Środa, 12 września 2012 r.

Wspólna organizacja rynków produktów rybołówstwa i akwakultury ***I

P7_TA(2012)0333

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 12 września 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (COM(2011)0416 – C7-0197/2011 – 2011/0194(COD))

2013/C 353 E/43

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

(1) Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 183.

(2) Dz.U. C 225 z 27.7.2012, s. 20.

Środa, 12 września 2012 r.

P7_TC1-COD(2011)0194

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 12 września 2012 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2012 w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury oraz w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 i art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zakres wspólnej polityki rybołówstwa („WPRyb”) obejmuje środki dotyczące rynków produktów rybołówstwa i akwakultury w Unii. Wspólna organizacja rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zwana dalej „wspólną organizacją rynku”, jest integralną częścią WPRyb i powinna przyczyniać się do osiągnięcia jej celów. Ponieważ WPRyb jest zmieniana, odpowiednio dostosować należy wspólną organizację rynku.

(2) Aby uwzględnić niedociągnięcia wykryte przy wdrażaniu obecnie obowiązujących przepisów, zmiany na rynku unijnym i światowym, a także rozwój działalności gospodarczej w zakresie rybołówstwa i akwakultury, należy zmienić rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (4).

(2a) Rybołówstwo ma szczególne znaczenie dla gospodarki regionów przybrzeżnych Unii, w tym regionów najbardziej oddalonych. Mając na uwadze, że zapewnia to dochód rybakom z tych regionów, należy podjąć działania w celu zwiększenia stabilności rynku i zapewnienia lepszego dostosowania podaży do popytu. [Popr. 1]

(3) Przepisy wspólnej organizacji rynku należy wdrożyć zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, w szczególności w odniesieniu do przepisów Światowej Organizacji Handlu („WTO”). Ryby i skorupiaki to wspólne dobro. Ponieważ rybołówstwo różni się od innych rodzajów działalności, powinny w nim obowiązywać w szczególności środki spełniające kryteria środowiskowe i ekosystemowe, niezależnie od wymogów rynkowych. [Popr. 2]

(3a) Z uwagi na fakt, że obecnie obowiązujące przepisy WTO dotyczące handlu przynoszą satysfakcjonujące wyniki, każdy nowy wniosek powinien w miarę możliwości dążyć do utrzymania status quo. Komisja powinna jednak zadbać o to, aby produkty rybołówstwa i akwakultury przywożone z krajów trzecich były w pełni zgodne z zasadami zrównoważonej praktyki połowowej oraz z przepisami prawa unijnego, aby Unia mogła konkurować z produktami importowanymi na równych zasadach. [Popr. 3]

(4) Wspólna organizacja rynku powinna przyczynić się do osiągnięcia celów WPRyb.

(5a) Ze względu na znaczną wielkość przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury do Unii i znaczny udział przywożonych produktów w całkowitym spożyciu w Unii, wspólna organizacja rynków musi koniecznie wpisywać się w ramy polityki handlowej i celnej zmierzającej do regulacji przywozu i złagodzenia jego wpływu na ceny pierwszej sprzedaży uzyskiwane przez unijnych producentów oraz na rentowność ich działalności. [Popr. 4]

(5b) Należy zapewnić możliwie największą spójność między WPRyb a wspólną polityką handlową oraz systematyczne wykorzystanie tej drugiej do celów tej pierwszej, zarówno w ramach negocjacji wielostronnych w WTO, jak i w ramach umów handlowych dwustronnych lub regionalnych. [Popr. 5]

(5c) Ważne jest, aby wszystkim organom administracji krajowej odpowiedzialnym za kontrolę celną i sanitarną produktów rybołówstwa i akwakultury przywożonych do Unii zapewnić zasoby ludzkie i finansowe oraz instrumenty niezbędne do należytego wykonywania ich zadań. [Popr. 6]

(6) Ważne jest, aby wspólna organizacja rynku była prowadzona zgodnie z zasadą dobrego rządzenia, zawartą we WPRyb.

(6a) Aby wspólna organizacja rynku odniosła sukces, podstawowe znaczenie ma informowanie konsumentów, za pośrednictwem kampanii marketingowych i edukacyjnych, o wartości spożywania ryb i różnorodności dostępnych gatunków, a także o znaczeniu zrozumienia informacji umieszczonych na etykietach. [Popr. 7]

(7) Organizacje producentów są strategicznymi podmiotami pod względem odpowiedniego stosowania WPRyb i wspólnej organizacji rynku. Konieczne zatem jest wzmocnienie ich celów oraz zapewnienie niezbędnego wsparcia finansowego , aby umożliwić tym organizacjom odgrywanie większej roli w zakresie bieżącego zarządzania zasobami rybołówstwa, działając w ramach określonych przez cele WPRyb. Należy także zagwarantować, że ich członkowie prowadzą działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury w sposób zrównoważony, poprawiają wprowadzanie produktów do obrotu , odczuwają zwiększenie dochodów oraz gromadzą informacje gospodarcze o akwakulturze. Przy realizacji tych celów organizacje producentów powinny uwzględniać różne warunki sektorów rybołówstwa i akwakultury panujące w Unii, w szczególności w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych, a zwłaszcza specyfikę rybołówstwa łodziowego i akwakultury ekstensywnej . Państwa członkowskie i władze regionalne powinny mieć możliwość wzięcia odpowiedzialności za realizację tych celów w ścisłej współpracy z organizacjami producentów w zakresie kwestii dotyczących zarządzania, w tym – w stosownych przypadkach – w zakresie podziału kwot i zarządzania nakładem połowowym, stosownie do potrzeb danego rodzaju połowów. [Popr. 8]

(7a) W celu zwiększenia konkurencyjności i rentowności organizacji producentów należy jasno określić odpowiednie kryteria tworzenia takich organizacji, zwłaszcza kryteria dotyczące minimalnej liczby członków i oficjalnego uznania tych organizacji. [Popr. 9]

(8) Organizacje międzybranżowe zrzeszające różne kategorie podmiotów mogą pomóc w poprawieniu koordynacji działalności związanej z obrotem w łańcuchu wartości i w opracowywaniu środków będących przedmiotem zainteresowania całego sektora.

(9) Zasadne jest ustanowienie wspólnych warunków uznawania przez państwa członkowskie organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, rozszerzania zasad przyjętych przez organizacje producentów i organizacje międzybranżowe, a także dotyczących podziału kosztów wynikających z takiego rozszerzenia. Procedura rozszerzenia zasad powinna wymagać zezwolenia Komisji.

(10) Aby organizacje producentów mogły ukierunkowywać swoich członków na zrównoważoną działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury, organizacje te powinny określić i przedłożyć właściwym organom państw członkowskich plan produkcji i wprowadzania do obrotu, wraz ze środkami koniecznymi do realizacji swoich celów.

(10a) Wyładunek wszystkich połowów przypadkowych i przyłowów oraz zmniejszenie odrzutów to dwa spośród celów bieżącej reformy WPRyb. By osiągnąć te cele, należy w większym stopniu wykorzystywać selektywne narzędzia połowowe, które pozwalają unikać odławiania egzemplarzy niespełniających kryteriów minimalnego rozmiaru. [Popr. 165]

(11) Nieprzewidywalność działalności połowowej sprawia, że stosowne jest ustanowienie mechanizmu składowania produktów rybołówstwa do spożycia przez ludzi, mając na uwadze wspieranie większej stabilności rynku i zwiększenie zysku z produktów, w szczególności poprzez tworzenie wartości dodanej. Mechanizm ten powinien przyczynić się do stabilizacji i ujednolicenia lokalnych rynków unijnych, co w perspektywie powinno doprowadzić do stworzenia jednolitego rynku.

(11a) Mając na uwadze oddalenie i odizolowanie geograficzne regionów najbardziej oddalonych, można będzie rozważyć wprowadzenie specjalnego programu działań, który uwzględni specyfikę tych regionów, zgodnie z art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). [Popr. 11]

(11b) Komisja powinna ustanowić środki wsparcia, aby zwiększyć udział kobiet w organizacjach producentów sektora akwakultury. [Popr. 12]

(12) Organizacje Organizacjom producentów mogą utworzyć fundusz zbiorowy do finansowania należy przyznać pomoc finansową Unii w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego na potrzeby sfinansowania planów produkcji i wprowadzania do obrotu oraz mechanizmu składowania. [Popr. 13]

(13) Aby uwzględnić zróżnicowanie cen w całej Unii, każda organizacja producentów powinna być uprawniona proponowania ceny progowej dla mechanizmu składowania. Ta cena progowa nie powinna prowadzić do ustalenia cen minimalnych, które mogłyby ograniczyć konkurencję.

(14) Ponieważ stada ryb stanowią wspólne zasoby, proces zrównoważenia i zwiększenia efektywności eksploatacji tych stad może – w niektórych przypadkach – być skuteczniej realizowany przez organizacje, w których skład wchodzą członkowie z różnych państw członkowskich i różnych regionów . Należy zatem przewidzieć również możliwość zachęcać do zakładania międzynarodowych organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów, które na szczeblu transregionalnym , z siedzibą – w stosownych przypadkach – w regionach biogeograficznych, oraz na szczeblu międzynarodowym. Organizacje takie powinny być partnerstwami, których zadaniem jest opracowanie wspólnych i wiążących przepisów, a także zapewnienie wszystkim podmiotom działającym w sektorze rybołówstwa jednakowych warunków. Przy zakładaniu takich organizacji należy zapewnić, że będą one podlegać będą regułom konkurencji przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu oraz przestrzegać potrzeby utrzymania powiązania pomiędzy poszczególnymi społecznościami stref przybrzeżnych a rybołówstwem i wodami, na których tradycyjnie prowadziły działalność . [Popr. 14]

(15) Stosowanie wspólnych norm handlowych powinno umożliwić zaopatrzenie rynków w zrównoważone produkty, zrealizowanie pełnego potencjału wewnętrznych rynków produktów rybołówstwa i akwakultury oraz ułatwienie funkcjonowania handlu opartego na zasadach uczciwej konkurencji, aby w ten sposób poprawić rentowność produkcji.

