KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 13.7.2011 
SEK(2011) 884 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi: 
WNIOSEK 
ROZPORZ ĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
w sprawie polityki rynku produktów rybo łówstwa i akwakultury 
{KOM(2011) 416 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 883 wersja ostateczna}  
 
 1STRESZCZENIE  
UE jest najwi ększym na świecie rynkiem produktów rybo łówstwa i akwakultury – rynkiem 
wartym 55 mld EUR (12 mln ton). Obywatele UE spo żywają przeciętnie 22 kg produktów 
rybołówstwa i akwakultury rocznie, co stanowi 15% spo żywanego przez nich bia łka. 
Wzorce konsumpcji znacznie si ę różnią w zależności od państwa członkowskiego – od 
niespełna 10 kg w niektórych krajach (g łównie wschodnich) do ponad 30 kg w innych. We 
wszystkich krajach UE odnotowuje si ę jednak wzrost spo życia. Ze wzgl ędu na 
zmniejszanie si ę produkcji UE w ci ągu ostatniej dekady wspó łczynnik 
samowystarczalno ści UE równie ż gwałtownie spad ł: z 57% do 35%.  
Wspólna organizacja rynków produktów rybo łówstwa i akwakultury istn ieje od 1970 r. Jest 
jednym z filarów wspólnej polityki rybo łówstwa (WPRyb). Jej obecn ą podstawą prawną 
jest rozporz ądzenie (WE) nr 104/2000, przyj ęte w 1999 r. Wprowadzana obecnie reforma 
wspólnej polityki rybo łówstwa stanowi doskona łą okazję do dokonania przegl ądu i 
ewentualnej zmiany celów i instrume ntów polityki rynku produktów rybo łówstwa i 
akwakultury. 
Problemy   
Od 2008 r. Komisja prowadzi szero ko zakrojone oceny i konsultacje maj ąc dwojaki cel: z 
jednej strony oszacowanie efektywno ści obowiązujących uregulowa ń prawnych i ocena 
tendencji, które uwidoczni ły się na rynku UE w ci ągu ostatniej dekady, a z drugiej strony 
wysłuchanie opinii zainteresowanych stron. Ni niejsze sprawozdanie zawiera prezentacj ę i 
analizę pięciu głównych obszarów problemowych, które mo żna następująco podsumowa ć:  
• nasza polityka rynkowa niewystarczaj ąco przyczyni ła się do zrównowa żenia 
produkcji;  
• pozycja rynkowa produkcji UE pogorszy ła się;  
• nie byliśmy w stanie przewidzie ć wahań rynkowych ani poradzi ć sobie z nimi;  
• nasz potencja ł rynkowy jest w wi ększości niewykorzystany; 
• realizacja polityki rynkowej ograniczana jest przez uci ążliwe, nadmiernie 
skomplikowane uregulowania.  
 Do chwili obecnej kilku łowisk unijnych nie eksploatuje si ę w sposób zrównowa żony. 
Premie rynkowe z tytu łu zrównowa żonych praktyk nie przynosz
ą zauważalnych skutków, 
jednocześnie nie ma sankcji rynkowych za niezrównowa żone lub potencjalnie 
niezrównowa żone praktyki. Nasza polityka rynkowa nie doprowadzi ła do uzyskania 
większej warto ści przy jednoczesnym utrzyman iu lub zmniejszeniu wielko ści produkcji ani 
nie spełniła funkcji zach ęty do dobrych praktyk.  
Podaż UE jest zarówno zró żnicowana, jak i rozdr obniona. W sytuacji malej ącej produkcji i 
coraz bardziej zglobalizowanego rynku poda ż unijnych producentów jest niedostatecznie 
konkurencyjna, a oni sami okazali si ę niezdolni do przewidzenia waha ń rynkowych i 
uporania si ę z nimi lub do dostosowania poda ży do popytu pod wzgl ędem prognozowania 
wielkości lub jako ści, a także prezentacji towarów. 
U podłoża wspomnianych pi ęciu głównych problemów le ży kilka innych. 
 
