PL   PL 
 
 
 KOMISJA  
EUROPEJSKA   
Bruksela, dnia 17.2.2022 r.  
COM(2022) 43 final  
 
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY  
Sprawozdanie półroczne w sprawie wykonania operacji finansowania 
NextGenerationEU sporządzone na podstawie art. 12 decyzji wykonawczej Komisji 
C(2021)2502       
      
czerwiec - grudzień 2021 r.      
      
  
 
PL    PL  
Spis treści  
1. Wprowadzenie  ................................ ................................ ................................ ..............  2 
2. Najważniejsze rezultaty wdrażania programu finansowania NextGenerationEU  ....... 2 
3. Opracowywanie  i wdrażanie strategii finansowania na potrzeby NextGenerationEU  6 
4. Wniosek  ................................ ................................ ................................ ......................  12 
Załącznik. Przegląd emisji obligacji  i bonów ................................ ................................ ..........  14 
 
 
 
1 Finansowanie NextGenerationEU   
na dzień 31 grudnia 2021  r. 
Pożyczki długoterminowe   Pożyczki krótkoterminowe  
71 mld EUR  w obligacjach europejskich,   
z czego 12 mld EUR  w europejskich 
zielonych obligacjach   25 mld EUR wyemitowane  w postaci 
eurobonów  o 3-miesięcznym  i 6-miesięcznym 
okresie zapadalności,  z czego 20 mld EUR nie 
zostało jeszcze spłacone  
NAJWAŻNIEJSZE FAKTY   NAJWAŻNIEJSZE FAKTY  
• 5 konsorcjów, 2 aukcje   
• Średni koszt finansowania na poziomie 
0,14  % 
• Nadwyżka zapisów mieszcząca  się 
w przedziale od  7-krotnej do niemal 14 -
krotnej   • 7 aukcji  
• Średnia stopa zwrotu -0,78  % 
• Wskaźnik pokrycia popytu: 2,55x  
 
Wykorzystanie wpływów  
na dzień 31 grudnia 2021  r.
 
 
NAJWAŻNIEJSZE FAKTY  
• 20 państw członkowskich otrzymało dotacje  i pożyczki w ramach RRF(2) 
• Wypłata środków  w terminie 6 dni od daty podpisania umowy pożyczki  i umowy w sprawie 
12 mld EUR  
Obligacje  ekologiczne  
6 mld EUR  
10 mld EUR  
20 mld EUR  
11,5 mld EUR  
11,5 mld EUR  
10-letni okres 
zapadalności  
20-letni okres 
zapadalności  
30-letni okres 
zapadalności  
7-letni okres 
zapadalności  
5-letni okres 
zapadalności  
15-letni okres 
zapadalności  
13,5 mld 
EUR 
 
11,5 mld 
EUR 
 
 11,5 mld 
EUR 
 
8,5 mld EUR  
 
5 mld EUR  
 
Wyemitowane  
Pozostające do 
spłaty  
Po upływie 
okresu 
zapadalności  
3 miesiące  
6 miesięcy  
Dotacje na rzecz państw 
członkowskich UE przyznane w 
ramach Instrumentu na rzecz 
Odbudowy i Zwiększania Odporności  
Pożyczki na rzecz państw 
członkowskich UE przyznane w 
ramach Instrumentu na rzecz 
Odbudowy i Zwiększania 
Odporności  
46,4 mld EUR  
 18,0 mld 
EUR 
8,6 mld(1) 
(1)EUR(1) 
Inne programy  
objęte budżetem UE  
 
2 finansowania  
 
 
(1) Budżet dostępny dla programu „Horyzont Europa”, Funduszu InvestEU, REACT -EU, Unijnego Mechanizmu Ochrony 
Ludności (rescEU), Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Funduszu na 
rzecz Sprawiedliwej Transformacji. Faktyczne kwoty wypłat dokonywanych na rzecz beneficjentów końcowych mogą być 
niższe  z uwagi na rozbieżności czasowe.   
(2) Plany odbudowy  i zwiększania odporności 22 państw członkowskich zostały zatwierdzone do końca 2021  r., ale jedno 
państwo członkowskie otrzymało płatności zaliczkowe  w styczniu 2022  r., a jedno w ogóle nie wystąpiło  o płatności 
zaliczkowe.  
1. Wprowadzenie  
Instrument NextGenerationEU to przełomowy program finansowania pozwalający 
zmobilizować do  5 % PKB Unii poprzez udzielanie pożyczek na pokrycie kosztów zbiorowej  
i zdecydowanej odpowiedzi UE na pandemię COVID -19. NextGenerationEU to tymczasowy 
instrument, za pośrednictwem którego Komisja może pozyskać do  800 mld EUR  w okresie od 
połowy 2021  r. do 2026  r. w drodze emisji obligacji. Przychody  z tej emisji pozwolą Unii nie 
tylko przezwyciężyć bezpośrednie wyzwania na drodze do odbudowy, ale przyczynią się 
również do przyspieszenia procesu przechodzenia na zieloną gospodarkę oraz procesu 
cyfryzacji gospodark i UE. Emisja obligacji ekologicznych NextGenerationEU pozwoli 
pozyskać środki  w wysokości do  250 mld EUR. Instrument NextGenerationEU wiąże się  
z coroczną emisją obligacji  o średniej wartości około 150 mld EUR rocznie  w okresie od 
połowy 2021  r. do  2026  r., dzięki czemu  w nadchodzących latach UE stanie się jednym  
z największych emitentów długu zdenominowanego  w euro. 
W niniejszym sprawozdaniu, które jest pierwszym sprawozdaniem półrocznym 
sporządzonym zgodnie  z art. 12 decyzji wykonawczej Komisji C(2021) 25 02, dokonano 
przeglądu procesu wdrażania strategii finansowania NextGenerationEU  w okresie od czerwca 
do grudnia 2021  r. W sprawozdaniu skoncentrowano się wyłącznie na procesie pozyskiwania  
i wypłacania finansowania  w ramach NextGenerationEU. Nie oceniono  w nim sposobu 
wykorzystywania uzyskiwanych przychodów, m.in. na pokrywanie wydatków ekologicznych, 
ponieważ zagadnienie to będzie przedmiotem odrębnych sprawozdań zgodnie  
z rozporządzeniami poświęconymi poszczególnym instrumentom finansowanym ze środków 
NextGenerationEU. Niniejsze sprawozdanie stanowi jeden  z elementów procesu regularnego 
przekazywania Parlamentowi Europejskiemu  i państwom członkowskim informacji 
dotyczących wdrażania tego szeroko zakrojonego  i innowacyjnego programu finansowania. 
Przejrzys tość i rozliczalność stanowią cechy rozpoznawcze operacji finansowania 
NextGenerationEU.  
 
2. Najważniejsze rezultaty wdrażania programu finansowania NextGenerationEU  
Na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy można było zaobserwować zmianę pozycji Komisji na 
rynku dłużnych papierów wartościowych. Przed wdrożeniem SURE1 i NextGenerationEU 
                                                 
1  SURE to instrument wsparcia tymczasowego udostępniany państwom członkowskim, które muszą uruchomić 
znaczące środki finansowe, aby pokonać negatywne gospodarcze  i społeczne skutki pandemii COVID -19 na 
swoim terytorium. Może on zapewnić pomoc finansową  w wysokości do  100 mld EUR  w formie pożyczek 
udzielanych przez UE pa ństwom członkowskim, na które pandemia wywarła wpływ, aby pomóc im  
w poradzeniu sobie  z nagłym wzrostem wydatków publicznych ponoszonych  w związku  z działaniami na 
rzecz utrzymania zatrudnienia. Podstawę prawną instrumentu SURE stanowi: rozporządzenie Rady  (UE) 
2020/672  z dnia 19 maja 2020  r. w sprawie ustanowienia europejskiego instrumentu tymczasowego wsparcia  
w celu zmniejszenia zagrożeń związanych  z bezrobociem  w sytuacji nadzwyczajnej (SURE), jaka wystąpiła  
w związku  z pandemią COVID -19 (Dz.U. L 159  z 20.5.2020, s. 1).  
 
3 Komisja była niewielkim  i nieregularnym emitentem, który mobilizował środki  w niewielkiej 
wysokości (średnio 2 –3 mld EUR  w latach 2015 –2019), aby sfinansować programy 
pożyczkowe, takie jak europejski mechanizm stabilizacji finansowej (EFSM)  i pomoc 
makrofinansowa. W 2021  r. Komisja pozyskała około 130 mld EUR – ponad 50 mld EUR na 
potrzeby programu SURE, 71 mld EUR na potrzeby NextGenerationEU,  z czego 12 mld EUR  
w formie obligacji  ekologicznych, oraz 12 mld EUR na potrzeby innych programów 
pożyczkowych . W ramach programu finansowania NextGenerationEU Komisja zainicjowała 
również program eurobonów,  w ramach którego według stanu na dzień 31 grudnia 2021  r. do 
spłaty pozostawało 20 ml d EUR  w postaci długu krótkoterminowego. Komisja szybko 
zyskała pozycję jednego  z największych emitentów nowego długu zdenominowanego  w euro 
i stała się największym emitentem obligacji ekologicznych na świecie.  
Wszystkie transakcje realizowane  w ramach Ne xtGenerationEU cieszyły się dużym popytem 
ze strony inwestorów  i zostały zrealizowane na warunkach korzystnych dla budżetu UE  
i państw członkowskich. Średni koszt finansowania wszystkich emisji NextGenerationEU 
przeprowadzonych  w 2021 r. wynosi 0,14  % w przypadku okresów zapadalności 
mieszczących się  w przedziale od  5 do  30 lat. Warunki finansowania przedstawiały się 
korzystnie  w porównaniu  z wysoko cenionymi, kluczowymi obligacjami skarbowymi strefy 
euro. Korzyści związane  z tymi atrakcyjnymi warunkami fin ansowania są przekazywane 
budżetowi UE lub państwom członkowskim otrzymującym pożyczki  w ramach Instrumentu 
na rzecz Odbudowy  i Zwiększania Odporności (RFF).  
Regularna emisja dużej liczby obligacji NextGenerationEU  o szerokim spektrum okresów 
zapadalności  zwiększa zdolność Komisji do pozyskiwania finansowania na takich 
korzystnych warunkach. Wspomniane powyżej cechy tego rodzaju emisji zapewniają 
możliwość zwiększenia płynności obligacji NextGenerationEU na rynkach wtórnych, co 
ułatwia inwestorom ich sprze dawanie  i kupowanie. Dzięki temu obrót obligacjami 
NextGenerationEU staje się coraz atrakcyjniejszy dla inwestorów, co  z kolei przekłada się na 
lepszą wycenę emisji NextGenerationEU. Płynność obligacji NextGenerationEU zbliża się do 
poziomów płynności kluc zowych obligacji skarbowych strefy euro mierzonej wskaźnikami 
standardowymi2.  
Pierwszą transakcję konsorcjalną przeprowadzono  w dniu 15 czerwca 2021  r., dwa tygodnie 
po wejściu  w życie decyzji  w sprawie zasobów własnych3; wkrótce potem zrealizowano dwie 
kolejne transakcje tego rodzaju. Dzięki tej bezpośredniej, przeprowadzonej na szeroką skalę 
aktywacji programu finansowania, do której doszło latem 2021  r., Komisja mogła dokonać 
wszystkich wypłat środków na rzecz państw członkowskich4 w ramach planu odbud owy dla 
Europy oraz na rzecz budżetu zgodnie  z terminem ich wymagalności. Według stanu na dzień 
31 grudnia 2021  r. Komisja wypłaciła 64,3 mld EUR 20 państwom członkowskim  w ramach 
RRF: 46,4 mld EUR  w postaci dotacji  i 18 mld EUR  w postaci pożyczek. Wszystk ie wypłaty 
zostały zrealizowane  w terminie sześciu dni roboczych od daty podpisania umów  w sprawie 
finansowania  i umów pożyczki. Do tej terminowej  i efektywnej wypłaty środków przyczynił 
się Europejski Bank Centralny, który prowadzi rachunki centralne NextGenerationEU. Poza 
kwotami przekazanymi na rzecz RRF, ponad 8,6 mld EUR przeniesiono  z puli finansowania  
w ramach NextGenerationEU do budżetu UE, aby pokryć koszty dopłat uzupełniających na 
                                                 
2 W okresie od II do III kwartału 2021  r. miesięczny obrót na rynku wtórnym wynosił 15  % pozostającego do 
spłaty zadłużenia NGEU. Odsetek ten jest porównywalny  z wartościami obserwowanymi na 
najpłynniejszych rynkach obligacji skarbowych d enominowanych  w euro. 
3 Decyzja Rady (UE, Euratom) 2020/2053  z dnia 14 grudnia 2020  r. w sprawie systemu zasobów własnych 
Unii Europejskiej oraz uchylająca decyzję 2014/335/UE, Euratom (Dz.U. L 424  z 15.12.2020, s. 1).  
4 Dzięki aktywowaniu programu finansowania 20 państw członkowskich otrzymało płatności zaliczkowe na 
poczet swoich dotacji, 5 państw członkowskich otrzymało płatności zaliczkowe na poczet swoich pożyczek,  
a Hiszpania otrzymała pierwszą transzę przyznanej jej dotacji.  
 
4 rzecz programów finansowanych ze środków NextGenerationEU, tak ich jak program 
„Horyzont Europa”, Fundusz InvestEU, REACT -EU, Unijny Mechanizm Ochrony Ludności 
(rescEU), Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) 
oraz Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji.  
To, że Komisja była  w stanie w tak krótkim czasie zwiększyć skalę emisji swoich obligacji, 
wynikało  w dużej mierze ze spójnej  i przekonującej narracji, jaką udało się jej zbudować 
wokół planu odbudowy dla Europy. Gotowość wszystkich państw członkowskich do poparcia 
programu finansowa nia NextGenerationEU – poprzez wniesienie wkładu na poczet 
przyszłych budżetów UE – stanowiła bardzo wyraźną manifestację unijnej solidarności oraz 
poziomu ambicji  w reagowaniu na skutki kryzysu. Ta zdecydowana spójność polityczna 
uzupełniona silnym rating iem kredytowym UE  w decydującym stopniu przyczyniła się do 
przekonania inwestorów europejskich  i międzynarodowych  o niezawodności nowego 
instrumentu finansowania dłużnego NextGenerationEU.  
Aby wdrożyć tak szeroko zakrojony program emisji obligacji, Komisja  musiała również 
utworzyć – niemal od zera – nowy aparat finansowania zapewniający możliwość regularnego 
obsługiwania transakcji opiewających na duże kwoty. Choć siedem dużych transakcji 
zrealizowanych  w ramach instrumentu SURE (które wiązały się  z łączną emisją finansowania  
o wartości 90 mld EUR) zapewniło możliwość przeprowadzenia cennej próby generalnej, 
wdrożenie NextGenerationEU wiązało się  z koniecznością zapewnienia bardziej 
ustrukturyzowanej  i trwałej zdolności. Plan tej strategii przedstawiono  w komunikacie5 
i w zbiorze decyzji przyjętych  w dniu 14 kwietnia 2021  r., które położyły podwaliny pod 
wdrożenie programu finansowania NextGenerationEU. Na poniższym piktogramie 
przedstawiono najważniejsze cele pośrednie  w procesie budowania zdolności Komisji do 
wdrożenia zdywersyfikowanej strategii finansowania zbliżonej do strategii finansowania 
bazującej na obligacjach skarbowych.  
                                                 
5 Komunikat COM(20 21) 250  w sprawie nowej strategii finansowania na potrzeby finansowania 
NextGenerationEU (opublikowany  w dniu 14 kwietnia 2021  r.). Zob. com2021_250_en_act_part1_v3.pdf 
(europa.eu)  
 
5 Rysunek 1: Kluczowe etapy procesu wdrażania operacji finansowania 
NextGenerationEU (NGEU)  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zrealizowanie tych celów pośrednich wiązało się  z koniecznością podjęcia szeregu 
kluczowych działań wspierających, m.in.:  
1. wiarygodnego prognozowania zapotrzebowania na wypłaty środków z RRF jako 
punktu wyjścia dla należytego planowania emisji obligacji;  
2. ustanowienia sieci głównych dealerów  w maju 2021  r., aby usprawnić efektywne 
przeprowadzanie aukcji  i realizowanie transakcji konsorcjalnych,  a także aby 
wesprzeć płynność na rynku wtórnym obligacji NextGenerationEU. Do końca 2021  r. 
do sieci pr zyjęto 42 banki  i firmy inwestycyjne  z siedzibą  w 12 różnych państwach 
członkowskich6. Grupa ta obejmowała wszystkie znaczące podmioty prowadzące 
działalność  w sektorze plasowania obligacji skarbowych oraz  w sektorze długu 
państwowego, ponadnarodowych inst rumentów dłużnych  i agencyjnych instrumentów 
dłużnych. Dzięki tej ogólnoeuropejskiej sieci głównych dealerów UE może oferować 
obligacje unijne  i eurobony jak najszerszej grupie inwestorów – w UE  i poza jej 
granicami;  
3. uruchomienia we wrześniu 2021  r. dostos owanej do indywidualnych potrzeb 
platformy aukcyjnej na potrzeby przeprowadzania aukcji eurobonów  i obligacji przy 
wykorzystaniu systemu TELSAT opracowanego przez Banque de France. Aukcje 
stanowią opłacalną metodę emitowania długu  w postaci eurobonów  i obligacji;  
4. utworzenia solidnych ram zarządzania na potrzeby sprawowania nadzoru nad 
ciągłością realizacji operacji finansowania  w sposób pozwalający ograniczyć 
kluczowe czynniki ryzyka do minimum przy jednoczesnym zapewnieniu pełnej 
przejrzystości  i rozliczal ności. Zgodnie  z przepisami decyzji  w sprawie zarządzania  
                                                 
6 Od tego czasu do sieci przyjęto 43. instytucję. Najbardziej aktualny wykaz instytucji należących do sieci jest 
publikowany na stronie internetowej Komisji: sieć głównych dealerów |  Komisja Europejska (europa.eu) . 
1 czerwca  
Publikacja 
pierwszego 
planu 
finansowania  
1 czerwca  
Przyjęcie 
corocznej 
decyzji w 
sprawie 
zaciągnięcia 
pożyczki  
14 kwietnia  
Przyjęcie 
zdywersyfikowanej 
strategii  
finansowania  
15 czerwca  
Inauguracyjna 
emisja 
obligacji 
NGEU  (20 mld 
EUR)  
31 maja  
Uruchomienie  
sieci głównych 
dealerów  
1 września  
Objęcie 
stanowiska 
przez 
dyrektora ds. 
ryzyka  
7 września  
Publikacja ram 
dotyczących 
obligacji 
ekologicznych  
15 września  
Inauguracyjna 
aukcja 
eurobonów  
12 października  
Inauguracyjna 
emisja obligacji 
ekologicznych  
(12 mld EUR)  
 
6 z kwietnia 2021  r.7 centralnym elementem planu dotyczącego operacji finansowania 
NextGenerationEU jest identyfikowanie  i łagodzenie ryzyka. Dyrektor ds. ryzyka, 
który objął stanowisko  w dniu 1 wrześ nia 2021  r., jest odpowiedzialny za 
sprawowanie niezależnego nadzoru nad wszystkimi aspektami programu finansowania 
NextGenerationEU na podstawie polityki wysokiego szczebla  w zakresie ryzyka  
i zapewniania zgodności  z przepisami przyjętej  w grudniu 2021  r. Wdrażając tę 
politykę, dyrektor ds. ryzyka korzysta ze wsparcia komitetu ds. ryzyka  i zapewniania 
zgodności  z przepisami, którego pierwsze posiedzenie odbyło się  w grudniu 2021  r.;  
5. opublikowania ram dotyczących obligacji ekologicznych NextGenerationEU we  
wrześniu 2021  r. We wspomnianych ramach, które utworzono na podstawie 
rozporządzenia ustanawiającego RRF8 i które uwzględniają również wiele aspektów 
unijnej normy dotyczącej obligacji ekologicznych  i taksonomii unijnych obligacji 
ekologicznych, zidentyfikowano dziewięć obszernych kategorii wydatków 
kwalifikowalnych: energia odnawialna, technologie cyfrowe sprzyjające transformacji 
ekologicznej, efektywność energetyczna, ekologiczny transport, przystosowanie się do 
zmiany klimatu, woda, odpady, ró żnorodność biologiczna oraz badania naukowe  
i innowacje wspierające transformację ekologiczną. Ramy zostały poddane 
przeglądowi przez zewnętrznego rzeczoznawcę. Do pierwszej emisji obligacji 
ekologicznych doszło  w dniu 12 października 2021  r. – w jej wynik u pozyskano 12 
mld EUR, które miały zostać  w całości wykorzystane na realizację ekologicznych  
i zrównoważonych inwestycji  w całej UE . W ramach inauguracyjnej emisji obligacji 
ekologicznych, która cieszyła się zainteresowaniem szerokiej rzeszy inwestorów, 
odnotowano ponad 11 -krotną nadwyżkę zapisów – była to jak dotąd największa na 
świecie emisja obligacji ekologicznych.  
 
