PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 192/15

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2010/C 192/07

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

STRESZCZENIE

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„MOSTVIERTLER BIRNMOST”

NR WE: AT-PGI-0005-0325-14.11.2003

ChNP( ) ChOG( X )

Niniejsze streszczenie zawiera główne elementy specyfikacji produktu i jest przeznaczone do celów informacyjnych.

1. Właściwy organ państwa członkowskiego:

Nazwa: Österreichisches Patentamt Adres: Dresdner Straße 87 1200 Wien ÖSTERREICH Tel. +43 153424-0 Faks +43 153424535 E-mail: info@patentamt.at

2. Grupa składająca wniosek:

Nazwa: „Regionalmanagement Mostviertel — Verein zur Förderung des Mostviertelmanagements” Adres: Geschäftsführer Karl Becker Mostviertelplatz 1 3362 Öhling ÖSTERREICH Tel. +43 747553340300 Faks +43 747553340350 E-mail: regionalmanagement@regionverband.at Skład: producenci/przetwórcy ( X ) inni ( X )

3. Rodzaj produktu:

Klasa 1.8: Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itp.)

4. Specyfikacja produktu:

(podsumowanie wymogów określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

4.1. Nazwa produktu:

„Mostviertler Birnmost”

4.2. Opis produktu:

Gruszecznik (perry) „Mostviertler Birnmost” jest wytwarzany w procesie beczkowej fermentacji soku otrzymanego w wyniku wyciskania gruszek na gruszecznik. Jest w pełni sfermentowany, klarowny, pozbawiony mętności, a w zależności od wykorzystanej odmiany gruszki na gruszecznik ma kolor czerwonawo-żółty, złoto-żółty, jasnożółty lub zielonkawo-żółty. Na mocy austriackiej ustawy o winie zawartość alkoholu w „Mostviertler Birnmost”, będącym winem owocowym wysokiej jakości, musi wynosić co najmniej 5 % obj., jego kwasowość miareczkowa (wyrażona kwasem winowym) co najmniej 5 g/l, a zawartość siarki nie może przekraczać 40 mg/l wolnego SO2 i 150 mg/l siarki łącznie. Zawartość cukru resztkowego nie może przekraczać 5 g/l, chyba że gruszecznik jest butelkowany na zimno w warunkach sterylnych w procesie zamkniętym, tj. bez pasteryzacji, w którym to przypadku możliwe są nawet wyższe wartości cukru resztkowego. Zawartość kwasu lotnego (kwasu octowego) nie może przekraczać 0,8 g/l. Zgodność w powyższymi kryteriami musi zostać sprawdzona w ramach analizy laboratoryjnej.

Ponadto w ramach badania dotyczącego przyznania tytułu „Mostgütesiegel” z Dolnej Austrii (znak jakości dla gruszecznika/cydru) dany gruszecznik musi uzyskać 17 na 20 możliwych punktów, aby kwalifikować się do oznaczenia i wprowadzania do obrotu jako „Mostviertler Birnmost” (z drugiej strony, „zwykłe” gruszeczniki i mieszane moszcze jabłkowo-gruszkowe muszą uzyskać jedynie 14 punktów). W takim badaniu sensorycznym przeprowadzanym w formie „ślepej próby” przez wyszkolonych degustatorów wybranych i mianowanych przez Izbę Rolniczą Dolnej Austrii oceniane są wygląd (1–3 punktów), aromat (1–5 punktów), smak (1–7 punktów) i harmonia (1–5 punktów) produktu. Spełniający powyższe kryteria gruszecznik lub cydr uzyskuje prawo do posługiwania się tytułem „Mostgütesiegel” z Dolnej Austrii (znakiem jakości dla gruszecznika/cydru).

Cechą charakterystyczną „Mostviertler Birnmost” jest owocowy, czysty smak gruszek na gruszecznik. Nie dopuszcza się dodawania skoncentrowanego soku owocowego lub jabłek na sok. Podstawą produkcji są gruszki na gruszecznik, tj. odmiany gruszek, w przypadku których zawartość cierpkich fenoli powoduje, że nie nadają się one do jedzenia, w przeciwieństwie do gruszek deserowych.

