P6_TA(2006)0220
Roczne sprawozdanie na temat praw człowieka na świecie w 2005 roku i polityki
UE
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie rocznego sprawozdania na temat praw
człowieka na świecie w 2005 roku i polityki UE w tej dziedzinie (2005/2203(INI))
Parlament Europejski,
—uwzględniając siódme roczne sprawozdanie UE na temat praw człowieka (2005) (1),
—uwzględniając art. 3, 6, 11, 13 i 19 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 177 i 300 Traktatu WE,
—uwzględniając Powszechną Deklarację Praw Człowieka i wszystkie odnośne instrumenty międzynaro-
dowe dotyczące praw człowieka (2),
—uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (konwencja
CEDAW) oraz jej Protokół dodatkowy,
—uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,
—uwzględniając wejście w życie dnia 1 lipca 2002 r. Statutu Rzymskiego Międzynarodowego Trybunału
Karnego (MTK) oraz swoje rezolucje dotyczące MTK (3),
—uwzględniając Konwencję Rady Europy o przeciwdziałaniu handlowi ludźmi oraz Plan działań z 2005 r.
w sprawie handlu ludźmi, opracowany i przyjęty przez Radę i Komisję zgodnie z programem haskim,
—uwzględniając protokół nr 13 do Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych
Wolności, dotyczący zniesienia kary śmierci we wszystkich okolicznościach,
—uwzględniając Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej (4),
—uwzględniając umowę o partnerstwie AKP-UE (5) i jej niedawną rewizję z 2005 r. (6),
—uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje PE w sprawie praw człowieka na świecie,
—uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie priorytetów UE i zaleceń na 61 sesję
Komisji Praw Człowieka ONZ w Genewie (14 marca —22 kwietnia 2005 r.) (7),
—uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2006 r. w sprawie klauzuli dotyczącej praw człowieka i
demokracji w umowach zawieranych przez Unię Europejską (8),
—uwzględniając wszelkie swoje rezolucje uchwalone w trybie pilnym dotyczące praw człowieka przez
niego przyjęte,
—uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Dziesiąta rocznica Partnerstwa Eurośródziemnomor-
skiego: program pracy mający na celu sprostanie wyzwaniom najbliższych pięciu lat” (COM(2005)0139),
—uwzględniając rezolucje Euro-Śródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego, a zwłaszcza rezo-
lucję przyjętą dnia 21 listopada 2005 r. w Rabacie,
—uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 listopada 2005 w sprawie szóstego rocznego sprawozdania
Rady sporządzonego zgodnie z klauzulą operacyjną nr 8 Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w
sprawie wywozu broni (9),
—uwzględniając wnioski Forum Dyskusyjnego Praw Człowieka UE, które odbyło się w grudniu 2005 r.,7.12.2006 C 297 E/341 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1) Dokument Rady 12416/05.
(2) Dla wszystkich odpowiednich tekstów bazowych patrz tabela załączona do sprawozdania A6-0158/2006 Komisji
Spraw Zagranicznych.
(3) Dz.U. C 379 z 7.12.1998, str. 265; Dz.U. C 262 z 18.9.2001, str. 262; Dz.U. C 293 E z 28.11.2002, str. 88; Dz.U. C
271 E z 12.11.2003, str. 576.
(4) Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str. 1.
(5) Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.
(6) Dz.U. L 287 z 28.10.2005, str. 4.
(7) Dz.U. C 304 E z 1.12.2005, str. 375.
(8)Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0056.
(9)Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0436.
—uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludz-
kiego lub poniżającego traktowania albo karania,
—uwzględniając art. 45 Regulaminu,
—uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych i opinię Komisji Praw Kobiet i Równości Płci
(A6-0158/2006),
A. mając na uwadze, że roczne sprawozdanie UE na temat praw człowieka w 2005 r. stanowi ogólny prze-
gląd działań instytucji Unii Europejskiej w odniesieniu do praw człowieka w Unii Europejskiej i poza jej
terytorium,
B. mając na uwadze, że niniejsza rezolucja ma za zadanie analizę, ocenę i, tam gdzie jest to właściwe,
konstruktywną krytykę działań Komisji, Rady oraz ogółu działalności Parlamentu w dziedzinie praw
człowieka,
1. wyraża zadowolenie z coraz większej aktywności UE na arenie światowej w celu poprawy sytuacji praw
człowieka na świecie; uważa, że ostatnie rozszerzenie UE do 25 Państw Członkowskich liczących ogó łem
457 milionów mieszkańców (wkrótce uzupełnione przystąpieniem Bułgarii i Rumunii) zwiększyło znaczenieUE na świecie i nadało jej większe znaczenie w międzynarodowej polityce dotyczącej praw człowieka;
2. uważa, że pomimo energicznych działań na rzecz promowania praw człowieka, takie wysiłki w dużym
stopniu ograniczają siędo specjalistów oraz do jednorazowych oświadczeń iże generalnie Unia Europejska
nie zajmuje się systematycznie i stale problemami praw człowieka w odniesieniu do krajów trzecich, ani nie
włącza polityki praw człowieka do głównego nurtu unijnej polityki handlowej, rozwojowej i innych polityk
zagranicznych wobec tych krajów;
3. podkreśla potrzebę wspólnej, spójnej i przejrzystej polityki wdrażanej przez wszystkie Państwa Człon-
kowskie w ich stosunkach dwustronnych z krajami trzecimi, które nie przestrzegają praw człowieka, oraz
wzywa Państwa Członkowskie do przestrzegania w relacjach z nimi wspólnego stanowiska UE;
4. uważa za konieczne, aby Unia Europejska utworzyła zintegrowane ramy zasad i instytucji w celu
nadania mocy prawnej Karcie Praw Podstawowych, zapewnienia przestrzegania systemu zawartego w Euro-
pejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i stworzenia podstaw jednolitego
europejskiego frontu walki o światową kulturę praw człowieka; wzywa europejskie instytucje polityczne do
zmobilizowania energii w celu wsparcia tych celów;
Roczne sprawozdanie Rady
5. podkreśla znaczenie „Rocznego sprawozdania UE na temat praw człowieka”, które generalnie zwiększa
widoczność problematyki praw człowieka;
6. wyraża zdecydowane zadowolenie z publicznej prezentacji sprawozdania za 2005 r. przez Radę
podczas posiedzenia plenarnego w grudniu 2005 r., równolegle z przyznaniem przez Parlament dorocznejnagrody im. Sacharowa na rzecz wolności myśli, wręczonej wspólnie ruchowi „Kobiet w Bieli” (Damas de
blanco), organizacji Reporterzy bez Granic i Hauwie Ibrahim; nalega, aby kontynuowano tę praktykę w przy-
szłości, tak aby grudniowe posiedzenia plenarne Parlamentu Europejskiego stały się punktem centralnym
działań UE w dziedzinie praw człowieka;
7. wyraża zadowolenie z większej jasności i zwięzłości sprawozdania; zwraca się jednak do Rady o dalsze
koncentrowanie się na ocenie instrumentów i inicjatyw UE w krajach trzecich, o właściwe zajęcie się wyni-
kami oceny oraz o włączanie do sprawozdań analizy skutków przytaczanych działań określiwszy jedno-
cześnie jasną metodologię tejże analizy, a także analiz strategicznych kluczowych celów na nadchodzący
rok;
8. uważa za pozytywne zjawisko, że sprawozdanie Rady po raz pierwszy dąży do oddania sprawiedliwości
działaniom Parlamentu Europejskiego, ale zachęca przyszłą fińską Prezydencję, aby podczas przygotowy-
wania ósmego rocznego sprawozdania UE na temat praw człowieka aktywnie konsultowała się z Parla-
mentem Europejskim, informowała w jaki sposób rezolucje Parlamentu Europejskiego są uwzględniane przez
Radę i Komisję oraz aby brała pod uwagę, jako zasadniczy element, rolę Parlamentu w opracowywaniu
sprawozdania w odpowiedniej formie, tak aby końcowa wersja by ła rzeczywistą próbą przedstawienia opinii
Rady, Komisji i Parlamentu; uważa, że Parlament Europejski musi nadal ogłaszać własne sprawozdania w
celu oceny polityki UE w zakresie praw człowieka i sprawowania kontroli parlamentarnej;7.12.2006 C 297 E/342 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
9. sugeruje, aby kluczowym priorytetem Rady w przyszłych sprawozdaniach na temat praw człowieka była
analiza i wykonanie wytycznych UE, jak również opracowanie oceny skutków dla każdej z wytycznych,
biorąc pod uwagę ich skuteczność w wymuszaniu zmian w krajach trzecich;
10. domaga się, aby przyszłe roczne sprawozdania na temat praw człowieka analizowały sposób, w jaki
prawa człowieka są traktowane w zewnętrznym wymiarze innych polityk UE, jak rozwój i handel, wliczaj ąc
w to informowanie o stopniu, w jakim klauzule o prawach człowieka i demokracji były wykorzystywane wstosunkach UE z krajami trzecimi; wzywa oprócz tego, aby przyszłe roczne sprawozdania na temat prawczłowieka oceniały faktyczne przestrzeganie klauzuli o prawach człowieka i demokracji w umowach UE,
zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu wyrażonym w wyżej wymienionej rezolucji z dnia 14 lutego 2006 r.;
Działania Unii Europejskiej podczas dwóch prezydencji
11. wyraża zadowolenie z koncentrującego się na współpracy podejścia prezydencji luksemburskiej i
brytyjskiej oraz oczekuje, że będzie ono kontynuowane podczas prezydencji austriackiej i fińskiej poprzez
przyjęcie wspólnego rocznego programu; uważa, że tego rodzaju współpraca zwiększy koordynację i spój-
ność działań UE i ma nadzieję, że ta tendencja będzie kontynuowana i wzmacniana w przyszłości;
12. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki i zaanga żowanie prezydencji luksemburskiej i brytyjskiej na rzecz
opracowania metodologii i kryteriów skuteczniejszego wdrożenia wytycznych UE, w tym interwencje dyplo-
matyczne w indywidualnych przypadkach w krajach trzecich, publiczne oświadczenia i deklaracje; podkreślaznaczenie powołania specjalnego mechanizmu systematycznego gromadzenia praktyk na szczeblu lokalnymprzez szefów misji UE i przedstawicielstw Komisji, w celu zidentyfikowania przykładów „złych i dobrych
praktyk” wykonywania w terenie, co może pozwolić na ocenę stanu wdrożenia na miejscu;
13. wyraża zadowolenie z inicjatyw podjętych przez prezydencję luksemburską w celu rozwiązania prob-
lemu ograniczonych zasobów poprzez dzielenie obciążeń, wczesne negocjacje, łączenie środków oraz
tworzenie nieformalnych trójek z innymi Państwami Członkowskimi w konkretnych sprawach; wzywa Radę
do rozwoju tego podejścia podczas pozostałych prezydencji;
14. docenia podejście prezydencji brytyjskiej do sprawy kary śmierci, zgodnie z wytycznymi UE w tej
sprawie, podejmowanie interwencji dyplomatycznych w krajach, w których moratorium na karę śmierci by ło
zagrożone legalnym lub faktycznym zniesieniem albo w których rozważano wewnętrzne kroki w celu wpro-wadzenia moratorium; zwraca się do prezydencji austriackiej i do wszystkich przyszłych prezydencji do
naśladowania tego przykładu i podejmowania regularnych interwencji dyplomatycznych w takich krajach;
zwraca się do wszystkich prezydencji o odpowiednie śledzenie wyników uprzednio podjętych interwencji
dyplomatycznych; zwraca się do Komisji do poinstruowania przedstawicielstw UE w krajach trzecich, w
których stosuje się karę śmierci, aby wspierały działania Rady aż do osiągnięcia wprowadzenia moratorium
oraz aby zdwoiły wysiłki w przypadkach, w których obywatele Europy skazani zostali na karę śmierci; zzadowoleniem przyjmuje rezolucję przyjętą przez Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Parlamentarne w
Rabacie w dniu 21 listopada 2005 r., która wzywa kraje partnerskie uczestniczące w procesie barcelońskim
do wsparcia moratorium na karę śmierci;
15. wyraża zadowolenie z nadania priorytetowego znaczenia przestrzeganiu zobowiązań związanych z
prawami człowieka w ramach kroków podjętych w czasie prezydencji brytyjskiej w celu rozpoczęcia nego-cjacji akcesyjnych z Turcją i Chorwacją, przyznania Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii statusu kraju
kandydującego do członkostwa oraz otwarcia negocjacji w sprawie umów stabilizacyjnych i stowarzyszenio-wych z Serbią i Czarnogórą oraz Bośnią i Hercegowiną; wzywa Komisję do zagwarantowania, że kraje
kandydujące poczyniły rzeczywiste postępy w dziedzinie praw człowieka, zwłaszcza jeśli chodzi o ochronę
mniejszości, ochronę wolności wyznania i prawa do wolności wypowiedzi, uchod źców i osób wysiedlonych,
osób upośledzonych umysłowo lub niepełnosprawnych intelektualnie oraz współpracy z międzynarodowymwymiarem sprawiedliwości, zgodnie z europejskimi zasadami i dorobkiem prawnym Wspólnoty; wzywaRadę i Komisję do włączenia warunku przestrzegania konwencji ONZ jako warunku podstawowego do
stosunków umownych z krajami kandydującymi do członkostwa i krajów w procesie stabilizacji i stowarzy-
szenia; podkreśla znaczenie procesu stowarzyszenia i akcesji jako bodźca do przeprowadzenia koniecznych
reform w dziedzinie praw człowieka;7.12.2006 C 297 E/343 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
16. z uznaniem odnotowuje, że zwalczanie handlu ludźmi jest uważane za priorytet przez prezydencje
Rady; nalega, aby UE przyjęła zintegrowane i skierowane na prawa człowieka podejście w celu zwalczania
tego nasilającego się zjawiska;
17. wyraża zadowolenie, że w czasie prezydencji brytyjskiej jako najważ niejszy temat w dziedzinie praw
człowieka wybrano swobodę wypowiedzi; jest zaniepokojony, że na całym świecie duża liczba dziennikarzy,
zwłaszcza w Chinach, na Białorusi, na Kubie oraz w Korei Północnej, Turcji i Tunezji, jest skazywana zadomniemane zniesławienie wysokich urzędników państwowych lub polityków; wzywa Radę do promowania
wprowadzenia światowego moratorium na pozbawianie dziennikarzy wolności w ramach pierwszych
działań; podkreśla jednak, że prawo do swobody wypowiedzi nie wyklucza wzajemnego szacunku i porozu-
mienia między odmiennymi kulturami;
18. wyraża konsternację z powodu niezorganizowania przez prezydencję brytyjską trzeciego posiedzenia
sieci punktów kontaktowych UE w zakresie ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojen-nych (
1), które jest trudną do przecenienia metodą wzmocnienia współpracy między Pań stwami Członkow-
skimi UE w zakresie prowadzenia dochodzeń iścigania międzynarodowych zbrodni na szczeblu krajowym;
Działalność Rady i Komisji w dziedzinie praw człowieka na forach międzynarodowym
19. wyraża zadowolenie z aktywnego zaanga żowania UE i Państw Członkowskich w problematykę praw
człowieka na różnych międzynarodowych forach w 2005 r., w tym w Komisji Praw Człowieka ONZ
(UNCHR), Zgromadzeniu Ogólnym ONZ, Radzie Ministrów Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy wEuropie (OBWE), Radzie Europy i Konferencji Ministerialnej WTO;
20. docenia ukierunkowane na wyniki podejście prezydencji UE i Rady podczas 61 sesji UNCHR; w tym
kontekście wyraża zadowolenie z kluczowej roli, jaką odegrała UE w zapewnieniu ważnych i konstruktyw-
nych rezolucji w sprawie praw człowieka w Demokratycznej Republice Konga, w Nepalu, Korei Północnej,
Sudanie, Uzbekistanie, Turkmenistanie oraz w sprawie praw człowieka i walki z terroryzmem, a także z
powołania specjalnych sprawozdawców do opracowania reguł i wytycznych dotyczących dyskryminacji
związanej z pracą lub pochodzeniem; wyraża także zadowolenie z poparcia udzielonego mianowaniu
specjalnego przedstawiciela, który ma się przyczynić do wzmocnienia standardów praw człowieka w miejscu
pracy;
21. przypomina jednak Radzie o jej wyżej wymienionej rezolucji z dnia 24 lutego 2005 r., w której
wezwała UE do przedstawienia rozwiązań dla pewnej liczby priorytetowych kwestii; w szczególności
ubolewa, że UE odmówiła poparcia rezolucji w sprawie łamania praw człowieka w Chinach, Zimbabwe i
Czeczenii; przypomina w tym względzie zobowiązania podjęte przez Radę w kontekście wytycznych UE do
prowadzenia dialogu w zakresie praw człowieka, gdzie jasno stwierdzono, że dialog w zakresie praw czło-
wieka z krajem trzecim nie może uniemożliwić Radzie poparcia rezolucji w sprawie tegoż kraju w Radzie
Praw Człowieka ONZ; w tym kontekście bierze pod uwagę zawarte w sprawozdaniu za 2005 r. oświad-
czenie, że zwłaszcza grupa afrykańska nie była chętna do współpracy podczas dyskusji o prawach człowieka
w konkretnych krajach afrykańskich podczas posiedzenia Trzeciego Komitetu Zgromadzenia OgólnegoONZ; w związku z tym wzywa Komisję i Radę do wykorzystania wszelkich dostępnych im środków do
przekonania grupy afrykańskiej, aby współpracowała w przyszłości z Trzecim Komitetem ZgromadzeniaOgólnego ONZ prowadząc dialog i zapewniając informacje na temat odnośnych państw afrykańskich, zwła-szcza tych, z którymi współpraca AKP-UE jest zawieszona na mocy art. 96 Umowy o Partnerstwie AKP-UE
lub z którymi prowadzony jest dialog polityczny na mocy jej art. 8; sugeruje, że Parlament Europejski powi-
nien w przyszłości —przedkładając projekty rezolucji Radzie —ograniczyć je do najważniejszych wzbudza-
jących zaniepokojenie krajów, oraz bardziej zdecydowanie popierać działania Rady w tym zakresie;
22. wzywa Radę i Komisję do poczynienia znacznych wysiłków w celu powiązania dyskusji prowadzonych
przez nie na forach międzynarodowych z dwustronnym politycznym dialogiem Unii Europejskiej, jej poli-tyką rozwojową i handlową, oraz do unikania sytuacji takiej jak obecna, w której kraje sprzeciwiające się
inicjatywom UE w zakresie praw człowieka na forach międzynarodowych mogą oczekiwać, że nie spotkają
ich za to znaczące konsekwencje w ich stosunkach dwustronnych z Państwami Członkowskimi UE;
23. przypomina w szczególności Radzie i Komisji, że większość przypadków łamania praw człowieka nie
byłaby możliwa, gdyby istniała bardziej ugruntowana tradycja wolności słowa i prasy; wzywa w związku ztym Radę i Komisję do podkreślenia tego kluczowego punktu w sposób jak najbardziej zdecydowany
podczas prowadzenia jakiegokolwiek dialogu politycznego, jak ma to miejsce w przypadku polityki na rzecz
rozwoju i polityki handlowej;7.12.2006 C 297 E/344 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1) Decyzja Rady 2003/659/WSiSW z dnia 18 czerwca 2003 r. (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 44).