(16) Rozszerzający się asortyment Konsumenci muszą otrzymywać jasne i zrozumiałe informacje dotyczące m.in. pochodzenia produktów rybołówstwa i akwakultury powoduje konieczność zapewnienia konsumentom minimalnej ilości obowiązkowych informacji o głównych cechach produktów. W celu promowania zróżnicowania produktów konieczne jest także uwzględnienie dodatkowych informacji, które mogą być udzielane dobrowolnie oraz metody i daty ich wytworzenia, aby mieli możliwość podejmowania świadomych wyborów . [Popr. 15]

(16a) Stosowanie oznakowania ekologicznego w przypadku produktów rybołówstwa pochodzących zarówno z państw należących do UE, jak i z państw spoza UE, daje możliwość przekazania jasnych informacji na temat ekologicznego zrównoważonego rozwoju produktów rybołówstwa. W związku z tym Komisja musi zbadać możliwość opracowania i ustanowienia minimalnych kryteriów dotyczących wprowadzenia unijnego oznakowania ekologicznego dla produktów rybołówstwa. [Popr. 16]

(16b) W celu zapewnienia ochrony europejskim konsumentom władze państw członkowskich odpowiedzialne za kontrolowanie i egzekwowanie zobowiązań określonych w niniejszym rozporządzeniu powinny w pełni wykorzystywać dostępne technologie, w tym testy DNA, w celu powstrzymania przedsiębiorców od fałszywego oznaczania połowów. [Popr. 17]

(16c) Ze względu na znaczenie przypisywane przez konsumenta szeroko pojętym kryteriom kraju pochodzenia i wysyłki przy wyborze produktów rybołówstwa i akwakultury oferowanych na rynku należy szczególnie dopilnować tego, aby konsument dysponował możliwie najbardziej wiarygodnymi, jasnymi i kompletnymi informacjami na ten temat. [Popr. 18]

(16d) W celu zapewnienia spójności między WPRyb – zwłaszcza jej aspektami dotyczącymi organizacji rynków i informowania konsumentów – a wspólną polityką handlową należy unikać wszelkich nadmiernie szerokich definicji preferencyjnego pochodzenia celnego produktów rybołówstwa i akwakultury oraz wszelkich odstępstw od definicji powszechnie stosowanych, które to odstępstwa mają negatywny wpływ na identyfikowalność produktów i utrzymują niejasność co do miejsca i rzeczywistych warunków pozyskiwania. [Popr. 19]

(17) Reguły konkurencji odnoszące się do porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 101 TFUE, należy stosować do produkcji lub wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury o tyle, o ile ich stosowanie nie utrudnia funkcjonowania wspólnej organizacji rynków ani nie zagraża osiągnięciu celów określonych w art. 39 TFUE.

(17a) Należy zapewnić spełnianie przez produkty przywożone, wprowadzane na rynek unijny, tych samych wymogów i norm wprowadzania towaru do obrotu, jakie muszą być spełnione przez producentów unijnych. [Popr. 20]

(18) Należy ustanowić reguły konkurencji dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, uwzględniając szczególny charakter sektora rybołówstwa i akwakultury, w tym jego rozdrobnienie, fakt, że ryby stanowią wspólny zasób oraz to, czy wielkość przywozu jest duża , który to szczególny charakter powinien podlegać tym samym regułom, co unijne produkty rybołówstwa i akwakultury . W celu uproszczenia, stosowne przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. dotyczącego stosowania niektórych reguł konkurencji w odniesieniu do produkcji rolnej i handlu niektórymi produktami rolnymi (5) należy włączyć do niniejszego rozporządzenia. Rozporządzenia (WE) nr 1184/2006 nie należy już zatem stosować do produktów rybołówstwa i akwakultury. [Popr. 21]

(19) Należy koniecznie podnieść poziom informacji gospodarczych na temat rynków produktów rybołówstwa i akwakultury w Unii.

(20) Aby umożliwić uzupełnienie lub zmianę warunków i wymogów dotyczących uznawania zapewnić należyte funkcjonowanie organizacji producentów i organizacji międzybranżowych oraz aby ustanowić odpowiednie wspólne normy handlowe uzupełnienie lub zmianę treści planu produkcji i wprowadzania do obrotu, określenie i zmianę wspólnych norm handlowych, uzupełnienie lub zmianę informacji obowiązkowych i ustalenie kryteriów minimalnych w odniesieniu do informacji dobrowolnie przekazywanych konsumentom przez podmioty gospodarcze, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w zakresie ich wsparcia finansowego, ich zsad wewnętrznych, treści planu produckji i wprowadzania do obrotu oraz określenia i zmiany wspólnych norm handlowych do art. 24, 33, 41 i 46. [Popr. 22] Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(22) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w zakresie terminów i procedur obowiązujących państwa członkowskie w odniesieniu do uznawania organizacji producentów i organizacji międzybranżowych; formatu, terminów i procedur w odniesieniu do informowania Komisji przez państwa członkowskie o wszelkich decyzjach w sprawi przyznania lub wycofania uznania; przepisów dotyczących częstotliwości, treści i praktycznych metod kontroli przeprowadzanych przez państwa członowskie; formatu i procedur powiadomienia przez państwa członkowskie w przypadku rozszerzenia zasad; zasad i terminów przedkładania przez organizacje producentów i zatwierdzania przez państwa członkowskie planu produkcji i wprowadzania do obrotu; oraz formatu publikacji przez państwa członkowskie komunikatu o cenach progowych, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (6).

(22a) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, tj. ustanowienie przepisów dotyczących wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, nie może zostać w wystarczającym stopniu osiągnięty przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na jego zakres i skutki oraz potrzebę dalszego wspólnego działania może być skuteczniej osiągnięty na szczeblu Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule zakres niniejszego rozporządzenia nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(23) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 należy uchylić, jednakże w interesie pewności prawa niektóre przepisy tego rozporządzenia powinny mieć nadal zastosowanie, do momentu wejścia w życie rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa.

(23a) Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1184/2006,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Przedmiot

1. Niniejszym ustanawia się wspólną organizację rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zwaną dalej „wspólną organizacją rynku”.

2. Wspólna organizacja rynku obejmuje następujące instrumenty:

a) organizacje zawodowe;

b) normy handlowe;

c) informacje dla konsumentów;

d) reguły konkurencji;

e) rozpoznanie rynku;

ea) wymiar zewnętrzny . [Popr. 23]

Artykuł 2

Zakres

Wspólną organizację rynku stosuje się do produktów rybołówstwa i akwakultury wymienionych w załączniku I, które są produkowane lub wprowadzane do obrotu w Unii. [Popr. 24]

Artykuł 3

Cele

Wspólna organizacja rynku przyczynia się do osiągnięcia celów określonych w art. 2 i 3 rozporządzenia rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr …/20XX w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (7) , a w szczególności do stworzenia zachęt rynkowych wspierających bardziej zrównoważone praktyki produkcyjne, poprawy pozycji rynkowej produktów z Unii, opracowania strategii produkcji celem dostosowania WPRyb do zmian strukturalnych oraz krótkotrwałych wahań rynków, jak również do wzmocnienia potencjalnego rynku dla produktów z Unii . [Popr. 25]

Artykuł 4

Zasady

Wspólna organizacja rynku jest prowadzona zgodnie z zasadą dobrego rządzenia, zawartą w art. 4 rozporządzenia w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa poprzez jasne zdefiniowanie kompetencji na szczeblu unijnym , jak również na szczeblach krajowym, regionalnym i lokalnym, zastosowanie perspektywy długoterminowej, szerokie uczestnictwo podmiotów gospodarczych, zasadę odpowiedzialności państwa bandery oraz spójność ze zintegrowaną polityką morską, polityką handlową i innymi strategiami politycznymi Unii . [Popr. 26]

Artykuł 5

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje wymienione w rozporządzeniu (UE) nr …/20XX (8) oraz definicje wymienione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (9) i w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiającym przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (10). [Popr. 27]

Ponadto stosuje się następujące definicje:

a) „produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne pochodzące z dowolnej działalności połowowej lub otrzymywane z nich produkty, wyszczególnione w załączniku I;

b) „produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne na dowolnym etapie ich cyklu życia, pochodzące z dowolnej działalności akwakultury lub otrzymywane z nich produkty, wyszczególnione w załączniku I;

c) „producent” oznacza dowolną osobę fizyczną bądź prawną, która wykorzystuje środki produkcji do uzyskania produktów rybołówstwa lub akwakultury z zamiarem wprowadzenia ich do obrotu;

d) „sektor rybołówstwa i akwakultury” oznacza sektor gospodarki obejmujący wszelką działalność gospodarczą związaną z produkcją lub przetwarzaniem produktów rybołówstwa bądź akwakultury i ich wprowadzaniem do obrotu;

da) „przypadkowe połowy” oznaczają połowy zdefiniowane, jako takie w rozporządzeniu (UE) nr …/20XX (11); [Popr. 28]

e) „udostępnienie produktu na rynku” oznacza każde dostarczenie produktu rybołówstwa lub akwakultury w celu jego dystrybucji, konsumpcji lub używania na rynku unijnym w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;

f) „wprowadzanie do obrotu” oznacza udostępnienie produktu rybołówstwa lub akwakultury na rynku unijnym po raz pierwszy.

