KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 23.10.2018 COM(2018) 491 final SPRAWOZDANIE KOMISJI SPRAWOZDANIE ROCZNE ZA ROK 2017



NA TEMAT STOSUNKÓW MIĘDZY KOMISJĄ EUROPEJSKĄ A PARLAMENTAMI NARODOWYMI



SPRAWOZDANIE ROCZNE ZA ROK 2017

NA TEMAT STOSUNKÓW MIĘDZY KOMISJĄ EUROPEJSKĄ A PARLAMENTAMI NARODOWYMI 1.WPROWADZENIE W 2017 r. współpraca między parlamentami narodowymi a Komisją Europejską była w dalszym ciągu intensywna i owocna, zarówno pod względem wizyt i spotkań pomiędzy członkami Komisji i członkami parlamentów narodowych, jak również liczby opinii parlamentów narodowych otrzymanych w ramach mechanizmu kontroli zasady pomocniczości lub „dialogu politycznego”. Parlamenty narodowe brały aktywny udział w debacie na temat przyszłości Europy, zapoczątkowanej opublikowaniem białej księgi Komisji w marcu 2017 r. i pięciu późniejszych dokumentów otwierających debatę na różne tematy, w odniesieniu do których do końca 2017 r. Komisja otrzymała łącznie 23 opinie. Strategie polityczne, których dotyczyła największa liczba opinii parlamentów narodowych, obejmowały unię energetyczną, mobilność transportu i usługi publiczne. Również kwestie bezpieczeństwa, migracji i azylu w dalszym ciągu stanowiły ważne tematy debat parlamentarnych i przekazanych opinii, choć rynek wewnętrzny i sprawy społeczne były jednakowo ważne. Brexit był przedmiotem jednej wspólnej opinii państw Grupy Wyszehradzkiej i 16 opinii House of Lords. W swoim orędziu o stanie Unii przedstawionym we wrześniu 2017 r. przewodniczący Juncker ponownie podkreślił kluczową rolę parlamentów narodowych, uwzględnioną w priorytecie nr 10 obecnej Komisji – „Unia demokratycznych zmian”, kiedy odniósł się do ich udziału w intensyfikacji wysiłków związanych z przyszłością Europy i zapowiedział, że parlamenty narodowe będą – wraz z parlamentami regionalnymi – od początku w pełni informowane o negocjacjach dotyczących porozumień handlowych. Również parlamenty regionalne mające kompetencje ustawodawcze w dalszym ciągu angażują się w kontrolę zasady pomocniczości i debatę dotyczącą kwestii politycznych i instytucjonalnych, które są dla nich istotne. Zaproponowanie sposobów lepszego włączenia władz regionalnych i lokalnych w tworzenie polityki UE i jej realizację było również jednym z głównych celów grupy zadaniowej ds. zasad pomocniczości, proporcjonalności i „robić mniej, ale efektywniej”, którą przewodniczący Juncker powołał w listopadzie 2017 r. i która pod kierownictwem pierwszego wiceprzewodniczącego przedłożyła swoje sprawozdanie Komisji w dniu 10 lipca 2018 r. W niniejszym sprawozdaniu skupiono się na dialogu politycznym Komisji z parlamentami narodowymi, który rozpoczęto w 2006 r. Mechanizm kontroli zasady pomocniczości, który uprawnia parlamenty narodowe do oceny, czy wnioski ustawodawcze z obszarów spoza wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej są zgodne z zasadą pomocniczości, omówiono w sprawozdaniu rocznym za 2017 r. w sprawie pomocniczości i proporcjonalności. Sprawozdanie to jest publikowane równolegle i należy je traktować jako uzupełnienie niniejszego sprawozdania. 2.DIALOG POLITYCZNY Z PARLAMENTAMI NARODOWYMI a. Uwagi ogólne o pisemnych opiniach W 2017 r. parlamenty narodowe skierowały do Komisji 576 opinii (w tym 52 uzasadnione opinie). Jest to niewielki spadek o 7 % w porównaniu z 2016 r., w którym parlamenty narodowe wydały 620 opinii. W 2017 r. liczba uzasadnionych opinii (52) była o 20 % niższa niż w 2016 r. (65 uzasadnionych opinii), ale ich udział procentowy był nadal podobny (9–10,5 % łącznej liczby opinii). b. Udział i zakres Tak jak w poprzednich latach liczba opinii przesłanych Komisji znacznie się różniła między poszczególnymi parlamentami narodowymi. 