24. wyraża zadowolenie ze stałego wsparcia Rady dla stworzenia silnej, przekonującej i skutecznej Rady
Praw Człowieka ONZ, wyposażonej w następujące istotne cechy: musi to być organ stały z wystarczającą
liczbą posiedzeń o odpowiedniej długości umożliwiających właściwe wykonywanie mandatu, musi on być
zdolny do reagowania w sytuacjach niecierpiących zwłoki, musi też byćzachowany system specjalnych
procedur, a Komitet ds. Organizacji Pozarządowych powinien zostać zreformowany, tak aby umożliwić
wysoki poziom uczestnictwa niezależnych organizacji pozarządowych; wzywa Radę do dalszych działań w
zakresie ustalania norm członkostwa w Radzie Praw Człowieka ONZ, w tym procedur wyboru wymagają-
cych bezpośredniego i indywidualnego głosowania bezwzględną większością członków, które zagwarantowa-
łoby wiarygodność i skuteczność przyszłego organu; w tym kontekście wyraża zaniepokojenie faktem, że
kraje mające złą opinię w dziedzinie respektowania praw człowieka zostały wybrane na członków Rady Praw
Człowieka ONZ, dlatego też podkreśla znaczenie wprowadzenia powszechnej wzajemnej weryfikacji w celu
badania sytuacji w zakresie praw człowieka we wszystkich krajach i nadzoru nad wdrażaniem międzynaro-
dowych konwencji i norm; ubolewa, iż w ostatnich miesiącach 2005 r. małej grupie państw członkowskich
ONZ, które same maj ąniejasną sytuację w dziedzinie praw człowieka, udało się niejako podejść w tych
negocjacjach Państwa Członkowskie UE; z zadowoleniem przyjmuje jednak ostateczne porozumieniezawarte w Nowym Jorku oraz oczekuje silnej i skutecznej reprezentacji UE w uzgodnionej Radzie PrawCzłowieka ONZ;
25. wzywa Radę i Komisję do systematycznego protestowania przeciw przyznawaniu przewodnictwa Rady
Praw Człowieka ONZ krajom, które nie przestrzegają praw człowieka;
26. wzywa Radę i Komisję do udzielania stałego poparcia dla szybkiego uzgodnienia proponowanej
konwencji ONZ dotyczącej praw osób niepełnosprawnych; z zadowoleniem przyjmuje rezultaty siódmej sesji
komisji doraźnej, w tym porozumienie w sprawie wzmocnienia wymowy projektu tekstu w odniesieniu doprzemocy wobec osób niepełnosprawnych, praw osób niesamodzielnych i uzależnionych od pomocy innychoraz praw osób głuchych do używania języka migowego; wzywa Państwa Członkowskie, Radę i Komisję do
wsparcia dalszego wzmocnienia istniejącego projektu w odniesieniu do przymusowego leczenia osób zupośledzeniem i apeluje, w odniesieniu do jego wdrożenia, o wsparcie obecnych wysiłków w zakresie współ-
pracy międzynarodowej celem wsparcia osób niepełnosprawnych w krajach rozwijających się oraz o silną i
niezależną kontrolę i mechanizm umożliwiający egzekwowanie prawa, zdolny do przyjmowania i rozpatry-
wania indywidualnych skarg;
27. uważa ogólnie rzec biorąc, że działania UE w ONZ w odniesieniu do praw człowieka są zbyt herme-
tyczne; wzywa Radę, aby starała się przyspieszyć proces konsultacji, by dać więcej czasu na konsultacje z
partnerami niebędącymi członkami UE; wzywa Radę, aby rozważyła, czy Grupa Robocza Rady ds. PrawCzłowieka (COHOM) nie mogłaby stanowić tylko ram negocjacyjnych dla przedstawicieli UE obecnych na
forach międzynarodowych i przekazywać tym przedstawicielom uprawnienia do podejmowania w razie
konieczności doraźnych decyzji;
28. wyraża zadowolenie, że na posiedzeniach Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), UE zajmuje na
ogół zdecydowane stanowisko w dyskusjach o prawach związków zawodowych i innych podstawowych
prawach człowieka dotyczących pracowników, w tym także podczas prezydencji luksemburskiej, kiedy toUE zaj ęła zdecydowane stanowisko dotyczące łamania praw człowieka kolumbijskich związkowców, co
następnie zostało przełożone na ostre oświadczenie UE na czerwcowej sesji Międzynarodowej Konferencji
Pracy w 2005 r.; w tym kontekście wyraża zaskoczenie, że w czerwcu 2005 r. był możliwy wybór takiego
kraju jak Białoruś do Rady Administracyjnej Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) pomimo tego, że
Białoruś nie jest krajem demokratycznym posiadającym wolne związki zawodowe i że cztery duże kraje UE
sąstałymi członkami organu zarządzającego; żąda, aby Rada wyjaśniła swoje interwencje dyplomatyczne
przed tymi wyborami i to, czy rozważała sprzeciwienie się członkostwu Białorusi; twierdzi, że niezbędne jest
wzmocnienie wspieranych przez UE specjalnych programów ochrony sektorów podwyższonego ryzyka w
krajach trzecich;
29. gratuluje Radzie i Komisji znacznego sukcesu dyplomatycznego, jakim było doprowadzenie do skiero-
wania przez Radę Bezpieczeństwa ONZ sprawy Darfuru w Sudanie do Międzynarodowego Trybunału
Karnego, do czego wzywała rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 września 2004 r. (
1); wyraża
jednak zaniepokojenie z powodu pogarszającego się stanu bezpieczeństwa w Darfurze; wzywa społeczność
międzynarodową, ONZ, Radę i Komisję do podjęcia natychmiastowych działań w celu położenia kresu prze-
mocy, przy jednoczesnym zagwarantowaniu znacznego wsparcia dla Unii Afrykańskiej oraz wystarczającego7.12.2006 C 297 E/345 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1) Dz.U. C 140 E z 9.6.2005, str. 153.
poziomu pomocy humanitarnej dla zagrożonej ludności; zachęca do szybkiego postawienia przed sądem
wysokich rangą urzędników w wojskowej i cywilnej administracji sudańskiego rządu za popełnione
zbrodnie, w szczególności za wykorzystanie gwałtu jako narzędzia wojny; wzywa UE do aktywnegowsparcia zmiany obecnej misji Unii Afrykańskiej na prawdziwą misję pokojową ONZ w celu zapewnienia
większego bezpieczeństwa w tym regionie; nalega, aby UE podtrzymywała swe poparcie dla wdrożeniaobszernego porozumienia pokojowego między różnymi stronnictwami;
30. wzywa Radę i Komisję do kontynuowania wzmożonych wysiłków zmierzających do propagowania
powszechnej ratyfikacji Statutu Rzymskiego oraz przyjęcia przepisów wykonawczych dotyczących MTK,zgodnie ze wspólnym stanowiskiem Rady w sprawie MTK i z planem działania; wzywa Radę i Komisję do
podwojenia wysiłków w tej sprawie w działaniach dyplomatycznych wobec Stanów Zjednoczonych, kluczo-
wego partnera UE, w szczególności w ramach walki z terroryzmem; domaga się, aby każda prezydencja UEprzedstawiała Parlamentowi sprawozdanie na temat działań podjętych w ramach wspólnego stanowiska;
31. wyraża zadowolenie z włączenia, po ostatniej rewizji Umowy o Partnerstwie AKP-UE, promowania i
wzmacniania pokoju i międzynarodowej sprawiedliwości, z należytym uwzględnieniem Statutu Rzymskiego,jako celu współpracy między UE i krajami AKP; ubolewa jednak nad brakiem odniesienia do MTK w doku-mencie końcowym ze Światowego Szczytu ONZ we wrześniu 2005 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że
w kilku planach działania Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, zwłaszcza dotyczących Ukrainy i Mołdawii, oraz
w projektach planów działania dla Azerbejdżanu, Libanu, Armenii i Gruzji, zawarto odniesienia do MTK;
wzywa UE i jej Pań stwa Członkowskie do potwierdzenia swojego poparcia dla MTK, tam gdzie jest to
możliwe;
32. wzywa administrację i Kongres USA do przerwania opóźnienia i ratyfikacji Statutu Rzymskiego usta-
nawiającego MTK; uważa, że w tym przypadku dla Stanów Zjednoczonych nie powinno się robić prawnego
wyjątku; potępia fakt, że pewne kraje, włącznie z niektórymi Państwami Członkowskimi UE, zawarły umowy
dwustronne ze Stanami Zjednoczonymi faktycznie gwarantując bezkarność żołnierzom amerykańskim;
33. podkreśla konieczność nawiązania bliskich stosunków pomiędzy UE i Radą Europy oraz zwraca uwagę
na istniejące w dalszym ciągu trudności w nawiązaniu takich stosunków: ponieważ współpraca ma charakter
techniczny i nie jest zorganizowana na poziomie politycznym, brakuje komunikacji pomiędzy organamiKomisji i Rady Europy, pokrywają sięzadania oraz nie udaje się sprecyzować obszarów działalności; wzywa
prezydencje austriacką i fińską do zagwarantowania, że obecnie przygotowywana wspólna Deklaracja
Intencji pomoże uporać sięz tymi trudnościami; zwraca uwagę na fakt, że stosunki między UE i Radą
Europy są niezwykle istotnym „miejscem spotkania”, otwartym również dla krajów trzecich, które popierają
prawa człowieka i pomagają osiągnąć sukces w polityce sąsiedztwa oraz innych specyficznych stosunkach
opartych na partnerstwie;
Analiza dialogów politycznych oraz dialogów i konsultacji UE na temat praw człowieka, a także ogólnego
dialogu politycznego z państwami trzecimi
34. wyraża zadowolenie z faktu, że w rocznym sprawozdaniu dokonano uczciwej i wyważonej oceny
skuteczności dialogów na temat praw człowieka UE; odnotowuje przeprowadzoną w 2004 r. ocenę tych
wytycznych oraz fakt, że są to pierwsze kroki Rady w celu przygotowania dokumentu przeglądowego na
temat dialogów i konsultacji w dziedzinie praw człowieka; oczekuje, że otrzyma ten dokument, gdy zostanie
on przyjęty; zwraca się przede wszystkim do Rady o ścisłe włączenie Parlamentu do tych prac oraz do
procesu oceny tych wytycznych; w związku z tym informuje Radę, że zostanie przygotowane sprawozdanie
z inicjatywy własnej w sprawie oceny dialogów na temat praw człowieka i konsultacji z krajami trzecimi;
35. wskazuje na konieczność podjęcia przez Unię i każde z Państw Członkowskich wspólnego działania w
zakresie praw człowieka, zgodnie z Traktatem i zobowiązaniami wynikającymi z dorobku prawnego, w celuuniknięcia niespójności, które zmniejszyłyby autorytet moralny Unii w międzynarodowym systemie;
36. przyjmuje do wiadomości ocenę w sprawie dialogu na temat praw człowieka z Chinami wraz z napły-
wającymi raportami o długiej liście naruszeń praw człowieka, w tym nowych więźniach politycznych, zwła-
szcza przedstawicielach mniejszości, zarzutach tortur, powszechnym stosowaniu pracy przymusowej,częstym wykonywaniu kary śmierci i systematycznym tłumieniu wolności wyznania, wolności słowa (zwła-
szcza w kontekście traktowania ludności Tybetu) oraz wolności mediów, w tym Internetu; żałuje, że nie
osiągnięto istotnych postępów w zakresie ratyfikacji i wdrażania Międzynarodowego Paktu Praw Obywatel-
skich i Politycznych (ICCPR) lub uwolnienia więźniów zatrzymanych w wyniku wydarzeń w 1989 r. na7.12.2006 C 297 E/346 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
