[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 26.3.2009

KOM(2009) 141 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Czwarte sprawozdanie monitorujące dotyczące restrukturyzacji przemysłu stalowego w Republice Czeskiej i w Polsce

WPROWADZENIE

Niniejsze sprawozdanie obejmuje ubiegłoroczne wyniki restrukturyzacji czeskiego i polskiego przemysłu stalowego. Przygotowywano je zgodnie z wymogami dotyczącymi monitorowania określonymi odpowiednio w szczegółowym protokole nr 2[1] i protokole nr 8[2] zawartymi w traktacie o przystąpieniu Republiki Czeskiej i Polski.

W wyżej wymienionych protokołach określono okres przejściowy na zakończenie restrukturyzacji sektora stalowego oraz najważniejsze wskaźniki umożliwiające ocenę jego wyników.

Komisja przyjęła sprawozdania monitorujące w 2004[3], 2005[4] i 2006[5] r. Niniejsze czwarte i końcowe sprawozdanie monitorujące uzupełnia poprzednie sprawozdania Komisji i zawiera ocenę wyników osiągniętych w 2006 r., ostatnim roku okresu przejściowego, biorąc pod uwagę istotne informacje udostępnione w 2007 i 2008 r.

RESTRUKTURYZACJA CZESKIEGO SEKTORA STALOWEGO

Postanowienia protokołu nr 2 obejmowały następujące przedsiębiorstwa: Ispat Nova Hut (obecnie Mittal Steel Ostrava - MSO), Valcovny Plechu Fridek-Mystek (VPFM) i Vitkovice Steel (VS). Produkcja tych przedsiębiorstw stanowiła w 2006 r. ponad 57 % czeskiej produkcji surowej stali.

Pomoc państwa na restrukturyzację

Komisja stwierdziła, na podstawie dostępnych informacji, że Republika Czeska i Polska wypełniły zawarte w protokołach zobowiązania dotyczące pomocy państwa. Końcowa ocena pokazała, że łączna kwota pomocy państwa przyznanej przedsiębiorstwom korzystającym z pomocy dla celów restrukturyzacji wyniosła 8,3 mld CZK, co stanowi 59 % określonego w protokole pułapu 14,15 mld CZK. Pomocy tej udzielano do końca 2003 r. Ponadto Komisja stwierdziła, że niższa niż przewidywano wielkość pomocy rzeczywiście przyznanej, nie miała negatywnego wpływu na wyniki finansowe przedsiębiorstw.

Pomoc ta skupiała się na restrukturyzacji finansowej. Zmniejszenie obciążeń z tytułu zadłużenia przedsiębiorstw korzystających z pomocy ułatwiło ich nabycie przez inwestorów strategicznych i umożliwiło dostęp do funduszy niezbędnych dla finansowania programów modernizacji. Wielkość pomocy określono na podstawie zatwierdzonego Krajowego Programu Restrukturyzacji (KPR) i indywidualnych biznesplanów (IBP), w których inwestycje odgrywały zasadniczą rolę w redukcji kosztów i poprawie jakości produktów końcowych, w celu zwiększenia przychodów przedsiębiorstw z działalności operacyjnej. W swojej końcowej ocenie Komisja zwróciła szczególną uwagę na związek między pomocą państwa, a dokonanymi inwestycjami.

Analiza wykazuje następujące wyniki dla każdego z przedsiębiorstw:

a) Przedsiębiorstwo MSO otrzymało 86 % maksymalnej dopuszczalnej w protokole kwoty pomocy na restrukturyzację, z czego największą część środków przyznano w 2003 r. i była ona związana z umorzeniem długów.

b) Przedsiębiorstwo VPFM otrzymało 99 % maksymalnej dopuszczalnej w protokole kwoty pomocy państwa. Wszystkie te środki przyznano w 2003 r. i obejmowały one głównie zamianę długu na udziały w kapitale zakładowym z państwowymi agencjami prywatyzacyjnymi. Część tej pomocy zwrócono (zob. 3.4.2. poniżej).

c) Przedsiębiorstwo VS otrzymało, głównie w okresie 1997-2001, 37 % maksymalnej dopuszczalnej w protokole kwoty, a po 2002 r. przedsiębiorstwu nie przyznano żadnej pomocy na restrukturyzację. Pomocy udzielono w celu zmniejszenia zadłużenia przedsiębiorstwa wobec najważniejszych wierzycieli i w mniejszym stopniu na pokrycie kosztów operacyjnych.