10 najbardziej aktywnych izb wydało prawie 74 % opinii (tj. 424 opinie), co stanowi bardzo podobny udział procentowy do tego, który zaobserwowano poprzednio (2016: 73 %, 2015: 70 %). Izbą, która wydała najwięcej opinii w 2017 r., była portugalska Assembleia da República. Jej 64 opinie stanowiły około 11 % wszystkich otrzymanych opinii. Pozostałe parlamenty narodowe lub izby, które przesłały największą liczbę opinii w 2016 r., były również najbardziej aktywnymi parlamentami narodowymi lub izbami w 2017 r.: włoski Senato della Repubblica (56 opinii); czeski Senát (53 opinie), włoska Camera dei Deputati (45 opinii), niemiecki Bundesrat (43 opinie), rumuńska Camera Deputaților (41 opinii), hiszpańskie Cortes Generales (38 opinii), rumuński Senat (33 opinie), francuski Sénat (29 opinii) i House of Lords Zjednoczonego Królestwa (22 opinie). W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji zob. załącznik 1. c. Główne tematy opinii w dialogu politycznym Parlamenty narodowe poświęciły szczególną uwagę m.in. poniższym pakietom ustawodawczym, jak również serii dokumentów otwierających debatę w następstwie opublikowania Białej księgi w sprawie przyszłości Europy (w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji zob. załącznik 2): -Biała księga w sprawie przyszłości Europy i dokumenty otwierające debatę – 23 opinie;

-pakiet „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” – 62 opinie na temat poszczególnych elementów pakietu; -pakiet usługowy – 22 opinie; oraz -pakiet na rzecz mobilności „Europa w ruchu” – 21 opinii. ·Biała księga w sprawie przyszłości Europy i dokumenty otwierające debatę W dniu 1 marca 2017 r. Komisja przyjęła Białą księgę w sprawie przyszłości Europy, w której zaprezentowano pięć scenariuszy określających, w jakim kierunku UE-27 może ewoluować do 2025 r., i która miała zapoczątkować proces obejmujący refleksję, debatę i podjęcie decyzji w sprawie przyszłości Unii. Białą księgę uzupełnia pięć dokumentów otwierających debatę poświęconą konkretnym zagadnieniom: ·w dokumencie dotyczącym społecznego wymiaru Europy, przyjętym w dniu 26 kwietnia 2017 r., przedstawiono możliwości przyszłego rozwoju społecznego wymiaru Europy; ·w dokumencie otwierającym debatę w sprawie wykorzystania możliwości płynących z globalizacji, przyjętym w dniu 10 maja 2017 r., przeanalizowano, w jaki sposób Unia Europejska może najlepiej wykorzystać możliwości płynące z globalizacji oraz odpowiedzieć na towarzyszące jej szanse i wyzwania; ·w przypadku dokumentu o pogłębieniu unii gospodarczej i walutowej, przyjętego w dniu 31 maja 2017 r., za cel obrano ożywienie debaty na temat unii gospodarczej i walutowej oraz jej przyszłej struktury; ·w dokumencie o przyszłości europejskiej obronności, przyjętym w dniu 7 czerwca 2018 r., przedstawiono możliwe scenariusze dotyczące przyszłości europejskiej obronności; oraz ·w dokumencie dotyczącym przyszłości finansów UE, przyjętym w dniu 28 czerwca 2018 r., przedstawiono możliwości i warianty reform oraz wskazano szanse, ryzyko i kompromisy związane z przyszłym budżetem UE. W 2017 r. 8 parlamentów narodowych przesłało łącznie 23 opinie na temat białej księgi lub dokumentów otwierających debatę. Pięć opinii dotyczyło samej białej księgi. W szczególności podkreślono w nich konieczność uzyskania szerszego poparcia obywateli dla strategii politycznych Unii, jak również utrzymania jedności Unii Europejskiej i odrzucenia Europy wielu prędkości. W niektórych opiniach sformułowano pomysły na skuteczniejsze zaangażowanie parlamentów narodowych w przygotowanie i wdrażanie strategii politycznych Unii oraz kontrolę pomocniczości. W odpowiedziach Komisja wyjaśniła, że biała księga rzeczywiście ma na celu zainicjowanie szerszej debaty publicznej, aby zbliżyć do siebie Unię Europejską i jej obywateli, oraz odniosła się do debat organizowanych pod hasłem „Przyszłość Europy” i roli, jaką parlamenty narodowe mają odegrać w tej kwestii. Objaśniła również, jak już zauważono w białej księdze, że punktem wyjścia dla zawartych w tym dokumencie poszczególnych scenariuszy jest założenie, że 27 państw członkowskich nadal tworzy Unię i mimo że obowiązujące obecnie przepisy Traktatów umożliwiają już wiele różnych form współpracy w ramach grup poszczególnych państw członkowskich, możliwości tej nie należy przedstawiać ani rozumieć jako czegoś nowego, co osłabia jedność Unii. Na temat dokumentu dotyczącego społecznego wymiaru Europy przesłano dwie opinie: w jednej podkreślono znaczenie społecznego wymiaru Unii i rolę, jaką wymiar ten powinien odegrać we wzmacnianiu konkurencyjności Unii, w drugiej zaś zakwestionowano wybór scenariuszy zaprezentowanych w dokumencie. W odpowiedziach Komisja podkreśliła, że Europa socjalna i inwestycje społeczne są na liście priorytetów jej planu działania, i wyjaśniła, że możliwe scenariusze zaprezentowane w dokumencie nie mają na celu ograniczenia debaty, a służą jedynie przedstawieniu istniejących możliwości. W przesłanych trzech opiniach na temat dokumentu otwierającego debatę w sprawie wykorzystania możliwości płynących z globalizacji podkreślono znaczenie porozumień handlowych we wspieraniu zatrudnienia i wzrostu gospodarczego w Unii Europejskiej oraz znaczenie cyberbezpieczeństwa i tworzenia otoczenia biznesowego stymulującego innowację, jak również rolę funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w przeciwdziałaniu negatywnym aspektom globalizacji. Komisja odniosła się do tych kwestii i przyjęła z zadowoleniem fakt, że parlamenty narodowe doceniają wysiłki podejmowane na szczeblu Unii z myślą o wykorzystaniu możliwości i sprostaniu wyzwaniom, jakie niesie ze sobą globalizacja, oraz kształtowaniu procesu globalizacji w taki sposób, by przynosiła ona korzyści obywatelom Unii. Wszystkie z pięciu przesłanych opinii na temat dokumentu o pogłębieniu unii gospodarczej i walutowej zostały wydane przez państwa członkowskie, które nie należą obecnie do strefy euro. W opiniach tych wspominano o harmonogramie poszczególnych środków przedstawionych w dokumencie, ryzyku dysproporcji pomiędzy państwami członkowskimi z powodu budżetu strefy euro, konieczności poszanowania integralności rynku wewnętrznego, zaangażowaniu parlamentów narodowych i różnych kwestiach technicznych. W odpowiedziach Komisja wyjaśniła w szczególności sekwencję środków przewidzianych na obu etapach (pierwszym, który zakończy się w 2019 r., i drugim, który zakończy się w 2025 r.), podkreśliła swoje zobowiązanie do zachowania jedności Unii Europejskiej i odniosła się do swojego wniosku w sprawie udzielenia państwom członkowskim, które nie przyjęły jeszcze euro, pomocy technicznej i finansowej, która jest niezbędna, aby mogły to uczynić i w pełni czerpać korzyści wynikające z członkostwa w Unii. Na temat dokumentu o przyszłości europejskiej obronności przesłano cztery opinie. Podkreślono w nich komplementarność działań Unii Europejskiej i NATO oraz wyrażono pewne obawy dotyczące dostępu do Europejskiego Funduszu Obronny i jego finansowania. W odpowiedziach Komisja zgodziła się, że należy unikać powielania zadań NATO, oraz wyjaśniła, że programy i narzędzia rozwijane w ramach Europejskiego Funduszu Obronnego będą miały charakter integracyjny i otwarty na beneficjentów ze wszystkich państw członkowskich, w tym małe i średnie przedsiębiorstwa, i nie będą miały negatywnego wpływu na istniejące programy. W czterech opiniach na temat dokumentu dotyczącego przyszłości finansów UE uwzględniono szczegółowe wnioski i sugestie związane z szeregiem aspektów dotyczących przyszłych wieloletnich ram finansowych, takich jak wydatki, dochody oraz ogólne tendencje i wartości, jak również preferowany przez parlamenty narodowe czas trwania przyszłych wieloletnich ram finansowych. Niektóre parlamenty narodowe podkreśliły również komplementarność budżetu europejskiego i budżetów narodowych w osiąganiu wyników, które mają znaczenie dla wszystkich obywateli Unii. Komisja z zadowoleniem przyjęła ten wkład w przygotowanie jej wniosków z maja 2018 r. dotyczących kolejnych wieloletnich ram finansowych. ·Pakiet „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków”

Zgodnie z zapowiedzią zawartą w strategii na rzecz unii energetycznej Komisja zaprezentowała w dniu 30 listopada 2016 r. pakiet „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków”, składający się z komunikatu i ośmiu wniosków ustawodawczych, z których cztery dotyczą dostaw energii elektrycznej. Środki zaproponowane przez Komisję mają na celu przyspieszenie, przekształcenie i skonsolidowanie przechodzenia gospodarki Unii na system czystej energii, przy jednoczesnym tworzeniu miejsc pracy i osiąganiu wzrostu w nowych sektorach gospodarki i modelach biznesowych. Wnioski wchodzące w skład pakietu obejmują kwestie, takie jak efektywność energetyczna, energia ze źródeł odnawialnych, struktura rynku energii elektrycznej, bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej oraz zasady zarządzania unią energetyczną. Komisja zaproponowała ponadto nowy kierunek działań w zakresie ekoprojektu oraz strategię mobilności zautomatyzowanej i związanej z dostępem do internetu. W 2017 r. parlamenty narodowe przesłały łącznie 62 opinie, w tym 19 uzasadnionych opinii, na temat poszczególnych dokumentów wchodzących w skład pakietu. W większości opinii, obejmujących szereg zagadnień, wyrażono poparcie dla wniosków wchodzących w skład pakietu. Oprócz obaw związanych z pomocniczością, wyrażonych w szczególności w związku z wnioskiem dotyczącym wewnętrznego rynku energii elektrycznej, izby parlamentarne skupiły się na potrzebie zapewnienia równego wkładu państw członkowskich na rzecz osiągnięcia unijnego celu dotyczącego energii odnawialnych, domniemanym naruszeniu przez wniosek w sprawie odnawialnych źródeł energii wolności państw członkowskich w zakresie decydowania o swoich koszykach energetycznych i krajowych wkładach w osiągnięcie celu UE. Inne obawy izb dotyczyły uprawnień przyznanych Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki i proponowanego nowego procesu podejmowania decyzji przez radę organów regulacyjnych tej agencji; zakwestionowano również ustanowienie regionalnych centrów operacyjnych na wewnętrznym rynku energii elektrycznej. Niektóre izby wyraziły również obawy w związku ze zobowiązaniami nałożonymi na właścicieli i najemców przez wniosek dotyczący zmienionej dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. W odpowiedziach Komisja odniosła się do poszczególnych argumentów wysuwanych przez parlamenty narodowe i odrzuciła argument, jakoby którykolwiek z wniosków wchodzących w skład pakietu podważał uprawnienia państw członkowskich do decydowania o swoich koszykach energetycznych. W kwestii wniosku dotyczącego efektywności energetycznej Komisja potwierdziła, że wniosek ten opracowano w taki sposób, by zapewnić państwom członkowskim wystarczającą elastyczność, dzięki której mogą przyjmować środki pozwalające na wykorzystanie w sektorze większej ilości energii odnawialnej. W kwestii regionalnych centrów operacyjnych Komisja stwierdziła, że należy ustanowić regionalne podmioty działające z myślą o całym regionie, aby uniknąć stosowania na poziomie regionalnym nieefektywnych rozwiązań z powodu braku porozumienia między operatorami systemów przesyłowych. ·Pakiet usługowy W dniu 10 stycznia 2017 r. w ramach planu działania przedstawionego w strategii jednolitego rynku Komisja zaprezentowała wnioski wchodzące w skład pakietu usługowego, mające na celu pełne wykorzystanie potencjału jednolitego rynku. Pakiet usługowy zawiera komunikat w sprawie zaleceń dotyczących reformy zawodów regulowanych i cztery inicjatywy ustawodawcze: wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie wprowadzenia europejskiej e-karty usług, wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie ram prawnych i operacyjnych europejskiej e-karty usług, wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie analizy proporcjonalności przed przyjęciem nowych regulacji dotyczących zawodów oraz wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie sprawniejszego powiadamiania o projektach przepisów krajowych w dziedzinie usług. Podczas gdy wnioski dotyczące e-karty mają na celu ułatwienie usługodawcom dopełniania formalności administracyjnych, wnioski dotyczące zmienionej procedury powiadomień i analizy w zakresie pomocniczości mają na celu zapewnienie, aby nowe środki wprowadzane przez państwa członkowskie były zgodne z prawem UE oraz uwzględniały doświadczenia i najlepsze praktyki innych państw członkowskich. We wszystkich wnioskach skupiono się na zapewnieniu lepszego stosowania istniejących przepisów UE w zakresie usług, ponieważ dowiedziono, że wykorzystanie pełnego potencjału ich wdrożenia może przynieść gospodarce UE wymierne korzyści. W 2017 r. parlamenty narodowe przesłały łącznie 22 opinie na temat całego pakietu lub niektórych wniosków wchodzących jego skład. Obejmowały one 14 uzasadnionych opinii. Z wyjątkiem tych uzasadnionych opinii większość parlamentów narodowych zgodziła się z oceną Komisji, że należy wprowadzać dalsze ułatwienia w zakresie wolności świadczenia usług, ograniczyć biurokrację i nadal pogłębiać europejski jednolity rynek. Wyrażono obawy, że zamiar pobudzenia wzrostu gospodarczego nie uzasadnia usunięcia wszystkich przeszkód prawnych dla swobodnego przepływu specjalistów i swobody przedsiębiorczości, ponieważ takie środki mogą stanowić zagrożenie dla istnienia niektórych zawodów i sektorów, biorąc pod uwagę ich specyfikę. W odpowiedziach Komisja wyjaśniła, że prawie 50 mln ludzi – 22 % pracowników europejskich – pracuje w zawodach, do których dostęp uzależniony jest od posiadania określonych kwalifikacji lub w przypadku których korzystanie z konkretnych tytułów podlega ochronie, np. farmaceuci lub architekci. Regulacja jest często niezbędna w szeregu zawodów, np. związanych z kwestiami zdrowia i bezpieczeństwa publicznego. Niepotrzebnie uciążliwe i przestarzałe przepisy mogą jednak tworzyć przeszkody dla mobilności specjalistów i utrudniać dostęp do tych zawodów wykwalifikowanym kandydatom, również ze szkodą dla konsumentów. ·Pakiet na rzecz mobilności „Europa w ruchu” W dniu 31 maja 2017 r. Komisja zaprezentowała „Pakiet na rzecz mobilności” w sprawie transportu drogowego, składający się z ośmiu wniosków ustawodawczych, których cele obejmują polepszenie warunków konkurencji w sektorze, warunków pracy kierowców, jak również bezpieczeństwa transportu drogowego, ograniczenie emisji i innych negatywnych efektów zewnętrznych transportu drogowego, uproszczenie i wyjaśnienie istniejących przepisów oraz zwiększenie skuteczności ich egzekwowania, a także zmniejszenie obciążeń administracyjnych. W 2017 r. parlamenty narodowe przesłały łącznie 21 opinii, w tym dwie uzasadnione opinie, na temat całego pakietu lub niektórych wniosków wchodzących jego skład. Większość parlamentów narodowych poparła cele pakietu, niektóre wyraziły jednak obawy w związku z częścią pakietu obejmującą przepisy socjalne dotyczące kierowców, a inne w związku z liberalizacją kabotażu. Pojawiły się również pewne obawy związane z ograniczeniem autonomii państw członkowskich i swobody decyzji w dziedzinie opłat drogowych. W odpowiedziach na te konkretne obawy Komisja zwróciła uwagę na spójność pakietu i w szczególności podkreśliła to, jak ważne dla bezpieczeństwa ruchu drogowego są odpowiednie przepisy socjalne (zwłaszcza w zakresie warunków odpoczynku), a także jak ważne jest zrównoważone podejście do ochrony praw kierowców do odpowiedniego wynagrodzenia z jednej