Zalecenie

ZALECENIE RADY

w sprawie krajowego programu reform Węgier z 2013 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Węgry programu konwergencji na lata 2012–2016

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1], w szczególności jego art. 9 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania[2], w szczególności jego art. 6 ust. 1,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej[3],

uwzględniając rezolucje Parlamentu Europejskiego[4],

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz wzrostu i zatrudnienia, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

(2) W dniu 13 lipca 2010 r. na podstawie wniosków Komisji Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. – decyzję dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich[5], które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

(3) W dniu 29 czerwca 2012 r. szefowie państw i rządów przyjęli Pakt na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, nakreślający spójne ramy działania na poziomie krajowym, unijnym i w strefie euro z wykorzystaniem wszelkich możliwych dźwigni, instrumentów i obszarów polityki. Podjęli oni decyzje co do działań, które należy przedsięwziąć w państwach członkowskich, i wyrazili przy tym pełną gotowość do realizacji celów strategii „Europa 2020” oraz wdrożenia zaleceń dla poszczególnych krajów.

(4) W dniu 6 lipca 2012 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie krajowego programu reform Węgier z 2012 r. oraz wydała opinię na temat przedstawionego przez Węgry zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2015.

(5) W dniu 28 listopada 2012 r. Komisja przyjęła roczną analizę wzrostu gospodarczego[6], rozpoczynając tym samym europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej z 2013 r. Także w dniu 28 listopada 2012 r. Komisja, na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1176/2011, przyjęła sprawozdanie w ramach mechanizmu ostrzegania[7], w którym wskazała Węgry jako jedno z państw członkowskich, dla których przeprowadzona zostanie szczegółowa analiza sytuacji.

(6) Dnia 14 marca 2013 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące zapewnienia stabilności finansowej, konsolidacji fiskalnej i działań wspierających wzrost gospodarczy. Rada Europejska podkreśliła potrzebę kontynuacji zróżnicowanej konsolidacji fiskalnej sprzyjającej wzrostowi gospodarczemu, przywrócenia gospodarce normalnych warunków udzielania pożyczek, wspierania wzrostu i konkurencyjności, rozwiązania problemu bezrobocia i społecznych skutków kryzysu, jak również modernizacji administracji publicznej.

(7) Dnia 10 kwietnia 2013 r. Komisja opublikowała wyniki szczegółowej oceny sytuacji[8] dotyczącej Węgier, na podstawie art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011. Analiza doprowadziła Komisję do wniosku, że na Węgrzech występują zakłócenia równowagi makroekonomicznej, które wymagają monitorowania i zdecydowanych działań politycznych. Dla zredukowania poważnego ryzyka wystąpienia negatywnych skutków w funkcjonowaniu gospodarki w dalszym ciągu na szczególną uwagę zasługuje trwające dostosowanie w znaczącym stopniu ujemnej międzynarodowej pozycji inwestycyjnej netto, w dużej mierze spowodowanej delewarowaniem sektora prywatnego w sytuacji wysokiego długu publicznego i słabego otoczenia biznesowego.

(8) W dniu 24 kwietnia 2013 r. Węgry przedłożyły program konwergencji z 2013 r. obejmujący lata 2012–2016, a w dniu 22 kwietnia 2013 r. – krajowy program reform z 2013 r. W celu uwzględnienia powiązań między tymi dwoma programami poddano je jednoczesnej ocenie.

(9) Na podstawie oceny programu konwergencji z 2013 r. (program), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1466/97, Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą prognoz budżetowych przedstawionych w programie jest nieco optymistyczny. Przedstawione przez władze Węgier prognozy wzrostu – 0,7 % na 2013 r. oraz 1,9 % na 2014 r. – są wyższe o około pół punktu procentowego od przewidywań służb Komisji zawartych w prognozie z wiosny 2013 r. Celem strategii budżetowej określonej w programie jest zapewnienie zrównoważonej korekty nadmiernego deficytu w terminie do 2012 r. oraz dalsze przestrzeganie średniookresowego celu budżetowego. Węgry podjęły znaczące wysiłki w zakresie konsolidacji fiskalnej w 2012 r. i z wynikiem deficytu budżetowego o wartości 1,9 % PKB przekroczyły cel w zakresie deficytu, równy 2,5 % PKB, zalecany przez Radę. Było to możliwe po części dzięki dodatkowym jednorazowym dochodom wynoszącym 0,2 % PKB, oprócz jednorazowych dochodów, które zostały już ujęte w czasie, gdy wydano zalecenie Rady. Środki naprawcze na 2012 r. i kolejne lata, zwłaszcza środki zapowiadane jesienią 2012 r., były skoncentrowane głównie na stronie dochodów, przede wszystkim w wybranych sektorach, co budzi wątpliwości co do trwałości wysiłków konsolidacyjnych. Według prognoz służb Komisji z wiosny 2013 r. konieczne są dalsze działania zarówno w 2013 r., jak i 2014 r., aby w trwały sposób skorygować nadmierny deficyt budżetowy. Po publikacji prognozy z wiosny tego roku rząd przyjął nowy pakiet działań korygujących. Na podstawie zaktualizowanej oceny Komisji przewiduje się, że deficyt nie przekroczy progu 3 % PKB, jeśli nowe środki zostaną zastosowane w 2013 i 2014 r. W programie zmieniono średniookresowy cel budżetowy z salda strukturalnego -1,5% na -1,7% PKB. Nowy średniookresowy cel budżetowy jest zgodny z wymogami paktu stabilności i wzrostu. W 2012 r. Węgry odnotowały saldo strukturalne równe -0,7 % PKB, a zatem znacznie powyżej zaktualizowanego średniookresowego celu budżetowego. Według prognozy służb Komisji z wiosny 2013 r. saldo strukturalne pozostanie zgodne ze średniookresowym celem budżetowym w okresie prognozowania i wyniesie -1,1 % w 2013 r. oraz -1,8 % w 2014 r. Uwzględniając środki przyjęte po publikacji prognozy Komisji z wiosny 2013 r., saldo strukturalne mogłoby pozostać powyżej średniookresowego celu budżetowego także w 2014 r. Wzrost wydatków publicznych w 2013 i 2014 r., z uwzględnieniem działań dyskrecjonalnych po stronie dochodów, będzie zasadniczo zgodny z referencyjną średniookresową stopą wzrostu potencjalnego PKB, natomiast przewiduje się, że w 2015 i 2016 r. znacznie ją przekroczy. A zatem w okresie tych dwóch lat wskaźnik odniesienia dotyczący wydatków nie zostanie osiągnięty. Zgodnie z planami rządu stosunek długu publicznego do PKB będzie się stale zmniejszać w okresie objętym programem, od 79,2 % w 2012 r. do 77,2 % w 2014 r., a następnie do 73,4 % w 2016 r., tzn. pozostanie powyżej wartości referencyjnej 60 % PKB. W prognozie służb Komisji z wiosny 2013 r. natomiast, uwzględniając ryzyko związane z planami konsolidacji, przewidziano jedynie nieznaczny spadek do poziomu 78,9 % PKB w 2014 r., który po uwzględnieniu nowych środków zaradczych powinien być o około 0,5 punktu procentowego niższy. Pod względem zgodności z kryterium długu Węgry będą w okresie przejściowym, począwszy od 2013 r. Według prognozy służb Komisji z wiosny 2013 r. Węgry robią wystarczające postępy na drodze do zgodności z kryterium długu w 2013 i 2014 r.

(10) Średniookresowe ramy budżetowe wciąż mają jedynie orientacyjny charakter, dlatego też perspektywa planowania fiskalnego skupia się jedynie na aktualnym roku budżetowym. Ponadto, mimo pewnej poprawy w ostatnim czasie, obowiązki i zasoby analityczne rady budżetowej wciąż nie są współmierne do jej bezprecedensowego prawa weta oraz potrzeby systematycznej oceny ex-post zgodności z numerycznymi regułami fiskalnymi. Wzmocnienie średniookresowych ram budżetowych oraz rozszerzenie uprawnień rady budżetowej przyczyniłoby się do poprawy stabilności i wiarygodności niedawno zmienionych ram zarządzania fiskalnego.

(11) Węgierski sektor finansowy w szybkim tempie ulega delewarowaniu, częściowo z powodu pewnych środków politycznych, które wywarły silny negatywny wpływ na rentowność banków i przyczyniły się do surowych warunków kredytowych. Zarządzanie pogarszającą się jakością portfela jest jednym z największych wyzwań dla sektora finansowego, co wiąże się z rosnącą liczbą pożyczek zagrożonych. W ostatnich latach rząd przedsięwziął szereg środków mających pomóc pożyczkobiorcom w walutach obcych, w niektórych przypadkach bez konsultacji z zainteresowanymi stronami w sektorze bankowym. Środki te jednak nie zawsze były adresowane do zagrożonych pożyczkobiorców. Przyjęcie szeregu środków w krótkim czasie może zwiększyć pokusę nadużycia wśród pożyczkobiorców, u których budzi to stałe oczekiwanie dalszej pomocy ze strony rządu. Światowy kryzys finansowy pokazał w jakim stopniu obecny system bankowy może zmusić krajowe władze do działań gwarantujących stabilność finansową. W pierwszym programie pomocy finansowej dla Węgier zwrócono uwagę na potrzebę właściwego nadzoru, w tym skutecznych uprawnień w sytuacjach kryzysowych dla organu nadzoru finansowego oraz ustanowienia mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków. Mimo że na przestrzeni ostatnich trzech lat znacząco zwiększono uprawnienia węgierskiego urzędu nadzoru finansowego, ustawodawca nie wyposażył go jednak w wystarczające uprawnienia w zakresie monitorowania.

(12) Węgry nie zastosowały się do zalecenia z 2012 r., które zakładało ustanowienie stabilnych i niepowodujących zakłóceń ram podatkowych dla przedsiębiorstw, i podwyższyły poziom obciążeń podatkowych w wybranych sektorach przedsiębiorstw, wprowadzając dalsze stałe sektorowe podatki dodatkowe. Chociaż nowy podatek dla małych przedsiębiorstw wprowadzony w ramach ustawy o ochronie miejsc pracy ma korzystne założenia, to jednak istnienie kilku różnych stawek podatkowych w sektorach przedsiębiorstw utrudnia skuteczną alokację zasobów oraz rzutuje na inwestycje i udzielanie pożyczek. Wprowadzenie na mocy ustawy o ochronie miejsc pracy niższych stawek składki na ubezpieczenie społeczne jest krokiem w dobrym kierunku na drodze do zmniejszenia klina podatkowego związanego z kosztami pracy. W przypadku osób o niskich zarobkach klin podatkowy jest jednak wciąż wysoki, dlatego pożądane byłoby lepsze dostosowanie systemu do potrzeb tej grupy pracowników. Węgry planują również zajęcie się problemem nieprzestrzegania przepisów podatkowych za pomocą różnych środków, takich jak obowiązkowe połączenie wszystkich kas fiskalnych z organami podatkowymi. Jeśli chodzi o opodatkowanie energii, przedsięwzięte środki nie zapewniają zachęt do ograniczania zużycia energii, lecz prowadzą do zakłóceń.

(13) Niski wskaźnik zatrudnienia wiąże się z bardzo niskim współczynnikiem aktywności zawodowej, Stopa bezrobocia osób młodych zwiększyła się z 11 % w 2001 r. do 28,1 % w 2012 r. Program robót publicznych zakłada wykorzystanie większości zasobów budżetowych do zapewnienia osobom długotrwale bezrobotnym dochodów z pracy zamiast świadczeń społecznych. Na razie nie wiadomo jednak, jakie długotrwałe korzyści w zakresie zatrudnienia przyniesie ten program. Węgry wzmocniły aktywną politykę rynku pracy, ale niektóre grupy znajdujące się w niekorzystnej sytuacji powinny mieć lepszy dostęp do tych środków. Ponadto odsetek osób dorosłych uczestniczących w programach uczenia się przez całe życie jest wciąż jednym z najniższych w UE. Na przestrzeni ostatnich pięciu lat wskaźnik zatrudnienia kobiet pozostawał w przybliżeniu na tym samym niskim poziomie. Aby zachęcić kobiety do aktywności zawodowej, rząd rozwinął sieć placówek opieki nad dziećmi i promował elastyczne rozwiązania w pracy. Sytuacja społeczna nadal się pogarsza: 31 % ludności zagrożonych jest ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, a duży odsetek populacji zmaga się z poważną deprywacją materialną. Problem ubóstwa nadal w niewspółmiernym stopniu dotyczy obszarów i społeczności znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, a zwłaszcza Romów.

(14) Na przestrzeni ostatnich trzech lat stale pogarszało się otoczenie biznesowe na Węgrzech, czego przyczyną był szereg rozwiązań, w tym ograniczenia nałożone na inwestorów oraz niestabilne ramy regulacyjne, zwłaszcza w sektorze usług. Niedawne ograniczenia, których skutki odczuli w nieproporcjonalnym stopniu inwestorzy zagraniczni, dotyczą przede wszystkim sektora usług, w tym detalicznego. Program „Proste państwo” zawierał 114 rozwiązań mających na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw o około 500 mld HUF, lecz jego wdrożenie zostało nieco opóźnione. W dziedzinie zamówień publicznych nadal notuje się niski poziom konkurencyjności, pomimo nowych przepisów, które weszły w życie w dniu 1 stycznia 2012 r. Podstawowym elementem programu Magyaryego (program im. Zoltána Magyaryego) jest walka z korupcją. W programie tym nie zajęto się jednak ani kwestią niedostatecznego egzekwowania prawa w tej dziedzinie, ani surowszą kontrolą finansowania partii politycznych, co budzi zasadnicze obawy. Na dodatek większości zapowiadanych działań jeszcze nie podjęto. Problematyczny jest też brak monitorowania wprowadzonych środków. Wydarzenia, które miały miejsce na Węgrzech w 2012 i 2013 r. zwiększyły obawy co do niezależności sądownictwa. Według unijnej tablicy wyników w zakresie badań i innowacji Węgry należą do „umiarkowanych innowatorów”. Inwestycji w badania i rozwój dokonują przede wszystkim przedsiębiorstwa będące w posiadaniu kapitału zagranicznego.

(15) Węgrom udało się zmniejszyć liczbę osób przedwcześnie kończących naukę. Z uwagi na duże różnice między regionami nowe elementy scentralizowanego systemu edukacji publicznej, jeśli nie zostaną wdrożone z należytą ostrożnością, mogą wywołać negatywne skutki i zwiększyć nierówności społeczne i segregację. W ostatnich latach znacznie zwiększyła się liczba studentów rozpoczynających wyższe studia, jednak dalsze działania są konieczne do osiągnięcia unijnej średniej oraz krajowego celu związanego ze strategią „Europa 2020”. Wątpliwe jest, czy realizowana obecnie reforma szkolnictwa wyższego może poprawić dostęp do wyższych uczelni dla uczniów znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społecznej.

(16) Realizacji działań przewidzianych w planie im. Kálmána Szélla, którego celem jest poprawa opłacalności i efektywności transportu publicznego, grożą poważne opóźnienia, a brak kompleksowej strategii transportowej jest przeszkodą dla stabilności finansowej systemu transportu. Węgry odpowiednio zwiększyły połączenia elektroenergetyczne ze swoimi sąsiadami stosownie do zaleceń z 2012 r., lecz brak niezależności organów regulacyjnych energetyki w ustalaniu stawek opłat za energię oraz wysoki udział regulowanych cen energii nadal budzą obawy.

(17) W ramach europejskiego semestru Komisja przeprowadziła wszechstronną analizę węgierskiej polityki gospodarczej. Dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform oraz przedstawiła szczegółową analizę. Wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki fiskalnej i polityki społeczno-gospodarczej na Węgrzech, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w Unii Europejskiej poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. Zalecenia Komisji w ramach europejskiego semestru zostały przedstawione poniżej w pkt 1–7.

(18) W świetle tej oceny Rada przeanalizowała program konwergencji Węgier, a jej opinia[9] znalazła odzwierciedlenie w pkt 1 niniejszego zalecenia.

(19) W świetle dokonanej przez Komisję szczegółowej oceny sytuacji i powyższej oceny Rada zbadała krajowy program reform i program konwergencji. Jej zalecenia na podstawie art. 6 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011 znajdują odzwierciedlenie poniżej w pkt 1, 2, 3, 4, 5 i 7,

NINIEJSZYM ZALECA Węgrom podjęcie w latach 2013-2014 działań mających na celu:

1. Wdrożenie wiarygodnej i sprzyjającej wzrostowi strategii fiskalnej przez określenie niezbędnych środków ze szczególnym uwzględnieniem oszczędności wydatków, a także zachowanie stabilnej sytuacji finansowej zgodnie ze średniookresowym celem budżetowym w okresie objętym programem. W oparciu o wymienione działania przywrócenie stałej tendencji spadkowej wskaźnika długu sektora instytucji rządowych i samorządowych, między innymi w celu złagodzenia narosłych zakłóceń równowagi makroekonomicznej. Wzmocnienie średniookresowych ram budżetowych przez uczynienie ich bardziej wiążącymi oraz ściślej powiązanymi z regułami numerycznymi. Rozszerzenie uprawnień rady budżetowej, między innymi przez systematyczne monitorowanie ex-post zgodności z numerycznymi regułami fiskalnymi oraz opracowywanie regularnych prognoz makro-fiskalnych i ocen wpływu na budżet ważnych projektów politycznych.

2. Pomoc w przywróceniu gospodarce normalnych warunków udzielania pożyczek, przede wszystkim przez poprawę zdolności gromadzenia kapitału w sektorze finansów, między innymi za pomocą zmniejszenia dodatkowych obciążeń, które obecnie na nim spoczywają. Poprawę jakości portfela przez usunięcie aktywów o obniżonej jakości z bilansów banków, szczegółowe konsultowanie z zainteresowanymi podmiotami nowych inicjatyw politycznych oraz dopilnowanie, aby nowe środki w zakresie polityki nie zwiększały pokusy nadużycia wśród pożyczkobiorców. Zwiększenie regulacji rynków finansowych i nadzoru finansowego, zwłaszcza przez nadanie bardziej skutecznych uprawnień w sytuacjach kryzysowych węgierskiemu organowi nadzoru finansowego oraz przez ustanowienie systemu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków.

3. Zapewnienie stabilnego, bardziej zrównoważonego i przewidywalnego systemu podatków od przedsiębiorstw. Usprawnienie opodatkowania przedsiębiorstw i zminimalizowanie zakłóceń w alokacji zasobów spowodowanych opodatkowaniem określonych sektorów, tak aby pobudzać wzrost i zatrudnienie. Kontynuowanie działań, które mają sprawić, że opodatkowanie pracy będzie bardziej sprzyjało zatrudnieniu, przez zmniejszanie obciążeń podatkowych osób o niskich dochodach, między innymi za pomocą doskonalenia kryteriów kwalifikowalności w ustawie o ochronie miejsc pracy, a także przez odchodzenie od opodatkowania pracy w kierunku podatków środowiskowych. Pełną realizację i wzmożenie zapowiadanych już działań mających na celu poprawę przestrzegania przepisów prawa podatkowego i ograniczenie związanych z tym kosztów.

4. Zajęcie się problemem bezrobocia osób młodych, na przykład za pomocą gwarancji dla młodzieży. Wspieranie środków aktywnej polityki rynku pracy i wzmocnienie systemu profilowania klientów publicznych służb zatrudnienia. Ograniczenie dominującej roli programu robót publicznych w ramach środków zatrudnienia oraz wzmocnienie elementów aktywizacji zawodowej. Wspieranie programów szkolenia zwiększających uczestnictwo w uczeniu się przez całe życie. Kontynuowanie rozwoju sieci placówek opieki nad dziećmi, aby zachęcić kobiety do aktywności zawodowej. Dopilnowanie, aby cel krajowej strategii włączenia społecznego był uwzględniany we wszystkich obszarach polityki w celu ograniczenia ubóstwa, zwłaszcza wśród dzieci i Romów.

5. Stworzenie przyjaznego otoczenia biznesowego, w szczególności przywrócenie atrakcyjnych warunków dla zagranicznych inwestorów bezpośrednich, za pomocą bardziej stabilnych ram regulacyjnych oraz pobudzania konkurencji na rynku. Szybkie wprowadzenie środków mających ograniczyć obciążenia administracyjne, poprawę konkurencyjności w dziedzinie zamówień publicznych oraz podjęcie odpowiednich działań w walce z korupcją. Zajęcie się problemem niezależności sądownictwa. Usunięcie wprowadzonych niedawno barier w sektorze usług, w tym usług detalicznych. Zapewnienie stosownych zachęt wspierających innowacyjne przedsiębiorstwa.

6. Wdrożenie krajowej strategii dotyczącej wczesnego kończenia nauki oraz dopilnowanie, aby system edukacji dawał wszystkim młodym ludziom odpowiednie umiejętności, kompetencje i kwalifikacje przydatne na rynku pracy. Poprawę dostępu – zwłaszcza dla Romów – do powszechnej edukacji sprzyjającej włączeniu społecznemu. Wspieranie procesu przechodzenia między różnymi etapami edukacji oraz w kierunku rynku pracy. Przeprowadzenie reformy szkolnictwa wyższego, która umożliwi zdobycie wyższego wykształcenia większej liczbie osób, w tym studentom znajdującym się w niekorzystnej sytuacji społecznej.

7. Stopniowe zniesienie regulowanych cen energii przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznej ochrony konsumentów znajdujących się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Podjęcie dalszych działań dla zapewnienia niezależności krajowego organu regulacyjnego. Zapewnienie stabilności finansowej przedsiębiorstw państwowych w sektorze transportu przez ograniczenie kosztów operacyjnych i zwiększenie dochodów.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

[2] Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25.

[3] COM(2013) 367 final.

[4] P7_TA(2013)0052 i P7_TA(2013)0053.

[5] Decyzja Rady 2013/208/UE z dnia 22 kwietnia 2013 r.

[6] COM(2012) 750 final.

[7] COM(2012) 751 final.

[8] SWD(2013) 119 final.

[9] Na podstawie art. 9 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97.