[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 21 grudnia 2007 r.

COM(2007) 844 wersja ostateczna

2007/0286 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola)

(przekształcenie)

(przedstawiony przez Komisję) [COM(2007) 843 wersja ostateczna] [SEK(2007) 1679] [SEK(2007) 1682]

UZASADNIENIE

1) KONTEKST WNIOSKU

Podstawa i cele wniosku

Agenda lizbońska, szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego oraz unijna strategia zrównoważonego rozwoju były ważnymi czynnikami w procesie przeglądu dyrektywy dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (IPPC) oraz powiązanych z nią aktów prawnych regulujących kwestię emisji przemysłowych. Jeden z głównych aspektów tych inicjatyw dotyczy wprowadzenia ulepszeń służących ochronie środowiska po rozsądnych kosztach i stworzenia korzystnych warunków dla innowacji technicznych. Przegląd był również wymieniany w kontekście działań na rzecz lepszego stanowienia prawa oraz stanowi część programu Komisji dotyczącego stopniowego upraszczania prawodawstwa w latach 2006-2009.

Kontekst ogólny

Działalność przemysłowa jest ważnym elementem gospodarki. Przyczynia się ona jednak do zanieczyszczenia środowiska oraz wiąże się z powstawaniem odpadów i zużyciem energii. Mimo iż poziom emisji spadł w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, działalność przemysłowa pozostaje jednym z głównych źródeł zanieczyszczeń.

Dyrektywa IPPC obejmuje ok. 52 000 instalacji. Pochodzące z nich emisje do powietrza stanowią dużą część łącznych emisji najważniejszych substancji zanieczyszczających i znacznie przekraczają docelowe ilości wyznaczone w strategii tematycznej dotyczącej zanieczyszczenia powietrza. Bez dalszego ograniczenia emisji z instalacji objętych dyrektywą IPPC nie uda się osiągnąć korzyści w zakresie zdrowia i stanu środowiska, jakie w zamierzeniu miały wyniknąć z realizacji celów tej strategii.

Działalność przemysłowa wywiera również wpływ na inne elementy środowiska naturalnego, np. na wodę i glebę, oraz jest źródłem odpadów. Dlatego zasadnicze znaczenie ma zastosowanie przy wydawaniu pozwoleń zintegrowanego podejścia uwzględniającego wzajemne powiązania pomiędzy różnymi składnikami środowiska naturalnego.

Głównym elementem tego podejścia jest wdrożenie najlepszych dostępnych technik (BAT). Rozumie się przez to stosowanie uznanych technik o najwyższej skuteczności z punktu widzenia możliwości zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska jako całości, których wdrożenie w danym sektorze jest wykonalne z ekonomicznego i technicznego punktu widzenia przy uwzględnieniu kosztów i korzyści.

Komisja organizuje wymianę informacji na temat najlepszych dostępnych technik z udziałem państw członkowskich i innych zainteresowanych stron w celu stworzenia dokumentów referencyjnych BAT (BREF), wskazujących techniki, które są uznawane na szczeblu unijnym za BAT w odniesieniu do poszczególnych branż przemysłu.

Instalacje przemysłowe podlegają oprócz tego dyrektywom sektorowym, które określają warunki operacyjne i inne wymogi techniczne dla tych instalacji. W odniesieniu do dyrektywy IPPC przepisy te uznaje się za wymogi minimalne.

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Celem wniosku jest zmiana następujących instrumentów i przekształcenie ich w jeden akt prawny:

dyrektywa Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących z przemysłu ditlenku tytanu, Dz.U. L 54 z 24.2.1987, s. 19 ;

dyrektywa Rady 82/883/EWG z dnia 3 grudnia 1982 r. w sprawie procedur nadzorowania i monitorowania środowiska naturalnego w odniesieniu do odpadów pochodzących z przemysłu ditlenku tytanu, Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 1 ;

dyrektywa Rady 92/112/EWG z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie procedur harmonizacji programów mających na celu ograniczanie i ostateczną eliminację zanieczyszczeń powodowanych przez odpady pochodzące z przemysłu ditlenku tytanu, Dz.U. L 409 z 31.12.1992, s. 11 (zwane łącznie „dyrektywami w sprawie TiO2”);

dyrektywa Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotycząca zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli, Dz.U. L 257 z 10.10.1996, s. 26 ;

dyrektywa Rady 1999/13/WE z dnia 11 marca 1999 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych spowodowanej użyciem organicznych rozpuszczalników podczas niektórych czynności i w niektórych urządzeniach, Dz.U. L 85 z 29.3.1999, s. 1;

dyrektywa 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie spalania odpadów, Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 91 („dyrektywa w sprawie spalania odpadów”);

dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania, Dz.U. L 309 z 27.11.2001, s. 1, („dyrektywa LCP”).

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Wniosek jest zgodny z art. 175 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a jego celem jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i środowiska naturalnego.

2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Proces przeglądu, rozpoczęty pod koniec 2005 r., opierał się na szeroko zakrojonym programie badań i ciągłych konsultacji z zainteresowanymi stronami, obejmującym między innymi powołanie grupy doradczej, zorganizowanie spotkania w celu wysłuchania zainteresowanych stron oraz konsultacje internetowe.

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia

Konsultacja internetowa miała miejsce w okresie od 17 kwietnia do 18 czerwca 2007 r. Otrzymano i przeanalizowano ok. 450 odpowiedzi.

Znaczna większość respondentów zgodziła się co do tego, że:

- wszystkie główne rodzaje wpływu na środowisko wywieranego przez instalacje IPPC powinny w dalszym ciągu być regulowane prawodawstwem unijnym w zintegrowany sposób;

- najlepsze dostępne techniki powinny pozostać głównym sposobem zapobiegania zanieczyszczeniom środowiska pochodzącym z instalacji przemysłowych lub minimalizowania ich, a dokumenty BREF powinny odgrywać główną rolę we wdrożeniu BAT;

- na szczeblu UE należy ustanowić pewne minimalne zasady dotyczące kontroli i dodatkowych działań w dziedzinie monitorowania emisji i sprawozdań na ich temat;

- szczegółowe badania mogą przyczynić się do pojawienia się nowych technik, które powinny zostać rozważone jako potencjalne przyszłe BAT;

- należy uchylić zbędne wymogi w zakresie monitorowania i sprawozdawczości spoczywające na operatorach oraz scalić i zracjonalizować wszystkie wymogi dotyczące sprawozdań składanych Komisji przez państwa członkowskie.

Wszystkie informacje źródłowe są dostępne na publicznej stronie internetowej CIRCA[1] poświęconej tej inicjatywie.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Dziedziny nauki/wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek

Przy opracowywaniu wniosku odwołano się do następujących dziedzin wiedzy fachowej: (1) ocena wpływu emisji przemysłowych (do powietrza, wody i gleby) na zdrowie i środowisko naturalne, (2) technologie środowiskowe służące zapobieganiu emisjom przemysłowym lub ograniczaniu ich, (3) analizy i modele ekonomiczne, (4) szacunkowa ocena skutków dla zdrowia, obejmująca ocenę ilościową w kategoriach finansowych, (5) szacunkowa ocena korzyści dla ekosystemu, (6) wiedza na temat wydawania pozwoleń dla instalacji przemysłowych i kontrolowania ich.

Zastosowana metodyka

Do głównych zastosowanych metod należały spotkania z ekspertami oraz zlecenie wykonania szerokiego programu badań, obejmującego opracowanie modeli i zebranie szczegółowych informacji na temat wdrożenia poprzez analizy przypadku oraz oceny sektorowe i geograficzne.

Główne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacje

Przeprowadzono konsultacje ze znaczną liczbą ekspertów reprezentujących państwa członkowskie, ekspertów naukowych, przedstawicieli branży, organizacji pozarządowych zajmujących się ochroną środowiska oraz wyspecjalizowanych konsultantów.

Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych opinii

Informacje zebrane przez Komisję można podsumować następująco: (i) emisje przemysłowe mogą powodować poważne zagrożenia dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego, jednak można im zapobiegać i kontrolować je w sposób efektywny pod względem kosztów dzięki zastosowaniu najlepszych dostępnych technik, (ii) niezbędne jest wzmocnienie obecnie obowiązujących przepisów w celu wykorzystania potencjału BAT z korzyścią dla środowiska oraz wsparcie państw członkowskich we wdrażaniu tych przepisów, (iii) wzajemne oddziaływanie pomiędzy poszczególnymi przepisami prawnymi powinno zostać zracjonalizowane, a niektóre przepisy dotyczące sprawozdawczości i monitorowania powinny zostać uproszczone w celu ograniczenia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych i poprawy bieżącej praktyki wdrożenia.

Sposoby udostępnienia opinii ekspertów

Wszystkie sprawozdania (zarówno projekty, jak i wersje końcowe) przekazane przez ekspertów i osoby kontaktowe, a także uwagi i komentarze zainteresowanych stron, były rutynowo udostępniane publicznie przez zamieszczenie w internecie.

Ocena skutków

Główne problemy wskazane w ocenie skutków dotyczą: (1) braków w obowiązujących przepisach, wskutek których przepisy te nie są wdrażane w zadowalający sposób a działania podejmowane na szczeblu wspólnotowym w celu wyegzekwowania przepisów napotykają na trudności, przez co nie udaje się osiągnąć zamierzonych korzyści w dziedzinie zdrowia i środowiska naturalnego; (2) złożoności i braku spójności części obowiązujących ram prawnych. Problemy te nie tylko utrudniają osiągnięcie celów zarysowanych w unijnej strategii zrównoważonego rozwoju, a zwłaszcza w strategiach tematycznych, ale również mogą potencjalnie prowadzić do zaburzeń konkurencji z uwagi na znaczne różnice w normach ochrony środowiska i istnienie niepotrzebnych obciążeń administracyjnych.

Na podstawie tych ustaleń w ocenie skutków przeanalizowano szereg możliwych rozwiązań politycznych w celu opracowania pakietu środków, które byłyby efektywne pod względem kosztów i umożliwiłyby rozwiązanie powyższych problemów. Na podstawie oceny Komisja postanowiła przedstawić omówione poniżej propozycje.

Jeśli chodzi o niespójność i złożoność obecnie obowiązujących przepisów, Komisja proponuje przyjęcie jednej dyrektywy, w której w drodze przekształcenia połączono by dyrektywę IPPC oraz sześć dyrektyw sektorowych.

Ponadto niezbędna jest zmiana niektórych przepisów w obecnie obowiązującym prawodawstwie w celu naprawy braków w faktycznym stosowaniu BAT, problemów wynikających z niejasności niektórych wymogów (np. wymogu dotyczącego wydawania i przeglądu pozwoleń na podstawie BAT), problemu braku przepisów na temat egzekwowania wymogów oraz ograniczeń obowiązującego prawodawstwa z punktu widzenia realizacji celów strategii tematycznych. Wśród głównych zalecanych zmian prawodawstwa znajdują się:

- wyjaśnienie i wzmocnienie koncepcji najlepszych dostępnych technik;

- przegląd dopuszczalnych wielkości emisji dla dużych instalacji spalania oraz instalacji produkujących ditlenek tytanu w celu ujednolicenia ich z normami BAT;

- stworzenie Komitetu, którego zadaniem będzie dostosowanie istniejących wymogów technicznych innych niż istotne do postępu naukowo-technicznego oraz określenie rodzaju i formatu sprawozdań wymaganych od państw członkowskich;

- wprowadzenie przepisów dotyczących kontroli i ulepszeń służących ochronie środowiska;

- wprowadzenie zachęt dla innowacji oraz rozwoju i wdrażania nowych technik;

- uproszczenie i wyjaśnienie niektórych przepisów dotyczących pozwoleń, monitorowania i sprawozdawczości w celu ograniczenia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych;

- rozszerzenie zakresu przepisów i wyjaśnienie ich, aby lepiej przyczyniały się do realizacji celów strategii tematycznych.

Sprawozdanie z oceny skutków jest dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/environment/ippc/index.htm.

3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Krótki opis proponowanych działań

Celem prezentowanego wniosku jest zmiana siedmiu obecnie obowiązujących oddzielnych dyrektyw dotyczących emisji przemysłowych i połączenie ich w jedną dyrektywę.

Dzięki zastosowaniu techniki przekształcenia możliwe jest połączenie w jednym dokumencie zarówno zaproponowanych istotnych zmian do tych dyrektyw, jak i tych przepisów zawartych w ich oryginalnym tekście, które pozostają niezmienione.

Ponadto we wniosku wzmocniono pewne przepisy lub dodano nowe w celu zapewnienia lepszego poziomu wdrożenia i egzekwowania prawodawstwa przez władze krajowe, co ma służyć osiągnięciu wysokiego poziomu ochrony środowiska przy jednoczesnym uproszczeniu prawodawstwa i ograniczeniu niepotrzebnych obciążeń administracyjnych. Dzięki jaśniejszym przepisom możliwe będzie lepsze monitorowanie i egzekwowanie przestrzegania przepisów w drodze działań na szczeblu wspólnotowym.

Podstawa prawna

Podstawowym celem dyrektywy jest ochrona środowiska. Dlatego wniosek sporządzono na podstawie art. 175 Traktatu WE.

Zasada pomocniczości

Zasada pomocniczości ma zastosowanie w zakresie, w jakim wniosek nie podlega wyłącznym kompetencjom Wspólnoty.

Cele wniosku nie mogą zostać osiągnięte w sposób zadowalający poprzez działania państw członkowskich z następujących względów:

Istniejące prawodawstwo ustanawia minimalne normy zapobiegania emisjom przemysłowym i ich kontroli na całym obszarze Wspólnoty. We wniosku zasada ta została zachowana. W większości przypadków emisje przemysłowe mają charakter transgraniczny (np. emisje do powietrza lub wody). Dlatego, aby możliwe było ograniczenie zagrożeń dla ludności i środowiska naturalnego w każdym państwie członkowskim, konieczne jest podjęcie działań przez wszystkie państwa członkowskie UE.

Działanie Wspólnoty zapewni lepsze osiągnięcie celów wniosku z następujących względów.

We wniosku główny nacisk położono na zmianę i uproszczenie obowiązującego prawodawstwa dotyczącego emisji przemysłowych, które ustanawia minimalne normy zapobiegania emisjom przemysłowym i ich kontroli obowiązujące na całym obszarze Wspólnoty. Emisje przemysłowe stanowią znaczną część łącznych emisji do powietrza, wody i gleby, a ponadto wiążą się z powstawaniem odpadów i zużyciem energii. Emisje przemysłowe mają również zazwyczaj aspekt transgraniczny, co oznacza, że substancje zanieczyszczające wyemitowane do powietrza lub wody w jednym państwie mają wpływ na poziom zanieczyszczenia mierzony w innych państwach członkowskich. Skala problemu wymaga działań na skalę całej Wspólnoty. Poszczególne państwa członkowskie nie są w stanie samodzielnie rozwiązać problemów, i dlatego niezbędne jest zgodne działanie obejmujące całą Unię.

Wniosek koncentruje się na uproszczeniu obowiązującego prawodawstwa oraz wzmocnieniu niektórych przepisów w celu poprawy ich wdrażania przez państwa członkowskie oraz możliwości ich egzekwowania w drodze działań wspólnotowych. Wniosek pozostawia decyzję w sprawie sposobów wdrażania, egzekwowania i wykonywania przepisów właściwym organom państw członkowskich, wprowadzając jednocześnie minimalne normy ochrony środowiska i obywateli w całej UE.

Wniosek jest więc zgodny z zasadą pomocniczości.

Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:

Jako instrument prawny wybrano dyrektywę, ponieważ (1) celem wniosku jest przekształcenie i uproszczenie obecnie obowiązujących dyrektyw oraz (2) określa on cele, pozostawiając państwom członkowskim decyzję w sprawie szczegółów wdrożenia.

332

Wniosek wprowadza szereg innowacji służących ograniczeniu niepotrzebnych obciążeń finansowych i administracyjnych, w szczególności zachętę do wydawania na poziomie państw członkowskich połączonych pozwoleń dla instalacji podlegającym różnym unijnym aktom prawnym, ponadto upraszcza on wymogi dotyczące monitorowania i sprawozdawczości oraz stanowi krok w kierunku wprowadzenia jednego wspólnego systemu informacji oraz elektronicznej sprawozdawczości na temat emisji przemysłowych. Ponadto niektóre wymogi w zakresie sprawozdawczości zostaną uchylone.

Mimo iż wniosek wprowadza bardziej szczegółowe przepisy w dziedzinie egzekwowania i przestrzegania przepisów oraz przeglądów pozwoleń, zostawia on władzom państw członkowskich wystarczający margines elastyczności, umożliwiający im wprowadzenie najbardziej ekonomicznych rozwiązań służących realizacji celów nakreślonych w przepisach. Wniosek doprowadzi również do wyjaśnienia zakresu stosowania prawodawstwa, zapobiegając w ten sposób obserwowanym obecnie niespójnościom w interpretacji przepisów przez poszczególne państwa członkowskie i brakowi harmonizacji pomiędzy nimi. Na podstawie przeprowadzonej dokładnej analizy skutków, wskazującej na konieczność rozszerzenia zakresu stosowania, wynikającą z tego wartość dodaną oraz proporcjonalność rozszerzenia, zaproponowano także objęcie zakresem przepisów ograniczonej liczby nowych sektorów.

Wniosek jest zatem zgodny z zasadą proporcjonalności.

Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: dyrektywa.

2

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów:

Celem prezentowanego wniosku jest uproszczenie siedmiu obowiązujących dyrektyw i połączenie ich w jeden instrument. Z tego powodu, a także z uwagi na fakt, iż obecne prawodawstwo określa cele Wspólnoty, jednocześnie pozostawiając państwom członkowskich decyzję co do wyboru środków realizacji, dyrektywa jest najbardziej odpowiednim instrumentem.

4) WPłYW NA BUDżET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.

5) INFORMACJE DODATKOWE

Uproszczenie

Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa oraz procedur administracyjnych władz publicznych (na szczeblu UE lub krajowym).

Przekształcenie uprości i zracjonalizuje obecnie obowiązujące przepisy. Zbędne przepisy i niepotrzebne obowiązki zostaną uchylone, zaś wymogi dotyczące sprawozdań i monitorowania zostaną uproszczone poprzez przejście na sprawozdawczość elektroniczną. Powinno to ułatwić państwom członkowskim działania podejmowane w celu zmniejszenia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych, jako że największe oszczędności można osiągnąć poprzez zmianę praktyki wdrożenia właśnie na szczeblu państw członkowskich. Podejście to odzwierciedla charakter przepisów, które ustanawiają ogólne ramy i zasady, ale nie określają szczegółów dotyczących wdrożenia. 515

Wniosek jest ujęty w programie Komisji dotyczącym stopniowego upraszczania dorobku wspólnotowego oraz w jej programie prac i prawodawstwa, gdzie oznaczono go symbolem CLWP 2007/ENV/002.

Uchylenie obowiązującego prawodawstwa

Przyjęcie niniejszego wniosku będzie wiązać się z uchyleniem siedmiu obowiązujących dyrektyw.

Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia

Komisja będzie przeprowadzać przegląd wdrożenia przepisów i co trzy lata składać sprawozdanie Radzie i Parlamentowi Europejskiemu.

Tabela korelacji

Państwa członkowskie mają obowiązek przekazania Komisji tekstu przepisów krajowych przyjętych w celu transpozycji dyrektywy oraz tabeli korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Europejski Obszar Gospodarczy

Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i w związku z tym jego zakres powinien obejmować Europejski Obszar Gospodarczy.

Szczegółowe wyjaśnienie wniosku

Zakres stosowania obowiązujących dyrektyw nie uległ zmianie. Wniosek ma zastosowanie do rodzajów działalności wymienionych w załączniku I (odpowiadającym zakresowi obecnej dyrektywy IPPC) oraz w części 1 załącznika VII (odpowiadającej zakresowi obecnej dyrektywy w sprawie rozpuszczalników zawierających lotne związki organiczne), a także do instalacji spalania, spalarni i współspalarni odpadów oraz instalacji produkujących ditlenek tytanu. Obecny zakres załącznika I został jednak nieznacznie rozszerzony poprzez włączenie dodatkowych rodzajów działalności takich jak działalność instalacji spalania o mocy od 20 do 50 MW, konserwacja drewna i wyrobów drewnianych oraz produkcja paneli drewnianych.

Wniosek składa się z siedmiu rozdziałów. Rozdział I to część ogólna określająca wspólne przepisy mające zastosowanie do wszystkich rodzajów działalności przemysłowej objętych dyrektywą. Rozdział II obejmuje działania wymienione w załączniku I i określa szczegółowe przepisy dotyczące tych działań, zmieniając tym samym obecne wymogi dyrektywy IPPC. Rozdziały III-VI zawierają minimalne wymogi techniczne dotyczące, odpowiednio, dużych instalacji spalania, spalarni odpadów, instalacji stosujących rozpuszczalniki oraz instalacji produkujących ditlenek tytanu. Rozdział VII zawiera przepisy dotyczące właściwych organów, sprawozdań składanych przez państwa członkowskie, komitetu i kar oraz standardowe przepisy końcowe.

Uwagi dotyczące poszczególnych artykułów

Uwagi dotyczą jedynie nowych artykułów i artykułów, w których wprowadzono istotne zmiany.

- Warunki pozwoleń na rodzaje działalności wymienione w załączniku I (art. 14-17)

W celu osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony środowiska pojmowanego jako całość, w pozwoleniach powinny być uwzględniane wszystkie niezbędne środki oraz dopuszczalne wielkości emisji substancji zanieczyszczających, odpowiednie wymogi w zakresie ochrony gleby i wód gruntowych oraz wymogi dotyczące monitorowania. Warunki pozwolenia powinny być określane na podstawie najlepszych dostępnych technik.

W celu ustalenia, co uznaje się za najlepszą dostępną technikę, a także ograniczenia występujących na obszarze Wspólnoty rozbieżności w zakresie poziomów emisji pochodzących z działalności przemysłowej, Komisja na podstawie wyników wymiany informacji z zainteresowanymi stronami przyjmuje dokumenty referencyjne dotyczące najlepszych dostępnych technik, zwane dalej „dokumentami referencyjnymi BAT”.

Szczegółowa analiza wykazała znaczące braki we wdrożeniu najlepszych dostępnych technik, wynikające z niejasności przepisów w sprawie BAT w obecnym prawodawstwie, dużego marginesu elastyczności pozostawionego właściwym organom, który umożliwia im odchodzenie od BAT w procesie wydawania pozwoleń, oraz niejasnej roli dokumentów BREF. W wyniku tego pozwolenia wydawane w ramach wdrożenia dyrektywy IPPC często zawierają warunki, które nie są oparte na najlepszych dostępnych technikach opisanych w dokumentach BREF, a uzasadnienie tego jest słabe bądź nie ma go wcale.

Wskutek tych braków nie udało się osiągnąć zamierzonych korzyści dla środowiska, a na rynku wewnętrznym nadal występują poważne zaburzenia.

W celu naprawienia tych braków we wniosku zamieszczono przepisy podkreślające i wyjaśniające obowiązek stosowania BAT. Wniosek wymaga, by dokumenty referencyjne BAT stanowiły punkt odniesienia przy ustalaniu warunków pozwolenia, oraz by dopuszczalne wielkości emisji nie przekraczały poziomów emisji uzyskiwanych przy zastosowaniu najlepszych dostępnych technik opisanych we wspomnianych dokumentach referencyjnych BAT.

Wniosek umożliwia właściwym organom przyznawanie odstępstw zezwalających na przekroczenie w pewnych szczególnych okolicznościach dopuszczalnych wielkości emisji kojarzonych z najlepszymi dostępnymi technikami opisanymi w dokumentach referencyjnych BAT. Odstępstwa te muszą być jednak oparte na jasno określonych kryteriach i nie powinny umożliwiać przekraczania dopuszczalnych wielkości emisji określonych w rozdziałach III-VI niniejszej dyrektywy. Ponadto odstępstwa te wraz z uzasadnieniem powinny być podawane do publicznej wiadomości.

Oprócz tego we wniosku wprowadzono możliwość przyznawania przez właściwe organy czasowych odstępstw od dopuszczalnych wielkości emisji kojarzonych z najlepszymi dostępnymi technikami opisanymi w dokumentach referencyjnych BAT w celu umożliwienia operatorom testowania nowych technik, które mogłyby zapewnić wyższy poziom ochrony środowiska.

Wniosek wprowadza także nowy wymóg okresowego monitorowania gleby i wód gruntowych na terenie instalacji w celu zapewnienia dostępności odpowiednich informacji niezbędnych do ochrony tych środowisk przed skażeniem niebezpiecznymi substancjami.

- Przepisy na temat przestrzegania wymogów prawa oraz ulepszeń służących ochronie środowiska, dotyczące rodzajów działalności wymienionych załączniku I (art. 22, 24 i 25)

Zawarte obecnie w dorobku prawnym przepisy na temat sprawozdań o przestrzeganiu przepisów, kontroli oraz przeglądów pozwoleń są niejasne, co powoduje duże rozbieżności w stosowaniu prawa pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi, a w konsekwencji gorszy niż optymalny poziom ochrony środowiska oraz zakłócenia funkcjonowania rynku wewnętrznego.

We wniosku zawarto zatem bardziej szczegółowe przepisy, które mają zapewnić skuteczność wdrożenia i egzekwowania dyrektywy. Wprowadzono jednocześnie nowy przepis nakładający na operatorów wymóg składania właściwym organom regularnych sprawozdań na temat przestrzegania warunków pozwolenia. Państwa członkowskie powinny ponadto zapewnić podjęcie przez operatora i właściwe organy niezbędnych działań w przypadku braku zgodności z przepisami niniejszej dyrektywy.

Wniosek wprowadza także wymóg ponownego rozpatrywania warunków pozwoleń oraz – w razie konieczności – aktualizowania ich po aktualizacji istniejącego dokumentu referencyjnego BAT lub po przyjęciu nowego, w celu uwzględnienia rozwoju najlepszych dostępnych technik oraz innych zmian mających znaczenie dla funkcjonowania instalacji.

Wniosek nakłada ponadto na państwa członkowskie wymóg wprowadzenia systemu kontroli w zakresie ochrony środowiska. Nowe przepisy w dużej mierze opierają się na zaleceniu 2001/331/WE przewidującym minimalne kryteria kontroli w zakresie ochrony środowiska w państwach członkowskich.

Wprowadzone zmiany pomogą zagwarantować, a w niektórych przypadkach również przyspieszyć, wdrożenie najlepszych dostępnych technik, przez co przyczynią się do realizacji celów strategii tematycznych oraz ograniczenia zakłóceń konkurencji.

- Zamknięcie obiektu i remediacja terenu w przypadku rodzajów działalności wymienionych w załączniku I (art. 23)

Działalność przemysłowa może wywierać znaczny negatywny wpływ na jakość gleby i wód gruntowych w związku ze stosowaniem, produkcją lub uwalnianiem substancji niebezpiecznych. Obecnie obowiązujące przepisy nie regulują jasno kwestii wymogu zamknięcia obiektu i remediacji terenu po zaprzestaniu działalności.

W celu wyjaśnienia tego wymogu oraz ułatwienia realizacji celów strategii tematycznej dotyczącej ochrony gleby we wniosku wprowadzono wymóg sporządzania przez operatów sprawozdania bazowego, będącego źródłem ilościowych informacji na temat stopnia skażenia gleby i wód gruntowych. Po definitywnym zaprzestaniu działalności od operatora wymaga się remediacji terenu oraz przywrócenia go do stanu opisanego w sprawozdaniu bazowym.

- Dopuszczalne wielkości emisji dla instalacji spalania (art. 33 i 35, załącznik V część 1 i 2)

Emisje do powietrza pochodzące z dużych instalacji spalania stanowią znaczną część łącznych emisji najważniejszych substancji zanieczyszczających i znacznie przekraczają cele wyznaczone w strategii tematycznej dotyczącej zanieczyszczenia powietrza. Bez dalszego ograniczenia emisji z tych obiektów nie uda się osiągnąć korzyści w zakresie zdrowia i stanu środowiska, wynikających w zamierzeniu z realizacji celów tej strategii. Konieczne jest zatem ustanowienie dla pewnych kategorii instalacji spalania i pewnych substancji zanieczyszczających bardziej rygorystycznych dopuszczalnych wielkości emisji, zgodnych z najlepszymi dostępnymi technikami.

- Wymogi w zakresie monitorowania dotyczące spalarni i współspalarni odpadów (art. 43 i 35, załącznik VI część 6)

W celu uproszczenia prawodawstwa i ograniczenia niepotrzebnych kosztów administracyjnych przy jednoczesnym zachowaniu obecnego poziomu ochrony środowiska we wniosku przewidziano pewne dalsze odstępstwa od obecnych minimalnych wymogów dotyczących monitorowania pewnych emisji pochodzących ze spalarni i współspalarni odpadów. Właściwe organy mogą przyznawać takie odstępstwa jedynie wtedy, jeśli spełnione są szczególne warunki określone we wniosku.

- Dopuszczalne wielkości emisji oraz wymogi w zakresie sprawozdawczości dotyczące instalacji produkujących ditlenek tytatu (art. 63-64, załącznik VIII część 1, 3 i 4)

Instalacje produkujące ditlenek tytanu mogą być źródłem znacznych zanieczyszczeń powietrza i wody. W celu ograniczenia tego wpływu, w odniesieniu do pewnych substancji zanieczyszczających we wniosku wprowadzono bardziej rygorystycznie dopuszczalne wielkości emisji, spójne z najlepszymi dostępnymi technikami.

- Środki wykonawcze

Dyrektywa przyznaje Komisji uprawnienia wykonawcze. Przypadki, w których uprawnienia te zostały przyznane, są wyraźnie wymienione w każdym z odpowiednich artykułów. Środki przyjmowane przez Komisję będą podlegały procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą zgodnie z art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE.

Środki wykonawcze będą w szczególności stosowane w celu określenia kryteriów przyznawania odstępstw od dopuszczalnych wielkości emisji kojarzonych z najlepszymi dostępnymi technikami opisanymi w dokumentach referencyjnych BAT oraz dostosowywania minimalnych wymogów innych niż istotne, zawartych w załącznikach V-VIII, do postępu naukowo-technicznego.

ê 96/61/WE (dostosowany)

ð nowy

2007/0286 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ð w sprawie emisji przemysłowych ï dotycząca (zintegrowanego zapobieganiea zanieczyszczeniom i ich kontrolai)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

ð PARLAMENT EUROPEJSKI I ï RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s √ 175 Õ ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

uwzględniając opinię √ Europejskiego Õ Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[4],

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną √ określoną Õ w art. 189c √ 251 Õ Traktatu[5],

a także mając na uwadze, co następuje:

ò nowy

1. W następujących dyrektywach należy dokonać szeregu znaczących zmian: dyrektywa Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących z przemysłu ditlenku tytanu[6], dyrektywa Rady 82/883/EWG z dnia 3 grudnia 1982 r. w sprawie procedur nadzorowania i monitorowania środowiska naturalnego w odniesieniu do odpadów pochodzących z przemysłu ditlenku tytanu[7], dyrektywa Rady 92/112/EWG z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie procedur harmonizacji programów mających na celu ograniczanie i ostateczną eliminację zanieczyszczeń powodowanych przez odpady pochodzące z przemysłu ditlenku tytanu[8], dyrektywa Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotycząca zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli[9], dyrektywa Rady 1999/13/WE z dnia 11 marca 1999 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych spowodowanej użyciem organicznych rozpuszczalników podczas niektórych czynności i w niektórych urządzeniach[10], dyrektywa 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie spalania odpadów[11], oraz dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych instalacji spalania[12]. Dla zachowania przejrzystości należy dokonać przekształcenia tych dyrektyw.

2. W celu zapobiegania zanieczyszczeniom wynikającym z działalności przemysłowej, ich obniżenia i w miarę możliwości wyeliminowania zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” oraz zasadą zapobiegania zanieczyszczeniom, należy ustalić ogólne ramy kontroli głównych rodzajów działalności przemysłowej, przyznając pierwszeństwo interwencji u źródła oraz zapewniając rozsądną gospodarkę zasobami naturalnymi.

3. Stosowanie odmiennego podejścia do kwestii kontrolowania emisji do powietrza, wody lub gleby traktowanych oddzielnie może stanowić zachętę do przesuwania zanieczyszczeń z jednych elementów środowiska na inne, zamiast zachęcać do ochrony środowiska naturalnego jako całości. Dlatego należy zapewnić zintegrowane podejście do zapobiegania emisjom do powietrza, wody i gleby oraz ich kontroli, jak również do kwestii gospodarowania odpadami, efektywnego wykorzystania energii i zapobiegania wypadkom.

4. Należy dokonać przeglądu prawodawstwa dotyczącego instalacji przemysłowych w celu uproszczenia i wyjaśnienia istniejących przepisów, zmniejszenia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych oraz wdrożenia wniosków zawartych w komunikatach Komisji na temat strategii tematycznej dotyczącej zanieczyszczenia powietrza[13], strategii tematycznej w dziedzinie ochrony gleby[14] oraz strategii tematycznej w sprawie zapobiegania powstawaniu odpadów i ich recyklingu[15], przyjętych w odpowiedzi na decyzję nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiającą szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego[16]. Celem wyżej wymienionych strategii tematycznych jest ochrona zdrowia ludzi i środowiska naturalnego, której nie można zapewnić bez dalszego obniżenia emisji pochodzących z działalności przemysłowej.

5. W celu zagwarantowania zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli instalacje powinny być eksploatowane wyłącznie wtedy, jeżeli posiadają one pozwolenie, lub, w przypadku pewnych instalacji i czynności, w których wykorzystuje się rozpuszczalniki organiczne, jeżeli posiadają pozwolenie lub są zarejestrowane.

6. W celu ułatwienia przyznawania pozwoleń państwa członkowskie powinny mieć możliwość ustalania wymogów dla niektórych kategorii instalacji w postaci ogólnych wiążących zasad.

7. W celu uniknięcia podwójnych uregulowań pozwolenie dla instalacji objętej dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE[17] nie powinno obejmować dopuszczalnych wielkości emisji gazów cieplarnianych, chyba że jest to konieczne dla zapobieżenia powstaniu istotnego lokalnego zanieczyszczenia lub jeżeli instalacja jest tymczasowo wyłączona z tego systemu.

8. Operatorzy powinny składać właściwym organom wnioski o pozwolenia zawierające informacje niezbędne dla określenia warunków pozwolenia. Podczas składania wniosku o pozwolenie operatorzy powinni mieć możliwość wykorzystania informacji wynikających z zastosowania dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne[18] oraz dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi[19].

9. Pozwolenie powinno obejmować wszystkie środki niezbędne dla uzyskania wysokiego poziomu ochrony środowiska naturalnego jako całości oraz powinno zawierać dopuszczalne wielkości emisji dla substancji zanieczyszczających, stosowne wymogi ochrony gleby i wód gruntowych oraz wymogi dotyczące monitorowania. Warunki pozwolenia powinny opierać się na najlepszych dostępnych technikach.

10. W celu określenia, co stanowi najlepsze dostępne techniki, oraz w celu ograniczenia występujących we Wspólnocie różnic w zakresie poziomów emisji z działalności przemysłowej Komisja, w wyniku wymiany informacji z zainteresowanymi podmiotami, powinna przyjąć dokumenty referencyjne dotyczące najlepszych dostępnych technik, zwane dalej „dokumentami referencyjnymi BAT”. Dokumenty referencyjne BAT stanowią odniesienie dla ustanawianych warunków pozwolenia. Mogą one być uzupełniane innymi źródłami.

11. W celu uwzględnienia pewnych szczególnych okoliczności właściwe organy powinny mieć możliwość udzielania odstępstw umożliwiających przekroczenie poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami opisanymi w dokumentach referencyjnych BAT. Takie odstępstwa powinny opierać się na dobrze zdefiniowanych kryteriach i nie powinny umożliwiać przekraczania dopuszczalnych wielkości emisji określonych w niniejszej dyrektywie.

12. W celu umożliwienia operatorom testowania nowych technik, które mogłyby zapewnić wyższy poziom ochrony środowiska naturalnego, właściwe organy powinny także mieć możliwość udzielania tymczasowych odstępstw od poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami opisanymi w dokumentach referencyjnych BAT.

13. Zmiany w instalacjach mogą powodować wzrost poziomu zanieczyszczenia. W związku z tym właściwe organy powinny być powiadamiane o każdej planowanej zmianie, która może mieć wpływ na środowisko naturalne. Istotne zmiany w instalacjach, które mogą mieć znaczący negatywny wpływ na ludzi bądź środowisko naturalne, powinny pociągać za sobą ponowne rozpatrzenie pozwolenia w celu zagwarantowania, że przedmiotowe instalacje będą w dalszym ciągu spełniać wymagania niniejszej dyrektywy.

14. Rozrzucanie obornika i płynnego nawozu może wywierać znaczący wpływ na jakość środowiska. W celu zapobieżenia takim skutkom oraz ich kontrolowania w sposób zintegrowany należy zadbać o to, aby obornik i płynny nawóz powstałe wskutek prowadzenia działań objętych niniejszą dyrektywą były rozrzucane przez operatora lub osoby trzecie z wykorzystaniem najlepszych dostępnych technik. W celu zapewnienia państwom członkowskim elastyczności w wypełnianiu tych wymogów, obowiązek stosowania najlepszych dostępnych technik w przypadku rozrzucania obornika i nawozu płynnego przez operatora lub osoby trzecie można określić w pozwoleniu lub w ramach innych środków.

15. W celu uwzględnienia rozwoju najlepszych dostępnych technik lub innych zmian mających znaczenie dla instalacji, warunki pozwolenia należy regularnie rozpatrywać oraz we właściwych przypadkach dokonywać ich aktualizacji, w szczególności jeżeli Komisja przyjmuje nowy lub uaktualniony dokument referencyjny BAT.

16. Należy zadbać o to, by eksploatacja instalacji nie prowadziła do pogorszenia jakości gleby i wód gruntowych. Warunki pozwolenia powinny zatem obejmować monitorowanie gleby i wód gruntowych, zaś operator powinien dokonać remediacji terenu instalacji po ostatecznym zakończeniu działalności.

17. W celu zapewnienia skutecznego wdrożenia i egzekwowania niniejszej dyrektywy operatorzy powinni składać właściwym organom regularne sprawozdania dotyczące spełnienia warunków pozwolenia. Państwa członkowskie powinny zapewnić podjęcie przez operatora i właściwy organ niezbędnych środków w przypadku niespełnienia warunków niniejszej dyrektywy oraz przewidzieć system kontroli środowiskowych.

18. Skuteczny udział społeczeństwa w procesie decyzyjnym jest niezbędny dla umożliwienia mu wyrażenia opinii i podniesienia niepokojących kwestii, które mogą mieć znaczenie dla podejmowanych decyzji, oraz dla umożliwienia decydentom uwzględnienia tych opinii i kwestii, co przyczyni się do zwiększenia odpowiedzialności i przejrzystości procesu decyzyjnego oraz wniesie wkład w zwiększenie publicznej świadomości w zakresie kwestii dotyczących środowiska i poparcia dla podjętych decyzji. Członkowie zainteresowanej społeczności powinni mieć możliwość odwołania się do wymiaru sprawiedliwości, która pozwoli im wnieść wkład w ochronę prawa do życia w środowisku odpowiednim dla zdrowia i samopoczucia.

19. Duże instalacje spalania przyczyniają się znacząco do emisji substancji zanieczyszczających do powietrza, co powoduje znaczące skutki dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego. W celu zmniejszenia tych skutków oraz spełnienia wymogów dyrektywy 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza[20] oraz celów wymienionych w komunikacie Komisji na temat strategii tematycznej dotyczącej zanieczyszczenia powietrza, niezbędne jest ustalenie bardziej rygorystycznych dopuszczalnych wielkości emisji na poziomie Wspólnoty dla niektórych kategorii instalacji spalania i niektórych substancji zanieczyszczających.

20. W przypadku nagłego zakłócenia w dostawie paliwa lub gazu o małej zawartości siarki wynikającego z poważnych niedoborów, właściwe organy powinny mieć możliwość udzielenia tymczasowych odstępstw pozwalających instalacjom spalania na przekroczenie dopuszczalnych wielkości emisji wyznaczonych w niniejszej dyrektywie.

21. Przedmiotowy operator nie powinien eksploatować instalacji spalania przez więcej niż 24 godziny od wystąpienia niesprawności lub awarii urządzenia obniżającego emisje, zaś łączny czas działania obiektu bez sprawnych urządzeń zmniejszających emisję nie może przekroczyć 120 godzin w ciągu 12-miesięcznego okresu, tak aby ograniczyć negatywne skutki zanieczyszczenia dla środowiska naturalnego. Jednakże w przypadku nadrzędnej konieczności utrzymania dostaw energii lub konieczności uniknięcia całkowitego wzrostu emisji powstałych w wyniku eksploatacji innej instalacji spalania, właściwe organy powinny mieć możliwość udzielenia odstępstwa od tych dopuszczalnych wielkości.

22. W celu zapewniania wysokiego poziomu ochrony środowiska naturalnego i zdrowia ludzi oraz uniknięcia transgranicznego przemieszczania odpadów do obiektów o niższych normach środowiskowych należy ustalić i utrzymać rygorystyczne warunki eksploatacji, wymagania techniczne i dopuszczalne wielkości emisji dla instalacji spalających lub współspalających odpady we Wspólnocie.

23. Wykorzystanie rozpuszczalników organicznych przy niektórych czynnościach i w niektórych instalacjach powoduje emisje związków organicznych do powietrza, co przyczynia się do tworzenia na poziomie lokalnym i transgranicznym utleniaczy fotochemicznych, powodujących szkody w zasobach naturalnych oraz mających szkodliwy wpływ na zdrowie ludzi. Należy zatem podjąć środki zaradcze przeciw wykorzystaniu rozpuszczalników organicznych oraz ustanowić dopuszczalne wielkości emisji dla związków organicznych i odpowiednie wymogi dotyczące warunków eksploatacji. Powinna istnieć możliwość udzielenia odstępstw od obowiązku przestrzegania dopuszczalnych wielkości emisji, jeżeli istnieją inne środki, takie jak stosowanie produktów albo technik o niskiej zawartości rozpuszczalników lub niezawierających rozpuszczalników, stanowiące alternatywne sposoby osiągania równoważnych wielkości emisji.

24. Instalacje produkujące ditlenek tytanu mogą powodować znaczące zanieczyszczenie powietrza i wody. W celu ograniczenia tych skutków należy ustalić na poziomie Wspólnoty bardziej rygorystyczne dopuszczalne wielkości emisji dla niektórych substancji zanieczyszczających.

25. Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przyjmuje się zgodnie z decyzją Rady nr 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[21].

26. W szczególności należy przyznać Komisji uprawnienia do ustanawiania kryteriów udzielania odstępstw od poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami opisanymi w dokumentach referencyjnych BAT oraz do ustalania częstotliwości monitorowania okresowego i zawartości sprawozdania bazowego, jak również do ustalenia kryteriów wykorzystywanych w ocenie zagrożenia dla środowiska naturalnego. Komisja powinna również posiadać uprawnienia do przyjęcia środków dotyczących rozwoju i stosowania nowych technik, do ustalania w niektórych przypadkach średnich dopuszczalnych wielkości emisji ditlenku siarki, ustalania terminu, po którym dokonywane będą stałe pomiary emisji do powietrza metali ciężkich, dioksyn i furanów, do ustanawiania rodzaju i formatu informacji, które państwa członkowskie powinny udostępniać Komisji w związku z wdrożeniem niniejszej dyrektywy, oraz do dostosowania załączników V-VIII do postępu naukowo-technicznego. W przypadku spalarni i współspalarni odpadów może to obejmować ustanowienie kryteriów udzielania odstępstw od obowiązku ciągłego monitorowania całkowitych emisji pyłów. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy oraz jej uzupełnienie poprzez dodanie nowych elementów innych niż istotne, powinny one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

27. Państwa członkowskie powinny ustanowić reguły dotyczące kar mających zastosowanie do naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy oraz zapewnić ich wykonywanie. Kary takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

28. W celu zapewnienia instalacjom wystarczającego czasu na dostosowanie techniczne do nowych wymogów niniejszej dyrektywy, niektóre nowe wymogi powinny mieć zastosowanie do tych instalacji po upływie określonego okresu od daty stosowania niniejszej dyrektywy. Instalacje spalania wymagają czasu na zainstalowanie niezbędnych urządzeń służących do redukcji emisji w celu spełnienia wymagań dotyczących dopuszczalnych wielkości emisji określonych w załączniku V.

29. Cele działań podejmowanych w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska naturalnego i poprawy jego stanu nie mogą być osiągnięte w wystarczający sposób na poziomie państw członkowskich, zaś wobec transgranicznego charakteru zanieczyszczeń pochodzących z działalności przemysłowej mogą być skuteczniej osiągnięte na poziomie Wspólnoty; Wspólnota może więc przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tymże artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.

30. Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności niniejsza dyrektywa przyczynia się do wdrożenia art. 37 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

31. Zobowiązanie do przeniesienia niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinno ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu z wcześniejszymi dyrektywami. Zobowiązanie do przeniesienia przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszych dyrektyw.

32. Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektyw określonych w załączniku IX część B,

ê 96/61/WE (dostosowany)

ð nowy

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

√ Przepisy wspólne Õ

Artykuł 1

Cel i zakres √ Przedmiot Õ

Celem Nniniejszaej dyrektyway jest osiągnięcie √ ustanawia zasady Õ zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom środowiska naturalnego i ich kontroli, powodowanymch przez rodzaje działalnośćci √ przemysłową Õ i ich kontroli wymienione w załączniku I.

Określa ona √ również Õ środki √ zasady Õ mające na celu zapobieganie oraz, w przypadku braku takiej możliwości, zmniejszenie emisji do powietrza, √ wody i ziemi Õ środowiska wodnego i gleby, na skutek wspomnianych powyżej działań, łącznie ze środkami dotyczącymi √ oraz zapobieganie wytwarzaniu Õ odpadów, w celu osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony środowiska naturalnego jako całości, bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 85/337/EWG i innych odpowiednich przepisów wspólnotowych.

ò nowy

Artykuł 2

Zakres

1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do działalności przemysłowej powodującej zanieczyszczenia, o których mowa w rozdziałach II do VI.

2. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do działalności badawczej, rozwojowej ani do badań nowych produktów i procesów.

ê 96/61/WE (dostosowany)

Artykuł2 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy √ stosuje się następujące definicje Õ :

(1)1. „substancja” oznacza każdy pierwiastek chemiczny i jego związki, z wyjątkiem √ następujących substancji: Õ

a) substancji radioaktywnych w rozumieniu √ zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie Õ dyrektywy Rady 80/836/Euratom 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. ustanawiającej podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego[22]; oraz

b) √ mikroorganizmów Õ organizmy zmodyfikowanyche genetycznie w rozumieniu √ zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie Õ dyrektywy Rady 90/219/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie[23]; oraz

√ c) organizmów zmodyfikowanych genetycznie zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie Õ dyrektywy 90/220/EWG[24] 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG[25]

(2)2. „zanieczyszczenie” oznacza bezpośrednie lub pośrednie wprowadzenie w wyniku działalności człowieka substancji, wibracji, ciepła lub hałasu do powietrza, środowiska wodnego √ wody Õ lub √ ziemi Õ gleby, które może zagrażać zdrowiu ludzi lub jakości środowiska naturalnego lub przejawić się w postaci uszkodzenia własności materialnej, osłabienia walorów lub kolizji z innymi uzasadnionymi sposobami korzystania ze środowiska naturalnego;

(3)3. „instalacja” oznacza stacjonarną jednostkę techniczną, w której prowadzonya jest jedenna lub większa ilość √ rodzajów Õ działalności wymienionych w załączniku I √ lub w części 1 załącznika VII Õ, oraz wszystkie inne bezpośrednio związane działania √ prowadzone na tym terenie Õ , które mają techniczny związek z działalnością prowadzoną w tym miejscu √ wymienioną w tych załącznikach Õ i które mogłyby mieć wpływ na emisje i zanieczyszczenie;

4. 4)„istniejąca instalacja” oznacza instalację działającą lub zatwierdzoną zgodnie z ustawodawstwem istniejącym przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, albo uznaną przez właściwe władze za instalację objętą pełnym wnioskiem o udzielenie pozwolenia, z zastrzeżeniem, że instalacja taka zostanie uruchomiona nie później niż w ciągu roku od wejścia życie niniejszej dyrektywy;

(4)5. „emisja” oznacza bezpośrednie lub pośrednie uwolnienie substancji, wibracji, ciepła i √ lub Õ hałasu z punktowych lub rozproszonych źródeł w instalacji, do powietrza, środowiska wodnego √ wody Õ lub √ ziemi Õ gleby;

(5)6. „dopuszczalnae wartości √ wielkość Õ emisji” oznaczają masę, wyrażoną w kategoriach niektórych √ określonych Õ szczególnych parametrów, stężeniea i/lub poziomu emisji, których nie można przekroczyć w czasie jednego lub kilku okresów; Dopuszczalne wartości emisji można także ustanawiać w odniesieniu do niektórych grup, rodzin lub kategorii substancji, w szczególności w odniesieniu do substancji wymienionych w załączniku III. Dopuszczalne wartości emisji w odniesieniu do substancji stosuje się zazwyczaj w punkcie, w którym ma miejsce emisja z instalacji, a przy określaniu wartości emisji nie uwzględnia się rozcieńczenia zanieczyszczeń. W odniesieniu do pośrednich uwolnień do środowiska wodnego przy określaniu dopuszczalnej wartości emisji danej instalacji można uwzględnić wpływ stacji uzdatniania wody, pod warunkiem że zagwarantowano równoważny poziom ochrony środowiska naturalnego jako całości, z zastrzeżeniem, że nie prowadzi to do wyższych poziomów zanieczyszczenia w środowisku, bez uszczerbku dla dyrektywy 76/464/EWG lub jej dyrektyw wykonawczych;

(6)7. „norma jakości środowiska” oznacza zestaw wymogów, które muszą zostać spełnione w określonym czasie przez dane środowisko lub jego część, zgodnie z ustawodawstwem √ prawodawstwem Õ wspólnotowym;

8. „właściwe władze” oznaczają władzę lub władze, lub organ odpowiedzialny za wypełnianie zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy, na mocy przepisów prawa Państw Członkowskich;

(7)9. „pozwolenie” oznacza część lub całość decyzji na piśmie (lub kilku takich decyzji), udzielającej pozwolenie √ pisemne zezwolenie Õ na eksploatację całej instalacji lub jej części √ całości lub części instalacji, instalacji spalania, spalarni odpadów lub współspalarni odpadów Õ z zastrzeżeniem niektórych warunków gwarantujących, że instalacja spełnia wymogi niniejszej dyrektywy. Pozwolenie może obejmować jedną lub większą ilość instalacji lub części instalacji znajdujących się w tym samym miejscu, prowadzonych przez tego samego prowadzącego;

(8)10. a)„zmiana działania” oznacza zmianę charakteru lub sposobu funkcjonowania, albo rozszerzenie zakresu instalacji, które może mieć konsekwencje dla środowiska naturalnego;

b) „istotna zmiana” oznacza zmianę w działaniu √ charakteru lub sposobu funkcjonowania albo rozbudowę instalacji, instalacji spalania, spalarni odpadów lub współspalarni odpadów, Õ która według opinii właściwej władzy może mieć znaczące negatywne oddziaływanie na ludzi bądź środowisko;

Do celów niniejszej definicji, jakąkolwiek zmianę lub poszerzenie działań uważa się za istotne, jeżeli zmiana lub poszerzenie samo w sobie napotyka progi podane w załączniku I;

(9)11. „najlepsze dostępne techniki” √ oznaczają Õ to najbardziej efektywny i zaawansowany etap rozwoju i metod prowadzenia danej działalności, który wskazuje możliwe wykorzystanie poszczególnych technik jako podstawy dla √ przy ustalaniu Õ dopuszczalnych wartości √ wielkości Õ emisji √ i innych warunków pozwolenia Õ mających na celu zapobieganie powstawaniu, a jeżeli nie jest to możliwe, ogólne ograniczenie emisji i oddziaływania na środowisko naturalne jako całość:

a) „techniki” obejmują zarówno stosowane technologie, jak i sposób, w jaki dana instalacja jest projektowana, √ budowana i utrzymywana Õ wykonywana, konserwowana, eksploatowana i wycofywana z eksploatacji;,

b) „dostępne” techniki √ oznaczają Õ to techniki o takim stopniu rozwoju, który pozwala na ich wdrożenie w danym sektorze przemysłu, zgodnie z istniejącymi warunkami ekonomicznymi i technicznymi, z uwzględnieniem kosztów i korzyści, nawet jeżeli techniki te nie są wykorzystywane lub √ nie zostały Õ opracowane w danym państwie członkowskim, o ile są one dostępne dla √ operatora Õ prowadzącego daną działalność;,

c) „najlepsze” oznacza najbardziej efektywnąa technikę w osiąganiu wysokiego ogólnego poziomu ochrony środowiska naturalnego jako całości.

