Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY otwierające autonomiczne kontyngenty taryfowe Unii na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie w okresie od 2014 do 2020 r. i ustanawiające zarządzanie tymi kontyngentami /* COM/2013/0552 final - 2013/0266 (CNS) */





UZASADNIENIE Kontekst wniosku Podstawa i cele wniosku Art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 645/2008 z dnia 8 lipca 2008 r. otwierającego autonomiczne wspólnotowe kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie. Rząd Królestwa Hiszpanii wystąpił z wnioskiem o przedłużenie środków przewidzianych wspomnianym rozporządzeniem. Wyjątkowe położenie geograficzne Wysp Kanaryjskich w odniesieniu do źródeł zaopatrzenia w niektóre produkty rybołówstwa, niezbędne dla krajowego spożycia, powoduje poważne koszty stanowiące obciążenie dla tego sektora. Negatywnym skutkom niekorzystnego położenia można zaradzić poprzez tymczasowe zawieszenie pobierania ceł przywozowych od określonych produktów z krajów trzecich. Proponowane obniżenie należności celnych w połączeniu z innymi środkami dotyczącymi oddalonych regionów pomoże Wyspom Kanaryjskim w pokonywaniu trudności strukturalnych, z którymi się one borykają. Kontekst ogólny Wyspy Kanaryjskie należą do najbardziej oddalonych regionów Unii Europejskiej, wobec których można zastosować środki szczególne zgodnie z art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu przezwyciężenia niekorzystnej sytuacji ekonomicznej w tych rejonach, wynikającej z ich położenia geograficznego. Od roku 1991 Unia Europejska zawiesiła, częściowo lub całkowicie, należności celne Wspólnej Taryfy Celnej na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie. Przyjęto następujące rozporządzenia zawieszające należności celne na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie: a) rozporządzenie Rady (EWG) nr 1911/91z dnia 26 czerwca 1991 r. w sprawie stosowania przepisów prawa wspólnotowego w odniesieniu do Wysp Kanaryjskich; b) rozporządzenie Rady (EWG) nr 3621/92 z dnia 14 grudnia 1992 r. czasowo zawieszające autonomiczne cła Wspólnej Taryfy Celnej na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie; c) rozporządzenie Rady (WE) nr 704/2002 z dnia 25 marca 2002 r. czasowo zawieszające autonomiczne cła Wspólnej Taryfy Celnej na przywóz niektórych produktów przemysłowych oraz otwierające i ustanawiające zarządzanie autonomicznymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie oraz d) rozporządzenie Rady (WE) nr 645/2008 z dnia 8 lipca 2008 r. otwierające autonomiczne wspólnotowe kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie. Obowiązujące przepisy dotyczące redukcji ceł autonomicznych Rozporządzenie Rady (WE) nr 645/2008 z dnia 8 lipca 2008 r. otwierające autonomiczne wspólnotowe kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie wygasa dnia 31 grudnia 2013 r. Podobne obniżki (zawieszenie) ceł ma zastosowanie wobec przywozu niektórych produktów przemysłowych na Wyspy Kanaryjskie. Zostały one wdrożone na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 1386/2011 z dnia 19 grudnia 2011 r. czasowo zawieszającego cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na przywóz niektórych produktów przemysłowych na Wyspy Kanaryjskie. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 z dnia 30 stycznia 2006 r., tzw. rozporządzenie POSEI, zawiera szczególne uzgodnienia dotyczące dostaw, mające na celu zmniejszenie dodatkowych kosztów dostarczania niezbędnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, do przetworzenia oraz na surowce rolne. W ramach wspomnianych uzgodnień dotyczących dostaw przywóz określonych produktów rolnych z krajów trzecich został zwolniony z należności celnej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich regionów wymienionych w art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w tym do Wysp Kanaryjskich. Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Proponowane bezcłowe kontyngenty taryfowe należy uznać, w kontekście wsparcia dla gospodarki rybnej Wysp Kanaryjskich, za uzupełnienie innych środków, w szczególności systemu wyrównania dodatkowych kosztów poniesionych przy wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów rybołówstwa z najbardziej oddalonych regionów (rozporządzenie Rady (WE) nr 791/2007 z dnia 21 maja 2007 r.). Wniosek jest również zgodny z polityką Unii, w szczególności ze wspólną polityką rybołówstwa. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków Konsultacje z zainteresowanymi stronami Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 645/2008 właściwe organy Hiszpanii zobowiązane były do przedłożenia dwóch sprawozdań z wdrażania środków (w maju 2010 r. i w maju 2012 r.), Komisja zaś do przeanalizowania wpływu środków w oparciu o przedłożone sprawozdania. Władze Hiszpanii wywiązały się ze wspomnianego wyżej obowiązku sprawozdawczego, przedkładając dwa sprawozdania: w lipcu 2010 r. oraz w czerwcu 2012 r. Zgodnie z rozporządzeniem Komisja zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji niezbędnych do analizy skutków zastosowanych środków. Hiszpańskie władze przedłożyły żądane informacje, co umożliwiło Komisji zakończenie analizy środków. Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej W analizie wykorzystane zostało m.in. sprawozdanie[1] oceniające system wyrównywania kosztów wprowadzony na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 791/2007. Sprawozdanie oceniające zawiera istotne informacje dotyczące Wysp Kanaryjskich w dziedzinach mających znaczenie dla oceny wpływu kontyngentów taryfowych (m.in. wielkości populacji, struktury sektora rybołówstwa, produkcji, przetwórstwa i sprzedaży ryb). W sprawozdaniu poruszono także kwestię możliwych interakcji pomiędzy kontyngentami taryfowymi na produkty rybne i systemem wyrównywania kosztów zastosowanymi na Wyspach Kanaryjskich na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 791/2007. Wykorzystano także sprawozdanie z 2009 r.[2] oceniające programy szczególnych opcji na rzecz regionów oddalonych i wyspiarskich oraz szczególne środki na rzecz mniejszych wysp Morza Egejskiego. W sprawozdaniu tym, oprócz merytorycznych informacji dotyczących gospodarki Wysp Kanaryjskich, zawarto analizę relacji pomiędzy środkami pozwalającymi na bezcłowy przywóz niektórych produktów rolnych i wsparcie finansowe UE dla miejscowego rolnictwa. Ocena skutków Ze względu na ograniczony zakres środków oraz fakt, że wniosek dotyczy kontynuacji stosowanych wcześniej środków, nie ma potrzeby przeprowadzania oceny skutków. Analiza sprawozdań hiszpańskich władz dostarczyła niezbędnych podstaw do przygotowania przez Komisję wniosku. Aspekty prawne wniosku Krótki opis proponowanych działań Przedłużenie ważności obowiązujących autonomicznych kontyngentów taryfowych na kolejne 7 lat, tj. od 2014 r. do 2020 r. Proponowany siedmioletni okres pozwoli na synchronizację stosowanych środków z pozostałymi działaniami Unii wobec Wysp Kanaryjskich, szczególnie tymi proponowanymi w ramach wniosku Komisji w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego[3]. Podstawa prawna Art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Proponowane kontyngenty taryfowe mogłyby pokryć zapotrzebowanie rynku krajowego Wysp Kanaryjskich, zapewniając jednocześnie, że przepływ do Unii przywozów o obniżonej stawce celnej pozostanie przewidywalny i jasno określony. Zawieszenie ceł stosuje się jedynie w odniesieniu do wybranych produktów rybołówstwa w ograniczonej ilości i na czas określony. Skutki środków są ponadto ograniczone przez fakt, że produkty nimi objęte przeznaczone są wyłącznie na rynek Wysp Kanaryjskich. Obciążenie administracyjne zarówno dla krajowych i regionalnych władz państw członkowskich, jak i dla służb Komisji, ograniczono do minimum, zwłaszcza w odniesieniu do sprawozdań, które należy przedkładać w związku z wdrażaniem przedmiotowych środków. Wybór instrumentów Proponowane instrumenty: rozporządzenie. Traktat nie pozwala na inne sposoby wdrażania tego rodzaju środków. wpływ na budżet Wniosek ma wpływ finansowy na budżet Unii, jako że zawieszenia ceł spowodują utratę dochodów w zakresie zasobów własnych Unii. Informacje dodatkowe Wniosek zawiera klauzulę przeglądu. Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia. 2013/0266 (CNS) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY otwierające autonomiczne kontyngenty taryfowe Unii na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie w okresie od 2014 do 2020 r. i ustanawiające zarządzanie tymi kontyngentami RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4], uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5], uwzględniając opinię Komitetu Regionów[6], stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wyjątkowe położenie geograficzne Wysp Kanaryjskich w odniesieniu do źródeł zaopatrzenia w niektóre produkty rybołówstwa, niezbędne dla krajowego spożycia, powoduje poważne koszty stanowiące obciążenie dla tego sektora. Ta naturalna przeszkoda, uwzględniona w art. 349 Traktatu, wynikająca z oddalenia oraz wyspiarskiego i peryferyjnego charakteru, może zostać usunięta między innymi przez czasowe zawieszenie należności celnych przywozowych na przedmiotowe produkty z krajów trzecich w ramach unijnych autonomicznych kontyngentów taryfowych o odpowiednich wielkościach. (2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 645/2008[7] otworzyło autonomiczne wspólnotowe kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie i ustanowiło zarządzanie tymi kontyngentami na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. (3) We wrześniu 2012 r. Hiszpania wystąpiła o przedłużenie kontyngentów taryfowych Unii na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie na mocy art. 349 Traktatu. (4) Władze Hiszpanii przedłożyły w lipcu 2010 r. i w czerwcu 2012 r. sprawozdania dotyczące wdrożenia środków, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 645/2008. Komisja przeanalizowała wpływ środków na podstawie wyżej wymienionych sprawozdań. (5) Sprawozdania przedłożone przez hiszpańskie władze zawierały informacje na temat poziomu wykorzystania kontyngentów taryfowych w latach 2007–2011. Zgodnie z tymi informacjami we wspomnianym okresie kontyngent taryfowy o numerze porządkowym 09.2997 był średnio wykorzystywany niemal w całości, zaś kontyngent taryfowy o numerze porządkowym 09.2651 nie został wykorzystany. (6) Z uwagi na niemal całkowite wykorzystanie kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.2997 oraz fakt, że niewykorzystanie kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.2651 może być powiązane z czynnikami zewnętrznymi, należy ustalić wielkość kontyngentów taryfowych na tym samym poziomie. (7) Gwałtowny spadek popytu na rynku lokalnym na produkty objęte kontyngentem taryfowym 09.2651, wywołany trudną sytuacją gospodarczą Wysp Kanaryjskich będącą następstwem kryzysu gospodarczego i finansowego, może stanowić wyjaśnienie dla niepełnego wykorzystania tego kontyngentu. (8) Kontyngenty taryfowe podobne do kontyngentów otwartych rozporządzeniem Rady (WE) nr 645/2008 w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa są uzasadnione, ponieważ kontyngenty te mogłyby pokryć zapotrzebowanie rynku krajowego Wysp Kanaryjskich, a jednocześnie przepływ do Unii przywozów o obniżonej stawce celnej pozostałby przewidywalny i jasno określony. (9) W celu zapewnienia przedsiębiorcom długoterminowych perspektyw i umożliwienia im osiągnięcia poziomu działalności, który przyczyniłby się do stabilizacji środowiska ekonomiczno-społecznego wysp, należy zatem przedłużyć o dodatkowy okres autonomiczny kontyngent taryfowy Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre towary wymienione w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 645/2008. (10) W celu uniknięcia zakłócenia integralności i spójności rynku wewnętrznego należy podjąć środki w celu zagwarantowania, że produkty rybołówstwa, w stosunku do których przyznano zawieszenie należności celnych, są przeznaczone wyłącznie na rynek krajowy Wysp Kanaryjskich. (11) Należy zastosować środki zapewniające regularne informowanie Komisji o wielkości przedmiotowych przywozów, tak aby mogła ona podjąć kroki zapobiegające wszelkim działaniom spekulacyjnym lub zakłóceniu handlu. (12) W celu zagwarantowania jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze, pozwalające jej na czasowe wycofanie zawieszenia w przypadku zakłóceń w handlu. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[8]. (13) Przyjęte przepisy powinny zapewnić ciągłość środków określonych w rozporządzeniu (WE) nr 645/2008, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 1. Od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. należności celne Wspólnej Taryfy Celnej stosowane przy przywozie na Wyspy Kanaryjskie produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku zawiesza się całkowicie w odniesieniu do ilości wskazanej w tym załączniku. 2. Prawo stosowania zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, jest przyznawane wyłącznie produktom przeznaczonym na rynek krajowy Wysp Kanaryjskich. Zawieszenie ma zastosowanie wyłącznie do produktów rybołówstwa wyładowanych ze statku lub statku powietrznego zanim zgłoszenie celne o dopuszczenie do swobodnego obrotu zostanie przedłożone organom celnym znajdującym się na Wyspach Kanaryjskich. Artykuł 2 Zarządzanie kontyngentami taryfowymi, o których mowa w art. 1, odbywa się zgodnie z art. 308a, art. 308b i art. 308c ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny[9]. Artykuł 3 Do dnia 30 czerwca 2019 r. Komisja przeanalizuje wpływ środków wymienionych w art. 1 i, w oparciu o wyniki analizy, przedłoży odpowiednie wnioski na okres po roku 2020. Artykuł 4 1. W przypadku gdy Komisja ma powody sądzić, że zawieszenie ustanowione w niniejszym rozporządzeniu doprowadziło do zakłóceń w handlu określonym produktem, może czasowo wycofać takie zawieszenie w drodze aktów wykonawczych na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 ust. 2. Cła przywozowe na produkty, w odniesieniu do których zawieszenie zostało tymczasowo wycofane, zostają zabezpieczone gwarancją, a warunkiem wprowadzenia odnośnych produktów do swobodnego obrotu we Wspólnocie Wysp Kanaryjskich jest dostarczenie takiej gwarancji. 2. W ciągu dwunastomiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 1, Rada, na wniosek Komisji, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, podejmie ostateczną decyzję w sprawie podtrzymania lub wycofania zawieszenia. W przypadku wycofania zawieszenia kwoty należności celnych zabezpieczone gwarancjami zostają ostatecznie pobrane. 3. Jeżeli w terminie 12 miesięcy nie podjęto ostatecznej decyzji zgodnie z ust. 2, zabezpieczenie zostaje zwolnione. Artykuł 5 1. Komisję wspiera Komitet Kodeksu Celnego powołany na mocy art. 247a ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92[10]. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Artykuł 6 Komisja i organy celne państw członkowskich współpracują ściśle w celu zapewnienia właściwego zarządzania oraz kontroli stosowania niniejszego rozporządzenia. Artykuł 7 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK Numer porządkowy || Kod CN || Opis || Ilość objęta kontyngentem (w tonach) || Stawka celna (%) w ramach kontyngentu 09.2997 || 0303 || Ryby zamrożone, z wyłączeniem filetów rybnych oraz pozostałego mięsa rybiego, objętych pozycją 0304 || 15 000 || 0 0304 || Filety rybne i pozostałe mięso rybie (nawet rozdrobnione), świeże, schłodzone lub zamrożone 09.2651 || 0306 || Skorupiaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; skorupiaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia; skorupiaki, w skorupach, gotowane na parze lub w wodzie, nawet schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mąki, mączki i granulki, ze skorupiaków, nadające się do spożycia przez ludzi || 15 000 || 0 0307 || Mięczaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mięczaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia; mąki, mączki i granulki z mięczaków, nadające się do spożycia przez ludzi 0308 || Bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; wędzone bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia; mąki, mączki i granulki, z bezkręgowców wodnych innych niż skorupiaki i mięczaki, nadające się do spożycia przez ludzi OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓW, KTÓRYCH WPŁYW NA BUDŻET OGRANICZA SIĘ WYŁĄCZNIE DO DOCHODÓW 1. TYTUŁ WNIOSKU: Wniosek w sprawie rozporządzenia Rady (WE) otwierającego autonomiczne unijne kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie i ustanawiającego zarządzanie tymi kontyngentami. 2. POZYCJE W BUDŻECIE: Rozdział i artykuł: rozdz. 12, art. 120 Kwota zapisana w budżecie na 2013 r.: 18 631 800 000 EUR 3. WPŁYW FINANSOWY ¨ (Wniosek nie ma wpływu finansowego X (Wniosek nie ma wpływu finansowego na wydatki, lecz ma następujący wpływ finansowy na dochody: (mln EUR do jednego miejsca po przecinku) || || Pozycja w budżecie || Dochody || Okres od dnia dd/mm/rrrr || [Lata 2014–-2020] Artykuł 120 || Wpływ na zasoby własne || 01.01.2014 – 31.12.2020 || –9,1 rocznie 4. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCH Przepisy dotyczące zarządzania kontyngentami taryfowymi obejmują środki związane z zapobieganiem nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom (prowadzenie kontroli przewidzianych we Wspólnotowym Kodeksie Celnym i w jego przepisach wykonawczych). 5. INNE UWAGI Szacunkowy koszt operacji Metoda obliczenia całkowitego kosztu działania Przyjmując za podstawę najnowsze pełne dane statystyczne (2012 r.), utratę dochodów wynikającą z niniejszego rozporządzenia można szacować na 12,1 mln EUR (zob. tabela poniżej). Kwota ta, ogólnie rzecz biorąc, została obliczona na podstawie stawek celnych KNU i stanowi kwotę maksymalną z uwagi na fakt, że w stosunku do przywozów z szeregu państw Unia stosuje niższe należności celne. Dlatego też rzeczywista utrata dochodów zwykle jest niższa, ponieważ stawki celne KNU nie są stosowane w sposób ciągły. L.p. || Wielkość kontyngentu (w tonach) || Cena szacunkowa (EUR/tona) || Stawka celna KNU (%) (%) || Stawka celna w ramach kontyngentu (%) || Niepobrane należności celne rocznie (w EUR) (€) 09.2997 || 15 000 t || 3 076 || 11 (średnia stawka) || 0 || 5 076 052 09.2651 || 15 000 t || 4 547 || 10,3 (średnia stawka) || 0 || 7 025 452 Ogółem || || || || || 12 101 503 Łączną utratę dochodów w porównaniu z brakiem kontyngentów taryfowych szacuje się na 12 101 503 EUR. Utrata dochodów w zakresie tradycyjnych zasobów własnych zostanie zrekompensowana ze składek państw członkowskich opartych na DNB. [1] „Evaluation des mesures prévues dans les régions ultrapériphériques sous le reg (ce) N° 791/2007- Rapport final” - Juillet 2012 („Ocena środków w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 791/2007 – sprawozdanie końcowe” lipiec 2012 r.) – MARE zamówienie MARE/2010/11. W publikacji. [2] „Evaluation des mesures mises en oeuvre en faveur des régions ultrapériphériques (POSEI) et des petites îles de la mer Egée dans le cadre de la politique agricole commune” (Ocena środków wdrożonych na rzecz regionów najbardziej oddalonych (POSEI) i małych wysp na Morzu Egejskim w ramach wspólnej polityki rolnej), zamówienie N°30-CE – 0233430/0094). Dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/agriculture/eval/reports/posei/index_fr.htm [3] Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego [uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 i rozporządzenie Rady (WE) nr 861/2006 oraz rozporządzenie Rady nr XXX/2011 w sprawie zintegrowanej polityki morskiej. COM(2011) 804 final z 2.12.2011. [4] Dz.U. C […] z […], s. […]. [5] Dz.U. C […] z […], s. […]. [6] Dz.U. C […] z […], s. […]. [7] Dz.U. L 180 z 9.7.2008, s. 1. [8] Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13. [9] Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1. [10] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.