty sądowe są stosunkowo niskie w przypadku spraw cywilnych i konsumenckich, ale stosunkowo wysokie w przypadku spraw handlowych . W procesie konsultacji i debaty publicznej kilka zainteresowanych stron wyraziło obawy dotyczące wpływu reformy na dostęp do wymiaru sprawiedliwości, w szczególności w przypadku członków społeczeństwa znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji . Aby rozwiać te obawy, w projekcie ustawy zaproponowano, by zwolnienie od opłat sądowych nie miało już charakteru wyjątku. Zwolnienie od opłat sądowych przysługiwałoby każdemu uczestnikowi postępowania sądowego, który udowodni, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej.

Projekt reformy prokuratury zaproponował Minister Sprawiedliwości. Przedstawiona w czerwcu 2019 r. reforma będzie polegała na zmianie systemu powoływania i odwoływania prokuratorów. Obecnie Prokuratora Generalnego powołuje rząd na wniosek Ministra Sprawiedliwości na czas nieokreślony. Jednocześnie ustawa stanowi, że Prokuratora Generalnego może odwołać rząd na wniosek Ministra Sprawiedliwości bez wskazania powodów . Jeśli chodzi o innych prokuratorów, w ustawie wskazano organ, który ich powołuje, ale nie uregulowano procedury obsadzania wolnych stanowisk prokuratorskich ani wymagań, które musi spełnić kandydat na to stanowisko. Reforma zaproponowana przez Ministra Sprawiedliwości przewiduje, że prokuratorów wyższego szczebla, w tym Prokuratora Generalnego, można odwołać wyłącznie w drodze orzeczenia wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym. Przewiduje ona również, że prokuratorzy sprawujący funkcje kierownicze (vedoucí státní zástupci) będą powoływani na okres siedmiu lat, oraz wprowadza wymogi dla kandydatów na stanowisko prokuratorskie i zasady procesu obsadzania wolnych stanowisk. Kandydatów powinna wybierać komisja składająca się z pięciu członków, z których trzech powinno być mianowanych przez Ministerstwo Sprawiedliwości (przy czym jeden z nich musi być sędzią), jeden powinien być mianowany przez Prokuratora Generalnego oraz jeden przez prokuratora na kierowniczym stanowisku, który odpowiada za złożenie wniosku o powołanie prokuratora sprawującego funkcje kierownicze. Nowelizacja przewiduje również, że kadencja obecnego Prokuratora Generalnego zakończy się w 2023 r., a kadencja obydwu Naczelnych Prokuratorów (vrchní státní zástupci) – w 2024 r. Podczas konsultacji kilka zainteresowanych stron wyraziło obawy, że niektóre z proponowanych zmian przyczynią się do utrzymania wysokiego stopnia zaangażowania władzy wykonawczej w wybór Prokuratora Generalnego i innych prokuratorów sprawujących funkcje kierownicze, w szczególności poprzez mianowanie członków komisji odpowiedzialnej za nabór kandydatów na stanowiska prokuratorskie. Ponadto zainteresowane strony skrytykowały fakt, że chociaż nowelizacja przewiduje siedmioletnią kadencję prokuratorów sprawujących funkcje kierownicze, kadencja obecnego Prokuratora Generalnego ma zakończyć się już w 2023 r., a obydwu Naczelnych Prokuratorów w 2024 r., co uzasadniono tym, że sprawują oni urząd przez okres dłuższy, niż przewiduje reforma . Projekt reformy nadal oczekuje na zatwierdzenie przez rząd, a proces legislacyjny w parlamencie jeszcze się nie rozpoczął.

Projekt reformy systemu dyscyplinarnego sędziów, prokuratorów i komorników jest obecnie przedmiotem obrad parlamentu . Jego deklarowanym celem jest – z jednej strony – wzmocnienie gwarancji legalności postępowań przez wprowadzenie systemu apelacyjnego oraz – z drugiej strony – zwiększenie efektywności postępowań. W obecnym systemie nie ma możliwości odwołania się od orzeczenia sądu dyscyplinarnego, który jest specjalnym wydziałem Najwyższego Sądu Administracyjnego . Reforma wprowadziłaby dwustopniowy system dyscyplinarny, w którym sądy wyższe pełniłyby rolę sądów pierwszej instancji, a Sąd Najwyższy i Najwyższy Sąd Administracyjny – sądów apelacyjnych. Tego rodzaju reforma przyczyniłaby się do wzmocnienia niezależności sądów, co jest zgodne z zaleceniami Rady Europy .

Reforma procedury obsadzania wolnych stanowisk sędziowskich jest obecnie przedmiotem obrad w parlamencie. Celem tej reformy jest zwiększenie przejrzystości i rozliczalności w ramach procedury obsadzania wolnych stanowisk sędziowskich w sądach powszechnych, a także wyboru prezesów sądów. Procedura obsadzania wolnych stanowisk sędziowskich nie jest obecnie uregulowana w przepisach. W praktyce kandydatów nominują prezesi sądów regionalnych, którzy przekazują listę Ministerstwu Sprawiedliwości. Po jej przeanalizowaniu Minister przekazuje ostateczną listę kandydatów Prezydentowi Republiki, który formalnie powołuje sędziów. Kandydatów na prezesów sądów wyższych i regionalnych proponuje Minister Sprawiedliwości . Jeżeli Prezydent Republiki odmówi powołania kandydata na stanowisko sędziowskie, ma obowiązek podać powody swojej decyzji. Decyzje Prezydenta w sprawie powołania sędziego podlegają kontroli sądowej przed sądem administracyjnym . Proponowane zmiany mają na celu stworzenie bardziej przejrzystego i jednolitego systemu obsadzania wolnych stanowisk sędziowskich i wyboru prezesów sądów w oparciu o precyzyjne, obiektywne i jednolite kryteria . W ramach reformy określono również skład komisji selekcyjnych wybierających kandydatów na stanowiska prezesów sądu w sądach wyższych, regionalnych i powiatowych. Komisja taka składałaby się z pięciu członków, z których dwóch reprezentowałoby władzę wykonawczą, a trzech – władzę sądowniczą, przy czym skład komisji selekcyjnych odpowiedzialnych za ocenę kandydatów jest doprecyzowany w zależności od danego stanowiska . Celem reformy jest to, by znaczna część członków komisji rekomendujących ostateczną listę kandydatów do powołania wywodziła się ze środowiska sędziowskiego, co jest zgodne z zaleceniami Rady Europy .

W Karcie praw podstawowych i podstawowych wolności transponowanej do czeskiej ustawy konstytucyjnej, w art. 17 zagwarantowano wolność wypowiedzi i prawo do informacji oraz wyraźnie zakazano cenzury. Sektor mediów jest wciąż narażony na ryzyko związane z wpływem właścicieli mediów na materiał redakcyjny oraz z brakiem przepisów szczególnych regulujących przejrzystość własności mediów. Wydaje się, że czeska Rada Radiofonii i Telewizji skutecznie wykonuje swoje zadania, chociaż zaobserwowano rosnącą polaryzację ostatnich decyzji dotyczących przekazów medialnych na temat niektórych kwestii szczególnie delikatnych pod względem politycznym.

W Czechach szereg istotnych reform systemu wymiaru sprawiedliwości jest obecnie na etapie realizacji lub przygotowania, w tym reforma prokuratury, procedury obsadzania wolnych stanowisk sędziowskich oraz systemu dyscyplinarnego sędziów i prokuratorów. Reformy te mogłyby się przyczynić do zwiększenia przejrzystości oraz ograniczenia wpływu władzy wykonawczej na powoływanie, awansowanie oraz odwoływanie sędziów i prokuratorów. Niektóre ograniczone aspekty proponowanych reform, w szczególności dotyczące prokuratorów wyższego szczebla, budzą pewne obawy. W odniesieniu do jakości systemu wymiaru sprawiedliwości skuteczne wprowadzenie elektronicznego systemu zarządzania dokumentami przyczyniłoby się do cyfryzacji i zwiększenia dostępności sądów. Jeżeli chodzi o proponowane podniesienie wysokości opłat sądowych, pojawiły się wątpliwości dotyczące jego wpływu na dostęp do wymiaru sprawiedliwości dla osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji.

Rząd rozważa przeprowadzenie reformy, aby w dalszym stopniu wzmocnić niezależność organu regulacyjnego ds. mediów. W ustawie o radiofonii i telewizji rolę czeskiego organu regulacyjnego ds. mediów powierzono Radzie Radiofonii i Telewizji (Rada) , która jest uprawniona do nadzorowania przekazu radiowego i telewizyjnego, jak również audiowizualnych usług medialnych na żądanie. Inne środki masowego przekazu (w formie drukowanej lub online) podlegają ogólnemu systemowi opierającemu się na prawie karnym, przepisach dotyczących reklamy, ramach ochrony konsumentów oraz inicjatywach samoregulacyjnych . W ustawie określono Radę mianem „niezależnego organu administracji” składającego się z 13 członków oraz określono jej zadania i obowiązki. Ponadto określono w niej kryteria kwalifikowalności, kryteria wykluczające oraz procedury powoływania członków Rady i jej prezesa. Decyzje Rady podlegają kontroli sądowej. W przypadku wielokrotnego i poważnego naruszania przez Radę obowiązków określonych w ustawie lub wielokrotnego niezatwierdzenia obowiązkowego rocznego sprawozdania Rady z powodu poważnych uchybień Izba Poselska może zwrócić się do Prezesa Rady Ministrów o odwołanie całej Rady. Władze ogłosiły, że przedstawiono wniosek o ograniczenie tego uprawnienia Izby Poselskiej, tak aby w takich przypadkach można było odwołać wyłącznie pojedynczych członków. Celem tej reformy jest wzmocnienie niezależności całej Rady zgodnie z celami zmienionej dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych .

W Karcie praw podstawowych i podstawowych wolności transponowanej do czeskiej ustawy konstytucyjnej zagwarantowano wolność wypowiedzi i prawo do informacji oraz wyraźnie zakazano cenzury . W ustawie o radiofonii i telewizji wyraźnie określono kompetencje czeskiego organu regulacyjnego ds. mediów , zaś w ustawie o wolnym dostępie do informacji zagwarantowano dostęp do informacji będących w posiadaniu organów publicznych.

W lipcu 2016 r. uruchomiono rejestr umów , w którym publikuje się online umowy opiewające na kwotę powyżej 50 000 CZK (ok. 2 000 EUR). Do rejestru wpisuje się umowy, których stroną jest jeden z wybranych podmiotów prawa publicznego, np. państwo, organy lokalne/regionalne, przedsiębiorstwa państwowe, fundusze państwowe, publiczne uczelnie wyższe lub osoby prawne, w których państwo lub organ lokalny/regionalny (samodzielnie lub wraz z innymi organami lokalnymi/regionalnymi) posiada większościowy udział za pośrednictwem innej osoby prawnej. Niektóre rodzaje umów są wyłączone z obowiązku publikacji w rejestrze . Rejestr można uznać za przykład dobrej praktyki o korzystnym oddziaływaniu prewencyjnym w odniesieniu do korupcji.

Zgłoszono inicjatywę ustawodawczą w sprawie lobbingu. Projekt ustawy o lobbingu oczekuje na uchwalenie. Na mocy tego aktu prawnego ustanowiony zostanie dostępny publicznie rejestr lobbystów oraz osób, wobec których prowadzono lobbing. Lobbyści i urzędnicy publiczni będą mieli obowiązek składania kwartalnych sprawozdań zawierających informacje o swoich wzajemnych kontaktach. Ponadto projekt ustawy zawiera także przepisy dotyczące tzw. „śladu lobbingowego”, tj. dokumentu, który będzie obowiązkowym załącznikiem do wszystkich projektów ustaw. Będzie on zawierał informacje na temat lobbystów, osób, wobec których prowadzono lobbing, oraz konkretnego sposobu lobbowania w przypadku danego aktu prawnego. Celem tego rozwiązania jest zwiększenie przejrzystości procesu legislacyjnego. Projekt ustawy zawiera również przepisy dotyczące oświadczeń o darowiznach.

Szereg inicjatyw ma na celu wzmocnienie przepisów antykorupcyjnych i zasad uczciwości zawodowej w odniesieniu do administracji publicznej. Wprowadzono wewnętrzne ramy programu antykorupcyjnego , które przewidują regularną ocenę zagrożenia korupcją i wewnętrzne zarządzanie ryzykiem w ministerstwach, innych organach centralnych oraz podległych im organach i agencjach. Każdy organ jest zobowiązany do ustanowienia ram obejmujących kodeks etyczny, szkolenia w zakresie uczciwości zawodowej, wewnętrzne procedury sygnalizowania nieprawidłowości oraz procedury w przypadku podejrzeń o korupcję. Stan wdrożenia ram podlega ocenie przynajmniej co dwa lata. Wprowadzono kodeks etyczny dla urzędników i pracowników służby cywilnej, który jest wiążący dla osób zatrudnionych w administracji centralnej. 80 % respondentów uczestniczących w badaniu Eurobarometr dotyczącym korupcji z 2020 r. uważa jednak, że problem korupcji występuje w lokalnych lub regionalnych instytucjach publicznych (średnia UE wynosi 68 %).

Ustawa o konflikcie interesów zawiera przepisy dotyczące konfliktu interesów oraz ujawniania informacji majątkowych . Ma ona zastosowanie do członków rządu, posłów do parlamentu, marszałków (hejtman) i radnych sejmików regionalnych, wyższych urzędników publicznych, burmistrzów i członków rad gminy, a także członków organów statutowych, zarządzających, nadzorczych lub kontrolnych. W ustawie ustanowiono centralny rejestr oświadczeń, którym zarządza Ministerstwo Sprawiedliwości. Osoby objęte zakresem stosowania ustawy mają obowiązek składać oświadczenia o interesie osobistym, składnikach majątku, działalności, dochodach, darowiznach i zobowiązaniach. GRECO podkreśliła, że konieczne mogą być skuteczniejsze sankcje w przypadku niedopełnienia obowiązków związanych z oświadczeniami . Podkreślono również, że Czechy powinny rozważyć rozszerzenie zakresu oświadczeń, tak aby obejmowały one informacje na temat małżonków i pozostających na utrzymaniu członków rodzin posłów do parlamentu . W przepisach nie uregulowano kwestii przyjmowania darowizn i innych korzyści przez parlamentarzystów . W ostatnim sprawozdaniu w ramach europejskiego semestru podkreślono brak jasnych zasad obowiązujących parlamentarzystów dotyczących, na przykład, przyjmowania darowizn i innych korzyści, składania oświadczeń na temat innych działalności i oświadczeń o niepełnieniu innych funkcji i stanowisk w państwie oraz kontaktów z lobbystami .

Czechy mają dobrze ugruntowane strategiczne ramy antykorupcyjne. Od 1999 r. rząd przyjmuje kolejne strategie antykorupcyjne. Obecna strategia obejmuje lata 2018–2022 i przewiduje sporządzenie trzech jednorocznych planów działania, których wdrażanie ma być monitorowane przez Rządową Radę Antykorupcyjną. Radę wspiera Departament Ministerstwa Sprawiedliwości ds. Konfliktów Interesów i Walki z Korupcją, który sporządza strategiczne dokumenty antykorupcyjne i jest odpowiedzialny za sporządzanie programu antykorupcyjnego. W lutym 2020 r. rząd zatwierdził nowy plan działania na rzecz walki z korupcją . Koncentruje się on na czterech głównych obszarach priorytetowych: (i) skuteczności i niezależności rządu; (ii) przejrzystości i otwartym dostępie do informacji; (iii) efektywnym zarządzaniu własnością państwową; oraz (iv) rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. W kwietniu 2020 r. rząd stwierdził, że zakończono większość działań przewidzianych w planie działania na rok 2019 .

