KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 19.12.2011 
SEK(2011) 1559 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi: 
Wniosek dotycz ący DYREKTYWY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY  
zmieniającej dyrektyw ę 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych i 
rozporządzenie w sprawie wspó łpracy administracyjnej za po średnictwem systemu 
wymiany informacji na rynku wewn ętrznym 
{KOM(2011) 883 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 1558 wersja ostateczna}  
 
PL 2   PL 1. WPROWADZENIE  
W dyrektywie w sprawie uzna wania kwalifikacji zawodowych1 określono warunki uznawania 
kwalifikacji zawodowych w przypadkach prowadzenia dzia łalności w innych pa ństwach 
członkowskich oraz warunki tymczasowego przenoszenia si ę do innego pa ństwa 
członkowskiego.  
Modernizacja systemu uznawania kw alifikacji zawodowych jest jedn ą z 12 dźwigni Aktu o 
jednolitym rynku, których celem jest po budzenie wzrostu gospodarczego i zwi ększenie 
zaufania. Opiera si ę ona na szczegó łowej ocenie dyrektywy prow adzonej od marca 2010 r. do 
maja 2011 r. 
2. POMOCNICZO ŚĆ 
Zasady reguluj ące uznawanie kwalifikacji zawodowych okre ślono w dyrektywie 2005/36/WE 
w sprawie uznawania kwalifikacji za wodowych. Zmiany dorobku w tym zakresie wi ążą się ze 
zmianą przedmiotowej dyrektywy, ale nie wymagaj ą przyjęcia nowej dyrektywy. 
3. CELE 
Na podstawie analizy problemów przedstawionych w nast ępnej sekcji g łówne cele inicjatywy 
obejmują ułatwianie mobilno ści specjalistów i wewn ątrzunijnego handlu us ługami, sprostanie 
wyzwaniu zwi ązanemu z obsadzeniem stanowisk wymagaj ących wysokich kwalifikacji i 
zaoferowanie wi ększej liczby mo żliwości osobom poszukuj ącym pracy. 
4. OKREŚLENIE PROBLEMU , WARIANTY STRATEGICZNE I ICH SKUTKI  
Identyfikacja problematycznych obszarów opiera si ę głównie na wyniku oceny i na reakcjach 
na zieloną księgę wydaną przez Komisj ę dnia 22 czerwca 2011 r.  
4.1. Informacja i administracja elektroniczna dla obywateli 
Specjaliści starający się o uznanie swoich kwalif ikacji zawodowych nadal maj ą trudności z 
ustaleniem odpowiedniego w łaściwego organu i dokumentów, które nale ży przedłożyć.  
Inny problem dotyczy ograniczonego stosowania środków elektronicznych przy dope łnianiu 
procedur uznawania kw alifikacji. W szczególno ści zawody medyczne i osoby poszukuj ące 
pracy nie korzystaj ą z udogodnie ń oferowanych przez poje dyncze punkty kontaktowe 
utworzone w kontek ście dyrektywy us ługowej. Podczas oceny skutków zidentyfikowano 4 
możliwe warianty: 1) brak dzia łania na poziomie UE; 2) wzmocnienie krajowych punktów 
kontaktowych; 3) zapewnienie przez pa ństwa członkowskie centralnego punktu online 
umożliwiającego dost ęp do informacji i dope łnianie procedur uznawania kwalifikacji; 4) 
rozszerzenie zakresu pojedyn czych punktów kontaktowych. 
                                                 
1 Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 wrze śnia 2005 r. w sprawie 
uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22). 
 
PL 3   PL Wariant 4 jest wariantem preferowanym, poniewa ż przewiduje, że państwa członkowskie 
muszą udostępnić wszystkie informacje i procedury poprzez pojedyncze punkty kontaktowe, 
do których najprawdopodobniej zwróc ą się specjaliści.  
4.2. Skuteczno ść procedur uznawania kwalifikacji 
4.2.1.  Długość procedur uznawania kwalifikacji 
W dyrektywie przewidziano szczegó łowe terminy rozpatrywania wniosków o uznanie 
kwalifikacji (3 lub 4 miesi ące). Nie wydaje si ę, aby terminy te by ły dostosowane do potrzeb 
rynku pracy. Okazuje si ę ponadto, że często nie są przestrzegane. Coraz cz ęstsze stosowanie 
systemu wymiany informacji na rynku wewn ętrznym (IMI) u łatwiło wymian ę informacji 
między właściwymi organami, ale nie wydaje si ę, aby przyspieszy ło procedury dla obywateli.  
Zbadano cztery ró żne warianty: 1) brak zmiany po lityki; 2) bardziej zdecydowane 
egzekwowanie przez Komisj ę w poszczególnych przypadkach; 3) skrócenie terminów 
określonych w dyrektywie dla wszy stkich zawodów; 4) zaanga żowanie pa ństwa 
członkowskiego pochodzenia i stworzenie eu ropejskiej legitymacji mobilno ści zawodowej. 
Wariant 4 jest najkorzystniejszy, poniewa ż rozwiązuje problem oddolnie i tworzy warunki 
sprzyjające przyspieszeniu procedury uznawani a kwalifikacji. Przewiduje bardziej 
rygorystyczne terminy, ale zapewnia niezb ędne instrumenty (legitymacja zawodowa) 
umożliwiające ich dotrzymanie. Wariant ten wymaga  ograniczonych inwestycji ze strony 
Komisji i mia łby pozytywny wp ływ na koszty uznawania kwalifikacji w pa ństwach 
członkowskich. Móg łby jednak wymaga ć dodatkowych dzia łań ze strony niektórych pa ństw 
członkowskich.  
4.2.2.  Uzasadnienie i organizacja środków wyrównawczych 
Problemy w omawianym obszarze dotycz ą głównie braku uzasadnienia decyzji 
podejmowanych przez w łaściwe organy i organizacji środków wyrównawczych.  
Podczas oceny skutków okre ślono nast ępujące warianty: 1) brak  zmiany polityki; 2) 
opracowanie kompleksowych wytycznych dotycz ących stosowania i organizacji środków 
wyrównawczych; 3) optymalizacja stosowania środków wyrównawczych; 4) wariant 3 oraz 
zapewnienie regularnej organizacji środków wyrównawczych. 
Uznano, że najskuteczniejszy je st wariant 4, poniewa ż umożliwia rozwi ązanie wszystkich 
stwierdzonych problemów.  
4.2.3.  Brak wspólnych platform 
Wspólne platformy przewidziano w celu u łatwienia wdra żania ogólnego systemu uznawania 
kwalifikacji. Pomimo prób nie wprowadzono dotychczas żadnej wspólnej platformy.  
Podczas oceny skutków analizie poddano nast ępujące warianty: 1) brak dzia łań; 2) usuni ęcie 
pojęcia wspólnych platform; 3) zmiana poj ęcia wspólnej platformy; 4) harmonizacja 
minimalnych wymogów w zakresie kszta łcenia w odniesieniu do nowych zawodów. 
Wariant 3 oferuje najskuteczniejsze rozwi ązanie dla specjalistów, których kwalifikacje 
zostaną uznane bez środków wyrównawczych.  
 
PL 4   PL 4.3. Funkcjonowanie systemu automaty cznego uznawania kwalifikacji 
4.3.1.  Zawiadomienie o nowych dyplomach 
Dowody zebrane w ramach oceny wskazuj ą, że procedur ę zawiadamiania o nowych 
dyplomach w dziedzinie architek tury i ich badanie uznaje si ę za uciążliwe. Ponadto 
minimalne wymogi w zakresie kszta łcenia dla 6 zawodów w s łużbie zdrowia, obowi ązkowe 
we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich, mog ą nie zawsze by ć przestrzegane w praktyce.  
Podczas oceny skutków zidentyfikowano nast ępujące warianty strategiczne: 1) brak dzia łań; 
2) funkcja krajowych ko mórek ds. nadzoru zgodno ści z prawem; 3) komórka ds. nadzoru 
zgodności z prawem na poziomie UE. 
Stwierdzono, że wariant 2 jest najkorzystniejszy, poniewa ż pozwoli łby na stworzenie 
lepszych warunków dla bardziej terminoweg o zawiadamiania o dyplomach, zmniejszenie 
obciążenia związanego z badaniem dyplomów i zapewni enie przestrzegania minimalnych 
wymogów w zakresie kszta łcenia.  
4.3.2.  Dostosowania minimalnych wymogów w zakresie kszta łcenia 
Minimalne wymogi w zakresie kszta łcenia okre ślone w dyrektywie niekoniecznie 
odzwierciedlaj ą postęp naukowo-techniczny i ostatnie reformy systemów edukacji. 
a) Doprecyzowanie kwestii minimalnych okresów kszta łcenia lekarzy, 
pielęgniarek/piel ęgniarzy i po łożnych: minimalny okres kszta łcenia wyra ża się w latach lub 
godzinach kszta łcenia. Wywo łało to odmienne interpretacje kwestii, czy te dwa kryteria 
stanowią dwie mo żliwości, czy te ż należy stosowa ć je łącznie. Rozwa ża się następujące 
warianty: 1) brak dzia łań; 2) wykluczenie jednego z dwóch kryteriów; 3) po łączenie obydwu 
kryteriów oraz dostosowanie liczby lat w przypa dku lekarzy; 4) wariant 3 i wprowadzenie 
odesłania do ECTS (Europejskiego syst emu transferu i akumulacji punktów). 
Preferowanym wariantem jest wariant 4, poniewa ż precyzuje przepisy prawne (liczb ę lat i 
godzin stosuje si ę łącznie) i zapewnia niezb ędną elastyczno ść w przypadku lekarzy (liczba 
godzin kszta łcenia jest roz łożona na co najmniej pi ęć lat).  
b) Warunki podj ęcia kształcenia specjalistycznego w dziedzinie piel ęgniarstwa i po łożnictwa: 
warunkiem podj ęcia kształcenia specjalistycznego w dziedzinie piel ęgniarstwa i po łożnictwa 
jest obecnie uko ńczenie dziesi ęcioletniego kszta łcenia ogólnego. Uwzgl ędniając ewolucj ę 
tych zawodów, zainteresowane strony argumentowa ły, że kształcenie nale ży przedłużyć do 12 
lat kształcenia ogólnego, co ma ju ż miejsce w 24 pa ństwach cz łonkowskich. Analizie 
poddano nast ępujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) wymóg 12 lat w przypadku obydwu 
zawodów; 3) aktualizacja wy mogu tylko w przypadku po łożnych; 4) wymóg 12 lat lub ich 
ekwiwalentu w przypadku obydwu zawodów i ustanowienie okresu przej ściowego. 
Preferowanym wariantem jest wariant 4. Umo żliwia państwom cz łonkowskim kszta łcenie 
bardziej wykwalifikowanych i niezale żnych pielęgniarek oraz po łożnych, a tak że pozwala na 
utrzymanie zaufania do kwalifikacji piel ęgniarek i po łożnych uzyskanych w pa ństwie 
członkowskim UE.  
c) Otwieranie nowych aptek: odst ępstwo przyj ęte w 1985 r. zezwala pa ństwom cz łonkowskim 
na nieuznawanie kwalifikacji farmaceuty do celów otwarcia nowych aptek lub zarz ądzania 
nimi. Stanowi to dyskryminacj ę obywateli UE. Podczas oceny skutków poddano analizie 
 
PL 5   PL następujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) uchylenie przedmi otowego przepisu. Wariant 2 
jest preferowany, poniewa ż uniemożliwi istniej ącą dyskryminacj ę dotyczącą kwalifikacji 
uzyskanych za granic ą. 
d) Minimalne wymogi dotycz ące kształcenia architektów: nie odzwierciedlaj ą już one 
powszechnej normy w kszta łceniu architektów. Ponadto dy rektywa nie obejmuje wymogów 
w zakresie nabycia pe łnych kwalifikacji do wykonywania zawodu architekta, w szczególno ści 
doświadczenia praktycznego. Rozwa ża się następujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) 
zwiększenie minimalnego czasu kszta łcenia z 4 do 5 lat; 3) zwi ększenie czasu kszta łcenia do 
5 lat i włączenie dwuletniego nadzorowanego do świadczenia praktycznego; 4) ustalenie czasu 
kształcenia architektów na 6 lat, w tym co najmniej 4 lata stanowi kszta łcenie na poziomie 
akademickim i co najmniej 1 rok to do świadczenie praktyczne. 
Preferowany jest wariant 4, poniewa ż pozwala na lepsze dostoso wanie wymogów dyrektywy 
do powszechnie akceptowanych norm.  
4.3.3.  Automatyczne uznawanie kwalifikacji na podstawie do świadczenia zawodowego 
Informacja zwrotna otrzymana od w łaściwych organów pokazuje, że Międzynarodowa 
Standardowa Klasyfikacja Rodzajów Dzia łalności (ISIC) z 1958 r., stanowi ąca podstaw ę 
załącznika IV, nie zawsze pozwala na identyfikacj ę zawodów, w odniesieniu do których 
powinno si ę korzysta ć z automatycznego uznawania kwalifikacji. Powoduje to niepewno ść 
prawną dla specjalistów.  
Podczas oceny skutków rozwa żono nast ępujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) 
natychmiastowe zast ąpienie klasyfikacji ISIC z 1958 r. inn ą klasyfikacj ą; 3) zaktualizowanie 
klasyfikacji ISIC  z 1958 r. nowsz ą klasyfikacj ą ISIC z 2008 r.; 4) wprowadzenie wi ększej 
elastyczno ści w celu umo żliwienia modernizacji klasyfikacji w przysz łości. 
Preferowany powinien by ć wariant 4: umo żliwia zmian ę klasyfikacji dzia łań na późniejszym 
etapie, na podstawie wyników bada nia, w którym oceniono by wp ływ na ró żne 
zainteresowane strony. 
4.4. Podejmowanie dzia łalności gospodarczej w innym pa ństwie członkowskim 
4.4.1.  Poziomy kwalifikacji 
Jeżeli istnieje ró żnica co najmniej dwóch poziomów kwalifikacji pomi ędzy kwalifikacjami 
wnioskodawcy i kwalifikacjami wymaganymi w przyjmuj ącym państwie członkowskim, 
wnioskodawca nie jest obj ęty korzy ściami wynikaj ącymi z dyrektywy, takimi jak 
zabezpieczenia proceduralne. Zakwestionowano w łaściwy charakter poziomów kwalifikacji 
przewidzianych w dyrektywie, g łównie z uwagi na brak spójno ści z europejskimi ramami 
kwalifikacji2.  
Podczas oceny skutków rozwa żono następujące warianty: 1) brak dzia łania na poziomie UE; 
2) uproszczenie klasyf ikacji poziomów kszta łcenia; 3) usuni ęcie klasyfikacji z dyrektywy. 
                                                 
2 Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dn ia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia 
europejskich ram kwalifikacji dla uczenia si ę przez całe życie, Dz.U. 2008/C 111/01.  
 
PL 6   PL Wariant 2 jest preferowany, poniewa ż przyczyni łby się do zmniejszenia obecnej niepewno ści 
prawnej zwi ązanej z wnioskami badanymi na mocy Traktatu. Istniej ąca klasyfikacja 
stanowiłaby nadal punkt odniesienia przy porównywaniu kwalifikacji.  
4.4.2.  Dostęp częściowy 
Działalność gospodarcza zwi ązana z konkretnym zawodem mo że znacznie ró żnić się w 
poszczególnych pa ństwach cz łonkowskich. Test kompetencji lub sta ż adaptacyjny mog ą nie 
zawsze rekompensowa ć te różnice. Jako alternatyw ę dla ukończenia ponownego szkolenia w 
przyjmującym państwie członkowskim Trybuna ł Sprawiedliwo ści uznał zasadę dostępu 
częściowego do zawodu3.  
Podczas oceny skutków rozwa żono następujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) wprowadzenie 
w dyrektywie mo żliwości dostępu częściowego dla wszystkich zawodów; 3) wprowadzenie w 
dyrektywie mo żliwości dostępu częściowego, ale wykluczenie zawodów zwi ązanych ze 
zdrowiem publicznym. 
Wariant 3 jest wariantem preferowanym. Mo że przyczyni ć się do zmniejszenia utrudnie ń w 
mobilności, przy jednoczesnym uwzgl ędnieniu ochrony konsumentów i bezpiecze ństwa 
pacjentów.  
4.4.3.  Mobilność z państw członkowskich o nieuregulowanym statusie danego zawodu do 
państw członkowskich o uregulowanym stat usie danego zawodu (podejmowanie 
działalności gospodarczej) 
Specjaliści pochodz ący z krajów o nieuregulowanym  statusie danego zawodu musz ą obecnie 
wykazać dwuletnie do świadczenie zawodowe zdobyte w trakcie ostatnich 10 lat lub 
udowodni ć ukończenie „kszta łcenia regulowanego” przystosowanego do potrzeb 
wykonywania okre ślonego zawodu.  
Podczas oceny skutków omówiono nast ępujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) rozszerzenie 
pojęcia kształcenia regulowanego; 3) zniesienie wszystkich wymogów szczegó łowych. 
Wariant 3 jest wariante m preferowanym, poniewa ż uprościłby wymogi administracyjne dla 
specjalistów pochodz ących z krajów o nieuregulowa nym statusie danego zawodu.  
4.5. Tymczasowe przeniesienie 
Wprowadzenie specjalnego systemu swobodnego świadczenia us ług transgranicznych by ło 
główną innowacj ą dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych w 2005 r. 
Właściwe organy zg łosiły jednak ograniczone do świadczenie w tym zakresie. Mo że wiązać 
się to z wymogami prawnymi na łożonymi na specjalistów i z brakiem przejrzysto ści 
niektórych przepisów.  
4.5.1.  Wymogi na łożone na specjalistów z pa ństw członkowskich o nieuregulowanym 
statusie danego zawodu 
Przedstawiono nast ępujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) rozszerzenie poj ęcia „kszta łcenia 
regulowanego”; 3) zwolnienie z te go wymogu specjalistów towarzysz ących konsumentom. 
                                                 
3 Sprawa C-330/03 z dnia 19 stycznia 2006 r., Zb. Orz. 2006 s. I-801.  
 
PL 7   PL Wariant 3 oferuje elastyczno ść i skuteczniejsze rozwi ązanie, nawet w przypadku ograniczenia 
do mniejszej grupy specjalistów. Z wariantu 3 nale ży wykluczy ć działalność wiążącą się z 
zagrożeniem dla zdrowia i bezpiecze ństwa publicznego. 
4.5.2.  Mobilność tymczasowa z uprzednim sprawdzeniem kwalifikacji 
Omówiono kilka wariantów: 1) brak dzia łania; 2) opracowanie przez pa ństwa członkowskie 
wykazu zawodów zwi ązanych ze zdrowiem lub bezpiecze ństwem; 3) okre ślenie przez 
Komisję wykazu zawodów zwi ązanych ze zdrowiem lub bezpiecze ństwem. 
Wariant 2 jest naj korzystniejszy, poniewa ż zapewnia wi ększą przejrzysto ść istniejących 
przepisów bez znacznych kosztów dodatkowych.  
4.5.3.  Brak jasno ści co do zakresu systemu 
Podczas oceny skutków rozwa żono następujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) zapewnienie 
właściwym organom wytycznych; 3) okre ślenie minimalnego okresu/cz ęstotliwości 
„tymczasowego i okazjonalnego świadczenia us ług”. 
Stwierdzono, że wariant 2 jest wariantem preferowanym, poniewa ż stanowi niewi ążące i 
elastyczne rozwi ązanie zgodne z or zecznictwem Trybuna łu, zapewniaj ąc właściwym 
organom niezb ędne wytyczne.  
4.6. Zakres dyrektywy 
Dyrektywa ma zastosowanie tylko w pewnym zakresie do osób posiadaj ących kwalifikacje 
nabyte w pa ństwie trzecim i nie obejmuje nie w pe łni wykwalifikowanych specjalistów i 
notariuszy.  
4.6.1.  Nie w pełni wykwalifikowani specjali ści 
Omówiono nast ępujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) rozszerzenie zakresu dyrektywy; 3) 
wariant 2 oraz wyja śnienie sytuacji w pa ństwie członkowskim pochodzenia. 
Wariant 3 jest najskuteczniejszym rozwi ązaniem, poniewa ż pozwala nie tylko na organizacj ę 
przeniesienia specjalisty do przyjmuj ącego państwa członkowskiego, ale tak że jego powrotu 
do państwa członkowskiego pochodzenia. 
4.6.2.  Kwalifikacje nabyte w pa ństwie trzecim 
Omówiono trzy warianty: 1) brak dzia łania; 2) zmniejszenie wymogu dotycz ącego 
doświadczenia zawodowego z 3 do 2 lat; 3) rozszerzenie zakresu dyrektywy, tak aby 
obejmowa ła uznawanie kwalifikacji nabytych w pa ństwie trzecim (w przypadku pierwszego 
uznania kwalifikacji). 
Wariant 1 jest najkor zystniejszy, poniewa ż dwa pozosta łe warianty nie maj ą poparcia pa ństw 
członkowskich i w tej chwili okazuj ą się zbyt ambitne. 
4.6.3.  Notariusze 
Podczas oceny skutków rozwa żono następujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) wykluczenie 
notariuszy z zakresu dyrektywy; 3) rozszer zenie dyrektywy na przypadki prowadzenia 
 
PL 8   PL działalności gospodarczej; 4) prowadzenie dzia łalności gospodarczej z ograniczonym 
zakresem świadczenia us ług; 5) pełne stosowanie dyrektywy. 
Stwierdzono, że wariant 4 odpowiada na jlepiej specyfice zawodu. 
4.7. Ochrona pacjentów 
Zdrowie publiczne okaza ło się szczególnie wa żnym zagadnieniem podczas oceny 
funkcjonowania dyrektywy.  
4.7.1.  Gwarancje dotycz ące statusu specjalistów 
Niektóre zainteresowane strony, a w śród nich nawet kilka rz ądów, zasugerowa ły, aby 
ustawiczne doskonalenie zawodowe pracowników s łużby zdrowia by ło obowiązkowe na 
podstawie dyrektywy. Ponadto w łaściwe organy wyra żają obawy dotycz ące sytuacji lekarzy 
lub pielęgniarek, którzy nie wykonywali zawodu przez wiele lat lub którym zakazano 
wykonywania zawodu z powodu sankcji dys cyplinarnych lub karnych.  
Omówiono nast ępujące warianty: 1) brak dzia łania; 2) dodanie nowych wymogów 
dotyczących ustawicznego doskonalenia zaw odowego i niedawno zdobytego do świadczenia 
zawodowego; 3) dodanie nowych wymogów  w odniesieniu do niedawno zdobytego 
doświadczenia zawodowego; 4) wprowadzenie mechanizmu ostrzegania po łączonego ze 
zwiększoną przejrzysto ścią między państwami cz łonkowskimi w zakresie ustawicznego 
doskonalenia zawodowego. 
Wariant 4 jest preferowany, poniewa ż skutecznie zmniejsza ryzyko zwi ązane z 
przemieszczaniem si ę pomiędzy państwami cz łonkowskimi pracowników s łużby zdrowia, 
którzy nie maj ą już pozwolenia na wykonywanie zawodu.  
4.7.2.  Gwarancje dotycz ące umiejętności językowych  
Znajomość języka przez specjalistów jest delikatn ą kwestią z punktu widzenia pacjentów. 
Dyrektywa nak łada na specjalistów obowi ązek znajomo ści języka, ale nie okre śla żadnych 
konkretnych środków, za pomoc ą których pa ństwa członkowskie powinny egzekwowa ć ten 
obowiązek. Dotyczy to w szczególno ści pracowników s łużby zdrowia.  
Podczas oceny skutków analizie poddano nast ępujące warianty: 1) brak dzia łań; 2) 
wprowadzenie systematycznego sprawdzania umiej ętności językowych pracowników s łużby 
zdrowia i harmonizacja na poziomie UE; 3) wyja śnienie przepisów dotycz ących sposobów 
egzekwowania sprawdzania umiej ętności językowych specjalistów w ka żdym indywidualnym 
przypadku. 
Wariant 3 jest preferowany, poniewa ż zapewnia równowag ę pomiędzy potrzeb ą zapewnienia 
bezpiecze ństwa pacjenta i skuteczno ścią procedur uznawani a kwalifikacji.  
4.8. Brak przejrzysto ści i uzasadnienie wymogów dotycz ących kwalifikacji w 
zawodach regulowanych  
W UE regulowanych jest 800 kategorii zawodów. Zastrze żone zadania zwi ązane z zawodami 
regulowanymi, a tak że rodzaj wymaganych kwalifikacji mog ą różnić się znacząco w 
poszczególnych pa ństwach cz łonkowskich.  
 
PL 9   PL Z uwagi na obecn ą debatę dotyczącą liczby zawodów regulowanych (i wniosek Parlamentu 
Europejskiego w sprawie zmniejszen ia ich liczby) w pierwszej kolejno ści konieczne wydaje 
się zapewnienie wi ększej przejrzysto ści i uzasadnienia zawodów regulowanych.  
Podczas oceny skutków zbadano nast ępujące warianty: 1) brak dzia łań na poziomie UE; 2) 
zapewnienie wi ększej przejrzysto ści dotycz ącej regulacji zawodów; 3) wariant 2 oraz 
wprowadzenie wzajemnej oceny; 4) wariant 2 oraz wprowadzenie specjalnego systemu dla zawodów regulowanych tylko w jednym pa ństwie członkowskim. 
Wariant 3 jest najkor zystniejszy, poniewa ż skutecznie poprawi łby przejrzysto ść i zachęciłby 
państwa członkowskie do przeprowadzenia oceny i porównania ich przepisów krajowych. 
5. O
GÓLNE SKUTKI PAKIETU  
Warianty strategiczne po łączono w sposób zapewniaj ący wewnętrzną spójność inicjatywy. W 
analizie rozpatruje si ę zawsze skutki dla zainte resowanych stron, a tak że obciążenie 
administracyjne i koszty przestrzegania przepisów powstaj ące na skutek preferowanych 
wariantów strategicznych.  
6. MONITOROWANIE I OCENA  
Opracowano szczegó łowe wska źniki służące monitorowaniu post ępów we wdra żaniu 
dyrektywy. Przewidziano tak że obowiązki sprawozdawcze w celu przeprowadzenia oceny 
funkcjonowania ró żnych systemów uznawania kwalifikacji.