[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 2.6.2006

KOM(2006) 262 wersja ostateczna

2003/0059 (COD)

Zmieniony wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie podpórek dwukołowych pojazdów silnikowych

(Wersja skodyfikowana)

(przedstawiona przez Komisję na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE)

UZASADNIENIE

1. Dnia 28 marca 2003 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie kodyfikacji rozporządzenia Rady nr 93/31/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. w sprawie podpórek dwukołowych pojazdów silnikowych[1].

W opinii z dnia 26 czerwca 2003 r. konsultacyjna grupa robocza Służb Prawnych powołana na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie szybszej metody pracy nad urzędową kodyfikacją tekstów prawnych[2] stwierdziła, że powyższy wniosek ogranicza się jedynie do zwykłej kodyfikacji bez wprowadzania istotnych zmian w aktach, które są nią objęte.

2. Biorąc pod uwagę wyniki prac przeprowadzonych w Radzie w sprawie wniosku, o którym mowa w punkcie 1, Komisja postanowiła przedstawić - zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE - zmieniony wniosek w sprawie kodyfikacji wymienionego rozporządzenia.

Niniejszy zmieniony wniosek uwzględnia również czysto redakcyjne lub formalne dostosowania zaproponowane przez konsultacyjną grupę roboczą Służb Prawnych, które okazały się uzasadnione[3]. Uwzględnia on także sprostowania do dyrektywy 93/31/EWG[4].

3. W porównaniu z wnioskiem, o którym mowa w punkcie 1, niniejszy zmieniony wniosek wprowadza następujące zmiany:

Motyw 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„W dyrektywie Rady 93/31/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. w sprawie podpórek dwukołowych pojazdów silnikowych* określono normy techniczne dotyczące projektowania i budowy dwukołowych pojazdów silnikowych w odniesieniu do podpórek. Te normy techniczne dotyczyły zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich, mającego na celu umożliwienie stosowania procedury homologacji typu WE, o której mowa w dyrektywie 2002/24/WE, w stosunku do wszystkich typów pojazdów. Dyrektywa 93/31/EWG została znacząco zmieniona**. W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem skodyfikować.”

Skreśla się motywy 2, 3 i 4.

Motyw 5 otrzymuje następujące brzmienie:

„Niniejsza dyrektywa jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących systemu homologacji typu WE, o którym mowa w dyrektywie 2002/24/WE. W związku z tym przepisy ustanowione dyrektywą 2002/24/WE odnoszące się do układów, części i odrębnych jednostek technicznych pojazdu stosują się do niniejszej dyrektywy.”

Motyw 6 otrzymuje następujące brzmienie:

„Ponieważ cel proponowanego działania, a mianowicie przyznanie homologacji części w stosunku do podpórki dwukołowego pojazdu silnikowego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie i w związku z tym, z uwagi na skalę i skutki działania, można ten cel lepiej osiągnąć na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.”

Dodaje się art. 6 akapit drugi w następującym brzmieniu:

„Niniejszą dyrektywę stosuje się od dnia [...] r.”

Załącznik I pkt 3.1.1.3.2: sprostowanie ma zastosowanie jedynie do wersji angielskiej i szwedzkiej.

Załącznik I pkt 3.1.2: sprostowanie ma zastosowanie jedynie do wersji niemieckiej.

4. Pełny tekst zmienionego wniosku kodyfikacyjnego zostaje załączony w celu ułatwienia jego lektury i analizy.

ê 93/31/EWG

2003/0059 (COD)

Zmieniony wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie podpórek dwukołowych pojazdów silnikowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając dyrektywę (2002/24/WE) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylająca dyrektywę Rady 92/61/EWG[5],

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[7],

a także mając na uwadze, co następuje:

ê

(1) W dyrektywie Rady 93/31/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. w sprawie podpórek dwukołowych pojazdów silnikowych[8] określono normy techniczne dotyczące projektowania i budowy dwukołowych pojazdów silnikowych w odniesieniu do podpórek. Te normy techniczne dotyczyły zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich, mającego na celu umożliwienie stosowania wspólnotowej procedury homologacji typu WE, o której mowa w dyrektywie 2002/24/WE, w stosunku do wszystkich typów pojazdów. Dyrektywa 93/31/EWG została znacząco zmieniona[9]. W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem skodyfikować.

