(6)Włączenie rozporządzenia (UE) 2022/1032 do dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej przyczynia się do realizacji celów Wspólnoty Energetycznej i przyniesie korzyści umawiającym się stronom w zakresie bezpieczeństwa dostaw energii,

Unia Europejska i świat stoją w obliczu kryzysu energetycznego. Inwazja Rosji, jednego z największych dostawców energii na świecie, na Ukrainę, która jest głównym krajem tranzytu gazu do Europy, zakłóciła napięte światowe rynki energii, stwarzając zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw i powodując wzrost cen do rekordowo wysokich poziomów.

Przepisy rozporządzenia stanowią, iż powinno ono zostać włączone w trybie pilnym do dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej. Na mocy Traktatu o Wspólnocie Energetycznej Komisja Europejska ma wyłączne prawo do przedłożenia takiego wniosku dotyczącego decyzji Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej. Na nieformalnym posiedzeniu Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej w dniu 8 lipca ministrowie umawiających się stron wyrazili poparcie dla przyjęcia we Wspólnocie Energetycznej w trybie pilnym unijnego rozporządzenia o magazynowaniu gazu. Ze względu na pilny charakter sprawy przedmiotowa decyzja ma zostać przyjęta przez Radę Ministerialną w drodze procedury pisemnej.

Biorąc pod uwagę znaczenie magazynowania gazu dla zapewnienia bezpieczeństwa dostaw gazu oraz w kontekście rosyjskiej inwazji na Ukrainę, Komisja zaproponowała w marcu 2022 r. w trybie pilnym rozporządzenie o magazynowaniu gazu w celu zapewnienia, aby UE była przygotowana na ryzyko przerwania dostaw gazu w najbliższej zimie. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1032 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniające rozporządzenia (UE) 2017/1938 i (WE) nr 715/2009 w odniesieniu do magazynowania gazu zostało uzgodnione na szczeblu UE w trybie przyspieszonym przez Parlament i Radę i weszło w życie w dniu 30 czerwca.

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 3.8.2022 COM(2022) 395 final ZAŁĄCZNIK do wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej w kwestii włączenia rozporządzenia (UE) 2022/1032 w sprawie magazynowania gazu do dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej







































ZAŁĄCZNIK DECYZJA nr 2022/xx/MC-EnC RADY MINISTERIALNEJ WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ Rada Ministerialna Wspólnoty Energetycznej, uwzględniając Traktat o Wspólnocie Energetycznej, w szczególności jego art. 24, 25 i 79 oraz art. 100 ppkt i), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Zobowiązania umawiających się stron wynikające z art. 11 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej (zwanego dalej „Traktatem”) należy dostosować do ewolucji prawa Unii Europejskiej, z uwzględnieniem ram instytucjonalnych Wspólnoty Energetycznej oraz szczególnej sytuacji każdej z jej umawiających się stron. (2)Biorąc pod uwagę znaczenie magazynowania gazu dla zapewnienia bezpieczeństwa dostaw gazu oraz w kontekście rosyjskiej inwazji na Ukrainę, Komisja zaproponowała w marcu 2022 r. w trybie pilnym rozporządzenie o magazynowaniu gazu w celu zapewnienia, aby Unia Europejska była przygotowana na ryzyko przerwania dostaw gazu w najbliższej zimie. (3)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1032 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniające rozporządzenia (UE) 2017/1938 i (WE) nr 715/2009 w odniesieniu do magazynowania gazu zostało uzgodnione na szczeblu unijnym w trybie przyspieszonym przez Parlament Europejski i Radę i weszło w życie w dniu 30 czerwca 2022 r. (4)Motyw 35 rozporządzenia (UE) 2022/1032 przewiduje, że rozporządzenie to powinno stać się w trybie pilnym częścią dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej zgodnie z Traktatem. (5)Należy zatem zmienić załącznik I do Traktatu w celu odzwierciedlenia zmian we wspólnotowym dorobku prawnym w dziedzinie energii. Konieczne jest również dostosowanie rozporządzenia (UE) 2022/1032 do celów Traktatu oraz wprowadzenie środków niezbędnych do jego wdrożenia przez umawiające się strony. (6)Stała Grupa Wysokiego Szczebla z zadowoleniem przyjęła przedmiotowy wniosek na posiedzeniu w dniu 7 lipca 2022 r., PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Zmiany w Traktacie W wykazie aktów zawartym w „Dorobku prawnym w zakresie energetyki” w załączniku I do Traktatu pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 z dnia 25 października 2017 r. dotyczące środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (UE) nr 994/2010, przyjęte decyzją Rady Ministerialnej nr 2021/15/MC-EnC z dnia 30 listopada 2021 r. i dostosowane decyzją nr 2022/xx/MC-EnC, oraz rozporządzenie (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, przyjęte decyzją Stałej Grupy Wysokiego Szczebla 2018/01/PHLG-EnC z dnia 12 stycznia 2018 r. oraz decyzją Rady Ministerialnej 2011/02/MC-EnC z dnia 6 października 2011 r. w sprawie wdrożenia dyrektywy 2009/72/WE, dyrektywy 2009/73/WE, rozporządzenia (WE) nr 714/2009 i rozporządzenia (WE) 715/2009 oraz zmiany art. 11 i 59 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej oraz dostosowane decyzją nr 2022/xx/MC-EnC.”