ZALECENIE KOMISJI DLA RADY w sprawie zatwierdzenia Umowy o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) i rządem Republiki Południowej Afryki /* COM/2012/027 final */





ZALECENIE KOMISJI DLA RADY w sprawie zatwierdzenia Umowy o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) i rządem Republiki Południowej Afryki 1. Wprowadzenie Umowa o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej („Wspólnota”) i rządem Republiki Południowej Afryki („Republika Południowej Afryki”) obejmuje większość dziedzin wspólnego zainteresowania. Umowa ta przewiduje szeroką współpracę w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii jądrowej, tworząc całościową strukturę współpracy politycznej, technicznej i przemysłowej. Stworzy ona ramy prawne zarówno dla rządów, jak i podmiotów przemysłowych stron, co ułatwi współpracę między stronami w tej dziedzinie. 2. Znaczenie umowy W celu wzmocnienia ogólnych relacji w zakresie współpracy między Wspólnotą i Republiką Południowej Afryki, znaczenie zawarcia niniejszej umowy opiera się głównie na wzajemnym interesie dotyczącym ustanowienia stabilnych ram prawnych w celu ułatwiania wzajemnej współpracy na równych warunkach w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej, obejmującej wymianę handlową, przy uwzględnieniu faktu, że Republika Południowej Afryki posiada duże zasoby uranu i zaczyna odgrywać coraz bardziej znaczącą rolę w dziedzinie cywilnych zastosowań energii jądrowej. Umowa sprzyjałaby poza tym współpracy naukowej między Wspólnotą i Republiką Południowej Afryki, szczególnie w zakresie ułatwiania podmiotom badawczym z Republiki Południowej Afryki udziału w projektach badawczych w ramach odpowiednich wspólnotowych programów badawczych oraz w zakresie zapewniania wzajemnego udziału podmiotów badawczych ze Wspólnoty i jej państw członkowskich w projektach dotyczących podobnych dziedzin badań prowadzonych w Republice Południowej Afryki. Konkretnym przykładem jest w tym przypadku skonstruowanie przez Republikę Południowej Afryki modułowego reaktora ze złożem usypanym (ang. pebble-bed modular reactor – PBMR), który może stanowić realne rozwiązanie alternatywne w stosunku do innych typów reaktorów. Europejskie organizacje naukowo-badawcze biorą już udział w tym programie. Republika Południowej Afryki prowadzi również aktywne działania w zakresie medycznych zastosowań energii jądrowej i należy do grona największych producentów radioizotopów medycznych. W przypadku Euratom zainteresowanie podpisaniem niniejszej umowy wynika z faktu, że zapewnia ona odpowiedni poziom norm dotyczących ochrony fizycznej, zabezpieczeń i kontroli wywozu oraz ułatwia obrót handlowy materiałami jądrowymi pomiędzy stronami. Umowa zapewnia również swobodny przepływ materiałów jądrowych i niejądrowych, urządzeń i technologii w ramach Wspólnoty, oraz nakłada wymóg, aby transfery materiałów jądrowych i świadczenie odnośnych usług odbywały się na uczciwych warunkach. Zawarcie nowej umowy o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej („Euratom”) i Republiką Południowej Afryki zapewni obu stronom, a także ich rządom i podmiotom przemysłowym długoterminowe i stabilne ramy, na podstawie których można prowadzić taką współpracę, oraz będzie wspierać i ułatwiać współpracę naukową w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie energii jądrowej w oparciu o wzajemne korzyści, równość i wzajemność. 3. Ogólny zarys umowy Celem umowy jest współpraca w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Euratom i Republiką Południowej Afryki. Zakres i formy współpracy (art. III) obejmują zasadniczo prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie energii jądrowej, wykorzystanie materiałów jądrowych i technologii z nimi związanych, transfery materiałów jądrowych i urządzeń oraz zabezpieczenia materiałów jądrowych. Umowa określa dokładniej podlegające jej kwestie (art. IV) – różne formy materiałów jądrowych i niejądrowych oraz opisuje szczegółowo metody obrotu materiałami jądrowymi, niejądrowymi i sprzętem (art. V). Podkreśla się, że materiały jądrowe powinny być wykorzystywane w celach pokojowych oraz zgodnie z porozumieniami o zabezpieczeniach (w odniesieniu do Wspólnoty: zabezpieczeniami Euratom zgodnie z traktatem Euratom oraz zabezpieczeniami MAEA i ich dodatkowymi protokołami[1]). W dalszej kolejności określa się szczegółowe postanowienia dotyczące wymiany informacji i własności intelektualnej (art. VII) oraz postanowienia dotyczące wykonania umowy (art. VIII). W celu zagwarantowania sprawnego wykonania umowy wprowadza się specjalny artykuł dotyczący konsultacji i rozstrzyganiu sporów (art. XII), na wypadek pojawienia się rozbieżności dotyczących prawidłowego stosowania postanowień umowy. Początkowy okres obowiązywania umowy określono na 10 lat; zostanie on następnie automatycznie przedłużony o dodatkowe okresy pięciu lat (art. XV). 