[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 26.10.2006

KOM(2006) 642 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY

w sprawie działań podjętych po wydaniu decyzji o udzieleniu absolutorium za 2004 r. (podsumowanie) – zalecenia Rady {SEK(2006) 1377}

SPIS TREŚCI

PREAMBUŁA 3

I. Zalecenia Rady w sprawie budżetu ogólnego 4

a) Wprowadzenie (dokument roboczy Komisji, pkt 1-5) 4

B) Poświadczenie wiarygodności (DAS) i dodatkowe informacje

(dokument roboczy Komisji, pkt 6-12) 4

C) Zarządzanie budżetem (dokument roboczy Komisji, pkt 13-16) 5

d) Dochody (dokument roboczy Komisji, pkt 17-20) 5

e) Wspólna polityka rolna (dokument roboczy Komisji, pkt 21-28) 6

f) Działania strukturalne (dokument roboczy Komisji, pkt 29-37) 7

g) Polityka wewnętrzna, w tym badania naukowe

(dokument roboczy Komisji, pkt 38-42) 7

h) Działania zewnętrzne (dokument roboczy Komisji, pkt 43-45) 8

i) Pomoc przedakcesyjna (dokument roboczy Komisji, pkt 46-48) 8

j) Wydatki administracyjne (dokument roboczy Komisji, pkt 49-52) 8

k) Instrumenty finansowe i działalność bankowa

( dokument roboczy Komisji, pkt 53-54) 9

II. Zalecenia dotyczące poszczególnych agencji(dokument roboczy Komisji, pkt 55-57) 9

III. Wnioski dotyczące działań podjętych po wydaniu decyzjio absolutorium za 2003 r. (dokument roboczy Komisji, pkt 58-63) 9

IV. Sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego(dokument roboczy Komisji, pkt 64-79) 9

PREAMBUŁA

Zgodnie z art. 276 traktatu WE oraz art. 180b Traktatu Euratom: „Komisja podejmuje wszelkie działania w celu uwzględnienia uwag towarzyszących decyzjom o absolutorium i innych uwag Parlamentu Europejskiego dotyczących wykonywania wydatków, jak również komentarzy towarzyszących zaleceniom odnoszącym się do absolutorium, przyjętym przez Radę. Na żądanie Parlamentu Europejskiego lub Rady Komisja składa sprawozdanie co do środków podjętych w kontekście tych uwag i komentarzy, a zwłaszcza co do instrukcji udzielonych służbom odpowiedzialnym za wykonanie budżetu. Sprawozdania te są również przesyłane do Trybunału Obrachunkowego”[1].

W świetle powyższego Komisja przygotowała sprawozdania dotyczące działań podjętych w związku z zaleceniem Rady z dnia 14 marca 2006 r. oraz rezolucjami przyjętymi przez Parlament Europejski w dniu 27 kwietnia 2006 r. Niniejsze sprawozdanie odnosi się do zaleceń wydanych przez Radę i odnoszących się do absolutorium za 2004 r. Odrębne sprawozdanie dotyczy zaleceń Parlamentu w odniesieniu do absolutorium za rok budżetowy 2004[2].

Uzupełnieniem sprawozdań podsumowujących, które są publikowane we wszystkich językach urzędowych UE, jest dokument roboczy zawierający szczegółowe odpowiedzi na wszystkie zalecenia - zarówno Rady, jak i Parlamentu. W odpowiedziach wskazano działania, które Komisja zamierza podjąć lub już podjęła, jak również zalecenia, do których Komisja się nie zastosuje lub nie jest w stanie się zastosować. Ze względu na ograniczenia związane z tłumaczeniem dokumentów, szczegółowe dokumenty robocze opublikowano w języku angielskim, francuskim i niemieckim. Każdy rozdział sprawozdań podsumowujących zawiera odesłania do odpowiednich numerów zaleceń w dokumentach roboczych.

Ogółem Rada skierowała do Komisji 79 zaleceń w kontekście decyzji o udzieleniu absolutorium za 2004 r. Komisja jest zdania, że w 38 przypadkach podjęto już wymagane działania. Jeżeli chodzi o kolejne 39 zaleceń, Komisja zgadza się na podjęcie działań zalecanych przez Radę. Komisja nie może przyjąć 2 zaleceń i w związku z tym nie podejmie działań, których domaga się Rada[3].

I. ZALECENIA RADY W SPRAWIE BUDżETU OGÓLNEGO

A) Wprowadzenie (dokument roboczy Komisji, pkt 1-5)

Komisja podziela niezadowolenie Rady z faktu, że w 2004 r. Trybunał Obrachunkowy ponownie nie był w stanie wydać poświadczenia wiarygodności (DAS) w odniesieniu do większości wydatków. W związku z powyższym Komisja ogłosiła swój własny plan działania na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (KOM(2006) 9). Plan działania ma zagwarantować utrzymywanie w rozsądnych granicach ryzyka niezgodności z prawem i nieprawidłowości podstawowych transakcji dzięki systemom nadzoru i kontroli oraz zapewnić Trybunałowi Obrachunkowemu co do tego wystarczającą pewność.

Plan działań Komisji przewiduje 16 działań w ramach czterech ogólnych grup tematycznych. Działania te mają na celu uproszczenie i harmonizację czynności kontrolnych poprzez wymianę informacji i zastosowanie podejścia opartego na jednolitej kontroli, tak aby lepiej wykorzystać ograniczone zasoby przeznaczone na ten cel. Do tej pory podjęto działania o charakterze priorytetowym. Pozostałe działania, których wdrożenie jest uzależnione od wyników wcześniejszych czynności, zostaną opracowane w 2007 r. Zakłada się, że do początku 2009 r. zostanie osiągnięty wystarczający postęp. Pierwsze półroczne sprawozdanie na temat postępu prac dla Parlamentu i Rady wydano 19 lipca 2006 r. (SEK(2006) 1001).

B ) Poświadczenie wiarygodności (DAS) i dodatkowe informacje (dokument roboczy Komisji, pkt 6-12)

Plan działania Komisji nz rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej przewiduje uproszczenie procesu na kolejny okres programowania. Wniosek Komisji dotyczący zasad udziału w siódmym programie ramowym przewiduje większe wykorzystanie stawek ryczałtowych (w tym skali kosztów jednostkowych) oraz stawek stałych zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego. Jeżeli chodzi o umowy i dotacje o niskiej wartości, Komisja proponuje, aby urzędnik zatwierdzający miał możliwość podjęcia decyzji o konieczności weryfikacji kryteriów wyłączeń w zależności od własnej oceny ryzyka. Prawodawca powinien zwrócić uwagę na wykonalność planowanych mechanizmów kontrolnych oraz koszty/ korzyści z nimi związane, tak aby możliwe było prawidłowe ich zastosowanie w jak najprostszy sposób.

W sprawozdaniu podsumowującym z rocznych sprawozdań z działalności za 2005 r. Komisja z zadowoleniem odnotowała ogólną poprawę ich jakości – sprawozdania były bardziej szczegółowe i jednoznaczne. Poprawa ta wynika z lepszych wytycznych dla zwiększenia stopnia rozliczalności poprzez wyraźne oświadczenia oraz oceny charakteru i cech środowiska zarządzania, ryzyka i kontroli, w którym działają dyrekcje generalne, jak również oceny elementów oraz wyników uzyskanych dzięki systemowi zarządzania i kontroli, które stanowią podstawę dla wymaganego oświadczenia.

Wyniki działań określonych w pkt 3a planu działań Komisji (wyszczególnienie elementów kontroli) będą rozpatrywane w okólniku dotyczącym rocznych sprawozdań z działalności w celu zapewnienia bardziej szczegółowych informacji na temat kluczowych elementów kontroli wewnętrznej oraz zarządzania ryzykiem w rocznych sprawozdaniach z działalności za 2006 r. Prace prowadzone w zakresie kryteriów istotności również przyczynią się do poprawy sprawozdawczości. Poza tym trwają prace w ramach działania podjętego w następstwie sprawozdania podsumowującego za 2004 r. w sprawie odpowiednich celów i wskaźników zgodności z prawem i prawidłowości prowadzonych operacji.

Jeżeli chodzi o nowy system rachunkowości Komisji wprowadzony w styczniu 2005 r. Komisja ustaliła swój własny bilans otwarcia, który został włączony do tymczasowego rocznego sprawozdania finansowego za 2005 r. Sprawozdanie to zostało przedstawione Trybunałowi Obrachunkowemu dnia 31 marca 2006 r., tj. zgodnie z wymogami rozporządzenia finansowego.

C ) Zarządzanie budżetem (dokument roboczy Komisji, pkt 13-16)

Komisja odnotowuje zadowolenie Rady z ogólnego postępu w zakresie zarządzania budżetem przez Komisję. Komisja zawsze dąży do przedstawiania dokładnych i realistycznych preliminarzy budżetowych sporządzanych na podstawie najlepszych dostępnych informacji. W 2005 r. dokładniejsze preliminarze budżetowe znalazły odzwierciedlenie w znacznej poprawie wskaźnika wykonania środków na płatności, który wzrósł do 98 % (100 % dla działań strukturalnych).

Komisja regularnie uaktualnia i będzie uaktualniać swoje analizy zobowiązań budżetowych pozostających do spłaty w obszarze funduszy strukturalnych. Analizy te uwzględniają najbardziej aktualne dostępne dane dotyczące realizacji oraz przewidywany rozwój wydarzeń. W swojej ostatniej ocenie Komisja poświęciła odpowiednią uwagę kwestii przejścia w nowy okres programowania. Każdego roku w dokumencie roboczym służb Komisji (Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu) pt. „Analiza wykonania budżetu w zakresie funduszy strukturalnych” Komisja publikuje obszerną analizę zobowiązań budżetowych pozostających do spłaty na rzecz tych funduszy. Analiza stanu za rok 2005 została opublikowana w maju 2006 r. Obejmowała również analizę działania zasady n+2. W bieżącym okresie programowania zasada n+2 stanowi potężny bodziec dla państw członkowskich do zapewnienia odpowiedniego poziomu wdrożenia, ponieważ środki niewykorzystane w odpowiednim czasie są wycofywane. Państwa członkowskie oraz Komisja mają świadomość, że konieczna jest czujność, tak aby przejście z jednego okresu programowania do drugiego przebiegło w sprawnie, zarówno jeżeli chodzi o wykonanie programu, jak i o dodatkowy nakład pracy związany z tworzeniem nowych programów.

D) Dochody (dokument roboczy Komisji, pkt 17-20)

Podobnie jak Rada, Komisja z zadowoleniem przyjęła informację, że w 2004 r. Trybunał Obrachunkowy po raz kolejny uznał, że ogólne wyniki dotyczące wiarygodności sprawozdania finansowego, jak również zgodności z prawem i prawidłowości transakcji, na podstawie których ustalane są dochody, są zadowalające.

Komisja podjęła lub jest w trakcie podejmowania działań zalecanych przez Radę w odniesieniu do zasobów własnych. Komisja zwróciła się do państw członkowskich o poprawę stosowanych przez nie mechanizmów awaryjnych w zakresie elektronicznych systemów odprawy celnej. W dłuższej perspektywie czasowej podejmowane są również działania w ramach projektu mającego na celu wprowadzenie znowelizowanego kodeksu celnego do 2009 r. Nowy kodeks będzie zawierał wyraźniejsze zapisy dotyczące opracowywania zasad procedur awaryjnych w kontekście przepisów wykonawczych.

Jeżeli chodzi o mechanizmy kontrolne dotyczące opłat wyrównawczych od cukru, począwszy od 2004 r. przeprowadzono kontrole w dwunastu państwach członkowskich. Nie wykryto żadnych poważniejszych problemów – z wyjątkiem jednego państwa członkowskiego. W nowym systemie cukrowym, obowiązującym od 1 lipca 2006 r., zniesione zostają opłaty produkcyjne płatne przez producentów w odniesieniu do ilości wyprodukowanych w ramach kwoty. W nowych przepisach wykonawczych Komisja zaostrzyła zapisy dotyczące kontroli i sankcji w przypadku ich naruszenia.

Komisja jest w stałym kontakcie z państwami członkowskimi w celu jak najszybszego uchylenia zastrzeżeń odnośnie do sprawozdań VAT państw członkowskich. Tempo tych prac zależy jednakże od tego, czy administracja krajowa w poszczególnych państwach będzie mogła dotrzeć do lepszych danych (a w niektórych przypadkach wręcz jakiekolwiek danych) i je wykorzystać, bądź też znaleźć odpowiednią (bardziej odpowiednią) metodologię. Komisja zapewnia państwom członkowskim regularne doradztwo w tym zakresie.

Jeżeli chodzi o zasoby oparte na DNB, to w 2006 r. Komisja omówi z państwami członkowskimi w ramach Komitetu DNB kwestię systemów nadzoru i kontroli związanych z rachunkami narodowymi. Następnie Komisja przedstawi swoje sugestie dotyczące promowania wzorcowych praktyk w 2007 r.

E) Wspólna polityka rolna (dokument roboczy Komisji, pkt 21-28)

Komisja jest zobowiązana do rozwiązywania problemu pozostających niedociągnięć w systemie kontroli w różnych obszarach wspólnej polityki rolnej, które nie są objęte kontrolą w ramach Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (IACS). Reformy wspólnej polityki rolnej przeprowadzone w 2003 r. oraz w 2004 r. (odnośnie do produktów śródziemnomorskich) zmniejszają ogólne ryzyko poprzez zwiększenie poziomu wydatków objętych systemem IACS do 89 % do 2013 r.

Jeżeli chodzi o roczne sprawozdanie z działalności dyrektora generalnego, Komisja nie zamierza osobno wskazywać w oświadczeniu dyrektora zweryfikowanych wydatków oraz wydatków podlegających dalszej kontroli. Zważywszy na fakt, iż proces zapewnienia zgodności ma charakter wieloletni, takie rozróżnienie byłoby w dużym stopniu arbitralne. Ponadto naruszyłoby prawo państw członkowskich do obrony w kontekście procedury rozliczeń. W swoich rocznych sprawozdaniach z działalności za rok 2004 i 2005 dyrekcje generalne wyraźnie określają podstawę rocznego oświadczenia o wiarygodności składanego przez dyrektora generalnego. Zaprezentowano szczegółowo cały łańcuch mechanizmów kontroli, a w sprawozdaniu z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich przedstawiono również szczegółowo procedury rozliczeń ze wskazaniem, w jaki sposób wszystkie te elementy uzasadniają ogólne poświadczenie wiarygodności, które opiera się na danych pochodzących ze wszystkich źródeł informacji będących do dyspozycji dyrektora generalnego. Ponadto w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2005 r. Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich wskazuje poziom korekt finansowych, które prawdopodobnie zostaną nałożone na państwa członkowskie za okres 1999-2005. To samo odnosi się do rocznych sprawozdań finansowych, przy których Komisja ujawnia kwoty, jakie spodziewa się odzyskać w wyniku procesu rozliczeń.

Słabości określone przez Trybunał Obrachunkowy w obszarze wydatków na premie na zwierzęta nie dotyczą skuteczności systemu IACS jako takiego. Bezpośrednie testy przeprowadzone przez Trybunał nie wykazały żadnych istotnych błędów. Problem, który został zidentyfikowany, dotyczy przede wszystkim wysokiego poziomu procentowego błędów ujawnionych w ramach inspekcji IACS na poziomie rolników, zwłaszcza w niektórych państwach członkowskich. Komisja będzie kontynuowała działania w celu bardziej precyzyjnego określenia przyczyn, dla których statystyki IACS wykazują wysoki poziom nieprawidłowo podanej lub zawyżonej liczby zwierząt w niektórych państwach członkowskich i zaleci odpowiednie działania.

Mimo iż wykorzystanie systemu finansowania wstępnego stało się z ekonomicznego punktu widzenia nieistotne (z wyjątkiem sektora wołowego), głównie ze względu na jego funkcję kontrolną, Komisja podejmuje obecnie niezbędnia działania zmierzające do zniesienia systemu finansowania wstępnego refundacji wywozowych. Jeżeli chodzi o sektor wołowy, wprowadzony zostanie alternatywny system kontroli produkcji i magazynowania. Rozwiązania te powinny być wdrożone do końca 2006 r.

F) Działania strukturalne (dokument roboczy Komisji, pkt 29-37)

W 2005 r., w ramach przygotowań do planu działania, przeprowadzono przegląd systemów kontroli dotyczących funduszy strukturalnych. Wiele czynności określonych w planie działania ma służyć poprawie skuteczności i wydajności systemów przy racjonalnej gospodarce zasobami. Szczególne znaczenie dla systemów w obszarze funduszy strukturalnych mają takie kwestie jak: analiza jakości istniejących mechanizmów kontroli i deklaracji (działanie nr 13), która ma być zakończona do końca 2006 r., oraz przegląd kosztów kontroli (działanie nr 10), który ma być zrealizowany do września 2007 r. Na początku 2006 r. Komisja wydała uwagi na temat dobrych praktyk w zakresie codziennych kontroli przeprowadzanych przez kierownictwo oraz w zakresie pracy instytucji płatniczych przed poświadczeniem wniosków o płatność. W uwagach tych wyznaczone zostały pewne punkty odniesienia, co powinno ułatwić państwom członkowskim zwiększenie skuteczności kontroli i pozwolić na uniknięcie powielania tych samych czynności. Prace podejmowane w celu skoordynowania standardów audytu (działanie nr 16) oraz zwiększenia wymiany informacji uzyskanych w wyniku audytu (działanie nr 9) powinny również przynieść oszczędności i zwiększyć skuteczność i efektywność systemu kontroli.

Ponadto prace audytowe Komisji, monitorowanie wyników audytów przeprowadzanych przez krajowe organy kontrolne oraz rozpowszechnianie dobrej praktyki mają przynieść niezbędne usprawnienia w systemie, dzięki czemu możliwe będzie osiągnięcie celu kontroli finansowej, jakim jest w miarę możliwości jak najbardziej bezbłędna i prawidłowa wypłata środków.

Komisja i państwa członkowskie przygotowały się do zamknięcia programów prowadzonych w okresie 2000-2006, a Komisja wydała odpowiedni dokument zawierający szczegółowe wytyczne.

G) Polityka wewnętrzna, w tym badania naukowe (dokument roboczy Komisji, pkt 38-42)

Komisja nieustannie pracuje nad rozwojem i dostosowaniem wewnętrznego systemu kontroli w celu zarządzania różnymi rodzajami ryzyka związanego ze środowiskiem, w jakim pracuje. W 2005 r. podjęto istotne działania w celu wprowadzenia systematycznego podejścia do analizy i oceny ryzyka oraz do zarządzania ryzykiem.

W 2005 r. opracowano zasady ramowe podejścia do ryzyka. Przeprowadzono również kompleksową, strategiczną analizę ryzyka, która jest w tej chwili wdrażana w ramach rocznego planu zarządzania na rok 2006.

Rozpoczęto upraszczanie procedur przy coraz większym wykorzystaniu narzędzi IT.

Odpowiednie służby wykorzystały wyniki kontroli również w celu oceny środowiska kontroli, w jakim zarządza się tymi programami. W kontekście tej oceny wzięto pod uwagę częstotliwość błędów we wnioskach o zwrot poniesionych kosztów w celu poprawy mechanizmów kontrolnych w szóstym programie ramowym (np. wprowadzenie świadectw audytu i kar przyczynia się do zmniejszenia liczby błędów w zestawieniach kosztów przedstawianych przez beneficjentów) oraz w celu uproszczenia procedur w zbliżającym się siódmym programie ramowym (np. poprzez większe wykorzystanie stawek ryczałtowych i stawek stałych).