3. Opracowywanie  i wdrażanie strategii finansowania na potrzeby NextGenerationEU  
W tej sekcji sprawozdania zbadano postępy  w rozwijaniu ośmi u zdolności wskazanych we 
wspomnianym powyżej komunikacie  z dnia 14 kwietnia 2021  r. jako kluczowe dla 
pomyślnego wdrożenia tego programu finansowania.  
3.1 Uporządkowane planowanie  i kom unikowanie zamierzeń  w zakresie emisji  
Program finansowania NextGenerationEU opiera się na ustrukturyzowanym podejściu do 
planowania działań emisyjnych  w cyklach rocznym  i półrocznym . U  podstaw tego 
planowania leży przekazywanie szczegółowych informacji na temat potrzeb  w zakresie 
wypłaty środków zgodnie  z planem o dbudowy, które są regularnie aktualizowane.  
Cykl rozpoczyna się od przyjęcia corocznej decyzji  w sprawie zaciągnięcia pożyczki,  w której 
wyznacza się górny limit dla kwoty emitowanych obligacji  i długu pozostałego do spłaty  
                                                 
7 Decyzja wykonawcza  Komisji  z dnia 14 kwietnia 2021  r. ustanawiająca niezbędne ustalenia dotyczące 
zarządzania operacjami zaciągania pożyczek na podstawie decyzji Rady (UE, Euratom) 2020/2053  
i operacjami udzielania pożyczek związanymi  z pożyczkami udzielanymi zgodnie  z art. 15 rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego  i Rady (UE) 2021/241; C(2021) 2502 final.  
8 Wszystkie wydatki muszą być zgodne  z zasadą „nie czyń poważnych szkód” przyjętą  w odniesieniu do 
innych celów środowiskowych. Dlatego też  w umowach  w sprawie finansowania  i w umowach pożyczki 
państwa członkowskie zobowiązują się do regularnego zgłaszania wydatków powiązanych  z zielonymi 
inwestycjami.  
 
 
7 w ramach programu eurobonów. Te kluczowe wymiary zapewniają Komisji solidną podstawę 
do organizowania operacji zaciągania pożyczek . W corocznej decyzji  w sprawie zaciągnięcia 
pożyczki na  2021  r. Komisji zapewniono możliwość wyemitowania  w 2021 r. finansowania 
długoterminowego do maksymal nej kwoty 125 mld EUR oraz finansowania 
krótkoterminowego  w maksymalnej pozostałej do spłaty kwocie wynoszącej 60 mld EUR.  
Komisja przygotowuje następnie plan finansowania, aby ustalić harmonogram emisji  
i określić kluczowe parametry finansowe zbliżającyc h się transakcji. Informacje na ten temat 
są podawane do wiadomości publicznej, ponieważ inwestorzy potrzebują ich, aby 
przygotować się do przeznaczenia odpowiednich środków na transakcje Komisji, co sprzyja 
procesowi skutecznej absorpcji emisji NextGenera tionEU po niższych kosztach . 
W pierwszym planie finansowania NextGenerationEU wyznaczono cel zakładający 
wyemitowanie obligacji UE  o wartości 80 mld EUR.  
Komisja przyjęła swoją coroczną decyzję  w sprawie zaciągnięcia pożyczki9 i opublikowała 
swój pierwszy plan finansowania10 w dniu wejścia  w życie decyzji  w sprawie zasobów 
własnych – tj. w dniu 1 czerwca 2021  r. 
Środki wypłacane na rzecz państw członkowskich  w ramach RRF – które stanowią 90  % 
płatności realizowanych  w ramach NextGenerationEU – charakteryzują  się pewną 
niepewnością, jeżeli chodzi  o konkretny termin wypłaty  i ich dokładną kwotę. Sytuacja,  
w której rzeczywiste potrzeby  w zakresie wypłaty środków odbiegają od pierwotnych 
prognoz, może wiązać się  z koniecznością wprowadzenia zmian  w planie finansowania. Do 
takiej zmiany planu finansowania na drugą połowę 2021  r. doszło  w listopadzie 2021  r., kiedy 
to docelowa kwota finansowania została nieznacznie zmniejszona, aby uwzględnić wyniki 
zaktualizowanej oceny zapotrzebowania na płatności  w ramach instrumentu na rzecz 
odbudowy NextGenerationEU11. Na podstawie tej zmienionej wartości docelowej Komisja 
wyemitowała  w 2021 r. obligacje  o wartości 70,992 mld EUR . W załączniku do niniejszego 
sprawozdania wyszczególniono wszystkie emisje obligacji  i bonów w ramach 
NextGenerationEU, jakie przeprowadzono  w 2021 r. 
W dniu 14 grudnia 2021  r. Komisja opublikowała coroczną decyzję  w sprawie zaciągnięcia 
pożyczki na  2022  r.12, a także plan finansowania  i harmonogram emisji na okres od stycznia 
do końca czerwca 2022  r.13 W corocznej decyzji  w sprawie zaciągnięcia pożyczki na  2022  r. 
Komisji zapewniono możliwość wyemitowania  w 2022 r. finansowania długoterminowego do 
maksymalnej kwoty 140 mld EUR oraz finansowania krótkoterminowego  w maksymalnej 
pozostałej do spłaty kwo cie wynoszącej 60 mld EUR . W planie finansowania na pierwszą 
połowę 2022  r. przewidziano emisję długoterminowych obligacji UE  o wartości 50 mld EUR  
w okresie od stycznia do czerwca 2022  r., która zostanie uzupełniona krótkoterminowymi 
eurobonami. Plan fina nsowania na pierwszą połowę 2022  r. został przyjęty po poddaniu go 
przeglądowi przez dyrektora ds. ryzyka.  
W planach emisji dla NextGenerationEU bierze się również pod uwagę perspektywę  
o bardziej długoterminowym charakterze, której przyjęcie jest niezbędn e, aby zapewnić 
regularną  i progresywną spłatę zadłużenia  w miarę upływu jego okresu zapadalności. Zgodnie  
z wym ogami ustanowionymi  w decyzji w sprawie zasobów własnych Komisja planuje okresy 
                                                 
9  Decyzja wykonawcza Komisji  z dnia 1 czerwca 2021  r. ustanawiająca ramy operacji zaciągania pożyczek  
i zarządzania długiem  w ramach NextGenerationEU na  2021  r., C(2021) 3991 final.  
10 factsheet_funding_plan_jan -jun-2022.pdf (europa.eu)  
11 factsheet_funding_plan_v7.pdf (europa.eu)  
12 Decyzja wykonawcza Komisji  z dnia 14 grudnia 2021  r. ustanawiająca  ramy operacji zaciągania pożyczek  
i zarządzania długiem  w ramach NextGenerationEU na  2022  r., C(2021) 9336 final.  
13 factsheet_funding_plan_jan -jun-2022.pdf (europa.eu)  
 
 
8 zapadalności emitowanych przez siebie instrumentów oraz powiązan e spłaty zadłużenia  
w taki sposób, aby zagwarantować stałe  i przewidywalne zmniejszanie się kwoty zobowiązań  
w ramach NextGenerationEU do  2058  r. 
3.2 Skuteczna koordynacja  z krajowymi  i równorzędnymi emitentami  
Publikowanie półrocznych planów finansowania,  uwzględniające harmonogram emisji, 
stanowi istotny instrument zapewniający możliwość koordynowania działań  
z ponadnarodowymi  i krajowymi organami odpowiedzialnymi za zarządzanie długiem, które 
również prowadzą duże programy emisji, aby zaspokoić swoje pot rzeby  w zakresie 
finansowania.  
Ponadto Komisja wielokrotnie przekazywała Komisji Budżetowej Parlamentu Europejskiego  
i Kom itetowi Ekonomiczno -Finansowemu informacje na temat operacji finansowania 
NextGenerationEU. Komisja bierze udział  w posiedzeniach Podk omitetu ds. Unijnych 
Rynków Instrumentów Długu Państwowego (ESDM) działającego przy Komitecie 
Ekonomiczno -Finansowym, ponieważ kwestie związane  z wdrażaniem programu 
finansowania NextGenerationEU są stałym punktem porządku obrad tego podkomitetu.  
3.3 Rygo rystyczne zarządzanie płynnością  w celu dopasowania wpływów  i wypływów  
Miarą sukcesu NextGenerationEU będzie zdolność programu do wypłacania wszystkich kwot  
w miarę upływu okresu,  w którym staną się one należne do wypłacenia (lub spłaty),  a także 
unikanie konieczności pozyskiwania funduszy  w niekorzystnych warunkach rynkowych . 
W tym względzie kluczowe będzie proaktywne podejście do zarządzania płynnością oraz 
zdolność do pozyskiwania finansowania na atrakcyjnych warunkach  w krótkim czasie.  
Od chwili rozpocz ęcia wdrażania operacji finansowania Komisja utrzymywała 
ostrożnościowy bufor środków pieniężnych  o zmiennej wysokości pełniący funkcję istotnego 
zabezpieczenia przed przypadkami braku płynności, które mogłyby uniemożliwić Komisji 
terminowe realizowanie wn iosków  o wypłatę środków. Na potrzeby zarządzania tymi 
zasobami płynności Komisja utworzyła rachunek w EBC  w 2021 r., aby nie narażać tych 
kluczowych zasobów środków pieniężnych na ryzyko kontrahenta.  
Poza opisanym zabezpieczeniem przed utratą płynności wy korzystywano również pełne 
spektrum instrumentów przewidzianych  w ramach zdywersyfikowanej strategii finansowania, 
aby zapewnić Komisji elastyczność niezbędną do dostosowania poziomu wpływów  
i wypływów. Na przełomie lipca  i sierpnia 2021  r. wiązało się to  z koniecznością skorzystania  
z linii kredytowych. Dzięki wspomnianym liniom kredytowym Komisja była  w stanie 
zrealizować wszystkie otrzymane od państw członkowskich wnioski  o płatność dotyczące 
wypłaty płatności zaliczkowych na poczet ich planów odbudowy  i zwiększania odporności 
latem tego roku, unikając jednocześnie nadwyżki podaży obligacji na niepłynny rynek. Kwoty 
pozyskane za pośrednictwem tych linii kredytowych zostały już  w pełni spłacone.  
Od września 2021  r. Komisja mogła korzystać  z programu eurob onów do generowania 
płynności na konkurencyjnych warunkach. Od 15 września do  31 grudnia 2021  r. Komisja 
zorganizowała siedem aukcji eurobonów, pozyskując 25 mld EUR za pośrednictwem 
eurobonów  o trzymiesięcznym  i sześciomiesięcznym okresie zapadalności, pr zy czym okres 
zapadalności eurobonów  o wartości 5 mld EUR upłynął  w grudniu 2021  r. Średni ważony 
zwrot  z aukcji wyniósł -0,78 %, a średni wskaźnik pokrycia popytu (oznaczający stosunek 
popytu na eurobony do liczby eurobonów oferowanych  w ramach aukcji) up lasował się na 
poziomie 2,55x. Obydwa te wskaźniki świadczą  o silnym popycie ze strony głównych 
dealerów należących do naszej sieci oraz wskazują na istnienie solidnych krótkoterminowych 
operacji finansowania.  
 
9 Dzięki wyposażeniu się w te dwa środki zarządz ania płynnością Komisja była  w stanie 
zrealizować wszystkie wnioski  o płatność  w terminie sześciu dniu.  
3.4 Silna zdolność do realizacji poszczególnych operacji finansowania  
Komisja zwiększyła swoją zdolność do realizacji operacji finansowania, co pozwoli ło jej 
korzystać  z połączenia różnych formatów transakcji, aby zaspokoić potrzeby  w zakresie 
finansowania związane  z NextGenerationEU:  w ciągu pierwszych sześciu miesięcy Komisja 
zrealizowała pięć transakcji konsorcjalnych, zorganizowała dwie aukcje obligacji  i siedem 
aukcji bonów, przeprowadziła nowe emisje  i dokonywała emisji ciągłych,  a także otworzyła 
linie kredytowe.  
Dwa najważniejsze elementy wspomnianej zwiększonej zdolności obejmowały:  
a) Utworzenie ogólnoeuropejskiej sieci głównych dealerów  
Po ogłoszeniu zaproszenia do wyrażenia zainteresowania14 Komisja opublikowała  w dniu 31 
maja 2021  r. wykaz 39 banków  i firm inwestycyjnych, które  z powodzeniem wystąpiły  
o przyjęcie ich do sieci głównych dealerów. Zapisy są stale otwarte dla członków sieci 
głównych dealerów działających na szczeblu krajowym lub dla członków innych unijnych 
sieci głównych dealerów. Według stanu na dzień 31 grudnia 2021  r. w prowadzonym przez 
Komisję wykazie głównych dealerów UE figurowały 42 banki  i firmy inwestycyjne  z siedzibą 
w 12 państwach członkowskich charakteryzujące się różnymi modelami biznesowymi,  w tym 
duże podmioty działające  w sektorze plasowania obligacji skarbowych oraz  w sektorze długu 
państwowego, ponadnarodowych instrumentów dłużnych  i agencyjnych instrumentów  
dłużnych, które realizowały operacje na całym świecie.  
Komisja prowadzi dialog  z głównymi dealerami (m.in.  w ramach ustrukturyzowanego 
mechanizmu przekazywania informacji zwrotnych). Komisja dba również o to, aby główni 
dealerzy byli dobierani na potrzeby  transakcji konsorcjalnych  w procedurze opartej na 
rygorystycznym stosowaniu kryteriów ilościowych  i jakościowych, uzupełnianej 
stosowaniem współczynnika rotacyjnego, tak aby zagwarantować przyznawanie stosownych 
uprawnień różnym bankom.  
b) Ustanowienie n owoczesnej platformy aukcyjnej  
Korzystając ze wsparcia Banque de France,  w 2021 r. Komisja utworzyła platformę aukcyjną 
na potrzeby eurobonów  i obligacji. Latem 2021  r. główni dealerzy zostali podłączeni do 
opracowanego przez Banque de France systemu TELSA T, dzięki czemu Komisja mogła 
zorganizować pierwszą aukcję eurobonów  w dniu 15 września 2021  r., a pierwszą aukcję 
obligacji – w dniu 27 września 2021  r. 
Platforma aukcyjna umożliwiła Komisji wdrożenie programu regularnie przeprowadzanych 
aukcji niezależni e od realizowanego przez nią programu transakcji konsorcjalnych.  
Od 15 września do  31 grudnia 2021  r. Komisja zorganizowała siedem aukcji eurobonów, 
pozyskując 25 mld EUR za pośrednictwem eurobonów  o trzymiesięcznym  
i sześciomiesięcznym okresie zapadalności, przy czym okres zapadalności eurobonów  
o wartości 5 mld EUR upłynął  w grudniu 2021  r. Ponadto Komisja pozyskała 5 mld EUR  
w ramach dwóch aukcji obligacji.  
                                                 
14 Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2021/625  z dnia 14 kwietnia 2021  r. w sprawie ustanowienia sieci głównych 
dealerów oraz określenia kryteriów kwalifikowalności dotyczących upoważnień do kierowania  
i współkierowania transakcjami konsorcjalnymi do celów działań  w zakresie zaciągania pożyczek 
realizowanych przez Komisję  w imieniu Unii Europejskiej  i Wspólnoty Energii Atomowej.  
 
10 3.5 Solidne systemy zarządzania  i zarządzania ryzykiem  
Komisja ustanowiła jasne  i solidne ramy zarządzania, aby odpowiednio ustrukturyzować 
podstawowe procesy decyzyjne (np. coroczną decyzję  w sprawie zaciągnięcia pożyczki) oraz 
metody wdrażania (plan finansowania)  i zdolności (np. transakcje konsorcjalne  i aukcje) 
powiązane  z operacjami fin ansowania oraz aby zapewnić solidny  i niezależny nadzór. Uwagi 
dotyczące tych elementów zamieszczono powyżej.  
Potrzeba identyfikowania pozostałego ryzyka, ograniczania go do minimum  i zarządzania nim 
stanowi element każdego kluczowego procesu biznesowego w chodzącego  w skład programu 
finansowania NextGenerationEU. Podjęcie decyzji  o skorzystaniu ze zdywersyfikowanej 
strategii zarządzania samo  w sobie stanowi metodę ograniczania ryzyka związanego  
z brakiem zdolności do zaspokojenia potrzeb finansowych związan ych z planem odbudowy  
w odpowiednim terminie lub na rozsądnych warunkach. Aby zapewnić stałą  i pełną 
koncentrację na działaniach mających na celu minimalizowanie ryzyka, Komisja powołała 
dyrektora ds. ryzyka oraz pracownika ds. zgodności  z prawem, ustanowiła Komitet ds. 
Ryzyka  i Zapewniania Zgodności  z Przepisami odpowiedzialny za wspieranie dyrektora ds. 
ryzyka,  a także przyjęła politykę wysokiego szczebla  w zakresie ryzyka  i zapewniania 
zgodności  z przepisami.  
W czerwcu 2021  r. Komisja mianowała dyrektor ds. ryzyka, która objęła stanowisko 1 
września 2021  r. Nowa dyrektor opracowała politykę wysokiego szczebla  w zakresie ryzyka  
i zapewniania zgodności  z przepisami. Polityka ta otrzymała rekomendację Komitetu ds. 
Ryzyka  i Zapewniania Zgodności  z Przepisami  i została zatwierdzona przez komisarza do 
spraw budżetu  i administracji Johannesa Hahna  w dniu 1 grudnia 2021  r. Wspomniana 
polityka obejmuje ustanowienie odpowiednich ram zarządzania ryzykiem  i zapewniania 
zgodności  z przepisami do celów związany ch ze sprawowaniem nadzoru nad kwestiami 
dotyczącymi ryzyka  i zgodności  z przepisami związanymi  z wdrażaniem operacji 
NextGenerationEU  w zakresie udzielania pożyczek, zarządzania długiem  i zaciągania 
pożyczek oraz przyjęcie odpowiednich środków łagodzących  i procedur monitorowania. 
Dyrektor ds. ryzyka zapewnia wdrażanie polityki  w kompleksowy  i spójny sposób oraz 
przekazuje Komisji coroczne sprawozdania  w tym zakresie.  
3.6 Rozwiązania  w zakresie zaplecza administracyjnego, płatności  i rachunkowości 
adekwatne do założonych celów  
Komisja wzmocniła swoje funkcje  w zakresie zaplecza administracyjnego  i rachunkowości, 
aby zagwarantować sprawne przeprowadzanie wszystkich transakcji, możliwość ich 
kontrolowania oraz ich rozliczalność . W szczególności:  
- Komis ja w odpowiednim terminie dostosowała swój system rejestrowania  
i księgowania transakcji, aby zapewnić odpowiednie rejestrowanie wszystkich 
transakcji zaciągania  i udzielania pożyczek  w systemie od rozpoczęcia operacji 
finansowania NextGenerationEU  w czerwcu 2021  r.; 
- we współpracy z EBC Komisja uwzględniła dane państw członkowskich  w systemach 
płatniczych  i przetestowała te systemy wspólnie  z państwami członkowskimi, aby 
zagwarantować możliwość bezpiecznego  i szybkiego przetwarzania wszystkich 
płatności na rzecz państw członkowskich  w dowolnym czasie;  
- w dniu 4 czerwca 2021  r. Komisja zaktualizowała program emisji długu UE  
i Euratom, m.in.  w celu uwzględnienia  w nim aukcji;  
- wspólnie ze swoim agentem ds. emisji Komisja opracowała nowe procedury 
przeprowadzania aukcji, dzięki którym udało się sprawnie przetworzyć wszystkie 
główne transakcje  w dniu rozliczenia;  
 
11 - Komisja opracowała system księgowania zapewniający możliwość odpowiedniego 
sporządzania sprawozdań finansowych, który może zostać poddany kontroli ze strony 
audytora zewnętrznego  w odpowiednim terminie.  
3.7 Atrakcyjne pożyczki  w ramach Instrumentu na rzecz Odbudowy  i Zwiększania 
Odporności  
W ramach NextGenerationEU Komisja jest uprawniona do wyemitowania obligacji  
o wartości do  385 mld EUR, aby sfinansować koszty pożyczek dla państw członkowskich 
udzielanych  w ramach RRF. Do końca 2021  r. niemal 40  % z całkowitej puli środków 
przeznaczonych na pożyczki  w ramach RRF przydzielono sześciu państwom członkowskim15, 
których wnioski  o udzielenie poży czki zostały zatwierdzone. Państwa członkowskie mogą 
wystąpić  z wnioskiem  o wsparcie  w formie pożyczki do dnia 31 sierpnia 2023  r.  
Wspomniane pożyczki oferowano na bardzo korzystnych warunkach dzięki emisjom UE  
o wysokim ratingu kredytowym  i silnym popyci e ze strony inwestorów (o czym świadczył 
fakt, że  w odniesieniu do obligacji konsorcjalnych odnotowano nadwyżkę zapisów 
mieszczącą się  w przedziale od  7-krotnej do niemal 14 -krotnej). Również inne warunki, na 
jakich udziela się pożyczek państwom członkowsk im, zostały opracowane  w taki sposób, aby 
były one atrakcyjnym źródłem finansowania przez państwo. Po upływie okresu karencji 
wynoszącego 10 lat państwa członkowskie będą dokonywały zamortyzowanych spłat 
pożyczek – pozwoli im to czerpać korzyści ze wzrostu  wywołanego reformą  
i przeprowadzonymi inwestycjami przed przystąpieniem do spłaty zadłużenia. Po upływie 
początkowego okresu karencji państwa członkowskie będą co roku dokonywały spłaty 5  % 
wypłaconych kwot. Takie rozłożenie spłaty zadłużenia na przestrze ni czasu pozwoli uniknąć 
szczytowych okresów spłaty zadłużenia  z korzyścią zarówno dla budżetu UE, jak  i dla państw 
członkowskich. Opisane powyżej podejście służące uporządkowaniu procesu spłaty pożyczek 
będzie wdrażane  w taki sam sposób we wszystkich pańs twach członkowskich otrzymujących 
pożyczki.  
W lipcu 2021  r. Komisja opublikowała decyzję16, w której określiła sposób podziału kosztów 
ponoszonych na potrzeby puli finansowania NextGenerationEU między państwami 
członkowskimi otrzymującymi pożyczki  w ramach RRF  a budżetem UE. Odpowiednie koszty 
dzieli się między państwa członkowskie zaciągające pożyczki  a budżet UE stosownie do ich 
relatywnego udziału  w otrzymanym wsparciu finansowym. Wspomniana metodyka alokacji 
kosztów  i sposób jej wdrażania zapewnią obiek tywną, sprawiedliwą  i wyraźnie 
udokumentowaną podstawę dla wyliczenia  i alokowania odpowiedniej części wszystkich 
kosztów do budżetu UE lub do państw członkowskich otrzymujących pożyczki  w ramach 
RRF.  
3.8 Skuteczna komunikacja  i kontakty  z inwestorami  
Od rozpoczęcia operacji finansowania NextGenerationEU Komisja opracowała kompleksową 
strategię budowania relacji  z inwestorami oraz szereg narzędzi sprzyjających nawiązaniu 
kontaktu ze swoją bazą inwestorów:  
- w dniu przedstawienia swojej zdywersyfikowanej stra tegii zarządzania Komisja  
uruchomiła kompleksową stronę internetową17 służącą do przekazywania informacji 
na temat prowadzonych przez nią operacji finansowania wszystkim zainteresowanym 
stronom, ogółowi społeczeństwa oraz inwestorom;  
                                                 
15 Cypr, Grecja, Włochy, Portugalia, Rumunia  i Słowenia.  
16 Decyzja wykonawcz a Komisji (UE) 2021/1095  z dnia 2 lipca 2021  r. ustanawiająca metodykę alokacji 
kosztów związanych  z operacjami zaciągania pożyczek  i zarządzania długiem  w ramach NextGenerationEU 
(C(2021) 4864).  
17 UE jako pożyczkobiorca – relacje  z inwestorami | Komisja Europejska (europa.eu) . 
 
12 - Komisja zaczęła publiko wać biuletyny pt. „EU borrowing for the recovery” 
[„Pożyczki UE na rzecz odbudowy”], dzięki czemu mogła komunikować się ze 
społecznością inwestorów  w regularny  i przejrzysty sposób. Pierwsze dwa wydania 
tego biuletynu są dostępne online  na stronie internet owej „UE jako pożyczkobiorca” – 
możliwość zasubskrybowania biuletynu jest otwarta dla wszystkich zainteresowanych 
stron;  
- Komisja aktywnie nawiązywała kontakt  z inwestorami na całym świecie poprzez 
odbywanie zorganizowanych wizyt („prezentacji dla potencjal nych inwestorów”), 
opublikowała globalne zaproszenia dla inwestorów  w czerwcu  i wrześniu 2021  r. 
i zorganizowała trzy posiedzenia sieci głównych dealerów;  
- Komisja prowadzi własną stronę  w serwisie Bloomberg, na której przekazuje 
przedstawicielom społeczności inwestorów informacje  o prowadzonych przez siebie 
aukcjach  w czasie rzeczywistym;  
- aby zapewnić szerokiemu kręgowi odbiorców dostęp do informacji na temat swojej 
pracy, Komisja regularnie opracowuje  i rozpowszechnia materiały prasowe, które są  
zawsze dostępne online  na jej stronie internetowej,  a także przekazuje informacje  
w czasie rzeczywistym za pośrednictwem mediów społecznościowych – serwisów 
Twitter  i LinkedIn. Komisarz Johannes Hahn  i eksperci Komisji Europejskiej 
regularnie udzielali wy wiadów przedstawicielom prasy, przekazując bardziej 
szczegółowe informacje;  
- korzystając ze wsparcia Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), Komisja tworzy 
bazę danych na temat relacji  z inwestorami, która to baza ułatwi jej zarządzanie tymi 
relacjami  w zorganizowany sposób poprzez aktywne monitorowanie zachowań 
inwestorów oraz tendencji mających wpływ na ich decyzje, aby zidentyfikować 
niezbędne działania rynkowe  i działania informacyjne skierowane do inwestorów,  
a także aby opracować dane statystyczne n a potrzeby procesu zarządzania  
i komunikowania.  
4. Wniosek  
W ciągu ostatnich 12 miesięcy Komisja przeszła drogę od niewielkiego emitenta 
pozyskującego fundusze na sfinansowanie stosunkowo niewielkich programów pożyczek, 
takich jak europejski mechanizm stabili zacji finansowej (EFSM)  i pomoc makrofinansowa, 
do jednego  z największych emitentów instrumentów zdenominowanych  w euro. W 2021  r. 
Komisja wyemitowała 130 mld EUR (w tym  71 mld EUR na potrzeby NextGenerationEU), 
przy czym  w latach 2021 –2026 może emitować blisko 150 mld EUR rocznie.  
Cała infrastruktura  i wszystkie procesy niezbędne do wdrożenia tego szeroko zakrojonego 
programu finansowania zostały ustanowione  w rekordowo krótkim czasie. Umożliwiło to 
rozpoczęcie wypłaty finansowania  w ramach NextGeneration EU w dniu 15 czerwca 2021  r. – 
dwa tygodnie po dopełnieniu wszystkich formalności prawnych wymaganych do 
uruchomienia tego programu zaciągania pożyczek. Wszystkie kwoty należne budżetowi UE 
lub państwom członkowskim wypłacono  w terminie sześciu dni roboczy ch od dnia 
dopełnienia formalności. Nie odnotowano żadnych opóźnień. Wszystkie transakcje 
NextGenerationEU przeprowadzono sprawnie pod względem technicznym – cieszyły się one 
bardzo silnym poparciem rynku (w arkuszach zleceń można było zaobserwować nadwyżk ę 
zapisów mieszcząca się  w przedziale od  7-krotnej do  14-krotnej). Transakcje finalizowano na 
korzystnych warunkach (w przypadku transakcji  z 2021 r. koszt finansowania wynosił średnio 
0,14 %), a notowania obligacji UE są obecnie zbliżone do kluczowych obl igacji skarbowych 
strefy euro (a nie do obligacji innych emitentów działających  w sektorze długu państwowego, 
ponadnarodowych instrumentów dłużnych  i agencyjnych instrumentów dłużnych).  
 
13 Powyższe wyniki świadczą  o bardzo pozytywnym przyjęciu programu NextGenerationEU. 
Priorytetem  w nadchodzących latach będzie odpowiednie wykorzystanie tego dobrego 
przyjęcia  i zapewnienie stabilnego, wysokiego poziomu realizacji wszystkich transakcji.  
Podsumowując, NextGenerationEU stanowi potężne narzędzie, dzięki któr emu UE jest  
w stanie sfinansować proces odbudowy  i które pozwoli jej wyjść  z kryzysu jako organizacja 
bardziej odporna, sprawiedliwsza  i bardziej ekologiczna. Instrument ten wzmocnił również 
międzynarodową rolę euro, przyczynił się do rozwoju europejskich rynków kapitału dłużnego  
i wzm ocnił unię bankową, pomagając bankom  w dywersyfikacji kapitału regulacyjnego. 
Proces wdrożenia tego instrumentu  w nadchodzących miesiącach  i latach będzie okazją do 
skonsolidowania tych korzyści.  
 
14 Załącznik. Przegląd emisji ob ligacji  i bonów 
 
Rysunek 1: Przegląd aukcji transakcji konsorcjalnych  i obligacji organizowanych  
w ramach NextGenerationEU (NGEU)  
Instrument  Data 
zawarcia  
transakcji  Data  
rozrachunku  Okres zapadalności  
 Wyemitowana 
kwota   
 (mld EUR)  
data lata 
II kwartał 2021  r. 
Transakcja 
konsorcjalna #1  
w ramach NGEU  15.06.2021  22.06.2021  4.07.2031  10 20 
Transakcja 
konsorcjalna #2  
w ramach NGEU  29.06.2021  6.07.2021  6.07.2026  5 9 
6.07.2051  30 6 
III kwartał 2021  r. 
Transakcja 
konsorcjalna #3  
w ramach NGEU  13.07.2021  20.07.2021  4.07.2041  20 10 
Transakcja 
konsorcjalna #4  
w ramach NGEU  14.09.2021  21.09.2021  4.10.2028  7 9 
Aukcja obligacji #1  27.09.2021  29.09.2021  6.07.2026  5 2 495 
IV kwartał 2021  r. 
Transakcja 
konsorcjalna #5 
dotycząca obligacji 
ekologicznych  
w ramach NGEU  12.10.2021  19.10.2021  4.02.2037  15,3 12 
Aukcja obligacji #2  25.10.2021  27.10.2021  4.10.2028  7 2 497 
Ogółem  70 992 
 
  
 
15 Tabela 2: Przegląd aukcji eurobonów  
Instrument  Data 
zawarcia  
transakcji  Data  
wypłacenia  Okres zapadalności  Wyemitowana 
kwota   
 (w EUR)  data miesiące  
III kwartał 2021  r. 
Aukcja 
eurobonów 
#1 15.09.2021  17.09.2021  3.12.2021  3 miesiące  2 999 000 000  
4.03.2022  6 miesięcy  1 997 000 000  
Aukcja 
eurobonów 
#2 22.09.2021  24.09.2021  3.12.2021  3 miesiące  1 997 000 000  
4.03.2022  6 miesięcy  1 996 000 000  
IV kwartał 2021  r. 
Aukcja 
eurobonów 
#3 6.10.2021  8.10.2021  7.01.2022  3 miesiące  2 996 000 000  
8.04.2022  6 miesięcy  1 996 000 000  
Aukcja 
eurobonów 
#4 20.10.2021  22.10.2021  7.01.2022  3 miesiące  1 499 000 000 
8.04.2022  6 miesięcy  1 499 000 000  
Aukcja 
eurobonów 
#5 3.11.2021  5.11.2021  4.02.2022  3 miesiące  1 497 000 000  
6.05.2022  6 miesięcy  1 496 000 000  
Aukcja 
eurobonów 
#6 17.11.2021  19.11.2021  4.02.2021  3 miesiące  998 000 000  
6.05.2022  6 miesięcy  994 000 000  
Aukcja 
eurobonów 
#7 1.12.2021  3.12.2021  4.03.2021  3 miesiące  1 495 000 000  
3.06.2022  6 miesięcy  1 496 000 000