PROJEKT BUDŻETU KORYGUJĄCEGO nr 7 DO BUDŻETU OGÓLNEGO NA 2011 R.

ZESTAWIENIE WYDATKÓW WEDŁUG SEKCJI Sekcja III — Komisja

Uwzględniając:

– Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

– rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[1], w szczególności jego art. 37,

– budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 przyjęty dnia 15 grudnia 2010 r.[2],

– budżet korygujący nr 1/2011[3] przyjęty dnia 6 kwietnia 2011 r.,

– budżet korygujący nr 2/2011[4] przyjęty dnia 5 lipca 2011 r.,

– budżet korygujący nr 3/2011[5] przyjęty dnia 14 lipca 2011 r.,

– budżet korygujący nr 4/2011 przyjęty dnia 28 września 2011 r.,

– budżet korygujący nr 5/2011 przyjęty dnia 25 października 2011 r.,

– projekt budżetu korygującego nr 6/2011[6] przyjęty dnia 18 października 2011 r.,

Komisja Europejska niniejszym przedkłada władzy budżetowej projekt budżetu korygującego nr 7 do budżetu na 2011 r.

ZMIANY W ZESTAWIENIU DOCHODÓW I WYDATKÓW WEDŁUG SEKCJI

Zmiany w zestawieniu dochodów i wydatków według sekcji dostępne są na stronie Eurleksu: (http://eur-lex.europa.eu/budget/www/index-pl.htm). Dla celów informacyjnych załączono wersję zmian w tym zestawieniu w języku angielskim w formie załącznika budżetowego.

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie. 3

2. Uruchomienie Funduszu Solidarności UE. 3

2.1 Hiszpania.. 3

2.2 Włochy.. 5

3. Finansowanie. 8

4. Zestawienie według działów ram finansowych.. 9

1. Wprowadzenie

Projekt budżetu korygującego (PBK) nr 7 na 2011 r. dotyczy uruchomienia z Funduszu Solidarności UE kwoty 37 979 875 EUR w formie środków na zobowiązania i na płatności w związku ze szkodami wywołanymi przez trzęsienie ziemi w Murcji, w Hiszpanii (21 070 950 EUR), oraz powodzie w regionie Veneto we Włoszech (16 908 925 EUR).

2. Uruchomienie Funduszu Solidarności UE

2.1 Hiszpania

W dniu 11 maja 2011 r. miasto Lorca nawiedziły dwa następujące po sobie trzęsienia ziemi o sile 5,2 stopni w skali Richtera, w wyniku których śmierć poniosło 9 osób, a 300 zostało rannych. Ewakuowano dalszych 10 000 osób, a około 30 000 pierwszą noc po trzęsieniu musiało spędzić na zewnątrz. Ponadto katastrofa spowodowała znaczne zniszczenia budynków mieszkalnych, przedsiębiorstw, budynków administracji publicznej, miejsc dziedzictwa kulturowego, sieci dróg i podstawowej infrastruktury.

(1) Komisja otrzymała wniosek w dniu 20 lipca, w terminie 10 tygodni po odnotowaniu pierwszej szkody w dniu 11 maja 2011 r. W dniu 1 sierpnia 2011 r. otrzymano zaktualizowaną wersję wniosku.

(2) W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania Funduszu Solidarności.

(3) Obszar dotknięty trzęsieniem ziemi obejmuje całą gminę Lorca, należącą do autonomicznej wspólnoty Murcji. Władze hiszpańskie oszacowały całkowite szkody na 843 mln EUR. Ta liczba obejmuje jednak również kwotę 162 000 EUR, którą państwo wypłaciło rodzinom ofiar w ramach rekompensaty i której nie może uznać za „szkodę bezpośrednią”. W związku z tym Komisja stwierdza, że całkowita kwota szkód bezpośrednich wynosi 842,838 mln EUR.

(4) Jako że łączna kwota szkód wynosi jedynie 23,8 % normalnego progu stosowanego wobec Hiszpanii w 2011 r. w wysokości 3,535 mld EUR[7], władze Hiszpanii złożyły wniosek na podstawie kryteriów stosowanych przy tak zwanych „klęskach nadzwyczajnych o zasięgu regionalnym”, ustalonych w art. 2 ust. 2 ostatni akapit rozporządzenia (WE) nr 2012/2002, który określa warunki uruchomienia Funduszu Solidarności „w wyjątkowych okolicznościach”. Na mocy tego przepisu, w drodze wyjątku, z pomocy funduszu może skorzystać region, który ucierpiał wskutek nadzwyczajnej klęski, głównie klęski żywiołowej, dotykającej znaczną część jego ludności, z poważnymi i trwałymi skutkami dla warunków życia i stabilizacji gospodarczej danego regionu. W rozporządzeniu postuluje się zwrócenie szczególnej uwagi na regiony oddalone i odizolowane, takie jak regiony wyspiarskie i peryferyjne, o których mowa w art. 349 TFUE. Rozporządzenie wzywa do „najwyższej dokładności” w dokonywaniu oceny wniosków złożonych na mocy kryterium „klęski nadzwyczajnej o zasięgu regionalnym”. Wspólnoty autonomicznej Murcji nie można uznać za region oddalony lub odizolowany.

(5) Jak określono w sprawozdaniu rocznym na temat Funduszu Solidarności (2002-2003)[8], Komisja uważa, że należy wprowadzić rozróżnienie między poważnymi wydarzeniami regionalnymi a tymi o zasięgu jedynie lokalnym, tak aby szczególne kryteria dotyczące klęsk regionalnych były rozumiane w kontekście krajowym. Zgodnie z zasadą pomocniczości, wydarzenia o zasięgu lokalnym podlegają władzom krajowym, natomiast w przypadku wydarzeń o zasięgu regionalnym można rozważyć udzielenie wsparcia w ramach Funduszu Solidarności. Trzęsienie ziemi poważnie dotknęło całą gminę Lorca, przy czym dwa trzęsienia ziemi, które miały miejsce w dniu 11 maja, spowodowały zniszczenia w całym regionie Murcji, w tym w Kartegenie, Águilas, Murcji, Mazarrón i wielu miastach w regionach Albacete, Jaén, Almerii i Alicante. Lorca jest trzecim pod względem wielkości miastem w regionie Murcji.

(6) W jednym z warunków uruchomienia Funduszu Solidarności w wyjątkowych okolicznościach, określonym w rozporządzeniu (WE) nr 2012/2002 przewiduje się, że klęska musi dotknąć znaczną część ludności regionu, którego dotyczy wniosek. Strefa, której dotyczy wniosek hiszpański, obejmuje całą gminę Lorca w autonomicznej wspólnocie Murcji o całkowitej liczbie ludności wynoszącej 92 694 mieszkańców (całkowita liczba ludności Murcji wynosi 1 461 979 osób). Klęska dotknęła wszystkich mieszkańców Lorki (oraz sąsiadujących terenów). Trzęsienie ziemi spowodowało dziewięć ofiar śmiertelnych, około 300 osób zostało rannych, ewakuowano około 10 000 mieszkańców, a 30 000 osób pierwszą noc po trzęsieniu musiało spędzić na zewnątrz. Pozostali mieszkańcy miasta schronili się w bardziej oddalonych dzielnicach lub na terenach przybrzeżnych. Pracownicy Czerwonego Krzyża uruchomili trzy szpitale polowe, w trzech obozach zapewniono schronienie dla ponad 5 000 osób, a ponadto rozdano 15 000 prowizorycznych kompletów do spania. Ponadto we wniosku wspomniano, że szacunkowo 80 % budynków uległo zniszczeniom, a wiele przedsiębiorstw i szkół zostało tymczasowo zamkniętych. Na podstawie informacji zawartych we wniosku można stwierdzić, że kryterium dotyczące znacznej części ludności zostało bez wątpienia spełnione.