placu Tiananmen; postrzega ten dialog jako cenny instrument oraz ważny element w ogólnym dialogu stra-
tegicznym pomiędzy UE a Chinami, w którym prawa człowieka muszą zostać potraktowane priorytetowo;
wzywa Radę i Komisję do podjęcia wzmożonych wysiłków w tym zakresie, nawet jeżeli mogą one przynieść
owoce tylko średnioterminowo; wzywa Chiny oraz Radę do rozważenia ulepszenia dialogu dzięki prostej
praktycznej decyzji polegającej na wprowadzeniu tłumaczenia symultanicznego; ma nadzieję, że takie inno-
wacje jak prowadzenie dialogu politycznego na wysokim szczeblu oraz seminarium legislacyjnego bezpo-
średnio po sobie mogłyby spowodować lepsze współdziałanie; podkreśla, że poprawa stosunków handlo-
wych musi być uzależniona od reform w zakresie praw człowieka; wzywa Radę do zaproszenia posłów
Parlamentu Europejskiego, podobnie jak zaproszono członków parlamentu Chin;
37. potępia wezwanie prezydenta Iranu do wymazania Izraela z mapy; wyraża zaniepokojenie sytuacją
praw człowieka w Iranie oraz faktem, że dialog na temat praw człowieka z Iranem —z powodu braku zaan-
gażowania Iranu —został przerwany po ostatniej rundzie w czerwcu 2004 r.; wzywa Iran do ponownego
podjęcia dialogu i, korzystając z wkładu UE, do określenia wyznaczników mających na celu rzeczywistą
poprawę w tej dziedzinie; wyraża zadowolenie z jasnego oświadczenia we wnioskach Rady z dnia 12 grudnia
2005 r. w tej sprawie; zachęca Radę do kontynuowania w szczególności interwencji dyplomatycznych
wobec Iranu w konkretnych przypadkach i wyraża zadowolenie z zaanga żowania prezydencji austriackiej w
tym względzie; wyraża ubolewanie z powodu negatywnego bilansu pierwszych sześciu miesięcy mandatuprezydenta Mahmuda Ahmadinedżada i wzywa Komisję do podjęcia wszelkich niezbędnych środków w
ramach Europejskiej Inicjatywy na rzecz Praw Człowieka dla zintensyfikowania kontaktów i współpracy z
irańskim społeczeństwem i dalszego wspierania demokracji i praw człowieka;
38. wyraża zaniepokojenie z powodu poważnych naruszeń praw człowieka w Iraku, w tym w więzieniach
irackich, niemniej jednak z zadowoleniem przyjmuje wsparcie przez UE nowego rządu w Iraku; wzywa dowiększego zaanga żowania UE na rzecz przywrócenia stabilności w Iraku oraz pełnego funkcjonowania biur
Przedstawicielstwa Komisji, pod warunkiem, że uwzględnione zostaną obawy dotyczące bezpieczeństwa;
wzywa Radę i Komisję do wsparcia bieżących wysiłków irackiego Ministerstwa Praw Człowieka mających na
celu utrzymanie wysokich standardów;
39. z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie przez UE konsultacji z Rosją na temat praw człowieka;
popiera Radę w jej zamiarze rozwinięcia tych konsultacji w szczery i prawdziwy dialog na temat praw czło-
wieka UE-Rosja oraz wzywa do uczestnictwa Parlamentu w tym procesie; zwraca się do Rady, aby nadal
wzywała Rosję do wyrażenia zgody na udział europejskich i rosyjskich organizacji pozarządowych w konsul-
tacjach, wziąwszy pod uwagę przykład innych dialogów w kwestiach praw człowieka; wyraża zadowolenie,
że Rada informuje organizacje pozarządowe o przebiegu konsultacji, ubolewa jednakże nad brakiem jakiego-
kolwiek systematycznego informowania Parlamentu Europejskiego; wzywa Radę do wywarcia nacisku na
Rosję, aby zgodziła się na prowadzenie tego dialogu także naprzemiennie w Rosji, a nie tylko podczas
szczytów odbywających się w UE; wyraża obawę, że nowe rosyjskie przepisy prawne dotyczące organizacji
pozarządowych uniemożliwią organizacjom praw człowieka należyte prowadzenie ich działalności za
każdym razem, gdy stawką będą prawa człowieka, a nawet prowadzenie działalności w ogóle; wzywa
Komisję i Radę, aby uporczywie podnosiły tę kwestię wobec Rosji, zwłaszcza na międzynarodowych forach,
w szczególności w Radzie Europy, w której Radzie Ministrów Rosja ma objąć przewodnictwo w dniu
19 maju 2006 r.; zwraca się do Komisji i Rady o poruszenie kwestii pozasądowych zabójstw, zaginięć, a
także ataków na obrońców praw człowieka zaangażowanych w dochodzenia oraz otwarte mówienie ołamaniu praw człowieka w Czeczenii;
40. wyraża zadowolenie ze Wspólnego Planu Działania przyjętego podczas szóstego Szczytu Indie-UE,
który obejmuje dyskusje o prawach człowieka w oparciu o zobowiązanie do współpracy na rzecz przestrze-
gania praw człowieka w duchu równości i wzajemnego poszanowania; oczekuje, że te dyskusje będą obej-
mować prawa mniejszości; spodziewa się, że w tych ramach obie strony będą mogły także dyskutować o
skomplikowanej sytuacji społecznej dalitów; wzywa Radę i Komisję do powtórzenia takich dialogów z
rządami innych podzielonych na kasty krajów; z zadowoleniem przyjmuje regularne konsultowanie sięKomisji i Rady z indyjskimi organizacjami pozarządowymi w ramach okrągłego stołu społeczeństwa obywa-
telskiego UE-Indie; zaleca, aby w dyskusjach w regionie poruszane były również prawa człowieka w Kasz-
mirze;7.12.2006 C 297 E/347 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
41. zwraca uwagę na wnioski Rady w sprawie Kolumbii przyjęte w dniu 3 października 2005 r.; zaleca,
aby w przyszłości konkluzje Rady były poprzedzane konsultacjami ze społeczeństwem obywatelskim i z
Biurem Wysokiego Komisarza ds. praw człowieka ONZ oraz omawiane na forum COHOM; zwraca się do
Rady o monitorowanie bieżącego wpływu ustawy o pokoju i sprawiedliwości na obrońców praw człowieka;zauważa, że ustawa o pokoju i sprawiedliwości ma zastosowanie do nielegalnych grup zbrojnych w
Kolumbii (nie tylko Zjednoczonych Sił Samoobrony (AUC), ale również Rewolucyjnych Sił Zbrojnych
Kolumbii (FARC) i Armii Wyzwolenia Narodowego (ELN);
42. wzywa Radę i Komisję, aby konsekwentnie podnosiły we wszystkich dialogach politycznych z
państwami trzecimi kwestię, iż powinny one wydać stałe zaproszenia dla wszystkich wyspecjalizowanych
instytucji, specjalnych sprawozdawców i specjalnych przedstawicieli Organizacji Narodów Zjednoczonychoraz przedstawić organom ustanowionym traktatem ONZ wszystkie zaległe sprawozdania;
43. przyjmuje do wiadomości instrument polityczny UE będący oficjalną listą „zatrzymanych/więźniów
sumienia” w polityce wobec określonego kraju, o czym wspomina się w rocznym sprawozdaniu Rady;
zachęca Komisję i Radę do stworzenia takiej oficjalnej unijnej listy wobec każdego kraju, który budzi obawy
o prawa człowieka i do wymieniania tej listy podczas każdego spotkania w ramach dialogu politycznego;
zwraca się do Komisji o informowanie Parlamentu o istnieniu wszystkich takich list;
44. ponadto wzywa Radę, aby rozważyła przyjęcie podejścia stosowanego przez rządy niektórych Państw
Członkowskich i przez niektóre międzynarodowe organizacje pozarządowe, polegającego na tworzeniu coroku listy „krajów budzących szczególne obawy” w odniesieniu do naruszeń praw człowieka w kontekście
swojego corocznego sprawozdania; sugeruje, aby kraje te by ły wybierane w oparciu o konkretne i przejrzyste
kryteria oparte na tematach wytycznych UE w sprawie praw człowieka, zawartych przez te kraje traktatach i
podjętych zobowiązaniach oraz aby krajom wyselekcjonowanym przez Parlament poświęcano rezolucje
uchwalane w trybie pilnym, w celu zwrócenia większej uwagi na prawa człowieka podczas wdrażaniawszystkich polityk UE w stosunku do znajdujących się na niej krajów, włącznie z nałożeniem sankcji hand-
lowych oraz w zakresie wsparcia, jeśli naruszenia te nadal maj ąmiejsce; uważa, że kryteria, takie jak nieza-
leżność sądów i mediów oraz status organizacji społeczeństwa obywatelskiego są niezbędne z punktu
widzenia oceny sytuacji w dziedzinie praw człowieka;
45. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada utrzymała Wspólne Stanowisko w sprawie Birmy/Myanmaru
w 2005 r.; zwraca szczególną uwagę na sprawozdanie Haval/Tutu opublikowane we wrześniu 2005 r., w
którym wezwano do traktowania działań Państwowej Rady ds. Pokoju i Rozwoju w kategoriach zagrożenia
dla międzynarodowego bezpieczeństwa i do przeniesienia w związku z tym uprawnień na Radę Bezpieczeń-
stwa ONZ; docenia wsparcie udzielone przez Państwa Członkowskie UE w przygotowaniu spotkania infor-macyjnego Rady na temat mającego obecnie miejsce łamania praw; z niepokojem przyjmuje do wiadomości,
że Daw Aung San Suu Kyi jest nadal przetrzymywana w areszcie domowym, a specjalnemu sprawozdawcy
ONZ, którego mandat wygasa w tym roku, od 2003 r. odmawia się prawa wjazdu do kraju; zachęca UE do
odegrania aktywniejszej roli w tym kraju (ze szczególnym uwzględnieniem rezolucji w sprawie Birmy/Myan-maru przyjętej przez Parlament w dniu 17 listopada 2005 r. (
1));
46. wyraża zadowolenie z wprowadzenia przez Radę i Komisję problematyki praw człowieka, demokracji,
państwa prawa i dobrych rządów wraz z określonymi wyznacznikami do wszystkich krajowych planówdziałania sporządzanych w ramach Polityki Europejskiego Sąsiedztwa (ENP); przyjmuje do wiadomości, że
siłąplanów działania jest to, iż stanowią one wiążące zobowiązanie i że to także stanowi ich słabość,
ponieważ muszą byćnegocjowane z krajem partnerskim; wzywa zatem Radę do dopilnowania wypełniania
przez te kraje podjętych zobowiązań oraz do zastanowienia się nad środkami, które należy podjąć w razie
niewypełnienia tych zobowiązań w ustalonym terminie; zwraca szczególną uwagę na słabe strony umów w
dziedzinie praw człowieka z Marokiem, Saharą Zachodnią, Tunezją, Syrią, Izraelem oraz Autonomią Pales-
tyńską, Algierią i Egiptem, przy czym w przypadku planów działania dotyczących ostatnich dwóch z ww.
krajów nadal trwają negocjacje; czeka na zbadanie sprawozdań z pierwszego roku wdrażania pierwszych
siedmiu planów działania i priorytetów ENP ustalonych na rok 2006; wzywa w tym kontekście do utwo-rzenia podkomisji ds. praw człowieka zajmujących się miedzy innymi indywidualnymi przypadkami, tak aby
w dalszym ciągu wzmacniać dialog w sprawie praw człowieka ze wszystkimi krajami partnerskimi;
47. wzywa Radę i Komisję do włączenia do wszystkich działań praw dziecka, w celu skutecznego zwal-
czania pracy dzieci, koncentrując się przede wszystkim na uczeniu i wychowywaniu dzieci, co jest jednym z
Milenijnych Celów Rozwoju;7.12.2006 C 297 E/348 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1)Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0444.
Ogólna analiza działań Rady i Komisji
48. odnotowuje informację, że podczas prezydencji brytyjskiej UE wystąpiła z interwencjami dyplomatycz-
nymi w przypadku 26 indywidualnych spraw związanych z prawami człowieka i wydała 49 oświadczeń w
kwestii praw człowieka;
49. zdaje sobie sprawę, że, zwłaszcza w dziedzinie praw człowieka działania UE, takie jak interwencje
dyplomatyczne wobec krajów trzecich, muszą być czasami poufne; uważa jednak, że lista tych działań
powinna być zawarta w sprawozdaniu rocznym;
50. wzywa zatem Radę i Komisję do stworzenia, wraz z Parlamentem, poufnego systemu, w ramach
którego wybrani posłowie Parlamentu Europejskiego będą mogli być informowani o interwencjach Państw
Członkowskich, prezydencji, Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZB, Osobistego Przedstawiciela ds. PrawCzłowieka, specjalnych przedstawicieli lub komisji w odniesieniu do indywidualnych przypadków łamania
praw człowieka lub sytuacji poruszonych w rezolucjach Parlamentu Europejskiego; sugeruje, że taki system
mógłby się wzorować na systemie informowania wybranych posłów Parlamentu Europejskiego o poufnych
materiałach dotyczących bezpieczeństwa i obronności;
51. wyraża zadowolenie z faktu, iż Rada Spraw Ogólnych podjęła w dniu 12 grudnia 2005 r. postano-
wienie, że zaktualizowane unijne broszury Rady dotyczące praw człowieka mają byćdostępne dla wszyst-
kich instytucji UE i oczekuje, że jak najszybciej otrzyma aktualne ich wersje (
1);
52. zwraca się do Rady o rozważenie możliwo ści przekształcenia COHOM w grupę roboczą z przedstawi-
cielami mającymi swoją siedzibę w Brukseli; uważa, że dałoby to więcej czasu na posiedzenia, zapewniło
lepszą koordynację, a zatem i ściślejszą kontrolę nad unijnymi politykami w dziedzinie praw człowieka w
szerszym znaczeniu;
53. wyraża zadowolenie z utworzenia grup roboczych ds. rozwoju instytucjonalnego, reformy administra-
cyjnej, rządzenia państwem i praw człowieka między UE i odpowiednio Bangladeszem, Laosem i Wiet-namem; w zależności od oceny ich skuteczności wzywa Radę i Komisję do rozszerzenia tego podejścia na
pozostałe państwa trzecie, takie jak Kambodża i Nepal;
54. nalega, żeby wszystkie instrumenty ochrony praw człowieka, dokumenty i sprawozdania, łącznie ze
sprawozdaniami rocznymi zajmowały się wyraźnie kwestiami dotyczącymi dyskryminacji, w tym kwestiami
mniejszości etnicznych, wolności wyznania (łącznie z dyskryminacją wobec mniejszości religijnych),
prawami kobiet, dzieci, ludności autochtonicznej, osób niepełnosprawnych (w tym osób upośledzonychumysłowo) oraz prawami osób wszystkich orientacji seksualnych, przy pełnym zaanga żowaniu ich organi-
zacji, zarówno w UE, jak i, w stosownych przypadkach, w krajach trzecich;
55. nalega w obliczu nadal istniejącej dyskryminacji ze względu na płeć, żeby ochrona i propagowanie
praw kobiet stanowiło przekrojowe zagadnienie w programie Unii Europejskiej związanym z prawami czło-wieka;
Programy pomocy zewnętrznej Komisji
Europejska Inicjatywa na rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR)
56. wzywa Komisję do poważnego rozważenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, który uważa, że
powinien powstać specjalny instrument na rzecz praw człowieka na lata 2007-2013; oczekuje na otrzy-
manie komunikatu Komisji w tej sprawie;
57. podkreśla znaczenie Europejskiej Inicjatywy na rzecz Demokracji i Praw Człowieka jako jednego z
głównych instrumentów, jakimi dysponuje UE; podkreśla w szczególności tę korzyść, że programy EIDHR
nie wymagają zatwierdzenia przez rząd w kraju wdrażania i że większo śćfunduszy EIDHR jest dostępna dla
organizacji społeczeństwa obywatelskiego;
58. podkreśla swoje stanowisko, że prawa człowieka muszą byćzoptymalizowane we wszystkich czterech
instrumentach finansowych działań zewnętrznych oraz że dla praw człowieka powinien zostać stworzony
piąty specjalny instrument w celu uzupełnienia programowania tematycznego;7.12.2006 C 297 E/349 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1) Konkluzje Rady z dnia 12 grudnia 2005 r., 15293/1/05 REV 1, załącznik, str. 14.
59. wzywa Komisję do zagwarantowania, że obecna reforma rozporządzenia finansowego (1) oraz towa-
rzyszących mu przepisów wykonawczych jest na tyle daleko idąca, że pozwoli zmniejszyć nadmierny ciężar
administracyjny oraz zwiększyć tempo uwalniania funduszy, co obecnie stanowi ogromny problem dla Euro-
pejskiej Inicjatywy na Rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR), oraz ułatwią mniejszym, szeregowym
organizacjom pozarządowym dostęp do funduszy i zarządzanie nimi, a tym samym pozwolą zwiększyć
zasięg EIDHR;
60. z zadowoleniem przyjmuje wnioski ze sprawozdania oceniającego z kampanii przeciwko rasizmowi,
ksenofobii i dyskryminacji, stwierdzając, że projekty finansowane w ramach EIDHR są adresowane do
najbardziej marginalizowanych społeczności, do których nie docieraj ąrządy, i że przynoszą one ważne
rezultaty;
61. wyraża zadowolenie, że w 2005 r. Komisja mogła przeznaczyć środki w wysokości ponad
125 000 000 euro, ale jest zaniepokojony możliwo ścią, że nie wszystkie zakontraktowane w 2005 r.
projekty zostaną dokładnie i w pełni wdrożone;
62. odnotowuje fakt, że fundusze EIDHR wykorzystane na wyborcze misje obserwacyjne Unii Europejskiej
w 2005 r. wyniosły więcej niż jedną piątą łącznej kwoty, a takie misje zostały przeprowadzone w 12
krajach, w tym w Afganistanie, Etiopii, Libanie, Liberii, Wenezueli i Autonomii Palestyńskiej; chwali corazwiększą skuteczność unijnych działań związanych z obserwacją wyborów, ale uważa, że nie można tego
osiągać jejkosztem zmniejszania zobowiązań budżetowych przeznaczonych na projekty w dziedzinie praw
człowieka na poziomie obywatelskim w krajach całego świata;
63. domaga się od Komisji i Rady systematycznej oceny wyników wyborczych misji obserwacyjnych,
uważnego monitorowania sytuacji po wyborach oraz, w razie potrzeby, podjęcia działań politycznych;
64. odnotowuje, że duży procent (50,9 %) łącznych środków EIDHR na projekty zakontraktowane w
2005 r. został wydany na duże projekty zorganizowane tematycznie, a jedynie mały procent (27,68 %)
został przeznaczony na mikroprojekty wdrażane przez przedstawicielstwa Komisji; jeszcze raz podkreśla, że
większy procent powinien być przeznaczony na mniejsze, oddolne projekty; wzywa Komisję do zwrócenia
szczególnej uwagi na te organizacje pozarządowe, które odgrywaj ąkluczową rolę w promocji praw czło-
wieka w ich krajach, lecz nie są uznane przez władze tych krajów; uważa zaproponowanie przez Komisję
zmiany rozporządzenia finansowego w zakresie finansowania takich organizacji pozarządowych za sprawępodstawowej wagi;
65. w pełni popiera wkład UE w organizacje międzyrządowe, ponieważ organizacje te mogą wnieść zasad-
niczy wkład w promowanie demokracji i praw człowieka, uważa jednak, że wkład ten nie powinien być ze
szkodą dla organizacji pozarządowych, ale raczej odbywać siępoprzez strategiczne, długofalowe partner-
stwa;
66. wyraża zadowolenie z faktu, że Komisja zmieniła swoje procedury dotyczące zaproszeń do składania
wniosków na rok 2006 w ten sposób, że nowe zaproszenia, które są oparte na „opisie koncepcji” wydają się
traktować szerszą ocenę jakości propozycji projektów jako pierwsze spośród głównych kryteriów;
67. zwraca się do Komisji o udostępnienie Parlamentowi wszystkich sprawozdań z oceny oddziaływania
przeprowadzonej w odniesieniu do projektów, przez zewnętrznych lub wewnętrznych oceniających, w celuzapewnienia właściwej analizy; zwraca się do Komisji, aby uczyniła ocenę oddziaływania na prawa człowieka
integralną i całkowicie wdrożoną częścią całego cyklu zarządzania projektami Unii Europejskiej, zarówno
ex-ante jak i ex-post, wywieraj ąc w ten sposób wpływ tak na przyszłe formułowanie polityki i programów,
jak i na ocenę trwają cych programów;
Programy pomocowe ogólnie
68. uważa za konieczny rozwój szerokiego włączania kwestii związanych z prawami człowieka, zasadami
demokratycznymi, państwem prawa i dobrymi rządami (jak to wyrażono w Umowie o Partnerstwie AKP-UE
do głównego nurtu działań finansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR); zwraca się do Komisji
o przygotowanie rocznego przeglądu wszystkich wydatków związanych z EFR we wszystkich programachgeograficznych, regionalnych i tematycznych w celu zwiększenia widoczności działań UE w tej dziedzinie;
69. zwraca się do Komisji, aby w politycznym planowaniu programowym opierała cele, wskaźniki i plany
rozwojowe na ustalonych, powszechnych międzynarodowych instrumentach praw człowieka, w pełni anga-żując organizacje praw człowieka od koncepcji polityki i programów, po etap wdrażania, monitorowania ioceny;7.12.2006 C 297 E/350 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finanso-
wego maj ącego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1).
70. wzywa do oceny wyników seminarium poświęconego prawom człowieka w odniesieniu do pomocy
humanitarnej UE, które odbyło się w czerwcu 2005 r., w tym przeznaczenia środków unijnych na sprawy
związane z wymiarem sprawiedliwości po masakrach i zbrodniach przeciw ludzkości;
Analiza wdrażania klauzul o prawach człowieka i demokracji
71. powołuje się na swoją wyżej wymienioną rezolucję z dnia 14 lutego 2006 r. dotyczącą przyszłej
unijnej polityki dotyczącej stosowania klauzul o prawach człowieka we wszystkich umowach zawieranychprzez UE, obejmującej stworzenie skutecznego mechanizmu monitorowania poszanowania praw człowiekaoraz aktywniejsze włączenie Parlamentu Europejskiego w proces oceny i konsultacji tych klauzul; oczekuje,
że prezydencja austriacka odpowie wraz z Komisją na wnioski Parlamentu;
72. odnotowuje fakt, iż unijne umowy czwartej generacji z państwami trzecimi w sposób oczywisty obej-
mują dialog polityczny jako zasadniczy element umowy uwzględniający problematykę praw człowieka i
demokracji; podkreśla swoje zdecydowanie w kwestii wzmocnienia kontroli ex ante najnowszych stanowiskw takich dialogach politycznych;
73. zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym w sprawozdaniu za 2005 r., że klauzula o prawach człowieka
stanowi podstawę pozytywnego zaangażowania w kwestie praw człowieka i demokracji z państwami trze-
cimi; podkreśla jednak, że nie może to wykluczać możliwo ści czasowego wstrzymania współpracy z
powodu naruszenia klauzuli; ponawia wezwanie do stosowania ruchomej skali środków i przejrzystego
systemu sankcji w odniesieniu do naruszania klauzuli o prawach człowieka przez państwa trzecie i wzywaRadę do rozważenia rozszerzenia głosowania kwalifikowaną większością głosów, by w odpowiednim czasie
w przyszłości objęło ono decyzje dotyczące przyjęcia restrykcyjnych środków; ponawia żądanie lepszego
mechanizmu monitorowania i konsultacji w stosunku do klauzuli i wzywa Komisję i Radę do przedkładania
co roku podkomisji praw człowieka Parlamentu Europejskiego sprawozdania o łamaniu klauzul praw czło-
wieka, w tym klauzul zawartych w Umowie o Partnerstwie AKP-UE;
74. ponawia swoje poparcie dla decyzji Rady z dnia 3 października 2005 r. o nałożeniu sankcji na Uzbe-
kistan w związku z wydarzeniami w Andiżanie w dniu 13 maja 2005 r., kiedy to rządowe siły bezpieczeń-
stwa zastrzeliły dużą liczbą cywilów, a potem wiele osób aresztowano i postawiono przed sądem w proce-
sach niespełniają cych międzynarodowych zasad uczciwego postępowania sądowego w celu ukrycia prawdy;
traktuje to jako przykład spójnego unijnego działania wymierzonego w rząd, który jest związany zobowiąza-niami w zakresie praw człowieka i demokracji na mocy umowy o partnerstwie i współpracy z UE; ubolewa,że w przypadku Uzbekistanu wprowadzenie sankcji zajęło sześć miesięcy; ma jednak nadzieję, że skutkiem
tego precedensu będzie umocnienie klauzuli o prawach człowieka we wszystkich umowach; wzywa Radę do
otwartego potępienia pogwałcenia praw człowieka w Turkmenistanie;
75. potwierdza swoją rezolucję z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie wyraźnego naruszania praw czło-
wieka i wolności prasy w Tunezji i ocenę Światowego Szczytu w sprawie Społeczeństwa Informacyjnegozorganizowanego w Tunezji (
1);
76. przypomina swoją rezolucję z dnia 27 października 2005 r. w sprawie praw człowieka w Saharze
Zachodniej (2); wyraża zadowolenie z powodu uwolnienia przez władze marokańskie więźniów politycznych
z Sahary Zachodniej, sprzeciwia się zarazem dalszemu łamaniu praw człowieka wobec ludności Sahary
Zachodniej; wzywa do ochrony ludności Sahary Zachodniej i do poszanowania jej praw podstawowych,zwłaszcza wolności wypowiedzi, prawa do przemieszczania się i zgromadzeń; ponawia wezwanie do poszu-
kiwania sprawiedliwego i trwałego rozwiązania konfliktu w Saharze Zachodniej, opartego na prawie narodusaharyjskiego do samostanowienia, zgodnie z odpowiednimi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa, w szczegól-ności rezolucją nr 1495(2003);
77. z zadowoleniem przyjmuje monitorowanie i przegląd Wytycznych w sprawie wdrażania i oceny
środków restrykcyjnych w ramach Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa UE (
3);
78. wyraża zadowolenie z roli, jaką wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE odgrywa jako plat-
forma otwartej i przejrzystej dyskusji o kwestiach praw człowieka i zachęca je do kontynuowania pracy,dzięki czemu wniesie wkład w dialog polityczny przewidziany w art. 8 Umowy o Partnerstwie AKP-UE;7.12.2006 C 297 E/351 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1)Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0525.
(2)Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0414.
(3) Rada po raz pierwszy zatwierdziła te wytyczne w grudniu 2003 r. Zawierają one standardowe sformułowania i
wspólne definicje, które mogą być zastosowane w instrumentach prawnych wdrażających sankcje. Przegląd miał
miejsce w grudniu 2005 r.
79. wyraża ubolewanie z powodu zbyt rzadkiego stosowania klauzuli praw człowieka zawartej w art. 96
Umowy o Partnerstwie AKP-UE w przypadku rażącego pogwałcenia praw człowieka w krajach AKP i wzywa
do intensyfikacji dialogu politycznego w duchu Umowy o Partnerstwie AKP-UE;
80. z zadowoleniem przyjmuje, jako bardzo pozytywny przykład, unijne działania w postaci interwencji
dyplomatycznych i deklaracji po gwałtownych represjach w Etiopii w czerwcu 2005 r.; wyraża zaniepoko-jenie, że gdy podobne naruszenia praw człowieka miały miejsce w listopadzie 2005 r. UE nie podjęła wystar-
czających działań w tym względzie; biorąc pod uwagę znaczną liczbę przywódców opozycji i obrońców
praw człowieka obecnie więzionych i zagrożonych karą śmierci, uważa, że rząd Etiopii nie wywiązuje się ze
zobowiązań wynikających z art. 8 Umowy o Partnerstwie AKP-UE i wzywa Komisję oraz Radę do odpo-
wiedzi na wezwanie Parlamentu Europejskiego do opracowania wspólnego stanowiska zgodnie z art. 96Umowy o Partnerstwie AKP-UE, czego Parlament domagał sięw swojej wyżej wymienionej rezolucji z dnia
15 grudnia 2005 r.;
81. wyraża zaniepokojenie faktem braku wzmianki o Erytrei w rocznym sprawozdaniu Rady na temat
praw człowieka za rok 2005, mimo maj ącego tam miejsce poważnego łamania praw człowieka, w tym
bezpodstawnego więzienia i poddawania torturom tysięcy więźniów; ubolewa, że mimo swojej rezolucji z
dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie praw człowieka w Erytrei (
1) potępiającej sytuację w dziedzinie praw
człowieka w Erytrei i wzywają cej Radę i Komisję do otwarcia procesu konsultacyjnego zgodnie z art. 96
Umowy o Partnerstwie AKP-UE, Rada i Komisja niewiele zrobiły w tej sprawie; wzywa Radę i Komisję do
bezzwłocznego otwarcia procedury konsultacyjnej dotyczącej sytuacji w zakresie praw człowieka w Erytreizgodnie z art. 96 Umowy o Partnerstwie AKP-UE;
Wprowadzenie wytycznych UE w sprawie praw człowieka
82. bierze pod uwagę pierwszy dwuletni przegląd wytycznych UE w sprawie dzieci i konfliktu zbrojnego
przeprowadzony za prezydencji brytyjskiej; wyraża szczególne zadowolenie, że broszury UE o prawach czło-
wieka, przyjęte w lipcu 2005 r., zawierają sekcję o prawach dzieci i specjalny wymóg zgłaszania odpo-
wiednio sprawozdań na mocy tych wytycznych; zwraca uwagę, że konsultacje z zainteresowanymi stronami
i organizacjami pozarządowymi były wzorowe w procesie przygotowywania przeglądu i zaleceń; wyrażajednak żal z tego powodu, że Parlament Europejski nie był zaangażowany w proces oceny wytycznych, że
nie wykorzystano możliwo ści przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu i że powstały dokument
sprawił zawód pod względem swego zakresu i ambicji; zwraca się w związku z tym do Rady o systema-
tyczne włączanie Parlamentu Europejskiego w dwuletni przegląd wytycznych, w celu uwzględnienia stano-wiska i zaleceń Parlamentu w tym zakresie;
83. wyraża zadowolenie z zaanga żowania prezydencji austriackiej w kontynuowanie praktyki interwencji
dyplomatycznych wobec wszystkich międzynarodowych partnerów UE w odniesieniu do ratyfikacji między-narodowych konwencji zakazujących stosowania tortur; wzywa Radę i Komisję do rozważenia nowych i
innowacyjnych sposobów wdrażania wytycznych w sprawie tortur; podkreśla, że mimo iż wytyczne te
zostały przyjęte już w 2001 r., są w bardzo niewielkim stopniu wdrożone; wobec panującego obecnie
nieprzychylnego klimatu dla całkowitego zakazu tortur i znęcania się w międzynarodowym kontekście walki
z terroryzmem wzywa Radę do włączenia Parlamentu Europejskiego w przyszły proces oceny ww. wytycz-
nych; powiadamia Radę, że podkomisja ds. praw człowieka PE zwróciła się o analizę mającą na celu optyma-
lizację wdrożenia wytycznych UE w sprawie tortur i ulepszenie środków zawartych w tych wytycznych;
zaleca prezydencji austriackiej i fińskiej, aby występowały z interwencjami dyplomatycznymi w sprawie
tortur we wszystkich krajach będących sygnatariuszami odnośnych konwencji, które nie wydają sięjednak
chętne do współpracy; podkreśla, że regularna obecność prezydencji lub sekretariatu Rady w odnośnej
Komisji ONZ ds. Tortur mogłaby wnieść bardzo istotny wkład w strategiczną analizę tego, wobec jakich
krajów i kiedy należy wystąpić z interwencją dyplomatyczną; wzywa Radę do rozważenia, czy Unia Euro-
pejska nie mogłaby działać bardziej zdecydowanie i przekonująco wobec krajów trzecich, gdyby wszystkie
Państwa Członkowskie podpisały i ratyfikowały Protokół opcjonalny do Konwencji ONZ przeciwko
torturom i innemu okrutnemu, Nieludzkiemu i Poniżającemu Traktowaniu lub Karaniu (
2); jest również
zaniepokojony zarzutami przenoszenia i zlecania tortur w krajach trzecich i wzywa UE do rozważenia walkiprzeciwko torturom jako najważ niejszego celu jej polityki w zakresie praw człowieka, zwłaszcza dzięki
bardziej zdecydowanemu wdrażaniu wytycznych UE i innych instrumentów UE, jak na przykład EIDHR;7.12.2006 C 297 E/352 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1) Dz.U. C 201 E z 18.8.2005, str. 123.
(2) W dniu 23 stycznia 2006 r. stan podpisów i ratyfikacji wśród UE-25 przedstawiał sięnastępująco: podpisano i ratyfi-
kowano (tylko 5 Państw Członkowskich): Dania, Malta, Polska, Szwecja i Zjednoczone Królestwo (jak również państwo
kandydujące Chorwacja); podpisano (11 Państw Członkowskich): Austria, Belgia, Cypr, Republika Czeska, Estonia,
Finlandia, Francja, Włochy, Luksemburg, Holandia i Hiszpania (a także państwa kandydujące Rumunia i Turcja); nie
podpisano ani nie ratyfikowano (9 Państw Członkowskich): Niemcy, Grecja, Węgry, Irlandia, Łotwa, Litwa, Portugalia,
Słowacja i Słowenia (jak również państwo kandydujące Bułgaria).
84. podkreśla, że należy potraktować jako wysoki priorytet pełne wdrożenie unijnych wytycznych w
sprawie obrońców praw człowieka; wzywa Radę do podjęcia inicjatyw zmierzają cych do ochrony obrońców
prawa człowieka; wzywa Komisję i Pań stwa Członkowskie do zorganizowania szkolenia poświęconego
stosowaniu tych wytycznych dla personelu w przedstawicielstwach, ambasadach i konsulatach; zwraca się do
Komisji o rozważanie udostępnienia funduszy na pokrycie kosztów takiego szkolenia; wyraża zadowolenie zopracowania przez holenderską prezydencję UE podręcznika dotyczącego wdrażania wytycznych; ubolewa
jednak, że Parlamentowi odmówiono dostępu do dokładnych informacji o jego treści; wzywa Radę i Komisję
do systematycznego uwzględniania sytuacji obrońców praw człowieka we wszystkich dialogach politycz-nych; wzywa Komisję do zorganizowania na szczeblu jej przedstawicielstw seminariów informacyjnych o
wytycznych z udziałem wszystkich odnośnych miejscowych organizacji pozarządowych; ponownie wzywaRadę do informowania Parlamentu o wdrażaniu tych wytycznych w terenie i do pełnego włączenia go w
proces ich oceny;
85. popiera Radę w jej staraniach o włączenie praw człowieka do głównego nurtu prac UE, w szczegól-
ności dzięki skupieniu się na regularnym przeglądzie i wdrażaniu konkretnego zbioru unijnych wytycznych
w dziedzinie praw człowieka;
Włączanie praw człowieka do głównego nurtu polityk
86. wyraża zadowolenie, że Rada i Komisja podejmują starania w celu wzmocnienia spójności między
unijną polityką dotyczącą praw człowieka i innymi politykami międzynarodowymi; uważa wzmocnienie
tych związków za niezwykle ważne dla realizacji wiarygodnej unijnej polityki praw człowieka;
87. podkreśla znaczenie nominacji Michaela Matthiessena jako osobistego przedstawiciela ds. praw czło-
wieka Wysokiego Przedstawiciela UE ds. WPZB, co stanowi ważny krok naprzód we włączaniu praw czło-
wieka do głównego nurtu działań; wyraża zadowolenie z działań i osobistego zaangażowania osoby piastu-
jącej ten urząd;
88. wyraża zadowolenie z faktu, iż grupy robocze zajmujące się operacjami cywilnymi i policyjnymi w
ramach filaru WPZB/EPBO, jak również operacjami wojskowymi UE, rozpoczęły rozmowy na temat
aspektów praw człowieka związanych ze swoimi operacjami i zainicjowały włączanie tej problematyki, w
tym potępienia stosowania przemocy wobec kobiet, do instrukcji wydawanych personelowi UE pełniącemumisje; z zadowoleniem przyjmuje „Ogólne normy postępowania podczas operacji EPBO”, przyjęte przez
Radę w dniach 23 maja 2005 r., które udzielają kompleksowych wskazówek wszystkim kategoriom perso-
nelu działającego w ramach misji EPBO; zwraca jednak uwagę na wyraźną potrzebę skrupulatnego i konsek-
wentnego wdrażania tych norm podczas coraz częstszych wojskowych i cywilnych operacji UE za granicą;
uważa, że działając w ten sposób UE może zapobiec nadużyciom, jakie miały miejsce podczas misji pokojo-
wych ONZ; wzywa Komisję do rozważenia udostępnienia większych funduszy na przeszkolenie całego
personelu w stosowaniu tych norm;
89. wyraża zadowolenie z przyjęcia w grudniu 2005 r. wytycznych Unii Europejskiej w sprawie promo-
wania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego; nalega, aby Rada stosowała je we wszyst-kich odnośnych oświadczeniach, deklaracjach i interwencjach dyplomatycznych;
90. wzywa Europejski Bank Inwestycyjny (EBI), jako jedną z agencji wdrażaj ących politykę rozwojową UE
za pośrednictwem udzielania pożyczek i najwię ksząpubliczną instytucję finansową naświecie, aby w całości
włączył troskę o prawa człowieka we wszystkie oceny swoich projektów oraz zapewnił dostateczną zdol-
ność organizacyjną włączenia zagadnień praw człowieka w główny nurt swych operacji; w szczególności
wzywa do wprowadzenia jasnych, opartych na standardach międzynarodowych procedur ochronnych w celuoceny i złagodzenia skutków ich projektów w dziedzinie praw człowieka; wzywa do ustanowienia polityk
ochronnych w sprawach nieobjętych legislacją unijną, które przynajmniej dorównałyby politykom
ochronnym opisanym w Zasadach Równikowych; wzywa EBI do konsultacji z Parlamentem w tym zakresie;
91. wyraża zadowolenie z faktu, iż Komisja regularnie analizuje, jakie kraje powinny zostać dodane do
listy krajów „GSP+” (Ogólnego Systemu Preferencji Celnych), którym przyznaje się najlepsze stawki celne na
towary przywożone do UE; zwraca się jednak do Komisji, aby zadbała o to, by dla celów swojej oceny
Komisja sprawdzała zarówno wejście w życie zobowiązań międzynarodowych, jak i skuteczne ich wdrażanie
i egzekwowanie u źródła;
92. wzywa Komisję do stosowania obiektywnych kryteriów przy przyznawaniu korzyści płynących z
„GSP+” krajom, w których wykazane zostały poważne uchybienia w odniesieniu do wprowadzania w życie
ósmej konwencji MOP dotyczącej podstawowych norm pracy, w szczególności do monitorowania realizacjizobowiązań podjętych przez Wenezuelę, Mołdawię, Sri Lankę, Mongolię, Salwador i Gwatemalę przed
decyzją Komisji z grudnia 2005 r.; wzywa Komisję do regularnego dokonywania przeglądu wdrażania tej
konwencji i zastosowania, jeżeli będzie to konieczne, klauzul ochronnych przewidzianych w rozporzą-
dzeniu;7.12.2006 C 297 E/353 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
93. zwraca się do Rady i Komisji o zapewnienie zgodności umów handlowych z istniejącymi traktatami
ONZ dotyczącymi praw człowieka zgodnie z wyżej wymienioną rezolucją Parlamentu z dnia 14 lutego
2006 r., o przeprowadzanie niezależnej oceny wpływu przed przystąpieniem do negocjacji handlowych, wszczególności analizując wpływ na prawa człowieka oraz o monitoring, przegląd i zniesienie wszelkiegoniekorzystnego wpływu istniejących i proponowanych porozumień handlowych na prawa człowieka, zagad-
nienia społeczne i środowiskowe;
94. wskazuje, że wszystkie oceny sytuacji praw człowieka w poszczególnych krajach powinny obejmować
analizę podstawowych praw pracowniczych, zawartych w art. 23 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka,
art. 22 ICCPR oraz w art. 8 Międzynarodowej Karty Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych;
95. zwraca się do Komisji o włączenie systematycznego monitorowania praw człowieka do wszystkich
dokumentów strategii krajowej, dokumentów strategii regionalnej, krajowych programów orientacyjnych,regionalnych programów orientacyjnych i planów działania; zwraca się do Komisji o regularną aktualizację
takich dokumentów, aby zawsze odzwierciedlały one najbardziej aktualną sytuację w dziedzinie praw czło-
wieka w danym państwie oraz o organizowanie odpowiednich konsultacji z organizacjami pozarządowymi
podczas takich działań;
96. zwraca się do Komisji, aby zreferowała, w jaki sposób wdrożyła swoje propozycje zawarte w komuni-
kacie Komisji w sprawie roli Unii Europejskiej w promowaniu praw człowieka i demokratyzacji państw trze-cich z maja 2001 r. oraz dokonała szczegółowego przeglądu;
97. zwraca się do Komisji, aby opracowała strategię promocji stosowania wszystkich unijnych wytycznych
w dziedzinie praw człowieka w korporacjach ponadnarodowych w ramach wdrażania swojego niedawnegokomunikatu z dnia 23 marca 2006 r. o odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw (COM(2006)0136);
98. potwierdza, że wewnętrzne polityki UE muszą nie tylko by ćzgodne, ale także muszą byćwzorowe
pod względem przestrzegania międzynarodowych praw człowieka; w związku z tym wyraża zaniepokojenie,że obecne środki zarządzania przepływami migracyjnymi nie zawsze w praktyce gwarantują uchodźcom
dostęp do ochrony; wzywa Radę i Komisję do zadbania, aby zarządzanie przepływami migracyjnymi nie
stało się warunkiem współpracy rozwojowej z państwami trzecimi i aby pilotażowe Regionalne Programy
Ochrony pozostały zorientowane na ochronę, były dobrze wyposażone i długoterminowe, w pełni skoordy-nowane z unijną polityką humanitarną i rozwojową, oraz aby opierały się na rzeczywistej solidarności
międzynarodowej;
99. podkreśla również, że w zwalczaniu handlu ludźmi należy przyjąć wobec ofiar podejście oparte na
prawach człowieka i, w związku z tym, z zadowoleniem wita skupienie uwagi na ochronie ofiar w planieRady UE dotyczącym zwalczania handlu ludźmi i zapobiegania mu (
1) oraz wzywa wszystkie Państwa
Członkowskie do ratyfikacji konwencji Rady Europy o przeciwdziałaniu handlu ludźmi;
100. wzywa Radę i Komisję do wyznaczenia kryteriów dla wszystkich konsultacji w zakresie praw czło-
wieka w celu poprawy spójności polityki i dialogu politycznego;
Skuteczność interwencji Parlamentu Europejskiego w sprawach związanych z prawami człowieka
101. wyraża zadowolenie z jego wzrastają cej roli w sferze praw człowieka i w chronieniu zobowiązań do
poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka na całym świecie poprzez kontrolę działań innych instytucji, a
w szczególności poprzez przyznawanie nagrody Sacharowa;
102. wyraża zadowolenie z pierwszego roku działań podkomisji ds. praw człowieka w Komisji Spraw
Zagranicznych, która, pod kierownictwem Parlamentu Europejskiego, stworzyła punkt centralnych działań w
zakresie praw człowieka, jakiego brakowało w poprzedniej kadencji Parlamentu, w tym regularnych spra-
wozdań prezydencji, Komisji, osobistego przedstawiciela ds. praw człowieka, wysokiego komisarza ONZ ds.
praw człowieka, specjalnych sprawozdawców ONZ i komisarza ds. praw człowieka Rady Europy, licznychprzesłuchań i wymian poglądów, ekspertyz i opracowań, a także wkładu w prace Komisji Spraw Zagranicz-
nych w dziedzinie praw człowieka;
103. podkreśla konieczność zdecydowanego zwrócenia uwagi na zagadnienia praw człowieka w pracach
wszystkich komisji i delegacji parlamentarnych zajmujących się stosunkami zewnętrznymi Parlamentu Euro-
pejskiego; w związku z tym zwraca szczególną uwagę na pracę wykonaną przez Komisję Rozwoju w
zakresie organizacji regularnych debat na temat praw człowieka i wzywa Komisję i Radę dośledzenia wnio-
sków z tych i innych debat parlamentarnych poświęconych prawom człowieka;7.12.2006 C 297 E/354 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1) Dz.U. C 311 z 9.12.2005, str. 1.
104. w związku z tym wskazuje, że podkomisja ds. praw człowieka skoncentrowała w 2005 roku działal-
ność na wdrożeniu instrumentów UE w zakresie praw człowieka, takich jak wytyczne UE w sprawie ochrony
działaczy na rzecz praw człowieka, i w związku z tym ustanowiła system koordynacji z przedstawicielamiorganów ONZ zajmujących się prawami człowieka; za priorytet uważa kontynuację ścisłej współpracy z
ONZ oraz organami i przedstawicielami Rady Europy w celu zapewnienia większej spójności i lepszej koor-dynacji w dziedzinie praw człowieka;
105. uważa, że skuteczność pracy Parlamentu w dziedzinie praw człowieka mogłaby być wzmocniona w
różny sposób, na przykład poprzez bardziej pogłębioną analizę działań Rady i Komisji wobec krajów mają-
cych problemy z prawami człowieka oraz lepsze monitorowanie i szybką ocenę wpływu wszystkich oświad-
czeń w kwestii praw człowieka zawartych w rezolucjach i ich wykonania; proponuje podkomisji rozważenie
powołania małych, nieformalnych grup roboczych w celu obserwacji wszystkich wytycznych w celu lepszegomonitorowania prac Rady w tym zakresie i składania wniosków;
106. zwraca się do podkomisji o systematyczne śledzenie rezolucji dotyczących praw człowieka przyjętych
na mocy art. 115 Regulaminu i o wzmocnienie wysiłków w celu aktywnego uwzględniania kwestii praw
człowieka za granicą we wszystkich działaniach Parlamentu, z uwzględnieniem pracy innych komisji oraz
delegacji parlamentarnych;
107. jest zdania, że podkomisja może zwiększyć swój wpływ na politykę i planowanie programowe dzięki
uważniejszemu śledzeniu programów pracy Rady i Komisji, w szczególności pracy COHOM, oraz jeśli
będzie regularnie zapraszana przez członków COHOM; wzywa do regularnego zapraszania posłów Parla-
mentu Europejskiego do uczestnictwa w posiedzeniach informacyjnych, takich jak te, które organizowane są
z udziałem organizacji pozarządowych oraz spotkaniach informacyjnych dotyczących dialogów na tematpraw człowieka z państwami trzecimi; oczekuje zapewnienia, że takie zaproszenia będą obecnie stale wyda-
wane;
108. zwraca się do Prezydium Parlamentu oraz Konferencji Przewodniczących o rozważenie, czy można
podjąć działania w celu zwiększenia poparcia politycznego udzielanego przez posłów na posiedzeniach
plenarnych podczas głosowania nad rezolucjami Parlamentu wymagającymi trybu pilnego na mocy art. 115
Regulaminu, być może poprzez przeniesienie głosowań na bardziej dogodny termin;
109. wzywa do odegrania przez podkomisję ds. praw człowieka bardziej konstruktywnej roli w opraco-
waniu spójnych i przejrzystych kryteriów wyboru pilnych zagadnień w celu zapewnienia terminowości i
maksymalnej skuteczności interwencji parlamentarnych; wzywa członków podkomisji do dzielenia się swym
doświadczeniem w tym zakresie i do odegrania bardziej aktywnej i decydującej roli w przygotowywaniupilnych rezolucji; proponuje utworzenie stałej grupy roboczej ds. tych zagadnień składającej się z członków
podkomisji;
110. wyraża zadowolenie z powstania wytycznych dla delegacji parlamentarnych udających się do państw
trzecich; zwraca się do Prezydium Parlamentu oraz Konferencji Przewodniczących o rozważenie działań,
jakie mogą byćpodjęte w celu zwiększenia widoczności i systematycznego korzystania z tych wytycznych;
podkreśla, że wszystkie misje do państw trzecich powinny systematycznie uwzględniać jako temat troskę o
prawa człowieka, a wszyscy uczestnicy powinni być gruntownie informowani o sytuacji w dziedzinie praw
człowieka przed wizytą i w jej trakcie;
111. wyraża zadowolenie z aktywnej roli podkomisji, Komisji Spraw Zagranicznych i przewodniczącego
Parlamentu Europejskiego w obronie osób doznają cych niesprawiedliwości na całym świecie, w szczegól-
ności poprzez przyznawanie nagrody imienia Sacharowa; w związku z tą nagrodą zauważa, że powinna ona
byćwręczana laureatom publicznie podczas odpowiedniej uroczystości;
112. wyraża zadowolenie z podjętej przez Parlament Europejski inicjatywy zajęcia się złożoną sprawą
przestrzegania praw człowieka równolegle z walką z międzynarodowym terroryzmem; wskazuje, iż zdecy-
dowanie w podejściu UE do różnych zagadnień praw człowieka ma olbrzymie znaczenie, jeżeli UE chce być
wiarygodna na arenie międzynarodowej; zwraca uwagę na swoją decyzję z dnia 18 stycznia 2006 r. (
1) w
sprawie utworzenia tymczasowej komisji do zbadania sprawy domniemanego zaangażowania CIA, a poten-cjalnie także państw członkowskich lub państw kandydujących do UE w proces nadzwyczajnego wydawaniazbiegów, który polega na przekazywaniu osób zatrzymanych do tajnych więzień, gdzie mogą być one
poddawane torturom; oczekuje na sprawozdanie i wnioski tej komisji;7.12.2006 C 297 E/355 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL
(1)Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0012.
113. wzywa Radę i Komisję, w związku z konferencją UE-USA mającą sięodbyć w czerwcu 2006 roku i
zgodnie ze sprawozdaniem ekspertów UNCHR, do wezwania rządu Stanów Zjednoczonych do natychmias-
towego zamknięcia więzienia w bazie Guantánamo i do domagania się zgodnego z prawem humanitarnym
traktowania wszystkich więźniów oraz postawienia ich bezzwłocznie przed właściwym, niezależnym ibezstronnym sądem w uczciwym, jawnym procesie;
114. oczekuje na wyniki badań oddziaływania, w których ma zostać przeanalizowany i oceniony wpływ
jego działań w dziedzinie praw człowieka;
115. odnotowuje wciąż omawiane propozycje dotyczące wzmocnienia jego roli we wspieraniu demokracji,
co może być pomocne w pracy kluczowych komisji i delegacji, zapewnić obserwatorium zjawisk politycz-
nych w krajach sąsiednich i poza nimi oraz rozszerzyć siećinformacyjną między parlamentami krajowymi
na całym obszarze UE;
116. odnotowuje wciąż omawianą propozycję utworzenia Europejskiego Funduszu dla Demokracji
(European Endowment for Democracy), który współpracowałaby z innymi organizacjami zaanga żowanymi
w proces demokratyczny, jak Rada Europy i OBWE, oraz rozważy, w jaki sposób stworzyć podmiot zajmu-
jący się promowaniem demokracji i praw człowieka będący do dyspozycji UE;
Środki przeznaczone na pracę w dziedzinie praw człowieka, w tym w Sekretariacie Rady
117. zwraca się do Komisji o wyznaczenie przynajmniej jednego stałego stanowiska w każdym z przedsta-
wicielstw w państwach trzecich w celu monitorowania sytuacji w dziedzinie praw człowieka w danym krajuoraz promowania międzynarodowych standardów dotyczących praw człowieka i odpowiadającego zastosunki ze społeczeństwem obywatelskim, takie jak kontakty z obrońcami praw człowieka; prosi, aby to
stanowisko było dostatecznie wysokiej rangi, aby rozpoznawać i w razie konieczności rozwiązywać prob-
lemy; w związku z tym wzywa do regularnego kierowania przez przedstawicielstwa Komisji oficjalnychzaproszeń do przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego w celu dalszego wsparcia pracy obrońców praw
człowieka w krajach trzecich;
118. zwraca się do Komisji o wzmocnienie Sekcji ds. Praw Człowieka w Dyrekcji Generalnej ds.
Stosunków Zewnętrznych, dzięki zatrudnieniu dodatkowego personelu, który będzie zajmował sięcałą prob-
lematyką praw człowieka, w celu umożliwienia mu wypełnienia jego dodatkowej funkcji jako sekcji wspiera-
jącej; zwraca się także o wyznaczenie w każdej sekcji geograficznej jednego pracownika, który będzie się
dodatkowo zajmował prawami człowieka;
119. domaga się zwiększenia środków dla podkomisji ds. praw człowieka w celu ułatwienia finansowania
podróży w teren i wizyt składanych przez członków komisji w krajach na całym świecie o najgorszej repu-
tacji w zakresie praw człowieka, co pozwoli uwidocznić przypadki łamania międzynarodowych praw czło-
wieka;
120. zwraca się do Rady o wzmocnienie Sekcji ds. Praw Człowieka w jej Sekretariacie Generalnym, a w
szczególności o dodanie nowych stanowisk dla ekspertów specjalizujących się w prawach człowieka i specja-
listycznej wiedzy w zakresie międzynarodowych praw humanitarnych i praw człowieka, którzy będą
pomagać osobistemu przedstawicielowi ds. praw człowieka i umożliwią sensowny podział pracy w jego
biurze, w szczególności biorąc pod uwagę zwiększenie jego obowiązków;
121. opowiada się za przydzieleniem każdemu specjalnemu przedstawicielowi mianowanemu przez Radę
jednego eksperta w dziedzinie praw człowieka, który pracować będzie wyłącznie dla potrzeb jego biura;
wzywa przedstawicieli do stałego uwzględniania w ich pracy spraw związanych z prawami człowieka;
*
* *
122. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom
i parlamentom Pań stw Członkowskich i krajów kandydujących do członkostwa, Organizacji Narodów Zjed-
noczonych, Radzie Europy, OBWE, rządom państw wymienionych w niniejszej rezolucji, jak również biurom
głównych organizacji pozarządowych zajmujących się prawami człowieka z siedzibą w UE.7.12.2006 C 297 E/356 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 18 maja 2006 r.PL