PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 271/36

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wdrożenia wzmocnionej współpracy w dziedzinie podatku od transakcji finansowych

COM(2013) 71 final – 2013/0045 (CNS)

2013/C 271/06

Sprawozdawca: Stefano PALMIERI

Dnia 28 lutego 2013 r. Rada, działając na podstawie art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wdrożenia wzmocnionej współpracy w dziedzinie podatku od transakcji finansowych

COM(2013) 71 final – 2013/0045 (CNS).

Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 24 kwietnia 2013 r.

Na 490. sesji plenarnej w dniach 22–23 maja 2013 r. (posiedzenie z 23 maja) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 94 do 38 – 9 osób wstrzymało się od głosu – przyjął następującą opinię:

1. Wnioski i zalecenia

1.1 Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym przez Parlament Europejski (1) i Komitet Regionów (2) oraz z wcześniej sporządzonymi opiniami (3), Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie ustanowienia pierwszego na świecie regionalnego podatku od transakcji finansowych (PTF).

1.2 Chociaż EKES pamięta, że wzywał do stosowania PTF na szczeblu światowym, uważa, że jego realizacja na szczeblu regionalnym (strefa EU11+) – poprzez udział 11 państw członkowskich Unii Europejskiej (UE) (4) – może stanowić wyjątkową okazję, która w przyszłości może przyczyniać się do jego zastosowania na całym świecie.

1.3 Komitet podkreśla znaczenie metody wzmocnionej współpracy jako instrumentu, który pozwoli państwom członkowskim osiągnąć w niektórych kwestiach objętych traktatami (5) jak najszersze porozumienie, neutralizując blokadę jednomyślności, która często prowadziła UE do impasu politycznego i gospodarczego.

1.4 EKES uważa, że jednym z atutów wniosku w sprawie PTF jest fakt, że jest to podatek o szerokiej podstawie opodatkowania i dwóch niskich stawkach podatkowych, co zmniejsza jego negatywne zakłócające skutki. EKES uważa, że wprowadzenie podatku w strefie EU11+ będzie sprzyjać utworzeniu jednolitego rynku finansowego i w związku z tym jest zdania, iż podatek ten powinien obowiązywać od dnia 1 stycznia 2014 r., a jego stopniowe wprowadzanie byłoby nieodpowiednie.

1.5 EKES uważa, że w celu maksymalizacji wpływu podatku na wzrost gospodarczy, dochód z niego należy przeznaczyć na sfinansowanie programu inwestycyjnego na szczeblu krajowym i europejskim w celu zapewnienia ożywienia gospodarczego i stworzenia miejsc pracy w perspektywie krótkoterminowej.

1.6 EKES z zadowoleniem odnotowuje, że w celu zneutralizowania lub przynajmniej ograniczenia do minimum ryzyka delokalizacji działalności finansowej, Komisja – w nowym wniosku w sprawie PTF – połączyła zasadę siedziby lub terytorialności (proponowaną w wersji pierwotnej) z zasadą miejsca emisji (issuance principle) zaproponowaną przez Parlament Europejski i silnie wspieraną przez EKES w jego poprzedniej opinii (6). EKES zauważa, że jednoczesne stosowanie tych zasad może wymagać, by w niektórych wypadkach instytucje finansowe nieuczestniczących państw członkowskich również zostały objęte podatkiem. Dlatego też uważa, że – zgodnie z propozycją Parlamentu Europejskiego – należy rozpocząć dalsze rozważania i stosowne negocjacje z krajami trzecimi w celu ułatwienia poboru PTF.

1.7 Podobnie jak Parlament Europejski, EKES uważa, że zasady siedziby i miejsca emisji należy uzupełnić o zasadę dotyczącą przeniesienia tytułu prawnego. Może ona sprawić, że unikanie PTF stanie się ryzykowne i kosztowne, gwarantując tym samym jego lepsze stosowanie.

1.8 EKES z zadowoleniem przyjmuje zmiany wprowadzone przez Komisję w celu poprawy zarządzania podatkiem, przeciwdziałania oszustwom podatkowym i unikaniu opodatkowania. EKES zgadza się z wprowadzeniem zwolnienia rynku pierwotnego transakcji związanych z jednostkami uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (Units of undertakings for collective investments in transferable Securities – UCITS) oraz alternatywnych funduszy inwestycyjnych (AFI) (Alternative investment funds – AIF) w celu ułatwienia finansowania przedsiębiorstw.

1.9 Ubolewając nad faktem, że oceny mikro-i makro-ekonomicznych skutków stosowania PTF będzie można oczekiwać dopiero po trzech latach od dnia wejścia w życie przepisów, EKES wnosi, aby Komisja prowadziła stałą kontrolę i weryfikację w tym zakresie (roczny monitoring). W ten sposób będzie można dokonać natychmiastowej oceny skutków PTF, co pozwoli na zaproponowanie w odpowiednim czasie ewentualnych korekt w zakresie stosowania PTF.

1.10 Po wyrażeniu krytycznych uwag dotyczących niewystarczającej dokumentacji oceny, załączonej do pierwotnego wniosku w sprawie PTF, EKES z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Komisja Europejska zadbała o częściowe usunięcie tej wady. EKES podkreśla, że w trakcie ilościowej oceny skutków wniosku konieczne jest, aby Komisja ulepszyła obecnie dostępne modele, dostosowując je do oceny alternatywnych scenariuszy polityki. W szczególności wzywa się służby Komisji do przedstawienia, w miarę możliwości, szacunków dotyczących rzeczywistych cech konkretnych propozycji.

1.11 EKES ubolewa, że niemożność zastosowania PTF – dla wszystkich 27 państw członkowskich UE – spowoduje dla budżetu UE brak podstawowego filara systemu zasobów własnych. Systemu, który pozwoliłby ponownie zagwarantować niezbędną autonomię finansową UE, jak to zostało pierwotnie ustanowione w art. 201 traktatu rzymskiego.

1.12 EKES podkreśla, że w trakcie stosowania PTF organy zarządzające powinny, poprzez niezbędną koordynację pomiędzy państwami członkowskimi, zminimalizować ryzyko oszustw podatkowych i unikania opodatkowania oraz zredukować koszty administracyjne.

1.13 Podkreślając potrzebę ścisłego monitorowania skutków podatku dla funduszy emerytalnych i dla przyszłych emerytów, którzy są ich beneficjentami, EKES nie domaga się wyłączenia ich z zakresu zastosowania PTF.

1.14 Wykonując swą funkcję jako organ doradczy Komisji, Parlamentu Europejskiego i Rady, EKES potwierdza zamiar przyjęcia zobowiązania do stałego monitorowania procesu, w ramach którego wniosek Komisji zostanie przełożony na prawodawstwo.

2. Wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wdrożenia wzmocnionej współpracy w ramach wspólnego systemu podatku od transakcji finansowych (PTF)

2.1 Dyrektywa zaproponowana przez Komisję Europejską (7) odzwierciedla poprzedni wniosek przedstawiony we wrześniu 2011 r. (8). Wniosek, który, choć nie znalazł w Radzie jednomyślnego poparcia, zmobilizował 11 państw członkowskich UE do sporządzenia w dniu 28 września 2012 r. formalnego wniosku do Komisji w sprawie podjęcia wzmocnionej współpracy w celu zastosowania PTF.

2.2 Po dokonaniu oceny wykonalności tego wniosku oraz ustaleniu, że wzmocniona współpraca w zakresie PTF nie miałaby negatywnego wpływu na rynek wewnętrzny, zobowiązania lub prawa i obowiązki nieuczestniczących państw członkowskich, w październiku 2012 r. Komisja podjęła decyzję na nią zezwalającą, którą przekazała Parlamentowi Europejskiemu w grudniu 2012 r. i która uzyskała zatwierdzenie ze strony Rady ECOFIN w styczniu 2013 roku.

2.3 Wniosek Komisji zasadniczo odzwierciedla wniosek pierwotny. Niektóre zmiany zostały wprowadzone w celu: i) uzyskania lepszej przejrzystości prawnej oraz ii) wzmocnienia przepisów przeciw nadużyciom i unikaniu opodatkowania zgodnie z postulatem 11 państw członkowskich.

2.3.1 Zostały potwierdzone i wzmocnione trzy pierwotne cele: i) wzmocnienie jednolitego rynku poprzez neutralizację rozbieżnych podejść krajowych, ii) zapewnienie, podobnie jak w innych sektorach, sprawiedliwego wkładu sektora finansowego do finansowania publicznych dochodów, iii) wspieranie inwestycji systemu finansowego na potrzeby gospodarki realnej.

2.3.2 Podobnie jak w pierwotnym wniosku, podstawa opodatkowania jest szeroka, a stawki minimalne są niskie: 0,1 % dla transakcji finansowych dotyczących akcji, obligacji, jednostek zbiorowych inwestycyjnych papierów wartościowych, instrumentów rynku pieniężnego, umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, umowy pożyczki papierów wartościowych, a 0,01 % w odniesieniu do transakcji finansowych związanych z kontraktami pochodnymi.

2.3.3 Aby uniknąć utrudniania prawidłowego rozwoju realnej gospodarki, podatków nie stosuje się do: i) codziennej działalności finansowej obywateli i przedsiębiorstw (kredyty, płatności, ubezpieczenia, depozyty itp.), ii) tradycyjnej działalności inwestycyjnej banków w kontekście pozyskiwania kapitału i transakcji finansowych w ramach restrukturyzacji, iii) refinansowania, polityki pieniężnej i zarządzania długiem publicznym, iv) transakcji na rynku pierwotnym dotyczących jednostek OIRC i AFI. Zatem będą podlegały zwolnieniu transakcje z Europejskim Bankiem Centralnym, bankami centralnymi, Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej (European Financial Stability Facility), Europejskim Mechanizmem Stabilności (European Stability Mechanism) oraz UE.

2.3.4 We wniosku została potwierdzona zasada siedziby lub terytorialności, zgodnie z którą, jeśli instytucja finansowa uczestnicząca w transakcji posiada siedzibę na obszarze zastosowania PTF lub działa na rzecz podmiotu, który posiada siedzibę na tym obszarze, transakcja będzie podlegała opodatkowaniu niezależnie od obszaru geograficznego, w którym miała ona miejsce.

2.3.5 Aby przeciwdziałać próbom przenoszenia transakcji poza obszar zastosowania PTF, wprowadzono zasadę miejsca emisji zgodnie ze wspieranym przez EKES wnioskiem Parlamentu Europejskiego. Jest to zasada, zgodnie z którą transakcja podlega PTF, o ile produkt finansowy stanowiący przedmiot transakcji jest emitowany w jednym z 11 państw członkowskich uczestniczących we wzmocnionej współpracy, niezależnie od tego, czy podmioty transakcji posiadają siedzibę poza strefą stosowania PTF, a także niezależnie od miejsca, w którym transakcja jest realizowana.

2.3.6 Jednoczesne działanie tych dwóch zasad (zasada siedziby i zasada miejsca emisji) neutralizuje lub przynajmniej znacząco zmniejsza skłonność do przemieszczania transakcji poza obszar PTF w celu uniknięcia opodatkowania. W rzeczywistości, aby uniknąć podatku, instytucja finansowa musiałaby zrezygnować zarówno z klientów mających siedzibę na obszarze, na którym obowiązuje PTF, jak i z korzystania z wszelkich produktów finansowych emitowanych w tym obszarze. Jest to obszar, który, o czym warto pamiętać, stanowi 2/3 PKB UE oraz 90 % PKB w strefie euro. Jest to czynnik, który sprawia, że niekorzystne stają się strategie pomijania tego rynku, na którym to jednorodność opodatkowania na rynkach finansowych będzie stanowić silny element realizacji jednolitego rynku.

2.3.7 Jak wynika z obliczeń dokonanych przez Komisję, dochód z podatku powinien wynosić 30–35 mld euro rocznie. Odpowiada to 60 % przychodów, które zostały oszacowane wcześniej przy założeniu, że podatek miałby zastosowanie we wszystkich państw członkowskich UE (dane szacunkowe, które jak pamiętamy wynosiły 57 mld euro). Na dochód złoży się 13,0 mld euro z akcji i obligacji oraz 21,0 mld euro z pochodnych papierów wartościowych.

3. Uwagi ogólne

3.1 W ostatnich latach kilka państw członkowskich UE zatwierdziło stosowanie różnych form PTF, zwiększając w ten sposób niebezpieczeństwo szkodliwego zróżnicowania podatkowego na rynku wewnętrznym (ograniczone podstawy opodatkowania, różne formy zwolnień). Wprowadzenie regionalnego PTF będzie sprzyjało utworzeniu faktycznie jednolitego rynku finansowego, bez zakłóceń konkurencji spowodowanych przez nieefektywne systemy podatkowe.

3.1.1 Z tego powodu EKES uważa, że PTF powinien wejść w życie zgodnie z harmonogramem przewidzianym przez Komisję, tj. w dniu 1 stycznia 2014 r., bez jakichkolwiek form stopniowania, które w zależności od istniejącego prawodawstwa na szczeblu krajowym wśród państw członkowskich EU11+ mogłoby powodować opóźnienia i problemy techniczne.

3.2 Wprowadzenie PTF na szczeblu 27 państw członkowskich UE, choć pożądane, okazało się niemożliwe, w związku z czym jego stosowanie przez wzmocnioną współpracę – bez powodowania niekorzystnych skutków dla nieuczestniczących państw członkowskich – wydaje się być drogą konieczną do zapewnienia jego przyszłego zastosowania na szczeblu europejskim i światowym.

3.3 Niestosowanie podatku w państwach członkowskich UE może doprowadzić – w niektórych przypadkach – do powstania zjawiska podwójnego opodatkowania w krajach niebędących członkami. Jest to problem, który dotyka niewielkiej części transakcji i którego można uniknąć w drodze zawierania umów dwustronnych.

4. Uwagi szczegółowe

4.1 EKES zauważa, że wstępne szacunki dotyczące długoterminowych skutków makroekonomicznych (40 lat) PTF w zakresie gospodarki Europy zostały gruntownie zmienione przez służby Komisji z wartości ujemnej rzędu – 1,76 % do korzystnego wskaźnika ok. + 1,0 %.

4.1.1 Oszacowanie które towarzyszyło pierwotnemu wnioskowi zostało zmodyfikowane poprzez dodanie do oceny zarówno skutków wynikających z zaproponowanych rzeczywistych stawek podatkowych, jak i skutków „łagodzących”. Umożliwiło to zmianę z – 1,76 % na – 0,53 % PKB (9).

4.1.2 Komisja następnie zmieniła tę ocenę, uważając że nie uwzględnia ona specyficznych cech wniosku i opiera się na nierealistycznych hipotezach roboczych (np., na założeniu, że wszystkie nowe inwestycje przedsiębiorstw finansowane byłyby z instrumentów podlegających PTF). Dzięki tej korekcie rzeczywisty długoterminowy wpływ na PKB uległ dalszej redukcji i został oszacowany na – 0,28 %. W ramach niniejszej analizy Komisja przeprowadziła ocenę skutków przy uwzględnieniu dalszych skutków związanych z wykorzystaniem dochodów z PTF zarówno jako alternatywy dla innych form opodatkowania, jak również jako możliwego narzędzia inwestycji publicznych. Dzięki tej ocenie, przy założeniu dochodów 0,16 % PKB, wpływ PTF na PKB stał się dodatni i wyniósł od 0,2 % i 0,4 % (10).

4.1.3 Jednak tą hipotezę nadal uważa się za niedoszacowaną, ponieważ w kontekście całkowitych przychodów nie uwzględnia ona elementu wynikającego z podatku od instrumentów pochodnych, który jest zawarty we wniosku Komisji i który zwiększyłby łączne przychody z 0,16 % do 0,4 % PKB, co w konsekwencji spowodowałoby, że pozytywny wpływ PTF na PKB PTF osiągnąłby wartość 1 % (11).

4.2 Z analizy dokonanej przez Komisję wynika, że skuteczność realizacji PTF będzie najwyższa dla gospodarki UE, o ile wykorzysta się wpływy z podatku – zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym – na potrzeby finansowania publicznych programów inwestycyjnych, które są w stanie zapewnić wzmocnienie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

4.3 EKES w ciągu tych ostatnich pięciu lat, które zbiegły się z kryzysem, wydał szereg opinii, w których zalecał zrównoważenie europejskich polityk makroekonomicznych i sprzyjanie politykom inwestycyjnym na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia (12). Jeśli uwzględnione zostanie zalecenie EKES-u, wówczas może okazać się, że dochody pochodzące z PTF wykażą największą skuteczność, właśnie poprzez ich wykorzystanie na sfinansowanie obszernego programu inwestycyjnego na szczeblu krajowym i europejskim.

4.4 EKES uważa, że jednym z atutów projektu PTF stanowi fakt, iż jest to podatek o szerokiej podstawie opodatkowania i dwóch niskich stawkach podatkowych. Jest to cecha umożliwiająca zminimalizowanie negatywnych skutków podatkowych, które wynikłyby ze zmniejszenia zakresu opodatkowania i podniesienia stawek, co mogłoby spowodować poważne zakłócenia na rynku. Z tego powodu EKES z jednej strony uważa, że konieczne jest maksymalne ograniczanie wyłączeń z podstawy opodatkowania i wyłączeń podmiotów podlegających opodatkowaniu, a z drugiej strony zachęca 11 uczestniczących państw członkowskich do opracowania planu działań, które dzięki zastosowaniu zaproponowanej stawki opodatkowania, pozwolą nadać realny kształt jednolitemu rynkowi.

4.5 EKES popiera uwzględnienie „zasady własności”, zgodnie z którą transakcja finansowa umożliwiająca obejście PTF jest nieskuteczna prawnie i nie skutkuje przeniesieniem tytułu prawnego do danego instrumentu finansowego.

4.6 EKES zgadza się ze scenariuszem wykluczenia z podstawy opodatkowania transakcji dotyczących jednostek uczestnictwa UCITS i AFI, jako że są to instrumenty bezpośrednio związane z finansowaniem przedsiębiorstw w celu zapewnienia zgodności ze wskazaniami dyrektywy 2008/7/WE. Należy zauważyć, że przewidywania co do redukcji dochodów spowodowanej tym wyłączeniem mówią o kwocie 4 mld euro.

4.7 EKES, biorąc pod uwagę konieczność kontrolowania możliwej presji na stopy oprocentowania długu publicznego, zgadza się z propozycją utrzymania zwolnienia publicznych papierów wartościowych wyemitowanych na rynku pierwotnym oraz nałożenia podatku na transakcje dotyczące publicznych papierów wartościowych na rynku wtórnym. W tym zakresie wskazane jest zastosowanie zwolnienia na rynku wtórnym wyłącznie w odniesieniu do instytucji delegowanych przez organy władzy publicznej do interwencji w ramach operacji związanych z zarządzaniem długiem publicznym.

4.8 W przypadku funduszy emerytalnych, EKES wyraził już potrzebę poddania odpowiedniemu monitorowaniu skutków PTF na fundusze emerytalne. Wyłączenie z podstawy opodatkowania jednostek UCITS i AFI, jak również wykluczenie podatku wobec publicznych papierów wartościowych na rynku pierwotnym z pewnością stanowi pozytywny czynnik dla funduszy emerytalnych, ze względu na strukturę ich portfela.

4.9 EKES, podkreślając potrzebę ścisłego monitorowania skutków podatku dla funduszy emerytalnych i przyszłych emerytów, którzy są ich beneficjentami, nie wymaga wyłączenia ich z zakresu zastosowania PTF.

4.10 Zastosowanie PTF, bez wpływania na płynność systemu, stanowi wsparcie dla inwestycji funduszy emerytalnych w ramach strategii długoterminowych, przy redukcji elementów destabilizujących, takich jak wysokiej częstotliwości transakcje dotyczące aktywów finansowych (13).

4.11 Przy stosowaniu nowego podatku należy zwrócić szczególną uwagę na sposób zarządzania administracyjnego, aby zminimalizować zagrożenie zarówno oszustwami podatkowymi jak i unikaniem opodatkowania, a także koszty administracyjne, jakie ponoszą państwa członkowskie oraz podmioty zobowiązane do zapłaty podatku. Z tego powodu właściwe jest, aby zarówno państwa członkowskie, jak i Komisja przy opracowywaniu aktów wykonawczych dotyczących metod płatności i weryfikacji podatku starały się zminimalizować te koszty administracyjne, uważnie kontrolując ich rozwój. Ze względu na skutki wniosku, EKES zwraca się również do Komisji o zaproponowanie zasad współpracy między instytucjami finansowymi nieuczestniczących państw członkowskich i państw członkowskich stosujących podatek.

4.12 EKES po wyrażeniu krytycznych uwag w sprawie niewystarczającej dokumentacji oceny, która została załączona do pierwotnego wniosku w sprawie PTF, z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja częściowo usunęła tę wadę za pomocą siedmiu notatek wyjaśniających dotyczących analizy wpływu – załączonej do poprzedniego wniosku (14) – do której należy dodać ocenę wpływu załączoną do bieżącego wniosku (15). Niemniej jednak EKES podkreśla, że nadal brakuje dokumentacji analitycznej, o charakterze opisowym, odnoszącej się zarówno do obecnej sytuacji opodatkowania na rynkach finansowych, jak i do przychodów w poszczególnych państwach, a w szczególności w EU11+. Przede wszystkim, wskazane byłoby przedstawienie bardziej wszechstronnej oceny możliwych skutków dla podmiotów dokonujących oszczędności i dla przyszłych emerytów, z uwzględnieniem różnych scenariuszy dotyczących wprowadzania podatku.

4.13 EKES zwraca uwagę, że w ilościowej ocenie skutków propozycji konieczne jest, aby Komisja ulepszyła aktualnie dostępne modele, dostosowując je do oceny scenariuszy alternatywnych. EKES wzywa zatem Komisję do przedstawienia, w miarę możliwości, oszacowań związanych z konkretnymi elementami przedstawionych propozycji.

Bruksela, 23 maja 2013 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Henri MALOSSE

(1) 2010/2105 (INI).

(2) Dz.U. C 113 z 18.4.2012, s. 7–10.

(3) Dz.U. C 44 z 11.2.2011, s. 81–89; Dz.U. C 248 z 25.8.2011, s. 64–67; Dz.U. C 248 z 25.8.2011, s. 75–80; Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 55–63.

(4) Belgii, Niemiec, Estonii, Grecji, Hiszpanii, Francji, Włoch, Austrii, Portugalii, Słowenii, Słowacji.

(5) Zastosowanie wzmocnionej współpracy reguluje art. 20 TUE oraz art. 326 do 334 TFUE.

(6) Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 55–63.

(7) COM(2013) 71 final.

(8) COM(2011) 594 final.

(9) SEC(2011) 1102 final, Tom 1, s. 52.

(10) WE 2012 Dane techniczne, wpływ makroekonomiczny.

(11) Ocena przeprowadzona na podstawie analizy dokonanej przez: Komisję Europejską, 2012 r., Raport kwartalny w strefie euro, Tom 11 nr 3 (2012).

(12) Oto kilka przykładów tych opinii: Dz.U. C 133 z 9.5.2013, s. 44; Dz.U. C 299 z 4.10.2012, s. 60–71; Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 45–51; Dz.U. C 248 z 25.8.2011, s. 8–15; Dz.U. C 143 z 22.5.2012, s. 10–16.

(13) Network for Sustainable Financial Markets („Sieć na rzecz Zrównoważonego Rozwoju Rynków Finansowych”), 2012, No Exemption – The Financial Transaction Tax and Pension Funds („Żadnych zwolnień - podatek od transakcji finansowych i funduszy emerytalnych”), grudzień. DIW, 2012 r., Financial Transaction Tax Contributes to More Sustainability in Financial Markets („Podatek od transakcji finansowych przyczynia się do zwiększenia stabilności rynków finansowych”). Discussion Papers 1198.

(14) Opublikowano 4 maja 2012 r. na specjalnej stronie internetowej.

(15) SWD(2013) 28 final.