w sprawie niektórych aspektów bezpieczeństwa kolei i jakości sieci połączeń w odniesieniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej

Proponowane rozporządzenie ma stanowić lex specialis i odnosić się do niektórych skutków wynikających z faktu, że przepisy dyrektywy 2004/49/WE nie będą już miały zastosowania do Zjednoczonego Królestwa. Proponowane warunki ściśle ograniczono do tego, co jest niezbędne w tym zakresie, aby uniknąć zakłóceń w działalności transgranicznej. Ponadto będą one miały zastosowanie przez ograniczony czas. Poza tym obowiązywać będą nadal ogólne przepisy aktów wymienionych powyżej. Niniejszy wniosek jest zatem w pełni zgodny z obowiązującym prawodawstwem.

Poważnych zakłóceń będzie można jednak uniknąć tylko wówczas, gdy operatorzy kolejowi i organy krajowe wprowadzą wszystkie konieczne środki, aby szybko i w odpowiednim czasie przed dniem 30 marca 2019 r. wydać licencje umożliwiające dostęp do rynku, licencje maszynisty, a także wszystkie inne certyfikaty i autoryzacje wymagane do działania na terytorium Unii.

Środki przewidziane w niniejszym wniosku są uwarunkowane stosowaniem przy zapewnieniu transgranicznej łączności kolejowej norm bezpieczeństwa identycznych z wymogami UE mającymi zastosowanie do infrastruktury na terytorium Zjednoczonego Królestwa.

Proponowane przepisy mają służyć zapewnieniu ciągłości ograniczonej do działalności i usług transgranicznych zgodnie z obowiązującymi wymogami prawnymi Unii. Przerwanie tych działań spowodowałoby poważne problemy społeczne i gospodarcze. Pomagając organizacjom w przestrzeganiu prawa UE, niniejsza inicjatywa zapewni również ochronę konsumentów i obywateli.

Dotyczy to tylko autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa wydanych na podstawie art. 11 dyrektywy 2004/49/WE zarządcom infrastruktury w odniesieniu do zarządzania i eksploatacji infrastruktury transgranicznej łączącej Unię i Zjednoczone Królestwo.

Taki przedłużony okres ważności należy ograniczyć do niezbędnego minimum, aby dać Zjednoczonemu Królestwu i zainteresowanym państwom członkowskim czas niezbędny do zawarcia niezbędnych umów.

W związku z tym Komisja powinna zaproponować środki umożliwiające utrzymanie ważności autoryzacji w odniesieniu do określonych elementów infrastruktury kolejowej zgodnie z odpowiednimi przepisami UE.

W szczególności należy dostosować status transgranicznego organu ds. bezpieczeństwa, ustanowionego na mocy traktatu z Canterbury w odniesieniu do tunelu pod kanałem La Manche, uwzględniając nowy status Zjednoczonego Królestwa jako państwa trzeciego.

Rozwiązanie kwestii odnoszących się bezpośrednio do działalności transgranicznej, zapewnienia ich ciągłości po dacie wystąpienia, a tym samym złagodzenia zakłóceń w Unii, wymaga jednak negocjacji i podpisania umów między zainteresowanymi państwami członkowskimi UE a Zjednoczonym Królestwem. Zawarcie takich umów dwustronnych będzie możliwe dopiero kiedy Zjednoczone Królestwo stanie się państwem trzecim.

W dziedzinie transportu kolejowego w większości przypadków zainteresowane strony mogą zneutralizować skutki wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej w odniesieniu do certyfikatów, autoryzacji i licencji za pomocą różnych środków, w szczególności poprzez ustanowienie siedziby w jednym z państw członkowskich oraz poprzez uzyskanie tam odpowiednich certyfikatów, autoryzacji i licencji.

Komisja omówiła możliwe konsekwencje wystąpienia z państwami członkowskimi w ramach seminariów zorganizowanych przez Radę Unii Europejskiej w 2018 r. Skutki wycofania oraz środki gotowości szczegółowo omawiano ponadto podczas serii wizyt we wszystkich państwach członkowskich.

W komunikacie Komisji pt. „Przygotowania do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej w dniu 30 marca 2019 r.: Plan działania awaryjnego” Komisja określiła zasady leżące u podstaw środków awaryjnych, w tym koncepcję, że ich celem nie jest rozwiązanie problemu niezastosowania środków zapewniających gotowość przez zainteresowane strony lub opóźnień w ich wdrażaniu. W komunikacie tym Komisja wymieniła działania, które uznaje za niezbędne, jednocześnie przypominając, że dodatkowe działania mogą być konieczne na późniejszym etapie.

Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy ma wpływ na ważność autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa wydanych na podstawie art. 11 dyrektywy 2004/49/WE zarządcom infrastruktury w odniesieniu do zarządzania i eksploatacji infrastruktury transgranicznej łączącej Unię i Zjednoczone Królestwo.

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Oznacza to, że jeżeli umowa o wystąpieniu nie zostanie ratyfikowana, prawo pierwotne i wtórne Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia 30 marca 2019 r. („data wystąpienia”). Zjednoczone Królestwo stanie się wtedy „państwem trzecim”.

