ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Artykuł 29 Opodatkowanie niezrealizowanych zysków kapitałowych w przypadku przeniesienia aktywów, rezydencji podatkowej lub stałego zakładu 1. Kwota równa wartości rynkowej przenoszonych aktywów (w chwili ich przeniesienia), pomniejszona o ich wartość do celów podatkowych, jest traktowana jak osiągnięte przychody w każdej z następujących sytuacji: a) podatnik przenosi aktywa ze swojej siedziby zarządu do stałego zakładu w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim; b) podatnik przenosi aktywa ze swojego stałego zakładu w państwie członkowskim do swojej siedziby głównej lub innego stałego zakładu w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, o ile państwo członkowskie stałego zakładu nie ma już prawa do opodatkowania przenoszonych aktywów ze względu na przeniesienie; c) podatnik przenosi swoją rezydencję podatkową do innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, z wyłączeniem aktywów, które pozostają faktycznie powiązane ze stałym zakładem w pierwszym państwie członkowskim; d) podatnik przenosi działalność gospodarczą prowadzoną przez swój stały zakład z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego lub do państwa trzeciego, o ile państwo członkowskie stałego zakładu nie ma już prawa do opodatkowania przenoszonych aktywów ze względu na przeniesienie. 2. W przypadku przeniesienia aktywów, rezydencji podatkowej lub działalności gospodarczej prowadzonej przez stały zakład do innego państwa członkowskiego, państwo to przyjmuje wartość ustaloną przez państwo członkowskie podatnika lub stałego zakładu jako wartość początkową aktywów do celów podatkowych. 3. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do przenoszenia aktywów w związku z finansowaniem dotyczącym papierów wartościowych, do aktywów przekazywanych jako zabezpieczenie ani w przypadku gdy przeniesienie aktywów jest dokonywane w celu spełnienia ostrożnościowych wymogów kapitałowych lub na potrzeby zarządzania płynnością i gdy aktywa mają powrócić do państwa członkowskiego podmiotu przenoszącego w terminie 12 miesięcy.

Artykuł 29 Opodatkowanie niezrealizowanych zysków kapitałowych w przypadku przeniesienia aktywów, rezydencji podatkowej lub stałego zakładu Do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają zasady dotyczące opodatkowania niezrealizowanych zysków kapitałowych w przypadku zmiany siedziby lub miejsca zamieszkania do celów podatkowych określone w dyrektywie (UE) 2016/1164.
(6) Ujawnianie uzgodnień z zakresu potencjalnie agresywnego planowania podatkowego o wymiarze transgranicznym może skutecznie wesprzeć wysiłki na rzecz stworzenia sprawiedliwych warunków opodatkowania na rynku wewnętrznym. W tym kontekście zobowiązanie pośredników do informowania organów podatkowych o określonych uzgodnieniach transgranicznych, które mogłyby potencjalnie zostać wykorzystane do celów unikania opodatkowania, stanowiłoby krok w dobrym kierunku. Aby zapewnić bardziej kompleksowe podejście, na drugim etapie – po ujawnieniu informacji – należałoby zadbać o to, aby organy podatkowe dzieliły się uzyskanymi informacjami ze swoimi odpowiednikami w innych państwach członkowskich. Takie ustalenia powinny również zwiększyć skuteczność wspólnego standardu do wymiany informacji. Ponadto zasadnicze znaczenie ma przyznanie Komisji dostępu do wystarczającej ilości informacji, aby mogła monitorować prawidłowe działanie niniejszej dyrektywy. Dostęp Komisji do informacji nie zwalnia państw członkowskich z obowiązku zgłaszania Komisji każdego przypadku pomocy państwa.

