UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

Decyzją 2012/419/UE[1] Rada Europejska zmieniła status Majotty względem Unii Europejskiej ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. Od tego dnia Majotta przestaje być zatem terytorium zamorskim i otrzymuje status regionu najbardziej oddalonego w rozumieniu art. 349 i art. 355 ust. 1 TFUE. Prawo Unii będzie miało zastosowanie do Majotty od dnia 1 stycznia 2014 r.

W niniejszym wniosku uwzględnia się przedstawione przez władze francuskie wnioski w sprawie zmiany dorobku prawnego Unii za pomocą szczególnych środków mających zastosowanie do Majotty w różnych obszarach, takich jak rybołówstwo i zdrowie zwierząt.

Analiza sytuacji Majotty wykazała, że należy zapewnić ochronę biologicznie wrażliwego stanu wód Majotty, a tym samym objąć wody otaczające Majottę zakresem stosowania rozporządzenia (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich. W niektórych aspektach Francja potrzebuje więcej czasu na zapewnienie zgodności z dorobkiem prawnym Unii w odniesieniu do Majotty. Dotyczy to w szczególności obowiązków rejestracji i kontroli w obszarze rybołówstwa w zakresie obejmującym niektóre statki rozmieszczone wokół wyspy i niezwiązane z określonym miejscem wyładunku.

W obszarze zdrowia zwierząt uzasadnione wydaje się przyznanie dodatkowego czasu na zapewnienie zgodności z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1774/2002, ponieważ Majotta nie posiada obecnie żadnej zdolności przemysłowej do przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

W celu uproszczenia i przyspieszenia uznano za wskazane, aby nie przedstawiać indywidualnych wniosków dla każdego z przedmiotowych aktów, lecz zebrać zmiany, które mają być wprowadzone w kilku aktach, w jednym wniosku, o ile jest to możliwe z prawnego punktu widzenia. Wszystkie zmiany zaproponowane w niniejszym dokumencie odnoszą się do rozporządzeń i podlegają zwykłej procedurze ustawodawczej (art. 289 ust. 1 oraz art. 294 TFUE).

2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

Komisja nie przeprowadziła oceny skutków. Rozpatrując różne kwestie, w szczególności wnioski przedstawione przez Francję, Komisja kontaktowała się jednak z przedstawicielami organów krajowych i regionalnych, aby lepiej ocenić podstawy szczególnych środków.

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Zgodnie z art. 43 ust. 2 TFUE Parlament Europejski i Rada są uprawnione do określania przepisów niezbędnych dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa.

W oparciu o tę podstawę prawną proponuje się zmianę czterech rozporządzeń Rady w obszarach rybołówstwa, odnoszących się do szczególnej sytuacji Majotty, którą podsumowano powyżej i przedstawiono szczegółowo w motywach zaproponowanych poniżej:

- rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w celu uwzględnienia wód otaczających Majottę oraz wprowadzenia zakazu używania okrężnic do połowu ławic tuńczyka oraz ryb tuńczykopodobnych wewnątrz obszaru w obrębie 24 mil od linii podstawowej wyspy, aby zapewnić ochronę ławic dużych migrujących gatunków ryb w pobliżu wyspy Majotta;

- rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury;

- rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w celu wprowadzenia szczególnych środków w odniesieniu do rejestru floty rybackiej i systemu dostępu;

- rozporządzenia Rady (WE) nr 639/2004 z dnia 30 marca 2004 r. w celu wprowadzenia planu rozwoju przedstawionego przez Francję Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) jako wskaźnika odniesienia dla zdolności floty zarejestrowanej w portach Majotty oraz zezwolenia Francji na zwiększenie jej floty do poziomu celów określonych we wspomnianym planie rozwoju;

- rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. w celu wprowadzenia środków przejściowych oraz czasowych odstępstw od określonych przepisów dotyczących kontroli statków rybackich, tak aby stopniowo zapewnić zgodność ze wszystkimi unijnymi obowiązkami w zakresie kontroli oraz celami tego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE Parlament Europejski i Rada są uprawnione do wprowadzania środków w dziedzinach weterynaryjnej i fitosanitarnej, mających bezpośrednio na celu ochronę zdrowia publicznego.

W oparciu o tę podstawę prawną proponuje się zmianę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. w celu przyznania Francji pięcioletniego okresu przejściowego w odniesieniu do Majotty na ustanowienie infrastruktury niezbędnej do identyfikacji, przewozu, obróbki i usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz prowadzenia czynności związanych z tymi produktami.

4. WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii Europejskiej.

2013/0191 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające niektóre rozporządzenia w obszarze rybołówstwa i zdrowia zwierząt ze względu na zmianę statusu Majotty względem Unii Europejskiej

PARLAMENT EUROPEJSKI ORAZ RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 oraz art. 168 ust. 4 lit. b,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją 2012/419/UE[4] Rada Europejska zmieniła status Majotty względem Unii Europejskiej ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. Od tego dnia Majotta przestaje być zatem terytorium zamorskim i otrzymuje status regionu najbardziej oddalonego w rozumieniu art. 349 i art. 355 ust. 1 TFUE. Prawo Unii będzie miało zastosowanie do Majotty od dnia 1 stycznia 2014 r. W wielu obszarach należy wprowadzić pewne środki szczególne uzasadnione szczególną sytuacją Majotty.

(2) W odniesieniu do obszarów rybołówstwa i zdrowia zwierząt należy zmienić rozporządzenia wymienione poniżej.

(3) Jeżeli chodzi o rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich[5], należy włączyć wody otaczające Majottę w zakres stosowania tego rozporządzenia oraz zakazać używania okrężnic do połowu ławic tuńczyka oraz ryb tuńczykopodobnych wewnątrz obszaru w obrębie 24 mil od linii podstawowej wyspy w celu ochrony ławic dużych migrujących gatunków ryb w pobliżu wyspy Majotta.

(4) Jeżeli chodzi o rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury[6] oraz biorąc pod uwagę bardzo fragmentaryczne i niedostatecznie rozwinięte majotyjskie strategie wprowadzania do obrotu, zastosowanie przepisów dotyczących etykietowania produktów rybołówstwa oznaczałoby dla detalistów obciążenie nieproporcjonalne do informacji, które będą przekazywane konsumentowi. W związku z tym właściwe jest zapewnienie czasowego odstępstwa od stosowania przepisów dotyczących etykietowania produktów rybołówstwa oferowanych konsumentowi finalnemu w sprzedaży detalicznej na Majotcie.

(5) Jeżeli chodzi o rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[7], należy wprowadzić szczególne środki w odniesieniu do rejestru floty rybackiej oraz systemu dostępu.

(6) Po pierwsze, istotna część floty pływającej pod banderą Francji i wypływającej z francuskiego departamentu Majotty składa się ze statków o długości nieprzekraczającej 9 metrów, rozmieszczonych wokół wyspy i nieposiadających określonych miejsc wyładunku, które nadal wymagają identyfikacji, pomiarów i wyposażenia w narzędzia zapewniające minimalny poziom bezpieczeństwa, aby mogły być włączone do rejestru statków rybackich UE; w związku z tym Francja nie będzie mogła uzupełnić wspomnianego rejestru do dnia 31 grudnia 2016 r. Francja powinna jednak wprowadzić tymczasowy rejestr floty rybackiej gwarantujący minimalną identyfikację statków z tego segmentu, tak aby uniknąć szybkiego wzrostu liczby niezarejestrowanych statków rybackich.

(7) Po drugie, z punktu widzenia ochrony biologicznie wrażliwego stanu wód otaczających Majottę oraz ochrony lokalnej gospodarki tej wyspy, a także uwzględniając jej sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą, konieczne jest ograniczenie określonej działalności połowowej na tych wodach do statków zarejestrowanych w portach Majotty.

(8) Jeżeli chodzi o rozporządzenie Rady (WE) nr 639/2004 z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w najbardziej oddalonych regionach Wspólnoty[8], szczególna sytuacja Majotty polega na tym, że nie ustalono żadnego celu w odniesieniu do jej floty, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, odnoszącego się do wieloletniego programu orientacji 1997–2002. Z punktu widzenia ochrony zasobów ryb właściwe jest zamrożenie zdolności połowowej flot na obecnych poziomach, w szczególności w segmencie dużych statków o znacznej zdolności połowowej. W odniesieniu do mniejszych statków, biorąc pod uwagę fakt, że Francja przedstawiła Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) plan rozwoju, w którym określiła przewidywany rozwój floty zlokalizowanej na Majotcie, którego nie zakwestionowała żadna z umawiających się stron IOTC, w tym UE, właściwe jest jednak wykorzystanie celów tego planu jako poziomów odniesienia dla zdolności połowowej floty zarejestrowanej w portach Majotty oraz zezwolenie Francji na zwiększenie jej floty do poziomu celów określonych we wspomnianym planie rozwoju.

