PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 190/33

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2010/C 190/07

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„CORNISH PASTY”

NR WE: UK-PGI-005-0727-11.11.2008

ChOG ( X ) ChNP ( )

1. Nazwa:

„Cornish Pasty”

2. Państwo członkowskie lub kraj trzeci:

Zjednoczone Królestwo

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1. Rodzaj produktu:

Klasa 2.4. Chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarskie

3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

„Cornish Pasty” to aromatyczny pasztecik w kształcie litery „D”, nadziewany wołowiną, warzywami i przyprawami.

Ciasto

Ciasto może być kruche, francuskie albo ptysiowe, w zależności od indywidualnego przepisu piekarza. Po napełnieniu nadzieniem ciasto można oznaczyć do celów identyfikacji produktu np. dziurką wyciętą nożem, nacięciami lub elementem wyciętym z ciasta, można je również pokryć powłoką z mleka, jaja lub z mleka i jaja razem, aby uzyskać jego złocistą barwę. Foremka z ciasta jest aromatyczna i dostatecznie trwała, by zachować kształt w trakcie całego procesu pieczenia, chłodzenia i obróbki; uniemożliwia rozklejenie lub pękanie produktu.

Nadzienie pasztecika

Na nadzienie „Cornish Pasty” składają się następujące składniki:

— pokrojony w plasterki lub kostki ziemniak,

— brukiew,

— cebula,

— (zawartość warzyw w paszteciku musi wynosić co najmniej 25 %),

— pokrojona w kostkę lub zmielona wołowina,

— (zawartość mięsa w paszteciku musi wynosić co najmniej 12,5 %),

— przyprawy do smaku, głównie sól i pieprz.

W nadzieniu nie można stosować innych rodzajów mięsa, warzyw, np. marchwi, ani żadnych sztucznych dodatków, a wszystkie składniki nadzienia w chwili sklejania produktu muszą być surowe.

Uwaga: zgodnie z tradycją w Kornwalii „brukiew” nazywana jest „rzepą”, tak więc te dwa terminy stosuje się wymiennie, ale w rzeczywistości składnikiem jest „brukiew”.

Przy sklejaniu „Cornish Pasty” paszteciki są formowane w literę „D”, a brzegi ciasta są ręcznie lub mechanicznie karbowane po jednej stronie, ale nigdy na szczycie.

Cały pasztecik piecze się na wolnym ogniu, aby maksymalnie wydobyć aromat z surowych składników. Inną wyróżniającą cechą „Cornish Pasty” jest to, że chociaż jego składniki można odróżnić po wyglądzie, smaku i teksturze, połączenie smaków surowej wołowiny i warzyw tworzy razem zrównoważony i naturalny aromatyczny smak całego produktu. Ciasto nabiera również delikatnego aromatu.

„Cornish Pasty” nie może zawierać sztucznych barwników, substancji wzmacniających smak ani konserwantów. W sprzedaży występuje w wielu wariantach pod względem rozmiaru i masy oraz w wielu rodzajach punktów sprzedaży, w tym w sklepach mięsnych i piekarniach, supermarketach, delikatesach i punktach sprzedaży żywności.

3.3. Surowce:

—

3.4. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

—

3.5. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Sklejanie pasztecików podczas przygotowania do pieczenia musi mieć miejsce na wyznaczonym obszarze.

Samo pieczenie nie musi odbywać się w obrębie wyznaczonego obszaru geograficznego, można wysłać gotowe, ale nieupieczone lub zamrożone paszteciki do piekarni lub innych punktów sprzedaży poza obszarem, gdzie mogą zostać przygotowane do spożycia poprzez wypiek w piecach.

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd:

Nie dotyczy.

3.7. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Logo „Cornish Pasty”, które zawiera potwierdzenie oryginalności, należy umieszczać na wszystkich opakowaniach i materiałach punktu sprzedaży.

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Obszar administracyjny Kornwalii.

5. Związek z obszarem geograficznym:

5.1. Specyfika obszaru geograficznego:

Klimat Kornwalii – wilgotny i łagodny – i jej położenie geograficzne czynią z niej doskonałe miejsce zarówno do produkcji wołowiny, jak i uprawy warzyw. Ziemniaki i brukiew/rzepa od dawna należały, i nadal należą, do głównych upraw ogrodniczych Kornwalii. Choć nie wymaga się, aby surowe składniki pasztecika pochodziły z Kornwalii, w praktyce wiele z nich nadal dostarczają miejscowi rolnicy, którzy kontynuują w ten sposób od dawna utrwalone, obustronnie korzystne relacje między kornwalijskim rolnikiem a kornwalijskim piekarzem.

Korzenie górnictwa w Kornwalii sięgają wiele stuleci wstecz, chociaż szczyt rozwoju tego przemysłu przypada na wiek XVIII i XIX. Znaczenie górniczego dziedzictwa tego obszaru wyraża się w fakcie, że chociaż sama działalność przemysłowa obecnie wygasła, niektóre krajobrazy górnicze w Kornwalii zostały uznane w 2006 r. za światowe dziedzictwo.

Górnicy i rolnicy zabierali to gotowe, łatwe do spożycia i przenoszenia danie do pracy, ponieważ bardzo dobrze spełniało swoje zadanie. Rozmiar i kształt produktu ułatwiał przenoszenie (zazwyczaj w kieszeni), foremka z ciasta izolowała zawartość i była dostatecznie trwała, by się nie rozpaść, a zdrowe, pożywne składniki były odpowiednim pożywieniem dla pracujących długo i w pocie czoła górników. Jest wiele opowieści na temat kształtu pasztecika. Najpopularniejsza z nich mówi, że kształt litery „D” umożliwiał mężczyznom pracującym w kopalniach cyny odgrzanie pasztecików pod ziemią i bezpieczne ich spożycie. Skórka (karbowany brzeg) była używana jako uchwyt, którego następnie pozbywano się z powodu wysokich poziomów obecności arsenu w kopalniach rud cyny.

Istnieją niezliczone historyczne dowody potwierdzające znacznie „Cornish Pasty” jako części kulinarnego dziedzictwa hrabstwa. Pasztecik stał się powszechną potrawą w XVI i XVII w., a swoją prawdziwą kornwalijską tożsamość uzyskał w ciągu ostatnich 200 lat.

Z badań wynika, że związki pomiędzy pasztecikiem a Kornwalią są dziś tak silne jak 200 lat temu, zarówno w obrębie hrabstwa, jak i poza nim. Turyści odwiedzają Kornwalię od czasu powstania połączeń kolejowych z hrabstwem, a degustacja „Cornish Pasty” staje się integralnym elementem ich wizyt. Z badania przeprowadzonego na temat stosunku do lokalnych potraw w Kornwalii wynika, że „Cornish Clotted Cream” (produkt objęty już ChNP) i „Cornish Pasty” są produktami najczęściej degustowanymi przez odwiedzających. Znamienne jest, że ankietowani w tym badaniu opisywali rodzaj pasztecików, które spożywali podczas zwiedzania hrabstwa, jako „właściwe paszteciki”, wskazując na znaczną różnicę pomiędzy „Cornish Pasty” z Kornwalii a bardziej ogólną, produkowaną masowo odmianą pasztecika, która obecnie może nosić taką nazwę. „Cornish Pasty” i „Cornish Clotted Cream” są również produktami najczęściej zabieranymi przez odwiedzających do domów z lokalnych punktów sprzedaży lub poprzez zamówienia pocztowe (źródło: Consumer Attitudes to Cornish Produce, Ruth Huxley, 2002).

5.2. Specyfika produktu:

„Cornish Pasty” wyróżnia się w wyglądzie kształtem litery „D” i karbowanym brzegiem. Kształt został pomyślany tak, aby ułatwić przenoszenie (zazwyczaj w kieszeni) i umożliwić mężczyznom pracującym w kopalniach cyny odgrzewanie pasztecików pod ziemią i bezpieczne ich spożycie. Skórka (karbowany brzeg) była używana jako uchwyt, którego następnie pozbywano się z powodu wysokich poziomów obecności arsenu w kopalniach rud cyny. Foremka z ciasta izolowała zawartość i była dostatecznie trwała, by się nie rozpaść, a zdrowe, pożywne składniki były odpowiednim pożywieniem dla pracujących długo i w pocie czoła górników.

5.3. Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) albo szczególnymi cechami jakościowymi, renomą lub innymi właściwościami produktu (w przypadku ChOG):

„Cornish Pasty” posiada ugruntowaną pozycję i renomę w ramach kulinarnego dziedzictwa Kornwalii; potrawa była opisywana na przestrzeni wielu stuleci. Pasztecik stał się powszechnym przysmakiem w wieku XVI i XVII, a swoją prawdziwą kornwalijską tożsamość uzyskał w ciągu ostatnich 200 lat.

Pod koniec XVIII w. „Cornish Pasty” stał się podstawowym pożywieniem robotników w całej Kornwalii, a także ich rodzin. Górnicy i rolnicy zabierali to gotowe, łatwe do spożycia i przenoszenia danie do pracy, ponieważ bardzo dobrze spełniało swoje zadanie.

Dowody na to, że „Cornish Pasty” jest tradycyjnym kornwalijskim daniem można znaleźć w Worgan’s Agricultural Survey of Cornwall (badanie rolnictwa Kornwalii Worgana) z 1808 r. Znajduje się w nim wzmianka o „robotniku mającym przy sobie zazwyczaj kawałek wołowiny w paszteciku”. Archiwa z lat sześćdziesiątych XIX w. pokazują, że dzieci zatrudnione w kopalniach również brały paszteciki ze sobą jako część swojego crib lub croust (określenia na przekąskę lub lunch w lokalnym dialekcie).

Na początku XX w. „Cornish Pasty” był produkowany na szeroką skalę w całym hrabstwie jako podstawowe pożywienie dla rolników i górników. Istnieją przykłady pocztówek z czasów króla Edwarda VII, datowanych na lata 1901–1910, prezentujące „Cornish Pasty” i fragmenty książek kucharskich, Good Things in England (1922) i Cornish Recipes, Ancient and Modern (1929), przedstawiające typowe przepisy na paszteciki.

Z badań wynika, że związki pomiędzy pasztecikiem a Kornwalią są dziś tak silne jak 200 lat temu, zarówno w obrębie hrabstwa, jak i poza nim. Turyści odwiedzają Kornwalię od czasu powstania połączeń kolejowych z hrabstwem, a degustacja „Cornish Pasty” staje się integralnym elementem ich wizyt.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://www.defra.gov.uk/foodfarm/food/industry/regional/foodname/products/documents/cornish-pasty-pgi.pdf

(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.