Wniosek DECYZJA RADY dotycząca zawarcia umowy między Unią Europejską z jednej strony a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną z drugiej strony o współpracy naukowo-technicznej /* KOM/2011/0395 wersja ostateczna - 2011/0175 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Dnia 22 kwietnia 2002 r. podpisano układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie (zwany dalej „układem o stowarzyszeniu”) między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony oraz Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną (zwaną dalej „Algierią”) z drugiej strony. W art. 50 lit. d) wspomnianego układu mówi się o współpracy w dziedzinie nauki i techniki, jako dziedzinie mającej szczególne znaczenie oraz potencjał, natomiast w art. 51 lit. a) przewidziano w szczególności ustanowienie stałych więzi między środowiskami naukowymi obu stron. Europejska polityka sąsiedztwa, która nie dotyczy Algierii, ale która określa stosunki między Unią Europejską a jej sąsiadami, stanowi nowe ramy realizacji umowy o stowarzyszeniu. W komunikacie Komisji COM(2004) 373 wersja ostateczna z dnia 12 maja 2004 r. współpracę naukowo-techniczną, badania naukowe i rozwój uznano za jedną z osi priorytetowych w stosunkach Unii z krajami regionu Morza Śródziemnego. W ramach wspomnianej europejskiej polityki sąsiedztwa w dokumencie strategicznym (2007-2013) badania naukowe uznano za niezbędny element przyczyniający się do rozwoju społeczeństwa wiedzy oraz do zmniejszenia bezrobocia w kontekście otwarcia gospodarki. Pismem z dnia 30 maja 2006 r. władze Algierii wyraziły zainteresowanie rozpoczęciem negocjacji w celu zawarcia umowy o współpracy naukowo-technicznej między WE a Algierią. W piśmie z dnia 8 stycznia 2007 r. Komisja Europejska zgodziła się na przeprowadzenie wstępnej wizyty i oceny w Algierii w celu rozpoczęcia negocjacji umowy o współpracy. Wstępne rozmowy odbyły się w 2008 r. Na wniosek Komisji, Rada w dniu 16 listopada 2009 r. upoważniła ją do prowadzenia w imieniu Unii negocjacji w sprawie umowy o współpracy naukowo-technicznej z Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną i wydała odpowiednie wytyczne negocjacyjne. W wyniku negocjacji sporządzono załączony poniżej projekt tekstu umowy, który został parafowany w dniu 14 października 2010 r. Zawarcie umowy w dziedzinie nauki i techniki leży we wspólnym interesie Unii i Algierii, ponieważ umożliwiłaby ona prowadzenie i zacieśnienie współpracy w tej dziedzinie. Współpraca przyczyni się do rozwoju i zwiększenia konkurencyjności Algierii i całego regionu, a także zacieśni stosunki między stronami, co leży w interesie UE. Umowa o współpracy naukowo-technicznej stanowi najbardziej odpowiedni sposób zacieśnienia współpracy oraz zwiększenia udziału Algierii w programie ramowym, a także ożywienia dialogu w dziedzinie nauki i techniki. W związku z powyższym Komisja zwraca się do Rady o: – zatwierdzenie zawarcia umowy między Unią Europejską z jednej strony a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną z drugiej strony o współpracy naukowo-technicznej; – powiadomienie władz Algierii o zakończeniu przez Unię Europejską procedur niezbędnych do wejścia w życie wspomnianej umowy. 2. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Artykuł 186 w związku z art. 218 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. 2011/0175 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY dotycząca zawarcia umowy między Unią Europejską z jednej strony a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną z drugiej strony o współpracy naukowo-technicznej RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 186 w związku z art. 218 ust. 6 i 7, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[1], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dnia 16 listopada 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia w imieniu Unii negocjacji w sprawie umowy o współpracy naukowo-technicznej z Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną. Efektem negocjacji było parafowanie umowy w dniu 14 października 2010 r. (2) Wspomniana umowa została podpisana przez przedstawicieli stron dnia […] r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, i jest tymczasowo stosowana od dnia podpisania zgodnie z art. 218 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. (3) Umowę należy zawrzeć w imieniu Unii, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 1. W imieniu Unii zawiera się umowę między Unią Europejską z jednej strony a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną z drugiej strony o współpracy naukowo-technicznej. 2. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 7 ust. 2 wspomnianej umowy. Artykuł 3 Komisja reprezentuje stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie utworzonym na podstawie art. 4 ust. 2 umowy w odniesieniu do poprawek technicznych, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a) umowy. Artykuł 4 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w […] dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK UMOWA między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną o współpracy naukowo-technicznej Unia Europejska (zwana dalej „Unią”) z jednej strony ORAZ Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna (zwana dalej „Algierią”) z drugiej strony, zwane dalej „Stronami”, ZWAŻYWSZY na znaczenie nauki i techniki dla rozwoju gospodarczo-społecznego Stron oraz na stosowne odniesienia zawarte w art. 51 układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną z drugiej strony, który wszedł w życie dnia 1 września 2005 r.; ZWAŻYWSZY na europejską politykę sąsiedztwa oraz strategię UE na rzecz zacieśnienia stosunków z krajami sąsiadującymi; MAJĄC NA UWADZE, że Unia i Algieria podjęły prace w zakresie wspólnych badań, rozwoju technicznego i demonstracji w różnych dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, oraz że ich udział w działalności badawczo-rozwojowej na zasadzie wzajemności byłby korzystny dla obu stron; PRAGNĄC ustanowić formalne ramy współpracy w zakresie badań naukowo-technicznych, umożliwiające rozszerzenie i zacieśnienie wspólnych działań w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, oraz pragnąc zachęcić do korzystania z wyników tej współpracy, z uwzględnieniem wzajemnych interesów gospodarczo-społecznych Stron; PRAGNĄC otworzyć europejską przestrzeń badawczą dla krajów, które nie są członkami Unii Europejskiej, w szczególności dla krajów partnerskich z obszaru śródziemnomorskiego; uzgodniły, co następuje: Artykuł 1 Zakres i zasady 1. Strony wspierają, rozwijają i ułatwiają działania na rzecz współpracy między Unią a Algierią w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w których prowadzą działania w zakresie nauki i rozwoju technicznego. 2. Współpraca będzie prowadzona zgodnie z następującymi zasadami: a) propagowanie społeczeństwa wiedzy sprzyjające rozwojowi społeczno-gospodarczemu obu Stron; b) wzajemny pożytek wynikający z ogólnego bilansu korzyści; c) wzajemny dostęp do działań w ramach programów i projektów w dziedzinie badań naukowych i rozwoju technicznego realizowanych przez obie Strony; d) terminowa wymiana informacji mogących ułatwiać wspólne działania; e) odpowiednia wymiana i ochrona praw własności intelektualnej; f) udział i finansowanie zgodne z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Stron. Artykuł 2 Warunki współpracy 1. Podmioty prawne posiadające siedzibę w Algierii, jak określono w załączniku I, w tym osoby fizyczne lub osoby prawne prywatne lub publiczne, uczestniczą w pośredniej współpracy w ramach programu ramowego Unii Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (dalej zwanego „programem ramowym”) zgodnie z warunkami ustalonymi bądź przywołanymi w załącznikach I i II. Podmioty prawne posiadające siedzibę w państwach członkowskich Unii Europejskiej, zgodnie z załącznikiem I, uczestniczą w algierskich programach i projektach badawczych o tematyce odpowiadającej zakresowi programu ramowego zgodnie z warunkami ustalonymi bądź przywołanymi w załącznikach I i II. 2. Współpraca może obejmować również następujące formy i środki: a) regularne dyskusje na temat kierunków i priorytetów polityki w dziedzinie badań oraz planowania badań w Algierii i w Unii; b) dyskusje na temat współpracy, rozwoju i perspektyw; c) terminowe dostarczanie informacji dotyczących realizacji programów i projektów badawczych w Algierii i w Unii oraz informacji o wynikach prac podjętych w ramach niniejszej umowy; d) wspólne spotkania; e) wizyty i wymiany pracowników naukowych, inżynierów i techników, w tym dla potrzeb szkoleń; f) wymiany i wspólne korzystanie ze sprzętu, materiałów i testów; g) kontakty między kierownikami programów lub projektów w Algierii i w Unii; h) udział ekspertów w seminariach, sympozjach i warsztatach; i) wymianę informacji dotyczących praktyk, przepisów ustawowych i wykonawczych oraz programów mających znaczenie dla współpracy w ramach niniejszej umowy; j) szkolenia w zakresie badań i rozwoju technicznego; k) wzajemny dostęp do informacji naukowych i technicznych w zakresie objętym współpracą w ramach niniejszej umowy; l) wszelkie inne formy współpracy przyjęte przez Wspólny Komitet Unii Europejskiej i Algierii ds. Współpracy Naukowo-Technicznej, o którym mowa w art. 4, oraz uznane za zgodne z polityką i procedurami stosowanymi przez obie Strony; m) wspieranie wyceny wyników badań oraz rozwoju innowacyjnych przedsiębiorstw w celu upowszechniania nowej wiedzy i innowacji; n) pomoc w zarządzaniu badaniami naukowymi oraz wspieranie ustanowienia systemu informacji dotyczących badań; o) analizę możliwości współpracy w dziedzinie zakładania szkółek, wylęgarni i nowych przedsiębiorstw oraz tworzenia ośrodków badań, zwłaszcza w ramach programów unijnych poza programem ramowym; p) wspieranie współpracy poprzez projekty badawcze i rozwojowe; q) dostęp do infrastruktury badawczej; r) możliwość współfinansowanie i koordynacji działań badawczych. Artykuł 3 Rozwój współpracy Strony dołożą wszelkich starań w ramach własnego prawodawstwa, aby ułatwiać swobodny przepływ i pobyt pracowników naukowych uczestniczących w działaniach objętych niniejszą umową oraz transgraniczny przepływ towarów przeznaczonych do wykorzystania w tych działaniach. Artykuł 4 Zarządzanie umową Wspólny Komitet Unii Europejskiej i Algierii ds. Współpracy Naukowo-Technicznej 1. Koordynację i ułatwianie działań objętych niniejszą umową zapewni z ramienia Algierii Ministerstwo ds. Szkolnictwa Wyższego i Badań Naukowych, natomiast z ramienia Unii – służby Komisji Europejskiej, działające w charakterze pełnomocników wykonawczych Stron (dalej zwane „pełnomocnikami wykonawczymi”). 2. Pełnomocnicy wykonawczy ustanawiają wspólny komitet zwany „Wspólnym Komitetem Unii Europejskiej i Algierii ds. Współpracy Naukowo-Technicznej” (dalej zwany „wspólnym komitetem”), którego funkcje obejmują: a) zapewnienie, ocenę i przegląd realizacji niniejszej umowy, jak również modyfikowanie załączników do niej i przyjmowanie nowych załączników odzwierciedlających zmiany w polityce naukowej Stron, z zastrzeżeniem dopełnienia przez każdą ze Stron wewnętrznych procedur w tym zakresie; b) określanie, co roku, potencjalnych sektorów, w których należałoby rozwinąć lub poprawić współpracę, oraz analizę wszelkich środków temu służących; c) regularne omawianie przyszłych kierunków i priorytetów polityki naukowej, planowania badań w Algierii i w Unii oraz perspektyw przyszłej współpracy w ramach niniejszej umowy; d) przedstawianie Stronom zaleceń w odniesieniu do realizacji niniejszej umowy, w tym określanie i proponowanie dodatkowych działań, o których mowa w art. 2 ust. 2, oraz konkretnych środków na rzecz poprawy wzajemnego dostępu, o którym mowa w art. 1 ust. 2; e) wprowadzanie, w razie potrzeby, poprawek technicznych do niniejszej umowy, pod warunkiem ich zatwierdzenia zgodnie z wewnętrznymi procedurami każdej ze Stron; 3. Wspólny komitet, złożony z przedstawicieli pełnomocników wykonawczych, przyjmuje regulamin wewnętrzny. 4. Wspólny komitet spotyka się raz w roku, na przemian w Unii i w Algierii. Spotkania nadzwyczajne zwołuje się w niezbędnych przypadkach i po uzgodnieniu tego między Stronami. Wnioski i zalecenia wspólnego komitetu są przesyłane do wiadomości Komitetu ds. Stowarzyszenia w ramach układu eurośródziemnomorskiego między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną. Artykuł 5 Finansowanie Nakłady na działalność badawczą w ramach niniejszej umowy ustala się zgodnie z warunkami określonymi w załączniku I; podlegają one przepisom ustawowym i wykonawczym, polityce i warunkom realizacji programów obowiązującym na terytorium każdej ze Stron. W przypadku gdy jedna ze Stron zapewnia wsparcie finansowe uczestnikom reprezentującym drugą Stronę w związku z pośrednimi wspólnymi działaniami, wszelkie tego rodzaju dotacje, wsparcie finansowe lub inne formy pomocy przyznane przez Stronę finansującą uczestnikom reprezentującym drugą Stronę na tego rodzaju działania objęte są zwolnieniem podatkowym i celnym zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi obowiązującymi na terytorium każdej ze stron w chwili, gdy udzielane są tego rodzaju dotacje, wsparcie finansowe lub inne formy pomocy. Artykuł 6 Upowszechnianie oraz wykorzystywanie wyników i informacji Upowszechnianie i wykorzystywanie uzyskanych lub otrzymanych w ramach wymiany wyników i informacji, jak również zarządzanie prawami własności intelektualnej wynikającymi z działalności badawczej prowadzonej na mocy niniejszej umowy oraz przyznawanie i wykonywanie tych praw podlegają warunkom określonym w załączniku II. Artykuł 7 Postanowienia końcowe 1. Załączniki I i II stanowią integralną część niniejszej umowy. Wszystkie wątpliwości i spory związane z wykładnią lub realizacją niniejszej umowy będą rozstrzygane za porozumieniem Stron. 2. Niniejsza umowa wejdzie w życie w momencie, gdy Strony powiadomią siebie wzajemnie o zakończeniu procedur wewnętrznych koniecznych do jej zawarcia. Do chwili zakończenia wspomnianych procedur Strony będą stosować umowę tymczasowo, od momentu jej podpisania. Jeżeli jedna ze Stron powiadomi drugą o tym, że nie zawrze umowy, niniejszym uzgadnia się, iż projekty i działania rozpoczęte podczas tymczasowego stosowania umowy i będące w trakcie realizacji w chwili dokonywania takiego powiadomienia, będą kontynuowane do czasu ich ukończenia na warunkach określonych w niniejszej umowie. 3. Każda ze Stron może rozwiązać niniejszą umowę w dowolnym czasie z sześciomiesięcznym terminem wypowiedzenia. Projekty i działania będące w trakcie realizacji w momencie rozwiązania umowy będą kontynuowane do ich ukończenia na warunkach określonych w niniejszej umowie. 4. Niniejsza umowa pozostaje w mocy do czasu przekazania przez jedną ze Stron drugiej Stronie pisemnego powiadomienia o zamiarze wypowiedzenia niniejszej umowy. W takim przypadku umowa traci moc po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania takiego powiadomienia. 5. W przypadku gdy jedna ze Stron postanowi wprowadzić zmiany w swoich programach i projektach badawczych, o których mowa w art. 1 ust. 1, pełnomocnik wykonawczy tej Strony powiadamia pełnomocnika wykonawczego drugiej Strony o dokładnej treści tych zmian. Na zasadzie odstępstwa od postanowień zawartych w ust. 3 dopuszcza się rozwiązanie niniejszej umowy na wspólnie uzgodnionych warunkach, jeżeli jedna Strona powiadomi drugą o zamiarze rozwiązania umowy w ciągu jednego miesiąca od daty przyjęcia zmian, o których mowa w niniejszym ustępie. 6. Niniejszą umowę stosuje się, z jednej strony, w odniesieniu do terytoriów, na których stosuje się Traktaty o Unii Europejskiej oraz o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, i zgodnie z warunkami określonymi w tych Traktatach, a z drugiej strony – do terytorium Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. Nie wyklucza to prowadzenia współpracy na morzu pełnym, w przestrzeni kosmicznej lub na terytorium państw trzecich, zgodnie z prawem międzynarodowym. W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie umocowani w tym celu przez – odpowiednio – Unię Europejską i Algierską Republikę Ludowo-Demokratyczną, złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową. SPORZĄDZONO w dwóch egzemplarzach w ….., dnia ….. r. w językach: angielskim, arabskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest równie autentyczny. W IMIENIU UNII EUROPEJSKIEJ: || || W IMIENIU ALGIERSKIEJ REPUBLIKI LUDOWO-DEMOKRATYCZNEJ ZAŁĄCZNIK I Warunki uczestnictwa podmiotów prawnych posiadających siedzibę w państwach członkowskich Unii Europejskiej i w Algierii Na potrzeby niniejszej umowy „podmiot prawny” oznacza osobę fizyczną lub osobę prawną utworzoną zgodnie z prawem miejsca siedziby lub prawem Unii lub prawem międzynarodowym, mającą osobowość prawną oraz uprawnioną do posiadania wszelkich praw i obowiązków we własnym imieniu. I. Warunki uczestnictwa podmiotów prawnych posiadających siedzibę w Algierii w pośrednich działaniach programu ramowego 1. Uczestnictwo podmiotów prawnych posiadających siedzibę w Algierii w pośrednich działaniach programu ramowego podlega warunkom ustanowionym przez Parlament Europejski i Radę zgodnie z art. 183 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. 