[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 20.9.2006

KOM(2006) 513 wersja ostateczna

2006/0171 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie wywozu dóbr kultury

(Wersja skodyfikowana)

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.

Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone tak, iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.

Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.

2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.

3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.

Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.

Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.

4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie rozporządzenia Rady (EWG) nr 3911/92 z dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie wywozu dóbr kultury[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.

5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, rozporządzenia (EWG) nr 3911/92 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku III do skodyfikowanego rozporządzenia.

ê 3911/92 (dostosowany)

2006/0171 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie wywozu dóbr kultury

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. Ö 133 Õ ,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],

a także mając na uwadze, co następuje:

ê

1. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3911/92 z dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie wywozu dóbr kultury[7] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[8]. W celu zapewnienia jego jasności i zrozumiałości należy je zatem skodyfikować.

ê 3911/92 motyw 1 (dostosowany)

2. Ö W celu utrzymania Õ rynku wewnętrznego, potrzebne są zasady dotyczące handlu z krajami trzecimi, w celu ochrony dóbr kultury.

ê 3911/92 motyw 2 (dostosowany)

3. Ö Wydaje Õ się niezbędne podjęcie środków, w szczególności w celu zagwarantowania, że wywóz dóbr kultury podlega jednolitym kontrolom na zewnętrznych granicach Wspólnoty.

ê 3911/92 motyw 3 (dostosowany)

4. System taki powinien nakładać wymóg przedstawienia pozwolenia wydanego przez właściwe Państwo Członkowskie, przed wywozem dóbr kultury objętych niniejszym rozporządzeniem. Wymaga to jasnego zdefiniowania zakresu takich środków oraz procedur dla ich realizacji. Wprowadzenie systemu powinno być możliwie najbardziej proste i skuteczne.

ê

5. Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[9].

ê 3911/92 motyw 4 (dostosowany)

6. Z uwagi na znaczne doświadczenie organów Państw Członkowskich w stosowaniu rozporządzenia Rady Ö (WE) Õ nr Ö 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. Õ w sprawie wzajemnej pomocy między Ö organami Õ administracyjnymi Państw Członkowskich Ö i współpracy Õ między Ö Państwami Członkowskimi a Õ Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania Ö przepisów Õ prawa Ö celnego i rolnego Õ [10] , w niniejszej sprawie należy zastosować to rozporządzenie.

ê 3911/92 motyw 5 (dostosowany)

7. Załącznik Ö I Õ do niniejszego rozporządzenia ma na celu wyjaśnienie kategorii dóbr kultury, które powinny podlegać szczególnej ochronie w handlu z krajami trzecimi, lecz nie zmierza on do naruszania definiowania przez Państwa Członkowskie narodowych dóbr kultury w rozumieniu art. Ö 30 Õ Traktatu,

ê 3911/92 (dostosowany)

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Ö Definicje Õ

Bez uszczerbku dla uprawnień Państw Członkowskich na mocy art. Ö 30 Õ Traktatu, termin «dobra kultury» odnosi się, dla celów niniejszego rozporządzenia, do pozycji wymienionych w załączniku Ö I Õ .

Artykuł 2 Pozwolenie na wywóz

1. Wywóz dóbr kultury poza obszar celny Wspólnoty objęty jest wymogiem przedstawienia pozwolenia na wywóz.

2. Pozwolenie na wywóz jest wydawane na wniosek zainteresowanej osoby:

Ö a) Õ przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, na którego terytorium dany przedmiot kultury został zgodnie z prawem i ostatecznie umieszczony, na dzień 1 stycznia 1993 r. Ö ; Õ

Ö b) Õ albo, następnie, przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, na którego terytorium jest on umieszczony w następstwie zgodnej z prawem i ostatecznej wysyłki z innego Państwa Członkowskiego, lub przywozu z kraju trzeciego, bądź ponownego przywozu z kraju trzeciego po zgodnej z prawem wysyłce z Państwa Członkowskiego do tego kraju.

Jednakże, bez uszczerbku dla ust. 4, Państwo Członkowskie, które jest właściwe zgodnie z Ö lit. a) lub b) Õ akapitu pierwszego, jest upoważnione, aby nie wymagać pozwoleń na wywóz dóbr kultury określonych w tiret pierwszym i drugim kategorii A1 załącznika Ö I Õ, jeżeli mają one ograniczoną archeologiczną lub naukową wartość, oraz pod warunkiem, że nie pochodzą one bezpośrednio z wykopalisk, odkryć Ö lub Õ terenów archeologicznych w Państwie Członkowskim, oraz że ich obecność na rynku jest zgodna z prawem.

ê 3911/92

Do celów niniejszego rozporządzenia można odmówić wydania pozwolenia na wywóz w przypadku, gdy dane dobra kultury podlegają ustawodawstwu chroniącemu narodowe dobra kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej w zainteresowanym Państwie Członkowskim.

ê 3911/92 (dostosowany)

W razie konieczności organ określony w akapicie pierwszym Ö lit. b) Õ kontaktuje się z właściwym organem Państwa Członkowskiego, z którego pochodzi dany przedmiot kultury, oraz w szczególności z właściwym organem w rozumieniu dyrektywy Rady Ö 93/7/EWG Õ[11].

3. Pozwolenie na wywóz jest ważne w całej Wspólnocie.

4. Bez uszczerbku dla przepisów Ö ust. 1, 2 i 3 Õ , bezpośredni wywóz z obszaru celnego Wspólnoty narodowych dóbr kultury posiadających wartość artystyczną, historyczną lub archeologiczną, które nie są dobrami kultury w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, podlega prawu Ö krajowemu Õ Państwa Członkowskiego wywozu.

Artykuł 3 Ö Właściwe organy Õ

1. Państwa Członkowskie dostarczają Komisji wykaz organów upoważnionych do wydawania pozwoleń na wywóz dóbr kultury.

2. Komisja publikuje wykaz tych organów oraz wszelkie zmiany do tego wykazu w serii «C» Dziennika Urzędowego Ö Unii Europejskiej Õ .

Artykuł 4 Ö Przedstawienie pozwolenia Õ

Pozwolenie na wywóz jest przedstawiane na poparcie zgłoszenia wywozowego podczas wykonywania celnych formalności wywozowych w urzędzie celnym, który jest właściwy do przyjęcia takiego zgłoszenia.

Artykuł 5 Ö Ograniczenie liczby właściwych urzędów celnych Õ

1. Państwa Członkowskie mogą ograniczyć ilość urzędów celnych upoważnionych do przeprowadzania formalności związanych z wywozem dóbr kultury.

2. Państwa Członkowskie korzystające z możliwości przyznanej przez ust. 1 powiadamiają Komisję o należycie upoważnionych urzędach celnych.

Komisja publikuje te informacje w serii «C» Dziennika Urzędowego Ö Unii Europejskiej Õ.

Artykuł 6 Współpraca administracyjna

Do celów Ö wykonywania Õ niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio przepisy rozporządzenia Ö (WE) Õ nr Ö 515/97 Õ, w szczególności przepisy dotyczące poufności informacji.

Poza współpracą przewidzianą w akapicie pierwszym, Państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne czynności w celu ustanowienia, w kontekście ich wzajemnych stosunków, współpracy między organami celnymi oraz właściwymi organami, o których mowa w art. 4 dyrektywy Ö 93/7/EWG Õ .

Artykuł 7 Ö Środki wykonawcze Õ

Przepisy Ö wykonawcze do Õ niniejszego rozporządzenia, w szczególności dotyczące formularza, jaki ma być użyty (na przykład wzór i właściwości techniczne), zostaną przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 8 ust. 2.

ê 806/2003 art. 1 i załącznik I pkt 2 (dostosowany)

Artykuł 8 Ö Komitet Õ

1. Komisję wspomaga komitet.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE.

3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

ê 3911/92 (dostosowany)

Artykuł 9 Ö Kary Õ

Ö Państwa Członkowskie ustalają zasady dotyczące kar za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia wprowadzenia ich w życie. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Õ

Artykuł 10 Ö Sprawozdania Õ

Ö 1. Õ Każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia.

Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.

Ö 2. Õ Co trzy lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie na temat wykonania niniejszego rozporządzenia.

Rada przeanalizuje skuteczność niniejszego rozporządzenia po okresie trzech lat jego stosowania oraz, stanowiąc na wniosek Komisji, dokona wszelkich koniecznych dostosowań.

Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, bada regularnie co trzy lata i ewentualnie aktualizuje liczby wymienione w załączniku Ö I Õ , na podstawie ekonomicznych i walutowych wskaźników we Wspólnocie.

ê

Artykuł 11Uchylenie

Rozporządzenie (EWG) nr 3911/92 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

ê 3911/92 Art. 11 (dostosowany)

Artykuł 12 Ö Wejście w życie Õ

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie Ö dwudziestego Õ dnia po Ö jego Õ opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Ö Unii Europejskiej Õ

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

ê 3911/92

ZAŁĄCZNIK I

KATEGORIE PRZEDMIOTÓW KULTURY OBJĘTYCH ART. 1

A. 1. Przedmioty archeologiczne mające więcej niż 100 lat, które pochodzą z:

wykopalisk i odkryć lądowych lub podwodnych | 9705 00 00 |

terenów archeologicznych | 9706 00 00 |

zbiorów archeologicznych |

2. Elementy stanowiące integralną część pomników artystycznych, historycznych lub religijnych, które zostały rozczłonkowane, mające więcej niż 100 lat | 9705 00 00 |

9706 00 00 |

- ê 2469/96 art. 1 pkt 1 lit. a) (dostosowany)

3. Obrazy i malarstwo, inne niż włączone do kategorii Ö 4 lub 5 Õ , wykonane w całości ręcznie przy użyciu jakichkolwiek materiałów czy technik[12] | 9701 |

ê 2469/96 art. 1 pkt 1 lit. b) (dostosowany)

Ö 4. Õ Akwarele, gwasze i pastele wykonane w całości ręcznie przy użyciu jakichkolwiek materiałów1 | 9701 |

ê 2469/96 art. 1 pkt 1 lit. c) (dostosowany)

Ö 5. Õ Mozaiki wykonane w całości ręcznie przy użyciu jakichkolwiek materiałów, inne niż te, które zalicza się do kategorii 1 lub 2, i rysunki wykonane w całości ręcznie przy użyciu jakichkolwiek materiałów lub technik1 | 6914 |

9701 |

ê 3911/92 (dostosowany)

Ö 6. Õ Oryginalne ryciny, druki, serigrafie i litografie z ich odpowiednimi płytami oraz oryginalne plakaty1 | Dział 49 |

9702 00 00 |

8442 50 99 |

Ö 7. Õ Oryginalne rzeźby lub posągi oraz kopie wyprodukowane według tego samego procesu co oryginał1, inne niż te w kategorii 1 | 9703 00 00 |

Ö 8. Õ Fotografie, filmy oraz ich negatywy1 | 3704 |

3705 |

3706 |

4911 91 80 |

Ö 9. Õ Inkunabuły i manuskrypty, łącznie z mapami i partyturami muzycznymi, pojedynczo lub w zbiorach1 | 9702 00 00 |

9706 00 00 |

4901 10 00 |

4901 99 00 |

4904 00 00 |

4905 91 00 |

4905 99 00 |

4906 00 00 |

Ö 10. Õ Książki mające więcej niż 100 lat, pojedynczo lub w zbiorach | 9705 00 00 |

9706 00 00 |

Ö 11. Õ Mapy drukowane mające więcej niż 200 lat | 9706 00 00 |

.

Ö 12. Õ Archiwa, oraz wszelkie ich elementy, dowolnego rodzaju lub w formie dowolnego środka, mające więcej niż 50 lat | 3704 |

3705 |

3706 |

4901 |

4906 |

9705 00 00 |

9706 00 00 |

Ö 13 Õ a) Zbiory[13] i okazy ze zbiorów zoologicznych, botanicznych, mineralogicznych lub anatomicznych; | 9705 00 00 |

b) Zbiory2 o wartości historycznej, paleontologicznej, etnograficznej lub numizmatycznej | 9705 00 00 |

Ö 14. Õ Środki transportu mające więcej niż 75 lat | 9705 00 00 |

Działy 86-89 |

Ö 15. Õ Wszelkie pozostałe antyki nie zawarte w kategoriach A.1–Ö A.14 Õ |

a) mające 50-100 lat: |

zabawki, gry | Dział 95 |

wyroby ze szkła | 7013 |

wyroby jubilerskie ze złota lub srebra | 7114 |

meble | Dział 94 |

.

przyrządy optyczne, fotograficzne lub kinematograficzne | Dział 90 |

instrumenty muzyczne | Dział 92 |

zegary i zegarki oraz ich części | Dział 91 |

wyroby z drewna | Dział 44 |

wyroby ceramiczne | Dział 69 |

tkaniny dekoracyjne | 5805 00 00 |

dywany | Rozdział 57 |

tapety ścienne | 4814 |

broń | Dział 93 |

b) mające więcej niż 100 lat | 9706 00 00 |

- Przedmioty kultury z kategorii A.1–Ö A.15 Õ są objęte niniejszym rozporządzeniem tylko jeżeli ich wartość odpowiada, lub jest wyższa od progów finansowych objętych pkt B.

B. Progi finansowe stosowane do niektórych kategorii objętych punktem A (w Ö EURO Õ )

ê 974/2001 art. 1 pkt 1

Wartość:

Niezależnie od wartości

ê 3911/92 (dostosowany)

- 1 (przedmioty archeologiczne)

- 2 (rozczłonkowane pomniki)

- Ö 9 Õ (inkunabuły i manuskrypty)

- Ö 12 Õ (archiwa)

15 000

- Ö 5 Õ (mozaiki i rysunki)

- Ö 6 Õ (ryciny)

- Ö 8 Õ (fotografie)

- Ö 11 Õ (drukowane mapy)

ê 2469/96 art. 1 pkt 2 (dostosowany)

30 000

- Ö 4. Õ (Akwarele, gwasze i pastele)

ê 3911/92 (dostosowany)

50 000

- Ö 7 Õ (rzeźby)

- Ö 10 Õ (książki)

- Ö 13 Õ (zbiory)

- Ö 14 Õ (środki transportu)

- Ö 15 Õ (wszelkie inne przedmioty)

150 000

- 3 (obrazy)

Ocena, czy spełnione są warunki dotyczące wartości finansowej, musi być dokonana, gdy został złożony wniosek o wydanie pozwolenia na wywóz. Wartość finansowa jest to wartość przedmiotu kultury w Państwie Członkowskim określonym w art. 2 ust. 2.

ê 974/2001 art. 1 pkt 2 (dostosowany)

W przypadku Państw Członkowskich, w których euro nie jest obowiązującą walutą, wyrażone w euro wartości określone w Ö załączniku I Õ zostaną wyrażone w walutach krajowych po przeliczeniu na podstawie kursu wymiany z dnia 31 grudnia 2001 r. opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Od dnia 31 grudnia 2001 r. równowartość wyrażona w walutach krajowych będzie co dwa lata poddawana korekcie. Obliczenie równowartości będzie dokonywane na podstawie wyrażonej w euro średniej dziennej wartości tych walut z okresu ostatnich 24 miesięcy do ostatniego dnia sierpnia poprzedzającego korektę, która wchodzi w życie z dniem 31 grudnia. Na wniosek Komisji, Komitet Doradczy ds. Dóbr Kultury będzie dokonywał korekty sposobu obliczenia, z reguły po upływie dwóch lat od pierwszego zastosowania sposobu obliczania. Przy każdej korekcie wartości wyrażone w euro, jak również ich równowartości w walucie krajowej będą okresowo publikowane w Dzienniku Urzędowym Ö Unii Europejskiej Õ w pierwszych dniach listopada poprzedzającego datę wejścia w życie korekty.

_____________

é

ZAŁĄCZNIK II

Uchylone rozporządzenie i jego kolejne zmiany

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3911/92 (Dz.U. L 395, 31.12.1992, str. 1) |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2469/96 (Dz.U. L 335, 24.12.1996, str. 9) |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/2001 (Dz.U. L 137, 19.5.2001, str. 10) |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122, 16.5.2003, str. 1) | Wyłącznie załącznik I pkt 2 |

_____________

ZAŁĄCZNIK III

Tabela korelacji

Rozporządzenie (EEC) No 3911/92 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 |

Artykuł 2 ustęp 1 | Artykuł 2 ustęp 1 |

Artykuł 2 ustęp 2 akapit pierwszy słowa wstępne | Artykuł 2 ustęp 2 akapit pierwszy słowa wstępne |

Artykuł 2 ustęp 2 akapit pierwszy tiret pierwsze | Artykuł 2 ustęp 2 akapit pierwszy litera a) |

Artykuł 2 ustęp 2 akapit pierwszy tiret drugie | Artykuł 2 ustęp 2 akapit pierwszy litera b) |

Artykuł 2 ustęp 2 akapit drugi | Artykuł 2 ustęp 2 akapit drugi |

Artykuł 2 ustęp 2 akapit trzeci | Artykuł 2 ustęp 2 akapit trzeci |

Artykuł 2 ustęp 2 akapit czwarty | Artykuł 2 ustęp 2 akapit czwarty |

Artykuł 2 ustęp 3 | Artykuł 2 ustęp 3 |

Artykuł 2 ustęp 4 | Artykuł 2 ustęp 4 |

Artykuły 3-9 | Artykuły 3-9 |

Artykuł 10 akapit pierwszy | Artykuł 10 ustęp 1 akapit pierwszy |

Artykuł 10 akapit drugi | Artykuł 10 ustęp 1 akapit drugi |

Artykuł 10 akapit trzeci | Artykuł 10 ustęp 2 akapit pierwszy |

Artykuł 10 akapit czwarty | Artykuł 10 ustęp 2 akapit drugi |

Artykuł 10 akapit piąty | Artykuł 10 ustęp 2 akapit trzeci |

- | Artykuł 11 |

Artykuł 11 | Artykuł 12 |

Załącznik, punkty A.1, A.2 i A.3 | Załącznik I punkty A.1, A.2 i A.3 |

Załącznik punkt A.3A | Załącznik I punkt A.4 |

Załącznik punkt A.4 | Załącznik I punkt A.5 |

Załącznik punkt A.5 | Załącznik I punkt A.6 |

Załącznik punkt A.6 | Załącznik I punkt A.7 |

Załącznik punkt A.7 | Załącznik I punkt A.8 |

Załącznik punkt A.8 | Załącznik I punkt A.9 |

Załącznik punkt A.9 | Załącznik I punkt A.10 |

Załącznik punkt A.10 | Załącznik I punkt A.11 |

Załącznik punkt A.11 | Załącznik I punkt A.12 |

Załącznik punkt A.12 | Załącznik I punkt A.13 |

Załącznik punkt A.13 | Załącznik I punkt A.14 |

Załącznik punkt A.14 | Załącznik I punkt A.15 |

Załącznik punkt B | Załącznik I punkt B |

- | Załącznik II |

- | Załącznik III |

_____________

[1] KOM(87) 868 PV.

[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.

[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, KOM(2001) 645 wersja ostateczna.

[4] Zob. załącznik II do niniejszego wniosku.

[5] Dz.U. C […] z […], str. […].

[6] Dz.U. C […] z […], str. […].

[7] Dz.U. L 395 z 31.12.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122, 16.5.2003, str. 1).

[8] Zob. załącznik II.

[9] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[10] Ö Dz.U. L 82 z 22.3.1997, str. 1 Õ . Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Ö (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122, 16.5.2003, str. 36). Õ

[11] Ö Dz.U. L 74, 27.3.1993, str. 74 Õ .

[12] Które mają więcej niż 50 lat i nie należą do ich twórców.

1 Które mają więcej niż 50 lat i nie należą do ich twórców.

[13] Jak zdefiniował Trybunał Sprawiedliwości w swoim orzeczeniu w sprawie 252/84: «Przedmiotami kolekcjonerskimi w rozumieniu pozycji nr 9705 Wspólnej Taryfy Celnej są takie przedmioty, które posiadają wymagane cechy aby włączyć je do zbioru, to znaczy przedmioty, które są stosunkowo rzadkie, nie są normalnie wykorzystywane do pierwotnych celów, są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym obrotem przedmiotami o podobnej użyteczności oraz posiadają wysoką wartość».