 2Organizacjom producentów z sektora rybo łówstwa i akwakultury, które mog ą odgrywa ć 
decydującą rolę w codziennym wdra żaniu WPRyb (dopóki ich misja, zasoby, prawa i 
obowiązki są właściwie dostosowane), na ogó ł brakuje zasobów i zach ęt, które s ą 
niezbędne do efektywnego zorganizowania produkcji i zarz ądzania dzia łalnością 
połowową, wprowadzania produktów na rynek itd. Ponadto, chocia ż większość przemysłu 
rybnego jest rozdrobnio na, przetwórcy i dystrybutorzy wykazuj ą tendencję do koncentracji, 
szczególnie w sektorze sprzeda ży detalicznej. Sytuacja ekonomiczna rybaków z UE 
prawdopodobnie ulegnie poprawie poprzez rozwija nie i sprzyjanie koncentracji poda ży. 
Lepsza organizacja produkcji wydaje si ę stanowi ć niezbędny warunek dobrze 
funkcjonuj ącej koordynacji wszystkich elementów łańcucha handlowego. 
Informacje o popycie na rynku, preferencj ach klientów, tendencjach i o kszta łtowaniu si ę 
cen nie są powszechnie dost ępne dla wszystkich podmiotów. Tymczasem poprzez lepsze 
zrozumienie rynkowego wymiaru swojej dzia łalności producenci z UE byliby w stanie 
lepiej ukierunkowywa ć rybaków na produkcj ę, która ma wi ększe szanse na sprzeda ż za 
rozsądną cenę (przy czym żelazną zasadą jest to, aby ryba , która prawdopodobnie si ę nie 
sprzeda, pozosta ła w wodzie). Oznacza to lepsze  planowanie dostaw i sprzeda ży – innymi 
słowy aktywne podejmowanie decyzji o ty m, jaki rodzaj produktu sprzedawa ć oraz kiedy i 
gdzie go sprzedawa ć. 
Do celów opracowywania polityki osoby odpo wiedzialne za wyznaczanie jej kierunków 
potrzebuj ą podstawowych informacji, jak równie ż wczesnego ostrzegania o mo żliwych 
kryzysach rynkowych. 
W obecnej sytuacji, gdy stada s ą nadmiernie eksploatowane, nie da si ę już uzasadni ć 
wydawania środków publicznych na niszczenie ryb; nale ży zatem znie ść tak zwane 
„wycofywanie” produktów rybo łówstwa z rynku. Wp ływ mechanizmów interwencji na 
stabilność rynku by ł, tak czy inaczej, s łaby i ograniczony jedynie do kilku portów oraz 
niektórych ma łych gatunków pelagicznych.  
Wynika to z faktu, że interwencje na rynku mog ą pomóc w zwalczaniu objawów 
gwałtownego spadku cen, ale nigdy nie docieraj ą do sedna problemu. Niew ątpliwie 
rybołówstwo pozostaje jednak niepewn ą i ryzykown ą formą działalności gospodarczej; 
dostosowanie czasu i ilo ści połowów do okre ślonych potrzeb rynku w ka żdym momencie 
zawsze b ędzie stanowi ło wyzwanie. Ka żda rozsądna polityka rynkowa musi uwzgl ędniać 
ten problem wynikaj ący z samej natury rybo łówstwa i przynajmniej ogranicza ć nieodłączne 
ryzyko ponoszone przez rybaków.  
Normy handlowe UE, w których okre ślone są znormalizowane parametry handlowe, s ą 
ważne dla sprawnego funkcjonowania wewn ętrznego unijnego rynku ryb. Zarówno 
przeprowadzona ocena, jak i niniejsze sprawozdanie, mia ły na celu przeanalizowanie 
zakresu, w jakim nale ży zmienić aktualne wspólne normy handlowe. 
Informacje dla konsumentów stanowi ą kluczowy element organi zacji rynku, po pierwsze ze 
względu na szeroki asortyment ryb i owoców morza obecnie dost ępnych w sklepach, a po 
drugie z uwagi na fakt, że ludzie staj ą się coraz bardziej świadomi kwestii zwi ązanych z 
ochroną środowiska i domagaj ą się możliwości podejmowania świadomych decyzji o 
zakupie. Czy ryba jest świeża czy rozmro żona? Gdzie dok ładnie zosta ła złowiona? Czy 
produkt zosta ł złowiony lub wytworzony w sposób zrównowa żony lub czy sprzeda ż odbyła 
się na uczciwych warunk ach? Konsumenci maj ą prawo do uzyskania wiarygodnych 
informacji o tym, co kupuj ą, z etykiety na produkcie.  
 
 3Wreszcie rosn ąca konsumpcja w ca łej UE daje konkretne mo żliwości gospodarcze zarówno 
producentom unijnym, jak i producentom z pa ństw trzecich. 
 
Prawo UE do dzia łania  
Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia 
Europejska ma wy łączne kompetencje do ochrony morskich zasobów biologicznych w 
ramach WPRyb. W art. 4 ust. 2 lit. d) TFUE okre ślono, że w odniesieniu do innych 
elementów WPRyb UE ma kompeten cje dzielone. Przepisy te okre ślają zakres dzia łania w 
odniesieniu do potrzeb, którymi nale ży zająć się na poziomie UE, or az pole do dzia łania dla 
państw członkowskich. Wp ływają również na formę działania UE pod wzgl ędem wyboru 
instrumentów. Środki rynkowe w ramach wspóln ej organizacji rynków wchodz ą w zakres 
art. 4 ust. 2 lit. d) TFUE i dlat ego konieczne jest ich uzasadnienie w świetle zasady 
pomocniczo ści. 
Ustanowienie polityki rynkowej na poziomie UE  ma zasadnicze znaczenie dla utworzenia 
wewnętrznego rynku produktów rybo łówstwa i akwakultury oraz zapewnienia uczciwej 
konkurencji. W ramach zasady pomocniczo ści państwa członkowskie i podmioty 
gospodarcze powinny móc korzysta ć z wysokiego stopnia niezale żności w stosowaniu 
różnych mechanizmów odnosz ących się do polityki rynkowej. 
 
Wzajemne zale żności z reform ą WPRyb  
Głównym celem reformy wspólnej polityki rybo łówstwa jest wspieranie zrównowa żonego 
gospodarowania zasobami rybnymi przy udzia le dochodowego sektora, któremu z kolei 
należy stwarza ć coraz szersze mo żliwości kierowania w łasną działalnością. Aby osi ągnąć 
ten cel, musimy zacz ąć od pomagania sektorowi w bardzi ej efektywnym zorganizowaniu 
się.  
Z oceny skutków WPRyb wynika, że biorąc pod uwag ę nowe cele i instrumenty WPRyb, 
konieczna jest daleko id ąca reforma polityki rynkowej: zori entowane na rynek instrumenty 
powinny, bezpo średnio lub po średnio, przyczynia ć się do osiągnięcia głównych celów 
WPRyb. 
Aby uwzgl ędnić problem prze łowienia i niezrównowa żonych praktyk, a tak że odejść od 
strategii produkcyjnych opartych wy łącznie na ilo ści, nowa polityka rynkowa wesprze:  
• wzmocnienie pozycji organizacji producentów i ich wspó łzarządzanie prawami 
dostępu, jak równie ż działalnością związaną z produkcj ą i wprowadzaniem do 
obrotu; 
• środki rynkowe, które poprawiaj ą pozycję przetargow ą producentów (w sektorze 
rybołówstwa i akwakultury), usprawniaj ą prognozowanie kryzysu na rynku, 
zapobieganie mu i zarz ądzanie nim, a tak że sprzyjaj ą przejrzysto ści i efektywno ści 
rynku; 
 
 4• zachęty rynkowe i premie z tytu łu stosowania zrównowa żonych praktyk; 
partnerstwa na rzecz zrównowa żonej produkcji, zaopatrzenia i konsumpcji; 
certyfikacja (oznakowanie ekologiczne), promocje, informacje dla konsumentów; 
• dodatkowe środki rynkowe zwi ązane z odrzutami. 
 
Cele  
W ocenie skutków okre ślono szczegó łowe cele nowej polityki rynku produktów 
rybołówstwa i akwakultury dla ka żdego z pi ęciu wymienionych powy żej głównych 
obszarów problemowych: 
• ulepszenie zach ęt rynkowych, aby wesprze ć zrównowa żone praktyki produkcyjne; 
• poprawienie pozycji ryn kowej produkcji UE; 
• poprawienie zwi ązku między unijną produkcj ą a rynkiem UE;  
• zwiększenie potencja łu handlowego produktów z UE; 
• wspieranie lepszego zarz ądzania i uproszczenie uregulowa ń prawnych. 
 
Warianty  
Na podstawie przeprowadzonych ocen, opinii zainteresowanych stron, zdefiniowanych 
celów szczegó łowych i zidentyfikowanych instru mentów politycznych przeanalizowano 
cztery warianty: 
• wariant 1: kontynuowanie obecnej ws pólnej organizacji rynków produktów 
rybołówstwa i akwakultury;  
• wariant 2: zmiana obecnej wspólne j organizacji rynków produktów rybo łówstwa i 
akwakultury;  
• wariant 3: skuteczniejsza realizacja polityki rynku produktów rybo łówstwa i 
akwakultury;  
• wariant 4: deregulacja obecnej wspólnej organizacji rynków produktów 
rybołówstwa i akwakultury. 
 
Wariant 1 oznacza, że obecna wspólna organizacja rynków  pozostanie taka sama, skupiaj ąc 
się głównie na interwencjach na rynku wspieraj ących stabilno ść cen (wycofywanie, 
przenoszenie, prywatne sk ładowanie, dodatki wyrównawcze do tu ńczyka), niezale żnych 
uzgodnieniach celnych (zawie szenia i kwoty) oraz obowi ązkowych informacjach dla 
konsumentów (oznaczenia handlowe; metoda produkcji: z łowione na morzu, z łowione w 
 
 5wodach śródlądowych lub wyhodowane; pochodzenie: obszar po łowu lub kraj pochodzenia 
w przypadku produktów z wód śródlądowych lub produktów wyhodowanych). 
W wariancie 2 mechanizmy interwencji ograniczone s ą do jednorazowej pomocy na 
składowanie produktów rybo łówstwa przeznaczonych do spo życia przez ludzi. Wariant ten 
uwzględnia niespójno ści między minimalnymi wielko ściami ryb do wy ładunku a ich 
minimalnymi wymiarami handlowymi. Sprawia, że zmiany kontyngentów taryfowych i 
autonomicznych zawiesze ń są bardziej elastyczne (co 3 lata). 
Wariant 3 jest taki sam jak wariant 2, ale wzmacnia pozycj ę organizacji producentów i 
organizacji mi ędzybranżowych poprzez przydzielenie im dodatkowych zada ń i udzielenie 
wsparcia finansowego na opracowanie i wdro żenie planów zrównowa żonej produkcji i 
wprowadzania do obrotu. W wariancie tym upraszcza si ę też i dostosowuje zakres norm 
handlowych; wpisuje on poszanowanie mi ędzynarodowych konwencji dotycz ących 
zarządzania rybo łówstwem w ramy preferencyjnych niezale żnych uzgodnie ń celnych; 
przewiduje za łożenie Europejskiego Cent rum Monitorowania; obowi ązkowe informacje dla 
konsumentów i ich zakres s ą w nim rozszerzone na  wszystkie produkty ( świeże, mrożone, 
w puszkach, przetworzone). Obejmuje on uregulowania zapewniaj ące dokładność 
dobrowolnego oznakowania i kontrol ę nad nim. 
Wariant 4: brak wspólnej organizacji r ynków. W wariancie tym wstrzymywane jest 
wszelkie wsparcie finansow e (interwencje i wsparcie  na rzecz wspólnych dzia łań) i 
wszelkie inne instrumenty prawne dotycz ące produktów rybo łówstwa i akwakultury. Nie 
ma w nim warunków wst ępnych dotycz ących przywo żonych produktów rybo łówstwa i 
akwakultury. 
 
 
 6Ocena wariantów  
 
Zrównowa żenie środowiskowe  
Wariant 1 pozostaje nastawiony na zarz ądzanie mechanizmami interwencji; nie upowa żnia 
się w nim organizacji producentów do zarz ądzania swoj ą działalnością połowową w sposób 
zrównowa żony ani nie zapewnia prowadzenia dzia łalności w sektorze akwakultury w 
sposób zrównowa żony. 
Wstrzymanie pomocy z tytu łu wycofania w wariancie 2 b ędzie miało raczej ograniczony 
skutek bezpo średni, bior ąc pod uwag ę małe wielkości objęte wycofaniem w ostatnich 
latach. Nadal jednak stanowi ono zdecydowane przes łanie polityczne wzywaj ące do 
skuteczniejszego przewidywania popytu na rynku i zbytu. 
Wariant 3: wzmocnienie pozycji orga nizacji producentów poprzez zbiorowe zarz ądzanie 
uprawnieniami do po łowów przyznanymi przez pa ństwa członkowskie (wliczaj ąc 
indywidualne prawa do po łowu i nak łady połowowe ich cz łonków) oraz monitorowanie i 
kontrolowanie tych uprawnie ń znacznie poprawi łoby zrównowa żenie sektora rybo łówstwa 
w UE. Dost ęp konsumentów do bardziej precyzyjnych informacji o wszystkich produktach, 
bez względu na ich prezentacj ę, znacznie rozszerzy wiedz ę o produktach rybo łówstwa i 
akwakultury. Pomo że to konsumentom dokonywa ć lepszych, bardziej świadomych 
wyborów i ostatecznie sprzyja ć będzie odpowiedzialnej konsumpcji.  
Brak wsparcia dla organizacji produ centów w wariancie 4 negatywnie wp łynąłby na ich 
koordynacj ę przy wdra żaniu zrównowa żonych praktyk po łowowych. Ograniczy łby równie ż 
wysiłki w zakresie zarz ądzania podejmowane obecnie przez organizacje producentów. 
Chociaż w UE przybywa inicjatyw pr ywatnych na rzecz zrównowa żonego zaopatrzenia i 
konsumpcji, to ten nowy rynek nadal musi rozwija ć się oraz zdobywa ć wiarygodno ść i 
zaufanie. 
Stabilność gospodarcza  
W ramach wariantu 1 warto ść dodana organizacji producen tów na pewno pozostanie 
ograniczona do mo żliwości korzystania z mechaniz mów interwencji. Jest ma ło 
prawdopodobne, aby organizacje producentów świadczyły swoim cz łonkom dodatkowe 
usługi, szczególnie w zakresie lepszego powi ązania ich produkcji z wymogami rynkowymi 
i zwiększenia warto ści dodanej ich produktów. 
Pod wzgl ędem skutków wariantu 2 dla cen pierwszej sprzeda ży producenci 
prawdopodobnie nadal b ędą dostosowywa ć się do cen, dopóki nie naucz ą się efektywnego 
grupowania swoich dostaw i lepsze go promowania swoich produktów. 
W odniesieniu do wariantu 3 porównanie z se ktorem owoców i warzyw wskazuje na 
wyraźną współzależność pomiędzy poziomem zorganizowania produkcji, stabilno ścią cen a 
wartością dodaną. Dlatego te ż planowanie i koncentracja poda ży powinny doprowadzi ć do 
większej stabilno ści cen pierwszej sprzeda ży. Odpowiednia znajomo ść rynku powinna 
wzmocnić pozycję rynkową i zdolno ść do przewidywania te ndencji rynkowych lub 
kryzysów. Lepsza pozycja przetar gowa producentów powinna doprowadzi ć do bardziej 
zrównowa żonej dystrybucji warto ści dodanej. Dok ładniejsze informacje dla konsumentów 
dotyczące pochodzenia (na przyk ład informacje na temat stad, podobszaru FAO, 
 
 7zdefiniowanych obszarów morskich, takich jak Zatoka Biskajska, Kana ł La Manche itd.) 
będą wspierać lokalne zakupy i powodowa ć skupienie si ę na zrównowa żonej konsumpcji. 
Floty łodziowego rybo łówstwa przybrze żnego byłyby w stanie lepiej wprowadza ć swoje 
produkty do obrotu, a zaufanie konsumentów zosta łoby przywrócone lub utrzymane. 
Rozszerzenie wymogów w zakresie inform acji na produkty przetworzone spe łniłoby 
również oczekiwania konsumentów i pomog łoby zapobiega ć oszustwom. 
Przewidziana w wariancie 4 eliminacja instrumentów polityki rynkowej doprowadzi łaby do 
zlikwidowania wszelkich zach ęt do ustrukturyzowania sektora. Pogorszy łaby pozycj ę 
negocjacyjn ą producentów i ograniczy łaby ich zdolno ść dostosowywania poda ży do popytu 
(rozdrobnienie poda ży, brak koordynacji pomi ędzy producentami). Informacje dla 
konsumentów przekazywane dobrowolnie s ą wariantem wykonalnym, bior ąc pod uwag ę 
zaangażowanie uczestników rynku w zrównowa żoną produkcj ę. Jednak nie doprowadzi to 
do osiągnięcia celu polegaj ącego na lepszym informowaniu konsumentów w UE i 
poszerzeniu ich wied zy o produktach rybo łówstwa i akwakultury. Odnotowano przypadki, 
w których nieprawdziwe twierdzenia o przyjazno ści dla środowiska wprowadza ły 
konsumentów w b łąd lub dezorientowa ły ich, a to podwa ża wszelkie próby odbudowania 
wizerunku sektora. 
Zrównowa żenie społeczne  
W wariantach 1 i 2 wp ływ na dochody pozostanie bardzo  ograniczony, z jednej strony 
dlatego, że warianty te dotycz ą wyłącznie przypadków, w których nale ży zapobiega ć 
spadkom cen, a z drugiej strony dlatego, że intensywno ść pomocy jest bardzo niska (0,2% 
wartości produkcji UE).  
W wariancie 3 oczekuje si ę, że usprawniona organizacja pr odukcji doprowadzi do lepszego 
przewidywania kryzysów i zwi ększy warto ść dodaną poprzez ró żnicowanie strategii 
marketingowych. Powinno to pozwoli ć utrzymać poziom zatrudnienia i dochodów. 
W wariancie 4 wyeliminowanie in strumentów rynkowych prawdopodobnie b ędzie miało 
wpływ na niektóre sektory (ma łe fabryki konserw z ryb pe lagicznych), które mog ą 
przenieść działalność poza obszar UE. W tych przypadkach mo że dojść do znacz ącego 
wpływu na miejsca pracy i dochody w skali lokalnej. 
Porównanie wariantów  
W oparciu o ocen ę skutków i zidentyfikowane zagro żenia warianty porównano ze 
scenariuszem odniesienia ( status quo ) pod wzgl ędem efektywno ści i wydajno ści w 
odniesieniu do celów i w kategoriach spójno ści z nadrz ędnymi celami UE (czyli z celami 
WPRyb, ale te ż innymi kwestiami przekrojowymi). Porównanie to mo żna podsumowa ć 
następująco: 
wariant 1, czyli utrzymanie stanu obecnego, szczegó łowo oceniono i uznano za cz ęściowo 
nieefektywny i zbyt z łożony, aby osi ągnął swoje obecne cele. Jak dot ąd głównym obszarem 
zainteresowania wspólnej organizacji rynków by ła stabilno ść cen osi ągana poprzez 
interwencje rynkowe. Okaza ło się, że takie podej ście odnosi ograniczone skutki i jest ma ło 
skuteczne; skupiaj ąc się na objawach a nie na rzeczywistych przyczynach, wysy ła 
nieprawid łowe sygna ły polityczne a na uczestników rynku nak łada zbyt ma łą 
odpowiedzialno ść lub nie nak łada jej wcale. Dzi ś, 12 lat po jej przyj ęciu, obowi ązująca 
wspólna organizacja rynków wydaje si ę niedopasowana do wyzwa ń stojących przed 
 
 8rynkiem UE. Spowoduje to, że będzie jeszcze bardziej nieefektywna, a nawet niespójna z 
celami leżącymi u podstaw zreformowanej WPRyb. 
Celem wariantu 2 jest skorygowanie g łównych wad obowi ązującej wspólnej organizacji 
rynków poprzez zaproponowanie poprawek i uproszcze ń, które usprawni łyby jej 
funkcjonowanie. Znaczenie dla g łównych celów reformy WPRyb pozosta łoby jednak 
dyskusyjne.  
Wariant 4 zupe łnie wyeliminowa łby polityk ę rynkową UE. To prawda, że rozwój 
uwarunkowany potrzebami rynku oraz zach ęty do zrównowa żonej eksploatacji zasobów 
nasiliły się; zobowiązania przetwórców i detalistów, wraz z rosn ącym naciskiem ze strony 
organizacji pozarz ądowych i spo łeczeństwa obywatelskiego na  nabywanie produktów 
zrównowa żonych, powinny zbli żyć nas do osi ągnięcia naszych celów środowiskowych. 
Główne zidentyfikowane problemy, a mianowicie z łożony i rozdrobniony sektor poda ży w 
UE oraz ryzyko wyst ępowania informacji wprowadzaj ących konsumenta w b łąd lub 
powodujących dezorientacj ę, zostałyby jednak rozwi ązane tylko cz ęściowo. W 
rzeczywisto ści przemys ł będzie ponosi ł większą odpowiedzialno ść za zarządzanie swoj ą 
działalnością, ale brak wsparcia dla organi zacji produkcji i brak towarzysz ących środków 
rynkowych podwa żałyby cel reformy, jakim jest wspa rcie sektora przy pomocy 
instrumentów opartych na mechaniz mach rynkowych (a nie kosztownych środków 
strukturalnych) i pomaganie organizacjom pr oducentów w usprawnieniu wprowadzania 
produktów do obrotu.  
W wariancie 3 proponuje si ę ulepszenie polityki rynkowej w taki sposób, aby wspiera ć 
sektor rybo łówstwa i akwakultury w je go przechodzeniu na zrównowa żone praktyki 
produkcji. Pod wzgl ędem organizacji i wprowadzania do obrotu mo żna wiele zdzia łać, by 
zwiększyć przewidywalno ść podaży i obni żyć koszty transakcji. W tym wariancie 
podkreśla się rolę głównych zainteresowanych podmiotów w promowaniu 
zrównowa żonych praktyk. 
W ramach tego wariantu struktura i cel nowej polityki rynkowej by łyby znacznie śmielej 
zakrojone: 
• porzuca si ę kilka instrumentów, w tym w szczególno ści mechanizmy interwencji 
rynkowych. Stanowi to zdecydowane przes łanie polityczne i ogromne uproszczenie.  
• niektóre elementy, takie jak normy handlowe i niezale żne uzgodnienia celne, 
pozostają, ale są bardziej elastyczne; wprowadzane s ą dodatkowe cele (wspieranie 
rozwoju sprzeda ży na odleg łość lub handlu elektronicznego, zapewnienie równych 
szans itd.). 
• podkreślone są inne elementy: sektor jest reorganizowany z wi ększym naciskiem na 
zdolność producentów do zarz ądzania swoj ą produkcj ą i wprowadzania swoich 
produktów do obrotu; przewidywana jest upr oszczona jednorazowa pomoc na cele 
składowania (produkcja ma by ć składowana, przetwarzana i ponownie 
wprowadzana do obrotu), znacznie rozszerza si ę zakres i tre ść informacji dla 
konsumentów.  
• elementem zupe łnie nowym jest Unijne Centrum Monitorowania Rynku.  
 
 
 9W ocenie skutków refo rmy WPRyb stwierdzono, że konieczna jest daleko id ąca reforma 
polityki rynkowej, taka, która wzmocni łaby rolę organizacji producentów i organizacji 
międzybranżowych, a tak że działań marketingowych w ogóle. Przyczyni si ę to do 
osiągnięcia celów reformy w zakresie stabilno ści gospodarczej, sprzyjaj ąc jednocze śnie 
zrównowa żeniu środowiskowemu. Polityka rynkowa powinna ukierunkowa ć działalność 
produkcyjn ą na obszary, gdzie warunki rynkowe s ą dobre i gdzie istnieje popyt na produkty 
rybołówstwa i akwakultury.  
Polityka rynkowa powinna pomaga ć w zwi ększeniu warto ści dodanej produktów 
rybołówstwa i akwakultury w kontek ście oddzielenia wsparcia finansowego od floty 
(zwłaszcza w odniesieniu do z łomowania i czasowego zaprzestania dzia łalności) i 
kierowania go na pomys łowe, „zielone”, innowacyjne i nastawione na rynek rozwi ązania 
dla sektora rybo łówstwa i akwakultury. R ealizacji nowej WPRyb i jej wspieraniu powinny 
towarzyszy ć określone aspekty reformy rynku: 
• wzmocnienie pozycji organizacji producentó w w celu zapewnienia egzekwowania 
przepisów, zarz ądzania dzia łalnością połowową ich członków i kontrolowania jej. 
• zbywalne kwoty po łowowe oparte na mechanizmach rynkowych umo żliwią 
przemysłowi rybnemu dostosowanie zdolno ści połowowej floty do dost ępnych 
zasobów morskich bez konieczno ści interwencji publicznych; organizacje 
producentów mog ą być odpowiedzialne za wspólne zarz ądzanie zbywalnymi 
kwotami po łowowymi. 
• środki rynkowe towarzysz ące aktywnej polityce obowi ązkowego wy ładunku 
wszystkich po łowów w odniesieniu do stad podlegaj ących limitom po łowowym 
powinny by ć starannie zdefiniowane i mog łyby być wdrażane przez organizacje 
producentów. 
• nadanie warto ści bardziej selektywnej i zrównowa żonej dzia łalności produkcyjnej 
oraz odejście od strategii opartej na wielko ści połowu wraz z lepszym planowaniem 
produkcji i wprowadzania do obrotu przez orga nizacje producentów, przy bardziej 
aktywnej roli konsumentów z UE, je śli są w stanie dokona ć świadomego wyboru. 
 
Zróżnicowanie skutków dla dystrybucji w zale żności od obszaru lub regionu jest bardzo 
ograniczone z powodu w pe łni jednolitego dost ępu organizacji producentów do 
instrumentów finansowych i wszystkich przepisów. 
Wariant 3 by łby bardzo korzystny dla wiel u zainteresowanych stron. Zwi ększenie 
odpowiedzialno ści i zasobów organizac ji producentów da nowe mo żliwości prowadzenia 
działalności gospodarczej producentom produktów rybo łówstwa i akwakultury, dla których 
członkostwo w tych organizacjach stanie si ę bardziej atrakcyjne. Nowa polityka taryfowa 
poprawi przewidywalno ść podaży surowców, a to umo żliwi przetwórcom lepsze 
przewidywanie swojej dzia łalności. Cały sektor b ędzie lepiej skoord ynowany i otrzyma 
lepszą zachętę do wprowadzania inicjatyw b ędących przedmiotem wspólnego 
zainteresowania, a w szczególno ści do promowania zrównowa żonego rybo łówstwa. Dzi ęki 
poprawionemu i dok ładniejszemu oznakowaniu produktów rybo łówstwa i akwakultury 
konsumenci b ędą mogli dokonywa ć bardziej świadomych wyborów. Wreszcie 
uproszczenie i zmniejszenie obci ążenia administracyjnego b ędzie mieć pozytywny wp ływ 
na Komisj ę, administracje pa ństw członkowskich i podmioty gospodarcze. 
 
Uwzględniwszy ocen ę skutków, DG MARE przychyla si ę do wariantu 3 polegaj ącego na 
 
 10ustanowieniu rozszerzonej polityki rynku produktów rybo łówstwa i akwakultury.