[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia xxx

KOM(2007) yyy wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI

Dyrekcja Generalna ds. Pomocy Humanitarnej - (ECHO) Sprawozdanie roczne za 2006 r. [SEK(2007) 1227]

SPIS TREŚCI

1. Wstęp 3

2. OGÓLNE ASPEKTY POLITYKI 4

3. OGÓLNY PRZEGLąD DZIAłAń DG ECHO W ZAKRESIE POMOCY HUMANITARNEJ W 2006 R. 5

3.1. Główne wydarzenia oraz przydział środków finansowych 5

3.2. Główne interwencje w 2006 r. w poszczególnych regionach 8

3.3. Analiza porównawcza 9

3.4 Finansowanie tematyczne 10

3.5. Działania w zakresie gotowości na wypadek katastrofy (w tym DIPECHO) 10

3.6. Łączenie pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju (LRRD) 11

3.7. Główni partnerzy w akcjach humanitarnych 12

4. STOSUNKI Z INNYMI INSTYTUCJAMI UE, PAńSTWAMI CZłONKOWSKIMI, WIęKSZYMI PARTNERAMI W ZAKRESIE POMOCY HUMANITARNEJ I DONATORAMI SPOZA UE 12

5. INNE DZIAłANIA 13

6. WNIOSEK 13

Załącznik:

Szczegółowy przegląd operacji humanitarnych, relacji z partnerami, wyniki ocen oraz tabele finansowe i statystyki w poszczególnych krajach [SEK(2007) 1227].

WSTęP

Dyrekcja Generalna ds. Pomocy Humanitarnej (DG ECHO) Komisji Europejskiej jest służbą odpowiedzialną za udzielanie pomocy humanitarnej ofiarom konfliktów lub katastrof, zarówno naturalnych, jak i spowodowanych działalnością człowieka, w krajach trzecich. Zadaniem DG ECHO jest ratowanie i ochrona życia, ograniczanie cierpienia i zapobieganie mu, a także strzeżenie sprawiedliwości oraz godności ludności dotkniętej kryzysami humanitarnymi zgodnie z rozporządzeniem Rady nr 1257/96. DG ECHO wspiera działalność humanitarną zgodnie z międzynarodowymi zasadami świadczenia pomocy humanitarnej w sposób neutralny, bezstronny i niedyskryminujący oraz w poszanowaniu międzynarodowego prawa humanitarnego. Ponadto broni coraz bardziej zagrożonych przestrzeni dla pomocy humanitarnej i zasad. DG ECHO działa na rzecz ochrony przestrzeni dla pomocy humanitarnej przede wszystkim poprzez utrzymanie wysokiego stopnia zaangażowania w kształtowanie zasad dobrej praktyki udzielania pomocy humanitarnej (Good Humanitarian Donorship, GHD) oraz zapewnianie wysokiej jakości pomocy, a także prowadzenie przejrzystego dialogu z innymi zasadniczymi podmiotami .

Decyzje i działania podejmowane są przez tę służbę wyłącznie na podstawie oceny potrzeb humanitarnych i nie odzwierciedlają uwarunkowań politycznych innych niż wyraz solidarności Unii Europejskiej z ludźmi będącymi w potrzebie. Pomoc ta jest przeznaczona bezpośrednio dla osób cierpiących, niezależnie od ich rasy, religii czy przekonań politycznych.

DG ECHO nie realizuje własnych programów pomocy. DG ECHO realizuje swoją misję, finansując działania humanitarne Wspólnoty za pośrednictwem instytucji partnerskich , które podpisały ramowe porozumienia partnerskie takich jak organizacje pozarządowe oraz organizacje międzynarodowe (organizacje Czerwonego Krzyża) lub – w przypadku agencji ONZ (głównie UNIEF, UNHCR oraz WPF[1]) – ramowe umowy finansowo-administracyjne (FAFA).

DG ECHO dba o to, aby instytucje partnerskie bezzwłocznie przekazywały towary i usługi do stref objętych kryzysem. Szczególne przepisy rozporządzenia finansowego oraz odpowiednie środki wykonawcze ułatwiają szybkie niesienie pomocy, co ma istotny wpływ na leżącą u podstaw długotrwałej współpracy istotę partnerstwa. Na podstawie uzgodnień strukturalnych DG ECHO rozmieszcza w terenie asystentów technicznych (ekspertów ECHO), co umożliwia lepszą identyfikację zagrożonych grup społecznych, dokładną ocenę potrzeb, a następnie pozwala znaleźć stosownych partnerów i projekty dla ich zaspokojenia. Prowadzony na miejscu monitoring działalności partnerów i stanu realizacji projektu zapewnia należyte zarządzanie finansami wzmacniające wystarczającą pewność.

DG ECHO udziela także pomocy na rzecz odzyskania przez ludność stanu samowystarczalności tam, gdzie to możliwe, a także dąży do wycofywania pomocy ECHO, gdy warunki temu sprzyjają. W tym zakresie DG ECHO prowadzi aktywne działania na rzecz wdrożenia strategii łączenia pomocy, odbudowy i rozwoju (ang. LRRD) oraz poszerzania współpracy z innymi służbami Komisji lub innymi donatorami. W oparciu o doświadczenia zdobyte podczas udzielania pomocy po katastrofach DG ECHO propaguje również ideę gotowości na wypadek katastrofy , która ma na celu przeciwdziałać bezbronności ludzi i ograniczyć ich podatność na niebezpieczeństwa i katastrofy, a także pomóc w zmniejszeniu kosztów gospodarczych takich katastrof. Wreszcie w celu skutecznego wypełniania swego mandatu DG ECHO może wspierać - o ile to wskazane i konieczne - środki budowania zdolności instytucjonalnej partnerów wykonawczych.

Niniejsze sprawozdanie stanowi podsumowanie głównych działań DG ECHO w 2006 r. Szczegółowe informacje na temat działalności DG ECHO w 2006 r., zawierające m.in. opis działań humanitarnych wspieranych przez DG ECHO w poszczególnych krajach, znajdują się w załączniku.

OGÓLNE ASPEKTY POLITYKI

Na przestrzeni ostatnich kilku dziesięcioleci wzrosła zarówno liczba jak i rozmiar klęsk żywiołowych . Zwiększeniu uległa też liczba osób dotkniętych katastrofami, wśród których przeważają ludzie ubodzy. Według prognoz tendencja wzrostowa utrzyma się również w przyszłości.

Jednocześnie mimo iż liczba konfliktów nie uległa znaczącej zmianie, a liczba uchodźców maleje co roku, toczące się obecnie konflikty trwają dłużej i mają coraz bardziej dramatyczne skutki. Liczba osób wewnętrznie przesiedlonych utrzymuje się natomiast na stałym poziome, ale wciąż jeszcze wynosi ponad 25 milionów[2].

W zakresie polityki DG ECHO podjęła kilka inicjatyw, które mają przystosować zasady świadczenia pomocy humanitarnej do zmieniającego się kontekstu międzynarodowego, nie tylko pod względem rodzaju, częstotliwości i rozmiaru katastrof, ale również pod kątem sytuacji geopolitycznej regionu, w którym DG ECHO prowadzi działalność. Grono uczestników pomocy powiększyło się m.in. o donatorów bez doświadczenia w udzielaniu pomocy humanitarnej, do których należą podmioty z sektora prywatnego i kraje. W pewnych sytuacjach coraz większą rolę odgrywają zespoły zajmujące się ochroną ludności oraz siły zbrojne poszczególnych państw, dlatego też należy wziąć pod uwagę ich udział w przypadku wielu operacji humanitarnych. Duża część tego obszaru polityki objęta jest zakresem inicjatywy pod hasłem „Dobra praktyka udzielania pomocy humanitarnej”, która jednak nie została jeszcze zatwierdzona na poziomie UE. DG ECHO opracowuje metody dalszego wzmacniania współpracy w ramach mechanizmów ochrony ludności oraz współpracy zespołów zajmujących się ochroną ludności cywilnej oraz sił zbrojnych, aby przewidywać zmiany sytuacji i dostosować do nich odpowiednie działania. Komisarz odpowiedzialny za pomoc humanitarną skierował do Rady i Parlamentu Europejskiego komunikat , w którym określił podstawy unijnego konsensusu dotyczącego zasad i najlepszych praktyk stosowanych podczas akcji humanitarnych na rzecz zwiększenia spójności, skuteczności i wydajności podejmowanych przez nią działań zewnętrznych . DG ECHO otrzymała również od Komisarza zadanie podjęcia ważnej inicjatywy politycznej w tym zakresie.

