ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Należy identyfikować i wspierać kluczowe branże przemysłu i sektory, od zasobów ludzkich po badania naukowe, co złoży się na europejską politykę przemysłową chroniącą te strategiczne sektory przed rynkiem i zapewni bezpieczeństwo dostaw kluczowych elementów takich jak respiratory, maski i inne produkty. Musi to oznaczać wspieranie przedsiębiorstw, które przenoszą zdolność produkcyjną z powrotem do Europy, umożliwiając UE odzyskanie kontroli nad produkcją i zapewnienie autonomii względem rynku światowego, zawsze w zgodzie z zasadami sprawiedliwej transformacji ekologicznej. Rosnąca zależność UE od przywozu leków i farmaceutycznych składników czynnych może wywoływać problemy systemowe, powodując niedobór leków i zagrożenia dla zdrowia. Rodzi to poważne obawy co do strategicznej autonomii UE.
3.7.

o C, należy zmniejszyć emisje w skali ogólnoświatowej o 7,6 % rocznie, począwszy od chwili obecnej. Przekłada się to na globalny cel zmniejszenia emisji o co najmniej 68 % do 2030 r. EKES uważa, że: „Polityką powinno kierować dążenie do rozwoju odporności gospodarczej i odporności rynku pracy wraz z zapewnieniem stabilności gospodarczej, społecznej, środowiskowej i instytucjonalnej, co zwiększy pozytywną konwergencję i sprawiedliwość w procesie przestawiania się na gospodarkę neutralną dla klimatu – czyli taką, w której emisja i absorpcja gazów cieplarnianych się bilansują – a jednocześnie umożliwi sprostanie wyzwaniom związanym z cyfryzacją i zmianą demograficzną” ( 15 ) . Ponadto EKES popiera wezwanie, by Unia Europejska zobowiązała się do osiągnięcia neutralności emisyjnej do 2050 r. i odpowiednio dostosowała cel dotyczący poziomu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. W sprawozdaniu Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) w sprawie rozbieżności między potrzebami a perspektywami w zakresie redukcji emisji z 2019 r. wskazano, że aby ograniczyć globalne ocieplenie do 1,5C, należy zmniejszyć emisje w skali ogólnoświatowej o 7,6 % rocznie, począwszy od chwili obecnej. Przekłada się to na globalny cel zmniejszenia emisji o co najmniej 68 % do 2030 r.
1.2.

EKES podkreśla, jak ważne jest, by państwa członkowskie i zarządcy infrastruktury jak najszybciej zastosowali odstępstwa przyznane we wniosku Komisji Europejskiej w odniesieniu do całego okresu wskazanego we wniosku. Uważa, że proponowane środki będą przydatne w perspektywie krótkoterminowej i przez cały okres ich stosowania.
4.5.

EKES podkreśla, że europejska suwerenność technologiczna nie powinna być postrzegana w opozycji do innych i nie powinna wykluczać korzyści płynących z globalnej współpracy. Należy jednak odpowiednio uwzględnić potrzeby Europejczyków i europejskiego modelu społecznego, przyjmując za punkt odniesienia działania Komisji Europejskiej na rzecz wzmocnienia Europejskiego filaru praw socjalnych. Stosowanie wartości europejskich (ochrona danych, prywatność, ochrona socjalna, zrównoważony rozwój) może stać się przewagą konkurencyjną, jeżeli wzrośnie świadomość społeczeństwa i przedsiębiorstw co do wykorzystywania danych przez strony trzecie (USA) i co do potencjału kontrolnego systemów cyfrowych (Chiny).
3.8.

