UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 6 ust. 1 dyrektywy 2008/98/WE w sprawie odpadów niektóre określone rodzaje odpadów przestają być odpadami, gdy zostały poddane procesowi odzysku i spełniają ścisłe kryteria, opracowane zgodnie z warunkami prawnymi, określonymi w niniejszych przepisach. Zgodnie z art. 6 ust. 2 wspomnianej dyrektywy Komisja powinna określić takie kryteria dla określonych materiałów, które należy przyjąć w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 39 ust. 2 tej dyrektywy.

W związku z powyższym Komisja przedłożyła projekt rozporządzenia pod głosowanie w komitecie ustanowionym na podstawie art. 39 dyrektywy. Komitet nie wydał pozytywnej opinii w sprawie projektu rozporządzenia podczas swojego posiedzenia w dniu 9 lipca 2012 r., głównie ze względu na licznie wstrzymujących się (109). Głównym problemem w opinii niektórych państw członkowskich był fakt, że kryterium jakościowe, zgodnie z którym w otrzymanym w wyniku procesu odzysku złomie miedzi całkowita ilość materiałów obcych powinna wynosić mniej niż 2 %, jest zbyt rygorystyczne. Komisja przyjęła ten fakt do wiadomości. Jednak podtrzymuje i odsyła ten sam wniosek legislacyjny do Rady na podstawie sprawozdania technicznego przygotowanego przez Wspólne Centrum Badawcze (JRC), w którym w porozumieniu z zainteresowanymi stronami stwierdzono, że 2 % materiałów obcych stanowi bezpieczną dla środowiska wartość dopuszczalną w odniesieniu do złomu miedzi, który przestaje być odpadem, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2008/98/WE.

W związku z tym wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zostaje przedłożony Radzie i Parlamentowi Europejskiemu zgodnie z procedurą określoną w art. 5 lit. a) decyzji 1999/468/WE.

2012/0365 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające kryteria określające, kiedy złom miedzi przestaje być odpadem na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy[1], w szczególności jej art. 6 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Z oceny szeregu strumieni odpadów wynika, że z punktu widzenia rynków recyklingu złomu miedzi korzystne byłoby opracowanie szczegółowych kryteriów określających, kiedy złom miedzi uzyskany z odpadów przestaje być odpadem. Takie kryteria powinny zapewnić wysoki poziom ochrony środowiska. Powinny także pozostawać bez uszczerbku dla klasyfikacji odzyskanego złomu miedzi jako odpadu w państwach trzecich.

(2) Sprawozdania Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej pokazują, że istnieje rynek i popyt na złom miedzi jako materiał wsadowy stosowany w sektorze produkcji metali nieżelaznych. Złom miedzi powinien zatem być dostatecznie czysty i spełniać odpowiednie normy lub specyfikacje wymagane przez sektor produkcji metali nieżelaznych.

(3) Kryteria określające, kiedy złom miedzi przestaje być odpadem, powinny gwarantować, że złom miedzi otrzymany w wyniku procesu odzysku spełnia wymogi techniczne sektora produkcji metali nieżelaznych, jest zgodny z istniejącymi przepisami i normami, które mają zastosowanie do produktów, oraz nie prowadzi do ogólnych niekorzystnych oddziaływań na środowisko lub zdrowie ludzkie. Sprawozdania Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej wykazały, że proponowane kryteria dotyczące odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku, procesów i technik przetwarzania, a także złomu miedzi otrzymanego w wyniku procesu odzysku, spełniają powyższe cele, ponieważ ich stosowanie umożliwi produkcję złomu miedzi pozbawionego niebezpiecznych właściwości i w wystarczającym stopniu wolnego od metali innych niż miedź oraz związków niemetalicznych.

(4) Aby zapewnić przestrzeganie kryteriów, należy przewidzieć udostępnianie informacji o złomie miedzi, który przestał być odpadem, oraz wprowadzić system zarządzania.

(5) Przegląd kryteriów może być konieczny, jeżeli na podstawie monitorowania zmian warunków rynkowych dla złomu miedzi stwierdzi się niekorzystne skutki dla rynków recyklingu złomu miedzi, zwłaszcza w odniesieniu do dostępności takiego złomu.

(6) Aby umożliwić przedsiębiorcom dostosowanie się do kryteriów określających, kiedy złom miedzi przestaje być odpadem, należy przewidzieć rozsądny termin rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(7) Komitet ustanowiony na podstawie art. 39 dyrektywy 2008/98/WE nie wydał opinii dotyczącej środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w związku z czym Komisja przedłożyła Radzie wniosek dotyczący tych środków i przekazała go do Parlamentu Europejskiego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia kryteria określające, kiedy złom miedzi przestaje być odpadem.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w dyrektywie 2008/98/WE.

Ponadto stosuje się następujące definicje:

1. „złom miedzi” oznacza złom metalu składający się głównie z miedzi i stopów miedzi;

2. „posiadacz” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która posiada złom miedzi;

3. „producent” oznacza posiadacza, który przemieszcza złom miedzi do innego posiadacza po raz pierwszy jako złom miedzi, który przestał być odpadem;

4. „importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, posiadającą siedzibę w Unii, która wprowadza złom miedzi, który przestał być odpadem, na obszar celny Unii;

5. „wykwalifikowany personel” oznacza personel, który z racji doświadczenia lub przeszkolenia posiada kwalifikacje do monitorowania i oceny właściwości złomu miedzi;

6. „oględziny” oznaczają inspekcję złomu miedzi obejmującą wszystkie części przesyłki przy użyciu ludzkich zmysłów lub sprzętu niespecjalistycznego;

7. „przesyłka” oznacza partię złomu miedzi przeznaczoną do dostawy od producenta do innego posiadacza, która może znajdować się w jednej jednostce transportowej lub większej ich liczbie, np. w kontenerach.

Artykuł 3

Kryteria dotyczące złomu miedzi

Złom miedzi przestaje być odpadem w przypadku gdy, przy przemieszczaniu od producenta do innego posiadacza, spełnione są wszystkie następujące warunki:

(1) złom miedzi otrzymany w wyniku procesu odzysku jest zgodny z kryteriami określonymi w załączniku I sekcja 1;

(2) odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku są zgodne z kryteriami określonymi w załączniku I sekcja 2;

(3) odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku poddano obróbce zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku I sekcja 3;

(4) producent spełnił wymogi określone w art. 4 i 5.

Artykuł 4

Oświadczenie o zgodności

1. Dla każdej przesyłki złomu miedzi producent lub importer wydaje oświadczenie o zgodności zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II.

2. Producent lub importer przekazuje oświadczenie o zgodności następnemu posiadaczowi przesyłki złomu miedzi. Producent lub importer przechowują kopię oświadczenia o zgodności przez co najmniej rok po jego wydaniu i na żądanie udostępniają ją właściwym organom.

3. Oświadczenie o zgodności może mieć formę elektroniczną.

Artykuł 5

System zarządzania

1. Producent wprowadza system zarządzania umożliwiający wykazanie zgodności z kryteriami, o których mowa w art. 3.

2. System zarządzania obejmuje zbiór udokumentowanych procedur dotyczących każdej z następujących kwestii:

a) monitorowanie jakości złomu miedzi otrzymanego w wyniku procesu odzysku zgodnie z załącznikiem I sekcja 1 (w tym również pobieranie próbek i analiza);

b) skuteczność monitorowania promieniowania zgodnie z sekcją 1.5 załącznika I;

c) kontroli przyjęcia dotyczącej odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku zgodnie z załącznikiem I sekcja 2;

d) monitorowania procesów i technik przetwarzania opisanych w załączniku I sekcja 3,3;

e) informacji zwrotnej od klientów dotyczącej zgodności z jakością złomu miedzi;

f) ewidencji wyników monitorowania prowadzonego na podstawie lit. a)–d);

g) przeglądu i ulepszania systemu zarządzania;

h) szkolenia personelu.

3. System zarządzania przewiduje również szczegółowe wymogi w zakresie monitorowania określone w załączniku I dla każdego kryterium.

4. Jeżeli dowolne przetworzenie, o którym mowa w załączniku I sekcja 3.3, zostaje dokonane przez wcześniejszego posiadacza, producent dba o to, aby dostawca wprowadził system zarządzania, który jest zgodny z wymogami niniejszego artykułu.

5. Jednostka oceniająca zgodność, określona w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008[2], która uzyskała akredytację zgodnie z tym rozporządzeniem, lub weryfikator środowiskowy, określony w art. 2 ust. 20 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009[3], który posiada akredytację lub licencję zgodnie z tym rozporządzeniem, sprawdza, czy system zarządzania jest zgodny z wymogami niniejszego artykułu. Weryfikację należy przeprowadzać co trzy lata.

Tylko weryfikatorzy posiadający następujący zakres akredytacji lub licencji na podstawie kodów NACE, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady[4], będą uznawani za posiadających wystarczające doświadczenie specjalistyczne do przeprowadzania weryfikacji, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu:

a) * kod NACE 38 (Działalność związana ze zbieraniem, przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów; odzysk surowców); lub

b) * kod NACE 24 (Produkcja metali), zwłaszcza obejmujący klasę 24.44 (Produkcja miedzi).

6. Importer nakłada na swoich dostawców wymóg wprowadzenia systemu zarządzania, który jest zgodny z wymogami ust. 1, 2 i 3 oraz został sprawdzony przez niezależnego weryfikatora zewnętrznego.

System zarządzania dostawcy musi zostać zatwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, która posiada akredytację wydaną przez jeden z następujących podmiotów:

a) jednostka akredytująca, która pozytywnie przeszła wzajemną ocenę swojej działalności przez jednostkę uznaną na podstawie art. 14 rozporządzenia (WE) nr 765/2008;

b) weryfikatora środowiskowego, który posiada akredytację lub licencję wydaną przez jednostkę akredytującą lub jednostkę licencjonującą zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1221/2009, które także podlegają wzajemnej ocenie zgodnie z art. 31 tego rozporządzenia.

Weryfikatorzy, którzy chcą prowadzić działalność w państwach trzecich muszą uzyskać specjalną akredytację lub licencję zgodnie ze specyfikacjami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 lub w rozporządzeniu (WE) nr 1221/2009 oraz w decyzji Komisji 2011/832/UE[5].

7. Na żądanie producent zapewnia właściwym organom dostęp do systemu zarządzania.

Artykuł 6

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia [sześć miesięcy od daty przyjęcia].

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Kryteria dotyczące złomu miedzi

Kryteria || Wymogi dotyczące automonitorowania

Sekcja 1. Jakość złomu miedzi otrzymanego w wyniku procesu odzysku

1.1 Złom jest klasyfikowany zgodnie ze specyfikacjami danego klienta lub specyfikacjami branżowymi lub normą w celu bezpośredniego wykorzystania w produkcji substancji lub przedmiotów metalowych przez huty, zakłady prowadzące rafinację, zakłady prowadzące przetapianie lub innych producentów metali. || Wykwalifikowany personel klasyfikuje każdą przesyłkę.

1.2 Całkowita ilość materiałów obcych wynosi ≤ 2 % masy; Materiały obce to: a) metale inne niż miedź i stopy miedzi; b) materiały niemetaliczne takie jak ziemia, pył, materiały izolacyjne i szkło; c) palne materiały niemetalowe, takie jak guma, tworzywa sztuczne, tkanina, drewno i inne substancje chemiczne lub organiczne; d) żużel, zgary, szumowiny, pył z odpylania, pył szlifierski, szlam. || Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki. W odpowiednich odstępach (co najmniej co 6 miesięcy) analizuje się reprezentatywne próbki każdej klasy złomu miedzi, aby zmierzyć całkowitą ilość materiałów obcych. Całkowitą ilość materiałów obcych mierzy się za pomocą ważenia po oddzieleniu cząstek i przedmiotów z miedzi/stopów miedzi od cząstek i przedmiotów składających się z materiałów obcych – ręcznie lub innymi metodami oddzielania (np. przy użyciu magnesu lub w oparciu o gęstość). Odpowiednią częstotliwość analizy reprezentatywnych próbek ustala się, biorąc pod uwagę następujące czynniki: a) przewidywaną zmienność (na przykład na podstawie wyników uzyskanych w przeszłości); b) ryzyko nieodłączne zmienności dotyczącej jakości odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku oraz wydajności procesu przetwarzania; c) wewnętrzną precyzję metody monitorowania; oraz d) stopień zbliżenia wyników do pułapu dotyczącego całkowitej ilości materiałów obcych. Proces określania częstotliwości monitorowania dokumentuje się jako część systemu zarządzania i udostępnia w celu kontroli.

1.3 Złom nie zawiera nadmiernej ilości tlenku metalu w żadnej formie, z wyjątkiem typowych ilości wynikających ze składowania przygotowanego złomu na zewnątrz w normalnych warunkach atmosferycznych. || Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki.

1.4 Złom jest wolny od widocznego oleju, emulsji oleistych, smarów lub smarów stałych, z wyjątkiem bardzo niewielkich ilości, które nie spowodują jakiegokolwiek skapywania. || Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki, zwracając szczególną uwagę na te elementy, z których najprawdopodobniej może skapywać olej.

1.5 Nie występuje konieczność podjęcia natychmiastowych działań zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi przepisami dotyczącymi monitorowania oraz procedur reagowania w odniesieniu do promieniotwórczego złomu. Niniejszy wymóg pozostaje bez uszczerbku dla prawodawstwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i obywateli przyjętego na mocy rozdziału III Traktatu Euratom, w szczególności dyrektywy Rady 96/29/Euratom. || Wykwalifikowany personel monitoruje promieniotwórczość każdej przesyłki. Do każdej przesyłki złomu dołączone jest świadectwo ustanowione zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi przepisami dotyczącymi monitorowania oraz procedur reagowania w odniesieniu do promieniotwórczego złomu. Świadectwo może stanowić część pozostałej dokumentacji dołączonej do przesyłki.

1.6 Złom nie wykazuje żadnych właściwości niebezpiecznych wymienionych w załączniku III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE. Złom jest zgodny z dopuszczalnymi wartościami stężenia określonymi w decyzji Komisji 2000/532/WE[6] i nie przekracza dopuszczalnych wartości stężenia określonych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady[7]. Niniejszy wymóg nie ma zastosowania do właściwości metali stopowych zawartych w stopach miedzi. || Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki. Jeżeli w wyniku oględzin powstanie podejrzenie, że występują potencjalne właściwości niebezpieczne, podejmuje się dalsze odpowiednie środki w zakresie monitorowania, takie jak pobieranie próbek i badania, w zależności od przypadku. Personel jest przeszkolony w zakresie potencjalnych właściwości niebezpiecznych, które mogą dotyczyć złomu miedzi oraz w zakresie składników materiałowych i cech, które umożliwiają wykrycie właściwości niebezpiecznych. Procedurę wykrywania materiałów niebezpiecznych dokumentuje się w ramach systemu zarządzania.

1.7 Złom nie zawiera żadnych pojemników pod ciśnieniem, zamkniętych lub niewystarczająco otwartych, które mogą spowodować wybuch w piecu metalurgicznym. || Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki.

1.8 Złom nie zawiera polichlorku winylu w postaci osłon, farb lub pozostałości tworzyw sztucznych. || Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki.

Sekcja 2. Odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku

2.1 Jako wsad można stosować wyłącznie odpady zawierające odzyskiwalną miedź lub odzyskiwalne stopy miedzi. 2.2 Odpadów niebezpiecznych nie stosuje się jako wsadu, chyba że przedstawiono dowody na to, że zastosowano procesy i techniki określone w „kryteriach dotyczących przetwarzania i technik”, aby usunąć wszystkie właściwości niebezpieczne. 2.3 Następujących odpadów nie stosuje się jako wsadu: a) opiłków i wiórów, które zawierają ciecze, takie jak olej lub emulsje oleiste, oraz b) beczek i pojemników (z wyjątkiem wyposażenia pojazdów wycofanych z eksploatacji), które zawierają lub zawierały oleje lub farby. || Wykwalifikowany personel, który jest przeszkolony w zakresie metod rozpoznawania odpadów niespełniających kryteriów określonych w niniejszej sekcji, dokonuje kontroli przyjęcia dotyczącej wszystkich otrzymanych odpadów (poprzez oględziny) oraz dołączonej dokumentacji.

Sekcja 3. Procesy i techniki przetwarzania

3.1 Złom miedzi posegregowano u źródła lub podczas zbiórki lub przetworzono wsad odpadowy, aby oddzielić złom miedzi od składników niemetalowych i niemiedzianych składników metalowych. Złom miedzi uzyskany w wyniku tych operacji przechowuje się oddzielnie od wszelkich innych odpadów. 3.2 Zakończono wszystkie etapy przetwarzania mechanicznego (np. cięcie, rozdrabnianie lub granulowanie, sortowanie, oddzielanie, czyszczenie, usuwanie zanieczyszczeń, opróżnianie) niezbędne do przygotowania złomu do bezpośredniego zastosowania jako wkład w celu ostatecznego wykorzystania. 3.3 W przypadku odpadów zawierających składniki niebezpieczne mają zastosowanie następujące wymogi szczegółowe: a) materiał wsadowy, który pochodzi ze zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego lub pojazdów wycofanych z eksploatacji, poddano wszystkim etapom przetwarzania wymaganym w art. 6 dyrektywy 2002/96/WE[8] Parlamentu Europejskiego i Rady oraz w art. 6 dyrektywy 2000/53/WE[9] Parlamentu Europejskiego i Rady; b) chlorofluorowęglowodory w usuwanym wyposażeniu wychwycono w procesie zatwierdzonym przez odpowiednie organy; c) kable rozdrobniono lub usunięto z nich izolację. Jeżeli kabel zawiera osłony organiczne (z tworzyw sztucznych), zostały one usunięte zgodnie z najlepszymi dostępnymi technikami; d) beczki i pojemniki zostały opróżnione i oczyszczone; e) substancje niebezpieczne w odpadach, których nie wymieniono w pkt 1, skutecznie usunięto w procesie zatwierdzonym przez właściwy organ. ||

Załącznik II

Oświadczenie o zgodności z kryteriami zniesienia statusu odpadu, o którym mowa w art. 4 ust. 1

1. || Producent/importer złomu miedzi: Imię i nazwisko/Nazwa: Adres: Osoba wyznaczona do kontaktów: Tel.: Faks: E-mail:

2. || a) Nazwa lub kod kategorii złomu metalu zgodnie ze specyfikacjami branżowymi lub normą: b) Jeżeli dotyczy – najważniejsze przepisy techniczne specyfikacji klienta, takie jak skład, wielkość, rodzaj i właściwości:

3. || Przesyłka złomu metalu jest zgodna ze specyfikacjami branżowymi lub normą, o których mowa w pkt 2 lit. a), lub ze specyfikacjami danego klienta, o których mowa w pkt 2 lit. b).

4. || Masa przesyłki w kilogramach:

5. || Wydano świadectwo przeprowadzenia badania promieniotwórczości złomu zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi przepisami dotyczącymi monitorowania oraz procedur reagowania w odniesieniu do promieniotwórczego złomu.

6. || Producent złomu metalu stosuje system zarządzania zgodny z wymogami rozporządzenia (UE) nr …[will be inserted once this regulation adopted], który został sprawdzony przez akredytowaną jednostkę oceniającą zgodność lub weryfikatora środowiskowego lub – jeżeli złom metalu, który przestał być odpadem, został przywieziony na obszar celny Unii – przez niezależnego weryfikatora zewnętrznego.

7. || Przesyłka złomu metali spełnia kryteria, o których mowa w art. 3 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr …[will be inserted once this regulation adopted].

8. || Oświadczenie producenta/importera złomu: Oświadczam, że zgodnie z moją najlepszą wiedzą powyższe informacje są kompletne i poprawne: Imię i nazwisko: Data: Podpis:

[1] Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.

[2] Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30.

[3] Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 1.

[4] Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

[5] Dz.U. L 330 z 14.12.2011, s. 25.

[6] Dz.U. L 226 z 06.9.2000, s. 3.

[7] Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7.

[8] Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 24.

[9] Dz.U. L 269 z 21.10.2000, s. 34.