Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby upoważnione do złożenia u Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych, w imieniu Unii Europejskiej, instrumentu zatwierdzenia przewidzianego w art. 13 ust. 1 i art. 20 Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się postanowieniami porozumienia.

Treść poprawek załączono do niniejszej decyzji.

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii poprawki do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, przyjęte w Kigali dnia 15 października 2016 r.

(3)Poprawki z Kigali stanowią niezbędny wkład w realizację celu porozumienia paryskiego, który polega na utrzymaniu światowego wzrostu temperatury znacznie poniżej 2 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz do kontynuowania wysiłków na rzecz utrzymania tego wzrostu na poziomie 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej.

(2)Stopniowe zmniejszenie zużycia i produkcji wodorofluorowęglowodorów jest konieczne, aby zredukować wpływ tych substancji na zmianę klimatu oraz zapobiec ich nieograniczonemu wprowadzaniu do użytku, zwłaszcza w krajach rozwijających się.

(1)Na 28. spotkaniu stron protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową („protokół montrealski”), które odbyło się w dniach 10–15 października 2016 r. w Kigali, Rwanda, przyjęto tekst poprawek do protokołu („poprawki z Kigali”), w którym do środków kontroli w protokole montrealskim dodano stopniowe zmniejszenie zużycia i produkcji wodorofluorowęglowodorów.

a także mając na uwadze, co następuje:

w sprawie zawarcia porozumienia przyjętego w Kigali dotyczącego poprawek do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

Przewidywane wycofanie HFC jest realizowane na podstawie rozporządzenia (UE) nr 517/2014, które zostanie poddane przeglądowi na późniejszym etapie, aby zapewnić zgodność z poprawkami z Kigali po 2030 r. Można go dokonać jedynie przy zastosowaniu unijnego procesu legislacyjnego. Do 2030 r., czyli do ostatniego roku objętego w rozporządzeniu etapem zmniejszania, harmonogram wycofywania jest bardziej rygorystyczny niż planowane środki kontroli na mocy protokołu montrealskiego. Przeprowadzono pełną ocenę skutków. Na tym etapie nie przewiduje się wprowadzenia w rozporządzeniu zmian, które mogą mieć wpływ na przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 191 i art. 192 ust. 1 TFUE Unia Europejska przyczynia się do osiągnięcia m.in. następujących celów: zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego; promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów w dziedzinie środowiska naturalnego, w szczególności przeciwdziałania zmianie klimatu.

Podstawą wniosku jest art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 6 TFUE. W art. 218 TFUE ustanowiono procedurę negocjowania i zawierania porozumień pomiędzy Unią a państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi. W szczególności, w myśl jego ust. 6, Rada, na wniosek Komisji pełniącej rolę negocjatora, przyjmuje decyzję upoważniającą do zawarcia porozumienia w imieniu Unii Europejskiej.

Ramy polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 dla UE wyznaczają ambitny cel, który polega na zmniejszeniu emisji gazów cieplarnianych w całej gospodarce o co najmniej 40 % do 2030 r., a także cele dotyczące energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej. Wdrożenie ram polityki klimatyczno-energetycznej do 2030 r. jest priorytetem w kontekście porozumienia paryskiego. Jako że uznano, że dowolna technologia, która ma zastąpić HFC na potrzeby realizacji celów poprawek z Kigali, musi być co najmniej tak efektywna energetycznie, jak zastępowana technologia, przewidywane wycofanie HFC jest spójne z polityką energetyczną. Ponadto oczekuje się, że przeprojektowanie układów chłodzenia i klimatyzacji, które wynika z konieczności wymiany czynników chłodniczych, spowoduje znaczną poprawę efektywności energetycznej, a przez to korzystnie wpłynie na realizację celów.

W rozporządzeniu (UE) nr 517/2014 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych Unia Europejska już w 2014 r. wprowadziła przepisy o wycofaniu HFC, które teraz uzgodniono na podstawie protokołu montrealskiego na szczeblu międzynarodowym. Wycofanie tych gazów w UE rozpoczęto w 2015 r. od „zamrożenia” ilości dozwolonych gazów, a zmniejszanie rozpoczęto w 2016 r. Mechanizmy egzekwowania przepisów zapewniają przestrzeganie przez Unię Europejską obowiązków wynikających z protokołu montrealskiego do 2030 r., w którym zakończy się ostatni etap zmniejszania zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem. Harmonogram zmniejszania po 2030 r. zostanie określony na podstawie wyników przeglądu, który rozpocznie się w 2022 r. zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 517/2014.

Poprawki z Kigali wejdą w życie dnia 1 stycznia 2019 r., jeżeli co najmniej 20 stron protokołu złoży instrumenty ratyfikacji. Aby podkreślić zaangażowanie Unii Europejskiej na rzecz poprawek oraz zachęcić kraje rozwijające się do podjęcia szybkich działań, należy jednak przewidzieć wczesne zatwierdzenie poprawek. Ma to również związek z tym, że inne ważne strony protokołu zamierzają je możliwie najszybciej ratyfikować.

Na 28. spotkaniu stron protokołu montrealskiego, które odbyło się w dniach 10–15 października 2016 r. w Kigali, Rwanda, przyjęto tekst poprawek, w którym do środków kontroli w protokole montrealskim dodano stopniowe zmniejszenie zużycia i produkcji wodorofluorowęglowodorów (HFC), aby ograniczyć wpływ tych substancji na zmianę klimatu. Jako że te gazy cieplarniane nie powodują zubożania warstwy ozonowej, zaczęto je stosować, aby zastąpić substancje zubożające warstwę ozonową, które są stopniowo wycofywane na podstawie protokołu montrealskiego.

Wniosek dotyczy przyjęcia, na mocy art. 218 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, poprawek z Kigali do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową. Unia Europejska zatwierdziła Konwencję wiedeńską o ochronie warstwy ozonowej, protokół montrealski oraz cztery wcześniejsze zbiory poprawek do protokołu.

w sprawie zawarcia porozumienia przyjętego w Kigali dotyczącego poprawek do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 2.2.2017 COM(2017) 51 final ZAŁĄCZNIK

do decyzji Rady w sprawie zawarcia porozumienia przyjętego w Kigali dotyczącego poprawek do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową



Decyzja XXVIII/1: kolejne poprawki do protokołu montrealskiego K1610214K1610214141116141116Przyjęcie – zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 4 Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej – poprawek do protokołu montrealskiego określonych w załączniku I do sprawozdania z 28. spotkania stron Poprawki do protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową Artykuł I: Poprawki Artykuł 1 ust. 4 W art. 1 ust. 4 protokołu wyrażenie: „C lub E” zastępuje się wyrażeniem: „C, E lub F”. Artykuł 2 ust. 5 W art. 2 ust. 5 protokołu wyrażenie: „i artykule 2H” zastępuje się wyrażeniem: „artykułach 2H i 2J”. Artykuł 2 ust. 8 pkt a), art. 2 ust. 9 pkt a) i art. 2 ust. 11 W art. 2 ust. 8 pkt a) i art. 2 ust. 11 protokołu wyrażenie: „artykułów od 2A do 2I” zastępuje się wyrażeniem: „artykułów od 2A do 2J”.

W art. 2 ust. 8 pkt a) protokołu dodaje się zdanie: „Każdą taką umowę można rozszerzyć o zobowiązania dotyczące zużycia na mocy artykułu 2J, pod warunkiem że całkowity połączony obliczeniowy poziom zużycia lub produkcji odnośnych stron nie przekracza poziomów wymaganych w artykule 2J.”. W art. 2 ust. 9 pkt a) ppkt (i) protokołu w wyrażeniu: „jakie powinny być te poprawki, oraz czy” skreśla się wyrażenie: „, oraz czy”. Dotychczasowy art. 2 ust. 9 pkt a) ppkt (ii) protokołu otrzymuje oznaczenie art. 2 ust. 9 pkt a) ppkt (iii). Po art. 2 ust. 9 pkt a) ppkt (i) protokołu dodaje się ppkt (ii) w brzmieniu: „należy dostosować współczynniki ocieplenia globalnego określone w grupie I załącznika A, załączniku C i załączniku F, a jeśli tak – w jaki sposób; oraz”. Artykuł 2J Po art. 2I protokołu dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 2J Wodorofluorowęglowodory 1.Każda strona zapewni, by w ciągu dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się 1 stycznia 2019 r. oraz w ciągu każdego dwunastomiesięcznego okresu następującego po nim jej poziom obliczeniowy zużycia substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F, wyrażony w ekwiwalentach CO2, nie przekroczył odsetka – określonego dla odpowiednich przedziałów lat wymienionych poniżej w punktach a)–e) – rocznej średniej jej poziomów obliczeniowych zużycia substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F dla lat 2011, 2012 i 2013, plus 15 procent poziomu obliczeniowego jej

zużycia substancji kontrolowanych wymienionych w grupie I załącznika C zgodnie z ustępem 1 artykułu 2F, wyrażonego w ekwiwalentach CO2. (a)2019–2023: 90 procent (b)2024–2028: 60 procent (c)2029–2033; 30 procent (d)2034–2035: 20 procent (e)2036 i w latach kolejnych: 15 procent 2.Niezależnie od przepisów ustępu 1 niniejszego artykułu strony mogą postanowić, że jedna ze stron zapewni, by w ciągu dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się 1 stycznia 2020 r. oraz w ciągu każdego dwunastomiesięcznego okresu następującego po nim jej poziom obliczeniowy zużycia substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F, wyrażony w ekwiwalentach CO2, nie przekroczył odsetka – określonego dla odpowiednich przedziałów lat wymienionych poniżej w punktach a)–e) – rocznej średniej jej poziomów obliczeniowych zużycia substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F dla lat 2011, 2012 i 2013, plus 25 procent poziomu obliczeniowego jej zużycia substancji kontrolowanych wymienionych w grupie I załącznika C zgodnie z ustępem 1 artykułu 2F, wyrażonego w ekwiwalentach CO2: (a)2020–2024: 95 procent

