Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2021/C 514/06)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

POWIADOMIENIE O ZMIANIE STANDARDOWEJ W JEDNOLITYM DOKUMENCIE

„Muscadet”

PDO-FR-A0497-AM02

Data przekazania informacji: 15 października 2021 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Dodanie chardonnay

Do produkcji „Muscadet” dodano uzupełniającą odmianę winorośli: chardonnay. Jej proporcja w mieszance odmian wynosi maksymalnie 10 %.

Odmiana winorośli chardonnay występuje w regionie winiarskim Nantes od kilkudziesięciu lat. Wprowadzono ją w następstwie doświadczeń, w których nie wykazano żadnej różnicy między winem wyprodukowanym w 100 % z odmiany melon a winem wyprodukowanym w 90 % z odmiany melon i w 10 % z odmiany chardonnay. Wina „Muscadet” są znane jako świeże, młode wina o pierwotnych aromatach. Wprowadzenie odmiany chardonnay stanowi wartość dodaną w produkcji tego rodzaju win o nutach kwiatowych.

W wyniku wprowadzenia nowej odmiany winorośli (chardonnay) dodaje się zasadę asamblażu, która ogranicza do 10 % proporcję chardonnay w mieszance.

Zmieniono pkt 1.7 jednolitego dokumentu.

2. Skreślenie określenia „sur lie” (na osadzie)

W odniesieniu do nazwy „Muscadet” skreślono określenie „sur lie”.

Skreślenie to spowodowało zmianę każdego punktu specyfikacji, w którym określono szczególne przepisy określenia „sur lie”.

W przeszłości nazwa „Muscadet” została uznana po uznaniu nazw „Muscadet Sèvre et Maine”, „Muscadet Côtes de Grandlieu”, „Muscadet Coteaux de la Loire”, które odnoszą się do mniejszych podregionów. Z czasem wprowadzono hierarchię, w ramach której oczekiwano, że wina z nazwami podregionalnymi będą dłużej dojrzewać, co zwiększy ich oleistość. W związku z powyższym „Muscadet”„sur lie” stopniowo zanikało i dziś stanowi jedynie niewielką część produkcji. Określenie „sur lie” oznacza technikę produkcji wina, nadającą mu pewne cechy, które nie są już pożądane w przypadku nazwy regionalnej „Muscadet”. W trosce o jasność oferty dla konsumenta skreślono zatem określenie „sur lie” w odniesieniu do nazwy Muscadet.

Zmieniono pkt 1.4 i 1.9 jednolitego dokumentu.

3. Gęstość nasadzeń

Gęstość nasadzeń zmienia się w celu obniżenia gęstości do 5 000 roślin na hektar. Maksymalną odległość między rzędami zwiększa się do 2,20 metra.

Celem tej zmiany jest reakcja na ewolucję urządzeń i praktyk winiarskich. Poszerzenie odstępu między rzędami będzie sprzyjać wdrożeniu praktyk rolnictwa ekologicznego, takich jak obsiewanie trawą i zaorywanie odstępu między rzędami, zabiegi fitosanitarne z wykorzystaniem paneli rekuperacyjnych, tj. wszystkich zabiegów, w przypadku których standardowy sprzęt winiarski jest dostosowany do odstępów między rzędami wynoszących 2 metry. Ta metoda prowadzenia winorośli dobrze odpowiada poziomom wydajności i jakości pożądanym w przypadku rodzaju wina objętego tą ChNP (owocowe i świeże wino, które należy degustować, gdy jest młode).

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 1.5 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

4. Związek

Zmiana gęstości nasadzeń, dodanie odmiany chardonnay i skreślenie określenia „sur lie” doprowadziły do zmian związku z pochodzeniem.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 1.8 jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa lub nazwy

Muscadet

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4. Opis wina lub win

KRÓTKI OPIS

Są to białe wytrawne wina niemusujące.

Wina te charakteryzują się:

— naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 9,5 %;

— maksymalną zawartością cukrów fermentujących (glukozy i fruktozy) wynoszącą 5 gramów na litr;

— maksymalną kwasowością lotną wynoszącą 10 miliekwiwalentów na litr;

— całkowitą objętościową zawartością alkoholu po wzbogaceniu wynoszącą maksymalnie 12 %.

— kwasowością miareczkową wynoszącą 61–112 miliekwiwalentów na litr w przypadku win o zawartości cukrów fermentujących (glukozy i fruktozy) wynoszącej 3–5 gramów na litr.

Całkowita zawartość dwutlenku siarki w winach oraz kwasowość miareczkowa w winach o zawartości cukrów fermentujących (glukozy i fruktozy) poniżej 3 gramów na litr, a także rzeczywista całkowita zawartość alkoholu w winach są zgodne z progami określonymi w przepisach wspólnotowych. Są to białe wytrawne wina niemusujące.

Charakteryzują się one delikatnymi aromatami, najczęściej o nutach owocowych lub kwiatowych, oraz równowagą smakową, w której zasadniczo dominuje świeżość.

OGÓLNE CECHY ANALITYCZNE

Ogólne cechy analityczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość ogólna: Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

5. Praktyki winiarskie

5.1. Szczególne praktyki enologiczne

1. Gęstość i cięcie

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 5 000 roślin na hektar.

Odstęp między rzędami nie przekracza 2,20 metra, a odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi 0,90–1,10 metra.

Winorośl przycina się na maksymalnie 14 oczek na łozę według następujących technik:

— cięcie krótkie czopowe, w przypadku którego pozostawia się maksymalnie 5 czopów na łozie; albo

— jednoramienny lub dwuramienny sznur Guyota.

Proces cięcia należy zakończyć przed rozwinięciem pąków lub osiągnięciem przez roślinę etapu 5 w skali Eichhorna i Lorenza.

Niezależnie od metody cięcia winorośl można przycinać, pozostawiając 4 dodatkowe oczka na roślinę, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie będzie przekraczała 14.

2. Szczególne praktyki enologiczne

Zabrania się wszelkiej obróbki termicznej winogron, przy której stosuje się temperaturę poniżej -5 °C.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogaceniu nie przekracza 12 %.

Wina oddziela się od cienkiego osadu winiarskiego najpóźniej dnia 31 lipca roku następującego po roku zbiorów. Poza powyższymi zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów przewidzianych w przepisach wspólnotowych oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

5.2. Maksymalna wydajność

1. 83 hektolitry z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na obszarze geograficznym zatwierdzonym przez Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) podczas posiedzenia właściwego komitetu krajowego, które odbyło się w dniu 15 czerwca 2017 r. W dniu zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu przez właściwy krajowy komitet obszar ten obejmuje terytorium następujących gmin lub części gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

— w departamencie Loire-Atlantique: Aigrefeuille-sur-Maine, Ancenis, Basse-Goulaine, Le Bignon, La Boissière-du-Doré, Bouaye, Brains, Carquefou, Le Cellier, La Chapelle-Heulin, Château-Thébaud, La Chevrolière, Clisson, Corcoué-sur-Logne, Couffé, Divatte-sur-Loire, Geneston, Gétigné (część), Gorges, La Haie-Fouassière, Haute-Goulaine, Le Landreau, Legé (część), Ligné (część), La Limouzinière, Le Loroux-Bottereau, Maisdon-sur-Sèvre, Mauves-sur-Loire, Monnières, Montbert, Mouzillon, Oudon, Le Pallet, La Planche, Pont-Saint-Martin, Port-Saint-Père, La Regrippière, La Remaudière, Remouillé, Saint-Aignan-Grandlieu, Saint-Colomban, Sainte-Pazanne, Saint-Fiacre-sur-Maine, Saint-Géréon, Saint-Hilaire-de-Clisson, Saint-Julien-de-Concelles, Saint-Léger-les-Vignes, Saint-Lumine-de-Clisson, Saint-Lumine-de-Coutais, Saint-Mars-de-Coutais, Saint-Philbert-de-Grand-Lieu, Les Sorinières, Thouaré-sur-Loire, Vair-sur-Loire, Vallet, Vertou, Vieillevigne (część), Villeneuve-en-Retz pour le seul territoire de la commune déléguée de Bourgneuf-en-Retz (część);

— w departamencie Maine-et-Loire: Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent i Saint-Florent-le-Vieil), Orée d’Anjou (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Sèvremoine (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Saint-Crespin-sur-Moine i Tillières);

— w departamencie Vendée: Cugand (część), Rocheservière, Saint-Hilaire-de-Loulay (część), Saint-Philbert-de-Bouaine.

7. Główne odmiany winorośli

Chardonnay (B)

Melon B

8. Opis związku lub związków

8.1. Specyfika obszaru geograficznego

a) Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Krajobraz obszaru geograficznego charakteryzuje się naprzemiennym występowaniem winorośli na wzgórzach i pagórkach oraz zadrzewionych użytków zielonych w dolinach, a jego piękno podkreślają w najbardziej urokliwych zakątkach stare młyny lub „folies nantaises” (domy wakacyjne wybudowane w XVIII wieku przez arystokrację lub mieszczaństwo na obrzeżach Nantes). Działki, na których uprawia się winorośle, położone są głównie na zboczach ukształtowanych przez Loarę, Sèvre i Maine, bagna Goulaine, jezioro Grandlieu i ich dopływy, na południe i na wschód od Nantes. W pobliżu wybrzeży Oceanu Atlantyckiego obszar geograficzny jest powiązany zarówno z Bretanią ze względu na swoją historię, jak i z Doliną Loary ze względu na swoje położenie geograficzne i obejmuje część departamentów Loire-Atlantique, Maine-et-Loire i Vendée.

Na obszarze geograficznym występuje klimat oceaniczny charakteryzujący się niskimi rocznymi wahaniami temperatur wynikającymi z bliskości dużych zbiorników wodnych (ocean, estuarium Loary, jezioro Grandlieu, bagna Goulaine). Zimą temperatury są szczególnie łagodne, natomiast lata pozostają chłodne, przy czym wentylację zapewniają bryzy morskie. W okresie wegetacji winorośli odnotowuje się nieznaczny deficyt opadów, co skutkuje znacznym nasłonecznieniem na tej szerokości geograficznej, chociaż znacznym jesiennym pływom towarzyszą niekiedy silne ulewy.

Obszar geograficzny ma złożoną budowę geologiczną. W prekambrze i paleozoiku orogenezy doprowadziły do powstania skał plutonicznych (granity, gabro) oraz skał metamorficznych (gnejsy, łupki mikowe, eklogity, amfibolity). Podłoże to miejscami pokrywają osady trzeciorzędowe (iły, gruboziarniste piaski). Gleby piaszczysto-gliniaste pochodzenia eolicznego, które odłożyły się w przedmiotowym regionie w czwartorzędzie, zostały z reguły usunięte wskutek erozji. Pomimo tej różnorodności geologicznej glebami, które kształtują się na tych formacjach, są najczęściej zdrowe gleby brunatne, gleby piaszczyste i gleby kamieniste. Zgodnie ze stosowanymi praktykami działki rolne wyznaczone do zbioru winogron pokrywają się ściśle z terenami wzgórz, na których występują otwarte przestrzenie, głównie lub tradycyjnie obsadzonymi winoroślą, oraz działkami, na których występują przepuszczalne gleby charakteryzujące się dużym potencjałem do nagrzewania się, ograniczoną zdolnością zatrzymywania wody i umiarkowaną żyznością chemiczną.

b) Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Obszar produkcji wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet” może poszczycić się tradycją winiarską, która sięga pierwszych wieków naszej ery.

Miasto Nantes, będące portem oceanicznym w estuarium Loary, bardzo szybko zaczęło odgrywać istotną rolę ze względu na swoje położenie na styku szlaków wysyłki wina na Wyspy Brytyjskie i do Europy Północnej. Różne teksty pisane świadczą o rosnącej w średniowieczu renomie przedmiotowych win. Stopniowo, zwłaszcza pod wpływem handlu holenderskiego, obszar produkcji wina w Nantes wyspecjalizował się w produkcji win białych i okowity. Do sadzenia winorośli zachęcano wówczas przez opodatkowanie – na wina z Bretanii nakładano o połowę mniejsze podatki niż na wina pochodzące z górnej części dorzecza Loary.

Tożsamość regionu winiarskiego faktycznie się ukształtowała wraz z rozwojem odmiany winorośli melon B. Pierwsze pisemne wzmianki o uprawie tej „burgundzkiej rośliny” pod nazwą „Muscadet” pojawiły się w połowie XVII wieku. Po ostrej zimie w 1709 r., która zniszczyła znaczną część winorośli w Nantes, w miejscach o najkorzystniejszym położeniu w regionie wznawiano chętniej uprawę odmiany melon B, która jest bardziej odporna na mróz. Wojny kontrrewolucyjne z 1793 r., podczas których region winiarski został spustoszony, a następnie kryzys wywołany przez filokserę, który rozpoczął się w 1884 r., jedynie opóźniły ugruntowanie się tej odmiany.

Odtworzenie winnicy poprzez szczepienie było okazją do dostosowania tradycyjnych praktyk uprawnych do nowych technik (nasadzenia szeregowe, sznur Guyota). Umiejętności w zakresie produkcji zostają ujednolicone: przyjęcie odmiany melon B, utrzymanie wysokiej gęstości nasadzeń, kontrola ilości winogron z danej winorośli i ograniczenie ich plonów, zbiór winogron po osiągnięciu pełnej dojrzałości. Po prawnym uregulowaniu tych kwestii w latach 20. XX wieku praktyki te usankcjonowano, uznając w 1936 r. kontrolowane nazwy pochodzenia „Muscadet Sèvre et Maine” i „Muscadet Coteaux de la Loire”, a następnie w 1937 r. nazwę „Muscadet”.

Podmioty gospodarcze stopniowo wprowadziły technikę mającą na celu wczesne oddzielenie wina od jego cienkiego osadu winiarskiego w celu odróżnienia win objętych regionalną kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet” od win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia odnoszącą się do mniejszego regionu winiarskiego „Muscadet Sèvre et Maine”, „Muscadet Coteaux de la Loire” i „Muscadet Côtes de Grandlieu”.

8.2. Specyfika produktu

Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet” są białymi winami niemusującymi. Głównych cech nabierają podczas winifikacji i charakteryzują się subtelnymi i delikatnymi aromatami, najczęściej o nutach owocowych lub kwiatowych, oraz równowagą smakową, w której zasadniczo dominuje świeżość.

8.3. Związek przyczynowy pomiędzy specyfiką obszaru geograficznego a specyfiką produktu

„Gleba w Loire-Inférieure jest doskonała, zaś klimat tego regionu jest niesamowity” – podkreśla Jules GUYOT w swoim dziele „Étude des vignobles de France” (Studium winnic we Francji, tom II, Paryż, 1876 r.). Obszar geograficzny charakteryzuje się bowiem zarówno występowaniem gleb odpowiednich do uprawy winorośli, jak i klimatem sprzyjającym kształtowaniu się aromatów białych odmian winorośli. Gruboziarnista struktura gleby zapewnia wczesne rozpoczęcie cyklu rozwojowego winorośli i ogranicza jego dynamikę. Łagodne zimy sprzyjają temu wczesnemu dojrzewaniu, a nasłonecznienie w okresie letnim i morskie wiatry chronią roślinny przed chorobami. Gleby obszaru geograficznego zapewniają ponadto umiarkowane i regularne nawadnianie winorośli, co gwarantuje odpowiedni stopień dojrzałości dzięki ograniczonym zapasom wody i powstawaniu szczelin, które pozwalają roślinom głęboko się zakorzenić.

