ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.3.2

Dlatego też ważne jest, by reakcja w zakresie edukacji opierała się na następujących elementach: — szkoła wysokiej jakości o dostępie powszechnym i nieodpłatnym; — polityka szanująca m.in. różnice etniczne, społeczno-kulturowe, ekonomiczne czy różnice płci, wykorzystująca istniejący potencjał; — poszanowanie dla różnych cech i aspektów każdej ze wspólnot imigrantów; należy je uwzględniać podczas planowania programów, w dążeniu do otwarcia międzykulturowego ośrodków edukacyjnych; — kadra nauczycielska zdolna do odpowiadania na potrzeby uczniów pochodzących z innych krajów, korzystająca ze wsparcia i szkolenia ustawicznego niezbędnych do realizacji celów edukacyjnych oraz ze wsparcia personelu pomocniczego znającego języki oraz kulturę wspólnot obecnych w danej szkole. W tym celu korzystna byłaby obecność bardziej multidyscyplinarnych zespołów w szkołach (np. w ramach szeroko zakrojonego wsparcia społecznego w szkołach); — lepszy dostęp do internetu jako wsparcie kształcenia dzieci migrantów, ponieważ chodzi tu o instrument ważny dla powodzenia edukacji w UE. W tym celu proponuje się utworzenie np. wyposażonych w Internet klubów młodzieżowych i ośrodków kultury, partnerstw z lokalnymi bibliotekami wspieranych przez gminy czy partnerstw z przedsiębiorstwami, które chciałyby oddać swój starszy sprzęt informatyczny itp.; — „zrównoważone kształcenie”: nauka języka nie może ograniczać się do pierwszych lat życia i do przedszkola. Musi ona odbywać się podczas całego cyklu kształcenia szkolnego i wykraczać poza naukę języka kraju przyjmującego. Uczenie się języka fachowego wymaga szeregu przedmiotów i odpowiedniego kształcenia nauczycieli różnych specjalności. Obok nauki języka kraju przyjmującego należy zadbać także o ofertę kursów języków, którymi mówi się w rodzinach uczniów. Zachowanie i propagowanie wielojęzyczności musi być częścią podstawowego programu nauczania w każdej szkole; — promowanie programu „mentor/opiekun”, w ramach którego uczniowie mogą otrzymać pomoc starszych i bardziej doświadczonych kolegów; — utworzenie platformy dialogu między dziećmi imigrantów a dziećmi ze środowiska lokalnego, co miałoby na celu przezwyciężanie uprzedzeń i wzmocnienie integracji; — zaangażowanie rodziców uczniów ze środowisk imigracyjnych: rodzice mają do odegrania szczególną rolę. Powinni w związku z tym lepiej poznać system szkolny i możliwości szkolenia zawodowego, a także wypowiadać się na ten temat; — pełna oferta kursów w zakresie kształcenia dorosłych dla osób pochodzących z imigracji, bez względu na to, czy mają dzieci uczęszczające do szkoły, z powodów wymienionych powyżej (6); — propagowanie kompetencji międzykulturowych, w tym przyznawanie stypendiów oraz udzielanie wsparcia finansowego w celu zmniejszenia nierówności w zakresie kształcenia (środki nieograniczające się do uczniów pochodzących ze środowisk imigracyjnych).
3.7

Wejście w życie traktatu lizbońskiego przyniesie ze sobą oficjalne uznanie, po raz pierwszy w historii integracji europejskiej, wiążącego charakteru prawnego Karty Praw Podstawowych dla państw członkowskich i instytucji wspólnotowych w momencie przyjmowania i stosowania prawa wspólnotowego. Zarówno instytucje unijne, jak i państwa członkowskie będą musiały zadbać o to, by we wszelkich obszarach polityki, także tych odnoszących się do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, mieściło się poszanowanie praw podstawowych.
1.4

Komitet podkreśla, że użytkownicy powinni dysponować wzajemnie powiązanymi systemami, które byłyby wprowadzane do sprzedaży już z gwarancją ochrony danych, zarówno prywatnych, jak i przemysłowych czy administracyjnych. Należy bezzwłocznie ustanowić, na płaszczyźnie prawnej, europejski system ścigania i karania nadużyć popełnianych w odniesieniu do sieci i do danych, co wymaga jednocześnie pracy nad interoperacyjnością procedur prawnych w Unii.
1.2

