Ocena skutków dla wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie egzekwowania dyrektywy 2006/123/WE dotyczącej usług na rynku wewnętrznym, określającej procedurę powiadomień w odniesieniu do systemów zezwoleń i wymogów dotyczących usług oraz zmieniającej dyrektywę 2006/123/WE i rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym

Aby zapobiec wprowadzaniu nieuzasadnionych i nieproporcjonalnych regulacji krajowych, dyrektywa usługowa przewiduje procedurę, zgodnie z którą państwa członkowskie są zobowiązane do powiadamiania o wprowadzaniu środków regulacyjnych lub ich zmianie. Procedura miała na celu zapewnienie zgodności nowych/zmienianych przepisów krajowych z dyrektywą usługową. Dotychczasowa procedura ma jednak kilka istotnych wad, które sprawiają, że jest ona nieskuteczna. Wiele państw członkowskich nie powiadamiało o nowych lub zmienianych regulacjach, zgłaszało środki już przyjęte lub nie dostarczało niezbędnych informacji. Zakres obowiązku powiadomienia nie uwzględnia niektórych ważnych wymogów objętych dyrektywą usługową. Konsekwencje braku powiadomienia nie są jasne.

Celem niniejszej inicjatywy jest przyczynienie się do bardziej konkurencyjnych i zintegrowanych rynków usług poprzez lepsze stosowanie dyrektywy usługowej i zapobieganie wprowadzaniu nieuzasadnionych i nieproporcjonalnych barier regulacyjnych, sprzecznych z dyrektywą usługową i ograniczających swobodę przedsiębiorczości i swobodę świadczenia usług transgranicznych.

Preferowanym rozwiązaniem jest połączenie wariantów 3, 4 i 5a. Byłby to najlepszy sposób wyeliminowania stwierdzonych wad i pozwoliłby na ustanowienie skutecznej i efektywnej procedury powiadomień przy jedynie niewielkim wzroście kosztów administracyjnych dla władz krajowych i Komisji.

Inicjatywa ustawodawcza może obejmować szereg wariantów. Może służyć poprawie skuteczności, treści i jakości procedury powiadomień przez wprowadzenie obowiązku powiadamiania o projektach aktów prawnych, wprowadzenie większej przejrzystości w systemie, wyjaśnienie etapów i zadań w ramach procedury oraz poprawę jakości informacji przekazywanych w ramach powiadomienia (wariant 3). Aby procedura stała się bardziej skuteczna i odpowiednia, obowiązek powiadomienia można by rozszerzyć na ważne wymogi regulacyjne objęte zakresem dyrektywy usługowej, ale nieobjęte obecnie obowiązkiem powiadomienia (wariant 4). Można by również dodatkowo uwzględnić instrumenty poprawiające przestrzeganie przez państwa członkowskie obowiązku powiadomienia poprzez określenie konsekwencji prawnych braku powiadomienia – istnieją w tym względzie dwa podwarianty (warianty 5a i 5b).

Scenariusz odniesienia (wariant 1) został odrzucony przez niemal wszystkie zainteresowane podmioty, które uważają, że niezbędne jest raczej działanie na poziomie UE, aby osiągnąć poprawę w zakresie obecnego obowiązku powiadomienia. Wariant 2 spotkał się z ograniczonym poparciem, ponieważ zainteresowane podmioty opowiadają się za bardziej kompleksową reformą obecnej procedury, co wymaga instrumentu ustawodawczego. Zainteresowane podmioty doceniają środki przewidziane w wariancie 3, ale uważają je za niewystarczające; zależałoby im na lepszym dostosowaniu zakresu obowiązku powiadomienia do wymogów dyrektywy usługowej. Zainteresowane podmioty popierają jasne konsekwencje prawne braku powiadomienia.

C. Skutki wdrożenia preferowanego wariantu