4. Podsumowanie Zdaniem Komisji Umowa o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i rządem Republiki Południowej Afryki, której przyjęcie jest proponowane: – jest zgodna z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi przez Radę w dniu 8 października 2010 r.; – potwierdza wyraźne zobowiązanie obydwu Stron do nierozprzestrzeniania broni jądrowej i zachowania wysokiego poziomu bezpieczeństwa jądrowego w celu zagwarantowania pokojowego i bezpiecznego wykorzystania energii jądrowej; – jest zgodna z polityką Wspólnoty w dziedzinie bezpieczeństwa dostaw energii; – spowoduje dalsze wzmocnienie bardzo dobrych stosunków między UE i Republiką Południowej Afryki w zakresie współpracy w dziedzinie polityki energetycznej. W związku z powyższym Komisja zaleca Radzie zatwierdzenie zgodnie z art. 101 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej Umowy o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i rządem Republiki Południowej Afryki, znajdującej się w załączniku. ZAŁĄCZNIK UMOWA O WSPÓŁPRACY W ZAKRESIE POKOJOWEGO WYKORZYSTANIA ENERGII JĄDROWEJ MIĘDZY EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ ENERGII ATOMOWEJ (EURATOM) I RZĄDEM REPUBLIKI POŁUDNIOWEJ AFRYKI PREAMBUŁA Rząd Republiki Południowej Afryki, zwany dalej „Republiką Południowej Afryki” i Europejska Wspólnota Energii Atomowej (Euratom), zwana dalej „Wspólnotą”, łącznie zwane dalej „Stronami”, UWZGLĘDNIAJĄC przyjacielskie stosunki i współpracę mające miejsce między Stronami; PRZYJMUJĄC z zadowoleniem pomyślne efekty współpracy gospodarczej, technicznej i naukowej między Stronami; UWZGLĘDNIAJĄC Umowę w sprawie handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony zawartą dnia 11 października 1999 r.; UWZGLĘDNIAJĄC Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, zawartą dnia 23 czerwca 2000 r.; PRAGNĄC wspierać swoją współpracę w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej; POTWIERDZAJĄC silne zaangażowanie Republiki Południowej Afryki, Wspólnoty i rządów jej państw członkowskich w nierozprzestrzenianie broni jądrowej, w szczególności we wzmocnienie i w skuteczne stosowanie właściwych systemów zabezpieczeń i kontroli wywozu materiałów jądrowych, w ramach których powinna przebiegać współpraca między Republiką Południowej Afryki i Wspólnotą w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej; POTWIERDZAJĄC poparcie Republiki Południowej Afryki, Wspólnoty i rządów jej państw członkowskich dla celów Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (zwanej dalej „MAEA”) i jej systemu zabezpieczeń; POTWIERDZAJĄC bezwzględne zaangażowanie Republiki Południowej Afryki, Wspólnoty i jej państw członkowskich w Konwencję o ochronie fizycznej materiałów jądrowych zawartą dnia 3 marca 1980 r.; MAJĄC NA UWADZE, że Republika Południowej Afryki i wszystkie państwa członkowskie Wspólnoty są stronami Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, zawartego dnia 1 lipca 1968 r., zwanego dalej „układem o nierozprzestrzenianiu”; ODNOTOWUJĄC, że zabezpieczenia materiałów jądrowych są stosowane przez wszystkie państwa członkowskie Wspólnoty na mocy zarówno Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (zwanego dalej „traktatem EURATOM”) jak i porozumień o zabezpieczeniach zawartych między Wspólnotą, jej państwami członkowskimi i MAEA; UWZGLĘDNIAJĄC Traktat o nieobecności broni jądrowej w Afryce (traktat z Pelindaba), zawarty dnia 11 kwietnia 1996 r., który wszedł w życie dnia 15 lipca 2009 r.; ODNOTOWUJĄC, że Republika Południowej Afryki i rządy wszystkich państw członkowskich Wspólnoty są członkami Grupy Dostawców Jądrowych; ODNOTOWUJĄC, iż należy uwzględnić zobowiązania Republiki Południowej Afryki i rządów każdego państwa członkowskiego Wspólnoty podjęte w ramach Grupy Dostawców Jądrowych; UZNAJĄC zasadę swobodnego przepływu materiałów jądrowych, sprzętu, materiałów niejądrowych i technologii w ramach Wspólnoty; ZGADZAJĄC SIĘ, że umowa powinna być zgodna z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii Europejskiej i Republiki Południowej Afryki na mocy umów w ramach Światowej Organizacji Handlu; PODKREŚLAJĄC zaangażowanie Republiki Południowej Afryki i rządów państw członkowskich Wspólnoty w swoje umowy dwustronne w sprawie pokojowego wykorzystania energii jądrowej; UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł I Definicje Jeżeli nie określono inaczej, dla celów niniejszej umowy: 1. „właściwy organ” oznacza: a) w przypadku Republiki Południowej Afryki, Departament ds. Energii; b) w przypadku Wspólnoty, Komisję Europejską; lub inne organy, o których wyznaczeniu dana strona może w dowolnym czasie powiadomić drugą stronę w formie pisemnej; 2. „sprzęt” oznacza pozycje wymienione w sekcjach 1, 3, 4, 5, 6 i 7 załącznika B do dokumentu MAEA INFCIRC/254/Rev.10/Part 1.(wytyczne dotyczące transferów materiałów jądrowych), z późniejszymi zmianami; 3. „informacje” oznaczają dane naukowe lub techniczne, wyniki lub metody badań i prac rozwojowych wynikające ze wspólnych projektów badawczych oraz wszelkie inne informacje uznane za niezbędne przez Strony lub uczestników biorących udział we wspólnych projektach badawczych, dostarczane lub wymieniane na mocy niniejszej umowy lub badania przeprowadzane na ich podstawie; 4. „własność intelektualna” ma znaczenie zdefiniowane w art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej, sporządzonej dnia 14 lipca 1967 r., zmienionej dnia 28 września 1979 r. i może obejmować inne kwestie uzgodnione przez Strony; 5. „wspólne projekty badawcze” oznaczają badania naukowe lub rozwój technologiczny wdrażane przy wsparciu finansowym lub bez takiego wsparcia jednej bądź obu Stron, prowadzone przy współdziałaniu uczestników zarówno ze strony Wspólnoty, jaki i Republiki Południowej Afryki i wskazane na piśmie przez Strony lub ich organizacje naukowe i technologiczne oraz agencje wdrażające naukowe programy badawcze, jako wspólne badania naukowe. W przypadku gdy fundusze na finansowanie