Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie pewnych środków technicznych i kontrolnych w cieśninie Skagerrak oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 oraz rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 /* COM/2012/0471 final - 2012/0232 (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Kontekst ogólny Podczas konsultacji dotyczących połowów przeprowadzonych w 2010 r. między UE a Norwegią[1] uzgodniono, że należy powołać grupę roboczą w celu poprawy środków kontrolnych i egzekwowania przepisów dotyczących połowów w cieśninie Skagerrak oraz że należy sformułować zalecenia co do sposobów zharmonizowania unijnych i norweskich środków technicznych i kontrolnych w obszarze wykraczającym poza 4 mile morskie od linii podstawowych. Ta grupa robocza ds. środków technicznych i kontrolnych w cieśninie Skagerrak spotkała się w 2011 r. i wydała sprawozdanie w październiku 2011 r. Zalecenia grupy roboczej zostały uwzględnione uzgodnionym protokole między UE a Norwegią w Bergen dnia 2 grudnia 2011 r. Obowiązujące przepisy unijne w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[2]. Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich[3]. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2004[4]. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999[5]. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i (WE) nr 1627/94 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 3317/94[6] oraz jego przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 201/2010 z dnia 10 marca 2010 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty[7]. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa[8] określa ogólny wymóg kontroli rybołówstwa, ale również konkretne wymogi dla planów wieloletnich i jego przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa[9]. Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[10]. Reforma WPRyb Obecnie dyskutowany jest wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa[11], w szczególności wdrożenie obowiązku wyładunku wszystkich połowów z łowisk UE. Cieśnina Skagerrak jest niewielkim obszarem geograficznym z ograniczoną liczbą zainteresowanych państw członkowskich. W związku z tym przepisy ustanowione w niniejszym wniosku są szczególne w odniesieniu do cieśniny Skagerrak i połowów, które są tam prowadzone, a co za tym idzie – nie stanowią żadnego precedensu dla debaty na temat reformy WPRyb. Niemniej doświadczenia z cieśniny Skagerrak mogą dostarczyć cennych informacji dla ogólnej dyskusji na temat wdrożenia ogólnego obowiązku wyładunku wszystkich połowów z łowisk UE. Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Wniosek oraz jego cele są spójne z polityką Unii Europejskiej, zwłaszcza z polityką dotyczącą środowiska naturalnego, spraw społecznych, rynku i handlu. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Konsultacje z zainteresowanymi stronami Grupa robocza ustanowiona w kontekście rokowań UE-Norwegia określonych w pkt. 1 została upoważniona do dokonania przeglądu obecnych środków technicznych i kontrolnych w tym obszarze oraz, w stosownych przypadkach, do sformułowania zaleceń, w największym możliwym stopniu, co do zharmonizowanych środków technicznych i kontrolnych w odniesieniu do cieśniny Skagerrak. Grupa robocza składała się z ekspertów w zakresie techniki i kontroli oraz ekspertów naukowych, jak również z przedstawicieli rybaków, w tym właścicieli małych statków. Grupa robocza odbyła kilka spotkań w 2011 r. i wydała sprawozdanie na temat swoich ustaleń i zaleceń w październiku 2011 r. W kwietniu 2012 r. zalecenia zostały uwzględnione w uzgodnionym protokole podpisanym przez UE i Norwegię. W tym kontekście oraz aby zapewnić realizację celu WPRyb polegającego na zapewnieniu zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych oraz wyeliminowaniu odrzutów jako niezrównoważonych praktyk, pożądane jest włączenie do prawodawstwa Unii zaleceń wymienionych w uzgodnionym protokole. Ocena skutków Zasady, które należy przyjąć, będą mieć zastosowanie jedynie w cieśninie Skagerrak oraz w ramach międzynarodowej umowy UE-Norwegia. Umowa ta określa wspólne środki techniczne i kontrolne zawarte we wniosku, jak również wykaz gatunków, które mają być objęte obowiązkiem wyładunku, i harmonogramem jego stopniowego wdrażania. Ponadto umowa UE-Norwegia opiera się na zaleceniach sformułowanych przez techniczną grupę roboczą, z udziałem zainteresowanych stron, która szczegółowo przeanalizowała różne dostępne warianty w celu umożliwienia kontynuacji tradycyjnej działalności połowowej w cieśninie Skagerrak po wygaśnięciu umowy sąsiedzkiej dotyczącej cieśniny Skagerrak. Uznaje się, że ta grupa robocza stanowi dostateczną alternatywę dla oceny skutków. Ponadto kwestia obowiązku wyładunku wszystkich połowów została dokładnie przedstawiona w ocenie skutków przygotowanej wraz z wnioskiem dotyczącym reformy[12]. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawa prawna Art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Zasada pomocniczości Przepisy wniosku odnoszą się do zachowania morskich zasobów biologicznych, czyli środków, które wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Zasada proporcjonalności Proponowane środki są zgodne z zasadą proporcjonalności, ponieważ żadne inne mniej restrykcyjne środki nie są dostępne w celu osiągnięcia pożądanych celów polityki. Wybór instrumentu Proponowany instrument: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady. 4. WPŁYW NA BUDŻET Brak wpływu na budżet. 2012/0232 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie pewnych środków technicznych i kontrolnych w cieśninie Skagerrak oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 oraz rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[13], uwzględniając opinię Komitetu Regionów[14], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W wyniku konsultacji w sprawie połowów w 2012 r., które odbyły się w dniu 2 grudnia 2011 r. między Unią i Norwegią, należy zmienić pewne środki techniczne i kontrolne w odniesieniu do cieśniny Skagerrak w celu poprawy sposobów eksploatacji oraz, w miarę możliwości, ujednolicenia przepisów unijnych i norweskich. (2) Podczas konsultacji w sprawie połowów między Unią Europejską i Norwegią z dnia 28 czerwca 2012 r. określono wspólne środki techniczne i kontrolne stosowane w cieśninie Skagerrak, jak również wykaz gatunków, które mają być objęte obowiązkiem wyładunku wszystkich połowów, i harmonogram, według którego te gatunki mają być stopniowo obejmowane obowiązkiem wyładunku. (3) Zmiany, które należy wprowadzić do obowiązujących środków technicznych w cieśninie Skagerrak, są konieczne w celu ograniczenia ilości niepożądanych połowów i odrzutów, ponieważ mają one negatywny wpływ na zrównoważoną eksploatację morskich zasobów biologicznych. (4) Należy ustanowić obowiązek wyładunku wszystkich połowów stad podlegających limitom połowowym, z wyjątkiem gatunków lub łowisk, co do których istnieją dowody naukowe świadczące o wysokim odsetku przeżywalności odrzucanych ryb, lub sytuacji, w której obciążenie dla rybaków wynikające z konieczności oddzielania niepożądanych gatunków od reszty połowu w związku z ich odmiennym przeznaczeniem jest nieproporcjonalnie wysokie. (art. 3) (5) System polegający na wyładunku wszystkich połowów wymaga znacznych zmian dotyczących prowadzonego rybołówstwa i zarządzania odnośnymi łowiskami. Obowiązek wyładunku należy zatem wprowadzać stopniowo. (art. 4) (6) W celu ochrony młodych ryb, funkcjonowania rynku produktów rybołówstwa oraz zapewnienia, że nie można uzyskać żadnego nienależnego zysku z połowu ryb poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, postępowanie z takimi połowami powinno ograniczać się do przetwarzania na mączkę rybną, karmę dla zwierząt domowych lub inne produkty nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi, lub należy je przeznaczyć na cele charytatywne. (art. 5) (7) W celu stopniowego wyeliminowania odrzutów należy poprawić selektywność narzędzi połowowych poprzez zwiększenie ogólnego wymogu dotyczącego minimalnego rozmiaru oczek w przypadku połowów dennych, ale z odstępstwami umożliwiającymi wykorzystanie narzędzi połowowych, w tym urządzeń selektywnych posiadających taką samą selektywność, na tych łowiskach. (art. 6) (8) Dla zapewnienia jak najlepszych rezultatów oraz odpowiedniego monitorowania i kontroli nowych środków technicznych, które należy określić, konieczne jest ograniczenie stosowania narzędzi połowowych w cieśninie Skagerrak. (art. 7) (9) W celu rozwiązania problemu sprzeczności przepisów obowiązujących w cieśninie Skagerrak i obszarach sąsiednich oraz aby zagwarantować, że przepisy ustanawiające środki techniczne w cieśninie Skagerrak są przestrzegane, należy również ustalić pewne środki mające na celu uregulowanie problemów, gdy podczas danego rejsu połowowego statki rybackie łączą działalność połowową w cieśninie Skagerrak z połowami na obszarach, na których nowe środki techniczne przyjęte w odniesieniu do cieśniny Skagerrak nie mają być stosowane. (art. 8) (10) Z uwagi na zapewnienie zgodności ze środkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu należy przyjąć szczegółowe środki kontrolne poza środkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa[15]. (art. 9) (11) Uznając, że cieśnina Skagerrak jest raczej niewielkim obszarem połowowym, w którym głównie małe statki odbywają krótkie rejsy połowowe, należy rozszerzyć wykorzystanie uprzedniego powiadomienia przewidzianego w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 na wszystkie statki o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów, a uprzednie powiadomienie należy zgłaszać z dwugodzinnym wyprzedzeniem w celu dostosowania się do łowiska. (art. 10) (12) W celu właściwego monitorowania działalności połowowej ze szczególnym uwzględnieniem weryfikacji, że obowiązek wyładunku wszystkich połowów stad podlegających ograniczeniom połowowym jest przestrzegany na morzu, należy wprowadzić system zdalnego monitorowania elektronicznego (REM) na statkach poławiających w cieśninie Skagerrak. (art. 11) (13) W celu zapewnienia, że nowe środki techniczne są przestrzegane, zainteresowane państwa członkowskie powinny opracować środki kontroli i inspekcji w odniesieniu do cieśniny Skagerrak i zawrzeć je w odpowiednich krajowych programach kontroli. (art. 12) (14) Należy ustanowić zasady dla statków przepływających przez cieśninę Skagerrak w celu zapewnienia, że nowe środki techniczne są przestrzegane. (art. 13) (15) Należy ustanowić przepisy dotyczące okresowej oceny dokonywanej przez Komisję w zakresie adekwatności i skuteczności środków technicznych. Taka ocena powinna opierać się na sprawozdaniach zainteresowanych państw członkowskich. (art. 14 i 15) (16) W celu umożliwienia bardziej selektywnych połowów zgodnie z obowiązkiem wyładunku wszystkich połowów, właściwe jest zwolnienie statków poławiających w cieśninie Skagerrak z systemu nakładu połowowego określonego w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiającego długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 423/2004[16]. (art. 20) (17) Należy przewidzieć pewną elastyczność, aby rybacy mogli dostosować się do nowego systemu w cieśninie Skagerrak. W związku z tym elastyczność dozwolona w zakresie wykorzystania kwot z roku na rok, ustanowiona w rozporządzeniu (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającym dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[17], nie powinna być uznawana za przełowienie. (art. 20) (18) W celu dostosowania się do postępu technicznego i naukowego w odpowiednim czasie i w proporcjonalny sposób oraz aby zapewnić elastyczność i umożliwić rozwój pewnych środków, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do zmiany załącznika I w zakresie harmonogramu i stad podlegających obowiązkowi wyładunku wszystkich połowów a także w odniesieniu do zmiany załącznika II w zakresie minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony. (19) Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. (20) W celu zapewnienia jednolitych warunków i reakcji w odpowiednim momencie na rzeczywistość sytuację panującą w sektorze rybołówstwa jak również na dostępne informacje naukowe, Komisji należy przyznać uprawnienia wykonawcze do wprowadzenia w życie przepisów o charakterze technicznym w sprawie określenia poziomu selektywności narzędzi połowowych i minimalnych wymogów zdalnego monitorowania elektronicznego. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[18]. (21) Z uwagi na zakaz zatrzymywania na burcie pewnych gatunków w określonych okresach w cieśninie Skagerrak oraz zakres niniejszego rozporządzenia konieczne jest wprowadzenie pewnych zmian do rozporządzenia (WE) nr 850/98 oraz rozporządzenia (WE) nr 1342/2008. (22) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 850/98 i rozporządzenie (WE) nr 1342/2008, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Przedmiot i zakres 1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia nowe środki techniczne i kontrolne w cieśninie Skagerrak. 2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich statków rybackich poławiających w cieśninie Skagerrak. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia, poza definicjami określonymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 850/98 i w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, stosuje się następujące definicje: a) „więcierze i kosze” oznaczają małe pułapki zaprojektowane do połowu skorupiaków lub ryb w postaci klatek lub koszy wykonanych z różnych materiałów, które są umieszczane na dnie morskim pojedynczo lub w rzędach; połączone linami (buoy-lines) z bojami na powierzchni wskazującymi ich usytuowanie i posiadające jeden lub więcej otworów lub wejść; b) „minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony” oznacza rozmiar określony dla danego gatunku, poniżej którego sprzedaż połowów jest ograniczona do przetwarzania jedynie na mączkę rybną, karmę dla zwierząt domowych lub inne produkty nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi; c) „rozmiar oczek wszelkich włoków, niewodów duńskich lub podobnych sieci ciągnionych” oznacza rozmiar oczek każdego worka włoka bądź przedłużenia znajdującego się na statku rybackim; d) „worek włoka” oznacza worek włoka sensu stricto; e) „przedłużenie” oznacza przedłużenie zdefiniowane w załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 3440/84[19]; f) „włok denny” oznacza narzędzie czynnie ciągnione przez co najmniej jeden statek rybacki po dnie morskim i składające się z sieci w kształcie stożka lub ostrosłupa (część główna), zamkniętej z tyłu workiem włoka, który jest poziomo otwierany przez rozpornice w styczności z dnem lub – w przypadku dwóch statków – dzięki odległości między tymi statkami; g) „niewód duński” oznacza ciągnione narzędzie okrążające, kierowane z jednego lub większej liczby statków za pomocą dwóch długich sznurów (sznury niewodu) przeznaczonych do kierowania ryb w stronę otworu niewodu. Narzędzie wykonane z tkaniny sieciowej, które jest podobne pod względem budowy i wielkości do włoka dennego i składa się z dwóch długich skrzydeł, części głównej oraz worka włoka; h) „włok rozprzowy” oznacza narzędzie z włokiem otwartym poziomo przy użyciu stalowej lub drewnianej rury, wyposażone w belkę oraz tkaninę sieciową z łańcuchami dennymi, matami łańcuchowymi lub łańcuchami płoszącymi, czynnie ciągnione po dnie przez silnik statku; i) „włok pelagiczny” oznacza narzędzie ciągnione przez co najmniej jeden statek rybacki w toni wodnej i składające się z sieci o dużych oczkach w przedniej części, które kierują połów w stronę tylnej części sieci składającej się z małych oczek, gdzie głębokość połowów jest kontrolowana za pomocą sondy sieciowej, a poziomy otwór jest kontrolowany przez rozpornice, które zwykle nie dotykają dna morskiego. j) „gatunki pelagiczne i przemysłowe” oznaczają śledzia, makrelę, szprota, błękitka, okowiela, dobijaki lub ostroboka. ROZDZIAŁ II TECHNICZNE ŚRODKI OCHRONY Artykuł 3 Obowiązek wyładunku wszystkich połowów 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 850/98 wszelkie połowy stad wymienionych w załączniku I wprowadza się na burty statków rybackich i zatrzymuje na nich oraz wyładowuje zgodnie z harmonogramem określonym w wymienionym załączniku I, z wyjątkiem sytuacji, kiedy odrzucone ryby z takich stad wykazują wysoki wskaźnik przeżywalności lub gdy obciążenie dla rybaków wynikające z konieczności oddzielania niepożądanych gatunków od reszty połowu w związku z ich odmiennym przeznaczeniem jest nieproporcjonalnie wysokie. 2. Niezależnie od ust. 1 oraz na zasadzie odstępstwa od art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 850/98, jeżeli połowów dokonuje się za pomocą narzędzi połowowych o rozmiarze oczek równym najwyżej 32 mm, wszystkie połowy stad, w tym stad, w odniesieniu do których obowiązek wyładunku nie ma zastosowania, wprowadza się na burty statków rybackich i zatrzymuje na nich oraz wyładowuje. 3. Ustęp 1 nie ma zastosowania do połowów dokonywanych więcierzami lub koszami. 4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych w celu zmiany załącznika I na podstawie rozwoju informacji naukowych lub jeżeli obciążenie dla rybaków okaże się nieproporcjonalne w stosunku do korzyści. Takie akty delegowane przyjmuje się zgodnie z art. 16. Artykuł 4 Warunki szczególne w zakresie zarządzania kwotami 1. Wszystkie połowy stad, o których mowa w art. 3, dokonane przez unijne statki rybackie wlicza się do kwot połowowych przysługujących państwu członkowskiemu bandery w odniesieniu do danego stada lub grupy stad, niezależnie od miejsca wyładunku. 2. Państwa członkowskie dopilnowują, aby kwota była dostępna dla statków rybackich poławiających w cieśninie Skagerrak w odniesieniu do wszelkich stad, których dotyczy obowiązek wyładunku ilości, którą wolno złowić, biorąc pod uwagę prawdopodobny skład połowów statków. 3. Państwa członkowskie dopilnowują, aby statki rybackie pływające pod ich banderą i posiadające na burcie ryby, w odniesieniu do których dane państwo członkowskie nie posiada kwoty, wracały do portu. Artykuł 5 Postępowanie z młodymi rybami 1. Jeżeli minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony jest ustalony dla stada podlegającego przepisom art. 3, sprzedaż połowów z tego stada ryb, których rozmiar jest mniejszy od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, jest ograniczona do przetwarzania jedynie na mączkę rybną, karmę dla zwierząt domowych lub inne produkty nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi lub należy ją przeznaczyć na cele charytatywne. 2. Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony dla stad w cieśninie Skagerrak są wymienione w załączniku II. 3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych w celu zmiany załącznika II na podstawie rozwoju informacji naukowych. Takie akty delegowane przyjmuje się zgodnie z art. 16. Artykuł 6 Specyfikacja narzędzi połowowych 1. Zabrania się posiadania na statku lub używania jakiegokolwiek włoka dennego, niewodu duńskiego, włoka rozprzowego lub podobnej sieci ciągnionej o rozmiarze oczek mniejszym niż 120 mm. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1: (a) można używać narzędzi posiadających takie same właściwości pod względem selektywności jak narzędzia określone w ust. 1, potwierdzone przez zwiady rybackie lub ocenę dokonaną przez Komitet Naukowo- Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF); (b) można używać włoków o minimalnym rozmiarze oczek poniżej 32 mm, pod warunkiem że połowy znajdujące się na burcie zawierają więcej niż 50 % jednego gatunku pelagicznego lub przemysłowego lub większej liczby takich gatunków. 3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w celu podejmowania decyzji co do wyboru narzędzi, w tym urządzeń selektywnych przymocowanych do tych narzędzi, które mogą być używane, ponieważ posiadają właściwości pod względem selektywności równoważne z narzędziami określonymi w ust. 1. Takie akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z art. 17. Artykuł 7 Ograniczenia dotyczące użycia narzędzi 1. Statki rybackie poławiające w cieśninie Skagerrak używają tylko jednego narzędzia połowowego w trakcie danego rejsu połowowego. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 statki rybackie mogą używać dowolnej kombinacji narzędzi połowowych wymienionych w art. 6 ust. 1 i art. 6 ust. 2 lit. a). 3. Statki, o których mowa w ust. 1, mogą zatrzymywać na burcie więcej niż jedno narzędzie połowowe, pod warunkiem że nieużywane sieci są zasztauowane zgodnie z art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Artykuł 8 Rejsy połowowe odbywane w cieśninie Skagerrak i na innych obszarach 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 4, 15, art. 19 ust. 1 i art. 35, 36 i 37 rozporządzenia (WE) nr 850/98 niniejszy rozdział stosuje się także do obszarów innych niż cieśnina Skagerrak dla całego rejsu połowowego statku. 2. Ustęp 1 stosuje się do innych obszarów wyłącznie w przypadku, gdy statek rybacki dokonuje połowów w cieśninie Skagerrak i w innym obszarze w dowolnym czasie w ramach tego samego rejsu połowowego. ROZDZIAŁ III ŚRODKI KONTROLNE Artykuł 9 Powiązania z innymi rozporządzeniami Środki kontrolne przewidziane w niniejszym rozdziale stosuje się oprócz środków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008, rozporządzeniu (WE) nr 1006/2008 oraz rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 i o ile nie zostało to inaczej przewidziane w artykułach niniejszego rozdziału. Artykuł 10 Uprzednie powiadomienie 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 kapitanowie unijnych statków rybackich zatrzymujący na burcie ryby ze stad podlegających przepisom art. 3 niniejszego rozporządzenia, przekazują właściwym organom państwa członkowskiego bandery informacje wymienione w art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 na dwie godziny przed wejściem do portu. 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1010/2009[20] kapitanowie unijnych statków rybackich zatrzymujący na burcie ryby ze stad podlegających przepisom art. 3 niniejszego rozporządzenia, przekazują właściwym organom państwa członkowskiego, z którego portu chciałyby skorzystać, informacje wymienione w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 na dwie godziny przed wejściem do portu. Artykuł 11 Zdalne monitorowanie elektroniczne 1. Państwa członkowskie używają zdalnego systemu monitorowania elektronicznego (REM) do monitorowania działalności połowowej statków rybackich pływających pod ich banderą i poławiających w cieśninie Skagerrak. 2. Statek rybacki o długości całkowitej co najmniej 12 metrów musi posiadać w pełni funkcjonujący system REM, który składa się z wystarczającej liczby kamer telewizyjnych w układzie zamkniętym (CCTV), GPS i czujników, aby mógł otrzymać zgodę na opuszczenie portu. 3. Ustęp 2 stosuje się zgodnie z następującym harmonogramem: a) od dnia 1 stycznia 2014 r. w odniesieniu do unijnych statków rybackich o długości całkowitej co najmniej 15 metrów; b) od dnia 1 stycznia 2015 r. w odniesieniu do unijnych statków rybackich o długości całkowitej co najmniej 12 metrów; 4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych dotyczących następujących aspektów systemu REM: niezawodności systemu, specyfikacji systemu, danych, które mają być rejestrowane i przetwarzane, kontroli stosowania systemu REM lub wszelkich innych elementów niezbędnych do funkcjonowania systemu. Takie akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z art. 17. Artykuł 12 Plan kontroli i inspekcji 1. Państwa członkowskie ustanawiają środki kontroli i inspekcji zgodnie z załącznikiem III w celu zapewnienia zgodności z warunkami, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w terminie sześciu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. 2. Środki kontroli i inspekcji zawarte są w krajowym programie kontroli, o którym mowa w art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, który ma zastosowanie do wieloletniego planu dotyczącego zasobów dorsza ustanowionego w rozporządzeniu (WE) nr 1342/2008[21]. Artykuł 13 Tranzyt Statki rybackie przepływające przez cieśninę Skagerrak z rybami zatrzymanymi na burcie i złowionymi w obszarach innych niż cieśnina Skagerrak przymocowują i sztauują sieci zgodnie z art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. ROZDZIAŁ IV PRZEGLĄD Artykuł 14 Sprawozdania składane przez państwa członkowskie W trzecim roku po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie a następnie co trzy lata zainteresowane państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia. Artykuł 15 Ocena planu Komisja, na podstawie sprawozdań przedstawionych przez państwa członkowskie, o których mowa w art. 14, i w związku z opinią naukową, ocenia wpływ środków na odnośne stada i łowiska w roku następującym po roku, w którym otrzymuje te sprawozdania. ROZDZIAŁ V PRZEPISY PROCEDURALNE Artykuł 16 Wykonywanie przekazanych uprawnień 1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. 2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 4 i art. 5 ust. 3, powierza się Komisji na czas nieokreślony. 3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 4 i art. 5 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. 4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 4 i art. 5 ust. 3 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. Artykuł 17 Procedura komitetowa 1. Komisję wspiera Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury powołany na mocy art. 30 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. ROZDZIAŁ VI ZMIANY Artykuł 18 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 850/98 W rozporządzeniu (WE) nr 850/98 wprowadza się następujące zmiany: 1. w art. 4 ust. 4 lit. a) ppkt (ii), art. 35 i tytule załącznika IV skreśla się wyraz „Skagerrak”; 2. skreśla się art. 38; 3. tytuł załącznika X.B otrzymuje brzmienie: „WARUNKI DOTYCZĄCE UŻYCIA PEWNYCH KOMBINACJI WIELKOŚCI OCZKA SIECI W CIEŚNINIE KATTEGAT” Artykuł 19 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1342/2008 W rozporządzeniu (WE) nr 1342/2008 wprowadza się następujące zmiany: 1. w art. 11 ust. 1 dodaje się drugi akapit w brzmieniu: „Systemu nakładu połowowego, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie stosuje się do cieśniny Skagerrak od dnia 1 stycznia 2013 r.”; 2. w art. 12 ust. 5 dodaje się drugi akapit w brzmieniu: „W przypadku wyłączenia cieśniny Skagerrak z systemu nakładu połowowego na podstawie art. 11 ust. 1 akapit drugi, przy obliczaniu maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego nie należy już brać pod uwagę nakładu połowowego, który byłby związany z cieśniną Skagerrak i który był brany pod uwagę przy ustanawianiu podstawowego nakładu.”. ROZDZIAŁ VII ODSTĘPSTWA Artykuł 20 Odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 847/96 1. Na zasadzie odstępstwa od: a) art. 3 ust. 3 rozporządzenia 847/1996, jeżeli poziom wykorzystania kwoty danego stada podlegającego przepisom art. 3 przekracza 75 % przed dniem 31 października roku jej stosowania, państwo członkowskie, któremu przyznano taką kwotę, może złożyć wniosek do Komisji o pozwolenie na wyładunek dodatkowych ilości ryb z tego samego stada, które należy odliczyć od kwoty tego stada ryb w następnym roku, podając ilość dodatkową, w odniesieniu do której złożono wniosek (pożyczenie), oraz: b) art. 4 ust. 2 rozporządzenia 847/1996, państwo członkowskie, któremu przyznano odnośną kwotę, może zwrócić się do Komisji przed dniem 31 października roku stosowania kwoty o zatrzymanie części swojej kwoty w celu przeniesienia na rok następny (zaoszczędzenie). Ilości, o których mowa w lit. a) i b), nie mogą przekraczać: (i) w 2013 r. – 20 % odpowiedniej kwoty, (ii) w 2014 r. – 15 % odpowiedniej kwoty oraz (iii) w 2015 r. – 10 % odpowiedniej kwoty. 2. Dodatkowej ilości pożyczonej zgodnie z ust. 1 nie uznaje się za przekroczenie dozwolonych wyładunków do celów odliczeń określonych w art. 105 rozporządzenia 1224/2009. ROZDZIAŁ VIII PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 21 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący Załącznik I Wykaz gatunków, które należy stopniowo objąć obowiązkiem wyładunku Nazwa || Nazwa systematyczna || Data rozpoczęcia stosowania Dorsz || Gadus morhua || 1 stycznia 2013 r. Plamiak || Melanogrammus aeglefinus || 1 stycznia 2013 r. Śledź || Clupea harengus || 1 stycznia 2013 r. Makrela || Scomber scombrus || 1 stycznia 2013 r. Krewetka północna || Pandalus borealis || 1 stycznia 2013 r. Czarniak || Pollachius virens || 1 stycznia 2013 r. Szprot || Sprattus sprattus || 1 stycznia 2013 r. Witlinek || Merlangius merlangus || 1 stycznia 2013 r. Morszczuk || Merluccius merluccius || 1 stycznia 2013 r. Molwa || Molva molva || 1 stycznia 2013 r. Żabnica || Lophius piscatorius. || 1 stycznia 2013 r. Rdzawiec || Pollachius pollachius || 1 stycznia 2013 r. Buławik czarny || Coryphaenoides rupestris || 1 stycznia 2013 r. Molwa niebieska || Molva dypterygia || 1 stycznia 2013 r. Brosma || Brosme brosme || 1 stycznia 2013 r. Gładzica || Pleuronectes platessa || 1 stycznia 2015 r. Szkarłacica || Glyptocephalus cynoglossus || 1 stycznia 2015 r. Niegładzica || Hippoglossoides platessoides || 1 stycznia 2015 r. Błękitek || Micromesistius poutassou || 1 stycznia 2015 r. Okowiel || Trisopterus esmarkii || 1 stycznia 2015 r. Srebrzyk smukły || Argentina spp. || 1 stycznia 2015 r. Sola || Solea solea || 1 stycznia 2015 r. Homarzec || Nephrops norvegicus || 1 stycznia 2015 r. Nagład || Scophthalmus rhombus || 1 stycznia 2015 r. Zimnica || Limanda limanda || 1 stycznia 2015 r. Turbot || Scophthalmus maximus || 1 stycznia 2015 r. Złocica || Microstomus kitt || 1 stycznia 2015 r. Dobijakowate || Ammodytidae || 1 stycznia 2015 r. Ostrobok || Trachurus trachurus || 1 stycznia 2015 r. Raje (inne niż wymienione w rozporządzeniach dotyczących uprawnień do połowów jako te, które mają być uwalniane) || Raja spp. || 1 stycznia 2015 r. Stornia || Platichthys flesus || 1 stycznia 2015 r. Zębacz pasiasty || Anarhichas lupus || 1 stycznia 2015 r. Widlak biały || Phycis blennoides || 1 stycznia 2015 r. Tasza || Cyclopterus lumpus || 1 stycznia 2015 r. Karmazyny || Sebastes spp. || 1 stycznia 2015 r. Załącznik II Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony Gatunek || Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony Dorsz (Gadus morhua) || 30 cm Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) || 27 cm Witlinek (Merlangus merlangus) || 23 cm Czarniak (Polachius virensis) || 30 cm Śledź (Clupea harengus) || 18 cm Makrele (Scomber spp.) || 20 cm Morszczuk (Merluccius merluccius) || 30 cm Molwa (Molva molva) || 63 cm Molwa niebieska (Molva dypterygia) || 70 cm Rdzawiec (Pollachius pollachius) || 30 cm Gładzica (Pleuronectes platessa) || 27 cm Sole (Solea spp.) || 24 cm Ostroboki (Trachurus spp.) || 15 cm ZAŁĄCZNIK III Środki kontroli i inspekcji 1. Do celów kontroli i inspekcji mających sprawdzić poziom zgodności z art. 3 i 5, krajowe środki kontroli i inspekcji zawierają co najmniej odniesienie do: (a) wymogów dotyczących pełnego pobierania próbek z połowów na morzu i w porcie; (b) analizy wszystkich danych wymienionych w art. 109 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; (c) stosowania czujników przymocowanych do narzędzi; (d) stosowania zdalnego monitorowania elektronicznego (REM), które składa się z systemu telewizyjnego w układzie zamkniętym (CCTV), GPS i czujników; (e) floty referencyjnej dla głównych łowisk w cieśninie Skagerrak, albo przy pomocy REM albo obserwatorów; (f) naukowego programu pobierania próbek z odrzutów obejmującego wszystkie główne łowiska w cieśninie Skagerrak. 2. Do celów kontroli i inspekcji mających sprawdzić poziom zgodności z art. 6, 7 i 8 krajowe środki kontroli i inspekcji zawierają co najmniej odniesienie do: (a) przydzielonych zasobów ludzkich i środków technicznych; (b) strategii kontroli, w tym poziomu inspekcji na morzu i na lądzie oraz nadzoru. 3. Podstawowe kryteria dotyczące inspekcji Zainteresowane państwa członkowskie przyznają połowom prowadzonym w cieśninie Skagerrak najwyższy poziom ryzyka w swoim systemie zarządzania ryzykiem ustanowionym zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Statki rybackie poławiające w ramach tego samego rejsu połowowego zarówno w cieśninie Skagerrak jak i winnych wodach unijnych, otrzymują szczególny czynnik ryzyka i zostają również objęte najwyższym poziomem ryzyka. [1] Uzgodniony protokół na temat wniosków z konsultacji dotyczących połowów, prowadzonych przez Unię Europejską i Norwegię w sprawie regulacji połowów w Skagerrak i Kattegat na 2011 r. podpisany w Bergen w dniu 4 grudnia 2010 r. [2] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s 59. [3] Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1. [4] Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 20. [5] Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1. [6] Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33. [7] Dz.U. L 61 z 11.3.2010, s. 1. [8] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1. [9] Dz.U. L 112 z 30.4.2011, s. 1. [10] Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3. [11] COM(2011) 425 final z 13.7.2011. [12] http://ec.europa.eu/fisheries/reform/index_pl.htm [13] Dz.U. C […] z […], s. […]. [14] Dz.U. C […] z […], s. […]. [15] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1. [16] Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 20. [17] Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3. [18] Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13. [19] Dz.U. L 318 z 7.12.1984, s. 23. [20] Dz.U. L 280 z 27.10.2009, s. 5. [21] Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 20.