KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 29.6.2017 COM(2017) 352 final 2017/0145(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości oraz zmieniające rozporządzenie (WE) 1987/2006 i decyzję Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylające rozporządzenie (UE) 1077/2011



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU ·Przyczyny i cele wniosku Rozporządzenie ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (zwaną dalej eu-LISA) zostało przyjęte w 2011 r. (rozporządzenie (UE) nr 1077/2011) i zmienione w 2015 r. rozporządzeniem (UE) nr 603/2013. eu-LISA jest obecnie odpowiedzialna za zarządzanie operacyjne na szczeblu centralnym systemem informacyjnym Schengen drugiej generacji (SIS II), wizowym systemem informacyjnym (VIS) oraz Eurodac. Agencji tej może zostać również powierzone rozwijanie innych wielkoskalowych systemów informatycznych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz zarządzanie operacyjne tymi systemami, jeżeli zostanie to przewidziane w odpowiednich aktach ustawodawczych. eu-LISA rozpoczęła wykonywanie swoich podstawowych zadań w dniu 1 grudnia 2012 r. Od 1 grudnia 2012 r. agencja zarządza systemem VIS, od maja 2013 r. – SIS II, a od czerwca 2013 r. – systemem Eurodac. Siedzibą agencji jest Tallinn, a zarządzanie operacyjne systemami odbywa się w centrum technicznym w Strasburgu. Centrum wsparcia znajduje się w Sankt Johann im Pongau. Celem niniejszego wniosku jest przegląd rozporządzenia ustanawiającego agencję, tak aby dostosować je do zaleceń w sprawie zmian ustawodawczych wynikających z oceny i usprawnić funkcjonowanie agencji oraz zwiększyć i wzmocnić jej rolę w celu dostosowania jej uprawnień do aktualnych wyzwań na poziomie UE w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Wniosek ten ma również na celu wprowadzenie do rozporządzenia zmian wynikających z politycznych, prawnych lub faktycznych zmian oraz w szczególności odzwierciedlenie faktu powierzenia agencji nowych systemów, z zastrzeżeniem zgody współprawodawców, a także zadania wyznaczonego agencji, jakim powinno być wspomaganie rozwoju interoperacyjności pomiędzy wielkoskalowymi systemami informatycznymi w następstwie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa” z dnia 6 kwietnia 2016 r., końcowego sprawozdania grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności z dnia 11 maja 2017 r. oraz siódmego sprawozdania Komisji z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa z dnia 16 maja 2017 r.. Niniejszy wniosek odnosi się również do poprawek zalecanych przez zarząd agencji oraz ewentualnej potrzeby zapewnienia przez eu-LISA hostingu wspólnych rozwiązań technicznych i zarządzania nimi, aby umożliwić zainteresowanym państwom członkowskim wdrożenie zdecentralizowanych systemów na szczeblu krajowym. Niniejszy wniosek dostosowuje także akt ustanawiający agencję do założeń wspólnego oświadczenia Parlamentu Europejskiego, Rady oraz Komisji Europejskiej w sprawie agencji zdecentralizowanych z dnia 19 lipca 2012 r. (zwanego dalej „wspólnym podejściem”). Zgodnie z art. 31 rozporządzenia ustanawiającego Komisja przeprowadziła ocenę, na podstawie oceny zewnętrznej, w ścisłej konsultacji z zarządem eu-LISA, badając, w jaki sposób i w jakim zakresie agencja skutecznie przyczynia się do zarządzania operacyjnego wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz wypełnia zadania określone w rozporządzeniu ustanawiającym. Komisja poddała również analizie potrzebę zmiany lub rozszerzenia zakresu zadań powierzonych agencji w rozporządzeniu ustanawiającym. W oparciu o tę ocenę Komisja, po konsultacji z zarządem, powinna wydać zalecenia w sprawie zmiany rozporządzenia ustanawiającego i przekazać je – wraz z opinią zarządu oraz stosownymi wnioskami – Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych. Zalecenia zostały zawarte w sprawozdaniu Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącym funkcjonowania Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA) oraz w towarzyszącym dokumencie roboczym służb Komisji dotyczącym oceny agencji eu-LISA, które planuje się przyjąć w tym samym czasie, co niniejszy wniosek. Niniejszy wniosek jest więc związany z oceną agencji, ale także ze zmianami w polityce i prawodawstwie. Odzwierciedla on wspomniane powyżej zalecenia oraz opinię zarządu. ·Realizacja zaleceń ze sprawozdania z oceny zewnętrznej agencji eu-LISA Cztery lata po rozpoczęciu wykonywania zadań przez agencję w grudniu 2012 r. ocena wykazała, że eu-LISA wykazała zdolność do skutecznej i efektywnej realizacji powierzonych jej zadań, w tym również nowych zadań, w szczególności DubliNet, VISION oraz wdrażania systemu pilotażowego inteligentnych granic. Ocena wykazała również, że eu-LISA w skuteczny sposób przyczyniła się do utworzenia skoordynowanego, efektywnego i spójnego środowiska informatycznego na rzecz zarządzania wielkoskalowymi systemami informatycznymi wspierającego wdrażanie polityk w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Występują jednak również niedociągnięcia, którym należy zaradzić, aby usprawnić funkcjonowanie agencji oraz zwiększyć i wzmocnić jej rolę w celu zapewnienia dostosowania jej uprawnień do aktualnych wyzwań na poziomie UE w obszarze migracji i bezpieczeństwa. Większość niedociągnięć zidentyfikowanych w ocenie można usunąć bez wprowadzania zmian ustawodawczych. Dyrektor wykonawczy agencji eu-LISA wziął pod uwagę zalecenia niemające charakteru ustawodawczego; zarząd przyjął stosowny plan działania w dniu 21 marca 2017 r. W ocenie wskazano następujące niedociągnięcia wymagające wprowadzenia zmian ustawodawczych: –należy poprawić spójność zarządzania infrastrukturą łączności, przekazując agencji zadania związane z Komisją (w szczególności wykonanie budżetu, nabywanie i odnawianie oraz sprawy umowne) poprzez zmianę aktów ustawodawczych regulujących tworzenie i funkcjonowanie systemów zarządzanych przez agencję; –należy sprecyzować zakres współpracy z innymi agencjami w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w ramach kompetencji eu-LISA; –zarząd agencji powinien do końca sierpnia każdego roku przyjmować sprawozdanie okresowe dotyczące postępów we wdrażaniu planowanych działań, obejmujące pierwsze sześć miesięcy danego roku; –zakres projektów pilotażowych, które może realizować eu-LISA, ogranicza się do projektów wymienionych w art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia finansowego (tzn. bez aktu podstawowego), ale powinno się go rozszerzyć co najmniej o projekty pilotażowe w ramach istniejącego aktu podstawowego. W ocenie zalecono także przygotowanie oceny ryzyka i oceny ex ante dla projektów o wartości ponad 500 000 EUR przeprowadzanych przez agencję eu-LISA w ramach jej obecnych uprawnień (tzn. niewynikających z aktu ustawodawczego powierzającego jej zarządzanie nowym systemem, dla którego Komisja przedstawi ocenę skutków). Jest to ważne zalecenie, które eu-LISA powinna należycie wykonać. Nie wymaga to jednak zmiany rozporządzenia agencji, ponieważ art. 29 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1271/2013 oraz rozporządzenia finansowego agencji zawiera już wymóg przeprowadzania ocen ex ante i ex post programów oraz działań, które pociągają za sobą znaczne wydatki. W ocenie sformułowano również inne zalecenia dotyczące zmian w zakresie uprawnień agencji. Powinny one zostać włączone do aktów ustawodawczych dotyczących systemów. Zalecenia dotyczące rozszerzonej odpowiedzialności agencji eu-LISA w obszarze statystyki nie wymagają zmian rozporządzenia ustanawiającego agencję: –Rozszerzona odpowiedzialność agencji eu-LISA w zakresie generowania/publikacji danych statystycznych dotyczących poszczególnych systemów.

–Nowe zadanie agencji eu-LISA polegające na sporządzaniu sprawozdań w zakresie jakości i analizy danych w celu poprawy kontroli wdrażania aktów ustawodawczych systemów. Sprawozdanie dotyczące funkcjonowania Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości przyjęte w tym samym dniu, co niniejszy wniosek, przedstawia wyniki i zalecenia oceny. Odnotowano w nim również, że rozporządzenie ustanawiające określające zadania agencji odzwierciedla otoczenie prawne, polityczne i gospodarcze, w którym utworzono agencję. Niedawne zmiany w polityce i prawodawstwie wymagają dalszej modyfikacji lub rozszerzenia zakresu zadań powierzonych agencji w rozporządzeniu ustanawiającym i innych stosownych aktach ustawodawczych (tzn. instrumentach prawnych systemów). W 2016 r. Komisja przedstawiła wnioski mające na celu powierzenie agencji zarządzania nowymi systemami: systemem wjazdu/wyjazdu (EES), zautomatyzowanym systemem rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmem ich przydziału, a także europejskim systemem informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS). Jeżeli inicjatywy te zostaną przyjęte przez współprawodawców, będą wymagać zmian w rozporządzeniu o eu-LISA, które powinny wejść w życie, kiedy zaczną obowiązywać te wnioski, aby uwzględnić wspomniane nowe zadania w rozporządzeniu o eu-LISA, w szczególności w zakresie obowiązków zarządu i dyrektora wykonawczego. Wniosek dotyczący systemu wjazdu/wyjazdu obejmuje zmiany rozporządzenia (UE) nr 1077/2011. W przypadku wniosków dotyczących przekształcenia rozporządzeń o ETIAS i Eurodac takie zmiany zostały wprowadzone przez Prezydencję podczas dyskusji toczących się w Radzie. Jednakże, ponieważ niniejszy wniosek jest prezentowany przed przyjęciem któregokolwiek z trzech wniosków powierzających agencji zarządzanie nowymi systemami, należy w nim również odzwierciedlić w nawiasach wymagane zmiany, z zastrzeżeniem ich ostatecznego uwzględnienia w tekście po przyjęciu wniosków przez współprawodawców. Komisja przyjęła także w dniu 6 kwietnia 2016 r. komunikat „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa”. Agencji eu-LISA powinny zostać nadane konkretne uprawnienia w rozporządzeniu ustanawiającym, aby mogła wykonywać powierzone jej zadania, jak opisano we wspomnianym komunikacie oraz w siódmym sprawozdaniu Komisji z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa przyjętym w dniu 16 maja 2017 r. Obejmuje to w szczególności wspieranie Komisji i państw członkowskich w badaniu technicznej wykonalności zmian i działań zmierzających w kierunku interoperacyjności pomiędzy systemami, między innymi poprzez badania lub testy. We wniosku należy również uwzględnić zmiany wynikające z oceny systemu SIS przeprowadzonej w 2016 r., wskazane we wnioskach w sprawie zmian aktów ustawodawczych SIS, oraz zmiany wynikające z wniosku dotyczącego przekształcenia rozporządzenia o Eurodac. Ponadto pomiędzy rozporządzeniem ustanawiającym i wspólnym podejściem załączonym do wspólnego oświadczenia Parlamentu Europejskiego, Rady oraz Komisji Europejskiej w sprawie agencji zdecentralizowanych z dnia 19 lipca 2012 r. (zwanego dalej „wspólnym podejściem”) oraz nowym rozporządzeniem finansowym i ramowym rozporządzeniem finansowym występują rozbieżności. Należy je uwzględnić w zmianach ustawodawczych. Przykładem jest ewentualne przedłużenie