[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 11.4.2011

KOM(2011) 193 wersja ostateczna

2011/0075 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

określające środki dotyczące ustalania niektórych dopłat, refundacji i cen związanych z jednolitą wspólną organizacją rynków rolnych

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

Dnia 21 grudnia 2010 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”)[1] , którego celem jest dostosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007[2] w sprawie wspólnej organizacji rynków rolnych do rozróżnienia między uprawnieniami delegowanymi a wykonawczymi Komisji wprowadzonego w art. 290 i 291 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

W powyższym wniosku Komisja zaproponowała, aby Rada określiła środki dotyczące ustalania niektórych dopłat, refundacji oraz cen na podstawie artykułu 43 ust. 3 TFUE, co stanowi cel niniejszego wniosku.

Po wejściu w życie traktatu lizbońskiego, zwykła procedura ustawodawcza stała się standardową procedurą przyjmowania aktów ustawodawczych w UE. W szczególności, art. 43 ust. 2 TFUE wymaga stanowienia zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą przy „ustanawianiu wspólnej organizacji rynków rolnych (…), jak również innych przepisów niezbędnych dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rolnej”.

Artykuł 43 ust. 3 TFUE stanowi, że „Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania cen, potrąceń, pomocy i ograniczeń ilościowych (…)”. Jako wyjątek od procedury standardowej, art. 43 ust. 3 TFUE należy interpretować w sposób zawężający w taki sposób, aby zapewnić prawodawcy możliwość wykonywania jego uprawnień na mocy art. 43 ust. 2 TFUE. Obejmuje to regulowanie przez prawodawcę najważniejszych elementów wspólnej polityki rolnej oraz podejmowanie decyzji politycznych dotyczących jej struktury, instrumentów i wyników. W tym kontekście szczególną procedurę określoną w art. 43 ust. 3 TFUE należy stosować jedynie w przypadkach, gdy kwestia, o której mowa w przedmiotowym przepisie, nie wchodzi w zakres najważniejszych decyzji politycznych zastrzeżonych dla prawodawcy na mocy art. 43 ust. 2 TFUE. W przypadkach gdy dana kwestia jest nierozerwalnie związana z politycznym wymiarem decyzji, które mają być podejmowane przez prawodawcę, nie należy stosować art. 43 ust. 3 TFUE.

W tym kontekście Komisja w swoim wniosku dotyczącym rozporządzenia w sprawie jednolitej wspólnej organizacji rynku zaproponowała, by decyzje odnośnie do środków dotyczących ustalania niektórych dopłat, refundacji oraz cen, o których mowa w art. 43 ust. 3, a które nie wchodzą w zakres art. 43 ust. 2 TFUE, podejmowane były przez Radę. Odpowiednie artykuły wniosku w sprawie jednolitej wspólnej organizacji rynków to:

(i) artykuł 20 i 21 w sprawie dopłat obowiązkowych do prywatnego przechowywania masła;

(ii) artykuł 99 w sprawie refundacji produkcyjnej w sektorze cukru;

(iii) artykuł 101 w sprawie dopłat do mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku przeznaczonego na paszę;

(iv) artykuł 102 w sprawie dopłat do mleka odtłuszczonego przetwarzanego na kazeinę i kazeiniany;

(v) artykuł 108 w sprawie dopłat do przetworów mlecznych dostarczanych uczniom;

(vi) artykuł 155 w sprawie pomocy przyznawanej hodowcom jedwabników;

(vii) artykuł 273 w sprawie ustalania refundacji wywozowych; oraz

(viii) artykuł 281 w sprawie minimalnych cen wywozowych na żywe rośliny.

W odniesieniu do wyżej wymienionych przepisów, wniosek określa środki dotyczące ustalania wysokości dopłat, refundacji wywozowych i minimalnych cen wywozowych określane przez Radę na podstawie art. 43 ust. 3 TFUE, natomiast wysokość przedmiotowych dopłat, refundacji oraz cen powinna być ustalana przez Komisję w drodze aktów wykonawczych.

2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

Ponieważ wniosek nie wprowadza zmian merytorycznych w porównaniu do istniejącej sytuacji, nie było potrzeby przeprowadzania konsultacji z zainteresowanymi stronami lub przygotowania oceny skutków. Niniejszy wniosek ogranicza się raczej do dostosowania jednolitej wspólnej organizacji rynku do nowych wymogów wprowadzonych przez traktat lizboński, co należy do zagadnień instytucjonalnych.

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

- Streszczenie wniosku

We wniosku ustanawia się odpowiednią procedurę przyjmowania aktów prawnych związanych z jednolitą wspólną organizacją rynków, nieobjętych zakresem art. 43 ust. 2 TFUE.

- Podstawa prawna

Artykuł 43 ust. 3 TFUE.

- Zasada pomocniczości

Polityka rolna jest obszarem kompetencji dzielonych między UE a państwami członkowskimi. Oznacza to, że dopóki UE nie wprowadzi przepisów dotyczących danego sektora, państwa członkowskie zachowują swoje uprawnienia. Niniejszy wniosek, wraz z równoległym wnioskiem Komisji (COM(2010)799 wersja ostateczna) ograniczony jest do dostosowania istniejącej jednolitej wspólnej organizacji rynku do traktatu lizbońskiego. Istniejąca obecnie wspólna organizacja rynku ma w swojej istocie na celu regulowanie rynków produktów rolnych oraz określanie wspólnych zasad dla tych produktów. Działające mechanizmy rynkowe mają na celu wykluczenie wszelkiej dyskryminacji między konsumentami i producentami wewnątrz Unii (art. 40 ust. 2 TFUE). Niniejszy wniosek nie wpływa na obowiązujące podejście, respektując zasadę pomocniczości w odniesieniu do kompetencji państw członkowskich w sektorze rolnym.

- Zasada proporcjonalności

Wniosek nie zawiera żadnych zmian w istniejącej sytuacji w zakresie wpływu finansowego lub obciążeń finansowych,

- Wybór instrumentów

Proponowany instrument: rozporządzenie Rady

4. WPŁYW NA BUDŻET

Niniejszy środek nie powoduje konieczności ponoszenia dodatkowych wydatków przez Unię.

5. INFORMACJE DODATKOWE

Niniejszy wniosek jest bezpośrednio połączony z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”).

2011/0075 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR …/..

z dnia […] r.

określające środki dotyczące ustalania niektórych dopłat, refundacji i cen związanych z jednolitą wspólną organizacją rynków rolnych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [xxxx/yyyy], ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”)[3] odnosi się do środków przyjmowanych przez Radę zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu.

2. Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie systemu dopłat do prywatnego przechowywania masła, należy określić odpowiednie warunki w celu ustalenia wysokości dopłat oraz dostosowywania ich do niekorzystnych warunków rynkowych, niemożliwych do przewidzenia w chwili przyjmowania masła do przechowywania.

3. Aby zapewnić sprawne działanie systemu refundacji produkcyjnych na niektóre produkty z sektora cukru, należy określić odpowiednie warunki w celu ustalenia kwoty refundacji produkcyjnej.

4. Aby osiągnąć cel systemu dopłat do mleka odtłuszczonego oraz odtłuszczonego mleka w proszku przeznaczonego na paszę, należy określić odpowiednie warunki w celu ustalenia wysokości dopłat.

5. Aby osiągnąć cel systemu dopłat do mleka odtłuszczonego przetwarzanego na kazeinę i kazeiniany, należy ustanowić odpowiednie warunki w celu ustalenia wysokości dopłat oraz dostosowywania ich do typu produktu, na jaki przetwarzane jest odtłuszczone mleko, oraz do jakości tych produktów.

6. Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie systemu dopłat do niektórych przetworzonych produktów mlecznych dostarczanych uczniom uczęszczającym do placówek oświatowych, oraz aby zapewnić elastyczne zarządzanie systemem, należy określić odpowiednie warunki w celu ustalenia wysokości dopłat do mleka i pozostałych kwalifikujących się przetworów mlecznych.

7. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu pomocy dla hodowców jedwabników oraz elastyczne zarządzanie tym systemem, należy określić odpowiednie warunki w celu ustalenia wysokości pomocy.

8. Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie systemu refundacji wywozowych, należy określić odpowiednie warunki w celu ustalenia wysokości refundacji. Ponadto należy określić odpowiednie środki w celu ustalenia kwot korygujących w sektorze zbóż oraz ryżu oraz dostosować wysokość refundacji do zmian w poziomie cen interwencyjnych.

9. Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie systemu wywozu niektórych żywych roślin i w szczególności uwzględnić rozwój rynku, należy określić odpowiednie środki w celu ustalenia minimalnych cen wywozowych.

10. Aby zapewnić sprawne bieżące zarządzanie wspólną polityką rolną, środki ustalania dopłat, refundacji oraz cen określone w niniejszym rozporządzeniu powinny zostać ograniczone do ogólnych warunków zezwalających na ustanowienie konkretnych kwot w zależności od specyficznych uwarunkowań każdego przypadku. Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania niniejszego rozporządzenia, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w celu ustalenia wspomnianych kwot. Uprawnienia te powinny być wykonywane przy pomocy Komitetu ustanowionego w art. 323 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [xxxx/yyyy] oraz zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[4]. Ponadto aby zapewnić szybką reakcję Komisji na dynamicznie zmieniającą się sytuację rynkową, należy upoważnić ją do ustalenia nowych poziomów refundacji oraz – w sektorach ryżu i zbóż – do przyjmowania kwot korygujących bez pomocy Komitetu, o którym mowa w art. 323 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [xxxx/yyyy],

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zakres

Niniejsze rozporządzenie określa środki dotyczące ustalania niektórych dopłat, refundacji i cen związanych z jednolitą wspólną organizacją rynków rolnych ustanowioną rozporządzeniem (UE) nr [xxxx/yyyy] („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”).

Artykuł 2 Uprawnienia Komisji

O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, w przypadku przyznania Komisji uprawnień, działa ona zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 323 ust. 2 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku.

Artykuł 3 Dopłaty do prywatnego przechowywania masła

Wysokość dopłat do prywatnego przechowywania masła, o których mowa w art. 20 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, ustala Komisja na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnych tendencji cenowych na rynku masła świeżego i masła z zapasów.

Jeśli w chwili wycofania ze składu następuje niekorzystna zmiana na rynku, której nie można było przewidzieć w chwili wprowadzania do składu, Komisja może zwiększyć wysokość dopłaty.

Artykuł 4 Refundacja produkcyjna w sektorze cukru

Refundację produkcyjną na produkty sektora cukru, o której mowa w art. 99 rozporządzenia o jednolitej organizacji rynku, ustala Komisja w szczególności biorąc pod uwagę:

a) koszty wynikające z wykorzystywania cukru importowanego, które przemysł musiałby ponieść w przypadku zaopatrywania się na rynku światowym; oraz

b) cenę nadwyżki cukru dostępnej na rynku unijnym lub cenę referencyjną na cukier ustaloną w art. 8 ust. 1 lit. c) rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, w przypadku gdy nie ma nadwyżki cukru.

Artykuł 5 Dopłaty do mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku przeznaczonego na paszę

Kwoty dopłat do mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku przeznaczonego na paszę, o których mowa w art. 101 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, ustala Komisja z uwzględnieniem ceny referencyjnej dla odtłuszczonego mleka w proszku ustalonej w art. 8 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku oraz z uwzględnieniem rozwoju sytuacji na rynku w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku.

Artykuł 6 Dopłaty do mleka odtłuszczonego przetwarzanego na kazeinę i kazeiniany

Kwoty dopłat do mleka odtłuszczonego przetwarzanego na kazeinę i kazeiniany, o których mowa w art. 102 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, ustala Komisja z uwzględnieniem ceny referencyjnej dla odtłuszczonego mleka w proszku ustalonej w art. 8 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku oraz z uwzględnieniem rozwoju sytuacji na rynku w odniesieniu do odtłuszczonego mleka i odtłuszczonego mleka w proszku.

Kwota dopłaty, o której mowa w akapicie pierwszym, może zostać zróżnicowana przez Komisję w zależności od tego, czy mleko odtłuszczone jest przetwarzane na kazeinę lub kazeiniany i w zależności od jakości tych produktów.

Artykuł 7 Dopłaty do przetworów mlecznych dostarczanych uczniom

Wysokość dopłat do przetworów mlecznych dostarczanych uczniom, o których mowa w art. 108 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, ustala Komisja uwzględniając potrzebę skutecznego zachęcania do dostarczania przetworów mlecznych do placówek oświatowych.

Kwoty dopłat do kwalifikujących się przetworów mlecznych są ustalane przez Komisję z uwzględnieniem składników mlecznych w tych przetworach.

Artykuł 8 Pomoc dla hodowców jedwabników

Wysokość pomocy przyznanej hodowcom jedwabników, o której mowa w art. 155 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, ustala Komisja uwzględniając organizację sektora hodowli jedwabników w niektórych regionach Unii oraz potrzebę ułatwienia dostosowania podaży do potrzeb rynku.

Artykuł 9 Ustalanie refundacji wywozowych

1. Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 273 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, ustala Komisja.

2. Refundacje mogą być ustalane przez Komisję:

a) w regularnych odstępach czasu;

b) w drodze procedur przetargowych na zboża, ryż, cukier, mleko oraz przetwory mleczne.

Z wyjątkiem sytuacji określonej w procedurze przetargowej, Komisja ustala wykaz produktów, w odniesieniu do których przyznawana jest refundacja wywozowa, a wysokość refundacji wywozowej Komisja ustala przynajmniej raz na trzy miesiące. Wysokość refundacji może jednak utrzymywać się na tym samym poziomie przez okres dłuższy niż trzy miesiące i może, w razie konieczności, zostać skorygowana w okresie interwencyjnym przez Komisję bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 323 ust. 1 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, albo na wniosek państwa członkowskiego albo z własnej inicjatywy Komisji.

3. Przy ustalaniu refundacji na dany produkt uwzględnia się co najmniej jeden z następujących aspektów:

a) sytuację bieżącą i prognozy na przyszłość w odniesieniu do:

(i) cen i dostępności tego produktu na rynku Unii,

(ii) cen tego produktu na rynku światowym,

b) cele wspólnej organizacji rynku, które mają zapewnić równowagę i naturalny rozwój cen i handlu na tym rynku;

c) potrzebę unikania zakłóceń mogących powodować przedłużającą się nierównowagę między podażą i popytem na rynku Unii;

d) gospodarcze aspekty proponowanego wywozu;

e) limity wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 218 Traktatu;

f) konieczność ustanowienia równowagi między stosowaniem podstawowych produktów unijnych w wytwarzaniu towarów przetworzonych przeznaczonych na wywóz do państw trzecich, a stosowaniem produktów pochodzących z państw trzecich sprowadzonych w ramach procedury uszlachetniania;

g) najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Unii do portów Unii lub innych miejsc wywozu wraz z kosztami wysyłki do państw przeznaczenia;

h) popyt istniejący na rynku Unii;

i) w odniesieniu do sektorów wieprzowiny, jaj i mięsa drobiowego różnicę między cenami w Unii a cenami na rynku światowym odnośnie do ilości zboża paszowego potrzebnego do wyprodukowania produktów tych sektorów w Unii.

Artykuł 10 Środki szczególne dotyczące refundacji wywozowych na zboża i ryż

1. Komisja może ustalić kwotę korygującą mającą zastosowanie do refundacji wywozowych w odniesieniu do sektorów zbóż i ryżu. W razie konieczności Komisja, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 323 ust. 1 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, może zmienić kwoty korygujące.

Komisja może stosować akapit pierwszy do produktów sektorów zbóż i ryżu wywożonych w formie towarów wymienionych w załączniku XVII do rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku.

2. W okresie pierwszych trzech miesięcy roku gospodarczego refundacja obowiązująca w odniesieniu do wywozu słodu składowanego w końcu poprzedniego roku gospodarczego lub wytworzonego z jęczmienia składowanego w tym okresie jest równa tej, jaką zastosowano by w odniesieniu do przedmiotowych pozwoleń wywozowych w okresie ostatniego miesiąca poprzedniego roku gospodarczego.

3. Refundacja dla produktów wymienionych w załączniku I część I lit. a) i b) do rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, ustanowiona zgodnie z art. 274 ust. 2, jest dostosowywana przez Komisję do wszelkich zmian w poziomie ceny interwencyjnej.

Akapit pierwszy może być stosowany, w całości lub częściowo, do produktów wymienionych w załączniku I część I lit. c) i d) do rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, jak również do produktów określonych w załączniku I część I i wywożonych w postaci towarów określonych w części I załącznika XVII do rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku. W takim przypadku dostosowanie określone w akapicie pierwszym jest korygowane przez Komisję przez zastosowanie współczynnika wyrażającego stosunek między ilością produktu podstawowego a jego ilością zawartą w produkcie przetworzonym, wywiezionym lub wykorzystanym w produktach wywiezionych.

Artykuł 11 Minimalne ceny wywozowe na żywe rośliny

Komisja może, szczególnie biorąc pod uwagę ceny na rynkach światowych, ustalić jedną lub więcej minimalnych cen wywozowych sektora żywych roślin na wywóz do państw trzecich, o których mowa w art. 281 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku.

Artykuł 12 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący[pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] COM(2010) 799 wersja ostateczna.

[2] Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

[3] Dz.U. L […] z […], s. […].

[4] Dz.U L 55 z 28.2.2011.