UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W odniesieniu do przedmiotu

Regiony przygraniczne Włoch i Szwajcarii są ze sobą mocno powiązane. Wielu Włochów dojeżdża do pracy w Szwajcarii i vice versa, a transgraniczny drogowy przepływ pasażerów (między tymi państwami) jest bardzo dynamiczny. Oferowane są liczne usługi autobusowe i autokarowe, podczas świadczenia których przekracza się granicę i które tym samym łączą regiony przygraniczne obu państw.

Dwukierunkowy przewóz drogowy osób i towarów między Szwajcarią a UE reguluje umowa o transporcie lądowym między UE a Szwajcarią (zwana dalej „umową UE”).

Zgodnie z art. 20 ust. 1 umowy UE „[d]ziałalność transportowa prowadzona między dwoma punktami położonymi na terytorium tej samej Umawiającej się Strony przez przewoźników ustanowionych na terytorium drugiej Umawiającej się Strony nie jest dozwolona na mocy niniejszej Umowy”. Oznacza to, że przewoźnicy świadczący usługi przewozu pasażerskiego, podczas świadczenia których przekracza się granicę, mogą przewozić pasażerów jedynie przez granicę lub w obrębie terytorium Umawiającej się Strony, gdzie mają siedzibę. Przewoźnicy autobusowi i autokarowi z siedzibą w Szwajcarii nie mogą przewozić pasażerów między dwoma punktami po włoskiej stronie granicy, a przewoźnicy z siedzibą w UE nie mogą przewozić pasażerów między dwoma punktami po szwajcarskiej stronie granicy.

W art. 20 ust. 2 umowy UE zezwolono na dalsze korzystanie z wcześniej ustanowionych praw wynikających z porozumień dwustronnych między poszczególnymi państwami członkowskimi UE a Szwajcarią, które obowiązywały w momencie zawarcia umowy UE, pod warunkiem że nie stosuje się dyskryminacji wobec przewoźników unijnych i nie dochodzi do zakłócenia konkurencji. W związku z tym w przypadku przewozu osób autokarem i autobusem dopuszcza się możliwość kabotażu w stosunkach ze Szwajcarią w przypadku, gdy zostało to przewidziane w porozumieniu między państwem członkowskim UE a Szwajcarią obowiązującym w dniu 21 czerwca 1999 r. W praktyce w żadnym z odpowiednich porozumień dwustronnych między państwami członkowskimi a Szwajcarią, które obowiązywały w tamtym czasie, nie przewidziano praw do kabotażu w odniesieniu do przewozu osób autokarem i autobusem.

Pismem z dnia 7 lutego 2018 r. Włochy poinformowały Komisję o swoim zamiarze negocjowania i zawarcia ze Szwajcarią porozumienia, które zezwoli na wykonywanie przewozów kabotażowych podczas świadczenia międzynarodowych usług przewozu osób autokarem i autobusem w regionach przygranicznych między tymi dwoma państwami. W czerwcu 2018 r. na posiedzeniu Komitetu Wspólnoty i Szwajcarii do spraw Transportu Śródlądowego powołanego na mocy umowy UE Szwajcaria poinformowała Komisję, że również jest zainteresowana zawarciem takiego porozumienia.

Kabotaż w przewozie osób autokarem i autobusem może poprawić efektywność transportu, ponieważ pozwala na zwiększenie współczynnika obciążenia pojazdu. W związku z tym UE jest zasadniczo przychylna otwarciu rynku kabotażu, podobnie jak uczyniła to wewnątrz UE zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/2009 w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych (zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1073/2009”). Zezwolenie na wykonywanie przewozów kabotażowych w kontekście świadczenia usług międzynarodowego przewozu osób autokarem i autobusem w regionach przygranicznych między Włochami a Szwajcarią umożliwi zwiększenie konkurencyjności i efektywności zaangażowanych przewoźników.

W odniesieniu do kompetencji UE

Art. 3 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że „Unia ma także wyłączną kompetencję do zawierania umów międzynarodowych, jeżeli ich zawarcie zostało przewidziane w akcie ustawodawczym Unii lub jest niezbędne do umożliwienia Unii wykonywania jej wewnętrznych kompetencji lub w zakresie, w jakim ich zawarcie może wpływać na wspólne zasady lub zmieniać ich zakres”.

Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1073/2009 przewozy kabotażowe w obrębie Unii mogą wykonywać, na określonych warunkach, wyłącznie przewoźnicy posiadający licencję wspólnotową. Zobowiązania międzynarodowe zezwalające innym przewoźnikom, w szczególności przewoźnikom z państw trzecich, na wykonywanie takich przewozów mają wpływ na wyżej wymienione rozporządzenie w rozumieniu art. 3 ust. 2 TFUE.

Ponadto takie zobowiązania międzynarodowe wpływają również na umowę UE, w szczególności na jej art. 20. Na mocy ust. 1 tego artykułu nie są one dozwolone, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 2 tego artykułu.

W związku z tym zobowiązania takie jak te, które są planowane przez Włochy, wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji Unii. Zgodnie z art. 2 ust. 1 TFUE Unia może jednak upoważnić państwa członkowskie do działania w dziedzinach, w których ma wyłączną kompetencję.

Celem niniejszego wniosku jest upoważnienie Włoch do negocjowania i zawarcia ze Szwajcarią porozumienia, które zezwoli na wykonywanie przewozów kabotażowych w ramach świadczenia transgranicznych usług przewozu drogowego osób autobusem i autokarem w odpowiednich regionach przygranicznych tych dwóch państw.

W odniesieniu do procedury

Przewozy kabotażowe wykonywane w obrębie Unii przez przewoźników z państw trzecich, którzy nie posiadają licencji wspólnotowej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/2009, mają wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego usług autokarowych i autobusowych ustanowionego przez prawodawcę Unii rozporządzeniem (WE) nr 1073/2009. W związku z tym konieczne jest, aby wszelkie upoważnienia na mocy art. 2 ust. 1 TFUE były przyznawane przez prawodawcę Unii zgodnie z procedurą ustawodawczą, o której mowa w art. 91 TFUE.