ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
11.

przyjmuje z zadowoleniem sprawozdanie pt. „Zintegrowane strategie terytorialne i miejskie: jaką wartość wnoszą europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne na lata 2014–2020?” (1) opublikowane przez Komisję Europejską w grudniu 2017 r. i zgadza się z zawartymi w nim wnioskami. Pragnie podkreślić szczególnie poniższe kwestie poruszone w sprawozdaniu, które są zgodne z dotychczasowym doświadczeniem władz lokalnych i regionalnych: — zintegrowane inwestycje terytorialne mają potencjał, by odpowiedzieć na potrzeby i problemy w zakresie rozwoju, a także dostarczyć rozwiązań oddolnych przy aktywnym udziale obywateli i instytucji lokalnych w celu zadbania o to, by „żadna osoba lub region nie pozostawały w tyle”. Mają również potencjał, by zaradzić lokalnym wstrząsom czy też nieoczekiwanemu rozwojowi sytuacji za pomocą zintegrowanych pakietów stanowiących podstawę planów działania, — strategie miejskie i terytorialne są jasnym dowodem na to, że polityka spójności sprzyja wdrażaniu ukierunkowanego na konkretne obszary podejścia do rozwoju regionalnego i miejskiego oraz zachęcają do dostosowanych do miejsca pakietów działań opracowanych zgodnie z poglądami zainteresowanych stron, a także z ogólnymi celami UE oraz z jej wartością dodaną i elastycznością, — strategie te odpowiadają zintegrowanemu rozwojowi – są oparte na udziale wielu sektorów, partnerów i (w dużej liczbie przypadków) wielu funduszy. Zachęcają do współpracy wertykalnej i horyzontalnej, integracji terytorialnej i wymiany wiedzy. Chociaż na szczeblu UE toczy się obecnie długoletnia dyskusja na temat sposobu promowania lepszej współpracy i integracji między różnymi sektorami polityki oraz władzami, integracja działań jest często najbardziej praktyczna i możliwa do osiągnięcia na szczeblu lokalnym, — zintegrowane inwestycje terytorialne wnoszą wiele innowacji instytucjonalnych do rozwoju regionalnego i miejskiego, a także stwarzają nowe kontakty czy też metody operacyjne. Proces opracowania i wdrażania strategii zachęcił do zastosowania nowych metod pracy, myślenia i współpracy lub je wymógł. W wielu przypadkach prowadzi on również do współpracy i tworzenia sieci między różnymi ośrodkami / obszarami.
Państwa członkowskie wezwały do podjęcia działań na szczeblu unijnym, mających na celu poprawę przepływu informacji na temat zatrudnialności absolwentów, niedopasowania umiejętności i potrzeb rynku pracy. W szczególności we wspólnym sprawozdaniu Rady i Komisji z 2015 r. z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) zaproponowano wspieranie dostosowania szkolnictwa wyższego do potrzeb rynku pracy i społeczeństwa, w tym dzięki lepszej analizie danych i przewidywaniu zapotrzebowania na rynku pracy i sytuacji w zakresie zatrudnienia, na przykład przez monitorowanie losów zawodowych absolwentów.

Państwa członkowskie wezwały do podjęcia działań na szczeblu unijnym, mających na celu poprawę przepływu informacji na temat zatrudnialności absolwentów, niedopasowania umiejętności i potrzeb rynku pracy na możliwie najwyższym poziomie dezagregacji . W szczególności we wspólnym sprawozdaniu Rady i Komisji z 2015 r. z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) zaproponowano wspieranie dostosowania szkolnictwa wyższego do potrzeb rynku pracy i społeczeństwa, w tym dzięki lepszej analizie danych i przewidywaniu zapotrzebowania na rynku pracy i sytuacji w zakresie zatrudnienia, na przykład przez monitorowanie losów zawodowych absolwentów.
15.

Zwraca uwagę, że na szczeblu UE celem jest zapewnienie, by do 2020 r. łącza o przepustowości większej niż 30 Mb/s działały w całej Europie, w tym na obszarach o bardziej wiejskim charakterze i bardziej odizolowanych obszarach. Jednak jest to tylko średnia UE, a pomiędzy krajami i obszarami lokalnymi występują duże różnice, zwłaszcza na obszarach wiejskich i najbardziej oddalonych, gdzie nawet w zamożnych państwach członkowskich nie należy do rzadkości, że szybkość przesyłu wynosi 10 MB/s. Jest to standardowa szybkość pozwalająca typowemu gospodarstwu domowemu na korzystanie z najpopularniejszych usług online. Brak wystarczającej łączności szerokopasmowej jest w dzisiejszych czasach poważnym wyzwaniem dla spójności terytorialnej. Wzywa Komisję, by wzmogła wysiłki na rzecz rozwoju szybkiego internetu na obszarach wiejskich z wykorzystaniem łatwo dostępnych modeli finansowania, które nie ograniczałyby niektórym państwom członkowskim dostępu do finansowania inwestycji w sieci szerokopasmowe oraz które ułatwiałyby dostęp do finansowania inwestycji w sieci szerokopasmowe w ramach projektów na małą skalę. Domaga się również przyznania konkretnych pożyczek na rozwój sieci szerokopasmowych na obszarach wiejskich i nie przeznaczania ich na inne cele.
23.

Zaznacza, że sektor prywatny ma do odegrania zasadniczą rolę we wdrażaniu globalnego podejścia. Innowacje umożliwiają konsumentom dostęp do licznych usług, zarówno publicznych jak i prywatnych, za pośrednictwem uproszczonych procedur. Tak więc sektor prywatny należy postrzegać jako pełnoprawny podmiot i partnera administracji publicznych w dziedzinie innowacji.
19.

Zwraca uwagę na opublikowane przez siebie w dniu 9 czerwca 2017 r. badanie pt. Implementation of the Decision and the Framework on SGEIs: involvement of LRAs in the reporting exercise and state of play as regards the assessment of social services as economic activities [Wdrażanie decyzji i ram dotyczących usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym: zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w proces sporządzania sprawozdań i aktualna sytuacja w odniesieniu do oceny usług socjalnych jako działalności gospodarczej]. Zwraca też uwagę na wnioski z badania, zgodnie z którymi: — władze lokalne i regionalne uczestniczyły bezpośrednio lub pośrednio w sporządzaniu dwudziestu dwóch krajowych sprawozdań dotyczących wdrażania pakietu Almunii,
21.

Wzywa Komisję Europejską, by we współpracy z programem INTERACT, koordynatorami tematycznymi i krajowymi w zakresie strategii makroregionalnych, jak również zainteresowanymi podmiotami związanymi z istniejącymi i przyszłymi strategiami makroregionalnymi wsparła ten proces przez zorganizowanie i sfinansowanie specjalnych warsztatów mających na celu przygotowanie takich dokumentów strategicznych. Apeluje do Komisji, by we współpracy z programem INTERACT wspierała wymianę doświadczeń między czterema strategiami makroregionalnymi zarówno w odniesieniu do priorytetów tematycznych strategii, jak i ogólnych aspektów ich wdrażania. Przygotowanie nowych strategii makroregionalnych należy także wspierać pod względem metodologicznym.
24.

Biorąc pod uwagę wyniki ostatnich badań wskazujące, że istnieją znaczące różnice regionalne pod względem zmian cen nieruchomości mieszkaniowych, sugeruje, by w tabeli wyników dotyczących zakłóceń równowagi makroekonomicznej używane były – jako wartości progowe uzasadniające potrzebę ścisłego monitorowania sytuacji – nie tylko dane krajowe, lecz także regionalne dotyczące zmiany cen mieszkań w ujęciu rok do roku. Zwraca się także do Komisji o zbadanie, czy możliwe byłoby zachęcanie do zróżnicowanej polityki makroostrożnościowej na szczeblu regionalnym z zastosowaniem różnych współczynników pokrycia należności zabezpieczeniem (LTV) lub zadłużenia w stosunku do dochodu (DTI) dla kredytów hipotecznych, zwłaszcza na obszarach metropolitalnych i na pozostałych terytoriach.
44.

Podkreśla, że w obliczu zwiększonej konsumpcji danych oraz nasilenia równoczesnego wykorzystywania danych, tendencji do wysokiej prędkości pobierania i wysyłania danych oraz potrzeby powszechnego transferu w czasie zbliżonym do rzeczywistego, który to transfer byłby jednocześnie dostosowany do potrzeb i niezawodny, niezbędne będzie udostępnienie niezwykle wydajnych sieci i infrastruktury szerokopasmowej, do których dostęp będzie miało coraz więcej użytkowników końcowych w całej Europie.
21.

Uznaje, że choć program modernizacji na rzecz minimalizowania zagrożenia sejsmicznego wymaga znacznych zasobów i stanowi duże obciążenie zwłaszcza dla regionów i państw członkowskich o wysokim poziomie i znacznym występowaniu tego zagrożenia, to przyczynia się on do wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, a zwłaszcza do ożywienia rynku budowlanego.
Parlament Europejski wezwał do opracowania i przyjęcia solidnego Europejskiego filaru praw socjalnych w celu wzmocnienia praw socjalnych i wywarcia pozytywnego wpływu na życie ludzi w krótkim i średnim terminie, a także umożliwienia wsparcia budowy europejskiego projektu w XXI w. Rada Europejska podkreśliła, że niepewnością gospodarczą i społeczną należy zająć się w pierwszej kolejności, i wezwała do stworzenia obiecującej przyszłości dla wszystkich i gwarancji dla naszego stylu życia oraz zapewnienia młodzieży dodatkowych możliwości. Przywódcy 27 państw członkowskich oraz Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Komisji Europejskiej zobowiązali się w programie rzymskim do pracy na rzecz Europy socjalnej. Zobowiązanie to jest oparte na zasadach trwałego wzrostu gospodarczego i propagowaniu postępu gospodarczego i społecznego, a także spójności i konwergencji, przy jednoczesnym utrzymaniu integralności rynku wewnętrznego. Partnerzy społeczni zobowiązali się do dalszego angażowania się w budowę Europy, która przynosi korzyści pracownikom i przedsiębiorstwom .

Parlament Europejski wezwał do opracowania i przyjęcia solidnego Europejskiego filaru praw socjalnych w celu wzmocnienia praw socjalnych i wywarcia pozytywnego wpływu na życie ludzi w krótkim i średnim terminie, a także umożliwienia wsparcia budowy europejskiego projektu w XXI w. Rada Europejska podkreśliła, że niepewnością gospodarczą i społeczną należy zająć się w pierwszej kolejności, i wezwała do stworzenia obiecującej przyszłości dla wszystkich i gwarancji dla naszego stylu życia oraz zapewnienia młodzieży dodatkowych możliwości. Przywódcy 27 państw członkowskich oraz Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Komisji Europejskiej zobowiązali się w programie rzymskim do pracy na rzecz Europy socjalnej. Zobowiązanie to jest oparte na zasadach trwałego wzrostu gospodarczego i propagowaniu postępu gospodarczego i społecznego, a także spójności i konwergencji, przy jednoczesnym utrzymaniu integralności rynku wewnętrznego oraz uwzględnieniu różnorodności systemów krajowych i kluczowej roli partnerów społecznych . Partnerzy społeczni zobowiązali się do dalszego angażowania się w budowę Europy, która przynosi korzyści pracownikom i pracodawcom .
13.

Podkreśla, że zasada najlepiej pojętego interesu dziecka, zgodnie z postanowieniami Konwencji o prawach dziecka ONZ, musi być zasadą przewodnią przy wszelkich decyzjach i działaniach podejmowanych w ciągu całej procedury azylowej, również w odniesieniu do dzieci, które nie ubiegają się o azyl. Dzieckiem jest każda osoba w wieku poniżej 18 lat. Trzeba zasięgnąć opinii dziecka, aby dowiedzieć się, co leży w jego najlepszym interesie. Dlatego dziecko musi mieć dostęp do wszystkich istotnych dla niego informacji zarówno o jego prawach, jak i o samej procedurze azylowej. Informacje te muszą być dostosowane do wieku dziecka i do innych znaczących okoliczności. Należy to zagwarantować, wyznaczając przedstawiciela prawnego lub, w stosownych przypadkach, kuratora sądowego.
28.

Odnotowuje, że władzom lokalnym i regionalnym trzeba pomóc w jasnym zrozumieniu ryzyka klimatycznego na ich własnym obszarze, by mogły podjąć decyzje w najlepszy możliwy sposób. Poprawa procedur oceny społeczno-gospodarczej, sprawozdawczości i wymiany informacji przyczyniłaby się do przedstawienia wpływu działań na rzecz klimatu na społeczeństwo, wyjaśniając proces podejmowania decyzji i alokacji zasobów na szczeblu lokalnym. Identyfikacja ryzyka środowiskowego, którą umożliwia europejska platforma przystosowania się do zmian klimatu (4), jest pozytywną i przydatną, choć wciąż zbyt mało znaną inicjatywą obejmującą fragmentaryczne informacje na temat danych lokalnych i regionalnych. Istnieje ogólna potrzeba podniesienia poziomu wiedzy na temat unijnych narzędzi i działań na rzecz przystosowania się do zmiany klimatu na poziomie lokalnym. Dlatego też Komitet zwraca się do Komisji Europejskiej o zwiększenie wsparcia dla platformy w celu zakończenia gromadzenia danych i rozpowszechnienia wyników, poświęcając przy tym więcej uwagi szczeblowi lokalnemu i regionalnemu, które jako pierwsze reagują w sytuacjach kryzysowych.
7.

Wzywa Komisję do podjęcia konkretnych działań zwłaszcza po to, aby – także z pomocą władz lokalnych i regionalnych – uzyskać poparcie opinii publicznej, które jest nieodzowne do realizacji ostatecznych celów w zakresie zautomatyzowanego niskoemisyjnego transportu. Poparcie społeczne jest potrzebne nie tylko do tego, by można było wymieniać dane niezbędne dla C-ITS, lecz także zwłaszcza do uzyskania akceptacji dla stopniowo coraz bardziej zautomatyzowanego transportu. Technika powinna służyć użytkownikowi.
6.

Wyraża poparcie dla czterech elementów składowych (lepsza analiza zagrożeń i przyczyn braku odporności; sprawniejsze monitorowanie presji zewnętrznych, które umożliwi wczesne podjęcie odpowiednich działań; włączenie odporności do programowania i finansowania działań zewnętrznych; wypracowanie międzynarodowych polityk i praktyk w odniesieniu do odporności), a także dla umieszczonych w załączniku dziesięciu uwag przewodnich dotyczących strategicznego podejścia do kwestii odporności, pozwalających włączyć strategiczne podejście do kwestii odporności do działań zewnętrznych UE i wskazać władze lokalne i regionalne jako te, bez których niemożliwe jest zwiększenie wkładu w opracowywanie strategii, prowadzenie dialogu politycznego i programowanie pomocy oraz implementacja rozwiązań.
16.

Przyjmuje z zadowoleniem zaangażowanie Komisji na rzecz zwiększenia przejrzystości procesu negocjacji handlowych. Wzywa Komisję Europejską – teraz, w trakcie negocjacji i procesu podejmowania decyzji odnoszących się do umów handlowych – do skutecznego włączenia wszystkich szczebli sprawowania rządów i zainteresowanych stron przy ustalaniu wspólnego stanowiska UE i do efektywnego podawania wyników negocjacji. Apeluje również do państw członkowskich, by zwiększyły przejrzystość już na etapie wytyczania celów polityki handlowej w odniesieniu do określonych negocjacji handlowych.
36.

Przychylnie odnosi się do pomysłu Komisji utworzenia europejskiej platformy służącej do nawiązywania kontaktów przez start-upy z potencjalnymi partnerami (równolegle do istniejących platform publicznych i prywatnych). Narzędzie to wzmocniłoby proces rozbudowy sieci ekosystemów przedsiębiorczości i klastrów w Europie.
28.

Ponawia apel o to, by wdrażanie agendy miejskiej odbywało się w drodze zobowiązania Komisji z mocą wiążącą i mobilizowania wszystkich odpowiednich dyrekcji generalnych do wniesienia wkładu na tym etapie, tak jak obecnie zapewniają one wkład w partnerstwa. Podobnie apeluje, aby zaangażowanie państwa członkowskiego odbywało się na odpowiednim tematycznym szczeblu ministerialnym, a nie w drodze zwykłego skierowania spraw na zasadzie domyślności do ministerstwa odpowiedzialnego za rozwój obszarów miejskich.
13.

Wzywa Komisję do uproszczenia i zwiększenia dostępu do funduszy europejskich dla podmiotów niepaństwowych, do ich otwarcia dla władz lokalnych i regionalnych wszelkiej wielkości, zapewnienia ich efektywnego wykorzystania oraz do ich odpowiedniego łączenia ze środkami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi na rzecz bezpieczeństwa.
52.

Wymogi określone w rozporządzeniu w sprawie wspólnych przepisów dotyczące statystycznych i niestatystycznych prób audytowych nastręczają trudności w programach europejskiej współpracy terytorialnej z powodu ich transgranicznego charakteru i niewielkiego przydziału finansowego. Wskaźnik pokrycia (5 % operacji, 10 % wydatków) powinien zostać ograniczony lub pozostać całkowicie do profesjonalnej opinii instytucji audytowych z uwzględnieniem specyfiki programów. Błędów nie należy ekstrapolować na cały program współpracy, jeżeli dotyczą one wyłącznie jednego partnera projektu. Poziom istotności błędów należy zwiększyć do 5 %, by zachęcić do eksperymentowania i umożliwić początkującym pomysłodawcom projektów, co do których istnieje najwyższe prawdopodobieństwo popełnienia błędu, ubieganie się o wsparcie.
12.

Wskazuje w związku z tym, że gromadzenie, przetwarzanie i udostępnianie oficjalnych statystyk przez organy publiczne w ramach reformy samorządu lokalnego ma duży potencjał gospodarczy, gdyż nie tylko umożliwia władzom lokalnym i regionalnym skuteczne oszacowanie potencjału gospodarczego ich terytorium, lecz również umożliwia małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) znalezienie ich niszy rynkowej i udział w trwałym wzroście gospodarczym na szczeblu lokalnym i regionalnym. Wysokiej jakości wiarygodne dane przyczyniają się ponadto do zapobiegania korupcji oraz do opracowania mechanizmów jej skutecznego zwalczania. Ponadto zgromadzone dane stanowią podstawę wielu analiz sporządzanych przez placówki naukowe, co wnosi wkład w rozwój badań w krajach Partnerstwa Wschodniego.
2.

Zwraca się do Komisji, by w terminie trzech lat od transpozycji tych dyrektyw przeprowadziła pogłębioną ocenę sposobu, w jaki europejskie normy dotyczące zamówień publicznych zostały transponowane do przepisów krajowych poszczególnych państw członkowskich i tego, jak są one wdrażane, zalecając przy tym podejście wielopoziomowe. Jest zdania, że w tego rodzaju ocenie należałoby podkreślić zarówno sposób wdrażania na poziomie lokalnym i regionalnym, ze względu na znaczenie władz lokalnych i regionalnych w dziedzinie zamówień publicznych, w której są one głównymi partnerami na etapie wdrażania, jak i to, w jakim stopniu nowe zasady uprościły bądź skomplikowały przepisy w tej dziedzinie poprzez odpowiednią transpozycję dyrektyw, ułatwiły małym i średnim przedsiębiorstwom dostęp do zaproszeń do składania ofert, ograniczyły przeszkody biurokratyczne oraz zwiększyły wykorzystanie strategicznych procedur udzielania zamówień publicznych. Należy również ocenić, czy nowe zasady przyczyniły się – i w jakim stopniu – do wzrostu efektywności wydatków publicznych i zwiększenia zatrudnienia. W nawiązaniu do dyskusji prowadzonych w ramach grupy zadaniowej ds. zasady pomocniczości KR jest gotów do współpracy z innymi instytucjami europejskimi w celu dostarczania lepszych informacji zwrotnych na temat wdrażania polityki UE na szczeblu lokalnym i regionalnym, tak aby unijne przepisy lepiej służyły obywatelom.
27.

Zaleca pilne działania w celu stworzenia odpowiednich i elastycznych instrumentów finansowania ad hoc współpracy międzyregionalnej, które odpowiadałyby potrzebom trzech poziomów wymienionych w poprzednim punkcie. Instrumenty te mogą przyjąć formę łączenia środków (w tym łączenia kredytów i pożyczek, finansowania ze środków publicznych i prywatnych na różnych szczeblach) z innowacyjnym wykorzystaniem funduszy w celu wspierania projektów eksperymentalnych ukierunkowanych na sieci współpracy międzyregionalnej, w ramach których nawiązano by bezpośrednie kontakty z przedstawicielami przemysłu i wywierano by znaczny wpływ: — Jeżeli chodzi o początkowe wydatki na działania związane z kształtowaniem infrastruktury demonstracyjnej (pierwszy poziom), Komitet opowiada się za tym, by istniejące fundusze UE stanowiły uzupełnienie inwestycji publiczno-prywatnych w infrastrukturę innowacji w ramach projektów współpracy międzyregionalnej. Zaleca również bardziej elastyczne wykorzystanie funduszu Interreg na wsparcie tworzenia łańcuchów wartości przemysłowej. Zaleca także rozszerzenie podejścia opartego na centrach innowacji cyfrowej na inne obszary przemysłu i technologii. — Co się tyczy wydatków operacyjnych na działalność demonstracyjną opartą na opracowaniu konkretnych projektów (drugi poziom), zaleca, by kraje lub regiony, które tego sobie życzą, przewidziały środki na stworzenie systemu bonów, który mógłby wspierać udział ich przedsiębiorstw w projektach międzyregionalnych. Celem tychże bonów jest zrekompensowanie kosztów opracowywania projektu współpracy międzyregionalnej (wizyt w instalacjach demonstracyjnych w innych regionach, badań komplementarności, sporządzenia analiz i planów projektów itd.). System bonów międzyregionalnych można by uzupełnić mechanizmami współfinansowania (na przykład Europejskim Funduszem Inwestycyjnym) w celu ułatwienia dostępu przedsiębiorstw do usług i infrastruktury pozaregionalnej. UE odgrywałaby rolę stymulującą i wspierającą regionalne instytucje zarządzające (na przykład w odniesieniu do wspólnie uzgodnionych systemów certyfikacji lub oceny i kontroli wydatków pozaregionalnych). — Jeżeli chodzi o niezbędne inwestycje czy też wydatki związane z ewentualną produkcją przemysłową bądź dostępem do rynku opracowywanych produktów lub usług (poziom trzeci), zaleca poszerzenie takich instrumentów jak na przykład InnovFin.
6.

Zaznacza, że władze lokalne i regionalne mają do odegrania istotną rolę w polityce edukacyjnej i kulturalnej ze względu na ich bliskość do europejskich obywateli, i nalega, by nadal odgrywały kluczową rolę we wdrażaniu i dostosowywaniu proponowanych środków i reform.
10.

Apeluje, aby skoncentrować cele EFMR na działalności morskiej i rybackiej oraz zrównoważonej akwakulturze morskiej i słodkowodnej i jej znaczeniu, oraz – jak już wielokrotnie wskazano – by nie nadawać priorytetowego charakteru zastępowaniu jej innymi formami działalności, ponieważ wszystkie rodzaje działalności w sektorze morskim można ze sobą pogodzić. Uznaje, że działalność połowowa może zachować tradycyjny charakter i wzmocnić go w przyszłości, co wymaga zwiększenia atrakcyjności zawodów rybackich. W szczególności apeluje o to, by EFMR był poświęcony sektorowi rybołówstwa i zrównoważonej akwakulturze morskiej i słodkowodnej, a także by dążyć do osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności do wspierania łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, stwarzając zachęty dla młodych pokoleń i przyczyniając się do zwiększenia atrakcyjności zawodów rybackich oraz wzmocnienia społeczności przybrzeżnych Unii. W związku z tym opowiada się za takim kształtem EFMR, aby wspierał nowe formy i rozwój tej gałęzi gospodarki oraz aby te formy wsparcia były możliwe do pogodzenia z zasadami dotyczącymi pomocy państwa.
46.

Przypomina istotną rolę EFS w realizacji zawartych w zaleceniach dla poszczególnych krajów wytycznych dotyczących pracy, kształcenia i włączenia społecznego. Ma nadzieję, że zreformowany semestr europejski i polityka spójności zostaną lepiej do siebie dostosowane. Europejski semestr należy faktycznie jeszcze bardziej zdemokratyzować na poziomie europejskim i krajowym, lepiej go zdefiniować w odniesieniu do europejskiej wartości dodanej i kompetencji UE oraz skupić go w większym stopniu na kształtowaniu poczucia odpowiedzialności za niego. W tym celu pomocne mogłoby okazać się przyjęcie kodeksu postępowania wytyczającego zasady zaangażowania władz lokalnych i regionalnych, a także wprowadzenie dialogu strukturalnego na temat stanu spójności w Europie i włączenie go do procesu semestru europejskiego.
Podkreśla, że uzasadnienie ograniczenia BIZ ze względów bezpieczeństwa narodowego i porządku publicznego jest czymś innym niż ograniczenie ich z obawy przed zakłóceniami rynku, i zachęca Komisję do zadbania o to, by mechanizm nie był wykorzystywany jako ukryty środek protekcjonistyczny. Zauważa w związku z tym, że mechanizm kontroli BIZ ograniczający inwestycje jedynie ze względu na ich subwencjonowanie nie może być wystarczającym powodem do zablokowania inwestycji i że powinien on pokazywać, że dana BIZ należy do strategicznych lub krajowych celów przemysłowych innego państwa.
16.

W związku z tym z zadowoleniem przyjmuje położenie większego akcentu na proporcjonalne uregulowania i na taką konkurencję w zakresie infrastruktury, która zachęca do inwestycji i wyraża się w odpowiednich przepisach dotyczących dostępu do sieci. Ważne jest zaakcentowanie rozwiązań rynkowych opartych na współpracy i sprzyjających budowie infrastruktury w takich gminach i regionach, które są niełatwym zadaniem z biznesowego punktu widzenia. Ważne jest, aby uregulowania dotyczące dostępu przyczyniały się do unikania przepaści cyfrowej w odniesieniu do sieci o bardzo dużej przepustowości oraz do wzmacniania spójności terytorialnej.