[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 27.10.2006

KOM(2006) 650 wersja ostateczna

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające przepisy wykonawcze w odniesieniu do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Zgodnie z decyzją Rady Europejskiej podjętą na szczycie w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. źródłem finansowania współpracy geograficznej z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) w latach 2008–2013 będzie nadal międzyrządowy Europejski Fundusz Rozwoju. Na spotkaniu z Radą przedstawiciele państw członkowskich potwierdzili, że na powyższy cel przeznaczono kwotę 22 682 mln EUR, z której zostanie sfinansowana również współpraca z krajami i terytoriami zamorskimi (KTZ), do których stosuje się część czwarta traktatu WE, oraz wydatki pomocnicze bezpośrednio związane z realizacją zadań EFR.

Rada Ministrów AKP-WE na spotkaniu w Port Moresby 2 czerwca 2006 r. zatwierdziła wieloletnie ramy finansowe na lata 2008–2013 dotyczące współpracy w ramach umowy o partnerstwie AKP-WE podpisanej w Kotonu 23 czerwca 2000 r. i zmienionej w Luksemburgu 25 czerwca 2005 r. Dnia 17 lipca 2006 r. Rada ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych podpisała umowę wewnętrzną w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej KTZ. Komisja przygotowuje wniosek zmieniający odpowiednio dyrektywę Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską.

Na mocy umowy wewnętrznej podpisanej 17 lipca 2006 r. ustanowiono 10. EFR, finansujący współpracę geograficzną z AKP i KTZ w latach 2008–2013. Umowa wewnętrzna określa różne pule finansowe 10. EFR i klucz do ustalenia wkładu poszczególnych państw członkowskich, ustanawia komitet przedstawicieli państw członkowskich przy Komisji (komitet EFR) i podobny komitet przy Europejskim Banku Inwestycyjnym (EBI) odpowiedzialny za zarządzanie instrumentem inwestycyjnym finansowanym z Europejskiego Funduszu Rozwoju (komitet instrumentu inwestycyjnego), określając również sposób ważenia głosów i zasadę kwalifikowanej większości w obu komitetach.

Umowa wewnętrzna przewiduje również przyjęcie przez Radę, stanowiącą jednomyślnie, rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR oraz przyjęcie przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną, rozporządzenia finansowego do 10. EFR, w obu przypadkach na podstawie wniosku Komisji i po konsultacjach z EBI oraz, w przypadku rozporządzenia finansowego – z Trybunałem Obrachunkowym.

Zgodnie z umową wewnętrzną rozporządzenie wykonawcze powinno zawierać odpowiednie zmiany i ulepszenia procedur programowania i podejmowania decyzji w porównaniu do 9. EFR. Powinno również w największym możliwym stopniu harmonizować procedury Wspólnoty i EFR, także w zakresie współfinansowania, oraz ustanowić specjalne procedury zarządzania Funduszem na rzecz Pokoju.

Komisja przygotowuje wniosek dotyczący rozporządzenia finansowego dla 10. EFR, który w najbliższych miesiącach zostanie przedstawiony Radzie. Niniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia wykonawczego do 10. EFR obejmuje również procedury programowania i podejmowania decyzji, które w przypadku 9. EFR były ujęte w umowie wewnętrznej. Uwzględnienie tych kwestii w osobnym rozporządzeniu niewymagającym ratyfikacji pozwala uniknąć dalszych opóźnień w rozpoczęciu procesu ratyfikacji umowy wewnętrznej, jednocześnie umożliwiając Komisji przedstawienie wniosku dotyczącego przepisów wykonawczych odpowiadającego w większym stopniu procedurom zaproponowanym w ramach współpracy finansowanej z budżetu WE.

Niniejszy wniosek odzwierciedla w największym możliwym stopniu wspólne stanowisko Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju i współpracy gospodarczej, które przyjęto 23 października 2006 r. Najważniejsze zmiany i ulepszenia w porównaniu do 9. EFR są następujące:

- Skierowanie większej uwagi komitetu zarządzającego EFR na kwestie strategiczne i monitoring. Największą zmianą jest tutaj zastąpienie praktyki zasięgania opinii komitetu EFR w sprawie indywidualnych propozycji finansowych praktyką zasięgania opinii komitetu w sprawie rocznych programów działania. Programy te będą określać wyznaczone cele, obszary interwencji, spodziewane wyniki, procedury zarządzania i planowaną całkowitą kwotę finansowania, jak również opis działań, które mają być objęte finansowaniem, oraz orientacyjne kwoty i harmonogram realizacji dla każdego działania. Takie podejście umożliwia bardziej spójną realizację i zachowanie ciągłości między początkowym wieloletnim dokumentem strategicznym i jego przełożeniem na strategie roczne. Prowadzi również do bardziej programowego traktowania procesu wdrażania, a tym samym do jego bardziej płynnego i sprawnego przebiegu.

- Dokumenty strategiczne, przydziały pomocy i programy orientacyjne oraz wszelkie ich zmiany wynikające z przeglądów okresowych lub ad hoc nadal wymagają opinii komitetu EFR, podobnie jak w przypadku wszystkich środków specjalnych przekraczających 10 mln EUR.

- Kryteria przydziału pomocy, środki specjalne nieprzekraczające 10 mln EUR i różnego rodzaju sprawozdania monitorujące i sprawozdania z oceny będą przekazywane komitetowi EFR do informacji i dyskusji. Rada będzie otrzymywać sprawozdania roczne i informacje o zrealizowanych celach uzyskane w wyniku przeglądu, który zostanie przeprowadzony w roku 2010 w następstwie wniosku przedstawionego przez Komisję. Na tej podstawie Rada stanowiąca jednomyślnie będzie podejmować wszystkie decyzje dotyczące uruchomienia części lub całości umorzonych po 31 grudnia 2007 r. funduszy z poprzednich edycji EFR.

- Zasady ramowe dotyczące współfinansowania zostaną określone bardziej szczegółowo w rozporządzeniu finansowym.

- Specjalne procedury zarządzania Funduszem na rzecz Pokoju.

- Większe możliwości współpracy regionalnej, w tym między państwami AKP i wspólnotowymi regionami najbardziej oddalonymi, dzięki określeniu wspólnych priorytetów i szczególnych zasobów oraz lepszej koordynacji wyboru projektów leżących we wspólnym interesie, między innymi poprzez zaktywizowanie pomocy technicznej oraz komitety monitorujące programy z udziałem różnych zainteresowanych stron.

- Nacisk na zasadę koordynacji z państwami członkowskimi i innymi donatorami i zainteresowanymi stronami oraz na zasadę pomocniczości i komplementarności między programami tematycznymi i współpracą geograficzną, przy czym wsparcie z budżetu Wspólnoty (np. dla krajów objętych protokołem w sprawie cukru lub dla programów tematycznych) zostanie w stosownych przypadkach ujęte w dokumentach dotyczących strategii geograficznej.

- Wprowadzenie podejścia programowego do finansowania w obrębie AKP.

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające przepisy wykonawcze w odniesieniu do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (zwanych dalej „państwami AKP”), z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w Beninie dnia 23 czerwca 2000 r.[1] i zmienioną umową z dnia 25 czerwca 2005 r., podpisaną w Luksemburgu[2] (zwaną dalej „umową AKP-WE”),

uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwarta traktatu WE (zwaną dalej „umową wewnętrzną”), przyjętą przez radę dnia 17 lipca 2006 r., w szczególności jej art. 10 ust. 1[3],

uwzględniając wniosek Komisji[4],

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Inwestycyjnego[5],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja nr 1/2006 Rady Ministrów AKP-WE z dnia 2 czerwca 2006 r. określa wieloletnie ramy finansowe na lata 2008–2013 i dodaje nowy załącznik Ib do umowy AKP-WE[6].

(2) W umowie wewnętrznej określa się różne pule finansowe w ramach 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwanego dalej „EFR”), klucz do ustalenia wkładu oraz poszczególne wkłady do 10. EFR; ustanawia się w niej również komitet przedstawicieli rządów państw członkowskich przy Komisji (zwany dalej „komitetem EFR) oraz komitet instrumentu inwestycyjnego przy Europejskim Banku Inwestycyjnym (zwany dalej „komitetem instrumentu inwestycyjnego”), a także określa się wagi głosów i zasadę większości kwalifikowanej w tych komitetach.

(3) Umowa wewnętrzna określa łączną kwotę pomocy wspólnotowej dla państw AKP (oprócz Republiki Południowej Afryki) i dla krajów i terytoriów zamorskich (zwanych dalej „KTZ”) na sześcioletni okres 2008–2013 w wysokości 22 682 mln EUR ze środków 10. EFR pochodzących z wkładów państw członkowskich. Zgodnie z wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2008–2013, o których mowa w załączniku Ib do umowy AKP-WE, ze środków 10. EFR, określonych w umowie wewnętrznej, na państwa AKP przeznacza się kwotę w wysokości 21 966 mln EUR, na KTZ przeznacza się 286 mln EUR, a 430 mln EUR przeznacza się na wydatki pomocnicze ponoszone przez Komisję przy programowaniu i realizowaniu zadań EFR.

(4) Działania objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczącym pomocy humanitarnej[7] i kwalifikujące się do finansowania na jego podstawie powinny być finansowane ze środków 10. EFR jedynie w wyjątkowych przypadkach, w których taka pomoc jest niezbędna do zapewnienia płynnej współpracy przy przywracaniu stabilnych, umożliwiających rozwój warunków w następstwie kryzysu i która nie może być finansowana z budżetu Wspólnoty.

(5) Działania objęte rozporządzeniem (WE) nr […] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. ustanawiającym instrument stabilności i kwalifikujące się do finansowania na jego podstawie powinny być finansowane ze środków EFR jedynie w przypadkach, w których niezbędne jest zapewnienie płynnej współpracy przy przywracaniu stabilnych, umożliwiających rozwój warunków w następstwie kryzysu. Dnia 11 kwietnia 2006 r. Rada przyjęła zasadę finansowania Afrykańskiego Funduszu na rzecz Pokoju z 10. EFR w kwocie nieprzekraczającej 300 mln EUR w początkowym okresie 2008–2010.

(6) Kraje objęte protokołem w sprawie cukru poszkodowane w wyniku wspólnotowej reformy cukrowej korzystają ze środków towarzyszących, finansowanych na mocy rozporządzenia (WE) nr […] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju[8]. Państwa AKP będą korzystały również z pomocy wspólnotowej w zakresie programów tematycznych na mocy rozporządzenia ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju oraz rozporządzenia (WE) nr […] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. w sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie[9]. Programy tematyczne stanowią w stosunku do finansowanych z EFR programów geograficznych wartość dodaną, są z nimi spójne, spełniają rolę pomocniczą i dodatkową.

(7) W art. 28 umowy AKP-WE podkreśla się znaczenie współpracy regionalnej między AKP, KTZ i wspólnotowymi regionami najbardziej oddalonymi.

(8) Decyzja Rady 2005/446/WE z dnia 30 maja 2005 r.[10] wyznacza dzień 31 grudnia 2007 r. jako ostateczny termin przyznawania zarządzanych przez Komisję środków z 9. EFR, dotacji na spłatę odsetek zarządzanych przez Europejski Bank Inwestycyjny (dalej zwany „EBI”) oraz dochodów z tytułu narosłych odsetek z tych środków. W razie potrzeby data ta może zostać poddana rewizji.

(9) W celu zrealizowania zadań EFR należy podjąć decyzje dotyczące programowania, oceny i zatwierdzania pomocy oraz określić szczegółowe zasady nadzoru nad sposobami wykorzystania pomocy. Dnia 17 lipca 2006 r. przedstawiciele rządów państw członkowskich w ramach Rady przyjęli decyzję w sprawie tymczasowego stosowania Umowy wewnętrznej w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą traktatu WE[11], w celu przyjęcia rozporządzenia wykonawczego i rozporządzenia finansowego oraz, między innymi, w celu ustanowienia komitetu EFR i komitetu instrumentu inwestycyjnego.

(10) Na szczycie Rady 24 listopada 2004 r. przyjęto konkluzje dotyczące skuteczności działań zewnętrznych UE, w tym dalszego uzupełniania się i koordynacji współpracy na rzecz rozwoju między Wspólnotą a państwami członkowskimi. Dnia 24 maja 2005 r. Rada zobowiązała się do terminowego wprowadzenia w życie i monitorowania procedury wdrażania deklaracji paryskiej w sprawie skuteczności pomocy i specjalnych zobowiązań przyjętych w czasie forum w Paryżu w dniach 28 lutego – 2 marca 2005 r. Na szczycie Rady dnia 11 kwietnia 2006 r. przyjęto konkluzje dotyczące wspólnych ram programowania dla UE i innych zainteresowanych donatorów.

(11) Dnia 22 grudnia 2005 r. Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich zebrani w ramach Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji przyjęli wspólne oświadczenie w sprawie polityki rozwojowej Unii Europejskiej[12],

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

PROGRAMOWANIE

Artykuł 1

Ogólne ramy programowania

1. Programowanie współpracy geograficznej z państwami i regionami AKP w kontekście 10. EFR opiera się na podstawowych zasadach i wartościach określonych w postanowieniach ogólnych umowy AKP-WE oraz na celach rozwoju i strategiach współpracy, o których mowa w tytule XX traktatu i w szczególności jego artykule 178, umowie AKP-WE i deklaracji w sprawie unijnej polityki rozwoju z 22 grudnia 2005 r.

2. Proces programowania dotyczący pomocy dla państw i regionów AKP, którym zarządza Komisja na mocy umowy AKP-UE, odbywa się zgodnie z art. 1–14 załącznika IV do tej umowy.

3. Do tego celu programowanie oznacza, między innymi:

a) przygotowanie i rozwój krajowych strategii wsparcia i regionalnych strategii wsparcia w oparciu o własne średnioterminowe cele i strategie rozwoju kraju lub regionu;

b) jasne wskazanie przez Wspólnotę orientacyjnego, dającego się zaprogramować przydziału środków finansowych, z których państwa i regiony mogą korzystać w okresie sześciu lat realizacji 10. EFR;

c) przygotowanie i przyjęcie wieloletniego programu orientacyjnego dotyczącego wdrażania krajowych i regionalnych strategii wsparcia;

d) proces przeglądu obejmujący krajowe i regionalne strategie wsparcia, wieloletnie programy orientacyjne i przydzielony odpowiednio poziom środków.

