DOKUMENT ROBOCZY KOMISJI w sprawie obliczania, finansowania, płatności i zapisywania w budżecie korekty nierównowagi budżetowej na rzecz Zjednoczonego Królestwa („rabatu brytyjskiego”) zgodnie z art. 4 i 5 decyzji Rady 2014/xxx/UE, Euratom w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej /* COM/2014/0271 final */





WPROWADZENIE Zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej, przyjętymi na posiedzeniu w dniach 7-8 lutego 2013 r. oraz decyzją Rady w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej z dnia [...] r., niniejszy dokument zastępuje dokument roboczy Komisji nr 9851/07 z dnia 23 maja 2007 r.[1] O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odesłania do artykułów dotyczą decyzji w sprawie zasobów własnych z dnia [...] r., zwanej dalej DZW 2014. Niniejszy dokument zawiera następujące zapisy dotyczące rabatu brytyjskiego: · obliczenie kwoty rabatu brytyjskiego za dany rok; · jego finansowanie w roku kolejnym; · definicja budżetowych wartości zbiorczych; · zapis rabatu brytyjskiego w budżecie. Zmiany w systemie zasobów własnych wynikające z konkluzji Rady Europejskiej obradującej w dniach 7-8 lutego 2013 r. nie mają wpływu na rabat brytyjski przed 2014 r. Uwzględniając wejście w życie DZW 2014 zapisy zawarte w niniejszym dokumencie wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. Zostaną zatem zastosowane po raz pierwszy w celu obliczenia rabatu brytyjskiego za 2014 r., zapisanego w budżecie po raz pierwszy w 2015 r. Wykorzystanie budżetu ogólnego Unii w jakikolwiek sposób uprawniający do otrzymania rekompensaty na mocy art. 12 umowy międzyrządowej o funkcjonowaniu jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji[2] („wydatki związane z jednolitym mechanizmem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”) nie ma wpływu na rabat brytyjski. Z obliczeń wyłączyć należy zarówno wydatki związane z jednolitym mechanizmem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jak i odnośne dodatkowe wykorzystywanie zasobów opartych na DNB. 1. RABAT BRYTYJSKI 1.1. Obliczenie rabatu brytyjskiego (art. 4 DZW 2014) Obliczenia kwoty rabatu brytyjskiego w roku t zgodnie z art. 4 dokonuje się poprzez: a) obliczenie różnicy między: - procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w sumie nieograniczonych podstaw VAT a - procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w sumie wydatków na rzecz państw członkowskich; b) pomnożenie tak obliczonej w ppkt a) różnicy przez sumę wydatków na rzecz państw członkowskich; c) pomnożenie wyniku uzyskanego w ppkt b) przez 0,66; · wynik uzyskany w rezultacie wykonania punktów a) do c) zwany będzie kwotą początkową rabatu brytyjskiego; d) odjęcie od wyniku uzyskanego w ppkt c) różnicy między: – wynikiem pomnożenia procentowego udziału Zjednoczonego Królestwa w sumie nieograniczonych podstaw VAT przez sumę płatności wszystkich państw członkowskich, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b) i c), z wyłączeniem płatności na finansowanie wydatków związanych z jednolitym mechanizmem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, odnoszących się do danego roku budżetowego t (tj. płatności, których Zjednoczone Królestwo dokonałoby, gdyby nie istniały zasoby oparte na DNB, a zasoby oparte na VAT nie zostały ograniczone) w celu finansowania wydatków ogółem (zdefiniowanych w pkt 3.1 niniejszego dokumentu), a – płatnościami Zjednoczonego Królestwa, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b) i c), odnoszącymi się do roku budżetowego t, na finansowanie wydatków ogółem (zdefiniowanych w pkt 3.1 poniżej), z wyłączeniem płatności na finansowanie redukcji brutto wkładów Austrii, Danii, Niderlandów i Szwecji opartych na DNB, o których mowa w art. 2 ust. 5, i z wyłączeniem płatności na finansowanie wydatków związanych z jednolitym mechanizmem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; · różnica wskazana w ppkt d) zwana będzie korzyścią dla Zjednoczonego Królestwa (ponieważ stanowi ona korzyść, jaką Zjednoczone Królestwo uzyskuje z ograniczenia podstawy VAT, redukcji jednolitej stawki VAT oraz wprowadzenia zasobów opartych na DNB); · wynik uzyskany poprzez odjęcie korzyści dla Zjednoczonego Królestwa od kwoty początkowej (tj. wynik uzyskany w ppkt d)) zwany będzie zasadniczym rabatem brytyjskim; e) odjęcie od wyniku uzyskanego w ppkt d) zysków Zjednoczonego Królestwa wynikających ze wzrostu (z 10 % do 20 %) odsetka zasobów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), zatrzymywanych przez państwa członkowskie na pokrycie kosztów poboru. Oznacza to odliczenie od wyniku uzyskanego w ppkt d) wyniku uzyskanego poprzez pomnożenie: – 12,5 %[3] zasobów netto ogółem, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), zapisanych w budżecie UE po odliczeniu kosztów poboru oraz – różnicy między udziałem Zjednoczonego Królestwa w zasobach, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), a jego udziałem w nieograniczonej podstawie VAT UE. · Zyski, o których mowa w ppkt e), zwane będą zyskami nadzwyczajnymi związanymi z TZW (tradycyjnymi zasobami własnymi). · Odliczenie zysków nadzwyczajnych związanych z TZW od zasadniczego rabatu brytyjskiego kończy obliczenie rabatu brytyjskiego (tj. wynik uzyskany w ppkt e)); f) Suma wydatków na rzecz państw członkowskich, o której mowa powyżej w ppkt a) tiret drugie i ppkt b), jest pomniejszana o sumę wydatków na rzecz państw członkowskich, które przystąpiły do UE po 30 kwietnia 2004 r., z wyłączeniem płatności bezpośrednich w rolnictwie oraz wydatków związanych z rynkiem, jak również części wydatków na rozwój obszarów wiejskich pochodzącej z Sekcji Gwarancji EFOGR. W poniższej tabeli przedstawiono udziały wykorzystywane do obliczenia części wydatków na rozwój obszarów wiejskich pochodzącej z Sekcji Gwarancji EFOGR dla każdego z odnośnych państw członkowskich. 1.2. Formalizacja obliczeń rabatu brytyjskiego Rabat brytyjski za rok t (zapisany w budżecie po raz pierwszy w roku t+1) równy jest: Dokładny opis poszczególnych pozycji: KWOTA POCZĄTKOWA (pkt 1.1 a) do 1.1 c) oraz 1.1 f)) gdzie: : Nieograniczona podstawa VAT państwa członkowskiego/grupy państw członkowskich XX (gdzie XX = UK lub UE) w roku t; : wydatki UE na rzecz XX (gdzie XX = UK lub UE) w roku t; : Wydatki UE inne niż na rolnictwo (zdefiniowane w pkt 1.1. f) powyżej) przypisane w roku t państwom członkowskim, które przystąpiły do UE po 30 kwietnia 2004 r.; KORZYŚĆ DLA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA (pkt 1.1 d) powyżej) gdzie: : Nieograniczona podstawa VAT państwa członkowskiego/grupy państw członkowskich XX (gdzie XX = UK lub UE) w roku t; : Płatności DNB ogółem zrealizowane przez XX (gdzie XX = UK lub UE) w roku t; : Płatności z tytułu ograniczenia podstawy VAT ogółem zrealizowane przez XX (gdzie XX = UK lub UE) w roku t; ZYSKI NADZWYCZAJNE ZWIĄZANE Z TZW (pkt. 1.1 e) powyżej) gdzie: : Tradycyjne zasoby własne netto państwa członkowskiego/grupy państw członkowskich XX (gdzie XX = UK lub UE) w roku t; : Nieograniczona podstawa VAT państwa członkowskiego/grupy państw członkowskich XX (gdzie XX = UK lub UE) w roku t; 2. FINANSOWANIE RABATU BRYTYJSKIEGO W KOLEJNYM ROKU (ART. 5 DZW 2014) Koszt rabatu brytyjskiego za rok t zostanie poniesiony przez pozostałe państwa członkowskie w roku t+1 zgodnie z następującymi ustaleniami: a) rozkład kosztów oblicza się najpierw poprzez odesłanie do udziału każdego państwa członkowskiego w płatnościach, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c), dotyczących roku t+1, z wyłączeniem Zjednoczonego Królestwa i bez uwzględnienia redukcji brutto wkładów Austrii, Danii, Niderlandów i Szwecji opartych na DNB, o których mowa w art. 2 ust. 5; b) następnie korekta dokonywana jest w taki sposób, aby ograniczyć udział finansowy Niemiec, Niderlandów, Austrii i Szwecji do jednej czwartej normalnego udziału wynikającego z obliczenia dokonanego w ppkt a). Kwota korekty przyznawana jest Zjednoczonemu Królestwu poprzez ograniczenie jego płatności VAT; jeżeli kwota korekty przekracza płatności VAT, korekta przyznawana jest poprzez zmniejszenie jego płatności DNB. Koszty poniesione przez pozostałe państwa członkowskie należy dodać do płatności opartych na VAT i DNB. W poniższej tabeli przedstawiono przykład ilustrujący wdrożenie wyżej podanej metody obliczeń na podstawie szacunków DNB uwzględnionych w przyjętym budżecie na 2013 r. OBLICZENIE FINANSOWANIA RABATU BRYTYJSKIEGO Państwo członkowskie || Udział procentowy w DNB || Udziały, z wyłączeniem Zjednoczonego Królestwa || 3/4 udziału DE, NL, AT i SE w kolumnie (2) || Kolumna (3) z podziałem na państwa członkowskie inne niż UK, DE, NL, AT i SE || Skala finansowania || (1) || (2) || (3) || (4) || (5)=(2)+(3)+(4) Belgia || 2,95 || 3,47 || || 1,51 || 4,98 Bułgaria || 0,30 || 0,36 || || 0,16 || 0,51 Republika Czeska || 1,08 || 1,27 || || 0,56 || 1,83 Dania || 1,95 || 2,29 || || 1,00 || 3,29 Niemcy || 20,93 || 24,59 || -18,44 || 0,00 || 6,15 Estonia || 0,13 || 0,15 || || 0,07 || 0,22 Irlandia || 1,02 || 1,20 || || 0,52 || 1,72 Grecja || 1,39 || 1,63 || || 0,71 || 2,34 Hiszpania || 7,86 || 9,24 || || 4,03 || 13,27 Francja || 15,97 || 18,76 || || 8,19 || 26,95 Chorwacja || 0,16 || 0,19 || || 0,08 || 0,28 Włochy || 11,87 || 13,94 || || 6,09 || 20,03 Cypr || 0,12 || 0,14 || || 0,06 || 0,20 Łotwa || 0,18 || 0,21 || || 0,09 || 0,30 Litwa || 0,25 || 0,30 || || 0,13 || 0,43 Luksemburg || 0,25 || 0,29 || || 0,13 || 0,42 Węgry || 0,72 || 0,85 || || 0,37 || 1,22 Malta || 0,05 || 0,06 || || 0,03 || 0,08 Niderlandy || 4,65 || 5,46 || -4,10 || 0,00 || 1,37 Austria || 2,42 || 2,85 || -2,13 || 0,00 || 0,71 Polska || 2,93 || 3,45 || || 1,51 || 4,95 Portugalia || 1,21 || 1,43 || || 0,62 || 2,05 Rumunia || 1,05 || 1,24 || || 0,54 || 1,78 Słowenia || 0,26 || 0,31 || || 0,14 || 0,44 Republika Słowacka || 0,55 || 0,65 || || 0,28 || 0,93 Finlandia || 1,52 || 1,79 || || 0,78 || 2,56 Szwecja || 3,31 || 3,89 || -2,92 || 0,00 || 0,97 Zjednoczone Królestwo || 14,89 || 0,00 || || 0,00 || 0,00 Ogółem || 100,00 || 100,00 || -27,59 || 27,59 || 100,00 Prognoza DNB uwzględniona w PBK 6/2013. W pierwszej kolumnie tabeli pokazany jest udział państw członkowskich w płatnościach opartych na DNB (art. 2 ust. 1 lit. c)) w roku t+1. W kolumnie drugiej przedstawiono udziały uzyskane zgodnie z ppkt a) powyżej, a w kolumnie trzeciej - zmniejszenie udziałów Niemiec, Niderlandów, Austrii i Szwecji (trzy czwarte ich udziałów wynikających z ppkt a) powyżej). W kolumnie czwartej przedstawiono podział kwoty uwzględniającej zmniejszenie dla Niemiec, Niderlandów, Austrii i Szwecji pomiędzy pozostałe państwa członkowskie, z wyłączeniem czterech wymienionych powyżej państw oraz Zjednoczonego Królestwa. W kolumnie piątej przedstawiono z kolei udział poszczególnych państw w finansowaniu rabatu brytyjskiego wynikający z zastosowanych obliczeń. 3. DEFINICJA BUDŻETOWYCH WARTOŚCI ZBIORCZYCH 3.1. Wydatki ogółem w roku t Pojęcie „wydatki” stosowane przy obliczaniu rabatu brytyjskiego odpowiada faktycznym płatnościom (realizacji środków na płatności) dotyczącym danego roku (roku t) stosownie do środków budżetowych na ten rok lub niezrealizowanych środków przeniesionych na następny rok (z roku t na rok t+1). Uwzględniane są tylko wykorzystane środki na płatności, tj. kwota faktycznie zrealizowanych płatności. 3.2. Suma wydatków na rzecz państw członkowskich Przypisanie wydatków na rzecz państw członkowskich, zdefiniowanych w pkt 3.1 powyżej, podlega określonym poniżej zasadom. Zasadniczo płatności przypisywane są na rzecz państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę/miejsce zamieszkania główny odbiorca. Jednakże w przypadku gdy Komisja wie, że dany odbiorca jest pośrednikiem, zawsze, gdy to możliwe, płatności należy przypisać na rzecz państwa członkowskiego (państw członkowskich), w których siedzibę (miejsce zamieszkania) ma beneficjent końcowy (beneficjenci końcowi), stosownie do ich udziałów w tych płatnościach. Wyłączone zostają wydatki związane z jednolitym mechanizmem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Niektóre elementy wydatków nie mogą zostać całkowicie lub częściowo przypisane na rzecz państw członkowskich. Przyjmując za podstawę sumę wydatków w ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej, należy wyłączyć przynajmniej dwie główne kategorie wydatków (podany wykaz ma charakter orientacyjny i z założenia nie jest wyczerpujący): 1. Wydatki zewnętrzne, odpowiadające głównie działowi 4 „UE jako partner globalny” ram finansowych na lata 2014–2020. Kategoria ta obejmuje również wydatki w ramach działów, których beneficjentami są odbiorcy spoza Unii, np. wydatki związane ze współpracą na rzecz rozwoju, realizowane poza UE wydatki na badania naukowe, wydatki administracyjne na rzecz odbiorców spoza Unii, itp.; 2. Wydatki, których nie można przypisać ani określić. Może to być spowodowane trudnościami związanymi z pojęciami, takimi jak wydatki reprezentacyjne, wydatki związane z delegacjami i z innymi oficjalnymi i nieoficjalnymi spotkaniami, czy płatności związane z transgranicznymi inicjatywami Wspólnoty, wspieraniem współpracy międzyregionalnej i innymi działaniami o charakterze transgranicznym. Definicja wydatków na rzecz państw członkowskich odpowiada zasadniczo działom 1, 2, 3, 5 i 6 ram finansowych na lata 2014–2020. 4. ZAPISANIE RABATU BRTYJSKIEGO ZA ROK t W BUDŻECIE 4.1. Wstępne szacunki (zapisane w projekcie budżetu za rok t+1) Kwota rabatu brytyjskiego za rok t zostanie wstępnie obliczona przy sporządzaniu projektu budżetu za rok t+1. Obliczenia należy oprzeć na najnowszych dostępnych danych w zakresie wkładów i wydatków. Kwota rabatu brytyjskiego przedstawiona zostanie w formie obniżenia płatności Zjednoczonego Królestwa opartych na VAT i DNB. Płatności pozostałych państw członkowskich oparte na VAT i DNB zostaną powiększone o kwotę ich udziału w finansowaniu. 4.2. Aktualizacja wstępnych szacunków (między rokiem t+1 a rokiem t+3) W razie potrzeby Komisja może wystąpić z wnioskiem o aktualizację wstępnych szacunków w dowolnym momencie między rokiem t+1 a rokiem t+3. Aktualizacja ta zostanie zapisana w projekcie budżetu korygującego (PBK). Wniosek w sprawie aktualizacji zostanie złożony, jeżeli Komisja będzie miała podstawy by sądzić, że wstępna prognoza uzyskana w wyniku tymczasowych obliczeń będzie znacząco różnić się od ostatecznych obliczeń (patrz poniżej) rabatu brytyjskiego zaproponowanych w PBK za rok t+4. Wniosek w sprawie aktualizacji może również zostać złożony, jeżeli okaże się, że szacunkowe podstawy DNB zapisane w projekcie budżetu za rok t+1 będą znacząco różnić się od ostatecznych podstaw DNB, zasadniczo zmieniając udziały w finansowaniu rabatu brytyjskiego. 4.3. Ostateczne obliczenie rabatu brytyjskiego (zapisane w PBK za rok t+4) 4.3.1. Obliczenie kwoty ostatecznej Procedura obliczania ostatecznej kwoty rabatu brytyjskiego przedstawiona jest w części 1 niniejszego dokumentu. Ostateczną kwotę rabatu brytyjskiego oblicza się na podstawie następujących danych: podstaw VAT i DNB oraz szacunkowych wydatków na rzecz państw członkowskich w roku t znanych na dzień 31 grudnia roku t+3 i przeliczonych na euro według średniego rocznego kursu wymiany w roku t. W celu oszacowania „korzyści dla Zjednoczonego Królestwa” w ostatecznych obliczeniach (pkt 1.1 d)) należy uwzględnić wkład na rzecz tradycyjnych zasobów własnych oraz inne dochody w roku t. W związku z powyższym konieczne jest ponowne obliczenie zakładanego budżetu na podstawie ostatecznych danych dotyczących wszelkiego rodzaju zasobów i dochodów. 4.3.2. Obliczenie ostatecznej kwoty finansowania rabatu brytyjskiego i jej ujęcie w budżecie W części 2 powyżej przedstawiono procedurę stosowaną w celu obliczenia ostatecznej kwoty finansowania rabatu brytyjskiego. Ostateczne dane dotyczące finansowania to podstawy VAT i DNB za rok t+1 znane na dzień 31 grudnia roku t+3. Ostateczne dane dotyczące finansowania porównuje się z płatnościami, które już zostały zapisane w budżecie (tzn. w budżecie za rok t+1 oraz ewentualnie w budżecie za rok t+2 lub t+3, w przypadku aktualizacji w tych latach). Różnice dla poszczególnych państw członkowskich zostaną zapisane w odpowiednim rozdziale budżetu PBK za rok t+4 i przeliczone na walutę krajową według średniego kursu wymiany w roku finansowania rabatu brytyjskiego (rok t+1). [1] Obliczanie, finansowanie, płatność i zapisywanie w budżecie korekty nierównowagi budżetowej zgodnie z art. 4 i 5 decyzji Rady w sprawie systemu zasobów własnych UE, Rada Unii Europejskiej, 9851/07, ADD 2 z dnia 23 maja 2007 r. [2] Obejmujące przypadki odpowiedzialności pozaumownej i związane z nią koszty, w odniesieniu do wykonywania uprawnień przez instytucje Unii na mocy rozporządzenia (xx w sprawie jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji). [3]Wartość 12,5 % odpowiada ilorazowi dodatkowego udziału TZW (10 %) zatrzymywanych tytułem kosztów poboru i kwoty netto pobranych TZW (80 %).