PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 37/28

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

(2009/C 37/09)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec planowanej rejestracji zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o wniesieniu sprzeciwu muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

STRESZCZENIE

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„FABA DE LOURENZÁ”

Nr WE: ES-PGI-005-0480-05.07.2005

CHNP ( ) CHOG (X)

Niniejsze streszczenie zawiera główne elementy specyfikacji produktu i jest przeznaczone do celów informacyjnych.

1. Właściwy organ państwa członkowskiego:

Nazwa: Subdirección General de Calidad Agroalimentaria y Agricultura Ecológica. Dirección General de Industrias y Mercados Agroalimentarios. Secretaría General de Medio Rural del Ministerio de Medio Ambiente, y Medio Rural y Marino. España Adres: Paseo Infanta Isabel, 1 E-28071 Madrid Telefon: (34) 913 47 53 94 Faks: (34) 913 47 54 10 E-mail: sgcaae@mapa.es

2. Grupa składająca wniosek:

Nazwa: Asociación Cosecheros Asociados de Faba (COAFA) y otros Adres: Masma — Mondoñedo (Lugo) Telefon: (34) 982 12 10 06 Faks: (34) 982 12 15 52 E-mail: — Skład: Producenci/przetwórcy (x) Inni ( )

3. Rodzaj produktu:

Klasa 1.6 — Owoce, warzywa i zboża świeże lub ich przetwory.

4. Specyfikacja produktu:

(streszczenie wymogów zgodności z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006).

4.1. Nazwa produktu: „Faba de Lourenzá”

4.2. Opis: Produktem objętym chronionym oznaczeniem geograficznym „Faba de Lourenzá” są ziarna fasoli, suche, oddzielone od strąka, pochodzące z rodziny bobowatych, z gatunku fasola zwykła („Phaseolus vulgaris, L.”), w odmianie miejscowej znanej jako „Faba Galaica”, zdrowe, całkowicie wykształcone, wolne od zanieczyszczeń i przeznaczone do spożycia przez ludzi.

Pod względem genetycznym Faba Galaica pochodzi od andyjskiej rodziny gatunku „Phaseolus vulgaris”. Według typologii nasion należy ona do międzynarodowej klasy handlowej „Favada”.

Ziarno charakteryzuje się następującymi cechami:

Gładkie, jednolicie białe.

Wielkość: bardzo duże (80–120 gr/100 nasion).

Wymiary: długość 19–26 mm, szerokość 9–11 mm, grubość 7–8 mm.

Kształt: nerkowaty, wydłużony, bocznie spłaszczony.

Wilgotność: 14–17 %.

„Faba Galaica” posiada cechy jakościowe odróżniające ją od innych rodzajów fasoli, dzięki którym jest poszukiwana przez konsumentów. Należą do nich wspaniałe walory kulinarne wynikające z małej grubości skórki (od 8 do 10 % objętości nasion); bardzo duża zdolność pochłaniania wody, przekraczająca 100 %; oraz zachowanie w trakcie gotowania, pozwalające na uzyskanie na zakończenie tego procesu pełnych, nienaruszonych ziaren, wyróżniających się pulchnością miąższu, pozbawionego grudek i w niewielkim stopniu odróżniającego się od skórki.

4.3. Obszar geograficzny: Obszar produkcji pokrywa się z obszarem przygotowywania i pakowania, obejmując przybrzeżny obszar prowincji Lugo, tj. region naturalny znany jako A Mariña Luguesa, podzielony na trzy regiony administracyjne: A Mariña Occidental, A Mariña Central i A Mariña Oriental, w których znajdują się gminy: Alfoz, Barreiros, Burela, Cervo, Foz, Lourenzá, Mondoñedo, Ourol, Pontenova (A), Ribadeo, Trabada, Valadouro (O), Vicedo (O), Viveiro i Xove.

Obszar ten obejmuje szereg dolin ukrytych pośród gór, rozciągających się na linii północ-południe, o glebach żyznych, głębokich, dobrze drenowanych, średniozwięzłych; na klimat okolicy duży wpływ ma topografia i bliskość morza.

4.4. Dowód pochodzenia: Identyfikowalność produktu jest zagwarantowana dzięki jego identyfikacji na wszystkich etapach produkcji i sprzedaży.

Aby weryfikować przestrzeganie wymogów wynikających ze specyfikacji produktu, organ kontrolny będzie zarządzał rejestrem upraw oraz rejestrem magazynów i instalacji pakujących, które będą na bieżąco aktualizowane.

Chronionym oznaczeniem geograficznym „Faba de Lourenzá” mogą być oznaczane wyłącznie suche nasiona fasoli wyhodowanej zgodnie z warunkami określonymi w specyfikacji produktu oraz w innych znajdujących zastosowanie normach na plantacjach i przez producentów wpisanych do właściwego rejestru — oraz posiadające cechy, które powinny je charakteryzować.

Podobnie, chronione oznaczenie geograficzne „Faba de Lourenzá” można będzie nadawać wyłącznie suchym ziarnom fasoli przetwarzanym lub pakowanym w instalacjach wpisanych do właściwego rejestru.

Wszystkie osoby fizyczne lub prawne, właściciele składników majątkowych wpisanych do wspomnianych rejestrów, a także plantacje, magazyny, instalacje i produkty poddawane będą inspekcjom i weryfikacjom organu kontroli, których celem będzie sprawdzenie, czy produkty, którym nadawane jest chronione oznaczenie geograficzne „Faba de Lourenzá” spełniają wymogi określone w specyfikacji produktu i pozostałe odpowiednie normy.

Zarejestrowane podmioty są ponadto zobowiązane do deklarowania poprzez właściwe wzmianki w stosownych rejestrach ilości nasion fasoli „Faba de Lourenzá” objętej CHOG faktycznie wyprodukowanych i wprowadzonych do obrotu. Organ kontroli będzie sprawdzał zgodność ilości nasion fasoli wprowadzonych do obrotu przez podmioty zajmujące się pakowaniem z ilościami wyprodukowanymi przez dostarczających ją rolników oraz wielkość produkcji w stosunku do wydajności agronomicznej wpisanych działek.

Całość produkcji sprzedawana będzie w opakowaniach opatrzonych numerowaną etykietą identyfikującą chroniony obszar geograficzny.

4.5. Metoda produkcji: Chronionym oznaczeniem geograficznym „Faba de Lourenzá” będą mogły zostać objęte tylko suche i oddzielone od strąka ziarna fasoli z gatunku „Phaseolus vulgaris, L.”, w odmianie miejscowej „Faba Galaica”, pochodzące z certyfikowanych nasion, uzyskane w sposób kontrolowany w danym gospodarstwie lub z nasion pochodzących z innych plantacji wpisanych do rejestrów organu kontroli.

Teren uprawy przygotowuje się do zasiewu przejeżdżając pole dwa lub trzy razy pługiem, broną lub spulchniaczem obrotowym w krzyżujących się kierunkach, aplikując przy tym niezbędny nawóz, tak aby pozostawić teren w najlepszym możliwym stanie. Należy podkreślić znaczenie, jakie nawet dziś ma stosowanie obornika pochodzącego z okolicznych gospodarstw. Zasiewu dokonuje się pomiędzy majem a czerwcem, umieszczając nasiona na głębokości od 2 do 5 cm.

W przypadku uprawy „Faba Galaica” (pnącej) niezbędne jest przygotowanie tyczek, które umożliwią właściwy rozwój rośliny. Taką strukturę podtrzymującą buduje się na różne sposoby, uwzględniając wybrany system uprawy:

Monokultura: Pale drewniane lub z innego materiału, połączone naciągniętym drutem lub liną, pomiędzy którymi umieszcza się sznurek lub siatkę.

Połączenie kukurydzy i fasoli: kukurydza pełni rolę tyczek.

Walka z ewentualnymi atakami szkodników/chorób ukierunkowana jest na stosowanie takich metod uprawy, jak:

Dezynfekcja konstrukcji i podłoża przed sadzeniem, w przypadku plantacji, na których wcześniej występował przędziorek chmielowiec.

Usuwanie chwastów i pozostałości wcześniejszych upraw.

Śledzenie przebiegu upraw w pierwszych fazach rozwoju.

Odpowiednie rozmieszczanie upraw, umożliwiające napowietrzanie.

Stosowanie nasion zdrowych, o dużej zdolności kiełkowania.

Odpowiednie nawożenie i nawapnianie gleby, tak aby unikać nadmiaru azotu.

Unikanie powstawania kałuż i zbijania się gleby.

Wysiew na niewielkiej głębokości.

Wymienność upraw zapobiegająca utrzymywaniu się trudnych do zwalczenia chorób.

Unikanie przedwczesnego wysiewu.

Stosując dowolny typ leczenia upraw należy generalnie przestrzegać następujących norm:

Należy podawać najmniejsze możliwe ilości leków, stosując zawsze dawki zalecane przez producenta.

Nie należy stosować tego samego produktu więcej, niż dwa razy z rzędu, bez wcześniejszych zaleceń technicznych.

Należy zachować okres bezpieczeństwa pomiędzy podawaniem leków a zbiorami.

Uprawy należy podlewać często, równomiernie, a przy tym niezbyt obficie, tak by unikać tworzenia się kałuż. W każdym przypadku uprawy należy podlewać unikając na tyle, na ile to możliwe, ryzyka sanitarnego.

Żniwa przeprowadza się pomiędzy końcem sierpnia a końcem listopada. Zbiorów dokonuje się, gdy strąki są suche i można je zrywać ręcznie, z rosnących krzaków, strąk po strąku, lub uprzednio wyrywając krzaki i obierając je ze strąków w przystosowanych do tego miejscach. Następnie przechodzi się do usuwania nasion ze strąków, którą to czynność wykonuje się mechanicznie lub ręcznie.

Zebrane nasiona przechowuje się i konserwuje w chłodnych i suchych pomieszczeniach, zapewniających właściwe warunki higieniczno-sanitarne.

Ziarna, przed zapakowaniem, poddaje się procesowi mycia, przesiewania i selekcji. Następnie umieszcza się je w chłodniach na co najmniej 48 godzin w temperaturze nie wyższej niż -20 °C w celu zwalczenia wołka zbożowego. Do konserwacji produktu nie stosuje się środków chemicznych.

Sprzedawana fasola należy do kategorii ekstra lub pierwszej, określonych w Normie jakości warzyw suchych, przyjętej rozporządzeniem z dnia 16 listopada 1983 r. (BOE nr 275 z 17 listopada). Opakowania muszą być nowe, czyste i wyprodukowane z odpowiednich materiałów, umożliwiających właściwą wentylację, konserwację i transport produktu. Generalnie stosuje się opakowania o wadze 0,5 kg i 1 kg.

4.6. Związek z obszarem geograficznym: Uprawa fasoli ma wielkie znaczenie dla przedmiotowego obszaru, o czym świadczą liczne dane bibliograficzne pojawiające się często w różnych pracach, takich jak „Descripción económica del Reyno de Galicia” (Lucas Labrada, 1804), „Historia fin de siglo. Descripción geográfica e historia de la provincia de Lugo” (Antonio Correa Fernández, 1900), czy też „Geografía del Reino de Galicia” (Carreras y Candi, 1936). W lokalnym archiwum Vilanova de Lourenzá znajdują się dane dotyczące cotygodniowego targu i comiesięcznego jarmarku, w których stwierdza się znaczenie tych upraw dla regionu. Na początku lat 60. ubiegłego wieku nastąpił wyraźny wzrost produkcji fasoli „faba” w regionie La Mariña Luguesa, przede wszystkim w miejscowości Vilanova de Lourenzá, i właśnie w tym okresie na rynku rozpowszechniła się nazwa „Fabas de Lourenzá”, pod którą to rzeczona odmiana fasoli pojawia się w licznych przewodnikach gastronomicznych. Znaczenie i popularność tej uprawy na opisywanym terenie spowodowały, że od 1991 r. odbywa się dorocznie w pierwszy weekend października święto fasoli pod nazwą „Festa da faba de Lourenzá”, uznane przez rząd Galicji za wydarzenie dużej wagi dla turystyki w regionie.

Doliny, w których produkuje się Faba de Lourenzá, stanowią optymalne środowisko dla uprawy fasoli w ogóle, a dla odmiany „Faba Galaica” w szczególności. Obszar ten charakteryzuje się glebami głębokimi, żyznymi, dobrze drenowanymi, średniozwięzłymi (gliniastymi lub piaszczysto-gliniastymi), ponadto klimat jest tu szczególnie sprzyjający, ponieważ lata są wilgotne i łagodne (w Lourenzá średnie temperatury w maju wynoszą 13,6 °C, a we wrześniu 17,0 °C), przy czym wahania temperatury w cyklu dobowym, jak i pomiędzy kolejnymi dniami są niewielkie. Warunki takie w sposób podstawowy wpływają na jakość produktu, który charakteryzuje się lśniącym ziarnem o cienkiej skórce i delikatnym miąższu, posiadającym ponadto przyjemną fakturę i smak. Dzięki tym walorom przedmiotowa odmiana jest bardzo ceniona przez konsumentów i osiąga na rynku ceny wyższe, niż ma to miejsce w przypadku fasoli innego pochodzenia.

Co więcej, mowa jest tu o odmianie lokalnej, uprawianej od zamierzchłych czasów przez rolników z regionu A Mariña Luguesa, którzy wyselekcjonowali ją wybierając przy okazji kolejnych zbiorów najlepsze ziarna. Dziedziczone po przodkach praktyki lokalnych producentów rolnych, utrzymujących i wybierających najlepsze rośliny, przy równoczesnym dostosowywaniu technik produkcji do warunków panujących na tym obszarze, pozwoliły otrzymać produkt wyjątkowo związany z otoczeniem, o znakomitych walorach organoleptycznych.

Związek pomiędzy odmianą Faba Galaica a ograniczonym obszarem produkcji został stwierdzony w badaniu Wysokiej Rady ds. Badań Naukowych (Consejo Superior de Investigaciones Científicas, CSIC), w którym zauważono, że wartość tej odmiany w odniesieniu do walorów handlowych ziarna (szczególnie proporcjonalna ilość skórki i pochłanianie wilgoci) jest znacznie wyższa, gdy ziarno uprawia się w przedmiotowym ograniczonym obszarze, niż gdy rośnie ono w innych pobliskich strefach produkcji fasoli.

4.7. Organ kontrolny:

Nazwa: Instituto Galego da Calidade Alimentaria (Ingacal) Adres: Rúa Fonte dos Concheiros 11, bajo E-15703 Santiago de Compostela Telefon: (34) 981 54 00 55 Faks: (34) 981 54 00 18 E-mail: sxca.agri@xunta.es

4.8. Etykietowanie: Suche ziarna fasoli sprzedawane z chronionym oznaczeniem geograficznym „Faba de Lourenzá” powinny być opatrzone po certyfikacji etykietą handlową odpowiadającą własnej marce każdego z producentów/podmiotów pakujących i własną etykietą CHOG, z oznaczeniem alfanumerycznym z odpowiednim numerem, dopuszczoną i wydaną przez organ kontrolny, a także z oficjalnym logo chronionego oznaczenia geograficznego „Faba de Lourenzá”.

Zarówno na etykiecie handlowej, jak i na etykiecie własnej produktu, obowiązkowo musi znajdować się napis „Indicación Geográfica Protegida Faba de Lourenzá” (Chronione oznaczenie geograficzne Faba de Lourenzá).

(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.