REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO  
z dnia 10 maja 2012 r.  
w sprawie sprawozda ń specjalnych Trybuna łu Obrachunkowego w kontek ście absolutorium dla 
Komisji za rok 2010  
PARLAMENT EUROPEJSKI,  
— uwzgl ędniaj ąc bud żet ogólny Unii Europejskiej na rok bud żetowy 2010 (  1 ), 
— uwzgl ędniaj ąc roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok bud żetowy 2010 (COM(2011) 
473 – C7-0256/2011) (  2 ), 
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdanie roczne Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące wykonania bud żetu za rok 
bud żetowy 2010 wraz z odpowiedziami instytucji (  3 ) oraz sprawozdania specjalne Trybuna łu Obrachun ­
kowego,  
— uwzgl ędniaj ąc po świadczenie wiarygodno ści (  4 ) rachunków, jak równie ż legalno ści i prawid łowo ści 
operacji le żących u ich podstaw, przed łożone przez Trybuna ł Obrachunkowy za rok bud żetowy 
2010 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,  
— uwzgl ędniaj ąc decyzj ę z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania bud żetu 
ogólnego Unii Europejskiej na rok bud żetowy 2010, sekcja III – Komisja (  5 ) oraz rezolucj ę zawieraj ącą 
uwagi, stanowi ącą integraln ą cz ęść tej decyzji,  
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdania specjalne Trybuna łu Obrachunkowego sporz ądzane zgodnie z art. 287 
ust 4 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,  
— uwzgl ędniaj ąc zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium 
z wykonania bud żetu ogólnego Unii Europejskiej na rok bud żetowy 2010 (06081/1/2012 – C7- 
0053/2012),  
— uwzgl ędniaj ąc art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu 
Unii Europejskiej i art. 106a traktatu Euratom,  
— uwzgl ędniaj ąc rozporz ądzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie 
rozporz ądzenia finansowego maj ącego zastosowanie do bud żetu ogólnego Wspólnot Europejskich (  6 ), 
w szczególno ści jego art. 55, 145, 146 i 147,  
— uwzgl ędniaj ąc art. 76 Regulaminu i za łącznik VI do Regulaminu,  
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdanie Komisji Kontroli Bud żetowej (A7-0102/2012),  
A. maj ąc na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje bud żet 
i zarz ądza programami, za ś na mocy art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dokonuje 
tego we wspó łpracy z pa ństwami cz łonkowskimi na w łasn ą odpowiedzialno ść, zgodnie z zasad ą nale ­ 
żytego zarz ądzania finansami,PL L 286/68 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 17.10.2012  
( 1 ) Dz.U. L 64 z 12.3.2010.  
( 2 ) Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 1.  
( 3 ) Dz.U. C 326 z 10.11.2011, s. 1.  
( 4 ) Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 134.  
( 5 ) Teksty przyj ęte, P7_TA(2012) 153. (Zob. s. 31 niniejszego Dziennika Urz ędowego).  
( 6 ) Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
B. maj ąc na uwadze, że sprawozdania specjalne Trybuna łu Obrachunkowego dostarczaj ą informacji na 
temat problemów zwi ązanych z wdra żaniem środków, które to informacje s ą przydatne Parlamentowi 
w wykonywaniu jego roli organu udzielaj ącego absolutorium,  
C. maj ąc na uwadze, że jego uwagi dotycz ące sprawozda ń specjalnych Trybuna łu Obrachunkowego 
stanowi ą integraln ą cz ęść wy żej wymienionej decyzji Parlamentu z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie 
udzielenia absolutorium z wykonania bud żetu ogólnego Unii Europejskiej na rok bud żetowy 2010, 
sekcja III – Komisja,  
Cz ęść I Sprawozdanie specjalne nr 7/2010 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Kontrola proce ­
dury rozliczania rachunków”  
1. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne nr 7/2010 w sprawie procedury rozliczania 
rachunków w polityce rolnej ze wzgl ędu na jego podstawowe znaczenie dla jako ści informacji 
przekazywanych przez Komisj ę Parlamentowi w ramach procedury udzielania absolutorium;  
2. przewiduje uwzgl ędnienie wniosku wynikaj ącego z tego sprawozdania specjalnego nr 7/2010 
w swoich analizach pó źniejszych korekt rocznych rozlicze ń rachunków w drodze decyzji o zgodno ści 
pomimo udzielenia w mi ędzyczasie przez Parlament absolutorium oraz zwi ązanej z tym relatywizacji 
informacji udzielanych w ramach procedury udzielania absolutorium;  
3. jest przekonany, że jedynym mo żliwym kompletnym środkiem zaradczym by łaby zmiana systemu 
kontroli w polityce rolnej, któr ą mo żna by wprowadzi ć jedynie poprzez istotne zwi ększenie obci ą­ 
żenia beneficjentów i organów administracyjnych;  
4. w zwi ązku z tym skupia si ę w niniejszych zaleceniach na mo żliwo ści poprawy istniej ącego systemu; 
na potrzeby przeprowadzenia oceny faktycznej skuteczno ści tego systemu powo łuje si ę tak że na 
sprawozdanie specjalne nr 8/2011 dotycz ące odzyskiwania nienale żnych p łatno ści dokonanych 
w ramach wspólnej polityki rolnej oraz podkre śla krytyk ę Trybuna łu Obrachunkowego, że ca ły system 
nie pozwala na jedynie ilo ściowe okre ślanie nienale żnych p łatno ści w polityce rolnej;  
5. zgadza si ę z przedstawionym przez Trybuna ł Obrachunkowy żądaniem zreformowania procedury 
rozliczania rachunków w celu:  
— skrócenia czasu trwania procedur dokonywania korekt finansowych, wraz z podaniem konkret ­
nych terminów i ustaleniem stopniowej procedury sprzeciwu,  
— wskazania wyra źnego zwi ązku pomi ędzy odzyskanymi kwotami a rzeczywistymi kwotami niepra ­
wid łowych p łatno ści oraz wykluczenia „negocjacji” w sprawie wysoko ści korekt finansowych, 
poniewa ż chodzi tutaj o faktyczne odzyskanie p łatno ści niezgodnych z przepisami, a nie o „sank ­
cje”;  
6. uwa ża, że w celu zapewnienia wiarygodno ści rocznej procedury udzielania absolutorium oraz w celu 
ochrony interesów finansowych Unii niezb ędne jest ulepszenie obecnego systemu oraz nalega na to, 
aby w zwi ązku z procedur ą udzielania absolutorium Komisja poda ła nast ępuj ące informacje:  
— które kwoty i obszary wydatków oraz lata nale żałoby podda ć dalszej weryfikacji oraz ilu korekt 
finansowych – minimalnie i maksymalnie – mo żna by dokona ć w odniesieniu do poszczególnych 
pa ństw cz łonkowskich,  
— które decyzje o zgodno ści rozlicze ń faktycznie odnosz ą si ę do konkretnych lat bud żetowych i w 
jaki sposób decyzje te wp ływaj ą na zmian ę kwot, za które ju ż udzielono absolutorium,  
— w oparciu o precyzyjne obliczenia: ilu niezb ędnych korekt nie dokonuje si ę w ramach procedury 
kontroli zgodno ści rozlicze ń i ilu korekt nie mo żna zarz ądzi ć w decyzjach o zgodno ści w zwi ązku 
z „zasad ą 24 miesi ęcy”;PL 17.10.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 286/69
7. uznaje dzia łania Komisji maj ące na celu zwi ększenie wiarygodno ści informacji le żących u podstaw 
rozliczania rachunków, udzielanych przez organy kontrolne pa ństw cz łonkowskich; zwraca uwag ę na 
dramatyczny wniosek Trybuna łu, że wi ększo ść pa ństw cz łonkowskich jednak nie jest w stanie zrea ­
lizowa ć dzia łań zalecanych przez Komisj ę; w zwi ązku z tym domaga si ę wykazania przez Komisj ę 
wi ększej inicjatywy w zakresie szkolenia organów administracyjnych pa ństw cz łonkowskich; wzywa 
Komisj ę do ustrukturyzowania i wsparcia wymiany informacji mi ędzy agencjami p łatniczymi i jednost ­
kami certyfikuj ącymi za pomoc ą sieci kontaktów i seminariów, a tak że do dzielenia si ę najlepszymi 
praktykami i opracowania wspólnego rozwi ązania problemów prawnych na drodze interpretacji; 
uwa ża, że kontrole oparte na analizie ryzyka s ą nieodzowne równie ż w przypadku jednostek certy ­
fikuj ących;  
8. jest zdania, że dalsza poprawa po świadczania wiarygodno ści przez kierowników agencji p łatniczych 
oraz jednostki certyfikuj ące jest dzia łaniem niezb ędnym do wprowadzenia obowi ązku rozliczalno ści; 
domaga si ę opracowania systemu wynagradzania prawid łowych po świadcze ń i nak ładania sankcji za 
nieprawid łowe, przede wszystkim w przypadku stwierdzonych, ale wcze śniej niezg łoszonych, b łędów 
w systemie;  
9. domaga si ę systematycznego przep ływu informacji z wykonawczych organów administracyjnych 
najni ższego szczebla do Komisji, tak aby mo żna by ło uwzgl ędni ć trudno ści lokalne w uproszczonych 
tekstach prawnych i ich wyk ładni; wzywa Komisj ę do dopilnowania, aby urz ędnicy agencji p łatniczych 
i jednostek certyfikuj ących nie byli karani przez organy krajowe i ich dyrektorów za informowanie 
Komisji o korektach;  
10. wzywa Komisj ę do uwzgl ędnienia tych agencji p łatniczych i jednostek certyfikuj ących, w których 
istnieje du ża rotacja personelu, w kontrolach opartych na analizie ryzyka oraz do zamieszczenia 
komunikatu do organu udzielaj ącego absolutorium w sprawozdaniu z dzia łalno ści rocznej; nalega 
na przeprowadzenie analizy prawid łowo ści po świadcze ń wiarygodno ści oraz na przedstawienie orga ­
nowi udzielaj ącemu absolutorium wska źnika b łędów w zale żno ści od pa ństwa cz łonkowskiego, ze 
wskazaniem źróde ł najwa żniejszych b łędów;  
11. wzywa do skontrolowania procedur le żących u podstaw decyzji o zgodno ści rozlicze ń; do szybszego 
ustanowienia grupy ekspertów ds. pojednania oraz do celowego stosowania procedury pojednawczej;  
12. zaleca przedstawienie kwot zawartych w pkt 6 w oddzielnym rozdziale corocznie przygotowywanej 
rezolucji w sprawie udzielenia absolutorium oraz poddanie ich pod g łosowanie na posiedzeniu 
plenarnym;  
Cz ęść II Sprawozdanie specjalne nr 13/2010 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Czy z powo ­
dzeniem uruchomiono nowy Europejski Instrument S ąsiedztwa i Partnerstwa oraz 
czy osi ąga on zamierzone rezultaty na Zakaukaziu (Armenia, Azerbejd żan, Gruzja)?”  
