ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
8)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 17a Dostęp do rejestrów administracyjnych, korzystanie z nich i ich scalanie 1. W celu zmniejszenia obciążenia respondentów KUS i inne organy krajowe, o których mowa w art. 4, oraz Komisja (Eurostat) mają prawo do szybkiego i bezpłatnego dostępu do wszystkich rejestrów administracyjnych, do korzystania z nich na podobnej zasadzie oraz do scalania tych rejestrów administracyjnych z danymi statystycznymi, w zakresie niezbędnym do opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk europejskich stworzonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem . 2. Przeprowadza się konsultacje z KUS i Komisją (Eurostatem) w sprawie początkowej koncepcji, dalszej rozbudowy oraz zaprzestania prowadzenia rejestrów administracyjnych przygotowanych i prowadzonych przez inne organy oraz włącza się KUS i Komisję (Eurostat) w powyższe działania, ułatwiając w ten sposób dalsze korzystanie z tych rejestrów do celów tworzenia europejskiej statystyki . KUS i Komisję (Eurostat) należy zachęcać do uczestnictwa w działalności normalizacyjnej dotyczącej rejestrów administracyjnych istotnych dla tworzenia europejskiej statystyki . 3. Nie naruszając postanowień statutu ESBC oraz niezależności banków centralnych, dostęp i włączenie KUS, innych organów krajowych i Komisji (Eurostat) na podstawie ust. 1 i 2 ograniczone są do rejestrów administracyjnych w ramach ich własnego odpowiedniego systemu administracji publicznej. 4. Rejestry administracyjne udostępnione przez właścicieli KUS , innym organom krajowym i Komisji (Eurostatowi) w celu wykorzystania ich do tworzenia europejskiej statystyki powinny zawierać odpowiednie metadane . 5. KUS i właściciele rejestrów administracyjnych ustanawiają niezbędne mechanizmy współpracy.”;
7b)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 48b 1. Dodatkowe miejsca w składzie sędziowskim są obsadzane niezależnie od pochodzenia kandydatów z określonego państwa członkowskiego. 2. W procesie obsadzania co najmniej jednego z dwunastu dodatkowych miejsc w składzie sędziowskim wszystkie rządy państw członkowskich mogą wskazywać swoich kandydatów. Ponadto sędziowie Sądu przechodzący na emeryturę mogą osobiście przedłożyć przewodniczącemu komitetu ustanowionego na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pisemne wnioski w sprawie swoich kandydatur. 3. W procesie obsadzania co najmniej jednego z dwunastu dodatkowych miejsc w składzie sędziowskim komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wydaje opinię, czy kandydat jest odpowiedni do pełnienia funkcji sędziego Sądu. Komitet dołącza do tej opinii listę kandydatów o najbardziej odpowiednim doświadczeniu na najwyższym poziomie, uszeregowaną pod względem ich osiągnięć. Lista taka zawiera co najmniej dwukrotnie większą liczbę kandydatów od liczby sędziów, którzy mają być mianowani przez rządy państw członkowskich za wspólnym porozumieniem, pod warunkiem że zgłosi się wystarczająca liczba odpowiednich kandydatów.”
Wszelka wymiana informacji na mocy niniejszej dyrektywy podlega przepisom wykonawczym do dyrektywy 95/46/WE. Niemniej jednak do celów właściwego stosowania niniejszej dyrektywy państwa członkowskie ograniczają zakres obowiązków i praw przewidzianych w art. 10, art. 11 ust. 1 oraz w art. 12 i 21 dyrektywy 95/46/WE w takim stopniu, w jakim jest to konieczne do zabezpieczenia interesów, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. e) wspomnianej dyrektywy.

1. Wszelka wymiana informacji na mocy niniejszej dyrektywy podlega przepisom wykonawczym do dyrektywy 95/46/WE. Niemniej jednak do celów właściwego stosowania niniejszej dyrektywy państwa członkowskie ograniczają zakres obowiązków i praw przewidzianych w art. 10, art. 11 ust. 1 oraz w art. 12 i 21 dyrektywy 95/46/WE w takim stopniu, w jakim jest to szczególnie konieczne do zabezpieczenia interesów, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. e) wspomnianej dyrektywy.
(10)

Jeżeli chodzi o rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (9), wydaje się, że Francja nie będzie w stanie zapewnić zgodności ze wszystkimi unijnymi obowiązkami dotyczącymi kontroli w segmencie „Majotta. Gatunki pelagiczne i denne. Długość < 9 m 10 m ” floty Majotty do dnia uzyskania przez Majottę statusu regionu najbardziej oddalonego. Statki należące do tego segmentu, rozmieszczone wokół wyspy, nie posiadają określonych miejsc wyładunku i nadal wymagają identyfikacji. Ponadto konieczne jest zorganizowanie szkoleń dla rybaków i kontrolerów oraz ustanowienie odpowiedniej infrastruktury administracyjnej i fizycznej. Dlatego też konieczne jest wprowadzenie czasowego odstępstwa od stosowania niektórych przepisów dotyczących kontroli statków rybackich i ich właściwości, działalności prowadzonej przez nie na morzu, stosowanych przez nie narzędzi oraz osiąganych połowów na wszystkich etapach, począwszy od statku, a na rynku kończąc, w odniesieniu do wspomnianego segmentu floty. Aby osiągnąć przynajmniej niektóre z najważniejszych celów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, Francja powinna jednak ustanowić krajowy system kontroli pozwalający jej na kontrolę i monitorowanie działalności prowadzonej w tym segmencie floty oraz zapewnić zgodność z międzynarodowymi obowiązkami sprawozdawczymi Unii. [Popr. 7]
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 468/235

P7_TA(2013)0537

Wspólna polityka rybołówstwa ***II

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu z myślą o przyjęciu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 639/2004 i decyzję Rady 2004/585/WE (12007/3/2013 – C7-0375/2013 – 2011/0195(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

(2016/C 468/46)

Parlament Europejski,

— uwzględniając stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu (12007/3/2013 – C7-0375/2013),

— uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 28 marca 2012 r. (1),

— uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 4 marca 2012 r. (2),

— uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu (3) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi i Radzie (COM(2011)0425),

— uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art.72 Regulaminu,

— uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Rybołówstwa (A7-0409/2013),

1. zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu;

2. zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu i Rady oraz wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji, które załączono do niniejszej rezolucji;

3. stwierdza, że akt prawny zostaje przyjęty zgodnie ze wspólnym stanowiskiem;

4. zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania aktu wraz z przewodniczącym Rady, zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

5. zobowiązuje sekretarza generalnego do podpisania aktu po stwierdzeniu należytego zakończenia wszystkich procedur oraz do zlecenia, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, publikacji aktu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

6. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 183.

(2) Dz.U. C 225 z 27.7.2012, s. 20.

(3) Teksty przyjęte dnia 6.2.2013, P7_TA(2013)0040.
2.

przypomina o prawie Parlamentu Europejskiego do bycia na czas i wyczerpująco informowanym o stosowaniu protokołu i jego skutkach, dlatego ponownie kładzie nacisk na umożliwianie udziału przedstawicieli Parlamentu Europejskiego w charakterze obserwatorów w posiedzeniach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 10 umowy w sprawie połowów. Domaga się tym samym, by udostępniono mu dokumentację dotyczącą orientacji, celów i wskaźników odnośnie do rozdziału poświęconego wsparciu polityki sektora rybołówstwa Maroka, a także wszelkich niezbędnych informacji pozwalających na odpowiednie śledzenie aspektów zawartych w art. 6 protokołu, w tym sprawozdania końcowego, które ma przedłożyć Maroko w sprawie realizacji programu wsparcia sektorowego. Ponawia również swój apel do Komisji o przedstawienie Parlamentowi Europejskiemu – przed rozpoczęciem negocjacji nad nowym protokołem – pełnego sprawozdania dotyczącego wyników i funkcjonowania obowiązującego protokołu.
3)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany: a) dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 Francja zapewni w odniesieniu do Majotty poddawanie ścieków komunalnych przed odprowadzeniem do obszarów wrażliwych bardziej rygorystycznemu oczyszczaniu niż to, o którym mowa w art. 4: — najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. w odniesieniu do aglomeracji o RLM ponad 10 000 15 000 , które łącznie z aglomeracjami, o których mowa w art. 4 ust. 1a, wygenerują co najmniej 70 % zrzutów na Majotcie; [Popr. 8] — najpóźniej do dnia 31 grudnia 2027 r. w odniesieniu do wszystkich aglomeracji o RLM ponad 2 000 .”; [Popr. 9] 3a) w artykule 7 dodaje się następujący akapit: „Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w odniesieniu do Majotty terminem określonym w akapicie pierwszym jest dzień 31 grudnia 2027 r.”. [Popr. 10]
(7b)

Podstawą niniejszego rozporządzenia jest również uznanie prawa drobnych producentów rolnych i pracowników z obszarów wiejskich do godnych zarobków oraz bezpiecznego i zdrowego środowiska pracy, które to prawo ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia ogólnych celów związanych z udzielaniem preferencji handlowych krajom rozwijającym się, w szczególności krajom najsłabiej rozwiniętym. Celem Unii jest określenie wspólnych strategii politycznych i prowadzenie wspólnych działań wspierających zrównoważony rozwój gospodarczy, społeczny i środowiskowy krajów rozwijających się, przy czym celem nadrzędnym jest eliminacja ubóstwa. W tym kontekście niezwykle ważna jest ratyfikacja i skuteczne wdrożenie kluczowych międzynarodowych konwencji dotyczących praw człowieka i praw pracowniczych, ochrony środowiska oraz dobrego zarządzania, co odzwierciedla szczególne rozwiązanie motywacyjne zapewniające dodatkowe preferencje taryfowe zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych (3) .
(16)

Planowanie przestrzenne obszarów morskich oraz zintegrowane zarządzanie strefą przybrzeżną będzie się między innymi przyczyniać do osiągnięcia celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (19), rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (20), dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (20 bis) , dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (20 ter) , decyzji nr 884/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. zmieniającej decyzję nr 1692/96/WE w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej (21), dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego, strategii UE w zakresie różnorodności biologicznej na 2020 r. (22), planu działania na rzecz zasobooszczędnej Europy (23), strategii UE dotyczącej dostosowania się do zmiany klimatu (24) , komunikatu Komisji COM(2009)0008 zatytułowanego „Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE do 2018 r.” oraz, w stosownych przypadkach, również polityki regionalnej UE, w tym strategii dotyczących basenów morskich oraz strategii makroregionalnych.
2.

zwraca się do Komisji o przekazanie Parlamentowi Europejskiemu informacji dotyczących posiedzeń wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy, w tym odpowiednich protokołów i wniosków, a także rocznego sprawozdania w sprawie wyników faktycznej realizacji wieloletniego programu wsparcia sektorowego, o którym mowa w art. 3 protokołu; zwraca się również do Komisji, aby w ostatnim roku obowiązywania protokołu i przed rozpoczęciem rokowań w celu jego odnowienia przestawiła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post zawierające analizę kosztów i korzyści związanych z wdrażaniem tego protokołu;
B.

mając na uwadze, że wymogi prawne przystąpienia do strefy euro określone są w art. 140 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz w protokole nr 13 w sprawie kryteriów konwergencji, mając na uwadze, że aby przystąpić do strefy euro, należy spełnić następujące cztery kryteria konwergencji: osiągniecie wysokiego stopnia stabilności cen, stabilna sytuacja finansów publicznych, poszanowanie zwykłych marginesów wahań kursów przewidzianych mechanizmem kursów wymiany walut europejskiego systemu walutowego, a także trwały charakter konwergencji osiągniętej przez państwo członkowskie i jego udziału w mechanizmie kursów wymiany walut, co odzwierciedla się w poziomach długoterminowych stóp procentowych;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 482/181

P7_TA(2014)0007

Przywóz oliwy z oliwek i innych produktów rolnych z Turcji ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 stycznia 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 2008/97, (WE) nr 779/98 i (WE) nr 1506/98 w zakresie przywozu oliwy z oliwek i innych produktów rolnych z Turcji w odniesieniu do uprawnień delegowanych i wykonawczych, które zostaną przyznane Komisji (COM(2011)0918 – C7-0005/2012 – 2011/0453(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 482/32)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2011)0918),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0005/2012),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 28 października 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art. 55 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A7-0209/2012),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (1);

2. przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

3. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

4. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

(1) Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte w dniu 12 września 2012 r. (Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0329).

P7_TC1-COD(2011)0453 Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2014 zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 2008/97, (WE) nr 779/98 i (WE) nr 1506/98 w zakresie przywozu oliwy z oliwek i innych produktów rolnych z Turcji w odniesieniu do uprawnień delegowanych i wykonawczych, które zostaną przyznane Komisji (Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 255/2014.)
3. W odniesieniu do zamówień , o których mowa w ust. 1, Komisja przyjmuje akt wykonawczy dotyczący zgody na planowane wykluczenie w terminie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia roboczego następującego po dniu otrzymania przez Komisję powiadomienia. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 17 ust. 2. W należycie uzasadnionych przypadkach termin ten można przedłużyć jeden raz o maksymalnie dwa miesiące , szczególnie gdy informacje zawarte w powiadomieniu lub w załączonej dokumentacji są niepełne lub niedokładne, bądź jeżeli przytoczone fakty podlegają istotnym zmianom. Jeżeli – do końca wspomnianego dwumiesięcznego terminu bądź do końca przedłużonego terminu – Komisja nie przyjmie decyzji zezwalającej lub niezezwalającej na wykluczenie, uznaje się, że Komisja nie wyraziła zgody na wykluczenie.

3. Jeśli w przypadku proponowanego wykluczenia towarów lub usług Komisja doszuka się braku znaczącej wzajemności , o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. ga) , to przyjmuje ona akt wykonawczy , który zezwala na wykluczenie ofert objętych postępowaniem wyjaśniającym zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 17 ust. 2. Akt wykonawczy przyjmuje się w terminie jednego miesiąca, począwszy od pierwszego dnia kalendarzowego następującego po przedłożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1. W należycie uzasadnionych przypadkach termin ten można przedłużyć jeden raz o maksymalnie jeden miesiąc , szczególnie gdy informacje zawarte w powiadomieniu lub w załączonej dokumentacji są niepełne lub niedokładne, bądź jeżeli przytoczone fakty podlegają istotnym zmianom. Jeżeli – do końca wspomnianego jednomiesięcznego terminu bądź do końca przedłużonego terminu – Komisja nie przyjmie decyzji zezwalającej lub niezezwalającej na wykluczenie, uznaje się, że Komisja nie wyraziła zgody na wykluczenie.
1. Jeśli podmiot składający sprawozdanie, będący rezydentem w uczestniczącym Państwie Członkowskim, podejrzewa się o naruszenie wymogów sprawozdawczości statystycznej EBC, wymienionej w art. 7 ust. 2, EBC i zgodnie z art. 5.2 Statutu, krajowy bank centralny danego uczestniczącego Państwa Członkowskiego będą miały prawo do weryfikacji dokładności i jakości informacji statystycznych oraz do ich obowiązkowego zbierania. Jednakże gdy dane informacje statystyczne są konieczne do wykazania zgodności z wymaganiami dotyczącymi rezerw minimalnych, weryfikacja powinna być przeprowadzona zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego stosowania rezerw minimalnych przez Europejski Bank Centralny(10). Prawo do weryfikacji informacji statystycznych lub ich obowiązkowego zbierania będzie obejmowało uprawnienie do:

„1. Jeśli podmiot składający sprawozdanie, będący rezydentem w uczestniczącym Państwie Członkowskim, podejrzewa się o naruszenie wymogów sprawozdawczości statystycznej EBC, wymienionej w art. 7 ust. 2, EBC i zgodnie z art. 5.2 Statutu, krajowy bank centralny danego uczestniczącego Państwa Członkowskiego będą miały prawo do weryfikacji dokładności i jakości informacji statystycznych oraz do ich obowiązkowego zbierania. Jednakże gdy dane informacje statystyczne są konieczne do wykazania zgodności z wymaganiami dotyczącymi rezerw minimalnych, weryfikacja powinna być przeprowadzona zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego stosowania rezerw minimalnych przez Europejski Bank Centralny(10). Prawo do weryfikacji informacji statystycznych lub ich obowiązkowego zbierania będzie obejmowało w szczególności uprawnienie do:”
Jeżeli naruszenie dotyczy wyłącznie zadania powierzonego ESBC lub EBC zgodnie z Traktatem i Statutem ESBC, postępowanie w sprawie naruszenia, bez względu na jakikolwiek przepis ustawowy lub wykonawczy, który może przewidywać odrębną procedurę, można wszcząć jedynie na podstawie niniejszego rozporządzenia. Jeżeli naruszenie dotyczy także jednego lub większej liczby dziedzin pozostających poza kompetencjami ESBC lub EBC, prawo do wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia na podstawie niniejszego rozporządzenia jest niezależne od wszelkich praw kompetentnych władz krajowych do wszczęcia odrębnych postępowań w odniesieniu do tego co należy do dziedzin pozostających poza kompetencją ESBC lub EBC. Niniejsze postanowienie nie narusza możliwości stosowania prawa karnego oraz postanowień prawa krajowego dotyczących nadzoru ostrożnościowego w uczestniczących państwach członkowskich, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013.

10. Jeżeli naruszenie dotyczy wyłącznie zadania powierzonego ESBC lub EBC zgodnie z Traktatem i Statutem ESBC, postępowanie w sprawie naruszenia, bez względu na jakikolwiek przepis ustawowy lub wykonawczy, który może przewidywać odrębną procedurę, można wszcząć jedynie na podstawie niniejszego rozporządzenia. Jeżeli naruszenie dotyczy także jednego lub większej liczby dziedzin pozostających poza kompetencjami ESBC lub EBC, prawo do wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia na podstawie niniejszego rozporządzenia jest niezależne od wszelkich praw kompetentnych władz krajowych do wszczęcia odrębnych postępowań w odniesieniu do tego co należy do dziedzin pozostających poza kompetencją ESBC lub EBC. Niniejsze postanowienie nie narusza możliwości stosowania prawa karnego oraz postanowień prawa krajowego dotyczących nadzoru ostrożnościowego w uczestniczących państwach członkowskich, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013. Ponadto EBC ma prawo dysponować wpływami uzyskanymi w wyniku nałożenia sankcji, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, o ile przeznaczy te wpływy na cel inny niż finansowanie wydatków bieżących i pod warunkiem, że złoży Parlamentowi Europejskiemu i Trybunałowi Obrachunkowemu sprawozdanie z ich wykorzystania.
2.

wzywa Komisję do przekazania Parlamentowi protokołów i wniosków z posiedzeń wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy, wieloletniego programu sektorowego przewidzianego w art. 3 protokołu oraz odnośnych ocen rocznych, jak również protokołów i wniosków z posiedzeń przewidzianych w art. 4 protokołu; wzywa Komisję do ułatwienia udziału przedstawicieli Parlamentu jako obserwatorów w posiedzeniach wspólnego komitetu; wzywa Komisję do przedłożenia Parlamentowi i Radzie, w ciągu ostatniego roku stosowania protokołu oraz przed rozpoczęciem negocjacji w sprawie jego odnowienia, pełnego sprawozdania z jego realizacji, w tym analizy poziomu wykorzystania uprawnień do połowów oraz oceny stosunku kosztów do zysków wynikających z protokołu; uważa, że nie należy niepotrzebnie ograniczać dostępu do tego sprawozdania;
A.

mając na uwadze, że zdaniem konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych istotnych poprawek poza poprawkami określonymi jako takie we wniosku oraz mając na uwadze, że jeżeli chodzi o kodyfikację niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów oraz przedmiotowych poprawek, wniosek zawiera zwykłą kodyfikację istniejących tekstów, bez jakichkolwiek zmian co do ich istoty,
A.

mając na uwadze, że zdaniem grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów i tych zmian wniosek zawiera zwykłą kodyfikację istniejących tekstów, bez zmiany co do ich istoty;