W celu ochrony zasobów własnych Unii Europejskiej Umowa zawiera postanowienia mające na celu zapewnienie prawidłowego przestrzegania przez państwa partnerskie warunków dotyczących stosowania koncesji handlowych na mocy pkt 3 „Wpływ finansowy”, w szczególności warunków określonych w art. 16 w sprawie szczególnych postanowień dotyczących współpracy administracyjnej (tzw. klauzula OLAF) i protokole dotyczącym reguł pochodzenia (protokół 1 do Umowy) oraz protokole dotyczącym wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (protokół 2 do Umowy). Wymienione postanowienia uzupełniają przepisy celne Unii Europejskiej mające zastosowanie do wszystkich przywożonych towarów (w szczególności Kodeks Celny Unii Europejskiej i jego przepisy wykonawcze) oraz przepisy dotyczące zobowiązań państw członkowskich w zakresie kontroli zasobów własnych (w szczególności rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000).

Przewodniczący Rady wyznacza osobę umocowaną do dokonania w imieniu Unii Europejskiej powiadomienia, o którym mowa w art. 139 Umowy, aby wyrazić tym samym zgodę Unii Europejskiej na przystąpienie do Umowy.

Cztery z pięciu państw partnerskich EAC mają status krajów najsłabiej rozwiniętych i korzystają z inicjatywy „wszystko oprócz broni”, co oferuje im bezcłowy i nieograniczony dostęp do rynku UE. Kenia korzysta z rozporządzenia w sprawie dostępu do rynku, dzięki któremu także może korzystać z bezcłowego i bezkontyngentowego dostępu do rynku UE. W związku z tym Umowa nie będzie miała wpływu na budżet, ponieważ w jej ramach państwa będą nadal korzystały z dostępu do rynku UE na takich samych warunkach.

Ocena wpływu umów o partnerstwie gospodarczym UE-AKP na zrównoważony rozwój została przeprowadzona w latach 2003-2007. Specyfikacja istotnych warunków zamówienia w odniesieniu do tego projektu została opublikowana przez Komisję Europejską w 2002 r. w ramach zaproszenia do składania ofert. W wyniku tego zaproszenia do składania ofert pięcioletnią umowę ramową przyznano w sierpniu 2002 r. przedsiębiorstwu PWC France. Wstępną wersję ostatecznego sprawozdania z oceny wpływu na zrównoważony rozwój przedstawiono zainteresowanym stronom w Europie podczas spotkania unijnego dialogu na temat społeczeństwa obywatelskiego zorganizowanego przez Komisję Europejską w dniu 23 marca 2007 r. w Brukseli.

Umowa o partnerstwie gospodarczym z państwami EAC jest umową handlową ukierunkowaną na rozwój. Zapewnia ona asymetryczny dostęp do rynków państwom partnerskim EAC, co umożliwia im ochronę wrażliwych sektorów przed liberalizacją; oferuje szereg gwarancji i klauzulę ochrony nowych gałęzi przemysłu; zawiera postanowienia dotyczące reguł pochodzenia ułatwiających wywóz; oraz eliminuje stosowanie subsydiów wywozowych w handlu między Stronami. Postanowienia te przyczyniają się do osiągnięcia celu spójności polityki na rzecz rozwoju oraz są zgodne z art. 208 ust. 2 TFUE.

Załączony wniosek dotyczący decyzji Rady stanowi instrument prawny niezbędny do zawarcia Umowy o partnerstwie gospodarczym (UPG) między Państwami Partnerskimi Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej (EAC), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony. Państwa partnerskie Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej to Burundi, Kenia, Rwanda, Tanzania i Uganda.

1.Każde nowe państwo członkowskie UE staje się stroną niniejszej Umowy z dniem przystąpienia do UE w drodze klauzuli zawartej w Akcie przystąpienia. Jeśli Akt przystąpienia do Unii nie przewiduje takiego automatycznego przystąpienia państwa członkowskiego UE do niniejszej Umowy, dane państwo członkowskie UE przystępuje do niej, składając Akt przystąpienia w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej, który przesyła jego uwierzytelnione odpisy państwom partnerskim EAC.

1.Każde nowe państwo partnerskie EAC staje się stroną niniejszej Umowy z dniem przystąpienia do EAC, w drodze klauzuli zawartej w Akcie przystąpienia. Jeśli Akt przystąpienia do EAC nie przewiduje takiego automatycznego przystąpienia państwa partnerskiego EAC do niniejszej Umowy, zainteresowane państwo partnerskie EAC przystępuje do niej, składając Akt przystąpienia w Sekretariacie Generalnym Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej, który przesyła jego uwierzytelnione odpisy UE.

2.Jeśli Rada UPG przyjmie zmiany do niniejszej Umowy, zmiany te zostaną przedstawione Stronom do ratyfikacji, zaakceptowania lub zatwierdzenia zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi lub przepisami wewnętrznymi.

1.Strony mogą uzgodnić na piśmie wprowadzenie zmian do niniejszej Umowy. Każda ze Stron może przedkładać Radzie UPG propozycje zmian do niniejszej Umowy w celu ich rozpatrzenia. Druga Strona może przedstawić swoje uwagi do zmian w ciągu dziewięćdziesięciu (90) od daty otrzymania odnośnej propozycji.

Niniejsza Umowa ma zastosowanie, z jednej strony, do terytoriów, do których stosuje się Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz, z drugiej strony, do terytorium państw partnerskich EAC. Odniesienia do „terytorium” zawarte w niniejszej Umowie należy rozumieć w taki sposób.

6.Jeśli postanowienie niniejszej Umowy jest stosowane zgodnie z ust. 4, wszelkie odniesienia w takim postanowieniu do daty wejścia w życie niniejszej Umowy należy rozumieć jako odniesienia do dnia, od którego Strony zgadzają się stosować to postanowienie zgodnie z ust. 4.

4.Do czasu wejścia w życie niniejszej Umowy państwa partnerskie EAC i UE mogą tymczasowo stosować postanowienia niniejszej Umowy, które wchodzą w zakres ich odpowiednich kompetencji. Może to nastąpić przez tymczasowe stosowanie, tam, gdzie jest to możliwe, albo przez ratyfikację Umowy.

3.Powiadomienia o wejściu w życie są wysyłane do Sekretarza Generalnego Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej, w przypadku państw partnerskich EAC, oraz do Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, w przypadku UE, będących wspólnie depozytariuszami niniejszej Umowy. Każdy z depozytariuszy powiadamia drugiego depozytariusza o ostatnim instrumencie ratyfikacji, którego złożenie oznacza zakończenie wewnętrznych procedur prawnych do celów wejścia w życie niniejszej Umowy.

1.Uwzględniając bliskość geograficzną regionów najbardziej oddalonych Unii Europejskiej i państw partnerskich EAC oraz w celu wzmocnienia gospodarczych i społecznych powiązań pomiędzy tymi regionami a państwami partnerskimi EAC, Strony dokładają wszelkich starań, by ułatwić współpracę we wszystkich obszarach objętych niniejszą Umową pomiędzy regionami najbardziej oddalonymi UE i państwami partnerskimi EAC.

1.Każda ze Stron dba o to, aby wszelkie przepisy ustawowe i wykonawcze, procedury oraz decyzje administracyjne ogólnego zastosowania, a także wszelkie zobowiązania międzynarodowe dotyczące jakiejkolwiek kwestii handlowej objętej niniejszą Umową były niezwłocznie publikowane lub publicznie udostępniane oraz podawane do wiadomości drugiej Strony.

3.Państwa partnerskie EAC mogą upoważnić jednego ze swoich przedstawicieli do działania w ich imieniu we wszystkich sprawach objętych niniejszą Umową, w których postanowiły występować wspólnie.

2.Do celów niniejszej Umowy określenie „Strona” odnosi się, odpowiednio, do państw partnerskich EAC działających wspólnie lub do UE. Określenie „Strony” odnosi się do państw partnerskich EAC działających wspólnie i do UE.

3.Wszelkie środki ograniczające podjęte lub utrzymywane zgodnie z niniejszym artykułem muszą być niedyskryminujące, obowiązywać przez ograniczony czas i nie wykraczać poza to, co jest konieczne w celu poprawy sytuacji w zakresie bilansu płatniczego i finansów zagranicznych. Środki te muszą być zgodne odpowiednio z warunkami określonymi w porozumieniach WTO oraz ze statutem Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW).

(ii)odnoszącego się do handlu bronią, amunicją i sprzętem wojskowym oraz do handlu innymi towarami i materiałami, który jest prowadzony bezpośrednio lub pośrednio do celów dostarczania rezerw dla obiektów wojskowych;

(i)odnoszącego się do materiałów rozszczepialnych lub materiałów służących do ich uzyskania;

j)niezbędnych do nabycia lub dystrybucji produktów, w zakresie których istnieje ogólny lub lokalny niedobór, pod warunkiem zgodności wszelkich takich środków z zasadą mówiącą, że UE lub państwa partnerskie EAC mają prawo do godziwej części międzynarodowej podaży takich produktów oraz pod warunkiem, że wszelkie takie środki niezgodne z innymi postanowieniami niniejszej Umowy zostaną zaniechane natychmiast po ustaniu okoliczności uzasadniających ich stosowanie.

2.Odwołanie do postanowień niniejszej Umowy dotyczących rozstrzygania sporów pozostaje bez uszczerbku dla ewentualnych działań w ramach WTO, w tym również działań z zakresu rozstrzygania sporów. Jeżeli jednak jedna ze Stron w odniesieniu do konkretnego środka wszczęła postępowanie o rozstrzygnięcie sporu – czy to na mocy niniejszego tytułu, czy to porozumienia WTO – do czasu zakończenia tego postępowania nie może ona wszcząć postępowania o rozstrzygnięcie sporu w odniesieniu do tego samego środka z tytułu drugiej z wymienionych podstaw prawnych. Ponadto Strona nie może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia zobowiązania, które jest jednakowe na mocy niniejszej Umowy i na mocy porozumienia WTO, z tytułu obu podstaw prawnych. W takim przypadku, po wszczęciu postępowania o rozstrzygnięcie sporu, Strona nie dochodzi na drugim forum roszczeń z tytułu naruszenia zobowiązania, które jest jednakowe na mocy drugiego porozumienia, chyba że wybrane forum z powodów proceduralnych lub sądowniczych nie umożliwi dokonania ustaleń dotyczących roszczeń związanych z naruszeniem tego zobowiązania.

4.Arbitrzy posiadają specjalistyczną wiedzę lub doświadczenie w dziedzinie prawa i handlu międzynarodowego. Są to osoby niezależne, działające w imieniu własnym, nieprzyjmujące poleceń żadnego rządu czy organizacji oraz niepowiązane z rządem żadnej ze Stron, a ich postępowanie powinno być zgodne z kodeksem postępowania znajdującym się w załączniku do regulaminu wewnętrznego, który Rada UPG przyjmuje w ciągu sześciu (6) miesięcy od wejścia w życie niniejszej Umowy.

3.Jeśli nie ustalono listy arbitrów zgodnie z ust. 1 powyżej ani nie zaproponowano nazwisk arbitrów zgodnie z art. 2, Strona, która wszczęła postępowanie arbitrażowe, zwraca się do Sekretarza Generalnego Stałego Trybunału Arbitrażowego, by działał w charakterze organu powołującego.

2.Jeśli nie sporządzono jednego z wykazów lub nie zawiera on wystarczającej liczby nazwisk w momencie powiadomienia zgodnie z art. 113 ust. 2, wyboru arbitrów dokonuje się w drodze losowania spośród osób, które zostały oficjalnie zaproponowane do umieszczenia na odnośnych wykazach jednej lub obu Stron. Jeśli tylko jedna Strona zaproponuje nazwiska, wybór trojga arbitrów następuje w drodze losowania spośród zaproponowanych osób.

1.Komitet Urzędników Wysokiego Szczebla nie później niż w ciągu sześciu (6) miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy sporządza listę co najmniej piętnastu (15) osób pragnących i mogących pełnić rolę arbitrów. Lista ta składa się z trzech wykazów: wykazu każdej ze Stron wskazującego osoby mogące pełnić funkcję arbitra; wykazu osób niebędących obywatelami żadnej ze Stron, które mają pełnić rolę przewodniczącego organu arbitrażowego. Każdy z wykazów obejmuje co najmniej pięć (5) nazwisk. Komitet Urzędników Wysokiego Szczebla gwarantuje, że na liście znajduje się zawsze taka liczba osób zgodnie z regulaminem wewnętrznym.

2.W orzeczeniu organu arbitrażowego podaje się fakty ustalone w sprawie, odniesienie do odpowiednich postanowień niniejszej Umowy oraz uzasadnienie wszelkich ustaleń, zaleceń i wniosków. Komitet Urzędników Wysokiego Szczebla podaje orzeczenia organu arbitrażowego do wiadomości publicznej.

2.Strony dokładają wszelkich starań, by ustalić wspólny język roboczy, który będzie stosowany podczas szczególnych postępowań podlegających niniejszej części. Jeżeli Strony nie są w stanie porozumieć się w kwestii wspólnego języka roboczego, każda ze Stron organizuje i ponosi koszty tłumaczenia oświadczeń pisemnych oraz tłumaczenia ustnego podczas posiedzeń na język, który wybrała Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, o ile nie jest to urzędowy język tej Strony.

4.Rekompensata lub środki odwetowe mają charakter tymczasowy i stosuje się je jedynie do czasu wycofania środka uznanego za sprzeczny z postanowieniami niniejszej Umowy lub do czasu zmiany takiego środka w sposób zapewniający jego zgodność z tymi postanowieniami lub też do czasu rozstrzygnięcia sporu przez Strony.

2.Wprowadzając takie środki, Strona skarżąca dokłada starań, by wybrać środki, które w najmniejszym stopniu wpływają na osiągnięcie celów niniejszej Umowy, oraz bierze pod uwagę ich wpływ na gospodarkę Strony, przeciwko której wysunięto zarzut. Ponadto, jeżeli UE uzyskuje prawo do przyjęcia takich środków, wybiera środki mające na celu, by państwa partnerskie EAC, których środki uznano za naruszające postanowienia niniejszej Umowy, zastosowały się do jej postanowień.

3.W przypadku braku porozumienia między Stronami co do tego, czy Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, dostosowała się do postanowień niniejszej Umowy, dowolna ze Stron może wystąpić z pisemnym wnioskiem do organu arbitrażowego o wydanie orzeczenia w tej sprawie. Wniosek taki określa szczególne środki przedmiotowe oraz dokładnie wyjaśnia, w jaki sposób środki te naruszają postanowienia niniejszej Umowy oraz orzeczenie organu arbitrażowego lub dlaczego środki te są zgodne z tymi postanowieniami i orzeczeniem.

8.Ustalając długość rozsądnego przedziału czasu, organ arbitrażowy bierze pod uwagę okres niezbędny Stronie, przeciwko której wysunięto zarzut, do przyjęcia w zwykłych okolicznościach środków prawnych lub administracyjnych porównywalnych do tych, które Strona ta określiła jako niezbędne do wykonania orzeczenia, i w szczególności uwzględnia możliwe trudności państw partnerskich EAC związane z brakiem koniecznych zdolności.

6.Jeżeli Strony nie mogą się porozumieć co do rozsądnego przedziału czasu, w którym należy wykonać orzeczenie organu arbitrażowego, Strona skarżąca składa w ciągu czternastu (14) dni od powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, pisemny wniosek do organu arbitrażowego w celu ustalenia długości rozsądnego przedziału czasu. O złożeniu takiego wniosku należy powiadomić jednocześnie drugą Stronę oraz Komitet Urzędników Wysokiego Szczebla. W ciągu dwudziestu jeden (21) dni od daty złożenia wniosku organ arbitrażowy przekazuje swoje orzeczenie Stronom oraz Komitetowi Urzędników Wysokiego Szczebla.

3.Orzeczenie organu arbitrażowego musi zawierać zalecenia co do sposobu, w jaki Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, może przywrócić zgodność z postanowieniami Umowy.

2.W nagłych wypadkach, włączając w to przypadki związane z towarami łatwo psującymi się lub sezonowymi, organ arbitrażowy dokłada wszelkich starań, aby przedstawić sprawozdanie okresowe w ciągu trzydziestu (30) dni i w każdym przypadku nie później niż w ciągu czterdziestu pięciu (45) dni od daty jego powołania. Strona może w ciągu siedmiu (7) dni od przekazania sprawozdania okresowego złożyć pisemny wniosek do organu arbitrażowego o dokonanie przeglądu konkretnych elementów sprawozdania.

4.Jeżeli Strony nie osiągną porozumienia co do przewodniczącego organu arbitrażowego w terminie określonym w ust. 2, w ciągu pięciu (5) dni od momentu swojego powołania dwoje arbitrów powołuje trzeciego arbitra z listy ustanowionej na podstawie art. 125 w funkcji przewodniczącego organu arbitrażowego oraz zawiadamia Komitet Urzędników Wysokiego Szczebla o tym powołaniu. Jeżeli przewodniczący organu arbitrażowego nie zostanie powołany, każda Strona pomoże wystąpić z wnioskiem do przewodniczącego Komitetu Urzędników Wysokiego Szczebla lub delegowanej przez niego osoby o wyznaczenie w ciągu pięciu (5) dni przewodniczącego organu arbitrażowego w drodze losowania spośród osób figurujących w wykazie osób mogących pełnić funkcję przewodniczącego będącym częścią listy ustanowionej na mocy art. 125

2.W ciągu dziesięciu (10) dni od daty złożenia do Komitetu Urzędników Wysokiego Szczebla powiadomienia o powołaniu organu arbitrażowego Strony konsultują się w celu osiągnięcia porozumienia co do jego składu.

2.Każda ze Stron może przystąpić do arbitrażu na mocy art. 112 bez przystępowania do mediacji.

1.Jeśli w wyniku konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania, Strony mogą, za obopólną zgodą, odwołać się do mediatora. Jeżeli Strony nie postanowią inaczej, zakres objęty mediacjami ogranicza się do sprawy, której dotyczy wniosek o konsultacje.

2.Strona wnioskuje o przeprowadzenie konsultacji, przesyłając drugiej Stronie pisemny wniosek, z kopią do Komitetu Urzędników Wysokiego Szczebla, w którym to wniosku wskazuje sporny środek oraz postanowienia Umowy, z którymi – w jej opinii – środek ten jest sprzeczny.

3.Z zastrzeżeniem wytycznych, które może wydać Rada UPG, Komitet Urzędników Wysokiego Szczebla spotyka się co najmniej raz do roku i może odbywać posiedzenia nadzwyczajne w terminie uzgodnionym przez Strony, jeśli wymagają tego okoliczności. Komitet Urzędników Wysokiego Szczebla zbiera się również przed posiedzeniami Rady UPG.

2.Państwa partnerskie EAC określają zasady i regulacje dotyczące zarządzania tym funduszem w celu zapewnienia przejrzystości, rozliczalności i odpowiedniego stosunku wartości do ceny przy wykorzystywaniu wspomnianych zasobów. Bez uszczerbku dla wkładów innych partnerów do funduszu EAC UPG przekazywanie środków UE będzie zależało od pozytywnej oceny procedur operacyjnych funduszu przez UE.

j)wymiana informacji dotyczących produktów i związanych z nimi wymogów w odniesieniu do procesu produkcji, transportu, wprowadzania do obrotu i oznakowania oraz tworzenie sieci w tym zakresie;

(i)działania gwarantujące, że handel rybami wspiera ochronę środowiska, zabezpiecza przed uszczupleniem zasobów ryb i zapewnia utrzymanie różnorodności biologicznej oraz ostrożne wprowadzanie gatunków egzotycznych do akwakultury; przykładowo poprzez możliwość wprowadzenia gatunków egzotycznych tylko do zarządzanych/zamkniętych przestrzeni w porozumieniu ze wszystkimi zainteresowanymi krajami sąsiedzkimi;

(i)budowanie zdolności w zakresie produkcji przemysłowej i rzemieślniczej, przetwórstwa i dywersyfikacji produktów przyczyniające się do wzmocnienia konkurencyjności regionalnego rybołówstwa śródlądowego i akwakultury. Można to osiągnąć przykładowo przez utworzenie ośrodków badawczo-rozwojowych, zajmujących się rozwojem akwakultury, mając na uwadze gospodarstwa rybackie prowadzące działalność komercyjną;

(v)rozwój odpowiednich środków z zakresu polityki w celu wspierania dostępu drobnych producentów rolnych do odpowiednich środków produkcji we właściwym czasie;

3.Strony zobowiązują się do współpracy w celu ułatwienia wykonania niniejszej Umowy i do wspierania integracji regionalnej oraz strategii na rzecz rozwoju. Strony uzgadniają, że oprócz regionalnych i krajowych strategii rozwoju państw partnerskich EAC podstawą wspomnianej współpracy będzie część dotycząca współpracy gospodarczej i współpracy na rzecz rozwoju oraz matryca rozwoju UPG. Matryca wraz z odpowiednimi bazowymi poziomami odniesienia, wskaźnikami i celami odzwierciedlającymi potrzeby wskazane przez państwa partnerskie EAC w momencie złożenia podpisów zostają załączone do niniejszej Umowy jako załącznik III(a) oraz załącznik III(b). Są one aktualizowane w drodze przeglądu co pięć (5) lat. Współpraca przyjmuje formę wsparcia finansowego i niefinansowego na rzecz państw partnerskich EAC.

d)prowadzić dialog na temat zmian politycznych i instytucjonalnych niezbędnych do wzmacniania transformacji sektora rolnictwa, jak również opracowania i wdrożenia regionalnych polityk w zakresie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w dążeniu do integracji regionalnej;

1.Strony uzgadniają, że będą wymieniać doświadczenia, informacje i najlepsze praktyki oraz przeprowadzać konsultacje we wszystkich kwestiach związanych z dążeniem do osiągnięcia celów niniejszej części.

1.Każda Strona zapewnia przejrzystość w dziedzinie wsparcia rolnictwa w odniesieniu do handlu produktami rolnymi. W tym celu w ramach dialogu na temat rolnictwa UE przedstawia państwom partnerskim EAC regularne sprawozdania dotyczące podstawy prawnej, formy i kwot takiego wsparcia. Informacje w tym zakresie uważa się za przekazane, jeżeli zostały one upublicznione przez Strony lub w ich imieniu na ogólnodostępnej stronie internetowej.

Strony uznają, że integracja sektora rolnego państw partnerskich EAC, poprzez stopniowe znoszenie istniejących barier, zapewnienie odpowiednich ram prawnych i instytucjonalnych oraz harmonizację i ujednolicenie polityk, przyczyni się do pogłębiania procesu integracji regionalnej, a tym samym – do rozszerzenia rynków regionalnych, co zwiększy możliwości w zakresie inwestycji i możliwości rozwoju sektora prywatnego.

1.Strony ustanowią kompleksowy dialog UE–EAC na temat polityki rolnej i rozwoju obszarów wiejskich (zwany dalej „dialogiem na temat rolnictwa”) w odniesieniu do wszystkich kwestii objętych niniejszą częścią. W ramach dialogu na temat rolnictwa monitorowane będą postępy we wdrażaniu niniejszej części; będzie on również forum wymiany i współpracy w zakresie odnośnych krajowych polityk rolnych Stron, a w szczególności roli rolnictwa w państwach partnerskich EAC w podnoszeniu dochodów gospodarstw rolnych, poprawie bezpieczeństwa żywnościowego, zrównoważonym wykorzystywaniu zasobów, rozwoju obszarów wiejskich oraz zapewnieniu wzrostu gospodarczego.

f)przyczynianie się do konkurencyjności poprzez promowanie zwiększania wartości w łańcuchu dostaw, aby zapewnić dostęp do rynków;

i)drobni producenci rolni to producenci o ograniczonych zasobach, posiadający niewielkie gospodarstwo rolne poniżej dwóch (2) hektarów, których skala działania jest zbyt mała, by przyciągnąć usługi potrzebne do znacznego zwiększenia produktywności i możliwości rynkowych;

g)zabezpieczenie źródeł utrzymania definiuje się jako odpowiedni i zrównoważony dostęp do dochodów i zasobów w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb w sprawiedliwy sposób (w tym odpowiedni dostęp do żywności, wody pitnej, placówek służby zdrowia, możliwości kształcenia i mieszkalnictwa oraz czas na udział w życiu społecznym i integrację społeczną);

2.Celami współpracy w dziedzinie rybołówstwa śródlądowego i rozwoju akwakultury będą promocja zrównoważonej eksploatacji śródlądowych zasobów rybnych, wsparcie produkcji w zakresie akwakultury, usunięcie ograniczeń związanych z podażą, poprawa jakości ryb i produktów rybnych w celu spełnienia norm w zakresie środków sanitarnych i fitosanitarnych, poprawa dostępu do rynku UE, zaradzenie wewnątrzregionalnym barierom w handlu, przyciągnięcie kapitału i inwestycji w sektorze, tworzenie potencjału i wsparcie dostępu do pomocy finansowej dla inwestorów prywatnych w zakresie rybołówstwa śródlądowego i rozwoju akwakultury.

1.Postanowienia niniejszego tytułu stosuje się do rybołówstwa śródlądowego, rozwoju wybrzeża i akwakultury w państwach partnerskich EAC w odniesieniu do budowania zdolności, transferu technologii, norm dotyczących środków sanitarnych i fitosanitarnych, inwestycji i finansowania, ochrony środowiska oraz ram prawnych i regulacyjnych.

3.Strony podejmują skoordynowane starania zmierzające do poprawy działań służących zapobieganiu i eliminowaniu połowów NNN oraz zniechęcaniu do takich połowów i podejmują w tym celu właściwe środki. Statki rybackie prowadzące połowy NNN powinny być konfiskowane, a ich właściciele powinni być ścigani przez właściwe organy. Nie powinny mieć możliwości ponownych połowów na wodach państw partnerskich EAC bez otrzymania wcześniejszej zgody od państwa bandery i zainteresowanych państw partnerskich EAC oraz, w stosownych przypadkach, od zainteresowanej RFMO.

1.Postanowienia niniejszego tytułu mają zastosowanie do wykorzystywania morskich zasobów rybnych, ich ochrony oraz zarządzania tymi zasobami w celu zoptymalizowania korzyści płynących z rybołówstwa dla państw partnerskich EAC poprzez inwestycje, budowanie zdolności i lepszy dostęp do rynku.

2.Te zasady przewodnie powinny przyczyniać się do zrównoważonego i odpowiedzialnego rozwoju życia na lądzie, zasobów morskich i akwakultury oraz zoptymalizowania korzyści płynących z tego sektora dla obecnych i przyszłych pokoleń, poprzez zwiększone inwestycje, budowanie zdolności i lepszy dostęp do rynku.

8.W przypadku wystąpienia wyjątkowych okoliczności wymagających podjęcia niezwłocznych działań zainteresowana Strona dokonująca przywozu może tymczasowo zastosować środki przewidziane w ust. 3, 4 lub 5, nie stosując się do wymogów ust. 7. Takie działanie może zostać podjęte na maksymalny okres stu osiemdziesięciu (180) dni, gdy środki są wprowadzane przez UE, oraz na maksymalny okres dwustu (200) dni, gdy środki są wprowadzane przez państwa partnerskie EAC lub gdy środki podjęte przez UE ograniczają się do jednego lub kilku z regionów najbardziej oddalonych. Okres stosowania takiego tymczasowego środka liczony jest jako część okresu początkowego i przedłużenia, o którym mowa w ust. 6. Przy wprowadzaniu takich środków tymczasowych należy uwzględnić interes wszystkich zainteresowanych Stron, w tym poziom ich rozwoju. Zainteresowana Strona dokonująca przywozu zawiadamia drugą zainteresowaną Stronę i niezwłocznie przekazuje sprawę do rozpatrzenia Komitetowi Urzędników Wysokiego Szczebla.

c)przed podjęciem jakichkolwiek środków określonych w niniejszym artykule lub w przypadkach przewidzianych w ust. 8 niniejszego artykułu państwa partnerskie EAC dostarczają Komitetowi Urzędników Wysokiego Szczebla, możliwie jak najszybciej, wszelkie istotne informacje niezbędne do dokładnego zbadania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania możliwego do przyjęcia przez zainteresowane Strony;

d)Żadnych środków ochronnych, o których mowa w niniejszym artykule, nie stosuje się do przywozu produktu, do którego taki środek stosowano wcześniej, przez okres co najmniej jednego (1) roku, licząc od dnia wygaśnięcia jego stosowania.

b)Środki ochronne, o których mowa w niniejszym artykule, są stosowane przez okres nie dłuższy niż dwa (2) lata. Jeżeli nadal występują okoliczności uzasadniające stosowanie środków ochronnych, środki takie mogą zostać przedłużone maksymalnie o kolejne dwa (2) lata. Jeżeli jednak państwa partnerskie EAC stosują środek ochronny lub jeżeli UE stosuje środek ochronny ograniczony do terytorium jednego lub kilku ze swoich regionów najbardziej oddalonych, środki takie mogą być stosowane przez okres nieprzekraczający czterech lat, a gdy nadal występują okoliczności uzasadniające stosowanie środków ochronnych, mogą one zostać przedłużone o kolejne cztery (4) lata.

b)Państwa partnerskie EAC mogą zastosować środki ochronne, zgodnie z procedurami określonymi w ust. 6–9, jeżeli przywóz produktu pochodzącego UE na ich terytorium odbywa się na skutek obniżenia ceł w tak zwiększonych ilościach i na takich warunkach, że powoduje on lub może powodować zakłócenia w funkcjonowaniu powstającego przemysłu produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących. Postanowienie to obowiązuje jedynie przez okres dziesięciu (10) lat od daty wejścia w życie niniejszej Umowy. Rada UPG może przedłużyć ten okres o maksymalnie pięć (5) lat.

5.a)Nie naruszając postanowień ust. 1–3, jeśli przywóz jakiegokolwiek produktu pochodzącego z UE odbywa się w tak zwiększonych ilościach i na takich warunkach, że powoduje on lub może powodować jedną z sytuacji opisanych powyżej w ust. 2 w odniesieniu do państw partnerskich EAC, państwa partnerskie EAC mogą wprowadzić środki nadzoru lub środki ochronne ograniczone do ich terytorium, zgodnie z procedurami określonymi w ust. 6–9.

4.Nie naruszając postanowień ust. 1–3, jeśli przywóz jakiegokolwiek produktu pochodzącego z państw partnerskich EAC odbywa się w tak zwiększonych ilościach i na takich warunkach, że w przypadku jednego lub kilku najbardziej oddalonych regionów UE powoduje on lub może powodować sytuacje opisane w ust. 2, UE może wprowadzić środki nadzoru lub środki ochronne ograniczone do danego regionu lub regionów, zgodnie z procedurami określonymi w ust. 6–9.

1.Z zastrzeżeniem postanowień niniejszego artykułu, żadne z postanowień niniejszej Umowy nie stanowi przeszkody dla podjęcia przez państwa partnerskie EAC i UE środków zgodnie z art. XIX GATT 1994, Porozumieniem WTO w sprawie środków ochronnych i art. 5 Porozumienia WTO w sprawie rolnictwa załączonego do Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „Porozumieniem WTO w sprawie rolnictwa”). Do celów niniejszego artykułu pochodzenie produktów ustala się zgodnie z niepreferencyjnymi regułami pochodzenia obowiązującymi na terytorium Stron.

3.wczesne powiadamianie, w celu zapewnienia, by państwa partnerskie EAC były informowane o nowych środkach sanitarnych i fitosanitarnych, które mogą objąć wywóz z tych państw do UE. System ten opiera się na istniejących mechanizmach wynikających z obowiązków w ramach WTO, w szczególności art. 7 porozumienia WTO SPS;

a)dopilnować, by wszelkie przepisy, procedury oraz opłaty i należności były udostępniane publicznie, o ile to możliwe w formie elektronicznej lub za pomocą innych właściwych środków, a także w miarę możliwości przedstawiać wszelkie stosowne wyjaśnienia;

W przypadku popełnienia przez właściwe organy błędu we właściwym zarządzaniu systemem preferencyjnym dotyczącym wywozu, a zwłaszcza w stosowaniu postanowień protokołu 1 w sprawie definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, jeżeli błąd ten wywiera skutki w zakresie ceł przywozowych, Strona, której dotyczą takie skutki, może zwrócić się do Komitetu Urzędników Wysokiego Szczebla o zbadanie możliwości podjęcia wszelkich możliwych działań w celu rozwiązania takiego problemu.

c)Tymczasowe zawieszenia przewidziane w niniejszym artykule ograniczają się do środków niezbędnych do ochrony interesów finansowych zainteresowanej Strony. Środki te nie przekraczają okresu sześciu (6) miesięcy, który może zostać przedłużony. Stanowią one przedmiot okresowych konsultacji w ramach Komitetu Urzędników Wysokiego Szczebla, w szczególności w celu ich zniesienia bezzwłocznie po ustaniu warunków, które przyczyniły się do ich zastosowania.

1.Strony zgadzają się, że współpraca administracyjna jest niezbędna do wdrażania i kontroli preferencyjnego traktowania przyznanego na mocy niniejszej części, i podkreślają swoje zobowiązanie do zwalczania nieprawidłowości i nadużyć w sprawach celnych i związanych z cłami.

2.W odniesieniu do towarów objętych niniejszą częścią państwa partnerskie EAC przyznają UE wszelkie korzystniejsze traktowanie mające zastosowanie w wyniku zawarcia przez państwa partnerskie EAC umowy o wolnym handlu z dowolną znaczącą gospodarką handlową po podpisaniu niniejszej Umowy. Jeśli UE jest w stanie wykazać, że otrzymuje traktowanie mniej korzystne niż traktowanie, jakie państwa partnerskie EAC przyznały dowolnej innej znaczącej gospodarce handlowej, Strony – w zakresie, w jakim jest to możliwe – przeprowadzają konsultacje i wspólnie podejmują decyzję o wykonaniu postanowień niniejszego ustępu, oddzielnie dla każdego przypadku.

4.Od wejścia w życie niniejszej Umowy wszelkie korzystniejsze traktowanie obejmujące podatki stosowane przez państwa partnerskie EAC w odniesieniu do dowolnego produktu przeznaczonego na wywóz do dowolnej znaczącej gospodarki handlowej lub związane z takimi podatkami przyznaje się produktowi podobnemu przeznaczonemu na terytorium UE.

2.Wszelkie cło zapłacone przy przywozie do państwa partnerskiego EAC jest zwracane w całości, jeżeli towary opuszczają terytorium państwa partnerskiego EAC będącego miejscem pierwszego przywozu i zostają przewiezione do innego państwa partnerskiego EAC. Cło płacone jest w państwie partnerskim EAC, gdzie następuje konsumpcja towarów.

2.Aby zachować perspektywy szerszej integracji regionalnej w Afryce, w ramach Rady UGP Strony mogą podjąć decyzję o zmianie wysokości ceł ustalonych w załączniku II (a), II (b) oraz II (c), jakie mogą być stosowane do produktów pochodzących z UE przywożonych do państw partnerskich EAC. Strony zapewniają, że wszelkie takie zmiany nie prowadzą do niezgodności niniejszej Umowy z wymogami art. XXIV GATT 1994.

Do celów niniejszej części termin „pochodzący” oznacza kwalifikujący się według reguł pochodzenia określonych w protokole 1 do niniejszej Umowy.

Wysokość opłat i innych należności, o których mowa w art. 6 lit. c), ograniczona jest do zbliżonych kosztów świadczonych usług; opłaty i inne należności nie stanowią pośredniej ochrony produktów krajowych lub opodatkowania przywozu dla celów fiskalnych. Opłat i należności związanych z handlem nie nakłada się w przypadku usług konsularnych.

c)utrzymanie i poprawa warunków dostępu do rynku w celu zagwarantowania, by państwa partnerskie EAC w pełni czerpały korzyści z UPG.

g)zacieśnianie istniejących więzi pomiędzy Stronami na zasadzie solidarności i obopólnego interesu. W tym celu, zgodnie z prawami i zobowiązaniami Stron wynikającymi z WTO, Umowa przyczynia się do zacieśnienia stosunków handlowych i gospodarczych, wspiera nową dynamikę handlu pomiędzy Stronami poprzez stopniową, asymetryczną liberalizację handlu pomiędzy nimi oraz wzmacnia, rozszerza i pogłębia współpracę we wszystkich obszarach związanych z handlem i inwestycjami.

ZWAŻYWSZY, że państwa partnerskie EAC oraz UE i jej państwa członkowskie są zgodne co do tego, że ich współpraca gospodarcza i handlowa ma na celu przyczynienie się do płynnej i stopniowej integracji państw AKP z gospodarką światową, z uwzględnieniem ich wyborów politycznych oraz poziomów i priorytetów rozwoju, promując w ten sposób ich zrównoważony rozwój oraz przyczyniając się do eliminacji ubóstwa w państwach partnerskich EAC,

4.Ustęp 1 nie ma zastosowania do produktów objętych pozycją taryfową 1701 i 0803 0019 pochodzących z państw partnerskich EAC oraz dopuszczonych do obrotu we francuskich departamentach zamorskich. Niniejsze postanowienie obowiązuje przez okres dziesięciu (10) lat od daty wejścia w życie niniejszej Umowy. Okres ten zostaje przedłużony na kolejny okres dziesięciu (10) lat, chyba że Strony postanowią inaczej.

-- Do sprawdzania płytek lub urządzeń półprzewodnikowych, lub do sprawdzania fotomasek lub siatek stosowanych do produkcji urządzeń półprzewodnikowych

Przyrządy, aparatura i modele, przeznaczone do celów pokazowych (na przykład do nauczania lub na wystawach), nienadające się do innych zastosowań

- Urządzenia do mechanoterapii; aparatura do masażu; aparatura do testów psychotechnicznych

- Aparaty fotograficzne specjalnie zaprojektowane do fotografii podwodnej lub do aerofotogrametrii, do fotografii medycznej lub do badań chirurgicznych organów wewnętrznych; aparaty fotograficzne porównawcze do celów medycyny sądowej lub kryminologii

- Pozostałe jednostki pływające do przewozu towarów oraz pozostałe jednostki pływające do przewozu zarówno osób, jak i towarów

Pojemniki (włączając pojemniki do transportu cieczy) specjalnie skonstruowane i wyposażone do przewozu jednym lub więcej środkami transportu

- Maszyny i aparatura określone w uwadze 9 C do niniejszego działu

- Prasy do produkcji płyt wiórowych lub budowlanych płyt pilśniowych z drewna lub innych zdrewniałych materiałów oraz pozostałe maszyny do przerobu drewna lub korka

-- Do formowania lub bieżnikowania opon pneumatycznych, lub do formowania, lub innego kształtowania dętek

- Maszyny do formowania próżniowego i pozostałe maszyny do formowania termicznego

-- Maszyny do wytwarzania włókien optycznych i półproduktów do ich produkcji

- Pozostałe urządzenia do maszyn do automatycznego przetwarzania danych

- Przenośne maszyny do automatycznego przetwarzania danych, o masie nie większej niż 10 kg, składające się co najmniej z jednostki centralnej, klawiatury i monitora

Maszyny do pisania, inne niż drukarki objęte pozycją 8443; maszyny do redagowania tekstów

-- Do obrabiarek objętych pozycjami od 8456 do 8461

-- Do walcowania na gorąco lub kombinowane do walcowania na gorąco i na zimno

- Szafki meblowe, podstawy i obudowy maszyn do szycia oraz ich części; pozostałe części maszyn do szycia

- Igły do maszyn do szycia

Urządzenia do produkcji lub wykańczania filcu lub włóknin, w kawałkach lub w postaci kształtowej, włączając urządzenia do wyrobu kapeluszy filcowych; wzorniki kapelusznicze

-- Pozostałe, nadające się do podłączenia do maszyny do automatycznego przetwarzania danych lub do sieci

-- Maszyny, które wykonują dwie lub więcej funkcji drukowania, kopiowania lub transmisji telefaksowej, nadające się do podłączenia do maszyny do automatycznego przetwarzania danych lub do sieci

- Kafary do wbijania pali i urządzenia do wyciągania pali

- Wagi do porównywania ważonej masy z zadaną wartością stałą oraz wagi służące do podawania ustalonej masy materiału do worka lub innego pojemnika, włączając wagi zbiornikowe

- Pozostałe urządzenia do pakowania lub paczkowania (włączając urządzenia do pakowania termokurczliwego)

- Urządzenia do napełniania, zamykania, uszczelniania lub etykietowania butelek, puszek, pudełek, worków lub innych pojemników; urządzenia do kapslowania butelek, słoików, tubek i podobnych pojemników; maszyny do gazowania napojów

-- Do sporządzania gorących napojów lub do gotowania, lub podgrzewania potraw

- Maszyny i aparatura do rozdzielania izotopów oraz części do tych urządzeń (Euratom)

- Towary wymienione w uwadze 1 do podpozycji do niniejszego działu

- Preparaty żelowe przeznaczone do stosowania w medycynie lub weterynarii jako środki do smarowania części ciała podczas operacji chirurgicznych lub do badań lekarskich, lub jako środki poprawiające kontakt pomiędzy ciałem i instrumentami medycznymi

- Preparaty kontrastowe do badań rentgenowskich; odczynniki diagnostyczne przeznaczone do podawania pacjentom

- Sterylny katgut chirurgiczny, podobne sterylne materiały do zszywania chirurgicznego (włącznie ze sterylnymi wchłanialnymi nićmi chirurgicznymi lub dentystycznymi) oraz sterylne materiały przylepne do chirurgicznego zamykania ran; sterylna laminaria (listownica) i sterylne tampony z laminarii; sterylne absorpcyjne chirurgiczne lub dentystyczne środki tamujące krwawienie; sterylne chirurgiczne lub dentystyczne środki zapobiegające powstawaniu zrostów, nawet absorpcyjne

- Zawierające arsen, rtęć, tal lub ich mieszaniny, w rodzaju stosowanych do ekstrakcji arsenu lub tych metali, lub do produkcji ich związków chemicznych

- Aparatura i wyposażenie do automatycznego wywoływania filmów fotograficznych (włączając kinematograficzne), lub papieru fotograficznego, w zwojach, lub do automatycznego wykonywania odbitek z wywołanych filmów na zwojach papieru fotograficznego

- Lampy obrazowe do wyświetlania danych/grafiki, monochromatyczne; lampy obrazowe do wyświetlania danych/grafiki, kolorowe, z wielkością plamki mniejszą niż 0,4 mm

- Części i akcesoria w równym stopniu odpowiednie do stosowania do maszyn i urządzeń objętych dwiema lub więcej pozycjami od 8469 do 8472

- Maszyny do sortowania, składania, kopertowania lub banderolowania poczty, maszyny do otwierania, zamykania lub pieczętowania poczty oraz maszyny do przyklejania lub kasowania znaczków pocztowych

-- Części maszyn do wierceń lub do głębienia szybów objętych podpozycją 843041 lub 843049

- Wagi osobowe, włączając wagi do ważenia niemowląt; wagi do użytku domowego

-- Filtry do oleju lub paliwa do silników spalinowych

-- Nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do tłokowych silników spalinowych z zapłonem iskrowym

- Noże do papieru, otwieracze do listów, temperówki do ołówków i ostrza do nich

- Do urządzeń kuchennych lub do maszyn stosowanych w przemyśle spożywczym

- Narzędzia do wiercenia, inne niż do wiercenia w kamieniu

Narzędzia z dwóch lub więcej pozycji od 8202 do 8205, pakowane w zestawy do sprzedaży

- Obcinaki do rur, nożyce do prętów, przebijaki i podobne narzędzia

- Nożyce do żywopłotów, dwuręczne nożyce do pielęgnacji drzew i podobne nożyce dwuręczne

--- Siatka pleciona z włókna szklanego wykorzystywana do produkcji tarcz do cięcia i szlifowania

Taśmy do kapeluszy, podszewki, osłony, szkielety kapeluszy, ramy kapeluszy, daszki i paski pod brodę, do nakryć głowy

- Tekstylia, filc i tkaniny podbite filcem, powleczone, pokryte lub laminowane gumą, skórą wyprawioną lub innym materiałem, w rodzaju stosowanych do obić zgrzeblarskich i podobne materiały, w rodzaju stosowanych do innych celów technicznych, włącznie z taśmami wykonanymi z aksamitu impregnowanego gumą do pokrywania wrzecion tkackich (nawojów tkackich)

Knoty tkane, plecione lub dziane, z materiałów włókienniczych, do lamp, kuchenek, zapalniczek, świec lub tym podobnych; koszulki żarowe oraz dzianiny workowe do ich wyrobu, nawet impregnowane

Przędza z włókna ciągłego chemicznego (inna niż nici do szycia), pakowana do sprzedaży detalicznej

--- Tubki z tworzywa sztucznego do pakowania pasty do zębów, kosmetyków i podobnych produktów

Pierwiastki chemiczne domieszkowane do stosowania w elektronice, w postaci krążków, płytek lub podobnych postaciach; związki chemiczne domieszkowane, do stosowania w elektronice

- Preparaty do wytrawiania powierzchni metali; proszki i pasty do lutowania, lutowania twardego lub spawania, złożone z metalu i innych materiałów

Pasty modelarskie, włącznie z przeznaczonymi do zabawy dla dzieci; preparaty znane jako „wosk dentystyczny” lub jako „dentystyczny materiał formierski”, pakowane w zestawy, w opakowania do sprzedaży detalicznej lub w postaci płytek, podków, lasek lub podobnej formie; pozostałe preparaty do stosowania w dentystyce, na bazie gipsu (gipsu kalcynowanego lub siarczanu wapnia)

- Otoczaki, żwir, kamień pokruszony lub rozłupany, w rodzaju zwykle stosowanych jako kruszywo do betonu, jako tłuczeń drogowy lub do podsypki torów kolejowych lub inne kruszywa, gruby żwir i krzemień, nawet poddane obróbce cieplnej

- Puszki do pudru i tamponiki do nakładania kosmetyków lub preparatów toaletowych

Fajki do tytoniu (włączając cybuchy) oraz cygarniczki do papierosów lub cygar, oraz ich części

- Pędzle do farb olejnych, klejowych, lakierów lub podobne (inne niż pędzle objęte podpozycją 960330); poduszki i wałki, do malowania

- Pędzle artystyczne, pędzle do pisania oraz podobne pędzle do zastosowań kosmetycznych

- Pozostałe strzelby i karabinki sportowe, myśliwskie lub przeznaczone do strzelania do celu

- Pozostałe strzelby i karabinki sportowe, myśliwskie lub przeznaczone do strzelania do celu, włączając broń mającą przynajmniej jedną lufę gładką

- Anteny i reflektory anten wszelkich typów; części nadające się do stosowania do nich

- Zestawy i akcesoria do manicure lub pedicure (włączając pilniki do paznokci)

Datowniki, pieczęcie lub numeratory i tym podobne (włącznie z urządzeniami do drukowania lub tłoczenia etykiet), przeznaczone do obsługi ręcznej; ręczne wierszowniki oraz komplety do ręcznego drukowania takimi wierszownikami

-- Szczoteczki do zębów, włączając szczoteczki do protez dentystycznych

- Żyrandole, świeczniki i pozostałe elektryczne oprawy oświetleniowe, mocowane do sufitu lub do ściany, z wyłączeniem tych w rodzaju stosowanych do oświetlania otwartych przestrzeni publicznych lub dróg publicznych

Podwozia wyposażone w silniki, do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705

-- Obuwie sportowe; buty do tenisa, buty do koszykówki, pantofle gimnastyczne, buty treningowe i temu podobne

Zestawy składające się z tkaniny i przędzy, nawet z dodatkami, do wykonywania dywaników (mat), obić, haftowanej bielizny stołowej lub serwetek, lub podobnych artykułów włókienniczych, pakowane w opakowania do sprzedaży detalicznej

- Ścierki do podłogi, zmywaki, ścierki do kurzu oraz podobne ścierki do czyszczenia

- Okładki (inne niż do książek), teczki, okładki do akt

Papier do produkcji papieru toaletowego lub chusteczek higienicznych, ręczników lub pieluszek oraz podobny papier, w rodzaju stosowanego do celów gospodarczych lub sanitarnych, wata celulozowa i wstęgi, z włókien celulozowych, nawet krepowane, marszczone, tłoczone, perforowane, barwione powierzchniowo, z powierzchnią dekorowaną lub z nadrukiem, w zwojach lub arkuszach

- Paliwa płynne lub upłynnione, w pojemnikach, w rodzaju stosowanych do napełniania zapalniczek do papierosów lub podobnych, o pojemności nieprzekraczającej 300 cm³

- Produkty odpowiednie do stosowania jako kleje lub spoiwa, pakowane do sprzedaży detalicznej jako kleje lub spoiwa, nieprzekraczające 1 kg masy netto

- Pasty i proszki do czyszczenia i pozostałe preparaty do czyszczenia

- Pasty i podobne preparaty do nadwozi, inne niż pasty do polerowania metalu

- Organiczne produkty i preparaty powierzchniowo czynne, do mycia skóry, w płynie lub w postaci kremów i pakowane do sprzedaży detalicznej, nawet zawierające mydła

-- Tytoń do fajek wodnych wymieniony w uwadze 1 do podpozycji do niniejszego działu

UE przypomina zobowiązanie tych państw, które ustanowiły unię celną z UE, do ujednolicenia swoich systemów handlowych z systemem UE, a w przypadku niektórych państw – do zawarcia umów preferencyjnych z państwami, które podpisały umowy preferencyjne z UE.

US Trade and Development Agency

·Poprawa dostępu sektora prywatnego EAC do środków instytucji finansowych WE takich jak EBI, CRP i CTWROW

Dostęp do infrastruktury wodociągowej do potrzeb nawadniania w regionie EAC jest ograniczony

Stosunek wartości dodanej rybołówstwa do PKB został zwiększony do 13 %

Stosunek wartości dodanej rybołówstwa do PKB został zwiększony do 6 %

Stosunek wartości dodanej rybołówstwa do PKB został zwiększony do 4 %

· 60 % ludności ma dostęp do internetu, a około 90 % ludności to abonenci telefonów komórkowych

·40 % ludności ma dostęp do internetu, a około 75 % ludności to abonenci telefonów komórkowych

·20 % ludności ma dostęp do internetu, a około 60 % ludności to abonenci telefonów komórkowych

Wszystkie państwa partnerskie EAC są połączone światłowodami. Technologie informacyjno-komunikacyjne są jednak kosztowne i tylko około 13 % ludności ma dostęp do internetu, a około 50 % ludności to abonenci telefonów komórkowych

üok. 178 737 km dróg, z czego ok. 22 347 km to drogi utwardzone, a 156 390 km nieutwardzone (2011)

·Lepszy dostęp do jednostek sektora prywatnego na poziomie do 100 %

·Lepszy dostęp do jednostek sektora prywatnego na poziomie co najmniej 75 %

Realizacja tego projektu przyczyni się do wyeliminowania lub ograniczenia w dużym stopniu przypadków nielegalnych praktyk połowowych i do poprawy różnorodności biologicznej, zwiększenia połowów i dostaw ryb, prowadząc do wzrostu dochodów rządowych z tytułu działalności połowowej.

Z powodu wysokich kosztów budowy parku technologicznego, które będzie musiał ponieść rząd Rwandy, niezbędne jest rozważenie realizacji tego projektu w etapach, przez co jego wdrożenie może potrwać ponad 10 lat. Jeżeli dostępne będą odpowiednie fundusze, budowa parku technologicznego może zostać ukończona w połowie tego czasu (co zostanie odzwierciedlone w harmonogramach).

Nabyto 5000 akrów ziemi, które przeznaczono na budowę parku ICT, zatwierdzono plan centralny w odniesieniu do miasta technologicznego Konza, przeprowadzono procedurę zamówień publicznych w odniesieniu do głównego partnera odpowiedzialnego za dostawy, przyłączono do sieci elektrycznej biura znajdujące się na terenie budowy, budowa zapory Thwake jest w toku, dokonano 10 odwiertów, budowa pawilonu sprzedaży jest w toku, stworzono strefę buforową o promieniu 10 km, prowadzona jest budowa drogi dojazdowej oraz przeprowadzono ceremonię wbicia łopaty.

Budowa linii przesyłowej z Tanzanii do Kenii w celu zwiększenia dostaw energii elektrycznej do 2 torowej linii między Isinya i Namanga w krajowej sieci elektroenergetycznej Kenii (100 km, 400 kV)

Budowa linii przesyłowej z Ugandy do Kenii w celu zwiększenia dostaw energii elektrycznej do połączenia międzysystemowego Lessos – Tororo krajowej sieci elektroenergetycznej Kenii (127 km, 220 kV)

Projekt zakłada wzmocnienie, modernizację i budowę linii kolejowej z Tanga do Musoma z odgałęzieniem do jeziora Natron w Mto wa Mbu. Linia kolejowa połączy Ugandę z portem Tanga.

Rząd Tanzanii przeznaczył środki na finansowanie budowy łącznie 100 km dróg o nawierzchni bitumowej (50 km z Nyakanazi do Kasulu i 50 km z Kidahwe do Kasulu). Brakujący odcinek, w odniesieniu do którego nie podjęto zobowiązań dotyczących jego sfinansowania, wynosi 250 km. W ramach finansowania NEPAD – IPPF prowadzony jest obecnie przetarg na firmę konsultingową, która miałaby za zadanie przeprowadzić studium wykonalności oraz stworzyć szczegółowy projekt wykonawczy w odniesieniu do odcinka Kasulu – Nyakanazi (210 km) oraz studium wykonalności w odniesieniu do odcinka Kasulu – Mugina (45 km) (granica między Tanzanią a Burundi).

Remont został zakończony na odcinku od Simiyu/Mara Boarder do Musoma (85,5 km). Brakujący fragment, który nadal wymaga sfinansowania, to odcinek Nyanguge Simiyu/Mara Border (80 km). W czerwcu 2008 r. zakończono studium wykonalności, a szczegółowy projekt techniczny, finansowany ze środków UE, został ukończony w 2009 r.

Budowa odcinka Mombasa – Nairobi rozpoczęła się w listopadzie 2013 r. Odcinek ten finansowany jest głównie ze środków Exim Bank of China, a budowę realizuje przedsiębiorstwo China Road and Bridge Corporation (CRBC). - Studium wykonalności w odniesieniu do odcinka Nairobi – Malaba przeprowadzane jest przez przedsiębiorstwo China Communications Construction Company (CCCC) i ma zostać ukończone we wrześniu 2015 r. Wstępny projekt techniczny w odniesieniu do odcinka Malaba – Kampala został ukończony w sierpniu 2014 r. W marcu 2015 r. rząd Ugandy oraz przedsiębiorstwo China Harbour Engineering Company (CHEC) podpisały umowę dotyczącą budowy tego odcinka, włączając w to północną trasę do Gulu i Nimule. - Uganda i Sudan Południowy zaczęły wspólną realizację wstępnego projektu technicznego w odniesieniu do odcinka Tororo – Nimule – Juba. - Uganda i Rwanda rozpoczęły wspólną realizację wstępnego projektu technicznego w odniesieniu do odcinka Kampala – Kigali i jego odgałęzień, która ma zostać zakończona w październiku 2015 r. W trzech krajach rozpoczęto proces pozyskiwania środków finansowych.

