P6_TA(2006)0361

Wymiar europejski materiałów dydaktycznych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie inicjatyw w celu uzupełnienia krajowych programów nauczania w szkołach poprzez udostępnianie właściwych środków wspierających włączenie wymiaru europejskiego (2006/2041(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając art. 149 Traktatu WE,

- uwzględniając rezolucję w sprawie zwiększenia wymiaru europejskiego w edukacji [1], która została przyjęta przez Radę Europejską oraz posiedzenie ministrów edukacji w ramach Rady dnia 24 maja 1988 r.,

- uwzględniając Zieloną Księgę na temat wymiaru europejskiego w edukacji COM(1993)0457),

- uwzględniając komunikat Komisji dotyczący nowej strategii ramowej w sprawie wielojęzyczności (COM (2005)0596),

- uwzględniając wspólne sprawozdanie okresowe Rady i Komisji w sprawie wykonania szczegółowego programu prac dotyczącego kontynuowania celów systemów edukacji i szkoleń w Europie "Edukacja i szkolenia 2010" Sukces strategii lizbońskiej zależy od przeprowadzenia pilnych reform [2],

- uwzględniając art. 45 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji (A6-0267/2006),

A. mając na uwadze, że wymiar europejski stał się w ostatnich dziesięcioleciach coraz bardziej znaczącym aspektem edukacji, zwłaszcza w krajowych programach nauczania w szkołach,

B. mając na uwadze, że Parlament Europejski jest już zaangażowany w tym obszarze, w szczególności poprzez przesłuchanie w sprawie wymiaru europejskiego w nauczaniu historii, które odbyło się w dniu 7 kwietnia 2004 r.,

C. mając na uwadze, że władze krajowe państw członkowskich, takich jak Austria, Niemcy, Portugalia, Królestwo Niderlandów, Wielka Brytania, Słowenia i Hiszpania podjęły już inicjatywy, których tematem było miejsce Europy w edukacji, a także mając na uwadze liczne inicjatywy podejmowane w tym zakresie przez organizacje pozarządowe,

D. mając na uwadze, że aspekt językowy wydaje się mieć zasadnicze znaczenie dla wzmacniania wymiaru europejskiego, ponieważ biegła znajomość języków obcych jest częścią podstawowego zakresu umiejętności typowego obywatela Europy, który mieszka, studiuje, pracuje i ogólnie podróżuje po Unii Europejskiej,

E. mając na uwadze różnice w zakresie włączenia wymiaru europejskiego do edukacji, występujące pomiędzy państwami członkowskimi i w ich obrębie,

F. mając w tym kontekście na uwadze znaczenie programów COMENIUS i LINGUA,

G. mając na uwadze, że informacje na temat Europy przekazywane uczniom, nauczycielom i studentom różnią się znacznie w zależności od kraju, a także mając na uwadze, że należy dołożyć starań, aby uzgodnić wspólne rozumienie historii i definicję wartości europejskich,

H. mając na uwadze, że do głównych przeszkód należą wciąż ograniczona skala inicjatyw i programów transgranicznych, brak koordynacji między inicjatywami, brak widoczności i dostępności, jak również niewystarczające lub nieodpowiednie narzędzia mające służyć wykonaniu powyższych zadań,

I. mając na uwadze, że istnieje wiele przeszkód i trudności, których obecnie doświadczają nauczyciele wprowadzający wymiar europejski do swoich lekcji, w tym niedobór aktualnych, wysokiej jakości materiałów informacyjnych i edukacyjnych na temat Unii Europejskiej, dostępnych we wszystkich językach UE, a także mając na uwadze fakt, że Unia Europejska powinna wspierać ich w tym wysiłku;

1. jest zdania, że wszystkie systemy edukacyjne powinny gwarantować, że podlegający im uczniowie będą pod koniec swojej edukacji ponadpodstawowej dysponowali wiedzą i umiejętnościami, które są im potrzebne, zgodnie z definicją przyjętą przez odpowiednie władze edukacyjne, do przygotowania się do roli obywateli i członków Unii Europejskiej;

2. podkreśla znaczenie znalezienia w państwach członkowskich jaśniejszej i jednolitej definicji znaczenia, treści oraz zakresu "wymiaru europejskiego";