13. z zadowoleniem przyjmuje kontrol ę Trybuna łu Obrachunkowego oraz sformu łowane w jej wyniku 
zalecenia; wyra ża swoje g łębokie zaniepokojenie ustaleniami kontroli, które ujawniaj ą powa żne 
problemy we wdra żaniu przez Komisj ę Europejskiego Instrumentu S ąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI);  
14. jest g łęboko zaniepokojony uchybieniami w procedurach programowania ujawnionymi przez 
kontrol ę; wzywa Komisj ę do zastosowania si ę do zalece ń Trybuna łu Obrachunkowego poprzez 
udoskonalenie procedur, popraw ę powi ąza ń mi ędzy strategicznymi dokumentami programowymi 
(plany dzia łania w zakresie europejskiej polityki s ąsiedztwa, krajowe dokumenty strategiczne i krajowe 
programy orientacyjne) i zapewnienie wi ększej spójno ści harmonogramów dotycz ących tych doku ­
mentów, przy czym celem przewodnim powinno by ć zapewnienie krajom s ąsiaduj ącym perspektywy 
coraz bli ższych stosunków z Uni ą; 
15. uwa ża, że sposób, w jaki Komisja wykorzystuje wsparcie bud żetowe w ramach ENPI, traktuj ąc je jako 
preferowany sposób pomocy tym trzem pa ństwom bez przeprowadzenia oceny skuteczno ści dost ęp­
nych narz ędzi, jest nie do zaakceptowania; podkre śla w zwi ązku z tym, że sektorowe wsparcie 
bud żetowe cz ęsto zwi ązane jest z nisk ą widoczno ścią i okazjonaln ą motywacj ą rz ądów oraz jestPL L 286/70 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 17.10.2012
głęboko zaniepokojony sformu łowanym przez Trybuna ł Obrachunkowy wnioskiem, że kwalifikowal ­
no ść danego obszaru do otrzymania sektorowego wsparcia bud żetowego sta ła si ę istotnym czynni ­
kiem okre ślaj ącym poziom wsparcia w rocznych programach dzia łania w 2007 r.; wzywa Komisj ę do 
zastosowania si ę do zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ącego bardziej selektywnego wyboru 
sektorowego wsparcia bud żetowego poprzez rozwa żenie wszystkich dost ępnych w ramach ENPI opcji 
oraz opracowania bardziej zrównowa żonego wykorzystania poszczególnych narz ędzi; podkre śla 
potrzeb ę zwi ększenia dost ępu organizacji pozarz ądowych i sektora prywatnego w krajach b ędących 
beneficjentami do świadczonego wsparcia;  
16. wyra ża zaniepokojenie poczynionymi podczas kontroli ustaleniami, że na programowanie i opraco ­
wywanie koncepcji pomocy nie wp łyn ął w wystarczaj ącym stopniu ustrukturyzowany dialog z krajami 
beneficjentami, którym sterowa ła g łównie centrala Komisji, ograniczaj ąc bezpo średni ą wymian ę 
pogl ądów do kilkudniowych wizyt na miejscu i nie podaj ąc w sprawozdaniach wystarczaj ących 
informacji o przedmiocie rozmów; jest zdania, że oferowanie krajowi b ędącemu producentem i ekspor ­
terem ropy naftowej sektorowego wsparcia bud żetowego ukierunkowanego na wykorzystanie odna ­
wialnych źróde ł energii z pewno ścią nie mo że by ć siln ą motywacj ą dla rz ądu; wzywa Komisj ę do 
podj ęcia niezb ędnych środków w celu wzmocnienia tego dialogu;  
17. wzywa Komisj ę i Europejsk ą S łużbę Dzia łań Zewn ętrznych (ESDZ) do rozwa żenia zalecenia Trybuna łu 
Obrachunkowego dotycz ącego zapewnienia wystarczaj ącego wsparcia personelowi, tak że na miejscu, 
w tym ekspertów w dziedzinie wsparcia bud żetowego oraz pomocy we wzmocnieniu ogólnych 
struktur administracji pa ństwowej w krajach beneficjentach z wykorzystaniem dzia łań uzupe łniaj ących 
narz ędzie twinning;  
18. z zadowoleniem przyjmuje program pilota żowy wdro żony przez Komisj ę, który zak łada monitoro ­
wanie pod k ątem wyników i jest wyra źnie dostosowany do potrzeb operacji programu wsparcia 
polityki sektorowej, oraz oczekuje sprawozdania z oceny dotycz ącego warto ści dodanej stwierdzonej 
w danych trzech krajach;  
Cz ęść III Sprawozdanie specjalne nr 14/2010 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Zarz ądzanie 
przez Komisj ę systemem kontroli weterynaryjnych przywo żonego mi ęsa po refor ­
mach przepisów dotycz ących higieny z 2004 r.”  
19. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego, odpowied ź Komisji 
oraz sprawozdanie Komisji w sprawie skuteczno ści i spójno ści sanitarnych i fitosanitarnych kontroli 
przywozu żywno ści, paszy, zwierz ąt i ro ślin (COM(2010) 785);  
20. popiera zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego przekazane Komisji w odniesieniu do optymalizacji jej 
obowi ązków w ramach pe łnionej przez ni ą funkcji nadzorczej i koordynacyjnej;  
21. domaga si ę post ępów zw łaszcza w tych dziedzinach, które przyczyniaj ą si ę do zwi ększenia bezpie ­
cze ństwa przywo żonych wyrobów mi ęsnych i tym samym do lepszej ochrony obywateli europejskich 
przed przywozem żywno ści w ątpliwej jako ści, a jednocze śnie podkre śla, że zalece ń Trybuna łu Obra ­
chunkowego, które nie zosta ły wyra źnie wymienione poni żej w lit. a)–e), nie wolno lekcewa żyć: 
a) w odniesieniu do zalecenia nr 1 Trybuna łu Obrachunkowego wzywa si ę Komisj ę do wyelimino ­
wania odmiennego traktowania pa ństw cz łonkowskich w pa ństwach trzecich oraz do podj ęcia 
dzia łań przeciwdzia łających wynikaj ącemu z takiego traktowania, dyskryminuj ącemu obni żeniu 
konkurencyjno ści; 
b) w odniesieniu do zalecenia nr 3 Trybuna łu Obrachunkowego wzywa si ę Komisj ę do zalecenia 
pa ństwom cz łonkowskim skuteczniejszego wykorzystania i silniejszego po łączenia istniej ących 
systemów informacyjnych w celu zapewnienia lepszej koordynacji pomi ędzy punktami kontroli 
granicznej i urz ędami celnymi;PL 17.10.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 286/71
c) w odniesieniu do zalecenia nr 4 Trybuna łu Obrachunkowego wzywa si ę Komisj ę do udzielenia 
pa ństwom cz łonkowskim pomocy w opracowywaniu, wykonywaniu i ocenianiu krajowych planów 
monitorowania i kontroli; z nale żytym uwzgl ędnieniem zasady pomocniczo ści nale ży ustali ć 
podstawowy zakres rodzajów analiz, który obejmowa łby najpowszechniejsze pozosta łości 
hormonów (m.in. leki anaboliczne) lub substancje zanieczyszczaj ące środowisko (m.in. dioksyny, 
metale ci ężkie) lub podobne oraz którego stosowanie by łoby obowi ązkowe; uwa ża, że na pocz ątku 
mo żna by zaj ąć si ę uzupe łnieniem wiedzy w ramach programu „Lepsze szkolenia na rzecz 
bezpieczniejszej żywno ści”, tak aby uwra żliwi ć w łaściwe organy pa ństw cz łonkowskich na t ę 
kwesti ę; uwa ża, że nale ży d ążyć do ustanowienia kontroli nad przestrzeganiem wytycznych doty ­
cz ących wnoszenia op łat; 
d) w odniesieniu do zalecenia nr 7 Trybuna łu Obrachunkowego wzywa si ę Komisj ę do przed łożenia 
Parlamentowi i Radzie wniosku umo żliwiaj ącego podj ęcie środków prawnych przeciwko 
pa ństwom cz łonkowskim, które regularnie i przez d łuższy czas naruszaj ą przepisy rozporz ądzenia 
(WE) nr 882/2004 (  1 ), co zagra ża bezpiecze ństwu obywateli Europy;  
e) w odniesieniu do zalecenia nr 8 Trybuna łu Obrachunkowego wzywa si ę Komisj ę do harmonizacji 
przeprowadzania wzmo żonych kontroli oraz do precyzyjnego i jasnego sformu łowania przepisów 
prawnych, które mia łyby na celu wzmocnienie kontroli w punktach kontroli granicznej; Komisj ę 
wzywa si ę ponadto do rozwa żenia wprowadzenia wobec pa ństw cz łonkowskich obowi ązku prze ­
prowadzania okre ślonej liczby bada ń laboratoryjnych w trakcie kontroli towarów w punktach 
kontroli granicznej;  
22. utrzymuje, że europejscy producenci wyrobów mi ęsnych i żywno ści musz ą spe łnia ć wysokie normy 
produkcyjne i jako ściowe; wyra ża znaczne zaniepokojenie w zwi ązku z tym, że te normy produkcyjne 
nie obowi ązuj ą producentów w pa ństwach trzecich, którzy eksportuj ą swoje wyroby do Unii, co 
stwierdzi ł tak że Trybuna ł Obrachunkowy; wzywa Komisj ę do zaj ęcia si ę tym problemem oraz do 
niezw łocznego przedstawienia Parlamentowi i Radzie wniosków w sprawie odpowiedniego przeciw ­
dzia łania negatywnemu wp ływowi na konkurencyjno ść europejskich producentów wyrobów mi ęsnych 
i żywno ści; 
Cz ęść IV Sprawozdanie specjalne nr 1/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Czy decentra ­
lizacja procesu zarz ądzania pomoc ą zewn ętrzn ą przez Komisj ę z centrali Komisji 
do jej delegatur przyczyni ła si ę do poprawy w dziedzinie udzielania pomocy?”  
23. z zadowoleniem przyjmuje bardzo szczegó łowe i analityczne sprawozdanie przygotowane przez 
Trybuna ł Obrachunkowy, a tak że wyra ża zadowolenie z powodu doskona łego wyboru terminu prze ­
prowadzenia oceny rezultatów decentralizacji;  
24. popiera ustalenia Trybuna łu Obrachunkowego, że decentralizacja wyra źnie przyczyni ła si ę do przy ­
spieszenia udzielania pomocy, poprawy jako ści i lepszego zarz ądzania finansowego w dziedzinie 
pomocy;  
25. zach ęca Komisj ę do uzupe łnienia kryteriów i wzmocnienia procedur w zakresie oceny jako ści finan ­
sowanych przedsi ęwzi ęć w celu poprawy jako ści pomocy i dalszego ograniczania liczby przedsi ęwzi ęć 
o niskiej skuteczno ści; podkre śla, że oddzia ływanie wydatków pomocowych ma dla Parlamentu 
bardzo istotne znaczenie;  
26. wzywa Komisj ę do rozwa żenia mo żliwo ści w zakresie promowania – wsz ędzie tam, gdzie to mo żliwe 
– konsultacji na szczeblu lokalnym, kiedy podejmowane s ą decyzje w sprawie przedsi ęwzi ęć pomo ­
cowych i monitorowania ich przebiegu;  
27. oczekuje, że Komisja podejmie wszystkie niezb ędne dzia łania, aby wyeliminowa ć niedoci ągni ęcia 
w systemach nadzoru i kontroli, zw łaszcza na szczeblu delegatur Unii;PL L 286/72 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 17.10.2012  
( 1 ) Rozporz ądzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli 
urz ędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodno ści z prawem paszowym i żywno ściowym oraz regu łami 
dotycz ącymi zdrowia zwierz ąt i dobrostanu zwierz ąt (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).
28. wyra ża zaniepokojenie utrzymuj ącymi si ę problemami zwi ązanymi z pracownikami zajmuj ącymi si ę 
polityk ą pomocy; uwa ża, że nale ży bezzw łocznie podj ąć dzia łania zmierzaj ące do zaradzenia proble ­
mowi wysokiego poziomu fluktuacji kadr w DG ds. Rozwoju i Wspó łpracy – EuropeAid i problemowi 
niewystarczaj ącej obsady kadrowej maj ącej odpowiednie kwalifikacje w delegaturach Unii; wyra ża 
opini ę, że je śli zaistnieje taka konieczno ść, Komisja powinna wspó łpracowa ć z ESDZ w celu zapew ­
nienia nale żytej zdolno ści kadrowej delegatur Unii do zarz ądzania pomoc ą; oczekuje od Komisji do 
ko ńca 2012 r. szczegó łowego sprawozdania okre ślaj ącego zaplanowane i podj ęte środki s łużące 
usuni ęciu tych niedoci ągni ęć; 
29. zach ęca Komisj ę do na łożenia na delegatury Unii obowi ązku systematycznego wizytowania przedsi ę­
wzi ęć pod k ątem kontroli techniczno-finansowej oraz do po łożenia wi ększego nacisku 
w wewn ętrznym systemie sprawozdawczym na rezultaty osi ągane za spraw ą dzia łań pomocowych;  
30. wzywa Komisj ę do analizowania i identyfikowania – przy czynnym udziale delegatur Unii – mo żli­
wo ści w zakresie zwi ększenia dzia łań pomocowych w krajach partnerskich przy zaanga żowaniu 
Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz europejskich instytucji krajowych i mi ędzynarodowych 
finansuj ących rozwój;  
Cz ęść V Sprawozdanie specjalne nr 2/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Dzia łania 
nast ępcze zwi ązane ze sprawozdaniem specjalnym nr 1/2005 dotycz ącym zarz ą­
dzania Europejskim Urz ędem ds. Zwalczania Nadu żyć Finansowych”  
31. wzywa Komisj ę do bezzw łocznego wdro żenia zalece ń zawartych w sprawozdaniu specjalnym 
nr 1/2005, poniewa ż z 14 zalece ń zaakceptowanych przez Komisj ę tylko dwa zosta ły dotychczas 
w pe łni wdro żone; oczekuje, że b ędzie w pe łni informowany o post ępach dokonanych we wdra żaniu 
12 pozosta łych zalece ń; 
32. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Europejski Urz ąd ds. Zwalczania Nadu żyć Finansowych (OLAF) 
w wi ększym stopniu wykorzystuje swoje uprawnienia dochodzeniowe, np. poprzez przeprowadzanie 
kontroli na miejscu i wywiadów lub poprzez koncentrowanie si ę na powa żniejszych i bardziej z łożo­
nych sprawach; wyra ża uznanie dla pe łniejszego wykorzystywania przez OLAF elektronicznego 
systemu zarz ądzania sprawami oraz wprowadzenia systemu zarz ądzania czasem; wyra ża jednak ubole ­
wanie, że przeci ętny czas trwania sprawy w dalszym ci ągu wynosi ponad dwa lata oraz że w 2009 r. 
czas po świ ęcony na sprawy dochodzeniowe stanowi ł jedynie 37 % ca łkowitego czasu pracy OLAF-u;  
33. wzywa OLAF do usprawnienia zarz ądzania czasem w taki sposób, aby zapewni ć lepszy przydzia ł 
zada ń w celu ograniczenia czasu po świ ęcanego na zadania o charakterze niedochodzeniowym; z cieka ­
wo ścią oczekuje na rzeczywiste rezultaty podejmowanych dzia łań o charakterze niedochodzeniowym, 
które stanowi ą 63 % ca łkowitego czasu;  
34. zauwa ża, że zgodnie z wykresem 2 zawartym w sprawozdaniu specjalnym nr 2/2011 „wyra źnie 
okre ślone cele i planowanie” uznano za najs łabszy etap dochodzenia; zaleca, aby w przysz łości 
nale życie ustala ć wyra źne cele dla ka żdego dochodzenia, uwzgl ędniaj ąc fakt, że podstaw ą ka żdego 
dochodzenia i rozplanowania zasobów s ą wyra źnie okre ślone cele;  
35. odnotowuje, że zgodnie ze sprawozdaniem specjalnym nr 2/2011 „wci ąż nie ma niezale żnej kontroli 
legalno ści trwaj ących ju ż czynno ści dochodzeniowych ani nie ma kodeksu, który gwarantowa łby, że 
czynno ści dochodzeniowe rozwija ć si ę b ędą zgodnie z przewidywalnym tokiem”, pomimo wielo ­
krotnie powtarzanych w przesz łości przez OLAF o świadcze ń w tej kwestii; zauwa ża ponadto, że 
pomimo i ż w zmienionym wniosku Komisji dotycz ącym rozporz ądzenia zmieniaj ącego rozporz ą­
dzenie (WE) nr 1073/1999 (COM(2011) 135) wyra żono wyra źną wol ę wprowadzenia procedury 
przegl ądu, nie b ędzie to równoznaczne z niezale żną kontrol ą legalno ści ka żdego dochodzenia 
z osobna, co jest rozwi ązaniem jeszcze s łabszym ni ż pocz ątkowy wniosek; przypomina, że jest to 
tak że najwa żniejszy wymóg w orzecznictwie Trybuna łu Sprawiedliwo ści Unii Europejskiej; w zwi ązku 
z tym uwa ża go za element niezb ędny, aby zapewni ć taki mechanizm kontroli nie tylko w celu 
ochrony praw danych osób lub podmiotów gospodarczych, ale tak że w celu ochrony praw pracow ­
ników OLAF-u zajmuj ących si ę prac ą dochodzeniow ą przed pozwami s ądowymi wnoszonymi przez 
te osoby lub podmioty gospodarcze; podkre śla tak że potrzeb ę wyra źnego mandatu dla OLAF-u 
w odniesieniu do innych instytucji Unii;PL 17.10.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 286/73
36. podziela opini ę Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ącą potrzeby sporz ądzania jednego szczegó łowego 
dokumentu, w którym wyra źnie omówi si ę wyniki dzia łań OLAF-u w poszczególnych sektorach, 
umo żliwiaj ąc tym samym mierzenie post ępów w uj ęciu rok do roku; podkre śla znaczenie dokonania 
rozró żnienia pomi ędzy sprawozdaniami sporz ądzanymi na potrzeby spo łecze ństwa a sprawozdaniami 
sporz ądzanymi do u żytku wewn ętrznego; jest zdania, że udost ępnienie szczegó łowych sprawozda ń 
opinii publicznej ma pierwszorz ędne znaczenie, gdy ż umo żliwi łoby to dokonywanie rzetelnego 
porównania wyników dzia łania OLAF-u w uj ęciu czasowym i sektorowym;  
37. wyra ża ubolewanie z powodu faktu, że ocena wyników dzia łań OLAF-u nie zawsze jest mo żliwa, 
poniewa ż informacje zamieszcza si ę w ró żnych dokumentach sporz ądzanych dla ró żnych celów i dla 
ró żnych odbiorców; wzywa Komisj ę do stworzenia ujednoliconego, przejrzystego i porównywalnego 
systemu upowszechniania informacji, który zapewni pe łną i obiektywn ą ocen ę dzia łań OLAF-u;  
38. podkre śla, że czas przeznaczony na ocenianie informacji nap ływaj ących zwi ększy ł si ę od 2004 r. 
