[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 12.9.2005

COM(2005) 417 końcowy

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

zmieniającego rozporządzenie (WE) NR 2007/2000 wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

I. Kontekst

1. Rozporządzeniem (WE) nr 2007/2000[1] Wspólnoty Europejskie przyznały nadzwyczajny nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku UE dla prawie wszystkich produktów pochodzących z krajów i terytoriów korzystających z procesu stabilizacji i stowarzyszania.

2. Głównym celem tych działań jest ożywienie gospodarek krajów Bałkanów Zachodnich poprzez ich uprzywilejowany dostęp do rynku UE. Z kolei rozwój gospodarczy ma wzmocnić stabilność polityczną całego regionu.

3. Zgodnie z procesem stabilizacji i stowarzyszania UE, przyznanie tych nadzwyczajnych preferencji handlowych jest uzależnione od pewnych warunków, mianowicie od poszanowania przez kraje i terytoria beneficjentów podstawowych zasad demokracji i praw człowieka, gotowości danych krajów do rozwijania wzajemnych stosunków gospodarczych oraz do zaangażowania w reformy gospodarcze i integrację regionalną przez handel. Prawo do korzystania z nadzwyczajnych preferencji handlowych jest uwarunkowane włączeniem się beneficjentów w skuteczną współpracę administracyjną ze Wspólnotą w celu zapobiegania ryzyku nadużyć finansowych. Ponadto te nadzwyczajne preferencje handlowe mogą być utrzymane tylko wówczas, gdy beneficjenci wstrzymują się od wprowadzania nowych ceł i środków o skutku równoważnym wobec handlu przywozowego pochodzącego z UE.

4. Te preferencje handlowe zostały przyznane na okres kończący się w dniu 31 grudnia 2005 r., mając na względzie umożliwienie dokonania przeglądu ustalonych warunków i zdobytego doświadczenia w przyznawaniu omawianego porozumienia.

II. Uzasadnienie wniosku

5. Obecny wniosek ma na celu utrzymanie istniejącego systemu preferencji handlowych na dodatkowy okres 5 lat, tj. do dnia 31 grudnia 2010 r. Główne powody przedstawienia niniejszego wniosku są następujące.

6. Preferencje handlowe przyczyniły się do wzrostu wywozu z Bałkanów Zachodnich do UE, spełniając zatem dotychczas określone dla nich cele. W istocie, pomiędzy rokiem 2000 i 2004 przywóz z tych krajów do UE wzrósł o około 8% w skali roku.

7. Podczas spotkania w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. Rada Europejska postanowiła, że Układy o stabilizacji i stowarzyszeniu z krajami zachodniobałkańskimi powinny być poprzedzone asymetryczną liberalizacją handlu. Od tego czasu Układy o stabilizacji i stowarzyszeniu zawierano z byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii i Chorwacją, ale nie z innymi krajami zachodniobałkańskimi. Dlatego też wyżej wspomniane wnioski Rady Europejskiej wskazują na potrzebę utrzymania istniejącego systemu autonomicznych preferencji handlowych.

8. Pomimo obiektywnego postępu, zakończenie transformacji gospodarczej i procesu reform na Zachodnich Bałkanach jest zasadniczo odległe. Zniesienie obecnych preferencji handlowych pozbawiłoby beneficjentów obiektywnych korzyści gospodarczych w handlu z UE. Z uwagi na znaczenie UE jako głównego miejsca przeznaczenia wywozu z Bałkanów Zachodnich, mogłoby to mieć bardzo negatywne skutki dla ogólnych osiągnięć gospodarczych tych krajów, wywołując w konsekwencji negatywne następstwa dla krajowych reform i procesu transformacji.

9. Utrzymanie tych preferencji handlowych nie wpłynęłoby w jakikolwiek niekorzystny sposób na rynek wewnętrzny UE. W istocie całe Bałkany Zachodnie nadal stanowią bardzo mały ułamek (0,7%) całkowitego handlu przywozowego UE.

