SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY

oceniające postępy przedstawione Komisji i Radzie przez Włochy w zakresie odzyskiwania kwoty należnej od producentów mleka w związku z opłatą za przekroczenie kwoty krajowej za lata gospodarcze 1995/1996 do 2001/2002

(zgodnie z art. 3 decyzji Rady 2003/530/WE)

Niniejsze sprawozdanie z oceny sporządzono zgodnie z art. 3 decyzji Rady 2003/530/WE z dnia 16 lipca 2003 r. w sprawie zgodności ze wspólnym rynkiem pomocy, którą Republika Włoska zamierza przyznać krajowym producentom mleka (zwanej dalej „decyzją Rady”), zgodnie z którą właściwe organy Włoch muszą przedstawiać Radzie i Komisji roczne sprawozdania z postępów w zakresie odzyskiwania kwoty należnej od producentów mleka w związku z opłatą za przekroczenie kwoty krajowej za lata gospodarcze od 1995/1996 do 2001/2002.

Na podstawie art. 1 decyzji Rady pomoc przyznaną przez Republikę Włoską poprzez wpłacenie za producentów mleka do budżetu Unii Europejskiej kwoty należnej od nich w związku z opłatą za przekroczenie kwoty krajowej stosowaną w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych za lata gospodarcze 1995/1996 do 2001/2002 i umożliwienie tym producentom spłacenia tej należności w formie odroczonej płatności rozłożonej na kilka lat i bez odsetek wyjątkowo uznaje się za zgodną ze wspólnym rynkiem, pod warunkiem że:

–producenci będą zobowiązani do spłaty całej kwoty, w równych rocznych ratach oraz

–okres spłaty nie będzie dłuższy niż czternaście lat, licząc od dnia 1 stycznia 2004 r.

Na podstawie art. 2 decyzji Rady przyznanie pomocy jest uzależnione od zgłoszenia przez Włochy do Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) całkowitej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej za wspomniane okresy i odliczenia przez Włochy zaległej należności w trzech równych rocznych ratach od wydatków finansowanych przez EFOGR, odpowiednio za miesiące listopad 2003 r., listopad 2004 r. i listopad 2005 r. W piśmie z dnia 26 sierpnia 2003 r. Włochy dokonały należytego zgłoszenia całkowitej dodatkowej opłaty za wspomniane okresy. Za listopad 2003 r., listopad 2004 r. i listopad 2005 r. dokonano należytego odliczenia pozostałej zaległej należności od wydatków finansowanych przez EFOGR.

Na podstawie art. 3 decyzji Rady właściwe organy Włoch przedstawiają każdego roku Radzie i Komisji sprawozdanie z postępów dokonanych w zakresie odzyskiwania kwoty należnej od producentów w związku z opłatą za przekroczenie kwoty krajowej za lata gospodarcze od 1995/1996 do 2001/2002.

Zgodnie z wymienionym przepisem organy Włoch przedstawiły Komisji trzynaste sprawozdanie w wystosowanym przez AGEA (Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura — włoska agencja płatnicza) piśmie z dnia 9 listopada 2018 r. w sprawie spłaty rocznej raty za 2017 r. Dla przypomnienia – jako że dwie pierwsze raty (za 2004 i 2005 r.) omówiono w jednym sprawozdaniu (dokument COM(2007) 34 final z 30.1.2007), niniejsze sprawozdanie dotyczy czternastej raty.

Niniejsze sprawozdanie zawiera przeprowadzoną przez Komisję ocenę postępów dokonanych w 2017 r., zgłoszonych przez organy Włoch zarówno co do odzyskiwania opłaty za przekroczenie kwoty krajowej w odniesieniu do lat gospodarczych objętych decyzją Rady, jak i w odniesieniu do lat gospodarczych nią nieobjętych.

Dokonanie spłaty należnej kwoty w formie systemu płatności ratalnej z 2003 r.

W 2005 r. (tj. roku pierwszego sprawozdania dla Rady) decyzja Rady zezwalająca Włochom na wpłacenie do budżetu Unii Europejskiej kwoty należnej od producentów mleka w związku z opłatą za przekroczenie kwoty krajowej dotyczyła 25 123 zadłużonych producentów. W 2017 r. liczba ta uległa zmniejszeniu do 20 647.

Spośród wszystkich producentów, których dotyczyło sprawozdanie, objętych opłatą w odniesieniu do siedmiu lat gospodarczych, o których mowa w decyzji Rady, początkowo system płatności ratalnej z 2003 r. wybrało 15 431. W 2004 r. zaległości 15 431 producentów, którzy wybrali system płatności ratalnej, wynosiły przed zapłaceniem pierwszej raty w sumie około 345 mln EUR, co stanowiło około jedną czwartą całkowitej kwoty długu producentów, którzy odmówili przystąpienia do systemów płatności ratalnej. Wydaje się więc, że producenci o mniejszych nadwyżkach produkcji w większości przypadków wybrali system płatności ratalnej. Z kolei producenci wykazujący wyższe nadwyżki produkcji (około 8 000 producentów, których dług odpowiadał 1 mld EUR należnej opłaty za siedem lat gospodarczych) zdecydowali nie przystępować do systemu płatności ratalnej. Należy jednak dodać, że każdego roku organy Włoch otrzymywały nowe wnioski o przystąpienie do systemu płatności ratalnej. W 2017 r. złożono 36 nowych wniosków na łączną kwotę ok. 7 mln EUR. Czternasta rata w łącznej kwocie 24 655 057,20 EUR miała być zapłacona przez 10 137 producentów do dnia 31 grudnia 2017 r. Kontrole przeprowadzone przez organy Włoch wykazały, że 10 038 producentów dokonało w ciągu roku 2017 należytej wpłaty w całkowitej kwocie 24 259 152,52 EUR, co oznacza, że 99 % producentów zapłaciło w ustalonym terminie 98,40 % kwoty należnej z tytułu czternastej raty. Ta ostatnia wielkość mieści się w średniej 97 % odnotowanej dla poprzednich lat. Według organów włoskich z tytułu czternastej raty odzyskano łączną kwotę 375, 94 mln EUR.

Mimo iż wspomniane poziomy bez wątpienia wskazują na zaangażowanie ze strony producentów objętych systemem płatności ratalnej, którzy chcą wypełnić swoje zobowiązania, Komisja uznaje, że dalsze działania przewidziane w przypadkach niedokonania płatności w terminie są podstawowym wskaźnikiem poziomu zaangażowania władz w zagwarantowanie ścisłego przestrzegania wymogów systemu płatności i ostateczne odzyskanie pełnej kwoty należnych opłat.

W odniesieniu do czternastej raty brakuje informacji co do płatności od pozostałych 99 producentów w kwocie 392 784,39 EUR.

W odniesieniu do trzynastej raty poprzednie sprawozdanie wskazywało, że do dnia 31 grudnia 2016 r. 209 producentów nie dokonało wpłat, co odpowiadało kwocie 563 317,2 EUR. Zgodnie z informacjami otrzymanymi od organów Włoch wszystkie te przypadki były zgłaszane przez władze centralne władzom regionalnym, aby wyegzekwować zapłacenie całej należnej kwoty wraz z odsetkami nieobjętymi systemem płatności ratalnej. W późniejszym terminie okazało się, że 103 spośród 209 producentów, w odniesieniu do których początkowo sądzono, że nie dokonali płatności, faktycznie dokonało jej. Natomiast w odniesieniu do 106 producentów, którzy faktycznie nie dokonali płatności trzynastej raty, cofnięto możliwość spłaty w ratach i wszczęto procedury egzekucji należności.