Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Francuską w sprawie stosowania do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy prawodawstwa unijnego dotyczącego opodatkowania dochodów z oszczędności i współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania /* COM/2013/0555 final - 2013/0269 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Decyzją Rady Europejskiej 2010/718/UE z dnia 29 października 2010 r., począwszy od dnia 1 stycznia 2012 r. zmieniono status wspólnoty terytorialnej wyspy Saint-Barthélemy ze statusu unijnego regionu najbardziej oddalonego na status kraju i terytorium zamorskiego. Zgodnie z decyzją 2010/718/UE Francja zobowiązała się zawrzeć umowy, które są niezbędne, by ta zmiana statusu przebiegła bez uszczerbku dla interesów Unii. W tym celu decyzją Rady z dnia 20 października 2011 r., przekazaną Komisji Europejskiej dnia 24 października 2011 r., upoważniono Komisję do negocjacji warunków tych umów. Upoważnienie to dotyczy w szczególności umowy między Republiką Francuską, w imieniu wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy, a Unią Europejską w sprawie stosowania do tego terytorium prawodawstwa unijnego dotyczącego opodatkowania dochodów z oszczędności i współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania. Zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi dołączonymi do decyzji Rady: - należy zawrzeć umowę w sprawie stosowania do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy przepisów dyrektyw Rady 77/799/EWG i 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania oraz dyrektywy Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności. W tym celu należy uwzględnić nowe wnioski ustawodawcze w tych dziedzinach, tak aby przepisy mające zastosowanie do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy były równoważne z przepisami obowiązującymi we Francji metropolitarnej; - przedmiotowa umowa musi obejmować przepisy wyżej wymienionych dyrektyw. W dziedzinie opodatkowania oszczędności musi ona obejmować opodatkowanie odsetek, określonych w art. 6 dyrektywy Rady 2003/48/WE i w przyszłych aktach zmieniających, wypłacanych beneficjentom zamieszkującym w UE przez podmioty z siedzibą na wyspie Saint-Barthélemy; - przedmiotową umowę należy zawrzeć na czas nieokreślony. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI Na podstawie udzielonego jej upoważnienia Komisja Europejska przygotowała projekt umowy, który był przedmiotem negocjacji z Francją w 2012 r. i w pierwszych miesiącach 2013 r. Projekt umowy był również przedmiotem dyskusji Grupy Roboczej do Spraw Podatkowych Rady Unii Europejskiej, w trakcie których żadne państwo członkowskie nie wyraziło wobec niego zastrzeżeń. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawą prawną niniejszego wniosku są art. 113 i 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w związku z art. 218 ust. 6 lit. b) i art. 218 ust. 8 akapit drugi. Materialną podstawą prawną są art. 113 i 115 TFUE. Celem umowy, odzwierciedlonym w jej treści, jest rozszerzenie mechanizmów dyrektyw 2011/16/UE i 2003/48/WE, opartych na dwóch ostatnio wymienionych artykułach, na stosunki między państwami członkowskimi a wspólnotą terytorialną Saint-Barthélemy. Zgodnie z art. 1 przedmiotowej umowy dotyczy ona stosowania do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy przepisów w dziedzinie opodatkowania objętych: - dyrektywą Rady 2011/16/UE uchylającej z dniem 1 stycznia 2013 r. dyrektywę Rady 77/799/EWG, - dyrektywą Rady 2003/48/WE, - oraz powiązanymi aktami prawnymi. Umowa ma charakter dynamiczny za sprawą art. 1 ust. 3 oraz art. 2. Przewiduje ona nie tylko przyszłe akty zmieniające obie dyrektywy, lecz także wszelkie obecne i przyszłe akty delegujące oraz wykonawcze[1]. Jest to konieczne, aby stosunki wewnątrz Unii Europejskiej i stosunki między państwami członkowskimi a wspólnotą terytorialną Saint-Barthélemy regulowane były zawsze w ten sam sposób. W art. 3 zdefiniowano pojęcia właściwych organów, biur centralnych i służb łącznikowych oraz właściwych urzędników, tak aby zapewnić spójność między krajowymi środkami transpozycji dyrektyw Rady 2011/16/UE i 2003/48/WE, które zostały lub zostaną wprowadzone przez państwa członkowskie. Dane statystyczne i informacje na temat stosowania umowy do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy przekazywane są Komisji Europejskiej przez Republikę Francuską (art. 4). W kwestii rozstrzygania sporów przewidziano, co następuje: - procedurę polubownego rozstrzygania sporów między właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich, w przypadku gdy wdrożenie lub interpretacja umowy stwarzają pewne trudności lub budzą wątpliwości w stosunkach między tymi właściwymi organami (art. 5). Komisja Europejska jest informowana o wynikach postępowania pojednawczego i sama informuje o nich pozostałe państwa członkowskie. Jeśli spór dotyczy kwestii związanych z interpretacją umowy, Komisja może wziąć udział w postępowaniu pojednawczym na wniosek zainteresowanych właściwych organów; - w przypadku sporu między stronami umowy dotyczącego jej interpretacji lub stosowania strony spotykają się z Komisją Europejską przed ewentualnym wniesieniem sprawy do Trybunału Sprawiedliwości (art. 6). Trybunał jest jedynym sądem właściwym w kwestii rozstrzygania sporów. Kwestie formalne dotyczące wejścia umowy w życie zawarto w art. 7. Zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi art. 8 stanowi, że umowa zawarta zostaje na czas nieokreślony, umożliwiając stronom jej wypowiedzenie drogą dyplomatyczną. 2013/0269 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Francuską w sprawie stosowania do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy prawodawstwa unijnego dotyczącego opodatkowania dochodów z oszczędności i współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113 i 115 w związku z art. 218 ust. 6 lit. b) i art. 218 ust. 8 akapit drugi, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z decyzją Rady [XXX] z dnia […] r.[2] dnia […] r. podpisano umowę między Unią Europejską a Republiką Francuską w sprawie stosowania do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy prawodawstwa unijnego dotyczącego opodatkowania dochodów z oszczędności i współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. (2) Umowa ta ma zapewnić stosowanie mechanizmów obu wymienionych dyrektyw, których celem jest walka z transgranicznymi oszustwami podatkowymi oraz unikaniem opodatkowania, do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy, pomimo zmiany jej statusu. (3) Należy zatwierdzić tę umowę w imieniu Unii Europejskiej. PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej umowę między Unią Europejską a Republiką Francuską w sprawie stosowania do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy prawodawstwa unijnego dotyczącego opodatkowania dochodów z oszczędności i współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania. Tekst umowy dołączono do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Przewodniczący Rady wyznacza osobę upoważnioną do złożenia w imieniu Unii Europejskiej notyfikacji przewidzianej w art. 7 umowy w celu wyrażenia chęci Unii Europejskiej w zakresie przystąpienia do umowy. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia[3]. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK Umowa między Unią Europejską a Republiką Francuską w sprawie stosowania do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy prawodawstwa unijnego dotyczącego opodatkowania dochodów z oszczędności i współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania UNIA EUROPEJSKA, reprezentowana przez Komisję Europejską, i REPUBLIKA FRANCUSKA, w imieniu wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy, mając na uwadze, co następuje: (1) Wspólnota terytorialna Saint-Barthélemy stanowi nieodłączną część Republiki Francuskiej, jednak od dnia 1 stycznia 2012 r. nie jest już częścią Unii Europejskiej, zgodnie z decyzją Rady Europejskiej 2010/718/UE z dnia 29 października 2010 w sprawie zmiany wobec Unii Europejskiej statusu wyspy Saint-Barthélemy[4]. (2) W celu dalszej ochrony interesów Unii, w szczególności walki z transgranicznymi oszustwami podatkowymi i unikaniem podatków, należy zagwarantować, że przepisy prawodawstwa Unii Europejskiej dotyczące współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania oraz opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek będą nadal miały zastosowanie do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy. Należy również zagwarantować, że akty zmieniające te przepisy będą miały zastosowanie do tej wspólnoty, UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Stosowanie dyrektyw 2011/16/UE i 2003/48/WE i powiązanych aktów 1. Republika Francuska i pozostałe państwa członkowskie stosują do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy dyrektywę 2011/16/UE oraz środki przyjęte w celu transpozycji tej dyrektywy. 2. Republika Francuska i pozostałe państwa członkowskie stosują do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy dyrektywę Rady 2003/48/WE oraz środki przyjęte w celu transpozycji tej dyrektywy. 3. Republika Francuska i pozostałe państwa członkowskie stosują do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy akty unijne przyjęte na podstawie dyrektyw, o których mowa w ust. 1 i 2. 4. Strony niniejszej umowy zaznaczają, że Komisja Europejska spełnia wobec wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy te same zadania, co zadania określone w dyrektywach 2011/16/UE i 2003/48/WE, jak również w innych związanych z tymi dyrektywami instrumentach prawnych przyjętych przez Radę, w celu ułatwienia współpracy administracyjnej między właściwymi organami państw członkowskich. Artykuł 2 Mające zastosowanie wersje aktów unijnych, o których mowa w niniejszej umowie Poczynione w niniejszej umowie odniesienia do dyrektyw 2011/16/UE i 2003/48/WE, a także do innych aktów unijnych, o których mowa w art. 1 ust. 3 i 4 umowy, należy odczytywać jako odniesienia do tych dyrektyw i aktów w wersji obowiązującej w danym momencie, z uwzględnieniem ewentualnych późniejszych aktów zmieniających. Artykuł 3 Właściwe organy, centralne biura łącznikowe, służby łącznikowe i właściwi urzędnicy Strony niniejszej umowy zaznaczają, że właściwe organy wyznaczone dyrektywą 2003/48/WE, a także właściwe organy, centralne biura łącznikowe, służby łącznikowe i właściwi urzędnicy wyznaczeni dyrektywą 2011/16/UE przez państwa członkowskie spełniają te same funkcje i mają te same kompetencje w celu stosowania przepisów tych dyrektyw do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy, zgodnie z art. 1 niniejszej umowy. Artykuł 4 Kontrola Republika Francuska przekazuje Komisji Europejskiej dane statystyczne i informacje na temat stosowania niniejszej umowy do wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy w tym samym zakresie, formie i terminach, co dane i informacje, które należy przekazywać na temat stosowania dyrektyw 2011/16/UE i 2003/48/WE do terytoriów francuskich, do których dyrektywy te mają zastosowanie. Artykuł 5 Procedura polubownego rozstrzygania sporów między właściwymi organami 1. W przypadku gdy wdrożenie lub interpretacja niniejszej umowy stwarzają trudności lub budzą wątpliwości w stosunkach między właściwym organem wspólnoty terytorialnej Saint-Barthélemy a właściwym organem lub właściwymi organami państw członkowskich, organy te dążą do polubownego rozstrzygnięcia sporu. Informują one Komisję Europejską o wynikach postępowania pojednawczego, która informuje o nich następnie pozostałe państwa członkowskie. 2. Jeśli chodzi o kwestie związane z interpretacją umowy, Komisja Europejska może wziąć udział w postępowaniu pojednawczym na wniosek dowolnego właściwego organu, o którym mowa w ust. 1. Artykuł 6 Rozstrzyganie sporów między stronami niniejszej umowy 1. W przypadku sporu między stronami umowy dotyczącego jej interpretacji lub stosowania strony spotykają się przed ewentualnym wniesieniem sprawy do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z ust. 2. 2. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest jedyną instytucją właściwą do rozstrzygania sporów między stronami niniejszej umowy dotyczącymi jej stosowania lub interpretacji. Sprawę do Trybunału Sprawiedliwości wnosi jedna ze stron. Artykuł 7 Wejście w życie Umawiające się strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu właściwych im procedur niezbędnych do wejścia w życie niniejszej umowy, które ma miejsce w dniu następującym po dniu otrzymania drugiego powiadomienia. Artykuł 8 Okres ważności i wypowiedzenie Niniejszą umowę zawiera się na czas nieokreślony z możliwością jej wypowiedzenia przez jedną z umawiających się stron w formie pisemnego oświadczenia skierowanego do drugiej umawiającej się strony drogą dyplomatyczną. Niniejsza umowa wygasa dwanaście miesięcy po otrzymaniu oświadczenia o jej wypowiedzeniu. Artykuł 9 Języki umowy Niniejsza umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny. Sporządzono w… w dniu… W imieniu Unii Europejskiej W imieniu Republiki Francuskiej [1] Fakt ten nie przesądza o stanowisku państw członkowskich w Radzie w sprawie ewentualnej decyzji o przekazaniu Komisji uprawnień, w tym uprawnień wykonawczych. [2] Dz.U. […] z […], s. […]. [3] Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady. [4] Dz.U. L 325 z 9.12.2010, s. 4.