4. Oprócz krajowych i regionalnych strategii wsparcia przygotowana i rozwinięta zostanie również wewnętrzna strategia wsparcia państw AKP i powiązany z nią wieloletni program orientacyjny w oparciu o kryteria określone dla ram polityki w obrębie AKP zgodne z zasadami komplementarności, pomocniczości i zasięgu geograficznego zapisanymi w art. 12 załącznika IV do umowy AKP-WE.

5. W sytuacjach wyjątkowych, o których mowa w art. 3 ust. 4 i art. 4 ust. 5 załącznika IV do umowy AKP-WE, w których państwa nie mają dostępu do zwykłych, dających się zaprogramować środków i/lub krajowy urzędnik zatwierdzający nie może wykonywać swoich obowiązków, Wspólnota podejmuje specjalne działania, o których mowa w art. 3 ust. 7 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przydział środków

1. Na początku procesu programowania Komisja, opierając się o kryteria potrzeb i wyników, o których mowa w art. 3, 9 i 12 załącznika IV do umowy AKP-WE, określa wieloletni orientacyjny przydział środków dla każdego państwa i regionu AKP oraz dla funduszu wewnętrznego AKP, na którym opiera się proces programowania, w granicach określonych w art. 2 umowy wewnętrznej. Kryteria te są standardowe, obiektywne i przejrzyste.

2. W przypadku krajowego orientacyjnego przydziału dotacji środki obejmują kwotę dającą się zaprogramować oraz kwotę na pokrycie nieprzewidzianych potrzeb, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) załącznika IV do umowy AKP-WE.

3. Metoda wykorzystywana podczas stosowania ogólnych kryteriów przydziału środków stanowi przedmiot wymiany poglądów między państwami członkowskimi a Komisją w ramach komitetu zarządzającego EFR (zwanego dalej „komitetem EFR”), o którym mowa w art. 10 ust. 1. Skonsolidowane przydziały pomocy krajowej i regionalnej są zgodne z kwotami, o których mowa w art. 2 umowy wewnętrznej. Są one włączane do krajowych i regionalnych strategii wsparcia i wieloletnich programów orientacyjnych i przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4. Środki przeznaczone na specjalne programy działania i wsparcie, o których mowa w art. 3 ust. 7, również są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4.

Artykuł 3

Dokumenty strategiczne dotyczące wsparcia i programowanie wieloletnie

1. Dokumenty strategiczne dotyczące wsparcia (zwane dalej „dokumentami strategicznymi”) dotyczące państw i regionów partnerskich obejmują okres nie dłuższy niż okres objęty 10. EFR i mają na celu przedstawienie spójnych ram współpracy między Wspólnotą i zainteresowanym państwem lub regionem partnerskim, zgodnych z ogólnym celem, zakresem i zasadami umowy AKP-WE. Dokument strategiczny obejmuje nie tylko współpracę w dziedzinie rozwoju finansowaną ze środków EFR, lecz także wszystkie inne instrumenty wspólnotowe mające wpływ na państwo lub region partnerski, uwzględniając wspólnotowe cele w zakresie rozwoju i służąc zapewnieniu spójności z innymi obszarami działań zewnętrznych Wspólnoty.

a) Przygotowanie i realizacja strategii wsparcia opiera się na zasadach skuteczności pomocy;

b) Z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 1 ust. 5, podstawę opracowania dokumentów stanowi dialog z państwem lub regionem partnerskim w celu zapewnienia odpowiedniego zaangażowania zainteresowanego państwa lub regionu oraz wzmocnienia spójności z krajowymi i regionalnymi strategiami rozwoju, szczególnie dotyczącymi ograniczania ubóstwa, i poparcia takich strategii. Należy położyć nacisk na wspólną ocenę potrzeb i wyników oraz analizę sektorową, jak również priorytety;

c) Na możliwie wczesnym etapie należy włączyć do procesu programowania inne zainteresowane strony, takie jak reprezentatywne pozarządowe podmioty lokalne oraz, w stosownych przypadkach, władze lokalne;

d) Komisja i państwa członkowskie konsultują się ze sobą w celu ustalenia wspólnej analizy sytuacji w danym państwie lub regionie oraz aby zapewnić komplementarność swoich działań w zakresie współpracy. W miarę możliwości starają się prowadzić wspólne programowanie. Współpraca ta pozostaje otwarta dla innych donatorów i obejmuje EBI w kwestiach dotyczących jego kompetencji i działalności, w tym w kwestiach instrumentu inwestycyjnego.

2. Z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 1 ust. 5, wieloletnie programy orientacyjne sporządza się w oparciu o odpowiednie dokumenty strategiczne; są one następnie przedmiotem umowy z zainteresowanym państwem lub regionem. Wieloletnie programy orientacyjne obejmują:

a) priorytetowe dziedziny wybrane do finansowania przez Wspólnotę, ogólne cele, przewidywany wpływ i zobowiązania w zakresie polityki ogólnej;

b) orientacyjne przydziały finansowe, zarówno w ujęciu ogólnym, jak i z podziałem na dziedziny priorytetowe. W stosownych przypadkach przydział środków na dziedziny priorytetowe można podać w formie przedziału kwot. Pomoc wspólnotowa koncentruje się na ograniczonej liczbie dziedzin priorytetowych i jest komplementarna z działaniami finansowanymi przez same państwa AKP, przez państwa członkowskie i innych donatorów.

c) dla każdej dziedziny priorytetowej – szczegółowe cele i zobowiązania w zakresie polityki sektorowej oraz najwłaściwsze środki i działania służące osiągnięciu zamierzonych celów. W programie orientacyjnym ujęty jest również przewidywany wpływ oraz wskaźniki dotyczące rezultatów i wyników, a także harmonogram realizacji, włącznie z zobowiązaniami i wypłatą środków.

d) środki zarezerwowane na programy i projekty spoza dziedzin priorytetowych oraz, tam gdzie to możliwe, ogólny zarys takich działań, a także wskazanie środków przeznaczonych na każde z tych działań. Mogą one również obejmować priorytety i środki szczególne przeznaczone na wzmacnianie współpracy ze wspólnotowymi regionami najbardziej oddalonymi, KTZ lub państwami i regionami partnerskimi, o których mowa w art. 9 niniejszego rozporządzenia, a także metody określania i koordynacji wyboru tego typu projektów leżących we wspólnym interesie.

e) rodzaj podmiotów pozarządowych, które kwalifikują się do finansowania i, w miarę możliwości, planowane środki i rodzaj finansowanych działań.

3. W dokumentach strategicznych i wieloletnich programach orientacyjnych uwzględnia się środki i programy kwalifikujące się do finansowania z innej edycji EFR lub innego instrumentu wspólnotowego oraz unika się ich powielania. Szczególną uwagę przykłada się do współoddziaływania między strategiami krajowymi, regionalnymi i wewnętrzną strategią wsparcia państw AKP, oraz do kwestii komplementarności i pomocniczości w stosunku do instrumentów wspólnotowych, w szczególności uwzględniając rozporządzenie (WE) nr […] [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju], rozporządzenie (WE) nr […] [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. w sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie], rozporządzenie (WE) nr […] [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. ustanawiające instrument stabilności] i rozporządzenie (WE) nr 1257/96. Wieloletnie strategie dostosowawcze dla krajów objętych protokołem w sprawie cukru, o których mowa w instrumencie współpracy na rzecz rozwoju, włącza się do krajowych dokumentów strategicznych.

4. Każdy dokument strategiczny, włącznie z towarzyszącym mu wieloletnim programem orientacyjnym, stanowi osobny dokument oparty na wspólnych ramach i zasadach mających na celu wspólne programowanie wieloletnie, przyjętych przez Radę dnia 11 kwietnia 2006 r.

5. Poszczególne dokumenty strategiczne, o których mowa w ust. 4, włącznie z wieloletnimi programami orientacyjnymi, są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4.

6. Poszczególne dokumenty strategiczne, włącznie z wieloletnimi programami orientacyjnymi, są następnie przyjmowane za obopólną zgodą przez Komisję i zainteresowane państwo lub region AKP, a po przyjęciu są wiążące dla obu stron. Państwa, które nie podpisały dokumentu strategicznego, nadal kwalifikują się do finansowania z puli na nieprzewidziane potrzeby, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) załącznika IV do umowy AKP-WE.

7. Działania, o których mowa w art. 1 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, mogą mieć formę specjalnych programów działania zastępujących strategię wsparcia w przypadkach, gdy w państwie partnerskim brak jest rządu, który można powiadomić o wielkości wieloletniego orientacyjnego przydziału środków lub z którym można przygotować strategię wsparcia; ewentualnie mogą przyjąć formę specjalnego wsparcia finansowanego ze środków na pokrycie nieprzewidzianych potrzeb, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) załącznika IV do umowy AKP-WE, w przypadkach, gdy przekazano informacje o wielkości wieloletniego orientacyjnego przydziału środków, lecz nie podpisano strategii wsparcia i/lub krajowy urzędnik zatwierdzający nie może wykonywać swoich obowiązków. Tego typu specjalne programy działania i wsparcie są zgodne z poprzednimi ustępami i uwzględniają specjalne okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 4 lit c) niniejszego rozporządzenia. Są one przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Przeglądy

1. Dokumenty strategiczne i orientacyjne programy roczne, a także specjalne programy działania i wsparcie, o których mowa w art. 3 ust. 7, są poddawane rocznym przeglądom operacyjnym, przeglądom w połowie okresu i przeglądom końcowym oraz, w razie konieczności, przeglądom ad hoc .

2. Przeglądy w połowie okresu oraz przeglądy końcowe stanowią integralną część procesu programowania i są okazją do przeprowadzenia oceny dokumentu strategicznego, w tym wieloletnich strategii dostosowawczych dla krajów objętych protokołem w sprawie cukru i wszelkich innych programów finansowanych z instrumentów wspólnotowych, o których mowa w art. 3 ust. 3, a także wieloletniego programu orientacyjnego, w świetle bieżących potrzeb i wyników. Przegląd obejmuje ocenę wpływu wspólnotowej współpracy w dziedzinie rozwoju w stosunku do celów i wskaźników, o których mowa w strategii wsparcia. Po zakończeniu przeglądu w połowie okresu oraz przeglądu końcowego można:

a) zmienić strategie wsparcia i wieloletnie programy orientacyjne w zakresie obszarów problematycznych zidentyfikowanych podczas przeglądu lub w związku z nowymi okolicznościami;

b) zwiększyć lub zmniejszyć krajowe i regionalne wieloletnie przydziały orientacyjne w świetle bieżących potrzeb i wyników.

3. Podczas rocznych przeglądów operacyjnych ocenia się jedynie poziom wprowadzenia w życie wieloletnich programów orientacyjnych. W przypadku nowych lub specjalnych potrzeb, wynikających np. z sytuacji pokryzysowej, lub w przypadku wyjątkowych wyników (jeżeli wieloletni przydział orientacyjny został przyznany w całości i istnieje możliwość wykorzystania dodatkowych środków dzięki skutecznej polityce walki z ubóstwem i należytemu zarządzaniu finansami) po zakończeniu rocznego przeglądu operacyjnego można zwiększyć wieloletni przydział orientacyjny.

4. Przegląd ad hoc można przeprowadzić na wniosek zainteresowanego państwa AKP albo Komisji w przypadku nowych albo szczególnych potrzeb lub wyjątkowych wyników, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, lub w przypadku wyjątkowych okoliczności, o których mowa w art. 72 i 73 umowy AKP-WE dotyczących pomocy humanitarnej i nadzwyczajnej. Uzasadnieniem przeprowadzenia przeglądu ad hoc mogą być nagłe i niespodziewane poważne trudności humanitarne, gospodarcze i społeczne o wyjątkowym charakterze wynikłe w następstwie klęsk żywiołowych, sytuacji kryzysowych spowodowanych przez człowieka, takich jak wojny i inne konflikty, sytuacje pokonfliktowe, zagrożenie demokracji, rządów prawa, praw człowieka lub podstawowych swobód, lub inne wyjątkowe okoliczności zaistniałe w kraju lub regionie, których skutki są porównywalne.

a) Po zakończeniu przeglądu ad hoc można zaproponować środki specjalne, o których mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Jeśli zajdzie taka potrzeba istnieje możliwość zwiększenia przydziału środków na wieloletni program orientacyjny lub specjalny program działania w granicach dostępnych środków, o których mowa w art. 2 umowy wewnętrznej. W przypadku gdy nie podpisano dokumentu strategicznego, wsparcie specjalne może być finansowane z puli na nieprzewidziane potrzeby, o której mowa w art. 1 ust. 5 niniejszego rozporządzenia.

b) Przyjęte środki są zgodne z innymi instrumentami wspólnotowymi, w szczególności z instrumentem stabilności i instrumentem pomocy humanitarnej, o których mowa w art. 3 ust. 3, i uzupełniają je;.

c) Jeżeli państwa partnerskie lub grupy państw partnerskich są zaangażowane w sytuację kryzysową lub pokryzysową lub odczuwają skutki takiej sytuacji, wówczas w programowaniu wieloletnim kładzie się szczególny nacisk na poprawę koordynacji między pomocą, odbudową i rozwojem, aby pomóc tym państwom wyjść z sytuacji kryzysowej i wejść w fazę rozwoju; programy dla państw i regionów często nawiedzanych przez klęski żywiołowe uwzględniają czynnik gotowości na wypadek klęsk żywiołowych i zapobieganie im.

5. W przypadku nowych potrzeb, o których mowa we wspólnej deklaracji VI zawierającej odniesienia do art. 12 ust. 2 załącznika IV do umowy AKP-WE odnośnie do współpracy między państwami AKP, zwiększenie dającego się zaprogramować przydziału wewnętrznego AKP może być finansowane z rezerw wewnętrznych AKP w ogólnych granicach środków, o których mowa w art. 2 lit. b) umowy wewnętrznej.

6. Przegląd roczny, w połowie okresu oraz przegląd końcowy przeprowadza się w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi reprezentowanymi w danym państwie lub regionie AKP. W trakcie przeglądu prowadzi się konsultacje z reprezentatywnymi pozarządowymi podmiotami krajowymi lub regionalnymi. Konsultacje z EBI prowadzone są w kwestiach dotyczących kompetencji banku i instrumentu inwestycyjnego.

7. Wszelkie zmiany w strategii wsparcia i/lub przydziału środków wynikające z przeglądu, o którym mowa w ust. 1–4 niniejszego artykułu, są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4 niniejszego rozporządzenia. Uzupełnienia poszczególnych dokumentów strategicznych, w tym wieloletnich programów orientacyjnych i specjalnych programów działania, są następnie przyjmowane za obopólną zgodą przez Komisję i zainteresowane państwo lub region AKP, a po przyjęciu stają się wiążące dla obu stron.

TYTUŁ II

WPROWADZANIE W ŻYCIE

Artykuł 5

Ogólne ramy wprowadzania w życie

1. Wprowadzanie w życie pomocy dla krajów i regionów AKP, którymi zarządza Komisja na mocy umowy AKP-WE, odbywa się zgodnie z załącznikiem IV do tej umowy i rozporządzeniem finansowym, o którym mowa w art. 10 ust. 2 umowy wewnętrznej.

2. Nie naruszając przepisów art. 11b, 96 i 97 umowy AKP-WE, jeżeli państwo partnerskie nie przestrzega zasad określonych w art. 9 tej umowy jako elementy zasadnicze i podstawowe i jeżeli konsultacje prowadzone z państwem partnerskim nie prowadzą do rozwiązania możliwego do przyjęcia dla obu stron, lub jeżeli odmówiono konsultacji, lub też w innych nagłych przypadkach, zgodnie z art. 8 umowy wewnętrznej, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może na wniosek Komisji podjąć odpowiednie kroki w sprawie wszelkiej pomocy udzielonej państwu partnerskiemu zgodnie z wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2008–2013. Może to oznaczać całkowite lub częściowe zawieszenie pomocy.

Artykuł 6

Przyjęcie rocznych programów działania

1. Komisja przyjmuje roczne programy działania w oparciu o dokumenty strategiczne i wieloletnie programy orientacyjne, o których mowa w art. 3.

W wyjątkowych przypadkach, na przykład jeżeli roczny program działania nie został jeszcze przyjęty, w oparciu o dokumenty strategiczne i wieloletnie programy orientacyjne Komisja może przyjąć środki nieprzewidziane w rocznym programie działania zgodnie z tymi samymi zasadami i procedurami.

2. Roczne programy działania określają wyznaczone cele, obszary interwencji, spodziewane wyniki, procedury zarządzania i przewidywaną całkowitą kwotę finansowania. Zawierają również opis działań, które mają być objęte finansowaniem, oraz orientacyjne kwoty i harmonogram realizacji dla każdego działania. Cele powinny być wymierne i ujęte w ramy czasowe.

3. Roczne programy działania przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4. Wszelkie zmiany w rocznych programach działania przyjmowane są zgodnie z art. 7 ust. 4.

4. Komisja przyjmuje programy konkretnych działań zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do wydatków na działania wspierające, o których mowa w art. 6 ust. 2 umowy wewnętrznej i które nie są objęte wieloletnimi programami orientacyjnymi. Wszelkie zmiany w programach działania dotyczących wydatków na działania wspierające przyjmowane są zgodnie z art. 7 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 7

Przyjęcie środków specjalnych

1. W przypadkach, o których mowa w art. 4 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, gdy niemożliwe jest finansowanie ze środków instrumentu stabilności lub instrumentu pomocy humanitarnej, o których mowa w art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, Komisja może przyjąć środki specjalne, nieprzewidziane w dokumentach strategicznych ani w wieloletnich programach orientacyjnych.

2. Środki specjalne określają wyznaczone cele, obszary interwencji, spodziewane wyniki, procedury zarządzania i całkowitą kwotę finansowania. Zawierają również opis działań, które mają być objęte finansowaniem, oraz orientacyjne kwoty i harmonogram realizacji dla każdego działania. Zawierają również definicję rodzaju wskaźników dotyczących wyników, które będą podlegały monitorowaniu w trakcie realizacji środków specjalnych.

3. Jeżeli koszt takich środków przekracza 10 mln EUR, są one przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4. W przypadku przyjęcia środków specjalnych nieprzekraczających 10 mln EUR Komisja informuje o tym komitet EFR w ciągu miesiąca.

4. Wprowadzenie zmian w ramach środków specjalnych polegających na dostosowaniach technicznych, przedłużeniu okresu realizacji, ponownym przydzieleniu środków w ramach prognozy budżetowej lub też zwiększanie albo zmniejszanie budżetu o mniej niż 20 % w stosunku do budżetu początkowego nie wymaga procedury zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4, pod warunkiem że zmiany te nie wpływają na cele początkowe określone w decyzji Komisji.

Artykuł 8

Współfinansowanie i dodatkowe wkłady państw członkowskich

1. Współfinansowanie oznacza finansowanie projektu lub programu z różnych źródeł.

a) W przypadku współfinansowania równoległego projekt lub program jest dzielony na kilka jasno określonych części, z których każda jest finansowana przez różnych partnerów uczestniczących we współfinansowaniu, w sposób pozwalający na jednoznaczną identyfikację przeznaczenia danych środków.

b) W przypadku współfinansowania łączonego całkowity koszt projektu lub programu jest dzielony między partnerów uczestniczących we współfinansowaniu, a środki gromadzone są w jednej puli, co uniemożliwia określenie źródła finansowania danego działania stanowiącego część projektu lub programu.

2. W przypadku zaangażowania Komisji we współfinansowanie łączone uzgodnienia wykonawcze dotyczące zarządzania tymi środkami finansowymi, w tym kwestię pokrycia kosztów administracyjnych poniesionych przez organ odpowiedzialny za zarządzanie zgromadzonymi środkami, określa się w umowie finansowej zgodnie z zasadami i procedurami określonymi w rozporządzeniu finansowym, o którym mowa w art. 10 ust. 2 umowy wewnętrznej.

a) W przypadku gdy Komisja otrzymuje środki finansowe i zarządza nimi w imieniu

(i) państw członkowskich i ich organów regionalnych lub lokalnych, a w szczególności ich agencji państwowych i parapaństwowych;

(ii) innych państw donatorów, a w szczególności ich agencji państwowych i parapaństwowych;

(iii) organizacji międzynarodowych, w tym organizacji regionalnych, a w szczególności międzynarodowych i regionalnych instytucji finansowych,

mając na celu wdrażanie wspólnych środków, otrzymane środki finansowe traktuje się jako dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z rozporządzeniem finansowym, o którym mowa w art. 9 ust. 2 umowy wewnętrznej, i jako takie włącza się do rocznych programów działania.

b) W przypadku gdy Komisja powierza środki finansowe organom, o których mowa w ust. 2 lit. a), w celu finansowania zadań organu władzy państwowej, a w szczególności zadań związanych z realizacją EFR, takie współfinansowanie odzwierciedla się i odpowiednio uzasadnia w rocznych programach działania, i zapewnia się pełną widoczność wkładu EFR.

