[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 10.3.2006

KOM(2006) 109 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Ocena funkcjonowania inspektoratów ds. użytkowników w ramach dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych (97/23/WE)

SPIS TREŚCI

STRESZCZENIE 3

1. WPROWADZENIE 3

Informacje ogólne 3

Metodyka przeglądu 4

2. PRZYSZŁOŚĆ INSPEKTORATÓW DS. UŻYTKOWNIKÓW 4

Uwagi ogólne 4

Względy bezpieczeństwa związane z konfliktem interesów 5

Oznakowanie urządzeń ocenionych przez inspektoraty ds. użytkowników 6

Obligatoryjność transpozycji przepisów o inspektoratach ds. użytkowników 7

Rozszerzenie zakresu zadań inspektoratów ds. użytkowników 7

3. WNIOSKI 9

KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Ocena funkcjonowania inspektoratów ds. użytkowników w ramach dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych (97/23/WE)

STRESZCZENIE

Niniejszy komunikat stanowi realizację wezwania do przedstawienia sprawozdania z oceny funkcjonowania inspektoratów ds. użytkowników, zawartego w dyrektywie 97/23/WE w sprawie urządzeń ciśnieniowych.

Ocena funkcjonowania inspektoratów ds. użytkowników wskazuje, że nie stwierdzono problemów w zakresie bezpieczeństwa. Koncepcja inspektoratów ds. użytkowników funkcjonuje dobrze i w sposób zamierzony, tzn. zgodnie z pierwotnym założeniem, przewidującym że inspektoraty mają udostępniać grupom użytkowników swoją ekspercką wiedzę techniczną do ograniczonych zastosowań wewnętrznych. Przepisy dyrektywy można w niektórych punktach optymalizować, ale spodziewane korzyści nie byłyby znaczące.

W związku z tym Komisja stwierdza, że brak jest wystarczających podstaw do skierowania do Rady i Parlamentu wniosku w sprawie zmiany dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych w zakresie inspektoratów ds. użytkowników.

1. WPROWADZENIE

Informacje ogólne

W art. 14 dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych wzywa się Komisję do przedstawienia sprawozdania w sprawie funkcjonowania inspektoratów ds. użytkowników. W dyrektywach nowego podejścia podmioty trzecie mogą uczestniczyć w ocenie zgodności wyłącznie za pośrednictwem odpowiednich organizacji zgłoszonych przez państwa członkowskie (jednostek notyfikowanych), jednak dyrektywa w sprawie urządzeń ciśnieniowych stanowi odstępstwo od tej zasady, zgodnie z którym państwo członkowskie może zezwolić na swym terytorium na wprowadzanie do obrotu oraz na oddawanie do eksploatacji urządzeń i zespołów ciśnieniowych, których zgodność została oceniona przez tzw. „inspektorat ds. użytkowników”, wchodzący w skład grupy przedsiębiorstwa będącego użytkownikiem danego urządzenia.

Ze względu na fakt, że inspektoraty ds. użytkowników stanowią nowy element procedury i w chwili przyjęcia dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych funkcjonowały tylko w niektórych państwach członkowskich, w dyrektywie wezwano Komisję do monitorowania funkcjonowania inspektoratów ds. użytkowników oraz do przedstawienia jego oceny po upływie trzech lat od wprowadzenia dyrektywy w życie na poziomie krajowym. W tym celu państwa członkowskie zobowiązane są przekazywać Komisji wszelkie użyteczne informacje dotyczące stosowania omawianego artykułu. W razie potrzeby ocenie powinna towarzyszyć propozycja zmian dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych.

Niniejszy komunikat stanowi realizację tego wezwania.

Metodyka przeglądu

Niniejszy komunikat oparty jest na szeregu konsultacji z władzami krajowymi oraz zainteresowanymi podmiotami, które można podsumować następująco:

- Główne forum konsultacji z władzami krajowymi oraz zainteresowanymi podmiotami stanowiła zorganizowana przez służby Komisji grupa robocza ds. urządzeń ciśnieniowych, zajmująca się obiema kwestiami od 2003 r.

- W celu uzyskania jak najszerszej perspektywy Komisja zorganizowała konsultacje internetowe, w ramach których zbierano poglądy zainteresowanych stron i propozycje europejskiego przemysłu urządzeń ciśnieniowych, celem zgromadzenia doświadczeń dotyczących funkcjonowania inspektoratów ds. użytkowników oraz ustalenia, czy przepisy dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych należy zmienić, czy też utrzymać w dotychczasowym kształcie. Konsultacje te zostały ogłoszone różnymi kanałami i były dostępne w Internecie w okresie od początku października 2004 r. do końca stycznia 2005 r. Zgłoszono znaczną liczbę uwag[1].

