KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 22.6.2011 
SEK(2011) 780 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi: 
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
w sprawie efektywno ści energetycznej zmieniaj ąca a następnie uchylaj ąca dyrektywy 
2004/8/WE i 2006/32/WE 
{KOM(2011) 370 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 779 wersja ostateczna}  
 
PL 1   PL Dzięki zastosowaniu op łacalnych  środków na rzecz oszcz ędności energii Europa mo że do 
roku 2020 zmniejszy ć swoje zu życie energii pierwotnej o 20 %. Pozwoli łoby to zwi ększyć 
konkurencyjno ść gospodarki UE oraz stworzy ć nowe miejsca pracy i mo żliwości rozwoju 
przedsiębiorstw. Efektywno ść energetyczna oznacza równie ż lepsze wykorzystanie zasobów 
energii i zmniejszenie zale żności od importu. Wi ąże się ona także ze zmniejszeniem emisji 
CO 2 i innych zanieczyszcze ń, mniejszym oddzia ływaniem na ekosystemy i wy ższą jakością 
życia obywateli. Osi ągnięcie celu oszcz ędności energii o 20 % pomog łoby równie ż 
zrealizowa ć wizję UE na rok 2050, nakre śloną w planie dzia łania na rzecz gospodarki 
niskoemisyjnej do 2050 r.1 
1. WPROWADZENIE I KONTEKST POLITYCZNY  
Przywódcy UE zobowi ązali się do osiągnięcia celu 20 % oszcz ędności zużycia energii 
pierwotnej do roku 2020  w porównaniu ze stanem wyj ściowym2. Oznacza to zaoszcz ędzenie 
do roku 2020 energii pierwotnej (zu życie krajowe brutto pomni ejszone o zastosowania 
pozaenergetyczne) w ilo ści 368 mln ton oleju ekwiwale ntnego (Mtoe) w stosunku do 
prognozowanego na ten rok zu życia wynosz ącego 1 842 Mtoe.  
Plan dzia łania na rzecz racjonalizacji zu życia energii (EEAP) z 2006 r.3 stanowił pierwszy 
istotny krok na drodze do osi ągnięcia celu 20 %; nie zmierza ł jednak do wykorzystania 
pełnego potencja łu gospodarczego. Mimo post ępów poczynionych w zakresie jego realizacji 
potrzebny jest nowy bodzi ec, aby zintensyfikowa ć wykorzystanie pozosta łego potencja łu. W 
tym celu w 2011 r. przyj ęto nowy plan na rzecz efektywno ści energetycznej (EEP)4. 
Niektóre ze środków nakre ślonych w EEP należy wdrożyć za pomoc ą nowego wniosku lub 
wniosków ustawodawczych . Należą do nich: wyznaczenie jasno okre ślonych celów 
politycznych, rozwój rynku us ług energetycznych, zwi ększanie roli sektora publicznego, 
podnoszenie świadomości konsumentów w zakresie ich zu życia energii, a tak że zwiększona 
efektywno ść dostaw energii. Środki te s ą ściśle powiązane z zakresem dwóch obecnie 
obowiązujących instrumentów prawnych:  dyrektywy w sprawie us ług energetycznych 
(DUE) i dyrektywy w sprawie kogeneracji (dyrektywa CHP) 5. Jak jednak wynika z oceny 
okresowej wspomnianych dyrektyw, w swojej bie żącej postaci nie b ędą one wystarczaj ące do 
osiągnięcia celu politycznego i tym samym niezb ędna jest ich zmiana. Celem niniejszej 
oceny skutków (OS) jest przeprowadzeni e analizy w celu przygotowania zmian do 
przedmiotowych dyrektyw.  
2. NA CZYM POLEGA PROBLEM ? 
Cel polityczny UE dotycz ący 20 % oszcz ędności zużycia energii nie zostanie zrealizowany w 
ramach obecnych polityk, a co za tym idzie, nie zostan ą osiągnięte powiązane korzy ści. 
Niewykorzystany potencja ł gospodarczy istnieje w ka żdym sektorze (od przetwarzania 
energii do wykorzystania ener gii). Na przeszkodzie wci ąż jednak stoj ą istotne wyzwania, 
takie jak niedostateczne zaanga żowanie polityczne i s łabo rozwini ęte rynki poprawy 
efektywno ści energetycznej, niska świadomość istniejących możliwości i niewystarczaj ące 
                                                 
1 COM(2011) 112 
2 7224/1/07, REV 1, poziom bazowy okre ślono w oparciu o PRIMES 2007 
3 COM(2006) 545 
4 COM(2011) 109 
5 Odpowiednio 2006/32/WE i 2004/8/WE 
 
PL 2   PL środki zach ęcające do wykorzystania poprawy efektywno ści energetycznej zarówno po 
stronie zapotrzebowania, jak i poda ży.  
3. WAŻNA ROLA UE 
Prawo UE do podj ęcia działań w zakresie efektywno ści energetycznej i oszcz ędności energii 
wynika z art. 194 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Du ża część 
odpowiedzialno ści spoczywa wprawdzie na pa ństwach cz łonkowskich, przewidziano jednak 
prawo UE do podj ęcia działań ze względu na znaczenie, jakie efektywno ść energetyczna i 
oszczędność energii maj ą dla realizacji unijnych  celów w zakresie zmiany klimatu, 
bezpiecze ństwa dostaw energii, konkurencyjno ści i ochrony środowiska. Realizacja tych 
celów wymaga skoordynowanych dzia łań i spójnej polityki w zakresie efektywno ści 
energetycznej i oszcz ędności energii.  
4. GŁÓWNE CELE POLITYCZNE  
Generalnym celem politycznym UE  w zakresie efektywno ści energetycznej jest racjonalne 
zmniejszenie zu życia energii pierwotnej o 20 % w porównaniu z prognozami na rok 2020. Z 
uwagi na fakt, że postępy w realizacji tego celu nie s ą zadowalaj ące, głównym celem 
niniejszej OS jest przyczynienie si ę do nadrobienia zaleg łości poprzez rozpatrzenie 
środków we wszystkich sektorach, w kt órych istnieje niewykorzystany potencja ł 
gospodarczy . 
5. PODEJŚCIE ANALITYCZNE  
Aby okre ślić poziom bazowy w odniesieniu do ka żdego obszaru polityki zastosowano model 
równowagi ogólnej PRIMES. W cel u przeanalizowania szczegó łowego oddzia ływania 
ekonomicznego, spo łecznego i środowiskowego wariantów polityki zatwierdzonych do 
ostatecznego rozpatrzenia zastoso wano model E3ME. W charakterze źródła danych 
wejściowych i za łożeń zastosowanych przy modelowaniu poszczególnych wariantów 
efektywno ści energetycznej wykorzystano szereg bada ń. 
W przypadkach gdy modelowanie nie by ło możliwe, okre ślenia ewentualnego oddzia ływania 
wariantów dokonywano na podstawie ocen oddolnych i bada ń indywidualnych.  
Wyboru najlepszych wariantów dokonano w oparciu o post ępy osiągnięte w ramach obecnie 
obowiązujących polityk oraz oszacowanie pozosta łych barier, warto ści dodanej UE, 
ewentualnego oddzia ływania, efektywno ści, skuteczno ści i spójno ści. 
6. PRZEANALIZOWANE WARIANTY  
Przy dokonywaniu analizy rozpatrywano warian ty polityki na trzech szczeblach. Szczebel 
pierwszy odnosi ł się do potrzeby ustanowienia krajow ych celów w zakresie efektywno ści 
energetycznej oraz okre ślenia ich kszta łtu. Drugi szczebel analizy odnosi ł się do charakteru i 
oddziaływania poszczególnych środków politycznych. W przypadku trzeciego szczebla 
natomiast poddano przegl ądowi alternatywne kon cepcje legislacyjne.  
Warianty polityki pierwszego szczebla 
A: Cele krajowe 
A1: Zachowanie obecnego podej ścia  
 
PL 3   PL A2: Wyd łużenie terminu realizacji orientacyjnego celu DUE w zakresie ko ńcowego wykorzystania do 
roku 2020 
A3: Kompleksowy orientacyjny cel dla ka żdego państwa członkowskiego na rok 2020 
A4: Wiążący cel dla ka żdego państwa członkowskiego na rok 2020 
Warianty polityki drugiego szczebla 
B: Obowi ązek oszcz ędności energii 
B1: Zachowanie obecnego podej ścia  
B2: Uchylenie obecnych przepisów DUE bez ich zast ąpienia 
B3: Nałożenie na wszystkie pa ństwa członkowskie wymogu wprowadzenia obowi ązku oszcz ędności 
energii przy pozostawieniu mo żliwości sporządzenia projektu pa ństwom cz łonkowskim 
B4: Taki jak B3, lecz z uwzgl ędnieniem harmonizacji kluczowych parametrów projektu  
C: Dalsze środki na rzecz wykorzystania potencja łu na etapie ko ńcowego wykorzystania 
C1: Zachowanie obecnego podej ścia 
C2: Środki na rzecz oszcz ędności energii w przypadku renowacji budynków publicznych  
C2a: Wprowadzenie wi ążącego celu na poziomie 3  % w przypadku renowacji budynków publicznych 
do poziomów optymalnych pod wzgl ędem kosztów 
C2b: Wprowadzenie wi ążącego celu na poziomie 3  % w przypadku renowacji budynków publicznych 
do poziomów niemal zerowego zu życia energii 
C2c: Ustanowienie infrastruktury w zakresie krajowego finansowania i wsparcia technicznego 
renowacji budynków publicznych 
C3: Obowi ązkowe wykorzystanie efektywno ści energetycznej w charakterze kryterium przy 
zamówieniach publicznych 
C4: Dobrowolne środki na rzecz wspierania efektywno ści energetycznej w ramach zamówie ń 
publicznych 
C5: Wzmocnione zobowi ązania w zakresie inteligentnego opomiarowania i rozlicze ń przez 
przedsiębiorstwa energetyczne 
C6: Dobrowolne środki w zakresie opomiarowania i rozlicze ń 
C7: Obowi ązkowe audyty energetyczne i systemy zarz ądzania energi ą w odniesieniu do przemys łu 
C8: Dobrowolne systemy promowania audytów en ergetycznych oraz wykorzystania systemów 
zarządzania energi ą w przemy śle 
C9: Zobowi ązanie pa ństw członkowskich do wspierania przedsi ębiorstw us ług energetycznych 
(ESCO) 
C10: Dobrowolne środki na rzecz wspierania ESCO 
D: Środki na rzecz wykorzystania potencja łu na etapie przetwarzania i dystrybucji energii 
D1: Zachowanie obecnego podej ścia 
D2: Wycofanie obowi ązujących przepisów 
D3: Obowi ązkowy wymóg w zakresie CHP i sy stemów lokalnego ogrzewania/ch łodzenia w 
odniesieniu do nowych przemys łowych instalacji elektrycznych oraz instalacji przemys łowych o 
wysokim zapotrzebowaniu na energi ę cieplną 
D4: Obowi ązkowe przy łączenie energii z wysokosprawnej kogeneracji do sieci elektroenergetycznej 
i zapewnienie jej priorytetowego dost ępu 
D5: Dobrowolne środki na rzecz wspierania CHP i systemów lokalnego ogrzewania/ch łodzenia 
D6: Minimalne wymogi eksploatacyjne w odniesieniu do wytwarzania energii  
D7: Zobowi ązanie organów regulacyjnych odpowiadaj ących za sieci energetyczne do efektywno ści 
energetycznej 
D8: Dobrowolne środki na rzecz zwi ększenia efektywno ści przetwarzania, przesy łania i dystrybucji 
energii 
 
PL 4   PL E: Sprawozdawczo ść krajowa 
E1: Zachowanie obecnego podej ścia 
E2: Wymaganie sk ładania sprawozda ń w uproszczonej formie 
E3: Wymaganie szczegó łowego obliczania oszcz ędności oraz szacowania środków w ca łej 
gospodarce 
E4: Sprawozdawczo ść wyłącznie w ramach krajowych programów reform 
E5: Połączenie sprawozdawczo ści z innymi stosownym instrumentami 
Warianty polityki trzeciego szczebla 
1: Zachowanie obu bie żących dyrektyw (DUE i CHP) w obecnej postaci 
2: Uniewa żnienie obu bie żących dyrektyw bez ich zast ąpienia 
3: Złożenie wniosku dotycz ącego dwóch odr ębnych zmienionych dyrektyw oraz rozszerzenie ich 
zakresu 
4: Połączenie obu dyrektyw i rozszerzenie zakresu 
5: Zastosowanie rozporz ądzenia zamiast dyrektywy w charakterze instrumentu prawnego 
7. WNIOSKI : PREFEROWANE NOWE RAMY POLITYKI  
7.1. Preferowane warianty  
W następstwie analizy stwierdzono, że w chwili obecnej nie ma potrzeby proponowania 
wiążących celów krajowych . Mimo że takie cele mog łyby wskazywa ć duże znaczenie 
efektywno ści energetycznej oraz zapewni ć jej wysok ą pozycję na liście priorytetów 
politycznych, rzeczywistych zmian mo żna dokona ć właśnie dzięki indywidualnym środkom. 
Dlatego te ż zalecane s ą jedynie cele orientacyjne  ustalane przez pa ństwa członkowskie 
(wariant A3). Niezb ędne jest jednak monitorowanie i ocena post ępów. Jeżeli ocena 
przeprowadzona w 2013 r. wyka że, że podejście to zagra ża powodzeniu realizacji ogólnego 
europejskiego celu zwi ększenia efektywno ści energetycznej o 20 %, niezb ędne będzie 
podjęcie działań na rzecz ustanowienia wi ążących celów krajowych.  
Aby wykluczy ć potrzebę ustanowienia wi ążącego celu, zapewniaj ąc jednocze śnie osiągnięcie 
takich samych wyników, mo żna zaproponowa ć opisane poni żej środki. 
Obowiązek oszcz ędności energii (wariant B4)  ma kluczowe znaczenie dla zwi ększenia 
wykorzystania środków w zakresie efektywno ści energetycznej oraz wspierania rozwoju 
rynku us ług energetycznych. Sugeruje si ę zatem wprowadzenie krajowych systemów 
zobowiązujących do oszcz ędności energii, które b ędą ukierunkowane na obni żanie 
zużycia energii ko ńcowej o 1,5 % rocznie . Właściwym jest, aby pa ństwa członkowskie 
nałożyły ten obowi ązek na swoje przedsi ębiorstwa u żyteczności publicznej sektora 
energetycznego (dostawców  lub dystrybutorów), gdy ż te podmioty rozporz ądzają 
informacjami na temat zu życia energii przez swoich odbiorców. Niektóre kluczowe cechy 
systemów zobowi ązujących nale ży zharmonizowa ć na szczeblu UE (np. poziom ambicji oraz 
metody oblicze ń), państwa członkowskie powinny mie ć jednak mo żliwość dostosowywania 
ich do swoich uwarunkowa ń krajowych. Wymóg ten umo żliwi określenie warto ści finansowej 
oszczędności energii oraz powi ązanie zysków osi ąganych przez przedsi ębiorstwa 
użyteczności publicznej sektora energetycznego z efektywno ścią energetyczn ą, a nie tylko z 
ilością dostarczonej energii. Oczekiwane oszcz ędności są znaczne (oszcz ędności pierwotnego 
zużycia energii w wysoko ści 108-118 Mtoe w roku 2020), natomiast koszty w przeliczeniu na 
osobę są znikome i równomiernie roz łożone pomiędzy końcowych odbiorców energii. 
 
PL 5   PL Sektor publiczny móg łby być ważnym uczestnikiem procesu pobudzania transformacji 
rynku w kierunku bardziej energooszcz ędnych produktów, budynków i us ług z racji du żych 
ilości wydatków publicznych, i z tego wzgl ędu zaproponowano dwa środki. W ramach 
pierwszego z nich 3 % budynków b ędących własnością instytucji publicznych powinno by ć 
corocznie poddawane renowacji do poziomów optymalnych pod wzgl ędem kosztów (wariant 
C2a). Krok ten nie przyniós łby szczególnie du żych oszcz ędności energii (oko ło 9 Mtoe), ale 
ma potencja ł rozwojowy z racji ich znacznej widoczno ści w życiu publicznym. Nawet przy 
rozpatrywaniu kategorii pieni ężnych, korzy ści wynikaj ące z tego wariantu przewy ższą 
poniesione koszty: dodatkowe inwestycje zwi ązane z energi ą w wysoko ści 1,6 mld EUR 
rocznie w okresie 2010-2020 zostan ą zrekompensowane oszcz ędnościami na rachunkach za 
energię w wysoko ści 1,92 mld EUR. W ramach drugiego środka instytucje publiczne 
nabywające produkty i budynki o wysokim wska źniku charakterystyki energetycznej na 
podstawie dost ępnych etykiet energooszcz ędności i świadectw charakterystyki energetycznej 
(wariant C3) b ędą stanowić siłę napędową rynku. Przynios łoby to bezpo średni skutek w 
postaci 9-18 Mtoe zaoszcz ędzonych w 2020 r. Wariant ten powodowa łby konieczno ść 
początkowego zwi ększenia nak ładów inwestycyjnych, ale doprowadzi łby do obni żenia 
całkowitych kosztów ponoszonych przez organizacje sektora publicznego. 
Zarówno  informacje dotycz ące rzeczywistego zu życia energii, przekazywane cz ęsto 
gospodarstwom domowym i przedsi ębiorstwom za po średnictwem ich rachunków za energi ę 
(wariant C5), jak i informacje dotycz ące potencja łu oszczędności przekazywane du żym 
przedsiębiorstwom za po średnictwem audytów energetycznych (wariant C7), maj ą duże 
znaczenie przy wype łnianiu luki informacyjnej stanowi ącej jedną z barier na drodze do 
efektywno ści. Jak wynika z analizy, w przypadku obu wariantów obci ążenia nałożone na 
odbiorców ko ńcowych i przedsi ębiorstwa by łyby stosunkowo niewielkie w porównaniu z 
odniesionymi przez nie korzy ściami. Potencjalne oszcz ędności w ramach obu wariantów s ą 
również istotne i mog łyby wynie ść nawet oko ło 90 Mtoe w przypadku wa riantu C5 i do 30 
Mtoe w przypadku wariantu C7. Skala oszcz ędności zależałaby jednak od reakcji 
poszczególnych odbiorców oraz wzajemnego oddzia ływania omawianych środków i innych 
środków krajowych, które zach ęcałyby odbiorców do wykorzystywania udost ępnianych im 
informacji. 
Istotnym graczem s ą przedsiębiorstwa us ług energetycznych (ESCO), które mog łyby 
przejąć pewną część obciążeń związanych z wymaganymi na pocz ątku inwestycjami w środki 
w zakresie efektywno ści energetycznej. Nawet na dobrze ugruntowanych rynkach us ług 
energetycznych koszty transakcji s ą jednak zbyt wysokie, aby potencjalni odbiorcy mogli z 
łatwością ocenić dostępną ofertę usługową. W związku z tym sugeruje si ę, aby państwa 
członkowskie ustanowi ły struktury s łużące prowadzeniu monitorowania rynku, udost ępniając 
wykazy ofert us ług energetycznych oraz standardowych umów (wariant C9). W tym celu 
państwa członkowskie mog łyby wykorzysta ć agencje powo łane już w celu realizacji polityk 
w zakresie efektywno ści energetycznej, dzi ęki czemu omawiany wariant nie stanowi łby dla 
nich znacz ącego obci ążenia administracyjnego. 
Mając na wzgl ędzie wspieranie bardziej efektywne go wytwarzania, przesy łania i 
dystrybucji energii , proponuje si ę przedstawienie pewnej liczby środków regulacyjnych. 
Należą do nich środki maj ące zagwarantowa ć, że nadwy żki ciepła powsta łego przy 
wytwarzaniu energii i w procesach przemys łowych oraz pochodz ącego z innych źródeł 
związanych z przekszta łcaniem odpadów w energi ę będą wykorzystywane w pierwszej 
kolejności do zaspokojenia popytu na ciep ło w budynkach i przedsi ębiorstwach, i że 
pierwotne źródła paliw b ędą wykorzystywane w bardziej efektywny sposób. Mo żna by to 
osiągnąć dzięki wymogom dotycz ącym wyposa żenia nowych mocy wytwórczych oraz 
instalacji przemys łowych o du żym zapotrzebowaniu na ciep ło w jednostki odzysku ciep ła 
 
PL 6   PL (CHP), a tak że zapewnienia po łączenia ich z odbiorcami za po średnictwem sieci lokalnego 
ogrzewania/ch łodzenia (wariant D3). Po drugie, aby zmniejszy ć obciążenia administracyjne i 
stworzyć równe szanse, konieczne jest  ustanowienie jasno okre ślonych zasad pod łączenia 
energii pochodz ącej z wysokosprawnej kogeneracji do si eci elektroenergetycznej oraz 
zapewnienie jej pr iorytetowego dost ępu (wariant D4). Dzi ęki temu CHP by łaby traktowana 
na równi z technologiami energii odnawialnej.  
Ponadto organy regulacyjne sieci energetycznych powinny zosta ć zobowi ązane do 
projektowania takich ta ryf i regulacji dotycz ących sieci, które umo żliwiałyby oferowanie 
odbiorcom energooszcz ędnych rozwi ązań i technologii (wariant D7). Z uwagi na fakt, że nie 
przysporzy łoby to organom regulacyjnym dodatkowych zada ń, ale przyzna łoby wyra źne 
upoważnienie do traktowania w sposób uprzywilejowany efektywno ści energetycznej w  
ramach ich zada ń, dodatkowe obci ążenie administracyjne by łoby nieznaczne. Proponuje si ę 
także, aby Komisja monitorowa ła postępy w zakresie efektywno ści energetycznej przy 
wytwarzaniu energii elektrycznej i ciep ła, a jeżeli to nie wystarczy, po szczegó łowej analizie 
należy zaproponowa ć dalsze środki (wariant D6bis). 
Mając na uwadze ograniczenie obci ążeń administracyjnych przy jednoczesnym dopilnowaniu, 
aby prowadzone by ło prawid łowe monitorowanie post ępów, sugeruje si ę składanie 
sprawozda ń w uproszczonej formie  (wariant E2). Podej ście to zmniejszy łoby obciążenia 
administracyjne poprzez wyeliminow anie najbardziej kosztownych zada ń: ocen ex ante i ex 
post dotycz ących poszczególnych środków politycznych. Przewiduje si ę, że doprowadzi łoby 
to do obni żenia kosztów o po łowę w porównaniu ze stanem obecnym. 
Jak wynika z analizy wariantów polityki trze ciego szczebla, rozszerzenie zakresu dyrektyw 
DUE i CHP by łoby korzystne. Po łączenie ich w jeden tekst legislacyjny zapewni łoby ich 
uproszczenie oraz wi ększą spójność. 
Wszystkie proponowane warianty s ą wzajemnie powi ązane i umacniaj ą się nawzajem . 
Tylko pod warunkiem po łączenia ich w jednym pakiecie b ędą one w stanie doprowadzi ć do 
wymaganego zmniejszenie zu życia energii po spo łecznie akceptowanych kosztach. 
7.2. Całkowite oddzia ływanie 
W przedstawionej kombinacji in strumentów niejednokrotnie b ędzie dochodzi ć do nakładania 
się zakresów i wzajemnego oddzia ływania. Jak wynika z modelowania ca łego pakietu, 
zapotrzebowanie na energi ę pierwotn ą w roku 2020 b ędzie mniejsze o 19,7-20,9 % w 
porównaniu z prognoz ą bazową opracowan ą w oparciu o model PRIMES 2007, natomiast 
zapotrzebowanie na energi ę końcową zmniejszy si ę w roku 2020 o 15,6-19,5 %. Sektory, 
które w najwi ększym stopniu zmniejsz ą zapotrzebowanie, to tr ansport i budownictwo 
mieszkaniowe. Istotne obni żenie zużycia energii ma tak że miejsce w sektorze us ług w 
związku z ulepszonymi urz ądzeniami oraz usprawnionymi systemami ogrzewania i 
chłodzenia. Poprawie ulega równie ż sprawność wytwarzania energii, a niektóre środki maj ące 
na celu zmniejszenie zapotrzebowania ko ńcowego na energi ę prowadz ą do mniejszego 
zużycia, a tym samym mniejszej pr odukcji energii el ektrycznej.  
Środki na rzecz osi ągnięcia celu w zakresie oszcz ędności energii o 20 % w 2020 roku b ędą 
wspierać osiągnięcie celu w zakresie obni żenia emisji gazów cieplarnianych, w szczególno ści 
w sektorach nieobj ętych systemem ETS. Z godnie z planem dzia łania na rzecz gospodarki 
niskoemisyjnej na rok 2050 osi ągnięcie celów 20 % w zakresie efektywno ści energetycznej i 
odnawialnych źródeł energii umo żliwia osi ągnięcie celu ograniczenia emisji gazów 
cieplarnianych o 25 %. W tym kontek ście Komisja stwierdzi ła, że będzie monitorowa ć 
 
PL 7   PL oddziaływanie nowych środków na rzecz realizacji celu zwi ększenia efektywno ści 
energetycznej o 20 % na system ha ndlu uprawnieniami do emisji (ETS)6. 
Oddziaływanie na system ETS pokazuj ą wyniki modeli dotycz ących ogólnego zwi ększenia 
efektywno ści energetycznej o 20 %. Ró żnią się one jednak znacznie w zale żności od 
wykorzystanego modelu. Chocia ż oba modele prognozuj ą dalszą redukcję emisji gazów 
cieplarnianych, podaj ą one różne wyniki w przypadku oddzia ływania na cen ę uprawnie ń do 
emisji w ramach systemu ETS: wynik mode lu E3ME prognozuje spadek ceny uprawnie ń do 
emisji w ramach systemu ETS do poziomu zerowego w roku 2020, natomiast scenariusze 
PRIMES prognozuj ą znacznie mniejsze oddzia ływanie na cen ę uprawnie ń do emisji (spadek z 
16,5 EUR/t do 14,2 EUR/t w 2020 r.). Mniejszy wp ływ na cen ę uprawnie ń do emisji w 
ramach systemu ETS w przypadku modelu PRIMES da si ę wyjaśnić między innymi 
większym udzia łem modelowanych środków zapewniaj ących zmniejszenie emisji gazów 
cieplarnianych w sektorach nieobj ętych systemem ETS, zak ładaną możliwością pełnego 
przewidywania sytuacji na rynku oraz zak ładaną nieograniczon ą swobod ą w zakresie 
gromadzenia uprawnie ń w ramach systemu ETS do roku 2050. W łaściwym jest, aby 
oddziaływanie proponowanych środków na system ETS by ło monitorowane. 
Dodatkowe koszty, które poniesie ca ły system energetyczny, wzrosn ą o 2,6-4,7 % w 
porównaniu ze scenariuszem referencyjnym7. W nast ępstwie wzrostu efektywno ści 
energetycznej ceny energii elektrycznej wyka żą w perspektywie krótko terminowej tendencje 
wzrostowe z 141 do 146 EUR/MWh w zwi ązku z konieczno ścią finansowania sta łych 
kosztów środków na rzecz efektywno ści energetycznej8. W dłuższej perspektywie dojdzie 
jednak do zrekompensowan ia tego wzrostu dzi ęki ustabilizowaniu cen energii elektrycznej w 
następstwie niższego zapotrzebowania.  
Można zatem potwierdzi ć, że przedstawiony pakiet warian tów polityki jest w stanie 
umożliwić osiągnięcie celu 20 % oraz czerpanie dodatkowych korzy ści, które pozostan ą 
wymierne po roku 2020 . Dodatkowe koszty osi ągnięcia ogólnego celu 20 % za pomoc ą 
proponowanego zestawu środków s ą stosunkowo niewielkie. Ca łkowite oddzia ływanie 
ekonomiczne, spo łeczne i środowiskowe przedstawionych powy żej wariantów wniesie 
zdecydowany pozytywny wk ład w polityki UE oraz pos łuży jako filar zapewniaj ący. 
                                                 
6 COM(2011) 112 
7 Scenariusz referencyjny PRIMES 20% 
8 Ibid. 7