ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
9.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją co do zastosowania w odniesieniu do projektów obu decyzji wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2003.
5.

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji, że jest mało prawdopodobne, by zgłoszona transakcja spowodowała skutki horyzontalne prowadzące do istotnego ograniczenia skutecznej konkurencji na następujących rynkach: (i) TiO2 do zastosowań w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym i spożywczym; (ii) TiO2 do zastosowań związanych z włóknami; (iii) TiO2 do zastosowań masowych (powłoki, tworzywa sztuczne, papier); (iv) siarczan żelaza i sole filtracyjne (produkty uboczne w produkcji TiO2 na bazie siarczanów).
2.

Proponowana transakcja stanowi koncentrację o wymiarze unijnym do celów rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (3) („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).
3.

Komitet Doradczy zgadza się z podanymi przez Komisję definicjami właściwych rynków produktowych zawartymi w projekcie decyzji. W szczególności, w odniesieniu do definicji rynku produktowego, Komitet Doradczy zgadza się z podejściem Komisji, aby w niniejszej sprawie nie rozstrzygać kwestii a) rozróżnienia między przewozami pasażerów przykładających wagę do czynnika czasu a przewozami pasażerów, którzy nie przykładają do niego wagi; oraz b) uwzględnienia usług promowych na właściwym rynku obejmującym pasażerów nieprzykładających wagi do czynnika czasu i rynku obejmującym wszystkich pasażerów na odpowiednich trasach (z wyjątkiem tras między Atenami i Mykonos oraz między Atenami i Rodos) wymienionych w projekcie decyzji.
8.

W dniu 12 lipca 2013 r. przedsiębiorstwo Aegean złożyło w Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji („DG ds. Konkurencji”) wniosek o dalszy dostęp do akt. W dniu 15 lipca 2013 r. DG ds. Konkurencji odrzuciła wniosek przedsiębiorstwa Aegean. W dniu 18 lipca 2013 r. przedsiębiorstwo Aegean zwróciło się do mnie z wnioskiem o dodatkowy wgląd do 11 dokumentów, do których wcześniej udostępniono mu jedynie częściowy wgląd lub w ogóle nie umożliwiono mu dostępu. Przedsiębiorstwo Aegean stwierdziło, że w przypadku większości z tych dokumentów nie przedstawiono uzasadnienia dotyczącego wniosków o zachowanie poufności lub przedstawiono niewystarczające uzasadnienie, ani nie przedłożono streszczenia lub skrótu informacyjnego.
5.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że proponowana koncentracja budzi wątpliwości co do jej zgodności z rynkiem wewnętrznym lub znaczną jego częścią: a) odnośnie do horyzontalnego nakładania się działalności stron na rynku hurtowych dostaw i nabywania (filmowych) kanałów telewizyjnych typu Premium Pay (po stronie podaży) w Niderlandach; b) odnośnie do relacji wertykalnej między rynkiem hurtowych dostaw i nabywania (filmowych) kanałów telewizyjnych typu Premium Pay (po stronie podaży) w Niderlandach z jednej strony oraz rynkiem niższego szczebla dystrybucji detalicznej (płatnych) usług telewizyjnych w Niderlandach, z drugiej strony; c) odnośnie do horyzontalnego nakładania się działalności stron na rynkach dostaw i nabywania podstawowych kanałów telewizyjnych i kanałów typu Premium Pay (po stronie nabywania), co prowadziłoby do wstrzymywania, opóźnienia lub utrudnienia usług audiowizualnych OTT.
4.

W dniu 8 maja 2014 r. Komisja stwierdziła, że proponowana transakcja wzbudza poważne wątpliwości co do zgodności z rynkiem wewnętrznym i funkcjonowaniem Porozumienia EOG i przyjęła decyzję o wszczęciu postępowania na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 133/3

KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO

ŚREDNIE KOSZTY ŚWIADCZEŃ RZECZOWYCH

(2015/C 133/04)

ŚREDNIE KOSZTY ŚWIADCZEŃ RZECZOWYCH – 2011 r.

(Do zastosowania w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii za 2011 r.)

I. Stosowanie art. 94 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 (1)

Kwoty do zwrotu w odniesieniu do świadczeń rzeczowych udzielonych w 2011 r. członkom rodziny, o których mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (2), zostaną określone na podstawie następujących średnich kosztów:

Artykuł 94 Rocznie Miesięcznie netto X = 0,20 Malta 902,16 EUR 60,14 EUR

II. Stosowanie art. 95 rozporządzenia (EWG) nr 574/72

Kwoty do zwrotu w odniesieniu do świadczeń rzeczowych udzielonych w 2011 r. na podstawie art. 28 i 28a rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 zostaną określone na podstawie następujących średnich kosztów (od 2002 r. wyłącznie w przeliczeniu na osobę):

Artykuł 95 Rocznie Miesięcznie netto X = 0,20 Malta 2 198,27 EUR 146,55 EUR

ŚREDNIE KOSZTY ŚWIADCZEŃ RZECZOWYCH – 2011 r.

(Do stosowania w odniesieniu do państw członkowskich UE za 2011 r.)

I. Stosowanie art. 94 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (3)

W przypadku państw członkowskich UE kwoty do zwrotu w odniesieniu do świadczeń rzeczowych udzielonych w 2011 r. członkom rodziny niemieszkającym w tym samym państwie członkowskim co osoba ubezpieczona, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), zostaną określone na podstawie następujących średnich kosztów:

Artykuł 94 Rocznie Miesięcznie netto X = 0,20 Malta 902,16 EUR 60,14 EUR

II. Stosowanie art. 95 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (5)

W przypadku państw członkowskich UE kwoty do zwrotu w odniesieniu do świadczeń rzeczowych udzielonych w 2011 r. na podstawie art. 24. ust. 1 oraz art. 25 i 26 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 zostaną określone na podstawie następujących średnich kosztów (od 2002 r. wyłącznie w przeliczeniu na osobę):

Artykuł 95 Rocznie Miesięcznie netto X = 0,20 Miesięcznie netto X = 0,15 (6) Malta 2 198,27 EUR 146,55 EUR 155,71 EUR

(1) Dz.U. L 74 z 27.3.1972, s. 1.

(2) Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2.

(3) Zgodnie z art. 64 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 państwa członkowskie mogą do dnia 1 maja 2015 r. w dalszym ciągu stosować art. 94 i 95 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 do obliczania kwoty zryczałtowanej.

(4) Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

(5) Zob. przypis 3.

(6) Zgodnie z art. 64 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 wartość redukcji stosowanej do zryczałtowanej kwoty miesięcznej wynosi 15 % (X = 15) dla emerytów lub rencistów oraz członków ich rodzin, w przypadku gdy właściwe państwo członkowskie nie jest wymienione w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 883/2004.
10.

Całkowite przychody netto ze sprzedaży za ostatnie trzy lata obrotowe osiągnięte przez wnioskujące przedsiębiorstwo, a w przypadku grupy przedsiębiorstw – przez co najmniej jedno z przedsiębiorstw należących do grupy, powinny wynosić – w zależności od daty założenia wnioskującego podmiotu – nie mniej niż 150 000 000 EUR. Jeśli wniosek składa grupa przedsiębiorstw niebędąca osobą prawną, wymogi określone w niniejszym punkcie obowiązują całą grupę; lub 10.1. Wnioskodawca (a w przypadku grupy przedsiębiorstw – co najmniej jedno z przedsiębiorstw należących do grupy) powinien przedłożyć rekomendację wystawioną przez bank lub inną instytucję finansową, w której stwierdza się, że wnioskodawca posiada niezbędne środki finansowe na realizację poszukiwania i rozpoznawania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego w obszarze bloku 1–22 „Teres”; lub 10.2. Wnioskodawca (a w przypadku grupy przedsiębiorstw – co najmniej jedno z przedsiębiorstw należących do grupy) powinien przedłożyć list intencyjny sporządzony przez bank lub inną instytucję finansową, w którym stwierdza się, że wnioskodawca otrzyma niezbędne środki finansowe na realizację poszukiwania i rozpoznawania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego w obszarze bloku 1–22 „Teres”.
10.

