ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
9)

w art. 22 ust. 5 dwa akapity trzeci i czwarty otrzymują brzmienie: „Zdjęte lub zerwane plomby są zastępowane przez zatwierdzonego instalatora lub zatwierdzony warsztat bez nieuzasadnionej zwłoki, a najpóźniej w ciągu siedmiu dni od ich zdjęcia lub zerwania. Gdy plomby zostały zdjęte lub zerwane do celów kontroli, mogą zostać, bez nieuzasadnionej zwłoki, zastąpione przez funkcjonariusza służb kontrolnych wyposażonego w urządzenie do plombowania oraz niepowtarzalny specjalny znak. W przypadku zdjęcia plomby przez funkcjonariusza służb kontrolnych do tachografu wprowadzona zostaje karta kontrolna na czas od zdjęcia plomby do zakończenia kontroli, również w przypadku zakładania nowej plomby. Funkcjonariusz służb kontrolnych wydaje pisemne oświadczenie zawierające co najmniej następujące informacje: — numer identyfikacyjny pojazdu, — imię i nazwisko funkcjonariusza, — organ kontrolny i państwo członkowskie, — numer karty kontrolnej, — numer zdjętej plomby, — data i czas zdjęcia plomby, — numer nowej plomby, w przypadku gdy funkcjonariusz służb kontrolnych założył nową plombę. Przed ponownym założeniem plomb zatwierdzony warsztat sprawdza i kalibruje tachograf, z wyjątkiem przypadku, gdy plomba została zdjęta lub zerwana do celów kontroli i została wymieniona przez funkcjonariusza służb kontrolnych.”;
19.

W swoim pierwotnym wniosku Komisja zaproponowała nałożenie na przewoźników obowiązku organizowania pracy kierowców w taki sposób, by mogli oni regularnie wracać do domu w celu odbycia długiego okresu odpoczynku (art. 8 ust. 8a rozporządzenia (WE) nr 561/2006); Rada w swoim stanowisku zaostrzyła ten przepis w odniesieniu do dowodów i monitorowania oraz opowiedziała się za większą przejrzystością co do miejsca, do którego kierowca wraca. W związku z tym tekst Rady wprowadza wymóg, by kierowca wracał do centrum operacyjnego pracodawcy, które jest zwyczajową bazą dla danego kierowcy i w którym rozpoczyna się jego tygodniowy okres odpoczynku, w państwie członkowskim siedziby, lub by kierowca wracał do swojego miejsca zamieszkania, przy czym zakłada się, że kierowca może wybrać miejsce, gdzie spędza okresy odpoczynku, a pracodawca jest zobowiązany zagwarantować mu możliwość regularnego powrotu do tego miejsca. Jako podstawowy okres odniesienia, zgodnie z poprawką 385, przyjęto okres czterotygodniowy. Z myślą o uproszczeniu oraz ze względu na nierówne pozycje negocjacyjne kierowców i ich pracodawców Rada nie przyjęła elementów dodatkowej elastyczności, które poparł Parlament w poprawkach 355, 377 i 385.
15.

Jeśli chodzi o działalność wyłączoną z przepisów o delegowaniu, to obejmuje ona w szczególności „przewozy dwustronne” (art. 1 ust. 3 i 4), zarówno w transporcie rzeczy, jak i w transporcie pasażerów, i wiąże się z bardzo ograniczoną elastycznością w odniesieniu do dodatkowych postojów związanych z przewozem. Wysoki stopień mobilności uzasadniający odstępstwo występuje zatem w sytuacji, gdy kierowca przemieszcza się między państwem członkowskim, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa kierowcy, a innym państwem członkowskim lub państwem trzecim. Do celów kontroli ograniczona elastyczność w odniesieniu do dodatkowych postojów związanych z przewozem zależy od zapisywania – w pojeździe – przekraczania granic, a w kolejnym kroku także od zapisywania czynności załadunku i rozładunku.
7.

Określenie środków zapobiegawczych, które już istnieją lub powinny zostać podjęte w celu ograniczenia ryzyka, tak aby można było we właściwy sposób zarządzać wszystkimi zidentyfikowanymi rodzajami ryzyka. Szczególną uwagę poświęca się jednolitym częściom wód wykorzystywanym do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi oraz odpowiednim strefom ochronnym. Takie środki zapobiegawcze mogą obejmować: a) kontrolę dostępu; b) dodatkowe środki w zakresie dezynfekcji lub usuwania zanieczyszczeń; c) konkretne technologie nawadniania ograniczające ryzyko tworzenia się aerozolu (np. nawadnianie kropelkowe); d) szczególne wymogi dotyczące nawadniania przy użyciu deszczowni (np. maksymalna prędkość wiatru, odległości między deszczowniami a obszarami wrażliwymi); e) szczególne wymogi dotyczące pól uprawnych (np. nachylenie zbocza, nasycenie pola wodą oraz obszary krasowe); f) wsparcie w procesie wymierania czynników chorobotwórczych przed zbiorami; g) ustanowienie minimalnych odległości bezpieczeństwa (np. od wód powierzchniowych, w tym źródeł dla zwierząt gospodarskich, lub takich rodzajów działalności jak akwakultura, hodowla ryb, hodowla mięczaków, skorupiaków i innych bezkręgowców wodnych, pływanie i inna działalność w środowisku wodnym); h) oznakowanie w miejscach nawadniania, wskazujące na użycie wody odzyskanej, która nie nadaje się do picia. Szczególne środki zapobiegawcze, które mogą być istotne, przedstawiono w tabeli 1. Tabela 1 Szczególne środki zapobiegawcze Klasa jakości odzyskanej wody Szczególne środki zapobiegawcze A — Niedopuszczenie do kontaktu świń z paszą nawadnianą odzyskaną wodą, chyba że istnieją wystarczające dane wskazujące na to, że ryzykiem związanym z konkretnym przypadkiem można zarządzać. B — Zakaz zbierania nawadnianych mokrych upraw lub produktów, które znajdowały się na ziemi. — Wyłączenie bydła mlecznego w okresie laktacji z wypasu na pastwiskach, dopóki one nie wyschną. — Przed pakowaniem pasza musi zostać wysuszona lub zakiszona. — Niedopuszczenie do kontaktu świń z paszą nawadnianą odzyskaną wodą, chyba że istnieją wystarczające dane wskazujące na to, że ryzykiem związanym z konkretnym przypadkiem można zarządzać. C — Zakaz zbierania nawadnianych mokrych upraw lub produktów, które znajdowały się na ziemi. — Wyłączenie zwierząt wypasanych z wypasu na pastwiskach przez pięć dni od ostatniego nawadniania. — Przed pakowaniem pasza musi zostać wysuszona lub zakiszona. — Niedopuszczenie do kontaktu świń z paszą nawadnianą odzyskaną wodą, chyba że istnieją wystarczające dane wskazujące na to, że ryzykiem związanym z konkretnym przypadkiem można zarządzać. D — Zakaz zbierania nawadnianych mokrych upraw lub produktów, które znajdowały się na ziemi.
4.

Dostawcy i dystrybutorzy udostępniają również, w stosownych przypadkach, na swojej stronie internetowej oświadczenie podkreślającą fakt, że opony mające przyczepność na lodzie są specjalnie przeznaczone do nawierzchni drogowych pokrytych lodem i zbitym śniegiem oraz że powinny być one używane wyłącznie w bardzo trudnych warunkach pogodowych (np. w niskich temperaturach) i że używanie opon mających przyczepność na lodzie w lżejszych warunkach pogodowych (np. przy mokrej nawierzchni lub w wyższych temperaturach) może prowadzić do nieoptymalnych wyników, w szczególności w odniesieniu do przyczepności na mokrej nawierzchni, do kierowania pojazdem i zużycia.
k)

w załączniku IV współprawodawcy wprowadzili nowy przepis umożliwiający dostawcom i dystrybutorom, w stosownych przypadkach, wyjaśnienie, że opony mające przyczepność na lodzie są specjalnie przeznaczone do nawierzchni drogowych pokrytych lodem i zbitym śniegiem oraz że powinny być one używane wyłącznie w bardzo trudnych warunkach pogodowych i że używanie opon mających przyczepność na lodzie w lżejszych warunkach pogodowych może prowadzić do nieoptymalnych wyników, w szczególności w odniesieniu do przyczepności na mokrej nawierzchni, do kierowania pojazdem i zużycia;
9.

Główne ulepszenia można podsumować następująco: — urządzenia prywatne (art. 3 ust. 5 i art. 4 ust. 2 lit. a): w ramach stosownych gwarancji prawnych OLAF będzie miał dostęp do urządzeń prywatnych w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do celów służbowych, i w takim samym zakresie, w jakim mają ten dostęp krajowe organy dochodzeniowe, przy czym dotyczy to tylko dochodzeń zewnętrznych; jeżeli chodzi o dochodzenia wewnętrzne, dokonano odesłania do decyzji przyjętych przez odpowiednie instytucje, organy, urzędy i agencje, — dostęp do informacji o transakcjach zarejestrowanych na rachunkach bankowych (art. 7 ust. 3, 3a i 3b): ustalono brzmienie kompromisowe, które ogranicza prawa dostępu OLAF do takich samych praw, jakimi dysponują krajowe organy dochodzeniowe mające dostęp do rachunków bankowych, — kontroler gwarancji proceduralnych (art. 9a i 9b): osiągnięto porozumienie w sprawie tej niezależnej funkcji, która pod względem organizacyjnym powiązana będzie z Komitetem Nadzoru; zakres funkcji kontrolera obejmuje także przepisy mające zastosowanie do dochodzeń prowadzonych przez OLAF, w szczególności wymogi proceduralne i prawa podstawowe; kontroler może wydawać zalecenia dyrektorowi generalnemu OLAF, — dostęp do raportów OLAF (art. 10 ust. 3b): osoba objęta dochodzeniem może zwrócić się o dostęp do raportu końcowego OLAF i uzyskać go, pod warunkiem że w terminie 12 miesięcy właściwe krajowe organy prowadzące odnośne postępowanie krajowe udzielą wyraźnej zgody, — dopuszczalność dowodów (art. 11): poszerzono dopuszczalność raportów OLAF jako dowodów w postępowaniach administracyjnych i usprawniono komunikację z OLAF w sprawie napotkanych problemów z dopuszczalnością, — ostrzejsze normy proceduralne dotyczące dochodzeń prowadzonych przez OLAF w celu wsparcia EPPO (art. 12e ust. 3): zgodnie z opinią Komitetu Nadzoru OLAF Parlament Europejski zażądał, aby OLAF stosował normy proceduralne, które będą równorzędne normom stosowanym w postępowaniach przygotowawczych, w celu ochrony dopuszczalności dowodów zebranych w odnośnych postępowaniach karnych; uzgodniony kompromis zobowiązuje EPPO do ścisłej współpracy z OLAF w celu zagwarantowania, że przestrzegane będą normy proceduralne – bez poszerzania mandatu OLAF, — współpraca między OLAF a EPPO (art. 12b–12 g): na zasadzie kompromisu ustalono, że jeżeli OLAF będzie zamierzał przeprowadzić dochodzenie uzupełniające, konieczna będzie zgoda EPPO; EPPO nie będzie mogła nie udzielić odpowiedzi, ale nie jest zobowiązana do przedstawienia OLAF uzasadnienia swojego sprzeciwu, — Komitet Nadzoru (art. 15): uregulowano dostęp Komitetu Nadzoru do akt spraw prowadzonych przez OLAF i tym samym rozwiązano spór, który toczył się między tymi dwoma organami, — działania podejmowane przez organy państw członkowskich w następstwie raportów sporządzonych przez OLAF (art. 11 i 16): przewidziano ulepszenie pozwalające OLAF lepiej monitorować prowadzone przez niego sprawy i wskazywać niedociągnięcia.
(19)

Niezwykle istotne jest, by przy przyjmowaniu środków w przypadku naruszeń zasad państwa prawnego odpowiednio chronione były uzasadnione interesy odbiorców końcowych i beneficjentów. Rozpatrując przyjęcie środków, Komisja powinna uwzględnić ich możliwy wpływ na odbiorców końcowych i beneficjentów. Biorąc pod uwagę fakt, że w ramach zarządzania dzielonego płatności dokonywane przez Komisję na rzecz państw członkowskich są prawnie niezależne od płatności dokonywanych na rzecz beneficjentów przez organy krajowe, nie należy uznawać, że odpowiednie środki na mocy niniejszego rozporządzenia wpływają na dostępność finansowania na potrzeby płatności na rzecz beneficjentów zgodnie z terminami płatności określonymi w mających zastosowanie przepisach sektorowych i finansowych. Decyzje przyjmowane na mocy niniejszego rozporządzenia i obowiązki wobec odbiorców końcowych lub beneficjentów, określone w niniejszym rozporządzeniu, stanowią część mającego zastosowanie prawa Unii w odniesieniu do wdrażania finansowania w ramach zarządzania dzielonego. Państwa członkowskie, których dotyczą środki, powinny regularnie składać Komisji sprawozdania na temat wywiązywania się ze swoich zobowiązań wobec odbiorców końcowych lub beneficjentów. Sprawozdawczość w zakresie wywiązywania się ze zobowiązań płatniczych wobec beneficjentów, które to zobowiązania określono w mających zastosowanie przepisach sektorowych i finansowych, powinna umożliwić Komisji sprawdzenie, czy decyzje podejmowane na mocy niniejszego rozporządzenia nie mają w żaden sposób bezpośredniego lub pośredniego wpływu na płatności dokonywane na podstawie mających zastosowanie przepisów sektorowych i finansowych. W celu wzmocnienia ochrony odbiorców końcowych lub beneficjentów Komisja powinna przedstawić informacje i wskazówki za pośrednictwem strony internetowej lub portalu internetowego, wraz z odpowiednimi narzędziami do informowania jej o naruszeniach prawnego obowiązku jednostek rządowych i państw członkowskich do dalszego dokonywania płatności po przyjęciu środków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Komisja powinna podjąć działania następcze w związku z takimi informacjami w celu sprawdzenia, czy przestrzegane są mające zastosowanie przepisy, w szczególności [art. 63, art. 68 ust. 1 lit. b) i art. 98] rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/... (13) ((+)). W razie potrzeby, w celu zapewnienia, by kwoty należne od jednostek rządowych lub państw członkowskich zostały faktycznie wypłacone odbiorcom końcowym lub beneficjentom, Komisja powinna odzyskać dokonane płatności lub, stosownie do sytuacji, dokonać korekty finansowej poprzez zmniejszenie wsparcia Unii na rzecz danego programu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami sektorowymi i finansowymi.
—

rozszerzono zakres środków w celu zapewnienia, by mechanizm warunkowości miał zastosowanie do zasobów przydzielanych za pośrednictwem Next Generation EU oraz w przypadkach gdy budżet Unii jest wykonywany za pomocą pożyczek i innych instrumentów gwarantowanych przez budżet Unii,
26.

Co do niektórych parametrów w dyrektywie o wodzie pitnej zastosowane zostanie jeszcze bardziej rygorystyczne podejście. Tak jest w przypadku ołowiu, co do którego WHO zaleciła utrzymanie obecnej wartości parametrycznej wynoszącej 10 μg/l, jednak stanowisko Rady ustala wartość parametryczną dla ołowiu na poziomie 5 μg/l; państwa członkowskie będą dysponować 15-letnim okresem przejściowym na osiągnięcie takiej wartości. Ponadto wartość 5 μg/l pozostanie wartością zakładaną, jeśli chodzi o wewnętrzne instalacje wodociągowe, ponieważ państwa członkowskie nie zawsze mają uprawnienia niezbędne do nałożenia obowiązku wymiany rur ołowianych w prywatnych domach i budynkach. Niemniej jednak w odniesieniu do wszystkich nowych materiałów mających kontakt z wodą pitną od dnia wejścia w życie przedmiotowej dyrektywy będzie miała zastosowanie wartość 5 μg/l.
2.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001 w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych jest ważnym instrumentem europejskiej współpracy sądowej. Instrument ten tworzy ramy transgranicznej pomocy prawnej, której mogą sobie wzajemnie udzielać państwa członkowskie w transgranicznym gromadzeniu dowodów i w bezpośrednim transgranicznym przeprowadzaniu dowodów. Celem wniosku dotyczącego rozporządzenia zmieniającego jest dostosowanie mechanizmów współpracy i procedur postępowania w zakresie przekazywania – przewidzianych w obowiązującym rozporządzeniu – do postępu technicznego związanego z digitalizacją i stosowaniem technologii informatycznych. W szczególności we wniosku Komisji proponuje się utworzenie zdecentralizowanego systemu informatycznego i jego obowiązkowe stosowanie do wymiany wniosków i dokumentów między organami państw członkowskich. Wniosek zmieniający ma również na celu rozszerzenie i poprawę bezpośredniego transgranicznego przeprowadzania dowodów.
2.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1393/2007 w sprawie doręczania dokumentów jest ważnym instrumentem europejskiej współpracy sądowej. Ustanawia ramy przekazywania między państwami członkowskimi dokumentów w sprawach cywilnych lub handlowych. Celem wniosku dotyczącego rozporządzenia zmieniającego jest dostosowanie mechanizmów współpracy i procedur postępowania w zakresie przekazywania – przewidzianych w obowiązującym rozporządzeniu – do postępu technicznego związanego z digitalizacją i stosowaniem technologii informatycznych. W szczególności wniosek Komisji przewiduje ustanowienie zdecentralizowanego systemu informatycznego i jego obowiązkowe stosowanie do wymiany wniosków i dokumentów między organami państw członkowskich. Innym ważnym celem, który opiera się na rozwiązaniach informatycznych, jest wzmocnienie mechanizmów bezpośredniego doręczania transgranicznego poprzez umożliwienie bezpiecznego doręczenia elektronicznego, przy jednoczesnym zapewnieniu stronom gwarancji proceduralnych.
7.

JĘZYK, W KTÓRYM ADRESAT MA ZOSTAĆ POINFORMOWANY O PRAWIE DO ODMOWY PRZYJĘCIA DOKUMENTU Do celów art. 12 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/… proszę wskazać, w którym z następujących języków– poza językiem wezwanego państwa członkowskiego – ma zostać przekazana ta informacja: 7.1. Język urzędowy lub jeden z języków urzędowych państwa członkowskiego, z którego pochodzi dokument( (3): BG ☐, ES ☐, CZ ☐, DE☐, ET ☐, EL ☐, EN ☐, FR ☐, GA ☐, HR ☐, IT ☐, LV ☐, LT ☐, HU ☐, MT ☐, NL ☐, PL ☐, PT ☐, RO ☐, SK ☐, SL ☐, FI ☐, SV ☐ 7.2. Język urzędowy innego państwa członkowskiego, który adresat może rozumieć: BG ☐, ES ☐, CZ ☐, DE ☐, ET ☐, EL ☐, EN ☐, FR ☐, GA ☐, HR ☐, IT ☐, LV ☐, LT ☐, HU ☐, MT ☐, NL ☐, PL ☐, PT ☐, RO ☐, SK ☐, SL ☐, FI ☐, SV ☐
(65)

Bieg terminu przedawnienia ulega zazwyczaj zawieszeniu z chwilą wytoczenia powództwa. Jednak powództwa w sprawie środków nakazujących zaprzestanie szkodliwych praktyk nie muszą mieć skutku zawieszającego w odniesieniu do późniejszych środków naprawczych, które mogą być rezultatem tego samego naruszenia. Państwa członkowskie powinny zatem zapewnić, aby toczące się postępowanie dotyczące powództwa przedstawicielskiego w sprawie środków nakazujących zaprzestanie szkodliwych praktyk miało w odniesieniu do konsumentów, których dotyczy dane powództwo przedstawicielskie, skutek zawieszający lub przerywający bieg terminu przedawnienia, tak aby przez fakt, że termin przedawnienia upłynął w trakcie toczenia się postępowania dotyczącego powództw przedstawicielskich w sprawie środków nakazujących zaprzestanie szkodliwych praktyk, konsumenci ci – bez względu na to, czy działają w swoim własnym imieniu, czy też są reprezentowani przez upoważniony podmiot – nie zostali pozbawieni w odniesieniu do tego zarzucanego naruszenia możliwości wytoczenia w późniejszym terminie powództwa w sprawie środków naprawczych. Wytaczając powództwo przedstawicielskie w sprawie środków nakazujących zaprzestanie szkodliwych praktyk, upoważniony podmiot powinien w wystarczającym stopniu określić grupę konsumentów, której interesy zostały naruszone w wyniku zarzucanego naruszenia i która może mieć roszczenia wynikające z tego naruszenia oraz której może dotyczyć upływ terminu przedawnienia w trakcie trwania postępowania z powództwa przedstawicielskiego w sprawie tych środków nakazujących zaprzestanie szkodliwych praktyk. Dla uniknięcia wątpliwości także toczące się postepowanie dotyczące powództwa przedstawicielskiego w sprawie środków naprawczych powinno mieć skutek zawieszający lub przerywający bieg terminu przedawnienia w odniesieniu do konsumentów, których to powództwo przedstawicielskie dotyczy.
2)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany: a) dodaje się ustęp w brzmieniu: „2a. W przypadku gdy uczestnicy rynku finansowego udostępniają produkt finansowy, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) …/… (*1), do informacji ujawnianych na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 niniejszego rozporządzenia włączają informacje wymagane na podstawie art. 6 rozporządzenia (UE) …/…. (*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) …/… z dnia … w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L… z …, s….).”;" b) ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „3. Europejskie urzędy nadzoru, poprzez wspólny komitet, opracowują projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania szczegółów treści i prezentacji informacji ujawnianych na podstawie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.”; c) dodaje się ustęp w brzmieniu: „4. Europejskie urzędy nadzoru, poprzez wspólny komitet, opracowują projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania szczegółów treści i prezentacji informacji, o których mowa w ust. 2a niniejszego artykułu. Przy opracowywaniu projektów regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, europejskie urzędy nadzoru biorą pod uwagę różne rodzaje produktów finansowych, ich cechy oraz różnice pomiędzy nimi, a także cel polegający na ujawnianiu informacji, które mają być dokładne, rzetelne, jasne, niewprowadzające w błąd, proste i zwięzłe, oraz – w razie potrzeby, z myślą o osiągnięciu tego celu – opracowują projekt zmian regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu. W projektach regulacyjnych standardów technicznych uwzględnia się odpowiednie daty rozpoczęcia stosowania określone w art. 27 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) …/… w odniesieniu do celów środowiskowych, określonych w art. 9 tego rozporządzenia. Europejskie urzędy nadzoru przedstawią Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym: a) w odniesieniu do celów środowiskowych, o których mowa w art. 9 lit. a) i b) rozporządzenia (UE)…/… do dnia 1 czerwca 2021 r.; oraz b) w odniesieniu do celów środowiskowych, o których mowa w art. 9 lit c)–f) rozporządzenia (UE)…/… do dnia 1 czerwca 2022 r. Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010.”;
11.

Tekst stanowiska Rady w pierwszym czytaniu odzwierciedla wyważony kompromis osiągnięty w negocjacjach między Parlamentem Europejskim a Radą, prowadzonych przy wsparciu Komisji. Porozumienie skupia się na następujących kwestiach: — równowaga między przepisami proceduralnymi a ograniczoną wielkością programu. W szczególności program prac jest przyjmowany w drodze aktów wykonawczych bez procedury komitetowej (art. 11), a Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w celu ustanowienia ram monitorowania i oceny programu oraz zmiany załącznika do rozporządzenia, w tym wykazu wskaźników monitorowania (art. 12), — wymóg, by Komisja składała Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie z wyników programu w ramach sprawozdania dotyczącego ochrony interesów finansowych Unii. Komisja powinna należycie uwzględnić wyrażone w tym kontekście zalecenia Parlamentu Europejskiego (art. 12), — orientacyjny podział puli środków finansowych na trzy komponenty programu oraz pułap 2 % dla wydatków na wsparcie techniczne i administracyjne związane z realizacją programu (art. 3), — niewyczerpujący wykaz działań kwalifikujących się do dotacji (art. 9) oraz maksymalne stawki współfinansowania dla dotacji ustalone na poziomie 80 % kosztów kwalifikowalnych, które, w wyjątkowych przypadkach, mogą zostać zwiększone do maksymalnie 90 % kosztów kwalifikowalnych (art. 8 ), — zobowiązanie ze strony Komisji do zapewnienia niezależności i obiektywności przy przeprowadzaniu ocen (art. 13), — przepisy dotyczące stosowania programu z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2021 r. w celu umożliwienia ciągłości działań finansowanych w ramach programu (art. 18 i 19), — oprócz standardowych przepisów dotyczących udziału państw trzecich, motyw wprowadzający zachętę do uczestniczenia podmiotów mających siedzibę w państwach trzecich, które zawarły z Unią obowiązujący układ o stowarzyszeniu, aby poprawić ochronę interesów finansowych Unii poprzez współpracę celną i wymianę najlepszych praktyk (motyw 20), — motyw wprowadzający cel w zakresie klimatu pomimo ograniczonego budżetu i szczególnego ukierunkowania programu (motyw 33).