[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 20.1.2006

KOM(2006) 31 wersja ostateczna

2004/0117 (COD)

Zmieniony wniosek dotyczący

ZALECENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

DOTYCZĄCE OCHRONY NIELETNICH I GODNOŚCI LUDZKIEJ ORAZ PRAWA DO ODPOWIEDZI W ODNIESIENIU DO KONKURENCYJNOŚCI EUROPEJSKIEJ BRANŻY USŁUG AUDIOWIZUALNYCH I INFORMACYJNYCH

(PRZEDSTAWIONA PRZEZ KOMISJę NA MOCY ART. 250 UST. 2 TRAKTATU WE)

2004/0117 (COD)

Zmieniony wniosek dotyczący

ZALECENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

DOTYCZĄCE OCHRONY NIELETNICH I GODNOŚCI LUDZKIEJ ORAZ PRAWA DO ODPOWIEDZI W ODNIESIENIU DO KONKURENCYJNOŚCI EUROPEJSKIEJ BRANŻY USŁUG AUDIOWIZUALNYCH I INFORMACYJNYCH

1. KONTEKST

Przekazanie wniosku do Rady i Parlamentu Europejskiego(dokument COM(2004)341 wersja ostateczna - 2004/0117(COD))zgodnie z art. 157 ust. 1 Traktatu WE 7 maja 2004 r.

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego 9 lutego 2005 r.

Opinia Komitetu Regionów brak opinii

Opinia Parlamentu Europejskiego, pierwsze czytanie 7 września 2005 r.

2. CEL WNIOSKU KOMISJI

Wniosek dotyczy zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego ochrony nieletnich i godności ludzkiej oraz prawa do odpowiedzi w odniesieniu do konkurencyjności europejskiej branży usług audiowizualnych i informacyjnych. Wniosek został sporządzony w następstwie drugiego sprawozdania z oceny dotyczącego stosowania zalecenia Rady 98/560/WE z dnia 24 września 1998 r. w sprawie rozwoju konkurencyjności europejskiego przemysłu usług audiowizualnych i informacyjnych poprzez wspieranie ram krajowych mających na celu osiągnięcie porównywalnego i efektywnego poziomu ochrony nieletnich i godności ludzkiej, przedstawionego przez Komisję Radzie i Parlamentowi Europejskiemu.

3. Opinia komisji na temat poprawek Parlamentu Europejskiego

3.1. Poprawki przyjęte przez Komisję

Poprawka 1, ograniczająca zakres zalecenia do „ europejskiej branży usług audiowizualnych i informacyjnych. on-line ”.

Poprawka 21, stwierdzająca, że żadne przepisy zawarte w niniejszym zaleceniu nie uniemożliwiają Państwom Członkowskim stosowania swoich przepisów konstytucyjnych ani innych przepisów prawnych lub praktyki prawnej w odniesieniu do wolności słowa.

Poprawka 25, stwierdzająca, że Państwa Członkowskie powinny promować odpowiedzialną postawę ze strony osób z branży, pośredników i użytkowników nowych środków komunikowania, na przykład Internetu, poprzez: zachęcanie do zachowania czujności i zgłaszania stron uważanych za nielegalne; opracowanie kodeksu postępowania we współpracy z osobami z branży i organami regulacyjnymi na poziomie krajowym i europejskim; oraz zachęcanie sektora usług audiowizualnych i informacyjnych on-line, przy zachowaniu wolności słowa i wolności prasy, do unikania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, we wszystkich usługach audiowizualnych i informacyjnych on-line oraz do zwalczania wszelkiej dyskryminacji tego rodzaju.

Poprawka 35, zalecająca by Państwa Członkowskie przedłożyły Komisji sprawozdanie z działań podjętych w ramach stosowania niniejszego zalecenia po upływie dwóch lat od jego przyjęcia.

3.2. Poprawki przyjęte przez Komisję częściowo lub co do zasady

W odniesieniu do praw dzieci , Komisja może przyjąć co do zasady poprawkę 2 pod warunkiem skreślenia następującego fragmentu: „włączona do części II Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy” . Skreślenie to jest niezbędne ponieważ w chwili obecnej nie można jeszcze dokonywać odesłania do Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.

