[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia […] r.

COM(2008) 450/5

2008/0149 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające instrument umożliwiający szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Wprowadzenie

Rosnące ceny żywności w 2007 r. i 2008 r. miały negatywny wpływ na wiele krajów rozwijających się i ich ludność. Setki milionów ludzi znalazły się w jeszcze większym ubóstwie, a osiągnięty niedawno postęp na drodze do realizacji milenijnych celów rozwoju jest zagrożony. Ponadto w wyniku rosnących cen żywności w kilku krajach doszło do zamieszek i niepokojów społecznych oraz zmniejszyła się ich stabilność polityczna, przez co zagrożone są pozytywne rezultaty wieloletnich inwestycji politycznych i rozwojowych oraz efekty misji pokojowych.

Jednak rosnące ceny żywności mogą być także okazją do zwiększenia podaży żywności przez rolników w krajach rozwijających się. Wyższe ceny żywności otwierają nowe możliwości uzyskania dochodu, pozwalające wspólnotom wiejskim na wydźwignięcie się z ubóstwa i na zwiększenie udziału rolnictwa we wzroście gospodarczym, ponieważ zwiększają opłacalność inwestycji i wydajność produkcji.

Komisja Europejska pragnie uruchomić inicjatywę (zwaną dalej „instrumentem”) umożliwiającą reagowanie w krótkiej perspektywie czasowej na gwałtowny wzrost cen żywności na poziomie globalnym poprzez wykorzystanie części marginesu dostępnego w dziale 2 ram finansowych do udzielenia pomocy najbardziej dotkniętym tym problemem krajom rozwijającym się. Instrument byłby wykorzystywany głównie w celu wspierania rozwoju rolnictwa w krajach rozwijających się, co pozwoliłoby im na zwiększenie poziomu produkcji. Umożliwiłby on także tym krajom szybkie łagodzenie negatywnych skutków wysokich cen żywności dotykającym najbiedniejszych. Dzięki temu możliwe byłoby ograniczenie skrajnego ubóstwa i głodu.

Polityczna odpowiedź na gwałtowny wzrost cen żywności

W dniu 20 maja 2008 r. Komisja przyjęła komunikat „Reakcja na kwestię wzrostu cen żywności. wskazówki dotyczące działania na szczeblu UE”[1]. W komunikacie opisano główne elementy reakcji UE na problemy związane ze wzrostem cen żywności, oraz zaproponowano działania, które powinny zostać zrealizowane na poziomie UE, oraz działania umożliwiające zaradzenie następstwom tego kryzysu na poziomie międzynarodowym.

W dniu 22 maja 2008 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję[2] w sprawie rosnących cen żywności w UE i w krajach rozwijających się, w której wezwał Radę do zapewnienia spójności wszystkich inicjatyw politycznych dotyczących żywności podejmowanych na poziomie krajowym i międzynarodowym w celu realizacji prawa poszczególnych społeczności do żywności.

Ministrowie państw członkowskich UE także wyrazili swoje zaniepokojenie skutkami wysokich cen żywności w krajach rozwijających się w konkluzjach Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dnia 27 maja i zobowiązali się do wspólnego rozwiązywania kwestii związanych ze wzrostem cen żywności, w tym problemów krótko-, średnio- i długookresowych, i udzielania pomocy w ramach wewnętrznych polityk i strategii krajów partnerskich.

Rada Europejska w trakcie obrad w dniach 19-20 czerwca ponownie stwierdziła, że wysokie ceny żywności wpływają negatywnie na sytuację najbiedniejszych społeczności i zagrażają realizacji wszystkich milenijnych celów rozwoju. Rada stwierdziła, że Unia Europejska powinna podjąć działania pod kątem pomocy rozwojowej i humanitarnej. Rada Europejska pozytywnie przyjęła zgłoszony przez Komisję zamiar powołania nowego funduszu mającego na celu wspieranie rolnictwa w krajach rozwijających się w ramach obecnie obowiązujących perspektyw finansowych oraz stwierdziła, że UE będzie wspierać zdecydowane działania w zakresie podaży towarów rolnych w krajach rozwijających się, w szczególności przez zapewnianie niezbędnych zasobów finansowych na środki produkcji rolnej oraz pomocy w wykorzystywaniu instrumentów zarządzania ryzykiem rynkowym. . Rada stwierdziła również, że w ramach swojej strategii udzielania wsparcia Unia będzie ściśle współpracowała z Organizacją Narodów Zjednoczonych i innymi organizacjami międzynarodowymi , a także z krajami partnerskimi w ramach ich wewnętrznych polityk i strategii.

Szacunki dotyczące środków finansowych niezbędnych do reagowania na gwałtowany wzrost cen żywności

Służby Komisji przygotowały szacunki dotyczące krótkookresowych (2008-09) potrzeb finansowych większości krajów rozwijających się dotkniętych skutkami wzrostu cen żywności, zgodnie z którymi potrzeby te sięgają 18 mld EUR. Liczbę tę uzyskano w wyniku ekstrapolacji ocen poszczególnych krajów . Została ona dodatkowo potwierdzona poprzez porównanie jej z kosztami krótkookresowych działań podejmowanych w innych krajach. Ponadto liczbę tę potwierdzają wstępne szacunki grupy zadaniowej wysokiego szczebla ONZ ds. światowego kryzysu bezpieczeństwa żywnościowego[3], która szacuje, że w 2008 r. i 2009 r. donatorzy pomocy powinni przekazać na rzecz wszystkich krajów rozwijających się dodatkowe 18-25 mld EUR.

Dotychczasowe działania w ramach istniejących instrumentów współpracy

Instrumenty współpracy zewnętrznej, którymi dysponuje Komisja, obejmują:

- instrumenty natychmiastowego reagowania w sytuacjach kryzysowych (instrument pomocy humanitarnej[4], instrument na rzecz stabilności[5]) oraz

- instrumenty umożliwiające długookresową współpracę na rzecz rozwoju (instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju[6] w przypadku programów tematycznych – w tym także tych dotyczących bezpieczeństwa żywnościowego – oraz programów geograficznych w krajach rozwijających się, w tym w krajach Południowej Afryki, ale nie w innych krajach AKP, oraz Europejski Fundusz Rozwoju (EDF) w przypadku pozostałych krajów AKP).