Ramy prawne i instytucjonalne służące zwalczaniu korupcji w znacznej mierze funkcjonują. Za walkę z korupcją odpowiada kilka organów. Departament Ministerstwa Sprawiedliwości ds. Konfliktów Interesów i Walki z Korupcją jest odpowiedzialny za sporządzanie programu antykorupcyjnego. Powołana w 2014 r. Rada Antykorupcyjna pełni rolę organu doradczego rządu. Krajowa Agencja ds. Przestępczości Zorganizowanej we współpracy z prokuraturą prowadzi śledztwa w sprawie przestępstw związanych z korupcją. Powołany w 2017 r. jako niezależny organ administracji Urząd Analiz Finansowych pełni rolę jednostki analityki finansowej. Najwyższa Izba Kontroli kontroluje sposób zarządzania dochodami i wydatkami publicznymi, a wyniki przeprowadzanych przez nią kontroli mogą się przyczynić do wykrywania zagrożeń korupcją. W ostatnich latach rozpoczęto szereg reform w dziedzinie przejrzystości i rozliczalności. Szereg istotnych środków legislacyjnych wciąż oczekuje na przyjęcie, w szczególności w obszarze lobbingu i ochrony sygnalistów, a także projekt ustawy o rozszerzeniu mandatu Najwyższej Izby Kontroli.

System wymiaru sprawiedliwości nie boryka się z żadnymi szczególnymi problemami w zakresie efektywności w sprawach cywilnych i handlowych, ale postępowania w sprawach administracyjnych cechują się przewlekłością. Szacowany czas trwania postępowań sądowych w sprawach cywilnych i handlowych jest na poziomie średnim lub krótszym od średniego poziomu, a wskaźnik zamykanych spraw świadczy o tym, że sądy są w stanie rozpoznać wpływające sprawy . W sprawach administracyjnych Czechy odnotowują średnie wyniki, przy czym w 2018 r. szacowany czas wydania decyzji w sprawie administracyjnej w pierwszej instancji wyniósł 412 dni . Wskaźnik rozstrzygania spraw należy do najniższych w całej UE , co świadczy o występowaniu problemów w tym obszarze. Jedną z przyczyn tego problemu mogą być względne niedobory kadrowe – jedynie około 4 % wszystkich sędziów rozpoznaje sprawy administracyjne . Dane opublikowane przez Ministerstwo Sprawiedliwości wskazują, że w 2019 r. występowały znaczne różnice regionalne, jeżeli chodzi o efektywność sądów . Różnice te się utrzymują pomimo pozytywnej tendencji do zmniejszania tych nierówności. Ministerstwo Sprawiedliwości rozważa ewentualną nowelizację kodeksu postępowania administracyjnego, m.in. aby przyspieszyć postępowania przed sądami administracyjnymi i zwiększyć ich efektywność .

W Senacie organizuje się debaty na temat systemu wymiaru sprawiedliwości. Senat organizuje konferencje i debaty na tematy związane z systemem wymiaru sprawiedliwości, dzięki którym senatorowie mają możliwość omówienia kwestii dotyczących systemu wymiaru sprawiedliwości i rozwiązań politycznych. Ostatnia konferencja odbyła się w listopadzie 2019 r. Była to zorganizowana przez Komisję Konstytucyjno-Prawną we współpracy z Sądem Najwyższym międzynarodowa konferencja „Efektywność i jakość czeskiego sądownictwa: ocena i perspektywy”.

Środki zastosowane w odpowiedzi na pandemię COVID-19 zostały poddane kontroli sądowej. W dniu 12 marca 2020 r. rząd ogłosił stan nadzwyczajny. Stan nadzwyczajny, po dwukrotnym przedłużeniu, na które zezwoliła Izba Poselska, trwał do dnia 17 maja . Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie ogłoszenia stanu nadzwyczajnego w związku z pandemią COVID-19 oraz szereg środków rządowych i środków nadzwyczajnych wdrożonych przez Ministerstwo Zdrowia poddano kontroli sądowej Sądu Miejskiego w Pradze, Najwyższego Sądu Administracyjnego oraz Trybunału Konstytucyjnego . W orzeczeniach stwierdzono zgodność z konstytucją rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ogłoszenia stanu nadzwyczajnego, jak również – w większości przypadków – zaskarżonych środków nadzwyczajnych. Sąd Miejski w Pradze uchylił cztery środki , co spowodowało konieczność wprowadzenia dostosowań legislacyjnych przez rząd.

Dostęp do informacji jest zagwarantowany na mocy przepisów, ale w praktyce mogą występować przeszkody. W ustawie o wolnym dostępie do informacji zagwarantowano dostęp do informacji będących w posiadaniu organów publicznych. Przygotowywany obecnie projekt nowelizacji wprowadziłby mechanizm – zgodnie z czeskim orzecznictwem – mający na celu zapobieganie składaniu „oczywiście bezzasadnych wniosków o udzielenie informacji”. Nowelizacja umożliwiłaby organowi publicznemu żądanie uiszczenia zaliczki na pokrycie kosztów związanych z obszernym wyszukiwaniem informacji. Rozwiązanie to mogłoby stanowić przeszkodę w dostępie do szczegółowych informacji posiadanych przez organy publiczne. Ponadto podczas wizyty w państwie obawy wzbudziły doniesienia na temat organów publicznych, które odmawiają dostępu do informacji i kwestionują przed sądami wnoszone przez obywateli wnioski .

W Czechach nie obowiązują przepisy szczególne regulujące przejrzystość własności mediów. We wspomnianej powyżej ustawie o radiofonii i telewizji, która ma również na celu kontrolę nad fuzjami nadawców, wprowadzono ograniczenia dotyczące kumulowania koncesji lub osobistych powiązań między różnymi nadawcami. W ustawie o konflikcie interesów zakazano urzędnikom publicznym pełnienia funkcji nadawcy radiowego lub telewizyjnego, wydawcy prasy drukowanej lub podmiotu nadzorującego takiego nadawcę lub wydawcę. W ustawie wymaga się ujawnienia określonych faktów w odpowiednich rejestrach publicznych zgodnie z ogólnymi zasadami regulującymi wpis przedsiębiorstw do rejestru. Przedsiębiorstwa medialne nie są jednak zobowiązane do ujawniania swoich struktur właścicielskich, zmian w tych strukturach ani żadnych informacji dotyczących właściciela rzeczywistego przedsiębiorstwa . W tym kontekście należy zauważyć, że w monitorze pluralizmu mediów z 2020 r. podkreślono wysokie ryzyko dla przejrzystości własności mediów, zwłaszcza biorąc pod uwagę ogólny wysoki poziom ryzyka związany z zagrożeniami dla pluralizmu rynku w ujęciu bardziej ogólnym, jeżeli chodzi o wpływy o charakterze komercyjnym i wpływ właściciela na materiał redakcyjny i koncentrację mediów informacyjnych . Pomimo przyjęcia nowelizacji ustawy o konflikcie interesów w 2017 r., w której wyraźnie zakazano politykom posiadania udziałów w mediach, zagrożenie dla politycznej niezależności mediów pozostaje wysokie, biorąc pod uwagę, że wpływ polityczny może być wciąż wywierany za pośrednictwem nieformalnych sieci oraz wpływowych sojuszy między właścicielami a politykami . Przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego oraz stowarzyszeń dziennikarzy, których opinii zasięgnęła Komisja na potrzeby niniejszego sprawozdania, potwierdzili, że dynamika ta stanowi najpoważniejsze zagrożenie dla pluralizmu mediów w państwie .