Skuteczność i niezawodność aplikacji do śledzenia i wyszukiwania kontaktów jest niezwykle istotna, ponieważ nieskuteczność i zawodność mogą prowadzić do wielu fałszywie dodatnich i fałszywie ujemnych wyników, fałszywego poczucia bezpieczeństwa, a tym samym większego ryzyka zarażenia. Wstępne symulacje naukowe budzą poważne wątpliwości co do tego, czy aplikacja umożliwiająca śledzenie będzie miała jakikolwiek pozytywny wpływ na powstrzymanie rozprzestrzeniania się wirusa, nawet jeśli 80 % lub 90 % populacji będzie jej używać. Ponadto aplikacja nie może rejestrować szczególnych okoliczności, takich jak obecność pleksiglasu i okien czy noszenie środków ochrony osobistej.
5.3.

Komisja proponuje, by otrzymać uprawnienia do oceny nie tylko działań łagodzących, ale również działań przystosowawczych państw członkowskich (art. 6 ust. 1 lit. b)). Jeżeli Komisja stwierdzi, że środki podjęte przez państwo członkowskie są „nieadekwatne w celu zapewnienia postępów w zakresie przystosowania, o których mowa w art. 4, może wydać zalecenia dla tego państwa członkowskiego”. Jest to bardzo otwarty przepis. EKES uważa za pożądane, by Komisja ustanowiła kryteria takiej oceny.
1.4.

EKES popiera zatem wezwanie, by Unia Europejska zobowiązała się do osiągnięcia neutralności emisyjnej do 2050 r. i odpowiednio dostosowała docelowy poziom redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. W sprawozdaniu Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) w sprawie rozbieżności między potrzebami a perspektywami w zakresie redukcji emisji z 2019 r. wskazano, że aby ograniczyć globalne ocieplenie do 1,5 o C, należy zmniejszyć emisje w skali ogólnoświatowej o 7,6 % rocznie, począwszy od chwili obecnej. W przeliczeniu oznaczałoby to zmniejszenie emisji o co najmniej 68 % do 2030 r.
1.10.

EKES wyraża również wątpliwości co do skuteczności uwzględniania kwestii klimatu we wszystkich programach UE i wzywa państwa członkowskie do włączenia organizacji społeczeństwa obywatelskiego w działania mające zapewnić, by wydatki UE przeznaczane były jedynie na przedsięwzięcia nieprzyczyniające się do zmiany klimatu. Grupy działające na rzecz ochrony środowiska oraz praw obywatelskich mogłyby na przykład zaangażować się w takie istotne działania jak opracowywanie krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu oraz krajowych programów reform (KPR).
2.6.

Wniosek ten opóźni wyeliminowanie ze sprzedaży pojazdów bardziej zanieczyszczających środowisko niż nowa generacja, jednak elastyczność będzie ograniczona do pojazdów, które w momencie wprowadzenia ograniczeń w przemieszczaniu się były już wyprodukowane. Ponadto wniosek pozwoli uniknąć konieczności bezcelowego zezłomowania pojazdów, które wprowadzono by do obrotu, gdyby wspomniany kryzys nie wystąpił. Wniosek nie spowoduje przesunięcia wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2021 r. etapu Euro 5 w odniesieniu do wszystkich nowo wyprodukowanych pojazdów.
EKES poparł stanowisko Komisji Europejskiej przedstawione w piśmie z dnia 24 kwietnia 2020 r. ( 15 ) skierowanym do rządów państw członkowskich przez komisarza do spraw miejsc pracy i praw socjalnych Nicolasa Schmita, zgodnie z którym gospodarka społeczna powinna być wspierana zwłaszcza w czasach kryzysu. Zdaniem Komisji organizacje gospodarki społecznej w praktyce przyczyniają się już na wiele różnych sposobów do łagodzenia skutków kryzysu: We współpracy z organami publicznymi i jako uzupełnienie dla przedsiębranych przez nie środków oferują bardzo różnorodne usługi, w szczególności dla najsłabszych członków społeczeństwa. Są one również ważnymi pracodawcami dla grup znajdujących się w trudnej sytuacji i odgrywają kluczową rolę w integracji na rynku pracy i nabywaniu umiejętności.
2.5.

We wniosku przekazuje się Komisji uprawnienia do zmiany przepisów dotyczących ochrony i egzekwowania w odniesieniu do kwestii technicznych takich jak rozmiary oczek sieci, kratownice sortujące lub kratownice i łańcuchy przegubowe stosowane do połowów krewetki północnej oraz obszarowe ograniczenia połowów dennych. Wszystko to w celu wprowadzenia do prawa UE w sprawny i prosty sposób ewentualnych przyszłych zmian w ramach NAFO powiązanych z tymi środkami ochrony i egzekwowania.
2.16.

W szczególności, ponieważ sieci 5G będą w dużej mierze opierać się na oprogramowaniu, główne wady w zakresie bezpieczeństwa, takie jak wady wynikające ze niewłaściwych procesów opracowywania oprogramowania u dostawców, mogłyby ułatwić podmiotom celowe wprowadzanie intencjonalnie wbudowanych luk bezpieczeństwa typu „backdoor” i sprawić, że staną się one jeszcze trudniejsze do wykrycia. Może to zwiększyć ich potencjał do wykorzystania ze szczególnie poważnymi konsekwencjami dotykającymi dużej liczby użytkowników. Kwestie związane z cyberbezpieczeństwem sieci 4G nie zostały jeszcze w pełni rozwiązane, a problemy dotyczące 5G mogą rosnąć wykładniczo.
2.4.

EKES pragnie jednak podkreślić pewne aspekty techniczne dotyczące metod produkcji materiału siewnego, co do których istnieją różnice między Ukrainą a Unią Europejską, w szczególności w odniesieniu do dostępu do środków ochrony roślin. Producenci ukraińscy mają dostęp do szerszej gamy środków ochrony roślin niż producenci unijni i korzystają z niektórych substancji zakazanych w Unii Europejskiej. Różnice te prowadzą do zakłócenia konkurencji. Ponadto ich konsekwencją byłoby wprowadzenie na terytorium Unii Europejskiej produktów, które nie są zgodne z unijnymi normami sanitarnymi i środowiskowymi. Do najbardziej znaczących różnic należy dostęp do substancji czynnych wykorzystywanych do zwalczania chwastów, takich jak atrazyna (zakazana w UE od 2003 r.) lub acetochlor (zakazany w UE od 2012 r.). Oprócz wpływu na zdrowie, dostęp do tych substancji o szerokim spektrum działania, trwałym charakterze, wysokiej wydajności technicznej wobec chwastów i ograniczonych kosztach daje producentom z Ukrainy niezaprzeczalną przewagę konkurencyjną. Jeżeli chodzi o ochronę przed szkodnikami, producenci z Ukrainy nadal mają dostęp do substancji czynnych z grupy neonikotynoidów. Niektóre z nich, takie jak klotianidyna lub tiametoksam są zakazane w UE, a inne, takie jak tiaklopryd, zakazane będą wkrótce.
3.5.3.

Aby wykorzystać tę szansę, jako że kształcenie pozostaje w kompetencji krajowej, EKES wzywa Komisję do zachęcania państw członkowskich do prowadzenia bardziej zdecydowanej polityki na rzecz poprawy umiejętności cyfrowych, zajęcia się luką kompetencyjną w zakresie umiejętności korzystania z danych oraz koncentracją tych umiejętności, tak by rozwiązać problem nierówności w całej UE oraz ograniczyć utratę know-how.
2.4

Dalsze niedawne i bieżące zmiany sytuacji miały negatywny wpływ na – odczuwane zwłaszcza przez MŚP – wyzwania strukturalne wynikające z globalizacji gospodarki, zarządzania przepływami migracyjnymi i rosnącymi zagrożeniami dla bezpieczeństwa, procesu przechodzenia na czystą energię, przemian technologicznych, starzejącej się siły roboczej oraz tych spowodowanych rosnącym niedopasowaniem umiejętności i siły roboczej do potrzeb rynku pracy w tych samych sektorach i regionach. Unia powinna być przygotowana do stawienia czoła bieżącym i przyszłym wyzwaniom poprzez inwestowanie w odpowiednie umiejętności na rzecz transformacji ekologicznej i cyfrowej, zapewnienie, by wzrost gospodarczy w większym stopniu sprzyjał włączeniu społecznemu dzięki usprawnieniu polityki zatrudnienia i polityki społecznej, a jednocześnie uwzględnienie zrównoważonego charakteru gospodarki i przemysłu. EKES z zadowoleniem przyjmuje wsparcie z EFS+ dla środków niezbędnych do osiągnięcia tych celów, co znalazło odzwierciedlenie w nowym motywie 14 wniosku.
1.9.

EKES z zadowoleniem przyjmuje program REACT, w ramach którego 55 mld EUR zostanie zainwestowane na wsparcie polityki spójności, przy czym wzywa Komisję Europejską do szybkiego poinformowania o nim państw członkowskich i udzielania wyjaśnień na temat warunków i kryteriów dystrybucji, zważywszy, że środki te muszą zostać przydzielone do końca 2022 r. Fundusze REACT-EU zostaną rozdzielone między państwa członkowskie stosownie do ich względnej zamożności i skali wpływu obecnego kryzysu na ich gospodarki i społeczeństwa, w tym na poziom bezrobocia młodzieży. Niemniej jednak do osiągnięcia rezultatów niezbędne są bardziej precyzyjne informacje. W obecnym czasie należy zapewnić realizację programu, a nie określoną kwotę finansowania. Europa potrzebuje elastycznego, szybkiego i prostego programu, obejmującego łatwiejsze procesy, który może ułatwić dostęp do finansowania niezależnie od wielkości przedsiębiorstwa, jego pochodzenia lub sektora, jeżeli głównym problemem jest zatrudnienie i wartość dodana.
—

Po trzecie, agenda terytorialna 2030 zawiera strategiczne wytyczne dla planowania przestrzennego i wzywa do wzmocnienia wymiaru terytorialnego wszystkich polityk na wszystkich szczeblach sprawowania rządów. W tym kontekście dotyczy ona również EKES-u, który ma obowiązek informowania swoich członków o priorytetach i zachęcania ich do współpracy w ich realizacji. Obejmuje to podkreślenie znaczenia partnerów społeczeństwa obywatelskiego dla zapewnienia zrównoważonej przyszłości wszystkich terytoriów, a także wzmocnienie RLKS oraz wszelkich innych instrumentów ułatwiających zintegrowany rozwój terytorialny i współpracę. Ponadto członkinie i członkowie EKES-u są zobowiązani do obrony priorytetów agendy terytorialnej w debatach politycznych na szczeblu europejskim.
1.4.

Stabilność finansów publicznych jest źródłem odporności gospodarczej i zaufania i leży w interesie każdego państwa członkowskiego. Jest ona jednak uzależniona od wielu parametrów i w wielu przypadkach nie da się nią sterować na szczeblu krajowym. Działania mające na celu ograniczenie wydatków publicznych, zwłaszcza jeśli są źle zaprojektowane, mogą mieć negatywne skutki krótko- i średnioterminowe w odniesieniu do innych kluczowych celów politycznych, a także potencjalnie negatywny wpływ na inne państwa członkowskie. Obecnie obowiązujące przepisy budżetowe i zalecenia dla poszczególnych krajów doprowadziły do ograniczenia wydatków i inwestycji publicznych, zwłaszcza w systemach opieki zdrowotnej, co doprowadziło do przedłużenia kryzysu gospodarczego i do ogromnych trudności dla wielu obywateli. Egzekwowanie przepisów w taki sposób okazało się po części procykliczne. W czasach pogorszenia koniunktury pogrążyło gospodarki w jeszcze większej depresji, co oznaczało jeszcze większą presję na finanse publiczne. Zarządzanie gospodarcze oparte na solidarności powinno być realizowane w taki sposób, by nie nakładać kar na państwo członkowskie, lecz umożliwić mu wzmocnienie odporności na sytuacje kryzysowe oraz osiągnięcie trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu i takichże finansów publicznych.
3.1.

Kryzys związany z COVID-19 wywołał nieskoordynowane reakcje we wszystkich państwach członkowskich, zależnie od potencjału krajowego i regionalnego. Może to doprowadzić do asymetrycznej odbudowy gospodarki, a jednocześnie przyczynić się do zwiększenia dysproporcji i nierówności między regionami, co w dłuższej perspektywie może osłabić jednolity rynek i stabilność finansową Unii Europejskiej. EKES uważa, że należy niezwłocznie podjąć działania, aby nie dopuścić do dalszej fragmentacji jednolitego rynku i realizować określony w traktacie cel polegający na wspieraniu konwergencji i zmniejszaniu dysproporcji.
3.6.

W celu odbudowy zdegradowanych i wrażliwych ekosystemów (dla których nie istnieją jeszcze skuteczne ramy prawne) oraz w celu zmniejszenia presji na różnorodność biologiczną przewiduje się szereg działań między innymi na rzecz: — sporządzenia wniosku dotyczącego nowych ram prawnych w zakresie odbudowy przyrody, — przywrócenia do 2030 r. rozległych obszarów zdegradowanych i bogatych w węgiel ekosystemów; niepogorszenia się tendencji w zakresie ochrony lub stanu siedlisk i gatunków oraz osiągnięcia przez co najmniej 30 % z nich zadowalającego stanu ochrony lub wykazywania co najmniej pozytywnej tendencji, — zatrzymania i odwrócenia tendencji do spadku liczby ptaków i owadów występujących na obszarach rolnych, w szczególności owadów zapylających, — ograniczenia o 50 % stosowania pestycydów chemicznych i związanego z tym ryzyka oraz ograniczenia o 50 % stosowania bardziej niebezpiecznych pestycydów, — przeznaczenia co najmniej 10 % użytków rolnych na obszary proekologiczne zawierające elementy krajobrazu o wysokiej różnorodności biologicznej, — objęcia co najmniej 25 % gruntów rolnych rolnictwem ekologicznym i uzyskania znacznie wyższego poziomu stosowania praktyk agroekologicznych, — zasadzenia co najmniej 3 mld drzew zgodnie z zasadami ekologicznymi oraz ochrony nadal istniejących lasów pierwotnych i starych, — poczynienia znacznych postępów w rekultywacji miejsc z zanieczyszczoną glebą, — przywrócenie 25 000 km rzek w UE do stanu swobodnego przepływu, — ograniczenia o 50 % liczby gatunków z czerwonej księgi, dla których zagrożenie stanowią inwazyjne gatunki obce; ograniczenia o co najmniej 50 % utraty składników odżywczych zawartych w nawozach, co doprowadzi do ograniczenia stosowania nawozów o co najmniej 20 %, — ambitnego planu zazieleniania obszarów miejskich dla miast z co najmniej 20 000 mieszkańców, — niestosowania żadnych pestycydów chemicznych na obszarach wrażliwych, takich jak miejskie obszary zielone w UE, — znacznego ograniczenia negatywnego wpływu działalności połowowej i wydobywczej na wrażliwe gatunki i siedliska, w tym na siedliska dna morskiego, w celu przywrócenia dobrego stanu środowiska, — wyeliminowania przyłowu gatunków chronionych lub jego ograniczenia do poziomu umożliwiającego pełne odtworzenie populacji i niezagrażającego stanowi ochrony.
3.9.

EKES popiera fakt, że składnikiem dotacyjnym będzie zarządzać bezpośrednio Komisja Europejska, a do końca 2024 r. będzie on rozdysponowywany za pośrednictwem krajowych pul środków finansowych. W związku z tym wzywa Komisję do szybkiego ogłoszenia zaproszeń do składania projektów, gdy tylko przyjęta zostanie pewna liczba terytorialnych planów sprawiedliwej transformacji, i państwa członkowskie do rozpoczęcia już teraz przygotowywania projektów. Dzięki temu można będzie zadbać o to, by środki przeznaczone dla państw członkowskich zostały wyczerpane poprzez zaproszenia do składania projektów ogłoszone do końca 2024 r.
3.1.

Ocena skutków towarzysząca dokumentowi: Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 w odniesieniu do niektórych opłat za płatności transgraniczne w Unii i opłat za przeliczenie waluty Płatności transgraniczne mają kluczowe znaczenie dla integracji gospodarki UE i odgrywają ważną rolę w zapewnianiu obywatelom i przedsiębiorstwom ze wszystkich państw członkowskich UE takich samych praw, jakie oferuje jednolity rynek ( 6 ) . Płatności są bowiem kluczowym elementem jednolitego rynku, który obejmuje swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. Jak stwierdzono w dokumencie roboczym służb Komisji ( 7 ) , „Wysokie koszty płatności transgranicznych tworzą bariery dla jednolitego rynku – skuteczne bariery dla transgranicznej działalności gospodarstw domowych (kupujących towary/usługi w innej strefie walutowej) oraz przedsiębiorstw (korzystających z dostawców zlokalizowanych za granicą, docierających do klientów w innej strefie) […]. Wysokie koszty płatności transgranicznych przyczyniają się również do powstania dwóch kategorii użytkowników usług płatniczych. Pierwsza kategoria obejmuje użytkowników w strefie euro, którzy są w stanie dotrzeć ze swoimi płatnościami do większości osób fizycznych i przedsiębiorstw w UE, ponosząc przy tym bardzo niewielkie koszty. Druga kategoria obejmuje użytkowników w państwach spoza strefy euro, którzy – ponosząc przy tym niewielkie koszty – mogą dotrzeć jedynie do ograniczonej liczby osób fizycznych i przedsiębiorstw. Podjęcie działań ustawodawczych na szczeblu UE jest najskuteczniejszym sposobem, aby rozwiązać te dwa problemy, a także jest zgodne z celami określonymi w Traktatach”.
C 56/61

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę Rady 2006/112/WE w zakresie środków tymczasowych w przypadku podatku od wartości dodanej w odniesieniu do szczepionek przeciwko COVID-19 i wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro w kierunku tej choroby w odpowiedzi na pandemię COVID-19”

[COM(2020) 688 final – 2020/0311 (CNS)]

(2021/C 56/09)

Wniosek o konsultację Rada Unii Europejskiej, 6.11.2020 Podstawa prawna Art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Sekcja odpowiedzialna Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej Data przyjęcia na sesji plenarnej 2.12.2020 Sesja plenarna nr 556 Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) 195/0/3

Jako że EKES wyraził już poparcie dla przepisów podatkowych w związku z pandemią COVID-19 w opinii w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w celu zaspokojenia pilnej potrzeby odroczenia niektórych terminów przekazywania i wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania ze względu na pandemię COVID-19 [COM(2020) 197 final – 2020/0081 (CNS)]; opinii w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady zmieniającej dyrektywy (UE) 2017/2455 i (UE) 2019/1995 w odniesieniu do terminu transpozycji i daty rozpoczęcia stosowania ze względu na kryzys związany z COVID-19 [COM(2020) 198 final – 2020/0082 (CNS)]; oraz opinii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/2454 w odniesieniu do dat rozpoczęcia stosowania ze względu na kryzys związany z COVID-19 [COM(2020) 201 final – 2020/0084 (CNS)] (1), przyjętej 10 czerwca 2020 r., a także mając na uwadze, że omawiany wniosek dotyczący zmiany dyrektywy 2006/112/WE nie zawiera żadnych dalszych treści, na temat których EKES mógłby się wypowiedzieć, na 556. sesji plenarnej w dniach 2 i 3 grudnia 2020 r. (posiedzenie z 2 grudnia) Komitet 195 głosami za (3 osoby wstrzymały się od głosu) postanowił wydać pozytywną opinię w sprawie wniosku i odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumentach.

Bruksela, dnia 2 grudnia 2020 r. Christa SCHWENG Przewodnicząca Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

(1) Dz.U. C 311 z 18.9.2020, s. 76.
3.3.

EKES uważa, że najbardziej sprawnym mechanizmem zapewnienia takich regularnych aktualizacji norm przyjmowanych przez IATTC byłoby opracowanie prostego rozporządzenia, w którym – precyzyjnie uzasadniwszy konieczność okresowej aktualizacji przepisów dotyczących co najmniej przyznanych kompetencji – w jednym artykule zawarto by zobowiązanie Unii Europejskiej do obowiązkowego stosowania do jej floty przepisów przyjmowanych co roku przez IATTC.
C 56/62

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady upoważniającej Komisję do głosowania za podwyższeniem kapitału Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego”

[COM(2020) 774 final – 2020/0343 (COD)]

(2021/C 56/10)

Wnioski o konsultację Parlament Europejski, 26.11.2020 Rada Unii Europejskiej, 30.11.2020 Podstawa prawna Art. 173 ust. 3 i art. 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Sekcja odpowiedzialna Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej Data przyjęcia na sesji plenarnej 2.12.2020 Sesja plenarna nr 556 Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) 207/1/8

Uznawszy, że treść wniosku jest zadowalająca, i zważywszy na to, że EKES już się wypowiedział na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia ustanawiającego program InvestEU (1) w opinii przyjętej 17 października 2018 r. oraz na temat jego przeglądu (2) w opinii przyjętej 15 lipca 2020 r., na 556. sesji plenarnej w dniach 2–3 grudnia 2020 r. (posiedzenie z 2 grudnia 2020 r.), Komitet stosunkiem głosów 207 do 1 (8 osób wstrzymało się od głosu) postanowił wydać pozytywną opinię w sprawie wniosku i odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, dnia 2 grudnia 2020 r. Christa SCHWENG Przewodnicząca Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

(1) Dz.U. C 62 z 15.2.2019, s. 131.

(2) Dz.U. C 364 z 28.10.2020, s. 139.
3.2.2.

Zwłaszcza w kontekście skutecznego egzekwowania monopolu państwa na użycie siły trzeba wyważyć ingerencję w prawa podstawowe oraz zapobieganie niebezpieczeństwom, i to nie tylko na poziomie abstrakcyjnym, ale również w bezpośrednim codziennym zastosowaniu. To oznacza, że służby publiczne muszą dysponować odpowiednio wyszkolonym personelem i zasobami niezbędnymi do prowadzenia działań przy jednoczesnym poszanowaniu prawa do wolności. Należy wprowadzić zabezpieczenia zapobiegające wszelkim nadużyciom władzy publicznej i zapewniające prawo do odwołania się od działań wykraczających poza misję służby publicznej, czy to w drodze aktu prawnego, czy też przez osoby fizyczne.
4.13.

W kontekście uruchomienia nowej platformy Europass kwestię zaufania do certyfikacji i kwalifikacji można by rozwiązać za sprawą cyfrowych poświadczeń, z poszanowaniem procedur uznawania i walidacji. Należy również zapewnić dostęp do informacji dla osób z niepełnosprawnościami i w różnych językach, w tym w językach najczęściej używanych przez migrantów, uchodźców i osoby ubiegające się o azyl. Należy dokładniej rozważyć ideę stosowania cyfrowych odznak do celów przyspieszonego uznawania.