[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 9.11.2007

KOM(2007) 691 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI

Budowa wspólnej przestrzeni lotniczej z Izraelem

1. WPROWADZENIE

W komunikacie zatytułowanym „Rozwój programu polityki zewnętrznej w zakresie lotnictwa wspólnotowego”[1] Komisja podkreśliła znaczenie utworzenia wspólnej przestrzeni lotniczej ze wschodnimi i południowymi sąsiadami. Ostatecznym celem powinno być współdziałanie UE i jej partnerów zza południowej i wschodniej granicy na rzecz wprowadzenia wspólnych zasad działania rynku. W dniu 27 czerwca 2005 r. Rada Unii Europejskiej poparła ten cel w swoich „Konkluzjach w sprawie opracowania programu wspólnotowej polityki zewnętrznej w dziedzinie lotnictwa”, w których wyraziła zadowolenie z postępów w rozwoju szerszej wspólnej przestrzeni lotniczej do 2010 r. z udziałem krajów sąsiadujących z UE.

Poprawa stosunków w dziedzinie lotnictwa między UE i pozostałymi sąsiadami, których ostatecznym celem jest stworzenie wspólnej przestrzeni lotniczej, ma duże znaczenie dla dalszego rozwoju gospodarczego europejskiego przemysłu lotniczego. Loty do krajów sąsiadujących z UE stanowią 19% wszystkich lotów międzynarodowych poza terytorium UE, czyli niewiele mniej niż loty do Ameryki Północnej. UE osiągnęła już integrację z rynkami lotniczymi Szwajcarii, Norwegii i Islandii, a w czerwcu 2006 r. Wspólnota i jej państwa członkowskie podpisały umowę w sprawie wspólnej europejskiej przestrzeni lotniczej (ECAA) z państwami Bałkanów Zachodnich, a następnie pierwszą eurośródziemnomorską umowę lotniczą z Marokiem w grudniu 2006 r.

Izrael jest kluczowym partnerem UE na Bliskim Wschodzie i w kontekście europejskiej polityki sąsiedztwa. Stosunki UE z Izraelem opierają się na partnerstwie eurośródziemnomorskim ustanowionym na podstawie układu stowarzyszeniowego między UE a Izraelem oraz regionalnego wymiaru procesu barcelońskiego. Układ stowarzyszeniowy podkreśla cel wzmocnienia współpracy w dziedzinie transportu (art. 53), przewiduje współpracę regulacyjną pomiędzy stronami, w szczególności w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony lotnictwa, oraz wzmacnia współpracę techniczną i współpracę w dziedzinie badań w sektorze transportu, w tym lotnictwa.

Ponadto w lutym 2004 r. obie strony zatwierdziły wspólny plan działania UE-Izrael w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, który ma wesprzeć dążenie Izraela do dalszej integracji z europejskimi strukturami gospodarczymi i społecznymi. Plan działania wszedł w życie w kwietniu 2005 r. Priorytety określone w planie działania obejmują wzmocnioną współpracę w dziedzinie lotnictwa cywilnego, w tym zarządzania ruchem lotniczym (zaangażowanie w jednolitą europejską przestrzeń lotniczą), sprawy bezpieczeństwa i ochrony, wzajemne uznawanie umów w zakresie zdatności do lotu oraz zbadanie możliwości zawarcia kompleksowej umowy lotniczej.

Izrael w swoim dążeniu do bliższej współpracy z UE wyraził zainteresowanie rozpoczęciem negocjacji w sprawie kompleksowej umowy lotniczej oraz wykazał determinację w dążeniu do zreformowania międzynarodowego transportu lotniczego wraz z UE. W celu zbadania możliwości pogłębienia stosunków w dziedzinie lotnictwa z UE Izrael ustanowił komitet międzyresortowy, który w kwietniu 2007 r. przyjął zalecenie dla Izraela dotyczące terminowego rozpoczęcia kompleksowych negocjacji w sprawie lotnictwa z UE.

W odniesieniu do ram prawnych, w następstwie wyroków Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o „otwartym niebie” wydanych w dniu 5 listopada 2002 r. konieczna była zmiana dwustronnych umów między państwami członkowskimi a Izraelem, ponieważ niektóre z ich postanowień, w szczególności postanowienia zabraniające wspólnotowym przewoźnikom lotów do Izraela z miejsc innych niż ich państwa pochodzenia, są niezgodne z prawem wspólnotowym. Komisji przyznano „horyzontalny” mandat do negocjowania z krajami trzecimi niezbędnych poprawek do umów dwustronnych. Od 2005 r. Komisja efektywnie wykorzystywała mandat horyzontalny, doprowadzając znaczną liczbę umów dwustronnych do zgodności z prawem wspólnotowym.

Komisja Europejska zwróciła się do Izraela o rozpoczęcie negocjacji horyzontalnych w celu rozwiązania kwestii prawnych podniesionych przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawach o „otwartym niebie” oraz stworzenia solidnych podstaw do dalszego rozwoju stosunków w dziedzinie lotnictwa między Unią Europejską a Izraelem. Izrael zaznaczył swoje preferencje odnośnie jednoczesnego prowadzenia negocjacji horyzontalnych wraz z negocjacjami w sprawie kompleksowej umowy lotniczej. Należy zauważyć, że podobne podejście zostało zastosowane z sukcesem w przypadku negocjacji w sprawie lotnictwa z Marokiem, gdzie horyzontalna umowa została zainicjowana przez strony wkrótce po rozpoczęciu kompleksowych negocjacji w sprawie lotnictwa.

W niniejszym komunikacie Komisja zaleca więc, aby Rada upoważniła ją do wynegocjowania kompleksowej umowy dotyczącej wspólnej przestrzeni lotniczej z Izraelem, przewidującej otwarcie rynku połączone z równoległym procesem współpracy regulacyjnej i/albo zbliżenia przepisów, w szczególności w priorytetowych obszarach takich jak ochrona i bezpieczeństwo lotnictwa, ochrona środowiska oraz zastosowanie reguł pomocy państwa i konkurencji w sposób zapewniający równe zasady gry rynkowej oraz uczciwe i równe warunki konkurencji.

2. ISTNIEJąCE RAMY

UE jest największym partnerem handlowym Izraela, który jest z kolei jednym z największych partnerów handlowych UE w obszarze Euromed, z całkowitą wymianą handlową wynoszącą prawie 23 mld EUR w 2005 r. EU jest głównym źródłem importu dla Izraela, i drugim co do znaczenia kierunkiem eksportowym. Z wyłączeniem diamentów, całkowita wymiana handlowa z UE stanowi 35% całkowitej wymiany handlowej Izraela. W ramach eurośródziemnomorskiego układu o stowarzyszeniu, UE i Izrael zgodziły się na liberalizację handlu produktami przemysłowymi.

Izrael był pierwszym krajem nieeuropejskim stowarzyszonym z programem ramowym Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań i rozwoju technologicznego. Specjalny status Izraela wynika z wysokiego poziomu zdolności naukowych i badawczych w tym kraju oraz gęstej sieci bliskich relacji nawiązanych w ramach współpracy naukowo-technicznej pomiędzy Izraelem a UE.

UE i Izrael zainicjowały także umowę w sprawie udziału Izraela w Galileo, europejskim programie radionawigacji satelitarnej. Wskazuje to jasno na zaangażowanie Izraela w postęp integracji z programami i działaniami UE.

W odniesieniu do współpracy w sektorze transportowym, odbyły się udane rozmowy z UE w zakresie udzielenia wsparcia dla praktycznych aspektów wspólnego planowania w sektorze transportu przez Wspólne Izraelsko-Palestyńskie Biuro ds. Transportu.

W zakresie lotnictwa rynki UE i Izraela są ściśle związane. Izrael podpisał dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych z większością państw członkowskich, co podkreśla znaczenie stosunków w dziedzinie lotnictwa dla tego kluczowego sąsiada Unii Europejskiej. Rynek UE jest najważniejszy – przypada na niego 4,54 mln z 8,59 mln (albo 54%) wartości międzynarodowego lotniczego ruchu pasażerskiego do i z Izraela. Podobnie dla UE Izrael jest najważniejszym rynkiem lotniczym na Bliskim Wschodzie, z dużym potencjałem wzrostowym. Ruch pasażerski pomiędzy UE a Izraelem, pomimo problemów związanych z bezpieczeństwem, wzrastał średnio o 2,7% pomiędzy 1995 a 2000 r. Oczekuje się, że w latach 2005-2009 wskaźnik ten będzie dalej rosnąć, odpowiednio do średniego wzrostu liczby pasażerów podróżujących pomiędzy Europą a Bliskim Wschodem, który według przewidywań IATA wyniesie w tym okresie 6,6%. Największymi dwustronnymi rynkami indywidualnymi są obecnie Francja (661 000 pasażerów), Zjednoczone Królestwo (651 000), Niemcy (626 000), Włochy (579 000), Hiszpania (364 000) i Królestwo Niderlandów (226 000).

Zdolności przewozowe na całym rynku UE-Izrael są podzielone równo pomiędzy przewoźników lotniczych ze Wspólnoty i z Izraela. Prawdopodobnie częściowo wynika to z postanowień dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi a Izraelem, które generalnie ograniczają wybór do jednego przewoźnika lotniczego z każdej strony i różnicują postanowienia dotyczące zdolności przewozowej w zależności od warunków wymaganych przez danego przewoźnika. Wydaje się, że znaczna część przewozu pasażerów z Izraela przez rynki UE odbywa się w ramach realizacji szóstej wolności lotniczej w drodze do USA.

Izrael jest także coraz popularniejszym rynkiem turystycznym dla Europy. W 2004 r. kraj ten odwiedziło 1,5 mln turystów, z czego 89% (1,34 mln) skorzystało z drogi lotniczej. Stanowi to wzrost o 42% w porównaniu do 2003 r., ale ciągle tylko 56% poziomu z 2000 r. Nawet ten niewielki wzrost mógłby sugerować znaczny potencjał dalszego szybkiego wzrostu, uzależniony jednak od sytuacji politycznej. Z uwagi na fakt, że większość turystów korzysta z drogi lotniczej, wzrost liczby turystów spowoduje wzrost popytu na usługi lotnicze. W odniesieniu do lotów z Izraela, od 2000 r. liczba pasażerów izraelskich podróżujących do innych krajów znacznie przekraczała liczbę obcokrajowców podróżujących do Izraela.

Izraelski sektor lotnictwa

Rynek lotniczy w Izraelu charakteryzuje się dominacją linii lotniczych El Al. El Al jest jedynym przewoźnikiem izraelskim obsługującym regularne połączenia do/z Izraela, za pośrednictwem linii czarterowych Arkia, Israair i Sun d’Or świadczących usługi do bliskich i średnio odległych miejsc przeznaczenia. Sun d’Or stanowi w całości własność El Al jako spółka zależna, z dominacją lotów bezpośrednich.

Dla przewoźników Wspólnoty, którzy działają na szczeblu globalnym i mogą wykonywać połączenia na wielu międzykontynentalnych kierunkach, Izrael jest interesującym rynkiem z szóstą wolnością lotniczą oraz znaczącym rynkiem pochodzenia i przeznaczenia. Dla mniejszych i nowszych przewoźników, w szczególności nowego rodzaju tanich przewoźników, Izrael oferuje możliwości w zakresie wybranych usług bezpośrednich.

Izrael zawarł dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych z 21 państwami członkowskimi oraz ze znaczną liczbą innych partnerów międzynarodowych. Izrael jest od dawna członkiem Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO) oraz sygnatariuszem innych ważnych wielostronnych umów lotniczych. Jednakże izraelska polityka lotnicza pozostaje ostrożna i konserwatywna i jak dotąd Izrael niechętnie odnosił się do liberalizacji historycznych umów w dziedzinie transportu lotniczego zawartych z państwami członkowskimi. Zaproszenie od rządu izraelskiego do rozpoczęcia negocjacji w dziedzinie lotnictwa na szczeblu Wspólnoty wskazuje na silny zamiar zbadania możliwości otwarcia rynku transportu lotniczego dla UE.

W odniesieniu do regionalnej integracji rynku transportu lotniczego, Izrael jak dotąd próbował w drodze stosunków dwustronnych selektywnie poszerzać i intensyfikować relacje z krajami sąsiadującymi i krajami regionu. Wysiłki te były znacznie ograniczone z uwagi na trudną sytuację polityczną w regionie. Podejście UE do ustanowienia wspólnej przestrzeni lotniczej dałoby Izraelowi nowe możliwości w zakresie współpracy regionalnej, w tym harmonizacji prawodawstwa poprzez osiągnięcie wysokich wspólnych standardów eurośródziemnomorskich.

W dziedzinie regulacyjnej Izrael poważnie traktuje swoje zobowiązania w ICAO i aktywie wspiera spójność i jakość międzynarodowych regulacji w dziedzinie lotnictwa. Izraelski transport lotniczy osiąga dobre wyniki w dziedzinie bezpieczeństwa, a jego ochrona lotnictwa jest prawdopodobnie najbardziej rygorystyczna na świecie. Zainteresowanie i dokonania Izraela w dziedzinie ochrony środowiska stanowią bardzo pozytywny przykład. Pracownicy izraelskich linii lotniczych mają zapewnioną odpowiednią ochronę socjalną i wykazują się dużym profesjonalizmem. Nadawanie koncesji liniom lotniczym odbywa się na rygorystycznych warunkach. Obecnie przedmiotem rozmów jest kwestia dalszego wyłączenia transportu lotniczego spod zasad konkurencji.

Izrael stosuje wysokie standardy w zakresie realizacji i regulacji transportu lotniczego, co stanowi dobrą podstawę dla zbliżania ustawodawstwa z prawem UE w dziedzinie lotnictwa na podstawie wzajemnego uznawania. EASA i Izrael podpisały już umowę o współpracy obejmującą certyfikaty zdatności do lotu.

3. DALSZE WZMOCNIENIE STOSUNKÓW Z KLUCZOWYM SąSIADEM

W maju 2007 r., w następstwie zalecenia izraelskiego komitetu międzyresortowego, rząd Izraela zwrócił się z formalną prośbą do Komisji o rozpoczęcie kompleksowych negocjacji w sprawie lotnictwa.

Izrael rzeczywiście wykazuje coraz bardziej liberalne podejście w stosunku do usług lotniczych świadczonych pomiędzy państwami członkowskimi a tym krajem, i przyznaje coraz lepszy dostęp do swojego rynku. Poza zwiększeniem częstotliwości lotów w tygodniu, Izrael zgodził się również w niektórych przypadkach na zasadzie wzajemności na zwiększenie liczby przewoźników Wspólnoty upoważnionych do dokonywania przewozów między poszczególnymi państwami członkowskimi a tym krajem. Wskazuje to na jego silny zamiar zaangażowania się w negocjacje w sprawie lotnictwa ze Wspólnotą, które mogą doprowadzić do dalszej integracji rynków.

4. KORZYśCI I DODATKOWA WARTOść PODEJśCIA WSPÓLNOTOWEGO

Sektor lotnictwa cywilnego (obejmujący infrastrukturę, przewoźników i inne podmioty) jest ważnym elementem europejskiej gospodarki. Sami przewoźnicy lotniczy dostarczają ok. 0,6% unijnej wartości dodanej i zatrudniają ponad 400 000 osób (0,4% wszystkich zatrudnionych w dziale gospodarki niefinansowej)[2], podczas gdy cały sektor w skali UE zatrudnia ok. 3 mln osób. Stworzenie wspólnego rynku lotniczego na początku lat 90-tych miało znaczący udział w zwiększeniu dynamiki i wydajności tego sektora oraz przyniosło duże korzyści gospodarcze i społeczne. W latach 1992-2003 liczba tras wewnątrzwspólnotowych wzrosła o ponad 40%. Główni wspólnotowi przewoźnicy odnotowali w latach 1990-2002 wzrost produktywności o 87%[3]. Mimo to pełny potencjał rynku wewnętrznego nie zostanie prawdopodobnie osiągnięty dopóki Wspólnota nie zacznie działać w sposób jednolity i skoordynowany w stosunkach z krajami trzecimi w dziedzinie lotnictwa, tam gdzie takie skoordynowane wysiłki mogą wytworzyć wartość dodaną w interesie europejskiego przemysłu lotniczego i użytkowników. Ponadto doświadczenie zdobyte przez Unię w tym względzie uważane jest przez państwa trzecie za niezwykle wartościowe. Jest to tym ważniejsze w przypadku Izraela, z którym UE chciałaby stworzyć uprzywilejowane partnerstwo.

Państwa członkowskie i Izrael zwyczajowo negocjowały ograniczone dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych, z obniżonym poziomem otwarcia rynku i rygorystycznymi warunkami rynkowymi dla przewoźników. Większość umów nadal dopuszcza wskazanie tylko jednego przewoźnika lotniczego przez każdą ze stron, co praktycznie ogranicza dostęp do rynku do dwóch przewoźników. Ponadto w wielu przypadkach wybór przewoźnika i częstotliwość lotów są negocjowane na zasadzie par miast, co stanowi dalsze ograniczenie dostępu do rynku. Z tego powodu obecny system dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi a Izraelem zakłóca rozkład ruchu i może być niekorzystny dla kilku przewoźników ze Wspólnoty oraz dla konsumentów w niektórych państwach członkowskich. Umowa lotnicza zawarta na poziomie Wspólnoty ustanowiłaby - na najwyższym możliwym szczeblu – równe warunki dla wszystkich przewoźników Wspólnoty i umożliwiłaby pasażerom we wszystkich państwach członkowskich korzystanie z ujednoliconych warunków i zwiększonego ruchu między UE i Izraelem.

Stworzenie wspólnej przestrzeni lotniczej UE-Izrael przyniosłoby znaczące korzyści gospodarcze. Otwarcie rynku i wzajemne uznawanie norm lotniczych przysporzyłoby korzyści rynkom lotniczym dzięki ich położeniu geograficznemu i tradycyjnym bliskim związkom gospodarczym i handlowym pomiędzy UE i Izraelem.

W wyniku otwarcia rynku pasażerowie w UE i w Izraelu uzyskaliby znacznie lepsze możliwości podróżowania. Oczekuje się, że ze względu na liczbę bezpośrednich połączeń między UE i Izraelem oraz łączną liczbę lotów nastąpi znaczny wzrost wymiany handlowej i ruchu turystycznego między UE i Izraelem. Oczekuje się również, że duża część korzyści gospodarczych przypadnie europejskiemu przemysłowi lotniczemu oraz szerzej pojętej gospodarce europejskiej. Wspólna przestrzeń lotnicza stworzyłaby nowe znaczące możliwości rynkowe dla przewoźników lotniczych w UE, którzy chcieliby uruchomić połączenia z Izraelem ale obecnie nie posiadają koniecznych praw przewozowych. Ułatwiłoby to także integrację przewoźników izraelskich z istniejącymi zrzeszeniami przewoźników wspólnotowych, pozwalając tym samym na rozwój zintegrowanych produktów i lepszych usług dla pasażerów oraz uzyskanie wyższej wydajności dzięki efektowi skali.

Oczywiście kluczowe znaczenie będzie miało zapewnienie zrównoważonego przebiegu otwarcia i integracji rynków, uwzględniającego inne ważne cele polityczne i umożliwiającego złagodzenie potencjalnych niekorzystnych skutków. Ważne jest, by procesowi otwarcia rynków towarzyszył równoległy proces współpracy regulacyjnej lub zbliżenia przepisów w zakresie ochrony i bezpieczeństwa operacji lotniczych, ochrony środowiska i prawa konkurencji, co zagwarantuje wyrównane warunki prowadzenia działalności oraz uczciwą konkurencję opartą na zasadzie równych możliwości. Otwarty rynek wymaga ram zapewniających uczciwą konkurencję oraz wysokie standardy ochrony i bezpieczeństwa operacji lotniczych. W odniesieniu do kwestii ochrony środowiska, umowa musi być zgodna z przyjętymi przez Wspólnotę zobowiązaniami w zakresie zrównoważonego rozwoju. Ważne jest, aby umowa nie ograniczała zdolności UE do stosowania instrumentów prawnych lub ekonomicznych w celu łagodzenia niepożądanych skutków ubocznych zwiększonego ruchu lotniczego, zwłaszcza w zakresie jakości powietrza i poziomu hałasu w pobliżu lotnisk oraz wpływu na globalne zmiany klimatyczne.

W politycznym i gospodarczym interesie UE leży zapewnienie wdrożenia wspólnych standardów zgodnych ze standardami europejskimi w stosunkach gospodarczych z partnerami eurośródziemnomorskimi (por. także art. 47 układu stowarzyszeniowego UE-Izrael). Można tego dokonać tylko poprzez kompleksową umowę negocjowaną na poziomie Wspólnoty, która przewidywałaby wzajemne uznawanie norm i procedur lotniczych. Ostatecznym celem takiej umowy będzie włączenie izraelskiego sektora lotniczego do wspólnej przestrzeni lotniczej z Unią Europejską oraz pełna harmonizacja przepisów na podstawie wzajemnego uznawania w kluczowych obszarach unijnego prawodawstwa w dziedzinie lotnictwa.

Propozycja kompleksowego mandatu dotyczącego rozpoczęcia negocjacji z Izraelem wykazałaby wobec sąsiadów zaangażowanie UE w otwarcie rynków, dążenie do zbliżenia norm ochrony i bezpieczeństwa oraz przestrzegania zobowiązań w zakresie zrównoważonego rozwoju. Umowa lotnicza między UE a Izraelem mogłaby mieć szersze konsekwencje gospodarcze dla transportu lotniczego między UE i innym krajami sąsiadującymi z Unią na południu oraz przyczynić się do rozwoju współpracy regionalnej.

Z informacji zawartych w niniejszym komunikacie wynika, że, Izrael wykazuje gotowość do rozpoczęcia integracji ze wspólną przestrzenią lotniczą UE. Oznacza to zdolność tego kraju do zharmonizowania swoich norm lotniczych ze standardami unijnymi w drodze wzajemnego uznawania, i stworzenie tym samym ram prawnych dla wzajemnych stosunków w dziedzinie lotnictwa.

5. WNIOSKI

Komisja uważa zatem, że ważne jest zaoferowanie Izraelowi kompleksowego zakresu wzmocnionej współpracy w dziedzinie lotnictwa cywilnego. Umowa z Izraelem ustanowiłaby ambitne ramy obejmujące szeroki zakres zagadnień z dziedziny lotnictwa, takich jak współpraca regulacyjna w dziedzinie ochrony i bezpieczeństwa, zarządzanie ruchem lotniczym, technologie i badania, a także sprawy dotyczące „prowadzenia interesów” i współpraca przemysłowa.

Sektor lotnictwa cywilnego oferuje nowe interesujące perspektywy dalszego wzmocnienia współpracy w dziedzinie transportu oraz obopólne korzyści dla Izraela i UE. Należy zatem dołożyć starań, aby transport lotniczy stał się kluczowym obszarem bliskiej współpracy między UE a Izraelem, dając w ten sposób Izraelowi kolejną możliwość integracji z europejskimi strukturami i rynkiem. Umowa będzie ważnym krokiem w kierunku utworzenia wspólnej przestrzeni lotniczej między Unią Europejską a jej eurośródziemnomorskimi sąsiadami, co jest kluczowym celem zewnętrznej polityki UE w dziedzinie lotnictwa i ważnym elementem unijnej polityki zewnętrznej.

Umowa zawarta na szczeblu Wspólnoty będzie w stanie zaspokoić aspiracje Izraela dotyczące mocniejszej integracji z europejskimi strukturami lotniczymi oraz połączyć korzyści wynikające z otwarcia rynku ze współpracą w dziedzinie regulacyjnej, technicznej i przemysłowej, tworząc w ten sposób wyrównane warunki działania dla przewoźników, z pożytkiem dla konsumentów.

Znacząca polityczna i gospodarcza wartość dodana umowy o transporcie lotniczym z Izraelem mogłaby - w perspektywie długoterminowej - służyć jako przykład dla innych krajów w regionie i przyczynić się do rozwoju współpracy regionalnej na Bliskim Wschodzie.

Mając powyższe na uwadze Komisja proponuje wynegocjowanie i zawarcie kompleksowej umowy o otwartej przestrzeni lotniczej z Izraelem, i zwraca się do Rady o upoważnienie Komisji do otwarcia negocjacji w sprawie takiej umowy.

Komisja będzie działać w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi oraz ze wszystkimi zainteresowanymi stronami w celu dokładniejszego opracowania i osiągnięcia celów określonych w proponowanej decyzji Rady.

[1] COM(2005) 79 wersja ostateczna z 11.3.2005.

[2] EUROSTAT Statystyki w skrócie (Statistics in focus), 37/2005, ISSN 1561-4840

[3] Załącznik do komunikatu Komisji zatytułowanego „Rozwój programu polityki zewnętrznej w zakresie lotnictwa wspólnotowego” COM(2005) 79 wersja ostateczna.