Po przeprowadzeniu oceny rozbieżności w 2005 r. służby wnoszą swój wkład w realizację planu działania Komisji, podejmując w tym celu określone kroki. Główne obszary działań będą dotyczyły strategii kontroli ex post, wykorzystania wyników kontroli w celu opracowania systemów zarządzania i kontroli, obiegu środków finansowych, ogólnego systemu nadzoru wdrożonego w obszarze finansów oraz systemów monitorowania i sprawozdawczości.

H) Działania zewnętrzne (dokument roboczy Komisji, pkt 43-45)

Komisja kontynuowała starania w celu poprawy swoich systemów nadzoru i kontroli w obszarze działań zewnętrznych, a w szczególności, zgodnie z zaleceniami Rady, jeszcze bardziej zintensyfikowała kontrole zewnętrzne. W zakresie uprawnień określane są wyraźne instrukcje dla audytorów zewnętrznych. Wyniki kontroli są odpowiednio monitorowane i podejmowane są działania pokontrolne.

W ramach EuropeAid wprowadzono środki w celu poprawy jakości działań pokontrolnych, a w tym roku sporządzono analizę sprawozdań z kontroli zakończonych w 2005 r. Jeżeli chodzi o CRIS-Audit, jeden z modułów Wspólnego Systemu Informacyjnego Relex (CRIS) istniejącego w ramach służb EuropeAid, który ma na celu dostarczenie bazy danych na temat kontroli, Komisja zamierza w dalszym ciągu usprawniać jego działanie, aby umożliwić lepsze wykorzystanie systemu zarówno w centrali, jak i przedstawicielstwach.

I) Pomoc przedakcesyjna (dokument roboczy Komisji, pkt 46-48)

Rada z zadowoleniem odnotowała stwierdzenie Trybunału Obrachunkowego dotyczące systemów nadzoru i kontroli. Zdaniem Trybunału Obrachunkowego systemy nadzoru i kontroli na szczeblu centralnych służb Komisji, przedstawicielstw i organów certyfikujących są zasadniczo sprawne i w praktyce działały dla wszystkich instrumentów przedakcesyjnych (PHARE, Turcja, ISPA i Sapard). Nie stwierdzono również żadnych istotnych błędów w poddanych kontroli transakcjach podstawowych.

Trybunał Obrachunkowy zachęcił Komisję do kontynuowania działań w celu zapewnienia należytego zarządzania finansowego instrumentami przedakcesyjnymi. Komisja podjęła już stosowne działania, m.in. poprzez zwrócenie uwagi organów krajowych na konieczność podjęcia w trybie pilnym działań naprawczych w odniesieniu do istniejącego Zdecentralizowanego Systemu Wdrażania (DIS) z uwzględnieniem kontroli ex ante decyzji w sprawie zamówień i przyznania pomocy.

J) Wydatki administracyjne (dokument roboczy Komisji, pkt 49-52)

Komisja odnotowała zalecenia Rady odnośnie do wydatków administracyjnych. Komisja zobowiązuje się przeprowadzać coroczną kontrolę procesu wdrożenia stosownych wymogów podstawowych, zwłaszcza w odniesieniu do standardów kontroli wewnętrznej przyjętych w 2000 r. Zgodnie z samooceną służb Komisji w 2005 r. spełniono 95 % wymogów podstawowych w porównaniu z 93 % w 2004 r. Można zatem uznać, że przy nieustanie zmieniających się uwarunkowaniach zostały one praktycznie w pełni spełnione.

W tej części Rada załączyła także dwie rekomendacje odnośnie do agencji regulacyjnych. Agencje to instytucje niezależne, które zobowiązane są do stosowania odpowiednich zasad i procedur dotyczących rekrutacji personelu, zamówień publicznych i rachunkowości. Niemniej jednak Komisja zapewnia agencjom odpowiednie wskazówki i wsparcie, np. w zakresie rachunkowości, zamówień publicznych, polityki kadrowej i kontroli, a jeżeli agencje wystąpią z odpowiednim wnioskiem, Komisja może udzielić im konkretnej pomocy, np. w wyjaśnieniu i interpretacji zasad[4]. Należy zachęcać agencje, aby – w miarę potrzeby – w dalszym ciągu pogłębiały swoją współpracę, co umożliwi wzajemne dzielenie się kosztami i wymianę wiedzy.

K) Instrumenty finansowe i działalność bankowa ( dokument roboczy Komisji, pkt 53-54)

Jeżeli chodzi o Europejski Fundusz Inwestycyjny (EFI), fakt zasiadania w Radzie Dyrektorów wysokich rangą urzędników trzech służb, które posiadają największy interes polityczny w działalności EFI, gwarantuje ochronę interesu Wspólnoty. Wprowadzenie w połowie 2005 r. funkcji badania przestrzeganie prawa i regulacji w EFI, której szczególnym zadaniem jest zapewnienie istnienia odpowiednich ustaleń dotyczących zgodności w odniesieniu do polityk oraz prawodawstwa UE, jest dalszym wzmocnieniem tej gwarancji. Komisja ściśle współpracuje z EFI na rzecz zapewnienia skuteczności tej nowej funkcji.

II. ZALECENIA DOTYCZąCE POSZCZEGÓLNYCH AGENCJI (dokument roboczy Komisji, pkt 55-57)

Komisja podejmuje działania zalecone przez Radę. Komisja wielokrotnie starała się wypracować odpowiednie rozwiązania, zwłaszcza w odniesieniu do Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej oraz kwestii płatności składek przez pracodawcę na rzecz świadczeń emerytalnych pracowników. Wielokrotnie proponowała Zarządowi Centrum Tłumaczeń różne rozwiązania problemu, w tym propozycje negocjacji rozpatrywanych okresów. Żadna z tych prób nie przyniosła skutku – w związku z tym Komisja postanowiła złożyć skargę do Trybunału Sprawiedliwości.

III. WNIOSKI DOTYCZąCE DZIAłAń PODJęTYCH PO WYDANIU DECYZJI O ABSOLUTORIUM ZA 2003 R. (dokument roboczy Komisji, pkt 58-63)

Komisja podejmuje zalecone działania w zakresie wniosków dotyczących absolutorium za 2003 r., np. w zakresie podejścia do zarządzania ryzykiem, wypracowania odpowiednich wskaźników dla zarządzania kosztami działań oraz wdrożenia nowego systemu rachunkowości.

Zgodnie z art. 131 rozporządzenia finansowego trzy razy do roku Komisja dostarcza władzy budżetowej sprawozdanie na temat wykonania budżetu, jednakże w sprawozdaniu tym nie uwzględnia szczegółowej analizy łącznego stanu wdrożenia głównych programów Wspólnoty, o co wnosiła Rada. Taką analizę Komisja przedstawia rokrocznie w swoim sprawozdaniu na temat zarządzania budżetem i finansami.

IV. SPRAWOZDANIA SPECJALNE TRYBUNAłU OBRACHUNKOWEGO (dokument roboczy Komisji, pkt 64-79)

Komisja podejmie działania zalecone przez Radę w kontekście sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w sprawie przekazania funkcji zarządzania pomocą zewnętrzną WE przedstawicielstwom Komisji (sprawozdanie specjalne nr 10/2004), zarządzania Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (sprawozdanie specjalne nr 1/2005), weryfikacji wydatków rolno-środowiskowych na rozwój obszarów wiejskich (sprawozdanie specjalne nr 3/2005) oraz wydatków na tłumaczenia ustne ponoszone przez Parlament, Komisję i Radę (sprawozdanie specjalne nr 5/2005).

* * *

[1] Patrz również: art. 147 rozporządzenia finansowego.

[2] Absolutorium za 2004 r. – budżet ogólny; Absolutorium za 2004 r. – EFR; Absolutorium za 2004 r. – agencje.

[3] Patrz: zalecenia 24 i 61.

[4] Patrz również: przykłady wymienione w pkt 49 i 50 załączonego dokumentu roboczego.