W tym duchu UE proponuje współpracę w celu opracowania podręcznika taktycznego dotyczącego gotowości i reagowania na wypadek pandemii. Może to obejmować ścisłe dostosowanie planów gotowości, protokołów kryzysowych i specjalnych zasobów na potrzeby reagowania na przyszłe sytuacje wyjątkowe. UE jest również gotowa do współpracy ze Stanami Zjednoczonymi, aby wzmocnić Światową Organizację Zdrowia, jak również opracować i przedstawić wspólną propozycję reform mających na celu zwiększenie jej niezależności, przejrzystości, odpowiedzialności i skuteczności.

W dłuższej perspektywie UE i Stany Zjednoczone powinny wspólnie wyciągnąć wnioski z tej pandemii i ściślej współpracować w zakresie zapobiegania, gotowości i reagowania. Może to obejmować usprawnienie wymiany danych i wiedzy, udoskonalenie systemów wczesnego ostrzegania oraz gromadzenie kluczowego sprzętu medycznego. Unijne i amerykańskie agencje do spraw leków, zapobiegania chorobom i kontroli chorób oraz badań w dziedzinie biomedycyny powinny koordynować działania, aby zapewnić spójne stanowisko transatlantyckie i przepływ informacji.

Biorąc pod uwagę fakt, że szczepienia ratują życie, UE i Stany Zjednoczone powinny również połączyć siły, aby utworzyć odporne, sprawiedliwe i kompleksowe sieci logistyczne na potrzeby dystrybucji szczepionek i środków medycznych na całym świecie. UE wzywa także Stany Zjednoczone do przyłączenia się do inicjatywy na rzecz handlu i zdrowia w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), aby niezwłocznie ułatwić handel podstawowymi środkami medycznymi i produktami z zakresu opieki zdrowotnej.

UE zachęca Stany Zjednoczone, by przyłączyły się do tej globalnej reakcji i jej filaru dotyczącego szczepionek – programu na rzecz globalnego dostępu do szczepionki przeciwko COVID-19 (COVAX). Ma on na celu zapewnienie sprawiedliwej dystrybucji bezpiecznych szczepionek w ponad 180 państwach uczestniczących, niezależnie od tego, gdzie państwa te się znajdują i jakie mają możliwości finansowe. Jego celem jest dostarczenie do końca przyszłego roku dwóch miliardów dawek szczepionki przy zapewnieniu sprawiedliwego dostępu do nich krajom o niskim i średnim dochodzie. Udział i wkład finansowy Stanów Zjednoczonych w COVAX stanowiłby wyraźne przesłanie, pomógłby zniwelować lukę w finansowaniu i zwiększyłby nasze wspólne szanse powodzenia.

Przezwyciężenie tej pandemii wymaga przywództwa, a UE od samego początku była siłą napędową globalnej reakcji. We współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia i społeczeństwem obywatelskim Unia Europejska zgromadziła 40 państw, aby zebrać ponad 16 mld EUR na opracowanie i sprawiedliwą dystrybucję testów, metod leczenia i szczepionek za pośrednictwem akceleratora dostępu do narzędzi walki z COVID-19 (ACT-A).

Te połączone potęga i wpływy są niezbędne do umocowania globalnej współpracy w XXI wieku – czy to w zakresie zdrowia, bezpieczeństwa, klimatu, handlu, technologii, czy też wielostronnego ładu opartego na zasadach. Nasze wspólne zaangażowanie jest niezbędne w świecie, w którym siły autorytarne dążą do obalenia demokracji, agresywne podmioty próbują destabilizować regiony i instytucje, a gospodarki zamknięte wykorzystują otwartość, na której polegają nasze społeczeństwa.

Poprawa światowej gotowości i reagowania na pandemię będzie jednym z priorytetów przyszłorocznego Globalnego Szczytu Zdrowotnego grupy G-20, którego współgospodarzami w ramach włoskiej prezydencji grupy G-20 będą premier Giuseppe Conte i przewodnicząca Ursula von der Leyen. UE z zadowoleniem przyjmuje wkład Stanów Zjednoczonych w przygotowania do tego szczytu.

Pierwsze kroki ·UE i Stany Zjednoczone powinny zapewnić środki finansowe na potrzeby opracowania i sprawiedliwej globalnej dystrybucji szczepionek, testów i metod leczenia – począwszy od przystąpienia do inicjatyw ACT-A i COVAX. ·Opracowanie podręcznika taktycznego dotyczącego gotowości i reagowania na wypadek pandemii oraz intensyfikacja współpracy i wymiany danych między właściwymi agencjami unijnymi i amerykańskimi. ·Współpraca nad ułatwieniem handlu podstawowymi środkami medycznymi – począwszy od przyłączenia się do inicjatywy na rzecz handlu i zdrowia w ramach Światowej Organizacji Handlu. ·Współpraca nad wzmocnieniem Światowej Organizacji Zdrowia, jak również opracowaniem i przedstawieniem wspólnej propozycji reform.

3.Wspólne działania chroniące naszą planetę i dobrobyt

Zmiana klimatu i utrata różnorodności biologicznej są kluczowymi wyzwaniami naszych czasów. Wymagają one systemowych zmian w naszych gospodarkach oraz globalnej współpracy po obu brzegach Atlantyku i na całym świecie. Ze względu na Europejski Zielony Ład UE przoduje w tej dziedzinie. Jest to nasza nowa strategia wzrostu gospodarczego, skoncentrowana na ograniczaniu emisji przy jednoczesnym tworzeniu miejsc pracy. Dotyczy ona wszystkiego – jak produkujemy i konsumujemy, jak jemy i ogrzewamy oraz jak pracujemy i podróżujemy.

Naszym głównym celem jest doprowadzenie do tego, by do 2050 r. Europa stała się pierwszym kontynentem neutralnym dla klimatu. Państwa na całym świecie – Korea Południowa, Republika Południowej Afryki, Chiny czy Japonia – zobowiązują się do osiągnięcia w przyszłości neutralności pod względem emisji dwutlenku węgla. Podobne zobowiązanie ze strony Stanów Zjednoczonych oznaczałoby objęcie tym podejściem około dwóch trzecich światowej gospodarki i ponad połowy światowych emisji.

W tym duchu UE z dużym zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie prezydenta elekta Joego Bidena dotyczące ponownego przystąpienia do porozumienia paryskiego oraz ustanowienia ambitnego zaktualizowanego wkładu Stanów Zjednoczonych w ramach tego porozumienia. Wspólne transatlantyckie zobowiązanie dotyczące realizacji scenariusza zeroemisyjności netto do 2050 r. sprawiłoby, że neutralność klimatyczna stałaby się nowym światowym punktem odniesienia w okresie poprzedzającym konferencję COP 26 – następną konferencję ONZ w sprawie zmiany klimatu, która odbędzie się w Glasgow w przyszłym roku.

Wraz ze swoimi partnerami UE i Stany Zjednoczone mogą poprowadzić świat w kierunku ekologicznej, konkurencyjnej i sprzyjającej włączeniu społecznemu gospodarki o obiegu zamkniętym. Będzie to wymagało inwestycji, innowacji oraz właściwych sygnałów cenowych. Dlatego właśnie powinniśmy ściśle współpracować w zakresie handlu uprawnieniami do emisji, ustalania opłat za emisję gazów cieplarnianych i opodatkowania. W szczególności przyszły unijny mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2, zgodny z zasadami WTO, którego celem jest zapobieganie ucieczce emisji gazów cieplarnianych, może stanowić okazję do wspólnej pracy nad opracowaniem globalnego wzorca takich środków.

Mogłoby to stanowić część szerszej agendy transatlantyckiej dotyczącej ekologicznego handlu, którą Komisja proponuje zainicjować w połowie 2021 r. i w ramach której można byłoby również wspólnie opracować inicjatywę handlową i klimatyczną na forum WTO.

Europa przoduje również w zrównoważonym finansowaniu zielonej transformacji i dąży do tego, by 30 % unijnego planu odbudowy, Next Generation EU, było finansowane za pośrednictwem zielonych obligacji. Wszyscy będziemy jednak musieli dołożyć większych starań, aby zaspokoić potrzeby pod względem inwestycji. UE i Stany Zjednoczone jako główne ośrodki finansowe i najwięksi regulatorzy są najlepiej przygotowane do kierowania tymi działaniami. Współpraca transatlantycka w zakresie opracowywania ram regulacyjnych na rzecz zrównoważonego finansowania ogromnie pomogłaby sektorowi prywatnemu dowiedzieć się, co zalicza się do zielonych inwestycji – podobnie jak unijna systematyka dotycząca zrównoważonego rozwoju.

To finansowanie prywatne będzie niezbędne dla inwestycji we właściwe technologie i zapewni naszym innowatorom i przedsiębiorstwom przewagę pioniera. UE i Stany Zjednoczone powinny wykorzystać swoje doświadczenie i wiedzę fachową poprzez zawarcie nowego sojuszu na rzecz technologii ekologicznych, aby utworzyć rynki pionierskie i współpracować nad technologiami czystymi i charakteryzującymi się obiegiem zamkniętym, takimi jak: odnawialne źródła energii, magazynowanie energii w ramach sieci elektroenergetycznej, baterie i akumulatory, czysty wodór, a także wychwytywanie, składowanie i utylizacja dwutlenku węgla. Uzupełniałoby to prace Rady ds. Energii UE − USA, zapewniałoby podatny grunt dla inwestycji transatlantyckich oraz wspomagałoby kraje partnerskie w wypełnianiu ich zobowiązań klimatycznych.