dwukrotnie z poziomu 3,5 do 7,1 miesi ąca; jest zdania, że wst ępny etap oceny powinien zosta ć 
ograniczony do stwierdzenia lub odrzucenia zasadno ści zarzutów zawartych w informacji wst ępnej; 
jest zdania, że nale ży unika ć prowadzenia dzia łań dochodzeniowych podczas wst ępnego etapu oceny, 
gdy ż skutkuje to nie tylko niepewno ścią prawa, ale tak że zniekszta łca dane statystyczne dotycz ące 
ró żnych aspektów dochodze ń; sugeruje, aby wszczyna ć dochodzenie z wykorzystaniem dost ępnych 
mo żliwo ści w tym zakresie, w przypadku gdy informacje – zebrane podczas wst ępnej oceny i przy 
użyciu instrumentów prawnych dost ępnych na etapie wst ępnej oceny – nie pozwalaj ą OLAF-owi 
zdecydowa ć, czy nale ży otworzy ć spraw ę czy nie;  
39. zgadza si ę z Trybuna łem Obrachunkowym, że krótszy czas trwania dochodze ń i lepszej jako ści 
sprawozdania ko ńcowe mog łyby przyczyni ć si ę do skuteczniejszego systemu sankcji umo żliwiaj ącego 
wszczynanie post ępowa ń w zakresie odzyskiwania środków czy post ępowa ń dyscyplinarnych lub 
karnych;  
40. wyra ża ubolewanie z powodu faktu, że mimo podpisanej w 2008 r. umowy o wspó łpracy mi ędzy 
OLAF-em a Eurojustem, na mocy której OLAF ma obowi ązek powiadamia ć Eurojust o ka żdym 
przypadku domniemanego oszustwa w śród podmiotów gospodarczych w wi ęcej ni ż jednym pa ństwie 
cz łonkowskim, OLAF powiadomi ł Eurojust zaledwie o pi ęciu przypadkach w 2008 r. i o jednym 
przypadku w 2009 r., co wskazuje na brak skutecznej wspó łpracy mi ędzy OLAF-em i Eurojust, 
wzywa zatem do podj ęcia kroków w celu zintensyfikowania dzia łań w tym obszarze;  
41. wzywa OLAF do dalszego zacie śniania wspó łpracy z pa ństwami cz łonkowskimi w oparciu o rzeteln ą 
podstaw ę prawn ą; popiera w tym wzgl ędzie pomys ł dalszej konsolidacji ró żnych istniej ących podstaw 
prawnych w celu zacie śnienia wspó łpracy; zgadza si ę z zaleceniem Trybuna łu Obrachunkowego 
dotycz ącym zawierania umów z krajowymi s łużbami dochodzeniowymi w przypadku braku prze ­
pisów specjalnych w celu wyja śnienia szczegó łowych zasad wspó łpracy i wymiany informacji;  
Cz ęść VI Sprawozdanie specjalne nr 3/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Wydajno ść 
i skuteczno ść pomocy UE przekazywanej za po średnictwem Organizacji Narodów 
Zjednoczonych w krajach dotkni ętych konfliktami”  
42. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Trybuna łu Obrachunkowego i popiera jego uwagi i wnioski;  
43. docenia, że wspó łpraca z organami ONZ umo żliwia Komisji dotarcie do ró żnych regionów świata, 
czego Komisja nie by łaby w stanie dokona ć poprzez dzia łania podejmowane samodzielnie; jest 
świadomy wysokiego poziomu ryzyka nieod łącznie zwi ązanego z niesieniem pomocy w regionach 
dotkni ętych konfliktami; wyra ża jednak obawy dotycz ące stwierdzonych uchybie ń w zakresie wydaj ­
no ści projektów oraz opó źnie ń w ich uko ńczeniu; z zadowoleniem przyjmuje ostatnie decyzje komi ­
tetów wykonawczych UNICEF-u, Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, Biura Narodów 
Zjednoczonych ds. Obs ługi Projektów oraz Funduszu Ludno ściowego ONZ o udost ępnieniu Komisji 
sprawozda ń z wewn ętrznych kontroli;  
44. wzywa Komisj ę, aby podczas corocznej procedury bud żetowej zapewnia ła przejrzysto ść unijnych 
funduszy, którymi ma dysponowa ć ONZ, w celu lepszego planowania wydatków z organami ONZ 
i przyspieszenia wewn ętrznych procedur, co ma przyczyni ć si ę do osi ągania szybszych rezultatów;PL L 286/74 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 17.10.2012
45. jest zdania, że nale żyty monitoring jest nierozerwalnie zwi ązany z odpowiedni ą sprawozdawczo ścią; 
wyra ża g łębok ą obaw ę w zwi ązku z tym, że sprawozdawczo ść w dalszym ci ągu jest nieodpowiednia 
pomimo licznych apeli Parlamentu wystosowywanych w ramach kolejnych rezolucji w sprawie udzie ­
lania absolutorium bud żetowego o popraw ę tego stanu rzeczy oraz pomimo licznych zobowi ąza ń 
podj ętych przez Komisj ę i agencje ONZ w zakresie bezzw łocznego wdro żenia niezb ędnych środków; 
wzywa Komisj ę do przedstawienia Parlamentowi, najpó źniej do ko ńca marca 2012 r., planu dzia łania 
zawieraj ącego specjalnie w tym celu opracowane, wyra źnie okre ślone i wynikaj ące z umów etapy 
realizacji w celu istotnej poprawy systemu sprawozdawczo ści w odniesieniu do wszystkich projektów 
i programów finansowanych w ramach systemu wspólnego zarz ądzania i delegowanych agencjom 
ONZ;  
46. wzywa Komisj ę, aby podczas finansowania projektów, w których uczestnicz ą inni darczy ńcy w ramach 
wielostronnego funduszu powierniczego, Komisja dysponowa ła wiedz ą na temat tego, jaka dok ładnie 
cz ęść projektu jest finansowana; jest zdania, że dla sprawniejszego funkcjonowania mechanizmów 
kontroli środkami pieni ężnymi powinno si ę zarz ądza ć na osobnym koncie; uwa ża, że je śli specyfikacja 
projektu nie jest zadowalaj ąca, Komisja musi mie ć mo żliwo ść odrzucenia takiego projektu i ta sama 
zasada powinna mie ć zastosowanie w przypadku, gdy przedstawiciele Unii nie s ą w wystarczaj ącym 
stopniu zaanga żowani na etapie planowania programu;  
47. podziela opini ę Trybuna łu Obrachunkowego, że kontrole Komisji dotycz ące zgodno ści z prawem 
i prawid łowo ści powinny zosta ć uzupe łnione odpowiednimi kontrolami w zakresie skuteczno ści 
i wydajno ści projektów; w zwi ązku z tym wzywa Komisj ę do ustalenia wraz z ESDZ wyra źnych 
i mierzalnych celów oraz do okre ślenia odpowiednich środków kontrolnych; podkre śla w tym kontek ­ 
ście znaczenie uzyskania wystarczaj ącej pewno ści ze strony partnerów wdra żających projekty; przy ­
pomina, że Parlament zaapelowa ł o przedstawienie deklaracji wiarygodno ści partnerów wdra żających 
projekty i zdecydowanie nalega na realizacj ę tego wniosku; zwraca si ę do Komisji o nadanie formy 
urz ędowej tym deklaracjom i udost ępnienie ich Parlamentowi podczas procedury udzielania absolu ­
torium bud żetowego; podziela zalecenia S łużby Audytu Wewn ętrznego (IAS) Komisji dotycz ące prze ­
prowadzenia kontroli  ex ante  w odniesieniu do warunków umownych i p łatno ści w celu sprawdzenia 
kwalifikowalno ści proponowanych i poniesionych kosztów; nalega, aby dyskusje w tych sprawach 
by ły dokumentowane i umieszczane w aktach; podkre śla opini ę IAS zawieraj ącą stwierdzenie, że 
dodatkowe koszty administracyjne i inne koszty po średnie poniesione przez ONZ i op łacone przez 
Uni ę musz ą by ć nale życie udokumentowane i uzasadnione;  
48. popiera opini ę Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ącą ewaluacji realistycznych harmonogramów reali ­
zacji projektów na podstawie konkretnych okoliczno ści w celu unikania znacz ących przerostów 
czasowo-kosztowych, co zosta ło okre ślone w ramowej umowie finansowo-administracyjnej zawartej 
pomi ędzy Wspólnot ą Europejsk ą a Organizacj ą Narodów Zjednoczonych (FAFA); przypomina Komisji 
o jej ostatecznej odpowiedzialno ści za wykonanie bud żetu; zwraca si ę do Komisji o dostarczenie 
Parlamentowi aktualnych danych dotycz ących wykorzystywania poprawionych wytycznych UE-ONZ 
w zakresie sprawozdawczo ści; 
49. wzywa Komisj ę do stosowania mechanizmu porównania kosztów w celu stwierdzania i unikania 
zawy żonych kosztów oraz do odrzucania dodatkowych kosztów po średnich wynikaj ących z umów 
podwykonawstwa, które Trybuna ł Obrachunkowy stwierdzi ł w dwóch przypadkach; zwraca si ę do 
Komisji o przeprowadzanie wspólnie z ONZ post ępowa ń wyja śniaj ących w przypadku, gdy istniej ą 
wątpliwo ści co do wiarygodno ści projektu;  
50. wyra ża ubolewanie w zwi ązku z tym, że tylko nieznaczna cz ęść kontrolowanych projektów realizo ­
wana jest w ramach wielostronnych funduszy powierniczych; zach ęca Trybuna ł Obrachunkowy do 
opublikowania sprawozdania specjalnego, które skoncentruje si ę wy łącznie na zarz ądzaniu wielostron ­
nymi funduszami powierniczymi;  
51. zach ęca Trybuna ł Obrachunkowy do informowania Parlamentu w przypadku sta łych trudno ści z uzys ­
kaniem pe łnego dost ępu do dokumentów roboczych s łużb audytowych ONZ na podstawie ramowej 
umowy finansowo-administracyjnej; przypomina, że Parlament za żąda ł przyznania takiego dost ępu; 
zwraca si ę do Komisji, aby – w przypadku gdy jej w łasne s łużby w dalszym ci ągu dysponowa ć b ędą 
niewystarczaj ącym dost ępem do takich dokumentów – wstrzyma ła przysz łe p łatno ści dotycz ące 
odno śnych projektów, powo łując si ę na konkretne przepisy rozporz ądzania finansowego stosowane 
w przypadku braku uzasadnienia; zach ęca Komisj ę do przed łożenia parlamentarnej Komisji Kontroli 
Bud żetowej – podczas nast ępnej procedury udzielania absolutorium bud żetowego na podstawie 
rozwoju sytuacji – sprawozda ń dotycz ących zarówno dost ępu do sprawozda ń z kontroli, jak i jako ści 
sprawozdawczo ści; zwraca si ę do Komisji o wstrzymanie si ę od delegowania nowych projektów 
i programów agencjom ONZ, je śli powy ższe środki nie zostan ą wdro żone;PL 17.10.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 286/75
Cz ęść VII Sprawozdanie specjalne nr 4/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Kontrola 
systemu por ęcze ń dla M ŚP” 
52. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne jako pierwsz ą analiz ę instrumentu finansowego 
przeprowadzon ą przez Trybuna ł Obrachunkowy; podkre śla, że system por ęcze ń dla M ŚP (system 
SMEG) uwa ża si ę za najbardziej udany ze wszystkich unijnych programów dotycz ących instrumentów 
finansowych; oczekuje o świadczenia Komisji w kwestii ewentualnych zmian w obserwowanym 
w 2009 r. efekcie d źwigni 1:10 dla instrumentu finansowego oraz stwierdzonym przez Trybuna ł 
Obrachunkowy pod koniec 2009 r. wska źniku awaryjno ści o warto ści ok. 0,045 %;  
53. jest zdania, że program SMEG jest racjonalnym programem, pomimo uzasadnionej krytyki Trybuna łu 
Obrachunkowego w kwestii niewykazanej warto ści dodanej dla UE oraz czysto lokalnego znaczenia 