. Artykuł 2 Terminy transpozycji i wdrożenia 1. Każda z Umawiających się Stron wprowadza w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania rozporządzenia (UE) 2017/1938 i rozporządzenia (WE) nr 715/2009, dostosowanych niniejszą decyzją, do dnia 1 września 2022 r. 2. Po dokonaniu transpozycji Umawiające się Strony niezwłocznie informują o tym Sekretariat Wspólnoty Energetycznej i przekazują Sekretariatowi Wspólnoty Energetycznej tekst przepisów prawa krajowego, które przyjmują w dziedzinie objętej niniejszą decyzją. 3. O ile nie postanowiono inaczej, Umawiające się Strony stosują środki, o których mowa w ust. 1, ze skutkiem od daty ich przyjęcia. Artykuł 3 Szczególne dostosowania do rozporządzenia (UE) 2017/1938 przyjętego we Wspólnocie Energetycznej Oprócz dostosowań w art. 2 następujące dostosowania mają również zastosowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 z dnia 25 października 2017 r. dotyczącego środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 994/2010, przyjętego decyzją Rady Ministerialnej nr 2021/15/MC-EnC z dnia 30 listopada 2021 r.: 1)w art. 2 dodaje się punkty w brzmieniu: „28) »trajektoria napełniania« oznacza szereg celów pośrednich dla podziemnych magazynów gazu każdej Umawiającej się Strony, wymienionych w załączniku Ia na 2022 r. oraz, na kolejne lata, określonych zgodnie z art. 6a; 29) »cel w zakresie napełnienia« oznacza wiążący cel dotyczący poziomu napełnienia w odniesieniu do łącznej zdolności podziemnych magazynów; 30) »strategiczne zapasy« oznaczają podziemne zapasy lub część podziemnych zapasów nieskroplonego gazu ziemnego, które są nabywane, zarządzane i przechowywane przez operatorów systemu przesyłowego, podmiot wyznaczony przez Umawiające się Strony lub przedsiębiorstwo, które mogą być udostępnione jedynie po uprzednim powiadomieniu lub zezwoleniu organu publicznego i które na ogół są udostępniane w przypadku: a) dużego niedoboru dostaw; b) zakłócenia w dostawach; lub c) ogłoszenia stanu nadzwyczajnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1 lit. c); 31) »zapasy bilansujące« oznaczają nieskroplony gaz ziemny, który jest: a) nabywany, zarządzany i przechowywany pod ziemią przez operatorów systemów przesyłowych lub przez podmiot wyznaczony przez Umawiającą się Stronę wyłącznie w celu wykonywania funkcji operatora systemu przesyłowego oraz funkcji bezpieczeństwa dostaw gazu;

b) rozdysponowywany wyłącznie w przypadku, gdy wymaga tego utrzymanie funkcjonowania systemu w bezpiecznych i niezawodnych warunkach zgodnie z art. 13 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE, dostosowanej i przyjętej decyzją Rady Ministerialnej 2011/02/MC-EnC, oraz zgodnie z art. 8 i 9 rozporządzenia Komisji (UE) nr 312/2014, dostosowanego i przyjętego decyzją Stałej Grupy Wysokiego Szczebla 2019/01/PHLG-EnC; 32) »podziemny magazyn gazu« oznacza instalację magazynową zdefiniowaną w art. 2 pkt 9 dyrektywy 2009/73/WE, dostosowanej i przyjętej decyzją Rady Ministerialnej 2011/02/MC-EnC, wykorzystywaną do magazynowania gazu ziemnego, w tym zapasów bilansujących, oraz podłączoną do systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego, ale z wyłączeniem naziemnych magazynów sferycznych lub pojemności magazynowych gazociągów.”; 2)dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 6a Cele w zakresie napełnienia oraz trajektorie napełniania 1)Z zastrzeżeniem ust. 2–5 Umawiające się Strony muszą osiągnąć następujące cele w zakresie napełnienia w odniesieniu do łącznej pojemności wszystkich podziemnych magazynów gazu znajdujących się na ich terytorium i bezpośrednio połączonych z obszarem rynku na ich terytorium do dnia 1 listopada każdego roku: a)na 2022 r.: 80 %, b)od 2023 r.: 90 %. Na potrzeby przestrzegania niniejszego ustępu Umawiające się Strony uwzględniają cel, jakim jest zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw gazu zgodnie z art. 1. 2)Niezależnie od ust. 1 oraz bez uszczerbku dla obowiązków pozostałych Umawiających się Stron dotyczących napełnienia odnośnych podziemnych magazynów gazu, cel w zakresie napełnienia dla każdej Umawiającej się Strony, na terytorium której znajdują się podziemne magazyny gazu, ogranicza się do wolumenu odpowiadającego 35 % średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat dla danej Umawiającej się Strony. 3)Niezależnie od ust. 1 oraz bez uszczerbku dla obowiązków pozostałych Umawiających się Stron dotyczących napełnienia odnośnych podziemnych magazynów gazu, cel w zakresie napełnienia dla każdej Umawiającej się Strony, na terytorium której znajdują się podziemne magazyny gazu, ogranicza się o wolumen, który został dostarczony do państw członkowskich UE i państw trzecich w okresie referencyjnym 2016–2021, jeżeli średni wolumen dostaw wynosił ponad 15 TWh rocznie w okresie poboru gazu z magazynów (październik–kwiecień). 4) <….