pochodzą od jednej ze Stron, takiej kwalifikacji dokonuje ta Strona oraz uczestnik projektu; 6. „materiały jądrowe” oznaczają każdy materiał wyjściowy lub specjalny materiał rozszczepialny odpowiadający definicji tych terminów zawartej w artykule XX statutu MAEA. Każda zmiana w wykazie materiałów uważanych za „materiały wyjściowe” lub „specjalne materiały rozszczepialne” dokonana przez Radę Gubernatorów MAEA na mocy art. XX statutu MAEA, staje się, zgodnie z niniejszą umową, skuteczna tylko wówczas, gdy Strony wzajemnie poinformują się na piśmie, że akceptują taką zmianę; 7. „materiały niejądrowe” oznaczają: a) deuter i ciężką wodę (tlenek deuteru) i inne związki deuteru, w których stosunek liczby atomów deuteru do atomów wodoru jest większy niż 1:5000, do wykorzystania w reaktorze jądrowym zdefiniowanym w pkt 1.1 załącznika B do biuletynu informacyjnego MAEA INFCIRC/254/Rev.10/Part 1, b) grafit klasy jądrowej: grafit do wykorzystania w reaktorze jądrowym zdefiniowanym w pkt 1.1 załącznika B do biuletynu informacyjnego MAEA INFCIRC/254/Rev.10/Part 1, o stopniu czystości lepszym niż 5 części na milion równoważnika boru oraz o gęstości większej niż 1,50 g/cm3; 8. „uczestnik” oznacza jakąkolwiek osobę fizyczną, jakikolwiek instytut badawczy, jakąkolwiek osobę prawną lub spółkę bądź jakąkolwiek inną osobę dopuszczoną w inny sposób przez jedną ze Stron do udziału w działaniach dotyczących współpracy lub we wspólnych projektach badawczych zgodnie z niniejszą umową z uwzględnieniem jej Stron; 9. „osoby” oznaczają jakąkolwiek osobę fizyczną, przedsiębiorstwo lub inny podmiot podlegający obowiązującym przepisom ustawowym i wykonawczym na odpowiednich obszarach jurysdykcji Stron, z wykluczeniem samych Stron niniejszej umowy; 10. „rezultaty działalności intelektualnej” (RDI) oznaczają informacje lub własność intelektualną; 11. „Strony” oznaczają z jednej strony Republikę Południowej Afryki, a z drugiej Wspólnotę; „Wspólnota” oznacza zarówno: a) osobę prawną powołaną przez traktat Euratom; jak i b) terytoria, w stosunku do których stosuje się postanowienia traktatu Euratom; 12. „technologia” ma znaczenie określone w załączniku A do biuletynu informacyjnego MAEA INFCIRC/254/Rev.10/Part 1); Artykuł II Cel 1. Celem niniejszej umowy jest wspieranie i ułatwianie, w oparciu o wzajemne korzyści, równość i wzajemność, współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej w celu wzmocnienia ogólnych relacji w zakresie współpracy między Wspólnotą i Republiką Południowej Afryki zgodnie z potrzebami i priorytetami poszczególnych programów dotyczących energii jądrowej. 2. Umowa ma na celu wspieranie współpracy naukowej między Wspólnotą i Republiką Południowej Afryki, szczególnie w zakresie ułatwiania podmiotom badawczym z Republiki Południowej Afryki udziału w projektach badawczych w ramach odpowiednich wspólnotowych programów badawczych oraz w zakresie zapewniania wzajemnego udziału podmiotów badawczych ze Wspólnoty i jej państw członkowskich w projektach dotyczących podobnych dziedzin badań prowadzonych w Republice Południowej Afryki. 3. Żadnego z postanowień niniejszej umowy nie uważa się za zobowiązujące Strony do jakiejkolwiek formy wyłączności, a każda ze stron jest uprawniona do prowadzenia swojej działalności niezależnie od drugiej strony, jeśli takie są wymogi rynku. Artykuł III Zakres i formy współpracy 1. Materiałów jądrowych, sprzętu, materiałów niejądrowych lub materiałów jądrowych wytwarzanych jako produkt uboczny używa się wyłącznie do celów pokojowych; nie są one też wykorzystywane w żadnym jądrowym urządzeniu wybuchowym, do prac badawczych ani do rozwoju takich urządzeń, ani do jakichkolwiek celów wojskowych. 2. Współpraca przewidywana niniejszą umową jest związana z pokojowym wykorzystaniem energii jądrowej i może obejmować między innymi: a) prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie energii jądrowej (z uwzględnieniem technologii syntezy jądrowej); b) wykorzystanie materiałów i technologii jądrowych, takie jak zastosowania w medycynie i rolnictwie; c) transfery materiałów jądrowych i sprzętu; d) bezpieczeństwo jądrowe, gospodarkę odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym, likwidację instalacji, ochronę przed promieniowaniem z uwzględnieniem gotowości i reagowania na awarie; e) środki zabezpieczenia materiałów jądrowych; f) inne dziedziny, które zostaną uzgodnione przez Strony w stopniu, w jakim są one objęte poszczególnymi programami Stron. 3. Współpracę, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, można podejmować w następujących formach: a) dostawy materiałów jądrowych i niejądrowych, sprzętu i odpowiednich technologii; b) świadczenie usług jądrowego cyklu paliwowego; c) utworzenie grup roboczych, aby w razie potrzeby wykonywały określone opracowania i projekty w dziedzinie badań naukowych i rozwoju technicznego; d) wymiana ekspertów, informacji naukowych i technicznych, organizacja seminariów naukowych i konferencji, szkolenie pracowników administracyjnych, naukowych i technicznych; e) konsultacje dotyczące kwestii badawczych i technicznych oraz prowadzenia wspólnych badań w ramach uzgodnionych programów; f) działania w ramach współpracy w zakresie popularyzacji bezpieczeństwa jądrowego; oraz g) inne formy współpracy, jakie Strony ustalą w formie pisemnej. 