3. wzywa Radę Europejską i ministrów edukacji do aktualizacji wyżej wymienionej rezolucji, w szczególności biorąc pod uwagę rozszerzenia UE, które od tego czasu miały miejsce;

4. wzywa Radę do uznania dwóch różnych aspektów wymiaru europejskiego: po pierwsze dostępu do informacji na temat UE, czyli jej instytucji, metod funkcjonowania, praktyk oraz inicjatyw, a po drugie wiedzy na temat wspólnej historii i dziedzictwa kulturowego Europy, rozwoju umiejętności językowych, a także znajomości bieżących wydarzeń odbywających się w Europie, które mogą wzbogacić krajowe programy nauczania;

5. podkreśla znaczenie wykorzystania multimedialnych i internetowych zasobów edukacyjnych jako nowoczesnych środków dydaktycznych we wprowadzaniu wymiaru europejskiego do programu zajęć szkolnych; mając to na uwadze, zaleca na przykład utworzenie wielojęzycznej usługi internetowej, przedstawiającej najlepsze wzorce, oferującej pomoc edukacyjną i stanowiącej forum wymiany doświadczeń;

6. kładzie nacisk na potrzebę dalszej poprawy w nauczaniu języków, na przykład w części COMENIUS programu uczenia się przez całe życie; zauważa ponadto trudności - jakich w niektórych państwach członkowskich doświadczają w szczególności osoby, których językiem ojczystym jest angielski - z utrzymywaniem przy opanowywaniu innych języków europejskich wystarczającego zainteresowania i motywacji, prowadzących do wzmocnienia poziomu wzajemnego zrozumienia i empatii w Europie; w tym kontekście nauka języków narodów sąsiadujących jest szczególnie ważna;

7. wnioskuje, aby państwa członkowskie wspierały rozpowszechnianie wielojęzyczności za pomocą polityki polegającej na uczeniu się większej liczby języków niż nauczane obecnie oraz na wprowadzeniu do ich programów szkolnych nauczania co najmniej dwóch języków obcych już od bardzo wczesnego wieku;

8. sugeruje przeprowadzenie analizy aspektów, w jakich agenda lizbońska jak dotąd nie przyniosła zamierzonych rezultatów w tej kwestii, a także sporządzenie wykazu działań, których wdrożenie przez państwa członkowskie jest uważane za niezbędne, jeżeli uzgodniony postęp gospodarczy ma być osiągnięty;

9. zaleca wymianę pomiędzy wszystkimi państwami członkowskimi najlepszych praktyk dotyczących nauczania języków i włączenia do edukacji treści europejskich w celu dopilnowania, żeby obecne inicjatywy, w tym te ustanowione przed rokiem 2004, były rozpowszechniane we wszystkich państwach członkowskich UE;

10. proponuje, aby organizować odpowiedni przepływ informacji oraz wymianę projektów, studentów i nauczycieli pomiędzy 10 nowymi państwami członkowskimi a 15 państwami członkowskimi o dłuższym stażu, co stanowi ważny aspekt zapewniający powodzenie ostatniego rozszerzenia UE;

11. wzywa Radę do rozważenia, czy użyteczne i istotne zasoby edukacyjne, takie jak "Europejska sieć szkolna", uczenie się współpracy i innowacji, a także narzędzia takie jak "Europa w szkole" wymagają wsparcia dodatkowymi środkami oraz czy nauczyciele dysponują wystarczającymi wskazówkami na temat tego, jak dotrzeć do odpowiednich informacji w celu zwiększenia w edukacji wymiaru europejskiego;

12. sugeruje wspieranie szkoleń dla nauczycieli, umożliwiających kursantom zrozumienie w niezbędnym zakresie zagadnień związanych z problematyką europejską, tak aby mogli oni uzupełniać o wymiar europejski przekazywaną uczniom wiedzę o kraju i wiedzę lokalną;

13. podkreśla, że wymiar europejski uzupełnia treści narodowe, lecz ich nie zastępuje ani nie zajmuje ich miejsca;

14. podkreśla potrzebę aktualizacji istniejących dokumentów, w szczególności niewyczerpującej bibliografii tematycznej Eurydice z 1996 r.;

15. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

[1] Dz.U. C 177 z 6.7.1988 r., str. 5.

[2] Dz.U. C 104 z 30.4.2004 r., str. 1.

--------------------------------------------------