[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 9.4.2010

KOM(2010)140 wersja ostateczna

2010/0078 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1858/2005 na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei oraz kończące dochodzenie w odniesieniu do przywozu stalowych lin i kabli wysyłanych z Malezji

UZASADNIENIE

Kontekst wniosku |

Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”) w dochodzeniu dotyczącym możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1858/2005 na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei i z Malezji. |

Kontekst ogólny Niniejszy wniosek przedstawia się w związku z wykonaniem rozporządzenia podstawowego i w wyniku dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Obecnie obowiązujące środki zostały nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1858/2005 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących, między innymi, z Chińskiej Republiki Ludowej. |

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |

Aspekty prawne wniosku |

Krótki opis proponowanych działań W dniu 12 sierpnia 2009 r. Komisja opublikowała rozporządzenie (WE) nr 734/2009, którym wszczęto dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1858/2005 na przywóz stalowych lin i kabli („SWR”) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei i Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei i Malezji. Dochodzenie wszczęto na wniosek złożony przez Komitet Łącznikowy Przemysłu Lin Stalowych Unii Europejskiej, w którym sformułowano zarzut obchodzenia środków poprzez przeładunek produktów w Republice Korei i Malezji. Załączony wniosek dotyczący rozporządzenia Rady opiera się na ustaleniach przeprowadzonego dochodzenia. W wyniku dochodzenia potwierdzono, że w Republice Korei odbywa się przeładunek SWR pochodzących z Chin oraz, że spełnione są wszystkie inne kryteria stanowiące podstawę do stwierdzenia obchodzenia środków określone w art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Nie stwierdzono obchodzenia środków w odniesieniu do produktów wysyłanych z Malezji. W związku z tym proponuje się rozszerzenie środków antydumpingowych obowiązujących w odniesieniu do SWR pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Republiki Korei. Cło jest równe cłu ogólnokrajowemu nałożonemu na przywóz SWR z Chińskiej Republiki Ludowej (60,4 %). Cło pobiera się od dnia wszczęcia dochodzenia. Kilku współpracujących producentów z Korei przedstawiło wniosek o zwolnienie z możliwych rozszerzonych środków. W przypadku przedsiębiorstw, które podjęły pełną współpracę oraz w odniesieniu do których nie stwierdzono obchodzenia środków, proponuje się przyznawanie zwolnień. Stosowne rozporządzenie Rady należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie później niż dnia 11 maja 2010 r. |

Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, w szczególności jego art. 13. |

Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |

Formę działania opisano w wyżej wymienionym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |

Wskazówki dotyczące sposobu zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Unii, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania. |

Wybór instrumentów |

Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: wyżej wymienione rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych możliwości. |

Wpływ na budżet |

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii. |

2010/0078 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1858/2005 na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei oraz kończące dochodzenie w odniesieniu do przywozu stalowych lin i kabli wysyłanych z Malezji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

2. Istniejące środki i wcześniejsze dochodzenia

3. Rozporządzeniem (WE) nr 1796/1999[2] („rozporządzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe wynoszące 60,4 % na przywóz stalowych lin i kabli („SWR”) pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „Chiny”). Środki te będą dalej zwane „środkami pierwotnymi”, a dochodzenie, które doprowadziło do nałożenia środków przez pierwotne rozporządzenie będzie dalej zwane „dochodzeniem pierwotnym”.

4. W 2004 r., po ustaleniu obchodzenia pierwotnych środków poprzez przeładunek SWR pochodzących z Chin w Maroku, zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem Rady (WE) nr 1886/2004[3] rozszerzono środki na przywóz tych samych SWR wysyłanych z Maroka. Podobnie, po ustaleniu w następstwie dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego, że doszło do obejścia pierwotnych środków nałożonych na przywóz z Ukrainy przez Mołdawię, środki rozszerzono rozporządzeniem Rady (WE) nr 760/2004[4] na przywóz tych samych stalowych lin i kabli wysyłanych z Mołdawii.

5. Rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005[5] Rada w następstwie przeglądu wygaśnięcia („przegląd wygaśnięcia”) nałożyła, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ostateczne cło antydumpingowe na przywóz SWR pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej na poziomie środków pierwotnych. Nałożone w ten sposób cła pozostają w mocy i będą dalej zwane „środkami obowiązującymi”.

6. Wniosek

7. Dnia 29 czerwca 2009 r. Komisja otrzymała zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego wniosek o zbadanie możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz SWR pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Wniosek został złożony przez Komitet Łącznikowy Przemysłu Lin Stalowych Unii Europejskiej (EWRIS) w imieniu producentów stalowych lin i kabli Unii Europejskiej („wnioskodawca”).

8. We wniosku zarzucono, że po nałożeniu środków antydumpingowych nastąpiła znaczna zmiana struktury handlu w zakresie wywozu z ChRL, Republiki Korei i Malezji do Unii, która nie ma racjonalnych przyczyn lub ekonomicznego uzasadnienia poza nałożeniem obowiązujących środków. Wydaje się, że ta zmiana struktury handlu wynikała z przeładunku SWR pochodzących z ChRL w Republice Korei i Malezji.

9. We wniosku zarzuca się następnie, że skutki naprawcze obowiązujących środków zostały osłabione zarówno pod względem ilości, jak i ceny. Ponadto istniały wystarczające dowody potwierdzające, że zwiększony przywóz z Republiki Korei i Malezji odbywa się po cenach dużo niższych od niewyrządzającej szkody ceny ustalonej w dochodzeniu pierwotnym.

10. Wreszcie wnioskodawca zarzucił, że ceny SWR wysyłanych z Republiki Korei i z Malezji są cenami dumpingowymi w odniesieniu do wartości normalnej ustalonej dla produktu podobnego podczas dochodzenia pierwotnego.

11. Wszczęcie postępowania

12. Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody prima facie pozwalające na wszczęcie dochodzenia zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła dochodzenie rozporządzeniem (WE) 734/2009[6] („rozporządzenie wszczynające”). Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja, w drodze rozporządzenia wszczynającego, nakazała również organom celnym rejestrowanie przywozu SWR wysyłanych z Republiki Korei i z Malezji.

13. Dochodzenie

14. Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu dochodzenia władze ChRL, Republiki Korei i Malezji, producentów/eksporterów i przedsiębiorstwa handlowe w tych krajach, importerów w Unii, których sprawa dotyczy, oraz wnioskodawcę ze strony przemysłu Unii. Kwestionariusze wysłano do producentów/eksporterów z ChRL, Republiki Korei i z Malezji znanych Komisji z wniosku lub za pośrednictwem Misji Republiki Korei i Malezji przy Unii Europejskiej lub tych, którzy zgłosili się w terminie określonym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia wszczynającego. Kwestionariusze wysłano również przedsiębiorstwom handlowym z Republiki Korei i z Malezji oraz importerom z Unii wymienionym we wniosku. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym.

15. Zgłosiło się piętnastu producentów/eksporterów i dwa przedsiębiorstwa handlowe z Republiki Korei, dwóch producentów/eksporterów z Malezji, pięciu producentów/eksporterów z Chin, dwóch powiązanych importerów, dziesięciu niepowiązanych importerów w Unii oraz Europejskie Stowarzyszenie Importerów Lin Stalowych. Kilka innych przedsiębiorstw stwierdziło, że nie są zaangażowane w produkcję lub wywóz produktu objętego dochodzeniem.

16. Następujące przedsiębiorstwa przedstawiły odpowiedzi na kwestionariusz, a w ich siedzibach przeprowadzono następnie wizyty weryfikacyjne:

Producenci/eksporterzy z Republiki Korei:

- Bosung Wire Rope Co, Ltd., Kimhae-Si,

- Chung Woo Rope Co., Ltd., Busan,

- CS Co., Ltd, Yangsan-City,

- Cosmo Wire Ltd., Ulsan,

- Dae Heung Industrial Co., Ltd., Haman – Gun,

- DSR Wire Corp., Suncheon-City i przedsiębiorstwo powiązane DSR Corp., Busan,

- Goodwire Mfg., Co., Ltd., Yangsan-city,

- Kiswire Ltd., Seul,

- Line Metal Co., Ltd., Changnyoung-Gun,

- Manho Rope & Wire Ltd., Busan,

- Shin Han Rope Co., Ltd., 715-8, Incheon,

- Ssang Yong Cable Mfg. Co., Ltd, Busan,

- Young Heung Iron & Steel Co., Changwon City

Przedsiębiorstw handlowe z Republiki Korei:

- Trion Co Ltd., Busan

Producenci/eksporterzy z Malezji:

- Kiswire Sdn. Bhd., Johor Bahru,

- Southern Wire Industries (M) Sdn. Bhd., Shah Alam, Selangor

Producenci/eksporterzy z ChRL:

- Qingdao DSR, Qingdao,

- Kiswire Qingdao Ltd., Qingdao,

- Young Heung (TAICANG) Steel Wire Rope Co., Ltd., Tai Cang City

Powiązani importerzy:

- Kiswire Europe, Niderlandy,

- Verope AG, Szwajcaria.

- Okres objęty dochodzeniem

- Okres objęty dochodzeniem trwał od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. (OD). Dane zgromadzono za okres od 1999 r. do końca OD w celu zbadania zarzucanej zmiany w strukturze handlu.

- WYNIKI DOCHODZENIA

- Uwagi ogólne

- Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ocena istnienia obejścia środków została przeprowadzona poprzez przeanalizowanie kolejno następujących kwestii: czy doszło do zmiany struktury handlu między państwami trzecimi a Unią, czy zmiana ta wynika z praktyki, procesu lub prac niemających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem, czy istnieją dowody szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła w odniesieniu do cen lub ilości podobnych produktów oraz czy istnieją dowody dumpingu w odniesieniu do normalnych wartości uprzednio ustalonych dla podobnych produktów w razie koniczności zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia podstawowego.

- Produkt objęty postępowaniem i produkt podobny

- Produkt objęty postępowaniem stanowią, jak określono w dochodzeniu pierwotnym, liny stalowe i kable, w tym liny zamknięte, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm (w terminologii przemysłowej często zwane SWR), pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objęte kodami CN ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 i ex 7312 10 98 („produkt objęty postępowaniem”).

- Produkt objęty dochodzeniem stanowią liny stalowe i kable, w tym liny zamknięte, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm, wysyłane z Republiki Korei i Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei i Malezji („produkt objęty dochodzeniem”), obecnie objęte tymi samymi kodami CN jak produkt objęty postępowaniem.

- Dochodzenie wykazało, że SWR wywożone do Unii z Chin i SWR wysyłane do Unii z Republiki Korei i z Malezji mają takie same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne i takie same zastosowania, a zatem należy je uważać za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

- Stopień współpracy i określenie wielkości obrotów handlowych

- Jak stwierdzono powyżej w pkt (11), czternastu eksporterów/producentów z Republiki Korei, jedno koreańskie przedsiębiorstwo handlowe, dwóch producentów eksportujących z Malezji i trzech producentów eksportujących z Chin współpracowało w dochodzeniu poprzez przedstawienie odpowiedzi na kwestionariusz.

Republika Korei

17. Po przedstawieniu odpowiedzi na kwestionariusz jedno koreańskie przedsiębiorstwo zgłosiło Komisji swoją upadłość i dlatego wycofało się ze współpracy.

18. W przypadku innego koreańskiego przedsiębiorstwa za uzasadnione uznano zastosowanie art. 18 ust. 1 z przyczyn określonych poniżej w pkt 47.

19. Współpracujący koreańscy producenci eksportujący reprezentują 81 % całkowitego koreańskiego wywozu do Unii w OD zgodnie z informacjami zawartymi w bazie danych COMEXT. W związku z tym, mimo że stopień współpracy był wysoki, współpracujący producenci/eksporterzy nie reprezentują całkowitej wielkości wywozu SWR z Republiki Korei. Całkowitą wielkość wywozu określa się więc w oparciu o bazę danych COMEXT.

Malezja

20. W Malezji jest dwóch znanych producentów. Całkowita wielkość wywozu tych dwóch współpracujących przedsiębiorstw z Malezji przekroczyła wielkość przywozu produktu objętego dochodzeniem zarejestrowaną w bazie danych COMEXT. Uznano zatem, że producenci eksportujący odzwierciedlają łączny wywóz SWR z Malezji do Unii.

21. Wnioskodawca twierdził, że dane COMEXT nie są wiarygodne, a zatem nie powinno się określać na tej podstawie łącznej wielkości wywozu z Malezji do Unii Europejskiej Jednakże podczas dochodzenia dane dotyczące przywozu zostały porównane z oficjanymi statystykami malezyjskimi i ze zweryfikowanymi odpowiedziami na kwestionariusz. Analiza ta nie wykazała, by rzeczywisty wywóz z Malezji przekroczył wywóz zgłoszony przez współpracujące przedsiębiorstwa z Malezji. Argument wnioskodawcy musiał zatem zostać odrzucony.

Chińska Republika Ludowa

22. W Chinach poziom współpracy producentów/eksporterów był niski, ponieważ jedynie trzech eksporterów/producentów przedstawiło odpowiedzi na kwestionariusz. Ponadto żadne z tych przedsiębiorstw nie prowadziło wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii i tylko w bardzo niewielkich ilościach do Malezji. Współpracujące przedsiębiorstwa stanowią 41 % łącznego chińskiego wywozu do Republiki Korei. Dlatego też na podstawie informacji przedstawionych przez współpracujące strony nie można było w uzasadniony sposób określić wielkości wywozu SWR z Chin.

23. W związku z powyższym ustalenia w odniesieniu do przywozu SWR do Unii i wywozu SWR z Chin do Republiki Korei i Malezji musiały częściowo opierać się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Do określenia całkowitej wielkości przywozu z Chin do Unii wykorzystano dane pochodzące z bazy danych COMEXT. Chińskie, koreańskie i malezyjskie statystyki krajowe wykorzystano do określenia całkowitego przywozu z Chin do Republiki Korei i Malezji. Dane z różnych źródeł statystycznych zostały zestawione i potwierdzone przez inne statystyczne bazy danych, takie jak Global Trade Atlas, China Export Database, i przez dane przedstawione przez organy celne Republiki Korei i Malezji.

24. Wielkość przywozu zarejestrowana w koreańskich, malezyjskich i chińskich statystykach objęła większą grupę produktów niż produkt objęty postępowaniem lub produkt objęty dochodzeniem. W związku z tym statystyki dostosowano zgodnie z ustaleniami obecnego dochodzenia.

25. Zmiana struktury handlu

Przywóz SWR do Unii

26. Przywóz SWR z Chin do Unii początkowo spadł prawie do zera w następstwie nałożenia środków w 1999 r. Po stopniowym wzroście w latach 2003-2006 przywóz osiągnął najwyższy poziom 8 656 ton w 2006 r., a następnie tendencja ta uległa odwróceniu i wielkość przywozu ponownie spadła, o ponad 40 % między 2006 r. a OD.

27. Z drugiej strony łączny przywóz koreańskich SWR do Unii wzrósł znacznie w latach 1999-2008 z ok. 11 123 ton do 48 214 ton. Roczny wzrost w wartościach bezwzględnych był największy w latach 2002-2003 i niedawno w latach 2006-2007.

28. W oparciu o informacje zawarte w skardze oraz dostarczone przez Misję Republiki Korei przy Unii Europejskiej uznaje się, że niniejsze dochodzenie objęło znaczną większość, jeżeli nie wszystkich, prawdziwych producentów produktu objętego dochodzeniem w Korei. Uznano zatem, że wywóz do Unii realizowany przez niewspółpracujące przedsiębiorstwa koreańskie, który stanowi 19 % łącznego wywozu z Republiki Korei pod względem wielkości, jest realizowany głównie przez przedsiębiorstwa handlowe, oprócz producentów wspomnianych w pkt (18) i (47).

29. Przedsiębiorstwa te wyraźnie zwiększyły swój wywóz do UE w 2006 i 2007 r. Wywóz w tych latach był o ok. 20 % większy niż w 2005 r., tj. w pierwszym roku, za który dostępne są dane na tym poziomie. Wywóz przedsiębiorstw niewspółpracujących zmniejszał się począwszy od 2008 r., co należy rozważać w świetle dochodzenia przeprowadzonego przez władze koreańskie w tym okresie opisanego w pkt (52).

