C 379/29

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 379/10)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

POWIADOMIENIE O STANDARDOWEJ ZMIANIE W JEDNOLITYM DOKUMENCIE

„CÔTES D’AUVERGNE”

PDO-FR-A0925-AM03

Data przekazania informacji: 15.9.2020

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Obszar geograficzny

Gminy obszaru geograficznego zostały zaktualizowane zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym. W konsekwencji usunięto gminy Mezel i Dallet i dodano gminę Mur-sur-Allier (powstałą w wyniku połączenia gmin Mezel i Dallet).

Zmiana ta ma charakter czysto redakcyjny, obszar geograficzny nie został zmieniony.

W związku z tą zmianą zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu.

2. Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji produktu po słowach „16 listopada 2010 r.” dodaje się słowa „oraz 17 czerwca 2020 r.”. Po słowach „3 maja 2017 r.” dodaje się słowa „oraz 17 czerwca 2020 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3. Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Gminy obszaru bezpośredniego sąsiedztwa zostały zaktualizowane zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym. W konsekwencji zmieniono gminę „Villeneuve-Lembron” na „Villeneuve”.

W związku z tą zmianą zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu.

4. Data wprowadzenia do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów

Skreśla się rozdział 1 pkt IX ppkt 4 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia do obrotu win między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa produktu

Côtes d'Auvergne

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4. Opis wina lub win

Są to wina niemusujące, białe, czerwone i różowe, o następujących analitycznych cechach charakterystycznych: minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu: 10,5 %, a na etapie pakowania: zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy + fruktozy) nie przekracza 3 g/l, kwasowość ogólna nie przekracza 112 miliekwiwalentów na litr. Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %.

Kwasowość lotna i całkowita zawartość dwutlenku siarki odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych.

Zawartość kwasu jabłkowego w partiach wina czerwonego gotowego do wprowadzenia do obrotu luzem lub na etapie pakowania nie przekracza 0,4 g/l. Wina białe wykazują zasadniczo nuty owoców cytrusowych, owoców egzotycznych lub dojrzałych gruszek, które z czasem mogą ewoluować w aromaty prażenia. Najczęściej odznacza je pewna rześkość, ale także pełność i aksamitność.

Delikatne wina różowe mają aromaty często zdominowane przez nutę owocową (owoce cytrusowe, owoce egzotyczne, czerwone owoce itp.).

Wina czerwone mają zazwyczaj dość intensywną barwę, a ich aromat, który jest często owocowy w młodym winie (czarna porzeczka, czerwona porzeczka itp.) może z czasem nabierać nut konfitur z dojrzałych owoców, wiśni lub przypraw (w szczególności pieprzu).

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość ogólna Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

a) Szczególne praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Do produkcji win różowych niedopuszczalne jest wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach; W przypadku win czerwonych zezwala się na stosowanie substraktywnych technik wzbogacania przy maksymalnym progu częściowego stężenia względem objętości przed wzbogacaniem wynoszącym 10 %; Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %. Poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

Praktyka uprawy

— Sposoby prowadzenia a) – Gęstość nasadzeń Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 4 400 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie przekracza 2,50 m, a odstęp między roślinami w tym samym rzędzie wynosi od 0,90 m do 1,40 m. b) – Zasady przycinania Winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na roślinę według następujących technik: – cięcie w formie jednoramiennego sznura Guyota, z pojedynczą łozą i maksymalnie dwoma czopami; – cięcie w formie „Y” lub dwuramiennego sznura Guyota, z dwoma łozami i maksymalnie dwoma czopami; – cięcie krótkie (prowadzenie w formie sznura skośnego Royat lub wachlarza) Liczba gałązek owocujących w roku na roślinę po kwitnieniu (23. faza fenologiczna w skali Lorenza) nie przekracza 10.

b) Maksymalna wydajność

60 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Zbiór winogron, ich fermentacja oraz produkcja wina odbywają się na obszarze niżej wymienionych gmin departamentu Puy-de-Dôme (wykaz sporządzony na podstawie oficjalnego kodu geograficznego z 2020 r.): Aubière, Authezat, Beaumont, Beauregard-Vendon, Billom, Blanzat, Boudes, Cébazat, Chalus, Chanonat, Chas, Châteaugay, Châtel-Guyon, Chauriat, Clermont-Ferrand, Corent, Cournon-d'Auvergne, Le Crest, Gimeaux, Laps, Lempdes, Malauzat, Les Martres-de-Veyre, Ménétrol, Mirefleurs, Mur-sur-Allier, Neschers, Orcet, Pérignat-lès-Sarliève, Pignols, Plauzat, Prompsat, Riom, La Roche-Blanche, La Roche-Noire, Romagnat, Saint-Amant-Tallende, Saint-Bonnet-lès-Allier, Saint-Georges-sur-Allier, Saint-Hérent, Saint-Maurice, Saint-Sandoux, Saint-Yvoine, Sauvagnat-Sainte-Marthe La Sauvetat, Sayat, Tallende, Vertaizon, Veyre-Monton, Vic-le-Comte, Volvic, Yssac-la-Tourette.

7. Główne odmiany winorośli

Pinot noir N

8. Opis związku lub związków

1. Informacje na temat obszaru geograficznego

a) Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny rozciągający się w departamencie Puy-de-Dôme około 80 km z północy na południe i 15 km ze wschodu na zachód, położony jest głównie na brzegach basenu Limagne oraz na zboczach wzniesień wulkanicznych, występujących pomiędzy łańcuchem Monts du Livradois na wschodzie a łańcuchem Sancy na zachodzie. Działki obsadzone winoroślami są na ogół rozproszone na wielu małych wysepkach, prawie zawsze na wyraźnie odznaczających się wzgórzach, na wysokości od 350 m do 550 m, na terenie 53 gmin obejmujących ten obszar geograficzny.

Aktywność wulkaniczna, która dała początek pasmu górskiemu Puys z jego najwyższym szczytem Puy de Dôme (1 464 m) ukształtowała krajobraz tego obszaru geograficznego i przyczyniła się do jego różnorodności. Odzwierciedleniem tej różnorodności jest renoma i wyjątkowy charakter uzupełniających nazw geograficznych, takich jak „Boudes”, „Chanturgue”, „Châteaugay”, „Corent” i „Madargue”. Strefa „Madargue” odnosi się zatem do marglowego wzgórza w białym kolorze położonego w gminie Riom, na którym uprawia się winorośle. Winnice przynależące do nazwy geograficznej „Chanturgue”, stanowiącej symbol „Côtes d’Auvergne”, która to nazwa jest pochodzenia celtyckiego i pochodzi od słowa „cantalo” oznaczającego „błyszczący” i „clarus” oznaczającego „dobrze widoczny”, zajmują strome zbocza (ponad 25 %) płaskowyżu bazaltowego. Działki z winoroślami objęte nazwą geograficzną „Châteaugay” zajmują zbocza dawnego potoku bazaltowego rozdrobnionego na wiele małych płaskowyżów. Słynna nazwa geograficzna „Corent” pochodzi od wzniesienia zwanego „puy”, powstałego podczas ostatnich erupcji, którego cechą charakterystyczną są ciemne gleby bogate w koluwia wulkaniczne. Działki z winnicami objęte nazwą geograficzną „Boudes” zajmują szeroką wapienną dolinę, chronioną u swego szczytu przez potok bazaltowy.

Działki wyznaczone do zbioru winogron zawierają gleby powstałe z wielu różnych materiałów, takich jak margle, bazalty, koluwia wulkaniczne, granity i gneis. Wszystkie gleby charakteryzują się jednak bardzo dobrymi właściwościami termicznymi i niewielką zasobnością w wodę, a działki są najczęściej dobrze wyeksponowane.

Na obszarze geograficznym panuje klimat półkontynentalny. Efekt Foehna wynikający z obecnością pasma Chaîne des Puys i masywu Sancy chroni go przed wilgotnymi masami powietrza napływającymi od zachodu i utrzymuje temperaturę wyższą niż w ogólnym środowisku geograficznym.

b) Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Historia uprawy winorośli w departamencie Puy-de-Dôme sięga co najmniej V wieku, o czym świadczą pisma ówczesnego biskupa Clermont Sidoine’a APOLLINAIRE’a. Za sprawą szlachty i duchowieństwa, a następnie mieszczaństwa, uprawy wysokojakościowej winorośli rozwijają się przez cały okres średniowiecza, a pod koniec XVIII wieku zajmują już powierzchnię około 21 000 ha.

Znosząc ograniczenia w obrocie wina, Rewolucja Francuska umożliwiła ogromnej liczbie chłopów dostęp do własności, a co za tym idzie uprawę winorośli. W konsekwencji, w latach 1789–1804 liczba małych gospodarstw wzrosła czterokrotnie, a w latach 1789–1850 powierzchnia uprawna w departamencie Puy-de-Dôme zwiększyła się z 21 000 ha do 34 000 ha. Wśród odmian winorośli dominuje odmiana gamay N uprawiana zgodnie z przyjętymi technikami przycinania. Dr J. GUYOT odnotowuje w swych zapiskach, że „winorośle prowadzone są w inteligentny sposób”. Odmiana gamay N, nazywana „gamay d’Auvergne”, o „luźnych” kiściach i opóźnionym rozwijaniu pąków, zostaje zdefiniowana.

Winnice zawdzięczają swój rozkwit portom nad rzeką Allier, umożliwiającym transport na północ. Płynąc w dół Loary aż do Orleanu, możliwe było dotarcie do Sekwany (i Paryża) drogą lądową. Rzeka w znacznym stopniu przyczyniła się więc do powodzenia producentów.

W 1895 r. winnice zajmowały obszar 45 000 ha.

Począwszy od roku 1890 szybko rozprzestrzeniająca się filoksera niszczy duże obszary winnic w Owernii, które odrodzą się tylko częściowo po 1900 r. za sprawą kilku producentów-ochotników. W 1902 r. zostaje założone laboratorium enologiczne, a w 1929 r. powstaje związek zawodowy na rzecz ochrony wina „Châteauguay” – związek ten w 1932 r. zostaje rozszerzony na wszystkie wina z Owernii. W tym samym roku Tribunal de Riom wydaje orzeczenie, w którym nadaje nazwę pochodzenia „Vins d’Auvergne” winom produkowanym z odmian gamay N, pinot noir N i chardonnay B uprawianych na terenie 171 gmin należących do departamentu Puy-de-Dôme.

Producenci łączą swoje siły i zakładają w 1935 r. spółdzielczą wytwórnię wina w Aubière, a następnie kolejną w 1950 r. – Cave des Coteaux d’Auvergne, znaną w 2010 r. pod nazwą „Cave Saint-Verny”. W 1948 r. powstało również stowarzyszenie producentów wina odpowiedzialne za promocję win z Owernii.

Wraz z powstaniem stowarzyszenia priorytetowe znaczenie nadano jakości, która pozwala na szybkie rozróżnienie 5 sektorów: „Boudes”, „Chanturgue”, „Châteaugay”, „Corent” i „Madargue”, stanowiących dynamiczne ośrodki oddziaływania w tym regionie. Prowadzone działania doprowadziły do uznania w maju 1951 r. Côtes d’Auvergne za nazwę wina wyższej jakości pochodzącego z wyznaczonego obszaru (fr. appellation d’origine vin délimité de qualité supérieure). Produkcja rodzinna nadal pozostaje w Owernii na szczególnie wysokim poziomie. W 2008 r. powierzchnię 330 ha uprawiało około 150 producentów, tworzących blisko pięćdziesiąt indywidualnych piwnic winiarskich oraz około stu producentów należących do wytwórni spółdzielczych. Wina czerwone stanowią 75 % produkcji wynoszącej 11 000 hektolitrów.

2. Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktów

Wina białe wykazują zasadniczo nuty owoców cytrusowych, owoców egzotycznych lub dojrzałych gruszek, które z czasem mogą ewoluować w aromaty prażenia. Najczęściej odznacza je pewna rześkość, ale także pełność i aksamitność. Delikatne wina różowe mają aromaty często zdominowane przez nutę owocową (owoce cytrusowe, owoce egzotyczne, czerwone owoce itp.).

Wina czerwone mają zazwyczaj dość intensywną barwę, a ich aromat, który jest często owocowy w młodym winie (czarna porzeczka, czerwona porzeczka itp.) może z czasem nabierać nut konfitur z dojrzałych owoców, wiśni lub przypraw (w szczególności pieprzu).

3. Związki przyczynowe

Wyjątkowość win zależy przede wszystkim od wyboru gmin i działek położonych na zboczach wulkanicznych szczytów „puys”, chronionych przed depresją idącą od zachodu przez pasmo górskie Chaîne des Puys i masyw Sancy.

Należy również podkreślić znaczenie efektu Foehna, który reguluje temperaturę i ogranicza opady deszczu na tym obszarze geograficznym. Ciepłe lata i średnie roczne opady wynoszące 600 mm sprawiają, że winorośl uprawiana na dokładnie wyznaczonych działkach do zbioru winogron ma doskonałe warunki klimatyczne przez cały sezon wegetacyjny. Warunki te zapewniają wczesne rozpoczęcie cyklu wegetacyjnego i optymalny przebieg dojrzewania winogron.

Wyjątkowość ta wynika również z doboru odmian, które w naturalny sposób zostały wyselekcjonowane w ciągu długiej historii uprawy winorośli. W taki właśnie sposób wyselekcjonowano wczesne odmiany gamay N, pinot noir N i chardonnay B ze względu na ich dostosowanie do tych szczególnych warunków.

Sytuacja ta narzuciła optymalne zarządzanie rośliną i jej potencjałem produkcyjnym, czego odzwierciedleniem jest duże zagęszczenie nasadzeń, rygorystyczne cięcie, wysokie ulistnienie oraz ochrona gleby za pomocą pokrywy roślinnej.

Dzięki eksperckiej wiedzy producentów wina odpowiednia uprawa winorośli, a co za tym idzie optymalizacja zbiorów, pozwala na wykorzystanie silnego związku między glebami wulkanicznymi, bardzo dobrymi właściwościami termicznymi oraz niską zasobnością w wodę a jakością win: wina białe rześkie i aksamitne, o aromacie owoców cytrusowych; wina różowe delikatne i owocowe; wina czerwone o smaku owoców i nutach przypraw.

Ta długotrwała praca wykonywana przez wiele pokoleń plantatorów winorośli doprowadziła do uznania win z Owernii w orzeczeniu z 1932 r. i została doceniona przez uznanie pięciu nazw geograficznych, które zawsze cieszyły się ogromną renomą w Owernii.

Wieloletnia tradycja stosowania nazw lokalnych na tym obszarze geograficznym świadczy o tym, że wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Côtes d’Auvergne” są powszechnie znane.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i wytwarzania win stanowi obszar następujących gmin w departamencie Puy-de-Dôme (wykaz sporządzony zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2020 r.): Beauregard-l'Évèque, Busséol, Le Cendre, Chadeleuf, Champeix, Chidrac, Coudes, Davayat, Égliseneuve-près-Billom, Espirat, Gerzat, Glaine-Montaigut, Ludesse, Madriat, Mareugheol, Montmorin, Montpeyroux, Mozac, Nohanent, Orbeil, Pardines, Parent, Pérignat-sur-Allier, Pont-du-Château, Reignat, Saint-Bonnet-près-Riom, Saint-Germain-Lembron, Saint-Julien-de-Coppel, Saint-Myon, Saint-Saturnin, Sallèdes, Teilhède, Vassel, Villeneuve, Yronde-et-Buron.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia „Côtes d’Auvergne” można uzupełnić jednym z następujących uzupełniających oznaczeń geograficznych: „Boudes”, „Chanturgue”, „Châteaugay”, „Corent”, „Madargue”, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu.

a) Wszelkie określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

b) Wymiary czcionki uzupełniających nazw geograficznych nie przekraczają wysokości i szerokości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

c) Na etykiecie win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: – jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; – została ona podana w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających – zarówno pod względem wysokości, jak i szerokości – połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-cd494272-3449-4ec1-a273-0ee14a3e54f7

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.