W celu zwiększenia zdolności reagowania Komisji na klęski żywiołowe w ramach unijnej strategii wzmacniania zdolności reagowania UE na klęski żywiołowe i sytuacje kryzysowe w państwach trzecich (COM (2005) 153) DG ECHO zgłosiło propozycję zwiększenia liczby własnych ekspertów w terenie, w tym ekspertów przeszkolonych i posiadających doświadczenie w szybkiej ocenie potrzeb i gotowych do szybkiego wysłania w teren w przypadku katastrofy. Powyższa propozycja wraz z dalszym wzmacnianiem stosowanych przez DG ECHO procedur operacyjnych i umownych przyczyniły się do rozszerzenia zdolności reagowania i szybszego udzielania pomocy humanitarnej poprzez partnerów wykonawczych, do których należą organizacje pozarządowe, organizacje międzynarodowe oraz organizacje Narodów Zjednoczonych. Dzięki temu służby Komisji mogą w znacznym stopniu przyczynić się do dalszego rozwoju zdolności reagowania UE na kryzysy i katastrofy, która w wyniku komunikatów wydanych po katastrofie tsunami, sprawozdania Bariera i odnośnych dokumentów stała się politycznym priorytetem.

Rok 2006 zamyka okres Perspektyw Finansowych obejmujących lata 2000-2006. Na podstawie tych perspektyw budżet na pomoc humanitarną utrzymywano na stosunkowo stałym, minimalnym poziomie, począwszy od 471 mln EUR w 2000 r., a skończywszy na 496 mln EUR w 2006 r. Poziom minimalny oznaczał, że DG ECHO musiała co roku poszukiwać dodatkowych źródeł finansowania, głównie z rezerwy na pomoc nadzwyczajną, która gromadzi środki przeznaczone przede wszystkim na pomoc humanitarną.

Zgodnie z nową perspektywa finansową obejmującą lata 2007-2013 wszelkie działania o charakterze humanitarnym zostaną połączone w jeden instrument. W związku z połączeniem pomocy żywnościowej i pomocy dla osób wysiedlonych, budżet na pomoc humanitarną na 2007 r. wyniesie 732 mln EUR (w porównaniu z 710 mln EUR w 2006 r.), co oznacza roczny wzrost o 3 %.

OGÓLNY PRZEGLąD DZIAłAń HUMANITARNYCH DG ECHO W 2006 R.

Główne wydarzenia oraz przydział środków finansowych

Pod względem pomocy humanitarnej rok 2006 stanowił szczególne wyzwanie, zwłaszcza w obliczu kryzysu w Libanie oraz wielu poważnych klęsk żywiołowych, które wystąpiły równolegle do istniejących wcześniej kryzysów humanitarnych.

Na początku 2006 r. w wyniku licznych susz, które nawiedziły Róg Afryki, Afrykę Południową oraz Afganistan, kryzysu żywnościowego w Nigrze trwającego od 2005 r. oraz trzęsienia ziemi na Jawie (Indonezja) dnia 27 maja bez dachu nad głową pozostawało ponad milion osób. Komisja musiała również przeciwdziałać pogarszającej się sytuacji praw człowieka w Sudanie, zaangażować się w narastający konflikt na Zachodnim Brzegu Jordanu i w strefie Gazy, a także podjąć działania na rzecz potrzeb humanitarnych trwale występujących m.in. w Demokratycznej Republice Konga, Czeczenii i Kolumbii, które to obszary należą do najbardziej dramatycznych przykładów. Krótkotrwały, lecz wysoce złożony kryzys w Libanie na przełomie lipca i sierpnia 2006 r. wymagał kompleksowej reakcji ze strony Komisji Europejskiej, której najważniejszym elementem była natychmiastowa pomoc humanitarna.

W wyniku pogarszającej się sytuacji humanitarnej w Sudanie (Darfur), Libanie, na Zachodnim Brzegu Jordanu oraz w strefie Gazy DG ECHO trzykrotnie korzystała z należącej do Komisji rezerwy na pomoc nadzwyczajną, przekazując łącznie 140 mln EUR[3]. Wydarzenia te miały istotny wpływ na działalność DG ECHO, która musiała zarządzać budżetem o łącznej wysokości 671 mln EUR, mimo iż wstępnie wynosił on 496 mln EUR (liczby w zaokrągleniu).

