PL   PL 
 
 
 KOMISJA  
EUROPEJSKA   
Strasburg, dnia 5.4.2022 r.  
SWD(2022) 100 final  
 
DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI  
 
STRESZCZENIE SPRAWOZDANIA Z OCENY SKUTKÓW  
 
[…] 
Towarzyszący dokumentowi:  
wniosek dotyczący  
ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY                                               
w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową i uchylającego rozporządzenie 
(WE) nr 1005/2009  
{COM(2022)  151 final}  - {SEC(2022)  157 final}  - {SWD(2022)  98 final} -
 {SWD(2022)  99 final}   
 
1 Emisje z substancji zubożających warstwę ozonową (SZWO) powodują zarówno 
ocieplenie klimatu , jak i dziurę w warstwie ozonowej,  co negatywnie wpływa na nasze 
zdrowie, biosferę i zmianę klimatu, a także ma poważne konsekwencje gospodarcze. 
Zapobieganie wspomnianym skutkom jest kluczowe w kontekście Europejskiego 
Zielonego Ładu  i porozumienia klimatycznego z Paryża  oraz przestrzegan ia przez UE 
Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową.  
Od trzech dziesięcioleci , dzięki unijnym przepisom, udaje się zapobiec znacznym 
emisjom SZWO. Obecnie tylko bardzo niewiele zastosowań SZWO jest dozwolonych w 
UE i należy je ściśle kontrolować, aby uniknąć nielegalnego stosowania. W związku z 
tym przestano się koncentrować na sto pniowym ograniczeniu produkcji i wykorzystania 
SZWO na rzecz utrzymania istotnych redukcji emisji, co zostało już przewidziane 
rozporządzeniem UE.  
Ocena ta stanowi podstawę przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 w sprawie 
substancji zubożających warst wę ozonową . W jednym z badań1 stwierdzono, że 
rozporządzenie to jest zasadniczo dostosowane do zakładanych celów, a polityka UE 
dotycząca SZWO polegająca na ścisłej kontroli  pozwoliła uniknąć ponownego 
wystąpienia emisji. Nieliczne pozostałe zastosowania m ogłyby być jednak kontrolowane 
w nieco bardziej wydajny, spójny i jasny sposób. W związku z tym przegląd ten polega 
przede wszystkim na dopasowaniu struktury istniejących środków . Po drugie , w 
świetle Zielonego Ładu bada się, czy wciąż występujące emisje m ożna dodatkowo 
ograniczyć  przy zachowaniu proporcjonalnych kosztów.  
Środki mające na celu rozwiązanie tych problemów połączono w trzy różne pakiety. 
Wariant 1  obejmuje środki skutkujące oszczędnościami kosztów lub jedynie bardzo 
niskimi kosztami . Skoncent rowano się w nim na uproszczeniu, większej spójności i 
uściśleniu, a także na niskokosztowych środkach redukcji emisji, które to środki 
zapobiegną, podczas prac remontowych lub rozbiórkowych, emisjom z płyt w 
okładzinach metalowych zawierających pianki izo lacyjne. Wariant 2  obejmuje ponadto 
odzysk SZWO z większej liczby rodzajów pianek izolacyjnych oraz bardziej 
kompleksowe monitorowanie i kontrolę pociągające za sobą umiarkowane koszty . 
Wariant 3 obejmuje wszystkie środki, które uznano za wykonalne, w tym środki 
wysokokosztowe . Wariant 2 jest preferowanym połączeniem środków, ponieważ 
zapewnia znacznie większe ograniczenie emisji niż wariant 1, a zatem jest bardziej 
spójny z Europejskim Zielonym Ładem. Z drugiej strony trzeci pakiet wydaje się być 
zbyt kosz towny w porównaniu z korzyściami, jakie mógłby przynieść.  
Na podstawie najskuteczniejszego środka redukcji emisji przewidzianego w wariancie 2  
wprowadzony zostanie obowiązek odzysku i zniszczenia SZWO z dwóch rodzajów 
pianek izolacyjnych2 przy okazji renowacji lub usuwania starych budynków. Do 2050 r. 
takie działanie może przyczynić się do ograniczenia emisji odpowiadających łącznie 
                                                           
1 SWD(2019) 407 final. https://ec.europa.eu/clima/document/download/62a6fb28 -0df8 -4abb -b3e8 -
373933f97191_en  
2 Oprócz pianki z płyt w okładzinach metalowych również pianki z niektórych płyt laminowanych w 
zależności od miejsca ich zainstalowania.  
 
2 
 niemal 180 mln ton dwutlenku węgla (tona CO2(e)). Dla porównania, jest to ilość 
zgłoszona przez Niderlandy ( UNFCCC) w odniesieniu do wszystkich gazów 
cieplarnianych w 2019 r. Koszty redukcji emisji oszacowano na mniej niż 20  EUR/tona 
CO 2(e) w krajach, w których obowiązują przepisy i istnieje infrastruktura potrzebne do 
prowadzenia działań rozbiórkowych, i będą z nacznie niższe niż 230  EUR/tona CO 2(e) 
we wszystkich państwach członkowskich. Koszty są zatem proporcjonalne do wkładu 
innych sektorów w osiągnięcie neutralności klimatycznej , w kontekście 
długoterminowej strategii UE3. Wariant ten będzie stymulował badani a i rozwój i może 
doprowadzić do powstania dodatkowych miejsc pracy w sektorze recyklingu. Za sprawą 
środków zwiększających skuteczność, spójność i jasność przedsiębiorstwa, MŚP, 
państwa członkowskie i Komisja zaoszczędzą koszty . Niskie koszty będą związan e z 
bardziej kompleksowym monitorowaniem i bardziej kompleksową i kontrolą.   
Podczas przygotowywania oceny skutków przeprowadzono szeroko zakrojone 
konsultacje z zainteresowanymi stronami. Zasadniczo zainteresowane strony poparły 
środki przewidziane w wariancie 2, przy czym przedsiębiorstwa sprzeciwiły się 
niektórym z dodatkowych środków przewidzianych w wariancie 3 ze względu na bardzo 
wysokie szacowane koszty.  
                                                           
3 https://ec.europa.eu/clima/eu -action/climate -strategies -targets/2050 -long -term -strategy_en 
(europa.eu)