III. Wyjaśnienie postanowień niniejszego wniosku

10. Obecny wniosek przedłuża okres obowiązywania aktualnych autonomicznych preferencji handlowych do dnia 31 grudnia 2010 r. Wprowadza on również zmiany do tekstu rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2000, aby uwzględnić nową sytuację dotyczącą warunków przywozu wyrobów włókienniczych z Czarnogóry i Kosowa[2] w związku z podpisaniem dwustronnego porozumienia w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi pomiędzy WE i Republiką Serbii w dniu 31 marca 2005 r. Wniosek uwzględnia również zmianę nazwy Federalnej Republiki Jugosławii na Serbię i Czarnogórę oraz fakt, że Republika Czarnogóry, Republika Serbii i Kosowo stanowią odrębne obszary celne.

IV. Skutki budżetowe

11. Niniejsze rozporządzenie nie wiąże się z kosztami pokrywanymi z budżetu WE. Jego stosowanie nie spowoduje również strat w przychodach z tytułu ceł w porównaniu z obecną sytuacją. Jednakże stosowanie niniejszego rozporządzenia spowoduje straty w przychodach z tytułu ceł w porównaniu z handlem na niepreferencyjnych warunkach z krajami i terytoriami, z którymi Układy o stabilizacji i stowarzyszeniu nie obowiązują. Straty w przychodach z tytułu ceł wyniosłyby około 105 mln euro w skali roku.

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

zmieniającego rozporządzenie (WE) NR 2007/2000 wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji[3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2000[4] wprowadzające nadzwyczajne preferencje handlowe dla przywozu z krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej przestaje obowiązywać w dniu 31 grudnia 2005 r.

(2) Ze względu na fakt, że Układy o stabilizacji i stowarzyszeniu nie zostały jeszcze zawarte z wszystkimi krajami zachodniobałkańskimi, właściwym jest przedłużenie okresu obowiązywania rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2000.

(3) Oczekuje się, że dalsze otwarcie rynku przyczyni się do procesu stabilizacji politycznej i gospodarczej w regionie bez negatywnych skutków dla Wspólnoty. W związku z powyższym, wspomniane preferencje powinny obowiązywać w kolejnym okresie, od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.

(4) W dniu 4 lutego 2003 r. w Federalnej Republice Jugosławii przyjęto Kartę konstytucyjną zmieniającą nazwę kraju na Serbia i Czarnogóra.

(5) Środki handlowe przewidziane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2007/2000 powinny również uwzględnić fakt, że Republika Czarnogóry, Republika Serbii i Kosowo, jak określono w rezolucji 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 1999 r.[5], stanowią odrębne obszary celne.

(6) Wspólnota zawarła z republiką Serbii Porozumienie w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi[6],

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do rozporządzenia (WE) nr 2007/2000 wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 1 ust. 1 i 3 wyrazy „i Serbii i Czarnogóry, jak również z Kosowa” zastępuje się wyrazami „oraz w obszarach celnych Czarnogóry, Serbii lub Kosowa”.

2. W art. 3 ust. 1 i 2 wyrazy „Federalnej Republiki Jugosławii” zastępuje się wyrazami „obszarów celnych Czarnogóry lub Kosowa”.

3. W art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 2, lit. d) wyrazy „z Federalnej Republiki Jugosławii, jak również z Kosowa” zastępuje się wyrazami „z obszarów celnych Czarnogóry, Serbii lub Kosowa”.

b) W ust. 4, zdanie wprowadzające oraz lit. c) wyrazy „oraz z Serbii i Czarnogóry, jak również z Kosowa” zastępuje się wyrazami „oraz z obszarów celnych Czarnogóry, Serbii lub Kosowa”.

4. W art. 17 „31 grudnia 2005 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2010 r.”.

5. W załączniku I, w kolumnie „Beneficjenci” wszystkie odniesienia do wyrazów „Federalna Republika Jugosławii, jak również Kosowo” zastępuje się wyrazami „obszary celne Czarnogóry, Serbii lub Kosowa”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia [...] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 240 z 23.9.2000, str. 1, rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE)nr 374/2005 (Dz.U. L 59 z 5.3.2005, str. 1).

[2] Jak określono w rezolucji 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 1999 r.

[3] Dz.U. C […] z […], str. […].

[4] Dz.U. L 240 z 23.9.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE)nr 374/2005 (Dz.U. L 59 z 5.3.2005, str. 1).

[5] http://www.un.org/Docs/scres/1999/sc99.htm

[6] Dz.U. L 90 z 8.4.2005, str. 36.