mandatu dyrektora wykonawczego na nie więcej niż pięć lat zamiast obecnie przewidzianego maksymalnego okresu wynoszącego trzy lata. Drugim przykładem jest wymóg, by ocena agencji była przeprowadzana co pięć lat, a nie co cztery lata, jak przewidziano obecnie. Ponadto rozporządzenie powinno stanowić, że eu-LISA może udzielać państwom członkowskim porad w kwestii połączenia krajowych systemów z systemem centralnym oraz wsparcia/pomocy ad hoc dla państw członkowskich (np. wsparcie zapewnione w greckim punkcie szybkiej rejestracji migrantów (hotspot) na początku 2016 r. podczas kryzysu uchodźczego). Powinno ono również umożliwiać agencji eu-LISA zapewnianie pomocy/wsparcia odpowiednim służbom Komisji na ich wniosek w kwestiach technicznych związanych z istniejącymi lub nowymi systemami. ·Realizacja zaleceń dotyczących zmian zaproponowanych przez zarząd agencji W dniu 25 listopada 2016 r. przeprowadzono konsultacje z zarządem agencji na temat zaleceń dotyczących zmian w rozporządzeniu ustanawiającym agencję. Zarząd przyjął opinię w tej sprawie w dniu 27 lutego 2017 r. Zarząd z zadowoleniem przyjął zalecenia dotyczące zmian oraz planowane przez Komisję rozszerzenie odpowiedzialności agencji eu-LISA, a także przestawił dalsze zalecenia zmian. Z tych dodatkowych zaleceń w sprawie zmian Komisja przejęła rozszerzenie zakresu uprawnień w zakresie badań naukowych oraz przedłużenie mandatu przewodniczącego grup doradczych. Zarząd wysunął propozycję, by agencja mogła ustanowić dodatkowe centra techniczne po uzyskaniu zgody zarządu, oprócz już istniejących ośrodków w Strasburgu i w Sankt Johann im Pongau (Austria). Komisja nie może przyjąć tego zalecenia, ponieważ nie jest ono poparte żadnym istotnym dowodem na istnienie potrzeby, wartości dodanej lub wzrostu wydajności. Należy zauważyć, że lokalizacja systemu centralnego i rezerwowego SIS II i VIS w Strasburgu (Francja) i Sankt Johann im Pongau (Austria) została ustalona przez współprawodawców już w aktach ustawodawczych dotyczących systemu SIS II (przyjętych odpowiednio w 2006 r. i 2007 r.) i VIS (przyjętym w 2008 r.). Podczas negocjacji nad wnioskiem w sprawie rozporządzenia ustanawiającego agencję współprawodawcy zdecydowali na podstawie wspólnej oferty przedstawionej przez Estonię i Francję, dotyczącej zapewnienia lokalizacji dla agencji, że siedzibą agencji będzie Tallinn, a centrum techniczne i centrum wsparcia pozostaną w Strasburgu oraz w Sankt Johann im Pongau. Ponadto agencja nie przedstawiła oceny uzasadniającej potrzebę utworzenia dodatkowego centrum. Aby jednak zapewnić większą elastyczność, niniejszy wniosek przewiduje możliwość wykorzystywania przez agencję centrum wsparcia w Sankt Johann im Pongau w celu jednoczesnego zarządzania systemami rezerwowymi w trybie aktywnego działania. Powinno to umożliwić przetwarzanie transakcji gospodarczych w trybie normalnej eksploatacji, a nie tylko podczas awarii systemów. ·Realizacja zmian koniecznych w celu powierzenia agencji eu-LISA zadań, o których mowa w końcowym sprawozdaniu grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności z dnia 11 maja 2017 r. oraz w siódmym sprawozdaniu Komisji z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa z dnia 16 maja 2017 r. Zmiany te obejmują: a)powierzenie agencji eu-LISA zwiększonego zakresu obowiązków związanych z jakością danych, pod warunkiem przyjęcia konkretnych zmian/wniosków ustawodawczych Grupa ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności rozpatrzyła zalecenie zawarte w komunikacie „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa” dotyczące opracowania przez agencję eu-LISA możliwości centralnego monitorowania jakości danych. Grupa ekspertów uznała, że należy poprawić lub uzupełnić automatyczną kontrolę jakości, formatu i kompletności narzuconą lub sugerowaną przez centralne systemy. Konieczna jest dalsza analiza dotycząca możliwego rozwoju automatycznej kontroli jakości danych z różnych obszarów w systemach SIS, VIS i Eurodac oraz we wszelkich nowych systemach, takich jak system wjazdu/wyjazdu. Celem takiego mechanizmu kontroli jakości danych jest automatyczna identyfikacja przez centralne systemy wprowadzonych danych wyglądających na niespójne lub nieprawidłowe, tak aby państwo członkowskie, z którego te dane pochodzą, mogło je sprawdzić i podjąć wszelkie konieczne środki naprawcze. Działania te mogłoby ułatwiać wspólne repozytorium danych służące do sporządzania raportów statystycznych i raportów dotyczących jakości danych (hurtownia danych) zawierających zanonimizowane dane pobrane z systemów. W siódmym sprawozdaniu z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa odnotowano, że Komisja będzie prowadzić prace nad zaleceniami grupy ekspertów dotyczącymi automatycznej kontroli jakości, „hurtowni danych” zdolnej do analizowania zanonimizowanych danych pobranych z odpowiednich systemów informacyjnych do celów statystycznych i sprawozdawczych, oraz modułów szkoleniowych poświęconych jakości danych dla pracowników odpowiedzialnych za wprowadzanie danych do systemów na poziomie krajowym. To nowe zadanie, jak również utworzenie „hurtowni danych”, wymagałoby umieszczenia konkretnych szczegółowych zapisów dotyczących jakości danych w instrumentach systemów lub w specjalnym akcie ustawodawczym. b)powierzenie agencji eu-LISA odpowiedzialności za rozwój działań z zakresu interoperacyjności, z zastrzeżeniem przyjęcia właściwych wniosków ustawodawczych. W siódmym sprawozdaniu z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa przyjętym w dniu 16 maja 2017 r. odnotowano, że zgodnie z komunikatem z kwietnia 2016 r. oraz z wnioskami i zaleceniami grupy ekspertów Komisja określa nowe podejście do zarządzania danymi dotyczącymi ochrony granic i bezpieczeństwa, zakładające pełną interoperacyjność wszystkich scentralizowanych systemów informacyjnych UE w dziedzinie bezpieczeństwa, zarządzania granicami i zarządzania przepływami migracyjnymi, przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych, tak aby: ·różne systemy mogły być przeszukiwane jednocześnie przy użyciu europejskiego portalu wyszukiwania, w pełnym poszanowaniu zasady celowości oraz praw dostępu, aby lepiej wykorzystywać istniejące systemy informacyjne, ewentualnie dzięki uproszczonym przepisom regulującym dostęp dla organów ścigania; ·różne systemy wykorzystywały jeden wspólny serwis do porównywania danych biometrycznych, umożliwiający równoczesne przeszukiwanie różnych systemów informacyjnych zawierających dane biometryczne, w miarę możliwości pozwalający na oznaczenie „wynik/brak wyniku”, które wskazywałoby związek z powiązanymi danymi biometrycznymi znalezionymi w innym systemie; ·systemy wykorzystywały wspólne repozytorium oparte na alfanumerycznych danych dotyczących tożsamości, aby wykryć, czy dana osoba jest zarejestrowana pod różnymi tożsamościami w różnych bazach danych. Celem niniejszego wniosku jest umożliwienie eu-LISA realizacji zadań wynikających z siódmego sprawozdania Komisji z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa przyjętego w dniu 16 maja 2017 r. oraz rozwój europejskiego portalu wyszukiwania, wspólnego serwisu do porównywania danych biometrycznych oraz wspólnego repozytorium tożsamości, z zastrzeżeniem przyjęcia stosownego aktu ustawodawczego w sprawie interoperacyjności.

c)Uwzględnienie ewentualnej potrzeby rozwijania, zarządzania lub zapewniania przez eu-LISA hostingu rozwiązań technicznych na rzecz krajowego wdrożenia aspektów technicznych obowiązków wynikających z prawodawstwa UE dotyczącego zdecentralizowanych systemów w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości na rzecz państw członkowskich. Jak przypomniano w siódmym sprawozdaniu Komisji z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa przyjętym w dniu 16 maja 2017 r., sprawozdanie końcowe grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności podkreśliło również znaczenie pełnego wdrożenia i stosowania istniejących systemów informacyjnych. Grupa przyjrzała się również zdecentralizowanym ramom z Prüm dotyczącym wymiany danych o DNA, odciskach palców i rejestracji pojazdów, zalecając przeprowadzenie studium wykonalności dotyczącego scentralizowanego mechanizmu trasowania oraz ewentualnie uzupełnienia ich o nowe funkcje. Jeżeli chodzi o dane pasażera przekazywane przed podróżą (API), grupa ekspertów zaleciła przeprowadzenie przez Komisję studium wykonalności w sprawie scentralizowanego mechanizmu dotyczącego API, w tym potrzeby scentralizowanego trasowania. Celem byłoby umożliwienie zainteresowanym państwom członkowskim kompleksowej połączalności z przewoźnikami lotniczymi i przekazywania danych API zarówno do systemów krajowych, jak i centralnych (EES, ETIAS). Jeśli chodzi o zdecentralizowany system ustanowiony przez dyrektywę w sprawie danych o przelocie pasażera (PNR), grupa ekspertów zaleciła studium wykonalności w sprawie scentralizowanego mechanizmu dotyczącego danych pasażera przekazywanych przed podróżą oraz danych o przelocie pasażera (PNR) jako narzędzia wsparcia technicznego umożliwiającego połączalność z przewoźnikami lotniczymi. Celem byłoby umożliwienie zainteresowanym państwom członkowskim kompleksowej połączalności z przewoźnikami lotniczymi i przekazywania danych PNR do krajowych systemów państw członkowskich, które wdrożyły dyrektywę PNR. Grupa ekspertów uznała, że wzmocniłoby to skuteczność jednostek do spraw informacji o pasażerach po wdrożeniu przez państwa członkowskie dyrektywy UE PNR. Niniejszy wniosek stwarza zatem możliwość powierzenia agencji przez grupę państw członkowskich rozwijania wspólnego systemu informacyjnego, zarządzania nim lub zapewniania jego hostingu na rzecz wspólnego wdrożenia aspektów technicznych obowiązków wynikających z prawodawstwa UE dotyczącego zdecentralizowanych systemów w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody Komisji oraz po podjęciu decyzji przez zarząd. Mogłoby się to odbywać w drodze umowy o delegowaniu zadań zawartej pomiędzy zainteresowanymi państwami członkowskimi a agencją, powierzającej tej ostatniej wyżej wymienione zadania wraz z odpowiednim budżetem. W takim przypadku agencja obciążyłaby państwa członkowskie składką pokrywającą wszystkie powiązane koszty. Jak wskazano w siódmym sprawozdaniu z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa, Komisja wspierała prace, które na tym etapie podejmuje grupa państw członkowskich w celu utrzymania systemu e-CODEX, służącego transgranicznej współpracy sądowej oraz cyfrowemu dostępowi do procedur prawnych. Komisja przyjęła do wiadomości, że te państwa członkowskie uważają, że nie jest to trwałe rozwiązanie. Na poziomie grupy roboczej Rady państwa członkowskie przeanalizowały różne warianty i stwierdziły, że najlepszym podmiotem, który zapewniłby utrzymanie i operacyjność systemu e-CODEX, byłaby eu-LISA. Aby zbadać, które rozwiązanie jest najlepsze, Komisja rozpoczęła ocenę wpływu różnych wariantów utrzymania systemu e-CODEX. Wyniki tej analizy wpływu będą dostępne jesienią 2017 r. ·Realizacja zmian wynikających z przyjęcia wniosku w sprawie europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych w odniesieniu do obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców (ECRIS-TCN) Wreszcie wniosek odzwierciedla również zmiany wymagane w związku z przyjęciem wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego scentralizowany system identyfikacji państw członkowskich posiadających informacje dotyczące wyroków skazujących obywateli państw trzecich oraz bezpaństwowców (TCN) w celu uzupełnienia i wsparcia europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (system ECRIS-TCN) (zwany dalej systemem ECRIS-TCN). Tak jak w przypadku innych wniosków powierzających agencji nowe systemy wniosek w sprawie ECRIS-TCN będzie wymagał wprowadzenia zmian do rozporządzenia o eu-LISA. Zmiany te muszą zostać odzwierciedlone zarówno we wniosku w sprawie ECRIS-TCN, jak i we wniosku w sprawie agencji. W przypadku przyjęcia wniosku w sprawie ECRIS-TCN przed wnioskiem w sprawie agencji obowiązywać będą zmiany do aktualnego rozporządzenia o eu-LISA zaproponowane w tym pierwszym tekście. Po przyjęciu wniosku w sprawie agencji zmiany te zostałyby zastąpione zmianami zawartymi we wniosku w sprawie agencji. W zależności od tempa przyjęcia tych dwóch wniosków zostaną one dostosowane w toku negocjacji, aby zapewnić spójność pomiędzy oboma tekstami w zakresie zadań eu-LISA. *** Nowe zadania/systemy przewidziane dla eu-LISA zwiększą potwierdzoną wartość dodaną tej agencji, która połączyła trzy wielkoskalowe systemy informatyczne pod jednym dachem. Umożliwiło to zgromadzenie w jednym miejscu wiedzy eksperckiej, wykorzystanie synergii i wprowadzenie bardziej elastycznych ram, których wdrożenie nie było możliwe przed utworzeniem agencji, gdy Komisja opracowywała systemy i zarządzała nimi, a określone zadania powierzała podmiotom sektora publicznego dwóch państw członkowskich. Nowe zadania stanowią również odpowiedź na potrzebę zapewniania państwom członkowskim wsparcia przez agencję wtedy, gdy to konieczne. Inicjatywa ta będzie miała bezpośredni wpływ na agencję, jej pracowników, w tym dyrektora wykonawczego, państwa członkowskie reprezentowane w zarządzie i grupach doradczych, jak również służby Komisji współpracujące z agencją, dlatego też zapewni ona szerzej rozumiane korzyści państwom członkowskim i agencjom będącym użytkownikami końcowymi systemów, jako że agencja będzie odgrywać większą rolę w przyszłym rozwoju systemów informatycznych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości i zapewni państwom członkowskim wsparcie stosownie do potrzeb. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Niniejszy wniosek opracowano na podstawie istniejącego rozporządzenia o eu-LISA, które następnie zmieniono w 2015 r. rozporządzeniem (UE) nr 603/2013 w celu uwzględnienia zmian wprowadzonych przekształconym rozporządzeniem o Eurodac, w tym dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego. Niniejszy wniosek rozszerza zakres uprawnień agencji, aby umożliwić jej podjęcie się nowych zadań. W Europejskiej agendzie bezpieczeństwa i Europejskim programie w zakresie migracji wyznaczono kierunek rozwoju i wdrażania unijnej polityki, aby sprostać równoległym wyzwaniom związanym z zarządzaniem migracjami oraz zwalczaniem terroryzmu i przestępczości zorganizowanej. W Europejskim programie w zakresie migracji podkreślono wagę pełnego wykorzystywania wielkoskalowych systemów informatycznych SIS, VIS i Eurodac, które mogą nie tylko zapewnić korzyści w obszarze zarządzania granicami, ale także zwiększyć zdolność Europy do ograniczenia nielegalnej migracji i zawracania nielegalnych migrantów. Odnotowano również, że wraz z przyjęciem wniosku ustanawiającego system wjazdu/wyjazdu nastąpi przejście do nowego etapu, wynikające ze zintensyfikowania walki z nielegalną migracją poprzez utworzenie rejestru przekraczania granicy przez obywateli państw trzecich. W Europejskiej agendzie bezpieczeństwa przypomniano, że agencje UE odgrywają kluczową rolę we wspieraniu współpracy operacyjnej. Zachęca się w niej państwa członkowskie do pełnego wykorzystywania wsparcia agencji w celu zwalczania przestępczości poprzez wspólnie podejmowane działania i odnotowuje, że należy promować także ściślejszą współpracę między agencjami działającymi w ramach odpowiednich uprawnień. Przedstawiając niniejszy projekt rozporządzenia, Komisja przyczynia się do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa zarządzania granicami, wzmocnienia bezpieczeństwa oraz zwalczania i zapobiegania przestępczości w drodze rozszerzenia roli i obowiązków eu-LISA w odniesieniu do istniejących i potencjalnych nowych wielkoskalowych systemów informatycznych umożliwiających współpracę i wymianę informacji w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz zapewniania wsparcia państwom członkowskim i Komisji. Niniejszy projekt stanowi także odzwierciedlenie proponowanych poprawek do aktów ustawodawczych regulujących rozwijanie, ustanawianie, funkcjonowanie i użytkowanie systemów zarządzanych obecnie przez eu-LISA, jak również wniosków powierzających jej przyszłe systemy, i jest z tymi zmianami w pełni zgodny. •Spójność z innymi politykami Unii Niniejszy wniosek jest ściśle powiązany z innymi obszarami polityki Unii oraz stanowi uzupełnienie innych obszarów polityki Unii, a mianowicie: a)Bezpieczeństwo wewnętrzne. Jak podkreślono w Europejskiej agendzie bezpieczeństwa, wspólne wysokie standardy zarządzania granicami to podstawa zapobiegania przestępczości transgranicznej i terroryzmowi. Niniejszy wniosek przyczynia się dodatkowo do zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa wewnętrznego, jako że umożliwia eu-LISA przejęcie rozwijania ewentualnych nowych systemów (systemy EES, ETIAS i ECRIS-TCN) oraz zarządzania operacyjnego tymi systemami, a także powiązanych zadań, które skutecznie przyczynią się do osiągnięcia tego celu. b)Wspólny europejski system azylowy, w zakresie, w jakim agencja zarządza systemami Eurodac, Dublinet, i w jakim zostanie jej powierzone rozwijanie zautomatyzowanego systemu rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmu ich przydziału (wniosek dotyczący przekształcenia rozporządzenia dublińskiego) i zarządzanie operacyjne tym systemem, oraz w zakresie współpracy między agencją a [Agencją Unii Europejskiej ds. Azylu]. c)Zarządzanie granicami zewnętrznymi i ich bezpieczeństwo, w zakresie, w jakim agencja zarządza systemami SIS i VIS, które przyczyniają się do efektywnej kontroli granic zewnętrznych Unii i które zostaną jej powierzone wraz z EES i ETIAS. d)Ochrona danych, w zakresie, w jakim niniejszy wniosek gwarantuje, że agencja zapewni bezpieczeństwo danych w systemach centralnych i infrastrukturze łączności.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ ·Podstawa prawna Niniejszy wniosek ustawodawczy został opracowany w oparciu o art. 74, art. 77 ust. 2 lit. a) i b), art. 78 ust. 2 lit. e), art. 79 ust. 2 lit. c), art. 82 ust. 1 lit. d), art. 85 ust. 1, art. 87 ust. 2 lit. a) i art. 88 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które stanowią podstawę prawną zmian rozporządzenia ustanawiającego eu-LISA i instrumentów prawnych systemów. W art. 74 TFUE przewidziano przyjęcie stosownych środków służących pobudzaniu i zacieśnianiu współpracy między właściwymi służbami administracyjnymi państw członkowskich. Stanowi to odpowiednią podstawę prawną, jako że agencja usprawni komunikację i współpracę między właściwymi jednostkami administracyjnymi państw członkowskich w powyższych obszarach. Zadania dotyczące zarządzania operacyjnego powierzone agencji stanowić będą wsparcie dla aspektów politycznych aktów ustawodawczych stanowiących podstawę SIS i VIS. Zgodnie z art. 77 ust. 2 lit. b) i art. 79 ust. 2 lit. c) TFUE, które stanowią odpowiednią podstawę prawną dla zadań agencji związanych z SIS II, agencja będzie się w praktyce zajmować, odpowiednio, kwestiami związanymi z kontrolami osób na granicach zewnętrznych oraz środkami w dziedzinie nielegalnej imigracji i nielegalnego pobytu. Jeżeli chodzi o kwestie dotyczące systemu VIS, działania agencji będą stanowić wsparcie techniczne procedur wydawania wiz przez państwa członkowskie, dlatego opierają się one na art. 77 ust. 2 lit. a) TFUE. W odniesieniu do kwestii dotyczących systemu Eurodac, zadania zarządzania operacyjnego, które zostaną powierzone agencji, będą stanowić wsparcie techniczne w zakresie ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrywanie wniosku o udzielenie azylu złożonego przez obywatela państwa trzeciego w jednym z państw członkowskich (art. 78 ust. 2 lit. e) TFUE), identyfikacji obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie i bezpaństwowców (art. 79 ust. 2 lit. c) TFUE), gromadzenia, przechowywania, przetwarzania, analizowania i wymiany istotnych informacji dla celów ochrony porządku publicznego (art. 87 ust. 2 lit. a) TFUE) i zakresu działań i zadań Europolu związanego z Eurodac dla celów ochrony porządku publicznego (art. 88 ust. 2 lit. a) TFUE). Artykuł 82 ust. 1 lit. d) TFUE przewiduje przyjmowanie środków mających na celu ułatwianie współpracy między organami sądowymi lub równoważnymi organami państw członkowskich w ramach ścigania karnego i wykonywania orzeczeń. Ponadto art. 87 ust. 2 lit. a) TFUE przewiduje – do celów rozwijania współpracy policyjnej obejmującej właściwe organy państw członkowskich – ustanawianie środków dotyczących gromadzenia, przechowywania, przetwarzania, analizowania i wymiany istotnych informacji. Te przepisy stanowią odpowiednią podstawę prawną do powierzenia agencji zadań w tej dziedzinie. Środki, o których mowa w art. 77 ust. 2 lit. a) i b), art. 78 ust. 2 lit. e), art. 79 ust. 2 lit. c), art. 82 ust. 1 lit. d) oraz 87 ust. 2 lit. a) TFUE, przyjmowane są zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. W związku z tym zwykłą procedurę ustawodawczą stosuje się do przyjęcia niniejszego rozporządzenia jako integralnej całości. · Zmienna geometria Ponieważ podstawę prawną niniejszego wniosku dotyczącego rozporządzenia stanowi tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wpływa na nią zmienna geometria wynikająca z protokołów w sprawie stanowisk Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii. Niniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia stanowi rozwinięcie dorobku Schengen oraz przepisów środków dotyczących systemu Eurodac. Z tego względu należy rozważyć następujące skutki wniosku w odniesieniu do poszczególnych protokołów i układów o stowarzyszeniu. Dania: Zgodnie z Protokołem nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonym do TFUE i TUE Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu przez Radę środków na mocy tytułu V TFUE (z wyjątkiem „środków określających państwa trzecie, których obywatele muszą mieć wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich oraz środków odnoszących się do jednolitego wzorca wiz”). Niniejsze rozporządzenie – w zakresie, w jakim odnosi się do SIS i VIS, [EES] i [ETIAS] – stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, dlatego zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia niniejszego rozporządzenia decyzję, czy dokona jego transpozycji do swojego prawa krajowego. Zgodnie z art. 5 poprzedniego protokołu w sprawie stanowiska Danii, który to artykuł ma podobne brzmienie, Dania podjęła decyzję o wdrożeniu rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz rozporządzenia (WE) nr 767/2008 do prawa krajowego. W zakresie, w jakim niniejszy wniosek dotyczy Eurodac [i zautomatyzowanego systemu rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmu ich przydziału, o którym mowa w art. 44 rozporządzenia (UE) nr XX/20XX w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona)]. Zgodnie z art. 3 Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej Dania powiadomi jednak Komisję o tym, czy wdroży niniejsze rozporządzenie w zakresie, w jakim odnosi się ono do Eurodac [i zautomatyzowanego systemu rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmu ich przydziału, o którym mowa w art. 44 rozporządzenia (UE) nr XX/20XX w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona)]. Dania stosuje obowiązujące rozporządzenie (UE) nr 603/2013 w sprawie ustanowienia Eurodac na mocy notyfikacji przekazanej zgodnie z wyżej wymienioną umową. [W zakresie, w jakim przepisy niniejszego wniosku odnoszą się do systemu ECRIS-TCN, zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje.] Zjednoczone Królestwo i Irlandia: W zakresie, w jakim niniejszy wniosek dotyczy systemu SIS II regulowanego rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 oraz systemu VIS, [EES] i [ETIAS], stanowi on rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w których Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen oraz decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen. Zatem w zakresie, w jakim niniejszy wniosek dotyczy systemu SIS II regulowanego rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 oraz systemu VIS, [EES] i [ETIAS], Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie są związane niniejszym rozporządzeniem ani nie ma ono do nich zastosowania. Zjednoczone Królestwo i Irlandia mogą notyfikować życzenie uczestniczenia w przyjęciu niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 4 Protokołu (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej. W zakresie, w jakim przepisy niniejszego wniosku odnoszą się do SIS II regulowanego decyzją 2007/533/WSiSW, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z art. 5 ust. 1 Protokołu (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do TUE i TFUE („protokół w sprawie dorobku Schengen”), oraz zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 20 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen i art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen. W zakresie, w jakim przepisy niniejszego wniosku odnoszą się do Eurodac [i zautomatyzowanego systemu rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmu ich przydziału, o którym mowa w art. 44 rozporządzenia (UE) nr XX/20XX w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona)], Zjednoczone Królestwo i Irlandia mogą powiadomić przewodniczącego Rady o chęci uczestnictwa w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE. Po zgłoszeniu zamiaru uczestnictwa w przyjęciu i stosowaniu rozporządzenia (UE) nr 603/2013 na podstawie Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, Zjednoczone Królestwo i Irlandia są związane tym rozporządzeniem. [W zakresie, w jakim przepisy niniejszego wniosku odnoszą się do systemu ECRIS-TCN, zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 4a ust. 1 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i do TFUE, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie są nim związane ani nie ma ono do nich zastosowania. Zgodnie z art. 3 i art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 te państwa członkowskie mogą złożyć powiadomienie o chęci uczestnictwa w przyjęciu niniejszego rozporządzenia.] Ponieważ w dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało swój zamiar wystąpienia z Unii, zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej Traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie decyzję o przedłużeniu tego okresu. W związku z tym i bez uszczerbku dla postanowień umowy o wystąpieniu powyższy opis uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w niniejszym wniosku ma zastosowanie tylko do momentu, gdy Zjednoczone Królestwo przestanie być państwem członkowskim.

Norwegia i Islandia: Jeżeli chodzi o Norwegię oraz Islandię, niniejszy wniosek, w zakresie, w jakim dotyczy systemu SIS II, VIS, [EES] i [ETIAS], stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. Oprócz stowarzyszenia czterech państw nienależących do UE z dorobkiem Schengen Unia zawarła również umowę o stowarzyszeniu tych państw ze środkami wynikającymi z rozporządzeń dublińskich, w tym ze środkami dotyczącymi systemu Eurodac. Umowa o stowarzyszeniu Islandii i Norwegii została zawarta w 2001 r.. Szwajcaria: W odniesieniu do Szwajcarii – w zakresie, w jakim zapisy niniejszego wniosku odnoszą się do SIS i VIS {EES}oraz {ETIAS} – stanowi on rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A, B i G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE. Jeśli chodzi o środki wynikające z dorobku dublińskiego, umowa o stowarzyszeniu Szwajcarii została zawarta 28 lutego 2008 r. i obowiązuje od 12 grudnia 2008 r.. Liechtenstein: W odniesieniu do Liechtensteinu, w zakresie, w jakim zapisy niniejszego wniosku odnoszą się do SIS i VIS {EES} oraz {ETIAS} – stanowi on rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A, B i G decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE. W odniesieniu do środków związanych z dorobkiem Eurodac {oraz dublińskim} w dniu 7 marca 2011 r. zawarto umowę o stowarzyszeniu Liechtensteinu. Wspólne przepisy obowiązujące wobec państw stowarzyszonych ze środkami związanymi z dorobkiem Eurodac {oraz dublińskim}: Zgodnie z trzema wyżej przywołanymi umowami państwa stowarzyszone przyjmują środki związane z dorobkiem Eurodac {oraz dublińskim} wraz z ich późniejszymi zmianami bez żadnego wyjątku. Nie biorą one udziału w przyjmowaniu żadnych aktów zmieniających środki związane z dorobkiem Eurodac (w tym także niniejszego wniosku), ale muszą zawiadomić Komisję w określonym terminie o tym, czy zdecydowały się zaakceptować treść danego aktu, po tym jak zostanie on już zatwierdzony przez Radę i Parlament Europejski. Aby ustanowić prawa i zobowiązania między Danią – która, jak wyjaśniono powyżej, jest stowarzyszona ze środkami związanymi z dorobkiem Eurodac {oraz dublińskim} poprzez umowę międzynarodową – oraz stowarzyszonymi państwami wymienionymi powyżej, była Wspólnota (obecnie Unia) i państwa stowarzyszone zawarły dwa inne akty. •Pomocniczość Niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości, ponieważ celem proponowanych działań jest potwierdzenie przekazania agencji zarządzania operacyjnego systemem centralnym SIS, systemem centralnym VIS oraz interfejsami krajowymi, systemem centralnym Eurodac, ich infrastrukturami łączności oraz innymi systemami, a także powierzenie nowych, dodatkowych zadań eu-LISA. Zadania te nie mogą być realizowane przez państwa członkowskie indywidualnie, a ich lepszą realizację można osiągnąć przez podejmowanie działań na szczeblu unijnym w myśl zasady pomocniczości, w oparciu o art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. •Proporcjonalność Zamierzeniem projektu rozporządzenia jest wystosowanie odpowiedzi na zalecenia opracowane w ramach oceny oraz na skutki nowych wyzwań i okoliczności, z którymi zmaga się Unia, zarówno w kontekście zarządzania migracją, jak i bezpieczeństwa wewnętrznego. Stanowi on zatem odzwierciedlenie nowych zadań agencji dotyczących proponowanych nowych systemów w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Projekt ten powierza również agencji ograniczony zakres nowych zadań, pod warunkiem przyjęcia w stosownych przypadkach odpowiednich aktów ustawodawczych. Agencji, finansowanej z budżetu UE, przyznawane są kompetencje do zarządzania jedynie centralnymi elementami systemu SIS II, centralnymi elementami systemu VIS, interfejsami krajowymi, centralną częścią Eurodac oraz ich infrastrukturami łączności bez przekazywania odpowiedzialności za dane wprowadzone do systemów. Państwa członkowskie odpowiadają za swoje systemy krajowe, nawet jeżeli agencji zostanie przypisany poszerzony zakres zadań związanych z udzielaniem porad oraz wspieraniem państw członkowskich w określonych przypadkach. Dlatego też kompetencje agencji zostają ograniczone do minimum niezbędnego do utrzymania skutecznej, bezpiecznej i nieprzerwanej wymiany danych między państwami członkowskimi. Ugruntowanie pozycji agencji jako struktury wyznaczonej specjalnie do zarządzania wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz rozszerzenie zakresu jej uprawnień i zadań we wnioskowanym zakresie zostało uznane za proporcjonalne w stosunku do uzasadnionych interesów użytkowników oraz specyfiki systemów charakteryzujących się wysokim poziomem bezpieczeństwa, dostępności oraz kluczowego znaczenia systemów dla realizacji wyznaczonych zadań. •Wybór instrumentu Mając na uwadze fakt, że Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości została ustanowiona w drodze rozporządzenia, ten sam instrument prawny jest również odpowiedni dla niniejszego wniosku. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1077/2011 w ciągu trzech lat od dnia 1 grudnia 2012 r. Komisja, w ścisłej współpracy z zarządem, dokonała oceny działań realizowanych przez agencję. Ocena Komisji opiera się na sprawozdaniu z oceny zewnętrznej przeprowadzonej przez Ernst & Young pomiędzy marcem 2015 r. a marcem 2016 r., która dotyczyła okresu między grudniem 2012 r. a wrześniem 2015 r. Sprawozdanie z oceny zewnętrznej zostało opublikowane w marcu 2016 r.. Sprawozdanie Komisji dotyczące funkcjonowania Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA) oraz towarzyszący dokument roboczy służb Komisji dotyczący oceny agencji eu-LISA zostały przedstawione w tym samym czasie, co niniejszy wniosek. Wyniki tej oceny oraz zalecenia zostały podsumowane w pkt 1. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Wniosek Komisji opiera się na wspomnianej wyżej ocenie, która bazuje na konsultacjach z poszczególnymi zainteresowanymi stronami. Były to między innymi państwa członkowskie UE, w szczególności przedstawiciele w zarządzie oraz grupach doradczych; państwa stowarzyszone w ramach Schengen oraz stowarzyszone ze środkami związanymi z dorobkiem dublińskim/Eurodac; Parlament Europejski; Rada Unii Europejskiej; Europejski Inspektor Ochrony Danych; Europejski Trybunał Obrachunkowy; agencje UE, w szczególności CEPOL, Frontex, EASO, Europol, Eurojust, FRA; oraz wykonawcy eu-LISA. Komisja zwróciła się również do agencji o konsultacje w sprawie zaleceń dotyczących możliwych poprawek do rozporządzenia ustanawiającego, które mogą wynikać ze zmian technicznych, oraz z wnioskiem o opracowanie oceny skutków krótkotrwałych w celu uzasadnienia takich zmian. W myśl rozporządzenia do zarządu agencji zwrócono się o konsultacje w sprawie zaleceń Komisji dotyczących zmian w rozporządzeniu w sprawie agencji. Jak wspomniano w pkt 1, Komisja przyjęła, w możliwym zakresie, zalecenia zarządu, szczególnie zalecenia dotyczące rozszerzenia zakresu uprawnień agencji w obszarze badań naukowych, przedłużenia mandatu przewodniczących grup doradczych oraz zapewnienia możliwości zastosowania systemów jednocześnie, w trybie aktywnego działania, w centrum w Sankt Johann im Pongau. Opinia zarządu na temat zaleceń Komisji została załączona do wspomnianego wyżej sprawozdania Komisji. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Niezależna ocena zewnętrzna agencji została przeprowadzona przez Ernst &Young z wykorzystaniem wieloletniego doświadczenia i wiedzy eksperckiej w celu dokonania oceny agencji oraz szeroko zakrojonych konsultacji z zainteresowanymi stronami. W ocenie uwzględniono również sprawozdania eu-LISA na temat technicznych aspektów funkcjonowania SIS II oraz VIS, a także roczne sprawozdania z działań jednostki centralnej Eurodac oraz sprawozdania Komisji z oceny ogólnej VIS i SIS II. •Ocena skutków Wniosek opiera się w dużej mierze na wynikach i zaleceniach niezależnego sprawozdania z oceny zewnętrznej wspomnianego w pkt. 1. Nie przeprowadzono oceny skutków, ponieważ w ocenie stwierdzono, że poprawki mają głównie charakter techniczny – są one konieczne w celu poprawy funkcjonowania i skuteczności operacyjnej agencji lub ze względu na inne zmiany w prawodawstwie i polityce, na przykład powierzanie agencji nowych systemów lub zadań. Z jednej strony poprawki te pozwoliłyby na rozszerzenie zakresu uprawnień agencji w stopniu ograniczonym i nie miałyby znaczących skutków. Z drugiej strony w odniesieniu do tych poprawek, które wynikają ze zmian w prawodawstwie lub w polityce, Komisja nie ma wpływu na wybór polityki, z uwagi na to, że poszczególne zmiany podyktowane są tymi właśnie zmianami. •Prawa podstawowe Niniejszy wniosek nie narusza praw podstawowych i jest zgodny z zasadami określonymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Poszerza on zakres zadań i obowiązków agencji, szczególności przez powierzenie jej wielkoskalowych systemów informatycznych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Jego wpływ na prawa podstawowe jest jednak ograniczony, ponieważ agencja udowodniła, że może w skuteczny sposób zapewnić zarządzanie operacyjne SIS, VIS oraz Eurodac, a także realizować nowe powierzone jej zadania, przestrzegając jednocześnie praw podstawowych oraz w szczególności zapisów w art. 8 na temat ochrony danych osobowych. Nowe proponowane systemy, które zostaną powierzone agencji, będą zawierać – zgodnie z odpowiednimi aktami ustawodawczymi – stosowne zabezpieczenia w zakresie ochrony danych, których zapewnienie będzie zadaniem agencji. Niniejszy wniosek jest zatem zgodny z art. 2 i 6 Traktatu o Unii Europejskiej oraz z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. 4.WPŁYW NA BUDŻET Dotacje przeznaczone dla Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości stanowią już część budżetu Unii. Niniejszy wniosek rozszerza zakres zadań agencji. Każdy nowo powierzony agencji system będzie podlegał określonemu aktowi ustawodawczemu opartemu na V TFUE, na mocy którego zostanie również wyznaczony budżet na jego rozwój oraz operacyjne zarządzanie, jednak inne zadania przewidziane w niniejszym wniosku wymagają zastosowania konkretnych środków i budżetu, których bardziej szczegółowy opis znajduje się w ocenie skutków finansowych regulacji załączonej do niniejszego wniosku. Dotyczy to zadań dotyczących infrastruktury łączności SIS, która przekazana zostanie agencji, zadań wynikających z komunikatu „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa” z dnia 6 kwietnia 2016 r. oraz z siódmego sprawozdania Komisji z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa z dnia 16 maja 2017 r. W budżecie należy również przewidzieć finansowanie nowych zadań agencji, aby umożliwić agencji doradztwo i świadczenie doraźnego wsparcia państwom członkowskim, a także aby w stosownych przypadkach wspomagać Komisję w świadczeniu usług technicznych związanych z istniejącymi lub nowymi systemami. Rozszerzenie zadań dotyczących badań w obszarze wdrażania części programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji dotyczących wielkoskalowych systemów informatycznych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości powinno być finansowane ze środków unijnych przewidzianych w odpowiednim akcie przekazania ich przez Komisję na rzecz agencji. Możliwość powierzenia przez grupę państw członkowskich agencji eu-LISA zadań w postaci rozwinięcia scentralizowanych rozwiązań w zakresie wdrożenia aspektów technicznych zobowiązań wynikających z prawa Unii dotyczącego zdecentralizowanych systemów, zarządzania tymi rozwiązaniami lub zapewnienia ich hostingu powinna być finansowana w całości ze składek wnoszonych przez właściwe państwa członkowskie, które pozwolą na pokrycie wszystkich odpowiednich kosztów. Aby agencja mogła odpowiednio rozpocząć realizację swoich nowych działań zgodnie z niniejszym wnioskiem, w okresie od 2018 do 2020 r. dotacje unijne przeznaczone dla agencji należy zasilić dodatkową kwotą w wysokości 78,354 mln EUR; w tym samym okresie należy również zapewnić 52 dodatkowe stanowiska pracy, wliczając w to 23 stanowiska w ramach planu zatrudnienia (pracownicy zatrudnieni na czas określony), dwóch pracowników kontraktowych, dwóch oddelegowanych ekspertów krajowych oraz 25 pracowników kontraktowych po przeprowadzeniu insourcingu personelu tymczasowego. Kwota ta nie uwzględnia budżetu wymaganego na potrzeby nowych systemów, który przewidziany został w określonych wnioskach ustawodawczych, ani też budżetu wynikającego z wniosków zawierających zmiany istniejących systemów. Dokładny podział na lata oraz systemy został przedstawiony w sekcji 3.2.2 oceny skutków finansowych regulacji załączonej do niniejszego wniosku.

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE ·Monitorowanie, ocena i sprawozdania Obowiązkiem eu-LISA jest składanie sprawozdań z działalności i monitorowanie pracy agencji. Najważniejszym zadaniem agencji w tym zakresie jest przygotowywanie skonsolidowanego rocznego sprawozdania z działalności agencji za poprzedni rok, w którym porównuje się w szczególności osiągnięte wyniki z celami wyznaczonymi w rocznym programie prac. Jednym z zadań dyrektora wykonawczego jest ustanowienie i wdrożenie skutecznego systemu umożliwiającego regularne monitorowanie i ocenianie wielkoskalowych systemów informatycznych oraz agencji, w tym skutecznej i efektywnej realizacji jej celów. Wzrośnie rola agencji w opracowywaniu danych statystycznych związanych ze stosowanymi przez nią systemami. Obowiązkiem agencji będzie także publikacja danych statystycznych związanych z systemami. Szczegółowe przepisy w tym zakresie zostaną zawarte w szczególnych aktach ustawodawczych regulujących poszczególne systemy. Co dwa lata zarząd przyjmuje sprawozdania z technicznego funkcjonowania SIS i VIS wymagane na podstawie aktów ustawodawczych regulujących te systemy oraz roczne sprawozdanie z działalności systemu centralnego Eurodac. Pozwoli to również przyjąć sprawozdania o rozwoju oraz sprawozdania z technicznego funkcjonowania nowych systemów powierzonych agencji. W terminie pięciu lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie co pięć lat, Komisja przeprowadza ocenę działania agencji. Komisja przekazuje wyniki oceny Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Zarządowi. Dyrektor wykonawczy zapewni odpowiednie wykonywanie wniosków i zaleceń wynikających z oceny. Parlament Europejski i Rada mogą również wezwać dyrektora wykonawczego do złożenia sprawozdania z wykonania jego zadań. Przed powołaniem i przedłużeniem mandatu dyrektor wykonawczy jest wzywany do złożenia oświadczenia przed Parlamentem Europejskim i udzielenia odpowiedzi na pytania członków właściwych komisji. Kluczowym zadaniem Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości jest i powinno nadal być – tylko jeżeli przewidują to stosowne akty ustawodawcze przyjęte na podstawie art. 69–89 TFUE – zarządzanie operacyjne istniejącymi, wielkoskalowymi systemami informatycznymi w ramach tego obszaru polityki, a także przygotowywanie i rozwijanie wielkoskalowych systemów informatycznych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości i zarządzanie nimi. W perspektywie krótkoterminowej zadaniem agencji będzie rozwijanie następujących systemów: systemów EES i ETIAS z zastrzeżeniem przyjęcia stosownych aktów ustawodawczych. Pierwsza ocena agencji wykazała jednak, że konieczne jest rozszerzenie jej mandatu. W celu wykonania zaleceń wynikających z oceny i uwzględnienia zmian politycznych, prawnych i faktycznych zebranych w pkt 1 w niniejszym wniosku przewidziane są następujące elementy wzmacniające rolę agencji w porównaniu z jej mandatem wynikającym z rozporządzenia (UE) nr 1077/2011. ·Rozszerzenie mandatu eu-LISA Artykuł 1: Przepis ten opisuje obecne kompetencje agencji. Przepis ten stanowi w szczególności, że agencji można również powierzyć następujące nowych zadania: –przygotowywanie i rozwijanie systemu wjazdu/wyjazdu (EES), DubliNet, europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS), zautomatyzowanego systemu rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmu ich przydziału oraz systemu ECRIS-TCN (z zastrzeżeniem przyjęcia odpowiednich aktów ustawodawczych), a także operacyjne zarządzanie nimi; –zapewnianie jakości danych zgodnie z art. 8; –prowadzenie działań koniecznych w celu zapewnienia interoperacyjności zgodnie z art. 9; –zapewnianie wsparcia państwom członkowskim i Komisji zgodnie z art. 12. ·Szczególne zadania związane z nowymi systemami (z zastrzeżeniem przyjęcia odpowiednich aktów ustawodawczych) W art. 5a odniesiono się do zadań związanych z systemem wjazdu/wyjazdu zaproponowanych przez Komisję w dniu 6 kwietnia 2016 r., w sprawie których współprawodawcy prowadzą obecnie negocjacje. W art. 5b odniesiono się do zadań związanych z europejskim systemem informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż. Wniosek o ustanowienie ETIAS przedstawiony w dniu 16 listopada 2016 r. ma zostać przyjęty jesienią 2017 r. Art. 5d odnosi się do zadań związanych z zautomatyzowanym systemem rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmem ich przydziału (dubliński system przydziału). Współprawodawcy prowadzą obecnie negocjacje w sprawie wniosku dotyczącego przekształcenia rozporządzenia dublińskiego przyjętego w dniu 4 maja 2016 r. Art. 5e odnosi się do zadań związanych ze scentralizowanym systemem identyfikacji państw członkowskich posiadających informacje dotyczące wyroków skazujących obywateli państw trzecich oraz bezpaństwowców (TCN), które przyczynią się do wsparcia europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (system ECRIS) (system ECRIS-TCN). Wniosek w sprawie systemu ECRIS-TCN przyjęto w dniu 29 czerwca 2017 r.

·Przekazanie agencji zadań Komisji związanych z infrastrukturą łączności SIS i VIS Art. 7 został dostosowany, aby przekazać agencji zadania Komisji związane z infrastrukturą łączności pomiędzy centralnym systemem a jednolitym interfejsem krajowym w każdym państwie członkowskim, co umożliwi połączenie centralnych systemów SIS i VIS z infrastrukturą krajową w każdym państwie członkowskim. W artykule tym zostanie również zawarte wyjaśnienie, że przekazanie nie obejmie systemów wykorzystujących eurodomenę (obecnie wyłącznie Eurodac), tzn. zabezpieczoną infrastrukturę łączności zapewnianą przez TESTA-ng (nowej generacji transeuropejską telematyczną sieć komunikacyjną między administracjami), obsługiwaną i finansowaną przez Komisję, dlatego też w niedalekiej przyszłości eu-LISA nie zostaną przekazane żadne zadania przewidziane w umowach ani środki budżetowe. ·Zapewnianie jakości danych Na podstawie art. 8 agencji przydziela się zadanie polegające na ustanowieniu zautomatyzowanych mechanizmów kontroli jakości danych oraz wspólnych wskaźników jakości danych, a także opracowaniu centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego, z zastrzeżeniem szczególnych zmian ustawodawczych do instrumentów istniejących systemów lub szczególnych przepisów nowych instrumentów. ·Prowadzenie działań niezbędnych do osiągnięcia interoperacyjności Na podstawie art. 9 agencji przydziela się zadanie polegające na prowadzeniu działań niezbędnych do osiągnięcia interoperacyjności systemów, z zastrzeżeniem przyjęcia – stosownie do potrzeb – właściwych aktów ustawodawczych. ·Rozszerzenie zadań eu-LISA w zakresie badań Na podstawie art. 10 rozszerza się mandat agencji w zakresie badań. Artykuł ten w szczególności stanowi, że eu-LISA powierza się zadanie polegające na wdrożeniu tych części programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji, które są związane z wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. ·Rozszerzenie zakresu projektów pilotażowych W art. 11 rozszerza się zakres projektów pilotażowych, które mogą być powierzane eu-LISA. Komisja może powierzyć agencji zadania związane z wykonaniem budżetu przeznaczonego na weryfikację poprawności projektu w ramach instrumentu wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz określonego w rozporządzeniu (UE) nr 515/2014 na mocy umowy o delegowaniu zadań. Po podjęciu decyzji przez zarząd agencja może również planować i realizować testy w sprawach objętych niniejszym rozporządzeniem oraz aktami ustawodawczymi regulującymi rozwijanie, tworzenie, funkcjonowanie i użytkowanie zarządzanych przez agencję wielkoskalowych systemów informatycznych. ·Zapewnianie wsparcia państwom członkowskim i Komisji Art. 12 stanowi o tym, że do agencji można się zwrócić o udzielenie państwu członkowskiemu porady w zakresie połączenia systemów krajowych z systemami centralnymi i doraźnego wsparcia. Do agencji można również zwrócić się o udzielenie Komisji porady lub wsparcia w kwestiach technicznych związanych z istniejącymi lub nowymi systemami, między innymi poprzez badania lub testy. Na podstawie art. 12 agencji można również powierzyć zadania polegające na rozwijaniu wspólnego systemu informatycznego, zarządzaniu nim lub zapewnieniu hostingu takiego systemu przez grupę co najmniej sześciu państw członkowskich, które dobrowolnie opowiadają się za scentralizowanym rozwiązaniem zapewniającym wsparcie we wdrażaniu technicznych aspektów obowiązków wynikających z prawodawstwa UE dotyczącego zdecentralizowanych systemów informatycznych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody Komisji i po wydaniu decyzji przez zarząd. W takich przypadkach państwa członkowskie powierzają agencji wyżej wymienione zadania na podstawie umowy o delegowaniu zadań określającej warunki delegowania zadań, sposób obliczania odpowiednich kosztów i metodę fakturowania. ·Rozszerzenie możliwego zakresu użytkowania centrum wsparcia o aktywne użytkowanie systemów Artykuł 13 zapewnia możliwość jednoczesnego korzystania z centrum wsparcia w Sankt Johann im Pongau na potrzeby aktywnego użytkowania wielkoskalowych systemów informatycznych obsługiwanych przez agencję pod warunkiem, że centrum to jest również zdolne do zapewniania ich działania na wypadek awarii systemu. Wszelkie pozostałe szczegóły dotyczące użytkowania wsparcia dla każdego systemu określają akty ustawodawcze poszczególnych systemów. ·Dodane zadania zarządu W art. 15 wyjaśniono zadania, które zostaną powierzone zarządowi, w celu poddania analizie m.in. obowiązków zarządu związanych z określaniem ogólnych kierunków działań agencji. Art. 15 został rozszerzony w celu dostosowania jego przepisów do wspólnego podejścia załączonego do wspólnego oświadczenia Parlamentu Europejskiego, Rady Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej w sprawie zdecentralizowanych agencji z dnia 19 lipca 2012 r. Ponadto wprowadzono zmiany skutkujące nałożeniem na zarząd obowiązku przyjmowania przed końcem sierpnia każdego roku sprawozdania okresowego z postępów we wdrażaniu zaplanowanych działań, obejmującego pierwsze sześć miesięcy danego roku; w celu odzwierciedlenia rozwoju sytuacji w związku z nowym rozporządzeniem finansowym i ramowym rozporządzeniem finansowym oraz nowych zadań zarządu wynikających z powierzenia mu dodatkowych systemów. ·Zmiany dotyczące zarządu Zgodnie z art. 18 przedłużono mandat przewodniczącego zarządu z dwóch do czterech lat, przy czym mandat ten może zostać odnowiony jednokrotnie zgodnie ze wspólnym podejściem. Art. 19 został rozszerzony poprzez umożliwienie określonym agencjom UE uczestnictwa w posiedzeniach zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do nowego systemu, do którego agencje te mają dostęp jako użytkownicy końcowi na mocy właściwych aktów ustawodawczych.

·Zmiany dotyczące zadań i mandatu dyrektora wykonawczego W art. 21 wyjaśniono zadania dyrektora wykonawczego w celu odzwierciedlenia jego lub jej obowiązków związanych z zarządzaniem administracyjnym agencją oraz wypełnianie obowiązków przydzielonych agencji. Art. 21 został rozszerzony zgodnie ze wspólnym podejściem oraz w celu uwzględnienia nowych zadań wynikających z przyjęcia aktów ustawodawczych powierzających agencji nowe systemy. Znosi się obowiązek dyrektora wykonawczego polegający na przedkładaniu zarządowi projektu zakresu oceny. Art. 22 stanowi, że mandat dyrektora wykonawczego może zostać przedłużony o nie więcej niż pięć lat zgodnie ze wspólnym podejściem, a nie o trzy lata, jak to ma miejsce obecnie. ·Zmiany dotyczące grup doradczych (wymagane przyjęcie stosownych aktów ustawodawczych) Art. 23 stanowi o utworzeniu grup doradczych przewidzianych we właściwych wnioskach ustawodawczych dotyczących systemów EES, ETIAS oraz ECRIS-TCN. ·Wymóg wcześniejszego zatwierdzenia przez Komisję zasad bezpieczeństwa opartych na aktach ustawodawczych Komisji Na podstawie art. 33 wprowadzono obowiązek przyjęcia przez zarząd, po ich zatwierdzeniu przez Komisję, opartych na przepisach Komisji zasad bezpieczeństwa agencji w zakresie ochrony informacji niejawnych oraz szczególnie chronionych informacji niejawnych. ·Zmiana artykułu dotyczącego oceny Art. 35 zostaje zmieniony w celu doprecyzowania, że Komisja przeprowadza ocenę prac agencji i przekazuje wnioski Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i zarządowi. Ocena dokonywana będzie co pięć lat, a nie co cztery lata, jak to ma miejsce obecnie, w celu dostosowania się do wspólnego podejścia do zdecentralizowanych agencji. ·Wprowadzenie przepisów dotyczących współpracy z instytucjami, organami, biurami i agencjami Unii W art. 37 określono zasady współpracy z instytucjami, organami, biurami i agencjami Unii, zwłaszcza z tymi, które ustanowiono w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. ·Dostosowanie przepisów budżetowych do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1271/2013 Art. 39–42 dostosowano do przepisów rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1271/2013 w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012, co zostało odzwierciedlone w zasadach finansowych agencji. ·Wprowadzenie przepisu dotyczącego zapobiegania konfliktom interesów W art. 43 zawarto wymóg przyjęcia przez agencję przepisów wewnętrznych zapewniających unikanie konfliktów interesów. ·Rozdział VI dotyczy zmian w innych unijnych aktach W art. 46 i 47 zaproponowano zmiany w instrumentach prawnych SIS II w celu odzwierciedlenia przeniesienia na agencję zadań Komisji związanych z infrastrukturą łączności SIS. Zmiana ta nie jest konieczna w przypadku rozporządzenia o VIS, ponieważ wniosek dotyczący EES zapewnia zmianę w art. 26 ust. 2 rozporządzenia o VIS, polegającą na tym, że instytucja zarządzająca (agencja) przejmuje odpowiedzialność za zadania Komisji związane z infrastrukturą łączności po sześciu miesiącach od wejścia w życie rozporządzenia o EES. W przypadku Eurodac nie są konieczne żadne zmiany, ponieważ infrastruktura łączności Eurodac objęta jest eurodomeną oraz jest ona zarządzana i finansowana przez Komisję, dlatego też w niedalekiej przyszłości eu-LISA nie zostaną przydzielone żadne zadania przewidziane w umowach ani środki budżetowe. Jeżeli współprawodawca przyjmie akt ustawodawczy, system ECRIS-TCN również będzie korzystać z infrastruktury eurodomeny i związku z tym to Komisja będzie odpowiedzialna za wykonanie budżetu, nabycie i odnowę infrastruktury łączności ECRIS-TCN oraz za kwestie umowne z nią związane. Po przyjęciu wniosku należy w drodze porozumienia między Komisją a eu-LISA wprowadzić zmiany w protokole ustaleń między Komisją Europejską a Agencją ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości w celu odzwierciedlenia powyższych zmian w aktach ustawodawczych systemów w odniesieniu do infrastruktury łączności.





