15. wzywa Radę i Komisję do udzielania dalszej technicznej, logistycznej i finansowej pomocy Nepalowi,
w tym konkretnego programu misji mającej na celu monitorowanie zawieszenia broni, we współpracy z
innymi darczyńcami, jeżeli Nepal zgłosi taką potrzebę;
16. wzywa Radę do rozważenia powołania specjalnego przedstawiciela dla Nepalu, którego rola polega-
łaby na zachęcaniu do większego politycznego zaangażowania UE w Nepalu oraz do pogłębienia analizypolitycznej i większego zrozumienia w trakcie tego delikatnego okresu przejściowego;
17. wzywa ponownie, aby grupa kontaktowa głównych partnerów podjęła działania następcze w związku
z konferencją międzynarodową w Londynie z 2002 r., w ramach której powinno się określić zasady i
wartości stanowiące trzon procesu pokojowego w Nepalu; z zadowoleniem przyjmuje plan osób działających
na rzecz społeczeństwa obywatelskiego w Nepalu, by rozpocząć ten proces poprzez zorganizowanie własnej
konferencji w Katmandu w przyszłym roku;
18. wzywa rząd nepalski do ochrony tybetańskich uchodźców udających się do Indii oraz do niezwłocz-
nego uchylenia zawieszenia wydawania pozwoleń na wyjazd;
19. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz
rządom państw członkowskich, tymczasowemu rządowi Nepalu, królowi Gyanendra, rządom Indii i innych
państw członkowskich Południowoazjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Współpracy Regionalnej, Sekreta-
rzowi Generalnemu ONZ oraz Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. praw człowieka.
P6_TA(2006)0227
Sri Lanka
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Sri Lance
Parlament Europejski,
—uwzględniając rozdzierający Sri Lankę od 1983 r. konflikt zbrojny, który spowodował śmierć ponad
60 000 i wysiedlenie ponad 800 000 osób,
—uwzględniając swoje poprzednie rezolucje z dnia 18 maja 2000 r. (1), 14 marca 2002 r. (2) i 20 listopada
2003 r. (3) w sprawie Sri Lanki oraz rezolucję z dnia 13 stycznia 2005 r. (4) w sprawie pomocy UE po
kataklizmie tsunami,
—uwzględniając deklarację z Oslo z grudnia 2002 r., w której rząd Sri Lanki wraz z Tygrysami Wyzwo-
lenia Tamilskiego Ilamu (LTTE) doszli do porozumienia w sprawie poszukiwania federalnego rozwiązaniasporu w ramach zjednoczonej Sri Lanki,
—uwzględniając deklarację tokijską w sprawie odbudowy i rozwoju Sri Lanki z dnia 10 czerwca 2003 r.,
w której wsparcie dawców uzależniono od postępów procesu pokojowego, domagając się teżposzano-
wania porozumienia o zawieszeniu broni pomiędzy rządem Sri Lanki a LTTE, które weszło w życie dnia
23 lutego 2002 r., uczestnictwa muzułmańskiej mniejszości w rozmowach, upowszechniania i ochrony
praw człowieka, równości płci oraz postępów w przyjmowaniu ostatecznego politycznego rozwiązaniasporu,7.12.2006 C 297 E/384 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1) Dz.U. C 59 z 23.2.2001, str. 278.
(2) Dz.U. C 47 E z 27.2.2003, str. 613.
(3) Dz.U. C 87 E z 7.4.2004, str. 527.
(4) Dz.U. C 247 E z 6.10.2005, str. 147.
—uwzględniając wsparcie udzielone przez UE i szeroko rozumianą wspólnotę międzynarodową w odpo-
wiedzi na niszczycielskie tsunami z dnia 26 grudnia 2004 r.,
—uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A. maj ąc na uwadze fakt, że konflikt na Sri Lance spowodował śmierć ponad 60 000 osób, wysiedlenie
ponad 800 000 osób i zahamował rozwój gospodarczy wyspy, wskutek czego wielu mieszkańców Sri
Lanki znalazło się w sytuacji ubóstwa, pogłębionej jeszcze niszczycielskim tsunami, a obecnie zagraża
im nowa fala przemocy,
B. maj ąc na uwadze, że na półwyspie Dżafna, w okręgu Trincomalee i mieście Batticaloa miała miejsce
niezliczona ilość ataków, a oficjalnie odnotowane przypadki łamania zawieszenia broni liczone są w
tysiącach, z czego za większość odpowiadają LTTE,
C. maj ąc na uwadze, że spory zostały celowo zaognione próbą zabójstwa w dniu 25 kwietnia 2006 r. gene-
rała broni Saratha Fonseki, dowódcy armii Sri Lanki, zabójstwem ministra spraw zagranicznych Sri LankiLakshmana Kadirgamara w sierpniu 2005 r. i posła parlamentu Sri Lanki Josepha Pararajasingha w
grudniu 2005 r., a także atakiem na regionalne biuro w Batticaloa Misji Monitorującej na Sri Lance
(SLMM) w dniu 13 stycznia 2006 r., co by ło rozmyślną próbą obalenia porozumienia o zawieszeniu
broni,
D. maj ąc na uwadze, że w dniu 11 maja 2006 LTTE zaatakowały statek przewo żący 710 nieuzbrojonych
członków służb bezpieczeństwa powracających z urlopu, z członkami SLMM na pokładzie, płynący podflagą SLMM i eskortowany przez okręty zbrojne marynarki, w wyniku czego jeden z eskortujących
statków zatonął i zginęło 18 członków załogi,
E. maj ąc na uwadze, że w bieżącym roku na Sri Lance zginęło ponad 300 osób w wyniku ataków i
wskutek przemocy,
F. maj ąc na uwadze, że międzynarodowi obserwatorzy twierdzą, że ostatnie wybuchy przemocy są najpo-
ważniejszym zagrożeniem dla zawieszenia broni wynegocjowanego w 2002 r. przez norweskich media-torów, już wcześniej nadwątlonego licznymi zgłaszanymi przypadkami naruszania zawieszenia broni,
takimi jak zbrojne zasadzki, uprowadzenia, zastraszania, zabójstwa, tortury i rekrutowanie do armii
dzieci,
G. maj ąc na uwadze, że po pierwszej rundzie, która miała miejsce w Genewie w lutym 2006 r., rozmowy
pokojowe zostały zawieszone na czas nieokreślony po ponownym wycofaniu się z drugiej rundy
rozmów LTTE w kwietniu 2006 r., co uniemożliwiło postęp na drodze do politycznego rozwiązaniasporu,
H. maj ąc na uwadze, że wszelkie próby wznowienia procesu pokojowego powinny angażować szerokie
grono wspólnot i politycznych organizacji Sri Lanki, w tym przedstawicieli północnej społeczności islam-skiej,
I. maj ąc na uwadze, że organizacje praw człowieka nie by ły do tej pory w stanie skutecznie zbadać przy-
padków naruszania praw człowieka, a SLMM nie dysponuje oddzielnym mandatem uprawniającym ją do
badania przypadków takich naruszeń,
1. przyjmuje z zadowoleniem zamiar powrotu do stołu negocjacyjnego ze strony zarówno rządu Sri
Lanki, jak i LTTE w lutym 2006 r. i potępia jednostronną odmowę LTTE uczestniczenia w drugiej rundzie
negocjacji w Genewie, którą planowano na kwiecień 2006 r.;
2. wzywa LTTE do bezzwłocznego wznowienia negocjacji pokojowych z rządem Sri Lanki, przygotowania
siędo złożenia broni i stworzenia warunków do ostatecznego politycznego rozwiązania konfliktu;
3. stanowczo potępia nową falęataków LTTE, częste przypadki naruszania praw człowieka dokonywane
przez obie strony, jak i nieprzerwane naruszanie porozumienia o zawieszeniu broni;
4. ubolewa nad rażącym łamaniem porozumienia o zawieszeniu broni przez LTTE poprzez działania
prowadzone na morzu, a zwłaszcza atak z dnia 11 maja 2006 r. na służby marynarki Sri Lanki, któryspowodował straty w ludziach i poważnie zagroził bezpieczeństwu pracowników SLMM;
5. wzywa strony porozumienia o zawieszeniu broni do zapewnienia bezpieczeństwa SLMM, która jest
organem nieuzbrojonym, zaproszonym zarówno przez rząd, jak i LTTE do monitorowania porozumienia o
zawieszeniu broni, aby umożliwić misji pełnienie przyznanego jej mandatu, a także wyraża uznanie dla
Danii, Finlandii, Islandii, Norwegii i Szwecji za ich nieoceniony wkład w rozmowy pokojowe;7.12.2006 C 297 E/385 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
6. wzywa zarówno LTTE, jak i rząd Sri Lanki do powstrzymania się od dalszych działań mogących zablo-
kować proces pokojowy, a zwłaszcza od ataków na ludność cywilną;
7. potępia przerażające wykorzystywanie nieletnich poprzez rekrutację dzieci-żołnierzy —co stanowi
zbrodnię wojenną —i wzywa grupy rebeliantów, a zwłaszcza LTTE, do zaprzestania tej praktyki, uwolnienia
przetrzymywanych dzieci oraz podjęcia zasadniczej deklaracji, zgodnie z którą nie będą prowadzić w przysz-
łości rekrutacji dzieci; nalega, aby rząd Sri Lanki podjął środki prawne zapobiegające tej praktyce i uznającejąza niezgodną z prawem;
8. stwierdza, że LTTE nie reprezentują całej tamilskiej ludności Sri Lanki i wzywa tę organizację, aby
umożliwiła zaistnienie pluralizmu politycznego i alternatywnych demokratycznych głosów w północnej i
wschodniej części Sri Lanki, co zagwarantowałoby poszanowanie interesu wszystkich grup ludności iwspólnot;
9. stanowczo potępia szczególne działania represyjne w stosunku do tamilskojęzycznej prasy oraz tamil-
skich organizacji i wzywa do szczegółowego dochodzenia w sprawie morderstwa Mayilvaganama Nimalara-jana oraz Dharmeratnama Sivarama, jak i morderstwa dwóch pracowników gazety „Uthayan”;
10. uważa, że niedawny wybór Sri Lanki na członka Rady Praw Człowieka ONZ nakłada na rząd
obowiązek wykazania zaangażowania w utrzymanie najwyższych standardów propagowania i ochrony praw
człowieka;
11. z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie nowych członków Komisji Praw Człowieka na Sri Lance oraz
podkreśla potrzebę skutecznego i niezależnego dochodzenia we wszystkich domniemanych przypadkach
naruszania praw człowieka przez służby bezpieczeństwa lub ugrupowania zbrojne oraz do zgodnego zmiędzynarodowymi normami i sprawiedliwego procesu stawiania sprawców przestępstw przed wymiarem
sprawiedliwości; podkreśla również, że wszystkie strony powinny przystąpić do powszechnego porozu-
mienia dotyczącego praw człowieka, co będzie kluczowym elementem przyszłych negocjacji pokojowych;
12. wzywa obie strony, by w ge ście dobrej woli niezwłocznie zaniechały stosowania min przeciwpiechot-
nych oraz pomogły w ich usuwaniu; uważa również, że rząd Sri Lanki powinien w tym celu służyć dobrym
przykładem, podpisując konwencję ottawską z 1997 r. w sprawie zakazu używania, magazynowania,
produkcji i transferu min przeciwpiechotnych oraz ich niszzcenia, a LTTE powinno podpisać wezwanie
genewskie „Akt Zobowiązania”;
13. wyraża obawy w związku z tym, że nie zrealizowano umowy o wspólnym świadczeniu pomocy
międzynarodowej i uważa, że z pomocy wysłanej na Sri Lankę przez UE i innych międzynarodowych
dawców w reakcji na tsunami muszą skorzystać wszystkie ofiary tego kataklizmu, bez względu na ich przy-
należność etniczną czy religijną; wyraża jednak zaniepokojenie dystrybucją i wykorzystaniem funduszy prze-
znaczonych na likwidowanie skutków tsunami, które nie wywarły oczekiwanego wpływu na życie codzienne
ofiar, ani na podnoszenie się Sri Lanki po tej katastrofie naturalnej; stwierdza, że polityczny impas dotyczący
„struktury zarządzania operacjami po ataku tsunami” opóźnił jużuwolnienie dalszych 50 milionów euro
środków pomocowych, hamując tym samym prace związane z odbudową na północy i wschodzie Sri Lanki;
14. wyraża ubolewanie wobec faktu, że przez wiele lat wysokie wydatki na obronę hamowały przekazy-
wanie środków na pilne i konieczne inwestycje w infrastrukturę gospodarczą i społeczną na Sri Lance;
15. wzywa Państwa Członkowskie do pełnego zaangażowania się na rzecz powstrzymania wszelkich niele-
galnych prób podejmowanych przez LTTE, zmierzają cych do utrzymania systemu przymusowego opodatko-
wania grup społeczności tamilskiej żyjących w Unii Europejskiej;
16. w ramach tego procesu wzywa Komisję Europejską i Państwa Członkowskie do pójścia za przykładem
innych krajów i zamrożenia środków zgromadzonych na powiązanych z LTTE kontach bankowych, w port-
felach akcji, spółkach czy przedsiębiorstwach w Państwach Członkowskich;
17. uznaje fakt, że UE oświadczyła, iż delegacje LTTE nie będą od tej pory przyjmowane w żadnym z
Państw Członkowskich aż do odwo łania i że UE czynnie rozważa umieszczenie LTTE na oficjalnej liście
organizacji terrorystycznych;
18. wzywa Radę, Komisję i Państwa Członkowskie do dalszego zdecydowanego popierania sprawiedliwego
i trwałego rozwiązania konfliktu na Sri Lance i ponownie udziela poparcia całej ludności Sri Lanki i prezy-
dentowi tego kraju, Mahindowi Rajapakse, w ich wspólnym stawianiu czoła stojącym przed nimi wyzwa-niom;
19. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom
innych państw współprzewodniczących grupie dawców na rzecz Sri Lanki (Norwegii, Stanom Zjedno-czonym i Japonii), Sekretarzowi ONZ, rządom Szwajcarii, Sri Lanki i innych państw Południowoazjatyckiego
Stowarzyszenia Pomocy Regionalnej oraz LTTE.7.12.2006 C 297 E/386 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL