ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej CE 81/173

Środa, 5 maja 2010 r.

Ogólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności w odniesieniu do uproszczenia niektórych wymogów i do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego ***I

P7_TA(2010)0125

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności w odniesieniu do uproszczenia niektórych przepisów oraz w odniesieniu do niektórych przepisów w zakresie zarządzania finansowego (COM(2009)0384 – C7-0003/2010 – 2009/0107(COD))

2011/C 81 E/31

(Zwykła procedura legislacyjna: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady (COM(2009)0384),

uwzględniając art. 251 ust.2 i art. 161 traktatu WE, zgodnie z którym wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0003/2010),

uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 177 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 5 listopada 2009 r.,

po konsultacji z Komitetem Regionów,

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego i opinie Komisji Budżetowej oraz Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0055/2010),

1. przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom krajowym.
A.

mając na uwadze, że grupa konsultacyjna służb prawnych złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do niezmienionych przepisów istniejących tekstów wniosek ogranicza się do ich zwykłej kodyfikacji bez zmian merytorycznych,
W swojej rezolucji z dnia 2 września 2008 r. w sprawie skoordynowanej strategii w celu poprawy walki z oszustwami podatkowymi (2) Parlament Europejski ponownie przypomniał, że obecny system zarządzania podatkiem VAT wymaga radykalnych zmian, i w związku z tym zwrócił się do Komisji o przedłożenie wniosków mających na celu ujednolicenie procedur rejestracji i wykreślania z rejestru osób podlegających VAT oraz umożliwienie państwom członkowskim zautomatyzowanego dostępu do niesensytywnych danych, które dotyczą osób podlegających opodatkowaniu w danym państwie, a które są w posiadaniu innego państwa członkowskiego.

Parlament Europejski w swojej rezolucji z dnia 4 grudnia 2008 r. wezwał także do wprowadzenia systemu Eurofisc i przypomniał o nadrzędnej konieczności dzielenia się istniejącymi krajowymi najlepszymi praktykami w dziedzinie zwalczania transgranicznych oszustw w zakresie podatku VAT z myślą o wprowadzeniu zarówno odpowiednich zachęt dotyczących należytej staranności państw członkowskich w odniesieniu do VAT, jak i nagród dla uczciwych podatników.

(29) Praktyczne doświadczenie z ostatniego czasu, obejmujące stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1798/2003 w ramach zwalczania „oszustw karuzelowych” wykazuje, że w niektórych przypadkach wprowadzenie mechanizmu znacznie przyspieszającego wymianę informacji, rozszerzającego jej zakres i zwiększającego jej ukierunkowanie jest nieodzowne dla skutecznego zwalczania oszustw, a mechanizm ten powinien się wpisywać w ramy niniejszego rozporządzenia, zachowując jednocześnie dostateczną elastyczność pozwalającą na dostosowanie go do nowych form oszustw. Utworzona z inicjatywy Belgii, wspomagana przez Komisję sieć EUROCANET (z ang. European Carrousel Network) to przykład tego rodzaju współpracy.
3.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
5.

wzywa Komisję do włączenia dokładnych informacji o dodatkowym finansowaniu otrzymanym z Europejskiego Funduszu Społecznego i innych funduszy strukturalnych do wniosków o uruchomienie EFG i do sprawozdań rocznych;
2.

zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
9.

wzywa Komisję do przeprowadzenia symulacji skutków pakietu ratunkowego dla strefy euro na budżet Estonii po przystąpieniu przez to państwo do strefy euro, co spowoduje, że Estonia stanie się członkiem grupy zapewniającej fundusze ratunkowe;
2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
D.