2017/0145 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości oraz zmieniające rozporządzenie (WE) 1987/2006 i decyzję Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylające rozporządzenie (UE) 1077/2011 PARLAMENT EUROPEJSKI i RADA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74, art. 77 ust. 2 lit. a) i b), art. 78 ust. 2 lit. e), art. 79 ust. 2 lit. c), art. 82 ust. 1 lit. d), art. 85 ust. 1, art. 87 ust. 2 lit. a) oraz art. 88 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)System Informacyjny Schengen (SIS) został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzją Rady 2007/533/WSiSW. Rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 i decyzja 2007/533/WSiSW przewidują, że za zarządzanie operacyjne systemem centralnym SIS II w okresie przejściowym ma odpowiadać Komisja. Po zakończeniu okresu przejściowego za zarządzanie operacyjne systemem centralnym SIS II oraz niektórymi elementami infrastruktury łączności ma odpowiadać organ zarządzający. (2)Wizowy system informacyjny (VIS) został ustanowiony decyzją Rady 2004/512/WE. Rozporządzenie (WE) nr 767/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady stanowi, że za zarządzanie operacyjne VIS w okresie przejściowym ma odpowiadać Komisja. Po zakończeniu okresu przejściowego za zarządzanie operacyjne systemem centralnym VIS i interfejsami krajowymi oraz niektórymi elementami infrastruktury łączności ma odpowiadać instytucja zarządzająca. (3)Eurodac ustanowiono w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 2725/2000. Rozporządzenie Rady (WE) nr 407/2002 ustanowiło stosowne przepisy wykonawcze. Instrumenty te zostały uchylone i zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 603/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady z skutkiem od 20 lipca 2015 r. (4)Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości została ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1077/2011 w celu zapewnienia zarządzania operacyjnego SIS, VIS i Eurodac oraz niektórymi elementami ich infrastruktur łączności oraz ewentualnie także innymi wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, z zastrzeżeniem przyjęcia odrębnych aktów ustawodawczych. Rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 zostało zmienione rozporządzeniem (UE) nr 603/2013 w celu odzwierciedlenia zmian wprowadzonych do Eurodac. (5)Ponieważ instytucja zarządzająca powinna posiadać autonomię prawną, administracyjną i finansową, dlatego ustanowiono ją w formie agencji regulacyjnej („agencja”) posiadającej osobowość prawną. Stosownie do uzgodnień, siedziba agencji została ustanowiona w Tallinie (Estonia). Jednak z uwagi na fakt, iż zadania związane z rozwojem technicznym i przygotowaniami do zarządzania operacyjnego SIS i VIS są prowadzone w Strasburgu (Francja), a centrum wsparcia tych systemów informatycznych zostało umieszczone w Sankt Johann im Pongau (Austria), także zgodnie z lokalizacjami SIS i VIS ustanowionymi na mocy stosownych aktów ustawodawczych, nie należy zmieniać tego stanu rzeczy. Te dwa miejsca powinny również pozostać miejscami, w których – odpowiednio – należy prowadzić działania związane z zarządzaniem operacyjnym Eurodac oraz miejscem, gdzie powinno znajdować się centrum wsparcia Eurodac. Te dwa miejsca powinny również być miejscami – odpowiednio – rozwoju technicznego innych wielkoskalowych systemów informatycznych i operacyjnego zarządzania nimi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz, jeżeli tak przewidziano w stosownym akcie ustawodawczym, centrum wsparcia zdolnego zapewnić funkcjonowanie wielkoskalowego systemu informatycznego w przypadku jego awarii. Aby zapewnić maksymalne wykorzystywanie centrum wsparcia, centrum wsparcia powinno być w stanie jednocześnie korzystać z systemów w trybie aktywnego działania, przy jednoczesnym spełnieniu warunku utrzymania zdolności działania podczas awarii systemów. Z chwilą podjęcia obowiązków w dniu 1 grudnia 2012 r. agencja przejęła zadania powierzone instytucji zarządzającej w odniesieniu do VIS na mocy rozporządzenia (WE) nr 767/2008 i decyzji Rady 2008/633/WSiSW. Przejęła ona zadania powierzone instytucji zarządzającej w odniesieniu do SIS II na mocy rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW w kwietniu 2013 r. po uruchomieniu systemu oraz przejęła zadania powierzone Komisji w odniesieniu do Eurodac zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 2725/2000 i (WE) 407/2002 w czerwcu 2013 r. Pierwsza ocena pracy agencji przeprowadzona w latach 2015–2016 na podstawie niezależnej oceny zewnętrznej wykazała, że eu-LISA skutecznie zapewnia zarządzanie operacyjne wielkoskalowymi systemami informatycznymi oraz wypełnia inne powierzone jej zadania, lecz przy tym w rozporządzeniu ustanawiającym potrzebny jest szereg zmian, takich jak przekazanie agencji zadań z zakresu infrastruktury łączności pozostających pod zarządem Komisji. Wykorzystując zewnętrzną ocenę, Komisja wzięła pod uwagę zmiany polityczne, prawne oraz faktyczne i zaproponowała w szczególności w swoim sprawozdaniu dotyczącym funkcjonowania Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), aby zakres uprawnień agencji został rozszerzony na wykonywanie zadań wynikających z przyjęcia przez współprawodawców wniosków powierzających agencji nowe systemy i zadania, o których mowa w komunikacie Komisji „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa” z dnia 6 kwietnia 2016 r., końcowym sprawozdaniu grupy ekspertów wysokiego szczebla z dnia 11 maja 2017 r. oraz siódmym sprawozdaniu Komisji z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa z dnia 16 maja 2017 r.; w odpowiednich przypadkach z zastrzeżeniem przyjęcia stosownych aktów ustawodawczych. Agencji powinno się w szczególności powierzyć zadanie stworzenia europejskiego portalu wyszukiwania, wspólnego serwisu do porównywania danych biometrycznych i wspólnego repozytorium tożsamości, z zastrzeżeniem przyjęcia stosownego aktu ustawodawczego w sprawie interoperacyjności. W stosownych przypadkach we wszelkich wykonywanych działaniach w zakresie interoperacyjności należy się kierować komunikatem Komisji „Europejskie ramy interoperacyjności – strategia wdrażania”. (6)W wyżej wymienionym sprawozdaniu Komisji stwierdzono również, że zakres uprawnień agencji powinien zostać rozszerzony o doradzanie państwom członkowskim w zakresie połączenia systemów krajowych z systemami centralnymi oraz świadczenia w razie potrzeby pomocy/wsparcia ad hoc, a także o świadczenie pomocy/wsparcia służbom Komisji w kwestiach technicznych związanych z nowymi systemami. (7)[Należy zatem powierzyć agencji przygotowywanie i rozwijanie systemu wjazdu/wyjazdu ustanowionego rozporządzeniem XX/XX z dnia XX [ustanawiającym system wjazdu/wyjazdu w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich i danych dotyczących odmowy wjazdu w odniesieniu do obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw członkowskich Unii Europejskiej oraz określającego warunki dostępu do systemu wjazdu/wyjazdu na potrzeby ścigania i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 767/2008 i rozporządzenie (UE) nr 1077/2011] oraz zarządzanie operacyjne tym systemem.] (8)[Powinno się jej powierzyć zarządzanie operacyjne DubliNet, osobnym bezpiecznym kanałem elektronicznym ustanowionym na mocy art. 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1560/2003, zgodnie z rozporządzeniem XX/XX z dnia XX w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania [rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca na potrzeby identyfikowania nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego (wersja przekształcona)]. (9)[Powinno się jej powierzyć przygotowywanie i rozwijanie europejskiego systemu zezwoleń na podróż (ETIAS) ustanowionego rozporządzeniem XX/XX [z dnia XX ustanawiającym europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/794 i (UE) 2016/1624] oraz zarządzanie operacyjne tym systemem.]

(10)[Powinno się jej powierzyć przygotowywanie i rozwijanie zautomatyzowanego systemu rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmu ich przydziału, o którym mowa w art. 44 rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) oraz zarządzanie operacyjne tym systemem.] (11)[Powinno się jej również powierzyć przygotowywanie i rozwijanie scentralizowanego systemu identyfikacji państw członkowskich posiadających informacje dotyczące przestępstw popełnionych przez obywateli państw trzecich oraz bezpaństwowców ustanowionego rozporządzeniem XX/XX [z dnia XX ustanawiającym scentralizowany system identyfikacji państw członkowskich posiadających informacje dotyczące przestępstw popełnionych przez obywateli państw trzecich oraz bezpaństwowców (TCN) w celu uzupełnienia i wsparcia europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (system ECRIS) oraz zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 (system ECRIS-TCN)] oraz zarządzanie operacyjne tym systemem, a także utrzymywanie modelowego wdrożenia ECRIS, o którym mowa w tym rozporządzeniu.] (12)Agencja powinna zachować dotychczasową osobowość prawną oraz pełną ciągłość wszystkich swoich działań i procedur. (13)Główną rolą agencji nadal powinno być wykonywanie zadań z zakresu zarządzania operacyjnego SIS, VIS i Eurodac, [EES], [DubliNet], [ETIAS], [zautomatyzowanym systemem rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmem ich przydziału] i [systemem ECRIS-TCN], a także – jeśli zostanie tak postanowione – innymi wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Agencja powinna także odpowiadać za środki techniczne, które są niezbędne do wykonywania nałożonych na nią zadań i które nie mają charakteru normatywnego. Obowiązki te powinny pozostawać bez uszczerbku dla zadań normatywnych zastrzeżonych – w odpowiednich aktach ustawodawczych regulujących kwestie systemów zarządzanych operacyjnie przez agencję – dla samej Komisji lub dla Komisji wspomaganej przez odpowiedni komitet. Nie jest już uzasadnione, aby w gestii Komisji pozostawały niektóre zadania związane z infrastrukturą łączności systemów, dlatego zadania te powinny zostać przekazane agencji, aby poprawić spójność jej zarządzania. Jeśli jednak chodzi o te systemy, które korzystają z eurodomeny – zabezpieczonej infrastruktury łączności zapewnianej przez TESTA-ng (nowej generacji transeuropejską telematyczną sieć komunikacyjną między administracjami), która jest przedsięwzięciem w formie usługi sieciowej, na podstawie art. 3 decyzji nr 922/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, zadania wykonywania budżetu, nabywania i odnowy oraz w zakresie kwestii umownych powinny pozostać w gestii Komisji. (14)Ponadto agencja powinna nadal wykonywać zadania związane ze szkoleniami w zakresie technicznego użytkowania SIS, VIS i Eurodac oraz innych wielkoskalowych systemów informatycznych, powierzanych jej w przyszłości. (15)Ponadto agencja powinna odpowiadać również za przygotowywanie i rozwijanie dodatkowych wielkoskalowych systemów informatycznych w zastosowaniu art. 67–89 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) oraz za zarządzanie operacyjne tymi systemami. Takie zadania można powierzyć agencji jedynie w drodze kolejnych, odrębnych aktów ustawodawczych, po przeprowadzeniu oceny skutków. (16)Zakres uprawnień agencji w zakresie badań powinien zostać rozszerzony, tak aby zwiększyć jej możliwości w obszarze aktywniejszego proponowania właściwych i potrzebnych zmian technicznych w systemach informatycznych, za które odpowiada. Agencja mogłaby nie tylko monitorować, ale i wnosić własny wkład w realizację działań badawczych istotnych dla zarządzania operacyjnego zarządzanymi przez nią systemami. Powinna regularnie przesyłać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych informacje na temat takiego monitoringu. (17)Agencja powinna odpowiadać za realizację projektów pilotażowych, zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012. Komisja może dodatkowo powierzyć agencji zadania związane z wykonaniem budżetu na weryfikacje poprawności projektu finansowane w ramach instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz określonego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014, zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Agencja może również planować i realizować testy w sprawach ściśle objętych niniejszym rozporządzeniem oraz aktami ustawodawczymi regulującymi rozwijanie, ustanawianie, funkcjonowanie i użytkowanie zarządzanych przez agencję wielkoskalowych systemów informatycznych. W przypadku powierzenia jej zadania związanego z realizacją projektu pilotażowego, agencja powinna zwrócić szczególną uwagę na strategię Unii Europejskiej w zakresie zarządzania informacjami. (18)Agencja powinna również udzielać państwom członkowskim porad w zakresie połączenia systemów krajowych z systemami centralnymi. (19)Agencja powinna także udzielać państwom członkowskim wsparcia ad hoc, w przypadku gdy wymagają tego wyjątkowe potrzeby w zakresie bezpieczeństwa lub migracji. W szczególności w przypadkach, w których jedno z państw członkowskich stoi w obliczu szczególnych i wyjątkowo trudnych wyzwań związanych z migracją na konkretnych odcinkach swoich granic zewnętrznych, a wyzwania te charakteryzują się dużym napływem ruchów migracyjnych, państwa członkowskie powinny móc liczyć na wzmocnienie techniczne i operacyjne. Powinno ono być zapewniane na obszarach hotspotów przez zespoły wspierające zarządzanie migracjami, złożone z ekspertów z właściwych agencji Unii. Kiedy w tym kontekście wymagane będzie wsparcie agencji eu-LISA w zakresie spraw związanych z zarządzanymi przez nią wielkoskalowymi systemami informatycznymi,Komisja powinna wysyłać agencji wniosek o wsparcie. (20)Agencja powinna również w razie potrzeby wspierać służby Komisji w kwestiach technicznych związanych z istniejącymi lub nowymi systemami, zwłaszcza przy przygotowywaniu nowych wniosków dotyczących wielkoskalowych systemów informatycznych, które zostaną powierzone agencji. (21)Powinna także istnieć możliwość powierzenia agencji rozwijania, hostingu wspólnego systemu informatycznego lub zarządzania takim systemem na rzecz grupy państw członkowskich, które dobrowolnie opowiadają się za scentralizowanym rozwiązaniem, wspierającym je we wdrażaniu technicznych aspektów obowiązków wynikających z przepisów unijnych dotyczących zdecentralizowanych wielkoskalowych systemów informatycznych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. W tym celu wymagana powinna być wcześniejsza zgoda Komisji i decyzja zarządu; należy także odnotować ten fakt w umowie o delegowaniu zadań zawartej między zainteresowanym państwem członkowskim a agencją, a finansowanie powinno mieć charakter wkładu pobieranego od właściwych państw członkowskich w celu pokrycia wszelkich kosztów. (22)Powierzenie agencji zarządzania operacyjnego wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości nie powinno mieć wpływu na przepisy szczególne mające zastosowanie do tych systemów. W szczególności w pełni mają zastosowanie przepisy szczególne regulujące cel, prawa dostępu, środki bezpieczeństwa oraz dalsze wymogi w zakresie ochrony danych w odniesieniu do każdego wielkoskalowego systemu informatycznego, w którego przypadku zarządzanie operacyjne powierzono agencji. (23)Państwa członkowskie i Komisja powinny być reprezentowane w zarządzie w celu skutecznego kontrolowania funkcji agencji. Zarządowi należy powierzyć funkcje niezbędne w szczególności do przyjmowania rocznego programu prac, pełnienia funkcji związanych z budżetem agencji, przyjmowania przepisów finansowych mających zastosowanie do agencji, powoływania dyrektora wykonawczego oraz ustanawiania procedur podejmowania przez dyrektora wykonawczego decyzji związanych z zadaniami operacyjnymi agencji. Agencją należy zarządzać i administrować z uwzględnieniem zasad wspólnego podejścia do zdecentralizowanych agencji Unii, przyjętego w dniu 19 lipca 2012 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję. (24)W odniesieniu do SIS II Europejski Urząd Policji (Europol) i Europejska Jednostka Współpracy Sądowej (Eurojust), które mają prawo dostępu do danych wprowadzonych do SIS II oraz bezpośredniego przeszukiwania tych danych na podstawie decyzji 2007/533/WSiSW [lub rozporządzenia XX z dnia XX w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej w sprawach karnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 515/2014 i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1986/2006, decyzję Rady 2007/533/WSiSW i decyzję Komisji 2010/261/UE], powinny mieć status obserwatorów podczas posiedzeń zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do stosowania decyzji 2007/533/WSiSW. Europejska Straż Graniczna i Przybrzeżna, mająca prawo dostępu do systemu SIS oraz przeszukiwania tego systemu zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 oraz rozporządzeniem XXX [w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych] powinna mieć status obserwatora podczas posiedzeń zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do stosowania rozporządzenia (UE) 2016/1624 lub rozporządzenia XXX z dnia XXX [w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych]. Europol, Eurojust oraz Europejska Straż Graniczna i Przybrzeżna powinny mieć możliwość wyznaczenia po jednym przedstawicielu do grupy doradczej ds. SIS ustanowionej na mocy niniejszego rozporządzenia. (25)W odniesieniu do VIS Europol powinien mieć status obserwatora podczas posiedzeń zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do stosowania decyzji Rady 2008/633/WSiSW. Europol powinien mieć możliwość wyznaczenia przedstawiciela do grupy doradczej ds. VIS ustanowionej na mocy niniejszego rozporządzenia. (26)W odniesieniu do Eurodac Europol powinien mieć status obserwatora podczas posiedzeń zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do stosowania rozporządzenia (UE) nr 603/2013 [lub rozporządzenia XX z dnia XX w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca] na potrzeby identyfikowania nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego (wersja przekształcona); Europol powinien mieć możliwość wyznaczenia przedstawiciela do grupy doradczej ds. Eurodac. (27)[W odniesieniu do EES Europol powinien mieć status obserwatora podczas posiedzeń zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do rozporządzenia XX/XXXX [w sprawie utworzenia EES].] (28)[W odniesieniu do ETIAS Europol powinien mieć status obserwatora podczas posiedzeń zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do rozporządzenia XX/XXXX [w sprawie utworzenia ETIAS]. Europejska Straż Graniczna i Przybrzeżna również powinna mieć status obserwatora podczas posiedzeń zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do ETIAS w związku ze stosowaniem rozporządzenia XX/XX w sprawie utworzenia ETIAS. Europol oraz Europejska Straż Graniczna i Przybrzeżna powinny mieć możliwość wyznaczenia przedstawiciela do grupy doradczej ds. [EES-[ETIAS]. (29)[W odniesieniu do zautomatyzowanego systemu rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmu ich przydziału, o którym mowa w art. 44 rozporządzenia (UE) .../... [w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca] EASO powinien mieć status obserwatora podczas posiedzeń zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do tego systemu.]

(30)[W odniesieniu do systemu ECRIS-TCN Eurojust, Europol [oraz Prokuratura Europejska] powinny mieć status obserwatora podczas posiedzeń zarządu, których porządek obejmuje kwestię odnoszącą się do rozporządzenia XX/XXXX [w sprawie utworzenia systemu ECRIS-TCN]. Eurojust, Europol oraz [Prokuratura Europejska] powinny mieć możliwość wyznaczenia przedstawiciela do grupy doradczej ds. systemu ECRIS-TCN.] (31)Państwa członkowskie powinny mieć prawo głosu w zarządzie agencji w odniesieniu do określonego wielkoskalowego systemu informatycznego, jeżeli są one związane na mocy prawa Unii jakimkolwiek aktem ustawodawczym regulującym rozwijanie, ustanawianie, funkcjonowanie i użytkowanie tego konkretnego systemu. Także Dania powinna mieć prawo głosu w odniesieniu do wielkoskalowego systemu informatycznego, jeżeli podejmie decyzję – na mocy art. 4 protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”) i TFUE – o wprowadzeniu do swojego prawa krajowego aktu ustawodawczego regulującego rozwijanie, ustanawianie, funkcjonowanie i użytkowanie tego konkretnego systemu. (32)Państwa członkowskie powinny wyznaczać członka grupy doradczej zajmującej się wielkoskalowym systemem informatycznym, jeżeli są one związane na mocy prawa Unii aktem ustawodawczym regulującym rozwijanie, ustanawianie, funkcjonowanie i użytkowanie tego konkretnego systemu. Także Dania powinna wyznaczać członka grupy doradczej zajmującej się wielkoskalowym systemem informatycznym, jeżeli podejmie decyzję – na mocy art. 4 protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii – o wprowadzeniu do swojego prawa krajowego aktu ustawodawczego regulującego rozwijanie, ustanawianie, funkcjonowanie i użytkowanie tego konkretnego systemu. (33)Aby zagwarantować agencji pełną autonomię i niezależność, należy jej przyznać odrębny budżet, którego dochody będą pochodzić z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Finansowanie agencji powinno podlegać porozumieniu osiągniętemu przez władzę budżetową, zgodnie z pkt 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami. Zastosowanie powinny mieć unijne procedury budżetowe i procedury udzielania absolutorium. Kontrola sprawozdań finansowych oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw powinna być przeprowadzana przez Trybunał Obrachunkowy. (34)Do celów wypełnienia swojej misji oraz w zakresie wymaganym do realizacji swoich zadań agencja powinna mieć możliwość współpracy z instytucjami, organami, urzędami i agencjami unijnymi, zwłaszcza z tymi, które ustanowiono w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w zakresie kwestii objętych niniejszym rozporządzeniem oraz aktami ustawodawczymi regulującymi rozwijanie, ustanawianie, funkcjonowanie i użytkowanie zarządzanych przez agencję wielkoskalowych systemów informatycznych w ramach porozumień roboczych zawartych zgodnie z prawem i polityką Unii, a także w ramach ich odnośnych kompetencji. Takie porozumienia robocze powinny zostać wcześniej zatwierdzone przez Komisję. Agencja powinna również w stosownych przypadkach konsultować się z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji, i stosować się do jej zaleceń dotyczących bezpieczeństwa sieci. (35)Zapewniając rozwijanie wielkoskalowych systemów informatycznych i zarządzanie operacyjne tymi systemami, agencja powinna przestrzegać norm europejskich i międzynarodowych oraz uwzględniać najwyższe wymogi specjalistyczne, w szczególności strategię Unii Europejskiej w zakresie zarządzania informacjami. (36)Do przetwarzania danych osobowych przez agencję powinno mieć zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 45/2001 [lub rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr XX/2018 w sprawie ochrony danych osobowych dla instytucji i organów unijnych]. Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien mieć możliwość uzyskiwania od agencji dostępu do wszystkich informacji niezbędnych dla prowadzonych przez niego dochodzeń. Zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Komisja skonsultowała się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu XX XX. (37)Aby zapewnić przejrzyste funkcjonowanie agencji, powinno mieć do niej zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady. Agencja powinna prowadzić działalność w możliwie najbardziej przejrzysty sposób, który nie utrudnia osiągania celu jej operacji. Agencja powinna podawać do wiadomości publicznej informacje dotyczące wszystkich jej działań. Powinna ona także zapewnić szybkie przekazywanie społeczeństwu i wszystkim zainteresowanym stronom informacji odnoszących się do jej pracy. (38)Działania agencji powinny podlegać kontroli Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zgodnie z art. 228 TFUE. (39)Do agencji należy stosować rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013; powinna ona przystąpić do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF). (40)Aby zapewnić otwarte i przejrzyste warunki zatrudnienia oraz równe traktowanie pracowników, do pracowników (w tym dyrektora wykonawczego agencji) powinny mieć zastosowanie regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej („regulamin pracowniczy”) i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej („warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej”), ustanowione w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (zwane łącznie „regulaminem pracowniczym”), w tym również przepisy dotyczące tajemnicy służbowej lub inne równoważne wymogi poufności. (41)Agencja jest organem ustanowionym przez Unię w rozumieniu art. 208 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i powinna w związku z tym przyjąć swoje przepisy finansowe. (42)Do agencji powinno mieć zastosowanie rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 208 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. (43)Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie na poziomie Unii agencji odpowiadającej za zarządzanie operacyjne wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz, w stosownych przypadkach, za rozwijanie takich systemów, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki tych działań możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. (44)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie – w zakresie, w jakim odnosi się do SIS II i VIS, [EAS] i [ETIAS] – stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego Protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia niniejszego rozporządzenia decyzję, czy dokona jego transpozycji do swojego prawa krajowego. Zgodnie z art. 3 umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania konwencji dublińskiej Dania powiadomi Komisję o tym, czy wdroży niniejsze rozporządzenie w zakresie, w jakim odnosi się ono do Eurodac. [i zautomatyzowanego systemu rejestracji i monitorowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz mechanizmu ich przydziału, o którym mowa w art. 44 rozporządzenia (UE) XX/XX w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzie