Bruksela, dnia 26.10.2004

COM(2004) 740 końcowy

KOMUNIKAT KOMISJI

Sprawozdanie Roczne dla Organu Udzielającego Absolutorium w sprawie Kontroli Wewnętrznych przeprowadzonych w 2003 r. (artykuł 86 ust. 4 rozporządzenia finansowego){SEC(2004) 1351}

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie 3

2. Przegląd prac kontrolnych MSR w 2003 r. 3

3. Podsumowanie ustaleń i zaleceń horyzontalnych 5

3.1. Systemy informacyjne rachunkowości i zarządzania 6

3.2. Ryzyko delegacji 7

3.3. Zarządzanie oparte na działaniach (ABM) – narzędzia ABM 7

3.4. Ryzyka wynikające z działań prowadzonych w przeszłości, alokacja zasobów i zarządzanie ryzykiem 8

3.5. Wiarygodność zarządzania i działania kontrolne 9

Wprowadzenie

Celem niniejszego skróconego sprawozdania jest poinformowanie organu udzielającego absolutorium, zgodnie z wymogami rozporządzenia finansowego, na mocy art. 86 ust. 4, o wynikach kontroli wewnętrznej i zaleceniach Służb Audytu Wewnętrznego (MSR) w 2003 r. oraz złożenie raportu uzupełniającego.

Sprawozdanie koncentruje się na ilości oraz rodzaju ustaleń i zaleceń, które wynikają z kontroli przeprowadzonych przez MSR w 2003 r. Dokument roboczy służb Komisji, przedłożony wraz z niniejszym sprawozdaniem, posiada strukturę uporządkowaną według szerokiego spektrum działalności i zawiera krótkie opisy oraz informacje uzupełniające, dotyczące poszczególnych działań kontrolnych zrealizowanych przez MSR w 2003 r. Dostarcza on również informacje uzupełniające, dotyczące wcześniejszych kontroli i oparte w głównej mierze na informacjach podanych przez kontrolowane jednostki.

Przegląd prac kontrolnych MSR W 2003 R.

W oparciu o działanie 87 Białej Księgi na temat reformy, MSR zaplanowała przeprowadzenie kompletnego cyklu szczegółowych kontroli wszystkich Dyrekcji Generalnych do końca 2003 r. Celem kontroli było przydzielenie Dyrekcjom Generalnym „o profilu wysokiego ryzyka” zasobów wystarczających do przeprowadzenia kontroli systemu, łącznie z badaniem merytorycznym, jak również ograniczenie zakresu kontroli dla pozostałych Dyrekcji Generalnych do identyfikacji ich głównych obszarów ryzyka.

Wykonanie części programu kontroli zaplanowanych na 2003 r. przełożono na rok 2004, ze szczególnym zwróceniem uwagi MSR na kwestie związane z przeglądem umów i dotacji zarządzanych przez lub wymagających zaangażowania ESTAT. W rezolucji towarzyszącej decyzji z dnia 8 kwietnia 2003 r. w sprawie udzielenia absolutorium Komisji za rok 2001, Parlament Europejski wystąpił z wnioskiem, aby „ Służby Audytu Wewnętrznego Komisji zbadały do lata 2003 r. legalność i prawidłowość wszystkich umów zawartych przez Eurostat od 1999 r., włączając w swoje postępowanie wyjaśniające umowy zawarte przez pozostałe służby Komisji” . W rezultacie, w dniu 11 czerwca 2003 r. Komisja postanowiła nakazać MSR podjęcie – na podstawie uzgodnionych procedur – kontroli legalności i prawidłowości umów oraz dotacji, zrealizowanych przez lub na podstawie wskazówek ESTAT przez pozostałe Dyrekcje Generalne w latach od 1999 do 2002 r.

MSR zdołała sfinalizować na wniosek Komisji w 2003 r. dziewięć kontroli Dyrekcji Generalnych w oparciu o działanie 87, dwie kontrole tematyczne, dwie kontrole uzupełniające oraz przegląd umów i dotacji ESTAT. Niniejsze sprawozdanie ujmuje również jedną kontrolę w oparciu o działanie 87, dla której sprawozdanie opublikowano na początku 2004 r.

Poniższa tabela prezentuje przegląd działań kontrolnych MSR zrealizowanych w 2003 r.:

Przegląd działań kontrolnych MSR zrealizowanych w 2003 r.:

Kontrola | Memorandum planujące kontrolę | Projekt sprawozdania | Sprawozdanie końcowe (data przekazania) | Dyskusja w krajach AKP |

Horyzontalne Zarządzanie Budżetowe, Systemy Rachunkowości i Wewnętrznej Kontroli |

BUDG – System rachunkowości | 5 kwietnia 2001 r. | 15 października 2002 r. | 15 kwietnia 2003 r. | 15 września 2003 r. |

BUDG – SINCOM2 | 23 września 2002 r. | 10 lutego 2003 r. | 21 maja 2003 r. | 15 września 2003 r. |

BUDG – Zarządzanie Skarbem | 30 września 2002 r. | 10 kwietnia 2003 r. | 22 maja 2003 r. | 15 września 2003 r. |

Polityki Wewnętrzne, łącznie z Badaniami |

BRT | 21 maja 2003 r. | 31 października 2003 r. | 2 grudnia 2003 r. | 16 lutego 2004 r. |

Umowy i dotacje ESTAT | 11 czerwca 2003 r. | 10 października 2003 r. | 22 października 2003 r. | Dyskutowane przez Komisję (AKP 7 maja 2004 r.) |

Środki Strukturalne i Wspólna Polityka Rolna |

REGIO | 30 września 2002 r. | 24 stycznia 2003 r. | 26 lutego 2003 r. | 28 kwietnia 2003 r. |

AGRI | 20 listopada 2002 r. | 6 czerwca 2003 r. | 13 października 2003 r. | 10 listopada 2003 r. 8 grudnia 2003 r. 19 stycznia 2004 r. |

Polityki Zewnętrzne, łącznie z Pomocą Przedakcesyjną |

ELARG | 18 marca 2003 r. | 13 listopada 2003 r. | 22 grudnia 2003 r. | 15 marca 2004 r. |

DEV | 14 lutego 2003 r. | 21 listopada 2003 r. | 2 lutego 2004 r. | 10 maja 2004 r. |

Fundusze odpowiadające EDF (uzupełnienie) | 23 marca 2003 r. | 23 maja 2003 r. | 12 czerwca 2003 r. | 13 października 2003 r. |

RELEX | 28 lutego 2003 r. | 8 września 2003 r. | 16 października 2003 r. | 16 lutego 2004 r. |

Przegląd zarządzania w obszarze RELEX (uzupełnienie) | 18 marca 2003 r. | 8 kwietnia 2003 r. | 15 kwietnia 2003 r. | 16 czerwca 2003 r. |

Systemy Administracyjne i pozostałe Systemy Wsparcia |

Zarządzanie IT | 15 marca 2002 r. | 21 stycznia 2003 r. | 23 maja 2003 r. | 15 września 2003 r. |

Aktualizacja szkoleniowa | 24 lutego 2003 r. | 19 marca 2003 r. | 22 lipca 2003 r. | 13 października 2003 r. |

PRESS | 17 lutego 2003 r. | 8 lipca 2003 r. | 12 września 2003 r. | 13 października 2003 r. |

Zalecenia przedstawione przez MSR zostały powszechnie przyjęte przez kontrolowane jednostki i zgodnie z informacjami uzyskanymi od kontrolowanych jednostek, są one w dużej mierze już zrealizowane, bądź też znajdują się w trakcie realizacji.

Poniższa tabela przedstawia przegląd stopnia przyjęcia zaleceń z kontroli, objętych niniejszym sprawozdaniem:

Przyjęcie zaleceń kontrolnych MSR:

Przyjęte | Przyjęte z komentarzami | Częściowo odrzucone | Odrzucone | Przedawnione | Razem | % |

Krytyczne | 33 | 27 | 11 | 3 | 3 | 77 | 12,16 % |

B. ważne | 152 | 70 | 16 | 23 | 1 | 262 | 41,39 % |

Ważne | 161 | 42 | 12 | 17 | 0 | 232 | 36,65 % |

Pożądane | 31 | 16 | 4 | 11 | 0 | 62 | 9,79 % |

Razem | 377 | 155 | 43 | 54 | 4 | 633 | 100,0 % |

% | 59,6 % | 24,5 % | 6,8 % | 8,5 % | 0,6 % | 100,0 % |

W momencie zakończenia cyklu kontroli Dyrekcji Generalnych w 2004 r., MSR będzie w stanie przedstawić w ciągu roku skonsolidowany obraz ustaleń, który powinien okazać się pomocny w określeniu relatywnej ważności każdego z dokonanych ustaleń.

W porównaniu do planowania ogólnego, dokonano niewielkiego postępu jeśli chodzi o nowy zakres odpowiedzialności MSR, dotyczący kontroli 14 Agencji, stanowiącej zadanie wymagane na mocy art. 185 rozporządzenia finansowego oraz przepisów wykonawczych, co doprowadziło do zastrzeżenia w rocznym sprawozdaniu z działalności MSR za rok 2003.

IAS prowadzi również od czasu do czasu szczególne działania doradcze i często proszona jest o wsparcie lub o służenie swoją profesjonalną radą w kwestiach kontroli wewnętrznej oraz w sprawach związanych z zarządzaniem zasobami i działalnością. MSR realizuje takie działania doradcze równolegle do normalnych praktyk wewnętrznej kontroli oraz do swojego mandatu na mocy rozporządzenia finansowego i Karty MSR.

Podsumowanie PRZEKROJOWYCH USTALEń I ZALECEń

PIęć poniższych rozdziałów przedstawia zalecenia MSR w zakresie kwestii horyzontalnych, zdefiniowane na postawie ustaleń kontrolnych, przedstawionych w załączonym dokumencie roboczym służb Komisji i w wielu przypadkach pokrywających się z podobnymi ustaleniami, zawartymi we wcześniejszych rocznych sprawozdaniach z MSR.

Delegacja rzetelności, odpowiedzialności i nadzoru, stanowiących podstawowe cele Reformy, leży u podstaw wielu ustaleń i zaleceń, pojawiających się w sprawozdaniach IAS i stanowi fundament większości poruszonych kwestii systemowych.

Systemy informacyjne rachunkowości i zarządzania

Według MSR wraz ze zreformowaniem zarządzania finansowego i rachunkowości, należy doprowadzić do wzmocnienia funkcji rachunkowości w ramach Dyrekcji Generalnych i nadania jej profesjonalnego charakteru, tak aby Komisja i jej zarząd miały powszechną pewność w odniesieniu do Dyrekcji Generalnych, co do kompletności, rzetelności i stosowności ich rachunków. Systemy muszą gwarantować, że rachunki ujmują wszystkie stosowne informacje, a personel musi być świadomy niebezpieczeństw związanych z faktem ich nierejestrowania. Zarząd oraz zewnętrzni partnerzy muszą mieć pewność, iż liczby odzwierciedlają rzeczywistość, ponieważ w przeciwnym razie wszelkie decyzje będą bezpodstawne. Z tego względu MSR uważa za wskazane, aby funkcja monitorowania/rejestrowania nie tylko opierała się na profesjonalizmie, ale również nie była całkowicie zależna od organu zatwierdzającego.

W oparciu o powyższe rozważania, MSR proponuje sformalizowanie raportowania funkcjonalnego pomiędzy osobami odpowiedzialnymi w Dyrekcjach Generalnych za funkcję rachunkową/kontrolną a księgowym. W opinii Komisji, istniejące kontakty w ramach sieci jednostek finansowych (RUF), zespołu dyrektorów zasobów oraz zespołu koordynatorów kontroli wewnętrznej Dyrekcji Generalnych, jak również utworzenie sieci korespondentów rachunkowych i użytkowników systemu rachunkowości, przy jednoczesnym utrzymaniu przejrzystych i zrozumiałych struktur raportowania do Dyrekcji Generalnych wskazują, iż nie planuje ona dalszej formalizacji stosunków pomiędzy funkcją rachunkową a kontrolną zarówno na poziomie Dyrekcji Generalnych, jak i na poziomie centralnym.

W celu zachowania zgodności z postanowieniami rozporządzenia finansowego, dotyczącymi roli i funkcji księgowego (art. 61), MSR uważa za konieczne, aby księgowy, poza funkcją konsolidacyjną bazującą wyłącznie na zapewnieniu o wiarygodności, składanym przez intendentów, zgodnie z art. 61 ust. 2, przyjmował również odpowiedzialność za spójność rachunków instytucji jako całości. MSR proponuje ratyfikowanie lub zatwierdzenie zmiany poprzez modyfikację rozporządzenia finansowego, w przypadku wystąpienia takiej potrzeby. W oparciu o postanowienia rozporządzenia finansowego, zgodnie z którymi to intendenci, a nie księgowy, są odpowiedzialni za złożenie zapewnienia o zgodności z prawem i poprawności transakcji oraz za rzetelność powiązanych z nimi informacji, Komisja zatwierdziła ogólno-instytucjonalną odpowiedzialność księgowego. Przy zastosowaniu art. 61 ust. 1 lit. e) rozporządzenia finansowego, księgowy rozpoczął w 2004 r. badanie w celu potwierdzenia ważności systemów informacyjnych Dyrekcji Generalnych i procedur rachunkowości.

Biorąc pod uwagę brak możliwości przypisania głównych kategorii kosztów ogólnych do poszczególnych działalności, MSR proponuje ocenę narzędzi niezbędnych do realizacji wdrożenia Zarządzania Kosztami Działań (ABM), ze szczególnym zwróceniem uwagi na konieczność księgowania kluczowych kosztów ogólnych. Komisja rozważy to zalecenie, jeśli dalszy rozwój istniejącej struktury SPP/ABM (Strategicznego Planowania i Programowania/ Zarządzania Kosztami Działań), wynikającej z reformy administracyjnej przeprowadzonej przez obecną Komisję, zostanie uznany za właściwy.

Ryzyko delegacji

Odnotowano postęp w rozpoznaniu ryzyka delegacji, które wynika z ostatecznej odpowiedzialności budżetowej Komisji za wszystkie jej wydatki, przy równoczesnym ponoszeniu odpowiedzialność za fundusze unijne przeznaczane na wspólne zarządzanie, realizowane przy udziale Państw Członkowskich. Raport MSR ponawia sugestię, aby ta krytyczna kwestia została rozwiązana poprzez wprowadzenie przejrzystego protokołu, odnoszącego się z jednej strony do dokładnej odpowiedzialności Państw Członkowskich oraz z drugiej strony do Komisji, przy jednoczesnym wzmocnieniu go krajowym oświadczeniem o jawności oraz oświadczeniem o wiarygodności rachunków.

W związku z powyższym, MSR sugeruje podjęcie obecnie konkretnych kroków w celu zapewnienia, iż ramy legislacyjne Funduszy Strukturalnych na kolejny okres programowania zawierają oświadczenia o jawności ex ante, złożone przez organy zarządzające, z wyraźną ustawową władzą dającą możliwość nałożenia kar, mających wpływ na całkowity budżet danego Państwa Członkowskiego w przypadku niewystarczającej jawności. Komisja w swoich ostatnich propozycjach dotyczących ram legislacyjnych kolejnego okresu programowania Funduszy Strukturalnych wprowadziła, wraz z zaostrzonymi przepisami dotyczącymi korekt finansowych, wymóg przedstawienia przez organy kontrolne Państw Członkowskich kontrolnych oświadczeń o wiarygodności rachunków. Jeśli chodzi o rolnictwo, ramy legislacyjne kolejnego okresu programowania obejmują oświadczenie o wiarygodności rachunków dla agencji płatniczych, odpowiedzialnych za zarządzanie i kontrolę w Państwach Członkowskich. Propozycja ta dotyczy wszystkich wydatków rolnych (dwa fundusze: FEAGA i FEADER).

MSR proponuje wypracowanie wraz z Europejskim Trybunałem Obrachunkowym (ETO) wspólnego podejścia w kwestii uzgodnienia dopuszczalnej kwalifikowanej wiarygodności. Komisja popiera nowe podejście Trybunału do oświadczenia w sprawie wiarygodności i dostrzega w nim bazę do wypracowania uzgodnionego oświadczenia, opartego na rzetelnej informacji zarządczej, prezentowanej w rocznych sprawozdaniach z działalności Dyrekcji Generalnych oraz w syntetycznym raporcie Komisji.

Zarządzanie oparte na działaniach (ABM) – narzędzia ABM

Na podstawie ustaleń kontrolnych MSR poruszyła wiele kwestii w tym obszarze. Przede wszystkim, zwrócono uwagę, że definicja celów jest zbyt ogólna, co objawia się trudnościami z alokacją zasobów i analizą ryzyka. Po drugie, że istnieje zrozumiała trudność w wypracowaniu miarodajnych wskaźników wydajności. MSR nie wysunęła na tym etapie żadnych zaleceń w kontekście tych spostrzeżeń, jako że istnieje możliwość, iż stanowią one jedynie przejściowe problemy związane z wprowadzaniem nowych mechanizmów ABM. Po trzecie, w niektórych przypadkach brak jasnego powiązania pomiędzy rocznym planem zarządzania (AMP) dla danej Dyrekcji Generalnej a porównywalnym planem na poziomie dyrekcji czy jednostek. Powiązania takie doprowadziłyby do przejrzystej i zintegrowanej struktury planowania dla Dyrekcji Generalnej, co skutkowałoby większymi szansami realizacji planu AMP na poziomie Dyrekcji Generalnej, wzmocnionego planami z poziomu jednostki. W związku z powyższym, MSR zaleca wyjaśnienie Dyrekcjom Generalnym instrukcji dotyczących niezbędnej spójności planów AMP na wszystkich poziomach organizacji.

