Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Eurośródziemnomorskim Przejściowym Układem Stowarzyszeniowym w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony, w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tego układu, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia /* COM/2015/026 final - 2015/0018 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[1] (dalej „konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. UE i Palestyna[2] podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 18 września 2013 r. UE i Palestyna złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 27 marca 2014 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Palestyny odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 lipca 2014 r. Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony Eurośródziemnomorskim Przejściowym Układem Stowarzyszeniowym w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony[3] powinien przyjąć decyzję zastępującą Protokół 3 dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. Rada powinna określić stanowisko, które UE ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Państwa członkowskie UE zostały poinformowane o projekcie decyzji Rady w ramach Komitetu Kodeksu Celnego – Sekcji Pochodzenia w dniu 13 maja 2013 r. Z umawiającymi się stronami konwencji skonsultowano się po raz ostatni na posiedzeniu paneurośródziemnomorskiej grupy roboczej w dniach 22 i 23 października 2014 r. Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. Nie ma ponadto potrzeby przeprowadzania oceny skutków, ponieważ planowane zmiany będą miały charakter wyłącznie techniczny i nie zmienią istoty obecnie obowiązującego protokołu dotyczącego reguł pochodzenia. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawę prawną decyzji Rady stanowi art. 207 ust. 4 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z jego art. 218 ust. 9. Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Proponowany instrument: decyzja Rady. 2015/0018 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Eurośródziemnomorskim Przejściowym Układem Stowarzyszeniowym w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony, w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tego układu, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 9, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Protokół 3 do Eurośródziemnomorskiego Przejściowego Układu Stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony[4] („układ”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej („Protokół 3”). (2) Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[5] (zwana dalej „konwencją”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. (3) Unia i Palestyna[6] podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 18 września 2013 r. (4) Unia i Palestyna złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 27 maja 2014 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Palestyny odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 lipca 2014 r. (5) Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony układem powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu Protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. (6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Eurośródziemnomorskim Przejściowym Układem Stowarzyszeniowym w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tego układu dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji. Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany projektu decyzji Wspólnego Komitetu. Artykuł 2 Decyzja Wspólnego Komitetu jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [2] Użycie tej nazwy nie może być traktowane jako uznanie państwa Palestyna i pozostaje bez uszczerbku dla indywidualnych stanowisk państw członkowskich w tej kwestii. [3] Dz.U. L 187 z 16.7.1997, s. 3. [4] Dz.U. L 187 z 16.7.1997, s. 3. [5] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [6] Użycie tej nazwy nie może być traktowane jako uznanie państwa Palestyna i pozostaje bez uszczerbku dla indywidualnych stanowisk państw członkowskich w tej kwestii. Projekt DECYZJA nr ... WSPÓLNEGO KOMITETU UE–PALESTYNA z dnia zastępująca Protokół 3 do Eurośródziemnomorskiego Przejściowego Układu Stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej Wspólny Komitet UE–Palestyna, uwzględniając Eurośródziemnomorski Przejściowy Układ Stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony[1], w szczególności jego art. 25, uwzględniając Protokół 3 do Eurośródziemnomorskiego Przejściowego Układu Stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Art. 25 Eurośródziemnomorskiego Przejściowego Układu Stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony („układ”) odwołuje się do Protokołu 3 do układu („Protokół 3”), który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią Europejską, Palestyną i jakimikolwiek innymi umawiającymi się stronami konwencji. (2) Art. 39 Protokołu 3 stanowi, że Wspólny Komitet, o którym mowa w art. 63 układu, może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu. (3) Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[2] („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym. (4) Unia Europejska i Palestyna[3] podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 18 września 2013 r. (5) Unia Europejska i Palestyna złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 27 maja 2014 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Palestyny odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 lipca 2014 r. (6) Protokół 3 powinien zatem zostać zastąpiony nowym protokołem odwołującym się do konwencji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Protokół 3 do Eurośródziemnomorskiego Przejściowego Układu Stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia … Sporządzono w W imieniu Wspólnego Komitetu Przewodniczący Załącznik Protokół 3 w sprawie definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej Artykuł 1 Obowiązujące reguły pochodzenia 1. Do celów wykonania niniejszego układu stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[4] („konwencja”). 2. Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia interpretuje się jako odniesienia do niniejszego układu. Artykuł 2 Rozstrzyganie sporów 1. Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Wspólnemu Komitetowi. 2. We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju. Artykuł 3 Zmiany w protokole Wspólny Komitet może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu. Artykuł 4 Wystąpienie z konwencji 1. Jeżeli Unia Europejska lub Palestyna[5] zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia Europejska i Palestyna niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszego układu. 2. Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszego układu nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji interpretuje się w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Palestyną. [1] Dz.U. L 187 z 16.7.1997, s. 3. [2] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [3] Użycie tej nazwy nie może być traktowane jako uznanie państwa Palestyna i pozostaje bez uszczerbku dla indywidualnych stanowisk państw członkowskich w tej kwestii. [4] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [5] Użycie tej nazwy nie może być traktowane jako uznanie państwa Palestyna i pozostaje bez uszczerbku dla indywidualnych stanowisk państw członkowskich w tej kwestii.