P6_TA(2006)0019
Zmiany klimatyczne
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zmian klimatycznych
Parlament Europejski,
— uwzgl ędniaj ąc 11 Konferencj ęStron Ramowej Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych
w sprawie Zmian Klimatu oraz odbywaj ącego si ęjednocze śnie, równie żw grudniu 2005 r. w
Montrealu, pierwszego spotkania stron Protoko łu z Kioto,
— uwzgl ędniaj ąc swoje wcze śniejsze rezolucje, a w szczególno ści rezolucj ęz dnia 12 maja 2005 r.
w sprawie Seminarium Ekspertów Rz ądowych na temat zmian klimatycznych (1) oraz rezolucj ęz dnia
16 listopada 2005 r. „Powstrzymywanie globalnych zmian klimatycznych” (2)
— uwzgl ędniaj ąc art. 103 ust. 2 Regulaminu,
1. z zadowoleniem przyjmuje ogólny rezultat konferencji, szczególnie podj ęcie dialogu na temat przy-
szłości polityki dotycz ącej zmian klimatycznych, nie tylko w kontek ście Protoko łu z Kioto, ale równie żw
kontek ście konwencji ramowej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu; przyjmuje
równie żz zadowoleniem znacz ący post ęp techniczny osi ągnięty w ramach wdra żania obecnie obowi ą-
zującej polityki zmian klimatycznych;
2. wyra ża uznanie dla przewodnicz ącej obradom Kanady za pr ężne przygotowanie i przeprowadzenie
konferencji, a żdo owocnego jej zako ńczenia;
3. z zadowoleniem przyjmuje wyra żonąw Montrealu gotowo śćStron Za łącznika I do Protoko łu z Kioto
do przyj ęcia dalszych zobowi ązańna okres po roku 2012; podkre śla jednak że,że kraje te nie rozwi ążą
same problemu i ma świadomo ść,że aby ograniczy ćcałkowite emisje w skali światowej, do tych wysi łków
nale żywłączyćwięcej krajów;
4. z zadowoleniem przyjmuje aktywne zaanga żowanie Unii Europejskiej we wspieranie przyj ęcia na
konferencji w Montrealu mi ędzynarodowego porozumienia, zauwa żając jednocze śnie, że Unia nie mo że
zadowoli ćsięswymi dotychczasowymi osi ągnięciami i dlatego wzywa do utrzymania ambitnych za łożeń
podczas dalszych dyskusji z partnerami mi ędzynarodowymi;
5. wyra ża ubolewanie, że administracja Stanów Zjednoczonych pozostaje niech ętna wobec udzia łuw
jakimkolwiek uk ładzie mi ędzynarodowym w sprawie zmian klimatycznych, jednak docenia fakt, że Stany
Zjednoczone nie blokowa ły porozumienia zawartego w Montrealu; z zadowoleniem przyjmuje postaw ę
wielu kluczowych podmiotów spo łecze ństwa ameryka ńskiego, mi ędzy innymi przedstawicieli obydwu izb i
obydwu partii Kongresu, pa ństwowych organów prawodawczych, burmistrzów, organizacji pozarz ądo-
wych oraz licznych przedstawicieli świata biznesu, którzy podkre ślająznaczenie powstrzymywania zmian
klimatycznych;
6. z zadowoleniem przyjmuje rosn ące zaanga żowanie krajów rozwijaj ących si ę, których uprzemys ło-
wienie post ępuje w szybkim tempie, w dialog na temat zmian klimatycznych oraz usi łowanie przeciw-
dzia łania zmianom klimatycznym i dostosowania si ędo nich w sposób innowacyjny;
7. z uznaniem odnotowuje przyj ęcie szeregu wa żnych środków wykonawczych, maj ących na celu
zapewnienie odpowiedniego wykorzystania potencja łu Protoko łu z Kioto, a w szczególno ści:
i) ostateczne przyj ęcie uzgodnie ńz Marrakeszu oraz zasad stosowania Protoko łu z Kioto (Kyoto Rule
Book);
ii) porozumienie w sprawie ustanowienia mechanizmu kontroli wype łniania zobowi ązańwynikaj ących z
Protoko łu z Kioto;
iii) wzmocnienie mechanizmu czystego rozwoju (CDM), celem zapewnienia lepszego finansowania,
zmniejszenia biurokracji i ogólnego usprawnienia funkcjonowania mechanizmu;24.11.2006 C 287 E/182 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Środa, 18 stycznia 2006 r.PL
(1)Teksty przyj ęte,P6_TA(2005)0177.
(2)Teksty przyj ęte,P6_TA(2005)0433.
iv) ponowne podj ęcie wspólnych wdro żeń, które w przysz łości mog ąodegra ćznacz ącąrolę;
v) przyj ęcie pi ęcioletniego programu dzia łańna rzecz adaptacji do zachodz ących zmian klimatu, jako
uzupe łnienie środków maj ących na celu z łagodzenie skutków tych zmian;
8. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w Montrealu uznano nie tylko, że konieczne jest przyj ęcie nowych
zobowi ązańna okres po roku 2012 przez Strony Za łącznika I do Protoko łu z Kioto, ale że nie mo żna
dopu ścićdo przerwania ci ągłości mi ędzy stosowaniem obecnych i pó źniejszych zobowi ązań; w zwi ązku z
tym liczy na zrozumienie, że podj ęcie nowych rozmów jest spraw ąpiln ą; rozmowy musz ąsięzako ńczyć
odpowiednio szybko, aby umo żliwićprzeprowadzenie procesu ratyfikacji; w tym kontek ście przypomina o
wniosku wyra żonym w wy żej wymienionej rezolucji z dnia 16 listopada 2005 r., aby ostateczny termin
osiągnięcia porozumienia w sprawie przyj ęcia zobowi ązańdotycz ących zmian klimatycznych wyznaczy ć
na koniec roku 2008;
9. pragnie zauwa żyć,że strony Protoko łu z Kioto winny przed łożyćuwagi wst ępne do dnia 15 marca
2006 r. oraz, że pierwsze posiedzenie w łaściwej grupy roboczej ma si ęodby ćw maju 2006 r.;
10. z zadowoleniem przyjmuje podj ęcie w ramach konwencji dialogu, celem przeprowadzenia odpo-
wiednich, skutecznych dzia łańkrajowych i mi ędzynarodowych w odpowiedzi na zmiany klimatyczne, w
których mog łyby uczestniczy ćwszystkie pa ństwa; zauwa ża ponadto, że odb ędzie si ęto w formie warsz-
tatów, że termin zg łaszania uwag przez wszystkie strony mija dnia 15 kwietnia 2006 r. oraz, że zostanie
sporz ądzone sprawozdanie na temat kwestii poruszanych na dwóch nast ępnych konferencjach stron (COP
12 i COP 13);
11. wzywa do intensywnego dialogu mi ędzy Parlamentem, Komisj ąi Rad ąw kontek ście wspomnianych
terminów;
12. nalega, aby UE przedstawi ła ambitny program rozmów w ramach Protoko łu z Kioto oraz w ramach
konwencji;
13. przypomina o nast ępujących dwóch celach strategicznych przyj ętych w wy żej wymienionej rezolucji
z dnia 16 listopada 2005 r.:
i) ograniczenie wzrostu temperatur w skali światowej do 2 °C w stosunku do poziomu sprzed uprzemy-
słowienia;
ii) znaczne zmniejszenie emisji dla krajów rozwini ętych wysoko ści 30 % do roku 2020 oraz 60-80 % do
roku 2050;
14. wyzywa do szczegó łowej analizy zysków i strat wynikaj ących z metod innowacyjnych, takich jak
koncepcja ograniczenia i konwergencji, pozwalaj ących pa ństwom uprzemys łowionym b ędącym stronami
Załącznika I na dodatkowe zmniejszenie emisji, oraz proponowanej metody podejmowania zobowi ązań
sektorowych, która polega łaby na przyj ęciu dobrowolnych pu łapów emisji gazów wywo łujących efekt
cieplarniany dla poszczególnych sektorów przemys łowych przez kluczowe pa ństwa rozwijaj ące si ę, którym
w zamian udzielono by wsparcia rynkowego i technologicznego w celu utrzymania emisji na jak najni ż-
szym poziomie;
15. przypomina o poparciu, jakiego udziela dalszemu wykorzystaniu mechanizmów elastyczno ści oraz o
długoterminowym celu utworzenia światowego rynku dwutlenku w ęgla w oparciu o handel emisjami (cap
and trade);
16. uwa ża,że jednym z najwa żniejszych sposobów przeciwdzia łania zmianom klimatycznym jest rozwój
technologiczny; zauwa ża,że UE powinna zintensyfikowa ćwspó łprac ętechnologiczn ąz innymi krajami i
dlatego wzywa do szczegó łowego zbadania mo żliwo ści oferowanych przez nowe technologie, takie jak
stosowanie odnawialnych źróde łenergii oraz poch łanianie i przechowywanie dwutlenku w ęgla;
potwierdza, że dzi ęki technologiom w zakresie środowiska naturalnego UE mo żes ięstaćbardziej konku-
rencyjna, przyczyniaj ącs ięjednocze śnie w znacznym stopniu do redukcji emisji; zauwa ża,że technologie
w zakresie środowiska naturalnego s ąwobec tego g łównym elementem strategii zrównowa żonego
rozwoju, która jest zgodna z zobowi ązaniami UE wynikaj ącymi z Protoko łu z Kioto oraz ze strategi ą
lizbo ńską; jest zdania, że nale ży wspiera ćbadania naukowe w tej dziedzinie oraz przyj ąćjasne cele ekolo-
giczne z my śląo szerokim zastosowaniu najlepszych dost ępnych technologii;24.11.2006 C 287 E/183 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Środa, 18 stycznia 2006 r.PL
17. uwa ża,żep a ństwa uprzemys łowione b ędące stronami Za łącznika I w dalszym ci ągu musz ą
odgrywa ćzasadnicz ąrolęw powstrzymywaniu zamian klimatycznych na poziomie światowym; w zwi ązku
z tym wzywa strony Za łącznika I do Protoko łu z Kioto do wype łnienia bie żących zobowi ązańoraz przy-
jęcia nowych, ambitnych zobowi ązańna okres po roku 2012; wzywa ponadto te pa ństwa uprzemys ło-
wione, które nie ratyfikowa ły Protoko łu z Kioto, do ponownego rozwa żenia swego stanowiska, do podj ęcia
energicznych dzia łańkrajowych, a w przysz łości do aktywnego udzia łu w przysz łych negocjacjach mi ędzy-
narodowych, celem w łączenia si ęw polityk ęzmian klimatycznych;
18. podkre śla kluczowe znaczenie w łączenia pa ństw rozwijaj ących si ę, których uprzemys łowienie post ę-
puje w szybkim tempie, w przysz łąpolityk ęzmian klimatycznych, przy jednoczesnym pe łnym poszano-
waniu ich żywotnych interesów oraz przy wsparciu ich rozwoju gospodarczego i zwalczania ubóstwa;
zwraca uwag ęna ich niech ętny stosunek do przyjmowania na obecnym etapie wi ążących pu łapów zmniej-
szenia emisji, wyra ża jednak nadziej ę,że oka żes ięto mo żliwe i uwa ża,że dobrowolne przyj ęcie pu łapów
sektorowych stanowi łoby pierwszy krok w tym kierunku; podkre śla,że ubóstwo i s łabe wyniki dzia łańw
dziedzinie ochrony środowiska id ąze sob ąw parze oraz wzywa w zwi ązku z tym UE i jej Pa ństwa Cz łon-
kowskie do przyj ęcia ambitnej polityki technologicznego partnerstwa i transferu technologii z krajami
rozwijaj ącymi si ę, umo żliwiaj ąc im bardziej zrównowa żony i nieszkodliwy dla klimatu rozwój gospodarczy
i wzrost dobrobytu;
19. nalega, aby zarówno poszczególne pa ństwa UE, jak i ca ła UE, wywi ązywa łys ięze swych bie żących
zobowi ązań, poniewa żw przeciwnym razie mog łoby to doprowadzi ćdo podwa żenia wiod ącej pozycji UE
w rozmowach mi ędzynarodowych; w zwi ązku z tym zobowi ązuje si ędo prowadzenia w sposób bardziej
regularny nadzoru nad wewn ętrznymi dzia łaniami UE w dziedzinie zmian klimatycznych oraz nad skutecz-
nościąprzyj ętych rozwi ązań;
20. podkre śla zasadnicze znaczenie zintegrowanego podej ścia UE do polityki w dziedzinie zmian klima-
tycznych oraz jej zgodno ści z politykami sektorowymi w dziedzinach takich jak: oszcz ędno śćenergii i
wykorzystanie odnawialnych źróde łenergii, transport, rolnictwo, przemys ł, badania i rozwój itp., które
powinny si ęwzajemnie uzupe łniać, a nie by ćze sob ąsprzeczne; nalega zw łaszcza na potrzeb ęścisłej
kontroli tych polityk pod wzgl ędem ich wp ływu na zmiany klimatyczne oraz na ustanowienie środków na
rzecz zmniejszenia tego wp ływu do poziomu, do którego UE zobowi ązałas ięw Protokole z Kioto; zwraca
uwag ęna szczegó łowe propozycje przyj ęte w tym celu w rezolucji z dnia 16 listopada 2005 r.;
21. podkre śla,że polityka energetyczna jest kluczowym elementem naszej globalnej strategii dotycz ącej
zmian klimatycznych: zró żnicowanie naszych źróde łenergii i przej ście na alternatywne, bardziej zrówno-
ważone i przyjazne dla środowiska rodzaje energii daje wielkie mo żliwo ści pod wzgl ędem redukcji emisji;
ponadto zwraca uwag ęna fakt, i żdzięki temu zró żnicowaniu UE b ędzie mniej zale żna od źróde łzewn ętrz-
nych i mniej nara żona na kryzysy w dostawie energii;
22. wzywa do dok ładnego zbadania nast ępujących kwestii:
i) ogó łuśrodków na lata 2008-2012 w europejskim systemie handlu uprawnieniami do emisji w zwi ązku
z istniej ącymi strategiami politycznymi i środkami, których celem jest redukcja emisji gazów cieplarnia-
nych w innych sektorach, aby zagwarantowa ćdotrzymanie zobowi ązańzawartych w Protokole z
Kioto;
ii) dzia łania europejskiego systemu handlu uprawnieniami do emisji oraz mo żliwo ści jego usprawnienia
podczas kolejnej rewizji (np. w drodze analizy rozwi ązańalternatywnych wobec nieodp łatnego przy-
znawania uprawnie ńna podstawie historycznego poziomu emisji (grandfathering), takich jak alokacja
w oparciu o wielko śćprodukcji z okre ślonym poziomem odniesienia (benchmarking) i sprzeda żna
aukcji), mo żliwo ści rozszerzenia jego zakresu i obj ęcia nim innych sektorów, jak równie żmożliwo ści
połączenia z systemami w innych pa ństwach;
iii) stosowania w pa ństwach UE mechanizmu CDM oraz kredytów na wspólne wdro żenia w celu dodat-
kowej redukcji emisji w Europie, a tak że poprawy skuteczno ści ich oddzia ływania na środowisko natu-
ralne;
23. podkre śla potrzeb ędalszego umocnienia przez Europ ęjej przewagi technologicznej oraz zwalczania
zmian klimatycznych poprzez transfer technologii; domaga si ęwobec tego opracowania prostych wytycz-
nych w ramach mechanizmu CDM i projektów wspólnych wdro żeń,z w łaszcza w celu umo żliwienia M ŚP
czerpania korzy ści z potencja łu gospodarczego wschodz ących rynków dwutlenku w ęgla;24.11.2006 C 287 E/184 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Środa, 18 stycznia 2006 r.PL
24. podkre śla,że UE potrzebna jest strategia komunikacyjna w dziedzinie zmian klimatycznych, obej-
muj ąca upowszechnianie najnowszych bada ńnaukowych na temat zmian klimatycznych, informowanie o
kosztach zaniechania dzia łań, dostarczanie szczegó łowych informacji na temat zawarto ści dwutlenku w ęgla
we wszystkich produktach i us ługach, polityk ęprowadzona przez UE i propozycje Unii, obecny stan nego-
cjacji mi ędzynarodowych oraz szczegó łowe dzia łania podejmowane przez UE, Pa ństwa Cz łonkowskie i
bezpo średnio przez obywateli;
25. wzywa wszystkie swoje w łaściwe komisje i delegacje do ścisłej wspó łpracy w kwestiach zwi ązanych
ze zmianami klimatycznymi, celem zapewnienia lepszej koordynacji polityki przemys łowej, polityki ener-
getycznej, transportowej, rolnictwa, bada ńi rozwoju oraz innych inicjatyw z celami w dziedzinie zmian
klimatycznych oraz do regularnego rozpatrywania kwestii zwi ązanych ze zmianami klimatycznymi przez
delegacje mi ędzyparlamentarne oraz w ramach Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawczego;
26. ponownie wyra ża niezadowolenie z wykluczenia pos łów wchodz ących w sk ład delegacji UE z
udzia łu w spotkaniach koordynacyjnych UE i wzywa do szybkiego rozwi ązania tego problemu, w miar ę
możliwo ści przed COP w listopadzie 2006 r.;
27. zobowi ązuje swojego Przewodnicz ącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rz ądom
i parlamentom Pa ństw Cz łonkowskich, Sekretariatowi Ramowej Konwencji Organizacji Narodów Zjedno-
czonych w sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC), z pro śbąo rozpowszechnienie go w śród umawiaj ących si ę
stron spoza UE.
P6_TA(2006)0020
Środowiskowe aspekty zrównowa żonego rozwoju
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie środowiskowych aspektów zrównowa żonego
rozwoju (2005/2051(INI))
Parlament Europejski,
— uwzgl ędniaj ąc swoj ąrezolucj ęz dnia 31 maja 2001 r. w sprawie polityki ochrony środowiska i zrów-
nowa żonego rozwoju: przygotowanie Rady Europejskiej w Göteborgu (1),
— uwzgl ędniaj ąc swoj ąrezolucj ęz dnia 28 lutego 2002 r. w sprawie strategii zrównowa żonego rozwoju
w perspektywie Rady Europejskiej w Barcelonie (2),
— uwzgl ędniaj ąc swoj ąrezolucj ęz dnia 16 maja 2002 r. w sprawie przygotowania światowego szczytu w
dziedzinie zrównowa żonego rozwoju w 2002 r. (3),
— uwzgl ędniaj ąc dokument roboczy Komisji zatytu łowany „W łączenie aspektów ochrony środowiska
naturalnego do innych polityk — podsumowanie procesu z Cardiff” (COM(2004)0394),
— uwzgl ędniaj ąc komunikat Komisji zatytu łowany „Przegl ąd Strategii Zrównowa żonego Rozwoju UE na
rok 2005: Wst ępne podsumowania i przysz łe kierunki realizacji” (COM(2005)0037),
— uwzgl ędniaj ąc konkluzje Rady Europejskiej w Göteborgu (15-16 czerwca 2001 r.), w Barcelonie
(15-16 marca 2002 r.) i w Brukseli (16-17 czerwca 2005 r.),
— uwzgl ędniaj ąc Strategi ęLizbo ńskąw wersji po przegl ądzie, przyj ętąprzez Rad ęEuropejsk ąw dniach
22-23 marca 2005 r.,24.11.2006 C 287 E/185 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Środa, 18 stycznia 2006 r.PL
(1) Dz.U. C 47 E z 21.2.2002, str. 223.
(2) Dz.U. C 293 E z 28.11.2002, str. 84.
(3) Dz.U. C 180 E z 31.7.2003, str. 507 i 517.