[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, |

Bruksela, dnia 24.5.2006 r.

COM (2006) 236 wersja ostateczna

2004/0153 (COD)

Zmieniony wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiająca zintegrowany program działań w zakresie uczenia się przez całe życie

Dostosowanie w następstwie porozumienia z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ram finansowych na lata 2007-2013

(przedstawiony przez Komisję zgodnie z artykułem 250 ust. 2 traktatu WE)

UZASADNIENIE

1. HISTORIA SPRAWY

1.1. Przekazanie wniosku Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady [COM(2004)474] zgodnie z artykułem 175 ust. 1 traktatu: 15 lipca 2004 r.

Wydanie opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny: 10 lutego 2005 r. (CES0139/2005).

Wydanie opinii przez Komitet Regionów: 23 lutego 2005 r. (CDR0258/2004).

Wydanie uchwały legislacyjnej (pierwsze czytanie) Parlamentu Europejskiego: 25 października 2005 r. (T6-0395/2005)

Częściowe porozumienie polityczne Rady: 15 listopada 2005 r. (14690/05)

2. CELE WNIOSKU KOMISJI

2.1 . Opierając się na artykule 149 i artykule 150 traktatu, wniosek miał na celu ustanowienie nowego zintegrowanego programu „Uczenie się przez całe życie na lata 2007-2013”, celem zastąpienia wygasających pod koniec 2006 r. aktualnych programów Socrates, Leonardo da Vinci, eLearning i innych programów związanych z tą dziedziną.

2.2. Program „Uczenie się przez całe życie” obejmie cztery programy szczegółowe: Comenius program działań w zakresie kształcenia ogólnego, przeznaczony dla szkół do poziomu końca szkoły średniej włącznie; Erasmus, program działań w zakresie kształcenia i zaawansowanego szkolenia na poziomie szkolnictwa wyższego; Leonardo da Vinci, program dotyczy wszystkich pozostałych aspektów w zakresie kształcenia zawodowego i szkolenia; oraz Grundtvig, program kształcenia dorosłych. Dodatkowo propozycja zawiera program „międzysektorowy” obejmujący cztery główne rodzaje działań, który uwzględnia określone powyżej kwestie polityczne i zawiera szczególne postanowienia odnośnie do nauki języków obcych i działań związanych z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi – ICT (information and communication technologies), nieobjęte zakresem poszczególnych programów; jak również postanowienia dotyczące intensyfikacji działań w zakresie upowszechniania programów; wreszcie program Jean Monnet, wspierający działania związane z integracją europejską oraz europejskie instytucje i stowarzyszenia prowadzące działalność w dziedzinie kształcenia i szkolenia.

2.3. Wniosek porusza ważne potrzeby w zakresie modernizacji i dostosowania systemów kształcenia i szkolenia w państwach członkowskich, w szczególności w kontekście celów strategii lizbońskiej i stanowi europejską wartość dodaną bezpośrednio dla poszczególnych osób uczestniczących w odpowiednich działaniach w ramach mobilności i innych formach współpracy.

3. BUDżET

3.1 Proponowany pierwotnie budżet opiewał na 13,6 mld EUR (12,0 mld EUR wg cen w 2004 r.) i mógłby sfinansować realizację szeregu celów zwiększających korzystny wpływ współpracy europejskiej w tym obszarze, jak również wprowadzenie wielu nowych działań, jak np. stypendia wspierające mobilność dla studentów UE, uczestniczących w studiach Erasmus-Mundus kończących się nadaniem wspólnego dyplomu magisterskiego (Joint Masters). Stosownie do porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie ram finansowych na lata 2007-2013 program budżetowy został ograniczony do 6,97 mld EUR (6,2 mld wg cen w 2004 r.). Mierzalne cele określone w decyzji zostały odpowiednio zmienione. Skreślono cele programów Comenius i Grundtvig, ponieważ Comenius obejmuje tylko nieco ponad 3% populacji uczniów, co jest zbyt małą wartością procentową, aby wymieniać ją w podstawie prawnej. Cel programu Grundtvig zależał od wprowadzenia nowych form mobilności dorosłych uczniów i nauczycieli, których nie można sfinansować w ramach ograniczonego budżetu. Osiągnięcie celu programu Erasmus - 3 miliony studentów – zostało przesunięte z 2012 r. na 2011 r. Cel programu Leonardo da Vinci ustalono na nieco powyżej 50% poziomu zaproponowanego we wniosku Komisji i polega on na wsparciu do 2013 r. 80,000 indiwidualnych staży.

3.2. Udostępnione fundusze są niewystarczające do realizacji wielu zaproponowanych we wniosku Komisji nowych działań za wyjątkiem mobilności uczniów ponadgimnazjalnych w ramach programu Comenius, który ma być uruchomiony na stosunkowo niewielką skalę w czasie trwania nowego programu, oraz pomocy asystentów i działań w zakresie mobilności dorosłych uczniów w ramach programu Grundtvig. Jako uzupełnienie Komisja proponuje również wprowadzenie z inicjatywy Parlamentu Europejskiego działania „Comenius-Regio” - innego stosunkowo niewielkiego działania służącego wzmocnieniu współpracy transgranicznej nauczycieli w regionach przygranicznych. Komisja jednakże zostawiła wszystkie odniesienia do nowych działań zaproponowanych pierwotnie w decyzji dotyczącej programu, chociaż bez odpowiadających im w chwili obecnej dotacji budżetowych, celem umożliwienia wprowadzenia ich przed 2013 r., o ile zostaną udostępnione środki w drodze ponownego przydziału w ramach istniejącego budżetu albo w drodze rewizji całych ram finansowych.

3.3. Określone w pkt 10 Załącznika do decyzji minimalne przydziały dla każdego z czterech programów sektorowych również musiały być poddane przeglądowi w świetle redukcji całego budżetu.

4. PRZEGLąD POPRAWEK

4.1. Poprawki Parlamentu Europejskiego

4.1.1 . Zmieniony wniosek zawiera 42 poprawek dotyczących wyrazów lub sensu, z 71 poprawek przyjętych w pierwszym czytaniu przez Parlament Europejski. Większość z nich ma na celu poprawę sformułowania projektu decyzji, poprzez włączenie do niego odniesień do stosownych polityk lub procesów.

4.1.2. Następujące zaakceptowane poprawki wprowadzają bardziej istotne zmiany, które bezpośrednio odnoszą się do treści lub realizacji programu:

Poprawki nr 47 i 48: wprowadzają nowe działanie „Comenius-Regio”.

Poprawka nr 64: umieszcza Europejską Agencję Rozwoju Edukacji Specjalnej na liście instytucji wyznaczonych do otrzymywania dotacji na pokrycie kosztów operacyjnych. Agencja ta spełnia przyjęte przez Komisję kryteria dotyczące sporządzenia listy: instytucje w obszarze programu o międzyrządowym systemie zarządzania i/lub finansowania.

Poprawki nr 67, 68, 69 i 71: są one identyczne z poprawkami wprowadzonymi w częściowym porozumieniu politycznym Rady i mają wpływ na interpretację rozporządzenia finansowego wskutek czego, uzgodnienia finansowe dotyczące programu są prostsze i bardziej elastyczne od obecnej generacji programów wspólnotowych, w szczególności w porównaniu z pierwotnym wnioskiem Komisji[1].

4.2. Poprawki Rady

4.2.1 . Zmieniony wniosek Komisji przejmuje treść częściowego porozumienia politycznego Rady, za wyjątkiem:

(1) motywów 23, 24 i 25 oraz art. 14, art. 17 ust. 2 lit. a) i b), art. 19, art. 21 ust. 2 lit. a) i b), art. 23, art. 25 ust. 2 lit. a) i b), art. 27, art. 29 ust. 2 lit. a) i b), art. 31, art. 37 i pkt B.10 Załącznika. Przepisy te odnoszą się bezpośrednio lub pośrednio do budżetu programu, i były wyłączone z tekstu Rady do czasu zawarcia porozumienia w sprawie ram finansowych budżetu UE;

(2) poprawek nr 47, 48 i 64 Parlamentu Europejskiego zaakceptowanych przez Komisję, które wprowadzają działanie Comenius-Regio i Agencję Rozwoju Edukacji Specjalnej

4.2.2. Wniosek Komisji zawiera dwie zasadnicze zmiany zawarte w tekście Rady:

(1) ponowne wprowadzenie w art. 9 konsultacji z komitetem programu w sprawie poszczególnych decyzji wyboru dotyczących projektów i sieci, dla których proponowana dotacja przekracza 1 milion EUR i dla głównego działania programu międzysektorowego “Rozwój polityki”; oraz

(2) objęcie zdecentralizowanym podejściem, jakim charakteryzują się projekty pilotażowe programu Leonardo da Vinci, programów Comenius, Erasmus i Grundtvig w art. 18 ust. 1 lit. c), art. 22 ust. 1 lit. b) i art. 30 ust. 1 lit. c).

4.2.3. Zgodnie z tekstem Rady w zmienionym wniosku Komisji wyrażenie “zintegrowany program” otrzymuje w całym tekście brzmienie “Program uczenia się przez całe życie”, a wyrażenie “programy szczegółowe” zastępuje się wyrażeniem “podprogramy”, gdy wskazuje się na jego składowe programy. Zgodnie z tekstem Rady zmieniony wniosek zawiera również szereg zmian strukturalnych, które nadają decyzji bardziej przejrzystą budowę:

(1) dawny art. 3 “Definicje” (nowy art. 2) zostaje przeniesiony przed dawny art. 2 “Programy szczegółowe” (obecnie art. 3 „Podprogramy”);

(2) szczegółowe cele związane z każdym podprogramem zostają przeniesione z dawnego art. 2 do odpowiednich artykułów “Cele” dotyczących każdego podprogramu, i poprzedzają cele operacyjne;

(3) artykuł 9 obejmuje “Środki wykonawcze” dla całego programu i jego podprogramów, grupując przepisy zawarte wcześniej w dodatkowych artykułach “Środki wykonawcze” w ramach każdego podprogramu, które w związku z tym zostają skreślone;

(4) były art. 13 “Wspólne działania” został skreślony i zastąpiony odpowiednim odniesieniem w nowym art. 13 do komplementarności ze stosownymi politykami wspólnotowymi.

4.3. Poprawki Komisji

4.3.1 . Motyw 19 jest nowy i zawiera odniesienie do nowego i znacznie uproszczonego systemu dotacji na pokrycie kosztów operacyjnych agencji krajowej, w formie zryczłtowanej kwoty włączonej do umowy o podziale zdecentralizowanych środków finansowych, zamiast w formie szeregu osobnych umów o udzielenie dotacji na pokrycie kosztów operacyjnych.

4.3.2. Działanie w pełni zdecentralizowanego systemu zarządzania projektem w czterech podprogramach sektorowych wymagałoby, zgodnie z tekstem Rady, zwiększenia budżetu o co najmniej dodatkowe 500 milionów EUR, ponieważ każde państwo członkowskie potrzebowałoby środków z budżetu umożliwiających odpowiednie przygotowanie procedury przetargowej i procedury wyboru – tzn. że państwa potrzebowałyby wystarczającej kwoty na sfinansowanie rozsądnej liczby projektów wyłonionych w wyniku procedury. Zważywszy na znaczną redukcję budżetu, taki poziom finansowania jest możliwy tylko w programie Leonardo; nieunikniona jest zatem zmiana koncepcji zarządzania projektem. Dlatego Komisja wprowadziła zmiany do „procedury 2 agencji krajowej” określonej w pkt A.1.2 Załącznika, za pomocą której proces składania podań i dokonywania wyboru jest zarządzany centralnie, przy współudziale na etapie oceny jakości ekspertów z państwa członkowskiego; środki są następnie przekazywane agencjom krajowym wybranych koordynatorów projektu, którzy kierują dalszym przebiegiem procedury.

4.3.3. Komisja wprowadziła nowy pkt B.5 do Załącznika umożliwiający korzystanie z umów o dotacje dla przedsięwzięć partnerskich, które mogłyby być wybrane i finansowane przez okres czterech lat i podlegać mocno uproszczonej procedurze przedłużenia.

5. ZMIENIONY WNIOSEK

5.1 . Komisja, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu, wprowadza następujące zmiany do swojego wniosku:

2004/0153 (COD)

Zmieniony wniosek dotyczący

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiająca Zintegrowany program działań w zakresie uczenia się przez całe życie

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 149 ust. 4 i art. 150 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[4],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 traktatu[5],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją Rady nr 382/1999/WE[6] ustanowiono drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia zawodowego „Leonardo da Vinci”.

(2) Decyzją nr 253/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[7] ustanowiono drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie edukacji „Socrates”.

(3) Decyzją nr 2318/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[8] ustanowiono wieloletni program na rzecz skutecznej integracji technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w ramach systemów kształcenia edukacji i szkolenia zawodowego w Europie (Program „eLearning”).

(4) Decyzją nr 791/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[9] ustanowiono wspólnotowy program działań na rzecz wspierania organizacji działających na poziomie europejskim w dziedzinie edukacji i kształcenia także konkretnych działań w tej dziedzinie.

(5) Decyzją nr 2241/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[10] ustanowiono jednolite ramy dla przejrzystości kwalifikacji i kompetencji (Europass).

(6) Decyzją nr 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[11] ustanowiono program w celu poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego zrozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi (Erasmus Mundus) (2004-2008)

(67) Deklaracja Bolońska, podpisana przez ministrów edukacji dwudziestu dziewięciu państw europejskich w dniu 19 czerwca 1999 r., ustanowiła międzyrządowy proces mający na celu stworzenie do 2010 r. „Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego”, co wymaga wsparcia na poziomie Wspólnoty.

(78) Na specjalnym posiedzeniu Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23-24 marca 2000 r. przed Unią Europejską postawiono strategiczny cel stania się najbardziej konkurencyjną i dynamiczną gospodarką światową opartą na wiedzy, zdolną do utrzymania zrównoważonego wzrostu gospodarczego z większą liczbą lepszych miejsc pracy oraz większą spójnością społeczną, a także zwrócono się do Rady ds. Edukacji o podjęcie ogólnych rozważań naukowych na temat konkretnych, przyszłych celów systemów kształcenia, skupiając się na wspólnych troskach i priorytetach z jednoczesnym uwzględnieniem różnic narodowych.

(9) Społeczeństwo oparte na zaawansowanej wiedzy jest kluczem do wzrostu gospodarczego i większego poziomu zatrudnienia. Edukacja i Kształcenie i szkolenie stanowią priorytety dla Unii Europejskiej w celu osiągnięcia celów z Lizbony.

(810) W dniu 12 lutego 2001 r. Rada przyjęła sprawozdanie na temat konkretnych przyszłych celów systemów edukacji i kształcenia i szkolenia. W dniu 14 czerwca 2002 r. Rada przyjęła szczegółowy program pracy w zakresie realizacji tych celów, wymagający wsparcia na poziomie Wspólnoty.

(911) Na posiedzeniu Rady Europejskiej w Goeteborgu w dniach 15-16 czerwca 2001 r. uzgodniono strategię na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz dodano do procesu lizbońskiego na rzecz zatrudnienia, reform gospodarczych i spójności społecznej wymiar ochrony środowiska.

(1012) Na posiedzeniu Rady Europejskiej w Barcelonie w dniach 15-16 marca 2002 r. przyjęto cel uczynienia unijnych systemów kształcenia i szkolenia wzorcem jakości dla świata do 2010 r. oraz wezwano do podjęcia działań na rzecz poprawy podstawowych umiejętności, w szczególności poprzez naukę co najmniej dwóch języków obcych od wczesnych lat życia.

(1113) Komunikat Komisji oraz rezolucja Rady[12] w sprawie[13] uczenia się przez całe życie potwierdzają, że uczenie się przez całe życie należy wspierać działaniami i decyzjami politycznymi podejmowanymi w ramach programów wspólnotowych w tej dziedzinie.

(1214) Rezolucja Rady z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wspierania wzmocnionej współpracy europejskiej w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego[14] ustanowiła proces wzmocnionej współpracy europejskiej w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego, wymagający wsparcia na poziomie Wspólnoty. Deklaracja Kopenhaska, uzgodniona przez ministrów edukacji trzydziestu jeden państw europejskich w dniu 30 listopada 2002 r., włączyła partnerów społecznych i kraje kandydujące w ten proces.

(1315) W komunikacie Komisji w sprawie planu działań na rzecz umiejętności i mobilności[15] zwrócono uwagę na ciągłą potrzebę działań na poziomie europejskim w celu poprawy uznawalności kwalifikacji uzyskanych poprzez kształcenie i szkolenia.

(1416) W komunikacie Komisji w sprawie planu działań na rzecz wspierania nauki języków obcych oraz różnorodności językowej[16] określono działania, jakie mają być podjęte na poziomie europejskim w latach 2004-2006, a także działań objętych szerszą perspektywą.

(17) Promocja nauczania i uczenia się języków obcych oraz promocja różnorodności językowej, w tym języków urzędowych Wspólnoty oraz jej języków regionalnych i języków mniejszości powinny być priorytetami działań Wspólnoty w dziedzinie kształcenia i szkolenia. Działania takie są szczególnie ważne w regionach granicznych państw członkowskich w odniesieniu do języków używanych w sąsiednich regionach innych państw członkowskich.

(1518) Sprawozdania okresowe z oceny programów Socrates i Leonardo da Vinci, jak również konsultacje publiczne na temat przyszłych działań Wspólnoty w zakresie kształcenia i szkolenia, ujawniły silną i pod pewnymi względami rosnącą potrzebę dalszej współpracy i mobilności w tych dziedzinach na poziomie europejskim. Podkreśliły one znaczenie stworzenia ściślejszego związku pomiędzy programami i polityką Wspólnoty w dziedzinie kształcenia i szkolenia, wyraziły potrzebę takiego organizowania działań Wspólnoty, tak by odpowiadały one lepiej paradygmatowi kształcenia ustawicznego. Wzywano także do przyjęcia prostszego, bardziej przyjaznego dla odbiorcy i elastyczniejszego podejścia do realizacji tych działań.

(19) Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami realizacja programu może zostać uproszczona przez zastosowanie zryczałtowanego finansowania z tytułu wsparcia udzielanego uczestnikom programu lub wsparcia wspólnotowego udzielanego strukturom działającym na szczeblu krajowym na administrowanie programem.

(1620) Integracja wsparcia wspólnotowego dla międzynarodowej współpracy i mobilności w zakresie kształcenia i szkolenia w ramach jednolitego programu przyniosłaby poważne korzyści, co pozwoliłoby na osiągnięcie lepszego efektu synergii pomiędzy poszczególnymi obszarami działań, a także stworzyłoby większe możliwości wsparcia rozwoju kształcenia ustawicznego oraz bardziej spójne, sprawniejsze i wydajniejsze praktyki administracyjne. Jednolity program zachęciłby również do lepszej współpracy między różnymi szczeblami kształcenia i szkolenia.

(1721) Należy zatem ustanowić zintegrowany program działań w zakresie uczenia się przez całe życie zmierzający do wsparcia, poprzez uczenie się przez całe życie, rozwoju Unii Europejskiej jako społeczeństwa opartego na zaawansowanej wiedzy, charakteryzującego się stałym wzrostem gospodarczym, większą liczbą i lepszą jakością miejsc pracy oraz większą spójnością społeczną.

(1822) Z uwagi na specyfikę sektorów szkół, uczelni wyższych, jednostek szkolenia zawodowego oraz kształcenia dorosłych, a także związaną z tym potrzebę oparcia działań Wspólnoty na celach, formach działania i strukturach organizacyjnych dopasowanych do potrzeb tych sektorów, wskazanym jest utrzymanie poszczególnych programów w ramach programu „ Uczenie się przez całe życie” zintegrowanego , ukierunkowanych na każdy z tych czterech sektorów, z jednoczesnym położeniem nacisku na kwestie spójności i zbieżności pomiędzy tymi programami.

(1923) Komisja w swym komunikacie „Budowanie naszej wspólnej przyszłości: wyzwania polityczne i środki budżetowe rozszerzonej Unii w latach 2007-2013”[17] ustanowiła kolejność mierzalnych celów, jakie mają być osiągnięte w ramach wspólnotowych programów nowej generacji w zakresie kształcenia i szkolenia, które wymagają znacznego zwiększenia mobilności i działań partnerskich..

(2024) Z uwagi na przedstawiony korzystny wpływ mobilności międzynarodowej na indywidualne osoby oraz systemy kształcenia i szkolenia, a także znaczny poziom niezrealizowanego zapotrzebowania na mobilność we wszystkich sektorach oraz jej znaczenie w kontekście celu lizbońskiego, należy znacznie zwiększyć wsparcie dla mobilności międzynarodowej w ramach czterech pod programów sektorowych.

(25) Od 1993 r. standardowa miesięczna dotacja przyznawana studentowi na wyjazd w ramach programu Erasmus wynosi średnio około 150 EUR. W praktyce oznacza to obniżenie jej wartości o 25 %, co stanowi jeszcze większą przeszkodę dla uczestnictwa mniej uprzywilejowanych studentów w programie. W celu bardziej odpowiedniego pokrycia faktycznych dodatkowych kosztów ponoszonych przez studentów studiujących za granicą, standardowa dotacja przyznawana na wyjazd powinna wynosić średnio 200 EUR miesięcznie według wartości rzeczywistych w czasie trwania programu.

(26) Należy bardziej uwzględnić w przepisach potrzeby poszczególnych uczniów szkół średnich dotyczące mobilności, dotychczas nieobjęte programami wspólnotowymi, wprowadzając nowe rodzaje działań na rzecz mobilności do programu Comenius. Należy również w sposób pełniejszy wykorzystać wynikające z indywidualnej mobilności nauczycieli możliwości rozwoju długoterminowej współpracy szkół znajdujących się w sąsiadujących regionach.

(27) Małe i średnie przedsiębiorstwa odgrywają istotną rolę w gospodarce europejskiej. Jak dotąd jednak uczestnictwo takich przedsiębiorstw w programie Leonardo było ograniczone. Należy podjąć odpowiednie kroki w celu zwiększenia atrakcyjności działań wspólnotowych dla takich przedsiębiorstw, w szczególności poprzez zapewnienie stażystom większych możliwości mobilności. Należy doprowadzić do odpowiednich uzgodnień, analogicznych do istniejących w obrębie programu Erasmus, dotyczących uznawania wyników tego rodzaju mobilności.

(28) Uwzględniając szczególne wyzwania edukacyjne, przed jakimi stają dzieci pracowników objazdowych oraz pracowników przemieszczających się, należy w pełni wykorzystać możliwości oferowane przez program Comenius w celu wspierania działań ponadnarodowych nakierowanych na potrzeby tych dzieci.

(29) Ogólnoeuropejskiej mobilności musi towarzyszyć ciągły wzrost standardów.

(2130) Aby odpowiedzieć na zwiększoną potrzebę wsparcia działań na poziomie europejskim ukierunkowanych na osiągnięcie tych celów politycznych, zapewnienie środków wsparcia działalności międzysektorowej w dziedzinie języków i ICT, a także zwiększenie stopnia upowszechnienia i wykorzystania wyników programu, wskazanym jest uzupełnienie czterech pod programów sektorowych o program międzysektorowy.

(2231) Aby odpowiedzieć na rosnącą potrzebę wiedzy i dialogu na temat procesu integracji europejskiej oraz jego rozwoju, ważnym jest zachęcanie do udoskonalania metod nauczania, badań i rozważań naukowych w tej dziedzinie poprzez wsparcie instytucji szkolnictwa wyższego specjalizujących się w studiach nad procesem integracji europejskiej, stowarzyszeń europejskich działających w zakresie kształcenia i szkolenia oraz programu „Jean Monnet Action”.

(2332) Koniecznym jest zapewnienie wystarczającej elastyczności w sposobie sformułowania niniejszej decyzji, tak by pozwolić na odpowiednie dostosowanie działań w ramach zintegrowanego programu uczenia się przez całe życie stosownie do zmieniających się potrzeb w latach 2007-2013, a także uniknąć nadmiernie szczegółowych przepisów dotyczących poprzednich etapów programów Socrates i Leonardo da Vinci.

(2433) We wszystkich swych działaniach Wspólnota zobowiązana jest eliminować przejawy nierówności oraz działać na rzecz równości kobiet i mężczyzn zgodnie z art. 3 traktatu.

(2534) Zgodnie z art. 151 traktatu Wspólnota zobowiązana jest uwzględnić aspekty kulturowe w swych działaniach podejmowanych na podstawie innych postanowień traktatu, w szczególności w celu respektowania i propagowania jej różnorodności kulturowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na synergię pomiędzy kulturą, kształceniem i szkoleniem. Należy również zachęcać do podejmowania dialogu międzykulturowego.

(2635) Istnieje potrzeba propagowania aktywnego obywatelstwa i poszanowania praw człowieka i zasad demokracji oraz intensywniejszych działań w zakresie zwalczania wykluczenia społecznego we wszystkich postaciach, w tym rasizmu i ksenofobii.

(2736) Należy aktywnie wyjść naprzeciw szczególnym potrzebom osób niepełnosprawnych w zakresie kształcenia. Istnieje potrzeba zwiększenia dostępu dla osób z grup mniej uprzywilejowanych oraz aktywnego zajęcia się szczególnymi potrzebami edukacyjnymi osób niepełnosprawnych w trakcie realizacji wszystkich części programu, w tym poprzez stosowanie wyższych dotacji odzwierciedlających dodatkowe koszty ponoszone przez jego niepełnosprawnych uczestników oraz poprzez zapewnienie wsparcia dla uczenia się i stosowania języka migowego oraz alfabetu Braille'a.

(37) Należy odnotować osiągnięcia Europejskiego Roku Edukacji przez Sport (2004) oraz potencjalne korzyści dla edukacji płynące ze współpracy między instytucjami oświatowymi i organizacjami sportowymi, które podkreślano podczas tego Roku.

(2838) Kraje kandydujące do Unii Europejskiej oraz państwa EFTA, które są członkami EOG, mogą uczestniczyć w programach wspólnotowych zgodnie z umowami, które zostaną podpisane pomiędzy Wspólnotą a tymi państwami.

(2939) Rada Europejska na posiedzeniu w Salonikach w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. zatwierdziła wnioski Rady z dnia 16 czerwca w sprawie Bałkanów Zachodnich, w tym załącznik „Agenda z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: droga ku integracji europejskiej”, zgodnie z którym programy wspólnotowe powinny być otwarte na kraje uczestniczące w Procesie Stabilizacji i Stowarzyszenia w oparciu o umowy ramowe podpisywane przez Wspólnotę i te kraje.

(3040) Wspólnota i Konfederacja Szwajcarska ogłosiły zamiar podjęcia negocjacji w sprawie zawarcia umów w dziedzinach będących przedmiotem ich wspólnego zainteresowania, takich jak wspólnotowe programy w zakresie kształcenia, szkolenia i wymiany młodzieży.

(3141) Zintegrowany Program „Uczenie się przez całe życie” należy regularnie monitorować i poddawać ocenie w ramach współpracy pomiędzy Komisją i Państwami Członkowskimi w celu wprowadzenia niezbędnych dostosowań, szczególnie w odniesieniu do priorytetów w zakresie wdrażania środków. Ocena powinna obejmować ocenę zewnętrzną przeprowadzaną przez niezależne i bezstronne organy.

(3242) W rezolucji 2000/2315(INI) Parlamentu Europejskiego w sprawie wdrożenia programu Socrates[18] zwrócono uwagę na nieproporcjonalnie uciążliwe procedury administracyjne dla osób ubiegających się o dotacje w ramach drugiego etapu programu.

(3343) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[19] oraz rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. określające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002[20], które to rozporządzenia zabezpieczają interesy finansowe Wspólnot, muszą być zastosowane z uwzględnieniem zasady prostoty i spójności w wyborze instrumentów budżetowych, ograniczania liczby przypadków, w których Komisja ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za wdrożenie i zarządzanie, a także wymaganej proporcjonalności pomiędzy ilością zasobów i obciążeniem administracyjnym związanym z ich wykorzystaniem.

(44) Radykalne uproszczenie procedur administracyjnych związanych ze składaniem wniosków jest niezbędne dla pomyślnej realizacji programu. Wymogi administracyjne i księgowe powinny być proporcjonalne do wysokości dotacji.

(3445) Należy również podjąć stosowne środki w celu zapobiegnięcia nieprawidłowościom i nadużyciom jak również kroki w celu odzyskania utraconych, niepoprawnie wypłaconych lub niewłaściwie wykorzystanych funduszy.

(46) Właściwe jest zapewnienie poprawnego zamknięcia programu w szczególności w odniesieniu do kontynuacji wieloletnich uzgodnień dotyczących zarządzania nim, takich jak finansowanie pomocy technicznej i administracyjnej. Od dnia 1 stycznia 2014 r. pomoc techniczna i administracyjna zapewni, w razie potrzeby, zarządzanie działaniami niesfinalizowanymi do końca 2013 r., łącznie z działaniami w zakresie monitorowania i audytu.

(3547) Jako że cele proponowanego działania dotyczące wkładu współpracy europejskiej w jakość kształcenia i szkolenia nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie z uwagi na potrzebę wielostronnego partnerstwa, ponadnarodowej mobilności i ogólnowspólnotowej wymiany informacji, a ze względu na charakter wymaganych działań i środków mogą być łatwiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza zakres niezbędny dla osiągnięcia tych celów.

(3648) Decyzja niniejsza ustanawia ramy finansowe budżet na cały czas trwania programu, które są mają stanowić podstawowym punktem odniesienia dla organów budżetowych w znaczeniu punktu 33 37 umowy międzyinstytucjonalnej z dnia 6 maja 1999 r. umowy międzyinstytucjonalnej z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami poprawy procedury budżetowej [21] .

(3749) Środki wymagane w celu zastosowania niniejszej decyzji zostaną podjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych nadanych Komisji[22] ,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

TYTUŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Rozdział I Zintegrowany Program „ Uczenie się przez całe życie ”

Artykuł 1

Ustanowienie Zintegrowanego programu „Uczenie się przez całe życie”

1. Decyzja niniejsza ustanawia zintegrowany program działań wspólnotowych w dziedzinie uczenia się przez całe życie, dalej zwany „ Zintegrowanym Programem Uczenia się przez całe życie ”.

2. Ogólnym celem zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” jest wsparcie, w drodze uczenia się przez całe życie, rozwoju Wspólnoty jako społeczeństwa charakteryzującego się zaawansowaną wiedzą, trwałym rozwojem gospodarczym, większą liczbą i lepszych miejsc pracy i większą spójnością społeczną przy jednoczesnej ochronie środowiska naturalnego dla przyszłych pokoleń. W szczególności ma on na celu sprzyjanie wymianie, współpracy i mobilności systemów oświatowych i szkoleniowych w obrębie Wspólnoty, tak by stały się wzorcem jakości dla świata.

3. Zintegrowany Program „ Uczenie się przez całe życie ” realizuje następujące cele szczegółowe:

1. wspieranie rozwoju uczenia się przez całe życie na wysokim poziomie, a także propagowanie osiągania jak najlepszych wyników , innowacji oraz europejskiego wymiaru systemów i praktyk w tej dziedzinie;

2. wspieranie realizacji europejskiego obszaru uczenia się przez całe życie;

3. wspieranie poprawy jakości, atrakcyjności i dostępności ofert w zakresie uczenia się przez całe życie w państwach członkowskich;

4. wzmocnienie wkładu uczenia się przez całe życie w samorealizację spójność społeczną, aktywne obywatelstwo, dialog międzykulturowy , równość kobiet i mężczyzn oraz samorealizację udział osób o specjalnych potrzebach ;

5. pomoc we wspieraniu kreatywności, konkurencyjności, szans na zatrudnienie oraz rozwoju ducha przedsiębiorczości;

6. przyczynianie się do zwiększonego uczestnictwa w uczeniu się przez całe życie osób w każdym wieku, w tym osób o szczególnych potrzebach oraz mniej uprzywilejowanych, niezależnie od ich środowiska społeczno-gospodarczego ;

7. propagowanie nauki języków obcych i różnorodności językowej;

8. wspieranie tworzenia treści innowacyjnych i opartych na ICT, usług, metodologii uczenia oraz praktyk w zakresie uczenia się przez całe życie;

9. wzmacnianie roli uczenia się przez całe życie w tworzeniu poczucia obywatelstwa europejskiego opartego na zrozumieniu i poszanowaniu praw człowieka oraz zasad demokracji , a także zachęcaniu do tolerancji i szacunku dla innych ludzi i kultur;

10. wspieranie współpracy w zapewnianiu wysokiej jakości we wszystkich dziedzinach kształcenia i szkolenia w Europie;

11. wykorzystywanie zachęcanie do jak najlepszego wykorzystywania wyników, innowacyjnych produktów i procesów oraz wymianę dobrych praktyk w dziedzinach objętych programem „ Uczenie się przez całe życie ”, w celu poprawy jakości kształcenia i szkolenia .

4. Zgodnie z przepisami administracyjnymi określonymi w Załączniku zintegrowany program „ Uczenie się przez całe życie ” wspiera i uzupełnia działania podejmowane przez państwa członkowskie, z pełnym poszanowaniem ich odpowiedzialności za zawartość systemów kształcenia i szkolenia oraz ich różnorodności kulturowej i językowej.

5. Jak określono w art. 2 3 , cele zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” realizowane są w ramach czterech programów sektorowych, jednego programu międzysektorowego oraz programu Jean Monnet, zwanych dalej łącznie „ podprogramami szczegółowymi ”.

6. Niniejsza decyzja będzie realizowana w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r. Jednakże działania przygotowawcze, w tym decyzje Komisji podejmowane zgodnie z art. 9, mogą być realizowane począwszy od wejścia w życie niniejszej decyzji.

7. Postanowienia niniejszej decyzji dotyczące Zintegrowanego Programu regulują również kwestie związane z programami szczegółowymi, do których ponadto zastosowanie mają przepisy szczególne.

Artykuł 3 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji zastosowanie mają następujące definicje:

1. „przedszkole” oznacza zorganizowaną działalność edukacyjną podejmowaną przed rozpoczęciem obowiązkowej edukacji w szkole podstawowej;

2. „uczeń” oznacza osobę przyjętą do szkoły w celu pobierania nauki;

3. „szkoła” oznacza wszelkiego rodzaju instytucje zapewniające kształcenie ogólne (na poziomie przedszkola, szkoły podstawowej lub średniej), zawodowe lub techniczne oraz, na zasadzie wyjątku, w przypadku działań na rzecz nauki języków obcych, instytucje pozaszkolne zapewniające praktykę zawodową;

4. „nauczyciele/kadra nauczycielska” oznacza osoby, które w ramach swych obowiązków służbowych bezpośrednio uczestniczą w procesie edukacyjnym w państwach członkowskich;

5. „instruktorzy” oznacza osoby, które w ramach swych obowiązków służbowych bezpośrednio uczestniczą w procesie kształcenia zawodowego i szkoleń zawodowych w państwach członkowskich;

56. „student” oznacza osobę zarejestrowaną w instytucji szkolnictwa wyższego, bez względu na dziedzinę studiów, w celu odbycia studiów wyższych kończących się uzyskaniem uznawanego stopnia naukowego lub dyplomu innego uznawanego poświadczenia zdobycia wyższego wykształcenia , do poziomu doktoratu włącznie;

7. „praktykant” oznacza osobę uczestniczącą w szkoleniu zawodowym zarówno w instytucji lub organizacji szkoleniowej, jak i w miejscu pracy;

8. „dorosły uczący się” oznacza ucznia uczestniczącego w kształceniu dorosłych;

9. „osoby na rynku pracy” oznacza zatrudnionych, osoby pracujące na własny rachunek oraz osoby gotowe do podjęcia pracy;

610. „instytucja szkolnictwa wyższego” oznacza:

12. każdy rodzaj instytucji szkolnictwa wyższego zgodnie z ustawodawstwem lub praktyką krajową, oferującej kwalifikacje bądź dyplom wyższego wykształcenia uznawany stopień naukowy lub inne uznawane poświadczenie zdobycia wyższego wykształcenia , bez względu na nazewnictwo takich instytucji w państwach członkowskich;

13. każdą instytucję zapewniającą szkolenie zawodowe na poziomie piątym lub szóstym według Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Edukacji (ISCED) zgodnie z ustawodawstwem lub praktyką krajową, oferującej kształcenie lub szkolenie zawodowe na poziomie szkolnictwa wyższego;

711. „wspólny dyplom magisterski (Joint Masters)” oznacza studia magisterskie, które:

14. prowadzone są przez co najmniej trzy instytucje szkolnictwa wyższego z trzech różnych państw członkowskich;

15. realizują program, w ramach którego część studiów odbywa się w co najmniej dwóch z tych trzech instytucji;

16. posiadają wbudowany mechanizm uznawania okresów studiów odbytych w instytucjach partnerskich, który opiera się na europejskim systemie transferu punktów lub jest z nim zgodny;

