[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 12.12.2006

KOM(2006) 794 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY

zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE (sprzedawcy obwoźni)

1. WPROWADZENIE

Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE[1] w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie podatku energetycznego” lub „dyrektywą”), w uzupełnieniu przepisów przewidzianych w tej dyrektywie, w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie (które się o to ubiega) do wprowadzenia dalszych zwolnień podatkowych lub obniżek podatkowych podyktowanych szczególnymi względami politycznymi.

Złożony przez państwo członkowskie wniosek jest rozpatrywany przez Komisję, która następnie albo przedstawia odpowiedni wniosek Radzie, albo informuje Radę, dlaczego nie przedstawiła wniosku o udzielenie upoważnienia do zastosowania danego środka.

W szerszych ramach przeglądu odstępstw zawartych w dyrektywie w sprawie podatku energetycznego, które tracą ważność do końca 2006 r., Francja wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do stosowania, począwszy od 2007 r., odstępstwa od przepisów dyrektywy w sprawie podatku energetycznego i stosowania zwolnienia podatkowego w odniesieniu do (rocznego kontyngentu) paliwa wykorzystywanego przez sprzedawców obwoźnych prowadzących działalność w regionach dotkniętych problemem wyludnienia. Wniosek został zarejestrowany przez Dyrekcję Generalną ds. Podatków i Unii Celnej[2].

Celem niniejszego komunikatu jest poinformowanie Rady, dlaczego Komisja nie zwraca się z wnioskiem o udzielenie takiego upoważnienia.

2. STRESZCZENIE WNIOSKU

Francja chciałaby zastosować zwolnienie podatkowe w odniesieniu do paliwa silnikowego (maksymalnie 1500 litrów rocznie na osobę) wykorzystywanego przez sprzedawców detalicznych prowadzących działalność w gminach o mniej niż 3000 mieszkańców, którzy część swoich przychodów uzyskują poprzez handel obwoźny.

Celem tego środka jest wsparcie sprzedawców detalicznych w prowadzeniu handlu obwoźnego, a tym samym zapewnienie danej ludności dostępu do artykułów pierwszej potrzeby. Według Francji środek ten przyczynia się do rozwoju obszarów wiejskich. Środek stanowi część krajowej polityki planowania przestrzennego i walki z wyludnianiem się terenów o niskiej gęstości zaludnienia, w szczególności obszarów górskich.

We wniosku podano dzień 31 grudnia 2012 r. jako termin wygaśnięcia.

3. KONTEKST WNIOSKU

Francja złożyła przedmiotowy wniosek o odstępstwo w perspektywie wygaśnięcia szczególnego upoważnienia, jakie zostało jej przyznane w przeszłości w ramach procedury, o której mowa w art. 8 ust. 4 dyrektywy Rady 92/81/EWG[3], obecnie zawartego w załączniku II do dyrektywy w sprawie podatku energetycznego. Upoważnienie to wygasa z końcem 2006 r.

W komunikacie z czerwca 2006 r. zatytułowanym Przegląd odstępstw zawartych w załącznikach II i III do dyrektywy Rady 2003/96/WE, które tracą ważność do końca 2006 r. (zwanym dalej „komunikatem z 2006 r.”)[4] Komisja omówiła daleko idącą elastyczność, jaką oferuje dyrektywa i doszła do wniosku, że nie ma potrzeby podejmowania dalszych działań w sytuacji, gdy cele niektórych odstępstw zostały już odpowiednio uwzględnione w prawie wspólnotowym. W odniesieniu do odstępstw, których cele nie zostały uwzględnione w ogólnych przepisach dyrektywy, komunikat zawiera wniosek, że gdyby poszczególne państwa członkowskie uznały, że nadal potrzebują odstępstwa od dyrektywy podyktowanego szczególnymi względami politycznymi lecz zgodnego z celami dyrektywy, tzn. interesami i obszarami polityki, o których mowa w jej art. 19 ust. 1 zdanie trzecie, to te państwa członkowskie składają wniosek do Komisji zgodnie z procedurą, o której mowa w wymienionym artykule.

