ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

Projektowane rozporządzenie zmienia rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu, załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (1). Celem projektowanego rozporządzenia jest polepszenie jakości rachunków sektora publicznego wykorzystywanych w związku ze stosowaniem Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu (PND), w szczególności w zakresie danych dotyczących publicznego deficytu budżetowego i długu publicznego (dalej zwanych „danymi PND”). Projektowane rozporządzenie zobowiązuje Państwa Członkowskie do przesyłania szczegółowych opisów metod, procedur i źródeł wykorzystywanych w związku ze sporządzaniem ich rachunków sektora publicznego oraz do informowania Komisji (Eurostatu) o znaczących rewizjach przekazanych uprzednio danych w zakresie aktualnego bądź planowanego publicznego deficytu budżetowego i długu publicznego, jak również do dokumentowania znaczących rewizji przekazanych uprzednio danych w zakresie aktualnego publicznego deficytu budżetowego i długu publicznego. Projektowane rozporządzenie wprowadza ponadto zasadę, iż ocena jakości danych PND, w tym w zakresie rachunków sektora publicznego stanowiących ich podstawę, należy do Komisji (Eurostatu), która — obok dotychczasowych wizyt studyjnych — będzie przeprowadzać szczegółowe wizyty sprawdzające w Państwach Członkowskich, mające na celu kontrolę danych wchodzących w skład przekazywanych rachunków sektora publicznego, jak również prawidłowości stosowanego procesu gromadzenia takich danych. Projektowane rozporządzenie zobowiązuje Państwa Członkowskie do współpracy z przedstawicielami Komisji przeprowadzającymi wizyty sprawdzające oraz do publikacji rachunków sektora publicznego przekazanych w odniesieniu do lat poprzednich, jak również do potwierdzenia, iż rachunki te są zgodne z zasadami określonymi w art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (2); projektowane rozporządzenie wymaga przy tym ponadto uzyskiwania w przypadku wątpliwości wyjaśnień Komisji (Eurostatu) w zakresie prawidłowego księgowania transakcji rządowych. Projektowane rozporządzenie uznaje też prawo Komisji (Eurostatu) do wyrażania zastrzeżeń w odniesieniu do jakości przekazanych rachunków sektora publicznego oraz do wprowadzania poprawek w tym zakresie.
1.

Celem projektowanego jest ustalenie minimalnych standardów w zakresie comiesięcznych okresów zbierania danych dotyczących cen w celu polepszenia porównywalności zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (ZWCK) dla poszczególnych Państw Członkowskich, jak również wiarygodności ZWCK dla strefy euro. Ze względu na istniejące w poszczególnych Państwach Członkowskich zróżnicowanie okresów zbierania danych dotyczących cen, krótkookresowe wahania cen następujące w ciągu miesiąca mogą prowadzić do znaczących rozbieżności w szacownych zmaianch w odniesieniu do niektórych pozycji objętych krajowymi ZWCK. EBC przyjmuje z zadowoleniem projektowane rozporządzenie wprowadzające wymóg, aby zbieranie danych dotyczących cen miało miejsce w okresach przypadających przynajmniej w ciągu jednego tygodnia roboczego, przypadającego w połowie lub około połowy miesiąca, przy czym w odniesieniu do towarów, co do których znana jest tendencja do nagłych i nieregularnych wahań cenowych w ciągu miesiąca, zbieranie danych dotyczących cen powinno mieć miejsce w okresach obejmujących więcej niż jeden tydzień roboczy. Tak określone minimalne standardy stanowią kompromis pomiędzy potrzebą harmonizacji procedur zbierania cen w poszczególnych Państwach Członkowskich a koniecznością uwzględnienia kosztów związanych ze zmianą istniejących praktyk w tym zakresie.
2.4

