Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji nazwy produktu sektora winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 105 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

(2020/C 152/05)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 98 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (1) w terminie dwóch miesięcy od daty niniejszej publikacji.

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY W SPECYFIKACJI PRODUKTU

„Rioja”

PDO-ES-A0117-AM06

Data złożenia wniosku: 24.9.2018

1. Przepisy mające zastosowanie do zmiany

Art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 – zmiana inna niż nieznaczna

2. Opis zmiany i powody jej wprowadzenia

2.1. Sprostowanie

Korekta błędu wykrytego w brzmieniu sekcji 8 pkt b.7.1 akapit drugi specyfikacji produktu (Mające zastosowanie wymogi). Nie ma ona wpływu na jednolity dokument.

Brzmienie należy zmienić na następujące:

„Proces kwalifikacji, który przeprowadzany będzie w odniesieniu do jednorodnej przesyłki lub partii, musi przebiegać w zgodzie z normami dotyczącymi win kwalifikujących się do objęcia chronioną nazwą pochodzenia »Rioja« sporządzanymi przez Radę Regulacyjną.”.

2.2. Zniesienie ograniczenia dotyczącego wykorzystywania niektórych odmian białych

W jednolitym dokumencie należy zmienić pkt 3.b.1 specyfikacji produktu, nagłówki „BIAŁE” i „RÓŻOWE” oraz pkt 2.5.1 „Szczególne praktyki enologiczne”.

Należy skreślić wers, w którym stwierdzono, że odmiany chardonnay, sauvignon blanc i verdejo nie mogą dominować w produkcie końcowym w przypadku win białych i różowych.

W latach 2008 i 2009 Rada Regulacyjna ds. chronionej nazwy pochodzenia „Rioja” rozszerzyła katalog dopuszczonych odmian białych i czerwonych. Była to decyzja strategiczna, zgodna z jednym z zaleceń określonych w planie strategicznym dla wina „Rioja” na lata 2005–2020 w świetle możliwości rynkowych.

W celu zachowania cech charakterystycznych swoich win białych Rada Regulacyjna zdecydowała, że odmiany chardonnay, sauvignon blanc i verdejo nie będą dominować w produkcie końcowym. Celem dodania tych odmian było uzyskanie nuty uzupełniającej i umożliwienie stopniowego opanowania ich uprawy i obróbki.

Wyniki handlowe będące skutkiem tej decyzji były w znacznym stopniu pozytywne, ponieważ poprawiła się jakość win białych „Rioja” oraz wskaźniki wzrostu, które znacznie przekroczyły średnią rynkową.

Na tej podstawie podczas posiedzenia plenarnego z dnia 11 listopada 2016 r. Rada Regulacyjna ds. chronionej nazwy pochodzenia „Rioja” uzgodniła, że usunięte zostanie ograniczenie dotyczące udziału odmian chardonnay, sauvignon blanc i verdejo w produkcie końcowym ze względu na związany z tymi odmianami interes handlowy oraz na ich udowodnioną przydatność do obróbki jakościowej.

2.3. Nowy termin w zakresie etykietowania – „Viñedo singular” [pojedyncza winnica] – i warunki stosowania

Należy zmienić różne punkty specyfikacji produktu (3.b.3, 4, 5, 8.b.1, 8.b.3.4, 8.b.4.1, 8.b.4.3, 8.b.5.2, 8.b.5.3, 8.b.5.5, 8.b.6.2, 8.b.6.3, 8.b.6.4, 8.b.7.3, 8.b.9, 8.b.10.3, 8.b.10.5, 8.b.10.9) oraz jednolitego dokumentu (2.5.1 „Wydajność przetwarzania”, 2.5.2, 2.6 akapit ostatni, 2.9 „Etykietowanie”) w celu wprowadzenia warunków stosowania terminu „viñedo singular” [pojedyncza winnica].

Wyjście naprzeciw oczekiwaniom konsumentów i umieszczanie na etykietach większej liczby informacji na temat pochodzenia win; zainteresowanie operatorów promowaniem win, które mają konkretne pochodzenie i są ograniczone do określonego miejsca oraz potrzeba odpowiedniego zorganizowania i znormalizowania istniejącej oferty win oraz możliwych uzupełnień tej oferty – wszystkie te czynniki spowodowały, że zasadne było ustalenie – w zakresie czwartego przepisu dodatkowego ustawy nr 6/2015 – warunków dotyczących uznawania tych win z mniejszych jednostek geograficznych, którym w konkretnym przypadku Rioja nadano oznaczenie „viñedos singulares”, tj. „pojedyncze winnice”.

Biorąc pod uwagę tę sytuację, w ciągu ostatnich dwóch lat przygotowano różne propozycje i zbadano rozwiązania alternatywne. Zwrócono się o opinię do ekspertów i przeprowadzono debaty, aby szczegółowo przeanalizować wszystkie informacje. Opracowane w wyniku tych działań regulacje uwzględniają sukces osiągnięty dzięki istniejącym kategoriom oraz opierają się na nich – w celu oferowania informacji, które zostaną docenione przez konkretnych konsumentów.

Pojedyncze winnice muszą być zrównoważone, cechować się ograniczoną żywotnością winorośli i posiadać wymogi dotyczące jakości, które wraz z pochodzeniem przyczynią się do produkcji win wysokiej jakości.

Z tego powodu – oprócz obowiązkowej identyfikowalności – określono procedury mające zapewnić zachowanie tej równowagi. Istnieją jednak również ograniczenia dotyczące wieku, wydajności, praktyk uprawy, zbiorów i przetwarzania. Ocena organoleptyczna jest bardziej wymagająca, a związek z winnicą musi być z założenia długotrwały.

Działania te pozwolą rozszerzyć ofertę win w Rioja, co niewątpliwie pomoże ugruntować pozycję tego oznaczenia jako wiodącej i pionierskiej ChNP oraz sprawi, że będzie ona bardziej doceniana przez influencerów i liderów opinii.

2.4. Zmiany warunków stosowania tradycyjnych terminów „Reserva” i „Gran Reserva”

W specyfikacji produktu należy zmienić nagłówki „W przypadku tradycyjnego terminu »Reserva«” oraz „W przypadku tradycyjnego terminu »Gran Reserva«” w pkt 3.C. Zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

W przypadku win czerwonych „Reserva” wprowadzono minimalny czas leżakowania w butelkach, a w przypadku win czerwonych „Gran Reserva” czas ten skrócono w minimalnych ramach czasowych określonych w ustawodawstwie hiszpańskim dotyczącym stosowania tych tradycyjnych terminów.

Minimalnego okresu leżakowania w butelkach nie określono ani w definicji uzupełniającego tradycyjnego terminu „Reserva” w ustawie nr 6/2015 z dnia 12 maja 2015 r., ani w specyfikacji produktu dotyczącej chronionej nazwy pochodzenia „Rioja”. Kwestię tę pozostawiono zatem w gestii podmiotów, które mogły swobodnie decydować o momencie, w którym osiągnięto właściwą równowagę i cechy danej kategorii. Biorąc pod uwagę organoleptyczne monitorowanie win przeznaczonych do wysyłki w wytwórniach i nabytych w punkcie sprzedaży, zdecydowano, że ustalenie minimalnego czasu leżakowania w butelkach w odniesieniu do wina czerwonego, z uwzględnieniem minimalnego czasu określonego w definicji, stanowiłoby wyraźny postęp jakościowy oraz byłoby zgodne z filozofią nieustannego wprowadzania ulepszeń, którą od zawsze kieruje się „Rioja”. Podczas posiedzenia plenarnego z dnia 11 listopada 2016 r. Sesja plenarna ds. chronionej nazwy pochodzenia „Rioja” zdecydowała zatem ustanowić w odniesieniu do win czerwonych „Reserva” minimalny okres leżakowania w butelkach wynoszący 6 miesięcy, który następuje po procesie leżakowania w beczkach trwającym obowiązkowo co najmniej rok. Ogółem cały proces dojrzewania i leżakowania musi trwać co najmniej 36 miesięcy.

Definicja tradycyjnego terminu uzupełniającego „Gran Reserva”, w której przewidziano minimalny okres leżakowania w butelkach wynoszący 36 miesięcy następujący po 24-miesięcznym leżakowaniu w beczkach, zmniejsza elastyczność specyfikacji produktu dotyczącej chronionej nazwy pochodzenia „Rioja” w porównaniu z definicją tego terminu zawartą w ustawie nr 6/2015 z dnia 12 maja 2015 r. Ustawodawstwo hiszpańskie zawiera wymóg, aby okres leżakowania w beczkach trwał co najmniej 18 miesięcy, ale nie określono w nim czasu, w jakim wino musi pozostawać w butelkach. Wino „Rioja” objęte jest bardziej rygorystycznymi wymogami w zakresie minimalnego czasu leżakowania w beczkach – 24 miesiące – ponieważ uznaje się, że czas ten pozwala zapewnić większą uniwersalność i wyrazistość win oraz uzyskać ich optymalną jakość. Minimalny okres leżakowania w butelkach skrócono do 24 miesięcy – choć nadal jest on dłuższy niż w ustawodawstwie krajowym, w którym nie określono konkretnych wymogów w tym zakresie – pozostawiając bez zmian długość minimalnego okresu dojrzewania i leżakowania, który musi wynosić łącznie 60 miesięcy. Podczas posiedzenia plenarnego z dnia 11 listopada 2016 r. Sesja plenarna Rady Regulacyjnej ds. chronionej nazwy pochodzenia „Rioja” postanowiła zdefiniować wina czerwone z kategorii „Gran Reserva” jako wina, które dojrzewały i leżakowały w wytwórni wina przez co najmniej 60 miesięcy, w tym co najmniej 24 miesiące w beczce i co najmniej 24 miesiące w butelkach.

2.5. Dodano nową kategorię produktu objętego ChNP – gatunkowe wino musujące

Należy zmienić różne punkty specyfikacji produktu (2, 2.a.1, 2.a.2, 2.a.4, 2.a.5, 2.a.6, 2.a.7, 2.a.8, 2.b, 3.b.1, 3.b.2, 3.b.3, 3.b.4, 3.c, 7, 8.b.5.1, 8.b.7.2, 8.b.9, 8.b.10.3) i jednolitego dokumentu (2.3, 2.4, 2.5.1, 2.8, 2.9 „Etykietowanie”) w celu wprowadzenia wymogów dotyczących tej nowej kategorii produktu i jej związku.

Dane rynkowe świadczą o tym, że w ostatnich latach wina musujące osiągały wyjątkowo dobre wyniki. Jako nazwa trwale zorientowana na rynek „Rioja” nie może nie skorzystać z tej możliwości. Znaczna liczba hiszpańskich nazw pochodzenia zawiera w swoich specyfikacjach produktu wina musujące, a zatem rozszerzenie o tę kategorię w przypadku „Rioja” nie jest w żadnym razie nierozważną ani nielogiczną decyzją.

W celu utrzymania tych samych norm jakości co w przypadku win niemusujących zamiarem jest stworzenie wysokiej klasy wina musującego – to właśnie jest powodem ograniczeń dotyczących wydajności i zawartości cukru (Brut, Extra Brut i Brut Nature). Dowodem na to jest wykorzystanie tradycyjnej metody produkcji wina oraz minimalny okres leżakowania wynoszący 15 miesięcy.

2.6. Wina z określonych obszarów lub gmin

Należy zmienić różne punkty specyfikacji produktu (2.a.1, 8.b.9, 8.b.10.3, 8.b.10.10) i jednolitego dokumentu (2.6 – „Rioja Baja” zmienione na „Rioja Oriental”, 2.8, 2.9 „Etykietowanie”) w celu wprowadzenia warunków, które należy spełnić, aby wino nosiło nazwę konkretnych obszarów i gmin.

Pojęcie podobszaru zastąpiono pojęciem obszaru oraz utrzymano trzy już istniejące obszary, zmieniając jednak nazwę jednego z nich (z „Rioja Baja” na „Rioja Oriental”). Jeśli wino pochodzi z danej gminy, będzie również możliwe wskazanie jej nazwy na etykiecie.

Sesja plenarna Rady Regulacyjnej zaktualizowała przepisy dotyczące oznaczeń obszarów (zmiana nazwy podobszarów, która lepiej wyraża podejście propagowane przez „Rioja”, polegające na określaniu jednostki, która jest większa niż te trzy wytyczone obszary lub mniejsze jednostki geograficzne) oraz dotyczące gminy lub miejscowości z myślą o zwiększeniu ich widoczności i promowaniu tych win. Stanowi to również odpowiedź na obawy podmiotów, liderów opinii i konsumentów końcowych, którzy domagają się umieszczania na etykietach większej ilości informacji na temat różnorodnych win oferowanych obecnie na rynku pod chronioną nazwą pochodzenia „Rioja”. Oznaczenia te będą stanowiły uzupełnienie tradycyjnego, odnoszącego sukcesy wachlarza win wytwarzanych poprzez mieszanie win o różnym pochodzeniu.

Po określeniu w 1998 r. przepisów dotyczących procedury identyfikowalności, które umożliwiły umieszczanie na etykietach nazw gmin lub oznaczeń „Rioja Alta”, „Rioja Alavesa” lub „Rioja Baja”, Rada poszła o krok dalej i przewidziała sytuacje, w których producenci win uprawiają winorośle na terenach przygranicznych. Obecnie zgodnie z tymi warunkami możliwe jest użycie do 15 % objętości winogron spoza wspomnianych mniejszych jednostek. Wymogiem będzie długoterminowe zobowiązanie winnicy, służące propagowaniu zrównoważonego charakteru produkcji i unikaniu spekulacji. Wspomniany margines tolerancji mieści się w możliwościach oferowanych przez przepisy UE.

Inną nową zmianą jest zwiększenie rozmiaru części etykiety, którą można przydzielić gminom lub jednostkom nazywanym obecnie „obszarami”. Do tej pory rozmiar tych oznaczeń na etykietach win był ograniczony co najwyżej do dwóch trzecich rozmiaru przydzielonego nazwie „Rioja”. Od tej pory można je umieszczać na równych zasadach, a jedynym wymogiem jest to, że nie mogą być bardziej widoczne niż nazwa pochodzenia.

„Rioja” w dalszym ciągu rozwija wachlarz oferowanych kategorii w ramach procesu ciągłego doskonalenia, do którego jest zobowiązana, i zawsze stara się wzmocnić swoją pozycję jako jednego z wyróżniających się regionów w segmencie gatunkowych win na rynku międzynarodowym. Ta klasyfikacja istniejącej oferty win ustanawia pewne wymogi, które umożliwiają zagwarantowanie jakości produktu i dokładności oznaczeń na etykietach.

2.7. Zmiana intensywności barwy win różowych

Należy zmienić pkt 2.a.3 specyfikacji produktu, lecz zmiana ta nie wiąże się z żadną zmianą w jednolitym dokumencie.

Dopuszcza się również wina różowe o mniej intensywnej barwie.

Biorąc pod uwagę zakres intensywności ustanowiony w odniesieniu do gatunkowych win musujących objętych przedmiotową ChNP, dobrym pomysłem jest przyjęcie w celu zachowania spójności takich samych kategorii jak te, które są wykorzystywane w odniesieniu do objętych nią niemusujących win różowych, przy jednoczesnym uwzględnieniu win o mniejszej intensywności barwy, które są obecnie modne i cieszą się powodzeniem wśród konsumentów.

2.8. Zmiana dat stanowiących punkt wyjścia dla obliczeń okresów leżakowania

Należy zmienić pkt 3.c specyfikacji produktu, lecz zmiana ta nie wiąże się z żadną zmianą w jednolitym dokumencie.

W przypadku win oznaczonych tradycyjnym terminem „Crianza” nie ma już wzmianki o datach, od których oblicza się okresy leżakowania. Rada Regulacyjna jest upoważniona do osiągania porozumienia w tym zakresie.

Zmiana ta wynika z faktu, że w ostatnich latach zbiory zaczynają się wcześniej. Zauważono, że okoliczność ta doprowadziła z kolei do sytuacji, w której produkcja wina – a w związku z tym rozlewanie wina do beczek – również ma miejsce wcześniej. W ten sposób doszło do rozbieżności między stanem faktycznym a terminem stanowiącym punkt wyjściowy obliczeń, określonym w specyfikacji produktu.

Biorąc pod uwagę obecne okoliczności i powyższe wyjaśnienia, należy również zauważyć, że określoną w tej sekcji datę 1 października, od której liczony jest trwający dwa lata kalendarzowe proces leżakowania, należy przesunąć na termin wcześniejszy.

Osiągnięcie porozumienia w tym zakresie leży w gestii organu odpowiedzialnego za zarządzanie chronioną nazwą pochodzenia, tak aby możliwe było elastyczne uwzględnianie wszelkich zmian okoliczności, które nastąpią w przyszłości.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa produktu

Rioja

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

5. Gatunkowe wino musujące

4. Opis wina lub win

Wina białe i różowe (wytrawne i półwytrawne)

Wina białe: słomkowożółte z nutami limonki, czyste i lśniące. Aromat zielonych owoców, kwiatów i zieleniny, typowy dla tej odmiany. Umiarkowana kwasowość dająca uczucie świeżości.

Wina różowe: truskawka z nutą maliny (łososia w przypadku win Crianza), lśniące, czyste. Aromat czerwonych owoców z nutami kwiatowymi. Równowaga między kwasowością a owocowym smakiem, z orzeźwiającą nutą.

W obu przypadkach aromaty te mieszają się w procesie leżakowania z innymi aromatami drewna dębowego (wanilia, nuty palone i dymne), a kwasowość przeplata się z nutami palonego drewna.

— Zawartość alkoholu różni się w zależności od podobszarów i leżakowania.

— Większa kwasowość lotna w przypadku win starszych niż jednoroczne.

— Maksymalna zawartość SO2 wynosi 180 mg/l, jeśli zawartość cukru wynosi < 5 g/l.

— W odniesieniu do jakichkolwiek nieuwzględnionych wartości granicznych zastosowanie mają obowiązujące przepisy. Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) 10,5 Minimalna kwasowość miareczkowa 3,5 grama na litr wyrażona jako kwas winowy Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) 13,3 Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) 240

Wina białe i różowe (półsłodkie i słodkie)

Wina białe: słomkowożółte z nutami limonki, czyste i lśniące. Aromat zielonych owoców, kwiatów i zieleniny, typowy dla tej odmiany. Umiarkowana kwasowość, wrażenie świeżości i słodyczy w zależności od rodzaju.

Wina różowe: truskawka z nutą maliny (łososia w przypadku win Crianza), lśniące, czyste. Aromat czerwonych owoców z nutami kwiatowymi. Równowaga między kwasowością a owocowym aromatem, smak orzeźwiający i słodki w zależności od rodzaju.

W obu przypadkach aromaty te mieszają się w procesie leżakowania z innymi aromatami drewna dębowego (wanilia, nuty palone i dymne), a kwasowość przeplata się z nutami palonego drewna.

— Zawartość alkoholu różni się w zależności od podobszarów i leżakowania.

— Większa kwasowość lotna w przypadku win starszych niż jednoroczne.

— Maksymalna zawartość SO2 wynosi 180 mg/l, jeśli zawartość cukru wynosi < 5 g/l.

— W odniesieniu do jakichkolwiek nieuwzględnionych wartości granicznych zastosowanie mają obowiązujące przepisy. Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) 10,5 Minimalna kwasowość miareczkowa 3,5 grama na litr wyrażona jako kwas winowy Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) 25 Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) 240

Wina czerwone (wytrawne i półwytrawne)

Młode wina mają barwę purpurową z fioletowymi odcieniami; wina „Crianza” mają barwę bordową i wiśniowoczerwoną; wina „Reserva” mają barwę wiśniowoczerwoną z rubinowymi odcieniami; wina „Gran Reserva” mają barwę rubinową z rudobrązowymi odcieniami. Aromat: intensywnie owocowy, nuty charakterystyczne dla odmiany oraz nuty kwiatowe, z aromatami palonego drewna dębowego w przypadku win „Crianza”. Wina „Reserva” i „Gran Reserva” mają bardziej złożony aromat z nutami ostrymi. Smak: bogaty, zrównoważona kwasowość oraz zawartość alkoholu/tanin. Leżakowanie zwiększa gładkość i długość.

— Wartości graniczne zawartości alkoholu różnią się w zależności od obszarów i leżakowania.

— Kwasowość lotna: wina wytrawne starsze niż jednoroczne, maksymalnie 1 gr/l do 10 % objętości i 0,06 gr/l w odniesieniu do każdego stopnia zawartości alkoholu powyżej 10 % objętości.

— SO2: maksymalna zawartość wynosi 140 mg/l, jeśli zawartość cukru wynosi < 5 g/l.

— W odniesieniu do jakichkolwiek nieuwzględnionych wartości granicznych zastosowanie mają obowiązujące przepisy. Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) 11,5 Minimalna kwasowość miareczkowa 3,5 grama na litr wyrażona jako kwas winowy Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) 13,3 Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) 180

Gatunkowe wina musujące (białe lub różowe)

Wino charakteryzujące się ciągłym uwalnianiem dwutlenku węgla, który przy serwowaniu przyjmuje formę drobnych pęcherzyków.

Gatunkowe wino musujące, podobnie jak jego cuvée po pierwszej fermentacji, jest przejrzyste, bez zawiesiny cząstek, z różnymi odcieniami barwy żółtej lub różowej.

Jego aromat musi mieć pozytywne cechy świeżości i owocowości, ze złożonością wynikającą ze spoczywania na osadzie drożdżowym podczas drugiej fermentacji. Jest to w największym stopniu zauważalne w przypadku win „Reserva” i „Gran Añada”. Nie może zawierać wad, szczególnie tych wynikających z oksydacji lub redukcji.

— W odniesieniu do jakichkolwiek nieuwzględnionych wartości granicznych zastosowanie mają obowiązujące przepisy.

Maksymalna rzeczywista zawartość alkoholu – 13 % obj.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) 11 Minimalna kwasowość miareczkowa 5,5 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) 10,83 Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) 140

5. Praktyki winiarskie

a) Podstawowe praktyki enologiczne

Praktyka uprawy

Uznaje się, że winnice rozpoczynają produkcję w swoim czwartym cyklu wzrostu (lub wcześniej, pod warunkiem uzyskania zezwolenia).

Gęstość: co najmniej 2 850, najwyżej 10 000 winorośli/ha

Systemy przycinania/prowadzenia: forma kielicha (gobelet) i jej warianty, sznur dwuramienny, „vara y pulgar”, sznur jednoramienny lub jednostronny, dwuramienny sznur Guyota (tylko w przypadku odmian: chardonnay, sauvignon blanc, verdejo, maturana białe, tempranillo białe i turruntés).

Maksymalne obciążenie: 12 pąków/winorośl; 16 w przypadku wspomnianych odmian białych oraz 14 w przypadku odmiany grenache. Dopuszcza się wyjątki.

Nawadnianie: dozwolone. Między dniem 15 sierpnia a zbiorami nawadnianie można przeprowadzać wyłącznie przy użyciu systemów miejscowych oraz należy dostarczyć powiadomienie na piśmie z 24-godzinnym wyprzedzeniem; w przypadku uzyskania zezwolenia dopuszczone jest nawadnianie przy użyciu deszczowni; zabrania się stosowania innych metod.

W przypadku gatunkowych win musujących winogrona muszą być zbierane ręcznie (zabrania się zbierania mechanicznego).

Szczególna praktyka enologiczna

Proporcje odmian w zależności od rodzaju wina:

CZERWONE: co najmniej 95 % odmian czerwonych, jeśli winogrona są pozbawione łodyg, oraz 85 %, jeśli są całe.

BIAŁE: 100 % winogron białych.

RÓŻOWE: minimum 25 % winogron czerwonych.

GATUNKOWE WINA MUSUJĄCE (BIAŁE I RÓŻOWE): z winogronami białymi lub czerwonymi. Wina różowe muszą zawierać co najmniej 25 % winogron czerwonych.

Opcjonalnego mieszania kolorów winogron należy dokonywać po dostawie.

Charakterystyka winogron: zdrowe, z minimalną zawartością alkoholu wynoszącą: 11 % objętości w przypadku win czerwonych, 10,5 % objętości w przypadku win białych oraz 9,5 % objętości w przypadku gatunkowych win musujących.

Maksymalna wydajność przetwarzania

— 70 litrów na 100 kg zbiorów w przypadku win. W wyjątkowych przypadkach wskaźnik ten może podlegać wahaniom w określonych granicach.

— 62 litry na 100 kg zbiorów w przypadku gatunkowych win musujących. W wyjątkowych przypadkach wskaźnik ten może podlegać wahaniom w określonych granicach.

— 65 litrów na 100 kg zbiorów w przypadku win posiadających oznaczenie „viñedo singular” [pojedyncza winnica]. Nie dopuszcza się odstępstw.

Ograniczenie związane z produkcją wina

Zakazy

— Wykorzystywanie frakcji moszczu lub wina uzyskanych przez niedostateczne ciśnienie w winach chronionych

— Prasy śrubowe ciągłego prasowania, kruszarki o działaniu odśrodkowym, wstępne podgrzewanie winogron lub podgrzewanie moszczu lub wina w obecności wytłoków w celu wymuszenia ekstrakcji materiału barwiącego

— Wykorzystywanie w produkcji, leżakowaniu i przechowywaniu kawałków drewna dębowego

— Mieszanie różnych rodzajów wina w celu uzyskania wina innego niż wina kupażowane

Szczególne warunki produkcji wina

— Fermentacja w beczkach: tylko w przypadku win białych i różowych, które muszą pozostawać w beczce przez co najmniej miesiąc.

— Maceracja węglowa: maksymalny odsetek winogron białych dozwolony w produkcji wina czerwonego wynosi 5 % w przypadku winogron pozbawionych łodyg i 15 % w przypadku całych winogron.

— Gatunkowe wino musujące: metodą tradycyjną. Co najmniej 15 kolejnych miesięcy od etapu tirage do usunięcia osadu (dégorgement), w tej samej butelce. Cały proces produkcji, w tym etykietowanie, w tej samej wytwórni wina. Podczas drugiej fermentacji rzeczywista zawartość alkoholu nie może przekraczać 1,5 % objętości. Liqueur d’expédition nie może zwiększać rzeczywistej zawartości alkoholu o więcej niż 0,5 % objętości. Po usunięciu osadu (dégorgement) dozwolone jest przeniesienie bez filtrowania do butelek szklanych o pojemności poniżej 0,75 litra lub co najmniej 3 litrów. Zabrania się zakwaszania i odbarwiania.

b) Maksymalne zbiory

Odmiany czerwone

6 500 kg winogron na hektar

Odmiany czerwone

45,5 hektolitra z hektara

Odmiany białe

9 000 kg winogron na hektar

Odmiany białe

63 hektolitry z hektara

Winogrona czerwone przeznaczone do produkcji „viñedo singular” [wina z pojedynczej winnicy]

5 000 kg winogron na hektar

Winogrona czerwone przeznaczone do produkcji „viñedo singular” [wina z pojedynczej winnicy]

32,5 hektolitra z hektara

Winogrona białe przeznaczone do produkcji „viñedo singular” [wina z pojedynczej winnicy]

6 922 kg winogron na hektar

Winogrona białe przeznaczone do produkcji „viñedo singular” [wina z pojedynczej winnicy]

44,99 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

RIOJA ALTA

Wspólnota Autonomiczna La Rioja

Ábalos

Alesanco

Alesón

Anguciana

Arenzana de Abajo

Arenzana de Arriba

Azofra

Badarán

Bañares

Baños de Río Tobía

Baños de Rioja

Berceo

Bezares

Bobadilla

Briñas

Briones

Camprovín

Canillas

Cañas

Cárdenas

Casalarreina

Castañares de Rioja

Cellórigo

Cenicero

Cidamón

Cihuri

Cirueña

Cordovín

Cuzcurrita de Río Tirón

Daroca de Rioja

Entrena

Estollo

Foncea

Fonzaleche

Fuenmayor

Galbárruli

Gimileo

Haro

Hervías

Herramélluri

Hormilla

Hormilleja

Hornos de Moncalvillo

Huércanos

Lardero

Leiva

Logroño

Manjarrés

Matute

Medrano

Nájera

Navarrete

Ochánduri

Ollauri

Rodezno

Sajazarra

San Asensio

San Millán de Yécora

San Torcuato

San Vicente de la Sonsierra

Santa Coloma

Sojuela

Sorzano

Sotés

Tirgo

Tormantos

Torrecilla sobre Alesanco

Torremontalbo

Treviana

Tricio

Uruñuela

Ventosa

Villalba de Rioja

Villar de Torre

Villarejo

Zarratón

Prowincja Burgos (Miranda de Ebro): El Ternero (enklawa)

RIOJA ORIENTAL

Wspólnota Autonomiczna La Rioja

Agoncillo

Aguilar del Río Alhama

Albelda

Alberite

Alcanadre

Aldeanueva de Ebro

Alfaro

Arnedillo

Arnedo

Arrúbal

Ausejo

Autol

Bergasa

Bergasilla

Calahorra

Cervera del Río Alhama

Clavijo

Corera

Cornago

El Redal

El Villar de Arnedo

Galilea

Grávalos

Herce

Igea

Lagunilla de Jubera

Leza del Río Leza

Molinos de Ocón

Murillo de Río Leza

Muro de Aguas

Nalda

Ocón (La Villa)

Pradejón

Préjano

Quel

Ribafrecha

Rincón de Soto

Santa Engracia de Jubera (północna część)

Santa Eulalia Bajera

Tudelilla

Villamediana de Iregua

Villarroya

Wspólnota Autonomiczna Nawarry

Andosilla

Aras

Azagra

Bargota

Mendavia

San Adrián

Sartaguda

Viana

RIOJA ALAVESA

Prowincja Álava

Baños de Ebro

Barriobusto

Cripán

Elciego

Elvillar de Alava

Labastida

Labraza

Laguardia

Lanciego

Lapuebla de La barca

Leza

Moreda de Alava

Navaridas

Oyón

Salinillas de Buradon

Samaniego

Villabuena de Álava

Yécora

Winnice położone na terenie gminy Lodosa na prawym brzegu rzeki Ebro i znajdujące się w rejestrze winnic Rady Regulacyjnej od dnia 29 kwietnia 1991 r. pozostają w rejestrze, o ile nadal istnieją.

Jakakolwiek zmiana granic gmin znajdujących się na obszarze produkcji nie oznacza, że zarejestrowane winnice zostaną usunięte z rejestru winnic.

Obszar produkcji obejmuje mniejsze jednostki geograficzne, które określa się jako „viñedos singulares” [pojedyncze winnice]. Są one mniejsze od gminy i mogą składać się z jednej działki katastralnej lub różnych działek. Winorośle muszą mieć co najmniej 35 lat.

7. Główne odmiany winorośli do produkcji wina

GARNACHA BIAŁE

ALARIJE – MALVASÍA RIOJANA

ALBILLO MAYOR – TURRUNTÉS

SAUVIGNON BLANC

TEMPRANILLO

TEMPRANILLO BIAŁE

VERDEJO

GRENACHE CZERWONE

CHARDONNAY

MACABEO – VIURA

MATURANA BIAŁE

MATURANA CZERWONE

MAZUELA

GRACIANO

8. Opis związku lub związków

WINO

Wina produkowane z winogron z Rioja Alta zawdzięczają swoje właściwości szczególnemu wpływowi klimatu atlantyckiego. Zapewnia to winom umiarkowaną zawartość alkoholu oraz bukiet o wysokiej kwasowości. Z tego powodu wina te nadają się do leżakowania w beczkach. Na obszarze tym w trakcie cyklu wzrostu dzień jest krótszy niż na obszarze położonym dalej na południe, który jest objęty chronioną nazwą pochodzenia. Charakteryzuje się on również wyższym poziomem opadów, co ma z kolei bezpośredni wpływ na jego kwasowość. Czynniki te, wraz z ochroną, jaką zapewniają Góry Kantabryjskie, mają korzystny wpływ na właściwości win, czy to w przypadku gdy występują one samodzielnie czy w połączeniu z winami z innych obszarów. Jeśli chodzi o obszar Rioja Alavesa równoczesny wpływ klimatu atlantyckiego, jak i śródziemnomorskiego oznacza, że wina te charakteryzują się raczej wyższą zawartością alkoholu w porównaniu z winami opisanymi powyżej. Mają one również niższą kwasowość i są bardziej uniwersalne, ponieważ nadają się zarówno do natychmiastowego spożycia, jak i pozostawienia do leżakowania. Ochrona zapewniana przez Góry Kantabryjskie od północy ma w tym przypadku jeszcze większe znaczenie. Długość dnia jest podobna do tej w Rioja Alta, ale poziom opadów jest raczej niższy. Uniwersalność win sprawia również, że idealnie nadają się one do produkcji win kupażowanych. Ponadto w przypadku win z obszaru najbardziej wysuniętego na południe – Rioja Oriental – obserwujemy niższy poziom opadów i wyraźny klimat śródziemnomorski, który charakteryzuje się na ogół większą ilością światła słonecznego. Wina te mają wyższą zawartość alkoholu oraz intensywniejszy aromat i nadają się idealnie do kupażowania w celu produkcji win przeznaczonych do leżakowania. Jednocześnie dzięki warunkom klimatycznym wina te nadają się również do natychmiastowego spożycia.

Jak wynika z analizy gleb, na omawianym obszarze występują ich trzy główne rodzaje. Po pierwsze, w najbardziej wysuniętej na północ części obszaru objętego chronioną nazwą pochodzenia występują gleby gliniasto-wapienne. Stanowią one podstawowe podłoże dla upraw winorośli, które znajdują się między obszarami Rioja Alavesa a Rioja Alta. Ponadto w Rioja Alta oraz w Rioja Oriental występują gleby aluwialne oraz gleby gliniaste bogate w żelazo, dzięki którym produkowane jest wino o mniejszym ciele niż w przypadku win wspomnianych wcześniej.

Pod względem gospodarczym wino odpowiada za 20 % PKB w tym regionie. Wielowiekowa praktyka uprawy winorośli i kluczowe znaczenie wina w regionie oznacza zależność od stabilności tej uprawy. W pełni wykorzystuje się zatem korzyści, jakie zapewniają opisane warunki naturalne. W szczególności specjalnością jest praktyka leżakowania wina, która uczyniła region jednym z miejsc o najwyżej koncentracji dębowych beczek na świecie.

GATUNKOWE WINO MUSUJĄCE

Chociaż nazwa kojarzona jest głównie z produkcją win niemusujących, niektóre wytwórnie win produkują jednak gatunkowe wino musujące metodą tradycyjną stosowaną od połowy XIX w., stąd wiedza fachowa i doświadczenie w tym zakresie.

Świeżość i kwasowość są dwoma kluczowymi elementami w produkcji gatunkowych win musujących. Chroniona nazwa pochodzenia obejmuje obszar o niższych temperaturach zgodnie ze skalą Winklera. Przyczynia się to do krótszych cykli wzrostu, które gwarantują uzyskanie właściwej dojrzałości fenolowej bez osiągania wysokiej zawartości alkoholu: właściwości te zapewniają idealny punkt startowy dla produkcji win tego rodzaju.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze

Ramy prawne:

określone w przepisach krajowych.

Rodzaj wymogów dodatkowych:

pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym.

Opis wymogu

Wina objęte chronioną nazwą pochodzenia „Rioja” mogą być butelkowane tylko w wytwórniach wina, które wpisano do rejestru Rady Regulacyjnej. W przeciwnym razie umieszczanie na winie chronionej nazwy nie jest dozwolone.

Wymóg ten ustanowiono w związku z faktem, że jakość wina oferowanego konsumentowi wiąże się z wyższym ryzykiem, gdy wino transportuje się i butelkuje poza obszarem produkcji niż w przypadku, gdy czynności te prowadzone są na tym samym obszarze. Wymóg ten służy ochronie doskonałej reputacji win „Rioja” dzięki wzmocnieniu kontroli nad jego szczególnymi właściwościami i jakością. Chroni on chronioną nazwę pochodzenia, z której odnoszą korzyści wszyscy producenci produkujący wina na danym obszarze. Decyzję potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 16 maja 2000 r.

Ramy prawne:

określone w przepisach krajowych.

Rodzaj wymogów dodatkowych:

dodatkowe przepisy dotyczące etykietowania.

Opis wymogu

Na produkcie w widocznym miejscu musi widnieć nazwa „RIOJA”, a zaraz pod nią następujące elementy: „Denominación de Origen Calificada” [chroniona nazwa pochodzenia], pieczęć Rady Regulacyjnej, znak towarowy oraz nazwa lub nazwa biznesowa zarejestrowanej wytwórni wina lub nazwa handlowa.

Podczas wprowadzania na rynek, reklamowania i etykietowania win przed zakończeniem procesu leżakowania nie wolno stosować terminów „beczka” oraz „drewno”.

Dozwolone jest stosowanie nazwy obszaru lub gminy, z których pochodzą winogrona, jeżeli wino jest tam produkowane, leżakuje tam (w stosownych przypadkach) i jest tam butelkowane. Nie więcej niż 15 % winogron wykorzystywanych do produkcji wina może jednak pochodzić ze znajdujących się w rejestrze winnic położonych w gminach sąsiadujących z obszarem lub gminą, w których znajduje się siedziba podmiotu, i należy przedstawić dowód, iż 15 % wyżej wymienionych winogron będzie dostępnych na zasadzie wyłączności przez okres co najmniej 10 kolejnych lat.

W przypadku gatunkowych win musujących wyrażenie „Método Tradicional” [metoda tradycyjna] należy umieścić bezpośrednio pod określeniem odnoszącym się do zawartości cukru i zapisać czcionką, której rozmiar nie może być większy niż rozmiar czcionki zastosowanej w przypadku nazwy „Rioja”.

Na etykiecie zawierającej informacje obowiązkowe rozmiar informacji „Método Tradicional” [metoda tradycyjna] nie może być mniejszy niż 0,3 cm.

Termin „viñedo singular” [pojedyncza winnica] należy umieścić bezpośrednio pod określeniem, które zarejestrowano jako znak towarowy, a rozmiar czcionki, jej grubość i kolor nie mogą być szersze lub intensywniejsze od parametrów napisu „Rioja”.

Link do specyfikacji produktu

http://www.mapama.gob.es/es/alimentacion/temas/calidad-agroalimentaria/calidad-diferenciada/dop/htm/dop_rioja.aspx

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.