ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
55.

Komisja sama uznała te słabości, powstałe, jak wskazał Trybunał, po części w wyniku niedociągnięć w różnych fazach cyklu zarządzania projektem, a po części w rezultacie braku zaangażowania i poczucia odpowiedzialności odbiorców rosyjskich. Ponadto w niektórych przypadkach oddziaływanie projektu było utrudnione przez rozbieżność interesów społeczeństwa rosyjskiego, ujawniającą się w postaci konfliktu interesów poszczególnych organów. Cele większości projektów zostały w pełni lub częściowo osiągnięte i pomimo niskiej skuteczności niektórych z nich Komisja uważa, że jej programy pomocowe przyczyniają się do poszerzania ogólnego zakresu współpracy między UE i rządem rosyjskim. Niemniej jednak przy sporządzaniu nowej strategii krajowej Komisja wyciągnie wnioski ze swoich doświadczeń i z nowej sytuacji gospodarczej panującej w Rosji. a) Komisja zamierza wykorzystać krajowy dokument strategiczny nowej generacji na lata 2007–2013 oraz towarzyszący mu krajowy program orientacyjny na lata 2007–2010 do określenia trzech priorytetowych kierunków współpracy finansowej, opartych głównie na mapach drogowych dla czterech „wspólnych obszarów” oficjalnie uzgodnionych z Federacją Rosyjską w maju 2005 r. Z wyznaczenia priorytetowych kierunków wynika szereg ewentualnych szczegółowych celów. W aneksie do nowego krajowego programu indykatywnego podano ponadto szereg przykładów możliwych działań wynikających z map drogowych. Nowy krajowy dokument strategiczny oraz krajowy program orientacyjny powinny zatem zapewnić dość szczegółowe wskazówki, zostawiając jednocześnie pole do dialogu. b) Wszystkie aspekty zarządzania cyklem projektu uległy poprawie od 2001 r. w kontekście reformy pomocy zewnętrznej KE. Ponadto przekazanie kompetencji, będące częścią reformy i polegające na przeniesieniu zadań związanych z zarządzaniem pomocą na przedstawicielstwa Komisji, zapewnia większe zaangażowanie odbiorców przy przygotowywaniu i planowaniu projektów. W przeszłości dialog z władzami rosyjskimi bywał czasami trudny. Prowadzono też intensywny dialog w sprawie VAT. Rząd rosyjski jednak do tej pory nie znalazł w tym względzie skutecznego rozwiązania. c) W tym czasie powinna ulec poprawie trwałość projektów dzięki temu, iż monitorowanie i ocena projektów zostały udoskonalone poprzez obowiązkowe stosowanie matryc logicznych. W aktualnym dialogu z władzami rosyjskimi uwzględniono kwestię współfinansowania, a jej znaczenie podkreśla fakt, iż jest ona wymieniona w krajowym dokumencie strategicznym dla Rosji na lata 2007–2013. d) Komisja systematycznie przeprowadza oceny sektorowe i ogólnokrajowe (patrz: pkt 53). Ponadto, wyciągane wnioski są regularnie brane pod uwagę przy opracowywaniu każdej kolejnej projektu w ramach Tacis. Wreszcie utworzenie w dyrekcji grupy wspierania jakości również przyczynia się do budowania wiedzy instytucjonalnej na temat wyników poprzednich projektów.
50.

Jednym ze sposobów na zwiększenie zaangażowania państw otrzymujących pomoc jest włączenie przedstawicieli władz krajowych do składu komitetów oceniających oferty zgłoszone do przetargu. Jednakże zgodnie z instrukcjami wydanymi przez EuropeAid, które są wiążące dla przedstawicielstw i służą jako wytyczne dla EAO, wymagane jest, aby większość posiadających prawo głosu członków komitetów oceniających reprezentowała Komisję (patrz: ramka 7). Pozostaje to w sprzeczności z wieloma innymi obszarami działań zewnętrznych, w których przypadku przedstawiciele Komisji nie mają prawa głosu w komitetach oceniających, lecz zachowują prawo weta. Ramka 7Skład komitetów oceniających oferty zgłoszone do przetarguTrybunał zbadał 177 komitetów oceniających oferty zgłoszone do przetargu, obejmując okres od 2002 r. do 2005 r. Średnio 55 % członków posiadających prawo głosu to kierownicy zadań reprezentujący centra operacyjne przedstawicielstw lub EAO, a 13 % członków posiadających prawo głosu to niezależni eksperci zewnętrzni. Reprezentacja organizacji otrzymujących pomoc wynosiła średnio 32 %, z wyjątkiem Chorwacji, w której przypadku nastąpił znaczny wzrost do 52 % oraz Bośni i Hercegowiny, w której przypadku miał miejsce spadek do 24 %.
Refundacje wywozowe stanowiły jeden z głównych elementów wspólnej polityki rolnej (WPR) aż do reformy WPR w roku 1992, a w wyniku kolejnych reform WPR straciły na znaczeniu. Ilustrują to dane w tabeli 1: wielkość refundacji zmniejszyła się z 9,8 mld euro w 1988 r. do 2,5 mld euro w 2006 r. W roku 2007 na refundacje wywozowe przewidziano w budżecie zaledwie 1,4 mld euro. Co najważniejsze, Komisja podjęła w ramach WTO polityczne zobowiązanie do zlikwidowania wszelkich refundacji wywozowych do roku 2013.

Jednak aż do momentu wypłaty ostatniej refundacji należy utrzymać w pełni działający system kontroli. Dlatego Komisja z zadowoleniem przyjmuje większość zaleceń, co do których będą podejmowane dalsze działania. Jednak żadna znacząca modyfikacja systemu kontroli nie powinna prowadzić do niepotrzebnego komplikowania prawodawstwa lub do zwiększenia w sposób nieproporcjonalny obciążeń administracyjnych dla administracji i zainteresowanych stron w celu przeciwdziałania potencjalnym zagrożeniom. Byłoby to nieuzasadnione, biorąc pod uwagę fakt, że obecny system refundacji wywozowych jest stopniowo wycofywany i zostanie zlikwidowany.
39.

Komisja przeprowadzała kontrole ERF I, ale nie zawsze mogła zapewnić stosowanie przez wszystkie państwa członkowskie właściwych praktyk zarządczych. Zgodnie z przepisami obowiązującymi w zakresie ERF II (24) Komisja powinna regularnie przeprowadzać działania kontrolne we współpracy z państwami członkowskimi, oceniając także wpływ wywierany przez te działania oraz to, w jakim zakresie dopełniają one inne instrumenty wspólnotowe. W Zjednoczonym Królestwie Trybunał wykrył poważne niedociągnięcia (np. niewłaściwa ścieżka audytu przy wyborze projektu, niewystarczające monitorowanie projektów). Do czasu kontroli Trybunału na początku 2005 r. Komisja przeprowadziła jedną wizytę kontrolną w 2002 r. i jedną kontrolę ex post w 2003 r. Niemniej jednak kilka stwierdzonych niedociągnięć nie zostało dotąd usuniętych.Zgodnie z ustaleniami Komisji z kontroli w Austrii pewne podstawowe zadania w zakresie zarządzania działaniami ERF zostały delegowane przez krajowy organ firmie prywatnej. Jest to niezgodne z przepisami rozporządzenia finansowego dotyczącymi delegowania zadań osobom trzecim. Działania naprawcze zalecone przez Komisję zostały podjęte z opóźnieniem.We Włoszech w ciągu czterech lat wystosowano jedno zaproszenie do składania wniosków. Było ono ponadto skierowane jedynie do samorządów, co wykluczało innych potencjalnych wnioskodawców z udziału w ERF.
Sprawozdanie specjalne nr 8/2008 pt. "Czy zasada współzależności jest skuteczna?"

