4.3.Wniosek ogólny





1.Cel dokumentu

Niniejszy dokument spełnia obowiązek Komisji dotyczący przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania z wykonania art. 5 rozporządzenia (UE) nr 576/2013 (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie zwierząt domowych”).

Opiera się on głównie na wynikach konsultacji przeprowadzonych z właściwymi organami w niektórych państwach członkowskich Unii Europejskiej (UE) i jednym z państw należących do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, Norwegii, dotyczących ich doświadczenia we wdrażaniu tego artykułu.

2.Kontekst prawny

2.1.Wprowadzenie

W rozporządzeniu w sprawie zwierząt domowych ustanowiono wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym do państw członkowskich zwierząt domowych, które towarzyszą właścicielowi na jego odpowiedzialność. Rozporządzenie to stosuje się od dnia 29 grudnia 2014 r.

W rozporządzeniu ustanowiono wykaz gatunków zwierząt, do których powinny mieć zastosowanie zharmonizowane wymogi dotyczące zdrowia zwierząt, jeżeli zwierzęta z tych gatunków są trzymane jako zwierzęta domowe i są przedmiotem przemieszczania o charakterze niehandlowym. Przy sporządzaniu tego wykazu uwzględniono podatność tych gatunków na wściekliznę lub ich rolę w epidemiologii wścieklizny.

Psy, koty i fretki są zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na wściekliznę i wymieniono je w załączniku I część A do tego rozporządzenia („gatunki wymienione w części A”). W rozporządzeniu ustanowiono przepisy dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt tych gatunków.

Zwierzęta trzymane jako zwierzęta domowe, które nie należą do gatunków podatnych na wściekliznę (lub które nie mają epidemiologicznego znaczenia w odniesieniu do wścieklizny), wymieniono w załączniku I część B („gatunki wymienione w części B”). Rozporządzenie stanowi, że do czasu przyjęcia przepisów unijnych, o których mowa w art. 9 i 14, do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt należących do gatunków wymienionych w części B do państw członkowskich stosuje się przepisy krajowe.

Doświadczenie pokazuje, że wewnątrzunijny handel zwierzętami domowymi należącymi do gatunków wymienionych w części A oraz ich przywóz do Unii z państw trzecich może być oszukańczo upozorowany na przemieszczanie o charakterze niehandlowym. Współprawodawcy rozporządzenia w sprawie zwierząt domowych starali się zapobiegać takim oszukańczym praktykom, ponieważ mogą one stanowić zagrożenie dla zdrowia zwierząt. Postanowili zatem ustalić maksymalną liczbę zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w części A, które mogą towarzyszyć swojemu właścicielowi lub upoważnionej osobie, gdy ich właściciel lub upoważniona osoba przemieszcza się z jednego państwa członkowskiego do drugiego bądź z danego terytorium lub państwa trzeciego. Zasadę tę zawarto w art. 5 rozporządzenia i istnieją od niej wyjątki w pewnych określonych warunkach.

2.2.Główne przepisy art. 5 rozporządzenia (UE) nr 576/2013

2.2.1.Gatunki wymienione w części A

Art. 5 ust. 1–4 rozporządzenia w sprawie zwierząt domowych stanowi, że maksymalna liczba zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w części A, które mogą towarzyszyć swojemu właścicielowi lub osobie upoważnionej podczas jednorazowego przemieszczania o charakterze niehandlowym z jednego państwa członkowskiego do drugiego bądź z danego terytorium lub państwa trzeciego do państwa członkowskiego, nie może przekraczać pięciu. W ust. 2 tego artykułu przewiduje się jednak odstępstwo, które pozwala na przekroczenie liczby pięciu zwierząt, jeśli spełnione zostaną pewne warunki dotyczące wieku zwierząt, dowodów w postaci dokumentów, które należy przedstawić, i celu przemieszczania. Kontrole zgodności mające na celu sprawdzenie przestrzegania tych warunków muszą być przeprowadzane zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia.

W przypadku gdy te określone warunki nie są spełnione, a liczba zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w części A przekracza ustaloną maksymalną liczbę, zwierzęta te muszą spełniać odpowiednie wymogi dotyczące zdrowia zwierząt określone w dyrektywie 92/65/EWG oraz, w stosownych przypadkach, podlegać kontrolom weterynaryjnym przewidzianym w dyrektywie 90/425/EWG lub dyrektywie 91/496/EWG.

W związku z tym, że współprawodawcy ustalają maksymalną liczbę zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w części A w rozporządzeniu w sprawie zwierząt domowych, każdą zmianę tego przepisu można rozważyć tylko wówczas, gdy Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek w sprawie zmiany odpowiednich ustępów art. 5 zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą.

2.2.2.Gatunki wymienione w części B

W przypadku gatunków innych niż psy, koty i fretki na mocy art. 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie zwierząt domowych Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających przepisy ustanawiające maksymalną liczbę zwierząt domowych, które mogą towarzyszyć swojemu właścicielowi lub osobie upoważnionej podczas jednorazowego przemieszczania o charakterze niehandlowym.