KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 12.3.2018 COM(2018) 123 final SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY Sprawozdanie roczne z wdrażania instrumentów Unii Europejskiej na rzecz finansowania działań zewnętrznych w 2016 r. {SWD(2018) 64 final}



1.Zobowiązania globalne W 2016 r. Unia Europejska rozpoczęła dyskusje na temat przyszłości Europy, wdrożenia agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz jej 17 celów zrównoważonego rozwoju przyjętych w 2015 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, a także określiła globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE („globalna strategia UE”). W 2016 r. UE i jej państwa członkowskie nadal były największym na świecie dawcą środków na pomoc rozwojową, finansując ponad połowę oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) na świecie. Sama Komisja Europejska wypłaciła ponad 10,3 mld EUR w ramach ODA w imieniu UE w celu ograniczenia ubóstwa na świecie oraz zapewnienia zrównoważonego rozwoju gospodarczego, społecznego i środowiskowego, promowania demokracji, praworządności, dobrych rządów i poszanowania praw człowieka. W odpowiedzi na liczne katastrofy spowodowane przez człowieka i naturalne klęski żywiołowe, które miały miejsce w 2016 r., unijny budżet na pomoc humanitarną w 2016 r. był najwyższy w historii i wyniósł 2,3 mld EUR (w tym dodatkowe środki dla EFR), zapewniając pomoc humanitarną obejmującą żywność, schronienie, ochronę, opiekę zdrowotną i czystą wodę dla ponad 120 mln osób w ponad 80 państwach. Globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (globalna strategia UE) Przyjęta w 2016 r. globalna strategia ma na celu stworzenie „wspólnej wizji” oraz „wspólnych działań” na rzecz „silniejszej Europy”. W strategii tej określono podstawowe unijne interesy i zasady oraz przedstawiono plan działania na rzecz bardziej wiarygodnej, odpowiedzialnej i gotowej do reagowania UE. Strategia ta będzie wytyczać kierunki unijnych działań w nadchodzących latach. Cele działań zewnętrznych UE oraz wizja zawarta w agendzie 2030 są całkowicie spójne, a cele zrównoważonego rozwoju będą wyznaczać w sposób przekrojowy kierunki wdrażania globalnej strategii UE. Zgodnie z tą strategią UE w 2016 r. skupiała się na pięciu priorytetowych obszarach polityki: inwestowanie w odporność państw i społeczeństw na wschód i na południe od UE, a także zintegrowane podejście do sytuacji konfliktowych i kryzysowych; wzmocnienie bezpieczeństwa i obrony; wzmocnienie powiązań między politykami wewnętrznymi a zewnętrznymi, ze szczególnym uwzględnieniem migracji; aktualizowanie bieżących i opracowywanie nowych strategii regionalnych i tematycznych; zintensyfikowanie działań w ramach dyplomacji publicznej. Silniejsza pozycja na arenie międzynarodowej UE działa nieustająco na rzecz pokoju na świecie i prowadzi oraz wspiera negocjacje, których celem jest zredukowanie napięć w różnych miejscach na świecie. W 2016 r. obejmowały one rozpoczęcie wdrażania historycznego międzynarodowego porozumienia w sprawie irańskiego programu nuklearnego i porozumienia pokojowego między rządem Kolumbii a formacją FARC (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia). Przez cały rok 2016 UE ogrywała również wiodącą rolę w międzynarodowych wysiłkach na rzecz rozwiązania kryzysu na Ukrainie oraz współpracowała z partnerami międzynarodowymi w celu zapewnienia wsparcia dla Syrii, Iraku i Libii pozwalającego zwalczać działalność Państwa Islamskiego. Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju to jedno z narzędzi, poprzez które UE może realizować swoje założenie silniejszej pozycji na arenie międzynarodowej dzięki większej skuteczności i spójności unijnych działań w dziedzinie reagowania w sytuacjach kryzysowych, zapobiegania konfliktom, budowania pokoju oraz gotowości na sytuacje kryzysowe, a także przeciwdziałania założeniom globalnym i ponadregionalnym. Działania w ramach reagowania na sytuacje kryzysowe pozwalają na natychmiastową odpowiedź na nieprzewidziane wydarzenia; jest to ważne narzędzie pozwalające UE na szybkie ustanowienie projektów politycznych, które mogą pomóc podczas delikatnych procedur dyplomatycznych oraz sytuacji konfliktowych oraz stworzyć nowe możliwości dialogu i rozwiązywania konfliktów. Narzędzie to odpowiada również na potrzebę udzielenia wsparcia na rzecz tworzenia i wzmacniania zdolności społeczeństwa obywatelskiego i innych organizacji zaangażowanych w budowanie pokoju. Jak wskazano we wspólnym komunikacie w sprawie przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym , UE umożliwiła wzmocnienie w dalszym stopniu odporności i gotowości państw trzecich do ochrony ich strategicznych aktywów przed zagrożeniami związanymi z szeregiem potencjalnych ataków hybrydowych, od terroryzmu po przestępczość zorganizowaną oraz ograniczanie ryzyka związanego z materiałami chemicznymi, biologicznymi, radiologicznymi i jądrowymi (CBRN). Nowy konsensus w sprawie rozwoju We wrześniu 2015 r. społeczność międzynarodowa odpowiedziała na nowe tendencje i globalne wyzwania, przyjmując agendę 2030 oraz 17 celów zrównoważonego rozwoju. W odpowiedzi na agendę Komisja Europejska przedstawiła w 2016 r. wniosek w sprawie nowego Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju , który dostosowuje unijną politykę rozwoju do agendy 2030, a równocześnie uwzględnia program działań z Addis Abeby oraz porozumienie paryskie w sprawie zmian klimatu. Nowy Konsensus europejski w sprawie rozwoju, podpisany w czerwcu 2017 r. w wyniku rozmów trójstronnych z Parlamentem Europejskim i Radą, stanowi wspólną wizję i ramy działania w zakresie współpracy rozwojowej dla Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.

Konsensus propaguje spójne podejście do ludności, planety, dobrobytu, pokoju i partnerstwa (pięciu filarów agendy 2030). Eliminacja ubóstwa pozostaje głównym celem, równocześnie w kompleksowy sposób uwzględniono wymiar społeczny, ekonomiczny i środowiskowy zrównoważonego rozwoju. W konsensusie w sprawie rozwoju potwierdzono zaangażowanie UE w spójność polityki na rzecz rozwoju, która wymaga uwzględnienia celów współpracy na rzecz rozwoju w kształcie polityk wpływających na kraje rozwijające się, jako ważnego wkładu w osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju w krajach partnerskich. Sytuacja po wygaśnięciu umowy z Kotonu Obecna umowa o partnerstwie z Kotonu pomiędzy UE a 79 państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państwami AKP) wygaśnie w 2020 r. Umowa jest największym, najbardziej kompleksowym i najdłużej trwającym partnerstwem geograficznym na świecie. Przyczyniła się do ograniczenia ubóstwa, zwiększenia stabilności oraz włączyła państwa AKP w gospodarkę światową. W następstwie szerokich konsultacji w 2016 r. przyjęto wspólny komunikat pt. „Odnowione partnerstwo z krajami Afryki, Karaibów i Pacyfiku”, w którym określono podwaliny wymagane do stworzenia mocniejszego, odnowionego partnerstwa politycznego z państwami AKP jako prawdziwego równorzędnego partnerstwa oraz znalezienia wspólnych rozwiązań dla wspólnych problemów. Kwestie płci Od początków swego istnienia Unia Europejska była zaangażowana w kwestie równości płci, praw kobiet i dziewcząt oraz umocnienia pozycji kobiet. W Planie działania na rzecz równouprawnienia płci w stosunkach zewnętrznych na lata 2016-2020 określono ambitne ramy działań pozwalających wspierać uwzględnianie kwestii płci podczas opracowywania wszystkich unijnych programów, w dialogach strategicznych i politycznych z państwami partnerskimi oraz w negocjacjach międzynarodowych, a także w celu wzmocnienia partnerstw ze wszystkimi zainteresowanymi stronami. Plan działania obejmuje cztery główne filary: zapewnienie integralności cielesnej i psychicznej dziewcząt i kobiet, w tym poprzez zwalczanie wszelkich form przemocy i szkodliwych praktyk; wzmocnienie pozycji gospodarczej i społecznej; zwiększenie uczestnictwa kobiet i nadanie większej wagi ich opiniom; zmiana w kulturze instytucjonalnej. W 2016 r. stworzono podstawy dla realizacji tego planu, takie jak krajowe analizy i badania. Uwzględnianie problematyki płci w Zambii Współpraca na rzecz rozwoju z Zambią, w szczególności za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), stanowi przykład dobrych praktyk w zakresie lepszego uwzględniania aspektów płci dzięki temu, że w ramach różnych programów i działań konsekwentnie zwraca się uwagę na kwestie równości płci. Wymienić tu można przykładanie wagi do kwestii kobiet prowadzących przedsiębiorstwa handlowe w sektorze rolnictwa, kładzenie nacisku na aspekty płci w sprawowaniu rządów oraz włączenie problematyki płci do dialogu politycznego. Zrównoważona energia i zmiana klimatu Uaktualniono strategię w ramach przewodniej unijnej inicjatywy, światowego sojuszu na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu (GCCA+), aby uwzględnić w niej porozumienie paryskie w sprawie zmian klimatu oraz agendę 2030, a także we wrześniu zorganizowano szkolenia w Brukseli, które przyciągnęły ponad 250 uczestników z ponad 45 państw. GCCA+ zatwierdziło siedem nowych działań krajowych w 2016 r., w dalszym ciągu wspierając kraje najbardziej podatne na zagrożenia (małe rozwijające się państwa wyspiarskie oraz kraje najsłabiej rozwinięte). Łącznie wkład UE oraz jej państw członkowskich na rzecz wsparcia ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i przeciwdziałania skutkom zmiany klimatu w krajach rozwijających się wyniósł w 2016 r. 20,2 mld EUR (z czego 2,7 mld EUR pochodziło z budżetu UE i Europejskiego Funduszu Rozwoju, a 1,9 mln EUR z Europejskiego Banku Inwestycyjnego). W ramach Instrumentu Partnerstwa Unia kontynuowała podejmowanie nowych działań w dziedzinie klimatu wraz ze strategicznymi partnerami takimi jak Chiny, Brazylia, Meksyk czy Korea Południowa. Działania te leżą u podstaw wiodącej globalnej roli UE jako podmiotu przeciwdziałającego skutkom zmiany klimatu oraz wspierającego przechodzenie na gospodarkę niskoemisyjną. Polowe szkoły dla rolników w Malawi Aby przeciwdziałać zmianie klimatu w Malawi oraz promować odporne rolnictwo, GCCA+ stworzyło polowe szkoły dla rolników służące wzmocnieniu zrównoważonego rolnictwa. W ramach podejścia „uczenie się poprzez działanie” rolnicy uczyli się zwiększać i różnicować swoją wydajność; ograniczano degradację gleby oraz organizowano zintegrowane działania społeczne w celu zapewnienia spójności społecznej. Z projektu skorzystało 43 000 osób znajdujących się w trudnej sytuacji z 7200 gospodarstw domowych w czterech okręgach. Komisja Europejska pracuje nad usprawnieniem dostępu do niezawodnych i zrównoważonych źródeł energii jako „zielonego” napędu dla wzrostu. Dzięki zobowiązaniom podjętym w 2016 r. Komisja Europejska zamierza poprawić dostęp do energii dla 40 mln ludzi na całym świecie (30 mln w Afryce), zwiększyć udział energii odnawialnej o 6,5 gigawata (GW) na świecie i o 5 GW w Afryce, oraz zmniejszyć roczne emisje dwutlenku węgla do roku 2020 o 15 mln ton w skali światowej (11 ton w Afryce). Prawa człowieka i dobre rządy

W 2016 r. UE podjęła dialogi i konsultacje w dziedzinie praw człowieka z 43 państwami partnerskimi oraz ugrupowaniami regionalnymi, a także kontynuowała wspieranie organizacji społeczeństwa obywatelskiego działających w zakresie praw człowieka i obrońców praw człowieka. Wprowadzono nowe wielosektorowe podejście do zwalczania korupcji. Zwiększy to w dalszym stopniu powiązania pomiędzy wieloma sektorami (wymiar sprawiedliwości, reforma administracji publicznej, poprawa otoczenia biznesowego i reforma celna) oraz podmiotami sprawującymi pewne formy nadzoru i kontroli (społeczeństwo obywatelskie, media, sygnaliści, najwyższe organy kontroli oraz parlamenty). Dobre rządy w Beninie W oparciu o zalecenia Transparency International, w 2016 r. Komisja Europejska uruchomiła umowę dotyczącą dobrych rządów i rozwoju w Beninie, która łączy wsparcie na rzecz zarządzania finansami publicznymi, wymiaru sprawiedliwości i sektora prywatnego, aby poprawić ogólne mechanizmy integralności w Beninie. Wspieranie krajów partnerskich w przekształcaniu systemów bezpieczeństwa jest podstawowym elementem poprawy sprawowania rządów. Poszanowanie podstawowych wolności oraz zbadanie w sposób angażujący zainteresowane strony potrzeb różnych grup w zakresie bezpieczeństwa, także grup najbardziej narażonych na zagrożenia, to podstawowe założenie nowych ogólnounijnych ram strategicznych służących wsparciu reformy sektora bezpieczeństwa (SSR) . Finansowanie rozwoju Do realizacji celów zrównoważonego rozwoju oprócz rozsądnej polityki niezbędne będą znaczne inwestycje, szczególnie w krajach rozwijających się. ODA w formie dotacji nadal ma kluczowe znaczenie, musi jednak zostać uzupełniona innymi narzędziami i źródłami finansowania, np. mobilizacją zasobów krajowych oraz inwestycjami prywatnymi. W 2016 r. kontynuowano wdrażanie innowacyjnego planu działań uzgodnionego w 2015 r. podczas trzeciej Międzynarodowej Konferencji w sprawie Finansowania Rozwoju w Addis Abebie. Plan ten uwzględnia wszystkie źródła finansowania oraz obejmuje współpracę w wielu dziedzinach, m.in. technologii, nauki, innowacji, handlu i budowaniu potencjału. Zaproponowany Europejski plan inwestycji zewnętrznych (EIP) jest dobitnym przykładem zaangażowania UE w realizację tego programu. W EIP wdrożono nową filozofię programu związaną z szerokim wachlarzem środków wykonawczych służących osiągnięciu celów zrównoważonego rozwoju. Nowy Europejski Fundusz na rzecz Zrównoważonego Rozwoju będzie głównym europejskim instrumentem pozwalającym przyciągnąć inwestycje prywatne i publiczne do państw ubogich i niestabilnych. Stanowi on przykład nowej zintegrowanej współpracy z krajami partnerskimi UE, państwami członkowskimi, międzynarodowymi instytucjami finansowymi, innymi darczyńcami oraz sektorem prywatnym w celu zwiększenia inwestycji w Afryce i w krajach sąsiedztwa UE, aby promować tworzenie godnych miejsc pracy, zrównoważony rozwój oraz zwalczać podstawowe przyczyny nieuregulowanej migracji i przymusowych wysiedleń.

2.Wpływ w skali światowej Migracja i mobilność W 2016 r. UE zwiększyła wysiłki w celu realizacji swoich zobowiązań w zakresie migracji i mobilności, zgodnie z Europejskim programem w zakresie migracji z 2015 r. Służby Komisji Europejskiej zareagowały na wyjątkową sytuację spowodowaną napływem bardzo wielu uchodźców i migrantów, równocześnie przeciwdziałając pierwotnym przyczynom migracji. Opanowanie długoterminowych wyzwań – i możliwości – wynikających z migracji i przymusowych wysiedleń stanowi nieodłączną część zintegrowanej polityki rozwoju i współpracy. Aby zwalczać wyzwania związane z rosnącą liczbą migrantów i uchodźców, którzy ryzykują życiem, aby przedostać się do Europy, Unia podjęła wiele środków. W następstwie przyjęcia oświadczenia UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r. oraz skutecznego zamknięcia szlaku zachodniobałkańskiego, liczba przepraw migrantów i liczba ofiar znacznie się zmniejszyła. Pomimo tych wysiłków rok 2016 zebrał szczególnie krwawe żniwo wśród migrantów i uchodźców zdążających do Europy – liczba ofiar śmiertelnych na szlaku środkowośródziemnomorskim z Libii gwałtownie wzrosła. UE zwiększyła swoje wsparcie i dialog ze wszystkimi zainteresowanymi stronami działającymi w kwestiach migracji w Libii, w celu poprawy zarządzania przepływami migracyjnymi. W czerwcu 2016 r. uruchomiono nowe ukierunkowane na wyniki ramy partnerstwa , ustanawiające nowe unijne podejście do kwestii migracji poprzez zacieśnienie współpracy z priorytetowymi państwami partnerskimi. Celem ram jest ratowanie życia, zwalczanie przemytu i handlu ludźmi oraz przeciwdziałanie pierwotnym przyczynom migracji i przymusowych wysiedleń, poprzez połączenie środków natychmiastowych i długoterminowych. W kwietniu 2016 r. Komisja Europejska opublikowała komunikat pt. „Godne życie: przejście od uzależnienia od pomocy do samodzielności. Przymusowe wysiedlenie a rozwój” , wzmacniając unijne ukierunkowane na rozwój podejście do przymusowych wysiedleń. Te ramy polityczne, które obejmują wsparcie zarówno dla ludności przesiedlonej, jak i społeczności przyjmujących, stanowiły ważny wkład UE w Światowy Szczyt Humanitarny, który odbył się w maju 2016 r. Wytyczają one kierunki unijnej pomocy finansowej dotyczącej przymusowych wysiedleń. Jeśli chodzi o pomoc finansową, ze względu na opisane powyżej nagłe zmiany sytuacji migracyjnej, szybko uruchomiono finansowanie UE, obejmujące m.in. wkład UE i jej państw członkowskich w wysokości 3 mld EUR koordynowany poprzez Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji oraz regionalny fundusz powierniczy Unii Europejskiej w odpowiedzi na kryzys w Syrii. W końcu 2016 r. ustanowiono również dwa porozumienia UE, z Jordanią i Libanem, służące wsparciu w społeczeństwach przyjmujących edukacji i zatrudnienia dla osób przesiedlonych z powodu konfliktu w Syrii. Program lepszego zarządzania migracją Program lepszego zarządzania migracją w ramach puli dla Rogu Afryki w kryzysowym funduszu powierniczym UE dla Afryki ma na celu lepsze zarządzanie migracją na szczeblu regionalnym. Dąży się do tego poprzez programy budowania potencjału oraz dostawy sprzętu dla instytucji rządowych uczestniczących w procesie chartumskim (stały dialog na rzecz ściślejszej współpracy w dziedzinie migracji i mobilności). Udzielane jest wsparcie, aby pomóc w tworzeniu i wykorzystywaniu danych statystycznych na temat migracji, oraz prowadzeniu dochodzeń, ściganiu i stawianiu przed sądem osób oskarżonych o przemyt i handel ludźmi, a także aby poprawić zarządzanie granicami. Ponadto świadczona jest pomoc w opracowywaniu strategii politycznych dotyczących przemytu i handlu ludźmi, zapewnianiu ochrony ofiarom oraz szerzeniu wiedzy na temat niebezpieczeństw związanych z nieuregulowaną migracją, jak również możliwości legalnej migracji i mobilności. Ustanowiony w listopadzie 2015 r. kryzysowy fundusz powierniczy UE na rzecz stabilności oraz eliminowania przyczyn migracji nieuregulowanej i wysiedleń w Afryce stanowi nowe narzędzie służące zwalczaniu pierwotnych przyczyn nieuregulowanej migracji. Dzięki niemu bardziej niż kiedykolwiek wcześniej UE może działać w sposób skoordynowany, elastyczny i dostosowany do rzeczywistych potrzeb w terenie. Podczas pierwszego pełnego roku swojego funkcjonowania kryzysowy fundusz powierniczy UE dla Afryki umożliwił zatwierdzenie ponad 100 projektów o wartości ponad 1,5 mld EUR.

Powiązanie między bezpieczeństwem a rozwojem Unijny Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (IcSP) służy zajmowaniu się potrzebami w zakresie reagowania kryzysowego związanymi z bezpieczeństwem jako warunkiem wstępnym współpracy na rzecz rozwoju. Działania finansowane w ramach IcSP służą propagowaniu bezpieczeństwa poprzez mediację, budowanie pokoju, natychmiastowe dostarczanie korzyści płynących z pokoju, zwalczanie handlu bronią, wsparcie dla sektora bezpieczeństwa oraz inne powiązane działania. W lipcu 2016 r. zaproponowano zmianę kształtu IcSP, aby umożliwić UE rozszerzenie swojej pomocy w ramach IcSP, tak aby obejmowała ona również finansowanie budowania zdolności na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju, z większym naciskiem na powiązania między bezpieczeństwem a rozwojem podczas opracowywania programów. Zmiana ta pozwoliłaby UE na zapewnienie szkolenia i mentoringu, dostawy nieśmiercionośnego sprzętu i ulepszenie infrastruktury oraz wsparcie, w wyjątkowych okolicznościach, podmiotów wojskowych w państwach partnerskich w kontekście szerszego procesu reform sektora bezpieczeństwa lub w ramach budowania potencjału dla wsparcia rozwoju oraz bezpieczeństwa dla rozwoju. Jest to zgodne z nadrzędnym celem zrównoważonego rozwoju oraz dany kraj i Unia Europejska są zgodne co do tego, że takie podejście jest kluczowe dla utrzymania lub przywrócenia warunków niezbędnych do zrównoważonego rozwoju, w tym w sytuacjach kryzysowych, delikatnych lub niestabilnych. Powiązanie między pomocą humanitarną a rozwojem Unia Europejska przywiązuje wielką wagę do powiązania między pomocą humanitarną, wymaganą jako natychmiastowa reakcja na sytuacje kryzysowe, a działaniami bardziej średnio- i długofalowymi. Powiązania pomiędzy pomocą humanitarną a rozwojem są złożone i wymagają zwiększonej koordynacji. Wspólny program pomocy humanitarnej i rozwoju był długo określany jako łączenie pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju i stanowi główny cel pomocy międzynarodowej. Potrzeba dalszego inwestowania w to podejście została potwierdzona ponownie w konkluzjach Rady z dnia 12 maja 2016 r. w sprawie Światowego Szczytu Humanitarnego. Na przykład w celu sprostania wyzwaniu, jakim jest przywrócenie stabilizacji w Iraku po z uwolnieniu go od sił Państwa Islamskiego, konieczna jest szybka i skoordynowana reakcja. Z tego względu Komisja Europejska koordynowała działania humanitarne i rozwojowe, aby uwzględnić długofalowe kwestie rozwojowe na wczesnym etapie tego procesu, a służby Komisji Europejskiej przygotowały wspólnie kompleksowy plan działania, skupiający wszystkie interwencje i plany w ramach podejścia łączącego pomoc doraźną, odbudowę i rozwój, z zamiarem dalszego ścisłego programowania z państwami członkowskimi i innymi darczyńcami o podobnych poglądach.



3.Rozliczalność i wyniki Komisja Europejska systematycznie monitoruje wyniki finansowanych z budżetu UE działań na całym świecie i przedstawia odpowiednie sprawozdania za pośrednictwem unijnych ram wyników w zakresie rozwoju i współpracy międzynarodowej. Poniżej przedstawiono wybrane wyniki związane z projektami i programami finansowanymi przez UE na całym świecie, które zakończyły się w okresie pomiędzy połową 2015 r. a połową 2016 r. Działania UE – Najważniejsze wyniki w 2016 r. Dobre rządy 923 000 osób skorzystało bezpośrednio z programów pomocy prawnej mających olbrzymie znaczenie dla zagwarantowania równości wobec prawa poprzez zapewnienie prawa do adwokata i do rzetelnego procesu sądowego. Zapobieganie konfliktom, budowanie pokoju i bezpieczeństwo 314 000 osób skorzystało bezpośrednio z programów ukierunkowanych konkretnie na wspieranie cywilnego pokonfliktowego budowania pokoju lub zapobiegania konfliktom. Zrównoważone rolnictwo, bezpieczeństwo żywnościowe i żywienie 1 118 000 osób skorzystało z usług doradztwa rolniczego, co pozwoliło podnieść wartość ich upraw oraz poprawić powiązania między rolnikami i rynkami zbytu. Energia

1 103 000 osobom zapewniono dostęp do zrównoważonych usług energetycznych. Edukacja Przeszkolono 84 000 nauczycieli, zapewniając podstawy dla przyszłego uczenia się i umiejętności. Opieka zdrowotna Rozdysponowano 165 000 000 moskitier nasączonych środkiem owadobójczym, aby zapobiegać szerzeniu się malarii . Zasoby naturalne, środowisko i zmiana klimatu Zarządzano 12 694 000 hektarami obszarów chronionych, aby pomóc w zapewnieniu różnorodności biologicznej i zachowaniu dziedzictwa naturalnego. Transport Zbudowano, wyremontowano lub utrzymywano w dobrym stanie 4 100 km dróg, aby zapewnić lepszy dostęp do transportu, zwłaszcza dla grup znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji. Zatrudnienie i ochrona socjalna 198 000 osób skorzystało z kształcenia i szkolenia zawodowego/rozwoju umiejętności oraz z innych programów rynku pracy sprzyjających aktywności mających na celu zwiększenie szans na rynku pracy oraz podniesienie produktywności i konkurencyjności w krajach partnerskich. Rozwój handlu i sektora prywatnego 13 000 przedsiębiorstw uzyskało dostęp do kredytów, co pozwoliło im unikać ryzyka i podjąć inwestycje.



4.Globalny zasięg Afryka W kwietniu 2016 r. Komisja Unii Afrykańskiej oraz Komisja Europejska odbyły spotkanie w Addis Abebie w celu omówienia priorytetowych dziedzin wspólnej strategii Afryka–UE, w tym migracji, pokoju, bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju. Wzmocnienie tego strategicznego partnerstwa Afryka-UE było najważniejszym priorytetem politycznym i współpracy w 2016 r., a UE kontynuowała swoje wysiłki służące pobudzeniu trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w całej Afryce. We wspólnym komunikacie pt. „Odnowione partnerstwo z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku” nakreślono wizję przekształcenia partnerstwa w bliższy sojusz, który będzie skutecznie przyczyniać się do budowy pokojowych, stabilnych, prosperujących i odpornych państw i społeczeństw na całym kontynencie. Współpraca UE z Afryką w dziedzinie pokoju i bezpieczeństwa znacząco rozwinęła się w 2016 r. W ramach Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce przekazano znaczne wsparcie w celu wzmocnienia afrykańskiej architektury pokoju i bezpieczeństwa oraz finansowania operacji wspierania pokoju prowadzonych przez stronę afrykańską, np. wielonarodowej wspólnej grupy zadaniowej do walki z Boko Haram.

MIKES zwalcza kłusownictwo Projekt MIKES (Ograniczenie nielegalnego zabijania słoni i innych gatunków zagrożonych wyginięciem) ma na celu stworzenie wiarygodnych i bezstronnych danych na temat stanu liczebnego najważniejszych gatunków zagrożonych wyginięciem i grożącym im niebezpieczeństw w Afryce, regionie Karaibów i regionie Pacyfiku, lepsze egzekwowanie prawa w celu zwalczania kłusownictwa i handlu dziką fauną oraz ustanowienie systemu reagowania kryzysowego w sytuacji nagłego wzrostu liczby przypadków bezprawnego zabijania lub handlu. Zdjęcie: APN Michael Lorentz Działalność funduszu powierniczego UE dla Afryki: region Sahelu i jezioro Czad Do końca 2016 r. zatwierdzono 65 projektów na kwotę 918,5 mln EUR w ramach puli dla regionu Sahelu i jeziora Czad funduszu powierniczego UE dla Afryki. Projekty te dotyczyły ważnych państw pochodzenia i tranzytu migrantów, m.in. Mali, Nigru, Nigerii i Senegalu. Projekty obejmowały zwiększenie odporności grup znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji w państwach pochodzenia, wspieranie zatrudnienia ludzi młodych, rozwój sektora prywatnego oraz przedsiębiorczości, wspieranie działalności społeczeństwa obywatelskiego w walce z radykalizacją postaw, a także bezpieczeństwo żywnościowe i żywieniowe, opiekę zdrowotną i edukację oraz ochronę socjalną. Region objęty procesem rozszerzenia Komisja Europejska kontynuowała wdrażanie swojej średniookresowej strategii rozszerzenia, określonej w komunikacie w sprawie polityki rozszerzenia UE przyjętym w listopadzie 2016 r. . Komisja zdecydowanie kieruje się zasadą „po pierwsze kwestie zasadnicze”, której głównymi elementami są: praworządność, prawa podstawowe, wzmocnienie instytucji demokratycznych, w tym reforma administracji publicznej, jak również rozwój gospodarczy i konkurencyjność. Region objęty europejską polityką sąsiedztwa W 2016 r. rozpoczęto wdrażanie zmienionej europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS). Ważnym priorytetem politycznym UE w ramach EPS jest stabilizacja w państwach sąsiadujących z UE. W ciągu ostatniego roku UE zacieśniła swoje stosunki z państwami objętymi EPS dzięki podjęciu rokowań w sprawie priorytetów partnerstwa zarówno ze wschodnimi, jak i południowymi sąsiadami. W stosunkach z Ukrainą, Gruzją i Mołdawią poczyniono postępy dzięki ciągłemu wdrażaniu odpowiednich układów o stowarzyszeniu. W 2016 r. Unia Europejska kontynuowała swój dialog polityczny z Unią dla Śródziemnomorza w celu propagowania współpracy regionalnej w południowym sąsiedztwie. W grudniu 2014 r. utworzono regionalny fundusz powierniczy Unii Europejskiej w odpowiedzi na kryzys w Syrii, aby umożliwić spójną i zintegrowaną pomoc UE w odpowiedzi na kryzys. Początkowo fundusz skupiał się na działaniach w krajach sąsiadujących z Syrią: Jordanii, Libanie i Turcji, jednak w 2015 r. jego zasięg rozszerzono na Irak oraz Bałkany Zachodnie, które jako kraje spoza UE dotknięte zostały kryzysem uchodźczym. Do końca 2016 r. regionalny fundusz powierniczy Unii Europejskiej w odpowiedzi na kryzys w Syrii zgromadził środki w kwocie 932 mln EUR w formie uzgodnionych składek, z czego 815 mln EUR pochodziło z budżetu UE, wkład państw członkowskich sięgał kwoty 92 mln EUR, a 24 mln EUR przekazała Turcja. Działalność regionalnego funduszu powierniczego Unii Europejskiej w odpowiedzi na kryzys w Syrii: zdrowie, źródła utrzymania i budowanie potencjału Wiodący program z budżetem w wysokości 53 mln EUR prowadzony w pięciu państwach wraz z Czerwonym Krzyżem/Czerwonym Półksiężycem dociera do co najmniej 700 000 uchodźców w Turcji, Libanie, Północnym Iraku, Jordanii i Egipcie poprzez ukierunkowane projekty dotyczące źródeł utrzymania, zdrowia i budowania potencjału. Azja, Azja Środkowa i region Pacyfiku W 2016 r. globalna strategia UE dała impuls do dalszego zaangażowania UE w Azji. Globalna strategia uznaje historyczne więzi z Azją i bezpośrednie powiązania między dobrobytem Europy a bezpieczeństwem Azji. Priorytetowymi obszarami działania jest zacieśnienie współpracy między UE a Azją w zakresie bezpieczeństwa, w tym w zakresie zwalczania terroryzmu, oraz poprawa sieci połączeń między UE a Azją. Unia kontynuowała swoje wysiłki w celu zwiększenia zaangażowania ze strony największych pozaeuropejskich darczyńców w perspektywie oenzetowskiej agendy 2030, a także wzmocniła w 2016 r. strategiczne partnerstwa dzięki owocnym spotkaniom na szczycie z Indiami, Chinami i Japonią.