KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 13.1.2020 COM(2020) 8 final 2020/0005(NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na trzynastej sesji Konferencji Stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt w odniesieniu do propozycji różnych stron dotyczących poprawek do załączników do tej konwencji oraz w sprawie wycofania zastrzeżenia zgłoszonego do tej konwencji



UZASADNIENIE 1.Przedmiot wniosku Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na trzynastej sesji Konferencji Stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt („konwencja”) w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji dotyczących wprowadzenia poprawek do załączników do konwencji i wycofania obecnego zastrzeżenia do tej konwencji. 2.Kontekst wniosku 2.1.Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt ma na celu ochronę lądowych, morskich i ptasich gatunków wędrownych na całym obszarze ich występowania. Jest ona traktatem międzyrządowym zawartym pod egidą Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska, dotyczącym ochrony dzikiej fauny i siedlisk w skali globalnej. Gatunki wędrowne objęte ochroną wymieniono w załączniku I (gatunki zagrożone) oraz załączniku II (gatunki objęte porozumieniami) do konwencji. Konwencja weszła w życie dnia 1 listopada 1983 r. Unia Europejska jest stroną tej konwencji. Wszystkie państwa członkowskie są stronami tej konwencji. 2.2.Konferencja Stron Konferencja Stron jest głównym organem decyzyjnym konwencji. Jej uprawnienia są wymienione w art. VII konwencji, w tym uprawnienie do przeprowadzania oceny stanu zachowania gatunków wędrownych i w konsekwencji do wprowadzania poprawek do załączników do konwencji. Podjęcie decyzji na sesji Konferencji Stron wymaga większości dwóch trzecich głosów obecnych i głosujących stron, o ile przedmiotowa konwencja nie stanowi inaczej. Stanowisko Unii w sprawie poprawek do załączników zostaje określone w drodze decyzji Rady na wniosek Komisji. Wspólne stanowisko UE w sprawie projektów innych decyzji i rezolucji uzgadnia się w trakcie wcześniejszych posiedzeń odpowiedniej grupy roboczej Rady lub na spotkaniach koordynacyjnych UE na miejscu. Trzynasta sesja Konferencji Stron odbędzie się w Gandhinagar (Indie) w dniach od 15 do 22 lutego 2020 r. Podczas ósmego posiedzenia Konferencji Stron, które odbyło się w Nairobi (Kenia) w dniach 20–25 listopada 2005 r., przyjęto decyzję o włączeniu gatunku Cetorhinus maximus do załącznika I do konwencji. 2.3.Planowane akty Konferencji Stron W dniach 15–22 lutego 2020 r. podczas swojej 13. sesji Konferencja Stron ma przyjąć decyzje dotyczące poprawek do załączników do konwencji („planowane akty prawne”). Celem planowanych aktów prawnych jest wprowadzenie poprawek do załączników I i II do konwencji, jak przewidziano w art. XI konwencji. Zgodnie z art. III konwencji załącznik I do konwencji zawiera wykaz zagrożonych gatunków wędrownych, w odniesieniu do których strony będące państwami zasięgu występowania przedmiotowych gatunków podejmują różne środki ochrony i wydają zakaz pozyskiwania zwierząt należących do takich gatunków. Art. IV konwencji stanowi, że w załączniku II wymienia się gatunki wędrowne posiadające nieodpowiedni stan zachowania, co do których istnieje potrzeba zawarcia międzynarodowych porozumień w celu ich ochrony i zarządzania, jak również te, których stanowi zachowania znaczną korzyść mogłaby przynieść współpraca międzynarodowa nawiązana drogą porozumienia międzynarodowego. Jeżeli wymagają tego okoliczności, gatunek wędrowny może zostać wymieniony zarówno w załączniku I, jak i załączniku II. Zgodnie z art. XI konwencji każda ze stron może zgłosić propozycję poprawki. Poprawka wprowadzona do załączników wchodzi w życie w odniesieniu do wszystkich stron po upływie dziewięćdziesięciu dni od sesji Konferencji Stron, na której została przyjęta, z wyjątkiem tych stron, które zgłosiły zastrzeżenia. Zgodnie z art. XI konwencji zastrzeżenie do poprawki może zostać wycofane poprzez pisemne powiadomienie depozytariusza, po czym poprawka wchodzi w życie w stosunku do tej strony po upływie dziewięćdziesięciu dni od daty wycofania zastrzeżenia.

