UZASADNIENIE

Niniejsze zalecenie dotyczy decyzji upoważniającej Komisję do podjęcia w imieniu Unii rokowań dotyczących częściowej rewizji Międzynarodowej umowy w sprawie cukru („ISA”), które postanowiła rozpocząć Międzynarodowa Rada ds. Cukru („ISC”), pod kierunkiem Konferencji Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju (UNCTAD). Zgodnie z decyzją ISC z dnia 19 lipca 2019 r. rokowania dotyczą budżetu administracyjnego i wkładu członków, a także ograniczonych zmian związanych z celami i programem prac ISO.

1.KONTEKST ZALECENIA

•Reforma Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r.

Unia Europejska jest stroną ISA.

ISA ma zapewniać zacieśnioną współpracę międzynarodową w zakresie światowych kwestii związanych z cukrem oraz kwestii powiązanych, stanowić forum dla międzyrządowych konsultacji w sprawie cukru oraz sposobów usprawniania światowej gospodarki cukrem, ułatwiać handel poprzez zbieranie i dostarczanie informacji na temat światowego rynku cukru i innych substancji słodzących oraz zachęcać do zwiększonego zapotrzebowania na cukier, w szczególności w odniesieniu do zastosowań innych niż tradycyjne. ISA weszła w życie dnia 1 stycznia 1993 r. na okres trzech lat do dnia 31 grudnia 1995 r. Od tego czasu była regularnie przedłużana na kolejne, dwuletnie okresy. Ostatni raz umowa została przedłużona decyzją ISC w lipcu 2019 r. i będzie obowiązywać do dnia 31 grudnia 2021 r.

Zgodnie z art. 8 ISA Międzynarodowa Rada ds. Cukru jest organem odpowiedzialnym za wykonywanie wszystkich funkcji niezbędnych do realizacji postanowień ISA. Art. 13 ISA stanowi, że wszystkie decyzje ISC podejmowane są zasadniczo w drodze konsensusu, o ile w ISA nie postanowiono inaczej. W przypadku braku konsensusu decyzje są podejmowane zwykłą większością głosów, chyba że w ISA przewidziano głosowanie specjalne.

Zgodnie z art. 25 ISA członkowie ISO posiadają łącznie 2 000 głosów. Każdy z członków ISO posiada określoną liczbę głosów, która jest corocznie korygowana według kryteriów zdefiniowanych w ISA.

Umowa, a w szczególności podział głosów wśród członków, który również określa wkład danego członka, nie odzwierciedla już realiów światowego rynku cukru. Obecnie Unia wnosi zdecydowanie największy wkład do budżetu ISO. Od 2015 r. ISO omawiała na szczeblu grupy roboczej możliwości dokonania przeglądu mechanizmu podziału głosów.

W 2017 r. Komisja otrzymała od Rady mandat do podjęcia rokowań z pozostałymi stronami ISA w ramach ISC, w celu zmodernizowania ISA, a w szczególności w celu wyeliminowania obecnych rozbieżności pomiędzy podziałem głosów i wkładem finansowym członków ISO a ich względną pozycją na światowym rynku cukru. Mandat jest ważny do dnia 31 grudnia 2019 r. Na podstawie tego mandatu Komisja podjęła inicjatywę rozpoczęcia rokowań z państwami członkowskimi ISO i przedstawiła konkretne wnioski dotyczące zmian w art. 25 ISA, który reguluje przyjmowanie budżetu administracyjnego i wkład finansowy członków.

Dnia 19 lipca 2019 r. na swojej 55. sesji ISC podjęła decyzję o rozpoczęciu rokowań pod kierownictwem UNCTAD przed swoim następnym posiedzeniem w listopadzie 2019 r. Rokowania będą dotyczyły częściowej rewizji ISA, w szczególności rozdziałów I i VII, zwłaszcza w związku z „budżetem administracyjnym i wkładem członków”, a także innych ograniczonych zmian dotyczących rozdziałów IX i X, których kwestię członkowie postanowili poruszyć. Zgodnie z decyzją ISC proces negocjacyjny musi zakończyć się przed dniem 31 grudnia 2021 r. Oznacza to, że przewidywana modernizacja umowy, poza kwestią podziału głosów i wkładu finansowego członków (rozdział VII), powinna także dotyczyć:

1)ogólnych celów ISO (rozdział I), w szczególności w celu włączenia etanolu,

2)szerszego rozumienia „informacji i badań” (rozdział IX), zwłaszcza w celu uwzględnienia etanolu w tego typu działaniach,

3)szerszego rozumienia „badań i rozwoju” (rozdział X).

Ogólny cel ISO, o którym mowa w art. 1 umowy, nie podlega zmianie, nawet biorąc pod uwagę potencjalne włączenie etanolu.

Reforma ISO w celu dalszego dostosowania jej do praktyk, które Unia promuje w innych międzynarodowych gremiach producentów żywności, jak również do zmian na światowym rynku cukru od 1992 r., leży wyraźnie w interesie Unii. Reforma ta powinna przynajmniej prowadzić do przejrzystości w odniesieniu do obowiązków członków w zakresie głosowania, a także ich wkładów finansowych. Przydział głosów w ISO powinien być mierzalny na podstawie takich wskaźników jak handel, konsumpcja, produkcja i zdolność do zapłaty. Ostatni wskaźnik jest stosowany w Organizacji Narodów Zjednoczonych, aby umożliwić uznanie wymiaru rozwojowego w sektorze cukru. Uwzględnienie tego wskaźnika prowadzi do przyznania większej części odpowiedzialności finansowej tym członkom, którzy mają większą zdolność wnoszenia wkładu do budżetu ISO. Formalne włączenie etanolu do celów i programu prac ISO jest zgodne z celem Unii, jakim jest zmodernizowanie ISA, i dostosowuje treść ISA do istniejących obecnie praktyk.

•Spójność z praktykami istniejącymi w międzynarodowych organach ds. żywności

W międzynarodowych gremiach producentów żywności, takich jak Międzynarodowa Rada Zbożowa (IGC) i Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek (IOC), Unia wynegocjowała przydział praw głosu i jasne mechanizmy jego corocznej aktualizacji, odzwierciedlające względne znaczenie Unii na rynkach zboża i oliwy z oliwek. W IGC wskaźnikami są handel, konsumpcja i produkcja. Stanowi to kontrast w stosunku do obecnej praktyki ISO, gdzie od 1992 r. umowa nie pozwoliła na dostosowania odzwierciedlające zmiany sytuacji członków w międzynarodowej gospodarce cukrem. Ponadto obecnie przydział praw głosu nie może być obliczany z wyprzedzeniem przez członków, lecz wynika z nieprzejrzystego obliczenia. Częściowa rewizja ISA powinna mieć na celu dostosowanie praktyk ISO do tych, które obowiązują w innych międzynarodowych gremiach producentów żywności.

•Spójność z innymi politykami Unii