Bruksela, dnia 08.12.2004

COM(2004) 785 końcowy

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

ustalającego wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Niniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawia możliwości połowowe na rok 2005 dla Wspólnoty na kilku terytoriach połowowych oraz dla statków państw trzecich na wodach terytorialnych Wspólnoty, a także warunki, na podstawie których takie możliwości połowowe mogą być wykorzystane. Stanowi on również propozycję kontynuacji podjętych działań w celu ograniczenia nakładów połowowych wobec bardzo rzadkich zasobów rybnych. Wniosek obejmuje także przejściowe środki techniczne na rok 2005.

I. UZASADNIENIE WNIOSKU

Najnowsze sprawozdanie Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES), w znacznej mierze potwierdzone przez Komitet Naukowy, Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) WE, poświadcza zaistnienie sytuacji zaobserwowanej w ostatnich latach. Większość zasobów ryb dennych i wiele zasobów ryb pelagicznych jest eksploatowanych ponad miarę i wykracza poza bezpieczne limity biologiczne.

W odniesieniu do zasobów bardzo rzadkich, ICES zaleciła całkowity zakaz połowów, lub wprowadzenie bardzo restrykcyjnego ogólnego dopuszczalnego połowu (TAC) do momentu przyjęcia planu odtwarzania zasobów. Zastosowanie się do tych zaleceń musi zostać rozważone w świetle decyzji podjętych przez Radę w okresie ostatnich trzech lat. Konsekwencją tych decyzji było znaczne ograniczenie kwot połowów w odniesieniu do zagrożonych zasobów, a także wprowadzenie od roku 2003 tymczasowych kontroli nakładów połowowych dla niektórych łowisk. Działaniom tym towarzyszyła realizacja programów wycofania z eksploatacji, która doprowadziła do ograniczenia wielkości połowów w niektórych Państwach Członkowskich. Z tego względu Komisja stoi na stanowisku, że jej obecna polityka, która ma na celu pozwolenie na kontynuację połowów, jednak na niskich poziomach, może przynieść sukces pod warunkiem, że będzie w pełni realizowana.

Ostatnie szacunki ICES wskazują jednak, że ograniczenie śmiertelności ryb, które miało miejsce w 2003r., nastąpiło w mniejszym zakresie niż było zamiarem Rady w 2002r. Komisja twierdzi, że zastosowanie wzmocnionych środków ochronnych jest konieczne w przypadku, gdy łowiska nie zostaną zamknięte zgodnie z zaleceniem.

W odniesieniu do wielu zasobów szacunki ICES w kwestii ostatnich wyładunków są o wiele wyższe niż te podawane w oficjalnych statystykach. Wskazuje to na fakt, że kwoty nie ograniczyły rybołówstwa jak planowano. Dlatego też ICES utrzymuje, że wymagane ograniczenie śmiertelności ryb można uzyskać tylko wówczas, jeżeli wprowadzi się znaczne ograniczenia nakładów połowowych. W oparciu o te zalecenia, Komisja ponownie proponuje na rok 2005 wprowadzenie bezpośredniego zarządzania nakładami jako głównego środka ochronnego i zarządczego.

Wieloletnie plany zarządcze są konieczne, aby zapewnić trwałość zasobów i poprawić stabilność działalności połowowej. Coroczne decyzje w kwestii TAC oraz kwot muszą być podejmowane w kontekście planów odtwarzania zasobów i długoterminowych strategii zarządzania. Wniosek Komisji odzwierciedla ostatnie dyskusje z Państwami Członkowskimi i podmiotami zainteresowanymi na temat długoletniej strategii zarządzania, oraz przewiduje dalsze dyskusje w trakcie roku 2005.

Konsultacje z podmiotami zainteresowanymi wskazują na silną chęć utrzymania stabilności TAC. Aby to osiągnąć same zasoby rybne muszą być bardziej stabilne. W odniesieniu do większości zasobów wymaga to ograniczenia ich wykorzystania do niższego, stabilnego i trwałego poziomu.

W ostatnich wypowiedziach naukowcy zalecali podejście do zarządzania w oparciu o połowy, ponieważ zarządzanie pojedynczymi gatunkami nie może w adekwatny sposób oddać złożoności wielu łowisk mieszanych, w których zasoby poławiane są razem. Podejście takie wymaga uwzględnienia powiązań różnych zasobów na tym samym łowisku. Stanowi to także dodatkowy powód do wykorzystania bezpośredniego zarządzania nakładami jako narzędzia. W przeciwnym wypadku, niezgodność pomiędzy ilością różnych możliwości połowowych dostępnych dla flot rybackich a ilością różnych poławianych gatunków może spowodować przymus odrzucania.

Szacunki ICES w kwestii połowów przekraczających limity TAC, a także niepowodzenie TAC oraz kwot w kontroli śmiertelności ryb pokazują, że konieczne są znaczne ulepszenia w kontroli i wdrażaniu w celu ochrony zasobów rybnych. Komisja proponuje kilka środków w celu wsparcia efektywnej realizacji działań ochronnych i zarządczych.

II. USTALANIE OGÓLNEGO DOPUSZCZALNEGO POŁOWU (TAC)

A. Zasoby w wodach terytorialnych Wspólnoty

Propozycje Komisji w odniesieniu do TAC oparte są na ostatnich zaleceniach naukowców, zmodyfikowanych w niektórych przypadkach przez potrzebę zapewnienia ciągłości działalności gospodarczej na danych łowiskach, a także przez wprowadzenie wieloletniego podejścia do zarządzania opisanego powyżej. Modyfikacje te zostaną wprowadzone tylko wówczas, jeżeli zgodne będą z zasadą znacznego ograniczenia ryzyka dla zagrożonych zasobów rybnych.

Komisja przeprowadziła konsultację z zainteresowanymi podmiotami w procesie przygotowywania tegorocznych propozycji. W oparciu o te konsultacje Komisja uznaje potrzebę stopniowego podejścia w odniesieniu do zasobów pozostających poza bezpiecznym limitem biologicznym, które wprowadza rozsądną równowagę między potrzebą odbudowy zasobów do bezpiecznych poziomów biologicznych najszybciej jak to możliwe, a potrzebą zapewnienia ciągłości działalności gospodarczej. Komisja uznaje również potrzebę pełnego wykorzystania możliwości połowowych w przypadku zasobów, które mieszczą się w bezpiecznych limitach biologicznych, tak długo jak nie pociąga to za sobą wzrostu śmiertelności ryb, który na dłuższą metę doprowadziłby do spadku zysków.

Przechodząc do bardziej szczegółowego opisu ustalania TAC na wodach terytorialnych Wspólnoty, Komisja stosuje następujące kryteria dla następujących kategorii zasobów.

1. Zasoby, wobec których Rada przyjęła plan odtwarzania

Zasoby te to:

- Dorsz w Kattegat

- Dorsz w Skagerrak, Morzu Północnym oraz Kanale Wschodnim

- Dorsz na zachód od Szkocji

- Dorsz w Morzu Irlandzkim

- Północne zasoby morszczuka

W przypadku tych zasobów Komisja proponuje przyjęcie TAC, zgodnie z art. 6 oraz 7 uchwalonego planu odtwarzania zasobów dorsza[1] oraz art. 5 i 6 planu odtwarzania zasobów morszczuka[2]. W przypadku niektórych zasobów istnieje poważna niepewność co do oceny z powodu niejasności w kwestii ilości wyładowanych ryb. W takich przypadkach art. 6 i 7 nie stosuje się bezpośrednio, a Komisja proponuje nadal niskie TAC.

W świetle trwającej poważnej sytuacji zasobów dorsza i potwierdzonej potrzeby dodatkowych działań ochronnych, Komisja proponuje dalsze dostosowanie nakładów w celu zwiększenia ochrony dorsza, zgodnie z art. 8 planu odtwarzania zasobów dorsza.

2. Zasoby, wobec których plan odtwarzania jest w trakcie powstawania

Zasoby te to:

Południowe zasoby morszczuka (Rejony VIIIc oraz IXa)

Homarce iberyjsko-atlantyckie (Rejony VIIIc oraz IXa)

Sola w Zatoce Biskajskiej (rejony VIIIab)

Sola w Kanale Zachodnim (rejony VIIe)

Dorsz wschodniobałtycki (Podrejony 25 – 32)

Gładzica w Morzu Północnym (Podobszar IV)

Tam, gdzie ICES zaleciła, że plan odtwarzania zasobów nadal jest konieczny, Komisja proponuje przyjęcie TAC oraz podjęcie działań zarządzania zasobami, które uwzględniają konsultacje z Państwami Członkowskimi i podmiotami zainteresowanymi. Tam, gdzie ICES nie powtórzyła swego zalecenia dotyczącego planu odtwarzania zasobów, Komisja proponuje przyjęcie TAC oraz tam, gdzie to jest właściwe, wprowadzenie ograniczeń nakładów, które odpowiadają zaleceniom naukowców, uwzględniając obecny stan zasobów, potrzebę podejścia wieloletniego, a także chęci Państw Członkowskich oraz podmiotów zainteresowanych do osiągnięcia stabilności w kwestii TAC. Komisja nadal będzie dyskutować w Radzie, a także z zainteresowanymi podmiotami i Państwami Członkowskimi, w kwestii długoterminowego zarządzania takimi zasobami, co da pewność, że zasoby nie wrócą do stanu wysokiego ryzyka.

3. Zasoby związane z zasobami, wobec których przyjęto lub opracowuje się plany odtwarzania lub w przypadku których ICES oraz STECF zaleciły zakończenie połowów, lub ich ograniczenie do możliwie najniższego poziomu

Tam, gdzie wdrożenie planów odtwarzania zasobów grozi znacznymi zmianami w kwestii śmiertelności ryb skierowanymi na słabsze gatunki w łowiskach mieszanych, Komisja proponuje na podstawie informacji i zaleceń ze strony ICES oraz STECF,, zastosowanie odpowiednich środków w celu uniknięcia powstania konieczności odrzucenia na tych łowiskach, które są trwale zmieszane. Przykładami mogą być zasoby plamiaka i witlinka na Morzu Północnym i na zachód od Szkocji, a także zasoby soli w Kattegat, Skagerrak oraz na Morzu Północnym.

4. Pozostałe zasoby, w odniesieniu do których ICES i STECF informuje o przekroczeniu bezpiecznych limitów biologicznych oraz zaleca znaczne obniżenie śmiertelności połowowej

W odniesieniu do zasobów, których stan przekracza bezpieczne limity biologiczne, lecz nie zalicza się do żadnej z powyższych kategorii, Komisja proponuje TAC odpowiadający krótkoterminowej opcji połowów zalecany zarówno przez ICES jak i STECF, aczkolwiek, aby złagodzić rezultaty niepewności w szacunkowych ocenach oraz zapewnienia lepszej stabilności rynku i działań połowowych, Komisja proponuje ograniczyć wszelkie zmiany w TAC do maks. 20% w porównaniu z TAC z 2003 roku, w przypadku, gdy można to osiągnąć bez przekraczania zapobiegawczego wskaźnika śmiertelności połowowej Fpa.

W ramach tego bardziej stopniowego podejścia Komisja zaproponuje także, by Rada zobowiązała się do wyznaczenia TAC odpowiadających dalszym stopniowym ograniczeniom wskaźnika śmiertelności połowowej w kolejnych latach.

5. Zasoby mieszczące się w ramach bezpiecznych limitów biologicznych i nie związane z odtworzonymi zasobami

W przypadku, gdy szacunkowa ocena stanu zasobu wskazuje, że mieści się on w granicach bezpiecznych limitów biologicznych, Komisja proponuje TAC, który, według prognoz naukowych dotyczących konsekwencji połowu takiego zasobu, nie spowoduje przekroczenia bezpiecznego limitu biologicznego (tzn. albo poniżej zapobiegawczej biomasy, Bpa, albo powyżej zapobiegawczej śmiertelności połowowej, Fpa) do 2006 roku.

W przypadku, gdy szacunkowa ocena stanu zasobu wskazuje, że poprzez zwiększenie śmiertelności połowowej nie uzyska się żadnych dodatkowych długofalowych połowów lub że można otrzymać wyższe połowy poprzez zmniejszenie śmiertelności połowowej, Komisja proponuje TAC zgodny z brakiem wzrostu wskaźnika śmiertelności połowowej.

Jednakże w celu złagodzenia skutków niepewności w zaleceniu oraz poprawy ekonomicznej stabilności rybołówstwa, Komisja ograniczy wzrost lub spadek TAC do maks. 20%, w porównaniu z TAC z roku 2002, w przypadku, gdy można to osiągnąć bez przekraczania Fpa.

6. Zasoby, dla których brak szacunkowych danych i zaleceń naukowych

W takich przypadkach Komisja opiera swój wniosek na zaleceniach ICES lub STECF, jeżeli tylko organy te podadzą jasno określoną wartość dla TAC.

W przypadkach, gdy dane szacunkowe oraz zalecenia są niedostępne, Komisja z reguły proponuje taki sam TAC na 2005, jaki przyjęto na rok 2004, gdzie zgłoszone wyładunki wskazują na wysokie wykorzystanie kwot. Jeżeli wykorzystanie kwot jest niskie, Komisja rozpatruje, czy niedobór ten wynika z braku rzeczywistych możliwości połowowych (tzn. istnienia tzw. „papierowych ryb”). W takich przypadkach Komisja proponuje obniżyć TAC, aby dopuszczalne połowy TAC lepiej odzwierciedlały (i tym samym długofalowo zabezpieczały) prawdziwe możliwości połowowe. Komisja proponuje w takich przypadkach obniżenie ogólnych dopuszczalnych połowów o 20%, w celu stopniowego obniżenia możliwości połowowych do poziomów wyładunków zaobserwowanych w ostatnich latach.

B. Zasoby zarządzane w kontekście Regionalnych Organizacji ds. Rybołówstwa lub kolejnych dwustronnych konsultacji z państwami trzecimi.

Niektóre zasoby są zarządzane w kontekście regionalnych organizacji ds. rybołówstwa lub kolejnych dwustronnych konsultacji z państwami trzecimi. Wniosek Komisjia dotyczący tych zasobów odzwierciadla decyzje podjęte w tych ramach. Jednakże wciąż konieczne jest podjęcie kilku decyzji w sprawie zasobów zarządzanych wspólnie z państwami trzecimi. Opóźnienie przedłożenia wniosku do czasu podjęcia tych decyzji uniemożliwiłoby Komisji terminowe przedstawienie wniosku przed jego przyjęciem w grudniu.

III. OGRANICZENIA NAKŁADU

W świetle zaleceń ICES dotyczących nieskuteczności TAC w kontrolowaniu śmiertelności połowowej oraz konieczności zastosowania zarządzania nakładem połowowym w celu uzyskania wyznaczonych założeń w zakresie trwałości osiągniętych rezultatów, Komisja nadal uważa, że zarządzanie nakładem jest zasadniczym instrumentem. Komisja przyjęła środki związane z zarządzaniem nakładem połowowym w 2002 roku w odniesieniu do połowów dorsza.

Ponadto, Komisja zaproponowała dalsze plany odtwarzania zasobów, które obejmują zastosowanie bezpośredniego zarządzania nakładem połowowym w przypadku dodatkowych zasobów, które podlegają nietrwałej eksploatacji.

Komisja proponuje wprowadzenie tymczasowych zasad dotyczących zarządzania nakładem połowowym, analogicznych do zasad wdrożonych w 2004 roku (Załącznik V do rozporządzenia nr 2287/2003), które będą miały zastosowanie do połowów wykraczających poza bezpieczne limity biologiczne oraz dla których ICES zaleca bardzo znaczące obniżenie śmiertelności połowowej. Propozycja ta dotyczy ograniczenia liczby dni połowów w rozbiciu na kategorie stosowanych narzędzi połowowych dla połowów dorsza na obszarze Skagerrak, Kattegat, na Morzu Północnym, Morzu Irlandzkim, Wschodnim Kanale oraz na zachodnim wybrzeżu Szkocji, dla połowów gładzicy na Morzu Północnym, dla połowów soli na Wschodnim Kanale oraz dla połowów morszczuka, żabnicy i homara norweskiego przy zachodnim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

W przypadku zasobów dorsza w Morzu Irlandzkim, obszarze Lattegat, Skagerrak, w Morzu Północnym oraz zachodnim wybrzeżu Szkocji konieczne jest dalsze obniżenie nakładu w porównaniu z 2003 r. Jednakże w latach 2003-2004 wprowadzono obszerne zmiany w środkach mających na celu ograniczenie nakładu połowowego, co przyczyniło się do znacznej poprawy wydajności tych środków. Jest zatem prawdopodobne, że nakład zastosowany w 2004 roku będzie znacznie niższy od nakładu odnotowanego w 2003 roku, nawet przy niezmienionej liczbie dni na morzu. ICES w swym zaleceniu dotyczącym tych zasobów zaleca obniżenie śmiertelności połowowej w porównaniu do 2003 r. lub do średniej śmiertelności połowowej zaobserwowanej w latach 2001-2003. Wymagane zmniejszenie liczby dni na morzu w porównaniu z rokiem 2004 w celu zgodności z naukowymi zaleceniami, może być zatem niższe niż zaleca ICES.

Jeśli ograniczenia te zostały wdrożone w postaci zmniejszenia liczby dni na morzu dla odpowiednich flot, może to ujemnie wpłynąć na pełne wykorzystanie możliwości połowowych w odniesieniu do kilku innych zasobów. W związku z tym, Komisja proponuje, by wymagane ograniczenia nakładu połowowego dotyczące połowów dorsza zostały wprowadzone poprzez zamknięcie niektórych obszarów połowu i/lub sezonu w odniesieniu do połowów dorsza.

Proponowana liczba dozwolonych dni na morzu w odniesieniu do połowu gładzicy na Morzu Północnym, soli na Wschodnim Kanale oraz morszczuka, żabnicy i homara norweskiego niedaleko wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego została wybrana w taki sposób, by była zgodna z proponowanym TAC, jak opisano powyżej.

Ostatnie zalecenie ICES pokazuje, że istnieje wyraźna potrzeba wprowadzenia planu ograniczenia nakładu połowowego dla połowu dorsza na Morzu Bałtyckim. Zgodnie z zaleceniem oraz w celu zapewnienia znacznego obniżenia śmiertelności połowowej dorsza na Wschodnim Bałtyku w 2005 roku, Komisja proponuje ograniczenie nakładu połowowego przez wdrożenie dwóch zamkniętych obszarów w odniesieniu do połowu dorsza.

W przypadku wspomnianych wyżej zasobów, Komisja proponuje TAC niezgodny z zaleceniami ICES dotyczącymi zerowego TAC. Takie propozycje sugerują wyższy poziom ryzyka niż w przypadku ścisłego zastosowania się do zaleceń naukowych. Jeśli takie poziomy TAC mają skutecznie zabezpieczyć odtworzenie zasobów, należy je poprzeć ograniczeniami nakładu połowowego oraz środkami mającymi na celu ułatwienie kontroli i egzekwowania wszelkich przepisów i limitów. Proponowane środki dotyczące nakładu określono w Załączniku III (obszary i sezony zamknięte) oraz IV (plan dni na morzu oraz środki kontroli i wykonania).

Główne proponowane zmiany dotyczące bieżących środków dotyczą:

- Wprowadzenia specjalnego systemu zezwoleń połowowych dla statków objętych środkami oraz wprowadzenie ograniczeń możliwości połowowych dla statków naruszających przepisy ochronne.

- Wprowadzenia zobowiązań sprawozdawczych w odniesieniu do nakładu połowowego dla państw członkowskich.

Ponadto, ICES zaleca zarządzanie połowami dobijakowatych na Morzu Północnym z zastosowaniem specjalnego planu zarządzania nakładem połowowym. Załącznik V proponuje system zarządzania zgodny z tym zaleceniem

IV. PRZEJŚCIOWE DZIAŁANIA TECHNICZNE

Przejściowe działania techniczne, jakie należy zastosować w 2005 r., są określone w załączniku III do wniosku. Jak opisano w sekcjach I i III, wniosek zakłada dodatkowe zmniejszenie nakładów połowowych dla dorsza poprzez sezonowe zamykanie dla połowów pewnych obszarów. Proponuje się zamknięcie dla połowów dennych dwóch obszarów obejmujących dwie główne strefy połowu dorsza, dla zasobów dorsza w Morzu Północnym i na wschodnim Bałtyku. W przypadku obszaru Kattegat, wniosek zakłada ustanowienie zakazu połowów dorsza w pierwszym kwartale 2005 r., tam, gdzie tradycyjnie poławia się więcej niż jedną trzecią zasobów. Wniosek nie uwzględnia zamknięcia połowów dla zasobów dorsza na zachód od Szkocji oraz na Morzu Irlandzkim.

V. WARUNKI WYŁADUNKU POŁOWÓW I PRZYŁOWÓW ORAZ SPECJALNE WYMOGI DLA ŚLEDZIA

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, przemysłowych połowów śledzia dokonanych za pomocą sieci o małych oczkach nie wlicza się do ustalonych kwot. Dotyczy to także przemysłowych przyłowów śledzia na Morzu Północnym i w obszarach Skagerrak i Kattegat, nawet pomimo ustaleń kwotowych dla przyłowów w tych obszarach uzgodnionych z Norwegią. Aby zapewnić, że wszystkie połowy śledzia będą wliczane w odpowiednie kwoty, w artykule 8 i w załączniku II do wniosku wprowadza się pewne zmiany. Wymóg posiadania odpowiednich programów próbkowania, pozwalających na efektywne monitorowanie przyłowów śledzia, został poszerzony o połowy za pomocą sieci z małymi oczkami na Morzu Bałtyckim. W rezultacie zaostrzonych działań zmierzających do ograniczenia przyłowów śledzia, zniesiono specjalne zasady dotyczące przyłowów śledzia wprowadzone w 1998 r.[3]

Naukowcy po raz kolejny zalecili wprowadzenie znaczących ograniczeń w limitach połowowych w 2005 r. dla szeregu zasobów rybnych. Komisja mają świadomość, że w niektórych przypadkach ograniczenia te mogą mieć konsekwencje w postaci krótkoterminowych trudności ekonomicznych w niektórych sektorach rybołówstwa. Ponadto, w wielu przypadkach ograniczenia połowowe mają pewien wpływ na ochronę, ponieważ są rzadko przestrzegane. W związku z powyższym, Komisja może zaakceptować zastosowanie w 2005 r. ograniczeń połowowych dla niektórych zasobów, pod warunkiem, że ich zakres nie będzie tak znaczny, jak proponują naukowcy oraz pod warunkiem, że Państwa Członkowskie zobowiążą się do przyjęcia długoterminowych programów odtworzeniowych i/lub zarządczych dla tych zasobów, włącznie z ustanowieniem, w razie konieczności, instrumentów zarządczych niezbędnych dla zapewnienia skuteczności tych programów.

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

ustalającego wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa[4], w szczególności jego art. 20,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów dorsza[5], w szczególności jego art. 6 i 8,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów morszczuka północnego[6], w szczególności jego art. 5,

uwzględniając wniosek Komisji,[7]

a także mając na uwadze, co następuje:

Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zobowiązuje Radę do przyjęcia środków niezbędnych do zapewnienia dostępu do wód oraz zasobów oraz zrównoważonej działalności połowowej, biorąc pod uwagę dostępne opinie naukowe oraz, w szczególności, sprawozdanie przygotowane przez Komitet Naukowy, Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa.

Na podstawie art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, obowiązkiem Rady jest ustanowienie ogólnego dopuszczalnego połowu (TAC) w podziale na łowiska i grupy łowisk. Możliwości połowowe powinny zostać rozdzielone Państwom Członkowskim oraz państwom trzecim, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w art. 20 tego rozporządzenia.

W celu zapewnienia skutecznego zarządzania TAC oraz kwotami, powinny zostać ustalone specjalne warunki, na podstawie których dokonuje się czynności połowowe.

Niezbędne jest ustanowienie zasad i niektórych procedur gospodarki rybnej na poziomie wspólnotowym, aby Państwa Członkowskie mogły zapewnić zarządzanie statkami pływającymi pod ich banderą.

Zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r., wprowadzającego dodatkowe warunki dla corocznego zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[8], niezbędne jest zidentyfikowanie zasobów, które podlegają różnym środkom w nim ustanowionych.

Zgodnie z procedurą przewidzianą w porozumieniach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa, Wspólnota utrzymuje konsultacje w sprawie praw połowowych z Norwegią[9], Wyspami Owczymi[10], Grenlandią[11] oraz Islandią[12].

Na podstawie art. 6 Aktu Przystąpienia z 2003 r., umowy dotyczące rybołówstwa zawarte przez Łotwę i Litwę z państwami trzecimi są zarządzane przez Wspólnotę. Zgodnie z takimi umowami, Wspólnota odbyła konsultacje z Federacją Rosyjską.

Wspólnota jest Umawiającą się Stroną wielu regionalnych organizacji rybołówstwa. Te organizacje rybołówstwa zaleciły ustalenie ograniczeń połowowych oraz innych reguł dotyczących ochrony niektórych gatunków. Zalecenia te, powinny z tego względu zostać wdrażane przez Wspólnotę.

Na swym dorocznym spotkaniu w czerwcu 2004 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) uchwaliła ograniczenia połowowe tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito, a także środki techniczne dotyczące traktowania przyłowów. Chociaż Wspólnota nie jest członkiem IATTC, konieczne jest wprowadzenie tych środków w celu zapewnienia trwałe zarządzanie zasobami pod jurysdykcją tej organizacji.

Podczas swojego dorocznego posiedzenia w 2004 r., Międzynarodowa Komisja Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła tabele wskazujące niedostatecznie wykorzystanie oraz nadmiernie wykorzystane możliwości połowowe Umawiających się Stron ICCAT. W tym kontekście, ICCAT przyjęła decyzję stwierdzająca, że w trakcie roku 2003 Wspólnota Europejska niedostatecznie wykorzystała swoją kwotę w odniesieniu do niektórych zasobów.

W celu przestrzegania dostosowań wspólnotowych kwot ustanowionych przez ICCAT, niezbędne jest rozprowadzenie możliwości połowowych wynikających z niedostatecznie wykorzystanych kwot na podstawie odpowiednich zobowiązań każdego z Państw Członkowskich w kierunku niedostatecznego wykorzystania bez zmieniania klucza podziału ustanowionego w tym rozporządzeniu, dotyczącym rocznego rozdzielenia TAC.

Jako środek przejściowy, do momentu wczesnego przyjęcia rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1434/98 z dnia 29 czerwca 1998 określające warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi[13], połowy śledzia na mieszanych łowiskach określone w art. 2 tego rozporządzenia liczone są w stosunku do odpowiedniej kwoty w odniesieniu do śledzia.

Realizacja możliwości połowowych powinna być zgodna z przedmiotowym prawodawstwem wspólnotowym, w szczególności z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczególne zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich[14], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dla zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie [15], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [16], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2847/93 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 685/95 i (WE) nr 2027/95[17], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1626/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych na Morzu śródziemnym[18], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych [19], rozporządzeniem Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiające określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki i uchylające rozporządzenia: (WE) Nr 3943/90, (WE) Nr 66/98 i (WE) Nr 1721/1999[20], rozporządzeniem Rady (WE) nr 88/98 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund[21], rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez techniczne środki dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich [22], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1434/98, rozporządzeniem Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiającym środki odnowienia zasobów dorsza[23], rozporządzeniem Rady (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków[24], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2930/86 określającym parametry statków rybackich[25] oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 973/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dotyczące ochrony zasobów gatunków masowo migrujących[26].

W celu przyczyniania się do zachowania zasobów rybnych, powinny zostać wdrożone niektóre działania uzupełniające dotyczące warunków technicznych połowów w 2005 r.

Niezbędne jest stosowanie przejściowych planów zarządzania nakładami w odniesieniu do najbardziej zagrożonych zasobów, w odniesieniu do których przyjęto plany naprawcze, oraz w odniesieniu do realizacji nakładów w ramach planów zarządzania w nich zawartych.

Niezbędne jest, po uzyskaniu porady od ICES, stosowanie tymczasowego systemu w celu zarządzania nakładem połowowym rybołówstwa przemysłowego w odniesieniu do dobijakowatych w podobszarze IV ICES i strefie pólnocnej IIIa.

W odniesieniu do dostosowania ograniczeń nakładu połowowego dorsza ustanowionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 423/2004 z dnai 26 lutego 2004 r. ustanawiającym środki odnowienia zasobów dorsza[27], proponuje się alternatywne rozwiązania w celu zarządzania nakładem połowowym zgodnie z TAC, jak ustanowiono w art. 8 ust. 3 wymienionego rozporządzenia.

Podczas swojego 25- tego dorocznego posiedzenia w dniach 15-19 września 2003 r., Organizacja Rybacka Północno - Zachodniego Atlantyku przyjęła plan odbudowy w odniesieniu do halibuta niebieskiego na podobszarze 2 Organizacji Rybackiej Północno - Zachodniego Atlantyku oraz rejonach 3KLMNO. Plan przewiduje redukcję poziomu TAC do 2007 r., jak również dodatkowe środki w celu zapewnienia jego skuteczności. Z tego względu, niezbędne jest zrealizowanie tych środków począwszy już od 2005 r. do czasu przyjęcia rozporządzenia Rady realizującego wieloletnie środki w celu odbudowy zasobu halibuta niebieskiego.

Podczas swojego 26- tego dorocznego posiedzenia w dniach 13-17 września 2004 r., NAFO przyjęła plan zarządzania w odniesieniu do zasobów wcześniej nieuregulowanych, tzn. rai w rejonie 3LNO, karmazynów w rejonie 3O, oraz widlaków bostońskich w rejonie 3NO. Z tego względu konieczne jest wprowadzenie tego planu i ustanowienie podziału na Państwa Członkowskie.

W celu spełnienia zobowiązań międzynarodowych przyjętych przez Wspólnotę jako Umawiającą się Stronę Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (CCAMLR), łącznie ze zobowiązaniem do stosowania środków przyjętych przez Komisję CCAMLR, powinny być stosowane TAC przez nią przyjęte w odniesieniu do okresu 2004-2005 oraz odpowiednich okresowych dat granicznych.

Na swym dorocznym XXIII posiedzeniu w 2004 r. CCAMLR przyjęła odpowiednie limity połowowe w odniesieniu do zasobów otwartych dla utrwalonego rybołówstwa przez jakiegokolwiek członka CCAMLR. CCAMLR zatwierdziła również uczestnictwo statków pływających pod banderę WE w rybołówstwie badawczym w odniesieniu do Dissostichus spp. w podobszarach FAO 88.1 oraz rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) i 58.4.3b) oraz poddała odpowiednie działalności połowowe ograniczeniom połowowym, oraz ograniczeniom przyłowów, jak również niektórym środkom technicznym. Te ograniczenia oraz środki techniczne powinny również być stosowane.

W celu zapewnienia rozwoju rybakom wspólnotowym ważne jest otworzenie rybołówstwa z dniem 1 stycznia 2005 r. Biorąc pod uwagę pilność tej sprawy, konieczne jest odstąpienie od sześciotygodniowego okresu wspomnianego w ust. I(3) Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I Zakres i definicje

Artykuł 1Temat

Niniejsze rozporządzenie ustanawia możliwości połowowe na rok 2005, w odniesieniu do niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych oraz specjalne warunki, na podstawie których takie możliwości połowowe mogą być wykorzystane.

Jednakże, w odniesieniu do niektórych zasobów Antarktyki, ustanawia ono możliwości połowowe oraz specjalne warunki na okres określony w załączniku IF.

Artykuł 2Zakres

Niniejsze rozporządzenia stosuje się do:

(a) Wspólnotowych statków rybackich (zwanych dalej "statkami wspólnotowymi"); oraz

(b) statków rybackich pływających pod banderą oraz zarejestrowanych w państwach trzecich (zwanych dalej "statkami państw trzecich") na wodach podlegających władzy lub jurysdykcji Państw Członkowskich (zwanych dalej "wodami WE").

Artykuł 3Definicje

Do celów niniejszego załącznika, stosuje się następujące definicje:

(a) "możliwości połowowe" oznaczają:

(i) ogólny dopuszczalny połów ("TAC") lub ilość statków posiadających zezwolenie połowowe i/ lub okres ważności tych zezwoleń;

(ii) udziały TAC dostępne Wspólnocie;

(iii) kwoty połowowe przydzielone Wspólnocie na wodach państwa trzeciego;

(iv) rozdzielenie wspólnotowych możliwości połowowych na podstawie (ii) oraz (iii) Państwom Członkowskim w postaci kwot;

(v) przydzielenie państwom trzecim kwot, które należy wykorzystać na wodach terytorialnych Wspólnoty.

(b) "wody międzynarodowe" oznaczają wody poza obszarem władzy lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa;

(c) "Obszar regulowany Organizacji Rybackiej Północno-Zachodniego Atlantyku" oznacza część obszaru konwencji NAFO (Organizacji Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku rybołówstwo), nie pozostający pod władzą lub podlegający jurysdykcji państwa nadbrzeżnego;

(d) "Skagerrak" oznacza obszar ograniczony od zachodu linią ciągnącą się od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;

(e) "Kattegat" oznacza obszar ograniczony od północy linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna oraz od tego punktu do punktu najbliżej położonego na wybrzeżu Szwecji, a na południu ograniczony linią ciągnącą się od Hasenore do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;

(f) "Morze Północne" oznacza podobszar IV ICES oraz tą część strefy IIIa ICES, która nie jest objęta definicją Skagerrak podaną w lit. c);

(g) "Zatoka Ryska" oznacza obszar ograniczony od zachodu linią ciągnącą się od latarni morskiej Ovisi (57° 34.1234' N, 21° 42.9574' E) na północnym wybrzeżu Łotwy do Południowej Skały Przylądka Loode (57° 57.4760' N, 21° 58.2789' E) na wyspie Saaremaa, następnie w kierunku najbardziej wysuniętego na południe punktu Półwyspu soave, a następnie w kierunku północno - wschodnim, wzdłuż zachodniego brzegu wyspy Saaremaa oraz na północy ograniczony linią ciągnącą się od 58°30.0' N 23°13.2'E do 58°30.0'N 23°41'1E.

Artykuł 4Strefy połowowe

Do celów niniejszego załącznika, stosuje się następujące definicje stref:

(a) strefy ICES (Międzynarodowa Rada Badań Morza) są strefami, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (EWG) nr 3880/91[28];

(b) strefy CECAF (środkowo-Wschodni Atlantyku lub główna strefa połowowa FAO 34) są strefami, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (WE) nr 2597/95[29];

(c) Strefy NAFO (Organizacji Rybackiej Północno-Zachodniego Atlantyku) są strefami, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (EWG) nr 2018/93[30];

(d) Strefy CCAMLR (Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki) są strefami, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (WE) nr 601/2004.

ROZDZIAŁ IIMożliwości połowowe oraz związane z nimi warunki w odniesieniu do statków wspólnotowych

Artykuł 5Możliwości połowowe oraz przydziały

1. Możliwości połowowe dla statków wspólnotowych na wodach terytorialnych Wspólnoty w niektórych strefach, innych niż wody terytorialne Wspólnoty oraz rozdzielenie takich możliwości połowowych między Państwa Członkowskie powinno odbywać się zgodnie z ustaleniami poczynionymi w załączniku I.

2. Statki wspólnotowe zostają niniejszym upoważnione do dokonywania połowów, w granicach kwoty wymienionej w załączniku I, na wodach objętych jurysdykcją w zakresie rybołówstwa Wysp Owczych, Grenlandii, Islandii, Norwegii oraz strefy połowowej wokół Jan Mayen oraz Federacji Rosyjskiej, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 9, 16 oraz 17.

3. Komisja ustanawia możliwości połowowe gromadnika w strefie V, XIV (na wodach Grenlandii) dostępne Wspólnocie, równe 7.7% TAC gromadnika, tak szybko jak TAC został ustanowiony. Po przewiezieniu pm ton do Islandii, pm ton na Wyspy Owcze oraz pm ton do Norwegii, pozostała ilość jest dostępna dla wszystkich Państw Członkowskich.

4. Możliwości połowowe w odniesieniu do zasobów błękitka w strefach I-XIV (wody WE oraz wody międzynarodowe) oraz śledzia w strefie I oraz II (wody WE oraz wody międzynarodowe) mogą zostać zwiększone przez Komisję, zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 jeśli państwa trzecie nie przestrzegają odpowiedzialnego zarządzania tymi zasobami.

Artykuł 6Postanowienia specjalne oraz przydziały

Rozdzielenie możliwości połowowych między Państwa Członkowskie przewidziane w załączniku I nie stanowi uszczerbku dla:

(a) wymian dokonanych na podstawie art.20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

(b) ponownych przydziałów przeprowadzonych na podstawie art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 1 oraz art. 32 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93;

(c) dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

(d) ilości wstrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

(e) odliczeń dokonywanych na mocy art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Artykuł 7Elastyczność kwot

W odniesieniu do roku 2005 powinny występować następujące zasoby, zgodnie z ustaleniami w załączniku I:

a) zasoby, które podlegają zapobiegawczym lub analitycznym TAC;

b) zasoby, w odniesieniu do których należy stosować coroczne warunki elastyczności określone w art. 3 oraz 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

c) zasoby, w odniesieniu do których należy stosować współczynniki kar przewidziane w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia.

Artykuł 8Warunki wyładowywania połowu i przyłowu

1. Ryby z zasobów, dla których możliwości połowowe są ustalone, nie są zatrzymywane na pokładzie lub wyładowywane, chyba że:

(a) połowy były dokonane przez statki Państwa Członkowskiego posiadającego określoną kwotę i ta kwota nie została wyczerpana; lub

(b) połowy z części udziału wspólnotowego, które nie zostały rozdzielone przez kwoty między Państwa Członkowskie, a udział ten nie został wyczerpany; oraz

(c) w odniesieniu do wszystkich gatunków innych niż śledź i makrela, w przypadku, gdy są one zmieszane z innymi gatunkami, połowy zostały dokonane sieciami, których rozmiar oczek jest mniejszy niż 32 milimetry zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 850/98, nie są sortowane na pokładzie ani po rozładowaniu; lub

(d) w odniesieniu do śledzia, połowy są zgodne z wymogami art. 12 załącznika III; lub

(e) w odniesieniu do makreli, w przypadku gdy są zmieszane z ostrobokami lub sardynkami, waga makreli nie przekracza 10%% wagi makreli ogółem, ostroboków oraz sardynek na pokładzie, oraz połowy nie są sortowane ani na pokładzie, ani przy wyładowywaniu; lub

(f) połowy są dokonywane podczas trwania badań naukowych przeprowadzanych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 850/98 lub rozporządzenia (WE) nr 88/98 .