Aktywne zaangażowanie w życie społeczne, w tym udział w wymianach transnarodowych, jest bardzo korzystne dla rozwoju osobistego, szczególnie ludzi młodych, jak również dla rozwoju zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego w Europie. Dla wolontariuszy stanowi to jedyną w swoim rodzaju okazję do uczenia się, zarówno w kontekście formalnym, jak i pozaformalnym, oraz do nabycia umiejętności społecznych i językowych. Może to również wykształcić poczucie obywatelstwa europejskiego i wzmocnić zamiar kontynuowania tego rodzaju zaangażowania w późniejszym okresie życia. Włączenie do tych działań innych grup wiekowych, na przykład osób starszych, pozwoli im na wykorzystanie swego doświadczenia, co wpłynie korzystnie na ich zdrowie i jakość życia. Wspólna aktywność w ramach działalności wolontariackiej osób należących do różnych grup wiekowych przyczynia się także do promowania porozumienia między pokoleniami.
3.1

Zdaniem Komisji potrzebne są w szczególności następujące działania: — przegląd dokumentów przyjętych w kontekście obowiązującego prawodawstwa na potrzeby jego wdrażania, szczególnie w odniesieniu do oceny ryzyka, w celu zagwarantowania ich skuteczności w przeciwdziałaniu zagrożeniom związanym z nanomateriałami oraz dla zapewnienia optymalnego wykorzystania uzyskiwanych informacji; — zwrócenie przez właściwe organy i agencje szczególnej uwagi na zagrożenia związane z nanomateriałami w sytuacjach, w których produkty podlegają kontroli na etapie produkcji i przed ich wprowadzeniem do obrotu; — zastosowanie wytycznych, których celem jest przyjęcie odpowiedzialnego i otwartego podejścia do badań w dziedzinie nanonauk i nanotechnologii w UE, zawartych w kodeksie postępowania dotyczącym odpowiedzialnego prowadzenia badań nad N&N; — ocena możliwości uzależnienia wprowadzenia do obrotu urządzeń medycznych stanowiących zagrożenie w związku z nanomateriałami od wyników stałych kontroli dokonywanej przed wprowadzeniem do obrotu; — dalsze doskonalenie wspólnotowych ram prawnych które obejmują swym zakresem nanomateriały, zwłaszcza odnośnie do metod testowania oraz metod oceny ryzyka; — pilna potrzeba poprawy stanu wiedzy naukowej, zwłaszcza w odniesieniu do: danych dotyczących działania toksycznego i ekotoksycznego oraz metod testów służących generowaniu tych danych, danych o stosowaniu i narażeniu w całym cyklu życia nanomateriałów lub produktów zawierających nanomateriały, opisu cech charakterystycznych nanomateriałów, opracowywania jednolitych norm i nazewnictwa oraz technik pomiarów analitycznych, aspektów związanych ze zdrowiem w miejscu pracy; — zwiększenie możliwości korzystania przez władze krajowe z instrumentów ochronnych, środków monitorowania w zakresie zdrowia, środków kontroli rynków żywności, pasz i pestycydów, formalnych sprzeciwów wobec norm, środków zapobiegawczych, środków opierających się na nowych dowodach lub na ponownej ocenie dotychczasowych danych, procedur podwyższonego ryzyka, wzajemnej wymiany informacji, systemów wczesnego ostrzegania itp.
4.1.4

W wielu opiniach (6) EKES sugerował, że nowe przepisy prawne powinny umożliwiać osobom ubiegającym się o azyl dostęp do rynku pracy i szkoleń. EKES podkreślał już znaczenie zagwarantowania, bez naruszania kompetencji państw członkowskich, uproszczonego i bardziej ujednoliconego dostępu do rynku pracy, dbając przy tym o to, by faktyczny dostęp do zatrudnienia nie był utrudniany nowymi zbędnymi ograniczeniami administracyjnymi.
1.4

Wzrost cen powinien skłonić wszystkie podmioty do tego, by poczyniły odpowiednie oszczędności w odniesieniu do droższych towarów, zastępując je tańszymi towarami oraz dostosowując produkcję i konsumpcję w taki sposób, by dokonać oszczędności we wszystkich obszarach, w których jest to możliwe z technicznego punktu widzenia. Jak wspomniano powyżej, należy chronić uboższe rodziny, lecz jedynie poprzez bezpośrednie wsparcie dochodów, nie zakłócając sygnałów rynkowych, które powinny nadal swobodnie odgrywać swą naturalną rolę przywracania równowagi.
4.8

