ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
O.

mając na uwadze, że w ustępie 42. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa Parlament Europejski wezwał Komisję i państwa członkowskie do poczynienia kroków mających na celu propagowanie i zwiększenie prawnego i społecznego uznania pracy kobiet zatrudnionych w sektorze rybołówstwa oraz dopilnowanie, by praca kobiet zatrudnionych na pełny lub częściowy etat w przedsiębiorstwach rodzinnych lub pomagających swoim mężom, które w ten sposób przyczyniają się do zrównoważenia swoich dochodów oraz dochodów całego gospodarstwa domowego, została prawnie uregulowana lub objęta świadczeniami społecznymi na takich samych zasadach, jak w przypadku osób prowadzących działalność na własny rachunek, w szczególności poprzez zastosowanie dyrektywy 2010/41/UE, oraz wzywa do zapewnienia im ich praw społecznych i gospodarczych, w tym równości płac, świadczeń z tytułu bezrobocia w przypadku czasowego lub definitywnego przerwania pracy, prawa do emerytury, możliwości godzenia pracy z życiem rodzinnym, dostępu do urlopu rodzicielskiego, dostępu do ubezpieczenia społecznego i bezpłatnych usług zdrowotnych, ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz ubezpieczenia obejmującego ryzyko morskie;
6.

zwraca uwagę, że aktualny SVLK pozwala na uznanie operacji pozyskiwania drewna za legalne nawet wówczas, gdy nie rozstrzygnięto roszczeń do użytkowania gruntów zgłaszanych przez ludność tubylczą i społeczności lub nie wypłacono odpowiedniego odszkodowania; wzywa Komisję, by zaapelowała do rządu Indonezji o zagwarantowanie tradycyjnych praw wspólnot do lasów oraz o to, by w weryfikacji legalności uwzględniano wolną, uprzednią i świadomą zgodę ludności tubylczej i społeczności lokalnej, a także odszkodowanie za utratę dostępu do gruntów leśnych, oraz by organy dokonujące weryfikacji uzyskały uprawnienie do dokonania oceny, czy przedsiębiorstwa szanują lokalne prawo do użytkowania gruntów i czy granice gruntów wytyczono zgodnie z prawem;
12.

zwraca się do krajów rozwijających się o ratyfikację konwencji i instrumentów w dziedzinie praw człowieka, odnoszących się do sektora minerałów, a następnie o ich wdrożenie, m.in. poprzez upoważnienie publicznych instytucji zajmujących się problematyką praw człowieka do monitorowania egzekwowania norm praw człowieka w górnictwie oraz poprzez opracowanie narzędzi i metodologii włączania kwestii zdrowia i praw człowieka do procedur oceny skutków;
12.

przypomina, że klęski żywiołowe mają wpływ na działalność gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, oraz zachęca zakłady ubezpieczeń, by ustalały wysokość składek na podstawie ryzyka, przyjmując to za centralne podejście do ubezpieczeń od klęsk żywiołowych i katastrof; wzywa państwa członkowskie do tworzenia zachęt dla obywateli do ochrony i ubezpieczania własności od szkód, oraz zachęt odpowiadających potrzebom ubezpieczeniowym z zakresu odpowiedzialności środowiskowej, np. przedsiębiorstw w branży górniczej, gazowej, chemicznej lub jądrowej;
17.

podkreśla konieczność przeprowadzenia reform w zakresie walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną, a także wykazania się solidnymi wynikami w dziedzinie dochodzeń, postępowań sądowych i wyroków skazujących na wszystkich szczeblach; apeluje o większą współpracę i koordynację między organami ścigania i wymiarem sprawiedliwości w kwestii zwalczania przestępczości zorganizowanej i korupcji na wszystkich poziomach oraz o poprawę działania wymiaru sprawiedliwości w sprawach wysokiego szczebla; wyraża poważne zaniepokojenie w związku z uchyleniem wyroków sądu pierwszej instancji w sprawach dotyczących przestępczości zorganizowanej; podkreśla, że bezkarność przestępców skazanych za korupcję lub przestępczość zorganizowaną nie jest dopuszczalna; wzywa władze do dopilnowania, by organy publiczne i instytucje wdrożyły wszelkie stosowne środki, a w przypadku braku ich wdrożenia, by zostały za to pociągnięte do odpowiedzialności;
54.

zwraca również uwagę na potencjalny konflikt interesów między obecną rolą EBC w trojce, który jest „doradcą technicznym”, a jego pozycją wierzyciela w stosunku do czterech państw członkowskich, a także jego mandatem na mocy Traktatu, jako że swoje własne działania uzależnił od decyzji, za które sam jest częściowo odpowiedzialny; niemniej jednak pochwala jego wkład w przeciwdziałanie kryzysowi, lecz zwraca się o to, by wnikliwie przeanalizowano potencjalne konflikty interesów EBC, zwłaszcza w odniesieniu do mającej zasadnicze znaczenie polityki płynności; zauważa, że w czasie kryzysu EBC dysponował kluczowymi informacjami dotyczącymi stanu sektora bankowego i stabilności finansowej w ujęciu ogólnym i z tego względu stale stosował w odniesieniu do decydentów dźwignię polityczną, przynajmniej w przypadku restrukturyzacji długu Grecji, kiedy to EBC domagał się usunięcia z obligacji skarbowych, które posiadał, klauzul wspólnego działania, a także w przypadku funkcjonowania cypryjskiego programu awaryjnego wsparcia płynnościowego i nieuwzględniania uprzywilejowanych właścicieli obligacji w umorzeniu lub konwersji długu w Irlandii; apeluje do EBC o opublikowanie, zgodnie z wnioskiem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, pisma Jeana-Claude'a Tricheta z dnia 19 listopada 2010 r. do ówczesnego ministra finansów Irlandii;
2.

przypomina, że środki obrony przed pociskami balistycznymi NATO są rozwijane i opracowywane w celu chronienia państw należących do NATO przed potencjalnymi atakami przy użyciu pocisków balistycznych; wzywa wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do kontynuowania strategicznego partnerstwa z NATO, uwzględniając kwestię obrony przed pociskami balistycznymi, co powinno doprowadzić do zadbania o pełny zakres i ochronę dla wszystkich państw członkowskich UE, unikając tym samym sytuacji, w której zapewniane im bezpieczeństwo byłoby w jakikolwiek sposób zróżnicowane;
—

uwzględniając unijne wykazy ustanowione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1129/2011 z dnia 11 listopada 2011 r. zmieniającym załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 poprzez ustanowienie unijnego wykazu dodatków do żywności (3) oraz rozporządzenie Komisji (UE) nr 1130/2011 z dnia 11 listopada 2011 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności poprzez ustanowienie unijnego wykazu dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w dodatkach do żywności enzymach spożywczych, środkach aromatyzujących i składnikach odżywczych (4),
19.

wzywa do utworzenia rządu Ukrainy, który cieszyłby się szerokim poparciem i był jak najbardziej integracyjny, aby ograniczyć do minimum ryzyko powrotu przemocy i rozdrobnienia terytorialnego; stanowczo przestrzega Rosję przed działaniami, które mogłyby przyczynić się do zwiększenia polaryzacji społeczeństwa na tle etnicznym lub językowym; podkreśla potrzebę zadbania o to, by zgodnie z międzynarodowymi standardami i w ścisłej współpracy z OBWE oraz Radą Europy w pełni były chronione i przestrzegane prawa osób należących do mniejszości narodowych; ponownie wzywa do stworzenia nowego obszernego systemu językowego zapewniającego wsparcie wszystkim językom mniejszościowym;
37.

