[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 20.7.2006

KOM(2006) 417 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY

w sprawie polityki europejskiej dotyczącej uczestnictwa młodzieży i informacjiKontynuacja białej księgi „Nowe impulsy dla młodzieży europejskiej”:Wdrażanie wspólnych celów w zakresie uczestnictwa i informowania młodzieży w celu promowania ich aktywnego obywatelstwa europejskiego{SEK(2006) 1006}

1. WSTĘP

1.1. Kluczowy moment

Polityki w sprawie młodzieży mają zasadnicze znaczenie dla celów Unii Europejskiej (UE). Znajdują się one na styku pomiędzy strategią lizbońską na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia a polityką w zakresie uczestnictwa obywatelskiego, dążąc zarówno do ułatwienia wchodzenia młodzieży na rynek pracy oraz rozwijania jej aktywnej postawy obywatelskiej.

Młodzi ludzie nie stanowią ani statycznej ani jednorodnej grupy, a ich wymagania i środki wyrażania się zawsze ulegały zmianie. Obecnie spada odsetek młodych ludzi w populacji europejskiej, a wchodzenie w dorosłość odbywa się później niż kiedyś. Ścieżki zawodowe młodych ludzi stają się w coraz większym stopniu zindywidualizowane, a ich wejście na rynek pracy może być czasem trudne. Ponadto spada zainteresowanie młodych ludzi sprawami publicznymi i może z tego wynikać ryzyko spadku uczestnictwa obywatelskiego.

Celem niniejszego dokumentu jest dokonanie oceny działań państw członkowskich będących kontynuacją wspólnych celów dotyczących uczestnictwa i informowania młodzieży przyjętych przez Radę w 2003 r. w ramach otwartej metody koordynacji oraz w celu przedstawienia sugestii dotyczących dalszych ulepszeń. Do niniejszego dokumentu dołączony jest dokument roboczy służb Komisji zawierający szczegółową analizę krajowych sprawozdań państw członkowskich dotyczących uczestnictwa i informowania.

Sporządzanie sprawozdań jest jednak również częścią szerszego zestawu działań realizowanych przez Unię Europejską w celu połączenia Europy z jej obywatelami i jest przeprowadzane w kluczowym momencie debaty na temat przyszłości UE[1].

Komisja w swojej białej księdze w sprawie europejskiej polityki komunikacji[2] oraz w swoim planie D dla demokracji, dialogu i debaty[3] niedawno ponownie potwierdziła potrzebę zapewnienia obywatelom, a w szczególności osobom młodym, narzędzi do aktywnego uczestniczenia w europejskim procesie opracowywania decyzji oraz wzmocnienia ich poczucia uczestniczenia w projekcie europejskim. Przesłanie to zostało potwierdzone na najwyższym poziomie politycznym[4], oraz przez samych młodych ludzi, którzy wyrazili wolę odgrywania większej roli w procesie konstrukcji europejskiej, rozwijając tym samym własne aktywne obywatelstwo europejskie[5]. Należy odpowiedzieć na tę potrzebę oraz w dalszym stopniu wzmocnić zasadę angażowania młodych ludzi w sprawy europejskie, już podkreśloną w białej księdze dotyczącej młodzieży[6] opublikowanej przez Komisję w 2001 r.

Opracowano kilka inicjatyw w tej dziedzinie od przyjęcia białej księgi dotyczącej młodzieży. Odzwierciedla to rosnące znaczenie polityki w sprawie młodzieży w Europie i w państwach członkowskich.

Biała księga doprowadziła w szczególności do przyjęcia w 2002 r.[7] ram współpracy europejskiej w zakresie młodzieży, zgodnie z którymi państwa członkowskie porozumiały się z jednej strony, że będą uwzględniać problematykę młodzieżową w niektórych kluczowych politykach dotyczących integracji społecznej i zawodowej młodych ludzi, oraz z drugiej strony, że będą rozwijać ich aktywną i odpowiedzialną postawę obywatelską.

W odniesieniu do związanej z aktywnym obywatelstwem części ram współpracy europejskiej państwa członkowskie postanowiły skoncentrować się na czterech konkretnych priorytetach, w odniesieniu do których zastosują otwartą metodę koordynacji (OMC), czyli uczestnictwo, informowanie, działania dobrowolne oraz większą wiedzę na temat młodzieży i jej zrozumienie. Następnie państwa członkowskie przyjęły wspólne cele w odniesieniu do uczestnictwa i informowania[8] w 2003 r., a następnie działań dobrowolnych[9] oraz zwiększenia wiedzy na temat młodzieży[10] w 2004 r. W ramach otwartej metody koordynacji w zakresie młodzieży państwa członkowskie podjęły się przedstawiania sprawozdań dotyczących wdrażania poszczególnych priorytetów w ciągu czterech lat. Jest to zatem kluczowy moment dla polityki w zakresie młodzieży, ze względu na to, że niniejszy komunikat jest pierwszym, w którym odnotowano przedłożenie Komisji sprawozdania z wykonania. Doświadczenia nabyte w trakcie tego pierwszego okresu sprawozdawczego w zakresie priorytetów uczestnictwa i informowania powinno być przydatne przy sporządzaniu sprawozdań w zakresie dwóch pozostałych priorytetów, czyli działań dobrowolnych (koniec 2006 r.) i zwiększenia wiedzy na temat młodzieży i jej zrozumienia (koniec 2008 r). Informacje te zostaną również uwzględnione w ogólnej ocenie ram współpracy europejskiej w zakresie młodzieży pod koniec 2009 r.

Uwzględnianie problematyki młodzieżowej w niektórych kluczowych politykach dotyczących młodych ludzi, zalecane w białej księdze dotyczącej młodzieży jako drugi filar rozwijania polityki młodzieżowej, zostało poważnie wzmocnione w 2005 r. poprzez przyjęcie w 2005 r. Europejskiego Paktu na rzecz Młodzieży[11], ze szczególnym zwróceniem uwagi na zawodową i społeczną integrację młodych ludzi w ramach odnowionej strategii lizbońskiej.

Omawiane ramy polityczne są uzupełnione o program YOUTH, który jest uznawany za cenne źródło promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego młodych ludzi, oraz ich integracji ze społeczeństwem. Cele te zostaną w przyszłości wzmocnione o program „Młodzież w działaniu”.

1.2. Ogólna ocena sytuacji

W swoich sprawozdaniach państwa członkowskie ogólnie zauważają efekt dźwigni, jaki wywierają działania na rzecz młodych ludzi na społeczeństwo jako całość. Potwierdza to znaczenie międzypokoleniowego i uwzględniającego cykle życia podejścia do polityki w zakresie młodzieży.

Przyjmują one do wiadomości, że europejskie priorytety w zakresie uczestnictwa i informacji nadały impet krajowym politykom w zakresie młodzieży i pozostają niezbędne dla rozwijania aktywnego obywatelstwa młodych ludzi.

Zauważają one jednakże, że nadal należy poczynić starania oraz że proces ten będzie zadowalający pod warunkiem, że państwa członkowskie - zgodnie z zasadą pomocniczości - będą kontynuować współpracę między sobą oraz z władzami regionalnymi i lokalnymi na własnym terytorium.

Angażowanie młodych ludzi, w tym osób o mniejszych możliwościach rozwoju, na wszelkich poziomach opracowywania i wdrażania polityki ma zasadnicze znaczenie dla zrównoważonego opracowywania polityki oraz dla demokracji partycypacyjnej. Dialog już istniejący między młodymi ludźmi i instytucjami europejskimi powinien być zatem dalej rozwijany.

2. INFORMACJE DLA MŁODYCH LUDZI

2.1. Wdrażanie wspólnych celów w zakresie informacji

2.1.1. Dostęp młodych ludzi do informacji

Podczas gdy państwa członkowskie opracowały określoną liczbę narzędzi informacyjnych dla młodych ludzi, jedynie około 12 spośród z nich ustanowiło strategię informacyjną podejmującą wszystkie kwestie, mogące interesować młodych ludzi oraz integrującą poziomy lokalny, regionalny, krajowy i europejski.

Państwa członkowskie podkreślają, że strony internetowe z informacjami dla młodzieży są głównymi narzędziami upowszechniania informacji. Krajowe portale dla młodzieży funkcjonują obecnie w 19 państwach członkowskich. Stworzenie w 2003 r. europejskiego portalu młodzieżowego oraz powiązania z portalami krajowymi okazały się sukcesem. Państwa członkowskie zauważają, że wzmocniło to międzyministerialną współpracę oraz wymianę w dziedzinie informacji w zakresie młodzieży.

Państwa członkowskie wykazują się również chęcią dalszego rozwijania urzędów informacyjnych dostosowanych do indywidualnych potrzeb oraz rozwiązania problemu młodych ludzi o mniejszych możliwościach rozwoju, którzy są odcięci od kanałów informacji, w szczególności poprzez wspomaganie ich w dostępie do narzędzi społeczeństwa informacyjnego jak na przykład internet.

Pod względem treści, działania dotyczyły głównie zagadnień takich jak czas wolny, organizacje młodzieżowe i działania dobrowolne, czasem zaniedbując informacje na temat uczestnictwa, edukacji, zatrudnienia i podróżowania po Europie.

Connexions Direct (CXD) w Zjednoczonym Królestwie (Anglia), krajowy internetowy serwis doradztwa, informacji i wsparcia dla młodych ludzi oferuje doradztwo telefoniczne, poprzez smsy, doradców „on line” i drogą e-mailową. W Słowenii , młodzieżowe ośrodki informacji i doradztwa zwracają szczególną uwagę na młodzież romską. Na Cyprze i w Hiszpanii stworzono ruchome jednostki informacyjne dla młodych ludzi na obszarach wiejskich.

2.1.2. Informacja wysokiej jakości

Większość państw członkowskich stosuje Europejską Kartę Informacji Młodzieżowej, w celu zapewnienia standardów jakości w odniesieniu do informacji dostarczanych przez serwisy informacji młodzieżowej.

Uważa się, że tworzenie sieci ma również zasadnicze znaczenie dla podnoszenia umiejętności i kwalifikacji osób pracujących w obszarze informacji młodzieżowej. Europejskie sieci EURODESK, ERYICA i EYCA odgrywają kluczową rolę w opracowywaniu kursów szkoleniowych dla swoich członków.

We Francji 32 ośrodki informacji młodzieżowej finansowane przez organy krajowe maja własną strukturę szkolenia pracowników w celu zapewnienia odpowiednich standardów jakości. Europejska Karta Informacji Młodzieżowej jest stosowana wraz z dodatkowymi krajowymi standardami jakości. Europejskie sieci informacji młodzieżowej przygotowały kompendium inicjatyw wysokiej jakości.

2.1.3. Uczestnictwo młodych ludzi w informowaniu

Państwa członkowskie nie podjęły praktycznie żadnych środków, aby wdrożyć ten wspólny cel. Z ograniczonej liczby krajowych sprawozdań wynika jednak, że można zasięgać opinii młodych ludzi lub organizacji młodzieżowych w zakresie strategii informacyjnych lub opracowywania materiałów informacyjnych.

Na Słowacji ośrodki informacji młodzieżowej współpracują z woluntariuszami, którzy rozpowszechniając informacje młodzieżowe w szkołach, na uniwersytetach oraz w innych miejscach.

2.2. Napotykane przeszkody

Trudności, z którymi zmagają się państwa członkowskie są zróżnicowane i można je następująco sklasyfikować:

1. Metodologia: niektóre państwa członkowskie uważają, że wyjątkowo trudne jest określenie punktu odniesienia, który od którego należy oceniać postępy oraz identyfikacja wskaźników, które mają posłużyć do dokonania oceny tych postępów.

2. Koordynacja między podmiotami: poprawa koordynacji między różnymi podmiotami instytucjonalnymi właściwymi w zakresie zagadnień młodzieżowych na różnym poziomie stanowi duże wyzwanie.

3. Brak środków, w szczególności na poziomie lokalnym .

2.3. Główne zagadnienia wyszczególnione do celów ciągłej współpracy

Państwa członkowskie powszechnie wzywają do ciągłego wdrażania przyjętych wspólnych celów i linii działania. Kluczowymi wyzwaniami na najbliższą przyszłość będzie ustanowienie spójnej krajowej strategii informacyjnej, zwiększenie stopnia stowarzyszenia krajowych rad młodzieży, skupienie się na młodych ludzi o mniejszych możliwościach rozwoju oraz rozpowszechnianie Europejskiej Karty Informacji Młodzieżowej.

3. UCZESTNICZENIE MŁODYCH LUDZI W ŻYCIU DEMOKRATYCZNYM

3.1. Wdrażanie wspólnych celów w zakresie uczestnictwa

Z analizy sprawozdań wynika, że istnieje pewien stopień zbieżności między krajowymi politykami w zakresie młodzieży, ze względu na to, że działania na rzecz uczestnictwa młodzieży odbywają się w sposób bardziej skoordynowany.

Wdrażanie wspólnych celów w zakresie uczestnictwa młodzieży jest głownie osiągane w oparciu o następujące środki:

3.1.1. Wzmocnienie ram

Ulepszone zostały ramy prawne w zakresie uczestnictwa młodzieży. Niektóre państwa członkowskie przyjęły ustawodawstwo, a inne opracowały strategiczne plany działania lub przyjęły nowe zobowiązania w zakresie zasięgania opinii młodych ludzi.

Irlandia przyjęła ustawę o młodzieży, Republika Czeska - koncepcję w zakresie młodzieży, Portugalia – krajowy program reform w zakresie młodzieży, Szwecja – rządowy projekt ustawy „Prawo do decydowania”, Estonia i Słowenia – plan strategiczny, Łotwa – polityczny program na rzecz młodzieży, Słowacja – plan na rzecz uczestnictwa młodzieży, a Włochy zapewniły specjalne środki na wspieranie polityki młodzieżowej.

3.1.2. Wsparcie dla struktur partycypacji i reprezentowania

Zrealizowano określoną liczbę działań w celu wspierania struktur partycypacji i promowania dialogu z partnerami w dziedzinie problematyki młodzieżowej. Krajowe rady młodzieżowe istnieją w większości państw członkowskich, przy czym rozwijają się one na poziomie regionalnym i lokalnym. Powstały również inne struktury takie jak parlamenty młodzieżowe lub szczególne komisje młodzieżowe. Potrzebna jest jednak lepsza interakcja między poziomami lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim.

Jednocześnie coraz częściej organizowano regularne konsultacje, spotkania i rozmowy w ciągu ostatnich dwóch lat między młodymi ludźmi a decydentami w tym zakresie. Te przestrzenie do dialogu sformalizowano w kilu przypadkach w formie umów partnerskich.

W kilku krajach powołano rzecznika lub korespondenta do spraw młodzieżowych w ministerstwach właściwych do spraw młodzieżowych, podczas gdy w innych krajach zdecydowano się na bardziej horyzontalne praktyki, przykładowo spotkania międzyministerialne.

Ze sprawozdań krajowych wynika, że istnieje potrzeba większych starań na poziomie lokalnym oraz usunięcia przeszkód wpływających na uczestnictwo pewnych grup młodych ludzi.

Należy zwrócić szczególną uwagę na zasięganie opinii młodych ludzi w sposób systematyczny i zorganizowany w kwestiach ich dotyczących. Jest to prawdziwe nie tylko dla OMC czy kwestii związanych z Europejskim Paktem na Rzecz Młodzieży, lecz dotyczy to wszelkich dziedzin, w których wkład ze strony młodych ludzi może mieć pozytywny wpływ.

Pewne państwa powołały konkretne osoby do zajmowania się kwestiami związanymi z młodzieżą, na przykład w Finlandii , rzecznika, w Zjednoczonym Królestwie , krajowego korespondenta ds. młodzieży oraz na Litwie , koordynatorów ds. młodzieży w gminach.

W innych krajach ustanowiono struktury konsultacyjne, jak na przykład komisje i lokalne rady ds. młodzieży w Luksemburgu i Belgii , parlamenty młodzieżowe na Cyprze i Malcie , struktury partycypacji w Grecji i Hiszpanii , oraz bardziej konkretnie dla młodych ludzi w niekorzystnym położeniu w Niemczech i na obszarach wiejskich w Polsce oraz wsparcie w ramach projektów młodzieżowych w Austrii .

W odniesieniu do uczestnictwa młodych ludzi w demokracji partycypacyjnej, powiększył się ich brak zainteresowania, czemu należy prędko przeciwdziałać. Jedynie ograniczona liczba państw członkowskich wykazuje się refleksją nad tą sytuacją.

Praktyki służące zwiększeniu uczestnictwa młodych ludzi w wyborach można wyszczególnić:

- w Niderlandach : równoległe głosowanie dla młodzieży;

- w Finlandii: głosowanie w wyborach lokalnych w wieku 16 lat;

- we Francji: automatyczna rejestracja na listach wyborców;

- w Belgii, Niderlandach i Zjednoczonym Królestwie: korzystanie z Internetu.

3.1.3. Wsparcie dla projektów

Wspólne zasady, na których opierają się działania publiczne to: i) młodzi ludzie muszą być głównymi podmiotami ich projektów uczestniczenia, ii) najbardziej docenianym sposobem uczenia się jest praktyka, iii) zaangażowanie młodych ludzi musi być zachęcane we wszystkich dziedzinach, w których realizowane są projekty.

Określona liczba państw członkowskich zwraca uwagę na wysiłki związane z otwieraniem się działań i projektów na młodych ludzi o mniejszych możliwościach rozwoju. Wsparcie dla projektów i struktur, w szczególności dla organizacji młodzieżowych, ma zasadnicze znaczenie. Program YOUTH ma znaczące, pozytywne skutki w tej dziedzinie.

We Francji stworzono program „Envie d'agir” w celu wspierania i nagradzania pierwszych projektów realizowanych przez i dla młodych ludzi, finansowania innowacyjnych i kreatywnych projektów oraz działań dobrowolnych oraz projektów w zakresie przedsiębiorczości. W Danii uruchomiono, we współpracy w wieloma gminami i organizacjami młodzieżowymi lub klubami, projekt „Polityka młodzieżowa w gminach duńskich” w celu podkreślenia potrzeby większego zaangażowania młodych ludzi w opracowywanie polityki.

