[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 28.11.2006

KOM(2006) 673 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY

Komunikat dotyczący zmiany dyrektyw w sprawie negocjacji umów o partnerstwie gospodarczym z krajami i regionami AKP {SEK(2006)1427}

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

110 | Podstawa i cele wniosku Celem niniejszego komunikatu jest zaproszenie Republiki Południowej Afryki do wstąpienia do grupy państw AKP negocjujących Umowę o Partnerstwie Gospodarczym (EPA) w Afryce południowej (Południowo Afrykańska Rada Rozwoju - SADC). |

120 | Kontekst ogólny Niniejszy komunikat powstał na podstawie wniosku SADC przedstawionego w dniu 7 marca 2006 r. i jego załącznik 2 stanowi projekt odpowiedzi na wniosek SADC. Negocjacje EC-SADC EPA, które rozpoczęto w lipcu 2004 r. zostały zawieszone na poziomie technicznym w 2005 r. gdy obydwie strony zdały sobie sprawę z tego, że jakikolwiek rzeczywisty proces integracji regionalnej w Afryce południowej nie mógłby zostać przeprowadzony bez poradzenia sobie z konsekwencjami jakie ma Umowa o handlu, rozwoju i współpracy EC-SA na innych członków Południowo Afrykańskiej Unii Celnej. W tym kontekście celem wniosku SADC jest połączenie procesu przeglądu TDCA oraz EC-SADC EPA w jeden proces negocjacyjny. |

130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Dyrektywy dotyczące nagocjacji umów o partnerstwie gospodarczym z krajami i regionami AKP (załącznik 1 do dokumentu 9930/02). |

141 | Spójność z innymi politykami i celami Unii Jeżeli niniejszy komunikat zostanie przyjęty, pomoże on sfinalizować negocjacje EC-SADC EPA, co jest jednym z celów Unii. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

219 | W 2006 r. odbyto kilka rund rozmów EPA pomiędzy UE a SADC na poziomie wyższych urzędników celem przedyskutowania implikacji niniejszego wniosku. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

230 | Wstępne wskaźniki wpływu Załączony dokument roboczy służb stanowi wstępną ocenę wpływu potencjalnych skutków zaproponowanej zmiany. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

305 | Krótki opis proponowanych działań Zaproponowane uzupełnienie do dyrektyw negocjacyjnych ma następującą strukturę: 1. Po przedłożeniu wniosku złożonego przez grupę negocjacyjną SADC EPA w dniu 7 marca 2006 r., RPA należy zaprosić do przyłączenia się do grupy państw AKP negocjujących EPA w Afryce Południowej. 2. Pod warunkiem, że EPA zostanie zawarta z tą grupą państw AKP, w tym z RPA, wspomniana EPA zastąpi ustalenia handlowe TDCA w dniu swojego wejścia w życie. 3. Ze względu na konkurencyjność RPA niezbędne jest utrzymanie dla niej oddzielnego reżimu handlowego w odniesieniu do dostępu towarów na rynek WE. 4. Przepisy dotyczące dostępu do rynku w odniesieniu do wymiany handlowej pomiędzy WE a RPA będą negocjowane na podstawie przepisów TDCA i oparte o całościową analizę potencjalnego wpływu na gospodarkę UE. Istnieje możliwość wyłączenia pewnej liczby wyjątków z zakresu negocjacji. 5. Szczególną uwagę poświęci się wdrożeniu systemu zasad pochodzenia wraz z odpowiednimi środkami egzekwowania celem zagwarantowania rozróżnienia pomiędzy dwoma różnymi reżimami handlowymi na podstawie wcześniej przeprowadzonej oceny ad hoc. 6. Opracowane zostaną również odpowiednie środki bezpieczeństwa. |

310 | Podstawa prawna Artykuł 133 Traktatu ustanawiającego WE oraz dyrektywy dotyczące negocjacji umów o partnerstwie gospodarczym z krajami i regionami AKP (dok. 9930/02 z dnia 12 czerwca 2002 r.). |

329 | Zasada pomocniczości Niniejszy komunikat wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Niniejszy komunikat jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |

331 | Zaproponowana forma działań (Uzupełnienie do dyrektyw negocjacyjnych) stanowi najprostszą formę działań w kontekście negocjacji UE-SADC. |

Wybór instrumentów |

341 | Proponowane instrumenty: Uzupełnienie do dyrektyw negocjacyjnych. |

342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów. Jest to najszybszy sposób na wznowienie rozmów UE-SADC EPA. |

WPłYW NA BUDżET |

409 | Komunikat nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

1. KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY

Komunikat dotyczący zmiany dyrektyw w sprawie negocjacji umów o partnerstwie gospodarczym z krajami i regionami AKP

W dniu 7 marca 2006 r. SADC przedstawiła WE wniosek przewidujący formalne stowarzyszenie Republiki Południowej Afryki z SADC EPA. Niniejszy wniosek wymienia dostęp do rynku jako jedyną kwestię, równocześnie odrzucając możliwość dalszych negocjacji dotyczących reguł związanych z wymiana handlową. W zamian UE zaoferowano by dostęp aktualnie zdefiniowany w TDCA do wszystkich członków SACU ( Republika Południowej Afryki, Botswana, Lesotho, Namibia i Swaziland – tzw. „BLNS" ), z możliwością podniesienia niektórych taryf celem uwzględnienia możliwych uwarunkowań lokalnych BLNS.

Jeżeli chodzi o kraje nie będące członkami SACU, a należące do grupy SADC EPA, tzn. Mozambik, Angolę i Tanzanię („MAT“ - LDC, a zatem kraje będące beneficjentami EBA ) istnieje wymaganie aby do umowy włączyć zasadę EBA w charakterze niewzajemnym, a co za tym idzie niezgodnym z WTO.

We wniosku podniesiono następujące kwestie: Czy powinniśmy przyjąć RPA do EPA? Jeżeli tak, to na jakich warunkach. Czy możemy wyłączyć wszelkie zobowiązania dotyczące reguł wymiany handlowej?

WE uważa, że można wyrazić zgodę na włączenie Republiki Południowej Afryki do EC-SADC EPA. Jednakże tego rodzaju zgoda podlega określonym warunkom i wymaganiom dotyczącym reżimu handlowego, który ma być stosowany wobec RPA, sytuacji MAT, zakresu przyszłej umowy oraz określeniu ofert taryfowych.

Wniosek SADC jest akceptowalny o ile określa on jasno rolę RPA w negocjacjach i stanowi tak bardzo potrzebną podstawę do dalszych dyskusji, rozwijanej w oparciu o instytucjonalnie spójną i gospodarczo zintegrowaną grupę głównych państw, którą następnie można by rozszerzyć celem włączenia do niej kolejnych państw tego regionu. Jednakże włączenie RPA do EPA wiązałoby się ze znacznymi wyzwaniami. Ponieważ RPA jest najbardziej konkurencyjną gospodarką w regionie, nie można jej traktować tak samo jak innych członków SACU. WE będzie musiała zróżnicować traktowanie taryfowe, równocześnie zachowując spójność regionalną grupy. O ile system wymiany handlowej zostanie zróżnicowany, WE będzie musiała zagwarantować wykonalność odpowiedniego i rygorystycznego systemu kontroli zasad pochodzenia oraz ustanowić niezależny mechanizm ochronny, który będzie uruchamiany automatycznie w przypadku wzrostu wymiany handlowej, związanego z obchodzeniem reguł.

Wyłączenie wszelkich zobowiązań dotyczących reguł związanych z wymianą handlową (np. usługi, inwestycje, zamówienia rządowe, ułatwienia handlowe, IPR i konkurencyjność) byłoby bardzo trudne do pogodzenia z umową z Kotonu. Ponadto reguły te są esencją wymiaru rozwojowego EPA. W tych dziedzinach oczywiste jest, że WE nie poszukuje dostępu dla swoich przedsiębiorstw. Jej celem jest propagowanie harmonizacji regionalnej oraz preferencji regionalnych, po to aby podmioty handlowe miały do czynienia z przewidywalnymi, przejrzystymi i wykonywalnymi regułami. Podejście w oparciu o zasadę „krok po kroku" w odniesieniu do klauzul Przeglądu celem określenia akceptowalnego pakietu reguł EPA byłoby możliwym do przyjęcia kompromisem.

Wreszcie „kontraktualizacja“ systemu EBA, jak o to wnioskowały Mozambik, Angola i Tanzania (MAT), nie jest zgodna z regułami WTO, ponieważ nie spełniałaby ona wymagań art. XXIV GATT, a zatem powodowałaby dyskryminację innych członków EBA. WE uważa, że nie należy tych krajów wykluczać z procesu negocjacyjnego EPA, ponieważ doprowadziłoby to do dalszej fragmentacji regionu, zamiast wzmacniać integrację regionalną, co jest przecież głównym celem EPA. W każdym razie bez względu na formę EPA, przyszła umowa powinna pozostać otwarta dla krajów ACP tego regionu, które będą chciałby przystąpić do niej w późniejszym terminie.

Celem niniejszego komunikatu jest wytłumaczenie zalet zmiany dyrektyw dotyczących negocjacji umów o partnerstwie gospodarczym z krajami i regionami AKP celem formalnego włączenia Republiki Południowej Afryki do procesu negocjacyjnego EC-SADC EPA, jak również zmiany warunków, które wiązałyby się z przedmiotową zmianą.

Załącznik 1 do niniejszego komunikatu stanowi projekt Uzupełnienia do zmiany dyrektyw dotyczących negocjacji umów o partnerstwie gospodarczym z krajami i regionami AKP.

Załącznik 2 zawiera odpowiedź WE w odniesieniu do ram SADC EPA przedstawionych w dniu 7 marca 2006 r.

Załączony dokument roboczy służb Komisji stanowi wstępną ocenę wpływu, w której zwięźle wytłumaczono w jakim stadium znajdują się negocjacje EC-SADC EPA, jakie są problemy, które należy rozwiązać oraz jakie istnieją kwestie gospodarcze i instytucjonalne związane z przedmiotową zmianą.

Załącznik 1

UZUPEłNIENIE DO DYREKTYW W SPRAWIE NEGOCJACJI UMÓW O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM Z KRAJAMI I REGIONAMI AKP

(dok. 9930/02 z dnia 12.06.2002)

1. Po przedłożeniu wniosku złożonego przez grupę negocjacyjną SADC EPA w dniu 7 marca 2006 r., RPA należy zaprosić do przyłączenia się do grupy państw AKP negocjujących EPA w Afryce południowej.

2. Pod warunkiem, że EPA zostanie zawarta z tą grupą państw AKP, włącznie z RPA, zastąpi ona ustalenia handlowe TDCA w dniu swojego wejścia w życie.

3. Ze względu na konkurencyjność RPA, niezbędne jest utrzymanie dla niej oddzielnego systemu handlowego w odniesieniu do dostępu towarów na rynek WE.

4. Przepisy dotyczące dostępu do rynku w odniesieniu do wymiany handlowej pomiędzy WE a RPA będą negocjowane na podstawie przepisów TDCA i oparte o całościową analizę potencjalnego wpływu na gospodarkę UE.

5. Szczególną uwagę poświęci się wdrożeniu systemu zasad pochodzenia wraz z odpowiednimi środkami egzekwowania, celem zagwarantowania rozróżnienia pomiędzy dwoma różnymi systemami handlowymi na podstawie wcześniejszej oceny ad hoc.

6. Opracowane zostaną również odpowiednie środki ochronne.

Załącznik 2

Odpowiedź WE w odniesieniu do Ram SADC EPA

przedstawiona w dniu 7 marca 2006 r.

Podstawa

W dniu 7 marca 2006 r. grupa SADC EPA przedstawiła następujący wniosek dotyczący negocjacji EPA: Republika Południowej Afryki powinna uczestniczyć w negocjacjach EPA; Mozambikowi, Angoli i Tanzani należy przyznać nieoparte o zasadę wzajemności traktowanie EBA na zasadzie umownej; Dostęp do rynku powinien być jedyną kwestią podlegającą negocjacjom; kwestie nowej generacji można przedyskutować w oparciu o zasadę współpracy, jednakże bez zobowiązań w ramach EPA. Jeżeli chodzi o dostęp do rynku, od WE wymaga się rozszerzenia ekwiwalencji EPA na wszystkie kraje, włączając w to Republikę Południowej Afryki. W odpowiedzi na to UE zaoferowano by dostęp aktualnie zdefiniowany w ramach Umowy dwustronnej w sprawie handlu, rozwoju i współpracy zawartej między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki (TDCA) do wszystkich członków Południowo Afrykańskiej Unii Celnej (SACU). Oferta takiego dostępu do rynku dla UE byłaby jednakże zależna od podwyżki obecnie stosowanych opłat celnych TDCA w odniesieniu do pewnej liczby produktów celem rozwiania obaw Botswany, Lesotho, Namibii i Swazilandu (BLNS). Lesotho należy poświęcić szczególna uwagę ze względu na jego status kraju LDC.

Konfiguracja

Wniosek SADC jest akceptowalny o ile określa on jasno rolę RPA w negocjacjach i stanowi tak bardzo potrzebną podstawę do dalszych dyskusji, rozwijaną w oparciu o instytucjonalnie spójną i gospodarczo zintegrowaną grupę głównych państw, którą następnie można by rozszerzyć celem włączenia do niej kolejnych państw tego regionu.

Dlatego też WE uważa, że można wyrazić zgodę na włączenie Republiki Południowej Afryki do EC-SADC EPA. Jednakże tego rodzaju zgoda podlega określonym warunkom i wymaganiom zależnym od sytuacji Mozambiku, Angoli i Tanzanii (kraje „MAT“), zakresowi przyszłej umowy oraz określeniu ofert taryfowych.

WE uważa, że wniosek grupy SADC EPA wyłączyłby Mozambik, Angolę i Tanzanię z procesu negocjacyjnego EPA i wpłynąłby znacznie na dalszy podział regionu, zamiast wzmacniać integrację regionalną, co jest głównym celem EPA.

W każdym razie i bez względu na ostateczny kształt SADC EPA, umowa powinna pozostać otwarta na wszystkie kraje AKP tego regionu, które zechciałyby się do niej przyłączyć w okresie późniejszym, pod warunkiem wyrażenia na to zgody przez strony umowy.

Dostęp do rynku towarów

Ze względu na konkurencyjność RPA, w szczególności w rolnictwie, niezbędne jest przyznanie innego systemu dostępu do rynku UE Republice Południowej Afryki oraz innym członkom EPA.

Oferta taryfowa WE oparta byłaby na sytuacji, która de facto już istnieje, z jednej strony na TDCA, a z drugiej na postanowieniach umowy z Kotonu. Wszelkie dodatkowe koncesje taryfowe dla krajów BLNS i MAT ustalano by w wyniku negocjacji EPA i zależałyby one od wysiłku tych państw mających na celu przyjęcie zobowiązań dotyczących zasad wymiany handlowej. Nie przewiduje się w najbliższej przyszłości rozszerzenia traktowania DFQF o Republikę Południowej Afryki.

Jeżeli chodzi o dostęp towarów UE do rynku SADC EPA, TDCA powinno również stanowić punkt wyjścia negocjacji. Z zasady WE przeciwstawia się objęciu towarów UE na wywóz do RPA podwyżką taryf TDCA.

WE uważa również, że w ramach SACU szczególną uwagę należy poświęcić Lesotho, ze względu na jego status LDC. Powyższe kwestie zostaną wzięte pod uwagę podczas negocjacji.

Nie oparte o zasadę wzajemności oraz umowne traktowanie DFQF dla Angoli, Mozambiku i Tanzanii nie jest zgodne z zasadami WTO, ponieważ nie spełniałoby ono wymagań art. XXIV GATT i w ten sposób powodowało dyskryminację beneficjentów EBA. Celem EPA powinno być osiągnięcie pełnego dostępu do rynku dla jak największej liczby krajów SADC EPA (innych niż RPA), przy równoczesnym uznaniu potrzeby rozwiązania kwestii systemu przywozu w odniesieniu do kilku wrażliwych produktów.

Jeżeli wreszcie którekolwiek państwo zdecydowało się nie uznawać postanowień EPA dotyczących dostępu do rynku, jego taryfy celne zostałyby być oparte o jednostronny system UE GSP (EBA o ile należą one do grupy LDC) lub, w przypadku Republiki Południowej Afryki, do TDCA.

Zagadnienia nowej generacji

Jeżeli chodzi o zakres przyszłej umowy, WE uważa, że EPA nie może ograniczać się jedynie do przepisów dotyczących dostępu do rynku i pozostawiać poza swoim zakresem wszelkie inne odniesienia do regulacyjnych zobowiązań dotyczących strony dostaw (np. usług; inwestycji; zamówień rządowych; ułatwień handlu; praw własności intelektualnej; konkurencyjności; pracy i środowiska naturalnego). Wspomniane kwestie są esencją pakietu rozwoju zrównoważonego EPA i są niezbędne do dokonania dalszego postępu w stronę głębszej integracji regionalnej. W przypadku, gdy brak możliwości powoduje ryzyko trudności w realizacji zobowiązań w tych dziedzinach, należy rozważyć podjęcie odpowiednich środków w ramach instrumentów rozwoju współpracy, w szczególności umowy z Kotonu, państw członkowskich lub programów innych podmiotów udzielających pomocy. Można rozważyć udzielenie pomocy związanej ze zobowiązaniami dotyczącymi reguł.

WE może postanowić, że podejście typu „krok po kroku“ byłoby pomocne w określeniu akceptowalnego pakietu. Celem powinno być skupienie się na regułach porządkujących wymianę handlową w dziedzinie usług, inwestycji, ułatwień handlowych oraz zajęcie się innymi związanymi z wymianą handlową zasadami w okresie późniejszym.

EPA i TDCA

Wreszcie WE zgadza się, że proces negocjacyjny należy usprawnić. Zarówno przegląd TDCA (w odniesieniu do zagadnień handlowych) oraz negocjacje EPA należy połączyć w jeden proces oraz należy zaplanować szereg jasno zdefiniowanych spotkań technicznych oraz spotkań urzędników wyższego szczebla celem zapewnienia, że możliwości państw członkowskich SADC nie zostaną nadwyrężone. Rozważyć można zorganizowanie spotkania ministrów pod koniec 2006 r. celem ustalenia kierunków procesu negocjacyjnego.