(9) Jeżeli chodzi o rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002[9], należy zauważyć, że Majotta nie posiada obecnie żadnej zdolności przemysłowej do przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. Należy zatem przyznać Francji pięcioletni okres na stworzenie infrastruktury niezbędnej do identyfikacji, przewozu, obróbki i usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz prowadzenia czynności związanych z tymi produktami na Majotcie z zachowaniem pełnej zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.

(10) Jeżeli chodzi o rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006[10], wydaje się, że Francja nie będzie w stanie zapewnić zgodności ze wszystkimi unijnymi obowiązkami dotyczącymi kontroli w segmencie „Majotta. Gatunki pelagiczne i denne. Długość < 9 m” floty Majotty do dnia uzyskania przez Majottę statusu regionu najbardziej oddalonego. Statki należące do tego segmentu, rozmieszczone wokół wyspy, nie posiadają określonych miejsc wyładunku i nadal wymagają identyfikacji. Ponadto konieczne jest zorganizowanie szkoleń dla rybaków i kontrolerów oraz ustanowienie odpowiedniej infrastruktury administracyjnej i fizycznej. Dlatego też konieczne jest wprowadzenie czasowego odstępstwa od stosowania niektórych przepisów dotyczących kontroli statków rybackich i ich właściwości, działalności prowadzonej przez nie na morzu, stosowanych przez nie narzędzi oraz osiąganych połowów na wszystkich etapach, począwszy od statku, a na rynku kończąc, w odniesieniu do wspomnianego segmentu floty. Aby osiągnąć przynajmniej niektóre z najważniejszych celów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, Francja powinna jednak ustanowić krajowy system kontroli pozwalający jej na kontrolę i monitorowanie działalności prowadzonej w tym segmencie floty oraz zapewnić zgodność z międzynarodowymi obowiązkami sprawozdawczymi Unii.

(11) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 850/98, (WE) nr 104/2000, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 639/2004, (WE) nr 1069/2009 oraz (WE) nr 1224/2009,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zmiany wprowadzone w rozporządzeniu (WE) nr 850/98

W rozporządzeniu (WE) nr 850/98 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 2 ust. 1 lit. h) otrzymuje brzmienie:

„h) Region 8:

Wszystkie wody u wybrzeży francuskich departamentów Reunion i Majotty będące pod władzą lub jurysdykcją Francji.”;

2) po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu:

„Artykuł 34a

Ograniczenia w działalności połowowej w obrębie 24-milowej strefy wokół wyspy Majotta

W odniesieniu do statków zakazane jest używanie jakichkolwiek okrężnic do połowu ławic tuńczyka oraz ryb tuńczykopodobnych wewnątrz obszaru w obrębie 24 mil od wybrzeży wyspy Majotta, mierzonych od linii podstawowej, od której mierzone są wody terytorialne.”.

Artykuł 2 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 104/2000

W art. 4 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 po ustępie 3 dodaje się ustęp 3a w brzmieniu:

„3a. Do dnia 16 grudnia 2016 r. ust. 1, 2 i 3 nie mają zastosowania do produktów oferowanych konsumentom finalnym w sprzedaży detalicznej na wyspie Majotta.”.

Artykuł 3 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002

W rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 15 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:

„5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Francja jest zwolniona do dnia 31 grudnia 2016 r. z obowiązku włączenia do swojego rejestru unijnych statków rybackich tych statków, których długość całkowita nie przekracza 9 metrów i które wypływają z Majotty.

6. Do dnia 31 grudnia 2016 r. Francja prowadzi tymczasowy rejestr statków rybackich, których długość całkowita nie przekracza 9 metrów i które wypływają z Majotty. Rejestr ten zawiera co najmniej nazwę, długość całkowitą i kod identyfikacyjny każdego statku.”;

2) po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu:

„Artykuł 18a

Majotta

Na zasadzie odstępstwa od art. 17 w pasach wodnych do 100 mil morskich od linii podstawowej Majotty Francja może ograniczyć połowy do statków rybackich zarejestrowanych w portach Majotty i figurujących w rejestrze statków unijnych albo w rejestrze tymczasowym, o którym mowa w art. 15 ust. 6, z wyjątkiem statków unijnych, które w ciągu dwóch lat przed datą 1 stycznia 2014 r. prowadziły połowy na tych wodach przez co najmniej 40 dni, o ile nie przekraczają tradycyjnie wykorzystywanych nakładów połowowych.”.

