PL    PL PL 
 
PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 16.7.2009 
SEK(2009) 980 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Dokument uzupe łniający 
 
Zmianę dyrektywy 2004/67 dotycz ącej środków zapewniaj ących bezpiecze ństwo dostaw 
gazu ziemnego 
 
Streszczenie OCENY SKUTKÓW  
 
{KOM(2009) 363 wersja ostateczna } 
{SEK(2009) 979  wersja ostateczna } 
 
PL 2   PL DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Dokument uzupe łniający 
 
Zmianę dyrektywy 2004/67 dotycz ącej środków zapewniaj ących bezpiecze ństwo dostaw 
gazu ziemnego 
 
Streszczenie OCENY SKUTKÓW  
 
{KOM(2009) 363 wersja ostateczna } 
{SEK(2009) 979  wersja ostateczna } 
 
PL 3   PL 1. D EFINICJA PROBLEMU  
W drugim strategicznym przegl ądzie sytuacji energetycznej Komisja przedstawi ła unijne 
podejście do bezpiecze ństwa dostaw energii, obejmuj ące pięciopunktowy plan dzia łania 
dotyczący bezpiecze ństwa energetycznego i solidarno ści energetycznej UE1. 
Podejście to i plan dzia łania uzyska ły pełne wsparcie Rady, Parlam entu Europejskiego i 
Rady Europejskiej2, a także zainteresowanych stron3. Niniejsza ocena skutków dotyczy 
tylko jednego elementu planu dzia łania, a mianowicie rozbudowania przepisów 
dotyczących zapobiegania kryzysom gazowym i reagowania na nie, oraz w szczególno ści 
zmiany dyrektywy 2004/67  dotyczącej środków zapewniaj ących bezpiecze ństwo dostaw 
gazu ziemnego. 
Podstawow ą ideą wymienionej dyrektywy, a tak że wcześniejszych i pó źniejszych 
dyrektyw w sprawie wewn ętrznego rynku gazu, jest za łożenie, że jego prawid łowe 
funkcjonowanie i elastyczno ść w połączeniu z odpowiedni ą infrastruktur ą pozwolą na 
łagodzenie wi ększości zakłóceń w dostawach gazu. Jednocze śnie w odniesieniu do tych 
zakłóceń, których mechanizmy rynkowe nie s ą w stanie z łagodzić, dyrektywa z 2004 r. 
ustanawia zgodne z rynkiem wewn ętrznym przepisy dotycz ące środków 
nadzwyczajnych. Ten nacisk zarówno na funkc jonowanie rynku, jak i, w razie potrzeby, 
na środki nadzwyczajne, jest podstaw ą polityki zapewnienia bezpiecze ństwa dostaw gazu 
w Europie.  
W ubiegłych latach zasz ło wiele zmian w zakresie bezpiecze ństwa dostaw gazu w 
Europie. Wzrasta zale żność od importu gazu i równocze śnie zwiększają się zagrożenia 
związane z zaopatrzeniem i tranzytem. Rosyjsko-ukrai ński kryzys gazowy ze stycznia 
2009 r. doprowadzi ł do bezprecedensowego, znacznie powa żniejszego ni ż w przesz łości, 
zakłócenia w dostawach gazu do  Europy. Na dwa tygodnie odci ęto 30 % gazu 
importowanego przez Europ ę. Jest to obecnie realistyczny scenariusz zak łócenia w 
dostawach gazu. Zmienia si ę również sytuacja w samej Europie. W sytuacji gdy coraz 
większego znaczenia nabiera przesy ł gazociągami na dalekie odleg łości oraz rozwój 
wewnętrznego rynku gazu, kryzysy gazowe s ą szybko odczuwalne w du żych częściach 
Europy, a jednocze śnie wewn ętrzny rynek gazu oferuje coraz doskonalsze środki 
łagodzące te zak łócenia. Coraz wa żniejszy europejski wymiar bezpiecze ństwa dostaw 
gazu wymaga stworzenia ram prawnych  w tym zakresie na szczeblu UE. 
Zidentyfikowano dwie g łówne kwestie. Pierwsz ą z nich jest to, czy elastyczno ść 
wewnętrznego rynku gazu rozwija si ę w sposób umo żliwiający łagodzenie zak łóceń w 
dostawach gazu takich jak maj ące miejsce w styczniu 2009 r. Czy konieczna jest 
aktualizacja standardów lub inne bod źce? Druga z tych kwestii dotyczy skuteczno ści 
zasad post ępowania w sytuacjach nadzwyczajnych, stosowanych obecnie na szczeblu 
regionalnym, krajowym i wspólnotowym, a tak że ich wpływu na zdolno ść wewnętrznego 
                                                 
1 COM(2008)781 „Drugi strategiczny przegl ąd sytuacji energetycznej: plan dzia łania dotycz ący 
bezpiecze ństwa energetycznego i solidarno ści energetycznej UE” 
2 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2009 r. w sprawie drugiego strategicznego 
przeglądu energetycznego (2008/2239(INI)); konkluzje Rady ds. Energii z dnia 19 lutego 2009 r. 
(6692/09); konkluzje Prezydencji, Rada Europejska, 19 marca 2009 r. 
3 Zob. sprawozdanie z ko nsultacji publicznych, za łącznik 5 
 
PL 4   PL rynku gazu do łagodzenia zak łóceń i na solidarno ść. Czy potrzebna jest poprawa 
organizacji?  
Kryzys gazowy ze stycznia 2009 r. by ł praktycznym wyrazem europejskiego wymiaru 
dzisiejszych zak łóceń w dostawach gazu i reagowania na nie. Zanim rosyjskie dostawy 
przez Ukrain ę ponownie zacz ęły dociera ć do Europy, dzia łania podj ęte na terytorium 
Wspólnoty w znacznym stopniu zrekompensowa ły niedobory. Jednocze śnie kryzys 
pokazał, że w Europie nadal potrzebne s ą inwestycje w infrastruktur ę (np. w zdolno ści 
magazynowe, odwrócenie przep ływu, nowe po łączenia wzajemne) zapobiegaj ące 
przeradzaniu si ę zakłóceń w sytuacje kryzysowe, a dalsza integracja rynku zwi ększyłaby 
bezpiecze ństwo dostaw gazu. Pojawi ła się również kwestia zgodno ści środków 
nadzwyczajnych podejmowanych przez pa ństwa członkowskie z rynkiem wewn ętrznym. 
Kryzys podkre ślił zatem wag ę dwóch wy żej zidentyfikowanych kwestii.  
Poza zagro żeniami zwi ązanymi z niedostatecznymi inwestycjami w infrastruktur ę oraz z 
dostępnością dostaw na potrzeby łagodzenia zak łóceń i zapobiegania sytuacjom 
kryzysowym wydaje si ę, że istnieją również deficyty w zakresie przepisów prawa i ich 
stosowania. Zastosowane w dyrektywie z 2004 r. poj ęcia określające standardy w 
zakresie bezpiecze ństwa dostaw oraz planowanie na  wypadek sytuacji nadzwyczajnych 
nie są wystarczaj ąco precyzyjne i skuteczne w obecnej sytuacji. Ponadto – jak wykaza ło 
sprawozdanie Komisji z wykonania dyrektywy 2004/674 – poziom jej zastosowania nie 
jest jednakowy na terytorium UE.  Ostatecznie szkody wynikaj ące z nieskutecznych ustale ń dotyczących bezpiecze ństwa 
dostaw gazu w Europie ponosz ą obywatele UE  (którzy wykorzystuj ą gaz do gotowania i 
ogrzewania, uzyskiwany bezpo średnio lub za po średnictwem ciep łowni; a wielu z nich 
korzysta z energii elektrycznej produkow anej w wyniku spalania gazu) oraz przemysł 
(np. energetyka, bran ża chemiczna i produkcja nawozów). Podczas gdy koszty 
zapewnienia bezpiecze ństwa dostaw s ą zwykle odzwierciedlane w taryfach, skutki 
zakłóceń w dostawach s ą z reguły znacznie powa żniejsze. Dalszy brak odpowiednich 
ustaleń dotyczących bezpiecze ństwa dostaw gazu w Europie mo że doprowadzi ć do utraty 
znacznej liczby miejsc pracy. Brak tych ustale ń może również nieść znaczne skutki dla 
środowiska naturalnego, klimatu oraz zrównowa żonego rozwoju . W sytuacji 
niepewno ści związanej z ci ągłością dostaw gazu znaczenia nabiera równie ż kwestia 
paliw alternatywnych, cz ęsto generuj ących więcej związków węgla. Wą
tpliwości 
dotyczące bezpiecze ństwa dostaw mog ą prowadzi ć do zmniejszenia oczekiwanego 
udziału gazu w przej ściu na niskoemisyjny i wysokow ydajny system energetyczny, 
zwłaszcza zanim odnawialne źródła energii stan ą się konkurencyjne.  
2. A NALIZA ZASADY POMOCNICZO ŚCI 
Włączenie bezpiecze ństwa dostaw energii do artyku łu traktatu lizbo ńskiego dotycz ącego 
energii oraz zatwierdzenie drugiego strategicznego przegl ądu sytuacji energetycznej 
wskazują na rolę UE w tym zakresie, co jest zgodne z coraz bardziej realn ą perspektyw ą 
wewnętrznego rynku energii.  
Przyjęcie trzeciego pakietu dotycz ącego wewn ętrznego rynku energii doprowadzi do 
wzmocnienia tego rynku.  W sytuacji integracji rynków krajowych nie b ędzie możliwości 
rozpatrywania bezpiecze ństwa dostaw gazu g łównie w kategoriach kompetencji 
krajowych. W zwi ązku z tym postanowienia Traktatu WE dotycz ące rynku 
                                                 
4 Sprawozdanie z oceny wykonania dyrektywy 2004/67 z listopada 2008 r. 
 
PL 5   PL wewnętrznego powinny zacz ąć stanowi ć podstaw ę prawną przepisów UE w tej 
dziedzinie. Artyku ł 95 powinien stanowi ć podstaw ę dla wszelkich wniosków 
legislacyjnych, zgodnie z podstaw ą prawną wewnętrznego rynku energii, obejmuj ącego 
jak należałoby sądzić również rynek gazu. Artyku ł ten stanowi podstaw ę prawną 
podobnego, przyj ętego w 2005 r. instrumentu w dziedzinie energii elektrycznej 
(dyrektywa 2005/89/WE). 
Żadne państwo członkowskie nie jest w stanie, dzia łając w pojedynk ę, zapewni ć 
wystarczaj ących ram prawnych i inwestycji w wewn ętrzny rynek w celu zabezpieczenia 
dostaw gazu. Zapewni ć to mogą jedynie dzia łania na szczeblu UE. Żadne państwo 
członkowskie, dzia łając w pojedynk ę, nie może zagwarantowa ć, że wszystkie pa ństwa 
członkowskie dysponuj ą skutecznymi przepisami reguluj ącymi post ępowanie w 
przypadku zak łóceń w dostawach gazu. Ponadto indywidualne, nieskoordynowane 
działania państw członkowskich mog ą stanowić przeszkod ę dla dalszego rozwoju rynku 
wewnętrznego, prowadzi ć do dyskryminacyjnego trakto wania czy nawet zagrozi ć 
bezpiecze ństwu dostaw gazu w innych pa ństwach cz łonkowskich. 
3. C ELE INICJATYWY UE:  JAKIE S Ą GŁÓWNE CELE POLITYKI ?  
Ogólnym celem polityki jest zagwarantowanie w Europie odpowiedniego poziomu 
gotowości na zakłócenia w dostawach gazu. S łabości ujawnione podczas kryzysu 
gazowego w 2009 r. nale ży zwalczy ć szybko, przed kolejnym kryzysem.  
Inicjatywa ta stanowi uzupe łnienie trzeciego pakietu dotycz ącego wewn ętrznego rynku 
energii, który prowadzi do wi ększej przejrzysto ści rynku, wi ększej solidarno ści między 
państwami UE oraz u łatwia handel transgraniczny i inwestycje transgraniczne.  
Odzwierciedlaj ąc dwie zidentyfikowane kwestie sformu łowano nast ępujące cele 
szczegółowe/operacyjne: 
(i) Osi ągnięcie wystarczaj ącej elastyczno ści wewn ętrznego rynku gazu 
umożliwiającej łagodzenie wi ększości zakłóceń w dostawach gazu poprzez ustanowienie 
koniecznych bod źców do inwestowania w infrastruktur ę i gaz, a tak że zapewnienie 
prawidłowego funkcjonowania rynku.  
(ii) Skuteczna wspó łpraca w zakresie post ępowania podczas zak łóceń w dostawach 
gazu w Europie, obejmuj ąca określone z góry plany na wypa dek sytuacji nadzwyczajnej 
przewiduj ące udział wszystkich podmiotów, których to dotyczy, zarówno na szczeblu 
państw członkowskich, jak i na szczeblu UE, ukierunkowanych na zak łócenia w 
dostawach o skali i zakresie kryzysu ze stycznia 2009 r.  
4. W ARIANTY STRATEGICZNE : KTÓRE Z WARIANTÓW ROZPATRZONO I KTÓRE 
ZOSTAŁY OCENIONE SZCZEGÓ ŁOWO ?  
Zidentyfikowano pi ęć wariantów strategicznych: 
1. Niepodejmowanie nowych dzia łań przez UE 
2. Lepsze egzekwowanie dyrektywy z 2004 r. 3. Dobrowolne dzia łania ze strony bran ży 
 
PL 6   PL 4. Nowa dyrektywa 
5. Nowe rozporz ądzenie 
Scenariusz podstawowy, tj. niepodejmowanie nowych dzia łań przez UE, mo że w 
następnych latach prowadzi ć do częściowej realizacji za łożonych celów, dzi ęki 
trzeciemu pakietowi dotycz ącemu wewn ętrznego rynku energii, europejskiemu planowi 
naprawy gospodarczej, zmianie rozporz ądzenia Rady (WE) nr 736/96 w sprawie 
zgłaszania projektów inwestycyj nych w sektorze gazu, energ ii elektrycznej oraz ropy 
naftowej, programowi transeuropejskiej  sieci energetyczn ej (TEN-E), obowi ązującej 
dyrektywie w sprawie bezpiecze ństwa dostaw gazu z 2004 r. oraz wspó łpracy w zakresie 
planowania kryzysowego w nast ępstwie styczniowego kryzysu gazowego. Pod 
względem harmonogramu realizac ji scenariusza, bior ąc pod uwag ę fakt, że trzeci pakiet 
w pełni wejdzie w życie dopiero w 2011 r., a nowe zak łócenie w dostawach gazu mo że 
nastąpić w dowolnym momencie, wspó łpracę w zakresie planowania rozwoju sieci 
rozpoczęto z wyprzedzeniem. Tym niemniej, konieczne s ą jasne wytyczne i wsparcie na 
szczeblu UE, np. w formie porozumienia w sprawie standardu bezpiecze ństwa dostaw w 
zakresie infrastruktury, w celu umo żliwienia organom regulacyjnym i operatorom 
systemów przesy łowych podj ęcia na szczeblu regionalnym , krajowym i wspólnotowym 
trudnych kwestii, tj. które dodatkowe inwestycje s ą najważniejsze i kto powinien 
zapewnić na środki na ich realizacj ę. Obecne standardy w zakresie bezpiecze ństwa 
dostaw okre ślone w dyrektywie z 2004 r. nie s ą wystarczaj ąco precyzyjne.  
W odniesieniu do wariantu 2 sprawozdanie Komisji w sprawie w ykonania dyrektywy z 
2004 r. wykaza ło bardzo ró żnorodne wyniki i niejednakowy poziom jej wykonania. Przy 
tak nieprecyzyjnych sta ndardach i niejasnych obowi ązkach ścisłe egzekwowanie 
przepisów nie jest mo żliwe, dlatego te ż zaniechano dalszej anal izy wariantu 2 „lepsze 
egzekwowanie dyrektywy z 2004 r.”.  
Można rozwa żyć dobrowolne dzia łania ze strony niektórych zainteresowanych stron w 
odniesieniu do wybranych aspektów bezpiecze ństwa dostaw w niewystarczaj ącym 
stopniu obj ętych dyrektyw ą. Podjęto już kilka inicjatyw w tym zakresie. Wad ą 
dobrowolnych dzia łań jest to, że poleganie na mechanizmach rynkowych w zakresie 
zapewniania bezpiecze ństwa dostaw gazu ma swoje granice. Zasad post ępowania w 
sytuacjach nadzwyczajnych nie mo żna pozostawi ć rynkowi. Kolejn ą wadą jest 
niemożność zagwarantowania udzia łu wszystkich uczestni ków. Wiele aspektów 
bezpiecze ństwa dostaw zale ży od podj ęcia wspólnych wysi łków. Jakiekolwiek prace ze 
strony bran ży w zakresie opracowania  standardów musia łyby prowadzi ć do uchwalenia 
wiążącego instrumentu. Z tych wzgl ędów wariant 3 nie zosta ł poddany dalszej analizie.  
Dwa pozosta łe warianty strategiczne (4 i 5) wprowadz ą nowe elementy: przejrzyste 
standardy w zakresie bezpiecze ństwa dostaw i pewno ść co do ich spe łnienia, a tak że 
jasną definicj ę planów na wypadek sytuacji nadzwyczajnej na poziomie pa ństw 
członkowskich oraz na poziomie UE. W sekcjach 5 i 6 dokonano szczegó łowej oceny 
tych dwóch wariantów strategicznych or az wariantu „niepodejmowanie nowych dzia łań 
przez UE”.  
5. O CENA SKUTKÓW : JAKIE S Ą GŁÓWNE SKUTKI GOSPODARCZE , ŚRODOWISKOWE 
I SPOŁECZNE KA ŻDEGO Z WARIANTÓW , W SZCZEGÓLNO ŚCI POD WZGL ĘDEM 
 
PL 7   PL (KWANTYFIKOWALNYCH /PIENIĘŻNYCH ) KORZY ŚCI I KOSZTÓW 
(OBEJMUJ ĄCYCH SZACUNKI DOTYCZ ĄCE OBCI ĄŻENIA ADMINISTRACYJNEGO ), 
INNYCH KOSZTÓW PRZESTRZEGANIA PRZEPISÓW I KOSZTÓW WYKONANIA DLA ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ
?  
Skutki gospodarcze obu wybranych wariantów strategicznych s ą związane głównie z 
nakładami inwestycyjnymi i wynikaj ącymi z nich korzy ściami w postaci wdro żenia 
standardu N-1 oraz opr acowania planów dzia łań zapobiegawczych. Na podstawie 
wstępnych oblicze ń wskaźnika N-1 mo żna oszacowa ć zakres poprawy infrastruktury i 
zaopatrzenia, której dokonanie mo że być niezbędne w Europie w celu ograniczenia 
zagrożeń wynikających z niekontrolowanych zak łóceń w dostawach gazu. Na poni ższym 
wykresie przedstawiono projekty kwalifikuj ące się do wsparcia w ramach europejskiego 
planu naprawy gospodarczej,  poza projektami zwi ązanymi z odwróceniem przep ływu (z 
uwagi na brakuj ące dane):  
WSTĘPNE OBLICZENIA WSKA ŹNIKA N-1  DLA PA ŃSTW CZ ŁONKOWSKICH : 
 
 
0%50%100%150%200%250%300%
DK GR DE BE SK AT PL NL LV CZ EE ES IT HU FR UK RO SE LU PT BG SI LT IE FI EUN-1
Normal EERP
 
W większości państw członkowskich g łówna infrastruktura („1” w „N-1”) to g łówny 
rurociąg importowy. W przypadku Zjednoczonego Kr ólestwa, Niderla ndów i Danii jest 
to główny obiekt produkcyjny. W przypadku Hi szpanii i Portugalii jest to g łówny 
terminal LNG. W przypadku wielu pa ństw importuj ących gaz magazynowanie jest 
istotne, ale zwykle to g łówny ruroci ąg importowy ma wi ększą zdolność niż główna 
instalacja magazynowa.  
 
PL 8   PL Na podstawie powy ższych wst ępnych oblicze ń dziewięć państw członkowskich nie 
spełnia proponowanego standardu N-1. Sytuacja tych pa ństw członkowskich jest ró żna i 
mogą one zastosowa ć różnorodne środki na rzecz zapewnienia bezpiecze ństwa dostaw. 
Można dość precyzyjnie oszacowa ć jakie projekty in frastrukturalne s ą niezbędne. Wiele, 
jeśli nie większość niezbędnych projektów infrastr ukturalnych, znajduje si ę w wykazie 
projektów kwalifikuj ących się do wsparcia w ramach europejskiego planu naprawy 
gospodarczej. Łączne wsparcie na rzecz projektów infrastruktury gazowniczej w ramach 
tego planu wynosi 1 440 mln EUR na przestrzeni dwóch lat, do wysoko ści 50 % 
kwalifkowalnych kosztów projektu. W konsek wencji zastosowanie standardu N-1 w 
całej Europie poci ągałoby za sob ą nakłady inwestycyjne rz ądu kilku miliardów EUR. 
Jednakże jeśli realizacja projektów w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej 
już się rozpocz ęła, dodatkowe nak łady inwestycyjne wynikaj ące z zastosowania 
standardu N-1 w ca łej Europie by łyby niższe.  
Nastąpiłaby pozytywna interakcja z rynkiem wewn ętrznym poprzez wzmocnienie zach ęt 
do inwestowania, zapewnienie równych regu ły gry pod wzgl ędem wymogów w zakresie 
bezpiecze ństwa dostaw i jasne okre ślenie sytuacji nadzwyczajnych, w których mo żna by 
zastosowa ć instrumenty nierynkowe. Poprawa infr astruktury (np. bardziej elastyczne 
połączenia wzajemne) powinna prowadzi ć do poprawy mo żliwości handlowych, 
płynności i kszta łtowania si ę cen na rynku wewn ętrznym, a tak że bezpiecze ństwa 
dostaw.  Koszty administracyjne obu wybranych wariantów strategicznych dla przedsi ębiorstw i 
organów publicznych by łyby nieznaczne w porównaniu do inwestycji i innych kosztów.  
Jeśli chodzi o zatrudnienie, znaczne zu życie gazu w przemy śle sugeruje, że nie można 
wykluczy ć spadku zatrudnienia jako bezpo średniego skutku utraty zaufania w ci ągłość 
dostaw. Oko ło 25 % zu życia gazu w Europie przypada na przemys ł (nawozy, inne 
chemikalia itp.).  Jeśli chodzi o środowisko, nieodpowiednie regu lacje w zakresie bezpiecze ństwa dostaw 
gazu b
ędą stanowić bodziec do dora źnego wykorzystywania paliw alternatywnych. W 
przypadku wytwarzania energii el ektrycznej, zanim odnawialne źródła energii stan ą się 
konkurencyjne i nast ąpi rozwój sieci, a tak że zanim wychwytywani e i unieszkodliwianie 
dwutlenku w ęgla stanie si ę dostępne na rynku, mog łoby to prowadzi ć do zwiększenia 
inwestycji w energetyk ę węglową i do utrzymania si ę wysokoemisyjnych technologii.  
6. P ORÓWNANIE WARIANTÓW : KTÓRY Z WARIANTÓW ZOSTA Ł WYBRANY I NA 
PODSTAWIE JAKICH KRYTERIÓW /UZASADNIENIA ?  
Poniżej przedstawiono porównanie skutków  wariantu podstawowego oraz dwóch 
wybranych wariantów strategicznych:  
Wariant 
strategiczny Skuteczno ść w 
osiąganiu celów Efektywno ść Spójno ść 
Brak 
nowej polityki UE Może doprowadzi ć do 
częściowej realizacji 
celów dzi ęki trzeciemu 
pakietowi dotycz ącemu 
wewnętrznego rynku 
energii, europejskiemu planowi naprawy Wdrożenie trzeciego 
pakietu najprawdopodobniej będzie wymaga ć 
wsparcia, zw łaszcza w 
postaci ocen ewentualnych n.d. 
 
PL 9   PL gospodarczej, TEN-E i 
świadomości 
konieczno ści 
współpracy podczas 
sytuacji kryzysowych. Występuje jednak 
problem z harmonogramem realizacji wariantu, ponieważ trzeci pakiet 
wejdzie w pe łni w 
życie dopiero w 2011 r. 
Ponadto brak przejrzystego standardu bezpiecze ństwa dostaw 
w zakresie infrastruktury mo że 
utrudnić operatorom 
systemów przesyłowych i 
organom regulacyjnym prace nad rozwojem sieci. zakłóceń w dostawach 
gazu na poziomie UE oraz w postaci praktycznych wskazówek dla organów regulacyjnych; obecne standardy w zakresie bezpiecze ństwa 
dostaw okre ślone w 
dyrektywie z 2004 r. nie są wystarczaj ąco 
precyzyjne. 
Zmiana dyrektywy  Tak Oznacza łaby 
właściwie 
ukierunkowane, ograniczone nak łady 
inwestycyjne, a tak że 
inne działania po 
stronie uczestników rynku, podobnie ukierunkowane i zapewniaj ące równe 
reguły gry; 
doprowadzi łaby do 
ograniczenia czynników zniechęcających do 
realizacji inwestycji na rzecz bezpiecze ństwa 
dostaw przez uczestników rynku, zmniejszaj ąc w ten 
sposób obci ążenie dla 
społeczeństwa i 
organów publicznych; prowadziłaby do 
obciążenia Miałaby pozytywny wp ływ 
na rozwój i funkcjonowanie wewnętrznego rynku energii, 
a także pozytywny wp ływ na 
środowisko, zw łaszcza dzi ęki 
ograniczeniu nieplanowanego wykorzystywania wysokoemisyjnych paliw alternatywnych, oraz pozytywny wp ływ na 
konkurencyjno ść i poziom 
zatrudnienia w sektorach przemysłu wykorzystuj ących 
gaz, a tak że na gospodarstwa 
domowe.  
 
PL 10   PL administracyjnego dla 
organów publicznych w związku z 
procedurami dotyczącymi sytuacji 
nadzwyczajnych  
Nowe rozporządz
enie  Tak W porównaniu ze 
zmianą dyrektywy, 
nowe rozporz ądzenie 
szybciej wesz łoby w 
życie, a powa żne 
zakłócenie w 
dostawach gazu mo że 
nastąpić w dowolnym 
momencie; ponadto miałoby bardziej 
bezpośredni wpływ na 
inwestycje i inne działania uczestników 
rynku; rozporz ądzenie 
byłoby bardziej 
skuteczne w osiągnięciu jasnych 
rozwiązań 
dotyczących 
współpracy w 
sytuacjach nadzwyczajnych, wprowadzi łoby 
wyraźny obowiązek 
współpracy; 
porównywalne obciążenie 
administracyjne dla organów publicznych pod względem 
procedur dotycz ących 
sytuacji nadzwyczajnych.  Przyjęcie rozporz ądzenia 
doprowadzi łoby do bardziej 
bezpośredniego 
zaangażowania organów 
publicznych i uczestników rynku na rzecz bezpiecze ństwa dostaw gazu 
w wymiarze unijnym, przy 
wcześniejszym 
wprowadzeniu odpowiednich systemów. Koszty nie różniłby się znacząco od 
kosztów ponoszonych w wyniku zmiany dyrektywy.  
 
Oba wybrane warianty strategiczne mia łyby podobne skutki gospodarcze, środowiskowe 
i społeczne w porównaniu z wariantem zak ładającym brak nowej polityki UE. 
Podstawow ą różnicą pomiędzy nimi jest szybko ść i skuteczno ść ich wdro żenia. Wariant 
zakładający nowe rozporz ądzenie najprawdopodobniej by łby bardziej skuteczny (jasno 
przypisując obowiązki uczestnikom rynku), sprawiedliwy (jednakowe regu ły dotyczące 
wymogów w zakresie bezpiecze ństwa dostaw) i mo żna by go szybciej wprowadzi ć w 
życie.  
 
PL 11   PL 7. M ONITOROWANIE I OCENA : JAKIE S Ą USTALENIA S ŁUŻĄCE OKRE ŚLENIU 
RZECZYWISTYCH KOSZTÓW I KORZY ŚCI ZWI ĄZANYCH Z OSI ĄGNIĘCIEM 
ZAMIERZONYCH SKUTKÓW ? 
W odniesieniu do wewn ętrznego rynku energii istnieje system sprawozdawczo ści i 
monitorowania. Ponadto mo żna by zwi ększyć rolę Grupy Koordynacyjnej ds. Gazu, tak 
aby obejmowa ła regularne monitorowanie i ocen ę na podstawie planowanego przegl ądu 
ocen ryzyka dokonywanych przez pa ństwa członkowskie. Oceny zagro żeń dla 
bezpiecze ństwa dostaw powinny by ć uzupełniane analizami na szczeblu UE.