P6_TA(2005)0076

Sytuacja w Libanie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Libanie

Parlament Europejski,

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2003 r. w sprawie zawarcia umowy stowarzyszeniowej z Republiką Libańską [1],

- uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie partnerstwa euro-śródziemnomorskiego a w szczególności rezolucji z dnia 23 lutego 2005 r. [2],

- uwzględniając rezolucję 1559 Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 2 września 2004 r. w sprawie Libanu,

- uwzględniając deklarację Przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie Libanu,

- uwzględniając wnioski Rady z dnia 21 lutego 2005 r. w sprawie procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie,

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie rozszerzonej Europy — sąsiedztwo: nowe ramy dla wzajemnych stosunków z sąsiadami ze wschodu i południa [3],

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 lutego 2004 r. w sprawie ożywienia działań UE na rzecz praw człowieka i demokratyzacji we współpracy z partnerami obszaru Basenu Morza Śródziemnego [4],

- uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

A. do głębi wstrząśnięty zamachem dokonanym w Bejrucie w dniu 14 lutego 2005 r., w którym zginął były premier Libanu, Rafik Hariri, oraz inni niewinni cywile,

B. mając na uwadze, że premier Rafik Hariri był jednym z najbardziej wpływowych polityków oraz jedną z najbardziej zaangażowanych osób na rzecz procesu pojednania w Libanie oraz zdecydowanym zwolennikiem wycofania zagranicznych wojsk z jego kraju,

C. mając na uwadze, że Liban jest krajem o silnych historycznych, kulturowych i ekonomicznych powiązaniach z Europą, ważnym partnerem UE na Bliskim Wschodzie oraz krajem włączonym do europejskiej polityki sąsiedztwa, a także stwierdzając, że tragedia ta stanowi naruszenie podstawowych zasad demokracji, które są bliskie zarówno dla Libanu jak i Unii Europejskiej,

D. zachęcony skalą pokojowych i demokratycznych demonstracji ludności, które miały miejsce w ostatnich dniach i biorąc pod uwagę fakt, iż świadczą one o wysokim stopniu jedności narodowej wśród różnych opcji politycznych i religijnych kraju,

E. wyrażając zadowolenie z faktu, że Sekretarz Generalny ONZ, Kofi Annan, podjął decyzję o wysłaniu misji śledczej mającej za zadanie wyjaśnienie "okoliczności, przyczyn i skutków" śmierci byłego premiera Libanu, Rafika Haririego,

F. mając na uwadze, że w dniu 28 lutego 2005 r. premier Libanu, Omar Karami, podał się do dymisji w wyniku przeprowadzonej w parlamencie debaty nad popieranym przez opozycję wotum nieufności wobec rządu i w obliczu presji opinii publicznej wzywającej w demonstracjach organizowanych przez opozycję do wycofania wojsk syryjskich,

G. mając na uwadze, że wybory parlamentarne w Libanie przewidziano na maj 2005 r. i uznając wolę narodu libańskiego do decydowania o przyszłości politycznej kraju,

H. mając na uwadze decyzję prezydentów Syrii i Libanu o ogłoszeniu wycofania wojsk syryjskich do położonej na wschodzie Libanu doliny Bekaa w terminie do końca marca, mimo, iż wspólnota międzynarodowa wzywała do całkowitego i szybkiego wycofania wojsk z Libanu,

I. stwierdzając, że ponowne podjęcie rozmów między rządem izraelskim a władzami palestyńskimi uwydatniło pilną potrzebę zaangażowania także Syrii i Libanu w proces zmierzający do całkowitego i trwałego rozwiązania konfliktu na Bliskim Wschodzie,

J. podkreślając, że podpisanie w przyszłości umowy stowarzyszeniowej z Unią Europejską zobowiąże Syrię do podjęcia dialogu politycznego w zakresie propagowania demokracji, praw człowieka i państwa prawa oraz w zakresie przestrzegania prawa międzynarodowego,

K. podkreślając potrzebę zapobieżenia pogrążeniu się Libanu w nowej fali zamieszek oraz konieczność wspierania i umacniania jego wrażliwych instytucji demokratycznych oraz kontynuowania procesu odbudowy,

L. podkreślając rolę, jaką całkowicie demokratyczny i suwerenny Liban może odegrać w rozwoju partnerstwa euro-śródnoziemnomorskiego i w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa,

1. potępia stanowczo zamach bombowy dokonany w Bejrucie w dniu 14 lutego 2005 r., w którym zginął były premier Libanu, Rafik Hariri, oraz inni niewinni cywile; wyraża swoją odrazę i oburzenie wobec tego barbarzyńskiego czynu i składa szczere kondolencje rodzinie premiera Haririego oraz rodzinom pozostałych ofiar;

2. wzywa, zgodnie z deklaracją Przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 15 lutego 2005, do podjęcia wszelkich wysiłków, aby przyczyny, okoliczności i skutki tego zamachu zostały szczegółowo wyjaśnione; wzywa, władze libańskie aby kontynuowały współpracę z misją śledczą ONZ;

3. pragnie, aby ta zbrodnia nie zaszkodziła wyborom w Libanie i podkreśla znaczenie przeprowadzenia wolnych, demokratycznych i przejrzystych wyborów parlamentarnych w tym kraju; ponawia swoje wezwanie do rozważenia wysłania grupy obserwatorów UE na wybory w Libanie oraz wezwanie do Komisji o podjęcie wszelkich niezbędnych działań w tym zakresie;

4. zachęca Komisję do podjęcia natychmiastowej współpracy przez wsparcie społeczeństwa obywatelskiego i niezależnych organizacji pozarządowych w ramach programu MEDA i Europejskiej Inicjatywy na rzecz Demokracji i Praw Człowieka;

5. nakłania Komisję do sfinalizowania planu działania na rzecz Libanu, w którym poruszone zostaną wszystkie kwestie związane z polityczną stabilnością kraju, umocnieniem instytucji demokratycznych i przyspieszeniem procesu odbudowy;

6. odnotowuje z zadowoleniem pozytywny rozwój wydarzeń na Bliskim Wschodzie w ciągu ostatnich tygodni, w tym ożywienie negocjacji między Izraelem a Palestyną, i wzywa Syrię do nietolerowania żadnych form terroryzmu, włączając w to również wspieranie akcji Hezbollahu oraz innych bojówek;

7. uważa, że istnieją niezbite dowody akcji terrorystycznych Hezbollahu i Rada musi podjąć wszystkie kroki zmierzające do położenia kresu działaniom terrorystycznym tej grupy;

8. stwierdza w związku z powyższym znaczenie wznowienia bezpośredniego dialogu między Syrią a Izraelem w celu zagwarantowania pokoju, bezpieczeństwa, suwerenności i integralności tego kraju, stosując się do postanowień rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ;

9. wzywa Syrię do podjęcia pełnej współpracy z Unią Europejską w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa w celu zagwarantowania pokoju i stabilności w regionie; przypomina, jak ważne jest wprowadzenie w życie rezolucji 1559, która potwierdzają poparcie wspólnoty międzynarodowej na rzecz integralności terytorialnej, suwerenności i niepodległości Libanu; wzywa Syrię do powstrzymania się od wszelkich form ingerencji w sprawy wewnętrzne Libanu, odnotowuje decyzję o wycofaniu do końca marca wojsk syryjskich, jednakże wzywa do całkowitego wycofania syryjskich wojsk i jednostek wywiadu z Libanu zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ; uważa, że zawarcie umowy stowarzyszeniowej z Syrią i dalszy rozwój europejskiej polityki sąsiedztwa wobec tego kraju może mieć miejsce jedynie przy zdecydowanym zaangażowaniu Syrii w tym zakresie;

10. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządowi i parlamentowi Libanu.

[1] Dz.U. C 38 E z 12.2.2004, str. 307.

[2] Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0046.

[3] Dz.U. C 87 E z 7.4.2004, str. 506.

[4] Dz.U. C 97 E z 22.4.2004, str. 656.

--------------------------------------------------