[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 1.7.2005

COM(2005) 303 końcowy

2003/0139 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO zgodnie z drugim akapitem art. 251 ust. 2 Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transportu odpadów

2003/0139 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO zgodnie z drugim akapitem art. 251 ust. 2 Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transportu odpadów

1. PODSTAWA

Data przekazania wniosku do PE i Rady (dokument COM(2003)379 wersja ostateczna – 2003/139COD): | 30 czerwca 2003 r. |

Data opinii Parlamentu Europejskiego, pierwsze czytanie: | 19 listopada 2003 r. |

Data opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego: | 28 stycznia 2004 r. |

Data przekazania poprawionego wniosku: | 9 marca 2004 r. |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska: | 24 czerwca 2005 r. |

2. CEL WNIOSKU KOMISJI

Wniosek posiada cztery główne cele:

- Wprowadzenie Decyzji Rady OECD (2001)107 z 14 czerwca 2001 roku do prawodawstwa Wspólnoty.

- Odpowiedź na problemy napotkane podczas stosowania, zarządzania oraz egzekwowania rozporządzenia z 1993 r. oraz stworzenie większej przejrzystości prawnej.

- Działanie na rzecz globalnej harmonizacji w zakresie transgranicznego transportu odpadów.

- Wzmocnienie struktury artykułów rozporządzenia.

Dla osiągnięcia tych celów, poprawiony tekst zmienia odpowiednie części i aspekty rozporządzenia Rady (EWG) nr 259/53. Do zmian tych zaliczają się:

- Zmiany w jego strukturze.

- Zmiany i wyjaśnienia w zakresie definicji oraz wyjaśnienie zakresu (Tytuł I).

- Zmiany i wyjaśnienia dotyczące procedur stosowanych w transporcie odpadów (Tytuł II-VI); między Państwami Członkowskimi (Tytuł II); wewnątrz Państw Członkowskich (Tytuł III) oraz eksportu z oraz importu do Wspólnoty (Tytuły IV, V i VI).

- Zmiany innych postanowień rozporządzenia (Tytuł VII).

3. UWAGI DOTYCZĄCE WSPÓLNEGO STANOWISKA

3.1 Uwagi ogólne

Poprawiony wniosek Komisji przyjmuje w całości, części lub co do zasady 43 ze 103 poprawek zaproponowanych przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu. Do wspólnego stanowiska włączono 41 poprawki, w ich dosłownym brzmieniu lub w istocie znaczeniowej.

Komisja nie może przyjąć wspólnego stanowiska na temat szeregu spraw. Najważniejsze z nich są następujące:

Komisja podtrzymuje, że zaproponowana wspólna podstawa prawna dla tego rozporządzenia (zwanego dalej „Rozporządzeniem”), tj. dotycząca środowiska i handlu (art. 175 i 133 Traktatu WE) jest właściwa i nie można przyjąć pojedynczej podstawy prawnej, jak wnioskuje Rada (art. 175 Traktatu WE).

Ponadto Komisja nie może poprzeć wspólnego stanowiska, jeśli chodzi o możliwość sprzeciwu Państw Członkowskich wobec transportu odpadów przeznaczonego do odzysku, powołując się na „niższe standardy utylizacji” w kraju przeznaczenia. Komisja uważa, że takie postanowienie stworzyłoby bariery dla europejskiego rynku recyklingu i odzysku odpadów, nie podnosząc jednocześnie standardów środowiskowych zarządzania odpadami w UE.

Rada zmieniła art. 1 ust. 6, całkowicie wyłączając z zakresu Rozporządzenia produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego (art. 1 ust. 3 lit. d)). Komisja uważa, że lepiej byłoby przedstawić analizę związku pomiędzy tym Rozporządzeniem a rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002, ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi, tak aby wyniki takiej analizy upublicznione zostały przed wejściem w życie Rozporządzenia. Byłoby to odpowiedzią na zaniepokojenie części Państw Członkowskich, dotyczące niebezpieczeństwa powielania procedur i pozwoliłoby Komisji na podtrzymanie swojego wniosku.

