ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
30.

Mając na uwadze potencjał MŚP w zakresie tworzenia miejsc pracy na poziomie lokalnym i regionalnym oraz pragnąc pomóc im w przezwyciężaniu uporczywego kryzysu, wzywa Komisję Europejską do większych wysiłków, by zachęcić instytucje finansowe do udzielania pożyczek MŚP i do inwestowania w nie, by zapewnić ich przetrwanie oraz by promować ich wzrost. Dlatego oczekuje propozycji dotyczących nowego „planu inwestycyjnego” uzgodnionego na czerwcowym posiedzeniu Rady Europejskiej i zachęca do nowych inwestycji w otwarty model innowacyjności i nowo zakładane przedsiębiorstwa.
3.

Uważa, że chociaż poczyniono znaczące postępy na drodze do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju, jeszcze wiele pozostaje do zrobienia. Przypomina, że nawet w okresie pogorszenia koniunktury gospodarczej 85 % obywateli UE opowiada się za tym, by Europa w dalszym ciągu pomagała krajom rozwijającym się (1). Wzywa do utrzymania wysiłków na rzecz realizacji milenijnych celów rozwoju do 2015 r. i popiera również związany z tym proces tworzenia światowych celów zrównoważonego rozwoju. Ponownie wyraża także swoje poparcie dla ogłoszenia roku 2015 „Europejskim Rokiem Rozwoju”, aby zagwarantować podjęcie dalszych działań w związku z milenijnymi celami rozwoju.
9.

Uważa, że wyłączenie to jest zgodne z postulatem Komitetu Regionów, by przy obliczaniu deficytu zgodnie z zasadami paktu stabilności i wzrostu nie uwzględniać wydatków krajowych przeznaczonych na współfinansowanie w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Zwraca się w związku z tym do Komisji Europejskiej, by oceniła możliwości zrealizowania tego postulatu.
3.14.

Wzywa do zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w mechanizmy zarządzania gospodarczego i uważa za rzecz słuszną, by z jednej strony włączono go w dialog gospodarczy między Komisją Europejską a Parlamentem Europejskim, a z drugiej strony, by jego członkowie mieli zagwarantowany udział w tygodniu parlamentarnym Parlamentu Europejskiego u boku posłów do Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych.
4.12.

Zwraca się do Komisji o zwiększenie roli strategii inteligentnej specjalizacji w Europie, by ograniczyć przepaść innowacyjną między regionami w UE. Wzywa do opracowania planu działania „Schody ku doskonałości” (Stairway to Excellence), by realizować praktyczne działania pozwalające łączyć program „Horyzont 2020” z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi.
4.

Wzywa Federację Rosyjską do powstrzymania się od jakichkolwiek wojskowych, politycznych lub gospodarczych działań zastraszających, które wpływałyby na integralność jej sąsiadów, a także do zaprzestania przygotowań zbrojnych na granicy z Ukrainą i w Naddniestrzu oraz przy granicach z państwami bałtyckimi. Jest zaniepokojony ostatnimi wydarzeniami w Mołdawii – zwłaszcza w kontekście zainicjowanego z zewnątrz referendum w regionie Gagauzji – gdzie, podobnie jak na Ukrainie, obce siły próbują zablokować drogę Mołdawii do Unii Europejskiej. Apeluje do Rosji o zagwarantowanie ochrony praw i majątku wszystkich obywateli na Krymie, zwłaszcza mniejszości rodowitych Ukraińców i Tatarów krymskich.
6.

Wzywa wszystkie zaangażowane strony do dołożenia starań, by wdrażanie zaproponowanych zasad i mechanizmów nie prowadziło do utrudnienia procesów decyzyjnych ani nie zwiększało obciążeń administracyjnych i finansowych dla zainteresowanych samorządów lokalnych i regionalnych.
7.

Przypomina, że CORLEAP został ustanowiony, by ułatwiać dialog między władzami lokalnymi i regionalnymi w krajach UE i Partnerstwa Wschodniego oraz by wspierać demokrację, stabilizację i praworządność. Postanawia przeanalizować, czy istniejące struktury są odpowiednie dla tych celów i sprawdzić możliwości poszerzenia debaty, tak by włączyć do niej wszystkie zainteresowane strony.
10.

Ponownie wzywa do wprowadzenia „złotej reguły” w odniesieniu do rachunkowości sektora publicznego, by oddzielić długoterminowe inwestycje od wydatków bieżących; w związku z tym powtórnie apeluje, by Komisja Europejska przedstawiła białą księgę opartą na zasadach OECD dotyczących efektywnych inwestycji publicznych na wszystkich poziomach sprawowania rządów, w którym to dokumencie ustanowiona by została na szczeblu UE typologia jakości inwestycji publicznych w rachunkach wydatków publicznych, stosownie do długoterminowych skutków tych inwestycji. Zachęca do ograniczenia bieżących wydatków, aby umożliwić zmniejszenie obciążenia podatkowego w celu pobudzenia inwestycji prywatnych.
48.

Zachęca Komisję do opracowania skutecznej polityki powrotowej, która będzie wdrażana sprawnie i z poszanowaniem godności i praw podstawowych migrantów, którzy nie mają prawa do azylu i których bezpieczny powrót jest możliwy. Jest to konieczne, aby możliwe było wykorzystanie zasobów na rzecz osób, które naprawdę tego potrzebują, oraz by uniknąć wywoływania dalszych konfliktów społecznych, które mogą torować drogę do ekstremizmu.
17.

Wzywa Komisję do ukończenia prac dotyczących utworzenia europejskiego obszaru umiejętności i kwalifikacji, co pozwoliłoby na przewidywanie zapotrzebowania na umiejętności na rynku pracy i lepsze dopasowywanie do niego dostępnych umiejętności poprzez kształcenie, szkolenie zawodowe i uczenie się przez całe życie, tak by stymulować tworzenie miejsc pracy i zwalczanie bezrobocia, zwłaszcza bezrobocia młodzieży.
22.

Ponawia apel do Komisji Europejskiej, by promowała zmniejszanie ilości odpadów spożywczych (1) i ponownie przedłożyła propozycję wytyczenia celu dotyczącego ograniczenia ilości odpadów spożywczych o co najmniej 30 % do roku 2025, w oparciu o wycofany wniosek z 2014 r. zmieniający dyrektywę ramową w sprawie odpadów z myślą o propagowaniu gospodarki o obiegu zamkniętym, i by w tym celu rozważyła możliwość rozszerzenia pozytywnego wzorca zarządzania stosowanego w ramach Porozumienia Burmistrzów. W tym kontekście popiera postulat Parlamentu Europejskiego, by rok 2016 został ogłoszony Europejskim Rokiem przeciw Marnotrawstwu Żywności.
2.

Uważa, że podejście UE do migracji musi być solidarne i zrównoważone w perspektywie długoterminowej oraz zagwarantować poszanowanie praw człowieka. Trzeba zająć się wszystkimi aspektami migracji, co obejmuje zobowiązania humanitarne, osoby ubiegające się o azyl i osoby migrujące z przyczyn ekonomicznych. Zaznacza, jak ważne jest zajęcie się przemytem i handlem ludźmi, rozwojem i stabilnością w krajach nienależących do UE, skuteczną polityką powrotową oraz wyzwaniami demograficznymi, przed jakimi stoi Europa. Podkreśla, że uregulowana migracja może być istotnym elementem rozwoju. Skuteczna polityka imigracyjna służy nie tylko samym zainteresowanym, lecz także przynosi znaczące korzyści całemu społeczeństwu, przyczyniając się do zasilenia rynku pracy i finansowania dobrobytu. Wzywa wszystkie podmioty posiadające polityczną odpowiedzialność, instytucje europejskie, władze krajowe, regionalne i lokalne, media i społeczeństwo obywatelskie, by nie stygmatyzowały migrantów ani zjawiska migracji oraz by dostarczały swoim obywatelom obiektywnych informacji na temat migracji, jej przyczyn i skutków. Odrzuca wszelkie formy dyskryminacji i rasistowskich zachowań wobec migrantów jako niezgodne z zasadami leżącymi u podstaw Unii Europejskiej. Odnotowuje w tym kontekście wyniki posiedzenia Rady Europejskiej z dnia 25–26 czerwca 2015 r. i wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie, by w związku z osiągniętym porozumieniem podjęły działania mające na celu skuteczną reakcję na kryzysową sytuację w dziedzinie migracji oraz by włączyły w te działania władze lokalne i regionalne.
11.

Przypomina, że zadanie monitorowania zgodności prawodawstwa UE z zasadą pomocniczości zostało poszerzone tak, by przydzielić pewną rolę KR-owi i parlamentom regionalnym o uprawnieniach ustawodawczych współpracującym ściśle z parlamentami narodowymi. KR, aby móc skuteczniej wnosić wkład w monitorowanie stosowania zasady pomocniczości i ogólnej jakości prawodawstwa UE, apeluje o dalsze wysiłki dotyczące: — przeprowadzania ex ante oceny oddziaływania terytorialnego, — monitorowania ex post, na poziomie lokalnym, regionalnym i niższym niż krajowy oraz w imieniu UE, transpozycji prawodawstwa UE do prawa krajowego, — udoskonalenia systemu wczesnego ostrzegania, m.in. poprzez poszerzenie jego ram czasowych, tak by także podmioty regionalne mogły w pełni z niego korzystać, — zwiększenia roli regionalnych zgromadzeń ustawodawczych w procedurze wczesnego ostrzegania poprzez obowiązkowe, a nie fakultatywne, konsultacje ze strony parlamentów krajowych w sprawach leżących w kompetencji regionalnej, — zbadanie, we współpracy z państwami członkowskimi UE, możliwości nadania parlamentom regionalnym i szczebla niższego niż krajowy posiadającym kompetencje ustawodawcze pełnych uprawnień do wydawania uzasadnionych opinii w odniesieniu do zasady pomocniczości, tak jak gdyby były to parlamenty narodowe (zob. deklaracja nr 51 dołączona do Traktatu z Lizbony).
35)

wspieranie rozwoju kompleksowej polityki migracyjnej UE i wzmocnienie lokalnych i regionalnych zdolności w zakresie zarządzania kryzysowego; zachęcanie do wymiany najlepszych praktyk i do zacieśnienia współpracy na szczeblu gmin i regionów, niezależnie od ram określonych przez Komisję; udział w debacie na temat przeglądu rozporządzenia Dublin III, by wypracować sprawiedliwy podział obciążeń wewnątrz UE i zająć się podstawowymi przyczynami nielegalnej migracji i handlu ludźmi z uwzględnieniem aspektów pomocy humanitarnej i polityki rozwoju;
17.

Wzywa Komisję i państwa członkowskie do włączenia wymiaru terytorialnego do zmienionej strategii „Europa 2000” i do dostosowania europejskiego semestru do długoterminowych celów tej strategii. Apeluje do Komisji o zapewnienie udziału władz samorządowych w przeglądzie procesów zarządzania gospodarczego, w tym w europejskim semestrze. Uważa, że efektywne gospodarowanie zasobami jest bardzo istotnym elementem strategii „Europa 2000”, który umożliwi osiągnięcie zrównoważonego wzrostu, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia celu produktywności zasobów.
2.

Nawołujemy do budowania Europy zdolnej do wzmocnienia zaufania obywateli oraz lepiej przystosowanej do sprostania czekającym nas wyzwaniom zarówno w UE, jak i na całym świecie, i do podejmowania decyzji dotyczących wspólnych działań w duchu solidarności i przy poszanowaniu zasady pomocniczości.
26.

Popiera realizację porozumienia paryskiego oraz podkreśla, że wypełnienie luki między zobowiązaniami krajowymi a wysiłkiem koniecznym do ograniczenia globalnego ocieplenia do wartości znacznie poniżej 2 oC będzie wymagało włączenia działań miast i regionów do krajowych zobowiązań, jak również poziomej i pionowej koordynacji, w tym na poziomie UE i Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC). W związku z tym Komitet zwraca się do Komisji, by wsparła wniosek KR-u o uwzględnienie tego aspektu w zobowiązaniach krajowych, usprawnienie instytucjonalizacji platformy podmiotów niepaństwowych działających na rzecz klimatu (NAZCA) i pracy tzw. czempionów klimatu w sekretariacie UNFCCC oraz o ułatwianie wymiany doświadczeń na szczeblu lokalnym i regionalnym. Ponadto wzywa Komisję do wspierania projektów badawczych dotyczących miast i regionów w kontekście zmiany klimatu, jako wkładu w przyszłe prace Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu.
Dziedzictwo kulturowe może odegrać istotną rolę jako spoiwo społeczeństw w czasie, gdy rośnie różnorodność kulturowa europejskich narodów. Nowe partycypacyjne i międzykulturowe podejście do polityki i inicjatyw edukacyjnych w obszarze dziedzictwa, przewidujące godne traktowanie dziedzictwa kulturowego wszystkich kultur, może zwiększyć zaufanie, wzajemne poszanowanie i spójność społeczną.

Dziedzictwo kulturowe może odegrać istotną rolę jako spoiwo społeczeństw w czasie, gdy rośnie różnorodność kulturowa europejskich narodów. Miejsca, którym przyznano znak dziedzictwa europejskiego, mają istotny europejski wymiar, gdyż zostały wybrane ze względu na swą rolę w europejskiej historii. Jako takie symbolizują europejskie ideały, wartości, historię i integrację, a także zbliżają Unię Europejską do obywateli. Wraz z Europejskimi Stolicami Kultury zwiększają poczucie przynależności europejskich obywateli do wspólnego obszaru kulturowego. Dlatego też trzeba dążyć do komplementarności z Europejskim Rokiem Dziedzictwa Kulturowego. Nowe partycypacyjne i międzykulturowe podejście do polityki i inicjatyw edukacyjnych w obszarze dziedzictwa, przewidujące godne traktowanie dziedzictwa kulturowego wszystkich kultur, z poszanowaniem wolności sztuki zgodnie z art. 13 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej , może zwiększyć zaufanie, wzajemne poszanowanie i spójność społeczną.
6.

W związku z tym zwraca uwagę, że ewentualne zawieszenie funduszy strukturalnych i inwestycji europejskich w stosunku do Hiszpanii i Portugalii lub jakiegokolwiek innego państwa członkowskiego miałoby negatywne skutki dla realizacji programów. Przypomina, że: a) KR sprzeciwia się warunkowości makroekonomicznej, gdyż jest ona szkodliwa dla miast i regionów; b) byłoby to sprzeczne z zastosowanymi już umorzeniami kar zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1173/2011 w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro; c) narusza to zasadę proporcjonalności ustanowioną na mocy art. 5 TUE i dołączonego doń protokołu nr 2. Dlatego Komitet wnosi, by w razie ewentualnego zawieszenia miało ono – ze względu na okoliczności gospodarcze i społeczne, bezrobocie i skutki zawieszenia dla gospodarki – wartość zerową, zgodnie z art. 23 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów).
66.

Wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na ochronę uchodźców na obszarach pochodzenia, co jest istotnym elementem w radzeniu sobie z rosnącą liczbą osób potrzebujących międzynarodowej ochrony. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej w sprawie nowych ram partnerstwa z krajami trzecimi, w których przebywa duża liczba uchodźców. Kraje te muszą zbudować trwałe zdolności przyjmowania uchodźców i zapewniać długoterminowe perspektywy w pobliżu miejsca pochodzenia milionom osób uciekających przed wojną i prześladowaniem. W tym kontekście uznaje potrzebę zewnętrznego planu inwestycyjnego przez uruchamianie inwestycji w krajach trzecich i wzywa do pełnego zaangażowania europejskich władz regionalnych i lokalnych w ten proces. Należy zachęcać władze lokalne i regionalne, by wspierały przyjmujące uchodźców samorządy spoza UE przez zapewnienie pomocy technicznej i promowanie bardziej strukturalnego podejścia do ochrony uchodźców.
9.

Proponuje, by w obecnych ramach wieloletnich znacznie zwiększyć zasoby finansowe przydzielone centrom informacyjnym EDIC na następny okres finansowania. W szczególności należy podwoić kwotę ryczałtową przyznaną na podstawową ofertę informacyjną EDIC oraz zwiększyć standardowe kwoty ryczałtowe na finansowanie poszczególnych modułów, przy jednoczesnym zadbaniu o to, by EDIC dążyły do zwiększenia swojej skuteczności i do maksymalnie dobrego wykorzystania swoich zasobów. Wreszcie, przydzielenie większych środków finansowych do wykorzystania na moduły pilotażowe umożliwi reagowanie na sytuacje kryzysowe. W ten sposób można byłoby pokryć wzrost kosztów, takich jak na przykład wynagrodzenia i czynsze.
5.