30. W przypadku Malezji zarówno z danych pochodzących z bazy COMEXT, jak i z łącznego wywozu realizowanego przez przedsiębiorstwa współpracujące wynika, że w przeszłości wywóz z Malezji do Unii również stale wzrastał. Największy i najbardziej stabilny wzrost odnotowano między 2005 r. a OD, kiedy wywóz z Malezji do Unii wzrósł dwukrotnie.

31. Tabela 1 przedstawia wielkość przywozu SWR z wymienionych wyżej krajów do Unii od czasu nałożenia środków w 1999 r. do OD.

Tabela 1: Zmiany w przywozie SWR do Unii od czasu nałożenia środków

Wielkość przywozu (w tonach) | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 |

Chiny | b.d. | 414 | 283 | 394 | 913 | 2 809 |

Udział w łącznym przywozie | - | 1 % | 1 % | 1 % | 2 % | 5 % |

Republika Korei | 11 122 | 12 486 | 13 280 | 16 223 | 22 302 | 31 862 |

Udział w łącznym przywozie | - | 29 % | 32 % | 37 % | 47 % | 52 % |

Malezja | 2 989 | 2 366 | 4 171 | 3 371 | 4 836 | 4 426 |

Udział w łącznym przywozie | - | 5 % | 10 % | 8 % | 10 % | 7 % |

Wielkość przywozu (w tonach) | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | OD |

CHINY | 4 945 | 8 656 | 6 219 | 6 795 | 4 987 |

Udział w łącznym przywozie | 7 % | 11 % | 7 % | 7 % | 6 % |

Republika Korei | 34 536 | 39 128 | 45 783 | 48 213 | 43 185 |

Udział w łącznym przywozie | 50 % | 50 % | 55 % | 53 % | 50 % |

Koreańskie przedsiębiorstwa niewspółpracujące | 11 577 | 14 042 | 14 160 | 10 287 | 8 391 |

Indeks (2005=100) | 100 | 121 | 122 | 89 | 72 |

Malezja | 5 123 | 7 449 | 8 142 | 9 685 | 10 116 |

Udział w łącznym przywozie | 7 % | 10 % | 10 % | 11 % | 12 % |

Malezyjskie przedsiębiorstwa współpracujące (Indeks: 2006=100) | – | 100 | 102 | 148 | 144 |

Źródło: COMEXT, statystyki koreańskie (KITA)

32. W strukturze trzech powyższych przepływów handlowych można zauważyć, że szczególnie od 2005 r. eksporterzy koreańscy i częściowo eksporterzy malezyjscy znacznie przewyższyli wywóz chiński i w pewnym stopniu zastąpili chińskich eksporterów na rynku Unii pod względem wielkości.

33. W wyniku światowego spowolnienia gospodarczego, które pokrywa się z OD, wielkość obrotów handlowych SWR zmniejszyła się lub zmniejszyło się tempo wzrostu we wszystkich zainteresowanych krajach. Spadek był jednak najbardziej znaczący w przypadku przywozu z Chin do Unii (-27 %).

Wywóz z Chin do Republiki Korei i do Malezji

34. W tym samym okresie można zauważyć również olbrzymi wzrost wywozu lin stalowych i kabli (wszystkie rozmiary średnicy) z Chin do Republiki Korei: od względnie nieznacznej wielkości w 1999 r. (2 519 ton) wywóz wzrósł do 78 822 ton w 2008 r. Wzrost był najbardziej znaczący w latach 2005-2008, kiedy przywóz do Republiki Korei wzrósł czterokrotnie. W ostatnich latach Chiny były największym eksporterem SWR do Korei, reprezentującym 89 % łącznego przywozu SWR w 2008 r. Szacowana wielkość przywozu jedynie w przypadku produktu objętego postępowaniem (produkty o średnicy powyżej 3 mm) w 2008 r. wyniosła 58 885 ton.

35. W przypadku przywozu realizowanego wyłącznie przez koreańskie przedsiębiorstwa niewspółpracujące można zauważyć taki sam olbrzymi wzrost, tj. przywóz z Chin realizowany przez te przedsiębiorstwa wzrósł czterokrotnie w latach 2007 i 2008. Pomimo późniejszego spadku przywóz utrzymał się na poziomie znacznie wyższym niż w 2005 r. i nadal był bardzo wysoki.

Tabela 2: Przywóz produktów chińskich do Republiki Korei między 1999 r. a OD

Republika Korei | 152 657 | 159 584 | 160 113 | 142 413 |

Indeks | 100 | 105 | 105 | 93 |

Malezja (indeks) | 100 | 164 | 171 | 157 |

37. Źródło: Sprawdzone informacje przedstawione przez producentów współpracujących

38. Wniosek dotyczący zmiany struktury handlu

39. Ogólny spadek chińskiego wywozu do Unii od 2006 r. i równoległy wzrost wywozu z Republiki Korei i z Malezji oraz wywozu z Chin do Republiki Korei po nałożeniu pierwotnych środków, w szczególności do 2008 r., stanowią zmianę struktury handlu między wymienionymi wyżej krajami z jednej strony a Unią z drugiej strony. W przypadku Republiki Korei wniosek ten można wyciągnąć zarówno ogólnie – dla okresu 2005-2007 – jak i oddzielnie w odniesieniu do przedsiębiorstw niewspółpracujących.

40. Przedstawiono uwagi, w których twierdzono, że wzrost wywozu koreańskich SWR do Unii utrzymywał się na stałym poziomie na przestrzeni lat bez żadnego nagłego wzrostu; taki wzrost jest rzekomo warunkiem wstępnym stwierdzenia zmiany struktury handlu. Ponadto twierdzono, że wzrost należy raczej postrzegać w kontekście naturalnego rozwój koreańskiego przemysłu SWR.

41. Po pierwsze zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego zmiana struktury handlu nie jest określona wyłącznie jako nagły wzrost wywozu kraju objętego dochodzeniem. Po drugie dochodzenie wykazało, że pomimo znacznego wzrostu koreańskiego wywozu do Unii w latach 2006 i 2007 produkcja koreańskich producentów pozostawała na stałym poziomie w tych latach. Nie można zatem stwierdzić, że rozwój wielkości koreańskiego wywozu wynika jedynie z naturalnego rozwoju koreańskiego przemysłu SWR. Ponadto odmienne tendencje między przepływami handlowymi z Chinami do Unii a przepływami handlowymi z Chin do Korei i z Korei do Unii od 2006 r. w większości wskazywały zmianę struktury handlu między Unią a państwami trzecimi. Argumenty te należało zatem odrzucić.

42. Charakter praktyki związanej z obchodzeniem środków

43. Art. 13 ust. 1 stanowi, że zmiana struktury handlu wynika z praktyki, procesu lub prac niemających racjonalnych przyczyn lub ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem. Praktyka, proces lub praca obejmują między innymi wysyłkę produktu objętego środkiem za pośrednictwem państw trzecich i montaż części poprzez ich składanie w Unii lub państwie trzecim. W związku z tym istnienie działalności montażowej określono zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

Republika Korei

Przeładunek

44. Ogólna analiza miejsc końcowego przeznaczenia stalowych lin i kabli produkowanych lub przywożonych do Korei i wywożonych z Korei przez przedsiębiorstwa współpracujące i niewspółpracujące – w tym przywóz do krajów innych niż Chiny i Unia i wywóz z tych krajów – wykazała, że pewna część wywozu z Korei do Unii stanowiła przywóz do Korei produktów pochodzących z Chin, ponieważ produkty te nie zostały sprowadzone z innych państw trzecich ani nie zostały wyprodukowane przez krajowych producentów w Korei.

45. Ponadto porównanie łącznego koreańskiego wywozu SWR zarejestrowanego w statystykach koreańskich i sprawdzonych informacji dotyczących produkcji współpracujących producentów eksportujących wykazało, że produkcja koreańskich producentów przeznaczona na wywóz (118 856 ton) była znacznie niższa niż łączny wywóz z Korei (156 440) w OD. W związku z wysokim stopniem współpracy przedsiębiorstw koreańskich w ramach niniejszego dochodzenia różnicy tej nie można wyjaśnić istnieniem producentów, którzy nie współpracowali w ramach dochodzenia.

46. W ramach dochodzenia ujawniono również, że niektórzy importerzy w Unii zaopatrywali się w SWR chińskiego pochodzenia u eksporterów koreańskich niewspółpracujących podczas niniejszego dochodzenia. Informacje te zestawiono z koreańskimi handlowymi bazami danych, które wykazały, że co najmniej część SWR wywożonych przez te niewspółpracujące przedsiębiorstwa rzeczywiście pochodziła z Chin.

47. W odniesieniu do przedsiębiorstw współpracujących można było stwierdzić, że żadne z nich nie dokonało w trakcie OD przeładunku produktu objętego postępowaniem w Republice Korei. Niektóre z nich przywoziły SWR z Chin, ale stwierdzono, że sprzedawano je wyłącznie na rynku krajowym i na innych rynkach eksportowych.

48. W przypadku jednego przedsiębiorstwa stwierdzono, że w swojej odpowiedzi na kwestionariusz przedstawiło ono nieprawdziwe informacje. Ponadto podczas wizyty weryfikacyjnej częściowo odmówiono dostępu do informacji. W związku z tym zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ustalenia w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa oparto na dostępnych faktach. Zgodnie z art. 18 ust. 4 przedsiębiorstwo zostało poinformowane o zamiarze odrzucenia przedstawionych przez nie informacji i otrzymało możliwość przedstawienia dalszych wyjaśnień w wyznaczonym terminie.

49. Po ujawnieniu informacji przedsiębiorstwo przyznało, że obeszło środki w przeszłości, fałszując pochodzenie produktów nabytych od ChRL. Z drugiej strony, przedsiębiorstwo twierdziło, że przedstawiło wystarczające informacje dotyczące produkcji, sprzedaży i zakupu w trakcie OD, które zostały sprawdzone na miejscu. Przedsiębiorstwo twierdziło również, że informacje te powinny wystarczyć do stwierdzenia, że nie obchodziło ono obowiązujących środków w trakcie OD.

50. Jednak w związku z faktem, że przedsiębiorstwo przyznało się do stosowania praktyk stanowiących obchodzenie środków, a ponadto próbowało utrudniać dochodzenie, za właściwe uznaje się odrzucenie całości przedstawionych przez nie informacji i nie objęcie tego przedsiębiorstwa zwolnieniem z rozszerzonych środków, zgodnie z dalszymi wyjaśnieniami w pkt 77.

51. Jak wyjaśniono w pkt (18), jedno koreańskie przedsiębiorstwo zgłosiło Komisji swoją upadłość i wycofało się ze współpracy. Tak jak powyżej ustalenia w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa oparto na dostępnych faktach w rozumieniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

52. W oparciu o te fakty stwierdzono, że w trakcie OD i w poprzednich latach przeładunek miał miejsce, chociaż nie stwierdzono udziału żadnego z koreańskich producentów współpracujących. Potwierdzają to również ustalenia dotyczące zmiany struktury handlu, które określono powyżej w pkt (39).

53. Należy zauważyć, że w 2007 r. OLAF wszczął dochodzenie w sprawie przeładunku tego samego produktu w Korei. Wiadomo, że władze koreańskie w tym samym czasie przeprowadziły dochodzenie w sprawie domniemanych praktyk związanych z obchodzeniem środków i stwierdziły, że kilka przedsiębiorstw, głównie przedsiębiorstw handlowych, dopuściło się oszustwa przez fałszowanie informacji dotyczących pochodzenia SWR przywożonych z ChRL do Korei przy powrotnym wywozie produktu.

54. Istnienie przeładunku produktów pochodzących z Chin w Republice Korei zostało zatem potwierdzone..

Działalność montażowa

55. Przeanalizowano źródła surowców i koszty produkcji w przypadku każdego przedsiębiorstwa współpracującego w celu ustalenia, czy jakakolwiek działalność montażowa w Republice Korei stanowi obejście środków zgodnie z kryteriami określonymi w art. 13 ust. 2. We wszystkich przypadkach surowce pochodzące z Chin (walcówka lub półprodukty) nie stanowiły 60 % lub więcej łącznej wartości części produktu końcowego. Konieczne było zatem zbadanie, czy został osiągnięty próg 25 % wartości dodanej.

Malezja

Przeładunek

56. W ramach dochodzenia ustalono, że żaden ze współpracujących producentów w Malezji nie przywoził w trakcie OD produktu objętego dochodzeniem z Chin.

57. W oparciu o udział wywozu realizowanego przez przedsiębiorstwa współpracujące do Unii w łącznym wywozie z Malezji do Unii zarejestrowanym w bazie COMEXT można stwierdzić, że wzrost przywozu z Malezji przedstawiony w statystykach można w pełni wyjaśnić wzrostem wywozu realizowanego przez przedsiębiorstwa współpracujące. Wniosek ten znajduje potwierdzenie we wzroście całkowitej wielkości produkcji prawdziwych producentów malezyjskich w tym samym okresie, co opisano w pkt (38).

58. Wnioskodawca zakwestionował to ustalenie, nie przedstawiając dodatkowych przyczyn ani dowodów. Argument ten musiał zatem zostać odrzucony.

Działalność montażowa

59. Przeanalizowano źródła surowców i koszty produkcji w przypadku każdego przedsiębiorstwa współpracującego w celu ustalenia, czy jakakolwiek działalność montażowa w Malezji stanowi obejście środków zgodnie z kryteriami określonymi w art. 13 ust. 2. We wszystkich przypadkach surowce pochodzące z Chin (walcówka lub półprodukty) nie stanowiły 60 % lub więcej łącznej wartości części produktu końcowego. Konieczne było zatem zbadanie, czy został osiągnięty próg 25 % wartości dodanej.

60. Można zatem stwierdzić, że zmiana struktury handlu zaobserwowana między Chinami, Malezją i Unią nie wynikała z praktyk związanych z obchodzeniem środków w Malezji. Dochodzenie dotyczące przywozu SWR wysyłanych z Malezji należy zatem zakończyć.

61. Brak racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia poza nałożeniem cła antydumpingowego (Republika Korei)

62. W ramach dochodzenia nie ujawniono żadnej innej racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia dla przeładunku poza unikaniem obowiązującego cła antydumpingowego na SWR pochodzące z Chin.

63. Osłabienie skutków naprawczych cła antydumpingowego (niewspółpracujące przedsiębiorstwa koreańskie)

64. W celu przeprowadzenia oceny, czy przywożone produkty osłabiły pod względem ilości i cen skutki naprawcze obowiązujących środków nałożonych na przywóz SWR z Chin wykorzystano dane z bazy COMEXT jako najlepsze dostępne dane dotyczące ilości i cen w odniesieniu do wywozu realizowanego przez przedsiębiorstwa niewspółpracujące. Ceny określone w ten sposób porównano do poziomu usuwającego szkodę określonego dla producentów unijnych w ramach przeglądu wygaśnięcia.

65. Wzrost przywozu z Korei uznano za znaczny pod względem ilości, szczególnie biorąc pod uwagę rozmiar rynku określony w ramach przeglądu wygaśnięcia (motyw 99 rozporządzenia (WE) nr 1858/2005). Szacowana konsumpcja w Unii w obecnym okresie objętym dochodzeniem daje podobne wskazanie, jeśli chodzi o znaczenie tego przywozu. Porównanie poziomu usuwającego szkodę określonego w ramach przeglądu wygaśnięcia oraz średniej ważonej ceny eksportowej pokazało znaczne zaniżanie cen. Stwierdzono zatem, że środki ulegają osłabieniu pod względem ilości i cen.

66. Dowody na istnienie dumpingu (niewspółpracujące przedsiębiorstwa koreańskie)

67. Oceniono również, zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego, czy istnieją dowody dumpingu w odniesieniu do normalnej wartości uprzednio ustalonej dla produktów podobnych lub zbliżonych.

68. W ramach przeglądu wygaśnięcia wartość normalna została ustalona na podstawie cen w Turcji, którą w ramach tamtego dochodzenia uznano za odpowiedni kraj o gospodarce rynkowej analogiczny w odniesieniu do ChRL. W obecnym dochodzeniu ustalono, że cena walcówki – głównego surowca stosowanego w produkcji SWR – znacznie wzrosła od przeglądu wygaśnięcia. W związku z tym oraz biorąc pod uwagę, że cena eksportowa w OD odzwierciedla zmiany cen surowców, uznano za właściwe zaktualizowanie wartości normalnej zgodnie z uprzednimi ustaleniami dotyczącymi zmian cen surowców.

69. Ustalono, że znaczna część koreańskiego wywozu pochodzi z oryginalnej produkcji koreańskiej. Z tego powodu, przy ustalaniu cen eksportowych w wywozie z Republiki Korei, na które miało wpływ obchodzenie, wzięto pod uwagę tylko wywóz producentów/eksporterów niewspółpracujących, który określono na najlepszych dostępnych faktach, tj. na średniej cenie eksportowej SWR w OD podanej w bazie COMEXT.

70. Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, należycie uwzględniono w formie dostosowania różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano również odpowiednio dostosowań w odniesieniu do różnic w podatkach pośrednich, kosztach transportu i ubezpieczenia w oparciu o średnie koszty współpracujących eksporterów koreańskich w OD.

71. Zgodnie z art. 2 ust. 11 i art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego, dumping naliczano poprzez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w ramach przeglądu wygaśnięcia i średnich ważonych cen eksportowych w OD niniejszego dochodzenia wyrażonych jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.

72. Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i ustalonych w ten sposób średnich ważonych cen eksportowych wykazało istnienie dumpingu.

73. ŚRODKI

74. W związku z powyższym stwierdzono, że ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz SWR pochodzących z Chin było przedmiotem obchodzenia poprzez przeładunek w Republice Korei określonego art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

75. Zgodnie z pierwszym zdaniem art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego środki obowiązujące w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL należy rozszerzyć na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Republiki Korei, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Republiki Korei.

76. Rozszerzeniem należy objąć środki ustanowionych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1858/2005, czyli ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 60,4 % stosowane do ceny netto CIF na granicy Unii przed ocleniem.

77. Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że wszelkie rozszerzone środki należy stosować do przywozu produktów wprowadzonych do Unii z zastrzeżeniem rejestracji wymaganej rozporządzeniem podstawowym, cło należy pobierać od przywozu tych zarejestrowanych SWR wysyłanych z Korei.

78. ZAKOŃCZENIE DOCHODZENIA PRZECIWKO MALEZJI

79. W świetle ustaleń dotyczących Malezji należy zakończyć dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych poprzez przywóz SWR wysyłanych z Malezji oraz zaprzestać rejestracji przywozu SWR wysyłanych z Malezji, które wprowadzono rozporządzeniem wszczynającym.

80. Wnioskodawca zakwestionował wniosek w sprawie zakończenia dochodzenia przeciwko Malezji. Ponieważ do wszystkich argumentów odniesiono się już powyżej, nie było żadnego powodu do ponownego rozpatrzenia wniosku.

81. WNIOSKI O ZWOLNIENIE

82. Czternaście przedsiębiorstw z Republiki Korei, które przedstawiły kwestionariusze, wnioskowało o zwolnienie z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

83. Jak wyjaśniono w pkt (18) jedno z tych przedsiębiorstw następnie zakończyło współpracę. W związku z tym jego wniosek o zwolnienie złożony zgodnie z art. 13 ust. 4 należało odrzucić.

84. Inne przedsiębiorstwo, jak wskazano w pkt 47, przedstawiło nieprawdziwe informacje i odmówiło dostępu do wymaganych informacji. W związku z tym jego wniosek o zwolnienie złożony zgodnie z art. 13 ust. 4 nie mógł zostać uwzględniony.

85. Trzecie przedsiębiorstwo z Republiki Korei nie prowadziło wywozu produktu ani podczas OD ani po tym okresie, w związku z czym wyciągniecie wniosków dotyczących jego działalności nie było możliwe. Dlatego również w przypadku tego przedsiębiorstwa nie można było przyznać zwolnienia. Jeśli jednak warunki określone w art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostaną spełnione po rozszerzeniu obowiązujących środków antydumpingowych, na wniosek przedsiębiorstwa można przeprowadzić ponowny przegląd jego sytuacji.

86. Przedsiębiorstwo wyraziło sprzeciw i podtrzymało swój wniosek o zwolnienie. Nie przedstawiło jednak nowych informacji i dowodów, które mogłyby zmienić powyższą decyzję. Dlatego wniosek ten nie mógł zostać przyjęty.

87. W świetle ustaleń żadne z innych współpracujących przedsiębiorstw z Republiki Korei nie obchodziło środków. Ponadto żadne z przedsiębiorstw wnioskujących o zwolnienie nie jest powiązane z przedsiębiorstwami stosującymi praktyki stanowiące obchodzenie środków. W szczególności zauważono, że czterej zainteresowani producenci są powiązani z przedsiębiorstwami z ChRL objętymi środkami pierwotnymi. Nie ma jednak dowodów na to, że powiązania te były ustanowione lub wykorzystywane w celu obchodzenia obowiązujących środków nałożonych na przywóz pochodzące z Chin. Należy zatem przyznać zwolnienia wszystkim współpracującym przedsiębiorstwom, które nie zostały wymienione w pkt (76) – (78).

88. Uznaje się, że w tym przypadku konieczne jest wprowadzenie specjalnych środków w celu zapewnienia właściwego stosowania takich zwolnień. Środki specjalne polegają na wymogu przedstawienia organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rozszerzonemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw z Republiki Korei, którym nie przyznano zwolnienia.

89. Inni eksporterzy, z którymi Komisja nie nawiązała kontaktu w ramach niniejszego postępowania oraz którzy zamierzają złożyć wniosek o zwolnienie z rozszerzonego cła antydumpingowego zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, będą musieli wypełnić kwestionariusz w celu umożliwienia Komisji stwierdzenia, czy możliwe jest przyznanie zwolnienia. Komisja zwykle przeprowadza także wizytę weryfikacyjną na miejscu. Wniosek wraz ze wszystkimi istotnymi informacjami należy skierować do Komisji.

90. W przypadku przyznania zwolnienia Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, przedstawia wniosek dotyczący odpowiedniej zmiany rozporządzenia. Następnie wszelkie przyznane zwolnienia będą monitorowane w celu zapewnienia zgodności z warunkami określonymi w rozporządzeniu.

91. UJAWNIENIE INFORMACJI

92. Zainteresowane strony zostały poinformowane o najważniejszych faktach i względach prowadzących do powyższych wniosków oraz zaproszone do przedstawienia swoich uwag. Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone. Żaden z przedstawionych argumentów nie doprowadził do zmiany ostatecznych ustaleń.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005 na przywóz lin stalowych i kabli, w tym lin zamkniętych, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz lin stalowych i kabli, w tym lin zamkniętych, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei, obecnie objętych kodami CN ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 i ex 7312 10 98 (kody TARIC 7312 10 81 13, 7312 10 83 13, 7312 10 85 13, 7312 10 89 13 i 7312 10 98 13), z wyjątkiem stalowych lin i kabli produkowanych przez wymienione niżej przedsiębiorstwa:

Kraj | Przedsiębiorstwo | Dodatkowy kod TARIC |

Republika Korei | Bosung Wire Rope Co, Ltd., 972-5, Songhyun-Ri, Jinrae-Myeun, Kimhae-Si, Gyeungsangnam-Do | A969 |

Chung Woo Rope Co., Ltd. 1682-4, Songjung-Dong, Gangseo-Gu, Busan | A969 |

CS Co., Ltd, 287-6 Soju-Dong Yangsan-City, Kyoungnam | A969 |

Cosmo Wire Ltd., 447-1, Koyeon-Ri, Woong Chon-Myon Ulju-Kun, Ulsan | A969 |

Dae Heung Industrial Co., Ltd., 185 Pyunglim - Ri, Daesan-Myun, Haman – Gun, Gyungnam | A969 |

DSR Wire Corp., 291, Seonpyong-Ri, Seo-Myon, Suncheon-City, Jeonnam | A969 |

Kiswire Ltd., 20t h Fl. Jangkyo Bldg., 1, Jangkyo-Dong, Chung-Ku, Seul | A969 |

Manho Rope & Wire Ltd., Dongho Bldg, 85-2, 4 Street Joongang-Dong, Jong-gu, Busan | A969 |

Shin Han Rope CO.,LTD, 715-8, Gojan-dong, Namdong-gu, Incheon | A969 |

Ssang Yong Cable Mfg. Co., Ltd, 1559-4 Song-Jeong Dong, Gang-Seo Gu, Busan | A969 |

Young Heung Iron & Steel Co., Ltd, 71-1 Sin-Chon Dong, Changwon City, Gyungnam | A969 |

2. Stosowanie zwolnień przyznanych przedsiębiorstwom wyraźnie wymienionym w ust. 1 lub upoważnionym przez Komisję zgodnie z art.3 ust. 2 jest uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państwa członkowskiego ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury stosuje się cło antydumpingowe nałożone w ust. 1.

3. Cło rozszerzone w ust. 1 niniejszego artykułu pobierane jest od przywozu stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei, zarejestrowanych zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 734/2009 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, z wyjątkiem przywozu stalowych lin i kabli produkowanych przez przedsiębiorstwa wymienione w ust. 1.

4. Stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące ceł.

Artykuł 2

Dochodzenie wszczęte rozporządzeniem (WE) nr 734/2009 wszczynającym dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1858/2005 na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, oraz poddające ten przywóz rejestracji zostaje niniejszym zakończone.

Artykuł 3

1. Wnioski o zwolnienie z cła rozszerzonego w art. 1 składa się na piśmie w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej. Wnioski muszą być podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania podmiotu wnoszącego o zwolnienie. Wniosek należy wysłać na następujący adres Dyrekcji Generalnej ds. Handlu:

European CommissionDirectorate-General for TradeDirectorate HOffice: N-105 04/92B - 1049 Brussels

BELGIAFaks (32 2) 295 65 05

2. Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może zezwolić w drodze decyzji na zwolnienie przywozu pochodzącego od przedsiębiorstw, które nie obchodzą środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005, z cła rozszerzonego w art. 1.

Artykuł 4

Organom celnym nakazuje się niniejszym zaprzestania rejestracji przywozu ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 734/2009.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

Załącznik

Ważna faktura handlowa, o której mowa w art. 1 ust. 2, musi zawierać oświadczenie podpisane przez pracownika podmiotu wystawiającego fakturę handlową sporządzone w następującej formie:

93. Nazwisko i funkcja pracownika podmiotu wystawiającego fakturę handlową.

94. Oświadczenie o następującej treści: „Ja, niżej podpisany, zaświadczam, że (ilość) [nazwa przedmiotowego produktu] sprzedanego na wywóz do Unii Europejskiej objętego niniejszą fakturą została wytworzona przez (nazwa przedsiębiorstwa i adres) (dodatkowy kod TARIC) w (nazwa kraju). Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są kompletne i zgodne z prawdą”.

95. Data i podpis.

[1] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

[2] Dz.U. L 217 z 17.8.1999, s. 1.

[3] Dz.U. L 328 z 30.10.2004, s. 1.

[4] Dz.U. L 120 z 24.4.2004, s. 1.

[5] Dz.U. L 299 z 16.11.2005, s. 1.

[6] Dz.U. L 208 z 12.08.2009, s. 7.