[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 27.2.2008

KOM(2008) 106 wersja ostateczna

2008/0047 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie ustanowienia wieloletniego wspólnotowego programu ochrony dzieci korzystających z Internetu oraz innych technologii komunikacyjnych

(przedstawiona przez Komisję){SEC(2008) 242}{SEC(2008) 243}

UZASADNIENIE

1. WSTęP

Z Internetu, początkowo służącego jako narzędzie komunikacji głównie dla ekspertów i naukowców, oraz z innych technologii komunikacyjnych (zwanych dalej „technologiami sieciowymi” )[1] korzysta się teraz w domach, szkołach, przedsiębiorstwach i urzędach w większej części świata. Technologie te stanowią element definiujący dla końca XX wieku i początku XXI wieku.

W czasie, jaki minął od ustanowienia planu działania „Bezpieczniejszy Internet” [2], istotnym zmianom uległy zarówno technologie, jak i sposoby korzystania z nich. Znacznie zwiększyła się dostępność technologii, a rozwój narzędzi i usług przyczynił się do powstania sposobów korzystania z nich o szerszym zakresie i większym zróżnicowaniu niż przewidywano w czasie, kiedy tworzony był plan działania, przy czym dzieci i młodzież często jako pierwsze korzystają z nowych możliwości. Nowe technologie i zastosowania oferują wielkie możliwości uczestnictwa, kreatywności i ekspresji wszystkim członkom społeczeństwa.

Dzieci są aktywnymi użytkownikami technologii sieciowych i stają się nimi w coraz większym stopniu. Możliwości interaktywności i uczestnictwa w środowisku online mogą poprawić jakość życia wielu młodych ludzi. Oznacza to jednak także, że mogą być oni zmuszeni do dokonywania wyborów, których zwykle nie musieliby dokonywać, i które w wielu przypadkach odnoszą się do ich własnego bezpieczeństwa. Ochrona dzieci przed szkodliwymi treściami i zachowaniami w środowisku online oraz ograniczenie dystrybucji niezgodnych z prawem treści pozostaje zagadnieniem istotnym dla twórców polityki i prawa, dla branży i użytkowników, a w szczególności dla rodziców, opiekunów i wychowawców.

Wprawdzie dzieci i młodzież są biegłymi użytkownikami technologii sieciowych, świadomymi zagrożeń i znającymi sposoby ich unikania, nie wszystkie są jednak dojrzałe w sensie zdolności oceny napotykanych sytuacji oraz możliwych skutków podejmowanych przez nich decyzji. A przy tym rzadko dzielą się swoimi doświadczeniami online z rodzicami lub opiekunami i zwracają się do nich o pomoc jedynie w ostateczności. Czynniki te stanowią wyzwanie dla osób odpowiedzialnych za zapewnienie bezpieczeństwa dzieci.

Do najpoważniejszych zagrożeń dla dzieci związanych z technologiami sieciowymi należą sytuacje, kiedy dzieci ponoszą bezpośrednią szkodę, jako ofiary wykorzystywania seksualnego, co jest dokumentowane poprzez fotografie, filmy lub pliki audio, a następnie udostępniane online (materiały przedstawiające wykorzystywanie dzieci); kiedy kontaktują się z nimi osoby chcące się z nimi zaprzyjaźnić w celu wykorzystania ich seksualnie (uwodzenie przez Internet); oraz kiedy padają ofiarami nękania w środowisku online (cybernękanie).

Od 1996 r. Unia Europejska jest pionierem w dziedzinie ochrony dzieci w środowisku online, a kolejne programy na rzecz bezpieczniejszego Internetu[3] były i są istotnym elementem działalności Komisji w tej dziedzinie. Stanowią one jedyną ogólnoeuropejską inicjatywę dotyczącą kwestii związanych z ochroną dzieci w środowisku online i obejmują kilka działań, których skuteczność została dowiedziona.

Programy te obejmowały następujące działania:

- stworzenie europejskiej sieci punktów kontaktowych, w których obywatele mogą zgłaszać treści niezgodne z prawem;

- stworzenie europejskiej sieci zwiększania świadomości oraz organizowanie „Dnia Bezpiecznego Internetu”, który jest koordynowany przez tę sieć i w którym każdego roku uczestniczy coraz większa liczba krajów europejskich i pozaeuropejskich;

- informowanie rodziców poprzez niezależne testy skuteczności oprogramowania filtrującego;

- wsparcie dla inicjatyw samoregulacyjnych branży w obszarach oznaczania treści oraz telefonów komórkowych.

Zgodnie z końcową oceną planu działania „Bezpieczniejszy Internet”, Unia Europejska jest obecnie postrzegana jako „pionier, który na wczesnym etapie zauważył, że problem sprzecznych z prawem i szkodliwych treści w Internecie jest poważnym i istotnym zagadnieniem politycznym o globalnym wymiarze”[4].

Komisja przyjęła również komunikat dotyczący realizacji programu „Bezpieczny Internet +” w latach 2005-2006[5]. Przygotowując niniejszy wniosek, od kwietnia do lipca 2007 r. przeprowadzono ocenę skutków, która obejmowała między innymi konsultacje publiczne online oraz konsultacje ukierunkowane[6].

Potwierdziły one skuteczność przeprowadzonych dotychczas działań, przy jednoczesnym podkreśleniu konieczności dostosowania ich do nowych potrzeb. Zgodzono się w szczególności, że ochrona dzieci w środowisku online pozostaje ważnym zagadnieniem oraz że istniejące problemy ulegają zaostrzeniu wraz z powstawaniem nowych technologii i usług, co prowadzi do nowych zastosowań i zagrożeń, w szczególności dla dzieci.

Nowy program ułatwi współpracę i wymianę doświadczeń oraz najlepszych praktyk na wszystkich poziomach w odniesieniu do kwestii związanych z bezpieczeństwem dzieci w środowisku online, przy czym możliwa jest dalsza rozbudowa tej roli, a co za tym idzie zwiększenie wartości dodanej w wymiarze europejskim. Wniosek w pełni uwzględnia te koncepcje.

Zakres programu nie zostanie poszerzony o nowe zagadnienia, jak np. kwestie zdrowotne, bezpieczeństwo sieci i ochrona danych, ponieważ są one już uwzględnione w innych unijnych inicjatywach politycznych i finansowych. Jednakże wiele z tych koncepcji włączono jako część przekazu podnoszącego świadomość oraz poprzez zamieszczenie odpowiednich odniesień do istniejących instrumentów.

Program został przede wszystkim opracowany tak, aby uwzględnić nieznany obecnie rozwój sytuacji w środowisku online w przyszłości oraz związane z nim zagrożenia, które w nadchodzących latach będą odgrywać coraz większą rolę. W okresie 2009–2013 podstawowe znaczenie będzie miała zdolność planowania odpowiednich działań mających na celu ochronę dzieci w środowisku online.

2. PROMOWANIE BEZPIECZNIEJSZEGO KORZYSTANIA Z INTERNETU ORAZ INNYCH TECHNOLOGII KOMUNIKACYJNYCH

2.1. Kontekst legislacyjny

Kwestie związane z ochroną dzieci w środowisku online mają charakter globalny i kompleksowy: każdy może generować treści i udostępniać je każdemu, dostęp do treści można uzyskać z każdego miejsca na świecie; produkcja materiałów przedstawiających wykorzystywanie dzieci może mieć miejsce w jednym kraju, ich dystrybucja może być zorganizowana w drugim kraju, a pobierać je można na całym świecie; ponadto wiadomo, że osoby dopuszczające się wykorzystywania przekraczają granice państw w celu spotkania się z dziećmi, które zamierzają wykorzystać po zawarciu z nimi znajomości online.

Z prawnego punktu widzenia należy wprowadzić zasadnicze rozróżnienie między tym, co jest niezgodne z prawem , a tym, co jest szkodliwe , gdyż walka z tymi zjawiskami wymaga różnych metod, strategii i narzędzi.

Zakres treści uważanych za niezgodne z prawem różni się w zależności od kraju, definiowany jest właściwym prawem krajowym, a treściami takimi zajmują się organy ścigania oraz inne organy państwowe. Mimo wielu wspólnych cech, w zakresie rozwiązań szczegółowych występują znaczące różnice między przepisami prawa państw członkowskich i krajów trzecich, w których treści mogą być wytwarzane lub udostępniane.

Szkodliwe treści oznaczają treści, które rodzice, nauczyciele oraz inni dorośli uważają za szkodliwe dla dzieci. Definicje takich treści różnią się w poszczególnych krajach i kulturach i mogą obejmować strony internetowe propagujące pornografię, przemoc, rasizm, ksenofobię, teksty i muzykę nawołujące do nienawiści, samookaleczenia, anoreksję i zachowania samobójcze. Kontakt z treściami szkodliwymi może powodować u dzieci urazy psychiczne oraz prowadzić do uszkodzeń fizycznych, jeżeli dziecko motywowane jest do szkodzenia innym dzieciom lub sobie. Państwa członkowskie różnią się pod względem stopnia wrażliwości (kontakt z nagością, aktywnością seksualną, przemocą itd.) oraz postrzegania wagi kontaktu dzieci z potencjalnie szkodliwymi treściami. W niektórych krajach obowiązują przepisy prawa ograniczające dystrybucję treści szkodliwych tylko do dorosłych, jednak pod względem rozwiązań szczegółowych między przepisami państw członkowskich i krajów trzecich występują zauważalne różnice.

Istnieje szereg różnych środków dotyczących zwalczania treści szkodliwych , z których wszystkie należy stosować w połączeniu z innymi w celu zwiększenia ich efektywności: egzekwowanie przepisów prawnych, samoregulacja, narzędzia kontroli rodzicielskiej, podnoszenie świadomości i edukacja to tylko niektóre z nich.

W obu dziedzinach zasadnicza odpowiedzialność dostawców treści i usług jest w dużej mierze kwestią prawa krajowego. Niemniej jednak ustanowiono pewne ogólnoeuropejskie normy, wyjaśniające kwestie prawne poprzez różne zalecenia i dyrektywy. Największe znaczenie dla proponowanego programu mają:

Zalecenia w sprawie ochrony nieletnich i godności ludzkiej w usługach audiowizualnych i informacyjnych [7] (1998 r.) – zalecenia i wytyczne dotyczące ochrony nieletnich. Następnie w 2006 r. wydano Zalecenie w sprawie ochrony małoletnich, godności ludzkiej oraz prawa do odpowiedzi, [8] uwzględniające rozwój technologii w ostatnim okresie oraz zmieniający się krajobraz medialny.

Dyrektywa o medialnych usługach audiowizualnych , przyjęta w grudniu 2007 r. Dyrektywa stanowi unowocześnienie dyrektywy „Telewizja bez granic”, a jej zakres zastosowania wykracza poza telewizyjną działalność nadawczą i obejmuje wszystkie „medialne usługi audiowizualne”; zawiera ona również przepisy dotyczące ochrony nieletnich.

Konwencja Rady Europy o cyberprzestępczości [9] (2001 r.) odnosi się do „przestępstw związanych z pornografią dziecięcą”. Ma ona na celu ułatwienie międzynarodowej współpracy w zakresie wykrywania i ścigania cyberprzestępstw oraz wzywa do stworzenia wspólnej podstawy dla prawa materialnego i proceduralnego oraz dla jurysdykcji. Następna była Konwencja Rady Europy o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych (lipiec 2007 r.), określająca jako przestępstwa następujące formy wykorzystywania seksualnego dzieci: wykorzystywanie seksualne, prostytucję dziecięcą, materiały przedstawiające wykorzystywanie dzieci, „uwodzenie” dzieci do celów seksualnych oraz „turystykę seksualną”[10].

Unijna decyzja ramowa w sprawie pornografii dziecięcej [11] (2004 r.) określa minimalne wymogi dla państw członkowskich dotyczące definicji przestępstw oraz właściwych sankcji w związku z wytwarzaniem, dystrybucją, rozpowszechnianiem, przesyłaniem, udostępnianiem, a także nabywaniem i posiadaniem materiałów przedstawiających wykorzystywanie dzieci.

Komunikat Komisji W kierunku ogólnej strategii zwalczania cyberprzestępczości [12] (2007 r.) służy wzmocnieniu współpracy operacyjnej organów ścigania w dziedzinie materiałów online przedstawiających wykorzystywanie dzieci, a tym samym usprawnieniu współpracy międzynarodowej.

Komunikat Komisji W kierunku strategii UE na rzecz praw dziecka [13] (2006 r.) odnosi się do polityki wewnętrznej i zewnętrznej w zakresie praw dzieci w sposób spójny, w pełni zgodny z istniejącymi już wspólnotowymi planami działania i programami. Unijne „Wytyczne w sprawie promocji i ochrony praw dziecka” [14] (2007 r.) stanowią ramy ochrony praw oraz integralności dzieci w krajach trzecich.

2.2. Związki z innymi inicjatywami wspólnotowymi

Realizacja proponowanego programu będzie uwzględniała działania prowadzone w ramach innych programów oraz inicjatyw i stanowić będzie ich rozwinięcie i uzupełnienie w sposób pozwalający uniknąć powielania wysiłków i osiągnąć jak największy efekt. Do tych innych programów oraz inicjatyw należą:

- program w zakresie zapobiegania i zwalczania przestępczości;

- program Daphne III;

- program w zakresie umiejętności korzystania z mediów;

- siódmy program ramowy na rzecz badań i rozwoju technologicznego (2007-2013).

2.3. Dalszy rozwój sytuacji

Rozwój sytuacji w ciągu ostatnich kilku lat był trudny do przewidzenia i równie trudno jest przewidzieć, jak będzie się ona rozwijać w przyszłości. Rysują się jednak pewne główne tendencje:

2.3.1. Ewoluujący krajobraz technologiczny

Technologie, sieci łączności, media, treści, usługi i urządzenia w coraz większym stopniu podlegać będą konwergencji cyfrowej . Urządzenia i platformy już teraz „rozmawiają ze sobą”, treści stają się dostępne w nowych, zróżnicowanych formatach i w coraz większym stopniu mogą być dostarczane niezależnie od miejsca i czasu oraz personalizowane z uwzględnieniem preferencji lub wymogów poszczególnych osób. Udoskonalone sieci i szybsze połączenia szerokopasmowe w połączeniu z nowymi technikami kompresji tworzą nowe i szybsze kanały dystrybucji oraz dają początek nowym formatom i usługom, a także nowym formom komunikacji.

Nowopowstające technologie wykorzystują rosnącą cały czas moc obliczeniową i pojemność pamięci komputerów, sieci szerokopasmowe umożliwiają dystrybucję rozbudowanych treści wymagających dużej przepustowości, takich jak transmisja wideo, a zwiększona wydajność ostatniej generacji telefonów komórkowych „3G” pozwala na dystrybucję treści wideo oraz dostęp do Internetu, podobnie jak niektóre konsole do gier.

Dzieci często jako pierwsze zaczynają korzystać z nowych technologii. Zmiany w środowisku online będą wiązać się także z nowymi sposobami korzystania z technologii, a w rezultacie zmienią się zagrożenia dla dzieci i młodzieży. Wyzwanie polega na zrozumieniu tych zmian w porę i opracowaniu strategii przeciwdziałania nowym zagrożeniom.

Jednocześnie konwergencji ulegają zagrożenia w środowisku online oraz offline i chociaż większość dzieci i młodzieży jest świadoma potencjalnych zagrożeń i zna sposoby ich unikania, to jednak komunikując się w środowisku online niekoniecznie stosują oni niezbędne środki ostrożności lub nie postępują w najbezpieczniejszy sposób. Na przykład ewentualne szkody poniesione przez dzieci grające w gry (np. gry przedstawiające przemoc lub zachowania seksualne) będą takie same bez względu na to, czy dzieci grają online czy na domowych konsolach do gier.

2.3.2. Rosnąca ilość i coraz poważniejszy charakter treści niezgodnych z prawem

Ilość niezgodnych z prawem materiałów znajdujących się w obiegu online rośnie, a ich charakter staje się coraz poważniejszy. W Zjednoczonym Królestwie w latach 1997–2005 liczba stron internetowych zawierających materiały przedstawiające wykorzystywanie dzieci wzrosła o 1500 %[15] oraz nastąpił czterokrotny wzrost ilości materiałów przedstawiających najbardziej brutalne formy wykorzystywania[16]. Materiały produkcji domowej zastępują także materiały do użytku komercyjnego. Ponadto dzieci wykorzystywane do produkcji takich materiałów są coraz młodsze; rośnie również liczba nowych dzieci pojawiających się w takich materiałach.

Konsekwencje dla dzieci wykorzystywanych i przedstawianych w takich materiałach są poważne. Prowadzona przez Interpol „Baza obrazów dzieci wykorzystywanych” zawiera 550 tys. obrazów 20 tys. różnych dzieci. Z tej liczby od czasu utworzenia bazy w 2001 r. zidentyfikowano i uratowano w porę jedynie ok. 500 dzieci[17].

2.3.3. Utrzymująca się „luka pokoleniowa”

Dzieci i młodzież są pionierami korzystania z nowych technologii i możliwości. Często są biegłymi użytkownikami, zdarza się, że o wiele bieglejszymi niż ich rodzice i nauczyciele, do których zwracają się o poradę lub pomoc jedynie w najpoważniejszych przypadkach[18]. Poszerza się zatem luka między korzystaniem z technologii sieciowych i postrzeganiem zagrożeń przez dzieci i młodzież z jednej strony, a zrozumieniem przez dorosłych tego korzystania z drugiej. Stawia to przed twórcami prawa, władzami i branżą wyzwanie w postaci wniesienia wkładu w stworzenie bezpiecznego środowiska online dla dzieci oraz w zwiększenie świadomości, a także umożliwienia dzieciom i młodzieży korzystania z technologii w sposób bezpieczny, a rodzicom, nauczycielom i opiekunom przekazywania odpowiednich wskazówek na podstawie ich własnych doświadczeń.

2.4. Wniosek

W dalszym ciągu potrzebne są działania mające na celu zwalczanie treści niezgodnych z prawem w środowisku online, promowanie bezpieczniejszego środowiska online i zapewnienie publicznej świadomości zagrożeń oraz środków bezpieczeństwa, jakie należy podejmować w środowisku online. Wszystkie te działania stanowią elementy istniejącego programu „Bezpieczny Internet +”. Zachodzi jednak również potrzeba poszerzenia zakresu programu, tak aby: a) skupić się przede wszystkim na ochronie szczególnie narażonych dzieci w środowisku online, w szczególności ochronie przed „uwodzeniem” (kiedy obca osoba zapoznaje się z dzieckiem w celu wykorzystania go seksualnie) i nękaniem; b) udostępnić wszystkim zainteresowanym więcej informacji na temat sposobów wykorzystywania przez dzieci nowych technologii.

3. NOWY PROGRAM

3.1. Cele i podejście

Celem programu będzie promowanie bezpieczniejszego korzystania z Internetu oraz innych technologii komunikacyjnych, w szczególności przez dzieci, a także zwalczanie treści niezgodnych z prawem oraz szkodliwych zachowań w środowisku online.

W porównaniu z programem „Bezpieczny Internet +”, zakres nowego programu nie obejmuje już działań służących zwalczaniu niepożądanych wiadomości elektronicznych o charakterze komercyjnym (spamu), które stanowią problem dla wszystkich użytkowników niezależnie od ich wieku, i które są przedmiotem innych działań Komisji.

Aby osiągnąć ten cel, program będzie się skupiał na praktycznej pomocy dla użytkowników, w szczególności dzieci, rodziców, opiekunów i wychowawców.

Program będzie dążył do zaangażowania i połączenia sił przez różne zainteresowane strony, których współpraca ma podstawowe znaczenie, ale które niekoniecznie zawsze współpracują w razie braku odpowiednich struktur.

Chodzi tu o dostawców treści, dostawców usług internetowych, operatorów sieci komórkowych, regulatorów, organy normalizacyjne, branżowe organy samoregulacyjne, krajowe, regionalne i lokalne organy odpowiedzialne za branżę, edukację, ochronę konsumenta, sprawy rodziny, egzekwowanie prawa, prawa i dobro dzieci, organizacje pozarządowe zajmujące się ochroną konsumenta, sprawami rodziny oraz prawami i dobrem dziecka.

Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności z jej art. 7, 8 i 24. Ma ona na celu zwłaszcza zabezpieczenie integralności fizycznej i psychicznej dzieci i młodzieży zgodnie z art. 3 Karty.

3.2. Działania

Program obejmował będzie cztery działania: ograniczenie ilości niezgodnych z prawem treści i zwalczanie szkodliwych zachowań w środowisku online, promowanie bezpieczniejszego środowiska online, zapewnienie świadomości publicznej oraz utworzenie bazy wiedzy.

3.2.1. Działanie 1: Ograniczenie ilości treści niezgodnych z prawem i zwalczanie szkodliwych zachowań w środowisku online

Działanie to stanowiło już pierwsze działanie w ramach programu „Bezpieczny Internet +”. Jego zakres został rozszerzony na problemy uwodzenia online oraz cybernękania.

Działania te mają na celu ograniczenie ilości niezgodnych z prawem treści znajdujących się w obiegu online oraz odpowiednie postępowanie wobec szkodliwych zachowań online, ze szczególnym naciskiem na dystrybucję online materiałów przedstawiających wykorzystywanie dzieci, uwodzenie i nękanie. Proponuje się udostępnienie środków finansowych dla punktów kontaktowych ułatwiających zgłaszanie niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online. Takie punkty kontaktowe powinny pełnić funkcje łączników z innymi działaniami na poziomie krajowym, takimi jak samoregulacja lub podnoszenie świadomości, oraz współpracować na poziomie europejskim przy rozwiązywaniu problemów o charakterze trasngranicznym, a także wymieniać się najlepszymi praktykami.

Dodatkowe działania będą mieć na celu stymulowanie rozwoju i zastosowania rozwiązań technicznych do zwalczania niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online oraz promowanie współpracy i wymiany najlepszych praktyk między wieloma różnymi zainteresowanymi stronami na poziomie europejskim i międzynarodowym.

Zwalczanie szkodliwych zachowań w środowisku online, takich jak nękanie i uwodzenie, może wymagać zastosowania innych mechanizmów i wykorzystania innych rodzajów wiedzy fachowej. Program będzie obejmował kwestie psychologiczne, socjologiczne i techniczne związane z tymi zagadnieniami oraz dążył do stymulowania współpracy między zainteresowanymi stronami. Działania mające związek z tymi zagadnieniami mogą być również integrowane z innymi działaniami.

3.2.2. Działanie 2: Promowanie bezpieczniejszego środowiska online

Działanie to stanowi połączenie dwóch obszarów działania w ramach programu „Bezpieczny Internet +” – jeden z nich obejmował udostępnianie narzędzi rodzicom (wzmocnienie pozycji użytkownika), a drugi zachęcanie do samoregulacji.

Działania będą miały na celu zainicjowanie współpracy między zainteresowanymi stronami, ułatwiającej poszukiwanie sposobów promowania bezpieczniejszego środowiska online oraz ochrony dzieci przed treściami i zachowaniami, które mogą być dla nich szkodliwe. Działanie to polegać będzie na stymulowaniu zainteresowanych stron do brania na siebie odpowiedzialności, a także na współpracy i wymianie doświadczeń oraz najlepszych praktyk między zainteresowanymi stronami na poziomie europejskim i międzynarodowym; będzie ono wspierać rozwój i wdrażanie systemów samoregulacji oraz dążyć do wyposażenia użytkowników w instrumenty i aplikacje odpowiednio wspierające ich w zwalczaniu treści szkodliwych.

Nowym elementem jest szczególna uwaga, jaka zostanie poświęcona stymulowaniu zaangażowania dzieci i młodzieży w celu lepszego zrozumienia ich poglądów na korzystanie z technologii sieciowych oraz ich doświadczeń z takimi technologiami, a także skorzystania z ich wkładu przy planowaniu działań oraz tworzeniu narzędzi, materiałów i polityk mających na celu podnoszenie świadomości.

3.2.3. Działanie 3: Zapewnienie świadomości publicznej

Działania będą miały na celu zwiększenie świadomości wśród społeczeństwa, w szczególności dzieci, rodziców, opiekunów i wychowawców, w zakresie możliwości i zagrożeń związanych z korzystaniem z technologii sieciowych i zachowania bezpieczeństwa online.

Podjęte zostaną działania promujące świadomość publiczną poprzez zapewnienie odpowiednich informacji o możliwościach oraz o zagrożeniach i sposobach radzenia sobie z nimi w skoordynowany sposób w całej Europie, a także poprzez ustanowienie punktów kontaktowych, w których rodzice i dzieci mogą uzyskiwać odpowiedzi na pytania dotyczące bezpieczeństwa online. Działania promować będą efektywne pod względem kosztów sposoby dystrybucji informacji podnoszących świadomość wśród dużej liczby użytkowników.

Działanie to stanowiło już istotny element programu „Bezpieczny Internet+”. Na podstawie zgromadzonych doświadczeń podjęte zostaną dodatkowe wysiłki na rzecz zachęcenia do przekazywania dzieciom odpowiednich informacji w szkołach.

Szczególna uwaga zostanie poświęcona rozwojowi lub identyfikacji skutecznych instrumentów, metod i narzędzi podnoszenia świadomości, które w efektywny pod względem kosztów sposób mogą być powielane w całej sieci. Działania będą mieć również na celu zapewnienie wymiany najlepszych praktyk oraz współpracy transgranicznej na poziomie europejskim.

3.2.4. Działanie 4: Utworzenie bazy wiedzy

Jest to nowe działanie, choć niektóre działania realizowane w ramach programu „Bezpieczny Internet +” (badania Eurobarometru, sieć tematyczna „EU Kids Online”) wniosły już wkład w utworzenie bazy wiedzy.

Zmiany w środowisku online oraz nowe tendencje w zakresie korzystania z technologii pojawiają się szybko. Zachodzi potrzeba stworzenia i rozbudowy bazy wiedzy w sposób odpowiednio uwzględniający istniejące i nowe zastosowania, zagrożenia i konsekwencje oraz rozpoznanie w tym kontekście aspektów zarówno ilościowych, jak i jakościowych. Zdobyta wiedza wykorzystana zostanie w realizacji programu, a także w zaplanowaniu odpowiednich działań zapewniających bezpieczeństwo online wszystkim użytkownikom.

Działania będą mieć na celu koordynację badań w odnośnych dziedzinach w UE i poza nią oraz rozwój wiedzy dotyczącej (ewoluujących) sposobów korzystania z technologii sieciowych przez dzieci, powiązanych zagrożeń oraz możliwego szkodliwego wpływu, jaki może mieć na nie korzystanie z technologii sieciowych, z uwzględnieniem aspektów technicznych, psychologicznych i socjologicznych. Badania prowadzone w ramach tego działania mogą dotyczyć także metod i narzędzi podnoszenia świadomości, oceny programów współ- i samoregulacji, różnych rozwiązań technicznych i nietechnicznych, a także istotnych nowo powstających dziedzin.

Powyższe działania nie obejmują prac badawczych, które mogą być prowadzone w ramach siódmego programu ramowego na rzecz badań naukowych i rozwoju technologicznego (2007-2013). Program ten obejmuje obszar badań dotyczący inicjowanych przez młodzież zmian stylu życia i konsumpcji, który pozwalałby również na prowadzenie badań naukowych w zakresie bezpieczeństwa dzieci w środowisku online[19].

3.2.5. Współpraca międzynarodowa

Współpraca międzynarodowa wspierana będzie jako integralna część każdego z działań, odpowiednio do priorytetów, jakie zostaną ustalone.

4. PODSTAWA PRAWNA

Podstawę prawną stanowić będzie art. 153 Traktatu WE dotyczący ochrony konsumentów, który stanowił podstawę prawną uzgodnioną przez Parlament Europejski i Radę dla pierwotnego planu działania „Bezpieczniejszy Internet” w 1999 r.[20], dla dwuletniego przedłużenia planu działania w 2003 r.[21] oraz dla programu „Bezpieczniejszy Internet + ”[22].

2008/0047 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie ustanowienia wieloletniego wspólnotowego programu ochrony dzieci korzystających z Internetu oraz innych technologii komunikacyjnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 153,

uwzględniając wniosek Komisji[23],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[24],

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[25],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozpowszechnienie Internetu oraz korzystanie z technologii komunikacyjnych, takich jak telefonia komórkowa, odgrywają we Wspólnocie coraz bardziej znaczącą rolę i oferują wszystkim obywatelom równie wielkie możliwości w zakresie np. uczestnictwa, interaktywności i kreatywności. Nadal występują zagrożenia dla dzieci oraz niewłaściwe sposoby korzystania z technologii, a ze względu na zmieniające się technologie i zachowania społeczne ciągle pojawiają się nowe zagrożenia oraz sposoby niewłaściwego korzystania. Zachęcenie do korzystania z możliwości, jakie oferuje Internet oraz inne technologie sieciowe, a także do czerpania pożytków z nich płynących, wymaga także środków promujących bezpieczne z nich korzystanie.

(2) Strategia „i2010 – Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia”[26], rozwijająca strategię lizbońską, dąży do osiągnięcia spójności w polityce Komisji dotyczącej społeczeństwa informacyjnego i mediów w celu wzmocnienia istotnego wkładu, jaki technologie informacyjne i komunikacyjne wnoszą w wyniki osiągane przez gospodarki państw członkowskich. Jednym z jej celów jest utworzenie jednolitej europejskiej przestrzeni informacyjnej, oferującej przystępną cenowo i bezpieczną komunikację przez łącza o wysokiej przepustowości, bogate i zróżnicowane treści oraz usługi cyfrowe.

(3) Wspólnotowe ramy prawne dotyczące wyzwań w zakresie treści cyfrowych w społeczeństwie informacyjnym obejmują przepisy o ochronie nieletnich[27], ochronie prywatności[28] oraz odpowiedzialności usługodawców będących pośrednikami[29]. Decyzja ramowa Rady 2004/68/WSiSW z dnia 22 grudnia 2003 r. dotycząca zwalczania seksualnego wykorzystywania dzieci i pornografii dziecięcej[30] określa minimalne wymogi dla państw członkowskich dotyczące definicji przestępstw oraz właściwych sankcji. Bazując na zaleceniu Rady 98/560/WE z dnia 24 września 1998 r. w sprawie rozwoju konkurencyjności europejskiego przemysłu usług audiowizualnych i informacyjnych poprzez wspieranie ram krajowych mających na celu osiągnięcie porównywalnego i efektywnego poziomu ochrony nieletnich i godności ludzkiej[31], zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie ochrony małoletnich, godności ludzkiej oraz prawa do odpowiedzi w odniesieniu do konkurencyjności europejskiego przemysłu audiowizualnego oraz internetowych usług informacyjnych[32] określa wytyczne dotyczące rozwoju samoregulacji na poziomie krajowym, poszerza zakres o umiejętność korzystania z mediów, współpracę oraz wymianę doświadczeń i dobrych praktyk między organami samoregulacji, współregulacji oraz regulacyjnymi, a także o działania przeciwko dyskryminacji we wszystkich mediach.

(4) Nadal potrzebne będą działania w dziedzinie zarówno treści potencjalnie szkodliwych dla dzieci, jak i treści niezgodnych z prawem, w szczególności materiałów przedstawiających wykorzystywanie dzieci. To samo ma zastosowanie do dzieci padających ofiarą szkodliwych i niezgodnych z prawem zachowań, przynoszących im szkody fizyczne i psychiczne, oraz do dzieci nakłanianych do imitacji takich zachowań ze szkodą dla nich oraz dla innych.

(5) Pożądane jest osiągnięcie międzynarodowego porozumienia w sprawie wiążących przepisów prawnych, nie stanie się to jednak szybko. Nawet jeżeli porozumienie takie zostanie osiągnięte, samo w sobie nie wystarczy ono do zapewnienia wykonania przepisów oraz zagwarantowania ochrony osób zagrożonych.

(6) Decyzja nr 276/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 stycznia 1999 r. przyjmująca wieloletni plan działań Wspólnoty w zakresie promowania bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych poprzez zwalczanie sprzecznych z prawem i szkodliwych treści głównie w obszarze ochrony dzieci i nieletnich[33] (plan działania na rzecz bezpieczniejszego Internetu 1998–2004)[34] oraz decyzja nr 854/2005/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego programu wspólnotowego na rzecz promowania bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych[35] (program „Bezpieczniejszy Internet +” 2005–2008) zapewniły finansowanie wspólnotowe, które z powodzeniem doprowadziło do zapoczątkowania szeregu inicjatyw, które zapewniły wartość dodaną w wymiarze europejskim, jak wykazują oceny programu przedstawione Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Regionów[36].

(7) Oprócz ustaleń zawartych w ocenach poprzednich programów, szereg badań Eurobarometru oraz konsultacje społeczne jasno wykazały potrzebę kontynuacji działań w zakresie zgłaszania niezgodnych z prawem treści oraz podnoszenia świadomości w państwach członkowskich.

(8) Ewoluujące technologie, zmiany w sposobie korzystania z Internetu oraz innych technologii komunikacyjnych przez dorosłych i dzieci, oraz zmiany zachowań społecznych prowadzą do nowych zagrożeń dla dzieci. Baza wiedzy, którą można wykorzystać do planowania efektywnych działań, powinna zostać rozbudowana, co umożliwi lepsze zrozumienie takich zmian. Konieczne będzie połączenie w sposób wieloaspektowy i komplementarny różnych środków i działań; będą to np. dalszy rozwój technologii pomocniczych oraz promowanie najlepszych praktyk w zakresie kodeksów postępowania odzwierciedlających ogólnie przyjęte kanony zachowania lub współpraca z branżą w celu realizacji uzgodnionych celów.

(9) Ze względu na globalny charakter problemu współpraca międzynarodowa ma podstawowe znaczenie. Niezgodne z prawem treści mogą być wytwarzane w jednym kraju i udostępniane w drugim, ale przeglądane i pobierane na całym świecie. Współpraca międzynarodowa, która stymulowana była poprzez wspólnotowe struktury tworzenia sieci kontaktów, będzie musiała zostać wzmocniona w celu lepszej ochrony dzieci przed zagrożeniami o charakterze transgranicznym, kiedy w grę wchodzą kraje trzecie. Obustronnie korzystna może być wymiana najlepszych praktyk między organizacjami europejskimi oraz organizacjami w innych częściach świata.

(10) Środki, jakie Komisja może przyjmować na mocy uprawnień wykonawczych przyznanych jej niniejszą decyzją, to zasadniczo środki z zakresu zarządzania, mające związek z wykonaniem programu mającego istotny wpływ na budżet w rozumieniu art. 2 lit. a) decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[37]. Środki takie powinny zatem być przyjmowane zgodnie z procedurą zarządzania przewidzianą w art. 4 wspomnianej decyzji.

(11) Komisja powinna zapewnić komplementarność i synergię z powiązanymi inicjatywami i programami wspólnotowymi.

(12) Niniejsza decyzja powinna ustanawiać, na cały czas trwania programu, ramy finansowe stanowiące główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej w rozumieniu pkt. 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[38].

(13) Ponieważ ze względu na transnarodowy charakter przedmiotowych kwestii cele proponowanych działań nie mogą zostać osiągnięte w stopniu wystarczającym przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na europejską skalę i efekty działań mogą zostać lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia tych celów.

(14) Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności z jej art. 7, 8 i 24,

STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel programu

1. Niniejsza decyzja ustanawia program wspólnotowy mający na celu promowanie bezpieczniejszego korzystania z Internetu oraz innych technologii komunikacyjnych, w szczególności przez dzieci, a także zwalczanie treści niezgodnych z prawem oraz szkodliwych zachowań w środowisku online.

Program nosi nazwę „Bezpieczny Internet” (dalej „program”).

2. W celu osiągnięcia ogólnego celu programu prowadzone będą działania w następujących obszarach:

a) ograniczenie ilości treści niezgodnych z prawem i zwalczanie szkodliwych zachowań w środowisku online;

b) promowanie bezpieczniejszego środowiska online;

c) zapewnienie świadomości publicznej;

d) utworzenie bazy wiedzy.

Działania prowadzone w każdym z tych obszarów określono w załączniku I.

Program jest realizowany zgodnie z załącznikiem III.

Artykuł 2

Uczestnictwo

1. Uczestnictwo w programie jest otwarte dla wszystkich podmiotów prawnych mających siedzibę w państwach członkowskich.

2. Ponadto program jest otwarty na uczestnictwo:

a) podmiotów prawnych mających siedzibę w krajach Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), będących członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), zgodnie z warunkami ustanowionymi w Porozumieniu EOG;

b) podmiotów prawnych mających siedzibę w krajach przystępujących i krajach kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z zasadami ogólnymi i warunkami ogólnymi uczestnictwa tych krajów w programach wspólnotowych, ustalonych w odpowiednich umowach ramowych oraz decyzjach Rady Stowarzyszenia;

c) podmiotów prawnych mających siedzibę w krajach Bałkanów Zachodnich oraz w krajach objętych europejską polityką sąsiedztwa, zgodnie z warunkami, jakie zostaną ustalone z tymi krajami po zawarciu umów ramowych dotyczących ich uczestnictwa w programach wspólnotowych;

d) podmiotów prawnych mających siedzibę w kraju trzecim, będącym stroną porozumienia międzynarodowego ze Wspólnotą, na warunkach lub na podstawie którego wnosi on wkład finansowy w program;

e) organizacji międzynarodowych i podmiotów prawnych mających siedzibę w krajach trzecich inne niż te, o których mowa w lit. a), b), c) i d) na warunkach określonych w załączniku III.

Artykuł 3

Kompetencje Komisji

1. Komisja jest odpowiedzialna za wykonanie programu.

2. Komisja opracowuje na podstawie niniejszej decyzji program prac.

3. Komisja działa zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 4 ust. 2, w związku z następującymi kwestiami:

a) przyjęcie i zmiana programu prac, w tym ustalenie priorytetowych obszarów współpracy międzynarodowej;

b) wszelkie odstępstwa od zasad określonych w załączniku III;

c) wykonanie środków dotyczących oceny programu.

4. Komisja informuje Komitet, o którym mowa w art. 4, o postępach w wykonaniu programu.

Artykuł 4

Komitet

1. Komisję wspomaga komitet.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.

Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.

3. Komitet określa swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 5

Monitorowanie i ocena

1. W celu zapewnienia efektywnego wykorzystania pomocy wspólnotowej Komisja gwarantuje, że działania podejmowane na podstawie niniejszej decyzji podlegają uprzedniej ocenie, bieżącej kontroli oraz ocenie końcowej.

2. Komisja monitoruje wykonanie projektów w ramach programu. Komisja ocenia sposób realizacji projektów oraz skutki ich wykonania, aby ocenić, czy osiągnięto pierwotne cele.

3. Najpóźniej do dnia [dwa i pół roku od daty publikacji] Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów sprawozdanie z wykonania obszarów działania, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Po zakończeniu programu Komisja przedstawia końcowe sprawozdanie z oceny.

Artykuł 6

Przepisy finansowe

1. Program obejmuje okres pięciu lat, rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2009 r.

2. Wysokość kwoty referencyjnej dla wykonania programu w okresie od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. ustala się niniejszym na 55 mln EUR.

Roczne środki na okres 2009–2013 zatwierdzane są przez władze budżetową w granicach perspektywy finansowej.

3. Orientacyjną strukturę wydatków przedstawiono w załączniku II.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Sporządzono w Brukseli dnia r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I DZIAŁANIA

Wstęp

Celem programu jest promowanie bezpieczniejszego korzystania z Internetu oraz innych technologii komunikacyjnych, w szczególności przez dzieci, a także zwalczanie treści niezgodnych z prawem oraz szkodliwych zachowań w środowisku online.

Aby osiągnąć ten cel, program będzie się skupiał na praktycznej pomocy dla użytkowników, w szczególności dzieci, rodziców, opiekunów i wychowawców, poprzez zachęcanie do tworzenia partnerstw z udziałem wielu zainteresowanych stron.

Ogólnym celem jest promowanie bezpieczniejszego korzystania z Internetu oraz innych technologii komunikacyjnych (zwanych dalej „technologiami sieciowymi” ), zwłaszcza przez dzieci, promowanie rozwoju bezpiecznego środowiska online, ograniczenie ilości niezgodnych z prawem treści rozpowszechnianych online, zwalczanie potencjalnie szkodliwych zachowań w środowisku online oraz podnoszenie publicznej świadomości w zakresie zagrożeń online oraz środków zapobiegawczych.

W celu zapewnienia spójnego podejścia do zagrożeń w sytuacjach, w których dostęp do treści i usług można uzyskać i korzystać z nich zarówno online, jak i offline, tak jak w przypadku gier komputerowych, program może dotyczyć obu typów dostępu i korzystania.

Program zostanie wykonany w drodze realizacji czterech ogólnych obszarów działania:

1. Ograniczenie ilości treści niezgodnych z prawem i zwalczanie szkodliwych zachowań w środowisku online

Działania te mają na celu ograniczenie ilości niezgodnych z prawem treści znajdujących się w obiegu online oraz odpowiednie postępowanie wobec szkodliwych zachowań w środowisku online, ze szczególnym naciskiem na dystrybucję online materiałów przedstawiających seksualne wykorzystywanie dzieci, uwodzenie i nękanie. Główne planowane działania ogólne to:

1. Udostępnienie społeczeństwu punktów kontaktowych, w których można zgłaszać niezgodne z prawem treści online oraz szkodliwe zachowania. Działania powinny zapewnić, aby punkty kontaktowe były skuteczne, widoczne dla społeczeństwa, pełniły funkcje łączników z innymi działaniami na poziomie krajowym oraz współpracowały na poziomie europejskim nad rozwiązywaniem problemów o charakterze transgranicznym, a także wymieniały się najlepszymi praktykami.

2. Zwalczanie szkodliwych zachowań w środowisku online, w szczególności uwodzenia i nękania. Działania będą mieć na celu zwalczanie zjawiska uwodzenia online, polegającego na tym, że osoba dorosła zaprzyjaźnia się z dzieckiem z zamiarem dopuszczenia się wykorzystania seksualnego, oraz nękania. Będą one obejmować kwestie techniczne, psychologiczne i socjologiczne związane z tymi zagadnieniami oraz promować współpracę i koordynację między zainteresowanymi stronami.

3. Stymulowanie zastosowania rozwiązań technicznych do skutecznego zwalczania niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online. Działania powinny zachęcać do opracowywania i dostosowywania skutecznych narzędzi technicznych w celu skutecznego zwalczania niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online, przeznaczonych do użytku przez ogół zainteresowanych stron.

4. Promowanie współpracy i wymiany informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk między zainteresowanymi stronami na poziomie krajowym i europejskim. Działania będą mieć na celu poprawę koordynacji między zainteresowanymi stronami zaangażowanymi w zwalczanie dystrybucji niezgodnych z prawem treści oraz szkodliwych zachowań w środowisku online oraz zachęcanie do uczestnictwa i wnoszenia własnego wkładu przez takie zainteresowane strony.

5. Poprawa współpracy, wymiany informacji i doświadczeń w zakresie zwalczania niezgodnych z prawem treści oraz szkodliwych zachowań w środowisku online na poziomie międzynarodowym. Działania będą miały na celu poprawę współpracy z krajami trzecimi, harmonizację koncepcji zwalczania niezgodnych z prawem treści oraz szkodliwych zachowań w środowisku online na poziomie międzynarodowym, a także zachęcanie do rozwijania wspólnych koncepcji i metod pracy.

2. Promowanie bezpieczniejszego środowiska online

Działania będą miały na celu zainicjowanie współpracy między zainteresowanymi stronami, ułatwiającej poszukiwanie sposobów promowania bezpieczniejszego środowiska online oraz ochrony dzieci przed treściami, które mogą być dla nich szkodliwe. Główne planowane działania ogólne to:

1. Poprawa współpracy, wymiany informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk między zainteresowanymi stronami . Działania będą miały na celu poprawę współpracy, harmonizację koncepcji tworzenia bezpiecznego środowiska online dla dzieci oraz umożliwienie wymiany najlepszych praktyk i metod pracy. Będą one miały też na celu zapewnienie zainteresowanym stronom otwartej platformy dyskusji nad kwestiami związanymi z promowaniem bezpieczniejszego środowiska online oraz sposobów ochrony dzieci przed potencjalnie szkodliwymi treściami na różnych platformach.

2. Zachęcanie zainteresowanych stron do rozwijania i wdrażania odpowiednich systemów samoregulacji . Działania promować będą tworzenie i wdrażanie inicjatyw z zakresu samoregulacji oraz zachęcać zainteresowane strony do uwzględniania bezpieczeństwa dzieci przy opracowywaniu nowych technologii i usług.

3. Stymulowanie zaangażowania dzieci i młodzieży w tworzenie bezpieczniejszego środowiska online. Działania będą miały na celu zaangażowanie dzieci i młodzieży, tak aby lepiej zrozumieć ich poglądy i doświadczenia dotyczące korzystania z technologii sieciowych oraz sposobów promowania środowiska online bezpieczniejszego dla dzieci.

4. Szersze udostępnienie informacji o skutecznych narzędziach zwalczania szkodliwych treści online. Działania będą miały na celu szersze udostępnienie informacji dotyczących działania i skuteczności narzędzi zwalczania potencjalnie szkodliwych treści online oraz zapewnienie użytkownikom informacji, instrumentów i aplikacji odpowiednio wspomagających ich w zwalczaniu szkodliwych treści na różnych platformach.

5 . Zapewnienie zgodności koncepcji przyjętych w Europie i na poziomie międzynarodowym. Działania będą promować współpracę oraz wymianę informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk między zainteresowanymi stronami na poziomie europejskim i międzynarodowym.

3. Zapewnienie świadomości publicznej

Działania będą miały na celu podniesienie świadomości wśród społeczeństwa, w szczególności dzieci, rodziców, opiekunów i wychowawców, w zakresie możliwości i zagrożeń związanych z korzystaniem z technologii sieciowych i zachowania bezpieczeństwa online. Główne planowane działania ogólne to:

1 . Podniesienie świadomości publicznej i rozpowszechnianie informacji o bezpieczniejszym korzystaniu z technologii sieciowych. Działania będą promować świadomość publiczną poprzez udostępnianie w sposób skoordynowany na obszarze całej Europy odpowiednich informacji o możliwościach oraz o zagrożeniach i sposobach ich zwalczania. Będą też one promować efektywne pod względem kosztów sposoby dystrybucji informacji podnoszących świadomość wśród dużej liczby użytkowników.

2 . Utworzenie punktów kontaktowych, w których rodzice i dzieci mogą uzyskać odpowiedzi na pytania dotyczące bezpieczeństwa online. Działania będą miały na celu umożliwienie użytkownikom podejmowania przemyślanych i odpowiedzialnych wyborów poprzez zapewnienie im porad dotyczących odnośnych zagadnień oraz środków zapobiegawczych, jakie należy podejmować w celu zachowania bezpieczeństwa online.

3 . Zachęcanie do usprawniania skutecznych i efektywnych pod względem kosztów metod i narzędzi podnoszenia świadomości . Działania będą miały na celu usprawnienie odnośnych metod i narzędzi podnoszenia świadomości w celu zapewnienia ich większej skuteczności i efektywności pod względem kosztów w dłuższym horyzoncie czasowym.

4 . Zapewnienie wymiany najlepszych praktyk oraz współpracy transgranicznej na poziomie europejskim. Działania będą mieć na celu zapewnienie skutecznej współpracy transgranicznej na poziomie europejskim oraz efektywnej wymiany najlepszych praktyk, narzędzi, metod, doświadczeń i informacji.

5 . Zapewnienie wymiany najlepszych praktyk oraz współpracy na poziomie międzynarodowym. Działania będą miały na celu promowanie współpracy i wymiany najlepszych praktyk, narzędzi, metod, doświadczeń i informacji na poziomie międzynarodowym w celu zachęcenia do opracowywania wspólnych koncepcji i metod pracy oraz poprawy i zwiększenia skuteczności, efektywności pod względem kosztów i zakresu inicjatyw globalnych.

4. Utworzenie bazy wiedzy

Działania będą miały na celu utworzenie bazy wiedzy umożliwiającej odpowiednie podejście do obecnych i nowych sposobów korzystania ze środowiska online oraz do odnośnych zagrożeń i konsekwencji, z myślą o zaplanowaniu odpowiednich działań służących zapewnieniu bezpieczeństwa online wszystkim użytkownikom. Główne planowane działania ogólne to:

1 . Zachęcanie do koordynacji podejścia do badań w odnośnych dziedzinach. Działania zapewnią skoordynowane wysiłki mające na celu zainicjowanie na poziomie europejskim współpracy naukowców i ekspertów zajmujących się bezpieczeństwem dzieci w środowisku online, stymulowanie współpracy i koordynacji międzynarodowej oraz opracowanie aktualnych przeglądów bieżących i przyszłych prac badawczych.

2 . Zapewnienie aktualnych informacji dotyczących korzystania przez dzieci z technologii sieciowych. Podjęte zostaną działania mające na celu pozyskanie aktualnych informacji dotyczących korzystania przez dzieci z technologii sieciowych oraz podejścia dzieci, a także ich rodziców i opiekunów, zarówno do możliwości, jak i zagrożeń. Działania te będą obejmować aspekty ilościowe i jakościowe. Będą one miały także na celu poszerzenie wiedzy o strategiach radzenia sobie z zagrożeniami online stosowanych przez dzieci i młodzież oraz ocenę skuteczności tych strategii.

3 . Promowanie badań dotyczących wiktymizacji dzieci online. Działania będą mieć na celu zbadanie technicznych, psychologicznych i socjologicznych zagadnień związanych z wiktymizacją dzieci w środowisku online, w tym z nękaniem i uwodzeniem, zagadnień związanych z udostępnianymi online materiałami przedstawiającym wykorzystywanie seksualne dzieci oraz nowych form zachowań, mogących stwarzać zagrożenie dla dzieci.

4 . Promowanie badania skutecznych sposobów poprawy bezpieczeństwa technologii sieciowych. Działania mogą dotyczyć badań i testów metod i narzędzi podnoszenia świadomości, skutecznych programów współ- i samoregulacji, skuteczności różnych rozwiązań technicznych i nietechnicznych, a także innych istotnych zagadnień.

5 . Poszerzenie wiedzy o wpływie korzystania z obecnych i nowych technologii na dzieci i młodzież. Działania będą miały na celu lepsze zrozumienie psychologicznego, behawioralnego i socjologicznego wpływu technologii sieciowych na dzieci i młodzież, od wpływu kontaktu ze szkodliwymi treściami i zachowaniami aż po uwodzenie i nękanie, oraz w przypadku różnych platform – od komputerów i telefonów komórkowych po konsole do gier oraz inne nowe technologie.

ZAŁĄCZNIK II ORIENTACYJNA STRUKTURA WYDATKÓW

Ograniczenie ilości treści niezgodnych z prawem i zwalczanie szkodliwych zachowań w środowisku online | 30–35 % |

Promowanie bezpieczniejszego środowiska online | 5–10 % |

Zapewnienie świadomości publicznej | 45–50 % |

Utworzenie bazy wiedzy | 8–15 % |

1. ZAŁĄCZNIK IIIMETODY WYKONANIA PROGRAMU

(1) Komisja wykona program zgodnie z wytycznymi technicznymi zawartymi w załączniku I.

(2) Program zostanie wykonany w drodze realizacji działań obejmujących:

A. Działania z podziałem kosztów

1. Projekty pilotażowe i działania związane z najlepszymi praktykami; projekty ad-hoc w obszarach związanych z programem, w tym projekty przedstawiające najlepsze praktyki lub obejmujące nowatorskie zastosowania istniejących technologii.

2. Sieci i działania krajowe łączące różne zainteresowane strony w celu zapewnienia działania w całej Europie oraz ułatwienia koordynacji i przekazywania wiedzy.

3. Ogólnoeuropejskie badania porównawcze sposobów korzystania z technologii sieciowych przez dzieci i dorosłych, związanych z nimi zagrożeń dla dzieci oraz wpływu szkodliwych praktyk na dzieci, a także aspektów psychologicznych i behawioralnych z naciskiem seksualne wykorzystywanie dzieci związane z korzystaniem z technologii sieciowych, badania nowych sytuacji zagrożeń wynikających ze zmian behawioralnych lub rozwoju technologii itd.

4. Projekty wdrażania technologii.

B. Środki towarzyszące

Środki towarzyszące przyczynią się do wykonania programu lub przygotowania przyszłych działań.

1. Benchmarking i badania opinii z zastosowaniem porównywalnej metodologii w celu uzyskania wiarygodnych danych dotyczących bezpieczniejszego korzystania z technologii sieciowych dla wszystkich państw członkowskich.

2. Ocena techniczna technologii takich jak filtrowanie, mających na celu promowanie bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych.

3. Badania mające na celu wspieranie programu i działań prowadzonych w jego ramach.

4. Wymiana informacji poprzez konferencje, seminaria, warsztaty lub inne spotkania oraz zarządzanie połączonymi działaniami.

5. Działania związane z rozpowszechnianiem, informowaniem i komunikowaniem.

(3) Zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. e), organizacje międzynarodowe i podmioty prawne mające siedzibę w krajach trzecich mogą uczestniczyć w działaniach z podziałem kosztów, z finansowaniem wspólnotowym lub bez niego, na następujących warunkach:

i) działanie musi być objęte priorytetem współpracy międzynarodowej zdefiniowanym w programie prac. Priorytety takie mogą być definiowane według tematycznego obszaru działania, kryterium geograficznego lub obu tych czynników;

ii) program prac może definiować dodatkowe kryteria i warunki, które muszą być spełnione przez organizacje międzynarodowe i podmioty prawne mające siedzibę w krajach trzecich w celu uzyskania finansowania wspólnotowego.

(4) Wybór działań z podziałem kosztów będzie oparty na zaproszeniach do składania wniosków, opublikowanych na stronach internetowych Komisji zgodnie z obowiązującymi przepisami finansowymi.

(5) Wnioski o wsparcie wspólnotowe powinny zawierać, tam gdzie to jest stosowne, plan finansowy wyszczególniający wszystkie składniki finansowania projektów, w tym wsparcie finansowe, o które wnosi się do Wspólnoty, oraz wszelkie inne wnioski o wsparcie lub przyznane wsparcie z innych źródeł.

(6) Środki towarzyszące będą wdrożone poprzez zaproszenia do składania ofert zgodnie z obowiązującymi przepisami finansowymi.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1. TYTUŁ WNIOSKU:

Wniosek: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie ustanowienia wieloletniego wspólnotowego programu ochrony dzieci korzystających z Internetu oraz innych technologii komunikacyjnych

2. STRUKTURA ABM/ABB

Dziedzina polityki: społeczeństwo informacyjne

Działanie/Działania: polityka łączności elektronicznej i bezpieczeństwa sieci

3. POZYCJE W BUDŻECIE

3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B.A)) wraz z treścią:

09 02 02

09 01 04 04

3.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:

2009–2013

Informacje budżetowe ( w razie potrzeby należy dodać rubryki ):

Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |

09 02 02 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane[39] | TAK | TAK | TAK | Nr 1A |

09 010 404 | Nieobowiązkowe | Niezróżnicowane[40] | TAK | TAK | TAK | Nr 1A |

4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW

4.1. Zasoby finansowe

4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rodzaj wydatków | Sekcja nr | Rok n | n + 1 | N + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 i później | Ogółem |

Wydatki operacyjne[41] |

Środki na zobowiązania (CA) | 8.1 | a | 10,7 | 10,7 | 10,7 | 10,7 | 10,7 | 53,5 |

Środki na płatności (PA) | b | 5,08 | 6,61 | 9,55 | 10,05 | 22,21 | 53,5 |

Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej[42] |

Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) | 8.2.4 | c | 0,3 | 0,3 | 0,3 | 0,3 | 0,3 | 1,5 |

KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |

Środki na zobowiązania | a+c | 11 | 11 | 11 | 11 | 11 | 55,0 |

Środki na płatności | b+c | 0,3 | 5,38 | 6,91 | 9,85 | 10,35 | 22,21 | 55,0 |

Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[43] |

Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5 | d | 1,249 | 1,249 | 1,249 | 1,249 | 1,249 | 1,249 | 7,494 |

Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6 | e | 0,067 | 0,067 | 0,067 | 0,067 | 0,067 | 0,024 | 0,359 |

Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem

OGÓŁEM CA, w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 12,316 | 12,316 | 12,316 | 12,316 | 12,316 | 1,273 | 62,853 |

OGÓŁEM PA, w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 1,616 | 6,696 | 8,226 | 11,166 | 11,666 | 23,483 | 62,853 |

Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowania

Jeżeli wniosek przewiduje współfinansowanie przez państwa członkowskie lub inne organy, należy przedstawić szacowany poziom współfinansowania:

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Organ współfinansujący | Rok n | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 i później | Ogółem |

…………………… | f |

OGÓŁEM CA w tym współfinansowanie | a+c+d+e+f |

4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowym

( Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.

( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.

( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego[44] (tzn. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).

4.1.3. Wpływ finansowy na dochody

( Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.

( Wniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:

mln EUR (do 1 miejsca po przecinku)

Przed działaniem [Rok n-1] | Sytuacja po rozpoczęciu działania |

Zasoby ludzkie ogółem | 12 | 12 | 12 | 12 | 12 | 12 |

5. OPIS I CELE

5.1. Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub długoterminowej

W dalszym ciągu potrzebne są działania mające na celu zwalczanie treści niezgodnych z prawem oraz szkodliwych zachowań w środowisku online, promowanie bezpieczniejszego środowiska online i zapewnienie publicznej świadomości co do zagrożeń oraz środków bezpieczeństwa, jakie należy podejmować w zmieniającym się środowisku online. Zachodzi także potrzeba poszerzenia zakresu programu tak, aby skupiał się on przede wszystkim na ochronie szczególnie narażonych dzieci w środowisku online, w szczególności w sytuacji, kiedy obca osoba zapoznaje się z dzieckiem w celu wykorzystania go seksualnie („uwodzenie”) i nękania, co może mieć dla dziecka poważne i długotrwałe konsekwencje. Aby stawić czoła opisanym powyżej wyzwaniom potrzebujemy więcej wiedzy.

5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Wspólnota będzie stymulować najlepsze praktyki w państwach członkowskich zapewniając wytyczne i wspierając benchmarking, tworzenie sieci kontaktów i poszerzanie bazy wiedzy na poziomie europejskim. Działania krajowe przyczyniać się będą do „efektu mnożnikowego” , zapewniając lepsze upowszechnienie najlepszych praktyk. Ponowne wykorzystanie sprawdzonych narzędzi, metod, strategii i technologii lub dostęp do aktualnych danych na poziomie europejskim zwiększy efektywność pod względem kosztów i skuteczność działania podmiotów na poziomie państw członkowskich.

Program ma na celu maksymalizację efektów synergii z działaniami krajowymi poprzez tworzenie sieci kontaktów oraz inicjatywy UE. Proponowane działania bazują częściowo na wynikach osiągniętych podczas poprzednich działań, a także mają uzupełniać działania podejmowane w ramach innych programów oraz inicjatyw UE (mianowicie: „Zapobieganie i zwalczanie przestępczości”, „Młodzież w działaniu”, „Daphne III”) w celu uniknięcia powielania wysiłków oraz maksymalizacji efektów.

5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań).

Cele to:

2. ograniczenie ilości treści niezgodnych z prawem i zwalczanie szkodliwych zachowań w środowisku online;

3. promowanie bezpieczniejszego środowiska online;

4. zapewnienie świadomości publicznej;

5. utworzenie bazy wiedzy.

Cele operacyjne określają kroki umożliwiające realizację powyższych zamierzeń:

Cele operacyjne | Wskaźniki |

Sprzeczne z prawem treści oraz szkodliwe zachowania/treści |

Publiczne punkty zgłoszeniowe | Liczba punktów zgłoszeniowych/zasięg w państwach członkowskich; liczba otrzymanych zgłoszeń, działań policji, zamkniętych stron internetowych; stopień świadomości publicznej |

Szkodliwe zachowania w środowisku online | Stopień świadomości publicznej |

Rozwiązania techniczne | Liczba projektów |

Promowanie bezpieczniejszego środowiska online |

Zaangażowanie branży | Liczba zorganizowanych spotkań/konferencji oraz uczestników. Liczba działań samoregulacyjnych |

Współpraca między zainteresowanymi stronami | Liczba zorganizowanych spotkań/konferencji oraz uczestników. Liczba projektów oraz inicjatyw |

Podnoszenie świadomości |

Uświadomienie użytkowników w zakresie bezpieczeństwa online | Poziom świadomości użytkowników |

Skoordynowane działanie w zakresie podnoszenia świadomości oraz rozpowszechniania informacji dotyczących kwestii bezpieczeństwa | Liczba punktów informacyjnych/zasięg w państwach członkowskich; liczba zaangażowanego personelu, działań podnoszących świadomość, liczba zainteresowanych stron, do których dotarto; widoczność; podnoszenie świadomości |

Metody i narzędzia podnoszenia świadomości | Liczba możliwych do odtworzenia metod/narzędzi |

Zaangażowanie dzieci w tworzenie bezpieczniejszego środowiska online | Liczba dzieci/działań z udziałem dzieci |

Utworzenie bazy wiedzy |

Skoordynowane badania w całej UE | Liczba objętych badaniem zagadnień, krajów |

Aktualna baza informacji | Liczba projektów, publikacji |

Poszerzenie wiedzy o stosowanych przez dzieci strategiach obrony przez zagrożeniami w środowisku online | Liczba projektów, publikacji |

Badania dotyczące wykorzystywania seksualnego dzieci w kontekście online | Liczba projektów, publikacji |

Wszystkie działania |

Współpraca, wymiana informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk między zainteresowanymi stronami na poziomie UE/międzynarodowym. | Liczba zorganizowanych spotkań/konferencji oraz uczestników. |

5.4. Metoda realizacji (indykatywna)

( Zarządzanie scentralizowane

( Bezpośrednio przez Komisję

Mechanizmy realizacji są zgodne ze standardowym podejściem Komisji do dotacji i współfinansowania oraz innych działań w pełni finansowanych przez Wspólnotę na podstawie szczegółowego wniosku o finansowanie. Finansowanie przyznawane będzie poprzez zaproszenia do składania wniosków i ofert.

6. MONITOROWANIE I OCENA

6.1. System monitorowania

Za wykonanie i monitorowanie programu odpowiadać będą urzędnicy Komisji. Monitorowanie będzie opierać się na:

- informacjach uzyskanych od beneficjentów (sprawozdania z działalności i sprawozdania finansowe);

- wizytach na miejscu;

- informacjach zwrotnych dotyczących działań, uzyskanych od uczestników programu;

- wbudowanych wskaźnikach oceny i wykonania we wszystkich projektach i działaniach.

W przypadku projektów jednorazowych, takich jak seminaria i konferencje, monitorowanie na miejscu i ocena zewnętrzna prowadzone będą na podstawie prób losowych i/lub czynników ryzyka.

6.2. Ocena

6.2.1. Ocena ex ante

Przeprowadzono dokładną ocenę skutków oraz ocenę ex ante , w tym analizę kosztów i korzyści, na podstawie badań źródeł wtórnych, wyników badań ankietowych, opracowań wspólnotowych i zewnętrznych oraz konsultacji publicznych.

6.2.2. Działania podjęte w wyniku oceny pośredniej/ex-post

Od 1996 r. Unia Europejska jest pionierem w tej dziedzinie. Poprzednie działania były kilkukrotnie poddawane ocenie przez niezależnych ekspertów, podkreślających ich znaczący wkład w zwalczanie zagrożeń dla dzieci oraz zalecających kontynuację tych działań.

Zalecenia sformułowano w tych sprawozdaniach z oceny oraz w badaniach Eurobarometru. Wyciągnięte wnioski uwzględniono definiując cele nowego programu oraz zakres działań w jego ramach.

6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocen

W połowie okresu realizacji programu przeprowadzona zostanie ocena okresowa. W jej ramach ocenione zostaną skuteczność i wydajność programu, logika jego realizacji oraz, w razie potrzeby, sformułowane zostaną zalecenia dotyczące zmiany kierunku działań.

Na zakończenie programu przeprowadzona zostanie ocena ex post skupiająca się na skutkach działania.

7. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUżYć FINANSOWYCH

Decyzje o przyznaniu finansowania oraz kontrakty miedzy Komisją i beneficjentami przewidują przeprowadzenie przez Komisję i Trybunał Obrachunkowy kontroli na terenie siedziby beneficjentów dotacji wspólnotowych, jak również zezwalają na żądanie dowodów potwierdzających wydatki poczynione w ramach takich kontraktów, umów i zobowiązań prawnych w ciągu pięciu lat po zakończeniu okresu umownego. Jeżeli zostanie to uznane za konieczne, prowadzone będą audyty na miejscu.

Beneficjenci podlegają obowiązkom w zakresie sprawozdawczości i rachunkowości finansowej. Są one analizowane z punktu widzenia treści i kwalifikowalności wydatków, z uwzględnieniem zasad oszczędności i należytego zarządzania finansami.

Do uzgodnień finansowych dołączane są informacje o charakterze administracyjnym i finansowym, mające na celu określenie rodzaju wydatków, które kwalifikują się w ramach takich umów. W stosownych przypadkach, w celu ułatwienia kontroli i audytu finansowanych projektów, wkład Wspólnoty będzie ograniczał się do pokrycia określonych, rzeczywistych składników kosztów, dających się zidentyfikować i zweryfikować w dokumentacji księgowej beneficjenta.

W odniesieniu do zamówień publicznych i zgodnie z rozporządzeniem finansowym (art. 93–96), Komisja może nakładać kary administracyjne lub finansowe na kandydatów lub oferentów, których dotyczy jeden z przypadków wyłączenia.

8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW

8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowego

Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 |

Urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony[48] (XX 01 01) | A*/AD | 4 | 4 | 4 | 4 | 4 | 4 |

B*, C*/AST | 5 | 5 | 5 | 5 | 5 | 5 |

Pracownicy finansowani[49] w ramach art. XX 01 02 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 |

Inni pracownicy[50] finansowani w ramach art. XX 01 04/05 |

OGÓŁEM | 12 | 12 | 12 | 12 | 12 | 12 |

8.2.2. Opis zadań związanych z działaniem

- Zarządzanie programem: zaproszenia, program prac, procedury Komisji

- Zarządzanie projektem: nadzór nad procesami wdrażania, monitorowanie kosztów projektu, pomoc techniczna

- Organizacja lub nadzór nad konferencjami, warsztatami i seminariami oraz kampaniami podnoszenia świadomości, „Dniem Bezpiecznego Internetu” oraz Forum „Bezpieczniejszy Internet”

- Wykonanie działań niefinansowanych

- Współpraca z właściwymi służbami Komisji

8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)

(W przypadku podania więcej niż jednego źródła należy wskazać liczbę stanowisk pochodzących z każdego ze źródeł).

( Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną utrzymane lub przekształcone.

( Stanowiska wstępnie przyznane w ramach rocznej strategii politycznej/wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok n

( Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB

( Przesunięcia w ramach istniejącej kadry kierowniczej (przesunięcia wewnętrzne)

( Stanowiska, których obsadzenie będzie konieczne w roku n, nieprzewidziane w APS/PDB na dany rok

8.2.4. Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej (XX 01 04/05 – Wydatki na administrację i zarządzanie)

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Pozycja w budżecie (numer i treść) | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później | OGÓŁEM |

Inna pomoc techniczna i administracyjna | 0,3 | 0,3 | 0,3 | 0,3 | 0,3 | 1,5 |

- wewnętrzna |

- zewnętrzna |

Pomoc techniczna i administracyjna ogółem | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 1.5 |

8.2.5. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rodzaj zasobów ludzkich | Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później |

Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony (XX 01 01) | 1,053 | 1,053 | 1,053 | 1,053 | 1,053 | 1,053 |

Pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (należy określić pozycję w budżecie) | 0,196 | 0,196 | 0,196 | 0,196 | 0,196 | 0,196 |

Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) ogółem | 1,249 | 1,249 | 1,249 | 1,249 | 1,249 | 1,249 |

Kalkulacja – Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony W razie potrzeby należy odnieść się do pkt 8.2.1 Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony: 9 urzędników*117 000 EUR Pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 01:2 2 pracownicy kontraktowi * 63 000 EUR oraz I END * 70 000 EUR |

Kalkulacja – Pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 W razie potrzeby należy odnieść się do pkt 8.2.1 |

8.2.6. Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 i później | OGÓŁEM |

XX 01 02 11 01 – podróże służbowe | 0,024 | 0,024 | 0,024 | 0,024 | 0,024 | 0,024 | 0,144 |

XX 01 02 11 02 – spotkania i konferencje |

XX 01 02 11 03 – komitety[52] | 0,043 | 0,043 | 0,043 | 0,043 | 0,043 | 0,215 |

XX 01 02 11 04 – badania i konsultacje |

XX 01 02 11 05 – systemy informatyczne |

2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (XX 01 02 11) |

3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) |

Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) | 0,067 | 0,067 | 0,067 | 0,067 | 0,067 | 0,024 | 0,359 |

Kalkulacja – Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

Podróże służbowe – 30 podróży służbowych rocznie x 800 EUR w obrębie UE.

Komitety – 2 spotkania rocznie x 1 uczestnik x 27 państw członkowskich x 800 EUR.

[1] Do celów niniejszego uzasadnienia termin „technologie sieciowe” odnosi się do technologii wykorzystywanych do uzyskania dostępu do Internetu, a także do innych technologii komunikacyjnych. Ponadto w niektórych przypadkach, takich jak gry komputerowe, dostęp do treści i usług uzyskać można zarówno w sieci, jak i poza nią, przy czym oba sposoby korzystania są istotne dla bezpieczeństwa dzieci.

[2] Decyzja nr 276/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 stycznia 1999 r.:

http://ec.europa.eu/information_society/activities/sip/docs/html/decision/276_1999_EC.htm.

[3] Plan działań „Bezpieczniejszy Internet” (1999–2004) i program „Bezpieczny Internet +” (2004–2008)

[4] COM(2006) 663 oraz sprawozdanie z oceny końcowej planu działania „Bezpieczniejszy Internet” (2003-2004), IDATE, maj 2006 r., s. 4: http://ec.europa.eu/information_society/activities/sip/docs/prog_evaluation/final_evaluation_report_en_siap_06112006.pdf.

[5] COM(2006) 661

[6] http://ec.europa.eu/saferinternet.

[7] Zalecenie Rady 98/560/WE z dnia 24 września 1998 r.:http://europa.eu/scadplus/leg/en/lvb/l24030b.htm.

[8] Zalecenie 2006/952/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 378 z 27.12.2006).

[9] http://conventions.coe.int/Treaty/en/Treaties/Html/185.htm.

[10] Przyjęta przez Komitet Ministrów dnia 12 lipca 2007 r. podczas drugiego posiedzenia wiceministrów.Konwencja została otwarta do podpisu podczas konferencji europejskich ministrów sprawiedliwości w dniach 25 i 26 października 2007 r.

[11] Decyzja ramowa Rady z dnia 20 stycznia 2004 r. dotycząca zwalczania seksualnego wykorzystywania dzieci i pornografii dziecięcej (2004/68/WSiSW).

[12] Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady i Komitetu Regionów, COM(2007) 267 z 22.5.2007.

[13] COM(2006) 367 z 4.7.2006.

[14] Konkluzje Rady 16457/07 z 12 grudnia 2007 r.

[15] Komunikat w sprawie cyberprzestępczości, s. 9.

[16] http://www.iwf.org.uk/media/news.196.htm.

[17] http://www.interpol.int/Public/News/2007/ChildConf20070606.asp.

[18] Badanie Eurobarometru 2007: http://ec.europa.eu/information_society/activities/sip/docs/eurobarometer/qualitative_study_2007/summary_report_en.pdf.

[19] Działanie 3 („Główne tendencje w społeczeństwie oraz ich następstwa”) w ramach tematu 8 („Nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne).

[20] Decyzja nr 276/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 stycznia 1999 r. (Dz.U. L 33 z 6.2.1999, s. 1).

[21] Decyzja nr 1151/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. (Dz.U. L 162 z 1.7.2003, s. 1).

[22] Decyzja nr 854/2005/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego programu wspólnotowego na rzecz promowania bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych (Dz.U. L 149 z 11.6.2005, s. 1).

[23] Dz.U. C z , s. .

[24] Dz.U. C z , s. .

[25] Dz.U. C z , s. .

[26] COM(2005) 229.

[27] COM(2007) 170. Zmieniony wniosek w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej.

[28] Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37).

[29] Dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1).

[30] Dz.U. L 13 z 20.1.2004, s. 44.

[31] Dz.U. L 270 z 7.10.1998, s. 48.

[32] Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 72.

[33] Dz.U. L 33 z 6.2.1999, s. 1. Decyzja zmieniona decyzją 1151/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r.

[34] Dz.U. L 162 z 1.7.2003, s. 1.

[35] Dz.U. L 149 z 11.6.2005, s. 1.

[36] COM(2001) 690; COM(2003) 653; COM(2006) 663.

[37] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

[38] Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

[39] Środki zróżnicowane.

[40] Środki niezróżnicowane.

[41] Wydatki niewchodzące w zakres rozdziału xx 01 w tytule xx.

[42] Wydatki w ramach art. xx 01 04 w tytule xx.

[43] Wydatki w ramach rozdziału xx 01 z wyłączeniem artykułów xx 01 04 lub xx 01 05.

[44] Patrz pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.

[45] W razie potrzeby, tzn. jeżeli czas trwania działania przekroczy 6 lat, należy dodać kolejne kolumny.

[46] Zgodnie z opisem w sekcji 5.3

[47] Zgodnie z opisem w sekcji 5.3

[48] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[49] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[50] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[51] Należy odnieść się do oceny skutków finansowych regulacji dla danej agencji wykonawczej/danych agencji wykonawczych.

[52] Należy określić rodzaj komitetu i grupę, do której należy.