zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2222 w odniesieniu do infrastruktury transgranicznej łączącej Unię i Zjednoczone Królestwo stałym połączeniem przez kanał La Manche

Niniejszy wniosek ma stanowić lex specialis, które odnosiłoby się do niektórych konsekwencji wynikających z faktu, że prawo Unii nie ma już zastosowania do Zjednoczonego Królestwa oraz że certyfikaty i autoryzacje wydane przez Komisję Międzyrządową utracą ważność na mocy prawa Unii z dniem 30 września 2021 r., o ile nie zostanie postanowione inaczej. To samo dotyczy licencji operacyjnych wydanych przez organ wydający licencje w Zjednoczonym Królestwie. Proponowane przedłużenie ściśle ograniczono do tego, co jest niezbędne w tym zakresie, aby uniknąć zakłóceń w przewozach transgranicznych, a jego stosowanie ma się odbywać w ograniczonych ramach czasowych. Przepisy ogólne dyrektywy (UE) 2016/798 uchylające dyrektywę 2004/49/WE oraz dyrektywy 2012/34/UE będą nadal obowiązywać pod innymi względami. Niniejszy wniosek jest zatem w pełni zgodny z obowiązującym prawodawstwem.

Przedłużenie okresu ważności tych certyfikatów i licencji do dnia 31 marca 2022 r. leży zatem w interesie Unii.

Dwie przedmiotowe umowy transgraniczne są odpowiednimi instrumentami do osiągnięcia celów rozporządzenia (UE) 2020/2222, a mianowicie zapewnienia ciągłości działalności zainteresowanych operatorów kolejowych. Jeżeli jednak okres ich ważności nie zostanie przedłużony w celu umożliwienia wejścia w życie lub tymczasowego stosowania tych umów, licencje i certyfikaty bezpieczeństwa wyżej wymienionych przewoźników kolejowych utracą ważność w dniu 30 września 2021 r., a przewozy zostaną wstrzymane, co spowoduje znaczne zakłócenia w przewozie pasażerów i towarów przez stałe połączenie przez kanał La Manche.

W dniu 15 czerwca 2021 r. Francja powiadomiła Komisję o swoim zamiarze rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy transgranicznej ze Zjednoczonym Królestwem na podstawie art. 10 ust. 9 dyrektywy (UE) 2016/798 w celu umożliwienia wspomnianym przedsiębiorstwom kolejowym korzystania ze wspomnianej infrastruktury do wspomnianej stacji granicznej i terminalu bez uzyskania unijnego jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa zgodnie z tą dyrektywą. Przewiduje się, że negocjacje w sprawie tej umowy transgranicznej zostaną zakończone w sierpniu 2021 r.

W dniu 10 listopada 2020 r. Francja powiadomiła Komisję o swoim zamiarze rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy transgranicznej ze Zjednoczonym Królestwem na podstawie art. 14 ust. 3 dyrektywy 2012/34/UE, której celem jest umożliwienie przedsiębiorstwom kolejowym mającym siedzibę w Zjednoczonym Królestwie i posiadającym licencję wydaną w Zjednoczonym Królestwie korzystania z infrastruktury transgranicznej łączącej Unię i Zjednoczone Królestwo za pośrednictwem stałego połączenia przez kanał La Manche do stacji granicznej i terminalu Calais-Fréthun (Francja) bez uzyskania licencji na podstawie dyrektywy 2012/34/UE od unijnego organu wydającego licencje. Po zakończeniu negocjacji w sprawie tej umowy transgranicznej projekt tekstu został notyfikowany Komisji w dniu 1 czerwca 2021 r.

Rozporządzeniem (UE) 2020/2222 przedłużono również okres ważności autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa zarządcy infrastruktury połączenia przez kanał La Manche wydanej przez wspomnianą Komisję Międzyrządową, do dnia 28 lutego 2021 r.

W tym celu, oraz aby umożliwić zainteresowanemu państwu członkowskiemu wprowadzenie środków niezbędnych w celu zapewnienia połączeń zgodnie z przepisami Unii, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2222 przedłużono do dnia 30 września 2021 r. okres ważności licencji wydanych przez Zjednoczone Królestwo na podstawie dyrektywy 2012/34/UE operatorom kolejowym mającym siedzibę na jego terytorium, jak również okres ważności certyfikatów bezpieczeństwa wydanych tym przedsiębiorstwom na podstawie dyrektywy 2004/49/WE przez Komisję Międzyrządową ustanowioną na podstawie art. 10 Traktatu między Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Republiką Francuską dotyczącego budowy i eksploatacji stałego połączenia przez Kanał La Manche przez prywatnych koncesjonariuszy, podpisanego w Canterbury w dniu 12 lutego 1986 r. („traktat z Canterbury”).

Informacje te poddano wewnętrznej analizie prawnej i technicznej w celu zapewnienia, aby proponowany środek pozwolił osiągnąć zamierzony cel, a jednocześnie był ograniczony do niezbędnego minimum.

Pilny charakter działań Unii wymaga natychmiastowej interwencji regulacyjnej w celu zapewnienia ciągłości przewozów w ramach stałego połączenia przez kanał La Manche, co stwarza poważne ograniczenia możliwości przeprowadzenia konsultacji publicznych w sprawie wniosku.

•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

Ponieważ jest to instrument zmieniający, musi on przyjąć taką samą formę jak akt zmieniany, a mianowicie rozporządzenie (UE) 2020/2222. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady wydaje się zatem jedyną odpowiednią formą aktu prawnego.

Proponowane przedłużenie okresu obowiązywania tych środków, bez zmiany ich zakresu lub treści, nie wykracza poza to, co jest bezwzględnie konieczne, aby umożliwić wejście w życie umów transgranicznych negocjowanych przez dane państwo członkowskie, zapewniając tym samym osiągnięcie wyżej wymienionego celu. Środek uznaje się zatem za proporcjonalny.

zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2222 w odniesieniu do infrastruktury transgranicznej łączącej Unię i Zjednoczone Królestwo stałym połączeniem przez kanał La Manche

Proponowane rozporządzenie ma na celu przedłużenie środków wyjątkowych dotyczących ważności certyfikatów bezpieczeństwa i licencji. Proponowany termin przedłużenia to 31 marca 2022 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2020/2222, autoryzacje w zakresie bezpieczeństwa zachowały ważność przez dwa miesiące od dnia rozpoczęcia stosowania tego rozporządzenia (tj. do dnia 28 lutego 2021 r.).

Rozporządzenie (UE) 2020/2222 ma zastosowanie do:

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

uwzględniając opinię Komitetu Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W celu zapewnienia połączeń między Unią a Zjednoczonym Królestwem po zakończeniu okresu przejściowego, o którym mowa w art. 126 Umowy o wystąpieniu Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, oraz ciągłości działalności przedsiębiorstw kolejowych mających siedzibę i posiadających licencję w Zjednoczonym Królestwie, które prowadzą przewozy przez stałe połączenie przez kanał La Manche, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2222 przedłużono do dnia 30 września 2021 r. okres ważności licencji wydanych przez Zjednoczone Królestwo na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE operatorom kolejowym mającym siedzibę na jego terytorium, jak również okres ważności certyfikatów bezpieczeństwa wydanych tym przedsiębiorstwom na podstawie dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady przez Komisję Międzyrządową ustanowioną na podstawie art. 10 Traktatu między Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Republiką Francuską dotyczącego budowy i eksploatacji stałego połączenia przez Kanał La Manche przez prywatnych koncesjonariuszy, podpisanego w Canterbury w dniu 12 lutego 1986 r.

(2)Decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1531 upoważnia się Francję i Zjednoczone Królestwo do zawarcia międzynarodowej umowy uzupełniającej Traktat między Francją a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczący budowy i eksploatacji stałego połączenia przez kanał La Manche przez prywatnych koncesjonariuszy (zwany dalej „traktatem z Canterbury”) w zakresie stosowania przepisów dotyczących bezpieczeństwa kolei w odniesieniu do stałego połączenia przez kanał La Manche. Jednak nie zawarto jeszcze żadnej umowy ani nie jest prawdopodobne, że taka umowa zostanie zawarta wkrótce.

(3)W tych okolicznościach Francja wynegocjowała ze Zjednoczonym Królestwem umowę transgraniczną na podstawie art. 14 dyrektywy 2012/34/UE dotyczącą certyfikatów bezpieczeństwa. Francja wynegocjowała również analogiczną umowę dotyczącą licencji przedsiębiorstw kolejowych, zgłoszoną Komisji dnia 10 listopada 2020 r. i zasygnalizowaną w motywie 9 rozporządzenia (UE) 2020/2222. Przewiduje się, że procedury wewnętrzne konieczne na mocy prawa obu stron do celów tymczasowego stosowania lub wejścia w życie tych umów mogą trwać sześć miesięcy po wygaśnięciu, w dniu 30 września 2021 r., środków przewidzianych w rozporządzeniu (UE) 2020/2222.

(4)Bez uszczerbku dla oceny, która ma zostać przeprowadzona i decyzji, które mają zostać podjęte przez Komisję na podstawie art. 14 ust. 4 i 5 dyrektywy 2012/34/UE, te dwie umowy transgraniczne stanowią odpowiednie instrumenty zapewniające łączność między Unią a Zjednoczonym Królestwem. Jednakże, o ile okres ważności licencji i certyfikatów bezpieczeństwa, o których mowa w motywie 1, nie zostanie przedłużony tak, aby umożliwić wejście w życie lub tymczasowe stosowanie tych umów, działalność przedsiębiorstw kolejowych prowadzących działalność związaną ze stałym połączeniem przez kanał La Manche zostanie wstrzymana w dniu 30 września 2021 r., powodując znaczne zakłócenia w przewozie osób i towarów między Unią a Zjednoczonym Królestwem.

(5)Przedłużenie okresu ważności tych certyfikatów i licencji do dnia 31 marca 2022 r. poprzez zmianę rozporządzenia (UE) 2020/2222 leży zatem w interesie Unii.

(6)Z uwagi na pilną potrzebę spowodowaną zakończeniem okresu ważności środków przewidzianych w rozporządzeniu (UE) 2020/2222 należy przewidzieć wyjątek od terminu ośmiu tygodni, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

(7)Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zmiana rozporządzenia (UE) 2020/2222 i ustanowienie tymczasowych środków dotyczących niektórych aspektów bezpieczeństwa kolei i połączeń w związku z zakończeniem okresu przejściowego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na skutki i rozmiary działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.

(8)Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2020/2222 wprowadza się następujące zmiany: