[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 18.9.2009

KOM(2009) 482 wersja ostateczna

2009/0131 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia […] r.

w sprawie ciśnieniowych urządzeń transportowych

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

Transport takich urządzeń ciśnieniowych jak zbiorniki, naczynia, bębny i butle stanowi ważną dziedzinę transportu towarów niebezpiecznych.

W dniu 29 kwietnia 1999 r. Rada przyjęła dyrektywę w sprawie przewoźnych urządzeń ciśnieniowych (1999/36/WE, Dz.U. L 138 z 1.6.1999). Dyrektywa ta zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa transportu ciśnieniowych urządzeń transportowych, umożliwiając jednocześnie ich swobodny przepływ i używanie na europejskim rynku transportowym dzięki wspólnym normom w zakresie ich budowy, konstrukcji i późniejszych kontroli.

W zakresie wymagań technicznych obowiązująca dyrektywa 1999/36/WE zawiera odesłania do dyrektyw 94/55/WE i 96/49/WE uchylonych dyrektywą 2008/68/WE ze skutkiem od dnia 1 lipca 2009 r. Dyrektywą 2008/68/WE wprowadza się do prawodawstwa wspólnotowego wymagania zawarte w umowach międzynarodowych dotyczących przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR: Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych), kolejowego (RID: Regulamin międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych) i śródlądowymi drogami wodnymi (ADN: Europejskie porozumienie w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi ).

W wyniku tych niedawnych zmian w prawodawstwie, które z kolei odzwierciedlają postęp techniczny, jaki dokonał się w ciągu ostatnich 10 lat, przepisy Unii Europejskiej stały się skomplikowane i bardzo trudne do zrozumienia. Ponadto wzajemne powiązania przepisów europejskich i międzynarodowych w szeregu kwestii technicznych doprowadzą do powstania pewnych sprzeczności, które mogą jeszcze bardziej utrudnić ich stosowanie. Konieczne jest więc uproszczenie przepisów w miarę możliwości poprzez usunięcie sprzeczności i uproszczenie zasad. Doprowadzi to dodatkowo do znacznego zmniejszenia ilości przepisów, na czym skorzystają zarówno użytkownicy, jak i organy krajowe, których zadaniem jest zapewnienie ich pełnego stosowania.

Drugi kluczowy cel wniosku dotyczy używania samych urządzeń w operacjach transportowych na rynku wewnętrznym. Chociaż obowiązująca dyrektywa 1999/36/WE już zapewnia swobodny przepływ i użytkowanie urządzeń, należy wziąć pod uwagę niedawne zmiany w prawodawstwie wspólnotowym związane z wprowadzaniem produktów do obrotu na jednolitym rynku europejskim, tj. „nowe ramy prawne” – rozporządzenie nr 765/2008/WE i decyzję nr 768/2008/WE. „Nowe ramy prawne” ustanawiają ogólne ramy, które w miarę możliwości powinny być stosowane we wszystkich sektorach przemysłu. Zawarte w nich zasady są właściwe dla rynku ciśnieniowych urządzeń transportowych i dlatego zostały uwzględnione w niniejszym wniosku. Ich uwzględnienie, bez wprowadzania zasadniczych zmian, przyczyni się do osiągnięcia głównego celu „nowych ram prawnych”, którym jest harmonizacja przepisów dotyczących rynku w jak największej liczbie sektorów przemysłu oraz uproszenie stosowania tych przepisów przez przemysł.

Biorąc pod uwagę powyższe fakty, należy zmienić dyrektywę 1999/36/WE.

2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

Niniejszy wniosek jest wynikiem intensywnych konsultacji z państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami. Istnieje ogólna zgoda co do tego, że zmiana dyrektywy 1999/36/WE jest uzasadniona.

We wniosku skupiono się na bardzo szczególnym sektorze, w którym używa się ciśnieniowych urządzeń transportowych do gazów i niewielkiej liczby innych substancji. Ponadto kwestie bezpośrednio związane z bezpieczeństwem, tj. budowa, konstrukcja i badania, nie są przedmiotem samego wniosku, lecz umów międzynarodowych. W związku z tym konsultacje społeczne na temat wniosku nie objęły tych aspektów.

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Przyjęcie proponowanej dyrektywy nastąpi w ramach procedury współdecydowania przez Parlament Europejski i Radę. Zastąpi ona obowiązującą obecnie dyrektywę Rady. Podstawą prawną wniosku jest art. 71 Traktatu.

Zasada pomocniczości

Poza zapewnieniem wysokiego poziomu bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych, proponowana dyrektywa określa także zasady utrzymania już istniejącego rynku wewnętrznego urządzeń niezbędnych w operacjach transportowych w oparciu o ogólne zasady europejskie określone w tzw. „nowych ramach prawnych” – rozporządzeniu nr 765/2008/WE i decyzji nr 768/2008/WE. Tego rodzaju celu nie można osiągnąć przy zastosowaniu wyłącznie środków krajowych.

Zasada proporcjonalności

Skoro istnieje obowiązująca dyrektywa, organy prawodawcze Unii Europejskiej uznały już taki środek za konieczny i proporcjonalny. Ocena ta wydaje się zasadna, ponieważ ciśnieniowe urządzenia transportowe – chociaż niebezpieczeństwo jest z nimi nieodłącznie związane – muszą być używane w międzynarodowym transporcie substancji niedostępnych lokalnie, a niezbędnych między innymi do celów medycznych, naukowych i przemysłowych. Tym samym prawodawstwo europejskie gwarantujące wspólny poziom bezpieczeństwa i umożliwiające efektywne używanie ciśnieniowych urządzeń transportowych jest uzasadnione.

Wybór instrumentu

Proponowanym środkiem jest dyrektywa. Po pierwsze zastąpiłaby już obowiązującą dyrektywę. Po drugie wprowadzenie w życie tego środka umożliwia państwom członkowskim podejmowanie samodzielnych decyzji w zakresie organizacji.

4. WPłYW NA BUDżET

Zważywszy że przepisy obowiązującej dyrektywy w sprawie przewoźnych urządzeń ciśnieniowych zostały już wdrożone, dalszy wpływ na budżet będzie nieznaczny.

5. UPROSZCZENIE

Potrzeba uproszczenia i jasności przepisów jest głównym powodem, dla którego Komisja wystąpiła z wnioskiem o tę zmianę. Ani zakres obowiązującej dyrektywy, ani przewidziane w niej środki nie ulegną istotnej zmianie. Wynika z tego także minimalny wpływ na budżet i nieznaczne skutki ekonomiczne dla administracji i podmiotów gospodarczych.

Jeżeli chodzi o przepisy techniczne, głównym celem uproszczenia jest usunięcie sprzeczności między obowiązującą dyrektywą w sprawie przewoźnych urządzeń ciśnieniowych a międzynarodowymi zasadami dotyczącymi transportu towarów niebezpiecznych, zwłaszcza że te zasady zostały wprowadzone do prawodawstwa wspólnotowego dyrektywą 2008/68/WE.

Wniosek wprowadza uproszczenie istniejących przepisów, w szczególności odnoszących się do procedur oceny zgodności. Pod tym względem wniosek zawiera istotne usprawnienia i uproszczenia, co jest zgodne z odpowiednimi umowami międzynarodowymi. Zasady techniczne i procedury administracyjne są przedstawione w sposób bardziej spójny w jednym źródle, tj. w umowach międzynarodowych. Dyrektywa, której dotyczy wniosek, skupia się na kwestiach, które można podjąć w zadowalający sposób tylko poprzez prawodawstwo na poziomie europejskim.

Jeżeli chodzi udostępnianie na rynku urządzeń niezbędnych w operacjach transportowych, Wspólnota przyjęła niedawno przepisy dotyczące wprowadzania produktów do obrotu na jednolitym rynku UE („nowe ramy prawne”), które w miarę możliwości należy stosować we wszystkich sektorach przemysłu. Poprzez uwzględnienie tych przepisów we wniosku dotyczącym konkretnego sektora ciśnieniowych urządzeń transportowych, Komisja przyczyni się do uproszczenia przepisów poprzez nietworzenie odmiennych, właściwych dla danego sektora przepisów w sytuacji, gdy do osiągnięcia zamierzonego celu mogą służyć przepisy ogólne.

6. INFORMACJE DODATKOWE

Uchylenie obowiązującego prawodawstwa

Niniejszy wniosek przewiduje uchylenie dyrektywy Rady 1999/36/WE oraz kilku innych zdezaktualizowanych dyrektyw dotyczących butli ciśnieniowych.

Tabela korelacji

Państwa członkowskie mają obowiązek przekazywania Komisji tekstu przepisów krajowych przyjętych w celu transpozycji dyrektywy oraz tabeli korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Europejski Obszar Gospodarczy

Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i dlatego jego zakres powinien obejmować Europejski Obszar Gospodarczy.

Szczegółowe omówienie wniosku

Artykuł 1: Zakres

Artykuł wskazuje bezpieczeństwo i integralność rynku wewnętrznego jako główne cele oraz określa urządzenia, do których dyrektywa ma zastosowanie.

Artykuł 2: Definicje

Artykuł definiuje szereg terminów dotyczących ciśnieniowych urządzeń transportowych, zainteresowanych stron i środków gwarantujących bezpieczeństwo urządzeń i ich używania na rynku wewnętrznym. Ponadto definiuje odnośną terminologię zawartą w „nowych ramach prawnych ” .

Artykuł 3: Wymagania dodatkowe

Artykuł określa sytuacje, w których mogą być ustanawiane dodatkowe wymagania dotyczące ciśnieniowych urządzeń transportowych.

Artykuł 4: Obowiązki producentów

Artykuł określa obowiązki producentów ciśnieniowych urządzeń transportowych w normalnych warunkach eksploatacji oraz w sytuacji, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że urządzenia nie są zgodne z przepisami.

Artykuł 5: Upoważnieni przedstawiciele

Artykuł określa proces wyznaczania upoważnionego przedstawiciela oraz zadania takiego podmiotu.

Artykuł 6: Obowiązki importerów

Artykuł określa obowiązki importerów ciśnieniowych urządzeń transportowych w normalnych warunkach eksploatacji oraz w sytuacji, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że urządzenia nie są zgodne z przepisami.

Artykuł 7: Obowiązki dystrybutorów

Artykuł określa obowiązki dystrybutorów ciśnieniowych urządzeń transportowych w normalnych warunkach eksploatacji oraz w sytuacji, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że urządzenia nie są zgodne z przepisami.

Artykuł 8: Obowiązki właścicieli

Artykuł określa obowiązki właścicieli ciśnieniowych urządzeń transportowych. Biorąc pod uwagę niebezpieczeństwo związane z takimi urządzeniami, konieczne jest określenie formalnych obowiązków w celu zagwarantowania ciągłego bezpieczeństwa przez cały okres eksploatacji ciśnieniowych urządzeń transportowych.

Artykuł 9: Obowiązki użytkowników

Artykuł zapewnia użytkowanie przez użytkowników wyłącznie urządzeń zgodnych z przepisami. W sytuacji, gdy ciśnieniowe urządzenie transportowe stwarza zagrożenie, użytkownik informuje o tym właściciela i organy nadzoru rynku.

Artykuł 10: Przypadki, w których obowiązki producentów stosuje się do importerów i dystrybutorów

Artykuł określa sytuacje, w których importerzy lub dystrybutorzy mają takie same obowiązki jak producent, tj. przy wprowadzaniu ciśnieniowych urządzeń transportowych do obrotu.

Artykuł 11: Identyfikacja podmiotów gospodarczych

Artykuł ustanawia obowiązki związane z identyfikacją uczestników łańcucha dostaw ciśnieniowych urządzeń transportowych.

Artykuł 12: Zgodność ciśnieniowych urządzeń transportowych i jej ocena

Artykuł określa konieczne wymagania w zakresie oceny zgodności dotyczące nowych ciśnieniowych urządzeń transportowych oraz ciśnieniowych urządzeń transportowych uprzednio poddanych ocenie i oznakowanych zgodnie z dyrektywą 1999/36/WE i starymi dyrektywami dotyczącymi butli ciśnieniowych. Artykuł zapewnia również ważność ocen zgodności, ponownych ocen zgodności, badań okresowych oraz kontroli specjalnych we wszystkich państwach członkowskich.

Artykuł 13: Ponowna ocena zgodności

Artykuł przewiduje przeprowadzenie ponownej oceny zgodności starych ciśnieniowych urządzeń transportowych niepoddanych uprzednio ocenie w ramach dyrektywy 1999/36/WE w celu objęcia tych urządzeń niniejszą dyrektywą.

Artykuł 14: Ogólne zasady oznakowania zgodności Pi

Artykuł określa zasadność stosowania oznakowania zgodności Pi, kiedy możliwe jest umieszczenie znaku zgodności Pi, obowiązki związane z umieszczeniem oznakowania oraz przepisy zabraniające nadużywania oznakowania.

Artykuł 15: Zasady i warunki umieszczania znaku zgodności Pi

Artykuł określa zasady dotyczące samego znaku zgodności Pi, w tym jego kształt, wielkość i oznakowanie pomocnicze jednostki kontrolującej.

Artykuł 16: Swobodny przepływ ciśnieniowych urządzeń transportowych

Artykuł przewiduje swobodny przepływ ciśnieniowych urządzeń transportowych w Unii Europejskiej.

Artykuł 17: Organy notyfikujące

Artykuł ustanawia procedury i obowiązki dotyczące organów notyfikujących.

Artykuł 18: Wymagania dotyczące organów notyfikujących

Artykuł określa warunki dotyczące zagwarantowania właściwego funkcjonowania organów notyfikujących.

Artykuł 19: Obowiązki organów notyfikujących w zakresie informowania

Artykuł zapewnia przejrzystość oceny, notyfikacji i monitorowania jednostek notyfikowanych.

Artykuł 20: Wymagania ogólne dotyczące jednostek notyfikowanych

Artykuł określa wymagania dotyczące zdolności jednostki do wykonywania zadań.

Artykuły 21, 22, 23, 24 i 25: Procedury związane z jednostkami notyfikowanymi i notyfikacją

Artykuły te określają wniosek i procedury dotyczące notyfikacji, identyfikacji jednostek notyfikowanych, kolejne zmiany notyfikacji oraz sposób działania, w przypadkach gdy zachodzi wątpliwość dotycząca zdolności jednostki notyfikowanej do wykonywania zadań.

Artykuł 26: Obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie dotyczącym ich działalności

Artykuł określa obowiązki jednostek notyfikowanych z zakresie dotyczącym ich działalności, w tym ich wzajemne uznawanie.

Artykuł 27: Obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie udzielania informacji

Artykuł określa obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie udzielania informacji w przypadku odmowy wydania lub wycofania certyfikatów.

Artykuł 28 i 29: Współpraca jednostek notyfikowanych

Artykuły te przewidują wymianę doświadczeń i koordynację między organami odpowiedzialnymi za politykę w obszarze notyfikowania, nadzoru rynku i jednostek notyfikowanych.

Artykuł 30, 31, 32 i 33: Procedury ochronne

Artykuły te ustanawiają procedury postępowania w przypadku zagrożenia związanego z bezpieczeństwem oraz innych zagrożeń, w tym problemów formalnych, na poziomie krajowym i wspólnotowym.

Artykuł 34: Przepisy przejściowe

Artykuł stanowi, że przepisy przejściowe zostały określone w załączniku II do wniosku.

Artykuł 35: Dostosowania

Dostosowania załączników do postępu technicznego i naukowego będą odbywać się w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą.

Artykuł 36: Komitet

Komitet ustanowiony na mocy dyrektywy w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (2008/68/WE) będzie służył celom niniejszej dyrektywy.

Artykuł 37: Uchylenie

Obowiązująca dyrektywa 1999/36/WE oraz zdezaktualizowane dyrektywy dotyczące butli ciśnieniowych tracą moc.

Artykuł 38: Uznanie równoważności

Artykuł przewiduje uznanie świadectw homologacji wzoru EWG wystawionych na podstawie zdezaktualizowanych dyrektyw dotyczących butli ciśnieniowych oraz zaworów i wyposażenia oznakowanych zgodnie z dyrektywą dotyczącą urządzeń ciśnieniowych.

Artykuł 39: Transpozycja

Zastosowanie ma standardowe podejście do transpozycji. Państwa członkowskie wdrażają dyrektywę do dnia 30 czerwca 2011 r., kiedy zakończy się okres przejściowy określony w umowach międzynarodowych dotyczących transportu towarów niebezpiecznych, w celu uniknięcia konfliktu z dyrektywą 1999/36/WE.

W celu zapewnienia wystarczającego czasu na uzyskanie zgodności przewidziano opóźnienie we wdrażaniu dyrektywy w odniesieniu do urządzeń używanych w transporcie niektórych towarów niebezpiecznych, ponieważ wcześniej nie wchodziły one w zakres dyrektywy 1999/36/WE.

Artykuł 40: Wejście w życie

Dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym.

Artykuł 41: Adresaci

Dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

2009/0131 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia […] r.

w sprawie ciśnieniowych urządzeń transportowych

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Przyjęcie dyrektywy Rady 1999/36/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie przewoźnych urządzeń ciśnieniowych[5] stanowiło pierwszy krok w kierunku zwiększenia bezpieczeństwa transportu ciśnieniowych urządzeń transportowych, umożliwiając jednocześnie ich swobodny przepływ na jednolitym rynku transportowym.

(2) W kontekście rozwoju sytuacji w zakresie bezpieczeństwa transportu konieczna jest aktualizacja niektórych przepisów technicznych dyrektywy 1999/36/WE.

(3) Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych[6] rozszerzyła zakres stosowania postanowień niektórych umów międzynarodowych na ruch krajowy w celu harmonizacji warunków transportu drogowego, kolejowego i śródlądowego towarów niebezpiecznych na terenie Wspólnoty.

(4) Konieczna jest zatem odpowiednia aktualizacja przepisów dyrektywy 1999/36/WE, aby uniknąć konfliktu przepisów, zwłaszcza w odniesieniu do wymagań zgodności, ocen zgodności i procedur oceny zgodności dotyczących ciśnieniowych urządzeń transportowych.

(5) W celu zwiększenia bezpieczeństwa w odniesieniu do ciśnieniowych urządzeń transportowych homologowanych do transportu lądowego towarów niebezpiecznych oraz zapewnienia ich swobodnego przepływu, w tym wprowadzania do obrotu, udostępniania na rynku i używania tego rodzaju ciśnieniowych urządzeń transportowych we Wspólnocie, konieczne jest ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących obowiązków różnych użytkowników tych urządzeń oraz wymagań, które muszą spełniać dane urządzenia.

(6) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu[7] stanowi ogólne ramy o horyzontalnym charakterze dla przyszłego prawodawstwa harmonizującego zasady wprowadzania produktów do obrotu. Ramy te powinny w stosownych przypadkach mieć zastosowanie w sektorze ciśnieniowych urządzeń transportowych zgodnie z celem harmonizacji przepisów dotyczących swobodnego przepływu produktów.

(7) Aby nie spowodować utrudnień w operacjach transportowych między państwami członkowskimi a krajami trzecimi, niniejszej dyrektywy nie należy stosować do ciśnieniowych urządzeń transportowych używanych wyłącznie w transporci6e towarów niebezpiecznych między terytorium Wspólnoty a terytorium krajów trzecich.

(8) Obowiązki różnych podmiotów gospodarczych, w tym właścicieli ciśnieniowych urządzeń transportowych i użytkowników tych urządzeń, należy wyraźnie określić w interesie bezpieczeństwa transportu i swobodnego przepływu ciśnieniowych urządzeń transportowych.

(9) Podmioty gospodarcze powinny być odpowiedzialne za zgodność ciśnieniowych urządzeń transportowych z przepisami w zakresie bezpieczeństwa i dostępu do rynku w odniesieniu do ich odpowiednich ról w łańcuchu dostaw.

(10) Zgodność ciśnieniowych urządzeń transportowych z wymaganiami technicznymi określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie powinna być stwierdzana w ramach oceny zgodności w celu przedstawienia dowodów, że ciśnieniowe urządzenie transportowe jest bezpieczne.

(11) Badania okresowe i kontrole specjalne ciśnieniowych urządzeń transportowych należy przeprowadzać zgodnie z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE i z niniejszą dyrektywą w celu zapewnienia ciągłej zgodności z wymaganiami w zakresie bezpieczeństwa.

(12) Ciśnieniowe urządzenia transportowe powinny posiadać oznaczenie wskazujące na ich zgodność z dyrektywą 2008/68/WE i niniejszą dyrektywą w celu zapewnienia ich swobodnego przepływu i używania.

(13) Istniejące ciśnieniowe urządzenia transportowe, które uprzednio nie zostały poddane ocenie zgodności z dyrektywą 1999/36/WE, powinny zostać poddane ponownej ocenie zgodności i oznakowane zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy w celu wykazania ich zgodności z wymaganiami w zakresie bezpieczeństwa i zapewnienia swobodnego przepływu i użytkowania.

(14) Konieczne jest określenie wymagań względem organów odpowiedzialnych za ocenę, notyfikację i monitorowanie jednostek notyfikowanych w celu zapewnienia stałego poziomu jakości wykonywania zadań przez jednostki notyfikowane.

(15) Procedury oceny zgodności przewidziane w załącznikach do dyrektywy 2008/68 i w niniejszej dyrektywie wymagają interwencji jednostek kontrolujących w celu określenia szczegółowych wymagań w zakresie operacyjnym, aby zapewnić jednolity poziom wykonywania zadań w całej Wspólnocie. Jednostki kontrolujące powinny być zatem notyfikowane Komisji przez państwa członkowskie.

(16) Organ notyfikujący powinien zachować odpowiedzialność za monitorowanie jednostki notyfikowanej, bez względu na to, gdzie jednostki notyfikowane wykonują swoje zadania, w celu zapewnienia wyraźnej odpowiedzialności za bieżące monitorowanie.

(17) Konieczne jest ustanowienie wspólnych zasad wzajemnego uznawania jednostek notyfikowanych, które zapewniają zgodność z dyrektywą 2008/68/WE i niniejszą dyrektywą. Te wspólne zasady będą skutkowały wyeliminowaniem niepotrzebnych obciążeń finansowych i administracyjnych związanych z homologacją urządzeń oraz wyeliminowaniem barier technicznych w handlu.

(18) Państwa członkowskie powinny mieć możliwość podejmowania środków w celu ograniczenia lub zakazania wprowadzenia do obrotu i używania urządzeń, jeżeli stwarzają one zagrożenie dla bezpieczeństwa w pewnych określonych okolicznościach.

(19) Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[8].

(20) Komisję należy upoważnić w szczególności do dostosowywania załączników do postępu naukowego i technicznego. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy, między innymi poprzez uzupełnienie jej nowymi innymi niż istotne elementami, środki te należy przyjąć zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą ustanowioną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

(21) Dyrektywa Rady 76/767/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wspólnych przepisów dotyczących zbiorników ciśnieniowych oraz procedury ich kontroli[9], dyrektywa Rady 84/525/EWG z dnia 17 września 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących stalowych butli do gazu bez szwów[10], dyrektywa Rady 84/526/EWG z dnia 17 września 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do butli do gazu bez szwów, wykonanych z niestopowego aluminium oraz stopu aluminiowego[11], dyrektywa Rady 84/527 z dnia 17 września 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zgrzewanych butli do gazu z niestopowej stali[12] oraz dyrektywa 1999/36/WE zdezaktualizowały się, w związku z czym należy je uchylić,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Rozdział 1 Zakres i definicje

Artykuł 1Zakres

1. Niniejsza dyrektywa określa szczegółowe zasady dotyczące ciśnieniowych urządzeń transportowych w celu zwiększenia bezpieczeństwa i zapewnienia swobodnego przepływu tych urządzeń we Wspólnocie.

2. Niniejszą dyrektywę stosuje się do:

a) nowych ciśnieniowych urządzeń transportowych określonych w art. 2 ust. 1 nieposiadających znaków zgodności określonych w dyrektywach 84/525/EWG, 84/526/EWG, 84/527 EWG lub 99/36/WE do celów udostępnienia ich na rynku;

b) ciśnieniowych urządzeń transportowych określonych w art. 2 ust. 1 posiadających znaki zgodności określonych w niniejszej dyrektywie lub w dyrektywach 84/525/EWG, 84/526/EWG, 84/527 EWG lub 99/36/WE do celów badań okresowych, kontroli specjalnych i użytkowania;

c) ciśnieniowych urządzeń transportowych określonych w art. 2 ust. 1 nieposiadających znaków zgodności określonych w dyrektywie 99/36/WE do celów ponownej oceny zgodności.

3. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do ciśnieniowych urządzeń transportowych wprowadzonych do obrotu przed datą wdrożenia dyrektywy 1999/36/WE i niepodlegających ponownej ocenie zgodności.

4. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do ciśnieniowych urządzeń transportowych używanych wyłącznie w transporcie towarów niebezpiecznych między państwami członkowskimi a krajami trzecimi prowadzonym zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/68/WE.

Artykuł 2Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

1. „ciśnieniowe urządzenia transportowe” oznaczają

a) wszelkie naczynia ciśnieniowe, w stosownych przypadkach ich zawory i inne wyposażenie określone w rozdziale 6.2 załączników do dyrektywy 2008/68/WE,

b) zbiorniki, pojazdy/wagony-baterie, wieloelementowe kontenery do transportu gazu (MEGC), w stosownych przypadkach ich zawory i inne wyposażenie określone w rozdziale 6.8 załączników do dyrektywy 2008/68/WE,

jeżeli urządzenia określone w lit. a) i b) są używane zgodnie z wymienionymi załącznikami w transporcie gazów klasy 2, z wyłączeniem gazów i artykułów mających w kodzie klasyfikacji cyfry 6 i 7, oraz w transporcie towarów niebezpiecznych innych klas określonych w załączniku I do niniejszej dyrektywy;

2. „załączniki do dyrektywy 2008/68” oznaczają załącznik I sekcję I.1, załącznik II sekcję II.1 i załącznik III sekcję III.1 do dyrektywy 2008/68/WE;

3. „wprowadzenie do obrotu” oznacza pierwsze udostępnienie ciśnieniowego urządzenia transportowego na rynku wspólnotowym;

4. „udostępnienie produktu na rynku” oznacza każde dostarczenie ciśnieniowego urządzenia transportowego w celu jego dystrybucji lub używania na rynku wspólnotowym w ramach działalności handlowej lub działalności użyteczności publicznej, odpłatnie lub nieodpłatnie;

5. „użytkowanie” oznacza napełnianie, okresowe przechowywanie połączone z przewozem, opróżnianie lub ponowne napełnianie ciśnieniowych urządzeń transportowych;

6. „wycofanie z obrotu” oznacza dowolny środek, którego celem jest zapobieżenie udostępnieniu na rynku lub używaniu ciśnieniowego urządzenia transportowego;

7. „odzyskanie produktu” oznacza dowolny środek, którego celem jest zwrot ciśnieniowego urządzenia transportowego, które zostało już udostępnione użytkownikowi końcowemu;

8. „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza ciśnieniowe urządzenia transportowe lub ich części lub która zleca ich zaprojektowanie lub wytworzenie i wprowadza je do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym;

9. „upoważniony przedstawiciel” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę we Wspólnocie, posiadającą pisemne pełnomocnictwo od producenta do występowania w jego imieniu w odniesieniu do określonych zadań;

10. „importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę we Wspólnocie, wprowadzającą do obrotu na rynku wspólnotowym ciśnieniowe urządzenia transportowe lub ich części z kraju trzeciego;

11. „dystrybutor” oznacza każdą inną niż producent i importer osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę we Wspólnocie, udostępniającą na rynku ciśnieniowe urządzenia transportowe lub ich części;

12. „właściciel” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę we Wspólnocie, będącą właścicielem ciśnieniowego urządzenia transportowego;

13. „użytkownik” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę we Wspólnocie, użytkującą ciśnieniowe urządzenia transportowe;

14. „podmioty gospodarcze” oznaczają producentów, upoważnionych przedstawicieli, importerów, dystrybutorów, właścicieli lub użytkowników, prowadzących działalność gospodarczą odpłatnie lub nieodpłatnie;

15. „ocena zgodności” oznacza ocenę i procedurę oceny zgodności określoną w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE;

16. „znak zgodności Pi” oznacza oznakowanie, które wskazuje na zgodność ciśnieniowego urządzenia transportowego z mającymi zastosowanie wymaganiami oceny zgodności określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie;

17. „ponowna ocena zgodności” oznacza podjętą na wniosek właściciela procedurę późniejszej oceny zgodności ciśnieniowego urządzenia transportowego wyprodukowanego i wprowadzonego do obrotu przed datą wdrożenia dyrektywy 1999/36/WE;

18. „badanie okresowe” oznacza badanie okresowe i procedury regulujące badania okresowe określone w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE;

19. „kontrola specjalna” oznacza kontrolę specjalną i procedury regulujące kontrolę specjalną określone w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE;

20. „krajowa jednostka akredytująca” oznacza jedyną jednostkę w państwie członkowskim przeprowadzającą akredytację na podstawie upoważnienia udzielonego jej przez państwo;

21. „akredytacja” oznacza poświadczenie przez krajową jednostkę akredytującą, że jednostka notyfikowana spełnia wymagania określone w pkt 1.8.6.4 akapit drugi załączników do dyrektywy 2008/68/WE;

22. „organ notyfikujący” oznacza organ wyznaczony przez państwo członkowskie zgodnie z art. 17;

23. „jednostka notyfikowana” oznacza jednostkę kontrolującą spełniającą wymagania określone w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i warunki określone w art. 20 i 26 oraz notyfikowaną zgodnie z art. 22 niniejszej dyrektywy;

24. „notyfikacja” oznacza proces przyznania jednostce notyfikowanej statusu jednostki kontrolującej i obejmuje przekazanie tej informacji Komisji i państwom członkowskim;

25. „nadzór rynku” oznacza czynności wykonywane i środki podejmowane przez organy władzy publicznej w celu zagwarantowania, że ciśnieniowe urządzenia transportowe w swoim cyklu życia są zgodne z wymaganiami określonymi w dyrektywie 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie oraz nie stwarzają zagrożenia dla zdrowia, bezpieczeństwa lub jakiegokolwiek innego aspektu ochrony interesów publicznych;

Ciśnieniowe urządzenia transportowe obejmują naboje gazowe (nr UN 2037), ale nie obejmują aerozoli (nr UN 1950), otwartych naczyń kriogenicznych, butli gazowych do respiratorów, gaśnic (nr UN 1044), ciśnieniowych urządzeń transportowych wyłączonych zgodnie z pkt 1.1.3.2 załączników do dyrektywy 2008/68/WE i ciśnieniowych urządzeń transportowych wyłączonych z zakresu stosowania zasad budowy i badań opakowań zgodnie z przepisami szczególnymi działu 3.3. załączników do dyrektywy 2008/68/WE.

Artykuł 3Wymagania dodatkowe

Państwa członkowskie mogą ustanowić na swoim terytorium dodatkowe wymagania dotyczące średnio- lub długoterminowego przechowywania lub używania na miejscu ciśnieniowych urządzeń transportowych. Państwa członkowskie nie ustanawiają jednak dodatkowych wymagań dotyczących samych ciśnieniowych urządzeń transportowych.

Rozdział 2Obowiązki podmiotów gospodarczych

Artykuł 4 Obowiązki producentów

1. Producenci wprowadzający do obrotu ciśnieniowe urządzenia transportowe gwarantują, że urządzenia te zostały zaprojektowane, wytworzone zgodnie z obowiązującymi wymaganiami określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE oraz w niniejszej dyrektywie oraz posiadają dokumentację zgodną z obowiązującymi wymaganiami określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE oraz w niniejszej dyrektywie.

2. W przypadku wykazania zgodności ciśnieniowych urządzeń transportowych z obowiązującymi wymaganiami w ramach procesu oceny zgodności określonego w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie, producenci umieszczają na urządzeniach znak Pi zgodnie z art. 15.

3. Producenci przechowują dokumentację techniczną określoną w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE. Dokumentację tą przechowuje się przez okres określony w załącznikach.

4. Producenci, którzy uważają lub mają powody, aby sądzić, że wprowadzone przez nich do obrotu ciśnieniowe urządzenia transportowe nie są zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE i z niniejszą dyrektywą, natychmiast podejmują niezbędne środki naprawcze w celu zapewnienia zgodności ciśnieniowych urządzenia transportowych, wycofania ich z obrotu lub odzyskania w stosownych przypadkach. Jeżeli, ponadto, ciśnieniowe urządzenia transportowe stwarzają zagrożenie, producenci niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których ciśnieniowe urządzenia transportowe zostały przez nich udostępnione, podając dokładne informacje, w szczególności na temat niezgodności i podjętych środków naprawczych.

5. Producenci dokumentują wszystkie takie przypadki niezgodności i podjęte środki naprawcze.

6. Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego producenci udzielają mu ponadto wszelkich informacji i udostępniają dokumentację konieczną do ustalenia zgodności danego ciśnieniowego urządzenia transportowego w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie właściwego organu producenci podejmują z nim współpracę w zakresie działań ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarza ciśnieniowe urządzenie transportowe wprowadzone przez nich do obrotu.

7. Producenci dostarczają użytkownikom jedynie informacje zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE i z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 5 Upoważnieni przedstawiciele

1. Producenci mogą wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela na podstawie pisemnego pełnomocnictwa.

Obowiązki określone w art. 4 ust. 1 oraz sporządzanie dokumentacji technicznej nie wchodzą w zakres pełnomocnictwa upoważnionego przedstawiciela.

2. Upoważniony przedstawiciel wykonuje zadania określone w pełnomocnictwie uzyskanym od producenta. Pełnomocnictwo umożliwia upoważnionemu przedstawicielowi co najmniej następujące czynności:

a) przechowywanie dokumentacji technicznej do dyspozycji krajowych organów nadzoru przez co najmniej 20 lat od daty produkcji ciśnieniowego urządzenia transportowego;

b) na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego udzielanie temu organowi wszelkich informacji i udostępnianie dokumentacji koniecznej do wykazania zgodności ciśnieniowego urządzenia transportowego w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu;

c) na żądanie właściwych organów krajowych podejmowanie z nimi współpracy w działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarzają ciśnieniowe urządzenia transportowe objęte pełnomocnictwem.

3. Tożsamość i adres upoważnionego przedstawiciela podaje się w certyfikacie zgodności określonym w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE.

4. Upoważnieni przedstawiciele dostarczają użytkownikom jedynie informacje zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE i z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 6 Obowiązki importerów

1. Importerzy wprowadzają do obrotu na rynku wspólnotowym jedynie ciśnieniowe urządzenia transportowe zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE i z niniejszą dyrektywą.

2. Przed wprowadzeniem ciśnieniowych urządzeń transportowych do obrotu importerzy zapewniają poddanie tych urządzeń odpowiedniej procedurze oceny zgodności przez producenta. Gwarantują oni, że producent sporządził dokumentację techniczną i że ciśnieniowe urządzenia transportowe są opatrzone znakiem zgodności Pi oraz że towarzyszą im certyfikaty zgodności określone w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE.

Jeżeli importer uważa lub ma powody, aby sądzić, że ciśnieniowe urządzenie transportowe nie jest zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE lub z niniejszą dyrektywą, nie wprowadza danego urządzenia do obrotu do momentu zapewnienia jego zgodności. Ponadto jeżeli ciśnieniowe urządzenie transportowe stwarza zagrożenie, importer informuje o tym producenta i organy nadzoru rynku.

3. W certyfikacie zgodności określonym w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE lub w dołączonym do niego dokumencie importerzy podają swoją nazwę i adres do kontaktu.

4. Importerzy gwarantują, że w czasie, gdy ponoszą odpowiedzialność za ciśnieniowe urządzenie transportowe, warunki jego przechowywania i przewożenia nie zagrażają jego zgodności z wymaganiami określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE.

5. Importerzy, którzy uważają lub mają powody, aby sądzić, że wprowadzone przez nich do obrotu ciśnieniowe urządzenie transportowe nie jest zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE lub z niniejszą dyrektywą, natychmiast podejmują niezbędne środki naprawcze w celu zapewnienia zgodności ciśnieniowego urządzenia transportowego, wycofania go z obrotu lub odzyskania w stosownych przypadkach. Ponadto jeżeli ciśnieniowe urządzenie transportowe stwarza zagrożenie, importerzy niezwłocznie powiadamiają o tym właściwe organy państw członkowskich, w których ciśnieniowe urządzenie transportowe zostało udostępnione, podając dokładne informacje, w szczególności na temat niezgodności i wszelkich podjętych środków naprawczych.

Importerzy dokumentują wszystkie takie przypadki niezgodności i podejmowane środki naprawcze.

6. Importerzy przechowują kopię dokumentacji technicznej do dyspozycji organów nadzoru rynku i zapewniają dostępność dokumentacji technicznej na żądanie tych organów przez co najmniej 20 lat od daty produkcji ciśnieniowego urządzenia transportowego.

7. Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego importerzy udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację konieczną do ustalenia zgodności danego ciśnieniowego urządzenia transportowego w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie właściwego organu importerzy podejmują z nim współpracę w zakresie działań ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarza ciśnieniowe urządzenie transportowe wprowadzone przez nich do obrotu.

8. Importerzy dostarczają użytkownikom jedynie informacje zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE i z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 7Obowiązki dystrybutorów

1. Dystrybutorzy udostępniają na rynku wspólnotowym jedynie ciśnieniowe urządzenia transportowe zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE i z niniejszą dyrektywą. Przed udostępnieniem ciśnieniowego urządzenia transportowego na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy ciśnieniowe urządzenie transportowe jest opatrzone znakiem zgodności Pi, czy towarzyszy mu certyfikat zgodności i czy dołączono do niego adres do kontaktu, o którym mowa w art. 6 ust. 3.

Jeżeli dystrybutor uważa lub ma powody, aby sądzić, że ciśnieniowe urządzenie transportowe nie jest zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE lub z niniejszą dyrektywą, nie udostępnia danego ciśnieniowego urządzenia transportowego na rynku do momentu zapewnienia jego zgodności. Ponadto jeżeli ciśnieniowe urządzenie transportowe stwarza zagrożenie, dystrybutor informuje o tym producenta lub importera oraz organy nadzoru rynku.

2. Dystrybutorzy gwarantują, że w czasie, gdy ponoszą odpowiedzialność za ciśnieniowe urządzenie transportowe, warunki jego przechowywania i przewożenia nie zagrażają jego zgodności z wymaganiami określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE.

3. Dystrybutorzy, którzy uważają lub mają powody, aby sądzić, że udostępnione przez nich na rynku ciśnieniowe urządzenie transportowe nie jest zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE lub z niniejszą dyrektywą, zapewnią podjęcie niezbędnych działań naprawczych w celu zapewnienia zgodności ciśnieniowego urządzenia transportowego, wycofania go z obrotu lub odzyskania w stosownych przypadkach. Ponadto jeżeli ciśnieniowe urządzenie transportowe stwarza zagrożenie, dystrybutorzy niezwłocznie informują o tym producenta, w stosownych przypadkach importera i właściwe organy państw członkowskich, w których ciśnieniowe urządzenie transportowe zostało udostępnione, podając dokładne informacje, w szczególności na temat niezgodności i wszelkich podjętych środków naprawczych.

Dystrybutorzy dokumentują wszystkie takie przypadki niezgodności i podjęte środki naprawcze.

4. Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego dystrybutorzy udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację konieczną do ustalenia zgodności danego ciśnieniowego urządzenia transportowego w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie właściwego organu dystrybutorzy podejmują z nim współpracę w zakresie działań ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarza ciśnieniowe urządzenie transportowe udostępnione przez nich na rynku.

5. Dystrybutorzy dostarczają użytkownikom jedynie informacje zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE i z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 8Obowiązki właścicieli

1. Jeżeli właściciel uważa lub ma powody, aby sądzić, że ciśnieniowe urządzenie transportowe nie jest zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE, w tym z wymaganiami dotyczącymi badań okresowych, i z niniejszą dyrektywą, nie udostępnia lub nie używa danego urządzenia do momentu zapewnienia jego zgodności. Ponadto jeżeli ciśnieniowe urządzenie transportowe stwarza zagrożenie, właściciel informuje o tym producenta, importera lub dystrybutora oraz organy nadzoru rynku.

Właściciele dokumentują wszystkie takie przypadki niezgodności i podjęte środki naprawcze.

2. Właściciele gwarantują, że w czasie, gdy ponoszą odpowiedzialność za ciśnieniowe urządzenie transportowe, warunki jego przechowywania i przewożenia nie zagrażają jego zgodności z wymaganiami określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE.

3. Właściciele dostarczają użytkownikom jedynie informacje zgodne z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE i z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 9Obowiązki użytkowników

1. Użytkownicy użytkują jedynie ciśnieniowe urządzenia transportowe, które są zgodne z wymaganiami określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie.

2. Jeżeli ciśnieniowe urządzenie transportowe stwarza zagrożenie, użytkownik informuje o tym właściciela oraz organy nadzoru rynku.

Artykuł 10 Przypadki, w których obowiązki producentów stosuje się do importerów i dystrybutorów

Dla celów niniejszej dyrektywy importera lub dystrybutora uważa się za producenta i podlega on obowiązkom producenta zgodnie z art. 4, jeżeli wprowadza ciśnieniowe urządzenia transportowe do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo zmienia już wprowadzone do obrotu ciśnieniowe urządzenia transportowe w taki sposób, że może to mieć wpływ na zgodność z obowiązującymi wymaganiami.

Artykuł 11 Identyfikacja podmiotów gospodarczych

Na żądanie organu nadzoru rynku podmioty gospodarcze przez okres określony w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE dokonują identyfikacji:

a) każdego podmiotu gospodarczego, który dostarczył im ciśnieniowe urządzenia transportowe;

b) każdego podmiotu gospodarczego, któremu dostarczyły ciśnieniowe urządzenia transportowe.

Rozdział 3Zgodność ciśnieniowych urządzeń transportowych

Artykuł 12 Zgodność ciśnieniowych urządzeń transportowych i jej ocena

1. Ciśnieniowe urządzenia transportowe, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) spełniają odpowiednie wymagania oceny zgodności, badań okresowych i kontroli specjalnych określone w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE oraz rozdziałach 3 i 4 niniejszej dyrektywy.

2. Ciśnieniowe urządzenia transportowe, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) są zgodne ze specyfikacjami zawartymi w dokumentacji, zgodnie z którą wyprodukowano urządzenia. Urządzenia podlegają badaniom okresowym, kontrolom specjalnym i wymaganiom określonym w rozdziałach 3 i 4 niniejszej dyrektywy.

3. Wydane przez jednostkę notyfikowaną certyfikaty oceny zgodności i ponownej oceny zgodności oraz sprawozdania z badań okresowych i kontroli specjalnych są ważne we wszystkich państwach członkowskich.

W odniesieniu do rozbieralnych części ciśnieniowych urządzeń transportowych można przeprowadzić oddzielne oceny zgodności.

Artykuł 13Ponowna ocena zgodności

Ponowną ocenę zgodności ciśnieniowych urządzeń transportowych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. c), wyprodukowanych i wprowadzonych do eksploatacji przed datą wdrożenia dyrektywy 1999/36/WE ustanawia się zgodnie z procedurą ponownej oceny zgodności określoną w załączniku III.

Znak zgodności Pi umieszcza się zgodnie z załącznikiem III.

Artykuł 14Ogólne zasady oznakowania zgodności Pi

1. Znak zgodności Pi jest umieszczany jedynie przez producenta lub, w przypadkach ponownej oceny zgodności, zgodnie z załącznikiem III. W odniesieniu do butli gazowych uprzednio zgodnych z dyrektywami 84/525/EWG, 84/526/EWG i 84/527/EWG, znak zgodności Pi jest umieszczany przez jednostkę notyfikowaną lub pod jej nadzorem.

2. Znak zgodności Pi umieszcza się wyłącznie na ciśnieniowych urządzeniach transportowych, które:

a) spełniają wymagania oceny zgodności określone w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie; lub

b) spełniają wymagania ponownej oceny zgodności, o których mowa w art. 13.

Znaku zgodności nie umieszcza się na żadnych innych ciśnieniowych urządzeniach transportowych.

3. Poprzez umieszczenie znaku zgodności Pi producent wskazuje, że przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zgodność ciśnieniowego urządzenia transportowego ze wszystkimi obowiązującymi wymaganiami określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie.

4. Do celów niniejszej dyrektywy znak zgodności Pi stanowi jedyne oznakowanie poświadczające zgodność ciśnieniowego urządzenia transportowego z obowiązującymi wymaganiami określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie.

5. Zakazuje się umieszczania na ciśnieniowych urządzeniach transportowych oznakowań, znaków i napisów, które mogą wprowadzić osoby trzecie w błąd w odniesieniu do znaczenia lub formy znaku zgodności Pi. Zezwala się na umieszczanie na ciśnieniowych urządzeniach transportowych innych oznakowań w taki sposób, że nie wpływają one niekorzystnie na widoczność, czytelność i znaczenie znaku zgodności Pi.

6. Znak zgodności Pi umieszcza się na rozbieralnych częściach spełniających bezpośrednio funkcję bezpieczeństwa.

7. Państwa członkowskie zapewniają prawidłowe wdrożenie przepisów regulujących oznakowanie zgodności Pi oraz podejmują stosowne działania w przypadku jego nieprawidłowego stosowania. Państwa członkowskie uwzględniają także kary za naruszenia, które mogą obejmować sankcje karne w przypadku poważnych naruszeń. Kary te są współmierne do powagi wykroczenia oraz stanowią skuteczny środek zapobiegający nieprawidłowościom w zakresie stosowania znaku zgodności Pi.

Artykuł 15 Zasady i warunki umieszczania znaku zgodności Pi

1. Znak zgodności Pi składa się z poniższego symbolu w następującej formie:

[pic]

2. Minimalna wysokość znaku zgodności Pi wynosi 5 mm. W przypadku ciśnieniowych urządzeń transportowych o średnicy do 140 mm minimalna wysokość wynosi 2,5 mm.

3. Zachowuje się proporcje wskazane na skalowanym szkicu w ust. 1. Kratka nie stanowi części oznakowania.

4. Znak zgodności Pi umieszcza się w sposób widoczny, czytelny i trwały na ciśnieniowym urządzeniu transportowym, jego tablicy znamionowej lub rozbieralnych częściach spełniających bezpośrednio funkcję bezpieczeństwa.

5. Znak zgodności Pi umieszcza się przed wprowadzeniem do obrotu nowego ciśnieniowego urządzenia transportowego lub jego rozbieralnych części spełniających bezpośrednio funkcję bezpieczeństwa.

6. Obok znaku zgodności Pi umieszcza się numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, która przeprowadziła początkowe kontrole i badania.

Numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej umieszcza sama jednostka notyfikowana lub producent zgodnie z jej wskazówkami.

7. Oznakowanie daty badania okresowego umieszcza się obok numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej odpowiedzialnej za badanie okresowe.

8. W odniesieniu do butli gazowych zgodnych uprzednio z dyrektywami 84/525/EWG, 84/526/EWG i 84/527/EWG, nieposiadających oznakowania zgodności Pi, przy przeprowadzaniu pierwszego badania okresowego zgodnie z niniejszą dyrektywą umieszcza się numer identyfikacyjny odpowiedzialnej jednostki notyfikowanej obok znaku zgodności Pi.

Artykuł 16Swobodny przepływ ciśnieniowych urządzeń transportowych

Bez uszczerbku dla procedur ochronnych określonych w art. 30 i 31 niniejszej dyrektywy i dla ram nadzoru rynku określonych w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 żadne państwo członkowskie nie może na swoim terytorium zakazać, ograniczać lub utrudniać swobodnego przepływu, udostępniania na rynku i użytkowania ciśnieniowych urządzeń transportowych, które są zgodne z niniejszą dyrektywą.

Rozdział 4 Organy notyfikujące i jednostki notyfikowane

Artykuł 17Organy notyfikujące

1. Państwa członkowskie wyznaczają organ notyfikujący, który odpowiada za opracowanie i stosowanie procedur koniecznych do oceny, notyfikacji i dalszego monitorowania jednostek notyfikowanych.

2. Państwa członkowskie mogą uznać, że ocena i monitorowanie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane przez krajową jednostkę akredytującą w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

3. Jeżeli organ notyfikujący przekazuje lub w inny sposób powierza monitorowanie, o którym mowa w ust. 1, jednostce, która nie jest jednostką rządową, jednostka ta posiada status osoby prawnej oraz spełnia odpowiednio wymagania określone w art. 18 ust. 1-6. Ponadto jednostka ta jest przygotowana na pokrycie zobowiązań wynikających z jej działalności.

4. Organ notyfikujący ponosi pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez jednostkę, o której mowa w ust. 3.

Artykuł 18Wymagania dotyczące organów notyfikujących

1. Organ notyfikujący jest ustanawiany w sposób niepowodujący konfliktu interesów z jednostkami notyfikowanymi.

2. Sposób organizacji i funkcjonowania organu notyfikującego zapewnia zachowanie obiektywizmu i bezstronności jego działalności.

3. Organ notyfikujący jest tak zorganizowany, aby każda decyzja dotycząca notyfikowania jednostek notyfikowanych była podejmowana przez kompetentne osoby spoza grona osób, które przeprowadziły ocenę.

4. Organ notyfikujący nie może oferować ani wykonywać żadnej działalności ani świadczyć usług doradczych na zasadach komercyjnych lub konkurencyjnych, które wykonują lub świadczą jednostki notyfikowane.

5. Organ notyfikujący zapewnia ochronę poufności otrzymywanych informacji.

6. Organ notyfikujący dysponuje wystarczającą liczbą kompetentnych pracowników do właściwego wykonywania swoich zadań.

Artykuł 19 Obowiązki organów notyfikujących w zakresie informowania

Państwa członkowskie informują Komisję o swoich krajowych procedurach oceny, notyfikacji i monitorowania jednostek notyfikowanych oraz o wszelkich zmianach tych informacji.

Komisja podaje te informacje do wiadomości publicznej.

Artykuł 20Wymagania ogólne dotyczące jednostek notyfikowanych

1. Do celów notyfikacji jednostka notyfikowana spełnia wymagania określone w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie.

2. Właściwy organ w rozumieniu załączników do dyrektywy 2008/68/WE może być jednostką notyfikowaną, pod warunkiem że spełnia on wymagania określone w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie oraz nie działa jednocześnie jako organ notyfikujący.

3. Jednostka notyfikowana jest ustanawiana zgodnie z prawem krajowym i posiada osobowość prawną.

4. Jednostka notyfikowana bierze udział w stosownej działalności normalizacyjnej i w działalności grupy koordynującej jednostki notyfikowane, ustanowionej zgodnie z art. 29 lub zapewnia informowanie o takiej działalności swoich pracowników przeprowadzających oceny, oraz stosuje decyzje administracyjne i dokumenty opracowane w wyniku prac takiej grupy jako ogólne wytyczne.

Artykuł 21Wniosek o status jednostki notyfikowanej

1. Jednostka kontrolująca składa wniosek o notyfikację organowi notyfikującemu państwa członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę.

2. Do wniosku dołącza się opis:

a) działalności związanej z oceną zgodności i ponowną oceną zgodności;

b) procedur związanych z lit. a) powyżej, w tym badaniami okresowymi, kontrolami specjalnymi i ponowną oceną zgodności;

c) ciśnieniowych urządzeń transportowych, w odniesieniu do których jednostka wskazuje swoje kompetencje;

d) certyfikatu akredytacji wydanego przez krajową jednostkę akredytacyjną w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 765/2008, potwierdzającego, że dana jednostka kontrolująca spełnia wymagania określone w art. 20 niniejszej dyrektywy.

Artykuł 22Procedura notyfikacji

1. Organy notyfikujące notyfikują tylko te jednostki, które spełniły wymagania określone w art. 20.

2. Notyfikacja kierowana jest do Komisji i innych państw członkowskich z wykorzystaniem narzędzia elektronicznego opracowanego i zarządzanego przez Komisję.

3. Do notyfikacji dołącza się wszystkie szczegółowe informacje dotyczące działalności związanej z oceną zgodności, badaniami okresowymi lub kontrolami specjalnymi, stosowanych procedur, odnośnych ciśnieniowych urządzeń transportowych oraz stosowne poświadczenie kompetencji.

4. Dana jednostka może wykonywać działalność jednostki notyfikowanej wyłącznie pod warunkiem, że Komisja lub pozostałe państwa członkowskie nie zgłosiły zastrzeżeń w terminie dwóch tygodni od notyfikacji.

Wyłącznie taką jednostkę uznaje się za jednostkę notyfikowaną do celów niniejszej dyrektywy.

5. Wszelkie późniejsze istotne zmiany w notyfikacji notyfikuje się Komisji i pozostałym państwom członkowskim.

6. Zgodnie z załącznikami do dyrektywy 2008/68/WE usługi kontroli wewnętrznej nie podlegają obowiązkowi notyfikacji.

Artykuł 23Numery identyfikacyjne i wykazy jednostek notyfikowanych

1. Komisja przydziela jednostce notyfikowanej numer identyfikacyjny.

Komisja przydziela jeden taki numer identyfikacyjny nawet w przypadku, gdy jednostka jest notyfikowana na mocy różnych wspólnotowych aktów prawnych.

2. Komisja podaje do wiadomości publicznej wykaz jednostek notyfikowanych na mocy niniejszej dyrektywy, włącznie z numerami identyfikacyjnymi, które im przydzielono, oraz informacją na temat działalności będącej przedmiotem notyfikacji.

Komisja zapewnia stałą aktualizację tego wykazu.

Artykuł 24Zmiany notyfikacji

1. Jeżeli organ notyfikujący stwierdza lub otrzymuje informację, że jednostka notyfikowana przestała spełniać wymagania określone w art. 20 lub uchybia swoim obowiązkom, organ notyfikujący ogranicza, zawiesza lub wycofuje notyfikację stosownie do danego przypadku w zależności od powagi uchybienia wymaganiom lub obowiązkom. Niezwłocznie informuje o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

2. W przypadku cofnięcia, ograniczenia lub zawieszenia notyfikacji lub w razie zaprzestania działalności przez jednostkę notyfikowaną notyfikujące państwo członkowskie podejmuje właściwe kroki w celu zapewnienia przetwarzania akt tej jednostki przez inną jednostkę notyfikowaną lub udostępnienia ich na żądanie odpowiedzialnym organom notyfikującym i organom nadzoru rynku.

Artykuł 25Kwestionowanie kompetencji jednostek notyfikowanych

1. Komisja bada wszystkie przypadki, w których ma wątpliwości lub otrzymuje informację o wątpliwościach dotyczących kompetencji jednostki notyfikowanej lub ciągłego wywiązywania się przez tę jednostkę z nałożonych na nią wymagań i obowiązków.

2. Na żądanie Komisji notyfikujące państwo członkowskie udziela jej wszelkich informacji dotyczących podstawy notyfikacji lub utrzymania kompetencji danej jednostki.

3. Komisja zapewnia utrzymanie w poufności wszystkich szczególnie chronionych danych uzyskanych w trakcie dochodzeń.

4. Jeżeli Komisja stwierdzi, że jednostka notyfikowana nie spełnia wymagań notyfikacji lub przestała je spełniać, informuje o tym odpowiednio notyfikujące państwo członkowskie i zwraca się do niego o podjęcie koniecznych środków naprawczych, włącznie z wycofaniem notyfikacji, jeśli zachodzi taka potrzeba.

Artykuł 26Obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie dotyczącym ich działalności

1. Jednostki notyfikowane przeprowadzają oceny zgodności, badania okresowe i kontrole specjalne zgodnie z warunkami notyfikacji i procedurami oceny zgodności określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE.

2. Jednostki notyfikowane przeprowadzają ponowne oceny zgodności zgodnie z załącznikiem III.

3. Jednostki notyfikowane, które zostały notyfikowane przez jedno państwo członkowskie, są uprawnione do działania we wszystkich państwach członkowskich. Organ notyfikujący, który przeprowadził pierwotną ocenę i notyfikację, pozostaje odpowiedzialny za monitorowanie bieżącej działalności jednostki notyfikowanej.

Artykuł 27Obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie udzielania informacji

1. Jednostki notyfikowane informują organ notyfikujący:

a) o każdej odmowie, ograniczeniu, zawieszeniu lub wycofaniu certyfikatów;

b) wszelkich okolicznościach, które mogą mieć wpływ na zakres i warunki notyfikacji;

c) o każdym przypadku żądania informacji na temat działalności związanej z oceną zgodności, które otrzymały one od organów nadzoru rynku;

d) na żądanie, o działalności związanej z oceną zgodności wykonywanej w zakresie ich notyfikacji oraz o innej wykonywanej działalności, w tym o działalności transgranicznej i podwykonawstwie.

2. Na mocy niniejszej dyrektywy jednostki notyfikowane przekazują pozostałym jednostkom notyfikowanym prowadzącym podobną działalność w zakresie oceny zgodności, badań okresowych i kontroli specjalnych, obejmującą te same ciśnieniowe urządzenia transportowe, informacje na temat kwestii związanych z negatywnymi, a na żądanie również z pozytywnymi, wynikami oceny zgodności.

Artykuł 28Wymiana doświadczeń

Komisja zapewnia organizację wymiany doświadczeń między krajowymi organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za:

a) politykę w obszarze notyfikowania;

b) nadzór rynku.

Artykuł 29Koordynacja jednostek notyfikowanych

Komisja zapewnia wprowadzenie i właściwe funkcjonowanie odpowiedniej koordynacji i współpracy między jednostkami notyfikowanymi na mocy niniejszej dyrektywy w formie sektorowego zespołu jednostek notyfikowanych.

Państwa członkowskie zapewniają udział notyfikowanych przez nie jednostek w pracach tego zespołu bezpośrednio lub przez wyznaczonych przedstawicieli.

Rozdział 5Procedury ochronne

Artykuł 30 Procedura postępowania w przypadku ciśnieniowych urządzeń transportowych stwarzających zagrożenie na poziomie krajowym

1. Jeżeli organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego podjęły działania zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 lub mają wystarczające powody, aby sądzić, że ciśnieniowe urządzenia transportowe objęte niniejszą dyrektywą stwarzają zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa osób lub innych aspektów ochrony interesów publicznych objętych niniejszą dyrektywą, przeprowadzają ocenę dotyczącą odpowiednich ciśnieniowych urządzeń transportowych w odniesieniu do wszystkich wymagań określonych w niniejszej dyrektywie. W miarę potrzeby właściwe podmioty gospodarcze współpracują z organami nadzoru rynku, w tym udzielając dostępu do swoich pomieszczeń i w stosownych przypadkach dostarczając próbki.

Jeżeli w trakcie tej oceny organy nadzoru rynku ustalą, że ciśnieniowe urządzenia transportowe nie spełniają wymagań określonych w załącznikach do dyrektywy 2006/68/WE i w niniejszej dyrektywie, niezwłocznie żądają od właściwego podmiotu gospodarczego podjęcia wszelkich właściwych działań naprawczych w celu zapewnienia zgodności ciśnieniowych urządzeń transportowych z tymi wymaganiami, wycofania ciśnieniowych urządzeń transportowych z obrotu lub odzyskania ich w wyznaczonym przez siebie rozsądnym terminie, współmiernym z charakterem zagrożenia.

Organy nadzoru rynku powiadamiają o tym właściwą jednostkę notyfikowaną.

Artykuł 21 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 ma zastosowanie do działania naprawczego, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu.

2. Jeżeli organy nadzoru rynku uznają, że niezgodność nie ogranicza się wyłącznie do terytorium ich państwa, informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wynikach oceny i działaniach, których podjęcia zażądały od podmiotu gospodarczego.

3. Podmiot gospodarczy zapewnia podjęcie wszelkich właściwych działań naprawczych w odniesieniu do wszystkich odnośnych ciśnieniowych urządzeń ciśnieniowych, które udostępnił na rynku w całej Wspólnocie.

4. Jeżeli odnośny podmiot gospodarczy nie podejmie odpowiednich działań naprawczych w terminie, o którym mowa w ust. 1 akapit drugi, organy nadzoru rynku podejmują wszelkie odpowiednie środki tymczasowe w celu uniemożliwienia lub ograniczenia udostępniania ciśnieniowych urządzeń transportowych na ich rynku krajowym, wycofania urządzeń z obrotu lub ich odzyskania.

Niezwłocznie przekazują Komisji i pozostałym państwom członkowskim informacje o tych środkach.

5. Informacje, o których mowa w ust. 4, obejmują wszelkie dostępne informacje szczegółowe, w szczególności dane niezbędne do identyfikacji niezgodnych ciśnieniowych urządzeń transportowych, informacje na temat pochodzenia urządzeń, charakteru zarzucanej niezgodności i związanego z nią ryzyka oraz rodzaju i okresu obowiązywania podjętych środków krajowych, a także argumentację przedstawioną przez właściwy podmiot gospodarczy. Organy nadzoru rynku wskazują w szczególności, czy niezgodność wynika z:

a) niespełnienia przez ciśnieniowe urządzenia transportowe wymagań dotyczących zdrowia lub bezpieczeństwa osób lub innych aspektów ochrony interesów publicznych określonych w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie, lub

b) braków w normach lub kodeksach technicznych, o których mowa w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE lub w innych przepisach tej dyrektywy.

6. Państwa członkowskie inne niż państwo członkowskie, które wszczęło procedurę, niezwłocznie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszystkich przyjętych środkach i przekazują wszelkie dodatkowe informacje dotyczące niezgodności danych ciśnieniowych urządzeń transportowych, którymi dysponują, a w przypadku sprzeciwu wobec notyfikowanego środka krajowego, przedstawiają swoje zastrzeżenia.

7. Jeżeli w terminie dwóch miesięcy od otrzymania informacji, o których mowa w ust. 4, żadne państwo członkowskie ani Komisja nie zgłosiły sprzeciwu wobec środka tymczasowego podjętego przez państwo członkowskie, środek ten uznaje się za uzasadniony.

8. Państwa członkowskie zapewniają niezwłoczne podjęcie właściwych środków ograniczających w odniesieniu do danych ciśnieniowych urządzeń transportowych, takich jak wycofanie urządzeń z obrotu.

Artykuł 31Procedura ochronn a na poziomie Wspólnoty

1. Jeżeli po zakończeniu procedury określonej w art. 30 ust. 3 i 4 zgłaszane są zastrzeżenia wobec środka podjętego przez państwo członkowskie lub jeżeli Komisja uznaje krajowy środek za sprzeczny z prawodawstwem wspólnotowym, Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i właściwym podmiotem gospodarczym lub właściwymi podmiotami gospodarczymi oraz poddaje środek krajowy ocenie. Na podstawie wyników tej oceny Komisja podejmuje decyzję, czy dany środek jest uzasadniony.

Komisja kieruje swoją decyzję do wszystkich państw członkowskich oraz niezwłocznie przekazuje ją państwom członkowskim i właściwemu podmiotowi gospodarczemu lub właściwym podmiotom gospodarczym.

2. Jeżeli środek krajowy uznaje się za uzasadniony wszystkie państwa członkowskie podejmują środki konieczne do zapewnienia wycofania z obrotu na ich rynkach niezgodnych ciśnieniowych urządzeń transportowych i informują o nich Komisję. Jeżeli środek krajowy uznaje się za nieuzasadniony, dane państwo członkowskie zobowiązane jest wycofać ten środek.

3. Jeżeli środek krajowy uznaje się za uzasadniony, a niezgodność ciśnieniowych urządzeń transportowych przypisuje się brakom w normach, o których mowa w art. 30 ust. 5 lit. b), Komisja informuje właściwą europejską organizację normalizacyjną lub organizacje normalizacyjne i kieruje sprawę do komitetu powołanego na mocy art. 5 dyrektywy 98/34/WE[13]. Przed wydaniem opinii Komitet może skonsultować się z właściwą europejską organizacją normalizacyjną lub organizacjami normalizacyjnymi.

Artykuł 32 Zgodne z wymaganiami ciśnieniowe urządzenia transportowe stwarzające zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa

1. Jeżeli po przeprowadzeniu oceny zgodnie z art. 30 ust. 1 państwo członkowskie ustala, że ciśnieniowe urządzenie transportowe stwarza zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa ludzkiego lub innych aspektów ochrony interesów publicznych, mimo że jest zgodne z wymaganiami dyrektywy 2008/68/WE i niniejszej dyrektywy, żąda od właściwego podmiotu gospodarczego podjęcia wszelkich właściwych środków w celu dopilnowania, aby ciśnieniowe urządzenia transportowe przy wprowadzaniu do obrotu nie stwarzały już zagrożenia, wycofania urządzeń z obrotu lub odzyskania ich w wyznaczonym przez siebie rozsądnym terminie współmiernym z rodzajem zagrożenia.

2. Podmiot gospodarczy zapewnia podjęcie działań naprawczych wobec wszystkich odnośnych ciśnieniowych urządzeń transportowych, które udostępnił na rynku lub używa w całej Wspólnocie.

3. Państwo członkowskie niezwłocznie informuje o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie. Informacja ta obejmuje wszelkie dostępne szczegóły, w szczególności dane niezbędne do identyfikacji odnośnych ciśnieniowych urządzeń transportowych, dane dotyczące pochodzenia i łańcucha dostaw urządzeń, rodzaju związanego z nimi zagrożenia oraz rodzaju i okresu obowiązywania podjętych środków krajowych.

4. Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i właściwym podmiotem gospodarczym lub właściwymi podmiotami gospodarczymi oraz poddaje środki krajowe ocenie. Na podstawie wyników tej oceny Komisja podejmuje decyzję, czy środek krajowy jest uzasadniony i w razie potrzeby proponuje odpowiednie środki.

5. Komisja kieruje swoją decyzję do wszystkich państw członkowskich oraz niezwłocznie przekazuje ją państwom członkowskim i właściwemu podmiotowi gospodarczemu lub właściwym podmiotom gospodarczym.

Artykuł 33Brak zgodności pod względem formalnym

1. Nie naruszając przepisów art. 30, w przypadku, gdy państwo członkowskie dokona jednego z poniższych ustaleń, wymaga ono od właściwego podmiotu gospodarczego usunięcia odnośnej niezgodności:

a) znak zgodności Pi został umieszczony z naruszeniem art. 12, 13 lub 14;

b) nie umieszczono znaku zgodności Pi;

c) dokumentacja techniczna jest niedostępna albo niekompletna;

d) nie zostały spełnione wymagania określone w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE.

2. Jeżeli niezgodność, o której mowa w ust. 1, w dalszym ciągu nie zostanie usunięta, zainteresowane państwo członkowskie podejmuje wszelkie odpowiednie środki w celu ograniczenia lub uniemożliwienia udostępniania ciśnieniowych urządzeń transportowych na rynku albo zapewnia odzyskanie urządzeń lub ich wycofanie z obrotu.

Rozdział 6Przepisy końcowe

Artykuł 34Przepisy przejściowe

Państwa członkowskie mogą na swoim terytorium utrzymać przepisy wymienione w załączniku II.

Państwa członkowskie, które utrzymują te przepisy, informują o tym Komisję. Komisja informuje o tym pozostałe państwa członkowskie.

Artykuł 35Dostosowanie do postępu technicznego i naukowego

Komisja może dostosować załączniki do niniejszej dyrektywy do postępu naukowego i technicznego, szczególnie biorąc pod uwagę zmiany w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE. Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy między innymi poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 36 ust. 2.

Artykuł 36Komitet

1. Komisja jest wspierana przez Komitet do Spraw Transportu Towarów Niebezpiecznych powołany na mocy art. 9 dyrektywy 2008/68/WE.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

Terminy określone w art. 5a ust. 3 lit. c) oraz ust. 4 lit. b) i e) decyzji 1999/468/WE wynoszą odpowiednio jeden miesiąc, jeden miesiąc i dwa miesiące.

Artykuł 37Uchylenie

Dyrektywy 76/767/EWG, 84/525/EWG, 84/526/EWG, 84/527 EWG i 1999/36/WE tracą moc ze skutkiem od dnia 1 lipca 2011 r.

Odniesienia do uchylonej dyrektywy 1999/36/WE traktuje się jak odniesienia do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 38

Uznanie równoważności

1. Świadectwa homologacji wzoru EWG dla ciśnieniowych urządzeń transportowych wydane zgodnie z dyrektywami 84/525/EWG, 84/526/EWG i 84/527/EWG oraz certyfikaty badania projektu WE wydane zgodnie z dyrektywą 1999/36/WE uznaje się za równoważne ze świadectwami homologacji typu, o których mowa w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE.

2. Zawory i wyposażenie, o których mowa w art. 3 ust. 3 dyrektywy 1999/36/WE, opatrzone znakiem określonym w dyrektywie 97/23/WE[14] zgodnie z art. 3 ust. 4 dyrektywy 1999/36/WE mogą być nadal używane.

Artykuł 39 Transpozycja

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

3. Państwa członkowskie zapewniają stosowanie art. 21 ust. 2 lit. d) najpóźniej od dnia 1 stycznia 2012 r.

4. Państwa członkowskie zapewniają stosowanie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, o których mowa w ust. 1, do naczyń ciśnieniowych, ich zaworów i innego wyposażenia używanych do przewozu towarów o numerach UN 1745, UN 1746 i UN 2495 najpóźniej od dnia 1 lipca 2013 r.

Artykuł 40

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 41

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

WYKAZ TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH INNYCH KLAS NIŻ KLASA 2

Numer UN | Klasa | Substancja niebezpieczna |

1051 | 6.1 | CYJANOWODÓR, STABILIZOWANY zawierający mniej niż 3 % wody |

1052 | 8 | FLUOROWODÓR, BEZWODNY |

1745 | 5.1 | PIĘCIOFLUOREK BROMU Z wyjątkiem przewozu w zbiornikach |

1746 | 5.1 | TRÓJFLUOREK BROMU Z wyjątkiem przewozem w zbiornikach |

1790 | 8 | KWAS FLUOROWODOROWY W ROZTWORZE ZAWIERAJĄCYM PONAD 85 % KWASU FLUOROWODOROWEGO |

2495 | 5.1 | PIĘCIOFLUOREK JODU Z wyjątkiem przewozu w zbiornikach |

ZAŁĄCZNIK II

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

1. Państwa członkowskie mogą utrzymać swoje przepisy krajowe dotyczące urządzeń przeznaczonych do podłączania do innych urządzeń i kodów kolorystycznych stosowanych do ciśnieniowych urządzeń transportowych do czasu dodania do załączników do dyrektywy 2008/68/WE odpowiednich norm dotyczących używania.

2. Państwa członkowskie, w których temperatura otoczenia regularnie wynosi poniżej -20 °C mogą wprowadzić na swoim terytorium bardziej rygorystyczne normy dotyczące temperatury roboczej materiałów przeznaczonych do ciśnieniowych urządzeń transportowych do użytku w krajowym transporcie towarów niebezpiecznych do czasu włączenia do załączników do dyrektywy 2008/68/WE przepisów dotyczących odpowiednich temperatur odniesienia dla danych stref klimatycznych.

W tym przypadku w oznakowaniu Pi na ciśnieniowych urządzeniach transportowych, w tym rozbieralnych częściach spełniających bezpośrednio funkcję bezpieczeństwa, obok numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej umieszcza się tekst „-40 °C” lub inne odpowiednie oznakowanie zatwierdzone przez właściwy organ.

ZAŁĄCZNIK III

PROCEDURA PONOWNEJ OCENY ZGODNOŚCI

1. W niniejszym załączniku określa się metodę zapewnienia zgodności ciśnieniowych urządzeń transportowych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. c), wyprodukowanych i wprowadzonych do eksploatacji przed datami wdrożenia dyrektywy 1999/36/WE z odpowiednimi przepisami załączników do dyrektywy 2008/68/WE mającymi zastosowanie w czasie ponownej oceny.

2. Właściciel, jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę we Wspólnocie lub użytkownik musi udostępnić jednostce notyfikowanej spełniającej normę EN ISO/IEC 17020:2004 typ A informacje dotyczące ciśnieniowych urządzeń transportowych, które umożliwią tej jednostce dokładną identyfikację urządzenia (pochodzenie, zasady jego projektowania, a w przypadku butli do acetylenu również szczegółowe dane dotyczące masy porowatej). W stosownych przypadkach informacje obejmują wszelkie zalecane ograniczenia użytkowania oraz wszelkie zapisy dotyczące ewentualnych uszkodzeń lub przeprowadzonych napraw.

3. Jednostka notyfikowana typu A ocenia, czy ciśnieniowe urządzenie transportowe zapewnia przynajmniej taki sam poziom bezpieczeństwa jak ciśnieniowe urządzenia transportowe, o których mowa w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE. Ocenę przeprowadza się na podstawie informacji przedstawionych zgodnie z pkt 2 oraz, w stosownych przypadkach, dodatkowych kontroli.

4. Jeżeli naczynia ciśnieniowe były produkowane seryjnie, państwa członkowskie mogą zezwolić na przeprowadzenie oceny zgodności pojedynczych naczyń ciśnieniowych, w tym również ich zaworów i innego wyposażenia używanych do przewozu, przez jednostkę notyfikowaną spełniającą normę EN ISO/IEC 17020:2004 typ B, pod warunkiem że zgodność typu została oceniona przed jednostkę notyfikowaną typu A zgodnie z pkt 3.

5. Jeżeli wyniki ocen, o których mowa w pkt 3 i 4, są zadowalające, ciśnieniowe urządzenia transportowe podlegają badaniom okresowym, o których mowa w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE, i zostają opatrzone znakiem zgodności Pi przez jednostkę notyfikowaną odpowiedzialną za badania okresowe zgodnie z art. 14 ust. 1-5. Obok znaku zgodności Pi umieszcza się numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej typu A odpowiedzialnej za ponową ocenę zgodności oraz numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej odpowiedzialnej za badania okresowe, jeżeli są to różne jednostki.

6. Wydaje się świadectwo ponownej oceny zgodności.

Jeżeli zastosowanie ma procedura określona w ust. 4, jednostka notyfikowana typu A wydaje świadectwo ponownej oceny zgodności zawierające co najmniej:

a) dane identyfikacyjne jednostki notyfikowanej;

b) nazwę i adres producenta i posiadacza oryginalnej homologacji typu dla ciśnieniowych urządzeń transportowych poddanych ponownej ocenie zgodności, jeżeli posiadacz nie jest producentem;

c) dane identyfikacyjne ciśnieniowego urządzenia transportowego należącego do serii; oraz

d) datę wydania.

7. We wszystkich innych przypadkach jednostka notyfikowana odpowiedzialna za badania okresowe wydaje świadectwo ponownej oceny zgodności, zawierające co najmniej:

a) dane identyfikacyjne jednostki notyfikowanej;

b) nazwę i adres właściciela, jego upoważnionego przedstawiciela mającego swoją siedzibę Wspólnocie lub użytkownika określonego w pkt. 2;

c) dane identyfikacyjne ciśnieniowego urządzenia transportowego, które opatrzono znakiem zgodności Pi, w tym co najmniej numer lub numery seryjne; oraz

d) datę wydania.

Poprzez umieszczenie znaku zgodności Pi właściciel lub użytkownik wskazuje, że przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zgodność ciśnieniowego urządzenia transportowego ze wszystkimi obowiązującymi wymaganiami określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie mającymi zastosowanie w czasie ponownej oceny.[pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] Dz.U. C z […], s. .

[2] Dz.U. C z […], s. .

[3] Dz.U. C z […], s. .

[4] Dz.U. C z […], s. .

[5] Dz.U. L 138 z 1.6.1999, s. 20.

[6] Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13.

[7] Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 82.

[8] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

[9] Dz.U. L 262 z 27.9.1976, s. 153.

[10] Dz.U. L 300 z 19.11.1984, s. 1.

[11] Dz.U. L 300 z 19.11.1984, s. 20.

[12] Dz.U. L 300 z 19.11.1984, s. 48.

[13] Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.

[14] Dz.U. L 181 z 9.7.1997, s. 1.