Kontakty dyplomatyczne i wielostronne dyskusje między UE, państwami członkowskimi i krajami pochodzenia lub tranzytu nasiliły się w ostatnich miesiącach; miały one miejsce m.in. podczas drugiego posiedzenia grupy kontaktowej w sprawie szlaku środkowośródziemnomorskiego oraz spotkania w Paryżu w dniu 28 sierpnia , co wskazuje na potrzebę zwiększonych wysiłków w zakresie wykorzystania dotychczasowych osiągnięć w ramach podejścia opartego na partnerstwie oraz osiągnięcia trwałych wyników w dziedzinie zarządzania migracjami wzdłuż szlaku środkowośródziemnomorskiego.

Nadal istnieje szereg stwierdzonych w poprzednich sprawozdaniach niedociągnięć. Przede wszystkim formalna współpraca w zakresie readmisji i powrotów z niektórymi krajami priorytetowymi stanęła w miejscu. Wskazuje to na konieczność określenia i stosowania odpowiednich zachęt do podjęcia negocjacji w sprawie umów o readmisji, w tym za pomocą odpowiedniej polityki wizowej , lub, w razie takiej potrzeby, zbadania alternatywnych rozwiązań praktycznych w stosunku do wynegocjowanych umów, zapewniających równoważne wyniki w ramach współpracy dotyczącej faktycznych powrotów. Odsetek powrotów z państw członkowskich pozostaje na niskim poziomie, co wskazuje na konieczność ulepszenia koordynacji wewnętrznej.

Poczyniono również znaczne postępy w obszarze ustanawiania partnerstw w dziedzinie migracji z kolejnymi państwami Afryki Zachodniej w ramach działań mających na celu ograniczenie presji na szlaku środkowośródziemnomorskim. W planie działania w sprawie środków na rzecz wsparcia Włoch Komisja zawarła zobowiązania w zakresie przesiedleń odnoszące się do osób wymagających ochrony znajdujących się w krajach położonych wzdłuż szlaku, w ramach szerzej zakrojonej operacji przesiedlania zainicjowanej przez Komisję w odniesieniu do 2018 r. Realizacja programów zatwierdzonych w ramach funduszu powierniczego UE dla Afryki nabrała dalszego tempa; do dnia 4 września br. w trzech regionach podpisano 169 umów, które powinny zostać terminowo wdrożone w terenie, na łączną kwotę ponad 1,2 mld EUR.

Od opublikowania czwartego sprawozdania z postępu prac wzrosła liczba migrantów podróżujących wzdłuż szlaku zachodniośródziemnomorskiego, a łączna liczba osób, które przybyły do Hiszpanii do dnia 16 sierpnia 2017 r. wyniosła 13 826, co stanowi wzrost o 115 % w porównaniu z tym samym okresem w 2016 r. (6 409 osób), co jeszcze raz podkreśla znaczenie ciągłej czujności wobec ewentualnego pojawienia się alternatywnych szlaków migracji.

W okresie letnim odnotowano spadek liczby przepraw migrantów o nieuregulowanym statusie szlakiem środkowośródziemnomorskim. W lipcu i sierpniu we Włoszech zarejestrowano15 373 osób, w porównaniu z 44 846 osobami, które przybyły w tych samych miesiącach w roku 2016. W sumie w 2017 r. przybyło 99 846 migrantów (dane obejmujące okres do dnia 4 września 2017 r.); w analogicznym okresie w 2016 r. do Europy przybyło 115 068 migrantów. Według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji dotychczas w 2017 r. podczas próby dotarcia do wybrzeży Europy na morzu zginęło 2 410 osób, ale w sierpniu tego roku odnotowano tylko 19 przypadków śmiertelnych. Powyższe tendencje odzwierciedlają wzmożone działania Włoch i Unii Europejskiej, prowadzone zgodnie z planem działania w sprawie środków na rzecz wsparcia Włoch , zmierzające do zacieśnienia współpracy z krajami pochodzenia i tranzytu na tym szlaku, w szczególności z Libią, a także pogłębienia dobrej współpracy z władzami Libii. Działania podejmowane w celu wzmocnienia zdolności libijskiej straży przybrzeżnej w zakresie nadzoru morskiego oraz zwalczania przemytu zaczynają przynosić owoce. Ze względu na fakt, że w lipcu 2017 r. zatwierdzono nowy wieloletni projekt mający na celu poprawę nadzoru granic w Libii, finansowany ze środków funduszu powierniczego UE dla Afryki na łączną kwotę 46,3 mln EUR, bieżącą współpracę z Libią wzbogacono również o nowe elementy .