- [7].

Narzędzia długoterminowej współpracy na rzecz rozwoju zostały ostatnio dostosowane do priorytetów rozwojowych krajów partnerskich, przez co wprowadzanie krótkookresowych zmian jest niemożliwe lub prawie niemożliwe. Ponadto wszystkie istniejące instrumenty zostały uruchomione lub przeprogramowane w 2008 r. tak, aby w jak największym stopniu umożliwić przeciwdziałanie problemom związanym ze wzrostem cen żywności. W bardzo ograniczonym zakresie tego typu zmiany można by wprowadzić w 2009 r., jednak uruchomienie tylko krótkookresowych zasobów będzie całkowicie niewystarczające. Wprowadzanie dalszych zmian może potrwać zbyt długo i uniemożliwić reagowanie na skutki kryzysu w perspektywie krótkoterminowej, ponadto zmiany mogłyby mieć negatywny wpływ na spójność istniejących programów współpracy z krajami partnerskimi. W obecnej sytuacji, kiedy wysokie ceny żywności doprowadziły do zmniejszenia wydatków na WPR, Komisja proponuje skierowanie części zaoszczędzonych w ten sposób środków na wspieranie produkcji rolniczej w krajach rozwijających się.

Działania, jakie umożliwia instrument

Kwota pomocy podana w niniejszym rozporządzeniu została oszacowana przy założeniu, że udział Wspólnoty Europejskiej w kosztach krótkookresowych działań w związku z kryzysem cenowym na rynku produktów żywnościowych powinien wynosić 10%, ponieważ Wspólnota średnio finansuje 10% globalnej współpracy na rzecz rozwoju. Wynika z tego, że Wspólnota powinna przeznaczyć na ten cel około 1,8 mld EUR w 2008 r. i w 2009 r. Ponieważ z obecnie dostępnych instrumentów WE w latach 2008-2009 można zaczerpnąć 800 mln EUR (550 mln EUR w 2008 r. i, zgodnie z szacunkami, 250 mln EUR w 2009 r.), pozostały 1 mld EUR należy sfinansować za pośrednictwem instrumentu.

Niniejsze rozporządzenie będzie stanowiło podstawę prawną krótkoterminowej pomocy wspólnotowej dla krajów rozwijających się mającej na celu rozwiązywanie problemów wynikających z wysokiego poziomu cen żywności. Okres funkcjonowania instrumentu będzie ograniczony; będzie on funkcjonował w 2008 r. i w 2009 r. oraz będzie wykorzystywał część marginesu dostępnego w dziale 2 ram finansowych. Będzie on uzupełniał istniejące instrumenty reagowania kryzysowego i współpracy na rzecz rozwoju, zarówno jeżeli chodzi o jego okres funkcjonowania (dłuższy niż w przypadku pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych, krótszy niż w przypadku długoterminowej współpracy na rzecz rozwoju), jak i ze względu na jego specyficzny charakter (bezpośrednio związany z działaniami, które mają zaradzić przyczynom i skutkom gwałtownego wzrostu cen żywności).

Cele instrumentu

Głównym celem instrumentu będzie zachęcanie rolników w krajach rozwijających się do zwiększenia podaży w perspektywie krótko- i średnioterminowej w kontekście zrównoważonego rozwoju tych krajów. Instrument będzie także wykorzystywany do wspierania działań umożliwiających szybkie i bezpośrednie złagodzenie negatywnych skutków wysokich cen żywności, zgodnie z celami dotyczącymi bezpieczeństwa żywnościowego. Oczekiwane rezultaty pomocy udzielanej w ramach instrumentu to m.in. i) zwiększenie produkcji rolniczej i bezpieczeństwa żywnościowego w krajach, którym udzielana jest pomoc; ii) zmniejszenie liczby osób niedożywionych, głównie wśród słabszych grup społecznych; iii) zmniejszenie inflacji cen żywności.

Staranne ukierunkowanie środków finansowanych w ramach instrumentu

Komisja przyjmie środki umożliwiające wdrożenie niniejszego rozporządzenia. Pozwolą one na sfinansowanie globalnych inicjatyw wspierających realizację celów określonych w niniejszym rozporządzeniu, które są realizowane za pośrednictwem organizacji międzynarodowych, w tym organizacji regionalnych.

Komisja przyjmie te decyzje bezpośrednio po przyjęciu rozporządzenia przez Parlament i Radę oraz po jego opublikowaniu.

Mimo że potencjalnymi beneficjentami pomocy są wszystkie kraje rozwijające się, pomoc udzielania będzie tym krajom rozwijającym się, które najbardziej ucierpiały z socjoekonomicznego i politycznego punktu widzenia w wyniku kryzysu cenowego na rynku produktów żywnościowych, krajom, w których należy podjąć działania i które nie mają środków lub zdolności, aby poradzić sobie ze skutkami kryzysu bez dodatkowej pomocy. Dlatego przygotowana zostanie lista krajów objętych pomocą wybranych na podstawie zestawu odpowiednich kryteriów, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Kryteria te będą obejmować: zależność od przywozu żywności, poziom inflacji cen żywności oraz podatność na zagrożenia społeczne i budżetowe. Uwzględniony zostanie również fakt, czy dany kraj może skorzystać z innych opcji finansowania oferowanych przez donatorów pomocy, jak również możliwość zwiększenia produkcji rolnej w tym kraju. Instrument umożliwia również realizację programów na poziomie regionalnym, obejmujących wszystkie kraje rozwijające się w danym regionie. Możliwe jest również finansowanie inicjatyw globalnych, o ile są one realizowane za pośrednictwem organizacji regionalnej lub międzynarodowej. Decyzje Komisji będą opierały się na informacjach, w tym na informacjach na temat rzeczywistych potrzeb danego kraju, udostępnionych w szczególności poprzez delegatury Komisji i pochodzących z mających znaczenie międzynarodowe ocen sytuacji przygotowanych przez organizacje takie jak np. organizacje wchodzące w skład systemu ONZ. Decyzjom Komisji będą towarzyszyły szczegółowe opisy metod zastosowanych przy wyborze krajów objętych pomocą. Wykorzystane zostaną informacje udostępnione przez grupę zadaniową ONZ i organizacje międzynarodowe (w tym głównie agencje ONZ – FAO, WFP, Bank Światowy i MFW), które zostaną uzupełnione – w przypadku, gdyby były niewystarczające – dotyczącymi danego kraju informacjami przekazanymi przez delegatury KE.

Uwzględniając konieczność bezpośredniego reagowania na skutki kryzysu żywnościowego i biorąc pod uwagę specyficzną sytuacje każdego kraju, za pomocą instrumentu można wspierać następujące działania operacyjne: i) działania mające na celu polepszenie dostępu do środków produkcji rolnej i odpowiednich usług, w tym nawozów i nasion; ii) środki sieci bezpieczeństwa zmierzające do podtrzymania lub poprawy zdolności do produkcji rolnej oraz służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb żywnościowych najsłabszych grup społecznych.

Nieznaczna część zasobów instrumentu (do 1%) zostanie wykorzystana do wsparcia środków niezbędnych do skutecznego wdrożenia rozporządzenia.

Podejmowane środki będą musiały uwzględniać długookresowe potrzeby rozwojowe kraju będącego beneficjentem pomocy, powinny być zrównoważone (z punktu widzenia społecznego, gospodarczego i z punktu widzenia ochrony środowiska) oraz przyczyniać się do zmniejszenia zakłóceń cen produktów rolnych. W przypadku dotacji na zakup środków produkcji rolnej oznacza to na przykład, że środki te powinny być starannie ukierunkowane i uzależnione od lokalnych potrzeb i lokalnej sytuacji oraz dostosowane do nich, jak również powinny sprzyjać rozwojowi rynku, być ograniczone w czasie i zrównoważone z finansowego punktu widzenia oraz przyczyniać się do zrównoważenia systemu produkcji rolnej. Tam gdzie to niezbędne wzmocnione zostaną systemy informacyjne i przejrzystość w celu zwiększenia efektywności systemów rynkowych, ograniczenia przywilejów wynikających z określonej pozycji na rynku oraz umożliwienia rolnikom działającym na mała skalę skorzystanie z podjętych środków.

Rodzaje finansowania i sposoby wdrażania rozporządzenia

Pomoc za pośrednictwem organizacji międzynarodowych lub regionalnych otrzymywać będą kraje dotknięte podwyżkami cen żywności. Pomoc będzie dostosowana do opracowanych przez poszczególne kraje ocen potrzeb i planów.

Decyzje o udzieleniu pomocy za pośrednictwem organizacji regionalnych i międzynarodowych podejmowane będą przy uwzględnieniu ich przewagi komparatywnej oraz na podstawie zaproponowanych przez nie i poddanych ocenie inicjatyw. Może to na przykład dotyczyć FAO, IFAD, UNICEF, WFP lub Banku Światowego. Pomocy finansowej można byłoby również udzielać za pośrednictwem organizacji regionalnych.

Krótkookresowa reakcja na gwałtowny wzrost cen żywności wymaga szybkiego uruchomienia finansowania w celu udzielenia pomocy pokryzysowej i wsparcia wzrostu podaży żywności w kolejnych sezonach rolniczych. Rozporządzenie pozwala na szybkie podejmowanie decyzji i wprowadza procedury pozwalające na szybkie decydowanie o wydatkach przy wykorzystaniu umów o wniesieniu wkładu finansowego z organizacjami międzynarodowymi, w tym organizacjami regionalnymi.

Przy programowaniu i udzielaniu pomocy przestrzegane będą zasady Deklaracji paryskiej w sprawie skuteczności pomocy; działalność na tym polu będzie koordynowana z państwami członkowskimi i z innymi donatorami pomocy, tak aby żaden kraj nie otrzymał nadmiernej pomocy lub został jej pozbawiony.

Prace przygotowawcze rozpoczną się natychmiast po przyjęciu proponowanego rozporządzenia przez Komisję i zostaną zakończone tak, aby umożliwić przyjęcie decyzji wykonawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, bezpośrednio po wejściu w życie rozporządzenia.

W miarę możliwości decyzje dotyczące finansowania (art. 3) zostaną podjęte w tym samym czasie, lub jak najszybciej po wejściu rozporządzenia w życie; w obu przypadkach decyzje dotyczące wykorzystania funduszy z 2008 r. zostaną podjęte przed końcem 2008 r.

Źródła finansowania instrumentu

Wysokie ceny produktów rolnych przyczyniły się do zmniejszenia wydatków w ramach rynku objętego wspólną polityką rolną w budżecie na 2008 r. i do zmniejszenia szacunków dotyczących tych wydatków w budżecie na 2009 r. w dziale 2 ram finansowych. Aktualne szacunki wskazują, że w tym dziale dostępny będzie znaczny margines w 2008 r. i, w mniejszym stopniu, w 2009 r.

Aby Wspólnota mogła wywiązać się ze swoich zobowiązań dotyczących wydatków w ramach rynku objętego wspólną polityką rolną i bezpośrednich płatności dla rolników rozporządzenie zawiera klauzulę (art. 10 ust. 4), która gwarantuje, że margines w ramach działu 2 będzie wynosił co najmniej 600 mln EUR w każdym roku. Jeżeli prognozowany margines będzie niższy niż jego gwarantowany poziom w danym roku, niezbędne będzie odpowiednie zmniejszenie środków przeznaczonych na finansowanie instrumentu w takim roku.

Częściowo retrospektywne finansowanie

Biorąc pod uwagę, że niniejsze rozporządzenie zapewnia finansowanie pomocy dla wybranych krajów za pośrednictwem organizacji międzynarodowych, w tym organizacji regionalnych, i włączając w to środki zapoczątkowane przed przyjęciem niniejszego rozporządzenia, rozporządzenie zawiera przepis (art. 6 ust. 2) pozwalający na finansowanie pomocy od 20 czerwca 2008 r., tj. dnia przyjęcia konkluzji Rady Europejskiej.

Proponowany harmonogram

Po przyjęciu wniosku przez Komisję zostanie on poddany procedurze współdecydowania w Parlamencie i Radzie. Najszybszy scenariusz, zakładający zachowanie normalnych procedur, ale tylko jedno czytanie projektu w Parlamencie, najprawdopodobniej oznaczać będzie wejście rozporządzenia w życie do końca listopada.