(2009/C 45/04)

Europejski Trybunał Obrachunkowy zawiadamia o publikacji swojego sprawozdania specjalnego nr 8/2008 pt. "Czy zasada współzależności jest skuteczna?".

Sprawozdanie to dostępne jest na stronie internetowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego: http://www.eca.europa.eu, gdzie można zapoznać się z jego treścią lub pobrać je w formie pliku.

Aby bezpłatnie otrzymać sprawozdanie w wersji papierowej lub na płycie CD, należy zwrócić się do Trybunału Obrachunkowego, pisząc na adres:

Europejski Trybunał Obrachunkowy

Unité "Communication et Rapports"

12, rue Alcide De Gasperi

L-1615 Luxembourg

Tel.: (352) 4398-1

E-mail: euraud@eca.europa.eu

lub wypełnić elektroniczny formularz zamówienia dostępny na stronie EU-Bookshop.

--------------------------------------------------
Sprawozdanie specjalne nr 11/2008 pt. "Zarządzanie wsparciem Unii Europejskiej dla działań w zakresie składowania zbóż w magazynach państwowych"

(2009/C 45/05)

Europejski Trybunał Obrachunkowy zawiadamia o publikacji swojego sprawozdania specjalnego nr 11/2008 pt. "Zarządzanie wsparciem Unii Europejskiej dla działań w zakresie składowania zbóż w magazynach państwowych".

Sprawozdanie to dostępne jest na stronie internetowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego: http://www.eca.europa.eu, gdzie można zapoznać się z jego treścią lub pobrać je w formie pliku.

Aby bezpłatnie otrzymać sprawozdanie w wersji papierowej i na płycie CD, należy zwrócić się do Trybunału Obrachunkowego, pisząc na adres:

Europejski Trybunał Obrachunkowy

Unité "Communication et Rapports"

12, rue Alcide De Gasperi

L-1615 Luxembourg

Tel.: (352) 4398-1

E-mail: euraud@eca.europa.eu

lub wypełnić elektroniczny formularz zamówienia dostępny na stronie EU-Bookshop.

--------------------------------------------------
Komisja zaleciła nowym państwom członkowskim, aby nie korzystały z oceny według własnego uznania w odniesieniu do włączenia niewykorzystanych ilości do rezerwy krajowej, gdy producent nie wytworzył co najmniej 70 % przydzielonej mu kwoty w okresie 12 miesięcy, w odniesieniu do produkcji w pierwszym okresie po przystąpieniu do Unii. Ze względu na to, że datą przystąpienia był 1 maja 2004 r., producenci w nowych państwach członkowskich nie mogli skorzystać z pełnego regulacyjnego okresu referencyjnego 12 miesięcy, w odniesieniu do którego mierzono ich produkcję, w związku z czym redukcje nie miałyby solidnej podstawy prawnej.

Władze estońskie i słowackie wykazały, na podstawie swoich krajowych przepisów sprzed przystąpienia do Unii, że ich producenci prowadzili działalność od dnia 1 kwietnia 2004 r. zgodnie z klauzulą redukcji w pełnym okresie 12 miesięcy, wobec którego mierzyli swoją produkcję. Komisja potwierdziła, że byli w związku z tym w stanie dokonywać redukcji, pod warunkiem rozluźnienia obowiązujących przed przystąpieniem do Unii wyższych wielkości progowych produkcji tak, aby nie wprowadzać żadnych redukcji w odniesieniu do okresu 2004–2005, w którym nie przestrzegano progu 70 %.

W uwadze w przypisie 26 mowa jest o stosowaniu przez Republikę Słowacką redukcji obliczonych według wyższej wielkości progowej niż 70 %, obliczanych dla kwot całkowitych zamiast oddzielnie dla dostaw i sprzedaży bezpośredniej. Redukcje te zostały dokonane w odniesieniu do produkcji w okresie 2003–2004 przed przystąpieniem do Unii, w związku z czym nie podlegały ograniczeniom regulacyjnym po przystąpieniu.
36.