3.2 Uwagi szczegółowe

3.2.1 Poprawki Parlamentu przyjęte przez Komisję w całości, części lub co do zasady i włączone do wspólnego stanowiska

Poprawki 8 oraz 108 dotyczące motywów preambuły zostały włączone.

Poprawka 9 dotycząca wyłączenia z zakresu Rozporządzenia odpadów wytwarzanych przez siły zbrojne Państwa Członkowskiego w pewnych sytuacjach została włączona w części do art. 1 ust. 3 lit. g).

Poprawka 10 w sprawie warunków dotyczących Załącznika III odpady przeznaczone do odzysku została uwzględniona. Cały ustęp (art. 1 ust. 5) w formie wnioskowanej przez Komisję został usunięty, by uniknąć zamieszania wynikającego z wyróżniania niektórych postanowień. Włączona co do zasady.

Poprawka 12 dotyczy mieszanek odpadów, dla których nie istnieje pojedyncza rubryka. Włączona do art. 2 ust. 3.

Poprawki 13 oraz 14 dotyczące niektórych działań będących odzyskiem tymczasowym i neutralizacją tymczasową zostały przyjęte co do zasady i oddane w treści art. 2 ust. 5 oraz art. 2 ust. 7. Zastosowano się jednak do definicji dyrektywy 75/442/EWG o odpadach.

Poprawki 15 oraz 22 podają definicję powiadamiającego, która została włączona do art. 2 ust. 15.

Poprawka 113 dotycząca definicji „kraju tranzytu” została przyjęta i oddana w treści art. 2 ust. 24.

Poprawka 79 dotycząca poddania transportu mieszanych odpadów komunalnych (rubryka odpady 20 03 01) zbieranych z lokali prywatnych obowiązkowi uprzedniego powiadamiania oraz uzyskania zgody został włączony do art. 3 ust. 5. Poprawka 81 została przyjęta w części i co do zasady i oddana w art. 3 ust. 5.

Poprawka 24 umożliwiająca właściwym władzom wymaganie informacji i dokumentów dodatkowych w określonym czasie została włączona w części do art. 4 ust. 3 oraz art. 8 ust. 1.

Poprawki 96 oraz 97 dotyczące czasu, w jakim należy ustanowić gwarancję finansową oraz przedstawić jej dowód lub dowód równorzędnego ubezpieczenia została przyjęta w części oraz co do zasady w art. 4 ust. 5 oraz art. 6 ust. 2.

Poprawki 29 oraz 30 dotyczące wniosków o przedstawienie informacji i dokumentacji oraz uwzględnienie i przekazanie powiadomień w określonym terminie zostały przyjęte i włączone w części oraz co do zasady do art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 1-2.

Poprawka 115 dotycząca rozszerzonych uprawnień Państw Członkowskich w zakresie sprzeciwu wobec transportu odpadów do unieszkodliwiania może zostać poparta. Włączona do art. 11 ust. 1 lit. e).

Poprawka 45 dotycząca sprzeciwu wobec transportu odpadów przeznaczonych do odzysku na podstawie faktu, że planowany transport przeznaczony jest do unieszkodliwienia, a nie odzysku została przyjęta. Włączona do art. 12 ust. 1 lit. h).

Poprawka 52 ustanawiająca procedury dotyczące powiadomienia ogólnego została przyjęta co do zasady i oddana w treści art. 4.

Poprawka 100 dotycząca informacji od powiadamiającego do właściwych władz oraz odbierającego została przyjęta. Włączona do art. 16 lit. b) oraz art. 17 ust 1.

Poprawka 84rev. dotycząca ukończenia odzysku i unieszkodliwiania została przyjęta co do zasady i oddana w treści art. 16 lit. e).

Poprawka 57 podkreślająca potrzebę współpracy między władzami w odniesieniu do przypadków nielegalnych transportów, poprzez dodanie słów „w szczególności” w odniesieniu do przypadków, w których odpowiedzialności nie można przypisywać ani powiadamiającemu, ani odbierającemu została przyjęta. Włączona do art. 23 ust. 5.

Poprawki 58 oraz 101 dotyczące elektronicznej wymiany informacji zostały przyjęte. Włączone do art. 25 ust. 4 oraz art. 58 ust. 1 lit. f).

Poprawka 60 dotycząca umów nadgranicznych została przyjęta. Włączona do art. 29.

Poprawka 61 dotycząca zarządzania odpowiedzialnego pod względem ochrony środowiska została przyjęta co do zasady. Włączona do art. 48 ust. 2.

Poprawki 62-65 dotyczące sytuacji kryzysowych lub wojny zostały przyjęte. Włączone do art. 40 ust. 1 lit. d), art. 41 ust.2 lit. b), art. 42 ust. 1 lit. e) oraz art. 43 ust. 2 lit. c).

Poprawka 103 dotycząca poprawki do załączników do Rozporządzenia została przyjęta. Włączona do art. 57 ust. 1.

Poprawka 28 dotycząca sposobu obliczania gwarancji finansowych została przyjęta w części w motywach preambuły.

Poprawki 82 oraz 46 dotyczące wytycznych dla zastosowania postanowienia o tak zwanym „odzysku nieprawdziwym” zostały przyjęte w części. Włączone do art. 58 ust 1 lit. b).

Poprawki 75, 76 oraz 77 dotyczące załączników zostały przyjęte. Włączone do Załącznika VIII, części II-IV.

3.2.2 Poprawki Parlamentu odrzucone przez Komisję i Radę i nie włączone do wspólnego stanowiska

Poprawki 2-7, 107, 109 oraz 110-111 dotyczące motywów preambuły nie zostały uznane za właściwe dla wniosku i w związku z tym nie zostały przyjęte. Ponadto poprawki 4-5 nie zostały przyjęte, gdyż łamałoby to prawo Komisji do inicjatywy.

Poprawka 11 dotycząca usunięcia art. 1 ust. 6 i która pozwala na potencjalne wykluczenie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego z zakresu Rozporządzenie została odrzucona. Komisja uważa za istotne pozostawienie tego postanowienia, by uniknąć powielania oraz powstawania niepotrzebnego ciężaru dla operatorów ze względu na jednoczesne obowiązywanie Rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Komisja w związku z tym woli podtrzymać swój wniosek i przedstawić swoją analizę związku między tymi dwoma rozporządzeniami, tak aby wyniki analizy zostały upublicznione przed wejściem w życie Rozporządzenia (por. 3.2.5 w sprawie dodatkowych zmian wniesionych do wniosku przez Radę).

Poprawka 112 dotycząca zobowiązania Komisji do określenia wytycznych nie może zostać przyjęta, ponieważ narusza prawo Komisji do inicjatywy.

Poprawki 17 oraz 18 wnioskują, by objąć odpady, które nie są niebezpieczne, zgodnie z listą zawartą w Załączniku III, obowiązkiem wcześniejszego pisemnego powiadomienia. Nie można ich przyjąć, gdyż byłyby w sprzeczności z Decyzją OECD.

Poprawka 19 dodająca transporty przeznaczone na „cele badawcze” do transportów wyłączonych z procedury powiadamiania nie może zostać przyjęta. Takie transporty stanowią takie samo zagrożenie, jak wszystkie inne transporty odpadów i winny podlegać normalnym procedurom.

Poprawka 20 dotycząca zobowiązania do ustalenia wartości granicznych w określonym przedziale czasowym nie może zostać przyjęta, ponieważ łamałaby prawo Komisji do inicjatywy. Ponadto osobne postanowienie w sprawie transportu odpadów, będących, zawierających lub zanieczyszczonych substancjami chemicznymi wymienionymi w Załączniku A, B oraz C Konwencji Sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (ang. POPs) nie zostało uznane za konieczne do pozostawienia we wniosku ze względu na przyjęcie osobnego rozporządzenia w tym zakresie (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 850/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych oraz zmiany dyrektywy 79/117/EWG, Dz.U. WE L 158, 30.4.2004, str. 7-49).