Kompetencje Rady są jasno określone w przepisach i skutecznie stosowane w praktyce. Jak zauważono w monitorze pluralizmu mediów z 2020 r. (MPM 2020), ryzyko zagrażające działaniu organu regulacyjnego ds. mediów jest co do zasady niskie, chociaż wydaje się, że zwiększa się stopień polaryzacji ostatnich decyzji dotyczących przekazów medialnych na temat niektórych kwestii szczególnie delikatnych pod względem politycznym .

Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości, goAML (system przeciwdziałania praniu pieniędzy). https://www.unodc.org/unodc/en/global-it-products/goaml.html.

Centrum ds. Pluralizmu i Wolności Mediów (2019), Decriminalisation of Defamation. https://cmpf.eui.eu/wp-content/uploads/2019/01/decriminalisation-of-defamation_Infographic.pdf .

Centrum ds. Pluralizmu i Wolności Mediów (2020), 2020 Media pluralism monitor. https://cmpf.eui.eu/media-pluralism-monitor/mpm-2020.

CEPEJ (2020), Study on the functioning of the judicial systems in the EU Member States.

CIVICUS (15 stycznia 2020 r.), Citizens call for PM’s resignation in anti-government protests; press freedom in decline [Obywatele żądają dymisji premiera podczas protestów antyrządowych. Upadek wolności prasy]. https://monitor.civicus.org/updates/2020/01/15/citizens-call-pms-resignation-anti-government-protests-press-freedom-decline/ .

CIVICUS (22 lipca 2019 r.), Politicians continue to undermine critical media in the Czech Republic. Mass protests persist [Politycy nadal podważają niezależność krytycznych mediów w Republice Czeskiej. Trwają masowe protesty]. https://monitor.civicus.org/updates/2019/07/22/Politicians-continue-to-undermine-critical-media-in-the-Czech-Republic-Mass-protests-persist/ .

CIVICUS, Monitor tracking civic space: Republika Czeska. https://monitor.civicus.org/country/czech-republic/ .

Czeska Izba Adwokacka (2020), uwagi czeskiej Izby Adwokackiej przekazane w ramach konsultacji z zainteresowanymi stronami na potrzeby sprawozdania na temat praworządności z 2020 r.

Dyrekcja Generalna ds. Komunikacji (2019), specjalne badanie Eurobarometr 482: opinia przedsiębiorców na temat korupcji w UE.

Dyrekcja Generalna ds. Komunikacji (2020), specjalne badanie Eurobarometr 502: korupcja.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1808 z dnia 14 listopada 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) ze względu na zmianę sytuacji na rynku.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 z dnia 23 października 2019 r. w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii, Dz.U. L 305 z 26.11.2019.

ENNHRI (2020), State of the Rule of Law in Europe. Reports from National Human Rights Institutions. http://ennhri.org/rule-of-law-report/ .

Europejski Trybunał Praw Człowieka (2001), wyrok z dnia 19 czerwca 2001 r., Kreuz/Polska, 28249/95.

Europejski Trybunał Praw Człowieka (2001), wyrok z dnia 2 października 2001 r., Stankov/Bułgaria, nr 29221/95 i 29225/95.

Europejski Trybunał Praw Człowieka (2005), wyrok z dnia 26 lipca 2005 r., Podbielski i PPU Polpure/Polska, 39199/98.

Europejski Trybunał Praw Człowieka (2006), wyrok z dnia 24 maja 2006 r., Weissman i in./Rumunia, 63945/00.

Europejski Trybunał Praw Człowieka (2011), wyrok z dnia 26 lipca 2011 r., Georgel i Georgeta Stoicescu/Rumunia, 9718/03 .

GRECO (2018), Third Evaluation Round – Second Compliance Report on the Czech Republic on Incriminations (ETS 173 i 191, GPC 2).

GRECO (2019), Fourth Evaluation Round preventing corruption in respect of members of Parliament, judges and prosecutors – Interim compliance report, Czech Republic.