ODPOWIEDZI KOMISJI NA SPRAWOZDANIE SPECJALNE EUROPEJSKIEGO TRBUNAŁU OBRACHUNKOWEGO „WIARYGODNOŚĆ WYNIKÓW KONTROLI WYDATKÓW ROLNYCH PRZEPROWADZANYCH PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE” /* COM/2014/060 final */





ODPOWIEDZI KOMISJI NA SPRAWOZDANIE SPECJALNE EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU OBRACHUNKOWEGO „WIARYGODNOŚĆ WYNIKÓW KONTROLI WYDATKÓW ROLNYCH PRZEPROWADZANYCH PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE” Streszczenie Zbiorcza odpowiedź na pkt I–IX: ETO od kilku lat krytykuje poleganie Komisji na statystykach państw członkowskich dotyczących wyników ich kontroli jako na źródle informacji do obliczenia „poziomu błędu resztowego”. Po pierwsze, Komisja miała świadomość, że nie może w pełni polegać na statystykach kontroli przekazywanych przez państwa członkowskie jako jedynym wskaźniku poziomu błędów w wydatkach rolnych. Z tego powodu przez wiele lat, do czasu opublikowania rocznego sprawozdania z działalności za 2012 r., stosowała „margines bezpieczeństwa” wynoszący 25 % przy obliczaniu poziomu błędu resztowego na podstawie statystyk. Takie podejście było regularnie kwestionowane przez Trybunał. Po drugie, w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich uwzględniła uwagi dotyczące statystyk kontroli i zmieniła swoje podejście po przeprowadzeniu konsultacji ze służbami centralnymi Komisji odpowiedzialnymi za kwestie metodyczne. W swym sprawozdaniu rocznym za rok 2012 Trybunał nie skrytykował tego podejścia i wyraził raczej pozytywną opinię na ten temat oraz zalecił zastosowanie podobnego podejścia w przypadku EFRROW. Ponadto nowe rozporządzenie horyzontalne w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej, które wchodzi w życie w styczniu 2014 r., przewiduje znaczące zwiększenie zakresu obowiązków jednostek certyfikujących w państwach członkowskich w odniesieniu do dostarczania opinii na temat legalności i prawidłowości wydatków, w tym zatwierdzania wyników kontroli przekazywanych przez państwa członkowskie Komisji. W konsekwencji sprawozdanie Trybunału dotyczy metodyki, która została zmieniona i nadal ewoluuje. Zatem zamiast koncentrować się na aspektach historycznych, Komisja wolałaby skupić się na teraźniejszości i przyszłości oraz stworzeniu rzetelnej metodyki przy uwzględnieniu konstruktywnego wkładu Trybunału. III. Na potrzeby swojego rocznego sprawozdania z działalności za 2012 r. DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich opracowała metodę obliczania poziomu błędu resztowego uwzględniającą także jej własne kontrole oraz kontrole Trybunału. Metoda ta jest stosowana w przypadku płatności bezpośrednich (około 70 % wydatków w ramach WPR) w odniesieniu do roku budżetowego 2012 i zostanie rozszerzona począwszy od roku budżetowego 2013 na inne wydatki w ramach WPR, a w szczególności na rozwój obszarów wiejskich. IV. Tworzenie systemów kontroli podlega szczegółowym przepisom UE uzupełnianym w stosownych przypadkach o wytyczne Komisji. Na przykład agencje płatnicze przeprowadzają kontrole administracyjne 100 % wniosków przed wypłatą, a co najmniej 5 % wniosków podlega kontroli na miejscu. Zgodność systemów kontroli z przepisami weryfikują kontrolerzy DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, a ryzyko dla budżetu UE, które może wynikać ze stwierdzonych niedociągnięć w systemach kontroli, zostaje objęte korektami finansowymi. Agencje płatnicze odpowiadają również za kompilację wyników swoich kontroli w statystyczne dane z kontroli przesyłane co roku Komisji. Jednostki certyfikujące muszą systematycznie sprawdzać poprawność tych skompilowanych statystyk, w szczególności poprzez uzgadnianie ich z poszczególnymi transakcjami, oraz wydawać opinię na ich temat. Ostatecznie w odniesieniu do roku składania wniosków 2012 DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich przetestowała, dla płatności obszarowych, przekazywanie indywidualnych danych z kontroli za pośrednictwem systemu informatycznego wykorzystywanego do płatności (tzw. CATS). Wynik tego testu okazał się zadowalający i automatyczne przekazywanie danych z kontroli zostanie rozszerzone na większość środków w ramach WPR oraz wydatki z roku składania wniosków 2014. Pozwoli to uniknąć nieścisłości w statystykach kontroli wynikających z nieodpowiedniej kompilacji indywidualnych danych. V. Kontrole przeprowadzone przez Komisję wykazują, że w niektórych państwach członkowskich systemy kontroli nie są zgodne z przepisami i nie prowadzą do wykrycia wszystkich błędów, które mogłyby zostać stwierdzone. W związku z tym Komisja miała świadomość, że nie mogła w pełni polegać na danych statystycznych z kontroli dostarczanych przez państwa członkowskie jako jedynym wskaźniku poziomu błędu w wydatkach rolnych. Z tego powodu przez wiele lat, do czasu opublikowania rocznego sprawozdania z działalności za 2012 r., stosowała „margines bezpieczeństwa” wynoszący 25 % przy obliczaniu poziomu błędu resztowego na podstawie statystyk. Takie podejście było regularnie kwestionowane przez Trybunał, który jednak nie przedstawiał oceny zakresu, w jakim było ono niewystarczające. Niemniej DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich uwzględniła uwagi dotyczące statystyk kontroli i zmieniła swoje podejście (zob. odpowiedź na pkt III) po przeprowadzeniu konsultacji ze służbami centralnymi Komisji odpowiedzialnymi za kwestie metodyczne. W swoim sprawozdaniu rocznym za rok 2012 Trybunał nie skrytykował tego podejścia i wyraził raczej pozytywną opinię na jego temat oraz zaproponował jego rozszerzenie na inne obszary wydatków w ramach WPR, a w szczególności na rozwój obszarów wiejskich. VI. Nowa metoda opisana w odpowiedzi na pkt III przewiduje skorygowanie przez Komisję poziomu błędu wynikającego ze statystyk państw członkowskich, w których Komisja lub Trybunał identyfikowały braki w systemach wykrywania nieprawidłowych wydatków. VII. Komisja miała również świadomość istnienia ograniczeń dotyczących zakresu prac, które miały wykonać jednostki certyfikujące. Z tego względu począwszy od roku składania wniosków 2014 w ramach wdrażania reformy WPR jednostki certyfikujące będą musiały wykonać znacznie szerzej zakrojone prace nad wiarygodnością kontroli przeprowadzanych przez agencje płatnicze. VIII. Pomimo pewnych niedociągnięć przekazane informacje uznaje się za użyteczne na potrzeby monitorowania oraz jako wskazanie błędu wykrytego przez państwa członkowskie w trakcie ich kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu. Jak już wspomniano powyżej, nowa metoda jest stosowana przez Komisję w celu uzyskiwania bardziej wiarygodnych szacunków dotyczących poziomu błędu niż te opracowywane wyłącznie na podstawie statystyk kontroli otrzymanych od państw członkowskich. IX. Komisja nie twierdzi, że korekty wprowadzane przez nią w statystykach kontroli przekazywanych przez państwa członkowskie są prawidłowe pod względem statystycznym, jednak uważa je za najlepsze szacunki w sytuacji braku jakichkolwiek innych bardziej wiarygodnych danych. To podejście jest wynikiem intensywnych wewnętrznych dyskusji nie tylko w DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, ale również ze służbami centralnymi Komisji. Komisja odnotowuje, że w swoim sprawozdaniu rocznym za rok 2012 Trybunał zaleca, aby: „w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI Komisja przyjęła podobne podejście do EFRROW, co do pomocy niepowiązanej z wielkością produkcji, w przypadku której Komisja uwzględnia wyniki swoich własnych kontroli zgodności przy ocenie poziomu błędu dla każdej agencji płatniczej”. X. Komisja podziela opinię Trybunału dotyczącą konieczności ulepszenia kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu. Adekwatność tych kontroli jest weryfikowana/oceniana podczas kontroli zgodności, a zalecenia dotyczące ulepszeń są przekazywane państwom członkowskim. Komisja ponadto regularnie informuje państwa członkowskie o swoich najczęstszych ustaleniach kontroli w celu zachęcania do stosowania najlepszych praktyk. Komisja uważa, że stale wdraża to zalecenie, jak opisano poniżej, oraz że wzmocniła pewne narzędzia w ramach reformy WPR. W przypadku wykrycia przez Komisję, a w istocie również przez Trybunał niedociągnięć w systemach zarządzania i kontroli w państwach członkowskich, Komisja wykorzystuje posiadane narzędzia, aby skłonić państwa członkowskie do naprawienia sytuacji. Obejmują one procedurę rozliczania zgodności skutkującą korektami finansowymi, które nie tylko chronią budżet UE, ale działają jako silna zachęta dla państw członkowskich do wdrożenia wymaganych planów działania w celu wyeliminowania braków. Przerwanie płatności zostało również zastosowane w przypadku EFRROW, a nowe rozporządzenie horyzontalne w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej, które wchodzi w życie w styczniu 2014 r., przewiduje wzmocniony mechanizm zawieszania płatności dla państw członkowskich, które nie wdrażają planu działań naprawczych. Programy pomocy obszarowej ogólnie i systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS) w szczególności podlegają ciągłym kontrolom w celu wykrywania braków. Komisja bardzo poważnie traktuje problem braku efektywności LPIS i państwa członkowskie są zobowiązane wprowadzić pilne zmiany, które są dokładnie monitorowane przez Komisję w ramach kontroli uzupełniających. Jednocześnie wszelkie ryzyko dla budżetu UE zostaje objęte korektami finansowymi. Tiret pierwsze: Wytyczne dotyczące kontroli, jakie mają być przeprowadzone, będą uaktualniane w ramach reformy WPR równolegle z ustanawianiem aktów delegowanych i wykonawczych. Zostaną omówione i wyjaśnione agencjom płatniczym, które będą musiały je stosować, oraz jednostkom certyfikującym, które będą zobowiązane do kontrolowania ich stosowania przez agencje płatnicze. Komisja dokona ponadto przeglądu wytycznych dostarczonych państwom członkowskim dotyczących kompilacji statystyk i w szczególności będzie starać się harmonizować najlepsze praktyki w różnych sektorach. Wytyczne będą podlegały przeglądowi zwłaszcza w kontekście automatyzacji statystyk oraz w kontekście przepisów wykonawczych dotyczących reformy WPR. Komisja będzie nadal wymagać od państw członkowskich ulepszania ich wewnętrznych procedur weryfikacji przesyłanych danych z kontroli. Tiret drugie: Na podstawie nowego rozporządzenia horyzontalnego w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej, które wchodzi w życie w styczniu 2014 r., jednostki certyfikujące będą miały obowiązek dostarczać opinie na temat legalności i prawidłowości transakcji. Będzie to związane z ponownym przeprowadzeniem kontroli reprezentatywnej próby transakcji skontrolowanych już przez agencję płatniczą oraz zatwierdzenie (lub nie) uzyskanych danych statystycznych dotyczących kontroli. Oczekuje się, że ta dodatkowa praca doprowadzi do ulepszenia jakości danych z kontroli agencji płatniczych i wraz z opinią jednostki certyfikującej przyczyni się do podniesienia poziomu pewności, jaki można uzyskać. Tiret trzecie: Komisja podkreśla, że różne ostateczne terminy przesyłania statystyk zostały ustalone z wielu powodów operacyjnych, a nie jedynie na potrzeby rocznego sprawozdania z działalności. Komisja odnotowuje, że konieczne jest odpowiednie wyważenie wad i korzyści przy wyborze optymalnego terminu otrzymywania danych, uwzględniając duże obciążenie administracyjne dla państw członkowskich związane z ich kompilacją, aby uniknąć przesyłania wielu zaktualizowanych wersji. W 2012 r. Komisja przeprowadziła próbę automatycznego przesłania danych z kontroli dotyczących płatności obszarowych. Dane te zostały przesłane w ten sposób w lipcu 2013 r. i wstępne oceny ich kompletności oraz jakości są pozytywne. Wprowadzone zostaną dostosowania, aby wszystkie odpowiednie dane z kontroli były zautomatyzowane w ten sposób. Pozwoli to ograniczyć błędy w kompilacji danych i zapewnić stosowanie jednolitej metodyki we wszystkich państwach członkowskich. W nowym rozporządzeniu horyzontalnym w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej zawarto przepis umożliwiający Komisji zawieszenie płatności na rzecz państw członkowskich w związku z danymi z kontroli, które nie zostały przesłane w określonych terminach. Ostatecznie dzięki nowym działaniom jednostek certyfikujących ukierunkowanym na legalność i prawidłowość Komisja uzyska solidniejszą opinię na temat wiarygodności samych kontroli oraz wiekszą pewność odnośnie do poziomów błędu. Tiret czwarte: Nowe rozporządzenie horyzontalne przewiduje, że jednostki certyfikujące będą zobowiązane systematycznie badać, stosując reprezentatywne próby dla EFRG i EFRROW, wiarygodność kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu przeprowadzanych przez agencje płatnicze. Wytyczne przygotowane przez Komisję mają na celu zagwarantowanie, aby prace te były prowadzone w oparciu o solidną metodykę statystyczną, a ich wyniki zwiekszyły pewność co do legalności i prawidłowości transakcji oraz zapewniły miarodajne oszacowanie poziomu błędu resztowego dla poszczególnych państw członkowskich i funduszy. Pozwoli to Komisji na stopniowe ograniczanie liczby niezbędnych indywidualnych korekt wprowadzanych obecnie do statystyk dostarczanych przez państwa członkowskie. Tymczasem Komisja będzie stosować nowe podejście, o którym mowa w odpowiedzi na pkt III, i wdroży zalecenie zawarte w sprawozdaniu rocznym Trybunału za rok 2012, aby: „w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI Komisja przyjęła podobne podejście do EFRROW, co do pomocy niepowiązanej z wielkością produkcji, w przypadku której Komisja uwzględnia wyniki swoich własnych kontroli zgodności przy ocenie poziomu błędu dla każdej agencji płatniczej”. Odnośnie do własnych działań kontrolnych Komisja będzie nadal koncentrować się na systemowych kontrolach agencji płatniczych, pod kątem ryzyka oraz w ramach procedury rozliczania