P6_TA(2006)0051

Konfiskata samochodów przez władze greckie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie konfiskaty samochodów przez władze greckie (2005/2005(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając liczne petycje złożone do Parlamentu Europejskiego w sprawie konfiskaty samochodów przez władze greckie, jak również znaczną liczbę oficjalnych skarg zarejestrowanych przez Komisję,

- uwzględniając art. 21 Traktatu WE, który przyznaje każdemu obywatelowi Unii prawo do złożenia petycji do Parlamentu Europejskiego zgodnie z art. 194 Traktatu,

- uwzględniając art. 194 Traktatu WE, który przyznaje każdemu obywatelowi Unii, jak również każdej osobie fizycznej lub prawnej mającej miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w Państwie Członkowskim, prawo kierowania, indywidualnie lub wspólnie z innymi obywatelami lub osobami, petycji do Parlamentu Europejskiego w sprawach objętych zakresem działalności Wspólnoty, które dotyczą ich bezpośrednio,

- uwzględniając dyrektywę Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego Państwa Członkowskiego z innego Państwa Członkowskiego [1],

- uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 12 lipca 2001 r. w sprawie C-262/99 Louloudakis [2],

- uwzględniając skargę wniesioną do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w dniu 26 marca 2004 r. w sprawie C-156/04 Komisja przeciwko Grecji [3],

- uwzględniając art. 192 ust. 1 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Petycji (A6-0394/2005),

A. mając na uwadze istotne kwestie i poważne problemy podniesione przez składających petycje i odnotowując, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich podkreślił już, że prawo do prowadzenia pojazdu ma wpływ na faktyczne korzystanie ze swobody przepływu osób w ramach Unii Europejskiej [4],

B. mając na uwadze, że składający petycje spełnili warunki wymagane w dyrektywie 83/182/EWG do zwolnienia z podatku, w szczególności, z podatku obrotowego, podatków akcyzowych oraz wszelkich innych podatków konsumpcyjnych w odniesieniu do silnikowych pojazdów drogowych czasowo wwożonych z innego Państwa Członkowskiego, gdyż wszyscy oni mieli "zwykłe miejsce zamieszkania", tj. miejsce, gdzie przebywają przez co najmniej 185 dni w każdym roku kalendarzowym ze względu na swoje więzi osobiste i zawodowe, w Państwie Członkowskim innym niż Grecja,

C. mając na uwadze, że składający petycje byli w stanie wykazać swoje zwykłe miejsce zamieszkania za pomocą właściwych środków, takich jak dowód tożsamości lub inne aktualne dokumenty,

D. mając na uwadze, że nałożenie specjalnej kary administracyjnej, a w szczególności grzywien zryczałtowanych na podstawie pojemności silnika pojazdu jako jedynego kryterium, bez uwzględnienia jego daty produkcji, oraz obciążenie podwyższonym cłem, które może sięgać dziesięciokrotności cła będącego przedmiotem sporu, jest niezgodne ze wspólnotową zasadą proporcjonalności,

E. mając na uwadze zobowiązania instytucji Unii Europejskiej i Państw Członkowskich wobec ich obywateli określone w Traktatach,

1. wyraża swoje głębokie zaniepokojenie tym, że w konkretnych przypadkach, do których odnosiły się petycje, władze greckie nie zastosowały zwolnień określonych w dyrektywie 83/182/EWG;

2. zwraca uwagę, że pomimo tego, greckie władze celne utrzymywały, iż składający petycje byli winni uchylania się od zapłaty podatku lub usiłowania uchylenia się od zapłaty podatku oraz niedopełnienia formalności określonych przez grecki Kodeks Celny; zwraca również uwagę, że od składających petycje zażądano zapłaty podwyższonego cła sięgającego dziesięciokrotności opłaty celnej;

3. uważa, że całość środków administracyjnych, które Grecja uznała za odpowiednie w odniesieniu do wykroczeń celnych, a które w przypadku składających petycje prowadziły do kar sięgających wielokrotności pierwotnej ceny zakupu pojazdu, utrudnia swobodny przepływ towarów i osób;

4. zdaje sobie sprawę, że przy braku harmonizacji ustawodawstwa Wspólnoty w dziedzinie kar stosowanych w przypadkach nieprzestrzegania warunków określonych w uregulowaniach wynikających z takiego ustawodawstwa, Państwa Członkowskie mają prawo stosować kary, które wydają się im właściwe; uważa jednak, że Państwa Członkowskie muszą korzystać z tego uprawnienia zgodnie z prawem Wspólnoty i jego ogólnymi zasadami, a w konsekwencji z zasadą proporcjonalności;

5. zdaje sobie sprawę, że wybór kary w przypadkach naruszenia prawa związanego z czasowym wwożeniem niektórych środków transportu podlega prawu krajowemu, podobnie jak kwestia ustalenia, czy należy brać pod uwagę dobrą wiarę sprawcy; uważa jednak, że w celu zapewnienia swobód gwarantowanych przez Traktaty, jeżeli określenie przepisów mających zastosowanie rodzi trudności, przy ustalaniu kary nakładanej na sprawcę musi być brana pod uwagę jego dobra wiara;

6. zwraca uwagę, że bardzo duża liczba pojazdów została zajęta, skonfiskowana i sprzedana na aukcji, co uważa za niezgodne z zasadami Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności z jej rozdziałem VI (zatytułowanym "Wymiar sprawiedliwości") oraz za nieuzasadnione bezwzględnie obowiązującymi wymogami egzekucji i prewencji, gdy weźmie się pod uwagę powagę naruszenia prawa; zauważa, że zgodnie z tym, co podkreślił już wcześniej Trybunał Sprawiedliwości, w przypadku "niesystematycznego" użytkowania pojazdu w jednym z Państw Członkowskich, możliwe jest zastosowanie innych kar niż konfiskata;

7. uważa, że konfiskata pojazdów oraz fakt, że składający petycje byli pozbawieni przez wiele lat możliwości korzystania z nich, stoją w sprzeczności z prawem własności i swobodą przepływu osób oraz że składający petycję mają prawo do odpowiedniego odszkodowania, biorąc pod uwagę szkodę wyrządzoną ich poziomowi egzystencji i dobremu imieniu;

8. wzywa władze greckie do niezwłocznego wywiązania się ze zobowiązań Republiki Greckiej wynikających z Traktatu oraz do przestrzegania przepisów określonych w ustawodawstwie Wspólnoty, a w szczególności w dyrektywie 83/182/EWG, tak aby Komisja mogła wycofać skargę;

9. jeżeli władze greckie nie zastosują się do tego, apeluje do Komisji o niezwłoczną kontynuację procedury wszczętej przeciwko Republice Greckiej;

10. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji i odnośnego sprawozdania właściwej komisji Radzie, Komisji oraz greckiemu rządowi i parlamentowi.

[1] Dz.U. L 105 z 23.4.1983, str. 59. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

[2] Zb. Orz. [2001], I-5547.

[3] Dz.U. C 106 z 30.4.2004, str. 47.

[4] Wyrok w sprawie C-193/94 Skanavi i Chryssanthakopoulos, Zb. Orz. [1996], I-929 ust. 36.

--------------------------------------------------