- W kwietniu 2005 r. grupa robocza ds. urządzeń ciśnieniowych zapoznała się z podsumowaniem i szczegółową analizą wyników konsultacji dotyczących funkcjonowania inspektoratów ds. użytkowników oraz z wstępnymi wnioskami.

- Władze krajowe zostały zaproszone do rozważenia wyłonionych kwestii do końca maja 2005 r., celem zapewnienia im możliwości odniesienia się do wszelkich aspektów wymagających jeszcze przeglądu.

2. PRZYSZŁOŚĆ INSPEKTORATÓW DS. UŻYTKOWNIKÓW

Uwagi ogólne

Na całym świecie użytkownicy urządzeń technicznych posiadają w ramach swoich organizacji działy odpowiedzialne za przeprowadzanie okresowych kontroli eksploatacyjnych. W szczególności duże przedsiębiorstwa przekonały się, że rozwiązanie takie stanowi istotny element ciążącej na nich odpowiedzialności za bezpieczną, niezawodną i sprawną eksploatację instalacji technologicznych. Pracownicy działów kontroli technicznej posiadają zwykle odpowiednią wiedzę i kwalifikacje zawodowe, a dzięki bliskiemu, regularnemu kontaktowi z instalacjami, za które ostatecznie odpowiedzialny jest właściciel, doskonale zdają sobie sprawę z warunków eksploatacyjnych, w jakich działają urządzenia.

Mimo iż nie wszystkie państwa członkowskie miały doświadczenia w zakresie przepisów dotyczących inspektoratów ds. użytkowników, w art. 14 dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych umieszczono przepis, na podstawie którego niektóre z takich działów kontroli technicznej mogą przejąć część obowiązków związanych z oceną zgodności nowych urządzeń, zastępując w tym zakresie jednostki notyfikowane i uzupełniając ich działania. Jednak ponieważ niektóre państwa członkowskie uważały, że koncepcja inspektoratów ds. użytkowników nie jest w pełni zgodna z nowym podejściem, które wymaga udziału „niezależnych stron trzecich”, państwom członkowskim pozostawiono możliwość niewprowadzania do prawa krajowego przepisów dyrektywy w części dotyczącej inspektoratów ds. użytkowników.

W odróżnieniu od jednostek notyfikowanych, które „nie mogą być bezpośrednio zaangażowane w projektowanie, wytwórstwo […] lub utrzymywanie urządzenia lub zespołów”, inspektoraty ds. użytkowników[2] zasadniczo mogą być zaangażowane w „projektowanie, wytwarzanie, dostarczanie, instalację, działanie lub utrzymywanie” urządzeń ciśnieniowych, ale nie mogą być za te zadania odpowiedzialne.

Każdy inspektorat ds. użytkowników „musi być wyodrębniony pod względem organizacyjnym i posiadać metody sprawozdawczości w ramach grupy, której jest częścią, które zapewniają i wskazują jego bezstronność”, bez szkody dla „jego niezależności osądzania i rzetelności w odniesieniu do jego działań kontrolnych”. Państwa członkowskie są odpowiedzialne za nadzór nad inspektoratami ds. użytkowników i mają obowiązek dopilnować odpowiedniej realizacji powyższych wymagań.

Ze względu na fakt, że inspektoraty ds. użytkowników stanowią nowy element nowego podejścia, w dyrektywie w sprawie urządzeń ciśnieniowych zobowiązano Komisję do monitorowania funkcjonowania inspektoratów ds. użytkowników oraz do przedstawienia jego oceny po upływie trzech lat od wprowadzenia dyrektywy w życie na poziomie krajowym. W tym celu państwa członkowskie zobowiązane są przekazywać Komisji wszelkie użyteczne informacje dotyczące stosowania omawianego artykułu. W razie potrzeby ocenie powinna towarzyszyć propozycja zmian dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych.

W ramach konsultacji z organami krajowymi i zainteresowanymi podmiotami rozważono następujące możliwości w zakresie przyszłości inspektoratów ds. użytkowników: (i) porzucenie koncepcji inspektoratów ds. użytkowników, (ii) ograniczenie zakresu ich zadań, (iii) zachowanie go w dotychczasowym stanie oraz (iv) poszerzenie go.

Względy bezpieczeństwa związane z konfliktem interesów

Podczas prac na dyrektywą w sprawie urządzeń ciśnieniowych wyrażano obawy, że urządzenia ciśnieniowe ocenione przez inspektoraty ds. użytkowników mogą stanowić większe potencjalne zagrożenie w porównaniu z sytuacją, gdy w procesie oceny zgodności uczestniczy jednostka notyfikowana. W niektórych odpowiedziach otrzymanych podczas konsultacji internetowych sugerowano, że należy wycofać się z koncepcji inspektoratów ds. użytkowników. W uzasadnieniu wspomniano jednak tylko o pewnych ogólnych względach bezpieczeństwa, bez ich dokładniejszego określenia.

Wydaje się, że podczas konsultacji powoływano się przede wszystkim na względy bezpieczeństwa dotyczące domniemanego braku niezależności inspektoratów ds. użytkowników, które wchodzą w skład grupy przedsiębiorstwa będącego użytkownikiem danego urządzenia i zasadniczo mogą być zaangażowane w projektowanie, wytwarzanie, dostarczanie, instalację, eksploatację lub utrzymywanie urządzeń ciśnieniowych. Jednak zaangażowanie inspektoratów w te zadania wiąże się zwykle również z większymi kompetencjami w odpowiednim zakresie.

Przeprowadzone badanie ankietowe i konsultacje z państwami członkowskimi wykazały, że koncepcja inspektoratów ds. użytkowników sprawdziła się i nie stwierdzono problemów ani nadużyć.

Komisja stwierdza, że nie występują szczególne względy bezpieczeństwa w związku z funkcjonowaniem inspektoratów ds. użytkowników.

Oznakowanie urządzeń ocenionych przez inspektoraty ds. użytkowników

Podczas konsultacji zaproponowano, aby zgłoszonym przez państwa członkowskie inspektoratom ds. użytkowników Komisja nadawała numer identyfikacyjny, podobnie jak ma to miejsce w przypadku jednostek notyfikowanych. Urządzenia ocenione przez inspektoraty ds. użytkowników nosiłyby określone oznaczenie – np. „UI” w odróżnieniu od oznaczenia CE – wraz z numerem identyfikacyjnym inspektoratu, który dokonał oceny. Procedura taka ułatwiłaby nadzór rynku w państwach członkowskich oraz prowadziłaby do poprawy jego przejrzystości. Konsekwentnie należałoby uwzględnić tak oznaczone urządzenia w przepisach o klauzuli ochronnej (art. 8) oraz o nienależycie umieszczonym oznakowaniu CE (art. 16).

Podczas konsultacji organy krajowe poproszono w szczególności o przedstawienie swojego stanowiska w sprawie tej propozycji oraz o zgłoszenie ewentualnie stwierdzonych problemów związanych z brakiem takiego oznakowania.

Wiele spośród organów krajowych zwracało uwagę na fakt, że przy wprowadzaniu do obrotu oraz oddawaniu do eksploatacji urządzeń ciśnieniowych ocenionych przez inspektorat ds. użytkowników wystarczy, że odpowiednie organy będą miały dostęp do danych technicznych w dokumentacji, a ogólne znakowanie nie jest konieczne. Podobnie w przypadku wtórnego rynku urządzeń ciśnieniowych do dokonania oceny zgodności powinna wystarczyć dołączona do wyrobu dokumentacja. Niektóre spośród organów krajowych wymagają, aby notyfikowane przez nie inspektoraty ds. użytkowników stosowały określone oznakowanie wewnętrzne celem ułatwienia weryfikacji przeprowadzenia oceny zgodności.

Inne organy krajowe wyrażały zaniepokojenie istnieniem potencjalnej luki prawnej w sytuacji, gdy wyroby zatwierdzone przez inspektorat ds. użytkowników, a zatem przeznaczone do eksploatacji w określonym przedsiębiorstwie, byłyby sprzedawane innym użytkownikom. Ich zdaniem znakowanie wyrobów dodatkowo zwiększałoby związane z tym zagrożenia. Argument ten nie wydaje się jednak przekonujący, zwłaszcza że znakowanie ułatwiałoby nadzór rynku, pozwalając na weryfikację, czy wchodzące w skład danej instalacji urządzenia zostały ocenione przez właściwy inspektorat ds. użytkowników.

Biorąc pod uwagę wszystkie aspekty Komisja stwierdza, że urządzenia ciśnieniowe ocenione przez inspektorat ds. użytkowników przeznaczone są tylko dla określonego użytkownika i z tego względu nie mogą być eksploatowane przez innych użytkowników. Wobec tego nie jest potrzebne szczególne oznakowanie. Stanowisko to podziela również grupa robocza ds. urządzeń ciśnieniowych.

Obligatoryjność transpozycji przepisów o inspektoratach ds. użytkowników

Obecnie w przypadku, gdy państwo członkowskie nie dokonało transpozycji przepisów art. 14 bądź dokonało jej, ale nie wyznaczyło inspektoratu ds. użytkowników, nie jest ono zobowiązane do uznawania na swoim terytorium ocen zgodności dokonanych przez inspektoraty ds. użytkowników notyfikowane przez inne państwa członkowskie.

Wielu respondentów, przede wszystkim użytkownicy i inspektoraty, sugerowało zatem, że wszystkie państwa członkowskie powinny zostać zobowiązane do transpozycji przepisów art. 14 o inspektoratach ds. użytkowników oraz do uznawania ocen zgodności dokonanych przez wszystkie inspektoraty ds. użytkowników, niezależnie od tego, czy same wyznaczyły takie inspektoraty. Ich zdaniem duże przemysłowe grupy użytkowników, będące często przedsiębiorstwami ponadnarodowymi i prowadzące działalność na terenie całej Unii Europejskiej, mogą odnieść korzyści z funkcjonowania własnych inspektoratów ds. użytkowników i realizować jednolitą politykę w zakresie bezpieczeństwa jedynie pod warunkiem, że wszędzie będą miały możliwość postępowania według tych samych procedur oceny zgodności. Nieuznawanie ocen zgodności przeprowadzonych przez inspektoraty ds. użytkowników dla urządzeń zainstalowanych na terytorium niektórych państw członkowskich byłoby niewspółmiernie szkodliwe dla interesów takich grup użytkowników oraz dla ich polityki w zakresie bezpieczeństwa, utrudniając im wydajną pracę i utrzymanie jednolitych systemów zarządzania bezpieczeństwem i integralnością.

Z drugiej strony państwa członkowskie, które nie dokonały transpozycji przepisów art. 14, wyjaśniały podczas konsultacji, że przyczyną nie był brak wcześniejszych doświadczeń związanych z koncepcją inspektoratów, ale fakt, że nie uznano tego za konieczne ani nie dostrzegano wynikających stąd konkretnych korzyści. Jednak nawet te państwa deklarowały gotowość do zrewidowania swojego prawa w świetle doświadczeń innych państw członkowskich oraz oczekiwań ze strony przemysłu.

Komisja stwierdza, że korzystne byłoby wprowadzenie w życie przepisów dyrektywy dotyczących inspektoratów ds. użytkowników we wszystkich państwach członkowskich Jednak nie uważa się, aby doprowadzenie do obligatoryjności transpozycji przepisów dyrektywy dotyczących inspektoratów ds. użytkowników w wystarczającym stopniu uzasadniało złożenie wniosku przez Komisję oraz angażowanie Rady i Parlamentu w procedurę zmiany dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych.

Rozszerzenie zakresu zadań inspektoratów ds. użytkowników

Koncepcja inspektoratów ds. użytkowników przeznaczona była pierwotnie tylko do wewnętrznych celów grup użytkowników, z myślą o umożliwieniu użytkownikom złożonych technicznie urządzeń ciśnieniowych korzystania w procesie oceny zgodności ze zgromadzonej w grupie eksperckiej wiedzy technicznej. Z tego względu do dyspozycji inspektoratów ds. użytkowników oddano ograniczoną liczbę modułów oceny zgodności.

Praktyka ta postrzegana jest jako zbyt restrykcyjna, zwłaszcza przez same inspektoraty. Jedna trzecia respondentów biorących udział w konsultacjach sugerowała, że należy rozszerzyć zakres zadań realizowanych przez inspektoraty ds. użytkowników.

Podczas konsultacji wskazano następujące możliwości rozszerzenia zakresu zadań:

Ocena zgodności typu i projektu

Inspektoraty ds. użytkowników mogą stosować procedury oceny zgodności zawarte w następujących modułach: A1 (wewnętrzna kontrola produkcji), C1 (zgodność z typem), F (weryfikacja produktu) oraz G (jednostkowa weryfikacja WE). Inspektoraty ds. użytkowników działają wyłącznie dla grupy, do której należą.

Na pierwszy rzut oka fakt, że inspektoraty ds. użytkowników nie mogą dokonywać oceny zgodności według modułów projektowych B (badanie typu WE) i B1 (badanie projektu WE), może wydawać się sprzeczny z logiką, zważywszy że jednocześnie mogą one dokonywać oceny zgodności według modułu G, który obejmuje projekt i wytwarzanie. Twierdzi się również, że możliwość dokonywania odpowiedniej oceny zgodności przez inspektoraty ds. użytkowników przyczyniłaby się do lepszego wykorzystania posiadanej przez użytkownika specjalistycznej wiedzy o procesie produkcyjnym już na etapie projektowania urządzenia ciśnieniowego.

To prawda, że w przypadku niektórych bardzo złożonych systemów inspektoraty ds. użytkowników byłyby najbardziej kompetentnymi organami do dokonania oceny zgodności. Należy jednak zwrócić uwagę, że w praktyce ocena zgodności wyrobów jednostkowych, dokonywana przez (pojedynczy) inspektorat ds. użytkowników przy użyciu kombinacji modułów np. B1 + F, B + F lub B + C1, wygląda niemal identycznie, jak ocena zgodności przy użyciu modułu G. W związku z tym udostępnienie inspektoratom modułów B i B1 niosłoby ze sobą niewielkie korzyści, gdyby jednocześnie nie mogły one dokonywać oceny posiadanych przez producentów systemów jakości, tak jak ma to miejsce obecnie.

Ponadto moduły B i B1 dotyczą przede wszystkim wyrobów seryjnych, które rzadko przeznaczone są do eksploatacji tylko przez jedną grupę użytkownika. Wobec tego korzyści ekonomiczne z dokonywania takiej oceny przez inspektoraty ds. użytkowników byłyby niewielkie.

Ocena posiadanych przez producentów systemów jakości

W przypadku produkcji seryjnej producenci przeważnie stosują systemy jakości. W związku z deklarowanym wzrostem znaczenia przeznaczonych dla konkretnego klienta urządzeń seryjnych dla dużych użytkowników zaproponowano, aby inspektoraty ds. użytkowników mogły przeprowadzać ocenę posiadanych przez producentów systemów jakości zgodnie z odpowiednimi modułami (D, D1, E, E1, H oraz H1) dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych.

Nie przedstawiono żadnych względów bezpieczeństwa przemawiających przeciwko powierzeniu tego zadania inspektoratom ds. użytkowników.

Jednak zdaniem państw członkowskich rozszerzenie to nie jest potrzebne, ponieważ producenci posiadają regularnie wprowadzone systemy jakości. Wprowadzenie dodatkowej oceny przez inspektoraty ds. użytkowników prowadziłoby do dublowania ocen, niekiedy być może tylko ze względu na nacisk ze strony dużych grup użytkowników na mniejszych producentów, nie przynosząc żadnych korzyści.

Zatwierdzanie procedur stałego łączenia oraz kwalifikacji pracowników wykonujących stałe połączenia i przeprowadzających badania nieniszczące

Niektórzy z respondentów uczestniczących w konsultacjach internetowych proponowali rozszerzenie zakresu zadań inspektoratów ds. użytkowników o zatwierdzanie procedur stałego łączenia oraz kwalifikacji pracowników wykonujących stałe połączenia i przeprowadzających badania nieniszczące, argumentując że inspektoraty posiadają ugruntowaną wiedzę ekspercką w zakresie stałego łączenia (spawania) oraz badań nieniszczących. Twierdzą oni ponadto, że wykluczenie inspektoratów z zatwierdzania tych procedur i kwalifikacji związanych z wytwarzaniem jest sprzeczne z logiką, skoro jednocześnie mogą być one odpowiedzialne za ocenę zgodności dotyczącą etapu wytwarzania, a ograniczenia takie byłyby niepraktyczne i szkodliwe dla wydajności. Wreszcie obowiązek zwracania się z tymi aspektami do jednostek notyfikowanych nie przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa.

Jednak z odpowiedzi uzyskanych od organów państw członkowskich wynika wyraźnie, że nie ma potrzeby rozszerzenia zakresu zadań w tym kierunku. Odpowiedni personel producentów i tak byłby w większości przypadków zatwierdzany przez podmiot zewnętrzny, tzn. przez jednostkę notyfikowaną lub przez uznaną organizację zewnętrzną, ponieważ producenci potrzebują takich ogólnych zatwierdzeń również ze względu na innych klientów. Ponadto pojawia się pytanie, czy wydane przez inspektorat ds. użytkowników zatwierdzenie w zakresie badań nieniszczących i spawów byłoby w przyszłości powszechnie ważne i czy mogłoby być również wykorzystywane przy wytwarzaniu urządzeń ciśnieniowych, których zgodność nie jest oceniana przez inspektorat ds. użytkowników.

Podobnie jak w przypadku poprzednich punktów należy pamiętać, że koncepcję inspektoratów ds. użytkowników wprowadzono na ściśle określone potrzeby na zasadzie odstępstwa od zasady, że z wyjątkiem modułu wewnętrznej kontroli produkcji (A) ocena zgodności weryfikowana jest przez podmioty zewnętrzne, tzn. jednostki notyfikowane. W celu ochrony tej zasady należy zachować wyraźne rozróżnienie pomiędzy inspektoratami ds. użytkowników a jednostkami notyfikowanymi. Rozszerzenie zakresu zadań inspektoratów ds. użytkowników byłoby wskazane wyłącznie w wyraźnie uzasadnionych przypadkach.

Z tych względów Komisja stwierdza, że zakres zadań inspektoratów ds. użytkowników powinien pozostać ograniczony do szczególnych celów grupy użytkownika i nie powinien być rozszerzony na ocenę zgodności do innych celów.

3. WNIOSKI

Komisja stwierdza, że zdaniem organów krajowych i zainteresowanych podmiotów koncepcja inspektoratów ds. użytkowników funkcjonuje dobrze i w sposób zamierzony. Nie stwierdzono dowodów na poparcie powoływanych względów bezpieczeństwa. Przyjmuje się, że w świetle pierwszych doświadczeń dotyczących inspektoratów ds. użytkowników możliwa byłaby optymalizacja przepisów dyrektywy w pewnych mniej istotnych kwestiach, np. poprzez wprowadzenie obligatoryjności transpozycji przepisów art. 14 dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych. Jednak spodziewane wynikające stąd korzyści nie są wystarczająco istotne, biorąc pod uwagę administracyjne koszty zmiany dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych na poziomie krajowym i unijnym oraz możliwość dobrowolnego wprowadzenia przez państwa członkowskie przepisów o inspektoratach ds. użytkowników. Należy przy tym uwzględnić ograniczone środki pozostające do dyspozycji Komisji oraz krajowych organów administracji, a także konieczność realizacji w najbliższej przyszłości innych zadań, np. nadzoru rynku.

Rozszerzenie zakresu zadań inspektoratów ds. użytkowników i zbliżenie ich do zakresu kompetencji jednostek notyfikowanych mogłoby doprowadzić do wymieszania ról inspektoratów i jednostek oraz do dezorientacji producentów, np. w razie konieczności uzyskania ogólnego zatwierdzenia dla wyrobów przeznaczonych dla wszystkich odbiorców oraz dokonania dodatkowej oceny i uzyskania dodatkowego zatwierdzenia dla wyrobu tego samego typu przeznaczonego dla grupy użytkownika, co oznaczałoby dublowanie procedury oceny.

Ponadto rozszerzenie zakresu zadań inspektoratów ds. użytkowników byłoby sprzeczne z pierwotną koncepcją, przewidującą że inspektoraty mają udostępniać grupom użytkowników swoją ekspercką wiedzę techniczną do ograniczonych zastosowań wewnętrznych, w odróżnieniu od celów zewnętrznych lub handlowych. Zgodnie z tą zasadą realizowane przez inspektoraty ds. użytkowników zadania związane z oceną zgodności powinny pozostać ograniczone do wyrobów złożonych technicznie i w większości przypadków wytwarzanych jednostkowo. Obecne przepisy o inspektoratach ds. użytkowników są odpowiednie do tego celu.

W związku z powyższym Komisja uważa, że koncepcja inspektoratów ds. użytkowników w obecnym kształcie jest zgodna z pierwotną intencją, aby organy te należały do grupy użytkownika, i nie uważa za konieczne złożenia wniosku o zmianę dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych w związku z jej art. 14.

[1] Streszczenie uwag zamieszczono na stronie: http://europa.eu.int/comm/enterprise/pressure_equipment/index_en.htm

[2] Na zasadzie odstępstwa od przepisów odnoszących się do zadań wykonywanych przez jednostki notyfikowane, art. 14 dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych stanowi, że państwa członkowskie mogą zezwolić na swym terytorium na wprowadzanie do obrotu oraz na oddawanie do użytkowania przez użytkowników urządzeń ciśnieniowych lub zespołów, których zgodność z zasadniczymi wymogami została oceniona przez inspektorat ds. użytkowników.