Odnotowuje, że władze lokalne i regionalne państw członkowskich muszą często samodzielnie radzić sobie z wielką liczbą przesiedleńców i z zarządzaniem polityką integracyjną, choć władze krajowe/europejskie zapewniają im niewielkie środki finansowe i słabą koordynację. Trzeba zapewnić bezpośrednią dostępność środków finansowych dla władz lokalnych i regionalnych, by umożliwić im wypełnienie zobowiązań związanych z migracją i integracją oraz zapewnić im szybki dostęp do środków krajowych i europejskich. Proponuje, by państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne otrzymały również praktyczne wytyczne w sprawie potencjalnych źródeł finansowania.
6.

Odnotowuje ogromne wyzwania, przed którymi stoi UE i jej państwa członkowskie oraz regiony, miasta i gminy z uwagi na dużą liczbę uchodźców wymagających ochrony międzynarodowej, jak i osób migrujących z przyczyn ekonomicznych i próbujących przedostać się do UE w sposób nieuregulowany. Ponownie podkreśla potrzebę dopilnowania, by osoby wjeżdżające do UE czyniły to legalnie oraz by wymagało to zastosowania ścisłej, szybkiej i skutecznej procedury rejestracji z poszanowaniem Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Podkreśla, że trzeba przeznaczyć więcej zasobów na zabezpieczenie zewnętrznych granic UE i zapewnienie ich uporządkowanego przekraczania. Zauważa potrzebę podejmowania kompleksowych wysiłków na rzecz zapewnienia, by migranci przybywający do Europy mogli pracować i integrować się. Podkreśla, że kontrole zewnętrznych granic strefy Schengen należy przeprowadzać w sposób, który jest spójny z międzynarodowymi zobowiązaniami państw członkowskich wobec uchodźców i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, w tym z prawem do godności ludzkiej i prawem do niedyskryminacji.
3.

Akcentuje, że przestrzeganie zasady pomocniczości wymaga, by określono koncepcję i zakres reform strukturalnych kwalifikujących się do europejskiego wsparcia finansowego. Odnotowuje, że należy to uczynić na podstawie analizy europejskiej wartości dodanej, gdyż art. 2a rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z lipca 1997 r., do którego odnosi się obecny wniosek, zawiera niestosownie szeroką definicję koncepcji reform strukturalnych.
6.

Wyraża przekonanie, że aby podnieść efektywność europejskiego semestru i poczucie odpowiedzialności na szczeblu lokalnym, warunkiem sine qua non jest ustrukturyzowane zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych jako partnerów w procesie europejskiego semestru – w kontekście rzeczywistego podziału kompetencji między poszczególne szczeble sprawowania rządów w państwach członkowskich UE. W związku z tym KR ponownie wzywa do ustanowienia kodeksu postępowania dotyczącego udziału władz lokalnych i regionalnych w europejskim semestrze (4) i zachęca Komisję, by wzięła aktywny udział w propagowaniu takiego kodeksu. Zaleca również, by następna roczna analiza wzrostu gospodarczego zawierała specjalny rozdział poświęcony stanowi regionów oraz roli władz lokalnych i regionalnych, a także wnosi, aby państwa członkowskie uczyniły to samo w swoich krajowych programach reform.
53.

Podkreśla gotowość do wniesienia, za pośrednictwem swoich trzech przedstawicieli w grupie zadaniowej ds. pomocniczości i proporcjonalności, wiedzy fachowej bazującej na sieci monitorującej stosowanie zasady pomocniczości i jej wieloletniej pracy nad tymi kwestiami. W związku z tym z zadowoleniem przyjmuje fakt, że mandat grupy zadaniowej zawiera wyraźne odniesienie do tego, w jaki sposób można lepiej zaangażować władze regionalne i lokalne w opracowywanie polityk Unii i związane z tym działania następcze, i podkreśla, że wymaga to debaty na temat nie tylko ewentualnego ponownego przekazania określonych kompetencji na szczeblu państw członkowskich, lecz także kompleksowego podejścia do wielopoziomowego sprawowania rządów w UE.
19.

Zaleca, by w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2018 r. zawarto konkretny rozdział poświęcony stanowi regionów i poruszono rolę władz lokalnych i regionalnych. Wnosi, by państwa członkowskie uczyniły to samo w swych krajowych programach reform. Przyjmuje z zadowoleniem poparcie postulatu, aby w zaleceniach dla poszczególnych krajów zawrzeć aspekt terytorialny. Zachęca Komisję Europejską do spotkania się z przedstawicielami władz lokalnych i regionalnych podczas wizyt krajowych na początku semestru. W ramach wsparcia dla włączenia wymiaru terytorialnego do europejskiego semestru zaznacza, że zmiany demograficzne mogłyby być jednym z uwzględnionych elementów, co powiązałoby je z europejskim semestrem, czego domagano się w opinii KR-u „Reakcja UE na wyzwania demograficzne”.
18.

Apeluje o dynamiczne podejście do przejrzystości, zwalczania korupcji oraz uczciwości zawodowej na wszystkich szczeblach sprawowania rządów, w tym na szczeblu lokalnym. Umożliwi to budowanie zaufania obywateli do władz publicznych oraz poprawę otoczenia rozwoju gospodarczego.
3.

Zobowiązuje się do bezwarunkowego poszanowania podstawowych wartości, jakimi są godność ludzka, wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka, a także do poszanowania celów UE, w tym dążenia do tworzenia coraz ściślejszego związku między narodami Europy, tak jak to zdefiniowano w Traktatach i Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej;
17.

Z niepokojem zauważa, że bez intensywnych dodatkowych działań nie uda się osiągnąć do 2020 r. unijnych celów w zakresie różnorodności biologicznej. Podkreśla w związku z tym znaczenie uwzględnienia kwestii ochrony różnorodności biologicznej w budżecie UE, zwiększenia finansowania zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia LIFE w ramach obecnego programu LIFE Natura 2000 oraz zapewnienia dodatkowych funduszy na nowe środki w ramach planu działania na rzecz poprawy wdrażania dyrektyw dotyczących ochrony przyrody do 2020 r. W tym kontekście podkreśla, że uruchomienie przez Komisję Europejską narzędzia peer to peer do przeglądu wdrażania przepisów dotyczących ochrony środowiska będzie wymagało odpowiedniego przydziału środków budżetowych w 2018 r. Powinno to uzupełniać istniejące środki budżetowe wspierające skuteczne wdrażanie prawodawstwa UE w zakresie środowiska naturalnego, zgodnie z programem na rzecz lepszego stanowienia prawa.
18.

Apeluje do Komisji o zaproponowanie konkretnych środków dotyczących usuwania przeszkód dla inwestycji i niwelowania luki inwestycyjnej. Podkreśla w szczególności, że poziom inwestycji publicznych, z których ponad połowę dokonują miasta i regiony, pozostaje zbyt niski, po części z powodu ograniczeń narzuconych przez mechanizmy regulacji budżetu na poziomie europejskim i krajowym. Wzywa Komisję do wprowadzenia środków, które sprawią, że pakt stabilności i wzrostu będzie bardziej sprzyjał wzrostowi gospodarczemu i długoterminowym, strategicznym inwestycjom. Sprzyjałoby temu wyłączenie regionalnego i krajowego współfinansowania z obliczeń związanych z paktem stabilności i wzrostu w celu spójnego i niezwłocznego dostosowania do tych samych zasad, które stosują się do środków pochodzących z funduszy strukturalnych, ze względu na to, że mają one ten sam cel. Ponawia również swój apel do Komisji, by oceniła wpływ regulacji ESA 2010 na zdolności inwestycyjne władz lokalnych i regionalnych, a także dostarczyła wyjaśnień w kwestii traktowania partnerstw publiczno-prywatnych zgodnie z zasadami Eurostatu.
15.

Zwraca uwagę, że przestępczość zorganizowana i korupcja podważają demokrację i praworządność i prowadzą do poważnych zakłóceń gospodarczych, społecznych i politycznych. Nowy mechanizm powinien zapewniać lepsze wdrażanie i egzekwowanie standardów międzynarodowych i europejskich, zaradzając lukom i barierom utrudniającym zwalczanie przestępczości zorganizowanej i korupcji na wszystkich szczeblach sprawowania rządów. Silne zaangażowanie ze strony władz lokalnych, regionalnych i krajowych ma kluczowe znaczenie dla zachęcenia do podejmowania konkretnych kroków przeciwdziałających korupcji oraz dla zadbania o to, by wysiłki antykorupcyjne były trwałe i nieodwracalne. Przepisy dotyczące korupcji muszą stosować się równo wobec wszystkich i być egzekwowane na każdym szczeblu w celu zagwarantowania zaufania obywateli, społeczeństwa obywatelskiego i władz publicznych do systemów prawnych państw członkowskich UE.