Sekretarz Generalny przekazuje kopie wniosku o dokonanie przeglądu oraz odpowiednie informacje Komisji, INCB i wszystkim Stronom, zapraszając ich do zgłaszania uwag w terminie dziewięćdziesięciu dni. Wszystkie otrzymane uwagi przedkłada się Radzie do rozpatrzenia.

Zgodnie z konwencją decyzje CND stają się wiążące, chyba że jedna ze stron przedłoży daną decyzję do rewizji przez ECOSOC w obowiązującym terminie. Decyzje ECOSOC w tej sprawie są ostateczne. Planowane akty staną się wiążące dla stron zgodnie z art. 12 konwencji, który stanowi, co następuje, w swoich odpowiednich częściach:

Uwzględniając uwagi przedstawione przez Strony oraz uwagi i zalecenia INCB, których ocena jest rozstrzygająca w odniesieniu do kwestii naukowych, a także przy uwzględnieniu wszelkich innych istotnych czynników, CND może zadecydować większością dwóch trzecich głosów swoich członków o umieszczeniu danej substancji w tabelach załączonych do konwencji.

W dniu 19 grudnia 2018 r. Komisja została poinformowana, że INCB zaleca dodanie trzech substancji do tabeli I załączonej do konwencji, mianowicie: glicydanu 3,4-MDP-2-P metylu (“glicydanu PMK"), kwasu glicydowego 3,4-MDP-2-P metylu (“kwasu glicydowego PMK”) oraz alfa-fenyloacetyloacetamidu (APAA). W odniesieniu do czwartej substancji, mianowicie kwasu jodowodorowego, INCB zaleca, by nie obejmować jej kontrolą w ramach konwencji.

Z oceny INCB wynika, że trzy substancje, mianowicie: glicydan 3,4-MDP-2-P metylu (“glicydan PMK"), kwas glicydowy 3,4-MDP-2-P metylu (“kwas glicydowy PMK”) oraz alfa-fenyloacetyloacetamid (APAA) są często wykorzystywane do nielegalnego wytwarzania, odpowiednio: MDMA i substancji powiązanych; 3,4-MDDP-2-P, a następnie MDMA i substancji powiązanych; oraz amfetaminy i metamfetaminy. Istnieją dowody na to, że wielkość i zakres nielegalnej produkcji wymienionych środków odurzających i substancji psychotropowych stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego i stwarza problemy społeczne, co uzasadnia objęcie tych substancji kontrolą międzynarodową. W odniesieniu do czwartej substancji, a mianowicie kwasu jodowodorowego, INCB jest zdania, że kontrola międzynarodowa nie byłaby skutecznym sposobem ograniczenia dostępności nielegalnie produkowanej metamfetaminy i amfetaminy.

Nielegalna produkcja MDMA i substancji powiązanych, a także metamfetaminy i amfetaminy stanowi poważny problem w Unii. Te nielegalnie produkowane środki odurzające i substancje psychotropowe powodują w Unii znaczne problemy związane ze zdrowiem publicznym, a także problemy społeczne. Ponadto zorganizowane grupy przestępcze w Unii również nielegalnie eksportują te środki odurzające i substancje psychotropowe do państw trzecich.

Państwa członkowskie Unii powinny zatem wyrazić stanowisko w Komisji ds. Środków Odurzających popierające dodanie glicydanu 3,4-MDP-2-P metylu (“glicydanu PMK"), kwasu glicydowego 3,4-MDP-2-P metylu (“kwasu glicydowego PMK”) oraz alfa-fenyloacetyloacetamidu (APAA) do tabeli I załączonej do Konwencji, a także opowiadające się za nieobejmowaniem kwasu jodowodorowego kontrolą w ramach konwencji.

Zmiany w tabelach załączonych do konwencji mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w obszarze kontroli prekursorów narkotyków, gdyż substancje dodawane w tych tabelach należy włączyć do prawa Unii. W celu zapewnienia tego Komisję uprawniono do przyjęcia aktów delegowanych.

4.Podstawa prawna

4.1.Proceduralna podstawa prawna

4.1.1.Zasady

Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu czy też stroną danej umowy.

Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”.

4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Komisja ds. Środków Odurzających jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi.

Akty, do przyjęcia których wzywa się Komisję ds. Środków Odurzających, stanowią akty wywołujące skutki prawne. Planowane akty będą wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 12 Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi oraz mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawodawstwa UE, a mianowicie na rozporządzenie Rady (WE) nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustanawiające zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Unią a państwami trzecimi oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych. Dzieje się tak, ponieważ zmiany w tabelach załączonych do Konwencji mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w obszarze kontroli prekursorów narkotyków, gdyż substancje dodawane w tabelach załączonych do Konwencji należy włączyć do prawa Unii.

Planowane akty nie uzupełniają ani nie zmieniają ram instytucjonalnych umowy.

W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

4.2.Materialna podstawa prawna

4.2.1.Zasady

Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanych aktów, w których kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowane akty mają dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie