ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1. W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 obowiązek uprzedniego powiadomienia określony w tym artykule ma zastosowanie do kapitanów unijnych statków rybackich o długości całkowitej co najmniej osiem metrów, które zatrzymują na burcie co najmniej 300 kg dorsza lub dwie tony połowów ze stad pelagicznych.

w przypadku statków rybackich specjalizujących się w połowie dorsza, do kapitanów unijnych statków rybackich o długości całkowitej co najmniej ośmiu metrów, które zatrzymują na burcie co najmniej 300 kilogramów dorsza;

w przypadku statków rybackich specjalizujących się w połowie śledzia lub szprota, do kapitanów unijnych statków rybackich o długości całkowitej co najmniej ośmiu metrów, które zatrzymują na burcie co najmniej dwie tony połowów ze stad pelagicznych.

2. W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 czas poprzedzający uprzednie powiadomienie określony w tym artykule musi wynosić co najmniej jedną godzinę przed szacowanym czasem przybycia do portu.
(7a)

Niezbędne jest uwzględnienie stałych postępów zainteresowanych krajów i terytoriów Bałkanów Zachodnich na drodze do członkostwa w Unii Europejskiej, a także przystąpienia Chorwacji do Unii i wynikającej stąd potrzeby dostosowania umowy przejściowej z Bośnią i Hercegowiną. W tym kontekście konieczne jest również wzięcie pod uwagę jednoznacznego zobowiązania Unii na rzecz europejskiej perspektywy dla Bośni i Hercegowiny, o czym jest mowa w konkluzjach Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 15 grudnia 2014 r. W konkluzjach tych ponownie zwrócono uwagę na potrzebę ugruntowania przez politycznych przywódców Bośni i Hercegowiny reform niezbędnych z uwagi na integrację z UE w pracy wszystkich odpowiednich instytucji, a także na potrzebę zapewnienia skutecznego funkcjonowania wszystkich szczebli władzy rządowej, aby Bośnia i Hercegowina mogła przygotować się do przyszłego członkostwa w UE.
d)

co najmniej 20 % aktywów krótkoterminowego FRP to aktywa o tygodniowym terminie zapadalności. Krótkoterminowemu FRP nie wolno nabywać aktywów innych niż aktywa o tygodniowym terminie zapadalności, jeżeli nabycie to spowodowałoby, że udział aktywów o tygodniowym terminie zapadalności w portfelu krótkoterminowego FRP spadłby poniżej 20 %. Na potrzeby tego obliczenia instrumenty długu publicznego można zaliczyć do aktywów o tygodniowym terminie zapadalności do 5 %, pod warunkiem, że mogą być one sprzedane do rozliczenia w ciągu kolejnych pięciu dni roboczych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 346/142

P8_TA(2015)0105

Obowiązek wyładunku ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98, (WE) nr 2187/2005, (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 2347/2002 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1434/98 w odniesieniu do obowiązku wyładunku (COM(2013)0889 – C7-0465/2013 – 2013/0436(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 346/28)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0889),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0465/2013),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z 29 kwietnia 2014 r. (1),

— uwzględniając zobowiązanie złożone przez przedstawiciela Rady w piśmie z dnia 20 lutego 2015 r. do przyjęcia stanowiska Parlamentu zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art. 59 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A8-0060/2014),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. C 311 z 12.9.2014, s. 68.
A.