> 5)Umawiająca się Strona może częściowo osiągnąć cel w zakresie napełnienia poprzez uwzględnienie LNG fizycznie zmagazynowanego i dostępnego w swoich instalacjach LNG, jeżeli spełnione są oba następujące warunki: a)system gazowy posiada znaczącą zdolność magazynowania LNG, stanowiącą rocznie ponad 4 % średniego krajowego zużycia w ciągu poprzednich pięciu lat; b)Umawiająca się Strona nałożyła na dostawców gazu obowiązek magazynowania minimalnych wolumenów gazu w podziemnych magazynów gazu lub instalacjach LNG zgodnie z art. 6b ust. 1 lit. a). 6)Umawiające się Strony podejmują środki niezbędne do osiągnięcia lub zapewnienia osiągnięcia celów pośrednich w następujący sposób: a)a) na 2022 r.: zgodnie z załącznikiem Ia; oraz b)b) od 2023 r.: zgodnie z ust. 7. 7)W odniesieniu do 2023 r. i kolejnych lat każda Umawiająca się Strona z podziemnymi magazynami gazu przedkłada Sekretariatowi Wspólnoty Energetycznej do dnia 15 września poprzedniego roku, w formie zagregowanej, projekt trajektorii napełniania, z celami pośrednimi na luty, maj, lipiec i wrzesień, w tym informacje techniczne, dla podziemnych magazynów gazu na jej terytorium i bezpośrednio połączonych z jej obszarem rynku. Trajektoria napełniania i cele pośrednie opierają się na wskaźniku średniego napełnienia z pięciu poprzednich lat. W przypadku Umawiających się Stron, dla których cel w zakresie napełnienia jest ograniczony do 35 % ich zużycia zgodnie z ust. 2, cele pośrednie trajektorii napełniania obniża się odpowiednio. Na podstawie informacji technicznych dostarczonych przez każdą Umawiającą się Stronę oraz z uwzględnieniem oceny przeprowadzonej przez grupę koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw Sekretariat Wspólnoty Energetycznej przyjmuje decyzję określającą indywidualną trajektorię napełniania dla każdej Umawiającej się Strony. Przedmiotową decyzję przyjmuje się do dnia 15 listopada roku poprzedzającego, o ile to konieczne, w tym również w przypadku gdy Umawiająca się Strona przedłożyła zaktualizowany projekt trajektorii napełniania. Opiera się ona na ocenie ogólnej sytuacji w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu oraz rozwoju popytu na gaz i podaży gazu we Wspólnocie Energetycznej i u poszczególnych Umawiających się Stron oraz jest ustalana w sposób gwarantujący bezpieczeństwo dostaw gazu, przy jednoczesnym unikaniu niepotrzebnych obciążeń dla Umawiających się Stron, uczestników rynku gazu, operatorów systemu magazynowania lub odbiorców oraz niezakłócający nadmiernie konkurencji między instalacjami magazynowymi znajdującymi się na terytorium sąsiadujących Umawiających się Stron lub państw członkowskich.

8)W przypadku gdy w jakimkolwiek danym roku Umawiająca się Strona nie jest w stanie osiągnąć swojego celu w zakresie napełnienia do dnia 1 listopada ze względu na szczególne właściwości techniczne jednego lub większej liczby podziemnych magazynów gazu na jej terytorium, na przykład w przypadku wyjątkowo niskich wskaźników zatłaczania, zezwala się jej na jego osiągnięcie do dnia 1 grudnia. Umawiająca się Strona informuje o tym Sekretariat Wspólnoty Energetycznej do dnia 1 listopada, podając przyczyny opóźnienia. 9)Cel w zakresie napełnienia nie ma zastosowania w przypadku ogłoszenia stanu nadzwyczajnego przez jedną z Umawiających się Stron posiadających podziemne magazyny gazu lub większą liczbę takich stron, zgodnie z art. 11, oraz dopóki trwa ten stan. 10)Właściwy organ każdej Umawiającej się Strony stale monitoruje przestrzeganie trajektorii napełniania oraz regularnie składa sprawozdania grupie koordynacyjnej ds. bezpieczeństwa dostaw. Jeżeli poziom napełnienia u danej Umawiającej się Strony jest o więcej niż pięć punktów procentowych niższy od poziomu trajektorii napełniania, właściwy organ niezwłocznie podejmuje skuteczne środki, aby go zwiększyć. Umawiające się Strony informują Sekretariat Wspólnoty Energetycznej i grupę koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw o podjętych środkach. 11)W przypadku znacznego i trwałego odejścia przez Umawiającą się Stronę od trajektorii napełniania, zagrażającego osiągnięciu celu w zakresie napełnienia, lub w przypadku odejścia od celu w zakresie napełnienia, Sekretariat Wspólnoty Energetycznej – po konsultacji z grupą koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw oraz zainteresowanymi Umawiającymi się Stronami – wydaje dla tej Umawiającej się Strony lub innych zainteresowanych Umawiających się Stron zalecenie dotyczące środków, które należy natychmiast podjąć. W przypadku gdy odejście to nie zostanie znacząco zmniejszone w ciągu miesiąca od otrzymania zalecenia Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej, Sekretariat – po konsultacji z grupą koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw oraz zainteresowanymi Umawiającymi się Stronami – podejmuje w ostateczności decyzję zobowiązującą daną Umawiającą się Stronę do podjęcia środków, które skutecznie zaradzą odejściu, w tym – w stosownych przypadkach – jednego lub większej liczby środków wymienionych w art. 6b ust. 1 lub