17. prowadzą do udzielenia przez uczestniczące instytucje wspólnych, podwójnych lub wielokrotnych stopni, które są uznawane lub podlegają akredytacji w państwach członkowskich;

8. „wstępne szkolenie zawodowe” oznacza każdą formę wstępnego szkolenia zawodowego, w tym szkolenie techniczne i zawodowe, praktyki i kształcenie ukierunkowane zawodowo, przyczyniającego się do osiągnięcia kwalifikacji zawodowych uznawanych przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym zostały uzyskane;

9. „ustawiczne kształcenie zawodowe” oznacza szkolenie zawodowe podejmowane przez osobę na terenie Wspólnoty przez całe życie zawodowe;

12. „szkolenie zawodowe” oznacza każdą formę wstępnego kształcenia lub szkolenia zawodowego, w tym nauczania technicznego i zawodowego oraz praktyk, przyczyniającego się do osiągnięcia kwalifikacji zawodowych uznawanych przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym zostały uzyskane, oraz każdą formę ustawicznego kształcenia lub szkolenia zawodowego podejmowanego przez daną osobę podczas jej życia zawodowego;

1013. „kształcenie dorosłych” oznacza wszelkie formy kształcenia pozazawodowego osób dorosłych bez względu na to, czy jest prowadzone formalnie, nieformalnie lub incydentalnie;

1114. „wizyta robocza” oznacza krótką wizytę mającą na celu zapoznanie się z danym aspektem uczenia się przez całe życie w innym państwie członkowskim wymianę dobrych praktyk bądź nabycie wiedzy na temat nowej metodologii lub umiejętności ;

1215. „mobilność” oznacza fizyczne przeniesienie się do innego kraju pobyt w innym państwie członkowskim w celu podjęcia studiów, pracy bądź innej działalności o charakterze edukacyjnym, dydaktycznym lub administracyjnym, wspartej, w razie potrzeby, kursami przygotowawczymi lub odświeżającymi język kraju goszczącego lub język roboczy ;

1316. „staż” oznacza pobyt w przedsiębiorstwie lub organizacji w innym państwie członkowskim, wsparty, w razie potrzeby, przygotowaniem kursami przygotowawczymi lub odświeżającymi język kraju goszczącego lub język roboczy , w celu wsparcia osób w procesie adaptacji do wymagań stawianych przez ogólnowspólnotowy rynek pracy , nabycia konkretnych umiejętności i oraz lepszego zrozumienia kultury gospodarczo-społecznej danego kraju w kontekście nabywania doświadczenia zawodowego ;

1417. „jednostronny” oznacza dotyczący jednej instytucji;

1518. „dwustronny” oznacza dotyczący partnerów z dwóch państw członkowskich;

1619. „wielostronny” oznacza dotyczący partnerów z co najmniej trzech państw członkowskich. Komisja może uznawać za wielostronne stowarzyszenia bądź inne podmioty, których członkami są co najmniej trzy państwa członkowskie;

1720. „przedsięwzięcie partnerskie” oznacza dwustronne lub wielostronne porozumienie pomiędzy grupą instytucji lub organizacji z różnych państw członkowskich w celu przeprowadzenia wspólnych działań europejskich z zakresu uczenia się przez całe życie;

1821. „sieć” oznacza formalne lub nieformalne zgrupowanie podmiotów działających w danej dziedzinie, dyscyplinie lub sektorze uczenia się przez całe życie;

1922. „projekt” oznacza działanie w zakresie współpracy z określonym celem opracowane wspólnie przez formalną lub nieformalną grupę organizacji lub instytucji;

2023. „koordynator projektu” oznacza organizację lub instytucję kierującą realizacją projektu przez grupę wielostronną która podpisuje z Komisją umowę o udzielenie dotacji ;

2124. „partnerzy projektu” oznacza organizacje lub instytucje, inne niż koordynator, które tworzą grupę wielostronną;

2225. „przedsiębiorstwo” oznacza prowadzący działalność gospodarczą , dowolny podmiot gospodarczy sektora publicznego lub prywatnego, bez względu na rozmiar, status prawny bądź sektor gospodarki, w którym działa, a także wszelkie rodzaje działalności gospodarczej , w tym z zakresu gospodarki społecznej;

2326. „partnerzy społeczni” oznaczają, na poziomie krajowym, organizacje pracodawców i pracowników zgodnie z ustawodawstwem i/lub praktyką krajową, a na poziomie Wspólnoty – organizacje pracodawców i pracowników biorące udział w dialogu społecznym na poziomie Wspólnoty;

24. „instytucje kształcenia” oznaczają wszelkie instytucje bądź organizacje zapewniające kształcenie ustawiczne w kontekście Zintegrowanego Programu bądź w ramach programów szczegółowych;

2527. poradnictwo” oznacza szereg działań, takich jak udzielanie informacji, ocen, szkoleń wprowadzających i porad, mających na celu wsparcie osób uczących się, instruktorów i pozostałego personelu w dokonaniu wyboru odnośnie do programu kształcenia i szkolenia bądź zatrudnienia;

2628. „upowszechnianie i wykorzystanie wyników” oznacza działania mające na celu zapewnienie właściwego rozpoznania, przedstawienia i wdrożenia na szeroką skalę wyników zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” oraz poprzedzających go programów;

2729. „uczenie się przez całe życie” oznacza kształcenie ogólne, kształcenie i szkolenie zawodowe, kształcenie nieformalne i incydentalne prowadzone przez całe życie, dzięki czemu ulega polepszeniu poziom wiedzy, umiejętności i kompetencji z perspektywy osobistej, obywatelskiej, społecznej i/lub zawodowej. Uczenie się przez całe życie obejmuje usługi z zakresu poradnictwa.

Artykuł 23

Podprogramy szczegółowe

1. Pod programy sektorowe są następujące:

18. program Comenius dotyczący potrzeb dydaktycznych osób korzystających z edukacji na poziomie przedszkolnym i szkolnym do końca szkoły średniej, a także instytucji i organizacji zapewniających kształcenie w tym zakresie;

19. program Erasmus dotyczący potrzeb dydaktycznych osób korzystających z edukacji na poziomie szkolnictwa wyższego oraz kształcenia i szkolenia zawodowego na poziomie wyższym, bez względu na długość kursu bądź kwalifikacje, w tym studia doktoranckie, a także instytucji i organizacji zapewniających bądź ułatwiających kształcenie i szkolenie w tym zakresie;

20. program Leonardo da Vinci dotyczący potrzeb dydaktycznych osób korzystających ze kształcenia i szkolenia zawodowego , w tym systemów wstępnego i ustawicznego szkolenia zawodowego, poza kształceniem i szkoleniem zawodowym na poziomie wyższym , na poziomie innym niż poziom szkolnictwa wyższego , a także instytucji i organizacji zapewniających bądź ułatwiających kształcenie i szkolenie w tym zakresie;

21. program Grundtvig dotyczący potrzeb dydaktycznych osób korzystających ze szkolnictwa dla dorosłych we wszelkich postaciach, a także instytucji i organizacji zapewniających bądź ułatwiających kształcenie w tym zakresie.

2. Program międzysektorowy obejmuje następujące cztery działania kluczowe:

22. współpracę polityczną i innowacje w dziedzinie uczenia się przez całe życie kształcenia ustawicznego w obrębie Wspólnoty ;

23. propagowanie nauki języków obcych;

24. rozwijanie innowacyjnych treści, usług, metodologii uczenia i praktyk opartych na ICT dla potrzeb uczenia się przez całe życie;

25. upowszechnianie i wykorzystywanie wyników działań wspieranych w ramach programu oraz poprzednich programów związanych z tą dziedziną, jak również wymianę dobrych praktyk.

3. Program Jean Monnet wspiera instytucje i działania w dziedzinie integracji europejskiej. Obejmuje następujące trzy działania kluczowe:

26. program „Jean Monnet Action”;

27. dotacje na koszty operacyjne w celu wsparcia określonych instytucji zajmujących się sprawami integracji europejskiej;

28. dotacje na koszty operacyjne w celu wsparcia innych instytucji i stowarzyszeń europejskich działających w zakresie edukacji i kształcenia i szkolenia.

4. Poza celami określonymi w art. 1 Programy szczegółowe służą realizacji następujących celów:

29. program Comenius

(i) rozwijanie zrozumienia różnorodności kultur europejskich oraz jej wartości wśród młodych ludzi i kadry nauczycielskiej;

(ii) pomaganie młodym ludziom w nabyciu podstawowych umiejętności i kompetencji życiowych niezbędnych dla rozwoju osobistego, przyszłego zatrudnienia i aktywnego obywatelstwa europejskiego;

30. program Erasmus:

(i) wspieranie realizacji Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego;

(ii) wzmacnianie wkładu szkolnictwa wyższego oraz kształcenia i szkolenia zawodowego na poziomie wyższym w proces innowacji;

31. program Leonardo da Vinci: ułatwianie adaptacji do zmian na rynku pracy oraz ewolucji potrzeb w zakresie umiejętności;

32. program Grundtvig:

(i) odpowiadanie na wyzwania edukacyjne związane ze starzeniem się populacji w Europie;

(ii) pomoc w zapewnianiu osobom dorosłym alternatywnych dróg w kierunku poprawy ich wiedzy i kwalifikacji,

33. program międzysektorowy:

(i) propagowanie współpracy europejskiej w dziedzinach obejmujących co najmniej dwa programy sektorowe;

(ii) wspieranie zbieżności celów systemów oświatowych i szkoleniowych Państw Członkowskich;

34. program Jean Monnet:

(i) stymulowanie działań w zakresie nauczania, badań i rozważań naukowych w dziedzinie studiów nad integracją europejską;

(ii) wspieranie istnienia odpowiedniego kręgu instytucji i stowarzyszeń zajmujących się kwestiami integracji europejskiej oraz kształcenia i szkolenia w perspektywie europejskiej.

Artykuł 4

Dostęp do Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ”

Zintegrowany Program „ Uczenie się przez całe życie” jest skierowany w szczególności do:

35. uczniów, studentów, praktykantów i dorosłych uczących się;

36. nauczycieli, instruktorów i pozostałego personelu biorącego udział w dowolnym aspekcie uczenia się przez całe życie;

37. uczestników rynku pracy;

38. instytucji kształcenia instytucji lub organizacji zapewniających możliwości kształcenia w kontekście programu „Uczenie się przez całe życie” bądź w ramach jego podprogramów ;

39. osób i podmiotów odpowiedzialnych za systemy i politykę w zakresie dowolnego aspektu kształcenia ustawicznego na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym;

40. przedsiębiorstw, partnerów społecznych i ich organizacji na każdym poziomie, w tym organizacji handlowych oraz izb przemysłowo-handlowych;

41. podmiotów świadczących usługi doradczo-informacyjne dotyczące dowolnych aspektów kształcenia ustawicznego;

42. stowarzyszeń działających w dziedzinie uczenia się przez całe życie, w tym stowarzyszeń studentów, praktykantów, uczniów, nauczycieli, rodziców i dorosłych uczących się;

43. ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami uczenia się przez całe życie kształcenia ustawicznego ;

44. organizacji nie nastawionych na zysk, organizacji ochotniczych i organizacji pozarządowych („NGO”).

Artykuł 5

Działania wspólnotowe

1. Zintegrowany Program „ Uczenie się przez całe życie ” obejmuje wsparcie dla następujących działań:

45. mobilności osób biorących udział w uczeniu się przez całe życie w Europie ;

46. dwustronnych i wielostronnych przedsięwzięć partnerskich,

47. projektów wielostronnych opracowanych specjalnie w celu promowania jakości systemów kształcenia i szkolenia poprawę krajowych systemów edukacji i szkolenia poprzez transnarodowy transfer innowacji ;

48. projektów jednostronnych i krajowych;

49. projektów i sieci wielostronnych;

50. obserwacji i analizy polityki oraz systemów w dziedzinie uczenia się przez całe życie, tworzenie i regularne udoskonalanie materiałów źródłowych, w tym badań, danych statystycznych, analiz i wskaźników, działań na rzecz wspierania przejrzystości i uznawania kwalifikacji oraz uprzedniego kształcenia, a także działań na rzecz wsparcia współpracy w zakresie zapewniania jakości;

51. dotacji na koszty operacyjne w celu wsparcia niektórych wydatków operacyjnych i administracyjnych ponoszonych przez organizacje działające w dziedzinie objętej zintegrowanym programem „ Uczenie się przez całe życie ”;

52. innych inicjatyw ukierunkowanych na promocję celów zgodnych z celami Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie” („działania towarzyszące”).

2. Wsparcie wspólnotowe może być udzielane na wizyty przygotowawcze dotyczące działań określonych w niniejszym artykule.

3. Komisja może organizować seminaria, sympozja bądź spotkania, które mogą ułatwiać realizację zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ”, a także podejmować stosowne działania informacyjne, publikacyjne i popularyzatorskie oraz działania nakierowane na zwiększanie wiedzy o tym programie , a także działania w zakresie monitorowania i oceny programu.

4. Działania, o których mowa w niniejszym artykule, mogą być zlecane w drodze procedury przetargowej bądź też realizowane bezpośrednio przez Komisję.

Artykuł 6

Zadania Komisji i państw członkowskich

1. Komisja zapewnia skuteczną i wydajną realizację działań wspólnotowych przewidzianych w zintegrowanym programie „ Uczenie się przez całe życie ”.

2. Państwa członkowskie

53. podejmują stosowne kroki w celu zapewnienia sprawnego prowadzenia Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” na poziomie państw członkowskich, włączając w ten proces wszystkie strony zajmujące się wszelkimi aspektami uczenia się przez całe życie zgodnie z praktyką lub ustawodawstwem krajowym;

54. ustanawiają bądź wyznaczają i monitorują odpowiednią strukturę służącą do skoordynowanego zarządzania realizacją działań w ramach Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie” na poziomie państw członkowskich (agencje krajowe), w tym zarządzania budżetowego, zgodnie z przepisami art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002[23] oraz art. 38 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002[24], stosownie do następujących kryteriów:

(i) organizacja ustanowiona lub wyznaczona jako agencja krajowa musi posiadać osobowość prawną lub stanowić część jednostki posiadającej osobowość prawną i podlegać przepisom prawa danego państwa członkowskiego. Agencją krajową nie może być ministerstwo;

(ii) agencje krajowe winnydysponować odpowiednią liczbą pracowników każda agencja krajowa musi dysponować odpowiednim personelem realizującym jej zadania, o kwalifikacjach zawodowych i językowych odpowiadających wymogom działania w środowisku współpracy międzynarodowej w zakresie kształcenia i szkolenia;

(iii) agencj a krajow a winna dysponować odpowiednią infrastrukturą, w szczególności w zakresie informatyki i komunikacji;

(iv) agencj a krajow a winna działać w kontekście administracyjnym, umożliwiającym zadawalającą realizację zadań oraz unikanie konfliktu interesów;

(v) agencj a krajow a winna mieć możliwość stosowania zasad zarządzania finansami i warunków umów ustanowionych na poziomie Wspólnoty;

(vi) agencj a krajow a winna oferować odpowiednie gwarancje finansowe, najlepiej udzielone przez władze publiczne, a jej ich potencjał administracyjny powinien odpowiadać poziomowi środków wspólnotowych, jakimi ma ją zarządzać;

55. przyjmują odpowiedzialność za właściwe zarządzanie przez agencje krajowe, o których mowa w lit. b) powyżej, środkami przekazanymi tym agencjom na wsparcie projektów, a w szczególności za przestrzeganie przez agencje krajowe zasad przejrzystości, równości traktowania i unikania podwójnego finansowania z innych źródeł środków wspólnotowych, a także zobowiązania do monitorowania projektów i odzyskiwania środków, które winny być zwrócone przez beneficjentów;

56. podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia właściwej kontroli i nadzoru finansowego nad agencjami krajowymi, o których mowa w lit. b) powyżej, w szczególności:

(i) przed rozpoczęciem pracy przez agencję krajową przekazują Komisji wymagane zapewnienia odnośnie do istnienia, stosowności i właściwego funkcjonowania w obrębie tej agencji, procedur, systemów kontroli, systemów rachunkowych oraz procedur w zakresie przetargów i udzielania dotacji, zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami;

(ii) przedstawiają Komisji co rok oświadczenie o gwarancji wiarygodności systemów i procedur finansowych agencji krajowych oraz rzetelności rachunkowości;

57. w przypadku nieprawidłowości, zaniedbań lub nadużyć przypisywanych strukturom krajowym, ustanowionym bądź wyznaczonym zgodnie z lit. b) powyżej, i prowadzących do powstania roszczeń ze strony Komisji wobec agencji krajowej, które nie są w pełni zaspokojone, ponoszą odpowiedzialność za takie nieodzyskane środki;

58. wyznaczają na wniosek Komisji instytucje kształcenia instytucje lub organizacje zapewniające możliwość kształcenia bądź rodzaje instytucji kształcenia takich instytucji lub organizacji , które uznaje się za kwalifikujące się do uczestnictwa w Zintegrowanym programie „ Uczenie się przez całe życie ” w obrębie właściwych im obszarów;

59. dokładają starań , by podjąć wszelkie stosowne środki w celu usunięcia przeszkód prawnych i administracyjnych dla właściwego funkcjonowania Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ”;

60. podejmują kroki w celu zapewnienia realizacji na poziomie państw członkowskich ewentualnych efektów synergii z innymi programami wspólnotowymi, instrumentami finansowymi i innymi odpowiednimi programami realizowanymi w danym państwie członkowskim.

3. Komisja we współpracy z państwami członkowskimi zapewnia:

61. przejście od działań prowadzonych w kontekście poprzednich programów w dziedzinie edukacji, szkolenia i uczenia się przez całe życie do działań podejmowanych w ramach Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ”;

62. odpowiednią ochronę interesów finansowych Wspólnot, w szczególności poprzez wprowadzenie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających środków kontroli administracyjnych oraz kar;

63. właściwe informacje, promocję jak również kontynuację oddziaływania efektów działań wspieranych w ramach Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie”;

64. gromadzenie, analizę i przetwarzanie dostępnych danych wymaganych do pomiaru osiągnięć i wyników programu oraz do nadzoru i oceny działań, o których mowa w art. 15;

65. upowszechnianie wyników poprzednich programów w dziedzinie kształcenia i szkolenia oraz programu „Uczenie się przez całe życie”.

Artykuł 7

Udział państw trzecich

1. Uczestnikami Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” mogą być:

66. kraje EFTA będące członkami EOG zgodnie z warunkami Porozumienia EOG;

67. Turcja oraz kraje kandydujące z Europy Środkowo-Wschodniej i korzystające ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami uczestnictwa tych państw w programach wspólnotowych, określonymi w odpowiedniej umowie ramowej i decyzjach Rady Stowarzyszenia ustalonymi w zawartych z tymi krajami umowach ramowych dotyczących ich uczestnictwa w programach wspólnotowych ;

68. państwa Bałkanów Zachodnich zgodnie z warunkami uzgodnionymi z tymi krajami po ustanowieniu umów ramowych dotyczących ich uczestnictwa w programach wspólnotowych;

69. Konfederacja Szwajcarska w oparciu o umowę dwustronną, jaka zostanie zawarta z tym państwem.

2. W pierwszym działaniu kluczowym w ramach programu Jean Monnet, o którym mowa w art. 23 ust. 3 lit. a), mogą również uczestniczyć instytucje szkolnictwa wyższego z innych państw trzecich.

3. Państwa trzecie uczestniczące w Zintegrowanym programie „ Uczenie się przez całe życie ” podlegają wszelkim zobowiązaniom oraz realizują wszelkie zadania określone niniejszą decyzją w odniesieniu do Państw Członkowskich.

Artykuł 8

Współpraca międzynarodowa

W ramach Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” i zgodnie z art. 9 Komisja może podejmować współpracę z państwami trzecimi oraz właściwymi organizacjami międzynarodowymi, w szczególności z Radą Europy, Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) oraz Organizacją Narodów Zjednoczonych ds. Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO).

Rozdział II Ustanowienie Zintegrowanego programu „Uczenie się przez całe życie”

Artykuł 9

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu „ Uczenie się przez całe życie ” w odniesieniu do poniższych kwestii są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

70. roczny plan pracy obejmujący priorytety ;

71. roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy i w obrębie pod programów szczegółowych ;

72. ogólne wytyczne w zakresie realizacji podprogramów (w tym decyzje dotyczące charakteru działań, czasu ich trwania i poziomu finansowania), kryteria i procedury wyboru;

73. propozycje Komisji dotyczące wyboru wniosków w sprawie projektów wielostronnych oraz sieci, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. b) i c);

74. propozycje Komisji dotyczące wyboru wniosków w sprawie działań określonych w art. 5 ust. 1 lit. c) i lit. e) nieobjętych poprzednią literą oraz działań określonych w art. 5 ust. 1 lit. f), g) i h), dla których wnioskowane wsparcie Wspólnoty przekracza 1 milion EUR;

75. definicja odpowiednich ról i obowiązków Komisji, państw członkowskich i agencji krajowych w stosunku do „procedury agencji krajowej” określonej w Załączniku;

76. podział środków finansowych pomiędzy państwa członkowskie na działania zarządzane w ramach „procedury 1 agencji krajowej” określonej w Załączniku;

77. warunki zapewnienia spójności wewnętrznej Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ”;

78. ustalenie zasad monitorowania i oceny Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” i podprogramów oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji wszelkich kwestii objętych tytułem 1 , poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu, są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Artykuł 10

Komitet

1. Komisję wspiera komitet, dalej zwany „Komitetem”.

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.Termin określony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi dwa miesiące.

3. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 3 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

4. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

5. Państw członkowskich nie mogą reprezentować osoby zatrudnione w agencjach krajowych, o których mowa w art. 6 ust. 2 lit. b), bądź sprawujące odpowiedzialność za ich funkcjonowanie.

Artykuł 11

Partnerzy społeczni

1. W przypadku zasięgania opinii Komitetu odnośnie do spraw dotyczących stosowania niniejszej decyzji w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego w pracach Komitetu na zasadzie obserwatorów mogą uczestniczyć przedstawiciele partnerów społecznych, którzy są mianowani przez Komisję w oparciu o propozycje europejskich partnerów społecznych. Liczba takich obserwatorów powinna być równa liczbie przedstawicieli państw członkowskich.

2. Obserwatorzy mogą żądać odnotowania ich stanowiska w protokole ze spotkania Komitetu.

Artykuł 12

Polityki kwestie horyzontalne

Przy realizacji Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie” należy zwracać odpowiednią uwagę na to, czy w pełni wspiera on realizację polityk horyzontalnych Wspólnoty, w szczególności poprzez:

79. uświadamianie znaczenia różnorodności kulturowej i językowej oraz wielokulturowości Europy, a także potrzeby zwalczania rasizmu, uprzedzeń i ksenofobii;

80. działanie na rzecz uczących się osób o specjalnych potrzebach, w szczególności poprzez wspieranie ich integracji w ramach głównego nurtu kształcenia i szkolenia;

81. uświadamianie znaczenia wysiłków na rzecz trwałego rozwoju gospodarczego;

82. działanie na rzecz równości kobiet i mężczyzn oraz przyczynianie się do zwalczania wszelkich form dyskryminacji ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, religię, przekonania, niepełnosprawność, wiek bądź orientację seksualną.

Artykuł 13

Wspólne działania

W ramach procesu tworzenia Europy wiedzy działania wspierane w ramach Zintegrowanego Programu mogą być realizowane zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 10 ust. 2, wraz z powiązanymi z nimi programami i działaniami wspólnotowymi, szczególnie w dziedzinie kultury, mediów, młodzieży, badań i rozwoju, zatrudnienia, przedsiębiorczości, środowiska naturalnego oraz technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

Artykuł 14 13

Spójność i komplementarość z innymi politykami

1. Komisja we współpracy z państwami członkowskimi zapewnia ogólną spójność i komplementarność w stosunku do programu pracy „Edukacja i szkolenia 2010" i innych odpowiednich dziedzin polityki, instrumentów i działań wspólnotowych, a w szczególności wobec Europejskiego Funduszu Społecznego, działań na rzecz rozwoju zasobów ludzkich i mobilności w ramach programu ramowego Wspólnoty dotyczącego badań i rozwoju oraz programu statystycznego Wspólnoty w dziedzinie kultury, mediów, młodzieży, badań naukowych i rozwoju, zatrudnienia, uznawania kwalifikacji, przedsiębiorczości, ochrony środowiska, technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz programu statystycznego Wspólnoty.