(b)2025–2028: 65 procent (c)2029–2033; 30 procent (d)2034–2035: 20 procent (e)2036 i w latach kolejnych: 15 procent 3.Każda strona, która produkuje substancje kontrolowane wymienione w załączniku F, zapewni, by w ciągu dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się 1 stycznia 2019 r. oraz w ciągu każdego dwunastomiesięcznego okresu następującego po nim jej poziom obliczeniowy produkcji substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F, wyrażony w ekwiwalentach CO2, nie przekroczył odsetka – określonego dla odpowiednich przedziałów lat wymienionych poniżej w punktach a)–e) – rocznej średniej jej poziomów obliczeniowych produkcji substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F dla lat 2011, 2012 i 2013, plus 15 procent poziomu obliczeniowego jej zużycia substancji kontrolowanych wymienionych w grupie I załącznika C zgodnie z ustępem 2 artykułu 2F, wyrażonego w ekwiwalentach CO2: (a)2019–2023: 90 procent (b)2024–2028: 60 procent (c)2029–2033; 30 procent (d)2034–2035: 20 procent (e)2036 i w latach kolejnych: 15 procent 4.Niezależnie od przepisów ustępu 3 niniejszego artykułu strony mogą postanowić, że jedna ze stron, która produkuje substancje kontrolowane wymienione w załączniku F, zapewni, by w ciągu dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się 1 stycznia 2020 r. oraz w ciągu każdego dwunastomiesięcznego okresu następującego po nim jej poziom obliczeniowy produkcji substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F, wyrażony w ekwiwalentach CO2, nie przekroczył odsetka – określonego dla odpowiednich przedziałów lat wymienionych poniżej w punktach a)–e) – rocznej średniej jej poziomów obliczeniowych produkcji substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F dla lat 2011, 2012 i 2013, plus 25 procent poziomu obliczeniowego jej produkcji substancji kontrolowanych wymienionych w grupie I załącznika C zgodnie z ustępem 2 artykułu 2F, wyrażonego w ekwiwalentach CO2: (a)2020–2024: 95 procent (b)2025–2028: 65 procent (c)2029–2033; 30 procent (d)2034–2035: 20 procent (e)2036 i w latach kolejnych: 15 procent 5.Ustępy 1–4 niniejszego artykułu stosuje się, dopóki strony nie postanowią, by zezwolić na taki poziom produkcji bądź zużycia, który jest niezbędny do zastosowań uznanych przez strony za zastosowania wyłączone. 6.Każda strona, która wytwarza substancje wymienione w grupie I załącznika C lub w załączniku F, zapewnia, by w ciągu dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się 1 stycznia 2020 r. oraz w ciągu każdego dwunastomiesięcznego okresu następującego po nim jej emisje substancji wymienionych w grupie II załącznika F, wytworzone w każdym zakładzie produkcji, który wytwarza substancje wymienione w grupie I załącznika C lub w załączniku F, zostały zniszczone w miarę możliwości przy użyciu technologii zatwierdzonej przez strony w tym samym dwunastomiesięcznym okresie. 7.Każda strona zapewnia, by zniszczenie substancji wymienionych w grupie II załącznika F wytworzonych przez zakłady, które produkują substancje wymienione w grupie I załącznika C lub w załączniku F odbywało się wyłącznie przy użyciu technologii zatwierdzonych przez strony. Artykuł 3

W art. 3 protokołu sformułowanie wprowadzające otrzymuje brzmienie: „1. W rozumieniu artykułów 2, 2A–2J i 5 każda strona określi swoje poziomy obliczeniowe dla każdej grupy substancji z załącznika A, załącznika B, załącznika C, załącznika E lub załącznika F:”. W art. 3 pkt a) ppkt (i) protokołu słowo „oraz” zastępuje się wyrażeniem: „, chyba że w ustępie 2 określono inaczej;”. W art. 3 protokołu dodaje się tekst w brzmieniu: „; oraz d) emisji substancji wymienionych w grupie II załącznika F wytworzonych w każdym zakładzie, który produkuje substancje wymienione w grupie I załącznika C lub w załączniku F, w tym m.in. ilości emitowanych wskutek wycieków z instalacji, przewodów wentylacyjnych i urządzeń do niszczenia, ale z wyłączeniem ilości wychwyconych w celu wykorzystania, zniszczenia lub przechowywania. 2. Przy obliczaniu, na potrzeby artykułu 2J, ustępu 5bis artykułu 2 i punktu d) ustępu 1 artykułu 3, poziomów – wyrażonych w ekwiwalentach CO2 – produkcji, zużycia, importu, eksportu i emisji substancji wymienionych w załączniku F i grupie I załącznika C, każda strona stosuje współczynniki ocieplenia globalnego określone dla tych substancji w grupie I załącznika A, załączniku C i załączniku F.”. Artykuł 4 ust. 1sept Po art. 4 ust. 1sex protokołu dodaje się ustęp 1sept w brzmieniu: „1sept. Z wejściem w życie niniejszego ustępu każda strona wprowadza zakaz importu substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F z jakiegokolwiek państwa niebędącego stroną niniejszego protokołu.”. Artykuł 4 ust. 2sept Po art. 4 ust. 2sex protokołu dodaje się ustęp 1sept w brzmieniu: „2sept. Z wejściem w życie niniejszego ustępu każda strona wprowadza zakaz eksportu substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F do jakiegokolwiek państwa niebędącego stroną niniejszego protokołu.”. Artykuł 4 ust. 5, 6 i 7 W art. 4 ust. 5, 6 i 7 protokołu wyrażenie: „załącznikach A, B, C i E” zastępuje się wyrażeniem: „załącznikach A, B, C, E i F”. Artykuł 4 ust. 8 W art. 4 ust. 8 protokołu wyrażenie:

„artykułami od 2A do 2I” zastępuje się wyrażeniem: „artykułami od 2A do 2J”. Artykuł 4B Po art. 4B ust. 2 protokołu dodaje się ustęp 2bis w brzmieniu: „2bis. Do dnia 1 stycznia 2019 r. albo w ciągu trzech miesięcy od daty wejścia dla niej w życie niniejszego ustępu – w zależności od tego, który termin przypadnie później – każda strona ustanowi i wdroży system licencjonowania importu i eksportu nowych, używanych, z recyklingu i odzyskanych substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F. Dowolna ze stron działająca na mocy ustępu 1 artykułu 5, która stwierdzi, że nie jest w stanie ustanowić i wdrożyć takiego systemu do dnia 1 stycznia 2019 r., może odroczyć te działania do dnia 1 styczna 2021 r.”. Artykuł 5 W art. 5 ust. 4 protokołu wyrażenie: „2I” zastępuje się wyrażeniem: „2J”. W art. 5 ust. 5 i 6 protokołu wyrażenie: „artykule 2I” zastępuje się wyrażeniem: „artykułach 2I i 2J”. W art. 5 ust. 5 protokołu przed wyrażeniem: „każdego ze środków kontrolnych” dodaje się słowo: „do”. Po art. 5 ust. 8ter protokołu dodaje się ustęp 8qua w brzmieniu: „8qua. (a)Każda strona działająca na mocy ustępu 1 niniejszego artykułu, z zastrzeżeniem wszelkich dostosowań wprowadzonych w środkach kontroli w artykule 2J zgodnie z ustępem 9 artykułu 2, może odroczyć przestrzeganie środków kontroli określonych w punktach a)–e) ustępu 1 artykułu 2J oraz w punktach a)–e) ustępu 3 artykułu 2J oraz może zmienić te środki w następujący sposób:

(i) 2024–2028: 100 procent (ii) 2029–2034: 90 procent (iii) 2035–2039: 70 procent (iv) 2040–2044: 50 procent (v) 2045 i w latach kolejnych: 20 procent (b)Niezależnie od przepisów punktu a) powyżej strony mogą postanowić, że jedna ze stron działająca na mocy ustępu 1 niniejszego artykułu, z zastrzeżeniem wszelkich dostosowań wprowadzonych w środkach kontroli w artykule 2J zgodnie z artykułem 2 ustęp 9, może odroczyć przestrzeganie środków kontroli określonych w punktach a)–e) ustępu 1 artykułu 2J oraz w punktach a)–e) ustępu 3 artykułu 2J oraz może zmienić te środki w następujący sposób: (i) 2028–2031: 100 procent (ii) 2032–2036: 90 procent (iii) 2037–2041: 80 procent (iv) 2042–2046: 70 procent (v) 2047 i w latach kolejnych: 15 procent (c)Każda strona działająca na mocy ustępu 1 niniejszego artykułu, do celów obliczenia poziomu podstawowego zużycia na mocy artykułu 2J, może stosować średnią poziomów obliczeniowych zużycia substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F dla lat 2020, 2021 i 2022, plus 65 procent zużycia podstawowego substancji kontrolowanych wymienionych w grupie I załącznika C określonego w ustępie 8ter niniejszego artykułu. (d)Niezależnie od przepisów punktu c) powyżej strony mogą postanowić, że jedna ze stron działająca na mocy ustępu 1 niniejszego artykułu, do celów obliczenia poziomu podstawowego zużycia na mocy artykułu 2J, może stosować średnią poziomów obliczeniowych zużycia substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F dla lat 2024, 2025 i 2026, plus 65 procent zużycia podstawowego substancji kontrolowanych wymienionych w grupie I załącznika C określonego w ustępie 8ter niniejszego artykułu. (e)Każda strona działająca na mocy ustępu 1 niniejszego artykułu i produkująca substancje kontrolowane wymienione w załączniku F, do celów obliczenia poziomu podstawowego produkcji na mocy artykułu 2J, może stosować średnią poziomów obliczeniowych produkcji substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F dla lat 2020, 2021 i 2022, plus 65 procent produkcji podstawowej substancji kontrolowanych wymienionych w grupie I załącznika C określonej w ustępie 8ter niniejszego artykułu. (f)Niezależnie od przepisów punktu e) powyżej strony mogą postanowić, że jedna ze stron działająca na mocy ustępu 1 niniejszego artykułu i produkująca substancje kontrolowane wymienione w załączniku F, do celów obliczenia poziomu podstawowego produkcji na mocy artykułu 2J, może stosować średnią poziomów obliczeniowych produkcji substancji kontrolowanych wymienionych w załączniku F dla lat 2024, 2025 i 2026, plus 65 procent produkcji podstawowej substancji kontrolowanych wymienionych w grupie I załącznika C określonej w ustępie 8 ter niniejszego artykułu. (g)Punkty a)–f) niniejszego ustępu stosuje się do poziomów obliczeniowych produkcji i zużycia, chyba że na podstawie kryteriów określonych przez strony ma zastosowanie odstępstwo z tytułu wysokiej temperatury otoczenia.”. Artykuł 6

W art. 6 protokołu wyrażenie: „artykułach od 2A do 2I” zastępuje się wyrażeniem: „artykułach od 2A do 2J”. Artykuł 7 ust. 2, 3 i 3ter W art. 7 ust. 2 protokołu po wyrażeniu „– określonych w załączniku E, za rok 1991,” dodaje się tekst w brzmieniu: „– określonych w załączniku F, za lata od 2011 do 2013, z wyjątkiem stron działających na mocy artykułu 5 ustęp 1, które dostarczają takie dane za lata od 2020 do 2022, przy czym strony działające na mocy ustępu 1 artykułu 5, do których stosuje się punkty d) i f) ustępu 8 qua artykułu 5, dostarczają takie dane za lata od 2024 do 2026;”. W art. 7 ust. 2 i 3 protokołu wyrażenie: „C i E” zastępuje się wyrażeniem: „C, E i F”. W artykule 7 protokołu po ustępie 3bisdodaje się ustęp w brzmieniu: „3ter. Każda strona dostarcza sekretariatowi dane statystyczne dotyczące jej rocznych emisji substancji kontrolowanych wymienionych w grupie II załącznika F w podziale na zakład zgodnie z punktem d) ustępu 1 artykułu 3.”. Artykuł 7 ust. 4 W art. 7 ust. 4 po wyrażeniach: „danych statystycznych o” oraz „dostarczą dane o” dodaje się słowo: „produkcji,”. Artykuł 10 ust. 1 W art. 10 ust. 1 protokołu wyrażenie: „oraz artykule 2I” zastępuje się wyrażeniem:

„, artykule 2I oraz 2J”. W art. 10 ust. 1 protokołu dodaje się zdanie w brzmieniu: „Jeżeli jedna ze stron działająca na mocy ustępu 1 artykułu 5 postanowi skorzystać z finansowania w ramach innego mechanizmu finansowego, co może się wiązać z pokryciem dowolnej części uzgodnionych zwiększających się kosztów, części tej nie można objąć mechanizmem finansowym na mocy artykułu 10 niniejszego protokołu.”. Artykuł 17 W art. 17 protokołu wyrażenie: „artykułach od 2A do 2I” zastępuje się wyrażeniem: „artykułów od 2A do 2J”. Załącznik A Tabelę dotyczącą grupy I w załączniku A do protokołu zastępuje się poniższą tabelą: Grupa Substancja Potencjał wyczerpywania ozonu* Współczynnik ocieplenia globalnego na okres 100 lat Grupa I CFCl3 (CFC-11) 1,0 4 750 CF2Cl2 (CFC-12) 1,0 10 900 C2F3Cl3 (CFC-113) 0,8 6 130 C2F4Cl2 (CFC-114) 1,0 10 000 C2F5Cl (CFC-115) 0,6 7 370 Załącznik C i załącznik F Tabelę dotyczącą grupy I w załączniku C do protokołu zastępuje się poniższą tabelą: Grupa Substancja Liczba izomerów Potencjał wyczerpywania ozonu* Współczynnik ocieplenia globalnego na okres 100 lat*** Grupa I CHFCl2 (HCFC-21)** 1 0,04 151 CHF2Cl (HCFC-22)** 1 0,055 1810 CHFCl (HCFC-31) 1 0,02 C2HFCl4 (HCFC-121) 2 0,01–0,04 C2HF2Cl3 (HCFC-122) 3 0,02–0,08 C2HF3Cl2 (HCFC-123) 3 0,02–0,06 77 CHCl2CF3 (HCFC-123)** - 0,02 C2HF4Cl (HCFC-124) 2 0,02–0,04 609 CHFClCF3 (HCFC-124)** - 0,022 C2H2FCl3 (HCFC-131) 3 0,007–0,05 C2H2F2Cl2 (HCFC-132) 4 0,008–0,05 C2H2F3Cl (HCFC-133) 3 0,02–0,06 C2H3FCl2 (HCFC-141) 3 0,005–0,07 CH3CFCl2 (HCFC-141b)** - 0,11 725 C2H3F2Cl (HCFC-142) 3 0,008-0,07 CH3CF2Cl (HCFC-142b)** - 0,065 2310 C2H4FCl (HCFC-151) 2 0,003–0,005 C3HFCl6 (HCFC-221) 5 0,015–0,07 C3HF2Cl5 (HCFC-222) 9 0,01–0,09 C3HF3Cl4 (HCFC-223) 12 0,01–0,08 C3HF4Cl3 (HCFC-224) 12 0,01–0,09 C3HF5Cl2 (HCFC-225) 9 0,02–0,07 CF3CF2CHCl2 (HCFC-225ca)** - 0,025 122 CF2ClCF2CHClF (HCFC-225cb)** - 0,033 595 C3HF6Cl (HCFC-226) 5 0,02–0,10 C3H2FCl5 (HCFC-231) 9 0,05–0,09 C3H2F2Cl4 (HCFC-232) 16 0,008–0,10 C3H2F3Cl3 (HCFC-233) 18 0,007–0,23 C3H2F4Cl2 (HCFC-234) 16 0,01–0,28 C3H2F5Cl (HCFC-235) 9 0,03–0,52 C3H3FCl4 (HCFC-241) 12 0,004–0,09 C3H3F2Cl3 (HCFC-242) 18 0,005–0,13 C3H3F3Cl2 (HCFC-243) 18 0,007–0,12 C3H3F4Cl (HCFC-244) 12 0,009–0,14 C3H4FCl3 (HCFC-251) 12 0,001–0,01 C3H4F2Cl2 (HCFC-252) 16 0,005–0,04 C3H4F3Cl (HCFC-253) 12 0,003–0,03 C3H5FCl2 (HCFC-261) 9 0,002–0,02 C3H5F2Cl (HCFC-262) 9 0,002–0,02 C3H6FCl (HCFC-271) 5 0,001–0,03

W przypadku gdy określono zakres wartości potencjału wyczerpywania ozonu, dla celów protokołu należy stosować najwyższą wartość z tego zakresu. Potencjał wyczerpywania ozonu podany w postaci pojedynczej wartości został ustalony w wyniku obliczeń na podstawie pomiarów laboratoryjnych. Wartości podane jako zakres oparto na szacunkach i są one mniej pewne. Zakres odnosi się do grupy izomerów. Wyższa wartość jest szacunkiem wartości wyczerpywania ozonu dla izomeru z najwyższą taką wartością, a niższa wartość jest szacunkiem potencjału wyczerpywania ozonu dla izomeru o najmniejszej wartości potencjału wyczerpywania ozonu. ** Określa, dla celów protokołu, najważniejsze komercyjnie substancje wraz z wymienionymi wartościami potencjału wyczerpywania ozonu. *** W przypadku substancji, dla których nie podano GWP, stosuje się wartość domyślną 0 do czasu włączenia wartości GWP w drodze procedury określonej w podpunkcie (ii) punktu a) ustępu 9 artykułu 2. Po załączniku E dodaje się załącznik F w brzmieniu: „Załącznik F: Substancje kontrolowane Grupa Substancja Współczynnik ocieplenia globalnego na okres 100 lat Grupa I CHF2CHF2 HFC-134 1 100 CH2FCF3 HFC-134a 1 430 CH2FCHF2 HFC-143 353 chf2ch2cf3 HFC-245fa 1 030 CF3CH2CF2CH3 HFC-365mfc 794 CF3CHFCF3 HFC-227ea 3 220 CH2FCF2CF3 HFC-236cb 1 340 chf2chfcf3 HFC-236ea 1 370 CF3CH2CF3 HFC-236fa 9 810 CH2FCF2CHF2 HFC-245ca 693 cf3chfchfcf2cf3 HFC-43-10mee 1 640 CH2F2 HFC-32 675 CHF2CF3 HFC-125 3 500 CH3CF3 HFC-143a 4 470 CH3F HFC-41 92 CH2FCH2F HFC-152 53 CH3CHF2 HFC-152a 124 Grupa II CHF3 HFC-23 14 800 Artykuł II: Związek z poprawkami z 1999 r. Żadne państwo ani regionalna organizacja integracji gospodarczej nie może złożyć instrumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia niniejszych poprawek bądź przystąpienia do nich, jeżeli wcześniej nie złożyła lub nie złoży równocześnie takiego instrumentu dotyczącego poprawek przyjętych na jedenastym spotkaniu stron w Pekinie z dnia 3 grudnia 1999 r. Artykuł III: Związek z Ramową konwencją Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i protokołem z Kioto Niniejsze poprawki nie mają wpływu polegającego na wyłączeniu wodorofluorowęglowodorów z zakresu zobowiązań określonych w artykułach 4 i 12 Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu lub w artykułach 2, 5, 7 i 10 protokołu z Kioto do tej konwencji. Artykuł IV: Wejście w życie 1.O ile ustęp 2 poniżej nie stanowi inaczej, niniejsze poprawki wchodzą w życie dnia 1 stycznia 2019 r. pod warunkiem że państwa lub regionalne organizacje integracji gospodarczej, które są stronami protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, złożą przynajmniej 20 instrumentów ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia tych poprawek. W przypadku gdy warunek ten nie zostanie spełniony do powyższej daty, poprawki wchodzą w życie dziewięćdziesiątego dnia po dniu, w którym zostanie on spełniony. 2.Zmiany w artykule 4 protokołu dotyczącym kontroli handlu z nie-stronami, określone w artykule I niniejszych poprawek, wchodzą w życie dnia 1 stycznia 2033 r., pod warunkiem że państwa lub regionalne organizacje integracji gospodarczej, które są stronami Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, złożą przynajmniej 70 instrumentów ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia tych poprawek. W przypadku gdy warunek ten nie zostanie spełniony do powyższej daty, poprawki wchodzą w życie dziewięćdziesiątego dnia po dniu, w którym zostanie on spełniony. 3.Do celów określonych w ustępach 1 i 2 żaden taki instrument złożony przez regionalną organizację integracji gospodarczej nie jest traktowany jako dodatkowy w stosunku do instrumentów złożonych przez państwa członkowskie tej organizacji.