15.

odnotowuje przyjęcie przez Turcję w 2021 r. czwartego i piątego pakietu sądowego, które – choć stanowią krok we właściwym kierunku – są zbyt skromne, by rozwiązać główne problemy; twierdzi jednak, że obecne problemy wynikają nie tylko z problematycznego ustawodawstwa, ale często są spowodowane brakiem woli politycznej, by wdrożyć odnośne obowiązujące przepisy; pozostaje zaniepokojony utrzymującą się erozją praworządności oraz niezawisłości i bezstronności sądów w Turcji, czemu towarzyszy efekt mrożący masowych zwolnień dokonanych przez rząd w ostatnich latach, a także publicznymi oświadczeniami organów wykonawczych na temat toczących się spraw sądowych, co podważa niezawisłość, bezstronność i ogólną zdolność sądownictwa do zapewnienia skutecznego środka odwoławczego w przypadku naruszeń praw człowieka; zauważa z ubolewaniem, że w tym kontekście reformy sądownictwa nie rozwiązują problemu tych zasadniczych niedociągnięć; podkreśla, że jest to obszar budzący największe zaniepokojenie, ponieważ stanowi on podstawę sprawnego systemu demokratycznego, który działa w służbie ludności i z korzyścią dla niej; zauważa, że w styczniu 2021 r. do tureckiego Trybunału Konstytucyjnego powołano sędziego, który wcześniej przez zaledwie 20 dni pracował w Sądzie Kasacyjnym, a przedtem był prokuratorem generalnym w Stambule, zaangażowanym między innymi w kontrowersyjne sprawy przeciwko Osmanowi Kavali, demonstrantom z parku Gezi oraz dziennikarzom Canowi Dündarowi i Erdemowi Gülowi; zwraca uwagę, że Rada Sędziów i Prokuratorów (HSK) stanowi główny przedmiot niepokoju w związku z brakiem niezależności sądów; ponownie wzywa do usunięcia niedociągnięć w strukturze i procesie wyboru członków tej rady w celu zapewnienia jej niezależności i położenia kresu jej arbitralnym decyzjom; zdecydowanie potępia zwolnienia i przymusowe wydalenie dużej liczby tureckich sędziów i prokuratorów; przypomina, że wszelkie odwołania i nominacje w sądownictwie powinny podlegać szczególnie skrupulatnej kontroli, oraz że władzy wykonawczej zabrania się ingerowania w sądownictwo lub prób wywierania na nie wpływu oraz że powoływanie sędziów musi odbywać się z poszanowaniem zasad niezawisłości i bezstronności; jest zbulwersowany doniesieniami o prześladowaniach prawników reprezentujących osoby oskarżone o terroryzm, z których to doniesień wynika, że prawnicy są ścigani za to samo przestępstwo co ich klienci lub za przestępstwo powiązane, co stanowi wyraźną przeszkodę w korzystaniu z prawa do rzetelnego procesu i dostępu do wymiaru sprawiedliwości; wzywa rząd turecki do zagwarantowania niezależnej pracy prawników oraz do uwolnienia wszystkich osób nielegalnie przetrzymywanych wyłącznie za wykonywanie obowiązków prawnych; odnotowuje z głębokim zaniepokojeniem, że mimo oficjalnego zniesienia stanu wyjątkowego w lipcu 2018 r. jego wpływ na demokrację i prawa podstawowe jest nadal silnie odczuwalny i wciąż dotyczy wielu osób, w tym ponad 152 000 urzędników służby cywilnej, w tym nauczycieli, lekarzy, pracowników akademickich (dla pokoju), prawników, sędziów i prokuratorów, których arbitralnie zwolniono i na stałe zakazano im pracy w sektorze publicznym lub w ogóle w zawodzie; podkreśla, że wiele z tych zwolnień nadal ma niszczycielski wpływ na zwolnionych i ich rodziny, co obejmuje trwałe piętno społeczne i zawodowe; ma poważne wątpliwości co do funkcjonowania komisji śledczej ds. stanu środków nadzwyczajnych jako mechanizmu na potrzeby środka wewnętrznego ze względu na jej brak niezależności i bezstronności; zauważa, że arbitralne anulowanie paszportów, mimo pewnych stopniowych ulepszeń, pozostaje poważnym naruszeniem swobody przemieszczania się;