Trybunał nie twierdzi, że odrzucone wnioski powinny były zostać przyjęte, zauważa jednak, iż w dwóch przypadkach zastosowane kryteria lub uzasadnienie przedstawione danemu państwu członkowskiemu nie są jasne (zob. ramka 3). W w jednym przypadku kryterium kwalifikowalności odnoszące się do wielkości populacji dotkniętej klęską nie zostało zastosowane w ten sam sposób jak w podobnych przypadkach. Ramka 3Niektóre kryteria kwalifikowalności stosowane w odniesieniu do klęsk o zasięgu regionalnymW przypadku jednego wniosku dotyczącego pożaru lasów, odrzuconego w 2005 r., Komisja uzasadniła swoją decyzję między innymi tym, że klęska nie dotknęła znacznej części ludności (zob. warunki wymienione w pkt 2). Nie użyła jednak tego samego argumentu, odrzucając inny podobny wniosek w 2003 r. Przeciwnie, Komisja w swoim rocznym sprawozdaniu dotyczącym FSUE za lata 2002–2003 wyjaśniła, dlaczego warunek ten nie miał zastosowania do tego konkretnego przypadku, mimo że miał on niewielkie znaczenie w odniesieniu do obydwu odrzuconych wniosków dotyczących pożarów lasów.Jednym z powodów odrzucenia przez Komisję wniosku w sprawie powodzi w 2004 r. było to, że nie uruchomiono wspólnotowego mechanizmu ochrony ludności, a zatem powódź miała ograniczony charakter. Jednakże na mocy rozporządzenia uruchomienie tego mechanizmu nie stanowi wymogu obowiązkowego. Przypadek ten porównano do innego wniosku dotyczącego powodzi, odrzuconego w 2005 r., kiedy to Komisja również odniosła się do mechanizmu ochrony ludności, lecz wówczas stwierdziła, że element ten nie jest istotny.
48.

Komisja będzie w dalszym ciągu zachęcać państwa członkowskie do poprawy wdrożenia WIT zgodnie z zaleceniami Trybunału. a) Komisja będzie w dalszym ciągu zachęcać państwa członkowskie do rozwiązywania wszelkich problemów systemowych, z jakimi się zetkną, i wspierać je w ich rozwiązywaniu. Tylko cztery państwa członkowskie posiadają własne krajowe systemy WIT, działające równolegle z systemem EBTI-3, który został opracowany dla Komisji i przez nią udostępniony. W związku z tym Komisja odpowiada za rozwiązywanie wszelkich problemów związanych z systemem EBTI-3. b) Komisja będzie w dalszym ciągu nawoływać państwa członkowskie do wypełniania przewidzianego w przepisach prawnych zobowiązania do bezzwłocznego wprowadzania do bazy danych EBTI-3 wniosków o wydanie WIT oraz wydanych WIT. c) W wytycznych administracyjnych podano jasne wskazówki dla administracji, że powinny one sprawdzać bazę danych, kiedy otrzymają wniosek o wydanie WIT i zanim wydadzą WIT. Każda administracja ustala sposób stosowania wskazówek. d) Komisja będzie w dalszym ciągu zachęcać państwa członkowskie do wydawania WIT tak szybko, jak pozwala na to obowiązek podjęcia odpowiednio uzasadnionej, prawidłowej decyzji. e) Komisja będzie w dalszym ciągu nawoływać państwa członkowskie do dalszego sprawowania kontroli nad korzystaniem z WIT.
Sprawozdanie specjalne nr 1/2009 pt. "Operacje bankowe w regionie śródziemnomorskim w ramach programu MEDA oraz poprzednich protokołów"

2009/C 91/03

Europejski Trybunał Obrachunkowy zawiadamia o publikacji swojego sprawozdania specjalnego nr 1/2009 pt. "Operacje bankowe w regionie śródziemnomorskim w ramach programu MEDA oraz poprzednich protokołów".

Sprawozdanie to dostępne jest na stronie internetowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego: www.eca.europa.eu, gdzie można zapoznać się z jego treścią lub pobrać je w formie pliku.

Aby bezpłatnie otrzymać sprawozdanie w wersji papierowej i na płycie CD, należy zwrócić się do Trybunału Obrachunkowego, pisząc na adres:

Europejski Trybunał Obrachunkowy

Unité "Communication et Rapports"

12 rue Alcide De Gasperi

1615 Luxembourg

LUXEMBOURG

Tel.: +352 4398-1

E-mail: euraud@eca.europa.eu

lub wypełnić elektroniczny formularz zamówienia dostępny na stronie EU-Bookshop.

--------------------------------------------------
C 174/17

Sprawozdanie specjalne nr 6/2022

Unijne prawa własności intelektualnej – nie zapewniono całkowicie niezawodnej ochrony

(2022/C 174/03)

Europejski Trybunał Obrachunkowy opublikował sprawozdanie specjalne nr 6/2022 pt. „Unijne prawa własności intelektualnej – nie zapewniono niezawodnej ochrony”.

Sprawozdanie to jest dostępne na stronie internetowej Trybunału do bezpośredniego wglądu oraz w formie pliku do pobrania pod adresem: https://www.eca.europa.eu/pl/Pages/DocItem.aspx?did=61056.
C 142/12

Sprawozdanie specjalne nr 5/2022

Cyberbezpieczeństwo instytucji, organów i agencji UE – poziom przygotowania ogólnie nieadekwatny do zagrożeń

(2022/C 142/04)

Europejski Trybunał Obrachunkowy opublikował sprawozdanie specjalne nr 5/2022 pt. „Cyberbezpieczeństwo instytucji, organów i agencji UE – poziom przygotowania ogólnie nieadekwatny do zagrożeń”.

Sprawozdanie to jest dostępne na stronie internetowej Trybunału do bezpośredniego wglądu oraz w formie pliku do pobrania pod adresem: https://www.eca.europa.eu/pl/Pages/DocItem.aspx?did=60922
C 476/30

Sprawozdanie specjalne 28/2022:

„Instrument tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej (SURE)”

(2022/C 476/06)

Europejski Trybunał Obrachunkowy opublikował sprawozdanie specjalne 28/2022 pt. „Instrument tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej (SURE) – finansowanie w ramach SURE przyczyniło się do utrzymania miejsc pracy podczas kryzysu związanego z COVID-19, ale jego pełny wpływ nie jest znany”.

Sprawozdanie to jest dostępne na stronie internetowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego: https://www.eca.europa.eu/pl/Pages/DocItem.aspx?did=62745, gdzie można zapoznać się z jego treścią lub pobrać je w formie pliku.
VII.

Konieczne są większe starania na rzecz skutecznego wdrożenia systemów nadzoru i kontroli i eliminowania ich niedociągnięć, w celu lepszego zarządzania związanym z nimi ryzykiem w następujących obszarach, gdzie płatności są nadal w istotnym stopniu obciążone błędami: a) w przypadku wydatków w ramach WPR, na podstawie powtarzających się dowodów Trybunał stwierdził, że wydatki nieobjęte systemem IACS lub w przypadku których IACS nie został prawidłowo zastosowany, stwarzają większe ryzyko z uwagi na to, że stosowane systemy ich kontroli nie są równie skuteczne. W przypadku dotacji w ramach WPR nieobjętych systemem IACS, kontrole po dokonaniu płatności nie pozwalają na uzyskanie uzasadnionego zapewnienia co do zgodności z przepisami wspólnotowymi. Trybunał stwierdza, że wydatki w ramach WPR, postrzegane jako całość, są nadal w istotnym stopniu obciążone błędami; b) w przypadku działań strukturalnych Trybunał ponownie ujawnił niedociągnięcia w systemach zarządzania i kontroli, które wymagają wprowadzenia zróżnicowanego zakresu udoskonaleń, by w pełni odpowiadały podstawowym wymogom przepisów w zakresie efektywnych rutynowych kontroli zarządczych i niezależnych kontroli operacji przeprowadzanych na próbie kontrolnej dla okresu programowania 2000–2006. W odniesieniu do obu okresów programowania (1994–1999 i 2000–2006) ujawniono również liczne błędy w zakresie legalności i prawidłowości wydatków wykazanych w deklaracjach, na podstawie których Komisja dokonała płatności; c) w przypadku polityk wewnętrznych, pomimo poczynionego w niektórych obszarach postępu, ustalenia Trybunału z kontroli w zakresie systemów nadzoru i kontroli oraz transakcji leżących u podstaw rozliczeń nie pozwalają na uzyskanie wystarczającego zapewnienia o legalności i prawidłowości płatności. Ryzyko występowania błędów będzie prawdopodobnie się utrzymywać, jeżeli nie zostaną zmienione ramy prawne w celu uproszczenia systemów zwrotu kosztów i lepszego objaśnienia procedur i instrukcji stosowanych przy różnych programach; d) w przypadku działań zewnętrznych poprawa systemów nadzoru i kontroli Komisji nie jest jeszcze widoczna na szczeblu organizacji wdrażających, gdzie na poziomie płatności wykryto relatywnie dużą liczbę występujących często i mających znaczny wpływ finansowy błędów, które wynikały z braku kompleksowego podejścia w kwestii nadzoru, kontroli i audytu tych organizacji.
XI.

Trybunał odnotowuje, że w innych obszarach płatności są nadal w istotnym stopniu obciążone błędami, a Komisja oraz państwa członkowskie i inne państwa beneficjenci powinny zintensyfikować starania zmierzające do wdrożenia odpowiednich systemów nadzoru i kontroli, tak aby lepiej radzić sobie z powiązanym ryzykiem. Dotyczy to następujących obszarów: wspólnej polityki rolnej, działań strukturalnych, polityk wewnętrznych oraz działań zewnętrznych. a) W odniesieniu do wydatków w ramach WPR Trybunał ustalił, że wydatki niepodlegające IACS lub w stosunku do których IACS nie został właściwie zastosowany lub został zastosowany dopiero niedawno, obarczone są większym ryzykiemk, ponieważ systemy kontroli są mniej skuteczne. Ponadto wyniki kontroli IACS nie są w wystarczającym stopniu zweryfikowane i potwierdzone przez niezależny organ, brak jest też zazwyczaj niezależnej kontroli na miejscu w zakresie wniosków o pomoc UE. W przypadku dotacji w ramach WPR nieobjętych systemem IACS systemy rozliczeń i kontrole po dokonaniu płatności nie pozwalają na uzyskanie wystarczającej pewności co do zgodności z przepisami wspólnotowymi. Trybunał stwierdza, że wydatki w ramach WPR, postrzegane jako całość, są nadal w istotnym stopniu obciążone błędami. b) W odniesieniu do działań strukturalnych Trybunał zaobserwował ponownie, że Komisja nie prowadzi skutecznego nadzoru służącego zmniejszeniu ryzyka, że kontrole powierzone państwom członkowskim nie zapobiegną zwrotowi zawyżonych lub niekwalifikowalnych wydatków. W przypadku obu okresów programowania (1994–1999 oraz 2000–2006) Trybunał stwierdził, że wydatki nie były wolne od istotnych nieprawidłowości. Niektóre programy z okresu 1994–1999 zostały zamknięte bez należytych podstaw. c) W odniesieniu do polityk wewnętrznych, pomimo postępów poczynionych w pewnych obszarach, przeprowadzona przez Trybunał kontrola wykazała niedociągnięcia w systemach nadzoru i kontroli prowadzące do istotnych błędów w płatnościach na rzecz beneficjentów. Błędy wynikają głównie ze skomplikowanych systemów zwrotu kosztów oraz niejasnych procedur i instrukcji regulujących różne programy. d) W przypadku działań zewnętrznych poprawa systemów nadzoru i kontroli w Komisji nie wywarła jeszcze wpływu na szczeblu organizacji wdrażających, gdzie nadal utrzymuje się istotny poziom błędów wynikający z braku całościowego podejścia do nadzoru, kontroli i audytu w tych organizacjach.
I.

Europejski Trybunał Obrachunkowy („Trybunał”) zbadał rozliczenia szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego EFR oraz transakcje leżące u podstaw tych rozliczeń za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2005 r. Rozliczenia te składają się ze sprawozdań finansowych, sprawozdań z realizacji finansowej oraz sprawozdań finansowych i informacji dostarczonych przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (1). Na mocy rozporządzeń finansowych Trybunał jest zobowiązany dostarczyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie poświadczenie wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw, odnośnie do tej części środków EFR, którą zarządza i za którą odpowiada Komisja (2). Trybunał przeprowadził kontrolę zgodnie ze swoimi standardami i strategiami kontroli. Opierają się one na powszechnie przyjętych międzynarodowych standardach kontroli przystosowanych do specyfiki EFR. Trybunał uzyskał w ten sposób uzasadnioną podstawę do wydania niniejszej opinii.
a)

W zakres obowiązków kierownictwa w związku z „Ostatecznym rocznym sprawozdaniem finansowym Wspólnot Europejskich” wchodzi opracowywanie, wdrażanie i utrzymywanie systemów kontroli wewnętrznej niezbędnych do przygotowania i rzetelnego przedstawienia sprawozdań finansowych wolnych od istotnych nieprawidłowości wynikających z nadużyć lub błędów, a także wybór i stosowanie właściwych zasad rachunkowości na podstawie zasad rachunkowości przyjętych przez księgowego Komisji (5) oraz sporządzanie szacunków księgowych odpowiednich do okoliczności. Na mocy art. 129 rozporządzenia finansowego Komisja zatwierdza „Ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich” po skonsolidowaniu go przez księgowego Komisji na podstawie informacji dostarczonych przez pozostałe instytucje (6) i organy (7). Do skonsolidowanych sprawozdań księgowy Komisji dołącza także oświadczenie, w którym stwierdza między innymi, że uzyskał wystarczającą pewność co do prawdziwości i rzetelności zawartych w tych sprawozdaniach informacji na temat sytuacji finansowej Wspólnot Europejskich we wszystkich istotnych aspektach.
a)

zadania kierownictwa w zakresie „rocznego sprawozdania finansowego Wspólnot Europejskich” obejmują: opracowywanie, wdrażanie i utrzymywanie systemów kontroli wewnętrznej związanych ze sporządzeniem i rzetelną prezentacją sprawozdania finansowego wolnego od istotnych nieprawidłowości wynikających czy to z nadużyć, czy z błędów, a także wybór i stosowanie właściwych metod rachunkowości na podstawie zasad rachunkowości przyjętych przez księgowego Komisji (5) oraz sporządzanie szacunków księgowych stosownie do okoliczności. Na mocy art. 129 rozporządzenia finansowego Komisja zatwierdza „Roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich” po skonsolidowaniu go przez księgowego Komisji na podstawie informacji dostarczonych przez pozostałe instytucje (6) i organy (7). Do skonsolidowanego sprawozdania finansowego księgowy Komisji dołącza także oświadczenie, w którym stwierdza między innymi, że uzyskał wystarczającą pewność co do prawdziwości i rzetelności zawartych w tych sprawozdaniach informacji na temat sytuacji finansowej Wspólnot Europejskich we wszystkich istotnych aspektach;
VII.

Nie wnosząc zastrzeżeń do opinii wyrażonej w pkt VI, Trybunał pragnie zwrócić uwagę na fakt, że Komisja nie udowodniła wiarygodności założeń wykorzystywanych przy szacowaniu rezerw na poniesione koszty, co może prowadzić do niedoszacowania rozliczeń międzyokresowych biernych, a także do zawyżenia kwoty gwarancji wykazanej w informacjach dodatkowych do sprawozdania finansowego.