Komisja uznaje potrzebę wprowadzenia rocznych planów zarządzania na poziomie jednostek, ale nie chce wprowadzać ustawowych norm, jako że odpowiedzialności jednostek znacznie się różnią, a decentralizacja odpowiedzialności zarządczych w kierunku Dyrekcji Generalnych oznacza, iż to one są najlepiej umiejscowione, aby zorganizować własne zarządzanie wewnętrzne, prowadząc sprawozdawczość lokalnie i stosownie do swoich indywidualnych warunków.

Ryzyka wynikające z działań prowadzonych w przeszłości, alokacja zasobów i zarządzanie ryzykiem

Komisja odziedziczyła wiele poważnych rodzajów ryzyka, niektóre z nich wynikają z działań prowadzonych w przeszłości, związanych po części z wcześniejszym brakiem odpowiednich zasobów. W opinii MSR, ryzyka te nie zostały odpowiednio rozpoznane lub też są zarządzane kosztem rozsądnego zarządzania aktualnymi programami. MSR uważa, że sytuacje te powinny zostać wyraźnie rozpoznane i uwzględnione w analizie ryzyka, prowadzonej na poziomie zarządzania w skali całej instytucji. Stanowić to powinno podstawę dla decyzji o alokacji zasobów, łącznie z odpowiednim wykorzystaniem agencji wykonawczych, natomiast ryzyka zarządzane w sposób niewystarczający powinny zostać przedstawione władzy budżetowej.

MSR zaleca w związku z tym, aby Komisja i jej departamenty zapewniły udostępnienie zasobów do przeprowadzenia prac kontrolnych, tak aby zostały one wykonane odpowiednio wcześnie w ramach czasu funkcjonowania programów, co zapobiegnie powstaniu w przyszłości problemów związanych z przenoszeniem konsekwencji działań prowadzonych w przeszłości. Kontrole takie byłyby bardziej skuteczne w zapobieganiu nawarstwiania się nowych możliwych konsekwencji, jeśli zostałyby powiązane z sugerowanymi oświadczeniami o jawności. Zaleca się również, aby korekty błędów popełnionych w przeszłości były przeprowadzane natychmiast w momencie ich wykrycia, a działania korygujące były odpowiednio rejestrowane i dokumentowane. Komisja akceptuje zalecenia MSR i w miarę możliwości zwróci na nie odpowiednią uwagę przy alokacji oraz planowaniu zasobów. W szczególności, w przypadku funduszy strukturalnych i aktualnego okresu programowania, zwiększona zostanie współpraca z organami krajowymi w zakresie kontroli systemu i kontroli ex post. Nowa sieć kontroli ex post, będąca podgrupą sieci koordynatorów kontroli wewnętrznych Dyrekcji Generalnych, stanowić będzie forum służące wymianie najlepszych praktyk i harmonizacji metodologii oraz strategii. Rozpocznie ona swoją pracę jesienią, sporządzając remanent działań i metod kontroli ex post, funkcjonujących w Dyrekcjach Generalnych.

MSR ponownie potwierdza swoje zeszłoroczne zalecenie, zatwierdzone przez Komisję, iż należy rozwinąć zarządzanie ryzykiem w skali całej instytucji oraz że szczególnie samoocena zarządzania ryzykiem Dyrekcji Generalnych powinna być przekazywana dalej i analizowana centralnie w celu uzupełnienia przeglądu Centralnych Służb Finansowych (CFS), dotyczącego stanu kontroli wewnętrznych. Ten skonsolidowany obraz uzupełniać powinny takie materiały, jak wyniki kontroli, sprawozdania Trybunału Obrachunkowego oraz rezolucja o absolutorium, tak aby przedstawić obraz ryzyka dla całej instytucji, mając na uwadze stworzenie centralnego potencjału zarządczego. Ten sam centralny potencjał mógłby okazać się przydatny w kierowaniu i monitorowaniu wzrostem i potencjałem agencji wykonawczych, stanowiących środek zaradczy w kontekście niedoborów personelu w zarządzaniu programami.

Komisja zaakceptowała wyżej wspomniane zalecenie w swoim syntetycznym raporcie za 2002 r. i potwierdziła w swoim syntetycznym raporcie za 2003 r., że „analiza ryzyka powinna pomóc w zorientowaniu alokacji zasobów, równolegle do innych elementów, takich jak priorytety polityki”[1].

Wiarygodność zarządzania i działania kontrolne

Oświadczenie o wiarygodności rachunków Dyrekcji Generalnych zyskało uznanie ze względu na swoje znaczenie jako narzędzia służącego wykazaniu przejrzystości oraz odpowiedzialności i działa już drugi rok. Od czasu decyzji z lutego 2004 r.[2], Dyrektorzy Zasobów Dyrekcji Generalnych koordynują kwestie wewnętrznych kontroli i akceptują odpowiednie załączniki do rocznych sprawozdań z działalności, wzmacniając tym samym kontrole i równowagę na poziomie Dyrekcji. Pozostaje to głównym instrumentem zmiany w ramach Reformy, natomiast w opinii MSR raport syntetyczny Komisji dotyczący rocznych sprawozdań z działalności oraz związany z nim przegląd kontroli wewnętrznej z Centralnych Służb Finansowych (CFS) podlegać powinny dalszemu dopracowaniu.

MSR zaleca, by w przyszłości raport syntetyczny koncentrował się na deklaracjach intendentów, które odnoszą się do skuteczności kontroli oraz, by oświadczenie stanowiska CFS stopniowo zwracało większą uwagę na ocenę skuteczności, aniżeli na stopień formalnej zgodności ze standardami kontroli wewnętrznej. Komisja przyjęła, podkreślając w swoim raporcie syntetycznym za 2003 r., „potrzebę przywiązywania większej uwagi przez Dyrekcje Generalne i służby do skuteczności ich systemów wewnętrznej kontroli , również w celu zapewnienia, iż stanowią one odpowiednie wsparcie wiarygodności, deklarowanej corocznie w ich imieniu przez intendentów w drodze delegacji.”[3].

Zdaniem MSR, kontrole na miejscu nie są wystarczająco częste, aby stanowić środek zniechęcający do nadmiernych roszczeń i/lub nie stanowią części ogólnej strategii kontroli i audytów. W przypadkach, gdzie zarządzanie wewnętrzne jest całkowicie zdecentralizowane, jednostki zarządzające powinny przeprowadzać wszelkie niezbędne kontrole w ramach zakresu ich własnej odpowiedzialności, łącznie z kontrolami na miejscu, zapobiegającymi nadmiernym roszczeniom tam, gdzie dotacje są powiązane z rzeczywistymi wydatkami. Jednostki zarządzające często nie posiadają umiejętności niezbędnych do ich przeprowadzenia, a jeśli kontrole są w ogóle wykonywane, to jedynie przez jednostki centralne w Dyrekcjach Generalnych.

Konieczna jest jasność co do założenia, iż w takich przypadkach jednostki specjalistyczne oferują wsparcie jednostkom zarządzającym, nie przejmując ich zakresu odpowiedzialności; personel jednostek zarządczych powinien brać udział w sporządzaniu strategii kontroli i analizie ryzyka, jak również powinien uczestniczyć w kontrolach na miejscu. Należy dokonać wyraźnego rozróżnienia pomiędzy tą działalnością, a działaniami związanymi z wewnętrzną kontrolą (IAC), ukierunkowanymi na zweryfikowanie globalnej efektywności systemów zarządzania. Biorąc pod uwagę powyższy kontekst MSR proponuje, aby CFS pomogły w koncepcyjnym określeniu działań kontroli na miejscu w odniesieniu intendentów w drodze delegacji i subdelegacji oraz, aby wydały odpowiednie instrukcje lub zmienione normy kontroli wewnętrznej w celu zapewnienia jej poprawnej realizacji. Wyżej przedstawiona sieć kontroli ex-post, ustanowiona w ramach sieci koordynatorów kontrolujących Dyrekcji Generalnych, której przewodniczy CFS, posiada między innymi mandat do wymiany najlepszych praktyk i harmonizacji działań oraz metod kontrolnych, biorąc pod uwagę standardy międzynarodowe.

[1] „Synteza Rocznych Sprawozdań z Działalności Dyrekcji Generalnych i Służb", punkt 4.

[2] „Realizacja wymagań reformy”, COM(2004) 93 z dnia 10 lutego 2004 r.

[3] „Synteza Rocznych Sprawozdań z Działalności Dyrekcji Generalnych i Służb”, punkt 7.