W odpowiedzi na kryzysy humanitarne w 2006 r. DG ECHO przyjęła 90 decyzji o przeznaczeniu środków. Przyznane na ich podstawie fundusze zostały następnie wykorzystane w 100 %. Największymi beneficjentami pomocy były kraje AKP (322 mln EUR – 48 %), następnie Europa Wschodnia, Nowe Państwa Niepodległe, Bliski Wschód oraz kraje śródziemnomorskie (177.9 mln – 27 %), a także Azja i Ameryka Łacińska (105.5 mln EUR - 16 %).

W poniższej tabeli przedstawiono przegląd rozkładu geograficznego pomocy humanitarnej według decyzji podjętych w 2006 r. (kwoty w milionach euro):

Jednostka/Region | Kwoty | % |

A/1: Afryka, Karaiby, Pacyfik | 322.060.000 | 48% |

Róg Afryki | 161.050.000 |

Wielkie Jeziora | 84.050.000 |

Afryka Zachodnia | 56.150.000 |

Karaiby i Pacyfik | 1.610.000 |

Afryka Południowa | 19.200.000 |

A/2: Europa Wschodnia, Nowe Państwa Niepodległe, Bliski Wschód, kraje śródziemnomorskie | 177.900.000 | 27% |

Nowe Państwa Niepodległe (Czeczenia, Kaukaz, Tadżykistan,…) | 33.000.000 |

Bliski Wschód | 134.000.000 |

Kraje śródziemnomorskie | 10.900.000 |

A/3: Azja, Ameryka Łacińska | 105.491.305 | 16% |

Azja | 86.891.305 |

Ameryka Łacińska | 18.600.000 |

0/1: Finansowanie tematyczne + dotacje | 20.500.000 | 3% |

Pomoc techniczna (eksperci i rachunki pomocnicze typu imprest) | 19.000.000 | 3% |

Dipecho – Gotowość na wypadek katastrofy | 19.050.000 | 3% |

Wydatki pomocnicze i ponownie przypisane dochody | 7.005.627 | 1% |

OGÓłEM 2006 | 671.006.932 | 100% |

[pic]

W 2006 r. przystosowywano działania DG ECHO w obliczu nagłych kryzysów humanitarnych do zmieniających się potrzeb humanitarnych. Znalazło to odzwierciedlenie m.in. we wzorcach regionalnej dystrybucji pomocy finansowej Dyrekcji, ze szczególnym uwzględnieniem „zapomnianych kryzysów”. Plan pracy DG ECHO oparto na metodzie globalnej oceny potrzeb (GNA), dzięki której działania dyrekcji odpowiadają rzeczywistym potrzebom. Stanowi ona ogólną ocenę według krajów, zawierającą porównanie sytuacji w ponad 140 krajach rozwijających się i dokonaną na podstawie wskaźników (rozwoju ludzkiego, ubóstwa, ryzyka klęsk żywiołowych, konfliktów, kwestii uchodźców, przesiedleńców wewnętrznych, niedożywienia i śmiertelności wśród dzieci do lat pięciu oraz udziału innych donatorów). W 2006 r. metoda ta została udoskonalona poprzez podział GNA na dwa wskaźniki: wskaźnik zagrożenia katastrofą oraz wskaźnik kryzysu.

Strategia pomocy DG ECHO nadal koncentrowała się na zapomnianych kryzysach . Terminem tym określa się sytuację, w której donatorzy i media wykazują niewielkie zainteresowanie poważnymi potrzebami humanitarnymi, co przekłada się na wysokość przekazywanej pomocy. Metoda i analiza stosowane przez DG ECHO przy rozpoznawaniu zapomnianych kryzysów opierają się zarówno na danych ilościowych (brak relacji w mediach lub niewielkie wsparcie donatorów mimo dużych potrzeb), jak i na czynnikach jakościowych (ocena na miejscu przez ekspertów i odpowiedzialnych urzędników DG ECHO). W 2006 r. do zapomnianych kryzysów należały: Czeczenia, Myanmar, uchodźcy Sahrawi (Algieria), Nepal oraz, w mniejszym stopniu, Indie w związku z kryzysem w Kaszmirze. W ciągu całego roku przekazano ok. 65,7 mln EUR na zażegnanie powyższych kryzysów, co stanowi 14 % łącznej kwoty 489,5 mln EUR pochodzącej z rozdziału 23 02 budżetu oraz EFR.