Całkowite przychody netto ze sprzedaży za ostatnie trzy lata obrotowe osiągnięte przez wnioskujące przedsiębiorstwo, a w przypadku grupy przedsiębiorstw – przez co najmniej jedno z przedsiębiorstw należących do grupy, powinny wynosić – w zależności od daty założenia wnioskującego podmiotu – nie mniej niż 150 000 000 EUR. Jeśli wniosek składa grupa przedsiębiorstw niebędąca osobą prawną, wymogi określone w niniejszym punkcie obowiązują całą grupę; lub 10.1. Wnioskodawca (a w przypadku grupy przedsiębiorstw – co najmniej jedno z przedsiębiorstw należących do grupy) powinien przedłożyć rekomendację wystawioną przez bank lub inną instytucję finansową, w której stwierdza się, że wnioskodawca posiada niezbędne środki finansowe na realizację poszukiwania i rozpoznawania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego w obszarze bloku 1–14 „Silistar”; lub 10.2. Wnioskodawca (a w przypadku grupy przedsiębiorstw – co najmniej jedno z przedsiębiorstw należących do grupy) powinien przedłożyć list intencyjny sporządzony przez bank lub inną instytucję finansową, w którym stwierdza się, że wnioskodawca otrzyma niezbędne środki finansowe na realizację poszukiwania i rozpoznawania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego w obszarze bloku 1–14 „Silistar”.
2.

W pierwszym etapie postępowania wyjaśniającego Komisja powzięła poważne wątpliwości co do zgodności transakcji z zasadami rynku wewnętrznego. W dniu 20 grudnia 2013 r. Komisja wszczęła postępowanie zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Strona zgłaszająca przedstawiła w dniu 15 stycznia 2014 r. uwagi na piśmie.
6.

W odniesieniu do przeprowadzonej przez Komisję oceny, wskazującej, że nie ma konieczności podejmowania ostatecznej decyzji co do tego, czy proponowana transakcja prawdopodobnie doprowadzi do znaczącego zakłócenia skutecznej konkurencji na hurtowym rynku dostępu i rozpoczynania połączeń w sieci telefonii komórkowej w Niemczech, ze względu na to, że zobowiązania zaproponowane przez stronę zgłaszającą w odniesieniu do rynku detalicznego uwzględnią także wszelkie potencjalne obawy dotyczące rynku hurtowego, większość państw członkowskich zgadza się z tą oceną, mniejszość państw członkowskich się z nią nie zgadza, a niewielka liczba państw członkowskich wstrzymuje się od głosu.
55.

Ponadto opis stanu faktycznego, który strona otrzymała, wskazuje dla każdego nowego faktu, do której części pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń się on odnosi i jakie jest jego znaczenie dla danego zastrzeżenia. Przedsiębiorstwu Alpharma umożliwiono zatem przedstawienie uwag do nowych dowodów i ich znaczenia dla zastrzeżeń. W przeciwieństwie do tego, co Alpharma zdaje się sugerować, Komisja nie ma obowiązku wskazywać w opisie stanu faktycznego lub w dodatkowym pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń, które z faktów, pierwotnie przytoczonych w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń, uważa już za nieprawidłowe w świetle dowodów ujawnionych później. Komisja nie ma też obowiązku przedstawiania oceny prawnej nowych faktów. Jak już wskazano powyżej, Komisja jest zobowiązana do wydania dodatkowego pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń jedynie wówczas, gdy zamierza zmienić aktualne zastrzeżenia. W związku z tym uważam, że prawo przedsiębiorstwa Alpharma do obrony nie zostało naruszone.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 351/4

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Blocktrains

(AT.40098)

(2015/C 351/05)

W dniu 10 czerwca 2014 r. Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła postępowanie zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 (2) przeciwko przedsiębiorstwom Kühne + Nagel International AG oraz Kuehne + Nagel A.E. (zwane dalej łącznie „K+N”); ÖBB-Holding AG, Rail Cargo Austria AG, Rail Cargo Logistics - Austria GmbH oraz Express Interfracht Hellas A.E. (zwane dalej łącznie „EXIF”); a także Deutsche Bahn AG, Schenker AG, Schenker & Co. AG oraz Schenker A.E. (zwane dalej łącznie „Schenker”) (zwane razem „stronami”).

Po przeprowadzeniu rozmów ugodowych i przedłożeniu propozycji ugodowych zgodnie z art. 10a rozporządzenia (WE) nr 773/2004 Komisja Europejska przyjęła w dniu 26 maja 2015 r. pisemne zgłoszenie zastrzeżeń skierowane do stron, w którym stwierdziła, że brały one udział w pojedynczym i ciągłym naruszeniu art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Naruszenie polegało na podziale klientów i wielkości transportowanych ładunków, jak również uzgadnianiu cen w sektorze usług kolejowego transportu towarów w odniesieniu do pociągów odcinkowych bezpośrednich pomiędzy Europą Środkową i Europą Południowo-Wschodnią, takich jak Balkantrain oraz Soptrain, obsługiwanych wspólnie przez te przedsiębiorstwa.

W odpowiedziach na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń strony potwierdziły, że skierowane do nich pisemne zgłoszenie zastrzeżeń odzwierciedla treść przedłożonych przez nie propozycji ugodowych.

Zgodnie z art. 16 decyzji 2011/695/UE zbadałem, czy projekt decyzji dotyczy jedynie zastrzeżeń, co do których strony miały możliwość przedstawienia swoich stanowisk, i stwierdziłem, że tak właśnie było.

W związku z powyższym i biorąc pod uwagę fakt, iż strony nie skierowały do mnie żadnych wniosków ani skarg (3), stwierdzam, że zapewniono możliwość skutecznego wykonania praw proceduralnych wszystkich uczestników postępowania.

Bruksela, dnia 14 lipca 2015 r. Wouter WILS

(1) Zgodnie z art. 16 i 17 decyzji 2011/695/UE Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29).

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 18).

(3) Zgodnie z art. 15 ust. 2 decyzji 2011/695/UE strony postępowania w sprawach kartelowych, które angażują się w rozmowy ugodowe na podstawie art. 10a rozporządzenia (WE) nr 773/2004, mogą na każdym etapie procedury ugodowej zwrócić się do urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające, aby zapewnić sobie możliwość skutecznego wykonywania swoich praw procesowych. Zob. również pkt 18 obwieszczenia Komisji 2008/C 167/01 w sprawie prowadzenia postępowań ugodowych w związku z przyjęciem decyzji na mocy art. 7 i 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawach kartelowych (Dz.U. C 167 z 2.7.2008, s. 1).
2.

W dniu 14 stycznia 2015 r. Komisja przyjęła decyzję o wszczęciu postępowania na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. W decyzji tej Komisja wskazała, że planowana transakcja polega na utworzeniu wspólnego przedsiębiorcy o pełnym zakresie funkcji objętego zakresem stosowania rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, i wyraziła poważne wątpliwości co do jego zgodności z rynkiem wewnętrznym i Porozumieniem EOG.
(12)

W dniach 6 grudnia 2013 r. i 10 stycznia 2014 r. Komisja skierowała odpowiednio do ST i DT opis stanu faktycznego, przedstawiając spółkom nowe dowody, na których zamierzała się oprzeć w ewentualnej przyszłej decyzji, oraz zapewniła im możliwość zgłoszenia uwag na piśmie. Komisja zaznaczyła również, że zamierza zająć stanowisko, zgodnie z którym każda przyszła decyzja skierowana do ST i DT powinna odnosić się wyłącznie do nadużyć dotyczących dostępu do uwolnionej lokalnej pętli abonenckiej, a okres naruszenia zaczynał się w związku z tym dnia 12 sierpnia 2005 r. i trwał co najmniej do dnia 31 grudnia 2010 r.
30.

Uważamy przy tym, że na etapie negocjacji należałoby wprowadzić do Umowy szereg poprawek, aby lepiej odnieść się do kwestii danych osobowych. Obecnie apelujemy do prawodawcy Unii o wprowadzenie takich środków bezpieczeństwa w zakresie ochrony danych w przyszłych środkach wdrażających Umowę oraz w przyszłych umowach dwustronnych w tej dziedzinie, które mają zostać zawarte z innymi państwami. W szczególności wszelkie podobne umowy lub przyszłe środki wykonawcze powinny: — zapewniać proporcjonalność przetwarzania danych poprzez uzależnienie gromadzenia i wymiany danych od faktycznego ryzyka uchylania się od opodatkowania oraz poprzez wdrażanie kryteriów wyłączających ze sprawozdawczości rachunki niskiego ryzyka, — ograniczać cel przetwarzania danych do realizacji zasadnego założenia polityki i zapobiegać wykorzystywaniu danych w celach dodatkowych bez informowania o tym podmiotów danych, — zapewniać przekazanie podmiotom danych stosownych informacji na temat celu i sposobów przetwarzania ich danych finansowych, w tym odbiorców ich danych (na podstawie art. 10 dyrektywy o ochronie danych), — określać wyraźne normy w zakresie bezpieczeństwa i ochrony danych, jakich mają przestrzegać podmioty prywatne i publiczne zaangażowane w gromadzenie i wymianę informacji podatkowych (domyślna prywatność). Powinno się również przewidywać sankcje na wypadek naruszenia takich postanowień, — wyraźnie wskazywać okres przechowywania mający zastosowanie w odniesieniu do podlegających wymianie informacji podatkowych i obowiązek usuwania informacji, gdy przestaje ona być przetwarzana w celach walki z uchylaniem się od opodatkowania.
—