4. Współpraca, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu może się również odbywać między upoważnionymi osobami i przedsiębiorstwami założonymi na odnośnych terytoriach Stron. Artykuł IV Elementy podlegające umowie 1. Niniejszą umowę stosuje się do materiałów jądrowych, materiałów niejądrowych lub sprzętu przekazywanych między Stronami lub ich odpowiednimi osobami, bezpośrednio lub poprzez państwo trzecie. Takie materiały jądrowe, materiały niejądrowe lub sprzęt podlegają postanowieniom niniejszej umowy z chwilą ich wprowadzenia na terytorium podlegające jurysdykcji Strony przyjmującej, pod warunkiem że Strona dostarczająca powiadomiła pisemnie Stronę otrzymującą o planowanym transferze, zgodnie z procedurami określonymi w uzgodnieniu administracyjnym oraz że proponowany odbiorca, w przypadku gdy jest inny niż Strona otrzymująca, jest osobą upoważnioną na terytorium podlegającym jurysdykcji Strony otrzymującej. 2. Materiały jądrowe, materiały niejądrowe lub sprzęt, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, podlegają nadal postanowieniom niniejszej umowy aż do ustalenia, zgodnie z procedurami, określonymi w porozumieniu administracyjnym, że: a) takie przedmioty zostały przekazane poza obszar jurysdykcji Strony przyjmującej zgodnie z odpowiednimi postanowieniami niniejszej umowy; lub b) materiały jądrowe nie są już przydatne do żadnych działań w dziedzinie jądrowej istotnych w związku z zabezpieczeniami, o których mowa w art. VI ust. 1, lub że ich odzyskanie stało się praktycznie niemożliwe lub c) sprzęt bądź materiały niejądrowe nie są już przydatne do celów jądrowych; lub d) Strony uzgodnią wzajemnie w formie pisemnej, że materiał ten nie podlega już postanowieniom niniejszej umowy. 3. Transfery technologii podlegają niniejszej umowie w przypadku państw członkowskich Wspólnoty, które wyraziły chęć uwzględnienia takich transferów w strukturze niniejszej umowy w drodze pisemnego powiadomienia skierowanego przez państwo członkowskie do Komisji Europejskiej. Przed każdym transferem zainteresowane państwa członkowskie i Komisja Europejska z jednej strony, a Republika Południowej Afryki z drugiej strony powinny wystosować do siebie powiadomienie. Artykuł V Handel materiałami jądrowymi, materiałami niejądrowymi lub sprzętem 1. Każdy transfer materiałów jądrowych, materiałów niejądrowych lub sprzętu przeprowadzany w ramach współpracy dokonywany jest zgodnie z odpowiednimi międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty, jej państw członkowskich i Republiki Południowej Afryki w odniesieniu do sposobów pokojowego wykorzystania energii jądrowej wyszczególnionych w art. VI. 2. W możliwym zakresie Strony pomagają sobie wzajemnie w zakresie zakupu materiałów jądrowych, materiałów niejądrowych lub sprzętu przez jedną ze Stron lub przez osoby ze Wspólnoty lub osoby podlegające jurysdykcji Republiki Południowej Afryki. 3. Kontynuacja współpracy przewidzianej w niniejszej umowie jest zależna od wzajemnego zadowalającego zastosowania systemu zabezpieczeń i kontroli ustanowionego przez Wspólnotę zgodnie z traktatem Euratom oraz systemu zabezpieczeń i kontroli materiałów jądrowych, materiałów niejądrowych lub sprzętu ustanowionego przez Republikę Południowej Afryki. 4. Postanowienia niniejszej umowy nie mogą być stosowane w celu utrudnienia swobodnego przepływu materiałów jądrowych, materiałów niejądrowych, sprzętu i technologii na terytorium Wspólnoty. 5. Transfery materiałów jądrowych podlegające postanowieniom niniejszej umowy oraz świadczenie odpowiednich usług odbywają się na uczciwych warunkach i nie wystawiają na szwank międzynarodowych zobowiązań Stron w ramach Światowej Organizacji Handlu. Wykonanie postanowień niniejszego ustępu nie narusza traktatu Euratom i wtórnych aktów prawnych oraz przepisów ustawowych i wykonawczych Republiki Południowej Afryki. 6. Wszelkie dalsze transfery wszelkich materiałów jądrowych, materiałów niejądrowych, sprzętu lub technologii podlegające postanowieniom niniejszej umowy poza terytorium podlegające jurysdykcji Stron będą wykonywane jedynie w ramach zobowiązań zaciągniętych przez rządy poszczególnych państw członkowskich Wspólnoty i Republikę Południowej Afryki w ramach grupy państw dostarczających materiały jądrowe, określanej jako Grupa Dostawców Jądrowych. Do dalszych transferów wszelkich materiałów jądrowych, materiałów niejądrowych, sprzętu i technologii podlegających postanowieniom niniejszej umowy mają w szczególności zastosowanie wytyczne dotyczące transferu materiałów jądrowych zawarte w biuletynie informacyjnym MAEA INFCIRC/254/Rev. 9/Part 1. 7. Wraz z wejściem w życie niniejszej umowy Strony przekazują sobie wykazy państw trzecich, do których można dokonywać dalszych transferów zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu bez potrzeby uzyskania uprzedniego pozwolenia od Strony dostarczającej. Strony powiadamiają się wzajemnie o zmianach w wykazach państw trzecich. 