EKES opowiada się za tym, by wniosek legislacyjny Komisji był prawdziwym bodźcem dla krajów, w których poluje się na foki, do dostosowania swych przepisów i praktyk do bardziej „humanitarnych” form zabijania fok. Niemożliwe jest utrzymanie obecnego stanu rzeczy w odniesieniu do zabijania fok i należy zachęcać do przeprowadzania potrzebnych zmian, pamiętając niemniej o ograniczonych kompetencjach UE w tej dziedzinie.
1.4

Co do zaproponowanych przez Komisję środków informowania konsumentów, czyli nalepki z etykietą umieszczanej na oponie, EKES sugeruje, by przewidziano także inne możliwości na wypadek odklejenia się lub zniszczenia etykiety, co zdarza się stosunkowo często.
2.6

Wyjątki te powinny odnosić się do wszystkich rodzajów niepełnosprawności, które ograniczają możliwości korzystania z treści multimedialnych dostępnych w internecie, do nauczania na wszystkich poziomach, w tym do kształcenia ustawicznego oraz do uniwersytetów trzeciego wieku, publicznych czytelni i mediatek, bibliotek uniwersyteckich, do osób przebywających przez długi okres w szpitalu lub więźniów poddawanych rehabilitacji, do naukowców pracujących w sektorze publicznym i prywatnym, na podstawie specyficznych ustaleń z bibliotekami i wyspecjalizowanymi centrami dokumentacyjnymi. Korzystający z wyjątków powinni mieć możliwość odwoływania się w przypadkach, gdy nie mają dostępu, gdy mają z nim problemy; niemniej wraz z rozszerzeniem zakresu wyjątków, powinno się wprowadzić nowe rodzaje rekompensaty, przysługujące przynajmniej pierwotnym podmiotom prawa autorskiego (5), jak ma to miejsce w przypadku opłaty za kopie prywatne.
2.8

Nie chodzi przy tym o to, by wszystkie badania naukowe planować wspólnie i zaniechać planowania ich na szczeblu krajowym. Chodzi raczej o to, że w dziedzinach o strategicznym znaczeniu dla całej Europy, lub dla jej części, rozproszenie publicznych programów badań prowadzi do słabych wyników i wiąże się ze znacznymi kosztami, jednocześnie uniemożliwiając osiągnięcie wytyczonych celów społecznych.
3.7.1

Choć niezbędne są skuteczniejsze ramy dochodzenia roszczeń przez ofiary naruszenia prawa ochrony konkurencji, EKES popiera propozycję Komisji skierowaną do państw członkowskich, aby opracowały przepisy proceduralne sprzyjające polubownemu rozstrzyganiu sporów. Rozstrzygnięcia polubowne, będące alternatywą dla dochodzenia roszczeń na drodze sądowej, mogą odegrać ważną rolę uzupełniającą w dziedzinie zapewniania odszkodowania dla osób poszkodowanych, nie ograniczając im w żaden sposób dostępu do drogi sądowej. Mogłyby one umożliwić osiągnięcie sprawiedliwego rozwiązania szybciej, niższym kosztem i w mniej konfrontacyjnej atmosferze, pozwalając jednocześnie zmniejszyć obciążenie sądów rozpatrywanymi sprawami. Dlatego też EKES zwraca się do Komisji o to, aby zachęcała do korzystania z systemów pozasądowego rozstrzygania sporów w UE oraz do poprawy ich jakości. Niemniej EKES odnotowuje, że alternatywne mechanizmy rozstrzygania sporów mogą być jedynie wiarygodną alternatywą, jeżeli chodzi o naprawienie szkody wobec osób poszkodowanych, jeżeli istnieją skuteczne mechanizmy dochodzenia roszczeń na drodze sądowej – w tym mechanizmy zbiorowe. Jeżeli brakuje takich mechanizmów, to zachęty do sprawiedliwego i właściwego rozstrzygania sporów nie są wystarczające.
4.1.1