projektanci i wydawcy aplikacji powinni projektować urządzenia i aplikacje w taki sposób, aby zwiększać przejrzystość i poziom informacji przekazywanych jednostkom w stosunku do przetwarzania ich danych oraz unikać gromadzenia większej ilości danych niż jest to konieczne na potrzeby przewidzianych funkcji; powinni oni dokonywać tego, uwzględniając w projekcie ustawienia dotyczące prywatności i ochrony danych oraz czyniąc je obowiązującymi domyślnie, jeżeli jednostki nie są zachęcane do ręcznej konfiguracji ustawień dotyczących ochrony danych, np. przy instalowaniu aplikacji na urządzeniach inteligentnych,
(1)

Niniejsza sprawa dotyczy porozumienia w sprawie utworzenia transatlantyckiej spółki joint venture („porozumienia”) zawartego między Société Air France, Alitalia Società Aerea Italiana SpA, Delta Air Lines, Inc. i Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV („strony”) w odniesieniu do utworzenia spółki joint venture na zasadzie podziału zysków i strat, obejmującej między innymi wszystkie usługi w zakresie pasażerskiego transportu lotniczego oferowane przez strony na trasach między Europą i Ameryką Północną (2). Porozumienie to przewiduje szeroko zakrojoną współpracę stron, w tym w zakresie polityki cenowej, zdolności przewozowych, rozkładu lotów i koordynacji zarządzania dochodami.
4.

Komitet Doradczy podziela stanowisko Komisji, że w świetle zobowiązań zaproponowanych przez Air France, KLM, Alitalia i Deltę, nie ma już dalszych podstaw do podejmowania działań przez Komisję, nie naruszając przepisów art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003. Większość państw członkowskich podziela to stanowisko. Mniejszość członków wstrzymuje się od głosu.
5.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że proponowana koncentracja budzi wątpliwości co do jej zgodności z rynkiem wewnętrznym lub znaczną jego częścią: a) w odniesieniu do powiązań wertykalnych między rynkiem hurtowej sprzedaży FTA/podstawowych płatnych kanałów telewizyjnych w obrębie zasięgu sieci kablowej Telenet, z jednej strony, oraz rynkiem niższego szczebla świadczenia usług telewizyjnych dla użytkowników końcowych w zakresie zasięgu sieci kablowej Telenet, z drugiej strony, pod względem: (i) zamknięcia dostępu do czynników produkcji; (ii) zamknięcia dostępu do bazy klientów.
6.

W celu rozwiązania stwierdzonych przez Komisję problemów w zakresie konkurencji, w dniu 24 listopada 2014 r. zgłaszające strony przedstawiły formalne zobowiązania. Komisja przeprowadziła test rynkowy pod kątem zobowiązań i stwierdziła, że należy je poprawić, aby rozwiązać problemy w zakresie konkurencji. W dniach 9 grudnia i 12 grudnia 2014 r. zgłaszające strony przedstawiły poprawione zobowiązania, a w dniu 9 lutego 2015 r. przedstawiły ostateczny zestaw zobowiązań. Głównym elementem ostatecznych zobowiązań jest zobowiązanie do oferowania dystrybutorom TV dostępu do linearnych, podstawowych płatnych kanałów telewizyjnych Vier i Vijf przedsiębiorstwa De Vijver Media oraz do innych podstawowych linearnych płatnych kanałów telewizyjnych, wraz z prawami pokrewnymi, na uczciwych, rozsądnych i niedyskryminacyjnych warunkach, do dystrybucji w Belgii.
4.

W szczególności Komitet Doradczy zgadza się, że należy wyróżnić następujące rynki: (i) hiszpański rynek usług telefonii stacjonarnej dla użytkowników końcowych (rynek detaliczny usług połączeń głosowych w sieciach stacjonarnych); (ii) hiszpański rynek usług stacjonarnego dostępu do internetu dla użytkowników końcowych (rynek detaliczny usług stacjonarnego dostępu do internetu); (iii) hiszpański rynek usług telefonii komórkowej dla użytkowników końcowych (rynek detaliczny usług telefonii komórkowej); (iv) potencjalne hiszpańskie rynki usług multiple-play: a) potencjalny hiszpański rynek usług dual-play dla użytkowników końcowych; b) potencjalny hiszpański rynek usług triple-play dla użytkowników końcowych; c) potencjalny hiszpański rynek usług triple-play i quadruple-play dla użytkowników końcowych; d) potencjalny rynek usług multiple-play dla użytkowników końcowych; (v) hiszpański rynek hurtowy usług zakańczania połączeń w sieciach stacjonarnych; (vi) hiszpański rynek dostępu hurtowego i rozpoczynania połączeń w sieciach telefonii komórkowej; (vii) hiszpański rynek hurtowy zakańczania połączeń w sieciach telefonii komórkowej; (viii) hiszpański rynek usług hurtowego dostępu szerokopasmowego.
2.

Na podstawie przeprowadzonego dochodzenia na pierwszym etapie Komisja wyraziła poważne wątpliwości co do zgodności transakcji z zasadami rynku wewnętrznego i w dniu 4 grudnia 2014 r. przyjęła decyzję o wszczęciu postępowania zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. W dniu 15 grudnia 2014 r. strona zgłaszająca przedstawiła uwagi na piśmie, uzupełnione o sprawozdania gospodarcze w styczniu i lutym 2015 r.
66.

Oprócz tych wskazanych powyżej podstawowych niedociągnięć wniosku, uwagi EIOD w niniejszej opinii dotyczą głównie następujących kwestii: — we wniosku należy ograniczyć okres zatrzymywania danych, tak aby uzasadniały go obiektywne kryteria wyjaśniające okres zatrzymania, — we wniosku należy w sposób bardziej dosadny wskazać, że dane PNR nie mogą być wykorzystywane do innych celów niż w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości transgranicznej, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie i ich ścigania, — co do zasady, należy uzyskać uprzednie zatwierdzenie sądu lub niezależnego organu administracji po żądaniu udzielenia dostępu do danych ze strony właściwego organu; — wniosek powinien zawierać odniesienie do odpowiednich zabezpieczeń gwarantujących bezpieczeństwo danych przetwarzanych przez biuro danych pasażerów, — zakres stosowania systemu PNR powinien być o wiele bardziej ograniczony w zależności od rodzaju zaistniałego przestępstwa; ponadto należy uściślić definicję „poważnej przestępczości transgranicznej” oraz „bezpośredniego, poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego”, — należy lepiej zdefiniować i bardziej sprecyzować kryteria uzyskania dostępu do danych PNR przez właściwe organy, — prawodawców zachęca się, aby wstrzymali się z podjęciem działań do czasu przyjęcia nowego pakietu dotyczącego ochrony danych celem pełnego dostosowania zobowiązań wynikających z wniosku z nowo przyjętymi przepisami, — ocenę dyrektywy należy przeprowadzić w oparciu o kompleksowe dane, w tym liczbę osób skazanych – a nie wyłącznie osób ściganych – na podstawie przetwarzania ich danych.
5.

W dniu 15 grudnia 2014 r. Komisja stwierdziła wstępnie, że proponowana transakcja wzbudza poważne wątpliwości co do zgodności z rynkiem wewnętrznym i podjęła decyzję o wszczęciu postępowania na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw.
7.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zobowiązania są wystarczające, aby rozwiać obawy powstałe w wyniku planowanej koncentracji co do jej zgodności z rynkiem wewnętrznym lub znaczną jego częścią: 7.1. odnośnie do horyzontalnego nakładania się działalności stron na rynku kawy palonej i mielonej we Francji; 7.2. odnośnie do horyzontalnego nakładania się działalności stron na rynku kawy palonej i mielonej w Danii; 7.3. odnośnie do horyzontalnego nakładania się działalności stron na rynku kawy palonej i mielonej na Łotwie; 7.4. odnośnie do horyzontalnego nakładania się działalności stron na rynku saszetek we Francji; 7.5. odnośnie do horyzontalnego nakładania się działalności stron na rynku saszetek w Austrii;