ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
100.

apeluje o poświęcenie większej uwagi sektorom ogrzewania i chłodzenia; w związku z tym wzywa UE do przeanalizowania możliwości pełnego uwzględnienia sektora ogrzewania i chłodzenia w transformacji systemu energetycznego; zauważa, że obecnie ten sektor odpowiada za około 45 % końcowego zużycia energii w Europie i że potrzebne jest lepsze zrozumienie ważnej roli ogrzewania i chłodzenia; dlatego wzywa Komisję do zebrania niezbędnych danych o źródłach energii wykorzystywanych do ogrzewania i chłodzenia oraz o zastosowaniach ogrzewania i chłodzenia, a także o dystrybucji ciepła do różnych grup konsumentów końcowych (np. mieszkalnictwa, przemysłu, usług); popiera rozwój elektrociepłowni wykorzystujących ciepło ze źródeł odnawialnych lub ciepło odzyskane i ciepło z odpadów, a także dalsze badania nad systemami chłodniczymi i grzewczymi w celu zrealizowania ambitnej polityki UE; wzywa władze publiczne do zaktualizowania prognoz zapotrzebowania w okresie do roku 2050 oraz do przeprowadzenia ocen oddziaływania na regionalne uwarunkowania pod powierzchnią ziemi w celu optymalizacji podziału zasobów; wzywa ponadto Komisję i państwa członkowskie do przeznaczenia większych środków na lokalną infrastrukturę energetyczną, na przykład lokalne systemy grzewcze i chłodnicze – m.in. poprzez badania i rozwój oraz innowacyjne instrumenty finansowe – zapewniające wydajne, niskoemisyjne i bezemisyjne rozwiązania, które zastąpią import i wymianę/transport energii w skali ogólnoeuropejskiej; zauważa, że łatwo dostępne rozwiązania w zakresie energii odnawialnej (energia geotermalna, biomasa, w tym odpady biodegradowalne, energia słoneczna termalna oraz hydro/aerotermalna), w połączeniu ze środkami na rzecz efektywności energetycznej, mają potencjał dekarbonizacji zapotrzebowania na ciepło do 2050 r. w sposób bardziej opłacalny, przy jednoczesnym rozwiązaniu problemu ubóstwa energetycznego;
L.

mając na uwadze, że w związku z tym, iż prace albo zostały zakończone, albo są prawie na ukończeniu, Komisja uznała, że zamiast wniesienia sprawy przeciwko Austrii do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej będzie dążyć do osiągnięcia porozumienia z władzami austriackimi, które pozwoliłoby w jak największym zakresie naprawić to zaniedbanie; mając na uwadze, że Komisja uzgodniła z władzami austriackimi, iż przeprowadzą one OOŚ ex post w celu określenia między innymi, jakie środki zmniejszające ryzyko byłyby potrzebne do zmniejszenia wpływu hałasu na obywateli mieszkających w pobliżu lotniska;
12.

wzywa wszystkich przywódców politycznych w kraju do złagodzenia napięć politycznych, aby uniknąć dalszej przemocy, oraz do poinstruowania swoich zwolenników, by nie uczestniczyli w żadnych aktach przemocy; wzywa wszystkie partie polityczne w Bangladeszu do podjęcia dialogu;
57.

wzywa UE do poruszenia problemu niedopuszczalnego wywozu azbestu do krajów rozwijających się na forach, na których omawia się umowy handlowe, zwłaszcza w ramach WTO, oraz do wywarcia dyplomatycznej i finansowej presji na kraje wywożące azbest na rzecz zlikwidowania sektora górnictwa azbestu oraz zaprzestania nielegalnej i nieetycznej praktyki wywożenia przeznaczonych do złomowania statków zawierających azbest;
—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 i (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (2),
14.

zachęca rząd Pakistanu, by przeprowadził kompleksową kampanię informacyjną, tak by uzyskać większe poparcie i zaangażowanie społeczeństwa pakistańskiego oraz wzmocnić poziom zaufania w odniesieniu do kampanii szczepień; w związku z tym wzywa rząd pakistański, by podjął dialog z liderami społeczności lokalnych, tak by zaradzić przyczynom leżącym u źródła problemu;
81.

wzywa Komisję i państwa członkowskie, w celu pogłębienia integracji na europejskim rynku pracy, do podjęcia działań mających na celu zwiększenie mobilności na rynkach pracy i pomiędzy rynkami pracy poprzez usunięcie przeszkód prawnych i administracyjnych utrudniających swobodny przepływ pracowników w obrębie UE, takich jak przejściowe ograniczenia w dostępie do rynku pracy dla pracowników z Rumunii i Bułgarii, oraz poprzez zwiększenie praw do zabezpieczenia społecznego i poprawę warunków pracy pracowników korzystających z prawa do swobodnego przepływu; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia wykorzystania EURES w celu lepszego łączenia pasujących ofert pracy i osób szukających pracy w kontekście transgranicznym;
16.

zachęca Komisję do określenia specjalnych środków służących zwalczaniu wprowadzających w błąd i nieprawdziwych informacji dotyczących zobowiązań w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a związanych ze środowiskowymi i społecznymi skutkami produktów, wychodzących poza zakres dyrektywy dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych, szczególnie w odniesieniu do składania i rozpatrywania skarg na podstawie otwartej i jasnej procedury oraz wszczynania postępowań; uważa, że „ekologiczne kłamstwo” (greenwashing) jest nie tylko pewną formą zwodniczej i wprowadzającej w błąd konsumentów, władze publiczne i inwestorów praktyki, ale przyczynia się również do zmniejszenia zaufania do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw jako skutecznego narzędzia promowania zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu;
6.

podkreśla znaczenie wzmocnienia lokalnych systemów bankowych; podkreśla odpowiedzialność i funkcje banków – od tych na skalę europejską po banki lokalne – polegające na mądrym inwestowaniu w gospodarkę, a konkretniej w MŚP; zauważa różnice między państwami członkowskimi w ponoszonych przez MŚP kosztach zaciągania pożyczek oraz w dostępie MŚP do finansowania, wynikające z niekorzystnego kontekstu makroekonomicznego, co może mieć negatywny wpływ na ich konkurencyjność na obszarach przygranicznych; zwraca uwagę, że chociaż problemy MŚP związane z dostępem do kredytu nadal różnią się w zależności od państw członkowskich, wyniki badania EBC dotyczącego udzielania kredytów bankowych z października 2011 r. wskazują na znaczne ogólne zaostrzenie standardów udzielenia kredytów MŚP oraz dowodzą, że redukowanie do minimum inwestycji może prowadzić do kryzysu kredytowego; uznaje ponadto, że w UE istnieje duże zapotrzebowanie na mikrokredyty;
67.

popiera podejście Komisji odnośnie do innowacji przyjaznych dla osób starszych; wzywa jednak Komisję do dopilnowania, aby innowacje te były zorientowane na użytkownika i przyjazne dla niego oraz aktywnie uwzględniały ich potencjał; w związku z tym wzywa Komisję do opracowania metodyki oceny obecnych i przyszłych potrzeb osób starszych oraz do szerszego zaangażowania użytkowników końcowych w strategie polityczne i programy finansowania; przypomina, że właściwości dostosowywane do potrzeb osób starszych są również z reguły korzystne dla pozostałych pokoleń;
AM.

mając na uwadze, że Akt o jednolitym rynku stanowił istotną przekrojową strategię zmierzającą do usunięcia głównych niedociągnięć utrzymujących się na jednolitym rynku; mając na uwadze, że we wspomnianej strategii określono w sposób horyzontalny konkretne środki ustawodawcze i nieustawodawcze zdolne do uwolnienia niewykorzystanego potencjału w zakresie wzrostu gospodarczego i usunięcia przeszkód na drodze do jednolitego rynku; mając na uwadze, że we wnioskach przedstawionych przez Komisję zauważyć można pewne postępy w tej dziedzinie, lecz że wciąż konieczne są dalsze wysiłki służące stworzeniu wizji przyszłości i poszerzeniu perspektywy; mając na uwadze, że Komisja powinna w pierwszej kolejności podjąć działania odnośnie do wniosków już zawartych w Akcie o jednolitym rynku, w szczególności dotyczących horyzontalnego instrumentu nadzoru rynkowego, przejrzystości opłat bankowych i informacji innych niż finansowe dostarczanych przez przedsiębiorstwa;
7.

zachęca kraje rozwijające się, aby uczyniły cel zrównoważonego rozwoju gospodarczego horyzontalnym celem polityki krajowej w swoich strategiach i inicjatywach; zwraca się do Komisji o to, by dążyła, miedzy innymi dzięki oferowaniu większego wsparcia, do zwiększenia zdolności rządów do uwzględniania problematyki związanej ze zrównoważonym i sprzyjającym włączeniu społecznemu rozwojem gospodarczym w krajowych strategiach i programach działań w dziedzinie handlu;
33.

podkreśla znaczenie stosunków dobrosąsiedzkich oraz wyraża zadowolenie, że Czarnogóra odgrywa konstruktywną rolę we współpracy regionalnej, a ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje aktywne uczestnictwo tego kraju w szeregu inicjatyw regionalnych w Europie Południowo-Wschodniej; pochwala Czarnogórę za utrzymywanie dobrych stosunków dwustronnych ze wszystkimi krajami sąsiadującymi; wyraża jednak ubolewanie, że nadal pozostaje nieuregulowana kwestia wyznaczenia granic z prawie wszystkimi krajami ościennymi; wzywa do podjęcia starań w celu rozwiązania wszystkich nieuregulowanych jeszcze kwestii w duchu współpracy dobrosąsiedzkiej i podkreśla, że problemy dwustronne powinny zostać uregulowane jeszcze przed przystąpieniem do UE; ponownie wzywa Komisję i Radę do rozpoczęcia opracowywania, w zgodzie z postanowieniami traktatów UE, mechanizmu arbitrażu o ogólnym zastosowaniu z myślą o rozstrzyganiu dwustronnych sporów między krajami ubiegającymi się o członkostwo w UE a jej państwami członkowskimi;
15.

wzywa Komisję do uwzględnienia przypadków dyskryminacji ze względu na ciążę, planowanie ciąży i macierzyństwo np. w odniesieniu do sektora mieszkaniowego (wynajem) lub do trudności w uzyskaniu kredytu oraz do dostępu do wyrobów i usług medycznych, w szczególności do legalnie dostępnej opieki w dziedzinie zdrowia reprodukcyjnego oraz do leczenia umożliwiającego zmianę płci;
18.

przypomina, że wolność wypowiedzi i pluralizm mediów, w tym w internecie, należą do najważniejszych wartości europejskich i że prawdziwie demokratyczne społeczeństwo wymaga prawdziwej wolności wypowiedzi, w tym prawa do odmiennego zdania; podkreśla specjalną rolę, jaką media publiczne odgrywają w umacnianiu demokracji, i apeluje do władz o zapewnienie ich niezależności, trwałości i zgodności z normami Unii Europejskiej; ponownie podkreśla znaczenie uchylenia przepisów przewidujących nakładanie nadmiernie wysokich administracyjnych grzywien na media, co w niektórych przypadkach prowadzi do ich zamknięcia lub autocenzury, oraz pilną potrzebę zreformowania prawa dotyczącego internetu; podkreśla znaczenie zlikwidowania ograniczeń dla podstawowych wolności w szerszym kontekście stosowania zasady państwa prawa, zarówno pod względem brzmienia prawa, jak i jego stosowania; jest zaniepokojony zwłaszcza tym, że kodeks karny i ustawa antyterrorystyczna wykorzystywane są do ścigania pokojowych oświadczeń, jeśli są uważane za wspierające cele organizacji terrorystycznej; podkreśla potrzebę zmiany artykułów 26 i 28 tureckiej konstytucji, które ograniczają wolność wypowiedzi ze względów bezpieczeństwa narodowego, porządku publicznego i jedności państwowej; dlatego ponownie wzywa rząd Turcji do zakończenia przeglądu ram prawnych dotyczących wolności wypowiedzi i do niezwłocznego dostosowania ich do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka;
57.

domaga się aktywniejszego działania ze strony UE w stosunku do rajów podatkowych i ucieczki kapitału, które podkopują dochody zarówno UE jak i krajów rozwijających się i przeciwdziałają ograniczaniu ubóstwa i osiąganiu dobrobytu w ubogich krajach; zwraca uwagę, że nielegalna ucieczka kapitału z krajów rozwijających się wynosi od 6 % do 8,7 % ich PKB, co stanowi dziesięciokrotność całkowitej pomocy rozwojowej dla tych krajów; dlatego też wzywa Komisję do aktywnego poszukiwania dalszych możliwości współpracy z krajami rozwijającymi się w odniesieniu do tej kwestii; w szczególności domaga się przyjęcia międzynarodowej konwencji w celu usunięcia szkodliwych struktur podatkowych (na wzór wielostronnego mechanizmu automatycznej wymiany informacji podatkowych), przewidującej kary zarówno dla terytoriów odmawiających współpracy, jak i dla instytucji finansowych współpracujących z rajami podatkowymi (np. rozważając możliwość cofnięcia licencji bankowych instytucjom finansowym współpracującym z rajami podatkowymi na wzór amerykańskiej ustawy o przeciwdziałaniu nadużyciom ze strony rajów podatkowych);
31.

przypomina, że aktywne, profesjonalne i niezależne media to podstawowy element systemu demokratycznego; wzywa władze do przyspieszenia realizacji strategii medialnej przyjętej w październiku 2011 r. i towarzyszących jej planów działania; jest głęboko zaniepokojony nieustającą przemocą i groźbami w stosunku do dziennikarzy, zwłaszcza tych, którzy prowadzą śledztwa w sprawie korupcji i przestępczości zorganizowanej; podkreśla ogromne znaczenie wyjaśnienia morderstw popełnionych na dziennikarzach w latach 90. XX wieku i na początku XXI w., co byłoby dowodem na zaangażowanie nowego rządu na rzecz praworządności i wolności mediów; jest zaniepokojony próbami kontrolowania sektora mediów i wpływania nań oraz wzywa władze do zapewnienia mu niezależności od wpływów politycznych, aby dziennikarze mogli pracować bezpiecznie, skutecznie i bez poddawania się autocenzurze; podkreśla potrzebę podjęcia kroków przeciwko koncentracji własności mediów i brakowi przejrzystości w mediach, a także zapewnienia równego dostępu do rynku reklam, zdominowanego dotychczas przez kilka podmiotów gospodarczych i politycznych, w tym również do środków publicznych rozdzielanych z przeznaczeniem na reklamę i promocję; apeluje do dziennikarzy o przestrzeganie Kodeksu Etyki; odnotowuje, że poziom dostępu do internetu jest wciąż niski, uznaje znaczenie internetu dla wolności mediów i wzywa władze do maksymalnego zintensyfikowania wysiłków w tej dziedzinie; zwraca uwagę, że w doniesieniach medialnych podczas kampanii wyborczej brakowało niezbędnego elementu analitycznego, co wskazuje na potrzebę wyjaśnienia kwestii własności mediów; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że strategia jest zgodna z prawami konstytucyjnymi dotyczącymi mediów w językach mniejszościowych oraz podkreśla, że prawo do nadawania regionalnych publicznych programów radiowych i telewizyjnych powinno obejmować również Wojwodinę;
6.

ponownie wyraża zaniepokojenie z powodu przetrzymywania przywódców opozycji, dziennikarzy i prawników w wyniku procesów niespełniających międzynarodowych norm, a także apeluje raz jeszcze o zwolnienie wszystkich osób skazanych na podstawie mglistych zarzutów karnych, które można uznać za umotywowane politycznie, w tym Władimira Kozłowa, Wadima Kuraszima i Rozy Tuletajewej; wyraża obawy co do uczciwości procesów i ponownie wzywa do zagwarantowania w procesach przejrzystości i poszanowania międzynarodowych norm, do zaprzestania wydawania wyroków na podstawie mglistych zarzutów karnych oraz do zachowania niezawisłości wymiaru sprawiedliwości;
11.

z zadowoleniem przyjmuje, że rząd Wietnamu wezwał społeczeństwo do zgłaszania uwag w sprawie pierwszej reformy konstytucyjnej od 1992 r. oraz że teraz wydłużono termin na konsultacje do września 2013 r., ale ubolewa, że konsultacje publiczne doprowadziły do sankcji i nacisków przeciw tym, którzy zasadnie wyrazili swoje opinie; ma nadzieję, że nowa konstytucja priorytetowo reguluje kwestie praw obywatelskich i politycznych oraz swobód religijnych; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje otwarcie dialogu z organizacjami praw człowieka; wyraża nadzieję, że w dłuższej perspektywie może to skutkować ważnymi reformami w dziedzinie prawa pracy, edukacji i praw człowieka; zaleca, by zaproszono specjalnego sprawozdawcę ONZ ds. wolności wypowiedzi i poglądów na wizytę w kraju oraz by władze w pełni wdrożyły jakiekolwiek jego zalecenia;
28.

docenia pracę Komisji w zakresie kierowania procesem akcesyjnym Chorwacji; zwraca się do niej o przeanalizowanie tego procesu oraz sporządzenie wskazówek politycznych dla przyszłych kandydatów, takich jak stosowanie systemu wszechstronnego monitoringu w okresie pomiędzy zakończeniem negocjacji a akcesją; wzywa Komisję do oceny zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego i parlamentu w całym procesie akcesyjnym, aby wyciągnąć wnioski na potrzeby bieżących i przyszłych negocjacji; w tym szczególnym kontekście zwraca się do Komisji, by sporządziła propozycje skuteczniejszego zaangażowania w proces akcesyjny społeczeństwa obywatelskiego i parlamentów krajów kandydujących;
56.

odnotowuje, że coraz większa chińska obecność w Afryce przyczyniła się do rozwoju gospodarczego ze szczególnym naciskiem na projekty infrastrukturalne; docenia uznanie przez przywódców Chin ostrej krytyki niestabilnej, ukierunkowanej na surowce polityki Chin wobec Afryki podczas Forum Współpracy Chińsko-Afrykańskiej (FOCAC), które odbyło się w dniu 20 lipca 2012 r. w Pekinie, co pokazuje obecne otwarte dążenie Chin do zróżnicowania swojej działalności na kontynencie; z zadowoleniem przyjmuje deklarację szefa państwa i partii, Hu Jintao, złożoną podczas bieżącego posiedzenia FOCAC dotyczącą przyznania rekordowej kwoty 20 miliardów USD pożyczki państwom afrykańskim w ciągu trzech kolejnych lat z przeznaczeniem na rozwój ich infrastruktury, rolnictwa, produkcji oraz MŚP; z zadowoleniem odnosi się do wyrażonego przez Chiny poparcia dla Inicjatywy Przejrzystości w Branżach Wydobywczych (EITI) i zachęca władze chińskie do podążania śladem globalnych trendów w stronę większej przejrzystości oraz przyjęcia bardziej konkretnych zobowiązań w tej dziedzinie; apeluje do Unii Europejskiej o zachowanie czujności, jeżeli chodzi o polityczny, gospodarczy, społeczny i środowiskowy wpływ rosnących inwestycji Chin w Afryce;
15.

przypomina, że jeżeli WRF nie zostaną przyjęte do końca 2013 r., to pułapy i inne postanowienia dotyczące roku 2013 należy przedłużyć do czasu przyjęcia nowych WRF; sygnalizuje, że w tym przypadku będzie gotów osiągnąć szybkie porozumienie z Radą i Komisją, by dostosować wewnętrzną strukturę WRF, tak by odzwierciedlić priorytety polityczne Unii i zapewnić do 201 r. ustanowienie odpowiednich podstaw prawnych dla wszystkich dziedzin polityki i programów UE;
4.

podkreśla, jak ważne jest, aby każdy człowiek dobrze znał swoje prawa dotyczące ochrony przed przestępstwami popełnianymi z nienawiści, i wzywa państwa członkowskie do podejmowania wszelkich odpowiednich środków, by zachęcić do zgłaszania przestępstw popełnianych z nienawiści oraz wszelkich przestępstw o podłożu rasistowskim lub ksenofobicznym, a także do zapewnienia odpowiedniej ochrony osobom zgłaszającym takie przestępstwa oraz ofiarom przestępstw o podłożu rasistowskim i ksenofobicznym;
10.

ponownie wzywa do budżetyzacji Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) w następnym okresie programowania, a gdyby to nie nastąpiło, począwszy od 2021 r. w połączeniu z pełnym przeniesieniem do sekcji 4 wieloletnich ram finansowych („UE jako partner globalny”), ponieważ przyczyniłoby się to do bardziej skutecznego promowania priorytetów Unii oraz wsparcia tematycznego, a także zwiększyłoby kontrolę demokratyczną, widoczność, przewidywalność oraz spójność działań UE jako największego światowego dostarczyciela pomocy na rzecz rozwoju;
17.

zaleca, by UE wspierała międzynarodowe starania na rzecz rozwoju najwyższych i ściśle stosowanych norm bezpieczeństwa, które należy rozwijać zgodnie z postępem naukowym i uzasadnionymi obawami obywateli; podkreśla w tym kontekście rolę UE w zakresie polityki sąsiedztwa jako instrumentu na rzecz współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego; wzywa państwa członkowskie i Komisję do wzięcia na siebie współodpowiedzialności za doskonalenie międzynarodowych norm bezpieczeństwa jądrowego i ich właściwe stosowanie, w ścisłej współpracy z MAEA, sekretariatem konwencji Espoo i innymi odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi; zwraca się do Komisji, by rozważyła opracowany przez MAEA po katastrofie w Fukushimie plan działania i przedstawiła kompleksowy plan działań obejmujący konkretne ustalenia dotyczące wdrażania; wzywa komisję i państwa członkowskie, aby we współpracy z MAEA konstruktywnie współpracowały z krajami, które nie stosują przejrzystych testów wytrzymałościowych sprawdzających bezpieczeństwo jądrowe, jak Białoruś, Rosja i Turcja, oraz apeluje do tych krajów, by przestrzegały międzynarodowych norm bezpieczeństwa i współpracowały z międzynarodowymi ekspertami na wszystkich etapach przygotowania, budowy, pracy i likwidacji elektrowni jądrowych; uważa, że UE musi w związku z tym w pełni wykorzystać specjalistyczną wiedzę udostępnianą przez międzynarodowe organizacje i organy;
—

uwzględniając dokument pt. „The impacts of endocrine disrupters on wildlife, people and their environments” [„Wpływ substancji zaburzających gospodarkę hormonalną na przyrodę, człowieka i środowisko”], sprawozdanie Weybridge+15 (1996–2011) (ISSN 1725-2237),
37.

nakłania wszystkie podmioty do usprawnienia działań w zakresie inspekcji i nadzoru, aby efektywniej wykorzystywać dostępne zasoby; w związku z tym podkreśla również wartość bardziej systematycznego wykorzystywania wzajemnej oceny inspekcji, jak wskazała Komisja; podkreśla konieczność uzupełnienia obecnych inspekcji przez wzmożoną współpracę i wzajemne oceny wśród organów kontroli; zachęca europejską sieć wprowadzania w życie i stosowania prawodawstwa dotyczącego ochrony środowiska (IMPEL) do podjęcia działań idących w tym kierunku; wzywa również Komisję do propagowania wiedzy i rozwoju potencjału przez wspieranie sieci sędziów i prokuratorów, a także – w ścisłej współpracy z Komitetem Regionów – do ograniczenia środowiskowych i ekonomicznych kosztów braku zgodności oraz do zapewnienia równych warunków działania;
C.

mając na uwadze, że do ustawiania wyników meczów dochodziło w wielu państwach członkowskich, co stanowi powód do poważnych obaw, gdyż ustawianie wyników meczów wiąże się z przestępczością zorganizowaną i jest głównym źródłem zagrożeń dla środowiska sportowego w niemal wszystkich państwach członkowskich;
4.

podkreśla konieczność stworzenia drobnym producentom z krajów rozwijających się odpowiednich warunków do uzyskania dostępu do głównych łańcuchów wartości dodanej obsługujących unijny przemysł włókienniczy i odzieżowy, do awansu w ramach łańcucha wartości dodanej obejmującego sektor bawełny, sektor wyrobów włókienniczych i sektor odzieżowy oraz do wykorzystania potencjału bawełny organicznej oraz bawełny będącej przedmiotem sprawiedliwego handlu; wzywa Komisję do dokonania oceny dotyczącej sposobu, w jaki przepisy w dziedzinie zamówień publicznych w UE mogą wesprzeć wykorzystanie bawełny będącej przedmiotem sprawiedliwego handlu;
6.

apeluje, by niezwłocznie zastosować prawo więźniów do odwiedzin przez członków rodzin, oraz wzywa władze Izraela do stworzenia warunków niezbędnych do korzystania z tego prawa;
18.

podkreśla konieczność uwzględnienia usług finansowych w negocjacjach umowy o transatlantyckim partnerstwie handlowym i inwestycyjnym oraz apeluje w tym kontekście o zwrócenie szczególnej uwagi na ekwiwalencję, wzajemne uznanie, zbieżność i eksterytorialność, ponieważ są to zasadnicze kwestie dla obu stron; uważa, że korzystne byłoby zapewnienie zbieżności zmierzającej ku wspólnym ramom finansowym UE i USA; podkreśla, że choć dostęp do rynku należy postrzegać jako pozytywny krok, to proces nadzoru ostrożnościowego ma zasadnicze znaczenie dla uzyskania pełnej zbieżności; podkreśla, że ujemny wpływ eksterytorialności należy ograniczyć do minimum i dopilnować, by nie odwodził od spójnego podejścia do regulacji usług finansowych;
3.

wzywa do zastosowania zasady równości za pomocą środków zapewniających każdej stronie – oskarżeniu i obronie – te same środki proceduralne i te same możliwość przedstawienia materialnych dowodów dostępnych w czasie procesu, oraz do zagwarantowania im takiej samej możliwości przedstawienia swoich argumentów; wzywa do lepszego sprawdzenia dowodów, w tym środków mających na celu upewnienie się, że dowody nie zostały uzyskane za pomocą tortur;