Wyniki globalnej oceny potrzeb i oceny zapomnianych kryzysów dostępne są na stronie internetowej UE pod adresem http://ec.europa.eu/comm/echo/information/strategy/index_en.htm.

Główne interwencje w 2006 r. w poszczególnych regionach[4]

Szczegółowe dane dotyczące interwencji znajdują się w rozdziale I załącznika.

Afryka, Karaiby i Pacyfik (kraje AKP)

W 2006 r. DG ECHO przeznaczyła 322 mln EUR na rzecz krajów AKP. Najważniejsze działania podjęto w następujących regionach:

- w Sudanie w związku z pogarszającą się sytuacją w Darfurze budżet uległ zwiększeniu z 40 do 97 mln EUR, ponadto w wyniku migracji ludności z Sudanu przekazano na rzecz Czadu wsparcie w wysokości 17 mln EUR;

- w Północnej Ugandzie od dwudziestu lat trwa konflikt zbrojny. Na północy kraju toczą się walki pomiędzy rządem a Armią Oporu Pana (LRA). Przyznaną w 2006 r. kwotę 19 mln EUR przeznaczono na dostarczenie wody i urządzeń sanitarnych, ochronę zdrowia, dostawy żywności, zapewnienie podstaw bytowych oraz bezpieczeństwa i ochrony żywności i produktów nieżywnościowych.

- w Burundi 17 mln EUR przeznaczono na pomoc zagrożonej ludności, dostarczając leki do centrów opieki medycznej i publicznych szpitali. W związku z epidemią cholery środki zostały ponadto przeznaczone na wodę pitną, specjalistyczne ośrodki leczenia oraz szkolenia w zakresie higieny. Przeprowadzono również działania w zakresie ochrony ludności.

- w Demokratycznej Republice Konga (DRK) łączną kwotę 50 mln EUR przeznaczono na pokrycie podstawowych potrzeb zdrowotnych, żywnościowych oraz bytowych dla najbardziej zagrożonej ludności przebywającej na najbardziej potrzebujących terenach (regiony wschodnie), a także na zapewnienie humanitarnego transportu powietrznego.

- Przekazana Liberii kwota 19,8 mln EUR została przeznaczona na dalsze wspieranie powrotu i ponownego osiedlania się uchodźców oraz wewnętrznych przesiedleńców do miejsca ich pochodzenia, w tym zorganizowanie pakietów pomocy, transportu oraz ogólnej pomocy włącznie z zapewnieniem ochrony.

Kraje śródziemnomorskie i Bliski Wschód

W związku ze wzrostem napięcia na okupowanych terenach palestyńskich oraz potrzebami humanitarnymi najbardziej zagrożonych uchodźców palestyńskich w Jordanii, Libanie i Syrii zwiększono początkowy przydział środków budżetowych z 34 do 84 mln EUR, aby zapewnić coraz bardziej potrzebną pomoc w zakresie żywności, ochrony zdrowia, wody i usług sanitarnych, doraźnego zatrudnienia oraz ochrony .

Ponadto w wyniku trwającej miesiąc wojny pomiędzy Izraelem a Hezbollahem wiele osób w Libanie zginęło lub zostało rannych bądź przesiedlonych. W związku z tą sytuacją DG ECHO przeznaczyła 50 mln EUR na doraźną pomoc medyczną, żywnością i wsparcie nieżywnościowe, dostawy wody i urządzenia sanitarne, a także tymczasowe schronienia. Po przerwaniu działań wojennych DG ECHO skoncentrowała swe działania na reszcie doraźnych potrzeb oraz odbudowie lokalnej infrastruktury.

Azja

W 2006 r. DG ECHO przekazała 15,7 mln EUR na dalszą pomoc birmańskim uchodźcom przebywających na granicy Birmy i Tajlandii oraz najbardziej zagrożonym grupom społecznym w związku z długotrwałym kryzysem w Birmie. Ponadto przyznano fundusze na poprawę ochrony muzułmańskich apatrydów na północy Birmy.