Artykuł 4 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 639/2004

W rozporządzeniu (WE) nr 639/2004 po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:

„Artykuł 1a

Flota Majotty

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 1 ust. 1 lit. a) za poziomy odniesienia dla statków rybackich zarejestrowanych w portach Majotty i figurujących w rejestrze statków unijnych albo w rejestrze tymczasowym, o którym mowa w art. 15 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, uznaje się zdolność połowową tej floty na dzień 31 grudnia 2013 r.

W odniesieniu do statków rybackich, których długość całkowita wynosi 8–12 metrów i które stosują takle, oraz statków rybackich, których długość całkowita nie przekracza 9 metrów, za poziom odniesienia uznaje się zdolność połowową przewidzianą w planie rozwoju przedstawionym przez Francję Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim w dniu 7 stycznia 2011 r.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 13 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 Francja jest uprawniona do wprowadzenia nowej zdolności połowowej w segmentach floty określonych w odniesieniu do statków rybackich, których długość całkowita wynosi 8–12 metrów i które stosują takle, oraz statków rybackich, których długość całkowita nie przekracza 9 metrów, bez wycofania równoważnej zdolności połowowej.”.

Artykuł 5 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009

Artykuł 56 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 56

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 4 marca 2011 r.

Niemniej art. 4 ma zastosowanie do Majotty ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2019 r. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego oraz produkty pochodne wytworzone na Majotcie przed dniem 1 stycznia 2019 r. usuwa się zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. b).

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.”.

Artykuł 6 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu:

„Artykuł 2a

Stosowanie wspólnotowego systemu kontroli do niektórych segmentów floty francuskiego departamentu zamorskiego Majotty

1. Do dnia 31 grudnia 2016 r. art. 5 ust. 3 oraz art. 6, 8, 41, 56, 58 to 62, 66, 68 i 109 nie mają zastosowania do Francji w odniesieniu do statków rybackich, których długość całkowita nie przekracza 9 metrów i które wypływają z Majotty, prowadzonej przez nie działalności oraz osiąganych przez nie połowów.

2. Do dnia 1 stycznia 2014 r. Francja ustanowi krajowy system kontroli mający zastosowanie do statków rybackich, których długość całkowita nie przekracza 9 metrów i które wypływają z Majotty. System ten musi spełniać następujące wymogi:

a) jeden organ, zlokalizowany na wyspie Majotta, koordynuje działania kontrolne wszystkich organów lokalnych;

b) kontrola, inspekcja i egzekwowanie prawa odbywają się na zasadzie niedyskryminacyjnej;

c) system zapewnia kontrolę połowów gatunków objętych zarządzaniem w ramach Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim oraz gatunków podlegających ochronie;

d) system zapewnia kontrolę dostępu do wód otaczających Majottę, w szczególności do obszarów podlegających ograniczeniom dostępu mających zastosowanie do niektórych segmentów floty;

e) priorytetem systemu jest osiągnięcie celu polegającego na sporządzeniu mapy działalności połowowej prowadzonej wokół wyspy w celu przygotowania podstaw do podejmowania ukierunkowanych działań w zakresie kontroli.

3. Do dnia 30 września 2014 r. Francja przedstawi Komisji plan działania, określając w nim środki, które zostaną wprowadzone w celu zapewnienia pełnego wykonania rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 od dnia 1 stycznia 2017 r. w odniesieniu do statków rybackich, których długość całkowita nie przekracza 9 metrów i które wypływają z francuskiego departamentu Majotty. Plan działania jest przedmiotem dialogu między Francją a Komisją. Francja podejmie wszelkie niezbędne środki, aby zrealizować ten plan działania.”.

Artykuł 7 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia … r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[1] Dz.U. L 204, z 31.7.2012, s. 131.

[2] Dz.U. C , z , s. .

[3] Dz.U. C , z , s. . .

[4] Dz.U. L 204, z 31.7.2012, s. 131.

[5] Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1.

[6] Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22.

[7] Dz.U. L 320 z 5.12.2001, s. 7.

[8] Dz.U. L 102 z 7.4.2004, s. 9.

[9] Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1.

[10] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.