3.2. Napotykane przeszkody

Trudności, z którymi zmagają się państwa członkowskie są zróżnicowane i można je następująco sklasyfikować:

1. Metodologia: niektóre państwa członkowskie uważają, że wyjątkowo trudne jest określenie punktu odniesienia, od którego należy oceniać postępy oraz identyfikacja wskaźników, które mają posłużyć do dokonania oceny tych postępów.

2. Brak bezpośredniego lub pośredniego wsparcia: poza znaczeniem przydzielania środków na struktury i projekty, organy publiczne muszą zwrócić uwagę na znaczenie zapewniania stałego wsparcia, czy to poprzez działania prawodawcze, rozwijanie partnerstw z młodymi ludźmi lub opracowywanie wspólnych narzędzi, takich jak wytyczne w sprawie uczestnictwa.

3. Brak zaangażowania samych młodych ludzi: młodzi ludzie mają oczywiście prawo do nieuczestniczenia. Jednakże można zrobić więcej w zakresie zachęcania młodzieży do uczestniczenia, w szczególności w demokracji partycypacyjnej. Można by przeanalizować wpływ rówieśników jako „ambasadorów” dzielących się doświadczeniami. Uczestnictwo młodzieży można by rozwinąć poprzez lepsze rozpoznanie i promocje korzyści indywidualnych i społecznych angażowania się.

4. Bezczynność podmiotów instytucjonalnych – w dziedzinie problematyki młodzieżowej i w innych dziedzinach : należy poprawić interakcje między poziomami lokalnym, regionalnym i krajowym. Rozwój młodzieżowych struktur młodzieżowych powinien być dalej wspierany oraz należy organizować dialog z młodymi ludźmi dotyczący szerszego zakresu zagadnień. Mobilizacja władz lokalnych ma zasadnicze znaczenie dla wspierania lokalnego uczestnictwa młodych ludzi.

3.3. Główne zagadnienia wyszczególnione do celów ciągłej współpracy

Państwa członkowskie wspierają ciągłe wdrażanie przyjętych wspólnych celów i linii działania. Potwierdzają one znaczenie dalszego mobilizowania władz lokalnych, ustanawiania stosownych mechanizmów pogłębionej konsultacji z młodymi ludźmi dotyczącej szerszego zakresu zagadnień, również przy wykorzystaniu narzędzi społeczeństwa informacyjnego służących interaktywnym uczestniczeniu w polityce, np. prowadzenie politycznych blogów, rozwijanie uczestnictwa młodzieży w wyborach, co zostało już omówione przez ministrów ds. młodzieży[12], oraz promowanie uczenia się uczestniczenia i edukacji w zakresie obywatelstwa. Można by w większym stopniu wykorzystywać możliwości oferowane przez szkoły, poprzez rozwijanie programów wychowania obywatelskiego oraz lepsze korzystanie z zasobów szkół w celu organizowania działań promujących „uczenia się uczestniczenia poprzez uczestniczenie”.

4. AKTYWNE UCZESTNICTWO MŁODYCH LUDZI W ROZWIJANIE UNII EUROPEJSKIEJ

4.1. Ulepszony zorganizowany dialog z młodymi ludźmi w agendzie europejskiej

Potrzeba aktywnego angażowania się młodych ludzi w debaty i dialog dotyczący kształtowania polityki ma również zasadnicze znaczenie dla agendy europejskiej. Podkreślały to często zarówno Komisja jak i państwa członkowskie.

Proces konsultacji w związku z białą księga dotyczącą młodzieży z 2001 r., regularne spotkania z organizacjami młodzieżowymi, europejski tydzień młodzieży, europejskie konsultacje w zakresie portalu młodzieżowego, wydarzenia młodzieżowe z inicjatywy Prezydencji oraz inne konferencje, kampanie, fora, konsultacje organizowane w państwach członkowskich to przykłady starań podjętych przez instytucje europejskie i państwa członkowskie w celu praktycznego stosowania tych zasad i lepszego angażowania młodych ludzi w rozwój UE.

Jednakże Komisja uważa, w szczególności na podstawie nawoływania młodych ludzi do ciągłego, wiarygodnego i konstruktywnego dialogu na ostatnich forach europejskich, że te istniejące przestrzenie do dialogu z młodymi ludźmi na dotyczącego zagadnień europejskich mogłyby być lepiej opracowane i zorganizowane na poziomie europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym.

Powinno się skorzystać z impetu nadanemu przez powyższe wydarzenia i ostatnie inicjatywy, jak np. plan D, w celu pielęgnowania poczucia europejskiego obywatelstwa w społeczeństwie poprzez wspieranie demokratycznej infrastruktury przyczyniającej się do ustanowienia „ludzkiego mostu” i „Europy o ludzkiej twarzy”.

4.2. Zarys Komisji usprawnionego, zorganizowanego dialogu

Aby przestrzenie do dialogu były ciągłe, wiarygodne i konstruktywne, powinny być one:

- zorganizowane zgodnie z europejską agendą polityczną w sprawie młodzieży do 2009 r., tj. ogólny temat w trakcie trwania kolejnych Prezydencji, priorytety Europejskiego Paktu na Rzecz Młodzieży podjęte w ciągu pierwszej Prezydencji każdego roku i priorytety OMC podejmowane w ciągu drugiej połowy roku, jak i inne horyzontalne priorytety młodzieżowe;

oraz

- zorganizowane w przestrzeni i czasie: tj. od lokalnego poziomu do europejskiego w celu wniesienia terminowego i skutecznego wkładu w rozwój polityki w UE, np. przed wydarzeniami młodzieżowymi z inicjatywy Prezydencji, europejskim tygodniem młodzieży, sprawozdawczością w ramach OMC lub strategii lizbońskiej, ratyfikacją traktatów i wyborami europejskimi.

Debaty, w których uczestniczą młodzi ludzie powinny być w możliwie największym stopniu integracyjne i zróżnicowane w celu maksymalizacji ich legitymacji. Muszą one zatem zachęcać do uczestnictwa młodych ludzi w niekorzystnym położeniu oraz nienależących do żadnych struktur. Integracja i zróżnicowanie powinny być podstawowymi zasadami dla organizacji pozarządowych i organów przedstawicielskich zajmujących się problematyką młodzieżową.

Debaty te powinny ponadto zbliżyć ze sobą podmioty zajmujące się bezpośrednio lub pośrednio kwestiami młodzieżowymi w celu przyjęcia spójniejszego i przekrojowego podejścia sektorowego. Należy przeanalizować rolę gmin i szkół w ustanawianiu takich przestrzeni do dialogu we współpracy z organizacjami młodzieżowymi (w szczególności z radami młodzieżowymi).

Program „Młodzież w działaniu” na lata 2007-2013 mógłby wspierać struktury takie jak rady młodzieżowe dla celu ustanowienia przestrzeni do debaty oraz również sieci transgranicznych młodych ludzi i ważnych wydarzeń transgranicznych przyczyniając się do zwiększenia widoczności i wydajności zorganizowanego dialogu.

5. ZARZĄDZANIE OMC

Powodzenie OMC zależy od skutecznego zaangażowania się młodych ludzi w jego wdrożenie. Powinno się dla przykładu zasięgać opinii młodych ludzi oraz ich organizacji przy opracowywaniu sprawozdań krajowych. Pierwszy okres sprawozdawczy wykazał, że w różnym stopniu zostało to zrealizowane, w zależności od państwa członkowskiego.

Co więcej państwa członkowskie podkreśliły trudność dokonywania oceny postępów poczynionych w realizacji wspólnych celów oraz wydajnej wymiany dobrych praktyk.

Wreszcie zrównoważona i wiarygodna polityka w zakresie młodzieży może być dalej rozwijana wyłącznie w oparciu o solidną wiedzę w tej dziedzinie. Zatem zasadnicze znaczenie ma jednoczesne wdrażanie wspólnego celu „zwiększania wiedzy na temat młodzieży i ich zrozumienia”.

W celu sprostania wymaganiom i kontynuowania rezolucji z dnia 24 maja 2005 r. dotyczącej oceny działań prowadzonych w ramach współpracy europejskiej w sprawach młodzieży[13], Komisja przedstawia pewne propozycje w celu wzmocnienia wdrażania OMC i mechanizmów oceny (zob. pkt 6).

6. WNIOSKI

Analiza krajowych sprawozdań w zakresie uczestnictwa i informacji odbywa się w kluczowym momencie dla UE, kiedy młodzi ludzie chcą być postrzegani jako partnerzy dla osób kształtujących politykę ich dotyczącą.

Na podstawie tej analizy Komisji proponuje potwierdzenie znaczenia i ważności wspólnych celów uczestnictwa i informacji oraz do lekkiego dostosowania i poprawienia przyjętych linii działania w następujący sposób:

W odniesieniu do informacji:

Poprawa dostępu młodych do służb informacyjnych

- Ustanowienie, w szczególności poprzez lepszą koordynacje służb informacyjnych na ich terytorium, spójnych, nadrzędnych strategii informacyjnych, podejmujących wszystkie zagadnienia istotne dla młodych ludzi;

- promowanie narzędzi społeczeństwa informacyjnego oraz podejścia innowacyjnego w informacji młodzieżowej, w tym narzędzi wspomagających młodych ludzi o mniejszych możliwościach rozwoju w dostępie do informacji;

Informacja wysokiej jakości

- dalsze rozwijanie serwisów doradztwa indywidualnego;

- systematyczne korzystanie z Europejskiej Karty Informacji Młodzieżowej w celu zapewnienia informacji wysokiej jakości;

Uczestnictwo młodych ludzi w informowaniu

- zwiększanie uczestnictwa młodych ludzi w publicznych strategiach informacyjnych.

W odniesieniu do uczestnictwa:

Uczestnictwo młodych ludzi w życiu obywatelskim

- zapewnienie zorganizowanego zasięgania opinii młodych ludzi na tematy, które są dla nich istotne, co powinno być związane ze wzmocnieniem roli krajowych rad młodzieżowych w procesie konsultacji, zapewniając również reprezentowanie przez nich interesów młodych ludzi nienależących do żadnej organizacji;

- rozwijanie lokalnych struktur uczestniczenia (np. rad młodzieżowych), z systematycznym zaangażowaniem młodych ludzi w lokalnych organach decyzyjnych, mobilizując wsparcie ze strony władz regionalnych i lokalnych;

- analiza przeszkód dla uczestnictwa wpływających na pewne grupy młodych ludzi, w celu wspomagania organizacji młodzieżowych w skuteczniejszym angażowaniu młodych ludzi, zapewniając im tym samym charakter przedstawicielski;

- opracowywanie narzędzi służących promowaniu uczestnictwa, na przykład wytycznych w sprawie mechanizmów uczestniczenia[14] lub interaktywnego forum uczestnictwa politycznego w Internecie.

Zwiększanie uczestnictwa młodych ludzi w systemie demokracji przedstawicielskiej

- opracowywanie konkretnych działań mających na celu zapewnienie większego uczestnictwa młodych ludzi w instytucjach demokracji przedstawicielskiej, takich jak promowanie ich zaangażowania w partiach politycznych, zachęcanie do umieszczania młodych ludzi na listach partyjnych, na wyższych pozycjach niż dotychczas, ułatwianie dialogu między młodymi ludźmi i przywódcami politycznymi, podkreślanie zaangażowania osób uczestniczących i zachęcanie ich do działania jako „ambasadorów” wśród rówieśników korzystanie w większym stopniu z narzędzi społeczeństwa informacyjnego przy ułatwianiu przeprowadzania wyborów.

Wsparcie dla różnych form uczenia się uczestnictwa

- rozwijanie synergii z działaniami podejmowanymi w dziedzinie edukacji. Na poziomie europejskim można to osiągnąć poprzez ściślejsze powiązanie z edukacja i szkoleniem OMC. Na poziomie krajowym można to osiągnąć poprzez opracowanie inicjatyw aktywnego obywatelstwa w ramach szkół;

- lepsze rozpoznawanie różnych form uczestniczenia przez młodych ludzi.

Uczestniczenie w rozwijaniu UE:

Komisja zamierza, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i organizacjami młodzieżowymi, wpierać stały i zorganizowany dialog w okresie trzech lat, w autentycznym duchu konstruktywnego partnerstwa . W tym względzie Komisja proponuje następujące, konkretne linie działania:

Na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym

- ustanowić zorganizowaną przestrzeń dla dialogu i debaty, dostosowana czasowo do europejskiej agendy politycznej, rozpoczynając chronologicznie od poziomu lokalnego w celu zapewnienia terminowego i skutecznego wkładu ze strony młodych ludzi w debaty UE;

Na poziomie europejskim

- Uzgodnienie tematów priorytetowych, które należy omówić na poziomie UE do 2009 r., tj. integracja i zróżnicowanie społeczne w 2007 r., dialog międzykulturowy w 2008 r. i perspektywy ciągłej współpracy w dziedzinie problematyki młodzieżowej w 2009 r. Tematy te powinny zostać omówione wraz z priorytetami podjętymi w ramach OMC i Europejskiego Paktu na rzecz Młodzieży, zgodnie z obecną praktyką, oraz z priorytetami horyzontalnymi uzgodnionymi w dziedzinie problematyki młodzieżowej takich jak przeciwdziałanie dyskryminacji i zdrowie;

- Komisja wspiera ideę nieformalnego forum między przedstawicielami młodzieży, Prezydencji, Parlamentu Europejskiego i Komisji, które zbierałoby się regularnie, w szczególności przed jesiennymi i wiosennymi posiedzeniami Rady ds. Edukacji, Młodzieży i Kultury w Brukseli, w celu poprawy spójności, ciągłości i postępów między agendami Prezydencji w dziedzinie problematyki młodzieżowej.

- Regularne organizowanie europejskiego tygodnia młodzieży, z uczestnictwem komisarzy i przedstawicieli innych instytucji europejskich, poprzedzonego, o ile to będzie możliwe konsultacją w ramach europejskiego portalu młodzieżowego, w celu wyciagnięcia wniosków z przeszłych wydarzeń, określenia perspektyw na przyszłości i zapewnienia rozpoznawalności europejskiego programu młodzieżowego;

- Organizowanie spotkań z młodymi ludźmi, którzy nie mają zazwyczaj styczności z instytucjami europejskimi;

- Zorganizowanie badania opinii publicznej eurobarometru dotyczącego młodzieży (koniec 2006 r.)

- Zaproszenie Europejskiego Forum Młodzieży w celu najlepszego wykorzystania możliwości oferowanych przez konsultacje publiczne regularnie organizowane przez Komisję, w szczególności przez Internet, na temat polityki istotnej dla młodych ludzi;

- Zmobilizowanie europejskich sieci informacyjnych do wspierania zorganizowanego dialogu[15].

Należy również wesprzeć zarządzenie OMC w zakresie młodzieży, pomimo że pozostaje ona dostosowana do problematyki młodzieżowej. W tym celu Komisja przedstawia następujące propozycje:

- Państwa członkowskie wyszczególnią do końca 2006 r. linie działania w zakresie uczestnictwa i informacji, na których chciałyby się skoncentrować i określą plany działania;

- Państwa członkowskie ustanowią mechanizm monitorowania w odniesieniu do młodych ludzi oraz ich organizacji i opracują sprawozdanie z oceny do końca 2008 r.;

- Państwa członkowskie będą miały możliwość wzięcia udziału, na zasadzie dobrowolnej, w pilotażowych „wzajemnych weryfikacjach” organizowanych przez Komisje w zakresie informacji i uczestniczenia;

- Państwa członkowskie będą promować wspólne cele na poziomie krajowym pośród władz regionalnych i lokalnych, organizacji młodzieżowych i ogólnie wśród młodych ludzi;

- Komisja będzie systematycznie zasięgać opinii młodych ludzi, a w szczególności Europejskiego Forum Młodzieży w odniesieniu do każdej propozycji dotyczącej OMC;

- Ustanowi ona grupę roboczą ds. określenia wskaźników dla wdrożenia wspólnych celów w zakresie uczestnictwa i informacji.

* * *

Komisja wzywa Radę do zatwierdzenia propozycji przedstawionych w niniejszym komunikacie.

[1] Komunikat w sprawie planu osiągnięcia wyników dla Europy z myślą o obywatelach (COM(2006) 211).

[2] COM(2006) 35 wersja ostateczna z 1.2.2006, Biała księga w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej, Debatować na temat Europy, angażując jej mieszkańców.

[3] COM(2005) 494 wersja ostateczna z 13.10.2005. Komunikat w sprawie okresu refleksji i planu D (COM(2006)212).

[4] Zob. konkluzje Prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej z 15-16 czerwca, podczas której z zadowoleniem przyjęto wkład Komisji Europejskiej w okres refleksji i zachęcono Komisję do kontynuowania i wzmacniania wysiłków nad wspieraniem dialogu z obywatelami.

[5] „Teraz Młodzież” Obawy i oczekiwanie młodych Europejczyków w odniesieniu do rozwoju Unii Europejskiej, analiza z Standard Eurobarometer 63, publikacja z grudnia 2005 r..

[6] 14441/01 – COM (2001) 681 wersja ostateczna

[7] Dz.U. C 168 z 13.7.2002, str. 2.

[8] Dz.U. C 295 z 5.12.2003, str. 6.

[9] Dokument Rady 13996/05 z 15.11.2004, niepublikowany.

[10] Dokument Rady 13997/04 z 15.11.2004, niepublikowany.

[11] Załącznik 1 do Konkluzji Prezydencji przyjętych przez Radę Europejską (7619/05).

[12] Dz.U. C 141 z 10.6.2005, str. 3.

[13] Dz.U. C 141 z 10.6.2005, str. 1.

[14] W oparciu o Kartę Uczestnictwa Rady Europy (EYF).

[15] ERYICA, EURODESK oraz EYCA