KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 31.8.2018 COM(2018) 608 final 2018/0320(NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające uprawnienia do połowów na 2019 rok w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) w wyniku eksploatacji żywych zasobów morza populacje poławianych gatunków muszą być odbudowywane i utrzymywane powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów (MSY). Jednym z istotnych narzędzi w tym kontekście jest coroczne ustalanie uprawnień do połowów w formie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) i kwot. W rozporządzeniu (UE) 2016/1139 z dnia 6 lipca 2016 r. ustanawiającym wieloletni plan w odniesieniu do stad dorsza, śledzia i szprota w Morzu Bałtyckim oraz połowów eksploatujących te stada doprecyzowano wartości śmiertelności połowowej wyrażone w postaci przedziałów, które zastosowano w niniejszym wniosku z myślą o osiągnięciu celów WPRyb, w szczególności uzyskania i utrzymania MSY. Celem niniejszego wniosku jest ustalenie uprawnień do połowów przysługujących państwom członkowskim w 2019 r. w odniesieniu do stad ryb Morza Bałtyckiego o najwyższej wartości handlowej. W celu uproszczenia i zwiększenia przejrzystości podejmowanych corocznie decyzji w sprawie TAC i kwot od 2006 r. uprawnienia do połowów w wodach Morza Bałtyckiego są ustalane odrębnym rozporządzeniem. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki We wniosku ustanawia się kwoty na poziomach zgodnych z celami rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa. •Spójność z innymi politykami Unii Proponowane środki są zgodne z celami i zasadami wspólnej polityki rybołówstwa i są spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) TFUE. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. •Proporcjonalność Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Wspólna polityka rybołówstwa jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE na Radzie spoczywa obowiązek przyjęcia środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów. W przedmiotowym rozporządzeniu Rady przydziela się uprawnienia do połowów państwom członkowskim. Z uwzględnieniem przepisów art. 16 ust. 6 i 7 oraz art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 państwa członkowskie mają swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze zgodnie z kryteriami określonymi w wymienionych artykułach. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez nie społecznego lub ekonomicznego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów.

Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje rozporządzenie tego typu co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu. •Wybór instrumentu Proponowany instrument: rozporządzenie. Niniejszy wniosek dotyczy zarządzania rybołówstwem w oparciu o art. 43 ust. 3 TFUE. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Konsultacje z zainteresowanymi stronami W oparciu o komunikat Komisji w sprawie konsultacji dotyczących uprawnień do połowów na 2019 r. w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2018) 452 final) zasięgnięto opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Morza Bałtyckiego. Wniosek opiera się na opinii naukowej Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES). We wniosku uwzględniono wstępne opinie dotyczące wszystkich odnośnych stad ryb w takim zakresie, w jakim było to możliwe bez tworzenia sprzeczności z istniejącą polityką lub pogorszenia stanu wrażliwych zasobów. Opinie naukowe na temat ograniczeń połowowych były również przedmiotem dyskusji z państwami członkowskimi w ramach regionalnego forum BALTFISH w czerwcu 2018 r. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Organizacja naukowa, z którą przeprowadzono konsultacje, to ICES. Co roku Unia zwraca się do ICES o opinię naukową dotyczącą stanu istotnych stad ryb. Otrzymane opinie dotyczą wszystkich stad ryb w Morzu Bałtyckim, a wartości TAC proponowane są w odniesieniu do stad o najwyższej wartości handlowej. •Ocena skutków Wniosek stanowi część podejścia długoterminowego, zgodnie z którym poziom połowów jest stopniowo ograniczany do poziomów gwarantujących długoterminowe zrównoważenie i na tych poziomach utrzymywany. Wynikiem stosowania takiego podejścia będzie stabilna presja połowowa, wyższe kwoty, a co za tym idzie, podniesienie dochodów rybaków i ich rodzin. Oczekuje się, że zwiększone wyładunki będą korzystne dla przemysłu rybnego, konsumentów, sektora przetwórstwa i handlu, a także dla pozostałych części sektora pomocniczego związanego z połowami przemysłowymi i rekreacyjnymi. Decyzje podjęte w sprawie uprawnień do połowów w Morzu Bałtyckim w ostatnich latach przyniosły już pozytywne rezultaty w postaci obniżenia śmiertelności połowowej dla wszystkich stad do poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY) oraz w postaci odbudowy zasobów i przywrócenia równowagi między zdolnością połowową a uprawnieniami do połowów. Potrzebne są jednak dalsze postępy w odbudowie wszystkich stad (niektóre z nich utrzymują się nadal poniżej bezpiecznych limitów biomasy) oraz zapewnienie liczebności wszystkich stad na poziomie zgodnym z MSY. Biorąc pod uwagę powyższe, wniosek Komisji doprowadziłby do zmniejszenia uprawnień do połowów w odniesieniu do stad śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego o 63 %, stad śledzia atlantyckiego w środkowej części Morza Bałtyckiego o 26 %, stad śledzia atlantyckiego w Zatoce Botnickiej o 7 %, stad dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego o 15 % oraz stad łososia w Zatoce Fińskiej – o 1 %. Wniosek Komisji doprowadziłby do zwiększenia uprawnień do połowów w odniesieniu do stad śledzia atlantyckiego w Zatoce Ryskiej o 7 %, stad szprota o 3 %, stad gładzicy o 43 %, stada dorsza w zachodniej części Morza Bałtyckiego o 31 % oraz stad łososia w basenie środkowym – o 15 %. Skutki wniosku na 2019 r. będą zatem bardzo zróżnicowane zależnie od rodzaju połowów. W ujęciu ogólnym wniosek Komisji przewiduje ok. [609 tys. ton uprawnień do połowów w Morzu Bałtyckim, co stanowi spadek o 9,7 % w porównaniu z rokiem 2018]. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie Wniosek zachowuje elastyczność w stosowaniu mechanizmów wymiany kwot, które wprowadzono już w rozporządzeniu w sprawie uprawnień do połowów na wodach Morza Bałtyckiego w ubiegłym roku. W stosunku do organów publicznych (unijnych lub krajowych) nie proponuje się żadnych nowych elementów ani procedur administracyjnych, które mogłyby doprowadzić do zwiększenia obciążenia administracyjnego. Niniejszy wniosek dotyczy przyjęcia rozporządzenia na 2019 r. i w związku z tym nie zawiera klauzuli przeglądu. 4.WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu na budżet UE. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Monitorowanie wykorzystania uprawnień do połowów w formie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) i kwot wprowadzono rozporządzeniem Rady (WE) nr 1224/2009. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Wniosek ustala na 2019 r. uprawnienia do połowów dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, obowiązujące państwa członkowskie prowadzące połowy na Morzu Bałtyckim. Uprawnienia do połowów Dnia 20 lipca 2016 r. wszedł w życie nowy plan wieloletni dotyczący połowów w Morzu Bałtyckim. Zgodnie z postanowieniami tego planu uprawnienia do połowów ustala się zgodnie z wartościami docelowymi planu i powinny one być zgodne z określonymi w nim docelowymi przedziałami śmiertelności połowowej. Jeżeli biomasa stada jest niższa niż ustanowione w planie punkty odniesienia, uprawnienia do połowów ustala się na poziomie odpowiadającym śmiertelności połowowej, którą się proporcjonalnie obniża, aby uwzględnić spadek biomasy stada. Uprawnienia do połowów określone są zgodnie z art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów wspólnej polityki rybołówstwa i zasad przewidzianych w planach wieloletnich) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa. W stosownych przypadkach, w celu określenia kwot UE w odniesieniu do stad eksploatowanych wspólnie z Federacją Rosyjską, odpowiednie ilości tych zasobów zostały odjęte od TAC zalecanych przez ICES. Poziomy TAC oraz kwoty przydzielone państwom członkowskim podano w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Proponowane TAC dla stad śledzia atlantyckiego w Zatoce Ryskiej i w Zatoce Botnickiej, jak również proponowane TAC dla szprota, stad dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego i łososia w basenie środkowym odpowiadają śmiertelności połowowej na poziomie MSY zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1139 i kolumną A załącznika I do tego rozporządzenia. W przypadku śledzia atlantyckiego w środkowej części Morza Bałtyckiego TAC ustala się na poziomie odpowiadającym przedziałowi śmiertelności połowowej, o którym mowa w art. 4 ust. 4 oraz w kolumnie B załącznika I do wspomnianego rozporządzenia, w celu ograniczenia zmian wielkości dopuszczalnych połowów w kolejnych latach. W przypadku śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego wielkość stada oszacowana przez ICES kształtuje się poniżej minimalnego punktu odniesienia biomasy stada tarłowego (MSY Btrigger), jak określono w kolumnie A załącznika II do rozporządzenia (UE) 2016/1139. Ponadto po ponownym oszacowaniu przez ICES odpowiednich punktów odniesienia zgodnie z najnowszą opinią ICES wielkość stada jest niższa niż graniczny punkt odniesienia biomasy (Blim). Art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2016/1139 zawiera wymóg, aby w przypadku gdy naukowa opinia naukowa wskazuje, że biomasa stada spadła poniżej minimalnego punktu odniesienia biomasy stada tarłowego określonego w kolumnie A załącznika II, przyjąć wszystkie odpowiednie środki zaradcze w celu zapewnienia szybkiego przywrócenia danego stada do poziomu pozwalającego na osiągnięcie MSY. Aby osiągnąć taki poziom, uprawnienia do połowów w odniesieniu do danego stada ustala się na poziomie odpowiadającym śmiertelności połowowej niższej od przedziału określonego w kolumnie B załącznika I do rozporządzenia 2016/1139. Biorąc pod uwagę zmniejszenie biomasy stada śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego, Komisja proponuje zastosować przepisy art. 4 ust. 3 rozporządzenia 2016/1139 i ustalić TAC na poziomie niższym niż poziomy określone w kolumnie A załącznika I. Odpowiada to TAC wynoszącym 6 404 t (-63 %), aby umożliwić szybszą odbudowę zasobów, jako że według ICES taki poziom TAC umożliwia zwiększenie biomasy o 9,3 % do 2019 r. Komisja uważa, że przedziały śmiertelności połowowej określone w załączniku I do rozporządzenia nr 2016/1139 oraz punkty odniesienia ochrony określone w załączniku II do tego rozporządzenia nie odzwierciedlają już w sposób prawidłowy najlepszej dostępnej wiedzy naukowej. Rozporządzenie (UE) 2016/1139 należy dostosować do aktualnego stanu wiedzy zgodnie z przepisami zaproponowanymi w art. 17 wniosku Komisji COM(2018) 149. TAC dla gładzicy są zgodnie z łącznymi opiniami naukowymi dotyczącymi MSY w odniesieniu do stad w podrejonach 21– 23 oraz podejściem opracowanym przez ICES i mającym zastosowanie do stad w podrejonach 24–32, w przypadku których dane są niekompletne. TAC dla łososia w Zatoce Fińskiej i stada dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego są zgodne z podejściem opracowanym przez ICES i mającym zastosowanie do stad, w przypadku których dane są niekompletne. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym przepisy dotyczące elastyczności określone w art. 3 i 4, odpowiednio w odniesieniu do stad objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia przy ustalaniu TAC Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 i 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu stad. Niedawno wprowadzono mechanizm elastyczności odnoszący się do wszystkich stad, których dotyczy obowiązek wyładunku na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasady racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza i utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa, należy jasno określić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie tylko wówczas, gdy państwa członkowskie nie korzystają z elastyczności pomiędzy poszczególnymi latami określonej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia 1380/2013. 2018/0320 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające uprawnienia do połowów na 2019 rok w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 nałożono wymóg ustanowienia środków ochronnych, z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, obejmujących w stosownych przypadkach sprawozdania przygotowane przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa i inne organy doradcze, jak również z uwzględnieniem wszelkich opinii otrzymanych od komitetów doradczych, które powołano dla odpowiednich obszarów geograficznych lub dziedzin kompetencji oraz wspólnych zaleceń wydanych przez państwa członkowskie. (2)Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Uprawnienia do połowów należy przydzielić państwom członkowskim w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa, i z należytym uwzględnieniem celów wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013. (3)Art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi, że cel WPRyb polega na osiągnięciu współczynnika eksploatacji na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY) w miarę możliwości do 2015 r., a w sposób stopniowy i narastający – najpóźniej do 2020 r. (4)Całkowite dopuszczalne połowy (TAC) należy zatem ustalać, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również biorąc pod uwagę opinie wyrażane podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami. (5)Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139 ustanowiono wieloletni plan w odniesieniu do stad dorsza atlantyckiego, śledzia atlantyckiego i szprota w Morzu Bałtyckim oraz połowów eksploatujących te stada („plan”). Plan ma na celu zapewnienie, aby eksploatacja żywych zasobów morza pozwalała na odtwarzanie i utrzymywanie populacji poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających zapewnić maksymalny podtrzymywalny połów. W tym celu jak najszybciej, w sposób stopniowy i narastający, do 2020 r. należy dla tych stad osiągnąć docelową śmiertelność połowową wyrażoną w postaci przedziałów. Limity połowowe mające zastosowanie w 2019 r. do stad dorsza atlantyckiego, śledzia atlantyckiego i szprota w Morzu Bałtyckim należy ustalić z myślą o osiągnięciu celów przedmiotowego planu. (6)Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) wskazała, że biomasa stada śledzia atlantyckiego w podrejonach 20–24 w zachodniej części Morza Bałtyckiego znajduje się poniżej punktów odniesienia ochrony wyrażonych jako poziomy biomasy stada tarłowego i zawartych w kolumnie A załącznika II do rozporządzenia 2016/1139. Zgodnie z art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia przyjmuje się wszystkie odpowiednie środki zaradcze, aby zapewnić przywrócenie przedmiotowego stada do poziomu umożliwiającego osiągnięcie MSY. W tym celu należy uwzględnić harmonogram realizacji ogólnych celów wspólnej polityki rybołówstwa, a w szczególności przedmiotowego planu, ze względu na oczekiwane skutki wprowadzonych środków zaradczych oraz konieczność zapewnienia korzyści ekonomicznych, społecznych i w zakresie zatrudnienia, zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W związku z tym zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1139 uprawnienia do połowów w odniesieniu do stada śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego należy ustalić na poziomie poniżej przedziału śmiertelności połowowej określonego w kolumnie A załącznika I, jako że poziom ten uwzględnia spadek biomasy. (7)W odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego opinia naukowa wskazuje, że połowy rekreacyjne przyczyniają się w znacznym stopniu do ogólnej śmiertelności połowowej tego stada. Biorąc pod uwagę obecny stan tego stada, należy utrzymać dzienny limit na rybaka rekreacyjnego. Pozostaje to bez uszczerbku dla zasady względnej stabilności mającej zastosowanie do komercyjnej działalności połowowej. (8)W odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego ICES nie była jeszcze w stanie ustalić biologicznych punktów odniesienia w następstwie zmian w biologii stada. Dlatego też, aby przyczynić się do osiągnięcia celów określonych w planie, wielkość TAC w odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego należy ustalić zgodnie z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami określoną w art. 9 ust. 2 rozporządzenia 1380/2013. (9)Korzystanie z uprawnień do połowów określonych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, w szczególności jego art. 33 i 34, dotyczącym rejestrowania połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania Komisji danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem określić kody dotyczące wyładunków ryb ze stad objętych niniejszym rozporządzeniem, które to kody państwa członkowskie mają stosować, przesyłając dane Komisji. (10)W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 wprowadzono dodatkowe ustalane z roku na rok warunki zarządzania TAC, w tym w art. 3 i 4 przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do zasobów objętych TAC przezornościowymi i analitycznymi. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia przy ustalaniu TAC Rada ma określić stada, w odniesieniu do których nie stosuje się art. 3 lub 4, w szczególności na podstawie biologicznego stanu zasobów. Ostatnio w odniesieniu do wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wprowadzono mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. W związku z tym w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasadę racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniłaby realizację celów WPRyb i pogorszyłaby biologiczny stan stad, należy ustalić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie w odniesieniu do TAC analitycznych tylko wówczas, gdy nie korzysta się z elastyczności obejmującej kolejny rok określonej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. (11)Aby uniknąć zakłócenia działalności połowowej oraz zapewnić unijnym rybakom środki utrzymania, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2019 r. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Przedmiot W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim na rok 2019.

Artykuł 2 Zakres 1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do unijnych statków rybackich prowadzących działalność na Morzu Bałtyckim. 2. Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do połowów rekreacyjnych, jeżeli zostały one wyraźnie wskazane w odnośnych przepisach. Artykuł 3 Definicje Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Ponadto stosuje się następujące definicje: 1)„podrejon” oznacza podrejon ICES Morza Bałtyckiego, jak określono w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 2187/2005; 2)„całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza wielkość połowów z każdego stada, którą można złowić w okresie jednego roku; 3)„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu; 4)„połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której zasoby biologiczne są eksploatowane do takich celów jak rekreacja, turystyka lub sport. ROZDZIAŁ II UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW Artykuł 4 TAC i przydziały Wielkości TAC, kwoty oraz – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane, określono w załączniku. Artykuł 5 Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla: a)wymian dokonywanych zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

b)odliczeń i ponownych przydziałów dokonywanych zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; c)dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 lub art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; d)ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 lub przeniesionych na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; e)odliczeń dokonywanych na podstawie art. 105 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Artykuł 6 Warunki wyładunku połowów i przyłowów Stada gatunków niebędących gatunkami docelowymi znajdujące się w bezpiecznych granicach biologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, i kwalifikujące się do celów odstępstwa od obowiązku odliczania połowów od odpowiednich kwot określono w załączniku. Artykuł 7 Środki dotyczące połowów rekreacyjnych dorsza atlantyckiego w podrejonach 22–24 1. W ramach połowów rekreacyjnych w podrejonach 22–24 zatrzymywać można nie więcej niż pięć osobników dorsza atlantyckiego dziennie na rybaka. 2. Przepisy ust. 1 pozostają bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych środków krajowych. . ROZDZIAŁ III PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 8 Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przesyłając Komisji zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane odnoszące się do ilości ryb złowionych lub wyładowanych, stosują kody stad wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 9 Elastyczność