zgodności, aby zapewnić skorygowanie ryzyka wynikającego ze zidentyfikowanych niedociągnięć w systemach kontroli. Działania kontrolne obejmą również nowe zadania jednostek certyfikujących dotyczące legalności i prawidłowości; należy do nich zagwarantowanie wskazówek technicznych i wniesienie wkładu w osiągnięcie celu, jakim jest zwiększenie pewności. Uwagi Zbiorcza odpowiedź na pkt 28-36: DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich już w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. stwierdziła, że „...dane statystyczne z kontroli przeprowadzonych przez państwa członkowskie należy traktować z pewną ostrożnością”. DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich podjęła się już rozszerzenia zintegrowanego podejścia przyjętego w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. dla pomocy bezpośredniej niezwiązanej z produkcją na inne obszary wydatków w ramach WPR w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2013 r. – tzn. dane statystyczne z państw członkowskich zostaną skorygowane przez uwzględnienie własnych ustaleń kontroli DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, ustaleń Trybunału i ustaleń jednostek certyfikujących. 30. Komisja prowadzi działania w związku z uwagą Trybunału odnoszącą się do skuteczności systemów nadzoru i kontroli w danych agencjach płatniczych w kontekście swoich bieżących procedur zgodności. W odniesieniu do roku 2011 Komisja zauważa, że większość odnotowanych błędów to błędy stosunkowo mało istotne pod względem finansowym, które dotyczą głównie drobnych różnic przy ponownym pomiarze działek przeprowadzonym przez Trybunał (42 błędy stwierdzone przez Trybunał dotyczą bardzo małych różnic w ponownym pomiarze działek, a poziom 24 błędów wynosił poniżej 2 %). W przypadku 2012 r. podobnie większość błędów kwantyfikowalnych była stosunkowo mała w wymiarze finansowym i również dotyczyła niewielkich różnic w ponownych pomiarach działek dokonanych przez Trybunał (poziom 36 błędów stwierdzonych przez Trybunał wynosił poniżej 5 %, z czego poziom 23 błędów wynosił poniżej 2 %). 32. Obliczając poziom błędu resztowego, Komisja uwzględnia potencjalny wpływ niedociągnięć na dane przekazywane przez państwa członkowskie. Tiret pierwsze: Komisja jest zobowiązana przestrzegać definicji rolnika określonej w art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Tiret drugie: Komisja nie zawsze zgadza się z oceną kontrolerów Trybunału dotyczącą dokładnej kwalifikowalności obszarów, lecz gdy stwierdza, że państwo członkowskie nie rejestruje odpowiednio kwalifikowalnego obszaru, dalsze kroki w tej sprawie podejmuje się w ramach procedury rozliczania zgodności. Tiret trzecie: W konkretnej sprawie, do której odnosi się Trybunał, dana agencja płatnicza uznała zastąpienie działek za korektę „oczywistych błędów” – jest to koncepcja określona w prawodawstwie/wytycznych UE. Jak stwierdzono w poprzednich odpowiedziach, Komisja nie podziela poglądu Trybunału dotyczącego stosowania koncepcji oczywistego błędu w przypadku niewłaściwego zgłoszenia działek. Tiret czwarte: Agencje płatnicze nie zawsze odpowiadają za sposób obliczania uprawnień do płatności. W niektórych przypadkach instrukcje dotyczące sposobu obliczania uprawnień do płatności są ustalane przez właściwy organ w państwie członkowskim. Tiret piąte: Komisja nie zawsze zgadza się z oceną kontrolerów Trybunału dotyczącą dokładnej kwalifikowalności obszarów, lecz gdy stwierdza, że państwo członkowskie nie rejestruje odpowiednio kwalifikowalnego obszaru, dalsze kroki w tej sprawie podejmuje się w ramach procedury rozliczania zgodności. Ramka 1 – Przykład nieprawidłowych danych w LPIS. Według władz włoskich sprawa Lombardii jest korygowana od 2011 r. Komisja zajmuje się tą sprawą w ramach procedury rozliczania zgodności rachunków. Komisja zdaje sobie sprawę z kwestii dotyczących kwalifikowalności pastwisk w Hiszpanii. O podjęcie działań w tej sprawie zwrócono się do hiszpańskich władz, które przedstawiły plan naprawczy LPIS obejmujący w szczególności środki prowadzące do wdrożenia stosowania współczynnika kwalifikowalności do działek będących pastwiskami oraz zapewnienia systematycznej aktualizacji LPIS na podstawie wyników kontroli na miejscu. Komisja będzie nadal monitorować wdrażanie tego planu przez władze krajowe. Komisja zidentyfikowała również pewne przypadki na Węgrzech, gdzie LPIS nie był uaktualniany o wyniki kontroli na miejscu, i zwróciła się na piśmie do węgierskich władz o podjęcie działań korygujących w tym zakresie. 33. Niedociągnięcia wspomniane przez Trybunał były już zgłaszane w poprzednich latach. Stosowne zalecenia są wdrażane od 2010 r. we współpracy z państwami członkowskimi i w miarę potrzeby podejmuje się odpowiednie działania w ramach procedur zgodności. 34. W odniesieniu do roku 2011 Komisja zauważa, że większość odnotowanych błędów to błędy stosunkowo mało istotne pod względem finansowym (połowa błędów wynosi poniżej 5 %). 35. Obliczając poziom błędu resztowego, Komisja uwzględnia potencjalny wpływ niedociągnięć na dane przekazywane przez państwa członkowskie. Ramka 3 – Przykład niedostatecznej jakości kontroli na miejscu przeprowadzanych przez państwo członkowskie Sprawa stała się przedmiotem postępowania, którego wynik jest następujący: - agencja płatnicza podjęła decyzję – po przeprowadzeniu ponownej oceny sprawy – o odzyskaniu wsparcia wypłaconego już na określony projekt; - procedura weryfikacji/listy kontrolne zostały uaktualnione w celu wykluczenia możliwości niezauważenia przez inspektora, iż budynek rolny posiada w przeważającej mierze cechy budynku mieszkalnego; - przeprowadzono ponowne kontrole (ex post) wszystkich projektów skontrolowanych i zatwierdzonych przez tego samego inspektora, który zatwierdził projekt niekwalifikowalny; - przeprowadzono ponowne kontrole (ex post) wszystkich projektów mających cechy podobne do projektu niekwalifikowalnego. - Kontrole te wykazały pewne nieznaczne nieprawidłowości poddawane obecnie standardowym działaniom kontradyktoryjnym, i będą prawdopodobnie skutkowały odzyskaniem części wypłaconego już wsparcia. - Niemniej z uwagi na fakt, że ostatnie ponownie przeprowadzone kontrole obejmowały wyłącznie projekty dotyczące nowych budynków, a nie również przebudowy budynków istniejących, Komisja zwróciła się do władz włoskich o ponowne zweryfikowanie tych projektów. Wyniki tych ostatecznych kontroli ex post zostaną przesłane do 30 listopada 2013 r. Ramka 4 – Przykład niewykrytego naruszenia przepisów dotyczących udzielania zamówienia publicznego Jak wskazano w odpowiedzi na sprawozdanie roczne za rok 2012, w związku z ustaleniami Trybunału służby Komisji przeprowadzą odpowiednie działania wobec władz krajowych w celu ochrony interesów finansowych UE i odzyskania wszelkich nienależnych płatności. W przypadku Rumunii Komisja stwierdziła w ramach swoich kontroli również znaczące niedociągnięcia i prowadzona jest procedura rozliczania zgodności. 