[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 25.7.2007

KOM(2007) 460 wersja ostateczna

2000/0212 (COD)

OPINIA KOMISJI na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE dotycząca poprawek Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w sprawie wniosku dotyczącego

ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego

ZMIENIAJĄCA WNIOSEK KOMISJIna mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE

2000/0212 (COD)

OPINIA KOMISJI na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE dotycząca poprawek Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w sprawie wniosku dotyczącego

ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego

1. Wstęp

Artykuł 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE stanowi, że Komisja wydaje opinię na temat poprawek zaproponowanych przez Parlament Europejski w drugim czytaniu. Komisja przedstawia poniżej swoją opinię na temat poprawek zaproponowanych przez Parlament.

2. Przebieg procedury

Data przekazania poprawionego wniosku do PE i Rady (dokument COM(2005) 319 wersja ostateczna - 2000/0212 (COD)) | 22 lipca 2005 r. |

Data wydania opinii przez Komitet Regionów | 16 lutego 2006 r. |

Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny | 17 maja 2006 r. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu w sprawie pierwotnego wniosku COM (2000) 7 | 14 listopada 2001 r. |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska | 11 grudnia 2006 r. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski, drugie czytanie | 10 maja 2007 r. |

3 . CEL WNIOSKU

Niniejszy wniosek ma na celu zastąpienie rozporządzenia przyjętego w 1969 r., które nadal stanowi wspólnotowe ramy prawne dla sektora publicznego transportu lądowego pasażerów.[1]. Od 1969 r. otoczenie gospodarcze sektora lądowego transportu publicznego osób uległo głębokim przemianom. Wspomniane rozporządzenie stało się niedostosowane i stanowi źródło niepewności prawnej, której odzwierciedleniem jest narastanie nieporozumień

Ze względu na – po pierwsze - stwierdzenie niedostosowania wspólnotowych ram prawnych, a po drugie w celu zwiększenia efektywności i jakości usług, z drugiej strony, we wrześniu 2000 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady[2], mający na celu zastąpienie rozporządzenia z 1969 r.

Po przyjęciu w listopadzie 2001 r. w pierwszym czytaniu opinii Parlamentu Europejskiego, w lutym 2002 r. Komisja przedstawiła zmieniony wniosek. Jednakże przede wszystkim z uwagi na duże zróżnicowanie doświadczeń wynikających z otwarcia rynków w państwach członkowskich, Rada nie miała sposobności dalszego prowadzenia prac.

Celem rozwiązania tych trudności i pogodzenia odmiennych stanowisk dotyczących omawianej sprawy, wyrażonych w Parlamencie Europejskim i w Radzie, oraz uwzględnienia wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie Altmark[3], w lipcu 2005 r. Komisja przyjęła poprawiony wniosek rozporządzenia zastępujący zmieniony wniosek z 2002 r.

Wniosek ten polega głównie na uproszczeniu podejścia legislacyjnego, większej elastyczności w odniesieniu do organizacji publicznych usług transportowych i uwzględnieniu w większym stopniu zasad pomocniczości i przejrzystości.

Ma on na celu ustalenie ram prawnych dla środków interwencyjnych właściwych organów w sektorze usług publicznych w zakresie lądowego transportu pasażerskiego. W tym celu wniosek określa zasady przyznawania rekompensat związanych ze zobowiązaniami z tytułu świadczenia usług publicznych oraz zasady przyznawania praw wyłącznych w tym sektorze. Rozpowszechnia uzgodnienia kontraktowe i zwiększa przejrzystość stosunków pomiędzy organami władzy publicznej a operatorami transportowymi. Jednocześnie, zgodnie z wnioskiem sformułowanym przez Parlament Europejski, omawiany wniosek po raz pierwszy uznaje prawo władz lokalnych do swobodnego wyboru w zakresie organizacji transportu publicznego. Określa wyraźne ramy zarówno dla możliwości przetargów na zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych, jak i możliwości świadczenia tych usług samodzielnie przez właściwy organ lub za pośrednictwem operatora wewnętrznego.

4. Opinia Komisji na temat poprawek przyjętych przez Parlament Europejski

Procedura jest przedmiotem negocjacji międzyinstytucjonalnych, które umożliwią jej zakończenie podczas drugiego czytania. Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski dotyczą szczegółów technicznych, a także pewnych bardziej merytorycznych aspektów. Możliwości zawierania umów w ramach zlecenia podwykonawstwa są uregulowane i poddane ograniczeniom w celu zagwarantowania, że w każdym przypadku strona związana umową zapewni świadczenie większej części usług transportowych. Poziom progów w przypadku bezpośredniego udzielenia zamówienia na usługi transportowe małym i średnim przedsiębiorstwom zostaje nieznacznie podniesiony - z wartości rocznej 1,7 do 2 milionów euro. Wprowadzono mechanizmy zapewniające możliwość odwołania się do sądu. Ponadto poprawki również prowadzą do skrócenia okresów wejścia w życie rozporządzenia i jego okresów przejściowych odpowiednio z 36 do 24 miesięcy i z 12 do 10 lat. Komisja może zaakceptować wszystkie poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w drugim czytaniu.

5. Wnioski

Zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE Komisja zmienia swój wniosek jak przedstawiono powyżej.

[1] Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania państw członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1893/91 (Dz.U. L 169 z 29.6.1991, str. 1).

[2] COM (2000) 7 wersja ostateczna - 2000/0212 (COD), zmieniona przez COM (2002) 107 wersja ostateczna.

[3] Wyrok z dnia 24 lipca 2003 r. w sprawie C-280/00, Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg/Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH.