Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju /* COM/2013/0660 final - 2013/0320 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) jest częścią pakietu legislacyjnego dotyczącego Europejskiego Funduszu Rozwoju, który obejmuje również umowę wewnętrzną [...], część czwartą decyzji o stowarzyszeniu zamorskim oraz rozporządzenie wykonawcze do 11. EFR. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Nadrzędną zasadą niniejszego wniosku jest jak największe dostosowanie go do rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012) i jego zasad stosowania (rozporządzenie delegowane nr 1268/2012). Wniosek opiera się na wynikach konsultacji publicznych w latach 2009 i 2010, które poprzedziły wniosek Komisji dotyczący nowego rozporządzenia finansowego, przyjętego w 2012 r. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Jak stwierdzono powyżej, nadrzędną zasadą niniejszego wniosku jest jak największe dostosowanie go do rozporządzenia finansowego i zasad jego stosowania. Cele te mają być osiągnięte przez bezpośrednie odniesienia do tych rozporządzeń. Dąży się także do dostosowania niniejszego wniosku do najnowszej dostępnej wersji rozporządzenia ustanawiającego wspólne przepisy wykonawcze, tam gdzie zawiera ono przepisy mające znaczenie dla realizacji finansowej; w takich (nielicznych) przypadkach załącza się identyczny tekst. Odniesienia do rozporządzenia finansowego i zasad jego stosowania należy czytać, pamiętając, że: – art. 2 ust. 2 wniosku wyłącza stosowanie przepisów, które nadają Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych na mocy art. 290 TFUE; – w przypadku gdy artykuł rozporządzenia finansowego uznaje się za mający zastosowanie do 11. EFR, wszelkie powiązane z nim i właściwe przepisy zasad stosowania również mają bezpośrednie zastosowanie, chyba że ich stosowanie jest wyraźnie wyłączone. Jednak w przypadku gdy przepisy rozporządzenia finansowego lub obowiązujących zasad stosowania zawierają jedynie pośrednie odniesienia wewnętrzne, wspomniane przepisy mają zastosowanie jedynie wówczas, gdy zostaną uznane za mające zastosowanie w rozporządzeniu finansowym dotyczącym 11. EFR. Innymi słowy, przepisy rozporządzenia finansowego lub zasad stosowania mogą zostać uznane za mające zastosowanie do 11. EFR wyłącznie w rozporządzeniu finansowym dotyczącym 11. EFR; – niektóre przepisy rozporządzenia finansowego lub zasad stosowania stosuje się odpowiednio; w takim przypadku przepisy mające zastosowanie muszą być rozsądnie interpretowane zgodnie z ich celem i mając na uwadze kontekst ich stosowania, zgodnie z zasadami interpretacji ustanowionymi w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości, a nie dosłownie; – przy stosowaniu przez odniesienie przepisów rozporządzenia finansowego do wdrażania 11. EFR należy wziąć pod uwagę wyjątki specjalnie przewidziane w rozporządzeniu finansowym w celu uwzględnienia specyfiki działań zewnętrznych, a zwłaszcza ich kontekstu ekstraterytorialnego i konwencjonalnego. Niniejszy wniosek w możliwie największym stopniu przypomina strukturą rozporządzenie finansowe. Jest on podzielony na trzy części: Przepisy podstawowe, Instrument Inwestycyjny oraz Przepisy przejściowe i końcowe. Bardziej szczegółowe informacje dotyczące stopnia dostosowania do rozporządzenia finansowego i zasad jego stosowania znajdują się w motywach wniosku. Część pierwsza „Przepisy podstawowe” jest podzielona na dziesięć tytułów: Przedmiot, zakres i przepisy ogólne; Zasady finansowe; Zasoby 11. EFR i jego wykonywanie; Podmioty działań finansowych; Operacje po stronie dochodów; Operacje po stronie wydatków; Różne przepisy wykonawcze; Instrumenty finansowania; Przedstawianie sprawozdań finansowych i rachunkowość oraz Kontrola zewnętrzna i absolutorium. Samodzielny tekst wniosku zasadniczo należy do jednej z trzech kategorii. Niektóre fragmenty dostosowano pod względem treści do rozporządzenia finansowego, ale dostosowanie poprzez zwykłe odniesienie uznano za nieodpowiednie z powodu różnic terminologicznych lub konieczności dokonania drobnych zmian w 11. EFR. Przykłady można znaleźć w tytule VIII „Instrumenty finansowania”. Inne samodzielne fragmenty tekstu są szczególne dla 11. EFR. Przykłady można znaleźć w tytule VI „Operacje po stronie dochodów”. Jak stwierdzono powyżej, trzeci rodzaj samodzielnego tekstu zawiera przepisy dostosowane do najnowszej wersji rozporządzenia dotyczącego wspólnych przepisów wykonawczych. Część druga zawiera opis zarządzania zasobami 11. EFR w ramach instrumentu inwestycyjnego zarządzanego przez EBI. Niektóre zmiany w porównaniu z 10. EFR były konieczne ze względu na termin ustalony dla dostępności środków wniesionych przez państwa członkowskie zgodnie z umową wewnętrzną. W przypadku gdy artykuł rozporządzenia finansowego lub zasad stosowania stosuje się do instrumentu inwestycyjnego, należy to wyraźnie zaznaczyć. Podsumowując, niniejszy wniosek prowadzi do ogólnego uproszczenia, pokazując wyraźniej, które przepisy rozporządzenia finansowego i jego zasad stosowania mają zastosowanie, a które przepisy są szczególne dla 11. EFR. Niniejszy wniosek liczy o ponad połowę mniej artykułów niż rozporządzenie finansowe dotyczące 10. EFR. Do wniosku dołączono dokument roboczy służb Komisji, który pozwala na porównanie niniejszego wniosku z rozporządzeniem finansowym dotyczącym 10. EFR i stanowi zbiorczą prezentację przepisów rozporządzenia finansowego i jego zasad stosowania, które mają zastosowanie do 11. EFR. W dokumencie porównawczym skreślono mniemające zastosowania przepisy rozporządzenia finansowego i zasad stosowania. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet. 11. EFR, nie jest uwzględniony w budżecie UE, a pulę jego środków finansowych ustalono w umowie wewnętrznej. Środki będą wdrażane zgodnie z rozporządzeniem finansowym dotyczącym 11. EFR, jednak samo jego przyjęcie nie pociąga za sobą żadnych skutków finansowych. 2013/0320 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy Unii Europejskiej w ramach wieloletnich ram finansowych na lata 2014‑2020, zgodnie z postanowieniami umowy o partnerstwie AKP-UE (zwanej dalej „umową wewnętrzną”), a także w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich (zwanych dalej „KTZ”), której dotyczy część czwarta Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem”), a w szczególności jego art. 10 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego[1], uwzględniając opinię Europejskiego Banku Inwestycyjnego w sprawie przepisów, które go dotyczą[2], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Należy ustalić szczegółowe zasady wpłacania wkładów przez państwa członkowskie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwanego dalej „ 11. EFR”), ustanowionego na mocy umowy wewnętrznej. (2) Niezbędne jest ustanowienie warunków, na jakich Trybunał Obrachunkowy ma wykonywać swoje uprawnienia w odniesieniu do 11. EFR. (3) Konieczne jest określenie szczegółowych zasad dotyczących realizacji finansowej 11. EFR, w szczególności w odniesieniu do mających zastosowanie zasad; składu zasobów; podmiotów działań finansowych i podmiotów, którym powierzono realizację zadań wykonawczych względem budżetu; decyzji finansowych, zobowiązań i płatności; instrumentów finansowania, w tym zamówień publicznych, dotacji, instrumentów finansowych i funduszy powierniczych Unii; prezentacji sprawozdań i rachunków; audytu zewnętrznego przeprowadzanego przez Trybunał Obrachunkowy i udzielania absolutorium przez Parlament Europejski; jak również instrumentu inwestycyjnego zarządzanego przez Europejski Bank Inwestycyjny. (4) Ze względu na uproszczenie przepisów i ich spójność niniejsze rozporządzenie powinno zostać dostosowane, w miarę możliwości, do rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012[3] i rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012[4]. Takie dostosowanie należy osiągnąć poprzez bezpośrednie odniesienia do tych rozporządzeń; powinno ono, z jednej strony, umożliwić łatwą identyfikację szczegółów realizacji finansowej 11. EFR oraz, z drugiej strony, zmniejszyć różnorodność unijnych zasad finansowania w obszarze działań zewnętrznych, która stanowi niepotrzebne obciążenie dla beneficjentów, Komisji oraz innych zaangażowanych podmiotów. (5) Należy przypomnieć, że na ramy realizacji finansowej 11. EFR składa się, oprócz niniejszego rozporządzenia, kilka instrumentów: Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisana w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmieniona w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. oraz w Ouagadougou dnia 22 czerwca 2010 r. (zwana dalej „umową z Kotonu”), szczególnie jej załącznik IV; umowa wewnętrzna; decyzja Rady z dnia [...] w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską (zwana dalej „decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”); oraz rozporządzenie Rady nr [...] z dnia [...] w sprawie wdrożenia 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej „rozporządzeniem wykonawczym”). (6) Realizacja finansowa 11. EFR powinna być zgodna z zasadami jedności i rzetelności budżetowej, jednostki rozliczeniowej, uniwersalności, specyfikacji, należytego zarządzania finansami oraz przejrzystości. Uwzględniając wieloletni charakter 11. EFR, zasada jednoroczności budżetu nie powinna mieć zastosowania do 11. EFR. (7) Przepisy dotyczące podmiotów działań finansowych, tj. urzędników zatwierdzających i księgowych, przekazywanie ich zadań oraz ich odpowiedzialność powinny być dostosowane do rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, ponieważ przy wdrażaniu 11. EFR Komisja wykonuje te same obowiązki wykonawcze. (8) Niezbędne jest ustanowienie szczegółowych zasad, zgodnie z którymi delegowany urzędnik zatwierdzający Komisji zawiera niezbędne ustalenia z krajami AKP (Afryki, Karaibów i Pacyfiku) i KTZ, by zapewnić właściwą realizację działań, w ścisłej współpracy z urzędnikiem zatwierdzającym (krajowym, regionalnym, pochodzącym z krajów AKP lub terytorialnym, powołanym przez państwa AKP lub KTZ). (9) Przepisy dotyczące zarządzania pośredniego, wymagające powierzenia zadań wykonawczych względem budżetu oraz warunków i ograniczeń takiego wykonania, powinny być dostosowane do rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Ponadto należy włączyć przepis dotyczący subdelegowania zadań związanych z wykonywaniem budżetu odzwierciedlający przepis zawarty w [rozporządzeniu dotyczącym wspólnych przepisów wykonawczych] w celu zapewnienia spójnego wdrażania finansowania działań zewnętrznych. Niniejsze rozporządzenie powinno jednak zawierać szczegółowe przepisy dotyczące podmiotów tymczasowych zajmujących miejsce krajowego urzędnika zatwierdzającego, powierzenia przez państwa AKP i KTZ dostawcy usług oraz wzmocnienia ochrony interesów finansowych Unii w przypadku zarządzania pośredniego z udziałem państw AKP oraz KTZ. (10) Środki EFR nie będą co prawda wdrażane w ramach zarządzania dzielonego, jednak niniejsze rozporządzenie powinno umożliwiać, aby w ramach współpracy regionalnej między państwami AKP i KTZ, z jednej strony, oraz unijnymi regionami najbardziej oddalonymi, z drugiej strony, zasoby EFR i wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego („EFRR”) na rzecz unijnych regionów najbardziej oddalonych mogły być wdrażane przez ten sam podmiot zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w odniesieniu do zasobów EFR oraz w ramach zarządzania dzielonego w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR). (11) Przepisy dotyczące decyzji o finansowaniu powinny zostać dostosowane do przepisów rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w przypadkach, w których Komisja wykonuje 11. EFR. (12) Zasady dotyczące zobowiązań należy dostosować do przepisów rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 z wyjątkiem zobowiązań tymczasowych, które nie powinny być dostępne w ramach 11. EFR. Ponadto należy zapewnić przedłużenie terminów w przypadkach niezbędnych dla działań realizowanych w ramach zarządzania pośredniego przez państwa AKP lub KTZ. (13) Terminy płatności powinny zostać dostosowane do przepisów rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Należy ustanowić specjalne przepisy na wypadek sytuacji, gdy państwa AKP i KTZ nie są zobowiązane do wykonywania płatności w ramach zarządzania pośredniego, w związku z czym płatności na rzecz beneficjentów nadal dokonuje Komisja. (14) Różne przepisy wykonawcze dotyczące audytora wewnętrznego, dobrej administracji i dochodzenia roszczeń, systemu informatycznego, transmisji elektronicznej, e-administracji, kar administracyjnych i finansowych, a także korzystania z centralnej bazy danych o wykluczeniach należy dostosować do przepisów rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Ponadto należy wzmocnić i wyjaśnić ochronę interesów finansowych Unii poprzez stosowanie kar administracyjnych w przypadku gdy 11. EFR jest realizowany w ramach zarządzania pośredniego z udziałem państw AKP oraz KTZ. (15) Zasady dotyczące udzielania zamówień, dotacji, nagród oraz biegłych należy dostosować do przepisów rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Zasady dotyczące instrumentów finansowych oraz funduszy powierniczych Unii należy dostosować do zmian wynikających z charakteru 11. EFR. Wsparcie budżetowe dla KTZ powinno uwzględniać instytucjonalne powiązania z zainteresowanymi państwami członkowskimi. (16) Przepisy dotyczące prezentacji sprawozdań i rachunkowości oraz audytu zewnętrznego i absolutorium powinny odzwierciedlać przepisy rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w celu ustanowienia spójnych ram w zakresie wdrażania i sprawozdawczości. (17) Niezbędne jest ustanowienie warunków, na jakich Europejski Bank Inwestycyjny („EBI”) zarządza zasobami 11. EFR. (18) Przepisy dotyczące przeprowadzanej przez Trybunał Obrachunkowy kontroli zasobów 11. EFR zarządzanych przez EBI powinny być zgodne z porozumieniem trójstronnym zawartym przez Trybunał Obrachunkowy, EBI i Komisję na mocy art. 287 ust. 3 Traktatu. (19) Przepisy przejściowe powinny ustanowić zasady dotyczące salda i dochodów z poprzednich Europejskich Funduszy Rozwoju, jak również stosowania niniejszego rozporządzenia do pozostałych działań prowadzonych na mocy tychże przepisów. (20) W celu umożliwienia terminowego programowania i wdrożenia programów 11. EFR, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: CZĘŚĆ PIERWSZA PRZEPISY PODSTAWOWE TYTUŁ I PRZEDMIOT, ZAKRES I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Zakres Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady regulujące finansową realizację zasobów 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (11. EFR) oraz przedstawianie i audyt sprawozdań finansowych. Artykuł 2 Związek z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012 mającym zastosowanie do budżetu ogólnego 1. O ile wyraźnie nie przewidziano inaczej, bezpośrednie odniesienia w niniejszym rozporządzeniu do przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 uważa się za obejmujące również odesłania do odpowiadających im przepisów rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012. 2. Zawartych w niniejszym rozporządzeniu odniesień do obowiązujących przepisów rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 nie uznaje się za obejmujące przepisy proceduralne, które nie mają zastosowania do 11. EFR, w szczególności te, które dotyczą uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych. 3. Odniesienia wewnętrzne w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 966/2012 lub w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1268/2012 nie powodują, że przepisy, do których zawarto pośrednie odniesienia, mają zastosowanie do 11. EFR. 4. Terminy używane w niniejszym rozporządzeniu mają takie samo znaczenie, jakie przypisuje się im w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 966/2012, z wyjątkiem art. 2 lit a) –e) tego rozporządzenia. Jednakże do celów niniejszego rozporządzenia następujące terminy w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 966/2012 interpretuje się z następującymi dostosowaniami: a) „budżet” lub „budżetowy” oznacza „11. EFR”; b) „zobowiązanie budżetowe” oznacza „zobowiązania finansowe”; c) „instytucja” oznacza „Komisję”; d) „środki” lub „środki operacyjne” oznaczają „zasoby 11. EFR”; e) „linia budżetowa” lub „pozycja w budżecie” oznacza „przydzielanie”; f) „akt podstawowy” oznacza, w zależności od właściwego kontekstu, umowę wewnętrzną, decyzję o stowarzyszeniu zamorskim lub rozporządzenie wykonawcze; g) „państwo trzecie” oznacza każde państwo lub terytorium będące beneficjentem objęte zakresem geograficznym 11. EFR. 5. Interpretacja niniejszego rozporządzenia powinna mieć na celu zachowanie spójności z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012, chyba że taka interpretacja byłaby niezgodna ze specyfiką 11. EFR przewidzianą w umowie z Kotonu, umowie wewnętrznej, decyzji o stowarzyszeniu zamorskim lub rozporządzeniu wykonawczym. Artykuł 3 Okresy, daty i terminy O ile nie postanowiono inaczej, rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71[5] stosuje się do terminów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Artykuł 4 Ochrona danych osobowych Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla wymogów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE[6] oraz wymogów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(WE) nr 45/2001[7]. Zastosowanie ma art. 29 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 na temat informacji dotyczących przekazywania danych osobowych do celów audytu. TYTUŁ II ZASADY FINANSOWE Artykuł 5 Zasady finansowe Zasoby 11. EFR są realizowane zgodnie z następującymi zasadami: a) jedności i rzetelności budżetowej; b) jednostki rozliczeniowej; c) uniwersalności; d) specyfikacji; e) należytego zarządzania finansami; f) przejrzystości. Artykuł 6 Zasada jedności i rzetelności budżetowej Dochody mogą być pobierane, a wydatki realizowane jedynie pod warunkiem zaksięgowania ich na rzecz EFR. Zastosowanie mają art. 8 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 8 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Artykuł 7 Zasada jednostki rozliczeniowej Artykuł 19 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczący stosowania euro stosuje się odpowiednio. Artykuł 8 Zasada uniwersalności Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 suma dochodów pokrywa sumę przewidywanych środków na płatności. Wszystkie dochody i wydatki zapisuje się w pełnej wysokości bez dokonywania jakichkolwiek korekt między nimi, z zastrzeżeniem art. 23 rozporządzenia Parlamentu (UE, Euratom) nr 966/2012 opisującego zasady dotyczące odpisów oraz korekt z tytułu różnic kursowych, które mają zastosowanie. Jednakże dochody, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia, automatycznie pomniejszają płatności za zobowiązanie, w związku z którym powstały. Artykuł 9 Dochody przeznaczone na określony cel 1. Dochody przeznaczone na określony cel są wykorzystywane do finansowania poszczególnych pozycji wydatków. 2. Dochody przeznaczone na określony cel stanowią: a) wkłady finansowe państw członkowskich i państw trzecich, w tym w obu przypadkach również ich agencji publicznych, podmiotów lub osób fizycznych; oraz wkłady organizacji międzynarodowych wnoszone na rzecz niektórych projektów lub programów pomocy zewnętrznej finansowanych przez Unię i zarządzanych przez Komisję lub EBI w ich imieniu zgodnie z art. 10 [rozporządzenia wykonawczego]; b) dochody przeznaczone na szczególne cele, takie jak przychody z fundacji, subwencji, darowizn i spadków; c) dochody pochodzące ze spłaty nienależnie wypłaconych kwot, po ich odzyskaniu; d) dochody pochodzące z odsetek od płatności zaliczkowych, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012; e) spłaty i dochody wygenerowane przez instrumenty finansowe zgodnie z art. 140 ust. 6 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012; f) dochody wynikające z późniejszych zwrotów podatku zgodnie z art. 23 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. 3. Z dochodów przeznaczonych na określony cel, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b), finansowane są wydatki ustalone przez darczyńcę, pod warunkiem zaakceptowania przez Komisję. Z dochodów przeznaczonych na określony cel, o których mowa w ust. 2 lit. e) i f), finansowane są wydatki podobne do tych, z których powstały te dochody. 4. Artykuł 184 ust. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012 stosuje się odpowiednio. 5. Artykuł 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczący dotacji stosuje się do dochodów przeznaczonych na określony cel, o których mowa w ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia. W odniesieniu do art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, przyjęcie darowizny podlega zatwierdzeniu przez Radę. 6. Zasoby 11. EFR odpowiadające dochodom przeznaczonym na określony cel udostępnia się automatycznie, jeżeli dochód został uzyskany przez Komisję. Jednak prognoza należności ma skutek w postaci udostępnienia zasobów 11. EFR w przypadku dochodów przeznaczonych na określony cel, o których mowa w ust. 2 lit. a), jeśli umowa z państwem członkowskim jest wyrażona w euro; płatności względem takich zasobów mogą być realizowane dopiero po ich otrzymaniu. Artykuł 10 Zasada specyfikacji Zasoby 11. EFR przeznacza się na poszczególne cele z podziałem na państwa AKP lub KTZ i zgodnie z głównymi instrumentami współpracy. W odniesieniu do państw AKP instrumenty te ustanowiono w protokole finansowym określonym w załączniku Ic do umowy z Kotonu. Przeznaczenie środków (orientacyjne przydziały) jest również oparte na przepisach umowy wewnętrznej i rozporządzenia wykonawczego i uwzględnia środki zarezerwowane na wydatki dotyczące wsparcia związane z programowaniem i realizacją na mocy art. 6 umowy wewnętrznej. W odniesieniu do KTZ instrumenty te ustanowiono w części czwartej decyzji o stowarzyszeniu zamorskim oraz w załączniku II do niego. Przeznaczenie tych zasobów uwzględnia również nieprzydzieloną rezerwę przewidzianą w art. 3 ust. 3 tego załącznika oraz zasoby zarezerwowane na działania w zakresie badań lub pomocy technicznej na mocy jego art. 1 ust. 1 lit. c). Artykuł 11 Zasada należytego zarządzania finansami 1. Artykuł 30 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczących zasad gospodarności, efektywności i skuteczności stosuje się. Artykuł 18 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 nie ma zastosowania. 2. Określa się cele, które są sprecyzowane, wymierne, osiągalne, istotne i określone w czasie. Osiąganie tych celów monitorowane jest za pomocą wskaźników wykonania. 3. W celu usprawnienia procedury podejmowania decyzji, w szczególności w celu uzasadnienia i wyszczególnienia określonych wkładów wnoszonych przez państwa członkowskie, o których mowa w art. 21, przeprowadza się następujące oceny: a) wykorzystanie zasobów 11. EFR poprzedza ocena ex ante działań, które mają zostać podjęte, obejmująca elementy wymienione w art. 18 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012; b) działania poddawane są ocenie ex post w celu dopilnowania, by zamierzone wyniki uzasadniały zaangażowane środki. 4. Instrumenty finansowania przewidziane w tytule VIII i metody wdrażania, o których mowa w art. 17, są wybierane na podstawie ich potencjału osiągania szczególnych celów działania i możliwości osiągania wyników, z uwzględnieniem, w szczególności, kosztów kontroli, obciążeń administracyjnych oraz przewidywanego ryzyka niezgodności. W przypadku dotacji powyższa zasada obejmuje rozważenie możliwości zastosowania kwot ryczałtowych, stawek zryczałtowanych i kosztów jednostkowych. Artykuł 12 Kontrola wewnętrzna Zastosowanie ma art. 32 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012. Artykuł 13 Zasada przejrzystości 1. 11. EFR wykonuje się, a sprawozdania prezentuje zgodnie z zasadą przejrzystości. 2. Roczne szacunki zobowiązań i płatności na podstawie art. 7 umowy wewnętrznej są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. 3. Nie naruszając przepisów art. 4 niniejszego rozporządzenia, zastosowanie mają art. 35 ust. 2 akapit pierwszy i art. 35 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, dotyczące publikowania informacji o odbiorcach i innych informacji. Do celów art. 21 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 termin „miejscowość” oznacza, tam gdzie to konieczne, odpowiednik regionu na poziomie NUTS 2, jeśli odbiorca jest osobą fizyczną. 4. Działania finansowane w ramach 11. EFR mogą być realizowane z wykorzystaniem współfinansowania równoległego lub wspólnego. W przypadku współfinansowania równoległego działanie dzieli się na szereg wyraźnie identyfikowalnych elementów, które są osobno finansowane przez poszczególnych darczyńców, przekazujących współfinansowanie w sposób umożliwiający określenie końcowego przeznaczenia środków. W przypadku współfinansowania wspólnego całkowity koszt działania dzieli się pomiędzy poszczególnych darczyńców współfinansujących, a środki trafiają do jednej puli w sposób uniemożliwiający stwierdzenie źródła finansowania zadań wykonywanych w ramach danego działania. W takich przypadkach publikacja ex post dotacji i zamówień publicznych zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 jest zgodna z zasadami podmiotu, któremu powierza się wykonanie zadań, jeżeli takie istnieją. 5. Komisja podejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia widoczności pomocy finansowej ze strony Unii. Obejmują one środki nakładające na odbiorców środków unijnych wymagania dotyczące widoczności z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków. Komisja jest odpowiedzialna za monitorowanie przestrzegania tych wymagań. TYTUŁ III ZASOBY 11.EFR I JEGO WYKONYWANIE Artykuł 14 Źródła zasobów 11. EFR Na zasoby 11. EFR składają się fundusze, o których mowa w art. 1 ust. 2, ust. 4 i ust. 6 umowy wewnętrznej; fundusze, o których mowa w art. 1 ust. 9 tej umowy, oraz inne dochody przeznaczone na określony cel, o których mowa w art. 9 niniejszego rozporządzenia. Artykuł 15 Struktura 11. EFR 11. EFR dochody i wydatki muszą być klasyfikowane według ich rodzaju bądź przeznaczenia, które są im powierzone. Artykuł 16 Wykonywanie 11. EFR zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami 1. Komisja przyjmuje obowiązki Unii określone w art. 57 umowy z Kotonu oraz w decyzji o stowarzyszeniu zamorskim. W tym celu wykonuje ona dochody i wydatki 11. EFR zgodnie z przepisami niniejszej części i przepisami części trzeciej niniejszego rozporządzenia, na własną odpowiedzialność i w granicach zasobów 11. EFR. 2. Państwa członkowskie współpracują z Komisją na rzecz wykorzystywania zasobów 11. EFR zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Artykuł 17 Metody wykonywania 1. Zastosowanie mają art. 56 i 57 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. 2. Z zastrzeżeniem postanowień ust. 3-5, zastosowanie mają zasady dotyczące metod wykonywania przewidziane w części pierwszej tytuł IV rozdział 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz art. 188 i 193 tego rozporządzenia. Nie mają jednak zastosowania przepisy art. 58 ust. 1 lit. b) i art. 59 tego rozporządzenia dotyczące zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi. 3. Podmioty, którym powierza się wykonywanie, zapewniają spójność z polityką zewnętrzną UE, a także mogą powierzyć zadania wykonawcze względem budżetu innym podmiotom na warunkach równorzędnych z tymi, które mają zastosowanie do Komisji. Wypełniają one swoje obowiązki zgodnie z art. 60 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 corocznie. Opinię z audytu przedstawia się w ciągu jednego miesiąca od sprawozdania i poświadczenia obowiązków w zakresie zarządzania, aby została uwzględniona w komisyjnym poświadczeniu wiarygodności. Państwa AKP i KTZ mogą także powierzyć zadania wykonawcze względem budżetu w ramach swoich departamentów oraz organom podlegającym prawu prywatnemu na podstawie umowy o świadczenie usług. Organy te są wybierane na podstawie otwartych, przejrzystych, proporcjonalnych i niedyskryminujących procedur, unikając konfliktu interesów. Umowa w sprawie finansowania przewiduje warunki umowy o świadczenie usług. 4. W przypadku wykonywania 11. EFR w ramach zarządzania pośredniego z udziałem państw AKP lub KTZ, bez uszczerbku dla obowiązków państw AKP lub KTZ działających jako instytucje zamawiające, Komisja: a) w miarę potrzeby, odzyskuje kwoty należne od beneficjentów zgodnie z art. 80 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, w tym w drodze decyzji, która podlega wykonaniu na takich samych warunkach, jak warunki ustanowione w art. 299 Traktatu; b) może, jeżeli okoliczności to uzasadniają, nałożyć kary administracyjne lub finansowe na takich samych warunkach, jak warunki ustanowione w art. 109 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Umowa w sprawie finansowania zawiera postanowienia dotyczące współpracy pomiędzy Komisją i państwem AKP lub KTZ w tym kontekście. 5. Unijna pomoc finansowa może być udzielana w formie wkładu do funduszy międzynarodowych, regionalnych bądź krajowych, takich jak fundusze ustanowione lub zarządzane przez EBI, państwa członkowskie, państwa trzecie lub przez organizacje międzynarodowe, w celu przyciągnięcia wspólnego finansowania ze strony różnych darczyńców, lub do funduszy ustanowionych przez jednego lub kilku darczyńców w celu wspólnej realizacji projektów. TYTUŁ IV PODMIOTY DZIAŁAŃ FINANSOWYCH Artykuł 18 Postanowienia ogólne dotyczące podmiotów działań finansowych i ich odpowiedzialności 1. Komisja zapewnia każdemu podmiotowi działań finansowych zasoby niezbędne do wykonywania jego obowiązków oraz dokument opisujący szczegółowo jego zadania, prawa i obowiązki. 2. Zastosowanie ma art. 64 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczący rozdzielenia obowiązków. 3. Część pierwsza tytuł IV rozdział IV rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczący zakresu odpowiedzialności podmiotów finansowych stosuje się odpowiednio. Artykuł 19 Urzędnik zatwierdzający 1. Zastosowanie mają art. 65, 66 i 67 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczące odpowiednio urzędnika zatwierdzającego, jego uprawnień i obowiązków a także uprawnień i obowiązków szefów delegatur Unii. 2. W przypadku gdy właściwy urzędnik zatwierdzający Komisji stwierdza problemy w realizacji procedur odnoszących się do zarządzania środkami 11. EFR, w powiązaniu z wyznaczonym urzędnikiem zatwierdzającym (krajowym, regionalnym, pochodzącym z krajów AKP lub terytorialnym) nawiązuje wszelkie niezbędne kontakty, aby zaradzić sytuacji i podjąć wszystkie niezbędne kroki. W przypadku gdy urzędnik zatwierdzający (krajowy, regionalny, pochodzący z krajów AKP lub terytorialny) nie wykonuje lub nie jest w stanie wykonywać obowiązków nałożonych na niego na mocy umowy z Kotonu lub decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, właściwy urzędnik zatwierdzający Komisji może tymczasowo zająć jego miejsce i działać w jego imieniu; w takim przypadku Komisja może otrzymać rekompensatę finansową za dodatkowe obciążenia administracyjne poniesione ze środków przeznaczonych na przedmiotowe państwa AKP lub KTZ. Artykuł 20 Księgowy 1. Księgowy Komisji jest księgowym 11. EFR. 2. Zastosowanie mają art. 68, z wyjątkiem ust. 1 akapit drugi, i art. 69 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, dotyczące odpowiednio uprawnień i obowiązków księgowego oraz uprawnień, które mogą być delegowane przez księgowego. Nie mają zastosowania art. 54, art. 57 ust. 3, art. 58 ust. 5 akapit drugi oraz art. 58 ust. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012. TYTUŁ V OPERACJE PO STRONIE DOCHODÓW Artykuł 21 Wkłady roczne i płatność w ratach 1. Zgodnie z art. 7 umowy wewnętrznej pułap rocznej kwoty wkładów na rok n + 2 i roczną kwotę wkładu na rok n + 1, a także jej płatności w trzech ratach, ustala się zgodnie z procedurą określoną w ust. 2-7 niniejszego artykułu. Raty należne od każdego państwa członkowskiego ustala się w taki sposób, aby były proporcjonalne do wkładów tych państw członkowskich do 11. EFR, określonych w art. 1 ust. 2 umowy wewnętrznej. 2. Przed dniem 20 października roku n Komisja przedstawia wniosek zawierający: – pułap rocznej kwoty wkładu na rok n + 2, – roczną kwotę wkładu na rok n + 1, – kwotę pierwszej raty wkładu na rok n + 1. Rada podejmuje decyzję w sprawie tego wniosku do dnia 15 listopada roku n. Państwa członkowskie wpłacają pierwszą ratę wkładu na rok n + 1 nie później niż do dnia 21 stycznia roku n + 1. 3. Przed dniem 15 czerwca roku n + 1 Komisja przedstawia wniosek zawierający: – kwotę drugiej raty wkładu na rok n + 1, – poprawioną roczną kwotę wkładu na rok n + 1 zgodnie z rzeczywistymi potrzebami, jeżeli zgodnie z art. 7 ust. 3 umowy wewnętrznej roczna kwota odbiega od rzeczywistych potrzeb. Rada podejmuje decyzję w sprawie wniosku nie później niż w terminie 21 dni kalendarzowych od przedstawienia wniosku przez Komisję. Państwa członkowskie wpłacają drugą ratę nie później niż do dnia 27 lipca roku n +1. 4. Przed dniem 15 czerwca roku n + 1 Komisja, uwzględniając prognozy EBI dotyczące zarządzania instrumentem inwestycyjnym i jego funkcjonowania, w tym dotacji na spłatę odsetek wykonywanych przez EBI, sporządza i przekazuje Radzie zestawienie zobowiązań, płatności i roczną kwotę wkładów, które zostały wniesione w roku n i które zostaną wniesione w roku n + 1 i roku n + 2. Wysokości kwot na rok n + 1 i na rok n + 2 ustala się w zależności od zdolności skutecznego zapewnienia proponowanego poziomu zasobów. 5. Przed dniem 10 października roku n + 1 Komisja przedstawia wniosek zawierający: – trzecią ratę rocznego wkładu na rok n + 1, – poprawioną roczną kwotę wkładu na rok n + 1 zgodnie z rzeczywistymi potrzebami, jeżeli zgodnie z art. 7 ust. 3 umowy wewnętrznej roczna kwota odbiega od rzeczywistych potrzeb. Rada podejmuje decyzję w sprawie wniosku nie później niż w terminie 21 dni kalendarzowych od przedstawienia wniosku przez Komisję. Państwa członkowskie wpłacają trzecią ratę nie później niż do dnia 21 listopada roku n +1. 6. Suma rat dotyczących danego roku nie może przekroczyć rocznej kwoty wkładu określonej na ten rok. Roczna kwota wkładu nie może przekroczyć pułapu określonego na ten rok. Pułap nie może być zwiększony, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 7 ust. 4 umowy wewnętrznej. Ewentualne zwiększenie pułapu wprowadza się do wniosków, o których mowa w ust. 2, 3 i 5 niniejszego artykułu. 7. Pułap rocznej kwoty wkładów na rok n +2, rocznej kwoty wkładów dla roku n +1 oraz raty wkładów określają: a) kwotę zarządzaną przez Komisję, oraz b) kwotę zarządzaną przez EBI, łącznie z zarządzanymi przez niego dotacjami na spłatę odsetek. Artykuł 22 Płatność rat 1. Wezwania do wniesienia wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują jedną po drugiej kwoty określone dla poprzednich Europejskich Funduszy Rozwoju. 2. Wkłady państw członkowskich są wyrażone w euro i są uiszczane w euro. 3. Wkład, o którym mowa w art. 21 ust. 7 lit. a), jest przekazywany przez każde państwo członkowskie na specjalny rachunek zatytułowany „Komisja Europejska — Europejski Fundusz Rozwoju” otwarty w banku centralnym państwa członkowskiego lub wyznaczonej przez nie instytucji finansowej. Wkłady te pozostają na powyższych specjalnych rachunkach do terminu uiszczenia płatności. Komisja dokłada wszelkich starań, aby dokonując wypłat z tych specjalnych rachunków zachować takie rozłożenie aktywów na tych rachunkach, które będzie odpowiadało kluczowi wkładów zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. a) umowy wewnętrznej. Wkład, o którym mowa w art. 21 ust. 7 lit. b) niniejszego rozporządzenia, jest przekazywany przez każde państwo członkowskie zgodnie z art. 53 ust. 1. Artykuł 23 Odsetki za niewpłacone kwoty wkładu 4. Po upłynięciu terminów przewidzianych w art. 21 ust. 2, 3 i 5 dane państwo członkowskie jest zobowiązane do zapłaty odsetek zgodnie z następującymi warunkami: a) stopa oprocentowania równa jest stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansowania, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującej w pierwszym dniu kalendarzowym miesiąca, w którym upływa termin, powiększonej o dwa punkty procentowe. Za każdy miesiąc zwłoki stopa ta jest podwyższana o ćwierć punktu procentowego; b) odsetki są płatne za okres, który upłynął od dnia kalendarzowego następującego po upływie terminu płatności do dnia zapłaty. 5. W odniesieniu do wkładu, o którym mowa w art. 21 ust. 7 lit. a), odsetki są przekazywane na jeden z rachunków przewidzianych w art. 1 ust. 6 umowy wewnętrznej. W odniesieniu do wkładu, o którym mowa w art. 21 ust. 7 lit. b), odsetki są przekazywane do instrumentu finansowego zgodnie z art. 53 ust. 1. Artykuł 24 Wezwanie do wniesienia niezapłaconych wkładów Po wygaśnięciu protokołu finansowego określonego w załączniku Ic do umowy z Kotonu Komisja i EBI, zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, wzywają państwa członkowskie do zapłacenia pozostałej części wkładu, do którego są zobowiązane zgodnie z art. 21. Artykuł 25 Inne operacje po stronie dochodów 1. Zastosowanie mają art. 77-79, art. 80 ust. 1 i 2 oraz art. 81-82 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczące prognozy należnych kwot, ustalania należności, zezwolenia na odzyskanie środków i zasad ich odzyskiwania, okresu przedawnienia i traktowania należności Unii na szczeblu krajowym. Odzyskiwanie można przeprowadzić w drodze decyzji Komisji podlegającej wykonaniu zgodnie z art. 299 Traktatu. 2. W odniesieniu do art. 77 ust. 3 i art. 78 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 odniesienie do zasobów własnych należy rozumieć jako odniesienie do wkładów państw członkowskich, o których mowa w art. 21. 3. Artykuł 83 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 stosuje się do odzyskiwania kwot w euro. Ma on również zastosowanie w odniesieniu do odzyskiwania kwot w walucie lokalnej, przy czym obowiązujący kurs wymiany to kurs stosowany przez dany bank centralny z państwa emitującego daną walutę, obowiązujący w pierwszym dniu kalendarzowym miesiąca, w którym wystawiono nakaz odzyskania środków. 4. W odniesieniu do art. 84 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 wykaz należności ustala się oddzielnie dla 11. EFR i dodaje się go do sprawozdania, o którym mowa w art. 44 ust. 2. 5. Artykuły 85 i 90 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 nie mają zastosowania. TYTUŁ VI OPERACJE PO STRONIE WYDATKÓW Artykuł 26 Decyzja w sprawie finansowania Zaciąganie zobowiązań finansowych następuje po podjęciu decyzji w sprawie finansowania przez Komisję. Zastosowanie ma art. 84 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, z wyjątkiem jego ust. 2. Artykuł 27 Zasady mające zastosowanie do zobowiązań 1. Zastosowanie ma art. 85, z wyjątkiem ust. 3 lit. c), art. 86, 87, 185 oraz 189 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczące zobowiązań i realizacji działań zewnętrznych. Nie ma zastosowania art. 95 ust. 2, art. 97 ust. 1 lit. a) i e) i art. 98 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012. 2. W odniesieniu do kwestii stosowania przepisów art. 189 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, okres zawierania indywidualnych zamówień oraz umów o udzielenie dotacji, które służą realizacji działania, może zostać wydłużony ponad trzy lata od dnia zawarcia umowy w sprawie finansowania w przypadku gdy państwa AKP oraz KTZ powierzą zadania wykonawcze względem budżetu zgodnie z art. 17 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. 3. W przypadku gdy zasoby 11. EFR są wdrażane w ramach zarządzania pośredniego z udziałem państw AKP lub KTZ, właściwy urzędnik zatwierdzający może, po przyjęciu uzasadnienia, przedłużyć dwuletni okres, o którym mowa w akapicie trzecim art. 86 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, oraz trzyletni okres, o którym mowa w akapicie drugim art. 189 ust. 2 tego rozporządzenia. 4. Pod koniec takich przedłużonych okresów, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, lub okresów, o których mowa w art. 86 ust. 5 akapit trzeci i w art. 189 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, niewykorzystane środki w stosownych przypadkach umarza się. 5. W przypadku przyjęcia środków na mocy art. 96 i 97 umowy z Kotonu, trwanie przedłużonych okresów, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, art. 86 ust. 5 akapit trzeci i art. 189 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, może zostać zawieszone. 6. Do celów art. 87 ust. 1 lit. c) i ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 zgodność i prawidłowość podlegają ocenie według właściwych przepisów, zwłaszcza traktatów, umowy z Kotonu, decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, umowy wewnętrznej, niniejszego rozporządzenia oraz wszystkich aktów przyjętych w ramach wykonywania tych przepisów. 7. Każde zobowiązanie prawne musi wyraźnie stanowić, że Komisja i Trybunał Obrachunkowy są uprawnione do przeprowadzania weryfikacji i audytu, oraz że OLAF jest uprawniony do prowadzenia dochodzeń, na podstawie dokumentacji i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymali środki z 11. EFR. Artykuł 28 Poświadczanie zasadności, zatwierdzanie i realizacja wydatków Zastosowanie mają art. 88, 89, art. 90 z wyjątkiem ust. 4 akapit drugi, oraz art. 91 i art. 184 ust. 4 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Artykuł 29 Terminy płatności 1. Do płatności dokonywanych przez Komisję zastosowanie ma art. 92 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, z zastrzeżeniem jego ust. 2. 2. W przypadku gdy zasoby 11. EFR są wdrażane w ramach zarządzania pośredniego z udziałem państw AKP lub KTZ i Komisja wykonuje płatności w ich imieniu. Termin, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, ma zastosowanie do wszelkich płatności, o których nie ma mowy w lit. a) tego artykułu. Umowa w sprawie finansowania zawiera niezbędne postanowienia w celu zapewnienia terminowej współpracy instytucji zamawiającej. 3. Roszczenia z tytułu opóźnionych płatności, za które odpowiada Komisja, są ujmowane w rachunku lub rachunkach określonych w art. 1 ust. 6 umowy wewnętrznej. TYTUŁ VII RÓŻNE PRZEPISY WYKONAWCZE Artykuł 30 Audytor wewnętrzny Audytorem wewnętrznym 11. EFR jest audytor wewnętrzny Komisji. Zastosowanie mają art. 99 i 100 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 996/2012. Artykuł 31 Systemy informatyczne, elektroniczne przekazywanie danych i e-administracja Do 11. EFR stosuje się odpowiednio postanowienia art. 93, 94 i 95 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 dotyczące zarządzania operacjami i dokumentami przy użyciu systemów elektronicznych. Artykuł 32 Dobra administracja i dochodzenie roszczeń Zastosowanie mają art. 96 i 97 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012. Artykuł 33 Korzystanie z centralnej bazy danych o wykluczeniach Do celów wdrożenia 11. EFR stosuje się centralną bazę danych o wykluczeniach, utworzoną na podstawie art. 108 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, która zawiera szczegółowe informacje dotyczące kandydatów i oferentów oraz wnioskodawców i beneficjentów, którzy znajdują się w jednej z sytuacji przewidzianych w art. 106, art. 109 ust. 1 lit. b) akapit pierwszy i art. 109 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia,. Odpowiednio stosuje się art. 108 ust. 2 i ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz art. 142 i 144 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 dotyczące korzystania z centralnej bazy danych o wykluczeniach oraz dostępu do niej. W odniesieniu do art. 108 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 interesy finansowe Unii obejmują realizację 11. EFR. Artykuł 34 Ustalenia administracyjne z ESDZ Służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych („ESDZ”) mogą przyjąć szczegółowe ustalenia w celu ułatwienia realizacji przez delegatury Unii zasobów przewidzianych na wydatki wspierające powiązane z 11. EFR zgodnie z art. 6 umowy wewnętrznej. TYTUŁ VIII INSTRUMENTY FINANSOWANIA Artykuł 35 Postanowienia ogólne dotyczące instrumentów finansowania 1. W celu świadczenia wsparcia finansowego w ramach niniejszego tytułu, współpraca między Unią i państwami AKP i KTZ może mieć formę, między innymi: a) uzgodnień trójstronnych, na mocy których Unia koordynuje wspólnie ze wszystkimi państwami trzecimi swoją pomoc na rzecz danego państwa AKP, KTZ lub regionu, b) środków współpracy administracyjnej, takich jak partnerstwo między instytucjami publicznymi, organami władz lokalnych, krajowymi organami publicznymi lub podmiotami prawa prywatnego, którym powierzono zadania użyteczności publicznej danego państwa członkowskiego, a takimi instytucjami lub organami kraju AKP lub KTZ, a także środków współpracy z udziałem ekspertów z sektora publicznego oddelegowanych przez państwa członkowskie lub ich władze regionalne i lokalne; c) udziału w kosztach koniecznych do zawiązania partnerstwa publiczno-prywatnego i administrowania nim; d) programów wspierania polityki sektorowej, w ramach których Unia udziela wsparcia na program sektorowy państw AKP lub KTZ, oraz e) dotacji na spłatę odsetek zgodnie z art. 37. 2. Oprócz instrumentów finansowych przewidzianych w art. 36-42, pomoc finansowa może być również zostać świadczona poprzez: a) redukcję zadłużenia na mocy programów redukcji zadłużenia uzgodnionych na poziomie międzynarodowym; b) w wyjątkowych przypadkach — sektorowe i ogólne programy przywozu, które mogą mieć formę: – sektorowych programów przywozu towarów; – sektorowych programów przywozu zapewniających walutę obcą na finansowanie przywozu dla danego sektora; lub – ogólnych programów przywozu zapewniających walutę obcą na finansowanie przywozu ogólnego, obejmującego szeroką gamę produktów. 3. Pomoc finansowa może być również zapewniona poprzez wkład na rzecz międzynarodowych, regionalnych bądź krajowych środków, takich jak te ustanowione lub zarządzane przez Europejski Bank Inwestycyjny, państwa członkowskie lub przez państwa AKP lub KTZ i regiony, lub przez organizacje międzynarodowe, w celu przyciągnięcia wspólnego finansowania od szeregu darczyńców, lub na rzecz funduszy ustanowionych przez jednego lub kilku darczyńców w celu wspólnej realizacji projektów. W odpowiednich przypadkach wspierany będzie wzajemny dostęp instytucji finansowych UE do instrumentów finansowych utworzonych przez inne organizacje. 4. W kontekście wdrażania swego poparcia dla przekształceń i reform w krajach AKP oraz KTZ Unia wykorzystuje doświadczenia państw członkowskich oraz zdobytą w ten sposób wiedzę oraz dzieli się nimi. Artykuł 36 Udzielanie zamówień 1. Zastosowanie ma art. 101 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 definiujący zamówienia publiczne. 2. Do celów niniejszego rozporządzenia instytucjami zamawiającymi są: a) Komisja, w imieniu i na rachunek jednego lub więcej państw AKP lub KTZ; b) podmioty i osoby, o których mowa w art. 185 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, którym powierzono odpowiednie zadania wykonawcze względem budżetu. 3. W przypadku zamówień udzielanych przez instytucje zamawiające, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, lub na ich rzecz, stosuje się przepisy zawarte w części pierwszej tytuł V rozdział 1 oraz części drugiej tytuł IV rozdział 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, z wyjątkiem: a) art. 103, art. 104 ust. 1 akapit drugi oraz art. 111 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012; b) art. 127 ust. 3 i 4, art. 128, art. 134-137, art. 139 ust. 3-6, art. 148 ust. 4, art. 151 ust. 2, art. 160, art. 164, art. 260 zdanie drugie i art. 262 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012. Do umów na roboty budowlane ma zastosowanie art. 124 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012. Pierwszy akapit niniejszego ustępu nie ma zastosowania do instytucji zamawiających, o których mowa w ust. 2 lit. b), w przypadku gdy, po przeprowadzeniu kontroli określonych w art. 61 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, Komisja upoważniła je do stosowania ich własnych procedur udzielania zamówień. 4. W przypadku zamówień udzielanych przez Komisję na własny rachunek, jak również działań wykonawczych odnoszących się do środków pomocy przeznaczonych na zarządzanie kryzysowe oraz operacje ochrony ludności i pomocy humanitarnej, zastosowanie mają przepisy części pierwszej tytuł V rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. 5. W przypadku niezastosowania procedur określonych w ust. 3 wydatki na przedmiotowe operacje nie kwalifikują się do finansowania z 11. EFR, z zastrzeżeniem zasady proporcjonalności. 6. Procedury udzielania zamówień, o których mowa w ust. 3, są określone w umowie finansowej. 7. W odniesieniu do art. 263 ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012: a) „wstępne ogłoszenie informacyjne” jest ogłoszeniem, poprzez które instytucje zamawiające zawiadamiają, na zasadzie orientacyjnej, o przewidywanej łącznej wartości i przedmiocie zamówień, których zamierzają udzielić, i umów ramowych, które zamierzają zawrzeć w ciągu roku budżetowego, z wyjątkiem zamówień udzielanych w drodze procedury negocjacyjnej bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu; b) „ogłoszenie o zamówieniu” jest środkiem, za pomocą którego instytucje zamawiające informują o swoim zamiarze wszczęcia procedury mającej na celu udzielenie zamówienia lub zawarcie umowy ramowej lub też utworzenia dynamicznego systemu zakupów zgodnie z art. 131 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012; c) „ogłoszenie o udzieleniu zamówienia” oznacza ogłoszenie informujące o wyniku procedury przetargowej mającej na celu udzielenie zamówień, zawarcie umów ramowych lub udzielenie zamówień opartych na dynamicznym systemie zakupów. Artykuł 37 Dotacje 1. Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, zastosowanie mają przepisy części pierwszej tytuł VI oraz art. 192 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. 2. Dotacje są bezpośrednimi wkładami finansowymi, przyznawanymi na zasadzie darowizny z budżetu 11. EFR na finansowanie dowolnego spośród następujących rodzajów działań: a) działania, w tym przeprowadzonego przez agencję unijną, mającego przyczynić się do osiągnięcia celu umowy z Kotonu lub decyzji o stowarzyszeniu zamorskim lub programu czy projektu przyjętego zgodnie z tą umową lub decyzją; lub b) funkcjonowania organu, który dąży do osiągnięcia celu, o którym mowa w lit. a). Dotacja w rozumieniu lit. a) może być przyznana organowi, o którym mowa w art. 208 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. 3. Pracując z miejscowymi zainteresowanymi stronami, Komisja bierze pod uwagę ich szczególną sytuację, w tym potrzeby i kontekst, podczas określania zasad finansowania, rodzaju wkładu, zasad przyznawania dotacji i przepisów administracyjnych dotyczących zarządzania dotacjami w celu dotarcia do jak najszerszego kręgu lokalnych zainteresowanych stron i jak najlepszego zaspokojenia ich potrzeb. Zachęca się do określania warunków szczególnych, takich jak umowy o partnerstwie, wsparcie finansowe dla osób trzecich, płatności ryczałtowe, bezpośrednie udzielanie dotacji lub zaproszenia do składania ofert z zastosowaniem kryteriów kwalifikowalności. 4. W rozumieniu niniejszego rozporządzenia dotacjami nie są: a) pozycje, o których mowa w art. 121 ust. 2 lit. b)‑f), h) oraz i) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012; b) wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. 5. Nie mają zastosowania art. 175 i 177 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012. Artykuł 38 Nagrody Zastosowanie ma część pierwsza tytuł VII rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 z wyjątkiem art. 138 ust. 2 akapit drugi. Artykuł 39 Wsparcie budżetowe Zastosowanie ma art. 186 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012. Ogólne i sektorowe wsparcie budżetowe UE opiera się na wzajemnej rozliczalności oraz wspólnych zobowiązaniach na rzecz uniwersalnych wartości i ma na celu wzmocnienie umownego partnerstwa między UE a państwami AKP lub KTZ w celu propagowania demokracji, praw człowieka i praworządności, wsparcie zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz wyeliminowanie ubóstwa. Każda decyzja o zapewnieniu wsparcia budżetowego opiera się na strategiach wsparcia budżetowego ustalonych przez UE, jasnym zestawie kryteriów kwalifikowalności oraz dokładnej ocenie ryzyka i korzyści. Jednym z kluczowych czynników wpływających na taką decyzję jest ocena zaangażowania, dotychczasowych osiągnięć i postępów krajów AKP i KTZ w zakresie poszanowania demokracji, praw człowieka i praworządności. Wsparcie budżetowe różnicuje się, tak aby lepiej reagować na sytuację polityczną, gospodarczą i społeczną w krajach AKP oraz KTZ, biorąc pod uwagę sytuacje niestabilności. Przy udzielaniu wsparcia budżetowego Komisja w wyraźny sposób definiuje oraz monitoruje jego warunki, a także wspiera rozwój kontroli parlamentarnej i zdolności audytowej oraz zwiększa przejrzystość i publiczny dostęp do informacji. Wypłata wsparcia budżetowego jest uzależniona od zadowalających postępów w osiąganiu celów ustalonych z państwami AKP oraz KTZ. Przy udzielaniu wsparcia budżetowego dla KTZ uwzględnia się ich powiązania instytucjonalne z danym państwem członkowskim. Artykuł 40 Instrumenty finansowe Instrumenty finansowe mogą być ustanowione w decyzji w sprawie finansowania, o której mowa w art. 26. W miarę możliwości nadzoruje je EBI lub wielostronna europejska instytucja finansowa, taka jak EBOR, lub dwustronna europejska instytucja finansowa, np. dwustronne banki rozwoju, ewentualnie łączy się je z dodatkowymi dotacjami z innych źródeł. Komisja może realizować instrumenty finansowe w trybie zarządzania bezpośredniego lub w trybie zarządzania pośredniego, powierzając zadania podmiotom zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) ppkt (ii), (iii), (v) i (vi) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Podmioty te muszą spełniać wymogi rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i działać zgodnie z celami, normami i strategiami Unii, jak również najlepszymi praktykami w zakresie wykorzystywania funduszy unijnych i sprawozdawczości. Zastosowanie ma część pierwsza tytuł VIII rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, z wyjątkiem art. 139 ust. 1, ust. 4 akapit pierwszy i ust. 5 tego rozporządzenia. Na potrzeby wdrażania i sprawozdawczości instrumenty finansowe mogą być pogrupowane pod względem regionalnym. Artykuł 41 Eksperci Zastosowanie mają art. 204 akapit drugi rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i art. 287 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 dotyczące ekspertów zewnętrznych otrzymujących wynagrodzenie. Artykuł 42 Fundusze powiernicze Unii 1. Zastosowanie ma art. 187 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu. 2. W odniesieniu do art. 187 ust. 8 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, właściwym komitetem jest komitet, o którym mowa w art. 8 umowy wewnętrznej. TYTUŁ IX PRZEDSTAWIANIE SPRAWOZDAŃ FINANSOWYCH I RACHUNKOWOŚĆ Artykuł 43 Sprawozdania 11. EFR 1. Sprawozdanie 11. EFR, opisujące sytuację finansową Funduszu na dzień 31 grudnia danego roku, obejmuje: a) sprawozdanie finansowe, b) sprawozdanie z realizacji finansowej. Sprawozdaniu finansowemu towarzyszą informacje dostarczone przez EBI zgodnie z art. 57. 2. Księgowy przesyła sprawozdanie tymczasowe do Trybunału Obrachunkowego najpóźniej do dnia 31 marca następnego roku. 3. Do dnia 15 czerwca następnego roku Trybunał Obrachunkowy przedstawia uwagi na temat sprawozdania tymczasowego w odniesieniu do tej części zasobów 11. EFR, za zarządzanie którymi odpowiada Komisja, tak, aby Komisja mogła wprowadzić poprawki uznane za niezbędne do sporządzenia sprawozdania końcowego. 4. Komisja zatwierdza końcowe sprawozdanie finansowe i przesyła je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu nie później niż do dnia 31 lipca kolejnego roku. 5. Nie ma zastosowania art. 148 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012. 6. Końcowe sprawozdanie finansowe jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wraz z poświadczeniem wiarygodności przedkładanym przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 49 do dnia 15 listopada następnego roku. 7. Zgodnie z ust. 2 i 4 tymczasowe i końcowe sprawozdania finansowe można przesyłać drogą elektroniczną. Artykuł 44 Sprawozdanie finansowe i sprawozdanie z realizacji finansowej 1. Zastosowanie ma art. 145 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012. 2. Sprawozdanie dotyczące realizacji finansowej jest przygotowywane przez właściwego urzędnika zatwierdzającego, a następnie przekazywane do księgowego do dnia 15 marca w celu włączenia go do sprawozdania finansowego 11. EFR. Przedstawia ono prawdziwy i rzetelny obraz operacji po stronie dochodów i wydatków ze środków 11. EFR. Jest ono sporządzone w milionach euro i obejmuje: a) rachunek wyniku finansowego, który przedstawia wszystkie operacje finansowe po stronie dochodów i wydatków w danym roku; b) załącznik do rachunku wyniku finansowego, który uzupełnia i objaśnia informacje przedstawione w tym rachunku. 3. Rachunek wyniku finansowego zawiera następujące tabele: a) tabelę opisującą zmiany, które zaszły w poprzednim roku budżetowym w przyznanych środkach; b) tabelę przedstawiającą według przydzielonych środków: zobowiązania ogółem, przyznane środki finansowe i płatności zrealizowane w trakcie roku budżetowego oraz sumy zbiorcze od czasu otwarcia 11. EFR. Artykuł 45 Monitorowanie i sprawozdawczość Komisji i EBI 1. Komisja i EBI monitorują, w zakresie dotyczącym każdej z tych instytucji, wykorzystanie pomocy 11. EFR przez państwa AKP, KTZ lub innych beneficjentów oraz realizację projektów finansowanych przez 11. EFR, uwzględniając w szczególności cele określone w art. 55 i 56 umowy z Kotonu oraz w odpowiednich przepisach decyzji o stowarzyszeniu zamorskim. 2. EBI okresowo informuje Komisję o realizacji projektów finansowanych z zasobów 11. EFR, którymi zarządza, zgodnie z procedurami określonymi w wytycznych operacyjnych instrumentu inwestycyjnego. 3. Komisja i EBI dostarczają państwom członkowskim informacji dotyczących realizacji działań finansowanych ze środków 11. EFR, jak przewidziano w art. 18 rozporządzenia wykonawczego. Komisja wysyła te informacje do Trybunału Obrachunkowego zgodnie z art. 11 ust. 6 umowy wewnętrznej. Artykuł 46 Rachunkowość Reguły rachunkowości, o których mowa w art. 143 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, stosuje się do środków 11. EFR zarządzanych przez Komisję. Zasady te stosuje się do 11. EFR, biorąc pod uwagę szczególny charakter jego działań. Zasady rachunkowości określone w art. 144 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 stosuje się w odniesieniu do sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 44 niniejszego rozporządzenia. Zastosowanie mają art. 151, 153, 154 i 155 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Księgowy sporządza i, po konsultacji z właściwym urzędnikiem zatwierdzającym, przyjmuje plan kont mający zastosowanie do działań 11. EFR. Artykuł 47 Rachunkowość budżetowa 1. W kontach budżetowych wykazuje się szczegółowo realizację finansowych zasobów 11. EFR. 2. Wykazują one wszystkie: a) przydziały i odpowiadające im zasoby 11. EFR; b) zobowiązania finansowe, c) płatności i ustalone zadłużenie oraz pobór należności za rok budżetowy w pełnej kwocie, bez wzajemnego potrącania. 3. W przypadku gdy zobowiązania, płatności i zadłużenie podawane są w walutach krajowych, system księgowy umożliwia, w razie potrzeby, ich księgowanie w walutach krajowych oraz w euro. 4. Globalne zobowiązania finansowe księgowane są w euro, w wartości określonej w decyzjach w sprawie finansowania podjętych przez Komisję. Indywidualne zobowiązania finansowe księgowane są w euro, w wysokości równej wartości zobowiązań prawnych. Wartość ta obejmuje w stosownych przypadkach: a) rezerwę na płatność z tytułu wydatków podlegających zwrotowi po przedstawieniu dokumentów uzupełniających; b) rezerwę na zmiany cen, wzrost ilości oraz na zdarzenia losowe określone w zamówieniach finansowanych ze środków 11. EFR; c) rezerwę finansową na wahania kursów wymiany walut. 5. Cała dokumentacja księgowa dotycząca wypełniania zobowiązań jest przechowywana przez okres pięciu lat od dnia decyzji o udzieleniu absolutorium z finansowej realizacji zasobów 11. EFR, o której mowa w art. 50, w odniesieniu do roku budżetowego, w którym zawarte zostało zobowiązanie do celów księgowych. TYTUŁ X KONTROLA ZEWNĘTRZNA I UDZIELENIE ABSOLUTORIUM Artykuł 48 Kontrola zewnętrzna i udzielenie absolutorium w odniesieniu do Komisji 1. W zakresie zadań finansowanych ze środków 11. EFR zarządzanych przez Komisję zgodnie z art. 16 Trybunał Obrachunkowy wykonuje swoje uprawnienia, działając zgodnie z niniejszym artykułem i art. 49. 2. Zastosowanie mają art. 159, 160, art. 161 z wyjątkiem ust. 6, art. 162 z wyjątkiem ust. 3 zdanie pierwsze oraz ust. 5 i art. 163 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. 3. Do celów art. 159 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 Trybunał Obrachunkowy uwzględnia postanowienia Traktatów, umowy z Kotonu, decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, umowy wewnętrznej, przepisy niniejszego rozporządzenia oraz wszystkich innych aktów przyjętych na podstawie tych dokumentów. 4. Do celów art. 162 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 za datę określoną w zdaniu pierwszym przyjmuje się dzień 15 czerwca. 5. Trybunał Obrachunkowy jest powiadamiany o przepisach wewnętrznych, o których mowa w art. 56 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, w tym o wyznaczeniu urzędników zatwierdzających, jak również o akcie o delegowaniu uprawnień, o którym mowa w art. 69 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. 6. Krajowe organy kontroli państw AKP i KTZ zachęcane są do udziału w pracach Trybunału Obrachunkowego. 7. Trybunał Obrachunkowy może, na wniosek jednej z innych instytucji Unii, wydawać opinie w sprawach odnoszących się do 11. EFR. Artykuł 49 Poświadczenie wiarygodności Jednocześnie ze sprawozdaniem rocznym określonym w art. 162 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 Trybunał Obrachunkowy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie poświadczenie wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, które jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 50 Absolutorium 1. Decyzja o udzieleniu absolutorium obejmuje sprawozdania, o których mowa w art. 43, z wyjątkiem części dostarczanej prze EBI zgodnie z przepisami art. 57, i jest przyjmowana zgodnie z art. 164 i 165 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Absolutorium, o którym mowa w art. 164 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, udziela się w odniesieniu do zasobów 11. EFR zarządzanych przez Komisję zgodnie z art. 16 ust. 1 niniejszego rozporządzenia na rok n. 2. Decyzja o udzieleniu absolutorium zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. 3. Zastosowanie mają art. 166 i 167 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 966/2012. CZĘŚĆ DRUGA INSTRUMENT INWESTYCYJNY Artykuł 51 Rola Europejskiego Banku Inwestycyjnego EBI zarządza w imieniu Unii Instrumentem Inwestycyjnym i przeprowadza operacje w jego ramach, włącznie z dotacjami na spłatę oprocentowania i pomocą techniczną, zgodnie z częścią drugą niniejszego rozporządzenia. Ponadto EBI podejmuje się finansowej realizacji innych operacji przeprowadzanych przez finansowanie ze środków własnych zgodnie z art. 4 umowy wewnętrznej, w stosownych przypadkach połączonych z dotacjami na spłatę oprocentowania pozyskiwanymi ze środków 11. EFR. Wykonanie części drugiej niniejszego rozporządzenia nie stanowi podstawy do jakichkolwiek obowiązków lub zobowiązań ze strony Komisji. Artykuł 52 Szacunki dotyczące zobowiązań i płatności w odniesieniu do Instrumentu Inwestycyjnego Zgodnie z umową wewnętrzną EBI przesyła Komisji co roku do dnia 1 września, w odniesieniu do działań Instrumentu Inwestycyjnego, swoje szacunki zobowiązań i płatności, które są niezbędne do sporządzenia komunikatu określonego w art. 7 ust. 1 umowy wewnętrznej, łącznie z dotacjami na spłatę oprocentowania. W razie konieczności EBI przesyła Komisji uaktualnione szacunki zobowiązań i płatności. Szczegóły tej procedury określa się w umowie o zarządzaniu przewidzianej w art. 55 ust. 4 niniejszego rozporządzenia. Artykuł 53 Zarządzanie wkładami do Instrumentu Inwestycyjnego 1. Wkłady, o których mowa w art. 21 ust. 7 lit. b), przyjęte przez Radę, są wpłacane bez kosztów dla beneficjenta przez państwa członkowskie do EBI na specjalny rachunek otwarty przez EBI w imieniu Instrumentu Inwestycyjnego zgodnie ze szczegółowymi zasadami ustanowionymi w umowie o zarządzaniu przewidzianej w art. 55 ust. 4. 2. Za datę, o której mowa w art. 1 ust. 5 umowy wewnętrznej, przyjmuje się dzień 31 grudnia 2030 r. 3. Z wyjątkiem przypadków, gdy Rada zadecyduje inaczej w odniesieniu do wynagrodzenia EBI, zgodnie z art. 5 umowy wewnętrznej, przychody uzyskane przez EBI z salda na rachunkach specjalnych, o których mowa w ust. 1, uzupełniają Instrument Inwestycyjny i są uwzględniane przy wezwaniach do wniesienia wkładu, o których mowa w art. 21, oraz są wykorzystywane w celu pokrycia wszelkich zobowiązań finansowych po dniu 31 grudnia 2030 r. 4. EBI podejmuje się zarządzania środkami finansowymi w odniesieniu do kwot, o których mowa w ust. 1, zgodnie ze szczegółowymi zasadami ustanowionymi w umowie o zarządzaniu przewidzianej w art. 55 ust. 4. 5. Zarządzanie Instrumentem Inwestycyjnym jest zgodne z warunkami ustanowionymi w umowie z Kotonu, decyzją o stowarzyszeniu zamorskim, umową wewnętrzną i częścią drugą niniejszego rozporządzenia. Artykuł 54 Wynagrodzenie EBI EBI otrzymuje wynagrodzenie na zasadzie pełnej rekompensaty za zarządzanie operacjami Instrumentu Inwestycyjnego. Rada podejmuje decyzje w sprawie zasobów i mechanizmów dotyczących wynagrodzenia EBI zgodnie z art. 5 ust. 4 umowy wewnętrznej. Środki wykonawcze do tej decyzji są włączone do umowy o zarządzaniu przewidzianej w art. 55 ust. 4. Artykuł 55 Wykonywanie Instrumentu Inwestycyjnego 1. Do zamówień finansowanych z zasobów 11. EFR, którymi zarządza EBI, zastosowanie mają własne przepisy EBI. 2. W przypadkach, w których dane programy lub projekty są współfinansowane przez państwa członkowskie lub ich organy wykonawcze, i są zgodne z priorytetami, które określono w krajowych strategiach współpracy i dokumentach programowych, o których mowa w rozporządzeniu wykonawczym, oraz przewidzianych w art. 10 ust. 1 akapit drugi i trzeci umowy wewnętrznej oraz w art. 74 decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, EBI może powierzyć zadania w zakresie wykonywania Instrumentu Inwestycyjnego państwom członkowskim lub ich organom wykonawczym. 3. Nazwiska osób otrzymujących wsparcie finansowe w ramach Instrumentu Inwestycyjnego są publikowane przez EBI, chyba że takie ujawnienie może zaszkodzić interesom handlowym beneficjentów, przy zapewnieniu należytego przestrzegania wymogów zachowania poufności i bezpieczeństwa, w szczególności ochrony danych osobowych. Kryteria ujawniania informacji i poziom ich szczegółowości uwzględniają szczególne cechy sektora i charakter Instrumentu Inwestycyjnego. 4. Szczegółowe zasady wykonania niniejszej części są przedmiotem umowy o zarządzaniu zawieranej między Komisją, działającą w imieniu Unii, a EBI. Artykuł 56 Sprawozdawczość w odniesieniu do Instrumentu Inwestycyjnego EBI informuje regularnie Komisję o działaniach prowadzonych w ramach Instrumentu Inwestycyjnego, w tym o dotacjach na spłatę oprocentowania, o wykorzystaniu każdego wezwania do wnoszenia składek do EBI oraz przede wszystkim o całkowitych kwartalnych kwotach zobowiązań, zamówień i płatności, zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w umowie o zarządzaniu przewidzianej w art. 55 ust. 4. Artykuł 57 Rachunkowość i sprawozdania finansowe Instrumentu Inwestycyjnego 1. EBI prowadzi rachunkowość Instrumentu Inwestycyjnego, łącznie z tymi dotacjami na spłatę oprocentowania, które są przez niego wykonywane i finansowane w ramach 11. EFR, w celu śledzenia całego cyklu przepływu środków finansowych, począwszy od otrzymania środków do ich wypłaty, a także uzyskanych z nich dochodów oraz wszelkich odzyskanych następnie środków. EBI opracowuje odpowiednie zasady i metody rachunkowości zgodne z międzynarodowymi standardami rachunkowości i przedstawia stosowne informacje Komisji i państwom członkowskim. 2. Co roku EBI przesyła Radzie i Komisji sprawozdanie z realizacji działań finansowanych z zasobów 11. EFR, którymi EBI zarządza, łącznie ze sprawozdaniami finansowymi sporządzonymi zgodnie z zasadami i metodami, o których mowa w ust. 1, oraz informacjami, o których mowa w art. 44 ust. 3. Dokumenty te przedkłada się w formie projektu nie później niż dnia 28 lutego oraz w ostatecznej wersji nie później niż dnia 30 czerwca roku budżetowego następującego po roku, którego dotyczą, tak aby Komisja mogła je wykorzystać do przygotowania sprawozdania, o którym mowa w art. 43, zgodnie z art. 11 ust. 5 umowy wewnętrznej. EBI składa Komisji sprawozdanie z finansowej realizacji zarządzanych przez siebie środków nie później niż dnia 31 marca. Artykuł 58 Kontrola zewnętrzna i absolutorium w odniesieniu do działań EBI Działania finansowane ze środków 11. EFR i zarządzane przez EBI zgodnie z częścią drugą podlegają procedurom EBI dotyczącym kontroli i udzielenia absolutorium. Szczegółowe zasady kontroli przeprowadzanej przez Trybunał Obrachunkowy określono w umowie trójstronnej między EBI, Komisją i Trybunałem Obrachunkowym. CZĘŚĆ TRZECIA PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE TYTUŁ I PRZEPISY PRZEJŚCIOWE Artykuł 59 Przesunięcie sald pozostałych z poprzednich Europejskich Funduszy Rozwoju Przesunięcia do 11. EFR sald środków pozostałych z zasobów ustanowionych na mocy umowy wewnętrznej dotyczących ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwanych dalej „poprzednimi EFR”) dokonywane są zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. b), art. 1 ust. 3 i art. 1 ust. 4 umowy wewnętrznej. Artykuł 60 Dochód z tytułu odsetek od zasobów poprzednich EFR Saldo dochodów z tytułu odsetek od zasobów poprzednich EFR zostaje przesunięte do 11. EFR i przydzielone na te same cele co dochody przewidziane w art. 1 ust. 6 umowy wewnętrznej. To samo ma zastosowanie do pozostałych dochodów poprzednich EFR obejmujących na przykład odsetki za zwłokę otrzymane w przypadku opóźnionej płatności wkładu do tych EFR dokonanej przez państwa członkowskie. Odsetki od zasobów 11. EFR zarządzanych przez EBI uzupełniają środki Instrumentu Inwestycyjnego. Artykuł 61 Zmniejszenie wkładów przez pozostałe salda Kwoty pochodzące z projektów realizowanych w ramach 10 EFR lub poprzednich EFR, niezapisane jako zobowiązania zgodnie z art. 1 ust. 3 umowy wewnętrznej, lub umorzone zgodnie z art. 1 ust. 4 umowy wewnętrznej, zmniejszają część wkładu państw członkowskich ustalonego w art. 1 ust. 2 lit. a) umowy wewnętrznej, chyba że Rada jednomyślnie zdecydowała inaczej. Wpływ wkładu każdego państwa członkowskiego obliczany jest proporcjonalnie do wkładu każdego państwa członkowskiego do 9. i 10. EFR. Wpływ oblicza się co roku. Artykuł 62 Stosowanie niniejszego rozporządzenia do działań w ramach poprzednich EFR Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące podmiotów działań finansowych, operacji po stronie dochodów, stwierdzania prawidłowości, zatwierdzania i realizacji wydatków, systemów informatycznych, dotacji, zamówień, prezentacji sprawozdań i rachunkowości oraz kontroli zewnętrznej i absolutorium mają również zastosowanie do działań finansowanych z poprzednich EFR, przy jednoczesnym poszanowaniu istniejących zobowiązań prawnych. Niniejsze przepisy nie mają zastosowania do Instrumentu Inwestycyjnego. Artykuł 63 Rozpoczęcie procedur dotyczących wkładów Procedura dotycząca wkładów państw członkowskich ustanowiona w art. 21–24 ma zastosowanie po raz pierwszy w odniesieniu do wkładów na rok N + 2, pod warunkiem że umowa wewnętrzna wejdzie w życie między dniem 1 października roku N a dniem 30 września roku N + 1. TYTUŁ II PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 64 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. C […] z […], s. […]. [2] Dz.U. C […] z […], s. […]. [3] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1). [4] Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1). [5] Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 z dnia 3 czerwca 1971 r. określające zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów (Dz.U. L 124 z 8.6.1971, s. 1). [6] Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31). [7] Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.