Komisja może przyjąć co do zasady poprawkę 4 pod warunkiem skreślenia następującego fragmentu: „Godność ludzka jest niezbywalna, nie toleruje żadnych wyjątków ani ograniczeń i stanowi podstawę i źródło wszystkich aktów prawnych mających na celu ochronę praw człowieka, powstałych na szczeblu krajowym i międzynarodowym,” .

Komisja może przyjąć co do zasady poprawkę 6 pod warunkiem skreślenia następującego fragmentu: „przyjęcie środków zapobiegających obiegowi treści niezgodnych z prawem” . Skreślenie to jest niezbędne ponieważ przyjmowanie takich środków wchodzi w zakres trzeciego filaru.

Komisja może przyjąć co do zasady poprawkę 7 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „Z uwagi na stały rozwój nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych Wspólnota Europejska powinna w trybie pilnym zapewnić pełną i odpowiednią ochronę interesów obywateli , która z jednej strony zagwarantuje swobodę transmisji i swobodę świadczenia usług audiowizualnych i informacyjnych, a z drugiej zapewni, by przekazywane treści były legalne, respektowały zasadę poszanowania godności ludzkiej oraz nie szkodziły ogólnemu rozwojowi nieletnich.”

Komisja może przyjąć poprawkę 8 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „Zalecenie Rady 98/560/WE z dnia 24 września 1998 r. w sprawie rozwoju konkurencyjności europejskiego przemysłu usług audiowizualnych i informacyjnych poprzez wspieranie ram krajowych mających na celu osiągnięcie porównywalnego i efektywnego poziomu ochrony nieletnich i godności ludzkiej jest pierwszym instrumentem prawnym na szczeblu Wspólnoty dotyczącym zagadnień ochrony nieletnich i godności ludzkiej w odniesieniu do usług audiowizualnych i informacyjnych udostępnianych publicznie, niezależnie od zastosowanego środka przekazu. Artykuł 22 dyrektywy Rady 89/552/EWG o telewizji bez granic reguluje już szczegółowo zagadnienie ochrony nieletnich i godności ludzkiej w telewizyjnej działalności transmisyjnej;” Zmiana zbliża treść poprawki do treści motywu zalecenia z 1998 r.

Komisja może przyjąć poprawkę 9 pod warunkiem dodania następującego fragmentu: „Działania takie powinny uwzględniać równowagę pomiędzy zasadą ochrony godności ludzkiej a zasadą wolności wypowiedzi, zwłaszcza w odniesieniu do odpowiedzialności Państw Członkowskich za zdefiniowanie pojęcia podżegania do nienawiści oraz dyskryminacji zgodnie z krajowymi przepisami prawa i wartościami moralnymi."

Komisja może przyjąć poprawkę 10 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „ Proponuje się, by Rada i Komisja zwróciły szczególną uwagę na wdrożenie niniejszego zalecenia podczas rewizji, negocjowania lub zawierania nowych umów o partnerstwie lub nowych programów współpracy z państwami trzecimi, uwzględniając światowy charakter działalności producentów, dystrybutorów lub dostawców treści audiowizualnych i dostępu do Internetu;” Takie przeredagowanie jest niezbędne, ponieważ prowadząc negocjacje z państwami trzecimi Komisja działa na podstawie dyrektyw negocjacyjnych przyjętych przez Radę i podlega szeregowi innych ograniczeń.

Komisja może przyjąć poprawkę 11 pod warunkiem skreślenia następującego fragmentu: „gdyż zapobieganie i lepsza kontrola rodzicielska będą zawsze najlepszą ochroną przed niebezpieczeństwami związanymi z Internetem;”. Wyrażenie „będą zawsze najlepszą” ma zbyt kategoryczny charakter i jest w związku z tym nieodpowiednie.

Komisja może przyjąć poprawkę 12 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „W ujęciu ogólnym samoregulacja branży audiowizualnej okazuje się skutecznym sposobem dodatkowym, lecz nie jest wystarczająca aby chronić nieletnich przed szkodliwymi treściami. Rozwój europejskiego obszaru działalności audiowizualnej, opartego na wolności słowa i poszanowaniu praw obywateli powinien opierać się na ciągłym dialogu między legislatorami krajowymi i europejskimi, organami regulacyjnymi, branżami, stowarzyszeniami, obywatelami i podmiotami reprezentującymi społeczeństwo obywatelskie;”.

Komisja może przyjąć poprawkę 14 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „W trakcie konsultacji publicznych dotyczących dyrektywy 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1997 r. zmieniającej dyrektywę Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (dyrektywa „Telewizja bez granic”), zaproponowano włączenie potrzeby przyjęcia środków dotyczących alfabetyzacji medialnej do zagadnień objętych zaleceniem 98/560/WE.;” . „Alfabetyzacja medialna”” jest preferowanym terminem.

Komisja może przyjąć poprawkę 15 pod warunkiem dodania słowa „ istniejącymi ” między wyrażeniami „pomiędzy” i „organami samoregulującymi i współregulującymi”.

Komisja może przyjąć poprawkę 16 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „(8) Zgodnie z propozycjami przedstawionymi podczas konsultacji publicznej na temat dyrektywy 97/36/WE właściwe jest, aby prawo do odpowiedzi lub równoważne środki prawne miały zastosowanie do mediów on-line oraz aby została uwzględniona specyfika danego środka przekazu i usługi.”

Komisja może przyjąć poprawkę 18 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „Przedstawiając swój wniosek dotyczący dyrektywy Rady wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do towarów i usług i dostarczania towarów i usług, Komisja uznała, że wizerunek płci obecny w mediach i reklamie budzi istotne wątpliwości dotyczące ochrony godności mężczyzn i kobiet, jednak stwierdziła, że w świetle innych praw podstawowych, w tym wolności prasy i pluralizmu mediów, nie byłoby właściwym zajmowanie się tymi kwestiami we wspomnianym wniosku , natomiast należy przygotować zestawienie tych kwestii i, jeżeli okaże się to konieczne, podjąć odpowiednie działania.”

Komisja może przyjąć poprawkę 19 pod warunkiem skreślenia następującego fragmentu: „ Nawet gdy wykluczone są środki normatywne, media są w stanie włączyć zakaz dyskryminacji do kodeksów deontologicznych, stosując dobrowolną samokontrolę, lub przestrzegać takiego zakazu niezależnie od tych kodeksów. ” oraz skreślenia słowa „ zatem ” w kolejnym zdaniu.

Komisja może przyjąć poprawkę 20 pod warunkiem skreślenia fragmentu „ jak dzienniki, magazyny, a w szczególności gry wideo,”.

Komisja może przyjąć poprawkę 22 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „I. NINIEJSZYM ZALECAJĄ, aby Państwa Członkowskie w trosce o promowanie rozwoju przemysłu usług audiowizualnych i informacyjnych on-line podjęły niezbędne działania w celu zapewnienia ochrony nieletnich i godności ludzkiej w odniesieniu do wszystkich usług audiowizualnych i informacyjnych on-line poprzez:”.

Komisja może przyjąć poprawkę 23 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób:

1) rozważenie wprowadzenia do prawa krajowego lub praktyki środków odnoszących się do prawa do odpowiedzi lub równoważnych środków prawnych w odniesieniu do mediów online, z należytym uwzględnieniem przepisów prawa krajowego i przepisów konstytucyjnych oraz z zastrzeżeniem możliwości dostosowywania sposobu stosowania tych środków do specyfiki wszystkich rodzajów mediów;

2) wspieranie wymienionych niżej działań w celu wzmocnienia popytu na postęp techniczny, niezależnie od istniejących prawnych i innych środków dotyczących usług nadawczych i zgodnie z tymi środkami, a także w ścisłej współpracy z zainteresowanymi stronami:

- działania umożliwiającego nieletnim korzystanie z usług audiowizualnych i informacyjnych on-line w sposób odpowiedzialny, szczególnie poprzez podnoszenie świadomości wśród rodziców i nauczycieli na temat potencjału nowych usług i sposobów, dzięki którym można uczynić je bezpiecznymi dla nieletnich, głównie poprzez kształcenie w zakresie alfabetyzacji medialnej lub programy edukacji medialnej.

- działania ułatwiające w stosownych i koniecznych przypadkach identyfikację i dostęp do wysokiej jakości usług i treści przeznaczonych dla nieletnich, m.in. poprzez zapewnienie środków dostępu w instytucjach szkolnictwa i w miejscach publicznych.

Przykłady możliwych działań dotyczących alfabetyzacji medialnej przedstawia załącznik II”

i pod warunkiem przeniesienia następujących przepisów do załącznika II „Przykłady możliwych działań dotyczących alfabetyzacji medialnej ”:

„ Załącznik II

Przykłady możliwych działań dotyczących alfabetyzacji medialnej:

- stałe szkolenie nauczycieli i wychowawców, we współpracy ze stowarzyszeniami ochrony dzieci, w zakresie metod korzystania z Internetu w ramach nauki szkolnej i w zakresie pedagogicznych metod bezpiecznego (zabezpieczonego) korzystania, które należy obowiązkowo wpoić dzieciom,

- wprowadzenie specjalnego nauczania w zakresie Internetu skierowanego do dzieci, począwszy od najmłodszych lat, obejmującego zajęcia otwarte dla rodziców i mające na celu wyjaśnienie dzieciom i rodzicom, jak korzystać z Internetu i jak uniknąć pułapek i niebezpieczeństw,

- zintegrowane podejście edukacyjne będące stałą częścią programów szkolnych oraz programów promujących alfabetyzację medialną , mające na celu utrzymanie świadomości niebezpieczeństw związanych z Internetem, w szczególności z platformami dyskusyjnymi („czatami”) i forami,

- organizowanie krajowych kampanii informacyjnych skierowanych do obywateli, przy użyciu wszystkich środków komunikacyjnych, w celu ostrzeżenia opinii publicznej przed niebezpieczeństwami związanymi z Internetem i przed ryzykiem sankcji karnych (informacje o możliwościach wnoszenia skarg lub stosowania kontroli rodzicielskiej). Specjalne kampanie można skierować do określonych grup docelowych, na przykład szkół, stowarzyszeń rodziców, użytkowników itp.,

- dystrybucję materiałów informacyjnych na temat ryzyka związanego z Internetem („jak bezpiecznie korzystać z Internetu”, „jak filtrować niepożądane wiadomości”) i korzystania z infolinii przeznaczonych do przyjmowania skarg dotyczących szkodliwych lub nielegalnych stron internetowych,

- odpowiednie środki w celu zakładania lub poprawy skuteczności gorących linii telefonicznych, dla ułatwienia składania skarg i umożliwienia zgłaszania istnienia szkodliwych stron internetowych,

- działania, które pozwolą skutecznie zwalczać jedną z najpoważniejszych form obrazy godności dzieci, jaką jest dziecięca pornografia w Internecie,

- kampanie reklamowe potępiające akty przemocy w stosunku do nieletnich oraz wsparcie dla ofiar tego typu aktów poprzez oferowanie konkretnego wsparcia psychologicznego, moralnego i praktycznego.”

Komisja może przyjąć poprawkę 24 pod warunkiem przeredagowania poprawki 23 i wprowadzenia do niej zmian.

Komisja może przyjąć co do zasady poprawkę 26 pod warunkiem skreślenia fragmentu „ rozważenie możliwości wprowadzenia do systemów prawnych systemu solidarnej lub „łańcuchowej” odpowiedzialności w odniesieniu do przestępstw internetowych ;” ponieważ zagadnienie to należy do trzeciego filaru i wykracza poza zakres niniejszego zalecenia; oraz pod warunkiem następującego przeredagowania czwartego ustępu: „uruchomienie specjalnej linii telefonicznej, z przekierowaniem do służb krajowych , przyjmującej doniesienia o nielegalnej i/lub podejrzanej działalności w Internecie;”.

Komisja może częściowo przyjąć poprawkę 29 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób:

„1) opracowały pozytywne działania na rzecz nieletnich, obejmujące inicjatywy ułatwiające im szerszy dostęp do usług audiowizualnych i informacyjnych on-line przy jednoczesnej ochronie przed potencjalnie szkodliwymi treściami. Mogłyby one obejmować harmonizację realizowaną poprzez współpracę pomiędzy organami regulującymi, samoregulującymi i współregulującymi w Państwach Członkowskich, oraz poprzez wymianę najlepszych praktyk dotyczących kwestii takich jak system wspólnych opisowych symboli określających kategorię wiekową i/lub wskazujących na aspekt treści będący przyczyną danego zalecenia dotyczącego wieku, co pomogłoby użytkownikom w ocenie zawartości usług audiowizualnych i informacyjnych. Mogłoby to odbywać się na przykład poprzez działania wyszczególnione w załączniku III.”

„ZAŁĄCZNIK III

Przykłady możliwych działań na rzecz nieletnich ze strony branży i zainteresowanych stron:

- systematyczne udostępnianie skutecznego i prostego w użyciu systemu filtrowania przy kupnie abonamentu na usługę dostępową oraz opracowanie skutecznych rozwiązań w zakresie filtrowania przy uwzględnieniu postępu technologicznego umożliwiającego korzystanie z Internetu przez telefon komórkowy;

- oferty usług dostępowych skierowane specjalnie do dzieci, posiadające system automatycznego filtrowania obsługiwany przez dostawców dostępu i operatorów telefonii komórkowej;

- wprowadzanie środków zachęcających do stosowania regularnie aktualizowanych opisów dostępnych stron, co ułatwi klasyfikację stron dzięki oznaczeniom wspólnym dla wszystkich Państw Członkowskich, w celu ostrzegania użytkowników przed ewentualnymi szkodliwymi treściami na odwiedzanych stronach internetowych;

- umieszczanie we wszystkich wyszukiwarkach banerów ostrzegawczych z informacją o ewentualnym niebezpieczeństwie oraz o dostępie do numerów infolinii.

Komisja może przyjąć co do zasady poprawkę 30 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „1a) zbadały możliwość stworzenia filtrów, które blokowałyby w Internecie przepływ materiałów zawierających pornografię dziecięcą lub uwłaczających godności ludzkiej;”

Komisja może przyjąć co do zasady poprawkę 31 pod warunkiem skreślenia fragmentu „ za pomocą protokołów takich jak PICS (Platform for Internet Content Selection) ” ponieważ wymienianie konkretnych protokołów, które mogą po pewnym czasie wyjść z użycia, nie wydaje się właściwe.

Komisja może przyjąć co do zasady poprawkę 33 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób:

“ IIa. STWIERDZAJĄ, że Komisja:

1) zamierza w związku z wieloletnim wspólnotowym programem (2005-2008) wspierania bezpiecznego użytkowania Internetu i nowych technologii on-line wspomagać działania informacyjne wykorzystujące wszelkie środki przekazu, skierowane do obywateli w całej Europie, w celu informowania społeczeństwa o ryzyku związanym z Internetem, sposobach odpowiedzialnego i bezpiecznego używania sieci, składania skarg i zwiększania kontroli rodzicielskiej. Specjalne kampanie można skierować do określonych grup docelowych, np. szkół, stowarzyszeń rodziców i użytkowników,

2) zamierza zbadać możliwość wprowadzenia europejskiego numeru bezpłatnego lub poszerzenia zakresu istniejącej usługi, w celu zapewnienia użytkownikom Internetu pomocy polegającej na kierowaniu ich do dostępnych mechanizmów składania skarg i do zasobów informacyjnych oraz udostępnienia rodzicom informacji na temat skuteczności programów filtrujących,

3) zamierza rozpatrzyć możliwości udzielenia wsparcia na rzecz stworzenia ogólnej nazwy funkcjonalnej domeny drugiego poziomu (generic second level domain) zarezerwowanej dla stron stale monitorowanych, które zobowiązałyby się do poszanowania nieletnich i ich praw (np. „. KID.eu ”),

4) kontynuuje ciągły i konstruktywny dialog z organizacjami dostawców treści, organizacjami konsumentów i wszystkimi zainteresowanymi stronami,

5) zamierza ułatwiać i wspierać tworzenie sieci instytucji samoregulujących oraz wymiany doświadczeń między nimi, w celu dokonania oceny skuteczności kodeksów postępowania i rozwiązań opartych na samoregulacji, tak by zapewnione zostały możliwie najwyższe standardy ochrony nieletnich.”

Komisja może co do zasady przyjąć poprawkę 36 pod warunkiem skreślenia niestosownego fragmentu „w tym wiążące prawodawstwo na poziomie europejskim” .

Komisja może przyjąć co do zasady poprawkę 37 pod warunkiem przeredagowania jej w następujący sposób: „MINIMALNE ZASADY DOTYCZĄCE WDRAŻANIA NA SZCZEBLU NARODOWYM środków w prawie krajowym lub praktyce w celu zagwarantowania prawa do odpowiedzi lub równoważnych środków prawnych w odniesieniu do mediów online .

Komisja może przyjąć fragmenty poprawki 38 po pewnych zmianach redakcyjnych i przeniesieniu niektórych fragmentów. Tekst (pełny) jaki Komisja może zaakceptować miałby następujące brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK 1

Cel: wprowadzenie w prawie krajowym lub praktyce Państw Członkowskich środków służących zagwarantowaniu prawa do odpowiedzi lub równoważnych środków prawnych w odniesieniu do mediów online, z należytym uwzględnieniem przepisów prawa krajowego i przepisów konstytucyjnych oraz z zastrzeżeniem możliwości dostosowywania sposobu stosowania tych środków do specyfiki poszczególnych mediów.

Termin „medium” odnosi się do wszelkich środków przekazu służących publicznemu rozpowszechnianiu zredagowanych treści online, takich jak gazety, czasopisma, radio, telewizja i internetowe serwisy informacyjne.

- Bez uszczerbku dla innych przepisów przyjętych przez Państwa Członkowskie, na mocy prawa cywilnego, administracyjnego lub karnego, każdej osobie fizycznej lub prawnej, bez względu na narodowość, której uzasadnione interesy, m.in. reputacja i dobre imię, zostały naruszone przez stwierdzenie faktów w publikacji lub przekazie, powinno przysługiwać prawo do odpowiedzi lub równoważnych środków prawnych. Państwa Członkowskie powinny zagwarantować, że faktyczne korzystanie z prawa do odpowiedzi lub podobnych środków prawnych nie jest utrudnione wskutek ustanowienia bezzasadnych warunków.

- Prawo do odpowiedzi lub równoważnych środków prawnych powinno być stosowane w odniesieniu do mediów online podlegających ustawodawstwu danego Państwa Członkowskiego.

- Państwa Członkowskie powinny przyjąć środki niezbędne do ustanowienia prawa do odpowiedzi lub podobnych środków prawnych oraz określić procedurę korzystania z nich. W szczególności należy zapewnić właściwy okres czasu oraz procedury, które zagwarantują osobom fizycznym lub prawnym zamieszkałym lub mającym siedzibę w innym Państwie Członkowskim możliwość właściwego skorzystania z prawa lub równoważnych środków prawnych.

- prawo do odpowiedzi może zostać zagwarantowane nie tylko poprzez środki legislacyjne, lecz również poprzez środki z zakresu współregulacji lub samoregulacji;

- prawo do odpowiedzi stanowi szczególnie właściwy środek prawny w środowisku on-line, zważywszy na możliwość natychmiastowego skorygowania zakwestionowanych informacji i techniczną łatwość, z jaką można zamieszczać odpowiedzi zainteresowanych osób. Odpowiedź powinna jednak zostać zamieszczona w odpowiednim terminie po złożeniu uzasadnionej prośby, w porze odpowiedniej dla publikacji lub przekazu, którego dotyczy, i w odpowiedni dla nich sposób.

- Należy ustanowić procedury umożliwiające poddawanie sporów dotyczących korzystania z prawa do odpowiedzi lub równoważnych środków prawnych ocenie sądów lub podobnych niezależnych organów .

- Wniosek o skorzystanie z prawa do odpowiedzi lub równoważnych środków prawnych może zostać odrzucony jeśli wnioskodawca nie ma prawnie uzasadnionego interesu w publikacji odpowiedzi lub jeśli odpowiedź pociągałaby za sobą dokonanie czynu karalnego, naraziłaby dostawcę treści na odpowiedzialność w ramach postępowania cywilnoprawnego lub stanowiłaby naruszenie norm przyzwoitości publicznej.

- prawo do odpowiedzi nie narusza innych środków prawnych dostępnych osobom, których prawa do godności, honoru, reputacji lub życia prywatnego zostały naruszone w mediach.

- Państwa Członkowskie gwarantują, by rzeczywiste korzystanie z prawa do odpowiedzi (lub równoważnych środków prawnych) oraz z prawa do wolności słowa nie było utrudniane w nieuzasadniony sposób.”

3.3. Podsumowanie

Na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE Komisja zmienia swoje wnioski zgodnie z powyższym.