Przewiduje się następujący orientacyjny harmonogram prac:

lipiec-wrzesień 2008 r.: przygotowania techniczne dotyczące decyzji Komisji (wybór organizacji międzynarodowych, w tym organizacji regionalnych, krajów objętych pomocą, wstępny podział środków, określenie działań, które będą realizowane na podstawie niniejszego rozporządzenia i innych instrumentów, w celu zapewnienia komplementarności).

wrzesień 2008 r.: wstępny projekt budżetu korygującego na 2008 r. oraz poprawki do budżetu na 2009 r. wprowadzające nowe pozycji budżetowe.

listopad 2008 r.: przyjęcie rozporządzenia przez inne instytucje uczestniczące w procesie legislacyjnym, publikacja i wejście w życie

grudzień 2008 r.: pierwsze decyzje wykonawcze Komisji. Jeżeli chodzi o oceny ex-ante , zostaną one przygotowane w ramach przygotowań technicznych do przyjęcia tych decyzji wykonawczych Komisji.

grudzień 2008 r.: początek zobowiązań budżetowych.

początek 2009 r.: początek realizacji pierwszych środków

Do dnia 31 grudnia 2012 Komisja przedstawi Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z realizacji tych środków, w tym, w jak najszerszym zakresie, na temat głównych efektów pomocy udzielanej na mocy rozporządzenia. Sprawozdanie będzie obejmowało retrospektywną ocenę przydzielonych zasobów ludzkich i finansowych oraz ocenę osiągniętych wyników w porównaniu z celami określonymi w rozporządzeniu (art. 9).

Występuje się zatem do Komisji o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia.

2008/xxxx (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające instrument umożliwiający szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 179 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji[8],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[9],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rezultacie gwałtownego wzrostu cen żywności w dramatycznej sytuacji znalazło się wiele krajów rozwijających się i ich ludność . Setkom milionów ludzi grozi skrajne ubóstwo, stąd konieczna jest większa solidarność z tymi społecznościami.

(2) Na mocy niniejszego rozporządzenia powinien zatem zostać ustanowiony instrument finansowy umożliwiający szybkie reagowanie na kryzys wywołany wysokimi cenami żywności w krajach rozwijających się.

(3) Zgodnie z europejskim konsensusem w sprawie rozwoju[10], przyjętym przez Radę i przedstawicieli rządów państw członkowskich obradujących w ramach Rady, Parlament Europejski i Komisję w dniu 22 listopada 2005 r., Wspólnota Europejska (zwana dalej „Wspólnotą”) będzie nadal pracowała na rzecz poprawy bezpieczeństwa żywnościowego na poziomie międzynarodowym, regionalnym i krajowym; niniejsze rozporządzenie powinno przyczynić się do realizacji tego celu.

(4) W dniu 22 maja 2008 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie rosnących cen żywności w UE i w krajach rozwijających się[11], w której wezwał Radę do zapewnienia spójności wszystkich dotyczących żywności strategii politycznych na poziomie krajowym i międzynarodowym mających służyć realizacji prawa poszczególnych społeczności do żywności.

(5) Rada Europejska w trakcie obrad w dniu 20 czerwca 2008 r. stwierdziła, że Unia Europejska powinna podjąć działania pod kątem pomocy rozwojowej i humanitarnej.. Ponadto zadeklarowano, że Unia Europejska zorganizuje środki służące finansowaniu – poza systemem pomocy żywnościowej – sieci bezpieczeństwa socjalnego wspierających ubogie i słabsze grupy społeczne., oraz będzie wspierać zdecydowane działania w zakresie podaży towarów rolnych w krajach rozwijających się, w szczególności przez zapewnianie niezbędnych zasobów finansowych na środki produkcji rolnej oraz pomocy w wykorzystywaniu instrumentów zarządzania ryzykiem rynkowym. Rada przyjęła również z zadowoleniem ogłoszony przez Komisję zamiar ustanowienia nowego funduszu mającego na celu wspieranie rolnictwa w krajach rozwijających się ze środków dostępnych w obowiązujących obecnie ramach finansowych.

(6) Ponadto w konkluzjach Rady Europejskiej stwierdzono, że w odpowiedzi na obecny kryzys żywnościowy UE będzie wspierać bardziej skoordynowane i długofalowe działania międzynarodowe, w szczególności na forum ONZ i międzynarodowych instytucji finansowych; UE przyjmuje także z zadowoleniem utworzenie przez Sekretarza Generalnego ONZ grupy zadaniowej wysokiego szczebla ds. światowego kryzysu bezpieczeństwa żywnościowego oraz jest zdecydowana wypełnić swoją rolę we wprowadzaniu w życie deklaracji uzgodnionej w Rzymie w dniu 5 czerwca 2008 r. na konferencji wysokiego szczebla dotyczącej światowego bezpieczeństwa żywnościowego. Grupa zadaniowa ONZ przygotowuje kompleksowe ramy działania, a FAO uruchomiła inicjatywę dotyczącą gwałtownego wzrostu cen żywności. Inne organizacje międzynarodowe, jak np. IFAD, Bank Światowy czy organizacje regionalne, uruchomiły swoje własne inicjatywy;

(7) Do przeciwdziałania bezpośrednim konsekwencjom wysokich cen żywności potrzebne są bardzo duże środki finansowe. W działaniach powinna uczestniczyć cała wspólnota międzynarodowa, a Wspólnota dokłada wszelkich starań, aby jej wkład był odpowiedni.

(8) Wysokie ceny żywności pociągają za sobą nie tylko konieczność stworzenia instrumentu finansowego, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu, ale także powodują zmniejszenie wydatków w ramach rynku rolnego w dziale 2 ram finansowych. Aktualne szacunki pokazują, że także w 2009 r. w dziale 2 będzie istniał znaczny margines nieprzydzielonych środków.

(9) Strategia Komisji powinna polegać na stworzeniu silnych zachęt do zwiększenia podaży przez rolników w krajach rozwijających się w perspektywie krótko- i średnioterminowej, a jednocześnie zmierzać do znacznego zmniejszenia negatywnych skutków podwyżek cen żywności w najbiedniejszych krajach. Zwiększenie podaży jest także w interesie Wspólnoty, ponieważ zmniejszyłoby obecną presję na ceny produktów rolnych.