(7) Jeżeli chodzi o wymóg poważnych i trwałych skutków dla warunków życia i stabilizacji gospodarczej danego regionu, we wniosku odniesiono się w szczególności do poważnych zniszczeń podstawowej infrastruktury i podstawowych obiektów, prywatnych budynków mieszkalnych, firm i przedsiębiorstw przemysłowych, jak również uszkodzeń lokalnej sieci dróg. Trzęsienie ziemi dotknęło także znaczną liczbę szkół publicznych, bibliotekę publiczną i konserwatorium muzyczne. Z przedstawionych informacji wynika, że niewystarczające są możliwości zakwaterowania nowych studentów Wydziału Nauk Medycznych w Lorce, którzy przybędą we wrześniu na początku nowego roku akademickiego, a tymczasem studenci mają istotny wpływ na gospodarkę w regionie. Ponadto zniszczenia zabytków architektonicznych znajdujących się w mieście mają znaczne skutki dla tak ważnego w tym regionie sektora turystyki. Katastrofa dotknęła około 708 sklepów, 50 zakładów rzemieślniczych, 482 przedsiębiorstwa usługowe oraz 210 hoteli i restauracji. Spadek liczby przybywających turystów stanowi poważny problem dla tego obszaru. Co więcej, przed trzęsieniem ziemi Lorca stanowiła regionalne centrum i punkt skupienia przedsiębiorstw, służby zdrowia, placówek edukacyjnych i wydarzeń kulturalnych, przyciągając ponad 250 tysięcy mieszkańców innych miast regionu. Dlatego też klęska poważnie wpłynęła na społeczno-gospodarczą sytuację regionu rozciągającego się również znacznie poza Lorkę ze względu na drastyczne ograniczenie lub wręcz przerwanie działalności gospodarczej. Wniosek zawiera szczegółową analizę skutków trzęsienia ziemi oraz zestawienie łącznych szacowanych szkód według sektorów.

(8) Koszty działań kwalifikujących się do przyznania pomocy na mocy art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2012/2002 szacuje się na 104 mln EUR. Zostały one podzielone na 4 kategorie: A) natychmiastowe przywrócenie do działania infrastruktury, B) tymczasowe miejsca zakwaterowania i służby ratownicze, C) infrastruktura prewencyjna i natychmiastowa ochrona dziedzictwa kulturowego oraz D) oczyszczanie obszarów/stref dotkniętych klęską.

(9) W ramach funduszy strukturalnych na lata 2007–2013 region ten kwalifikuje się jako „region objęty mechanizmem phasing-out”. Władze Hiszpanii nie poinformowały Komisji o zamiarze wykorzystania jakichkolwiek innych źródeł finansowania wspólnotowego w celu usunięcia skutków trzęsienia ziemi.

(10) Władze hiszpańskie podkreśliły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem.

2.2 Włochy

W okresie między dniem 31 października a 2 listopada 2010 r. region Veneto w północno-wschodnich Włoszech nawiedziły ulewne deszcze. Negatywne skutki tych gwałtownych opadów zostały wzmożone poprzez roztopy śniegu w okolicznych górach spowodowane ciepłym śródziemnomorskim wiatrem sirocco. Ta sytuacja doprowadziła do wystąpienia rzek z brzegów i zalania rozległych obszarów, powodując zniszczenia sieci dróg i infrastruktury, obszarów rolnych, przedsiębiorstw i budynków mieszkalnych. W regionie Veneto odnotowano znaczne szkody, a klęską zostało w szczególności dotknięte dorzecze Bacchiglione, w tym obszary miejskie Vicenzy i Padwy.

(11) Komisja otrzymała wniosek w dniu 7 stycznia 2011 r., w terminie 10 tygodni po odnotowaniu pierwszej szkody w dniu 31 października 2010 r. W dniu 11 sierpnia 2011 r. otrzymano w znacznym stopniu zmienioną wersję wniosku zawierającą zaktualizowane i uściślone oszacowanie szkód oraz w większości nowe dane liczbowe.

(12) W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta głównym zakresem zastosowania Funduszu Solidarności.

(13) W przedstawionym w styczniu pierwotnym wniosku oparto się na kryteriach dotyczących tak zwanych „klęsk nadzwyczajnych o zasięgu regionalnym”, ustalonych w art. 2 ust. 2 ostatni akapit rozporządzenia Rady (WE) nr 2012/2002, a tym samym zakres wniosku został ograniczony do głównej strefy klęski położonej wzdłuż rzeki Bacchiglione, dla której całkowitą wartość szkód oszacowano na 994,9 mln EUR. Wniosek był jednak niekompletny i nie zawierał żadnych dowodów potwierdzających większość tych szkód. W związku z tym nie można było dokonać oceny wniosku.

(14) W odpowiedzi na wniosek służb Komisji w dniu 11 sierpnia władze włoskie przedłożyły zaktualizowany wniosek zawierający szereg nowych materiałów dowodowych oraz ponowne oszacowanie szkód. Zgłoszone nowe dane liczbowe dotyczące szkód obejmują cały region Veneto, a ich całkowita wartość wynosi 3,717 mld EUR. Kwota ta przekracza o 182 mln EUR próg stosowany przy uruchamianiu Funduszu Solidarności w odniesieniu do Włoch, który w 2011 r. wynosi 3,536 mld EUR (tj. 3 mld EUR w cenach z 2002 r.). W oparciu o te dane liczbowe klęska kwalifikowałaby się do pomocy na podstawie kryteriów dotyczących „poważnych klęsk żywiołowych” określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2012/2002.

(15) Jako alternatywę do scenariusza poważnej klęski w zmienionym wniosku z 11 sierpnia przedstawiono także zaktualizowane informacje na podstawie kryteriów dotyczących tak zwanych klęsk nadzwyczajnych o zasięgu regionalnym. Mimo że we wniosku nie ma o tym wzmianki, wydaje się, że te informacje dostarczono na wypadek, gdyby wniosek nie został przyjęty na podstawie kryteriów dotyczących poważnej klęski.

(16) Dane dotyczące szkód przedstawione przez władze włoskie w ramach scenariusza „poważnej klęski” można podzielić na cztery główne kategorie: 1) szkody zgłoszone przez organy publiczne (gminy, prowincje, prefektury, regionalne służby leśne itp.): 588 mln EUR; 2) szkody spowodowane osuwiskami na skutek powodzi: 124 mln EUR; 3) koszty przywrócenia systemu bezpieczeństwa hydrologicznego: 2 732 mln EUR; 4) dodatkowe „koszty realizacji”: 273 mln EUR. Szkody zgłoszone w odniesieniu do punktów 1) i 2) wydają się prawdopodobne, natomiast z wniosku jasno wynika, że w punktach 3) i 4) zawarto w dużej mierze koszty udoskonalenia systemu gospodarki wodnej w celu osiągnięcia wyższego poziomu zabezpieczenia, co wydaje się konieczne i o czym świadczą powodzie. Jedynie niewielka część tych kosztów dotyczy naprawy szkód spowodowanych bezpośrednio przez powodzie. Koszty środków zapobiegawczych nie mogą jednak zostać uwzględnione przy rozpatrywaniu wniosku o uruchomienie Funduszu Solidarności. Mimo że na podstawie przedstawionych danych nie jest możliwe dokładne przedstawienie w ujęciu liczbowym, nie ma wątpliwości co do tego, że koszty określone we wniosku dotyczące zapobiegania, a nie napraw, znacznie przekraczają kwotę 182 mln EUR. W związku z tym kwota całkowitych szkód bezpośrednich pozostaje poniżej ustalonego progu i tym samym Komisja stwierdza, że powódź w regionie Veneto nie kwalifikuje się do uzyskania pomocy na podstawie kryterium dotyczącego poważnej klęski.