36. Komisja sama zidentyfikowała ten brak, dlatego w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. zmieniła sposób uzyskiwania pewności co do wiarygodności statystyk państw członkowskich dotyczących kontroli. W związku z tym uwzględnia inne opinie kontrolne, w tym dowody kontroli ETO, aby odzwierciedlić zakres błędów, które nie są wykrywane przez państwa członkowskie, a w konsekwencji nie są zgłaszane w ich statystykach. 38. Komisja jest w trakcie automatyzacji przesyłania danych statystycznych dotyczących kontroli (z pomyślnie zakończoną próbą przeprowadzoną w lipcu 2012 r.) i w tym kontekście przygotowuje bardziej szczegółowe wytyczne i procedury zarówno na potrzeby wewnętrzne, jak i dla państw członkowskich. Zob. również odpowiedź na pkt 39–41. 39. DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich nie sprecyzowała terminu kompilacji sprawozdań statystycznych, ponieważ woli otrzymywać zaktualizowane statystyki nawet w następnym roku. W Komitecie ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich stale przypomina się jednak państwom członkowskim o znaczeniu dostarczania statystyk. Niemniej taki „tymczasowy” termin prawdopodobnie można wprowadzić. DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich weryfikuje kompletność statystyk na podstawie sprawozdań rocznych jednostek certyfikujących. Sprawozdania te poddaje się szczegółowej analizie i mogą one skutkować zastosowaniem procedur rozliczania zgodności. Istotnie, dane nie są kompletne i poziom błędu jest obliczany wyłącznie na podstawie wydatków, dla których dostępne są statystyki kontroli. Jednak według obliczeń Komisji jedynie około 0,6 % kwoty płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku składania wniosków 2010 zostało wypłacone po ostatecznym terminie 30 czerwca 2011 r., a zatem prawdopodobnie nie zostało zgłoszone w ramach statystyk kontroli. W konsekwencji wpływ tych 0,6 % na precyzyjność statystyk kontroli będących podstawą obliczania poziomu błędu jest bardzo ograniczony. Ramka 5 – Przykłady niekompletnych lub nieprawidłowych danych zgłoszonych przez niektóre ze skontrolowanych agencji płatniczych Zob. odpowiedź na pkt 92. 40. Jak wspomniał Trybunał, obecne wytyczne nie ujmują odpowiednio kwestii ponownego przedkładania statystyk. Niemniej w okresie między wysłaniem statystyk przez państwo członkowskie a ich wykorzystaniem przez Komisję w rocznym sprawozdaniu z działalności Komisja przeprowadza kontrole spójności i wiarygodności oraz w razie potrzeby kontaktuje się z państwami członkowskimi, aby zweryfikować ewentualne nieprawidłowości. Uaktualnienia wymagane są również w Komitecie ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także podczas wizyt kontrolnych i spotkań dwustronnych w przypadkach, w których jest to właściwe. Ponadto wymóg systematycznego uaktualniania statystyk stwarzałby dodatkowe obciążenie administracyjne nie tylko dla państw członkowskich, lecz również dla Komisji ze względu na konieczność powtarzania prac weryfikacyjnych i włączania zmienionych danych do złożonej podstawy obliczania poziomu błędu resztowego. Ostatecznie istnieje bardzo ograniczona możliwość otrzymywania, weryfikacji i przetwarzania zmodyfikowanych danych w celu włączenia ich do rocznego sprawozdania z działalności Dyrektora Generalnego. Komisja podkreśla, że statystyki kontroli i uzyskiwany na ich podstawie poziom błędu nie stanowią rocznych sprawozdań państw członkowskich i ich dokładność nie musi być ustalana w takim samym zakresie. Stanowią raczej wskazówkę, gdzie leży błąd i nawet przed wprowadzeniem nowej metody korygowania poziomu błędu Komisja stosowała w odniesieniu do nich znaczący margines swobody, aby odzwierciedlić prawdopodobieństwo ich zaniżenia. Ponadto przeprowadzono próbę automatyzacji statystyk dotyczących pomocy obszarowej w stosunku do roku składania wniosków 2012. Prace te rozpoczęto już w 2011 r., a państwom członkowskim przekazano z wyprzedzeniem zawiadomienia o wymaganiach technicznych. Uzyskane dane za rok składania wniosków 2012 zostały przekazane i automatycznie wprowadzone do bazy danych Komisji do dnia 15 lipca 2013 r. Wstępne oceny Komisji dotyczące jakości były pozytywne. Po zakończeniu wszystkich koniecznych przeglądów rozpoczęte zostaną prace nad rozszerzeniem automatyzacji na inne główne obszary wydatków w ramach WPR i jej wprowadzenie przewiduje się na rok składania wniosków 2014. W tym kontekście Komisja przygotowuje bardziej szczegółowe wytyczne i procedury zarówno na potrzeby wewnętrzne, jak i dla państw członkowskich. 41. Komisja zachowuje ostrożność, aby nie zwiększać nadmiernie obciążenia administracyjnego dla państw członkowskich. Niemniej automatyzacja przekazywania statystyk kontroli powinna poprawić identyfikowalność przeprowadzonych kontroli. Zbiorcza odpowiedź na pkt 42–46: Komisja zdaje sobie sprawę, że należy jeszcze dokonać postępów w niektórych agencjach płatniczych w odniesieniu do kompilacji i weryfikacji danych z kontroli. W istocie w ramach większości swoich kontroli Komisja bada uzgodnienie sprawozdań statystycznych z indywidualnymi danymi z kontroli i często stwierdza niespójności. Z tego powodu Komisja wszczęła automatyczną procedurę umożliwiającą agencjom płatniczym przekazywanie ich indywidualnych danych z kontroli za pośrednictwem systemu wykorzystywanego dla płatności indywidualnych. Próba obejmująca płatności obszarowe we wszystkich państwach członkowskich dla roku składania wniosków 2012 (przekazanie 15 lipca 2013 r.) zakończyła się pomyślnie i ta metoda zostanie rozszerzona na inne działania w ramach WPR. Taka automatyzacja zmniejsza obciążenia administracyjne i przeciwdziała błędom kompilacji. 44. Tiret czwarte: Uwzględnienie dodatkowych informacji odnoszących się do lat poprzednich mogłoby tylko doprowadzić do zawyżenia poziomu błędu. Nawet jeśli informacja zostanie zawarta w niewłaściwej tabeli, nie będzie to miało wpływu na poziom błędu resztowego dla rozwoju obszarów wiejskich jako całości. Dlatego można wnioskować, że żaden z dwóch przywoływanych błędów nie skutkował zaniżeniem poziomu błędu. Ramka 6 – Przykłady niepoprawnej prezentacji liczby lub wartości przeprowadzonych kontroli na miejscu W polskim przykładzie kontrole zostały przeprowadzone, agencja płatnicza zidentyfikowała i w pełni zarejestrowała błąd, ale w sposób nieumyślny błędnie sklasyfikowała ich część jako kontrole administracyjne zamiast jako kontrole na miejscu. Ramka 7 – Przykłady wykrytych błędów, które miały znaczący wpływ na poziomy błędu zgłaszane Komisji Akapit drugi: W przykładzie dotyczącym Bułgarii agencja płatnicza, dokonując błędnego zgłoszenia, w istocie zawyżyła poziom błędu. Zbiorcza odpowiedź na pkt 47–50 Liczba kontroli przeprowadzonych przez jednostki certyfikujące jest zgodna z wielkością próby określoną przez Komisję w jej wytycznych skierowanych do tych jednostek. Komisja podkreśla jednak od kilku lat, że konieczna jest poprawa jakości kontroli przeprowadzanych przez państwa członkowskie, sprawozdawczości z tych kontroli oraz tego, w jaki sposób jednostki certyfikujące mogą gwarantować większą pewność. Pod koniec 2009 r. Komisja wprowadziła możliwość zastosowania przez jednostki certyfikujące dobrowolnej procedury zwiększenia pewności, która wymagałaby od nich ponownego przeprowadzenia kontroli reprezentatywnej próby kontroli na miejscu dokonanych przez agencję płatniczą. Z tej możliwości skorzystała tylko niewielka liczba agencji płatniczych z raczej mieszanymi wynikami. W kontekście reformy WPR osiągnięto jednak porozumienie polityczne dotyczące ujęcia w nowym rozporządzeniu horyzontalnym w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej przepisu zobowiązującego jednostki certyfikujące do dostarczania opinii na temat legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw wydatków. Będzie to obejmować przegląd pełnego cyklu oraz ponowne przeprowadzenie kontroli reprezentatywnej próby transakcji (przedział 60–170 transakcji na fundusz w zależności od liczby czynników, w tym wielkości populacji). Komisja uważa zatem, że dokonane ustalenia zostały uwzględnione w podjętych już inicjatywach legislacyjnych, które zostaną przyjęte na początku 2014 r. Ramka 8 – Przykłady niedociągnięć jednostek certyfikujących polegające na nieuwzględnieniu w kontrolach wszystkich wymogów dotyczących finansowania ze środków UE Ustalenia ETO zostaną uwzględnione w analizie ryzyka zespołu certyfikującego. 51. W stosownych przypadkach jednostkom certyfikującym przekazano zalecenia mające na celu poprawę jakości ich pracy w przyszłości. Ustalenia i zalecenia zostały również przekazane i udostępnione wszystkim jednostkom certyfikującym podczas spotkania grupy ekspertów, które odbyło się we wrześniu 2012 r. Niektóre jednostki certyfikujące dobrze rozumieją charakter i cele kontroli, które mają zostać przeprowadzone, natomiast inne czasem nie sięgają wystarczająco głęboko w swoich działaniach kontrolnych i pozostają na raczej formalnym poziomie oceny. Komisja jest zdania, że większość ustaleń miała niewielkie znaczenie i nie podważała pewności, jaką Komisja może uzyskać w rocznym sprawozdaniu z działalności w tym zakresie. Zbiorcza odpowiedź na pkt 52–54: Z zasady Komisja nieprzerwanie prowadzi przegląd pracy jednostek certyfikujących poprzez analizę dokumentów dotyczących finansowego rozliczania zgodności i wizyty kontrolne w jednostkach certyfikujących. W świetle doświadczeń uzyskanych w związku z zastosowaniem dobrowolnej „procedury zwiększenia pewności” dokonuje się przeglądu wytycznych dla jednostek certyfikujących, aby wprowadzić nowy zakres odpowiedzialności jednostek certyfikujących obejmujący legalność i prawidłowość wydatków. Zbiorcza odpowiedź na pkt 56-57: Komisja podziela opinię Trybunału, że próba obecnie kontrolowana przez jednostki certyfikujące jest zbyt mała. W tym celu projekt wytycznych dotyczących nowych zadań jednostek certyfikujących będących podstawą do wydania opinii w sprawie legalności i prawidłowości określa poprawny statystycznie model prowadzenia prac, a ponadto wytyczne te zostały rozszerzone w odniesieniu do charakteru prac, jakie mają prowadzić jednostki certyfikujące, aby zapewnić badanie pełnego cyklu każdej wybranej transakcji. Ponadto w przyszłości zamierza się wprowadzić większy nadzór nad pracą jednostek certyfikujących. 58. Komisja uważa, że jej system informacyjny jest odpowiedni do celów, do jakich jest wykorzystywany. W szczególności informacje z państw członkowskich służą potrzebom służb operacyjnych i kontrolnych. Ostateczne terminy określone w przepisach będą utrzymane i przestrzegane. 59. Komisja uzyskuje informacje o wynikach kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu dla roku składania wniosków n, a środki są wypłacane rolnikom od grudnia roku n do czerwca roku n+1 i zgłaszane Komisji w lipcu roku n+1. Roczne sprawozdanie z działalności za rok budżetowy n+1 jest sporządzane w marcu roku n+2. Komisja odnotowuje, że zamiast wykorzystywać statystyki do monitorowania wdrażania przez państwa członkowskie, wykorzystuje je między innymi do sprawdzania, czy liczba kontroli jest zgodna z wymogami regulacyjnymi. Kolejnym celem związanym ze statystykami jest ich wykorzystywanie jako narzędzia do zarządzania dla państw członkowskich. Stanowią one przydatne źródło informacji na temat wykrytych błędów, które powinny zostać skorygowane w danym roku. 60. W przypadku płatności bezpośrednich okres wypłat za rok składania wniosków n trwa od 15/10/n do 30/06/n+1 (okres wypłat przypada więc w roku budżetowym n+1, który jest przedmiotem rocznego sprawozdania z działalności za rok n+1 sporządzanego w marcu roku n+2). Statystyki kontroli nie mogą być zatem przesłane, dopóki nie zostanie sfinalizowany dany rok składania wniosków. Choć po tym terminie dokonywane są pewne płatności, zazwyczaj jest ich niewiele i mają niewielki wpływ pod względem finansowym. W projekcie przepisów dotyczących reformy WPR proponuje się dostosowanie okresu wypłat i ostatecznego terminu w przypadku EFRG objętego ZSZiK do tych odnoszących się do EFRROW objętego ZSZiK. Jednym z powodów jest zapewnienie lepszego powiązania między rokiem składania wniosków a wykonaniem finansowym. Ostateczny termin 15 lipca umożliwia również państwom członkowskim dokonanie koniecznych korekt przed kolejnym rokiem składania wniosków. 61. Ostateczne terminy przesyłania statystyk dotyczących przeprowadzonych kontroli określają stosowne przepisy UE. Nie zawsze możliwe jest uzyskanie uaktualnień statystyk na czas, aby włączyć je do rocznego sprawozdania z działalności. 62. Komisja odnotowuje, że jedyne statystyki, które można uznać za „nie w pełni przydatne”, to statystyki dotyczące części EFRROW nieobjętej ZSZiK, w przypadku której okres, za który statystyki są zgłaszane, nie pokrywa się w pełni z rokiem budżetowym rocznego sprawozdania z działalności. 63. Dane, o których wspomina Trybunał, zostały przesłane drogą elektroniczną bezpośrednio do bazy danych CATS w ramach próby w lipcu 2013 r. Wszystkie dane dotyczące bezpośredniej pomocy obszarowej zostały przekazane w ten sposób, w związku z czym Komisja zyskała większe możliwości przeprowadzania kontroli. Odnotowuje się jednak, że formalne deklaracje finansowe państw członkowskich (w tym tabele X, o których wspomina Trybunał) dotyczące transakcji stanowiących podstawę tych statystyk są przesyłane w lutym roku n+1 – zaledwie 4 miesiące po zakończeniu danego roku budżetowego. Termin składania rocznych deklaracji w zestawieniu z terminem rocznego sprawozdania z działalności Dyrektora Generalnego, które musi zostać podpisane do końca marca roku n+1, uniemożliwia dogłębne uzgodnienie danych z tabel X z tymi ze statystyk przesłanych w lipcu poprzedniego roku. Zbiorcza odpowiedź na pkt 66–68. Zdaniem Komisji nie jest możliwa systematyczna weryfikacja wszystkich danych prezentowanych w statystykach podczas kontroli zgodności przeprowadzanych w państwach członkowskich. DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich szacuje, że państwa członkowskie przeprowadzają każdego roku ponad 900 000 kontroli, na podstawie których sporządza się statystyki kontroli, a zatem niemożliwe byłoby przeprowadzenie weryfikacji w zakresie wymaganym przez Trybunał. Kontrole mają obejmować podstawowy zakres ryzyka. Choć prowadzone są pewne działania w tym zakresie, nie jest możliwe odniesienie się do wszystkich kwestii stwierdzonych w statystykach. Sprawdzanie statystyk kontroli nie jest głównym przedmiotem kontroli zgodności, które koncentrują się raczej na funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli. Ponadto duża liczba kontroli na dany rok przeprowadzana jest po ukończeniu rocznego sprawozdania z działalności. W zależności od terminów określonych przepisami UE i procedurą kontroli, nie zawsze możliwe jest uzyskanie uaktualnionych statystyk na czas i ujęcie ich w rocznym sprawozdaniu z działalności. Szeroki zakres elementów, które już muszą podlegać sprawdzeniu przez kontrolerów Komisji w DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, uniemożliwia – w kontekście dostępnych zasobów – spełnienie sugestii Trybunału, bez wywierania negatywnego wpływu na podstawową działalność. Niemniej skupienie większej uwagi na sprawozdaniach statystycznych będzie podstawą prac, które mają wykonać jednostki certyfikujące w perspektywie opinii na temat legalności i prawidłowości. 69. Jak wyjaśniono już powyżej, głównym celem procedury rozliczania zgodności nie jest kontrolowanie statystyk kontroli otrzymywanych od państw członkowskich. Ma ona na celu raczej sprawdzanie ich systemów zarządzania i kontroli, a także wdrażanie ustaleń Trybunału zawartych w poświadczeniu wiarygodności i skorygowanie ryzyka dla budżetu UE. 70. Komisja zawsze miała świadomość, że szacunki państw członkowskich dotyczące nieregularnych płatności nie są w pełni wiarygodne. Dlatego brane są pod uwagę inne dowody jako poparcie dla rocznego poświadczenia wiarygodności Dyrektora Generalnego DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich. 71. Komisja zgadza się, że próby, o których wspomina Trybunał, nie były wystarczająco reprezentatywne, jednak wpływ zastosowanych praktyk w większości przypadków skutkował zawyżeniem poziomu błędu resztowego. 72. W projekcie wytycznych dla jednostek certyfikujących na okres po 2013 r. przedstawiony został prawidłowy pod względem statystycznym model budowania pewności kontroli, którego stosowanie zostanie również zalecone agencjom płatniczym. Pewność ma wypływać nie tylko z wyników weryfikacji systemu, ale również z bardziej solidnego podejścia merytorycznego (i w miarę możliwości badania dwufunkcyjnego). Zbiorcza odpowiedź na pkt 73–78: Trybunał krytykuje Komisję za wykorzystywanie danych zgłoszonych przez państwa członkowskie dotyczących przeprowadzonych przez nie kontroli. W konsekwencji Komisja dostosowała swoje podejście, a następnie przyjęła własną ocenę tych danych, aby ocenić poszczególne elementy (np. zła interpretacja lub złe stosowanie przepisów UE lub przepisów krajowych, niewystarczające kontrole), co może oznaczać, że statystyki nie przedstawiają pełnej sytuacji. To podejście zostało zatwierdzone przez centralne służby Komisji i jest uznawane za odpowiedni sposób zwiększania pewności, którą można uzyskać na podstawie prac wykonywanych przez państwa członkowskie w ramach zarządzania dzielonego. Zgodnie ze zweryfikowaną metodyką informacje dostępne z kontroli ETO, ustalenia jednostek certyfikujących i własne kontrole Komisji są łączone w ogólną ocenę sytuacji na poziomie agencji płatniczej i uwzględniane przy agregowaniu na poziomie państwa członkowskiego i UE-27. Jak wskazano w odpowiedzi na sprawozdanie roczne Trybunału za rok 2012, nowe zintegrowane podejście, które zastosowano w stosunku do 2012 r. wyłącznie w odniesieniu do pomocy bezpośredniej niezwiązanej z produkcją, będzie w miarę możliwości dalej rozwijane i rozszerzane na inne działania w ramach WPR w roku 2013, a w szczególności na rozwój obszarów wiejskich. Postępując w ten sposób, Komisja będzie działać zgodnie z zaleceniem zawartym w sprawozdaniu rocznym Trybunału za rok 2012, aby: „w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI Komisja przyjęła podobne podejście do EFRROW, co do pomocy niepowiązanej z wielkością produkcji, w przypadku której Komisja uwzględnia wyniki swoich własnych kontroli zgodności przy ocenie poziomu błędu dla każdej agencji płatniczej”. 78. Jak już wskazano w odpowiedzi na sprawozdanie roczne Trybunału za rok 2012, nowe zintegrowane podejście, które zastosowano w stosunku do 2012 r. w odniesieniu do pomocy bezpośredniej niezwiązanej z produkcją, będzie w miarę możliwości dalej rozwijane i rozszerzane na inne działania w ramach WPR na rok 2013. Komisja uważa, że postępując w ten sposób, będzie działać zgodnie z zaleceniem zawartym w sprawozdaniu rocznym Trybunału za rok 2012, aby: „w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI Komisja przyjęła podobne podejście do EFRROW, co do pomocy niepowiązanej z wielkością produkcji, w przypadku której Komisja uwzględnia wyniki swoich własnych kontroli zgodności przy ocenie poziomu błędu dla każdej agencji płatniczej”. Zbiorcza odpowiedź na pkt 79–81: Komisja zgadza się, że nie można porównać poziomu błędu oszacowanego przez te dwie instytucje. Odnotowuje się, że poziom błędu resztowego oszacowany przez DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich w 2012 r. dla EFRG mieści się w górnych i dolnych granicach szacunku poziomu błędu dokonanego przez Trybunał. 82. Te dwie instytucje zastosowały różne metodyki obliczania poziomów błędu. Jako że Komisja potrzebuje informacji na poziomie indywidualnych agencji płatniczych, opracowała w tym celu własną metodykę. 83. Jak Trybunał odnotowuje w pkt 76, korekty dokonywane przez Komisję w odniesieniu do pomocy bezpośredniej niezwiązanej z produkcją w jej rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. doprowadziły do znacznego wzrostu szacowanego poziomu błędu resztowego, który Komisja uważa za odpowiedni w celu uwzględnienia niedociągnięć w statystykach kontroli przekazanych przez państwa członkowskie. Komisja odnotowuje, że w swoim sprawozdaniu rocznym za rok 2012 Trybunał zalecił, aby podejście to zostało rozszerzone na wszystkie wydatki rolne. 84. Bez względu na kwestie dotyczące wiarygodności Komisja uważa, że wyniki ponad 900 000 kontroli przeprowadzonych przez państwa członkowskie są wartościowe oraz że praca ta nie może zostać po prostu zignorowana. Zob. również odpowiedź na pkt 82. 87. Jako że Trybunał może, jak wskazują na to jego uwagi, stosować inną ocenę ilościowego wpływu błędów niż określona przez Komisję i przekazana państwom członkowskim, dlatego będzie on zawsze szacował wyższy poziom błędu. Nie oznacza to, że Komisja jako instytucja odpowiedzialna za wdrażanie przepisów pod kontrolą Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, powinna dostosowywać swoją ocenę wagi błędu do oceny Trybunału. Określając wymiar korekty, Komisja uwzględnia zasadę proporcjonalności, rodzaj i zakres nieprawidłowości oraz finansowe skutki stwierdzonych niedociągnięć. Czysto formalne błędy nie zawsze zagrażają należytemu zarządzaniu finansami. 88. Jak wskazano w odpowiedzi na sprawozdania roczne za lata 2011 i 2012, Komisja jest zdania, że przestrzeganie wymogów wzajemnej zgodności nie stanowi kryterium kwalifikowalności dla płatności w ramach WPR, a zatem kontrole tych wymogów nie dotyczą legalności i prawidłowości powiązanych transakcji. Wzajemna zgodność to mechanizm, w ramach którego na rolników nakładane są kary, jeśli nie przestrzegają szeregu przepisów wywodzących się głównie z innych rozwiązań z zakresu polityki niż WPR i obowiązują wszystkich obywateli UE niezależnie od WPR. Dlatego Komisja jest zdania, że kary nakładane za naruszenia wymogów wzajemnej zgodności nie powinny być uwzględniane w obliczaniu poziomów błędu na potrzeby WPR. WNIOSKI I ZALECENIA 90. Komisja pragnie podkreślić, że jej podejście do statystyk państw członkowskich zmieniło się znacząco w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. Do 2011 r. DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich stosowała margines bezpieczeństwa wynoszący 25 %, aby zrekompensować niekompletność statystyk państw członkowskich, jednak to podejście było krytykowane przez Trybunał jako niewiarygodne. Z tego względu w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. Komisja przeprowadziła dalszą ocenę statystyk, wykorzystując dostępne informacje od jednostek certyfikujących, własne kontrole Komisji oraz kontrole Trybunału. W przypadku wystąpienia rozbieżności między oceną tych organów kontroli a poziomem błędu wynikającym ze statystyk kontroli z państw członkowskich stosowano korektę w celu odzwierciedlenia bardziej – zdaniem Komisji – realistycznego poziomu błędu. Zgodnie z zaleceniem Trybunału zawartym w sprawozdaniu rocznym za rok 2012 podejście to jest stosowane do innych obszarów wydatków w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2013 r., a w szczególności do rozwoju obszarów wiejskich. 91. Obliczając poziom błędu resztowego, Komisja uwzględnia potencjalny wpływ niedociągnięć na dane przekazywane przez państwa członkowskie. Zalecenie 1 Komisja podziela opinię Trybunału dotyczącą konieczności usprawnienia kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu. Adekwatność tych kontroli jest weryfikowana/oceniana podczas kontroli zgodności, a zalecenia dotyczące usprawnień są przekazywane państwom członkowskim. Komisja ponadto regularnie informuje państwa członkowskie o swoich najczęstszych ustaleniach kontroli w celu zachęcania do stosowania najlepszych praktyk. Komisja stale wdraża to zalecenie, jak opisano poniżej, i wzmocniła pewne narzędzia w ramach reformy WPR. Tiret pierwsze: W przypadku wykrycia przez Komisję, a w istocie również przez Trybunał niedociągnięć w systemach zarządzania i kontroli w państwach członkowskich, Komisja wykorzystuje posiadane narzędzia, aby skłonić państwa członkowskie do naprawienia sytuacji. Obejmują one procedurę rozliczania zgodności skutkującą korektami finansowymi, które nie tylko chronią budżet UE, ale działają jako silna zachęta dla państw członkowskich do wdrożenia wymaganych planów działania w celu wyeliminowania braków, czy przerwanie płatności w ramach EFRROW. Nowe rozporządzenie horyzontalne w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej, które wchodzi w życie w styczniu 2014 r., przewiduje wzmocniony mechanizm zawieszania płatności dla państw członkowskich, które nie wdrażają planu działań naprawczych. Tiret drugie i trzecie: Programy pomocy obszarowej ogólnie i LPIS w szczególności podlegają ciągłym kontrolom w celu wykrywania braków. Komisja bardzo poważnie traktuje problem braku efektywności LPIS i państwa członkowskie są zobowiązane wprowadzić pilne zmiany, które są dokładnie monitorowane przez Komisję w ramach kontroli uzupełniających. W 2012 r. Komisja podjęła z państwami członkowskimi próbę zidentyfikowania podstawowych przyczyn błędów odnośnie do rozwoju obszarów wiejskich. Zwrócono się do wszystkich państw członkowskich o opracowanie planów działania, aby zredukować poziomy błędu. Poprawa jakości kontroli przeprowadzanych przez państwa członkowskie stanowi integralną część tego planu. Zbiorcza odpowiedź na pkt 92–93. Na podstawie nowego rozporządzenia horyzontalnego w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej, które wchodzi w życie w styczniu 2014 r., jednostki certyfikujące będą miały obowiązek dostarczać opinię na temat legalności i prawidłowości transakcji. Będzie to związane z ponownym przeprowadzeniem kontroli reprezentatywnej próby transakcji skontrolowanych już przez agencję płatniczą oraz zatwierdzenie (lub nie) uzyskanych danych statystycznych dotyczących kontroli. Oczekuje się, że ta dodatkowa praca przyczyni się do poprawy jakości statystyk dostarczanych przez agencje płatnicze. Niemniej państwa członkowskie będą zobowiązane do przeprowadzania dalszej weryfikacji przekazywanych danych. Latem 2012 r. podjęto ważny krok odnośnie do statystyk kontroli za rok składania wniosków 2012 w zakresie płatności bezpośrednich. Statystyki były przekazywane i wprowadzane przez państwa członkowskie bezpośrednio do bazy danych Komisji CATS. Wstępne oceny tej próby były bardzo pozytywne. Po przeprowadzeniu pełnego przeglądu oraz dokonaniu niezbędnych korekt automatyczne przekazywanie danych zostanie rozszerzone na inne ważne obszary wydatków w ramach WPR. Zalecenie 2 Komisja dokona ponadto przeglądu wytycznych dostarczonych państwom członkowskim dotyczących kompilacji statystyk i w szczególności będzie starać się harmonizować najlepsze praktyki w różnych sektorach. Wytyczne będą podlegały przeglądowi zwłaszcza w kontekście automatyzacji statystyk oraz w kontekście przepisów wykonawczych dotyczących reformy WPR. Akapit drugi: Ta część zalecenia jest skierowana do państw członkowskich. Komisja będzie nadal wymagać od państw członkowskich ulepszania ich wewnętrznych procedur w zakresie weryfikacji i kompilacji przesyłanych danych z kontroli. 94. Jednostki certyfikujące przeprowadzają weryfikacje wymagane na podstawie przepisów UE, które obejmują kontrolę raczej ograniczonej liczby transakcji. Na podstawie nowego rozporządzenia horyzontalnego w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej, które zostanie przyjęte na początku 2014 r., wymaga się od jednostek certyfikujących przeprowadzania znacząco większej liczby bardziej dogłębnych kontroli w celu dostarczania opinii na temat legalności i prawidłowości wydatków. Zalecenie 3 Akapit pierwszy: Zdaniem Komisji odpowiedzią na zalecenie jest nowe rozporządzenie horyzontalne w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej, które wchodzi w życie w styczniu 2014 r. i zobowiązuje jednostki certyfikujące do dostarczania opinii na temat legalności i prawidłowości transakcji. Będzie to związane z ponownym przeprowadzeniem kontroli reprezentatywnej próby transakcji skontrolowanych już przez agencję płatniczą oraz zatwierdzenie (lub nie) uzyskanych danych statystycznych dotyczących kontroli. W końcowej fazie opracowywania są szczegółowe wytyczne określające sposób prowadzenia tych działań. Tiret pierwsze: W wytycznych proponuje się ponowne przeprowadzenie przez jednostkę certyfikującą kontroli reprezentatywnej próby kontroli przeprowadzonych przez agencje płatnicze. Tiret drugie: Ponowne przeprowadzanie kontroli zostało już zaproponowane przez Komisję w odniesieniu do roku składania wniosków 2014. Tiret trzecie: Oczekuje się, że ta dodatkowa praca doprowadzi do poprawy jakości danych statystycznych agencji płatniczych i wraz z opinią jednostki certyfikującej przyczyni się do podniesienia stopnia pewności, który można uzyskać. 95. Zob. odpowiedzi do pkt 58–62. Konieczne jest odpowiednie wyważenie wad i korzyści przy wyborze optymalnego terminu otrzymywania danych, uwzględniając duże obciążenie administracyjne dla państw członkowskich związane z ich kompilacją, aby uniknąć przekazywania wielu uaktualnionych wersji. 96. Przeglądy mają ograniczony zakres i nie mają na celu weryfikowania każdego indywidualnego elementu danych. Taka praca nie jest możliwa do wykonania przy proporcjonalnym wysiłku (statystyki są tworzone na podstawie około 900 000 przeprowadzonych kontroli na miejscu). 97. Zob. odpowiedzi do pkt 66–69. Zalecenie 4 Komisja podkreśla, że różne ostateczne terminy przesyłania statystyk zostały ustalone z wielu powodów operacyjnych, a nie jedynie na potrzeby rocznego sprawozdania z działalności. Komisja odnotowuje, że konieczne jest odpowiednie wyważenie wad i korzyści przy wyborze optymalnego terminu otrzymywania danych, uwzględniając duże obciążenie administracyjne dla państw członkowskich związane z ich kompilacją, aby uniknąć przesyłania wielu zaktualizowanych wersji. Komisja dokonała przeglądu terminowości otrzymywania statystyk. W 2012 r. Komisja przeprowadziła próbę automatycznego przesłania statystyk kontroli dotyczących płatności bezpośrednich. Dane te zostały przesłane w ten sposób w lipcu 2013 r. i wstępne oceny ich kompletności oraz jakości są pozytywne. Wprowadzone zostaną konieczne zmiany, aby wszystkie odpowiednie statystyki zostały zautomatyzowane w ten sposób. Pozwoli to ograniczyć błędy sprawozdawcze i zapewnić stosowanie jednej metodyki we wszystkich państwach członkowskich. Ponadto w ramach nowego porozumienia politycznego dotyczącego rozporządzenia horyzontalnego w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej wprowadzono nowy przepis umożliwiający Komisji zawieszenie płatności na rzecz państw członkowskich w związku ze statystykami, które nie zostały przesłane w określonych terminach. Prawodawca europejski dokonał jasnego wyboru, aby dalej ulepszać istniejące podstawy pewności w kontekście reformy WPR i w związku z tym Komisja nie ma zamiaru przeprowadzać pełnej weryfikacji danych stanowiących podstawę statystyk kontroli, co podważałoby również zasadę zarządzania dzielonego. Choć prowadzone są prace nad weryfikowaniem statystyk kontroli, nie jest to podstawowym celem procedury rozliczania zgodności. Ma ona na celu raczej sprawdzenie systemów zarządzania i kontroli – a także wdrażanie ustaleń Trybunału zawartych w poświadczeniu wiarygodności. Szeroki zakres elementów, które już muszą podlegać sprawdzeniu przez kontrolerów Komisji w DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach dostępnych zasobów, uniemożliwia spełnienie sugestii Trybunału, bez wywierania negatywnego wpływu na podstawową działalność, w tym niekorzystnego wpływu na poziom korekt finansowych stosowanych w ramach ochrony interesów finansowych UE. Niemniej elementy podstawowych danych są sprawdzane w trakcie kontroli Komisji, aby wyjaśnić wątpliwości dotyczące niektórych kwestii, i są również wykorzystywane do przygotowania próby transakcji do kontroli na miejscu. Ponadto skupienie większej uwagi na sprawozdaniach statystycznych będzie podstawą prac, które mają wykonać jednostki certyfikujące w kontekście opinii na temat legalności i prawidłowości. Zbiorcza odpowiedź na pkt 98–99: W rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. w odniesieniu do pomocy bezpośredniej niezwiązanej z produkcją (stanowiącej 65 % wydatków na WPR) Komisja przyjęła nowe podejście opisane w odpowiedzi na pkt 69. W swoim sprawozdaniu podsumowującym Komisja stwierdza, że DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich rozszerzy to podejście na inne obszary wydatków w ramach WPR w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2013 r. Takie rozszerzenie jest zalecane również przez Trybunał w sprawozdaniu rocznym za rok 2012. Komisja nie twierdzi, że korekty wprowadzane przez nią w statystykach kontroli przekazywanych przez państwa członkowskie są prawidłowe pod względem statystycznym, jednak uważa je za najlepsze szacunki w sytuacji braku jakichkolwiek innych bardziej wiarygodnych danych. Szacowanie poziomu błędu resztowego przez Komisję nie opiera się jedynie na statystykach kontroli przekazywanych przez państwa członkowskie, ale uwzględnia również inne odpowiednie informacje oparte na profesjonalnej ocenie, w szczególności wyniki własnych kontroli Komisji i Trybunału oraz ustalenia jednostek certyfikujących. Zalecenie 5 Akapit drugi: Począwszy od roku składania wniosków 2014 jednostki certyfikujące będą zobowiązane systematycznie badać, w oparciu o reprezentatywne próby dla EFRG i EFRROW, wiarygodność kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu przeprowadzanych przez agencje płatnicze. Wytyczne przygotowane przez Komisję mają na celu zagwarantowanie, aby prace te były prowadzone w oparciu o solidną metodykę statystyczną, a ich wyniki zwiekszyły pewność dotyczącą legalności i prawidłowości transakcji oraz zapewniły miarodajne oszacowanie poziomu błędu resztowego dla poszczególnych państw członkowskich i funduszy. DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich zwiększy swój nadzór nad jednostkami certyfikującymi, aby uzyskać pewność co do wiarygodności ich nowych działań związanych z legalnością i prawidłowością. Pozwoli to Komisji na stopniowe zmniejszanie liczby koniecznych indywidualnych korekt, wprowadzanych obecnie do statystyk dostarczanych przez państwa członkowskie. Tymczasem, z uwagi na konieczną stabilność, Komisja będzie stosować zrewidowane zintegrowane podejście w odniesieniu do płatności bezpośrednich niezwiązanych z produkcją w DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich i rozszerzy je na inne działania w ramach WPR, w szczególności rozwój obszarów wiejskich, zgodnie z zaleceniem zawartym w sprawozdaniu rocznym Trybunału za rok 2012.