[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 15.12.2008

KOM(2008) 844 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI

Z PRAC KOMITETÓW W ROKU 2007

{SEC(2008) 3018}

SPRAWOZDANIE KOMISJI

Z PRAC KOMITETÓW W ROKU 2007

Zgodnie z art. 7 ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., Komisja przedstawia niniejszym sprawozdanie roczne z prac komitetów w roku 2007. Zawiera ono ogólne uwagi na temat rozwoju systemu komitologii, horyzontalny przegląd działalności komitetów oraz załącznik zawierający szczegółowe dane statystyczne odnośnie do poszczególnych komitetów, podzielone według poszczególnych, odpowiednich departamentów Komisji[1]. Załącznik zawiera również komentarze na temat zmian dotyczących liczby komitetów oraz na temat nadzwyczajnych spotkań związanych z konkretnymi projektami aktów prawnych, takich jak negatywne opinie oraz odesłania do Rady.

1. UWAGI OGÓLNE NA TEMAT ROZWOJU SYSTEMU KOMITOLOGII

1.1. Wdrożenie reformy dotyczącej procedury komitetowej (decyzja Rady 2006/512/WE zmieniająca decyzję Rady 1999/468/WE)

1.1.1. Dostosowanie

Dostosowanie istniejących aktów podstawowych do nowych procedur komitetowych jest znanym procesem, jako że było już raz przeprowadzane odnośnie do decyzji Rady nr 1999/468/WE. Cztery rozporządzenia wykonawcze przyjęte w 2003 r.[2] zmieniły kolejno wszystkie istniejące podstawowe akty prawne w zakresie procedury komitetowej, nie zmieniając istoty samych aktów. Powyższe dostosowanie polegało na wyeliminowaniu wariantów poszczególnych procedur (procedury zarządzania, regulacyjnej i procedury w sprawie środków ochronnych). W związku z powyższym, zmiany były całkowicie automatyczne, co ułatwiało przyjęcie ich przez organ prawodawczy.

Natomiast kryteria określone w procedurze regulacyjnej połączonej z prawem kontroli, wprowadzone decyzją Rady nr 2006/512/WE, są obowiązkowe. Oznacza to, że procedura regulacyjna połączona z prawem kontroli musi zostać zastosowana, jeśli tylko spełnione są powyższe warunki. W przeciwnym razie, przyjęty akt podstawowy jest niezgodny z prawem. Z tego powodu każda sprawa musi być rozpatrywana indywidualnie celem stwierdzenia czy zostały spełnione warunki do zastosowania nowej procedury.

We wspólnym oświadczeniu[3], Parlament Europejski, Rada oraz Komisja uzgodniły listę aktów podstawowych które muszą w sposób priorytetowy zostać dostosowane do wymogów procedury regulacyjnej połączonej z prawem kontroli. Przedmiotowe 26 wniosków o dostosowanie priorytetowe zostało przyjęte przez Komisję w dniu 22 grudnia 2006 r.

Pozostałe akty podstawowe przyjęte w ramach procedury współdecyzji, nie ujęte na liście wymienionej we wspólnym oświadczeniu z lipca 2006 r., również muszą zostać dostosowane. Komisja zobowiązała się do przeprowadzenia przeglądu wszystkich istniejących aktów prawnych, oraz w razie konieczności, do złożenia stosownych wniosków o ich dostosowanie przed końcem 2007 r.

Uwzględniając liczbę odnośnych aktów prawnych, proces przeglądu rozpoczął się w styczniu 2007 r. 225 aktów została uznanych za wymagających dostosowania.

Aby uniknąć fragmentarycznego podejścia, które nie zdałoby egzaminu w przypadku 200 wniosków do rozpatrzenia i które mogłoby doprowadzić do powstania znacznych niespójności, Komisja zdecydowała się na złożenie wniosków zbiorczych zamiast 200 wniosków indywidualnych. Ułatwiłoby to PE i Radzie bardziej kompleksową i spójniejszą analizę różnych spraw.

Komisja przyjęła we właściwym trybie:

- W dniu 23 listopada 2007 r. komunikat do PE i Rady wyjaśniający cel ogólnego dostosowania oraz metodologię jego realizacji. Komunikat zawiera listę wszystkich aktów podstawowych wymagających ogólnego dostosowania.

- Również w dniu 23 listopada 2007 r. pierwszy wniosek zbiorczy obejmujący 59 aktów podstawowych.

- W dniu 19 grudnia 2007 r. dwa następne wnioski zbiorcze , pierwszy z nich obejmujący 47 aktów podstawowych, drugi obejmujący 4 akty podstawowe, przyjęte na podstawie tytułu IV trzeciej części Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu uwzględnienia szczególnych przepisów, które mają zastosowanie w tej dziedzinie do Danii, Zjednoczonego Królestwa oraz Irlandii.

- Czwarty i ostatni wniosek zbiorczy (obejmujący 46 aktów podstawowych) został przyjęty w lutym 2008 r.

1.1.2. Zmiana dwustronnego porozumienia

Dwustronne porozumienie z października 2000 r. (Komisja/Parlament Europejski) w sprawie procedur wdrażania decyzji w sprawie komitologii, musiało zostać dostosowane do oświadczenia o przejrzystości/zaktualizowanego rejestru oraz nowej procedury regulacyjnej połączonej z prawem kontroli, oraz w miarę możliwości celem usprawnienia bieżących uzgodnień.

Negocjacje miały miejsce w 2007 r. i większość otwartych problemów zostało rozwiązane w sposób kompromisowy. Wynik negocjacji został oficjalnie przyjęty przez obie instytucje w pierwszej połowie 2008 r. Zmienione porozumienie weszło w życie 3 czerwca 2008 r.

1.1.3. Komitologia i przejrzystość: rejestr i repozytorium dokumentów komitologii

W swoim oświadczeniu odnośnie do art. 7 ust. 3 decyzji Rady nr 1999/468/WE (oświadczenie o przejrzystości)[4], Komisja zobowiązała się do poprawy rejestru komitologii w celu umożliwienia Parlamentowi Europejskiemu lepszego śledzenia poszczególnych etapów i harmonogramu każdej procedury komitetowej oraz lepszego rozróżniania otrzymywanych rodzajów dokumentów.

Dlatego też, jako środki towarzyszące reformie decyzji Rady nr 1999/468/WE, Komisja wprowadziła nowy i usprawniony rejestr komitologii aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i ogółowi społeczeństwa bardziej przejrzysty i spójny dostęp do dokumentów i innych istotnych informacji. Nowy rejestr został uruchomiony w dniu 1 kwietnia 2008 r[5].

1.2. Rozwój orzecznictwa

W orzeczeniu z dnia 13 września 2007 r. (sprawa C-443/05, Common Market Fertilizers SA) Trybunał Sprawiedliwości potwierdził orzecznictwo w zakresie „Forest Focus” (zob. streszczenie sprawy C-122/04, wyrok z dnia 23 lutego 2006 r., w sprawozdaniu za 2006 r.) Trybunał podkreślił, że z brzmienia art. 2 decyzji w sprawie komitologii jasno wynika, że kryteria dotyczące wyboru procedury komitetu nie są wiążące, co zostało wyraźnie potwierdzone w piątym motywie zawartym w preambule przedmiotowej decyzji. Bez uszczerbku dla możliwości odwołania się do procedury doradczej, środki o zasięgu ogólnym mogą więc być określone w pkt a) lub pkt b) decyzji w sprawie komitologii. Mogą one podlegać procedurze zarządzania jeśli powiązane są ściśle ze środkami stosowanymi w indywidualnym przypadku oraz w ramach wystarczająco określonych przez sam akt podstawowy. W przypadku środków stosowanych w indywidualnym przypadku podlegają one tylko pod pkt a) lub pkt b) decyzji w sprawie komitologii, nadal bez uszczerbku dla możliwości odwołania się do procedury doradczej.

W tym przypadku, odniesienie do procedury komitetu zawarte w art. 239 kodeksu celnego zakłada zastosowanie procedury regulacyjnej, która odnosi się do środków o charakterze ogólnym. Trybunał orzekł, że art. 239 kodeksu celnego nie nakłada na Komisję obowiązku stosowania konkretnej procedury przy podejmowaniu decyzji indywidualnych – w danym przypadku, rozpatrzenie wniosku o zwrot lub umorzenie należności celnych. Dlatego też strona wnosząca odwołanie (Common Market Fertilizers SA) niesłusznie kwestionowała legalność decyzji indywidualnych podjętych przez Komisję bez odwoływania się do procedur komitetowych.

W orzeczeniu z dnia 23 września 2007 r. (C-403/5, „Philippines Border Management Project”) trybunał unieważnił decyzję Komisji zatwierdzającą finansowanie projektu bezpieczeństwa granic na Filipinach w ramach pozycji 19 10 02 budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. Trybunał orzekł, że ze względu na fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy celów dotyczących walki z terroryzmem oraz przestępczością międzynarodową, które nie są objęte ramami polityki współpracy na rzecz rozwoju, określonymi w rozporządzeniu nr 443/92, Komisja przekroczyła swoje uprawnienia wykonawcze powierzone przez Radę na mocy art. 15 wspomnianego rozporządzenia.

2. HORYZONTALNY PRZEGLĄD DZIAŁALNOŚCI

2.1 Liczba komitetów

Ważne jest, aby odróżniać komitety procedury komitetowej z jednej strony od innych jednostek, w szczególności „grup ekspertów”, tworzonych przez samą Komisję, z drugiej strony. Te drugie zajmują się przygotowywaniem i realizacją polityk, podczas gdy komitety procedury komitetowej są zaangażowane w kwestie wykonania aktów prawnych. Niniejsze sprawozdanie koncentruje się wyłącznie na komitetach procedury komitetowej. Liczba komitetów procedury komitetowej w dniu 31 grudnia 2007 r. obliczona została w podziale na obszary działalności (patrz Tabela I ). Liczby z roku poprzedniego (z dnia 31 grudnia 2006) podane są w celach porównawczych.

TABELA I – Całkowita liczba komitetów

Obszar polityki | 2006 | 2007 |

Przedsiębiorstwa i Przemysł (ENTR) | 33 | 33 |

Zatrudnienie, Sprawy Społeczne i Równość Szans (EMPL) | 8 | 4 |

Rolnictwo i Rozwój Obszarów Wiejskich (AGRI) | 30 | 31 |

Transport i energia (TREN) | 36 | 35 |

Środowisko (ENV) | 35 | 35 |

Badania Naukowe (RTD) | 3 | 5 |

Społeczeństwo Informacyjne i Media (INFSO) | 12 | 9 |

Rybołówstwo i Gospodarka Morska (MARE) | 4 | 4 |

Rynek wewnętrzny (MARKT) | 13 | 13 |

Polityka regionalna (REGIO) | 3 | 1 |

Podatki i unia celna (TAXUD) | 10 | 11 |

Edukacja i kultura (EAC) | 12 | 6 |

Zdrowie i ochrona konsumentów (SANCO) | 16 | 17 |

Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo (JLS) | 15 | 21 |

Stosunki Zewnętrzne (RELEX) | 4 | 3 |

Handel (TRADE) | 12 | 12 |

Rozszerzenie (ELARG) | 4 | 3 |

EuropeAid (AIDCO) | 15 | 9 |

Pomoc Humanitarna (ECHO) | 1 | 1 |

Statystyka (ESTAT) | 8 | 9 |

Budżet (BUDG) | 2 | 2 |

Zwalczanie Nadużyć Finansowych (OLAF) | 1 | 1 |

Technologie Informacyjne (DIGIT) | 0 | 1 |

RAZEM | 277 | 264 |

2.2 Liczba opinii i środków wykonawczych

Podobnie jak poprzednie sprawozdania, niniejsze sprawozdanie przedstawia całościowe dane dotyczące formalnych opinii wydanych przez komitety oraz związanych z nimi środków wykonawczych (= aktów prawnych, decyzji administracyjnych i finansowych) przyjętych przez Komisję. Te dane opisują konkretnie „wydajność” komitetów ( Tabela II ). Całkowita liczba opinii wydanych przez komitety w roku 2007 wyniosła 2613 (w porównaniu do 2 933 w 2006 r.); liczba przyjętych przez Komisję środków wykonawczych wyniosła 2522 (w porównaniu do 2862 w 2006 r.).

TABELA II – Liczba opinii i środków wykonawczych (2007)

Opinie | Środki wykonawcze | Opinie | Środki wykonawcze |

ENTR | 292 | 269 | SANCO | 343 | 331 |

EMPL | 14 | 14 | JLS | 27 | 23 |

AGRI | 963 | 963 | RELEX | 4 | 4 |

TREN | 41 | 39 | TRADE | 10 | 8 |

ENV | 65 | 62 | ELARG | 86 | 83 |

RTD | 57 | 57 | AIDCO | 388 | 388 |

INFSO | 37 | 36 | ECHO | 37 | 37 |

MARE | 30 | 29 | ESTAT | 29 | 18 |

MARKT | 11 | 8 | BUDG | 3 | 3 |

REGIO | 13 | 13 | OLAF | 0 | 0 |

TAXUD | 74 | 63 | DIGIT | 2 | 1 |

EAC | 87 | 73 |

Duża liczba środków wykonawczych przyjętych w niektórych obszarach polityki – Rolnictwo (963), EuropAid (388), Ochrona zdrowia i konsumentów (331), Przedsiębiorstwa (296) Badania (57), oraz Społeczeństwo informacyjne (36) – odzwierciedla po raz kolejny intensywność pracy nałożonej na Komisję w tych dziedzinach poprzez procedurę komitetową[6]. W porównaniu z rokiem ubiegłym zmniejszyła się liczba środków wykonawczych w obszarach Rolnictwo (963 środki wykonawcze w roku 2007 w porównaniu do 1576 w roku 2006) oraz Badania (57 w roku 2007 w porównaniu do 212 w roku 2006).

[1] Załącznik jest przedstawiony jako oddzielny dokument roboczy służb Komisji.

[2] Rozporządzenie Rady (WE) nr 806/2003 z 14 kwietnia 2003 r., Rozporządzenie Rady (WE) nr 807/2003 z 14 kwietnia 2003 r., Rozporządzenie Rady (WE) nr 1105/2003 z dnia 26 maja 2003 r. oraz Rozporządzenie (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 września 2003 r.

[3] Dz.U. C 255 z 21.10.2006, s. 1.

[4] Dz.U. C 171 z 22.7.2006, s. 21.

[5] http://ec.europa.eu/transparency/regcomitology/index_en.htm.

[6] Należy zwrócić uwagę, że sama liczba instrumentów przyjętych jako takie nie pokazuje politycznego, gospodarczego i finansowego znaczenia podjętych decyzji.