Istniejące rozporządzenie Komisji (WE) nr 640/2009 ustanawiające wymogi dotyczące ekoprojektu dla silników („rozporządzenie w sprawie silników”) stanowi znaczący wkład w osiąganie celów polityki unijnej w obszarze efektywności energetycznej, zmiany klimatu i promowania jednolitego rynku. Silniki objęte zakresem rozporządzenia zużywają blisko jedną trzecią energii elektrycznej wytwarzanej w UE. Ich minimalna efektywność energetyczna jest przedmiotem regulacji w wielu głównych gospodarkach świata, w tym w Azji, Amerykach i Australii. Choć istniejące rozporządzenie w sprawie silników miało znaczący pozytywny wpływ, postęp technologiczny wymaga aktualizacji istniejących wymogów, aby odpowiadały one zmieniającej się sytuacji międzynarodowej. Pomoże to europejskim użytkownikom końcowym w uzyskaniu dalszych oszczędności finansowych, a Unii Europejskiej w osiągnięciu celów w zakresie energii i klimatu wyznaczonych na 2030 r., a także zabezpieczy konkurencyjność UE. Jednocześnie należy też rozwiązać poszczególne kwestie, które wyszły na jaw podczas wdrażania rozporządzenia w sprawie silników, na przykład wyeliminować potencjalne luki prawne, w celu zwiększenia jego skuteczności.

Aktualizacja rozporządzenia w sprawie silników spotkała się z szerokim poparciem wśród zainteresowanych stron reprezentowanych na Forum Konsultacyjnym ds. Ekoprojektu. Zarówno w wariancie ECO2, jak i ECO3 zapewniono zrównoważone połączenie niejednokrotnie rozbieżnych poglądów poszczególnych segmentów przemysłu, organizacji pozarządowych i państw członkowskich. W szczególności w odniesieniu do scenariusza dotyczącego mniejszych, jednofazowych i 8-biegunowych silników zainteresowane strony wyraziły obawy związane z potencjalnymi trudnościami gospodarczymi mniejszych przedsiębiorstw, podczas gdy organizacje pozarządowe aktywnie wspierały włączenie tych silników do zakresu rozporządzenia. Biorąc pod uwagę większą oszczędność energii i związane z tym korzyści dla środowiska, a także większe korzyści dla użytkowników końcowych, w tym gospodarstw domowych i przemysłu, należy wysnuć wniosek, że najatrakcyjniejszym scenariuszem jest ECO3, który wiąże się z najbardziej znaczącymi skutkami, o ile zapewni się dostateczną ilość czasu na to, aby przemysł mógł się odpowiednio dostosować. Dlatego też proponuje się etapowe wdrożenie. Omówiono również kwestię silników wbudowanych w produkty końcowe, które same w sobie podlegają wymogom dotyczącym ekoprojektu. Z jednej strony producenci produktów końcowych, w przypadku których efektywność silnika jest istotna dla spełnienia wymagań dotyczących osiągów tych produktów (wentylatory, pompy, kompresory, systemy wentylacyjne itd.), uważają, że wymogi dotyczące silników mają kluczowe znaczenie. Z drugiej strony producenci produktów końcowych, w przypadku których efektywne komponenty nie są kluczowe, mają odmienne zdanie – uważają, że istnieją tańsze sposoby spełnienia wymogów dotyczących ich produktów i wyrażają sprzeciw wobec praktyki polegającej na poddawaniu regulacjom zarówno komponentów, jak i produktów końcowych. Wprowadzenie tego rodzaju wyłączenia skutkowałoby jednak znacznymi lukami prawnymi i stworzyłoby potencjalną niepewność prawa dla producentów lub importerów silników, a także poważnie utrudniłoby prowadzenie nadzoru rynku. Oznaczałoby to również zmniejszenie korzyści w pozostałych segmentach łańcucha wartości oraz korzyści dla użytkowników silników. W związku z tym wyłączenie silników stanowiących część produktów końcowych nie zostało uznane za wariant preferowany.