Studium wykonalności dotyczące budowy linii kolejowej o standardowej szerokości toru na odcinku Isaka – Kigali/Keza – Gitega – Musongati zostało zakończone w ramach finansowania AfDB (2,80 mln USD). Studium wykonalności dotyczące modernizacji linii Dar – Isaka do standardowej szerokości toru zostało ukończone przez BNSF w ramach wspólnego finansowania USTDA i BNSF (0,9 mln USD). Szczegółowe badanie inżynieryjne w odniesieniu do całości linii kolejowej (Dar Es Salaam – Isaka – Kigali/Keza – Gitega – Musongati) zostanie zakończone w lutym 2013 r. w ramach finansowania AfDB (8,9 mln USD). Projekt był koordynowany przez sekretariat pod przewodnictwem Tanzanii, którego siedziba znajdowała się w Rwandzie. Ukończono studia wykonalności przeprowadzone przez DBI z Niemiec oraz BNSF z USA. Obecnie prowadzone jest szczegółowe badanie inżynieryjne, finansowane przez AfDB (8,9 mln USD), w celu wprowadzenia projektu do partnerstwa publiczno-prywatnego oraz podjęcia badania przedinwestycyjnego / studium wykonalności w odniesieniu do najbardziej priorytetowych prac. Oczekuje się, że projekt sprawozdania zostanie ukończony w grudniu 2012 r., a końcowe sprawozdanie w lutym 2013 r.

Szczegółowy projekt wykonawczy sporządzono w odniesieniu do odcinka od Kobero do Muyinga

Przeprowadzono nabór na doradcę transakcji (CPSC) do którego obowiązków należało wprowadzenie projektu do partnerstw publiczno-prywatnych i udzielenie pomocy w negocjacjach finansowych. Wystąpiono o zaproszenie do wyrażenia zainteresowania w lipcu 2015 r.

Studium wykonalności dotyczące budowy linii kolejowej o standardowej szerokości toru na trasie: Isaka – Kigali / Keza – Gitega – Musongati zostało ukończone w ramach finansowania AfDB (około 2,80 mln USD). Studium wykonalności dotyczące modernizacji linii Dar – Isaka do standardowej szerokości toru zostało ukończone przez BNSF w ramach wspólnego finansowania USTDA & BNSF (0,9 mln USD). Szczegółowa analiza prac inżynieryjnych w odniesieniu do całości linii kolejowej (na trasie: Dar es Salaam – Isaka – Kigali / Keza – Gitega – Musongati) została zakończona w listopadzie 2014 r. w ramach finansowania AfDB (8,9 mln USD). Projekt był koordynowany przez sekretariat pod przewodnictwem Tanzanii, którego siedziba znajdowała się w Rwandzie. Przeprowadzono nabór na doradcę transakcji (CPSC), do którego obowiązków należało wprowadzenie projektu do partnerstw publiczno-prywatnych i udzielenie pomocy w negocjacjach finansowych. Wystąpiono o zaproszenie do wyrażenia zainteresowania w lipcu 2015 r.

Projekt ten zwiększy wydajność portu w Dar es Salaam do odniesieniu do obsługi ruchu w Tanzanii i państwach sąsiadujących: Burundi, Rwandzie i Ugandzie.

Projekt kolejowy jest częścią projektu Tanga (Mwambani) – Arusha - Musoma – nowa linia kolejowa i transport morski w Kampala, który również posiada wymiar morski, prowadząc do budowy nowych portów o wysokiej przepustowości w Mwambani – Tanga, Musomie i Kampali. Linia połączy korytarz rozwojowy Tanga z trasą międzynarodową i zwiększy możliwości w zakresie handlu transgranicznego z sąsiednimi państwami. Linia kolejowa będzie wykorzystywana do transportu produktów rolnictwa i leśnictwa, sody bezwodnej, fosforanów i innych produktów mineralnych na odpowiednie rynki. Projekt umożliwi również korzystanie z ogromnych złoży niklu, które odkryto w Dutwie, około 100 km na wschód od Mwanza, i ogromnych złoży sody kalcynowanej położonych niedaleko jeziora Natron.

Ukończono studia wykonalności zarówno w odniesieniu do Mombasy, jak i Dar. W Mombasie proces nabycia gruntów znajduje się na końcowym etapie, natomiast w Dar es Salaam jeszcze go nie rozpoczęto.

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 11.2.2016 COM(2016) 64 final ZAŁĄCZNIK do wniosku w sprawie decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy o partnerstwie gospodarczym (UPG) między państwami partnerskimi Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej (EAC), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony



PROTOKÓŁ 1 i 2 PROTOKÓŁ 1 W SPRAWIE DEFINICJI POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE” ORAZ METOD WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ Spis treści TYTUŁ I: Postanowienia ogólne ARTYKUŁ 1. Definicje TYTUŁ II: Definicja pojęcia „produkty pochodzące” ARTYKUŁY 2. Wymogi ogólne 3. Obróbka lub przetwarzanie materiałów, których przywóz do UE podlega na podstawie KNU traktowaniu bezcłowemu i bezkontyngentowemu. 4. Kumulacja w państwach partnerskich EAC 5. Kumulacja w UE 6. Kumulacja z innymi państwami korzystającymi z bezcłowego i bezkontyngentowego dostępu do rynku UE 7. Produkty całkowicie uzyskane 8. Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu 9. Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie 10. Jednostka kwalifikacyjna 11. Akcesoria, części zapasowe i narzędzia 12. Zestawy 13. Elementy neutralne TYTUŁ III: Wymogi terytorialne ARTYKUŁY 14. Zasada terytorialności 15. Zakaz wprowadzania zmian 16. Wystawy TYTUŁ IV: Dowód pochodzenia ARTYKUŁY 17. Wymogi ogólne 18. Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR 1 19. Świadectwa przewozowe EUR 1 wystawiane z mocą wsteczną 20. Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR 1 21. Wystawianie świadectw przewozowych EUR 1 na podstawie dowodu pochodzenia wystawionego lub sporządzonego uprzednio 22. Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia 23. Upoważniony eksporter 24. Termin ważności dowodu pochodzenia 25. Przedkładanie dowodów pochodzenia 26. Przywóz partiami 27. Zwolnienie z obowiązku przedłożenia dowodu pochodzenia 28. Procedura informacyjna do celów kumulacji 29. Dokumenty uzupełniające 30. Przechowywanie dowodów pochodzenia i dokumentów uzupełniających 31. Niezgodności i błędy formalne 32. Kwoty wyrażone w euro TYTUŁ V: Uzgodnienia dotyczące współpracy administracyjnej ARTYKUŁY 33. Warunki administracyjne jakie muszą spełniać produkty, aby możliwe było korzystanie z niniejszej Umowy 34. Powiadamianie organów celnych 35. Metody współpracy administracyjnej 36. Weryfikacja dowodów pochodzenia 37. Weryfikacja deklaracji dostawców 38. Rozstrzyganie sporów 39. Kary 40. Odstępstwa

TYTUŁ VI: Ceuta i Melilla ARTYKUŁ 41. Warunki specjalne TYTUŁ VII: Postanowienia końcowe ARTYKUŁY 42. Przegląd i stosowanie reguł pochodzenia 43. Zmiany w protokole 44. Załączniki 45. Wdrożenie protokołu ZAŁĄCZNIKI ZAŁĄCZNIK I DO PROTOKOŁU 1: UWAGI WPROWADZAJĄCE DO WYKAZU W ZAŁĄCZNIKU II ZAŁĄCZNIK II DO PROTOKOŁU 1: WYKAZ PROCESÓW OBRÓBKI LUB PRZETWORZENIA, KTÓRYM NALEŻY PODDAĆ MATERIAŁY NIEPOCHODZĄCE, ABY WYTWORZONY PRODUKT MÓGŁ UZYSKAĆ STATUS POCHODZENIA ZAŁĄCZNIK III DO PROTOKOŁU 1: FORMULARZ ŚWIADECTWA PRZEWOZOWEGO ZAŁĄCZNIK IV DO PROTOKOŁU 1: DEKLARACJA POCHODZENIA ZAŁĄCZNIK V A DO PROTOKOŁU 1: DEKLARACJA DOSTAWCY DOTYCZĄCA PRODUKTÓW POSIADAJĄCYCH PREFERENCYJNY STATUS POCHODZENIA ZAŁĄCZNIK V B DO PROTOKOŁU 1: DEKLARACJA DOSTAWCY DOTYCZĄCA PRODUKTÓW NIEPOSIADAJĄCYCH PREFERENCYJNEGO STATUSU POCHODZENIA ZAŁĄCZNIK V C DO PROTOKOŁU 1: DŁUGOTERMINOWA DEKLARACJA DOSTAWCY DOTYCZĄCA PRODUKTÓW POSIADAJĄCYCH PREFERENCYJNY STATUS POCHODZENIA, KTÓRA MOŻE ZOSTAĆ WYKORZYSTANA WYŁĄCZNIE DO CELÓW KUMULACJI ZGODNIE Z ART. 28 UST. 6. ZAŁĄCZNIK V D DO PROTOKOŁU 1: DŁUGOTERMINOWA DEKLARACJA DOSTAWCY DOTYCZĄCA PRODUKTÓW NIEPOSIADAJĄCYCH PREFERENCYJNEGO STATUSU POCHODZENIA, KTÓRA MOŻE ZOSTAĆ WYKORZYSTANA WYŁĄCZNIE DO CELÓW KUMULACJI ZGODNIE Z ART. 28 UST. 6. ZAŁĄCZNIK VI DO PROTOKOŁU 1: DOKUMENT INFORMACYJNY ZAŁĄCZNIK VII DO PROTOKOŁU 1: FORMULARZ WNIOSKU O ODSTĘPSTWO ZAŁĄCZNIK VIII DO PROTOKOŁU 1 KRAJE I TERYTORIA ZAMORSKIE ZAŁĄCZNIK IX DO PROTOKOŁU 1: PRODUKTY, DO KTÓRYCH PO DNIU 1 PAŹDZIERNIKA 2015 R. STOSUJE SIĘ POSTANOWIENIA O KUMULACJI OKREŚLONE W ART. 4 ZAŁĄCZNIK X DO PROTOKOŁU 1: SZABLON DOTYCZĄCY WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA KSIĘSTWA ANDORY WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA REPUBLIKI SAN MARINO TYTUŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE ARTYKUŁ 1 Definicje Do celów niniejszego protokołu: a)„AKP” oznacza państwa Afryki, Karaibów i Pacyfiku; b)„działy” i „pozycje” oznaczają działy i czterocyfrowe pozycje stosowane w nomenklaturze stanowiącej zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów, zwany w niniejszym protokole „zharmonizowanym systemem” lub „HS”; c)„klasyfikowany” odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału do poszczególnej pozycji; d)„UE” oznacza Unię Europejską; e)„przesyłka” oznacza produkty, które są albo łącznie wysłane od jednego eksportera do jednego odbiorcy albo objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od eksportera do odbiorcy albo, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą;

f)„wartość celna” oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 roku (Porozumienie Światowej Organizacji Handlu w sprawie ustalania wartości celnej); g)„cena ex-works” oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works wytwórcy w UE lub państwie partnerskim EAC, w którego zakładzie przeprowadzono ostatnią obróbkę lub przetwarzanie, przy czym cena ta obejmuje sumę wartości wszystkich użytych materiałów oraz innych kosztów związanych z produkcją, pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu. W przypadku gdy cena faktycznie zapłacona nie odzwierciedla wszystkich kosztów związanych z wytworzeniem produktu, które zostały rzeczywiście poniesione w państwie korzystającym, cena ex-works oznacza sumę wszystkich tych kosztów pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu. Na potrzeby poprzednich liter w przypadku, gdy ostatnia obróbka lub przetworzenie zostało zlecone wytwórcy, pojęcie „wytwórcy” odnosi się do przedsiębiorstwa, które zatrudniło podwykonawcę; h)„eksporter” oznacza każdą osobę prawna lub fizyczną, która dokonuje wywozu towarów na terytorium państwa partnerskiego EAC lub Unii Europejskiej oraz może udowodnić pochodzenie towarów, niezależnie od tego czy osoba ta jest wytwórcą i czy sama dokonuje formalności związanych z wywozem; i)„towary” oznaczają zarówno materiały, jak i produkty; j)„wytwarzanie” oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetworzenia łącznie z montażem i operacjami szczególnymi; k)„materiał” oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itd., użyte do wytworzenia produktu; l)„materiały niepochodzące” oznaczają materiały, które nie kwalifikują się jako pochodzące w ramach niniejszego protokołu; m)„produkt” oznacza wytwarzany produkt, nawet jeśli jest on przeznaczony do użycia w innym procesie wytwarzania; n)„producent” obejmuje m.in.: przedsiębiorstwo górnicze, wytwórcze lub rolne lub każdego indywidualnego hodowcę lub rzemieślnika; o)„wartość materiałów” oznacza wartość celną wykorzystywanych materiałów niepochodzących z chwilą ich przywozu lub, jeśli nie jest ona znana i nie może być ustalona, pierwszą ustaloną cenę zapłaconą za materiały w Unii Europejskiej lub w państwach partnerskich EAC; p)„wartość dodana” oznacza cenę ex-works produktu gotowego pomniejszoną o wartość celną każdego z zawartych materiałów przywiezionych z państw trzecich lub, gdy wartość celna przywiezionego materiału nie jest znana lub nie może być ustalona, pierwszą ustaloną cenę zapłaconą za materiały w Unii Europejskiej lub w jednym z państw partnerskich EAC; q)„terytoria” obejmują wody terytorialne; r)„KTZ” oznacza kraje i terytoria zamorskie określone w załączniku VIII; s)„cła konwencyjne” oznaczają stawki systemu klauzuli najwyższego uprzywilejowania stosowane wobec towarów przywiezionych z państw trzecich; takie cła konwencyjne wykluczają zawieszenia ceł autonomicznych i kontyngenty taryfowe WTO; t) „deklaracja pochodzenia” to oświadczenie sporządzone przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub jakimkolwiek innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować; tekst deklaracji pochodzenia zamieszczony jest w załączniku IV; u)„pozostałe państwa AKP” to wszystkie państwa AKP z wyjątkiem państw partnerskich EAC; v)„niniejsza Umowa” oznacza Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami partnerskimi Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej (EAC), z drugiej strony. TYTUŁ II

DEFINICJA POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE” ARTYKUŁ 2 Wymogi ogólne 1.Do celów niniejszej Umowy następujące produkty uważa się za pochodzące z Unii Europejskiej: a)produkty w całości uzyskane w UE w rozumieniu art. 7 niniejszego protokołu; b)produkty uzyskane w UE zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem, że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w UE w rozumieniu art. 8. 2.Do celów niniejszej Umowy następujące produkty uznaje się za pochodzące z państwa partnerskiego EAC: a)produkty w całości uzyskane w państwie partnerskim EAC w rozumieniu art. 7 niniejszego protokołu; b)produkty uzyskane w państwie partnerskim EAC zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem, że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w tym państwie partnerskim EAC w rozumieniu art. 8. ARTYKUŁ 3 Obróbka lub przetwarzanie materiałów, których przywóz do Unii Europejskiej podlega na podstawie KNU traktowaniu bezcłowemu i bezkontyngentowemu 1.Nie naruszając postanowień art. 2 ust. 2 materiały niepochodzące, które są przywożone do Unii Europejskiej na warunkach bezcłowych w zastosowaniu konwencjonalnych stawek systemu klauzuli najwyższego uprzywilejowania, zgodnie ze wspólną taryfą celną, uważa się za materiały pochodzące z państwa EAC, jeżeli są włączone do produktu tam uzyskanego. Nie jest niezbędne poddanie takich materiałów wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, pod warunkiem jednak, że zostały one poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającemu poza zakres czynności określonych w art. 9 ust. 1. 2.Świadectwa przewozowe EUR 1 (pole 7) lub deklaracje pochodzenia wydane zgodnie z ust. 1 zawierają następujące sformułowanie: „W zastosowaniu art. 3 ust. 1 protokołu 1 do umowy o partnerstwie gospodarczym UE-EAC”. 3.Unia Europejska powiadamia corocznie Komitet Specjalny ds. Celnych i Ułatwień w Handlu, o którym mowa w art. 29 niniejszej Umowy i zwany dalej „Komitetem”, o wykazie materiałów, do których mają zastosowanie postanowienia niniejszego artykułu. 4.Kumulacja przewidziana w niniejszym artykule nie ma zastosowania do materiałów: a)które przy przywozie do UE podlegają cłom antydumpingowym lub wyrównawczym, jeżeli pochodzą z państwa objętego tymi cłami antydumpingowymi lub wyrównawczymi; b)które są sklasyfikowane w podpozycjach systemu zharmonizowanego, który obejmuje również inne ośmiocyfrowe pozycje taryfowe niepodlegające bezcłowemu traktowaniu w zastosowaniu konwencjonalnych stawek systemu klauzuli najwyższego uprzywilejowania zgodnie ze wspólną taryfą celną. ARTYKUŁ 4 Kumulacja w państwach partnerskich EAC 1.Nie naruszając postanowień art. 2 ust. 2 produkty uważa się za pochodzące z państwa partnerskiego EAC, jeśli zostały tam wyprodukowane, zawierając materiały pochodzące z UE, materiały pochodzące z innego państwa AKP, które podlegają traktowaniu bezcłowemu i bezkontyngentowemu przy przywozie do UE, materiały pochodzące z KTZ lub z innych państw partnerskich EAC, pod warunkiem że obróbka lub przetworzenie przeprowadzone w tym państwie partnerskim EAC wykraczają poza czynności, o których mowa w art. 9 ust. 1. Poddawanie takich materiałów wystarczającej obróbce lub przetworzeniu nie jest konieczne.

2.Gdy obróbka lub przetworzenie dokonane w państwach partnerskich EAC nie wykraczają poza czynności, o których mowa w art. 9 ust. 1, uzyskany produkt uważa się za pochodzący z tych państw partnerskich EAC tylko, gdy wartość tam dodana jest wyższa od wartości użytych materiałów pochodzących z dowolnego innego państwa lub terytorium. W przeciwnym wypadku uzyskany produkt uznaje się za pochodzący z państwa lub terytorium, które dostarczyły największej wartości materiały użyte w procesie wytwarzania produktu końcowego. Pochodzenie materiałów pochodzących z pozostałych państw AKP lub z KTZ ustala się zgodnie z regułami pochodzenia stosowanymi w ramach umów preferencyjnych UE z tymi państwami i terytoriami oraz zgodnie z postanowieniami art. 28. 3.W przypadku materiałów określonych w ust. 1 oraz nie naruszając postanowień art. 2 ust. 2 lit. b) obróbkę lub przetworzenie przeprowadzone w UE, w innych państwach partnerskich EAC, w innych państwach AKP lub w KTZ uznaje się za przeprowadzone w państwie partnerskim EAC, gdy wyprodukowane produkty poddaje się dalszej obróbce lub przetworzeniu w tym państwie partnerskim EAC. Gdy obróbka lub przetworzenie dokonane w państwie EAC nie wykraczają poza czynności, o których mowa w art. 9 ust. 1, uzyskany produkt uważa się za pochodzący z tego państwa EAC tylko, gdy wartość tam dodana jest wyższa od wartości materiałów użytych w dowolnym innym państwie lub terytorium. W przeciwnym wypadku uzyskany produkt uznaje się za pochodzący z państwa lub terytorium, które dostarczyły największej wartości materiały użyte do produkcji. Pochodzenie produktu końcowego ustala się zgodnie z regułami pochodzenia określonymi w niniejszym protokole oraz zgodnie z postanowieniami art. 28. 4.UE powiadamia Komitet Specjalny ds. Celnych i Ułatwień w Handlu, o którym mowa w art. 29 niniejszej Umowy, o wykazie materiałów, do których nie ma zastosowania kumulacja przewidziana w ust. 1 i 3. Po powiadomieniu każda Strona upublicznia wymieniony wykaz zgodnie ze swoimi wewnętrznymi procedurami. 5.Do celów wdrożenia kumulacji między państwami partnerskimi EAC, innymi państwami objętymi umową o partnerstwie gospodarczym (państwa UPG) i KTZ, jak wskazano w innych umowach o partnerstwie gospodarczym i decyzji w sprawie KTZ, UE i państwa partnerskie EAC dostarczające materiałów nawiązują współpracę administracyjną z innymi państwami lub terytoriami, o których mowa w niniejszym artykule, zgodnie z warunkami ustalonymi w tytule V niniejszego protokołu. 6.Kumulacja przewidziana w niniejszym artykule może być wyłącznie stosowana pod warunkiem, że wszystkie państwa i terytoria zaangażowane w uzyskanie statusu pochodzenia podjęły wzajemne zobowiązanie, korzystając z szablonu wskazanego w załączniku X, które to zobowiązanie gwarantuje właściwe wykonanie postanowień niniejszego artykułu oraz zawiera odniesienie do stosowania odpowiednich dowodów pochodzenia: (i)aby przestrzegać postanowień niniejszego artykułu i zapewnić z nim zgodność; (ii)aby nawiązać współpracę administracyjną niezbędną do zapewnienia prawidłowego wykonania niniejszego artykułu i jego postanowień w sprawie kumulacji w odniesieniu do UE i między zaangażowanymi państwami i terytoriami; (iii)Sekretariat państw EAC UPG lub inny właściwy organ reprezentujący państwa lub terytoria będące sygnatariuszami zobowiązania powiadomił Komisję UE o tych zobowiązaniach. 7.Kumulacji przewidzianej w niniejszym artykule nie można stosować w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku IX. Nie naruszając postanowień niniejszego ustępu kumulację przewidzianą w niniejszym artykule można stosować dopiero po 1 października 2015 r. w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku IX w przypadku, gdy materiały użyte do produkcji tych produktów są materiałami pochodzącymi z innego państwa AKP lub zostały tam poddane procesom obróbki lub przetworzenia. 8.Kumulacja przewidziana w niniejszym artykule nie ma zastosowania do materiałów: a)są objęte pozycjami 1604 i 1605 systemu zharmonizowanego i pochodzą z państw Pacyfiku, które podpisały umowę o partnerstwie gospodarczym zgodnie z art. 6 ust. 6 protokołu II Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej; b)są objęte pozycjami 1604 i 1605 systemu zharmonizowanego i pochodzą z państw Pacyfiku, które podpisały umowę o partnerstwie gospodarczym zgodnie z dowolnym postanowieniem przyszłej ogólnej umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a państwami Pacyfiku; ARTYKUŁ 5 Kumulacja w Unii Europejskiej 1.Nie naruszając postanowień art. 2 ust. 1 produkty uważa się za pochodzące z UE, jeśli zostały tam wyprodukowane, zawierając materiały pochodzące z państwa partnerskiego EAC, z innych państw AKP, z którymi UE podpisała umowę o partnerstwie gospodarczym, lub z KTZ, pod warunkiem że obróbka lub przetworzenie przeprowadzone we Unii Europejskiej wykracza poza czynności, o których mowa w art. 9 ust. 1. Poddawanie takich materiałów wystarczającej obróbce lub przetworzeniu nie jest konieczne. Gdy obróbka lub przetworzenie dokonane w Unii Europejskiej nie wykraczają poza czynności, o których mowa w art. 9 ust. 1, wyprodukowany produkt uważa się za pochodzący z UE tylko wtedy, gdy wartość tam dodana jest wyższa od wartości użytych materiałów pochodzących z któregokolwiek spośród pozostałych państw lub terytoriów, o których mowa w ust. 1. W przeciwnym wypadku uzyskany produkt uznaje się za pochodzący z państwa lub terytorium, które dostarczyły największej wartości materiały pochodzące użyte do produkcji w UE. Pochodzenie materiałów pochodzących z pozostałych państw AKP, z którymi UE podpisała umowę o partnerstwie gospodarczym, lub z KTZ ustala się zgodnie z regułami pochodzenia stosowanymi w ramach umów preferencyjnych UE z tymi państwami i terytoriami oraz zgodnie z postanowieniami art. 28.

2.Nie naruszając postanowień art. 2 ust. 1 lit. b) obróbkę i przetworzenie przeprowadzone w państwie partnerskim EAC, w innych państwach AKP, z którymi UE podpisała umowę o partnerstwie gospodarczym, lub w KTZ uznaje się za przeprowadzone w UE, gdy uzyskane tam produkty poddaje się dalszej obróbce lub przetworzeniu. 3.Gdy obróbka lub przetworzenie dokonane w UE nie wykraczają poza czynności, o których mowa w art. 9 ust. 1, uzyskany produkt uważa się za pochodzący z UE tylko wtedy, gdy wartość tam dodana jest wyższa od wartości materiałów użytych w dowolnym innym państwie lub terytorium. W przeciwnym wypadku uzyskany produkt uznaje się za pochodzący z państwa lub terytorium, które dostarczyły największej wartości materiały użyte do produkcji. 4.Pochodzenie produktu końcowego ustala się zgodnie z regułami pochodzenia określonymi w niniejszym protokole oraz zgodnie z postanowieniami art. 28. Kumulacja przewidziana w niniejszym artykule ma zastosowanie wyłącznie, gdy spełnione są następujące warunki: a)wszystkie państwa lub terytoria zaangażowane w uzyskanie statusu pochodzenia oraz państwo przeznaczenia zawarły umowę lub uzgodnienie w sprawie współpracy administracyjnej, które zapewniają właściwe wykonanie postanowień niniejszego artykułu oraz zawierają odniesienie do stosowania odpowiednich dowodów pochodzenia; b)UE, za pośrednictwem Sekretariatu EAC, przekazuje państwom partnerskim EAC szczegółowe informacje dotyczące umów w sprawie współpracy administracyjnej z innymi państwami lub terytoriami wymienionymi w niniejszym artykule. Komisja Europejska publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C), a państwa partnerskie EAC publikują zgodnie z ich własnymi procedurami datę, od której można stosować kumulację przewidzianą w niniejszym artykule wobec tych państw lub terytoriów wymienionych w niniejszym artykule, które spełniły niezbędne warunki. 5.Kumulacja przewidziana w niniejszym artykule nie ma zastosowania do materiałów: a)są objęte pozycjami 1604 i 1605 systemu zharmonizowanego i pochodzą z państw Pacyfiku, które podpisały umowę o partnerstwie gospodarczym zgodnie z art. 6 ust. 6 protokołu II Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej; b)są objęte pozycjami 1604 i 1605 systemu zharmonizowanego i pochodzą z państw Pacyfiku, zgodnie z dowolnym postanowieniem przyszłej ogólnej umowy o partnerstwie gospodarczym między UE, a państwami AKP regionu Pacyfiku; ARTYKUŁ 6 Kumulacja z innymi państwami korzystającymi z bezcłowego i bezkontyngentowego dostępu do rynku UE 1.Nie naruszając postanowień art. 2 ust. 2 materiały pochodzące z państw i terytoriów, które: a)korzystają ze „Szczególnego rozwiązania dotyczącego krajów najsłabiej rozwiniętych” ogólnego systemu preferencji; b)korzystają z bezcłowego i bezkontyngentowego dostępu do rynku UE w ramach ogólnych przepisów ogólnego systemu preferencji taryfowych; są uznawane za materiały pochodzące z państwa partnerskiego EAC, jeżeli są włączone do produktu tam uzyskanego. Nie jest niezbędne poddanie takich materiałów wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, pod warunkiem jednak, że zostały one poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającemu poza zakres czynności określonych w art. 9 ust. 1. Jeżeli dany produkt, w którym zawarte są takie materiały, zawiera również materiały niepochodzące, musi on zostać poddany wystarczającej obróbce lub przetworzeniu zgodnie z postanowieniami art. 8, aby mógł zostać uznany za pochodzący państwa partnerskiego EAC. 1.1.Pochodzenie materiałów z danych państw lub terytoriów ustala się zgodnie z regułami pochodzenia mającymi zastosowanie w ramach umów preferencyjnych między UE a tymi państwami i terytoriami oraz zgodnie z postanowieniami art. 28. 1.2.Kumulacja przewidziana w niniejszym ustępie nie ma zastosowania do: a)materiałów, które przy przywozie do UE podlegają cłom antydumpingowym lub wyrównawczym, jeżeli pochodzą z państwa objętego tymi cłami antydumpingowymi lub wyrównawczymi; b)materiałów sklasyfikowanych w podpozycjach systemu zharmonizowanego, który obejmuje również inne ośmiocyfrowe pozycje taryfowe niepodlegające bezcłowemu traktowaniu w zastosowaniu ustaleń wskazanych w ust. 1; c)produktów z tuńczyka sklasyfikowanych w systemie zharmonizowanym w dziale 3, dla których cła są zawieszone zgodnie z ogólnymi rozwiązaniami ogólnego systemu preferencji UE;

d)produktów, dla których preferencje taryfowe zostały usunięte wskutek zniesienia preferencji, tymczasowego wycofania lub klauzul ochronnych zgodnie z ogólnymi rozwiązaniami ogólnego systemu preferencji UE. 2.Na wniosek państwa partnerskiego EAC, nie naruszając postanowień art. 2 oraz po spełnieniu wymogów określonych w ust. 2.1, 2.2 i 5, materiały pochodzące z państw i terytoriów korzystających z umów lub porozumień przewidujących bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp do rynku Unii Europejskiej uznaje się za materiały pochodzące z państwa partnerskiego EAC. Wniosek taki przedkładany jest przez państwo partnerskie EAC do UE, która podejmuje decyzję w sprawie wniosku zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi. Kumulacja obowiązuje tak długo, jak długo spełnione są wymienione wymogi. Nie jest niezbędne poddanie takich materiałów wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, pod warunkiem jednak, że zostały one poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającemu poza zakres czynności określonych w art. 9 ust. 1. 2.1.Pochodzenie materiałów z danych państw lub terytoriów ustala się zgodnie z regułami pochodzenia mającymi zastosowanie w ramach umów lub uzgodnień preferencyjnych między UE a tymi państwami i terytoriami oraz zgodnie z postanowieniami art. 28. 2.2.Kumulacja przewidziana w niniejszym ustępie nie ma zastosowania do materiałów: a)które objęte są działami 1 do 24 systemu zharmonizowanego lub są wymienione w wykazie produktów zawartym w załączniku 1 pkt 1 ppkt (ii) do Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego w Układzie GATT z 1994 r.; b)które przy przywozie do UE podlegają cłom antydumpingowym lub wyrównawczym, jeżeli pochodzą z państwa objętego tymi cłami antydumpingowymi lub wyrównawczymi; c)sklasyfikowanych w podpozycjach systemu zharmonizowanego, który obejmuje również inne ośmiocyfrowe pozycje taryfowe niepodlegające bezcłowemu traktowaniu w zastosowaniu umów lub uzgodnień wskazanych w ust. 2; d)które w ramach jakiejkolwiek umowy o wolnym handlu zawartej między UE i państwem trzecim podlegają środkom ochrony handlu lub innym środkom uniemożliwiającym takim produktom bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp do UE. 3.UE powiadamia corocznie Komitet o wykazie materiałów i państw, do których mają zastosowanie ust. 1 i 2. Państwa partnerskie EAC powiadamiają co kwartał Komisję Europejską o materiałach, w odniesieniu do których zastosowano kumulację zgodnie z ust. 1 i 2. 4.Świadectwa przewozowe EUR 1 lub deklaracje pochodzenia wydane zgodnie z ust. 1 i 2 zawierają następujące sformułowanie (pole 7): „W zastosowaniu art. 6 ust. 1 lub 6 ust. 2 protokołu 1 do umowy o partnerstwie gospodarczym UE-EAC”. 5.Kumulacja przewidziana w ust. 1 i 2 ma zastosowanie wyłącznie, gdy spełnione są następujące warunki: a)wszystkie państwa i terytoria zaangażowane w uzyskanie statusu pochodzenia zawarły między sobą umowę lub uzgodnienie w sprawie wzajemnej współpracy administracyjnej, korzystając z szablonu wskazanego w załączniku X, które zapewniają właściwe wykonanie postanowień niniejszego artykułu oraz zawierają odniesienie do stosowania odpowiednich dowodów pochodzenia; b)państwo lub państwa partnerskie EAC, za pośrednictwem Komisji Europejskiej, przekazują UE szczegółowe informacje dotyczące umów lub uzgodnień w sprawie współpracy administracyjnej z innymi państwami lub terytoriami wymienionymi w niniejszym artykule. Komisja Europejska publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) datę, od której kumulacja przewidziana w niniejszym artykule może być stosowana w państwach i na terytoriach wyszczególnionych w niniejszym artykule, które spełniły konieczne wymogi. ARTYKUŁ 7 Produkty całkowicie uzyskane 1.Za całkowicie uzyskane w państwie partnerskim EAC lub w UE uważa się: a)produkty mineralne wydobyte z ich ziemi lub z ich dna morskiego; b)owoce i produkty roślinne tam zebrane; c)żywe zwierzęta tam urodzone i wyhodowane;

d)produkty pochodzące od żywych zwierząt tam wyhodowanych; e)produkty pochodzące od ubitych zwierząt tam urodzonych i wyhodowanych; f)(i)produkty uzyskane przez polowanie lub połowy tam przeprowadzone; (ii)produkty akwakultury, w tym marikultury, w przypadkach, gdy ryby tam się urodziły i dorastały; g)produkty rybołówstwa morskiego oraz inne produkty pozyskane z morza poza wodami terytorialnymi państw partnerskich EAC lub UE przez ich statki; h)produkty wytworzone na pokładzie ich statków-przetwórni wyłącznie z produktów określonych w lit. f); i)używane artykuły tam zebrane, pod warunkiem, że takie towary nadają się tylko do odzyskiwania surowców; j) odpady i złom powstające w wyniku działalności wytwórczej tam przeprowadzonej; k)produkty wydobyte z dna morskiego lub podglebia poza ich wodami terytorialnymi, pod warunkiem, że mają wyłączne prawa do eksploatacji tego dna lub podglebia; l)towary wytworzone tam wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a) do j). 2.Określenia „ich statki” i „ich statki-przetwórnie” użyte w ust. 1 lit. g) i h) odnoszą się tylko do statków i statków-przetwórni: a)które są wpisane do rejestru w państwie członkowskim UE, państwie partnerskim EAC lub w KTZ; b)które pływają pod banderą państwa członkowskiego UE, państwa partnerskiego EAC lub KTZ; c)które spełniają jeden z poniższych warunków: (i)są przynajmniej w 50 % własnością obywateli państwa członkowskiego UE, państwa partnerskiego EAC lub KTZ; lub (ii)należą do przedsiębiorstw –których główna siedziba lub główne miejsce prowadzenia działalności znajdują się w państwie członkowskim UE, w państwie partnerskim EAC lub w KTZ; oraz –które są przynajmniej w 50 % własnością państwa członkowskiego UE, państwa partnerskiego EAC lub KTZ, podmiotów publicznych lub obywateli tego państwa. 3.Niezależnie od postanowień zawartych w ust. 2, na wniosek państwa partnerskiego EAC UE uznaje statki czarterowane lub dzierżawione przez podmioty gospodarcze takiego państwa partnerskiego EAC za „ich statki” podczas realizowania połowów, pod warunkiem że

a)pływają pod banderą państwa partnerskiego EAC; oraz b)państwo partnerskie EAC dało UE możliwość negocjowania umowy dotyczącej rybołówstwa, a UE nie skorzystała z tej możliwości; oraz c)przynajmniej 50 % załogi, a także kapitan i zatrudnieni oficerowie są obywatelami państw stron Umowy lub KTZ; oraz d)ryby są rozładowywane i przetwarzane w państwie partnerskim EAC; oraz e)działania podjęte w ramach tego ustępu mają na celu nadwyżki wskazane w ekspertyzach naukowych udostępnionych w ramach IOTC przez odpowiednie międzynarodowe, regionalne lub krajowe organy; oraz f)umowa o czarterowanie lub dzierżawę została przyjęta przez Komitet jako oferująca właściwe szanse rozwoju możliwości państwa partnerskiego EAC do realizowania połowów we własnym zakresie, w szczególności jako nakładająca na państwo partnerskie EAC odpowiedzialność za zarządzanie statkiem oddanym do jego dyspozycji w zakresie żeglugi morskiej oraz handlu przez znaczny przedział czasu. 4.Wymogi określone w ust. 2 mogą być spełnione w UE, w różnych państwach partnerskich EAC, w KTZ lub państwach objętych inną umową o partnerstwie gospodarczym, o ile zaangażowane państwa korzystają z kumulacji zgodnie z art. 4 i 5. W takim przypadku produkty uważa się za pochodzące z państwa, pod którego banderą pływa statek lub statek-przetwórnia zgodnie z ust. 2 lit. b). Wymienione wymogi mają zastosowanie wobec KTZ i państw objętych inną umową o partnerstwie gospodarczym pod warunkiem, że spełniono postanowienia art. 4 ust. 3. ARTYKUŁ 8 Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu 1.Do celów stosowania art. 2 produkty, które nie są całkowicie uzyskane, są uważane za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu wtedy, gdy spełnione są warunki określone w załączniku II. 2.Warunki, o których mowa w powyższym ust. 1, wskazują, w odniesieniu do wszystkich produktów objętych niniejszą Umową, na obróbkę lub przetworzenie, którym muszą zostać poddane materiały niepochodzące, użyte przy wytwarzaniu, i które są stosowane wyłącznie w odniesieniu do tych materiałów. Odpowiednio, jeżeli produkt, który uzyskał status produktu pochodzącego poprzez spełnienie warunków określonych w załączniku II, jest użyty do wytworzenia innego produktu, warunki odnoszące się do produktu, do którego wytworzenia został użyty, nie odnoszą się do niego i nie bierze się pod uwagę materiałów niepochodzących, które mogły zostać użyte w procesie jego produkcji. 3.Niezależnie od postanowień ust. 1 i 2, materiały niepochodzące, które zgodnie z warunkami określonymi w załączniku II nie powinny być wykorzystywane do produkcji określonego produktu, mogą zostać użyte, pod warunkiem że ich łączna wartość lub waga netto obliczona dla danego produktu nie przekracza: a)15 % masy produktu dla produktów objętych działem 2 lub działami od 4 do 24 systemu zharmonizowanego, innych niż przetworzone produkty rybołówstwa z działu 16; b)15 % ceny ex-works produktu w przypadku pozostałych produktów, z wyłączeniem produktów objętych działami od 50 do 63 systemu zharmonizowanego, do których zastosowanie mają dopuszczalne odchylenia określone w uwagach 6 i 7 części I załącznika II. 4.Postanowienia ust. 3 nie pozwalają na przekraczanie jakichkolwiek wartości procentowych określających najwyższą dopuszczalną zawartość materiałów niepochodzących, określoną zgodnie z regułami ustanowionymi w wykazie w załączniku II. 5.Postanowienia ust. 3 i 4 nie mają zastosowania do produktów całkowicie uzyskanych w rozumieniu art. 7. Niemniej jednak, nie naruszając postanowień art. 9 i art. 10 ust. 1, dopuszczalne odchylenie określone w tych ustępach, ma jednak zastosowanie do sumy wszystkich materiałów użytych do wytworzenia produktu, w odniesieniu do których w myśl reguł ustanowionych dla danego produktu w wykazie w załączniku II obowiązuje wymóg całkowitego uzyskania materiałów. ARTYKUŁ 9 Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie 1.Nie naruszając postanowień ust. 2, następujące czynności są uważane za niewystarczającą obróbkę lub przetworzenie dla nadania statusu produktów pochodzących, niezależnie od tego, czy wymogi określone w art. 8 zostały spełnione:

a)czynności zabezpieczające mające na celu zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania; b)rozdzielanie i łączenie przesyłek; c)mycie, czyszczenie; odkurzanie, usuwanie rdzy, oleju, farby lub innych warstw; d)prasowanie wyrobów włókienniczych; e)proste czynności malowania i polerowania; f)łuskanie, częściowe lub całkowite bielenie ryżu; polerowanie i glazurowanie zbóż oraz ryżu; g)czynności polegające na barwieniu i aromatyzowaniu cukru lub formowaniu kostek cukru; częściowe lub całkowite mielenie cukru kryształu; h)obieranie, drylowanie i łuskanie owoców, orzechów i warzyw; i)ostrzenie, zwykłe szlifowanie lub przycinanie; j)przesiewanie, przeglądanie, sortowanie, klasyfikowanie, ocenianie, dobieranie; (łącznie z kompletowaniem zestawów artykułów); k)zwykłe umieszczanie w butelkach, puszkach, flakonach, torbach, skrzynkach, pudełkach, umieszczanie na kartach lub tablicach oraz wszystkie inne proste czynności związane z pakowaniem; l)umieszczanie lub drukowanie na produktach lub ich opakowaniach znaków, etykiet, logo i innych podobnych znaków odróżniających; m)zwykłe mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów; mieszanie cukru z dowolnymi innymi materiałami; n) proste dodawanie wody, rozcieńczanie albo odwadnianie lub skażanie produktów; o)zwykły montaż części artykułów dla otrzymania kompletnego artykułu lub demontaż produktów na części; p)połączenie dwóch lub więcej operacji wymienionych w lit. a) do n); q)ubój zwierząt. 2.Wszystkie czynności wykonywane względem danego produktu, zarówno na terytorium Unii Europejskiej jak i na terytorium państw partnerskich EAC, uwzględniane są łącznie podczas określania, czy obróbkę lub przetworzenie jakim poddano taki produkt należy uznać za niewystarczające w rozumieniu ust. 1. ARTYKUŁ 10 Jednostka kwalifikacyjna

1.Jednostką kwalifikacyjną do celów stosowania postanowień niniejszego protokołu jest poszczególny produkt, który uważa się za jednostkę podstawową dla klasyfikacji w nomenklaturze systemu zharmonizowanego. Odpowiednio, jak następuje: a)jeżeli produkt składający się z grupy lub zestawu artykułów sklasyfikowany jest na warunkach przewidzianych w systemie zharmonizowanym w jednej pozycji, to jednostkę kwalifikacyjną stanowi całość; b)jeżeli przesyłka składa się z szeregu identycznych produktów sklasyfikowanych w tej samej pozycji systemu zharmonizowanego, to każdy produkt musi być traktowany indywidualnie do celów stosowania postanowień niniejszego protokołu. 2.Jeżeli, zgodnie z regułą ogólną 5 systemu zharmonizowanego, opakowanie jest traktowane łącznie z produktem do celów klasyfikacji, powinno być również traktowane łącznie do celów określania pochodzenia. ARTYKUŁ 11 Akcesoria, części zapasowe i narzędzia Akcesoria, części zapasowe i narzędzia wysyłane z urządzeniem, maszyną, aparaturą lub pojazdem, które są częścią typowego wyposażenia i są wliczone w jego cenę lub nie są oddzielnie fakturowane, są uważane za stanowiące całość z urządzeniem, maszyną, aparaturą lub pojazdem, o których mowa. ARTYKUŁ 12 Zestawy Zestawy, jak zdefiniowano w regule ogólnej 3 systemu zharmonizowanego, są uważane za pochodzące, jeżeli wszystkie elementy zestawu są produktami pochodzącymi. Niemniej jednak jeżeli zestaw składa się z produktów pochodzących i niepochodzących, cały zestaw uważa się za posiadający status pochodzenia pod warunkiem, że wartość produktów niepochodzących nie przekracza 15 % ceny zestawu ex works. ARTYKUŁ 13 Elementy neutralne Aby ustalić, czy produkt jest pochodzący, nie jest niezbędne ustalenie pochodzenia następujących składników, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania: a)energii i paliwa; b)fabryki i wyposażenia; c)maszyn i narzędzi; d)towarów, które nie wchodzą i które nie są przeznaczone do wejścia w końcowy skład produktu. TYTUŁ III WYMOGI TERYTORIALNE ARTYKUŁ 14

Zasada terytorialności 1.Z wyjątkiem przewidzianym w art. 3, 4, 5 i 6, warunki uzyskania statusu pochodzenia produktu określone w tytule II muszą być spełniane w sposób ciągły w państwach partnerskich EAC lub w UE. 2.Z wyjątkiem przewidzianym w art. 3, 4, 5 i 6, w przypadku zwrotu towarów posiadających status pochodzenia, wywiezionych z państwa partnerskiego EAC lub z UE do innego państwa, towary takie uznawane są za nieposiadające statusu pochodzenia, chyba że istnieje możliwość udowodnienia organom celnym, że: a)towary powracające są tymi samymi towarami, które zostały wywiezione; oraz b)nie zostały poddane żadnym czynnościom wykraczającym poza czynności niezbędne dla zachowania ich w dobrym stanie, gdy znajdowały się w państwie, do którego zostały wywiezione lub gdy były przedmiotem wywozu. ARTYKUŁ 15 Zakaz wprowadzania zmian 1.Produkty zgłoszone do użytku krajowego na terytorium Strony muszą być dokładnie tymi samymi produktami, co wywiezione z terytorium drugiej Strony, uznanej za państwo ich pochodzenia. Nie zostają one zmienione, przekształcone w jakikolwiek sposób lub poddane czynnościom innym niż czynności służące zachowaniu ich w dobrym stanie lub innym niż dodawanie lub przymocowywanie znaków, etykiet, pieczęci lub jakiejkolwiek dokumentacji w celu zapewnienia zgodności z określonymi wymogami krajowymi Strony dokonującej przywozu, przed zgłoszeniem do użytku krajowego. 2.Przechowywanie produktów lub przesyłek może mieć miejsce pod warunkiem, że pozostaną pod dozorem celnym w państwie (państwach) tranzytu. 3.Nie naruszając postanowień tytułu IV, dzielenie przesyłek może mieć miejsce, jeśli zostaje dokonane przez eksportera lub na jego odpowiedzialność, pod warunkiem, że pozostają one pod dozorem celnym w państwie(-ach) dzielenia przesyłek. 4.Zgodność z ust. 1 do 3 uznaje się za spełnioną, o ile organy celne nie mają powodów, by przyjąć przeciwne domniemanie. W takich przypadkach, organy celne mogą zażądać od zgłaszającego udokumentowania zgodności, przy czym można ją udowodnić za pomocą wszelkich środków, włącznie z umownym dokumentem przewozowym w rodzaju listu przewozowego, albo też dowodami faktycznymi lub materialnymi, jak oznakowanie lub numeracja opakowań lub jakiekolwiek inne dowody związane z samymi towarami. ARTYKUŁ 16 Wystawy 1.Produkty pochodzące, wysłane w celu wystawienia w państwie lub na terytorium innym niż te, o których mowa w art. 4, 5 i 6, do których to produktów stosuje się kumulację i które po wystawieniu sprzedaje się w celu przywozu do UE lub państwa partnerskiego EAC, podlegają przy przywozie postanowieniom Umowy, pod warunkiem wykazania zgodnie z wymogami organów celnych, że: a)eksporter nadał te produkty z państwa partnerskiego EAC lub z UE do państwa, w którym odbywa się wystawa oraz że wystawiał tam te produkty; b)produkty zostały sprzedane lub zbyte w inny sposób przez tego eksportera osobie w państwie partnerskim EAC lub w UE; c)produkty zostały odesłane w trakcie wystawy lub niezwłocznie po niej w stanie, w jakim zostały wysłane na wystawę; oraz d)produkty nie były, od momentu ich wysyłki na wystawę, używane do celów innych niż prezentacja na wystawie. 2.Dowód pochodzenia musi zostać wystawiony lub sporządzony zgodnie z postanowieniami tytułu IV i przedłożony organom celnym państwa przywozu w normalnym trybie. Musi być w nim wskazana nazwa i adres wystawy. Gdy jest to niezbędne, może być wymagana dodatkowa dokumentacja dotycząca warunków, na których produkty były wystawione. 3.Ustęp 1 stosuje się do wystaw handlowych, przemysłowych, rolniczych lub rzemieślniczych, targów lub podobnych wystaw publicznych albo pokazów, które nie są organizowane w celach prywatnych, w sklepach lub pomieszczeniach handlowych przeznaczonych do sprzedaży produktów zagranicznych, oraz podczas których produkty pozostają pod dozorem celnym.

TYTUŁ IV DOWÓD POCHODZENIA ARTYKUŁ 17 Wymogi ogólne 1.Produkty pochodzące z państw partnerskich EAC przy przywozie do UE oraz produkty pochodzące z UE przy przywozie do państw partnerskich EAC korzystają z postanowień Umowy po przedstawieniu: a)świadectwa przewozowego EUR.1, którego wzór znajduje się w załączniku III; lub b)w przypadkach określonych w art. 22 ust. 1, deklaracji (zwanej dalej „deklaracją pochodzenia”), sporządzonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub jakimkolwiek innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować. Tekst deklaracji pochodzenia zamieszczony jest w załączniku IV. 2.Po powiadomieniu państw partnerskich EAC przez UE na forum Komitetu, produkty pochodzące z UE korzystają, przy przywozie do państwa partnerskiego EAC, z preferencyjnego traktowania taryfowego przewidzianego w niniejszej Umowie po przedłożeniu deklaracji pochodzenia sporządzonej zgodnie z art. 22 przez eksportera zarejestrowanego zgodnie z odpowiednimi przepisami UE. Takie powiadomienie może wskazywać, że ust. 2 lit. a) i b) przestają obowiązywać wobec UE. 3.Niezależnie od postanowień ust. 1 produkty pochodzące w rozumieniu niniejszego protokołu, w przypadkach określonych w art. 27, korzystają z niniejszej Umowy bez konieczności przedkładania jakiegokolwiek z dokumentów określonych powyżej. 4.Do celów stosowania postanowień niniejszego tytułu eksporterzy dokładają starań, by używać języka wspólnego dla państw partnerskich EAC i UE. ARTYKUŁ 18 Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR 1 1.Świadectwo przewozowe EUR 1 wystawiane jest przez organy celne państwa wywozu na pisemny wniosek sporządzony przez eksportera lub – na jego odpowiedzialność – przez jego upoważnionego przedstawiciela. 2.W tym celu eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wypełniają zarówno świadectwo przewozowe EUR 1, jak i formularz wniosku, których wzory zamieszczone są w załączniku III. Formularze te wypełnia się zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu. W przypadku gdy wnioski wypełniane są ręcznie, należy wypełniać je tuszem i drukowanymi literami. Opis produktów musi być zamieszczony w polu do tego przeznaczonym bez pozostawiania wolnych wierszy. Jeżeli pole nie jest wypełnione w całości, należy nakreślić linię poziomą poniżej ostatniej linijki opisu oraz przekreślić puste miejsce. 3.Eksporter występujący z wnioskiem o wystawienie świadectwa przewozowego EUR 1 jest zobowiązany do przedłożenia w dowolnym momencie na żądanie organów celnych państwa wywozu, w którym świadectwo przewozowe EUR 1 jest wystawiane, wszystkich odpowiednich dokumentów potwierdzających status pochodzenia danych produktów i spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu. 4.Świadectwo przewozowe EUR 1 wystawiają organy celne państwa członkowskiego UE lub państwa partnerskiego EAC, jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z UE, z państwa partnerskiego EAC lub z innych państw lub terytoriów, o których mowa w art. 4 i 5 oraz spełniające inne wymogi niniejszego protokołu. 5.Organy celne wystawiające świadectwo przewozowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zweryfikowania statusu pochodzenia produktów i spełnienia innych wymogów niniejszego protokołu. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub wszelkie inne kontrole, które uznają za stosowne. Organy celne wystawiające świadectwo zapewniają także, aby formularze określone w ust. 2 były należycie wypełnione. W szczególności sprawdzają, czy pole przeznaczone na opis produktów zostało wypełnione w sposób wykluczający możliwość dodania fałszywych wpisów. 6.Datę wystawienia świadectwa przewozowego EUR 1 wskazuje się w polu 11 świadectwa. 7.Świadectwo przewozowe EUR 1 wystawiają organy celne i udostępniają je eksporterowi od chwili faktycznego dokonania wywozu lub jego zapewnienia. ARTYKUŁ 19

Świadectwa przewozowe EUR 1 wystawiane z mocą wsteczną 1.Niezależnie od postanowień art. 18 ust. 7 świadectwo przewozowe EUR 1 może, w drodze wyjątku, zostać wystawione po dokonaniu wywozu produktów, do których się odnosi, jeżeli: a)nie zostało wystawione w chwili dokonywania wywozu z powodu błędu lub niezamierzonych pominięć lub zaistnienia innych szczególnych okoliczności; lub b)wykazano, w sposób satysfakcjonujący organy celne, że świadectwo przewozowe EUR 1 zostało wystawione, ale z przyczyn technicznych nie zostało przyjęte przy przywozie. 2.Do celów wykonania ust. 1, eksporter musi wskazać w swoim wniosku miejsce i datę wywozu produktów, do których odnosi się świadectwo przewozowe EUR 1, oraz podać przyczyny wystąpienia z wnioskiem. 3.Organy celne mogą wystawić świadectwo przewozowe EUR 1 z mocą wsteczną jedynie po sprawdzeniu, że informacje zawarte we wniosku eksportera są zgodne z informacjami znajdującymi się w odpowiednich dokumentach. 4.W świadectwach przewozowych EUR 1 wystawionych z mocą wsteczną umieszcza się następującą adnotację w języku angielskim: „ISSUED RETROSPECTIVELY” 5.Adnotację, o której mowa w ust. 4, umieszcza się w rubryce „Uwagi” świadectwa przewozowego EUR 1. ARTYKUŁ 20 Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR 1 1.W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia świadectwa przewozowego EUR 1, eksporter może zwrócić się do organów celnych, które je wystawiły, z wnioskiem o wystawienie duplikatu w oparciu o dokumenty wywozowe znajdujące się w ich posiadaniu. 2.Duplikat wystawiony w ten sposób zawiera następującą adnotację w języku angielskim: „DUPLICATE” 3.Adnotację o której mowa w ust. 2, umieszcza się w rubryce „Uwagi” duplikatu świadectwa przewozowego EUR 1. 4.Duplikat, który musi być opatrzony datą wystawienia oryginalnego świadectwa przewozowego EUR 1, staje się skuteczny od tej daty. ARTYKUŁ 21 Wystawianie świadectw przewozowych EUR 1 na podstawie dowodu pochodzenia wystawionego lub sporządzonego uprzednio W przypadku gdy produkty posiadające status pochodzenia pozostają pod dozorem urzędu celnego w państwie partnerskim EAC lub w UE, istnieje możliwość zastąpienia oryginalnego dowodu pochodzenia jednym lub kilkoma świadectwami przewozowymi EUR 1 w celu wysłania wszystkich bądź niektórych produktów do innego miejsca na terytorium państw partnerskich EAC lub UE. Zastępcze świadectwo (świadectwa) przewozowe EUR 1 są wystawiane przez urząd celny, po