[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 31.5.2010

KOM(2010)283 wersja ostateczna

2010/0150 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 663/2009 ustanawiające program wspomagania naprawy gospodarczej poprzez przyznanie pomocy finansowej Wspólnoty na projekty w dziedzinie energetyki

UZASADNIENIE

Rozporządzeniem (WE) nr 663/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.[1] został ustanowiony program wspomagania naprawy gospodarczej dla Europy („EPENG”), poprzez przyznanie kwoty 3,98 mld EUR, która ma być przekazana do końca 2010 r. EPENG jest instrumentem finansowym, którego ogólny cel polega na stymulowaniu procesu przywracania koniunktury po recesji w gospodarce UE, przy jednoczesnym umacnianiu efektów osiągniętych w wyniku realizacji priorytetów polityki energetycznej UE, a mianowicie: bezpieczeństwa i dywersyfikacji dostaw energii, funkcjonowania rynku wewnętrznego energii oraz ograniczania emisji gazów cieplarnianych. To współfinansowanie wspólnotowe zostało przeznaczone na trzy podprogramy obejmujące projekty, które służą realizacji tych celów w dziedzinie infrastruktury gazu i energii elektrycznej, morskiej energii wiatrowej (OWE) oraz wychwytywania i składowania dwutlenku węgla (CCS).

Komisja przyjęła decyzje w sprawie przyznania dotacji dla każdego podprogramu odpowiednio w dniu 9 grudnia 2009 r. dla podprogramów OWE i CCS oraz w dniu 4 marca 2010 r. dla projektów w dziedzinie infrastruktury gazu i energii elektrycznej. W sprawozdaniu Komisji z realizacji EPENG z dnia 27 kwietnia 2010 r.[2] szacuje się, że prawie cała pula finansowa EPENG (3,98 mld EUR) zostanie przekazana wiosną 2010 r. Niemniej jednak kwota około 114 mln EUR nie zostanie przekazana na mocy rozporządzenia EPENG, przyjętego w dniu 13 lipca 2009 r. W sprawozdaniu stwierdza się, że ta kwota się nie zmieni, ale zaznacza się, że prawdopodobnie co najmniej jeden organizator projektu, ze względów prawnych, finansowych lub technicznych, nie zdoła spełnić niektórych szczególnych warunków przyznania dotacji, a w związku z tym ostatecznie dalsze środki na mocy rozporządzenia EPENG, przyjętego w dniu 13 lipca 2009 r., przypuszczalnie nie zostaną przekazane. Kwota niewykorzystanych środków będzie znana do końca 2010 r.

Oszczędność energii jest w UE najszybszym i najbardziej opłacalnym pod względem kosztów sposobem realizacji strategicznych celów UE, czyli zwalczania zmian klimatycznych, zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii oraz osiągnięcia zrównoważonego rozwoju gospodarczego i społecznego. Zgodnie ze strategią Europa 2020 na rzecz zrównoważonego wzrostu i zatrudnienia, dalsze wykorzystywanie źródeł energii odnawialnej na szerszą skalę oraz propagowanie efektywności energetycznej przyczyni się do budowania gospodarki bardziej przyjaznej środowisku i bardziej konkurencyjnej oraz do rozwiązywania problemów związanych ze zmianami klimatycznymi. Dzięki wspieraniu tej polityki w różnych dziedzinach w Europie pojawią możliwości tworzenia nowych miejsc pracy i powstawania ekologicznego rynku sprzyjającego rozwojowi konkurencyjnej, bezpiecznej i zrównoważonej gospodarki.

Choć w pierwszej połowie 2010 r. przewiduje się niewielki wzrost PKB, prognozowane tempo wzrostu PKB w UE na 2010 r. w dalszym ciągu pozostaje na niezmienionym poziomie 0,7 %. Ponadto dane liczbowe dotyczące między innymi produkcji przemysłowej i sprzedaży detalicznej są jednak mniej obiecujące, a inwestycje utrzymują się na niskim poziomie. Co więcej sytuacja na rynkach finansowych jest w dalszym ciągu niestabilna i niepewna[3]. Oprócz tego również na rynku pracy sytuacja jest trudna, a zatem kryzys gospodarczy wciąż utrzymuje się w Europie i wymaga szybkiego i skutecznego działania ze strony UE, zgodnie z celami polityki.