4.3. Obszar geograficzny:

Nazwa „Mostviertel” (dosłownie, dzielnica/kwarta moszczu owocowego) nie jest nazwą oficjalną lub kartograficzną, ale tradycyjnym określeniem geograficznym południowo-wschodniej części regionu Dolnej Austrii, tj. obszaru powyżej Wienerwald, w którym gruszecznik ma duże znaczenie dla gospodarki i tradycji. Na ogół uznaje się, że obszar ten, który znakomicie nadaje się do uprawy grusz typu perry, rozciąga się od Dunaju do Alp i od Anizy do Wienerwald włącznie. Odpowiada to mniej więcej okręgom Amstetten, Scheibbs i Lilienfeld, obszarowi Waidhofen an der Ybbs i częściom okręgów Melk i St. Pölten-Land położonym na południe od Dunaju.

Wszystkie surowce pochodzą z powyższego obszaru geograficznego i tam prowadzone są wszystkie etapy produkcji; jedynie butelkowanie może być wykonywane poza tym obszarem.

4.4. Dowód pochodzenia:

Etykiety zawierają nazwy i adresy producentów oraz numery partii, a więc butelka gruszecznika może zostać zidentyfikowana do poziomu beczki, z której pochodzi. Partie muszą być zapisywane w rejestrach piwnicznych, które są regularnie sprawdzane przez inspektorów piwnic. Numery partii mogą być ustalane indywidualnie lub usystematyzowane przez każdego producenta. Jednakże w przypadku inspekcji lub skargi producent musi być w stanie wyraźnie i jednoznacznie określić, jaka ilość była butelkowana z danej partii. Dokonuje się tego na podstawie zapisów w rejestrach piwnicznych. W przypadku butelkowania poza regionem produkcji, stosować należy tę samą procedurę. Podmioty butelkujące są wskazane na etykietach.

Do wytworzenia jednego litra gruszecznika potrzeba około 2 kg owoców. Ponieważ na ogół producenci wykorzystują owoce z własnych drzew, łatwo jest obliczyć stosunek ilości gruszecznika do zbiorów z drzew w danym gospodarstwie, wykorzystując do tego test wiarygodności. Jeśli gruszki na gruszecznik są skupowane, należy zapewnić identyfikowalność poprzez stosowanie dowodów dostaw.

4.5. Metoda produkcji:

Do produkcji „Mostviertler Birnmost” stosować można tylko 59 odmian gruszek stosowanych zazwyczaj w przypadku „Mostviertel”. Uprawiane są one w oznaczonym regionie, w przyjazny dla środowiska i tradycyjnie ekstensywny sposób. Dopuszcza się uprawę na plantacjach.

Gruszki na gruszecznik są zbierane na świeżo, tj. jako owoce, które spadły z drzewa lub które są zrywane prosto z drzewa ręcznie lub przy pomocy maszyn do zbioru; są myte, a następnie ugniatane. Powstały w ten sposób zacier jest wyciskany w celu uzyskania soku. W razie potrzeby z soku usuwa się wszelkie zawiesiny, a następnie umieszcza się go w beczkach drewnianych, plastikowych lub ze stali nierdzewnej w celu przeprowadzenia docelowej, czystej fermentacji poprzez dodanie czystych drożdży. Okres fermentacji trwa maksymalnie 3–6 tygodni, tak aby zapobiec pojawieniu się wad mających szkodliwy wpływ na smak. Po fermentacji gruszecznik jest jak najszybciej odciągany z osadu (martwych drożdży i drobin owoców). „Mostviertler Birnmost” jest następnie poddawany siarkowaniu, klarowaniu żelatynami lub bentonitami, dodaje się do niego kwasu jabłkowego, mlekowego lub cytrynowego, słodzi się go i filtruje, tak aby powstały produkt był stabilny i zgodny z przepisami austriackiej ustawy o winie.

4.6. Związek z obszarem geograficznym:

Związek opisywanego gruszecznika z obszarem geograficznym opiera się na szczególnej jakości i renomie produktu.

Jakość

W regionie „Mostviertel” warunki klimatyczne i glebowe są idealne do uprawy gruszek na gruszecznik. Klimat jest wystarczająco wilgotny i nie za ciepły, a gleby mają idealną głębokość i żyzność. Region jest największym, scalonym obszarem uprawy drzew owocowych w Europie, w którym rosną setki tysięcy drzew owocowych.

