Trybunał przeanalizował potencjalny wpływ wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej na sprawozdanie roczne za 2018 r. VII. W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo oficjalnie poinformowało Radę Europejską o zamiarze wystąpienia z UE. W dniu 10 kwietnia 2019 r. Rada Europejska zgodziła się przesunąć termin wyjścia Zjednoczonego Królestwa z UE ( 5 ) o tyle, o ile będzie to konieczne, ale w żadnym razie nie dłużej niż do 31 października 2019 r. Zgodnie z decyzją Rady wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE powinno mieć miejsce pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu procedur ratyfikacji lub w dniu 1 listopada 2019 r., w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Zjednoczone Królestwo pozostanie do nowej daty wystąpienia państwem członkowskim z pełnią praw i obowiązków zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej oraz zachowa prawo do wycofania w dowolnym momencie swojej notyfikacji. VIII. Zgodnie z treścią pkt II skonsolidowane sprawozdanie roczne UE za rok 2018 rzetelnie przedstawia sytuację finansową UE na dzień 31 grudnia 2018 r. oraz wyniki operacji, przepływy pieniężne i zmiany w aktywach netto za 2018 r. Skonsolidowane sprawozdanie UE za 2018 r. odzwierciedla stan negocjacji na dzień 31 grudnia 2018 r. Tego dnia i do czasu ukończenia przez Trybunał prac kontrolnych Zjednoczone Królestwo wciąż było państwem członkowskim UE. IX. Trybunał nie wykrył żadnych zdarzeń dotyczących procesu wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE, które wymagałyby dokonania korekt zgodnie z międzynarodowym standardem rachunkowości dotyczącym zdarzeń po dniu sprawozdawczym ( 6 ) X. Trybunał będzie w dalszym ciągu analizował potencjalny wpływ wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej na skonsolidowane sprawozdanie roczne UE. W przyszłości skonsolidowane sprawozdania UE będą musiały uwzględniać stan lub rezultaty procesu wystąpienia. W dniu, w którym Trybunał ukończył kontrolę sprawozdania rocznego za 2018 r., nie było jeszcze wiadomo, czy Zjednoczone Królestwo faktycznie wystąpi z UE, a jeżeli tak, to z jaką datą i na jakich warunkach. XI. W obecnej sytuacji Trybunał jest zdania, że nie ma finansowego wpływu, który należałoby odnotować w skonsolidowanym sprawozdaniu rocznym za 2018 r. Trybunał stwierdza, że w sprawozdaniu finansowym na dzień 31 grudnia 2018 r. prawidłowo odzwierciedlono proces wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE na ten dzień. Trybunał przeanalizował zobowiązania z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych oraz innych świadczeń pracowniczych XII. Na koniec 2018 r. w bilansie UE uwzględniono zobowiązania z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych oraz innych świadczeń pracowniczych w kwocie 80,5 mld euro. Jest to jedno z najistotniejszych zobowiązań w bilansie, na które przypada ponad jedna trzecia zobowiązań na 2018 r. wynoszących łącznie 235,9 mld euro. XIII. Największa część zobowiązań z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych oraz innych świadczeń pracowniczych (70,0 mld euro) jest związana z systemem emerytalno-rentowym dla urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej (ang. Pension Scheme of European Officials – PSEO). Kwota zobowiązań ujęta w sprawozdaniu rocznym odzwierciedla kwotę, jaka zostałaby uwzględniona w funduszu emerytalnym – jeśli takowy zostałby ustanowiony – by pokryć istniejące zobowiązania emerytalno-rentowe ( 7 ) . Oprócz świadczeń emerytalnych zobowiązania te obejmują renty inwalidzkie oraz renty wypłacane wdowom lub sierotom po urzędnikach unijnych. Świadczenia emerytalne i rentowe pokrywane są z budżetu UE, a państwa członkowskie wspólnie gwarantują ich wypłacanie, przy czym składki wnoszone przez urzędników pokrywają jedną trzecią kosztów finansowania tego systemu. Eurostat oblicza wartość tego zobowiązania w imieniu księgowego Komisji, posługując się parametrami ocenionymi przez aktuariuszy Komisji. XIV. Drugie co do wielkości zobowiązanie z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych oraz innych świadczeń pracowniczych (8,7 mld euro) stanowi szacowane zobowiązanie UE na rzecz wspólnego systemu ubezpieczeń zdrowotnych (JSIS). Zobowiązanie to odnosi się do kosztów opieki zdrowotnej przysługującej członkom personelu UE, które muszą zostać pokryte po okresie aktywności zawodowej pracowników (z odliczeniem ich składek). XV. W ramach kontroli Trybunał dokonał oceny – w odniesieniu do zobowiązań emerytalno-rentowych – przyjętych założeń aktuarialnych i wynikającej z nich wyceny. Oparł się przy tym na pracach zewnętrznych aktuariuszy przeprowadzonych w ramach badania zobowiązań na świadczenia emerytalno-rentowe i JSIS. Zweryfikował dane liczbowe, parametry aktuarialne, wyliczenie wysokości tych zobowiązań, jak również prezentację odnośnej pozycji finansowej w skonsolidowanym bilansie i w informacjach dodatkowych do skonsolidowanego sprawozdania finansowego. Jak podano w informacji dodatkowej 2.9 do skonsolidowanego sprawozdania finansowego, Komisja w dalszym ciągu podejmuje działania w celu usprawnienia procedur stosowanych do obliczania kwoty zobowiązań z tytułu świadczeń pracowniczych, co Trybunał będzie stale monitorował. Trybunał przeanalizował istotne szacunki na koniec roku przedstawione w sprawozdaniu rocznym XVI. Na koniec 2018 r. szacunkowa wartość wydatków kwalifikowalnych poniesionych przez beneficjentów, ale jeszcze nie zgłoszonych, wynosiła 99,8 mld euro (na koniec 2017 r. – 100,9 mld euro). Kwoty te zostały zaksięgowane jako rozliczenia międzyokresowe ( 8 ) XVII. Na koniec 2018 r. szacowana niewykorzystana kwota w ramach instrumentów finansowych objętych zarządzaniem dzielonym i w ramach programów pomocy ujęta w sprawozdaniu rocznym UE wyniosła 6,5 mld euro (na koniec 2017 r. – 4,7 mld euro), co wykazano w bilansie jako „Inne płatności zaliczkowe na rzecz państw członkowskich”. XVIII. W celu dokonania oceny tych szacunków na koniec roku Trybunał zbadał ustanowiony przez Komisję system służący do obliczeń związanych z rozdzielaniem okresów sprawozdawczych i zapewnił jego poprawność i kompletność w dyrekcjach generalnych, w których dokonywana jest większość płatności. Podczas prac kontrolnych przeprowadzonych na próbie faktur i płatności zaliczkowych Trybunał zbadał istotne obliczenia związane z rozdzielaniem okresów sprawozdawczych, aby wyeliminować ryzyko nieprawidłowego ujęcia rozliczeń międzyokresowych. Zwrócił się również do służb księgowych Komisji o dodatkowe wyjaśnienia dotyczące ogólnej metodyki ustalania tych wartości szacunkowych. XIX. Trybunał stwierdza, że ogólna szacowana kwota rozliczeń międzyokresowych biernych i innych płatności zaliczkowych na rzecz państw członkowskich podana w skonsolidowanym bilansie jest przedstawiona rzetelnie.