strony i potrzeby zapewnienia dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego z drugiej. Wyjaśniła również, że wnioski związane z kabotażem nie mają na celu otwarcia ani zamknięcia rynku w porównaniu ze stanem obecnym, ale mają raczej służyć ułatwieniu stosowania przepisów, i stwierdziła, że nie ograniczają one państwom członkowskim pola manewru w zakresie opodatkowania. d. Wspólne opinie z inicjatywy własnej W 2017 r. Komisja otrzymała od parlamentów narodowych cztery wspólne opinie z inicjatywy własnej, związane głównie z najważniejszymi kwestiami instytucjonalnymi Unii Europejskiej. W opinii z inicjatywy własnej w sprawie przejrzystości w podejmowaniu decyzji politycznych w UE podsianej przez 26 parlamentów/izb (w następstwie prezentacji na posiedzeniu plenarnym COSAC, przedstawionej przez duńską Tweede Kamer) argumentowano w szczególności, że dokumenty ustawodawcze Rady powinny być publikowane bez opóźnienia, Rada powinna przyjąć konkretne zasady dotyczące sprawozdawczości w zakresie obrad ustawodawczych, a nieformalne spotkania Rady Europejskiej lub Rady (przykładowo w przypadku rozmów UE-27 w sprawie brexitu) i spotkania Eurogrupy powinny być sformalizowane, w tym poprzez wewnętrzne zastosowanie rozporządzenia 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów. W odpowiedzi Komisja wyjaśniła, że zwiększanie przejrzystości stanowi jeden z jej głównych priorytetów, co uwidacznia szereg inicjatyw i kroków podjętych po to, aby otworzyć przygotowawczy proces legislacyjny i uczynić go bardziej przejrzystym. Pochwaliła również wysiłki prowadzące do większej przejrzystości procesu legislacyjnego i poparła wszelkie środki, na które mogą zdecydować się współprawodawcy w tym zakresie. Inne wspólne opinie z inicjatywy własnej otrzymane w 2017 r. obejmują: -dwie opinie podpisane przez sześć parlamentów/izb państw Grupy Wyszehradzkiej, zawierające wnioski ze wspólnych spotkań ich Komisji do Spraw Europejskich na temat wzmacniania roli parlamentów narodowych w UE, brexitu, przyszłości Europy i podwójnej jakości żywności; -wspólną deklarację na temat przyszłości wspólnej polityki rolnej na rok 2020, podpisaną przez francuski Sénat, irlandzkie Dáil, włoski Senato della Repubblica i polski Senat. 3.ROLA PARLAMENTÓW REGIONALNYCH

Parlamenty regionalne wnoszą pośredni wkład w stosunki Komisji z parlamentami narodowymi. Zgodnie z dołączonym do Traktatów Protokołem nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności podczas analizy zgodności projektów aktów ustawodawczych UE z zasadą pomocniczości pod kątem wydawania uzasadnionych opinii, parlament narodowy powinien, w stosownych przypadkach, konsultować się z parlamentami regionalnymi mającymi kompetencje ustawodawcze. Członkowie parlamentów regionalnych są również reprezentowani w Komitecie Regionów, który przeprowadza działania monitorujące poprzez Sieć Monitorującą Stosowanie Zasady Pomocniczości i jej platformę internetową, którą zaprojektowano w celu wspierania uczestnictwa parlamentów regionalnych mających kompetencje ustawodawcze w mechanizmie wczesnego ostrzegania w zakresie pomocniczości (REGPEX). Działania Komitetu Regionów podejmowane w związku z kontrolą pomocniczości zostały bardziej szczegółowo opisane w sprawozdaniu rocznym za 2017 r. w sprawie pomocniczości i proporcjonalności. W 2017 r. partnerzy REGPEX przekazali łącznie 66 przyczynków, w tym 30 przyczynki zostały przekazane przez parlamenty regionalne. Do najaktywniejszych parlamentów regionalnych należało regionalne zgromadzenie ustawodawcze regionu Emilia-Romania (dziewięć opinii) i parlament Turyngii (siedem opinii). Największa liczba opinii parlamentów regionalnych dotyczyła pakietu usługowego (pięć opinii) i równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów (trzy opinie). Chociaż Traktaty nie zawierają przepisów jednoznacznie regulujących bezpośredni kontakt Komisji z parlamentami regionalnymi, w 2017 r. niektóre parlamenty regionalne, w szczególności parlamenty krajów związkowych w Austrii i w Niemczech, przekazały Komisji szereg opinii, w których zawarto uwagi na temat zasady pomocniczości, jak również politycznych aspektów poszczególnych wniosków Komisji. Komisja przyjęła do wiadomości wszystkie podniesione kwestie i odniosła się do nich w ogólny sposób w swoich odpowiedziach do parlamentów regionalnych. W następstwie deklaracji z Heiligendamm z 2015 r. jej sygnatariusze przyjęli dwie deklaracje w 2017 r. W deklaracji z Feldkirch z dnia 13 czerwca 2017 r. przewodniczący parlamentów austriackich i niemieckich krajów związkowych mający kompetencje ustawodawcze podkreślili ważną rolę parlamentów regionalnych we wdrażaniu strategii politycznych Unii i komunikowaniu się z obywatelami Unii. Zobowiązali się także do wzmocnienia dialogu z instytucjami europejskimi i wezwali je do szerszego włączenia parlamentów regionalnych w swoje debaty (w tym na temat przyszłości Europy), m.in. poprzez udostępnianie im dokumentów w języku niemieckim. Ta sama grupa przyjęła deklarację brukselską przy okazji organizowanej przez siebie konferencji na temat przyszłości Europy, która odbyła się w listopadzie 2017 r. w Brukseli. Brał w niej udział szef gabinetu przewodniczącego Junckera, który wyjaśnił prace Komisji w zakresie przyszłości Europy, pomocniczości i proporcjonalności. W deklaracji brukselskiej podkreślono potrzebę ścisłego poszanowania zasady pomocniczości i zasugerowano zmianę procedury kontroli stosowania zasady pomocniczości, w tym przedłużenie ośmiotygodniowego okresu na przedstawienie uzasadnionej opinii i obniżenie progu niezbędnego do uruchomienia mechanizmu tzw. żółtej lub pomarańczowej kartki. Zaproponowano też omawianie przyszłości Europy nie w sposób abstrakcyjny, ale w odniesieniu do konkretnych strategii politycznych, i wymieniono szereg obszarów, w których można dostrzec wyraźną wartość dodaną działań na szczeblu Unii. W deklaracji wezwano również do wzmocnienia praw instytucjonalnych organów ustawodawczych na szczeblu niższym niż krajowy (m.in. poprzez wzmocnienie roli Komitetu Regionów) i zwiększenia ich roli w procesach konsultacyjnych prowadzonych przez Komisję. W swoim orędziu o stanie Unii z dnia 13 września 2017 r. przewodniczący Juncker podkreślił ważną rolę parlamentów narodowych i regionalnych w kontekście porozumień handlowych oraz zaznaczył, że powinny one otrzymywać informacje od samego początku negocjacji, na równi z posłami do Parlamentu Europejskiego. W trakcie tego roku spotkał się on również z przedstawicielami wielu rządów i parlamentów regionalnych, m.in. przedstawicielami regionów: Badenia-Wirtembergia, Dolna Saksonia, Saksonia, Turyngia (Niemcy), Górna Austria, Tyrol (Austria), Kraj Basków, wspólnota autonomiczna Walencja (Hiszpania), Region Flamandzki, Wspólnota Francuska Belgii (Belgia) i Ile-de-France (Francja). Inni członkowie Komisji również odbyli podobne spotkania z rządami i parlamentami regionalnymi z Belgii, Niemiec, Grecji, Hiszpanii, Francji, Włoch i Austrii. Mapa: Łączna liczba wizyt i spotkań członków Komisji z parlamentami narodowymi w 2017 r.: 215 4.KONTAKTY DWUSTRONNE I WIZYTY Tak jak w poprzednich latach członkowie Komisji złożyli wizyty w prawie wszystkich parlamentach narodowych w 2017 r. Wiele izb przyjęło więcej niż jedną wizytę przewodniczącego Junckera, pierwszego wiceprzewodniczącego Timmermansa, wiceprzewodniczących lub komisarzy. Ponadto niektóre parlamenty narodowe wysłały delegacje do Brukseli, aby spotkać się z członkami Komisji. W 2017 r. odbyło się łącznie ponad 190 wizyt i spotkań. Również główny negocjator odpowiedzialny za kierowanie Grupą Zadaniową ds. Przygotowania i Przeprowadzenia Negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem na podstawie Art. 50 TUE, Michel Barnier, spotkał się z niektórymi parlamentami narodowymi, aby poinformować je o negocjacjach. W ciągu 2017 r. urzędnicy Komisji, głównie wyższego szczebla, uczestniczyli w ponad 80 spotkaniach komisji parlamentów narodowych, aby omówić wnioski ustawodawcze na bardziej technicznym poziomie. Ponadto urzędnicy Komisji byli regularnie zapraszani do przedstawiania kluczowych inicjatyw lub ważnych tematów, takich jak brexit, podczas 18 spotkań, w których brali udział stali przedstawiciele parlamentów narodowych w Brukseli. Co więcej, urzędnicy ds. europejskiego semestru w ramach przedstawicielstw Komisji w państwach członkowskich pozostawali w kontakcie z parlamentami narodowymi w sprawie europejskiego semestru oraz w innych sprawach gospodarczych. 5.NAJWAŻNIEJSZE SPOTKANIA I KONFERENCJE W ciągu 2017 r. Komisja była w dalszym ciągu zaangażowana we współpracę z parlamentami narodowymi, uczestnicząc w wielu ważnych spotkaniach i konferencjach międzyparlamentarnych, w tym w Konferencji Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (COSAC), Konferencji Przewodniczących Parlamentów Unii Europejskiej, Europejskim Tygodniu Parlamentarnym, Międzyparlamentarnej Konferencji ds. Stabilności, Koordynacji i Zarządzania Gospodarczego w Unii Europejskiej, a także międzyparlamentarnych konferencjach w sprawie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPZiB/WPBiO). Konferencja Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (COSAC) Komisja była reprezentowana na spotkaniach COSAC w 2017 r. i ustosunkowała się na piśmie do ustaleń przyjętych przez COSAC podczas dwóch posiedzeń plenarnych, które odbyły się w ciągu tego roku. Na posiedzeniu przewodniczących COSAC, które odbyło się w Valletcie (Malta) w dniu 23 stycznia 2017 r., w którym uczestniczył pierwszy wiceprzewodniczący Komisji, delegaci omówili program prac Komisji Europejskiej na 2017 r. i wyzwania związane z brexitem oraz sposoby reagowania na widoczny u wielu obywateli brak zaufania do projektu europejskiego. Na 57. posiedzeniu plenarnym COSAC w maju 2017 r., w którym uczestniczył również pierwszy wiceprzewodniczący Komisji, w dalszym ciągu debatowano na temat roli parlamentów narodowych i tego, jak większa przejrzystość funkcjonowania Rady i Parlamentu wzorem Komisji może służyć przywróceniu obywatelom zaufania do instytucji UE. Podczas innych debat skupiono się na aktualnej sytuacji dotyczącej brexitu, z udziałem głównego negocjatora Komisji, a także na bardziej zrównoważonej zintegrowanej polityce morskiej UE. Posiedzenie przewodniczących COSAC, które odbyło się w Tallinie (Estonia) w dniu 10 lipca 2017 r., stanowiło forum do dyskusji na temat priorytetów prezydencji estońskiej. Debata dotyczyła również wspierania przez Unię rozwoju przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up. Na 58. posiedzeniu plenarnym COSAC, które odbyło się w dniach 26–28 listopada w Tallinie, omówiono wiele różnych tematów, w tym kwestię przyszłości Unii Europejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem konsekwencji brexitu, ponownie z udziałem głównego negocjatora Komisji. Przeanalizowano również, w jaki sposób parlamenty narodowe mogą usprawnić wymianę najlepszych praktyk w celu zbliżenia Unii Europejskiej do jej obywateli. Zorganizowano debaty na temat jednolitego rynku cyfrowego, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń Estonii dotyczących przejścia na gospodarkę cyfrową i cyfrową administrację publiczną, a także na temat zewnętrznego wymiaru migracji. Sir Julian King, komisarz ds. unii bezpieczeństwa, przedstawił zarys aktualnych inicjatyw Unii w tym zakresie. Omówiono też udział parlamentów narodowych w grupie zadaniowej ds. zasad pomocniczości, proporcjonalności i „robić mniej, ale efektywniej”. Konferencja Przewodniczących Parlamentów Unii Europejskiej