[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 19.12.2008

KOM(2008) 873 wersja ostateczna

2008/0253 (CNS)

Wniosek

DYREKTYWA RADY

ustanawiająca zasady organizacj kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z krajów trzecich (Wersja ujednolicona)

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.

Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.

Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.

2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.

3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę ujednolicenia , które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.

Ujednolicenie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.

Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania ujednolicanych aktów.

4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie dyrektywy Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającej dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG[3]. Nowa dyrektywa zastąpi włączone do niej akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian, jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.

5. Wniosek w sprawie ujednolicenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, dyrektywy 91/496/EWG i aktów ją zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy stara i nowa numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku IV do ujednoliconej dyrektywy.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

2008/0253 (CNS)

Wniosek

DYREKTYWA RADY

ustanawiająca zasady organizacj kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych Ö do Õ Wspólnoty z krajów trzecich (Wersja ujednolicona)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. Ö 37 Õ,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],

a także mając na uwadze, co następuje:

ê

(1) Dyrektywa Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniająca dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG[6] została kilkakrotnie znacząco zmieniona[7]. W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem ujednolicić.

ê 91/496/EWG motyw 1

(2) Żywe zwierzęta są wyszczególnione w wykazie zamieszczonym w załączniku I do traktatu.

ê 91/496/EWG motyw 2

(3) Ustalenie zasad na poziomie Wspólnoty w sprawie organizacji kontroli weterynaryjnych dotyczących zwierząt pochodzących z krajów trzecich pomaga zapewnić dostawy i stabilność rynku oraz prowadzi do harmonizacji środków niezbędnych dla ochrony zdrowia zwierząt.

ê 91/496/EWG

(4) Kontroli w zakresie dokumentacji i identyfikacji należy poddać każdą partię zwierząt z krajów trzecich w momencie ich wejścia na obszar Wspólnoty.

(5) Należy ustalić zasady dotyczące organizacji kontroli oraz działań następujących po kontrolach fizycznych, przeprowadzanych w całej Wspólnocie przez właściwe organy weterynaryjne.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

(6) Należy wprowadzić przepis dotycząc zabezpieczeń Ö . W związku z tym Õ Komisja powinna mieć możliwość działania, szczególnie poprzez inspekcję miejsc, w których prowadzone są kontrole, oraz przyjęci środków odpowiednich do okoliczności.

(7) W celu zapewnienia sprawności systemu kontroli należy wprowadzić procedurę zatwierdzającą oraz prowadzić inspekcje granicznych posterunków kontroli Ö . Õ Należy także dokonywać wymiany urzędników upoważnionych do przeprowadzania kontroli zwierząt pochodzących z krajów trzecich.

(8) Ustalenie wspólnych zasad na poziomie Wspólnoty Ö jest Õ niezbędne, gdyż wprowadzenie rynku wewnętrznego Ö doprowadziło Õ do zniesienia wewnętrznych kontroli granicznych.

ê 91/496/EWG motyw 11 (dostosowany)

(9) Ö Środki niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[8]. Õ

ê

(10) Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku III część B,

ê 91/496/EWG (dostosowany)

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Ö ROZDZIAŁ I Õ

Ö Zakres i definicje Õ

ê 91/496/EWG

Artykuł 1

1. Kontrole weterynaryjne w odniesieniu do zwierząt z trzecich wprowadzanych na obszar Wspólnoty są przeprowadzane przez Państwa Członkowskie zgodnie z niniejszą dyrektywą.

2. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do kontroli weterynaryjnych zwierząt domowych towarzyszących podróżującym w celach niekomercyjnych, z wyjątkiem koniowatych.

Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się definicje zawarte w art. 2 dyrektywy Rady 90/425/EWG[9].

Ponadto stosuje się następujące definicje:

a) «kontrola dokumentów» oznacza sprawdzenie świadectw weterynaryjnych lub dokumentów towarzyszących zwierzęciu;

b) «kontrola tożsamości» oznacza, wyłącznie wzrokowe, sprawdzenie zgodności dokumentów lub świadectw ze zwierzętami oraz obecności i zgodności znaków, które muszą być widoczne na zwierzętach;

c) «kontrola fizyczna» oznacza kontrolę samego zwierzęcia, w tym, o ile jest to możliwe, pobieranie próbek i badania laboratoryjne oraz, tam gdzie jest to właściwe, dodatkowych badań w czasie kwarantanny;

d) «importer» oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wwozi zwierzęta do Wspólnoty;

e) «partia» oznacza pewną ilości zwierząt tej samej rasy, objętych tym samym świadectwem weterynaryjnym lub dokumentem, przewożonych tym samym środkiem transportu i pochodzących z tego samego kraju trzeciego lub tej samej części tego kraju;

ê 91/496/EWG (dostosowany)

f) «graniczny posterunek kontroli» oznacza każdy posterunek kontroli znajdujący się przy granicy zewnętrznej jednego z obszarów określonych w załączniku I do dyrektywy Rady 97/78/WE[10], wyznaczony i zatwierdzon zgodnie z art. 6 Ö niniejszej dyrektywy Õ.

ROZDZIAŁ II

Organizacja kontroli i działania pokontrolne

Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie gwarantują, że:

a) importerzy są zobowiązani do powiadomienia, z wyprzedzeniem jednego dnia roboczego, personelu weterynaryjnego granicznego posterunku kontroli, gdzie zostaną zgłoszone zwierzęta, o ilości, gatunku i przybliżonym czasie przybycia zwierząt;

b) zwierzęta przesyłane są bezpośrednio, pod urzędowym nadzorem, do granicznego posterunku kontroli określonego w art. 6, lub, gdy jest to właściwe, do stacji kwarantanny określonej w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. b);

c) bez uszczerbku dla przepisów Ö szczególnych przyjętych Õ zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3, zwierzęta mogą opuścić ten posterunek lub stację dopiero po poświadczeniu:

(i) w formie określonej w art. 7 ust. 1 lit. b) lub art. 8, że kontrola weterynaryjna została przeprowadzona na tych zwierzętach zgodnie z art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 lit.) a), b) i d) oraz art. 8 i 9, Ö bez zastrzeżeń właściwego organu Õ;

(ii) że kontrola weterynaryjna została opłacona oraz że, gdy jest to właściwe, wniesiony został depozyt na poczet kosztów określonych w art. 10 ust. 6 i art. 12 ust. 4;

d) bez uszczerbku dla przepisów szczególnych przyjętych zgodnie z procedurą określoną w art. 23 ust. 3 Ö niniejszej dyrektywy, organ celny Õ zezwala na zwolnienie do wolnego obrotu na obszarach określonych w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE Ö dopiero po poświadczeniu Õ spełnienia wymagań określonych w lit. c) niniejszego ustępu.

2. Szczególne przepisy Ö wykonawcze do Õ niniejszego artykułu przyjmowane są, w razie potrzeby, zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

Artykuł 4

1. Państwa Członkowskie gwarantują, że niezależnie od przeznaczenia celnego zwierząt każda partia zwierząt z krajów trzecich jest poddawana przez władze weterynaryjne kontroli dokumentacji i identyfikacji w granicznym posterunku kontroli znajdującym się na jednym z obszarów określonych w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE, i odpowiednio zatwierdzana, w celu sprawdzenia:

a) pochodzenia zwierząt;

b) Ö ich dalszego Õ przeznaczenia, w szczególności w przypadku tranzytu lub w przypadku zwierząt, których handel nie jest zharmonizowany na poziomie Wspólnoty lub które podlegają szczególnym wymaganiom ustalonym decyzjami Wspólnoty w odniesieniu do Państw Członkowskich przeznaczenia

c) że dane znajdujące się na świadectwach lub dokumentach zapewniają gwarancje wymagane przepisami Wspólnoty lub w przypadku zwierząt, których handel nie jest zharmonizowany na poziomie Wspólnoty, gwarancje wymagane na podstawie przepisów krajowych stosowanych w różnych przypadkach objętych niniejszą dyrektywą

ê 92/438/EWG art. 9 pkt 1 (dostosowany)

d) że Ö , zgodnie z informacjami przekazanymi w ramach Õ procedury opisanej w art. 1 ust. 1 tiret pierwsze decyzji Rady 92/438/EWG[11] Ö, dana partia nie została odrzucona Õ .

ê 91/496/EWG (dostosowany)

2. Bez Ö uszczerbku dla wyłączeń na podstawie Õ art. 8, urzędowy lekarz weterynarii musi przeprowadzić kontrolę fizyczną zwierząt zgłoszonych w granicznym posterunku kontroli. Kontrola ta obejmuje, w szczególności:

a) badanie kliniczne zwierząt w celu zapewnienia zgodności stanu zwierząt z informacją zawartą w załączonym świadectwie lub dokumencie oraz stwierdzenia, że zwierzęta są zdrowe klinicznie.

b) badania laboratoryjne, które okazują się konieczne lub są wymagane zgodnie z normami wspólnotowymi;

c) o ile jest to możliwe, sprawdzenie próbek urzędowych pod względem obecności pozostałości oraz możliwie jak najszybsza ich analiza;

ê 91/628/EWG art. 11 ust. 3

d) weryfikację zgodności z wymogami rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005[12].

ê 91/496/EWG

Do celów następnych kontroli podczas transportu oraz, tam gdzie jest to właściwe, kontroli zgodności z dodatkowymi wymaganiami dotyczącymi gospodarstw rolnych będących miejscem przeznaczenia, urzędowy lekarz weterynarii przekaże właściwym organom Państw Członkowskich przeznaczenia niezbędne informacje, z zastosowaniem systemu wymiany informacji określonego w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG.

W wypełnianiu tych zadań urzędowemu lekarzowi weterynarii może pomagać wykwalifikowany personel, odpowiednio przeszkolony oraz pracujący pod jego kierownictwem.

ê 92/438/EWG art. 9 pkt 2

Badanie musi być przeprowadzone po sprawdzeniu baz danych określonych w art. 1 ust. 1 tiret drugie decyzji 92/438/EWG.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

3. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 i 2, Ö w przypadku Õ zwierząt wprowadzanych do portu morskiego lub lotniczego na jednym z obszarów określonych w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE kontrola tożsamości i kontrola fizyczna mogą być przeprowadzone w takim porcie morskim lub lotniczym przeznaczenia, pod warunkiem, że znajduje się tam graniczny posterunek kontroli określony w art. 6 oraz że zwierzęta kontynuują podróż, odpowiednio, drogą morską lub powietrzną na pokładzie tego samego statku lub samolotu. W takich przypadkach właściwe organy, które przeprowadziły kontrolę dokumentacji, informują, bezpośrednio lub poprzez lokalne organy weterynaryjne, o tym, że zwierzęta przeszły kontrolę urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli Państwa Członkowskiego przeznaczenia, za pomocą systemu wymiany informacji określonego w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG.

4. Wszelkie wydatki poniesione w wyniku stosowania niniejszego artykułu obciążają nadawcę, odbiorcę lub ich przedstawicieli, przy czym nie istnieje możliwość zwrotu tych kosztów przez Państwa Członkowskie.

ê 91/496/EWG art. 4 ust. 2 lit. a) akapit drugi (dostosowany)

5. Zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3 istnieje możliwość przyznania, z zachowaniem pewnych warunków i zgodnie z zasadami określanymi na podstawie tej samej procedury, odstępstw od zasady indywidualnego badania klinicznego Ö , o którym mowa w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu, Õ w odniesieniu do pewnych kategorii i gatunków zwierząt.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

6. Ö Szczegółowe zasady stosowania ust. 1-5 Õ, w tym przepisy dotyczące szkolenia i kwalifikacji personelu pomocniczego, są przyjmowane, w razie potrzeby, zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

Artykuł 5

Wprowadzenie zwierząt na obszar określon w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE jest zakazane, jeżeli kontrola wykaże, że:

a) zwierzęta gatunków, w odniesieniu do których zharmonizowano przepisy importowe na poziomie Wspólnoty, pochodzą, bez uszczerbku dla szczególnych warunków określonych w art. 19 ppkt (ii) dyrektywy Rady [90/426/EWG][13] , z obszaru lub części obszaru kraju trzeciego, który nie znajduje się w wykazach sporządzonych zgodnie z przepisami Wspólnoty Ö dotyczącymi danych Õ gatunków lub z którego zakazany jest przywóz zgodnie z decyzją Wspólnoty;

b) zwierzęta inne niż te, o których mowa w lit. a), nie odpowiadają wymaganiom określonym przepisami krajowymi odnoszącymi się do różnych przypadków objętych niniejszą dyrektywą;

c) zwierzęta są chore lub podejrzane o chorobę zakaźną lub zarażone chorobą zakaźną bądź chorobą stanowiącą zagrożenie dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, albo z jakiejkolwiek innej przyczyny określonej przepisami Wspólnoty;

d) wywożący kraj trzeci nie dostosował się do wymagań określonych przepisami Wspólnoty;

e) zwierzęta nie są w stanie kontynuować podróży;

f) świadectwo weterynaryjne lub dokument towarzyszący zwierzętom nie spełnia warunków ustalonych zgodnie z przepisami Wspólnoty lub, tam gdzie nie zharmonizowano przepisów, wymaga określonych przepisami krajowymi odnoszącymi się do różnych przypadków objętych niniejszą dyrektywą.

Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

Artykuł 6

1. Graniczne posterunki kontroli muszą spełniać wymagania niniejszego artykułu.

2. Graniczne posterunki kontroli muszą:

a) znajdować się w miejscu wejścia na jeden z obszarów, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE;

Jednakże, tam gdzie jest to wymuszone warunkami geograficznymi (jak nabrzeże wyładunkowe, stacja kolejowa, przejścia) i pod warunkiem, że w danym przypadku posterunek kontroli znajduje się daleko od gospodarstw rolnych lub miejsc przechowywania zwierząt, które mogą być zakażone chorobą zakaźną, dopuszczalne jest usytuowanie posterunku kontroli w pewnej odległości od przejścia granicznego;

b) znajdować się na obszarze celnym pozwalającym na przeprowadzenie innych formalności administracyjnych, w tym formalności celnych związanych z przywozem;

c) być wyznaczone i zatwierdzone zgodnie z ust. 3;

ê 91/496/EWG

è1 92/438/EWG art. 9 pkt 3

d) podlegać urzędowemu lekarzowi weterynarii, który odpowiada faktycznie za kontrole. Urzędowy lekarz weterynarii może być wspierany przez odpowiednio przeszkolony personel pomocniczy pracujący pod jego kierownictwem.è1 Urzędowy lekarz weterynarii gwarantuje, że przeprowadzane są wszystkie aktualizacje baz danych wskazanych w art. 1 tiret trzecie decyzji 92/438/EWG. ç

ê 91/496/EWG (dostosowany)

3. Po umieszczeniu granicznych posterunków Ö kontroli Õ na ostatecznym wykazie przez władze krajowe, działające wspólnie z departamentami Komisji Ö dla zweryfikowania zgodności Õ posterunków z minimalnymi wymaganiami określonymi w załączniku I, Państwa Członkowskie przedkładają Komisji wykaz granicznych posterunków kontroli odpowiedzialnych za przeprowadzanie kontroli weterynaryjnych zwierząt oraz przedstawiają następujące informacje:

ê 91/496/EWG

a) rodzaj granicznego posterunku kontroli:

(i) port;

(ii) port lotniczy;

(iii) posterunek drogowy;

(iv) punkt kolejowy;

b) rodzaje zwierząt, które mogą być kontrolowane w danym granicznym posterunku kontroli, z podaniem dostępnych urządzeń i personelu weterynaryjnego oraz ze wskazaniem zwierząt, które nie mogą być kontrolowane w tych posterunkach, a także, dla zarejestrowanych zwierząt koniowatych, godziny otwarcia specjalnie do tego celu zatwierdzonego granicznego posterunku kontroli;

c) personel wyznaczony do kontroli weterynaryjnych:

(i) liczbę urzędowych lekarzy weterynarii z przynajmniej jednym lekarzem na zmianie w czasie godzin otwarcia granicznego posterunku kontroli;

(ii) liczbę odpowiednio wyszkolonego personelu pomocniczego lub asystentów;

d) opis urządzeń i pomieszczeń dostępnych do przeprowadzania:

(i) kontroli dokumentów;

(ii) kontroli fizycznej;

(iii) pobierania próbek;

(iv) badań ogólnych określonych w art. 4 ust. 2 lit. b);

(v) badań szczególnych wymaganych przez urzędowego lekarza weterynarii;

e) powierzchnię pomieszczeń przeznaczonych do przechowywania zwierząt, których badania nie zostały zakończone;

f) rodzaj urządzeń pozwalających na szybką wymianę informacji, w szczególności z innym granicznym posterunkiem kontroli;

g) wielkość przewozów (rodzaje i ilości zwierząt przechodzących przez dany graniczny posterunek kontroli).

4. Działając wspólnie z właściwymi władzami krajowymi, Komisja przeprowadz inspekcje granicznych posterunków kontroli, wyznaczonych zgodnie z ust. 3, w celu stwierdzenia, czy przepisy dotyczące kontroli weterynaryjnych są jednolicie stosowane oraz czy dane graniczne posterunki kontroli rzeczywiście posiadają niezbędną infrastrukturę oraz spełniają minimalne wymagania zawarte w załączniku I.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

W celu ustanowienia wykazu granicznych posterunków kontroli Komisja przedkłada Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt sprawozdanie dotyczące wyników kontroli określonych w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, a także propozycje po uwzględnieniu wniosków ze sprawozdania. Wykaz ten jest zatwierdzany, a następnie aktualizowany zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

Komisja publikuje Ö wspólnotowy Õ wykaz zatwierdzonych granicznych posterunków kontroli oraz kolejne aktualizacje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

5. W razie potrzeby Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3 szczegółowe zasady konieczne do wykonania ust.1-4.

Artykuł 7

1. W przypadku, gdy gatunki zwierząt, dla których zharmonizowano przepisy na poziomie Wspólnoty, nie mają być wprowadzone na rynek Państwa Członkowskiego przeprowadzającego kontrole określone w art. 4, urzędowy lekarz weterynarii w granicznym posterunku kontroli, bez uszczerbku dla szczególnych wymagań stosowanych w odniesieniu do zwierząt koniowatych zarejestrowanych i posiadających dokument identyfikacji określony dyrektywą Rady 90/427/EWG[14]:

a) dostarcza zainteresowanej osobie kopię lub, w przypadku gdy partia zwierząt została podzielona, kilka indywidualnie uwierzytelnionych kopii oryginalnych świadectw dotyczących tych zwierząt; okres ważności tych świadectw nie może przekroczyć 10 dni;

b) wydaje świadectwo, zgodne ze wzorem sporządzonym przez Komisję w ramach procedury określonej w art. 22 ust. 3, poświadczające, że kontrola określona w art. 4 ust. 1 oraz art. Ö 4 ust. Õ 2 lit.) a), b) i d) została przeprowadzona zgodnie z wymaganiami urzędowego lekarza weterynarii oraz wyszczególniające rodzaje pobranych próbek oraz wyniki badań laboratoryjnych lub określające spodziewany termin wyników;

ê 91/496/EWG

c) zachowuje oryginał świadectwa lub świadectw towarzyszących zwierzętom.

2. Szczegółowe zasady stosowania ust. 1 przyjmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

3. Po przejściu zwierząt przez graniczny posterunek kontroli handel zwierzętami, o których mowa w ust. 1 i dla których wydano zezwolenie na wprowadzenie na obszar określony w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE, jest prowadzony zgodnie z zasadami kontroli weterynaryjnej ustanowionymi w dyrektywie 90/425/EWG.

ê Sprostowanie 91/496/EWG (Dz.U. L 141 z 31.5.2008, s. 22)

W szczególności informacje przekazane właściwej władzy miejsca przeznaczenia za pomocą systemu wymiany informacji określonego w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG muszą precyzować, czy:

ê 91/496/EWG

a) zwierzęta są przeznaczone dla Państwa Członkowskiego lub na obszar o szczególnych wymogach;

b) pobrano próbki, ale nie są znane wyniki testów w momencie, gdy partia opuszcza graniczny posterunek kontroli.

Artykuł 8

1. Państwa Członkowskie gwarantują, że kontrole weterynaryjne dotyczące przywozu gatunków zwierząt nieobjętych załącznikiem A do dyrektywy 90/425/EWG prowadzone są zgodnie z następującymi przepisami:

a) w przypadku gdy zwierzęta zgłoszone są bezpośrednio w jednym granicznym posterunku kontroli Państwa Członkowskiego, które zamierza je importować, winny one przejść w tym posterunku wszystkie kontrole określone w art. 4;

b) w przypadku gdy zwierzęta zgłoszone są w punktach kontroli granicznej innego Państwa Członkowskiego, za uprzednią zgodą tego państwa:

ê 91/496/EWG (dostosowany)

(i) wszystkie kontrole określone w art. 4 są przeprowadzane w tym posterunku w imieniu Państwa Członkowskiego przeznaczenia, w celu zapewnienia, w szczególności, że jego wymagania odnośnie do zdrowia zwierząt zostały spełnione; Ö albo Õ

(ii) jeśli istnieje porozumienie między właściwymi organami centralnymi Ö takich Õ dwóch Państw Członkowskich, a także ewentualnie Państwa Członkowskiego tranzytu, w tym posterunku granicznym są przeprowadzane wyłącznie kontrole określone w art. 4 ust. 1, natomiast kontrole określone w art. 4 ust. 2 w w Państwie Członkowskim przeznaczenia.

W tym drugim przypadku zwierzęta mogą opuścić graniczny posterunek kontroli po przeprowadzeniu kontroli dokumentacji i identyfikacji, wyłącznie w zaplombowanych pojazdach oraz wyłącznie po dokonaniu następujących czynności przez urzędowego lekarza weterynarii:

- wykazaniu na kopii świadectwa lub, w przypadku podziału wysyłki, na kopiach oryginałów świadectw, że zwierzęta zostały przepuszczone, a kontrole zostały przeprowadzone,

- poinformowaniu władz weterynaryjnych miejsc przeznaczenia lub ewentualnie władz weterynaryjnych Państwa Członkowskiego tranzytu, za pomocą systemu wymiany informacji określonego w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG, że zwierzęta zostały przepuszczone,

- niezależnie od przepisów art. 3 ust. 1 lit. c), Ö zwolnieniu Õ zgłoszonych zwierząt Ö przekazanemu Õ do właściwych organów celnych w granicznym posterunku kontroli.

W przypadku zwierząt przeznaczonych do uboju Państwa Członkowskie mogą zastosować wyłącznie rozwiązanie określone w ppkt (i).

Państwa Członkowskie informują Komisję i przedstawicieli innych Państw Członkowskich spotykających się w ramach Komitetu, o którym mowa w art. 22 ust. 1, o przypadkach zastosowania rozwiązań określonych w ppkt (ii).

2. Państwa Członkowskie, do czasu przyjęcia szczegółowych decyzji określonych w przepisach Wspólnoty, zapewniają, aby zwierzęta, którymi handel został zharmonizowany na poziomie Wspólnoty, lecz które pochodzą z kraju trzeciego, Ö dla którego Õ nie zostały jeszcze ustanowione jednolite warunki zdrowia zwierząt, były importowane z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) zwierzęta muszą pozostać raju trzecim wysyłki przynajmniej przez okresy wskazane w art. 7 lit. c) dyrektywy Rady 2004/68/WE[15];

b) zwierzęta muszą być poddane kontroli określonej art. 4;

c) zwierzęta nie mogą opuścić granicznego posterunku kontroli lub stacji kwarantanny, chyba że kontrole te wykazują, że zwierzę lub partia zwierząt:

(i) bez uszczerbku dla szczególnych wymagań wobec krajów trzecich dotyczących chorób nieznanych we Wspólnocie, odpowiada wymaganiom zdrowia zwierząt stosowanym w handlu danym gatunkiem, zawartym w dyrektywach określonych w załączniku A do dyrektywy 90/425/EWG lub wymaganiom zdrowia zwierząt zawartym w dyrektywie 2004/68/WE; albo

(ii) spełnia, w odniesieniu do konkretnych chorób, warunki równorzędności wymagań kraju trzeciego i wymagań Wspólnoty, Ö uznane Õ na zasadzie wzajemności, zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

d) w przypadku przeznaczenia zwierząt do Państwa Członkowskiego, któremu przysługują dodatkowe gwarancje określone art. 3 ust. 1 lit. e), ppkt (iii) oraz (iv) dyrektywy 90/425/EWG, muszą one spełniać odpowiednie wymagania ustalone dla handlu wewnątrzwspólnotowego,

e) po przejściu granicznego posterunku kontroli zwierzęta do uboju muszą być przekazane do rzeźni przeznaczenia, a zwierzęta do chowu i produkcji lub hodowli wodnej muszą być przekazane gospodarstwu rolnemu będącemu miejscem przeznaczenia;

3. Państwa Członkowskie zapewniają, aby, jeżeli kontrole określone w ust. 1 i 2 wykazują, że zwierzę lub partia zwierząt nie spełnia zawartych w nich wymagań, nie mogły one opuścić granicznego posterunku kontroli lub stacji kwarantanny. Stosuje się wówczas art. 12.

4. Państwa Członkowskie zapewniają stosowanie przepisów art. 7, w szczególności tych dotyczących Ö wydawania Õ świadectwa, w przypadku, gdy zwierzęta określone w ust. 1 nie są przeznaczone do wprowadzenia na rynek na terytorium Państwa Członkowskiego, które przeprowadziło kontrole weterynaryjne.

5. Państwa Członkowskie zapewniają, aby w miejscu przeznaczenia zwierzęta do chowu i produkcji pozostawały pod urzędowym nadzorem właściwych organów weterynaryjnych. Po okresie obserwacji wyznaczonym zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3 zwierzęta mogą być wprowadzone do handlu wewnątrzwspólnotowego na warunkach ustalonych w dyrektywie 90/425/EWG.

Zwierzęta do uboju podlegają w rzeźni przeznaczenia odpowiednim przepisom Wspólnoty dotyczącym uboju danych gatunków.

6. Szczegółowe zasady stosowania ust. 1-5 są przyjmowane, w razie potrzeby, zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

Artykuł 9

ê Akt Przystąpienia z 2003 r. art. 20 i załącznik II str. 389

1. Państwa Członkowskie zezwalają na tranzyt zwierząt z jednego kraju trzeciego do innego lub tego samego kraju trzeciego, pod warunkiem, że:

ê 91/496/EWG (dostosowany)

a) na taki tranzyt zezwolił urzędowy lekarz weterynarii z granicznego posterunku kontroli Państwa Członkowskiego, na terytorium którego zwierzęta muszą być zgłoszone w celu poddania ich kontrolom określonym w art. 4, oraz ewentualnie właściwy organ centralny Państwa Członkowskiego tranzytu;

b) zainteresowana strona dostarczyła dowód, że pierwszy z krajów trzecich, do którego wysyłane są zwierzęta w tranzycie przez jeden z obszarów określonych w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE, zobowiązuje się do Ö przepuszczenia i nieodsyłania w żadnych okolicznościach Õ zwierząt, na których wwóz lub tranzyt zezwolił, oraz zobowiązuje się zastosować, na obszarach określonych w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE, do wspólnotowych norm ochrony zwierząt podczas transportu;

c) Ö kontrole określone Õ w art. 4 wykazał zgodnie z wymaganiami lekarza weterynarii, ewentualnie po przejściu przez zwierzęta kwarantanny, że spełniają one wymagania niniejszej dyrektywy lub, w przypadku zwierząt określonych w załączniku A do dyrektywy 90/425/EWG, uzyskały gwarancje zdrowia Ö uznane, Õ zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3, Ö za Õ przynajmniej równorzędne z tymi wymaganiami;

ê 91/496/EWG

è1 92/438/EWG art. 9 pkt 4

d) organ właściwy dla granicznego posterunku kontroli informuje o fakcie przejścia zwierząt właściwe organy Państw Członkowskich tranzytu oraz posterunku granicznego przy wyjeździe, za pomocą systemu wymiany informacji, è1 o którym mowa w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG ç;

ê 91/496/EWG (dostosowany)

e) w przypadku przejścia przez jeden z obszarów określonych w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE, taki tranzyt odbywa się zgodnie ze wspólnotową procedurą tranzytu (tranzyt zewnętrzny) lub zgodnie z inną procedurą celną określoną przepisami Wspólnoty; w trakcie tranzytu dopuszczalne są jedynie przeładowania w punkcie wejścia lub wyjścia z jednego z obszarów określonych w załączniku I Ö do dyrektywy 97/78/WE oraz działania Õ zapewniające dobrostan zwierząt.

2. Wszelkie wydatki poniesione Ö na podstawie Õ niniejszego artykułu obciążają nadawcę, odbiorcę lub ich przedstawiciela, bez możliwości zwrotu należności przez Państwo Członkowskie.

Artykuł 10

1. W przypadkach, gdy wspólnotowe lub krajowe normy miejsca przeznaczenia, w dziedzinach niezharmonizowanych, przewidują poddanie zwierząt kwarantannie lub izolacji, wtedy taka kwarantanna lub izolacja może mieć miejsce:

a) w przypadku chorób innych niż pryszczyca, wścieklizna i rzekomy pomór drobiu, w stacji kwarantanny znajdującej się w kraju trzecim pochodzenia, pod warunkiem że została ona zatwierdzona zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 2 i jest regularnie kontrolowana przez biegłych lekarzy weterynarii Komisji;

b) w stacji kwarantanny znajdującej się na obszarze Wspólnoty, która spełnia wymagania określone w załączniku II;

c) w gospodarstwie rolnym przeznaczenia.

Zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3 szczególne środki ostrożności mogą zostać nakazane w czasie przewozu między stacj kwarantanny Ö, gospodarstwami rolnymi Õ pochodzenia i przeznaczenia oraz granicznymi posterunkami kontroli, a także w stacjach kwarantanny, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a).

2. Jeżeli urzędowy lekarz weterynarii odpowiedzialny za graniczny posterunek kontroli Ö nakazuje Õ kwarantannę, przeprowadza się ją, w zależności od oceny ryzyka dokonanej przez urzędowego lekarza weterynarii:

a) w granicznym posterunku kontroli lub w jego pobliżu; albo

b) w gospodarstwie rolnym przeznaczenia; albo

c) w Ö stacji Õ kwarantanny znajdującej się w pobliżu gospodarstwa rolnego przeznaczenia.

3. Ogólne warunki, jakie muszą spełniać stacje kwarantanny, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), określone zostały w załączniku II.

Szczególne warunki zatwierdzenia stosowane w odniesieniu do różnych gatunków zwierząt przyjmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

ê 2008/73/WE art. 13

4. W zakresie zatwierdzenia i kolejnych aktualizacji wykazu stacji kwarantanny, o których mowa w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, postępuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2. Komisja publikuje wykaz tych stacji kwarantanny oraz wszelkie kolejne aktualizacje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Stacje kwarantanny, o których mowa w ust. 1 lit. b) i w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu i które spełniają warunki określone w załączniku II, są zatwierdzane przez państwa członkowskie, a każda stacja otrzymuje numer zatwierdzenia. Każde państwo członkowskie sporządza i aktualizuje wykaz stacji kwarantanny i ich numerów zatwierdzenia i udostępnia go innym państwom członkowskim oraz opinii publicznej. Stacje kwarantanny poddaje się kontroli określonej w art. 19.

Szczegółowe zasady jednolitego stosowania akapitu drugiego mogą być przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

5. W odniesieniu do stacji kwarantanny wyłącznie dla zwierząt określonych w art. 8 ust. 1, nie stosuje się ust. 1 akapit drugi oraz ust. 3 i 4 niniejszego artykułu.

6. Wszelkie wydatki poniesione Ö na podstawie Õ niniejszego artykułu obciążają nadawcę, odbiorcę lub ich przedstawiciela, bez możliwości zwrotu należności przez Państwo Członkowskie.

7. Ö Przed dniem Õ 1 stycznia 1996 r. Komisja przedkłada Radzie sprawozdanie, ewentualnie z wnioskami, dotyczące potrzeby Ö wspólnotowych Õ stacji kwarantanny i wsparcia finansowego Wspólnoty na ich działalność.

Artykuł 11

1. Bez uszczerbku dla Ö innych Õ przepisów niniejszego rozdziału, urzędowy lekarz weterynarii lub właściwy organ przeprowadzają kontrole weterynaryjne, które uznają za właściwe, jeżeli podejrzewają łamanie przepisów weterynaryjnych lub istnieje wątpliwość co do identyfikacji zwierzęcia.

2. Państwa Członkowskie podejmują stosowne środki administracyjne lub karne wobec wszelkich naruszeń przepisów weterynaryjnych przez osoby fizyczne lub prawne w przypadku stwierdzenia naruszenia norm wspólnotowych, w szczególności, gdy świadectwa lub sporządzone dokumenty nie odpowiadają rzeczywistemu stanowi zwierząt, gdy znaki identyfikacyjne nie odpowiadają normom, gdy zwierzęta nie zostały zgłoszone do kontroli w posterunku granicznym lub, gdy zwierzęta nie zostały wysłane do przewidzianego miejsca przeznaczenia.

Artykuł 12

1. W przypadku, gdy kontrole określone w niniejszej dyrektywie wykazują, że zwierzę nie odpowiada normom wspólnotowym lub, w Ö obszarach Õ jeszcze niezharmonizowanych Ö , przepisom Õ krajowym, Ö lub Õ, gdy takie kontrole wykazują nieprawidłowości, właściwy organ, po konsultacji z importerem lub jego przedstawicielem, decyduje o:

a) przechowaniu, nakarmieniu i napojeniu oraz, jeśli to konieczne, Ö leczeniu zwierząt Õ; lub

b) w razie potrzeby, zatrzymaniu zwierząt na kwarantannę lub odizolowaniu ;

c) odesłaniu Ö transportu Õ zwierząt, w terminie określonym przez właściwy organ krajowy, poza obszar, o którym mowa w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE, jeżeli pozwalają na to Ö wymogi dotyczące zdrowia i dobrostanu Õ zwierząt.

2. W przypadku odesłania, o którym mowa w ust. 1 lit. c), urzędowy lekarz weterynarii z granicznego posterunku kontroli:

ê 92/438/EWG art. 9 pkt 5 (dostosowany)

a) Ö uruchamia Õ procedurę informacyjną przewidzianą w art. 1 ust. 1 tiret pierwsze decyzji 92/438/EWG;

ê 91/496/EWG (dostosowany)

b) Ö unieważnia Õ świadectwo weterynaryjne lub dokument towarzyszący nieprzyjętemu transportowi, Ö w sposób Õ określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 3.

3. Jeżeli odesłanie nie jest możliwe, w szczególności ze względu na Ö dobrostan Õ zwierząt, urzędowy lekarz weterynarii:

a) może, po uzyskaniu zgody właściwego organu oraz po kontroli przedubojowej, Ö zezwolić na Õ ubój zwierząt do spożycia przez ludzi, zgodnie z warunkami określonymi przez normy wspólnotowe;

b) musi, w pozostałych przypadkach, nakazać ubój zwierząt do celów innych niż spożycie przez ludzi lub nakazać Ö zniszczenie ciał zwierząt Õ, określając warunki kontroli użycia uzyskanych produktów.

Właściwe organy centralne informują Komisję o przypadkach skorzystania z tych przepisów szczególnych, zgodnie z ust. 6. Komisja regularnie informuje o takich przypadkach Komitet określony w art. 22 ust. 1.

4. Importer lub jego przedstawiciel odpowiadają za koszty poniesione w wyniku działań określonych w ust. 1 Ö , 2 i 3 Õ, Ö w tym Õ proces zniszczenia lub użycie mięsa dla innych celów.

Dochód ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 3 akapit pierwszy, zostaje przekazany właścicielowi zwierząt lub jego przedstawicielowi, po potrąceniu wymienionych kosztów.

5. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmowane są, w razie potrzeby, zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

ê 92/438/EWG art. 9 pkt 7

6. Stosuje się przepisy decyzji 92/438/EWG.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

7. Właściwe organy przekazują, w odpowiednich przypadkach, wszelkie posiadane informacje zgodnie z dyrektywą Rady 89/608/EWG[16].

Artykuł 13

Zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3, Komisja przyjmuje, na podstawie planów, o których mowa w akapicie drugim Ö niniejszego artykułu Õ, przepisy dotyczące przywozu zwierząt do uboju przeznaczonych do spożycia lokalnego oraz do hodowli i produkcji na pewnych częściach obszarów określonych w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE, aby uwzględnić naturalne ograniczenia specyficzne dla tych obszarów, w tym ich odległoś od części kontynentalnej Wspólnoty.

W tym celu, najpóźniej do dnia 31 grudnia 1991 r., Państwa Członkowskie przedstawią Komisji plan zawierający procedury przeprowadzania kontroli w przywozie zwierząt z krajów trzecich do regionów, o których mowa w akapicie pierwszym. Plany te muszą uwzględnić kontrole przeprowadzane, aby zapobiec sytuacji, w której zwierzęta wprowadzone na Ö dane obszary lub produkty otrzymane z tych zwierząt trafiłyby Õ, w jakichkolwiek okolicznościach, na inne obszary Wspólnoty.

Artykuł 14

W celu przeprowadzenia kontroli określonych w art. 7 ust. 3 niniejszej dyrektywy, identyfikacja i rejestracja określone art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy 90/425/EWG muszą być przeprowadzone w miejscu przeznaczenia zwierząt, z wyjątkiem zwierząt do uboju i zarejestrowanych koniowatych, w razie potrzeby po okresie obserwacji, o którym mowa w art. 8 ust. 5 Ö niniejszej Õ dyrektywy.

Procedury identyfikacji i znakowania zwierząt do uboju określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 3.

ê 96/43/WE art. 2 ust. 2

Artykuł 15

Państwa Członkowskie pobierają, przy przywozie zwierząt określonych w niniejszej dyrektywie, opłaty za kontrole weterynaryjne i zdrowotne zgodnie z dyrektywą Rady 96/23/WE[17].

ê 91/496/EWG

Artykuł 16

Na mocy procedury określonej w art. 22 ust. 3 i w oparciu o zasadę wzajemności, pod pewnymi warunkami można stosować rzadsze kontrole identyfikacji lub kontrole fizyczne, bez uszczerbku dla kontroli, czy wypełniane są wymagania dotyczące warunków utrzymania zwierząt w trakcie przewozu.

Przyznając tego rodzaju odstępstwa, Komisja bierze pod uwagę następujące kryteria:

a) gwarancje zapewniane przez dany kraj trzeci w odniesieniu do zgodności z wymaganiami wspólnotowymi, szczególnie z dyrektyw 2004/68/WE i [90/426/EWG];

b) sytuację zdrowotną zwierząt w danym kraju trzecim;

c) informację na temat sytuacji zdrowotnej w danym kraju trzecim;

d) charakter środków stosowanych przez dany kraj trzecie w celu monitorowania i zwalczania chorób;

e) struktury i uprawnienia służb weterynaryjnych;

f) zasady uznawania pewnych substancji i spełnianie wymagań określonych w art. 29 dyrektywy 96/23/WE;

g) rezultaty inspekcji wspólnotowych ;

h) rezultaty przeprowadzonych kontroli importowych.

Artykuł 17

Niniejsza dyrektywa nie wpływa na prawo do odwołania się od decyzji podjętych przez właściwe organy, wynikające z przepisów obowiązujących w Państwach Członkowskich.

Decyzje podjęte przez właściwe organy Państw Członkowskich przeznaczenia, a także ich uzasadnienie podawane są do wiadomości importera, którego one dotyczą, lub jego przedstawiciela.

Na prośbę danego importera lub jego przedstawiciela te decyzje i uzasadnienia są mu przekazywane na piśmie ze wskazaniem środków odwoławczych, które mu przysługują na mocy prawa obowiązującego w Państwie Członkowskim, w którym znajduje się graniczny posterunek kontroli, a także ze wskazaniem procedury i terminów związanych z tymi środkami.

ROZDZIAŁ III

Przepisy dotyczące zabezpieczeń

Artykuł 18

1. Jeżeli jedna z chorób, o których mowa w dyrektywie Rady 82/894/EWG[18], choroba odzwierzęca lub inna choroba czy zjawisko mogące stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt lub zdrowia ludzkiego pojawią się lub rozprzestrzenią na obszarze kraju trzeciego lub jeżeli pojawią się jakiekolwiek inne poważne powody związane ze zdrowiem zwierząt uzasadniające takie działania, w szczególności w świetle danych uzyskanych przez biegłych lekarzy weterynarii, Komisja może, działając z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego, zastosować niezwłocznie oraz w zależności od powagi sytuacji jeden z poniższych środków:

a) wstrzymać przywóz z całego obszaru lub części obszaru kraju trzeciego, którego to dotyczy, i, gdy uzna to za właściwe, z tranzytowego kraju trzeciego;

b) ustanowić specjalne warunki dotyczące zwierząt pochodzących z części obszaru lub całości obszaru danego kraju trzeciego.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

2. Jeżeli jedna z kontroli określonych niniejszą dyrektywą wykaże, że partia zwierząt może stanowić zagrożenie dla zdrowia zwierząt lub zdrowia ludzkiego, właściwy organ weterynaryjny bezzwłocznie Ö podejmuje Õ następujące środki:

a) zatrzymuje i niszczy partię,

b) informuje pozostałe graniczne posterunki kontroli i Komisję o uzyskanych wynikach, a także o pochodzeniu zwierząt, zgodnie z przepisami decyzji 2/438/EWG.

3. W przypadku określonym w ust. 1 Komisja może podjąć tymczasowe środki Ö ochronne Õ w odniesieniu do zwierząt objętych art. 9.

4. Przedstawiciele Komisji mogą bezzwłocznie przeprowadzić inspekcję w danym kraju trzecim.

5. W przypadku, gdy Państwo Członkowskie poinformuje oficjalnie Komisję o potrzebie podjęcia środków zabezpieczających, a Komisja nie odwoła się do ust. 1 i 3 ani nie przekaże sprawy do rozpatrzenia w ramach Komitetu wskazanego w art. 22 ust. 1, zgodnie z ust. 6 Ö niniejszego artykułu, wówczas Õ dane Państwo Członkowskie może podjąć tymczasowe środki Ö ochronne Õ wobec określonych zwierząt.

W przypadku, gdy Państwo Członkowskie podejmie tymczasowe środki Ö ochronne Õ w odniesieniu do kraju trzeciego na podstawie przepisów niniejszego ustępu, informuje ono pozostałe Państwa Członkowskie i Komisję zgodnie z dyrektywą 89/608/EWG.

6. W terminie dziesięciu dni roboczych Komitet wskazany w art. 22 ust. 1 zajmuje się sprawą w celu Ö podjęcia decyzji o Õ rozszerzeni, zmianie lub zniesieni środków przewidzianych w ust. 1, 3 i 5 Ö niniejszego artykułu, Õ zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 2.

7. Decyzje o rozszerzeniu, zmianie lub zniesieniu środków przyjętych zgodnie z ust. 1, 2, 3 i 6 podejmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 2.

8. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozdziału przyjmuje się, w razie potrzeby, zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

ROZDZIAŁ IV

Inspekcja

Artykuł 19

1. Biegli lekarze weterynarii z Komisji, wspólnie z właściwymi organami krajowymi i w zakresie niezbędnym do jednolitego stosowania wymagań niniejszej dyrektywy, mogą Ö sprawdzać, czy Õ graniczne posterunki kontroli zatwierdzone zgodnie z art. 6 i stacje kwarantanny zatwierdzone zgodnie z art. 10 Ö spełniają Õ kryteria wymienione odpowiednio w załącznikach I i II.

ê 91/496/EWG

2. Biegli lekarze weterynarii z Komisji, wspólnie z właściwymi organami, mogą przeprowadzać kontrole na miejscu.

3. Państwo Członkowskie, na którego obszarze przeprowadzana jest inspekcja, zapewnia biegłym lekarzom z Komisji pomoc, której mogą potrzebować do przeprowadzania swoich zadań.

4. Komisja informuje Państwa Członkowskie o wynikach kontroli.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

5. Komisja Ö przedstawia Õ sytuację w ramach Komitetu określonego w art. 22 ust. 1, jeżeli uzna, że uzasadniają to wyniki kontroli. Może ona przyjąć niezbędne decyzje zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 2.

6. Komisja monitoruje rozwój sytuacji. W zależności od takiego rozwoju i zgodnie z procedurą wskazaną w art. 22 ust. 2, może ona zmienić lub uchylić decyzje, o których mowa w ust. 5 Ö niniejszego artykułu Õ.

7. Szczegółowe zasady stosowania ust. 1-6 przyjmuje się, w razie potrzeby, zgodnie z procedurą wskazaną w art. 22 ust. 3.

Artykuł 20

W przypadku , gdy, na podstawie kontroli przeprowadzonych w punkcie zbytu zwierząt, właściwy organ Państwa Członkowskiego Ö przeznaczenia dochodzi do wniosku Õ, że niniejsza dyrektywa nie jest wykonywana przez graniczny posterunek kontroli innego Państwa Członkowskiego, Ö wówczas organ ten niezwłocznie kontaktuje Õ się z właściwym organem krajowym tego innego Państwa Członkowskiego.

Państwo to podejmuje wszelkie niezbędne środki i informuje właściwy organ państwa członkowskiego Ö przeznaczenia Õ o charakterze przeprowadzonej kontroli, podjętych decyzjach oraz ich uzasadnieniu.

Jeżeli właściwy organ Państwa CzłonkowskiegoÖ przeznaczenia Õ uznaje, że podjęte środki nie są wystarczające, bada on z właściwym organem danego Państwa Członkowskiego, na miejscu w tym państwie, jesli to konieczne, możliwe sposoby i środki pozwalające na poprawę sytuacji.

W przypadku, gdy kontrole, o których mowa w akapicie pierwszym, wykazują powtarzające się naruszenia przepisów niniejszej dyrektywy, właściwy organ Państwa Członkowskiego przeznaczenia informuje o nich Komisję i właściwe organy pozostałych Państw Członkowskich.

Komisja, na wniosek właściwego organu Państwa Członkowskiego przeznaczenia lub z własnej inicjatywy, wysyła do danego Państwa Członkowskiego zespół do przeprowadzenia inspekcji we współpracy z właściwym organem krajowym. W zależności od rodzaju stwierdzonego naruszenia zespół ten może pozostać w danym Państwie Członkowskim do chwili podjęcia decyzji, o której mowa w akapicie ósmym.

Do chwili podjęcia decyzji przez Komisję dane Państwo Członkowskie wzmacnia na wniosek Państwa Członkowskiego przeznaczenia kontrole w danym granicznym posterunku kontroli lub stacji kwarantanny.

Państwo Członkowskie przeznaczenia Ö może ze swojej strony Õ zintensyfikować kontrole zwierząt pochodzących z takich źródeł.

Na wniosek jednego z tych Państw Członkowskich oraz zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2, Komisja przyjmuje właściwe środki w przypadku potwierdzenia naruszeń przez inspekcję Ö wymienioną Õ w akapicie piątym Ö niniejszego artykułu Õ. Środki te są zatwierdzane Ö lub weryfikowane Õ tak szybko, jak to możliwe, zgodnie z tą samą procedurą.

ê 91/496/EWG

Artykuł 21

1. Każde Państwo Członkowskie przygotowuje program wymiany personelu wyznaczonego do przeprowadzania kontroli weterynaryjnych zwierząt pochodzących z krajów trzecich.

2. Komisja i Państwa Członkowskie uzgadniają programy, o których mowa w ust. 1, w ramach Komitetu określonego w art. 22 ust. 1.

3. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie środki niezbędne do umożliwienia realizacji programów wynikających z uzgodnień, o których mowa w ust. 2.

4. Co roku Komitet, o którym mowa w art. 22. ust. 1, weryfikuje realizację programów na podstawie sprawozdań sporządzonych przez Państwa Członkowskie.

5. Państwa Członkowskie uwzględniają zdobyte doświadczenie w celu ulepszenia i rozwinięcia programów wymiany.

ê 91/496/EWG (dostosowany)

6. Ö Dla wspierania sprawnego rozwoju Õ programów wymiany Wspólnota może przyznać dofinansowanie. Szczegółowe zasady takiego dofinansowa oraz szacunkowe kwoty obciążające budżet Ö ogólny Õ Wspólnot Europejskich określone są decyzją Rady [90/424/EWG][19].

7. Szczegółowe zasady stosowania ust. 1, 4 i 5 są przyjmowane, w razie potrzeby, zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

ROZDZIAŁ V

Przepisy ogólne

Ö Artykuł 22 Õ

Ö 1. Komisję wspiera Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002[20], zwany dalej „Komitetem”. Õ

Ö 2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE. Õ

Ö Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na 15 dni. Õ

Ö 3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE. Õ

Ö Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące. Õ

ê 91/496/EWG

Artykuł 23

Zmian w załącznikach, o ile zajdzie taka potrzeba, dokonuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 3.

Artykuł 24

Niniejsza dyrektywa nie narusza zobowiązań wynikających z przepisów celnych.

ê 91/496/EWG

è1 Akt Przystąpienia z 1994 r. art. 29 i załącznik I str. 132

Artykuł 25

Państwa Członkowskie è1 ç mogą skorzystać z finansowej pomocy Wspólnoty określonej w art. 38 decyzji [90/424/EWG] na wykonanie niniejszej dyrektywy, w szczególności na stworzenie sieci wymiany informacji między służbami weterynaryjnymi a punktami granicznymi.

ê

Artykuł 2 6

Dyrektywa 91/496/EWG, zmieniona aktami wymienionymi w załączniku III część A, traci moc, bez naruszenia zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku III część B.

Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.

Artykuł 2 7

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejszą dyrektywę stosuje się od dnia 2 stycznia 2010 r.

ê 91/496/EWG

Artykuł 28

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia [...] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[…]

ê 91/496/EWG

ZAŁĄCZNIK I

Ogólne warunki dotyczące zatwierdzenia granicznego posterunku kontroli.

W celu uzyskania zatwierdzenia przez Wspólnotę graniczne posterunki kontroli muszą posiadać:

1) przejście graniczne przeznaczone do przewozu żywych zwierząt pozwalające na zaoszczędzenie zwierzętom zbędnego oczekiwania na granicy;

2) urządzenia (łatwe do mycia i dezynfekcji) do załadunku i rozładunku różnych środków transportu, kontroli, karmienia, pojenia i leczenia zwierząt, o odpowiedniej powierzchni, oświetleniu i wentylacji dla określonej liczby zwierząt do kontroli;

3) dostateczną ilość personelu weterynaryjnego i pomocniczego odpowiednio przeszkolonego do przeprowadzania kontroli towarzyszących dokumentów oraz badań klinicznych, określonych w art. 4, 5, 8 i 9, dostosowaną do liczby zwierząt, którymi zajmuje się graniczny posterunek kontroli;

4) dostatecznie duże pomieszczenia przeznaczone dla personelu odpowiedzialnego za przeprowadzanie kontroli weterynaryjnych, w tym szatnie, prysznice i toalety;

5) odpowiednie pomieszczenia i urządzenia do pobierania i obróbki próbek przeznaczonych do rutynowych kontroli ustalonych przepisami Wspólnoty;

6) usługi wyspecjalizowanego laboratorium będącego w stanie przeprowadzić specjalne badania próbek pobranych w posterunkach.;

7) usługi przedsiębiorstwa znajdującego się w bezpośredniej okolicy, które posiada pomieszczenia i urządzenia do przechowania, karmienia, pojenia i leczenia zwierząt, a jeśli to konieczne, do uboju zwierząt;

8) jeżeli posterunki takie służą jako punkty postoju lub przeładunku zwierząt w trakcie przewozu, odpowiednie udogodnienia do rozładunku zwierząt, pojenia, karmienia i przechowania w razie potrzeby i niezbędnego leczenia lub, jeśli to konieczne, do uboju na miejscu w sposób, który zaoszczędzi im zbędnego cierpienia;

9) odpowiedni sprzęt pozwalający na szybką wymianę informacji z innymi granicznymi posterunkami kontroli oraz właściwymi organami weterynaryjnymi określonymi w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG;

10) sprzęt i urządzenia do mycia i dezynfekcji.

_____________

ê 91/496/EWG

ZAŁĄCZNIK II

Ogólne warunki dotyczące zatwierdzenia stacji kwarantanny

1. Zastosowanie mają wymagania zawarte w załączniku I pkt 2, 4, 5, 7, 9 i 10.

2. Ponadto stacja kwarantanny musi:

- znajdować się pod stałą kontrolą i odpowiedzialnością urzędowego lekarza weterynarii,

- znajdować się w pewnej odległości od gospodarstw rolnych lub innych miejsc, gdzie przechowywane są zwierzęta, które mogą być zakażone chorobą zakaźną,

- posiadać sprawny system kontroli w celu zapewnienia właściwego nadzoru nad zwierzętami.

_____________

é

ZAŁĄCZNIK III

Część A

Uchylona dyrektywa i jej kolejne zmiany(o których mowa w art. 26)

Dyrektywa Rady 91/496/EWG (OJ L 268 z 24.9.1991, str. 56) |

Dyrektywa Rady 91/628/EWG (Dz.U. L 340 z 11.12.1991, str. 17) | wyłącznie art. 11 ust. 3 w jego brzmieniu pierwotnym |

Decyzja Rady 92/438/EWG (Dz.U. L 243 z 25.8.1992, str. 27) | wyłącznie art. 9 |

Akt przystąpienia 1994 r., załącznik I pkt V.E.I.1.2 (Dz.U. C 241, 29.8.1994, s. 132) |

Dyrektywa Rady 96/43/EC (Dz.U. L 162 z 1.7.1996, str. 1) | wyłącznie art. 2 ust. 2 |

Akt przystąpienia 2003 r., załącznik II pkt 6.B.I.21 (Dz.U. L 236, 23.9.2003, s. 381) |

Dyrektywa Rady 2006/104/WE (Dz.U. L 363, 20.12.2006, s. 352) | wyłącznie w zakresie odesłania do dyrektywy 91/496/EWG w art. 1 i załączniku pkt I.5 |

Dyrektywa Rady 2008/73/WE (Dz.U. L 219 z 14.8.2008, s. 40) | wyłącznie art. 13 |

Część B

Lista terminów przeniesienia do prawa krajowego (o których mowa w art. 26)

Dyrektywa | Termin przeniesienia |

91/496/EWG | 1 grudnia 1991 r.[21] 1 lipca 1992 r. 1 |

91/628/EWG | 1 stycznia 1993 r. |

96/43/EC | 1 lipca 1997 r. |

2006/104/WE | 1 stycznia 2007 r. |

2008/73/WE | 1 stycznia 2010 r. |

_____________

ZAŁĄCZNIK IV

Tabela korelacji

Dyrektywa 91/496/EWG | Niniejsza dyrektywa |

_____ | Rozdział I |

Artykuły 1 | Artykuły 1 |

Artykuł 2 ustęp 1 | Artykuł 2 akapit pierwszy |

Artykuł 2 ustęp 2 | Artykuł 2 akapit drugi |

Rozdział I | Rozdział II |

Artykuł 3 | Artykuł 3 |

Artykuł 4 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 4 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 4 ustęp 1 tiret pierwsze | Artykuł 4 ustęp 1 litera a) |

Artykuł 4 ustęp 1 tiret drugie | Artykuł 4 ustęp 1 litera b) |

Artykuł 4 ustęp 1 tiret trzecie | Artykuł 4 ustęp 1 litera c) |

Artykuł 4 ustęp 1 tiret czwarte | Artykuł 4 ustęp 1 litera d) |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające | Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy litera a) akapit pierwszy | Artykuł 4 ustęp 2 litera a) |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy litera a) akapit drugi | Artykuł 4 ustęp 5 |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy litera b) | Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy litera b) |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy litera c) | Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy litera c) |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy litera d) | Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy litera d) |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit drugi | Artykuł 4 ustęp 2 akapit drugi |

Artykuł 4 ustęp 3 i 4 | Artykuł 4 ustęp 3 i 4 |

Artykuł 4 ustęp 5 | Artykuł 4 ustęp 6 |

Artykuł 5 | Artykuł 5 |

Artykuł 6 ustęp 1 i 2 | Artykuł 6 ustęp 1 i 2 |

Artykuł 6 ustęp 3 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 6 ustęp 3 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 6 ustęp 3 litera a) wyrażenie wprowadzające | Artykuł 6 ustęp 3 litera a) wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 6 ustęp 3 litera a) tiret pierwsze | Artykuł 6 ustęp 3 litera a)i) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera a) tiret drugie | Artykuł 6 ustęp 3 litera a)ii) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera a) tiret trzecie | Artykuł 6 ustęp 3 litera a)iii) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera a) tiret czwarte | Artykuł 6 ustęp 3 litera a)iv) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera b) | Artykuł 6 ustęp 3 litera b) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera c) wyrażenie wprowadzające | Artykuł 6 ustęp 3 litera c) wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 6 ustęp 3 litera c) tiret pierwsze | Artykuł 6 ustęp 3 litera c)i) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera c) tiret drugie | Artykuł 6 ustęp 3 litera c)ii) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera d) wyrażenie wprowadzające | Artykuł 6 ustęp 3 litera d) wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 6 ustęp 3 litera d) tiret pierwsze | Artykuł 6 ustęp 3 litera d) podpunkt (i) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera d) tiret drugie | Artykuł 6 ustęp 3 litera d) podpunkt (ii) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera d) tiret trzecie | Artykuł 6 ustęp 3 litera d) podpunkt (iii) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera d) tiret czwarte | Artykuł 6 ustęp 3 litera d) podpunkt (iv) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera d) tiret piąte | Artykuł 6 ustęp 3 litera d) podpunkt (v) |

Artykuł 6 ustęp 3 litera e), f) oraz g) | Artykuł 6 ustęp 3 litera e), f) oraz g) |

Artykuł 6 ustęp 4 akapit pierwszy | Artykuł 6 ustęp 4 akapit pierwszy |

Artykuł 6 ustęp 4 akapit drugi | Artykuł 6 ustęp 4 akapit drugi |

Artykuł 6 ustęp 4 akapit trzeci | _____ |

Artykuł 6 ustęp 4 akapit czwarty | _____ |

Artykuł 6 ustęp 4 akapit piąty | Artykuł 6 ustęp 4 akapit trzeci |

Artykuł 6 ustęp 5 | Artykuł 6 ustęp 5 |

Artykuł 7 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 7 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 7 ustęp 1 tiret pierwsze | Artykuł 7 ustęp 1 litera a) |

Artykuł 7 ustęp 1 tiret drugie | Artykuł 7 ustęp 1 litera b) |

Artykuł 7 ustęp 1 tiret trzecie | Artykuł 7 ustęp 1 litera c) |

Artykuł 7 ustęp 2 | Artykuł 7 ustęp 2 |

Artykuł 7 ustęp 3 akapit pierwszy | Artykuł 7 ustęp 3 akapit pierwszy |

Artykuł 7 ustęp 3 akapit drugi wyrażenie wprowadzające | Artykuł 7 ustęp 3 akapit drugi wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 7 ustęp 3 akapit drugi tiret pierwsze | Artykuł 7 ustęp 3 akapit drugi litera a) |

Artykuł 7 ustęp 3 akapit drugi tiret drugie | Artykuł 7 ustęp 3 akapit drugi litera b) |

Artykuł 8A wyrażenie wprowadzające | Artykuł 8 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 8A punkt 1 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 8 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 8A punkt 1 litera a) | Artykuł 8 ustęp 1 litera a) |

Artykuł 8A punkt 1 litera b) | Artykuł 8 ustęp 1 litera b) |

Artykuł 8A punkt 2 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 8 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 8A punkt 2 tiret pierwsze | Artykuł 8 ustęp 2 litera a) |

Artykuł 8A punkt 2 tiret drugie | Artykuł 8 ustęp 2 litera b) |

Artykuł 8A punkt 2 tiret trzecie | Artykuł 8 ustęp 2 litera c) |

Artykuł 8A punkt 2 tiret czwarte | Artykuł 8 ustęp 2 litera d) |

Artykuł 8A punkt 2 tiret piąte | Artykuł 8 ustęp 2 litera e) |

Artykuł 8A punkt 3 | Artykuł 8 ustęp 3 |

Artykuł 8A punkt 4 | Artykuł 8 ustęp 4 |

Artykuł 8A punkt 5 | Artykuł 8 ustęp 5 |

Artykuł 8B | Artykuł 8 ustęp 6 |

Artykuł 9 | Artykuł 9 |

Artykuł 10 ustęp 1 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające | Artykuł 10 ustęp 1 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 10 ustęp 1 akapit pierwszy tiret pierwsze | Artykuł 10 ustęp 1 akapit pierwszy litera a) |

Artykuł 10 ustęp 1 akapit pierwszy tiret drugie | Artykuł 10 ustęp 1 akapit pierwszy litera b) |

Artykuł 10 ustęp 1 akapit pierwszy tiret trzecie | Artykuł 10 ustęp 1 akapit pierwszy litera c) |

Artykuł 10 ustęp 1 akapit drugi | Artykuł 10 ustęp 1 akapit drugi |

Artykuł 10 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 10 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 10 ustęp 2 tiret pierwsze | Artykuł 10 ustęp 2 litera a) |

Artykuł 10 ustęp 2 tiret drugie | Artykuł 10 ustęp 2 litera b) |

Artykuł 10 ustęp 2 tiret trzecie | Artykuł 10 ustęp 2 litera c) |

Artykuł 10 ustęp 3 | Artykuł 10 ustęp 3 |

Artykuł 10 ustęp 4 litera a) | Artykuł 10 ustęp 4 akapit pierwszy |

Artykuł 10 ustęp 4 litera b) akapit pierwszy | Artykuł 10 ustęp 4 akapit drugi |

Artykuł 10 ustęp 4 litera b) akapit drugi | Artykuł 10 ustęp 4 akapit trzeci |

Artykuł 10 ustęp 5, 6 i 7 | Artykuł 10 ustęp 5, 6 i 7 |

Artykuł 11 | Artykuł 11 |

Artykuł 12 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 12 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 12 ustęp 1 litera a) i b) | Artykuł 12 ustęp 1 litera a) i b) |

Artykuł 12 ustęp 1 litera c) akapit pierwszy | Artykuł 12 ustęp 1 litera c) |

Artykuł 12 ustęp 1 litera c) akapit drugi wyrażenie wprowadzające | Artykuł 12 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 12 ustęp 1 litera c) akapit drugi tiret pierwsze | Artykuł 12 ustęp 2 litera a) |

Artykuł 12 ustęp 1 litera c) akapit drugi tiret drugie | Artykuł 12 ustęp 2 litera b) |

Artykuł 12 ustęp 1 litera c) akapit trzeci wyrażenie wprowadzające | Artykuł 12 ustęp 3 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 12 ustęp 1 litera c) akapit trzeci tiret pierwsze | Artykuł 12 ustęp 3 akapit pierwszy litera a) |

Artykuł 12 ustęp 1 litera c) akapit trzeci tiret drugie | Artykuł 12 ustęp 3 akapit pierwszy litera b) |

Artykuł 12 ustęp 1 litera c) akapit czwarty | Artykuł 12 ustęp 3 akapit drugi zdanie pierwsze |

Artykuł 12 ustęp 1 litera c) akapit piąty | Artykuł 12 ustęp 3 akapit drugi zdanie drugie |

Artykuł 12 ustęp 2 | Artykuł 12 ustęp 4 |

Artykuł 12 ustęp 3 | Artykuł 12 ustęp 5 |

Artykuł 12 ustęp 4 | Artykuł 12 ustęp 6 |

Artykuł 12 ustęp 5 | Artykuł 12 ustęp 7 |

Artykuły 13 – 17 | Artykuły 13 - 17 |

Artykuł 17a | _____ |

Rozdział II | Rozdział III |

Artykuł 18 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 18 ustęp 1 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 18 ustęp 1 tiret pierwsze | Artykuł 18 ustęp 1 litera a) |

Artykuł 18 ustęp 1 tiret drugie | Artykuł 18 ustęp 1 litera b) |

Artykuł 18 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające | Artykuł 18 ustęp 2 wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 18 ustęp 2 tiret pierwsze | Artykuł 18 ustęp 2 litera a) |

Artykuł 18 ustęp 2 tiret drugie | Artykuł 18 ustęp 2 litera b) |

Artykuł 18 ustęp 3-8 | Artykuł 18 ustęp 3-8 |

Rozdział III | Rozdział IV |

Artykuł 19, 20 i 21 | Artykuł 19, 20 i 21 |

Rozdział IV | Rozdział V |

Artykuł 22 | Artykuł 22 ustęp 1 i ustęp 2 |

Artykuł 23 | Artykuł 22 ustęp 1 i ustęp 3 |

Artykuł 24 | Artykuł 23 |

Artykuł 25 | Artykuł 24 |

Artykuł 26 | _____ |

Artykuł 27 | _____ |

Artykuł 28 | _____ |

Artykuł 29 | Artykuł 25 |

Artykuł 30 | _____ |

_____ | Artykuł 26 |

_____ | Artykuł 27 |

Artykuł 31 | Artykuł 28 |

Załącznik A | Załącznik I |

Załącznik B | Załącznik II |

_____ | Załącznik III |

_____ | Załącznik IV |

_____________

[1] COM(87) 868 PV.

[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.

[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie dorobku wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna.

[4] Zob. załącznik III część A do niniejszego wniosku.

[5] Dz.U. C [...] z [...], str. [...].

[6] Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 56.

[7] Zob. załącznik III część A.

[8] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[9] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 29.

[10] Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 9.

[11] Dz.U. L 243 z 25.8.1992, str. 27.

[12] Dz.U. L 3 z 5.1.2005, str. 1.

[13] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 42.

[14] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 55.

[15] Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 321.

[16] Dz.U. L 351 z 2.12.1989, str. 34.

[17] Dz.U. L 125 z 23.5.1996, str. 10.

[18] Dz.U. L 378 z 31.12.1982, str. 58.

[19] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19.

[20] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1.

[21] Art. 30 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 91/496/EWG:” 1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania:a) do dnia 1 grudnia 1991 r. przepisów art. 6 ust. 3 i art. 13, 18 i 21;b) do dnia 1 lipca 1992 r. pozostałych przepisów niniejszej dyrektywy.”