Protokół uniemożliwiał przyznanie pomocy na restrukturyzację przedsiębiorstwom nieobjętym KPR. Komisja wszczęła dochodzenie w sprawie nieobjętej protokołem czeskiej spółki hutniczej Trinecke, ale stwierdziła, że przedsiębiorstwu temu nie przyznano niedozwolonej pomocy państwa[6].

Zmniejszenie mocy produkcyjnych

W celu zrekompensowania przewagi konkurencyjnej uzyskanej przez przedsiębiorstwa korzystające z przyznanej im pomocy na restrukturyzację, załącznik 2 protokołu wymagał zamknięcia kilku instalacji produkcyjnych. Ustalono, że w okresie 1997-2006 Republika Czeska zredukuje swoje moce produkcyjne o 590 000 ton netto dla produktów końcowych.

Instalacje te były bardzo przestarzałe, a ich zamknięcie było korzystne pod względem wyników finansowych przedsiębiorstw i przyczyniło się do zmniejszenia zużycia energii oraz obniżenia emisji zanieczyszczeń. Monitoring wykazał, że instalacje zamknięto zgodnie z odpowiednią decyzją Komisji[7].

Ostateczne zamknięcie walcowni nr 1 i 2 w przedsiębiorstwie VPFM, które, jak podano w trzecim sprawozdaniu okresowym[8], odroczono o sześć miesięcy, miało miejsce w pierwszym półroczu 2006 r.

MSO dokonało zmiany mocy produkcyjnych walcowni zgodne z decyzją Komisji[9]. Zmiana obejmowała modernizację istniejącej walcowni zamiast budowy nowej walcowni, co wymagało znacznie mniejszych nakładów kapitałowych niż prognozowano. Komisja uznała, że biorąc pod uwagę fakt, iż przedsiębiorstwo otrzymało mniejszą pomoc państwa niż prognozowano, zmiana ta pozostaje bez wpływu na pomoc państwa.

Inne główne wskaźniki restrukturyzacyjne

Rentowność i wyniki finansowe

Po zakończeniu okresu restrukturyzacji w 2006 r. wszystkie przedsiębiorstwa korzystające z pomocy przeszły przyjęty przez Komisję test ekonomicznej żywotności, jak określono w protokole[10]. Przedsiębiorstwa osiągnęły EBITDA wynoszące pomiędzy 20,2 % i 23,4 %, przy założonym celu 10,0 % oraz EBIT pomiędzy 17,1 % i 23,0 %, przy celu 1,5 %. Wyniki te są lepsze niż oczekiwano w poprzednim sprawozdaniu okresowym[11].

Wydajność i zatrudnienie

W 2006 r. redukcja miejsc pracy w przedsiębiorstwach korzystających z pomocy była większa niż prognozowano (średni roczny poziom zatrudnienia 11 905 przy celu KPR wynoszącym 12 222). Wynik ten osiągnięto głównie poprzez outsourcing, wcześniejszej emerytury oraz dobrowolne odchodzenie z pracy. Z powodu opóźnień w programach inwestycyjnych dwa przedsiębiorstwa korzystające z pomocy nie zdołały osiągnąć docelowego poziomu zatrudnienia przed końcem 2006 r., ale zdołały tego dokonać przed końcem 2007 r.

Zmniejszenie poziomu zatrudnienia w okresie monitorowania w połączeniu ze zwiększoną produkcją przedsiębiorstw korzystających z pomocy doprowadził do wzrostu poziomów wydajności. Chociaż końcowa wydajność (około 365 ton na osobę) jest nadal nieco niższa niż średnia w UE, jest ona znacznie wyższa niż prognozy zawarte w IBP z wyjątkiem VPFM.