wsparcia zak ładów rzemie ślniczych i sklepów handlu detalicznego; zach ęca, by w obliczu znaczenia 
M ŚP dla struktury gospodarczej pa ństw cz łonkowskich i ca łej Unii przedstawi ć 13 pa ństw obj ętych 
programem i osi ągni ęte przez nie rezultaty, bowiem wyci ągni ęte w ten sposób wnioski mog ą przy ­
czyni ć si ę do lepszego ukierunkowania programu SMEG;  
54. oczekuje, że Komisja rzetelnie omówi i rozwi ąże kwesti ę europejskiej warto ści dodanej i zb ędnych 
obci ążeń, bowiem celem europejskich dzia łań nie mo że by ć tworzenie struktur dla dzia łań wy łącznie 
na szczeblu krajowym lub zast ępowanie takich dzia łań; jest zdania, że Trybuna ł Obrachunkowy 
bardzo ostro skrytykowa ł program SMEG, podobnie ocenia jego uwagi dotycz ące zbyt szeroko 
stosowanego finansowania, które powinno ogranicza ć si ę jedynie do M ŚP o ograniczonym dost ępie 
do kapita łu obcego;  
55. jest zdania, że nale ży koniecznie przeprowadzi ć otwart ą debat ę na temat środków finansowych 
dost ępnych w ramach programu SMEG; wskazuje na zmniejszenie w 2010 r. pozycji bud żetowej 
z 57 300 000 EUR kosztem programu ramowego na rzecz konkurencyjno ści i innowacji; zwraca si ę 
o udzielenie informacji, ilu pracowników w Komisji i w Europejskim Funduszu Inwestycyjnym (EFI) 
zajmuje si ę zarz ądzaniem tym programem, ile wynosz ą koszty administracyjne oraz ile wniosków 
zosta ło rzeczywi ście odrzuconych;  
56. przyjmuje do wiadomo ści ogóln ą wypowied ź Trybuna łu Obrachunkowego w sprawie ulepszonego, 
zorientowanego na wyniki systemu op łat za us ługi finansowe świadczone prze EFI; zauwa ża jednak, 
że brakuje mu informacji ze strony Komisji i oczekuje doprecyzowania tego punktu;  
57. podziela zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące: 
— oparcia przysz łych programów wsparcia M ŚP na wyra źnej logice interwencji,  
— ulepszenia wska źników wykonania, tak aby umo żliwi ć Komisji sprawniejsze monitorowanie reali ­
zacji celów instrumentu,  
— bardziej precyzyjnego okre ślenia zamierze ń lepiej odzwierciedlaj ących cele instrumentu finanso ­
wego, przegl ądu zasad monitorowania, tak aby mierzone by ły post ępy w kierunku osi ągni ęcia tych 
zamierze ń, oraz odpowiednich środków maj ących na celu minimalizacj ę zb ędnych obci ążeń; 
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja przyj ęła wspomniane wy żej zalecenia i wzywa Komisj ę do 
przed łożenia Parlamentowi sprawozdania dotycz ącego kroków, jakie planuje podj ąć lub ju ż podj ęła; 
58. popiera zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego i zwraca si ę do Komisji o zadbanie o to, by:  
— w przypadku kolejnych instrumentów podstawa prawna i umowy o zarz ądzaniu zosta ły zako ń­
czone na d ługo przed faktycznym rozpocz ęciem okresu programowania,PL L 286/76 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 17.10.2012
— w przypadku kolejnych programów wprowadzono system punktacji stosowany przy ocenie wnio ­
sków potencjalnych po średników oraz okre ślono minimalne wymogi;  
stwierdza, że wed ług Komisji nale ży jeszcze rozwa żyć przedmiotowe zalecenia oraz wzywa Komisj ę 
do przed łożenia Parlamentowi sprawozdania dotycz ącego wyci ągni ętych wniosków i poinformowania, 
czy zamierza ona podj ąć dzia łania w celu uwzgl ędnienia tych zalece ń; 
Cz ęść VIII Sprawozdanie specjalne nr 5/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „System p łat ­
no ści jednolitych (SPJ): problemy, które nale ży rozwi ąza ć, aby uzyska ć popraw ę 
w zakresie nale żytego zarz ądzania finansami”  
59. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Trybuna łu Obrachunkowego i z du żym zainteresowaniem 
zapozna ł si ę ze sformu łowanymi przez niego wnioskami i zaleceniami; gratuluje Trybuna łowi Obra ­
chunkowemu sporz ądzenia sprawozdania na istotny temat w odpowiednim czasie;  
60. jest zdania, że SPJ w niedostatecznym stopniu przyczynia si ę do osi ągni ęcia okre ślonych w traktacie 
celów wspólnej polityki rolnej (WPR); wzywa zatem Komisj ę do zaproponowania niezb ędnych zmian 
w prawodawstwie, aby SPJ faktycznie wnosi ł optymalny wk ład w osi ągni ęcie celów WPR; jest zdania, 
że w SPJ nale ży wprowadzi ć ulepszenia polegaj ące na lepszym ukierunkowaniu pomocy do faktycz ­
nych rolników; wzywa Rad ę do wspierania Parlamentu i Komisji w ich wysi łkach na rzecz poprawy 
efektywno ści i skuteczno ści jednolitego najwi ększego europejskiego systemu wsparcia, co pomo że 
w lepszym ukierunkowaniu pieni ędzy unijnych podatników;  
61. jest zdania, że istnieje zbyt wysoki poziom elastyczno ści (np. w przypadku zasad w zakresie dobrej 
kultury rolnej zgodnej z ochron ą środowiska, GAEC) i zbyt du że mo żliwo ści interpretacji podstawo ­
wych zasad SPJ; wzywa Komisj ę do udzielania bardziej precyzyjnych wytycznych dotycz ących wdra ­ 
żania aktów prawnych Unii do ustawodawstwa pa ństw cz łonkowskich, aby zapobiec naginaniu tych 
przepisów przez pa ństwa cz łonkowskie; uwa ża w tym kontek ście, że Komisja powinna uzyska ć 
odpowiednie delegowane uprawnienia do jak najszybszego usuni ęcia luk i zaradzenia niedoci ągni ę­
ciom;  
62. jest zdania, że model historyczny spe łni ł swój cel, a zatem nale ży z niego zrezygnowa ć w nast ępnych 
wieloletnich ramach finansowych; popiera zalecenie nr 6 Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące nali ­
czania pomocy z SPJ w sposób uwzgl ędniaj ący warunki gospodarowania wyst ępuj ące w ró żnych 
regionach Unii; uwa ża ponadto, że nale ży ograniczy ć obecn ą liczb ę 20 modeli, najlepiej, aby utworzy ć 
pojedynczy jednolity model unijny maj ący zastosowanie we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich;  
63. przypomina, że wej ście nowych rolników do sektora rolnictwa ma istotne znaczenie dla wprowa ­
dzenia innowacji w sektorze; jest w zwi ązku z tym zaniepokojony ustaleniami Trybuna łu Obrachun ­
kowego dotycz ącymi tego, że niektóre pa ństwa cz łonkowskie stosuj ące SPJ (5 z 17) nie korzystaj ą 
z dost ępnych rozwi ąza ń umo żliwiaj ących wykorzystanie rezerwy krajowej do u łatwienia nowym 
rolnikom dost ępu do dzia łalno ści, aby pobudzi ć wymian ę pokole ń na obszarach wiejskich;  
64. jest zdania, że obecny system SPJ funkcjonuje w sposób, który nie sprzyja wystarczaj ącym innowa ­
cjom w sektorze rolnictwa, a ponadto uniemo żliwia nowym rolnikom wej ście do sektora;  
65. jest szczególnie zaniepokojony brakiem bezpo średniego zwi ązku mi ędzy pomoc ą z SPJ a kosztami 
ponoszonymi przez rolników w zwi ązku z przestrzeganiem zasad dobrej kultury rolnej zgodnej 
z ochron ą środowiska; uwa ża, że powoduje to zaburzenie równowagi mi ędzy wielko ścią pomocy 
a popraw ą stanu środowiska naturalnego, dobrostanu zwierz ąt i bezpiecze ństwa żywno ści, chocia ż 
przyznaje, że zasada oddzielenia pomocy od wielko ści produkcji ogranicza mo żliwo ści utworzenia 
takiego zwi ązku;  
66. uwa ża, że we wniosku dotycz ącym WPR po 2013 r. Komisja powinna dopilnowa ć, aby podzia ł 
pomocy pomi ędzy rolników by ł bardziej wywa żony;PL 17.10.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 286/77
Cz ęść IX Sprawozdanie specjalne nr 6/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Czy projekty 
w sektorze turystycznym wspó łfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu 
Rozwoju Regionalnego by ły skuteczne?”  
67. z zadowoleniem przyjmuje ustalenia Trybuna łu Obrachunkowego, w szczególno ści fakt, że wszystkie 
projekty osi ągn ęły pozytywne rezultaty w ró żnej formie, a wi ększo ść z nich uzyska ła pomy ślne 
rezultaty w kilku pozycjach; odnotowuje równie ż, że uznano, i ż projekty te by ły korzystne dla 
lokalnej gospodarki lub pomog ły ochroni ć elementy dziedzictwa kulturalnego, historycznego, arty ­
stycznego lub przyrodniczego w danym regionie;  
68. zgadza si ę z uwag ą Trybuna łu Obrachunkowego, że tworzenie lub utrzymanie miejsc pracy odgrywa 
kluczow ą rol ę w d ążeniu do zrównowa żonego i trwa łego rozwoju gospodarki i zatrudnienia;  
69. z zaniepokojeniem odnotowuje, że cele sformu łowano tylko dla 58 % projektów w badanej próbie, 
za ś dla pozosta łych 42 % projektów nie ustalono celów w zakresie wyników oraz że nie monitoro ­
wano rezultatów wi ększo ści projektów w badanej próbie;  
70. wyra ża ubolewanie nad tym, że trudno by ło okre ślić faktyczne wyniki projektów lub zakres europej ­
skiej warto ści dodanej ze wzgl ędu na brak systematycznego ustalania celów projektów, wyznaczania 
warto ści docelowych i wska źników, a nast ępnie monitoringu i oceny rezultatów;  
71. popiera zalecenie Trybuna łu Obrachunkowego dla instytucji zarz ądzaj ących, zgodnie z którym 
powinny one zadba ć o to, by ustalane by ły odpowiednie cele, warto ści docelowe oraz wska źniki 
(np. liczba utworzonych miejsc pracy, dodatkowo stworzona pojemno ść turystyczna i wzrost dzia ­ 
łalno ści turystycznej) na etapie sk ładania wniosku o dotacj ę oraz podejmowania decyzji o przyznaniu 
dotacji, tak aby umo żliwi ć selekcj ę projektów, które mog ą by ć najbardziej wydajne, oraz ocen ę ich 
rezultatów; wzywa Komisj ę i pa ństwa cz łonkowskie do wspierania tej praktyki;  
72. popiera zalecenie Trybuna łu Obrachunkowego, w którym zach ęca on Komisj ę, aby dokona ła oceny 
pomocy w sektorze turystycznym, tak aby rozwa żyć zakres, w jakim tworzy ona racjonalne pod 
wzgl ędem kosztów środki wsparcia pa ństw cz łonkowskich w celu pobudzenia wzrostu gospodar ­
czego, lub rozwa żyć, czy wsparcie to mo żna w tym celu lepiej ukierunkowa ć; 
73. z zadowoleniem przyjmuje wysi łki Komisji maj ące na celu uproszczenie procesu przyznawania dotacji 
z EFRR, aby zminimalizowa ć obci ążenia administracyjne dla promotorów; wzywa Komisj ę do przed ­
stawienia informacji na temat post ępów w tym obszarze;  
Cz ęść X Sprawozdanie specjalne nr 7/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Czy system 
wsparcia rolno- środowiskowego jest dobrze opracowany i czy zarz ądza si ę nim 
odpowiednio?”  