EKES pragnie zwłaszcza podkreślić konieczność ustanowienia w każdym państwie członkowskim komitetu ds. kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną we współpracy z zespołami ds. higieny, opracowania krajowego programu strategicznego, który można dostosować do planów regionalnych i do specyfiki każdej placówki zdrowotnej. Program ten podlegałby regularnej ocenie.
3.5

Stopniowe dostosowanie minimalnych stawek akcyzy na drobno krojony tytoń przeznaczony do samodzielnego skręcania papierosów do stawek na papierosy; wybrany stosunek poziomu podatku akcyzowego na drobno krojony tytoń do poziomu podatku akcyzowego na papierosy to dwa do trzech. Tym samym minimalna stawka pieniężna akcyzy na drobno krojony tytoń powinna kształtować się na poziomie 43 EUR za kilogram, a minimalna stawka proporcjonalna, na poziomie 38 % średniej ceny ważonej. Zastosowanie określonego powyżej stosunku do celów proponowanego wprowadzenia z dniem 1 stycznia 2014 r. wyższej stawki akcyzy na papierosy skutkowałoby wzrostem stawki akcyzy na drobno krojony tytoń, odpowiednio do 60 EUR i 42 %. Ponadto, zgodnie z przedmiotowym wnioskiem, uchylono by postanowienie przewidujące możliwość stosowania albo stawki proporcjonalnej albo minimalnej stawki specyficznej akcyzy na drobno krojony tytoń, co skutkowałoby wprowadzeniem obowiązku przyjęcia w odniesieniu do wyrobów tytoniowych tego rodzaju struktury podatku akcyzowego opartej na stawce ad valorem.
3.5

W Europie przyrost lasów gospodarczych jest znacznie większy niż wyrąb. W 2005 r. w UE-27 zasoby drzewostanu zwiększyły się o 687 mln m3 netto (w lasach, w których warunki naturalne pozwalają na pozyskiwanie drewna). Wyrąb to odpowiednio 442 mln m3. Oznacza to, że współczynnik wykorzystania lasów, czyli stosunek wyrębu do przyrostu, wyniósł średnio około 60 % (wahał się od 30 do 80 %). W północnych państwach członkowskich i Europie Środkowej wynosi on ponad 50 %, lecz w Europie Południowej i Południowo-Wschodniej utrzymuje się poniżej 50 %. Współczynnik wykorzystania lasów wzrastał w ciągu ostatnich 10 lat, ale nie osiągnął jeszcze poziomu z 1990 r. Tempo wyrębu wzrosło do pewnego stopnia z powodu gwałtownych burz w pierwszym dziesięcioleciu nowego tysiąclecia, które spowodowały, że w niektórych miejscach zbiór drewna nastąpił w krótkim okresie, a wyrąb osiągnął skalę odpowiadającą zbiorowi z kilku zwykłych lat. W 2006 r. import drewna okrągłego, wiórów i odpadów drewnianych do Europy (UE-27) wyniósł 83 mln m3 (z wyłączeniem papieru i celulozy), a 54 mln m3 wynosił eksport do krajów spoza UE (6).
2.3

Od dawna odnotowuje się bardzo pozytywne doświadczenia w zakresie kształcenia technicznego, na poziomie średnim i wyższym, w ramach partnerstw, które umożliwiają jego ścisły związek ze środowiskiem gospodarczym poprzez różne umowy – formalne i nieformalne – wiążące, dwukierunkowo, instytucje edukacyjne i przedsiębiorstwa. Poza wzorcowymi rozwiązaniami, zauważalnymi niemal wszędzie, istnieje silne dążenie, by w poszanowaniu kompetencji każdej ze stron – w tym uprawnień placówek oświatowych do w pełni niezależnego wydawania dyplomów – budować trwałe stosunki partnerskie celem tworzenia synergii, łączenia potencjału i umiejętności, tak aby wspólnie zaspokajać potrzeby społeczne i gospodarcze. Przedsiębiorstwa i instytucje edukacyjne dążą rzecz jasna do realizacji innych celów, ale rozwijanie wymiany informacji, partnerstw i wspólnych projektów może przynosić im korzyści ułatwiające skuteczniejsze wykonywanie ich zadań. Od lat, a nawet wieków, w wielu państwach członkowskich funkcjonują systemy naprzemiennej nauki w szkole i przyuczania zawodowego, w ramach których nauka odbywa się w szkole i w przedsiębiorstwie (system dwutorowy w Niemczech, przyuczanie do zawodu we Francji – apprentissage, czy w Wielkiej Brytanii – apprenticeships, itp.). Takie naprzemienne systemy nauki wykazują znaczną wartość dodaną wynikającą ze stałych, ustrukturyzowanych i zintegrowanych partnerstw.
5.2

Ponadto, w odniesieniu do proponowanego zarządzania EMRP, Komitet zauważa, co następuje: a) Komitet EMRP, składający się wyłącznie z przedstawicieli krajowych organów metrologicznych (IRMM (13) byłby jedynie obserwatorem), byłby odpowiedzialny za wykonanie programu EMRP, w szczególności za: — decyzje w sprawie opracowywania i aktualizacji programu EMRP, — tworzenie i likwidowanie komitetów niezbędnych do realizacji podprogramów, — opracowywanie warunków wykonania programu EMRP, w tym kryteriów wyboru osób oceniających, i podejmowanie decyzji w tych sprawach, — zatwierdzanie składu panelu oceniającego, — podejmowanie decyzji w sprawie finansowania programów i projektów badawczych na podstawie warunków finansowania, o ile EURAMET otrzyma zezwolenie Komisji Europejskiej. — zatwierdzanie części budżetu na kolejny rok finansowy odnośnie do EMRP, — przygotowywanie i ogłaszanie zaproszeń do składania ofert i do zgłaszania propozycji związanych z EMRP, — nadzór nad właściwym i uporządkowanym księgowaniem zadań w ramach programu EMRP przez Sekretariat, — monitorowanie i nadzorowanie realizacji programów i finansowanych projektów oraz decyzji w sprawie działań naprawczych (14). b) Rada ds. Badań Naukowych EMRP, składająca się z 16 członków, pochodzących: — z BIPM – 1 osoba, — z Komisji Europejskiej – 1 osoba, — z Europejskiej Rady ds., Badań Naukowych – 1 osoba, — z Parlamentu Europejskiego – 1 osoba, — z EUROLAB – 1 osoba, — z europejskich instytutów normalizacyjnych – 1 osoba, — z Organizacji Europejskiej Współpracy w dziedzinie Metrologii Prawnej (WELMEC) (15) – 1 osoba, — ze środowiska przemysłu, badań naukowych i uczelni wyższych pełni wyłącznie rolę doradczą w stosunku do aspektów strategicznych EMRP i procesu decyzyjnego w sprawie programów szczegółowych (16).
4.3

Trzeba jasno określić, jak państwa członkowskie mają stosować zasady dotyczące urlopu macierzyńskiego z art. 7 ust. 1 w odniesieniu do kobiet niezatrudnionych. Takie pracownice same ustalają sobie warunki pracy i same decydują, kiedy wziąć wolne, nie potrzebują więc prawa do urlopu.
7.6

Celem pobudzania popytu jest przemyślane zastosowanie instrumentów w taki sposób, aby po przezwyciężeniu kryzysu konkurencyjność gospodarki jeszcze wzrosła. Logicznie więc czas walki z kryzysem należy wykorzystać do wzmocnienia struktur dialogu społecznego na każdym szczeblu. Ostatni wspólny raport europejskich partnerów społecznych na temat wyzwań rynku pracy stanowi dobry punkt wyjścia do przeanalizowania możliwości koncepcji flexicurity. W ramach wewnętrznej koncepcji flexicurity, zamiast reform strukturalnych zmierzających do zmniejszenia ochrony przed zwolnieniem i wydłużenia czasu pracy, powinno się opracowywać środki służące tworzeniu trwałych miejsc pracy. W okresie recesji ma to umożliwić zatrzymanie pracowników w przedsiębiorstwie przy skróconym czasie pracy, aby pozostały ich czas poświęcić na szkolenia. Dzięki temu w chwili ożywienia koniunktury dysponuje się wykwalifikowaną siłą roboczą. Opracowana w Holandii najnowsza koncepcja w tej dziedzinie mogłaby być postrzegana jako rozwiązanie wzorcowe. Nawet najbardziej elastyczny pracownik potrzebuje większego poczucia bezpieczeństwa, by móc pozostać na rynku pracy i stale podnosić swe kwalifikacje.
2.8

Próba zastosowania oszczędności energii do „każdego towaru mającego wpływ na zużycie energii podczas jego użytkowania, który jest wprowadzany do obrotu lub użytkowania we Wspólnocie, łącznie z częściami, które mają zostać wbudowane do produktów związanych z energią” oznacza nieograniczanie się do produktów, które same zużywają energię, lecz uwzględnienie również tych, które przy używaniu mają bezpośredni lub pośredni wpływ na zużycie energii, takich jak drzwi i okna, materiały budowlane i oblicówki.
1.1

Komitet przyjmuje do wiadomości plan poprawy informowania ogółu społeczeństwa o lekach wydawanych wyłącznie na receptę i podkreśla swoje zastrzeżenia dotyczące poszczególnych punktów wniosku. Ujednolicone ramy prawne sprzyjałyby również osiągnięciu pewności i przejrzystości prawa we Wspólnocie. EKES wyraża wątpliwości odnośnie do zasady zawartej we wniosku w sprawie dyrektywy COM(2008) 663 wersja ostateczna, który przewiduje, że przemysł farmaceutyczny zostanie uprawniony do bezpośredniego przekazywania informacji pacjentom.
4.5.3

Komitet jest zdania, że główne przesłanie to stale rosnące znaczenie przejrzystej polityki dotyczącej publicznego dostępu do danych oraz uważa, że zapytania w tym zakresie powinny być rozpatrzone w terminie określonym przepisami. Kluczowe znaczenie dla publicznego zaufania ma uzgodnienie przejrzystej polityki w zakresie dostępu przez wszystkie państwa członkowskie. Komitet sądzi, że potrzebne jest jaśniejsze uzasadnienie przyczyn odmowy publicznego dostępu do przejrzystych, nieposiadających charakteru promocyjnego badań wykonywanych po wprowadzeniu do obrotu lub do wyników tych badań, w związku z uruchomieniem przez EMEA europejskiej strony internetowej nt. bezpieczeństwa leków. Podkreśla swoje zdecydowane poparcie dla wytycznych i nadzoru nad częścią badań bezpieczeństwa po wydaniu pozwolenia (PASS (10)), zgodnie z art. 24, 26 i art. 57 ust. 1 lit d) rozporządzenia (WE) nr 726/2004 (11).
2.3.1

Po pierwszych wspólnotowych działaniach prawodawczych w dziedzinie nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii w 1965 r. prowadzono wyłącznie częściowe i ograniczone działania. Obecnie, z uwagi na ograniczenia napotykane w codziennej praktyce, konieczny jest skok jakościowy w określaniu przepisów w zakresie nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii. Chodzi m.in. o to, by problematyka ta nie przyczyniała się do powstawania przeszkód, często sztucznych, w swobodnym przepływie produktów leczniczych w Unii Europejskiej, co jest stanowczo nie do przyjęcia.
2.3

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny w opiniach z ostatnich lat przedstawiał swoje stanowisko w odniesieniu do serii dokumentów Komisji dotyczących zarówno do szeroko pojętej polityki morskiej UE, jak również do europejskiej przestrzeni badawczej. W opiniach tych EKES nie odnosił się szerzej do kwestii europejskich badań morskich, głównie dlatego, że instytucje UE nie przedstawiały wcześniej dokumentów koncentrujących się w pełnym zakresie na tematyce morskich badań naukowych.
4.1.4

Większy dostęp do rynku pracy. W obliczu obecnego kryzysu, który pogłębia nierówności i powoduje, że coraz więcej ludzi doświadcza problemów egzystencjalnych, musi to stanowić szczególny priorytet. Ważne jest przede wszystkim umożliwienie zatrudnienia osobom wykluczonym z rynku pracy oraz podejmowanie skutecznych starań na rzecz usunięcia dyskryminacji w zakresie dostępu do rynku pracy i pozostawania na nim. W oddzielnej opinii Komitet wyraził swoje stanowisko w sprawie wspierania dostępu grup priorytetowych do rynku pracy, stwierdzając, że ich (ponownej) integracji muszą towarzyszyć starania na rzecz zapewnienia im perspektywy pozostania na rynku pracy i rozwoju zawodowego (11). W związku z tym UE musi – z uwzględnieniem i poszanowaniem autonomii partnerów społecznych – opracować także odpowiednie uregulowania dotyczące niestandardowych form zatrudnienia, przy czym należy wyraźnie podkreślić, że regułą powinny także w przyszłości pozostać umowy o pracę na czas nieokreślony.