KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 24.4.2019 COM(2019) 192 final 2019/0096(CNS) Wniosek DYREKTYWA RADY zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i dyrektywę 2008/118/WE w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego w odniesieniu do działań obronnych w ramach Unii



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Podatek od wartości dodanej (VAT) jest powszechnym podatkiem konsumpcyjnym, którego koszt ostatecznie ponosi konsument końcowy, lecz który jest pobierany przez przedsiębiorstwa dostarczające towary lub usługi. Zakres VAT, określony w art. 2 dyrektywy VAT, jest bardzo szeroki i obejmuje odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług przez podatnika na terytorium państwa członkowskiego oraz import towarów do Unii Europejskiej (UE). Jednym z celów dyrektywy VAT było sporządzenie wspólnego wykazu zwolnień z VAT, tak aby zasoby własne UE mogły być gromadzone w porównywalny sposób we wszystkich państwach członkowskich. Dlatego też zwolnienie jakiejkolwiek transakcji z podatku VAT wymaga wprowadzenia w dyrektywie VAT szczególnego przepisu. W dyrektywie VAT nie przewidziano ogólnych zwolnień z tytułu dostarczania towarów lub świadczenia usług w celach związanych z bezpieczeństwem i obroną. Z zasady towary dostarczane siłom zbrojnym lub usługi świadczone na ich rzecz bądź też towary przez nie importowane są w związku z tym obciążone podatkiem VAT. Koszt podatku VAT jest odzwierciedlony w zwiększeniu przychodów, które podatek generuje dla skarbu państwa (jako organy publiczne siły zbrojne nie są w stanie odzyskać tego podatku), co z kolei przekłada się na budżet, z którego finansowane są działania takie jak obrona narodowa. Dyrektywa przewiduje zwolnienie w odniesieniu do dostaw siłom zbrojnym jakiegokolwiek państwa będącego stroną Traktatu Północnoatlantyckiego, które to siły biorą udział we wspólnych działaniach obronnych. Zwolnienie to zostało ustanowione w celu uwzględnienia sytuacji, w których następuje przerwanie obiegu dochodów i wydatków, ponieważ podatek VAT od takich dostaw zwykle stanowiłby dochód państwa, w którym przedmiotowe siły zbrojne są zlokalizowane, a nie państwa, z którego pochodzą. Dyrektywa w sprawie akcyzy przewiduje podobne zwolnienie z podatku akcyzowego w przypadku przemieszczania wyrobów akcyzowych na użytek sił zbrojnych państwa będącego członkiem Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO). Chociaż działania obronne NATO są objęte zakresem dyrektywy VAT od 1977 r., a zakresem dyrektywy w sprawie akcyzy – od 1993 r., przedmiotowe zwolnienia nie dotyczą dostaw związanych ze wspólnymi działaniami obronnymi w ramach Unii, ponieważ nie istnieje jeszcze wspólna unijna polityka obronna. Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), ustanowiona w 2000 r. jako europejska polityka bezpieczeństwa i obrony (EPBiO), jest jednak kluczowym instrumentem działań zewnętrznych i obejmuje stopniowe kształtowanie wspólnej polityki obronnej Unii. Traktat z Lizbony, który wszedł w życie w grudniu 2009 r., stanowił kamień milowy w rozwoju WPBiO. Traktat o Unii Europejskiej (TUE), zmieniony Traktatem z Lizbony, zawiera klauzulę wzajemnej pomocy i umożliwił państwom członkowskim zacieśnienie współpracy w sprawach wojskowych za pośrednictwem „stałej współpracy strukturalnej” (PESCO). W Traktacie z Lizbony ustanowiono również Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ), która wspiera Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa w zakresie wszystkich jego obowiązków, w tym WPBiO. Fakt, że wysoki przedstawiciel jest również jednym z wiceprzewodniczących Komisji, ułatwia gromadzenie wszystkich niezbędnych zasobów UE oraz stosowanie kompleksowego podejścia do zarządzania kryzysowego w UE. Komitet Wojskowy UE (EUMC), który został utworzony w 2001 r., jest najwyższym organem wojskowym Rady. Kieruje on wszelką działalnością wojskową w ramach UE i doradza w planowaniu i realizacji misji i operacji wojskowych w ramach WPBiO oraz w zakresie rozwoju zdolności wojskowych. Ustanowiony również w 2001 r. i działający pod wojskowym kierownictwem EUMC Sztab Wojskowy Unii Europejskiej (EUMS) jest źródłem wojskowej wiedzy fachowej w UE. Zapewnia wczesne ostrzeganie, ocenę sytuacji i planowanie strategiczne misji i zadań, o których mowa w art. 42 ust. 1 i art. 43 ust. 1 TUE. Przyczynia się on również do procesu szczegółowego opracowania, oceny i analizy zdolności obronnych. W czerwcu 2016 r. globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej stworzyła podstawy dla dalszego rozwoju WPBiO w kierunku trzech kluczowych priorytetów: reagowania na zewnętrzne konflikty i kryzysy, budowania zdolności partnerów oraz ochrony Unii i jej obywateli. W grudniu 2017 r. Rada Europejska wezwała wysokiego przedstawiciela, Komisję i państwa członkowskie do przedstawienia prac dotyczących mobilności wojskowej, zarówno w ramach PESCO, jak i w kontekście współpracy NATOUE. W marcu 2018 r., w ramach działań następczych po wspólnym komunikacie z listopada 2017 r. dotyczącym poprawy mobilności wojskowej w UE, Komisja i wysoki przedstawiciel przedstawili wspólny komunikat w sprawie planu działania na rzecz mobilności wojskowej. W tym planie działania uznaje się potrzebę równego traktowania działań obronnych w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych, a tym samym opóźnień i kosztów w obszarze mobilności wojskowej, oraz zachęcania państw członkowskich do współpracy. Wymaga to od Komisji oceny możliwości dostosowania podejścia do opodatkowania VAT w odniesieniu do działań obronnych w ramach UE i w ramach NATO. W dniu 19 listopada 2018 r. Rada przyjęła swoje konkluzje w sprawie bezpieczeństwa i obrony w kontekście globalnej strategii na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej. Rada z zadowoleniem przyjęła wyraźne postępy poczynione w ciągu ostatnich dwóch lat w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony i podkreśliła znaczenie utrzymania tej dynamiki poprzez nieprzerwane zaangażowanie państw członkowskich i instytucji UE. W szczególności Rada z zadowoleniem przyjęła postępy w realizacji PESCO oraz bieżące działania na rzecz poprawy mobilności personelu wojskowego, sprzętu i wyposażenia przeznaczonych do rutynowej działalności i do wykorzystania podczas kryzysu i konfliktu, zarówno w UE, jak i poza jej terytorium. Zgodnie z planem działania i konkluzjami Rady celem niniejszego wniosku jest dostosowanie podejścia do opodatkowania VAT w odniesieniu do działań obronnych w ramach UE i NATO w takim stopniu, w jakim jest to możliwe. We wniosku należy podkreślić, że chociaż istnieją wspólne działania obronne w ramach Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, to wspólna unijna polityka obronna jeszcze nie istnieje. Podobnie należy dostosować ustalenia dotyczące zwolnień z podatku akcyzowego, jak przewidziano w dyrektywie w sprawie akcyzy. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie planu działania w sprawie VAT z 2016 r., w którym to planie określono sposoby modernizacji systemu VAT, tak aby stał się on prostszy, bardziej odporny na oszustwa i przyjazny dla przedsiębiorstw. Spójność z tytułem IX rozdział 8 dyrektywy VAT (Zwolnienia dotyczące niektórych transakcji uznanych za eksport), w szczególności art. 151 ust. 1 lit. c) (i lit. d)) dyrektywy VAT oraz jego wykładnią przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), i z art. 12 ust. 1 lit. c) dyrektywy w sprawie akcyzy zostaje osiągnięta poprzez wyłączenie z zakresu zwolnień dostaw towarów i świadczenia usług na rzecz sił zbrojnych państwa członkowskiego, w którym te towary lub usługi są dostarczane.

Ograniczenie zakresu wniosku do sytuacji, w których dochodzi do przerwania obiegu dochodów i wydatków, jest ponadto zgodne z art. 151 ust. 1 lit. aa) (i lit. b)) dyrektywy VAT. Dostawy krajowe mogą być zwolnione, tylko jeżeli są dostarczane do UE organom ustanowionym przez UE lub organom międzynarodowym. Podobnie jak NATO, będące uznanym organem międzynarodowym, i EDA, będąca organem UE objętym Protokołem w sprawie przywilejów i immunitetów i spełniającym ograniczenia i warunki określone w tym protokole, dowództwo operacji i inne podmioty ustanowione do celów obronnych w ramach WPBiO mogłyby korzystać ze zwolnienia zgodnie z warunkami i ograniczeniami przyjmującego państwa członkowskiego, jeżeli spełniają wymogi określone w art. 151 ust. 1 lit. aa) (lub lit. b)) dyrektywy VAT. Celem wniosku nie jest wprowadzenie środków umożliwiających obejście tych wymogów ani pozbawienie przyjmującego państwa członkowskiego możliwości określenia warunków i ograniczeń. Wreszcie, zgodnie z brzmieniem art. 151 ust. 1 lit. c) (i lit. d)) dyrektywy VAT dostawy na rzecz sił zbrojnych i towarzyszącego im personelu cywilnego mogą zostać zwolnione z podatku jedynie wówczas, gdy siły te biorą udział we wspólnych działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO. W związku z tym zwolnienia nie obejmują rozmieszczenia sił zbrojnych wyłącznie do celów bezpieczeństwa, misji humanitarnych i ratowniczych lub powoływania się na klauzulę solidarności określoną w art. 222 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, która to klauzula nie ma wpływu na kwestie obronne. Biorąc pod uwagę, że dyrektywa VAT nie zezwala na żadne zwolnienie z podatku dostaw na rzecz organów publicznych innych niż siły zbrojne, ograniczenie zakresu zwolnień do działań obronnych, a tym samym do działań, które zasadniczo wykonywane są wyłącznie przez siły zbrojne, jest zgodne z zasadą neutralności podatkowej, stanowiącą nieodłączny element wspólnego systemu VAT, oraz z art. 20 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Prawo UE zasadniczo wykluczałoby odmienne traktowanie sił zbrojnych pod względem podatku VAT w porównaniu z innymi organami rządowymi, np. policją, lub z organizacjami nienastawionymi na zysk w trakcie wykonywania podobnych zadań. •Spójność z innymi politykami Unii Wniosek jest spójny z globalną strategią na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej oraz z Planem realizacji globalnej strategii w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony, zawierającym propozycje wdrożenia globalnej strategii UE w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony. Stanowi to realizację zobowiązania Komisji w ramach planu działania na rzecz mobilności wojskowej do oceny możliwości dostosowania podejścia do opodatkowania VAT w odniesieniu do działań obronnych w ramach UE i w ramach NATO. Wniosek jest również spójny z europejskim planem działań w sektorze obrony, który to plan obejmuje uruchomienie Europejskiego Funduszu Obronnego, i z mechanizmem ATHENA, w oparciu o który (zgodnie z art. 41 ust. 2 TUE) finansowane są wspólne koszty misji i operacji wojskowych UE w ramach WPBiO. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Dyrektywa będąca przedmiotem niniejszego wniosku zmieni dyrektywę VAT i dyrektywę w sprawie akcyzy na podstawie art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W artykule tym przewiduje się, że Rada, stanowiąc jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Parlamentem Europejskim oraz Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, uchwala przepisy dotyczące harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków pośrednich. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Brak dostosowania podejścia do opodatkowania VAT i podatku akcyzowego w odniesieniu do działań obronnych w ramach UE i w ramach NATO wynika z obecnie obowiązujących dyrektywy VAT i dyrektywy w sprawie akcyzy. Państwa członkowskie nie były w stanie rozwiązać tego problemu samodzielnie. Dostosowanie wymaga przedłożenia przez Komisję wniosku w sprawie zmiany obu dyrektyw. •Proporcjonalność Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów Traktatów związanych ze sprawnym funkcjonowaniem jednolitego rynku oraz stopniowym kształtowaniem wspólnej polityki obronnej w ramach WPBiO. Dotychczasowe zwolnienia dotyczące działań obronnych w ramach NATO, które są już uwzględnione i mają ograniczony zakres, nie zostaną przedłużone. Dzięki niniejszemu wnioskowi zakres zwolnień będzie podobny dla działań obronnych prowadzonych w ramach Unii i w ramach NATO. Chociaż każde zwolnienie ma wpływ na dochody podatkowe, rozszerzenie zakresu tych zwolnień na działania obronne UE będzie miało minimalny wpływ na podstawę opodatkowania. •Wybór instrumentu Mając na uwadze zmianę dyrektywy VAT i dyrektywy w sprawie akcyzy, proponuje się dyrektywę. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Obecnie nie istnieją przepisy dotyczące podatku VAT lub podatku akcyzowego od dostaw związanych z działaniami obronnymi UE. Nie są dostępne dane dotyczące odpowiednich dostaw w ramach działań obronnych NATO. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Z państwami członkowskimi skonsultowano się w ramach Grupy ds. Przyszłości Podatku VAT. Zasadniczo potwierdziła się potrzeba podjęcia działań na szczeblu UE poprzez wprowadzenie zwolnienia z podatku VAT w odniesieniu do dostaw związanych z działaniami obronnymi w ramach UE, podobnie jak w przypadku dostaw związanych z działaniami obronnymi w ramach NATO na podstawie art. 151 ust. 1 lit. c) i d) dyrektywy VAT. Niniejszy wniosek stanowi realizację tego celu i zachowuje spójność między podatkiem VAT a podatkiem akcyzowym.

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Wiedza ekspercka uzyskana w drodze konsultacji z przedstawicielami ESDZ, EDA i ekspertami w dziedzinie obrony, którzy zapewniali wsparcie członkom Grupy ds. Przyszłości Podatku VAT, była wystarczająca, by przygotować niniejszy wniosek. •Analiza skutków Niniejszemu wnioskowi nie towarzyszy ocena skutków, ponieważ cel sam w sobie określa wariant strategiczny. Biorąc ponadto pod uwagę ograniczony zakres proponowanego zwolnienia, niniejszy wniosek nie powoduje żadnych skutków społecznych, gospodarczych ani środowiskowych. W niniejszej sekcji przeanalizowano wpływ środka na dochody z tytułu podatku VAT w porównaniu z podstawowym scenariuszem zakładającym niepodejmowanie żadnych działań. Ponieważ szczegółowe dane na temat wydatków wojskowych są poufne lub niedostępne, analiza opiera się na przybliżonych szacunkach. Działania w ramach WPBiO, które byłyby objęte zwolnieniami, są następujące: 1)misje i operacje wojskowe: W ramach WPBiO UE przeprowadza od 2003 r. misje i operacje wojskowe na podstawie (aktualnej) podstawy prawnej art. 42 ust. 4 art. i 43 ust. 2 TUE. Obecnie prowadzonych jest sześć misji/operacji wojskowych w sąsiedztwie Unii i w Afryce. Misje i operacje w ramach WPBiO mogą mieć miejsce wyłącznie poza terytorium Unii, ale zwolnienia objęłyby działania w obrębie Unii będące częścią takiego (ponownego) rozmieszczenia (rozmieszczenie do dowództwa operacji, tranzyt, przemieszczanie, przygotowania do rozmieszczenia, ćwiczenia, spotkania itp.); 2)grupy bojowe: Jeżeli chodzi o grupy bojowe UE na podstawie art. 42 ust. 1 TUE, rozszerzenie zwolnień nie będzie miało wpływu na dochody z tytułu podatku VAT lub podatku akcyzowego, ponieważ grupy bojowe nie zostały dotychczas rozmieszczone. W przypadku (ponownego) rozmieszczenia (do miejsca, które znajdowałoby się poza Unią) zwolnienia objęłyby powiązane działania WPBiO w Unii; 3)wzajemna pomoc: Nie można przewidzieć wpływu zwolnień na dochody z tytułu podatku VAT i podatku akcyzowego ze względu na wzajemną pomoc zgodnie z art. 42 ust. 7 TUE w przypadku, gdy jakiekolwiek państwo członkowskie stanie się ofiarą napaści zbrojnej na jego terytorium. Po atakach terrorystycznych, które miały miejsce w Paryżu w dniu 13 listopada 2015 r., Francja wystąpiła o taką pomoc i wsparcie ze strony innych państw członkowskich. Oprócz dwustronnych wkładów niektóre państwa członkowskie postanowiły zwiększyć swój udział w wojskowej misji EUTM Mali w ramach WPBiO; 4)PESCO: Można przyjąć, że stała współpraca strukturalna ustanowiona ostatnio zgodnie z art. 46 TUE, w której uczestniczy 25 państw członkowskich, doprowadzi do utraty dochodów z tytułu podatku VAT i podatku akcyzowego. PESCO umożliwia zainteresowanym i posiadającym zdolności państwom członkowskim ściślejszą współpracę w dziedzinie obrony, wspólne planowanie, opracowywanie projektów w zakresie zdolności i inwestowanie w nie oraz zwiększanie gotowości operacyjnej i wkładu ze strony ich sił zbrojnych; oraz 5)działania EDA: Obecnie utrata dochodów w związku z działalnością EDA wynikałaby jedynie z działań, o których mowa w art. 42 ust. 3 i art. 45 TUE i które obejmują regularne kształcenie i szkolenia operacyjne. Aby kwalifikować się do zwolnienia, projekty musiałyby obejmować rozmieszczenie sił zbrojnych jednego państwa członkowskiego w innym państwie członkowskim. Zwolnienie nie byłoby dostępne dla sił zbrojnych innych krajów, które podpisały porozumienia administracyjne z EDA. Państwa spoza UE należące do NATO mogą jednak korzystać z istniejących zwolnień. Dane dotyczące wydatków na obronę w przypadku członków EDA są publikowane na portalu danych dotyczących obrony Europejskiej Agencji Obrony. Wydatki związane z działaniami zleconymi w ramach outsourcingu i czynnościami obsługowymi w przypadku wszystkich państw członkowskich (z wyjątkiem Danii) wyniosły w 2014 r. 5,3 mld EUR (najnowsze dostępne dane). W danych tych nie wprowadzono rozróżnienia między: –dostawami krajowymi, które nie są objęte zwolnieniem; oraz –dostawami w innym państwie członkowskim, które zasadniczo dotyczyłyby działań w ramach WPBiO lub NATO. Można racjonalnie założyć, że większość kwoty (co najmniej 80 %) odnosi się do tej pierwszej kategorii i tylko niewielka jej część (maksymalnie 20 %) – do drugiej. Około połowę dostaw w innymi państwie członkowskim zazwyczaj stanowi ponadto zakwaterowanie dla rozmieszczonych sił zbrojnych, co normalnie podlegałoby zwolnieniu z VAT na podstawie art. 135 ust. 1 lit. l) dyrektywy VAT.

Można zatem przyjąć, że maksymalnie 10 % całkowitej kwoty (530 mln EUR) mogłoby podlegać zwolnieniu z VAT na mocy nowych przepisów lub byłoby już objęte zwolnieniem dla działań w ramach NATO. Dotyczy to dostaw towarów (np. żywności, paliwa, specjalnych cieczy, sprzętu, produktów farmaceutycznych, energii elektrycznej, wody, gazu) i świadczenia usług (np. catering, komunikacja, konserwacja, naprawa, transport, opłaty drogowe). Podczas gdy szacunki nie uwzględniają żadnego zwiększenia wydatków na cele wojskowe przez państwa członkowskie w wyniku rosnącego znaczenia WPBiO, obejmują one koszty istniejącego zwolnienia związanego z NATO. Rozsądne jest zatem, by stosować szacunkową kwotę 530 mln EUR jako wskaźnik dla działań zleconych w ramach outsourcingu, co może następnie przełożyć się na ewentualną utratę dochodów z tytułu podatku VAT dla wszystkich państw członkowskich w wysokości około 80 mln EUR (przyjmując średnią stawkę VAT na poziomie 18 %). Jeśli chodzi o akcyzę, produkty energetyczne (np. paliwo silnikowe) i energia elektryczna powinny stanowić główną kategorię produktów objętych zwolnieniem. Podobnie jak w przypadku podatku VAT można założyć, że około 10 % takich kosztów byłoby zwolnione z akcyzy w przyszłości. Nie są jednak dostępne dane, które mogłyby stanowić podstawę do ilościowego określenia wpływu. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie Wniosek nie ma związku z programem sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT) i nie ma żadnego szczególnego wpływu na mikroprzedsiębiorstwa i MŚP. 4.WPŁYW NA BUDŻET Rozszerzając zakres zwolnień z podatku VAT, wniosek mógłby ograniczyć dochody z tytułu podatku VAT pobierane przez państwa członkowskie, a co za tym idzie również zasoby własne oparte na VAT. Chociaż nie będzie to miało negatywnego wpływu na budżet UE, ponieważ zasoby własne oparte na dochodzie narodowym brutto (DNB) stanowią rekompensatę dla wszelkich wydatków niepokrytych przez tradycyjne zasoby własne i zasoby własne oparte na VAT, niepobrane zasoby własne oparte na VAT z niektórych państw członkowskich musiałyby zostać zrekompensowane przez wszystkie państwa członkowskie za pomocą zasobów własnych opartych na DNB. Akcyza nie jest zasobem własnym. Wniosek nie ma zatem wpływu finansowego na budżet Unii. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Komisja będzie monitorować wdrażanie proponowanych środków w ramach swoich obowiązków w zakresie zapewnienia prawidłowego stosowania unijnych przepisów dotyczących podatku VAT i akcyzy. •Objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Art. 1 wniosku wprowadza następujące zmiany do dyrektywy VAT: –do art. 22 dodaje się akapit, który odzwierciedla istniejący akapit odnoszący się do sił zbrojnych państwa będącego członkiem NATO. Nowy przepis gwarantuje, że wykorzystanie towarów przez siły zbrojne państw członkowskich biorące udział w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO będzie traktowane jako odpłatne wewnątrzunijne nabycie, przy czym towary, które nie zostały nabyte na zasadach regulujących opodatkowanie VAT na rynku krajowym państwa członkowskiego, w którym siły stacjonują, zostaną sprowadzone do ich własnego państwa członkowskiego i wykorzystane przez te siły na ich użytek lub na użytek towarzyszących im pracowników cywilnych w ich tym państwie. Przepis ten ma zastosowanie w przypadku, gdy import towarów nie kwalifikowałby się do zwolnienia na mocy art. 143 ust. 1 lit. ga); –litera ga) zostaje dodana do art. 143 ust. 1 jako odzwierciedlenie zwolnienia, o którym mowa w lit. h) w odniesieniu do importu towarów przez członków NATO. Nowy przepis wprowadza zwolnienie z podatku VAT importu towarów do państw członkowskich przez siły zbrojne innych państw członkowskich uczestniczące w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO, w przypadku gdy towary te przeznaczone są do użytku tych sił lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub do zaopatrzenia ich mes lub kantyn; oraz –do art. 151 ust. 1 dodaje się lit. ba) i bb), które stanowią odzwierciedlenie zwolnienia przewidzianego w lit. c) i d) w przypadku działań obronnych w ramach NATO. Zwolnienie, o którym mowa w art. 151 ust. 1 lit. ba), obejmuje dostawy towarów lub świadczenie usług na terytorium państwa członkowskiego, przeznaczone do użytku przez siły zbrojne innych państw członkowskich lub towarzyszący im personel cywilny, lub też do zaopatrzenia ich mes lub kantyn, w przypadku gdy siły te uczestniczą w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO. Zwolnienie, o którym mowa w art. 151 ust. 1 lit. bb), obejmuje dostawy towarów lub świadczenie usług dokonywane z przeznaczeniem do innego państwa członkowskiego na rzecz sił zbrojnych każdego z państw członkowskich, innego niż państwo członkowskie przeznaczenia, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego im personelu cywilnego, lub też do zaopatrzenia ich mes lub kantyn, gdy siły te biorą udział w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO.

Podobnie jak zwolnienie dotyczące działań obronnych w ramach NATO, przedmiotowe zwolnienie nie obejmuje zatem dostaw krajowych – na rzecz własnych sił zbrojnych państw członkowskich – takich towarów, jak części zamienne do sprzętu wojskowego, lub takich usług, jak usługi w zakresie napraw i transportu; oraz w art. 2 wprowadza się zwolnienie z akcyzy w odniesieniu do działań obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO. Zwolnienie to obejmie dostawy wyrobów akcyzowych na rzecz sił zbrojnych jakiegokolwiek państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, na terytorium którego akcyza jest wymagalna, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego personelu cywilnego, lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, w przypadku gdy siły te uczestniczą w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO. 2019/0096 (CNS) Wniosek DYREKTYWA RADY zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i dyrektywę 2008/118/WE w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego w odniesieniu do działań obronnych w ramach Unii RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Dyrektywa Rady 2006/112/WE przewiduje pod pewnymi warunkami zwolnienie z podatku od wartości dodanej (VAT) towarów dostarczanych i usług świadczonych na rzecz sił zbrojnych jakiegokolwiek państwa będącego stroną Traktatu Północnoatlantyckiego oraz towarów importowanych przez te siły, jeśli uczestniczą one we wspólnych działaniach obronnych poza ich własnym państwem. (2)Dyrektywa Rady 2008/118/WE przewiduje zwolnienie z podatku akcyzowego wyrobów akcyzowych przeznaczonych do wykorzystania przez siły zbrojne jakiegokolwiek państwa będącego stroną Traktatu Północnoatlantyckiego, innego niż państwo członkowskie, w którym podatek akcyzowy jest wymagalny, do użytku tych sił zbrojnych, towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń określonych przez przyjmujące państwo członkowskie. (3)Takie zwolnienia nie są dostępne w przypadku, gdy siły zbrojne państwa członkowskiego biorą udział w działaniach prowadzonych w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) określonych w tytule V rozdział 2 sekcja 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Priorytetowo należy potraktować konieczność zwiększenia europejskich zdolności w dziedzinie obrony i zarządzania kryzysowego oraz wzmocnienia bezpieczeństwa i obrony Unii. W swoim wspólnym komunikacie z dnia 28 marca 2018 r. dotyczącym Planu działania na rzecz mobilności wojskowej Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisja dostrzegli ogólną potrzebę dostosowania opodatkowania VAT w odniesieniu do działań obronnych w ramach Unii oraz w ramach Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO). (4)Działania obronne przeprowadzane w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO obejmują misje i operacje wojskowe, działalność grup bojowych, wzajemną pomoc, projekty dotyczące stałej współpracy strukturalnej (PESCO) oraz działania Europejskiej Agencji Obrony (EDA). Nie powinny one jednak obejmować działań w ramach klauzuli solidarności ustanowionej w art. 222 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ani żadnych innych dwustronnych lub wielostronnych działań między państwami członkowskimi, które to działania nie odnoszą się do działań obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO. (5)Należy zatem wprowadzić zwolnienie z podatku VAT obejmujące dostawę towarów lub świadczenie usług przeznaczonych do użytku sił zbrojnych państwa członkowskiego lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, gdy siły te uczestniczą w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO poza swoim państwem członkowskim. Dostawy towarów i świadczenie usług na rzecz sił zbrojnych państwa członkowskiego, w którym dostarczane są te towary lub świadczone są te usługi, powinny być wyłączone z zakresu zwolnienia z podatku VAT. (6)Należy również wprowadzić zwolnienie z podatku akcyzowego obejmujące wyroby akcyzowe dostarczane do użytku sił zbrojnych jakiegokolwiek państwa członkowskiego innego niż państwo, na terytorium którego podatek akcyzowy jest wymagalny, gdy takie siły biorą udział w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO poza swoim państwem członkowskim.

(7)Należy ponadto przewidzieć zwolnienie z podatku VAT, jeżeli towary importowane przez siły zbrojne danego państwa członkowskiego są przeznaczone do użytku tych sił lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub do zaopatrzenia ich mes lub kantyn, jeżeli siły te uczestniczą w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO poza swoim państwem członkowskim. (8)Podobnie jak w przypadku zwolnienia w odniesieniu do działań obronnych w ramach NATO, zwolnienie dotyczące działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO powinno mieć ograniczony zakres. Jedynie koszty poniesione w związku z realizacją zadań związanych bezpośrednio z działaniami obronnymi powinny kwalifikować się do zwolnienia. Zadania wykonywane wyłącznie przez personel cywilny lub wykonywane wyłącznie przy użyciu zdolności cywilnych nie powinny być objęte zwolnieniem. Przedmiotowe zwolnienie nie powinno obejmować również takich pozycji, jak części zamienne do sprzętu wojskowego lub usługi transportowe, które siły zbrojne państwa członkowskiego nabywają do użytku w tym państwie członkowskim, a zakresu zwolnienia nie należy rozszerzać o budowę infrastruktury transportowej lub systemów teleinformatycznych. (9)Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie dostosowanie podejścia do opodatkowania VAT i akcyzy w odniesieniu do działań obronnych w ramach Unii i w ramach NATO, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. (10)Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną z dnia 28 września 2011 r. państw członkowskich i Komisji dotyczącą dokumentów wyjaśniających państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, co najmniej jednego dokumentu wyjaśniającego związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione. (11)Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 2006/112/WE i 2008/118/WE, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Zmiany w dyrektywie 2006/112/WE W dyrektywie 2006/112/WE wprowadza się następujące zmiany: 1. w art. 22 dodaje się pierwszy akapit w brzmieniu: „Za odpłatne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się wykorzystanie przez siły zbrojne państwa członkowskiego biorącego udział w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), do ich użytku lub do użytku towarzyszących im pracowników cywilnych, towarów, które nie zostały przez te siły zbrojne nabyte na ogólnych zasadach regulujących opodatkowanie na rynku krajowym państwa członkowskiego, jeżeli import tych towarów nie podlegałby zwolnieniu przewidzianemu w art. 143 ust. 1 lit. ga).”; 2. w art. 143 ust. 1 dodaje się lit. ga) w brzmieniu: „ga)import towarów do państw członkowskich przez siły zbrojne innych państw członkowskich do użytku tych sił lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, jeśli siły te biorą udział w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO;”; 3. w art. 151 ust. 1 dodaje się lit. ba) i bb) w brzmieniu: „ba)dostawy towarów lub świadczenie usług na terytorium państwa członkowskiego, przeznaczone dla sił zbrojnych innych państw członkowskich do użytku tych sił lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, jeśli siły te biorą udział w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO; bb)dostawy towarów lub świadczenie usług dokonywane z przeznaczeniem do innego państwa członkowskiego na rzecz sił zbrojnych każdego z państw członkowskich, innego niż państwo członkowskie przeznaczenia, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, gdy siły te biorą udział w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO;”. Artykuł 2 Zmiana w dyrektywie 2008/118/WE W art. 12 ust. 1 dyrektywy 2008/118/WE dodaje się lit. ba) w brzmieniu: „ba)przez siły zbrojne każdego państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, na terytorium którego podatek akcyzowy jest wymagalny, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, gdy siły te biorą udział w działaniach obronnych przeprowadzanych w celu realizacji działania Unii w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony;”.