[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 29.10.2009

KOM(2009)609 wersja ostateczna

Wniosek

DECYZJA RADY

zezwalająca Francji na stosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania paliw silnikowych na mocy art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

UZASADNIENIE

1) PODSTAWA I CELE WNIOSKU

Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej wewnątrz Wspólnoty jest regulowane dyrektywą Rady 2003/96/WE[1] (zwaną dalej dyrektywą w sprawie opodatkowania energii lub Dyrektywą).

Na mocy art. 19 ust. 1 Dyrektywy, oprócz przepisów przewidzianych w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek podatku akcyzowego ze uwagi na szczególne względy polityczne.

Niniejszy wniosek ma na celu umożliwienie Francji stosowania, w określonych granicach, zróżnicowanych stawek opodatkowania oleju napędowego i benzyny bezołowiowej, z wyłączeniem oleju napędowego stosowanego do celów handlowych. To zróżnicowanie ma na celu odzwierciedlenie decentralizacji niektórych określonych uprawnień należących dotychczas do rządu centralnego oraz dostosowanie systemu podatkowego do różnej sytuacji ekonomicznej regionów.

2) WNIOSEK I JEGO KONTEKST OGÓLNY

Decyzja Rady 2005/767/WE[2] zezwala Francji na stosowanie przez okres trzech lat zróżnicowanych stawek opodatkowania oleju napędowego i benzyny bezołowiowej do celów reformy administracyjnej związanej z decentralizacją niektórych określonych uprawnień należących dotychczas do rządu centralnego. Zgodnie z art. 2 decyzji 2005/767/WE traci ona moc dnia 31 grudnia 2009 r.

Pismem z dnia 12 sierpnia 2009 r., na mocy art. 19 Dyrektywy, władze francuskie powiadomiły Komisję, że zamierzają przedłużyć stosowanie swojego systemu zróżnicowanych stawek opodatkowania oleju napędowego i benzyny bezołowiowej po dacie wygaśnięcia powyższego odstępstwa. Władze francuskie zwróciły się o przedłużenie okresu stosowania decyzji 2005/767/WE na kolejne sześć lat kończący się dnia 31 grudnia 2015 r.

Na podstawie tej decyzji Francja stosuje obecnie system, który zezwala francuskim regionom administracyjnym stosować zróżnicowane stawki opodatkowania benzyny bezołowiowej i oleju napędowego, z wyjątkiem oleju napędowego stosowanego do celów handlowych. Przedmiotowy podatek to Taxe Intérieure sur les Produits Pétroliers – podatek wewnętrzny na produkty naftowe (TIPP), który jest podatkiem akcyzowym.

Rząd francuski wprowadził powyższy środek, stosowany od 2007 r., jako część nowego etapu decentralizacji uprawnień wykonywanych dotychczas na szczeblu krajowym. Reforma konstytucyjna z marca 2003 r. stwarza ramy prawne umożliwiające przekazywanie uprawnień i obowiązków organów centralnej administracji państwowej władzom terytorialnym (gminom, departamentom i regionom). Przekazaniu nowych obowiązków towarzyszy przekazanie regionom części dochodów z TIPP. W tym kontekście przedmiotowy środek, mający na celu dostosowanie ustaleń do zróżnicowanej obecnej sytuacji ekonomicznej regionów, zezwala regionom administracyjnym na stosowanie obniżonego podatku akcyzowego mającego zastosowanie do paliw zużywanych na ich terytorium. To zróżnicowanie regionalne sprawia, że przekazane uprawnienia mogą być wykonywane w sposób lepiej dostosowany do szczególnych cech, potrzeb i oczekiwań każdego regionu.

Mechanizmy przedmiotowego środka

Zgodnie z systemem będącym przedmiotem wniosku Francji, rady regionów decydują o kwocie obniżki, w granicach ustalonych przez prawo i zgodnie z przyznanym odstępstwem, w drodze głosowania.

Tak jak dotychczas obniżka byłaby zgodna z następującymi kryteriami:

- nie przekraczałaby 3,54 EUR za hektolitr benzyny bezołowiowej ani 2,30 EUR za hektolitr oleju napędowego przez cały okres obowiązywania odstępstwa; wysokość akcyzy przed obniżką byłaby ustalona na poziomie 60,69 EUR za hektolitr benzyny bezołowiowej i 42,84 EUR za hektolitr oleju napędowego, jednak te stawki będą mogły się z czasem zmieniać,

- stawka opodatkowania po obniżce nie byłaby nigdy niższa niż minimalne poziomy wspólnotowe ustalone w dyrektywie 2003/96/WE,

- obniżka nie miałaby zastosowania do oleju napędowego stosowanego do celów handlowych.

