Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniająca dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) i dyrektywę 2011/61/UE w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi w odniesieniu do nadmiernego polegania na ratingach kredytowych /* KOM/2011/0746 wersja ostateczna - 2011/0360 (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych[1] stosuje się w pełni od dnia 7 grudnia 2010 r. Rozporządzenie to nakłada na agencje ratingowe obowiązek przestrzegania rygorystycznych zasad postępowania w celu zminimalizowania występowania ewentualnych konfliktów interesów oraz zapewnienia wysokiej jakości i dostatecznej przejrzystości ratingów i procesu wystawiania ratingu. Obecnie działające agencje ratingowe musiały złożyć wniosek o rejestrację oraz spełnić wymogi zawarte w rozporządzeniu do dnia 7 września 2010 r. W dniu 11 maja 2011 r. przyjęto rozporządzenie UE nr 513/2011[2] zmieniające rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych, na mocy którego Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) powierzono wyłączne uprawnienia nadzorcze wobec agencji ratingowych zarejestrowanych w UE w celu zcentralizowania i uproszczenia procesu rejestracji i nadzoru na szczeblu europejskim. W obowiązującym rozporządzeniu w sprawie agencji ratingowych nie poświęcono jednak dostatecznej uwagi szeregowi kwestii związanych z wystawianiem i wykorzystaniem ratingu. Jedną z tych kwestii jest ryzyko nadmiernego polegania na ratingach kredytowych przez uczestników rynków finansowych, w tym przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) oraz alternatywne fundusze inwestycyjne (AFI)[3]. Komisja Europejska zwróciła uwagę na te otwarte kwestie w swoim komunikacie z dnia 2 czerwca 2010 r. („Regulacja usług finansowych dla zapewnienia zrównoważonego wzrostu”)[4] oraz w dokumencie do dyskusji służb Komisji z dnia 5 listopada 2011 r.[5], w którym zasygnalizowano potrzebę przeglądu rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych pod kątem tych kwestii, którego dokonuje się w niniejszym wniosku. W dniu 8 czerwca 2011 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję nielegislacyjną dotyczącą agencji ratingowych[6]. W rezolucji potwierdzono między innymi potrzebę udoskonalenia ram regulacyjnych dotyczących agencji ratingowych oraz podjęcia środków zmierzających do ograniczenia ryzyka nadmiernego polegania na ratingach. Na nieformalnym posiedzeniu Rady ECOFIN w dniu 30 października 2010 r. Rada Unii Europejskiej potwierdziła, że należy podjąć dalsze wysiłki w celu uwzględnienia szeregu kwestii związanych z wystawianiem ratingu, w tym ryzyka nadmiernego polegania na ratingach kredytowych oraz ryzyka konfliktu interesów mającego swoje źródło w modelu opłat stosowanym w agencjach ratingowych. Na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniu 23 października 2011 r. stwierdzono, że należy dokonać dalszych postępów w kwestii ograniczania nadmiernego polegania na ratingach kredytowych. Na szczeblu międzynarodowym Rada Stabilności Finansowej opublikowała w październiku 2010 r. zasady mające na celu ograniczenie stopnia, w jakim organy i instytucje finansowe polegają na zewnętrznych ratingach[7]. W dokumencie tym wezwano do usunięcia z przepisów odwołań do takich ocen lub zastąpienia ich w przypadku istnienia stosownych alternatywnych standardów oceny wiarygodności kredytowej oraz do zobowiązania inwestorów do przeprowadzania własnych ocen wiarygodności kredytowej. Zasady te zostały zatwierdzone na szczycie G-20 w Seulu, który odbył się w listopadzie w 2010 r. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW W dniach od 5 listopada 2010 r. do 7 stycznia 2011 r. Komisja Europejska przeprowadziła konsultacje społeczne dotyczące różnych wariantów rozwiązania kwestii otwartych, w tym problemu nadmiernego polegania na ratingach. Komisja otrzymała około 100 odpowiedzi od zainteresowanych stron, które uwzględniono przy sporządzaniu niniejszego wniosku. Podsumowanie odpowiedzi na pytania objęte konsultacjami jest dostępne na stronie: http://ec.europa.eu/internal_market/securities/docs/agencies/summary-responses-cra-consultation-20110704_en.pdf. W dniu 6 lipca służby Komisji zorganizowały debatę publiczną w celu uzyskania dalszych informacji zwrotnych od stosownych stron zainteresowanych omawianymi zagadnieniami. Podsumowanie przebiegu tej debaty jest dostępne na stronie: http://ec.europa.eu/internal_market/securities/docs/agencies/roundtable_en.pdf. W odniesieniu do niniejszego wniosku sporządzono ocenę skutków. Ocena ta jest dostępna na stronie: http://ec.europa.eu/internal_market/securities/agencies/index_en.htm. 3. ELEMENTY PRAWNE WNIOSKU 3.1. Podstawa prawna W celu ograniczenia ryzyka nadmiernego polegania zarządzających UCITS i AFI na ratingach kredytowych należy dokonać zmian dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS)[8] oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi[9]. Jednocześnie Komisja przedstawia wniosek w sprawie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych, na podstawie art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Wniosek ten nie jest jednak odpowiednim instrumentem prawnym, jeżeli chodzi o dokonanie zmian wyżej wspomnianych dyrektyw. Z jednej strony zmiany te obejmują przepisy, których nie można stosować bezpośrednio i które należy transponować do prawa krajowego. Z drugiej zaś strony wniosek w sprawie zmian dyrektywy 2009/65/WE i dyrektywy 2011/61/UE powinien być raczej oparty na art. 53 ust. 1 TFUE, który stanowił podstawę prawną dla tej ostatniej dyrektywy. Dyrektywa 2009/65/WE była oparta na odnośnym art. 95 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W związku z tym wydaje się stosowne, aby projekt zmian dyrektywy 2009/65/WE i dyrektywy 2011/61/UE przedstawiony był we wniosku w sprawie dyrektywy w oparciu o art. 53 ust. 1 TFUE. 3.2. Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalności. Zgodnie z zasadą pomocniczości (art. 5 ust. 3 TUE), Unia podejmuje działania tylko wówczas, gdy cele zamierzonego działania nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie i jeśli ze względu na rozmiary lub skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii. Działalność gospodarcza prowadzona przez agencje ratingowe ma wymiar globalny i jest regulowana na szczeblu UE. Ratingi wydawane przez agencję ratingową z siedzibą w jednym z państw członkowskich są wykorzystywane i obdarzane zaufaniem przez uczestników rynku w całej UE. Przepisy UE zapewniają również ostrożnościowe ramy regulacyjne dla funduszy inwestycyjnych, zarówno dla UCITS, jak i AFI, dzięki czemu umożliwiono upoważnionym funduszom prowadzenie działalności w całej UE. Niewydolność lub brak ram regulacyjnych w jednym państwie członkowskim może mieć negatywny wpływ na uczestników rynku i na rynki finansowe w całej UE. Z tego względu ochrona inwestorów i rynków przed ewentualnymi brakami w tym zakresie wymaga solidnych zasad regulacyjnych obowiązujących w całej UE. W związku z tym jakiekolwiek dalsze działania mające na celu ograniczenie nadmiernego polegania na ratingach kredytowych przez UCITS i AFI najlepiej przeprowadzić na szczeblu UE. Proponowane zmiany są także proporcjonalne, zgodnie z wymogami art. 5 ust. 4 TUE. Zakres zmian nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia ich celów. Przepisy dotyczące ograniczenia stopnia, w jakim inwestorzy polegają na ratingach kredytowych, włączono do ogólnego obowiązku nałożonego na spółki zarządzające i inwestycyjne (w odniesieniu do UCITS) oraz zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi – ZAFI (w odniesieniu do AFI) polegającym na stosowaniu procesów lub systemów zarządzania ryzykiem. Przepisy będące przedmiotem wniosku są bardzo podobne do przepisów, które ostatnio zaproponowała Komisja w odniesieniu do instytucji kredytowych[10]. Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie przedstawionego równocześnie wniosku Komisji w sprawie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych, zawierającego inne przepisy dotyczące między innymi ograniczenia nadmiernego polegania na ratingach kredytowych przez uczestników rynku. Poza ustanowieniem tej ogólnej zasady dotyczącej unikania nadmiernego polegania na ratingach, we wniosku dotyczącym zmian rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych przedstawiono kilka środków mających ułatwić inwestorom osiągnięcie tego celu. Wniosek przewiduje zatem, że inwestorzy będą mieć możliwość dostępu do dodatkowych informacji udostępnianych rynkowi przez agencje ratingowe oraz emitentów strukturyzowanych instrumentów finansowych. Agencje ratingowe powinny ujawniać informacje dotyczące stosowanych przez nie metod wystawiania ratingu i założeń, na których się przy tym opierają, wszelkich proponowanych zmian tych metod, jak również szczegółowe informacje dotyczące pewnych rodzajów ratingów kredytowych, jak na przykład ratingi poszczególnych krajów. Wystawione ratingi kredytowe będzie można również łatwiej porównywać dzięki europejskiemu indeksowi ratingowemu (EURIX), który będzie przygotowywany przez EUNGiPW i będzie zawierał ujednolicone skale ratingu. Emitenci strukturyzowanych instrumentów finansowych powinni przedstawiać rynkowi więcej informacji dotyczących ich produktów, w tym informacji na temat jakości kredytowej oraz wyników poszczególnych aktywów bazowych, z którymi powiązane są strukturyzowane instrumenty finansowe, struktury transakcji sekurytyzacyjnej, przepływów gotówkowych oraz wszelkich zabezpieczeń wspierających ekspozycję sekurytyzacyjną. Te dodatkowe informacje powinny być ułatwieniem dla inwestorów takich jak UCITS lub AFI, aby mogli oni dokonać własnej oceny ryzyka kredytowego i nie polegali regularnie i automatycznie na agencjach ratingowych przy oszacowywaniu wiarygodności kredytowej instrumentów, w szczególności strukturyzowanych instrumentów finansowych, w które inwestują. 3.3. Wyjaśnienie wniosku 3.3.1. Zmiana dyrektywy 2009/65/WE dotyczącej UCITS W dyrektywie 2009/65/WE określono przepisy na szczeblu unijnym dotyczące UCITS. Przedsiębiorstwa UCITS, które spełniają określone warunki, mogą prowadzić działalność na terenie Unii. W art. 51 określono pewne wymogi ostrożnościowe dotyczące zarządzania ryzykiem. W szczególności zawarto w nim wymóg mówiący o tym, że spółka zarządzająca lub spółka inwestycyjna musi stosować proces zarządzania ryzykiem, który umożliwia jej monitorowanie i pomiar w dowolnym momencie ryzyka pozycji i ich udziału w ogólnym profilu ryzyka portfela. Komisji przekazano uprawnienia dotyczące określenia, w drodze aktów delegowanych, kryteriów oceny adekwatności procesu zarządzania ryzykiem stosowanego przez zarządzających UCITS. Artykuł 1 wniosku zmienia art. 51 dyrektywy 2009/65/WE w odniesieniu do procesu zarządzania ryzykiem: – w pkt 1) wprowadzono wymóg, aby spółka zarządzająca lub inwestycyjna nie polegała wyłącznie lub automatycznie na zewnętrznych ratingach kredytowych przy ocenianiu wiarygodności kredytowej aktywów UCITS. Zewnętrzne ratingi kredytowe mogą być wykorzystywane jako jeden z wielu czynników w ramach tego procesu, nie mogą jednak dominować; – w pkt 2) zaproponowano stosowne zmiany istniejących uprawnień Komisji, aby mogła ona przyjąć akty delegowane z zamiarem sprecyzowania przepisów art. 51 ust. 1 dyrektywy 2009/65/WE. 3.3.2. Zmiana dyrektywy 2011/61/UE dotyczącej zarządzających AFI Podobnie w dyrektywie 2011/61/UE określono przepisy regulujące na szczeblu unijnym działalność zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (AFI). AFI, które spełniają określone warunki, mogą prowadzić działalność na terenie Unii. W art. 15 dyrektywy 2011/61/UE określono pewne wymogi ostrożnościowe dotyczące zarządzania ryzykiem. W szczególności zawarto w nim wymóg mówiący o tym, że zarządzający AFI powinni wdrażać właściwe systemy zarządzania ryzykiem w celu odpowiedniego określania, monitorowania i pomiarów wszelkich typów ryzyka oraz zarządzania typami ryzyka istotnymi dla poszczególnych strategii inwestycyjnych AFI oraz ryzyka, na które jest lub może być narażony każdy AFI. Komisji przekazano uprawnienia do określenia, w drodze aktów delegowanych, systemów zarządzania ryzykiem, które mają stosować zarządzający AFI w odniesieniu do ryzyka, które ponoszą w imieniu AFI, którym zarządzają. Artykuł 2 wniosku zmienia art. 15 dyrektywy 2011/61/UE w odniesieniu do systemów zarządzania ryzykiem: – w pkt 1) wprowadzono wymóg, aby zarządzający AFI nie polegał wyłącznie lub automatycznie na zewnętrznych ratingach kredytowych przy ocenianiu wiarygodności kredytowej aktywów AFI. Zewnętrzne ratingi kredytowe mogą być wykorzystywane jako jeden z wielu czynników w ramach tego procesu, nie mogą jednak dominować; – w pkt 2) zaproponowano stosowne zmiany istniejących uprawnień Komisji, aby mogła ona przyjąć akty delegowane z zamiarem sprecyzowania przepisów art. 15 ust. 1 dyrektywy 2011/61/UE. 3.3.3. Transpozycja We wniosku przewidziano okres transpozycji wynoszący 12 miesięcy. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek Komisji nie ma wpływu finansowego na budżet Unii Europejskiej. 2011/0360 (COD) Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniająca dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) i dyrektywę 2011/61/UE w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi w odniesieniu do nadmiernego polegania na ratingach kredytowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[11], uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[12], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE[13] reguluje na szczeblu unijnym działalność przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS). Podobnie w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE[14] określono przepisy regulujące na szczeblu unijnym działalność zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (AFI). W obydwu dyrektywach określono wymogi ostrożnościowe dotyczące zarządzania ryzykiem odpowiednio przez spółki zarządzające lub inwestycyjne, które zarządzają UCITS, lub zarządzających AFI. (2) W wyniku kryzysu finansowego inwestorzy, w tym UCITS i AFI, zaczęli nadmiernie polegać na ratingach kredytowych przy dokonywaniu inwestycji w instrumenty dłużne, nie zawsze dokonując własnej oceny wiarygodności kredytowej emitentów takich instrumentów dłużnych. W celu poprawy jakości inwestycji dokonywanych przez UCITS i AFI, a tym samym ochrony inwestujących w takie fundusze, właściwe jest nałożenie na osoby zarządzające UCITS i AFI wymogu, zgodnie z którym powinny one unikać polegania wyłącznie i automatycznie na zewnętrznych ratingach kredytowych przy ocenie ryzyka związanego z inwestycją dokonywaną przez UCITS lub AFI, którym zarządzają. Należy zatem włączyć ogólną zasadę dotyczącą unikania nadmiernego polegania na zewnętrznych ratingach kredytowych do procesów i systemów zarządzania ryzykiem stosowanych przez zarządzających UCITS i AFI, a także dostosować ją do ich cech szczególnych. (3) W celu sprecyzowania ogólnej zasady dotyczącej nadmiernego polegania na zewnętrznych ratingach kredytowych, którą należy włączyć do dyrektyw 2009/65/WE i 2011/61/UE, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności, aby skutecznie zapobiec nadmiernemu poleganiu na zewnętrznych ratingach kredytowych przy ocenie wiarygodności kredytowej aktywów UCITS lub AFI, dokonywanej przez zarządzających UCITS lub AFI. W związku z tym należy zmienić zawarte w tych dyrektywach uprawnienia Komisji do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do ogólnych przepisów dotyczących procesów i systemów zarządzania ryzykiem stosowanych przez zarządzających UCITS i AFI. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. (4) Stosowne środki powinny uzupełniać pozostałe przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych[15] zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [xxx/xxxx] z dnia [xxx xxx xxxx] r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1060/2009[16]. W ogólnym ujęciu przepisy te mają ograniczyć nadmierne poleganie inwestorów na zewnętrznych ratingach kredytowych oraz ułatwić osiągnięcie tego celu. (5) Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, to jest przyczynienie się do ograniczenia nadmiernego polegania UCITS i AFI na zewnętrznych ratingach kredytowych przy dokonywaniu inwestycji, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający na poziomie państw członkowskich, natomiast ze względu na ogólnoeuropejską strukturę i wpływ działalności UCITS, AFI oraz agencji ratingowych możliwe jest jego skuteczniejsze osiągnięcie na poziomie Unii Europejskiej, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. (6) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2009/65/WE oraz dyrektywę 2011/61/UE, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Zmiany do dyrektywy 2009/65/WE W art. 51 dyrektywy 2009/65/WE wprowadza się następujące zmiany: 1) w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Spółka zarządzająca lub spółka inwestycyjna stosuje proces zarządzania ryzykiem, który umożliwia jej monitorowanie i pomiar w dowolnym momencie ryzyka pozycji i ich udziału w ogólnym profilu ryzyka portfela. W szczególności nie polega ona wyłącznie ani automatycznie na zewnętrznych ratingach kredytowych przy ocenianiu wiarygodności kredytowej aktywów UCITS.”; 2) w ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie: „a) kryteria oceny adekwatności procesu zarządzania ryzykiem, stosowanego przez spółkę zarządzającą zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy; Kryteria te zapobiegają, aby spółka zarządzająca polegała wyłącznie lub automatycznie na zewnętrznych ratingach kredytowych przy ocenianiu wiarygodności kredytowej aktywów UCITS.”. Artykuł 2 Zmiany do dyrektywy 2011/61/UE W art. 15 dyrektywy 2011/61/UE wprowadza się następujące zmiany: 1) w ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „ZAFI wdrażają właściwe systemy zarządzania ryzykiem w celu odpowiedniego określania, monitorowania i pomiarów wszelkich typów ryzyka oraz zarządzania typami ryzyka istotnymi dla poszczególnych strategii inwestycyjnych AFI oraz ryzyka, na które jest lub może być narażony każdy AFI. W szczególności ZAFI nie polegają wyłącznie ani automatycznie na zewnętrznych ratingach kredytowych przy ocenianiu wiarygodności kredytowej aktywów AIF.”; 2) w ust. 5 lit. a) otrzymuje brzmienie: „a) systemy zarządzania ryzykiem, które powinni stosować ZAFI w odniesieniu do ryzyk, które podejmują w imieniu zarządzanego przez nich AFI. Te systemy zarządzania ryzykiem zapobiegają, aby ZAFI polegali wyłącznie lub automatycznie na zewnętrznych ratingach kredytowych przy ocenianiu wiarygodności kredytowej aktywów AFI.”. Artykuł 3 Transpozycja 1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia XX XXXX r. [12 miesięcy od daty jej wejścia w życie]. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą. Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie. 2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Artykuł 4 Wejście w życie Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 5 Adresaci Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia [...] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący [1] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych, Dz.U. L 302 z 17.11.2009. [2] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 513/2011 z dnia 11 maja 2011 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych, Dz.U. L 145 z 31.5.2011. [3] Nadmierne poleganie na zewnętrznych ratingach kredytowych ma miejsce w sytuacji, gdy instytucje finansowe i inwestorzy instytucjonalni opierają się wyłącznie lub automatycznie na ratingach wydawanych przez agencje ratingowe, zaniedbując jednocześnie obowiązek przeprowadzenia własnej oceny z zachowaniem należytej staranności oraz obowiązki związane z wewnętrznym procesem zarządzania ryzykiem. Nadmierne poleganie na ratingach kredytowych może prowadzić do zachowań stadnych wśród uczestników rynków finansowych, np. jednoczesnej wyprzedaży dłużnych papierów wartościowych po obniżeniu ich ratingu do wartości poniżej ratingu na poziomie inwestycyjnym, co może przyczynić się do zaburzenia stabilności finansowej – w szczególności gdy kilka dużych agencji ratingowych jednocześnie pomyli się w swojej ocenie. [4] COM(2010) 301 wersja ostateczna. [5] Dokument jest dostępny na stronie http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/2010/cra_en.htm. [6] http://www.europarl.europa.eu/oeil/FindByProcnum.do?lang=en&procnum=INI/2010/2302. [7] http://www.financialstabilityboard.org/publications/r_101027.pdf [8] Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32. [9] Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1. [10] Wniosek Komisji z dnia 20 lipca 2011 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi i zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego, COM(2011) 453 wersja ostateczna. Zob. art. 77 lit. b). [11] Dz.U. C […] z […], s. […]. [12] Dz.U. C […] z […], s. […]. [13] Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32. [14] Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1. [15] Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1. [16] Dz.U. L […] z […], s. […].