mając na uwadze, że w połowie 2008 r. okazało się jasne, że niektóre państwa członkowskie borykają się ze specyficznymi trudnościami uniemożliwiającymi im zaakceptowanie zaproponowanego rozporządzenia; mając w szczególności na uwadze, że jedno z państw nie mogło zaakceptować, by jego sądy musiały stosować prawo dotyczące rozwodów obowiązujące w innym państwie, jeżeli prawo to w opinii tego państwa jest bardziej restrykcyjne niż jego własne prawo dotyczące rozwodów, oraz że państwo to opowiedziało się za dalszym stosowaniem swojego prawa materialnego do wszystkich rozwodów, o które wystąpiono w sądach tego państwa; mając na uwadze, że w przeciwieństwie do powyższego zdecydowana większość państw członkowskich uznała, że przepisy regulujące prawo właściwe stanowią zasadniczy element zaproponowanego rozporządzenia oraz że takie przepisy w niektórych przypadkach wymagałyby od sądów zastosowania prawa obcego,
Wtorek, 18 maja 2010 r.

ZAŁĄCZNIK

Oświadczenia

dotyczące dyrektywy 2010/31/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (przekształcenie)

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie art. 290 TFUE

„Parlament Europejski, Rada i Komisja oświadczają, że przepisy dyrektywy 2010/31/UE nie przesądzają o przyszłym stanowisku tych instytucji w odniesieniu do stosowania art. 290 TFUE lub poszczególnych aktów ustawodawczych zawierających takie przepisy.”

Oświadczenie Komisji w sprawie okresów spowolnienia prac

„Komisja Europejska przyjmuje do wiadomości, że – oprócz przypadków, w których akt ustawodawczy przewiduje tryb pilny – Parlament Europejski i Rada uważają, że notyfikowanie aktów delegowanych musi uwzględniać okresy spowolnienia prac instytucji (zima, lato i wybory europejskie), tak aby Parlament Europejski i Rada mogły wykonywać swoje prerogatywy w terminach przewidzianych w odnośnych aktach ustawodawczych, i jest gotowa działać w zgodzie z powyższym.”

Oświadczenie Komisji w sprawie finansowania efektywności energetycznej budynków

„Komisja pragnie podkreślić, że przy przekształcaniu europejskiego sektora budowlanego w sektor energooszczędny i niskoemisyjny kluczową rolę odgrywają instrumenty finansowania. Komisja będzie w dalszym ciągu zachęcać państwa członkowskie do jak najszerszego wykorzystania środków dostępnych w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (w chwili obecnej – oprócz nieograniczonego wsparcia finansowego, jakie jest już dostępne na rzecz wykorzystania zrównoważonych źródeł energii w budynkach publicznych oraz handlowych/przemysłowych – wykorzystać można do 4 % całkowitych kwot krajowych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, czyli kwotę wynoszącą 8 mld EUR, do celów zwiększenia efektywności energetycznej i wykorzystania energii odnawialnej w sektorze budownictwa mieszkaniowego) oraz będzie udzielać państwom członkowskim wsparcia w zakresie lepszego wykorzystania dostępnych środków i źródeł finansowania, które mogą posłużyć jako bodziec stymulujący inwestycje w dziedzinie efektywności energetycznej.

Ponadto Komisja rozważy możliwość dalszego rozwoju wszystkich istniejących już inicjatyw, takich jak inicjatywa »Inteligentne miasta«(SET-Plan COM(2009)0519), lub wykorzystania budżetu programu »Inteligentna Europa – Europa II«, np. do celów dzielenia się wiedzą i zapewnienia pomocy technicznej przy ustanawianiu krajowych funduszy obrotowych.

Ponadto Komisja przygotuje przegląd i analizę mechanizmów finansowania, jakie są obecnie w użyciu w państwach członkowskich, a następnie wykorzysta wyciągnięte wnioski w celu rozpowszechnienia najlepszych praktyk w całej UE.