Po czwarte, odniesienie do „kontroli informacji” przez „odpowiednio wykwalifikowaną stronę trzecią” zawarte w art. 5 ust. 2 lit. c) projektowanej dyrektywy wywołuje istotne trudności interpretacyjne. W poprzednich notach wyjaśniających (11) Komisja wskazywała, że kryterium to mogą spełniać maklerzy, biegli rewidenci, organy publiczne albo inne podmioty rynkowe, o ile nie podlegają oni instrukcjom emitenta. Według Komisji, celem tego kryterium jest zapewnienie, aby informacje dotyczące instrumentów oferowanych przez emitentów korporacyjnych — z uwagi w szczególności na brak regulacji i nadzoru nad takimi podmiotami — były wiarygodne i podlegały szczegółowemu badaniu. Propozycja Komisji pozostawia jednak pewien zakres dowolności co do sposobu osiągnięcia tego celu informacyjnego i nie narzuca w tym względzie określonego schematu. Niejasne jest, kto miałby ostatecznie decydować o „odpowiedniości” strony trzeciej. Ponadto, art. 5 ust. 2 lit. c) projektowanej dyrektywy przewiduje, że kontrola informacji dotyczy zarówno emisji lub programu emisji, jak również prawnej i finansowej sytuacji emitenta. W zależności od natury strony trzeciej, podmiot kontrolujący nie zawsze będzie jednak „kontrolować” oba te elementy. Przykładowo, biegły rewident będzie kontrolować sytuację finansową emitenta, ale nie program emisji. Wątpliwe jest też, czy kancelarie prawnicze i maklerzy mogą być brani pod uwagę jako podmioty kontrolujące informacje finansowe. Podobnie podmiot publiczny może kontrolować program emisji, ale niekoniecznie sytuację finansową emitenta. Wreszcie, wprowadzenie do projektowanej dyrektywy bliżej nieokreślonych mechanizmów kontroli informacji przez „odpowiednio wykwalifikowaną stronę trzecią” (12) wydaje się prowadzić do zbliżenia wymogów informacyjnych dotyczących instrumentów rynku pieniężnego do wymogów stosowanych wobec formalnych prospektów emisyjnych. Należy w związku z tym podkreślić, iż wymogi dotyczące prospektów emisyjnych wydają się być uregulowane w sposób wyczerpujący w dyrektywie o prospekcie emisyjnym, która wyłącza instrumenty rynku pieniężnego z zakresu definicji papierów wartościowych (13).
2.1

W odniesieniu do projektowanego rozporządzenia I, EBC zaleca aby drugi ustęp artykułu 2 nie zawierał wyraźnego odesłania do protokołów nr 25 i 26 lub do art. 122 ust. 1 Traktatu, lecz aby odnosił się ogólnie do postanowień Traktatu zgodnie z załącznikiem V, punktem A.4 lit. a) ppkt ii) decyzji Rady 2004/338/WE, Euratom z dnia 22 marca 2004 r. przyjmującej Regulamin Rady (1) (patrz załącznik do niniejszej opinii). Należy w tym względzie zauważyć, iż rozporządzenie Rady (WE) Nr 2596/2000 z dnia 27 listopada 2000 r. zmieniające rozporządzenie (WE) Nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro (2), przyjęta w związku z wprowadzaniem waluty euro w Grecji, nie odnosiła się do wskazanych powyżej protokołów bądź też do art. 122 ust. 1 Traktatu, zgodnie z załącznikiem II, punktem A.4 lit. a) ppkt ii) decyzji Rady 2000/396/WE, EWWS, Euratom z dnia 5 czerwca 2000 r. przyjmującej Regulamin Rady (3).
„Stosowanie klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie wymaga, aby Komitet ds. Programów Statystycznych ustanowiony decyzją Rady 89/382/EWG Euratom wspomagał Komisję, w szczególności w zbadaniu problemów wynikających z wdrożenia NACE Rev. 2, płynnego przejścia z NACE Rev. 1 do NACE Rev. 2 i włączenia zmian do NACE Rev. 2”.

