[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 12.9.2006

SEK(2006) 1117

WEWNĘTRZNY DOKUMENT ROBOCZY KOMISJI

Dokument towarzyszący Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniająca dyrektywę Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w przedsiębiorstwach sektora finansowego Streszczenie oceny wpływu {KOM(2006) 507 wersja ostateczna}{SEK(2006) 1118}

Streszczenie oceny wpływu Wniosek dotyczący przeglądu procesu oceniania przez organy nadzorcze przypadków nabycia znacznych pakietów akcji w sektorach bankowości, ubezpieczeń i papierów wartościowych [1]

Niniejsza ocena wpływu (OW) stanowi część przeglądu procesu zatwierdzania przez organy nadzoru przejęć znacznych pakietów akcji w sektorach bankowości, ubezpieczeń i papierów wartościowych. Kilku uczestników rynku oraz kilka państw członkowskich stwierdziło, że w obecnie obowiązujących regułach brak jest precyzyjnych kryteriów i procedur, które obowiązywałyby organy nadzoru podczas dokonywania oceny i zatwierdzania przypadków nabycia pakietów akcji, przez co właściwe władze dysponują dużym marginesem dowolności przy zatwierdzaniu, odradzaniu lub odrzucaniu proponowanych transakcji nabycia akcji. Z powodu tych braków możliwe było stosowanie niespójnych praktyk przez różne organy nadzoru. W ocenie wpływu przeanalizowano możliwości naprawy tej sytuacji.

Ocena wpływu przedstawia kontekst i tło aktualnych trendów dotyczących międzynarodowej konsolidacji, a jednocześnie wyjaśnia, w jaki sposób proces zatwierdzania transakcji przez organy nadzoru stał się w praktyce potencjalną barierą dla międzynarodowej konsolidacji - nadużywanie istniejących przepisów może w skrajnych przypadkach doprowadzić do uniemożliwienia ekonomicznie pożądanych fuzji lub przejęć.

W sytuacji, gdy instytucja finansowa postanawia nabyć znaczny pakiet akcji w innej instytucji mającej siedzibę w innym państwie członkowskim, potencjalny nabywca musi powiadomić o tym organ sprawujący nadzór nad instytucją, której akcje są przedmiotem transakcji. W obecnie obowiązujących ramach prawnych nie ma opracowanych kryteriów oceny planowanego nabycia, na których mógłby opierać się organ sprawujący nadzór nad daną instytucją podczas dokonywania oceny „odpowiedniości” (w bankowości i sektorze papierów wartościowych) lub „kwalifikacji” (w sektorze ubezpieczeń) potencjalnego nabywcy z myślą o zapewnieniu „należytego i ostrożnego zarządzania” daną instytucją. Z tego powodu organy nadzoru mogą w zbyt szerokim zakresie rozbieżnie interpretować obowiązujące zasady, co powoduje brak pewności prawnej po stronie uczestników rynku.

Celem Komisji jest zapewnienie instytucjom finansowym pragnącym uzyskać dostęp do rynków w UE możliwości realizowania swojej strategii bez konieczności pokonywania nieuzasadnionych przeszkód. W ocenie wpływu szczegółowo opisano problemy dotyczące obowiązujących reguł i przedstawiono listę kilku legislacyjnych i pozalegislacyjnych narzędzi, przy pomocy których można naprawić istniejące braki.

Stwierdzono, że preferowaną opcją polityczną będzie zmiana obowiązujących dyrektyw, polegająca na wprowadzeniu ukierunkowanych zmian w istniejących ramach prawnych. Przedstawiono również główne elementy projektu wniosku Komisji dotyczącego nowej dyrektywy oraz sekcję poświęconą monitorowaniu i ocenie wprowadzonych zmian.

[1] Art. 19 dyrektywy 2006/48/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, art. 15 dyrektywy 2002/83/WE z dnia 5 listopada 2002 r. dotyczącej ubezpieczeń na życie i art. 15 dyrektywy 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 (trzecia dyrektywa o ubezpieczeniach innych niż ubezpieczenia na życie), art. 19-23 dyrektywy 2005/68/WE z dnia 16 listopada 2005 w sprawie reasekuracji oraz art. 10 dyrektywy 2004/39/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych.