PL EN EN EN EN Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 66/1

Sprawozdanie Komisji na mocy art. 28 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. wprowadzającego plan ogólnych preferencji taryfowych

(2008/C 66/01)

SPIS TREŚCI

1. WPROWADZENIE

1.1. Informacje ogólne

1.2. Metodyka i terminologia

2. ANALIZA ZMIAN PRZYWOZU PREFERENCYJNEGO

2.1. Rozwiązanie ogólne

2.1.1 Zakres rozwiązania ogólnego

2.1.2. Poziom wykorzystania rozwiązania ogólnego

2.1.3. Wykluczenie z rozwiązania ogólnego na podstawie „gradacji”

2.2. Rozwiązanie szczególne GSP+

2.2.1. Zakres rozwiązania GSP+

2.2.2. Poziom wykorzystania rozwiązania GSP+

2.2.3. Wykluczenie z rozwiązania GSP+ na podstawie „gradacji”

2.3. Inicjatywa „wszystko oprócz broni”

2.3.1. Zakres rozwiązania dla krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC).

2.3.2. Poziom wykorzystania rozwiązania EBA

2.3.3. Wykluczenie z rozwiązania EBA na podstawie „gradacji”

3. MARGINESY PREFERENCYJNE W RAMACH GSP

4. WPŁYW NA BUDŻET WSPÓLNOTY

5. WNIOSEK

ANNEX I: Beneficiary Countries under all GSP Arrangements

ANNEX II: Variation of Preferential Imports of the GSP

ANNEX III: Countries/Sectors Graduated from the General Arrangement

ANNEX IV: GSP — Statistics for All Beneficiary Countries

1. WPROWADZENIE

1.1. Informacje ogólne

Plan Ogólnych Preferencji Taryfowych (GSP) Unii Europejskiej (UE) jest najstarszym i najkorzystniejszym systemem preferencji spośród wszystkich systemów wprowadzonych w krajach rozwiniętych, ułatwiającym wymianę handlową 178 krajom rozwijającym się. Jego celem jest pomoc krajom rozwijającym się w walce z ubóstwem, a także wspieranie zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów poprzez pomoc w uzyskiwaniu przychodów w drodze integracji z handlem międzynarodowym dzięki zapewnieniu lepszego dostępu do unijnego rynku.

Osiągnięciu tych celów ma sprzyjać całkowicie bezcłowy dostęp dla produktów lub obniżanie stawek taryfowych na towary wywożone na jednolity rynek.

Na okres od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2008 r. odnowiony plan przewiduje trzy rodzaje rozwiązań dla beneficjentów: po pierwsze rozwiązanie ogólne, po drugie rozwiązanie szczególne odnoszące się do zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, a po trzecie — rozwiązanie dla krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC), tzw. inicjatywę „wszystko oprócz broni” (EBA).

Unijny system GSP (1) jest wprowadzany w dziesięcioletnich cyklach, co zapewnia mu większą ciągłość i stabilność. W 2004 r. przyjęto ostatnie wytyczne na lata 2006–2015 (2).

W ramach rozwiązania ogólnego, które obejmuje około 6 400 produktów z około 10 tys. unijnych pozycji taryfowych, produkty niewrażliwe (nieco ponad 3 200, co stanowi trochę ponad połowę produktów objętych tym rozwiązaniem) uzyskały bezcłowy dostęp, natomiast produkty wrażliwe (nieco mniej niż 3 200 pozycji taryfowych, obejmujących produkty rolne, tekstylia, artykuły odzieżowe, odzież, dywany i obuwie) korzystają ze stawek taryfowych obniżonych o 3,5 punktu procentowego względem stawki celnej ad valorem stosowanej w stosunku do krajów objętych klauzulą najwyższego uprzywilejowania (KNU) oraz ze stawek ceł specyficznych obniżonych o 30 % (poza kilkoma wyjątkami) (3). W przypadku tekstyliów i odzieży stawka celna jest obniżona o 20 % w stosunku do stawki celnej KNU ad valorem (4).

Rozwiązanie odnoszące się do zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+) pozwala na bezcłowe wprowadzanie na rynek unijny wszystkich towarów objętych ogólnym systemem GSP (5). System GSP+ obejmuje obecnie 15 krajów: cztery kraje należące do Wspólnoty Andyjskiej (Boliwię, Ekwador, Kolumbię i Peru), siedem krajów Ameryki Środkowej (Gwatemalę, Honduras, Kostarykę, Nikaraguę, Panamę, Salwador i Wenezuelę), dwa kraje Europy Wschodniej (Gruzję i Republika Mołdawii) oraz dwa kraje azjatyckie (Mongolię i Sri Lankę).

Poprzednie rozporządzenie GSP przewidywało szczególne rozwiązanie dla krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC), w ramach którego te kraje cieszyły się praktycznie takimi samymi przywilejami, jakie zostały określone porozumieniem z Lomé dla krajów AKP. W lutym 2001 r (6). wprowadzono inicjatywę EBA, rozszerzającą zakres produktów objętych tym szczególnym rozwiązaniem poprzez wprowadzenie 926 nowych pozycji taryfowych (7). Obecnie EBA zapewnia 50 krajom najsłabiej rozwiniętym (LDC) bezcłowy dostęp do rynku unijnego dla wszystkich produktów oprócz broni i amunicji oraz 41 pozycji taryfowych dla produktów rolnych, głównie ryżu i cukru, które zostaną zliberalizowane w 2009 r.

Aby osiągnąć cel, którym jest skoncentrowanie systemu GSP na tych krajach, które najbardziej tego potrzebują, najbardziej konkurencyjne sektory produktów wytwarzanych przez niektórych beneficjentów podlegają „mechanizmowi gradacji”. Ze względu na ich dużą konkurencyjność, dalsze korzystanie z taryf preferencyjnych jest bezzasadne — obowiązują zatem dla nich taryfy WTO KNU. Wykluczenie z programu GSP na podstawie „gradacji” oznacza, że plan pomógł skutecznie włączyć dany kraj i rodzaj produktów do handlu międzynarodowego dzięki osiągnięciu konkurencyjności.

Zgodnie z art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005, Komitet ds. Ogólnych Preferencji Taryfowych jest zwoływany w celu zbadania:

„skutków planu na podstawie sprawozdania Komisji obejmującego okres od 1 stycznia 2006 r. Sprawozdanie to obejmuje wszystkie rozwiązania preferencyjne, o których mowa w art. 1 ust. 2, i zostaje ono przedstawione we właściwym terminie w celu wykorzystania w dyskusji nad następnym rozporządzeniem”.

W ramach niniejszego sprawozdania zbadano wszystkie trzy rozwiązania GSP w okresie trzech lat od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2006 r., chociaż szczególną uwagę poświęcono latom 2005 i 2006, w których wszedł w życie nowy plan GSP.

1.2. Metodyka i terminologia

Niektóre kraje korzystające z preferencji w ramach planu GSP mogą również korzystać z innych preferencyjnych rozwiązań, takich jak umowa z Kotonu czy dwustronna umowa o wolnym handlu (FTA). Ponieważ dane statystyczne dotyczące przywozu nie zawsze przedstawiają jasne informacje o charakterze preferencji, które zostały faktycznie zastosowane dla poszczególnych przywozów, ważne byłoby przeanalizowanie ogólnego poziomu wykorzystania preferencji. Ponieważ zasięg i zakres zastosowania preferencji przewidzianych w umowie z Kotonu lub w dwustronnych umowach FTA jest szerszy niż w przypadku ogólnego rozwiązania GSP, kraje stosujące te rozwiązania, tzn. rozwiązania przewidziane w umowie z Kotonu, nie miały przechodzić na rozwiązania GSP. Poziom wykorzystania GSP może być zatem zaniżony.

W ramach niniejszego sprawozdania zbadano przywóz na warunkach preferencyjnych ze 107 krajów-beneficjentów (8), tj.

— 42 krajów korzystających z rozwiązania ogólnego,

— 50 krajów najsłabiej rozwiniętych,

— 15 krajów korzystających ze szczególnego rozwiązania odnoszącego się do zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów.

Łączna wielkość przywozu z tych krajów wynosi 90 %.

W celu dokonania analizy zakresu stosowania tych porozumień, w sprawozdaniu uwzględniono wyłącznie lata 2005 i 2006, ponieważ informacje dostarczone do 2004 r. byłyby nieadekwatne.

Średni margines preferencyjny obliczono w sposób teoretyczny, dodając do siebie marginesy preferencyjne, z których korzystają poszczególne pozycje taryfowe w ramach poszczególnych rozwiązań i dzieląc otrzymany całkowity margines preferencyjny przez liczbę pozycji taryfowych objętych danym rozwiązaniem. Stosując tę metodykę, staraliśmy się wyeliminować wszelkie możliwe zniekształcenia wynikające z wprowadzenia wielkości obrotów handlowych. Wielkość obrotów handlowych faktycznie mogłaby zniekształcić wynik na korzyść rozwiązania, któremu odpowiada najwięcej pozycji taryfowych lub największe obroty handlowe w poszczególnych pozycjach taryfowych.

Ponadto przy obliczaniu średniego marginesu preferencyjnego nawiązano wyłącznie do zastosowanych stawek taryfowych, nie przeliczono opłat za poszczególne produkty na ekwiwalenty taryfowe.

Przywóz kwalifikujący się do objęcia systemem GSP: przywóz produktów, dla których kraj pochodzenia jest uprawniony do objęcia systemem GSP.

Przywóz preferencyjny: przywóz produktów, dla których faktycznie wnioskowano o objęcie systemem GSP.

Poziom wykorzystania: stosunek wielkości przywozu preferencyjnego do wielkości przywozu kwalifikującego się do objęcia systemem GSP. Obrazuje udział przywozu, dla którego faktycznie zwrócono się o preferencje taryfowe w łącznej wielkości przywozu, dla której dostępne są takie preferencje.

„Utrata” wpływów: potencjalna utrata przychodów UE z tytułu ceł ze względu na zastosowanie preferencji, przy jednoczesnym założeniu, że obroty handlowe pozostałyby na tym samym poziomie, gdyby nie zastosowano preferencji.

Margines preferencyjny: różnica pomiędzy taryfą KNU a taryfą preferencyjną wyrażona w punktach procentowych. Przykład: preferencje taryfowe w wysokości 30 % od stawki cła KNU wynoszącej 10 % dają margines preferencyjny wynoszący 3 punkty procentowe i taryfę preferencyjną wynoszącą 7 %.

Table X

Example for country X, fish products

(Euro Mio) Product MFN Tariff SPG Tariff Preferential Margin Eligible Imports Loss of Income 03056980 12 0 12 1,80 0,22 03061310 12 3,6 8,4 0,09 0,01 03061350 12 3,6 8,4 225,52 18,94 03061380 12 3,6 8,4 16,17 1,36 03061110 12,5 0 12,5 0,71 0,09 03061190 12,5 0 12,5 0,37 0,05 Total 10,37 244,66 20,66 10,37 = sum (preferential margins)/number of product lines.

Wszystkie dane statystyczne uzyskano od EUROSTAT-u.

2. ANALIZA ZMIAN PRZYWOZU PREFERENCYJNEGO

Z uwagi na fakt, że nowy system obowiązuje dopiero od 1 stycznia 2006 r. (9), a kraje-beneficjenci mogły nie skorzystać z nowych instrumentów w pełnym zakresie, nie można jeszcze wyciągnąć ostatecznych wniosków.

W dniu 1 stycznia 2006 r., wraz z wejściem w życie nowego systemu GSP, do wykazu produktów objętych GSP wprowadzono około 250 nowych produktów istotnych dla krajów rozwijających się, głównie ryb, przetworzonych owoców i warzyw. Ponadto utrzymano istniejące marginesy preferencyjne (obecnie 3,5 punkta procentowego dla produktów wrażliwych i 100 % dla produktów niewrażliwych).

Wielkość przywozu tych nowo wprowadzonych do GSP produktów wzrosła w 2006 r. o 19 % (3,9 mld EUR). Wzrost wielkości przywozu preferencyjnego był jeszcze wyraźniejszy (niemal się potroił), co wskazuje na to, że produkty wprowadzone do programu GSP mają istotne znaczenie dla działalności eksportowej krajów rozwijających się. Przywóz preferencyjny stanowiły głównie produkty rybne.

Table 1

All GSP countries: New GSP products

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 Total imports 2 742 3 300 20 % 3 938 19 % 44 % Eligible imports 652 835 28 % 3 881 364 % 495 % Preferential imports 352 486 38 % 1 268 161 % 260 % Utilisation rate 54 % 58 % 8 % 33 % –44 % –39 % Statistical calculations include all 178 GSP countries.

Z nowych preferencji skorzystały kraje z Azji i z Ameryki Południowej małej i średniej wielkości (na przykład: Wietnam, Filipiny, Sri Lanka, Malediwy, Ekwador, Kolumbia i Salwador).

Gdyby w całkowitej wielkości przywozu w ramach GSP w latach 2005 i 2006 nie uwzględnić przywozu dokonanego przez największych eksporterów do UE objętych systemem GSP (10), wartość przywozu dokonanego przez pozostałych 164 mniejszych eksporterów wzrosłaby o 6 %, sięgając 10,6 mld EUR.

Table 2

GSP Countries without 14 biggest economies

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 Total imports 148 476 192 008 29 % 219 476 14 % 48 % Eligible imports 34 361 34 721 1 % 42 766 23 % 24 % Preferential imports 7 403 10 063 36 % 10 671 6 % 44 % Utilisation rate 22 % 29 % 35 % 25 % –14 % 16 % Statistical calculations include 164 GSP countries.

Co więcej, w pierwszym roku funkcjonowania nowego systemu odnotowano największy wzrost wielkości przywozu z mniejszych gospodarek i najsłabiej rozwiniętych krajów. Wśród 50 krajów uzyskujących najlepsze wyniki jedynie cztery należą do tzw. większych gospodarek. Dwadzieścia sześć małych gospodarek znajdujących się w tej grupie zwiększyło przywóz do UE w ramach systemu GSP o ponad 100 %. Preferencyjny przywóz do UE z pozostałych większych gospodarek zwiększył się o mniej niż 30 % (Indie 14 %, Brazylia 26 %) lub nawet uległ zmniejszeniu (Chiny –67 %, Republika Południowej Afryki –36 %, Rosja –35 %) (11).

Szczególnie w przypadku materiałów i artykułów włókienniczych (sekcja XI nomenklatury scalonej) — sektora, w którym na podstawie „gradacji” zlokalizowano największego konkurenta dla systemu GSP na rynku unijnym (Chiny) — największy wzrost przywozu odnotowano dla małych gospodarek, takich jak Fidżi, Haiti, Tunezja, Niger, Afganistan i Sri Lanka (w wartościach względnych, a nie bezwzględnych) (12).

2.1. Rozwiązanie ogólne

2.1.1. Zakres rozwiązania ogólnego

W 2006 r. rozwiązanie ogólne obejmuje 6 379 pozycji taryfowych, z których 3 206 korzysta ze stuprocentowych preferencji, natomiast 3 173 ze stawki celnej, która została obniżona w stosunku do taryfy KNU. W porównaniu ze wcześniejszym rozwiązaniem, nowe rozwiązanie ogólne z 2006 r. wprowadziło 217 dodatkowych pozycji taryfowych, z których 16 korzysta z dodatkowych stuprocentowych preferencji (11 produktów przemysłowych i 5 produktów rolnych), a 201 korzysta z obniżonej stawki celnej w stosunku do taryfy KNU.

Liczba pozycji taryfowych opisanych w tabeli 3 jako „nieobjęte systemem GSP” odzwierciedla różnicę pomiędzy łączną liczbą pozycji taryfowych korzystających z preferencji w ramach ogólnego rozwiązania GSP (w 2006 r. 6 379 pozycji), a liczbą pozycji taryfowych podlegających ocleniu w ramach systemu KNU. Sektor rolnictwa pozostaje sektorem o największej liczbie niezliberalizowanych pozycji taryfowych.

Table 3

Coverage in terms of number of lines by sectors of the general arrangement

GSP 2006 GSP 2005 GSP 2005-2006 Sector No lines 0 (13) <> 0 (14) not in GSP No lines 0 <> 0 not in GSP No lines 0 <> 0 not in GSP Agricultural 1 172 103 1 069 762 950 98 852 995 222 5 217 – 233 Textiles 1 169 0 1 169 7 1 172 0 1 172 7 –3 0 –3 0 Industrial 4 038 3 103 935 132 4 040 3 092 948 122 –2 11 –13 10 Total 6 379 3 206 3 173 901 6 162 3 190 2 972 1 124 217 16 201 – 223

Pierwszym wnioskiem, jaki można wyciągnąć z tej analizy, jest to, że rozwiązanie ogólne uległo poprawie, ponieważ nie tylko uwzględnia nowe pozycje taryfowe, ale i rozszerza zakres preferencyjnego traktowania.

2.1.2. Poziom wykorzystania rozwiązania ogólnego

Średni poziom wykorzystania rozwiązania ogólnego pozostał dość stabilny i wynosi około 50 %, przy czym w latach uwzględnionych w analizie odnotowano wzrost w przypadku produktów przemysłowych i tekstylnych oraz spadek w przypadku produktów rolnych. Niemniej jednak to właśnie w sektorze rolnictwa odnotowano najwyższy poziom wykorzystania, a także najszybsze tempo wzrostu przywozu preferencyjnego (76 %).

Jeżeli porównamy poziom wykorzystania rozwiązania ogólnego ze średnim poziomem wykorzystania wszystkich trzech rozwiązań, zauważymy, że roczny poziom wykorzystania rozwiązania ogólnego znajduje się poniżej średniego poziomu wykorzystania wszystkich trzech rozwiązań.

Porównanie to nie obrazuje jednak wyników w poszczególnych sektorach. Poziom wykorzystania porozumienia w sektorach rolnictwa i przemysłu był wyższy niż średni poziom wykorzystania wszystkich trzech porozumień. Gorsze wyniki w sektorze tekstyliów przeważyły nad najlepszymi wynikami dwóch pozostałych sektorów.

Poziomy wykorzystania dla poszczególnych krajów przedstawiono w załączniku IV.

Table 4

Development of preferential imports as well as their share in eligible imports, i.e. the utilisation rate of preferences available under the general arrangement

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 value value growth value growth growth Total imports 407 460 519 689 28 % 608 304 17 % 49 % Eligible imports 75 003 72 051 –4 % 85 338 18 % 14 % Preferential imports 35 386 39 443 11 % 42 430 8 % 20 % Utilisation rate 47 % 55 % 17 % 50 % –9 % 6 % Utilisation rate (average) 53 % 58 % 8 % 58 % 1 % 9 % Agricultural products (total) 31 625 34 312 8 % 37 560 9 % 19 % Eligible imports 6 966 8 375 20 % 13 205 58 % 90 % Preferential imports 4 022 4 677 16 % 7 096 52 % 76 % Utilisation rate 58 % 56 % –3 % 54 % –4 % –7 % Utilisation rate (average) 54 % 52 % –3 % 53 % 3 % –1 % Textile products (total) 34 503 40 611 18 % 45 072 11 % 31 % Eligible imports 19 021 14 945 –21 % 19 131 28 % 1 % Preferential imports 7 795 7 354 –6 % 8 393 14 % 8 % Utilisation rate 41 % 49 % 20 % 44 % –10 % 7 % Utilisation rate (average) 46 % 53 % 15 % 54 % 1 % 17 % Industrial products (total) 341 332 444 766 30 % 525 672 18 % 54 % Eligible imports 49 016 48 731 –1 % 53 002 9 % 8 % Preferential imports 23 569 27 412 16 % 26 941 –2 % 14 % Utilisation rate 48 % 56 % 17 % 51 % –9 % 6 % Utilisation rate (average) 47 % 49 % 5 % 46 % –6 % –1 %

2.1.3. Wykluczenie z rozwiązania ogólnego na podstawie „gradacji”

Nowo wprowadzone postanowienia o wykluczeniu z udziału w systemie GSP na podstawie „gradacji” niezaprzeczalnie spełniają cel „mechanizmu gradacji” w ramach GSP (15). Dziewięć krajów korzystających z GSP (spośród 178) zostało wykluczonych na podstawie „gradacji” z konkretnych sekcji produktów (16). Kraje wykluczone z systemu GSP na podstawie „gradacji” to kraje o większych gospodarkach (17), w przypadku których preferencyjny przywóz w ramach GSP wzrósł z 1,3 mld EUR do ponad 9,6 mld EUR w 2006 r. Pomimo wykluczenia na podstawie „gradacji” niektórych produktów pochodzących ze wspomnianych wcześniej krajów korzystających z systemu GSP, nie odnotowano niekorzystnego wpływu na poziom przywozu tych produktów do UE. W większości przypadków całkowita wielkość przywozu tych produktów z krajów, które zostały wykluczone z systemu GSP na podstawie „gradacji” wzrosła w porównaniu z 2005 r. (wzrost sięgał od 3 % do 51 %) (patrz załącznik III). Do nielicznych wyjątków należał sektor urządzeń transportowych w przypadku Chin oraz sektor gotowych artykułów spożywczych w przypadku Brazylii, gdzie wielkość przywozu zmniejszyła się odpowiednio o 5 % i 8 % (tabele 5 i 6).

Table 5

China S-XVII — Transport equipment

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 Total imports 1 988 3 566 79 % 3 400 –5 % 71 % Eligible imports 1 436 2 053 43 % Preferential imports 1 080 1 550 44 % Graduated Utilisation rate 75 % 76 % 0 %





Table 6

Brazil S-IV — Prepared foodstuffs

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 Total imports 3 815 278 3 725 793 –2 % 3 418 128 –8 % –10 % Eligible imports 138 2 –99 % Preferential imports 138 2 –99 % Graduated Utilisation rate 100 % 100 % 0 %

Ponadto 5 krajów objętych „mechanizmem gradacji” zdążyło już zdywersyfikować przywóz towarów w ramach GSP do UE. W latach 2005–2006 wielkość przywozu preferencyjnego w ramach GSP z tych krajów wzrosła (wzrosty sięgały od 14 % do 45 %) (patrz załącznik II).

Odnośnie do wykluczenia na podstawie „gradacji” można zatem stwierdzić, że dane handlowe za 2006 r. (pierwszy rok funkcjonowania systemu) dowodzą, że główne cele „mechanizmu gradacji” zostały osiągnięte. Faktycznie, wielkość wywozu z krajów objętych „mechanizmem gradacji” w tych sektorach, z których zostały wykluczone nadal rośnie, a ponad połowa wykluczonych krajów z powodzeniem zdywersyfikowała przywóz w ramach GSP na rynek unijny.

2.2. Rozwiązanie szczególne GSP+

2.2.1. Zakres rozwiązania GSP+

Na 2006 r. rozwiązanie GSP+ obejmuje 6 454 pozycje taryfowe, z których wszystkie z wyjątkiem 21 korzystają ze stuprocentowych preferencji. W porównaniu z rozwiązaniem ogólnym, plan GSP+ zawiera 75 dodatkowych pozycji taryfowych korzystających z preferencyjnego traktowania. Preferencyjne pozycje taryfowe zastosowane w GSP+ były już objęte wcześniejszymi ustaleniami dotyczącymi zwalczania narkotyków. Ponadto systemem GSP+ objęto 22 nowe pozycje taryfowe i zastosowano w nim stuprocentowe preferencje taryfowe dla 188 nowych pozycji (171 z sektora rolnictwa, 20 z sektora przemysłu, natomiast z sektora tekstylnego usunięto 3 pozycje taryfowe).

Liczba pozycji taryfowych opisanych jako „nieobjęte systemem GSP” odzwierciedla różnicę pomiędzy łączną liczbą pozycji taryfowych korzystających z preferencji w ramach rozwiązania GSP+ (w 2006 r. 6 454 pozycje), a liczbą pozycji taryfowych podlegających ocleniu w ramach systemu KNU (7 280). Również w tym przypadku najwięcej niezliberalizowanych pozycji taryfowych dotyczy sektora rolnictwa, chociaż jest ich mniej niż w ramach rozwiązania ogólnego (700).

