[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 8.9.2006

KOM(2006) 487 wersja ostateczna

2006/0162 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzących z bydła w wieku do dwunastu miesięcy

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

I – Kontekst wniosku

Produkcja i wprowadzenie do obrotu wołowiny i cielęciny z bydła w wieku do dwunastu miesięcy różnią się w zależności od państwa członkowskiego.

Zasadniczo istnieją dwa główne typy systemów produkcji. W jednym zwierzęta żywione są głównie mlekiem i przetworami mlecznymi i ubijane zanim skończą osiem miesięcy, najczęściej pomiędzy szóstym a siódmym miesiącem życia. W drugim systemie zwierzęta są żywione prawie wyłącznie produktami zbożowymi, uzupełnianymi przede wszystkim paszami i ubijane począwszy od dziesiątego miesiąca życia.

Pierwszy typ systemu produkcji znany jest w prawie wszystkich państwach członkowskich, ale rozwinięty szczególnie w pięciu z nich (Francja, Włochy, Holandia, Belgia i Niemcy). Drugi jest natomiast znany i rozwijany jedynie w mniejszości państw członkowskich, głównie w Holandii, Danii i Hiszpanii.

Mięso pochodzące z tych dwóch systemów może być wprowadzane do obrotu z różnymi opisami. Najczęściej jest to jednak jeden opis produktu rynkowego, przynajmniej w przypadku głównych rynków konsumenckich Wspólnoty. Nie zawiera on na ogół ani odniesienia do stosowanego typu żywienia zwierzęcia, ani do wieku ubitego zwierzęcia.

Doświadczenie wskazuje, że takie praktyki mogą zakłócić handel i sprzyjać zaistnieniu warunków dla nieuczciwej konkurencji. Ma to więc bezpośredni wpływ na ustanowienie i funkcjonowanie wspólnego rynku. W rzeczywistości stwierdzono, że po wyjściu z ubojni mięso pochodzące z każdego z dwóch systemów produkcji różni się ceną, a różnica ta wynosi około 2 do 2,5 EUR za kilogram.

Praktyki te mogą stać się również źródłem nieporozumienia dla konsumenta, gdyż mogą wprowadzić go w błąd co do rzeczywistych szczególnych cech produktu, który kupuje.

Kilka państw członkowskich wystąpiło z wnioskiem do Komisji o przedstawienie wniosku w sprawie poprawy warunków wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzących z bydła w wieku do dwunastu miesięcy.

II – Wniosek Komisji

W ramach prac przy przygotowywaniu wniosku Komisja przeprowadziła liczne konsultacje, zarówno z ekspertami rządowymi jak i zainteresowanym sektorem, konsumentami i organizacjami ich reprezentującymi. Była to w szczególności internetowa konsultacja publiczna zorganizowana na początku wiosny 2005 r. Następnie, w czerwcu 2005 r. odbyła się publiczna debata, na którą zaproszono ekspertów technicznych oraz przedstawicieli głównych wspólnotowych organizacji społeczno-zawodowych zainteresowanych tematem.

Podczas konsultacji internetowej większość konsumentów potwierdziła, że kruchość i smak mięsa są ważnymi kryteriami wyboru przy zakupie. Waga przywiązywana do barwy mięsa zmienia się w zależności od państwa członkowskiego. Uczestnicy konsultacji stwierdzili także, że wiek zwierząt i ich żywienie są ważnymi kryteriami przy określaniu szczególnych cech mięsa. Waga zwierząt przy uboju nie ma natomiast tak dużego znaczenia w oczach konsumentów.

Ponadto liczne badania wykazały, że właściwości organoleptyczne mięsa, takie jak kruchość, smak czy barwa, zmieniają się w zależności od wieku i sposobu żywienia zwierzęcia. Szczególne cechy charakterystyczne mięsa pochodzącego ze zwierząt ubitych około siódmego miesiąca życia różnią się od cech mięsa zwierząt dziesięciomiesięcznych.

W czasie konsultacji, w oczach większości konsumentów, pierwsza kategoria zwierząt kojarzyła się ze zwierzętami najwyżej ośmiomiesięcznymi. Skojarzenie to zostało potwierdzone przez większość organizacji ochrony konsumenta, które zabierały głos w czasie publicznej debaty. Taka granica wiekowa jest również stosowana w art. 130 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej[1], w celu zakwalifikowania wspomnianych zwierząt do przyznania premii z tytułu uboju. Jest ona również stosowana w wielu państwach członkowskich, będąc tam przedmiotem szerokiego konsensu. Wydaje się więc właściwe uwzględnić ją tworząc dwie podkategorie: zwierzęta w wieku od 0 do 8 miesięcy i zwierzęta w wieku powyżej 8 miesięcy do 10 miesięcy życia.

Kontrola wieku przy uboju wydaje się łatwiejsza do przeprowadzenia niż kontrola stosowanego typu żywienia. Ponadto systemy produkcji i typ stosowanego żywienia zwierząt w wieku do 12 miesięcy są na ogół związane z wiekiem przyjętym dla zwierząt przeznaczonych do uboju. Wobec tego można oprzeć się na kryterium wieku przy uboju w celu ustanowienia różnych opisów produktów rynkowych w odniesieniu do mięsa pochodzącego ze zwierząt dwóch podkategorii.

Konsultacje wykazały również, że w zależności od państwa członkowskiego, różnią się oczekiwania konsumentów wobec tego samego opisu produktu rynkowego. Proste przetłumaczenie terminu odnoszącego się do określonego produktu na język innego państwa członkowskiego niekoniecznie dostarcza oczekiwanego wyjaśnienia, gdyż nie odnosi się do identycznego produktu w tym państwie członkowskim. Przy wyborze opisów produktów rynkowych rozsądnie jest wobec tego wziąć maksymalnie pod uwagę zwyczaje i tradycje kulturowe, aby pomóc konsumentom w wyborze zgodnym z ich oczekiwaniami.

Komisja wnioskuje zatem o ustanowienie opisu produktu rynkowego stosowanego w każdym państwie członkowskim przy wprowadzaniu do obrotu mięsa pochodzącego z każdej ze zdefiniowanych podkategorii zwierząt i o jednoczesne narzucenie obowiązku informowania o wieku ubitych zwierząt.

W celu zapewnienia właściwego stosowania opisów produktów rynkowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, należy przewidzieć identyfikację mięsa z bydła pochodzącego z dwóch przedmiotowych podkategorii przy pomocy litery, jak również rejestrację danych gwarantujących prawdziwość informacji znajdujących się na etykiecie.

Podmioty gospodarcze, które chciałyby dobrowolnie uzupełnić innymi informacjami opis produktu rynkowego przewidziany w niniejszym rozporządzeniu muszą mieć tę możliwość zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97[2].

W niektórych przypadkach wołowina i cielęcina z bydła w wieku do dwunastu miesięcy jest chroniona zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych[3]. Mięso takie jest wprowadzane do obrotu z chronioną nazwą lub chronionym oznaczeniem, dzięki czemu może być łatwo identyfikowane przez podmioty handlowe i konsumentów. Co więcej, mięso jest coraz częściej wprowadzane do obrotu na poziomie lokalnym. Należy zatem przewidzieć aby przepisy niniejszego rozporządzenia nie naruszały oznaczeń chronionych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 510/2006.

Należy zatem przewidzieć aby państwa członkowskie wyznaczyły właściwe organy do przeprowadzania kontroli przestrzegania warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz podjęły odpowiednie środki umożliwiające Komisji, jeśli to konieczne, sprawdzenie na miejscu, czy spełnione są wspomniane warunki.

W trosce o zachowanie spójności oraz w celu uniknięcia wszelkiego ryzyka zakłócenia konkurencji należy także przewidzieć, aby mięso przywożone z krajów trzecich podlegało przepisom niniejszego rozporządzenia.

III. – Wpływ wniosku Komisji

Wniosek ma na celu zwiększenie przejrzystości wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzących ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy. Przedmiotowe przepisy powinny usprawnić funkcjonowanie wspólnego rynku oraz doprowadzić do lepszego informowania konsumentów.

Jak wspomniano powyżej, wniosek uwzględnia w miarę możliwości praktyki stosowane w państwach członkowskich w zakresie produkcji i konsumpcji. Ustanowienie dwóch podkategorii z granicą wiekową ośmiu miesięcy nie powinno nastręczać problemów. W rzeczywistości granica ta jest stosowana w wielu państwach członkowskich będących głównymi producentami zwierząt pierwszej podkategorii i mogłaby również, ze względu na spadek pogłowia bydła we Wspólnocie, zainteresować producentów zwierząt pierwszej podkategorii w innych państwach członkowskich, gdzie taka granica wiekowa nie jest stosowana. Ponadto obowiązkowa informacja o wieku pozwoli na lepsze rozróżnienie różnych typów produktów.

Jeżeli wniosek zostanie przyjęty w obecnej formie, większość państw członkowskich zachowa podobne podejście do stosowania opisów produktów rynkowych dotyczących wołowiny i cielęciny ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy.

Dla pozostałych państw członkowskich wniosek przewiduje przede wszystkim rozróżnienie wołowiny i cielęciny pochodzących ze zwierząt drugiej kategorii produkcji, poprzez obowiązkowe stosowanie innego opisu produktu rynkowego. Zatem może to mieć wpływ tylko na ten typ produkcji. Tymczasem wiadomo, że w większości tych państw olbrzymia część wspomnianej produkcji jest konsumowana na terytorium danego państwa. Można skądinąd przypuszczać, że w wyniku wejścia w życie reformy wspólnej polityki rolnej w 2003 r. i wprowadzenia zasady oddzielenia, produkcja ta ulegnie w przyszłości zmniejszeniu w niektórych państwach członkowskich. Należy jednocześnie zauważyć, że w niektórych państwach członkowskich zwyżka cen wołowiny trwająca od końca 2004 r. miała bardziej negatywne skutki dla wołowiny pochodzącej ze zwierząt z drugiej podkategorii w porównaniu z wołowiną pochodzącą ze starszych zwierząt. Różnica w cenie jaka istniała kiedyś dla tych dwóch typów mięsa dzisiaj prawie całkowicie zniknęła, a zauważalna tendencja zniżkowa może utrzymać się w przyszłości. W związku z powyższym niniejszy wniosek nie powinien zasadniczo wpłynąć na ten typ produkcji.

Kwestie związane z dobrostanem zwierząt podlegają DG SANCO. Niniejszy wniosek definiuje opisy produktów rynkowych stosowane do mięsa wołowego i cielęcego pochodzącego ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy i pozostaje bez wpływu na zasady dobrostanu zwierząt zdefiniowane oddzielnie. W odniesieniu do mięsa należącego do każdej z dwóch podkategorii istnieje możliwość powołania się na zasady dobrostanu zwierząt poprzez stosowanie dobrowolnego etykietowania, co oznacza więcej niż zwykłe przestrzeganie istniejącego rozporządzenia.

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.

2006/0162 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzących z bydła w wieku do dwunastu miesięcy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 2 akapit drugi w powiązaniu z akapitem pierwszym lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny[5] przewiduje, że to Rada ustanawia ogólne zasady mające w szczególności na celu promowanie lepszej organizacji produkcji, przetwarzania i wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny.

(2) Systemy produkcji bydła w wieku do dwunastu miesięcy i szczególne cechy charakterystyczne bydła poddanego ubojowi różnią się często w zależności od państwa członkowskiego. Na głównych rynkach konsumpcyjnych Wspólnoty mięso pochodzące z różnych przedmiotowych systemów produkcji jest na ogół wprowadzane do obrotu z jednakowym opisem produktów rynkowych.

(3) Doświadczenie wskazuje, że takie praktyki mogą zakłócić handel i sprzyjać zaistnieniu warunków dla nieuczciwej konkurencji. Ma to więc bezpośredni wpływ na ustanowienie i funkcjonowanie wspólnego rynku.

(4) Praktyki te mogą stać się również źródłem nieporozumienia dla konsumenta i mogą wprowadzić go w błąd.

(5) W trosce o poprawę funkcjonowania wspólnego rynku należy zorganizować wprowadzanie do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzącej ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy w sposób zapewniający jak największą przejrzystość. Pozwoli to również na lepszą organizację przedmiotowej produkcji. W tym celu należy szczegółowo zdefiniować opisy produktów rynkowych, które powinny być stosowane w języku każdego państwa członkowskiego w czasie wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzącej ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy. Usprawni to dostęp konsumentów do informacji.

(6) W niektórych przypadkach wołowina i cielęcina z bydła w wieku do dwunastu miesięcy są chronione zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych[6]. Mięso takie jest wprowadzane do obrotu z chronioną nazwą lub chronionym oznaczeniem, dzięki czemu może być łatwo identyfikowane przez podmioty handlowe i konsumentów. Należy zatem przewidzieć aby przepisy niniejszego rozporządzenia nie naruszały oznaczeń i nazw chronionych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 510/2006.

(7) Różne badania wykazały, że właściwości organoleptyczne mięsa, takie jak kruchość, smak czy barwa, zmieniają się w zależności od wieku i sposobu żywienia zwierzęcia, z którego mięso pochodzi.

(8) Podczas konsultacji publicznej zorganizowanej przez Komisję w 2005 r. większość konsumentów potwierdziła, że wiek zwierzęcia i jego żywienie są ważnymi kryteriami przy określaniu szczególnych cech mięsa. Waga zwierząt przy uboju ma natomiast mniejsze znaczenie w oczach konsumentów.

(9) Kontrola wieku przy uboju wydaje się łatwiejsza do przeprowadzenia niż kontrola stosowanego typu żywienia. Ponadto systemy produkcji i typ stosowanego żywienia zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy są na ogół związane z wiekiem przyjętym dla zwierząt przeznaczonych do uboju. W związku z powyższym stosowanie opisów produktów rynkowych różnych w zależności od wieku zwierząt powinno być wystarczające do uzyskania wymaganej przejrzystości.

(10) W czasie wspomnianej konsultacji, w odniesieniu do bydła w wieku do dwunastu miesięcy, w oczach większości konsumentów pierwsza kategoria zwierząt kojarzyła się ze zwierzętami najwyżej ośmiomiesięcznymi. Ta granica wiekowa jest również stosowana w art. 130 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001[7], w celu zakwalifikowania zwierząt do przyznania premii z tytułu uboju. Wydaje się wobec tego właściwe stosowanie tej granicy wiekowej przy podziale kategorii zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy na dwie podkategorie.

(11) Konsultacja wykazała również, że w zależności od państwa członkowskiego, różnią się oczekiwania konsumentów wobec tego samego opisu produktu rynkowego. Przy wyborze opisów produktów rynkowych rozsądnie jest wobec tego wziąć maksymalnie pod uwagę zwyczaje i tradycje kulturowe, aby pomóc konsumentom w wyborze zgodnym z ich oczekiwaniami.

(12) Na etykietach umieszczonych na mięsie należy przewidzieć identyfikację mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy przy pomocy litery odpowiadającej kategorii, do której należy zwierzę, jak również identyfikację wieku zwierzęcia przy uboju.

(13) Podmioty gospodarcze, które chciałyby dobrowolnie uzupełnić innymi informacjami opisy produktów rynkowych przewidziane w niniejszym rozporządzeniu muszą mieć tę możliwość zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16 lub 17 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97[8].

(14) W celu zapewnienia właściwego stosowania informacji znajdujących się na etykietach zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, należy przewidzieć rejestrację danych umożliwiającą zagwarantowanie prawdziwości informacji na wszystkich etapach produkcji i wprowadzania do obrotu.

(15) Należy zatem przewidzieć aby państwa członkowskie wyznaczyły właściwe organy do przeprowadzania kontroli dotyczących warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz podjęły odpowiednie środki umożliwiające Komisji, jeśli to konieczne, sprawdzenie na miejscu, czy wspomniane warunki są spełnione.

(16) W trosce o zachowanie spójności należy przewidzieć ustanowienie przepisów, które zapewniałyby, że mięso przywożone z krajów trzecich spełnia warunki określone w niniejszym rozporządzeniu. W tym celu należy przewidzieć, aby niezależny zewnętrzny organ przeprowadzający kontrole dysponował niezbędnymi kompetencjami, był niezawisły i obiektywny.

(17) Należy ustanowić środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[9],

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Przedmiot i zakres stosowania

1. Niniejsze rozporządzenie ma na celu zdefiniowanie warunków wprowadzania do obrotu na terytorium Wspólnoty mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, w szczególności warunku dotyczącego stosowanych opisów produktów rynkowych.

Rozporządzenie stosuje się do mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy wyprodukowanego na terytorium Wspólnoty lub przywożonego z krajów trzecich.

2. Stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia pozostaje bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 1208/81[10].

3. Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się do mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, które zostało zarejestrowane z chroniona nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.

Artykuł 2 Definicja

Do celów niniejszego rozporządzenia „mięso” oznacza wszystkie tusze, mięso z kośćmi i bez kości, podroby krojone lub niekrojone pochodzące z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, świeże, mrożone lub głęboko mrożone, bez względu na to czy jest opakowane lub paczkowane czy nie.

Artykuł 3 Klasyfikacja bydła w ubojni

W czasie uboju bydło w wieku do dwunastu miesięcy jest przydzielane przez pracowników ubojni do jednej z kategorii określonych w załączniku I, pod kontrolą właściwego organu, o którym mowa w art. 8 ust. 1.

Artykuł 4 Opisy produktów rynkowych

1. Mięso z bydła w wieku do dwunastu miesięcy jest wprowadzane do obrotu w różnych państwach członkowskich z opisem lub opisami produktów rynkowych znajdującymi się w załączniku II, ustanowionymi dla każdego z tych państw członkowskich.

Opisy produktów rynkowych, o których mowa w akapicie pierwszym mogą być uzupełnione informacją o nazwie lub oznaczeniu danych kawałków mięsa lub podrobów.

2. Opisy produktów rynkowych znajdujące się w załączniku II lit. A), jak również każdy nowy opis będący odmianą wspomnianych opisów produktów rynkowych, nie mogą być stosowane we wprowadzaniu do obrotu mięsa z bydła w wieku powyżej dwunastu miesięcy.

Podobnie terminy „vetu”, „ternera” „kalv”, „Kalb”, „veal”, „vitello”, „kalf”, „μοσχάρι”, „vitella” i „vitela” nie mogą być stosowane w opisie produktu rynkowego, ani być umieszczane na etykietach mięsa z bydła w wieku powyżej dwunastu miesięcy.

Artykuł 5 Obowiązkowe informacje na etykiecie

1. Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 1 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [11] i art. 13, 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, na każdym etapie produkcji i wprowadzania do obrotu etykiety mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy zawierają następujące informacje:

a) literę identyfikującą kategorię zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia,

b) opis produktu rynkowego zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia,

c) wiek zwierzęcia przy uboju wskazany, w zależności od przypadku, jako „wiek przy uboju: niższy lub równy n miesięcy” dla mięsa z bydła w wieku do ośmiu miesięcy i „wiek przy uboju: powyżej ośmiu miesięcy, niższy lub równy n miesięcy” dla mięsa z bydła w wieku powyżej ośmiu miesięcy i do dwunastu miesięcy, gdzie n to liczba miesięcy.

2. W odniesieniu do mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, sprzedawanego bez opakowania w miejscach sprzedaży detalicznej konsumentowi końcowemu, państwa członkowskie ustanawiają szczegółowe zasady, według których podawane są informacje, o których mowa w ust. 1.

Państwa członkowskie nie muszą wymagać obowiązkowego podawania informacji, o których mowa w ust. 1 lit. a), pod warunkiem, że zapewnione zostanie właściwe poinformowanie kupującego.

Artykuł 6 Nieobowiązkowe informacje na etykiecie

Podmioty mogą uzupełniać informacje obowiązkowe, o których mowa w art. 5 zatwierdzonymi nieobowiązkowymi informacjami zgodnie z art. 16 lub 17 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000.

Artykuł 7 System rejestracji

Na każdym etapie produkcji i wprowadzania do obrotu mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, podmioty wprowadzają szczegółowy system rejestracji.

System, o którym mowa w akapicie pierwszym jest stosowany, aby zapewnić prawdziwość informacji na etykiecie określonych w art. 5 i 6. Zawiera on w szczególności:

a) numer identyfikacyjny i datę urodzenia zwierzęcia,

b) numer referencyjny wskazujący związek, z jednej strony, między identyfikacją zwierząt, z których pochodzi mięso a, z drugiej strony, opisem produktu rynkowego, wiekiem przy uboju i literą identyfikacyjną kategorii znajdującą się na etykiecie mięsa,

c) datę przybycia zwierząt i mięsa do zakładu i ich odesłania z zakładu, z zaznaczeniem ilości wchodzących do zakładu i opuszczających zakład, aby możliwe było stwierdzenie związku między nimi.

Artykuł 8 Kontrole urzędowe

1. Przed dniem [1 lipca 2007 r.] państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ lub organy odpowiedzialne za kontrole dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia i informują o tym Komisję.

2. Komisja wspólnie z właściwymi organami sprawdza, czy państwa członkowskie przestrzegają przepisów niniejszego rozporządzenia.

Eksperci Komisji przeprowadzają, jeśli jest to wymagane, wspólnie z odpowiednimi właściwymi organami i, w zależności od przypadku, z ekspertami państw członkowskich, kontrole na miejscu w celu upewnienia się czy niniejsze rozporządzenie jest stosowane.

Państwo członkowskie, na którego terenie przeprowadzana jest kontrola, zapewnia Komisji wszelką pomoc niezbędną do przeprowadzenia kontroli.

Artykuł 9 Mięso przywożone z krajów trzecich

1. Mięso z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, sprowadzone z państw trzecich jest wprowadzane do obrotu na rynku Wspólnoty, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Podmiot gospodarczy z kraju trzeciego, zamierzający wprowadzić do obrotu na rynku Wspólnoty mięso, o którym mowa w ust. 1 poddaje swoją działalność pod kontrolę właściwego organu wyznaczonego przez to państwo lub, w razie jego braku, pod kontrolę niezależnego organu zewnętrznego. Organ taki musi przedstawić wszelkie gwarancje poszanowania warunków ustanowionych przez europejską normę ISO/IEC 65 (Wymagania ogólne dotyczące jednostek prowadzących systemy certyfikacji wyrobów).

Wyznaczony właściwy organ lub, w razie potrzeby, niezależny organ zewnętrzny zapewniają przestrzeganie warunków niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10 Przepisy wykonawcze

1. Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia zostają ustanowione zgodnie z procedurą określoną w art. 43 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999. Środki te obejmują w szczególności:

a) szczegółowe zasady praktyczne dotyczące informacji o wieku zwierząt przy uboju oraz litery identyfikującej kategorię, o których mowa w art. 5, z uwzględnieniem miejsca, w jakim są umieszczone i wielkości liter;

b) handel z krajami trzecimi, o którym mowa w art. 9, w odniesieniu do szczegółowych zasad kontroli przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia.

2. Zmiany w załącznikach I i II mogą być przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 43 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.

Artykuł 11 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Stosuje się je do wszystkich zwierząt ubitych w wieku do dwunastu miesięcy, począwszy od dnia [1 lipca 2007 r.].

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli,

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Kategorie bydła w wieku do dwunastu miesięcy

Podczas uboju bydło w wieku do dwunastu miesięcy przydzielane jest do jednej z następujących dwóch kategorii:

A) Kategoria X: bydło w wieku do ośmiu miesięcy lub ośmiomiesięczne

Litera identyfikacyjna kategorii: X;

B) Kategoria Y: bydło w wieku powyżej ośmiu miesięcy i do dwunastu miesięcy lub dwunastomiesięczne

Litera identyfikacyjna kategorii: Y.

W państwach członkowskich podział ten jest dokonywany w oparciu o informacje zawarte w paszporcie zwierzęcia lub, w razie jego braku, w oparciu o dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000.

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz opisów produktów rynkowych określonych w art. 4

A) W odniesieniu do bydła należącego do kategorii X:

Państwo wprowadzenia do obrotu | Opis produktu rynkowego jaki należy zastosować |

Belgia | veau, viande de veau / kalfsvlees / Kalbfleisch |

Bułgaria | месо от малки телета* |

Republika Czeska | telecí |

Dania | lyst kalvekød |

Niemcy | Kalbfleisch |

Estonia | vasikaliha |

Grecja | μοσχάρι γάλακτος |

Hiszpania | ternera blanca (o lechal), carne de ternera blanca (o lechal) |

Francja | veau, viande de veau |

Irlandia | veal |

Włochy | vitello, carne di vitello |

Cypr | µοσχαράκι |

Łotwa | teļa gaļa |

Litwa | veršiena |

Luksemburg | veau, viande de veau / Kalbfleisch |

Węgry | borjúhús |

Malta | vitella |

Holandia | kalfsvlees |

Austria | Kalbfleisch |

Polska | cielęcina |

Portugalia | vitela |

Rumunia | carne de vitel* |

Słowenia | teletina |

Słowacja | teľacie mäso |

Finlandia | vasikanliha / kalvkött |

Szwecja | kalvkött |

Zjednoczone Królestwo | veal |

* z zastrzeżeniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Bułgarii i Rumunii w dniu przyjęcia niniejszego rozporządzenia. |

B) W odniesieniu do bydła należącego do kategorii Y:

Państwo wprowadzenia do obrotu | Opis produktu rynkowego jaki należy zastosować |

Belgia | jeune bovin, viande de jeune bovin / jongrundsvlees / Jungrindfleisch |

Bułgaria | телешко месо* |

Republika Czeska | hovězí z mladého dobytka |

Dania | kalvekød |

Niemcy | Jungrindfleisch |

Estonia | noorloomaliha |

Grecja | μοσχάρι |

Hiszpania | ternera , carne de ternera |

Francja | jeune bovin, viande de jeune bovin |

Irlandia | beef |

Włochy | vitellone, carne di vitellone |

Cypr | μοσχάρι |

Łotwa | liellopu gaļa |

Litwa | jautiena |

Luksemburg | jeune bovin, viande de jeune bovin / Jungrindfleisch |

Węgry | marhahús |

Malta | canga |

Holandia | rose kalfsvlees |

Austria | Jungrindfleisch |

Polska | wołowina |

Portugalia | vitelão |

Rumunia | carne de tineret bovin* |

Słowenia | meso mlade govedi |

Słowacja | mäso z mladého dobytka |

Finlandia | nuori nauta / nötkött |

Szwecja | nötkött |

Zjednoczone Królestwo | beef |

* z zastrzeżeniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Bułgarii i Rumunii w dniu przyjęcia niniejszego rozporządzenia. |

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH |

1. | LINIA BUDŻETOWA: 05 02 13 | ŚRODKI: 388 mln EUR |

2. | TYTUŁ: Rozporządzenie Rady w sprawie wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzących z bydła w wieku do dwunastu miesięcy |

3. | PODSTAWA PRAWNA: Artykuł 37 traktatu. |

4. | CELE: Niniejsze rozporządzenie ma na celu zdefiniowanie warunków wprowadzania do obrotu na terytorium Wspólnoty mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, w szczególności warunku dotyczącego stosowanych opisów produktów rynkowych. |

5. | SKUTKI FINANSOWE | OKRES 12 MIEISĘCY (w milionach EUR) | BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2006 (w milionach EUR) | KOLEJNY ROK BUDŻETOWY 2007 (w milionach EUR) |

5.0 | WYDATKI – PONIESIONE Z BUDŻETU WE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) – WŁADZE KRAJOWE – INNE | – | – | – |

5.1 | DOCHODY – ŚRODKI WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE/NALEŻNOŚCI CELNE) – KRAJOWE | – | – | – |

2008 | 2009 | 2010 | 2011 |

5.0.1 | SZACOWANE WYDATKI | – | – | – | – |

5.1.1 | SZACOWANE DOCHODY | – | – | – | – |

5.2 | METODA OBLICZENIOWA: – |

6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |

6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |

6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |

6.3 | CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |

UWAGI: Wniosek o ustanowienie opisów produktów rynkowych dla mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

[1] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 319/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 32).

[2] Dz.U. L 204 z 11.8.2000, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

[3] Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12.

[4] Dz.U. C ... z …, str. ….

[5] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

[6] Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12.

[7] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 319/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 32).

[8] Dz.U. L 204 z 11.8.2000, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

[9] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[10] Dz.U. L 123 z 7.5.1981, str. 3.

[11] Dz.U. L 109 z 6.5.2000, str. 29.