Zmieniony wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program działań dla podatków w Unii Europejskiej na okres 2014–2020 (Fiscalis 2020) i uchylające decyzję nr 1482/2007/WE /* COM/2012/0465 final - 2011/0341/b (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Dnia 29 czerwca 2011 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący najbliższych wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020[1]: budżet w celu realizacji strategii „Europa 2020”, proponując między innymi nowy program „Fiscalis 2020”. Program ten przyczyni się do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu rozwoju[2], umożliwiając wzmocnienie funkcjonowania systemów podatkowych w państwach członkowskich oraz jednolitego rynku Unii. Ułatwiając transformację krajowych administracji podatkowych w kierunku e-administracji podatkowych, ten nowy program przyczyni się także do stworzenia jednolitego rynku cyfrowego („Europejska agenda cyfrowa”). Sprawne funkcjonowanie systemów podatkowych w ramach rynku wewnętrznego zależy od skutecznej i sprawnej obsługi transakcji transgranicznych przez krajowe administracje podatkowe, od przeciwdziałania oszustwom podatkowym i od walki z nimi, jak również od ochrony dochodów z podatków. Oznacza to wymianę ogromnych ilości informacji między administracjami podatkowymi, lecz również większą skuteczność prac administracji podatkowych i jednocześnie mniejsze obciążenia administracyjne, ekonomiczne i czasowe dla podatników prowadzących działalność transgraniczną. Można to osiągnąć wyłącznie poprzez współpracę między administracjami podatkowymi państw członkowskich i stron trzecich. Biorąc pod uwagę rosnącą globalizację, skuteczne zwalczanie oszustw również powinno mieć wymiar międzynarodowy. W związku z tym program będzie wspierał także wymianę informacji z państwami spoza Unii w ramach umów międzynarodowych zawartych z zainteresowanymi państwami. Proponowany program posłuży do wspierania współpracy głównie między organami podatkowymi oraz, w odpowiednich przypadkach, innymi zainteresowanymi stronami. Zastąpi on program „Fiscalis 2013”, który wygasa w dniu 31 grudnia 2013 r. Proponowany program „Fiscalis 2020” wspierać będzie współpracę podatkową w obrębie Unii, skupioną wokół tworzenia sieci kontaktów i budowania kompetencji z jednej strony oraz budowy potencjału informatycznego – z drugiej. Ten pierwszy element umożliwia wymianę dobrych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi i pozostałymi państwami uczestniczącymi w programie. Drugi umożliwia finansowanie w ramach programu odpowiedniej infrastruktury informatycznej i systemów informatycznych, które pozwalają administracjom podatkowym w Unii dojść do poziomu pełnoprawnych e-administracji. Główna wartość dodana programu wynika ze zwiększenia zdolności państw członkowskich do walki z oszustwami i ewentualnie powiększania dochodów, ograniczając przy tym koszty tworzenia niezbędnych do tego narzędzi. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW 2.1. Konsultacje i wiedza specjalistyczna W kontekście śródokresowej oceny programu „Fiscalis 2013”[3], wykonawca przeprowadził analizę efektywności, skuteczności, istotności i wartości dodanej programu. Wykorzystano dostępne dane z monitorowania różnych rodzajów działalności. Inny wykonawca przeprowadził badanie dotyczące możliwych ram przyszłego programu „Fiscalis”[4]: łącznie z kompleksową analizą przyszłych wyzwań i problemów strukturalnych systemów podatkowych na rynku wewnętrznym. Ustalenia wynikające z badania omówiono z przedstawicielami krajów uczestniczących podczas warsztatów zorganizowanych w czerwcu 2011 r. W ramach przygotowań do tych warsztatów, wiosną 2011 roku na posiedzeniach komitetów[5] ds. odpowiednich programów zorganizowano „okrągły stół”, w trakcie którego kraje uczestniczące poproszono o wskazanie głównych zalet programu oraz możliwego sposobu zwiększenia jego skuteczności. Biorąc pod uwagę znaczenie działalności związanej z wymianą informacji, przeprowadzono odrębne badanie dotyczące przyszłej strategii realizacji wymiany informacji. Badanie to zostało przedstawione podczas warsztatów dla kierowników ds. informatyzacji w administracjach podatkowych w czerwcu 2011 r. Przygotowano ocenę skutków pod kątem kontynuacji programu Fiscalis, która została zatwierdzona przez Radę ds. Ocen Skutków w dniu 22 września 2011 r. Przy opracowywaniu wniosku dotyczącego przyszłego programu uwzględniono zalecenia odnoszące się do jego struktury i dalszych usprawnień. Cele programu skoncentrowano np. w większym stopniu na zmniejszeniu obciążeń administracyjnych administracji podatkowej i podatników oraz na polepszeniu współpracy z państwami trzecimi i stronami trzecimi oraz na wzmocnieniu walki z oszustwami podatkowymi. Ponadto wniosek w sprawie programu wprowadza nowe narzędzia w celu sprostania nowym wyzwaniom, zwłaszcza nowe rodzaje wspólnych działań, poprawę dostępności wyników działań realizowanych w ramach programu przy wykorzystaniu metod współpracy online oraz określenie ram celem lepszego monitorowania wyników programu. 2.2. Ocena skutków W ramach oceny skutków towarzyszącej niniejszemu programowi przeanalizowano i porównano szereg wariantów polityki, uwzględniając ogólny kontekst polityczny i problemy w dziedzinie podatków, jakie wystąpią w następnym dziesięcioleciu. 1) Scenariusz odniesienia: kontynuacja programu z zachowaniem jego aktualnych celów i obecnego kształtu. 2) Brak kontynuacji programu: program nie byłby kontynuowany i zaprzestano by finansowania narzędzi informatycznych ze środków UE, wspólnych działań czy działalności szkoleniowej, wspierających współpracę w dziedzinie podatków. 3) Aktualizacja scenariusza odniesienia: Wariant ten obejmowałby scenariusz odniesienia z dostosowaniem celów do przyszłych wyzwań. Kładzie on dodatkowo nacisk na zwalczanie oszustw podatkowych, uchylania się od podatków i ich unikania, na działania w kierunku skuteczniejszej administracji podatkowej, zmniejszenia wysokich obciążeń administracyjnych dla podatników i administracji podatkowych oraz uwzględnia współpracę z państwami trzecimi i stronami trzecimi. 4) Aktualizowanie i zapewnienie realizacji nowej polityki: Oprócz uwzględnienia problemów przedstawionych w wariancie „aktualizacja scenariusza odniesienia” wariant ten oferuje środki rozszerzenia współpracy na nowe dziedziny, które mogą wyniknąć z rozwoju polityki, a zwłaszcza zapewniłby on programowi środki ułatwiające spójne stosowanie i wdrożenie tego nowego prawodawstwa oraz wdrożenie odpowiedniej wymiany informacji i współpracy administracyjnej. W wyniku przeprowadzonej oceny skutków za wariant preferowany uznano wariant 3 „Aktualizacja scenariusza odniesienia”. Jest on zgodny z wnioskiem w sprawie nowego budżetu dla strategii „Europa 2020” i cieszy się największą akceptacją państw członkowskich. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU 3.1. Podstawa prawna Proponowany program „Fiscalis 2020” obejmuje mechanizmy, środki oraz konieczne finansowanie i ma na celu poprawę współpracy administracji podatkowych. Proponowane środki obejmują między innymi wspólne działania, takie jak seminaria, warsztaty, szkolenia, wielostronne kontrole, powołanie zespołów ekspertów itp., w których państwa członkowskie i ich przedstawiciele mogą uczestniczyć dobrowolnie. Nadrzędnym celem tych wspólnych działań jest zacieśnienie współpracy administracyjnej i poprawa zdolności administracyjnych państw członkowskich w obszarze podatków, co uzasadnia skorzystanie z art. 197 TFUE. Ważna część programu „Fiscalis 2020” dotyczy wspierania wymiany informacji między państwami członkowskimi w ramach współpracy administracyjnej w obszarze podatków w Unii Europejskiej. Odpowiednie ustawodawstwo unijne dotyczące współpracy administracyjnej przewiduje korzystanie przez państwa członkowskie z europejskich systemów informacyjnych. W niniejszym programie sprecyzowano, że Komisja i kraje uczestniczące dopilnowują, aby systemy te były opracowywane, obsługiwane i w należyty sposób utrzymywane. W związku z tym przewidziano w nim budowanie potencjału IT przez Unię w drodze opracowywania, utrzymania, obsługi i kontroli jakości komponentów unijnych tych systemów. Państwa członkowskie będą korzystały z tych właśnie pojedynczych komponentów, zamiast stosować wiele różnych urządzeń. Przewidziano również koordynację ustanowienia i funkcjonowania unijnych i pozaunijnych komponentów systemów w celu zapewnienia ich funkcjonowania, wzajemnego połączenia i ciągłego doskonalenia. Powyższe aspekty budowania potencjału IT uzasadniają fakt stosowania w programie postanowień art. 114 TFUE. Z uwagi na coraz powszechniejszą globalizację gospodarki, współpraca administracyjna z rozwiniętymi państwami trzecimi jest konieczna, aby skutecznie walczyć z oszustwami podatkowymi. W celu uproszczenia i ułatwienia współpracy technicznej między tymi państwami i państwami członkowskimi oraz aby zwiększyć bezpieczeństwo obecnej wymiany danych szczególnie chronionych w kontekście dwustronnych umów podatkowych, Unia powinna zawrzeć umowy z rozwiniętymi państwami trzecimi umożliwiające im stosowanie komponentów unijnych europejskich systemów informacyjnych. W związku z tym jako dodatkową, trzecią podstawę prawną stosuje się art. 212 TFUE. 3.2. Pomocniczość i proporcjonalność Działanie na szczeblu unijnym, a nie na szczeblu krajowym, jest konieczne z następujących względów: · Nie wystarcza samo przyjęcie przepisów podatkowych na szczeblu europejskim i uznanie za pewnik, że ich wdrażanie będzie przebiegało sprawnie, a w przypadku, gdyby tak nie było, wystarczające będzie postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Aby unijne i krajowe prawo podatkowe było wdrażane w sposób efektywny, konieczna jest współpraca i koordynacja na szczeblu europejskim. · Rozwiązanie przewidywanych problemów nie będzie możliwe, jeśli państwa członkowskie nie zaczną patrzeć poza granice swoich terytoriów administracyjnych i intensywnie współpracować ze swymi 26 odpowiednikami. Bez intensywnej współpracy i koordynacji między państwami członkowskimi rosłaby nieuczciwa konkurencja podatkowa i turystyka podatkowa, podczas gdy oszuści wykorzystywaliby brak współpracy między organami krajowymi. Dzięki programowi „Fiscalis 2020”, wdrażanemu przez Komisję, państwa członkowskie mogą rozwijać tę współpracę w ramach Unii, co jest oszczędniejsze niż tworzenie własnych sieci współpracy dwustronnej lub wielostronnej przez każde państwo członkowskie. · Program „Fiscalis 2020” wspiera również bardzo dobrze zabezpieczoną specjalną sieć łączności, która umożliwia wymianę informacji w ramach współpracy administracyjnej zarówno w odniesieniu do systemów związanych z podatkami bezpośrednimi, jak i pośrednimi. Program zapewnia powiązanie krajowych administracji podatkowych przy pomocy około 5 000[6] punktów przyłączeniowych. Opisana wspólna sieć informatyczna gwarantuje, że każda administracja krajowa musi tylko raz podłączyć się do wspólnej infrastruktury, by móc dokonywać wymiany dowolnego rodzaju informacji. Gdyby tego typu infrastruktura nie była dostępna, państwa członkowskie musiałyby łączyć się 26 razy z systemami krajowymi każdego z pozostałych państw członkowskich. Zgodnie z art. 17 TUE Komisja, w celu realizacji programu, pełni funkcje koordynacyjne, wykonawcze i zarządzające, w myśl warunków przewidzianych w Traktatach. Dlatego program „Fiscalis 2020” jest zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności (określonymi w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE)). 3.3. Instrument Zgodnie z wnioskiem wynikającym z odpowiednich ocen skutków, interwencja UE w postaci programu finansowania jest właściwa. Biorąc pod uwagę pozytywną informację zwrotną ujętą w śródokresowej ocenie programu „Fiscalis 2013”, Komisja proponuje następny program „Fiscalis 2020”. Zgodnie z polityką prawodawczą Komisji przyjętą w kontekście wieloletnich ram finansowych, następny program finansowania przedkłada się jako wniosek dotyczący rozporządzenia. 4. WPŁYW NA BUDŻET Harmonogram przeglądu finansowania programów powiązany jest z wnioskiem dotyczącym nowych wieloletnich ram finansowych, ze zmianami z dnia 6 lipca 2012 r.[7]. Zgodnie z tym wnioskiem niniejsze rozporządzenie w sprawie programu „Fiscalis 2020” uwzględnia ramy budżetowe w wysokości 234.370.000 EUR (według cen bieżących) na lata 2014-2020. Program „Fiscalis 2020” będzie wdrażany w trybie bezpośredniego zarządzania scentralizowanego oraz w oparciu o priorytety. W ustanowionych – wspólnie z zainteresowanymi stronami – programach prac określono priorytety dla konkretnego okresu. 5. ELEMENTY FAKULTATYWNE 5.1. Uwagi dotyczące konkretnych przepisów prawa 5.1.1. Rozdział I: Przepisy ogólne Zakres programu jest zgodny z obecnym unijnym prawodawstwem podatkowym, co oznacza, że będzie obejmował nie tylko VAT, podatek akcyzowy oraz podatek od dochodu i od kapitału, ale także inne podatki, które podlegają unijnemu prawodawstwu podatkowemu. Uczestnictwo w programie „Fiscalis 2020” otwarte będzie dla państw członkowskich, krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących. Zgodnie z ogólną unijną polityką w tym względzie w programie będą mogły również uczestniczyć – po spełnieniu pewnych warunków – kraje objęte europejską polityką sąsiedztwa. Wreszcie, w konkretnych działaniach – jeśli będzie to konieczne do osiągnięcia celów programu – będą mogli również uczestniczyć „eksperci zewnętrzni” (np. przedstawiciele innych organów, organizacji handlowych, krajowych i międzynarodowych oraz ewentualnie inni eksperci). a) Cele programu „Fiscalis 2020” uwzględniają stwierdzone już problemy oraz wyzwania, jakich można spodziewać się w Europie w obszarze polityki podatkowej i organów podatkowych w następnym dziesięcioleciu. Ogólnym celem programu jest wzmocnienie rynku wewnętrznego poprzez efektywne i skuteczne systemy podatkowe. Aby właściwie odpowiedzieć na przyszłe wyzwania w dziedzinie podatków w Unii, określono następujący szczegółowy cel programu: poprawa funkcjonowania systemów podatkowych, zwłaszcza poprzez współpracę krajów uczestniczących, ich organów podatkowych, urzędników i ekspertów zewnętrznych. Priorytety programu będą następujące: wspieranie opracowywania, spójnego stosowania i skutecznego wdrażania unijnego prawa podatkowego; b) zwalczanie oszustw podatkowych, uchylania się od podatków i ich unikania, zwłaszcza poprzez zwiększanie efektywności i skuteczności współpracy administracyjnej oraz wymianę informacji; c) przyczynienie się do zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla administracji podatkowych i kosztów przestrzegania przepisów dla podatników; d) działanie na rzecz skutecznej administracji podatkowej, zwłaszcza pod względem przestrzegania przepisów prawa podatkowego, oraz zdolności administracyjnych organów podatkowych; e) poprawa spójnego stosowania i wdrażania unijnej polityki podatkowej; f) zacieśnianie współpracy z organizacjami międzynarodowym, innymi organami rządowymi, państwami trzecimi, przedsiębiorcami i ich organizacjami w celu walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od podatków i ich unikaniem, zwłaszcza poprzez zwiększanie efektywności i skuteczności współpracy administracyjnej i wymiany informacji, poprawę przestrzegania przepisów prawa podatkowego oraz usprawnienie działania administracji podatkowej. Ustanowienie ESDZ pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela/ Wiceprzewodniczącego ułatwi osiągnięcie celu polegającego na zwiększeniu spójności i koordynacji w zakresie stosunków UE z krajami partnerskimi wymagających współpracy międzynarodowej. 5.1.2. Rozdział II: Działania kwalifikowalne Rodzaje działań uznawanych za kwalifikowalne do uzyskania finansowania w ramach programu są podobne do działań objętych obecnym programem, a mianowicie: · wspólne działania mające na celu wymianę wiedzy i dobrych praktyk między urzędnikami podatkowymi krajów uczestniczących; · europejskie systemy informacyjne[8] ułatwiające wymianę informacji i dostęp do wspólnych danych; · działalność szkoleniowa przyczyniająca się do budowania kompetencji urzędników podatkowych w całej Europie. W przypadku niektórych kategorii działań wprowadzono pewne zmiany. · Program „Fiscalis 2020” będzie obejmował kilka nowych narzędzi wspólnych działań: · zespoły ekspertów, stanowiące zorganizowaną formę współpracy, gromadzące wiedzę specjalistyczną lub zajmujące się konkretnymi działaniami operacyjnymi. Mogą być one tworzone jako struktury o charakterze tymczasowym lub stałym i mogą otrzymywać wsparcie w postaci np. usług współpracy online, pomocy administracyjnej oraz udogodnień w zakresie infrastruktury i wyposażenia, w celu wzmocnienia realizacji działań i osiągnięcia sukcesu w tym zakresie; · działania na rzecz budowania potencjału administracji publicznej będą wsparciem dla organów podatkowych, które borykają się ze szczególnymi problemami, niezależnie od tego, czy wynikają one z braku przygotowania, braku wiedzy specjalistycznej, niedociągnięć organizacyjnych czy innych, które mogą być pokonane poprzez odpowiednio dopasowane działania wspierające krajów współpracujących i urzędników Komisji; · Jeżeli chodzi o europejskie systemy informacyjne, nowy program definiuje „komponenty unijne” jako zasoby i usługi informatyczne, które dotyczą niektórych lub wszystkich państw członkowskich i stanowią własność Komisji lub zostały przez nią pozyskane. Wymienione komponenty unijne są opisane w pkt 2 załącznika do proponowanego aktu prawnego. „Komponenty krajowe” to wszystkie komponenty niebędące „komponentami unijnymi”. Są opracowywane, instalowane i eksploatowane przez państwa członkowskie i tym samym państwa członkowskie ponoszą ciężar finansowania i odpowiedzialności z tego tytułu. Ponowne zdefiniowanie komponentów unijnych należy postrzegać w świetle zmieniającej się praktyki w zakresie opracowywania systemów informatycznych. Obecnie każde państwo członkowskie odpowiada za wdrożenie własnych systemów krajowych zgodnie ze wspólnymi warunkami technicznymi, co w efekcie daje 27 opracowań każdego systemu, 27 interfejsów użytkownika, 27 harmonogramów opracowywania, 27 zestawów problemów związanych z tym projektem lub problemów operacyjnych itd. Komisja uważa, że – zwłaszcza w warunkach kryzysu finansowego i gospodarczego – opracowywanie systemów informatycznych powinno przebiegać w sposób bardziej efektywny. Zmiana ta ma na celu zwiększenie spójności danych oraz poprawę w zakresie stosowania przepisów poprzez stopniowe zmierzanie do coraz bardziej wspólnego opracowywania systemów informatycznych (wiedzy, danych, komponentów IT). Da to w efekcie udoskonalone metody pracy, na przykład dzięki modelowaniu procesów biznesowych i wyższej jakości warunkom technicznym, ale także przyniesie szerszą standaryzację, np. w postaci harmonizacji interfejsów użytkownika. To nowe podejście do komponentów unijnych ograniczy ryzyko rozbieżności w planach rozwoju i wdrażania. Daje ono także dodatkowe środki kontroli nad finalizacją projektu, ponieważ wspólne plany pozwalają uniknąć sytuacji, w której najwolniejszy element łańcucha rozwoju decyduje o uruchomieniu całego projektu. Europejskie systemy informacyjne można również wykorzystywać do wsparcia wymiany informacji między państwami spoza UE i państwami członkowskimi w ramach dwustronnych umów podatkowych. 5.1.3. Rozdział IV: Wdrażanie W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Przyjęty zostanie roczny program prac, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[9]. 5.2. Uproszczenie 5.2.1. W jaki sposób niniejszy wniosek przyczynia się do uproszczenia? g) Spójność z rozporządzeniem finansowym Wniosek w sprawie programu jest w pełni spójny z rozporządzeniem finansowym i jego przepisami wykonawczymi. Dotacje i zamówienia to główne instrumenty finansowe wykorzystywane w celu wdrażania programu. Program obejmuje środki służące uproszczeniu proponowane we wniosku Komisji dotyczącym zmiany rozporządzenia finansowego, zwłaszcza jeżeli chodzi o stosowanie kwot ryczałtowych, zryczałtowanych stawek oraz kosztów jednostkowych. Ze względu na znaczenie rozliczania kosztów pobytu i podróży pokrywanych w ramach programu wprowadzono w nim środki upraszczające przewidziane w nowym rozporządzeniu w tym zakresie. h) Spójność między programem „Cła 2013” i programem „Fiscalis 2013” Zarządzanie poprzednim programem „Cła 2013” i programem „Fiscalis 2013” było całkowicie zgodne, w oparciu o jednakowe zasady udzielania zamówień i modele udzielania dotacji, wspólne wytyczne w zakresie zarządzania oraz systemy informatyczne. Model zarządzania uwzględnia jasne i proste procedury w zakresie organizowania działań prowadzonych w ramach programu. Utworzony przez Komisję zespół zarządzający programem jest wspierany przez zespoły zarządzające programem w poszczególnych administracjach celnych i podatkowych, działające jako podmioty wspomagające i pierwsze punkty kontaktowe odpowiednio dla urzędników celnych i podatkowych w państwach członkowskich. Model zarządzania umożliwia przeprowadzenie działań w ciągu maksymalnie kilku tygodni, szybko reagując na pojawiające się nowe potrzeby, jednocześnie zapewniając spójność pomiędzy poszczególnymi działaniami. W ocenie śródokresowej państwa członkowskie wyraziły zadowolenie z modelu zarządzania programem[10]. Biorąc pod uwagę ten ścisły związek między obydwoma programami oraz chcąc osiągnąć cel dotyczący uproszczenia procedur, zawarty we wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020[11], Komisja wstępnie zaproponowała