(6) Ujawnianie uzgodnień z zakresu potencjalnie agresywnego planowania podatkowego o wymiarze transgranicznym może skutecznie wesprzeć wysiłki na rzecz stworzenia sprawiedliwych warunków opodatkowania na rynku wewnętrznym. W tym kontekście zobowiązanie pośredników , biegłych rewidentów oraz, w stosownych przypadkach, podatników do informowania organów podatkowych o określonych uzgodnieniach transgranicznych, które mogłyby potencjalnie zostać wykorzystane do celów unikania opodatkowania, stanowiłoby konieczny krok w dobrym kierunku. Aby zapewnić bardziej kompleksowe podejście, na drugim etapie – po ujawnieniu informacji – należałoby zadbać o to, aby organy podatkowe automatycznie dzieliły się uzyskanymi informacjami ze swoimi odpowiednikami w innych państwach członkowskich. Takie ustalenia powinny również zwiększyć skuteczność wspólnego standardu do wymiany informacji. Ponadto zasadnicze znaczenie ma przyznanie Komisji dostępu do istotnych informacji, aby mogła monitorować prawidłowe działanie niniejszej dyrektywy i wypełniać swoje zadania związane z polityką konkurencji . Dostęp Komisji do informacji nie zwalnia państw członkowskich z obowiązku zgłaszania Komisji każdego przypadku pomocy państwa. Ponadto w celu zwiększenia pewności prawa z myślą o pośrednikach i podatnikach Komisja powinna opublikować wykaz raportowanych transgranicznych uzgodnień podatkowych, które mogłyby potencjalnie zostać wykorzystane do celów unikania opodatkowania, bez odniesień do pośrednika lub podatnika.
P8_TC1-COD(2016)0014

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/… w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylającego dyrektywę 2007/46/WE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2018/858.)
2.

przypomina o swoim wniosku, załączonym do rezolucji Parlamentu w sprawie reformy prawa wyborczego Unii Europejskiej, o to, aby Parlament Europejski był uprawniony do ustalania terminu wyborów po konsultacjach z Radą;
Kluczowe znaczenie dla zapewnienia równości szans mają usługi, takie jak opieka nad dziećmi, opieka pozaszkolna, kształcenie, szkolenie, mieszkalnictwo, usługi zdrowotne i opieka długoterminowa, w tym dla dzieci i młodych osób, które są dostępne oraz charakteryzują się wysoką jakością i przystępnością . Należy zwrócić szczególna uwagę na zwalczanie ubóstwa, wykluczenie społeczne oraz zmniejszanie ubóstwa pracujących. Państwa członkowskie powinny zapewnić każdemu dostęp do podstawowych usług, w tym wody, urządzeń sanitarnych, energii, transportu, usług finansowych i usług łączności cyfrowej. Osobom będącym w potrzebie i znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniej pomocy mieszkaniowej oraz prawo do odpowiedniej pomocy i ochrony przed przymusową eksmisją. Należy odpowiednio podejść do zjawiska bezdomności. Należy uwzględnić szczególne potrzeby osób niepełnosprawnych.

Kluczowe znaczenie dla zapewnienia równości szans ma dostęp do usług takich jak opieka nad dziećmi, opieka pozaszkolna, kształcenie, szkolenie, mieszkalnictwo, usługi zdrowotne, rehabilitacja i opieka długoterminowa, które charakteryzują się wysoką jakością i przystępnością, a także dostępność tych usług , w tym dla dzieci i młodych osób oraz mniejszości etnicznych i migrantów. Dzieci żyjące w ubóstwie powinny mieć dostęp do opieki zdrowotnej, edukacji i opieki , które są bezpłatne , oraz do godziwych warunków mieszkaniowych i właściwego żywienia . Należy zwrócić szczególną uwagę na zwalczanie ubóstwa i wykluczenia społecznego, w tym zmniejszanie ubóstwa pracujących, oraz dyskryminacji . Państwa członkowskie powinny zapewnić każdemu dostęp do podstawowych usług oraz ich przystępność cenową , w tym kształcenia, opieki zdrowotnej, mieszkań, czystej wody, urządzeń sanitarnych, energii, transportu, usług finansowych i usług łączności cyfrowej. Osobom będącym w potrzebie lub znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniej pomocy mieszkaniowej oraz prawo do odpowiedniej pomocy i ochrony przed przymusową eksmisją. Należy odpowiednio podejść do zjawiska bezdomności. Należy uwzględnić szczególne potrzeby oraz potencjał osób niepełnosprawnych. W tym celu państwa członkowskie powinny między innymi dokonać przeglądu systemów oceny niepełnosprawności, aby uniknąć tworzenia barier w dostępie do rynku pracy.
ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Komisji w sprawie tymczasowych eksperymentów na odmianach ekologicznych

Komisja uznaje konieczność określenia warunków, w jakich powinny być rozwijane odmiany ekologiczne nadające się do produkcji ekologicznej.

W celu określenia kryteriów służących do opisu właściwości „odmian ekologicznych nadających się do produkcji ekologicznej”, jak również określenia warunków, zgodnie z którymi „odmiany ekologiczne nadające się do produkcji ekologicznej” można produkować z zamiarem wprowadzenia do obrotu, najpóźniej 6 miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja zorganizuje tymczasowy eksperyment.

