1.

występuje do Rady z następującymi zaleceniami: Widoczność Unii Europejskiej w Organizacji Narodów Zjednoczonych a) wzywa do pokazania się wewnątrz systemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jako uczciwy pośrednik między interesami i wartościami różnych grup członkowskich, aby promować wspólne zrozumienie i większą spójność w odniesieniu do trzech ściśle powiązanych ze sobą filarów, na których opiera się ONZ, którymi są mianowicie spokój i bezpieczeństwo, rozwój gospodarczy i społeczny oraz prawa człowieka, b) wzywa do zagwarantowania, z Komisją, że kwestie związane z wielostronną agendą są stałym przedmiotem rozmów dwustronnych prowadzonych przez UE i jej państwa członkowskie z innymi krajami i grupami regionalnymi; c) wzywa do uważnego przeanalizowania wraz z administracją USA sposobów wzmocnienia współpracy między partnerami na rzecz wspierania ich wspólnych priorytetów w ONZ; Pokój i bezpieczeństwo d) wzywa do kontynuowania debaty zapoczątkowanej przez Ban Ki-moona, Sekretarza Generalnego ONZ dotyczącej wdrażania zasady „odpowiedzialności za ochronę” (R2P), aby osiągnąć wzmocniony konsensus w odniesieniu do tego kamienia węgielnego doktryny ONZ oraz rozwinąć bardziej operacyjne podejście do niego przy jednoczesnym powstrzymaniu prób zmniejszenia jego zakresu; e) wzywa do zapewnienia, że zapobiegawczy charakter zasady R2P zostanie odpowiednio zaakcentowany w wyżej wspomnianej debacie oraz że zwrócona zostanie należyta uwaga na pomaganie wrażliwym i niestabilnym krajom w rozwijaniu ich zdolności wzięcia na swoje barki takiej odpowiedzialności, koncentrując się zwłaszcza na podmiotach regionalnych, jako najskuteczniejszych interlokutorach w niestabilnych sytuacjach; f) wzywa do zapewnienia, że zasada R2P będzie stosowana w sytuacjach kryzysowych, kiedy państwo nie będzie potrafiło ochronić swojej ludności przed ludobójstwem, przestępstwami wojennymi, czystkami etnicznymi i zbrodniami przeciwko ludzkości; g) wzywa do zachęcania Unii Afrykańskiej do dalszego rozwoju jej potencjału w zakresie zarządzania kryzysowego oraz do zaapelowania do UE i ONZ o wspieranie tych starań oraz pogłębienie współpracy z Unią Afrykańską w zakresie budowania pokoju i bezpieczeństwa na kontynencie afrykańskim; h) wzywa do zaapelowania do państw członkowskich o podjęcie koniecznych wysiłków na rzecz zakończenia negocjacji w sprawie konwencji generalnej w sprawie międzynarodowego terroryzmu; Prawa człowieka i) wzywa do wyrażenia jednoznacznego poparcia we wszystkich omawianych i przyjmowanych rezolucjach Zgromadzenia Ogólnego ONZ zasad międzynarodowego prawa humanitarnego oraz do jednoznacznego potępienia każdego przypadku pogwałcenia tych zasad, zwłaszcza w odniesieniu do bezpieczeństwa i ochrony pracowników humanitarnych ONZ i innych organizacji; j) wzywa do kontaktowania się z innymi grupami regionalnymi w celu zwiększania świadomości i zrozumienia zasad uwzględnionych w popartej przez UE deklaracji o orientacji seksualnej i tożsamości płciowej podpisanej przez 66 państw członkowskich ONZ; k) wzywa do wezwania Sekretarza Generalnego ONZ do przedstawienia na 65. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ sprawozdania dotyczącego przestrzegania przez państwa członkowskie zakazu wykonywania kary śmierci na nieletnich przestępcach oraz do uwzględnienia w jego sprawozdaniu informacji na temat liczby nieletnich przestępców skazanych obecnie na karę śmierci oraz liczby kar śmierci wykonanych w ostatnich 5 lat; l) wzywa do zainicjowania, jeszcze przed przeglądem zapowiedzianym przez Radę Praw Człowieka na 2011 rok, debaty akcentującej komplementarność między Trzecim Komitetem, będącym międzyrządowym organem Zgromadzenia Ogólnego ONZ o powszechnym członkostwie, a Radą Praw Człowieka, której skład podlega ograniczeniom i której mandat ma charakter bardziej operacyjny; m) wzywa do zwrócenia się do państw członkowskich o ponowne rozważenie ich udziału w durbańskiej konferencji przeglądowej w Genewie w kwietniu 2009 r., jeżeli naruszenie wszystkich „dozwolonych granic”, o których mowa w projekcie dokumentu końcowego z dnia 20 lutego 2009 r. zostanie potwierdzone w kolejnych negocjacjach prowadzących do konferencji; n) wzywa do promowania i wspierania wysiłków zmierzających do zapewnienia, że reżim sankcji ONZ związanych z terroryzmem podlega przejrzystym i sprawiedliwym procedurom, zwłaszcza poprzez wprowadzenie procedury skutecznego powiadomienia oraz niezależnej rewizji sądowej, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich; o) wzywa do zachęcenia Rady Bezpieczeństwa i jej Komitetu Antyterrorystycznego do podjęcia współpracy z odpowiednimi organami ochrony praw człowieka w ONZ w celu stałego monitorowania zgodności ze zobowiązaniami przyjętymi w świetle międzynarodowego prawa w zakresie praw człowieka, uchodźców i pomocy humanitarnej; p) wzywa do zaapelowania do wszystkich członków ONZ o ratyfikację uchwalonego w Rzymie statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (ICC), poczynając od członków Rady Bezpieczeństwa oraz w perspektywie konferencji przeglądowej ICC w 2009 r. do aktywnego wspierania wysiłków zmierzających do osiągnięcia porozumienia w sprawie nieustalonej jeszcze definicji zbrodni agresji i warunków sprawowania przez ICC jego jurysdykcji, zgodnie z art. 5 ust. 2 Statutu Rzymskiego; Reforma ONZ q) wzywa do wspierania trwającego procesu mającego na celu osiągnięcie zgodności między postępem osiąganym na szczeblu państwa w zakresie wdrażania reformy „Zjednoczeni w działaniu”, a różnymi praktykami biznesowymi stosowanymi przez centrale agencji i programów ONZ, które dotychczas utrudniały ściślejszą współpracę i koordynację w praktyce; r) wzywa do rozwijania koordynacji z działaniami UE, w tym koordynacji z działaniami dawców pomocy, w stosunkach z agendami, funduszami i programami ONZ zarówno w centralach, jak i na szczeblu krajowym, w tym poprzez uczestnictwo w kierowanych przez ONZ funduszach dawców pomocy, oraz objęcia agend i programów ONZ dobrze już ugruntowanym dialogiem z Sekretariatem ONZ; Środowisko s) wzywa do promowania debaty związanej ze zbliżającą się konferencją stron konwencji ramowej ONZ w sprawie zmian klimatycznych (COP15) w Kopenhadze w grudniu 2009 r. w celu wypracowania konsensusu dotyczącego przyjęcia nowego międzynarodowego porozumienia w sprawie zmiany klimatu na okres po 2012 roku oraz nadania tempa pracom związanym z jego przyjęciem; w tym kontekście wzywa do pozyskiwania wsparcia dla finansowo-technologicznego pakietu skierowanego do krajów rozwijających się w celu łatwiejszego nakłonienia tych krajów do poparcia nowego wiążącego porozumienia; t) wzywa do przyjęcia, jeszcze przed kolejną sesją Zgromadzenia Ogólnego ONZ, spójniejszej struktury globalnego systemu zarządzania ochroną środowiska, w formie zalecanej przez Radę Zarządzającą / Globalne Ministerialne Forum Ekologiczne Programu na rzecz Środowiska ONZ, który będzie w stanie sprostać ogromnym wyzwaniom w przyszłości; Zarządzanie globalne u) wzywa do objęcia przywództwa w toczącej się debacie na temat globalnego zarządzania, w tym zarządzania ekonomicznego i finansowego, w celu wzmocnienia mandatów i udoskonalenia praktyk stosowanych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy, przy jednoczesnej rewitalizacji Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ; v) wzywa do wykorzystania nadchodzących negocjacji międzyrządowych w sprawie reformy Rady Bezpieczeństwa, opartych na regulaminie Zgromadzenia Ogólnego ONZ, jako okazji do skoncentrowania się na zbieżnych kwestiach i osiągnięcia rzeczywistego postępu w zakresie wyjaśnienia zakresu kompetencji Rady Bezpieczeństwa w stosunku do innych organów ONZ, włączenia nowych członków stałych i niestałych – możliwie tymczasowo – ażeby poprawić reprezentatywność Rady i zasadność jej działania, a także do przeglądu metod pracy Rady Bezpieczeństwa; w) wzywa do podkreślenia, że obecność UE w Radzie Bezpieczeństwa pozostaje długoterminowym celem Unii Europejskiej; Nierozprzestrzenianie broni i rozbrojenie x) wzywa do stworzenia warunków do pomyślnego przeprowadzenia w 2010 roku konferencji stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT), konkretnie poprzez poparcie i promowanie proponowanej modelowej konwencji o broni jądrowej; do osiągnięcia konsensusu w sprawie proponowanego układu o odizolowaniu materiałów rozszczepialnych; do podejmowania działań zmierzających do przyjęcia przez Konferencję Rozbrojeniową merytorycznego programu prac zapewniającego operacyjność temu organowi; do wielostronnego i dwustronnego angażowania się w działania państw członkowskich ONZ na rzecz przystąpienia do ponownej ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób z bronią jądrową; i wreszcie do zachęcania do dalszych starań na rzecz rozpoczęcia negocjacji dotyczących traktatu w sprawie handlu bronią; Reforma zarządzania y) wzywa do pełnego wykorzystania swojej dźwigni finansowej w ONZ w celu zapewnienia, że w budżecie na lata 2010–2011 lepiej uwzględnione zostaną pilne potrzeby operacyjne tej organizacji oraz do udzielenia Sekretarzowi Generalnemu ONZ większej swobody w podejmowaniu decyzji o alokacji zasobów ludzkich zgodnie z takimi potrzebami i w świetle decyzji operacyjnych podejmowanych przez właściwe organy ONZ, a w szczególności przez Radę Bezpieczeństwa i Zgromadzenie Ogólne, z) wzywa do ustalenia, w kontekście dyskusji o rewizji skali oceny przy podziale wydatków ONZ, wyraźnego związku między większym przedstawicielstwem w różnych organach ONZ a sprawiedliwszym podziałem obciążeń finansowych; aa) wzywa do opracowania ściślej skoordynowanej polityki dotyczącej personelu UE w ONZ w celu osiągnięcia większej przejrzystości i efektywności w procedurach rekrutacyjnych oraz zapewnienia, że warunki rekrutacji pozostaną wystarczająco atrakcyjne dla obywateli UE; Milenijne Cele Rozwoju (MCR) ab) wzywa do sprawowania przewodniej roli na świecie w stymulowaniu działań międzynarodowych mających na celu spełnienie zobowiązań dotyczących milenijnych celów rozwoju w związku z tym, że coraz więcej faktów wskazuje na to, że świat jest daleki od osiągnięcia zobowiązania dotyczącego milenijnych celów rozwoju; ac) do poparcia inicjatywy „zespołu zadaniowego ds. braków w realizacji milenijnych celów rozwoju” na rzecz monitorowania globalnych zobowiązań w dziedzinie pomocy, handlu, zwalniania ze spłaty zadłużenia i dostępu do podstawowych lekarstw i technologii; ad) wzywa do zorganizowania w trybie pilnym konferencji wysokiego szczebla ONZ w sprawie światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz jego wpływu na rozwój, zgodnie z postanowieniami podjętymi w 2008 r. na konferencji z Ad-Dauhy w sprawie finansowania rozwoju; ae) wzywa do kontynuacji dyskusji w ramach inicjatywy Business Call to Action (przedsiębiorcy wzywają do działania) oraz zobowiązań na rzecz finansowania i wspierania wysiłków mających na celu osiągnięcie milenijnych celów rozwoju, w tym sposobu połączenia ich ze zwiększeniem odpowiedzialności przedsiębiorstw; af) wzywa do zalecenia, oprócz wszystkich wymienionych inicjatyw, uznania zasad paryskich dotyczących skuteczności pomocy oraz planu działania z Akry w celu poprawy jakości i świadczenia pomocy; ag) wzywa do skorzystania z okazji, jakiej dostarcza 64. Zgromadzenie Ogólne w celu zdania sprawy z postępów poczynionych na drodze do realizacji wskaźników ustalonych w planie działania UE w zakresie milenijnych celów rozwoju; ah) wzywa do zwrócenia się także do Komisji o zdawanie sprawy z postępów we wdrażaniu umów dotyczących milenijnych celów rozwoju oraz o zachęcanie innych darczyńców do udzielania większej części pomocy w formie długoterminowego i przewidywalnego wsparcia budżetowego; Zalecenia końcowe ai) wzywa do nakłonienia państw członkowskich UE do realizacji podjętego przez nie zobowiązania do promowania skutecznej wielostronności w drodze zapewnienia systematycznej i bezzwłocznej ratyfikacji wszystkich konwencji i układów ONZ; aj) wzywa do poparcia decyzji podjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w jego wyżej wspomnianej rezolucji w sprawie współpracy Organizacji Narodów Zjednoczonych i Unii Międzyparlamentarnej, która przewiduje wprowadzenie osobnego punktu w roboczej agendzie 65. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ dotyczącego współpracy Organizacji Narodów Zjednoczonych, parlamentów krajowych i Unii Międzyparlamentarnej, pod warunkiem że w tytule tego punktu uwzględnione zostanie również odniesienie do „regionalnych zgromadzeń parlamentarnych”, i do promowania debaty w sprawie sposobu, w jaki parlamentarzyści, parlamenty krajowe i regionalne zgromadzenia parlamentarne mogą odgrywać bardziej aktywną rolę w ONZ;