3. W przypadku wyznaczenia EBI jako organu zarządzającego współfinansowaniem łączonym, uzgodnienia wykonawcze dotyczące zarządzania tymi środkami, w tym kwestię pokrycia kosztów administracyjnych poniesionych przez EBI, ustanawia się zgodnie ze statutem i przepisami wewnętrznymi EBI.

4. Państwa członkowskie mogą również z własnej inicjatywy przekazywać Komisji lub EBI wkłady dobrowolne inne niż te, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit a) umowy wewnętrznej, aby pomóc w osiągnięciu celów umowy AKP-WE poza ramami współfinansowania łączonego. Uzgodnienia wykonawcze dotyczące zarządzania tymi środkami, w tym zakres działań interwencyjnych, których dotyczą dobrowolne wkłady, konkretne cele, wskaźniki dotyczące spodziewanych rezultatów i wyników oraz kwestię zwrotu kosztów administracyjnych poniesionych przez Komisję lub EBI przy zarządzaniu tymi wkładami reguluje się w dwustronnych umowach dotyczących wkładów. Dobrowolne wkłady powierzone Komisji traktuje się jako dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z rozporządzeniem finansowym, o którym mowa w art. 10 ust. 2 umowy wewnętrznej, i jako takie włącza się do rocznych programów działania i poddaje przeglądom.

5. Państwa członkowskie powierzające Komisji lub EBI dodatkowe dobrowolne wkłady, mając na celu pomoc w osiągnięciu celów umowy AKP-WE, informują o nich wcześniej Radę. Wszelkie zmiany w rocznych programach działania lub w strategiach wsparcia wynikające z dobrowolnych wkładów, na przykład w związku z rozpoczęciem nowej inicjatywy opartej na nowych lub szczególnych potrzebach, o których mowa w art. 4 ust. 2, 3 i 4, przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4.

Artykuł 9

Udział państwa trzeciego lub regionu państwa trzeciego

Aby zapewnić spójność i skuteczność pomocy wspólnotowej Komisja może zdecydować, że kraje rozwijające się nienależące do AKP i władze odpowiedzialne za integrację regionalną obejmującą państwa AKP, promujące współpracę i integrację regionalną, kwalifikujące się do otrzymywania pomocy wspólnotowej na mocy rozporządzenia (WE) nr […] [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju] i rozporządzenia (WE) nr […] [Parlamentu Europejskiego i Rady][13] [z dnia […] r. ustanawiającego Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa], KTZ kwalifikujące się do pomocy wspólnotowej na mocy decyzji Rady 2001/822/WE[14] w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską, oraz wspólnotowe regiony najbardziej oddalone kwalifikują się do otrzymywania środków, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit a) pkt (i) umowy wewnętrznej, jeżeli dany projekt lub program ma charakter regionalny lub transgraniczny. Zapisy dotyczącego tego finansowania można umieścić w dokumentach strategicznych i wieloletnich programach orientacyjnych oraz w specjalnych środkach, o których mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Zapisy te ujmuje się również w rocznych programach działania.

TYTUŁ III

PROCEDURY PODEJMOWANIA DECYZJI

Artykuł 10

Zakres obowiązków komitetu EFR

1. Komitet EFR powołano przy Komisji odnośnie do tych zasobów 10. EFR, którymi zarządza Komisja. Komitet EFR obraduje zgodnie z zasadami dotyczącymi głosowania przyjętymi w art. 8 umowy wewnętrznej.

2. Komitet EFR wyraża swoją opinię w istotnych kwestiach dotyczących współpracy na rzecz rozwoju na poziomie krajowym, regionalnym i między państwami AKP, finansowanych z 10. EFR i innych zasobów wspólnotowych, o których mowa w art. 3 ust. 3.

3. Zadania Komitetu obejmują dwa poziomy:

a) programowanie pomocy wspólnotowej zgodnie z 10. EFR i przeglądy programowania ze zwróceniem szczególnej uwagi na strategie krajowe i regionalne oraz wewnętrzne strategie AKP

oraz

b) monitorowanie procesu realizacji pomocy wspólnotowej, w tym rocznych programów działania, aspektów sektorowych, kwestii przekrojowych, i przebiegu współpracy na miejscu.

4. Zwracając się do komitetu o opinię, przedstawiciel Komisji przedstawia mu projekt planowanych środków. Komitet EFR wydaje opinię w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego w zależności od pilności danej kwestii, lecz nie później niż w ciągu 30 dni. W wymianie poglądów uczestniczy również EBI. Opinię przyjmuje się kwalifikowaną większością głosów, ustanowioną w art. 8 ust. 3 umowy wewnętrznej, w oparciu o głosy państw członkowskich ważone zgodnie z postanowieniami art. 8 ust. 2 umowy wewnętrznej.

Po wydaniu opinii przez Komitet EFR Komisja przyjmuje środki, które stosuje się bezzwłocznie. Jednak jeżeli środki te nie są zgodne z opinią komitetu EFR, Komisja natychmiast powiadamia o tym Radę. W takim przypadku Komisja może odroczyć stosowanie środków na okres nie dłuższy niż 30 dni od daty takiego powiadomienia. Rada, stanowiąc taką samą większością kwalifikowaną jak komitet EFR, może podjąć w tym okresie inną decyzję.

5. Komitet nadzoruje również spójność i komplementarność pomocy udzielanej przez Wspólnotę i przez państwa członkowskie. W celu zapewnienia przejrzystości i spójności współpracy oraz poprawienia komplementarności działań wspólnotowych i pomocy dwustronnej Komisja, w miarę możliwości, angażuje państwa członkowskie reprezentowane w państwach lub regionach partnerskich w przygotowywanie rocznych programów działania. Każde państwo członkowskie z kolei systematycznie informuje Komisję o współpracy, którą prowadzi lub zamierza prowadzić z każdym państwem lub regionem.

6. W związku z przyjęciem przez Radę zasad dotyczących finansowania Afrykańskiego Funduszu na rzecz Pokoju ze środków 10. EFR jako instrumentu uzupełniającego środki dostępne z budżetu wspólnotowego i aby umożliwić Unii Afrykańskiej odgrywanie wiodącej roli i przejęcie odpowiedzialności w zakresie kwestii pokoju i bezpieczeństwa w Afryce oraz aby wesprzeć organizacje afrykańskie (Unię Afrykańską i organizacje subregionalne działające z jej upoważnienia) w przygotowywaniu, planowaniu i realizacji skutecznych działań wspierających pokój, w orientacyjnym programie współpracy między państwami AKP przeznacza się środki na Afrykański Fundusz na rzecz Pokoju. Stosuje się tutaj specjalne procedury zarządzania:

a) Na wniosek Unii Afrykańskiej poparty przez Komitet Ambasadorów AKP przygotowuje się program działania obejmujący okres 2008–2010. W 2010 r. przeprowadzona zostanie ocena obejmująca przegląd procedur Afrykańskiego Funduszu na rzecz Pokoju oraz możliwości wykorzystania alternatywnych źródeł finansowania w przyszłości, w tym środków finansowych z budżetu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Program działania określa wyznaczone cele, zasięg i charakter ewentualnych interwencji oraz uzgodnienia wykonawcze, w tym uzgodniony format dodatkowych dokumentów i wniosków oraz sprawozdań.

b) Przed przyjęciem programu działania przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 4, jest on omawiany w odpowiedniej przygotowawczej grupie roboczej (lub przygotowawczych grupach roboczych) Rady i zatwierdzany przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa Rady .

c) Następnie zawierana jest umowa finansowa między Komisją a Unią Afrykańską, która po przyjęciu jest wiążąca dla Wspólnoty i Unii Afrykańskiej.

d) Każda interwencja przeprowadzana w oparciu o umowę finansową podlega zatwierdzeniu przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa Rady.

e) Na wniosek komitetu EFR oraz rokrocznie Komisja przygotowuje do wiadomości komitetu EFR sprawozdanie z działalności dotyczące wykorzystania środków, .

Artykuł 11

Komitet instrumentu inwestycyjnego

1. Pod auspicjami EBI zostaje utworzony komitet (zwany dalej „komitetem instrumentu inwestycyjnego”) składający się z przedstawicieli rządów państw członkowskich i przedstawiciela Komisji.

a) Rząd każdego państwa wyznacza jednego przedstawiciela i jednego zastępcę. Takie same zasady stosuje Komisja, wyznaczając swego przedstawiciela. W celu utrzymania ciągłości działań przewodniczącego komitetu instrumentu inwestycyjnego wybierają spośród siebie członkowie tego komitetu na okres dwóch lat. EBI zapewnia sekretariat i obsługę komitetu. Prawo głosu przysługuje jedynie członkom komitetu instrumentu inwestycyjnego wyznaczonym przez państwa członkowskie lub ich zastępcom.

b) Rada, stanowiąc jednomyślnie, przyjmuje regulamin komitetu instrumentu inwestycyjnego na podstawie propozycji sporządzonej przez EBI po konsultacji z Komisją.

c) Komitet instrumentu inwestycyjnego stanowi większością kwalifikowaną. Głosy są ważone zgodnie z postanowieniami art. 8 umowy wewnętrznej.

d) Komitet instrumentu inwestycyjnego zbiera się co najmniej cztery razy w roku. Możliwe jest zwołanie dodatkowych posiedzeń na wniosek EBI lub członków komitetu, zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie.

2. Komitet instrumentu inwestycyjnego zatwierdza:

a) wytyczne dotyczące wdrażania instrumentu inwestycyjnego, ramy oceny wpływu instrumentu na kwestie dotyczące rozwoju oraz propozycje zmian;

b) strategie inwestycyjne i biznes plany dla instrumentu, w tym wskaźniki dotyczące wyników, w oparciu o cele umowy AKP-WE i ogólne zasady wspólnotowej polityki rozwoju;

c) roczne sprawozdania dotyczące instrumentu inwestycyjnego;

d) wszelkie dokumenty z zakresu polityki ogólnej, w tym sprawozdania z oceny, dotyczące instrumentu inwestycyjnego.

3. Ponadto komitet instrumentu inwestycyjnego wydaje opinie dotyczące:

a) propozycji przyznania dotacji na spłatę odsetek na mocy art. 2 ust. 7 i art. 4 ust. 2 załącznika II do umowy AKP-WE. W takich przypadkach komitet wydaje również opinię w sprawie wykorzystania takiej dotacji na spłatę odsetek;

b) propozycji inwestycji ze środków instrumentu inwestycyjnego w odniesieniu do wszystkich projektów, które otrzymały negatywną opinię Komisji;

c) innych propozycji dotyczących instrumentu inwestycyjnego opartych na ogólnych zasadach, o których mowa w wytycznych operacyjnych.

Ponadto władze EBI mogą od czasu do czasu zwrócić się do komitetu instrumentu inwestycyjnego z wnioskiem o opinię w sprawie wszystkich propozycji finansowych lub w sprawie niektórych kategorii propozycji finansowych.

4. EBI jest odpowiedzialny za terminowe przedstawianie komitetowi instrumentu inwestycyjnego wszelkich kwestii wymagających jego zgody lub opinii zgodnie z ust. 1 i 2. Wszystkie propozycje przedstawiane komitetowi do zaopiniowania powinny być składane zgodnie z odpowiednimi kryteriami i zasadami określonymi w wytycznych operacyjnych.

5. EBI i Komisja prowadzą ścisłą współpracę i w odpowiednich przypadkach koordynują swoje działania. W szczególności:

(i) EBI wraz z Komisją przygotowuje wytyczne dotyczące wdrażania instrumentu inwestycyjnego, o których mowa w ust. 2 lit. a), lub dokonuje ich przeglądu;

(ii) EBI zwraca się uprzednio do Komisji o opinię w sprawach strategii inwestycyjnych, biznes planów i dokumentów z zakresu polityki ogólnej;

(iii) na etapie oceny projektu EBI zwraca się do Komisji o opinię w sprawie zgodności projektów sektora publicznego lub finansowego z odpowiednimi krajowymi lub regionalnymi strategiami współpracy lub, w odpowiednich przypadkach, z ogólnymi celami instrumentu inwestycyjnego;

(iv) na etapie oceny projektu EBI zwraca się również do Komisji z wnioskiem o uznanie każdej propozycji przedstawionej komitetowi instrumentu inwestycyjnego dotyczącej dotacji na spłatę odsetek za zgodną z art. 2 ust. 7 i art. 4 ust. 3 załącznika II do umowy AKP-WE i z kryteriami określonymi w wytycznych operacyjnych instrumentu inwestycyjnego;

Jeżeli w ciągu dwóch tygodni od przedstawienia danej propozycji Komisja nie wyraziła negatywnej opinii, uznaje się, że opinia Komisji jest pozytywna lub że Komisja uznała daną propozycję za zgodną z wymienionymi wyżej przepisami i kryteriami. Jeżeli chodzi o opinie w sprawach projektów sektora finansowego lub publicznego oraz zgodę na dotacje na spłatę odsetek, Komisja może zwrócić się z wnioskiem o to, by propozycja ostatecznego projektu została jej przedstawiona w celu zaopiniowania lub zatwierdzenia dwa tygodnie przed jej wysłaniem do komitetu instrumentu inwestycyjnego.

6. Wszystkie działania, o których mowa w ust. 2, są prowadzone przez EBI wyłącznie pod warunkiem uzyskania pozytywnej opinii komitetu instrumentu inwestycyjnego.

Po uzyskaniu pozytywnej opinii komitetu instrumentu inwestycyjnego EBI podejmuje decyzję dotyczącą danej propozycji zgodnie z własnymi procedurami. W szczególności, w przypadku wystąpienia nowych okoliczności, może zaniechać dalszych działań w odniesieniu do danej propozycji. EBI informuje okresowo komitet instrumentu inwestycyjnego i Komisję o przypadkach, w których zdecydował nie podejmować dalszych działań.

W przypadku pożyczek udzielanych z własnych zasobów oraz inwestycji z zasobów instrumentu inwestycyjnego, które nie wymagają opinii komitetu instrumentu inwestycyjnego, EBI podejmuje decyzje zgodnie z własnymi procedurami i, w przypadku instrumentu, z wytycznymi i strategiami inwestycyjnymi zatwierdzonymi przez komitet instrumentu inwestycyjnego.

Niezależnie od negatywnej opinii komitetu instrumentu inwestycyjnego w sprawie propozycji dotacji na spłatę odsetek EBI może podjąć dalsze działania odnośnie do danej pożyczki z pominięciem korzyści wynikających z dotacji na spłatę odsetek. EBI informuje okresowo komitet instrumentu inwestycyjnego i Komisję o wszystkich przypadkach, w których zdecydował się podjąć takie działania.

W okolicznościach określonych w wytycznych operacyjnych i pod warunkiem, że zasadniczy cel danej pożyczki lub inwestycji ze środków instrumentu inwestycyjnego pozostał niezmieniony, EBI może podjąć decyzję o zmianie warunków pożyczki lub inwestycji ze środków instrumentu inwestycyjnego pozytywnie zaopiniowanej przez komitet instrumentu inwestycyjnego zgodnie z ust. 2 lub jakiejkolwiek pożyczki pozytywnie zaopiniowanej przez komitet instrumentu inwestycyjnego odnośnie do dotacji na spłatę odsetek. W szczególności EBI może zdecydować o zwiększeniu kwoty pożyczki lub inwestycji ze środków instrumentu inwestycyjnego maksymalnie o 20 %.

W przypadku projektów korzystających z dotacji na spłatę odsetek, o których mowa w art. 2 ust. 7 lit. a) załącznika II do umowy AKP-WE, skutkiem takiego zwiększenia kwoty pożyczki może być proporcjonalne zwiększenie wartości dotacji na spłatę odsetek. EBI informuje okresowo komitet instrumentu inwestycyjnego i Komisję o wszystkich przypadkach, w których zdecydował się podjąć takie działania. W przypadku projektów, o których mowa w art. 2 ust. 7 lit. b) załącznika II do umowy AKP-WE, jeżeli przedstawiono wniosek o zwiększenie wartości dotacji na spłatę odsetek, wówczas przed podjęciem działań przez EBI wymagana jest opinia komitetu instrumentu inwestycyjnego.

7. EBI zarządza inwestycjami ze środków instrumentu inwestycyjnego i wszystkimi środkami, które posiada z tytułu tego instrumentu, zgodnie z celami umowy. W szczególności może wchodzić w skład organów zarządczych i nadzorczych podmiotów prawnych, w których zainwestowano środki instrumentu inwestycyjnego, oraz może porozumiewać się w kwestii praw, jakie posiada z tytułu instrumentu inwestycyjnego, zrzekać się ich i je zmieniać.

TYTUŁ IV

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 12

Wymagania dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w zakresie postępu

z realizacji pomocy w ramach EFR

1. Komisja i EBI zapewniają ścisłą współpracę i koordynację działań w zakresie dostarczania pomocy wspólnotowej państwom AKP. Komisja i EBI, każde w swoim zakresie, monitorują wykorzystanie przez beneficjentów pomocy udzielonej w ramach EFR.

2. Okresowo EBI przekazuje Komisji informacje dotyczące realizacji projektów finansowanych ze środków 10. EFR, którymi zarządza, zgodnie z procedurami określonymi w wytycznych operacyjnych instrumentu inwestycyjnego.

3. Komisja ocenia postęp w zakresie realizacji 10. EFR i przedstawia Radzie roczne sprawozdanie dotyczące realizacji pomocy i jej rezultatów oraz, w miarę możliwości, najważniejsze skutki i wpływ pomocy. Sprawozdanie jest przesyłane również Parlamentowi Europejskiemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów. Zawiera informacje odnoszące się do poprzedniego roku, dotyczące sfinansowanych środków, wyników działań monitorujących i oceniających, zaangażowania odpowiednich partnerów oraz wykonania zobowiązań i płatności z podziałem na kraje, regiony i sektory współpracy. Zawiera ocenę wyników pomocy, wykorzystując w możliwie największym stopniu szczegółowe i wymierne wskaźniki obrazujące rolę pomocy w spełnieniu zadań umowy AKP-WE. Szczególną uwagę poświęca się sektorom socjalnym i postępowi na rzecz osiągnięcia milenijnych celów rozwoju. EBI również dostarcza komitetowi instrumentu inwestycyjnego informacje na temat postępu w osiąganiu celów tego instrumentu. Zgodnie z art. 6b załącznika II do umowy AKP-WE ogólne wyniki instrumentu inwestycyjnego podlegają wspólnemu przeglądowi w połowie i na koniec okresu 10. EFR.

4. W 2010 r. Komisja przedstawi Radzie propozycję dotyczącą przeprowadzenia ogólnego przeglądu wyników. Przegląd zawiera ocenę wyników finansowych, w szczególności ocenę stopnia wykonania zobowiązań i wypłat, a także ocenę jakościową, w szczególności ocenę rezultatów i wpływu, mierzonych pod kątem dokonanego postępu w osiąganiu milenijnych celów rozwoju.

Artykuł 13

Ocena

1. Komisja i EBI, w odpowiednich przypadkach wspólnie z ekspertami z państw członkowskich, każda strona w swoim zakresie, dokonują regularnej oceny rezultatów realizacji programów geograficznych i tematycznych i polityki w tym zakresie oraz polityki sektorowej, a także skuteczności programowania, w odpowiednich przypadkach za pomocą zewnętrznych środków oceny, aby stwierdzić czy osiągnięto wyznaczone cele i móc sformułować zalecenia w celu poprawy przyszłych działań. Szczególną uwagę poświęca się kwestii spójności wspólnotowej polityki rozwoju oraz sektorom socjalnym i postępowi na rzecz osiągnięcia milenijnych celów rozwoju.

2. Komisja przesyła do wiadomości Parlamentu Europejskiego i komitetu EFR krajowe i regionalne sprawozdania z oceny. Państwa członkowskie mogą złożyć wniosek o przedyskutowanie danej oceny na forum komitetu EFR. Wyniki takiej dyskusji są uwzględniane przy opracowywaniu kolejnych programów i przydziale środków.

3. Komisja włącza w proces oceny pomocy wspólnotowej odpowiednie zainteresowane strony, w tym podmioty pozarządowe.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie stosuje się w tym samym okresie co umowę wewnętrzną.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

[2] Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 27.

[3] Dz.U. L 247 z 9.9.2006, str. 32.

[4] [...]

[5] [...]

[6] Dz.U. L 247 z 9.9.2006, str. 22.

[7] Dz.U. L 163 z 2.7.1996, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

[8] Dz.U. L […] z […], str. […].

[9] Dz.U. L […] z […], str. […].

[10] Dz.U. L 156 z 18.6.2005, str. 19.

[11] Dz.U. L 247 z 9.9.2006, str. 30.

[12] DZ.U. C 46 z 24.2.2006, str. 1.

[13] Dz.U. L […] z […], str. […].

[14] Dz.U. L 314 z 30.11.2001, str. 1.