Musimy również skoncentrować nasze działania na ochronie przyrody i środowiska w szerszym ujęciu. Presja wywierana na przyrodę oraz dziką faunę i florę zagraża rozwojowi gospodarczemu świata i bezpieczeństwu żywnościowemu. Zwiększy ona również prawdopodobieństwo występowania w przyszłości chorób zakaźnych i pandemii oraz sprawi, że będą one groźniejsze. Następna konferencja ONZ w sprawie różnorodności biologicznej – COP 15 – która odbędzie się w Kunming (Chiny), będzie tak samo ważna dla przyrody, jak COP 21 była dla klimatu.

UE zachęca Stany Zjednoczone do przystąpienia do konwencji o różnorodności biologicznej. UE i Stany Zjednoczone powinny współpracować, aby zapewnić osiągnięcie ambitnego porozumienia, z myślą o objęciu ochroną 30 % powierzchni lądów i 30 % powierzchni mórz i oceanów na świecie. Wyraźnie zbieżne zobowiązania UE i Stanów Zjednoczonych miałyby kluczowe znaczenie dla osiągnięcia globalnego porozumienia odnośnie do tego celu.

UE i Stany Zjednoczone powinny również być głównymi partnerami w walce z wylesianiem na świecie, ograniczając produkcję i konsumpcję produktów przyczyniających się do wylesiania. Mogłoby to stanowić element nowej agendy dotyczącej ekologicznego handlu, a także umożliwić zbadanie sposobów współpracy w zakresie odbudowy zasobów przyrodniczych i ponownego zalesiania w UE i Stanach Zjednoczonych oraz na całym świecie.

W tym samym duchu musimy dołożyć więcej starań, by chronić nasze oceany jako naturalnych dostawców tlenu i regulatorów klimatu. UE przewodzi działaniom na rzecz opracowania solidniejszych globalnych ram w zakresie zwalczania odpadów morskich i zanieczyszczenia mórz tworzywami sztucznymi. Ze względu na ryzyko, że do 2050 r. w naszych oceanach będzie więcej tworzyw sztucznych niż ryb, pilnie potrzebny jest ogólnoświatowy traktat w sprawie tworzyw sztucznych. Przed następnym Zgromadzeniem ONZ ds. Ochrony Środowiska UNEP UE zaprosi Stany Zjednoczone, aby przyłączyły się do tych wysiłków.

UE zaproponuje również współpracę ze Stanami Zjednoczonymi nad wynegocjowaniem porozumienia w sprawie wyznaczenia chronionych obszarów morskich na Oceanie Południowym, co byłoby jednym z największych aktów ochrony przyrody w historii.

Zielona rewolucja musi napędzać postęp społeczny, gospodarczy i technologiczny na całym świecie. W tym kontekście zasadnicze znaczenie będzie miał znaczący wkład UE i Stanów Zjednoczonych w zobowiązanie krajów rozwiniętych do mobilizowania wspólnie 100 mld USD rocznie do 2020 r. na działania w dziedzinie klimatu w krajach rozwijających się. Poprzez wspólne wsparcie musimy pomóc krajom rozwijającym się w osiągnięciu postępów w oparciu o najnowsze odkrycia naukowe i najlepsze dostępne technologie.

Pierwsze kroki ·Skoordynowanie stanowisk i przewodzenie wysiłkom na rzecz ambitnych globalnych porozumień na przyszłorocznych przełomowych szczytach ONZ dotyczących klimatu i różnorodności biologicznej – począwszy od przyjęcia wspólnego zobowiązania do osiągnięcia zeroemisyjności netto do 2050 r. ·Zaproponowanie nowej agendy transatlantyckiej dotyczącej ekologicznego handlu, która obejmowałaby inicjatywę handlową i klimatyczną na forum WTO oraz środki mające na celu zapobieganie ucieczce emisji gazów cieplarnianych. ·Ustanowienie transatlantyckiego sojuszu na rzecz technologii ekologicznych, aby zapewnić większą współpracę w zakresie opracowywania technologii czystych i charakteryzujących się obiegiem zamkniętym oraz tworzenia rynków pionierskich. ·Wspólne opracowanie globalnych ram regulacyjnych na rzecz zrównoważonego finansowania, z wykorzystaniem doświadczenia uzyskanego przy opracowywaniu unijnej systematyki dotyczącej zrównoważonego rozwoju. ·Wspólne starania na rzecz walki z wylesianiem i wzmocnienia ochrony oceanów – począwszy od wspólnych działań mających na celu zawarcie ogólnoświatowego traktatu w sprawie tworzyw sztucznych oraz wyznaczenie chronionych obszarów morskich na Oceanie Południowym.

4.Wspólne działania w dziedzinie technologii, handlu i norm