ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(6)

art. 29 ust. 2, 3 i 4 otrzymują brzmienie: „2. Artykuł 8 ust. 1 lit. b), ust. 3, ust. 4 i ust. 5 nie mają zastosowania do podobszarów ICES 27 lub 28.2, jeżeli istnieją dowody, że połowy dorsza w tych podobszarach ICES są niższe niż 3 % połowów dorsza w obszarze B ogółem. Komisja jest uprawniona do przyjmowania – co roku w drodze aktów wykonawczych i na podstawie przedstawionych przez państwa członkowskie sprawozdań, o których mowa w ust. 1, a także na podstawie danych naukowych, potwierdza – aktów delegowanych zgodnie z art. 29a , potwierdzających , czy takie dowody istnieją, a co za tym idzie, czy ograniczenia określone w art. 8 ust. 1 lit. b), ust. 3, ust. 4 i ust. 5 mają zastosowanie w danych podobszarach. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 29b ust. 2. [Popr. 12] 3. Artykuł 8 ust. 1 lit. b), ust. 3, ust. 4 i ust. 5 mają zastosowanie do podobszaru ICES 28.1 wyłącznie wtedy, jeżeli istnieją dowody, że połowy dorsza w tym podobszarze ICES są wyższe niż 1,5 % połowów dorsza w obszarze B ogółem. Komisja jest uprawniona do przyjęcia – co roku w drodze aktów wykonawczych i na podstawie przedstawionych przez państwa członkowskie sprawozdań, o których mowa w ust. 1, a także na podstawie danych naukowych, potwierdza – aktów delegowanych zgodnie z art. 29a , potwierdzających , czy takie dowody istnieją, a co za tym idzie, czy ograniczenia określone w art. 8 ust. 1 lit. b), ust. 3, ust. 4 i ust. 5 mają zastosowanie w danym podobszarze. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 29b ust. 2. [Popr. 13] 4. Akty wykonawcze delegowane , o których mowa w ust. 2 i 3, stosuje się od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia kolejnego roku.”[Popr. 14]
(3)

W celu stosowania niektórych przepisów uzupełnienia lub zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów rozporządzenia (WE) nr 1967/2006, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do: [Popr. 3] — przyznawania odstępstw, jeśli są one wyraźnie przewidziane w tym rozporządzeniu; — wyznaczenia chronionego obszaru połowowego na wodach terytorialnych państw członkowskich lub określenia środków zarządzania łowiskami w odniesieniu do przedmiotowych wód w przypadkach gdy środki zarządzania łowiskami stosowane przez państwa członkowskie są niewystarczające dla zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony zasobów i środowiska; [Popr. 4] — decyzji potwierdzenia, anulowania lub zmiany wyznaczenia chronionego obszaru połowowego, który może mieć wpływ na statki innego państwa członkowskiego; [Popr. 5] — zmiany odstępstwa zezwalającego na stosowanie włoków; [Popr. 6] — zmiany planu zarządzania przygotowanego przez państwo członkowskie, jeśli plan ten jest niewystarczający dla zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony zasobów i środowiska; [Popr. 7] — decyzji potwierdzenia, anulowania lub zmiany planu zarządzania przygotowanego przez państwo członkowskie, jeśli plan ten może mieć wpływ na statki innego państwa członkowskiego; [Popr. 8] — podziału miedzy państwa członkowskie nadwyżek dostępnej zdolności połowowej w strefie zarządzania w promieniu 25 mil wokół Malty oraz [Popr. 9] — określenia kryteriów, jakie mają być stosowane w odniesieniu do wyznaczania i przydzielania linii kursu urządzeń powodujących koncentrację ryb (FAD) w odniesieniu do połowów koryfeny w strefie zarządzania 25 mil wokół Wysp Maltańskich. — przyjmowania szczegółowych przepisów w odniesieniu do dodatkowych specyfikacji technicznych paneli o kwadratowych oczkach wbudowanych w sieć ciągnioną; [Popr. 10] — przyjmowania specyfikacji technicznych ograniczających maksymalne wymiary nadbory, podbory lub obwodu włoków oraz maksymalną liczbę sieci w połowach wielosieciowych, oraz [Popr. 11] — zmian załączników do rozporządzenia (WE) nr 1967/2006. [Popr. 12] Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami. Podczas przygotowywania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
1. „Bon” oznacza instrument uprawniający do otrzymania towarów lub usług lub otrzymania obniżki ceny lub rabatu w odniesieniu do dostawy towarów lub świadczenia usług, jeżeli istnieje stosowne zobowiązanie do wypełnienia tego prawa.

(1) „Bon” oznacza instrument uprawniający do otrzymania towarów lub usług lub otrzymania obniżki ceny lub rabatu w odniesieniu do dostawy towarów lub świadczenia usług, jeżeli istnieje stosowne zobowiązanie do wypełnienia tego prawa;
5. Każde państwo członkowskie dba o to, by jego przepisy ustawowe lub wykonawcze uwzględniały odpowiednie procedury wnoszenia skarg na statku w celu spełnienia wymogów określonych w ust. 1–3. Celem takich procedur powinno być dążenie do rozpatrywania skarg na jak najniższym szczeblu administracyjnym. Marynarzom zawsze przysługuje jednak prawo do wniesienia skargi bezpośrednio do kapitana oraz do właściwych organów zewnętrznych, jeżeli uznają to za konieczne.
1. Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych uzupełniających przepisy niniejszej decyzji w ciągu 12 miesięcy od daty jej wejścia w życie oraz do zmiany dodatków do załącznika VI w celu uwzględnienia rozwoju technologicznego i zmian w przepisach prawa celnego, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 90.

1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych uzupełniających przepisy niniejszej decyzji w ciągu sześciu miesięcy od daty jej wejścia w życie oraz do zmiany dodatków do załącznika VI w celu uwzględnienia rozwoju technologicznego i zmian w przepisach prawa celnego, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 90.
—

Po podjęciu decyzji w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych dla UE i jeszcze przed końcem 2013 r. Komisja przedstawi następujące propozycje uzupełniające istniejące ramy zarządzania gospodarczego: (i) środki mające na celu zapewnienie ściślejszej koordynacji ex ante głównych projektów reform oraz (ii) utworzenie „instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności” zapewniającego finansowe wsparcie terminowego wdrożenia reform strukturalnych sprzyjających trwałemu wzrostowi gospodarczemu. Ten nowy system, w pełni zgodny z metodą wspólnotową, opierałby się na istniejących unijnych procedurach nadzoru. Łączyłby on ściślejszą integrację polityki gospodarczej ze wsparciem finansowym, a tym samym respektowałby zasadę, zgodnie z którą działania w kierunku większej odpowiedzialności i dyscypliny gospodarczej łączą się z rosnącą solidarnością. System ten zmierzałby w szczególności do zwiększenia zdolności państw członkowskich do absorpcji asymetrycznych wstrząsów. Stosowanie tego instrumentu stanowiłoby wstępny etap prowadzący do ustanowienia silniejszego mechanizmu zdolności fiskalnej.
3.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 55/195

P7_TA(2013)0218

Przywrócenie dostępu do ogólnych preferencji taryfowych w odniesieniu do Mjanmy/Birmy ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 23 maja 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 552/97 tymczasowo wycofujące dostęp do ogólnych preferencji taryfowych w odniesieniu do Mjanmy/Birmy (COM(2012)0524 – C7-0297/2012 – 2012/0251(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 055/40)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0524),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0297/2012),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 27 marca 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art. 55 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A7-0122/2013),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.
(4)