Obszar odpowiada należącej do Dolnej Austrii części strefy molasowej i fliszowej (czerwone i czarne łupki). Gleby to przede wszystkim brunatne ziemie i gliny. Charakteryzują się one zatem specyficzną głębokością, a klimat wysokim poziomem opadów (około 800–1 500 mm/rok) i wysoką wilgotnością.

W skutek tak szczególnych warunków gruszki na gruszecznik gromadzą wystarczające ilości kwasu i taniny, dwóch substancji o zasadniczym znaczeniu dla smaku i stabilności gruszecznika.

Ponadto „Mostviertler Birnmost” jest produkowany z odmian gruszek na gruszecznik, które są tradycyjnie uprawiane w „Mostviertel”. Gruszki te i wiedza fachowa producentów gruszecznika opierająca się na wieloletnim doświadczeniu nadają „Mostviertler Birnmost” charakterystyczny, owocowy smak i pełen aromat, w połączeniu z typową kwaskowatością i cierpkością. Ponieważ zabrania się dodawania koncentratów owocowych lub stosowania jabłek na sok, „Mostviertler Birnmost” różni się również smakowo od gruszecznika/cydru z innych regionów.

Wygląd

Pierwsze wzmianki o gruszeczniku w tym regionie są autorstwa Minnesingera Neidharta von Reuenthal i pochodzą z około 1240 r. Jak wskazują inne liczne dokumenty, produkcja gruszecznika w „Mostviertel” nabierała znaczenia również w późniejszych wiekach. Większość grusz typu perry daje obecnie bardzo duże zbiory, a mają one około 100–150 lat. Wykorzystanie starych grusz pozwala na ochronę dla przyszłych pokoleń zarówno tych drzew, jak i drzew uprawianych po nich, co jest wyrazem przyjaznej dla środowiska, ekstensywnej i zakorzenionej w tradycji formy rolnictwa w małych gospodarstwach rodzinnych. Jedynie dzięki takiemu zagospodarowaniu grusze mogą w dalszym ciągu być zachowane w przyszłości jako cecha krajobrazu będąca charakterystycznym „symbolem Mostviertel”, a obszar ten uzyskuje pośrednie korzyści jako atrakcja turystyczna (na przykład w ramach kampanii reklamowej w okresie kwitnienia pod koniec kwietnia – „»Viertel« w rozkwicie”).

Silny związek gruszecznika z regionem ilustrują liczne działania i atrakcje koncentrujące się na produkcji gruszecznika (na przykład gruszecznikowe chrzciny, gruszecznikowe tawerny, gruszecznikowe szlaki), a odniesienia do tego tematu znajdują się na wielu stronach internetowych (http://www.mostheurige.com, http://www.moststraße.at, http://www.mostbirnhaus.at). W 2005 r. „Mostviertel” zaliczono do „Genussregionen Österreichs” (austriackich regionów z najlepszymi produktami żywnościowymi) dzięki gruszecznikowi, będącemu produktem charakterystycznym dla regionu, i faktowi, że jest on silnie zakorzeniony w regionalnej sztuce kulinarnej (zob. http://www.genuss-region.at). Dzięki temu, że producenci „Mostviertel” czerpią satysfakcję z wprowadzania innowacji i dbałości o jakość, gruszecznik stał się również doskonałym dodatkiem do wykwintnych posiłków i jest nawet serwowany w tak renomowanych wiedeńskich świątyniach gastronomii, jak „Meinl am Graben”.

4.7. Organ kontrolny:

Nazwa: Der Landeshauptmann von Niederösterreich Adres: Landhausplatz 1 3109 St. Pölten ÖSTERREICH Tel. +43 2742900512905 Faks +43 2742900515260 E-mail: post.gs3@noel.gv.at

4.8. Etykietowanie:

Po słowach „Mostviertler Birnmost” dodaje się określenie „geschützte geographische Angabe” („chronione oznaczenie geograficzne”) lub „g.g.A” (ChOG), które w konsekwencji zawsze znajduje się na etykiecie.

Po przedstawieniu dowodów dotyczących wymaganej jakości gruszecznika (zob. pkt 4.2) etykiety przekazywane są indywidualnym producentom należącym do Obstbauverband Mostviertel (Spółdzielni Producentów Owoców w Mostviertel), a ich zastosowanie podlega kontroli.

(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.