[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 14.2.2008

KOM(2008) 80 wersja ostateczna

2008/0033 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę Rady 76/769/EWG w zakresie ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (dichlorometan) (zmiana dyrektywy Rady 76/769/EWG)

(przedstawiony przez Komisję) {SEK(2008) 192}{SEK(2008) 193}

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

Dyrektywa Rady 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych ustanawia ramy dla zharmonizowanych przepisów obowiązujących w całej Unii Europejskiej dotyczących wprowadzania do obrotu i stosowania substancji i preparatów niebezpiecznych.

Dyrektywa 76/769/EWG służy ograniczaniu ryzyka w zakresie zdrowia człowieka i ochrony środowiska przed substancjami niebezpiecznymi. Substancje i preparaty niebezpieczne wymienione w załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane tylko po spełnieniu określonych warunków.

Proponuje się ograniczenie ryzyka związanego z dichlorometanem (DCM) poprzez umieszczenie tej substancji w załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG.

1.1. Dichlorometan (DCM) – własności chemiczne i ryzyko dla zdrowia człowieka

Dichlorometan, substancja opatrzona numerem CAS 75-09-2 i numerem EINECS 200-838-9, to bezbarwny, fluorowcowany alifatyczny węglowodór o łagodnej, słodkawej lub uderzającej, przypominającej eter woni. Jest on stosowany w produkcji farmaceutyków, rozpuszczalników oraz substancji pomocniczych, przy wytwarzaniu produktów do usuwania farby i klejów.

Dichlorometan nie został uwzględniony w wykazach priorytetowych sporządzanych na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 793/93 w sprawie oceny i kontroli ryzyk stwarzanych przez istniejące substancje. Tymczasem w świetle szeregu badań[1] dotyczących zakresów ryzyka wywoływanego przez zawierające dichlorometan produkty do usuwania farby konieczne są środki obniżające ryzyko w całej UE. Produkty do usuwania farby służą do usuwania powłok farby, w szczególności o łuszczącej się lub spękanej powierzchni pokrywającej rozmaite podłoża, w szczególności metalowe i drewniane. Są one stosowane zarówno przez pracowników przemysłu i użytkowników profesjonalnych, jak i przez konsumentów.

Zagrożenie dla zdrowia użytkownika wiąże się przede wszystkim z oparami dichlorometanu i ich toksycznym działaniem na ośrodkowy układ nerwowy. W sytuacji niedostatecznego zabezpieczenia pracujących (np. niewystarczająco sprawnej wentylacji, nieodpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej) zjawisko to spowodowało serię odnotowanych wypadków, w tym śmiertelnych, w ciągu ostatnich 18 lat na terenie UE.

Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska[2] uznał zagrożenie dla zdrowia człowieka towarzyszące oparom dichlorometanu zawartego w produktach do usuwania farby za poważne – w szczególności dotyczy to osób szczególnie podatnych na zatrucie w związku z ich potencjalnie podwyższonym narażeniem, na przykład dzieci. Niejednokrotnie notowane wysokie stężenie dichlorometanu ulatniającego się podczas usuwania farby jest niedopuszczalne w kontekście zagrożenia zdrowia człowieka.

Na rynku nie brak różnych alternatyw dla produktów do usuwania farby z zawartością dichlorometanu: usuwanie fizyczne i mechaniczne, metodą pirolityczną (termiczną) oraz metody chemiczne oparte na innych substancjach, bez użycia dichlorometanu. Najbardziej rozpowszechnione alternatywne metody chemicznego usuwania farby nie są wolne od właściwych sobie zagrożeń, i również mogą pociągać za sobą zagrożenia dla użytkowników, w zależności od stężenia w konkretnej recepturze.

W ostatnich czterech latach trwała debata w tej sprawie z udziałem Komisji, państw członkowskich i pozostałych zainteresowanych stron. Pomimo znacznego zróżnicowania opinii w kwestii zagrożenia, jakie przedstawia dichlorometan i stopnia ryzyka, jakie wiąże się z metodami alternatywnymi, udało się osiągnąć porozumienie co do konieczności ograniczenia ryzyka, jakie towarzyszy dichlorometanowi poprzez wprowadzenie ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i w stosowaniu zawierających go produktów na szczeblu Wspólnoty na mocy dyrektywy Rady 76/769/EWG.

1.2. Zamierzony wpływ na prawodawstwo UE

Ze względu na potrzebę ograniczenia ryzyka w trakcie przemysłowego, profesjonalnego i konsumenckiego użytkowania produktów do usuwania farb na bazie dichlorometanu, konieczne jest stosowanie pewnych ograniczeń w ich wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu. Niniejsza decyzja zmienia załącznik I do dyrektywy 76/769/EWG poprzez dodanie dichlorometanu. Tym samym zapewniona byłaby harmonizacja przepisów obowiązujących w skali całej Wspólnoty.

Najbardziej znacząca liczba ofiar śmiertelnych, odnotowanych w Europie w ciągu ostatnich osiemnastu lat, związanych ze stosowaniem produktów do usuwania farby z zawartością dichlorometanu, dotyczyła użytkowników przemysłowych i profesjonalnych. Doszło do nich w warunkach niewystarczającej wentylacji oraz przy niewłaściwym zastosowaniu wyposażenia ochrony osobistej.

W odniesieniu do użytkowania produktów opartych na DCM w obiektach przemysłowych konieczne jest stosowanie pewnych obowiązkowych wymogów, na przykład: stosowanie odpowiednich rękawic ochronnych, zainstalowanie systemów miejscowej wentylacji lub też izolowanego sprzętu ochrony dróg oddechowych oraz przystosowania zbiorników na rozpuszczalnik w celu zmniejszenia stopnia narażenia pracowników.

Zastosowanie profesjonalne powinny być zasadniczo zabronione, przy pozostawieniu państwom członkowskim opcji dopuszczenia, na własnym terytorium, użytkowania produktów opartych na DCM przez specjalnie licencjonowanych profesjonalistów w sytuacjach, w których zastąpienie produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan uznają za szczególnie trudne bądź niewłaściwe. Warunkiem udzielenia licencji powinny być wymogi określonych szkoleń.

Należy wprowadzić całkowity zakaz wprowadzania do obrotu produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan dla konsumentów detalicznych jako jedyny skuteczny środek wyeliminowania zagrożeń dla konsumentów.

2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

2.1. Konsultacje

Komisja zapoczątkowała w 2004 r. debatę na forum grupy roboczej Komisji odpowiedzialnej za wdrażanie dyrektywy 76/769/EWG (dalej zwanej grupą roboczą ds. ograniczeń). W listopadzie 2005 r. z kolei Komisja zwołała spotkanie przedstawicieli branży produktów do usuwania farby , z udziałem producentów takich produktów zawierających DCM i rozwiązań alternatywnych. Z uwagi na utrzymujące się różnice zdań w gronie przedstawicieli branży i władz, Komisja zamówiła kolejne badanie mające na celu zebranie dalszych danych służących ocenie skutków ewentualnych ograniczeń na wprowadzanie do obrotu i stosowanie produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan na poziomie Wspólnoty.

Wnioski płynące z tego badania[3] omówiono w toku obrad grupy roboczej ds. ograniczeń w dniu 3 lipca 2007 r. Przedstawiciele przedsiębiorstw opowiadających się za dalszym stosowaniem DCM, przedsiębiorstw popierających alternatywne rozwiązania, a także Europejskiej Organizacji Konsumentów (BEUC), Europejskiej Federacji Pracowników Górnictwa, Przemysłu Chemicznego i Energetycznego (EMCEF) i Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych (ETUC) wzięli udział w spotkaniu lub też zostali skonsultowani.

2.2. Ocena skutków

Szczegółowa ocena skutków została przygotowana i przedłożona w dniu 5 października 2007 r. Radzie ds. Oceny Skutków, która wydała stosowną opinię 9 listopada 2007 r. Ostateczna wersja oceny wpływu zawiera wszystkie uwagi Rady (listę kontrolną dotyczącą jakości oceny wpływu i ostateczną opinię)[4].