Rozdział II

Organizacje zawodowe

Sekcja I

Ustanawianie organizacji zawodowych, ich cele i środki

Artykuł 6

Ustanawianie organizacji producentów sektora rybołówstwa

Organizacje producentów sektora rybołówstwa mogą być ustanawiane jako grupa utworzona z własnej inicjatywy producentów produktów rybołówstwa w jednym lub w wielu państwach członkowskich i uznawane zgodnie z przepisami Sekcji II.

Przy ustanawianiu organizacji producentów sektora rybołówstwa należy mieć na uwadze specyficzną sytuację producentów z segmentu rybołówstwa na małą skalę oraz tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, tak aby, w szczególności, ci producenci korzystali z dyskryminacji pozytywnej w zakresie dostępu do wsparcia w procesie tworzenia organizacji producentów. [Popr. 29]

Artykuł 7

Cele organizacji producentów sektora rybołówstwa

Organizacje producentów sektora rybołówstwa realizują następujące cele:

a) promowanie opłacalnej i zrównoważonej działalności połowowej swoich członków w pełnej zgodności z polityką ochrony , zarządzania i eksploatacji określoną w rozporządzeniu (UE) nr …/20XX (11) i z przepisami dotyczącymi w aktach prawnych Unii dotyczących środowiska naturalnego; [Popr. 30]

aa) planowanie działalności połowowej swoich członków oraz doradzanie państwom członkowskim i władzom regionalnym w kwestiach zarządzania rybołówstwem, a także wymiana dobrych praktyk wypracowanych przez statki Unii; [Popr. 31]

ab) aktywny udział w zaopatrzeniu w żywność oraz zachowanie i tworzenie miejsc pracy na obszarach przybrzeżnych i wiejskich, w tym programy kształcenia zawodowego i współpracy w celu zachęcenia młodzieży do zaangażowania się w działalność sektora i zapewnienie godziwego poziomu życia osobom prowadzącym działalność połowową; [Popr. 32]

b) przeciwdziałanie przypadkowym połowom unikanie, minimalizowanie i optymalne wykorzystanie przypadkowych połowów stad handlowych , unikając przy tym tworzenia poważnego rynku dla takich połowów ; [Popr. 33]

ba) przyczynianie się do eliminowania praktyki nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów poprzez wewnętrzne kontrole przeprowadzane w razie konieczności wśród członków; [Popr. 34]

bb) ograniczenie oddziaływania rybołówstwa na środowisko, w tym poprzez wprowadzenie środków służących poprawie selektywności narzędzi połowowych, w celu kontroli działań i uniknięcia przypadkowych i niedozwolonych połowów; [Popr. 35]

bc) zarządzanie prawami dostępu do zasobów przyznawanymi ich członkom na mocy przepisów przewidzianych w rozdziale IV rozporządzenia (UE) nr …/20XX (12); [Popr. 36]

c) poprawienie warunków wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa swoich członków;

d) stabilizowanie rynków;

e) poprawienie rentowności producentów i zwiększenie dochodów osób zawodowo zajmujących się rybołówstwem; [Popr. 37]

ea) zapewnienie identyfikowalności produktów rybołówstwa oraz poprawa dostępu konsumentów do jasnych i dokładnych informacji, w celu zwiększenia zrozumienia stanu ochrony ekosystemów morskich i zasobów rybnych, a także informowania konsumentów o różnorodności dostępnych do spożycia gatunków; [Popr. 38]

eb) promowanie wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnej („TIK”) w celu zapewnienia lepszego wprowadzania do obrotu i wyższych cen produktów rybołówstwa. [Popr. 39]

Artykuł 8

Środki podejmowane przez organizacje producentów sektora rybołówstwa

Do osiągnięcia celów określonych w art. 7 organizacje producentów sektora rybołówstwa mogą stosować podejmują, między innymi, następujące środki: [Popr. 41]

a) planowanie zarządzania działalnością połowową swoich członków, w tym opracowanie i wprowadzenie środków służących poprawie selektywności działalności połowowej swoich członków , oraz doradzanie państwom członkowskim i władzom regionalnym w kwestii wyżej wspomnianych planów zarządzania ; [Popr. 42]

b) optymalne wykorzystanie przypadkowych połowów stad handlowych poprzez: oraz wspieranie swoich członków w działaniach służących uniknięciu i zminimalizowaniu takich połowów; — przeznaczenie wyładowanych produktów, które nie spełniają wymaganych przy wprowadzaniu do obrotu kryteriów minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), na cele inne niż spożycie przez ludzi; — wprowadzanie do obrotu wyładowanych produktów, które spełniają kryteria minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), wymagane przy wprowadzaniu do obrotu; — bezpłatną dystrybucję wyładowanych produktów na cele dobroczynne lub charytatywne; [Popr. 43 i 44]

c) dostosowanie produkcji do wymogów rynkowych;

d) kierowanie dostawami i wprowadzaniem do obrotu produktów swoich członków;

e) zarządzanie miejscem tymczasowego składowania produktów rybołówstwa zgodnie z art. 35 i 36;

f) kontrolowanie i podejmowanie środków w celu uzyskania zgodności działalności swoich członków z zasadami określonymi przez organizację producentów,

fa) poprawa jakości, podnoszenie poziomu wiedzy i przejrzystości w zakresie produkcji i rynku; prowadzenie badań mających na celu usprawnienie działań w zakresie planowania i zarządzania oraz wspieranie programów zawodowych w celu promowania produktów zrównoważonego rybołówstwa; [Popr. 46]

fb) dobrowolne przesyłanie informacji o stanie ochrony ekosystemów morskich i zasobów rybnych właściwym władzom krajowym w takich odstępach czasu i takimi sposobami, jakie uznane zostaną za odpowiednie; [Popr. 47]

fc) zapewnienie zbiorowego zarządzania uprawnieniami do połowów swoich członków; [Popr. 48]

fd) promowanie dostępu konsumentów do jasnych i wyczerpujących informacji dotyczących produktów rybołówstwa. [Popr. 49]

Artykuł 9

Ustanawianie organizacji producentów sektora akwakultury

Organizacje producentów sektora akwakultury mogą być ustanawiane jako grupa utworzona z własnej inicjatywy producentów produktów akwakultury w jednym lub w wielu państwach członkowskich i uznawane zgodnie z przepisami Sekcji II.

Artykuł 10

Cele organizacji producentów sektora akwakultury

Organizacje producentów sektora akwakultury realizują następujące cele:

a) promowanie podejmowania opłacalnych i zrównoważonych pod względem gospodarczym, środowiskowym i społecznym działań w obszarze akwakultury przez swoich członków i zalet organicznej akwakultury przy jednoczesnym stwarzaniu im możliwości rozwoju; w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i władzami regionalnymi oraz zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE Parlamenty Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającą ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (13) i dyrektywą Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (14), w prawnych ramach ustanowionych w poszczególnych państwach członkowskich lub ich części; [Popr. 151]

aa) dopilnowanie, by produkty paszowe pochodzenia rybnego na potrzeby akwakultury pochodziły z działalności połowowej zarządzanej w sposób zrównoważony; [Popr. 52]

b) aktywny udział w zaopatrzeniu w żywność , z poszanowaniem surowych norm jakości i tworzeniu bezpieczeństwa żywności, przy jednoczesnym wkładzie w tworzenie miejsc pracy na obszarach przybrzeżnych i wiejskich i przybrzeżnych; [Popr. 53]

c) zapewnienie zgodności działalności ich członków z krajowymi strategicznymi planami, o których mowa w art. 51 rozporządzenia (UE) nr …/20XX (15);

d) poprawienie warunków wprowadzania do obrotu produktów akwakultury swoich członków;

da) stabilizowanie rynków; [Popr. 54]

e) poprawienie rentowności producentów. i zwiększanie dochodów pracowników tego sektora wraz z poprawą warunków ich pracy; [Popr. 55]

ea) uruchamianie programów na rzecz wspierania ciągłej poprawy produktów i zrównoważonych działań środowiskowych w akwakulturze, a także szkoleń i działań zawodowych i kształcenia w celu zapewnienia godziwego poziomu życia osobom prowadzącym działalność w dziedzinie akwakultury oraz zmniejszania do minimum negatywnego wpływu na cały łańcuch produkcji; [Popr. 56]

eb) promowanie wszelkich innych działań, które leżą w interesie członków organizacji producentów, oraz rozwijanie lub usprawnianie działalności sektora w celu umożliwienia organizacjom producentów realizacji celów, które nie zostały wymienione w niniejszym artykule; [Popr. 57]

ec) ułatwienie konsumentom dostępu do informacji dotyczących produktów akwakultury; [Popr. 58]

ed) stosowanie, w miarę możliwości, TIK w celu zapewnienia uzyskania jak najlepszej ceny produktów. [Popr. 59]

Artykuł 11

Środki podejmowane przez organizacje producentów sektora akwakultury

Do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 10, organizacje producentów sektora akwakultury mogą stosować, między innymi, następujące środki: [Popr. 60]

a) promowanie odpowiedzialnej , ekstensywnej i zrównoważonej akwakultury, szczególnie w kategoriach ochrony środowiska, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt; [Popr. 61]

aa) planowanie zarządzania działalnością w zakresie akwakultury swoich członków; [Popr. 62]

b) dostosowanie produkcji do wymogów rynkowych;

c) kierowanie dostawami , stabilizowanie cen i wprowadzaniem wprowadzanie do obrotu produktów swoich członków; [Popr. 63]

ca) zarządzanie miejscem tymczasowego składowania produktów akwakultury zgodnie z art. 35 i 36; [Popr. 64]

d) kontrolowanie i podejmowanie środków w celu uzyskania zgodności działalności swoich członków z zasadami określonymi przez organizację producentów;

e) gromadzenie informacji o środowisku i informacji o produktach wprowadzanych do obrotu, w tym informacji gospodarczych o pierwszej sprzedaży i o prognozach dotyczących produkcji; [Popr. 65]

ea) poprawa jakości, podnoszenie poziomu wiedzy i przejrzystości w zakresie produkcji i rynku; prowadzenie badań mających na celu usprawnienie działań w zakresie planowania i zarządzania oraz wspieranie programów zawodowych w celu promowania produktów zrównoważonej akwakultury; [Popr. 66]

eb) promowanie dostępu konsumentów do jasnych i wyczerpujących informacji dotyczących produktów akwakultury; [Popr. 67]

ec) promowanie produktów akwakultury poprzez wykorzystanie możliwości w dziedzinie uzyskiwania certyfikatów, w szczególności w zakresie chronionej nazwy pochodzenia, i zalet zrównoważonego rozwoju. [Popr. 68]

Artykuł 12

Ustanawianie zrzeszeń organizacji producentów

1. Zrzeszenie organizacji producentów sektorów rybołówstwa i akwakultury może być powołane jako grupa utworzona z własnej inicjatywy organizacji producentów uznawanych w jednym lub w wielu państwach członkowskich.

2. Przepisy niniejszego rozporządzenia mające zastosowanie do organizacji producentów stosuje się do zrzeszeń organizacji producentów, o ile nie określono inaczej.

Artykuł 13

Cele zrzeszeń organizacji producentów

Zrzeszenia organizacji producentów sektora rybołówstwa lub akwakultury realizują następujące cele:

a) bardziej zrównoważone i efektywne osiąganie dowolnych celów członków organizacji producentów, określonych w art. 7 i 10; [Popr. 69]

b) koordynowanie i rozwijanie działalności stanowiącej przedmiot wspólnego zainteresowania zrzeszonych organizacji producentów , w tym usprawnienie wprowadzania do obrotu produktów przeznaczonych dla konsumentów ; [Popr. 70]

ba) zapewnienie zgodności ze wszystkimi działaniami ukierunkowanymi na zapewnienie każdemu państwu członkowskiemu względnej stabilności działalności połowowej w odniesieniu do każdego stada lub łowiska. [Popr. 71]

Artykuł 13a

Finansowanie zrzeszeń organizacji producentów

1. Europejski Fundusz Morski i Rybacki może wspierać finansowo tworzenie lub rozwój zrzeszeń organizacji producentów.

2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających szczegółowe zasady takiego wsparcia finansowego, zgodnie z art. 50. [Popr. 72]

Artykuł 14

Ustanawianie organizacji międzybranżowych

Organizacje międzybranżowe mogą być powoływane jako grupa utworzona z inicjatywy producentów produktów rybołówstwa i akwakultury w jednym lub w wielu państwach członkowskich i uznawane zgodnie z przepisami Sekcji II.

Artykuł 15

Cele organizacji międzybranżowych

Organizacje międzybranżowe realizują następujące cele:

a) poprawienie warunków udostępniania na rynku unijnych produktów rybołówstwa i akwakultury;

b) pomoc w lepszym koordynowaniu wprowadzania do obrotu i udostępniania na rynku unijnych produktów rybołówstwa i akwakultury.

Artykuł 16

Środki podejmowane przez organizacje międzybranżowe

Do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 15, organizacje międzybranżowe mogą podejmować następujące środki:

a) opracowywanie standardowych umów zgodnych z unijnym prawem;

b) promowanie produktów rybołówstwa i akwakultury Unii w sposób niedyskryminacyjny, poprzez wykorzystanie możliwości w dziedzinie uzyskiwania certyfikatów, w szczególności w zakresie nazwy pochodzenia, znaków jakości, oznaczeń geograficznych i zalet zrównoważonego rozwoju , oraz zapewnienie wyraźnego określenia produktów Unii w stosunku do produktów z przywozu ; [Popr. 73]

c) ustanawianie zasad dotyczących produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, które są bardziej restrykcyjne niż te zawarte w unijnych aktach prawnych lub w ustawodawstwie krajowym;

d) poprawianie jakości, pogłębianie wiedzy oraz zwiększanie przejrzystości zagadnień związanych z produkcją i obrotem , a także zapewnienie programów szkolenia i kształcenia zawodowego w celu zachęcenia do dbałości o jakość produktów i do jej wspierania, identyfikowalności, bezpieczeństwa żywności i inicjatyw w zakresie badań naukowych i rozwoju ; [Popr. 74]

e) prowadzenie badań rynku oraz rozwijanie technik wspomagających optymalizację funkcjonowania rynku, w tym TIK;

f) dostarczanie informacji i przeprowadzanie badań niezbędnych do zapewniania zrównoważonych dostaw, których wielkość, jakość i cena spełniałyby wymogi rynku oraz oczekiwania konsumentów;

fa) promowanie wśród konsumentów gatunków niewprowadzanych obecnie na rynek, a mających cenne wartości odżywcze i pochodzących ze zdrowych stad; [Popr. 75]

g) kontrolowanie i, w razie konieczności, podejmowanie odpowiednich środków w celu zapewnienia zgodności działalności swoich członków z zasadami określonymi przez organizację międzybranżową.

Sekcja II

Uznawanie

Artykuł 17

Uznawanie organizacji producentów

1. Państwa członkowskie mogą uznać za organizacje producentów sektora rybołówstwa lub akwakultury wszystkie grupy producentów sektora rybołówstwa lub akwakultury, które wystąpią o udzielenie takiego uznania, pod warunkiem że:

a) są wystarczająco aktywne gospodarczo na swoim terytorium lub jego części, szczególnie w odniesieniu do liczby ich członków i wielkości ich produkcji zbywalnej;

b) posiadają osobowość prawną na mocy przepisów krajowych państwa członkowskiego oraz posiadają swoją oficjalną siedzibę główną i prowadzą działalność na terytorium tego państwa;

c) są w stanie realizować cele określone w art. 7 i 10;

d) przestrzegają reguł konkurencji określonych w rozdziale VI V ; oraz [Popr. 76]

e) nie mogą zajmować dominującej pozycji na danym rynku, chyba że jest to konieczne w ramach realizacji celów określonych w art. 39 traktatu. [Popr. 77]

ea) dysponują przejrzystymi informacjami na temat członkostwa, zarządzania i źródeł finansowania. [Popr. 78]

1a Państwa członkowskie mogą określić dodatkowe warunki uznawania organizacji producentów. [Popr. 79]

1b. Organizacje producentów uznane na mocy rozporządzenia (WE) nr 104/2000 uważa się za uznane na mocy niniejszego rozporządzenia. [Popr. 80]

1c. Należy podjąć działania mające na celu zapewnienie odpowiedniego udziału łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w organizacjach producentów oraz jego reprezentatywnego charakteru. [Popr. 81]

Artykuł 18

Uznawanie organizacji międzybranżowych

1. Państwa członkowskie mogą, z uwzględnieniem przepisów Unii, w szczeólności przepisów z zakresu konkurencji, uznać za organizacje międzybranżowe wszystkie grupy mające siedzibę na ich terytorium, które złożą właściwy wniosek, pod warunkiem że takie grupy:

a) reprezentują na danym obszarze znaczący udział w co najmniej dwóch z poniższych rodzajów działalności na danym obszarze lub obszarach: produkcji, przetwórstwie lub wprowadzaniu do obrotu i przetwórstwie produktów rybołówstwa i akwakultury lub produktów przetworzonych z produktów rybołówstwa i akwakultury , które są poławiane przez statki unijne lub są hodowane w środowisku wodnym na terytorium państw członkowskich ; [Popr. 82]

b) same nie są zaangażowane w produkcję, wprowadzanie do obrotu lub przetwórstwo produktów rybołówstwa i akwakultury oraz produktów przetworzonych z produktów rybołówstwa i akwakultury;

c) posiadają osobowość prawną na mocy przepisów krajowych państwa członkowskiego oraz posiadają swoją oficjalną siedzibę główną i prowadzą działalność na terytorium tego państwa członkowskiego;

d) mogą realizować cele określone w art. 15;

e) uwzględniają interesy konsumentów; oraz

f) nie utrudniają prawidłowego funkcjonowania wspólnej organizacji rynku.

1a. Za uznane można uważać również istniejące organizacje międzybranżowe, które spełniają wszystkie warunki określone w tym artykule, nawet jeśli zostały ustanowione na mocy aktu wykonawczego czy innych przepisów. [Popr. 83]

Artykuł 19

Kontrole i wycofywanie uznania przez państwa członkowskie

Państwa członkowskie w regularnych odstępach czasu przeprowadzają kontrole, aby upewnić się, czy organizacje producentów , zrzeszenia organizacji producentów i organizacje międzybranżowe spełniają warunki udzielonego uznania określone w art. 17 i 18 i, w stosownych przypadkach, wycofują uznanie tym podmiotom. [Popr. 84]

Artykuł 20

Międzynarodowe organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów i organizacji międzybranżowych

Państwa członkowskie, których obywatele są członkami organizacji producentów , zrzeszenia organizacji producentów lub organizacji międzybranżowej mającej siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego, gdzie znajduje się oficjalna siedziba główna zrzeszenia organizacji producentów uznawanego w innych państwach członkowskich, nawiązuje, we współpracy z odpowiednimi państwami członkowskimi, współpracę administracyjną konieczną do umożliwienia przeprowadzania kontroli działalności danej organizacji lub danego zrzeszenia. [Popr. 85]

Artykuł 21

Przydział uprawnień do połowów

Organizacja producentów, której członkowie są obywatelami różnych państw członkowskich, lub zrzeszenie organizacji producentów uznawane w różnych państwach członkowskich realizują swoje zadania nie naruszając przepisów określających rozdział uprawnień do połowów pomiędzy państwa członkowskie zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr …/20XX (16).

Artykuł 22

Informowanie Komisji i rozpowszechnianie listy organizacji producentów [Popr. 87]

Państwa członkowskie informują Komisję środkami elektronicznymi o wszystkich decyzjach o udzieleniu lub cofnięciu uznania. Na początku każdego roku Komisja publikuje listę organizacji producentów uznanych w roku poprzednim oraz organizacji, którym w tym samym okresie uznanie takie cofnięto . [Popr. 88]

Artykuł 23

Kontrole przeprowadzane przez Komisję

W celu zapewnienia przestrzegania określonych w art. 17 i 18 warunków uznawania organizacji producentów lub organizacji międzybranżowych Komisja może przeprowadzać kontrole i może, w stosownych przypadkach, zażądać żąda od państw członkowskich cofnięcia uznania organizacji producentów lub organizacji międzybranżowych. [Popr. 89]

Artykuł 24

Akty delegowane

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 50 w celu: ustanowienia przepisów dotyczących wewnętrznego funkcjonowania organizacji producentów lub organizacji międzybranżowych, zasad dotyczących ich zrzeszania się, mających wobec nich zastosowanie przepisów finansowych i budżetowych, zobowiązań członków i egzekwowania tych przepisów, w tym kar, jakie można nałożyć. [Popr. 90]

a) wprowadzenia zmian do warunków uznawania, o których mowa w art. 17 i 18, lub ich uzupełnienia. Zasady te mogą dotyczyć wewnętrznego funkcjonowania organizacji producentów lub organizacji międzybranżowych, zasad dotyczących zrzeszania się, przepisów finansowych i budżetowych, zobowiązań członków i egzekwowania stosowania własnych zasad, w tym kar; [Popr. 91]

b) ustanowienia przepisów dotyczących częstotliwości, treści i praktycznych metod kontroli przeprowadzanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 20 i 21. [Popr. 92]

Artykuł 25

Akty wykonawcze

1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze dotyczące:

a) terminów i procedur obowiązujących państwa członkowskie w zakresie uznawania organizacji producentów i organizacji międzybranżowych zgodnie z art. 17 i 18 lub w zakresie wycofywania danego uznania zgodnie z art. 19;

b) formatu, terminów i procedur obowiązujących państwa członkowskie w zakresie informowania Komisji o wszelkich decyzjach w sprawie przyznania lub wycofania uznania zgodnie z art. 22;

ba) ustanowienia przepisów dotyczących częstotliwości, treści i praktycznych metod kontroli przeprowadzanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 20. [Popr. 93]

2. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51.

Sekcja III

Rozszerzenie zasad

Artykuł 26

Rozszerzenie zasad organizacji producentów oraz zrzeszeń organizacji producentów [Popr. 94]

1. Państwo członkowskie może uczynić zasady uzgodnione w ramach organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów wiążącymi dla tych producentów, którzy nie są członkami tej organizacji lub zrzeszenia , a którzy wprowadzają do obrotu dowolny z produktów objętych przedmiotem działalności takiej organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów na obszarze, na którym dana organizacja producentów lub zrzeszenie organizacji producentów jest reprezentatywna reprezentatywne , pod warunkiem że: [Popr. 95]

a) organizacja producentów jest uważana za reprezentatywną lub zrzeszenie organizacji producentów są uważane za reprezentatywne w zakresie produkcji i wprowadzania do obrotu , w tym – w stosownych przypadkach – w odniesieniu do segmentu rybołówstwa na małą skalę oraz tradycyjnego rybołówstwa łodziowego, w jednym państwie członkowskim i składa składają wniosek do właściwych organów krajowych; [Popr. 96]

b) rozszerzane zasady dotyczą jednego lub więcej środków dla organizacji producentów, określonego w art. 8 lit. a)-e) oraz

ba) zachowane są zasady wolnej konkurencji między przedsiębiorstwami. [Popr. 97]

2. Do celów ust. 1 lit. a) organizację producentów sektora rybołówstwa uznaje się za reprezentatywną, jeżeli odpowiada ona za co najmniej 65 30 % ilości danego produktu wprowadzonej do obrotu w trakcie poprzedniego roku na obszarze, dla którego proponuje się rozszerzenie zasad. [Popr. 98]

3. Do celów ust. 1 lit. a) organizację producentów sektora akwakultury uznaje się za reprezentatywną, jeżeli odpowiada ona za co najmniej 40 % ilości danego produktu wprowadzonej do obrotu w trakcie poprzedniego roku na obszarze, dla którego proponuje się rozszerzenie zasad. [Popr. 99]

4. Zasady rozszerzone na podmioty niebędące członkami obowiązują przez okres od 90 30 dni do 12 miesięcy. [Popr. 100]

Artykuł 27

Rozszerzenie zasad organizacji międzybranżowych

1. Państwo członkowskie może uczynić niektóre porozumienia, decyzje lub uzgodnione praktyki przyjęte w ramach organizacji międzybranżowej wiążącymi na danym obszarze lub na danych obszarach dla innych podmiotów gospodarczych, które nie należą do tej organizacji, pod warunkiem że:

a) organizacja międzybranżowa odpowiada przynajmniej za 65 % co najmniej dwóch z poniższych rodzajów działalności: produkcji, wprowadzania do obrotu lub przetwórstwa danego produktu w poprzednim roku, na danym obszarze lub na danych obszarach państwa członkowskiego, i składa wniosek do właściwych organów krajowych;

b) zasady rozszerzane na inne podmioty gospodarcze dotyczą dowolnego środka dla organizacji międzybranżowych określonego w art. 16 lit. a)-f) i nie powodują żadnych szkód dla innych podmiotów gospodarczych w danym państwie członkowskim lub w Unii.

2. Rozszerzenie zasad ma zastosowanie przez okres nie dłuższy niż trzy lata.

Artykuł 28

Odpowiedzialność

Jeżeli zgodnie z art. 26 i 27 zasady są rozszerzane na podmioty niebędące członkami, zainteresowane państwo członkowskie może zdecydować, że podmioty te są zobowiązane do zapłacenia organizacji producentów lub organizacji międzybranżowej równowartości całości lub części kosztów ponoszonych przez członków wskutek stosowania rozszerzonych zasad.

Artykuł 29

Zatwierdzanie przez Komisję

1. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zasadach, które zamierzają postanawiają ustanowić jako wiążące dla wszystkich producentów lub podmiotów gospodarczych na określonym obszarze lub na określonych obszarach, na podstawie art. 26 i 27. [Popr. 101]

2. Komisja przyjmuje decyzję zatwierdzającą rozszerzenie zasad będących przedmiotem powiadomienia przez państwo członkowskie, pod warunkiem że:

a) przestrzegane są przepisy art. 26 i 27;

b) przestrzegane są przepisy rozdziału VI dotyczące reguł konkurencji;

c) rozszerzenie to nie zagraża zasadom wolnego handlu; oraz

d) nie wiąże się to z uszczerbkiem dla celów ustanowionych w art. 39 TFUE.

3. W ciągu dwóch miesięcy 15 dni od dnia otrzymania powiadomienia Komisja podejmuje decyzję o zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia rozszerzenia zasad i informuje o tym państwa członkowskie. Jeżeli Komisja nie podjęła decyzji w terminie dwóch miesięcy 15 dni , uznaje się, że zatwierdziła ona rozszerzenie zasad. [Popr. 102]

Artykuł 30

Wycofanie zatwierdzenia

Komisja może przeprowadzać kontrole i może wycofać zatwierdzenie rozszerzenia zasad, w przypadku gdy stwierdzi, że którekolwiek z wymagań dla tego zatwierdzenia nie jest spełnione. Komisja informuje o tym państwa członkowskie.

Artykuł 31

Akty wykonawcze

Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające zasady dotyczące formatu i procedury powiadomienia, o którym mowa w art. 29 ust. 1. Te akty przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51.

Sekcja IV

Planowanie produkcji i wprowadzania do obrotu

Artykuł 32

Plan produkcji i wprowadzania do obrotu

1. Aby Zgodnie z wytycznymi przekazanymi przez Komisję, każda organizacja producentów przedkłada swoim właściwym organom krajowym plan produkcji i wprowadzania do obrotu, opisujący sposób, jaki organizacja ta zamierza spełnić cele określone w art. 3, 7 i 10 . [Popr. 103]

2. Państwo członkowskie zatwierdza przedmiotowy plan. Organizacja producentów wdraża plan niezwłocznie po jego zatwierdzeniu.

3. Organizacja producentów może zrewidować plan produkcji i wprowadzania do obrotu, a o rewizji tej informuje się właściwe organy państwa członkowskiego w celu jej zatwierdzenia.

4. Organizacja producentów sporządza roczne sprawozdanie ze swojej działalności w ramach planu produkcji i wprowadzania do obrotu, o którym mowa w ust. 1, i przedkłada je właściwym organom państwa członkowskiego.

5. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole w celu dopilnowania, aby każda organizacja producentów wypełniła zobowiązania przewidziane w niniejszym artykule . W przypadku stwierdzenia przez państwo członkowskie niewypełnienia zobowiązań, może ono postanowić o wycofaniu uznania . [Popr. 104]

Artykuł 33

Akty delegowane

Komisja jest uprawniona do przyjęcia, zgodnie z art. 50, aktów delegowanych ustanawiających przepisy dotyczące treści planu produkcji i wprowadzania do obrotu, o którym mowa w art. 32 ust. 1.

Artykuł 34

Akty wykonawcze

Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające regulamin i terminy przedkładania przez organizacje producentów i zatwierdzania przez państwa członkowskie planu produkcji i wprowadzania do obrotu, o którym mowa w art. 32. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51.

Sekcja V

Stabilizacja rynków

Artykuł 35

Mechanizm składowania

Organizacje producentów mogą finansować współfinansować składowanie produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku II, pod warunkiem że: [Popr. 105]

a) produkty zostały wystawione na sprzedaż przez organizacje producentów, ale nie znaleziono na nie kupca po cenie progowej, o której mowa w art. 36;

b) produkty odpowiadają normom handlowym przyjętym na mocy art. 39 i są odpowiedniej jakości do spożycia przez ludzi;

c) produkty zostały zakonserwowane lub przetworzone i są składowane poprzez zamrożenie, na pokładzie statków albo w obiektach lądowych, solenie, suszenie, marynowanie i, w stosownych przypadkach, gotowanie i pasteryzację. Jednemu z powyższych procesów może towarzyszyć filetowanie lub porcjowanie oraz, w stosownych przypadkach, odgławianie;

d) zmagazynowane produkty są ponownie wprowadzane do obrotu do spożycia przez ludzi na późniejszym etapie; oraz

da) minimalny i maksymalny okres finansowania składowania produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku II zostanie wyraźnie określony. [Popr. 106]

Artykuł 36

Ceny progowe dla mechanizmu składowania

1. Przed rozpoczęciem każdego roku każda organizacja producentów może złożyć indywidualną ofertę na cenę progową dla mechanizmu składowania, o którym mowa w art. 35, odnośnie do produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku II , a także odnośnie do produktów akwakultury . [Popr. 107]

2. Cena progowa nie może przekraczać 80 % średniej ważonej ceny odnotowanej dla danego produktu na obszarze prowadzenia działalności przez daną organizację producentów w ciągu trzech lat bezpośrednio poprzedzających rok, dla którego ustalana jest cena progowa.

3. Przy określaniu ceny progowej bierze się pod uwagę:

a) tendencje w produkcji i w zakresie popytu;

b) stabilizację cen rynkowych;

c) konwergencję rynków;

d) dochody producentów; oraz

e) interesy konsumentów.

4. Po przeanalizowaniu ofert złożonych przez organizacje producentów uznane na ich terytorium, państwa członkowskie określają ceny progowe stosowane przez organizacje producentów. Ceny te są ustalane na podstawie kryteriów, o których mowa w ust. 2 i 3. Zostają one podane do wiadomości publicznej.

Artykuł 37

Akty wykonawcze

Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające zasady dotyczące formatu komunikatu o cenach progowych publikowanego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 36 ust. 4. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51.

Sekcja VI

Fundusz zbiorowy

Artykuł 38

Fundusz zbiorowy

-1. Stworzenie, restrukturyzacja i wykonanie planów mających na celu poprawienie jakości w organizacjach producentów i ich zrzeszeniach będą finansowane przez Europejski Fundusz Morski i Rybacki. [Popr. 108]

1. Każda organizacja producentów 1. Europejski Fundusz Morski i Rybacki może utworzyć fundusz zbiorowy, z którego korzysta wyłącznie w celu być wykorzystywany do sfinansowania następujących środków: [Popr. 109] a) planów produkcji i wprowadzania do obrotu zatwierdzonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 32; b) mechanizmu składowania określonego zgodnie z art. 35 i 36.

1a. Finansowanie instrumentów objętych wspólną organizacją rynków, włącznie z funduszem zbiorowym, jest dokonywane w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, bez uszczerbku dla określonych stawek współfinansowania. [Popr. 110]

Rozdział III

Normy handlowe

Artykuł 39

Ustanawianie norm handlowych

1. Dla produktów wymienionych w załączniku I przeznaczonych do spożycia przez ludzi , niezależnie od ich pochodzenia (produkty unijne lub z przywozu), można ustanowić wspólne normy handlowe. [Popr. 111]

2. Normy, o których mowa w ust. 1, mogą w szczególności odnosić się do:

a) minimalnego rozmiaru produktów wprowadzanych na rynek, z uwzględnieniem najlepszych dostępnych opinii naukowych i zgodnie z rozmiarami odniesienia do celów ochrony dla produktów rybołówstwa, o których mowa w art. 15 ust. 3 2 rozporządzenia (UE) nr …/20XX (17);

aa) klasyfikacji ze względu na jakość, rozmiar, wagę, jak również prezentacji; [Popr. 112]

b) specyfikacji konserw, zgodnie z wymogami w dziedzinie ochrony i zobowiązaniami międzynarodowymi.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się bez uszczerbku dla:

a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 853/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (18);

b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (19); oraz

c) rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 40

Przestrzeganie norm handlowych

1. Produkty, dla których ustalono normy handlowe, mogą być wprowadzone do obrotu do spożycia przez ludzi w Unii wyłącznie zgodnie z tymi normami. Niniejsza zasada ma zastosowanie także do wszystkich przywożonych produktów rybołówstwa i akwakultury. [Popr. 114]

2. Państwa członkowskie sprawdzają, czy produkty objęte wspólnymi normami handlowymi są zgodne z tymi normami. Kontrole mogą być dokonywane na każdym etapie wprowadzania do obrotu i podczas transportu.

3. Wszystkie wyładowane produkty rybołówstwa, w tym produkty niezgodne z normami handlowymi, mogą zostać, w ramach odpowiedzialności państw członkowskich, rozdane bezpłatnie instytucjom dobroczynnym lub charytatywnym, prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Unii lub osobom uznanym w prawodawstwie krajowym danego państwa członkowskiego za upoważnione do otrzymania pomocy publicznej.

Artykuł 40a

Normy higieniczno-sanitarne

Aby zapobiec nieuczciwej konkurencji na rynku Unii, produkty przywożone powinny spełniać te same normy higieniczno-sanitarne, co normy wymagane od produktów unijnych, oraz powinny podlegać tym samym środkom kontroli, włącznie z ich pełną identyfikowalnością. Gruntowne kontrole, zarówno na granicy, jak i w miejscu wyjazdu, powinny zapewnić należyte spełnianie tych wymogów. [Popr. 116]

Artykuł 41

Akty delegowane

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 50 określających wspólne normy handlowe, o których mowa w art. 39 ust. 1, w odniesieniu do jakości, rozmiaru lub masy, opakowania, prezentacji i etykietowania, oraz – jeżeli doświadczenia z wdrażania tych norm wskazują, że istnieje taka potrzeba – wprowadzających do nich zmiany, dopilnowując przy tym, aby normy te były formułowane w sposób uczciwy i przejrzysty.

Rozdział IV

Informacje dla konsumentów

Artykuł 42

Informacje obowiązkowe

1. Niezależnie od ich pochodzenia geograficznego, produkty rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w pkt. a), b), c) i e) załącznika I, które są wprowadzane do obrotu na terytorium Unii, mogą być oferowane w sprzedaży detalicznej konsumentowi końcowemu wyłącznie wówczas, gdy odpowiednie oznakowanie lub etykieta zawiera obowiązkowe informacje na odpowiednim oznakowaniu lub etykiecie podane są następujące informacje: temat żywności wskazane w rozdziale IV rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (20).

1a. Oznakowanie lub etykieta będzie obejmowała także: [Popr. 117]

a) handlowe oznaczenie gatunku;

b) metoda produkcji, w szczególności określona słowami: „… złowione …” lub „… złowione w wodach śródlądowych …” bądź „… wyhodowane …” w tym – w przypadku połowów przemysłowych – rodzaj używanych narzędzi określonych w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 ; [Popr. 167]

c) określone stado ryb i obszar, na którym produkt został złowiony lub wyhodowany; [Popr. 118]

d) data złowienia wyładunku produktów rybołówstwa lub data zbioru produktów akwakultury w przypadku produktów przeznaczonych do sprzedaży jako produkty świeże ; [Popr. 119]

e) czy informacja „ produkt jest świeży, czy został rozmrożony rozmrożony” w przypadku produktów zamrożonych wprowadzanych do sprzedaży jako świeże, zgodnie z potwierdzeniem przy wykorzystaniu klasyfikacji kontroli jakości, nie naruszając postanowień załączników V i VI do rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 i art. 68 ust. 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 ; [Popr. 120]

2. Produkty rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w pkt. h) i i) załącznika I, które są wprowadzane do obrotu na terytorium Unii, niezależnie od ich pochodzenia, mogą być oferowane w sprzedaży detalicznej konsumentowi końcowemu wyłącznie wówczas, gdy na odpowiednim oznakowaniu lub etykiecie podane są następujące informacje:

a) handlowe oznaczenie gatunku;

b) metoda produkcji, w szczególności określona słowami: „… złowione …” lub „… złowione w wodach śródlądowych …” bądź „… wyhodowane …”;

c) obszar, na którym produkt został złowiony lub wyhodowany; [Popr. 121]

3. Informacje, o których mowa w ust. 1a, są prezentowane w sposób wyraźny i czytelny.

4. Przepisy ust. 1a i 3 stosuje się bez uszczerbku dla:

a) dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstwa państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (21);

b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2136/89 z dnia 21 czerwca 1989 r. ustanawiającego wspólne normy handlowe w odniesieniu do konserwowanych sardynek (22);

c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1536/92 z dnia 9 czerwca 1992 r. ustanawiającego wspólne normy handlowe w odniesieniu do konserwowanego tuńczyka i bonito (23);

ca) rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (24). [Popr. 122]

Artykuł 42a

Sprawozdawczość dotycząca oznakowania ekologicznego

Po konsultacji z zainteresowanymi podmiotami, do dnia 1 stycznia 2015 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie wraz z wnioskiem w sprawie ustanowienia unijnego programu oznakowania ekologicznego dla produktów rybołówstwa. Sprawozdanie przeanalizuje ewentualne minimalne wymogi dotyczące otrzymania zgody na stosowanie takiego ekologicznego oznakowania. [Popr. 123]

Artykuł 43

Oznaczenie handlowe

Do celów art. 42 ust. 1a lit. a) państwa członkowskie sporządzają i publikują wykaz oznaczeń handlowych przyjętych na ich terytorium. Wykaz ten obejmuje:

a) naukową nazwę każdego gatunku, zgodnie z systemem informacyjnym FishBase; [Popr. 124]

b) jego nazwę w języku urzędowym lub w językach urzędowych państwa członkowskiego;

c) w stosownych przypadkach, oprócz nazw wymienionych w lit. a) i b), każdą inną nazwę lub nazwy przyjęte i stosowane lokalnie bądź regionalnie. [Popr. 125]

Artykuł 44

Oznaczenie obszaru połowu , hodowli lub produkcji uprawy [Popr. 126]

1. Oznaczenie obszaru połowu lub produkcji pochodzenia produktu, rozumianego jako miejsce złowienia lub wyhodowania, zgodnie z art. 42 ust. 1a lit. c) obejmuje: [Popr. 127]

a) w przypadku produktów rybołówstwa pochodzących z połowów na morzu: (i) nazwę jednego z obszarów, podobszarów lub rejonów wymienionych w obszarach rybołówstwa FAO , włącznie z ich nazwą przybrzeżną i geograficzną, przy zastosowaniu terminologii zrozumiałej dla konsumenta ; [Popr. 128] (ii) informację o tym, czy produkty zostały złowione na wodach Unii, czy też poza nimi; [Popr. 129] (iii) państwo bandery statku, który dokonał połowu; [Popr. 130]

b) w przypadku produktów rybołówstwa pochodzących z połowów na wodach śródlądowych – odniesienie do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego będącego jednolitej części wód pochodzenia w państwie członkowskim lub w państwie trzecim będącym krajem pochodzenia produktu; [Popr. 131]

c) w przypadku produktów akwakultury – odniesienie do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, w którym produkt przechodzi końcowy etap hodowli lub chowu, trwający co najmniej 3 miesiące.

2. Nie naruszając rozporządzenia (WE) nr 510/2006, podmioty mogą, poza informacjami, o których mowa w ust. 1, precyzyjniej wskazać obszar połowu lub produkcji. [Popr. 132]

Artykuł 45

Dodatkowe dobrowolne informacje

1. Poza informacjami obowiązkowymi wymaganymi zgodnie z art. 42, następujące informacje mogą zostać przekazane na zasadzie dobrowolności , pod warunkiem że są jasne i jednoznaczne : [Popr. 133]

(-a) data złowienia produktów rybołówstwa lub zbioru produktów akwakultury; [Popr. 134]

a) informacje o ochronie środowiska;

b) informacje dotyczące zagadnień etycznych lub społecznych;

c) informacje o technologii produkcji;

d) informacje o praktykach produkcyjnych;

e) informacje o zawartości składników żywieniowych w produkcie;

ea) informacje dotyczące portu wyładunku produktu; [Popr. 135]

eb) data złowienia produktów rybołówstwa lub zbioru produktów akwakultury, w odniesieniu do których nie ma obowiązku wskazania tej informacji zgodnie z art. 42. [Popr. 136]

2. Informacji dobrowolnych nie wolno przedstawiać ze szkodą dla miejsca na oznakowaniu lub etykiecie, które jest dostępne do przekazywania informacji obowiązkowych.

2a. Nie wolno podawać informacji dobrowolnych, które nie mogą zostać zweryfikowane. [Popr. 137]

3. Przepisy ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla następujących aktów prawnych Unii:

a) dyrektywa 2000/13/WE;

b) rozporządzenie (UE) nr 1169/2011;

c) rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (25);

d) rozporządzenie (WE) nr 510/2006;

e) rozporządzenie Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (26), oraz

f) rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych (27).

Artykuł 46

Akty delegowane

Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 50 w celu:

a) uzupełnienia lub zmienienia wymogów w zakresie informacji obowiązkowych, o których mowa w art. 42 ust. 1, art. 42 ust. 2, art. 43 i art. 44, zapewniając przy tym precyzyjne i przejrzyste przekazywanie informacji obowiązkowych;

b) określenia kryteriów minimalnych dotyczących informacji, o których mowa w art. 45 ust. 1, przekazywanych dobrowolnie przez podmioty, gwarantując przy tym precyzyjne, przejrzyste i niedyskryminacyjne warunki dobrowolnego podawania informacji. [Popr. 138]

Rozdział V

Reguły konkurencji

Artykuł 47

Stosowanie reguł konkurencji

Artykuły 101-106 TFUE oraz rozporządzenia lub dyrektywy wydane w celu ich zastosowania mają zastosowanie do porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 101 ust. 1 i art. 102 TFUE, które dotyczą produkcji lub wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury.

Artykuł 48

Wyjątki od stosowania reguł konkurencji

1. Niezależnie od przepisów art. 47 niniejszego rozporządzenia art. 101 ust. 1 TFUE nie ma zastosowania do tych porozumień, decyzji i praktyk organizacji producentów, które dotyczą produkcji lub wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, lub wykorzystywania wspólnych obiektów do przechowywania, obrabiania lub przetwarzania produktów rybołówstwa i akwakultury, pod warunkiem, że:

a) są one niezbędne do realizacji celów określonych w art. 39 TFUE;

b) nie zakładają istnienia obowiązku stosowania identycznych cen;

c) nie prowadzą do podziału rynków w Unii w jakiejkolwiek formie;

d) nie wykluczają konkurencji; oraz

e) nie zagrażają osiągnięciu celów art. 39 TFUE.

2. Niezależnie od przepisów art. 47 niniejszego rozporządzenia, art. 101 ust. 1 TFUE nie ma zastosowania do porozumień, decyzji i praktyk organizacji międzybranżowych, które:

a) są niezbędne do realizacji celów określonych w art. 39 TFUE;

b) nie pociągają za sobą jakiegokolwiek obowiązku stosowania cen stałych;

c) nie prowadzą do podziału rynków w Unii w jakiejkolwiek formie;

d) nie stosują wobec partnerów handlowych nierównych warunków w ramach takich samych transakcji i nie stwarzają im przez to niekorzystnych warunków konkurencji;

e) nie eliminują konkurencji w odniesieniu do znacznej części danych produktów; oraz

f) nie ograniczają konkurencji w sposób, który jest konieczny z punktu widzenia realizacji celów WPRyb.

Rozdział VI

Rozpoznanie rynku

Artykuł 49

Rozpoznanie rynku

1. Komisja:

a) gromadzi, analizuje i rozpowszechnia wiedzę gospodarczą i zrozumienie unijnego rynku produktów rybołówstwa i akwakultury wzdłuż całego łańcucha dostaw, uwzględniając kontekst międzynarodowy; zapewnia organizacjom producentów finansowe i praktyczne wsparcie w zakresie tworzenia elektronicznych krajowych baz danych/rynków w celu lepszej koordynacji informacji między podmiotami gospodarczymi i przetwórcami ; [Popr. 139]

b) regularnie bada ceny produktów rybołówstwa i akwakultury wzdłuż całego łańcucha dostaw w Unii i , prowadzi analizy tendencji na rynku i podaje do wiadomości publicznej wyniki tych badań i analiz ; [Popr. 140]

c) zapewnia badania rynku ad hoc i metodykę na potrzeby badania kształtowania się cen;

ca) podejmuje działania służące zaprojektowaniu ogólnounijnej kampanii w celu uświadomienia konsumentom ogromnej różnorodności gatunków ryb wyładowywanych w portach unijnych oraz w celu poinformowania obywateli Unii o różnych okresach sezonowości gatunków, a także kampanie promocyjne dotyczące wprowadzenia nowych środków oznakowania; [Popr. 141]

cb) zobowiązuje się do dopilnowania, że w szkołach podstawowych i średnich w całej Unii przeprowadzone zostaną kampanie informacyjne mające na celu podniesienie świadomości młodych obywateli i ich nauczycieli na temat korzyści płynących ze spożywania ryb oraz o dużej różnorodności gatunków ryb dostępnych do spożycia. [Popr. 142]

2. Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Komisja korzysta z następujących środków:

a) ułatwienie dostępu do dostępnych danych dotyczących produktów rybołówstwa i akwakultury, zgromadzonych zgodnie z aktami prawnymi Unii;

b) udostępnienie na właściwym poziomie właściwych informacji rynkowych wszystkim zainteresowanym stronom , w tym udostępnianie konsumentom tego rodzaju informacji w łatwo dostępny i zrozumiały sposób . [Popr. 143]

3. Państwa członkowskie przyczyniają się do osiągnięcia celów określonych w ust. 1.

Rozdział VII

Przepisy proceduralne

Artykuł 50

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w artykułach 13a, 24, 33 i 41, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia (28).

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13a, 24, 33 i 41 może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13a, 24, 33 i 41 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża sie o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 51

Procedura komitetowa

1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Rozdział VIII

Przepisy końcowe

Artykuł 52

Zmiany do rozporządzenia (WE) nr 1184/2006

W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1184/2006 dodaje się tekst w brzmieniu:

„oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr … z dnia … r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (29) (30)

Artykuł 52

Środki przejściowe

Nie naruszając rozdziału IV, produkty rybołówstwa i akwakultury oraz ich opakowania, które zostały opatrzone etykietą lub oznakowane przed … (31), mogą być wprowadzane do obrotu i sprzedawane do wyczerpania zapasów. [Popr. 144]

Artykuł 53

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 traci moc. Jednakże artykuły 9, 10, 11, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 34, 35, 36, 37, 38 i 39 stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku III.

Artykuł 54

Przegląd

Przed końcem 2022 2019 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wyników stosowania niniejszego rozporządzenia. [Popr. 145]

Artykuł 55

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r., z wyjątkiem art. 32, 35 i 36, które stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. Przepisy dotyczące informowania konsumentów zawarte w art. 42 mają zastosowanie zgodnie z datą wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr 1169/2011. [Popr. 146]

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w W imieniu Parlamentu Europejskiego Przewodniczący W imieniu Rady Przewodniczący

(1) Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 183.

(2) Dz.U. C 225 z 27.7.2012, s. 20.

(3) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 12 września 2012 r.

(4) Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22.

(5) Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 7

(6) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(7) Numer, data i odniesienie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (2011/0195(COD)).

(8) Numer, data i odniesienie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (2011/0195(COD)).

(9) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(10) Dz.U. L 112 z 30.4.2011, s. 1.

(11) Numer, data i odniesienie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (2011/0195(COD)).

(12) Numer, data i odniesienie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (2011/0195(COD)).

(13) Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19.

(14) Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7.

(15) Numer, data i odniesienie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (2011/0195(COD)).

(16) Numer, data i odniesienie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (2011/0195(COD)).

(17) Numer, data i odniesienie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (2011/0195(COD)).

(18) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

(19) Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

(20) Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18.

(21) Dz.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29.

(22) Dz.U. L 212 z 22.7.1989, s. 79.

(23) Dz.U. L 163 z 17.6.1992, s. 1.

(24) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(25) Dz.U. L 404 z 30.12.2006, s. 9.

(26) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 1.

(27) Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

(28) Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(29) Dz.U. […]”.

(30)

+ Numer i data niniejszego rozporządzenia.

(31) Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Środa, 12 września 2012 r.

ZAŁĄCZNIK I Kod CN Wyszczególnienie a) 0301 Ryby żywe 0302 Ryby świeże lub schłodzone, z wyłączeniem filetów rybnych oraz pozostałego mięsa rybiego, objętych pozycją 0304 0303 Ryby zamrożone, z wyłączeniem filetów rybnych oraz pozostałego mięsa rybiego, objętych pozycją 0304 0304 Filety rybne i pozostałe mięso rybie (nawet rozdrobnione), świeże, schłodzone lub zamrożone b) 0305 Ryby suszone, solone lub w solance; ryby wędzone, nawet gotowane przed lub podczas procesu wędzenia; mąki, mączki i granulki, z ryb, nadające się do spożycia przez ludzi c) 0306 Skorupiaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; skorupiaki w skorupach, gotowane na parze lub w wodzie, nawet schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mąki, mączki i granulki, ze skorupiaków, nadające się do spożycia przez ludzi 0307 Mięczaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mąki, mączki i granulki, z bezkręgowców wodnych innych niż skorupiaki, nadające się do spożycia przez ludzi d) Produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; martwe zwierzęta objęte działem 1 lub 3, nienadające się do spożycia przez ludzi: Pozostałe Produkty z ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych; martwe zwierzęta objęte działem 3: 0511 91 10 Odpadki rybne 0511 91 90 Pozostałe e) 1212 20 00 Wodorosty morskie i pozostałe algi f) Tłuszcze i oleje i ich frakcje, z ryb, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie: 1504 10 Oleje z wątróbek rybich i ich frakcje 1504 20 Tłuszcze, oleje i ich frakcje, z ryb, inne niż oleje z wątróbek g) 1603 00 Ekstrakty i soki, z mięsa, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych h) 1604 Ryby przetworzone lub zakonserwowane; kawior i namiastki kawioru przygotowane z ikry rybiej i) 1605 Skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne, przetworzone lub zakonserwowane j) Makarony, nawet poddane obróbce cieplnej lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami), lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: 1902 20 Makarony nadziewane, nawet poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane: 1902 20 10 Zawierające więcej niż 20 % masy ryb, skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych k) Mąki, mączki i granulki, z mięsa lub podrobów, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, nienadające się do spożycia przez ludzi; skwarki: 2301 20 00 Mąki, mączki i granulki, z ryb lub ze skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych l) Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt 2309 90 Pozostałe: ex 2309 90 10 Roztwory z ryb mączki rybne tuńczyki przeznaczone do przetworzenia gatunki akwakultury określone w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 104/2000 gatunki Sprattus sprattus i Coryphaena hippurus [Popr. 147]

Środa, 12 września 2012 r.

ZAŁĄCZNIK II Kod CN Wyszczególnienie 0302 22 00 Gładzica (Pleuronectes platessa) ex 0302 29 90 Zimnica (Limanda limanda) 0302 29 10 Smuklica (Lepidorhombus spp.) ex 0302 29 90 Flądra (Platichthys flesus) 0302 31 10 oraz 0302 31 90 Albakora lub tuńczyk biały (Thunnus alalunga) ex 0302 40 Śledź z gatunku Clupea harengus 0302 50 10 Dorsz z gatunku Gadus morhua 0302 61 10 Sardynki z gatunku Sardina pilchardus 0302 62 00 Łupacz (plamiak) (Melanogrammus aeglefinus) 0302 63 00 Czarniak (Pollachius virens) ex 0302 64 Makrela z gatunku Scomber scombrus i Scomber japonicus 0302 65 20 oraz 0302 65 50 Koleń (Squalus acanthias oraz Scyhorhinus spp.) 0302 69 31 oraz 0302 69 33 Karmazyn (Sebastes spp.) 0302 69 41 Witlinek (Merlangius merlangus) 0302 69 45 Molwa (Molva spp.) 0302 69 55 Sardela (Engraulis spp.) ex 0302 69 68 Morszczuk z gatunku (Merluccius merluccius) 0302 69 81 Żabnica (Lophius spp.) 0302 69 99 Raje (Raja spp, Amblyraja spp i Leucoraja spp) 0302 84 10 Ryby z gatunku Dicentrarchus labrax (Dicentrarchus labrax) [Popr. 148] ex 0307 41 10 Mątwy (Sepia officinalis oraz Rossia macrosoma) ex 0306 23 10 ex 0306 23 31 ex 0306 23 39 Garnele z gatunku Crangon crangon oraz krewetka północna (Pandalus borealis) 0302 23 00 Sola (Solea spp.) 0306 24 30 Kieszeniec jadalny (Cancer pagurus) 0306 29 30 Homarzec (nerczan) (Nephrops norvegicus) 0303 31 10 Halibut niebieski (Reinhardtius hippoglossoides) 0303 78 11 0303 78 12 0303 78 13 0303 78 19 oraz 0303 29 55 0304 29 56 0304 29 58 Morszczuk z rodzaju Merluccius 0303 79 71 Kielec (właściwy) i morlesz (Dentex dentex i Pagellus spp.) 0303 61 00 0304 21 00 0304 91 00 Włócznik (Xiphias Gladius) 0306 13 40 0306 13 50 ex 0306 13 80 Krewetki z rodziny Penaeidae 0307 49 18 0307 49 01 Mątwy z gatunku Sepia officinalis, Rossia macrosoma oraz Sepiola rondeletti 0307 49 31 0307 49 33 0307 49 35 oraz 0307 49 38 Kałamarnice (Loligo spp.) 0307 49 51 Kałamarnice (Ommastrephes sagittatus) 0307 59 10 Ośmiornice (Octopus spp.) 0307 99 11 Kalmary (Illex spp.) 0303 41 10 Albakora lub tuńczyk biały (Thunnus alalunga) 0302 32 10 0303 42 12 0303 42 18 0303 42 42 0303 42 48 Tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacores) 0302 33 10 0303 43 10 Latający lub paskowany bonito (Katsuwonus pelamis) 0303 45 10 Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus) 0302 39 10 0302 69 21 0303 49 30 0303 79 20 Pozostałe gatunki z rodzajów Thunnus oraz Euthynnus ex 0302 29 90 Złocica (Microstomus kitt) 0302 35 10 oraz 0302 35 90 Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus) ex 0302 69 51 Rdzawiec (Pollachius pollachius) 0302 69 75 Brama (Brama spp.) ex 0302 69 82 Błękitek (Micromesistius poutassou lub Gadus poutassou) ex 0302 69 99 Bielmik (Trisopterus luscus) oraz karlik (Trisopterus minutus) ex 0302 69 99 Bops (Boops boops) ex 0302 69 99 Pikarel (Smaris smaris) ex 0302 69 99 Konger (Conger conger) ex 0302 69 99 Kurki (Trigla spp.) ex 0302 69 91 ex 0302 69 99 Ostrobok (Trachurus spp.) ex 0302 69 99 Cefal (Mugil spp.) ex 0302 69 99 oraz ex 0304 19 99 Raja (Raja spp.) ex 0302 69 99 Pałasz ogoniasty (Lepidopus caudatus i Aphanopus carbo) ex 0307 21 00 Muszle św. Jakuba (Pecten maximus) 0307 31 10 Omułek śródziemnomorski (Mytilus spp.) [Popr. 150] ex 0307 91 00 Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum) ex 0302 69 99 Barwena i barbata (Mullus surmuletus, Mullus barbatus) ex 0302 69 99 Kantar (Spondyliosoma cantharus) Kaproszowate (Caproidae) Szprot (Sprattus sprattus) Turbot (Psetta maxima) Labraks (Dicentrarchus labrax) Argentyna wielka (Argentina silus) Pająk morski (Maja brachydactyla) Homar europejski (Homarus gammarus) [Popr. 149]