3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii W odniesieniu do trzynastej sesji Konferencji Stron konwencji i zgodnie z decyzją Rady 2019/1581 z dnia 16 września 2019 r. Unia zaproponowała wprowadzenie do konwencji następujących poprawek: a) poprawka do załącznika I do konwencji w celu włączenia gatunku Tetrax tetrax; b) poprawka do załącznika II do konwencji w celu włączenia gatunków Tetrax tetrax, Galeorhinus galeus i Sphyrna zygaena. Pozostałe strony konwencji przedłożyły wnioski w sprawie poprawki do załącznika I w celu uwzględnienia następujących gatunków: Elephas maximus indicus, Panthera onca, Ardeotis nigriceps, Houbaropsis bengalensis bengalensis, Diomedea antipodensis i Carcharhinus longimanus. Pozostałe strony konwencji przedłożyły wnioski w sprawie poprawki do załącznika II w celu uwzględnienia następujących gatunków: Panthera onca, Ovis vignei i Sphyrna zygaena (regionalna populacja, która występuje w wyłącznych strefach ekonomicznych (w.s.e.) Brazylii, Urugwaju, Argentyny i przyległych wodach międzynarodowych). Rada powinna zatem podjąć decyzję w celu ustalenia stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii na trzynastej sesji Konferencji Stron w odniesieniu do wszystkich propozycji poprawek. Unia powinna zasadniczo poprzeć wszystkie wnioski, ponieważ są one naukowo uzasadnione, zgodne z prawodawstwem Unii oraz z jej zobowiązaniem do współpracy międzynarodowej na rzecz ochrony różnorodności biologicznej. Obejmuje to także rozważenie sposobów najlepszego wykorzystania dostępnych informacji naukowych, tak aby pod uwagę były brane zarówno cechy biologiczne, jak i biologiczne punkty odniesienia dla połowów. Dodanie tych gatunków do załącznika I lub II do konwencji, zgodnie z wnioskami, nie wymagałoby żadnych zmian w prawie Unii. W odniesieniu do gatunku Panthera onca, występującego w Unii Europejskiej wyłącznie w Gujanie Francuskiej, w przypadku którego prawodawstwo UE w zakresie ochrony przyrody nie ma zastosowania, polowanie jest zakazane w drodze postanowienia, w którym określono zerowy kontyngent z systemami odstępstw dla tradycyjnych użytkowników utrzymujących się z pozyskiwania tego gatunku oraz okoliczności nadzwyczajnych objętych art. III ust. 5 lit. c) i d) konwencji. W przypadku wniosku o włączenie do załącznika II regionalnej populacji Sphyrna zygaena występującej w wyłącznych strefach ekonomicznych (w.s.e.) Brazylii, Urugwaju, Argentyny i przyległych wodach międzynarodowych, ponieważ wniosek ten pokrywa się zasadniczo z wnioskiem Unii w sprawie włączenia do załącznika II całej światowej populacji tego gatunku, należy raczej poprzeć wniosek Unii, a nie propozycję przedstawioną przez drugą stronę. Wszystkie pozostałe wnioski należy poprzeć bezwarunkowo. Ponadto, w odniesieniu do decyzji podjętej na ósmej sesji Konferencji Stron w sprawie włączenia Cetorhinus maximus do załącznika I do konwencji, należy wycofać obecne zastrzeżenie Unii w odniesieniu do włączenia Cetorhinus maximus do załącznika I, ponieważ prawo Unii spełnia obecnie zobowiązania wynikające z konwencji w odniesieniu do ochrony tego gatunku przez państwa zasięgu w wyniku włączenia go do załącznika I. 4.Podstawa prawna 4.1.Proceduralna podstawa prawna 4.1.1.Zasady W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”. Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”. 4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie Konferencja Stron jest organem utworzonym przez konwencję, a mianowicie Konwencję o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt. Akty, które mają zostać przyjęte przez Konferencję Stron, stanowią akty mające skutki prawne. Planowane akty będą wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. XI Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt.