jakiegokolwiek innego środka w celu zapewnienie osiągnięcia celu w zakresie napełnienia zgodnie z niniejszym artykułem. Podejmując decyzję o tym, które środki należy podjąć zgodnie z akapitem drugim, Sekretariat Wspólnoty Energetycznej bierze pod uwagę szczególną sytuację danej Umawiającej się Strony, na przykład wielkość podziemnych magazynów w odniesieniu do krajowego zużycia gazu, znaczenie podziemnych magazynów gazu dla bezpieczeństwa dostaw gazu w regionie oraz wszelkie istniejące magazyny LNG. Wszelkie środki podjęte przez Sekretariat Wspólnoty Energetycznej w celu zaradzenia odejściom od trajektorii napełniania lub celu w zakresie napełnienia na rok 2022 uwzględniają krótkie ramy czasowe wykonania niniejszego artykułu na poziomie krajowym, które mogły przyczynić się do odejścia od trajektorii napełniania lub celu w zakresie napełnienia na 2022 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej zapewnia, aby środki podjęte zgodnie z niniejszym ustępem: a)nie wykraczały poza to, co jest konieczne do zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu; b)nie nakładały nieproporcjonalnych obciążeń na Umawiające się Strony, uczestników rynku gazu, operatorów systemu magazynowania lub odbiorców. Artykuł 6b Osiąganie celu w zakresie napełnienia 1)Umawiające się Strony podejmują wszelkie niezbędne środki, w tym zapewniając zachęty finansowe lub rekompensatę dla uczestników rynku, aby osiągnąć cele w zakresie napełnienia określone zgodnie z art. 6a. Zapewniając osiągnięcie celów w zakresie napełnienia, Umawiające się Strony w miarę możliwości traktują priorytetowo środki rynkowe. W zakresie, w jakim którekolwiek środki przewidziane w niniejszym artykule wchodzą w zakres obowiązków i uprawnień krajowego organu regulacyjnego zgodnie z art. 41 dyrektywy 2009/73/WE, dostosowanej i przyjętej decyzją Rady Ministerialnej 2011/02/MC-EnC, krajowe organy regulacyjne są odpowiedzialne za podjęcie tych środków. Środki podjęte zgodnie z niniejszym ustępem mogą w szczególności obejmować: a)zobowiązanie dostawców gazu do magazynowania minimalnych wolumenów gazu w instalacjach magazynowych, w tym podziemnych magazynach gazu lub w magazynach LNG; wolumeny te określa się na podstawie wolumenu gazu dostarczanego przez dostawców gazu odbiorcom chronionym; b)zobowiązanie operatora systemu magazynowania do oferowania swoich zdolności uczestnikom rynku; c)zobowiązanie operatorów systemów przesyłowych lub podmiotów wyznaczonych przez Umawiającą się Stronę do nabycia zapasów bilansujących i zarządzania nimi wyłącznie w celu wykonywania ich funkcji jako operatorów systemów przesyłowych oraz – w razie konieczności – nałożenie na inne wyznaczone podmioty obowiązku w celu zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu w sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 11 ust. 1 lit. c); d)wykorzystanie skoordynowanych instrumentów, takich jak platformy zakupu LNG, z innymi Umawiającymi się Stronami w celu maksymalizacji wykorzystania LNG oraz zmniejszenia barier infrastrukturalnych i regulacyjnych dla wspólnego korzystania z LNG w celu napełnienia podziemnych magazynów gazu; e)stosowanie dobrowolnego mechanizmu wspólnego udzielania zamówień na gaz ziemny; f)zapewnienie zachęt finansowych uczestnikom rynku, w tym operatorom systemów magazynowania, takich jak kontrakty na transakcje różnicowe, lub zapewnienie uczestnikom rynku rekompensaty z tytułu zmniejszenia dochodów lub z tytułu kosztów poniesionych przez nich w związku z nałożonymi na nich – w tym na operatorów systemów magazynowania – obowiązkami, których nie można pokryć z dochodów;

g)zobowiązanie posiadaczy zdolności magazynowania do wykorzystania lub uwolnienia niewykorzystanych zarezerwowanych zdolności, jednocześnie nadal zobowiązując posiadacza zdolności magazynowej niekorzystającego ze zdolności magazynowania do zapłaty uzgodnionej ceny przez cały okres obowiązywania umowy magazynowania; h)przyjęcie skutecznych instrumentów nabywania strategicznych zapasów i zarządzania nimi przez podmioty publiczne lub prywatne, pod warunkiem że takie instrumenty nie zakłócają konkurencji lub prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego; i)wyznaczenie specjalnego podmiotu, któremu zostanie powierzone zadanie osiągnięcia celu w zakresie napełnienia w przypadku gdy w przeciwnym razie cel w zakresie napełnienia nie zostałby osiągnięty; j)zapewnianie obniżek taryf za magazynowanie; k)pobieranie dochodów niezbędnych do pokrycia kosztów kapitału i wydatków operacyjnych związanych z regulowanymi instalacjami magazynowymi w postaci taryf za magazynowanie oraz specjalnej opłaty włączonej do taryf przesyłowych, pobieranych wyłącznie z punktów wyjścia do odbiorców końcowych znajdujących się na terytorium tych samych Umawiających się Stron. Dochody uzyskane dzięki taryfom nie mogą być większe niż dochody dozwolone. 