PL    PL  
 KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 6.6.2012 r. 
SWD(2012) 167 final 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi 
Wniosek w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 
ustanawiaj ącej ramy na potrzeby prowadzenia dzia łań naprawczych oraz 
restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i 
firm inwestycyjnych oraz zmieniaj ącej dyrektywy Rady 77/91/EWG i 82/891/EWG, 
dyrektywy 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE i 
2011/35/UE oraz rozporz ądzenie (UE) nr 1093/2010 
{COM(2012) 280 final} 
{SWD(2012) 166 final}  
 
PL 2   PL DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi 
Wniosek w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 
ustanawiaj ącej ramy na potrzeby prowadzenia dzia łań naprawczych oraz 
restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji 
kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniaj ącej dyrektywy Rady 77/91/EWG 
i 82/891/EWG, dyrektywy 2001/24/WE,  2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 
2007/36/WE i 2011/35/UE oraz rozporz ądzenie (UE) nr 1093/2010 
1. O KREŚLENIE PROBLEMU  
Trwający kryzys finansowy stanow i dla organów publicznych powa żną próbę w 
kategoriach zarz ądzania sytuacjami kryzysowymi zarówno w skali krajowej, jak i 
transgranicznej. Szybko sta ło się jasne, że ani organy publiczne ani banki nie by ły 
odpowiednio przygotowane. Planowanie dzia łań nadzwyczajnych w sytuacji wyst ąpienia 
poważnych trudno ści finansowych nie by ło wystarczaj ące. Nie wszystkie pa ństwa 
członkowskie mia ły na wczesnym etapie uprawnienia do interwencji, ustabilizowania i 
reorganizacji banków wykazuj ących powa żne trudno ści finansowe. Organy publiczne w 
wielu państwach cz łonkowskich nie posiada ły odpowiednich instrumentów i uprawnie ń 
do podjęcia stosownych dzia łań w przypadku upad łości banków. Jako że upadłość 
dużych, wzajemnie powi ązanych banków mog ła poczyni ć znaczące szkody systemowe, 
organy publiczne nie mia ły innego wyboru i musia ły wykorzysta ć pieniądze podatników 
na ratowanie tych banków. 
Ponadto, mimo że działalność banków transgranicznych jest do tego stopnia wysoce 
zintegrowana, że linie biznesowe i us ługi wewn ętrzne są ściśle powiązane, przekraczaj ąc 
przy tym granice mi ędzy państwami cz łonkowskimi, uprawnienia organów publicznych 
do podjęcia interwencji maj ą jedynie zasi ęg krajowy. W rezultacie w przypadku 
upadłości banku transgranicznego orga ny nadzoru i inne organy (w łaściwe w 
przypadkach restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji) koncentruj ą się wyłącznie na 
operacjach na terytorium swojego kraju. Mo że to komplikowa ć współpracę 
transgraniczn ą i prowadzi ć do nieskutecznych b ądź też konkuruj ących ze sob ą koncepcji 
działań w zakresie restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji, a tak że odbiegaj ących 
od optimum wyników na szczeblu ca łej UE. 
Podczas kryzysu finansowego środki finansowe sektora prywatnego zgromadzone z 
wyprzedzeniem („ ex ante ”) w celu finansowania dzia łań w ramach restrukturyzacji i 
uporządkowanej likwidacji by ły ograniczone lub nie by ło ich wcale. 
Interwencja publiczna jest bardzo kosztowna dla poda tników, a nawet stworzy ła ryzyko 
dla finansów publicznych niektórych pa ństw członkowskich. Od pa ździernika 2008 r. do 
października 2011 r. Komisja zatwierdzi ła środki pomocy o warto ści 4 500 mld EUR 
 
PL 3   PL (równowarto ść 37 % PKB UE) na rzecz instytucji finansowych, z czego kwota 1 600 mld 
EUR (równowarto ść 13 % PKB UE) zosta ła wykorzystana w latach 2008-2010. 
Gwarancje i środki wsparcia p łynności opiewa ły na kwot ę 1 200 mld EUR, czyli oko ło 
9,8 % PKB UE. Reszt ę pomocy, o warto ści 409 mld EUR (3,3 % PKB UE)1, 
przeznaczono na dokapitalizowanie i środki dotycz ące aktywów o obni żonej warto ści. 
Zobowiązania i wydatki bud żetowe na tak ą skalę nie stanowi ą zagrożenia dla równowagi 
budżetowej i oznaczaj ą znaczące obciążenia dla obecnych i przysz łych pokole ń. Ponadto 
kryzys, który rozpocz ął się w sektorze finansowym, wp ędził gospodark ę UE w powa żną 
recesję, a PKB UE skurczy ł się w 2009 r. o 4,2 %, tj. o 700 mld EUR. 
2. A NALIZA POMOCNICZO ŚCI 
O ile sektor bankowy jest wysoce zintegrowany w ca łej UE, systemy reagowania w 
przypadku kryzysów bankowych maj ą nadal wymiar krajowy i nie pozwalaj ą w 
wystarczaj ącym stopniu zaradzi ć trudnościom instytucji transg ranicznych. W takich 
okoliczno ściach koordynacja mo że być utrudniona, a cele, do osi ągnięcia których d ążą 
poszczególne organy, mog ą się różnić. Kiedy organy dysponuj ą ograniczonymi 
możliwościami przeprowadzenia restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji banków, 
wzrasta ryzyko pokusy nadu życia oraz pojawia si ę oczekiwanie, że duże, złożone i 
wzajemnie powi ązane banki b ędą ponownie potrzebowa ły interwencji publicznej w 
przypadku wyst ąpienia problemów. Dlatego jedynie dzia łania na szczeblu UE mog ą 
zagwarantowa ć, że w przypadku kryzysu in stytucje kredytowe b ędą podlegać spójnej 
interwencji, która zapewni ró wne warunki prowadzenia dzia łalności gospodarczej oraz 
będzie sprzyja ć dalszej integracji w ramach rynku wewn ętrznego. 
Nie jest natomiast konieczne podj ęcie działań na szczeblu UE w celu wyznaczenia 
organów ds. restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji or az wyboru procedur 
restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji ba nków. Decyzje te mog ą zostać podjęte 
przez państwa członkowskie. 
3. C ELE INICJATYWY UE 
Ogólne cele obejmuj ą utrzymanie stabilno ści finansowej i zaufania do banków oraz 
zapobieganie efektowi domina. Wniosek ma na celu minimalizacj ę strat dla 
społeczeństwa jako ca łości, w szczególno ści dla podatników, a tak że ograniczenie 
pokusy nadu życia. Proponowane ramy maj ą również na celu wzmocnienie rynku 
wewnętrznego us ług bankowych przy jednoczesnym ut rzymaniu równych warunków 
prowadzenia dzia łalności gospodarczej. 
4. P REFEROWANE WARIANTY STRATEGICZNE I ICH OCZEKIWANE SKUTKI  
Przygotowanie i zapobieganie 
Podstawowym celem ram restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji banków jest 
zapobieganie upad łości banków, w stopniu w jakim jest to mo żliwe, a tak że 
                                                 
1 Źródło: Komisja Europejska, Tabela wyników w dziedzinie pomocy pa ństwa, aktualizacja z 
jesieni 2011 r. [COM(2011) 848]. 
 
PL 4   PL przygotowanie organów publicznych i banków na niekorzystne wydarzenia. W tym celu 
przeanalizowano i wybrano poni ższe warianty. 
Dobrowolne umowy dotycz ące wsparcia finansowego w ramach grupy umo żliwią 
grupom finansowym przenoszenie aktywów mi ędzy podmiotami nale żącymi do grupy w 
przypadku, gdy jeden z nich ma trudno ści finansowe. Mo że to pomóc w ograniczeniu 
skali problemów finansowych cz ęści grupy, a przez to przynie ść korzyści całej grupie. 
Jednak przeniesienie aktywów ze zdrowego podmiotu mog łoby ograniczy ć jego płynność 
i kapitał, a zatem os łabić pozycję wierzycieli i deponentów. Dl atego takie przeniesienia 
powinny by ć możliwe jedynie w sytuacji, gdy nie zagra żają one płynności ani 
wypłacalności podmiotu udzielaj ącego wsparcia. Organy nadzoru mog łyby udziela ć 
zgody na przyj ęcie takich ram, co stanowi łoby zabezpieczenie dla wszystkich 
zainteresowanych stron. W niektórych  sytuacjach organy nadzoru mog łyby nawet 
zwracać się do banków b ędących stronami dobrowolnej umowy dotycz ącej wsparcia w 
ramach grupy o udzielenie pomocy inne mu podmiotowi z tej samej grupy. Mo żliwość 
optymalizacji alokacji aktywów w sy tuacjach nadzwyczajnych stanowi łaby równie ż 
wzmocnienie dla rynku wewn ętrznego. 
Banki i organy publiczne b ędą zobowi ązane do opracowania planów dzia łań 
nadzwyczajnych w sytuacjach kryzysowych. Opracowane przez banki plany naprawy mogłyby pomaga ć organom nadzoru w ustaleniu odpowiednich dzia łań, jakie nale ży 
podjąć w celu przywrócenia stabilno ści finansowej banku na wczesnym etapie. 
Opracowanie planów naprawy pomog łoby równie ż samym bankom w przeprowadzeniu 
przeglądu swojej dzia łalności, ryzyka i dzia łań niezbędnych w przypadku wyst ąpienia 
problemów. Plany restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji opracowane przez 
organy publiczne umo żliwiałyby szybsze, skuteczniejsze i sprawniejsze podejmowanie 
wszelkich środków, co znacz ąco obniżyłoby koszty (spo łeczne) upad łości banków. 
Kiedy organy ds. restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji s ą w pełni świadome, w 
jaki sposób mog ą skutecznie i w uporz ądkowany sposób przeprowadzi ć restrukturyzacj ę 
lub likwidacj ę upadającego banku lub grupy, prawdopodobie
ństwo powodzenia takiej 
operacji jest znacznie wy ższe. 
Organy ds. restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji uzyskaj ą dodatkowe 
uprawnienia, które umo żliwią im zażądanie zmian w strukturach operacyjnych i 
biznesowych banków oraz ograniczen ie ekspozycji na ryzyko i dzia łalności banku. 
Wspomniane środki maj ą na celu dopilnowan ie, by w przypadku upad łości możliwe było 
przeprowadzenie skutecznej restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwid acji; przyczyni łyby 
się one do znie sienia domy ślnej pomocy pa ństwa (prawdopodobie ństwa ratowania 
banku) w przypadku banków, które s ą zbyt złożone, zbyt du że lub zbyt wa żne, aby 
można było pozwoli ć na ich upad łość. Ograniczy łoby to pokus ę nadużycia i zmusi ło 
banki do ostro żniejszego prowadzenia dzia łalności. W sytuacji gdy mo żliwe jest 
przeprowadzenie skutecznej  restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji banku, 
wykorzystanie pieni ędzy podatników do ratowania banku nie jest jedynym 
rozwiązaniem, gdy ż istnieje mo żliwość przeprowadzenia „kontrolowanej upad łości”. 
Jednak zniesienie domy ślnych gwarancji pa ństwowych spowodowa łoby prawdopodobnie 
wzrost kosztów finansowania banków. Ponadto, o ile zwi ększone uprawnienia organów 
ds. restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji poprawi łyby stopie ń ochrony interesu 
publicznego, mog łyby ograniczy ć podstawowe prawa akcjonariuszy i zarz ądu dotycz ące 
możliwości prowadzenia dzia łalności w sposób najlepiej dostosowany do w łasnych 
celów i strategii biznesowych. Dlatego wszelkie środki wprowadzone w celu usuni ęcia 
 
PL 5   PL przeszkód w przeprowadzeniu skut ecznej restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji 
musiałyby być proporcjonalne do systemowego znaczenia danej instytucji kredytowej 
oraz do potencjalnego wp ływu jej upad łości na stabilno ść finansow ą. Środki powinny 
być niedyskryminuj ące i służyć interesowi publicznemu. 
Wczesna interwencja 
Istniejące ramy wczesnej interwencji kierowan ej przez organy ds. nadzoru zostan ą w 
dalszym stopniu rozwini ęte. Organy ds. nadzoru b ędą w stanie podejmowa ć interwencje 
na jeszcze wcze śniejszym etapie (tj. w momencie wyst ąpienia prawdopodobie ństwa 
naruszenia przepisów dyrekt yw w sprawie wymogów kapita łowych2, a nie jak obecnie w 
momencie rzeczywistego naruszenia tych przepisów) oraz b ędą miały do dyspozycji 
rozszerzony zestaw inst rumentów i uprawnie ń. Dzięki temu organy ds. nadzoru b ędą w 
stanie zapobiega ć dalszej eskalacji pr oblemów w danym banku. 
Rozszerzony, zharmonizowany zestaw in strumentów wczesnej interwencji móg łby 
zapobiega ć problemom na poziomie nadzoru i korygowa ć takie problemy, a zatem 
znacząco podniós łby ogólną skuteczno ść zarządzania w sytuacjach kryzysowych w UE. 
Środki takie jak wymóg zbycia niektórych rodzajów dzia łalności mogłyby znacz ąco 
ograniczy ć nadmiern ą kumulacj ę ryzyka przez instytucje, a zatem zapobiega ć ich 
upadłości. Wyznaczenie zarz ądcy nadzwyczajnego umo żliwiłoby odpowiednim organom 
natychmiastowe wstrzymanie niew łaściwego zarz ądzania bankami oraz wdro żenie 
środków naprawczych zapobiegaj ących dalszemu pogarszaniu si ę ich sytuacji. 
Ustanowienie szerszego i bardziej spójnego zestawu instrumentów dost ępnych dla 
wszystkich organów ds. nadzoru poprawi wspó łpracę między nimi oraz umo żliwi 
zastosowanie wa żnych środków, które obecnie nie s ą dostępne we wszystkich pa ństwach 
członkowskich, w których dzia łają transgraniczne grupy bankowe. 
Niektóre z tych instrumentów mog ą jednak potencjalnie ogranicza ć swobodę działania 
zarządu (np. poprzez ograniczenie dzia łalności, zastąpienie kierownictwa zarz ądcą 
nadzwyczajnym) i akcjonariuszy (np. poprzez zawieszenie wyp łaty dywidend). Dlatego 
takie środki mog łyby być wprowadzone jedynie wraz z zabezpieczeniami, które pozwol ą 
zagwarantowa ć, że nie dojdzie do ich nadu życia oraz że środki te b ędą służyć interesowi 
publicznemu i b ędą proporcjonalne. 
Aby umo żliwić bankom podwy ższanie kapita łu w sytuacji nadzwyczajnej, w 
prawodawstwie zostan ą wprowadzone zmiany w celu nadania walnemu zgromadzeniu 
akcjonariuszy uprawnie ń do przyjmowania – jeszcze przed wyst ąpieniem sytuacji 
kryzysowej – decyzji stwierdzaj ących, że można skróci ć termin zwo łania walnego 
zgromadzenia, je śli potrzebne jest nadzwyczajne podwy ższenie kapita łu. 
Restrukturyzacja i uporz ądkowana likwidacja 
Wprowadzenie minimalnego zestawu specj alnych instrumentów restrukturyzacji i 
uporządkowanej likwidacji banków ( np. instrumentu zbycia wyodr ębnionej cz ęści 
przedsiębiorstwa, instrumentu wydzielenia akty wów, instrumentu banku pomostowego) 
                                                 
2 Dyrektywa 2006/48/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia dzia łalności przez instytucje 
kredytowe oraz dyrektywa 2006/49/WE w sprawie adekwatno ści kapitałowej firm inwestycyjnych 
i instytucji kredytowych. 
 
PL 6   PL we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich znacz ąco zwiększy szanse przeprowadzenia 
przez właściwe organy pomy ślnej i skutecznej re strukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji (kontrolowanej, przeprowadzonej w odpowiednim czasie upad łości banków), 
a zatem szanse utrzymania ci ągłości kluczowych us ług finansowych oraz stabilno ści 
całego systemu finansowego. W przeciwie ństwie do zwyk łego post ępowania 
upadłościowego, specjalne procedury restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji w 
odniesieniu do banków da łyby właściwym organom mo żliwość wykorzystania technik 
lepiej dostosowanych do potrzeb  sektora bankowego oraz pozwoli łyby lepiej wywa żyć 
priorytety w odniesieniu do zainteresowanyc h stron (w przypadku restrukturyzacji i 
uporządkowanej likwidacji priorytetem s ą interesy deponentów, ci ągłość usług i 
ostatecznie stabilno ść finansowa). 
Dodatkowy mechanizm umo żliwiałby umarzanie d ługu banków lub jego cz ęściową 
konwersję na kapita ł własny („restrukturyzacj ę długu”). Mo że to być korzystne w 
sytuacji, gdy inne instrumenty okaza łyby się niewystarczaj ące do przeprowadzenia 
restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji du żej, złożonej i wzajemnie powi ązanej 
instytucji finansowej w sposób zapewniaj ący ochron ę stabilności finansowej i pieni ędzy 
podatników. 
Ramy dotycz ące restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji banków ogranicz ą lub 
zniosą domyślne gwarancje pa ństwowe dla d ługu nawet w przypadku najwi ększych i 
najważniejszych banków. Oczekuje si ę, że naturaln ą konsekwencj ą będzie nieznaczny 
wzrost kosztów finansowania banków. Innymi s łowy, koszty ponoszone uprzednio przez 
podatników b ędą obecnie ponoszone przez wierzycieli i w łaścicieli banków. Wy ższe 
koszty finansowania banków mog ą potencjalnie prowadzi ć do nieznacznego obni żenia 
się PKB. 
Warunki zastosowania instrume ntów restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji oraz 
wykonania uprawnie ń w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji musz ą gwarantowa ć, że właściwe organy b ędą mogły podejmowa ć działania 
zanim bank stanie si ę niewyp łacalny, aby zwi ększyć realistyczne szanse 
przeprowadzenia pomy ślnej i skutecznej restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji. 
Kontrolowana upad łość, w przypadku której pierwszymi podmiotami ponosz ącymi straty 
są zarząd i akcjonariusze, ograniczy równie ż pokusę nadużycia. Równocze śnie środki 
restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji mog ą potencjalnie ogranicza ć prawa 
podstawowe akcjonariuszy i wierzycieli. Dlatego by łyby one stosowane w wyj ątkowych 
sytuacjach i w ogólnym interesie publicznym. 
Współpraca transgraniczna 
Współpraca między organami ds. restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji zostanie 
zinstytucjonalizowana i sf ormalizowana. Omówiono ró żne warianty, na przyk ład nadanie 
organom UE uprawnie ń w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji oraz ustanowienie unijnego organu ds. restrukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji. Preferowany wariant zak łada stworzenie mechanizmów wspó łpracy poprzez 
kolegia ds. restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji. Kolegi a ds. restrukturyzacji i 
uporządkowanej likwidacji gwarantowa łyby, że organy krajowe b ędą informowa ć się 
wzajemnie o sytuacjach nadzwyczajnych, omawia ć je i podejmowa ć decyzje w sprawie 
wspólnych lub skoordynowanych dzia łań w przypadku upad łości banków 
transgranicznych. Uczestnic two Europejskiego Urz ędu Nadzoru Bankowego (EUNB) w 
 
PL 7   PL kolegiach ds. restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji zapewnia łoby dodatkow ą 
gwarancję, że będą uwzględniane interesy wszystkich pa ństw członkowskich i 
zainteresowanych stron oraz uniknie si ę fragmentacji rynku wewn ętrznego.  
Finansowanie 
Wspólnie ustalone i zasilane ex ante  mechanizmy finansowania restrukturyzacji i 
uporządkowanej likwidacji oraz systemy gwar ancji depozytów, finansowane przez 
odnośną branżę, zwiększą skuteczno ść środków restrukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji oraz zapewni ą lepsze zabezpieczenia dla podatników. Chocia ż systemy 
gwarancji depozytów i mechanizmy fi nansowania restrukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji ró żnią się swoim zakresem, opracowanie ich kombinacji pozwoli osi ągnąć 
szereg efektów synergii. Wyst ąpią korzyści skali, poniewa ż restrukturyzacja i 
uporządkowana likwidacja ogranicza ryzyko pojawienia si ę efektu domina, a optymalnie 
ustalone mechanizmy finansow ania restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji 
ograniczą konieczno ść finansowania z systemów gwarancji depozytów. 
Na podstawie oblicze ń modelowych optymalny docelowy poziom środków dla systemów 
gwarancji depozytów i mechanizmów fi nansowania restrukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji wynosi łby co najmniej 1 % łącznej kwoty gwarantowanych depozytów 
utrzymywanych przez banki UE. Środki ex ante mog łyby być również gromadzone w 
ramach systemów gwarancji depozytów, lecz w takim przypadku systemy te powinny być w stanie finansowa ć restrukturyzacj ę i uporządkowaną likwidacj ę. Gdyby pa ństwo 
członkowskie nie zezwoli ło na finansowanie re strukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji z systemów gwar ancji depozytów, konieczne by łoby ustanowienie odr ębnego 
mechanizmu finansowania. 
W ramach tej polityki przeanalizowano równie ż inne warianty, takie jak ustanowienie 
krajowych mechanizmów finansow ania restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji 
ściśle oddzielonych od systemów gwarancji depoz ytów oraz mechanizmu finansowania 
restrukturyzacji na szczeblu UE, lecz warianty te zosta ły odrzucone. 
Ogólne skutki 
Proponowane unijne ramy zarz ądzania w sytuacjach kryzysowych maj ą na celu 
dodatkowe zwi ększenie stabilno ści systemu finansowego, ograniczenie pokusy 
nadużycia oraz ochron ę deponentów, podstawowych us ług bankowych i pieni ędzy 
podatników. Ponadto maj ą one na celu ochron ę i dalszy rozwój wewn ętrznego rynku 
usług finansowych. 
Oczekuje si ę, że ramy te b ędą mia
ły pozytywne skutki spo łeczne, przede wszystkim 
poprzez ograniczenie prawdopodobie ństwa kryzysu bankowego o charakterze 
systemowym, a w konsekwencji spadku PKB, a po drugie poprzez przeciwdzia łanie 
wykorzystywaniu w przysz łości pieniędzy podatników na ratowanie banków w 
przypadku kryzysów bankowych. Koszty ewen tualnych kryzysów bankowych powinni w 
pierwszym rz ędzie ponosi ć akcjonariusze i wierzyciele banków. 
Koszty wspomnianych ram obejmuj ą potencjalny wzrost kosz tów finansowania banków 
z powodu zniesienia domniemanej pewno ści otrzymania pomocy pa ństwa, a tak że koszty 
związane z ustanowieniem mechanizmów fi nansowania restrukturyzacji i 
uporządkowanej likwidacji. Banki mog ą przenosi ć te wyższe koszty na klientów lub 
 
PL 8   PL akcjonariuszy, obni żając oprocentowanie depozytów, podwy ższając oprocentowanie 
kredytów i op łaty bankowe lub ograniczaj ąc stopy zwrotu z ak cji. Konkurencja mo że 
jednak ograniczy ć możliwość przenoszenia przez banki ca łości tych kosztów. 
Wyższe koszty finansowania mog ą obniżyć PKB, jednak stabilno ść sektora finansowego 
oraz ograniczenie ryzyka wykorzystania pieni ędzy podatników na dokapitalizowanie 
upadających banków b ędą miały pozytywny wp ływ na PKB. Oczekuje si ę, że nowe 
wymogi kapita łowe okre ślone w porozumieniu Bazy lea III (które ograniczaj ą 
prawdopodobie ństwo upad łości banków) przynios ą korzyści netto w wysoko ści 0,14 % 
PKB UE rocznie. Natomiast wspólnie usta lone systemy gwarancji depozytów i 
mechanizmy finansowania restrukturyzacji i uporz ądkowanej likwidacji powinny 
przynieść korzyści netto w wysoko ści 0,2-0,3 % PKB UE rocznie . Instrument umorzenia 
i konwersji d ługu mógłby przynie ść korzyści gospodarcze netto równe 0,3-0,6 % PKB 
UE rocznie. Ogólnie wspomniane środki powinny przynie ść łączne korzy ści netto równe 
0,7-1,0 % PKB UE rocznie. 
Preferowane warianty nie powoduj ą żadnych znacz ących obci ążeń administracyjnych. 
Niektóre elementy niniejszego wniosku mo żna postrzega ć jako nios ące ze sob ą ryzyko 
obciążeń administracyjnych, lecz na podstawie konsultacji spo łecznych stwierdza si ę, że 
obciążenia te są nieistotne. 
Wniosek przeanalizowano w celu sprawdzenia, czy jego przepisy s ą w pełni zgodne z 
Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej – w szczególno ści chodzi o prawo 
własności (art. 17) oraz prawo do skutecznego środka prawnego i dost ępu do 
bezstronnego s ądu (art. 47). Ograniczenie tych praw i wolno ści jest dopuszczalne, je śli 
jest konieczne i rzeczywi ście służy realizacji celów interesu  publicznego uznanych przez 
UE lub konieczno ści ochrony praw i wolno ści innych osób. 
Wpływ na bud żet UE 
Powyższe warianty strategiczne b ędą miały wpływ na bud żet Unii. 
W niniejszym wnios ku od EUNB wymaga si ę: i) opracowania oko ło 23 standardów 
technicznych oraz 5 wytycznyc h, ii) uczestnictwa w koleg iach ds. restrukturyzacji i 
uporządkowanej likwidacji, prowadzenia medi acji i podejmowania decyzji w przypadku 
braku zgody, a tak że iii) uznawania procedury restrukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji prowadzonej w pa ństwie trzecim oraz zawierania niewi ążących ramowych 
porozumie ń dotyczących wspó łpracy z pa ństwami trzecimi. Standardy techniczne 
powinny zosta ć opracowane w terminie 12 miesi ęcy od wej ścia w życie niniejszej 
dyrektywy, planowanego na okres mi ędzy czerwcem a grudniem 2013 r. Poniewa ż 
EUNB będzie musia ł zgromadzi ć wiedzę specjalistyczn ą w zupełnie nowej dziedzinie, 
szacuje si ę, że będzie potrzeba 5 pracowników  zatrudnionych na czas okre ślony i 11 
oddelegowanych ekspertów krajowych w latach 2014 i 2015 w celu opracowania wymaganych standardów technicznych i wytycznych oraz realizacji innych zada ń 
wymienionych w ppkt ii) oraz iii) powy żej. 
Niniejszy wniosek nie ma wp ływu na środowisko naturalne. 
 
PL 9   PL 5. M ONITOROWANIE I OCENA  
Ponieważ upadłości banków nie da si ę przewidzie ć, a celem jest jej unikni ęcie, nie jest 
możliwe planowanie monitorowania pr ocesów restrukturyzacji i uporz ądkowanej 
likwidacji banków na podstawie oceny post ępowania w przypadk ach rzeczywistej 
upadłości banków. Jednak mo żliwe jest monitorowanie etapu przygotowania i 
zapobiegania, zw łaszcza opracowania planów naprawy oraz planów restrukturyzacji i 
uporządkowanej likwidacji oraz środków wdro żonych przez w łaściwe organy na 
podstawie tych planów. Realizacj ą tego zadania móg łby zająć się Europejski Urz ąd 
Nadzoru Bankowego. Transpozycja ws zelkich nowych przepisów Unii b ędzie 
monitorowana zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.