[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 10.10.2007

KOM(2007) 593 wersja ostateczna

2007/0214 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie homologacji typu pojazdów napędzanych wodorem zmieniające dyrektywę 2007/46//WE

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1) KONTEKST WNIOSKU

Podstawa i cele wniosku

Celem wniosku jest określenie zharmonizowanych zasad budowy pojazdów silnikowych, tak aby zapewnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego, jednocześnie gwarantując wysoki poziom bezpieczeństwa publicznego i ochrony środowiska.

Właściwe funkcjonowanie jednolitego rynku w Unii Europejskiej wymaga wspólnych standardów dotyczących homologacji pojazdów napędzanych wodorem. Działania na poziomie wspólnotowym zapobiegają wprowadzaniu różnych standardów dotyczących produktów w poszczególnych państwach członkowskich, powodujących rozdrobnienie rynku wewnętrznego i powstawanie zbędnych barier utrudniających handel wewnątrzwspólnotowy.

Jednocześnie ze względu na dostrzegane kwestie bezpieczeństwa wykorzystania wodoru do napędu pojazdów, należy zagwarantować, że systemy wodorowe są tak bezpieczne, jak konwencjonalne technologie napędu.

Kontekst ogólny

Wodór nie jest źródłem energii, ale obiecującym nośnikiem energii.

Zastosowanie wodoru jako paliwa do pojazdów silnikowych stanowi przyjazne dla środowiska rozwiązanie w zakresie mobilności. Jest tak, ponieważ zastosowanie wodoru jako paliwa – w ogniwach paliwowych lub silnikach o spalaniu wewnętrznym – nie powoduje emisji węgla ani wydzielania gazów cieplarnianych przez pojazd. Wytwarzanie paliwa w zrównoważony sposób spowodowałoby, że zastosowanie tej technologii napędu mogłoby znacznie przyczynić się do poprawy stanu środowiska naturalnego.

W chwili obecnej pojazdy napędzane wodorem nie są jednak objęte systemem homologacji typu obowiązującym we Wspólnocie Europejskiej. Sytuacja taka powoduje rozdrobnienie rynku wewnętrznego tych pojazdów, co zniechęca do wprowadzania tej przyjaznej dla środowiska technologii.

Ponadto charakterystyka wodoru odróżnia go od paliw konwencjonalnych wykorzystywanych do napędu pojazdów. Aby osiągnąć korzyści w zakresie ochrony środowiska związane z zastosowaniem pojazdów napędzanych wodorem, należy zwiększyć ich udział w całej flocie pojazdów. Jednym z głównych czynników przyczyniających się do zwiększenia liczby pojazdów napędzanych wodorem jest zaufanie publiczne do tej nowej technologii.

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Brak obowiązujących przepisów w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach

Wniosek jest w pełni zgodny z celami strategii zrównoważonego rozwoju Unii Europejskiej i w istotnym stopniu przyczynia się do realizacji celów strategii lizbońskiej.

2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów

Opracowując wniosek, Komisja w różny sposób konsultowała się z zainteresowanymi stronami:

- Przeprowadzono konsultacje z grupą roboczą ds. wodoru. Zespół ten stanowi specjalistyczna grupa robocza złożona z ekspertów zainteresowanych stron, odpowiedzialna za wspieranie Komisji w odniesieniu do kwestii związanych z homologacją typu pojazdów napędzanych wodorem. W prace tej grupy zaangażowane są różne zainteresowane strony: władze krajowe, producenci pojazdów, dostawcy części i stowarzyszenia branżowe.

- W czerwcu 2006 r. zainteresowanym stronom przesłano kwestionariusz na temat potencjalnych opcji polityki dotyczących systemu homologacji pojazdów napędzanych wodorem. Celem kwestionariusza było pozyskanie opinii zainteresowanych stron na temat preferowanej opcji i powiązanych kosztów homologacji w ramach poszczególnych opcji.

- Zaangażowano konsultanta do opracowania danych wejściowych dla oceny skutków i udzielania porad technicznych w odniesieniu do projektu wniosku ewentualnego rozporządzenia.

- Aby dokładniej zrozumieć implikacje opcji polityki, konsultant zorganizował spotkania z głównymi przedsiębiorstwami motoryzacyjnymi zajmującymi się technologią wodorową, co miało dostarczyć dodatkowych danych dotyczących bezpieczeństwa, technologii i powiązanych kosztów.

- W drugiej połowie 2006 r. i na początku 2007 r. grupa robocza ds. wodoru przedstawiła głównym zainteresowanym stronom wyniki prac konsultanta.

- Wstępny projekt wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie homologacji typu pojazdów napędzanych wodorem przedłożono do konsultacji publicznych w lipcu 2006 r. W wyniku konsultacji uzyskano około 20 odpowiedzi nadesłanych przez różne zainteresowane strony.

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane

W czasie konsultacji internetowych zainteresowane strony poruszyły szereg kwestii[1]. Ocena skutków załączona do niniejszego wniosku w pełni obejmuje poruszone aspekty merytoryczne i omawia sposób, w jaki były one uwzględniane.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Odnośne dziedziny wiedzy specjalistycznej/naukowej

Wniosek wymagał oceny koniecznych przepisów w zakresie bezpieczeństwa i oceny dostępnych opcji polityki, a także powiązanych skutków gospodarczych, społecznych i dotyczących środowiska naturalnego.

Zastosowana metodologia

Konsultant wykonał następujące prace:

- przegląd powiązanej literatury w celu identyfikacji kwestii bezpieczeństwa i środowiska związanych z wprowadzeniem pojazdów napędzanych wodorem;

- zgromadzenie i ocena informacji o wpływie różnych opcji polityki na bezpieczeństwo publiczne, środowisko i gospodarkę;

- ocena odpowiedzi zainteresowanych stron pozyskanych z kwestionariusza dotyczącego dostępnych opcji polityki, rozesłanego przez służby Komisji w czerwcu 2006 r.;

- porównanie wpływu opcji polityki na bezpieczeństwo publiczne, środowisko i gospodarkę pod względem jakościowym i ilościowym;

- przegląd wymagań technicznych zawartych w projekcie wniosku w sprawie ewentualnego rozporządzenia, gwarantujących możliwość uwzględnienia zidentyfikowanych kwestii bezpieczeństwa.

Główne organizacje/eksperci, z którymi się konsultowano

Dane wejściowe dla oceny skutków i doradztwo techniczne w odniesieniu do projektu wniosku ewentualnego rozporządzenia zapewniło przedsiębiorstwo TRL Ltd. ze Zjednoczonego Królestwa.

Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych porad

Komisja wykorzystała sprawozdanie konsultanta w charakterze danych wejściowych dla oceny różnych opcji polityki. Preferowaną opcję polityki wybrano w oparciu o analizę kosztów i korzyści, jak objaśniono w ocenie skutków załączonej do wniosku.

Środki wykorzystane do upublicznienia porad ekspertów

Sprawozdanie TRL dostępne jest na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu.[2]

Ocena skutków

Pod uwagę wzięto cztery opcje polityki:

(1) Brak zmiany polityki: Opcja ta nie wiązałaby się z żadnymi zmianami obecnej sytuacji. W chwili obecnej prawodawstwo wspólnotowe w zakresie homologacji typu nie uwzględnia pojazdów napędzanych wodorem. W związku z tym państwa członkowskie mogą wydawać homologacje indywidualne bez wprowadzania przepisów prawnych.

Brak zmiany polityki w zakresie homologacji pojazdów napędzanych wodorem wiąże się z wysokim ryzykiem niekorzystnego oddziaływania na funkcjonowanie rynku wewnętrznego, co miałoby poważne implikacje kosztowe dla producentów i potencjalne konsekwencje w kontekście bezpieczeństwa publicznego.

Istnieje duże ryzyko, że w przypadku braku zmiany polityki, niska jakość powietrza i wysoki poziom hałasu w miastach Unii Europejskiej wciąż będą stanowić problem, ponieważ zanieczyszczenie atmosfery i hałas będą w dalszym ciągu wywierać niekorzystny wpływ na zdrowie ludzi.

Ta opcja polityki prowadziłaby do nierównego traktowania producentów pojazdów w odniesieniu do procedury homologacji pojazdów i do braku przewidywalności dla producentów w kontekście projektowania pojazdów. Ponadto stanowiłaby ona istotną barierę dla rozwoju technologii wodorowej w UE.

W związku z tym, tej opcji polityki nie uznaje się za realną.

(2) Prawodawstwo na poziomie państw członkowskich: Ta opcja polityki wiązałaby się z przyjmowaniem przepisów prawnych dotyczących wprowadzania pojazdów napędzanych wodorem na poziomie państw członkowskich.

Po wprowadzeniu różnych standardów w poszczególnych państwach członkowskich sytuacja w odniesieniu do homologacji pojazdów wciąż byłaby niejednolita, w związku z czym producenci ponosiliby nadmierne koszty prac rozwojowych i homologacji przy ograniczonym dostępie do rynku. Ta opcja polityki nie stanowiłaby rozwiązania dla istniejącej niepewności w zakresie homologacji pojazdów napędzanych wodorem, tym samym zniechęcając do dalszego inwestowania w technologię wodorową.

W porównaniu z opcją „ Prawodawstwa na poziomie UE ”, ta opcja polityki oferowałaby znacznie niższe korzyści w zakresie ochrony środowiska i nie gwarantowałaby bezpieczeństwa pojazdów napędzanych wodorem na poziomie przynajmniej takim samym, jak bezpieczeństwo pojazdów konwencjonalnych.

W związku z tym spowodowałaby ona rozdrobnienie rynku wewnętrznego i nie pozwoliła na osiągnięcie celów polityki. Biorąc pod uwagę powyższe, podejście to nie zostanie zastosowane.

(3) Prawodawstwo na poziomie Unii Europejskiej: Ta opcja polityki obejmowałaby rozszerzenie prawodawstwa wspólnotowego w zakresie homologacji typu na pojazdy napędzane wodorem i ustanowienie zharmonizowanych przepisów dotyczących tych pojazdów.

Prawodawstwo na poziomie wspólnotowym zapobiega wprowadzeniu różnych standardów dotyczących produktów w poszczególnych państwach członkowskich, powodujących rozdrobnienie rynku wewnętrznego oraz tworzących zbędne bariery w handlu wewnątrzwspólnotowym. Zharmonizowane standardy dotyczące pojazdów napędzanych wodorem umożliwiłyby wykorzystanie efektu skali dzięki możliwości produkcji seryjnej na cały rynek europejski. Ta opcja polityki otworzyłaby rynki niektórych państw członkowskich, gdzie obecnie nie można sprzedawać pojazdów napędzanych wodorem.

Jak wykazano w ocenie skutków, ta opcja dałaby wyraźne korzyści, gwarantując odpowiednie funkcjonowanie rynku wewnętrznego, wysoki poziom bezpieczeństwa publicznego we wszystkich państwach członkowskich UE, w krótkim czasie ograniczając poziom hałasu i poprawiając jakość powietrza, co z kolei poprawiłoby zdrowie publiczne i umożliwiłoby władzom poczynienie oszczędności.

Ponadto dzięki temu podejściu Unia Europejska dotrzymałaby kroku innym regionom zajmującym wiodącą pozycję w przemyśle motoryzacyjnym na świecie pod względem wprowadzania zaawansowanych technologii. Możliwe byłoby również zwiększenie międzynarodowej konkurencyjności przemysłu europejskiego.

W związku z tym ta opcja została uwzględniona we wniosku.

(4) Podejście nieregulacyjne: Samoregulacja poprzez negocjowane zobowiązania przemysłu motoryzacyjnego do wprowadzenia wymagań dotyczących pojazdów napędzanych wodorem.

Nie wiadomo, czy własne zobowiązanie stanowi wystarczającą gwarancję bezpieczeństwa pojazdów napędzanych wodorem na poziomie takim samym, jak bezpieczeństwo pojazdów konwencjonalnych, lub dostępności odpowiednich sankcji w przypadku naruszenia własnego zobowiązania. Ponadto podejście to prawdopodobnie nie zagwarantuje równego traktowania pojazdów napędzanych wodorem i pojazdów konwencjonalnych w procedurze homologacji typu. Nie wiadomo również, czy podejście dobrowolne zagwarantuje jakiekolwiek dodatkowe korzyści dla sektora, władz i opinii publicznej.

W związku z tym nie rozpatrywano dalej opcji podejścia nieregulacyjnego.

Służby komisji dokonały oceny skutków wymienionej w programie prac pod numerem referencyjnym 2006/ENTR/044.

3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Krótki opis proponowanych działań

W wyniku oceny skutków ustalono, że preferowaną opcją polityki jest przyjęcie rozporządzenia UE, tak aby w systemie homologacji typu UE całego pojazdu uwzględnić pojazdy napędzane wodorem kategorii M1, M2, M3 i N1, N2, N3.

Wniosek przewiduje zmianę dyrektywy ramowej[3], tak aby w procedurze homologacji uwzględnić pojazdy napędzane wodorem. Określa on wymagania techniczne, jakie mają być zastosowane w homologacji typu części wodorowych (zbiorników wodoru i części wodorowych innych niż zbiorniki) wchodzących w skład instalacji wodorowej, tak aby zagwarantować, że części związane z wodorem działają w odpowiedni i bezpieczny sposób. Ponadto zawiera on wymagania w zakresie homologacji typu pojazdów związane z montażem części lub instalacji wodorowych w pojazdach. Wniosek przewiduje zmianę oddzielnych dyrektyw i rozporządzeń dotyczących homologacji typu, uwzględniając specjalne wymagania dla pojazdów napędzanych wodorem.

Podstawa prawna

Podstawę prawną wniosku stanowi art. 95 Traktatu.

Zasada pomocniczości

Zasada pomocniczości jest przestrzegana, ponieważ celów polityki nie można w wystarczającym stopniu osiągnąć w ramach działań państw członkowskich, ale można je lepiej osiągnąć na poziomie wspólnotowym. Biorąc pod uwagę konieczność unikania tworzenia barier ograniczających jednolity rynek, niezbędne jest działanie na poziomie Unii Europejskiej.

Działania wspólnotowe zagwarantują lepszą realizację celów wniosku, ponieważ wyeliminują rozdrobnienie rynku wewnętrznego, jakie zaistniałoby w przeciwnym wypadku, a także zagwarantują bezpieczeństwo pojazdów napędzanych wodorem.

Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: nie wykracza poza zakres działań koniecznych do osiągnięcia celu, jakim jest właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego przy jednoczesnej gwarancji wysokiego poziomu bezpieczeństwa publicznego i ochrony środowiska.

Wybór instrumentów

Proponowanym instrumentem jest rozporządzenie. Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów:

- Uznaje się, że rozporządzenie jest właściwe dla zagwarantowania wymaganej zgodności, a jednocześnie nie wymaga transpozycji do przepisów prawnych państw członkowskich.

We wniosku zastosowano „podejście dwustopniowe”, które pierwotnie wprowadzono na wniosek Parlamentu Europejskiego i użyto w innych przepisach prawnych, np. w dyrektywie w sprawie emisji zanieczyszczeń z pojazdów ciężarowych[4] i rozporządzeniu w sprawie homologacji typu lekkich pojazdów (Euro 5 i 6)[5]. Zgodnie z tym podejściem, wniosek i przyjęcie przepisów prawnych nastąpi z zastosowaniem dwóch oddzielnych, ale równoległych ścieżek:

- po pierwsze, w ramach procedury współdecyzji Parlament Europejski i Rada określą podstawowe przepisy w formie rozporządzenia na podstawie art. 95 Traktatu WE („wniosek w ramach współdecyzji”);

- po drugie, w rozporządzeniu przyjętym przez Komisję przy wsparciu komitetu regulacyjnego („wniosek w ramach komitologii”) określone zostaną warunki techniczne na podstawie których wdrożone zostaną przepisy podstawowe.

4) WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.

5) INFORMACJE DODATKOWE

Symulacja, faza pilotażowa i okres przejściowy

Wniosek określa ogólne okresy przejściowe, które mają zagwarantować producentom pojazdów wystarczający czas na przygotowanie.

Uproszczenie

Wniosek przewiduje uproszczenie procedur administracyjnych dla władz publicznych (unijnych i krajowych). Wniosek uwzględniono w programie działalności legislacyjnej i programie prac Komisji pod numerem referencyjnym 2006/ENTR/044.

Uchylenie obowiązującego prawodawstwa

Przyjęcie wniosku nie doprowadzi do uchylenia obowiązującego prawodawstwa.

Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia

Wniosek przewiduje przyjęcie wymagań technicznych określonych w rozporządzeniu, tak aby w przyszłości uwzględnić postęp techniczny.

Europejski Obszar Gospodarczy

Proponowany akt prawny dotyczy kwestii związanych z EOG i w związku z tym jego zakres powinien być rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy.

2007/0214 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie homologacji typu pojazdów napędzanych wodorem zmieniające dyrektywę 2007/46//WE

(tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji[6],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[7],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[8],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, na którym należy zagwarantować swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. W tym celu wprowadzono kompleksowy wspólnotowy system homologacji typu pojazdów silnikowych. Należy zharmonizować wymagania techniczne w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczące napędu wodorowego. Pomoże to uniknąć przyjmowania różnych wymagań w poszczególnych państwach członkowskich i zagwarantować właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, a jednocześnie wysoki poziom ochrony środowiska i bezpieczeństwa publicznego.

(2) Niniejsze rozporządzenie stanowi nowe oddzielne rozporządzenie w kontekście wspólnotowej procedury homologacji typu w ramach dyrektywy 2007/46 / WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia [DATA] ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywy ramowej)[9]. W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik IV, VI i XI do tej dyrektywy.

(3) Na wniosek Parlamentu Europejskiego w prawodawstwie UE dotyczącym pojazdów zastosowano nowe podejście regulacyjne. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno określać wyłącznie podstawowe przepisy w zakresie wymagań dotyczących homologacji typu instalacji i części wodorowych, podczas gdy specyfikacje techniczne należy określić w ramach środków wykonawczych przyjętych w ramach procedur komitologii.

(4) Należy dążyć do zwiększenia udziału pojazdów przyjaznych dla środowiska naturalnego w sektorze transportowym i podjąć dodatkowe starania, aby wprowadzić większą liczbę takich pojazdów na rynek. Wprowadzenie pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi może znacznie poprawić jakość powietrza w miastach.

(5) Napęd wodorowy uznaje się za czysty napęd pojazdów, ponieważ pojazd napędzany wodorem nie wytwarza zanieczyszczeń zawierających węgiel ani nie emituje gazów cieplarnianych. Należy jednak dołożyć starań, aby paliwo wodorowe wytwarzane było w zrównoważony sposób, tak aby ogólny bilans środowiskowy wprowadzenia wodoru jako paliwa dla pojazdów silnikowych był pozytywny.

(6) Zdefiniowanie systemu homologacji dla pojazdów wykorzystujących wodór zwiększyłoby zaufanie potencjalnych użytkowników i opinii publicznej do nowej technologii.

(7) W związku z tym konieczne jest stworzenie odpowiednich ram, aby przyśpieszyć wprowadzenie na rynek pojazdów, w których zastosowano innowacyjne technologie napędu i pojazdy wykorzystujące paliwa alternatywne o niższym wpływie na środowisko naturalne.

(8) Większość producentów dokonuje istotnych inwestycji w rozwój technologii wodorowej i już wprowadza takie pojazdy na rynek. Prawdopodobnie w przyszłości udział pojazdów napędzanych wodorem w całej flocie pojazdów zwiększy się. W związku z tym należy określić wspólne wymagania dotyczące bezpieczeństwa tych pojazdów.

(9) Aby uzyskać homologację typu, niezbędne jest zastosowanie środków w zakresie bezpieczeństwa dla instalacji wodorowej i jej części.

(10) W czasie homologacji pojazdu uwzględnić należy montaż instalacji wodorowej i jej części w pojeździe.

(11) Ze względu na charakterystykę paliwa, pojazdy napędzane wodorem mogą wymagać specjalnego traktowania przez służby ratownicze. W związku z tym, konieczne jest określenie wymagań w zakresie oznakowania, tak aby zagwarantować tym służbom informację o paliwie znajdującym się w pojeździe.

(12) Producenci powinni zastosować również odpowiednie środki, aby uniemożliwić zatankowanie pojazdu niewłaściwym paliwem.

(13) Działania niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia należy podjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[10].

(14) W szczególności Komisję należy upoważnić do wprowadzenia wymagań i procedur kontrolnych dotyczących nowych form przechowywania lub stosowania wodoru, dodatkowych części wodorowych i układu napędowego. Komisję należy również upoważnić do określenia specjalnych procedur, kontroli i wymagań dotyczących ochrony pojazdów napędzanych wodorem w razie zderzenia i wymagań dotyczących bezpieczeństwa instalacji zintegrowanych. Ponieważ środki te mają ogólny zasięg, a ich celem jest zmiana innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia oraz uzupełnienie go o elementy inne niż istotne, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

(15) Państwa członkowskie nie są w stanie osiągnąć celów niniejszego rozporządzenia w wystarczającym stopniu, tj. nie są w stanie zagwarantować rynku wewnętrznego przez wprowadzenie wspólnych wymagań technicznych dotyczących pojazdów napędzanych wodorem. Biorąc pod uwagę skalę wymaganych działań, cele te można lepiej osiągnąć na poziomie Wspólnoty. W związku z tym Wspólnota może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości, jak określono w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, jako określono w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza zakres konieczny dla tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa wymagania dotyczące homologacji typu pojazdów związane z napędem wodorowym i homologacji typu części i instalacji wodorowych. Rozporządzenie to określa również wymagania dotyczące montażu takich części i instalacji.

Artykuł 2

Zakres

Niniejsze rozporządzenie dotyczy:

(1) pojazdów napędzanych wodorem kategorii M i N, w tym ochrony w przypadku zderzenia i bezpieczeństwa elektrycznego tych pojazdów;

(2) części wodorowych przeznaczonych dla pojazdów silnikowych kategorii M i N, wymienionych w załączniku I;

(3) instalacji wodorowych przeznaczonych dla pojazdów silnikowych kategorii M i N, w tym nowych form przechowywania i wykorzystania wodoru.

Artykuł 3

Definicje

Dla celów niniejszego rozporządzenia obowiązują wymienione poniżej definicje:

(1) „pojazd napędzany wodorem” oznacza każdy pojazd silnikowy wykorzystujący czysty wodór lub mieszaninę wodoru i gazu ziemnego jako paliwo napędzające pojazd;

(2) „układ napędowy” oznacza silnik o spalaniu wewnętrznym lub układ ogniw paliwowych wykorzystywany do napędzania pojazdu;

(3) „część wodorowa” oznacza zbiornik wodoru i wszystkie inne części pojazdu, które bezpośrednio stykają się z wodorem lub stanowią część instalacji montowanej ze względu na zastosowanie wodoru;

(4) „instalacja wodorowa” oznacza zestaw części wodorowych i elementów łączących zamocowanych w pojeździe napędzanym wodorem, z wyłączeniem jednostek układu napędowego lub dodatkowej mocy;

(5) „maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze” (MAWP) oznacza maksymalne ciśnienie, któremu nominalnie ma być poddana dana część, które stanowi podstawę określenia wytrzymałości danej części;

(6) „nominalne ciśnienie robocze” (NWP) oznacza – w przypadku zbiorników – ciśnienie ustalone przy jednolitej temperaturze 288 K (15 °C) dla zbiornika napełnionego lub w przypadku innych części – poziom ciśnienia, przy którym zwykle działa dana część;

(7) „zbiornik wewnętrzny” oznacza część zbiornika przeznaczonego na wodór ciekły, zawierającą wodór kriogeniczny.

Dla celów pkt 4 za instalacje wodorowe należy uznać:

a) układ monitorowania i kontroli zużycia;

b) zawór instalacji w pojeździe;

c) układ nadmiernego wypływu;

d) układ ochrony przed nadciśnieniem;

e) układ wykrywania awarii wymiennika ciepła.

Artykuł 4

Zobowiązania producentów

1. Producenci wykazują, że wszystkie nowe pojazdy napędzane wodorem sprzedane, zarejestrowane lub dopuszczone do ruchu we Wspólnocie i wszystkie części lub instalacje wodorowe sprzedane lub dopuszczone do eksploatacji we Wspólnocie uzyskały homologację typu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Dla celów homologacji typu pojazdu, producenci wyposażają pojazdy napędzane wodorem w części i instalacje wodorowe skontrolowane i zamontowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

3. Dla celów homologacji typu części i instalacji, producenci gwarantują zbadanie części i instalacji wodorowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

4. Producenci dostarczają organom przyznającym homologację odpowiednie informacje o specyfikacjach pojazdów i warunkach kontroli.

5. Producenci dostarczają informacje dla celów okresowej kontroli instalacji wodorowych i komponentów w czasie okresu użytkowania pojazdu.

Artykuł 5

Ogólne wymagania wobec części i instalacji wodorowych

Producenci gwarantują, że:

a) części i instalacje wodorowe funkcjonują w prawidłowy i bezpieczny sposób, i niezawodnie znoszą eksploatacyjne warunki elektryczne, mechaniczne, termiczne i chemiczne bez przecieków i widocznych zniekształceń;

b) instalacja wodorowa chroniona jest przed nadmiernym ciśnieniem;

c) materiały, z których wykonano te elementy części i instalacji wodorowych, które mają bezpośrednio stykać się z wodorem, są dostosowane do kontaktu z nim;

d) części i instalacje wodorowe znoszą przewidywane temperatury i ciśnienia przez cały okres ich użytkowania;

e) części i instalacje wodorowe niezawodnie znoszą zakres temperatur eksploatacyjnych określony w środkach wykonawczych;

f) części wodorowe oznaczone są zgodnie ze środkami wykonawczymi;

g) kierunek przepływu we wszystkich częściach wodorowych z przepływem kierunkowym jest wyraźnie oznaczony.

Artykuł 6

Wymagania wobec zbiorników wodoru przeznaczonych na wodór ciekły

Zbiorniki wodoru przeznaczone na wodór ciekły są sprawdzane zgodnie z procedurami kontroli określonymi w załączniku II.

Artykuł 7

Wymagania wobec części wodorowych innych niż zbiorniki przeznaczone na wodór ciekły

1. Części wodorowe inne niż zbiorniki przeznaczone na wodór ciekły są sprawdzane zgodnie z procedurami kontroli określonymi w załączniku III w odniesieniu do ich typu.

2. Urządzenia nadmiarowe ciśnieniowe są projektowane w sposób gwarantujący, że ciśnienie w zbiorniku wewnętrznym lub w innych częściach wodorowych nie przekroczy wartości dopuszczalnej. Wartości określone są proporcjonalnie do maksymalnego dopuszczalnego ciśnienia roboczego (MAWP) instalacji wodorowej. Konieczna jest instalacja systemu bezpieczeństwa wymienników ciepła umożliwiająca wykrywanie ich awarii.

Artykuł 8

Wymagania wobec zbiorników wodoru przeznaczonych na wodór sprężony (gazowy)

1. Zbiorniki wodoru przeznaczone na wodór sprężony (gazowy) są klasyfikowane zgodnie z załącznikiem IV pkt 1.

2. Zbiorniki wymienione w ust. 1 będą sprawdzane zgodnie z procedurami kontroli określonymi w załączniku IV w odniesieniu do ich typu.

3. Należy przedstawić szczegółowy opis wszystkich głównych własności i tolerancji materiału zastosowanego w konstrukcji zbiornika, w tym wyniki badań, którym poddano materiał.

4. Dopuszcza się zastosowanie mieszaniny wodoru gazowego i gazu ziemnego jako paliwa.

Artykuł 9

Wymagania wobec części wodorowych innych niż zbiorniki przeznaczone na wodór sprężony (gazowy)

1. Części wodorowe inne niż zbiorniki przeznaczone na wodór sprężony (gazowy) są sprawdzane zgodnie z procedurami kontroli określonymi w załączniku V w odniesieniu do ich typu.

2. Dopuszcza się zastosowanie mieszaniny wodoru gazowego i gazu ziemnego jako paliwa.

Artykuł 10

Ogólne wymagania dotyczące montażu części i instalacji wodorowych

Części i instalacje wodorowe są montowane zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku VI.

Artykuł 11

Harmonogram zastosowania

1. Ze skutkiem od daty określonej w drugim akapicie art. 15, władze krajowe odmawiają przyznawania homologacji typu UE lub krajowej homologacji typu nowym typom pojazdów w oparciu o przesłanki dotyczące napędu wodorowego lub przyznawania homologacji typu UE lub krajowej homologacji typu częściom w odniesieniu do nowych typów części lub instalacji wodorowych, które nie spełniają wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu.

2. Ze skutkiem od [data, 36 miesięcy od daty wejścia w życie] władze krajowe – w oparciu o przesłanki dotyczące napędu wodorowego w przypadku nowych pojazdów, które nie spełniają wymagań określonych w niniejszym rozporządzaniu – uznają wyciągi ze świadectwa homologacji za nieważne dla celów art. 26 dyrektywy 2007/46/WE i zabraniają rejestracji, sprzedaży i dopuszczania do eksploatacji takich pojazdów, a w przypadku nowych części lub instalacji wodorowych, które nie spełniają wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu, zabraniają ich sprzedaży i dopuszczania do eksploatacji.

3. Bez uszczerbku dla ust. 1 i 2 niniejszego artykułu i pod warunkiem wejścia w życie środków wykonawczych przyjętych zgodnie z art. 12 ust. 1, jeśli producent zwróci się ze stosowną prośbą, władze krajowe nie mogą – w oparciu o przesłanki dotyczące napędu wodorowego – odmówić wydania homologacji typu UE lub krajowej homologacji typu ani zabronić rejestracji, sprzedaży lub dopuszczenia do eksploatacji nowego pojazdu, ani zabronić sprzedaży lub dopuszczania do eksploatacji nowych części lub instalacji wodorowych, jeśli dany pojazd, część lub instalacja spełnia wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 12

Środki wykonawcze

1. Zgodnie z procedurą określoną w art. 39 ust. 9 dyrektywy 2007/46/WE, Komisja przyjmuje następujące środki wykonawcze:

a) przepisy administracyjne dotyczące homologacji typu UE pojazdów w odniesieniu do napędu wodorowego oraz części i instalacji wodorowych;

b) informacje, które mają być przekazywane przez producentów dla celów homologacji typu i okresowych kontroli wymienionych w art. 4 ust. 4 i 5;

c) szczegółowe zasady procedur kontroli określonych w załącznikach II-V;

d) szczegółowe zasady dla części i instalacji wodorowych wymienione w załączniku VI;

e) wymagania dotyczące bezpiecznego i niezawodnego funkcjonowania części i instalacji wodorowych wymienione w art. 5.

2. Komisja może, zgodnie z procedurą wymienioną w art. 39 ust. 9 dyrektywy 2007/46/WE, przyjąć następujące środki wykonawcze:

a) szczegółowe wymagania techniczne dotyczące stosowania art. 8 ust. 4 i art. 9 ust. 2;

b) specyfikacje dla wymagań dotyczących dowolnego z poniższych punktów:

- nowe formy przechowywania lub stosowania wodoru;

- ochrona pojazdu w czasie zderzenia;

- wymagania dotyczące bezpieczeństwa instalacji zintegrowanych, obejmujące co najmniej wykrywanie przecieków i wymagania dotyczące gazu upuszczanego z obiegu;

- izolacji elektrycznej i bezpieczeństwa elektrycznego;

c) inne środki niezbędne w celu stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13

Zmiany w dyrektywie 2007/46/WE

Załączniki IV, VI i XI do dyrektywy 2007/46/WE zostają zmienione zgodnie z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14

Sankcje za brak zgodności

1. Państwa członkowskie wprowadzają przepisy dotyczące kar obowiązujących w przypadku naruszenia przez producentów przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne do zagwarantowania ich wdrożenia. Wprowadzone kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i przekonujące. Państwa członkowskie zawiadamiają Komisję o tych przepisach nie później niż [ data, 18 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ] i bezzwłocznie przekazują informacje o wszelkich późniejszych zmianach ich dotyczących.

2. Rodzaje naruszeń podlegających karze obejmują:

a) składanie fałszywych oświadczeń w ramach procedur homologacji lub procedur prowadzących do odwołania;

b) fałszowanie wyników kontroli dla celów homologacji typu lub zgodności w trakcie użytkowania;

c) zatajanie danych lub specyfikacji technicznych, które mogłoby doprowadzić do odwołania lub wycofania homologacji typu;

d) odmowę udzielenia dostępu do informacji;

e) zastosowanie niesprawnych urządzeń.

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Obowiązuje ono od [DATA – 24 miesiące od wejścia w życie] , z wyjątkiem art. 11 ust. 3, który obowiązuje od daty wejścia w życie.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[…] […]

ZAŁĄCZNIK I Lista części podlegających homologacji typu

Homologacji typu podlegają następujące części wodorowe:

a) części przeznaczone do stosowania z wodorem ciekłym:

1. zbiornik;

2. zawór automatyczny (jeśli jest to pierwszy zawór automatyczny za zbiornikiem lub jeśli stanowi urządzenie zabezpieczające);

3. zawór zwrotny lub zawór jednokierunkowy (jeśli stanowi urządzenie zabezpieczające);

4. elastyczny przewód paliwowy (jeśli jest zainstalowany przed pierwszym automatycznym zaworem odcinającym lub innymi urządzeniami zabezpieczającymi);

5. wymiennik ciepła (jeśli jest zainstalowany przed pierwszym automatycznym zaworem odcinającym);

6. zawór ręczny (jeśli jest to pierwszy zawór ręczny za zbiornikiem lub jeśli stanowi urządzenie zabezpieczające);

7. regulator ciśnienia (jeśli jest zainstalowany przed pierwszym automatycznym zaworem odcinającym);

8. zawór bezpieczeństwa;

9. czujnik ciśnienia, temperatury i przepływu (jeśli stanowi urządzenie zabezpieczające);

10. złącze lub gniazdo do tankowania.

b) części przeznaczone do stosowania z wodorem sprężonym (gazowym):

(1) zbiornik;

(2) zawór automatyczny;

(3) montaż zbiornika;

(4) osprzęt;

(5) elastyczny przewód paliwowy;

(6) wymiennik ciepła;

(7) filtr wodoru;

(8) zawór ręczny;

(9) zawór jednokierunkowy;

(10) regulator ciśnienia;

11. urządzenie nadmiarowe ciśnieniowe;

12. zawór bezpieczeństwa;

13. gniazdo;

14. zdejmowane przyłącze do instalacji zbiornika;

15. czujniki (czujniki ciśnienia, temperatury, wodoru lub przepływu), jeśli służą jako urządzenie zabezpieczające.

ZAŁĄCZNIK IIObowiązujące procedury kontroli zbiorników wodoru przeznaczonych na wodór ciekły

Rodzaj próby |

Badanie na rozerwanie |

Badanie wrażliwości na płomień zewnętrzny |

Badanie poziomu maksymalnego napełnienia |

Badanie ciśnieniowe |

Badanie szczelności |

Procedury kontroli, które mają być stosowane dla celów homologacji typu zbiorników wodoru, obejmują:

16. Badanie na rozerwanie: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru nie ulegnie uszkodzeniu przed przekroczeniem określonego poziomu wysokiego ciśnienia – ciśnienia rozrywającego – (współczynnik bezpieczeństwa pomnożony przez MAWP). Aby uzyskać homologację typu, wartość rzeczywistego ciśnienia rozrywającego w badaniu musi przekroczyć wymagane minimalne ciśnienie rozrywające.

17. Badanie wrażliwości na płomień zewnętrzny: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik ze swoim systemem ochrony przeciwpożarowej nie ulegnie rozerwaniu w czasie badania w określonych warunkach ogniowych.

18. Badanie poziomu maksymalnego napełnienia: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że poziom wodoru w czasie procedury napełniania nigdy nie spowoduje otwarcia urządzeń nadmiarowych ciśnieniowych.

19. Badanie ciśnieniowe: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru może wytrzymać określony poziom wysokiego ciśnienia. W tym celu zbiornik poddaje się działaniu ciśnienia o zadanej wartości przez określony czas. Po badaniu zbiornik nie może wykazywać żadnych oznak widocznego stałego zniekształcenia ani przecieków.

20. Badanie szczelności: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru nie wykazuje oznak przecieków w określonych warunkach. W tym celu zbiornik poddaje się działaniu nominalnego ciśnienia roboczego. Zbiornik nie może wykazywać żadnych oznak przecieków przez pęknięcia, pory lub inne podobne uszkodzenia.

ZAŁĄCZNIK III Obowiązujące procedury kontroli dla części wodorowych innych niż zbiorniki przeznaczone na wodór ciekły

RODZAJ PRÓBY |

1 | 2 | 3 | 4 |

Badanie na rozerwanie | ( | ( | ( | ( |

Badanie cyklu ciśnienia w temperaturze otoczenia | ( | ( | ( | ( |

Badanie odporności LBB (przeciek przed pęknięciem) | ( | ( | ( | ( |

Badanie wrażliwości na płomień zewnętrzny | ( | ( | ( | ( |

Badanie penetracyjne | ( | ( | ( | ( |

Badanie odporności chemicznej | ( | ( | ( |

Badanie tolerancji na uszkodzenia złożone | ( | ( | ( |

Przyśpieszona próba pełzania do zerwania | ( | ( | ( |

Badanie cyklu ciśnienia w temperaturach ekstremalnych | ( | ( | ( |

Badanie uszkodzenia przy zderzeniu | ( | ( |

Badanie szczelności | ( |

Badanie przepuszczalności | ( |

Badanie wytrzymałości na skręcanie (Boss Torque Test) | ( |

Badanie cyklu gazowego wodoru | ( |

1. Klasyfikacja zbiorników przeznaczonych na wodór sprężony (gazowy):

Typ 1 Zbiornik bezszwowy metalowy

Typ 2 Zbiornik z obręczami z bezszwową wkładką metalową

Typ 3 Zbiornik owijany z bezszwową lub spawaną wkładką metalową

Typ 4 Zbiornik owijany z wkładką niemetaliczną

2. Procedury kontroli, które mają być stosowane dla celów homologacji typu wymienionych zbiorników:

21. Badanie na rozerwanie: Celem badania jest określenie wartości ciśnienia, przy której następuje rozerwanie zbiornika. W tym celu zbiornik poddaje się działaniu ciśnienia o zadanej wartości, wyższego niż nominalne ciśnienie robocze zbiornika. Ciśnienie rozrywające zbiornik musi być wyższe od określonego ciśnienia. Producent rejestruje ciśnienie rozrywające zbiornik i przechowuje dane przez okres eksploatacji zbiorników tego typu.

22. Badanie cyklu ciśnienia w temperaturze otoczenia: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru jest odporny na znaczne zmiany ciśnienia. W tym celu zbiornik poddaje się cyklom ciśnienia do momentu uszkodzenia lub osiągnięcia określonej liczby cyklów, przez zwiększanie i zmniejszanie ciśnienia do zadanej wartości. Zbiorniki nie mogą ulec uszkodzeniu przed realizacją określonej liczby cyklów. W dokumentacji należy wskazać liczbę cyklów do uszkodzenia wraz z lokalizacją i opisem uszkodzenia. Producent przechowuje wyniki przez okres eksploatacji zbiorników tego typu.

23. Badanie odporności LBB (przeciek przed pęknięciem): Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru nie przecieka przed pęknięciem. W tym celu zbiornik poddaje się cyklom ciśnienia przez zwiększanie i zmniejszanie ciśnienia do zadanej wartości. Badane zbiorniki muszą ulec uszkodzeniu w postaci przecieku lub przejść przez określoną liczbę cyklów bez uszkodzenia. W dokumentacji należy wskazać liczbę cyklów do uszkodzenia wraz z lokalizacją i opisem uszkodzenia.

24. Badanie wrażliwości na płomień zewnętrzny: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik ze swoim systemem ochrony przeciwpożarowej nie ulegnie rozerwaniu w czasie badania w określonych warunkach ogniowych. Zbiornik – przy ciśnieniu odpowiadającym ciśnieniu roboczemu – musi się tylko odpowietrzyć za pośrednictwem urządzenia nadmiarowego ciśnieniowego i nie może pęknąć.

25. Badanie penetracyjne: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik nie pęknie w przypadku przestrzelenia. W tym celu pełny zbiornik z warstwą ochronną należy doprowadzić do zadanego ciśnienia i przestrzelić. Zbiornik nie może pęknąć.

26. Badanie odporności chemicznej: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru jest odporny na działanie określonych substancji chemicznych. W tym celu zbiornik poddaje się działaniu roztworów różnych substancji chemicznych. Ciśnienie zbiornika należy zwiększyć do zadanej wartości i przeprowadzić badanie na rozerwanie. Zbiornik musi osiągnąć określone ciśnienie rozrywające, które należy zarejestrować.

27. Badanie tolerancji na uszkodzenia złożone: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru jest odporny na działanie wysokiego ciśnienia. W tym celu w ścianach bocznych zbiornika wykonuje się nacięcia o zadanej geometrii i zbiornik poddaje się określonej liczbie cyklów ciśnieniowych. Zbiornik nie może przeciekać ani pęknąć w czasie określonej liczby cyklów, ale może zacząć przeciekać w czasie pozostałych cyklów badawczych. W dokumentacji należy wskazać liczbę cyklów do uszkodzenia wraz z lokalizacją i opisem uszkodzenia.

28. Przyśpieszona próba pełzania do zerwania: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru jest odporny na działanie wysokiego ciśnienia i wysokich temperatur w ramach dopuszczalnego zakresu operacyjnego przez przedłużony czas. W tym celu zbiornik poddaje się działaniu określonego ciśnienia i temperatury przez zadany czas, a następnie przeprowadza się badanie na rozerwanie określone w punkcie a). Zbiornik musi osiągnąć określone ciśnienie rozrywające.

29. Badanie cyklu ciśnienia w temperaturach ekstremalnych: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru jest odporny na znaczne zmiany ciśnienia w różnych warunkach temperaturowych. W tym celu zbiornik – bez warstwy ochronnej – należy przebadać w cyklu hydrostatycznym poddając go ekstremalnym warunkom zewnętrznym, a następnie przeprowadzić badanie szczelności i badanie na rozerwanie wymienione w pkt k) i a). Zbiornik musi przejść cykl badania bez oznak pęknięcia, przecieku lub odrywania się włókien. Zbiornik nie może ulec uszkodzeniu przy zadanym ciśnieniu.

30. Badanie uszkodzenia przy zderzeniu: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru może być dalej użytkowany po poddaniu go określonym naciskom mechanicznym. W tym celu w zbiornik poddaje się próbie zrzutu i określonej liczbie cyklów ciśnieniowych. Zbiornik nie może przeciekać ani pęknąć w czasie określonej liczby cyklów, ale może zacząć przeciekać w czasie pozostałych cyklów próby.

31. Badanie szczelności: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru nie wykazuje oznak przecieków w określonych warunkach. W tym celu zbiornik poddaje się działaniu nominalnego ciśnienia roboczego. Zbiornik nie może wykazywać żadnych oznak przecieków przez pęknięcia, pory lub inne podobne uszkodzenia.

32. Badanie przepuszczalności: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru nie wykazuje przepuszczalności powyżej określonego wskaźnika. W tym celu zbiornik napełnia się wodorem do nominalnego ciśnienia roboczego i monitoruje pod kątem przepuszczalności w zamkniętej komorze przez zadany czas w określonych warunkach temperaturowych.

33. Badanie wytrzymałości na skręcanie (ang. Boss Torque Test): Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru jest odporny na działanie określonego momentu skręcającego. W tym celu do zbiornika przykłada się moment skręcający z różnych kierunków. Następnie przeprowadza się badanie szczelności i badanie na rozerwanie określone w punkcie k) i a) powyżej. Zbiornik musi spełnić wymagania badania na rozerwanie i badania na przecieki. Należy zarejestrować przyłożony moment skręcający, przeciek i ciśnienie rozrywające.

34. Badanie cyklu gazowego wodoru: Celem badania jest uzyskanie dowodów, że zbiornik wodoru jest odporny na znaczne zmiany ciśnienia w przypadku zastosowania wodoru gazowego. W tym celu w zbiornik poddaje się określonej liczbie cyklów ciśnieniowych z zastosowaniem wodoru, a następnie przeprowadza badanie na przecieki wymienione w punkcie k) powyżej. Należy przeprowadzić kontrolę pod kątem pogorszenia stanu, w tym pęknięć zmęczeniowych i wyładowań elektrostatycznych. Zbiornik musi spełnić wymagania badania na przecieki. Zbiornik nie może wykazywać żadnego pogorszenia stanu, w tym pęknięć zmęczeniowych ani wyładowań elektrostatycznych.

ZAŁĄCZNIK V Obowiązujące procedury kontroli części wodorowych innych niż zbiorniki przeznaczone na wodór sprężony (gazowego)

RODZAJ PRÓBY |

CZĘŚĆ WODOROWA | Badania materiałów | Badanie odporności na korozję | Badanie wytrzymałościowe | Badanie cyklu ciśnienia hydraulicznego | Badanie na przecieki wewnętrzne | Badanie na przecieki zewnętrzne |

Urządzenia nadmiarowe ciśnieniowe | ( | ( | ( | ( | ( | ( |

Zawory automatyczne | ( | ( | ( | ( | ( | ( |

Zawory ręczne | ( | ( | ( | ( | ( | ( |

Zawory jednokierunkowe | ( | ( | ( | ( | ( | ( |

Zawory bezpieczeństwa | ( | ( | ( | ( | ( | ( |

Wymienniki ciepła | ( | ( | ( | ( |

Gniazda | ( | ( | ( | ( | ( | ( |

Regulatory ciśnienia | ( | ( | ( | ( | ( | ( |

Czujniki instalacji wodorowych | ( | ( | ( | ( | ( |

Elastyczne przewody paliwowe | ( | ( | ( | ( | ( |

Osprzęt | ( | ( | ( | ( | ( |

Filtry wodoru | ( | ( | ( | ( |

Zdejmowane przyłącza do instalacji zbiornika | ( | ( | ( | ( | ( |

Z zastrzeżeniem specjalnych wymagań dotyczących poszczególnych części wodorowych, procedury badań, które mają być stosowane dla celów homologacji typu części wodorowych innych niż zbiorniki wodoru, obejmują:

1. Badania materiałów:

2.1. 1.1 Badanie zgodności z wodorem opisane w pkt j) załącznika III.

2.2. 1.2 Badanie starzenia się: Celem badania jest sprawdzenie, czy materiały niemetaliczne zastosowane w częściach wodorowych są odporne na starzenie się. Nie dopuszcza się widocznych pęknięć na badanych próbkach.

2.3. 1.3 Badanie zgodności z ozonem: Celem badania jest sprawdzenie, czy materiały elastomerowe zastosowane w częściach wodorowych są odporne na działanie ozonu. Nie dopuszcza się widocznych pęknięć na badanych próbkach.

3. Badanie odporności na korozję opisane w pkt e) załącznika III.

4. Badanie wytrzymałościowe opisane w pkt c) załącznika III.

5. Badanie cyklu ciśnienia hydraulicznego opisane w pkt i) załącznika III. Części wodorowe nie mogą wykazywać żadnych widocznych objawów wytłoczenia lub zniekształcenia i muszą spełniać wymagania badań na przecieki wewnętrzne i zewnętrzne.

6. Badanie na przecieki wewnętrzne: Celem badania na przecieki wewnętrzne jest uzyskanie dowodów, że określone części wodorowe nie wykazują przecieków wewnętrznych. W tym celu części wodorowe poddaje się działaniu ciśnienia w różnych warunkach temperaturowych i obserwuje pod kątem przecieków. Część wodorowa nie może wypuszczać pęcherzyków ani przeciekać wewnętrznie w stopniu wyższym niż określony.

7. Badanie na przecieki zewnętrzne opisane w pkt b) załącznika III.

ZAŁĄCZNIK VIWymagania dotyczące montażu części i instalacji wodorowych

1. Instalacje wodorowe należy montować tak, aby chronić je przed uszkodzeniem.

Powinny być one odizolowane od źródeł ciepła w pojeździe.

2. Zbiornik wodoru można wyjmować wyłącznie w celu wymiany na zbiornik wodoru dla celów tankowania lub konserwacji.

W przypadku silnika o spalaniu wewnętrznym, zbiornik nie może być zamontowany w przedziale silnikowym pojazdu.

Musi być on odpowiednio zabezpieczony przed wszelkiego rodzaju korozją.

3. Należy zastosować środki zapobiegające wyciekom wodoru w czasie tankowania i zagwarantować bezpieczne wyjmowanie ruchomych instalacji magazynowania wodoru.

4. Złącza do tankowania należy zabezpieczyć przed niewłaściwym ustawieniem i chronić przed brudem i wodą.

5. Zbiornik wodoru montuje i mocuje się tak, aby absorbować określone przyśpieszenia bez uszkodzenia części zabezpieczających w momencie, gdy zbiorniki wodoru są pełne.

6. Przewody doprowadzające paliwo wodorowe będą zabezpieczone zaworami automatycznymi. Przewód do tankowania będzie zabezpieczony zaworem. Zawory muszą zamykać się w przypadku niewłaściwego działania instalacji wodorowej lub innego zdarzenia powodującego wyciek wodoru. W przypadku wyłączenia układu napędowego, dopływ paliwa ze zbiornika do układu napędowego również musi zostać przerwany i pozostać zamknięty do momentu uruchomienia układu.

7. Żadna część wodorowa, w tym materiały zabezpieczające wchodzące w jej skład, nie mogą wystawać poza obrys pojazdu lub konstrukcji ochronnej. Ta zasada nie obowiązuje, jeśli część wodorowa jest odpowiednio chroniona, a żaden element części wodorowej nie znajduje się poza konstrukcją ochronną.

8. Instalacja wodorowa musi być zamontowana w sposób gwarantujący jej maksymalną możliwą ochronę przed uszkodzeniem, na przykład uszkodzeniem w wyniku przesunięcia elementów pojazdu, zderzenia, działania zanieczyszczeń mechanicznych lub wyniku załadowania lub rozładowania pojazdu lub przesunięcia ładunku.

9. Żadne części wodorowe nie mogą być umieszczone w pobliżu wydechu silnika o spalaniu wewnętrznym lub innego źródła ciepła, chyba że takie części będą odpowiednio zabezpieczone przed działaniem ciepła.

10. Instalacja wentylacyjna lub grzewcza przedziału pasażerskiego i miejsca potencjalnego przecieku lub gromadzenia się wodoru musza być zaprojektowane tak, aby wodór nie dostawał się do pojazdu.

11. W razie wypadku należy zagwarantować, że urządzenia nadmiarowe ciśnieniowe i powiązany układ wentylacyjny w możliwie największym stopniu zachowują zdolność do funkcjonowania. Instalacja wentylacyjna i urządzenie nadmiarowe ciśnieniowe muszą być odpowiednio zabezpieczone przed zanieczyszczeniami i wodą.

12. Przedział pasażerski pojazdu musi być oddzielony od instalacji wodorowej, aby uniemożliwić gromadzenie się wodoru. Należy zagwarantować, że paliwo wyciekające ze zbiornika lub jego akcesoriów nie przedostaje się do przedziału pasażerskiego pojazdu.

13. Części wodorowe, z których wodór może wyciekać w przedziale pasażerskim lub bagażowym, lub innym przedziale niewentylowanym, muszą być wyposażone w szczelną obudowę lub inne równoważne rozwiązanie, zgodnie z wykonawczymi przepisami prawnymi.

14. Urządzenia elektryczne zawierające wodór muszą być zaizolowane w taki sposób, aby przez części zawierające wodór nie przebiegał żaden prąd, co wyeliminuje ryzyko iskrzenia w przypadku pęknięć.

Części metaliczne instalacji wodorowej będą w sposób ciągły połączone z uziemieniem pojazdu.

15. Aby zagwarantować informację o zastosowaniu wodoru ciekłego lub sprężonego (gazowego) dla służb ratowniczych można zastosować etykiety.

ZAŁĄCZNIK VII

Zmiany w dyrektywie 2007/46/WE

1. W pkt 62 tabeli w części I załącznika IV należy dodać następujący nowy wiersz:

Przedmiot | Odniesienie do aktu prawnego | Odniesienie do Dziennika Urzędowego | Zastosowanie |

62 | Instalacja wodorowa | […/…/WE] | X |

3. W pkt 62 tabeli w dodatku do załącznika VI należy dodać następujący nowy wiersz:

Przedmiot | Odniesienie do aktu prawnego | Akt zmieniony przez | Dotyczy wariantów |

62. Instalacja wodorowa | […/…/WE] |

4. W pkt 62 tabeli w dodatku 1 do załącznika XI należy dodać następujący nowy wiersz:

Pozycja | Przedmiot | Odniesienie do aktu prawnego | M1 ( 2 500 (1) kg | M1 ( 2 500 (1) kg | M2 | M3 |

62 | Instalacja wodorowa | […/…/WE] | Q | G+Q | G+Q | G+Q |

5. W pkt 62 tabeli w dodatku 2 do załącznika XI należy dodać następujący nowy wiersz:

62 | Instalacja wodorowa | […/…/WE] | X |

[1] http://ec.europa.eu/enterprise/automotive/pagesbackground/hydrogen/consultation/contributions.htm

[2] http://ec.europa.eu/enterprise/automotive/pagesbackground/hydrogen/hydrogen_final_report.pdf

[3] Dyrektywa 2007/46/WE

[4] Dyrektywa 2005/55/WE (Dz.U. L 275 z 20.10.2005, str. 1), dyrektywa 2005/78/WE (Dz.U. L 313 z 29.11.2005, str. 1)

[5] Rozporządzenie (WE) Nr 715/2007 (Dz.U. L 171 z 29.6.2007, str. 1)

[6] Dz.U. C z , str. .

[7] Dz.U. C z , str. .

[8] Dz.U. C z , str. .

[9] [Wniosek dotyczący nowej „dyrektywy ramowej” obecnie w trakcie procesu legislacyjnego. COM(2003)418 i COM(2004)738.]

[10] Dz.U. L184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L200 z 22.7.2006, str. 11).