Producenci z tego obszaru geograficznego, będący spadkobiercami wielowiekowej tradycji uprawy winorośli, od ponad trzech stuleci preferują uprawę odmiany winorośli melon B na najlepiej usytuowanych wzgórzach. Zoptymalizowali oni praktyki uprawy winorośli, aby zapewnić zbiór zdrowych i dojrzałych winogron charakteryzujących się subtelną równowagą między bogactwem a kwasowością, którą można odnaleźć w winach. Produkowane zgodnie z miejscową praktyką, przedmiotowe wina przechowuje się przez krótki czas na cienkim osadzie winiarskim. Umiarkowane temperatury w okresie letnim sprzyjają zachowaniu świeżości i delikatnych aromatów, które kształtują się w tych winach.

Krótki okres dojrzewania i wczesne zlewanie znad osadu wzmacniają nuty owocowe i kwiatowe powstałe w wyniku działania drożdży podczas fermentacji alkoholowej.

Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet” zaczęły odgrywać kluczową rolę we Francji od połowy XX wieku – ich ugruntowana renoma i stopień uznania na rynku plasują je obecnie na drugim miejscu wśród win białych. W latach 80. XX wieku nastąpił ponowny wzrost wywozu, przy czym obecnie wywożonych jest blisko 40 % produktów wprowadzanych do obrotu. Do powodzenia, jakim cieszy się przedmiotowe wino, przyczynia się w znacznym stopniu turystyka, dzięki bliskości wybrzeża i łączeniu win z potrawami z owoców morza i ryb. Jeżeli chodzi o powierzchnię obszaru produkcji, przedmiotowy region winiarski jest jednym z największych na świecie regionów winiarskich produkujących białe wino.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, wytwarzania, dojrzewania i pakowania win, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, stanowi obszar następujących gmin lub części gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2018 r.:

— w departamencie Loire-Atlantique: La Bernerie-en-Retz, Bouguenais, Boussay, Chaumes-en-Retz, Chauvé, Cheix-en-Retz, Frossay, Gétigné (część), Legé (część), Ligné (część), Loireauxence (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Sauveur i Varades), Machecoul-Saint-Même, La Marne, Mésanger, Montrelais, Les Moutiers-en-Retz, Paulx, Le Pellerin, Pornic, Rezé, Rouans, Saint-Étienne-de-Mer-Morte, Saint-Hilaire-de-Chaléons, Saint-Père-en-Retz, Saint-Viaud, Touvois, Vieillevigne (część), Villeneuve-en-Retz (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Bourgneuf-en-Retz (część) i Fresnay-en-Retz), Vue;

— w departamencie Maine-et-Loire: Beaupréau-en-Mauges (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Beaupréau i Gesté), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Le Fresne-sur-Loire), Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Le Marillais), Montrevault-sur-Èvre (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Boissière-sur-Evre, La Chaussaire, Le FiefSauvin, Le Fuilet, Montrevault, Le Puiset-Doré, Saint-Pierre-Montlimart i Saint-Rémy-en-Mauges), Orée d’Anjou (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Saint-Christophe-la-Couperie, Saint-Laurent-des-Autels i Saint-Sauveur-de-Landemont), Sèvremoine (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Montfaucon-Montigné i Saint-Germain-sur-Moine);

— w departamencie Vendée: Cugand (część), Montaigu, Saint-Étienne-du-Bois, Saint-Hilaire-de-Loulay (część).

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić określeniem „primeur” (wczesne) lub „nouveau” (młode) w przypadku win, które spełniają warunki produkcji wskazane dla tych określeń w specyfikacji produktu.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu.

Wymiary czcionki, którą zapisane są określenia „primeur” lub „nouveau” oraz nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie mogą przekraczać (pod względem wysokości, szerokości i grubości) wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Wina opatrzone określeniami „primeur” lub „nouveau” wprowadza się do obrotu ze wskazaniem rocznika.

Link do specyfikacji produktu

http://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-7f89900b-3f0e-4f8d-b028-4066234091f5

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.