4.

Głównym celem projektowanej dyrektywy jest zapewnienie skoordynowanego wprowadzenia oraz stosowania przez Państwa Członkowskie poprawionych Czterdziestu Zaleceń opracowanych przez Grupę Zadaniową do spraw Działań Finansowych przeciwko Praniu Pieniędzy (dalej „FATF”, od Financial Action Task Force). W wyniku rewizji Czterdziestu Zaleceń FATF, zakończonej w czerwcu 2003 r., wprowadzono wzmocnione i bardziej powszechne ramy prawne dla międzynarodowych standardów ochrony integralności systemu finansowego. W szczególności zakres zastosowania Czterdziestu Zaleceń został rozszerzony tak, aby obok kwestii prania pieniędzy objąć nim również finansowanie działalności terrorystycznej. W tym kontekście projektowana dyrektywa stworzy w ramach wspólnego rynku wzmocnione i spójne ramy prawne zwalczania prania pieniędzy i finansowania działalności terrorystycznej. W szczególności proponuje się, miedzy innymi: a) włączyć finansowanie działalności terrorystycznej w zakres pojęcia pranie pieniędzy; b) zmienić definicję „poważnego przestępstwa” w obecnej dyrektywie w sprawie prania pieniędzy (1) (dalej „obecna dyrektywa w sprawie prania pieniędzy”); c) rozszerzyć krąg osób oraz instytucji podlegających obecnej dyrektywie w sprawie prania pieniędzy, tak aby objąć nim, miedzy innymi, podmioty świadczące usługi korporacyjne i trustowe oraz pośredników ubezpieczeniowych (działających w odniesieniu do ubezpieczeń na życie oraz innych ubezpieczeń związanych z inwestowaniem), w obu przypadkach w zakresie, w jakim nie są one objęte przez obecną dyrektywę w sprawie prania pieniędzy; d) poszerzyć zakres zastosowania procedur należytej staranności w stosunkach z klientami oraz obowiązków dokumentacyjnych w odniesieniu do mieszczących się w krajach trzecich spółek zależnych, w których instytucja objęta obecną dyrektywą w sprawie prania pieniędzy dysponuje większościowym pakietem udziałów, jak również mieszczących się w krajach trzecich oddziałów takich instytucji; e) zakazać w sposób wyraźny instytucjom kredytowym i finansowym prowadzenia anonimowych rachunków, anonimowych książeczek wkładów bankowych lub rachunków pod fikcyjnymi nazwiskami lub nazwami; f) zakazać w sposób wyraźny instytucjom kredytowym wchodzenia w stosunki banków korespondentów z bankami fikcyjnymi (shell banks); g) wprowadzić bardziej szczegółowe określenie wymogów zasady „poznaj swojego klienta” w odniesieniu do instytucji i osób podlegających projektowanej dyrektywie, w szczególności w przypadkach podwyższonego ryzyka prania pieniędzy, takich jak transgraniczne stosunki pomiędzy bankami korespondentami; h) umożliwić Państwom Członkowskim stosowanie uproszczonych procedur należytej staranności w stosunkach z klientami w sytuacjach cechujących się niskim ryzykiem prania pieniędzy (Komisja, wspomagana przez Komitet do spraw Zapobiegania Praniu Pieniędzy, jest uprawniona do wydawania aktów wykonawczych określających kryteria pozwalające na odpowiednią kwalifikację przypadków niskiego lub wysokiego ryzyka prania pieniędzy); i) pod pewnymi warunkami, zapewnić dalsze wzajemne uznawanie procedur należytej staranności w stosunkach z klientami, stosowanych przez strony trzecie w innych Państwach Członkowskich; j) wymagać od Państw Członkowskich utworzenia jednostek wywiadu finansowego w celu skutecznego zwalczania zarówno prania pieniędzy, jak i finansowania działalności terrorystycznej; oraz k) wymagać od Państw Członkowskich utworzenia systemu licencjonowania lub rejestrowania kantorów wymiany walut oraz podmiotów świadczących usługi korporacyjne i trustowe. EBC zauważa także, że projektowana dyrektywa przewiduje, iż w odniesieniu do usług przekazów pieniężnych zastosowanie będą miały szczególne postanowienia odnoszące się do identyfikacji klientów, zawarte w jeszcze nie opublikowanym projekcie Komisji rozporządzenia Parlamentu Europejskiego oraz Rady w sprawie towarzyszących przekazom pieniężnym informacji o osobach dokonujących płatności (2).