1.

zaleca Radzie i Wiceprzewodniczącemu Komisji / Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa: a) informowanie Parlamentu Europejskiego i konsultowanie się z nim w sprawie przeglądu PESCO oraz dopilnowanie, aby poglądy Parlamentu zostały należycie uwzględnione, zgodnie z art. 36 TUE, w szczególności w kontekście obecnego strategicznego przeglądu pierwszego etapu PESCO, który zakończy się w 2020 r., aby zapewnić większą rozliczalność, przejrzystość i kontrolę; b) podkreśla priorytetowe znaczenie dążenia do rozwiązywania konfliktów i przełomowego odejścia od bezpieczeństwa i obrony, a w szczególności od strategii bezpieczeństwa i obrony opartej na zwiększonych wydatkach na cele wojskowe; c) określenie strategicznej wizji Unii i wspólnych zagrożeń m.in. w drodze wdrożenia poziomu ambicji określonego w globalnej strategii UE z 2016 r., w tym w ramach trwających prac nad Strategicznym kompasem, który wymaga współpracy ze wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami i instytucjami, a także rozwijanie operacyjnego wymiaru PESCO; d) przygotowanie jak najszybciej, na podstawie wyników dyskusji na temat strategicznych ram działania, w pełni dopracowanej białej księgi UE na temat bezpieczeństwa i obrony; uwzględnienie faktu, że pierwsze wyniki Strategicznego kompasu spodziewane są w pierwszej połowie 2022 r.; e) zapewnienie synergii skutków i spójności pomiędzy różnymi inicjatywami i operacjami UE w zakresie obrony; f) zachęcanie uczestniczących państw członkowskich za pośrednictwem konkretnych propozycji oraz adekwatnych informacji do odchodzenia od ściśle krajowego spojrzenia na obronność na rzecz bardziej europejskiego podejścia, oraz do podjęcia zorganizowanych starań, aby w szerszym stopniu stosować jako priorytet europejskie podejście oparte na współpracy, gdyż żadne uczestniczące państwo członkowskie nie jest w stanie samo, we własnym zakresie rozwiązać kwestii zidentyfikowanych braków zdolności; zachęcanie uczestniczących państw członkowskich i bardziej ogólnie państw członkowskich, aby nie zmniejszały swych wydatków na obronę w nadchodzących latach, a w szczególności aby nie redukowały zobowiązań finansowych w ramach europejskich projektów dotyczących współpracy; g) zwiększenie ambicji budżetowej UE w celu poprawy zdolności obronnych, w szczególności dzięki przeznaczeniu wystarczających środków finansowych na EFO i mobilność wojskową w następnych WRF; h) zapewnienie, by PESO była skutecznie wykorzystywana jako instrument zrównoważonej i skutecznej współpracy obronnej UE, zwiększającej zdolności obronne uczestniczących państw członkowskich i interoperacyjność jako wspólny cel, w szczególności pod względem dostępności, interoperacyjności, elastyczności i możliwości rozmieszczenia sił zgodnie z ambitnym zamiarem zwiększenia strategicznej autonomii UE, przy jednoczesnym utrzymaniu ścisłej współpracy między zainteresowanymi uczestniczącymi państwami członkowskimi, zacieśnieniu współpracy UE-NATO w odniesieniu do członków UE-NATO oraz utrzymaniu ścisłej współpracy z innymi partnerami międzynarodowymi; i) zapewnienie, aby finansowanie zdolności w oparciu o projekty PESCO w ramach EFO koncentrowało się na zestawie kluczowych projektów strategicznych, zgodnie z priorytetami określonymi w CDP, tak aby zmaksymalizować jego oddziaływanie; zapewnienie, aby wybór projektów PESCO był zgodny z celami zdolnościowymi o dużym oddziaływaniu określonymi w CDP; j) uznanie, że Parlament wspólnie z Radą pełni funkcję prawodawczą i budżetową oraz funkcję kontroli politycznej, a także pełni rolę organu konsultacyjnego, zgodnie z warunkami przewidzianymi w Traktatach; k) uwzględnienie związku między PESCO a Europejskim programem rozwoju przemysłu obronnego i EFO bezpośrednio w cyklu projektu PESCO, aby skuteczniej przyczyniać się do realizacji ambitnych celów Unii w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony; nałożenie wymogu dokumentacji w odniesieniu do każdego projektu przed wyborem warunków budżetowych; l) skoncentrowanie wysiłków PESCO na projektach mających na celu systematyczne wzmacnianie wojskowej WPBiO, (i) które przyczynią się do zaradzenia znaczącym niedoborom zdolności z bardziej operacyjnym ukierunkowaniem, w bezpośredniej odpowiedzi na potrzeby europejskich sił zbrojnych zaangażowanych w operacje, (ii) które mają wymiar strategiczny i integracyjny, takich jak EUFOR CROC, mobilność wojskowa, sieć centrów logistycznych czy CRRT, lub (iii) w celu uzyskania, w stosownych przypadkach, dodatkowych synergii i efektów skali; m) ukierunkowanie PESCO na konstruktywne projekty o realnym europejskim wymiarze strategicznym w celu wzmocnienia europejskiej bazy przemysłowej i technologicznej w dziedzinie obronności; n) podkreślenie znaczenia niewielkiej liczby projektów strategicznych, w szczególności narzędzi strategicznych (sterowanie i kontrola, transport, wywiad), które należy traktować priorytetowo z uwagi na to, że kładą podwaliny pod bardziej zintegrowaną obronę; o) podkreślenie, że utworzenie PESCO w ramach Traktatu z Lizbony było postrzegane jako ustanowienie awangardy państw członkowskich gotowych do połączenia zasobów i zdolności w celu osiągnięcia ambitnych wspólnych celów w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony; uznanie, że aby stworzyć fundament prawdziwej europejskiej obronności, Unia musi stopniowo wypracować wspólne ramy pod nadzorem Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, w których to ramach państwa członkowskie będą prowadzić przegląd krajowej polityki obronnej oraz dzielić się wynikami i danymi wywiadowczymi; p) uznanie w związku z tym wartości wytycznych politycznych Komisji dotyczących polityki obronnej, a w szczególności potrzeby podjęcia odważnych działań na rzecz prawdziwej Europejskiej Unii Obrony, a także przyjęcia zintegrowanego i kompleksowego podejścia do bezpieczeństwa UE; uznanie, że utworzenie nowej Dyrekcji Generalnej ds. Przemysłu Obronnego i Przestrzeni Kosmicznej w Komisji powinno zwiększyć spójność, uczciwą konkurencję i zintegrowaną koordynację przy tworzeniu zdolności obronnych we wszystkich państwach członkowskich UE, a także wzmocnić infrastrukturę wojskową UE oraz zwiększyć wydajność unijnego przemysłu i rynku wewnętrznego; q) uznanie, że Parlament powinien odgrywać wiodącą rolę w kontrolowaniu i nadzorowaniu wdrażania WPBiO oraz w procesie jej oceny; pełne informowanie Parlamentu i konsultowanie się z nim w kontekście obecnego przeglądu strategicznego pierwszego etapu PESCO, który kończy się w 2020 r.; uznanie, że zacieśnienie współpracy w dziedzinie obronności między państwami członkowskimi na szczeblu unijnym powinno iść w parze ze zwiększeniem uprawnień kontrolnych Parlamentu; r) dążenie do tego, by najważniejsze zdolności, takie jak przyszłe kluczowe platformy lądowe, morskie, powietrzne i inne platformy sił zbrojnych państw członkowskich, były objęte PESCO lub przynajmniej ściśle z nią powiązane w odpowiednim przypadku, tak aby: (i) zwiększyć gotowość operacyjną wojskowej WPBiO oraz (ii) zapewnić, by działania PESCO uzupełniały istniejące zdolności i były wykorzystywane w sposób, który rozwiąże istniejące braki i kompensuje koszty pośrednie; s) sformułowanie innowacyjnych zachęt do poprawy interoperacyjności oraz rozwoju misji i operacji w ramach WPBiO; t) zwiększenie inwestycji w łączenie cywilnej infrastruktury transportowej kompatybilnej z planowaniem mobilności wojskowej; u) rozważenie uwzględnienia w ramach PESCO systemu grup bojowych UE przy okazji reformy tego systemu, aby zwiększyć jego zdolność operacyjną, modułową konstrukcję i sprawność, poprzez utworzenie stałych jednostek wielonarodowych wykorzystywanych do wykonywania zadań wojskowych określonych w art. 43 TUE, a także do zwiększenia zdolność UE do prowadzenia operacji wojskowych związanych z zarządzaniem kryzysami, w tym najbardziej wymagających operacji takich jak przywracanie pokoju, oraz wykorzystywanych jako strategiczne siły stacjonujące poza obszarem działań; v) wspieranie i promowanie, w odpowiednim przypadku, grupowania projektów PESCO w klastry pod względem zdolności oraz ocena ich strategicznej wartości, mając na uwadze cel, jakim jest stworzenie pakietu sił o pełnym spektrum, a także skoncentrowanie wysiłków na projektach o najwyższym potencjale zapewnienia strategicznej autonomii Europy; dokonanie przeglądu bieżącej listy 47 projektów i pogrupowanie ich w klastry lub zaprzestanie realizacji tych projektów, które zdaniem uczestniczących państw członkowskich nie wykazują niewystarczających postępów lub nie przynoszą UE wystarczających wzajemnych korzyści; w) wspieranie zgodności z 20 zobowiązaniami w ramach PESCO poprzez ustanowienie wyraźnych i jasno zdefiniowanych punktów odniesienia w zakresie zgodności oraz poprzez dopilnowanie, aby przyszłe wnioski dotyczące projektów odnosiły się do konkretnego priorytetu EU w zakresie rozwoju zdolności; zapewnienie, aby przeglądy postępów w realizacji projektów opierały się na wyraźnych i przejrzystych kryteriach, w tym w odniesieniu do projektów współfinansowanych w ramach Europejskiego programu rozwoju przemysłu obronnego / przyszłego EFO; dopilnowanie, aby takie kryteria służyły jako wskaźnik dla wszystkich państw członkowskich uczestniczących w projektach PESCO; zapewnienie, aby uczestniczące państwa członkowskie nadal zwiększały jakość i szczegółowość informacji zawartych w krajowych planach wdrażania, w których określają sposób, w jaki zamierzają spełnić 20 zobowiązań w ramach PESCO; x) zwiększenie spójności unijnych narzędzi i inicjatyw w zakresie planowania obronnego i rozwoju; wykorzystywanie synergii między cyklem projektu PESCO a innymi procesami w zakresie zdolności obronnych, w tym z unijnym procesem związanym z celem podstawowym, CDP i CARD, aby umożliwić składanie bardziej ukierunkowanych, zaawansowanych i lepiej rozwiniętych projektów o lepszej strukturze; zapewnienie, że cykl składania projektów umożliwia zsynchronizowaną realizację kilku europejskich inicjatyw, w tym EFO; y) zachęcenie uczestniczących państw członkowskich do włączenia CDP do krajowych procesów planowania obrony, aby ułatwić w ten sposób przezwyciężenie braków w zakresie zdolności; z) potwierdzenie centralnej roli Sekretariatu PESCO jako pojedynczego punktu kontaktowego dla wszystkich projektów oraz zachęcenie Sekretariatu do organizowania regularnych analiz sytuacji w zakresie postępów w realizacji projektów dla Parlamentu oraz na potrzeby wszystkich zainteresowanych stron, na podstawie informacji zebranych od państw członkowskich odpowiedzialnych za koordynację projektu; zachęcanie uczestniczących państw członkowskich do dalszego angażowania się w skuteczniejszy dialog z Sekretariatem PESCO na temat przeglądu i aktualizacji krajowych planów wdrażania; aa) wezwanie uczestniczących państw członkowskich do zapewnienia namacalnego postępu w realizacji bieżących projektów w ramach PESCO; ab) wyjaśnienie roli Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa w procesie PESCO, czego nie przewidziano w TUE, oraz zapewnienie, w tym kontekście, aby Komitet Wojskowy Unii Europejskiej (EUMC) odgrywał ważną rolę pod względem udzielania doradztwa wojskowego ad hoc Wiceprzewodniczącemu Komisji / Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa; ac) zaangażowanie EUMC w prace nad ustanowieniem spójnego pakietu sił o pełnym spektrum; ad) zbadanie możliwości ustanowienia Rady Obrony UE na podstawie istniejącej Rady do Spraw Zagranicznych w formule posiedzeń ministrów obrony, będącej również ministerialną Radą Sterującą EDA i formułą spotkań ministrów obrony w ramach PESCO, aby zagwarantować wyznaczanie priorytetów w zakresie zasobów oraz skuteczną współpracę i integrację państw członkowskich w odpowiednich przypadkach; ae) wyjaśnienie lub określenie związku między zarządzaniem PESCO a zarządzaniem EFO oraz informowanie Parlamentu w procesie kontroli ex post, jeśli chodzi o finansowanie projektów PESCO ze środków EFO; af) rozważenie – na wniosek niektórych uczestniczących państw członkowskich – zmiany cyklu składania projektów PESCO w celu zapewnienia lepszego ukierunkowania, zaawansowania i poprawy struktury tych projektów; ag) wyjaśnienie zasad uczestnictwa osób trzecich w PESCO, z uwzględnieniem znaczenia unijnej autonomii podejmowania decyzji i pełnej wzajemności, przy założeniu, że indywidualne podejście do poszczególnych przypadków jest najkorzystniejsze dla Unii z uwzględnieniem: (i) potrzeby przygotowania i przyjęcia wszechstronnego podstawowego dokumentu regulującego przyszłą współpracę z osobami trzecimi uczestniczącymi w projektach PESCO, oraz (ii) faktu, że proces podejmowania decyzji dotyczący zaangażowania osób trzecich powinien być kontrolowany na poziomie każdego projektu PESCO; ah) zachęcanie, aby „przyszłe zagrożenia” stanowiły podstawę przyszłych propozycji projektów PESCO; wzmocnienie partnerstwa z NATO, ONZ, Unią Afrykańską i poza nimi; zapewnienie, aby we wszystkich istotnych aspektach projektów PESCO uwzględniać zaangażowanie i włączanie MŚP; ai) zapewnienie, aby projekty PESCO nadal rozwijały i zwiększały potencjał przemysłowy uczestniczących państw członkowskich w dziedzinie nanotechnologii, superkomputerów, sztucznej inteligencji, technologii dronów, robotyki i innych, zabezpieczając w zamian europejską samowystarczalność i niezależność od zagranicznych importerów w tych sektorach, a także ułatwiając tworzenie nowych miejsc pracy; aj) odnotowanie, że pandemia COVID-19 wykazała brak wystarczających kompetencji UE w zakresie opieki zdrowotnej; uznanie, że analogicznie należy stworzyć wspólną strategię obronną UE pozwalającą reagować w przypadku ataku na granice i terytoria UE oraz że PESCO stanowi dobry krok w kierunku osiągnięcia tego celu; ak) odnotowanie zasadniczej roli, jaką odgrywają europejskie siły zbrojne w stawianiu czoła wyzwaniom związanym z pandemią COVID-19, zarówno w zarządzaniu stanem zagrożenia zdrowia, jak i we wspieraniu misji i operacji cywilnych, również ze względu na swój transgraniczny wymiar i solidarny charakter; podkreślenie potencjalnych korzyści płynących z nowych ambitnych projektów PESCO dla rozwoju wspólnych europejskich zdolności w tej dziedzinie, w oparciu o osiągnięcia poprzednich projektów, zwłaszcza Pakietu dotyczącego mobilnych wojskowych zdolności reagowania na katastrofy i Europejskiego Dowództwa Medycznego; al) wezwanie Rady i uczestniczących państw członkowskich, by skupiły się na odporności cybernetycznej i opracowały wspólną strategię i procedury reagowania na incydenty cybernetyczne przez projekty PESCO w celu stworzenia bardziej odpornego środowiska w państwach członkowskich; am) uwzględnienie stanowiska Parlamentu w sprawie konferencji o przyszłości Europy, wyrażone w rezolucji z 15 stycznia 2020 r. (8),, zgodnie z którym bezpieczeństwo i rola UE na świecie powinny znaleźć się na niewyczerpującej liście zdefiniowanych priorytetów polityki, i uznanie, że będzie to okazja do zaangażowania obywateli w debatę na temat wzmocnienia PESCO jako sposobu na poczynienie postępów w realizacji autonomicznej wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unii.