Szereg działań ujętych w postaci różnych wariantów – od zaniechania wszelkich działań, poprzez działania dobrowolne ze strony przemysłu aż po różne poziomy ograniczeń w drodze prawodawstwa został poddany ocenie; ostatecznie dla każdej z trzech kategorii zastosowań obrano następujące najskuteczniejsze i najwłaściwsze opcje:

- Dla użytkowników przemysłowych:

Prace przy użyciu produktów do usuwania farby zawierających DCM mogą być prowadzone wyłącznie w obiektach przemysłowych, po spełnieniu obowiązkowych wymogów w dziedzinie ochrony pracowników, takich jak odpowiednie rękawice ochronne, wyciągi wentylacyjne, odpowiednie środki ochrony dróg oddechowych oraz środki ochrony zbiorowej dotyczące zbiorników na rozpuszczalnik. Środki te przyczyniają się do przestrzegania prawodawstwa w dziedzinie ochrony pracowników, skutecznie ograniczając ich narażenie na kontakt z DCM, a tym samym liczbę wypadków, również śmiertelnych.

- Dla użytkowników profesjonalnych:

Stosowanie profesjonalne produktów do usuwania farby zawierających DCM powinno być zasadniczo zabronione, przy pozostawieniu państwom członkowskim opcji dopuszczenia, na własnym terytorium, użytkowania produktów opartych na DCM przez specjalnie licencjonowanych profesjonalistów w sytuacjach, w których zastąpienie środków zawierających dichlorometan uznają za szczególnie trudne bądź niewłaściwe. Wprowadzenie tego środka obciąża państwa członkowskie i zainteresowane przedsiębiorstwa pełną odpowiedzialnością za ustanowienie i kontrolowanie systemu szkolenia i licencjonowania oraz właściwych środków kontrolnych, a także nałożyłoby na te podmioty związane z tym obciążenia administracyjne. Tym samym zmniejszeniu uległaby liczba wypadków, także śmiertelnych.

- Dla konsumentów:

Zakaz wprowadzania do obrotu produktów do usuwania farby zawierających DCM do zastosowań konsumenckich jest jedynym skutecznym środkiem eliminującym ryzyko dla konsumentów. Niemożliwe jest mianowicie kompleksowe monitorowanie zachowań konsumentów w przypadku zestawów do majsterkowania, ani zagwarantowanie im odpowiedniego przeszkolenia i dopilnowanie stosowania niezbędnego wyposażenia ochronnego.

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

3.1. Podstawa prawna

Podstawą prawną wniosku jest art. 95 Traktatu.

Niniejsza decyzja określa zasady wprowadzania do obrotu i stosowania produktów do usuwania farb na bazie dichlorometanu dla trzech wymienionych kategorii zastosowań (przemysłowych, profesjonalnych i konsumenckich).

Niniejsza decyzja ustala ponadto jednolite przepisy dotyczące obrotu produktami do usuwania farb na bazie dichlorometanu, umożliwiając uniknięcie barier w handlu związanych z różnicami, jakie dzielą ustawodawstwa krajowe. Proponowane zmiany do dyrektywy 76/769/EWG poprawiają warunki funkcjonowania rynku wewnętrznego, zapewniając jednocześnie wysoki poziom ochrony zdrowia człowieka.

3.2. Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalności

Dyrektywa Rady 76/769/EWG odnosząca się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych dąży do ustanowienia zharmonizowanych przepisów w całej UE i uniknięcia rozbieżności między ustawodawstwami krajowymi, mogących stwarzać bariery w handlu wewnątrz Wspólnoty. Cel ten nie może być osiągnięty poprzez pozostawienie odpowiedzialności za działania jedynie państwom członkowskim.

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są również proporcjonalne, zważywszy na całkowity koszt i korzyści występujące we wszystkich kategoriach użytkowników w kontekście ostatecznego celu, jakim jest poprawa ochrony zdrowia człowieka.

3.3. Wybór instrumentów

Komisja wybrała dyrektywę Rady 76/769/EWG jako najlepszy instrument dla celów ochrony rynku wewnętrznego, a zarazem dla zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony zdrowia człowieka i środowiska. W związku z tym wybór instrumentu jest zgodny z art. 95 ust. 3 Traktatu.

Dyrektywa 76/769/EWG zostanie uchylona z dniem 1 czerwca 2009 r. rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającym dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE. Zmiany do załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG wprowadzone niniejszą decyzją będą stosowane po dniu 1 czerwca 2009 r. i zostaną wprowadzone do załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.

