[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 26.4.2010

KOM(2010)181 wersja ostateczna

2010/0096 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Republiką Madagaskaru na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP–WE

UZASADNIENIE

W następstwie siłowego przejęcia władzy, do jakiego doszło na Madagaskarze dnia 17 marca 2009 r., Andry Rajoelina został ogłoszony Prezydentem Wysokiej Władzy Przejściowej.

Zważywszy na fakt, że to siłowe przejęcie władzy stanowi oczywiste naruszenie elementów zasadniczych, o których mowa w art. 9 umowy o partnerstwie AKP–WE, zwanej dalej „umową z Kotonu”, dnia 9 czerwca 2009 r. Rada i Komisja wystosowały do malgaskiej Wysokiej Władzy Przejściowej pismo z propozycją przystąpienia do konsultacji na podstawie art. 96 umowy.

W trakcie spotkania otwierającego proces konsultacji, które miało miejsce w Brukseli w dniu 6 lipca 2009 r., Unia Europejska nie spotkała się z zadowalającymi propozycjami ze strony malgaskiej.

Będąc otwarta na dialog i mając pełną świadomość złożoności sytuacji politycznej na Madagaskarze, Unia Europejska zaproponowała, by konsultacje pozostały otwarte, aby zachęcić malgaską Wysoką Władzę Przejściową do kontynuowania negocjacji z malgaskimi ugrupowaniami politycznymi, prowadzonych pod auspicjami wspólnego zespołu mediacyjnego, w skład którego wchodzili przedstawiciele Unii Afrykańskiej (UA), Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC), Międzynarodowej Organizacji Frankofonii (OIF) i Narodów Zjednoczonych, dzięki którym osiągnąć miano oparte na konsensusie porozumienie, umożliwiające przywrócenie ładu konstytucyjnego.

W ramach uprawnień przysługujących wspólnemu zespołowi mediacyjnemu dla Madagaskaru, zwłaszcza po mianowaniu (w czerwcu 2009 r. na szczycie SADC) prezydenta Chissano na jego przewodniczącego, dnia 9 sierpnia 2009 r. w Maputo przywódcy czterech ugrupowań politycznych podpisali porozumienie polityczne z Maputo i Kartę Okresu Przejściowego, jak również inne porozumienia, zakładające między innymi powołanie władz przejściowych, które miałyby zarządzać procesem przemian, i organizację w ciągu piętnastu miesięcy wyborów prezydenckich i parlamentarnych. Porozumienia te miały zostać wprowadzone w życie w ciągu następnych 30 dni i obejmować miały nominację – za porozumieniem wszystkich stron – osób na najważniejsze stanowiska we władzach przejściowych; uzupełnieniem porozumień był akt dodatkowy do malgaskiej Karty Okresu Przejściowego, podpisany dnia 6 listopada 2009 r. w Addis Abebie przez czterech przywódców ugrupowań politycznych.

Pomimo nieustających starań, jakie wspólny zespół mediacyjny podejmował przy wsparciu społeczności międzynarodowej w ciągu ostatnich miesięcy i ostatniej inicjatywy „ad hoc” przewodniczącego Komisji UA, ugrupowania polityczne nie doszły do porozumienia co do praktycznej realizacji procesu przemian, którego założenia same określiły w Maputo i w Addis Abebie. Proces przemian rozpoczął tymczasem jednostronnie Andry Rajoelina, mianując między innymi premiera i członków rządu i ogłaszając organizację wyborów na maj 2010 r., co całkowicie podważa założenia i postanowienia porozumień z Maputo i karty podpisanej w Addis Abebie.

Unia Europejska nie może udzielić wsparcia temu jednostronnie prowadzonemu procesowi przemian, który między innymi nie pozwala znaleźć długotrwałego rozwiązania, umożliwiającego przywrócenie ładu konstytucyjnego na Madagaskarze.

W związku z powyższym proponuje się:

- podjęcie decyzji o zakończeniu konsultacji z malgaską Wysoką Władzą Przejściową zgodnie z art. 9 i 96 umowy z Kotonu oraz podanie do wiadomości władz malgaskich szeregu właściwych środków dotyczących pomocy wspólnotowej na rzecz współpracy z Madagaskarem. Środki te pozostają bez uszczerbku dla ewentualnych działań podejmowanych w celu ułatwienia przywrócenia porządku konstytucyjnego ani dla akcji humanitarnych lub działań w ramach bezpośredniej pomocy mieszkańcom wyspy, nie naruszą one także pewności prawnej umów dotyczących działań już realizowanych;

- w przypadku znalezienia odpowiedniego rozwiązania, oznaczającego oparte na konsensusie i integrujące wszystkie strony malgaskie porozumienie co do procesu przemian, Unia Europejska zastrzega sobie prawo przyjęcia środków towarzyszących temu procesowi.

2010/0096 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Republiką Madagaskaru na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP–WE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 2,

uwzględniając umowę o partnerstwie AKP–WE podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r.[1] i zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r.[2], zwaną dalej „umową z Kotonu”, w szczególności jej art. 96,

uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania umowy z Kotonu[3], w szczególności jej art. 3,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Elementy zasadnicze umowy z Kotonu, o których mowa w art. 9 umowy, zostały naruszone.

2. Zgodnie z art. 96 umowy z Kotonu, dnia 6 lipca 2009 r. rozpoczęto konsultacje z Republiką Madagaskaru, w których uczestniczyli przedstawiciele grupy krajów AKP i w czasie których przedstawiciele sprawującej urząd Wysokiej Władzy Przejściowej nie przedstawili zadowalających propozycji ani zobowiązań.

3. Unia Europejska zaproponowała, by konsultacje pozostały otwarte, aby zachęcić malgaską Wysoką Władzę Przejściową do kontynuowania prowadzonych pod auspicjami wspólnego zespołu mediacyjnego negocjacji z malgaskimi ugrupowaniami politycznymi, dzięki którym osiągnąć miano porozumienie oparte na konsensusie.

4. Pod auspicjami wspólnego zespołu mediatorów, któremu przewodniczył prezydent Chissano, dnia 9 sierpnia 2009 r. w Maputo cztery malgaskie ugrupowania polityczne podpisały porozumienia, zakładające między innymi powołanie władz przejściowych, które miałyby zarządzać procesem przemian, i organizację w ciągu piętnastu miesięcy wyborów prezydenckich i parlamentarnych. Uzupełnieniem tych porozumień był akt dodatkowy do malgaskiej Karty Okresu Przejściowego, podpisany w Addis Abebie dnia 6 listopada 2009 r.

5. Dotychczas czterem ugrupowaniom politycznym nie udało się porozumieć co do sposobów wprowadzenia w życie przyjętych porozumień. Proces przemian rozpoczęła tymczasem jednostronnie sprawująca urząd Wysoka Władza Przejściowa, mianując między innymi premiera i członków rządu i ogłaszając organizację wyborów na maj 2010 r., co całkowicie podważa założenia i postanowienia porozumień z Maputo i karty podpisanej w Addis Abebie.

6. Należy w związku z tym podjąć decyzję o zakończeniu konsultacji prowadzonych na mocy art. 96 umowy z Kotonu i przyjąć właściwe środki,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Konsultacje prowadzone z Republiką Madagaskaru zgodnie z art. 96 umowy z Kotonu zostają zakończone.

Artykuł 2

Środki wyszczególnione w piśmie zamieszczonym w załączniku przyjmuje się niniejszym jako właściwe środki na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) umowy z Kotonu.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Decyzja pozostaje w mocy przez okres dwunastu miesięcy. Jest ona regularnie poddawana przeglądowi.

Sporządzono w Brukseli dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Projekt pisma

Szanowny Panie Prezydencie Wysokiej Władzy Przejściowej!

Unia Europejska przywiązuje dużą wagę do elementów zasadniczych wymienionych w art. 9 umowy o partnerstwie AKP–WE, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. i zmienionej w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r., zwanej dalej „umową z Kotonu”, dotyczących poszanowania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa, na których opiera się partnerstwo między AKP a WE.

W tym duchu i w następstwie siłowego przejęcia władzy, do którego doszło na Madagaskarze dnia 17 marca 2009 r., Unia Europejska zareagowała natychmiast i uznała, że to przejęcie stanowi oczywiste naruszenie elementów zasadniczych, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu.

Na mocy art. 96 umowy Unia rozpoczęła dialog polityczny ze sprawującymi władzę, który doprowadził do otwarcia konsultacji w celu zbadania sytuacji i możliwości szybkiego przywrócenia ładu konstytucyjnego. W trakcie spotkania otwierającego proces konsultacji, które miało miejsce w Brukseli w dniu 6 lipca 2009 r., Unia Europejska nie spotkała się z zadowalającymi propozycjami ze strony malgaskiej.

Będąc otwarta na dialog i mając pełną świadomość złożoności sytuacji politycznej na Madagaskarze, Unia Europejska zaproponowała, by konsultacje pozostały otwarte, aby zachęcić malgaską Wysoką Władzę Przejściową do kontynuowania negocjacji z malgaskimi ugrupowaniami politycznymi, prowadzonych pod auspicjami wspólnego zespołu mediacyjnego, w skład którego wchodzili przedstawiciele Unii Afrykańskiej (UA), Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC), Międzynarodowej Organizacji Frankofonii (OIF) i Narodów Zjednoczonych, dzięki którym osiągnąć miano oparte na konsensusie porozumienie, umożliwiające przywrócenie ładu konstytucyjnego.

W ramach uprawnień przysługujących wspólnemu zespołowi mediacyjnemu dla Madagaskaru, zwłaszcza po mianowaniu (w czerwcu 2009 r. na szczycie SADC) prezydenta Chissano na jego przewodniczącego, dnia 9 sierpnia 2009 r. w Maputo przywódcy czterech ugrupowań politycznych podpisali porozumienie polityczne z Maputo i Kartę Okresu Przejściowego, jak również inne porozumienia, zakładające między innymi powołanie władz przejściowych, które miałyby zarządzać procesem przemian, i organizację w ciągu piętnastu miesięcy wyborów prezydenckich i parlamentarnych. Porozumienia te miały zostać wprowadzone w życie w ciągu następnych 30 dni i obejmować miały nominację – za porozumieniem wszystkich stron – osób na najważniejsze stanowiska we władzach przejściowych; uzupełnieniem porozumień był akt dodatkowy do malgaskiej Karty Okresu Przejściowego, podpisany dnia 6 listopada 2009 r. w Addis Abebie przez czterech przywódców ugrupowań politycznych.

Pomimo nieustających starań, jakie wspólny zespół mediacyjny podejmował przy wsparciu społeczności międzynarodowej w ciągu ostatnich miesięcy i ostatniej inicjatywy „ad hoc” przewodniczącego Komisji UA, ugrupowania polityczne nie doszły do porozumienia co do praktycznej realizacji procesu przemian, którego założenia same określiły w Maputo i w Addis Abebie. Proces przemian rozpoczął tymczasem jednostronnie Andry Rajoelina, mianując między innymi premiera i członków rządu i ogłaszając organizację wyborów na maj 2010 r., co całkowicie podważa założenia i postanowienia porozumień z Maputo i karty podpisanej w Addis Abebie.

W związku z powyższym Unia Europejska podjęła decyzję o zakończeniu konsultacji i o przyjęciu na podstawie art. 96 ust. 2 lit. c) umowy z Kotonu opisanych poniżej właściwych środków:

- pomoc humanitarna i doraźna zostaje utrzymana;

- zawieszone zostaje wsparcie budżetowe przewidziane w krajowych programach orientacyjnych w ramach 9. i 10. EFR;

- kontynuowana będzie realizacja projektów i programów w ramach 9. EFR z wyjątkiem działań i płatności, w których uczestniczą bezpośrednio rząd i agencje rządowe. Przypadki zmian i aneksów do wykonywanych już umów będą analizowane indywidualnie. Zawiesza się nowe umowy;

- zawieszone zostaje wykonanie krajowego programu orientacyjnego w ramach 10. EFR;

- Komisja Europejska zachowuje możliwość realizacji pewnych projektów i programów skierowanych bezpośrednio do społeczeństwa malgaskiego;

- projekty regionalne oceniane są indywidualnie;

- Komisja Europejska zastrzega sobie prawo bezzwłocznego przejęcia – pełnego lub częściowego – funkcji krajowego urzędnika zatwierdzającego dla EFR;

- Unia Europejska będzie nadal ściśle obserwować rozwój sytuacji na Madagaskarze i w razie potrzeby będzie wspierać oparte na konsensusie polityczne rozwiązania mające na celu wyjście z kryzysu;

- utrzymany zostanie dialog polityczny przewidziany w art. 8 umowy z Kotonu, który prowadzony będzie w miarę możliwości we współpracy z Międzynarodową Grupą Kontaktową ds. Madagaskaru. Dialog może ulec intensyfikacji z chwilą przyjęcia opartego na konsensusie rozwiązania pozwalającego przywrócić ład konstytucyjny. Unia Europejska będzie nadal ściśle obserwować rozwój sytuacji na Madagaskarze i w razie potrzeby będzie wspierać oparte na konsensusie polityczne rozwiązania mające na celu wyjście z kryzysu.

Powyższe właściwe środki przyjmowane są wstępnie na okres dwunastu miesięcy.

Unia Europejska zastrzega sobie prawo weryfikacji oraz zmiany wspomnianych wyżej środków, w celu uwzględnienia ewentualnych – pozytywnych lub negatywnych – zmian sytuacji na Madagaskarze.

Proszę przyjąć Szanowny Panie Prezydencie Wysokiej Władzy Przejściowej wyrazy najwyższego szacunku.

W imieniu Unii Europejskiej

Komisja José Manuel BARROSO | Rada |

[pic][pic][pic]

[1] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

[2] Dz.U. L 287 z 28.10.2005, s. 4.

[3] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376, zmieniona w Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 48. Polskie wydanie specjalne: Rozdział 11 Tom 35 s. 399 – 404.