Środki kontroli i obrotu omawianymi produktami

W przypadku poboru i kontroli akcyzy na olej napędowy i benzynę bezołowiową zastosowanie miałyby takie same ustalenia jak dotychczas. Szczegóły tych ustaleń są opisane w rozdziale 1.3 pierwotnego wniosku Komisji[3], na którym oparta jest decyzja 2005/767/WE.

Argumenty władz francuskich dotyczące wpływu środka na rynek wewnętrzny

Według władz francuskich omawiany środek nie naruszałby prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, ponieważ zakres zastosowania tego środka ogranicza się do paliw stosowanych do celów niehandlowych. Ponadto różnice między sieciami dystrybucji w zakresie cen detalicznych paliw stosowanych do celów niehandlowych są większe niż przewidywane kwoty obniżek. Według władz francuskich podczas stosowania dotychczasowych rozwiązań nie otrzymano żadnych skarg dotyczących zakłócającego wpływu przedmiotowego środka.

Według władz francuskich planowana obniżka stawek nie stanowi pomocy państwa, ponieważ przedsiębiorstwa transportu drogowego podlegałyby tej samej stawce podatku akcyzowego za zużycie oleju napędowego do celów handlowych, niezależnie od regionu, w którym miał miejsce jego zakup.

Zaproponowany środek nie zakłócałby więc w żaden sposób konkurencji w sektorze transportu i nie miałby wpływu na handel wewnątrzwspólnotowy.

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.

3) OCENA śRODKA NA PODSTAWIE ART. 19 DYREKTYWY 2003/96/WE

Szczególne względy polityczne

Artykuł 19 ust. 1 akapit pierwszy Dyrektywy brzmi następująco:

Oprócz przepisów przedstawionych w poprzednich artykułach, w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek na podstawie szczególnych rozważań politycznych.

Zgodnie z decyzją Rady 2005/767/WE przedmiotowy środek krajowy spełnia ten wymóg. Z decyzji wynika, że regionalne zróżnicowanie stawek w ramach polityki poszerzonej decentralizacji jest powiązane ze szczególnym celem polityki, jakim jest wzmacnianie skuteczności administracyjnej. Uznano, że możliwość zróżnicowania regionalnego stanowi dla regionów dodatkową zachętę, aby poprawić jakość administrowania nimi w przejrzysty sposób. Decyzja ta wymaga również, aby obniżki wynikały z warunków społeczno-ekonomicznych regionów, w których są stosowane.

W tym względzie informacje dostarczone przez Francję potwierdziły, że rzeczywiście można stwierdzić związek między stosowaniem regionalnej stawki niższej od maksymalnej stawki krajowej i warunkami społeczno-ekonomicznymi zainteresowanych regionów. W 2007 r., pierwszym roku stosowania odstępstwa, obniżoną stawkę podatku stosowało 13 regionów, z których każdy miał PKB na mieszkańca poniżej średniej krajowej. W dwóch kolejnych latach liczba regionów stosujących obniżone stawki znacznie spadła, do trzech w 2008 r. i dwóch w 2009 r. Regiony, które utrzymują obniżone stawki, należą do najuboższych pod względem PKB[4].

Można zatem stwierdzić, że możliwość obniżenia stawki krajowej dała władzom regionalnym możliwość zastosowania przedmiotowego podatku w sposób przystosowany do okoliczności społeczno-ekonomicznych występujących na ich terytorium. Można jednak zaobserwować tendencję konwergencji regionalnych stawek do maksymalnej dozwolonej stawki. Jeżeli tendencja ta z czasem doprowadzi z powrotem do sytuacji, w której stawki opodatkowania benzyny bezołowiowej i oleju napędowego będą takie same dla całego terytorium Francji, odstępstwo to stanie się bezzasadne, ponieważ jego przedmiotem jest wyłącznie regionalne zróżnicowanie stawek, a nie przesunięcie budżetowe części podatku akcyzowego z organów administracji centralnej na rzecz regionów. W tym przypadku należałoby również ponownie ocenić, czy środek rzeczywiście przyczynia się do realizacji szczególnej polityki opisanej powyżej.

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit trzeci Dyrektywy każdy wniosek zostanie zbadany, biorąc pod uwagę, między innymi, prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, konieczność zapewnienia uczciwej konkurencji oraz politykę w zakresie zdrowia, środowiska, energii i transportu Wspólnoty.

Badanie to zostało przeprowadzone przy okazji pierwotnego wniosku złożonego przez Francję i doprowadziło do przyjęcia decyzji Rady 2005/767/WE. Jak stwierdzono w tej decyzji ogólny mechanizm środka nie stwarzał żadnych przeszkód w handlu wewnątrzwspólnotowym; jednocześnie ustalono kilka warunków, aby stosowanie odstępstwa nie doprowadziło do żadnego problemu w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego i aby nie przeciwdziałało osiągnięciu celów polityki UE, szczególnie w zakresie energii i środowiska.

Aby umożliwić ewentualne przedłużenie stosowania systemu, o które wnioskowała Francja, Komisja musi zatem ocenić, czy – w świetle warunków określonych w art. 1 ust. 2 i 3 pierwotnej decyzji – podczas stosowania decyzji osiągnięto zgodność z celami i obszarami polityki określonymi w art. 19 ust. 1 akapit trzeci Dyrektywy, aby można zasadniczo przewidzieć te same okoliczności na okres od 1 stycznia 2010 r.

W tym kontekście należy również sprawdzić, czy kontekst polityki wspólnotowej uległ odpowiedniej zmianie od czasu przyjęcia decyzji 2005/767/WE, czy też występuje ryzyko, że nastąpi jej zmiana mająca znaczenie dla oceny.

Rynek wewnętrzny i uczciwa konkurencja

Ryzyko zakłóceń konkurencji uznano w decyzji Rady 2005/767/WE za niskie z powodu bardzo ścisłych ograniczeń ustalonych dla zróżnicowania stawek akcyzy pomiędzy regionami, które powinno być równoważone przez zróżnicowanie cen między sieciami dystrybucji, oraz z powodu wyłączenia oleju napędowego stosowanego do celów handlowych ze stosowania regionalnie zróżnicowanych stawek.

W przypadku poziomów zróżnicowania ustalono ścisłe ograniczenie, mianowicie, że obniżki nie będą wyższe niż 35,4 EUR za 1000 litrów benzyny bezołowiowej lub 23,0 EUR za 1000 litrów oleju napędowego. Warunek ten został przez Francję spełniony. Ponadto decyzja określiła, że obniżki nie przekroczą różnicy między stawkami opodatkowania oleju napędowego stosowanego do celów niehandlowych i oleju napędowego stosowanego do celów handlowych. Drugi warunek, który miał na celu dopilnowanie, aby zróżnicowanie nie miało wpływu na sektor transportu towarowego, również został spełniony.

Doświadczenie zdobyte podczas stosowania odstępstwa nie budzi wątpliwości co do oceny wydanej w 2005 r. Komisja nie stwierdza żadnych skarg z powodu zakłócającego wpływu środka na handel wewnątrzwspólnotowy. Ponadto środek był stosowany jedynie w ograniczonym stopniu, zważywszy na tendencję regionów do dostosowywania stawek do stawki krajowej. Ograniczyłoby to dodatkowo możliwość zakłóceń.

Nie zgłoszono również żadnych przeszkód w poprawnym funkcjonowaniu rynku wewnętrznego, w szczególności w przypadku obrotu przedmiotowymi produktami jako produktami podlegającymi akcyzie.

W kwestii pomocy państwa należy po pierwsze powtórzyć, że olej napędowy stosowany do celów handlowych jest wyłączony ze środka. W przypadku innych operatorów nieobjętych definicją podaną w art. 7 ust. 3 dyrektywy w sprawie opodatkowania energii, którzy korzystaliby z obniżonych stawek na benzynę bezołowiową lub w stopniu, w którym miałoby to wpływ na konkurencję na poziomie producentów produktów naftowych, środek mógłby jednak stanowić pomoc państwa zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE. W związku z tym, że obniżone stawki są wyższe niż minimum wspólnotowe, jakakolwiek ewentualna pomoc państwa byłaby jednak zgodna z ogólnym rozporządzeniem w sprawie wyłączeń blokowych[5] i byłaby zgodna z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

Wspólnotowa polityka w zakresie energii i środowiska

Opodatkowanie produktów energetycznych obniża popyt na te produkty i tym samym redukuje emisje związane z ich zużywaniem. Komisja musi zatem ocenić, czy obniżka stawek stosowana w niektórych regionach nie prowadzi do wzrostu zużycia paliwa (a zatem do wzrostu emisji), co byłoby niezgodne z celami cytowanymi powyżej.

W decyzji Rady 2005/767/WE zauważono, że wprowadzeniu możliwości dostosowania stawek towarzyszył wzrost bazowej stawki krajowej we Francji. Stwierdzono, że mało jest prawdopodobne, aby ogólnym wynikiem stosowania nowego systemu była mniejsza zachęta do efektywności paliwowej w związku z tym, że stosowanie odstępstwa nie umożliwiło regionom obniżenia stawki poniżej obowiązującej stawki na szczeblu krajowym przed wprowadzeniem systemu. W decyzji 2005/767/WE stwierdzono również, że istnieje niewielkie ryzyko, że zróżnicowanie regionalne doprowadzi do różnic w cenach detalicznych, które spowodują zmiany w ruchu drogowym, ponieważ poziom zróżnicowania był niski, a różnice te wyrównują się w związku z różnicami w cenach detalicznych między sieciami dystrybucji. Przewidywano więc, że środek zasadniczo nie będzie niezgodny ze wspólnotową polityką w zakresie energii i środowiska.

Dane przedstawione przez władze francuskie dotyczące zmian zużycia paliwa w regionach, które rzeczywiście stosowały obniżoną stawkę, zdają się potwierdzać wnioski wyciągnięte w 2005 r. W istocie ocena zmian zużycia paliwa w trzech regionach, które zachowały obniżki podatku przez ponad rok, ukazuje, że zużycie benzyny zmniejszyło się do poziomu poniżej średniej krajowej w latach 2006-2008, natomiast zużycie oleju napędowego wzrosło powyżej trendu cenowego. Podsumowując, nie zaobserwowano żadnej wyraźnej tendencji, która wyróżniałaby te trzy regiony na tle reszty Francji. Pewną rolę najprawdopodobniej odegrają więc czynniki inne niż obniżenie podatku akcyzowego.

Elastyczność cen paliw stosowanych w transporcie jest jednak zwykle większa w perspektywie średnio- lub długoterminowej, natomiast poniższe dane obejmują jedynie bardzo krótki okres. Nie można zatem wykluczyć, że wpływ długoterminowego stosowania regionalnych obniżek podatku byłby bardziej widoczny. Jednak nic dotychczas nie wskazuje na to, że wpływ krótkoterminowy wykracza poza to, co sugerują wąskie marginesy dostępne w przypadku zróżnicowania regionalnego.

SP 95 (w m3) |

2006 | 2007 | 2008 | % 07-06 | % 08-07 |

Poitou-Charentes | 315 278 | 320 837 | 308 729 | 1,76 % | -3,77 % |

Franche-Comté | 179 450 | 171 456 | 163 904 | -4,45 % | -4,40 % |

Korsyka | 97 333 | 97 082 | 93 045 | -0,26 % | -4,16 % |

Francja | 10 038 226 | 9 923 607 | 9 626 807 | -1,14 % | -2,99 % |

Olej napędowy (w m3) |

2006 | 2007 | 2008 | % 07-06 | % 08-07 |

Poitou-Charentes | 1 432 726 | 1 514 184 | 1 509 861 | 5,69 % | -0,29 % |

Franche-Comté | 806 862 | 831 643 | 849 432 | 3,07 % | 2,14 % |

Korsyka | 168 215 | 176 480 | 183 557 | 4,91 % | 4,01 % |

Francja | 37 740 477 | 39 003 877 | 38 909 562 | 3,35 % | -0,24 % |

Źródło: CPDP

Rozwój sytuacji w kontekście polityki wspólnotowej

Jednym z obszarów, w którym polityka wspólnotowa znacznie się rozwinęła od chwili przyznania wstępnego odstępstwa i na który przedmiotowy system regionalizacji mógłby mieć wpływ, jest polityka w zakresie energii i klimatu UE. W kwietniu 2009 r. przyjęto serię środków w celu 20-procentowej autonomicznej redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2020 r. Sektor transportu objęty jest decyzją w sprawie wspólnych starań[6], która ustala wiążące cele redukcji emisji dla wszystkich państw członkowskich na lata 2013-2020.

Z czasem może również zajść konieczność skorygowania wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania energii, aby były w większym stopniu zgodne z celami polityki w zakresie energii i środowiska. Na tym etapie nie jest jasne, jak rozwój sytuacji w tym zakresie miałby się do dalszego stosowaniu przedmiotowego odstępstwa. W tym kontekście odnowienie odstępstwa na okres sześciu lat, najdłuższy okres dopuszczalny w ramach art. 19 ust. 2, jak wnioskowała Francja, niosłoby ze sobą ryzyko konfliktu z przyszłą ewolucją polityki wspólnotowej.

Ze względu na powyższe powody Komisja może zaproponować odnowienie zezwolenia dla Francji na stosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania paliw silnikowych na okres kolejnych trzech lat. Pozwoli to Francji na stosowanie systemu w sumie przez sześć lat, jak pierwotnie proponowała Komisja.

4) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Niniejszy wniosek opiera się na wniosku złożonym przez Francję i dotyczy wyłącznie tego państwa członkowskiego.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

Ocena skutków

Wniosek dotyczy zezwolenia dla jednego państwa członkowskiego wydawanego na wniosek tego państwa.

5) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Niniejszy wniosek ma na celu zezwolenie Francji na odstępstwo od ogólnych przepisów dyrektywy 2003/96/WE oraz na stosowanie, w określonych granicach, zróżnicowanych stawek opodatkowania oleju napędowego i benzyny bezołowiowej, z wyłączeniem oleju napędowego stosowanego do celów handlowych.

Podstawa prawna

Artykuł 19 dyrektywy Rady 2003/96/WE.

Zasada pomocniczości

Dziedzina podatków pośrednich, objęta art. 93 Traktatu WE, nie jest sama w sobie przedmiotem wyłącznej kompetencji Wspólnoty w rozumieniu art. 5 Traktatu WE.

Tym niemniej wykonywanie przez państwa członkowskie ich obecnych kompetencji w tej dziedzinie jest ściśle określone i ograniczone przez istniejące prawo wspólnotowe. Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE, jedynie Rada jest upoważniona do tego, aby zezwolić państwu członkowskiemu na wprowadzenie dodatkowych zwolnień lub obniżek w rozumieniu tego przepisu. Państwa członkowskie nie mogą same wykonać uprawnień Rady.

Wniosek jest więc zgodny z zasadą pomocniczości.

Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. Obniżka podatku nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia przedmiotowego celu.

Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: decyzja Rady.

Artykuł 19 dyrektywy 2003/96/WE przewiduje wyłącznie ten środek prawny.

6) WPŁYW NA BUDŻET

Niniejszy środek prawny nie powoduje obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty. Wniosek nie ma więc wpływu na budżet Wspólnoty.

Wniosek

DECYZJA RADY

zezwalająca Francji na stosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania paliw silnikowych na mocy art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając wniosek Komisji[7],

uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej[8], w szczególności jej art. 19,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Decyzja Rady 2005/767/WE zezwala Francji na stosowanie przez okres trzech lat zróżnicowanych stawek opodatkowania oleju napędowego i benzyny bezołowiowej. Wniosek o zezwolenie został złożony w kontekście reformy administracyjnej związanej z decentralizacją niektórych określonych uprawnień należących dotychczas do centralnych organów administracji państwowej. Decyzja 2005/767/WE wygasa w dniu 31 grudnia 2009 r.

2. W piśmie z dnia 12 sierpnia 2009 r. Francja wystąpiła z wnioskiem o zezwolenie na dalsze stosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania na tych samych warunkach przez okres kolejnych sześciu lat po wygaśnięciu pierwotnego zezwolenia.

3. Decyzja Rady 2005/767/WE została przyjęta na podstawie spełnienia przez wnioskowany przez Francję środek wymogów określonych w art. 19 Dyrektywy. W szczególności stwierdzono, że środek nie zakłóci prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Stwierdzono również, że jest on zgodny z odpowiednią polityką wspólnotową.

4. Krajowy środek stanowi część polityki mającej na celu wzmocnienie skuteczności administracyjnej poprzez poprawę jakości i zmniejszenie kosztów usług służby publicznej oraz polityki pomocniczości. Stanowi on dla regionów dodatkową zachętę, aby poprawić jakość administrowania nimi w przejrzysty sposób. W tym względzie decyzja Rady 2005/767/WE wymaga, aby obniżki wynikały z warunków społeczno-ekonomicznych regionów, w których są stosowane. Dotychczas możliwość obniżki stosowano jedynie w regionach o PKB niższym niż średnie PKB. Podsumowując, krajowy środek opiera się na szczególnych względach politycznych.

5. Ścisłe regionalne ograniczenia dla zróżnicowania stawek oraz wyłączenie ze środka oleju napędowego stosowanego do celów handlowych wskazują, że ryzyko zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym jest bardzo niskie. Ponadto stosowanie środka dotychczas wykazało silną tendencję regionów do osiągnięcia maksymalnej dopuszczalnej stawki, co dodatkowo zmniejszyło jakiekolwiek potencjalne zakłócenia konkurencji.

6. Nie zgłoszono również żadnych przeszkód w poprawnym funkcjonowaniu rynku wewnętrznego, w szczególności w przypadku obrotu przedmiotowymi produktami jako produktami podlegającymi akcyzie.

7. Krajowy środek był poprzedzony wzrostem podatku równym marginesowi obniżek regionalnych. Na tym tle i w świetle warunków zezwolenia oraz zdobytego doświadczenia, nie wydaje się, aby środek był sprzeczny ze wspólnotową polityką w zakresie energii i klimatu.

8. Z art. 19 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE wynika, że każde zezwolenie przyznane na podstawie tego artykułu musi być ściśle ograniczone w czasie. Z uwagi na ewentualne przyszłe zmiany wspólnotowych ram prawnych w zakresie opodatkowania energii niniejsze zezwolenie musi zostać ograniczone do okresu trzech lat,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Zezwala się Francji na stosowanie obniżonych stawek opodatkowania benzyny bezołowiowej i oleju napędowego wykorzystywanych jako paliwo. Olej napędowy stosowany do celów handlowych w rozumieniu art. 7 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE nie podlega tym obniżkom.

2. Regiony administracyjne mogą stosować zróżnicowane obniżki pod warunkiem spełnienia następujących warunków:

- a) obniżki nie są wyższe niż 35,4 EUR za 1000 litrów benzyny bezołowiowej lub 23,0 EUR za 1000 litrów oleju napędowego;

- b) obniżki nie przekraczają różnicy między stawkami opodatkowania oleju napędowego stosowanego do celów niehandlowych i oleju napędowego stosowanego do celów handlowych;

- c) obniżki wynikają z warunków społeczno-ekonomicznych regionów, w których są stosowane;

- d) stosowanie obniżek regionalnych nie prowadzi do przewagi konkurencyjnej regionu w handlu wewnątrzwspólnotowym.

3. Obniżone stawki muszą być zgodne z wymogami dyrektywy 2003/96/WE, w szczególności z minimalnymi stawkami określonymi w art. 7.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2010 r. i wygasa w dniu 31 grudnia 2012 r.

.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Laszlo KOVACS Członek Komisji

[1] Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51; dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywami 2004/74/WE i 2004/75/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, s. 87 i s. 100).

[2] Dz.U. L 290 z 4.11.2005, s. 25.

[3] Wniosek dotyczący decyzji Rady zezwalającej Francji na zastosowanie zróżnicowanych stawek opodatkowania paliwa zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE, COM(2004)597 wersja ostateczna.

[4] W 2007 r. następujące regiony stosowały obniżkę: Akwitania, Alzacja, Bretania, Burgundia, Dolna Normandia, Franche-Comté, Korsyka, Langwedocja-Rousillon, Limousin, Midi-Pyrénées, Owernia, Pays de la Loire, Poitou-Charentes, Prowansja-Alpy-Wybrzeże Lazurowe, Rodan-Alpy, Szampania-Ardeny; w 2008 r. były to: Franche-Comté, Korsyka i Poitou-Charentes; w 2009 r. były to Korsyka i Poitou-Charentes.

[5] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3.

[6] Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych, Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136. W przypadku Francji docelowo jest to -14%.

[7] Dz.U. C […] z […], s. […].

[8] Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51.