8. Uprzednia pisemna zgoda Strony dostarczającej będzie potrzebna w przypadku dalszych transferów zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu do państw, które nie znajdują się w wykazie państw trzecich Strony dostarczającej Artykuł VI Stosowanie warunków dotyczących materiałów jądrowych podlegających umowie 1. Materiały jądrowe podlegające niniejszej umowie podlegają następującym warunkom: a) we Wspólnocie, zabezpieczeniom Euratom na mocy traktatu Euratom oraz zabezpieczeniom MAEA na mocy następujących porozumień o zabezpieczeniach, w ewentualnie zmienionej lub nowej wersji pod warunkiem, że ich zakres jest zgodny z wymogami traktatu o nierozprzestrzenianiu: (i) umowy między państwami członkowskimi Wspólnoty nieposiadającymi broni jądrowej, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz Międzynarodową Agencją Energii Atomowej, która weszła w życie dnia 21 lutego 1977 r. (opublikowanej jako dokument INFCIRC/193); (ii) umowy między Francją, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz Międzynarodową Agencją Energii Atomowej, która weszła w życie dnia 12 września 1981 r. (opublikowanej jako INFCIRC/290); (iii) umowy między Zjednoczonym Królestwem, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz Międzynarodową Agencją Energii Atomowej, która weszła w życie dnia 14 sierpnia 1978 r. (opublikowanej jako INFCIRC/263); (iv) protokołów dodatkowych podpisanych w dniu 22 września 1998 r. na podstawie dokumentu opublikowanego w dokumencie INFCIRC/540 (Wzmocniony system zabezpieczeń, część II), które weszły w życie dnia 30 kwietnia 2004 r.; b) w Republice Południowej Afryki zabezpieczeniom MAEA na mocy umowy między rządem Republiki Południowej Afryki i MAEA dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, która została podpisana i weszła w życie dnia 16 września 1991 r. i została opublikowana w dokumencie INFCIRC/394, uzupełnionej protokołem dodatkowym, który został podpisany i wszedł w życie dnia 13 września 2002 r., oraz postanowieniom Traktatu o nieobecności broni jądrowej w Afryce, który został podpisany dnia 11 kwietnia 1996 r. i wszedł w życie dnia 15 lipca 2009 r. 2. Jeśli stosowanie którejkolwiek z umów z MAEA wymienionych w ust. 1 niniejszego artykułu zostało z jakiegokolwiek powodu zawieszone lub zakończone we Wspólnocie lub w Republice Południowej Afryki, dana Strona zawiera umowę z MAEA o równoważnych skutkach i zakresie równoważnym z umowami dotyczącymi zabezpieczeń wymienionymi w postanowieniach niniejszego artykułu ust. 1 lit. a) lub b) lub, jeśli nie jest to możliwe, a) Wspólnota, w zakresie w jakim jej to dotyczy, stosuje zabezpieczenia oparte na systemie zabezpieczeń Euratom o równoważnych skutkach i zakresie równoważnym z umowami dotyczącymi zabezpieczeń wymienionymi w ust. 1 lit a) niniejszego artykułu lub, jeśli nie jest to możliwe, b) Strony dokonują uzgodnień o zastosowaniu zabezpieczeń o równoważnych skutkach i zakresie równoważnym z umowami dotyczącymi zabezpieczeń wymienionymi w ust. 1 lit. a) lub b) niniejszego artykułu. 3. Zastosowanie środków ochrony fizycznej w dowolnym momencie spełnia przynajmniej kryteria określone w załączniku C do biuletynu informacyjnego MAEA INFCIRC/254/Rev.10/Part 1, z ewentualnymi zmianami; w uzupełnieniu do tego dokumentu państwa członkowskie Wspólnoty, w razie potrzeby Komisja Europejska, oraz Republika Południowej Afryki uwzględniają przy stosowaniu środków ochrony fizycznej swoje zobowiązania na mocy Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych sporządzonej dnia 3 marca 1980 r., z uwzględnieniem wszelkich zmian tej konwencji obowiązujących każdą ze Stron oraz zalecenia zawarte w dokumencie Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa jądrowego odnośnie do fizycznej ochrony materiałów i instalacji jądrowych (INFCIRC/225/Revison 5), seria dokumentów MAEA dotyczących bezpieczeństwa jądrowego, nr 13. Transport międzynarodowy podlega postanowieniom międzynarodowej Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych sporządzonej dnia 3 marca 1980 r., z uwzględnieniem wszelkich zmian mających zastosowanie do każdej ze Stron oraz przepisom MAEA dotyczącym bezpiecznego transportu materiałów promieniotwórczych (seria norm bezpieczeństwa MAEA nr TS-R-1). 4. Bezpieczeństwo jądrowe i gospodarka odpadami promieniotwórczymi podlegają Konwencji bezpieczeństwa jądrowego (biuletyn informacyjny MAEA INFCIRC/449), Wspólnej konwencji bezpieczeństwa w postępowaniu z wypalonym paliwem jądrowym i bezpieczeństwa w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi (biuletyn informacyjny MAEA INFCIRC/546), Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego (biuletyn informacyjny MAEA INFCIRC/336) oraz Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej (biuletyn informacyjny MAEA INFCIRC/335). Artykuł VII Wymiana informacji i własność intelektualna Wykorzystanie i rozpowszechnianie informacji oraz praw własności intelektualnej, w tym własności przemysłowej, patentów, praw autorskich, oraz technologii przekazywanych w ramach działań dotyczących współpracy na mocy niniejszej umowy jest zgodne z postanowieniami określonymi w załączniku A. Artykuł VIII Wykonanie umowy 1. Postanowienia niniejszej umowy są wykonywane w dobrej wierze i w taki sposób, aby uniknąć przeszkód, opóźnień i nadmiernej ingerencji w działalność w dziedzinie jądrowej w Republice Południowej Afryki i we Wspólnocie, a także aby zachować zgodność z praktyką rozważnego zarządzania niezbędnego do ekonomicznego i bezpiecznego prowadzenia działalności jądrowej. 2. Postanowień niniejszej umowy nie wykorzystuje się w celu osiągnięcia korzyści komercyjnych lub przemysłowych, ani ingerowania w komercyjne lub przemysłowe interesy, zarówno wewnętrzne jak i międzynarodowe, żadnej ze stron lub upoważnionych osób, ani też ingerowania w politykę jądrową żadnej ze stron lub rządów państw członkowskich Wspólnoty, ani utrudniania promowania pokojowego i niezagrażającego wybuchem wykorzystania energii jądrowej, ani powstrzymywania przepływu produktów podlegających lub zgłoszonych jako mające podlegać niniejszej umowie, zarówno na odpowiednich obszarach jurysdykcji Stron lub między Republiką Południowej Afryki i Wspólnotą. 