W szczególności w kontekście wielkości i stopnia wzajemnych powiązań Komisja skorzystała z opublikowanego przez MFW wykazu jurysdykcji, które pełnią funkcję siedziby w przypadku większości instytucji finansowych o znaczeniu systemowym, dla których program oceny sektora finansowego (FSAP) MFW ma charakter obowiązkowy. Metodyka MFW obejmuje zarówno stopień wzajemnych powiązań sektora finansowego każdego państwa, jak i wielkość tego sektora, a zatem uwzględnia się w niej rozmiar rynków finansowych. Zdaniem MFW wymieniona wyżej grupa państw obejmuje blisko 90 % światowego systemu finansowego i 80 % działalności gospodarczej na świecie; grupa ta obejmuje ponadto większość państw grupy G-20 i członków Rady Stabilności Finansowej. W badaniu nie uwzględniono instytucji posiadających siedzibę w państwach członkowskich UE. Ponadto w odniesieniu do wyboru stosownych jurysdykcji istotne są dwa dodatkowe kryteria: aby jurysdykcja mogła kwalifikować się do objęcia jej oceną pod kątem przyznania wyłączenia, o którym mowa w art. 1 ust. 9, nie może ona znajdować się w wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy opracowanym przez Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) i powinna być sygnatariuszem wielostronnego porozumienia o współpracy i wymianie informacji IOSCO.

Jeżeli w sprawozdaniu stwierdza się, że wyłączenie przewidziane w ust. 6 jest konieczne w odniesieniu do transakcji, których kontrahentem jest bank centralny państwa trzeciego prowadzący operacje związane z polityką pieniężną, operacje walutowe i operacje związane ze stabilnością finansową, Komisja przewiduje, że to wyłączenie ma zastosowanie do tego banku centralnego państwa trzeciego”.

W tym celu do dnia 1 czerwca 2015 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające traktowanie transakcji dokonywanych przez banki centralne państw trzecich, do których na potrzeby niniejszego ustępu zalicza się Bank Rozrachunków Międzynarodowych. Sprawozdanie obejmuje analizę ich zadań statutowych i wolumeny obrotu w Unii. Sprawozdanie to:

W ramach tego MiFIR przewiduje wyłączenie ze stosowania wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej w odniesieniu do nieudziałowych instrumentów finansowych, z którego rynki regulowane, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne mogą skorzystać w odniesieniu do transakcji, w których kontrahent jest członkiem Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), a transakcja jest zawierana w ramach wykonywania polityki pieniężnej, operacji walutowych i polityki stabilności finansowej, które ten członek ESBC ma prawo prowadzić na podstawie odpowiednich przepisów oraz gdy ten członek ESBC powiadomił z wyprzedzeniem swojego kontrahenta, że dana transakcja podlega wyłączeniu. Ponadto zgodnie z MiFIR Komisja ma prawo rozszerzyć zakres tego wyłączenia na banki centralne państw trzecich, jeżeli spełnione zostały warunki wstępne.

W MiFID 2 i MiFIR wprowadzono strukturę rynkową, która ma na celu zapewnienie, by transakcje – w stosownych przypadkach – były zawierane na platformach regulowanych oraz by były przejrzyste, zapewniając tym samym wydajne i sprawiedliwe kształtowanie cen.

Podstawę analizy zidentyfikowanych jurysdykcji na mocy upoważnienia, o którym mowa w art. 1 ust. 9 MiFIR, stanowią dwa kluczowe kryteria, z których oba mają decydujące znaczenie dla oceny dokonywanej przez Komisję:

a.zasady dotyczące obowiązkowego ujawniania transakcji dokonywanych przez banki centralne: system przejrzystości rynku mający zastosowanie do transakcji banku centralnego („przejrzystość rynku”) lub przejrzystość ram operacyjnych banku centralnego („przejrzystość operacyjna”); oraz

b.konieczność przyznania wyłączenia: wolumen transakcji zrealizowanych przez bank centralny z kontrahentami z UE lub na instrumentach finansowych notowanych na rynkach UE.

Do celów oceny spełnienie tych dwóch kryteriów uznano za obowiązkowe, ponieważ uwzględniają one czynniki określone w art. 1 ust. 9 MiFIR. W tym względzie „przejrzystość rynku” dotyczy przejrzystości konkretnej transakcji obejmującej poszczególne papiery wartościowe, natomiast „przejrzystość operacyjna” dotyczy szerszych zasad przejrzystości regulujących operacje banku centralnego. W związku z tym, biorąc pod uwagę cele i zakres stosowania MiFIR, uznano, że analiza wymogów regulacyjnych dotyczących przejrzystości rynku w odniesieniu do transakcji oraz przejrzystości wynikającej ze stosowania ram operacyjnych jest konieczna, aby można było ocenić stosowność przyznania wyłączenia bankom centralnym państw trzecich zgodnie z art. 1 ust. 9 lit. a) MiFIR. Ponadto istotny jest wolumen transakcji między państwem trzecim danego banku centralnego a UE, ponieważ stanowi on wskaźnik potencjalnego wpływu wymogów obowiązkowego ujawniania w Unii na transakcje dokonywane przez banki centralne państw trzecich zgodnie z art. 1 ust. 9 lit. b) MiFIR.

Dodatkowo, biorąc pod uwagę wymogi i cele określone w MiFIR, należy uwzględnić następujące kryteria:

(i) istnienie procedury powiadamiania, za pomocą której bank centralny państwa trzeciego powiadamia swojego kontrahenta z UE, że transakcja jest objęta wyłączeniem;

(ii) zdolność banku centralnego państwa trzeciego do dokonania rozróżnienia między transakcjami dokonywanymi na potrzeby najważniejszych celów politycznych określonych w MiFIR a transakcjami dokonywanymi wyłącznie w celach „czysto” inwestycyjnych; oraz

(iii) istnienie podobnego wyłączenia, z którego mogą korzystać banki centralne państw trzecich w jurysdykcji będącej przedmiotem analizy.

Powyższe kryteria dodatkowe zostały poddane ocenie z uwzględnieniem wymogów i celów określonych w MiFIR. W szczególności – zgodnie z MiFIR – wyłączenia, o których mowa w art. 1 ust. 6 MiFIR, nie mogą zostać przyznane bankom centralnym, gdy realizują one operacje w celach czysto inwestycyjnych. W związku z tym w badaniu przeanalizowano, czy banki centralne państw trzecich dokonują rozróżnienia między transakcjami realizowanymi w celach regulacyjnych a transakcjami dokonywanymi w celach inwestycyjnych. Ponadto w badaniu przeanalizowano, czy banki centralne państw trzecich dysponują procedurą powiadamiania w odniesieniu do transakcji objętych wyłączeniem lub czy przynajmniej rozważają wprowadzenie takiej procedury w odniesieniu do transakcji realizowanych z kontrahentami finansowymi z UE, tj. czegoś, co zwiększa poziom przejrzystości i jest w związku z tym przewidziane w MiFIR. Ponadto dostępność ustawowego wyłączenia dla banków centralnych realizujących transakcje w systemach obrotu państw trzecich może wpływać na analizę kosztów i wyników dotyczącą stosowności wyłączenia.

Po przeprowadzeniu oceny tych kryteriów Komisja doszła do wniosku, że zdolność banków centralnych państw trzecich do rozróżnienia między transakcjami realizowanymi do celów regulacyjnych oraz transakcjami realizowanymi do celów inwestycyjnych ma kluczowe znaczenie, ponieważ w przeciwnym razie wszelkie wyłączenie przyznane na podstawie art. 1 ust. 9 nie byłoby wystarczająco wyraźnie uzasadnione. Po dalszej analizie uznano natomiast, że brak – w chwili opracowywania niniejszego sprawozdania – procedur powiadamiania w sprawie transakcji objętych wyłączeniem nie jest wystarczająco istotny, by uznać, że wyłączenie na mocy art. 1 ust. 9 nie powinno być dostępne, ponieważ jurysdykcje, w których takie procedury obecnie nie obowiązują, wskazały, że są gotowe je wdrożyć natychmiast po wprowadzeniu systemu określonego w MiFIR. Ponadto istnienia – w jurysdykcji poddanej analizie – ustawowych wyłączeń dotyczących transakcji realizowanych przez banki centralne w systemach obrotu państw trzecich nie uznaje się za niezbędne do kwalifikowania się do przyznania wyłączenia, ponieważ nie jest to wymóg wyraźnie określony w art. 1 ust. 9 MiFIR.

Ogólny przegląd oceny przedstawiono w załączniku 1. Komisja stwierdziła – w świetle istniejących w tych jurysdykcjach ram przejrzystości rynku lub przejrzystości operacyjnej – że wprowadzono w nich ramy prawne, które pozwalają uzyskać wystarczający poziom przejrzystości rynku. Ponadto działalność handlowa podmiotów z tych jurysdykcji w UE jest wystarczająco istotna, by uzasadnić rozszerzenie na te jurysdykcje wyłączenia ze spełnienia wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej. Ponadto Komisja stwierdziła, że wyłączenie należy przyznać BIS, którego zdolność do pełnienia istotnych funkcji związanych z interesem publicznym oraz wspierania międzynarodowej społeczności banków centralnych nie powinna zostać naruszona. W przeciwieństwie do banków centralnych BIS został wyraźnie wymieniony jako podmiot, który w razie potrzeby może zostać objęty wyłączeniem. W przeciwieństwie do oceny dotyczącej banków centralnych ten wniosek osiągnięto na podstawie oceny jakościowej.

Poniżej przedstawiono krótkie podsumowanie analizy wybranych państw pod kątem wspomnianych powyżej kryteriów. Szczegółowy opis oraz pogłębioną analizę można znaleźć we wspomnianym badaniu CEPS.

Bank Rezerw Australii (RBA)

Kluczowe kryteria

Instrumenty nieudziałowe są wyłączone z zakresu przepisów zapewniających przejrzystość obrotu. Jeżeli chodzi o przejrzystość operacyjną, RBA przedstawia informacje na temat pozycji swojego bilansu, ogłasza swoje codzienne operacje otwartego rynku i przekazuje pewne zagregowane informacje na temat swoich transakcji (po dokonaniu tych transakcji) za pośrednictwem elektronicznych serwisów informacyjnych.

Wolumen obrotu RBA w ramach transakcji z kontrahentami z UE lub transakcji na instrumentach finansowych notowanych na rynkach UE jest wysoki.

Kryteria dodatkowe

Zagraniczne banki centralne mogą korzystać z możliwości wyłączenia z wymogów przejrzystości.