2. Wszystkie wyładunki są wliczane do kwoty, lub jeśli udział wspólnotowy nie został rozdzielony między Państwami Członkowskimi przez kwoty, do udziału wspólnotowego, z wyjątkiem połowów dokonanych na podstawie przepisów ust. 1 lit. c), e) oraz f).

3. Bez względu na ust. 1, jeśli możliwości połowowe Państwa Członkowskiego w odniesieniu do śledzia w podobszarach II (wody WE), III, IV oraz podrejonu VII d są wyczerpane, zakazane jest w odniesieniu do statków pod banderą Państwa Członkowskiego, zarejestrowanych we Wspólnocie i operujących w ramach rybołówstwa, do których stosuje się odpowiednie ograniczenia połowowe, wyładowywanie połowów, które są nieposortowane oraz zawierają śledzia.

4. Oznaczenie udziałów procentowych przyłowów oraz ich zbyt dokonywany jest zgodnie z przepisami art. 4 i 11 rozporządzenia (WE) nr 850/98 oraz art. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 88/98 .

Artykuł 9Limity dostępu

1. Nie przeprowadza się żadnych połowów przez statki wspólnotowe na obszarze Skagerrak w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej Norwegii. Jednakże statki pływające pod banderą Danii lub Szwecji są upoważnione do dokonywania połowów 4 mile morskie od linii podstawowej Norwegii.

2. Połowy statków wspólnotowych na wodach podlegających jurysdykcji Islandii są ograniczone do obszaru określonego liniami prostymi kolejno łączącymi następujące współrzędne:

Obszar południowo - zachodni

1. 63°12'N oraz 23°05'W przez 62°00'N oraz 26°00'W,

2. 62°58'N oraz 22°25'W,

3. 63°06'N oraz 21°30'W,

4. 63°03'N oraz 21°00'W z tego miejsca 180°00'S;

Obszar południowo - wschodni

1. 63°14'N oraz 10°40'W,

2. 63°14'N oraz 11°23'W,

3. 63°35'N oraz 12°21'W,

4. 64°00'N oraz 12°30'W,

5. 63°53'N oraz 13°30'W,

6. 63°36'N oraz 14°30'W,

7. 63°10'N oraz 17°00'W z tego miejsca 180°00'S.

Artykuł 10Specjalne warunki w odniesieniu do śledzia na podobszarach III oraz IV

Środki wymienione w załączniku II stosuje się w odniesieniu łapania, sortowania oraz wyładowywania śledzia złowionego w podobszarach III oraz IV.

Artykuł 11Inne środki techniczne oraz środki kontroli

Środki techniczne określone w załączniku III stosuje się w 2005 r. poza środkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 850/98, rozporządzeniu (WE) nr 88/98, rozporządzeniu (WE) nr 1626/94 oraz rozporządzeniu (WE) nr 973/2001.

Szczegółowe przepisy wykonawcze ust. 10 załącznika III mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

Artykuł 12Ograniczenia nakładów oraz związane z tym warunki w odniesieniu do zarządzania zasobami

1. Ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki ustanowione w załączniku IV a stosuje się w odniesieniu do zarządzania zasobami na Skagerrak, Kattegat, oraz Morzu Północnym oraz Kanale Wschodnim, Morzu Irlandzkim oraz na zachód od Szkocji.

1a. Na okres od dnia 1 lutego 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki ustanowione w załączniku IV b w stosuje się w odniesieniu do zarządzania zasobami na Morzu Kantabryjskim i zachodnim Półwyspie Iberyjskim.

2. W odniesieniu do zarządzania zasobami dobijakowatych na Skagerrak oraz Morzu Północnym, stosuje się ograniczenia nakładów oraz warunki ustanowione w załączniku V.

3. Komisja ustali ostateczny nakład połowowy dla roku 2005 w odniesieniu do zasobów dobijakowatych w strefach IIa, IIIa, IV, w oparciu o zasady wymienione w art. 6 załącznika V.

ROZDZIAŁ IIIMożliwości połowowe oraz związane z nimi warunki w odniesieniu do statków państw trzecich

Artykuł 13Autoryzacja

Statkom pływającym pod banderą Barbadosu, Gujany, Japonii, Korei Południowej, Norwegii, Federacji Rosyjskiej, Surinamu, Trynidadu i Tobago oraz Wenezueli oraz statkom zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów, w granicach kwoty określonej w załączniku I, na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22, 23 oraz 24.

Artykuł 14Ograniczenia geograficzne

Połowy dokonywane przez statki pływające pod banderą:

(a) Norwegii lub zarejestrowane na Wyspach Owczych są ograniczone strefy 200 mil morskich znajdującej się 12 mil w kierunku morza do części podstawowej Państw Członkowskich na Morzu Północnym, Kattegat, Morzu Bałtyckim oraz na Oceanie Atlantyckim na północ od 43°00' N, z wyjątkiem obszaru określonego w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002; połowy na obszarze Skagerrak dokonywane przez statki pływające pod banderą Norwegii są dopuszczalne w kierunku morza od odległości czterech mil morskich od linii podstawowych Danii oraz Szwecji;

(b) Barbados, Gujana, Japonia, Korea Południowa, Surinam, Trynidad i Tobago oraz Wenezuela ograniczone są do tych części strefy 200 mil morskich leżącej w odległości 12 mil morskich od linii podstawowej francuskiego departamentu Gujany.

Artykuł 15Warunki wyładowywania połowu i przyłowu

Ryby z zasobów, w odniesieniu do których możliwości połowowe są ustalone, nie są przechowywane na pokładzie lub wyładowywane, chyba że połowy zostały dokonane przez statki państwa trzeciego posiadające kwotę połowową, a kwota ta nie jest wyczerpana.

ROZDZIAŁ IVUzgodnienia licencyjne dotyczące statków wspólnotowych

Artykuł 16Licencje oraz związane z nimi warunki

1. Bez względu na ogólne zasady dotyczące licencji połowowych oraz specjalnych zezwoleń połowowych przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1627/94, połowy na wodach państwa trzeciego podlegają wymogowi posiadania licencji wydanej przez władze państwa trzeciego.

Jednakże, akapit pierwszy nie ma zastosowania do następujących statków wspólnotowych, jeśli połowy dokonywane są na norweskich wodach Morza Północnego:

(a) statków o tonażu równym lub mniejszym niż 200 GT;

(b) statków dokonujących połowów przeznaczonych do spożycia przez ludzi w odniesieniu do gatunków innych niż makrela;

(c) statków pływających pod szwedzką banderą, zgodnie z ustanowioną praktyką.

2. Największa ilość licencji oraz innych związanych z nimi warunków jest ustanawiana jak ustalono w części I załącznika VI. Wnioski o licencje wskazują rodzaje połowów oraz nazwę i właściwości statków, w odniesieniu do których mają zostać wydane licencje oraz są skierowane przez władze Państw Członkowskich do Komisji. Komisja przedkłada te wnioski zainteresowanym władzom państw trzecich.

W przypadku, gdy jedno z Państw Członkowskich przekazuje kwotę innemu Państwu Członkowskiemu (swap) w odniesieniu do terenów połowowych określonych w części I załącznika VI, przekazanie takie obejmuje przekazanie odpowiednich licencji i powinno zostać zgłoszone Komisji. Jednakże, całkowita liczba licencji dla każdego terenu połowowego określonego w części I załącznika VI nie może zostać przekroczona.

3. Statki wspólnotowe spełniają wymagania dotyczące ochrony oraz środków kontroli oraz wszystkie pozostałe przepisy dotyczące strefy, w której operują.

Artykuł 17Wyspy Owcze

Statki wspólnotowe posiadające licencję na ukierunkowany połów w odniesieniu do jednego gatunku na wodach Wysp Owczych, mogą przeprowadzać ukierunkowany połów w odniesieniu do innych gatunków pod warunkiem, że dokonują uprzedniego powiadomienia o zmianie władzom Wysp Owczych.

ROZDZIAŁ VUzgodnienia licencyjne dotyczące statków państw trzecich

Artykuł 18Zobowiązanie do posiadania licencji oraz specjalne zezwolenie połowowe

1. Bez względu na przepisy art. 28b rozporządzenia (WE) nr 2847/93, statki norweskie o tonażu mniejszym niż 200 GT są wyłączone z obowiązku posiadania licencji oraz zezwolenia połowowego.

2. Licencja oraz specjalne zezwolenie połowowe są przechowywane na pokładzie. Statki zarejestrowane na Wyspach Owczych lub w Norwegii są wyłączone z tego obowiązku.

3. Statki państw trzecich posiadające zezwolenie połowowe dnia 31 grudnia 2004 r. mogą kontynuować połowy od 1 stycznia 2005 r. do momentu przedłożenia oraz zatwierdzenia przez Komisję wykazu dopuszczonych statków.

Artykuł 19Wniosek o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego

Wnioskowi o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego organu państwa trzeciego składane Komisji towarzyszą następujące informacje:

(a) nazwa statku;

(b) numer wpisu do rejestru;

(c) zewnętrzne litery i numery identyfikacyjne;

(d) port rejestracji;

(e) nazwa (nazwisko) i adres właściciela lub czarterującego;

(f) tonaż brutto oraz długość całkowita;

(g) moc silnika;

(h) sygnał wywoławczy oraz częstotliwość radiowa;

(i) planowana metoda połowów;

(j) planowany obszar połowów;

(k) gatunki, w odniesieniu do których planuje się połowy;

(l) okres, w odniesieniu do którego wymagana jest licencja.

Artykuł 20Ilość licencji

Ilość licencji oraz szczególnych związanych z nimi warunków jest ustanawiana w sposób określony w części II załącznika VI.

Artykuł 21Unieważnienie lub wycofanie

1. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe mogą zostać unieważnione w związku z wydaniem nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Takie unieważnienie staje się skuteczne od dnia przed wydaniem nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych przez Komisję. Nowe licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe stają się skuteczne w dniu ich wydania.

2. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe są w całości lub częściowo wycofywane przed datą ich wygaśnięcia, jeśli kwota w odniesieniu do zasobu, określona w załączniku I została wyczerpana.

3. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe są wycofywane w przypadku niespełnienia zobowiązania ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 22Niezgodność z odpowiednimi regułami

1. Na okres nieprzekraczający 12 miesięcy nie wydaje się żadnej licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego jakiemukolwiek statkowi, który spełnił zobowiązania ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.

2. Komisja przedkłada zainteresowanym organom państwa trzeciego nazwy oraz właściwości statków, którym nie zostanie przyznane zezwolenie na dokonywanie połowów we wspólnotowej strefie połowowej na kolejny miesiąc lub miesiące w następstwie naruszenia odpowiednich reguł.

Artykuł 23Zobowiązania posiadaczy licencji

1. Statki państw trzecich spełniają wymogi środków ochrony i kontroli oraz pozostałych przepisów dotyczących połowów dokonywanych przez statki wspólnotowe w strefie, w której operują, w szczególności rozporządzeń (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94, (WE) nr 88/98, (WE) nr 850/98, (WE) nr 1434/98 oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1381/87.

2. Statki określone w ust. 1 prowadzą dziennik połowowy, do którego wprowadzane są informacje określone w części I załącznika VII.

3. Statki państw trzecich, z wyjątkiem norweskich statków połowowych w strefie ICES IIIa, przekazują informacje określone w załączniku VIII do Komisji, zgodnie z regułami ustanowionymi w tym załączniku.

Artykuł 24Przepisy szczególne dotyczące francuskiego departamentu Gujany

1. Przyznawanie licencji na połowy na wodach francuskiego departamentu Gujany podlega zobowiązaniu się przez właściciela danego statku do zezwolenia na wejście na pokład tego statku obserwatora na wniosek Komisji.

2. Kapitan każdego statku posiadający licencję na połowy ryb lub tuńczyka na wodach francuskiego departamentu Gujany, wyładowując połowy po każdym rejsie, przedkładają deklarację francuskim organom wskazującą ilości złapanych krewetek oraz przechowywanych na pokładzie od momentu złożenia ostatniej deklaracji. Niniejsza deklaracja sporządzana jest przy wykorzystaniu formularza, którego wzór znajduje się w części III załącznika VI. Kapitan jest odpowiedzialny za dokładność deklaracji. Organy francuskie podejmują wszelkie właściwe środki celem sprawdzenia dokładności deklaracji, przez sprawdzanie ich w szczególności w porównaniu z dziennikiem połowowym określonym w art. 23 ust. 2. Deklaracja jest podpisywana przez właściwego urzędnika po jej sprawdzeniu. Przed końcem każdego miesiąca, organy francuskie przesyłają Komisji wszystkie deklaracje odnoszące się do poprzedniego miesiąca.

3. Statki dokonujące połowów na wodach francuskiego departamentu Gujany prowadzą dziennik połowowy odpowiadający wzorowi znajdującemu się w części II załącznika VII. Kopia niniejszego dziennika połowowego przesyłana jest Komisji w terminie 30 dni od ostatniego dnia rejsu połowowego, za pośrednictwem organów francuskich.

4. Jeśli przez okres jednego miesiąca, Komisja nie otrzymuje żadnego komunikatu dotyczącego statku posiadającego licencję połowową na wodach francuskiego departamentu Gujany, wycofuje się licencję tego statku.

ROZDZIAŁ VISzczególne przepisy dotyczące statków wspólnotowych dokonujących połowów w strefie regulowanej NAFO

Sekcja 1Udział Wspólnoty

ARTYKUł 25 WYKAZ STATKÓW

1. Jedynie statki WE o tonażu większym niż 50 ton brutto, którym Państwo Członkowskie, pod banderą którego pływa wydało specjalne zezwolenie połowowe oraz które wpisane są do rejestru statków NAFO, są upoważnione, na ustalonych warunkach, do połowu, posiadania na pokładzie, przeładowywania oraz wyładowywania zasobów połowowych z obszaru regulowanego NAFO.

2. Każde Państwo Członkowskie przesyła Komisji informacje, w formie umożliwiającej jej komputerowe odczytanie, na co najmniej 15 dni przed wpłynięciem nowego statku na obszar regulowany NAFO, o każdej poprawce do wykazu statków pływających pod ich banderą oraz zarejestrowanych we Wspólnocie, które są upoważnione do połowów w obszarze regulowanym NAFO. Komisja przesyła je natychmiast Sekretariatowi NAFO.

3. Wykaz określony w ust. 2 zawiera następujące informacje:

(a) wewnętrzny numer statku, którego definicję przedstawiono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r., dotyczącym rejestru statków rybackich Wspólnoty[31];

(b) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;

(c) czarterujący statek, w stosownych przypadkach;

(d) rodzaj statku.

4. W odniesieniu do statków pływających tymczasowo pod banderą Państwa Członkowskiego (czarter samej łodzi), przedłożone informacje zawierają:

(a) datę, od której statek uzyskał zezwolenie na pływanie pod banderą Państwa Członkowskiego;

(b) datę, od której statek uzyskał zezwolenie Państwa Członkowskiego na włączenie się do połowów na obszarze regulowanym NAFO;

(c) nazwę państwa, w którym statek jest zarejestrowany lub był zarejestrowany wcześniej oraz datę, od której statek zaprzestał pływania pod banderą tego państwa;

(d) nazwę statku;

(e) numer urzędowego wpisu do rejestru statku przyznany przez właściwe władze krajowe;

(f) port macierzysty statku po dokonaniu transferu;

(g) nazwę właściciela lub czarterującego statek;

(h) deklarację, iż kapitanowi dostarczono kopię rozporządzeń obowiązujących na obszarze regulowanym NAFO;

(i) główne gatunki, które mogą być łowione przez statek na obszarze regulowanym NAFO;

(j) podobszary, na których statek może prawdopodobnie dokonywać połowów.

Sekcja 2Środki techniczne

ARTYKUł 26 ROZMIAR OCZEK SIECI

1. Wykorzystanie włoka posiadającego w jakiejkolwiek jego części oczka sieci o rozmiarze mniejszym niż 130 mm jest zakazane w odniesieniu do bezpośredniego dokonywania połowów gatunków określonych w załączniku IX. Ten rozmiar oczek sieci może zostać zmniejszony minimalnie do rozmiaru 60 mm w odniesieniu do bezpośredniego połowu kalmarów (Illex illecebrosus). W odniesieniu do bezpośrednich połowów rai ( Rajidae ) ten rozmiar oczek sieci jest zwiększany minimalnie do 280 mm w worku włoka oraz 220 mm we wszystkich innych częściach włoka.

2. Statki poławiające krewetki północne ( Pandalus borealis ) używają sieci z minimalnym rozmiarem oczka wynoszącym 40 mm.

Artykuł 27Dodatki do sieci

1. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek urządzeń lub dodatkowych elementów, innych niż opisane w niniejszym artykule, które zatykałyby lub zmniejszały ich rozmiar.

2. Płótno, tkanina sieciowa lub jakikolwiek inny materiał może zostać przymocowywany do dolnej części worka włoka w celu zmniejszenia lub zapobiegania uszkodzeniom.

3. Urządzenia mogą być przymocowywane do górnej części, pod warunkiem, iż nie zatkają oczek sieci. Wykorzystanie górnych fartuchów worka włoka jest ograniczone do fartuchów wymienionych w załączniku X.

4. Statki poławiające krewetki północne ( Pandalus borealis ) wykorzystują kraty sortujące lub kraty o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 22 mm. Statki poławiające krewetki w rejonie 3L są również wyposażone w łańcuchy przegubowe o długości minimalnej wynoszącej 72 cm., jak opisano w dodatku 4 do załącznika III.

Artykuł 28Przyłowy

1. Kapitanowie statków mogą nie przeprowadzać ukierunkowanych połowów w odniesieniu do gatunków, do których stosuje się ograniczenia przyłowów. Ukierunkowany połów gatunku przeprowadzany jest, jeśli gatunki obejmują największy udział procentowy wagowo połowu w jakimkolwiek jednym zaciągu.

2. Przyłowy gatunków wymienionych w załączniku ID, w odniesieniu do których nie została ustalona żadna kwota połowowa przez Wspólnotę, w odniesieniu do części obszaru regulowanego NAFO oraz przeprowadzane w tej części jeśli połowy dokonywane są bezpośrednio w odniesieniu do jakiegokolwiek gatunku nie mogą przekraczać dla każdego gatunku 2 500 kg lub 10% wagowo całego połowu zatrzymywanego na pokładzie, w zależności od tego, która ilość jest większa. Jednakże, w części obszaru regulowanego NAFO, gdzie połowy ukierunkowane niektórych gatunków są zabronione, przyłowy każdego z gatunków wymienionych w załączniku ID nie przekraczają odpowiednio 1 250 kg lub 5%.

3. W każdym przypadku, gdy całkowita ilość gatunków, w odniesieniu do których stosuje się ograniczenia przyłowów w jakimkolwiek następnym zaciągu przekracza ograniczenia ustanowione w ust. 2, w zależności od tego, który ma zastosowanie, statki niezwłocznie przenoszą się minimum o pięć mil morskich od poprzedniego miejsca przeprowadzenia zaciągu. W każdym przypadku, gdy całkowita ilość gatunków, w odniesieniu do których ograniczenia przyłowów stosuje się w jakimkolwiek kolejnym zaciągu, przekraczają wspomniane ograniczenia, statki ponownie niezwłocznie przenoszą się o odległość minimum pięciu mil od poprzedniego miejsca dokonywania zaciągu oraz nie powracają na obszar przynajmniej przez 48 godzin.

4. W odniesieniu do statków poławiających krewetki północne ( Pandalus borealis ), w przypadku, gdy całkowita ilość przyłowów wszystkich gatunków wymienionych w załączniku ID, w jakimkolwiek zaciągu przekracza 5% wagowo w rejonie 3M oraz 2,5% w rejonie 3L, statki niezwłocznie przenoszą się minimum o odległość pięciu mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu.

5. Połowy krewetek nie są wykorzystywane w obliczaniu poziomu przyłowu gatunków ryb dennych.

Artykuł 29Najmniejszy dopuszczalny wymiar ryb

Ryby z obszaru regulowanego Organizacji Rybackiej Północno-Zachodniego Atlantyku, które nie posiadają wymaganego wymiaru, jak ustalono w załączniku XI, nie mogą być przetwarzane, zatrzymywane na pokładzie, przeładowywane, rozładowane, transportowane, składowane, sprzedawane, prezentowane lub oferowane na sprzedaż, ale muszą zostać niezwłocznie wrzucone z powrotem do morza. W przypadku, gdy ilość złapanych ryb nie posiadających wymaganego wymiaru przekracza 10% całkowitej ilości, statek oddala się o odległość przynajmniej pięciu mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu przed kontynuowaniem połowów. Jakiekolwiek przetworzone ryby, w odniesieniu do których stosuje się wymogi dotyczące najmniejszego dopuszczalnego wymiaru ryby, który jest mniejszy niż długość równoważna określona w załączniku XI, uważa się za pochodzące od ryb, mniejszych niż ten najmniejszy dopuszczalny rozmiar ryby.

Sekcja 3Środki kontroli

ARTYKUł 29A OPISANIE PRODUKTU I ODDZIELNE SKłADOWANIE

1. Wszystkie przetworzone ryby złowione na obszarze regulowanym NAFO należy opisać w taki sposób, by można było odczytać nazwę gatunku oraz kategorię produktu. Należy umieścić także informację, że ryby zostały złowione na obszarze regulowanym NAFO.

2. Wszystkie krewetki złowione w rejonie 3I oraz wszystkie halibuty niebieskie złowione w podobszarze 2 oraz rejonach 3KLMNO powinny być opisane jako złowione na tych obszarach.

3. Połowy tego samego gatunku powinny być składowane w taki sposób, by były wyraźnie oddzielone od innych gatunków. Wszelkie połowy dokonane na obszarze regulowanym NAFO powinne być oddzielone przy składowaniu od ryb złowionych poza tym obszarem.

Połowy mogą być składowane w wielu częściach ładowni, w każdej z nich jednak poszczególne połowy powinny być jasno od siebie oddzielone, za pomocą plastiku, sklejki, tkaniny sieciowej itp.

Artykuł 30Dziennik połowowy i plan składowania

1. Oprócz spełniania wymogów art. 6, 8, 11 oraz 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, kapitanowie statków wprowadzają do dziennika połowowego informacje wymienione w załączniku XII do niniejszego rozporządzenia.

2. Każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję przed 15- tym dniem każdego miesiąca, w formie umożliwiającej ich komputerowe odczytanie, o ilościach zasobów określonych w załączniku XIII wyładowanych w trakcie poprzedniego miesiąca oraz przekazuje wszelkie informacje otrzymane na podstawie art. 11 i 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93.

3. Kapitan statku wspólnotowego, w odniesieniu do połowów gatunków wymienionych w załączniku ID, prowadzi:

(a) dziennik połowowy wykazujący ilość połowów, w podziale na gatunki;

(b) plan składowania, który prezentuje rozmieszczenie gatunków w ładowni, a także ilości poszczególnych gatunków na pokładzie wagowo, podaną w kilogramach.

4. Dziennik połowowy oraz plan składowania wspomniane w ust. 3 należy uzupełniać codziennie za poprzedni dzień, za który uznaje się okres od godziny 00.00 (UTC) do 24.00 (UTC), a także przechowywać na pokładzie do momentu całkowitego rozładunku statku.

5. Kapitan dostarcza niezbędnej pomocy w celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli ilości zadeklarowanych w dzienniku połowowym oraz produktów przetworzonych składowanych na pokładzie.

Artykuł 31Sieci

Dokonując połowów bezpośrednio jednego lub większej liczby gatunków wymienionych w załączniku IX, statki nie posiadają na pokładzie sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż rozmiar ustanowiony w art. 26. Jednakże, statki dokonujące połowów w trakcie tego samego rejsu na obszarach innych niż obszar regulowany NAFO mogą posiadać na pokładzie takie sieci, pod warunkiem, że sieci takie są bezpiecznie przymocowane i spakowane oraz nie są udostępniane do bezpośredniego użytku, to znaczy:

(a) sieci nie są odłączone od desek trałowych oraz stalówek, lin holowniczych i podciągowych; oraz

(b) sieci, które są umieszczone na pokładzie, muszą być bezpiecznie przymocowane do określonej części nadbudowy.

Artykuł 32Przeładunek

Statki wspólnotowe nie biorą udziału w czynnościach przeładunku na obszarze regulowanym NAFO, chyba że otrzymały uprzednie zezwolenie na dokonywanie takich czynności od ich właściwych organów.

Artykuł 33 Monitorowanie nakładu połowowego

1. Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, że nakład połowowy ich statków określony w art. 25 jest proporcjonalny w odniesieniu do ogólnych możliwości połowowych dostępnych temu Państwu Członkowskiemu na obszarze regulowanym NAFO.

2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji plan połowowy dla ich statków dokonujących połowów gatunków na obszarze regulowanym NAFO nie później niż dnia 31 stycznia 2005 r. lub później, co najmniej na 30 dni przed przeprowadzeniem takiej czynności. Plan połowowy określa, między innymi, statek lub statki zaangażowane w połowy oraz planowaną liczbę dni, w których zamierzają one dokonywać połowów na obszarze regulowanym NAFO, a także na innych obszarach, na których dane statki zamierzają dokonywać połowów. Plan połowowy przedstawia całkowity nakład połowowy, który należy rozmieścić w odniesieniu do rybołówstwa w związku z zakresem możliwości połowowych dostępnych Państwu Członkowskiemu dokonującemu powiadomienia.

Państwa Członkowskie, nie później niż dnia 31 grudnia 2005 r., składają Komisji sprawozdanie w sprawie realizacji planów połowowych, łącznie z ilością statków rzeczywiście biorących udział w połowach oraz całkowitą ilością dni, w których dokonywane były połowy.

Sekcja 4Szczególne przepisy dotyczące krewetek północnych

ARTYKUł 34 POłOWY KREWETEK PÓłNOCNYCH

Każde Państwo Członkowskie składa Komisji codziennie sprawozdanie o ilościach krewetek północnych ( Pandalus borealis ) złowionych w rejonie 3L obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod ich banderą oraz zarejestrowane we Wspólnocie. Wszelka działalność połowowa dokonywana jest na głębokości przekraczającej 200 metrów oraz jest ograniczona do jednego statku przypadającego na każdy przydział Państwa Członkowskiego w jakimkolwiek danym czasie.

Sekcja 5Szczególne przepisy dotyczące halibuta niebieskiego

ARTYKUł 35 ZAKAZY DOTYCZąCE HALIBUTA NIEBIESKIEGO

Zakazuje się statkom wspólnotowym łowienia halibuta niebieskiego na podobszarze 2 oraz w rejonach 3KLMNO NAFO, a także zatrzymywania na pokładzie, przeładunku lub wyładowywania halibuta niebieskiego łowionego w tej strefie, jeżeli

(a) nie posiadają specjalnego zezwolenia połowowego wydanego przez Państwo Członkowskie, pod którego banderą pływa, oraz

(b) nie zostały wpisane do rejestru statków NAFO.

Artykuł 35aWykaz statków

1. Państwa Członkowskie zapewniają, że statki, którym wydane zostało specjalne zezwolenie połowowe, określone w art. 35 są objęte wykazem zawierającym ich nazwę numer wewnętrznego wpisu do rejestru, określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 26/2004.

2. Każde Państwo Członkowskie przesyła Komisji, w formie umożliwiającej jego komputerowe odczytanie, wykaz określony w ust. 1 oraz wszelkie poprawki do niego.

3. Poprawki do wykazu określonego w ust. 1 przekazywany jest Komisji przynajmniej na pięć dni zanim nowy statek wpływa na podobszar 2 oraz rejony 3KLMNO. Komisja przesyła bezzwłocznie poprawki do wykazu Sekretariatowi NAFO.

4. Każde Państwo Członkowskie rozdzieli swe kwoty połowowe w odniesieniu do halibuta niebieskiego między swoje upoważnione statki wymienione w wykazie określonym w ust. 1. Państwa Członkowskie przekazują informacje dotyczące przydziału kwot Komisji w terminie nie później niż 15 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 36Sprawozdania

1. Kapitanowie statków określonych w art. 35 ust. 2 przekazują Państwu Członkowskiemu bandery następujące informacje:

(a) Ilości halibuta niebieskiego zatrzymywane na pokładzie jeśli statek wspólnotowy wpływa na podobszar 2 oraz rejony 3KLMNO. Niniejsze sprawozdanie jest przekazywane nie wcześniej niż na 12 godzin oraz najpóźniej 6 godzin przed każdym wpłynięciem statku do tej strefy.

(b) Połowy tygodniowe halibuta niebieskiego. Sprawozdanie to jest przekazywane po raz pierwszy nie później niż na koniec siódmego dnia po wpłynięciu statku na podobszar 2 oraz rejony 3 KLMNO, lub, jeśli rejsy połowowe trwają więcej niż siedem dni, najpóźniej w poniedziałek, w odniesieniu do połowów, które zostały dokonane na podobszarze 2 oraz w rejonach 3 KLMNO w tracie poprzedniego tygodnia kończącego się o północy w niedzielę.

(c) Ilości halibuta niebieskiego posiadane na pokładzie przez statki wspólnotowe kiedy opuszczają one podobszar 2 oraz rejony 3KLMNO. Sprawozdanie to jest przekazywanie nie wcześniej niż na 12 godzin przed a najpóźniej w 6 godzin przed każdym wypłynięciem statku z tej strefy oraz zawiera ilość dni połowowych oraz całkowite połowy w tej strefie.

(d) Ilości załadowane oraz wyładowane w odniesieniu do każdego przeładunku halibuta niebieskiego w trakcie pobytu statku na podobszarze 2 oraz w rejonach 3KLMNO. Sprawozdania te przekazywane są nie później niż w 24 godziny po zakończeniu przeładunku.

2. Państwa Członkowskie, na wniosek, przekazują sprawozdania wynikające z ust. 1 lit. a), c) oraz d), Komisji.

3. Jeśli uważa się iż połowy halibuta niebieskiego zgłoszone zgodnie z ust. 2, wyczerpały 70%% przydziału kwoty Państwa Członkowskiego, kapitanowie przekazują sprawozdania opisane w ust. 1 lit. b) codziennie.

Artykuł 37Wyznaczone porty

1. Zakazane jest wyładowywanie ilości halibuta niebieskiego w jakimkolwiek miejscu innym niż porty wyznaczone przez Umawiające się Strony NAFO. Wyładunek halibuta niebieskiego w portach państw innych niż Umawiające się Strony jest zakazany.

2. Państwa Członkowskie wyznaczają porty, w których mogą być dokonywane wyładunki halibuta niebieskiego oraz ustalają związane z tym procedury kontrolne oraz nadzorcze, łącznie z warunkami w odniesieniu do zapisywania oraz sprawozdawczości ilości halibuta niebieskiego w każdym wyładunku.

3. Państwa Członkowskie przekazują Komisji w ciągu 15 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, wykaz wyznaczonych portów oraz, w terminie 15 kolejnych dni, wykaz związanych z nimi procedur kontrolnych oraz nadzorczych określonych w ust. 2. Komisja bezzwłocznie przesyła wykaz Sekretariatowi NAFO.

4. Komisja bezzwłocznie przekazuje wykaz wyznaczonych portów określony w ust. 2 jak również portów wyznaczonych przez inne Umawiające się Strony NAFO, do Państw Członkowskich.

Artykuł 38Kontrola w porcie

1. Państwa Członkowskie zapewniają, że wszystkie statki wpływające do wyznaczonego portu w celu wyładowania i/lub przeładowania halibuta niebieskiego złowionego na podobszarze 2 oraz w rejonach 3 KLMNO NAFO poddawane są kontroli zgodnie z programem kontroli portowych NAFO.

2. Zakazuje się wyładunku i/lub przeładunku połowów ze statków określonych w ust. 1 do momentu przybycia inspektorów.

3. Wszystkie wyładowane ilości są ważone według gatunku przed przewiezieniem ich do chłodni składowej lub innego miejsca przeznaczenia.

4. Państwa Członkowskie przekazują odpowiednie sprawozdanie z kontroli portowej Sekretariatowi NAFO, wraz z kopią dla Komisji, w terminie 7 dni roboczych od daty zakończenia kontroli.

Artykuł 39Zakaz wyładunków oraz przeładunków w odniesieniu do statków podmiotów innych niż Umawiające się Strony

Państwa Członkowskie zapewniają, ze zakazuje się wyładunków oraz przeładunków halibuta niebieskiego ze statków podmiotów innych niż Umawiające się Strony, które uczestniczyły w działalności połowowej na obszarze regulowanym NAFO.

Artykuł 40Dalsza działalność połowowa

Państwa Członkowskie przedkładają Komisji najpóźniej do dnia 31 grudnia 2005 r. sprawozdanie w sprawie wykonania środków ustanowionych w art. 35-39, łącznie z całkowitą ilością dni połowów.

Sekcja 6Szczególne przepisy dotyczące karmazyna

ARTYKUł 41 POłOWY KARMAZYNA

1. Co drugi poniedziałek, kapitan statku wspólnotowego dokonującego połowów karmazyna w rejonie podobszaru 2 oraz rejonie IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO, powiadamia właściwe władze Państwa Członkowskiego, pod banderą którego pływa statek lub w którym jest zarejestrowany, o złowionych ilościach karmazyna na tym obszarze w okresie dwóch tygodni kończącym się o północy poprzedniej niedzieli.

Jeśli łączne połowy osiągnęły 50% TAC, powiadomienia dokonuje się cotygodniowo w poniedziałek.

2. Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdanie co drugi wtorek przed południem dotyczące ilości karmazyna złowionych w okresie dwóch tygodni kończącym się o północy poprzedniej niedzieli na podobszarze 2 oraz w rejonach IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod ich banderą oraz zarejestrowane na ich terytorium.

Jeśli łączne połowy osiągnęły 50%% TAC, sprawozdania przesyłane są cotygodniowo.

ROZDZIAŁ VIISzczególne przepisy dotyczące statków wspólnotowych dokonujących połowów na obszarze CCAMLR

Sekcja 1Ograniczenia i wymagania w odniesieniu do informacji o statkach

ARTYKUł 42 ZAKAZY ORAZ OGRANICZENIA POłOWOWE

1. Bezpośrednie połowy gatunków wymienionych w załączniku XIV są zakazane w strefach oraz w trakcie okresów wskazanych w tym załączniku.

2. W odniesieniu do nowego oraz badawczego rybołówstwa ograniczenia połowowe oraz ograniczenia przyłowów wymienione w załączniku XV stosuje się na podobszarach wskazanych w tym załączniku.

Artykuł 42aWymagania w odniesieniu do informacji o statkach posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze CCAMLR

1. Oprócz wymagań dotyczących przekazywanych informacji w odniesieniu do statków posiadających zezwolenie określonych w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004, Państwa Członkowskie od dnia 1 sierpnia 2005 r. dostarczą Komisji następujące informacje w odniesieniu do tych statków:

(a) numer IMO statku (jeżeli wydany)

(b) poprzednia bandera, jeśli była;

(c) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;

(d) nazwa (nazwisko) i adres właściciela/li statku oraz lub faktycznego właściciela/li, jeśli są znani;

(e) typ statku;

(f) miejsce i data produkcji;

(g) długość;

(h) kolorowe zdjęcie statku, które powinno składać się z:

(i) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające prawą burtę statku, pełną długość statku i wszystkie cechy jego budowy;

(ii) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające lewą burtę statku, pełną długość statku i wszystkie cechy jego budowy;

(iii) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające rufę statku, robione bezpośrednio z rufy;

(i) podjęte kroki w celu zapewnienia zabezpieczenia przed manipulacją przez osoby niepowołane urządzeniem kontroli satelitarnej umieszczonym na pokładzie.

2. Od dnia określonego w ust. 1 Państwa Członkowskie, w praktycznie możliwym zakresie, przekażą również Komisji następujące informacje dotyczące statków posiadających pozwolenie na dokonywanie połowów na obszarze CCAMLR.

(a) nazwa (nazwisko) i adres operatora, jeśli jest inny niż właściciel/e statku;

(b) nazwisko i narodowość kapitana oraz, tam gdzie to możliwe, kapitana połowów;

(c) metoda lub metody połowów;

(d) największa szerokość statku (m);

(e) zarejestrowany tonaż brutto;

(f) rodzaje komunikacji statku i numery (numery INMARSAT A, B oraz C);

(g) normalny skład załogi;

(h) moc głównego silnika lub silników (kW);

(i) nośność (tony), liczba ładowni rybnych i ich pojemność (m³);

(j) wszelkie inne informacje (np. klasyfikacja lodu) uznane za potrzebne.

Sekcja 2Rybołówstwo badawcze

ARTYKUł 43 UCZESTNICTWO W RYBOłÓWSTWIE BADAWCZYM

1. Statki rybackie pływające pod banderą Hiszpanii oraz zarejestrowane w Hiszpanii, o których powiadomiono CCAMRL zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia (WE) nr 601/2004 mogą uczestniczyć w badawczych połowach sznurami haczykowymi w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarze FAO 88.1 oraz rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) poza obszarami jurysdykcji krajowej, oraz 58.4.3b) poza obszarami jurysdykcji krajowej.

2. Nie więcej niż jeden statek rybacki dokonuje połowów w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b) w jakimkolwiek tym samym momencie.

3. W odniesieniu do podobszaru 88.1 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.4.2, całkowite ograniczenia połowowe oraz ograniczenia przyłowów przypadające na podobszar i rejon oraz ich rozdzielenie między jednostki badawcze małej skali (SSRUs) wewnątrz każdego z nich są wymienione w załączniku XV. W tym celu, połowy w jakiejkolwiek SSRU są przerywane jeśli zgłoszony połów osiąga określone kwoty połowowe oraz ta SSRU je zamykana dla połowów na pozostałą część sezonu.

4. Połowy odbywają się możliwie w jak największym zakresie geograficznym oraz barymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości rybołówstwa oraz w celu uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładów. Jednakże, połowy w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2 są zabronione na głębokości poniżej 550 m.

Artykuł 44Systemy sprawozdawczości

Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonym w art. 43 podlegają następującym systemom sprawozdawczości dotyczącym połowów oraz nakładów:

(a) pięciodniowy system sprawozdawczości połowu i nakładu określony w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, z tym, że Państwa Członkowskie złożą Komisji sprawozdanie z połowu i nakładu nie później niż dwa dni robocze po zakończeniu okresu sprawozdawczego, w celu natychmiastowego przekazania do CCAMLR. W odniesieniu do podobszaru 88.1 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.42, sprawozdania będą przygotowywane przez jednostki badawcze małej skali.

(b) miesięczny system sprawozdawczości w odniesieniu do połowu i nakładu według dokładnej skali określony w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;

(c) zgłaszana jest całkowita ilość oraz waga odrzuconych Dissostichus eleginoides i Dissostichus mawsoni , łącznie z tymi w stanie "mięsa galaretowatego".

Artykuł 45Wymagania specjalne

1. Połowy badawcze określone w art. 43, przeprowadzane są zgodnie z przepisami art. 8 rozporządzenia (WE) nr 600/2004 w odniesieniu do środków mających zastosowanie w celu zmniejszenia przypadkowej śmiertelności ptaków morskich w trakcie połowu sznurami haczykowymi. Oprócz tych środków, dokonywanie zrzutu odpadków jest zakazane w trakcie tych połowów.

(a) dokonywanie zrzutu odpadków jest zakazane w trakcie tych połowów;

(b) statki uczestniczące w połowach badawczych w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2, które zgodne są z protokołami CCAMLR (A, B lub C) w odniesieniu do łowienia sznurami haczykowymi są zwolnione z wymogu nocnych ustawień. Jednakże statki, które złapią łącznie trzy (3) ptaki morskie powracają natychmiast do spełniania tych wymagań, zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 601/2004.

(c) statki uczestniczące w połowach badawczych na podobszarze 88.1 oraz w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b), które złapią łącznie trzy (58.4.3b) ptaki morskie zaprzestają natychmiast połowów i zabrania się im dokonywania połowów poza sezonem do końca sezonu 2004/2005.

2. Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych na podobszarze FAO 88.1 podlegają następującym wymogom dodatkowym:

(a) statkom zabrania się dokonywania zrzutów:

(i) olejów lub produktów paliwowych lub pozostałości olejowych do morza, z wyjątkiem dopuszczonych na podstawie załącznika I do MARPOL 73/78 (konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniom mórz przez statki );

(ii) śmieci;

(iii) odpadów żywności niezdolnych do przejścia przez sito o otworach nie większych niż 25 mm;

(iv) drobiu lub części (łącznie ze skorupkami jaj);

(v) ścieków w obrębie 12 mil morskich od lądu lub szelfu lodowego, lub ścieków podczas gdy statek podróżuje z prędkością mniejszą niż 4 węzły, lub

(vi) popiołu ze spalania.

(b) żadnego drobiu żywego lub innych żywych ptaków nie wprowadza się na podobszar 88.1, a jakikolwiek opierzony drób nie skonsumowany usuwa się z podobszaru 88.1.

(c) połowy Dissostichus spp. na podobszarze 88.1 są zakazane w obrębie 10 mil morskich od wybrzeża Wysp Balleny'ego.

Artykuł 46Definicja zaciągów

1. Do celów niniejszej sekcji, zaciąg obejmuje ustawienie jednej lub większej ilości lin w jednej pozycji. Dokładne położenie geograficzne zaciągu jest ustalane przez środkowy punkt liny lub lin rozstawionych do celów sprawozdawczości w odniesieniu do połowów oraz nakładów.

2. W celu oznaczenia jako zaciąg badawczy:

(a) każdy zaciąg badawczy musi być odseparowany o nie mniej niż 5 mil morskich od jakiegokolwiek innego zaciągu badawczego, odległość należy odmierzyć od środkowego punktu geograficznego zaciągu badawczego;

(b) każdy zaciąg obejmuje przynajmniej 3 500 haczyków oraz nie więcej niż 10 000 haczyków; może się to składać z oddzielnych lin ustawionych w tej samej pozycji;

(c) każde zaciągnięcie sznura haczykowego posiada czas pobytu w wodzie nie mniejszy niż sześć godzin, mierzonych od momentu ukończenia procesu ustawiania lin do rozpoczęcia procesu zaciągania.

Artykuł 47Plany badawcze

Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 43 realizują plany badawcze, w każdej oraz wszystkich SSRU na które podzielone są podobszary FAO 88.1 oraz rejony 58.4.1 i 58.4.2. Plan badawczy jest realizowany w następujący sposób:

(a) po pierwszym wpłynięciu na SSRU, pierwszych 10 zaciągów, oznaczonych jako "pierwszy cykl", oznacza się jako "zaciągi badawcze" oraz musi spełniać kryteria określone w art. 46 ust. 2;

(b) kolejnych 10 zaciągów, lub 10 ton połowu, w zależności od tego, która z wartości progowych jest osiągana jako pierwsza, są oznaczane jako "drugi cykl". Zaciągi w drugim cyklu, według uznania kapitana, mogą być przeprowadzane jako część zwykłego połowu badawczego. Jednakże, pod warunkiem, że spełniają one wymogi art. 46 ust. 2, zaciągi te mogą być również oznaczane jako zaciągi badawcze;

(c) po ukończeniu pierwszego i drugiego cyklu zaciągów, jeśli kapitan zamierza kontynuować połów w granicach SSRU, statek musi rozpocząć "trzeci cykl" "którego skutkiem będzie dokonanie 20 zaciągów we wszystkich trzech cyklach. Trzeci cykl zaciągów kończy się w trakcie tej samej wizyty co pierwszy i drugi cykl w SSRU;

(d) po zakończeniu 20 zaciągów badawczych, statek może kontynuować połów w obrębie SSRU;

(e) w SSRU A, B, C, E oraz G na podobszarze 88.1 gdzie nadający się do połowów obszar dna morza jest mniejszy niż 15 000 km2, lit. b), c) i d) nie mają zastosowania a po zakończeniu 10 zaciągów badawczych statek może kontynuować połów w obrębie SSRU.

Artykuł 48Plany gromadzenia danych

1. Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 43 realizują plany gromadzenia danych, w każdej oraz wszystkich SSRU na które podzielone są podobszary FAO 88.1 oraz rejony 58.4.1 i 58.4.2. Plan gromadzenia danych zawiera następujące dane:

(a) pozycja oraz głębokość morza na końcu każdej linii zaciągu;

(b) czas ustawiania, przebywania w wodzie, oraz zaciągania;

(c) ilość oraz gatunki ryb straconych na powierzchni;

(d) ilość zestawów haczyków;

(e) rodzaj przynęty;

(f) skuteczność przynęty(%);

(g) rodzaj haczyka; oraz

(h) warunki panujące na morzu, zachmurzenie i faza księżyca w momencie ustawiania lin.

2. Wszystkie dane określone na podstawie ust. 1 są gromadzone w odniesieniu do każdego zaciągu; w szczególności, wszystkie ryby w zaciągu do 100 ryb, mają zostać zmierzone oraz pobiera się próbkę co najmniej 30 ryb dla przeprowadzenia badań biologicznych. W przypadku, gdy złapane jest więcej niż 100 ryb, powinna zostać zastosowana metoda losowego pobierania podpróbek.

Artykuł 49Program znakowania

Każdy statek rybacki uczestniczący w połowach badawczych określonych w art. 43 wdraża w następujący sposób program znakowania:

(a) Osobniki Dissostichus spp. są znakowane kolorem zielonym oraz uwalniane w ilości jednego osobnika przypadającego na tonę wagi połowu w trakcie trwania sezonu, zgodnie z protokołem oznaczania CCAMLR. Statki przerywają znakowanie po oznakowaniu 500 osobników lub pozostawiają jednego oznakowanego na zielono osobnika na tonę połowu;

(b) program koncentruje się na osobnikach wszystkich rozmiarów w celu spełnienia wymogu oznakowania na zielono jednego osobnika na tonę wagi połowu. Wszystkie wypuszczone osobniki powinny być dwukrotnie oznaczone, a wypuszczenia powinny obejmować możliwie największy obszar geograficzny;

(c) wszystkie oznakowania są wyraźnie nadrukowane wraz z niepowtarzalnym numerem seryjnym oraz adresem zwrotnym, tak aby pochodzenie oznakowań mogło zostać odtworzone, w przypadku ponownego złapania oznaczonego osobnika;

(d) wszystkie ponownie złapane osobniki (tzn. złowione ryby posiadające już oznakowanie) nie zostają ponownie wypuszczone, nawet jeśli przebywały na wolności przez krótki okres;

(e) od wszystkich ponownie złapanych, oznaczonych osobników pobiera się próbki biologiczne (długość, waga, płeć, gruczoły płciowe), wykonuje się elektroniczne zdjęcie, jeśli to możliwe, pobiera się otolity i usuwa się oznakowanie

(f) wszystkie odpowiednie dane przywieszki oraz jakiekolwiek ponowne złapanie oznaczonego osobnika jest zgłaszane w nadającej się do komputerowego odczytywania formie CCAMLR, w terminie trzech miesięcy od dokonania połowu;

(g) wszystkie odpowiednie dane przywieszki oraz jakiekolwiek ponowne złapanie oznaczonego osobnika jest zgłaszane w nadającej się do komputerowego odczytywania formie CCAMLR do odpowiedniego magazynu danych, opisanego szczegółowo w protokole oznaczania CCAMLR.

Artykuł 50Obserwatorzy

Każdy statek rybacki uczestniczący w połowach badawczych określonych w art. 43 posiada na pokładzie przynajmniej dwóch obserwatorów, spośród których jeden jest obserwatorem wyznaczonym zgodnie z Systemem Międzynarodowych Obserwacji Naukowych CCAMLR, w toku całości działalności połowowej w trakcie okresu połowowego.

ROZDZIAŁ VIIIPrzepisy końcowe

Artykuł 51Monitorowanie

(a) Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie nie tylko do połowów dokonywanych wyłącznie w celu badań naukowych przeprowadzanych za pozwoleniem i pod patronatem danego Państwa Członkowskiego oraz o których Komisja oraz Państwo Członkowskie, na którego wodach przeprowadzane jest badanie, zostały poinformowane z wyprzedzeniem.

(b) Organizmy morskie złowione dla celów określonych w lit. a) mogą być sprzedawane, przechowywane, prezentowane lub oferowane na sprzedaż, pod warunkiem, że:

- spełniają standardy określone w załączniku XII do rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 oraz uchwalone standardy marketingu zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r., w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury[32], lub

- sprzedawane są bezpośrednio w celach innych niż konsumpcja przez ludzi.

Artykuł 52Przekazywanie danych

Na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, dane odnoszące się do wyładowywania ilości złowionych, są przesyłane przez Państwa Członkowskie Komisji w formie umożliwiającej ich komputerowe odczytanie przez wykorzystanie kodów zasobów wymienionych w każdej tabeli zasobów.

Artykuł 53Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

W przypadku, gdy TAC obszaru CCAMLR są ustanowione dla okresów rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2005 r., art. 42 stosuje się z mocą od rozpoczęcia odpowiednich okresów stosowania TAC.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […]

W imieniu Rady

Przewodniczący

[…]

ZAŁĄCZNIK I Możliwości połowowe mające zastosowanie do statków wspólnotowych na obszarach, gdzie istnieją ograniczenia połowowe oraz w odniesieniu do statków państw trzecich na wodach WE, według gatunków oraz według obszaru (w tonach żywej wagi, za wyjątkiem przypadków, w których określono inaczej)

Wszystkie ograniczenia połowowe ustalone w niniejszym załączniku są uznawane za kwoty do celów art. 9, oraz z tego względu podlegają regułom wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 2847/93, w szczególności w jego art. 14 oraz 15.

W granicach każdego obszaru, zasoby rybne określane są w kolejności alfabetycznej łacińskich nazw gatunków. Do celów niniejszego rozporządzenia tabela zgodności nazw zwyczajowych oraz nazw łacińskich jest podana poniżej:

+++++ TABLE +++++

ZAŁACZNIK IA MORZE BAŁTYCKIE

Wszystkie TAC na tym obszarze, z wyjątkiem gładzicy i dorsza na podobszarach 25-32, są przyjmowane w granicach IBSFC.

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

ZAŁĄCZNIK IB SKAGERRAK, KATTEGAT, MORZE PÓŁNOCNE ORAZ ZACHODNIE WODY WSPÓLNOTY ICES obszary Vb (wody WE), VI, VII, VIII, IX, X, CECAF (wody WE), oraz Gujana Francuska

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

ZAŁĄCZNIK IC OBSZARY ICES PÓŁNOCNO-WSCHODNIEGO ATLANTYKU I GRENLANDII Obszary I, II, IIIa, IV, V, XII, XIV oraz NAFO 0, 1 (wody Grenlandii)

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

ZAŁĄCZNIK ID PÓŁNOCNO-ZACHODNI ATLANTYK Obszar NAFO

Wszystkie TAC oraz powiązane z nimi warunki są przyjmowane w ramach NAFO.

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

ZAŁĄCZNIK IE RYBY MASOWO MIGRUJĄCE – Wszystkie obszary

TAC na tych obszarach są przyjmowane w ramach międzynarodowych organizacji rybołówstwa zajmujących się połowami tuńczyka, takimi jak ICCAT oraz IATTC.

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

ZAŁĄCZNIK IF ANTARKTYKA – Obszar CCAMLR

TAC, przyjęte przez CCAMLR, nie są rozdzielone między członków CCAMLR, stąd też udział wspólnotowy jest nieokreślony. Połowy są monitorowane przez Sekretariat CCAMLR, który będzie informował, kiedy należy zakończyć połowy w związku z wyczerpaniem TAC.

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

ZAŁĄCZNIK II SPECJALNE ŚRODKI DOTYCZĄCE POŁOWU ŚLEDZIA NA PODOBSZARZE III I IV

1. Państwa Członkowskie przyjmują specjalne środki dotyczące połowu, sortowania lub wyładowywania śledzia złowionego na Morzu Północnym lub na obszarze Skagerrak i Kattegat, w celu zapewnienia przestrzegania ograniczeń połowowych, w szczególności tych wymienionych w załączniku IB. Środki te obejmują w szczególności:

a) specjalne programy kontroli oraz inspekcji;

b) plany nakładów połowowych, łącznie z wykazem uprawnionych statków oraz, w przypadku gdy jest to uważane za niezbędne na podstawie wyczerpania kwoty powyżej poziomu 70%, ograniczenia działań uprawnionych statków;

c) kontrolę przeładunku oraz praktyk powodujących zrzucanie;

d) w miarę możliwości, tymczasowy zakaz połowów na obszarach, na których wiadomo, iż występują wysokie współczynniki przyłowów śledzia, w szczególności narybku.

2. W przypadku wyładunków nieposortowanego śledzia z pozostałej części połowu, Państwa Członkowskie zapewniają, iż działają odpowiednie programy pobierania próbek w celu skutecznego monitorowania wszystkich wyładunków przyłowów śledzia. Zakazane jest wyładowywanie połowów ryb zawierających nieposortowanego śledzia w portach, gdzie nie stosuje się programów pobierania próbek.

3. Inspektorzy Komisji, zgodnie z przepisami art. 29 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 oraz w każdym przypadku, gdy Komisja uznaje to za niezbędne do celów pkt. 1, przeprowadzają niezależne kontrole w celu sprawdzenia realizacji programów pobierania próbek oraz specjalnych środków wspomnianych w pkt. 1. przez właściwe władze.

4. Komisja zakazuje wyładowywania śledzia, jeśli uznaje się, iż realizacja środków określonych w pkt. 1 nie osiągnęła ścisłej kontroli śmiertelności połowowej śledzia we wszystkich łowiskach.

ZAŁĄCZNIK III PRZEJŚCIOWE ŚRODKI TECHNICZNE

CZĘŚĆ A

MORZE BAŁTYCKIE

SEKCJA 1

POłÓW DORSZA

1. RODZAJ NARZęDZI POłOWOWYCH DOPUSZCZONYCH DO POłOWÓW DORSZA NA MORZU BAłTYCKIM

1.1. Sieci ciągnione

1.1.1. Bez okien wyjściowych

Sieci ciągnione bez okien wyjściowych są zakazane.

1.1.2. Z oknami wyjściowymi

W drodze odstępstwa od przepisów dotyczących specjalnych urządzeń selektywnych w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 88/98, stosuje się przepisy dodatku 1 do niniejszego załącznika.

1.1.3. Zgodnie z zasadą jednej sieci, w przypadku stosowania sieci ciągnionych z oknami wyjściowymi, na pokładzie nie należy przechowywać żadnych innych narzędzi połowowych.

1.2. Sieć skrzelowa

W drodze odstępstwa od przepisów załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 88/98, minimalny rozmiar oczek sieci w odniesieniu do sieci skrzelowych wynosi 110 mm.

Sieci nie przekraczają maksymalnej długości 12 km dla statków o długości całkowitej do 12 m włącznie.

Sieci nie przekraczają maksymalnej długości 24 km dla statków o długości całkowitej większej niż 12 m.

Czas pobytu w wodzie sieci nie przekracza 48 godzin, licząc od czasu zanurzenia sieci do wody po raz pierwszy, do czasu pełnego wciągnięcia sieci na pokład statku rybackiego.

2. Przyłów dorsza na Morzu Bałtyckim

2.1 W drodze odstępstwa od przepisów art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 88/98, nie może być przetrzymywany na pokładzie żaden niewymiarowy dorsz, z wyjątkiem przypadków określonych w punkcie 2.2.

2.2 Jednakże, w drodze odstępstwa od przepisów art. 3 ust.5 rozporządzenia (WE) nr 88/98, przyłów dorsza złowionego w czasie dokonywania połowów śledzia i szprota siecią o rozmiarach oczek 32 mm lub mniejszych nie powinien przekraczać 3% w wadze. Z tego przyłowu, na pokładzie zatrzymuje się nie więcej niż 5% niewymiarowego dorsza.

2.3 Przyłowy dorsza nie mogą przekraczać 10% jeśli połowy innych gatunków niż śledź oraz szprot dokonywane są za pomocą włoki oraz niewody duńskie, inne niż określone w pkt 1.1.2.

3. Minimalny wymiar dorsza w Morzy Bałtyckim

W drodze odstępstwa od przepisów ustanowionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 88/98, minimalny wymiar dla dorsza wynosi 38 cm.

4. Zakaz letnich połowów dorsza bałtyckiego

Połowy dorsza są zakazane na Morzu Bałtyckim, cieśninach Bełt i Sund od dnia 15 czerwca 2005 r. do dnia 15 sierpnia 2005 r. włącznie.

5. Ograniczenia dla połowów dorsza na Morzu Bałtyckim

a) Zabrania się prowadzenia wszelkich czynności połowowych w granicach obszaru zamkniętego liniami pozycyjnymi kolejno łączącymi punkty o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

Obszar 1:

- 56°00’N, 15°00’E

- 56°00’N, 16°30’E

- 54°30’N, 16°30’E

- 54°30’N, 15°00’E

- 56°30’N, 15°00’E

Obszar 2:

- 56°00’N, 19°00’E

- 54°30’N, 19°30’E

- 54°30’N, 18°40’E

- 55°30’N, 18°00’E

- 56°00’N, 18°00’E

- 56°00’N, 19°00’E

b) W drodze odstępstwa od pkt. a), prowadzenie czynności połowowych jest dozwolone w granicach obszarów określonych w tym punkcie przy pomocy narzędzi ciągnionych i palowych, o rozmiarze oczek mniejszym niż 100mm.

6. Tymczasowe oraz dodatkowe warunki w odniesieniu do monitorowania, kontroli oraz nadzoru w kontekście odtwarzania zasobów rybnych w Morzu Bałtyckim.

6.1. Przepisy ogólne

6.1.1. Program dotyczący monitorowania, kontroli oraz nadzoru zasobów dorsza w Morzu Bałtyckim składa się z następujących elementów.

Specjalne warunki w odniesieniu do połowów dorsza na Morzu Bałtyckim

Krajowe programy działań w zakresie kontroli, które zostaną opracowane przez Danię, Estonię, Finlandię, Niemcy, Łotwę, Litwę, Polskę i Szwecję.

Dodatkowe środki w zakresie monitorowania, kontroli i inspekcji.

Wspólny nadzór i wymiana kontrolerów.

6.1.2. Krajowe programy działania w zakresie kontroli dla zasobów dorsza mogą aktualizowane z inicjatywy Komisji lub na wniosek państwa członkowskiego.

6.2. Specjalne warunki w odniesieniu do połowów dorsza na Morzu Bałtyckim

6.2.1. Wszystkie statki, które zamierzają dokonywać połowów dorsza na Morzu Bałtyckim, powinny posiadać specjalne zezwolenie połowowe na wykonywanie połowów dorsza na Morzu Bałtyckim.

6.2.2. Każde państwo członkowskie sporządzi wykaz statków posiadających specjalne zezwolenie połowowe na wykonywanie połowów dorsza na Morzu Bałtyckim.

6.2.3. Kapitan statku rybackiego lub jego przedstawiciel, któremu Państwo Członkowskie wydało specjalne zezwolenie połowowe na wykonywanie połowów dorsza na Morzu Bałtyckim, jest zobowiązany stosować się do warunków określonych w Dodatku 2.

6.3. Krajowe programy działań w zakresie kontroli.

6.3.1. Każde zainteresowane państwo członkowskie określi krajowy program działań w zakresie kontroli.

6.3.2. Komisja, co najmniej raz w ciągu 2005 roku, zwoła posiedzenie Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury w celu przeprowadzenia oceny zgodności oraz wyników programu działań w zakresie kontroli dla zasobów dorsza w Morzu Bałtyckim.

6.4. Monitorowanie, kontrola i nadzór, który państwa członkowskie powinny przyjąć

6.4.1. Każde zainteresowane państwo członkowskie prześle Komisji, w ciągu 15 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, wykaz wyznaczonych portów oraz, w ciągu 15 dni od tej daty, krajowy program kontroli oraz harmonogram wdrożenia. Komisja przekazuje te informacje wszystkim właściwym Państwom Członkowskim.

6.4.2. Nie zważając na postanowienia artykułu 6 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, kapitanowie wszystkich wspólnotowych statków rybackich zatrzymujących na pokładzie lub wyładowujących dorsza w ilości większej niż 50 kg żywej wagi, prowadzą dziennik połowowy ze swojej działalności, wykazując w szczególności ilości każdego złowionego lub zatrzymywanego na pokładzie gatunku, datę i miejsce połowów (statystyczny prostokąt ICES) oraz rodzaj stosowanych narzędzi połowowych.

6.4.3. W drodze odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2807/83 dopuszczalny margines tolerancji w oszacowaniach ilości (w kilogramach) ryb zatrzymanych na pokładzie statków, zgodnie z TAC, wynosi 8%.

6.4.4. Właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą wymagać, aby wszelkie ilości dorsza złowione oraz po raz pierwszy wyładowane w tym Państwie Członkowskim były ważone w obecności kontrolera, przed ich odtransportowaniem z portu pierwszego wyładunku. W odniesieniu do dorsza po raz pierwszy wyładowywanego w porcie reprezentatywne próbki, w ilości co najmniej 20% wyładunków, należy ważyć w obecności kontrolerów, posiadających zezwolenie Państw Członkowskich, zanim zostaną one oferowane do pierwszej sprzedaży oraz sprzedane. W tym celu, Państwa Członkowskie przedkładają Komisji, w okresie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, szczegółowe dane dotyczące warunków pobierania próbek, jakie należy wykorzystać.

6.4.5. Nie zważając na przepisy art. 19a 1a) rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, art. 19e, 19f, 19g, 19h i 19i tego rozporządzenia stosuje się do wszystkich statków prowadzących czynności połowowe na Morzu Bałtyckim.

6.4.6. Zgodnie z przepisami art. 13 rozporządzenia (WE) nr 2244/2003, państwa członkowskie zapewnią, że stosowane są dane systemu monitorującego statki (VMS), otrzymane zgodnie z przepisami art. 8, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ust.1 tego rozporządzenia dotyczące statków posiadające specjalne zezwolenie połowowe na wykonywanie połowów dorsza na Morzu Bałtyckim:

a) w celu rejestrowania każdego wejścia i wyjścia z portu w formie zapisu komputerowego przez okres trzech lat;

b) w celu rejestrowania każdego wejścia i wyjścia z zamkniętych obszarów połowów na Morzu Bałtyckim.

6.4.7. Państwa Członkowskie mogą wprowadzać w życie alternatywne środki kontroli w celu zapewnienia zgodności z zobowiązaniami dotyczącymi sprawozdawczości, określonymi w pkt. 4.5, które są równie skuteczne i przejrzyste jak zobowiązania dotyczące sprawozdawczości. Takie alternatywne środki należy zgłaszać Komisji przed ich wprowadzaniem w życie.

6.4.8. W drodze odstępstwa od przepisów art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, ilościom większym niż 50 kg dorsza, które są transportowane do miejsca innego niż miejsce wyładunku lub przywozu, towarzyszy kopia jednej z deklaracji przewidzianych w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 dotycząca transportowanych ilości tych gatunków. Wyjątek przewidziany w art. 13 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 nie ma zastosowania.

6.4.9. W drodze odstępstwa od przepisów art. 34 lit. c) pkt 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, szczególe programy monitorowania w odniesieniu do dorsza w Morzu Bałtyckim mogą trwać ponad dwa lata od dnia ich wejścia w życie.

6.5. Wspólny nadzór i wymiana kontrolerów.

6.5.1. Zainteresowane państwa członkowskie zobowiązują się do przeprowadzenia wspólnych działań z zakresu kontrolii nadzoru oraz ustanowienia w tym celu wspólnych procedur operacyjnych, obowiązujących ich załogi nadzorujące.

6.5.2 W ciągu 30 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zwołane zost