[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 18.5.2009

KOM(2009) 214 wersja ostateczna

BIAŁA KSIĘGA

w sprawie ZAWODOWEGO, TRANSGRANICZNEGO, DROGOWEGO TRANSPORTU ZNAKÓW PIENIĘŻNYCH DENOMINOWANYCH W EURO MIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI W STREFIE EURO

1. WPROWADZENIE

Znaki pieniężne denominowane w euro wprowadzono do obiegu w roku 2002, jednakże – w związku z istotnymi różnicami w krajowych przepisach prawnych – zawodowy, drogowy transport gotówki euro między państwami członkowskimi, które przyjęły wspólną walutę (zwanymi dalej „uczestniczącymi państwami członkowskimi”), napotyka w praktyce poważne problemy, w związku z czym w chwili obecnej transgraniczne przewozy drogą lądową stanowią rzadkość. Różnice między przepisami w poszczególnych krajach dotyczą szerokiego zakresu zagadnień, takich jak: kwestia posiadania i noszenia broni palnej przez pracowników ochrony, wymogi w zakresie wyszkolenia, dopuszczalne formy transportu, opancerzenie i wyposażenie pojazdów służących do transportu gotówki, stosowanie inteligentnych systemów neutralizacji banknotów ( intelligent banknote neutralisation systems ), liczba pracowników ochrony w pojeździe, obowiązki w zakresie udzielania informacji policji, zasady udzielania zezwoleń, a także odpowiednie sankcje. Przewozów transgranicznych można dokonywać na podstawie tymczasowych zezwoleń udzielanych przez państwa członkowskie przeznaczenia, ale nawet jeśli nie uwzględniać związanych z tym procedur administracyjnych, konieczne jest zawsze przestrzeganie co najmniej dwóch kompleksowych zbiorów przepisów krajowych.

Rynek usług transportu gotówki jest zatem obecnie podzielony w sposób wyznaczony przez przepisy krajowe. Logika wspólnej waluty przemawiałaby jednak za jak największą swobodą obiegu i transportu banknotów i monet euro w granicach strefy euro. Uproszczenie transgranicznego transportu gotówki stanowi również naturalne uzupełnienie przygotowanego przez Europejski Bank Centralny planu wzmocnienia konwergencji usług gotówkowych świadczonych przez krajowe banki centralne oraz stworzenia jednolitego obszaru gotówki euro (Single Euro Cash Area) dla podmiotów zajmujących się zawodowo obsługą gotówki. Ważnym punktem tego planu jest tzw. zdalny dostęp do usług gotówkowych krajowych banków centralnych, dzięki któremu instytucje kredytowe w jednym uczestniczącym państwie członkowskim mogą korzystać z usług gotówkowych banku centralnego innego uczestniczącego państwa członkowskiego. Możliwość tę wprowadzono w czerwcu 2007 r., jednak jej potencjał będzie można w pełni wykorzystać dopiero wtedy, gdy transgraniczne przewozy gotówki staną się rzeczywiście łatwe. Banki, duże podmioty z sektora handlu detalicznego oraz pozostałe podmioty zajmujące się zawodowo obsługą gotówki muszą mieć możliwość pozyskiwania i dostarczania gotówki w jak najbardziej wydajny sposób, z pominięciem barier w postaci granic państwowych.

Ze względu na charakter przewożonego towaru sektor usług transportu gotówki jest jednak zarazem narażony na różne rodzaje ryzyka związane z bezpieczeństwem, których charakter i zakres mogą być różne w poszczególnych państwach członkowskich. Decydującego znaczenia nabiera więc kwestia zapewnienia, by transgraniczne przewozy gotówki odbywały się na warunkach gwarantujących wysoki poziom ochrony personelu przedsiębiorstw działających w tej branży, jak również ogółu społeczeństwa.

Ustanowienie wspólnych przepisów, które zasadniczo umożliwiałyby transgraniczne drogowe przewozy gotówki między uczestniczącymi państwami członkowskimi, a jednocześnie zapewniały wysoki poziom bezpieczeństwa personelu zaangażowanych przedsiębiorstw, pozwoliłoby na korzystanie z bardziej ekonomicznych tras transportu gotówki w regionach przygranicznych. Banki komercyjne mogłyby dzięki temu korzystać z usług gotówkowych najbliższego oddziału banku centralnego lub najbliższego centrum gotówki prowadzonego przez przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki, niezależnie od tego, czy znajdują się one we własnym państwie członkowskim. Również przedsiębiorstwa handlu detalicznego, operatorzy automatów do sprzedaży towarów i pozostałe podmioty zajmujące się zawodowo obsługą gotówki mogłyby pozyskiwać lub dostarczać gotówkę do najbliższego centrum gotówki, niezależnie od granic państwowych. Ponadto przedsiębiorstwa z branży transportu gotówki, które prowadzą działalność w regionach przygranicznych, mogłyby opracować bardziej ekonomiczne trasy przewozów, a także zwiększyć wydajność innych usług logistycznych związanych z gotówką. Zwiększenie wydajności usług transportu gotówki przyniesie korzyści całej gospodarce.

Europejski Bank Centralny, sektor bankowy oraz duże przedsiębiorstwa handlu detalicznego wielokrotnie podkreślały konieczność usunięcia barier w zawodowym, transgranicznym, drogowym transporcie gotówki euro w Europie.

W związku z tym w maju 2008 r. Komisja rozpoczęła konsultacje służące przygotowaniu projektu wspólnych przepisów upraszczających transgraniczny transport gotówki euro drogą lądową.

Inicjatywa ta jest zgodna ze stanowiskiem Komisji w odniesieniu do ewentualnej harmonizacji w zakresie transportu gotówki wspomnianej w art. 38 lit. b) dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym.

2. INICJATYWA KOMISJI NA RZECZ UPROSZCZENIA TRANSGRANICZNEGO TRANSPORTU GOTÓWKI EURO; WSTęPNE KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

Aby wykorzystać fachową wiedzę i wkład wszystkich zainteresowanych stron sektora, pierwszym krokiem było utworzenie w pierwszej połowie 2008 r. grupy roboczej pod przewodnictwem Komisji, w skład której weszli przedstawiciele europejskich organizacji reprezentujących wszystkie główne zainteresowane strony[1]. Między lipcem a grudniem 2008 r. grupa robocza spotkała się trzykrotnie na całodniowych posiedzeniach i przedyskutowała wszystkie istotne kwestie, takie jak zakres ewentualnych przyszłych wspólnych przepisów, różnice między przepisami w poszczególnych państwach członkowskich oraz możliwości wprowadzenia zharmonizowanych przepisów w różnych dziedzinach wymienionych na początku sekcji 1.

W odniesieniu do prawnych możliwości uproszczenia transgranicznego transportu gotówki rozważono trzy podstawowe warianty:

- pełną harmonizację przepisów dotyczących usług transportu gotówki w danych państwach członkowskich;

- system, w ramach którego zezwolenie udzielone w jednym państwie członkowskim byłoby ważne we wszystkich państwach członkowskich („wzajemne uznawanie”);

- zbiór wspólnych przepisów, które obowiązywałyby we wszystkich państwach członkowskich, nie naruszając jednak krajowych przepisów dotyczących niektórych, wyraźnie wskazanych aspektów; w odróżnieniu od pełnej harmonizacji wspólne przepisy miałyby zastosowanie jedynie do transportu transgranicznego.

Ponieważ istnieją znaczne różnice między przepisami obowiązującymi w poszczególnych państwach członkowskich, a także w odnotowywanym w tych krajach poziomie ryzyka, uznano, że niezwykle trudne byłoby osiągnięcie porozumienia w odniesieniu do treści pełnej harmonizacji przepisów regulujących usługi transportu gotówki lub w odniesieniu do generalnego wzajemnego uznawania przepisów krajowych. Ten ostatni wariant mógłby ponadto prowadzić do tego, że transport gotówki dokonywałby się na mocy przepisów, które nie zapewniałyby odpowiedniej ochrony pracowników zaangażowanych w tę działalność lub ogółu społeczeństwa, względnie byłyby postrzegane jako niezapewniające takiej ochrony. W związku z tym w grupie roboczej zarysowała się wyraźna preferencja dla zbioru wspólnych przepisów mających zastosowanie do transgranicznych przewozów gotówki, które obowiązywałyby równolegle do przepisów krajowych dotyczących przewozów wewnątrzkrajowych.

W obrębie tego zbioru wspólnych przepisów dotyczących transgranicznego drogowego transportu gotówki grupa robocza omówiła następujące główne warianty polityki w odniesieniu do zakresu stosowania ewentualnych wspólnych przepisów:

- Zakres geograficzny. Mógłby on obejmować całą UE-27 bądź zostać ograniczony do strefy euro.

- Rodzaj przewożonych towarów. Towary mogłyby obejmować nie tylko banknoty i monety euro, ale również inne waluty i inne rodzaje przedmiotów wartościowych.

- Definicja transportu transgranicznego. Transport transgraniczny mógłby zostać ograniczony wyłącznie do przewozów bezpośrednich bądź też obejmować operacje w kraju pochodzenia poprzedzające operację międzynarodową lub operacje w kraju docelowym następujące po operacji międzynarodowej (określane zazwyczaj mianem „kabotażu”).

W odniesieniu do każdej z powyższych kwestii na forum grupy roboczej zaprezentowano różne poglądy.

Zasadniczym celem ewentualnych wspólnych przepisów jest ułatwienie swobodnego obiegu wspólnej waluty w strefie euro. Nie wyklucza to jednak uwzględnienia terytorium również innych państw członkowskich. Niezależnie od zakresu geograficznego można również zastanowić się nad uwzględnieniem walut innych państw członkowskich lub krajów pozostających poza UE, a także innych rodzajów przedmiotów wartościowych (jak np. biżuteria, złoto, dzieła sztuki i wartościowe dokumenty). Rozszerzenie zakresu na nieuczestniczące państwa członkowskie i inne towary mogłoby jednak doprowadzić – poprzez sprowadzenie dyskusji na boczne tory – do znacznego opóźnienia w przyjęciu wspólnych przepisów bądź nawet uniemożliwić ich przyjęcie.

Transport transgraniczny można rozumieć w zawężony sposób jako transport gotówki z zabezpieczonego punktu w kraju A do zabezpieczonego punktu w kraju B bez żadnych punktów pośrednich („transport bezpośredni”). „Bezpośredni” oznacza w tym kontekście, że wspólne przepisy umożliwią transgraniczną obsługę poszczególnych centrów gotówki i pozostałych zabezpieczonych punktów, aczkolwiek z wyłączeniem oddziałów banków, bankomatów i przedsiębiorstw handlu detalicznego (chyba że są one wyposażone w zabezpieczony obszar służący do załadunku i rozładunku pojazdów). W danym momencie możliwy byłby jedynie jeden transport z jednego zabezpieczonego punktu do innego zabezpieczonego punktu.

Transport bezpośredni stanowi jednak tylko część przewozów gotówki, które są regularnie dokonywane przez przedsiębiorstwa tego sektora. Rozszerzenie zakresu prowadziłoby również do uwzględnienia niektórych operacji transportowych mających miejsce przed transgranicznym etapem przewozu i po tym etapie. Dzięki temu planowanie transgranicznych tras transportowych pod względem logistycznym mogłoby prowadzić do równie ekonomicznych rozwiązań jak w przypadku tras wewnątrzkrajowych, gdyż na tej samej trasie można by obsłużyć większą liczbę punktów, w tym oddziały banków, bankomaty i przedsiębiorstwa handlu detalicznego. Mając na uwadze ułatwienie swobodnego obiegu gotówki euro ponad granicami krajowymi proponuje się zatem, by dopuszczalne byłoby – oprócz właściwej operacji transgranicznej – dokonywanie operacji transportowych łączących więcej punktów rozładunku lub załadunku w kraju pochodzenia i w kraju docelowym (krajach docelowych). Jak wyjaśniono w sekcji 3.2 poniżej, łączny czas przewozu obejmujący zarówno operacje w kraju pochodzenia, jak i w kraju docelowym (krajach docelowych) powinien zostać ograniczony do jednego dnia.

W przypadku przyjęcia wspólnych przepisów dotyczących transportu transgranicznego usługi transportu gotówki podlegałyby różnym porządkom prawnym, co dotyczyłoby w szczególności przestrzegania przepisów prawa pracy, obowiązujących układów zbiorowych oraz pozostałych przepisów regulujących aspekty socjalne lub aspekty dotyczące bezpieczeństwa. Mogłoby to prowadzić do poważnych praktycznych problemów w ustaleniu obowiązujących wynagrodzeń i świadczeń socjalnych, zwłaszcza jeśli pojazd służący do przewozu gotówki jest wykorzystywany w operacji obejmującej więcej niż dwa kraje.

W tym kontekście decydujące znaczenie będzie miało zapewnienie jasności co do stosowania dyrektywy 96/71 dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług[2] w odniesieniu do transgranicznych przewozów gotówki.

Dyrektywa ta ma na celu pogodzenie podstawowego prawa przedsiębiorstw do swobodnego świadczenia usług transgranicznych zgodnie z art. 49 Traktatu WE, z odpowiednią ochroną praw pracowników delegowanych czasowo za granicę w celu świadczenia tychże usług. Chodzi więc o wypracowanie równowagi między swobodami gospodarczymi ustanowionymi Traktatem WE a prawami pracowników w okresie oddelegowania. Dlatego też ze względu na interes publiczny w dyrektywie określono obowiązujące w całej Wspólnocie, wiążące przepisy dotyczące praw oddelegowanych pracowników w kraju przyjmującym, a także podstawowy zbiór jasno zdefiniowanych warunków pracy i zatrudnienia, których usługodawcy muszą przestrzegać w kraju przyjmującym celem zagwarantowania minimalnego poziomu ochrony pracowników. W zależności od szczególnych okoliczności, w których dokonywane są transgraniczne operacje transportowe, zgodnie z definicjami zawartymi w art. 1 ust. 3 dyrektywy może ona mieć zastosowanie do transgranicznych operacji transportowych, które stanowią przedmiot niniejszej białej księgi.

Należy jednak uwzględnić fakt, że szczególny, krótkoterminowy charakter oddelegowania w przypadku transgranicznych przewozów gotówki prowadzi do problemów w praktycznym stosowaniu i egzekwowaniu przepisów dyrektywy. Przykładowo, stosowanie dyrektywy mogłoby ewentualnie prowadzić do konieczności rejestrowania przez działających w tym sektorze pracodawców czasu pracy, który ich pracownicy spędzają w poszczególnych krajach, tak by obliczyć proporcjonalnie mające zastosowanie stawki minimalne.

Dlatego też zanim jakiekolwiek wspólne przepisy dotyczące transgranicznego transportu gotówki zostaną formalnie przyjęte, praktyczne stosowanie dyrektywy 96/71 w tym obszarze musi zostać starannie przeanalizowane przy udziale państw członkowskich, innych właściwych ekspertów[3] i partnerów społecznych. Szczególnie istotne jest zapewnienie, by stosowanie wspólnotowego dorobku prawnego lub przepisów krajowych nie nakładało nieproporcjonalnych i niepotrzebnych obciążeń administracyjnych na przedsiębiorstwa transportowe, co w praktyce mogłoby prowadzić do istotnego ograniczenia możliwości dokonywania operacji transgranicznych. Wyjaśnienie tych kwestii będzie stanowić integralną część oceny skutków społecznych poszczególnych wariantów polityki.

Biorąc pod uwagę powyższe, Komisja rozpoczyna niniejszym szeroko zakrojony proces konsultacyjny obejmujący niektóre z planowanych wspólnych przepisów, które znajdują się w załączniku do niniejszej białej księgi. Komisja podkreśla niewiążący charakter planowanych przepisów. Przedstawienie głównych elementów ewentualnych wspólnych przepisów już na obecnym etapie powinno ułatwić wszystkim zainteresowanym stronom sformułowanie precyzyjnych uwag. Przedstawione przepisy nie muszą się pokrywać z wnioskiem legislacyjnym, który Komisja może przedłożyć na późniejszym etapie.

Wszystkie zainteresowane strony proszone są przesyłanie uwag do dnia 30 czerwca 2009 r. na adres wskazany na końcu sekcji 4.

3. GłÓWNE ELEMENTY EWENTUALNYCH WSPÓLNYCH PRZEPISÓW

Przewidywane wspólne przepisy miałyby zastosowanie do transgranicznego transportu gotówki euro między uczestniczącymi państwami członkowskimi . Nie miałyby one zatem żadnego wpływu na przewozy gotówki odbywające się wyłącznie w granicach jednego państwa członkowskiego.

Celem skupienia uwagi na kwestii zasadniczej, jaką jest swoboda obiegu gotówki euro w strefie euro, państwa członkowskie, które nie przyjęły wspólnej waluty, a także waluty tych państw, nie zostałyby objęte zakresem wspólnych przepisów. Należy jednak dokładniej zbadać możliwość przyłączenia się nieuczestniczących państw członkowskich (oraz włączenia ich walut) na podstawie klauzuli wyrażenia przez nie zgody.

Ze względu na ich szczególny charakter proponuje się ponadto nie uwzględniać w treści przepisów przewozów dużych ilości banknotów i monet euro między bankami centralnymi państw strefy euro, pod warunkiem że są one zabezpieczone eskortą wojskową lub policyjną.

3.1. Podstawa prawna

Przewiduje się, że podstawę prawną ewentualnych wspólnych przepisów będzie stanowił art. 123 ust. 4 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, ponieważ przepisy te wydają się środkiem niezbędnym do ułatwienia stosowania euro jako jednej waluty. Oznacza to, że ich przyjęcie wymaga kwalifikowanej większości głosów uczestniczących państw członkowskich i uprzedniej konsultacji z Europejskim Bankiem Centralnym. Przewidywaną formą aktu prawnego jest rozporządzenie.

3.2. Przewozy dzienne i przewozy w ciągu 24 godzin

Ze względu na szczególny charakter transportu gotówki i celem uwzględnienia trudności w organizacji bezpiecznych, wielodniowych operacji dostaw gotówki, pojazd służący do transgranicznego transportu gotówki powinien tego samego dnia wyjechać z państwa członkowskiego pochodzenia i do niego powrócić, a cała operacja transportowa powinna odbywać się „w porze dziennej” (proponuje się, by „w porze dziennej” oznaczało okres od godziny 6:00 do godziny 22:00). Nocne transporty gotówki byłyby jednak możliwe, jeżeli są już dopuszczone na mocy przepisów krajowych w tych państwach członkowskich, w których dokonuje się operacji transportowej. Odbiór lub dostawa gotówki w granicach państwa członkowskiego pochodzenia przed etapem transgranicznym lub w granicach przyjmującego państwa członkowskiego po zakończeniu tego etapu byłyby możliwe, pojazd służący do transportu gotówki musiałby jednak powrócić do państwa członkowskiego pochodzenia tego samego dnia (lub w przeciągu 24 godzin, jeżeli nocny transport jest dozwolony).

3.3. Zezwolenie na transgraniczny transport gotówki

Krajowe organy kontrolne powinny mieć możliwość sprawdzenia, czy pojazd służący do transportu gotówki spełnia warunki obowiązujące w tym zakresie na terytorium danego państwa członkowskiego. Przedsiębiorstwo, które zamierza dokonywać transgranicznych, drogowych przewozów gotówki euro powinno być zatem zobowiązane do złożenia we właściwym organie państwa członkowskiego pochodzenia wniosku o udzielenie specjalnego zezwolenia na transgraniczny transport gotówki. W pojeździe powinien się zawsze znajdować oryginał lub uwierzytelniona kopia tego zezwolenia.

Należy dokładnie określić cechy i elementy takiego dokumentu, który powinien mieć ograniczony termin ważności (proponuje się trzy lata). Aby uzyskać zezwolenie przedsiębiorstwo składające wniosek powinno spełniać planowane wspólne przepisy, inne przepisy prawa wspólnotowego mające w tym przypadku zastosowanie lub – tam, gdzie jest to wyraźnie przewidziane – obowiązujące krajowe przepisy dotyczące usług transportu gotówki. Tego rodzaju odniesienie do (ewentualnych) przepisów krajowych może mieć miejsce w dwóch sytuacjach: i) uprzedniego powiadomienia krajowych służb policyjnych, oraz ii) procedur dotyczących obchodzenia się z gotówką poza pojazdem służącym do jej przewozu. Pierwszy sytuacja dotyczy kompetencji i organizacji krajowych służb policyjnych, w którym to przypadku nie ma przekonujących powodów by harmonizować procedury. Druga sytuacja dotyczy przypadków, w których pracownicy ochrony transportu gotówki mogą wejść w bardziej bezpośrednią styczność z osobami postronnymi, a tym samym narazić je na niebezpieczeństwa związane z prowadzoną działalnością. Przestrzeganie wszystkich przepisów krajowych wydaje się więc uzasadnione.

Przedsiębiorstwo powinno jednak uprzednio uzyskać w swoim państwie członkowskim zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie transportu gotówki. Jeżeli państwo członkowskie nie dysponuje żadną szczególną procedurą udzielania zezwolenia przedsiębiorstwom działającym w sektorze transportu gotówki, przedsiębiorstwo powinno być w stanie przedstawić dowody, że przez określony okres czasu (proponuje się 12 miesięcy) regularnie dokonywało przewozów gotówki bez naruszenia obowiązujących przepisów krajowych. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że przedsiębiorstwa sektora transportu gotówki zamierzające dokonywać przewozów transgranicznych dysponują wystarczającym doświadczeniem, gwarantującym bezpieczeństwo przewozów gotówki również na terytorium innego państwa członkowskiego.

Aby państwa członkowskie były w wystarczającym stopniu poinformowane o przedsiębiorstwach, które mają siedzibę w innym państwie członkowskim i które zamierzają świadczyć usługi transportu gotówki na ich terytorium, przewiduje się ponadto, że państwa członkowskie będą wymieniały informacje o wydanych zezwoleniach na transgraniczny transport gotówki oraz o wszelkich decyzjach o zawieszeniu lub cofnięciu tego rodzaju zezwoleń, a także będą się z wyprzedzeniem informowały o nazwach przedsiębiorstw, które zamierzają dokonywać tego typu przewozów na terytorium innego państwa członkowskiego.

3.4. Dopuszczone rodzaje transportu gotówki

Dopuszczone rodzaje transportu gotówki i związane z nimi warunki (przepisy dotyczące opancerzenia pojazdów, stosowania inteligentnych systemów neutralizacji banknotów, noszenia broni palnej, liczby pracowników ochrony w pojeździe itp.) różnią się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich. Dotyczy to w szczególności kwestii posiadania i noszenia broni palnej. W niektórych państwach członkowskich pracownikom ochrony zabronione jest noszenie broni, podczas gdy w innych państwach członkowskich jest ono obowiązkowe, a w jeszcze innych istnieje w tym zakresie swoboda wyboru (noszenie broni nie jest ani zabronione ani obowiązkowe). W obliczu tych różnic nie wydaje się realistyczne zaproponowanie jednego rodzaju transportu, który byłby do zaakceptowania przez wszystkie zainteresowane strony. W szczególności nie należy kwestionować krajowych przepisów określających, czy noszenie broni przez pracowników ochrony jest zabronione, dozwolone lub obowiązkowe.

Na podstawie praktyk stosowanych obecnie w państwach członkowskich przewiduje się cztery dopuszczalne rodzaje transportu, z których każdy powinien zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa zarówno pracownikom ochrony, jak i ogółowi społeczeństwa. Trzy warianty dotyczą transportu banknotów (lub jednocześnie banknotów i monet), natomiast czwarty wariant dotyczy wyłącznie transportu monet. Przedsiębiorstwa powinny mieć swobodę wyboru między trzema wariantami przewidzianymi w odniesieniu do transportu banknotów. Proponuje się jednak, by po dokonaniu zgłoszenia do Komisji Europejskiej państwo członkowskie miało możliwość podjęcia decyzji stanowiącej, że wariant z pojazdami nieopancerzonymi lub pojazdami z opancerzonym przedziałem osobowym wyposażonymi w inteligentny system neutralizacji banknotów (wariant a) poniżej) nie ma zastosowania na ich terytorium, pod warunkiem że porównywalne formy transportu są niedozwolone w przypadku wewnątrzkrajowych przewozów gotówki. Przewiduje się, że w pojeździe musi znajdować się co najmniej trzech pracowników ochrony, chyba że gotówka zabezpieczona jest kompleksowym systemem neutralizacji banknotów lub przewożone są wyłącznie monety. Ponieważ w pierwszym z opisanych przypadków gotówka jest zabezpieczona odpowiednią technologią neutralizacji banknotów, zaś w drugim z nich prawdopodobieństwo kradzieży monet jest mniejsze, przewiduje się, że w przypadku tych wariantów (warianty a), c) i d) poniżej) minimalna wymagana liczba pracowników ochrony mogłaby zostać zmniejszona do dwóch.

a) Transport banknotów w pojeździe nieopancerzonym lub w pojeździe z opancerzonym przedziałem osobowym, wyposażonym w kompleksowy inteligentny system neutralizacji banknotów

W ramach tego wariantu pojazd powinien mieć zupełnie zwyczajny wygląd (czyli nie może nosić żadnych oznaczeń wskazujących na to, iż należy do przedsiębiorstwa zajmującego się transportem gotówki lub że jest wykorzystywany do transportu gotówki) lub powinien posiadać opancerzony przedział osobowy i nosić bardzo wyraźne oznaczenia wskazujące, że jest wyposażony w kompleksowy system neutralizacji banknotów. System ten powinien spełniać kryteria, które zostaną dopiero ustanowione (i które powinny między innymi obejmować wymóg homologacji w przynajmniej jednym uczestniczącym państwie członkowskim).

b) Transport banknotów w pełni opancerzonym pojeździe niewyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów

W ramach tego wariantu pojazd musi dysponować pełnym opancerzeniem, zdolnym stawić opór atakowi z wykorzystaniem broni palnej. Pracownicy ochrony powinni nosić kamizelki kuloodporne i spełniać obowiązujące w państwie członkowskim, w którym dokonuje się przewozu gotówki, przepisy dotyczące obowiązku, zakazu lub dopuszczalności noszenia broni palnej oraz jej maksymalnego dopuszczalnego kalibru.

Jeśli chodzi o posiadanie i noszenie broni palnej, pod dalszą dyskusję poddaje się dwa wzajemnie wykluczające się rozwiązania: i) wprowadzenie specjalnej „europejskiej karty broni palnej dla personelu ochrony transportu gotówki”, która musi dopiero zostać sprecyzowana. Ta karta broni palnej byłaby wystawiana przez państwo członkowskie, które udzieliło zezwolenia na świadczenie transgranicznych usług transportu gotówki i mogłaby zostać wystawiona jedynie tym pracownikom przedsiębiorstw tego sektora, którzy posiadają już krajowe pozwolenie na broń i są zatrudnieni przez przedsiębiorstwo posiadające zezwolenie na świadczenie transgranicznych usług transportu gotówki; lub ii) pracownicy ochrony mieliby obowiązek złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na broń do krajowych organów zainteresowanych państw członkowskich (pod warunkiem, że zezwalają one pracownikom ochrony transportu gotówki na noszenie broni palnej).

Celem przestrzegania obowiązujących przepisów krajowych należy również przewidzieć procedurę mającą zastosowanie w przypadkach, w których pojazd służący do transportu gotówki przekracza granicę między państwem członkowskim, w którym noszenie broni palnej jest obowiązkowe, a państwem członkowskim, w którym noszenie broni palnej jest zabronione. W takim przypadku przed wjazdem na terytorium tego ostatniego państwa członkowskiego broń powinna zostać zamknięta w pojeździe w specjalnym sejfie na broń i być niedostępna dla pracowników ochrony do chwili wjazdu na terytorium państwa członkowskiego, które zezwala na noszenie broni palnej przez pracowników ochrony. Zamknięty sejf na broń może zostać otwarty jedynie zdalnie przez centrum kontrolne odpowiedzialne za dany pojazd.

c) Transport banknotów w pełni opancerzonym pojeździe wyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów

Wariant ten łączy w sobie środki ochronne przewidziane w wariantach a) i b), czyli kompleksowy, inteligentny system neutralizacji banknotów oraz pełne opancerzenie pojazdu. Zastosowanie mają te same zasady co w przypadku wariantu b), ale dodatkowo pojazd powinien być również wyposażony w inteligentny system neutralizacji banknotów zgodnie z wariantem a) i dysponować odpowiednim, bardzo wyraźnym oznakowaniem.

d) Transport monet

W przypadku transgranicznego transportu monet powinien obowiązywać wyłącznie ten jeden rodzaj transportu. W stosunku do swojej wartości monety są ciężkie, w związku z czym trudniejsze do transportu i prawdopodobieństwo ich kradzieży jest mniejsze. Wskazuje na to również wyraźnie fakt, że w przeszłości we Wspólnocie praktycznie nie dochodziło do ataków na pojazdy przewożące wyłącznie monety. W związku z tym przewiduje się bardzo wyraźne oznakowanie pojazdu wskazujące, że transportowane są w nim jedynie monety. Celem zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom ochrony przedział osobowy pojazdu powinien być opancerzony. Należy dokładniej przedyskutować kwestię, czy pracownicy ochrony powinni nosić broń palną.

3.5. Sankcje

Niezwykle istotne jest zapewnienie przestrzegania przepisów, a tym samym zasadniczego znaczenia nabiera kwestia ustanowienia odpowiednich sankcji w przypadku naruszenia przepisów. Ważne jest zarazem, by sankcje były współmierne do wagi naruszenia.

Przewiduje się zatem, że w przypadku naruszenia warunków zezwolenia na transgraniczny transport gotówki organ, który udzielił zezwolenia, powinien mieć możliwość udzielenia ostrzeżenia, zawieszenia zezwolenia na określony okres lub zupełnego cofnięcia zezwolenia. W przypadku poważnego naruszenia przepisów, np. dotyczących minimalnej liczby pracowników ochrony lub broni palnej, proponuje się również – celem zapewnienia bezpieczeństwa przyjmującemu państwu członkowskiemu – że państwo członkowskie, którego terytorium jest przekraczane lub w którym świadczona jest usługa, powinno mieć prawo tymczasowego zawieszenia zezwolenia do chwili wydania decyzji przez organ udzielający zezwolenia w państwie członkowskim pochodzenia. Przewiduje się także, że państwa członkowskie informują się wzajemnie o wszelkich naruszeniach przepisów i zastosowanych w związku z tym sankcjach.

3.6. Inne przepisy

Celem uwzględnienia poważnych zagrożeń dla bezpieczeństwa przewiduje się również specjalną klauzulę dotyczącą nadzwyczajnych środków bezpieczeństwa. Mogłaby ona mieć zastosowanie na przykład w sytuacji, gdy większa liczba ataków z użyciem przemocy wymagałaby tymczasowo policyjnej eskorty dla wszystkich przewozów gotówki na terytorium państwa członkowskiego. Aby uniknąć różnego traktowania przedsiębiorstw krajowych i zagranicznych, tego rodzaju środki nadzwyczajne powinny dotyczyć wszystkich przewozów gotówki w danym państwie członkowskim. Powinny one być ponadto ograniczone w czasie i należy o nich poinformować Komisję. W przypadku każdego rozszerzenia środków nadzwyczajnych konieczna jest uprzednia formalna zgoda Komisji.

Przewidziano również szereg minimalnych wymogów w odniesieniu do pracowników ochrony transportu gotówki, w tym dotyczących niekaralności, zdrowia fizycznego i psychicznego, wyszkolenia oraz znajomości języków obcych.

Planowane wspólne przepisy powinny obowiązywać bez uszczerbku dla stosowania istniejących przepisów wspólnotowych, w szczególności w obszarach spraw socjalnych i transportu.

Proponuje się również przeprowadzenie przeglądu wykonania wspólnych przepisów po dwóch latach od ich wejścia w życie, a następnie w regularnych odstępach czasu.

4. KOLEJNE KROKI

Znajdujący się w załączniku zbiór planowanych przepisów zostanie przedyskutowany z organami państw członkowskich na forum grupy ekspertów doraźnie powołanej w tym celu. Wyniki tych dyskusji oaz wkład otrzymany od zainteresowanych stron zostaną uwzględnione w ocenie skutków ewentualnych wspólnych przepisów, w tym ocenie poszczególnych wariantów opisanych w sekcji 2 powyżej, którą Komisja przeprowadzi przed przyjęciem formalnego wniosku legislacyjnego w tej dziedzinie.

Komisja zwraca się z prośbą o przesyłanie uwag na temat niniejszej białej księgi. Uwagi można przesyłać do dnia 30 lipca 2009 r. pocztą elektroniczną na adres:

ECFIN-E2@ec.europa.eu

albo zwykłą pocztą na adres:

European Commission

Directorate-General for Economic and Financial Affairs, Unit E.3

Economic aspects of regulatory policy, Sector euro cash and legal issuesB-1049 Bruksela

Załącznik: Planowane wspólne przepisy dotyczące transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro między państwami członkowskimi w strefie euro

ZAŁĄCZNIK

Planowane wspólne przepisy dotyczące transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro między państwami członkowskimi w strefie euro

W odniesieniach wewnętrznych w tekście poniżej stosowany jest wyraz [rozporządzenie], ponieważ przewidywaną formą aktu prawnego w odniesieniu do ewentualnych przyszłych wspólnych przepisów jest rozporządzenie.

SEKCJA 1. WSPÓLNE PRZEPISY, KTÓRE REGULOWAŁYBY WSZYSTKIE TRANSGRANICZNE OPERACJE DROGOWEGO TRANSPORTU GOTÓWKI EURO

A. Zakres

Na mocy przepisów niniejszego [rozporządzenia] transgraniczne przewozy gotówki euro odbywają się w porze dziennej, a pojazd służący do transportu gotówki wyjeżdża ze swojego państwa pochodzenia i powraca do niego tego samego dnia.

Przewozy bezpośrednie mogą się jednak odbywać w przeciągu 24 godzin, pod warunkiem że nocne transporty gotówki są już dopuszczone na mocy przepisów krajowych w państwie członkowskim pochodzenia, w państwach członkowskich, których terytorium jest przekraczane, oraz w państwie członkowskim (państwach członkowskich), w którym świadczona jest usługa.

Przewozy banknotów i monet euro o wartości nominalnej przekraczającej 15 mln EUR: (i) dokonywane pomiędzy bankami centralnymi uczestniczących państw członkowskich oraz (ii) zabezpieczone eskortą wojskową lub policyjną nie wchodzą w zakres niniejszego [rozporządzenia].

B. Zezwolenie na transgraniczny transport gotówki

a) Przedsiębiorstwo, które zamierza dokonywać transgranicznych, drogowych przewozów gotówki euro, składa we właściwym organie państwa członkowskiego pochodzenia wniosek o udzielenie zezwolenia na transgraniczny transport gotówki.

b) Właściwy organ krajowy udziela przedsiębiorstwom z siedzibą na terytorium danego państwa członkowskiego zezwolenia na transgraniczny transport gotówki na okres [trzech] lat, jeżeli spełnione są następujące warunki:

– przedsiębiorstwo składające wniosek musi uzyskać w państwie członkowskim, w którym złożony zostaje wniosek o zezwolenie na transgraniczny transport gotówki, zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie jej transportu. Jeżeli państwo członkowskie nie dysponuje żadną szczególną procedurą udzielania zezwolenia przedsiębiorstwom działającym w sektorze transportu gotówki wykraczającą poza ogólne przepisy dla sektora ochrony lub transportu, przedsiębiorstwo musi być w stanie przedstawić dowody, że regularnie dokonywało przewozów gotówki przez co najmniej [dwanaście] miesięcy przed złożeniem wniosku o zezwolenie bez naruszenia obowiązujących przepisów krajowych regulujących ten rodzaj działalności. Ponadto kierownicy i członkowie zarządu przedsiębiorstwa posiadają zaświadczenie o niekaralności, w którym nie widnieją odpowiedniego rodzaju przestępstwa.

– przedsiębiorstwo składające wniosek, zatrudnieni pracownicy, pojazdy służące do transportu gotówki oraz procedury bezpieczeństwa wdrożone na potrzeby transgranicznych przewozów gotówki euro muszą stosować się do przepisów niniejszego [rozporządzenia] oraz innych przepisów prawa wspólnotowego mających zastosowanie lub – tam, gdzie jest to wyraźnie przewidziane w niniejszym [rozporządzeniu] – obowiązujących krajowych przepisów dotyczących transportu gotówki.

c) Zezwolenie na transgraniczny transport gotówki sporządza się zgodnie ze wzorem [który zostanie dopiero przygotowany]. W pojazdach służących do zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro musi znajdować się oryginał lub uwierzytelniona kopia ważnego zezwolenia w celu przedstawienia go na każde żądanie organów kontrolnych.

d) Państwa członkowskie regularnie monitorują przestrzeganie przepisów niniejszego [rozporządzenia], w tym za pomocą kontroli wyrywkowych bez uprzedniego powiadomienia przedsiębiorstwa. Kontrole takie odbywają się przynajmniej raz w roku.

C. Pracownicy ochrony transportu gotówki

a) Pracownicy ochrony transportu gotówki spełniają poniższe wymagania:

(i) posiadają zaświadczenie o niekaralności, w którym nie widnieją odpowiedniego rodzaju przestępstwa,

(ii) posiadają zaświadczenie lekarskie poświadczające, że ich zdrowie fizyczne i psychiczne pozwala na wykonywanie takiej pracy,

(iii) pomyślnie ukończyli przynajmniej [200 godzin] przeszkolenia wstępnego, nie uwzględniając szkolenia w zakresie posługiwania się bronią palną.

Przeszkolenie wstępne, o którym mowa w pkt (iii), obejmuje przynajmniej [procedury dotyczące transgranicznego transportu gotówki, odpowiednie przepisy z zakresu transportu gotówki, zasady postępowania w przypadku ataku, wykorzystywanie sprzętu do transportu gotówki oraz zasady pracy zespołowej]. Wymagane są również regularne szkolenia z powyższych dziedzin.

b) Przynajmniej jeden pracownik ochrony w pojeździe musi być w stanie przedstawić dowód znajomości języka urzędowego (języków urzędowych) państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i państwa członkowskiego (państw członkowskich), w którym (w których) świadczona jest usługa, na poziomie przynajmniej A2.

c) W przypadku gdy żaden z pracowników ochrony nie zna języka urzędowego (języków urzędowych) państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane lub państwa członkowskiego (państw członkowskich), w którym (w których) świadczona jest usługa, pojazd – za pośrednictwem centrum kontrolnego przedsiębiorstwa – utrzymuje stałą łączność radiową z osobą, która jest w stanie przedstawić dowód znajomości danego języka przynajmniej na poziomie B1, tak aby umożliwić skuteczną komunikację z organami krajowymi w dowolnym czasie.

D. Wyposażenie pojazdu

a) Pojazd służący do transportu gotówki wyposażony jest w system nawigacji satelitarnej. Centrum kontrolne przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki jest w stanie dokładnie zlokalizować posiadane pojazdy w dowolnym czasie.

b) Pojazdy wyposażone są w odpowiednie narzędzia komunikacji umożliwiające nawiązanie – w dowolnym czasie – łączności z centrum kontrolnym przedsiębiorstwa, które korzysta z nich do transportu gotówki oraz z właściwym organem krajowym. W pojeździe dostępne są numery alarmowe do organów policji w państwach członkowskich, których terytorium jest przekraczane, oraz w państwie członkowskim (państwach członkowskich), w którym (w których) następuje świadczenie usługi.

c) W przypadku gdy pojazdy są wyposażone w inteligentne systemy neutralizacji banknotów, systemy te są zgodne z wymogami ustanowionymi w załączniku […].

E. Uprzednie powiadamianie krajowych służb policyjnych

Niniejsze przepisy pozostają bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów, na mocy których policja musi być powiadomiona o wszystkich przewozach gotówki z wyprzedzeniem.

F. Procedury dotyczące obchodzenia się z gotówką poza pojazdem służącym do jej przewozu w państwie członkowskim (państwach członkowskich), w którym (w których) świadczona jest usługa

Niniejsze przepisy pozostają bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów regulujących obchodzenie się z gotówką poza pojazdem służącym do jej przewozu w danym państwie członkowskim.

G. Wymiana informacji

a) Państwa członkowskie przekazują Komisji przepisy, o których mowa w pkt E i F, oraz niezwłocznie powiadamiają Komisję o jakichkolwiek ich zmianach. Komisja zapewnia publikację tych przepisów we właściwy sposób we wszystkich językach urzędowych uczestniczących państw członkowskich w celu szybkiego poinformowania wszystkich podmiotów związanych z transgranicznym transportem gotówki.

b) Państwa członkowskie prowadzą rejestr wszystkich przedsiębiorstw, którym udzieliły zezwolenia na transgraniczny transport gotówki i informują się o jego zawartości. Państwa członkowskie aktualizują rejestr o wszelkie odpowiednie zmiany, w tym o decyzje o zawieszeniu lub cofnięciu zezwolenia zgodnie z art. […], i niezwłocznie informują się o dokonanej aktualizacji.

c) Przedsiębiorstwo posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki z odpowiednim wyprzedzeniem informuje organ udzielający zezwolenia o nazwie państwa członkowskiego (państw członkowskich), w którym dokona przewozu gotówki. Następnie państwo członkowskie pochodzenia niezwłocznie informuje dane państwo członkowskie (państwa członkowskie), że dane przedsiębiorstwo ma rozpocząć operacje przewozu gotówki.

SEKCJA 2. PLANOWANE PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE CZTERECH DOPUSZCZALNYCH RODZAJÓW TRANSPORTU

A. Transport banknotów w pojeździe nieopancerzonym lub w pojeździe z opancerzonym przedziałem osobowym, wyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą dokonywać transgranicznych, drogowych przewozów banknotów euro w porze dziennej, korzystając z pojazdu wyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) pojazd musi mieć zwyczajny wygląd albo musi posiadać opancerzony przedział osobowy i nosić bardzo wyraźne oznaczenia wskazujące, w języku urzędowym (językach urzędowych) państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane, oraz państwa członkowskiego (państw członkowskich), w którym (w których) świadczona jest usługa, że jest wyposażony w inteligentny system neutralizacji banknotów.

b) Stosowany inteligentny system neutralizacji banknotów musi być zgodny z zasadami ustanowionymi w [załączniku …] i musi zostać homologowany w przynajmniej jednym uczestniczącym państwie członkowskim.

c) W pojeździe musi się znajdować przynajmniej dwóch nieuzbrojonych pracowników ochrony; nie mogą nosić uniformów służbowych, jeśli pojazd, w którym się znajdują, ma zwyczajny wygląd.

d) Państwo członkowskie może podjąć decyzję, że niniejszy [artykuł] nie ma zastosowania w odniesieniu do transgranicznych, drogowych przewozów gotówki euro dokonywanych na jego terytorium, pod warunkiem że porównywalne formy transportu są niedozwolone w przypadku wewnątrzkrajowych przewozów gotówki. Zainteresowane państwo członkowskie informuje Komisję o swojej decyzji o niestosowaniu niniejszego [artykułu], a Komisja zapewnia publikację odpowiedniego powiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Decyzja stanie się skuteczna po upływie miesiąca od jej opublikowania.

B. Transport banknotów w pełni opancerzonym pojeździe niewyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą dokonywać transgranicznych, drogowych przewozów banknotów euro w porze dziennej, korzystając z w pełni opancerzonego pojazdu niewyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) pracownicy ochrony muszą przestrzegać obowiązujących w państwie członkowskim (państwach członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i w państwie członkowskim (państwach członkowskich), w którym (w których) świadczona jest usługa, przepisów dotyczących noszenia broni palnej oraz jej maksymalnego dopuszczalnego kalibru. Przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego, które nie zezwala pracownikom ochrony na noszenie broni, posiadana przez nich broń musi zostać umieszczona wewnątrz pojazdu w sejfie na broń, który spełnia wymogi normy europejskiej [EN 1143-1]. Broń palna musi być niedostępna dla pracowników ochrony podczas przejazdu przez terytorium tego państwa członkowskiego. Broń może zostać wyjęta z sejfu przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego, które zezwala pracownikom ochrony na noszenie broni. Zamknięty sejf na broń może zostać otwarty jedynie zdalnie przez centrum kontrolne odpowiedzialne za dany pojazd, a otwarcie to może nastąpić dopiero po weryfikacji przez centrum kontrolne dokładnej lokalizacji pojazdu.

b) Uzbrojeni pracownicy ochrony muszą:

[wariant 1: posiadać „europejską kartę broni palnej dla personelu ochrony transportu gotówki”. Kartę wystawia się w formie dokumentu zgodnego ze wzorem znajdującym się w załączniku […]. Kartę wystawia na wniosek państwo członkowskie, które udzieliło zezwolenia na transgraniczny transport gotówki, pracownikom ochrony, którzy posiadają pozwolenie na broń wydane zgodnie z obowiązującymi krajowymi przepisami i którzy są zatrudnieni przez przedsiębiorstwo posiadające powyższe zezwolenie.

Pracownicy ochrony mają obowiązek przedstawić europejską kartę broni palnej organom policji w przypadku kontroli prowadzonej w związku z transgranicznym, drogowym przewozem gotówki euro. Uzbrojeni pracownicy ochrony muszą odbyć przynajmniej [30]-godzinne szkolenie z zakresu posługiwania się bronią palną, a następnie przynajmniej [raz w roku] uczestniczyć w szkoleniu w tym zakresie. ]

[wariant 2: złożyć wniosek o pozwolenie na broń do organu krajowego państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane, lub państwa członkowskiego, w którym świadczona jest usługa, w przypadku gdy te państwa członkowskie zezwalają pracownikom ochrony na noszenie broni. ]

c) W pojeździe musi się znajdować przynajmniej trzech pracowników ochrony. Muszą oni nosić kuloodporne kamizelki, które są w stanie zatrzymać co najmniej pociski kalibru 44 Magnum i które spełniają wymogi normy [NIJIIIA] lub jej odpowiednika.

d) Przedziały pojazdu, w których przebywają pracownicy ochrony, muszą, jako zupełne minimum, być opancerzone tak, aby zatrzymać ostrzał z broni palnej typu kałasznikow/AK47 i spełniać wymogi normy [EN 1522, klasa FB4+] lub jej odpowiednika.

C. Transport banknotów w pełni opancerzonym pojeździe wyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą dokonywać transgranicznych, drogowych przewozów banknotów euro w porze dziennej, korzystając z w pełni opancerzonego pojazdu wyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów i zgodnie z warunkami określonymi w sekcji 2 pkt B i A lit. b). Ponadto pojazd musi nosić bardzo wyraźne oznaczenia wskazujące, w języku urzędowym (językach urzędowych) państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane, oraz państwa członkowskiego (państw członkowskich), w którym (w których) świadczona jest usługa, że jest wyposażony w inteligentny system neutralizacji banknotów.

W pojeździe musi się znajdować przynajmniej dwóch pracowników ochrony.

D. Transport monet

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą dokonywać transgranicznych, drogowych przewozów monet euro w porze dziennej, korzystając z pojazdu przewożącego wyłącznie monety, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) przedział osobowy musi być opancerzony, a pojazd musi nosić bardzo wyraźne oznaczenia wskazujące, w językach urzędowych państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane, oraz państwa członkowskiego (państw członkowskich), w którym (w których) świadczona jest usługa, że przewożone są w nim jedynie monety.

b) W pojeździe musi się znajdować przynajmniej dwóch nieuzbrojonych pracowników ochrony.

Przesyłki zawierające zarówno monety, jak i banknoty objęte są art. 8, 9 lub 10, w zależności od typu pojazdu służącego do transportu.

SEKCJA 3. INNE KWESTIE

A. Definicje

a) „Transgraniczny, drogowy transport gotówki euro” oznacza zawodowe dokonywanie przewozów banknotów lub monet pojazdem z uczestniczącego państwa członkowskiego, które zgodnie z niniejszym [rozporządzeniem] udzieliło zezwolenia na transgraniczny transport gotówki, w celu dostawy banknotów lub monet euro jednemu lub większej liczbie klientów lub ich odbioru od jednego lub większej liczby klientów z siedzibą w jednym uczestniczącym państwie członkowskich bądź kilku uczestniczących państwach członkowskich, a także w państwie członkowskim pochodzenia.

b) „Inteligentny system neutralizacji banknotów” oznacza pojemniki na banknoty (tzn. zapewniające nieprzerwaną ochronę banknotów od zabezpieczonego obszaru załadunku do zabezpieczonego obszaru rozładunku za pomocą systemu neutralizacji gotówki), wyposażone w mechanizm nieodwracalnej neutralizacji banknotów w przypadku próby otwarcia pojemnika przez osobę nieupoważnioną.

c) „Państwo członkowskie pochodzenia” oznacza państwo członkowskie, na którego terytorium przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki ma siedzibę i które stanowi punkt rozpoczęcia i zakończenia przejazdu pojazdu służącego do transportu gotówki. Uznaje się, że przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki ma siedzibę, jeśli rzeczywiście na czas nieokreślony prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 43 Traktatu i dysponuje stałą infrastrukturą, przy pomocy której rzeczywiście prowadzona jest działalność w postaci świadczenia usług.

d) „Zezwolenie na transgraniczny transport gotówki” oznacza zezwolenie o właściwościach fizycznych określonych w załączniku [...] do niniejszego [rozporządzenia], którego posiadacz może dokonywać transgranicznych, drogowych przewozów gotówki euro między uczestniczącymi państwami członkowskimi na warunkach ustanowionych niniejszym [rozporządzeniem].

e) „Zwyczajny pojazd” oznacza pojazd o zwyczajnym wyglądzie, nieposiadający żadnych wyraźnych oznaczeń wskazujących, że należy do przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki lub że służy do transportu gotówki.

f) „Pracownicy ochrony transportu gotówki” oznaczają pracowników, którym powierzono zadanie prowadzenia pojazdu przewożącego gotówkę lub ochrony jego ładunku.

g) „Państwo członkowskie, którego terytorium jest przekraczane” oznacza jedno państwo członkowskie lub kilka państw członkowskich, innych niż państwo członkowskie pochodzenia przedsiębiorstwa, którego (których) terytorium musi zostać przekroczone przez pojazd przewożący gotówkę, tak aby dojechał on do państwa członkowskiego (państw członkowskich), w którym (w których) świadczona jest usługa.

h) Poziomy znajomości języka „A2” oraz „B1” oznaczają poziomy ustanowione przez Radę Europy w europejskim systemie opisu kształcenia językowego.

i) „Przewóz w porze dziennej” oznacza przewóz dokonywany między godz. [6.00] a godz. [22.00].

j) „Transport bezpośredni” oznacza transport z jednego zabezpieczonego miejsca do innego zabezpieczonego miejsca bez żadnych punktów pośrednich.

k) „Język urzędowy” oznacza język urzędowy (języki urzędowe) Wspólnoty używane przez władze lokalne oraz ludność w obszarach, w których ma miejsce przewóz gotówki.

B. Sankcje

W przypadku gdy właściwy organ krajowy stwierdzi naruszenie jednego z warunków, na podstawie których udzielono zezwolenia na transgraniczny transport gotówki, organ udzielający zezwolenia podejmuje decyzję o wystosowaniu ostrzeżenia do zainteresowanego przedsiębiorstwa, zawieszeniu zezwolenia na okres od [dwóch tygodni do dwóch miesięcy] lub o cofnięciu zezwolenia, w zależności od charakteru bądź wagi naruszenia. Organ udzielający zezwolenia może również zakazać zainteresowanemu przedsiębiorstwu ubiegania się o nowe zezwolenie przez okres do [5 lat].

Państwo członkowskie, którego terytorium jest przekraczane lub w którym świadczona jest usługa, powiadamia właściwy organ krajowy państwa członkowskiego pochodzenia o wszelkich naruszeniach niniejszego [rozporządzenia]. Państwo członkowskie, którego terytorium jest przekraczane lub w którym świadczona jest usługa, może zawiesić prawo przedsiębiorstwa do dokonywania przewozów gotówki na swoim terytorium na okres do [jednego miesiąca], jeśli stwierdzi naruszenie przepisów niniejszego [rozporządzenia] dotyczących minimalnej liczby pracowników ochrony w pojeździe lub dotyczących broni palnej, na czas wydania decyzji przez organ udzielający zezwolenia w państwie członkowskim pochodzenia.

C. Przegląd

Komisja przedstawia Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego [rozporządzenia] w ciągu [dwóch lat od jego wejścia w życie], a następnie co pięć lat.

D. Nadzwyczajne środki bezpieczeństwa

a) W ramach odstępstwa od przepisów ogólnych, w przypadku nagłego zdarzenia mającego znaczny wpływ na bezpieczeństwo przewozów gotówki, państwo członkowskie może podjąć decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków bezpieczeństwa, wykraczających poza środki przewidziane w niniejszych przepisach. Powyższe tymczasowe środki bezpieczeństwa dotyczą wszystkich przewozów gotówki, obowiązują przez okres do czterech tygodni i są niezwłocznie zgłaszane Komisji. Komisja zapewnia bezzwłoczną publikację tych informacji.

b) Przedłużenie terminu obowiązywania tymczasowych środków przewidzianych w lit. a) poza okres czterech tygodni wymaga uprzedniego zatwierdzenia przez Komisję.

E. Inne przepisy wspólnotowe

Niniejsze [rozporządzenie] pozostaje bez uszczerbku dla stosowania obowiązujących przepisów wspólnotowych, zwłaszcza w dziedzinie warunków pracy, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz transportu.

F. Inteligentny system neutralizacji banknotów

Do czasu ustanowienia odpowiedniej normy europejskiej inteligentny system neutralizacji banknotów musi zostać homologowany w jednym z uczestniczących państw członkowskich. System ten musi ponadto spełniać co najmniej następujące warunki:

- system musi być wyposażony w urządzenie do stałego monitorowania przestrzegania zaprogramowanych instrukcji i wykrywania nietypowych zdarzeń. Pracownicy ochrony mogą otworzyć inteligentny system neutralizacji banknotów wyłącznie o zaprogramowanym czasie lub w zaprogramowanym miejscu.

- W przypadku próby otwarcia pojemnika przez nieupoważnioną osobę inteligentny system neutralizacji banknotów musi nieodwracalnie zneutralizować (tj. uniemożliwić wykorzystywanie gotówki do dokonywania transakcji) przynajmniej 20 % powierzchni obu stron wszystkich banknotów za pomocą nieusuwalnego, ciemnego tuszu lub w inny sposób. Jeśli stosowany jest tusz, nie może on znacząco spłowieć po upływie czasu lub pod wpływem ciepła lub światła.

G. Poziomy znajomości języka opracowane przez Radę Europy

B1: Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w jasnych, standardowych wypowiedziach, które dotyczą znanych jej spraw i zdarzeń typowych dla pracy, szkoły, czasu wolnego itd. Potrafi radzić sobie w większości sytuacji komunikacyjnych, które mogą się zdarzyć w czasie podróży w regionie, gdzie mówi się danym językiem. Potrafi tworzyć proste, spójne wypowiedzi ustne lub pisemne na tematy, które są jej znane bądź ją interesują. Potrafi opisywać doświadczenia, zdarzenia, nadzieje, marzenia i zamierzenia, krótko uzasadniając bądź wyjaśniając swoje opinie i plany.

A2: Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie wypowiedzi i często używane wyrażenia w zakresie tematów związanych z życiem codziennym (są to na przykład: bardzo podstawowe informacje dotyczące osoby rozmówcy i jego rodziny, zakupów, otoczenia, pracy). Potrafi porozumiewać się w rutynowych, prostych sytuacjach komunikacyjnych, wymagających jedynie bezpośredniej wymiany zdań na tematy znane i typowe. Potrafi w prosty sposób opisywać swoje pochodzenie i otoczenie, w którym żyje, a także poruszać sprawy związane z najważniejszymi potrzebami życia codziennego.

[1] Reprezentowane były następujące organizacje: CEA ( European insurance and reinsurance federation , europejska federacja krajowych zrzeszeń przedsiębiorstw ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych), CoESS ( Confederation of European Security Services , zrzeszenie europejskich przedsiębiorstw świadczących usługi ochrony), EBF ( European Banking Federation , Europejska Federacja Bankowa), Eurosystem, EPC ( European Payments Council , Europejska Rada ds. Płatności), ESTA ( European Security Transport Association , Europejskie Stowarzyszenie Bezpieczeństwa Transportu), EURICPA ( European Intelligent Cash Protection Association, europejskie stowarzyszenie na rzecz inteligentnej ochrony gotówki), EuroCommerce, Europol, MDWG ( Mint Directors Working Group , grupa robocza dyrektorów mennic) oraz UNI-Europa ( Union Network International – Europa ).

[2] Dz.U. L 18 z 21.1.1997, s. 1-6.

[3] Decyzja Komisji 2009/17/WE ustanawiająca Komitet Ekspertów ds. Delegowania Pracowników (Dz.U. L 8 z 13.1.2009, s. 26-28).