Międzynarodową konwencję z Hongkongu w sprawie bezpiecznego i ekologicznego recyklingu statków (konwencję z Hongkongu) przyjęto w dniu 15 maja 2009 r. pod auspicjami Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO). Konwencja z Hongkongu wejdzie w życie 24 miesiące po dacie ratyfikacji przez co najmniej 15 państw, których flota handlowa łącznie reprezentuje co najmniej 40 % pojemności brutto światowej żeglugi handlowej, a maksymalna roczna wielkość recyklingu statków w trakcie poprzednich 10 lat stanowi nie mniej niż 3 % pojemności brutto łącznej żeglugi handlowej tych samych państw. Konwencja reguluje zastosowanie w statkach materiałów niebezpiecznych w taki sposób, aby ułatwić bezpieczny i ekologiczny recykling statków bez szkody dla bezpieczeństwa i efektywności operacyjnej statku; przewiduje ona również , za pomocą wytycznych, działalność stoczni złomowych oraz zawiera mechanizm egzekwowania prawa w zakresie recyklingu statków. Konwencja z Hongkongu nie ma zastosowania do statków będących własnością rządu oraz do statków o pojemności poniżej 500 jednostek pojemności brutto, ani też do statków działających w całym okresie ich użytkowania jedynie na wodach podlegających suwerenności bądź jurysdykcji państwa, pod banderą którego statek jest uprawniony do pływania. Konwencja z Hongkongu nie obejmuje również faktycznego recyklingu stali odzyskanej w stoczni złomowej lub funkcjonowania podmiotów zagospodarowujących materiały odpadowe pochodzące ze stoczni złomowej. Celem konwencji z Hongkongu nie jest zapobieganie wywozowi statków stanowiących odpady niebezpieczne do krajów nienależących do OECD – co stanowi praktykę obecnie zakazaną na mocy rozporządzenia (WE) nr 1013/2006. Oczekuje się, że potrzeba dekady na wejście konwencji z Hongkongu w życie.
(a)

„krajowy” ma to samo znaczenie, co w art. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 763/2008, przy czym terytorium określa się w taki sposób, jak w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2003 w jego wersji mającej zastosowanie w czasie odniesienia;
(6a)

W związku z odnoszącym się do państw członkowskich wymogiem przyjęcia niezbędnych środków w celu wprowadzenia systemu ścisłej ochrony waleni, w świetle niedociągnięć rozporządzenia (WE) nr 812/2004 i niepowodzeń w jego wdrażaniu, wskazanych przez Komisję w komunikacie do Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącym przypadkowych połowów waleni w rybołówstwie (4) i przez ICES w odnośnej opinii naukowej z 2010 r., oraz w świetle nieuwzględnienia dyrektywy Rady 92/43/EWG (5) („dyrektywa siedliskowa”), Komisja powinna najpóźniej do końca 2015 r. przedstawić wniosek legislacyjny dotyczący spójnych, kompleksowych ram prawnych zapewniających skuteczną ochronę waleni przed wszelkimi zagrożeniami. [Popr. 2]
2.

wzywa Komisję, aby przedstawiła Parlamentowi protokół i wnioski z posiedzeń wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 9 umowy, a także wieloletni program sektorowy przewidziany w art. 3 protokołu oraz odnośne oceny roczne; wzywa Komisję do ułatwienia udziału przedstawicieli Parlamentu, w charakterze obserwatorów, w posiedzeniach wspólnego komitetu; wzywa Komisję do przedłożenia Parlamentowi i Radzie, w ciągu ostatniego roku stosowania protokołu oraz przed rozpoczęciem negocjacji w sprawie jego odnowienia, pełnego sprawozdania z oceny jego realizacji, bez zbędnego ograniczania dostępu do tego dokumentu;
P7_TA(2013)0255

Wniosek o zapewnienie międzynarodowej ochrony złożony w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca ***II

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego kryteria i mechanizmy ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (15605/3/2012 – C7-0164/2013 – 2008/0243(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

(2016/C 065/40)

Parlament Europejski,

zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu ustawodawczego, po stwierdzeniu, czy wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania jego publikacji wraz z odnoszącym się doń oświadczeniem Parlamentu, Rady i Komisji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady;

(1) Dz.U. C 317 z 23.12.2009, s. 115.

(2) Dz.U. C 79 z 27.3.2010, s. 58.

(3) Dz.U. C 212 E z 5.8.2010, s. 370.

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Wspólne oświadczenie Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji

Rada i Parlament Europejski zwracają się do Komisji, by zastanowiła się – bez uszczerbku dla jej prawa inicjatywy – nad zmianą art. 8 ust. 4 wersji przekształconej rozporządzenia dublińskiego po wydaniu przez Trybunał Sprawiedliwości orzeczenia w sprawie C-648/11 MA i in. przeciwko Secretary of State for the Home Department, jednakże nie później niż w terminie określonym w art. 46 rozporządzenia dublińskiego. Zarówno Parlament Europejski, jak i Rada skorzystają wtedy ze swoich uprawnień ustawodawczych, uwzględniając najlepszy interes dziecka.

