P6_TA(2006)0458

Ochrona karna w zakresie ochrony środowiska

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie dalszych działań związanych z opinią Parlamentu Europejskiego w sprawie ochrony środowiska: zwalczanie przestępczości, przestępstwa oraz nakładanie kar

Parlament Europejski,

- uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego oraz Rady w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne [1],

- uwzględniając swoje stanowisko z dnia 9 kwietnia 2002 r. mające na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne [2],

- uwzględniając swoje stanowisko z dnia 9 kwietnia 2002 r. mające na celu przyjęcie projektu decyzji Rady ustanawiającej program ramowy na podstawie tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej — Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych [3],

- uwzględniając orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z 13 września 2005 r. w sprawie C-176/03, Komisja przeciwko Radzie [4],

- uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie skutków orzeczenia Trybunału z 13 września 2005 r. (sprawa C-176/03 Komisja przeciwko Radzie), (COM 2005)0583),

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie skutków orzeczenia Trybunału z 13 września 2005 r. (sprawa C-176/03, Komisja przeciwko Radzie) [5],

- uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości w swoim orzeczeniu z 13 września 2005 r. rozstrzygnął, że ustawodawstwo wspólnotowe ma prawo przyjmować środki w obszarze prawa karnego państw członkowskich, jakie uzna za niezbędne w celu zapewnienia pełnej skuteczności przyjętych przepisów dotyczących ochrony środowiska,

B. mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości uważa, że postanowienia art. 135 i 280 ust. 4 Traktatu WE nie przeciwdziałają ujednoliceniu prawa karnego, do celów wdrażania polityki ochrony środowiska,

C. C mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości uważa, że "cała decyzja ramowa, będąca nierozdzielną, narusza artykuł 47 UE, ponieważ narusza uprawnienia przyznane Wspólnocie na mocy artykułu 175 WE",

D. mając na uwadze, że Komisja w swoim powyższym komunikacie w sprawie skutków orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 września 2005 r. stwierdziła, że przepisy prawa karnego konieczne do skutecznego wdrożenia prawa wspólnotowego podlegają TWE,

E. mając na uwadze, iż stanowisko Trybunału Sprawiedliwości, ponownie zinterpretowane przez Komisję, należy przyjąć z zadowoleniem, ponieważ jest ono zgodne ze stanowiskiem, wyrażonym przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 3 września 2003 r. w sprawie podstaw prawnych i zgodności z prawem wspólnotowym [6],

1. z zadowoleniem przyjmuje orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości, które unieważniło decyzję ramową w sprawie ochrony środowiska, błędnie przyjętą w ramach trzeciego zamiast pierwszego filaru;

2. odnotowuje, że decyzja Trybunału Sprawiedliwości spowoduje próżnię prawną w zakresie ochrony środowiska poprzez prawo karne;

3. uważa, że przyjęcie przez Radę decyzji ramowej wskazuje, że państwa członkowskie uznają, iż instrumenty prawa karnego są niezbędne w celu lepszego przestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska;

4. uważa, że przyjęcie decyzji ramowej przez Radę wskazuje, iż państwa członkowskie uznają potrzebę pewnego ujednolicenia w zakresie ochrony środowiska poprzez prawo karne;

5. odnotowuje, że Trybunał jasno określił, iż art. 1 do 7 decyzji ramowej mogły zostać skutecznie przyjęte zgodnie z artykułem 175 WE;

6. wyraża ubolewanie, że Komisja Europejska, w swoim powyższym komunikacie w sprawie skutków orzeczenia Trybunału z 13 września 2005 r., nie odnosi się wyraźniej do działań, które zamierza podjąć w związku z istniejącym wnioskiem dotyczącym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne;

7. wzywa Radę do przeanalizowania pierwotnego wniosku Komisji w celu wprowadzenia do niego zmian lub dostarczenia wskazówek dotyczących nowego wniosku w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne w oparciu o art. 175 Traktatu;

8. w przypadku gdy Rada nie wykaże determinacji w zakresie szybszego przyjęcia wspólnego stanowiska w sprawie pierwotnego wniosku Komisji, nalega, aby Komisja Europejska przedstawiła nowy wniosek dotyczący ochrony środowiska poprzez prawo karne w oparciu o art. 175 Traktatu, uwzględniając orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości, jak również włączając wynik głosowania Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu nad pierwotnym wnioskiem dotyczącym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady;

9. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

[1] Dz.U. C 180 E z 26.6.2001, str. 238.

[2] Dz.U. C 127 E z 29.5.2003, str. 119.

[3] Dz.U. C 127 E z 29.5.2003, str. 132.

[4] Zb. Orz. z 2005 r., str. I-7879.

[5] Teksty przyjęte, 14.6.2006, P6_TA(2006)0260.

[6] Dz.U. C 76 E z 25.3.2004, str. 224.

--------------------------------------------------