74. uznaje znaczenie dzia łań rolno- środowiskowych jako zasadniczego elementu unijnej polityki maj ącej 
na celu łagodzenie niekorzystnych skutków rolnictwa dla środowiska; uznaje p łatno ści rolno- środowi ­
skowe za sposób na „zach ęcanie rolników i innych osób gospodaruj ących gruntami do s łużenia 
spo łecze ństwu jako ca łości poprzez wprowadzanie lub dalsze stosowanie metod produkcji rolnej 
zgodnych z ochron ą i popraw ą stanu środowiska naturalnego, krajobrazu i jego w łaściwo ści, zasobów 
naturalnych, gleby i ró żnorodno ści genetycznej” (  1 ); 
75. podkre śla przy tym, że środki publiczne nale ży wydatkowa ć w sposób zapewniaj ący maksymaln ą 
gospodarno ść i wymierne rezultaty; podkre śla piln ą konieczno ść realizacji dzia łań w mo żliwie najbar ­
dziej efektywny sposób w odniesieniu do zobowi ąza ń Unii (zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych 
do 2020 r., strategia UE na rzecz ró żnorodno ści biologicznej do 2020 r. itp.);  
76. wyra ża zaniepokojenie w zwi ązku z ustaleniami Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z którymi 
polityka rolno- środowiskowa nie jest opracowana ani monitorowana tak, aby przynosi ć wymierne 
korzy ści środowiskowe; cele p łatno ści rolno- środowiskowych nie s ą wystarczaj ąco zdefiniowane, abyPL L 286/78 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 17.10.2012  
( 1 ) Rozporz ądzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 wrze śnia 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów 
wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 277 
z 21.10.2005, s. 1), motyw 35 preambu ły.
oceni ć, czy zosta ły one osi ągni ęte; wymienione presje środowiskowe nie stanowi ą jasnego uzasad ­
nienia dla p łatno ści rolno- środowiskowych, a osi ągni ęcia polityki rolno- środowiskowej nie s ą łatwe do 
monitorowania; wzywa pa ństwa cz łonkowskie do opracowania jasno ukierunkowanych programów 
rozwoju obszarów wiejskich oraz wzywa Komisj ę do bardziej rygorystycznej oceny tych programów 
przed ich zatwierdzeniem; podkre śla znaczenie sprawnie zarz ądzanej unijnej sieci oceny rozwoju 
obszarów wiejskich;  
77. z zadowoleniem odnosi si ę do ustale ń Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z którymi rolnicy 
z zasady otrzymuj ą wsparcie poprzez stosowne wytyczne, ale zauwa ża konieczno ść lepszego 
rozpowszechniania najlepszych praktyk i informacji zwrotnych na temat osi ągni ętych rezultatów; 
wzywa Komisj ę i pa ństwa cz łonkowskie do lepszego wykorzystania w tym celu istniej ących struktur, 
np. europejskiej sieci na rzecz rozwoju obszarów wiejskich;  
78. z zadowoleniem odnosi si ę do ustale ń Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z którymi rolnicy 
z zasady otrzymuj ą wsparcie poprzez stosowne wytyczne, oraz przyjmuje do wiadomo ści liczne 
przyk łady najlepszych praktyk wskazane przez Trybuna ł Obrachunkowy; wyra ża zaniepokojenie 
w zwi ązku z tym, że wi ększo ść pa ństw cz łonkowskich nie ocenia minimalnego poziomu uczestnictwa 
koniecznego do zagwarantowania, że poddzia łania przynosz ą oczekiwane skutki środowiskowe, 
a kwoty pomocy s ą adekwatne, aby osi ągn ąć ten minimalny poziom; jest zdania, że w celu wdro żenia 
podej ścia zbiorowego mo żna by równie ż zastosowa ć podej ście LEADER w zakresie rozwoju obszarów 
wiejskich;  
79. wyra ża zaniepokojenie w zwi ązku z uchybieniami w ustalaniu kwot pomocy stwierdzonymi przez 
Trybuna ł Obrachunkowy; wzywa Komisj ę do dopilnowania, przed zatwierdzeniem programów, aby 
nale życie uwzgl ędniono wszystkie elementy wskazane przez Trybuna ł Obrachunkowy jako niezb ędne 
do w łaściwego ustalenia kwot pomocy;  
80. wyra ża zaniepokojenie w zwi ązku z tym, że wi ększo ść wydatków dokonano na poddzia łania „hory ­
zontalne”, które by ły realizowane na ca łym obszarze obj ętym programem, co nie zawsze znajdowa ło 
uzasadnienie w programach rozwoju obszarów wiejskich; za niedopuszczalne uwa ża to, że pa ństwa 
cz łonkowskie tylko w ograniczonym stopniu stosuj ą ukierunkowanie i procedury selekcji; uwa ża, że 
brak ukierunkowania powinien w ka żdym wypadku znajdowa ć uzasadnienie w programach;  
81. wyra ża g łębokie zaniepokojenie w zwi ązku z tym, że w zarz ądzaniu polityk ą rolno- środowiskow ą nie 
uwzgl ędnia si ę dostatecznie szczególnych potrzeb środowiskowych, co uniemo żliwia osi ągni ęcie opty ­
malnej gospodarno ści; za niedopuszczalne uwa ża, że zgodnie z ustaleniami Trybuna łu Obrachunko ­
wego w 39 % umów obj ętych kontrol ą nie by ło szczególnych presji środowiskowych na obszarze, na 
którym realizowana by ła umowa, b ądź te ż problemy takie nie mog ły zosta ć zidentyfikowane przez 
pa ństwa cz łonkowskie; wzywa pa ństwa cz łonkowskie do zwrócenia uwagi na podej ście zbiorowe tam, 
gdzie zapewni łoby ono po żądany efekt środowiskowy;  
82. w kontek ście nast ępnego okresu programowania podkre śla, że programy rolno- środowiskowe nale ży 
ukierunkowa ć na bardziej konkretne priorytety, je żeli p łatno ści rolno- środowiskowe maj ą przynie ść 
po żądane efekty pod wzgl ędem ró żnorodno ści biologicznej, ochrony i rozwoju systemów rolnictwa 
i le śnictwa oraz tradycyjnych krajobrazów wiejskich o wysokich warto ściach przyrodniczych, zasobów 
wodnych i zmiany klimatu;  
83. z zadowoleniem odnosi si ę do podej ścia przyj ętego we wniosku Komisji dotycz ącym rozporz ądzenia 
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski 
Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (COM(2011) 627/2), wskutek 
czego wi ększy nacisk po łożony zostanie na ci ągłe monitorowanie i wska źniki efektywno ści 
programów w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich;  
Cz ęść XI Sprawozdanie specjalne nr 8/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Odzyskiwanie 
nienale żnych p łatno ści dokonanych w ramach wspólnej polityki rolnej”  
84. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego i zwraca uwag ę na 
ustalenia Trybuna łu; podkre śla d ługotrwa łą krytyk ę Parlamentu, że system odzyskiwania środków 
dzia ła tylko cz ęściowo; podkre śla, że „pozytywniejsze” kwoty odzysku wskazane przez Komisj ę 
mimo wszystko oznaczaj ą, że 60 % środków wyp łaconych niezgodnie z prawem ca ły czas bezprawnie 
pozostaje w posiadaniu odbiorców; odnotowuje, że zgodnie z danymi liczbowymi przedstawionymi 
przez Trybuna ł Obrachunkowy proporcja ta si ęga poziomu a ż 90 %;PL 17.10.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 286/79
85. podziela zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące tego, że Komisja powinna:  
— zobowi ąza ć pa ństwa cz łonkowskie do sk ładania sprawozda ń na temat nieprawid łowo ści oraz 
innych odzyskanych środków w momencie sporz ądzenia zawiadomienia o wszcz ęciu procedury 
odzyskiwania środków,  
— wprowadzi ć jednolity okres, jaki up łyn ąć mo że od momentu stwierdzenia ewentualnej nieprawid ­ 
łowo ści do chwili powiadomienia d łużnika o nakazie odzyskania środków. Przyczyni si ę to 
poprawy harmonizacji mi ędzy pa ństwami cz łonkowskimi oraz zapewni bardziej terminowe prze ­
kazywanie informacji do OLAF-u;  
— wydawa ć jasne i jednoznaczne zasady stosowania, ksi ęgowania i naliczania odsetek od nieuregu ­
lowanego d ługu,  
— wyja śni ć okoliczno ści, w jakich d ług mo że zosta ć uznany za niemo żliwy do odzyskania, w szcze ­
gólno ści w odniesieniu do spraw upad łościowych, oraz  
— sporz ądza ć co roku dok ładne szacunki nienale żnych p łatno ści dla beneficjentów ko ńcowych 
w celu okre ślenia, jakie kwoty nale żało odzyska ć od beneficjentów ko ńcowych, oraz ksi ęgowa ć 
odzyskane środki dok ładnie w tym roku, w którym wyst ąpi ły straty;  
86. odnotowuje, że system odzyskiwania środków, ogólnie rzecz bior ąc, obejmuje jedynie niewielk ą cz ęść 
płatno ści oraz że z szacowanych 500 000 000 000 EUR p łatno ści w dziedzinie WPR zrealizowanych 
w ci ągu ostatnich 10 lat odzyskano 5 000 000 000 (1 %) (sprawozdanie specjalne nr 7/2010); odno ­
towuje ponadto, że utrzymywanie funkcjonuj ącego systemu kontroli jest bardziej kosztowne ni ż 
wyp łacanie korekt finansowych Komisji;  
87. zwraca uwag ę na zamiar Komisji dalszego rozwa żenia tych zalece ń oraz zwraca si ę do Komisji 
o poinformowanie Parlamentu o dzia łaniach, jakie zamierza podj ąć w celu uwzgl ędnienia tych zale ­
ce ń; 
88. wyra ża ubolewanie w zwi ązku z tym, że odsetek odpisanych nale żno ści sfinansowanych z bud żetu 
Unii wyniós ł w latach 2006–2009 87,8 % (428 900 000 EUR); zwraca si ę do Komisji o stosowanie 
mechanizmu sankcji w sytuacjach, w których pa ństwa cz łonkowskie niew łaściwie odpisuj ą nale żno ści 
jako nie ściągalne; podkre śla, że b ędzie to wymaga ć zdefiniowania jasnych i praktycznych wytycznych 
w sposób uniemo żliwiaj ący ró żne interpretacje;  
89. popiera zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego i zwraca si ę do Komisji o zadbanie o to, by:  
— usprawni ła sposób zarz ądzania d ługami w pa ństwach cz łonkowskich oraz poprawi ła sprawozdaw ­
czo ść w tym zakresie, jak równie ż zapewni ła spójne traktowanie d ługów we wszystkich pa ństwach 
cz łonkowskich,  
— przekazywa ła na czas wytyczne, tak aby wyeliminowa ć niespójno ści w kluczowych poj ęciach 
z zakresu sprawozdawczo ści i rachunkowo ści, 
— zweryfikowa ła zasad ę 50/50, w szczególno ści w odniesieniu do kwot, które ewentualnie „wymy ­
kaj ą si ę” rozliczeniu, oraz zapewni ła skuteczne stosowanie tej zasady,  
— praca jednostek certyfikuj ących w czasie sprawdzania pozycji nale żno ści w pa ństwach cz łonkow ­
skich obejmowa ła podkre ślone rodzaje ryzyka,  
— zastanowi ła si ę, jak odzyska ć wi ększ ą cz ęść nienale żnych p łatno ści od beneficjentów,  
— zako ńczy ła jak najszybciej monitoring spraw prowadzonych przez grup ę zadaniow ą ds. odzyski ­
wania środków oraz by tego rodzaju sprawy traktowa ła w sposób jednolity we wszystkich 
pa ństwach cz łonkowskich;PL L 286/80 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 17.10.2012
90. zwraca uwag ę na wyja śnienia Komisji dotycz ące zalece ń, o których mowa, oraz zach ęca Komisj ę do 
zastanowienia si ę nad przedstawionymi propozycjami; zwraca si ę do Komisji o poinformowanie 
Parlamentu o swoich wnioskach, a tak że o wszelkich dzia łaniach, jakie zamierza podj ąć w zwi ązku 
z tymi zaleceniami;  
91. z zadowoleniem przyjmuje inicjatyw ę OLAF-u dotycz ącą zbadania mo żliwo ści zmiany rozporz ądzenia 
Komisji (WE) nr 1848/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. dotycz ącego nieprawid łowo ści i odzyskiwania 
kwot nies łusznie wyp łaconych w zwi ązku z finansowaniem wspólnej polityki rolnej oraz organizacji 
systemu informacyjnego w tej dziedzinie (  1 ) w celu poprawy przep ływu i wykorzystywania istniej ą­
cych informacji; zach ęca OLAF do podzielenia si ę swoimi wnioskami z Parlamentem;  
92. apeluje o równe traktowanie nieuregulowanego d ługu (odzyskiwania środków) we wszystkich 
pa ństwach cz łonkowskich oraz nalega, aby podj ęto kroki celem faktycznego odzyskania pieni ędzy 
nale żnych Unii z tytu łu naruszenia prawa UE, mimo że niektóre pa ństwa cz łonkowskie cierpi ą 
z powodu kryzysu finansowego;  
93. zauwa ża, że kwoty na łożone na pa ństwa cz łonkowskie zgodnie z zasad ą 50/50 (w latach 
2006–2009) wynosz ą 424 000 000 EUR oraz że 58 % tych kwot dotyczy W łoch; zwraca si ę o opra ­
cowanie planu dzia łania na rzecz W łoch w celu unormowania tej sytuacji;  
94. przypomina, że w rocznych sprawozdaniach finansowych przedstawionych Parlamentowi nadal 
brakuje przejrzysto ści w odniesieniu do publikacji kwot potr ąconych z bud żetów pa ństw cz łonkow ­
skich (tzn. pieni ędzy podatników) oraz kwot faktycznie odzyskanych od beneficjentów; zwraca si ę do 
Komisji o przekazanie tych informacji Parlamentowi;  
95. zach ęca Trybuna ł Obrachunkowy do opublikowania sprawozdania na ten sam temat, lecz w odnie ­
sieniu do funduszy strukturalnych;  
Cz ęść XII Sprawozdanie specjalne nr 9/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Czy wspó ł­
finansowane ze środków EFRR projekty w dziedzinie e-administracji przynosz ą 
zak ładane efekty?”  
96. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Trybuna łu Obrachunkowego i jego ocen ę, zgodnie z któr ą 
wspó łfinansowane ze środków EFRR projekty w dziedzinie e-administracji przyczyni ły si ę do rozwoju 
elektronicznych us ług publicznych;  
97. podziela zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego, zw łaszcza te, w których mowa jest o tym, że: 
— Pa ństwa cz łonkowskie powinny opracowa ć strategie na rzecz e-administracji, które opiera łyby si ę 
na stwierdzonych potrzebach, mia ły jasno wyznaczone cele i przydziela ły obowi ązki organom 
odpowiedzialnym za osi ągni ęcie tych celów,  
— instytucje zarz ądzaj ące powinny wybra ć projekty w dziedzinie e-administracji do dofinansowania 
ze środków EFRR na podstawie oceny prawdopodobnych kosztów oraz korzy ści jako ściowych 
i ilo ściowych projektów,  
— instytucje zarz ądzaj ące w pa ństwach cz łonkowskich powinny dopilnowa ć, aby projekty w dzie ­
dzinie e-administracji wybrane do dofinansowania ze środków EFRR by ły nastawione nie tylko na 
produkty, ale równie ż na zmiany proceduralne lub organizacyjne niezb ędne do wykorzystania 
opracowanych systemów,  
— nale ży zach ęca ć instytucje zarz ądzaj ące do stosowania najlepszych praktyk, co do których porady 
dost ępne s ą za po średnictwem np. spo łeczno ści ePractice i zaleca ć stosowanie odpowiedniej 
metodologii zarz ądzania projektami w dziedzinie e-administracji wspó łfinansowanymi ze środków 
EFRR,  
— nale ży zach ęca ć Komisj ę do podj ęcia dalszych wysi łków w celu dopilnowania, aby zasady i zale ­
cenia UE umo żliwiaj ące transeuropejsk ą interoperacyjno ść, zw łaszcza zasady EIF, by ły stosowane 
w projektach wspó łfinansowanych ze środków EFRR,PL 17.10.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 286/81  
( 1 ) Dz.U. L 355 z 15.12.2006, s. 56.
— instytucje zarz ądzaj ące powinny upewni ć si ę przy wyborze projektów w dziedzinie e-administracji, 
że wszystkie istotne koszty, w tym koszty obs ługi serwisowej, zosta ły w dostatecznym stopniu 
przewidziane w analizie kosztów i korzy ści le żącej u podstaw decyzji o dofinansowaniu,  
— nale ży zach ęca ć Komisj ę do kontynuowania wysi łków na rzecz dopilnowania, aby instytucje 
zarz ądzaj ące monitorowa ły i ocenia ły rezultaty i oddzia ływanie projektów w celu wykazania 
efektywnego wykorzystania środków unijnych i zapewnienia informacji zwrotnej s łużącej udosko ­
naleniu koncepcji przysz łych programów;  
Cz ęść XIII Sprawozdanie specjalne nr 10/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Czy 
programy »Mleko dla szkó ł« oraz »Owoce w szkole« s ą skuteczne?”  
98. przypomina o wynikach oceny zewn ętrznej programu „Mleko dla szkó ł” przeprowadzonej w 1999 r. 
oraz uwadze Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z któr ą od tego czasu do programu nie wprowa ­
dzono żadnych rzeczywistych zmian;  
99. podkre śla, że zwyk ła kontynuacja obecnego programu „Mleko dla szkó ł” by łaby marnowaniem 
pieni ędzy podatników, w zwi ązku z czym program nale ży zako ńczy ć, o ile nie zostanie on 
niezw łocznie i dog łębnie zreformowany;  
100. podkre śla, że z programu „Mleko dla szkó ł” korzysta obecnie zaledwie 10 % szkó ł uprawnionych do 
udzia łu w nim; uwa ża zatem, że pa ństwa cz łonkowskie pokaza ły, że popieraj ą program niezale żnie od 
niskiej stawki dotacji i potencjalnego efektu „deadweight” programu; zach ęca pa ństwa cz łonkowskie 
do ustanowienia z my ślą o szko łach krajowych programów żywieniowych, które zast ąpi łyby 
programy „Mleko dla szkó ł” oraz „Owoce w szkole”, zapewniaj ąc lepiej ukierunkowane dzia łania;  
101. jest przekonany, że o ile programy „Mleko dla szkó ł” i „Owoce w szkole” b ędą kontynuowane, 
powinny one – ze wzgl ędu na identyczne cele – opiera ć si ę na podobnych zasadach w celu u łatwienia 
koordynacji i stworzenia synergii;  
102. wzywa Komisj ę i pa ństwa cz łonkowskie do skierowania dzia łań – opieraj ąc si ę na podstawach 
naukowych – do dzieci i uczniów, którzy najbardziej by skorzystali na tych programach (ze wzgl ędu 
na potrzeby żywieniowe, grup ę wiekow ą, stan zdrowia, grup ę spo łeczn ą itp.); podkre śla, że ukierun ­
kowanie dzia łań u łatwi równie ż ocen ę oddzia ływania programów;  
103. jest zdania, że dystrybucja produktów powinna by ć bezp łatna i że nale ży unika ć dystrybucji w sto łów ­
kach;  
104. nalega, aby dystrybucja produktów obj ętych tymi programami by ła zakotwiczona w krajowej i/lub 
regionalnej strategii oraz podkre śla, że taka strategia musi tak że obejmowa ć środki towarzysz ące 
(tj. środki edukacyjno-informacyjne dla rodziców i nauczycieli);  
105. wzywa Komisj ę i pa ństwa cz łonkowskie do wprowadzenia systemu wspó łfinansowania programu 
dystrybucji mleka w szko łach zbli żonego do systemu stosowanego w przypadku programu dystrybucji 
owoców; uwa ża, że Komisja i pa ństwa cz łonkowskie mog łyby rozwa żyć rozszerzenie wspó łfinanso ­
wania na środki towarzysz ące; uwa ża ponadto, że niewykorzystane środki finansowe mog łyby zosta ć 
rozdzielone w śród pa ństw cz łonkowskich;  
106. wzywa Komisj ę i pa ństwa cz łonkowskie do wprowadzenia skutecznych systemów monitorowania 
i kontroli;PL L 286/82 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 17.10.2012
Cz ęść XIV Sprawozdanie specjalne nr 11/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Czy 
koncepcja systemu oznacze ń geograficznych i zarz ądzanie nim umo żliwiaj ą 
jego skuteczno ść?” 
107. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego i przyjmuje do 
wiadomo ści ustalenia, w których mowa jest o tym, że: 
— przepisy prawne dotycz ące systemu oznacze ń geograficznych nie ustanawiaj ą minimalnych 
wymogów w zakresie kontroli dotycz ących specyfikacji produktu i nie uwzgl ędniaj ą kwestii takich 
jak minimalny zasi ęg kontroli, ich cz ęstotliwo ść, metodyka ich doboru oraz strony zaanga żowane 
w ró żne etapy produkcji i dystrybucji, które powinny podlega ć kontroli;  
— w rozporz ądzeniu (WE) nr 882/2004 nie uwzgl ędniono kwestii dotycz ących obowi ązkowego 
charakteru i rodzaju kontroli, które maj ą by ć prowadzone przez pa ństwa cz łonkowskie, aby 
zapobiega ć niedozwolonym praktykom i wykrywa ć je, w zwi ązku z systemem oznacze ń geogra ­
ficznych;  
108. jest zaniepokojony, że wed ług kontroli przeprowadzonej przez Trybuna ł Obrachunkowy skutkuje to 
wieloma istotnymi ró żnicami w systemach kontroli pa ństw cz łonkowskich i jest zdania, że w przy ­
sz łości ró żnice te nale ży zmniejszy ć; przyjmuje do wiadomo ści propozycj ę Komisji (COM(2010) 733) 
w ramach tzw. „pakietu przepisów s łużących zapewnieniu jako ści”; apeluje o odpowiedni ą struktur ę 
i odpowiedni system kontroli, które zapewnia łyby ka żdorazowo wysok ą jako ść chronionej nazwy 
pochodzenia i chronionego oznaczenia geograficznego oraz skutecznie zapobiega łyby niedozwolonym 
praktykom i umo żliwia ły ich wykrywanie we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich; jest jednak 
zdania, że nie mo że to powodowa ć tworzenia dodatkowych szczebli kontroli, okre ślania maksymal ­
nych wymogów w zakresie kontroli i zwi ększenia biurokracji;  
109. popiera zalecenie Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące uwzgl ędnienia przez Komisj ę przeprowa ­
dzanych przez pa ństwa cz łonkowskie audytów kontroli dotycz ących systemu oznacze ń geograficz ­
nych w planie regularnych audytów w pa ństwach cz łonkowskich i zwraca si ę do Komisji o podj ęcie 
odpowiednich dzia łań w tym zakresie;  
110. przypomina, że Trybuna ł Obrachunkowy ustali ł, i ż procedura badania wniosków na szczeblu 
krajowym i szczeblu Komisji jest d ługotrwa łe, oraz zwraca si ę do Komisji o uproszczenie i skrócenie 
długotrwa łych administracyjnych procedur rejestracyjnych, aby zwi ększy ć atrakcyjno ść systemu ozna ­
cze ń geograficznych dla potencjalnych wnioskodawców, których obecnie zniech ęcaj ą zbyt czaso ­
ch łonne procedury sk ładania wniosków;  
111. jest zaniepokojony, że podczas kontroli Trybuna ł Obrachunkowy ustali ł, i ż wiedza konsumentów 
i producentów na temat systemu oznacze ń geograficznych jest znikoma; jest równie ż zaniepokojony, 
że stosowane obecnie opcje uznano za niemaj ące szansy wp łyn ąć na jej zwi ększenie i nieodpowiednie 
do zach ęcenia producentów do uczestnictwa w systemie; w zwi ązku z tym zwraca si ę do Komisji 
o dok ładne zbadanie sytuacji, opracowanie jasnej strategii i okre ślenie skutecznych dzia łań i środków 
maj ących zaradzi ć obecnemu brakowi wiedzy na temat systemu oznacze ń geograficznych, jego 
produktów i symboli, takich jak prowadzenie kampanii z w łasnej inicjatywy itd.;  
112. popiera zalecenie Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące potrzeby wprowadzenia systemu wzajemnej 
pomocy uwzgl ędniaj ącego potrzeby krajowych organów zajmuj ących si ę systemem oznacze ń geogra ­
ficznych;  
113. przypomina, że w unijnym systemie oznacze ń geograficznych rozró żnia si ę dwa rodzaje nazw chro ­
nionych: chroniona nazwa pochodzenia oraz chronione oznaczenie geograficzne; zauwa ża, że ozna ­
czenia te s ą myl ące dla konsumentów, gdy ż nie wynika z nich jasno, czym ró żni ą si ę od siebie; 
w zwi ązku z tym proponuje ja śniejsze oznaczenia, które wskazywa łyby konsumentom, że nazwy 
chronione ró żni ą si ę stopniem i rodzajem zwi ązku, jaki zachodzi mi ędzy produktem a obszarem 
geograficznym;PL 17.10.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 286/83
114. jest zaniepokojony ostatnimi doniesieniami prasowymi na temat stosowania oznacze ń geograficznych 
w sposób nieodpowiedni i stanowi ący nadu życie przez niektóre pa ństwa trzecie; zwraca si ę do 
Komisji o podj ęcie aktywnych dzia łań chroni ących produkty zarejestrowane w systemie oznacze ń 
geograficznych Unii tak że w kontek ście handlu mi ędzynarodowego oraz o opracowanie odpowiednich 
zasad z pa ństwami trzecimi;  
115. wzywa Komisj ę do poinformowania Parlamentu o rezultatach jej dzia łań; 
Cz ęść XV Sprawozdanie specjalne nr 15/2011 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Czy proce ­
dury Komisji zapewniaj ą skuteczne sprawowanie kontroli pomocy pa ństwa?”  
116. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne i zasadniczo popiera zalecenia Trybuna łu Obra ­
chunkowego, z uwzgl ędnieniem poni ższych uwag, oraz odnotowuje, że t ę kontrol ę przeprowadzono 
jedynie w o śmiu wybranych pa ństwach cz łonkowskich;  
117. odnotowuje ocen ę Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z któr ą Komisja szybko i skutecznie zarea ­
gowa ła na kryzys finansowy i tym samym w istotny sposób przyczyni ła si ę do tego, że nie zban ­
krutowa ła żadna z du żych instytucji finansowych maj ących siedzib ę w Unii;  
118. zach ęca Komisj ę do przyj ęcia bardziej proaktywnego podej ścia w relacjach z pa ństwami cz łonkow ­
skimi, w szczególno ści w celu:  
— podj ęcia wi ększych stara ń na rzecz pog łębiania wiedzy o zasadach udzielania pomocy pa ństwa 
poprzez upowszechnianie informacji o najlepszych praktykach i udzielanie praktyczniejszych 
wskazówek,  
— dopilnowania, aby pa ństwa cz łonkowskie, w stosownych przypadkach, powiadamia ły w nale żyty 
sposób o wszystkich środkach pomocy pa ństwa, oraz opracowania środków s łużących ukaraniu 
pa ństw cz łonkowskich w przypadku niepowiadomienia,  
— bezzw łocznego zwi ększenia zasobów ludzkich zajmuj ących si ę kontrol ą pomocy pa ństwa;  
119. zauwa ża problemy w zwi ązku z potrzeb ą przyspieszenia procesu decyzyjnego i zwi ększenia poziomu 
jego przejrzysto ści oraz zach ęca Komisj ę do podj ęcia dzia łań maj ących na celu ograniczenie d ługo ści 
trwania procedury dochodzeniowej; odnotowuje wysok ą liczb ę wniosków o udzielenie informacji 
skierowanych do pa ństw cz łonkowskich oraz zach ęca Komisj ę do ograniczenia ich liczby w celu 
przyspieszenia procedury; wzywa Komisj ę do przedstawienia Parlamentowi informacji na temat prze ­
ciętnego czasu koniecznego do sfinalizowania sprawy z uwzgl ędnieniem czterech ostatnich lat osobno 
dla ka żdego pa ństwa cz łonkowskiego;  
120. zach ęca Komisj ę do dalszego zastanowienia si ę nad tym, czy do świadczenia zebrane podczas skutecz ­
nego radzenia sobie z kryzysem finansowym mo żna by wykorzysta ć w celu usprawnienia pracy 
w „normalnych” warunkach, oraz do poinformowania Parlamentu o mo żliwych zmianach, które 
maj ą zosta ć wprowadzone do wrze śnia 2012 r.;  
121. podkre śla znaczenie zagwarantowania wszystkim zainteresowanym stronom pewno ści prawa; wzywa 
w zwi ązku z tym Komisj ę do:  
— szybkiego rozpatrywania bezzasadnych skarg,  
— ogólnego przyspieszenia procedury rozpatrywania skarg oraz do przydzia łu środków niezb ędnych 
w celu nadrobienia zaleg łości, 
— nale żytego informowania skar żących, pa ństw cz łonkowskich i beneficjentów o sprawach b ędących 
w toku i o wyniku post ępowania;PL L 286/84 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 17.10.2012
122. stwierdza problemy z wykorzystaniem dost ępnych zasobów ludzkich oraz z zadowoleniem przyjmuje 
zamiar Komisji dotycz ący wdro żenia usprawnionego systemu rejestracji czasu pracy; popiera sugesti ę 
Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ącą wprowadzenia sprawozdawczo ści w zakresie zarz ądzania 
w celu skutecznego monitorowania czasu przeznaczonego na poszczególne sprawy oraz poziomu 
obci ążenia prac ą zajmuj ących si ę nimi pracowników; wyra ża nadziej ę, że taki system zacznie funk ­
cjonowa ć do ko ńca 2012 r.;  
123. podkre śla znaczenie monitorowania pomocy pa ństwa; zach ęca tym samym Komisj ę do podniesienia 
poziomu dzia łań monitoruj ących zarówno pod wzgl ędem wielko ści próby, jak i zakresu;  
124. zwraca uwag ę na uchybienia w procesie gromadzenia danych oraz zach ęca Komisj ę do zwi ększenia 
efektywno ści i niezawodno ści tego procesu, a tak że do przedstawienia informacji na temat post ępów 
w zakresie wdro żenia aplikacji SARI (  1 ) przed zako ńczeniem procedury udzielania absolutorium za 
rok 2010;  
125. zach ęca Komisj ę do rozszerzenia zakresu jej oceny  ex post  wp ływu pomocy pa ństwa i kontroli tej 
pomocy na przedsi ębiorstwa, rynki i ca łą gospodark ę; 
126. zobowi ązuje swojego przewodnicz ącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybu ­
na łowi Sprawiedliwo ści Unii Europejskiej i Trybuna łowi Obrachunkowemu oraz do zarz ądzenia jej 
publikacji w  Dzienniku Urz ędowym Unii Europejskiej  (seria L).PL 17.10.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 286/85  
( 1 ) Aplikacja SARI jest now ą aplikacj ą obs ługuj ącą centraln ą baz ę danych, za pomoc ą której organy przyznaj ące pomoc 
w danym pa ństwie cz łonkowskim mog ą bezpo średnio zakodowa ć swe wydatki pomocowe (sprawozdanie specjalne 
nr 15/2011, s. 60).