[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 20.9.2006

SEK(2006) 1164

WEWNĘTRZNY DOKUMENT ROBOCZY KOMISJI

Dokument towarzyszący

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Lepsze szkolenia na rzecz bezpieczniejszej żywności STRESZCZENIE OCENY WPŁYWU

{KOM(2006) 519 wersja ostateczna}{SEK(2006) 1163}

1. CEL NINIEJSZEGO DOKUMENTU

Niniejszy dokument jest streszczeniem oceny wpływu dotyczącej komunikatu Komisji „Lepsze szkolenie na rzecz bezpieczniejszej żywności”[1]

2. INFORMACJE OGÓLNE

Prawo europejskie[2] przewiduje organizowanie przez Komisję kursów szkoleniowych dla personelu właściwych organów państw członkowskich, odpowiedzialnego za kontrolę przestrzegania unijnego prawa żywnościowego i paszowego, wymogów zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, a także wymogów zdrowia roślin. Szkolenia takie są dostępne również dla uczestników z krajów trzecich, szczególnie krajów rozwijających się.

Celem szkoleń jest dobre zrozumienie wspólnotowych przepisów i norm oraz stworzenie odpowiedniego poziomu jednolitości kontroli prowadzonych przez organy kontroli i decyzji podejmowanych przez nie na podstawie wyników tych kontroli. Oczekuje się, że większa jednolitość i wiedza specjalistyczna w zakresie kontroli urzędowych doprowadzą do wysokiego poziomu ochrony konsumenta w całej UE i do większego stopnia pewności przedsiębiorstw sektora spożywczego, stwarzając równe warunki dla wszystkich.

Oczekuje się, że uczestnictwo w szkoleniach UE przedstawicieli krajów trzecich wpłynie na poprawę zrozumienia unijnych norm sanitarnych i fitosanitarnych (SPS) oraz procedur przywozowych, co będzie z korzyścią dla jakości żywności, pasz, żywych zwierząt i roślin przywożonych z krajów trzecich do UE. Lepsza znajomość unijnych przepisów i procedur powinna również wpłynąć na obniżenie barier, w szczególności dla krajów rozwijających się, we wprowadzaniu na rynek UE towarów, i poprawę zgodności ze wspólnotowymi normami żywnościowymi. To z kolei będzie prowadzić do ograniczenia i uproszczenia kontroli sanitarnych i fitosanitarnych przy przywozie.

3. AKTUALNE SZKOLENIA

Dyrekcja Generalna Komisji ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów rozpoczęła organizację kursów szkoleniowych w 2006 r., w których przeszkolono blisko 1 500 osób. W tym celu Komisja ogłosiła szereg przetargów obejmujących zakres zagadnień takich, jak procedury dotyczące kontroli przywozu żywności w punktach kontroli granicznej, wdrożenie systemów zarządzania bezpieczeństwem żywności oraz ich audyt, właściwe praktyki obchodzenia się i eliminacja produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, oraz standardy dobrostanu zwierząt dotyczące ogłuszania i zabijania zwierząt (w rzeźniach lub w ramach zwalczania choroby). Niektóre kursy zorganizowano głównie w celu pomocy krajom rozwijającym się. Kursy te objęły procedury przywozowe dla produktów z owoców, warzyw i produktów rybołówstwa, i były skierowane do uczestników z Afryki, Azji i Ameryki Środkowej. Inny kurs szkoleniowy dla uczestników z Azji Południowo-Wschodniej dotyczył spraw kontrolnych związanych z ptasią grypą.

Z doświadczenia w 2006 r. wynika, że inicjatywa Komisji cieszy się dużym uznaniem ze strony państw członkowskich i krajów trzecich. Dlatego jest ważne, aby wzmacniać wysiłki szkoleniowe i zapewnić właściwe zarządzanie programem szkoleń i jego właściwą realizację.

4. SZKOLENIA W PRZYSZłOśCI

Komisja zastanawiała się nad niektórymi opcjami dotyczącymi jej przyszłej polityki organizowania szkoleń w odpowiednich dziedzinach:

1. Nie szkolić. Nie uważa się, żeby było to słuszne rozwiązanie. Brak zharmonizowanego podejścia na poziomie unijnym może prowadzić do różnorodnego wdrażania prawa wspólnotowego w całej UE. Mogłoby to spowodować różnice w poziomie ochrony, którym towarzyszyłoby prawdopodobne negatywne oddziaływanie na rynek wewnętrzny. Ponadto naruszone mogą zostać jakość i spójność procedur kontroli przywozu i w konsekwencji negatywnie odbić się na handlu z krajami trzecimi.