Table 7

Coverage in terms of number of lines by sectors of the GSP+ arrangement

GSP+ 2006 GSP+ 2005 GSP+ 2005-2006 Sector No lines 0 <> 0 Not in GSP No lines 0 <> 0 Not in GSP No lines 0 <> 0 Not in GSP Agricultural 1 234 1 213 21 700 1 229 1 042 87 716 5 171 –66 –16 Textiles 1 169 1 169 0 7 1 172 1 172 0 7 –3 –3 0 0 Industrial 4 051 4 051 0 119 4 031 4 031 0 131 20 20 0 –12 Total 6 454 6 433 21 826 6 432 6 245 87 854 22 188 –66 –28

Ogólnie rzecz biorąc, rozwiązanie GSP+ okazuje się lepsze nie tylko pod względem liczby pozycji taryfowych (w związku z ustaleniami dotyczącymi zwalczania narkotyków), ale przede wszystkim pod względem liczby pozycji taryfowych korzystających ze stuprocentowych preferencji.

2.2.2. Poziom wykorzystania rozwiązania GSP+

Poziom wykorzystania GSP+ (ponad 70 %) jest znacznie wyższy, niż poziom wykorzystania rozwiązania ogólnego (nieco ponad 50 %). Jest to związane głównie z atrakcyjniejszymi marginesami preferencyjnymi dostępnymi w ramach planu GSP+. Ponadto istotną różnicę w poziomach wykorzystania tych dwóch rozwiązań można również wytłumaczyć faktem, że kraje objęte rozwiązaniem GSP+ nie korzystały z żadnych innych programów preferencyjnych w ramach swoich stosunków handlowych z UE.

Porównanie poziomu wykorzystania GSP+ ze średnim poziomem wykorzystania całego programu pozwala stwierdzić, że rozwiązanie GSP+ wypada zdecydowanie powyżej przeciętnej, szczególnie w sektorze rolnictwa, i że w rzeczywistości funkcjonuje najlepiej spośród wszystkich trzech rozwiązań.

Jeżeli chodzi o wzrost poziomu wykorzystania, łączny poziom wykorzystania wzrósł w ciągu trzech rozpatrywanych lat o 8 %, o 1 % mniej niż średni poziom wykorzystania wszystkich trzech rozwiązań. W sektorze tekstylnym odnotowano największy wzrost, który z nawiązką skompensował nieznaczne zahamowanie tempa wzrostu poziomu wykorzystania w przypadku produktów przemysłowych i rolnych.

Analizy statystyczne wielkości przywozu w ramach GSP+ potwierdzają, że wielkość przywozu preferencyjnego w ramach GSP+ wzrosła w latach 2005–2006 o 15 %. Ponadto wielkość przywozu preferencyjnego do krajów UE w ramach GSP+ z 12 spośród 15 krajów korzystających z tego rozwiązania wzrosła średnio o 28,5 %, dzięki czemu 9 z 15 krajów korzystających z rozwiązania GSP+ awansowało w rankingu największych eksporterów do UE objętych programem GSP (przede wszystkim Republika Mołdawii — 36 %, Nikaragua — 30 % i Boliwia — 47 %) (patrz załącznik II).

Poziomy wykorzystania dla poszczególnych krajów korzystających z rozwiązania GSP+ przedstawiono w załączniku IV.

Table 8

Development of preferential imports as well as their share in eligible imports, i.e. the utilisation rate of preferences available for beneficiaries of the GSP+ arrangement

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 value value growth value growth growth All products Total imports 15 342 17 969 17 % 22 444 25 % 46 % Eligible imports 3 788 5 151 36 % 5 720 11 % 51 % Preferential imports 2 696 3 831 42 % 4 401 15 % 63 % Utilisation rate 71 % 74 % 4 % 77 % 4 % 8 % Utilisation rate (average) 53 % 58 % 8 % 58 % 1 % 9 % Agricultural products (total) 5 348 6 404 20 % 7 092 11 % 33 % Eligible imports 1 715 2 648 54 % 3 010 14 % 76 % Preferential imports 1 522 2 267 49 % 2 644 17 % 74 % Utilisation rate 89 % 86 % –3 % 88 % 2 % –1 % Utilisation rate (average) 54 % 52 % –3 % 53 % 3 % –1 % Textile products (total) 1 186 1 215 2 % 1 475 21 % 24 % Eligible imports 1 057 1 142 8 % 1 378 21 % 30 % Preferential imports 426 551 29 % 825 50 % 94 % Utilisation rate 40 % 48 % 20 % 60 % 25 % 50 % Utilisation rate (average) 46 % 53 % 15 % 54 % 1 % 17 % Industrial products (total) 8 807 10 349 18 % 10 877 5 % 24 % Eligible imports 1 015 1 360 34 % 1 332 –2 % 31 % Preferential imports 747 1 011 35 % 931 –8 % 25 % Utilisation rate 74 % 74 % 0 % 70 % –5 % –5 % Utilisation rate (average) 47 % 49 % 5 % 46 % –6 % –1 %

Najważniejszym wnioskiem jest to, że wzrost wielkości przywozu preferencyjnego był dodatni we wszystkich sektorach oprócz przemysłu, a w rzeczywistości w 2006 r. wielkość przywozu wzrastała szybciej niż wielkość przywozów kwalifikujących się do objęcia programem, co zwiększyło i tak wysoki poziom wykorzystania programu.

2.2.3. Wykluczenie z rozwiązania GSP+ na podstawie „gradacji”

W latach, w których funkcjonowało to rozwiązanie, żaden kraj nie został wykluczony na podstawie „gradacji”.

2.3. Inicjatywa „wszystko oprócz broni”

2.3.1. Zakres rozwiązania dla krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC)

Na rok 2006 rozwiązanie EBA obejmuje 7 216 pozycji taryfowych, z których wszystkie korzystają ze stuprocentowych preferencji. W porównaniu z rozwiązaniem GSP+, to rozwiązanie zawiera 762 dodatkowych pozycji taryfowych korzystających z bezcłowego traktowania. To rozwiązanie uległo jedynie nieznacznym zmianom ze względu na wykreślenie pewnych pozycji taryfowych z nomenklatury scalonej.

Liczba pozycji taryfowych opisanych jako „nieobjęte rozwiązaniem EBA” odzwierciedla różnicę pomiędzy łączną liczbą pozycji taryfowych korzystających z preferencji w ramach rozwiązania EBA (w 2006 r. 7 216 pozycji) a liczbą pozycji taryfowych podlegających ocleniu w ramach systemu KNU (7 280). Wyjątkami wyłączonymi z tego programu są „broń” i amunicja (23 przemysłowych pozycji taryfowych) oraz 41 produktów rolnych, głównie cukier i ryż.

Table 9

Coverage in terms of number of lines by sectors of the arrangement for the LDCs

EBA 2006 EBA 2005 EBA 2006-2005 Sector No lines 0 <> 0 Not in EBA No lines 0 <> 0 Not in EBA No lines 0 <> 0 Not in EBA Agricultural 1 893 1 893 0 41 1 904 1 904 0 41 –11 11 0 0 Textiles 1 176 1 176 0 0 1 179 1 179 0 0 –3 –3 0 0 Industrial 4 147 4 147 0 23 4 138 4 138 0 24 9 9 0 –1 Total 7 216 7 216 0 64 7 221 7 221 0 65 –5 –5 0 –1

Rozwiązanie EBA jest zatem najbardziej preferencyjnym spośród trzech rozwiązań funkcjonujących w ramach programu GSP, zarówno pod względem liczby pozycji taryfowych korzystających z preferencyjnego traktowania, jak i „kwoty” zastosowanych preferencji, ponieważ w ramach tego rozwiązania wszystkie produkty są wprowadzane na rynek unijny bez cła i bez zastosowania kontyngentów.

2.3.2. Poziom wykorzystania rozwiązania EBA

Poziom wykorzystania inicjatywy EBA jest najniższy spośród wszystkich rozwiązań preferencyjnych GSP (wynosi średnio 44 %), co wskazuje na to, że istnieją jeszcze możliwości poprawy. Rzeczywiście — porównanie poziomu wykorzystania rozwiązania dla krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC) ze średnim poziomem wykorzystania całego programu pozwala stwierdzić, że rozwiązanie EBA wypadło w trzech rozpatrywanych latach poniżej przeciętnej. Roczny poziom wykorzystania w sektorze tekstylnym był jednak znacznie powyżej średniej, dowodząc dobrego funkcjonowania tego sektora w ramach rozwiązania EBA.

W każdym razie wygląda na to, że nowy program przyczynił się do pozytywnych rezultatów, gdyż poziom wykorzystania w 2006 r. wykazuje największy wzrost w porównaniu z pozostałymi dwoma rozwiązaniami (patrz tabele 4 i 8).

Jeżeli przyjrzeć się ogólnemu wykorzystaniu preferencji unijnych przez kraje najsłabiej rozwinięte (LDC), korzystają one z dwóch rozwiązań preferencyjnych dotyczących dostępu do unijnego rynku. Jednym z nich jest rozwiązanie EBA wprowadzone w ramach GSP, a drugim jest umowa z Kotonu. Rozwiązanie EBA jest bardziej korzystne, ale dla wielu produktów przywożonych do UE z krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC) preferencje są takie same. Ponieważ krajom najsłabiej rozwiniętym (LDC) przyznano znaczne preferencje w ramach konwencji z Lomé, poprzedzających umowę z Kotonu, których historia sięga połowy lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku, a rozwiązanie EBA wprowadzono dopiero w 2001 r., kraje najsłabiej rozwinięte (LDC) kwalifikujące się do objęcia obydwoma programami w wielu przypadkach nadal korzystają z preferencji przewidzianych w umowie z Kotonu. To może wyjaśniać, dlaczego łączne wykorzystanie preferencji unijnych przez kraje najsłabiej rozwinięte (LDC) wynosi 70 %, czyli o wiele więcej, niż w przypadku, gdy pod uwagę brany jest wyłącznie poziom wykorzystania rozwiązania EBA (48 %).

Table 10

Development of preferential imports as well as their share in eligible imports, i.e. the utilisation rate of preferences available for LDCs

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 value value growth value growth growth All products Total imports 14 037 16 451 17 % 17 126 4 % 22 % Eligible imports 7 400 7 570 2 % 9 274 23 % 25 % Preferential imports 3 138 3 303 5 % 4 449 35 % 42 % Utilisation rate 42 % 44 % 5 % 48 % 9 % 14 % Utilisation rate (average) 53 % 58 % 8 % 58 % 1 % 9 % Agricultural products (total) 2 129 2 478 16 % 2 503 1 % 18 % Eligible imports 1 389 1 574 13 % 1 653 5 % 19 % Preferential imports 194 224 15 % 290 29 % 49 % Utilisation rate 14 % 14 % 0 % 18 % 29 % 29 % Utilisation rate (average) 54 % 52 % –3 % 53 % 3 % –1 % Textile products (total) 5 321 4 913 –8 % 6 141 25 % 15 % Eligible imports 4 771 4 554 –5 % 5 771 27 % 21 % Preferential imports 2 719 2 833 4 % 3 816 35 % 40 % Utilisation rate 57 % 62 % 9 % 66 % 6 % 16 % Utilisation rate (average) 46 % 53 % 15 % 54 % 1 % 17 % Industrial products (total) 6 586 9 058 38 % 8 481 –6 % 29 % Eligible imports 1 239 1 441 16 % 1 849 28 % 49 % Preferential imports 225 245 9 % 341 39 % 52 % Utilisation rate 18 % 17 % –6 % 18 % 6 % 0 % Utilisation rate (average) 47 % 49 % 5 % 46 % –6 % –1 %

Najważniejszy wniosek jest taki, iż pomimo wciąż niskich poziomów wykorzystania, rozwiązanie EBA wykazuje najszybsze tempo wzrostu. Wielkość przywozu preferencyjnego w 2006 r. rosła szybciej niż w poprzednich latach, co zaowocowało wyższym poziomem wykorzystania. Dotyczy to szczególnie sektora rolnictwa.

2.3.3. Wykluczenie z rozwiązania EBA na podstawie „gradacji”

Ponieważ zasady wykluczenia na podstawie „gradacji” nie obejmują krajów LDC, żaden z krajów korzystających z tego specjalnego wsparcia nie został wykluczony w żadnym z sektorów.

3. MARGINESY PREFERENCYJNE W RAMACH GSP

Jak wykazano w treści sprawozdania, rozwiązanie EBA jest najkorzystniejsze pod względem zapewnianych beneficjentom preferencji. Średni margines preferencyjny dla tego rozwiązania jest również najwyższy (8,37 %), tuż za nim plasuje się średni margines preferencyjny dla rozwiązania GSP+ (8,36 %), natomiast najniższy jest średni margines preferencyjny dla rozwiązania ogólnego (3,21 %).

Zgodnie z logiką, największe różnice pomiędzy latami 2005 a 2006 dotyczą sektora rolnictwa, na który nowy system wywarł największy wpływ: 222 nowe pozycje taryfowe w ramach rozwiązania ogólnego (5 bezcłowych i 217 korzystających z obniżenia taryfy celnej w stosunku do taryfy KNU), tylko 5 nowych pozycji taryfowych w ramach rozwiązania GSP+, jednak zwiększyła się liczba pozycji taryfowych korzystających z bezcłowego dostępu do rynku unijnego (171).

W poniższej tabeli przedstawiono średni margines preferencyjny dla poszczególnych rozwiązań w latach 2005 i 2006 dla sektora rolnictwa, tekstylnego i przemysłowego. Oczywiście najwyższym marginesem preferencyjnym charakteryzuje się rozwiązanie EBA, tuż za nim plasuje się rozwiązanie GSP+, natomiast rozwiązanie ogólne korzysta z najniższego marginesu preferencyjnego.

Table 11

Average preferential margin (percentage points)

(%) Average preferential margin 2005 2006 GSP GSP+ EBA GSP GSP+ EBA Total 3,28 7,85 8,00 3,21 8,36 8,37 Agriculture 4,61 10,81 11,25 4,38 12,35 12,37 Textiles 1,67 8,34 8,34 1,67 8,33 8,33 Industrial 3,56 4,40 4,40 3,58 4,40 4,40

4. WPŁYW NA BUDŻET WSPÓLNOTY

Trudno jest oszacować wpływ na budżet Wspólnoty. Nie ma wątpliwości, że bez preferencji pewna część wywozu preferencyjnego nie doszłaby do skutku. Jeżeli nawet część towarów nadal byłaby wysyłana na rynek unijny, obroty handlowe byłyby niższe ze względu na wyższą cenę podyktowaną stawką taryfową. Nie można zatem oszacować „utraty” przychodów z tytułu ceł w wyniku zastosowania preferencji handlowych mnożąc margines preferencyjny ważony wielkością obrotów handlowych (18) przez wielkość obrotów handlowych. Ponadto trudno jest obliczyć pośrednie koszty ponoszone przez konsumentów i importerów lub handel wewnątrzwspólnotowy w UE.

W związku z powyższym, w celu zobrazowania wielkości przywozu, w tabeli 12 przedstawiono wielkość przywozu preferencyjnego w ramach rozwiązania ogólnego, GSP+ i EBA oraz związane z nimi marginesy preferencyjne ważone wielkością obrotów handlowych. W wyniku przemnożenia tych dwóch zmiennych otrzymujemy wielkość odpowiadającą potencjalnej utracie przychodów z tytułu ceł, jakie uzyskano by w przypadku, gdyby cały przywóz był objęty taryfą KNU. Wielkość ta sięga około 2 mld EUR i można ją odnieść do łącznych przychodów UE z tytułu ceł, które w 2006 r. wyniosły około 14 mld EUR (19).

Table 12

Loss of income for the EU budget resulting from granting tariff preferences to imports under the general arrangement

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 value value growth value growth growth Preferential imports 34 821 37 521 8 % 42 276 13 % 21 % Average preferential margin 3,12 % 3,18 % 2 % 3,20 % 1 % 3 % Loss of income 1 086,4 1 193,2 10 % 1 352,8 13 % 25 %

Obydwa parametry, zarówno wielkość przywozu preferencyjnego, jak i wysokość marginesu preferencyjnego, przyczyniły się do szybszego tempa utraty przychodów przez budżet Wspólnoty.

Table 13

Loss of income for the EU budget resulting from granting tariff preferences to imports from beneficiary countries of the GSP+ regime

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 value value growth value growth growth Preferential imports 2 590 3 273 26 % 4 347 33 % 68 % Average preferential margin 6,09 % 6,31 % 4 % 7,22 % 14 % 19 % Loss of income 157,7 206,5 31 % 313,9 52 % 99 %

Zarówno wielkość przywozu preferencyjnego, jak i wysokość marginesu preferencyjnego wzrosły w ciągu trzech rozpatrywanych lat, przyczyniając się do większej utraty przychodów. Wpływ rozwiązania GSP+ na budżet unijny, choć jest najmniejszy w wartościach bezwzględnych, rośnie zdecydowanie szybciej niż wpływ pozostałych rozwiązań GSP.

Table 14

Loss of income for the EU budget resulting from granting tariff preferences to imports from LDCs

(Mio Euro, %) 2004 2005 2004-2005 2006 2005-2006 2004-2006 value value growth value growth growth Preferential imports 3 133 3 288 5 % 4 393 34 % 40 % Average preferential margin 7,32 % 6,99 % –5 % 6,99 % 0 % –5 % Loss of income 229,3 229,8 0,2 % 307,1 34 % 34 %

Rosnące straty budżetu wspólnotowego są spowodowane głównie wzrostem wielkości przywozu preferencyjnego.

5. WNIOSEK

Celem niniejszego sprawozdania jest ocena funkcjonowania trzech rozwiązań przewidzianych w ramach systemu GSP dla krajów rozwijających się.

Zgodnie z wymogami art. 28.3 rozporządzenia (WE) nr 980/2005, Komisja musi, na podstawie sprawozdania, zbadać skutki zastosowania systemu, uwzględniając wszystkie rozwiązania preferencyjne w okresie od 1 stycznia 2006 r.

Głównym wnioskiem wynikającym z tej oceny jest to, że nowe rozporządzenie wprowadziło program, który jest lepszy pod względem liczby produktów korzystających z preferencji, liczby krajów mogących uczestniczyć w tym programie oraz kwoty preferencji do wykorzystania.

Najnowsze dane statystyczne dowodzą, że koncepcja GSP wprowadzona w 2006 r. dobrze sprawdza się w praktyce, ponieważ wartość przywozu preferencyjnego w ramach rozwiązania ogólnego wzrosła w ciągu ostatniego roku o 8 %, pomimo tego, iż kraje rozwijające się muszą się dostosować do potrzeb nowego programu.

Ponadto okazało się, że program GSP skutecznie wspiera przywóz towarów do UE z krajów, które najbardziej tego potrzebują, ponieważ wywóz w ramach GSP z krajów najsłabiej rozwiniętych oraz z krajów korzystających z rozwiązania GSP+ wzrósł w 2006 r. odpowiednio o 35 % i 15 %. Co więcej, zwiększył się również poziom wykorzystania tych programów.

Ponadto nowo wprowadzone postanowienia w sprawie „gradacji” niezaprzeczalnie spełniają cel mechanizmu gradacji w ramach GSP, gdyż nie odnotowano niekorzystnego wpływu na wielkość przywozu do UE wykluczonych produktów z wykluczonych krajów.

Istnieją jednak jeszcze możliwości poprawy, ponieważ szczególnie w przypadku krajów najsłabiej rozwiniętych, poziom wykorzystania nadal jest niski, pomimo szybkiego wzrostu; w przypadku rozwiązania ogólnego, poziom wykorzystania zmniejszył się w latach 2005–2006 we wszystkich sektorach, choć w latach 2004–2006 wykazał trzyprocentowy wzrost. W nadchodzących latach należy uważnie śledzić te zmiany.

Wyniki ogólnej analizy systemu GSP za trzy minione lata, a w szczególności za 2006 r., są zatem różne. Z uwagi na fakt, że nowy system obowiązuje dopiero od 1 stycznia 2006 r., a kraje z niego korzystające mogły nie skorzystać z nowych instrumentów w pełnym zakresie, nie można jeszcze wyciągnąć ostatecznych wniosków, a w nadchodzących latach konieczna może być jeszcze dalsza analiza.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych (Dz.U. L 169 z 30.6.2005).

(2) Komunikat z dnia 7 lipca 2004 r. [COM(2004) 461, Dz.U. C 242 z 29.9.2004].

(3) Taryfy są zawieszane, jeżeli w wyniku preferencyjnego traktowania cła (ad valorem) wynoszą 1 % lub mniej bądź cła specyficzne wynoszą 2 EUR lub mniej.

(4) Dotyczy to głównie produktów z rozdziałów 50–63 nomenklatury scalonej.

(5) Aby kwalifikować się do programu, beneficjenci muszą spełnić szereg kryteriów, w szczególności muszą to być kraje wrażliwe (patrz poniżej), skutecznie przestrzegające kluczowych konwencji międzynarodowych dotyczących podstawowych praw człowieka i prawa pracy, a także zasad ochrony środowiska i dobrych rządów. W rozumieniu rozporządzenia GSP, wrażliwość oznacza, że pięć największych sekcji przywozu objętego systemem GSP na rynek Wspólnoty stanowi więcej niż 75 % wartości przywozu objętego systemem GSP. Przywóz na rynek Wspólnoty z tego kraju objęty systemem GSP musi również stanowić mniej niż 1 % wartości całości wspólnotowego przywozu objętego systemem GSP [uwzględniane jest również kryterium Banku Światowego — patrz art. 9 ust. 3 rozporządzenia GSP].

(6) Rozporządzenie Rady (WE) nr 416/2001 z dnia 28 lutego 2001 r.

(7) Program EBA nie doprowadził jednak do natychmiastowej liberalizacji przywozu cukru, ryżu i bananów. Dotyczyło to łącznie 43 pozycji taryfowych, dla których EBA przewiduje kontyngenty bezcłowe. Tych pozycji taryfowych nie uwzględniono w podanej liczbie 926 pozycji.

(8) Te kraje wymieniono w załączniku I.

(9) Rozwiązanie motywacyjne GSP+ wprowadzono w drodze wyjątku w trybie przyspieszonym, dzięki czemu weszło tymczasowo w życie w dn. 1 lipca 2005 r.

(10) Kraje, których przywóz do UE w ramach GSP przekracza 1 mld EUR, należące do większych gospodarek: Indie, Brazylia, Bangladesz, Tajlandia, Wietnam, Indonezja, Pakistan, Malezja, Arabia Saudyjska, Ukraina, Chiny, Argentyna, Rosja, Republika Południowej Afryki.

(11) Patrz załącznik II.

(12) Patrz załącznik III.

(13) 0: Products that enjoy 100 % preference thus enter the EU Market Duty free.

(14) <> 0: Dutable products. Products which benefit from a reduction from the MFN tariff but do not enter the EU Market duty free.

(15) Tak jak przewidziano w komunikacie z dnia 7.7.2004 [COM(2004) 461, Dz.U. C 242 z 29.9.2004].

(16) Kryteria stopniowania przewidziane w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005.

(17) Brazylia, Chiny, Algieria, Indonezja, Indie, Malezja, Rosja, Tajlandia i Republika Południowej Afryki.

(18) Margines preferencyjny ważony wielkością obrotów handlowych: średnia marginesów preferencyjnych dla listy produktów ważona wielkością przywozu poszczególnych produktów.

(19) Należy pamiętać o tym, że państwa członkowskie zachowują dla siebie 25 % z tytułu kosztów poboru, zatem wpływ finansowy na budżet Wspólnoty wynosi tylko 75 % pobranych kwot. Łączna strata odzwierciedlona w budżecie będzie zatem wynosić około 1,5 mld EUR.

ANNEX I BENEFICIARY COUNTRIES UNDER ALL GSP ARRANGEMENTS 1. Beneficiary countries under the general agreement List of 42 GSP beneficiary countries Basis for statistical analysis as countries comprise > 90 % of all imports of countries under the general agreement 1. Algeria 2. Argentina 3. Armenia 4. Azerbaijan 5. Bahrein 6. Belarus 7. Brazil 8. Brunei Darussalam 9. Chile 10. China (People's Republic) 11. Cuba 12. Egypt 13. India 14. Indonesia 15. Iran (Islamic Republic of) 16. Jordan 17. Kazakhstan 18. Kuwait 19. Kyrgyzstan 20. Lebanon 21. Libyan (Jamahiriya Arab) 22. Malaysia 23. Mexico 24. Morocco 25. Oman 26. Pakistan 27. Paraguay 28. Philippines 29. Qatar 30. Russian Federation 31. Saudi Arabia 32. South Africa 33. Syrian (Arab Republic) 34. Tajikistan 35. Thailand 36. Tunisia 37. Turkmenistan 38. Ukraine 39. United Arab Emirates 40. Uruguay 41. Uzbekistan 42. Vietnam List of 71 beneficiary countries These countries are not included in the statistical analysis as these are either ACP beneficiaries, have no major implications for analysis or for lack of available export statistics 1. American Samoa 2. Anguilla 3. Antartica 4. Antigua and Barbuda 5. Aruba 6. Bahamas 7. Barbados 8. Belize 9. Bermuda 10. Botswana 11. Bouvet Island 12. British Indian Ocean Territory 13. British Virgin Islands 14. Cameroon 15. Cayman Islands 16. Christmas Islands 17. Cocos Islands (or Keeling Islands) 18. Congo 19. Cook Islands 20. Cote d’Ivoire 21. Dominica 22. Dominican Republic 23. Falkland Islands 24. Federal States of Micronesia 25. Fiji 26. French Southern Territories 27. French Polynesia 28. Gabon 29. Ghana 30. Gibraltar 31. Greenland 32. Grenada 33. Guam 34. Guyana 35. Heard Island & MacDonald Island 36. Iraq 37. Jamaica 38. Kenya 39. Macao 40. Marshall Islands 41. Mauritius 42. Mayotte 43. Montserrat 44. Namibia 45. Nauru 46. Netherlands Antilles 47. New Caledonia 48. Nigeria 49. Niue Island 50. Norfolk Island 51. Northern Mariana Islands 52. Palau 53. Papua New Guinea 54. Pitcairn 55. Seychelles 56. South Georgia and South Sandwich Islands 57. St Helena 58. St Kitts and Nevis 59. St Lucia 60. St Pierre and Miquelon 61. St Vincent & Northern Grenadines 62. Surinam 63. Swaziland 64. Tokelau Islands 65. Tonga 66. Trinidad & Tobago 67. Turks and Caicos Islands 68. US Minor Outlying Islands 69. Virgin Islands (USA) 70. Wallis and Futuna 71. Zimbabwe 2. Beneficiary countries under the GSP+ arrangement List of 15 countries 1. Bolivia 2. Colombia 3. El Salvador 4. Guatemala 5. Nicaragua 6. Republic of Moldova 7. Peru 8. Venezuela 9. Costa Rica 10. Ecuador 11. Georgia 12. Honduras 13. Mongolia 14. Panama 15. Sri Lanka 3. Beneficiary countries under the EBA arrangement List of 50 least developed countries under the EBA scheme 1. Afghanistan 2. Bangladesh 3. Bhutan 4. Burkina Faso 5. Cape Verde 6. Chad 7. Democratic Rep. of Congo (Zaire) 8. Equatorial Guinea 9. Ethiopia 10. Guinea 11. Haiti 12. Laos 13. Liberia 14. Malawi 15. Mali 16. Mozambique 17. Nepal 18. Rwanda 19. Sao Tome & Principe 20. Sierra Leone 21. Somalia 22. Tanzania 23. Tuvalu 24. Uganda 25. Yemen 26. Angola 27. Benin 28. Burundi 29. Cambodia 30. Central African Republic 31. Comoros 32. Djibouti 33. Eritrea 34. Gambia 35. Guinea-Bissau 36. Kiribati 37. Lesotho 38. Madagascar 39. Maldives 40. Mauritania 41. Myanmar 42. Niger 43. Samoa 44. Senegal 45. Soloman Islands 46. Sudan 47. Timor-Leste 48. Togo 49. Vanuatu 50. Zambia

ANNEX II VARIATION OF PREFERENTIAL IMPORTS OF THE GSP Beneficiary countries (in 1000 EUR) Countries Preferential imports 2005 Preferential imports 2006 Change in % 2006/2005 1. Angola 0,3 12 520,59 4 173 430 % 2. Bhutan 0,27 88,29 32 600 % 3. New Caledonia 0,57 57,51 9 989 % 4. Mozambique 172,26 8 242,05 4 685 % 5. Burundi 2,18 48,57 2 128 % 6. Burkina Fasso 167,26 2 677,42 1 501 % 7. Pakistan 170 052,84 2 298 079,86 1 251 % 8. Marshall (islands) 5,49 55,63 913 % 9. Gambia 27,4 270,74 888 % 10. Guam 3,58 34,65 868 % 11. Togo 245,02 2 292,87 836 % 12. Fiji (islands) 135,91 929,11 584 % 13. Palaos 5,24 34,89 566 % 14. Sierra Leone 579,06 3 029,35 423 % 15. Papua New Guinea 101,95 495,12 386 % 16. Malawi 2 258,42 10 485,85 364 % 17. Ethiopia 4 732,59 19 636,56 315 % 18. Libyan (Jamahiriya Arab) 123 405,72 465 527,61 277 % 19. Turkmenistan 16 633,10 61 367,20 269 % 20. Bahamas 742,2 2 457,63 231 % 21. Niger 28,24 87,85 211 % 22. Mali 46,61 134,79 189 % 23. Iraq 27,95 66,94 139 % 24. Jordan 1 721,86 4 107,53 139 % 25. Zambia 4 898,52 11 139,47 127 % 26. Chile 34 801,11 77 953,67 124 % 27. Ivory Coast 2 625,30 5 250,64 100 % 28. Benin 2 729,08 5 043,76 85 % 29. Kenya 3 891,55 7 025,01 81 % 30. Antigua and Barbuda 302,93 546,02 80 % 31. Tunisia 25 938,50 45 930,68 77 % 32. Afghanistan 901,07 1 567,00 74 % 33. Swaziland 237,72 407,46 71 % 34. Saudi Arabia 1 210 864,13 2 011 219,21 66 % 35. The Netherlands Antilles 12 248,52 20 023,19 63 % 36. Mexico 41 243,23 63 958,56 55 % 37. Macao 11 268,06 17 404,28 54 % 38. Sri Lanka 618 999,91 937 521,93 51 % 39. Bolivia 17 110,77 25 121,24 47 % 40. Belize 199,39 290,97 46 % 41. Malaysia 1 451 797,42 2 102 764,01 45 % 42. Namibia 8 393,81 12 096,34 44 % 43. Panama 67 278,95 95 478,33 42 % 44. Argentina 1 086 668,99 1 536 933,70 41 % 45. The Maldives 31 382,61 44 322,75 41 % 46. Saint-Vincent-et the Grendaian 23,99 33,09 38 % 47. Gabon 367,98 506,65 38 % 48. The Congo (Democratic Republic of) 2 030,73 2 787,35 37 % 49. Yemen 63 465,46 86 486,20 36 % 50. Moldova (Republic of) 136 485,59 185 720,36 36 % 51. Bangladesh 2 648 038,85 3 566 426,65 35 % 52. Cambodia 355 495,18 474 710,41 34 % 53. Paraguay 14 323,88 18 995,08 33 % 54. Nicaragua 21 873,20 28 411,13 30 % 55. Nigeria 34 172,30 43 948,84 29 % 56. Brazil 3 567 498,58 4 522 398,81 27 % 57. Uruguay 137 316,34 172 828,18 26 % 58. Sudan 843,32 1 057,31 25 % 59. Oman 52 403,93 64 124,96 22 % 60. Honduras 78 080,81 95 500,05 22 % 61. Peru 533 685,11 646 110,45 21 % 62. Mongolia 9 810,15 11 856,92 21 % 63. Surinam 119,96 144,6 21 % 64. Ukraine 1 442 052,99 1 732 475,09 20 % 65. El Salvador 54 114,69 64 743,39 20 % 66. Ghana 2 167,20 2 589,64 19 % 67. Bélarus 409 388,61 488 192,28 19 % 68. Thailand 2 612 381,60 3 107 573,63 19 % 69. Senegal 8 117,30 9 610,54 18 % 70. Indonesia 2 436 304,90 2 881 934,82 18 % 71. Costa Rica 344 728,44 407 138,63 18 % 72. Egypt 167 456,03 197 659,46 18 % 73. Guatemala 114 404,22 134 398,64 17 % 74. Vietnam 2 565 978,80 3 009 954,18 17 % 75. Kazakhstan 422 503,55 494 225,98 17 % 76. Ecuador 662 100,64 769 661,87 16 % 77. Uzbekistan 55 534,74 64 290,05 16 % 78. The Philippines 682 938,84 786 985,02 15 % 79. St. Kitts and Nevis 26,68 30,7 15 % 80. India 8 478 128,71 9 668 342,69 14 % 81. Madagascar 5 521,49 6 292,16 14 % 82. Lao (People's Democratic Republic) 91 352,03 101 760,93 11 % 83. Kyrgyzstan 2 762,21 3 064,12 11 % 84. Iran (Islamic Republic of) 407 182,19 445 766,20 9 % 85. Dominican (Republic) 3 651,40 3 990,22 9 % 86. Morocco 51 152,54 55 875,92 9 % 87. Haiti 1 485,20 1 579,61 6 % 88. Syrian (Arab Republic) 11 271,35 11 801,13 5 % 89. Mauritania 765,57 777,55 2 % 90. Colombia 488 313,43 485 722,67 –1 % 91. Nepal 68 953,44 68 456,60 –1 % 92. Cuba 146 227,27 143 095,21 –2 % 93. Grenada 1,02 0,99 –3 % 94. Trinidad and Tobago 25 633,98 24 668,19 –4 % 95. Mauritius 2 617,88 2 296,91 –12 % 96. Rwanda 82,67 72,41 –12 % 97. Kuwait 559 105,96 480 386,06 –14 % 98. Georgia 95 572,82 77 013,15 –19 % 99. Uganda 2 441,33 1 960,88 –20 % 100. Qatar 146 884,96 109 966,20 –25 % 101. Lebanon 3 573,88 2 661,20 –26 % 102. Venezuela 588 737,86 437 589,70 –26 % 103. Bahrein 241 767,44 178 320,93 –26 % 104. Lesotho 846,01 614,54 –27 % 105. Cameroon 289,01 209,28 –28 % 106. Djibouti 375,7 260,8 –31 % 107. Armenia 181 895,48 122 567,40 –33 % 108. Azerbaijan 49 252,78 32 064,04 –35 % 109. Turks et Caïques (islands) 1,83 1,19 –35 % 110. Russia (Federation of) 2 156 654,47 1 391 302,62 –35 % 111. South Africa 2 066 749,65 1 316 357,93 –36 % 112. Brunéi Darussalam 426,13 264,14 –38 % 113. Tajikistan 30 495,05 18 374,15 –40 % 114. Tanzania (Republic of) 4 807,89 2 840,91 –41 % 115. Jamaica 350,95 198,42 –43 % 116. United Arab Emirates 1 294 710,98 615 157,93 –52 % 117. Chad 53,34 22,03 –59 % 118. Saint-Pierre-et-Miquelon 61,64 23,91 –61 % 119. Tokelau (Islands) 146,88 54,71 –63 % 120. Virgin British (Islands) 251,76 93,03 –63 % 121. British territory of the Indian Ocean 26,77 9,77 –64 % 122. China (People's Republic of) 4 839 500,88 1 618 369,40 –67 % 123. Liberia 162,32 49,72 –69 % 124. Comoros Islands (Islands) 77,68 22,9 –71 % 125. Zimbabwe 5 934,59 1 415,38 –76 % 126. Algeria 47 128,13 7 783,33 –83 % 127. French Polynesia 186,41 26,83 –86 % 128. Aruba 47 050,34 5 479,56 –88 % 129. Dominica 93,86 9,75 –90 % 130. Barbados 35,99 3,62 –90 % 131. Guyana 198,41 17,29 –91 % 132. The Solomon Islands 306,88 14,17 –95 % 133. Eritrea 52,26 0,55 –99 % 134. Virgin of the United States (Islands) 39 918,41 194,33 – 100 % 135. Gibraltar 8 496,70 0,73 – 100 % 136. Anguilla 7,87 0 – 100 % 137. Botswana 164,25 0 – 100 % 138. Bouvet (Island) 51,73 0 – 100 % 139. Cocos (Islands) (or Keeling Islands) 19,72 0 – 100 % 140. Cook (Islands) 13,15 0 – 100 % 141. Guinea 46,24 0 – 100 % 142. Mariannes of the North (Islands) 1,73 0 – 100 % 143. Mayotte 0,97 0 – 100 % 144. Nauru 10,75 0 – 100 % 145. Niue (Island) 7,87 0 – 100 % 146. Norfolk (Island) 0,51 0 – 100 % 147. Pitcairn 0,12 0 – 100 % 148. Seychelles 2 195,89 0 – 100 % 149. South Georgia and the Sandwich Southern Islands 2 375,47 0 – 100 % 150. The Congo 281,49 0 – 100 % 151. Vanuatu 61,72 0 – 100 % 152. Walles and Futuna 3,1 0 – 100 % 153. Saint Helena 0 0,97 154. Caïmanes (Islands) 0 1,39 155. Montserrat 0 2,02 156. Somalia 0 2,06 157. Timor-Leste 0 10,92 158. Sao Tome and Principle 0 14,65 159. Micronesia (Federate States of) 0 16,29 160. Cape Verde (Republic of) 0 23,75 161. American Samoa 0 62,59 162. Equatorial Guinea 0 1 566,49

ANNEX III COUNTRIES/SECTORS GRADUATED FROM THE GENERAL ARRANGEMENT (in 1000 EUR) INDONESIA S-3 Animal or vegetable fats, oils and waxes 611 725 S-9 Wood 341 357 Total imports 6 662 027 953 082 14,3 % MALAYSIA S-3 Animal or vegetable fats, oils and waxes 539 736 Total imports 5 289 934 539 736 10,2 % BRAZIL S-4 Prepared foodstuffs, brevages, spirits, vinegar 1 213 297 S-9 Wood 332 648 Total imports 5 645 233 1 545 945 27,4 % ALGERIA S-5 Mineral Products 1 073 116 Total imports 1 291 750 1 073 116 83,1 % CHINA S-6 Products of the chemical industries 2 157 039 S-7 Plastics and rubber 3 101 833 S-8 Raw hides, skins and leather 3 730 823 S-9 Wood 322 255 S-10 Pulp of wood and paper 535 877 S-11 Textiles 12,5 % 11 632 933 S-12 Footwear etc. 3 409 209 S-13 Stones, glass and ceramic products 1 062 408 S-14 Pearls and precious metals 602 946 S-15 Base metals 4 146 914 S-16 Machinery and mechanical appliances 15 148 264 S-17 Transport equipment 987 986 S-18 Optical and musical instruments, clocks and watches 3 346 338 S-20 Miscellaneous 9 649 497 Total imports 60 977 956 59 834 321 98,1 % INDIA S-14 Pearls and precious metals 275 970 S-11 Textiles 12,5 % 4 141 454 Total imports 9 916 656 4 417 424 44,5 % THAILAND S-14 Pearls and precious metals 476 916 S-17 Transport equipment 1 060 654 Total imports 7 113 130 1 537 570 21,6 % RUSSIA S-15 Base metals 1 937 467 S-6 Products of the chemical industries 1 310 066 S-10 Pulp of wood and paper 230 913 Total imports 5 921 440 3 478 446 58,7 % SOUTH AFRICA S-17 Transport Equipment 916 899 Total imports 5 237 945 916 899 17,5 %