Informacje te poddano wewnętrznej analizie prawnej i technicznej w celu zapewnienia, aby proponowany środek pozwolił osiągnąć zamierzony cel, a jednocześnie był ograniczony do niezbędnego minimum.

•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

Niniejszy wniosek zawiera ograniczony zestaw przepisów dotyczących bardzo specyficznej i jednorazowej sytuacji. W związku z tym nie należy wprowadzać zmian do dyrektywy 2004/49/WE ani dyrektywy 2016/798/UE, która zastąpi ją z dniem 16 czerwca 2019 r. Odpowiednie przepisy dotyczące autoryzacji, których dotyczy wniosek, są objęte dyrektywą 2004/49/WE. Biorąc to pod uwagę, uznano, że wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady jest jedyną odpowiednią formą aktu prawnego.

Rozporządzenie, którego dotyczy wniosek, uznaje się za proporcjonalne, ponieważ pozwala ono uniknąć niewspółmiernych zakłóceń przez wprowadzenie ograniczonej i niezbędnej zmiany prawnej, która uwzględnia potrzebę zapewnienia ciągłości transgranicznych przewozów kolejowych ze Zjednoczonym Królestwem. Nie wykracza ono poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu, ani nie wprowadza żadnych szerszych zmian ani środków stałych.

a także mając na uwadze, co następuje:

w sprawie niektórych aspektów bezpieczeństwa kolei i jakości sieci połączeń w odniesieniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej

(1)W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, tj. od dnia 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

(2)W dziedzinie transportu kolejowego zainteresowane podmioty mogą zapobiec skutkom wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii w odniesieniu do certyfikatów i autoryzacji za pomocą różnych środków, takich jak przeniesienie siedziby do państwa członkowskiego oraz uzyskiwanie odpowiednich licencji i certyfikatów w państwie członkowskim.

(3)Stosowanie unijnych przepisów bezpieczeństwa do tunelu pod kanałem La Manche leży obecnie w gestii organu ds. bezpieczeństwa utworzonego na podstawie traktatu z Canterbury. System ustanowiony na mocy tego traktatu należy dostosować do statusu Zjednoczonego Królestwa jako państwa trzeciego.

(4)Środki przewidziane w niniejszym wniosku są uwarunkowane stosowaniem norm i procedur bezpieczeństwa identycznych z wymogami UE do infrastruktury wykorzystywanej w ramach transgranicznych połączeń kolejowych ze Zjednoczonym Królestwem.

(5)Aby umożliwić zainteresowanym stronom zawarcie niezbędnych porozumień oraz zastosowanie wszelkich innych środków potrzebnych do uniknięcia zakłóceń wynikających ze statusu Zjednoczonego Królestwa jako państwa trzeciego, należy przedłużyć ważność niektórych autoryzacji.

(6)Czas trwania takiego przedłużenia ważności autoryzacji powinien być ograniczony do niezbędnego minimum, które umożliwi zainteresowanym państwom członkowskim podjęcie niezbędnych kroków, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa Unii.

(7)Poważnych zakłóceń transgranicznych przewozów kolejowych ze Zjednoczonym Królestwem będzie można jednak uniknąć tylko jeżeli operatorzy kolejowi i organy krajowe wprowadzą wszystkie konieczne środki, aby szybko i w odpowiednim czasie przed dniem 29 marca 2019 r. wydać licencje umożliwiające dostęp do rynku, licencje maszynisty, a także certyfikaty, licencje i autoryzacje wymagane do prowadzenia operacji na terytorium Unii.

(8)Aby zapewnić jednolite warunki wykonania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do wycofania korzyści przyznanych posiadaczom autoryzacji w przypadkach, gdy normy bezpieczeństwa identyczne z odpowiednimi wymogami unijnymi nie zostaną zagwarantowane w odniesieniu do całej infrastruktury, której dotyczą te autoryzacje. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011. Biorąc pod uwagę potencjalny wpływ tych środków na bezpieczeństwo kolei, do ich przyjmowania należy stosować procedurę sprawdzającą. Biorąc pod uwagę pilny charakter sprawy, Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie.

(9)Ze względu na pilny charakter sytuacji związanej z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej, należy zastosować wyjątek od terminu ośmiu tygodni, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

(10)Przepisy niniejszego rozporządzenia powinny wejść w życie w trybie pilnym i mieć zastosowanie od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie, chyba że zawarta ze Zjednoczonym Królestwem umowa o wystąpieniu weszłaby w życie przed tą datą.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy szczegółowe w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) z Unii Europejskiej w odniesieniu do niektórych autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa wydanych na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/49/WE.

2.Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa wydanych na podstawie art. 11 dyrektywy 2004/49/WE zarządcom infrastruktury w zakresie zarządzania i eksploatacji infrastruktury transgranicznej łączącej Unię i Zjednoczone Królestwo, które są ważne w dniu poprzedzającym datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednie definicje z dyrektywy 2004/49/WE oraz aktów wykonawczych przyjętych na jej podstawie. Odpowiednie definicje zawarte w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 oraz wszelkich aktach delegowanych i wykonawczych przyjętych na jej podstawie mają zastosowanie od dnia, w którym dyrektywa ta zacznie obowiązywać w odniesieniu do autoryzacji, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 3