Nigeria pozostaje głównym krajem pochodzenia migrantów o nieuregulowanym statusie przybywających do Europy (do dnia 4 września 2017 r. odnotowano 16 671 przypadków nielegalnego wjazdu) i jednym z głównych miejsc przeznaczenia operacji powrotowych organizowanych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej; od czerwca przeprowadzono już trzy takie operacje. W celu ułatwienia identyfikacji migrantów o nieuregulowanym statusie oraz zwiększenia liczby powrotów, rząd nigeryjski oddelegował dwóch oficerów łącznikowych do Włoch, których uposażenie pokrywa Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Niestety ustalenie daty drugiej rundy negocjacji w sprawie umowy o readmisji między UE a Nigerią wiąże się z trudnościami.

Regionalizacja działań w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony w Sahelu nabrała tempa, a stopniowe rozmieszczanie ekspertów ds. bezpieczeństwa wewnętrznego i obrony w krajach należących do Grupy Pięciu (G5) na rzecz Sahelu przyczyni się do pogłębienia przyszłej współpracy z władzami, również w dziedzinie zarządzania granicami. Ze względu na fakt, że biuro terenowe w Agadez jest już w pełni operacyjne, misja EUCAP Sahel Niger mogła rozszerzyć swoje działania w północnym Nigrze, zwiększyć liczbę wizyt służących realizacji projektów w terenie w różnych regionach, prowadzić szkolenia, określić dalsze potrzeby organów ścigania oraz przyczyniać się do identyfikacji nielegalnych przepływów migracyjnych. W trakcie misji rozpoznawczej w lipcu do Madamy, która jest ważnym ośrodkiem zarówno przemytu migrantów, jak i handlu ludźmi, przedstawicielom EUCAP Sahel Niger towarzyszył ekspert z misji pomocy granicznej UE (EUBAM) Libii. Kolejne wizyty, wzbogacone o częstsze i ukierunkowane doradztwo i szkolenia (np. dotyczące zwalczania fałszowania dokumentów, nielegalnego obrotu środkami odurzającymi) odbędą się, gdy pozwoli na to stan bezpieczeństwa.

Niger prowadzi szerokie działania ukierunkowane na zapobieganie migracji nieuregulowanej oraz zwalczanie przemytu. Szereg operacji przeprowadzonych do tej pory w 2017 r. doprowadziło do aresztowania i postawienia przed sądem 101 osób, aresztowania za przestępstwa związane z przemytem kolejnych 79 osób oraz konfiskaty 74 samochodów i motocykli. Liczba wspomaganych dobrowolnych powrotów nadal rośnie; do dnia 1 września 2017 r. do swoich krajów pochodzenia powróciło około 4 000 migrantów dzięki wsparciu wspólnej inicjatywy na rzecz ochrony i reintegracji migrantów Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji i funduszu powierniczego UE dla Afryki.

W celu dalszego udoskonalania Narodowej Strategii w sprawie Migracji z 2015 r., w czerwcu br. zorganizowano proces konsultacji krajowych w sprawie migracji. Proces, w który zaangażowała się diaspora, przyczynił się do szerzenia wiedzy na temat przepisów w dziedzinie zapobiegania przemytowi i ich skutecznego stosowania, a także do promowania dialogu na temat migracji z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego.

Mali znajduje się w pierwszej dziesiątce głównych krajów pochodzenia migrantów o nieuregulowanym statusie w UE i pozostaje jednym z głównych krajów tranzytu. Od 1 stycznia do 4 września 2017 r. odnotowano 5 990 przypadków nielegalnego wjazdu Malijczyków do UE. Wskaźnik powrotów jest niski, zatem należy pogłębić współpracę w tej dziedzinie. Poczyniono pewne postępy w dostarczaniu konsularnych dokumentów podróży niektórym obywatelom Mali, którzy zostali już zidentyfikowani do celów powrotu, jednak w pozostałych przypadkach konieczne jest przyspieszenie tej procedury. Mali musi wywiązać się ze swojego zobowiązania podjętego na najwyższych szczeblach politycznych, dotyczącego zapewnienia skutecznego powrotu migrantów o nieuregulowanym statusie, którzy zostali zidentyfikowani dzięki misjom ad hoc i innym środkom. Jednak co ważniejsze, kraj ten powinien działać w kierunku nawiązania bardziej ustrukturyzowanej współpracy w dziedzinie identyfikacji i powrotu migrantów w oparciu o najlepsze praktyki.

