ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2.10.

UE jest największym darczyńcą dotacji na Białorusi. Od 2016 r. przydział środków finansowych dla Białorusi wyniósł ok. 30 mln EUR w ramach rocznej pomocy w postaci dotacji, przy czym obecny portfel wynosi prawie 135 mln EUR w postaci zobowiązań. EKES z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie kompleksowego, dogłębnego przeglądu stosunków UE–Białoruś obejmującego współpracę finansową i wyraża nadzieję, że doprowadzi on do ponownej i skuteczniejszej presji na Białoruś, by przestrzegała praworządności, demokracji i praw człowieka, a także będzie działać jako środek zniechęcający do dalszych działań, które mogłyby doprowadzić do podobnego kryzysu na granicy UE.
3.5.

Należałoby także zadbać o to, aby inne linie finansowania z innych dyrekcji generalnych były w pełni dostępne dla odpowiednich działań oraz aby było to w podobny sposób nagłaśniane i podkreślane przez tych dysponentów budżetu. Jest to szczególnie wskazane, biorąc pod uwagę międzysektorowy charakter problematyki młodzieżowej i znaczenie, jakie nadano jej w strategii UE na rzecz młodzieży. Zapewniłoby to oczywiście również więcej środków na działania, powiązanie z innymi obszarami polityki oraz dotarcie do nowych grup osób młodych i być może do grup, do których trudniej dotrzeć.
1.3.

EKES z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Parlament Europejski i Rada Ministrów Zdrowia (EPSCO) w dniu 15 czerwca 2021 r. wyraziły zaniepokojenie tą bardzo krytyczną sytuacją i wezwały Komisję do przedstawienia pilnego wniosku ustawodawczego w celu ułatwienia przejścia do nowych ram regulacyjnych i zapewnienia dostępności wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro na rynku UE.
2.6.

Choć zarówno mechanizm CORSIA, jak i system ETS dotyczą emisji CO 2 , funkcjonują one odmiennie. Unijny system ETS ogranicza całkowite dozwolone emisje, zobowiązując linie lotnicze do nabywania uprawnień na własne emisje. Mechanizm CORSIA z kolei zobowiązuje linie lotnicze do nabywania kompensacji, aby równoważyć łączny wzrost emisji sektora , co oznacza, że każda tona CO 2 wygenerowana w lotnictwie zostanie skompensowana w innym sektorze lub uniknie się jej emisji w innym sektorze. ETS stosuje się do lotnictwa wewnątrz Unii. Obejmuje to jednak pasażerów, którzy po prostu przelatują z portu lotniczego w UE do węzła lotniczego w Unii, skąd wylatują poza jej granice; w takich przypadkach wyceniane są emisje CO 2 dla wszystkich odcinków podróży obejmujących port lotniczy UE. Ten sam pasażer mógłby przesiąść się na lot dalekodystansowy w tym samym kierunku w węźle lotniczym w pobliżu UE, takim jak Londyn, Stambuł, Dubaj, Doha czy Moskwa; wówczas jednak emisje CO 2 dla lotu dalekodystansowego z portu lotniczego poza UE nie będą objęte unijnym systemem ETS. Należy zająć się takimi przykładami ucieczki emisji.
2.3.

Kwestia subsydiów zagranicznych nie jest nowa i była wielokrotnie podkreślana na szczeblu UE. Rada odniosła się do białej księgi Komisji w swoich konkluzjach z dnia 11 września 2020 r., a w konkluzjach z posiedzenia w dniach 1–2 października 2020 r. Rada Europejska wezwała do opracowania „dalszych instrumentów służących zaradzeniu zakłóceniom, jakie powodują na jednolitym rynku subsydia zagraniczne”. W swoim sprawozdaniu na temat polityki konkurencji z lutego 2020 r. Parlament Europejski zwrócił się do Komisji o „przeanalizowanie możliwości dodania odpowiednich narzędzi dochodzeniowych w przypadku przedsiębiorstw, które zostaną uznane za uczestniczące w działaniach »zakłócających«, gdyż otrzymują dotacje rządowe, lub za osiągające nadmierne zyski dzięki dominującej pozycji rynkowej w państwie pochodzenia”. We wspólnym piśmie do wiceprzewodniczących wykonawczych Komisji Margrethe Vestager i Valdisa Dombrovskisa oraz komisarza Thierry’ego Bretona grupa 41 posłów do Parlamentu Europejskiego wyraziła zdecydowane poparcie dla instrumentu mającego na celu rozwiązanie problemu „przedsiębiorstw z państw trzecich, które otrzymały znaczne wsparcie udzielone przez państwo”.
2.1.6.

Rzeczywiście handel emisjami to rynkowy mechanizm ograniczania emisji, a dalsze dopracowywanie parametrów tego instrumentu może wzmocnić mechanizm. Podczas oceny wpływu takich środków na dynamikę rynku, jak sugerowano powyżej, należy pamiętać, że stopniowe ograniczenie bezpłatnych uprawnień to dodatkowe obciążenie, które należy dodać do już przewidzianych dodatkowych kosztów ogólnounijnego podatku minimalnego. Ponadto dyrektywa w sprawie opodatkowania energii, dyrektywa EU ETS oraz rozporządzenie RefuelEU Aviation wymagają danych dotyczących wykorzystania i zużycia paliwa lotniczego do silników odrzutowych, jak również wykorzystania zrównoważonych paliw lotniczych. Należy również zastanowić się nad dostosowaniem przepisów dotyczących gromadzenia danych, sprawozdawczości i weryfikacji, aby uniknąć niepotrzebnej złożoności i zadbać o wykonalność procesów. Proponowane rozporządzenie w sprawie infrastruktury paliw alternatywnych ma na celu zadbanie o to, by była dostępna odpowiednia infrastruktura w portach lotniczych umożliwiająca dostęp do zrównoważonych paliw lotniczych we wszystkich portach w UE. Zadbanie o skuteczną logistykę w dystrybucji zrównoważonych paliw lotniczych ma z oczywistych względów zasadnicze znaczenie, natomiast samo rozporządzenie musi zostać lepiej wyjaśnione; w jego obecnym brzemieniu pojazdy dostarczające ekologiczne paliwo dla lotnictwa można uznać za nieekologiczne (8). W obliczu braku takich wyjaśnień trudno jest ocenić stopień, w jakim mogą powstać dalsze koszty w portach lotniczych, koszty, które mogłyby zostać potencjalnie przerzucone na linie lotnicze.
7.10.

EKES z zadowoleniem przyjmuje pomysł, by przeglądarki internetowe zapewniały wsparcie odnośnie do kwalifikowanych certyfikatów uwierzytelniania witryn internetowych i interoperacyjność z nimi zgodnie z rozporządzeniem eIDAS. Powinny one uznawać i wyświetlać kwalifikowane certyfikaty uwierzytelniania witryn internetowych w celu zapewnienia wysokiego poziomu pewności, umożliwiając właścicielom stron internetowych potwierdzenie tożsamości jako właścicieli danej strony internetowej, a użytkownikom – identyfikację właścicieli stron internetowych z zachowaniem wysokiego poziomu pewności. Jednocześnie EKES dostrzega potrzebę zapewnienia prostych, szybkich i skutecznych mechanizmów odwoławczych w celu odblokowania strony internetowej, gdy zostanie ona błędnie oznaczona jako niebezpieczna. Należy również ustanowić przepisy dotyczące odpowiedzialności odnośnie do wszystkich przypadków, w których strona internetowa została błędnie zakwalifikowana jako niebezpieczna.
3.4.

Ogólnym celem jest to, aby zbiory danych były: łatwe do znalezienia, dostępne, interoperacyjne i możliwe do ponownego wykorzystania (ang. findable, accessible, interoperable and reusable = FAIR) – w ramach koncepcji otwartych danych i otwartej nauki.
4.9.

Należy wspierać konkurencyjność przemysłu poprzez silne ramy praw własności intelektualnej, które wzmacniają i chronią innowacje. Dostęp do danych ma także zasadnicze znaczenie dla producentów, zwłaszcza dla MŚP, które mocno ucierpiały w wyniku pandemii i które należy zachęcać do zwiększania skali działalności i rozwoju. UE potrzebuje specjalnie opracowanych strategii politycznych w zakresie analizy dużych zbiorów danych oraz interoperacyjnej infrastruktury dostępu do danych.
5.3.

EKES ma świadomość, że państwa członkowskie przyjęły różne podejścia do sytuacji zdrowotnej, lecz podkreśla, że po procesie szczepień należy w większym stopniu wspierać koordynację i dobre praktyki. Unia musi korzystać ze swoich atutów, w szczególności ze swobodnego przepływu osób, towarów i kapitału. EKES pragnie wspierać tę swobodę, nie podważając systemów opieki zdrowotnej państw członkowskich, co jest możliwe jedynie pod warunkiem koordynacji jednolitego rynku. Państwa członkowskie wielokrotnie dowiodły w przeszłości, że jest to możliwe. Nadszedł czas na odpowiednią reakcję.
2.8.

COVID-19 odbija się bardzo niekorzystnie na sytuacji finansów publicznych. Po wygaśnięciu epidemii państwa członkowskie strefy euro staną przed wielkim wyzwaniem, jakim będzie zapewnienie konsolidacji budżetowej. W 2020 r. odnotowano deficyt w wysokości 7,2 % PKB, przy czym żadne państwo nie osiągnęło nadwyżki budżetowej. W roku 2021 oczekuje się nieznacznego zmalenia deficytu do 7,1 % PKB. Bardziej znaczącego spadku można się spodziewać w 2022 r. i dalej w 2023 r., a deficyt ma spaść do ok. 2,5 %, co oznacza znacznie wyższy deficyt niż ten odnotowany przed wybuchem pandemii COVID-19 (0,6 % PKB w 2019 r.).
4.3.

Co się tyczy pierwszej kwestii, EKES ma nadzieję, że plan działania na rzecz gospodarki społecznej będzie okazją do zachęcenia instytucji europejskich i państw członkowskich do opracowania definicji odpowiedniej zarówno dla instytucji publicznych, jak i finansowych Unii Europejskiej, co jest coraz bardziej potrzebne do zapewnienia pełnego dostępu do rynku kapitałowego. Ten pełny dostęp należy również zapewnić za pomocą niefinansowych działań wspierających ukierunkowanych na rozwijanie umiejętności podmiotów zaangażowanych w inwestycje o oddziaływaniu społecznym.
iv.

Ponadto EKES wzywa UE do zapewnienia rzeczywistej wzajemności norm w preferencyjnych umowach handlowych, szczególnie w odniesieniu do dobrostanu zwierząt, zrównoważonego rozwoju i identyfikowalności od pola do stołu (oznaczanie pochodzenia surowców, składników produktów przetworzonych i wszystkich komponentów żywności), poprzez wykorzystanie i włączanie do głównego nurtu polityki tego, co udało się osiągnąć w niektórych zawartych niedawno porozumieniach dwustronnych. Istotne jest także znalezienie dla rolników nowych zrównoważonych metod, promowania zrównoważonych praktyk oraz zadbanie o to, by drobni rolnicy w UE i w krajach rozwijających się mogli korzystać z nowych możliwości w zakresie zrównoważonej produkcji. Refleksje takie należy prowadzić na wielostronnych forach takich jak Komitet ONZ ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego i Komisja Kodeksu Żywnościowego, a nie ograniczać ich do negocjacji dwustronnych, w których rolnicy i organizacje społeczeństwa obywatelskiego mają niewielki udział, brakuje równowagi sił, a nadrzędnym celem jest liberalizacja handlu. Planowane ramy legislacyjne dotyczące zrównoważonych systemów żywnościowych mogą stać się punktem wyjściowym. Musi to służyć ustaleniu jasnej definicji zrównoważonych systemów żywnościowych zgodnej z obowiązującymi w UE definicjami zrównoważenia środowiskowego (19).
3.1.5.

W ramowej dyrektywie wodnej UE uznaje się, że „woda nie jest produktem handlowym takim jak każdy inny, ale raczej dziedzictwem, które musi być chronione, bronione i traktowane jako takie”. W zapewnianiu i ułatwianiu dostępu do wody i asenizacji kluczowe znaczenie mają trzy elementy: jakość, dostępność fizyczna i przystępność cenowa. UE przyczyniła się do zagwarantowania dostępu do wody pitnej i asenizacji dla ludności w państwach członkowskich, podejmując dwa główne rodzaje działań. Po pierwsze, wprowadziła ambitne normy jakości wody, gwarantując wysoki poziom ochrony zarówno zdrowia publicznego, jak i środowiska naturalnego. Po drugie, zapewniła wsparcie finansowe na rozbudowę i ulepszenie infrastruktury wodnej w państwach członkowskich, przyczyniając się w ten sposób do lepszej jakości usług wodnych i zwiększenia fizycznego dostępu do nich. W niektórych francuskich regionach najbardziej oddalonych skutki działań UE nie są jeszcze odczuwalne, ponieważ ludność napotyka niespotykane nigdzie indziej w Europie trudności w dostępie do wody.
3.6.

Bardzo szybkie zastąpienie istniejących środków przeciwdziałania ucieczce emisji CO 2 mechanizmem CBAM mogłoby doprowadzić do poważnej niepewności, która zaburzyłaby długoterminowe decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie niedawno zmienionych celów na rok 2030. Rozwiązanie to mogłoby też ograniczyć zdolność przemysłu do inwestowania w technologie niskoemisyjne i stanowić barierę w konkurowaniu o dostęp do rynków trzecich. Dlatego też, o ile to konieczne, w początkowym okresie należy utrzymać aktualny odsetek bezpłatnych uprawnień, aby umożliwić gałęziom przemysłu objętym CBAM osiągnięcie większej wydajności węglowej, a następnie stopniowo zmniejszać liczbę bezpłatnych uprawnień, w zależności od sytuacji, aby ułatwić dalszą dekarbonizację.
4.2.

Wzrost cen paliw kopalnych może nieproporcjonalnie wpłynąć na słabsze pod względem finansowym gospodarstwa domowe, mikroprzedsiębiorstwa i użytkowników transportu, którzy wydają większą część swoich dochodów na energię i transport, którzy w niektórych regionach nie mają dostępu do alternatywnych, przystępnych cenowo rozwiązań w zakresie mobilności i transportu i którzy mogą nie mieć zdolności finansowej, aby inwestować w zmniejszenie zużycia paliw kopalnych. W związku z tym EKES z zadowoleniem przyjmuje fakt, że we wniosku Komisji skoncentrowano się na potrzebach gospodarstw domowych znajdujących się w trudnej sytuacji, mikroprzedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji i szczególnie wrażliwych użytkowników transportu, w tym na zapewnieniu bezpłatnego dostępu do transportu publicznego lub dostosowanych taryf, promowaniu zrównoważonej mobilności na żądanie i wspólnych usługach w zakresie mobilności. Państwa członkowskie są także zachęcane do wspierania rozwoju i świadczenia przystępnych cenowo bezemisyjnych i niskoemisyjnych usług w zakresie mobilności i transportu. EKES uważa, że świadczenie usług użyteczności publicznej w zakresie przewozu pasażerów, w granicach możliwości prawnych, jest podstawą zrównoważonej i przystępnej cenowo mobilności. W tym sensie konieczne jest zwiększenie rekompensaty z tytułu obowiązków użyteczności publicznej, które lepiej spełniają wymogi ekologiczne i społeczne, co z kolei wymaga od rządów krajowych, regionów i gmin zapewnienia wsparcia finansowego i tworzenia instrumentów finansowych.
3.20.

Zdaniem EKES-u ma to szczególne znaczenie, ponieważ UE nie będzie w stanie sama stawić czoła wyzwaniom środowiskowym, takim jak zmiana klimatu. Jeśli nie zostanie wypracowane wspólne stanowisko z krajami trzecimi w zakresie dostosowania do systematyki, wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie dobrowolnego standardu zielonych obligacji prawdopodobnie nie przyjmie się jako norma na światowym rynku zielonych obligacji. Doprowadziłoby to do fragmentacji rynków kapitałowych i prawdopodobnie do nieprzyjmowania proponowanych przez Komisję standardów przez emitentów z krajów trzecich. Mogłoby to powstrzymać napływ funduszy, które są potrzebne do tego, by sprostać ogromnym wyzwaniom środowiskowym, w szczególności związanym ze zmianą klimatu.
4.2.

Wyraźne zobowiązanie czarterujących do wzięcia na siebie należnej części odpowiedzialności: zasada „zanieczyszczający płaci” powinna mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach. Chociaż odpowiedzialność podmiotów czarterujących została uznana w odpowiednich inicjatywach ustawodawczych Komisji Europejskiej (EU ETS, FuelEU Maritime), to nie są oni wyraźnie zobligowani do przyjęcia na siebie tej odpowiedzialności. W przypadku gdy odpowiedzialność za emisje generowane przez statek ponosi jego właściciel, byłby on również obciążony wyższymi emisjami CO 2 wynikającymi z przeprowadzonej przez czarterującego czysto ekonomicznej analizy kosztów i korzyści, w której nie bierze się pod uwagę negatywnych dla środowiska efektów zewnętrznych. Taka sytuacja byłaby nie tylko niesprawiedliwa, lecz również miałaby odwrotny do zamierzonego efekt. Dopóki czarterujący nie ponosi żadnej odpowiedzialności ustawowej, będzie on podejmował wszystkie decyzje operacyjne wyłącznie w oparciu o względy kosztowe i nie będzie objęty zasadą „zanieczyszczający płaci”, która powinna być odpowiednio stosowana w transporcie morskim, tak jak w innych sektorach.
Należy kontynuować dyskusje na temat sposobu gospodarowania lasami i tego, które części drzew można wykorzystać do wytwarzania energii. Chociaż wniosek Komisji Europejskiej dotyczący zmiany dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii ( 8 ) zakazuje pozyskiwania biomasy z lasów pierwotnych i wprowadza ograniczenia w spalaniu niektórych rodzajów drewna, nie uwzględnia on obecnych dobrych praktyk, w których stosuje się różne rodzaje drzew i różne części drzew do celów, do których są najlepiej dostosowane, co generuje optymalną ogólną wartość dodaną bez marnowania zasobów naturalnych. EKES wzywa do stworzenia we wszystkich państwach członkowskich krajowych ram prawnych, które zachęcają do stosowania zrównoważonych praktyk w produkcji biomasy i wspierają takie działanie.
EKES stwierdza, że coraz częściej gniazda USB przeznaczone do ładowania urządzeń przenośnych są udostępniane użytkownikom, z kablem lub bez, w autobusach, samolotach, centrach handlowych, salach konferencyjnych i innych miejscach tranzytu. Są to domyślnie gniazda o małej mocy (2,1 W), która jest niewystarczająca do ładowania niektórych urządzeń omówionych w dyrektywie. Aby ułatwić szybkie ładowanie i zachęcić użytkowników do pożyczania sobie kabla USB typu C w czasie krótkiego przejazdu lub przez krótki czas, EKES proponuje, by zalecono wyposażenie tych miejsc w przyszłości w ultraszybkie ładowarki. Jest to adekwatne do potrzeb wyrażonych w jednym z badań Komisji Europejskiej.
4.1.6.

EKES z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie zakresu norm i oznakowania (działanie nr 1 lit. e)) oraz wzywa m.in. do większej determinacji we wprowadzaniu norm minimalnych. Ogólne ramy dotyczące oznakowania instrumentów finansowych służących finansowaniu transformacji byłyby ważne, gdyby istniały jasno określone i wiarygodne punkty odniesienia. Na szczególną uwagę zasługuje wprowadzający w błąd nieuczciwy marketing w zakresie zrównoważoności [ang. sustainability-washing], w ramach którego dana instytucja udaje, że jest bardziej zrównoważona pod względem środowiskowym lub społecznym niż faktycznie jest. Jednak do 2023 r. ma zostać jedynie przeprowadzona ocena, czy jest to konieczne. Nawet co do opracowania wskaźnika referencyjnego ESG zapowiedziano jedynie przegląd, chociaż również w tym przypadku wiążące definicje i zasady istotnie przyczyniłyby się do stworzenia jasności, której słusznie domagają się inwestorzy i społeczeństwo.
3.18.

Istotną cechą i zasadniczą wartością dodaną systemu ETS wydaje się być fakt, że zachęca on podmioty w poszczególnych sektorach objętych systemem do podejmowania działań zmierzających do zmniejszenia obciążeń wynikających ze stosowania systemu poprzez zmianę zachowań lub różnego rodzaju rozwój. Ponieważ w tym przypadku podmioty objęte systemem ETS nie są podmiotami rzeczywiście działającymi w objętych sektorach – to jest w sektorze transportu drogowego czy sektorze zarządzania budynkami – lecz są dystrybutorami paliwa, możliwości podmiotów w objętych sektorach, aby wpływać na swoją sytuację, są bardzo ograniczone, a w wielu przypadkach w ogóle nie istnieją. Wprowadzono tu politykę cenową, której skutki są podobne do skutków wynikających np. ze zwiększenia stawki podatkowej. Dlatego w zasadzie w większości przypadków system ETS nie przekłada się na zwyczajową wartość dodaną.
1.8.

Konieczne jest wspieranie masowych inwestycji publicznych w badania i rozwój w zakresie prac naukowych i technologicznych mających na celu ulepszenie baterii, zwłaszcza pod względem wielkości, pojemności i okresu użytkowania. Jeżeli badania naukowe pozwolą doprowadzić do zmniejszenia zapotrzebowania na lit do baterii dla pojazdów, zmniejszy to naszą zależność od ograniczonych światowych dostaw pochodzących spoza UE. Możliwość ta poprawiłaby zdolności UE w odniesieniu do szybkiego wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w transporcie, prowadząc do mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju. Ponadto istnieje pilna potrzeba badań i innowacji oraz rozwoju technologicznego, tak aby wszystkie możliwe paliwa alternatywne były oceniane i promowane oraz by uwzględniano wszystkie rodzaje transportu. Nie byłoby rozsądne uzależnienie się tylko od jednego systemu. W szczególności należy zbadać potencjał ekologicznego wodoru.
1.4.

Co się tyczy związku między zasadami ochrony konkurencji określonymi w art. 101 TFUE a kryzysem pandemicznym, EKES docenia, że Komisja szybko przyjęła komunikat mający na celu wspieranie projektów współpracy między przedsiębiorstwami w celu zaradzenia brakom w dostawach podstawowych towarów i usług podczas pandemii. Był to przykład szybkiego i pożytecznego dostosowania wytycznych Komisji dotyczących horyzontalnych porozumień kooperacyjnych do szczególnego kontekstu społecznego, gospodarczego i zdrowotnego, który wyłonił się w 2020 r.
2.1.

Efektywność energetyczna to zasadniczy obszar działania na drodze do pełnej dekarbonizacji gospodarki Unii. Proponowane przekształcenie dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej jest istotnym elementem pakietu „Gotowi na 55”, który wdraża zasady Europejskiego Zielonego Ładu i wyznacza kierunek realizacji nowych celów Unii w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 55 % do 2030 r.
1.4.

Komitet zwraca uwagę na fakt, że niektóre przepisy CRR mające zastosowanie do globalnych instytucji o znaczeniu systemowym stosujących strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielokrotnego punktu kontaktowego należy doprecyzować, aby umożliwić uwzględnienie jednostek zależnych mających siedzibę poza Unią. Spowodowałoby to dostosowanie CRR do odpowiedniej zasady TLAC uzgodnionej na poziomie międzynarodowym, która ma zastosowanie w odniesieniu do jednostek zależnych mających siedzibę we wszystkich jurysdykcjach Rady Stabilności Finansowej.
2.2.

cztery główne tendencje światowe mają istotne znaczenie odnośnie do podstawowej kwestii, jaką jest zdolność i swoboda działania UE. Stanowią one główne, nadrzędne megatrendy naszych czasów, które pozostaną kluczowe dla kształtowania polityki europejskiej. Ich zakres jest jednak nadal bardzo szeroki i obejmuje różne aspekty, podczas gdy brakuje pogłębionych analiz poszczególnych obszarów tematycznych. EKES w szczególności ubolewa, że niedostatecznie uwzględnia się wymiar społeczny oraz pomija się kwestie dotyczące młodzieży i sprawiedliwości międzypokoleniowej, mimo że te zagadnienia zostały omówione w sprawozdaniu Wspólnego Centrum Badawczego (JRC) zatytułowanym Shaping & securing the EU’s open strategic autonomy by 2040 and beyond [„Kształtowanie i zabezpieczanie otwartej strategicznej autonomii UE do 2040 r. i w dalszej perspektywie”] Komitet wyraża przekonanie, żemają istotne znaczenie odnośnie do podstawowej kwestii, jaką jest zdolność i swoboda działania UE. Stanowią one główne, nadrzędne megatrendy naszych czasów, które pozostaną kluczowe dla kształtowania polityki europejskiej. Ich zakres jest jednak nadal bardzo szeroki i obejmuje różne aspekty, podczas gdy brakuje pogłębionych analiz poszczególnych obszarów tematycznych. EKES w szczególności ubolewa, że niedostatecznie uwzględnia się wymiar społeczny oraz pomija się kwestie dotyczące młodzieży i sprawiedliwości międzypokoleniowej, mimo że te zagadnienia zostały omówione w sprawozdaniu Wspólnego Centrum Badawczego (JRC) zatytułowanym[„Kształtowanie i zabezpieczanie otwartej strategicznej autonomii UE do 2040 r. i w dalszej perspektywie”] ( 1 ) , na którym opiera się komunikat.
1.12.

EKES zachęca do sporządzenia wniosku dotyczącego zmiany ustawodawczej, aby umożliwić automatyczną i natychmiastową odpowiedź w ramach mechanizmu w przypadku katastrofy spowodowanej przez człowieka na terytorium UE i poza nim, bez wymogu uprzedniego złożenia wniosku w tej sprawie przez dotknięte zdarzeniem państwo uczestniczące, a jednocześnie państwo to powinno mieć prawo odmówić przyjęcia takiej pomocy. Takie zasoby w formie grupy zadaniowej mogą przyczynić się do wzmocnienia zewnętrznego wymiaru stosunków UE poprzez ochronę ludności.