2. Wymieniać doświadczenia między krajowymi organami szkoleniowymi . Niektóre państwa członkowskie tradycyjnie organizują kursy szkoleniowe dla swojego personelu odpowiedzialnego za kontrole. Nie we wszystkich państwach członkowskich szkolenia są rozwinięte w tym samym stopniu, i można zauważyć, że niektóre państwa członkowskie posiadają jeden lub więcej organów szkoleniowych z wysoko wykwalifikowanym personelem szkoleniowym. Należy dokładniej zbadać możliwość utworzenia systemu współpracy, ale nie jest prawdopodobne, żeby zaspokoił on wszystkie potrzeby. Dlatego nie można uważać go za jedyną opcję.

3. Organizować i rozwijać wspólnotową strategię szkoleń na rzecz bezpieczniejszej żywności. Wśród państw członkowskich istnieje powszechna zgoda co do tego, że niezbędne są szkolenia na poziomie unijnym. Pogląd ten wywodzi się z potrzeby przyjęcia horyzontalnego podejścia do pewnych kwestii, które wymagają wspólnego i jednakowego zrozumienia przez wszystkich. Poza tym istnieje potrzeba szkoleń dla krajów trzecich, a zwłaszcza dla krajów rozwijających się, które powinny być organizowane w ramach wspólnotowego systemu zapewniającego jednolitość i spójność.

4. Poprawić ramy legislacyjne . Osiągnięto ogólne cele Białej księgi w sprawie bezpieczeństwa żywności. Doświadczenia nadchodzących lat pokażą, czy konieczne są dalsze usprawnienia. Jeżeli okażą się one niezbędne, będą dotyczyły poprawek w zakresie uściśleń, bez konieczności podejmowania znacznych nowych inicjatyw prawodawczych. Kolejne nowe przepisy z pewnością nie mogą zastąpić potrzeb w zakresie szkoleń, a zatem nie stanowią opcji, którą należy brać pod uwagę przy określaniu następnej unijnej strategii szkoleń.

Komisja uważa, że istnieje potrzeba organizowania szkoleń na poziomie UE oraz opracowania strategii szkoleń będącej uzupełnieniem wysiłków szkoleniowych, które lepiej można rozwijać na poziomie krajowym.

Wydaje się, że liczba 6 000 uczestników szkoleń średnio w ciągu roku (tj. ok. 10 % potencjalnych uczestników szkoleń) przedstawia adekwatną wielkość szkolenia, wykonalną technicznie i oferującą dobrą podstawę dla zapewnienia szkoleń skierowanych do „reprezentatywnej liczby docelowej ludności”. Dla osiągnięcia tego celu zbadano niektóre opcje jego wdrażania: umowy zarządzane przez Komisję, wyspecjalizowana służba Komisji, agencja regulacyjna i realizacja działań szkoleniowych przez agencję wykonawczą.

Komisja nadal będzie badać możliwość realizacji programu szkoleń przez agencję wykonawczą. Wybór tej opcji pozwoliłby Komisji skoncentrować się na kluczowych zadaniach, tj. ustalaniu priorytetów szkoleniowych, ustanawianiu programu szkoleń i sprawdzaniu jakości szkoleń. Pomysł zrodził się z potrzeby zachowania przez Komisję kontroli nad działaniami szkoleniowymi, zapewnienia europejskiego wymiaru szkoleń, oraz z potrzeby oszczędnego gospodarowania swoimi zasobami. Uwzględniając znaczne potrzeby w zakresie zasobów ludzkich i finansowych, nie wydaje się, aby właściwe były inne alternatywy organizacji szkoleń (wyspecjalizowana służba Komisji lub agencja regulacyjna).

5. ROZWAżANIA DOTYCZąCE FINANSÓW

Na podstawie doświadczenia uzyskanego w początkowej fazie działań szkoleniowych organizowanych w 2006 r., łączny koszt rocznego programu szkoleniowego można oszacować jako mieszczący się w przedziale między 19,8 mln EUR (w pierwszych latach szkoleń) a 13,2 mln EUR, z uwzględnieniem takich parametrów jak liczba uczestników rocznie, średni okres trwania kursu, liczba uczestników na kurs. Wyższy koszt działań szkoleniowych na początku tłumaczy oczekiwana wysoka liczba zgłoszeń do uczestnictwa w kursie w tym okresie, w szczególności z krajów trzecich, przez co liczba szkolonych może wynieść 9 000. Po pierwszych dwóch latach przewiduje się obniżenie się liczby zgłoszeń.

Oczekuje się, że od roku 2011, łączne szacunkowe koszty wdrażania programu szkoleń przez agencję wykonawczą wyniosą ok. 14 767 000 EUR przy spodziewanej liczbie osób szkolonych w ciągu roku wynoszącej 6 000. Ocena wpływu pokazuje również, że agencja wykonawcza prawdopodobnie będzie w stanie zrealizować program szkoleń po niższych kosztach niż inne formy zarządzania: 15 168 000 EUR w przypadku umów zarządzanych przez Komisję, a 17 141 143 EUR w przypadku powołania wyspecjalizowanej służby Komisji.

[1] Zob. dokument COM(2006) 519.

[2] Artykuł 51 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. nr L 191 z 28.5.2004, str. 1).