W odniesieniu do wspomaganych dobrowolnych powrotów, Senegal podjął działania skutkujące zwiększoną liczbą powracających; do dnia 1 września 2017 r. było to 1 764 osób, z czego ponad 1 058 powróciło z Nigru, a 671 z Libii. W czerwcu 2017 r. władze Senegalu rozbiły sieć przemytu migrantów. Senegal jest także w trakcie finalizowania krajowej polityki migracyjnej, która doprowadzi do przyjęcia polityki i planów strategicznych wspieranych w ramach projektu w zakresie zarządzania migracją, finansowanego ze środków funduszu powierniczego UE dla Afryki, którego wparcie wyniesie 9,5 mln EUR. Ogólnie rzecz biorąc, z kwoty 161,8 mln EUR przydzielonej Senegalowi na projekty w ramach funduszu powierniczego UE dla Afryki zakontraktowano 104,3 mln EUR (64 %). Obejmują one konkretne działania w celu zapobiegania nielegalnej migracji, w szczególności tworzenie miejsc pracy.

Senegal jest nadal jednym z głównych państw pochodzenia migrantów o nieuregulowanym statusie; do dnia 4 września 2017 r. do Włoch przybyło 5 526 nielegalnych migrantów z Senegalu. Senegal potwierdził swój zamiar oddelegowania funkcjonariuszy do Włoch w celu ułatwienia identyfikacji i deportacji migrantów o nieuregulowanym statusie. Rząd włoski przesłał stosowny wniosek senegalskiej policji krajowej i oczekuje nadejścia wkrótce pozytywnej odpowiedzi. Podpisano nowe porozumienie w sprawie migracji z Hiszpanią, opierające się na obowiązującym porozumieniu i na długoterminowej, dobrej współpracy, obejmującej np. patrolowanie wybrzeża i pomoc finansową.

Bangladesz jest głównym nieafrykańskim krajem pochodzenia migrantów o nieuregulowanym statusie przybywających szlakiem środkowośródziemnomorskim i drugim po Nigerii. Do 4 września 2017 r. przybyło z niego do Włoch 8 747 nielegalnych migrantów (w 2016 r.: 8 131.). Jest on także jednym z krajów, w przypadku których osiągnięcie postępów w zakresie powrotów i readmisji było najtrudniejsze. W rzeczywistości odsetek powrotów zmniejszył się o 14 punktów procentowych między 2013 r. a 2016 r., a państwa członkowskie stale zgłaszają brak reakcji ze strony władz Bangladeszu na wnioski dotyczące identyfikacji migrantów o nieuregulowanym statusie. Aby zaradzić tym problemom, podczas spotkania w Dhace, które odbyło się pod koniec sierpnia br., UE i Bangladesz wstępnie uzgodniły standardowe procedury operacyjne.

Współpraca w zakresie migracji przynosiła do tej pory mieszane rezultaty. Z jednej strony działania Etiopii w obszarze walki z sieciami przemytników migrantów doprowadziły w 2017 r. do spadku liczby obywateli krajów Rogu Afryki (głównie Erytrejczyków i Somalijczyków) nielegalnie przybywających do UE w porównaniu z analogicznym okresem w 2016 r. . Etiopia poczyniła dalsze postępy w kwestii swoich zobowiązań dotyczących wysokiej liczby przyjętych przez nią uchodźców – w tym dzięki kompleksowemu przeglądowi ustawy dotyczącej statusu uchodźców w odniesieniu do prawa do pracy, dostępu do edukacji, a także swobody przemieszczania się – i podjęła konkretne działania w celu zapewnienia zrównoważonych rozwiązań oraz zwiększenia szans uchodźców; był to znaczący krok, zważywszy, że uchodźcy pozbawieni takich możliwości mogą łatwo paść ofiarą sieci przestępczych. Wraz ze zniesieniem stanu wyjątkowego w dniu 4 sierpnia 2017 r. poprawiła się również ogólna sytuacja polityczna w Etiopii.

