W dniu 16 grudnia 2020 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (UE) 2020/2172 przedłużające okres stosowania autonomicznych preferencji handlowych do dnia 31 grudnia 2025 r. na produkty pochodzące z Bałkanów Zachodnich (Albania, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Kosowo, Macedonia Północna i Serbia). Preferencje handlowe zostały pierwotnie przyznane rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2000, a następnie kilkakrotnie przedłużane.

Na podstawie art. IV ust. 1 porozumienia WTO konferencja ministerialna jest upoważniona do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach związanych z wielostronnymi porozumieniami handlowymi.

Byłoby to czwarte przedłużenie zwolnienia, pierwotnie przyznanego w dniu 8 grudnia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., a ostatnio przedłużonego w dniu 7 grudnia 2016 r. Powodem wnioskowania o pierwotne zwolnienie oraz kolejne przedłużenia jest utrzymująca się trudna sytuacja gospodarcza w regionie oraz fakt, że przyznanie przez Unię tym państwom preferencyjnego traktowania kwalifikujących się produktów ma na celu wspieranie rozwoju gospodarczego w sposób zgodny z celami GATT 1994.

W związku z tym UE jest zobowiązana do złożenia wniosku o przedłużenie zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez UE Bałkanom Zachodnim na podstawie art. IX ust. 3 porozumienia WTO na dodatkowy okres pięciu lat, do dnia 31 grudnia 2026 r. Oprócz złożenia tego wniosku UE powinna poprzeć jego przyjęcie na forum Rady Generalnej WTO.

2021/0121 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie wniosku Unii Europejskiej o przedłużenie zwolnienia WTO umożliwiającego przyznanie autonomicznych preferencji handlowych Bałkanom Zachodnim

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu („porozumienie WTO”), zostało zawarte przez Unię decyzją Rady 94/800/WE i weszło w życie w dniu 1 stycznia 1995 r.

(2)Zgodnie z art. II ust. 2 porozumienia WTO porozumienia i związane z nimi instrumenty prawne zawarte w załącznikach 1, 2 i 3 („wielostronne porozumienia handlowe”), w tym Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (GATT 1994), stanowią integralne części porozumienia, wiążące dla wszystkich członków.

(3)Na podstawie art. IV ust. 1 porozumienia WTO konferencja ministerialna może podejmować decyzje we wszystkich sprawach związanych z wielostronnymi porozumieniami handlowymi. Konferencja ministerialna składa się z przedstawicieli wszystkich członków i spotyka się co najmniej raz na dwa lata. Na podstawie art. IV ust. 2 porozumienia WTO w przerwach między sesjami konferencji ministerialnej jej funkcje pełni Rada Generalna. Na podstawie art. IX ust. 1 tego porozumienia WTO zazwyczaj podejmuje decyzje w drodze konsensusu.

(4)Na podstawie art. IX ust. 3 porozumienia WTO w wyjątkowych okolicznościach konferencja ministerialna może zawiesić obowiązek nałożony na członka przez porozumienie WTO lub przez jakiekolwiek wielostronne porozumienie handlowe.

(5)Unia po raz pierwszy uzyskała zwolnienie z obowiązków wynikających z art. I ust. 1 GATT 1994 w dniu 8 grudnia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., a ostatnio zwolnienie to przedłużono w dniu 7 grudnia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. w zakresie niezbędnym do przyznania przez Unię preferencyjnego traktowania dla kwalifikujących się produktów pochodzących z Bałkanów Zachodnich.

(6)W dniu 16 grudnia 2020 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (UE) 2020/2172 i przedłużyły ponownie okres stosowania autonomicznych preferencji handlowych do dnia 31 grudnia 2025 r. w odniesieniu do Bałkanów Zachodnich (Albania, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Kosowo, Macedonia Północna i Serbia).

(7)W przypadku braku zwolnienia z obowiązków w ramach WTO stosowanie przez Unię autonomicznych preferencji handlowych wobec Bałkanów Zachodnich do dnia 31 grudnia 2025 r. należałoby rozszerzyć na wszystkich pozostałych członków WTO.

(8)Wniosek o przedłużenie zwolnienia WTO zezwalającego na przyznanie autonomicznych preferencji handlowych państwom Bałkanów Zachodnich jest uzasadniony ze względu na utrzymującą się trudną sytuację gospodarcza w regionie oraz fakt, że przyznanie przez Unię tym państwom preferencyjnego traktowania kwalifikujących się produktów ma na celu wspieranie rozwoju gospodarczego w sposób zgodny z celami GATT 1994, a także nie tworzy barier w handlu dla innych członków WTO. W związku z tym nadal utrzymują się wyjątkowe okoliczności uzasadniające przedłużenie zwolnienia na podstawie art. I ust. 1 oraz art. XIII GATT 1994.

(9)Należy określić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na forum Rady Generalnej WTO, ponieważ przedłużenie zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Bałkanom Zachodnim będzie wiążące dla członków WTO,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu (WTO), obejmuje złożenie wniosku o przedłużenie do dnia 31 grudnia 2026 r. istniejącego zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Europejską Bałkanom Zachodnim i opowiedzenie się za przyjęciem tego wniosku.