KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 21.11.2018 COM(2018) 755 final SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY Roczne sprawozdanie monitorujące z wdrażania programu wspierania reform strukturalnych za 2017 r. {SWD(2018) 465 final}



SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY Roczne sprawozdanie monitorujące z wdrażania programu wspierania reform strukturalnych za 2017 r. WPROWADZENIE Od 2017 r. Komisja Europejska zarządza specjalnym programem, na który początkowo przeznaczono budżet w wysokości 142,8 mln EUR (zwiększony na podstawie zmiany rozporządzenia (UE) 2017/825 do 222,8 mln EUR), mającym na celu wspieranie państw członkowskich w opracowywaniu i wdrażaniu reform instytucjonalnych, administracyjnych i pobudzających wzrost gospodarczy, tj. programem wspierania reform strukturalnych. Reformy strukturalne stanowią, z uwagi na swój charakter, złożone procesy, których opracowanie i realizacja wymagają pełnego łańcucha wysoce specjalistycznej wiedzy i umiejętności. W niektórych państwach członkowskich zdolność do zainicjowania i wdrażania reform strukturalnych jest często niewystarczająca i nie pozwala sprostać wyzwaniom administracyjnym, gospodarczym i społecznym, z jakimi wiążą się takie reformy. Dlatego też celem programu wspierania reform strukturalnych jest udzielenie państwom członkowskim pomocy w realizowaniu tych wyzwań i zwiększenie ich zdolności do przygotowywania i wdrażania reform instytucjonalnych, administracyjnych i pobudzających wzrost gospodarczy, a tym samym przyczynienie się do wzmocnienia instytucji, procesów zarządzania, administracji publicznej, a także poprawienie wyników i odporności sektorów gospodarczych i społecznych. Program zmierza do udoskonalenia spójności, konkurencyjności, wydajności, zrównoważonego wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i inwestycji. WDRAŻANIE PROGRAMU W 2017 R. Rok 2017 r. był pierwszym rokiem realizacji działań w ramach programu wspierania reform strukturalnych. Już w pierwszej rundzie programu zapotrzebowanie za strony państw członkowskich zdecydowanie przekroczyło dostępny budżet. 16 państw członkowskich złożyło 271 wniosków o wsparcie, których szacowana kwota niemal czterokrotnie przewyższała dostępny roczny budżet programu wspierania reform strukturalnych na 2017 r. w wysokości 22,5 mln EUR. Aby wybrać wnioski państw członkowskich o wsparcie w ramach programu wspierania reform strukturalnych w 2017 r., Komisja dokonała oceny wniosków pod kątem zasad i kryteriów określonych w rozporządzeniu w sprawie programu. W efekcie wybrano 159 wniosków z 16 państw członkowskich, które objęto wsparciem. Podział wybranych wniosków według głównych obszarów polityki był następujący: ·29 % w obszarach rynku pracy, edukacji, zdrowia i polityki społecznej; ·28 % w obszarach wzrostu gospodarczego i otoczenia biznesu; ·18 % w obszarach administracji skarbowej i zarządzania finansami publicznymi; ·16 % w obszarach związanych z usługami finansowymi i dostępem do finansowania; oraz ·9 % w obszarach związanych z zarządzaniem i administracją publiczną. Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami pierwszeństwo w finansowaniu przyznano wnioskom, które umożliwiały szybkie zapewnienie wsparcia i szybkie wdrożenie reform na miejscu, oraz wnioskom dotyczącym określonych celów, które miały przynieść znaczące rezultaty na miejscu.

Niemal 90 % wniosków wybranych do finansowania w 2017 r. dotyczy bezpośrednio strategicznych priorytetów UE. Podział wybranych wniosków według okoliczności, w których można składać wnioski zgodnie z rozporządzeniem w sprawie programu (art. 7 ust. 3), był następujący: ·51 % wybranych wniosków dotyczyło wdrażania reform w odpowiedzi na wyzwania uwydatnione w procesie europejskiego semestru (zalecenia dla poszczególnych krajów, sprawozdania krajowe); ·27 % wybranych wniosków dotyczyło realizacji unijnych celów strategicznych (unia rynków kapitałowych, unia energetyczna, cele klimatyczne itp.); ·7 % wybranych wniosków dotyczyło wdrażania prawa Unii; oraz ·4 % wybranych wniosków dotyczyło realizacji programów dostosowań gospodarczych UE. Ocena faktycznego wpływu środków wsparcia nie leży w zakresie niniejszego sprawozdania, należy jednak stwierdzić, że już po 14 miesiącach od rozpoczęcia wdrażania środków wsparcia wybranych do finansowania program zaczął przynosić oczekiwane rezultaty – w formie doradztwa strategicznego i prawnego, badań, szkoleń, warsztatów, zaleceń, planów działania itp. Do dnia 31 października 2018 r. zrealizowano (zakończono) już 12 % projektów wspierających reformy, 82 % projektów zaczęto realizować na miejscu, a 6 % projektów było w trakcie przygotowań. Największy odsetek środków wsparcia wdrożonych w 2017 r. ma na celu: ·poprawę działania krajowych administracji skarbowych (11 %); ·promowanie rozwoju krajowych i transgranicznych rynków kapitałowych (9 %); ·poprawę dostępności, wydajności i odporności systemów opieki zdrowotnej (9 %); ·reformę ram energetycznych, w tym przejście na gospodarkę niskoemisyjną oraz promowanie efektywności energetycznej i energii odnawialnej (6 %); ·intensyfikację programów kształcenia i szkolenia (5 %); oraz ·zwiększenie wydajności i skuteczności sektora publicznego (5 %).



POSTĘPY W ODNIESIENIU DO CELÓW PROGRAMU Program jest również na dobrej drodze, jeżeli chodzi o osiągnięcie jego celu ogólnego . Środki wspierające są wdrażane w tych sektorach polityki, dla których przewidziano reformy instytucjonalne, administracyjne lub strukturalne lub w których reformy powinny zostać przeprowadzone przez państwa członkowskie, również dzięki zapewnionemu wsparciu. W szczególności wszystkie środki wsparcia wybrane w ramach rundy programu wspierania reform strukturalnych realizowanej w 2017 r. przyczyniają się do wdrażania reform instytucjonalnych, administracyjnych i strukturalnych, podejmowanych przez państwa członkowskie w różnych sektorach gospodarczych i społecznych w odpowiedzi na wyzwania ekonomiczne i społeczne. Ogólnie rzecz biorąc, pierwszy rok wdrażania programu wspierania reform strukturalnych pokazuje, że może on wnieść znaczący wkład we wsparcie organów krajowych państw członkowskich w ich dążeniach do określenia i pokonania pewnych strukturalnych niedociągnięć utrudniających opracowanie i wdrożenie reform. Dzięki programowi udało się na przykład dokonać przeglądu obecnych procedur stanowienia prawa, wskazać niedoskonałości i sformułować zalecenia dotyczące usprawnień. Program okazał się również istotnym narzędziem, które pomaga w zwiększaniu zdolności państw członkowskich do określenia bardziej wydajnych procesów i metod (poprawa wydajności systemu opieki zdrowotnej) lub w przechodzeniu na bardziej wydajne zarządzanie zasobami ludzkimi (wymiana doświadczeń między sędziami z różnych państw członkowskich celem przybliżenia krajowych praktyk wnioskującemu państwu członkowskiemu).