Komisja, w duchu kompromisu i w celu zapewnienia natychmiastowego przyjęcia wniosku, zgadza się rozważyć ten pomysł, który – jak rozumie – ograniczy się do tych określonych okoliczności i nie stworzy precedensu.
2a)

W art. 13 ust. 7 otrzymuje brzmienie: „ 7. Komisja zwraca się do STECF o dokonywanie co roku porównania zmniejszenia śmiertelności dorsza osiągniętego wskutek stosowania ust. 2 lit. c) ze zmniejszeniem, które zgodnie z jego szacunkami osiągnięto by dzięki dostosowaniu nakładu połowowego, o którym mowa w art. 12 ust. 4. W świetle tej opinii Komisja przedkłada w stosownych przypadkach odpowiednie wnioski w sprawie dostosowania nakładu połowowego, który może być stosowany w następnym roku w odniesieniu do właściwej grupy narzędzi połowowych.” [Popr. 7]
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 65/191

P7_TA(2013)0242

Żywność przeznaczona dla niemowląt i małych dzieci oraz żywność specjalnego przeznaczenia medycznego ***II

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylającego dyrektywę Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009 (05394/1/2013 – C7-0133/2013 – 2011/0156(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

(2016/C 065/32)

Parlament Europejski,

— uwzględniając stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu (05394/1/2013 – C7-0133/2013),

— uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną przez włoski Senat na podstawie Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego jest niezgodny z zasadą pomocniczości,

— uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 26 października 2011 r. (1),

— uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczący stanowiska Rady w pierwszym czytaniu (COM(2013)0241),

— uwzględniając swoje stanowisko w pierwszym czytaniu (2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2011)0353),

— uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art. 72 Regulaminu,

— uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7–0191/2013),

1. zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu;

2. przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

3. stwierdza, że akt ustawodawczy zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady;

4. zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu ustawodawczego, zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

5. zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu ustawodawczego, po sprawdzeniu, czy wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady;

6. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. C 24 z 28.1.2012, s. 119.

(2) Teksty przyjęte dnia 14.6.2012, P7_TA(2012)0255.
4. Instytucja audytowa w ciągu sześciu miesięcy od przyjęcia programu operacyjnego przygotowuje strategię przeprowadzania audytów. W strategii tej określa metodykę kontroli, metodę doboru próby w przypadku audytów operacji oraz plan audytów w odniesieniu do bieżącego roku obrotowego i dwóch następnych lat obrotowych. Strategia audytu jest corocznie uaktualniana począwszy od 2016 r. do 2022 r. włącznie. Instytucja audytowa przedkłada strategię audytu Komisji na jej żądanie .

4. Instytucja audytowa w ciągu sześciu miesięcy od przyjęcia programu operacyjnego przygotowuje strategię przeprowadzania audytów. W strategii tej określa metodykę kontroli, metodę doboru próby w przypadku audytów operacji oraz plan audytów w odniesieniu do bieżącego roku obrotowego i dwóch następnych lat obrotowych. Strategia audytu jest corocznie uaktualniana począwszy od 2016 r. do 2022 r. włącznie. Instytucja audytowa przedkłada strategię audytu Komisji. Komisja ma prawo zażądać od instytucji audytowej wprowadzenia zmian do strategii audytu, które według niej są konieczne do właściwego przeprowadzania audytów, zgodnie z międzynarodowymi standardami audytu. Komisja zapewnia w ten sposób należyte uwzględnienie kontroli wykonania zadań.
(6)

Odpowiedzialność finansową należy przypisać jednostce odpowiedzialnej za traktowanie uznane za sprzeczne z odpowiednimi postanowieniami umowy. Oznacza to, że to właśnie Unia powinna ponosić odpowiedzialność finansową, w przypadku gdy traktowanie przyznane jest przez instytucję, organ, agencję lub inny podmiot prawny należący do Unii. Zainteresowane państwo członkowskie powinno ponosić odpowiedzialność finansową, w przypadku gdy traktowanie zostało przyznane przez to państwo. Jeśli jednak państwo członkowskie działa w sposób wymagany przez prawo Unii, na przykład dokonując transpozycji dyrektywy przyjętej przez Unię, to właśnie Unia powinna ponosić odpowiedzialność finansową w zakresie, w jakim traktowanie to jest wymagane przez prawo Unii. Rozporządzenie powinno również przewidywać możliwość, że indywidualny przypadek może dotyczyć zarówno traktowania przyznanego przez państwo członkowskie, jak i wymaganego przez prawo Unii. Będzie ono obejmować wszystkie działania podejmowane przez państwa członkowskie i przez Unię. W takim przypadku państwa członkowskie i Unia powinny ponosić odpowiedzialność finansową za szczególne traktowanie przyznane przez któreś z nich.
4.

▌ art. 35 otrzymuje brzmienie: „ Artykuł 35 Gromadzenie informacji 1. Na wniosek Urzędu właściwe organy przekazują Urzędowi wszelkie informacje , w określonych formatach, niezbędne do wykonywania obowiązków nałożonych na Urząd na mocy niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że mają one na mocy prawa dostęp do odpowiednich informacji ▌. Informacje te muszą być dokładne, spójne, kompletne i podane na czas. 2. Urząd może również zwrócić się o przekazywanie informacji w regularnych odstępach czasu i w określonych formatach lub zgodne z porównywalnymi wzorami zatwierdzonymi przez Urząd . W miarę możliwości we wnioskach o informacje wykorzystuje się wspólne formaty sprawozdawcze. 3. Na podstawie należycie uzasadnionego wniosku właściwego organu Urząd przekazuje mu wszelkie informacje niezbędne do tego, aby właściwy organ mógł wypełniać swoje obowiązki, zgodnie z obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej określonym w prawodawstwie sektorowym i w art. 70. 4. Zanim Urząd zwróci się z wnioskiem o informacje zgodnie z niniejszym artykułem oraz w celu uniknięcia powielania obowiązków sprawozdawczości, Urząd uwzględnia istniejące statystyki wytworzone i rozpowszechnione przez europejski system statystyczny i Europejski System Banków Centralnych. 5. W przypadku gdy informacje nie są dostępne lub nie są terminowo udostępniane przez właściwe organy, Urząd może wystąpić z należycie uzasadnionym i umotywowanym wnioskiem do innych organów nadzoru, ministerstwa właściwego w sprawach finansów, o ile dysponuje ono informacjami ostrożnościowymi, krajowego banku centralnego lub urzędu statystycznego zainteresowanego państwa członkowskiego. 6. W przypadku gdy kompletne lub dokładne informacje nie są dostępne lub nie są udostępniane na mocy ust. 1 lub 5 w sposób terminowy, Urząd może zwrócić się o informacje w drodze należycie uzasadnionego i umotywowanego wniosku bezpośrednio do: a) stosownych instytucji finansowych; b) spółek holdingowych lub oddziałów odnośnych instytucji finansowych; c) nieregulowanych podmiotów operacyjnych w grupie lub konglomeracie finansowym, istotnych dla działalności finansowej odnośnych instytucji finansowych. Adresaci takiego wniosku udzielają Urzędowi jasnych, dokładnych i pełnych informacji szybko i bez zbędnej zwłoki. Urząd informuje zainteresowane właściwe organy o wnioskach wystosowanych zgodnie z niniejszym ustępem i z ust. 5. Na wniosek Urzędu właściwe organy wspierają Urząd w gromadzeniu informacji. 7. Urząd może wykorzystywać informacje poufne otrzymane na mocy niniejszego artykułu wyłącznie na potrzeby wykonywania obowiązków powierzonych Urzędowi na mocy niniejszego rozporządzenia. 8. Jeżeli adresaci wniosku wystosowanego zgodnie z ust. 6 nie dostarczą szybko jasnych, dokładnych i kompletnych informacji, Urząd informuje EBC, w stosownym przypadku, oraz informuje właściwe organy w zainteresowanych państwach członkowskich, które zgodnie z prawem krajowym współpracują z Urzędem w celu zapewnienia pełnego dostępu do informacji i wszelkich dokumentów, ksiąg lub zapisów, do których adresat ma dostęp na mocy prawa, w celu sprawdzenia informacji. ”;
2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie istotnych zmian do wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;