Planowane akty nie uzupełniają ani nie zmieniają ram instytucjonalnych konwencji. W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE. 4.2.Materialna podstawa prawna 4.2.1.Zasady Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany dokument ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy. 4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie Główny cel i treść planowanych aktów prawnych odnoszą się do środowiska. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 192 ust. 1 TFUE. 4.3.Podsumowanie Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE. 5.Publikacja planowanego aktu Ponieważ akty Konferencji Stron zmienią załączniki I i II do Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, należy opublikować je w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po ich przyjęciu. 2020/0005 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na trzynastej sesji Konferencji Stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt w odniesieniu do propozycji różnych stron dotyczących poprawek do załączników do tej konwencji oraz w sprawie wycofania zastrzeżenia zgłoszonego do tej konwencji RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1, w związku z jego art. 218 ust. 9, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt („konwencja”) została zawarta przez Unię Europejską decyzją Rady 82/461/EWG z dnia 24 czerwca 1982 r. i weszła w życie w dniu 1 listopada 1983 r. (2)Zgodnie z art. XI konwencji Konferencja Stron może przyjąć decyzje dotyczące poprawek do załączników do konwencji. (3)Podczas swojej trzynastej sesji w dniach 15–22 lutego 2020 r. Konferencja Stron ma przyjąć decyzje dotyczące poprawek do załączników do konwencji. (4)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Konferencji Stron, ponieważ te decyzje będą wiążące dla Unii. (5)Unia przedłożyła wnioski dotyczące włączenia gatunków Galeorhinus galeus, Tetrax tetrax i Sphyrna zygaena do załącznika II do konwencji oraz gatunku Tetrax tetrax do załącznika I do konwencji – w obu tych przypadkach nie byłoby konieczności wprowadzania jakichkolwiek zmian do prawa UE. (6)Inne strony przedłożyły wnioski dotyczące włączenia gatunków Elephas maximus indicus, Panthera onca, Ardeotis nigriceps, Houbaropsis bengalensis bengalensis, Diomedea antipodensis i Carcharhinus longimanus do załącznika I i dotyczące włączenia gatunku Sphyrna zygaena (regionalna populacja występująca w wyłącznych strefach ekonomicznych Brazylii, Urugwaju, Argentyny i przyległych wodach międzynarodowych) do załącznika II. (7)Unia powinna poprzeć swój własny wniosek w sprawie włączenia światowej populacji Sphyrna zygaena do załącznika II do konwencji, zamiast wniosku złożonego przez inną stronę w celu włączenia jedynie regionalnej populacji występującej w wyłącznych strefach ekonomicznych Brazylii, Urugwaju, Argentyny i przyległych wodach międzynarodowych. (8)Unia powinna poprzeć wszystkie pozostałe propozycje, ponieważ są one naukowo uzasadnione i zgodne z unijnymi zobowiązaniami do współpracy międzynarodowej na rzecz ochrony różnorodności biologicznej zgodnie z art. 5 Konwencji ONZ o różnorodności biologicznej oraz decyzjami podjętymi na Konferencji Stron tej konwencji. (9)UE nie jest państwem strefy dla gatunków Elephas maximus indicus, Ardeotis nigriceps i Houbaropsis bengalensis bengalensis, zatem dodanie tych gatunków do załącznika I do konwencji nie wymagałoby żadnych zmian w prawie Unii. (10)UE nie jest państwem strefy dla gatunku Ovis vignei, zatem dodanie tego gatunku do załącznika II do konwencji nie wymagałoby żadnych zmian w prawie Unii. (11)Gatunek Panthera onca występuje w UE wyłącznie w Gujanie Francuskiej, która nie wchodzi w zakres dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, mającej zastosowanie wyłącznie do europejskiego terytorium państw członkowskich, do którego stosuje się traktat. W związku z tym w Gujanie Francuskiej ochronę gatunków, w tym Panthera onca, zapewniają przepisy krajowe. Z tego względu dodanie tego gatunku do załącznika I do konwencji nie wymagałoby żadnych zmian w prawie UE. (12)Gatunek ptaków Diomedea antipodensis nie występuje na terytorium Unii. Unijna wspólna polityka rybołówstwa oraz regulacja połowów przez stosowne regionalne organizacje ds. rybołówstwa gwarantują Unii odpowiednie instrumenty przyczyniające się do zarządzania ochroną tego gatunku, więc jego dodanie do załącznika I do konwencji nie wymagałoby żadnych zmian w prawie UE. (13)Unijna wspólna polityka rybołówstwa oraz regulacja połowów przez stosowne regionalne organizacje ds. rybołówstwa gwarantują Unii odpowiednie instrumenty przyczyniające się do zarządzania ochroną gatunku ryb Carcharhinus longimanus. Ponadto połowy i zatrzymywanie tego gatunku są zabronione na mocy rozporządzenia Rady 2019/124. Z tego względu dodanie tego gatunku do załącznika I do konwencji nie wymagałoby żadnych zmian w prawie UE. (14)Połowy i zatrzymywanie gatunku Cetorhinus maximus, który obecnie jest włączony do załącznika I do konwencji, ale w odniesieniu do którego obecnie w Unii obowiązuje zastrzeżenie, są zakazane na mocy rozporządzenia Rady 2019/124. Z tego względu wycofanie tego zastrzeżenia nie wymagałoby żadnych zmian w prawie UE, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na trzynastej sesji Konferencji Stron, jest następujące: 1)należy poprzeć włączenie do załącznika I następujących gatunków: 1)Tetrax tetrax 2)Elephas maximus indicus