wspólny program FISCUS, który miałby zastąpić programy „Cła 2013” i „Fiscalis 2013”[12]. Państwa członkowskie jednogłośnie opowiedziały się jednak za rozdzieleniem zaproponowanego wspólnego programu, w związku z czym Komisja, utrzymując swoje stanowisko przeciwko takiemu rozdzieleniu, przedstawiła zmieniony wniosek w postaci dwóch tekstów prawnych dotyczących programów „Cła 2020” i „Fiscalis 2020”. Mimo przedstawienia dwóch odrębnych tekstów prawnych, utrzymanie zgodności między obydwoma programami pozostanie priorytetem Komisji, i w odpowiednich przypadkach będzie ona do niej dążyć podczas realizacji programów „Cła 2020” i „Fiscalis 2020”. i) Czy program przewiduje eksternalizację? Rozważano możliwość wdrażania przyszłego programu za pośrednictwem agencji wykonawczej. Agencja byłaby uprawniona do wykonywania zadań takich jak wybór działań w ramach programu, przygotowania administracyjne i kontrola działań, monitorowanie działań, dotacji i zakupów systemów IT. Jednakże taka agencja wykonawcza byłaby dodatkowym szczeblem w strukturze zarządzania, co spowodowałoby wzrost kosztów koordynacji i kontroli oraz skomplikowanie i wydłużenie procesu podejmowania decyzji poprzez dodanie nowych procedur administracyjnych. Miałoby to także negatywny wpływ na poziom wiedzy fachowej w Komisji i spowodowałoby zwiększenie ryzyka rozdrobnienia treści wobec aspektów administracyjnych. Wariant ten nie przyniósłby oczekiwanych korzyści ekonomicznych i w związku z powyższym został odrzucony. W ramach alternatywnego scenariusza rozważano także przekazanie wszystkich czynności związanych z informatyką do administracji krajowych, z wyjątkiem sieci CCN/CSI i związanych z nią usług. W przypadku przyjęcia tego scenariusza istnieje duże niebezpieczeństwo polegające na tym, że stopniowo konieczne byłoby tworzenie bardziej scentralizowanych struktur zarządzania. Wynikający z tego skutek byłby podobny do skutków zaprzestania realizacji programów, co zagrażałoby skuteczności i efektywności administracji podatkowych i oraz zmniejszyłoby zdolność do przeciwdziałania oszustwom i ich wykrywania. Biorąc pod uwagę wysokie prawdopodobieństwo negatywnego wpływu na wyniki i skuteczność programu, scenariusz ten również odrzucono. j) Czy w ramach programu wykorzystuje się wspólne narzędzia informatyczne w celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego beneficjentów i wykonawców? W programie „Cła 2013” i w programie „Fiscalis 2013” są już wykorzystywane narzędzia ułatwiające zarządzanie działaniami objętymi programem i powiązanymi wydatkami za pośrednictwem wspólnego narzędzia do sprawozdawczości na temat działań (ART2). Będą one nadal stosowane. 5.2.2. Pomiary skuteczności wniosku Wykonanie programu będzie mierzone z zastosowaniem spójnego zestawu wskaźników wykonania, wpływu, wyniku i realizacji, powiązanych z ogólnymi i szczegółowymi celami i priorytetami programu oraz budowaniem powiązania z planem zarządzania Komisji. Szczegółowy wykaz wskaźników wpływu, wyniku i realizacji jest dostępny w ocenie skutków. Komisja określiła rezultaty docelowe w przypadku części wyników niniejszego programu, podczas gdy inne zostaną osiągnięte poprzez działania realizowane w ramach programu „Fiscalis 2013”. Rezultaty docelowe dla wszystkich wyników zostaną określone przez Komisję przed uruchomieniem programu „Fiscalis 2020” i przedstawione komitetowi ds. programu. 5.2.3. Czy wniosek w sprawie programu jest spójny z ogólną polityką Komisji? Program przyczyni się do realizacji celów strategii „Europa 2020” poprzez wzmocnienie jednolitego rynku, podniesienie produktywności sektora publicznego i podtrzymywanie postępu technicznego i innowacji w administracjach oraz wspieranie zatrudnienia. Stanowić on będzie wsparcie dla inicjatywy przewodniej „Europejska agenda cyfrowa”[13], inicjatywy przewodniej „Unia innowacji”[14], inicjatywy przewodniej „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia”[15] i inicjatywy przewodniej „Polityka przemysłowa w erze globalizacji”[16]. Program oznacza również wsparcie dla Aktu o jednolitym rynku[17]. W odniesieniu do ochrony interesów finansowych Unii i państw członkowskich program będzie wsparciem dla wspólnych wysiłków na rzecz walki z oszustwami. 2011/0341/b (COD) Zmieniony wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program działań dla podatków w Unii Europejskiej na okres 2014–2020 (Fiscalis 2020) i uchylające decyzję nr 1482/2007/WE PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114, 197 i 212 , uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[18], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wieloletni program działań dla podatków mający zastosowanie przed 2014 r. w znacznym stopniu przyczynił się do ułatwienia i rozwoju współpracy między organami podatkowymi w Unii. Administracje podatkowe krajów uczestniczących uznały wartość dodaną programu[19]. Rozwiązanie problemów, jakie przewiduje się na najbliższe dziesięciolecie, nie będzie możliwe, jeśli państwa członkowskie nie zaczną patrzeć poza granice swoich terytoriów administracyjnych i intensywnie współpracować ze swymi 26 odpowiednikami. Dzięki programowi „Fiscalis 2020”, wdrażanemu przez Komisję, państwa członkowskie mogą rozwijać tę współpracę w ramach Unii, co jest oszczędniejsze niż tworzenie własnych sieci współpracy dwustronnej lub wielostronnej przez każde państwo członkowskie. W związku z tym właściwe jest zapewnienie kontynuacji tego programu poprzez ustanowienie nowego programu w tej dziedzinie. (2) Oczekuje się, że działania podejmowane w ramach programu, czyli europejskie systemy informacyjne, wspólne działania skierowane do urzędników podatkowych oraz wspólne inicjatywy szkoleniowe, przyczynią się do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu[20]. Stwarzając ramy dla działalności, której celem jest dążenie do uzyskania większej efektywności organów podatkowych, podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw, wspieranie zatrudnienia i przyczynienie się do ochrony interesów finansowych i gospodarczych Unii, program w sposób aktywny doprowadzi do wzmocnienia funkcjonowania systemów podatkowych na rynku wewnętrznym. (3) Program „Fiscalis 2020” powinien być zgodny z obecnymi potrzebami, aby umożliwić działania wspierające w odniesieniu do wszystkich podatków zharmonizowanych na poziomie unijnym oraz prawodawstwa unijnego w obszarze podatków. Niniejszy program powinien zatem obejmować nie tylko podatki zharmonizowane na poziomie unijnym, lecz również inne podatki wchodzące w zakres prawodawstwa podatkowego Unii w rozumieniu dyrektywy Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń[21]. (4) W celu wsparcia procesu przystępowania państw trzecich i stowarzyszania tych państw program powinien być otwarty dla krajów przystępujących i dla krajów kandydujących, a także dla potencjalnych krajów kandydujących i krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa[22] w przypadku, gdy spełnione są określone warunki. Biorąc pod uwagę postępującą współzależność w gospodarce światowej, program przewiduje możliwość angażowania do niektórych działań ekspertów zewnętrznych, takich jak przedstawiciele organów rządowych, przedsiębiorcy i ich organizacje lub przedstawiciele organizacji międzynarodowych. . (5) Cele programu uwzględniają problemy oraz wyzwania, jakich można spodziewać się w dziedzinie podatków w następnym dziesięcioleciu. Powinien on nadal odgrywać rolę w takich kluczowych dziedzinach, jak spójne wdrażanie prawa unijnego, współpraca administracyjna, ochrona interesów finansowych i gospodarczych Unii oraz zwiększenie administracyjnych zdolności organów podatkowych. Biorąc pod uwagę dynamikę nowych spodziewanych problemów, należy położyć dodatkowy nacisk na walkę z oszustwami podatkowymi, zmniejszenie obciążeń administracyjnych oraz zacieśnienie współpracy z państwami i stronami trzecimi. (6) Narzędzia stosowane w ramach programu przed 2014 r. okazały się odpowiednie i dlatego zostały zachowane. Z uwagi na potrzebę bardziej zorganizowanej współpracy operacyjnej wprowadzono dodatkowe narzędzia, mianowicie zespoły ekspertów składające się z ekspertów unijnych i krajowych, powoływane w celu wspólnego wykonywania zadań w określonych dziedzinach oraz tworzenia potencjału administracji publicznej, aby zapewnić specjalistyczną pomoc tym krajom uczestniczącym, które potrzebują zwiększenia potencjału administracyjnego. (7) Europejskie systemy informacyjne odgrywają kluczową rolę w procesie wzmacniania systemów podatkowych w Unii i dlatego powinny być nadal finansowane w ramach programu. Ponadto powinna istnieć możliwość uwzględnienia w programie nowych systemów informacyjnych odnoszących się do podatków, ustanowionych na mocy prawodawstwa Unii. Europejskie systemy informacyjne powinny, we właściwych przypadkach, być oparte na wspólnych modelach rozwoju i architekturze informatycznej. (8) Z uwagi na coraz powszechniejszą globalizację, skuteczne zwalczanie oszustw również powinno mieć wymiar międzynarodowy. Warto zatem umożliwić Unii zawieranie umów o współpracy technicznej z rozwiniętymi państwami trzecimi, aby państwa te mogły korzystać z unijnych komponentów europejskich systemów informacyjnych w celu wsparcia bezpiecznej wymiany informacji między nimi i państwami członkowskimi w ramach dwustronnych umów podatkowych. (9) W ramach programu realizowane powinny być również działania na rzecz budowania kompetencji ludzkich, w formie wspólnych szkoleń. Urzędnicy podatkowi muszą zdobywać i aktualizować wiedzę i umiejętności wymagane do zaspokajania potrzeb Unii. Program powinien wzmacniać potencjał ludzki poprzez wzmożone wsparcie w zakresie szkoleń skierowanych zarówno do urzędników podatkowych, jak i do przedsiębiorców. W tym celu obecne podejście Unii do ogólnych szkoleń, które głównie opierało się na centralnym rozwoju kształcenia za pośrednictwem internetu i nośników elektronicznych, należy przekształcić w wielowymiarowy program wsparcia na rzecz szkoleń dla Unii. (10) Program powinien trwać siedem lat, tak by jego czas trwania był tożsamy z czasem trwania wieloletnich ram finansowych ustalonym w rozporządzeniu Rady (UE) nr xxx z dnia xxx ustanawiającym wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020[23]. (11) Na cały okres trwania programu należy określić całkowitą kwotę finansową stanowiącą główny punkt odniesienia w rozumieniu pkt [17] Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia XX/YY/201Z między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją o współpracy w sprawach budżetowych i o należytym zarządzaniu finansowym, dla władzy budżetowej podczas rocznej procedury budżetowej. (12) Zgodnie z zawartym w komunikacie w sprawie przeglądu budżetu z 2010 r.[24] zobowiązaniem się Komisji do zachowania spójności i dokonywania uproszczeń w ramach programów finansowania, zasoby powinny być współdzielone z innymi unijnymi instrumentami finansowania w przypadku, gdy działania przewidywane w ramach programu prowadzą do osiągnięcia celów, które są wspólne dla różnych instrumentów finansowych, jednak z wyłączeniem możliwości podwójnego finansowania. (13) Środki niezbędne do finansowego wdrożenia niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr xxx/20xx z dnia xxx w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie w odniesieniu do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich oraz z rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr xxx/20xx z dnia xxx określającym szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr xxx/20xx z dnia xxx (odniesienia do nowego rozporządzenia finansowego i aktu wykonawczego do uzupełnienia). (14) Należy chronić interesy finansowe Unii z zastosowaniem proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatkowania, w tym środków prewencji, wykrywania i analizy nieprawidłowości, odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania kar. (15) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[25]. (16) Celów działań, które mają zostać przeprowadzone, a mianowicie ustanowienia wieloletniego programu w celu poprawy funkcjonowania systemów podatkowych na rynku wewnętrznym, nie da się osiągnąć w zadowalającym stopniu na szczeblu państw członkowskich. Ponieważ państwa członkowskie nie mogą skutecznie prowadzić współpracy i koordynacji niezbędnej do osiągnięcia wspomnianych celów, Unia może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE i ustanowić wieloletni program. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. (17) W procesie wdrażania programu Komisję powinien wspierać komitet ds. programu „Fiscalis 2020”. (18) Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych reguluje przetwarzanie danych osobowych mające miejsce w państwach członkowskich w kontekście niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich, zwłaszcza niezależnych organów publicznych wyznaczonych przez państwa członkowskie. Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych reguluje przetwarzanie danych osobowych dokonywane przez Komisję w kontekście niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. Wszelka wymiana lub przekazywanie informacji przez właściwe organy powinno odbywać się w zgodzie z zasadami dotyczącymi przekazywania danych osobowych, o których mowa w dyrektywie 95/46/WE, a wszelka wymiana lub przekazywanie informacji przez Komisję powinno odbywać się w zgodzie z zasadami dotyczącymi przekazywania danych osobowych, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001. (19) Niniejsze rozporządzenie powinno zastąpić decyzję nr 1482/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. ustanawiającą wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2013) i uchylającą decyzję nr 225/2002/WE[26]. Należy zatem uchylić wspomnianą decyzję, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Rozdział I Postanowienia ogólne Artykuł 1 Przedmiot 1. Niniejszym ustanawia się wieloletni program działania „Fiscalis 2020” (zwany dalej „programem”) w celu usprawnienia funkcjonowania systemów podatkowych na rynku wewnętrznym. 2. Program obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1) „organy podatkowe” oznaczają organy odpowiedzialne za stosowanie przepisów podatkowych; 2) „eksperci zewnętrzni” oznaczają: a) przedstawicieli organów rządowych, w tym z krajów nieuczestniczących w programie zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 1 i art. 3 ust. 2 pkt 2, b) przedsiębiorców i ich organizacje, c) przedstawicieli organizacji międzynarodowych i innych właściwych organizacji, 3) „podatki” oznaczają następujące podatki: a) podatek od wartości dodanej przewidziany w dyrektywie 2006/112/WE[27], b) podatek akcyzowy od alkoholu przewidziany w dyrektywie 92/83/WE[28], c) podatek akcyzowy od wyrobów tytoniowych przewidziany w dyrektywie 2011/64/UE[29], d) podatki od produktów energetycznych i energii elektrycznej przewidziane w dyrektywie 2003/96/WE[30], e) inne podatki objęte zakresem art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2010/24/UE[31]. Artykuł 3 Udział w programie 1. Krajami uczestniczącymi są państwa członkowskie oraz kraje, o których mowa w ust. 2 , o ile spełnione są warunki określone w tym ustępie. 2. Udział w programie jest otwarty dla następujących krajów: 1) krajów przystępujących, krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami oraz ogólnymi warunkami udziału tych krajów w programach unijnych ustanowionych w odpowiednich umowach ramowych, decyzjach rady stowarzyszenia lub podobnych umowach; 2) krajów partnerskich europejskiej polityki sąsiedztwa, o ile kraje te osiągnęły wystarczający poziom zbliżenia odpowiedniego ustawodawstwa i metod administracyjnych do prawodawstwa i metod administracyjnych Unii. Zainteresowane kraje partnerskie uczestniczą w programie zgodnie z przepisami, które zostaną określone w wyniku zawarcia z nimi umów ramowych w sprawie udziału w programach unijnych. Artykuł 4 Udział w działaniach objętych programem Eksperci zewnętrzni mogą zostać zaproszeni do udziału w wybranych działaniach organizowanych w ramach programu, jeżeli jest to przydatne do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 5. Eksperci są wybierani przez Komisję na podstawie ich umiejętności, doświadczenia i wiedzy odpowiednich dla określonych działań. Artykuł 5 Cel ogólny i cel szczegółowy 1. Ogólnym celem programu jest wzmocnienie rynku wewnętrznego poprzez efektywne i skuteczne systemy podatkowe. 2. Celem szczegółowym programu jest poprawa funkcjonowania systemów podatkowych, zwłaszcza poprzez współpracę krajów uczestniczących, ich organów podatkowych, urzędników i ekspertów zewnętrznych. 3. Miernikami osiągnięcia tych celów są następujące wskaźniki: 1) dostępność wspólnej sieci łączności dla europejskich systemów informacyjnych; 2) informacja zwrotna od uczestników działań objętych programem i użytkowników programu. Artykuł 6 Priorytety Priorytety programu są następujące: a) wspieranie opracowywania, spójnego stosowania i skutecznego wdrażania unijnego prawa podatkowego; b) zwalczanie oszustw podatkowych, uchylania się od podatków i ich unikania, zwłaszcza poprzez zwiększanie efektywności i skuteczności współpracy administracyjnej oraz wymianę informacji; c) przyczynienie się do zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla administracji podatkowych i kosztów przestrzegania przepisów dla podatników; d) działanie na rzecz skutecznej administracji podatkowej, zwłaszcza pod względem przestrzegania przepisów prawa podatkowego, oraz zdolności administracyjnych organów podatkowych; e) poprawa spójnego stosowania i wdrażania unijnej polityki podatkowej; f) zacieśnianie współpracy z organizacjami międzynarodowym, innymi organami rządowymi, państwami trzecimi, przedsiębiorcami i ich organizacjami w celu walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od podatków i ich unikaniem, zwłaszcza poprzez zwiększanie efektywności i skuteczności współpracy administracyjnej i wymiany informacji, poprawę przestrzegania przepisów prawa podatkowego oraz usprawnienie działania administracji podatkowej. Rozdział II Działania kwalifikowalne Artykuł 7 Działania kwalifikowalne Na warunkach określonych w rocznym programie pracy, o którym mowa w art. 14, w ramach programu zapewnia się wsparcie finansowe następujących rodzajów działań: a) działania wspólne: 1) seminaria i warsztaty; 2) grupy projektowe, zasadniczo składające się z przedstawicieli ograniczonej liczby krajów, funkcjonujące w ograniczonym czasie w celu realizacji wcześniej wytyczonego celu i uzyskania ściśle określonego rezultatu; 3) wielostronne kontrole organizowane przez dwa lub więcej krajów uczestniczących, w tym co najmniej jedno państwo członkowskie, w celu przeprowadzenia skoordynowanej kontroli zobowiązań podatkowych jednego lub więcej podatników powiązanych między sobą; 4) wizyty robocze organizowane przez kraje uczestniczące lub przez państwo trzecie w celu umożliwienia urzędnikom uzyskania lub pogłębienia wiedzy specjalistycznej lub ogólnej w sprawach podatkowych; w przypadku wizyt roboczych organizowanych w państwach trzecich, za koszty kwalifikowalne w ramach programu uznaje się jedynie koszty podróży i pobytu (zakwaterowanie i diety); 5) zespoły ekspertów stanowiące zorganizowaną formę współpracy o charakterze tymczasowym lub stałym, gromadzące wiedzę specjalistyczną w celu wykonywania zadań w konkretnych dziedzinach lub w celu prowadzenia działań operacyjnych, otrzymujące ewentualnie wsparcie w postaci usług współpracy online, pomocy administracyjnej oraz udogodnień w zakresie infrastruktury i wyposażenia; 6) działania na rzecz budowania i wspierania potencjału administracji publicznej; 7) badania; 8) projekty dotyczące łączności; 9) wszelkie inne działania wspierające realizację celów ogólnych i szczegółowych określonych w art. 5; b) budowanie potencjału IT: opracowywanie, utrzymanie, obsługa i kontrola jakości komponentów unijnych europejskich systemów informacyjnych określonych w pkt 1 załącznika oraz nowych europejskich systemów informacyjnych ustanowionych na mocy prawodawstwa unijnego; c) budowanie kompetencji ludzkich: wspólne działania w zakresie szkoleń w celu zapewnienia koniecznych umiejętności zawodowych i wiedzy związanych z podatkami. Artykuł 8 Specjalne przepisy wykonawcze dotyczące działań wspólnych 1. Kraje uczestniczące dopilnowują, aby do wykonywania działań wspólnych kierowani byli urzędnicy o odpowiednim doświadczeniu i stosownych kwalifikacjach. 2. Kraje uczestniczące przyjmują konieczne środki w celu realizacji działań wspólnych, w szczególności poprzez szerzenie wiedzy na temat działań wspólnych oraz poprzez zapewnienie optymalnego wykorzystania uzyskanych wyników. Artykuł 9 Szczegółowe przepisy wykonawcze dla europejskich systemów informacyjnych 1. Komisja i kraje uczestniczące dopilnowują, aby europejskie systemy informacyjne, o których mowa w pkt 1 załącznika, były opracowywane, obsługiwane i w należyty sposób utrzymywane. 2. Komisja koordynuje, we współpracy z krajami uczestniczącymi, te aspekty związane z ustanowieniem i funkcjonowaniem unijnych i pozaunijnych komponentów systemów i infrastruktury określonych w pkt 1 i 2 załącznika, które są niezbędne dla zapewnienia ich funkcjonowania, wzajemnego połączenia i ciągłego doskonalenia. 3. Korzystanie z komponentów unijnych europejskich systemów informacyjnych, o których mowa w pkt 1 załącznika, przez kraje nieuczestniczące jest przedmiotem umów w sprawie współpracy technicznej z tymi krajami, zawartych zgodnie z art. 218 TFUE. Artykuł 10 Specjalne przepisy wykonawcze dotyczące wspólnych szkoleń 1. Kraje uczestniczące włączają, w odpowiednich przypadkach, do krajowych programów szkoleniowych wspólnie opracowane treści szkoleń, w tym moduły e-szkoleń, programy szkoleniowe i uzgodnione standardy szkoleniowe. 2. Kraje uczestniczące zapewniają swoim urzędnikom kształcenie wstępne i ustawiczne niezbędne do uzyskania wspólnych kwalifikacji i wiedzy zawodowej zgodnie z programami szkoleń. 3. Kraje uczestniczące zapewniają szkolenie językowe niezbędne do osiągnięcia przez urzędników odpowiedniego poziomu znajomości języka umożliwiającego udział w programie. Rozdział III Ramy finansowe Artykuł 11 Ramy finansowe 1. Koperta finansowa na realizację niniejszego programu wynosi 234.370.000 EUR według cen bieżących. 2. Środki finansowe przyznane na realizację programu można również wykorzystać do pokrycia wydatków związanych z pracami w zakresie przygotowania, monitorowania, kontroli, audytu i oceny, które są niezbędne do zarządzania programem i osiągania jego celów; są to w szczególności wydatki poniesione z tytułu badań, spotkań ekspertów, działań informacyjnych i komunikacyjnych, obejmujących między innymi komunikację instytucjonalną priorytetów politycznych Unii Europejskiej, w zakresie, w jakim są one związane z celami niniejszego rozporządzenia, wydatki związane z sieciami informatycznymi służącymi wymianie i przetwarzaniu informacji, wraz z wszelkimi innymi wydatkami na pomoc techniczną i administracyjną poniesionymi przez Komisję w związku z zarządzaniem programem. Artykuł 12 Rodzaj interwencji 1. Komisja realizuje program zgodnie z rozporządzeniem finansowym. 2. Unijne wsparcie finansowe na rzecz działań przewidzianych w art. 7 przyjmuje postać: 1) dotacji, 2) zamówień publicznych, 3) zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych, o których mowa w art. 4. 3. W przypadku dotacji wskaźnik współfinansowania nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych, którymi są koszty podróży i zakwaterowania, koszty związane z organizowaniem wydarzeń oraz diety dzienne. Wskaźnik ten ma zastosowanie do wszelkich działań kwalifikowalnych, z wyjątkiem zespołów ekspertów. W odniesieniu do tej kategorii działań kwalifikowalnych w rocznych programach prac ujęty będzie obowiązujący wskaźnik współfinansowania w przypadku, gdy wymienione działania wymagają przyznania dotacji. Artykuł 13 Ochrona interesów finansowych Unii 1. Komisja przyjmuje odpowiednie środki zapewniające, w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, przez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych a także, w stosownych przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary administracyjne i finansowe. 2. Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu, na podstawie dokumentacji i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki na podstawie niniejszego programu. 3. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. oraz w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami[32] w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii Europejskiej, w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem dotyczącym finansowania przez Unię. Rozdział IV Uprawnienia wykonawcze Artykuł 14 Program prac W celu wdrożenia programu Komisja przyjmuje roczne programy prac, w których określa się założone cele, oczekiwane wyniki, metodę wdrożenia oraz łączną kwotę. Zawierają one także opis działań, które mają zostać sfinansowane, wskazanie kwoty przydzielonej na każdy rodzaj działania oraz orientacyjny harmonogram wdrażania. W przypadku dotacji program prac zawiera priorytety, najważniejsze kryteria oceny oraz maksymalny wskaźnik współfinansowania. Akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Artykuł 15 Procedura komitetowa 1. Komisję wspiera komitet. Komitet jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Rozdział V Monitorowanie i ocena Artykuł 16 Monitorowanie działań objętych programem Komisja, we współpracy z krajami uczestniczącymi, monitoruje program i jego działania w celu uzyskania bieżących informacji na temat realizacji przeprowadzanych działań. Artykuł 17 Ocena 1. Komisja zapewnia przeprowadzenie oceny śródokresowej i końcowej programu w odniesieniu do aspektów, o których mowa w ust. 2 i 3. Wyniki są uwzględniane w decyzjach w sprawie ewentualnego przedłużenia, zmiany lub zawieszenia kolejnych programów. Oceny te przeprowadza niezależny zewnętrzny podmiot oceniający. 2. Komisja sporządza sprawozdanie z oceny śródokresowej na temat realizacji celów działań objętych niniejszym programem, efektywności wykorzystania zasobów i europejskiej wartości dodanej niniejszego programu najpóźniej w połowie 2018 r. W sprawozdaniu dodatkowo uwzględnia się kwestie uproszczenia, ciągłej adekwatności celów, jak również wkład programu w realizację unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. 3. Komisja sporządza sprawozdanie z oceny końcowej na temat aspektów, o których mowa w ust. 2, a także na temat skutków długofalowych oraz trwałości rezultatów programu najpóźniej pod koniec 2021 r. 4. Kraje uczestniczące dostarczają, na wniosek Komisji, wszelkie dane i informacje istotne z punktu widzenia przygotowania przez Komisję sprawozdania z oceny śródokresowej i sprawozdania z oceny końcowej. Rozdział VI Przepisy końcowe Artykuł 18 Uchylenie Decyzja nr 1482/2007/WE traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. Jednakże zobowiązania finansowe dotyczące działań realizowanych na podstawie tej decyzji nadal podlegają przepisom tej decyzji, do czasu ich zakończenia. Artykuł 19 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia [ ] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący ZAŁĄCZNIK Europejskie systemy informacyjne i ich komponenty unijne 1. W skład europejskich systemów informacyjnych wchodzą: 1) wspólna sieć łączności/wspólny system połączeń (CCN/CSI – CCN2), CCN-Mail3, most dla CSI, HttpBridge, protokół zezwalający na dostęp do katalogów adresowych LDAP w CCN i narzędzia powiązane, portal sieci CCN, monitorowanie CCN; 2) systemy pomocnicze, w szczególności narzędzie do konfigurowania aplikacji dla CCN, narzędzie do sprawozdawczości na temat działań (Activity Reporting Tool, ART2), zarządzanie elektroniczne projektami online przez TAXUD (Taxud Electronic Management of Project Online, TEMPO), narzędzie służące do zarządzania usługami (Service Management Tool, SMT), system zarządzania użytkownikami (User Management System, UM), system BPM, tablica wskaźników dostępności (availability dashboard) i AvDB, portal zarządzania usługami informatycznymi, zarządzanie kartotekami i dostępem użytkownika, 3) przestrzeń informacji i komunikacji programu (Programme information and communication space, PICS); 4) systemy odnoszące się do VAT, w szczególności system wymiany informacji o VAT (VIES) i dotyczący zwrotu VAT, w tym pierwotna aplikacja VIES, narzędzie monitorowania VIES, system statystyki podatkowej, VIES-on-the-web, narzędzie do konfigurowania VIES-on-the-web, narzędzie do testowania systemu VIES i systemu zwrotu VAT, algorytmy numeru identyfikacyjnego VAT, wymiana formularzy elektronicznych VAT, VAT na e- usługi (VoeS); narzędzie do testowania VoeS, narzędzie do testowania formularzy elektronicznych VAT; 5) systemy związane z windykacją, w szczególności formularze elektroniczne służące do windykacji roszczeń, formularze elektroniczne służące jako jednolity tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję (UIPE) oraz jako jednolity formularz powiadomienia (UNF); 6) systemy związane z podatkami bezpośrednimi, w szczególności system podatków od oszczędności, narzędzie do testowania systemu podatków od oszczędności, formularze elektroniczne dotyczące podatków bezpośrednich, numer identyfikacji podatkowej TIN-on-the-web, wymiany informacji zgodnie z art. 8 dyrektywy 2011/16/UE oraz związane z tym narzędzia do testowania; 7) inne systemy związane z podatkami, w szczególności baza danych dotyczących podatków w Europie (TEDB); 8) systemy związane z akcyzą, w szczególności system wymiany danych dotyczących akcyzy (SEED), system przemieszczania i monitorowania wyrobów akcyzowych (EMCS), formularze elektroniczne MVS, aplikacja do testowania (TA); 9) pozostałe systemy centralne, w szczególności system łączności i wymiany informacji w obszarze podatków (TIC), samoobsługowy system do testowania (SSTS), system związany ze statystyką w dziedzinie podatków, centralna aplikacja do celów formularzy internetowych, system usług centralnych/informacji zarządczej w zakresie akcyzy (CS/MISE). 2. Do unijnych komponentów europejskich systemów informacyjnych należą: 1) zasoby IT, takie jak sprzęt komputerowy, oprogramowanie i połączenia sieciowe systemów, w tym odpowiednia infrastruktura danych; 2) usługi informatyczne niezbędne w celu wspierania opracowywania, utrzymania, usprawniania i obsługi systemów; 3) oraz wszelkie inne elementy, które ze względu na efektywność, bezpieczeństwo i racjonalizację określone są przez Komisję jako wspólne dla krajów uczestniczących. OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI 1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy 1.4. Cel/cele 1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.6. Czas trwania działania i jego wpływ finansowy 1.7. Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości 2.2. System zarządzania i kontroli 2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ 3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki 3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne 3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu 3.3. Szacunkowy wpływ na dochody OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW 1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego program działania dla podatków w Unii Europejskiej na okres 2014-2020 (Fiscalis 2020) i uchylającego decyzję nr 1482/2007/WE 1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[33] 1405 Polityka podatkowa 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[34] X Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania 1.4. Cele 1.4.1. Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie Proponowany program przyczyni się do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu rozwoju[35] poprzez 1) wzmocnienie funkcjonowania jednolitego rynku, 2) zapewnienie ram umożliwiających wspieranie działań zwiększających wydajność sektora publicznego i 3) wymuszanie postępu technicznego i innowacji na krajowych i europejskich administracjach podatkowych. Program stanowić będzie wsparcie dla projektu przewodniego w zakresie agendy cyfrowej dla Europy[36], projektu przewodniego dla Unii innowacji[37] i projektu przewodniego w zakresie polityki przemysłowej w erze globalizacji[38]. Ma być on wsparciem dla krajowych administracji podatkowych, dzięki czemu staną się one pełnoprawnymi e-administracjami podatkowymi, a jednocześnie przyczyni się do zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla podatników, ponieważ dzięki niemu wdrażanie unijnego prawodawstwa podatkowego stanie się bardziej inteligentne. Program będzie również wsparciem dla Aktu o jednolitym rynku[39], w szczególności w niektórych dziedzinach kluczowych dla polityki podatkowej, na które położono nacisk w tym akcie prawnym oraz w aktach, które dotyczą zmniejszenia obciążeń dla podatników. Najbliższe inicjatywy polityczne, które w ramach programu będą wspierane i otrzymają pomoc przy wdrażaniu, takie jak proponowana dyrektywa w sprawie podatku energetycznego, nowa strategia dotycząca VAT i wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania dla firm oraz rozwiązania dotyczące usuwania transgranicznych przeszkód podatkowych dla obywateli, w znacznym stopniu przyczynią się – po ich przyjęciu - do osiągnięcia celów Aktu o jednolitym rynku. 1.4.2. Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Działanie ABB to polityka podatkowa (1405). Cel szczegółowy programu będzie następujący: poprawa funkcjonowania systemów podatkowych, zwłaszcza poprzez współpracę krajów uczestniczących, ich organów podatkowych, urzędników i ekspertów zewnętrznych. 1.4.3. Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej. Proponowany program ma na celu poprawę współpracy między administracjami podatkowymi oraz zapewnienie mechanizmów i środków umożliwiających poprawę takiej współpracy, a także ma zapewnić konieczne finansowanie pozwalające na osiągnięcie tych celów. Program jako taki, po jego wdrożeniu przez Komisję, nie spowoduje dalszej harmonizacji krajowych systemów podatkowych, ale pozwoli na ograniczenie takich ujemnych skutków wynikających z jednoczesnego istnienia 27 różnych systemów podatkowych, jak oszustwa, zakłócenia konkurencji, obciążenia administracyjne dla administracji i przedsiębiorstw, turystyka podatkowa itp. Proponowany środek jest zatem ewidentnym środkiem wspierającym rynek wewnętrzny, ponieważ pozwoli na poprawę funkcjonowania różnych systemów podatkowych w ramach rynku wewnętrznego. Biorąc pod uwagę odpowiedzialność, jaka spoczywa na państwach członkowskich w zakresie kierowania funkcjonowaniem krajowych systemów podatkowych, z wyzwań określonych w ocenie skutków wniosku wyraźnie wynika, że rozszerzenie współpracy administracyjnej między organami podatkowymi jest konieczne w jeszcze większym stopniu niż ma to miejsce obecnie. Współpraca w całej UE umożliwia organom podatkowym wypracowanie synergii, unikanie powielania działań i wymianę dobrych praktyk we wszystkich dziedzinach związanych z opodatkowaniem, takich jak inżynieria procesów biznesowych, technologia informatyczna, współpraca międzynarodowa itd. Wsparcie współpracy w dziedzinie podatków w ramach obecnego programu „Fiscalis 2013” pokazało swoje zalety i doświadczenie to będzie bardzo cenne w reagowaniu na przyszłe wyzwania, w szczególności, jeżeli chodzi o nieaktualną architekturę techniczną, trudności we współpracy na poziomie operacyjnym w odniesieniu do konkretnych zadań, nieadekwatne środki finansowe na wspieranie działalności organów podatkowych, a także w przypadku trudności w nawiązywaniu współpracy strukturalnej z głównymi zainteresowanymi podmiotami organów podatkowych. 1.4.4. Wskaźniki wyników i wpływu Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy. Monitorowanie działań realizowanych w ramach programu prowadzone będzie po to, aby zapewnić właściwe stosowanie zasad i procedur realizacji tego programu i aby sprawdzić, czy w ramach programu jego cele są skutecznie realizowane. Zostaną wprowadzone odpowiednie ramy tego monitorowania, w tym: logika interwencji, kompleksowy zestaw wskaźników, metody pomiaru, plan gromadzenia danych, jasny i uporządkowany proces sprawozdawczości i monitorowania oraz oceny śródokresowe i końcowe. Wykonanie programu będzie mierzone z zastosowaniem spójnego zestawu wskaźników wykonania, wpływu, wyniku i realizacji, powiązanych z ogólnymi i szczegółowymi celami i priorytetami programu oraz budowaniem powiązania z planem zarządzania Komisji. Szczegółowy wykaz wskaźników wpływu, wyniku i realizacji jest dostępny w ocenie skutków. W przypadku części wyników niniejszego programu Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej (DG TAXUD) zdefiniowała rezultaty docelowe. Jednakże w przypadku niektórych pozostałych celów nie jest to jeszcze w tym momencie możliwe. Rezultaty docelowe tych wyników zostaną określone przez DG TAXUD przed uruchomieniem programu „Fiscalis 2020” i przedstawione komitetowi ds. programu do zatwierdzenia w ramach procedury rocznego programu prac. Miernikiem realizacji celów ogólnych i szczegółowych będzie między innymi dostępność wspólnej sieci łączności dla europejskich systemów informacyjnych; rezultatem docelowym będzie dostępność na poziomie 97 %. 1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.5.1. Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej Wniosek przyczynia się do realizacji strategii „Europa 2020” i do wdrożenia różnych innych przepisów unijnych wymienionych w rozdziale 1.4.1 1.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej Korzystniejsze jest podejmowanie działań na szczeblu Unii niż na szczeblu 27 państw członkowskich, co przedstawione zostało szczegółowo w rozdziale 3.2 uzasadnienia. 1.5.3. Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań Z ekonomicznego punktu widzenia działanie na szczeblu UE jest o wiele skuteczniejsze. Podstawą współpracy w dziedzinie podatków jest bardzo dobrze zabezpieczona specjalna sieć łączności, która istnieje od momentu uruchomienia pierwszych programów współpracy w dziedzinie podatków na początku lat 90. XX wieku. Zapewnia ona powiązanie krajowych administracji podatkowych przy pomocy około 5 000[40] punktów przyłączeniowych. Opisana wspólna sieć informatyczna gwarantuje, że każda administracja krajowa musi tylko raz podłączyć się do wspólnej infrastruktury, by móc dokonywać wymiany dowolnego rodzaju informacji. Gdyby tego typu infrastruktura nie była dostępna, organy administracji podatkowych w państwach członkowskich musiałyby łączyć się 26 razy z systemami krajowymi każdego z pozostałych państw członkowskich. Innymi filarami programu są działania, dzięki którym dochodzi do spotkania się urzędników podatkowych np. w celu wymiany najlepszych praktyk, uczenia się od siebie nawzajem, przeanalizowania problemu lub opracowania wskazówek. Gdyby państwa członkowskie musiały uczyć się od siebie nawzajem poprzez opracowanie własnych działań, bez „parasola ochronnego” w postaci niniejszego programu, każde z nich musiałoby opracować własny zestaw narzędzi i sposób pracy. Utracona zostałaby synergia działań, a wspólne działania nie byłyby realizowane systematycznie na szczeblu 27 państw członkowskich. O wiele efektywniejszym rozwiązaniem jest, by Komisja – przy pomocy niniejszego programu – pełniła funkcję pośrednika w realizacji działań przez kraje uczestniczące. Inna istotna wartość dodana to wartość o charakterze niematerialnym. Niniejszy program odgrywa zasadniczą rolę w budowaniu poczucia wspólnego interesu, stymulując wzajemne zaufanie i rodząc ducha współpracy między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a Komisją w dziedzinie podatków. 1.5.4. Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia We wszystkich możliwych przypadkach zarządzanie programami „Fiscalis 2020” i „Cła 2020” będzie ujednolicone. Oba programy korzystają ze wspólnej sieci wdrażania europejskich systemów informatycznych, wspólnej platformy umożliwiającej współpracę online (PICS) oraz wspólnego narzędzia do sprawozdawczości na temat działań (ART2). Wspólna dla obu programów jest również metodologia stosowana do budowania potencjału ludzkiego. Zgodnie ze śródokresową oceną takich programów Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych (DG HOME), jak „Zapobieganie i walka z przestępczością” (ISEC) oraz „Zapobieganie, gotowość i zarządzanie skutkami terroryzmu oraz innymi rodzajami ryzyka dla bezpieczeństwa” (CIPS)[41], uznaje się, że model zarządzania programem „Cła 2013” i programem „Fiscalis 2013” „przedstawia najbardziej obiecujące perspektywy dla usprawnienia zarządzania ISEC/CIPS, ponieważ pozwala szybko i elastycznie reagować na potrzeby operacyjne”. Podstawą transeuropejskich systemów informatycznych jest sieć CCN/CSI, która jest również wykorzystywana przez OLAF do celów wymiany (i przechowywania) informacji na temat nieprawidłowości i oszustw. W tym celu obie dyrekcje generalne korzystają z efektu skali. 1.6. Czas trwania działania i jego wpływ finansowy X Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania – ¨ Czas trwania wniosku/inicjatywy: od 1.1.2014 r. do 31.12.2020 r. – X od 2014 r. do 2023 r. (od 2021 r. do 2023 r. wyłącznie w zakresie środków na płatności) ¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania – Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r., – po którym następuje faza operacyjna. 1.7. Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[42] X Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję ¨ Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych: ¨ agencjom wykonawczym ¨ organom utworzonym przez Wspólnoty[43] ¨ krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek świadczenia usługi publicznej ¨ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego ¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi ¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi ¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić) W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”. Uwagi / 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości Należy określić częstotliwość i warunki. Monitorowanie działań objętych niniejszym programem prowadzone będzie po to, aby zapewnić właściwe stosowanie zasad i procedur realizacji programu (funkcja audytu). Wnioski dotyczące wspólnych działań są systematycznie monitorowane przy pomocy bazy danych online, narzędzia do sprawozdawczości na temat działań (ART2), które obejmuje wnioski i związane z nimi czynności. To samo narzędzie pozwala beneficjentom dotacji przyznanych w ramach programu, a mianowicie administracjom podatkowym państw członkowskich, na zgłaszanie online finansowanych z dotacji wydatków poniesionych w celu udziału we wspólnych działaniach. Państwa członkowskie muszą corocznie przesyłać do Komisji sprawozdanie finansowe sporządzone z zastosowaniem narzędzia do sprawozdawczości na temat działań. W odniesieniu do czynności związanych z tworzeniem potencjału informatycznego i szkoleniowego stosuje się standardowe zasady sprawozdawczości i monitorowania. Program będzie oceniany dwukrotnie. Wyniki oceny śródokresowej będą dostępne najpóźniej w połowie roku 2018, natomiast oceny końcowej – pod koniec roku 2021. Państwa członkowskie, jako główni beneficjenci programu, wykonają ważną część gromadzenia danych poprzez dostarczanie informacji na poziomie poszczególnych narzędzi (głównie poprzez ART2) lub dotyczących szerszego oddziaływania niniejszego programu (uczestnicząc w zadaniach pomiaru percepcji lub sporządzając sprawozdania). Dotychczasowa praktyka w zakresie oceniania istniejących programów w przeważającej mierze dotyczyła głównych stron zaangażowanych w realizację programu, a mianowicie organów podatkowych i ich ekspertów, będących docelowymi odbiorcami programu. Biorąc również pod uwagę znaczenie konsultacji z zainteresowanymi stronami niezaangażowanymi w realizację programu (tj. przedsiębiorcami), na temat skutków, jakie przynosi im dany program oraz zakresu, w jakim np. odnoszą korzyści z lepszej współpracy między administracjami podatkowymi, w przyszłych ocenach programu uwzględniony będzie ten wymiar skutków pośrednich. 