Przy określaniu najlepszych dostępnych technik szczególną uwagę należy zwrócić na pozycje wymienione w załączniku IV;

(10)12. √ „operator” Õ „prowadzący” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi lub kontroluje instalację, √ instalację spalania, spalarnię odpadów lub współspalarnię odpadów Õ lub, jeżeli jest to przewidziane w ustawodawstwie krajowym, której przyznano decydujące uprawnienia ekonomiczne w kwestii technicznego funkcjonowania instalacji √ lub obiektu Õ;

ê 2003/35/WE art. 4 ust. 1 lit. b) (dostosowany)

(11)13. „społeczeństwo” oznacza jedną lub więcej osób fizycznych lub prawnych oraz, zgodnie z krajowym ustawodawstwem lub praktyką, ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy;

(12)14. „zainteresowana społeczność” oznacza społeczeństwo, które jest lub może być dotknięte skutkami √ podejmowanych decyzji dotyczących środowiska Õ lub √ na Õ ma √ którego Õ interesy w procedurach √ decyzje te mają wpływ Õ podejmowania decyzji dotyczących środowiska; do celów niniejszej definicji, organizacje pozarządowe działające na rzecz ochrony środowiska i spełniające wymagania przewidziane w prawie krajowym uważa się za mające interes w tym zakresie;

ò nowy

(13) „nowa technika” oznacza nową technikę stosowaną w działalności przemysłowej, która mogłaby zapewnić ogólny wyższy poziom ochrony środowiska naturalnego lub lepszą oszczędność kosztów niż obecnie istniejące najlepsze dostępne techniki, o ile zostanie ona rozwinięta w celach komercyjnych;

(14) „substancje niebezpieczne” oznaczają niebezpieczne substancje lub preparaty zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych[26] oraz dyrektywie 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych[27].

(15) „sprawozdanie bazowe” oznacza dane ilościowe dotyczące stanu skażenia gleby i wód gruntowych substancjami niebezpiecznymi;

(16) „rutynowa kontrola” oznacza kontrolę środowiskową przeprowadzoną w ramach zaplanowanego programu kontroli;

(17) „kontrola nierutynowa” oznacza kontrolę środowiskową przeprowadzoną w odpowiedzi na skargi lub podczas badania przyczyn wypadków oraz braku zgodności;

ê 2001/80/WE art. 2 (dostosowany)

(18)6. „paliwo” oznacza wszelkie stałe, płynne lub gazowe materiały palne, wykorzystywane do rozpalania obiektu energetycznego √ instalacji Õ spalania, z wyjątkiem odpadów objętych dyrektywą Rady 89/369/EWG z dnia 8 czerwca 1989 r. w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza przez nowe spalarnie odpadów komunalnych[28], dyrektywą Rady 89/429/EWG z dnia 21 czerwca 1989 r. sprawie zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza przez istniejące spalarnie odpadów komunalnych[29] oraz dyrektywą Rady 94/67/WE z dnia 16 grudnia 1994 r. w sprawie spalania odpadów niebezpiecznych[30] lub każdy późniejszy akt wspólnotowy uchylający oraz zastępujący jedną lub więcej z tych dyrektyw;

(19)7) „obiekt energetycznego √ instalacja Õ spalania” oznacza każde urządzenie techniczne, w którym paliwa są utleniane w celu wykorzystania wytworzonego w ten sposób ciepła;

(20)(11) „biomasa” oznacza √ którąkolwiek z następujących pozycji: Õ

a) produkty składające się w całości lub w części z substancji roślinnych pochodzących z rolnictwa lub leśnictwa, które mogą być wykorzystywane jako paliwo w celu odzyskania ich zawartości energii; oraz

b) następująceych odpadyów wykorzystywaneych jako paliwo:

(ai) odpady ów roślinneych z rolnictwa i leśnictwa;

(bii) odpady ów roślinneych z przemysłu przetwórstwa spożywczego, jeżeli wytworzona energia cieplna jest odzyskiwana,

(ciii) włóknisteych odpady ów roślinneych z procesu produkcji pierwotnej pulpy celulozowej i z produkcji papieru z pulpy, jeżeli odpady te są współspalane w miejscu produkcji, a wytworzona energia cieplna jest odzyskiwana,

(div) odpady ów korka;

(ev) odpady ów drewnianeych, z wyjątkiem odpadów drewnianych mogących zawierać organiczne związki chlorowcowane związki organiczne lub metale ciężkie powstałe w wyniku obróbki z wykorzystaniem środków do konserwacji drewna lub powlekania oraz które zawierają w szczególności takie odpady drewniane pochodzące z prac budowlanych lub rozbiórkowych;

(21)8. „√ instalacja Õ jednostka spalania wielopaliwowego” oznacza wszelkie obiekty energetycznego √ instalacje Õ spalania, w których można spalać jednocześnie lub na przemian dwa lub więcej rodzajów paliw;

(22)12. „turbina gazowa” oznacza wirujące urządzenie przetwarzające energię cieplną w pracę mechaniczną, składające się głównie ze sprężarki i urządzenia termicznego, w którym następuje utlenianie paliwa w celu podgrzania płynu roboczego, oraz turbiny;

ê 2000/76/WE art. 3 (dostosowany)

1(23) „odpady” oznaczają wszelkie odpady stałe lub płynne jak zdefiniowano √ zgodnie z definicją Õ w art. 3 lit. a) 1 lit. a) dyrektywy 20../…/WE Parlamentu Europejskiego o Rady w sprawie odpadów [31] 75/442/EWG;

2(24) „odpady niebezpieczne” oznaczają wszelkie odpady stałe lub płynne √ niebezpieczne zgodnie z definicją Õ jak zdefiniowano w art. 3 lit. b)l ust. 4 dyrektywy Rady 20../…/WE 91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie odpadów niebezpiecznych;

(25)3. „zmieszane odpady komunalne” oznaczają odpady z gospodarstw domowych jak również odpady z działalności handlowo-usługowej, odpady przemysłowe i z instytucjonalne, które ze względu na charakterach rodzaj i skład są podobne do odpadów z gospodarstw domowych, ale z wyłączeniem frakcji wskazanych w załączniku do decyzji 94/3/WE w pozycji 20 01 załącznika do decyzji Komisji 2000/532/WE z dnia 3 maja 2000 r. ustanawiającej europejski wykaz odpadów[32], które są zbierane oddzielnie u źródła, i z wyłączeniem innych odpadów określonych w pozycji 20 02 tego załącznika;

(26)4. „spalarnia √ odpadów Õ ” oznacza każdą stacjonarną lub ruchomą jednostkę techniczną oraz wyposażenie przeznaczone do termicznego przetwarzania odpadów, z odzyskiem ciepła wytworzonego w wyniku spalania lub bez takiego odzysku. √ ; poprzez Õ Obejmuje to spalanie przez utlenianie, jak również inne procesy obróbki termicznej takie jak piroliza, gazyfikacja, proces plazmowy w stopniu, w jakim, jeżeli substancje powstające z przeróbki są następnie spalane;

(27)5. „współspalarnia √ odpadów Õ” oznacza każdą stacjonarną lub ruchomą instalację, √ jednostkę techniczną, Õ której głównym celem jest wytwarzanie energii lub produktów materialnych oraz: która wykorzystuje odpady jako paliwo zwykłe lub dodatkowe; lub w której odpady są poddawane termicznej obróbce mającej na celu ich usunięcie √ unieszkodliwienie poprzez spalanie odpadów przez utlenianie jak również inne procesy obróbki termicznej, jeżeli substancje powstające z obróbki są następnie spalane Õ;

(28)7. „zdolność przerobowa √ nominalna Õ ” oznacza sumę zdolności spalania pieców, z których składa się spalarnia √ odpadów Õ lub √ współspalarnia odpadów Õ, podaną przez projektanta i potwierdzoną przez operatora, ze szczególnym √ właściwym Õ uwzględnieniem wartości kalorycznej odpadów, wyrażonąej jako ilość odpadów spalanych w ciągu godziny;

(29)10. „dioksyny i furany” oznaczają wszystkie polichlorowane dibenzo-p-dioksyny i dibenzofurany wymienione w załączniku I części 2 załącznika VI;

(30)13. „pozostałość” oznacza każdy materiał √ rodzaj odpadów Õ płynnych lub stałych (włączając w to popiół denny i żużel, popiół lotny i pył kotłowy, stałe produkty reakcji z obróbki gazów, osad ściekowy z oczyszczania ścieków, zużyte katalizatory i zużyty węgiel aktywny) zdefiniowana jako odpady w art. l lit. a) 75/442/EWG, która jest wytwarzanycha w wyniku procesu spalania lub współspalania, √ spalarni lub współspalarni odpadów Õ oczyszczania gazu spalinowego lub ścieków lub innych procesów w spalarni lub współspalarni;

ê 1999/13/WE art. 2 (dostosowany)

16(31) „związek organiczny” oznacza każdy związek zawierający co najmniej pierwiastek węgiel i jeden lub większą ilość pierwiastków wodoru, halogenów, tlenu, siarki, fosforu, krzemu lub azotu, z wyjątkiem tlenków węgla i węglanów lub dwuwęglanów nieorganicznych;

(32)17. „lotny związek organiczny” (LZO) oznacza każdy związek organiczny √ oraz frakcję kreozotu Õ , którey w temperaturze 293,15 K mają ciśnienie pary 0,01 kPa lub więcej, lub mający korespondująca √ odpowiadającą tej wartości Õ lotność w szczególnych warunkach użytkowania. Do celów niniejszej dyrektywy frakcja kreozotu o ciśnieniu pary przekraczającej tę wartość w temperaturze 293,15 K jest traktowana jako LZO;

(33)18. „rozpuszczalnik organiczny” oznacza każdy LZO √ lotny związek organiczny Õ , który jest stosowany √ w następujących przypadkach: Õ

a) oddzielnie bądź w połączeniu z innymi czynnikami, i który nie podlega przemianie √ bez przemiany Õ chemicznej, w celu rozpuszczania surowców, produktów lub materiałów odpadowych √ odpadów Õ ;

b) lub który jest stosowany jako środek czyszczący w celu rozpuszczania zanieczyszczeń;

c) lub jako czynnik rozpuszczający;

d) lub jako ośrodek rozpraszający;

e) lub jako regulator lepkości;

f) lub jako regulator napięcia powierzchniowego;

g) lub jako plastyfikator;

h) lub jako środek konserwujący;

(34)20. „powłoka” oznacza każdy preparat, łącznie ze wszystkimi rozpuszczalnikami organicznymi lub preparatami zawierającymi rozpuszczalniki organiczne niezbędnymi do jego właściwego zastosowania, który nakłada się na powierzchnię w celu nadania jej efektu dekoracyjnego, ochronnego lub innego efektu funkcjonalnego √ powłokę zgodnie z definicją w art. 2 ust. 8 dyrektywy 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów Õ;

ê 96/61/WE (dostosowany)

Artykuł 5

Wymogi związane z udzielaniem pozwoleń dla istniejących instalacji

1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki dla zapewnienia, że właściwe władze dopilnują, przez pozwolenia, zgodnie z art. 6 i 8 lub, w stosownych przypadkach, przez ponowne rozważenie oraz, jeśli to konieczne, przez uaktualnienie warunków, aby istniejące instalacje były eksploatowane zgodnie z wymogami art. 3, 7, 9, 10, 13, art. 14 tiret pierwsze i drugie i art. 15 ust. 2, nie później niż osiem lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy, bez uszczerbku dla szczególnego ustawodawstwa wspólnotowego.

2. Z dniem wejścia w życie niniejszej dyrektywy Państwa Członkowskie podejmują środki konieczne w celu stosowania przepisów art. 1, 2, 11, 12, art. 14 tiret trzecie, art. 15 ust. 1, 3 i 4, art. 16, 17 i art. 18 ust. 2, w odniesieniu do istniejących instalacji.

ê 96/61/WE art. 4 (dostosowany)

Artykuł 4

Pozwolenia na nowe instalacje √ Obowiązek posiadania pozwolenia Õ

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki dla zapewnienia, aby żadna nowa instalacja √ ani instalacja spalania Õ nie była eksploatowana bez pozwolenia wydanego zgodnie z niniejszą dyrektywą, bez uszczerbku dla wyjątków przewidzianych w dyrektywie Rady 88/609/EWG z dnia 24 listopada 1988 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania[33].

ê 1999/13/WE art. 3 (dostosowany)

√ W drodze odstępstwa od pierwszego akapitu państwa członkowskie mogą ustanowić procedurę rejestracji instalacji objętych wyłącznie rozdziałem V. Õ

ê 1999/13/WE art. 2 (dostosowany)

8. „rejestracja” oznacza Pproceduraę, √ rejestracji jest Õ wyszczególnioną √ określana Õ w √ wiążącym Õ akcie prawnym, obejmującą √ i obejmuje Õ co najmniej zawiadomienie właściwegoj władzy √ organu Õ przez podmiot gospodarczy √ operatora Õ o zamiarze eksploatowania urządzenia √ instalacji Õ lub czynności objętej zakresem niniejszej dyrektywy; .

ê 96/61/WE art. 2 ust. 9 (dostosowany)

2. Pozwolenie może obejmować √ dwie Õ jedną lub większą ilość instalacji lub części instalacji znajdujących się w tym samym miejscu, prowadzonych przez tego samego prowadzącego √ operatora, Õ √ znajdujących się w tym samym miejscu lub w różnych miejscach Õ.

ò nowy

W przypadku, gdy pozwolenie dotyczy dwóch lub większej ilości instalacji, każda z nich spełnia wymogi niniejszej dyrektywy.

Artykuł 5

Operatorzy

Dwie lub większa liczba osób fizycznych lub prawnych może być wspólnym operatorem instalacji, instalacji spalania, spalarni odpadów lub współspalarni odpadów, lub osoby takie mogą być operatorami różnych części instalacji lub obiektu.

ê 96/61/WE (dostosowany)

Artykuł 6 8

Decyzje √ Udzielanie pozwoleń Õ

1. Bez uszczerbku dla innych wymogów ustanowionych w ustawodawstwie krajowym lub wspólnotowym, Wwłaściwe władze √ organy Õ udzielają pozwolenia, które zawiera warunki gwarantujące, że √ jeżeli Õ instalacja spełnia wymogi niniejszej dyrektywy lub, jeżeli ich nie spełnia, odmawia udzielenia pozwolenia.

Wszystkie wydawane i zmieniane pozwolenia muszą zawierać szczegóły regulacji w odniesieniu do ochrony powietrza, środowiska wodnego i gleby, określone w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 7

Zintegrowane podejście do wydawania pozwoleń

2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne w celu zapewnienia, aby w przypadku, gdy zaangażowanycha jest więcej niż jedenna właściwya władza √ organ Õ, warunki i procedura √ procedury Õ udzielania pozwolenia były w pełni skoordynowane celem zagwarantowania skutecznego zintegrowanego podejścia do tej procedury przez wszystkie właściwe władze √ organy Õ.

ê 96/61/WE art. 9 (dostosowany)

3.2. W przypadku nowej instalacji lub istotnej zmiany, do której odnosi się art. 4 dyrektywy 85/337/EWG, do celów udzielenia pozwolenia uwzględnia się √ zbadane i wykorzystane zostaną Õ wszelkie uzyskane w przedmiotowej kwestii informacje lub wnioski wyciągnięte na podstawie art. 5, 6 i, 7 i 9 tej dyrektywy.

Artykuł 7

√ Ogólne wiążące zasady Õ

8. Bez uszczerbku dla obowiązku wdrożenia √ posiadania Õ procedury udzielania pozwoleniań zgodnie z niniejszą dyrektywą, państwa członkowskie mogą określić √ zawrzeć Õ pewne wymogi dla niektórych kategorii instalacji √ , instalacji spalania, spalarni odpadów lub współspalarni odpadów Õ w ramach ogólnych wiążących zasad, zamiast uwzględniać je w warunkach odnoszących się do poszczególnych pozwoleń, z zastrzeżeniem, że zapewnione jest zintegrowane podejście oraz równoważny, wysoki poziom ochrony środowiska naturalnego jako całości.

ê 96/61/WE (dostosowany)

√ W przypadku przyjęcia ogólnych wiążących zasad, pozwolenie może po prostu zawierać odniesienie do tych zasad. Õ

ò nowy

Artykuł 8

Sprawozdawczość na temat przestrzegania przepisów

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia:

(1) że operator dostarcza właściwemu organowi sprawozdanie w sprawie zgodności z warunkami pozwolenia nie rzadziej niż co dwanaście miesięcy;

ê 96/61/WE art. 14 (dostosowany)

(2) √ że Õ prowadzący √ operator Õ regularnie informował √ bezzwłocznie informuje Õ właściwe władze √ organy Õ o wynikach procesu monitorowania emisji oraz aby bezzwłocznie informował o każdym zdarzeniu czy wypadku mającym istotny wpływ na środowisko naturalne.

Artykuł 9 14

√ Brak zgodności Õ Spełnienie warunków pozwolenia

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby: √ operator Õ prowadzący, podczas eksploatacji instalacji, dotrzymywał warunków pozwolenia.,

ê 1999/13/WE art.10 (dostosowany)

ð nowy

2. Państwa Członkowskie podejmą właściwe środki w celu zapewnienia, aby, Ww przypadku stwierdzenia naruszenia wymagań niniejszej dyrektywy √ państwa członkowskie zapewniają Õ :

a) podmiot gospodarczy informował właściwe władze √ bezzwłoczne poiformowanie właściwego organu przez operatora; Õ i

b) √ podjęcie przez operatora Õ podmiot gospodarczy ð i właściwy organ ï podejmował √ niezbędnych Õ środkówi w celu zapewnienia przywrócenia zgodności w możliwie najkrótszym czasie.;

b) Ww przypadkach braku zgodności √ naruszenia Õ powodującego bezpośrednie zagrożenie dla ludzkiego zdrowia √ ludzi lub środowiska Õ oraz tak długo, jak zgodność nie jest przywrócona na warunkach określonych w lit. a) zgodnie z lit. b) akapitu pierwszego, √ działanie instalacji, instalacji spalania, spalarni odpadów lub współspalarni odpadów zostaje Õ realizowanie danej czynności jest zawieszone.

ê 2003/87/WE art. 26 (dostosowany)

Artykuł 10

√ Emisja gazów cieplarnianych Õ

1. W przypadku, gdy emisje gazów cieplarnianych z urządzeń √ instalacji Õ są określone w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE[34] w odniesieniu do czynności przeprowadzanych w tej instalacji, pozwolenie nie obejmuje dopuszczalnej wielkości emisji dla bezpośrednich emisji gazów, chyba że jest to niezbędne w celu zapewnienia że nie spowoduje to żadnego znaczącego lokalnego zanieczyszczenia.

2. W odniesieniu do działań wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE, państwa członkowskie mogą zdecydować o nienakładaniu zobowiązań odnoszących się do efektywności energetycznej w odniesieniu do √ instalacji Õ jednostek energetycznego spalania lub innych jednostek emitujących ditlenek węgla na miejscu.

3. W miarę potrzeby, właściwy organ √ odpowiednio Õ zmienia pozwolenie zgodnie z tym, co właściwe.

4. Trzy poprzednie akapity Ustępy 1-3 nie mają zastosowania do instalacji tymczasowo wyłączonych z systemu handlu przydziałami √ uprawnieniami do emisji Õ gazów cieplarnianych we Wspólnocie zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/87/WE.

ê 96/61/WE (dostosowany)

ROZDZIAŁ II

√ Przepisy szczegółowe dotyczące rodzajów działalności wymienionych w załączniku I Õ

ò nowy

Artykuł 11

Zakres

Niniejszy rozdział ma zastosowanie do rodzajów działalności wymienionych w załączniku I oraz, w stosownych przypadkach, do rodzajów działalności osiągających wartości progowe zdolności określone w tym załączniku.

ê 96/61/WE (dostosowany)

Artykuł 123

Ogólne zasady regulujące podstawowe zobowiązania prowadzącego √ operatora Õ

Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki umożliwiające właściwym władzom √ w celu Õ zapewnieniae, aby przy obsłudze instalacjei √ eksploatowano zgodnie z następującymi zasadami Õ :

(1) (a) podjęto wszystkie właściwe środki zapobiegające zanieczyszczeniu;,

(2) w szczególności przez zastosowanie √ zastosowano Õ najlepszeych dostępneych techniki;

(3)(b) nie powstajewało żadne istotne zanieczyszczenie;

(4)(c) unikano wytwarzania odpadów, zgodnie z dyrektywą 20../…/WE Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów;

(5) a jeżeli odpady są wytwarzane, prowadzonyo √ jest Õ odzysk lub, jeżeli nie ma takiej możliwości ze względów technicznych i ekonomicznych, aby √ są one Õ unieszkodliwianeo je przy jednoczesnym unikaniu lub ograniczaniu wszelkiego oddziaływania na środowisko;

(6)(d) efektywnie wykorzystywano energię √ energia jest wykorzystywana w sposób wydajny Õ ;

(7)(e) Podejmowano podjęto środki konieczne w celu zapobieżenia wypadkom i ograniczenia ich konsekwencji;

(8)(f) w przypadku ostatecznego zakończenia działalności podejmowano podjęto środki konieczne w celu zapobieżenia ryzyku zanieczyszczenia oraz w celu przywrócenia zadowalającego stanu miejsca √ prowadzenia działalności Õ działania √ do stanu określonego zgodnie z art. 23 ust. 2 i 3 Õ.

Do celów uzyskania zgodności z niniejszym artykułem wystarczy, aby Państwa Członkowskie zapewniły, że przy określaniu warunków pozwolenia właściwe władze uwzględniają ogólne zasady określone w niniejszym artykule.

Artykuł 136

Wnioski o pozwolenia

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki dla zapewnienia, aby wniosek o pozwolenie do właściwych władz zawierał opis:

a) instalacji i jej działania;,

b) surowców i materiałów pomocniczych, innych substancji i √ rodzajów Õ energii, wykorzystywanych lub wytwarzanych przez instalację;,

c) źródeł emisji z instalacji;,

d) stanu terenu, na którym położona jest instalacja;,

ò nowy

e) w stosownych przypadkach, sprawozdania bazowego;

ê 96/61/WE (dostosowany)

f) charakteru i ilości przewidywalnych emisji z instalacji do każdego rodzaju środowiska, jak również określenie istotnego oddziaływania emisji na środowisko;,

g) proponowanej technologii i innych technik dla √ służących Õ zapobieganiau lub, jeżeli to niemożliwe, ograniczaniau emisji z instalacji;,

h) w razie potrzeby, środków mających na celu zapobieganie powstawaniu odpadów i prowadzenie odzysku odpadów wytwarzanych przez instalację;,

i) dalszych środków planowanych w celu dostosowania do √ spełnienia Õ ogólnych zasad √ dotyczących Õ podstawowych zobowiązań prowadzącego √ operatora Õ przewidzianych w art. 123;,

j) środków planowanych w celu monitorowania emisji do środowiska naturalnego;,

ê 2003/35/WE art. 4 ust. 2 (dostosowany)

k) głównych alternatyw √ proponowanej technologii, technik i środków Õ ,jeżeli takie istnieją, opracowanych w zarysie przez wnioskodawcę.

ê 96/61/WE (dostosowany)

Wniosek o pozwolenie zawiera także nietechniczne streszczenie szczegółów √ informacji Õ , określonych w akapicie pierwszym powyższych tiret.

2. W przypadku, gdy informacje dostarczone zgodnie z wymogami przewidzianymi w dyrektywie 85/337/EWG, lub sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa opracowane zgodnie z dyrektywą 96/82/WE Rady 82/501/EWG z dnia 24 czerwca 1982 r. w sprawie niebezpieczeństwa poważnych awarii powodowanych przez określone działania przemysłowe, albo inne informacje opracowane w odpowiedzi na inne przepisy, spełniają którykolwiek z wymogów ust. 1 niniejszego artykułu, informacja ta może zostać uwzględniona we wniosku lub do niego załączona.

ò nowy

Artykuł 14

Dokumenty referencyjne dotyczące najlepszych dostępnych technik

1. Komisja przyjmuje dokumenty referencyjne dotyczące najlepszych dostępnych technik (dokumenty referencyjne BAT) w oparciu o wyniki wymiany informacji, o której mowa w art. 29.

2. Dokumenty referencyjne BAT opisują w szczególności najlepsze dostępne techniki, powiązane poziomy emisji i ich monitorowanie, monitorowanie gleby i wód gruntowych oraz remediację terenu, a także nowe techniki, ze szczególnym uwzględnieniem kryteriów wymienionych w załączniku III. Komisja dokonuje stosownego przeglądu i aktualizacji dokumentów referencyjnych BAT.

ê 96/61/WE (dostosowany)

Artykuł 159

Warunki pozwolenia

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby pozwolenie obejmowało wszystkie środki niezbędne dla spełnienia wymogów art. 312 i 1019 dotyczących udzielania pozwoleń w celu osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony środowiska naturalnego jako całości, poprzez ochronę powietrza, środowiska wodnego i gleby.

2. W przypadku nowej instalacji lub istotnej zmiany, do której odnosi się art. 4 dyrektywy 85/337/EWG, do celów udzielenia pozwolenia uwzględnia się wszelkie uzyskane w przedmiotowej kwestii informacje lub wnioski wyciągnięte na podstawie art. 5, 6 i 7.

3. √ Środki te Õ Pozwolenie obejmująe √ przynajmniej: Õ

a) dopuszczalne wartości √ wielkości Õ emisji dla substancji zanieczyszczających środowisko, w szczególności tych wymienionych w załączniku IIIII, √ oraz innych substancji zanieczyszczających, które Õ jakie mogą być emitowane z danej instalacji w znacznych ilościach, z uwzględnieniem ich właściwości i potencjału w zakresie przenoszenia zanieczyszczeń z jednego środowiska do innego (środowisko wodne, powietrze i gleba). ;

b) W razie potrzeby pozwolenie zawiera właściwe wymogi, zapewniające ochronę gleby i wód gruntowych, oraz środki dotyczące gospodarki odpadami wytwarzanymi przez instalację;. W stosownych przypadkach dopuszczalne wartości mogą zostać uzupełnione lub zastąpione równoważnymi parametrami lub środkami technicznymi.

c) 5. Pozwolenie obejmuje odpowiednie wymogi dotyczące mechanizmów monitorowania, określające metodologię √ metodykę Õ i częstotliwość pomiarów, procedurę dokonywania oceny oraz obowiązek dostarczania właściwym władzom √ organom Õ danych niezbędnych do sprawdzenia zgodności z pozwoleniem;.

W przypadku instalacji wymienionych w podpozycji 6.6 załącznika I środki określone w niniejszym ustępie mogą uwzględniać koszty i korzyści.

ò nowy

d) wymogi dotyczące okresowego monitorowania substancji niebezpiecznych, które mogą znajdować się na terenie instalacji, pod kątem możliwości skażenia gleby i wód gruntowych na terenie instalacji;

ê 96/61/WE (dostosowany)

e) 6. Pozwolenie obejmuje środki odnoszące się do warunków innych niż zwyczajne warunki eksploatacji. W ten sposób, jeżeli istnieje zagrożenie oddziaływaniem na środowisko, opracowany zostaje system w odniesieniu do rozruchu, przecieków, √ awarii, Õ chwilowych przestojów i ostatecznego zaprzestania eksploatacji;.

f) We wszystkich przypadkach warunki pozwolenia obejmują przepisy dotyczące minimalizacji zanieczyszczeń o dużym zasięgu i zanieczyszczeń o charakterze transgranicznym oraz zapewniają wysoki poziom ochrony środowiska naturalnego jako całości.

Pozwolenie może także zawierać tymczasowe odstępstwa od wymogów ust. 4, jeżeli plan naprawy, zatwierdzony przez właściwe władze, zapewnia, że wymogi te zostaną spełnione w terminie sześciu miesięcy oraz jeżeli projekt prowadzi do ograniczenia zanieczyszczenia.

7. Pozwolenie może obejmować inne szczególne warunki do celów niniejszej dyrektywy, jakie Państwo Członkowskie lub właściwe władze mogą uznać za odpowiednie.

2. W stosownych przypadkach √ Dla celów ust. 1 lit. a) Õ dopuszczalne wartości √ wielkości emisji Õ mogą zostać uzupełnione lub zastąpione równoważnymi parametrami lub środkami technicznymi.

W przypadku instalacji wymienionych w podpozycji 6.6 załącznika I dopuszczalne wartości emisji, ustanowione zgodnie z niniejszym ustępem, uwzględniają praktyczne czynniki, właściwe dla tych kategorii instalacji.

ò nowy

3. Dokumenty referencyjne BAT stanowią odniesienie dla ustanowienia warunków pozwolenia.

4. W przypadku, gdy instalacja lub część instalacji nie jest objęta dokumentami referencyjnymi BAT lub dokumenty te nie uwzględniają wszystkich możliwych skutków oddziaływania działalności na środowisko, właściwy organ określa najlepsze dostępne techniki dla przedmiotowej instalacji lub działalności, w oparciu o kryteria wymienione w załączniku III, oraz określa odpowiednio warunki pozwolenia.

5. W przypadku instalacji, o których mowa w pkt 6.6 załącznika I, ustępy 1-4 stosuje się bez uszczerbku dla prawodawstwa dotyczącego dobrostanu zwierząt.

ê 96/61/WE art. 2 (dostosowany)

Artykuł 16

Dopuszczalne wartości √ wielkości Õ emisji, równoważne parametry oraz środki techniczne

1.6. Dopuszczalne wartości √ wielkości Õ emisji w odniesieniu do substancji √ zanieczyszczających Õ stosuje się zazwyczaj w punkcie √ momencie Õ , w którym ma miejsce emisja z instalacji, a przy określaniu wartości √ wielkości Õ emisji nie uwzględnia się rozcieńczenia zanieczyszczeń √ przed tym momentem Õ.

W odniesieniu do pośrednich uwolnień √ substancji zanieczyszczających Õ do środowiska wodnego √ wody Õ przy określaniu dopuszczalnej wartości √ wielkości Õ emisji √ z Õ danej instalacji można uwzględnić wpływ stacji uzdatniania wody, pod warunkiem że zagwarantowano równoważny poziom ochrony środowiska naturalnego jako całości, z zastrzeżeniem, że nie prowadzi to do wyższych poziomów zanieczyszczenia w środowisku, bez uszczerbku dla dyrektywy 76/464/EWG lub jej dyrektyw wykonawczych;.

ê 96/61/WE art. 9 (dostosowany)

24. Bez uszczerbku dla art. 19 10, dopuszczalne wartości √ wielkości Õ emisji i równoważne parametry oraz środki techniczne określone w art. 15 ust. 1 i 2 ust. 3 opierają się na najlepszych dostępnych technikach, bez zalecania żadnej techniki czy szczególnej technologii, lecz z uwzględnieniem technicznych właściwości danej instalacji, jej geograficznego położenia i lokalnych warunków środowiska. We wszystkich przypadkach warunki pozwolenia obejmują przepisy dotyczące minimalizacji zanieczyszczeń o dużym zasięgu i zanieczyszczeń o charakterze transgranicznym oraz zapewniają wysoki poziom ochrony środowiska naturalnego jako całości.

ò nowy

Właściwy organ ustala dopuszczalne wielkości emisji nieprzekraczające poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami zgodnie z opisem w dokumentach referencyjnych BAT.

3. W drodze odstępstwa od ust. 2 akapit drugi właściwy organ może w szczególnych przypadkach, na podstawie oceny kosztów i korzyści środowiskowych i ekonomicznych oraz biorąc pod uwagę właściwości techniczne przedmiotowej instalacji, jej położenie geograficzne i lokalne warunki środowiskowe, ustalić wielkości dopuszczalne emisji przekraczające poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami zgodnie z opisem w dokumentach referencyjnych BAT.

Wielkości te nie przekraczają jednak dopuszczalnych wielkości emisji określonych w załącznikach V-VII, tam gdzie ma to zastosowanie.

Komisja może ustanowić kryteria udzielania odstępstw, o których mowa w niniejszym ustępie.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 69 ust. 2.

4. Ustępy 2 i 3 stosuje się do rozrzucania obornika i płynnego nawozu poza terenem instalacji zgodnie z pkt 6.6 załącznika I. Państwa członkowskie mogą zawrzeć te wymagania w ramach środków innych niż pozwolenie.

5. Właściwy organ może udzielić tymczasowego odstępstwa od wymogów ust. 2 oraz art. 12 akapit pierwszy pkt 1 i 2 w odniesieniu do wzrostu emisji wynikającego z prowadzenia badań i stosowania nowych technik, pod warunkiem, że w ciągu 6 miesięcy od udzielenia odstępstwa zaprzestanie się korzystania z tych technik lub działalność osiągnie przynajmniej poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami.

Artykuł 17

Wymogi dotyczące monitorowania

1. Wymogi dotyczące monitorowania, o których mowa w art. 15 ust. 1 lit. c) i d), opierają się w stosownych przypadkach na wnioskach dotyczących monitorowania opisanych w dokumentach referencyjnych BAT.

2. Właściwy organ określa częstotliwość okresowego monitorowania, o której mowa w art. 15 ust. 1 lit. d), w pozwoleniu dla każdej instalacji lub w ogólnych wiążących zasadach.

Bez uszczerbku dla postanowień akapitu pierwszego okresowe monitorowanie przeprowadza się co najmniej raz na siedem lat.

Komisja może ustanowić kryteria określania częstotliwości okresowego monitorowania.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 69 ust. 2.

Artykuł 18

Ogólne wiążące zasady

ê 96/61/WE art. 9 ust. 8 (dostosowany)

1. √ Podczas przyjmowania Õ Bez uszczerbku dla obowiązku wdrożenia procedury udzielania pozwoleń zgodnie z niniejszą dyrektywą, Państwa Członkowskie mogą określić pewne wymogi dla niektórych kategorii instalacji w ramach ogólnych wiążących zasad √ państwa członkowskie zapewniają Õ zamiast uwzględniać je w warunkach odnoszących się do poszczególnych pozwoleń, z zastrzeżeniem, że zapewnione jest zintegrowane podejście oraz równoważny, wysoki poziom ochrony środowiska naturalnego √ równoważny z poziomem uzyskanym w przypadku indywidualnych warunków pozwolenia Õ jako całości.

ò nowy

2. Ogólne wiążące zasady opierają się na najlepszych dostępnych technikach, bez zalecania żadnej techniki czy szczególnej technologii.

Państwa członkowskie zapewniają ujęcie w ogólnych wiążących zasadach dopuszczalnych wielkości emisji, albo równoważnych parametrów lub środków technicznych, nieprzekraczających poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami zgodnie z opisem w dokumentach referencyjnych BAT.

3. Państwa członkowskie zapewniają aktualizację ogólnych wiążących zasad zgodnie z rozwojem najlepszych dostępnych praktyk.

W przypadku, gdy Komisja przyjmuje nowy lub uaktualniony dokument referencyjny BAT, państwa członkowskie dokonują we właściwych przypadkach przeglądu i aktualizacji ogólnych wiążących zasad dla instalacji podlegających tym zasadom, w terminie czterech lat od publikacji dokumentu.

4. Ogólne wiążące zasady przyjęte zgodnie z ust. 1-3 zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji.

ê 96/61/WE (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 1910

Najlepsze dostępne techniki oraz Nnormy jakości środowiska

W pozwoleniu wymaga się dodatkowych środków, w szczególności w W przypadku, gdy norma jakości środowiska narzuca bardziej rygorystyczne warunki niż te osiągane przez zastosowanie najlepszych dostępnych technik, √ pozwolenie zawiera dodatkowe środki, Õ bez uszczerbku dla innych środków, które mogą zostać podjęte w celu spełnienia norm jakości środowiska.

Artykuł 2011

Zmiany w zakresie najlepszych dostępnych technik

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe władze √ organy Õ śledziły lub były informowane o zmianyach w zakresie najlepszych dostępnych technik ð oraz publikacje nowych lub uaktualnionych dokumentów referencyjnych BAT ï √ lub były o nich informowane Õ .

Artykuł 2112

Zmiany wprowadzane w instalacjach przez prowadzących √ operatorów Õ

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby prowadzący √ operator Õ informował właściwe władze √ organy Õ o każdej planowanej zmianie w √ charakterze lub funkcjonowaniu instalacji bądź jej rozbudowie Õ działaniu instalacji, √ która to zmiana lub rozbudowa może mieć wpływ na środowisko Õ określonej w art. 2 ust. 10 lit. a). W stosownych przypadkach właściwe władze √ organy Õ uaktualniają pozwolenie lub warunki w odniesieniu do takiej instalacji.

2. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki dla zapewnienia, aby podmiot gospodarczy √ operator Õ nie przeprowadzał żadnych planowanych przez siebie istotnych zmian w działaniu instalacji, w rozumieniu art. 2 ust. 10 lit. b), bez pozwolenia wydanego zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Wniosek o pozwolenie i decyzja właściwych władz √ organów Õ muszą obejmować √ obejmują Õ te części instalacji i aspekty √ szczegóły Õ wymienione w art. 613, na które taka √ istotna Õ zmiana może mieć wpływ. Odpowiednie przepisy art. 3, 6 i 10 oraz art. 15 ust. 1–2 i 4 stosuje się mutatis mutadis.

ê 96/61/WE art. 2 ust.10 lit. b) (dostosowany)

3.(b)Do celów niniejszej definicji, jakąkolwiek Zzmianę √ w charakterze lub funkcjonowaniu instalacji bądź jej rozbudowę Õ lub poszerzenie działań uważa się za istotne istotną zmianę, jeżeli taka zmiana lub poszerzenie √ rozbudowa Õ samao w sobie napotyka progi √ osiąga wartości progowe zdolności Õ podane √ określone Õ w załączniku I.;

ê 96/61/WE (dostosowany)

Artykuł 2213

Ponowne rozpatrzenie i aktualizacja warunków pozwolenia przez właściwe władze √ organy Õ

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby właściwe władze √ organy Õ okresowo poddawały √ wszystkie Õ warunki pozwolenia ponownemu rozpatrzeniu oraz, w miarę potrzeby, √ w celu zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą, dokonywały aktualizacji tych warunków Õ aktualizacji.

ò nowy

2. Na wniosek właściwego organu operator przedkłada wszystkie informacje niezbędne dla celów ponownego rozpatrzenia warunków pozwolenia.

Podczas ponownego rozpatrywania warunków pozwolenia właściwy organ wykorzystuje wszelkie informacje pochodzące z monitorowania lub kontroli.

3. W przypadku, gdy Komisja przyjmuje nowy lub uaktualniony dokument referencyjny BAT, państwa członkowskie zapewniają ponowne rozpatrzenie i aktualizację warunków pozwolenia dla objętych nim instalacji przez właściwy organ w terminie czterech lat od publikacji dokumentu.

Pierwszy akapit stosuje się do wszelkich odstępstw przyznanych zgodnie z art. 16 ust. 3.

ê 96/61/WE (dostosowany)

ð nowy

42. Ponowne rozpatrzenie podejmuje się w każdym przypadku, jeżeli √ Warunki pozwolenia poddaje się ponownemu rozpatrzeniu i w odpowiednich przypadkach aktualizacji przynajmniej w sytuacjach, gdy Õ :

a) zanieczyszczenie powodowane przez instalację jest tak znaczne, że zachodzi konieczność skorygowania istniejących dopuszczalnych wartości √ wielkości Õ emisji dla danego pozwolenia lub uwzględnienia w pozwoleniu nowych wartości dopuszczalnych √ wielkości Õ ;,

b) istotnye zmiany w zakresie ð rozwój ï najlepszych dostępnych technik umożliwiają znaczne ograniczenie emisji bez narzucania nadmiernych kosztów;,

c) bezpieczeństwo eksploatacji wymaga zastosowania innych technik;,

d) ð niezbędne jest spełnienie normy jakości środowiska zgodnie z art. 19. ï

nakazują tak nowe przepisy Wspólnoty lub ustawodawstwa krajowego.

ò nowy

Artykuł 23

Zamknięcie i remediacja terenu

1. Bez uszczerbku dla postanowień dyrektywy 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu[35] oraz dyrektywy 20../…/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy dla ochrony gleby oraz zmieniającej dyrektywę 2004/35/WE[36] właściwy organ zapewnia, że po ostatecznym zakończeniu działalności stosuje się warunki pozwolenia nałożone w celu zapewnienia przestrzegania zasady określonej w art. 12 pkt. 8.

2. W przypadku, gdy działalność obejmuje wykorzystanie, produkcję lub uwalnianie substancji niebezpiecznych, powodującą możliwość skażenia gleby i wód gruntowych na terenie instalacji, przed rozpoczęciem eksploatacji instalacji lub przed uaktualnieniem pozwolenia na instalację operator przygotowuje sprawozdanie bazowe. Sprawozdanie zawiera dane ilościowe niezbędne do ustalenia początkowego stanu gleby i wód gruntowych.

Komisja ustanawia kryteria dotyczące treści sprawozdania bazowego.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 69 ust. 2.

3. Po ostatecznym zakończeniu działalności operator dokonuje oceny stanu skażenia gleby i wód gruntowych niebezpiecznymi substancjami. W przypadku, gdy instalacja spowodowała zanieczyszczenie gleby lub wód gruntowych substancjami niebezpiecznymi w porównaniu z początkowym stanem określonym w sprawozdaniu bazowym, o którym mowa w ust. 2, operator dokonuje remediacji i doprowadza teren do stanu początkowego.

4. Jeżeli od operatora nie wymaga się przygotowania sprawozdania bazowego, o którym mowa w ust. 2, po ostatecznym zakończeniu działalności operator podejmuje niezbędne działania w celu zagwarantowania, że teren nie będzie stanowić żadnego znaczącego zagrożenia dla zdrowia ludzi ani środowiska naturalnego.

ò nowy

Artykuł 24

Sprawozdawczość temat przestrzegania przepisów

Sprawozdanie w sprawie zgodności, o którym mowa w art. 8 pkt 1, zawiera porównanie eksploatacji instalacji, w tym poziomu emisji, z najlepszymi dostępnymi technikami opisanymi w dokumentach referencyjnych BAT.

Artykuł 25

Kontrole

1. Państwa członkowskie ustanawiają system kontroli instalacji.

System ten obejmuje kontrole na miejscu.

ê 96/61/WE (dostosowany)

Artykuł 14

Spełnienie warunków pozwolenia

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby: √ zapewniają, że Õ

prowadzący, podczas eksploatacji instalacji, dotrzymywał warunków pozwolenia,

prowadzący regularnie informował właściwe władze o wynikach procesu monitorowania emisji oraz aby bezzwłocznie informował o każdym zdarzeniu czy wypadku mającym istotny wpływ na środowisko naturalne,

prowadzący instalację √ operatorzy Õ udzielająli przedstawicielom właściwymch władz √ organom Õ wszelkiej niezbędnej pomocy celem umożliwienia im √ tym organom Õ przeprowadzenia wszelkich kontroli na terenie instalacji √ miejscu Õ , pobrania próbek i zebrania wszelkich informacji niezbędnych im do wykonania obowiązków do celów niniejszej dyrektywy.

ò nowy

2. Państwa członkowskie zapewniają objęcie wszystkich instalacji planem kontroli.

3. Każdy plan kontroli obejmuje:

a) ogólną ocenę stosownych istotnych kwestii środowiskowych;

b) obszar geograficzny objęty planem kontroli;

c) rejestr instalacji objętych planem kontroli i ogólną ocenę ich stanu zgodności z wymogami niniejszej dyrektywy;

d) przepisy dotyczące przeglądu planu;

e) konspekt programów rutynowych kontroli zgodnie z ust. 5;

f) procedury kontroli nierutynowych zgodnie z ust. 6;

g) w stosownych przypadkach, przepisy dotyczące współpracy między różnymi organami dokonującymi kontroli.

4. Właściwy organ w oparciu o plany kontroli regularnie sporządza programy kontroli ustalające częstotliwość wizyt w terenie dla różnych typów instalacji.

Programy te przewidują co najmniej jedną wizytę w terenie na dwanaście miesięcy dla każdej instalacji, chyba że programy te są oparte na systematycznej ocenie zagrożeń dla środowiska powodowanych przez określone przedmiotowe instalacje.

Komisja ustanawia kryteria dotyczące oceny zagrożeń dla środowiska.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 69 ust. 2.

5. Rutynowe kontrole są wystarczające dla zbadania szerokiego zakresu stosownych istotnych kwestii środowiskowych.

Rutynowe kontrole zapewniają spełnienie przez operatora warunków pozwolenia.

Rutynowe kontrole służą również ocenie skuteczności wymogów pozwolenia.

6. Kontrole nierutynowe przeprowadza się w celu jak najszybszego zbadania poważnych skarg lub wypadków dotyczących środowiska lub przypadków braku zgodności oraz, w stosownych przypadkach, przed wydaniem, ponownym rozpatrzeniem lub aktualizacją pozwolenia.

7. Po każdej kontroli rutynowej i nierutynowej właściwy organ przygotowuje sprawozdanie opisujące jej ustalenia w odniesieniu do spełnienia przez instalację wymogów niniejszej dyrektywy, oraz wnioski dotyczące konieczności podjęcia dalszych działań.

Sprawozdanie przedkłada się zainteresowanemu i udostępnia publicznie w terminie dwóch miesięcy od daty kontroli.

Właściwy organ zapewnia podjęcie wszystkich niezbędnych działań określonych w sprawozdaniu w rozsądnym okresie czasu.

ê 96/61/WE (dostosowany)

Artykuł 2615

Dostęp do informacji i udział opinii publicznej √ społeczeństwa Õ w procedurze udzielania pozwoleń

ê 2003/35/WE art. 4 ust. 3 (dostosowany)

1. Państwa członkowskie zapewniają, że zainteresowaneja społecznościć √ możliwość Õ wczesnego i skutecznego możliwości udziału w procedurze dotyczącej √ następujących procedurach Õ :

a) wydawaniua pozwolenia na nowe instalacje;,

b) wydawaniua pozwolenia na jakąkolwiek istotną zmianę w działaniu instalacji;,

c) aktualizowaniua pozwolenia lub warunków pozwolenia dotyczącychego instalacji, zgodnie z art. 13 ust. 2 tiret pierwsze art. 22 ust. 4 lit. a);.

ò nowy

d) przyjmowaniu ogólnych wiążących zasad zgodnie z art. 7 i 18.

ê 2003/35/WE art. 4 ust. 3 (dostosowany)

Procedura ustalona w załączniku IV V stosuje się √ ma zastosowanie Õ do celów takiego udziału.

ò nowy

2. Ustępu 1 lit. a) i b) nie stosuje się w przypadku spełnienia wszystkich poniższych warunków:

a) nowa instalacja lub istotna zmiana podlega dyrektywie 85/337/EWG;

b) ogólne wiążące zasady obejmują wszystkie niezbędne warunki pozwolenia;

c) nie istnieje potrzeba narzucania bardziej rygorystycznych wymogów w celu zapewnienia zgodności z art. 19.

ê 2003/35/WE art. 4 ust. 3 (dostosowany)

35. Kiedy decyzja została podjęta, właściwa władza informuje o niej społeczeństwo zgodnie z odpowiednimi procedurami √ Po podjęciu decyzji o udzieleniu, ponownym rozpatrzeniu lub aktualizacji pozwolenia lub o przyjęciu lub aktualizacji ogólnych wiążących zasad właściwy organ Õ , podając √ podaje Õ do wiadomości publicznej następujące informacje:

a) treść decyzji, włączając kopię pozwolenia i wszelkich warunków oraz jakiekolwiek późniejsze uaktualnienia; oraz

b) przebadawszy troski i opinie wyrażone przez zainteresowaną społeczność, przyczyny, i przemyślenia, na których oparta jest √ uzasadnienie Õ decyzjia, w tym informacje dotyczące procesu udziału społeczeństwa.; w tym informacje dotyczące procesu udziału społeczeństwa

ò nowy

c) wyniki konsultacji przeprowadzonych przed podjęciem decyzji oraz wyjaśnienie sposobu ich uwzględnienia w decyzji;

d) tytuły dokumentów referencyjnych BAT istotnych dla przedmiotowej instalacji lub działalności;

e) sposób określenia dopuszczalnych wielkości emisji w pozwoleniu lub ogólnych wiążących zasadach w odniesieniu do najlepszych dostępnych technik oraz powiązane poziomy emisji określone w dokumentach referencyjnych BAT;

f) w przypadku przyznania odstępstwa zgodnie z art. 16 ust. 3, powody tego odstępstwa i nałożone warunki;

g) wynik ponownego rozpatrzenia ogólnych wiążących zasad zgodnie z art. 18 ust. 3 oraz pozwoleń zgodnie z art. 22 ust. 1, 3 i4;

ê 96/61/WE (dostosowany)

h)2 wWyniki procesu monitorowania emisji, wymaganego na mocy warunków √ pozwolenia Õ określonych w art. 9, pozostające w dyspozycji właściwych władz √ organów Õ , muszą zostać udostępnione opinii publicznej.

43. Zastosowanie ust. 1, 2 i 3 uwarunkowane jest ograniczeniami ustanowionymi w art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska art. 3 ust. 2 i 3 dyrektywy 90/313/EWG.

ê 2003/35/WE art. 4 ust. 3 (dostosowany)

Artykuł 2715a

Dostęp do wymiaru sprawiedliwości

1. Państwa członkowskie zapewniają, że zgodnie z odnośnym krajowym systemem prawnym, członkowie zainteresowanej społeczności √ mają dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, w celu zakwestionowania materialnej i proceduralnej legalności decyzji, aktów lub zaniechań, z zastrzeżeniem art. 26, jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków Õ:

a) mający wystarczający interes; ub ewentualnie,

b) podnoszący wadliwość prawa, gdy administracyjne procedury prawne państwa członkowskiego wymagają tego jako warunku koniecznego.;

mają dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innego niezależnego i bezstronnego organu ustan