ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
13.

Podkreśla, iż przede wszystkim małe i średnie przedsiębiorstwa mają ograniczone możliwości administracyjne i kadrowe, aby poradzić sobie ze złożoną biurokracją. Jako istotną przeszkodę dla współpracy transgranicznej na rynku wewnętrznym należy wskazać zaświadczenie A1, które w przypadku delegowania pracowników także na regularne krótkie wyjazdy do sąsiedniego państwa wymaga dopełnienia czasochłonnych formalności. W rezultacie mogą one prowadzić do wyraźnego spadku działalności transgranicznej i w ten sposób znacząco zakłócić funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Wobec tego wzywa się Komisję, by podjęła działania i wspólnie z prawodawcami UE zadbała o to, by istniejąca procedura dotycząca zaświadczenia A1 w regionach przygranicznych została uproszczona.
23.

Zauważa, że w przyszłości edukacja będzie musiała mieć odpowiednią jakość i trwać wystarczająco długo, aby zagwarantować zatrudnienie. Będzie to wymagało zwiększenia zasobów i intensywnej systematycznej pracy edukacyjnej w placówkach wczesnej edukacji, przedszkolach, szkołach podstawowych i średnich, by każdy mógł nabyć odpowiednie umiejętności podstawowe i przejść do kształcenia średniego II stopnia. Osoby bez wykształcenia średniego II stopnia mają duże problemy ze znalezieniem zatrudnienia i są bardziej narażone na marginalizację. Osoby potrzebujące specjalnego wsparcia i osoby z niepełnosprawnościami powinny mieć takie same możliwości zdobycia odpowiednich umiejętności podstawowych i co najmniej wykształcenia średniego II stopnia. Aby przejść do społeczeństwa integracyjnego, należy osobom z niepełnosprawnościami związanymi z uczeniem umożliwić nabywania umiejętności miękkich, aby z powodzeniem mogły uczestniczyć w życiu społecznym i korzystać z wyższej jakości życia.
5.

Zwraca uwagę na fakt, że w wielu krajach odkładano leczenie pacjentów z innymi chorobami i potrzebami medycznymi, co doprowadziło do zaległości, które teraz trudno będzie nadrobić. Wiele osób z ciężką postacią COVID-19 potrzebuje rehabilitacji. Ponadto wiele wskazuje na to, że w wyniku COVID-19 wzrosło zapotrzebowanie na pomoc w zakresie zdrowia psychicznego i na leczenie w tym zakresie – zarówno wśród ogółu ludności, jak i wśród personelu medycznego i opiekuńczego. W związku z tym sektor opieki zdrowotnej będzie jeszcze długo potrzebował większych zasobów w zakresie zdrowia publicznego oraz podstawowej i ambulatoryjnej opieki zdrowotnej.
23.

Podkreśla, że wszystkie podejścia krajowe wspominają o cyfryzacji jako o istotnym aspekcie. Powszechna dostępność infrastruktury cyfrowej i cyfrowych usług publicznych może przyczyniać się do tworzenia i utrzymania miejsc pracy także poza ośrodkami miejskimi, co z kolei mogłoby ograniczyć migrację zarobkową do dużych miast. Podkreśla, że zwiększona telepraca, której doświadczyliśmy podczas pandemii COVID-19, mogłaby zaoferować pracownikom większą elastyczność w wyborze miejsca zamieszkania. Zaznacza w związku z tym, iż oczekuje, że ze względu na ciągle postępującą cyfryzację wielu obszarów pracy korzyści płynące z zamieszkiwania w pobliżu miejsca pracy będą w perspektywie długoterminowej w wielu dziedzinach odgrywać mniej ważną rolę. Podkreśla, że tendencja ta nie powinna narazić na szwank polityki mobilności, zwłaszcza jeśli chodzi o ograniczenie wpływu na środowisko dojazdów do pracy i podróży służbowych.
33.

Pragnie podkreślić potrzebę lepszego dostosowania kształcenia wyższego i zawodowego do ery cyfrowej; akcentuje rolę, jaką mogą odegrać ośrodki innowacji cyfrowych nie tylko w przyspieszaniu i rozpowszechnianiu innowacji, lecz również w szkoleniu siły roboczej na potrzeby przemysłu przyszłości; wskazuje na potrzebę dostępności takich ośrodków dla MŚP; zachęca Komisję do zapewnienia większego wsparcia dla budowania zdolności i wymiany doświadczeń, jak ma to miejsce np. w zaproszeniu do składania wniosków skierowanym do centrów doskonałości zawodowej.
Zwraca uwagę, że choć stosując dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/802 z dnia 11 maja 2016 r. odnoszącą się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych ( 4 ) , dążono do osiągnięcia ważnych celów związanych z ochroną środowiska, doprowadziło to do znacznego wzrostu kosztów usług transportu morskiego, generując na niższym szczeblu dodatkowe koszty dla obywateli i przedsiębiorstw na wyspach. Dlatego zwraca się do Komisji o przyjęcie tymczasowych odstępstw w dziedzinie pomocy państwa dla władz lokalnych i regionalnych obszarów wyspiarskich, które to władze chcą podejmować działania w sektorze transportu morskiego.
7.

Apeluje o większe uwzględnienie zasadniczej roli regionów w tym procesie. W odniesieniu do skutków kryzysu trzeba m.in. wzmocnić zdolności regionów do koordynowania, inicjowania i realizacji nadzwyczajnych środków krótko- i średnioterminowych, by umożliwić trwałe wznowienie działalności w państwach członkowskich w zależności od potrzeb i sytuacji każdego regionu. Regiony dzięki analizie, monitorowaniu i ocenie są w stanie podejmować przemyślane decyzje dotyczące projektów rozwojowych, które z kolei mogą przyczynić się do trwałego ożywienia gospodarek. Najważniejszym zadaniem regionów powinno być gromadzenie ważnych spostrzeżeń regionalnych i przekazywanie ich decydentom na szczeblu krajowym.
23.

Komitet Regionów wyraża zadowolenie w związku z tym, że w listopadzie 2020 r. Komisja Europejska po raz pierwszy przedstawiła strategię UE na rzecz równości lesbijek, gejów, osób biseksualnych, transpłciowych, niebinarnych, interseksualnych i queer (LGBTIQ). Jednym z czterech filarów tej strategii Komisji jest zapewnienie bezpieczeństwa osobom LGBTI. Jednak zjawisko przemocy wobec osób LGBTIQ nadal nie zostało na tyle reprezentatywnie przeanalizowane, by można było przejść do kolejnego etapu i zaproponować odpowiednie środki przeciwdziałania tej przemocy w przyszłości. Chociaż badanie internetowe pt. „A Long Way to Go for LGBTI Equality” [Jeszcze długa droga do zapewnienia równości osób LGBTI], opublikowane przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA), dostarcza cennych informacji na temat doświadczeń osób LGBTIQ związanych z przemocą i dyskryminacją wobec nich, to jako dobrowolne badanie internetowe nie jest ono statystycznie reprezentatywne, ponieważ nie zapewnia próby losowej. W tym kontekście Komitet Regionów wzywa Komisję Europejską, aby w ramach strategii LGBTIQ regularnie inicjowała i finansowała anonimowe i reprezentatywne badania obejmujące także nieodnotowywane przypadki przemocy, w tym przemocy w związkach osób LGBTIQ w UE. Takie badania powinny być przeprowadzane i niezależnie oceniane we wszystkich państwach członkowskich UE.
8.

Zauważa, że sektor opieki musi nie tylko przekształcić się, ale także przyjąć nowy paradygmat i przejść od opieki do zapobiegania i włączenia społecznego, od jakości opieki do jakości życia, od instytucji do gospodarstw domowych, od profesjonalizacji do wspólnej pracy z rodziną i jej zaangażowania. Należy ponadto przejść od podejścia medycznego do podejścia opartego na opiece i usługach, od modelu uniwersalnego do umożliwienia pewnego stylu życia, od przewagi systemu do ukierunkowania na klienta, od obaw przed użyciem technologii do jej wykorzystania, od rozwiązań tradycyjnych do rozwiązań cyfrowych ukierunkowanych na osoby, od stosowania krytycznych wskaźników efektywności do „zdrowego rozsądku”.
3.

Całkowicie popiera porozumienie osiągnięte między Parlamentem Europejskim i Radą w sprawie prawa o klimacie, które to porozumienie aktualizuje cel dotyczący redukcji emisji gazów cieplarnianych do co najmniej 55 % do 2030 r. w porównaniu z poziomami z 1990 r. i zawiera apel o przedstawienie wniosku dotyczącego celu na rok 2040 najpóźniej sześć miesięcy po pierwszym globalnym przeglądzie porozumienia paryskiego. Niemniej zwraca uwagę na to, że niektóre zainteresowane strony uznają ten cel za niewystarczający do tego, by w porę osiągnąć neutralność klimatyczną w ujęciu netto, i ubolewa, że w nowych ramach skoncentrowano się głównie na dwutlenku węgla, zaś tylko mimochodem wspomina się lub w ogóle nie bierze się pod uwagę emisji innych gazów cieplarnianych. W tym kontekście oczekuje, że Komisja zajmie się wszystkimi pozostałymi istotnymi gazami cieplarnianymi, tak aby do 2050 r. UE stała się pierwszym kontynentem neutralnym pod względem klimatu.
13.

Wzywa Komisję Europejską do aktywnego propagowania praw osób z niepełnosprawnościami do edukacji cyfrowej sprzyjającej włączeniu społecznemu, a także wzywa Komisję i państwa członkowskie do określenia elementów edukacji cyfrowej opracowanych dla osób z niepełnosprawnościami i dostosowanych do ich potrzeb oraz do dokonywania odpowiednich inwestycji i dzielenia się informacjami. Należy też uwzględnić potrzeby słabszych grup dotyczące kształcenia i umiejętności, zapewniając równy dostęp do wysokiej jakości kształcenia podstawowego.
22.

Zachęca Komisję i organy zaangażowane w regulację chemikaliów (Europejska Agencja Chemikaliów – ECHA, organy państw członkowskich) oraz panele ekspertów (np. RAC) do większej przejrzystości proceduralnej i do sprzyjania wymianie naukowej z zainteresowanymi przedsiębiorstwami i regionami, co pomoże w znalezieniu praktycznych i trwałych rozwiązań. Wzywa również Komisję, by zmiana prawodawstwa europejskiego wynikająca ze strategii była zgodna z Programem lepszego stanowienia prawa (ang. „better regulation”) Komisji i tym samym była zawsze poddawana stosownej ocenie skutków. Jest to szczególnie niezbędne w ocenach skutków oraz przy określaniu i definiowaniu „nieodzownych zastosowań społecznych”, tak aby nie doprowadzić do wykluczenia bezpiecznych zastosowań substancji bez odpowiedniego uzasadnienia. Apeluje o rozważenie, czy każda decyzja o umieszczeniu substancji na liście kandydatów (w celu uzyskania zezwolenia) powinna być poprzedzona analizą opcji zarządzania ryzykiem.
18.

Niemniej wyraża zaniepokojenie potwierdzonymi przypadkami oszustw wyborczych w Mostarze oraz mową nienawiści, a następnie incydentami wymierzonymi przeciwko niektórym kandydatom startującym w wyborach lokalnych. Wzywa zatem Parlament Bośni i Hercegowiny do dokonania niezbędnych zmian w ordynacji wyborczej przed kolejnymi wyborami powszechnymi w 2022 r., by uniknąć oszustw wyborczych w przyszłości. Zwraca się do Delegatury Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz do innych przedstawicieli społeczności międzynarodowej o zdecydowane potępienie nawoływania do nienawiści i ataków na kandydatów, zwłaszcza na kandydatów płci żeńskiej, jak miało to miejsce przed wyborami w Mostarze.
42.