(10) Wspólnota dysponuje kilkoma instrumentami umożliwiającymi udzielanie pomocy rozwojowej w perspektywie długoterminowej, a w szczególności rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającym instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju[12], oraz Europejskim Funduszem Rozwoju (zwanym dalej „EDF”), umożliwiającym oficjalne udzielanie pomocy rozwojowej krajom AKP oraz krajom i terytorium zamorskim; instrumenty te zostały ostatnio zaprogramowane zgodnie z średnio- i długookresowymi priorytetami rozwojowymi krajów będących beneficjentami pomocy. Przeprogramowanie tych instrumentów na szeroką skalę w celu zaradzenia skutkom kryzysu w perspektywie krótkoterminowej zagrażałoby równowadze i spójności pomiędzy istniejącymi strategiami współpracy z tymi krajami. Komisja ma do dyspozycji także rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej[13], które umożliwia świadczenie pomocy nadzwyczajnej, oraz rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiające instrument na rzecz stabilności[14].

(11) Te instrumenty zostały już jednak uruchomione lub przeprogramowane w 2008 r. tak, aby w jak największym stopniu przeciwdziałać negatywnym skutkom wysokich cen żywności w krajach rozwijających się. W bardzo ograniczonym zakresie podobnie można byłoby postąpić w 2009 r., co jednak w dużej mierze nie wystarczyłoby na pokrycie potrzeb.

(12) W obecnej sytuacji, kiedy wysokie ceny żywności doprowadziły do zmniejszenia wydatków na WPR, Komisja proponuje skierowanie części zaoszczędzonych w ten sposób środków na wspieranie produkcji rolniczej w krajach rozwijających się.

(13) Należy jednak chronić interesy europejskich rolników i zagwarantować, że ta propozycja nie spowoduje uruchomienia mechanizmu dyscypliny finansowej, o którym mowa w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003[15] i (WE) nr 1290/2005[16].

(14) Dlatego należy wprowadzić odrębny instrument finansowy, uzupełniający istniejące instrumenty polityki rozwoju, oraz instrument pomocy humanitarnej, aby móc podjąć pilne i uzupełniające środki mające zaradzić skutkom gwałtownego wzrostu cen żywności w krajach rozwijających się.

(15) Środki przyjęte w ramach tego instrumentu powinny pomagać krajom rozwijającym się w zwiększeniu produkcji rolnej w następnych sezonach, w szybkim reagowaniu na pilne potrzeby tych krajów i ich ludności, oraz w podejmowaniu podstawowych działań niezbędnych do zapobieżenia w jak największym stopniu kolejnym kryzysom żywnościowym, jak również powinny przyczyniać się do łagodzenia skutków wysokich cen żywności na świecie, z korzyścią dla osób najuboższych, ale także dla europejskich konsumentów i rolników.

(16) Z samego charakteru środków, które podejmowane będą na podstawie niniejszego rozporządzenia, wynika, że niezbędne jest ustanowienie skutecznych, elastycznych, przejrzystych procedur decyzyjnych umożliwiających szybkie finansowanie tych działań i zakładających intensywną współpracę między wszystkimi zaangażowanymi instytucjami. Rozporządzenie powinno przede wszystkim pozwolić na finansowanie już realizowanych środków, które są wspierane przez organizacje międzynarodowe lub które organizacje międzynarodowe są gotowe wspierać jeszcze przed przyjęciem niniejszego rozporządzenia, począwszy od 20 czerwca 2008 r., tj. od daty przyjęcia konkluzji Rady Europejskiej.

(17) Należy zapewnić ochronę interesów finansowych Wspólnoty zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95[17] z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich i rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami[18] oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[19].

(18) Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę niezbędnych działań, można je w większym stopniu osiągnąć na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w art. 5 Traktatu niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(19) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz ze względu na ich pilny charakter, powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE :

Artykuł 1 Przedmiot i zakres

1. Wspólnota finansuje środki mające na celu udzielenie szybkiego i bezpośredniego wsparcia w reakcji na wzrost cen żywności w krajach rozwijających się, podejmowane w okresie pomiędzy udzieleniem pomocy nadzwyczajnej a nawiązaniem współpracy na rzecz rozwoju w perspektywie średnio- i długoterminowej.

2. Środki przynoszą korzyści krajom rozwijającym się, rozumianym zgodnie z definicją OECD/DAC, oraz ich ludności, zgodnie z poniższymi przepisami.

Komisja przyjmuje środki, o którym mowa w akapicie 1. Umożliwiają one sfinansowanie międzynarodowych inicjatyw wspierających realizację celów określonych w niniejszym rozporządzeniu, które są realizowane za pośrednictwem regionalnych i globalnych organizacji międzynarodowych. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o tych środkach.

3. Środki te obejmują przygotowanie listy krajów objętych pomocą, wybranych na podstawie zestawu kryteriów określonych w załączniku na podstawie udostępnionych informacji, w tym danych dotyczących rzeczywistych potrzeb poszczególnych krajów, a szczególnie informacji dostarczonych przez delegatury Komisji i pochodzących z ocen o znaczeniu międzynarodowym opracowanych przez organizacje takie jak np. organizacje systemu ONZ.

4. Aby zapewnić spójność i skuteczność wspólnotowej pomocy w przypadkach, gdy realizowany program ma charakter regionalny lub transgraniczny, Komisja może podjąć decyzję o objęciu danym programem ludności innych krajów rozwijających się nienależących do tego regionu.

5. Organizacje międzynarodowe, w tym organizacje regionalne (zwane dalej „organizacjami międzynarodowymi”) są wybierane na podstawie ich zdolności do zaspokojenia konkretnych potrzeb objętych pomocą krajów rozwijających się w szybki i odpowiedni sposób w zakresie, którego dotyczą cele niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2Cele i zasady

1. Główne cele pomocy i współpracy realizowanej na podstawie niniejszego rozporządzenia to zwiększenie podaży żywności przez rolników w krajach i regionach objętych pomocą w kontekście ich zrównoważonego rozwoju oraz wsparcie działań umożliwiających szybkie i bezpośrednie złagodzenie negatywnych skutków wysokich cen żywności zgodnie z celami dotyczącymi bezpieczeństwa żywnościowego.