Tymczasowy eksperyment polegać będzie na określeniu kryteriów opisu odrębności, stabilności oraz, w stosownych przypadkach, wartości gospodarczej i użytkowej odmian ekologicznych nadających się do produkcji ekologicznej i innych warunków wprowadzania do obrotu, takich jak etykietowanie i opakowania. Te warunki i kryteria będą uwzględniać szczególne potrzeby i cele rolnictwa ekologicznego, takie jak: zwiększenie różnorodności genetycznej, odporność na choroby i dostosowanie do warunków glebowych i klimatycznych. Raz w roku sporządzane będą sprawozdania służące monitorowaniu postępów tymczasowego eksperymentu.

W ramach tego eksperymentu, który ma się zakończyć po siedmiu latach i uwzględni wystarczające ilości, państwa członkowskie mogą zostać zwolnione z niektórych zobowiązań ustanowionych w: dyrektywie 66/401/EWG, dyrektywie 66/402/EWG, dyrektywie 68/193/EWG, dyrektywie 2002/53/WE, dyrektywie 2002/54/WE, dyrektywie 2002/55/WE, dyrektywie 2002/56/WE, dyrektywie 2002/57/WE, dyrektywie 2008/72/WE oraz dyrektywie 2008/90/WE.

Komisja oceni wyniki tego eksperymentu w celu przedstawienia propozycji zmiany wymogów określonych w przepisach horyzontalnych dotyczących wprowadzania do obrotu nasion i innych materiałów przeznaczonych do reprodukcji roślin o właściwościach „odmian ekologicznych nadających się do produkcji ekologicznej”.

Oświadczenie Komisji w sprawie art. 55

Komisja podkreśla, że systematyczne powoływanie się na art. 5 ust. 4 akapit drugi lit. b) rozporządzenia (UE) nr 182/2011 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13) jest sprzeczne z literą i duchem tego rozporządzenia. Korzystanie z tego przepisu musi być związane z konkretną potrzebą odstąpienia od zasady, zgodnie z którą Komisja może przyjmować projekt aktu wykonawczego, w przypadku gdy nie została wydana opinia. Jako że jest to wyjątek od zasady ogólnej ustanowionej w art. 5 ust. 4, zastosowanie akapitu drugiego lit. b) nie może być postrzegane jako część „swobody decyzyjnej” prawodawcy, ale musi podlegać wykładni zawężającej, a zatem musi być uzasadnione.
b)

kategorii N1 określonych w załączniku II do dyrektywy 2007/46/WE, o masie odniesienia nieprzekraczającej 2 610 kg, oraz do pojazdów kategorii N1, na które rozszerzono homologację typu zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 (zwanych dalej „lekkimi pojazdami użytkowymi”), które po raz pierwszy rejestruje się w Unii i których nie rejestrowano wcześniej poza terytorium Unii (zwane dalej „nowymi lekkimi pojazdami użytkowymi”). Zgodnie z celami niniejszego rozporządzenia Komisja posiada uprawnienia do aktualizacji w razie potrzeby ograniczenia masy odniesienia (2 610 kg) dla lekkich pojazdów użytkowych napędzanych paliwem alternatywnym wymagającym dodatkowego obciążenia z powodu układów napędowych i systemów magazynowania energii (baterii) cięższych niż wykorzystywane w pojazdach tradycyjnych.
P8_TA(2018)0318

Równoważność inspekcji polowych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 11 września 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję Rady 2003/17/WE w odniesieniu do równoważności inspekcji polowych stosowanych w Brazylii do upraw nasiennych pastewnych roślin uprawnych i upraw nasiennych zbożowych roślin uprawnych oraz w odniesieniu do równoważności materiału siewnego roślin pastewnych i materiału siewnego roślin zbożowych produkowanego w Brazylii, a także w odniesieniu do równoważności inspekcji polowych stosowanych w Mołdawii do upraw nasiennych zbożowych roślin uprawnych, upraw nasiennych warzyw oraz upraw nasiennych roślin oleistych i włóknistych oraz w odniesieniu do równoważności materiału siewnego roślin zbożowych, materiału siewnego warzyw oraz materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych produkowanego w Mołdawii (COM(2017)0643 – C8-0400/2017 – 2017/0297(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 433/25)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0643),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0400/2017),

— uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

— uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 lutego 2018 r. (1),

— uwzględniając art. 59 i 39 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0253/2018),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. C 227 z 28.6.2018, s. 76.
(4) Aby zapewnić ciągłość badań jądrowych na szczeblu wspólnotowym, konieczne jest ustanowienie programu badawczo-szkoleniowego Wspólnoty na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. („program Euratom”). Program Euratom powinien mieć takie same cele, co program Euratom na lata 2014–2018, wspierać te same działania i stosować tę samą metodę wdrażania, która okazała się skuteczna i odpowiednia do osiągnięcia celów programu.

(4) Aby zapewnić ciągłość badań jądrowych na szczeblu wspólnotowym i osiągnąć cele w tym obszarze , konieczne jest ustanowienie programu badawczo-szkoleniowego Wspólnoty na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. („program Euratom”). Program Euratom powinien mieć takie same cele, co program Euratom na lata 2014–2018, wspierać te same działania i stosować tę samą metodę wdrażania, która okazała się skuteczna i odpowiednia do osiągnięcia celów programu.
C 433/244

P8_TA(2018)0334

Ilości nominalne na potrzeby wprowadzenia do obrotu w Unii poddanego pojedynczej destylacji shochu ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 12 września 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 110/2008 w odniesieniu do ilości nominalnych na potrzeby wprowadzenia do obrotu w Unii poddanego pojedynczej destylacji shochu produkowanego przy użyciu aparatu destylacyjnego kotłowego i butelkowanego w Japonii (COM(2018)0199 – C8-0156/2018 – 2018/0097(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2019/C 433/33)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0199),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 114 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0156/2018),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2018 r. (1),

— uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 10 lipca 2018 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 TFUE,

— uwzględniając art. 59 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0255/2018),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
(4)

W celu rozwiązania problemu nieproporcjonalnego obciążenia małych przedsiębiorstw związanego z przestrzeganiem przepisów należy udostępnić środki upraszczające nie tylko przedsiębiorstwom, które są zwolnione z podatku na mocy obowiązujących przepisów, ale również tym, które uważa się za małe w kategoriach ekonomicznych. Dostępność takich środków jest szczególnie istotna, ponieważ większość małych przedsiębiorstw, zwolnionych lub nie, jest w praktyce zobowiązana do korzystania z usług doradców lub zewnętrznych konsultantów w celu uzyskania pomocy w wypełnianiu obowiązków związanych z VAT, co zwiększa obciążenia finansowe tych przedsiębiorstw. Do celów uproszczenia przepisów dotyczących podatku VAT przedsiębiorstwa mogłyby zostać uznane za „małe”, jeżeli ich obroty kwalifikują je jako mikroprzedsiębiorstwa zgodnie z ogólną definicją zawartą w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (10).
ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

OŚWIADCZENIA KOMISJI

Komisja wyraża ubolewanie z powodu wykluczenia misji, o których mowa w art. 42 ust. 1, art. 43 i art. 44 TUE, z zakresu rozporządzenia i zwraca uwagę, że w konsekwencji nie będzie żadnych przepisów dotyczących ochrony danych w odniesieniu do takich misji. Komisja zauważa, że decyzja Rady, której podstawą jest art. 39 TUE, może jedynie ustanowić przepisy dotyczące ochrony danych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie w ramach realizacji działań objętych zakresem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Taka decyzja Rady nie może zawierać przepisów, które stosują się do działań realizowanych przez instytucje, organy, urzędy i agencje UE. W celu usunięcia tej luki prawnej ewentualnej decyzji Rady powinien towarzyszyć dodatkowy, uzupełniający instrument, którego podstawą jest art. 16 TFUE.

Komisja zauważa, że art. 9 ust. 3 (dawny art. 70a podejścia ogólnego Rady) nie nakłada nowego obowiązku na instytucje i organy unijne w odniesieniu do zapewnienia równowagi między ochroną danych osobowych a publicznym dostępem do dokumentów.
ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ WSPÓLNE OŚWIADCZENIE PARLAMENTU, RADY I KOMISJI

Parlament, Rada i Komisja przypominają, że warunkiem wstępnym przyznania pomocy makrofinansowej jest respektowanie przez kraj będący beneficjentem skutecznych mechanizmów demokratycznych – w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego – oraz praworządność i zagwarantowanie poszanowania praw człowieka.

Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny monitorować spełnianie tego warunku wstępnego przez cały okres udzielania unijnej pomocy makrofinansowej.

W świetle niespełnionych warunków dotyczących zwalczania korupcji i związanego z tym anulowania na podstawie decyzji (UE) 2015/601 trzeciej raty poprzedniego programu pomocy makrofinansowej Parlament Europejski, Rada i Komisja podkreślają, że dalsza pomoc makrofinansowa będzie uzależniona od postępów w walce z korupcją na Ukrainie. W tym celu warunki dotyczące polityki gospodarczej i warunki finansowe zawarte w protokole ustaleń, który ma zostać uzgodniony między Unią Europejską a Ukrainą, powinny obejmować między innymi obowiązek skuteczniejszego sprawowania rządów oraz wzmocnienia zdolności administracyjnych i struktury instytucjonalnej, w szczególności w kontekście zwalczania korupcji na Ukrainie, a zwłaszcza stworzenia systemu weryfikacji deklaracji majątkowych, weryfikacji danych dotyczących własności rzeczywistej przedsiębiorstw oraz powstania dobrze funkcjonującego, wyspecjalizowanego sądu antykorupcyjnego zgodnie z zaleceniami Komisji Weneckiej. Należy również rozważyć warunki dotyczące zwalczania prania pieniędzy i unikania opodatkowania. Zgodnie z art. 4 ust. 4 jeżeli warunki określone w ust. 3 nie będą spełniane, Komisja tymczasowo zawiesi lub anuluje wypłatę pomocy makrofinansowej Unii.

Oprócz regularnego informowania Parlamentu Europejskiego i Rady o rozwoju sytuacji w zakresie udzielania pomocy oraz dostarczania im odpowiednich dokumentów, Komisja przy każdej wypłacie powinna informować opinię publiczną o fakcie spełnienia wszystkich warunków dotyczących polityki gospodarczej i warunków finansowych związanych z tą wypłatą, w szczególności dotyczących zwalczania korupcji.

Parlament Europejski, Rada i Komisja przypominają, że ta pomoc makrofinansowa dla Ukrainy powinna przyczyniać się do propagowania wspólnych wartości Unii Europejskiej, w tym zrównoważonego i społecznie odpowiedzialnego rozwoju prowadzącego do tworzenia miejsc pracy i ograniczania ubóstwa, a także do realizacji zaangażowania na rzecz silnego społeczeństwa obywatelskiego. Do projektu decyzji wykonawczej Komisji zatwierdzającej protokół ustaleń Komisja powinna dołączyć analizę oczekiwanych skutków społecznych pomocy makrofinansowej. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011 analiza ta zostanie przedłożona komitetowi złożonemu z przedstawicieli państw członkowskich oraz zostanie udostępniona Parlamentowi i Radzie za pośrednictwem rejestru prac komitetów.
P8_TC1-COD(2015)0277

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2018/1139.)
Państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki w celu zapewnienia, by ich przedsiębiorstwa mogły użytkować najmowane pojazdy do celów transportu drogowego towarów na tych samych warunkach, co pojazdy będące własnością tych przedsiębiorstw, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w art. 2.

1. Państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki w celu zapewnienia, by przedsiębiorstwa mające siedzibę na ich terytorium mogły użytkować najmowane pojazdy do celów transportu drogowego towarów na tych samych warunkach, co pojazdy będące własnością tych przedsiębiorstw, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w art. 2.
A.

mając na uwadze, że według konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji wniosek ogranicza się do zwykłego ujednolicenia istniejących tekstów, bez zmiany co do istoty;
(2)

Obecny unijny system VAT, który wprowadzono w 1993 r., jest podobny do europejskiego systemu celnego. Brakuje jednak równoważnych kontroli, co sprawia, że jest on podatny na transgraniczne oszustwa. Obecny system VAT należy gruntownie zmienić, tak aby dostarczanie towarów z jednego państwa członkowskiego do innego było opodatkowane tak, jak dostarczanie i nabywanie towarów w ramach jednego państwa członkowskiego. W swoim planie działania w sprawie VAT (8) Komisja zapowiedziała, że zamierza przedstawić wniosek określający zasady docelowego systemu VAT dla transgranicznej wymiany handlowej między przedsiębiorstwami (B2B) z różnych państw członkowskich, który będzie opierał się na opodatkowaniu transgranicznych dostaw towarów w państwie członkowskim przeznaczenia. Zmiana ta powinna przyczynić się do ograniczenia oszustw transgranicznych w zakresie VAT o kwotę 40 miliardów euro rocznie.