Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY chroniące przed skutkami eksterytorialnego stosowania przepisów przyjętych przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nich lub z nich wynikającymi (wersja przekształcona) /* COM/2015/048 final - 2015/0027 (COD) */





UZASADNIENIE 1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa Unii, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla obywateli, otwierając im w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących im konkretnych uprawnień. Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych. Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo stało się jasne i zrozumiałe. 2. W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, tak aby przepisy tych aktów były jasne i łatwo zrozumiałe. 3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę ujednolicania, które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie. Ujednolicanie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną procedurą przyjmowania aktów Unii. 4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 2271/96 z dnia 22 listopada 1996 r. zabezpieczającego przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4], całkowicie zachowując treść ujednolicanych aktów. Jednocześnie należy również dokonać pewnych zmian merytorycznych w art. 5 i 12 rozporządzenia (WE) nr 2271/96 w celu przekazania Komisji uprawnień do określenia kryteriów stosowania przepisu zawartego w art. 5 akapit drugi tego rozporządzenia. Dlatego niniejszy wniosek przedstawiono w formie przekształcenia. 5. Wniosek w sprawie przekształcenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji, w 22 językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 2271/96 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Publikacji Unii Europejskiej za pomocą systemu przetwarzania danych. Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku III do przekształconego rozporządzenia. ê 2271/1996 (dostosowany) 2015/0027 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY chroniące przed skutkami eksterytorialnego stosowania przepisów przyjętych przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nich lub z nich wynikającymi (wersja przekształcona) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat Ö o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ, w szczególności jego art. Ö 64, art. 207 ust. 2 i art. 352 Õ, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: ò nowy (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96[6] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[7]. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, rozporządzenie to należy przekształcić. ê 2271/96 motyw 1 (dostosowany) (2) Cele Ö Unii Õ obejmują przyczynianie się do harmonijnego rozwoju handlu światowego oraz do stopniowego znoszenia ograniczeń w handlu międzynarodowym. ê 2271/96 motyw 2 (dostosowany) (3) Ö Unia Õ dąży do osiągnięcia w najszerszym możliwym zakresie celu polegającego na swobodnym przepływie kapitału pomiędzy państwami członkowskimi a państwami trzecimi, w tym na usuwaniu wszelkich ograniczeń dla inwestycji bezpośrednich, także inwestycji w nieruchomości, prawa przedsiębiorczości, świadczenia usług finansowych lub dopuszczania papierów wartościowych na rynki kapitałowe. ê 2271/96 motyw 3 (dostosowany) (4) Państwo trzecie ustanowiło Ö pewne Õ przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne mające na celu regulację działalności osób fizycznych i prawnych podlegających jurysdykcji Ö państw członkowskich Õ. ê 2271/96 motyw 4 (dostosowany) (5) Z racji swego eksterytorialnego zastosowania Ö takie Õ przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne naruszają prawo międzynarodowe i utrudniają osiąganie wyżej wymienionych celów. ê 2271/96 motyw 5 (dostosowany) (6) Takie przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne oraz działania na nich oparte lub z nich wynikające mają lub mogą mieć wpływ na ustanowiony porządek prawny i wywierają niekorzystne skutki dla interesów Ö Unii Õ i interesów osób fizycznych i prawnych wykonujących prawa zgodnie z Traktatem Ö o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Õ. ê 2271/96 motyw 6 (dostosowany) (7) W tych wyjątkowych okolicznościach konieczne jest podjęcie działań na szczeblu Ö Unii Õ celem ochrony ustanowionego porządku prawnego, interesów Ö Unii Õ i wspomnianych osób fizycznych i prawnych, w szczególności poprzez usunięcie, zneutralizowanie, zablokowanie skutków wspomnianych obcych Ö przepisów Õ lub przeciwdziałanie im w inny sposób. ê 2271/96 motyw 7 (8) Wniosek o dostarczenie informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia nie wyklucza możliwości, aby państwo członkowskie zażądało dostarczenia tego samego rodzaju informacji władzom tego państwa. ê 2271/96 motyw 8 (dostosowany) (9) Rada przyjęła wspólne działanie 96/668/WPZiB[8] w celu zapewnienia, by państwa członkowskie podejmowały konieczne środki w celu Ö ochrony Õ interesów osób fizycznych i prawnych, na które wpływ mają wyżej wymienione przepisy prawne i działania na nich oparte, w zakresie w jakim interesy te nie są chronione niniejszym rozporządzeniem. ê 37/2014 art. 1 i załącznik pkt 6 (dostosowany) ð nowy (10) W celu zmiany załącznika I do Ö niniejszego Õ rozporządzenia ð , a także w celu określenia kryteriów upoważniania osób do całkowitego lub częściowego zastosowania się do wymogu lub zakazu, w tym żądań obcych sądów, w przypadku gdy brak zastosowania się poważnie naruszyłby ich interesy lub interesy Unii, ï Komisja powinna być upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. (11) Ö W celu zapewnienia jednolitych warunków Õ wykonywania Ö niniejszego Õ rozporządzenia Ö należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze Õ. Ö Uprawnienia Õ te powinny być Ö wykonywane Õ zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011[9]. ê 2271/96 motyw 11 (dostosowany) (12) Do przyjęcia niektórych przepisów niniejszego rozporządzenia Ö TFUE Õ nie przewiduje uprawnień innych niż te określone w art. Ö 352 Õ, ê 2271/96 (dostosowany) PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Niniejsze rozporządzenie zapewnia ochronę Ö przed skutkami Õ i przeciwdziała skutkom eksterytorialnego stosowania przepisów Ö ustawowych Õ, wykonawczych i innych instrumentów prawnych Ö określonych w załączniku Õ, jak również opartych na nich lub wynikających z nich działań, jeżeli stosowanie takie ma wpływ na interesy osób, o których mowa w art. 11, uczestniczących w handlu międzynarodowym lub w przepływie kapitału i związanej z tym działalności handlowej pomiędzy Ö Unią Õ a państwami trzecimi. ê 37/2014 art. 1 i załącznik pkt 6 ppkt 1) (dostosowany) Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 12, aby dodawać do załącznika I przepisy ustawowe, wykonawcze Ö lub Õ inne instrumenty prawne państw trzecich mające zastosowanie eksterytorialne i wywierające niekorzystny wpływ na interesy Unii i interesy osób fizycznych i prawnych wykonujących prawa zgodnie z Ö TFUE Õ, oraz aby wykreślić przepisy ustawowe, wykonawcze Ö lub Õ inne instrumenty prawne, kiedy nie wywierają już takiego wpływu. ê 2271/1996 (dostosowany) Artykuł 2 W przypadku gdy przepisy prawne określone w załączniku I lub oparte na nich lub wynikające z nich działania mają bezpośredni lub pośredni wpływ na gospodarcze lub finansowe interesy jakiejkolwiek osoby, o której mowa w art. 11, osoba taka informuje Komisję w terminie 30 dni od daty, w której otrzymała takie informacje. W zakresie w jakim dotyczy to interesów osoby prawnej, obowiązek Ö poinformowania Komisji Õ spoczywa na członkach zarządu, kierownikach i innych osobach na stanowiskach kierowniczych. Na wniosek Komisji osoba taka dostarcza wszelkie stosowne informacje dla potrzeb niniejszego rozporządzenia zgodnie z wnioskiem Komisji w terminie 30 dni od daty tego wniosku. Wszelkie informacje składane są Komisji bezpośrednio lub za pośrednictwem właściwych władz państw członkowskich. Jeżeli informacje są przedstawiane Komisji bezpośrednio, Komisja natychmiast informuje właściwe władze państw członkowskich, w których osoba dostarczająca te informacje posiada miejsce zamieszkania lub siedzibę. Artykuł 3 Wszelkie informacje dostarczone zgodnie z art. 2 są wykorzystywane wyłącznie do celów, do jakich zostały dostarczone. Informacje o charakterze poufnym lub dostarczone jako poufne są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej. Nie mogą być ujawniane przez Komisję bez jednoznacznej zgody osoby je dostarczającej. Przekazywanie takich informacji jest dozwolone, jeżeli Komisja jest do tego zobowiązana lub upoważniona, zwłaszcza w związku z postępowaniem prawnym. Przy przekazywaniu takich informacji bierze się pod uwagę słuszne interesy zainteresowanej osoby tak, aby nie zostały ujawnione jej tajemnice handlowe. Niniejszy artykuł nie wyklucza ujawnienia przez Komisję informacji o charakterze ogólnym. Ujawnienie takie nie jest dozwolone, jeżeli jest niezgodne z pierwotnym celem takich informacji. W razie naruszenia tajemnicy, autor takich informacji jest upoważniony do uzyskania zobowiązania, iż zostaną one w zależności od sytuacji usunięte, pominięte lub skorygowane. Artykuł 4 Żadne orzeczenie sądu ani trybunału, ani też żadna decyzja władz administracyjnych spoza Ö Unii Õ, wprowadzająca w życie w sposób bezpośredni lub pośredni przepisy prawne określone w załączniku I bądź działania na nich oparte bądź z nich wynikające, nie może zostać w żaden sposób uznana ani podlegać wykonaniu. Artykuł 5 Żadna osoba, o której mowa w art. 11, nie może stosować się bezpośrednio ani za pośrednictwem swego podmiotu zależnego czy innego pośrednika, w sposób aktywny ani w wyniku umyślnego Ö zaniechania Õ, do żadnego wymogu ani zakazu, Ö w tym do Õ żądań obcych sądów bezpośrednio lub pośrednio opartych na przepisach prawnych określonych w załączniku I lub z nich wynikających lub związanych z działaniami opartymi na tych przepisach lub z nich wynikających. Zgodnie z art. 7 lit. b) i Ö procedurą, o której mowa w art. Õ 8, pewne osoby mogą być upoważnione do całkowitego lub częściowego zastosowania się do takich wymogów i zakazów, w zakresie w jakim brak takiego zastosowania się poważnie naruszyłby interesy ich samych lub Ö Unii Õ. Kryteria stosowania niniejszego przepisu zostaną ustalone w trybie określonym w art. 8. Jeżeli istnieją wystarczające dowody, iż brak zastosowania się wywołałby poważną szkodę osobie fizycznej lub prawnej, Komisja niezwłocznie przedkłada Komitetowi, o którym mowa w art. 8 ust. 1, projekt właściwych środków, które będzie należało podjąć zgodnie z warunkami niniejszego rozporządzenia. ò nowy Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 12 aktów delegowanych dotyczących określenia kryteriów stosowania akapitu drugiego niniejszego artykułu. ê 2271/1996 (dostosowany) Artykuł 6 Każda osoba, o której mowa w art. 11, prowadząca działalność, o której mowa w art. 1, jest uprawniona do uzyskania odszkodowania, w tym do zwrotu kosztów prawnych, z tytułu szkód poniesionych przez tę osobę w wyniku zastosowania przepisów prawnych określonych w załączniku I lub w wyniku działań opartych na tych przepisach lub z nich wynikających. Odszkodowania takiego można dochodzić od osoby fizycznej lub prawnej, lub od każdego innego podmiotu wyrządzającego szkody, bądź też od osoby działającej w jego imieniu lub w charakterze pośrednika. Do postępowania i do orzeczeń wydanych na podstawie niniejszego artykułu stosuje się rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012[10]. Odszkodowanie można uzyskać na podstawie przepisów rozdziału II sekcje 2, 3, 4, 6 i 7 tego rozporządzenia, jak również zgodnie z art. 67 tego rozporządzenia, w drodze postępowania sądowego wszczętego przed sądami państwa członkowskiego, w którym dana osoba, podmiot, osoba działająca w jego imieniu lub w charakterze pośrednika posiada swój majątek. Bez uszczerbku dla innych dostępnych środków oraz zgodnie z prawem Ö właściwym Õ odszkodowanie takie może przybrać formę konfiskaty i sprzedaży majątku będącego w posiadaniu takich osób, podmiotów, osób działających w ich imieniu lub w charakterze pośredników w Ö Unii Õ, w tym udziałów Ö w Õ osobie prawnej posiadającej siedzibę w Ö Unii Õ. Artykuł 7 Do celów wykonania niniejszego rozporządzenia Komisja: a) informuje niezwłocznie i wyczerpująco Parlament Europejski i Radę o skutkach przepisów ustawowych, wykonawczych i innych instrumentów prawnych oraz wynikających z nich działań wymienionych w art. 1 na podstawie informacji uzyskanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, oraz regularnie składa pełne sprawozdania publiczne w tym zakresie; b) udziela upoważnienia zgodnie z warunkami Ö , o których mowa Õ w art. 5, a przy określaniu terminów Ö na wydanie Õ przez Komitet opinii bierze w pełni pod uwagę terminy, których muszą przestrzegać osoby będące przedmiotem tego upoważnienia; c) publikuje w Dzienniku Urzędowym Ö Unii Õ Europejskiej zawiadomienie na temat orzeczeń i decyzji, do których zastosowanie mają art. 4 i 6; d) publikuje w Dzienniku Urzędowym Ö Unii Õ Europejskiej nazwy i adresy właściwych władz państw członkowskich, o których mowa w art. 2 Ö akapit trzeci Õ. ê 37/2014 art. 1 i załącznik pkt 6 ppkt 3) Artykuł 8 1. Do celów wykonania art. 7 lit. b) Komisję wspomaga Komitet ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. ê 2271/1996 (dostosowany) Artykuł 9 Każde państwo członkowskie ustala sankcje, które będą nakładane w przypadku naruszenia odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia. Sankcje takie muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Artykuł 10 Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz przekazują sobie wszelkie inne istotne informacje dotyczące niniejszego rozporządzenia. Artykuł 11 1. Niniejsze rozporządzenia stosuje się do: a) każdej osoby fizycznej mającej stałe miejsce zamieszkania w Ö Unii Õ oraz będącej obywatelem państwa członkowskiego; b) każdej osoby prawnej z siedzibą w Ö Unii Õ; c) każdej osoby fizycznej lub prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4055/86[11]; d) każdej innej osoby fizycznej mającej stałe miejsce zamieszkania w Ö Unii Õ, chyba że osoba ta przebywa w Ö państwie Õ , którego jest obywatelem; e) każdej innej osoby fizycznej w Ö obrębie Unii Õ, w tym jej wód terytorialnych i przestrzeni powietrznej oraz każdego statku powietrznego czy jednostki pływającej pod jurysdykcją lub kontrolą państwa członkowskiego, działającej w ramach uprawnień zawodowych. Ö 2. Do celów ustępu 1 „stałe zamieszkanie w Unii” oznacza legalny pobyt w Unii przez okres co najmniej sześciu miesięcy w ciągu okresu 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzającego datę, kiedy na podstawie niniejszego rozporządzenia powstaje zobowiązanie lub wykonywane jest prawo. Õ ê 37/2014 art. 1 i załącznik pkt 6 ppkt 4) ð nowy Artykuł 12 1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. 2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 1 ð i art. 5 ï, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 20 lutego 2014 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużone na okresy o tej samej długości, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu. 3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 1 ð i art. 5 ï, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. 4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 1 ð i art. 5 ï wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. ê Artykuł 13 Rozporządzenie (WE) nr 2271/96 traci moc. Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku III. ê 2271/1996 (dostosowany) Artykuł 14 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie Ö dwudziestego dnia po Õ jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Ö Unii Õ Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący [1] COM(87) 868 PV. [2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji. [3] Włączone do programu legislacyjnego na 2014 r. [4] Zob. załącznik II do niniejszego wniosku. [5] Dz.U. C […] z […], s. […]. [6] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96 z dnia 22 listopada 1996 r. zabezpieczające przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi (Dz.U. L 309 z 29.11.1996, s. 1). [7] Zob. załącznik II. [8] Wspólne działanie 96/668/WPZiB z dnia 22 listopada 1996 r. przyjęte przez Radę na podstawie art. J.3 i K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczące środków chroniących przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwa trzecie oraz przed działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi (Dz.U. L 309 z 29.11.1996, s. 7). [9] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13). [10] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1). [11] Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4055/86 z dnia 22 grudnia 1986 r. stosujące zasadę swobody świadczenia usług do transportu morskiego między Państwami Członkowskimi i między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi (Dz.U. C 378 z 31.12.1986, s. 1). ê 2271/96 (dostosowany) ZAŁĄCZNIK I PRZEPISY USTAWOWE, WYKONAWCZE I INNE INSTRUMENTY PRAWNE o których mowa w art. 1 Ö PAŃSTWO Õ: STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI PÓŁNOCNEJ AKTY 1. „National Defense Authorization Act for Fiscal Year 1993”, tytuł XVII „Cuban Ö Democracy Õ Act of Ö 1992 Õ”, ust. 1704 i 1706 Ö Wymagane zachowania Õ: Wymagania są ujednolicone w Tytule I „Cuban Liberty and Democratic Solidarity Act of 1996”, zob. niżej. Możliwe szkody dla interesów UE: Zobowiązania są obecnie włączone do „Cuban Liberty and Democratic Solidarity Act of 1996”, zob. poniżej. 2. „Cuban Liberty and Democratic Solidarity Act of 1996” Tytuł I Ö Wymagane zachowania Õ: Zastosowanie się do gospodarczego i finansowego embargo USA wobec Kuby, poprzez między innymi, zakaz wywozu do USA wszelkich towarów Ö lub Õ usług pochodzenia kubańskiego lub zawierających materiały lub towary pochodzące z Kuby bezpośrednio lub za pośrednictwem państw trzecich, zakaz obrotu towarem, który jest lub był zlokalizowany na Kubie lub transportowany z Kuby lub przez Kubę, powrotnego wywozu do USA cukru pochodzącego z Kuby bez powiadomienia eksportera przez właściwe władze krajowe lub przywozu do USA produktów cukrowniczych bez gwarancji, iż produkty te nie są produktami Kuby, zabezpieczanie majątku kubańskiego i zakaz dokonywania transakcji finansowych z Kubą. Możliwe szkody dla interesów UE: Zakaz ładowania lub rozładowywania towarów z jednostek pływających w dowolnym miejscu w USA lub wchodzenia do portu USA; odmowa przywozu wszelkich towarów lub usług pochodzących z Kuby oraz przywozu do Kuby towarów Ö lub Õ usług pochodzących z USA, blokowanie finansowych transakcji z udziałem Kuby. Tytuł III i tytuł IV: Ö Wymagane zachowania Õ: Zaprzestanie „Ö obrotu Õ” własnością, której właścicielami wcześniej były osoby z USA (w tym Kubańczycy, którzy uzyskali obywatelstwo amerykańskie), a która została wywłaszczona przez reżim kubański. (Ö Obrót Õ obejmuje korzystanie, sprzedaż, przekazanie, kontrolę, zarządzanie i inne działania na rzecz danej osoby). Możliwe szkody dla interesów UE: Prawne postępowania w USA oparte na powstałych zobowiązaniach, toczące się przeciwko obywatelom UE lub spółkom z UE biorącym udział w Ö obrocie Õ, prowadzące do orzeczeń/decyzji nakazujących zapłatę (wielokrotnych) odszkodowań na rzecz strony amerykańskiej. Odmowa wjazdu na teren USA osób zajmujących się Ö obrotem Õ, w tym małżonków, nieletnich dzieci i przedstawicieli tych osób. 3. „Iran and Libya Sanctions Act of 1996” Ö Wymagane zachowania Õ: Zakaz inwestowania w Iranie i Libii kwot przekraczających 40 mln USD w okresie 12 miesięcy, które to inwestycje przyczyniają się bezpośrednio i znacząco do podniesienia zdolności Iranu i Libii w zakresie wydobywania własnych zasobów ropy naftowej (inwestycje obejmujące zawarcie umowy dotyczącej wydobycia lub jej gwarantowanie bądź czerpanie z niej zysków lub też zakup udziału we własności z tego tytułu). Uwaga: Inwestycje na mocy umów zawartych przed 5 sierpnia 1996 r. są wyłączone. Poszanowanie embarga dotyczącego Libii, ustanowionego rezolucjami 748 (1992) i 883 (1993) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych. Możliwe szkody dla interesów UE: Środki podjęte przez Prezydenta USA mające na celu ograniczenie przywozu do USA oraz zamówień do USA, zakaz wyznaczania głównego dealera lub depozytariusza środków finansowych rządu USA, odmowa dostępu do pożyczek od instytucji finansowych USA, ograniczenia wywozowe wprowadzone przez USA lub odmowa pomocy ze strony EXIM-Banku. ROZPORZĄDZENIA 1. Ö 31 Õ CFR (Code of Federal Regulations) rozdział V (edycja 7-1-95) część 515 ‑ Cuban Assets Control Regulations, subczęść B (Zakazy), E (Licencje, Upoważnienia i Oświadczenia w sprawie Polityki Licencyjnej) oraz G (Kary) Ö Wymagane zachowania Õ: Zakazy są ujednolicone w Tytule I „Cuban Liberty and Democratic Solidarity Act of 1996”, zob. wyżej. Ponadto wymaga uzyskania licencji lub upoważnień w zakresie działalności gospodarczej dotyczącej Kuby. Możliwe szkody dla interesów UE: Kary, konfiskata, pozbawienie wolności w przypadku naruszeń. ______________ é ZAŁĄCZNIK II Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian Rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96 (Dz.U. L 309 z 29.11.1996, s. 1) || || || Rozporządzenie Rady (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, s. 36) || Tylko załącznik III pkt 50 || Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014 (Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1) || Tylko załącznik pkt 6 _____________ ZAŁĄCZNIK III Tabela korelacji Rozporządzenie (WE) nr 2271/96 || Niniejsze rozporządzenie Artykuły 1–4 || Artykuły 1–4 Artykuł 5 || Artykuł 5 akapit pierwszy i drugi - || Artykuł 5 akapit trzeci Artykuł 6 || Artykuł 6 Artykuł 7 formuła wprowadzająca || Artykuł 7 formuła wprowadzająca Artykuł 7 lit. a) || Artykuł 7 lit. a) Artykuł 7, lit. b) || Artykuł 7 lit. b) Artykuł 7 lit. d) || Artykuł 7 lit. c) Artykuł 7 lit. e) || Artykuł 7 lit. d) Artykuły 8, 9 i 10 || Artykuły 8, 9 i 10 Artykuł 11 formuła wprowadzająca || Artykuł 11 ust. 1 formuła wprowadzająca Artykuł 11 pkt 1 || Artykuł 11 ust. 1 lit. a) Artykuł 11 pkt 2 || Artykuł 11 ust. 1 lit. b) Artykuł 11 pkt 3 || Artykuł 11 ust. 1 lit. c) Artykuł 11 pkt 4 || Artykuł 11 ust. 1 lit. d) Artykuł 11 pkt 5 || Artykuł 11 ust. 1 lit. e) Przypis do art. 11 pkt 1 || Artykuł 11 ust. 2 Artykuł 11a || Artykuł 12 - || Artykuł 13 Artykuł 12 || Artykuł 14 Załącznik || Załącznik I - || Załącznik II - || Załącznik III _____________