[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 9.1.2008

KOM(2007) 863 wersja ostateczna

2005/0281 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odpadów (dyrektywy ramowej w sprawie odpadów)

2005/0281 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odpadów (dyrektywy ramowej w sprawie odpadów)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

1. PRZEBIEG PROCEDURY

Data przekazania wniosku PE i Radzie (dokument COM(2005) 667 wersja ostateczna – 2005/0281COD): | 26 grudnia 2005 r. |

Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny: | 19 czerwca 2006 r. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski, pierwsze czytanie: | 13 lutego 2007 r. |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska: | 20 grudnia 2007 r. |

2. PRZEDMIOT WNIOSKU KOMISJI

Ogólnym celem niniejszego wniosku jest optymalizacja przepisów dyrektywy ramowej w sprawie odpadów (75/442/WE) przy jednoczesnym zachowaniu jej podstawowej struktury i kluczowych przepisów.

Do głównych celów proponowanej zmiany należą:

- uproszczenie i modernizacja dyrektywy ramowej w sprawie odpadów, a także uchylenie i częściowe włączenie do dyrektywy ramowej w sprawie odpadów dyrektywy 75/439/EWG w sprawie unieszkodliwiania olejów odpadowych i dyrektywy 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych;

- wdrożenie bardziej ambitnej i skuteczniejszej polityki w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów, szczególnie poprzez zobowiązanie państw członkowskich do opracowania programów zapobiegania powstawaniu odpadów;

- stworzenie zachęt do ponownego wykorzystywania i recyklingu odpadów;

3. UWAGI DOTYCZĄCE WSPÓLNEGO STANOWISKA

3.1 Uwagi ogólne

Komisja przyjęła w całości, w części lub zasadniczo 48 ze 120 poprawek zaproponowanych przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu. Obecnie do wspólnego stanowiska włączono 54 poprawki, w dosłownym brzmieniu lub w zgodzie z zamysłem wnioskodawcy.

Komisja przyjęła wszystkie poprawki mające na celu przydatne wyjaśnienie definicji lub dodanie nowych definicji dla terminów, które są stosowane w artykułach. Komisja zaakceptowała poprawki wyjaśniające pojęcie pięciostopniowej hierarchii odpadów oraz zasadę odpowiedzialności producenta, a także zaakceptowała zasadniczo poprawki, które wprowadziły dalsze cele w zakresie ponownego wykorzystywania i recyklingu odpadów. Komisja nie przyjęła poprawek, które zawężały zakres dyrektywy, obniżały poziom ochrony środowiska zapewniony przez dyrektywę, tworzyły nadmierne obciążenia administracyjne, do których należą poprawki dotyczące definicji odzyskiwania lub odpadów niebezpiecznych, bądź też poprawki mające na celu zmianę zapisów w załącznikach, które podlegają porozumieniom międzynarodowym.

Rada wyraziła obecnie zgodę na włączenie, w zgodzie z zamysłem wnioskodawcy, większości poprawek Parlamentu dotyczących produktów ubocznych, odpowiedzialności producenta, zasady zanieczyszczający płaci oraz dodatkowych definicji.

Komisja uważa, że wspólne stanowisko przyjęte dnia 20 grudnia 2007 r. nie zmienia podejścia ani celów wniosku, a zatem może je przyjęć w jego obecnym brzmieniu.

3.2 Uwagi szczegółowe

3.2.1 Poprawki Parlamentu przyjęte przez Komisję w całości, w części lub zasadniczo, ale nie włączone do wspólnego stanowiska

Poprawki 1, 7, 8, 14, 19, 20, 21, 23, 25, 27, 28, 30, 31, 34, 40, 44, 45, 47, 56, 64, 66, 77, 78, 90, 94, 101, 112, 131, 157, 168 i 173 zostały włączone w różnym stopniu. Poprawki te dodały kolejne motywy lub definicje, wprowadziły wyjaśnienia, włączyły zmieniony zapis procedury komitologii, określiły pięciostopniową hierarchię odpadów wraz z elastyczną realizacją, a także dodały artykuły dotyczące odpadów biologicznych oraz egzekwowania i sankcji. Poprawka 141 została częściowo włączona w odniesieniu do promocji selektywnego zbierania odpadów. Artykuł 35 dotyczący (rozszerzonej) odpowiedzialności producenta został zasadniczo zaakceptowany przez Komisję, w zakresie w jakim jest on zgodny z potrzebą zapewnienia odpowiedniego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

3.2.2 Poprawki Parlamentu odrzucone przez Komisję, ale włączone w całości, w części lub zasadniczo do wspólnego stanowiska

Poprawka 5 dotycząca ponownego wykorzystania została odrzucona przez Komisję, ponieważ doprowadziła ona do skoncentrowania motywów na błędnych celach środowiskowych, a jej praktyczne znaczenie nie było jasne, jednak została ona częściowo włączona do wspólnego stanowiska w postaci, która jest jaśniejsza w zakresie stosowania oraz zgodna z pięciostopniową hierarchią odpadów.

Poprawki 15, 134, 102, 123 i 126 dotyczą zakresu dyrektywy. Zostały one odrzucone przez Komisję, ale włączono je częściowo do wspólnego stanowiska w bardziej ograniczonej lub w bardziej dokładnej formie w odniesieniu do ich stosowania, a zatem powstały tekst może zostać zaakceptowany.

Poprawki 39, 81, 82, 86 i 158 zostały odrzucone przez Komisje, ponieważ były one niezgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Komisji. Zostały one częściowo odzwierciedlone we wspólnym stanowisku poprzez dodanie wyjaśnień w załącznikach i w motywach.

Poprawka 59 dotycząca zezwoleń została odrzucona przez Komisję, ale jej intencja została włączona do wspólnego stanowiska w sposób umożliwiający jej przyjęcie.

Poprawki 107 i 121 zostały odrzucone przez Komisję, ale ich intencja (artykuł dotyczący produktów ubocznych) została włączona do wspólnego stanowiska w sposób zgodny z komunikatem wyjaśniającym dotyczącym odpadów i produktów ubocznych przedstawionym przez Komisję w lutym 2007 r.[1], a zatem jest możliwa do przyjęcia.

Poprawki 67 i 151 zostały odrzucone przez Komisję, ponieważ stanowiły tylko powtórzenie istniejącego tekstu pochodzącego z rozporządzenia w sprawie przemieszczania odpadów, ale ich intencja została włączona do wspólnego stanowiska w odpowiedni z punku widzenia prawa sposób, a zatem jest możliwa do przyjęcia.

Poprawki 4, 24, 36, 89 i 115 zostały odrzucone przez Komisję, ponieważ były zbyt nieprecyzyjne, nie dodawały nic nowego do tekstu, prowadziły do niepewności prawnej lub tworzyły nadmierne obciążenie administracyjne. Niektóre elementy tych poprawek zostały jednakże włączone w ograniczonym zakresie do wspólnego stanowiska.

3.2.3 Poprawki Parlamentu odrzucone przez Komisję i Radę i nie włączone do wspólnego stanowiska

Poprawki 2, 3, 9, 10, 12 i 13 zostały odrzucone przez obie instytucje i nie zostały włączone do wspólnego stanowiska. W poprawkach tych proponowano motywy, które dotyczyły błędnych celów środowiskowych lub były zbyt nieprecyzyjne, bądź też usunięto motywy, które wyjaśniały zapisy utrzymane we wspólnym stanowisku.

Poprawki 17, 26, 29 i 32 zostały odrzucone przez obie instytucje i nie zostały włączone do wspólnego stanowiska, ponieważ dotyczyły one dodatkowych definicji terminów nie wykorzystanych we wspólnym stanowisku lub wprowadzały niejasność w odniesieniu do obowiązujących definicji.

Poprawki 169, 48, 170 i 171 zostały odrzucone przez obie instytucje i nie zostały włączone do wspólnego stanowiska, ponieważ załączanie do dyrektywy Europejskiego wykazu odpadów lub wprowadzanie jego bezpośredniego obowiązywania nie jest korzystne, a także dlatego, że wykaz ten został opracowany dla celów klasyfikacji odpadów a nie dla celów zbierania danych.

Poprawka 37 została odrzucona przez obie instytucje i nie została włączona do wspólnego stanowiska, ponieważ cele dotyczące zapobiegania powstawaniu odpadów są zbyt jednolite: na zbyt wysokim poziomie dla niektórych państw członkowskich i na niewystarczającym poziomie dla innych. Poprawka 70 została odrzucona, ponieważ ważne jest, by postępy czynione w zakresie programów zapobiegania powstawaniu odpadów mogły być mierzone.

Poprawki 84, 85, 87 i 88 zostały odrzucone przez obie instytucje nie zostały włączone do wspólnego stanowiska, ponieważ były one niezgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Komisji.

Poprawki 41, 103, 138 i 153 zostały odrzucone przez obie instytucje i nie zostały włączone do wspólnego stanowiska, ponieważ były naruszały prawo inicjatywy Komisji.

Poprawki 43, 46, 52, 53, 54, 58, 65, 83, 91, 93, 108, 109 i 127 zostały odrzucone przez obie instytucje i nie zostały włączone do wspólnego stanowiska, ponieważ doprowadziłyby do niepewności prawnej i prawdopodobnie do niepotrzebnych sporów, bądź były niewykonalne lub nieodpowiednie dla tej dyrektywy.

Poprawki 50, 51, 52, 60, 61, 68, 71, 72, 79, 80, 161, 172 i 188 zostały odrzucone przez obie instytucje i nie zostały włączone do wspólnego stanowiska, ponieważ stworzyłyby nadmierne obciążenie administracyjne.

Poprawki 98 i 113 zostały odrzucone przez obie instytucje i nie zostały włączone do wspólnego stanowiska, ponieważ stwarzały zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt i usunęłyby zapisany w prawodawstwie dotyczącym zdrowia ludzi i zwierząt zakaz karmienia świń takimi odpadami.

3.2.4 Poprawki Parlamentu przyjęte przez Komisję w całości, w części lub zasadniczo, ale nie włączone do wspólnego stanowiska

Komisja przyjęła poprawki 6, 11, 33, 38, 49, 62, 63, 69, 74, 92, 95-97, 104 i 140 w całości, w części lub co do zasady, ale nie zostały włączone do wspólnego stanowiska. Dotyczą one języka w motywach, zmian pod względem formy, dodatkowych definicji terminów niestosowanych w tekście wspólnego stanowiska, wymogów proceduralnych, promocji przygotowywania do ponownego wykorzystania, dodatków do załącznika IV zawierającego wykaz przykładów środków dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów, harmonogramu programów zapobiegania powstawaniu odpadów, celów w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów i recyklingu, a także czasu przechowywania dokumentacji na temat odpadów niebezpiecznych.

3.2.5 Dodatkowe zmiany wprowadzone do wniosku przez Radę

W art. 2, a także w zmianach dotyczących poprawek Parlamentu, z zakresu zastosowania dyrektywy wyłączono bezwarunkowo niewydobytą zanieczyszczoną glebę, odpady promieniotwórcze, wycofane z użytku materiały wybuchowe i niektóre substancje pochodzące z produkcji rolnej, jak również objęto wyłączeniem osady przemieszczane w obrębie wód powierzchniowych. Dodatkowo wyłączenie dotyczące niektórych substancji pochodzących z produkcji rolnej rozszerzono na produkcję leśną. W art. 2 z zakresu zastosowania dyrektywy wyłączono produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, za wyjątkiem tych, które są przewidziane do przekształcenia termicznego, składowania na składowisku lub do wykorzystania w zakładzie produkującym biogaz lub w kompostowni. W ramach przewidzianych zmian do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 dotyczącego produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego Komisja wyjaśni różnicę między wykorzystywaniem łoju jako paliwa w kotle cieplnym a usuwaniem łoju w odniesieniu do stosowania dyrektywy w sprawie spalania odpadów

W art. 3 dodano definicję „przygotowania do ponownego użycia”, tak by wyjaśnić różnicę między ponownym użyciem produktu jako działalnością na rzecz zapobiegania powstawaniu odpadów a ponownym użyciem odpadów w ramach czynności gospodarowania odpadami.

W art. 3c określono stosunek między procedurą końca fazy odpadu a celami w zakresie recyklingu zgodnie z odpowiednim prawodawstwem dotyczącym odpadów oraz w sytuacji, kiedy w celu określenia końca koniec fazy odpadu nie określono obowiązujących w całej Wspólnocie kryteriów końca fazy odpadu.

W art. 5 wprowadzono obowiązek selektywnej zbiórki odpadów, jeśli ułatwia to odzyskiwanie i jest wykonalne technicznie i z punktu widzenia środowiskowego, a także opłacalne ekonomicznie.

W art. 5 i 6 usunięto procedurę komitologii wprowadzającą mechanizm, który umożliwiłby określenie dalszych kryteriów skuteczności oraz zastąpienie wątpliwych z punktu widzenia ekologicznego czynności odzyskiwania unieszkodliwianiem.

W art. 7a, jak również w pięciostopniowej hierarchii odpadów odpowiadającej poprawkom Parlamentu, w tekście określono, że hierarchia ta powinna mieć zastosowanie w odniesieniu do metodologii myślenia opartej na cyklu życia oraz oceny oddziaływania na środowisko naturalne z uwzględnieniem zasad ostrożności i trwałości, wykonalności technicznej i opłacalności ekonomicznej, ochrony zasobów, a także ogólnego oddziaływania na środowisko naturalne, zdrowie człowieka, ekonomię i społeczeństwo.

Artykuły 8 i 9 zostały zmienione, tak by wyjaśnić, że państwa członkowskie mogą obarczać producentów odpowiedzialnością za koszty gospodarowania ich produktami, kiedy stają się one odpadami, lub mogą nakładać na nich odpowiedzialność za jakiekolwiek nieodpowiednie gospodarowanie tymi odpadami.

Artykuł 10 został zmieniony, by umożliwić państwom członkowskim zablokowanie przemieszczania odpadów do spalarni miejskich zaliczanego do czynności odzyskiwania, jeżeli stwierdzono, że takie przemieszczanie doprowadziłoby w konsekwencji do konieczności unieszkodliwienia krajowych odpadów lub do poddania ich operacjom, które są niezgodne z krajowym planem gospodarowania odpadami. Wyjaśniono w nim również, że zasady samowystarczalności i bliskości geograficznej nie oznaczają, że wszystkie państwa członkowskie muszą posiadać pełen zestaw instalacji do odzyskiwania końcowego.

Nowy art. 18 ust. 2a stanowi, że państwa członkowskie mogą wprowadzać środki ukierunkowane na utrzymanie regeneracji jako priorytetu krajowego, w tym ograniczając przemieszczanie ze swojego terytorium palnych olejów odpadowych.

Artykuł 19 został zmieniony, tak by obejmować pierwotny art. 20 oraz stanowić, że w przypadku spełniania wymogów art. 19 państwa członkowskie mogą łączyć pozwolenia dotyczące odpadów z innymi pozwoleniami w zakresie środowiska.

Artykuł 25a została zmieniony, tak aby bardziej precyzyjnie określić mandat Komisji w odniesieniu do przyjmowania środków wykonawczych.

Zmieniono art. 26 wprowadzając opcjonalność szeregu elementów w zakresie planów gospodarowania odpadami.

Artykuł 26a został zmieniony, tak by wprowadzić opcjonalność celów w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów w krajowych programach zapobiegania powstawaniu odpadów, jednak wartości odniesienia w tych programach pozostały obowiązkowe. Terminy dotyczące pierwszych programów zostały przesunięte na pięć lat po wejściu w życie przedmiotowej dyrektywy.

W art. 35 wprowadzono nowe środki wykonawcze, zgodnie z którymi, jeżeli to konieczne, we wzorze podanym w załączniku II R1 uwzględnione zostaną lokalne warunki klimatyczne.

4. PODSUMOWANIE

Zmiany wprowadzone przez Radę zwiększają przejrzystość wniosku w przypadku wielu ważnych kwestii. Mimo że osłabiają dążenie wniosku do wprowadzenia uproszczeń w wielu dziedzinach, a artykuły dotyczące zapobiegania powstawaniu odpadów, planów gospodarowania odpadami, jak również niektóre aspekty rynku wewnętrznego związane z odzyskiwaniem produktów i odpadów, ogólnie tekst może zostać przyjęty. Komisja popiera zatem wspólne stanowisko przyjęte dnia 20 grudnia 2007 r.

[1] COM(2007) 59 wersja ostateczna.