„Stosowanie klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie wymaga, aby Komitet ds. Programów Statystycznych ustanowiony decyzją Rady 89/382/EWG Euratom wspomagał Komisję, w szczególności w zbadaniu problemów wynikających z wdrożenia NACE Rev. 2, płynnego i w pełni skoordynowanego przejścia z NACE Rev. 1 do NACE Rev. 2 i włączenia zmian do NACE Rev. 2”.
2.1

Tabela 1 programu przekazywania danych zawiera główne agregaty kwartalne i roczne, kluczowe dla polityki pieniężnej i gospodarczej. EBC uważa za pożądane zmiany co do zakresu danych przekazywanych w ramach Tabeli 1. Obejmują one dane dotyczące eksportu i importu w podziale odpowiednio według kraju przeznaczenia i pochodzenia (państwa członkowskie UE, członkowie Unii Walutowej oraz instytucje UE) jak również szczegółowe dane o wartości dodanej i zatrudnieniu w produkcji. EBC zaleca wykorzystywanie jednolitej metody do wyliczania kwartalnej statystyki zmian w nawiązaniu łańcuchowym. Ponadto EBC zaleca określenie w programie przekazywania danych dla głównych agregatów kwartalnych wymogu przesyłania danych skorygowanych o wskaźnik dnia roboczego i wskaźnik sezonowy, a tam gdzie to właściwe, tylko skorygowanych o wskaźnik dnia roboczego.
2.2

Po drugie, przyjęta definicja „infrastruktury krytycznej ”wyraźnie odwołuje się do zależności międzysektorowych, co związane jest z faktem, iż skuteczność środków implementujących odnoszących się do jednego tylko sektora mogłaby być poważnie ograniczona w przypadku, gdy nie uwzględniono by w odpowiedni sposób kwestii występujących zależności międzysektorowych. Należy jednak zauważyć, że powyższa definicja ta nie została wyraźnie ograniczona do aktywów położonych wyłącznie w UE. Trudno zatem orzec, w jaki sposób na podstawie projektowanej dyrektywy mają być potraktowane aktywa położone częściowo poza UE w przypadku, gdy ich zniszczenie bądź zakłócenie ich funkcjonowania wywierałoby wpływ na europejską infrastrukturę krytyczną. EBC przyjąłby z zadowoleniem wyjaśnienie tej kwestii..
2.6.

Z uwagi na to, że nie jest całkowicie jasne czy odwołanie zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1339/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. rozszerzającego działanie rozporządzenia (WE) nr 1338/2001 ustanawiającego środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem na państwa członkowskie, które nie przyjęły euro jako swojej jednej waluty (7) do rozporządzenia (WE) nr 1338/2001 ma charakter dynamiczny, istnieje konieczność opracowania projektu kolejnego rozporządzenia, rozszerzającego stosowanie projektowanego rozporządzenia na państwa członkowskie spoza strefy euro (8), w szczególności w odniesieniu do zmian wprowadzanych w art. 4 i w art. 5. Niemniej jednak, jak to już zostało odnotowane powyżej w kontekście „procedur, które zostaną określone przez Europejski Bank Centralny”, do których projektowane rozporządzenie wprowadza odwołanie w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001, to EBC jest najlepiej przygotowany do podejmowania decyzji w sprawie wdrażania wydanych przez siebie procedur w odniesieniu do banknotów euro. W tym względzie oraz w świetle ograniczeń geograficznych obszaru, na którym euro stanowi prawny środek płatniczy, w lipcu 2006 r. (9) EBC podjął decyzję, iż procedury takie wejdą w życie w nowych uczestniczących państwach członkowskich po przyjęciu przez nie waluty euro.
1. Do przekazywania poufnych danych pomiędzy organami krajowymi, jak również pomiędzy organami krajowymi a Komisją (Eurostatem), może dojść pod warunkiem, że przekazywanie to jest niezbędne dla opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk europejskich. Przekazywanie wykraczające poza to, co przewidziano w zdaniu poprzedzającym, wymaga wyraźnego zezwolenia organów krajowych, które zebrały dane.

1. Do przekazywania poufnych danych pomiędzy organami krajowymi, jak również pomiędzy organami krajowymi a Komisją (Eurostatem), może dojść pod warunkiem, że przekazywanie to jest niezbędne dla opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk europejskich. Przekazywanie wykraczające poza to, co przewidziano w zdaniu poprzedzającym, wymaga wyraźnego zezwolenia organów krajowych, które zebrały dane.
1.2

Ustalenie standardów w zakresie dostosowań jakościowych powiązanych z poszczególnymi kategoriami produktów może okazać się znaczącym ulepszeniem metodologicznym. EBC wspiera koncepcję realizowaną przez projektowane rozporządzenie polegającą na określaniu standardów w zakresie dostosowań jakościowych w sposób odrębny dla poszczególnych przypadków, oraz na klasyfikowaniu poszczególnych metod dostosowań jakościowych zgodnie z ich przydatnością. Tak określone standardy mogą jednakże w dalszym ciągu pozostawiać znaczną sferę dowolności pomiędzy poszczególnymi ZWCK; ostatecznym celem regulacyjnym powinna być zatem pełna harmonizacja metod dostosowań jakościowych. Ponadto biorąc pod uwagę konieczność prawidłowego wprowadzenia uzgodnionych już skutecznych standardów, EBC zdecydowanie zaleca aby przepisy projektowanego rozporządzenia przewidywały procedury sprawozdawcze i kontrolne umożliwiające weryfikację prawidłowego stosowania rozporządzenia przez państwa członkowskie; rozwiązanie takie powinno być przy tym powiązane ze ścisłym monitoringiem prowadzonym przez Komisję Europejską. Monitoring taki powinien zachęcać państwa członkowskie do skutecznego stosowania metod typy A w zakresie dostosowań jakościowych, co jest najlepszym sposobem na wzmacnianie zarówno wiarygodności ZWCK jak też jego porównywalności w poszczególnych państwach członkowskich. Jeżeli powyższe środki nie prowadziłyby do uzyskania odpowiedniego poziomu porównywalności danych, EBC przyjąłby z zadowoleniem wprowadzenie środków przewidzianych w art. 1 ust. 3 projektowanego rozporządzenia; skutkowałoby to bowiem przyznaniem standardom dostosowań jakościowych powiązanym z poszczególnymi kategoriami produktów statusu przepisów prawnych.
3.

Mandat IGC został uzgodniony przez Radę Europejską na posiedzeniu w Brukseli w dniach 21-23 czerwca 2007 r. i stanowi załącznik do Konkluzji Prezydencji (dalej „mandat IGC”). Mandat wskazuje, że stanowi on wyłączną podstawę oraz ramy dla prac IGC (1). IGC jest upoważniona do sporządzenia projektu Traktatu reformującego, który wprowadzi nowe postanowienia (wynikające z ustaleń wcześniejszej IGC z 2004 r.) do Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE), przy czym tytuł tego ostatniego traktatu będzie brzmiał „Traktat o funkcjonowaniu Unii”(TFU) (2).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 160/1

OPINIA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 5 lipca 2007 r.

wydana na wniosek Rady Unii Europejskiej w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 974/98 w zakresie wprowadzenia euro na Cyprze, w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 974/98 w zakresie wprowadzenia euro na Malcie, w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2866/98 w zakresie kursu wymiany euro w odniesieniu do Cypru oraz w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2866/98 w zakresie kursu wymiany euro w odniesieniu do Malty

(CON/2007/19)

(2007/C 160/01)

Wprowadzenie i podstawa prawna

W dniu 25 maja 2007 r. Europejski Bank Centralny (EBC) otrzymał wniosek Rady Unii Europejskiej o wydanie opinii dotyczącej projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 974/98 w zakresie wprowadzenia euro na Cyprze (1), jak również o wydanie opinii dotyczącej projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 974/98 w zakresie wprowadzenia euro na Malcie (2). W dniu 4 lipca 2007 r. EBC otrzymał wniosek Rady Unii Europejskiej o wydanie opinii dotyczącej projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2866/98 w zakresie kursu wymiany euro w odniesieniu do Cypru (3), jak również o wydanie opinii dotyczącej projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2866/98 w zakresie kursu wymiany euro w odniesieniu do Malty (4). (Zwane dalej „projektowanymi rozporządzeniami”).

Kompetencja EBC do wydania opinii wynika z art. 123 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Rada Prezesów wydała niniejszą opinię zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 17 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.

1. Uwagi

1.1 Projektowane rozporządzenia umożliwią wprowadzenie euro jako waluty Cypru i Malty, co nastąpi po uchyleniu derogacji w odniesieniu do Cypru i Malty zgodnie z procedurą wskazaną w art. 122 ust. 2 Traktatu.

1.2 EBC przyjmuje z zadowoleniem projektowane rozporządzenia.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, w dniu 5 lipca 2007 r. Prezes EBC Jean-Claude TRICHET

(1) KOM(2007) 257 ostateczny.

(2) KOM(2007) 260 ostateczny.

(3) SEK(2007) 836 ostateczny.

(4) SEK(2007) 837 ostateczny.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 180/1

OPINIA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 3 lipca 2008 r.

wydana na wniosek Rady Unii Europejskiej w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 974/98 w zakresie wprowadzenia euro na Słowacji, oraz w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2866/98 w zakresie kursu wymiany euro w odniesieniu do Słowacji

(CON/2008/28)

(2008/C 180/01)

Wprowadzenie i podstawa prawna

W dniu 20 maja 2008 r. Europejski Bank Centralny (EBC) otrzymał wniosek Rady Unii Europejskiej o wydanie opinii dotyczącej projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 974/98 w zakresie wprowadzenia euro na Słowacji (1). W dniu 30 czerwca 2008 r. EBC otrzymał wniosek Rady Unii Europejskiej o wydanie opinii dotyczącej projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2866/98 w zakresie kursu wymiany euro w odniesieniu do Słowacji (2).

Kompetencja EBC do wydania opinii wynika z art. 123 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Rada Prezesów wydała niniejszą opinię zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 17 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.

Uwagi

1. Projektowane rozporządzenia umożliwią wprowadzenie euro jako waluty Słowacji, co nastąpi po uchyleniu derogacji w odniesieniu do Słowacji zgodnie z procedurą wskazaną w art. 122 ust. 2 Traktatu.

2. EBC przyjmuje z zadowoleniem projektowane rozporządzenia.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, w dniu 3 lipca 2008 r. Prezes EBC Jean-Claude TRICHET

(1) KOM(2008) 250 ostateczny.

(2) SEK(2008) 2107 ostateczny.
1.

Dane dotyczące wolnych miejsc pracy we Wspólnocie, których dotyczą oba projektowane rozporządzenia, mają znaczenie dla EBC. EBC opublikował swoje wymogi dotyczące krótkoterminowych statystyk wymaganych do prowadzenia polityki pieniężnej (2), które obejmują dane dotyczące wolnych miejsc pracy. Ponadto, potrzeba istnienia statystyk dotyczących wolnych miejsc pracy wynika z Planu działania w zakresie wymagań statystycznych dla unii gospodarczej i walutowej, który został przyjęty przez Komisję Europejską (Eurostat) na wniosek Rady Ecofin w ścisłym współdziałaniu z EBC; doprowadziło to również do powstania Podstawowych Europejskich Wskaźników Gospodarczych (ang. Principal European Economic Indicators, PEEI), które obejmują statystyki dotyczące wolnych miejsc pracy i które zostały przyjęte przez Radę Ecofin w dniu 18 lutego 2003 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 88/1

OPINIA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 3 kwietnia 2008 r.

wydana na wniosek Rady Unii Europejskiej w sprawie projektu rozporządzenia Rady o stosowaniu Protokołu w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską

(CON/2008/15)

(2008/C 88/01)

Wprowadzenie i podstawa prawna

W dniu 19 marca 2008 r. Europejski Bank Centralny (EBC) otrzymał wniosek Rady Unii Europejskiej o wydanie opinii w sprawie projektu rozporządzenia Rady o stosowaniu Protokołu w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej „projektowanym rozporządzeniem”), ujednolicającego rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (1).

Kompetencja EBC do wydania opinii wynika z art. 105 ust. 4 tiret 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Rada Prezesów wydała niniejszą opinię zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 17 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.

Uwagi EBC

EBC nie wyraża uwag w sprawie projektowanego rozporządzenia.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, w dniu 3 kwietnia 2008 r. Prezes EBC Jean-Claude TRICHET

(1) Dz.U. L 332 z 31.12.1993, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione przez rozporządzenie (WE) nr 2103/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 1).
2.

EBC zauważa, że w świetle projektowanego rozporządzenia państwa członkowskie będą obowiązane do gromadzenia oraz przekazywania Komisji Europejskiej następujących danych, jeżeli dane te znajdują się w zgłoszeniu celnym składanym władzom celnym danego państwa: (i) państwo członkowskie przeznaczenia, w przypadku przywozu; (ii) państwo członkowskie rzeczywistego wywozu, w przypadku wywozu; oraz (iii) natura transakcji (2). Podobnie, państwo członkowskie będzie obowiązane do przekazywania danych dotyczących wywozu lub przywozu do innego państwa członkowskiego z chwilą gdy władze celne w obu państwach członkowskich ustanowią procedurę wzajemnej wymiany odpowiednich informacji w drodze elektronicznej (3). EBC zauważa, że wskazane wyżej dane są istotne dla zapewnienia wysokiej jakości statystyk strefy euro wspomnianych w punkcie 1 oraz zaleca niezwłoczne podjęcie kroków w celu wprowadzenia odpowiednich zmian we Wspólnotowym Kodeksie Celnym (4) oraz w procedurach wymiany informacji między władzami celnymi w obrębie Unii Europejskiej, przez co możliwe będzie uniknięcie ryzyka obniżenia jakości informacji statystycznych.
Uzasadnienie:

Zdaniem EBC bardziej logicznym rozwiązaniem jest nałożenie na instytucje obowiązku używania urządzeń do przetwarzania monet, które przeszły uprzednio test wykrywalności. Umożliwiłoby to używanie urządzeń, które przeszły z powodzeniem test wykrywalności, przez kilka instytucji, tzn. nie byłoby konieczności powtórnego wykonywania testu dla każdej instytucji. Ponadto odpowiadałoby to bardziej treści art. 5 projektu rozporządzenia, zgodnie z którym testy wykrywalności mogą być przeprowadzane w zakładzie producenta, a zbiorczy wykaz wszystkich urządzeń do przetwarzania monet, które pozytywnie przeszły test, publikuje się na stronie internetowej Komisji. Ponadto EBC sugeruje ograniczenie testu wykrywalności do typów urządzeń do przetwarzania monet (tj. urządzeń wykorzystujących takie samo oprzyrządowanie i oprogramowanie oraz realizujących takie same podstawowe funkcje), ponieważ takie rozwiązanie powinno być dostateczną gwarancją spełniania przez wszystkie urządzenia do przetwarzania monet danego typu wymogów określonych w projekcie rozporządzenia.

Ponadto, zgodnie z art. 2 lit. b projektu rozporządzenia, monety euro nienadające się do obiegu są zdefiniowane jako te, które zostały odrzucone w procesie weryfikacji. Dlatego też brzmienie art. 4 ust. 1 projektu rozporządzenia powinno jasno wskazywać, że urządzenia do przetwarzania monet poddane testowi wykrywalności powinny także wykrywać monety euro nienadające się do obiegu.