Zapewnienie większych zachęt finansowych i pomocy technicznej ma zasadnicze znaczenie dla pokonania przeszkód związanych z wysokimi kosztami wstępnymi i brakiem informacji oraz dla stymulowania postępów w zakresie zrównoważonej energetyki. Na rynku, ograniczanym przez kryzys gospodarczy i w czasie stosowania zachowawczej polityki przez banki komercyjne, której konsekwencją są niskie stopy inwestycji, istnieją dodatkowe bariery finansowania projektów mające na celu wspieranie tego obszaru polityki. Dotychczasowe doświadczenia w całej Europie dowodzą, że właściwie ukierunkowana i dobrze zaprojektowana polityka pomocy finansowej może przyczynić się do znacznej poprawy sytuacji i wykorzystania możliwości rozwoju zrównoważonej energetyki.

Inwestycje pomocne w rozwoju zrównoważonej energetyki mogą być najbardziej skuteczne i pożyteczne, gdy dotyczą przedsięwzięć podejmowanych na poziomach komunalnym i lokalnym. Remonty w związku z termomodernizacją budynków mieszkalnych, zdecentralizowane instalacje w celu eksploatowania odnawialnych źródeł energii, plany mobilności miejskiej to działania wymagające wysokiego nakładu pracy osób o wysokich kwalifikacjach, których miejsca pracy nie podlegają delokalizacji. Dlatego też mają bardzo ważne znaczenie dla tworzenia nowych miejsc pracy. Poza tym zrównoważona energetyka na poziomie lokalnym ma zdecydowany wpływ na politykę w innych obszarach, takich jak integracja społeczna czy poprawa jakości życia, oraz atrakcyjność społeczności lokalnych dla przedsiębiorców i turystów.

W tej sytuacji pomocne w najlepszym możliwym przygotowaniu i uruchomieniu obecnych funduszy strukturalnych i spójnościowych może okazać się użycie zachęt finansowych i zaoferowanie pomocy technicznej.

W Drugim strategicznym przeglądzie sytuacji energetycznej[4] Komisja Europejska wyraziła zamiar uruchomienia inicjatywy na rzecz finansowania zrównoważonej energii wspólnie z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi w celu stworzenia właściwych mechanizmów finansowania zachęcających do podejmowania na szeroką skalę działań na rzecz poprawy efektywności energetycznej i wykorzystywania źródeł energii odnawialnej.

Udzielanie pomocy finansowej poprzez pośredników finansowych, takich jak międzynarodowe instytucje finansowe, daje możliwość wykorzystania funduszy UE w sposób najbardziej efektywny, a także maksymalnego zwiększenia jej wpływu w krótkim okresie, przy jednoczesnym osiąganiu w miarę możliwości największych korzyści pod względem aktywności gospodarczej i tworzenia miejsc pracy. Poprzez finansowanie pomocy technicznej na rzecz rozwoju projektów w powiązaniu z realizacją programów dotyczących innowacyjnych zachęt finansowych (takich jak gwarancje, pożyczki uprzywilejowane z dogodnym oprocentowaniem, instrumenty finansowania połączonego i finansowanie projektów) można zapewnić wysoki współczynnik efektu dźwigni między finansowaniem ze środków UE a całkowitymi nakładami inwestycyjnymi.

Te aspekty zostały wzięte pod uwagę przy sporządzaniu niniejszego wniosku.

Proponuje się zagospodarowanie niewykorzystanych środków, przyznanych na mocy rozdziału II rozporządzenia EPENG, i przeznaczenie ich na stworzenie specjalnego instrumentu finansowego mającego na celu wspieranie inicjatyw dotyczących efektywności energetycznej i energii odnawialnej, podejmowanych w ramach inicjatywy na rzecz finansowania zrównoważonej energii. Instrument finansowy będzie służył wspieraniu projektów dotyczących efektywności energetycznej i energii odnawialnej, mogących uzyskać finansowanie z banków, oraz ułatwianiu finansowania inwestycji w zakresie efektywności energetycznej i energii odnawialnej, w szczególności w środowisku miejskim. W celu wspierania wielu inwestycji zdecentralizowanych beneficjentami będą miejskie, lokalne i regionalne organy publiczne. Powyższa inicjatywa będzie bazować na sukcesie „Porozumienia między burmistrzami” podpisanego przez ponad 1600 regionów i miast w Europie,

Tematyka projektów dotyczących zrównoważonej energii, które będą finansowane, obejmuje: budynki publiczne i prywatne, wysoką efektywności energetyczną skojarzonej gospodarki energetycznej (CHP) i komunalne sieci ciepłownicze/chłodnicze (w szczególności zasilanych energią odnawialną), zdecentralizowane źródła energii odnawialnej budowane na poziomie lokalnym, ekologiczny transport miejski i lokalną infrastrukturę, taką jak inteligentne systemy elektroenergetyczne, efektywne wykorzystanie energii do oświetlenia ulicznego i inteligentne systemy pomiarowe.