Podkreśla potrzebę bardziej systematycznego angażowania władz lokalnych i regionalnych w proces decyzyjny w kontekście transformacji energetycznej. Należy zadbać o to, by zainteresowane władze lokalne i regionalne były zaangażowane w przygotowywanie krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu, w stosownych przypadkach w ramach wielopoziomowego dialogu na temat klimatu i energii. KR ponawia swój apel do państw członkowskich i Komisji o ustanowienie stałej platformy wielopoziomowego dialogu na temat energii. Mogłoby to sprzyjać aktywnemu zaangażowaniu władz lokalnych i regionalnych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego, przedsiębiorstw i innych zainteresowanych stron w proces kształtowania transformacji energetycznej. KR zwraca uwagę, że dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 ( 2 ) w sprawie odnawialnych źródeł energii stanowi bardzo dobrą podstawę dla społeczności energetycznych działających w zakresie energii odnawialnej. Wzywa się państwa członkowskie do transpozycji tej dyrektywy w celu zwiększenia udziału obywateli w obywatelskich społecznościach energetycznych.
28.

Wzywa do wykorzystania procedury wspólnych zamówień UE do zakupu szczepionek i leków przeciwko COVID-19 oraz do ich bardziej systematycznego stosowania w celu uniknięcia konkurencji między państwami członkowskimi. Apeluje ponadto, by wykorzystano ten instrument, aby zagwarantować sprawiedliwy i przystępny cenowo dostęp do innych istotnych leków i wyrobów medycznych, zwłaszcza w przypadku nowych innowacyjnych antybiotyków, nowych szczepionek i produktów leczniczych oraz leków na choroby rzadkie.
12.

Wzywa Komisję do przyjęcia całościowej i wspólnej perspektywy do planu działania przeciwko rasizmowi i do rozważenia go wraz z europejską polityką imigracyjną i wspólną europejską polityką azylową.
9.

Przypomina, że łączność portów i łączność obszarów ich wpływu jest kolejnym kluczowym zagadnieniem i z zadowoleniem przyjmuje włączenie do planu działania filaru poświęconego portom atlantyckim. Konieczne jest usunięcie wąskich gardeł kolejowych i na drogach dojazdowych („drogach ostatniego kilometra”), niezależnie od tego, czy wynikają one z problemów ze zdolnością przepustową, czy też z przeładunku. Choć odniesienie do roli portów jako wrót dla handlu na Atlantyku i katalizatorów przedsiębiorczości jest odpowiednie, to pomija się ich kluczowe znaczenie dla generowania dobrobytu i zatrudnienia w ich obszarze wpływów.
4.

Zwraca uwagę, że, ujmując w skali globalnej, w UE produkowanych lub pozyskiwanych jest mniej niż 5 % surowców krytycznych, podczas gdy przemysł UE odpowiada za około 20 % światowego zużycia takich surowców. UE jest szczególnie silnie zależna od importu surowców krytycznych, które mają decydujące znaczenie dla przyszłych technologii i które, np. w postaci metali i pierwiastków rzadkich, są niezbędne do innowacyjnych zastosowań technicznych. Są one zatem potrzebne do produkcji oraz tworzenia wartości dodanej w tych obszarach, w których gospodarka europejska chce być istotnym światowym liderem. Dotyczy to na przykład wykorzystania surowców w ramach Europejskiego Zielonego Ładu w celu przejścia na bezpieczną, czystą i przystępną cenowo energię ze źródeł odnawialnych, w kierunku czystej gospodarki o bardziej obiegu zamkniętym oraz bardziej energo- i zasobooszczędnej mobilności i budownictwa.
47.

Wzywa Komisję i państwa członkowskie do zadbania o to, by renowacja budynków nie koncentrowała się wyłącznie na aspektach konstrukcyjnych samego budynku lub mieszkań, lecz by uwzględniała również aspekty związane z koniecznością zmian w zakresie mobilności – przede wszystkim na obszarach miejskich, poprzez skupienie się na budowie parkingów przeznaczonych dla rowerów i dla indywidualnych środków transportu wewnątrz budynków lub w ich pobliżu, jak również na punktach ładowania pojazdów elektrycznych. Należy przy tym uwzględnić konieczność usunięcia barier administracyjnych i prawnych. Ponadto zachęca się do udostępniania wspólnej infrastruktury komunikacyjnej (ICT) w celu wspierania integracji mieszkańców budynków w ramach coraz bardziej połączonego społeczeństwa.
13.

Podkreśla, że w odniesieniu do polityki rolnej polityka handlowa, która nie gwarantuje, że rynki zewnętrzne spełniają wysokie standardy europejskie w zakresie zrównoważonego rozwoju i bezpieczeństwa żywności, może poważnie zaszkodzić rynkowi wewnętrznemu i zagrozić sektorowi rolnemu szczególnie, jeżeli boryka się on już z trudnościami. Tym samym może narazić na szwank zaopatrzenie UE w żywność, które jest podstawowym celem wspólnej polityki rolnej, i zagospodarowanie przestrzenne terytorium Europy, które jest zależne od pracowników sektora. Uważa, że zmieniona polityka handlowa powinna przyczyniać się, wraz z polityką rolną, do utrzymania całego zatrudnienia i do zabezpieczenia rolnictwa dzięki zagwarantowaniu sprawiedliwego wynagrodzenia. Polityka handlowa powinna gwarantować dla rolnictwa równe warunki działania na rynku wewnętrznym i zewnętrznym, dając pierwszeństwo zaopatrzeniu w produkty z Unii Europejskiej zamiast zaopatrzenia w produkty pochodzące z rynków zewnętrznych. Jednocześnie wewnętrzne zasady zarządzania rynkami powinny stymulować dywersyfikację naszego rynku wewnętrznego w celu zapewnienia konkurencyjności. Nie powinno to jednak udaremniać wysiłków na rzecz wzmocnienia sprawiedliwych stosunków handlowych z państwami kontynentu afrykańskiego.
27.

Jest zdania, że samorządy lokalne i regionalne mogą, we współpracy z placówkami kształcenia i szkolenia formalnego i pozaformalnego, oferować tak potrzebne programy uczenia się przez całe życie, mające na celu podnoszenie kwalifikacji i przekwalifikowanie, by umożliwić pozostanie na szybko zmieniającym się rynku pracy bądź również w innym środowisku życiowym lub włączenie się do nich podczas transformacji ekologicznej i cyfrowej. Takie programy mogą być również dostosowane do potrzeb konkretnych grup, takich jak osoby starsze, w celu poprawy jakości życia oraz ogólnego poziomu zadowolenia i integracji tych grup. Uniwersytety mogłyby/powinny również stać się kluczowymi partnerami władz lokalnych i regionalnych w opracowywaniu i wdrażaniu innowacyjnych programów dla podmiotów lokalnych, dostosowanych do specyfiki lokalnej i regionalnej.
34.

Wnioskuje o to, aby w świetle wniosków przedstawionych w jego opinii w sprawie WPR narzędzia ekologiczne następnej WPR uwzględniały ilościowe cele strategii „od pola do stołu”: zmniejszenie strat składników pokarmowych o co najmniej 50 %, ograniczenie stosowania nawozów o co najmniej 20 %, zmniejszenie stosowania pestycydów chemicznych i ryzyka ich dotyczącego o 50 %, a w przypadku środków przeciwdrobnoustrojowych o 50 %, przeznaczenie 10 % gruntów na obszary proekologiczne i 25 % gruntów na rolnictwo ekologiczne.
Zgadza się, że punktem wyjścia dla zapewnienia młodym osobom gwarancji dla młodzieży powinna być ich rejestracja w służbach zatrudnienia, natomiast w przypadku młodzieży NEET, do której nie można łatwo dotrzeć i która prawdopodobnie nie zarejestruje się w służbach zatrudnienia, we wniosku należy rozważyć możliwość określenia innych punktów wejścia w celu realizacji gwarancji dla młodzieży w tym samym czteromiesięcznym terminie. Równie ważne jest zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla młodych osób poszukujących pracy oraz ograniczenie liczby punktów kontaktowych do absolutnego minimum. W tym celu we wniosku należy zalecić standardową procedurę rejestracji online za pośrednictwem specjalnych elektronicznych platform gwarancji dla młodzieży. Jednocześnie władze muszą zapewnić skuteczne wsparcie dla grup, do których nie ma dostępu za pośrednictwem kanałów cyfrowych. Należy podjąć wysiłki na rzecz proaktywnej rejestracji młodych ludzi kwalifikujących się do objęcia gwarancją dla młodzieży. Należy również upowszechniać wiedzę na temat tego programu wśród młodzieży już kształcącej się lub szkolącej. W tym samym duchu, aby ułatwić młodym ludziom korzystanie z możliwości oferowanych w ramach gwarancji dla młodzieży, pracownicy zajmujący się kształceniem i szkoleniem powinni być w stanie wskazywać publicznym służbom zatrudnienia młodych ludzi znajdujących się w trudnej sytuacji, którzy mogą potrzebować dodatkowego wsparcia w dostępie do zatrudnienia po zakończeniu kształcenia, a także oferować bardziej automatyczną wymianę informacji między służbami edukacyjnymi a publicznymi służbami zatrudnienia w celu proaktywnego kierowania i rejestrowania w systemie gwarancji dla młodzieży młodych ludzi kończących kształcenie lub szkolenie.
13.

Podkreśla w świetle kryzysu związanego z COVID-19 potrzebę udoskonalenia cyfrowych rozwiązań szkoleniowych i uczenia się na odległość również w odniesieniu do kształcenia i szkolenia zawodowego oraz, w odpowiednich przypadkach, poprawy monitorowania losów absolwentów takiego kształcenia, bez tworzenia zbędnych obciążeń administracyjnych. Wskazuje ponadto na potrzebę zwiększenia atrakcyjności kształcenia i szkolenia zawodowego oraz zapewnienia spójności i synergii między tym sektorem a ogólnym systemem edukacji. Ponadto KR wzywa do dokonania przeglądu europejskich ram jakości i skuteczności programów przygotowania zawodowego w celu zapewnienia wysokiej jakości, zróżnicowanego i dostosowanego do potrzeb przyuczania do zawodu. Podkreśla także znaczenie równego dostępu i prawa wszystkich pracowników do szkoleń.
8.

Wzywa państwa członkowskie i regiony posiadające uprawnienia ustawodawcze do ustanowienia stabilnych, stałych i obejmujących różne jednostki administracji krajowych transgranicznych punktów kontaktowych, których zadaniem byłaby wymiana doświadczeń i omawianie wyzwań, przed jakimi stoją władze lokalne i regionalne przy poszczególnych granicach. Punkty te zajmowałyby się także koordynacją wdrażania prawodawstwa UE i działaniami dotyczącymi systematycznego usuwania barier stwarzanych przez granice (także w stosunku do ustanawiania i świadczenia transgranicznych usług publicznych). Tymi punktami kontaktowymi mogłyby być te same organy, które zaproponowano w rozporządzeniu w sprawie mechanizmu eliminowania barier prawnych i administracyjnych w kontekście transgranicznym, o ile takowe są wprowadzone w danym regionie, ale miałyby one szerszy zakres obowiązków. Należałoby wyznaczyć w nich funkcjonariusza znającego języki urzędowe terytoriów przygranicznych. Prace tych punktów kontaktowych powinny zmierzać do usunięcia przeszkód wskazywanych przez podmioty lokalne i regionalne. Mogłyby one prowadzić ocenę sytuacji w regionach przygranicznych i proponować wspólne podejścia i działania prowadzące do lepszego świadczenia usług dla społeczeństwa, optymalizując dostępne zasoby po obu stronach granicy i określając mechanizmy koordynacji z programami transgranicznymi oraz innymi programami UE. Unijny Punkt Koordynacyjny ds. Transgranicznych powinien zapewniać wsparcie koordynacyjne i metodologiczne oraz ułatwiać wymianę dobrych praktyk między regionami przygranicznymi w Europie.
41.

Zgadza się, że postęp we wdrażaniu EPB uległ spowolnieniu oraz że nadal występują znaczne rozbieżności między krajami i regionami, jak wskazano w sprawozdaniu z postępu prac w dziedzinie EPB za 2018 r. Konwergencja europejskich, krajowych i regionalnych systemów badań i innowacji jest niewystarczająca, co prowadzi do powstania szkodliwej koncentracji miejsc doskonałości w zakresie badań i innowacji w całej Europie, z pominięciem całych regionów. Prowadzi to także do niezrównoważonej sytuacji w dziedzinie mobilności i przepływu wiedzy, co jest sprzeczne z celami polityki EPB.
45.

Zwraca uwagę na potrzebę spójności i wyraźnej interakcji między prawodawstwem UE w dziedzinie ochrony konsumentów a unijnymi regulacjami dotyczącymi rynków cyfrowych, tak by ustanowić wysoki poziom ochrony konsumentów w odniesieniu do praw konsumenckich, dostępu do towarów i usług, również w wymiarze transgranicznym, przejrzystości, odpowiedzialności i bezpiecznego środowiska cyfrowego, a także by wyjaśnić i zwiększyć odpowiedzialność pośredników internetowych. Należałoby wprowadzić uproszczone mechanizmy dla pośredników internetowych, które umożliwiłyby monitorowanie ofert przedsiębiorstw w czasie, tak by uniknąć szkód spowodowanych ulotnym charakterem ofert dostępnych w internecie, z myślą o ochronie praw konsumentów.
15.

Apeluje, by przy wykorzystywaniu europejskiego portfela tożsamości cyfrowej do celów gospodarczych uwzględniać dwa istniejące i zasadniczo konkurencyjne modele biznesowe. Z jednej strony są to główne globalne sieci społecznościowe, które mają uzasadniony interes w uznaniu swych pseudokont, choćby za pośrednictwem instytucji publicznej. Podważyłoby to jednak swobodę korzystania z internetu i wypchnęło użytkowników z obszaru chronionego internetu do ciemnej sieci. Z punktu widzenia Komitetu Regionów nie jest to pożądane. Z drugiej strony istnieją dostawcy tożsamości, którzy oferują konkurencyjne do europejskiego portfele cyfrowe i również chcą korzystać z opcji tożsamości potwierdzonej przez instytucję publiczną.
24.

Apeluje, by Komisja włączyła go jako pełnoprawnego partnera do zobowiązania UE dotyczącego bezpieczeństwa i odporności obszarów miejskich oraz by stale zasięgała jego opinii w sprawie stosownych propozycji.
6.

Podkreśla, że dziecko jest przede wszystkim dzieckiem, niezależnie od pochodzenia etnicznego, płci, narodowości, sytuacji społecznej i ekonomicznej, zdolności lub miejsca zamieszkania, oraz że we wszystkich strategiach politycznych, procesach i środkach, które dotyczą dzieci na każdym szczeblu, należy uwzględniać dobro dziecka. Komisja Europejska i państwa członkowskie muszą zadbać o to, by prawa dziecka zgodnie z Konwencją ONZ o prawach dziecka i z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej były traktowane priorytetowo i uwzględniane we wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych politykach, środkach i programach UE, które mają bezpośredni lub pośredni wpływ na dzieci, oraz aby we wszystkich procesach decyzyjnych zachowano spójność.