2)Środki podjęte przez Umawiające się Strony na podstawie ust. 1 ograniczają się do tego, co jest konieczne do osiągnięcia trajektorii napełniania oraz celów w zakresie napełnienia. Muszą one być jasno określone, przejrzyste, proporcjonalne, niedyskryminacyjne i weryfikowalne. Nie mogą one nadmiernie zakłócać konkurencji lub prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego gazu ani zagrażać bezpieczeństwu dostaw gazu do innych Umawiających się Stron lub Wspólnoty Energetycznej. 3)Umawiające się Strony podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić efektywne wykorzystanie istniejącej infrastruktury na poziomie krajowym i regionalnym z korzyścią dla bezpieczeństwa dostaw gazu. Środki te w żadnym razie nie mogą blokować ani ograniczać transgranicznego wykorzystania instalacji magazynowych lub instalacji LNG oraz nie mogą ograniczać transgranicznych zdolności przesyłowych przydzielonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/459, dostosowanym i przyjętym decyzją Stałej Grupy Wysokiego Szczebla 2018/06/PHLG-EnC. 4)Podejmując środki na podstawie niniejszego artykułu, Umawiające się Strony stosują zasadę »efektywność energetyczna przede wszystkim«, a jednocześnie nadal osiągają cele swoich odpowiednich środków, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999, dostosowanym i przyjętym decyzją Rady Ministerialnej 2021/14/MC-EnC. Artykuł 6c Uzgodnienia w zakresie składowania oraz mechanizm podziału obciążeń 1)Umawiająca się Strona bez podziemnych magazynów zapewnia, aby uczestnicy rynku u tej Umawiającej się Strony dokonywali uzgodnień z operatorami podziemnego systemu magazynowania lub innymi uczestnikami rynku u Umawiających się Stron lub w państwach członkowskich z podziemnymi magazynami gazu. Uzgodnienia te przewidują wykorzystanie – do dnia 1 listopada – pojemności magazynowych odpowiadających co najmniej 15 % średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat u Umawiającej się Strony bez podziemnych magazynów gazu. Jednakże w przypadku gdy transgraniczna zdolność przesyłowa lub inne ograniczenia techniczne uniemożliwiają Umawiającej się Stronie bez podziemnych magazynów gazu pełne wykorzystanie 15 % tych pojemności magazynowych, ta Umawiająca się Strona wykorzystuje jedynie technicznie możliwe pojemności. W przypadku gdy ograniczenia techniczne uniemożliwiają Umawiającej się Stronie wywiązanie się z obowiązku określonego w akapicie pierwszym, a Umawiająca się Strona wprowadziła obowiązek magazynowania innych paliw w celu zastąpienia nimi gazu, obowiązek określony w akapicie pierwszym może być wyjątkowo spełniony przez równoważny obowiązek magazynowania paliw innych niż gaz. Ograniczenia techniczne i równoważność środka wykazywane są przez zainteresowaną Umawiającą się Stronę. 2)Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Umawiająca się Strona bez podziemnych magazynów gazu może opracować mechanizm podziału obciążeń z jedną Umawiającą się Stroną z podziemnymi magazynami lub większą liczbą takich stron (zwany dalej »mechanizmem podziału obciążeń«). Mechanizm podziału obciążeń opiera się na odpowiednich danych z najnowszej oceny ryzyka na podstawie art. 7 oraz uwzględnia wszystkie następujące parametry: a)koszt wsparcia finansowego służącego osiągnięciu celów w zakresie napełnienia, z wyłączeniem kosztów spełnienia wszelkich obowiązków w zakresie strategicznych zapasów; b)wolumeny gazu potrzebne do zaspokojenia popytu odbiorców chronionych zgodnie z art. 6 ust. 1; c)ograniczenia techniczne, w tym dostępna zdolność podziemnego magazynowania, techniczna transgraniczna zdolność przesyłowa i wskaźniki poboru. Umawiające się Strony powiadamiają Sekretariat Wspólnoty Energetycznej i grupę koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw o mechanizmie podziału obciążenia do dnia ... [dwa miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zmieniającego] r. W przypadku braku porozumienia w sprawie mechanizmu podziału obciążeń do tego dnia Umawiające się Strony bez podziemnych magazynów gazu wykazują, że przestrzegają ust. 1, oraz powiadamiają o tym odpowiednio Sekretariat Wspólnoty Energetycznej i grupę koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw. 3) <…> 4)Umawiające się Strony bez podziemnych magazynów mogą zapewnić uczestnikom rynku lub operatorom systemów przesyłowych, w stosownych przypadkach, zachęty lub rekompensatę finansową z tytułu zmniejszenia dochodów lub z tytułu kosztów poniesionych przez nich w związku z przestrzeganiem przez nich obowiązków w zakresie magazynowania zgodnie z niniejszym artykułem, w przypadku gdy takiego zmniejszenia dochodów lub takich kosztów nie można pokryć z dochodów, w celu zapewnienia spełnienia spoczywającego na nich obowiązku magazynowania gazu u innych Umawiających się Stron zgodnie z ust. 1 lub wdrożenia mechanizmu podziału obciążeń. Jeżeli zachęta lub rekompensata finansowa finansowane są z opłaty, opłaty tej nie stosuje się do transgranicznych punktów połączenia międzysystemowego. 5)Niezależnie od ust. 1, w przypadku gdy Umawiająca się Strona posiada podziemne magazyny gazu znajdujące się na jej terytorium i łączna pojemność tych magazynów jest większa niż roczne zużycie gazu u tej Umawiającej się Strony, Umawiające się Strony bez podziemnych magazynów gazu, które mają dostęp do tych magazynów:

a)zapewniają, aby do dnia 1 listopada pojemności magazynowe odpowiadały co najmniej średniemu wykorzystaniu zdolności magazynowania w ciągu poprzednich pięciu lat, wyliczanej między innymi poprzez uwzględnienie przepływów w sezonie poboru w ciągu poprzednich pięciu lat u Umawiających się Stron, na terytorium których znajdują się magazyny; albo b)wykazują, że zdolność magazynowania równoważna wolumenowi objętemu obowiązkiem wynikającym z lit. a) została zarezerwowana. Jeżeli Umawiająca się Strona bez podziemnych magazynów gazu może wykazać, że pojemność magazynowa równoważna wolumenowi objętemu obowiązkiem wynikającym z akapitu pierwszego lit. a) została zarezerwowana, stosuje się ust. 1. Obowiązek wynikający z niniejszego ustępu ogranicza się do 15 % średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat u danej Umawiającej się Strony. 6) <…>. Artykuł 6d Monitorowanie i egzekwowanie 1)Operatorzy systemów magazynowania zgłaszają poziom napełnienia właściwemu organowi każdej Umawiającej się Strony, na terytorium której znajdują się odnośne podziemne magazyny gazu, oraz – w stosownych przypadkach – podmiotowi wyznaczonemu przez daną Umawiającą się Stronę (zwanemu dalej »wyznaczonym podmiotem«) w następujący sposób: a)na 2022 r.: na każdy z celów pośrednich określonych w załączniku Ia oraz b)od 2023 r.: jak określono zgodnie z art. 6a ust. 4. Właściwy organ oraz – w stosownych przypadkach – wyznaczony podmiot każdej Umawiającej się Strony monitorują poziomy napełnienia podziemnych magazynów gazu na swoich terytoriach na koniec każdego miesiąca i bez zbędnej zwłoki przekazują rezultaty Sekretariatowi Wspólnoty Energetycznej. W stosownych przypadkach Sekretariat Wspólnoty Energetycznej może zwrócić się do Rady Regulacyjnej Wspólnoty Energetycznej o wsparcie w takim monitorowaniu. 2)Sekretariat Wspólnoty Energetycznej regularnie składa grupie koordynacyjnej ds. bezpieczeństwa dostaw sprawozdania na podstawie informacji przekazanych przez właściwy organ oraz – w stosownych przypadkach –wyznaczony podmiot każdej Umawiającej się Strony. 3)Grupa koordynacyjna ds. bezpieczeństwa dostaw wspiera Sekretariat Wspólnoty Energetycznej w monitorowaniu trajektorii napełniania i celów w zakresie napełnienia oraz opracowuje wytyczne dla Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej w sprawie odpowiednich środków mających na celu zapewnienie zgodności w przypadku odejścia przez Umawiające się Strony od trajektorii napełniania lub gdy nie osiągają one celów w zakresie napełnienia. 4)Umawiające się Strony podejmują niezbędne środki, aby osiągnąć trajektorie napełniania i cele w zakresie napełnienia oraz aby wyegzekwować od uczestników rynku obowiązki w zakresie magazynowania, których spełnienie jest wymagane do ich osiągnięcia, w tym poprzez nakładanie na tych uczestników rynku wystarczająco odstraszających sankcji i grzywien. Umawiające się Strony niezwłocznie informują Sekretariat Wspólnoty Energetycznej o środkach w zakresie egzekwowania wprowadzonych na podstawie niniejszego ustępu. 5)W przypadku wymiany szczególnie chronionych informacji handlowych Sekretariat Wspólnoty Energetycznej może zwołać posiedzenia grupy koordynacyjnej ds. bezpieczeństwa dostaw w składzie ograniczonym do Umawiających się Stron oraz Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej. 6)Wymieniane informacje ograniczają się do tego, co jest konieczne w celu monitorowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej, organy regulacyjne oraz Umawiające się Strony zachowują poufność szczególnie chronionych informacji handlowych otrzymanych do celów wykonywania ich obowiązków.”; 3)art. 7 dostosowuje się w następujący sposób:

a)w ust. 4 dodaje się lit. g) w brzmieniu: „g) uwzględnienie scenariuszy zakładających długotrwałe odcięcie jednego ze źródeł dostaw.”; b)w ust. 5 na końcu zdania drugiego „Krajowe oceny ryzyka przygotowuje się zgodnie z odpowiednim wzorem określonym w załączniku V. W razie konieczności państwa członkowskie mogą zawrzeć w ocenach ryzyka dodatkowe informacje” dodaje się tekst w brzmieniu: „, takie jak ogólnounijna symulacja scenariuszy zakłócenia dostaw gazu i funkcjonowania infrastruktury, przeprowadzona przez ENTSOG zgodnie z ust. 1.”; 4)dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 17a Sprawozdawczość a)Do dnia 1 czerwca 2023 r., a następnie co roku, Sekretariat Wspólnoty Energetycznej przedkłada Radzie Ministerialnej sprawozdania zawierające: b)przegląd środków podjętych przez Umawiające się Strony w celu spełnienia obowiązków w zakresie magazynowania; c)przegląd czasu potrzebnego na procedurę certyfikacji określoną w art. 3a rozporządzenia (WE) nr 715/2009, dostosowanego i przyjętego decyzją Rady Ministerialnej 2011/02/MC-EnC; d)przegląd środków wymaganych przez Sekretariat Wspólnoty Energetycznej w celu zapewnienia zgodności z trajektoriami napełniania i z celami w zakresie napełnienia; e)analizę potencjalnego wpływu niniejszego rozporządzenia