mając na uwadze opinię konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, zgodnie z którą przedmiotowy wniosek ogranicza się do zwykłego ujednolicenia istniejących tekstów, bez zmiany co do istoty,
(3) W swoich konkluzjach z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wzmocnienia współpracy w unowocześnianiu i poprawianiu ochrony socjalnej (1), Rada poparła wniosek Komisji dotyczący stworzenia mechanizmu wzmocnionej współpracy, opracowany w celu wprowadzenia w życie tego działania przez grupę urzędników wysokiego szczebla. Rada podkreśliła, że ten rodzaj współpracy powinien obejmować wszystkie formy ochrony socjalnej i, jeśli to konieczne, pomagać państwom członkowskim w poprawianiu i wzmacnianiu ich systemów ochrony socjalnej, zgodnie z ich krajowymi priorytetami. Rada przypomniała również kompetencje państw członkowskich odnośnie do organizacji i finansowania ochrony socjalnej i zatwierdziła cztery ogólne cele w ramach powszechnego wyzwania dotyczącego modernizacji systemów zabezpieczenia społecznego w rozumieniu Komisji: sprawienie, by praca była godziwie opłacana i przynosiła bezpieczny dochód; sprawienie, by emerytury były bezpieczne, a system emerytalny – zrównoważony; promowanie włączenia społecznego i zapewnienie i trwałego systemu opieki zdrowotnej o wysokiej jakości; podkreśliła również, że we wszystkich działaniach służących realizacji tych czterech celów należy uwzględniać kwestię równości pomiędzy kobietami i mężczyznami. Na koniec Rada uznała, że aspekty finansowe są wspólne dla wszystkich tych celów.

(3) W swoich konkluzjach z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wzmocnienia współpracy w unowocześnianiu i poprawianiu ochrony socjalnej (2), Rada poparła wniosek Komisji dotyczący stworzenia mechanizmu wzmocnionej współpracy, opracowany w celu wprowadzenia w życie tego działania przez grupę urzędników wysokiego szczebla. Rada podkreśliła, że ten rodzaj współpracy powinien obejmować wszystkie formy ochrony socjalnej i, jeśli to konieczne, pomagać państwom członkowskim w poprawianiu i wzmacnianiu ich systemów ochrony socjalnej, zgodnie z ich krajowymi priorytetami. Rada przypomniała również kompetencje państw członkowskich odnośnie do organizacji i finansowania ochrony socjalnej i zatwierdziła cztery ogólne cele w ramach powszechnego wyzwania dotyczącego modernizacji systemów zabezpieczenia społecznego w rozumieniu Komisji: sprawienie, by praca była godziwie opłacana i przynosiła bezpieczny dochód; sprawienie, by emerytury były bezpieczne, a system emerytalny – zrównoważony; promowanie włączenia społecznego i zapewnienie trwałego systemu opieki zdrowotnej o wysokiej jakości dla wszystkich ; podkreśliła również, że we wszystkich działaniach służących realizacji tych czterech celów należy uwzględniać kwestię równości pomiędzy kobietami i mężczyznami. Na koniec Rada uznała, że aspekty finansowe są wspólne dla wszystkich tych celów.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 407/103

P8_TA(2015)0223

Przystąpienie Chorwacji do konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 10 czerwca 2015 r. w sprawie zalecenia w sprawie decyzji Rady dotyczącej przystąpienia Chorwacji do konwencji z dnia 29 maja 2000 r. ustanowionej przez Radę zgodnie z art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz do protokołu do niej z dnia 16 października 2001 r. (COM(2014)0685 – C8-0275/2014 – 2014/0321(NLE))

(Konsultacja)

(2016/C 407/19)

Parlament Europejski,

— uwzględniając zalecenie Komisji przedstawione Radzie (COM(2014)0685),

— uwzględniając art. 3 ust. 4 i 5 aktu przystąpienia Chorwacji, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8–0275/2014),

— uwzględniając art. 59 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0156/2015),

1. zatwierdza zalecenie Komisji;

2. zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

3. zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;
P8_TA(2015)0236

Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 czerwca 2015 r. w sprawie wniosku dotyczącego Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 (COM(2015)0010 – C8-0007/2015 – 2015/0009(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2016/C 407/21)

Parlament Europejski,

przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji, które zostaną opublikowane w serii L Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej razem z ostatecznym aktem ustawodawczym;

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

(1) Opinia z dnia 19 marca 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2) Opinia z dnia 16 kwietnia 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

1. Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie podziału budżetu programu „Horyzont 2020”

„Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgadniają, że następujące linie budżetowe nie będą wykorzystywane do finansowania EFIS: »Rozwój badań pionierskich w ramach Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych«, działania »Maria Skłodowska-Curie« oraz »Upowszechnianie doskonałości i zapewnianie szerszego uczestnictwa«. Pozostała kwota pochodząca z dodatkowego wykorzystania marginesu w porównaniu z wnioskiem Komisji zostanie przywrócona do innych linii budżetowych programu »Horyzont 2020« proporcjonalnie do redukcji zaproponowanych przez Komisję. Orientacyjny podział określony jest w załączniku I do rozporządzenia w sprawie EFIS.”

2. Oświadczenie Komisji w sprawie projektu budżetu na rok 2016

„Komisja przeanalizuje ewentualny wpływ wkładów do EFIS z poszczególnych linii budżetowych programu »Horyzont 2020« na skuteczność realizacji odnośnych programów i, w razie potrzeby, zaproponuje pismo w sprawie poprawek do projektu budżetu ogólnego Unii na rok 2016 w celu dostosowania podziału linii budżetowych programu »Horyzont 2020«.”

3. Oświadczenie Komisji w sprawie oceny jednorazowych wkładów w kontekście inicjatywy EFIS w celu realizacji paktu stabilności i wzrostu

„Bez uszczerbku dla prerogatyw Rady we wdrażaniu paktu stabilności i wzrostu, jednorazowe wkłady państw członkowskich, dokonane przez państwo członkowskie lub krajowe banki rozwoju sklasyfikowane w sektorze instytucji rządowych lub działające w imieniu państwa członkowskiego na rzecz EFIS lub tematycznych lub wielokrajowych platform inwestycyjnych ustanowionych w celu realizacji planu inwestycyjnego, powinny co do zasady być uznawane za działania jednorazowe w rozumieniu art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 i art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97”.
A.

mając na uwadze opinię grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, zgodnie z którą przedmiotowy wniosek ogranicza się do zwykłego ujednolicenia istniejących tekstów, bez zmiany co do istoty,
(16a)

We wspólnym komunikacie z dnia 5 marca 2014 r. Komisja i wiceprzewodnicząca Komisji/wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa zobowiązały się do wdrożenia środków towarzyszących, prowadzących do przyjęcia przez UE zintegrowanego podejścia do odpowiedzialnego pozyskiwania, równolegle z niniejszym rozporządzeniem, nie tylko w celu osiągnięcia wysokiego poziomu uczestnictwa przedsiębiorstw w unijnym systemie przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu, ale również w celu zapewnienia przyjęcia globalnego, spójnego i kompleksowego podejścia służącego propagowaniu odpowiedzialnego pozyskiwania minerałów i metali z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 346/143

P8_TA(2015)0106

Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między WE i Rosją w celu uwzględnienia przystąpienia Chorwacji do UE ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (11878/2014 – C8–0006/2015 – 2014/0052(NLE))

(Zgoda)

(2016/C 346/29)

Parlament Europejski,

— uwzględniając projekt decyzji Rady (11878/2014),

— uwzględniając projekt protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (11513/2014),

— uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 91, art. 100 ust. 2, art. 207, art. 212 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8–0006/2015),

— uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci oraz art. 99 ust. 2, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

— uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0129/2015),

1. wyraża zgodę na zawarcie protokołu;
2. Jeżeli Włochy lub Grecja nie zastosują się do obowiązku, o którym mowa w ust. 1, Komisja może zadecydować o zawieszeniu niniejszej decyzji w odniesieniu do danego państwa członkowskiego na okres do trzech miesięcy. Komisja może jednorazowo przedłużyć wspomniane zawieszenie na kolejny okres do trzech miesięcy.

2. Jeżeli Włochy lub Grecja nie wywiążą się z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, Komisja może podjąć decyzję – o ile najpierw umożliwi zainteresowanemu państwu przedstawienie jego opinii – o zawieszeniu stosowania niniejszej decyzji w odniesieniu do tego państwa członkowskiego na okres do trzech miesięcy. Komisja może jednorazowo przedłużyć wspomniane zawieszenie na kolejny okres do trzech miesięcy.
1.

wyraża zgodę na projekt decyzji Rady upoważniającej odpowiednio Królestwo Belgii i Rzeczpospolitą Polską do ratyfikowania, a Republikę Austrii do przystąpienia do budapeszteńskiej konwencji w sprawie umowy przewozu ładunków w żegludze śródlądowej;
Zasadniczym celem strategii „Europa 2020” w dziedzinie zatrudnienia, na podstawie którego państwa członkowskie określają swoje cele krajowe, uwzględniając swoje względne pozycje wyjściowe i uwarunkowania krajowe, jest zmierzanie do podwyższenia do roku 2020 wskaźnika zatrudnienia kobiet i mężczyzn w wieku 20–64 lata do 75 %; zmniejszenie odsetka osób przedwcześnie kończących naukę do poniżej 10 %; zwiększenie do co najmniej 40 % odsetka osób w wieku od 30 do 34 lat z wykształceniem wyższym lub równorzędnym; i wspieranie włączenia społecznego, zwłaszcza przez ograniczanie ubóstwa, mając na celu wydźwignięcie z ubóstwa lub wykluczenia społecznego co najmniej 20 milionów obywateli (1bis) .
P8_TA(2015)0366

Imprezy turystyczne i aranżowane usługi turystyczne ***II

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 października 2015 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, zmieniającej rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE oraz uchylającej dyrektywę Rady 90/314/EWG (09173/3/2015 – C8-0281/2015 – 2013/0246(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

(2017/C 355/18)

Parlament Europejski,

przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

(1) Dz.U. C 170 z 5.6.2014, s. 73.

(2) Teksty przyjęte w dniu 12 marca 2014 r., P7_TA(2014)0222.

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Komisji

Podczas przeglądu dokumentu roboczego służb Komisji z dnia 3 grudnia 2009 r. zatytułowanego „Wytyczne do wdrażania/stosowania dyrektywy 2005/29/WE w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych” Komisja zajmie się również kwestią praktyk handlowych, w ramach których dostawcy usług turystycznych świadczący usługi online włączają do swoich ofert dodatkowe usługi w ukryty, niejasny lub niejednoznaczny sposób i na przykład ukrywają możliwość rezygnacji z rezerwowania dalszych usług. Komisja przedstawi Parlamentowi wyjaśnienie co do zakresu, w jakim jego opinia została uwzględniona przy przyjęciu zmienionych wytycznych.
5.

zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, publikacji tego aktu wraz z odnoszącym się do niego oświadczeniem Parlamentu Europejskiego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 349/83

P8_TA(2015)0325

Konwencja dotycząca pracy przymusowej lub obowiązkowej MOP: współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 6 października 2015 r. w sprawie projektu decyzji Rady upoważniającej państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Protokołu z 2014 r. do Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 r. w odniesieniu do art. 1–4 tego protokołu dotyczących kwestii współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych (06731/2015 – C8-0078/2015 – 2014/0258(NLE))

(Zgoda)

(2017/C 349/14)

Parlament Europejski,

— uwzględniając projekt decyzji Rady (06731/2015),

— uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 82 ust. 2 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0078/2015),

— uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci, art. 99 ust. 2 oraz art 108 ust. 7 Regulaminu,

— uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0226/2015),

1. wyraża zgodę na projekt decyzji Rady;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 316/275

P8_TA(2015)0281

Konwencja MOP dotycząca pracy przymusowej lub obowiązkowej: polityka społeczna ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 8 września 2015 r. w sprawie projektu decyzji Rady upoważniającej państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Protokołu z 2014 r. do Konwencji z 1930 r. dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej Międzynarodowej Organizacji Pracy w odniesieniu do kwestii dotyczących polityki społecznej, (06732/2015 – C8-0079/2015 – 2014/0259(NLE))

(Zgoda)

(2017/C 316/34)

Parlament Europejski,

— uwzględniając projekt decyzji Rady (06732/2015),

— uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 153 ust. 2 w związku z art. 153 ust. 1 lit. a) i b), art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) i art.218 ust. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8–0079/2015),

— uwzględniając Protokół z 2014 r. do Konwencji z 1930 r. dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej Międzynarodowej Organizacji Pracy,

— uwzględniając art. 99 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci oraz art. 99 ust. 2 i art. 108 ust. 7 Regulaminu,

— uwzględniając zalecenie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8–0243/2015),

1. wyraża zgodę na projekt decyzji Rady;
A.

mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że wniosek Komisji nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do ujednolicenia niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów z tymi zmianami wniosek ogranicza się do zwykłego ujednolicenia istniejących tekstów, bez zmiany co do istoty,
15.

„ uprzednie porozumienie cenowe ” oznacza każdy dokument lub komunikat, lub każdy inny instrument lub każde inne działanie o podobnych skutkach, w tym wydawany w kontekście kontroli podatkowej, który jest wydawany lub publikowany przez rząd lub organ podatkowy co najmniej jednego państwa członkowskiego lub jego dowolnej jednostki podziału terytorialnego lub administracyjnego bądź w imieniu tego rządu lub organu podatkowego , na który może się powołać jedna lub więcej osób, i w którym to dokumencie przed dokonaniem transakcji przez przedsiębiorstwa powiązane określono odpowiedni zbiór kryteriów ustalenia cen transferowych na potrzeby tych transakcji lub w którym określono przypisanie zysków do stałego zakładu.
1. Państwa członkowskie przekazują Komisji krajowe programy kontroli zanieczyszczenia powietrza [within three months of the date referred to in Article 17, date to be inserted by OPOCE] oraz aktualizacje co dwa lata po tej dacie.

1. Do … (*2) państwa członkowskie przekazują Komisji krajowe programy kontroli zanieczyszczenia powietrza oraz aktualizacje co dwa lata po tej dacie.
15a)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 15c Grupa Koordynacyjna ds. Przeciwdziałania Torturom 1. Zostaje powołana Grupa Koordynacyjna ds. Przeciwdziałania Torturom pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji. Każde państwo członkowskie wyznaczy przedstawiciela do tej grupy. Grupa bada wszelkie kwestie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, które mogą być podnoszone przez przewodniczącego lub przedstawiciela państwa członkowskiego. 2. Grupa Koordynacyjna podejmuje we współpracy z Komisją odpowiednie środki w celu rozpoczęcia bezpośredniej współpracy i wymiany informacji między właściwymi organami, zwłaszcza z myślą o wyeliminowaniu ryzyka polegającego na tym, że ewentualne rozbieżności w stosowaniu kontroli wywozu w odniesieniu do towarów, które mogłyby być użyte do wykonywania kary śmierci, zadawania tortur lub innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, mogą prowadzić do zakłócenia w handlu. 3. Jeżeli przewodniczący Grupy Koordynacyjnej ds. Przeciwdziałania Torturom uzna to za konieczne, zasięga opinii eksporterów, pośredników oraz innych właściwych zainteresowanych stron, w tym wszystkich podmiotów społeczeństwa obywatelskiego posiadających odpowiednią wiedzę specjalistyczną na temat kwestii objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. 4. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu na piśmie roczne sprawozdanie z działalności, przeprowadzonych badań i konsultacji z Grupą Koordynacyjną ds. Przeciwdziałania Torturom, które stanowi przedmiot art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady.”
(5)

Dyrektywa 2014/107/UE ma generalnie szerszy zakres niż dyrektywa 2003/48/WE i przewiduje, że w przypadku pokrywania się zakresów tych aktów prawnych pierwszeństwo ma dyrektywa 2014/107/UE. Istnieją jednak nadal pojedyncze przypadki, w których zastosowanie ma jedynie dyrektywa 2003/48/WE. Te pojedyncze przypadki są rezultatem drobnych różnic w koncepcjach przyjętych w ramach obu dyrektyw oraz różnych szczegółowych wyłączeń. W tych ograniczonych przypadkach, gdy zakres dyrektywy 2003/48/WE wykracza poza zakres dyrektywy 2014/107/UE, nadal stosuje się odpowiednie przepisy dyrektywy 2003/48/WE, co prowadzi do podwójnych standardów sprawozdawczości w Unii. Chociaż nie przeprowadzono szczegółowej oceny kosztów i korzyści podwójnego systemu sprawozdawczości, i to nawet w okresie przejściowym między okresami obowiązywania tych dwóch standardów, można racjonalnie założyć, że koszty takiej podwójnej sprawozdawczości przewyższają drobne korzyści, jakie wynikałyby z jej zachowania.