UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji Rady w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Stowarzyszenia UE-Algieria odnośnie do planowanego przyjęcia decyzji mającej na celu rozstrzygnięcie sporu między stronami układu o stowarzyszeniu.

2.Kontekst wniosku

Wniosek dotyczy Układu Eurośródziemnomorskiego z dnia 22 kwietnia 2002 r. ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony (zwany dalej „układem o stowarzyszeniu”). Układ ten wszedł w życie z dniem 1 września 2005 r.

Rada Stowarzyszenia została ustanowiona na mocy art. 92 akapit pierwszy układu o stowarzyszeniu jako najwyższy organ zarządzający tym układem. Rada Stowarzyszenia jest odpowiedzialna za badanie głównych kwestii pojawiających się w ramach układu o stowarzyszeniu oraz wszelkich innych kwestii dwustronnych lub międzynarodowych będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

Ponadto art. 100 ust. 2 układu o stowarzyszeniu stanowi, że Rada Stowarzyszenia może rozstrzygać w drodze decyzji wszelkie spory przekazane jej przez jedną ze stron na podstawie art. 100 ust. 1 układu o stowarzyszeniu.

Celem planowanej decyzji jest rozstrzygnięcie sporu przekazanego Radzie Stowarzyszenia przez Unię Europejską w dniu 24 czerwca 2020 r.

Decyzja ma zostać przyjęta jak najszybciej w drodze procedury pisemnej, nie później niż na następnym posiedzeniu Rady Stowarzyszenia.

Planowana decyzja stanie się wiążąca dla stron zgodnie z art. 94 akapit drugi i art. 100 ust. 3 układu o stowarzyszeniu.

3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

W dniu 24 czerwca 2020 r., notą werbalną Komisji Europejskiej (Dyrekcja Generalna ds. Handlu), Unia Europejska skierowała do Rady Stowarzyszenia spór dotyczący interpretacji i stosowania układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a Algierią.

Spór ten powstał w 2015 r., kiedy Algieria zaczęła wprowadzać szereg barier w dwustronnym handlu z Unią Europejską. W maju 2018 r., w związku z problemami handlowymi wynikającymi z wprowadzonych środków, Rada Stowarzyszenia, w drodze wspólnej deklaracji, wezwała strony do jak najszybszego znalezienia rozwiązań. W tym celu w 2018 r. powołano grupę roboczą wysokiego szczebla, która spotkała się czterokrotnie.

Pomimo wielokrotnych interwencji na wysokim szczeblu i ukierunkowanych wysiłków politycznych ze strony Unii Europejskiej, spór pozostaje nierozwiązany. Konieczne było zatem formalne skierowanie sprawy do Rady Stowarzyszenia w celu rozstrzygnięcia tego sporu zgodnie z art. 100 układu o stowarzyszeniu.

Spór dotyczący stosowania i interpretacji układu o stowarzyszeniu dotyczy w szczególności środków wprowadzonych przez Algierię, które zostały opisane poniżej.

a)W dniu 7 stycznia 2018 r. Algieria przyjęła dekret wykonawczy nr 18-02, który przewiduje zakaz przywozu szeregu produktów. Wykaz produktów objętych zakazem był następnie kilkakrotnie zmieniany, ostatnio w dniu 27 stycznia 2019 r. dekretem wykonawczym nr 19-12, i obecnie obejmuje samochody i pojazdy prywatne sklasyfikowane w pozycjach taryfowych od 87.01 do 87.05. Środek ten wydaje się niezgodny m.in. z art. 17 układu o stowarzyszeniu, ponieważ nakłada nowe ograniczenia ilościowe w przywozie towarów do Algierii lub środki o skutku równoważnym.

b)W dniu 11 lipca 2018 r. Algieria przyjęła ustawę nr 18-13 w sprawie uzupełniającej ustawy budżetowej na 2018 r., która wprowadza dodatkowe cło zwane „tymczasowym dodatkowym cłem ochronnym”. W dniu 25 września 2018 r. Algieria przyjęła dekret wykonawczy nr 18-230 określający szczegółowe zasady sporządzania i ustalania wykazu towarów objętych tymczasowym dodatkowym cłem ochronnym i jego odnośne stawki. Na tej podstawie, w rozporządzeniu ministra handlu z dnia 26 stycznia 2019 r., które weszło w życie w dniu 27 stycznia 2019 r., ustanowiono wykaz towarów, do których stosuje się tymczasowe dodatkowe cło ochronne. Wykaz ten został zmieniony rozporządzeniem ministra handlu z dnia 8 kwietnia 2019 r. Cło wynosi od 30 % do 200 % wartości towarów. W sumie zmieniony wykaz zawiera ponad 992 pozycje taryfowe obejmujące produkty rolne, przetworzone produkty rolne i wiele towarów konsumpcyjnych. Wydaje się, że wprowadzając te środki, Algieria nie wywiązuje się ze swojego obowiązku stopniowego znoszenia ceł i opłat o skutku równoważnym w przywozie do Algierii produktów pochodzących z Unii Europejskiej, ustanowionego w art. 9 układu o stowarzyszeniu. Wydaje się również, że Algieria nie przestrzega uzgodnień dotyczących produktów rolnych, produktów rybołówstwa i przetworzonych produktów rolnych, o których mowa w art. 14 układu o stowarzyszeniu. Wreszcie, wydaje się, że wprowadzając nowe cła przywozowe lub opłaty o skutku równoważnym, Algieria nie spełnia wymogów art. 17 układu o stowarzyszeniu.

c)W dniu 27 grudnia 2017 r. Algieria przyjęła ustawę nr 17-11 w sprawie ustawy budżetowej na rok 2018. Artykułem 115 tej ustawy podwyższono stawki celne mające zastosowanie do 129 pozycji taryfowych obejmujących między innymi komponenty telekomunikacyjne, modemy, kable i urządzenia elektryczne. Stawki celne dla niektórych produktów wzrosły ze stawki początkowej na poziomie od 0 % do 5 % do poziomu 30 %, a w przypadku innych produktów ze stawki początkowej 30 % do 60 %. Środek ten wydaje się niezgodny m.in. z art. 17 układu o stowarzyszeniu, ponieważ wprowadzając ten środek, Algieria stosuje nowe cła w odniesieniu do przywozu tych produktów.

d)W 2015 r. Algieria wprowadziła system udzielania pozwoleń na przywóz lub wywóz na mocy ustawy nr 15-15 z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie ogólnych zasad mających zastosowanie do przywozu i wywozu towarów oraz dekretu wykonawczego nr 15-306 z dnia 6 grudnia 2016 r. ustanawiającego warunki i procedury wdrażania systemów licencjonowania przywozu lub wywozu produktów i towarów. Te systemy licencjonowania dotyczą pozwoleń automatycznych i nieautomatycznych oraz przyznają rządowi uprawnienia do wymagania, aby pozwolenia na przywóz były wydawane w drodze wpisu do wykazów administracyjnych Ministerstwa Handlu. Środek ten wydaje się niezgodny m.in. z art. 17 układu o stowarzyszeniu, ponieważ stwarza podstawę prawną dla nowych ograniczeń ilościowych lub nowych środków o skutku równoważnym.