Wreszcie, po przeprowadzeniu analizy, o której mowa w art. 10 ust. 5 dyrektywy 2010/31/UE, Komisja rozważy możliwość stworzenia w przyszłości zachęt finansowych (m.in. w odniesieniu do instrumentów unijnych przeznaczonych do tego celu, o których mowa w art. 10 ust. 5 lit. a) oraz optymalnych metod wykorzystania ich przy inwestycjach w zakresie zwiększania efektywności energetycznej budynków.”
(6)

Konieczne jest przyjęcie ram prawnych umożliwiających migrację do ewentualnego alternatywnego rozwiązania technicznego, jeżeli testy wykażą, że SIS II nie może zostać z powodzeniem wdrożony. Opis technicznych elementów architektury migracyjnej należy przystosować tak, aby możliwe było zastosowanie innego rozwiązania technicznego co do rozwoju centralnego SIS II. Każde alternatywne rozwiązanie techniczne powinno opierać się na najlepszej dostępnej technologii, być opłacalne i wdrażane według precyzyjnego i racjonalnego harmonogramu. Komisja powinna we właściwym czasie przedstawić gruntowną analizę budżetową kosztów związanych z takim alternatywnym rozwiązaniem technicznym. Należy wyraźnie stwierdzić, że ramy prawne ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 mają zastosowanie do wszystkich rozwiązań, niezależnie od ich technicznego charakteru.
(1) Bułgaria zobowiązała się do zamknięcia bloków I i II oraz bloków III i IV elektrowni jądrowej Kozłoduj w terminie, odpowiednio, do 31 grudnia 2002 r. i 31 grudnia 2006 r. oraz, w dalszej kolejności, do ich likwidacji. Unia Europejska wyraziła gotowość do kontynuowania pomocy finansowej do roku 2009 jako rozszerzenie pomocy przedakcesyjnej zaplanowanej w ramach programu Phare jako wsparcia dla działań Bułgarii w zakresie likwidacji instalacji jądrowych.

(1) Podczas negocjacji akcesyjnych w 2005 r. Bułgaria wyraziła zgodę na zamknięcie bloków I i II oraz bloków III i IV elektrowni jądrowej Kozłoduj w terminie, odpowiednio, do 31 grudnia 2002 r. i 31 grudnia 2006 r. oraz, w dalszej kolejności, do ich likwidacji. Unia Europejska wyraziła gotowość do kontynuowania pomocy finansowej do roku 2009 jako rozszerzenie pomocy przedakcesyjnej zaplanowanej w ramach programu Phare jako wsparcia dla działań Bułgarii w zakresie likwidacji instalacji jądrowych. Ponadto Unia Europejska zapewniła wówczas, że pomoc finansowa zostanie uwzględniona w ramach ogólnego przeglądu wsparcia wspólnotowego na lata 2007–2013.
(2)

w art. 7 dodaje się następujący ustęp ▐ w brzmieniu: „6. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu ESMA opracowuje projekty standardów regulacyjnych w celu: a) określenia informacji, jakich należy udzielić właściwym organom we wniosku spółki zarządzającej o wydanie zezwolenia, w tym programu działalności; b) określenia wymogów, jakie mają zastosowanie do spółki zarządzającej zgodnie z art. 7 ust. 2, oraz informacji dotyczących powiadomienia, przewidzianych art. 7 ust. 2; c) określenia wymogów mających zastosowanie do akcjonariuszy i uczestników posiadających znaczne pakiety akcji, jak również by określić przeszkody, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, zgodnie z art. 8 ust. 1 i art. 10 ust. 1-2 dyrektywy 2004/39/WE, o czym mowa w art. 11 niniejszej dyrektywy. ESMA przedstawia Komisji projekty regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w lit. a) i b), do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w lit. a), b) i c), zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr … /2010. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych w celu określenia warunków stosowania standardowych formularzy, wzorów i procedur dotyczących powiadomień lub przekazywania informacji przewidzianych lit. a) i b) akapitu pierwszego. ESMA przedstawia Komisji te projekty wykonawczych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie czwartym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr … /2010.”;
Na długo przed kryzysem Parlament Europejski nawoływał systematycznie do zapewnienia rzeczywiście równych szans wszystkim podmiotom na poziomie Unii Europejskiej, wskazując na znaczne braki w nadzorze unijnym nad nawet bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w rezolucji z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania w życie ram dla rynków finansowych: plan działania (2) , w rezolucji z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej (3) , w rezolucji z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – biała księga (4) , w rezolucji z dnia 23 września 2008 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego (5) , w rezolucji z dnia 9 października 2008 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego: przyszła struktura nadzoru (6) , w rezolucji z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) (7) oraz w rezolucji z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (8) ).