Instrument wdrażał będzie jeden lub więcej pośredników finansowych, takich jak międzynarodowe instytucje finansowe. Wyboru dokonywać się będzie na podstawie wykazanej zdolności pośredników finansowych do wykorzystywania funduszy w sposób możliwie najbardziej efektywny i skuteczny. Pośrednicy finansowi wprowadzą programy finansowe, które gwarantują wysoki współczynnik efektu dźwigni między finansowaniem ze środków UE a całkowitymi nakładami inwestycyjnymi w celu podjęcia znacznych inwestycji w UE. Uzyskanie tej skali efektu dźwigni jest warunkiem koniecznym pomocy finansowej. Pośrednicy finansowi muszą przestrzegać przejrzystych procedur zarządzania i składania sprawozdań w celu umożliwienia Komisji ścisłego nadzoru nad wykorzystaniem funduszy; nie zostaną im udostępnione żadne inne środki finansowe oprócz opłat przeznaczonych na zarządzanie lub związanych z utworzeniem i realizacją instrumentu. I wreszcie negocjacje z międzynarodowymi instytucjami finansowymi mogą być prowadzone równolegle z procedurą legislacyjną, co ułatwiłoby wczesne wyasygnowanie funduszy.

Zgodnie z rozporządzeniem EPENG instrument powinien ograniczać się do finansowania działań, które mają szybki, wymierny i istotny wpływ na ponowne ożywienie koniunktury gospodarczej w UE, zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych.

Przy wyborze działań finansowanych w ramach tego instrumentu powinny mieć pełne zastosowanie kryteria określone w rozporządzeniu EPENG przyjętym dnia 13 lipca 2009 r. Tymi kryteriami są: racjonalność i techniczna adekwatność podejścia, solidność pakietu finansowego, stopień przygotowania projektu, stopień, w jakim brak dostępu do środków finansowych wstrzymuje realizację działania i stopień, w jakim pomoc EPENG wywrze stymulujący wpływ na finansowanie publiczne i prywatne, jak również skutki społeczno-ekonomiczne i oddziaływanie na środowisko. Istotnym aspektem, który również należy brać pod uwagę jest równowaga geograficzna projektów.

Niniejszy wniosek jest całkowicie zgodny z oświadczeniem Komisji[5], wspomnianym w motywie siódmym rozporządzenia EPENG[6], w którym wyraziła ona zamiar zaproponowania w stosownych przypadkach, przy okazji składania w roku 2010 sprawozdania z wykonywania tego rozporządzenia, realokacji niewykorzystanych środków na finansowanie projektów w dziedzinie efektywności energetycznej i energii odnawialnej.

2010/0150 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 663/2009 ustanawiające program wspomagania naprawy gospodarczej poprzez przyznanie pomocy finansowej Wspólnoty na projekty w dziedzinie energetyki

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 194 ust. 1 lit. c),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[7],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[8],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[9],

po przekazaniu wniosku parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Rozporządzeniem (WE) nr 663/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r[10]. został ustanowiony program wspomagania naprawy gospodarczej dla Europy (EPENG) poprzez przyznanie kwoty 3,98 mld EUR, która ma być przekazana do końca 2010 r.

2. Część z tych funduszy nie zostanie przekazana w ramach podprogramów przewidzianych w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 663/2009.

3. Zgodnie ze strategią Europa 2020 na rzecz zrównoważonego wzrostu i zatrudnienia, dalsze wykorzystywanie źródeł energii odnawialnej na szerszą skalę oraz propagowanie efektywności energetycznej przyczyni się do budowania gospodarki bardziej przyjaznej środowisku i bardziej konkurencyjnej oraz do rozwiązywania problemów związanych ze zmianami klimatycznymi. Dzięki wspieraniu tej polityki w różnych dziedzinach w Europie pojawią możliwości tworzenia nowych miejsc pracy i powstawania ekologicznego rynku sprzyjającego rozwojowi konkurencyjnej, bezpiecznej i zrównoważonej gospodarki.

4. Zapewnienie większych zachęt finansowych i pomocy technicznej ma zasadnicze znaczenie dla pokonania przeszkód związanych z wysokimi kosztami wstępnymi i brakiem informacji oraz dla stymulowania postępów w zakresie zrównoważonej energetyki. Inwestycje pomocne w rozwoju zrównoważonej energetyki mogą być najbardziej skuteczne i pożyteczne, gdy dotyczą przedsięwzięć podejmowanych na poziomie lokalnym.

5. Dlatego też należy stworzyć specjalny instrument finansowy mający na celu wspieranie inicjatyw w dziedzinie efektywności energetycznej i energii odnawialnej, podejmowanych w ramach inicjatywy na rzecz finansowania zrównoważonej energii[11], w celu zagospodarowania niewykorzystanych funduszy, przyznanych na mocy rozdziału II rozporządzenia (WE) nr 663/2009. Ten instrument powinien służyć wspieraniu projektów dotyczących efektywności energetycznej i energii odnawialnej, mogących uzyskać finansowanie z banków, oraz ułatwianiu finansowania inwestycji w zakresie efektywności energetycznej i energii odnawialnej, w szczególności w środowisku miejskim.

6. W celu maksymalnego zwiększenia wpływu funduszy UE w krótkim okresie instrumentem będzie zarządzać jeden lub kilku pośredników finansowych, takich jak międzynarodowe instytucje finansowe. Wyboru dokonywać się będzie na podstawie wykazanej zdolności pośredników finansowych do wykorzystywania funduszy w sposób możliwie najbardziej efektywny i skuteczny oraz z zagwarantowaniem wysokiego wskaźnika dźwigni pomiędzy finansowaniem ze środków UE a całkowitymi nakładami inwestycyjnymi w celu podjęcia znacznych inwestycji w UE.

7. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 663/2009 instrument powinien ograniczać się do finansowania działań, które mają szybki, wymierny i istotny wpływ na przywrócenie dobrej koniunktury gospodarczej w UE, zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Przy wyborze działań finansowanych w ramach tego instrumentu i ocenie ich kwalifikowalności powinny mieć w pełni zastosowanie kryteria określone w rozporządzeniu (WE) nr 663/2009. Istotnym aspektem, który również należy brać pod uwagę jest równowaga geograficzna projektów.

8. Ponieważ dokładna kwota niewykorzystanych środków może być znana dopiero przed końcem 2010 r., indywidualne zobowiązania prawne w ramach realizacji zobowiązań budżetowych należy podjąć do dnia 31 marca 2011 r.

9. Ze względu na pilną potrzebę podjęcia działań w związku z kryzysem gospodarczym i naglące potrzeby energetyczne Unii wydatki powinny być kwalifikowalne od dnia 13 lipca 2009 r., ponieważ wielu wnioskodawców domagało się uznania kwalifikowalności wydatków z chwilą złożenia wniosku o przyznanie dotacji zgodnie z art. 112 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich.

10. Ze względu na pilną potrzebę podjęcia działań w związku z kryzysem gospodarczym i naglące potrzeby energetyczne Unii Europejskiej niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie niezwłocznie po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 663/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 663/2009 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 dodaje się akapit czwarty w brzmieniu:

„Niniejsze rozporządzenie zezwala na tworzenie instrumentów finansowych mających na celu wspieranie inicjatyw dotyczących efektywności energetycznej i energii odnawialnej.”;

2) art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„Indywidualne zobowiązania prawne na mocy przepisów rozdziału II, w ramach realizacji zobowiązań budżetowych podjętych w roku 2009 i 2010, są podejmowane do dnia 31 grudnia 2010 r. Indywidualne zobowiązania prawne zgodnie z art. 22 są podejmowane do dnia 31 marca 2011 r.”;

3) art. 22 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 22 Fundusze, które nie mogą być przekazane na mocy przepisów rozdziału II lub udostępnione do 31 grudnia 2010 r.

1. Zgodnie z art. 3 ust. 2 środki, które nie mogą być przedmiotem indywidualnych zobowiązań prawnych na mocy rozdziału II, w wysokości 114 mln EUR, i ewentualnie inne środki, które będą dostępne w związku niezrealizowaniem lub częściowym zrealizowaniem projektów zgodnie z rozdziałem II przeznacza się na instrument finansowy w ramach inicjatywy na rzecz finansowania zrównoważonej energii[12].

2. Instrument finansowy, o którym mowa w ust. 1 wdraża się zgodnie z załącznikiem II. Przepisy art. 23 ust. 1 nie mają zastosowania.”;

4) art. 23 ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Wydatki mogą być kwalifikowalne, począwszy od 13 lipca 2009 r.”;

5) załącznik otrzymuje oznaczenie I i dodaje się nowy załącznik II w brzmieniu:

„Załącznik II Instrument finansowy w ramach inicjatywy na rzecz finansowania zrównoważonej energii

I. Wdrażanie instrumentu finansowego w przypadku projektów dotyczących zrównoważonej energii

Instrument finansowy służy wspieraniu projektów dotyczących efektywności energetycznej i energii odnawialnej, mogących uzyskać finansowanie z banków, oraz ułatwianiu finansowania inwestycji w zakresie efektywności energetycznej i energii odnawialnej przez miejskie, lokalne i regionalne organy publiczne. Instrument ten wdraża się zgodnie z przepisami dotyczącymi przekazania zadań wykonawczych względem budżetu, ustanowionymi w rozporządzeniu finansowym i zasadach wykonania tego rozporządzenia.

Instrument wykorzystuje się do celów finansowania inwestycji w zakresie efektywności energetycznej, podejmowanych w szczególności w środowisku miejskim. Obejmuje on:

a) projekty dotyczące budynków publicznych i prywatnych, zawierające rozwiązania w zakresie wykorzystania energii odnawialnej i/lub efektywności energetycznej, między innymi takie, które opierają się na stosowaniu technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT);

b) inwestycje w celu osiągnięcia wysokiej efektywności energetycznej skojarzonej gospodarki energetycznej (CHP) i dotyczące komunalnych sieci ciepłowniczych/chłodniczych, w szczególności z wykorzystaniem źródeł energii odnawialnej;

c) zdecentralizowane źródła energii odnawialnej budowane na poziomie lokalnym;

d) ekologiczny transport miejski w celu wspierania większej efektywności energetycznej i integracji odnawialnych źródeł energii;

e) lokalną infrastrukturę, między innymi efektywne wykorzystanie energii do oświetlenia ulicznego, inteligentne systemy pomiarowe i inteligentne systemy elektroenergetyczne, z pełnym zastosowaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

Instrument może dostarczać środków zachęcających i wsparcia technicznego, tudzież przyczyniać się do podnoszenia świadomości władz krajowych i lokalnych, w celu zapewnienia optymalnego wykorzystania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności, ze szczególnym uwzględnieniem udoskonaleń efektywności energetycznej i energii ze źródeł w budynkach mieszkalnych i budownictwie wszelkiego rodzaju.

Beneficjentami instrumentu są organy publiczne, najlepiej szczebla lokalnego i regionalnego, lub podmioty prywatne działające w imieniu tych organów publicznych. Szczególną uwagę zwraca się na wnioski dotyczące współpracy tych organów z towarzystwami budownictwa społecznego i agencjami rozwoju.

II. Współpraca z pośrednikami finansowymi

Instrument będzie wdrażany przez jednego lub więcej pośredników finansowych, takich jak międzynarodowe instytucje finansowe. Wyboru dokonywać się będzie na podstawie wykazanej zdolności pośredników finansowych do wykorzystywania funduszy w sposób możliwie najbardziej efektywny i skuteczny, zgodnie z zasadami i kryteriami określonymi w niniejszym załączniku.

Pośrednicy finansowi są zobowiązani do przestrzegania odpowiednich wymogów dotyczących przekazania zadań wykonawczych względem budżetu, ustanowionych w rozporządzeniu finansowym i zasadach wykonania tego rozporządzenia, w szczególności w przypadku przepisów dotyczących zamówień publicznych, kontroli wewnętrznej, rachunkowości i audytu zewnętrznego. Nie zostaną im udostępnione żadne inne środki finansowe oprócz opłat przeznaczonych na zarządzanie lub związanych z utworzeniem i realizacją instrumentu.

Szczegółowy zakres zadań i obowiązków związanych z instrumentem, między innymi w zakresie monitorowania i kontroli, określa (określają) umowa (umowy) między Komisją a pośrednikami finansowymi.

III. Warunki finansowania oraz kryteria wyboru i przyznania pomocy

Instrument ogranicza się do finansowania działań, które mają szybki, wymierny i istotny wpływ na przywrócenie dobrej koniunktury gospodarczej w UE, zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych.

Należytą uwagę będzie się zwracać na osiągnięcie wysokiego wskaźnika dźwigni między całkowitymi nakładami inwestycyjnymi a finansowaniem ze środków UE w celu podjęcia znacznych inwestycji w UE. Organy publiczne korzystające z finansowania powinny spełniać następujące warunki:

a) podjęły zobowiązanie polityczne w celu złagodzenia zmian klimatycznych, między innymi określiły dokładne cele;

b) przeprowadziły inwentaryzację emisji i opracowały wieloletnie strategie osiągnięcia swoich celów;

c) przyjmują publiczną odpowiedzialność za postępy w realizacji ich ogólnej strategii.

Działania finansowane w ramach instrumentu wybiera się na podstawie następujących kryteriów wyboru i kwalifikowania do objęcia pomocą:

(i) racjonalność i techniczna adekwatność podejścia;

(ii) solidność pakietu finansowego przeznaczonego na cały etap inwestycyjny działania;

(iii) równowaga geograficzna projektów;

(iv) stopień przygotowania projektu, określony jako osiągnięcie etapu inwestycyjnego i poniesienie znacznych wydatków kapitałowych w możliwie najkrótszym czasie;

(v) stopień, w jakim brak dostępu do środków finansowych wstrzymuje realizację działania;

(vi) stopień, w jakim pomoc EPENG wywrze stymulujący wpływ na finansowanie publiczne i prywatne;

(vii) skutki społeczno-ekonomiczne w kategoriach ilościowych;

(viii) oddziaływanie na środowisko w kategoriach ilościowych.”.

Artykuł 2Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[1] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające program wspomagania naprawy gospodarczej poprzez przyznanie pomocy finansowej Wspólnoty na projekty w dziedzinie energetyki.

[2] Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady: Sprawozdanie w sprawie wdrożenia Europejskiego programu energetycznego na rzecz naprawy gospodarczej, COM(2010) 191 wersja ostateczna.

[3] Zob. śródokresowe prognozy gospodarcze Komisji z dnia 25 stycznia 2010 r., komunikat prasowy DG ECFIN z 25 lutego 2010 r.

[4] Drugi strategiczny przegląd sytuacji energetycznej z 13 listopada. 2008 r., plan działania dotyczący bezpieczeństwa energetycznego i solidarności energetycznej UE, COM(2008)781.

[5] W oświadczeniu Komisji stwierdza się, że: „W przypadku gdyby Komisja w sprawozdaniu z roku 2010 w sprawie wykonywania rozporządzenia, przewidzianym w jego art. 28, stwierdziła, że do roku 2010 nie jest możliwe wykorzystanie części środków przewidzianych na projekty wymienione w załączniku do rozporządzenia, w stosownych przypadkach i przy zachowaniu równowagi geograficznej Komisja zaproponuje poprawkę do rozporządzenia umożliwiającą finansowanie projektów w dziedzinie efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych dodatkowo wobec wyżej wymienionych inicjatyw, zawierającą kryteria kwalifikowalności podobne do tych, które mają zastosowanie do projektów wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia”.

[6] W motywie siódmym rozporządzenia dotyczącego EPENG stwierdza się, co następuje: „W przypadku gdyby nie było możliwe rozdysponowanie wszystkich środków do końca roku 2010, Komisja zadeklarowała zamiar zaproponowania – jeżeli będzie to celowe – przy okazji składania w roku 2010 sprawozdania z wykonywania niniejszego rozporządzenia, środków umożliwiających finansowanie projektów spójnych z planem naprawy, jak np. projektów w dziedzinie efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych”.

[7] Dz.U C , , s. .

[8] Dz.U C , , s. .

[9] Dz.U C , , s. .

[10] Dz.U L 200, 31.7.2009, s. 31.

[11] Drugi strategiczny przegląd sytuacji energetycznej z 13 listopada 2008 r., COM(2008)781.

[12] Drugi strategiczny przegląd sytuacji energetycznej z 13 listopada. 2008 r., COM(2008)781.