(5)W związku z tym konieczne jest doprecyzowanie przepisów Unii mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych: rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 i (WE) nr 1235/2008. Ponadto należy określić niezbędne ustalenia dotyczące przywozu produktów ekologicznych, a także procedurę, której należy przestrzegać w sytuacji, gdy Unia przyjmuje nowe przepisy prawa w zakresie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, mające wpływ na odniesienia do obowiązujących przepisów i przyjętych ustaleń,

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy powołanego na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych oraz w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych

Rozporządzenia, które są przedmiotem planowanego aktu (rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 i 1235/2008), opierają się na art. 43 TFUE (dawny art. 37 TWE).

Od października 2017 r., w myśl rozporządzenia (WE) nr 2016/1842, wystawianie i zatwierdzanie elektronicznych świadectw kontroli (wymaganych do dopuszczenia produktów przywożonych do swobodnego obrotu w Unii) jest dozwolone wyłącznie za pośrednictwem systemu TRACES. Wcześniej takie świadectwa były wystawiane wyłącznie w formie papierowej.

Doprecyzowanie przepisów umożliwi San Marino prawidłowe stosowanie dorobku prawnego UE i wznowienie wymiany handlowej produktami ekologicznymi w UE. Co więcej, UE będzie mogła dodać San Marino do zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego („system TRACES”).

–rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich.

–rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007; oraz

Doprecyzowanie przepisów umożliwi San Marino prawidłowe stosowanie dorobku prawnego UE i wznowienie wymiany handlowej produktami ekologicznymi w UE. Co więcej, UE będzie mogła dodać San Marino do zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego („system TRACES”). Od października 2017 r., w myśl rozporządzenia (WE) nr 2016/1842, wystawianie i zatwierdzanie elektronicznych świadectw kontroli (wymaganych do dopuszczenia produktów przywożonych do swobodnego obrotu w Unii) jest dozwolone wyłącznie za pośrednictwem systemu TRACES. Wcześniej takie świadectwa były wystawiane wyłącznie w formie papierowej.

Umowa w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino (zwana dalej „Umową”) ma na celu ustanowienie unii celnej między stronami i wspieranie wszechstronnej współpracy między nimi, aby w ten sposób przyczynić się do rozwoju społeczno–gospodarczego w San Marino i do pogłębienia stosunków obu stron Umowy. Umowa weszła w życie w dniu 1 kwietnia 2002 r.

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy powołanego na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej, znakowania produktów ekologicznych oraz ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych.

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy powołanego na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych oraz w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 30.4.2019 COM(2019) 207 final ZAŁĄCZNIK do wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy powołanego na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych oraz w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych









ZAŁĄCZNIK Projekt DECYZJA KOMITETU DS. WSPÓŁPRACY UE-SAN MARINO NR …/2018 z dnia XX YY 2018 r. w sprawie przepisów mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych oraz ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych, przyjętych na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino KOMITET DS. WSPÓŁPRACY UE-SAN MARINO, uwzględniając Umowę w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, w szczególności jej art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3 lit. c) oraz art. 23 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Art. 6 ust. 4 Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino („Umowa”) przewiduje, że w przypadkach gdy jest to konieczne do należytego funkcjonowania Umowy, Republika San Marino zobowiązuje się do przyjęcia w obszarze wymiany handlowej produktami rolnymi przepisów prawa Unii w zakresie jakości. (2) Zgodnie z art.7 ust. 1 tiret piąte Umowy Republika San Marino zobowiązana jest stosować, w odniesieniu do państw niebędących członkami Unii („państwa trzecie”) i w przypadkach gdy jest to konieczne do należytego funkcjonowania Umowy, przepisy prawa Unii w zakresie jakości. (3) Aby uniknąć przeszkód w swobodnym obrocie towarów i zagwarantować należyte funkcjonowanie unii celnej ustanowionej na mocy Umowy, konieczne jest doprecyzowanie przepisów prawa Unii w zakresie jakości mających zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych. (4) Aby zapewnić przestrzeganie prawa Unii w zakresie przywozu produktów ekologicznych z państw trzecich do Republiki San Marino, konieczne jest przyjęcie stosownych ustaleń, którymi kierować się mają władze krajowe Republiki San Marino. (5) Aby zapewnić przestrzeganie prawa Unii w zakresie produktów ekologicznych przygotowanych lub wytworzonych w Republice San Marino, należy przyjąć stosowne ustalenia. (6) Należy również wprowadzić procedurę obowiązującą w sytuacji, gdy Unia przyjmie nowe przepisy prawne dotyczące produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, mające wpływ na odniesienia do przepisów i ustaleń w niniejszej decyzji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Przepisy prawa Unii mające zastosowanie do produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych wymieniono w załączniku A. Artykuł 2

Ustalenia konieczne dla zapewnienia przestrzegania przepisów prawa Unii, o których mowa w art. 1, dotyczących przywozu produktów ekologicznych z państw trzecich do Republiki San Marino, podano w załączniku B. Artykuł 3 Ustalenia konieczne dla zapewnienia przestrzegania przepisów prawa Unii, o których mowa w art. 1, dotyczących produktów ekologicznych przygotowanych lub wytworzonych w Republice San Marino, przedstawiono w załączniku C. Artykuł 4 Służby Komisji Europejskiej i władze Republiki San Marino uzgadniają zmiany do załączników A, B i C, a także inne praktyczne ustalenia konieczne do stosowania przepisów prawa podanych we wspomnianych załącznikach. Artykuł 5 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli, dnia XX YYY 2018 r. W imieniu Komitetu Współpracy Przewodniczący







ZAŁĄCZNIK A WYKAZ PRZEPISÓW MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE DO PRODUKCJI EKOLOGICZNEJ I ZNAKOWANIA PRODUKTÓW EKOLOGICZNYCH Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1), zmienione: - rozporządzeniem Rady (WE) nr 967/2008 z dnia 29 września 2008 r. (Dz.U. L 264 z 3.10.2008, s. 1), - rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1), zmienione: - rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1254/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 80),

- rozporządzeniem Komisji (WE) nr 710/2009 z dnia 5 sierpnia 2009 r. (Dz.U. L 204 z 6.8.2009, s. 15), - rozporządzeniem Komisji (UE) nr 271/2010 z dnia 24 marca 2010 r. (Dz.U. L 84 z 31.3.2010, s. 19), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 344/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. (Dz.U. L 96 z 9.4.2011, s. 15), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 426/2011 z dnia 2 maja 2011 r. (Dz.U. L 113 z 3.5.2011, s. 1), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 126/2012 z dnia 14 lutego 2012 r. (Dz.U. L 41 z 15.2.2012, s. 5), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 203/2012 z dnia 8 marca 2012 r. (Dz.U. L 71 z 9.3.2012, s. 42), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 505/2012 z dnia 14 czerwca 2012 r. (Dz.U. L 154 z 15.6.2012, s. 12), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 392/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r. (Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 5), - rozporządzeniem Komisji (UE) nr 519/2013 z dnia 21 lutego 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 74), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1030/2013 z dnia 24 października 2013 r. (Dz.U. L 283 z 25.10.2013, s. 15), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1364/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (Dz.U. L 343 z 19.12.2013, s. 29), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 354/2014 z dnia 8 kwietnia 2014 r. (Dz.U. L 106 z 9.4.2014, s. 7), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 836/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. (Dz.U. L 230 z 1.8.2014, s. 10), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1358/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. (Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 97), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/673 z dnia 29 kwietnia 2016 r. (Dz.U. L 116 z 30.4.2016, s. 8), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1842 z dnia 14 października 2016 r. (Dz.U. L 282 z 19.10.2016, s. 19), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/838 z dnia 17 maja 2017 r. (Dz.U. L 125 z 18.5.2017, s. 5), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/2273 z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz.U. L 326 z 9.12.2017, s. 42). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 25), zmienione:

- rozporządzeniem Komisji (WE) nr 537/2009 z dnia 19 czerwca 2009 r. (Dz.U. L 159 z 20.6.2009, s. 6), - rozporządzeniem Komisji (UE) nr 471/2010 z dnia 31 maja 2010 r. (Dz.U. L 134 z 1.6.2010, s. 1), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 590/2011 z dnia 20 czerwca 2011 r. (Dz.U. L 161 z 21.6.2011, s. 9), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1084/2011 z dnia 27 października 2011 r. (Dz.U. L 281 z 28.10.2011, s. 3), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1267/2011 z dnia 6 grudnia 2011 r. (Dz.U. L 324 z 7.12.2011, s. 9), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 126/2012 z dnia 14 lutego 2012 r. (Dz.U. L 41 z 15.2.2012, s. 5), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 508/2012 z dnia 20 czerwca 2012 r. (Dz.U. L 162 z 21.6.2012, s. 1), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 751/2012 z dnia 16 sierpnia 2012 r. (Dz.U. L 222 z 18.8.2012, s. 5), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 125/2013 z dnia 13 lutego 2013 r. (Dz.U. L 43 z 14.2.2013, s. 1), - rozporządzeniem Komisji (UE) nr 519/2013 z dnia 21 lutego 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 74), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 567/2013 z dnia 18 czerwca 2013 r. (Dz.U. L 167 z 19.6.2013, s. 30), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 586/2013 z dnia 20 czerwca 2013 r. (Dz.U. L 169 z 21.6.2013, s. 51), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 355/2014 z dnia 8 kwietnia 2014 r. (Dz.U. L 106 z 9.4.2014, s. 15), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 442/2014 z dnia 30 kwietnia 2014 r. (Dz.U. L 130 z 1.5.2014, s. 39), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 644/2014 z dnia 16 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 177 z 17.6.2014, s. 42), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 829/2014 z dnia 30 lipca 2014 r. (Dz.U. L 228 z 31.7.2014, s. 9), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1287/2014 z dnia 28 listopada 2014 r. (Dz.U. L 348 z 4.12.2014, s. 1), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/131 z dnia 26 stycznia 2015 r. (Dz.U. L 23 z 29.1.2015, s. 1), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/931 z dnia 17 czerwca 2015 r. (Dz.U. L 151 z 18.6.2015, s. 1), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1980 z dnia 4 listopada 2015 r. (Dz.U. L 289 z 5.11.2015, s. 6),

- rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2345 z dnia 15 grudnia 2015 r. (Dz.U. L 330 z 16.12.2015, s. 29), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/459 z dnia 18 marca 2016 r. (Dz.U. L 80 z 31.3.2016, s. 14), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/910 z dnia 9 czerwca 2016 r. (Dz.U. L 153 z 10.6.2016, s. 23), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1330 z dnia 2 sierpnia 2016 r. (Dz.U. L 210 z 4.8.2016, s. 43), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1842 z dnia 14 października 2016 r. (Dz.U. L 282 z 19.10.2016, s. 19), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2259 z dnia 15 grudnia 2016 r. (Dz.U. L 342 z 16.12.2016, s. 4), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/872 z dnia 22 maja 2017 r. (Dz.U. L 134 z 23.5.2017, s. 6), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1473 z dnia 14 sierpnia 2017 r. (Dz.U. L 210 z 15.8.2017, s. 4), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1862 z dnia 16 października 2017 r. (Dz.U. L 266 z 17.10.2017, s. 1), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/2329 z dnia 14 grudnia 2017 r. (Dz.U. L 333 z 15.12.2017, s. 29), - rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/949 z dnia 3 lipca 2018 r. (Dz.U. L 167 z 4.7.2018, s. 3), poprawione: Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 48 (1287/2014), Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 51 (2015/131). ZAŁĄCZNIK B USTALENIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 1. Do produktów ekologicznych przywożonych do Republiki San Marino z państw trzecich dołącza się świadectwo kontroli, o którym mowa w art. 33 ust. 1 lit. d) akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 834/2007. 2. Republika San Marino korzysta ze zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (system TRACES) ustanowionego decyzją Komisji 2003/24/WE do obsługi elektronicznych świadectw kontroli w przypadku przywozu produktów ekologicznych z państw trzecich. 3. Do celów art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, w odniesieniu do przywozu produktów ekologicznych z państw trzecich do Republiki San Marino, weryfikacją i zatwierdzaniem świadectw kontroli przy użyciu systemu TRACES zajmują się w imieniu Republiki San Marino urzędy celne wymienione w załączniku II do decyzji zbiorczej nr 1/2010.