6.

EBC zdaje sobie sprawę z ograniczonego zakresu celów projektu dyrektywy, jest jednak zdania, że – w celu uniknięcia arbitrażu regulacyjnego – w odpowiednich przypadkach przepisy prawne Unii powinny być spójne we wszystkich sektorach rynku usług finansowych. Przykładowo, EBC sugeruje wspieranie spójności międzysektorowej w następującym zakresie: 6.1. Postępowanie z holdingami finansowymi w ramach obliczania wysokości funduszy własnych: EBC jest zdania, że – w celu zapobiegnięcia arbitrażowi regulacyjnemu pomiędzy podmiotami prawnymi lub pomiędzy podmiotami należącymi do jednego konglomeratu finansowego – na potrzeby określania wysokości funduszy własnych należałoby zwiększyć spójność w traktowaniu „udziału kapitałowego” w tym samym sektorze i we wszystkich sektorach rynku usług finansowych (15). EBC zaleca w szczególności dalsze ujednolicenie zawartych w dyrektywie 2006/48/WE (16) oraz dyrektywie 2009/138/WE (17) definicji udziału kapitałowego w zakładach ubezpieczeń i instytucjach kredytowych oraz metod wykorzystywanych na poziomie grupy w celu przeciwdziałania podwójnemu uruchamianiu funduszy wynikających z międzysektorowych udziałów kapitałowych (18). Podkomitet ds. Konglomeratów Finansowych ustanowiony przez rozporządzenia ESA (19) mógłby odgrywać znaczącą rolę w rozwijaniu spójności międzysektorowej. 6.2. Kwestia stabilności finansowej: dalszej ocenie należałoby również poddać skutki procykliczne wynikające z wdrożenia przepisów wprowadzonych przez Wypłacalność II oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, wpływ mechanizmów antycyklicznych na stabilność finansową, w tym w odniesieniu do premii za stałość aktywów, o których mowa w projekcie dyrektywy. 6.3. Polityka i systemy wynagrodzeń: zgodnie z celami zalecenia Komisji (20) EBC generalnie przyjmuje z zadowoleniem prace toczące się nad polityką i systemami wynagrodzeń w kontekście instrumentów wdrażających Wypłacalność II (21); uzgodnione na poziomie międzynarodowym najważniejsze zasady polityki wynagrodzeń wypracowane dla banków oraz odpowiadające im standardy wykonawcze (22) powinny mieć zastosowanie do sektora ubezpieczeń (23), również, tam gdzie ma to zastosowanie, biorąc pod uwagę jego specyficzne cechy. 6.4. Ocena kredytowa: zgodnie z projektem dyrektywy, EIOPA będzie realizować niektóre zadania odnoszące się do i) oceny kwalifikowania się zewnętrznych instytucji oceny wiarygodności kredytowej (ECAI) oraz ii) przyznania oceny zdolności kredytowej według obiektywnej skali oceny jakości kredytowej (24), w oparciu o które Komisja będzie musiała przyjąć szczegółowe kryteria w formie aktów delegowanych (25). Choć EBC popiera co do zasady te nowe zadania powierzone EIOPA oraz zdaje sobie sprawę ze specyficznych potrzeb każdego z sektorów usług finansowych, zauważa również, że kwestia uznawania ECAI została już uregulowana w dyrektywie 2006/48/WE (26) oraz rozporządzeniu (WE) nr 1060/2009 (27). Na tym tle oraz mając na uwadze międzysektorowy charakter tych kwestii, EBC sugeruje, aby przed podjęciem jakichkolwiek kroków legislacyjnych dokonać oceny z udziałem ESA mającej na celu zapewnienie spójności i synergii w ramach właściwej regulacji sektorowej Unii, w tym również możliwych środków wykonawczych. 6.5. Stwierdzenie „wyjątkowego spadku na rynkach finansowych”: w przypadku niespełnienia kapitałowego wymogu wypłacalności organ nadzorczy zażąda od zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji podjęcia koniecznych środków w terminie nieprzekraczającym dziewięciu miesięcy (28). W przypadku wyjątkowego spadku na rynkach finansowych organ nadzoru może przedłużyć ten termin o odpowiedni okres, „z uwzględnieniem wszelkich istotnych czynników” (29). Zgodnie z projektem dyrektywy, EIOPA stwierdza istnienie wyjątkowego spadku na rynkach finansowych, w odniesieniu do którego Komisja przyjmuje akty delegowane określające procedury, które ma zastosować EIOPA przy stwierdzaniu istnienia wyjątkowego spadku na rynkach finansowych, a także „czynniki”, które należy uwzględnić, w tym maksymalny „odpowiedni okres” (30). EBC popiera propozycję powierzenia EIOPA roli zapewnienia jednolitego podejście we wszystkich państwach członkowskich. Z tego samego powodu zasadne byłoby również zasięganie opinii ESRB oraz wprowadzenie do stwierdzenia takich sytuacji jakościowych i ilościowych kryteriów, metod i wymagań. Wskazane jest dalsze wyjaśnienie wzajemnych relacji pomiędzy stwierdzaniem przez EIOPA wyjątkowego spadku na rynkach finansowych a stwierdzaniem przez Komisję sytuacji kryzysowych w rozumieniu rozporządzeń ESA (31), jak również środkami podejmowanymi przez organy nadzoru w wyjątkowych sytuacjach w przypadku dalszego pogarszania się sytuacji finansowej danych przedsiębiorstw (32).