Misja Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) jeszcze bardziej skonsolidowała swoje wsparcie udzielane malijskim organom ścigania i powiązanym ministerstwom w zakresie bezpieczeństwa granic i zarządzania granicami. Na przykład niedawno stosowne organy zatwierdziły krajową politykę w zakresie granic i jej plan działania, co powinno doprowadzić do powstania krajowej strategii w sprawie granic. EUCAP Sahel Mali wspiera również reorganizację policji granicznej i ściśle współpracuje z delegaturą UE, aby zapewnić doradztwo strategiczne w dziedzinie realizacji projektów w ramach funduszu powierniczego UE dla Afryki .

Egipt podjął działania mające na celu kontrolę swoich granic i zapobieganie wyjazdom z jego terytorium (od początku 2017 r. wykryto tylko trzy przypadki nielegalnej imigracji z Egiptu), ale bardziej ustrukturyzowana współpraca mogłaby przyczynić się do bardziej kompleksowego zrozumienia dynamiki szlaku egipskiego, i co ważniejsze - do zarządzania przepływami migrantów zablokowanych w tym regionie. Mimo wzmocnionej kontroli w punktach wejścia, do Egiptu nadal napływają migranci i osoby ubiegające się o azyl, aczkolwiek w wolniejszym tempie. W Egipcie przebywa stale rosnąca liczba 208 000 zarejestrowanych uchodźców, w tym 120 000 Syryjczyków i 86 000 osób z Iraku lub osób pochodzenia afrykańskiego, którzy przebywają z nieoszacowaną i stale zwiększającą się liczbą innych migrantów.

Władze Ghany zapoznały się z przykładami dobrych praktyk w zakresie zarządzania migracją podczas technicznej wizyty wysokiego szczebla w Ghanie w maju. Rozpoczęto również prace przygotowawcze w odniesieniu do krótkoterminowej misji rozpoznawczej w kilku państwach członkowskich. Ponadto wsparcie w zakresie powrotu z Libii i Nigru uzyskało do tej pory ponad 250 osób.

Na początku sierpnia miała miejsce misja wysokiego szczebla UE do Gambii z udziałem kilku państw członkowskich, podczas której skoncentrowano się przede wszystkim na potrzebach technicznych i finansowych w zakresie zarządzania migracjami. W wyniku misji zaangażowano środki w wysokości ponad 20 mln EUR. Polityczna gotowość do współpracy z UE w zakresie zarządzania migracjami została potwierdzona na najwyższym szczeblu; odbędą się również dyskusje na temat praktycznych ustaleń. Zakłada się, że do końca 2017 r. opracowana zostanie krajowa polityka migracyjna we współpracy z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji. Do dnia 4 września 2017 r. do Włoch przybyło 5 548 migrantów o nieuregulowanym statusie z Gambii. W bieżącym roku ponad 1 345 obywatelom Gambii udzielono wsparcia w dobrowolnym powrocie z Nigru i Libii, a UE potwierdziła swoją gotowość do zareagowania na prośbę o wsparcie wystosowaną przez władze Gambii w zakresie trwałej reintegracji osób powracających. Dwóch oficerów łącznikowych z Gambii zostało oddelegowanych do Włoch w celu ułatwienia identyfikacji migrantów o nieuregulowanym statusie; koszty oddelegowania ponosi Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

Do dnia 4 września 2017 r. do Włoch przybyło 8 280 migrantów o nieuregulowanym statusie z Wybrzeża Kości Słoniowej. Pomimo kilku przypomnień ze strony delegatury UE w Abidżanie przekazanych władzom Wybrzeża Kości Słoniowej nie otrzymano jeszcze żadnych komentarzy ze strony Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie proponowanych ustaleń praktycznych z UE. Jednocześnie próby poprawy współpracy dzięki misji ad hoc w niektórych państwach członkowskich służącej identyfikacji i przewidzianej na lipiec/sierpień nie zakończyły się sukcesem i misja nie została przeprowadzona. Konieczne są konkretne postępy, ponieważ Wybrzeże Kości Słoniowej ma jeden z najniższych wskaźników powrotu, tj. około 5 %, a do UE przybywa coraz więcej migrantów o nieuregulowanym statusie z tego kraju. W 2017 r. wsparcia w zakresie dobrowolnego powrotu z Libii i Nigru udzielono ponad 490 obywatelom Wybrzeża Kości Słoniowej.

Do dnia 4 września 2017 r. do Włoch przybyło 8 904 osób z Gwinei. Podczas dyskusji na temat zarządzania migracją Gwinea wykazała gotowość do współpracy. Dobre praktyki zostały już omówione i zatwierdzone przez Gwineę i UE. Kolejnym krokiem będzie wprowadzenie w życie konkretnych form współpracy zgodnie z tymi najlepszymi praktykami. Na początku lipca br. do Gwinei wysłano misję techniczną w celu zidentyfikowania obszarów polityki gospodarczej i zatrudnienia, które mają być wspierane w ramach współpracy na rzecz rozwoju. Opracowywane jest działanie w ramach funduszu powierniczego UE dla Afryki, które szczególny nacisk kładzie na społeczną i gospodarczą integrację młodych ludzi, tak aby zapobiegać nielegalnej migracji oraz na dalsze działania na rzecz reintegracji powracających migrantów. Do tej pory ponad 1 185 Gwinejczyków otrzymało wsparcie w zakresie wspomaganego dobrowolnego powrotu z Libii i Nigru.

Ogólne zobowiązanie do współpracy z UE w dziedzinie migracji zostało potwierdzone na posiedzeniu Rady Stowarzyszenia UE-Tunezja w maju 2017 r., ale w ostatnich miesiącach nie poczyniono żadnych dalszych postępów w negocjacjach w sprawie ułatwień wizowych oraz umów o readmisji. Przy okazji drugiego posiedzenia grupy kontaktowej w dniu 24 lipca minister spraw wewnętrznych Tunezji zgodził się na przeprowadzenie nowej rundy negocjacji. Obecnie ustala się, w jakim terminie ma się ona odbyć. Przy tej okazji prezydent Tunezji wyraził również gotowość udzielenia wsparcia w odniesieniu do wyzwań związanych z sytuacją w Libii.

Podpisano pierwszą umowę w ramach programu przeznaczonego na wsparcie Tunezji, który został zatwierdzony w grudniu 2016 r. przez Komitet operacyjny funduszu powierniczego UE na rzecz Afryki. Tunezja wyraziła zainteresowanie udziałem w zorganizowanych sesjach informacyjnych na temat programu Seahorse. Komisarz Hahn złożył wizytę w Tunezji w dniach 4-5 września w celu omówienia rozwoju gospodarczego i współpracy w Tunezji i Libii.

Formalny dialog w sprawie migracji nie został jeszcze niestety ustanowiony z Algierią, ale warunki takiego dialogu zostały zatwierdzone w czerwcu 2017 r. Podczas wizyty w Algierze w dniach 19 – 20 lipca 2017 r. komisarz Hahn przedstawił Algierię i UE jako partnerów w walce z nielegalną migracją. Państwo to, które może stać się nie tylko krajem tranzytowym, ale również krajem pochodzenia, podjęło środki, takie jak oddelegowanie dodatkowych 3 000 żołnierzy na swoje granice z Nigrem i Mali. Przy okazji drugiego posiedzenia grupy kontaktowej w dniu 24 lipca algierski minister spraw wewnętrznych wyraził zainteresowanie rozwijaniem dialogu i konkretnej współpracy z UE w kwestiach migracji, bezpieczeństwa i walki z terroryzmem. Na tym etapie Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie wyraziło jednak jeszcze zainteresowania uczestnictwem w żadnym konkretnym programie ani finansowaniem ze środków funduszu powierniczego UE dla Afryki. Obie strony wyraziły gotowość do kontynuowania rozmów w celu dostosowania potencjalnych projektów.

W okresie letnim nasiliły się nielegalne przepływy migracyjne z Maroka do UE, przede wszystkim do Hiszpanii. Ponadto do dnia 4 września 2017 r. do Włoszech przybyło 4 786 migrantów z Maroka. W ramach funduszu powierniczego UE dla Afryki, Maroko uczestniczy w pierwszym łączonym programie finansowanym z segmentu północnoafrykańskiego i segmentu Sahel - Jezioro Czad. Celem programu jest wzmocnienie współpracy południe – południe w dziedzinie migracji poprzez wsparcie realizacji protokołów ustaleń między Marokiem i Senegalem, Wybrzeżem Kości Słoniowej i Mali. Nie odnotowano żadnych postępów w negocjacjach z Marokiem dotyczących umów o ułatwieniach wizowych i readmisji. W związku z wyżej opisaną sytuacją UE jest gotowa nadal wspierać Maroko i Algierię w trudnym zadaniu, jakim jest kontrolowanie przepływów migracyjnych, i jest gotowa omówić kolejne działania w ramach współpracy w nadchodzących miesiącach.

W celu zapewnienia działań następczych w oparciu o ustalenia przyjęte podczas brukselskiej konferencji w sprawie przyszłości Syrii i regionu, która odbyła się w kwietniu 2017 r., UE ponownie potwierdziła swoje wsparcie dla Jordanii i Libanu w dziedzinie ochrony humanitarnej, zrównoważonego wzrostu gospodarczego i potrzeb edukacyjnych i bytowych uchodźców i przyjmujących ich społeczności. Jordania i Liban przyjmują dużą liczbę uchodźców na swoim terytorium (głównie Syryjczyków), jednak do tej pory nie stały się krajami pochodzenia nielegalnej migracji do UE. Migracja i mobilność stanowią priorytety partnerstwa w obu przypadkach. Punkty te zostały potwierdzone w lipcu br. podczas Rady Stowarzyszenia z Jordanią i Libanem.

3. Szlak środkowośródziemnomorski

Do 4 września 2017 r. 99 846 osób przybyło do UE szlakiem środkowośródziemnomorskim, co stanowi spadek w stosunku do analogicznego okresu w 2016 r. Od początku bieżącego roku do końca sierpnia Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji odnotowała 2 410 śmiertelnych wypadków na morzu. W lipcu i sierpniu odnotowano wyraźną tendencję spadkową odnośnie do liczby przybywających migrantów. Spadek ten wynika z kilku przyczyn, m.in. ze wzmocnienia zdolności w zakresie kontroli granic przez władze Libii, rosnącej aktywności libijskiej straży przybrzeżnej, rozpoczęcia realizacji działań finansowanych przez UE we współpracy z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji i Wysokim Komisarzem Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców i zmian w strategiach przemytników .

Od czasu przyjęcia wspólnego komunikatu w sprawie szlaku środkowośródziemnomorskiego w styczniu oraz deklaracji maltańskiej w lutym 2017 r. działania zostały zintensyfikowane. Na początku lipca Komisja przyjęła plan działania na rzecz wsparcia Włoch, zmniejszenia presji na szlaku i zwiększenia solidarności . Opiera się on na istniejącym podejściu do zarządzania przepływami migracyjnymi, ze szczególnym naciskiem na akcje poszukiwawczo-ratownicze, współpracę z sąsiadami Libii oraz powroty. Ponadto przewiduje on środki mające na celu zwiększenie solidarności w obrębie UE oraz wspieranie Włoch podczas wdrażania najnowszej reformy migracyjnej, na którą Komisja przeznaczyła dodatkową kwotę w wysokości 35 mln EUR. Prezydencja Rady Unii Europejskiej i państwa członkowskie uzgodniły narzędzie sprawozdawcze w celu śledzenia postępów w realizacji działań określonych w planie realizacji deklaracji maltańskiej oraz planie działania na rzecz Włoch.

W dniu 24 lipca Grupa kontaktowa dla Śródziemnomorza odbyła swoje drugie posiedzenie w Tunisie. W Deklaracji z Tunisu kraje zobowiązały się do kontynuowania i pogłębiania współpracy w celu zajęcia się podstawowymi przyczynami przemytu migrantów oraz powrotami . Na posiedzeniu w Paryżu w dniu 28 sierpnia szefowie państw i rządów Niemiec, Francji, Włoch, Hiszpanii, Czadu, Nigru i Libii, wraz z Wysoką Przedstawiciel/Wiceprzewodniczącą Komisji, przyjęli szereg środków mających na celu dalszą intensyfikację prowadzonych prac .

Libia wciąż pozostaje zdecydowanie największym miejscem wyjazdu i krajem tranzytowym, w związku z czym jest kluczowym partnerem – wraz z krajami pochodzenia – w zakresie zarządzania przepływami migracyjnymi na szlaku środkowośródziemnomorskim. Libia nadal pozostaje głównym krajem tranzytowym ofiar handlu ludźmi, głównie kobiet i dziewczynek z Nigerii sprzedawanych do celów wykorzystywania seksualnego. Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji informuje, że pierwsze sześć miesięcy 2017 r. potwierdza tendencję występującą w latach 2014-2016, polegającą na znacznym wzroście – o 600 % – liczby potencjalnych ofiar handlu ludźmi sprzedawanych do celu wykorzystywania seksualnego, przybywających do Włoch szlakiem środkowośródziemnomorskim.