2. Przyjmuje się zróżnicowane podejście do poszczególnych krajów i regionów, biorąc pod uwagę stopień ich rozwoju i wpływ gwałtownego wzrostu cen żywności na nie, tak aby dostarczyć im i ich ludności dobrze ukierunkowaną i dostosowaną do danych warunków i odpowiednią pomoc uwzględniającą ich własne potrzeby, strategie, priorytety i możliwość reakcji.

3. Nie naruszając przepisów rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenia (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, jeżeli planowane środki są zgodne z art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, są one finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia.

Poszczególne instrumenty na rzecz rozwoju i niniejszy instrument są stosowane tak, aby zagwarantować ciągłość współpracy, szczególnie jeśli chodzi o przejście od pomocy nadzwyczajnej do środków średnio- i długoterminowych.

4. Komisja gwarantuje, że środki przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia są spójne z ogólnymi ramami strategicznymi polityki Wspólnoty dla danych kwalifikujących się krajów.

Artykuł 3Wdrożenie

1. Pomoc Wspólnoty i współpraca są realizowane poprzez szereg przyjmowanych przez Komisję decyzji o finansowaniu środków wsparcia w rozumieniu art. 1 ust. 1, 2 i 3 niniejszego rozporządzenia.

2. Przy uwzględnieniu sytuacji w poszczególnych krajach, kwalifikujące się do realizacji środki wsparcia obejmują:

1. środki mające na celu polepszenie dostępu do środków i usług związanych z produkcją rolną, w tym nawozów i nasion;

2. środki sieci bezpieczeństwa zmierzające do podtrzymania lub poprawy zdolności do produkcji rolnej oraz służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb żywnościowych najsłabszych grup społecznych.

3. Środki wsparcia, które odpowiadają celom niniejszego rozporządzenia, mogą być finansowane co najwyżej do wysokości pułapu wynoszącego 1% kwoty, o której mowa w art. 10 ust. 1.

Artykuł 4Kwalifikowalność

Do otrzymywania finansowania kwalifikują się organizacje międzynarodowe spełniające warunki określone w art. 43 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002[20].

Artykuł 5Procedury finansowania i zarządzania

1. Środki finansowane na podstawie niniejszego rozporządzenia są realizowane zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002[21], w stosownych przypadkach przy uwzględnieniu, że środki, jakie mają zostać przyjęte, dotyczą sytuacji kryzysowej.

2. Pomoc wspólnotowa co do zasady nie jest wykorzystywana do opłacania podatków, ceł lub uiszczania opłat w krajach będących beneficjentami pomocy.

3. W odpowiednich procedurach udzielania zamówień mogą uczestniczyć wszystkie osoby fizyczne i prawne, którym są do tego uprawnione w ramach instrumentu rozwoju geograficznego dotyczącego kraju, w którym realizowane są dane działania, jak również wszystkie osoby fizyczne i prawne, którym prawo to przysługuje zgodnie z zasadami danej międzynarodowej organizacji wdrażającej, przy czym zapewnia się równe traktowanie wszystkich donatorów pomocy. Takie same zasady dotyczą dostaw i materiałów. Eksperci mogą mieć dowolne obywatelstwo.

Artykuł 6Zobowiązania budżetowe

1. Zobowiązania budżetowe podejmuje się na podstawie decyzji podjętych przez Komisję.

2. Środki przyjęte na mocy niniejszego rozporządzenia mogą służyć do finansowania działań realizowanych od 20 czerwca 2008 r. w krajach objętych pomocą lub realizowanych przez organizacje, o których mowa w art. 4, przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 7Ochrona interesów finansowych Wspólnoty

1. Wszelkie umowy finansowe zawierane w ramach realizacji przepisów niniejszego rozporządzenia zawierają postanowienia zapewniające ochronę interesów finansowych Wspólnoty, w szczególności w odniesieniu do nieprawidłowości, nadużyć, korupcji i innych nielegalnych działań zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95, rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 i rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady.

2. Umowy finansowe zawierają postanowienia przyznające Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu dostęp do informacji niezbędnych do wykonywania ich obowiązków, w tym w razie konieczności na miejscu, zgodnie z umowami dotyczącymi weryfikacji zawartymi z odnośnymi organizacjami międzynarodowymi.

Artykuł 8Widoczność UE

Umowy zawarte w związku z realizacją niniejszego rozporządzenia zawierają postanowienia gwarantujące, że wkład Unii Europejskiej we wszystkie działania realizowane na podstawie tych umów będzie odpowiednio widoczny.

Artykuł 9Sprawozdawczość

Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o środkach przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r. Komisja przedkłada obu tym instytucjom sprawozdanie z realizacji środków, w którym w jak najszerszym zakresie informuje o najważniejszych skutkach i rezultatach pomocy udzielonej na podstawie niniejszego rozporządzenia, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2012 r.

Artykuł 10Przepisy finansowe

1. Całkowita finansowa kwota referencyjna na realizację niniejszego rozporządzenia w latach 2008-2009 wynosi 1,0 mld EUR.

2. Kwota referencyjna na 2008 r. wynosi 750 mln EUR.

3. Maksymalna kwota referencyjna na 2009 r. wynosi 250 mln EUR.

4. W ramach zaangażowanej kwoty w każdym roku w dziale 2 ram finansowych pozostaje margines wynoszący co najmniej 600 mln EUR na podstawie prognoz przedstawionych w najbardziej aktualnym sprawozdaniu dotyczącym systemu wczesnego ostrzegania, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1290/2005. Jeżeli w danym roku nie będzie takiego marginesu, maksymalna kwota, która może zostać przyznana w takim roku na mocy niniejszego rozporządzenia ulega zmniejszeniu, tak aby przywrócić taki margines w dziale 2.

Artykuł 11Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje do dnia 31 grudnia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący […] Przewodniczący […]

ZAŁĄCZNIK Lista kryteriów wyboru krajów objętych pomocą

Kryteria wyboru krajów objętych pomocą:

- Inflacja cen żywności i jej potencjalne konsekwencje społeczno-ekonomiczne i polityczne:

- poziom inflacji cen żywności (w porównaniu do inflacji ogółem)

- zależność od przywozu żywności, w tym od przywozu pomocy żywnościowej

- podatność na zagrożenia społeczne i stabilność polityczna

- produkcja żywności do konsumpcji własnej w gospodarstwie rolnym ( w %)

- Zdolność kraju będącego potencjalnym beneficjentem pomocy do reagowania na wzrost cen żywności i podejmowania odpowiednich środków w tym zakresie

- środki podjęte przez rząd, w tym środki dotyczące pobudzania podaży i handlu

- dochody z eksportu

- podatność na zagrożenia budżetowe

Uwzględnione zostaną także inne źródła finansowania (pochodzącego od donatorów pomocy) dostępne dla danego kraju w perspektywie krótkoterminowej i umożliwiające reagowanie na skutki kryzysu żywnościowego, jak również zdolności danego kraju do zwiększenia produkcji rolnej w sposób zrównoważony w perspektywie długoterminowej.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1. TYTUŁ WNIOSKU:

Instrument umożliwiający szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się

2. STRUKTURA ABM/ABB

Dziedzina/dziedziny polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie/działania: 21 (Rozwój)

3. POZYCJE W BUDŻECIE

3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B..A)), wraz z treścią:

Proponowane pozycje: 21.02.03 (szybkie reagowanie na wzrost cen żywności w krajach rozwijających się) 21.01.04.40 (wydatki na wsparcie administracyjne)

3.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:

Czas trwania działania to lata budżetowe 2008-2009, przewidywana kwota to 1 mld EUR.

3.3. Charakterystyka budżetowa:

Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |

21.02.03 | Nieobowiązkowe | śr. zr.[22] | TAK | NIE | NIE | 2 |

4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW

4.1. Zasoby finansowe

4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rodzaj wydatków | Sekcja nr | Rok 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 i później | Ogółem |

Wydatki operacyjne[23] |

Środki na zobowiązania (CA) | 8.1. | a | 750.00 | 240.00 | 990.000 |

Środki na płatności (PA) | b | 890.000 | 100.000 | 990.000 |

Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej[24] |

Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) | 8.2.4. | c | 10.000 | 10.000 |

KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |

Środki na zobowiązania | a+c | 750.000 | 250.000 | 1000.000 |

Środki na płatności | b+c | 900.000 | 100.000 | 1000.000 |

Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[25] |

Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5. | d |

Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6. | e |

Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem |

OGÓŁEM CA, w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 750.000 | 250.000 | 1000.000 |

OGÓŁEM PA, w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 900.000 | 100.000 | 1000.000 |

Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowania

Nie dotyczy.

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Organ współfinansujący | Rok n | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 i później | Ogółem |

…………………… | f |

OGÓŁEM CA w tym współfinansowanie | a+c+d+e+f |

4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowym

( Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.

( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.

( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego[26] (tzn. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).

4.1.3. Wpływ finansowy na dochody

( Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.

( Wniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:

mln EUR (do 1 miejsca po przecinku)

Przed podjęciem działań [Rok n-1] | Sytuacja po rozpoczęciu działania |

Zasoby ludzkie ogółem | 12 | 14 | 12 | 10 | 8 |

Potrzeby określono przy założeniu, że podmiotami kwalifikującymi się do uzyskania finansowania będą tylko organizacje międzynarodowe i regionalne (art. 4 projektu rozporządzenia).

5. OPIS I CELE

5.1. Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub średnioterminowej

Instrument służy do zaspokojenia potrzeb ludności w krajach rozwijających się dotkniętych skutkami wzrostu cen żywności, w tym potrzeby zwiększenia przez rolników podaży żywności i potrzeby konsumentów zaopatrzenia się w żywność w cenach odpowiadających ich sile nabywczej.

5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia.

Wniosek dotyczy utworzenia na czas określony instrumentu umożliwiającego udzielanie pomocy wypełniającej lukę pomiędzy pomocą nadzwyczajną a współpracą rozwojową w perspektywie średnio- i długoterminowej. Tego typu instrument uzupełniałby istniejące instrumenty współpracy zewnętrznej, którymi dysponuje Komisja, w tym głównie instrumenty umożliwiające natychmiastowe reagowanie w sytuacjach kryzysowych (instrument pomocy humanitarnej, instrument na rzecz stabilności) oraz instrumenty umożliwiające współpracę rozwojową w perspektywie długoterminowej (instrument współpracy rozwojowej w przypadku programów tematycznych – w tym tych dotyczących bezpieczeństwa żywnościowego – oraz programów geograficznych w krajach rozwijających się, w tym w krajach Afryki Południowej, ale nie w innych krajach AKP oraz 10. Europejski Fundusz Rozwoju na lata 2008-2013 w przypadku pozostałych krajów AKP). Dzięki zapewnieniu zgodności realizowanych działań ze strategiami pomocy krajów WE możliwe będzie uzyskanie efektu synergii.

5.3. Cele, oczekiwane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań).

Celem jest zwiększenie podaży żywności przez rolników w krajach i regionach objętych pomocą w kontekście ich zrównoważonego rozwoju oraz wsparcie działań umożliwiających szybkie i bezpośrednie złagodzenie bezpośrednich negatywnych efektów wysokich cen żywności w celu zmniejszenia liczby osób niedożywionych zgodnie z celami dotyczącymi bezpieczeństwa żywnościowego.

Oczekiwane wyniki to:

- zwiększenie produkcji rolnej w krajach objętych pomocą (wzrost produkcji w 2009 r. i w 2010 r. w porównaniu do średniej z lat 2005-2007)

- zmniejszenie inflacji cen żywności (poprawa wskaźnika inflacja cen żywności/ogólny poziom inflacji do roku 2010)

Wskaźniki , które zostaną wykorzystane w celu monitorowania i oceny stopnia realizacji celów to:

- roczny wzrost całkowitej produkcji rolnej

- roczny wzrost średnich zbiorów rolników objętych pomocą

- zmniejszenie stopnia niedożywienia wśród grup objętych pomocą, a szczególnie zmniejszenie liczby osób poważnie niedożywionych i odsetka dzieci w wieku poniżej pięciu lat, które mają niedowagę

- poziom inflacji cen żywności w porównaniu do inflacji ogółem w krajach objętych pomocą

5.4. Metoda realizacji (indykatywna)

( zarządzanie scentralizowane

( bezpośrednio przez Komisję

( pośrednio przez:

( agencje wykonawcze

( ustanowione przez Wspólnotę organy określone w art. 185 rozporządzenia finansowego

( krajowe organy sektora publicznego/organy pełniące misję służby publicznej

zarządzanie dzielone lub zdecentralizowane

( z państwami członkowskimi

z krajami trzecimi

( zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)

Uwagi: Preferowaną opcją będzie wspólne zarządzenie. Jednak niektóre programy mogą wymagać scentralizowanego zarządzania przez Komisję.

6. MONITOROWANIE I OCENA

6.1. System monitorowania

Za monitoring odpowiadać będzie Komisja, która będzie korzystała z informacji zbieranych przez delegatury WE i przez agencje uczestniczące we wdrażaniu kompleksowych ram działania (CFA) opracowanych przez ONZ

6.2. Ocena

6.2.1. Ocena ex-ante

W kwietniu 2008 r. rozpoczęto przygotowywanie szczegółowych ocen potrzeb finansowych na poziomie poszczególnych krajów rozwijających się. Prace te są koordynowane przez grupę zadaniową ONZ ds. światowego kryzysu żywnościowego. Przygotowywanie ocen będzie kontynuowane w okresie pomiędzy czerwcem a wrześniem 2008 r. Służby Komisji (w siedzibie głównej i w delegaturach) przygotowały szczegółowe analizy ilościowe i jakościowe dotyczące 110 krajów.

6.2.2. Działania podjęte w związku z oceną śródterminową/ex-post (wnioski wyciągnięte z podobnych doświadczeń w przeszłości)

Nie dotyczy.

6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocen

Zewnętrzna ocena skutków środków podejmowanych w ramach instrumentu zostanie przygotowana w 2011 r.

7. Środki zwalczania nadużyć finansowych

Stosowane są środki zwalczania nadużyć finansowych typowe dla pomocy w ramach współpracy rozwojowej.

8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW

8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowego

Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rok 2008 | Rok 2009 | Rok 2010 | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 |

Urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony[29] (XX 01 01) | A*/AD | 5 | 5 | 5 | 5 | 3 |

B*, C*/AST |

Pracownicy finansowani[30] w ramach art. XX 01 02 | 7 | 9 | 7 | 5 | 5 |

Inni pracownicy[31] finansowani w ramach art. XX 01 04/05 |

RAZEM | 12 | 14 | 12 | 10 | 8 |

Potrzeby określono przy założeniu, że podmiotami kwalifikującymi się do uzyskania finansowania będą tylko organizacje międzynarodowe i regionalne (art. 4 projektu rozporządzenia).

8.2.2. Opis zadań związanych z działaniem

Przygotowywanie decyzji, umów, płatności, organizacja badań, kontroli i ocen, sprawozdawczość.

8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)

( Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną utrzymane lub przekształcone.

( Stanowiska wstępnie przyznane w ramach rocznej strategii politycznej/wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok n

( Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB

( Przesunięcia w ramach zasobów danej jednostki organizacyjnej (przesunięcia wewnętrzne)

( Stanowiska, których obsadzenie będzie konieczne w roku n, nieprzewidziane w APS/PDB na dany rok

8.2.4. Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej (XX 01 04/05 – wydatki na administrację i zarządzanie)

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Pozycja w budżecie (numer i treść) | Rok 2008 | Rok 2009 | Rok 2010 | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 i później | OGÓŁEM |

Inna pomoc techniczna i administracyjna |

- wewnętrzna |

- zewnętrzna | do 10.000 |

Pomoc techniczna i administracyjna ogółem |

Na wydatki administracyjne, takie jak przygotowanie ocen, badań i konsultacji, spotkań i konferencji oraz systemów informatycznych, niezbędna będzie kwota do 10 mln EUR.

8.2.5. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rodzaj zasobów ludzkich | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później |

Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony (XX 01 01) |

Pracownicy finansowani w ramach artykułu XX 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (należy określić pozycję w budżecie) |

Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (NIEUWZGLĘDNIONE w kwocie referencyjnej) ogółem |

Kalkulacja – Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony – pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02

8.2.6. Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) |

Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później | OGÓŁEM |

XX 01 02 11 01 – podróże służbowe | 0.050 | 0.200 | 0.200 | 0.150 | 0.150 | 0.750 |

XX 01 02 11 02 – spotkania i konferencje |

XX 01 02 11 03 – komitety[33] |

XX 01 02 11 04 – badania i konsultacje |

XX 01 02 11 05 – systemy informatyczne |

2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (XX 01 02 11) |

3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) |

Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (NIEUWZGLĘDNIONE w kwocie referencyjnej) |

Kalkulacja – inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] COM(2008)321.

[2] P6_TA(2008)0229.

[3] Projekt dokumentu z dnia 13 czerwca 2008 r.

[4] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96.

[5] Rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady.

[6] Rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady.

[7] Umowa wewnętrzna, Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 32.

[8] Dz.U. C z , s. .

[9] Dz.U. C z , s. .

[10] Dz.U. C 46 z 24.2.2006, s. 1.

[11] P6_TA(2008)0229.

[12] Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41.

[13] Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1).

[14] Dz.U. L 327 z 24.11.2006, s. 1.

[15] Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 70.

[16] Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1.

[17] Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1233/2007 (Dz.U. L 279 z 23.10.2007, s. 10).

[18] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.

[19] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.

[20] ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE, EURATOM) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. (zmienione rozporządzeniem 1261/2005, 1248/2006 i 478/2007) ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego (zmienionego rozporządzeniem 1996/2006, 1525/2007) mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1)

[21] Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady nr 1525/2007 z dnia 17 grudnia 2007 (Dz.U. L 343 z 27.12.2007, s. 9).

[22] Środki zróżnicowane

[23] Wydatki niewchodzące w zakres rozdziału xx 01 w tytule xx.

[24] Wydatki w ramach art. xx 01 04 w tytule xx.

[25] Wydatki w ramach rozdziału xx 01 z wyłączeniem artykułu xx 01 04 lub xx 01 05.

[26] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.

[27] W razie potrzeby, tzn. gdy czas trwania działania przekracza 6 lat, należy wprowadzić dodatkowe kolumny.

[28] Zgodnie z opisem w pkt 5.3

[29] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[30] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[31] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[32] Należy odnieść się do oceny skutków finansowych regulacji dla danej agencji wykonawczej/danych agencji wykonawczych.

[33] Należy określić rodzaj komitetu i grupę, do której należy.