UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Umowa w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Indii (zwana dalej „Umową”) została podpisana w Nowym Delhi w dniu 23 listopada 2001 r. i weszła w życie w dniu 14 października 2002 r. Art. 11 lit. b) stanowi, że „niniejsza Umowa zawarta jest na okres wstępny pięciu lat i może być przedłużana na drodze umowy między Stronami, po dokonaniu oceny w ciągu ostatniego roku każdego okresu obowiązywania”. Umowa została jak dotąd dwukrotnie przedłużona; Rada zatwierdziła przedłużenie w 2009 r. i w 2015 r. na kolejne okresy 5 lat.

Obecna Umowa wygasa w dniu 17 maja 2020 r.

Z oceny przeprowadzonej przez Komisję wyraźnie wynika, że Umowa zapewnia istotne ramy ułatwiające współpracę między UE a Indiami we wspólnych priorytetowych obszarach nauki i technologii, co prowadzi do wzajemnych korzyści. W ostatnich latach w ramach programu „Horyzont 2020” w wyniku wspólnego zaproszenia do składania wniosków dotyczących wody we współpracy z Departamentem Nauki i Technologii (DST) oraz z Departamentem Biotechnologii (DBT) wybrano 7 projektów na łączną kwotę 30 mln EUR; w wyniku wspólnego zaproszenia do składania wniosków dotyczących szczepionek nowej generacji we współpracy z DBT wybrano 3 projekty na łączną kwotę 30 mln EUR; podjęto dwie inicjatywy w zakresie innowacji: sieć inkubatorów i platformę innowacji, w wyniku których wśród uczestników powstało ponad 20 partnerstw innowacyjnych. Ponadto podpisano porozumienie wykonawcze między Radą Badań Naukowych i Inżynieryjnych a Komisją Europejską w celu ułatwienia mobilności naukowców z Indii w zespołach beneficjentów dotacji Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych. Ponadto DBT i Ministerstwo ds. Nauki o Ziemi (MoES) ustanowiły dwa mechanizmy współfinansowania w celu sfinansowania indyjskich uczestników w ponad 50 zaproszeniach do składania wniosków w ramach programu „Horyzont 2020”.

W interesie UE leży przedłużenie Umowy w celu kontynuowania współpracy naukowej i technologicznej oraz ułatwiania tej współpracy, w obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, których rozwój prowadzi do postępu technologicznego przynoszącego korzyści europejskiemu środowisku naukowemu, a także w celu zwiększenia dostępu do rynku indyjskiego poprzez współpracę.

Umowa ma zasadnicze znaczenie dla zrozumienia krajobrazu naukowego i innowacyjnego drugiej strony oraz dla ustanowienia priorytetowych obszarów wspólnego zainteresowania dotyczących współpracy międzynarodowej w dziedzinie badań naukowych i innowacji. Oferuje ona ramy prawne i administracyjne stanowiące podstawę do dyskusji na temat warunków współpracy, zapewniając rzetelny i sprawiedliwy przydział środków finansowych na badania naukowe i innowacje w obszarach, które są zgodne z interesami i polityką UE i które mogą zostać dostosowane do interesów i potrzeb Indii.

Stanowi ona również przydatne forum do oceny dotychczasowej współpracy i określenia przyszłych działań, w tym tematów, dzięki którym współpraca będzie skuteczna, takich jak zasady otwartego dostępu i otwartych innowacji.

Na posiedzeniu Wspólnego Komitetu Sterującego UE–Indie ustanowionego na mocy Umowy, które odbyło się w Nowym Delhi w dniu 1 marca 2019 r., obie Strony przyjęły do wiadomości zamiar przedłużenia Umowy na kolejny okres pięciu lat bez żadnych zmian, w wyniku oceny zgodnej z art. 11 Umowy.

Treść przedłużonej Umowy będzie identyczna z treścią obecnej Umowy, jak omówiono i uzgodniono z partnerami indyjskimi. Nie stworzy ona nowych praw i obowiązków dla UE, lecz przedłuży obowiązujący system prawny między Stronami w dziedzinie współpracy naukowo-technologicznej.