W celu zapewnienia stabilnej reintegracji osób powracających i wewnętrznych przesiedleńców oraz grup najbardziej zagrożonych w związku z konfliktem i suszą w Afganistanie, a także dla ochrony i wsparcia afgańskich uchodźców w Pakistanie i Iranie DG ECHO przekazała 22,5 mln EUR.

Ameryka Łacińska

W ramach najważniejszej interwencji DG ECHO przekazała Kolumbii 12 mln EUR na pomoc ludziom dotkniętym długotrwałym konfliktem. Podstawowym celem działań było zaopatrzenie ludności w wodę i urządzenia sanitarne, schronienia, zapewnienie pomocy żywnościowej, edukacji itd. ze szczególnym uwzględnieniem ochrony, aby wesprzeć zagrożone środowisko kolumbijskie.

Analiza porównawcza

Poniższa tabela przedstawia analizę porównawczą geograficznego rozkładu decyzji o przeznaczeniu środków w latach 2001-2006 . Na jej podstawie można zauważyć, iż systematycznego wzrostu pomocy na rzecz państw AKP we wcześniejszych latach, tendencja ta uległa zmianie w 2005 r. Jednocześnie największym beneficjentem pomocy stała się Azja, co wynikało z dwóch poważnych kryzysów w tej części świata: tsunami oraz trzęsienia ziemi w Kaszmirze. W 2006 r. państwa AKP otrzymały pomoc wynoszącą ok. połowy ogólnego budżetu na ten cel, odzyskując tym samym pozycję największego odbiorcy pomocy. Analizując sytuację na przestrzeni ostatnich pięciu lat należy również zauważyć, iż środki przyznawane były w różnych regionach i częściach świata, co wynika z krótkoterminowego charakteru interwencji podejmowanych przez DG ECHO. Co więcej ponad 96 % budżetu na pomoc humanitarną przeznacza się na finansowanie operacji humanitarnych, podczas gdy wydatki pomocnicze (informacje, kontrole, oceny itd.) stanowią niecałe 4 % budżetu.

[pic]

Finansowanie tematyczne

W związku ze znaczeniem najważniejszych organizacji międzynarodowych zajmujących się kwestiami humanitarnymi dla efektywnej pomocy w tym zakresie (odpowiednie agencje ONZ, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża ICRC, Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca IFRC i in.) w 2006 r. DG ECHO dalej wspierała ich zdolności instytucjonalne poprzez programy finansowania tematycznego.

W 2006 r. DG ECHO wspierała programy przygotowywane przez Biuro Koordynacji Spraw Humanitarnych Organizacji Narodów Zjednoczonych UNOCHA (zarządzanie informacjami), Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców UNHCR (rejestrowanie uchodźców), Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci UNICEF (ochrona dzieci i reagowanie w sytuacjach nagłych) oraz Światowego Programu Żywności WFP w zakresie oceny potrzeb. We współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia WHO prowadzono działania na rzecz zdrowia w sytuacji kryzysu, a z IFRC – w zakresie zarządzania katastrofami oraz reagowania w sytuacjach nagłych. Wreszcie ICRC otrzymało środki finansowe na programowe działania ochronne.

Działania w zakresie gotowości na wypadek katastrofy (w tym DIPECHO)

Zgodnie z rozporządzeniem Rady 1257/96 DG ECHO oprócz programu humanitarnego szerzy także ideę gotowości na wypadek katastrofy, promuje koordynację działań oraz specjalny program DIPECHO. Skutki niebezpieczeństw oraz coraz bardziej powszechna świadomość globalnej zmiany klimatu świadczą o tym, jak bardzo ważne i potrzebne jest zaangażowanie w powyższe działania.

Na poziomie strategicznym DG ECHO wzmocniła w 2006 r. środki instytucjonalne związane z gotowością na wypadek katastrofy. Mają one ułatwić bardziej spójne i całościowe podejście we włączaniu gotowości na wypadek katastrof w programy pomocy humanitarnej i programy odbudowy. Strategia DG ECHO pozostaje w zgodności z potrzebą działań na rzecz redukcji ryzyka związanego z katastrofą, wyrażaną w skali globalnej przez podmioty wspierające działania humanitarne oraz rozwój, a także wpisuje się w ramy działania z Hyogo na lata 2005-2015 .

W 2006 r. DG ECHO dalej zachęcała podmioty wspierające rozwój do włączenia do programów obejmujących regiony o wysokim zagrożeniu katastrofami naturalnymi (trzęsieniami ziemi, powodziami, cyklonami itd.) elementy zmniejszenia ryzyka związanego z katastrofami naturalnymi oraz do wspierania praktycznych środków zmniejszających to ryzyko. DG ECHO jest ponadto zdecydowanym zwolennikiem integralnego w ramach danej wspólnoty lokalnej podejścia do redukcji ryzyka związanego z katastrofą, które zwiększy zdolność działania szczególnie zagrożonych wspólnot.

Kraje rozwijające się są szczególnie narażone na ryzyko związane z niebezpieczeństwami, ponieważ nie dysponują odpowiednim potencjałem do reagowania na poziomie krajowym, a ich lokalne wspólnoty nie mają zdolności przeciwdziałania negatywnym konsekwencjom katastrofy. Projekty DIPECHO są lokalnymi programami przygotowywania na wypadek katastrofy i obejmują jednostki terytorialne najbardziej narażone na wystąpienie katastrof naturalnych o niewielkiej zdolności reagowania. Projekty te stanowią przykład działań, które należy powielać poprzez włączanie ich do strategii długotrwałego rozwoju i strategii narodowych. W związku z faktem, że katastrofy naturalne wykraczają poza granice państw, plany działań DIPECHO zawierają, oprócz działań na płaszczyźnie lokalnej, także projekty regionalne. W 2006 r. DG ECHO przeznaczyła łącznie 19,05 mln EUR na plany działań DIPECHO w Ameryce Środkowej, Azji Środkowej oraz Południowo-Wschodniej.

W ramach dalszego rozwoju strategii DG ECHO przyjęła w 2006 r. ważną decyzję regionalną (10mln EUR) w sprawie gotowości na wypadek katastrofy ludów pasterskich, dzięki której lepiej będą one przygotowane na suszę i klęski wywołane długotrwałymi czynnikami na Rogu Afryki (Sudan. Dżibuti, Somalia, Etiopia, Kenia, Uganda i Erytrea). Program ten został opracowany w ścisłej współpracy z DG ds. rozwoju oraz Biurem Współpracy EuropeAid.

Łączenie pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju (LRRD)

Przedmiotem szczególnego zaangażowania DG ECHO jest opracowywanie strategii należytego wyjścia z inwestycji oraz pomocy humanitarnej ( łączenie pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju „LRRD” ). DG ECHO bierze aktywny udział w pracach ponownie powołanej grupy skupiającej przedstawicieli różnych służb (w tym DG ds. Stosunków Zewnętrznych, DG ds. Rozwoju oraz Biura Współpracy EuropeAid) i zajmującej się kwestiami LRRD. Nowe, obowiązujące od 2007 r. instrumenty zewnętrzne (w szczególności instrument współpracy w zakresie rozwoju IWR oraz instrument stabilności) stworzą odpowiednie środowisko wdrażania LDDR, przygotowywanego przez ECHO we współpracy z innymi właściwymi służbami już od 2006 r. Szczególny nacisk położono na przejście od pomocy żywnościowej do bezpieczeństwa żywności; w tym celu przekazano DG ECHO cały budżet przeznaczony na doraźną pomoc żywnościową. DG ECHO wyznaczyła pięć krajów (Kenię, Liberię, Mauretanię, Sudan i Ugandę) do udziału w programie pilotażowym, mającym na celu ulepszenie już istniejących lub planowanych polityk w zakresie LDDR. Pod koniec roku większość tych krajów - choć nie wszystkie - osiągnęła znaczące wyniki. W dużym stopniu przyczynił się do tego proces planowania wydatków w ramach X EFD. Prowadzone są prace nad dalszym wzmocnieniem powyższych polityk.

Główni partnerzy w akcjach humanitarnych

DG ECHO realizuje pomoc humanitarną poprzez partnerów, do których należy ok. 200 organizacji pozarządowych, agencje ONZ oraz organizacje międzynarodowe, np. Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża oraz Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.

Współpraca z różnymi partnerami ma dla DG ECHO duże znaczenie. Pozwala ona sprawnie zająć się coraz dłuższą listą potrzeb na całym świecie. DG ECHO wypracowywała sobie coraz bliższe stosunki robocze ze swoimi partnerami na poziomie zarówno zagadnień polityki, jak i zarządzania działaniami humanitarnymi.

W 2006 r. DG ECHO realizowała swoje działania przede wszystkich za pośrednictwem organizacji pozarządowych (52 %), agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych (37 %) oraz organizacji międzynarodowych (11 %). Więcej szczegółów dotyczących rocznego rozdziału pomiędzy grupami partnerów znajduje się w pkt V.6 i V.7 załącznika.

STOSUNKI Z INNYMI INSTYTUCJAMI UE, PAńSTWAMI CZłONKOWSKIMI, WIęKSZYMI PARTNERAMI W ZAKRESIE POMOCY HUMANITARNEJ I DONATORAMI SPOZA UE

Podobnie jak w latach poprzednich, DG ECHO utrzymywała bliskie stosunki z innymi instytucjami, państwami członkowskimi, organizacjami międzynarodowymi oraz innymi ważnymi podmiotami (do których należą m.in. donatorzy spoza UE), aby wspierać zasady i wartości humanitarne.

Pod koniec 2006 r. DG ECHO rozpoczęła zakrojone na szeroką skalę konsultacje z partnerami w zakresie pomocy humanitarnej Komisji i państwami członkowskimi w kluczowych kwestiach humanitarnych, do których należą: cel, zasady i wartości przyświecające pomocy humanitarnej, wyzwania, jakie stoją przed podmiotami zaangażowanymi w pomoc humanitarną, a także realizacją pomocy humanitarnej.

Wyniki tych konsultacji zostaną włączone do komunikatu Komisji, w którym będzie ona nawoływać do porozumienia unijnego w kwestii zasad i najlepszych praktyk stosowanych w akcjach humanitarnych oraz do przygotowania programu bardziej skoordynowanych działań, dzięki czemu Unia Europejska może zwiększyć swój udział w międzynarodowych programach zbiorowego reagowania na kryzysy humanitarne. Europejski konsensus powinien sprzyjać bardziej spójnemu, konsekwentnemu i kompleksowemu podejściu do kwestii pomocy humanitarnej.

Więcej szczegółowych informacji na temat partnerów znajduje się w części II załącznika.

INNE DZIAłANIA

W ramach prowadzonych działań DG ECHO podejmuje także inne inicjatywy wspierające udzielanie pomocy humanitarnej i dbające o jakość tej pomocy. Należą do nich:

1. rozwój prowadzonej przez DG ECHO polityki bezpieczeństwa personelu zaangażowanego w niesienie pomocy humanitarnej;

2. wzmocnienie zdolności szybkiego reagowania w zakresie organizowania zespołów wielosektorowych;

3. strategia komunikacji i przekazywania informacji.

4. W zakresie szkoleń DG ECHO aktywnie wspiera Sieć Pomocy Humanitarnej (NOHA), która oferuje interdyscyplinarne studia podyplomowe.

Szczegółowe informacje dotyczące powyższych działań znajdują się w części III załącznika.

Kontrola przeprowadzana na wielu poziomach i na różnych etapach realizacji projektu zapewnia właściwy przebieg operacji finansowanych przez DG ECHO. Opis poszczególnych aspektów strategii kontroli stosowanej przez DG ECHO, a także sposobu stosowania nadzoru i procedur monitoringu znajduje się w część IV załącznika.

WNIOSEK

Rok 2006 stanowił szczególne wyzwanie dla DG ECHO, zwłaszcza w obliczu kryzysu w Libanie oraz wielu poważnych katastrof naturalnych, które wystąpiły równolegle do istniejących wcześniej kryzysów humanitarnych Mimo trudnej sytuacji DG ECHO z powodzeniem wypełniała swój mandat. W celu osiągnięcia najważniejszych celów polityki poprzez zapewnienia skutecznego niesienia pomocy humanitarnej, zrealizowano wszystkie zadania, a następnie rozszerzono ich zakres.

[1] Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci, Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców, Światowy Program Żywnościowy ONZ.

[2] www.reliefweb.int

[3] Oprócz 140 mln EUR przekazanych z rezerwy na pomoc nadzwyczajną budżet DG ECHO został powiększony dzięki wykorzystaniu środków FR (28 mln EUR) oraz ponownego przypisania dochodów (7mln EUR).

[4] Jako główne określa się te interwencje, na które przeznacza się najwyższe kwoty w danym regionie.