2. Unia może przyznawać środki finansowe podmiotom prawnym posiadającym siedzibę w Algierii uczestniczącym w działaniach pośrednich, o których mowa w pkt. 1, na warunkach określonych w decyzji lub decyzjach Parlamentu Europejskiego i Rady zgodnie z art. 183 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z rozporządzeniem finansowym Unii oraz wszelkim innym stosownym prawodawstwem Unii. 3. W umowie o dotacje albo w umowie zawartej przez Unię z podmiotem prawnym posiadającym siedzibę w Algierii celem wykonania działania pośredniego albo w decyzji o przyznaniu wsparcia przyjętej przez Unię przewiduje się kontrole i audyty przeprowadzane przez Komisję Europejską lub Europejski Trybunał Obrachunkowy lub z ich upoważnienia. W duchu współpracy i wzajemnej korzyści właściwe organy Algierii zapewnią należytą i realną pomoc, jaka może się okazać niezbędna lub przydatna w danych okolicznościach do przeprowadzenia wspomnianych kontroli, audytów i działań windykacyjnych. II. Warunki uczestnictwa w algierskich programach i projektach badawczych osób prawnych posiadających siedzibę w państwach członkowskich Unii Europejskiej 1. W algierskich projektach lub programach w dziedzinie badań i rozwoju mogą wspólnie z algierskimi podmiotami prawnymi brać udział wszelkie podmioty prawne posiadające siedzibę w Unii, utworzone zgodnie z prawem krajowym danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub z prawem Unii. 2. Prawa i obowiązki podmiotów prawnych posiadających siedzibę w Unii i uczestniczących w algierskich projektach badawczych w ramach programów badawczo-rozwojowych, warunki mające zastosowanie do przedkładania i oceny wniosków oraz przyznawania i zawierania umów na takie projekty podlegają algierskim przepisom ustawowym i wykonawczym oraz wytycznym, które regulują prowadzenie programów badawczo-rozwojowych oraz mają zastosowanie do podmiotów prawnych w Algierii i zapewniają równe traktowanie, przy uwzględnieniu charakteru współpracy w tej dziedzinie między Algierią a Unią. Przyznawanie środków finansowych podmiotom prawnym posiadającym siedzibę w Unii i uczestniczącym w algierskich projektach naukowych w ramach programów badawczo-rozwojowych odbywa się zgodnie z algierskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz z wytycznymi, które regulują prowadzenie programów badawczo-rozwojowych oraz mają zastosowanie do podmiotów prawnych spoza Algierii. III. Informowanie o możliwości uczestnictwa Algieria i Komisja Europejska będą regularnie informowały o aktualnych programach i możliwościach uczestniczenia w nich podmiotów prawnych posiadających siedzibę na terytorium Stron. ZAŁĄCZNIK II Zasady przyznawania praw własności intelektualnej I. Zgłoszenie Na potrzeby niniejszej umowy „własność intelektualna” ma znaczenie określone w art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej, sporządzonej w Sztokholmie w dniu 14 lipca 1967 r. Na potrzeby niniejszej umowy „wiedza” oznacza wyniki, w tym informacje, nawet te, których nie można chronić, oraz prawa autorskie i prawa związane z takimi informacjami, wynikające z dokonania zgłoszeń lub rejestracji praw patentowych, wzorów, odmian roślin, uzupełniających świadectw ochronnych i podobnych form ochrony. II. Prawa własności intelektualnej podmiotów prawnych Stron uczestniczących w pośrednich wspólnych działaniach 1. Każda ze Stron zapewnia, aby prawa własności intelektualnej osób prawnych mających siedzibę na terytorium drugiej Strony, uczestniczących w pośrednich wspólnych działaniach prowadzonych na mocy niniejszej umowy, i ich obowiązki związane z taką własnością intelektualną oraz pokrewne prawa i obowiązki wynikające z takiego uczestnictwa były przez nią traktowane w sposób zgodny z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz konwencjami międzynarodowymi, w tym z Porozumieniem w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, załącznikiem 1C do Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu, a także z Aktem paryskim z dnia 24 lipca 1971 r. Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych oraz Aktem sztokholmskim z dnia 14 lipca 1967 r. Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej. 2. Każda ze Stron zapewnia, aby reprezentujący drugą Stronę uczestnicy pośrednich wspólnych działań byli traktowani pod względem własności intelektualnej tak samo, jak uczestnicy reprezentujący daną Stronę, w ramach stosownych zasad uczestnictwa w danym programie lub projekcie badawczym oraz odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych tej Strony. III. Prawa własności intelektualnej Stron 1. O ile Strony nie postanowią inaczej, do wiedzy uzyskanej przez Strony w trakcie działań podejmowanych w ramach art. 2 niniejszej umowy stosuje się następujące zasady: a) Strona uzyskująca taką wiedzę jest jej właścicielem. Gdy nie jest możliwe ustalenie odnośnego wkładu pracy Stron, wiedza taka jest wspólną własnością Stron. b) Strona będąca właścicielem wiedzy przyzna prawa dostępu do tej wiedzy drugiej Stronie w celu prowadzenia działań, o których mowa art. 2 niniejszej umowy. Prawa dostępu przyznawane są nieodpłatnie. 2. O ile Strony nie uzgodnią inaczej, do literatury naukowej Stron stosuje się następujące zasady: a) Jeżeli jedna Strona publikuje dane, informacje i wyniki techniczne lub naukowe, uzyskane z działań podjętych w ramach niniejszej umowy, w magazynach, artykułach, sprawozdaniach i książkach, łącznie z pracami audiowizualnymi i oprogramowaniem, drugiej Stronie zostaje przyznana ogólnoświatowa, niewyłączna, nieodwołalna i wolna od opłat licencja na tłumaczenie, opracowywanie, przekazywanie i publiczne upowszechnianie tych prac. b) We wszystkich kopiach danych i informacji, chronionych prawami autorskimi, które to dane i informacje mają być rozpowszechniane publicznie i przygotowywane zgodnie z niniejszym ustępem, wymienia się nazwiska autora(-ów) dzieła, chyba że autor wyraźnie odmówi ujawnienia swojego nazwiska. Każda kopia zawiera również wyraźne potwierdzenie wsparcia udzielanego przez Strony w ramach współpracy. 3. Jeżeli Strony nie postanowią inaczej, do niejawnych informacji Stron stosuje się następujące zasady: a) przy przekazywaniu drugiej Stronie informacji dotyczących działań prowadzonych na podstawie niniejszej umowy każda ze Stron oznaczy informacje, które pragnie zachować jako niejawne, za pomocą poufnych oznaczeń; b) Strona otrzymująca niejawne informacje może, w ramach własnej odpowiedzialności, przekazać je organom i osobom jej podlegającym dla określonych potrzeb wdrażania niniejszej umowy; c) Strona otrzymująca niejawne informacje może, za uprzednią pisemną zgodą Strony udostępniającej takie informacje, rozpowszechniać je szerzej, niż jest to dozwolone postanowieniami zawartymi w lit. b). Strony będą współpracować w celu wypracowania procedur ubiegania się o taką uprzednią pisemną zgodę i otrzymywania zgody na takie szersze rozpowszechnianie informacji, i każda ze Stron musi udzielić takiej zgody w zakresie dozwolonym jej polityką wewnętrzną oraz przepisami ustawowymi i wykonawczymi; d) nieudokumentowane informacje niejawne lub inne informacje poufne przedstawione w trakcie seminariów i innych spotkań organizowanych w ramach niniejszej umowy między przedstawicielami Stron, lub informacje będące rezultatem zatrudniania pracowników, korzystania z obiektów, lub wynikające z pośrednich działań wspólnych, pozostaną poufne, jeżeli otrzymujący takie informacje niejawne lub inne informacje poufne czy uprzywilejowane został powiadomiony o poufnym charakterze przekazywanych mu informacji w chwili ich przekazywania, zgodnie z lit. a); e) Strony dołożą wszelkich starań w celu zagwarantowania, by informacje niejawne otrzymane przez nie na mocy lit. a) i d) pozostały pod kontrolą przewidzianą w niniejszej umowie. Jeżeli jedna ze Stron stwierdzi, iż nie będzie mogła, lub że na podstawie rozsądnych przesłanek można oczekiwać, iż nie będzie mogła spełnić postanowień dotyczących nieupowszechniania informacji zawartych w lit. a) i d) powyżej, natychmiast poinformuje o tym drugą Stronę. Strony będą odtąd konsultować się w celu określenia odpowiednich metod postępowania. [1] Dz.U. C […] z […], s. […].