na ceny gazu i potencjalne oszczędności gazu w odniesieniu do art. 6b ust. 4.”; 5)w art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniu: „4.Art. 6a–6d nie mają zastosowania do Czarnogóry, Kosowa* i Gruzji, dopóki nie są one bezpośrednio połączone z systemem gazowym wzajemnie połączonym jakiejkolwiek innej Umawiającej się Strony.”; 6)w art. 22 dodaje się ustęp w brzmieniu: „Art. 2 pkt 27–31, art. 6a–6d, art. 17a, art. 20 ust. 4 oraz załącznik Ia stosuje się do dnia 31 grudnia 2025 r.”; 7)dodaje się załącznik Ia w brzmieniu: „ZAŁĄCZNIK Ia*: Trajektoria napełniania z celami pośrednimi oraz cel w zakresie napełnienia na 2022 r. dla Umawiających się Stron z podziemnymi magazynami Umawiająca się Strona 1 września Cel pośredni 1 października Cel pośredni 1 listopada Cel w zakresie napełnienia RS 60 70 80 % UA 60 70 80 %

* Niniejszy załącznik podlega proporcjonalnym obowiązkom każdej z Umawiających się Stron wynikającym z niniejszego rozporządzenia, w szczególności z art. 6a, 6b i 6c. W przypadku Umawiających się Stron objętych art. 6a ust. 2 proporcjonalny cel pośredni oblicza się, mnożąc wartość podaną w tabeli przez limit 35 % i dzieląc wynik przez 80 %.”. Artykuł 4 Szczególne dostosowania do rozporządzenia (WE) nr 715/2009 przyjętego i dostosowanego we Wspólnocie Energetycznej Oprócz dostosowań wprowadzonych w art. 2 następujące dostosowania mają również zastosowanie do rozporządzenia (WE) nr 715/2009 w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, przyjętego i dostosowanego decyzją Stałej Grupy Wysokiego Szczebla 2018/01/PHLG-EnC z dnia 12 stycznia 2018 r. oraz decyzją Rady Ministerialnej 2011/02/MC-EnC z dnia 6 października 2011 r. w sprawie wdrożenia dyrektywy 2009/72/WE, dyrektywy 2009/73/WE, rozporządzenia (WE) nr 714/2009 i rozporządzenia (WE) nr 715/2009 oraz zmiany art. 11 i 59 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej: 1)dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 3a Certyfikacja operatorów systemu magazynowania 1)Umawiające się Strony zapewniają, aby każdy operator systemu magazynowania, w tym każdy operator systemu magazynowania kontrolowany przez operatora systemu przesyłowego, był certyfikowany, zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule, przez krajowy organ regulacyjny albo przez inny właściwy organ wyznaczony przez zainteresowaną Umawiającą się Stronę zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938, dostosowanego i przyjętego decyzją Rady Ministerialnej 2021/15/MC-EnC (w każdym przypadku »instytucja certyfikująca«). Niniejszy artykuł stosuje się również do operatorów systemu magazynowania kontrolowanych przez operatorów systemu przesyłowego, którzy zostali już certyfikowani zgodnie z przepisami dotyczącymi rozdziału określonymi w art. 9, 10 i 11 dyrektywy 2009/73/WE dostosowanej i przyjętej decyzją Rady Ministerialnej 2011/02/MC-EnC. 2)Instytucja certyfikująca wydaje projekt decyzji w sprawie certyfikacji w odniesieniu do operatorów systemu magazynowania eksploatujących podziemne magazyny gazu o pojemności powyżej 3,5 TWh, w przypadku gdy – niezależnie od liczby operatorów systemu magazynowania – wszystkie instalacje magazynowe były napełnione w dniu 31 marca 2021 r. i w dniu 31 marca 2022 r. na poziomie wynoszącym średnio mniej niż 30 % ich maksymalnej pojemności, do dnia [150 dni roboczych od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zmieniającego] lub w terminie 150 dni roboczych od dnia otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 9. W odniesieniu do operatorów systemu magazynowania, o których mowa w akapicie pierwszym, instytucja certyfikująca dokłada wszelkich starań, aby wydać projekt decyzji w sprawie certyfikacji do dnia 1 stycznia 2023 r. W odniesieniu do wszystkich pozostałych operatorów systemu magazynowania instytucja certyfikująca wydaje projekt decyzji w sprawie certyfikacji do dnia [18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zmieniającego] lub w terminie 18 miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 8 lub 9. 3)Analizując zagrożenie dla bezpieczeństwa dostaw energii, instytucja certyfikująca bierze pod uwagę wszelkie zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw gazu na poziomie krajowym lub na poziomie Wspólnoty Energetycznej, a także wszelkie łagodzenie takich zagrożeń, wynikające między innymi z: a)sytuacji pod względem własności, dostaw lub innych stosunków handlowych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na motywację i zdolność operatora systemu magazynowania do napełnienia podziemnego magazynu gazu; b)praw i obowiązków Wspólnoty Energetycznej wobec państwa trzeciego wynikających z prawa międzynarodowego; c)praw i obowiązków zainteresowanych Umawiających się Stron wobec państwa trzeciego, wynikających z umów zawartych przez zainteresowane Umawiające się Strony z jednym państwem trzecim lub większą liczbą państw trzecich, w zakresie, w jakim umowy te są zgodne z prawem Wspólnoty Energetycznej; lub d)wszelkich innych szczególnych faktów i okoliczności danej sprawy.