Poprawka 44, dotycząca sprzeciwu wobec transportów odpadów przeznaczonych do odzysku w oparciu o zasadę samowystarczalności i bliskości tworzyłaby bariery dla europejskiego rynku recyklingu i odzysku, a jednocześnie nie podnosiłaby środowiskowych standardów zarządzania odpadami w UE. W związku z tym nie może zostać przyjęta.

Poprawki 21, 26-27, 34, 41, 85rev. oraz 91rev. dotyczące działań tymczasowych nie mogą zostać przyjęte. Komisja nie uznała za właściwe zabraniać takich działań. Zamiast tego, powinny być one regulowane tak, aby właściwe władze mogły śledzić przemieszczanie się odpadów podczas całego czasu trwania transportu, aż do ukończenia odzysku i unieszkodliwiania.

Poprawki 86rev., 87rev. oraz 88rev. są sprzeczne z przedziałami czasu podanymi w Decyzji OECD i w związku z tym nie mogą zostać przyjęte.

Poprawki 32 oraz 33 dotyczące dalszej kontroli oraz sprawdzenia zgodności powiadomienia powinny być regulowane art. 49 dotyczącym egzekwowania i w związku z tym nie mogą zostać poparte.

Poprawka 35 podaje dodatkowe powody sprzeciwu wobec transportu odpadów do unieszkodliwienia, które nie mogą zostać przyjęte. Poprawka 37, która usuwa odniesienie do samowystarczalności na poziomie wspólnotowym i w związku z tym odnosi się jedynie do poziomu krajowego, także musi zostać odrzucona. W dalszym ciągu należy zachęcać do współpracy pomiędzy krajami sąsiadującymi i/lub krajami małymi, szczególnie poprzez odniesienie do samowystarczalności na poziomie Wspólnoty. Poprawka 38 dodaje, że wobec transportu odpadów do unieszkodliwienia można zastosować sprzeciw na podstawie prawodawstwa krajowego, jeśli na poziomie Wspólnoty nie istnieją zobowiązania dotyczące unieszkodliwiania. Takie postanowienie mogłoby być nadużywane, w związku z czym nie może zostać przyjęte.

Poprawka 80 dotycząca mieszanych odpadów komunalnych zbieranych z lokali prywatnych nie została uwzględniona, jednak należy zauważyć, że art. 3 ust. 5 przewiduje, że odpady takie będą we wszystkich przypadkach utylizowane tak, jakby były przeznaczone do unieszkodliwienia.

Poprawki 116-117 podają kolejne przyczyny sprzeciwu wobec transportu odpadów do unieszkodliwienia, które nie są zgodne z Decyzją OECD. Ponadto poprawka 116 stworzyłaby barierę dla wewnętrznego rynku odzysku. Nie może zatem zostać przyjęta.

Poprawka 49 dotycząca niektórych kryteriów w związku z odzyskiem nie może zostać przyjęta. Mimo to, postanowienie dotyczące przyjęcia wytycznych dla zastosowania postanowienia w sprawie tzw. „odzysku nieprawdziwego” zostało włączone do art. 58 ust. 1 lit. b).

Poprawki 40 oraz 50 usuwają możliwość uzgodnienia pomiędzy właściwymi władzami a powiadamiającym nieobowiązywania konieczności powiadamiania, w przypadku gdy problemy związane ze sprzeciwami nie zostały usunięte w określonym przedziale czasowym. Naleganie na obowiązek powiadamiania, gdy wszystkie zainteresowane strony uzgadniają inaczej nie wydaje się być konieczne ani uzasadnione, a poprawka nie może zostać przyjęta.

Poprawka 51 uznana jest za niepotrzebną (art. 4 pierwsze zdanie oraz art. 9).

Poprawka 99 dotycząca zastosowania procedury ogólnego powiadamiania do programów skupu zwrotnego nie może zostać przyjęta, ponieważ jej zakres jest niewystarczająco precyzyjny.

Poprawka 54 dotycząca przedziałów czasowych w odniesieniu do świadectw odnoszących się do odzysku lub usunięcia nie może zostać przyjęta, ponieważ nie jest zgodna z ramami czasowymi OECD.

Poprawka 55 dotycząca wcześniejszego informowania właściwych władz o odpadach „zielonych” nie może zostać przyjęta, ponieważ dołączenie do transportu wymienionych informacji uznaje się za wystarczające. Odpowiada to Decyzji OECD.

Poprawka 105 usuwająca obowiązek osoby organizującej transport nakazujący przedstawienie kopii umowy na żądanie właściwych władz w związku z transportami odpadów innych niż niebezpieczne do odzysku nie może zostać przyjęta. Dla celów kontrolnych niezwykle ważne jest, by można było zażądać okazania umowy. Należy podkreślić, że poufne dane w umowie są chronione, więc może to dotyczyć innego obszaru niż ta poprawka.

Poprawka 121, podająca dodatkowy warunek w związku z importem do Wspólnoty odpadów do odzysku, w wyniku którego w odniesieniu do odpadów niebezpiecznych właściwe władze dla wysyłki poza Wspólnotą winny uprzednio przedstawić odpowiednio umotywowany wniosek, stwierdzający, że „nie posiadają one ani nie są realnie w stanie nabyć możliwości technicznych oraz urządzeń niezbędnych do utylizacji odpadów w sposób, który nie zagraża środowisku” nie może zostać przyjęta. Postanowienie takie względem krajów OECD łamałoby Decyzję OECD. W odniesieniu do krajów innych niż strony Konwencji Bazylejskiej, które nie są krajami OECD, taki wymóg już istnieje. W odniesieniu do stron Konwencji Bazylejskiej, które nie są krajami OECD, dalsze ograniczenia nie byłyby uznane za uzasadnione z przyczyn środowiskowych. Dlatego też poprawka zostaje odrzucona.

Poprawka 67 dotycząca Aktu Przystąpienia nie została włączona, ponieważ Akt nie może zostać zmieniony w drodze procedury właściwej dla komitetu (zobacz: nowy art. 62).

Poprawki 68, 71-73, 78 oraz 106 są związane ze zmianami określonych pozycji na listach odpadów, zgodnie z załącznikami do wniosku, i nie mogą zostać przyjęte. Nie dzieje się tak dlatego, że Komisja nie zgadza się co do istoty rzeczy, lecz dlatego, że nie uznaje tego kontekstu za najlepszy dla takich poprawek. Zmiany na listach odpadów powinny zostać wniesione w przepisach, z których pochodzą (Konwencja Bazylejska, Decyzja OECD oraz lista odpadów UE). Ponadto takie poprawki są sprzeczne z jednym z głównych celów wniosku, a mianowicie z wewnętrzną harmonizacją przepisów w zakresie list odpadów.

3.2.3 Poprawki Parlamentu przyjęte przez Radę, lecz odrzucone przez Komisję

Poprawki 1 oraz 83rev. wnioskujące o zmianę podstawy prawnej ze środowiskowej i handlowej (art. 175 oraz 133 Traktatu WE) na jedynie środowiskową (art. 175 Traktatu WE) zostały przyjęte przez Radę, jednak odrzucone przez Komisję. Głównym celem wnioskowanej regulacji jest ochrona środowiska. Jednakże ponieważ postanowienia Tytułów IV, V oraz VI dotyczące eksportu z, importu do oraz tranzytu przez Wspólnotę z i do krajów trzecich są również postanowieniami dotyczącymi handlu międzynarodowego, podstawą prawną dla tych szczególnych postanowień jest art. 133 Traktatu WE. W związku z tym Komisja podtrzymuje, że wnioskowana przez nią wspólna podstawa prawna dla Rozporządzenia, tj. środowiskowa i handlowa (art. 175 oraz 133 Traktatu WE) jest właściwa, a Komisja nie może przyjąć pojedynczej podstawy prawnej.

Poprawki 42, 47 oraz 48 dotyczące sprzeciwów wobec transportu odpadów do odzysku w oparciu o normy krajowe lub zobowiązania krajowe nie mogą zostać przyjęte przez Komisję. Komisja uważa, że takie postanowienie będzie tworzyć bariery dla europejskiego rynku recyklingu i odzysku, a jednocześnie nie podniesie standardów środowiskowych zarządzania odpadami w UE. Komisja przypomina, że przedstawiła już rozwiązania potencjalnego problemu obniżania standardów w Komunikacie COM(2003) 301 wersja ostateczna „ W kierunku strategii tematycznej w sprawie zapobiegania powstawaniu odpadów i ich recyklingu ”, koncentrując się na rozwoju europejskich standardów zarządzania odpadami. Ponadto Komisja ostrzega, że art. 12 ust. 1 lit. c) jest wieloznaczny i złożony, może prowadzić do wzrostu liczby nielegalnych transportów odpadów oraz prawdopodobnie jego wynikiem będzie większa liczba spraw sądowych.

3.2.4 Poprawki Parlamentu przyjęte przez Komisję, lecz nie włączone do wspólnego stanowiska

Poprawka 92 dotycząca wyjaśnienia definicji „kraju wysyłki” została poparta przez Komisję co do zasady, ponieważ może okazać się użyteczna w odniesieniu do transportów na morzach otwartych. Komisja jednakże uważa, że to postanowienie należy uzupełnić ustępem ustanawiającym priorytety dla możliwości, w których kraj ma być uznany za kraj wysyłki w sprawach spornych.

Poprawka 126, która dodaje do właściwych władz wysyłki „określone regulacje wprowadzone przez i w Państwach Członkowskich wysyłki” została przyjęta przez Komisję w poprawionym wniosku, jednak później została uznana za zbędną i została odrzucona, między innymi ze względu na uproszczenia.

Poprawka 122 dotycząca odstępstw dla niektórych przedsięwzięć publicznych została przez Komisję przyjęta w poprawionym wniosku, jednak potem została uznana za niezgodną z Konwencją Bazylejską. Dlatego też została odrzucona.

Poprawka 31 stanowi, że właściwe władze miejsca przeznaczenia oraz tranzytu powinny podkreślić swoją pisemną zgodę przy pomocy decyzji na piśmie wystawionej właściwym władzom drugiej strony oraz powiadamiającemu. Zostało to przez Komisję przyjęte w poprawionym wniosku, jednak później zostało uznane za niepotrzebne. W związku z tym poprawka ta została odrzucona, między innymi ze względu na uproszczenia.

Poprawka 53, usuwająca cały artykuł dotyczący obiektów do odzysku, na które udzielono uprzedniej zgody, została przez Komisję poparta na podstawie twierdzenia, że korzyści płynące z artykułu są ograniczone, ponieważ władze i tak muszą zanalizować inne elementy powiadomień i w związku z tym wciąż mają możliwość sprzeciwić się odpadom przeznaczonym do obiektu, dla którego wydano uprzednio zgodę.

Poprawka 56 ograniczająca zakres art. 20 we wniosku Komisji nie została włączona.

Poprawka 59, która umożliwia Komisji ustalenie maksymalnych poziomów kosztów administracyjnych, którymi obciążany jest powiadamiający, została poparta przez Komisję co do zasady.

Poprawka 74 dotycząca wyjaśnienia zakresu wytycznych została przez Komisję poparta.

Poprawka 39 wstawiająca „określone” przed „odpady niebezpieczne” została przez Komisję poparta co do zasady.

Poprawka 66 dotycząca publicznego dostępu do powiadomień została przez Komisję poparta co do zasady, o ile zobowiązania takie są ustanowione w osobnym artykule i zawierają odniesienie do przestrzegania zasad poufności, zgodnie z prawodawstwem narodowym i/lub wspólnotowym.

Poprawki 69 oraz 70 dotyczące kolejności stosowania list odpadów zawartych w Załączniku V (związanym z zakazem eksportu odpadów niebezpiecznych), których wynikiem jest pierwszeństwo listy odpadów niebezpiecznych UE nad bazylejską listą odpadów innych niż niebezpieczne (obydwie zawarte są w Załączniku) została przez Komisję poparta co do zasady.

3.2.5 Dodatkowe zmiany wprowadzone do Wniosku przez Radę

Rada wprowadziła do wniosku szereg dodatkowych zmian. Najważniejszą z tych zmian jest ta, na mocy której art. 1 ust. 3 lit. d) całkowicie wyłącza produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego z zakresu Rozporządzenia. Komisja nie może poprzeć wspólnego stanowiska w tym zakresie i za bardziej korzystne uznaje przeprowadzenie analizy związku pomiędzy Rozporządzeniem a rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi, tak aby wyniki takiej analizy były upublicznione przed wejściem w życie Rozporządzenia. W związku z tym Komisja uważa, że wnioskowana forma art. 1 ust. 6 powinna pozostać niezmieniona.

4. WNIOSEK

Wspólne stanowisko w znacznym stopniu stanowi znaczący krok naprzód w procesie poprawy przejrzystości Rozporządzenia oraz wzmocnienia siły jego postanowień zgodnie z celami, które mają zostać osiągnięte zgodnie z wnioskiem Komisji. Komisja nie może jednakże przyjąć wspólnego stanowiska w zakresie szeregu kwestii, z których najważniejsze wymienione są w stanowisku załączonym do niniejszego dokumentu. Należą do nich kwestie podstawy prawnej dla Rozporządzenia, możliwości sprzeciwu Państw Członkowskich wobec transportu odpadów przeznaczonych do odzysku oraz całkowitego wyłączenia z zakresu Rozporządzenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

5. OŚWIADCZENIE KOMISJI

Komisja zauważa istnienie wewnątrz Rady jednomyślności co do zastąpienia wspólnej podstawy prawnej wnioskowanej przez Komisję, a mianowicie art. 133 oraz 175 ust. 1 Traktatu, pojedynczą podstawą prawną, a mianowicie jedynie art. 175 ust. 1 Traktatu. Komisja uznaje, że jej Wniosek zawierał właściwą podstawę prawną i zastrzega sobie prawo do użycia dostępnych sobie prawnych środków.

Komisja zauważa także, że w art. 12 ust.1 lit. c) Rada zezwala Państwom Członkowskim na wyrażanie sprzeciwu i blokowanie transportów odpadów przeznaczonych do odzysku na podstawie „ niższych standardów utylizacji ” w kraju przeznaczenia. Komisja uważa, że postanowienie to tworzy bariery dla europejskiego rynku recyklingu i odzysku i jednocześnie nie podnosi standardów środowiskowych zarządzania odpadami w UE. Komisja przypomina, że zaproponowała rozwiązania potencjalnego problemu obniżania standardów w Komunikacie COM(2003) 301 wersja ostateczna „ W kierunku strategii tematycznej w sprawie zapobiegania powstawaniu odpadów i ich recyklingu ”, koncentrując się na rozwoju europejskich standardów zarządzania odpadami. Ponadto Komisja ostrzega, że art. 12 ust. 1 lit. c) jest niejednoznaczny oraz złożony, może prowadzić do zwiększenia liczby nielegalnych transportów odpadów oraz prawdopodobnie jego wynikiem będzie zwiększona liczba spraw sądowych.

Komisja zauważa wreszcie, że Rada wyłącza z zakresu Rozporządzenia „transporty, które są objęte wymogami w sprawie akceptacji rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi”. W świetle różnic pomiędzy tymi dwoma rozporządzeniami, jeśli chodzi o postanowienia proceduralne, Komisja uważa za bardziej korzystne przeprowadzenie analizy związku pomiędzy tymi rozporządzeniami, tak aby jej wyniki zostały upublicznione przed wejściem w życie rozporządzenia w sprawie transportu odpadów. Stanowiłoby to odpowiedź na zaniepokojenie wyrażane przez niektóre Państwa Członkowskie, dotyczące niebezpieczeństwa powielania procedur oraz pozwoliłoby Komisji podtrzymać swój wniosek.