P6_TA(2004)0014

Konwencja CITES

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie celów strategicznych UE wyznaczonych na XIII Konferencję Stron Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES)

Parlament Europejski,

- z uwagi na XIII Konferencję Stron Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która odbędzie się w dniach 2 — 14 października 2004 r. w Bangkoku, Tajlandia,

- uwzględniając art. 108 pkt 5 swojego Regulaminu,

A. zważywszy, że Konwencja CITES, której sygnatariuszami jest 166 krajów, w tym wszystkie 25 Państwa Członkowskie UE, jest najszerszym istniejącym światowym porozumieniem na rzecz ochrony dziko żyjących gatunków, zakazującym ich nadmiernej eksploatacji w wyniku międzynarodowego handlu dzikimi zwierzętami i roślinami,

B. zważywszy, że głównymi przyczynami zubożenia różnorodności biologicznej na Ziemi jest wykorzystywanie zasobów naturalnych przez człowieka, niszczenie siedlisk, zmiany klimatyczne, nadmierna eksploatacja dzikich gatunków oraz nielegalny handel dzikimi zwierzętami i roślinami,

C. zważywszy, że świadomość społeczna w krajach konsumenckich była i będzie nadal warunkiem koniecznym dla zwalczania kłusownictwa oraz nielegalnego handlu zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem,

D. zważywszy, że Konwencja CITES pełni w stosunku do Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) oraz innych organizacji do spraw rybołówstwa posiłkową rolę w odniesieniu do ochrony gatunków ryb morskich, które mogą być zagrożone handlem międzynarodowym,

E. zważywszy, że Międzynarodowa Komisja Wielorybnicza (IWC), uznana przez Konwencję CITES za organ właściwy do regulowania spraw związanych z ochroną i zarządzaniem populacjami wielorybów, ogłosiła światowe moratorium na połowy wykonywane w celach handlowych,

F. zważywszy, że Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt wymienia żarłacza białego w Załącznikach I oraz II do tejże Konwencji, zważywszy, że Australia, przy zastrzeżeniu ze strony Norwegii i Japonii, umieściła ten gatunek w roku 2001 w wykazie Załącznika III Konwencji CITES oraz że w roku 1996 Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody i jej Zasobów (IUCN) wpisała ten gatunek jako "zagrożony" na swoją czerwoną listę gatunków zagrożonych wyginięciem,

G. zważywszy, że XII Konferencja Stron, wbrew zaleceniom zawartym w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2002 r. w sprawie XII Konferencji Stron Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) [1], przyjęła wniosek o zezwolenie na handel kością słoniową przez Botswanę, Namibię oraz Republikę Południowej Afryki, a także zważywszy, że warunki opisane w powyższej decyzji nie zostały spełnione w przedziale czasowym, wyznaczonym przez XII Konferencję Stron Konwencji CITES,

1. wzywa Komisję oraz Państwa Członkowskie do stosowania zasady ostrożności jako podstawowej zasady w odniesieniu do wszelkich swoich decyzji związanych z dokumentami roboczymi oraz propozycjami umieszczenia gatunku w danym wykazie;

2. wzywa Komisję oraz Państwa Członkowskie do upewnienia się, że żadna decyzja mająca na celu zwiększenie koordynacji pomiędzy Konwencją CITES a innymi konwencjami dotyczącymi różnorodności biologicznej nie narusza istoty Konwencji CITES jako światowego porozumienia na rzecz ochrony gatunków ani też surowych wymogów stawianych przez Konwencję CITES w tym zakresie;

3. stanowczo sprzeciwia się przeprowadzaniu głosowań tajnych oraz wyraża rozczarowanie z powodu faktu, że Stały Komitet Konwencji CITES nie zgłosił propozycji wyłączenia możliwości tajnych głosowań z procedury podejmowania decyzji w ramach Konwencji CITES;

4. przyjmuje z zadowoleniem propozycję Kenii, popartą między innymi przez 12 państw Afryki Środkowej i Zachodniej, na których obszarze występują rezerwaty słonia afrykańskiego, ustanowienia dwudziestoletniego moratorium na handel kością słoniową, które pozwoliłoby społeczności międzynarodowej przenieść punkt ciężkości dyskusji z kwestii handlu kością słoniową na kwestie związane z realnymi zagrożeniami dla słoni oraz ich siedlisk, a także dla życia ludzi; wzywa Komisję oraz Państwa Członkowskie do wsparcia powyższych propozycji;

5. przyjmuje z zadowoleniem propozycję Australii wpisania żarłacza białego do wykazu Załącznika II Konwencji CITES jako gatunku, do którego stosuje się "limit zerowy"; wyraża ponadto opinię, że zasada ostrożności wymaga przyjęcia limitu zerowego aż do chwili uzyskania wystarczających danych o zasobach tego gatunku uzasadniających ewentualne ustanowienie innego limitu;

6. zgodnie z propozycją Komisji w sprawie mandatu na XIII Konferencję Stron Konwencji CITES popiera:

- zalecenia w sprawie mięsa dzikich zwierząt (tzw. mięsa z buszu) oraz ochrony i handlu małpami z rzędu naczelnych,

- umieszczenie wargacza garbogłowego w wykazie Załącznika II Konwencji CITES,

- umieszczenie gatunku Lithophaga lithophaga w wykazie Załącznika II Konwencji CITES,

- wniosek o objęcie ochroną antylopy suhak,

- umieszczenie azjatyckich żółwi słodkowodnych w wykazie Załącznika II Konwencji CITES,

- przeniesienie drzewa tropikalnego ramin z wykazu Załącznika III Konwencji CITES do wykazu Załącznika II tejże Konwencji;

7. wzywa ponadto Komisję oraz Państwa Członkowskie do poparcia:

- przeniesienia lwa afrykańskiego z wykazu Załącznika II Konwencji CITES do wykazu Załącznika I tejże Konwencji,

- przeniesienia delfina okrągłogłowego z wykazu Załącznika II Konwencji CITES do wykazu Załącznika I tejże Konwencji,

- propozycji umieszczenia w wykazie endemicznych gatunków gadów z Madagaskaru i Kenii;

8. wzywa Komisję oraz Państwa Członkowskie do odrzucenia:

- propozycji dotyczącej Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej (IWC) z uwagi na fakt, że nie powinna ona zostać przyjęta w ramach Konwencji CITES,

- zaproponowanego Porozumienia pomiędzy CITES a FAO,

- poprawki w sprawie limitu dla Namibii i Republiki Południowej Afryki na eksport nosorożców czarnych oraz lampartów, która umożliwiłaby handel żywymi zwierzętami i trofeami łowieckimi,

- poprawki w wykazie Załącznika II Konwencji CITES w odniesieniu do namibijskiej i południowoafrykańskiej populacji słonia w celu zezwolenia na handel kością słoniową, skórami i wyrobami z włosia,

- przeniesienia trzech populacji wielorybów karłowatych z wykazu Załącznika I Konwencji CITES do wykazu Załącznika II tejże Konwencji,

- przeniesienia suazyjskiej populacji nosorożca białego z wykazu Załącznika I Konwencji CITES do wykazu Załącznika II tejże Konwencji w celu zezwolenia na handel żywymi zwierzętami i trofeami łowieckimi;

9. wzywa Komisję oraz Państwa Członkowskie do wzmocnienia międzynarodowej współpracy przy wdrażaniu postanowień Konwencji CITES poprzez dostarczenie dodatkowych bodźców oraz środków finansowych, szczególnie w odniesieniu do szkoleń i pomocy technicznej w zakresie identyfikacji gatunków oraz środków wykonawczych;

10. przypomina, że Unia Europejska jest jednym z największych rynków nielegalnego handlu dzikimi zwierzętami oraz że stopień wdrożenia Konwencji CITES jest różny w poszczególnych Państwach Członkowskich; wzywa Komisję oraz Państwa Członkowskie do wzmocnienia koordynacji wysiłków podejmowanych w celu realizacji uregulowań wspólnotowych w zakresie handlu dzikimi zwierzętami;

11. wzywa wszystkie strony Konwencji CITES, które tego nie uczyniły, do jak najszybszego ratyfikowania poprawki z Gaborone, umożliwiającej Wspólnocie Europejskiej stanie się stroną tejże Konwencji;

12. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, stronom Konwencji CITES oraz Sekretariatowi tejże Konwencji.

[1] Dz.U. C 300 E z 11.12.2003, str. 621.

--------------------------------------------------