2.2. System zarządzania i kontroli 2.2.1. Zidentyfikowane ryzyko Potencjalne ryzyko związane z realizacją dotacji dotyczy: – niewłaściwej realizacji umowy o udzielenie dotacji, podpisanej z konsorcjum państw członkowskich i krajów kandydujących. Poziom ryzyka uznaje się za niski, ponieważ beneficjentami są administracje publiczne krajów uczestniczących; – państwa członkowskie deklarują wydatki na działalność, która nie jest zatwierdzona w ramach programu; – państwa członkowskie dwukrotnie deklarują te same wydatki. Potencjalne ryzyko związane z realizacją zamówień dotyczy: – nieprzestrzegania przepisów dotyczących zamówień; – zapłaty faktury za nieistniejące wyniki końcowe. 2.2.2. Przewidywane metody kontroli Główne elementy stosowanej strategii kontroli to: 1. Kontrola finansowa wspólna dla wszystkich obszarów wydatków: Weryfikacja zobowiązań ex-ante: W DG TAXUD wszelkie zobowiązania są sprawdzane przez szefa działu zasobów ludzkich i finansów. W konsekwencji 100 % zaangażowanych kwot objęte jest weryfikacją ex-ante. Procedura ta daje wysoki stopień pewności co do legalności i prawidłowości transakcji. Weryfikacja płatności ex-ante: Wszystkie płatności są weryfikowane ex-ante zgodnie z rozporządzeniem finansowym i ustalonymi procedurami. Taka szczegółowa kontrola przeprowadzana jest przez weryfikatora finansowego i urzędnika zatwierdzającego. Oprócz tego co najmniej jedna płatność tygodniowo (we wszystkich kategoriach wydatków) jest losowo wybierana w celu szczegółowej weryfikacji ex-ante wykonywanej przez szefa działu zasobów ludzkich i finansów. Nie ma rezultatu docelowego jeśli chodzi o zakres, ponieważ celem tej weryfikacji jest kontrolowanie płatności w sposób „losowy” w celu sprawdzenia, czy wszystkie płatności były przygotowane zgodnie z wymogami. Pozostałe płatności przetwarza się codziennie zgodnie z obowiązującymi zasadami. Deklaracje subdelegowanych urzędników zatwierdzających: Wszyscy subdelegowani urzędnicy zatwierdzający podpisują deklaracje potwierdzające roczne sprawozdanie z działalności za dany rok. Deklaracje te obejmują operacje w ramach programu. Subdelegowani urzędnicy zatwierdzający deklarują, że operacje związane z wykonaniem budżetu zostały wykonane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami, że istniejące systemy zarządzania i kontroli zapewniły wystarczającą pewność co do legalności i prawidłowości transakcji i że ryzyko związane z tymi operacjami zostało w sposób właściwy określone, zgłoszone oraz że wdrożono działania służące łagodzeniu negatywnych skutków. 2. Dodatkowe kontrole w odniesieniu do zamówień: Stosowane są procedury kontrolne dotyczące zamówień określone w rozporządzeniu finansowym. Każde zamówienie zostaje udzielone po przeprowadzeniu przez służby Komisji określonej procedury weryfikacji w odniesieniu do płatności, z uwzględnieniem zobowiązań umownych oraz zasad należytego zarządzania finansami i zarządzania ogólnego. We wszystkich umowach zawieranych między Komisją i beneficjentami przewidziane są środki przeciwdziałające oszustwom (kontrole, sprawozdania itd.). Opracowuje się szczegółowy zakres zadań, który jest podstawą każdego konkretnego zamówienia. Proces akceptacji następuje ściśle według metodyki TEMPO stosowanej przez DG TAXUD: wyniki końcowe są sprawdzane, w razie potrzeby korygowane i w końcu akceptowane (lub odrzucane). Bez „pisma akceptującego” nie można zapłacić żadnej faktury. Procedura zamawiania i akceptowania wyników końcowych obejmuje także zarządzanie aktywami. Każdy składnik aktywów jest zamawiany, a następnie akceptowany oraz kodowany w narzędziu informatycznym Komisji Europejskiej (środki ABAC) według wartości nabycia. Amortyzacja jest automatycznie oparta na zasadach rachunkowości stosowanych przez Komisję. Weryfikacja techniczna zamówień DG TAXUD prowadzi kontrolę wyników końcowych i nadzoruje działania i usługi realizowane przez wykonawców. Prowadzi również regularne audyty wykonawców pod kątem jakości i bezpieczeństwa. Audyt jakości oznacza sprawdzanie zgodności faktycznego przebiegu działań wykonawców z zasadami i procedurami określonymi w ich planach dotyczących jakości. Audyty w zakresie bezpieczeństwa koncentrują się na konkretnych procesach, procedurach i strukturach. Kontrola administracyjna ex-post po stronie operacyjnej i finansowej Pod koniec każdego zamówienia, przed formalnym zamknięciem, całość dokumentacji jest weryfikowana zarówno przez dział operacyjny, jak i finansowy. 3. Dodatkowe kontrole w odniesieniu do dotacji W umowie o udzielenie dotacji podpisanej przez beneficjentów programu (administracje podatkowe w państwach członkowskich i krajach kandydujących) określa się warunki mające zastosowanie do finansowania działalności prowadzonej w ramach danej dotacji, łącznie z rozdziałem dotyczącym metod kontroli. Wszystkie uczestniczące administracje zobowiązują się do przestrzegania ustalonych przez Komisję finansowych i administracyjnych zasad dotyczących wydatków. Działania, w przypadku których beneficjenci dotacji mogą swój udział finansować z dotacji, określone są w bazie danych online (ART2 – narzędzie do sprawozdawczości na temat działań). Państwa członkowskie zgłaszają swoje wydatki za pośrednictwem tej samej bazy danych, w której znajduje się kilka wbudowanych mechanizmów kontrolnych w celu ograniczenia błędów. Na przykład państwa członkowskie mogą zgłaszać wyłącznie wydatki poniesione na działania, do których zostały zaproszone, i mogą to uczynić tylko jeden raz. Poza mechanizmami kontrolnymi występującymi w systemie sprawozdawczości, DG TAXUD przeprowadza wyrywkowe kontrole dokumentów oraz wyrywkowe kontrole na miejscu. Kontrole te są przeprowadzane ex-post i opierają się na próbach wybranych na podstawie analizy ryzyka. Taka strategia kontroli umożliwia utrzymanie obciążeń administracyjnych spoczywających na beneficjentach dotacji na możliwie ograniczonym poziomie, proporcjonalnie do przydzielonego budżetu i postrzeganego ryzyka. Wpływ uproszczeń, takich jak zastąpienie kosztów rzeczywistych kwotami ryczałtowymi, będzie najprawdopodobniej marginalny pod względem korzyści budżetowych. Główna korzyść będzie odczuwana na poziomie efektywności i zmniejszenia obciążeń administracyjnych zarówno w państwach członkowskich, jak i w Komisji. 4. Koszty i korzyści kontroli Stworzone mechanizmy kontrolne umożliwiają uzyskanie przez DG TAXUD wystarczającej pewności co do jakości i prawidłowości wydatków oraz co do ograniczenia ryzyka nieprzestrzegania przepisów. W przypadku wspólnych działań szczegółowość oceny osiąga poziom trzeci[44], a w przypadku zamówień publicznych – poziom czwarty[45]. Korzyść płynąca z powyższych środków strategii kontroli polega na zmniejszeniu potencjalnego ryzyka do poniżej 2 % ogólnego budżetu i obejmuje wszystkich beneficjentów. Wszelkie dodatkowe środki zmierzające do dalszego zmniejszenia ryzyka skutkowałyby nieproporcjonalnie wysokimi kosztami i dlatego nie są brane pod uwagę. DG TAXUD uważa, że między proponowanym i obecnym programem nie ma rozbieżności pod względem mechanizmów kontroli i będzie stosować tę samą strategię kontroli w przypadku programu dotyczącego roku 2020. Koszty związane z wdrożeniem opisanej strategii kontroli są ograniczone do 2,60 %[46] całkowitego budżetu i oczekuje się, że wskaźnik ten pozostanie na tym samym poziomie. Uznaje się, że strategia kontroli przyjęta w programie skutecznie ogranicza ryzyko nieprzestrzegania przepisów do poniżej 2 % i że jest proporcjonalna do występującego ryzyka. 2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony Oprócz stosowania wszelkich regulacyjnych mechanizmów kontroli, Dyrekcja Generalna (DG) opracuje strategię zwalczania nadużyć zgodną z nową strategią Komisji w zakresie zwalczania nadużyć finansowych (CAFS), przyjętą w dniu 24 czerwca 2011 r. między innymi w tym celu, by zapewnić pełną zgodność swoich wewnętrznych kontroli w zakresie zwalczania nadużyć z CAFS oraz by jej podejście do zarządzania ryzykiem wystąpienia nadużyć było ukierunkowane na identyfikację obszarów potencjalnego ryzyka w tym zakresie i na odpowiednie reakcje. W razie potrzeby tworzone będą grupy sieci kontaktów i odpowiednie narzędzia informatyczne, opracowane specjalnie do celów analizowania przypadków nadużyć związanych z programem „Fiscalis 2020”. 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ · Istniejące pozycje w budżecie Według działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład Numer [treść………………………...……….] || Zróżnicowane/niezróżnicowane[47] || państw EFTA[48] || krajów kandydujących[49] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego || || || || || || · Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje Według działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład Numer [treść …...….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego || || || || || || 1 || 14.04.04 – Fiscalis 2020 || Zróżnicowane || NIE || TAK || NIE || NIE 1 || 14.01.04.05 Fiscalis 2020 – Wydatki na zarządzanie administracyjne || Niezróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE 3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki[50] 3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki W budżecie programu Fiscalis 2020 nie uwzględniono kosztów ewentualnego wprowadzenia nowego europejskiego systemu informatycznego, o ile byłby konieczny w związku z realizacją wniosku w sprawie podatku od transakcji finansowych (PTF), ze względu na wczesne stadium postępowania w sprawie tego podatku. w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Dział wieloletnich ram finansowych: || 1 || Inteligentny rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu Dyrekcja Generalna TAXUD || || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Lata 2021-2023 || OGÓŁEM  Środki operacyjne || || 14.04.04 – Fiscalis 2020 || Środki na zobowiązania || (1a) || 33.310 || 33.310 || 33.310 || 33.410 || 33.410 || 33.410 || 33.510 || || 233.670 Środki na płatności || (2a) || 9.327 || 24.316 || 27.647 || 30.007 || 30.052 || 30.062 || 30.097 || 52.162 || 233.670 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[51] || || 14.01.04.05 || || (3) || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || || 0.700 OGÓŁEM środki dla Dyrekcji Generalnej TAXUD || Środki na zobowiązania || =1+1(a)+3 || 33.410 || 33.410 || 33.410 || 33.510 || 33.510 || 33.510 || 33.610 || || 234.370 Środki na płatności || =2+2(a)+3 || 9.427 || 24.416 || 27.747 || 30.107 || 30.152 || 30.162 || 30.197 || 52.162 || 234.370  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 33.310 || 33.310 || 33.310 || 33.410 || 33.410 || 33.410 || 33.510 || || 233.670 Środki na płatności || (5) || 9.327 || 24.316 || 27.647 || 30.007 || 30.052 || 30.062 || 30.097 || 52.162 || 233.670  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || || 0.700 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 1 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 33.410 || 33.410 || 33.410 || 33.510 || 33.510 || 33.510 || 33.610 || || 234.370 Środki na płatności || =5+ 6 || 9.427 || 24.416 || 27.747 || 30.107 || 30.152 || 30.162 || 30.197 || 52.162 || 234.370 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne” w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM Dyrekcja Generalna TAXUD ||  Zasoby ludzkie || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 34.811  Pozostałe wydatki administracyjne || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 1.540 Dyrekcja Generalna TAXUD OGÓŁEM || || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 36.351 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 36.351 || || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Lata 2021-2023 || OGÓŁEM OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1-5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 38.603 || 38.603 || 38.603 || 38.703 || 38.703 || 38.703 || 38.803 || || 270.721 Środki na płatności || 14.620 || 29.609 || 32.940 || 35.300 || 35.345 || 35.355 || 35.390 || 52.162 || 270.721 Szacunkowy wpływ na środki operacyjne – Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej: Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Określić cele i realizacje ò || || || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM REALIZACJE Rodzaj realizacji[52] || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji ogółem || Koszt ogółem Cel szczegółowy: poprawa funkcjonowania systemów podatkowych, zwłaszcza poprzez współpracę krajów uczestniczących, ich administracji podatkowych, urzędników i ekspertów zewnętrznych. Budowanie potencjału IT || Liczba umów IT || || Około 20 || 23.450 || || 23.450 || || 23.450 || || 23.450 || || 23.450 || || 23.450 || || 23.450 || || 164.150 Działania wspólne || Liczba zorganizowanych wydarzeń || || Około 260 || 8.550 || || 8.550 || || 8.550 || || 8.550 || || 8.550 || || 8.550 || || 8.550 || || 59.850 Budowanie potencjału ludzkiego || Liczba szkoleń || || do ustalenia || 1.310 || || 1.310 || || 1.310 || || 1.410 || || 1.410 || || 1.410 || || 1.510 || || 9.670 || || || || || || || || || || || || || || || || KOSZT OGÓŁEM || || || || 33.310 || || 33.310 || || 33.310 || || 33.410 || || 33.410 || || 33.410 || || 33.510 || || 233.670 3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.2.1. Streszczenie – Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej: w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || || || || || || || || Zasoby ludzkie || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 4.973 || 34.811 Pozostałe wydatki administracyjne || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 0.220 || 1.540 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 36.351 Poza DZIAŁEM 5[53] wieloletnich ram finansowych || || || || || || || || Zasoby ludzkie || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. Pozostałe wydatki administracyjne || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. OGÓŁEM || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 5.193 || 36.351 3.2.2.2. Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie – Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej: Wartości szacunkowe należy wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z dokładnością do jednego miejsca po przecinku) || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) 14 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 32 || 32 || 32 || 32 || 32 || 32 || 32 14 01 01 02 (w delegaturach) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 14 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m.  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[54] 14 01 02 01 (AC, END, TA, INT z globalnej koperty finansowej) || 9 || 9 || 9 || 9 || 9 || 9 || 9 14 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 14 01 04 05 [55] || - w centrali[56] || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. - w delegaturach || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 14 01 05 02 (AC, INT, END – pośrednie badania naukowe) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 10 01 05 02 (AC, INT, END – bezpośrednie badania naukowe) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. Inna pozycja w budżecie (określić) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. OGÓŁEM || 41 || 41 || 41 || 41 || 41 || 41 || 41 14 oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Opis zadań do wykonania: Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Czynności związane w ścisłym znaczeniu z zarządzaniem programem[57] oraz takie czynności związane z realizacją programu, jak badania, opracowanie, utrzymanie i eksploatacja europejskich systemów informatycznych. Personel zewnętrzny || Pomoc w zakresie takich czynności związanych z realizacją programu, jak badania, opracowanie, utrzymanie i eksploatacja europejskich systemów informatycznych. 3.2.3. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi – Wniosek jest zgodny z wieloletnimi ramami finansowymi 2020. 3.2.4. Udział osób trzecich w finansowaniu – Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich 3.2.5. Szacunkowy wpływ na dochody – Wniosek może mieć ograniczony wpływ finansowy na dochody: w przypadku nałożenia kar, o których mowa w art. 13, zostaną one zaksięgowane do budżetu UE jako dochody ogólne. [1] COM(2011)500 wersja ostateczna z dnia 29 czerwca 2011 r.: Budżet z perspektywy „Europy 2020”. [2] COM(2010) 2020 final z dnia 3 marca 2010 r.: Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. [3] Śródokresowa ocena programu Fiscalis 2013: http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/common/publications/studies/fiscalis2013_mid_term_report_en.pdf [4] DELOITTE, „Struktura działalności gospodarczej w Unii Celnej oraz model współpracy w dziedzinie podatków w Europie w przyszłości”. [5] Protokół z 9. posiedzenia Komitetu ds. Programu Fiscalis w dniu 3 maja 2011 r. [6] Łączna liczba punktów przyłączeniowych dla administracji celnych i podatkowych. [7] COM(2012) 388 wersja ostateczna. [8] Poprzednio określane mianem transeuropejskich systemów informatycznych. [9] Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13. [10] The Evaluation Partnership, Śródokresowa ocena programu Cła 2013, s. 72 do 80 RAMBOLL, Śródokresowa ocena programu Fiscalis 2013, pkt 268-305. [11] COM(2011), 398 Final z dnia 29 czerwca 2011 r. [12] COM(2011), 706 Final z dnia 9 listopada 2011 r. [13] COM(2010) 245 Final/2, Agenda cyfrowa dla Europy. [14] COM(2010) 546 z dnia 6 października 2010 r., Projekt przewodni „Europa 2020” – Unia innowacji. [15] COM(2010) 682 z dnia 23 listopada 2010 r. – Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia. [16] COM(2010) 614, Projekt przewodni „Europa 2020” – zintegrowana polityka przemysłowa. [17] COM(2011) 0206 final. [18] U. C, , s... [19] Odniesienie do ocen końcowych / śródokresowych. [20] COM(2010) 2020. [21] Dz.U. L 84 z 31.3.2010, s. 1. [22] COM(2004)373 [23] Do uzupełnienia. [24] COM(2010)700 [25] Dz. U. L 55 z 28.2.2011, s. 13. [26] Dz.U. L 330 z 15.12.2007, s. 1. [27] Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1. [28] Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 21. [29] Dz.U. L 176 z 5.7.2011, s. 24. [30] Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51. [31] Dz.U. L 84 z 31.3.2010, s. 1. [32] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2. [33] ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy. [34] O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego. [35] COM(2010) 2020 wersja ostateczna z dnia 3 marca 2010 r.: Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. [36] COM(2010) 245 Final/2, Agenda cyfrowa dla Europy. [37] COM(2010) 546 z dnia 6 października 2010 r., Projekt przewodni „Europa 2020” – Unia innowacji. [38] COM(2010) 614, Projekt przewodni „Europa 2020” – zintegrowana polityka przemysłowa. [39] COM(2011) 0206 final. [40] Łączna liczba punktów przyłączeniowych dla administracji celnych i podatkowych. [41] COM(2005) 124 z dnia 6 kwietnia 2005 r. dotyczy budżetu w wysokości 745 milionów euro w ramach finansowych na lata 2007-2013. [42] Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html [43] O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego. [44] Szczegółowość kontroli – poziom trzeci: kontrola z uwzględnieniem całkowicie niezależnych informacji potwierdzających [45] Szczegółowość kontroli – poziom czwarty: kontrola z dostępem do podstawowej dokumentacji, która jest dostępna na każdym etapie danego procesu i ten dostęp uwzględnia. [46] Koszt obejmuje liczbę ekwiwalentów pełnego czasu pracy potrzebnych do przeprowadzenia kontroli, pomnożoną przez średni koszt pracownika; wydatki związane z audytami zewnętrznymi, wydatki związane z utrzymaniem systemu ART. [47] Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane [48] EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu [49] Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich. [50] Wydatki wyrażone są w cenach bieżących. [51] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe. [52] Wyniki odnoszą się do produktów i usług, które mają zostać zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.). [53] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe. [54] AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED= młodszy oddelegowany ekspert AL= członek personelu miejscowego; Al. = członek personelu miejscowego; END= oddelegowany ekspert krajowy; [55] W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”). [56] Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki. [57] Liczba stanowisk związanych z zarządzaniem programem w ścisłym znaczeniu ograniczona jest do 18.