wzywa członków Komisji Petycji do przyjęcia ostatecznej wersji przepisów wewnętrznych w celu zapewnienia możliwie największej skuteczności i otwartości prac Komisji Petycji oraz do przedstawienia propozycji dotyczących odpowiedniego przeglądu Regulaminu Parlamentu Europejskiego w celu konsolidacji ich starań – podejmowanych nieustannie w trakcie całej siódmej kadencji – na rzecz poprawy metod pracy; wzywa Komisję Petycji do przyjęcia jasno określonych terminów w procedurze petycji, tak aby przyspieszyć poszczególne etapy rozpatrywania petycji w Parlamencie Europejskim oraz zapewnić jeszcze większą przejrzystość całego procesu i nadać mu jeszcze bardziej demokratyczny charakter; podkreśla, że w ten sposób można by ustanowić ściśle określone etapy rozpatrywania petycji – od rejestracji po jej ostateczne zamknięcie w Parlamencie Europejskim, podobnie jak ma to miejsce w przypadku już obowiązujących terminów dotyczących prac nad dokumentami ustawodawczymi i nieustawodawczymi; uważa, że w ramach tych terminów należy utworzyć mechanizm ostrzegawczy automatycznie zwracający uwagę posłów na petycje, w odniesieniu do których przez długi czas nie podjęto żadnych działań ani nie wysłano żadnej korespondencji, tak aby uniknąć sytuacji, w której stare petycje pozostają otwarte przez wiele lat bez zasadnej przyczyny; przypomina, że wizyty informacyjne stanowią dla Komisji Petycji jeden z kluczowych instrumentów badania poszczególnych spraw, a zatem konieczny jest pilny przegląd właściwych przepisów, tak aby nowo wybrani członkowie mogli prowadzić skuteczne wizyty i niezwłocznie przekazywać wyniki i zalecenia zarówno osobom, które złożyły petycje, jak i Komisji Petycji;
44.

podkreśla, że Królestwo Arabii Saudyjskiej jest kluczowym członkiem Grupy Przyjaciół Narodu Syryjskiego; wzywa Królestwo Arabii Saudyjskiej, by przyczyniło się do wypracowania pokojowego i uwzględniającego wszystkie strony rozwiązania konfliktu syryjskiego, zwłaszcza w drodze wsparcia rozmów podczas drugiej konferencji genewskiej, bez warunków wstępnych; apeluje również o aktywniejsze wsparcie i udzielenie wszelkiej możliwej pomocy humanitarnej narodowi syryjskiemu, który ucierpiał w wyniku wojny domowej w Syrii; wzywa Królestwo Arabii Saudyjskiej do zaprzestania wsparcia finansowego, militarnego i politycznego udzielanego grupom ekstremistycznym oraz do zachęcania innych państw, by uczyniły to samo;
—

uwzględniając dokument Europolu z dnia 3 marca 2014 r. pt. „Irregular migrants from the Horn of Africa with European sponsors kidnapped for ransom and held in Sinai” („Nielegalni migranci z Rogu Afryki z europejskimi sponsorami uprowadzani dla okupu i przetrzymywani na półwyspie Synaj”),
17.

podkreśla, że UE i partnerzy z Europy Wschodniej stoją przed wspólnymi wyzwaniami politycznymi w odniesieniu do zapewnienia niezawodnych i bezpiecznych dostaw energii; przypomina, że współpraca w zakresie bezpieczeństwa energetycznego została wyraźnie wskazana wśród priorytetów Partnerstwa Wschodniego i europejskiej polityki sąsiedztwa; przypomina, że Traktat o Wspólnocie Energetycznej kładzie podwaliny pod w pełni zintegrowany regionalny rynek energii sprzyjający wzrostowi i inwestycjom oraz stwarza stabilne ramy prawne; uważa, że dalsze postępy w zakresie integracji sieci gazowo-elektrycznych, w tym przepływów w kierunku przeciwnym do głównego, w tym regionie mają zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celów wspólnoty energetycznej; podkreśla, że należy położyć większy nacisk na konsolidację, udoskonalenie i efektywność sektora energetycznego, które należą do podstawowych warunków modernizacji gospodarki, na zwiększanie bezpieczeństwa energetycznego i konkurencyjności, a także na opracowanie strategii energetycznych zgodnych z zobowiązaniami europejskiej wspólnoty energetycznej i celami UE; wzywa do kontynuacji reform na rynku gazu i energii elektrycznej oraz do zapewnienia odpowiedniego udziału energii ze źródeł odnawialnych zgodnie z polityką i normami UE; uznaje, że zależność energetyczna krajów Partnerstwa Wschodniego od państw trzecich oraz niewłaściwa dywersyfikacja dostaw komplikuje dynamikę integracji europejskiej, w tym zakresie przypomina, że projekty, takie jak gazociąg Południowy zwiększają zależność UE od rosyjskiego gazu, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do szybkiego uruchomienia projektów, które pomogą złagodzić skutki tego stanu rzeczy; apeluje do Komisji i Rady, by uczyniły z solidarności podstawą zasadę wspólnoty energetycznej, której to zasady powinny w pełni przestrzegać wszystkie podmioty aktywne na rynku UE;
6.

wzywa ponadto Radę, powołując się na najwyższe poszanowanie podstawowych zasad, których bezpośrednim wyrazem są prawo do rzetelnego postępowania sądowego oraz prawo do obrony w postępowaniu karnym, do uwzględnienia następujących zaleceń oraz do podjęcia stosownych działań: (i) wszystkie działania Prokuratury Europejskiej powinny zapewnić wysoką ochronę praw obrony, w szczególności uwzględniając fakt, że Unia może stać się obszarem działalności Prokuratury Europejskiej, w tempie operacyjnym, bez konieczności uciekania się do instrumentów wzajemnej pomocy prawnej; w tym kontekście przestrzeganie minimalnych norm UE w dziedzinie praw jednostek w postępowaniu karnym we wszystkich państwach członkowskich stanowi kluczowy element właściwego funkcjonowania Prokuratury Europejskiej. Należy zauważyć w związku z tym, że harmonogram działań mających na celu umocnienie praw procesowych osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym, przyjęty przez Radę dnia 30 listopada 2009 r., nie został dotychczas ukończony, a wniosek jedynie odsyła do przepisów prawa krajowego we wszystkich kwestiach dotyczących prawa do milczenia, domniemania niewinności, prawa do pomocy prawnej oraz do dochodzenia na rzecz obrony; w związku z tym, aby uszanować zasadę równości broni, prawo właściwe dla osoby podejrzanej lub oskarżonej objętej postępowaniem Prokuratury Europejskiej powinno także mieć zastosowanie do gwarancji proceduralnych w odniesieniu do czynności dochodzenia lub ścigania prowadzonych przez Prokuraturę Europejską, nie naruszając jakichkolwiek dodatkowych lub wyższych norm gwarancji proceduralnych przewidzianych w prawie Unii; (ii) po wygaśnięciu odnośnego okresu transpozycji, brak transpozycji lub niewłaściwa transpozycja do prawa krajowego jednego z unijnych aktów prawnych dotyczących praw procesowych nie mogą być nigdy interpretowane na niekorzyść osoby, której dotyczy dochodzenie lub postępowanie karne, a stosowanie tych aktów jest zawsze zgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; (iii) należy zapewnić poszanowanie zasady ne bis in idem; (iv) postępowanie w sprawach karnych musi być zgodne art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 16 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej oraz z obowiązującym ustawodawstwem UE dotyczącym ochrony danych osobowych; należy zwrócić szczególną uwagę na prawa podmiotu danych, w przypadku gdy dane osobowe są przekazywane państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym;
T.

mając na uwadze, że globalizacja w dużej mierze zwiększyła ilość ryb wprowadzanych do obrotu międzynarodowego oraz że powszechne są obawy, że wiele państw zajmujących się produkcją nie ma wystarczających środków, by w sposób zrównoważony zarządzać zasobami ryb lub je w ten sposób poławiać, by zapewnić właściwy poziom ochrony higieniczno-sanitarnej, złagodzić oddziaływanie rybołówstwa i akwakultury na środowisko naturalne oraz by zapewnić poszanowanie praw człowieka w ujęciu ogólnym, a w szczególności propagowanie praw pracowniczych i warunków socjalnych;
46.

zdecydowanie popiera realizację wytycznych ONZ w sprawie biznesu i praw człowieka; wzywa UE i jej państwa członkowskie, by odegrały aktywną rolę w 7. sesji grupy roboczej ONZ ds. praw człowieka i transnarodowych korporacji i innych przedsiębiorstw oraz by wspierały starania o dostosowanie swoich strategii politycznych do wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych i do wytycznych ONZ w sprawie biznesu i praw człowieka; ponownie zwraca się do Komisji Europejskiej, żeby do końca 2014 r. złożyła sprawozdanie w sprawie realizacji wytycznych ONZ w sprawie biznesu i praw człowieka przez państwa członkowskie UE; zauważa rodzącą się inicjatywę dotyczącą dążenia do prawnie wiążącego instrumentu międzynarodowego w sprawie biznesu i praw człowieka, który ma być przyjęty w systemie ONZ;
7.

ponownie stwierdza, że taki mechanizm musi być stosowany we wszystkich państwach członkowskich w przejrzysty, równy i jednolity sposób oraz że należy dążyć do komplementarności w stosunku do działań innych instytucji międzynarodowych, takich jak Rada Europy, a w szczególności jej Komisja Wenecka; wzywa do tego, aby w takiej ocenie miała swój udział Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej;
39.

podkreśla, że wyzwanie, jakim jest zabezpieczenie praw do gruntów dla wysiedleńców i uchodźców, prawdopodobnie stanie się jeszcze większe z uwagi na presje związane ze zmianą klimatu; dlatego wzywa UE do zwiększenia wsparcia dotyczącego włączenia praw do gruntów do pomocy humanitarnej i rozwojowej w przypadku katastrof lub konfliktów cywilnych, a następnie do zagwarantowania w ramach polityk gruntowych bezpieczeństwa praw do gruntów różnym grupom etnicznym, społecznym i pokoleniowym w sprawiedliwy sposób;
5.

wspiera w tym kontekście zamiar rozpoczęcia przez rząd pakistański dialogu pokojowego z ugrupowaniem zbrojnym Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP, Talibski Ruch Pakistanu), pod warunkiem że przyczyni się to do trwałego politycznego rozwiązania kwestii działalności rebeliantów oraz zapewnienia stabilnego porządku demokratycznego, zapewniającego przestrzeganie praw człowieka; zwraca się jednak do negocjatorów, by wzięli pod uwagę fakt, że poziom edukacji – szczególnie wśród kobiet – jest absolutnie decydującym czynnikiem umożliwiającym rozwój społeczeństw, oraz by edukacja szkolna dziewcząt stała się zasadniczym elementem ich negocjacji;
—

uwzględniając komunikat Sekretarza Generalnego ONZ pt. „The right to food; Seed policies and the right to food: enhancing agrobiodiversity and encouraging innovation” („Prawo do żywności. Polityka dotycząca nasion i prawo do żywności: zwiększenie różnorodności biologicznej w rolnictwie i zachęcanie do innowacyjności”), Zgromadzenie Ogólne ONZ, A/64/170, 2009 r.,,
V.

mając na uwadze, że istnieją ogromne rozbieżności w sposobie postępowania ze zjawiskiem prostytucji w różnych państwach członkowskich, przy czym wyodrębnić można dwa główne podejścia: w ramach jednego podejścia prostytucja postrzegana jest jako naruszenie praw kobiet, formę niewolnictwa seksualnego, co skutkuje nierównym traktowaniem kobiet oraz utrzymywaniem takiego stanu; zgodnie z drugim podejściem prostytucja przyczynia się do propagowania równość płci poprzez promowanie prawa kobiety do sprawowania kontroli nad własnym ciałem; w obydwu przypadkach poszczególne państwa członkowskie posiadają kompetencje do decydowania, jak traktować kwestię prostytucji;
72.

w tym kontekście wyraża zadowolenie z celów przyszłego programu COSME, który wesprze europejskie MŚP, szczególnie w kwestiach związanych z finansowaniem i podbojem nowych rynków; z zadowoleniem przyjmuje rozwój instrumentu mikrofinansowego Progress; wzywa Komisję do zagwarantowania skutecznego wdrożenia tych programów w regionach najbardziej oddalonych i wyraża uznanie dla możliwości dialogu z EBI i Europejskim Funduszem Inwestycyjnym na temat możliwości przyczynienia się do polepszenia dostępu do środków finansowych MŚP z regionów najbardziej oddalonych, z myślą o stworzeniu sąsiedzkich funduszy inwestycyjnych w każdym regionie najbardziej oddalonym oraz rozwoju regionalnych rynków wysokiego ryzyka;
39.

nadal poczuwa się do obowiązku ścisłego monitorowania postępów SOLVIT; wzywa Komisję do wyznaczenia miarodajnych celów pożądanego rozwoju SOLVIT; zachęca również państwa członkowskie do ustanowienia własnych wymiernych celów i terminów dotyczących rozwoju procesu rozpatrywania spraw w lokalnych centrach SOLVIT; uważa w związku z tym, że krokiem naprzód do celów monitorowania postępów mógłby być podział na sprawy dotyczące obywateli i sprawy związane z prowadzeniem działalności gospodarczej; wyraża przekonanie, że jeżeli cele te nie zostaną zrealizowane, należy rozważyć możliwość zastąpienia nieformalnej procedury aktem ustawodawczym, biorąc pod uwagę istniejące mechanizmy, takie jak dyrektywa 2013/11/UE w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz rozporządzenie (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich; wzywa Radę do podążania za ambitnymi celami Parlamentu w tym zakresie; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ścisłego monitorowania postępów poczynionych na rzecz osiągnięcia unijnych i krajowych celów SOLVIT w ramach europejskiego semestru;
16.

zwraca się do Komisji, aby rozważyła, w jaki sposób można zapewnić w przyszłości jednoczesne zmiany do załączników rozporządzenia i dwustronnych umów o zniesieniu obowiązku wizowego, tam, gdzie to konieczne, tak aby uniknąć ryzyka, że zmiana załączników nie prowadzi automatycznie do zawarcia niezbędnej umowy o zniesieniu obowiązku wizowego;
46.

uznaje postęp poczyniony do tej pory w ramach harmonogramu działań dotyczących umocnienia praw procesowych osób podejrzanych i oskarżonych w postępowaniach karnych, w tym przyjęcie dyrektyw dotyczących prawa do tłumaczenia ustnego i pisemnego (16), prawa do informacji w postępowaniu karnym (17) oraz prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym (18); wzywa do ich terminowej i należytej transpozycji oraz do organizowania szkoleń dla urzędników rządowych, sędziów, prokuratorów i adwokatów; przypomina, że środki te mają zasadnicze znaczenie dla właściwego funkcjonowania współpracy sądowniczej UE w sprawach karnych, zwłaszcza w odniesieniu do wdrażania środków opartych na zasadzie wzajemnego uznawania, takich jak europejski nakaz aresztowania, oraz że bardzo istotne są dalsze postępy w zakresie ochrony praw podejrzanych i oskarżonych; odnotowuje wnioski w sprawie pomocy prawnej, domniemania niewinności i gwarancji dla dzieci; zdecydowanie uważa, że aby zapewnić skuteczne wdrożenie dyrektywy w sprawie prawa dostępu do adwokata, należy w szczególności skutecznie zagwarantować dostęp do adwokata; wzywa do dyskusji nad ochroną świadków i osób zgłaszających przypadki naruszenia; apeluje, aby jednym z priorytetów programu posztokholmskiego było wzmocnienie praw procesowych osób podejrzanych i oskarżonych w postępowaniach karnych, i przypomina, że przedmiotowy harmonogram działań nie jest wyczerpujący;