(8a) Środki służące gromadzeniu informacji określonych w niniejszym rozporządzeniu są konieczne do wykonania zadań ESRB i powinny być bez uszczerbku dla ram prawnych europejskiego systemu statystycznego i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dziedzinie statystyki. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem pozostawać bez uszczerbku dla rozporządzenia WE nr 223/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej i dla rozporządzenia Rady WE nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny.
2.

Na podstawie dostępnych obecnie informacji Komisja uważa, że przyjęcie niezbędnych specyfikacji dotyczących działań priorytetowych, o których mowa w art. 3, mogłoby się odbyć zgodnie z następującym orientacyjnym harmonogramem: Tabela 1: Orientacyjny harmonogram przyjmowania specyfikacji dotyczących działań priorytetowych Przedmiot specyfikacji: Najpóźniej do końca roku: świadczenie w całej UE usług w zakresie informacji o transporcie multimodalnym zgodnie z art. 3 lit. a) 2014 świadczenie w całej UE usług informacyjnych w czasie rzeczywistym dotyczących ruchu zgodnie z art. 3 lit. b) 2013 dane i procedury dotyczące przekazywania – w miarę możliwości – użytkownikom dróg bezpłatnie minimalnego zakresu powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem zgodnie z art. 3 lit. c) 2012 zharmonizowane przepisy dotyczące interoperacyjnej pomocy e-Call w całej UE zgodnie z art. 3 lit. d) 2012 świadczenie usług informacyjnych dotyczących pewnych i bezpiecznych miejscach parkingowych dla samochodów ciężarowych i pojazdów użytkowych zgodnie z art. 3 lit. e) 2012 świadczenie usług rezerwacji dotyczących pewnych i bezpiecznych miejsc parkingowych dla samochodów ciężarowych i pojazdów użytkowych zgodnie z art. 3 lit. f) 2013 Powyższy orientacyjny harmonogram oparty jest na założeniu, że Parlament Europejski i Rada szybko osiągną porozumienie co do dyrektywy w sprawie inteligentnych systemów transportowych w drugim czytaniu na początku roku 2010.”
Art. 1 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia ▐ procedurę ▐ oceny i wydawania zezwoleń (zwaną dalej „jednolitą procedurą”) na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych, środków aromatyzujących do żywności i źródeł środków aromatyzujących ▐ stosowanych lub przeznaczonych do stosowania w środkach spożywczych lub na ich powierzchni oraz nowej żywności bądź na ich powierzchni (zwanych dalej „substancjami lub produktami”), która to procedura przyczynia się do swobodnego przepływu żywności w Unii i do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i ▐ ochrony interesów konsumentów. ▐.

2. Procedura ustanawia uregulowania proceduralne dotyczące uaktualniania wykazów substancji i produktów, których wprowadzanie na rynek jest dozwolone w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1333/2008, z rozporządzeniem (WE) nr 1332/2008, z rozporządzeniem (WE) nr 1334/2008 i z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/… z dnia… w sprawie nowej żywności (34) (36) (zwanymi dalej „przepisami sektorowymi prawa żywnościowego”).

▐
4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do projektu lub zastąpienia go innym aktem;
A.

mając na uwadze, że zdaniem grupy konsultacyjnej, złożonej z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, wniosek ogranicza się do zwykłego ujednolicenia istniejących przepisów bez zmian co do istoty,
Środa, 22 września 2010 r.

P7_TC1-COD(2009)0144

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 września 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.)

Środa, 22 września 2010 r.