(17) Jako że łączna kwota szkód pozostaje poniżej normalnego progu, wniosek został rozpatrzony na podstawie kryteriów stosowanych przy tak zwanych „klęskach nadzwyczajnych o zasięgu regionalnym”, ustalonych w art. 2 ust. 2 ostatni akapit rozporządzenia (WE) nr 2012/2002, który określa warunki uruchomienia Funduszu Solidarności „w wyjątkowych okolicznościach”. Według tych kryteriów region może wyjątkowo skorzystać z pomocy Funduszu w przypadku, gdy został on dotknięty klęską nadzwyczajną, głównie klęską żywiołową, dotykającą znaczną część jego ludności, z poważnymi i trwałymi skutkami dla warunków życia i stabilizacji gospodarczej tego regionu. W rozporządzeniu postuluje się zwrócenie szczególnej uwagi na regiony oddalone i odizolowane, takie jak regiony wyspiarskie i peryferyjne, o których mowa w art. 349 TFUE. Region Veneto nie zalicza się do tej kategorii. Rozporządzenie wzywa do „najwyższej dokładności” w dokonywaniu oceny wniosków złożonych na mocy kryterium „klęski nadzwyczajnej o zasięgu regionalnym”.

(18) Jak opisano powyżej, władze włoskie przedstawiły także dowody dotyczące jedynie najbardziej dotkniętej strefy wzdłuż dorzecza Bacchiglione, aby wypełnić kryteria dotyczące „klęski o zasięgu regionalnym”, w razie gdyby kryteria dotyczące poważnej klęski nie zostały spełnione. Władze włoskie oceniają łączną wartość szkód spowodowanych powodzią na kwotę 1 156,86 mln EUR. Ta kwota obejmuje następujące elementy: 1) szkody zgłoszone przez władze gmin (w tym zniszczenia mienia prywatnego i przedsiębiorstw, szkody w rolnictwie oraz koszty zakwaterowania tymczasowego, naprawy obiektów dziedzictwa kulturowego i działań nadzwyczajnych) w kwocie 178,612 mln EUR, 2) zniszczenia obiektów użyteczności publicznej w kwocie 2,035 mln EUR, 3) środki na lokalne działania w zakresie inżynierii lądowej w wysokości 50,562 mln EUR, 4) zniszczenia autostrady A4 o wartości 1,308 mln EUR, 5) środki na działania ratujące zdrowie ludzkie i zdrowie zwierząt w wysokości 0,639 mln EUR, 6) wynagrodzenia dla osób, które dobrowolnie uczestniczyły w działaniach związanych z ochroną ludności w wysokości 1,800 mln EUR oraz 7) „koszty środków bezpieczeństwa na terenach dotkniętych klęską” w wysokości 921,912 mln EUR. Dane liczbowe odnoszące się do szkód w punktach od 1) do 6) wydają się prawdopodobne, natomiast w punkcie 7) – podobnie jak w przypadku danych przedstawionych w scenariuszu poważnej klęski – zawarto środki mające na celu nie tylko naprawę szkód bezpośrednich, lecz również podniesienie ogólnego poziomu bezpieczeństwa systemu gospodarki wodnej (w tym zalesianie i ochronę przed osuwiskami). W przedstawionych danych dokonano jednak rozróżnienia między działaniami „bezzwłocznymi”, „bardzo pilnymi”, „pilnymi” i „koniecznymi”. Można założyć, że działania określone jako „bezzwłoczne” i „bardzo pilne” dotyczą natychmiastowych napraw szkód spowodowanych powodziami. Kwota odpowiadająca tym kategoriom to 492,506 mln EUR (w tym kwota 51,105 mln EUR zawarta w kosztach działań w zakresie inżynierii lądowej poniesionych już przez gminy, którą należy odliczyć). Na tej podstawie Komisja stwierdza, że wartość całkowitych szkód bezpośrednich można oszacować na 676,357 mln EUR. Kwota ta stanowi 19 % normalnego progu stosowanego przy uruchamianiu Funduszu Solidarności w odniesieniu do Włoch w 2011 r.

(19) W jednym z warunków uruchomienia Funduszu Solidarności w wyjątkowych okolicznościach, określonym w rozporządzeniu (WE) nr 2012/2002 przewiduje się, że klęska musi dotknąć znaczną część ludności regionu, którego dotyczy wniosek. Wyznaczona strefa obejmuje części 14 gmin. W tych 14 gminach zarejestrowanych jest 28 391 mieszkańców, z których 20 068 (tj. 70,6 % ogólnej liczby mieszkańców) uznaje się za osoby znacznie dotknięte skutkami powodzi. Zgłoszono około 2 800 osób, które musiały zostać tymczasowo przesiedlone. Na skutek powodzi zniszczonych zostało ponad 2 000 budynków i duża liczba garaży, ponadto uszkodzonych zostało 450 samochodów. We wniosku opisano różne rodzaje skutków jakie wywarła powódź na życie ludności, od szkód czysto osobistych i przerwania działalności gospodarczej, poprzez zakłócenia w funkcjonowaniu głównych obiektów użyteczności publicznej, systemu telekomunikacyjnego i ruchu drogowego. Tym samym można stwierdzić, że powódź dotknęła większość ludności.

(20) Jeżeli chodzi o wpływ i konsekwencje powodzi, jak również wymóg przedstawienia poważnych i trwałych skutków dla warunków życia i stabilizacji gospodarczej tego regionu, we wniosku jest mowa w szczególności o destabilizacji środowiska naturalnego i zaburzeniu stabilizacji gospodarczej w całym regionie Veneto. Struktura gospodarcza tego regionu opiera się na małych i średnich przedsiębiorstwach, w dużej części prowadzonych przez rodziny i głównie zorientowanych na wywóz. Zgłoszono, że ponad 2 500 MŚP utraciło swoją infrastrukturę, maszyny i narzędzia pracy. W całym regionie Veneto liczba przedsiębiorstw zagrożonych skutkami powodzi wynosi 40 400, z czego 9 900 to małe przedsiębiorstwa zatrudniające około 250 000 osób. Jeżeli chodzi o sektor rolniczy, zgłoszono straty zwierząt gospodarskich, a obszary uprawne zostały pokryte błotem.

(21) Jak określono w sprawozdaniu rocznym na temat Funduszu Solidarności (2002-2003)[9], Komisja uważa, że należy wprowadzić rozróżnienie między poważnymi wydarzeniami regionalnymi a tymi o zasięgu jedynie lokalnym, tak aby szczególne kryteria dotyczące klęsk regionalnych były rozumiane w kontekście krajowym. Zgodnie z zasadą pomocniczości, wydarzenia o zasięgu lokalnym podlegają władzom krajowym, natomiast w przypadku wydarzeń o zasięgu regionalnym można rozważyć udzielenie wsparcia w ramach Funduszu Solidarności. Dowody przedstawione przez władze włoskie wskazują, że powódź poważnie dotknęła region Veneto, a jej najpoważniejsze skutki odczuli głównie mieszkańcy dorzecza Bacchiglione.

(22) Koszty działań kwalifikujących się do przyznania pomocy na mocy art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2012/2002 szacuje się na 779,06 mln EUR. Zostały one podzielone na 4 kategorie: A) natychmiastowe przywrócenie do działania infrastruktury, B) tymczasowe miejsca zakwaterowania i służby ratownicze, C) infrastruktura prewencyjna i natychmiastowa ochrona dziedzictwa kulturowego oraz D) oczyszczanie obszarów/stref dotkniętych klęską. Przy założeniu, że tylko część zgłoszonych szkód można uznać za szkody bezpośrednie (por. pkt 18 powyżej), należy skorygować kwotę dotyczącą działań kwalifikujących się do uzyskania pomocy do najwyżej 573,225 mln EUR.

(23) W ramach funduszy strukturalnych na lata 2007–2013 region ten kwalifikuje się jako „region objęty celem Konkurencyjność i zatrudnienie”. Władze Włoch nie poinformowały Komisji o zamiarze wykorzystania jakichkolwiek innych źródeł finansowania wspólnotowego w celu usunięcia skutków tej powodzi.

(24) Władze włoskie podkreśliły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem.

3. Finansowanie

Całkowity roczny budżet Funduszu Solidarności wynosi 1 mld EUR. Ponieważ zasada solidarności była głównym uzasadnieniem utworzenia funduszu, Komisja jest zdania, że pomoc z funduszu powinna być udzielana stopniowo. Oznacza to, że zgodnie z uprzednio stosowaną praktyką część szkód, której wartość przekracza próg (wynoszący 0,6 % DNB lub 3 mld EUR w cenach z 2002 r., w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa), powinna być objęta pomocą o większej intensywności niż szkody do wartości progowej. Współczynnik stosowany w przeszłości do przydziału środków w związku z poważnymi klęskami wynosi 2,5 % wartości całkowitych szkód bezpośrednich poniżej progu uruchomienia funduszu oraz 6 % wartości szkód powyżej progu. Metoda obliczania pomocy z Funduszu Solidarności została określona w sprawozdaniu rocznym na temat Funduszu Solidarności (2002–2003) i zaakceptowana przez Radę oraz Parlament Europejski.

Proponuje się przeniesienie środków na płatności z pozycji budżetowej 05 04 05 01 — Programy na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, uwzględniając różnice między zaktualizowanymi we wrześniu 2011 r. prognozami płatności państw członkowskich a oświadczeniami dotyczącymi płatności złożonymi w listopadzie 2011 r.

W omawianym przypadku proponuje się zastosowanie tych samych stawek procentowych oraz udzielenie pomocy w następujących kwotach:

|| || || || || (w EUR)

|| Przyjęta wartość szkód bezpośrednich || Próg || Kwota wg współczynnika 2,5 % || Kwota wg współczynnika 6 % || Całkowita kwota proponowanej pomocy UE

Hiszpania – trzęsienie ziemi w Lorce || 842,838 mln || 3 536 mln || 21 070 950 || - || 21 070 950

Powódź w regionie Veneto || 676,357 mln || 3 536 mln || 16 908 925 || - || 16 908 925

Ogółem || || || || || 37 979 875

4. Zestawienie według działów ram finansowych

Ramy finansowe Dział/poddział || Ramy finansowe 2011 || Budżet na 2011 r. (w tym BK 1-5 i PBK 6) || PBK 7/2011 || Budżet na 2011 r. (w tym BK 1-5 i PBK 6-7/2011)

Środki na zobowiązania || Środki na płatności || Środki na zobowiązania || Środki na płatności || Środki na zobowiązania || Środki na płatności || Środki na zobowiązania || Środki na płatności

1. TRWAŁY WZROST || || || || || || || ||

1a. Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia || 12 987 000 000 || || 13 520 566 270 || 11 523 944 758 || || || 13 520 566 270 || 11 523 944 758

1b. Spójność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia || 50 987 000 000 || || 50 983 843 784 || 42 060 394 626 || || || 50 983 843 784 || 42 060 394 626

Ogółem || 63 974 000 000 || || 64 504 410 054 || 53 584 339 384 || || || 64 504 410 054 || 53 584 339 384

Margines[10] || || || -30 410 054 || || || || -30 410 054 ||

2. ZARZĄDZANIE ZASOBAMI NATURALNYMI I ICH OCHRONA || || || || || || || ||

W tym: wydatki związane z rynkiem i płatności bezpośrednie || 47 617 000 000 || || 42 868 061 900 || 42 788 499 841 || || || 42 868 061 900 || 42 788 499 841

Ogółem || 59 688 000 000 || || 58 659 248 389 || 56 378 918 184 || || -37 979 875 || 58 659 248 389 || 56 340 938 309

Margines || || || 1 028 751 611 || || || || 1 028 751 611 ||

3. OBYWATELSTWO, WOLNOŚĆ, BEZPIECZEŃSTWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ || || || || || || || ||

3a. Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość || 1 206 000 000 || || 1 180 030 263 || 857 199 845 || || || 1 180 030 263 || 857 199 845

3b. Obywatelstwo || 683 000 000 || || 879 831 486 || 842 903 486 || 37 979 875 || 37 979 875 || 917 811 361 || 880 883 361

Ogółem || 1 889 000 000 || || 2 059 861 749 || 1 700 103 331 || 37 979 875 || 37 979 875 || 2 097 841 624 || 1 738 083 206

Margines[11] || || || 26 072 737 || || || || 26 072 737 ||

4. UE JAKO PARTNER NA ARENIE MIĘDZYNARODOWEJ[12] || 8 430 000 000 || || 8 759 300 431 || 7 242 528 574 || || || 8 759 300 431 || 7 242 528 574

Margines || || || -70 439 377 || || || || -70 439 377 ||

5. ADMINISTRACJA[13] || 8 144 000 000 || || 8 172 839 289 || 8 171 544 289 || || || 8 172 839 289 || 8 171 544 289

Margines || || || 53 160 711 || || || || 53 160 711 ||

OGÓŁEM || 142 125 000 000 || 133 440 000 000 || 142 155 659 912 || 127 077 433 762 || 37 979 875 || 0 || 142 193 639 787 || 127 077 433 762

Margines || || || 1 112 135 628 || 6 544 566 238 || || || 1 112 135 628 || 6 544 566 238

[1] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

[2] Dz.U. L 68 z 15.3.2011, s. 1.

[3] Dz.U. L 172 z 30.6.2011, s. 1.

[4] Dz.U. L 213 z 19.8.2011, s. 1.

[5] Dz.U. L 251 z 27.9.2011, s. 1.

[6] COM(2011) 674 wersja ostateczna.

[7] tj. 3 mld EUR według cen z 2002 r.

[8] Sprawozdanie roczne (2002-2003) i sprawozdanie na temat doświadczenia zdobytego po roku stosowania nowego instrumentu, COM(2004) 397 wersja ostateczna z 26.5.2004 r.

[9] Sprawozdanie roczne (2002-2003) i sprawozdanie na temat doświadczenia zdobytego po roku stosowania nowego instrumentu, COM(2004) 397 wersja ostateczna z 26.5.2004 r.

[10] Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) nie jest uwzględniany przy obliczaniu marginesu w ramach działu 1a (500 mln EUR). Kwota 34 mln EUR powyżej pułapu finansowana jest poprzez uruchomienie instrumentu elastyczności.

[11] Kwota Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (FSUE) jest ujęta poza odpowiednimi działami zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. (Dz.U. C 139 z 14.6.2006).

[12] Margines dla działu 4 na 2011 r. nie uwzględnia środków związanych z rezerwą na pomoc nadzwyczajną (253,9 mln EUR). Kwota 71 mln EUR powyżej pułapu finansowana jest poprzez uruchomienie instrumentu elastyczności.

[13] W celu obliczenia marginesu w ramach pułapu dla działu 5 uwzględniono kwotę 82 mln EUR na składki pracownicze na system emerytalno-rentowy z przypisu (1) ram finansowych na lata 2007–2013.