4)Jeżeli instytucja certyfikująca uzna, że osoba, która bezpośrednio lub pośrednio kontroluje operatora systemu magazynowania, bądź wykonuje jakiekolwiek prawa względem operatora systemu magazynowania, w rozumieniu art. 9 dyrektywy 2009/73/WE dostosowanej i przyjętej decyzją Rady Ministerialnej 2011/02/MC-EnC, mogłaby zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub podstawowym interesom bezpieczeństwa Wspólnoty Energetycznej lub którejkolwiek Umawiającej się Strony, instytucja certyfikująca odmawia wydania certyfikacji. Alternatywnie instytucja certyfikująca może wydać certyfikację z zastrzeżeniem warunków mających na celu wystarczające złagodzenie zagrożeń, które mogłyby negatywnie wpłynąć na napełnianie podziemnych magazynów gazu, oraz pod warunkiem, że wykonalność warunków można w pełni zapewnić poprzez skuteczne wprowadzenie w życie i monitorowanie. Warunki takie mogą obejmować w szczególności zobowiązanie właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania do przekazania zarządzania systemem magazynowania. 5)W przypadku gdy instytucja certyfikująca uzna, że zagrożeń dla bezpieczeństwa dostaw gazu nie można złagodzić w drodze ustanowienia warunków zgodnie z ust. 4, w tym poprzez zobowiązanie właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania do przekazania zarządzania systemem magazynowania, i w związku z tym odmawia wydania certyfikacji, instytucja certyfikująca: a)zobowiązuje właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania lub osobę, którą uważa za mogącą zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub podstawowym interesom bezpieczeństwa Wspólnoty Energetycznej lub którejkolwiek Umawiającej się Strony, do zbycia udziałów lub praw, które posiadają w odniesieniu do własności systemu magazynowania lub własności operatora systemu magazynowania, oraz do określenia terminu takiego zbycia; b)zarządza, w stosownych przypadkach, środki tymczasowe w celu zapewnienia, aby taka osoba nie była w stanie sprawować kontroli ani wykonywać praw względem tego właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania do czasu zbycia udziałów lub praw; oraz c)zapewnia odpowiednie środki wyrównawcze zgodnie z prawem krajowym. 6)Instytucja certyfikująca niezwłocznie powiadamia Sekretariat Wspólnoty Energetycznej o swoim projekcie decyzji w sprawie certyfikacji, przekazując jednocześnie wszystkie stosowne informacje. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej przekazuje instytucji certyfikującej wiążącą opinię dotyczącą projektu decyzji w sprawie certyfikacji w terminie 25 dni roboczych od takiego powiadomienia. Instytucja certyfikująca stosuje się do opinii Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej. 7)Instytucja certyfikująca wydaje decyzję w sprawie certyfikacji w terminie 25 dni roboczych od otrzymania opinii Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej. 8)Przed uruchomieniem nowo wybudowanego podziemnego magazynu gazu operator systemu magazynowania musi uzyskać certyfikację zgodnie z ust. 1–7. Operator systemu magazynowania powiadamia instytucję certyfikującą o swoim zamiarze uruchomienia instalacji magazynowej. 9)Operatorzy systemu magazynowania powiadamiają odpowiednią instytucję certyfikującą o każdej planowanej transakcji, która wymagałyby ponownej oceny ich zgodności z wymogami certyfikacyjnymi określonymi w ust. 1–4. 10)Instytucje certyfikujące stale monitorują operatorów systemu magazynowania w odniesieniu do zgodności z wymogami certyfikacyjnymi określonymi w ust. 1–4. Instytucje certyfikujące wszczynają procedurę certyfikacji w celu ponownej oceny takiej zgodności w którejkolwiek z poniższych sytuacji: a)po otrzymaniu powiadomienia od operatora systemu magazynowania zgodnie z ust. 8 lub 9; b)z własnej inicjatywy, w przypadku gdy posiadają wiedzę, że planowana zmiana praw lub wpływu w odniesieniu do operatora systemu magazynowania mogłaby prowadzić do niezgodności z wymogami ust. 1, 2 i 3; c)na podstawie uzasadnionego wniosku Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej. 11)Umawiające się Strony podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia nieprzerwanego funkcjonowania podziemnych magazynów gazu na swoich terytoriach. Eksploatacja tych podziemnych magazynów gazu może zostać zakończona wyłącznie w przypadku, gdy nie są spełnione wymogi techniczne i wymogi dotyczące bezpieczeństwa lub w przypadku gdy instytucja certyfikująca uznaje, po przeprowadzeniu oceny i uwzględnieniu opinii Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej, że takie zakończenie eksploatacji nie osłabiłoby bezpieczeństwa dostaw gazu na poziomie Wspólnoty Energetycznej lub na poziomie krajowym. W stosownych przypadkach podejmuje się odpowiednie środki wyrównawcze, jeżeli zakończenie eksploatacji nie jest dozwolone. 12)Sekretariat Wspólnoty Energetycznej może wydać wskazówki dotyczące stosowania niniejszego artykułu. 13)Niniejszego artykułu nie stosuje się do części instalacji LNG, które są wykorzystywane do magazynowania.”; 2)w art. 15 dodaje się ustęp w brzmieniu: „3.Krajowy organ regulacyjny może zastosować rabat w wysokości do 100 % w odniesieniu do taryf przesyłowych i dystrybucyjnych opartych na zdolności w punktach wejścia z i punktach wyjścia do podziemnych magazynów gazu i instalacji LNG, chyba że (oraz w zakresie, w jakim) taki magazyn lub taka instalacja, które są połączone z więcej niż jedną siecią przesyłową lub dystrybucyjną, są wykorzystywane do konkurowania z punktem połączenia międzysystemowego.