3. Posługiwanie się materiałami jądrowymi podlegającymi niniejszej umowie opiera się na zasadach proporcjonalności, zamienności i równoważności materiałów jądrowych. 4. Każda zmiana dokumentów publikowanych przez MAEA, o których mowa w art. I, V, i VI niniejszej umowy, ma moc obowiązującą w ramach niniejszej umowy, dopiero gdy Strony powiadomią się wzajemnie drogą dyplomatyczną w formie pisemnej, że akceptują taką zmianę. Artykuł IX Uzgodnienia administracyjne 1. Właściwe organy obu Stron określają uzgodnienia administracyjne dla zapewnienia skutecznego wykonania postanowień niniejszej umowy. 2. Takie uzgodnienia administracyjne mogą, między innymi, obejmować postanowienia dotyczące finansowania, przydzielanie obowiązków związanych z zarządzaniem oraz szczegółowe postanowienia odnoszące się do rozpowszechniania informacji oraz praw własności intelektualnej. 3. Ustalenia administracyjne określone na mocy ust. 1 niniejszego artykułu można zmienić w drodze wzajemnych ustaleń właściwych organów w formie pisemnej. Artykuł X Prawo właściwe Współpraca przewidziana w niniejszej umowie jest zgodna z obowiązującymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi w Republice Południowej Afryki i Unii Europejskiej, jak również z zawartymi przez Strony umowami międzynarodowymi. W przypadku Wspólnoty obowiązujące prawo obejmuje traktat Euratom i tworzone na jego podstawie prawo wtórne. Artykuł XI Niezgodność 1. Jeżeli jedna ze Stron lub którekolwiek państwo członkowskie Wspólnoty naruszy którekolwiek z zasadniczych postanowień umowy, druga Strona może, w drodze odpowiedniego pisemnego powiadomienia, zawiesić lub wypowiedzieć w całości lub w części współpracę w ramach niniejszej umowy. 2. Zanim jedna ze Stron podejmie w tym celu odpowiednie działania, Strony konsultują się celem podjęcia decyzji co do konieczności podjęcia środków naprawczych, a jeśli są one konieczne, to jakie środki należy zastosować i w jakich terminach. Takie działanie jest podejmowane wyłącznie, gdy nie udało się zastosować uzgodnionych środków w terminie ustalonym przez Strony lub w przypadku gdy po upływie terminu określonego przez Strony nie udało się znaleźć rozwiązania. 3. Rozwiązanie niniejszej umowy nie ma wpływu na wykonanie jakichkolwiek uzgodnień lub umów zawartych w okresie jej obowiązywania, ale niezakończonych do dnia jej rozwiązania, chyba że Strony postanowią inaczej. Artykuł XII Konsultacje i rozwiązywanie sporów 1. Na żądanie jednej ze Stron, przedstawiciele Stron spotykają się w razie konieczności w celu przeprowadzenia wzajemnych konsultacji w zakresie spraw związanych z interpretacją lub wykonaniem postanowień niniejszej umowy, w celu nadzoru nad funkcjonowaniem umowy oraz omówienia ustaleń w zakresie współpracy, które są dodatkowe w stosunku do ustaleń przewidzianych w niniejszej umowie. Konsultacje takie mogą się również odbywać w formie wymiany korespondencji. 2. Wszelkie spory wynikające z interpretacji, stosowania, lub wykonania postanowień niniejszej umowy, które nie zostaną rozstrzygnięte w drodze negocjacji ani w inny sposób, na żądanie jednej ze Stron, zostają przekazane do rozstrzygnięcia do trybunału arbitrażowego składającego się z trzech arbitrów. Każda ze Stron wyznacza jednego arbitra, a dwaj arbitrzy wyznaczeni w ten sposób wybierają trzeciego, niebędącego obywatelem żadnego z państw będących Stronami niniejszej umowy, który zostaje przewodniczącym. Jeżeli, w ciągu trzydziestu dni od złożenia wniosku o arbitraż, którakolwiek ze Stron nie mianuje arbitra, druga Strona sporu może zwrócić się do Prezesa Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości z wnioskiem o wyznaczenie arbitra dla strony, która tego nie uczyniła. Jeżeli w terminie trzydziestu dni od wyznaczenia lub mianowania arbitrów obydwóch Stron nie wybrano trzeciego arbitra, każda ze Stron może zwrócić się do Prezesa Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości z wnioskiem o wyznaczenie trzeciego arbitra. Większość członków trybunału arbitrażowego stanowi kworum, a wszystkie decyzje zapadają większością głosów wszystkich członków trybunału arbitrażowego. Procedurę arbitrażową określa trybunał. Decyzje trybunału są wiążące dla obydwu Stron i przez nie wykonywane. Wynagrodzenie arbitrów ustala się na takiej samej podstawie jak dla powoływanych ad hoc sędziów Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. 3. Na potrzeby rozstrzygania sporów używa się wersji niniejszej umowy w języku angielskim. Artykuł XIII Przepisy uzupełniające 1. Niniejsza umowa nie narusza prawa państw członkowskich do zawierania umów dwustronnych z Republiką Południowej Afryki, z poszanowaniem uprawnień państw członkowskich z jednej strony i Wspólnoty z drugiej, oraz pod warunkiem, że takie umowy dwustronne są w pełni zgodne z celami i warunkami niniejszej umowy. Umowy dwustronne zawarte przez niektóre państwa członkowskie przed wejściem w życie umowy między Wspólnotą i Republiką Południowej Afryki mogą nadal obowiązywać. 2. W miarę możliwości należy zapewnić zgodność postanowień takich umów i niniejszej umowy z kompetencjami Stron, a ich zwarcie uzależnić od zgody zainteresowanych Stron. Artykuł XIV Zmiany i status załącznika 1. Strony mogą konsultować, na wniosek którejkolwiek ze Stron, możliwe zmiany w niniejszej umowie, w szczególności w celu uwzględnienia międzynarodowych osiągnięć w dziedzinie zabezpieczeń materiałów jądrowych. 2. Niniejsza umowa może zostać zmieniona, jeżeli Strony tak postanowią. 3. Wszelkie zmiany wchodzą w życie w dniu, który Strony, w drodze wymiany not dyplomatycznych, określą jako dzień ich wejścia w życie. 4. Załącznik do niniejszej umowy stanowi integralną część niniejszej umowy i można go zmieniać zgodnie z postanowieniami ust. 1-3 niniejszego artykułu. Artykuł XV Wejście w życie i okres obowiązywania 1. Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu ostatniej pisemnej notyfikacji o zakończeniu przez Strony wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie umowy. 2. Niniejsza umowa obowiązuje przez okres dziesięciu lat. Po upływie tego okresu umowę przedłuża się automatycznie na dalsze okresy dziesięciu lat, chyba że jedna Strona powiadomi drugą o zamiarze rozwiązania umowy co najmniej sześć miesięcy przed upływem któregokolwiek z takich dziesięcioletnich okresów. 3. Niezależnie od zawieszenia, wypowiedzenia lub wygaśnięcia niniejszej umowy albo współpracy na jej mocy z jakiegokolwiek powodu, zobowiązania wynikające z art. III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, i X pozostają skuteczne tak długo, jak jakiekolwiek materiały jądrowe, materiały niejądrowe lub sprzęt, podlegające postanowieniom tych artykułów, pozostają na terytorium drugiej Strony lub gdziekolwiek pod jej jurysdykcją lub kontrolą, albo do momentu, gdy, zgodnie z postanowieniami art. IV, zostanie ustalone, że takie materiały jądrowe nie nadają się już do wykorzystania, lub że są praktycznie nie do odzyskania w celu przetworzenia do postaci, w której nadawałyby się do wykorzystania do celów jakiejkolwiek działalności jądrowej, istotnej z punktu widzenia zabezpieczeń. Sporządzono w […] w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny. W DOWÓD POWYŻSZEGO, odpowiednio upoważnieni niżej podpisani, złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową. W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej W imieniu Republiki Południowej Afryki ZAŁĄCZNIK A Wytyczne zasady w sprawie przyznawania praw własności intelektualnej wynikających ze wspólnej działalności badawczej na mocy umowy o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej I. WŁASNOŚĆ, PRZYZNAWANIE I WYKONANIE PRAW 1. Niniejszy załącznik stosuje się do działań dotyczących współpracy prowadzonych na mocy niniejszej umowy, chyba że Strony uzgodniły inaczej. Uczestnicy wspólnie opracowują plany zarządzania technologią (PZT) w zakresie własności oraz wykorzystywania, w tym publikacji, informacji oraz własności intelektualnej powstałych w wyniku wspólnych badań. Strony zatwierdzają te plany przed zawarciem jakichkolwiek umów w sprawie szczegółowej współpracy badawczej i rozwojowej, której umowy te dotyczą. PZT są opracowywane z uwzględnieniem celów działań dotyczących współpracy, odpowiednich udziałów uczestników, specyfiki udzielania licencji ze względu na terytorium lub na szczególne dziedziny zastosowania, nałożonych prawem wymagań oraz innych czynników uznanych za właściwe przez uczestników. Prawa i obowiązki dotyczące badań prowadzonych przez zaproszonych badaczy na mocy niniejszej umowy w odniesieniu do RDI, są również uwzględniane w PZT. 2. RDI tworzone w trakcie działań dotyczących współpracy, które nie zostały uwzględnione w PZT, są przydzielane, za zgodą Stron, zgodnie z zasadami określonymi w TMP. W przypadku braku zgody, takie RDI stają się wspólną własnością wszystkich uczestników biorących udział w badaniach, w wyniku których powstały RDI. Każdy uczestnik, do którego stosuje się niniejsze postanowienie, ma prawo używać takich RDI dla swoich własnych celów handlowych, bez ograniczenia terytorialnego. 3. Każda Strona dopilnowuje, aby druga Strona i jej uczestnicy mieli prawa do RDI przydzielonych im zgodnie z tymi zasadami. 4. Z zachowaniem warunków konkurencji w obszarach, których dotyczy niniejsza umowa, każda Strona podejmuje starania w celu dopilnowania, aby prawa nabyte na mocy niniejszej umowy lub uzgodnień poczynionych na jej podstawie były wykonywane w taki sposób, aby zachęcić w szczególności do: (i) upowszechniania i wykorzystywania informacji wytworzonych lub prawnie ujawnionych lub udostępnionych w inny, zgodny z prawem sposób na mocy niniejszej umowy; (ii) przyjęcia i stosowania międzynarodowych norm technicznych. II. DZIEŁA CHRONIONE PRAWEM AUTORSKIM Zgodnie z niniejszą umową prawa autorskie należące do Stron lub ich uczestników są traktowane zgodnie z Konwencją Berneńską o ochronie utworów literackich i artystycznych (Akt paryski 1971 r.). III. DZIEŁA LITERACKIE O CHARAKTERZE NAUKOWYM Bez uszczerbku dla sekcji IV niniejszego załącznika, jeżeli nie uzgodniono inaczej w ramach PZT, wyniki badań są publikowane wspólnie przez Strony lub uczestników tych działań dotyczących współpracy. Zgodnie z zasadą ogólną, stosuje się następujące procedury: a) w przypadku publikacji przez Stronę lub jej innych uczestników czasopism naukowych i technicznych, artykułów, sprawozdań, książek, z uwzględnieniem nagrań wideo i programów, zawierających wyniki wspólnych badań prowadzonych na mocy niniejszej umowy, druga Strona lub jej drugi uczestnik jest uprawniony do światowej, niewyłącznej, nieodwołalnej nieodpłatnej licencji na tłumaczenie, reprodukcję, adaptację, przenoszenie, publiczne rozpowszechnianie takich utworów; b) Strony dopilnowują, aby utwory literackie o charakterze naukowym wynikające ze wspólnych badań prowadzonych na mocy niniejszej umowy, publikowane przez niezależnych wydawców, były rozpowszechniane w możliwie najszerszym zakresie; c) wszystkie egzemplarze utworów chronionych prawami autorskimi, które są publicznie rozpowszechniane i przygotowywane zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy, zawierają nazwiska lub pseudonimy autorów, chyba że autor lub autorzy wyraźnie nie życzą sobie tego. Kopie również zawierają wyraźnie widoczną informację o wsparciu w ramach współpracy udzielonym przez Strony lub ich przedstawicieli, lub organizacje. IV. INFORMACJE NIEJAWNE 1. Informacje niejawne w formie dokumentu a) Każda Strona lub jej uczestnicy, w zależności od okoliczności, określają tak szybko, jak to jest możliwe, najlepiej w PZT, informacje, które chcą, aby pozostały niejawne w odniesieniu do niniejszej umowy, biorąc pod uwagę, między innymi, następujące kryteria: - tajność informacji w takim sensie, że informacje jako takie lub w określonym układzie lub połączeniu ich elementów, nie są powszechnie znane ani łatwo dostępne, za pomocą środków zgodnych z prawem, dla ekspertów w danej dziedzinie, - rzeczywistą lub potencjalną handlową wartość informacji z tytułu objęcia ich tajemnicą, - uprzednią ochronę informacji w znaczeniu, że względem tych informacji osoba prawnie sprawująca kontrolę podjęła zasadne w danych okolicznościach działania, mające na celu zachowanie tajności informacji. Strony i ich uczestnicy mogą uzgodnić w pewnych przypadkach, że, o ile nie określono inaczej, nie ujawnia się wszystkich lub części informacji przekazanych, wymienionych lub wytworzonych w trakcie prowadzenia działań dotyczących współpracy na podstawie umowy. b) każda Strona dopilnowuje, aby niejawne informacje na mocy niniejszej umowy i w związku z ich uprzywilejowanym charakterem były łatwo rozpoznawalne jako takie przez drugą Stronę lub uczestnika, na przykład za pomocą właściwego oznakowania lub wpisanego zastrzeżenia. Powyższe ma również zastosowanie do każdej reprodukcji takich informacji w całości lub w części; Strona lub uczestnik otrzymujący informacje niejawne na mocy niniejszej umowy zachowują ich uprzywilejowany charakter. Ograniczenia te są automatycznie uchylane w sytuacji, gdy informacje te zostają ujawnione przez właściciela, bez żadnych ograniczeń, ekspertom w danej dziedziny; c) informacje niejawne przekazane na mocy niniejszej umowy mogą zostać rozpowszechnione przez Stronę otrzymującą osobom tej Strony lub zatrudnionym przez Stronę otrzymującą informacje oraz innym zainteresowanym departamentom lub agencjom Strony otrzymującej informacje, upoważnionym do tego ze względu na szczególne potrzeby związane z działaniami dotyczącymi współpracy, pod warunkiem że jakiekolwiek tak rozpowszechnione niejawne informacje podlegają warunkom określonej umowy w zakresie poufności i jako takie są łatwo rozpoznawalne, jak określono powyżej. d) za uprzednią pisemną zgodą Strony dostarczającej niejawne informacje na mocy niniejszej umowy, Strona otrzymująca te informacje może rozpowszechniać takie niejawne informacje w szerszym zakresie, niż jest to dopuszczone pkt c) powyżej. Strony współpracują przy opracowywaniu procedur wnioskowania o uprzednią pisemną zgodę na wspomniane szersze rozpowszechnianie i jej otrzymywania, a każda ze Stron przyzna taką zgodę w zakresie przewidzianym przez jej wewnętrzną politykę oraz przepisy wykonawcze i ustawowe. 2. Informacje niezawarte w dokumentacji, niepodlegające ujawnieniu Niejawne informacje niezawarte w dokumentacji lub inne poufne bądź uprzywilejowane informacje przekazywane na seminariach lub innych spotkaniach organizowanych na mocy niniejszej umowy lub informacje wynikające z uzupełnienia personelu, stosowania udogodnień lub wspólnych projektów, są traktowane przez Strony lub ich uczestników zgodnie z zasadami określonymi w niniejszym załączniku dla informacji zawartych w dokumentacji, pod warunkiem że odbiorca takich niejawnych lub innych poufnych lub uprzywilejowanych informacji został uświadomiony co do poufnego charakteru przekazanych informacji w chwili, gdy następuje przekazanie takich informacji. 3. Kontrola Każda Strona podejmuje starania w celu zapewnienia kontroli informacji niejawnych, otrzymanych przez nią na podstawie niniejszej umowy. Jeżeli jedna ze Stron jest świadoma, lub ma uzasadnione powody przypuszczać, że nie będzie lub może nie być w stanie wykonać postanowień powyższych pkt 1 i 2 w zakresie nierozpowszechniania, niezwłocznie powiadamia drugą Stronę. Strony będą odtąd konsultować się w celu określenia odpowiednich metod postępowania. V. Cechy charakterystyczne planu zarządzania technologią (PZT) PZT jest szczególnym porozumieniem zawieranym między uczestnikami, dotyczącym wykonywania działań dotyczących współpracy oraz odpowiednich praw i obowiązków uczestników. W odniesieniu do RDI, zazwyczaj PZT odnosi się, między innymi, do: własności, ochrony, praw użytkownika do celów badań i rozwoju, wykorzystywania i rozpowszechniania, włączając ustalenia dotyczące wspólnych publikacji, praw i obowiązków zapraszanych badaczy oraz procedur rozstrzygania sporów. PZT może również dotyczyć informacji pierwszoplanowych i uzupełniających, licencjonowania i dokumentacji naukowej. [1] INFCIRC/540.