ê 93/31/EWG motyw 4 (dostosowany)

(2) Ö Niniejsza dyrektywa jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących systemu homologacji typu WE, o którym mowa w dyrektywie 2002/24/WE. W związku z tym przepisy ustanowione dyrektywą 2002/24/WE odnoszące się do układów, części i odrębnych jednostek technicznych pojazdu stosują się do niniejszej dyrektywy. Õ

ê 93/31/EWG motyw 5 (dostosowany)

(3) Ö Ponieważ cel proponowanego działania, a mianowicie przyznanie homologacji części w stosunku do podpórki dwukołowego pojazdu silnikowego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie i w związku z tym, z uwagi na skalę i skutki działania, można ten cel lepiej osiągnąć na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu. Õ

ê

(4) Niniejsza dyrektywa nie powinna wpływać na zobowiązania Państw Członkowskich odnoszące się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw wymienionych w załączniku II część B,

ê 93/31/EWG

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ê 93/31/EWG (dostosowany)

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do podpórek we wszystkich typach dwukołowych pojazdów Ö silnikowych Õ, zgodnie z definicją w art. 1 dyrektywy 2002/24/WE.

Artykuł 2

Procedura udzielania homologacji typu Ö WE części Õ podpórkom dwukołowego pojazdu silnikowego i warunki rządzące swobodnym przepływem takich pojazdów są określone w rozdziałach II i III dyrektywy 2002/24/WE.

Artykuł 3

Zmiany niezbędne do dostosowania wymagań załącznika I Ö niniejszej dyrektywy Õ do postępu technicznego przyjmuje się zgodnie z procedurą Ö , o której mowa Õ w art. [13 Ö ust. 3 Õ dyrektywy Rady 70/156/EWG[10]].

Artykuł 4

Państwa Członkowskie przekazują Komisji tekst Ö głównych Õ przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie, której dotyczy niniejsza dyrektywa.

ê

Artykuł 5

Dyrektywa 93/31/EWG, zmieniona dyrektywą wymienioną w załączniku II część A, zostaje uchylona, bez naruszenia zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku II część B.

Odesłania do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejszą dyrektywę stosuje się od.

ê 93/31/EWG art. 5

Artykuł 7

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ê 93/31/EWG Załącznik (dostosowany)

ZAŁĄCZNIK I

1. DEFINICJE

Do celów niniejszej dyrektywy:

1.1. «podpórka» oznacza urządzenie na stałe przytwierdzone do pojazdu i mogące utrzymać ten pojazd w pionowym (lub prawie pionowym) położeniu podczas parkowania, przy pozostawieniu pojazdu bez kierowcy;

1.2. «podpórka boczna» oznacza podpórkę, która po wyciągnięciu lub przekręceniu do pozycji otwartej podtrzymuje pojazd tylko z jednej strony, przy czym oba koła pozostają w kontakcie z powierzchnią nośną;

1.3. «podpórka centralna» oznacza podpórkę, która po przekręceniu w położenie otwarte podtrzymuje pojazd, zapewniając jeden lub kilka powierzchni styku pojazdu z powierzchnią nośną, po obu stronach środkowej wzdłużnej płaszczyzny pojazdu;

1.4. «przechył poprzeczny ( Ö tt Õ )» oznacza wyrażone w procentach nachylenie rzeczywistej nawierzchni, przy czym przecięcie środkowej wzdłużnej płaszczyzny pojazdu i nawierzchni nośnej jest prostopadłe do linii maksymalnego nachylenia (rys. 1);

1.5. «przechył wzdłużny ( Ö lt Õ )» oznacza wyrażone w procentach nachylenie rzeczywistej nawierzchni, przy czym środkowa wzdłużna płaszczyzna pojazdu jest równoległa do linii maksymalnego nachylenia (rys. 2);

1.6. «środkowa wzdłużna płaszczyzna pojazdu» oznacza wzdłużną płaszczyznę symetrii tylnego koła pojazdu.

ê 93/31/EWG Załącznik (dostosowany)

2. Ö WYMAGANIA Õ OGÓLNE

2.1. Wszystkie dwukołowe pojazdy muszą być wyposażone w co najmniej jedną podpórkę przeznaczoną do utrzymywania pojazdu w pozycji nieruchomej (np. podczas parkowania) w czasie postoju, kiedy pojazd ten nie jest przytrzymywany przez człowieka lub jakieś przedmioty zewnętrzne. Pojazd z kołami jezdnymi bliźniaczymi nie musi być wyposażony w podpórki, ale musi spełniać wymagania ustanowione w sekcji 6.2.2, wtedy kiedy jest zaparkowany (z włączonym hamulcem Ö postojowym Õ ).

2.2. Podpórka musi być boczna lub centralna, lub mieć obie te cechy.

2.3. Jeżeli podpórka obraca się wokół dolnej części pojazdu lub pod nią, to w pozycji zamkniętej lub w czasie jazdy dolny koniec podpórki musi składać się w kierunku tyłu pojazdu.

3. Ö WYMAGANIA SZCZEGÓLNE Õ

ê 93/31/EWG Załącznik (dostosowany)

3.1. Podpórka boczna

3.1.1. Podpórka boczna musi:

3.1.1.1. być w stanie podeprzeć pojazd, tak aby zapewnić jego stabilność boczną, niezależnie od tego, czy pojazd znajduje się na powierzchni poziomej, czy na spadku, aby zapobiec jego zbyt łatwemu dalszemu pochylaniu się (nie może przy tym obracać się wokół punktu podparcia, który zapewnia podpórka boczna), czy też zbyt łatwemu ustawianiu się w pozycji pionowej i dalszej (i nie powinien przy tym przechylać się na stronę przeciwną do podpórki bocznej);

3.1.1.2. być w stanie podeprzeć pojazd, tak aby zapewnić jego stabilność przy parkowaniu na spadku zgodnie z sekcją 6.2.2;

3.1.1.3. być w stanie automatycznie się złożyć lub wrócić do pozycji, jaką ma w czasie jazdy:

3.1.1.3.1. wtedy kiedy pojazd wraca do normalnego (pionowego) położenia; lub

3.1.1.3.2. wtedy kiedy pojazd porusza się do przodu w wyniku celowego działania kierowcy;

3.1.1.4. bez względu na wymagania określone w sekcji 3.1.1.3 - być tak zaprojektowana i wykonana, by nie zamykała się automatycznie, jeżeli niespodziewanie zostanie zmieniony kąt pochylenia (na przykład wskutek delikatnego popchnięcia w efekcie działania osób trzecich lub wskutek podmuchu wytworzonego przez przejeżdżający pojazd):

3.1.1.4.1. jeżeli podpórka jest już wyciągnięta lub znajduje się w położeniu parkowania;

3.1.1.4.2. pojazd jest przechylany, tak żeby zewnętrzna krawędź podpórki oparła się o nawierzchnię;

3.1.1.4.3. pojazd zostawiono bez dozoru w położeniu parkowania.

3.1.2. Wymagania określone w sekcji 3.1.1.3 nie dotyczą pojazdu zaprojektowanego w ten sposób, by przy rozstawionej podpórce bocznej silnik nie mógł wprawić go w ruch.

3.2. Podpórka centralna

3.2.1. Podpórka centralna musi:

3.2.1.1. być w stanie podeprzeć pojazd, którego jedno lub oba koła pozostają w kontakcie z nawierzchnią nośną, lub jeżeli żadne z kół nie ma kontaktu z tą nawierzchnią, w taki sposób, by zapewnić stabilność tego pojazdu:

3.2.1.1.1. na poziomej nawierzchni nośnej;

3.2.1.1.2. w przechyle;

3.2.1.1.3. na pochyłości zgodnie z sekcją 6.2.2;

3.2.1.2. być w stanie automatycznie się złożyć lub wrócić do pozycji, jaką ma w czasie jazdy:

3.2.1.2.1. wtedy kiedy pojazd rusza do przodu, tak by podpórka centralna podniosła się z nawierzchni nośnej.

3.2.2. Wymagania ustalone w sekcji 3.2.1.2 nie dotyczą pojazdu zaprojektowanego w ten sposób, by przy rozstawionej podpórce centralnej silnik nie mógł wprawić go w ruch.

4. INNE WYMAGANIA

4.1. Ponadto pojazdy mogą być wyposażone we wskaźnik wyraźnie widoczny dla kierowcy siedzącego w pozycji, w jakiej kieruje pojazdem. Wskaźnik ten powinien zapalać się po włączeniu stacyjki i pozostawać włączony do czasu złożenia podpórki lub ustawienia jej w położeniu, jakie ma w czasie jazdy.

4.2. Wszystkie podpórki muszą być wyposażone w mechanizm retencji, który utrzymuje je w pozycji złożonej lub w położeniu, jakie mają w czasie jazdy. Mechanizm ten może się składać z:

- dwóch niezależnych urządzeń w rodzaju dwóch oddzielnych sprężyn lub jednej sprężyny i jednego urządzenia trzymającego, np. jakiegoś zacisku,

lub

- pojedynczego urządzenia, które musi działać niezawodnie przez co najmniej:

- 10 000 cykli normalnego używania, jeżeli pojazd jest wyposażony w dwie podpórki,

albo

- 15 000 cykli normalnego używania, jeżeli pojazd jest wyposażony tylko w jedną podpórkę.

5. PRÓBY STABILNOŚCI

5.1. Należy przeprowadzić poniższe próby, aby określić zdolność podpórki do zapewnienia pojazdowi stabilności, zgodnie z opisem w sekcjach 3 i 4.

5.2. Warunki, jakie ma spełniać pojazd poddawany testom

5.2.1. Masa pojazdu powinna odpowiadać jego masie własnej.

5.2.2. Opony napompowane do ciśnienia zalecanego przez producenta w takich warunkach.

5.2.3. Na biegu jałowym lub, w przypadku przekładni automatycznej dźwigni skrzyni biegów, w położeniu neutralnym «parkowania», jeżeli jest takowe.

5.2.4. Jeżeli pojazd jest wyposażony w hamulec postojowy, należy go użyć.

5.2.5. Kierownicę należy zablokować. Jeżeli jest możliwość zablokowania kierownicy przy skręceniu jej w lewo lub w prawo, należy przeprowadzić próby w obu tych położeniach.

5.3. Podłoże testowe

5.3.1. Do prób omawianych w sekcji 6.1 używa się płaskiej, poziomej podkładki o twardej powierzchni, suchej i niezapiaszczonej.

5.4 Wyposażenie służące do prób

5.4.1. Do prób określonych w sekcji 6.2 używa się platformy parkingowej.

5.4.2. Platforma parkingowa musi mieć sztywną, płaską, prostokątną nawierzchnię, która obciążona pojazdem nie ulega widocznemu ugięciu.

5.4.3. Nawierzchnia platformy parkingowej musi mieć własności antypoślizgowe wystarczające, aby zapobiec ześlizgnięciu się pojazdu po nawierzchni nośnej przy próbie przechyłu.

5.4.4. Platforma parkingowa musi być tak zaprojektowana, by można było wykonać co najmniej przechył poprzeczny ( Ö tt Õ ) i przechył wzdłużny ( Ö lt Õ ), wymagane w sekcji 6.2.2.

6. PROCEDURY TESTOWANIA

6.1. Stabilność na poziomej nawierzchni nośnej (próba do sekcji 3.1.1.4)

6.1.1. Przy pojeździe znajdującym się na podkładce próbnej podpórkę rozstawia się lub ustawia w położeniu parkowania i opiera na niej pojazd.

6.1.2. Przesuwa się pojazd, tak aby zwiększyć o trzy stopnie kąt utworzony przez środkową płaszczyznę wzdłużną i nawierzchnię nośną (zmienia się położenie pojazdu na bardziej pionowe).

6.1.3. Ten ruch nie może powodować automatycznego powrotu podpórki do pozycji złożonej lub tej, jaką ma podczas jazdy.

6.2. Stabilność na pochyłej nawierzchni (próby związane z sekcjami 3.1.1.1, 3.1.1.2, 3.2.1.1.2, 3.2.1.1.3)

6.2.1. Pojazd umieszcza się na platformie parkingowej z rozłożoną podpórką boczną i oddzielnie, z podpórką centralną w położeniu wyciągniętym lub parkowania, po czym opiera się pojazd na podpórce.

ê 2000/72/WE art. 1

6.2.2. Platforma parkingowa zostaje przesunięta do jej minimalnego poprzecznego przechyłu (tt), a następnie, niezależnie, do jej minimalnego wzdłużnego przechyłu (lt) zgodnie z następującą tabelą:

Przechył | Podpórka boczna | Podpórka centralna |

motorower | motocykl | motorower | motocykl |

tt (w lewo i w prawo) | 5 % | 6 % | 6 % | 8 % |

lt w dół | 5 % | 6 % | 6 % | 8 % |

lt w górę | 6 % | 8 % | 12 % | 14 % |

Patrz rysunki 1a, 1b i 2 poniżej.

ê 93/31/EWG Załącznik (dostosowany)

6.2.3. Jeżeli pojazd na przechylonej platformie opiera się na podpórce centralnej i tylko na jednym kole i jeżeli można ten pojazd utrzymać w tym położeniu z podpórką centralną i tylko jednym, przednim albo tylnym, kołem pozostającym w kontakcie z nawierzchnią nośną, to należy opisane wyżej próby przeprowadzić wyłącznie z pojazdem opartym na centralnej podpórce i na tylnym kole, pod warunkiem że pozostałe wymagania ustanowione w niniejszej sekcji są spełnione.

6.2.4. Pojazd musi być stabilny przy przechylaniu platformy parkingowej w każdy z wymaganych sposobów, a wyżej wymienione wymogi dokładnie spełnione.

6.2.5. Alternatywne rozwiązanie to odpowiednie przechylenie platformy parkingowej przed ustawieniem pojazdu.

Rysunek 1a Przechył poprzeczny

[pic]

Rysunek 1b Przechył poprzeczny

[pic]

Rysunek 2 Przechył wzdłużny w Ö górę Õ

[pic] Przechył wzdłużny w Ö dół Õ

[pic]

Dodatek 1

Dokument informacyjny w sprawie podpórek dwukołowego pojazdu silnikowego

(załączyć do wniosku o homologację typu Ö WE części Õ, jeżeli taki wniosek składa się niezależnie od wniosku o homologację typu WE pojazdu)

Zamówienie nr (podpisuje składający): …

Wniosek o homologację typu Ö WE części Õ - podpórek dwukołowego pojazdu silnikowego musi zawierać dane przedstawione w załączniku II do dyrektywy Rady 2002/24/WE w następujących punktach:

- część A, sekcje:

- 0.1

- 0.2

- 0.4-0.6

- 2.1

- 2.1.1

- część B, sekcje:

- 1.3.1

Dodatek 2

[pic]

é

ZAŁĄCZNIK II

Część A

Uchylona dyrektywa i jej zmiana (określone w art. 5)

Dyrektywa Rady 93/31/EWG | (Dz.U. L 188, 29.7.1993, str. 19) |

Dyrektywa Komisji 2000/72/WE | (Dz.U. L 300, 29.11.2000, str. 18) |

Część B

Lista terminów przenies ienia do prawa krajowego i stosowania (określonych w art. 5)

Dyrektywa | Termin przeniesienia | Data stosowania |

93/31/EWG | 14 grudnia 1994 r. | 14 czerwca 1995 r.(*) |

2000/72/WE | 31 grudnia 2001 r. | 1 stycznia 2002 r.(**) |

_____________

(*) Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszydyrektywy 93/31/EWG:

"Od dnia wymienionego w pierwszym akapicie Państwa Członkowskie nie mogą z powodów mających związek z podpórkami zabraniać wprowadzania do eksploatacji pojazdów, które są zgodne z niniejszą dyrektywą".

(**) Zgodnie z art. 2 dyrektywy 2000/72/WE:

„1. Z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r. Państwa Członkowskie nie mogą, z przyczyn związanych z podpórkami:

- odmówić udzielenia homologacji typu WE dwukołowego pojazdu silnikowego, lub

- zakazać rejestracji, sprzedaży lub rozpoczęcia użytkowania dwukołowych pojazdów silnikowych,

jeżeli podpórki tych pojazdów odpowiadają wymogom dyrektywy 93/31/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą.

2. Z mocą od dnia 1 lipca 2002 r. Państwa Członkowskie odmawiają udzielania homologacji typu WE wszelkim nowym typom dwukolowych pojazdów silnikowych z przyczyn związanych z podpórkami, jeżeli wymogi dyrektywy 93/31/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą, nie są spełnione.”

_____________

ZAŁĄCZNIK III

Tabela korelacji

Dyrektywa 93/31/EWG | Niniejsza dyrektywa |

Artykuły 1, 2 i 3 | Artykuły 1, 2 i 3 |

Artykuł 4 ustęp 1 | – |

Artykuł 4 ustęp 2 | Artykuł 4 |

– | Artykuł 5 |

– | Artykuł 6 |

Article 5 | Artykuł 7 |

Załącznik | Załącznik I |

Dodatek 1 | Dodatek 1 |

Dodatek 2 | Dodatek 2 |

– | Załącznik II |

– | Załącznik III |

_____________

[1] COM(2003) 147 wersja ostateczna z dnia 28.3.2003 r.

[2] Dz.U. C 102 z 4.4.1996, str. 2.

[3] Opinia przekazana do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego dnia 30 czerwca 2003 r.

[4] Sprostowania mają zastosowanie wyłącznie do wersji angielskiej, niemieckiej i szwedzkiej.

[5] Dz.U. L 124 z 9.5.2002, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/30/WE (Dz.U. L 106, 27.4.2005, str. 17).

[6] Dz.U. C z , str. .

[7] Dz.U. C z , str. .

[8] Dz.U. L 188 z 29.7.1993, str. 19. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2000/72/WE (Dz.U. L 300, 29.11.2000, str. 18).

[9] Zob. załącznik II, część A.

[10] Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1.