Komisja zapewnia, we współpracy z państwami członkowskimi , sprawne połączenie Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” z programami i działaniami w zakresie kształcenia i szkolenia podejmowanymi w ramach instrumentów przedakcesyjnych Wspólnoty, a także inną współpracę z państwami trzecimi i właściwymi organizacjami międzynarodowymi.

2. Komisja regularnie informuje Komitet o innych inicjatywach Wspólnoty podejmowanych w dziedzinie uczenia się przez całe życie, w tym o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.

3. Realizując działania w ramach Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ”, Komisja i państwa członkowskie uwzględniają priorytety określone w wytycznych na temat zatrudnienia zintegrowanych wytycznych dotyczących zatrudnienia przyjętych przez Radę w ramach lizbońskiego partnerstwa na rzecz wzrostu i zatrudnienia.

4. We współpracy z europejskimi partnerami społecznymi Komisja podejmuje starania w celu osiągnięcia odpowiedniego poziomu koordynacji pomiędzy Zintegrowanym programem „ Uczenie się przez całe życie ” i dialogiem społecznym na poziomie Wspólnoty, w tym na poziomie sektorów w różnych sektorach gospodarki.

5. Realizując Zintegrowany program „ Uczenie się przez całe życie” , Komisja zapewnia pomoc ze strony Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego (Cedefop) w zakresie jego kompetencji oraz zgodnie z ustaleniami zawartymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 337/75[25]. Tam gdzie to stosowne, Komisja może również zapewnić wsparcie ze strony Europejskiej Fundacji Kształcenia w zakresie jej kompetencji oraz zgodnie z ustaleniami zawartymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1360/90[26].

6. Komisja regularnie informuje Komitet Doradczy ds. Szkolenia Zawodowego o postępie w zakresie realizacji programu Leonardo da Vinci w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego .

Rozdział III Przepisy finansowe – ocena

Artykuł 1514

Finansowanie

1. Ustanawia się orientacyjne ramy finansowe dla realizacji Zintegrowanego Programu niniejszej decyzji na okres 7 lat, licząc od dnia 1 stycznia 2007 r. , w kwocie 13,6206,970 mln EUR. Z tej sumy W tych ramach na finansowanie programów Comenius, Erasmus, Leonardo da Vinci i Grundtvig przeznaczona zostanie kwota nie mniejsza niż określono w punkcie B.810 Załącznika. Komisja może dokonywać zmiany wysokości tych przydziałów zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

2. Kwota stanowiąca do jednego procenta budżetu Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie” może zostać przeznaczona na wsparcie udziału w przedsięwzięciach partnerskich, projektach i działaniach sieciowych organizowanych w ramach Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie” przez partnerów z państw trzecich niebiorących udziału w Zintegrowanym programie „ Uczenie się przez całe życie” zgodnie z przepisami art. 7.

3. Roczne środki zatwierdzane są przez organ budżetowy w granicach ram perspektywie finansowych.

Artykuł 16 15

Monitoring i ocena

1. Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, regularnie monitoruje i ocenia program „Uczenie się przez całe życie” pod kątem wykonania jego celów . Monitoring obejmuje sprawozdania, o których mowa w ust. 4, a także działania szczegółowe.

2. Komisja organizuje regularną, niezależną i zewnętrzną ocenę Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” i regularnie publikuje dane statystyczne do celów monitorowania postępów .

3. Podczas realizacji programu powinny być uwzględniane wyniki monitorowania i oceny programu „Uczenie się przez całe życie” oraz poprzednich generacji programów w zakresie kształcenia i szkolenia.

4. Państwa Członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie z realizacji i wpływu Zintegrowanego programu „Uczenie się przez całe życie” odpowiednio w terminie do 30 czerwca 2010 r. i 30 czerwca 2015 r.

5. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów:

83. raport okresowy oceniający osiągnięte wyniki oraz jakościowe i ilościowe aspekty realizacji Zintegrowanego programu „Uczenie się przez całe życie", w tym analizę osiągniętych wyników , w terminie do 31 marca 2011 r.,

84. komunikat w sprawie kontynuacji Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” w terminie do 31 grudnia 2011 r.,

85. raport oceniający ex post w terminie do 31 marca 2016 r.

TYTUŁ II

POD PROGRAMY SZCZEGÓŁOWE

Rozdział I Program Comenius

Artykuł 1716

Dostęp do programu Comenius

W ramach Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” program Comenius jest skierowany do:

86. uczniów korzystających z edukacji na poziomie przedszkolnym i szkolnym do końca szkoły średniej;

87. szkół określonych przez państwa członkowskie;

88. kadry nauczycielskiej , pomocniczej i administracyjnej i innego personelu tych szkół;

89. stowarzyszeń, organizacji nie nastawionych na zysk , organizacji pozarządowych i przedstawicieli osób związanych z oświatą szkolną;

90. organizacji publicznych i prywatnych osób i podmiotów odpowiedzialnych za organizację i realizację oświaty na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym;

91. ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami uczenia się przez całe życie;

92. instytucji szkolnictwa wyższego;

93. podmiotów świadczących usługi doradczo-informacyjne.

Artykuł 1817

Cele operacyjne programu Comenius

1. Oprócz celów Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” określonych w art. 1 i 1 , program Comenius ma za zadanie realizować następujące szczegółowe cele operacyjne :

94. rozwijanie wiedzy o różnorodności kultur i języków europejskich oraz zrozumienia jej wartości wśród młodych ludzi i kadry nauczycielskiej;

95. pomaganie młodym ludziom w nabyciu podstawowych umiejętności i kompetencji życiowych niezbędnych dla rozwoju osobistego, przyszłego zatrudnienia i aktywnego obywatelstwa europejskiego.

2. Program Comenius ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

96. wzrost ilości i poprawę jakości wymiany poprawa pod względem jakościowym i ilościowym mobilności uczniów i kadry nauczycielskiej z różnych państw członkowskich;

97. poprawę pod względem ilościowym i jakościowym poprawa pod względem ilościowym i jakościowym przedsięwzięć partnerskich pomiędzy szkołami z różnych państw członkowskich , tak by co najmniej jeden uczeń na dwudziestu uczestniczył we wspólnych działaniach oświatowych w okresie trwania programu ;

98. zachęcanie do nauki drugiego języka obcego współczesnych języków obcych ;

99. wspieranie tworzenia treści innowacyjnych i opartych na ICT, usług, metodologii uczenia oraz praktyk w zakresie uczenia się przez całe życie;

100. wzmacnianie poprawa jakości i wzmacnianie wymiaru europejskiego szkolenia nauczycieli;

101. poprawa wspieranie poprawy podejścia pedagogicznego i zarządzania szkołami.

Artykuł 1918

Działania programu Comenius

1. W ramach programu Comenius wsparciem mogą być objęte następujące działania:

102. mobilność osób, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a). Organizując bądź wspierając organizację takiej mobilności, należy podjąć niezbędne środki przygotowawcze oraz należyte starania w celu zapewnienia odpowiedniego nadzoru i wsparcia dla mobilności młodych osób. Mobilność może obejmować:

(i) wymianę uczniów i kadry;

(ii) mobilność w szkołach dla uczniów oraz staże w szkołach lub przedsiębiorstwach za granicą dla kadry nauczycielskiej;

(iii) uczestnictwo w kursach szkoleniowych dla nauczycieli i pozostałej kadry nauczycielskiej ;

(iv) wizyty robocze i przygotowawcze w ramach działań związanych z mobilnością, partnerstwem, projektami bądź sieciami;

(v) staże dla nauczycieli i potencjalnych nauczycieli;

103. tworzenie przedsięwzięć partnerskich, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b) pomiędzy:

(i) szkołami („przedsięwzięcia partnerskie w ramach Comenius”) w celu rozwijania wspólnych projektów oświatowych pomiędzyuczniami dla uczniów i ich nauczycieli („przedsięwzięcia partnerskie szkół w ramach Comenius”) ;

(ii) organizacje odpowiedzialne za aspekty edukacji szkolnej w celu sprzyjania współpracy regionalnej („przedsięwzięcia partnerskie w ramach Comenius-Regio”);

104. projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c), w szczególności te mające na celu poprawę systemów szkolnictwa poprzez transfer innowacji oraz dobrych praktyk;

105. wielostronne projekty współpracy, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e). Mogą one obejmować projekty mające na celu:

(i) rozwijanie, propagowanie i rozpowszechnianie dobrych praktyk edukacyjnych, w tym nowych metod lub materiałów szkoleniowych;

(ii) rozwijanie lub wymianę doświadczeń dotyczących systemów informacyjno-doradczych szczególnie dopasowanych do potrzeb osób uczących się, nauczycieli i innego personelu , których dotyczy program Comenius;

(iii) rozwijanie, propagowanie i rozpowszechnianie nowych kursów szkoleniowych dla nauczycieli bądź treści tych kursów;

106. sieci, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e). Mogą one obejmować sieci ukierunkowane

(i) rozwój kształcenia w dziedzinie lub tematyce, w którą obejmują, na rzecz własnego rozwoju, jak również na rzecz szeroko pojętej oświaty;

(ii) przejmowanie i popularyzację dobrych praktyk oraz innowacji;

(iii) zapewnienie wsparcia merytorycznego dla projektów i przedsięwzięć partnerskich organizowanych przez inne podmioty;

(iv) wspieranie rozwoju analizy potrzeb oraz jej praktycznego zastosowania w zakresie oświaty szkolnej;

107. inne inicjatywy ukierunkowane na wspieranie celów programu Comenius, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h) („działania towarzyszące”).

2. Szczegóły operacyjne działań wymienionych w ust. 1 określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

Artykuł 2019

Budżet programu Comenius

Na wsparcie mobilności, o której mowa w art. 19 18 ust. 1 lit. a), oraz przedsięwzięć partnerskich w ramach programu Comenius, określonych w art. 19 18 ust. 1 lit. b), przeznacza się co najmniej 80% budżetu przewidzianego dla programu Comenius.

Artykuł 21

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu Comenius w odniesieniu do poniższych spraw są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

108. roczny plan pracy;

109. roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu Comenius;

110. ogólne wytyczne w zakresie realizacji programu Comenius, kryteria i procedury wyboru;

111. podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach „procedury agencji krajowej” określonej w załączniku;

112. ustalanie zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu Comenius w odniesieniu do wszystkich spraw poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Rozdział II Program Erasmus

Artykuł 2220

Dostęp do programu Erasmus

W ramach Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” program Erasmus jest skierowany do:

113. studentów i stażystów korzystających z wszystkich form kształcenia i szkolenia na poziomie szkolnictwa wyższego instytucjach szkolnictwa wyższego ogólnego oraz zawodowego (poziom 5 i 6 ISCED);

114. instytucji szkolnictwa wyższego określonych przez państwa członkowskie;

115. nauczycieli, instruktorów i pozostałego personelu tych instytucji;

116. stowarzyszeń i przedstawicieli osób związanych ze szkolnictwem wyższym, w tym stosownych organizacji studenckich, uniwersyteckich oraz nauczycielskich/instruktorskich;

117. przedsiębiorstw, partnerów społecznych i innych przedstawicieli świata pracy;

118. organizacji publicznych i prywatnych, w tym organizacji nie nastawionych na zysk i pozarządowych , odpowiedzialnych za organizację i realizację kształcenia i edukacji i szkolenia na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym ;

119. ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami uczenia się przez całe życie,

120. podmiotów świadczących usługi doradczo-informacyjne.

Artykuł 2321

Cele operacyjne programu Erasmus

1. Oprócz celów Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” określonych w art. 1 i 1 , program Erasmus ma za zadanie realizować następujące szczegółowe cele operacyjne :

121. wspieranie realizacji Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego;

122. wzmacnianie wkładu szkolnictwa wyższego oraz kształcenia zawodowego na poziomie szkolnictwa wyższego w proces innowacji;

2. Program Erasmus ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

123. poprawa pod względem ilościowym ijakościowym i ilościowym mobilności studentów oraz kadry nauczycielskiej w całej Europie, tak by co najmniej 3 miliony osób wzięły udział w mobilności studenckiej w ramach programu Erasmus i poprzedzających go programów do roku 20112012;

124. poprawa pod względem ilościowym ijakościowym i ilościowym współpracy wielostronnej pomiędzy instytucjami szkolnictwa wyższego w Europie;

125. zwiększanie stopnia przejrzystości i zgodności zbieżności kwalifikacji nabytych w Europie w instytucjach szkolnictwa wyższego ogólnego i zawodowego;

126. wspieraniepoprawa pod względem jakościowym i ilościowym współpracy pomiędzy pomiędzy instytucjami szkolnictwa wyższego i przedsiębiorstwami;

127. ułatwianie rozwoju innowacyjnych praktyk w dziedzinie kształcenia i szkolenia na poziomie szkolnictwa wyższego oraz przenoszenia tych praktyk, w tym również z państwa uczestniczącego w programie do innych państw;

128. wspieranie tworzenia treści innowacyjnych i opartych na ICT, usług, metodologii uczenia oraz praktyk w zakresie uczenia się przez całe życie.

Artykuł 2422

Działania programu Erasmus

1. W ramach programu Erasmus wsparciem mogą być objęte następujące działania:

129. mobilność osób, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a). Mobilność może obejmować:

(i) mobilność studentów w zakresiecelu podjęcia studiów lub szkolenia zagranicąw państwach członkowskich w instytucjach szkolnictwa wyższego, jak również staże w przedsiębiorstwach, ośrodkach szkoleniowych, ośrodkach badawczych lub innych organizacjach;

(ii) mobilność kadry nauczycielskiej instytucji szkolnictwa wyższego w celu prowadzenia lub odbywania szkoleń w zagranicznych instytucjach partnerskich;

(iii) mobilność pozostałego personelu instytucji szkolnictwa wyższego, a także personelu przedsiębiorstw do celów szkoleniowych lub dydaktycznych;

(iv) intensywne programy organizowane w ramach Erasmusa na zasadzie wielostronnej współpracy.

Wsparcie może być również udzielane krajowym i goszczącym instytucjom szkolnictwa wyższego bądź przedsiębiorstwom na realizację działań w zakresie zapewniania jakości na wszystkich etapach przygotowań do mobilności, w tym przygotowania językowego przygotowawcze lub odświeżające kursy językowe.

130. projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c), w szczególności mające na celu poprawę poziomu szkolnictwa wyższego poprzez transfer innowacji i dobrych praktyk;

131. wspólnewielostronne projekty, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), skupiające się między innymi na innowacji i eksperymentach oraz wymianie dobrych praktyk w dziedzinach określonych w ramach celów szczegółowych i operacyjnych;

132. sieci, o których mowa art. 5 ust. 1 lit. e), prowadzone przez konsorcja instytucji szkolnictwa wyższego i reprezentujące poszczególne dyscypliny bądź obszary interdyscyplinarne („sieci tematyczne Erasmusa”), które mają na celu opracowywanie nowych koncepcji i kompetencji w zakresie kształcenia oraz kompetencji. Sieci te mogą również obejmować przedstawicieli innych podmiotów publicznych, przedsiębiorstw lub stowarzyszeń;

133. inne inicjatywy mające na celu propagowanie celów programu Erasmus, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h) („działania towarzyszące”).

2. Uczestnikami działań na rzecz mobilności zgodnie z ust. 1 lit. a) i lit. i) („studenci Erasmusa”) są:

134. studenci instytucji szkolnictwa wyższego, którzy po ukończeniu co najmniej pierwszego roku studiów odbywają okres studiów przyjęciu na co najmniej drugi rok studiów studiują przez pewien okres w innym państwie członkowskim w ramach działań na rzecz mobilności programu Erasmus bez względu na to, czy otrzymali pomoc finansową w ramach tego programu. Okresy te są w pełni uznawane na podstawie umów międzyinstytucjonalnych pomiędzy instytucją wysyłającą i goszczącą. Instytucje goszczące nie pobierają czesnego od takich studentów;

135. studenci przyjęci na studia kończące się nadaniem wspólnego dyplomu magisterskiego (Joint Masters) w kraju innymi niż kraj, w którym otrzymali dyplom licencjacki i korzystający z mobilności;

136. studenci instytucji szkolnictwa wyższego biorący udział w stażachw przedsiębiorstwach lub ośrodkach szkoleniowych.

3. Szczegóły operacyjne działań wymienionych w ust. 1 określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

Artykuł 2523

Budżet programu Erasmus

Na wsparcie mobilności, o której mowa w art. 2422 ust. 1 lit. a), przeznacza się co najmniej 85% 80% budżetu przewidzianego dla programu Erasmus.

Artykuł 26

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu Erasmus w odniesieniu do poniższych spraw są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

137. roczny plan pracy;

138. roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu Erasmus;

139. ogólne wytyczne w zakresie realizacji programu Erasmus, kryteria i procedury wyboru;

140. podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach „procedury agencji krajowej” określonej w załączniku;

141. ustalanie zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu Erasmus w odniesieniu do wszystkich kwestii, poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu, są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Rozdział III Program Leonardo da Vinci

Artykuł 2724

Dostęp do programu Leonardo da Vinci

W ramach Zintegrowanegoprogramu „Uczenie się przez całe życie” program Leonardo da Vinci jest skierowany do:

142. młodych osób korzystających ze wszystkich form kształcenia i szkolenia zawodowego do końca szkoły średniej (do poziomu trzeciego ISCED) za wyjątkiem kształcenia na poziomie szkolnictwa wyższego;

143. osób korzystających z ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego (poziom czwarty ISCED);

144. uczestników rynku pracy;

145. instytucji kształcenia instytucji lub organizacji zapewniających możliwości kształcenia w dziedzinach objętych programem Leonardo da Vinci;

146. nauczycielskiej i administracyjnej nauczycieli, instruktorów i pozostałego personelu tych instytucji lub organizacji;

147. stowarzyszeń i przedstawicieli osób związanych z kształceniem i szkoleniem zawodowym, w tym stowarzyszeń stażystów, rodziców i nauczycieli;

148. przedsiębiorstw, partnerów społecznych oraz innych przedstawicieli świata pracy, w tym izb i innych organizacji handlowych;

149. podmiotów świadczących usługi doradczo-informacyjne dotyczące dowolnych aspektów uczenia się przez całe życie ;

150. osób i podmiotów odpowiedzialnych za systemy i politykę w zakresie dowolnych aspektów kształcenia ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym;

151. ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami uczenia się przez całe życie;

152. instytucji szkolnictwa wyższego;

153. organizacji nie nastawionych na zysknon profit, organizacji ochotniczych i pozarządowych.

Artykuł 2825

Cele operacyjne programu Leonardo da Vinci

1. Oprócz celów Zintegrowanego programu „Uczenie się przez całe życie” określonych w art. 1 i 1, program Erasmus ma za zadanie realizować następujące szczegółowe celeoperacyjne:

154. wspieranie uczestników szkoleń i dalszych działań szkoleniowych w zdobywaniu i wykorzystaniu wiedzy, umiejętności i kwalifikacji mających na celu ułatwienie osobistego rozwoju, zwiększenie szans na zatrudnienie oraz uczestnictwa w europejskim rynku pracy;

155. wspieranie udoskonalania jakości i innowacyjności w systemach, instytucjach i praktykach w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego;

156. zwiększanie atrakcyjności kształcenia i szkolenia zawodowego oraz mobilności pracodawców i poszczególnych osób.

2. Program Leonardo da Vinci ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

157. poprawa pod względem ilościowym ijakościowym i ilościowym ogólnoeuropejskiej mobilności osób biorących udział w początkowym etapie kształcenia i szkolenia zawodowego oraz w szkoleniu ustawicznym, tak by zwiększyć liczbę staży w przedsiębiorstwach do co najmniej 150,000 80,000 rocznie do końca okresu trwania zintegrowanego programu „Uczenie się przez całe życie”;

158. poprawa pod względem ilościowym ijakościowym i ilościowym współpracy pomiędzyinstytucjami kształcenia instytucjami lub organizacjami zapewniającymi możliwości kształcenia, przedsiębiorstwami, partnerami społecznymi i innymi odpowiednimi podmiotami w całej Europie;

159. ułatwianie rozwoju innowacyjnych praktyk w dziedzinie szkolenia początkowego i ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego na poziomie innym niż poziom szkolnictwa wyższego oraz przenoszenia tych praktyk, w tym z państwa uczestniczącego w programie do innych państw;

160. poprawa stopnia przejrzystości i uznawania kwalifikacji oraz kompetencji, w tym nabytych w drodze kształcenia nieformalnego i incydentalnego;

161. zachęcanie do nauki współczesnych języków obcych;

162. wspieranie tworzenia treści innowacyjnych i opartych na ICT, usług, metodologii uczenia oraz praktyk w zakresie uczenia się przez całe życie.

Artykuł 2926

Działania programu Leonardo da Vinci

1. W ramach programu Leonardo da Vinci wsparciem mogą być objęte następujące działania:

163. mobilność osób, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a). Organizując bądź wspierając organizację takiej mobilności, należy podjąć niezbędne środki przygotowawcze, w tym przygotowanie językowe, oraz należyte starania w celu zapewnienia odpowiedniego nadzoru i wsparcia dla mobilności osób. Mobilność może obejmować:

(i) międzynarodowe staże w przedsiębiorstwach bądź w instytucjach szkoleniowych;

(ii) staże i wymiany mające na celu wspieranie rozwoju zawodowego instruktorów i doradców zawodowych oraz osób odpowiedzialnych za placówki szkoleniowe oraz za planowanie szkoleń i doradztwo zawodowe w obrębie przedsiębiorstw;

164. przedsięwzięcia partnerskie, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b), koncentrujące się na tematach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania dla uczestniczących organizacji;

165. projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c), w szczególności te mające na celu poprawę systemów szkoleniowych poprzez skupienie się na transferze innowacji wiążącym się z adaptacją pod względem językowym, kulturowym i prawnym do krajowych potrzeb innowacyjnych produktów i procesów opracowanych w różnych kontekstach;

166. projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mające na celu poprawę systemów szkoleniowych poprzez skupienie się na opracowywaniu i transfer innowacji oraz dobrych praktyk;

167. sieci tematyczne ekspertów i organizacji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), zajmujące się szczegółowymi kwestiami z zakresu kształcenia i szkolenia zawodowego;

168. inne inicjatywy ukierunkowane na wspieranie celów programu Leonardo da Vinci, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h) („działania towarzyszące”).

2. Szczegóły operacyjne powyższych działań określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2

Artykuł 3027

Budżet programu Leonardo da Vinci

Na wsparcie mobilności i przedsięwzięć partnerskich, o których mowa w art. 2926 ust. 1 lit. a) i b) przeznacza się co najmniej 75%60% budżetu przewidzianego dla programu Leonardo da Vinci.

Artykuł 31

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu Leonardo da Vinci w odniesieniu do poniższych kwestii są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

169. roczny plan pracy;

170. roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu Leonardo da Vinci;

171. ogólne wytyczne w zakresie realizacji programu Leonardo da Vinci, kryteria i procedury wyboru;

172. podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach „procedury agencji krajowej” określonej w załączniku;

173. ustalanie zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu Leonardo da Vinci w odniesieniu do wszystkich kwestii poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Rozdział IV Program Grundtvig

Artykuł 3228

Dostęp do programu Grundtvig

W ramach Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” program Grundtvig jest skierowany do:

174. osób korzystających z kształcenia dla dorosłych;

175. instytucji lub organizacji zapewniających możliwość uczenia się w kształceniu dorosłych;

176. kadry nauczycielskiej i administracyjnejnauczycieli i pozostałego personelu instytucji oraz innych organizacji zajmujących się kształceniem dorosłych tych instytucji lub organizacji;

177. placówek zajmujących się wstępnym lub ustawicznym szkoleniem kadry kształcącej dorosłych;

178. stowarzyszeń i przedstawicieli osób związanych z kształceniem dorosłych, w tym stowarzyszeń osób uczących się i nauczycieli;

179. podmiotów świadczących usługi doradczo-informacyjne dotyczące dowolnych aspektów kształcenia dorosłych;

180. osób i podmiotów odpowiedzialnych za systemy i politykę w zakresie dowolnych aspektów kształcenia dorosłych na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym;

181. ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami kształcenia dorosłych;

182. przedsiębiorstw,

183. organizacji nie nastawionych na zysknon profit, organizacji ochotniczych i pozarządowych;

184. instytucji szkolnictwa wyższego.

Artykuł 3329

Operacyjne Cele programu Grundtvig

1. Oprócz celów Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” określonych w art. 1 i 1 , program Grundtvig ma za zadanie realizować następujące szczegółowe cele operacyjne :

185. odpowiadanie na wyzwania edukacyjne związane ze starzeniem się populacji w Europie;

186. pomoc w zapewnianiu osobom dorosłym alternatywnych dróg w kierunku poprawy ich wiedzy i kwalifikacji,

2. Program Grundtvig ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

187. poprawa pod względem ilościowym ijakościowym oraz pod względem dostępności ogólnoeuropejskiej mobilności osób biorących udział w kształceniu dorosłych i jej zwiększenie, tak by wesprzeć mobilność co najmniej 25 tys.7. tys. tych osób rocznie do końca 2013 r.;

188. poprawa pod względem ilościowym ijakościowym i ilościowym współpracy pomiędzy organizacjami zajmującymi się kształceniem dorosłych w całej Europie;

189. ułatwienie rozwoju innowacyjnych praktyk w dziedzinie kształcenia dorosłych, a także ich transferu, w tym z państwa uczestniczącego do innych państw;

(c) zapewnienie alternatywnych możliwości dostępu do kształcenia dorosłych ludziom z wrażliwych grup społecznych oraz marginalnych środowisk społecznych, w szczególności osobom starszym oraz tym, którzyktóre zaniechały kształcenia bez osiągnięcia podstawowych kwalifikacji;

190. ułatwienie rozwoju innowacyjnych praktyk w dziedzinie kształcenia dorosłych, a także ich transferu, w tym z państwa uczestniczącego do innych państw;

191. wspieranie tworzenia treści innowacyjnych i opartych na ICT, usług, metodologii uczenia oraz praktyk w zakresie uczenia się przez całe życie;

192. poprawa podejścia pedagogicznego oraz zarządzania organizacjami kształcenia dorosłych.

Artykuł 3430

Działania programu Grundtvig

1. W ramach programu Grundtvig wsparciem mogą być objęte następujące działania:

193. mobilność osób, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a). Organizując bądź wspierając organizację takiej mobilności, należy podjąć niezbędne środki przygotowawcze oraz należyte starania w celu zapewnienia odpowiedniego nadzoru i wsparcia dla mobilności osób. Mobilność może obejmować wizyty, stażepraktyki i wymiany uczestników formalnego oraz nieformalnego kształcenia dorosłych, w tym szkolenie i rozwój zawodowy kadry zajmującej się kształceniem dorosłych, w szczególności w synergii z przedsięwzięciami partnerskimi i projektami;

194. przedsięwzięcia partnerskie, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b), określane jako „przedsięwzięcia partnerskie Grundtvig na rzecz kształcenia”, koncentrujące się na tematach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania dla uczestniczących organizacji;

195. projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c), w szczególności te mające na celu poprawę systemów szkolenia dorosłych poprzez transfer innowacji oraz dobrych praktyk;

196. projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mające na celu poprawę systemów szkolenia dorosłych poprzez rozwój i transfer innowacji oraz dobrych praktyk;

197. sieci tematyczne ekspertów i organizacji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), określanych jako „sieci Grundtvig”, działających głównie w zakresie:

(i) rozwoju kształcenia dorosłych w odniesieniu do dyscypliny, obszaru tematycznego bądź aspektu zarządzania, którym się zajmują;

(ii) identyfikacji, rozwoju i upowszechniania dobrych praktyk oraz innowacji;

(iii) udzielania wsparcia merytorycznego w zakresie projektów i przedsięwzięć partnerskich organizowanych przez inne podmioty, a także ułatwianie współdziałania pomiędzy tymi projektami i przedsięwzięciami partnerskimi;

(iv) wspierania rozwoju analizy potrzeb oraz zapewnienia jakości w zakresie kształcenia dorosłych;

198. inne inicjatywy ukierunkowane na wspieranie celów programu Grundtvig, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h) („działania towarzyszące”).

2. Szczegóły operacyjne powyższych działań określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2

Artykuł 3531

Budżet programu Grundtvig

Na wsparcie mobilności oraz przedsięwzięć partnerskich, o których mowa w art. 3430 ust. 1 lit. a) i b) przeznacza się co najmniej 60%55% budżetu przewidzianego dla programu Grundtvig.

Artykuł 36

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu Grundtvig w odniesieniu do poniższych spraw są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

199. roczny plan pracy;

200. roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu Grundtvig;

201. ogólne wytyczne w zakresie realizacji programu Grundtvig, kryteria i procedury wyboru;

202. podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach „procedury agencji krajowej” określonej w załączniku;

203. ustalanie zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu Grundtvig w odniesieniu do wszystkich spraw poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Rozdział V Program międzysektorowy

Artykuł 3732

Operacyjne Cele programu międzysektorowego

1. Oprócz celów Zintegrowanego programu „ Uczenie się przez całe życie ” określonych w art. 1 i 1 , program międzysektorowy ma za zadanie realizować następujące szczegółowe cele operacyjne :

204. propagowanie współpracy europejskiej w dziedzinach obejmujących co najmniej dwa podprogramy sektorowe;

205. wspieranie zbieżności jakości i przejrzystości systemów oświatowych i szkoleniowych państw członkowskich.

2. Program międzysektorowy ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

206. wspieranie tworzenia polityki na poziomie europejskim w zakresie kształcenia ustawicznego, szczególnie w kontekście procesu lizbońskiego i „Edukacji i szkoleń 2010”, a także procesu bolońskiego i kopenhaskiego oraz późniejszych procesów;

207. zapewniać dostarczanie w odpowiedniej ilości porównywalnych danych, informacji statystycznych i analiz w celu wsparcia procesu tworzenia polityki w zakresie kształcenia ustawicznego;

208. monitorowanie postępu w realizacji celów kształcenia ustawicznego oraz określanie obszarów wymagających szczególnej uwagi;

(b) zapewnianie dostarczania w odpowiedniej ilości porównywalnych danych, danych statystycznych i analiz w celu wsparcia rozwoju strategii w zakresie uczenia się przez całe życie oraz monitorowanie postępu w realizacji celów kształcenia ustawicznegouczenia się przez całe życie, a także określanie obszarów wymagających szczególnej uwagi;

(c) propagowanie nauki języków obcych oraz wspieranie różnorodności językowej w państwach członkowskich;

209. wspieranie tworzenia innowacyjnych i opartych na ICT treści, usług, metodologii uczenia oraz praktyk w zakresie uczenia się przez całe życie;

210. zapewnianie odpowiedniego rozpoznania, przedstawienia i wdrożenia wyników Zintegrowanegoprogramu „Uczenie się przez całe życie” na szeroką skalę.

Artykuł 3833

Działania programu międzysektorowego

1. Wsparciem mogą być objęte następujące działania w ramach kluczowego działania - współpracy strategicznej i innowacyjności w uczeniu się przez całe życie, o którym mowa w art. 23 ust. 2 lit. a):

211. indywidualna mobilność, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a), w tym wizyty robocze ekspertów i urzędników wyznaczonych przez władze krajowe, regionalne bądź lokalne, dyrektorów placówek oświatowych i szkoleniowych oraz świadczących usługi w zakresie poradnictwa i poświadczania doświadczenia zawodowego, a także partnerów społecznych;

212. projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mające na celu przygotowywanie i testowanie propozycji w zakresie polityki na poziomie Wspólnoty i innowacyjności w uczeniu się przez całe życie;

213. wielostronne sieci współpracy, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), pomiędzy ekspertami i/lub instytucjami pracującymi wspólnie nad kwestiami politycznymi. Sieci te mogą obejmować:

(i) sieci tematyczne zajmujące się kwestiami związanymi z treścią uczenia się przez całe życie bądź metodologią i polityką uczenia się przez całe życie. Sieci te mogą dokonywać obserwacji, wymiany, identyfikacji i analizy dobrych praktyk oraz innowacji, a także zgłaszać propozycje ich ulepszonego i szerszego użycia w państwach członkowskich;

(ii) stałe konferencje w sprawach politycznych mające na celu koordynację polityki na poziomie europejskim w odniesieniu dofora na temat strategicznych zagadnień w zakresie uczenia się przez całe życie kształcenia ustawicznego;

214. obserwacja i analiza strategii oraz systemów w dziedzinie uczenia się przez całe życie, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. f), co może obejmować:

(i) analizy i badania porównawcze;

(ii) opracowywanie wskaźników i ankiet statystycznych, w tym wsparcie dla prac podejmowanych w dziedzinie uczenia się przez całe życie we współpracy z Eurostatem;

(iii) wsparcie dla funkcjonowania sieci Eurydice oraz finansowanie Europejskiej jednostki Eurydice utworzonej przez Komisję;

215. działania na rzecz wsparcia przejrzystości i uznawalności kwalifikacji oraz kompetencji, w tym nabytych w drodze kształcenia nieformalnego i incydentalnego, informacji i poradnictwa w dziedzinie oświaty, a także współpracy w zakresie zapewniania jakości, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. f), co może obejmować:

(i) sieci organizacji ułatwiających mobilność i uznawalność, takich jak ośrodki informacji o uznawalności dyplomów i okresów studiów (NARIC);

(ii) wsparcie dla międzynarodowych portali internetowych, takich jak Ploteus;

(iii) działania podejmowane w ramach inicjatywy Europass zgodnie z decyzją nr 2241/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady przyjmującą jednolite ramy dla przejrzystości kwalifikacji i kompetencji;

216. inne inicjatywy, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h), („środki towarzyszące”), w tym kształcenie rówieśnicze ukierunkowane na wspieranie celów kluczowego działania, o którym mowa w art. 23 ust. 2 lit. a).

2. W ramach kluczowego działania polegającego na uczeniu się języków, o którym mowa w art. 23 ust. 2 lit. b), może być udzielane wsparcie dla następujących działań strategicznych dotyczących potrzeb oświatowych na więcej niż jednym etapie życiazwiązanych z jedną lub kilkoma dziedzinami objętymi podprogramami:

217. projektów wielostronnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mających między innymi na celu:

(i) opracowywanie nowych materiałów do nauki języków, w tym kursów on-line, oraz instrumentów do testowania znajomości języka;

(ii) opracowywanie narzędzi i kursów szkolenia nauczycieli języków, instruktorów i pozostałego personelu;

218. sieci, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), w dziedzinie nauki języków obcych i różnorodności językowej;

219. inne inicjatywy zgodne z celami Zintegrowanegoprogramu „ Uczenie się przez całe życie ”, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h), w tym działania na rzecz uatrakcyjnienia nauki języków poprzez wykorzystanie środków masowego przekazu i/lub kampanii marketingowych, promocyjnych bądź informacyjnych, a także konferencji, badań i wskaźników statystycznych z zakresu nauki języków obcych i różnorodności językowej.

3. W ramach kluczowego działania jakim jest ICT, o którym mowa w art. 23 ust. 2 lit. c), może być udzielane wsparcie dla następujących działań dotyczących potrzeb oświatowych związanych z jedną lub kilkoma dziedzinami objętymi podprogramami:

220. projektów wielostronnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mających na celu opracowanie i rozpowszechnianie innowacyjnych metod, treści, usług i środowisk;

221. sieci, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mających na celu udostępnienie i wymianę wiedzy, doświadczeń oraz dobrych praktyk;

222. innych działań mających na celu poprawę polityki i praktyki w dziedzinie kształcenia ustawicznego, jak określono w art. 5 ust. 1 lit. f), co może obejmować mechanizmy oceny, obserwacji, analizy porównawczej, poprawy jakości oraz analizy tendencji w zakresie technologii i pedagogiki.

4. W ramach kluczowego działania polegającego na upowszechnianiu, o którym mowa w art. 23 ust. 2 lit. d), może być udzielane wsparcie dla następujących działań:

223. projektów jednostronnych i krajowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d);

224. projektów wielostronnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mających między innymi na celu:

(i) wsparcie wykorzystania i wdrażania innowacyjnych produktów oraz procesów;

(ii) stymulowanie współpracy w ramach projektów realizowanych w tej samej dziedzinie;

(iii) opracowywanie dobrych praktyk w odniesieniu do metod upowszechniania;

225. tworzenie materiałów źródłowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. f), obejmujących zbiory stosownych danych statystycznych oraz badania w dziedzinie upowszechniania i wykorzystania wyników oraz wymiany dobrych praktyk.

Artykuł 39

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu międzysektorowego w odniesieniu do poniższych kwestii są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

226. roczny plan pracy oraz kryteria i procedury wyboru;

227. roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu międzysektorowego;

228. wytyczne w zakresie realizacji programu międzysektorowego oraz jego kluczowych działań;

229. podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach „procedury agencji krajowej” określonej w załączniku;

230. ustalanie zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu międzysektorowego w odniesieniu do wszystkich kwestii poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Rozdział VI Program Jea