Zmiana załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG w drodze decyzji jest właściwsza niż w drodze dyrektywy, ponieważ transpozycja proponowanych ograniczeń do prawa krajowego zostałaby zakończona zaledwie na kilka miesięcy przed uchyleniem dyrektywy 76/769/EWG, lub nawet po jej uchyleniu. W związku z tym transpozycja w innej formie nie byłaby celowa. W tej sytuacji decyzja, a nie dyrektywa jest właściwym aktem prawnym.

4. WPŁYW NA BUDŻET

Niniejsza decyzja nie ma wpływu na budżet.

2008/0033 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę Rady 76/769/EWG w zakresie ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (dichlorometan) (zmiana dyrektywy Rady 76/769/EWG)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji[5],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu[7],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zagrożenia dla zdrowia człowieka, jakie towarzyszą stosowaniu dichlorometanu (DCM) w produktach do usuwania farby zostały oszacowane na podstawie wielu badań[8], które doprowadziły do ostatecznego wniosku, że wymagane byłyby środki ograniczające ryzyko w skali całej UE, zmierzające do zmniejszenia ryzyka występującego w trakcie użytkowania przemysłowego, profesjonalnego i konsumenckiego dichlorometanu. Wyniki wspomnianych badań zostały poddane przez ówczesny Komitet Naukowy Komisji ds. Toksyczności, Ekotoksyczności oraz Środowiska (przemianowany na Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska) ocenie, która potwierdziła zagrożenie dla zdrowia człowieka towarzyszące oparom dichlorometanu zawartego w produktach do usuwania farby[9].

(2) W celu osiągnięcia odpowiednio wysokiego poziomu ochrony zdrowia we wszystkich kategoriach użytkowania (przemysłowego, zawodowego i konsumenckiego) wprowadzanie na rynek i stosowanie produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan powinno ulec ograniczeniu.

(3) Zawierające DCM produkty do usuwania farby stosowane są przez konsumentów do użytku domowego, przy usuwaniu farb i lakierów – zarówno we wnętrzach, jak i na wolnym powietrzu. Nie sposób zapewnić bezpiecznego stosowania DCM przez konsumentów za pomocą szkoleń czy też monitorowania. Dlatego też jedynym skutecznym środkiem eliminującym ryzyko dla konsumentów byłby zakaz wprowadzania do obrotu produktów do usuwania farby zawierających DCM do zastosowań konsumenckich.

(4) W celu zagwarantowania proporcjonalnej wykonalności odpowiedniego wycofywania produktów do usuwania farby zawierających DCM na każdym poziomie łańcucha dystrybucji, należy ustalić różne daty zastosowania zakazu wprowadzania do obrotu po raz pierwszy i zakończenia sprzedaży ogółowi klientów i użytkownikom profesjonalnym.

(5) Mając na uwadze możliwość udostępnienia produktów do usuwania farby zawierających DCM konsumentom za pośrednictwem sieci dystrybucji dla użytkowników profesjonalnych i przemysłowych, produkt powinien być oznakowany stosownym ostrzeżeniem.

(6) Większość odnotowanych w Europie w ciągu ostatnich osiemnastu lat wypadków śmiertelnych związanych ze stosowaniem produktów do usuwania farby z zawartością dichlorometanu dotyczyła użytkowników przemysłowych i profesjonalnych. Doszło do nich z powodów niewystarczającej wentylacji, przy niewłaściwym zastosowaniu wyposażenia ochrony osobistej, korzystaniu z nieodpowiednich zbiorników lub przy długotrwałym narażeniu na kontakt z DCM. Dlatego również w odniesieniu do użytkowników profesjonalnych i przemysłowych konieczne jest wprowadzenie ograniczeń zmniejszających występujące ryzyko.

(7) Użytkownicy profesjonalni są zwykle chronieni przepisami prawodawstwa w sferze ochrony pracowników. Nierzadko jednak prace prowadzone przez profesjonalistów mają miejsce w obiektach klientów, gdzie często brak odpowiednich środków pozwalających na zapanowanie nad zagrożeniem dla zdrowia, jego kontrolę i ograniczenie ryzyka. Ponadto profesjonaliści pracujący na własny rachunek nie są objęci ochroną prawa w sferze ochrony pracowników, a przed podjęciem prac polegających na usuwaniu farby z użyciem DCM powinni oni zostać odpowiednio przeszkoleni.

(8) Wprowadzanie na rynek i profesjonalne stosowanie produktów do usuwania farby zawierających DCM powinno być zatem zakazane przez wzgląd na ochronę zdrowia pracowników i ograniczenie liczby wypadków, w tym przede wszystkim śmiertelnych. Niemniej w przypadkach, gdzie zastąpienie produktów zawierających DCM wydaje się szczególnie trudne lub niewłaściwe, państwa członkowskie powinny mieć możliwość dopuszczenia dalszego użytkowania DCM przez specjalnie licencjonowanych profesjonalistów. Za wydawanie i nadzorowanie stosownych licencji – w oparciu o wymóg obowiązkowych, ściśle określonych szkoleń – odpowiedzialne byłyby zainteresowane państwa członkowskie.

(9) Skala wypadków (w tym śmiertelnych) odnotowanych w ramach użytkowania przemysłowego wskazuje na niedostateczny poziom przestrzegania przepisów dotyczących miejsca pracy. Narażenie na kontakt z DCM nie zostało dostatecznie ograniczone, a pracowników w obiektach przemysłowych powinny obejmować zaostrzone środki ograniczające ryzyko. Należy zadbać o środki zapobiegawcze w rodzaju odpowiedniej wentylacji miejsca pracy, odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej oraz dodatkowe przystosowanie zbiorników.

(10) Wyposażenie ochrony osobistej musi być zgodne z wymogami dyrektywy Rady 89/686/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej[10].

(11) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 76/769/EWG.

(12) Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla ustawodawstwa Wspólnoty ustanawiającego minimalne wymogi ochrony pracowników, w szczególności na dyrektywę Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy[11] oraz opierające się na niej dyrektywy szczegółowe, w szczególności dyrektywę 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagennych podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG) (wersja skonsolidowana)[12] oraz dyrektywę Rady 98/24/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r. w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)[13].

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik I do dyrektywy 76/769/WE otrzymuje brzmienie zgodne z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[…] […]

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG dodaje się pkt xx w brzmieniu:

„(xx) Dichlorometan NR CAS: 75-09-2 Nr EINECS: 200-838-9 | Produkty do usuwania farby o zawartości dichlorometanu w stężeniu równym lub wyższym od 0,1 % masy nie mogą być po raz pierwszy wprowadzane do obrotu w postaci produktów ogólnodostępnych ani dla profesjonalistów od dnia [12 miesięcy po wejściu decyzji w życie], a dostarczane od dnia [24 miesiące po wejściu decyzji w życie]. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 państwa członkowskie mogą dopuszczać dostarczanie produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan licencjonowanym profesjonalistom. Licencje, o których mowa w ust. 2, są udzielane profesjonalistom przeszkolonym w zakresie bezpiecznego stosowania produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan. Wymagane szkolenie obejmuje: Świadomość ryzyka, ocenę i panowanie nad ryzykiem dla zdrowia; Stosowanie odpowiedniej wentylacji; Korzystanie z wyposażenia ochrony osobistej [14]. Produkty do usuwania farby o zawartości dichlorometanu w stężeniu równym lub wyższym od 0,1 % masy mogą być stosowane w obiektach przemysłowych, o ile spełnione są następujące warunki: Stosowanie skutecznej wentylacji wyciągowej lub izolacyjnego sprzętu ochrony dróg oddechowych[15], Szczelne zbiorniki z rozpuszczalnikiem, zamykane na czas przerwy w użytkowaniu; Odpowiednie rękawice ochronne dla pracowników[16] Nie naruszając innych przepisów prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie klasyfikacji, pakowania i etykietowania niebezpiecznych substancji i preparatów, począwszy od dnia [24 miesiące po wejściu decyzji w życie] produkty do usuwania farby o zawartości dichlorometanu w stężeniu równym lub wyższym od 0,1 % masy muszą być wyraźnie i w sposób trwały oznakowane następującą informacją: „przeznaczone wyłącznie do użytku przemysłowego i profesjonalnego.”.” |

1. [1] Chlorek metylenu: korzystne i niekorzystne skutki ewentualnego ograniczenia obrotu na rynku UE. (Methylene chloride – Advantages and drawbacks of possible market restrictions in the EU). Badanie TNO-STB ukończone w listopadzie 1999 r.; http://ec.europa.eu/enterprise/chemicals/studies_en.htm ; Badanie skuteczności opóźniaczy parowania w przypadku produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan (Effectiveness of vapour retardants in reducing risks to human health from pain stripper containing dichloromethane), opracowanie grupy eksperckiej ETVAREAD; wersja ostateczna sprawozdania opublikowana w kwietniu 2004 r.: http://ec.europa.eu/enterprise/chemicals/studies_en.htm ; Ocena skutków ewentualnego ograniczenia obrotu i stosowania dichlorometanu w produktach do usuwania farb w UE (Impact assessment of potential restrictions on the marketing and use of dichloromethane in paint stripper). – badanie RPA, kwiecień 2007 r. http://ec.europa.eu/enterprise/chemicals/studies_en.htm

[2] Zob. opinię Komitetu Naukowego ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska [w jęz. angielskim] w sprawie skuteczności opóźniaczy parowania w przypadku produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan (Effectiveness of vapour retardants in reducing risks to human health from pain stripper containing dichloromethane) – wersja ostateczna sprawozdania z kwietnia 2004 r.; dokument przyjęty przez Komitet w czasie czwartej sesji plenarnej w dniu 18 marca 2005 r. http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scher/scher_opinions_en.htm

[3] Ocena skutków ewentualnego ograniczenia obrotu i stosowania dichlorometanu w produktach do usuwania farby w UE (Impact assessment of potential restrictions on the marketing and use of dichloromethane in paint stripper). – badanie RPA ukończone w kwietniu 2007 r. http://ec.europa.eu/enterprise/chemicals/studies_en.htm

[4] Dokument roboczy służb Komisji „Sprawozdanie z oceny wpływu” dostępny na stronie: http ://ec.europa.eu/chemicals/studies_en.htm

[5] Dz.U. C […] z […], s. […].

[6] Dz.U. C […] z […], s. […].

[7] Dz.U. C […] z […], s. […].

[8] Chlorek metylenu: korzystne i niekorzystne skutki ewentualnego ograniczenia obrotu na rynku UE. (Methylene chloride – Advantages and drawbacks of possible market restrictions in the EU). Badanie TNO-STB ukończone w listopadzie 1999 r.; http://ec.europa.eu/enterprise/chemicals/studies_en.htm ; Badanie skuteczności opóźniaczy parowania w przypadku produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan (Effectiveness of vapour retardants in reducing risks to human health from pain stripper containing dichloromethane), opracowanie grupy eksperckiej ETVAREAD; wersja ostateczna sprawozdania opublikowana w kwietniu 2004 r.:http://ec.europa.eu/enterprise/chemicals/studies_en.htm ; Ocena skutków ewentualnego ograniczenia obrotu i stosowania dichlorometanu w produktach do usuwania farb w UE (Impact assessment of potential restrictions on the marketing and use of dichloromethane in paint stripper). – badanie RPA ukończone w kwietniu 2007 r. http://ec.europa.eu/enterprise/chemicals/studies_en.htm

[9] Zob. Opinię Komitetu Naukowego ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska w sprawie skuteczności opóźniaczy parowania w przypadku produktów do usuwania farby zawierających dichlorometan (Effectiveness of vapour retardants in reducing risks to human health from pain stripper containing dichloromethane) – wersja ostateczna 01 sprawozdania z kwietnia 2004 r .; dokument przyjęty przez Komitet w czasie czwartej sesji plenarnej w dniu 18 marca 2005 r. http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scher/scher_opinions_en.htm

[10] Dz.U. L 399 z 30.12.1989, s. 18.

[11] Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1.).

[12] Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 50.

[13] Dz.U. L 131 z 5.5.1998, s. 11.

[14] Wyposażenie ochrony osobistej zgodne z wymogami dyrektywy Rady 89/686/EWG.

[15] Sprzęt ochrony dróg oddechowych zgodny z wymogami dyrektywy Rady 89/686/EWG.

[16] Rękawice ochronne zgodne z wymogami dyrektywy Rady 89/686/EWG.