Zmniejszenie kosztów

Zracjonalizowano procesy produkcji, a praktyki dobrego zarządzania, takie jak tworzenie zespołów ds. obniżania kosztów i inwestowanie w nowe technologie informatyczne, wpłynęły na zmniejszenie kosztów. Wiele drobnych inicjatyw związanych z konserwacją i naprawami wpłynęło na osiągnięcie tego celu restrukturyzacyjnego. Po przejęciu przez nowych prywatnych inwestorów strategicznych spółek będących dawniej własnością państwa zauważono radykalną poprawę w wyniku włączenia obniżania kosztów do kultury przedsiębiorstwa.

Ponadto lepszy stopień wykorzystania instalacji przyczynił się do obniżenia kosztów energii przypadających na wyprodukowaną jednostkę. Jest to istotny czynnik kosztów, który ma zasadnicze znaczenie dla efektywności środowiskowej i ekonomicznej przedsiębiorstw.

Inne wymagania zawarte w protokołach

Strategie biznesowe/rynkowe

Osiągnięto istotną zmianę w strategiach biznesowych przedsiębiorstw korzystających z pomocy. Dużym osiągnięciem było zniesienie handlu barterowego. Dzięki prywatyzacji i szczególnie korzystnym trendom na rynku przedsiębiorstwa korzystające z pomocy dokonały przeglądu swojego asortymentu, poprawiły jakość produktów końcowych, weszły na rynki o większej wartości dodanej, co umożliwiło im konkurowanie bardziej jakością niż cenami. Wysiłki te mają być kontynuowane i będą wspierane przez przyszłe modernizacje linii wykończeniowych umożliwiając w ten sposób poprawę jakości produktów końcowych.

Inwestycje

Żadne z przedsiębiorstw objętych protokołem nie było w stanie zrealizować wszystkich inwestycji przewidzianych w swoim IBP. Wreszcie, do końca 2006 r. przedsiębiorstwa zrealizowały lub podjęły nieodwołalne zobowiązania dotyczące jedynie 22-71 % założonych celów. Biorąc jednak pod uwagę, że wielkość udzielonej pomocy państwa nie przekraczała dozwolonych wartości Komisja uznała, że związana z restrukturyzacją intensywność pomocy była właściwa i nie udzielono pomocy państwa przekraczającej niezbędne minimum.

Jedynie w przypadku VPFM poziom zrealizowanych inwestycji w porównaniu z otrzymaną kwotą pomocy na restrukturyzację stanowił podstawę do wszczęcia przez Komisję dochodzenia i zażądania częściowego zwrotu pomocy[12]. Przedsiębiorstwo korzystające z pomocy zwróciło zatem 24,88 mln CZK.

Komisja nadal monitorowała realizację zaległych inwestycji, co do których podjęto nieodwołalne zobowiązania i które miały być sfinalizowane w 2007 i 2008 r. Ponieważ zakończenie niektórych inwestycji przewidziano na okres po 2008 r., Komisja zastrzega sobie także prawo do podjęcia stosownych środków w przypadku niezrealizowania tych inwestycji.

Ochrona środowiska naturalnego

Protokół wymagał, by przedsiębiorstwa korzystające z pomocy osiągnęły zgodność z prawodawstwem wspólnotowym w dziedzinie ochrony środowiska w chwili przystąpienia. Wszystkim instalacjom produkcyjnym w sektorze stali udzielono już zintegrowanych zezwoleń zgodnych z dyrektywą IPPC[13].

RESTRUKTURYZACJA POLSKIEGO SEKTORA STALOWEGO

Postanowienia protokołu nr 8 obejmowały następujące przedsiębiorstwa: Polskie Huty Stali (obecnie Mittal Steel Poland - MSP), Huta Andrzej, Huta Bankowa, Huta Batory, Huta Buczek (obecnie Technologie Buczek), Huta L.W. (obecnie Arcelor Huta Warszawa - AHW), Huta Łabędy i Huta Pokój. W międzyczasie 2 spółki wycofano z Krajowego Programu Restrukturyzacji (KPR) - Hutę Andrzej i Hutę Batory, ponieważ zostały postawione w stan upadłości. Produkcja przedsiębiorstw korzystających z pomocy stanowiła 70 % polskiej produkcji surowej stali.

Pomoc państwa na restrukturyzację

Komisja stwierdziła, na podstawie dostępnych informacji, że Polska wypełniła zawarte w protokole zobowiązania dotyczące pomocy państwa. Polska wypłaciła 2,73 mld PLN pomocy na restrukturyzację, co stanowi jedynie 82 % określonego w protokole pułapu 3,38 mld PLN. Zgodnie z protokołem pomocy tej udzielono przed końcem 2003 r. Ocena pokazała również, że zmniejszenie kwoty nie miało negatywnego wpływu na wyniki finansowe przedsiębiorstw. Podobnie jak w przypadku Republiki Czeskiej pomoc państwa przyznana polskim przedsiębiorstwom sektora stalowego skupiała się na restrukturyzacji finansowej.

Szczegółowe rozdysponowanie pomocy państwa poszczególnym przedsiębiorstwom określono w zatwierdzonym polskim KPR. Na podstawie przedstawionych danych Komisja mogła stwierdzić, że kwota i intensywność tej pomocy zostały ograniczone do ścisłego minimum niezbędnego do zapewnienia spółkom rentowności. Dla poszczególnych przedsiębiorstw korzystających z pomocy wynik był następujący:

a) Przedsiębiorstwo MSP otrzymało 85 % maksymalnej kwoty 3,14 mld PLN, z czego najwięcej środków przeznaczono na umorzenie długów lub poręczenie pożyczek. Jego spółka zależna Huta Bankowa, którą w 2006 r. odłączono od grupy Arcelor-Mittal (w następstwie decyzji Komisji w sprawie połączenia[14]) otrzymała 92 % maksymalnej uzgodnionej kwoty.

b) Przedsiębiorstwo AHW otrzymało 63 % maksymalnej kwoty pomocy państwa. Zostało to potwierdzone w oparciu o procedurę dotyczącą pomocy państwa, na podstawie której Komisja przeprowadziła dochodzenie w sprawie możliwego niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania pomocy przez AHW[15]. Na podstawie dochodzenia Komisja uznała, że gwarancje w kwocie 31,2 mln EUR zostały częściowo niewłaściwe wykorzystanie i nakazała ich częściowy zwrot. W listopadzie 2007 r. przedsiębiorstwo AHW dobrowolnie zwróciło kwotę 2,09 mln EUR.

c) Huta Łabędy i Huta Pokój otrzymały odpowiednio 40 % i 66 % dopuszczalnej kwoty. Pozwoliło to Komisji wyciągnąć wniosek, że pomimo ich niskiego poziomu inwestycji kwota i intensywność pomocy zostały ograniczone do ścisłego minimum niezbędnych kosztów restrukturyzacji.

d) Przedsiębiorstwo Technologie Buczek otrzymało 41 % zatwierdzonej maksymalnej kwoty pomocy państwa. W wyniku ogłoszonego w 2006 r. postępowania upadłościowego Komisja wydała decyzję[16] w sprawie niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania pomocy państwa i nakazała jej zwrot.

Zmniejszenie mocy produkcyjnych

Protokół określił szereg linii wykończeniowych, które należało zamknąć w związku z udzieloną pomocą na restrukturyzację, w celu zrekompensowania możliwej przewagi konkurencyjnej i powiązanych zakłóceń. Ustalono, że w okresie 1997-2006 Polska zredukuje swoje moce produkcyjne o 1 231 000 ton netto dla produktów końcowych.

Komisja sprawdziła obniżenie mocy produkcyjnych poprzez świadectwa zamknięcia i weryfikację przez niezależnego konsultanta, zgodnie z przepisami odpowiedniej decyzji Komisji[17]. W szczególnym przypadku przedsiębiorstwa MSP i zatwierdzonej zmiany jego biznesplanu[18], istniejąca walcownia taśm gorącowalcowanych zostanie zamknięta dopiero po otwarciu nowej walcowni taśm gorącowalcowanych w Krakowie, co przewidziano na koniec 2008 r.

Na podstawie przedstawionych informacji Komisja stwierdziła, że wszystkie zamknięcia były zgodne z zatwierdzonymi planami.

Poza zobowiązaniami wynikającymi z protokołu polskie przedsiębiorstwa sektora stalowego postanowiły dobrowolnie zamknąć szereg nieefektywnych instalacji, w tym zespoły koksownicze, zgniatacze kęsisk płaskich i kwadratowych oraz linię galwanizacji elektrolitycznej.

Inne główne wskaźniki restrukturyzacyjne

Po wszczęciu postępowania upadłościowego wobec przedsiębiorstwa Technologie Buczek Komisja uznała, że przedsiębiorstwo nie spełniło celów restrukturyzacji. W związku z tym wydała decyzję w sprawie niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania pomocy państwa i nakazała jej zwrot.

Rentowność i wyniki finansowe

Wszystkie przedsiębiorstwa poza Hutą Bankową z łatwością przeszły przyjęty przez Komisję test ekonomicznej żywotności po zakończeniu okresu restrukturyzacji w 2006 r. Przedsiębiorstwa osiągnęły EBITDA wynoszące pomiędzy 10,1 % i 21,6 %, przy założonym celu 10,0 % oraz EBIT pomiędzy 5,2 % i 16,6 %, przy celu 1,5 %.

Huta Bankowa nie przeszła w 2006 r. przyjętego przez Komisję testu ekonomicznej żywotności z powodu nieoczekiwanych trudności technologicznych. Jednak na podstawie pozytywnych wyników osiągniętych w 2005 i 2007 r. uznano, że korzystne efekty podjętych wysiłków restrukturyzacyjnych pozwoliły Hucie Bankowej osiągnąć trwałą rentowność.

Wydajność i zatrudnienie

W przypadku dwóch przedsiębiorstw końcowy poziom zatrudnienia był niższy niż prognozowano, jedno przedsiębiorstwo osiągnęło zamierzony poziom zatrudnienia, a dwa przedsiębiorstwa osiągnęły poziom znacznie przekraczający prognozy. Całkowite zatrudnienie było większe niż prognozowano (średni roczny poziom zatrudnienia 15 564 przy celu KPR wynoszącym 13 702), co wynikało głównie z opóźnień w zamknięciach instalacji i finalizowaniu głównych inwestycji. Trwająca modernizacja powinna jednak umożliwić dostosowanie tej sytuacji w najbliższej przyszłości.

Chociaż ogólna wydajność uległa poprawie, jest jednak nadal znacznie niższa niż podana w protokole średnia dla UE. Na koniec 2006 r. stwierdzono średni poziom wydajności wynoszący około 321 ton na osobę. Wyniki poszczególnych przedsiębiorstw znacznie się różnią, przy czym poziom osiągnięty przez AHW były znacznie wyższy niż prognozowano, a MSP osiągnęło poziom znacznie niższy niż cel założony w IBP.

Zmniejszenie kosztów

Przedsiębiorstwa korzystające z pomocy jednoznacznie wykazały wprowadzenie zmian w kulturze przedsiębiorstwa, co umożliwiło im obniżenie kosztów. Wyniki uzyskane przez poszczególne przedsiębiorstwa dowodzą, że w celu obniżenia kosztów operacyjnych podjęto szereg działań. Szczególną uwagę zwrócono na nowe technologie informatyczne, pozwalające na monitorowanie i kontrolowanie kosztów w całym procesie produkcji. Zrealizowano inwestycje w celu modernizacji i zastąpienia istniejących instalacji oraz znacznego obniżenia kosztów. Jeśli chodzi o finanse, renegocjowano opłaty bankowe i dokonano przeglądu umów dotyczących zakupu surowców.

Inne wymagania zawarte w protokołach

Strategie biznesowe/rynkowe

Osiągnięto określone w IBP cele dotyczące reorganizacji instalacji produkcyjnych i poprawy struktur organizacyjnych. Przedsiębiorstwa dokonały także przeglądu struktury sprzedaży i osiągnęły wyższy poziom sprzedaży bezpośredniej. Zmieniono asortyment i, jeśli było to konieczne, przedsiębiorstwa dostosowały się do rynku produktów o większej wartości dodanej.

Inwestycje

Dwa przedsiębiorstwa korzystające z pomocy, Huta Pokój i Huta Bankowa, zrealizowały swoje plany inwestycyjne. Huta Łabędy z powodzeniem ukończyła około 75 % zatwierdzonych inwestycji. AHW zrealizowała 37 % pierwotnie zatwierdzonego planu, ale ponieważ spółka została przejęta w 2005 r., zainwestowała w nową walcownię i w ten sposób osiągnęła 170 % pierwotnie przewidzianej kwoty.

Przewidziane w protokole inwestycje w ramach KPR, związane ze zmianami asortymentu i poprawą jakości produktów, zostały zrealizowane. Jednak z powodu zmian w IBP nie zdołano w 2006 r. osiągnąć celów dotyczących efektywności energetycznej i wydajności, ale planuje się ich realizację w 2008 r.

Ochrona środowiska naturalnego

Protokół nie wymagał, w przeciwieństwie do czeskiego przemysłu stalowego, by przedsiębiorstwa korzystające z pomocy osiągnęły zgodność z prawodawstwem wspólnotowym w dziedzinie ochrony środowiska w chwili przystąpienia. Dlatego ustanowiony w traktacie o przystąpieniu[19] system przejściowy dostosowania polskiego prawodawstwa do wspólnotowego dorobku prawnego w zakresie środowiska zawiera wykaz instalacji przemysłu stalowego objętych odstępstwem odnośnie do zgodności z dyrektywą IPPC. W drodze odstępstwa od dyrektywy IPPC wymogi związane z udzielaniem pozwoleń dla istniejących instalacji nie miały zastosowania do Huty Sendzimira (obecnie część MSP), Huty Andrzej, Huty Częstochowa, Huty Batory, Huty Jedność i Huty Łaziska do grudnia 2010 r. Dla instalacji tych wydano tymczasowe pozwolenia zawierające indywidualne wiążące harmonogramy mające na celu uzyskanie pełnej zgodności.

WNIOSKI

Jest to ostatnie sprawozdanie monitorujące dotyczące restrukturyzacji przemysłu stalowego w Republice Czeskiej i w Polsce. Komisja, biorąc pod uwagę osiągnięte wyniki, oceniła, że postanowienia protokołu 2 i 8 traktatu o przystąpieniu zostały zachowane:

- całkowita pomoc na restrukturyzację przyznana przedsiębiorstwom korzystającym z pomocy była niższa od zakładanych pułapów,

- obniżono moce produkcyjne netto,

- osiągnięto wskaźniki restrukturyzacyjne określone w załączniku 3 do protokołów (rentowność, wydajność i obniżanie kosztów).

Komisja uznaje, że ogólnie rzecz biorąc objęty okresem przejściowym proces restrukturyzacji zakończył się powodzeniem. Od 2007 r. producenci stali w Polsce i Republice Czeskiej działają w takich samych warunkach, co wszystkie przedsiębiorstwa sektora stalowego na rynku europejskim.

Proces restrukturyzacji ułatwiły w szczególności dwa czynniki: prywatyzacja i ogólne warunki rynkowe w okresie przejściowym (2003-2006). Zarówno czeski, jak i polski rynek stali przeszły w tym okresie głębokie przekształcenia własnościowe. Podczas gdy w 2002 r. przedsiębiorstwa sektora stalowego były w większości własnością skarbu państwa, do 2008 r. ich prywatyzacja została zakończona w drodze przeniesienia udziałów do inwestorów strategicznych. Ponadto zdaniem Komisji zmiana kultury przedsiębiorstwa i rygorystyczne wdrożenie biznesplanów odegrało istotną rolę w przygotowaniu tych przedsiębiorstw na wyzwania przyszłości.

Z drugiej strony przedsiębiorstwom znacznie pomogła dobra koniunktura na rynku stali i związany z nią wzrost cen sprzedaży, który od 2003 r. do połowy 2008 r. pozwolił im znacznie poprawić swoje wyniki. Szczególnie wysokie tempo wzrostu krajowych rynków stali w obu państwach członkowskich odegrało istotną rolę w osiągnięciu rentowności przez przedsiębiorstwa korzystające z pomocy.

Monitorowanie procesu restrukturyzacji przemysłu stalowego umożliwiło ścisłą i regularną współpracę między Komisją, organami krajowymi i przedsiębiorstwami. Przyczyniło się to do odpowiedniego wypełnienia zobowiązań wynikających z protokołów.

[1] Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 934.

[2] Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 948.

[3] COM(2004)443 wersja ostateczna.

[4] COM(2005)359 wersja ostateczna.

[5] COM(2006)814 wersja ostateczna.

[6] 2007/319/WE: Decyzja Komisji z dnia 8 września 2006 r. w sprawie pomocy państwa C 45/04 (ex NN 62/04) na rzecz czeskiego producenta stali Třinecké železárny a.s., Dz.U. L 119 z 9.5.2007 s. 37-44.

[7] Decyzja 3010/91/EWWiS, Dz.U. L 286 z 16.10.1991, s. 20.

[8] COM(2006)814 wersja ostateczna.

[9] Przypadek pomocy państwa nr N 350/06 – zmiana planu restrukturyzacji MSO – Republika Czeska z 13.09.2006, Dz.U. C 280 z 18.11.2006 s. 4.

[10] Przedsiębiorstwa powinny osiągnąć:- wynik operacyjny brutto obrotu: tj. wskaźnik EBITDA (dochód przed odliczeniem odsetek, podatków i amortyzacji) wyrażony w % obrotu na poziomie przynajmniej 10 % dla niezintegrowanych przedsiębiorstw sektora stalowego i 13,5 % dla zakładów zintegrowanych;- wskaźnik rentowności obrotu kapitałem, tj. wskaźnik EBIT (dochód przed odliczeniem odsetek i podatków) wyrażony w % obrotu na poziomie przynajmniej 1,5 %.

[11] COM(2006)814 wersja ostateczna.

[12] Przypadek pomocy państwa nr N 350b/06 – zmiana planu restrukturyzacji VPFM z 08.06.2007, Dz.U. C 200 z 28.8.2007 s. 1.

[13] Dyrektywa 96/61/WE, Dz.U. L 257 z 10.10.1996, s. 26.

[14] Sprawa nr COMP/M.4137 - Mittal /Arcelor, zgłoszenie z 07/04/2006 na mocy art. 4 rozporządzenia Rady nr 139/20041.

[15] Decyzja Komisji z dnia 11 grudnia 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 51/06 (ex N 748/06) przyznanej przez Polskę na rzecz Arcelor Huta Warszawa, Dz.U. L 143 z 3.6.2008.

[16] Decyzja Komisji z dnia 23 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 23/06 (ex NN 35/06) udzielonej przez Polskę na rzecz producenta stali Grupy Technologie Buczek, Dz.U. L 116 z 30.4.2008.

[17] Decyzja 3010/91/EWWiS, Dz.U. L 286 z 16.10.1991, s. 20.

[18] Przypadek pomocy państwa nr N 186/05 – zmiana biznesplanu MSP z 20.07.2005, Dz.U. C 12 z 18.1.2006 s. 1.

[19] Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s.875-905.