ZAŁĄCZNIK

Oświadczenia Komisji

Oświadczenie w sprawie uprawnień nadzorczych w stosunku do agencji ratingowych oraz w innych obszarach

„Komisja przyjmuje do wiadomości osiągnięcie porozumienia w sprawie powierzenia ESMA pewnych uprawnień nadzorczych w odniesieniu do agencji ratingowych. Zdaniem Komisji uŜyteczne mogłoby być w przyszłości powierzenie europejskim urzędom uprawnień nadzorczych w innych obszarach. Mogłoby to dotyczyć w szczegolności pewnych elementow infrastruktury rynku. Komisja dogłębnie przeanalizuje te kwestie i przedstawi wnioski ustawodawcze, ktore uzna za stosowne”.

Oświadczenia w sprawie zarządzania w sytuacjach kryzysowych i ich rozwiązywania

W komunikacie z dnia 26 maja 2010 r. w sprawie bankowych funduszy naprawczych Komisja podkreśliła, że „właściwym pierwszym krokiem mogłoby być stworzenie systemu opartego na ustanowieniu zharmonizowanej sieci funduszy krajowych, z których każdy byłby powiązany z odpowiednim zbiorem skoordynowanych krajowych rozwiązań w zakresie zarządzania w sytuacji kryzysowej”.

Komisja potwierdza, że wiosną 2011 roku przedłoży wnioski ustawodawcze dotyczące zestawu narzędzi zapobiegawczych i naprawczych dla upadających banków. Umożliwi to organom publicznym przeprowadzanie postępowań naprawczych wobec upadających instytucji finansowych przy jednoczesnym zminimalizowaniu skutków takiej upadłości dla systemu finansowego oraz ograniczeniu związanych z nią strat w gospodarce i wykorzystania zasobów publicznych.

Komisja potwierdza, że Europejskie Organy Nadzoru powinny odgrywać istotną rolę w tych obszarach oraz że przeanalizuje, jakie uprawnienia dotyczące narzędzi zapobiegawczych i naprawczych dla upadających banków powinny zostać tym organom powierzone.

Ustalenia te stanowią pierwszy krok i zostałyby poddane przeglądowi przed 2014 rokiem w celu wypracowania unijnych zintegrowanych uzgodnień w zakresie zarządzania w sytuacjach kryzysowych i uzgodnień nadzorczych, a także w celu utworzenia unijnego funduszu naprawczego w perspektywie długoterminowej.
5.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
2.

zwraca się do Komisji, by – zgodnie z art. 8 europejskiej karty praw podstawowych, który wymaga, aby dane osobowe podlegały kontroli „niezależnego organu” – jak najszybciej przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie listę trzech kandydatów do roli niezależnego urzędnika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 umowy; zwraca uwagę, że procedura ta powinna być mutatis mutandis analogiczna do tej stosowanej przez Parlament Europejski i Radę w celu powołania Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 (3) wdrażającym art. 286 traktatu WE;
(9)

Usługi świadczone pasażerom autobusów i autokarów powinny przynosić korzyści obywatelom w ogólności. W związku z tym osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, spowodowanej niepełnosprawnością, wiekiem lub jakimkolwiek innym czynnikiem, powinny mieć możliwość korzystania z usług transportu autobusowego i autokarowego porównywalną z możliwością, jaką mają pozostali obywatele. Osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mają takie same jak wszyscy inni obywatele prawa do swobodnego przemieszczania się, do wolności wyboru oraz do niedyskryminacji.
(1)

W celu zwiększenia skuteczności i przejrzystości pomocy zewnętrznej Wspólnoty, w 2006 r. ustanowiono nowe ramy planowania i przekazywania pomocy, które obejmują rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (2), rozporządzenie (WE) nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. określające przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (3), rozporządzenie Rady (WE) nr 1934/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy z państwami i terytoriami uprzemysłowionymi oraz innymi państwami i terytoriami o wysokim dochodzie (4), rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiające Instrument na rzecz Stabilności (5), rozporządzenie Rady (Euratom) nr 300/2007 z dnia 19 lutego 2007 r. ustanawiające instrument współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego (6), rozporządzenie (WE) nr 1889/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (7) oraz rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (8).
2.

przyjmuje do wiadomości oświadczenie wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji;