ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wspólnota prowadzi w zakresie swoich kompetencji współpracę gospodarczą, finansową i techniczną z państwami trzecimi. Działania takie stanowią uzupełnienie działań prowadzonych przez państwa członkowskie i są zgodne z polityką Wspólnoty na rzecz rozwoju. (art. 181a Traktatu)

Cele — Przyczynianie się do rozwoju systemów szkolenia zawodowego w krajach Europy Środkowej i Wschodniej, niepodległych krajach byłego ZSRR, które są beneficjentami programu wsparcia reformy gospodarczej i odbudowy, jak również w śródziemnomorskich państwach trzecich oraz na terytoriach, które są beneficjentami finansowych i technicznych działań towarzyszących, wspierających reformę ich struktur gospodarczych i społecznych, — wspieranie koordynacji pomocy udzielanej kwalifikującym się krajom.

Zadania Zgodnie z ogólnymi wytycznymi ustalonymi na poziomie wspólnotowym Fundacja działa w dziedzinie kształcenia, zajmując się wstępnym i ustawicznym kształceniem zawodowym i, jak również szkoleniem młodzieży i dorosłych. W tym celu wykonuje następujące zadania: — świadczy pomoc przy określaniu potrzeb i priorytetów w dziedzinie kształcenia poprzez wdrażanie środków pomocy technicznej oraz poprzez współpracę z wyznaczonymi właściwymi podmiotami w kwalifikujących się krajach, — działa jako izba rozrachunkowa udzielająca Wspólnocie, jej państwom członkowskim i zainteresowanym państwom trzecim informacji na temat bieżących inicjatyw oraz przyszłych potrzeb w dziedzinie kształcenia, oraz stwarza ramy pozwalające na ukierunkowanie ofert pomocy.

1. Rada Zarządzająca — Po jednym przedstawicielu każdego państwa członkowskiego, — trzech przedstawicieli Komisji, — przewodniczy jej przedstawiciel Komisji. 2. Dyrektor — mianowany przez Radę Zarządzającą na wniosek Komisji. 3. Forum doradcze — Powołane przez Radę Zarządzającą, — po dwóch ekspertów z każdego państwa członkowskiego, — po dwóch ekspertów z każdego kwalifikującego się kraju, — dwóch ekspertów reprezentujących partnerów społecznych na poziomie europejskim. 4. Kontrola zewnętrzna Trybunał Obrachunkowy. 5. Audyt wewnętrzny Służba Audytu Wewnętrznego Komisji. 6. Organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu Parlament działający na zalecenie Rady.

Budżet ostateczny 21,1 (26,5) mln euro z czego 19,7 (19,5) mln euro pochodzące z dotacji z Komisji oraz 1,4 (7,0) mln euro sfinansowane przez inne organy jako dochody przeznaczone na określony cel. Kwota 1,4 mln euro dzieli się w następujący sposób: — 0,3 mln euro z włoskiego ministerstwa spraw zagranicznych, — 0,9 mln euro z DG ds. Edukacji i Kultury (Tempus), — 0,2 mln euro z Centrum Tłumaczeń. Zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2007 r. — 100 (105) stanowisk dla pracowników zatrudnionych na czas określony w planie zatrudnienia, z czego 91 (94) stanowisk obsadzonych, — 40 (32) innych stanowisk (pracownicy pomocniczy, personel lokalny, pracownicy kontraktowi). Pracownicy ogółem: 131 (126), z czego wykonujący zadania: — operacyjne: 72 (73), — administracyjne: 40 (34), — mieszane: 19 (19).
7.

Agencja przyjmuje do wiadomości uwagę Trybunału. W uwadze jest mowa o szczególnych trudnościach w pełnym przestrzeganiu zasady jednoroczności w odniesieniu do wdrażania wielorocznych i wielonarodowych programów Telematics oraz do ścisłego stosowania wymogów właściwego zarządzania finansowego. Agencja zobowiązuje się dołożyć wszelkich starań w celu zmniejszenia poziomu przeniesień środków i do rozważenia propozycji zastosowania środków zróżnicowanych.
1.

Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (zwany dalej „Urzędem”) został ustanowiony na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. (1). Do głównych zadań Urzędu należy rejestrowanie i rozpatrywanie wniosków o przyznanie wspólnotowej ochrony prawa własności przemysłowej do odmian roślin, a także zlecanie właściwym organom państw członkowskich wykonania niezbędnych badań technicznych.
8.

Centrum jest w sporze z Norwegią w zakresie naliczenia wysokości składki Norwegii na udział w pracach Centrum (w odniesieniu do 2007 r. i lat następnych). Spór ten spowodowany jest tym, że formuła w oryginale podpisanej umowy (stosowana przez Centrum) różni się od formuły zapisanej w umowie opublikowanej w Dzienniku Urzędowym (stosowanej przez Norwegię). Centrum naliczyło składkę Norwegii, wykorzystując do tego własną interpretację tej formuły. Centrum powinno dążyć do rozwiązania tego sporu jak najszybciej, ponieważ ma on wpływ na budżet Centrum i jego sprawozdanie finansowe (5).
9.

Na podstawie zaproszenia do składania wniosków Agencja podpisała umowy o dotację z konsorcjami instytucji (tzw. europejskimi centrami tematycznymi), w zakresie wykonywania dorocznych zadań dotyczących określonych zagadnień w dziedzinie ochrony środowiska (7). Płatności okresowe i końcowe dokonywane przez Agencję na rzecz centrów opierają się na zestawieniach rzeczywistych kosztów. Głównym elementem wydatków są koszty personelu. Kontrole przeprowadzane przez Agencję ograniczały się do sprawdzenia dokumentacji dostarczonej przez centra, bez wprowadzenia odpowiednich procedur, mających na celu upewnienie się co do kwalifikowalności zadeklarowanych kosztów.
3.

Organ został co prawda ustanowiony w celu monitorowania fazy rozmieszczenia projektu Galileo (4), której prowadzenie miało być przekazane w ręce prywatnego koncesjonariusza w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego, jednak podejście to zostało zarzucone ze względu na spór dotyczący ryzyka związanego z projektem. W listopadzie 2007 r. Rada, po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego, postanowiła zrezygnować z opcji kontraktu-koncesji i sfinansować budowę (rozmieszczenie) systemu z budżetu UE. W związku z tym należało zmienić architekturę całego projektu: Komisja przedstawiła zatem w dniu 19 września 2007 r. propozycję zmiany rozporządzenia nr 1321/2004. Wniosek ten nie objaśnia nowej roli Organu i odsyła bez dalszych szczegółów do porozumień o delegowaniu zadań, które mają być podpisane pomiędzy Organem a ESA (5) w zakresie zarządzania środkami programu oraz w odniesieniu do własności jego aktywów.
Wspólna polityka transportowa: Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może zadecydować, czy, w jakim zakresie i w jakim trybie właściwe przepisy mogą być przyjęte dla transportu morskiego i lotniczego. (art. 80 Traktatu)

Cele Utrzymanie wysokiego, ujednoliconego poziomu bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego w Europie oraz zapewnienie sprawnego funkcjonowania i poprawy bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego.

Zakres działań Agencji — Wydawanie opinii skierowanych do Komisji, — wydawanie warunków technicznych certyfikacji, w tym przepisów zdatności do lotu i dopuszczalnych sposobów potwierdzania zgodności, jak również wszelkich materiałów poradnikowych dotyczących stosowania polityki wspólnotowej, — podejmowanie decyzji o certyfikacji w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska, — prowadzenie inspekcji standaryzacyjnych właściwych organów państw członkowskich, — prowadzenie niezbędnych dochodzeń w siedzibach przedsiębiorstw.

1. Zarząd, w którego skład wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego oraz jeden przedstawiciel Komisji; powołuje organ doradczy złożony z zainteresowanych stron. 2. Dyrektor wykonawczy zarządza Agencją; mianowany jest przez zarząd na wniosek Komisji. 3. Komisja odwoławcza rozpatruje decyzje Agencji w zakresie certyfikacji, prowizji i opłat oraz kontroli przedsiębiorstw. 4. Kontrola zewnętrzna Trybunał Obrachunkowy. 5. Organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu Parlament działający na zalecenie Rady.

Budżet ostateczny: Budżet ogółem: 72,0 (66,8) mln euro, w tym: dochód z pobranych honorariów i opłat: 55,8 (33,2) mln euro (65%) dotacje wspólnotowe: 26,5 (31,4) mln euro (31%) Wkład Republiki Federalnej Niemiec (Ministerstwa Transportu) oraz miasta Kolonii: 0,3 (1,2) mln euro Zatrudnienie na 31.12.2007: 467 (328) pracowników zatrudnionych na czas określony przewidzianych w planie zatrudnienia stanowiska obsadzone: 333 (276) inni pracownicy: 29 (33) oddelegowani eksperci narodowi, pracownicy kontraktowi oraz pomocniczy Pracownicy ogółem: 362 (309), z czego wykonujący zadania: — operacyjne: 277 (227), — administracyjne: 57 (57), — mieszane: 28 (25).
9.

Podobnie jak w 2006 r., Kolegium przez większość roku nie posiadało odpowiedniego systemu księgowania zobowiązań. Przykładowo w przypadku wydatków operacyjnych decyzje o wydatkowaniu środków podejmował dyrektor na podstawie zalecenia zarządu. Zobowiązania rejestrowano w odniesieniu do linii budżetowych dopiero po dokonaniu płatności. Skutkiem braku standardów kontroli wewnętrznej (7) oraz nieskutecznego monitorowania budżetu były wydatki w przypadku niektórych linii budżetowych przekraczające założone kwoty. Pociągnęło to za sobą przesunięcia ex post, mające na celu korektę pozycji deficytowych, lub utworzenie nowych linii budżetowych ex nihilo.
9.

W przypadku skontrolowanych procedur rekrutacji nie określono, przed rozpoczęciem procesu oceny, kryteriów wyboru oraz progów punktowych wymaganych do przejścia do następnego etapu konkursu. Organ mianujący nie zapraszał nigdy Komitetu Zakładowego do wzięcia udziału w procedurze rekrutacyjnej. Powyższa sytuacja nie zapewniła przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur.
Swobodny przepływ towarów (art. 37 Traktatu) Przyczynianie się do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia, bezpieczeństwa, ochrony środowiska naturalnego i ochrony konsumentów, uwzględniając wszelkie zmiany oparte na faktach naukowych (art. 95 Traktatu) Wspólna polityka handlowa (art. 133 Traktatu) Zdrowie publiczne (art. 152 ust.4 lit. b) Traktatu)

Cele: — Zapewnienie doradztwa naukowego i wsparcia naukowo-technicznego w zakresie prawodawstwa i polityk mających bezpośredni lub pośredni wpływ na bezpieczeństwo żywności i pasz, — dostarczanie obiektywnych informacji o ryzyku w zakresie bezpieczeństwa żywności, — przyczynianie się do osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony zdrowia i życia ludzkiego, — gromadzenie i analiza danych, które umożliwiają scharakteryzowanie i monitorowanie ryzyka.

Zadania: — Doradztwo i badania naukowe, — wspieranie rozwoju jednolitych metod oceny ryzyka, — udzielanie wsparcia Komisji, — poszukiwanie, analiza i podsumowywanie danych naukowo-technicznych, — identyfikacja i charakteryzowanie powstającego ryzyka, — stworzenie sieci organizacji działających w podobnych obszarach, — pomoc naukowo-techniczna w zarządzaniu kryzysowym, — poprawa współpracy międzynarodowej, — dostarczanie opinii publicznej i zainteresowanym stronom wiarygodnych, obiektywnych i zrozumiałych informacji, — uczestnictwo w systemie szybkiego ostrzegania prowadzonym przez Komisję.

1. Zarząd Skład 14 członków wyznaczonych przez Radę (w porozumieniu z Parlamentem Europejskim i Komisją) oraz jeden przedstawiciel Komisji. Zadania — Przyjmowanie programu pracy, budżetu oraz nadzór nad ich wykonaniem. 2. Dyrektor zarządzający Mianowany przez zarząd z listy kandydatów przedstawionej przez Komisję oraz po przesłuchaniu w Parlamencie Europejskim. 3. Forum doradcze Skład Po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego. Zadania — Doradzanie dyrektorowi zarządzającemu. 4. Komitet naukowy i panele naukowe Przygotowywanie opinii naukowych Urzędu. 5. Kontrola zewnętrzna Trybunał Obrachunkowy. 6. Organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu Parlament działający na zalecenie Rady.

Budżet 52,2 (40) mln euro, w tym dotacja wspólnotowa: 100 % (100 %) Zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2007 r. 300 (250) stanowisk przewidzianych w planie zatrudnienia w tym obsadzonych: 273 (173) +37 (55) innych pracowników (pomocniczych, kontraktowych, oddelegowanych ekspertów narodowych) Pracownicy ogółem: 310 (228) z czego wykonujący zadania: — operacyjne: 218 (149) — administracyjne: 92 (79)
1.

Europejska Agencja Praw Podstawowych (dalej zwana „Agencją”), która zastąpiła, rozszerzając jego kompetencje, Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii (EUMC), została ustanowiona na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. (1). Agencja zapewnia pomoc i wiedzę fachową w zakresie praw podstawowych odpowiednim instytucjom i organom Wspólnoty oraz jej państw członkowskich przy wdrażaniu przez nie prawa wspólnotowego; wsparcie to służy pełnemu poszanowaniu praw podstawowych przez te instytucje i organy przy podejmowaniu przez nie środków w dziedzinach należących do ich kompetencji.
Wspólnota urzeczywistnia politykę kształcenia zawodowego, która wspiera i uzupełnia działanie państw członkowskich w zakresie treści i organizacji kształcenia zawodowego. Działanie Wspólnoty zmierza do: — ułatwiania przystosowania się do zmian w przemyśle, zwłaszcza przez kształcenie zawodowe i przekwalifikowanie, — poprawy kształcenia zawodowego wstępnego i ustawicznego w celu ułatwienia integracji zawodowej i reintegracji z rynkiem pracy, — ułatwienia dostępu do kształcenia zawodowego i sprzyjania mobilności instruktorów i kształcących się, a zwłaszcza młodzieży, — pobudzania współpracy w dziedzinie kształcenia między instytucjami edukacyjnymi lub kształcenia zawodowego a przedsiębiorstwami, — rozwoju wymiany informacji i doświadczeń w kwestiach wspólnych dla systemów kształcenia państw członkowskich. (art. 150 Traktatu)

Cele Jako centrum referencyjne Unii Europejskiej w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego Cedefop dostarcza decydentom politycznym, badaczom i praktykom informacji w celu promowania głębszego zrozumienia zachodzących zmian, umożliwiając im podejmowanie decyzji lepiej dostosowanych do przyszłych działań. Cedefop wspiera Komisję Europejską w działaniach na rzecz promowania i rozwoju kształcenia i szkolenia zawodowego na poziomie wspólnotowym.

Zadania — Przygotowanie wyboru dokumentów oraz analiza danych, — przyczynianie się do rozwoju i koordynacji badań, — wykorzystywanie i rozpowszechnianie odpowiednich informacji, — promowanie i wspieranie uzgodnionych działań w zakresie rozwoju kształcenia zawodowego, — forum publiczne dla szerokiej i zróżnicowanej grupy odbiorców.

1. Rada Zarządzająca Skład: Z każdego państwa członkowskiego: — po jednym członku reprezentującym rząd, — po jednym członku reprezentującym organizacje pracodawców, — po jednym członku reprezentującym organizacje pracownicze oraz trzech członków reprezentujących Komisję. 2. Biuro Skład: Przewodniczący i trzech wiceprzewodniczących Rady Zarządzającej (po jednym z każdej grupy), po jednym koordynatorze z każdej grupy oraz jeden przedstawiciel Komisji. 3. Dyrektor Mianowany przez Komisję spośród kandydatów przedstawionych przez Radę Zarządzającą, odpowiedzialny jest za zarządzanie Centrum i wykonuje decyzje rady zarządzającej i biura. 4. Kontrola wewnętrzna Służba Audytu Wewnętrznego Komisji. 5. Kontrola zewnętrzna Trybunał Obrachunkowy. 6. Organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu Parlament działający na zalecenie Rady.

Budżet 17,4 mln euro (17,6 mln euro) Dotacje wspólnotowe: 96 % (95 %) Zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2007 r. Liczba stanowisk w planie zatrudnienia: 97 (95) Stanowiska obsadzone: 89 (81) Inni pracownicy: pracownicy kontraktowi, oddelegowani eksperci narodowi Pracownicy ogółem 128 (123) z czego wykonujący zadania: operacyjne: 89 (84) administracyjne: 39 (34) mieszane: 0 (5)
Przedstawiciele rządów państw członkowskich przyjęli za wspólnym porozumieniem deklarację w sprawie utworzenia europejskiej agencji odpowiedzialnej za zapewnienie bezpieczeństwa sieci i informacji. Agencja ma działać jako punkt odniesienia i budować zaufanie z racji swojej niezależności, jakości oferowanego doradztwa i dostarczanych informacji, przejrzystości procedur i metod działania, a także dbałości w wykonywaniu powierzonych zadań. (decyzja Rady z dnia 19 lutego 2004 r. podjęta na podstawie art. 251 Traktatu)

Cele — Agencja rozszerza możliwości Wspólnoty, państw członkowskich oraz sektora biznesu, w zakresie ochrony, określania i reagowania na problemy dotyczące bezpieczeństwa sieci i informacji. — Agencja oferuje Komisji i państwom członkowskim pomoc i doradztwo w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji, w ramach swoich kompetencji. — Agencja opracowuje ekspertyzy o wysokim poziomie szczegółowości i stosuje te ekspertyzy do stymulowania szerokiej współpracy między instytucjami sektora publicznego i prywatnego. — Agencja wspiera Komisję (na żądanie) w pracach dotyczących rozwoju ustawodawstwa Wspólnoty w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji.

Zadania Agencja: a) gromadzi informacje o obecnych i powstających zagrożeniach, które mogłyby wpływać na sieci komunikacji elektronicznej; b) udziela pomocy i doradztwa Parlamentowi Europejskiemu, Komisji i organom europejskim lub właściwym organom krajowym; c) rozszerza współpracę między podmiotami w dziedzinie swojej działalności; d) ułatwia współpracę w zakresie wspólnych metodologii rozwiązywania problemów dotyczących bezpieczeństwa sieci i informacji; e) przyczynia się do upowszechniania wiedzy na temat problemów bezpieczeństwa sieci i informacji wśród wszystkich użytkowników; f) wspiera Komisję i państwa członkowskie w ich relacjach z przemysłem; g) śledzi rozwój norm; h) doradza Komisji w zakresie badań w dziedzinie sieci i informacji; i) propaguje działania w zakresie oceny ryzyka i rozwiązań prewencyjnych; j) uczestniczy we współpracy z krajami trzecimi.

1. Zarząd 1. Skład: po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego, trzech przedstawicieli Komisji oraz po jednym przedstawicielu (bez prawa głosu) każdej z trzech następujących grup: a) branży technologii informacyjnych i komunikacyjnych; b) konsumentów; c) ekspertów akademickich. 2. W Zarządzie mogą zasiadać zastępcy członków. 2. Dyrektor naczelny 1. Agencją kieruje dyrektor naczelny, który pełni swoje obowiązki z zachowaniem niezależności. 2. Dyrektor naczelny jest mianowany na pięcioletnią kadencję. 3. Kontrola zewnętrzna Trybunał Obrachunkowy. 4. Audyt wewnętrzny Audytor wewnętrzny Komisji. 5. Organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu Parlament działający na zalecenie Rady.

Budżet ostateczny: 8,3 (6,9) mln euro (100 % dotacji wspólnotowych) Zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2007 r.: — 44 stanowiska w planie zatrudnienia. Stanowiska obsadzone: 42, — inne stanowiska: 11 pracowników kontraktowych, 2 oddelegowanych ekspertów narodowych, 2 stażystów. Pracownicy ogółem: 56 z czego wykonujący zadania: operacyjne: 31 (35) administracyjne i merytoryczne: 25 (26).
Wspólna polityka transportowa: W celu wykonania art. 70 i z uwzględnieniem specyficznych aspektów transportu Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 i po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym i Komitetem Regionów, ustanawia: a) wspólne reguły mające zastosowanie do transportu międzynarodowego wykonywanego z lub na terytorium państwa członkowskiego lub tranzytu przez terytorium jednego lub większej liczby państw członkowskich; b) warunki dostępu przewoźników niemających stałej siedziby w państwie członkowskim do transportu krajowego w państwie członkowskim; c) środki pozwalające polepszyć bezpieczeństwo transportu; d) wszelkie inne potrzebne przepisy. (art. 71 Traktatu)

Cele Współdziałanie, w sprawach technicznych, we wdrażaniu prawodawstwa wspólnotowego zmierzającego do: — poprawy konkurencyjności sektora kolejowego, — rozwoju wspólnego podejścia do bezpieczeństwa w europejskim systemie kolejowym celem wsparcia budowy europejskiego obszaru kolejowego bez granic, gwarantującego wysoki poziom bezpieczeństwa.

Zadania: 1. Przekazywanie Komisji zaleceń dotyczących: — wspólnych metod bezpieczeństwa (CSMs) oraz wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CSTs) opisanych w dyrektywie w sprawie bezpieczeństwa kolei (2004/49/WE), — świadectw bezpieczeństwa i działań w zakresie bezpieczeństwa, — rozwoju, wdrażania i nadzoru interoperacyjności kolei, — monitorowania postępu interoperacyjności, — certyfikacji warsztatów naprawczych, — kwalifikacji zawodowych, — rejestracji taboru kolejowego. 2. Wydawanie opinii dotyczących: — krajowych przepisów bezpieczeństwa, — monitorowania jakości pracy jednostek notyfikowanych, — interoperacyjności sieci transeuropejskiej. 3. Koordynacja organów krajowych: koordynacja krajowych organów ds. bezpieczeństwa i krajowych organów dochodzeniowych (określonych w dyrektywie 2004/49/WE, art. 17 i 21). 4. Publikacje i bazy danych: — sprawozdanie o działaniu systemu bezpieczeństwa (co dwa lata), — sprawozdanie z postępów we wdrażaniu interoperacyjności (co dwa lata), — publiczna baza danych dokumentów dotyczących bezpieczeństwa, — publiczny rejestr dokumentów dotyczących interoperacyjności.

1. Rada Administracyjna: Skład: po jednym przedstawicielu każdego państwa członkowskiego, czterech przedstawicieli Komisji, sześciu przedstawicieli (bez prawa głosu) odpowiednich sektorów zawodowych. 2. Dyrektor wykonawczy: Mianowany przez Radę Administracyjną na wniosek Komisji. 3. Kontrola zewnętrzna: Trybunał Obrachunkowy. 4. Organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu: Parlament działający na zalecenie Rady.

Budżet ostateczny: 16,6 mln euro Zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2007 r.: stanowiska w planie zatrudnienia: 116 stanowiska obsadzone: 95 inni pracownicy: 4 Pracownicy ogółem: 99 z czego wykonujący zadania: operacyjne: 66, administracyjne: 33
Zbliżanie przepisów prawa Traktat ustanawiający Unię Europejską, w szczególności jego art. 30 ust. 1 i art. 34 ust. 2.

Cele Celem Kolegium jest udzielanie pomocy w szkoleniu wyższych funkcjonariuszy policji państw członkowskich poprzez optymalizację współpracy pomiędzy różnymi częściami składowymi Kolegium. Kolegium wspiera i rozwija europejskie podejście do głównych problemów stojących przed państwami członkowskimi w walce z przestępczością, w zapobieganiu przestępczości oraz utrzymaniu prawa i porządku oraz bezpieczeństwa publicznego, w szczególności w transgranicznym wymiarze tych problemów.

Zadania — Podnoszenie poziomu wiedzy o krajowych systemach i strukturach policyjnych w innych państwach członkowskich oraz o transgranicznej współpracy policyjnej w obrębie Unii Europejskiej, — podnoszenie poziomu wiedzy o instrumentach międzynarodowych i instrumentach UE, w szczególności w następujących dziedzinach: a) instytucje Unii Europejskiej, ich funkcjonowanie i rola, jak również mechanizmy decyzyjne oraz instrumenty prawne Unii Europejskiej, w szczególności ich wpływ na współpracę w zakresie ścigania; b) cele, struktura i funkcjonowanie Europolu, możliwości poszerzenia współpracy pomiędzy Europolem a odpowiednimi organami ścigania w państwach członkowskich w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej; c) cele Eurojust, jego struktura i funkcjonowanie, — zapewnienie odpowiedniego szkolenia w zakresie zachowania gwarancji demokratycznych, ze szczególnym uwzględnieniem prawa do obrony.

1. Zarząd Skład: — Po jednej delegacji z każdego państwa członkowskiego. Każda delegacja dysponuje jednym głosem. Przedstawiciele Komisji Europejskiej, Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej i Europolu mogą uczestniczyć w posiedzeniach jako obserwatorzy bez prawa głosu. 2. Dyrektor administracyjny Zarządza Kolegium; jest mianowany i odwoływany przez Zarząd. 3. Kontrola zewnętrzna Trybunał Obrachunkowy. 4. Audyt wewnętrzny Służba Audytu Wewnętrznego Komisji. 5. Organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu Parlament działający na zalecenie Rady.

Kadry Na początku 2008 r. w Kolegium zatrudnionych było 22 pracowników i 2 oddelegowanych ekspertów narodowych. Budżet Kolegium dysponowało następującym budżetem na swoją działalność: Ogólny budżet 8 700 000 euro Podział budżetu: TYTUŁ 1 Wydatki związane z personelem Kolegium 3 237 500 euro TYTUŁ 2 Budynki, sprzęt i inne wydatki 493 500 euro TYTUŁ 3 Wydatki operacyjne 4 969 000 euro
26.

Na podstawie art. 14 statutu Wspólnego Przedsięwzięcia ITER oraz art. 43 regulaminu finansowego Wspólnego Przedsięwzięcia ITER, dyrektor jest zobowiązany do przygotowania rocznego sprawozdania z działalności. Sprawozdanie to powinno zawierać stosowne informacje dotyczące finansów i zarządzania oraz wykazywać wyniki działalności Wspólnego Przedsięwzięcia ITER poprzez odniesienie do ustalonych celów i harmonogramu oraz przedstawiać zagrożenia związane z tą działalnością, wykorzystanie przewidzianych zasobów, a także efektywność i skuteczność systemu kontroli wewnętrznej. Po zatwierdzeniu przez Zarząd sprawozdanie przesyłane jest Parlamentowi Europejskiemu oraz Trybunałowi Obrachunkowemu do dnia 15 czerwca następnego roku budżetowego.