Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 349 TFUE. Przepis ten umożliwia Radzie przyjęcie szczególnych środków adaptujących stosowanie Traktatów do tych regionów, po uwzględnieniu strukturalnych ograniczeń społecznych i gospodarczych unijnych regionów najbardziej oddalonych (w tym ich oddalenia, wyspiarskiego położenia, niewielkiej powierzchni, trudnej topografii i klimatu, a także ekonomicznego uzależnienia od szeregu produktów). Środki te dotyczą konkretnych obszarów, w tym m.in. polityki celnej i handlowej.

Niniejszy wniosek jest zgodny z polityką Unii, w szczególności w odniesieniu do ogólnej polityki dotyczącej regionów najbardziej oddalonych oraz polityki w dziedzinie handlu międzynarodowego, konkurencji, środowiska, przedsiębiorczości, rozwoju i stosunków zewnętrznych.

Wyspy Kanaryjskie korzystają z innych podobnych środków (autonomiczne obniżki ceł): na przykład w rozporządzeniu Rady (UE) 2020/1785 z dnia 16 listopada 2020 r. przewidziano otwarcie autonomicznych kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych produktów rybołówstwa na Wyspy Kanaryjskie. Co więcej, ten region najbardziej oddalony korzysta ze zwolnień z podatku AIEM lub jego częściowych obniżek przewidzianych w decyzji Rady (UE) 2020/1792 z dnia 16 listopada 2020 r.

Ponadto władze hiszpańskie zwróciły się w tym samym kontekście o zawieszenie ceł Wspólnej Taryfy Celnej w odniesieniu do siedmiu nowych kategorii produktów objętych kodami CN 3903 19, 5603 94, 5604 10, 7326 90, 7607 20, 8441 40 i 8479 90.

Przewidziane w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1386/2011 środki, których celem było wzmocnienie konkurencyjności lokalnych podmiotów gospodarczych, a tym samym zapewnienie bardziej stabilnego zatrudnienia na tych wyspach, mają wygasnąć w dniu 31 grudnia 2021 r. W kwietniu 2021 r. rząd Hiszpanii wystąpił o przedłużenie zawieszenia ceł autonomicznych Wspólnej Taryfy Celnej w odniesieniu do szeregu produktów. Jak stwierdzono we wniosku, ograniczenia, z którymi boryka się region, mają charakter strukturalny i trwały i nadal spowodowane są odizolowaniem, niewielkim rozmiarem rynku i jego rozdrobnieniem. Ze względu na wspomniane ograniczenia Wyspy Kanaryjskie ponoszą wyższe koszty produkcji i transportu oraz wyższe koszty środowiskowe. Nie mogą ponadto czerpać korzyści z globalizacji w takim samym stopniu jak inne regiony europejskie. Celem wnioskowanego systemu zawieszenia jest zmniejszenie tych ograniczeń na rynku Wysp Kanaryjskich.

Rozporządzenie Rady (UE) nr 1386/2011 przewiduje czasowe zawieszenie ceł autonomicznych Wspólnej Taryfy Celnej na przywóz niektórych produktów przemysłowych na Wyspy Kanaryjskie Wyspy Kanaryjskie należą do regionów najbardziej oddalonych Unii Europejskiej, wobec których można zastosować środki szczególne zgodnie z art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w celu przezwyciężenia niekorzystnej sytuacji ekonomicznej w tych rejonach, wynikającej z ich położenia geograficznego.

Nie przeprowadzono oceny skutków. Wniosek ma na celu przedłużenie obowiązujących obecnie środków, które wygasają z końcem 2021 r. Ocena skutków nie jest uzasadniona, biorąc pod uwagę bardzo ograniczony zakres środków oraz fakt, że nie zachodzą istotne zmiany w odniesieniu do ich oczekiwanych skutków

Aby zbadać skutki środków, Komisja zwróciła się do władz hiszpańskich o niezbędne informacje. Władze hiszpańskie dostarczyły dane dotyczące przedmiotowych produktów, które były przywożone na Wyspy Kanaryjskie, wraz z ich analizą.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

Taka forma działania jest regularnie wykorzystywana jako instrument służący podnoszeniu konkurencyjności przedsiębiorców. Wprowadzenie kontroli końcowego przeznaczenia zgodnie z przepisami unijnego kodeksu celnego i przepisami wykonawczymi do niego jest w tym kontekście procedurą już ugruntowaną i nie powoduje znacznego i dodatkowego obciążenia administracyjnego władz regionalnych i lokalnych oraz podmiotów gospodarczych.

–przyczynienia się do dywersyfikacji gospodarki;

(5)Należy zatem przedłużyć zawieszenie ceł Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre towary wymienione w załącznikach I i II do rozporządzenia (UE) nr 1386/2011 w celu:

(4)Co więcej, kryzys wywołany COVID-19 wstrzymał działalność turystyczną na Wyspach Kanaryjskich, co w 2020 r. doprowadziło do szacunkowego spadku PKB o około 20 %. Nastąpiła ponadto recesja w zakresie działalności budowlanej i przemysłowej, której spadek szacuje się na 13 % w porównaniu z 2019 r.

(3)Na gospodarkę Wysp Kanaryjskich nadal negatywnie wpływa niewielki rozmiar rynku wysp, jego rozdrobnienie i oddalenie od Europy, szczególnie wysokie bezrobocie oraz wyższe koszty produkcji i dystrybucji niż koszty ponoszone przez podmioty gospodarcze w Europie kontynentalnej. Stopa bezrobocia na Wyspach Kanaryjskich wykazywała wprawdzie pewną poprawę w okresie do 2019 r., jednak bezrobocie wzrosło z 20,5 % w 2019 r. do 22,6 % w 2020 r., co oznacza wartość znacznie powyżej średniej krajowej i unijnej, wynoszącej odpowiednio: 15,5 % i 7,1 % (Eurostat, 2021 r.).

(2)W kwietniu 2021 r. rząd Hiszpanii wystąpił o przedłużenie zawieszenia autonomicznych ceł Wspólnej Taryfy Celnej w odniesieniu do szeregu produktów zgodnie z art. 349 Traktatu. Środki ustanowione rozporządzeniem (UE) nr 1386/2011 pozytywnie przyczyniły się do rozwoju gospodarki Wysp Kanaryjskich, w szczególności sektora przemysłu i budownictwa, zmniejszając tym samym poważne skutki niekorzystnych warunków gospodarczych i handlowych spowodowanych oddaleniem, wyspiarskim położeniem i niewielką powierzchnią tych wysp.

(1)Zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1386/2011 zawieszenie ceł na niektóre dobra kapitałowe przeznaczone do użytkowania w celach handlowych lub przemysłowych, przywożone na Wyspy Kanaryjskie, wygasa z dniem 31 grudnia 2021 r.

a także mając na uwadze, co następuje:

–ograniczenia uzależnienia lokalnej gospodarki od sektora usług;

–uzupełnienia innych środków przewidzianych na stabilizację środowiska gospodarczego i społecznego na Wyspach Kanaryjskich.

(6)Oprócz kategorii produktów objętych rozporządzeniem (UE) nr 1386/2011 rząd Hiszpanii wystąpił w tym samym kontekście o zawieszenie ceł Wspólnej Taryfy Celnej w odniesieniu do siedmiu nowych kategorii produktów objętych kodami CN 3903 19, 5603 94, 5604 10, 7326 90, 7607 20, 8441 40 i 8479 90. Wniosek ten należy przyjąć, ponieważ przedmiotowe zawieszenia, które obejmują maszyny do celów przemysłowych i surowce, wzmocniłyby gospodarkę Wysp Kanaryjskich.

(7)W celu zapewnienia, aby z tych środków taryfowych korzystały wyłącznie podmioty gospodarcze znajdujące się na terytorium Wysp Kanaryjskich, zawieszenie powinno być uzależnione od końcowego przeznaczenia produktów, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 oraz rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 .

(8)W przypadku zakłóceń w handlu oraz aby zapewnić jednolite warunki wykonywania niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze, pozwalające jej na czasowe wycofanie zawieszenia. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

(9)Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny zapewnić ciągłość po wygaśnięciu rozporządzenia (UE) nr 1386/2011. Dlatego też środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu należy stosować od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2031 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2031 r. zawiesza się całkowicie cła Wspólnej Taryfy Celnej, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 952/2013, stosowane w przywozie na Wyspy Kanaryjskie dóbr kapitałowych przeznaczonych do użytkowania w celach handlowych lub przemysłowych, objętych obecnie kodami CN wymienionymi w załączniku I.

Towary te muszą być wykorzystywane zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia (UE) nr 952/2013 oraz rozporządzenia (UE) nr 2015/2447 przez okres co najmniej 24 miesięcy po ich dopuszczeniu do obrotu przez podmioty gospodarcze zlokalizowane na terytorium Wysp Kanaryjskich.

Artykuł 2

Od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2031 r. zawiesza się całkowicie cła wspólnej taryfy celnej, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 952/2013, stosowane w przywozie na Wyspy Kanaryjskie surowców, części i składników objętych obecnie kodami CN wymienionymi w załączniku II i wykorzystywanych do przetwórstwa przemysłowego lub konserwacji na Wyspach Kanaryjskich.

Artykuł 3

Zawieszenie ceł, o którym mowa w art. 1 i 2, podlega dozorowi celnemu w ramach procedury końcowego przeznaczenia, zgodnie z art. 254 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Artykuł 4

1.Jeżeli Komisja ma powody sądzić, że którekolwiek zawieszenie ustanowione w niniejszym rozporządzeniu doprowadziło do zakłóceń w handlu określonym produktem, przysługuje jej prawo przyjęcia aktów wykonawczych celem czasowego wycofania zawieszenia dotyczącego danego produktu na okres nieprzekraczający 12 miesięcy. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 ust. 2.

Cła przywozowe na produkty, dla których zawieszenie zostało czasowo wycofane, zostają zabezpieczone gwarancją, a warunkiem dopuszczenia odnośnych produktów do obrotu na Wyspach Kanaryjskich jest dostarczenie takiej gwarancji.

2.Gdy Rada podejmie decyzję, zgodnie z procedurą określoną w Traktacie, w terminie 12 miesięcy, że zawieszenie należy definitywnie wycofać, kwoty ceł zabezpieczonych gwarancjami zostają ostatecznie pobrane.

3.Jeżeli w terminie 12 miesięcy nie podjęto ostatecznej decyzji zgodnie z ust. 2, gwarancje zostają zwolnione.

Artykuł 5