4. OCENA KOMISJI

W odniesieniu do szczególnych względów politycznych, na jakie powołuje się zainteresowane państwo członkowskie, Komisja chciałaby podkreślić, że takie argumenty są związane z zadaniami krajowej polityki o charakterze głównie regionalnym i mogą one z punktu widzenia tego państwa uzasadniać pomoc państwa w tym zakresie. Odstępstwo jednak nigdy nie było postrzegane jako instrument takiej polityki.

Ponadto Komisja uważa, że ogólny charakter przewidywanej ulgi podatkowej jest niewspółmierny do specyficznego charakteru przytaczanej sytuacji i odnośnych względów politycznych. W rzeczywistości ulgi podatkowe nie ograniczają się do wsparcia określonych usług na obszarach, gdzie są one potrzebne, lecz przyznawane są wszystkim sprzedawcom obwoźnym prowadzącym działalność w małych gminach w odniesieniu do paliwa zużywanego na prowadzenie sprzedaży obwoźnej. Co istotniejsze, w ujęciu bardziej ogólnym, w odniesieniu do przytaczanej sytuacji właściwsze od zwolnień z podatków należnych w tytułu samego zużycia byłoby wprowadzenie instrumentów zgodnych z prawem wspólnotowym i odzwierciedlających szczególny charakter usług świadczonych przez odnośne podmioty. Należy podkreślić, że dodatkowe koszty ponoszone przez osoby prowadzące ten szczególny typ działalności nie są związane jedynie z zużyciem paliwa i dlatego wydaje się, że w celach przytaczanych przez Francję bardziej stosowne byłoby wprowadzenie instrumentów lepiej ukierunkowanych.

Zasada działania (całkowite zwolnienie z podatku rocznego kontyngentu paliwa) nie uwzględnia odpowiednio celów dyrektywy w sprawie podatku energetycznego, w szczególności nie stanowi bodźca do oszczędzania energii i ochrony środowiska. W tym zakresie Komisja uważa, że interesy i obszary polityki, o których mowa w art. 19 ust. 1 zdanie trzecie stanowią przeszkodę w przyznaniu takiego upoważnienia.

5. WNIOSEK

Argumenty przytoczone przez Francję w celu uzasadnienia odstępstwa związane są z zadaniami krajowej polityki o charakterze głównie regionalnym i mogą one z punktu widzenia tego państwa uzasadniać pomoc państwa w tym zakresie. Istnieją jednakże środki lepiej przystosowane do realizacji takich celów, tak pod względem swojego charakteru, jak i zakresu, bez naruszania wspomnianych powyżej interesów wspólnotowych poprzez wyjątkowe zwolnienie ze zharmonizowanego opodatkowania.

W związku z tym Komisja nie zwraca się z wnioskiem o udzielenie upoważnienia , o które ubiega się Francja.

Powyższy wniosek nie uniemożliwia jednak Francji przyjęcia instrumentów – poza obszarem zharmonizowanego podatku akcyzowego i zgodnych pod każdym względem z prawem wspólnotowym[5] – innych niż podatek akcyzowy, które będą służyć realizacji tych celów lepiej i w sposób bardziej ukierunkowany niż zamierzone odstępstwo.

[1] Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283 z 31.10.2003, str. 51) Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywami 2004/74/WE i 2004/75/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 87 i 100).

[2] Dnia 16 października 2006 r.

[3] Dyrektywa Rady 92/81/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od olejów mineralnych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992); dyrektywę uchylono razem z dyrektywą Rady 92/82/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatków akcyzowych od olejów mineralnych od dnia 31 grudnia 2003 r. dyrektywą Rady 2003/96/WE.

[4] COM(2006)342 z dnia 30 czerwca 2006 r. Przegląd odstępstw zawartych w załącznikach II i III do dyrektywy Rady 2003/96/WE, które tracą ważność do końca 2006 r.

[5] Włącznie z zasadami udzielania pomocy przez państwo.