Proponowana zmiana nie wykracza poza to, co jest niezbędne do rozwiązania stwierdzonego problemu, a tym samym do osiągnięcia zapisanych w Traktacie celów, a mianowicie właściwego i skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Wniosek jest powiązany z dyrektywą Rady (UE) 2020/262, w której zdefiniowano uprawnionych wysyłających i uprawnionych odbiorców. Uprawnieni wysyłający i uprawnieni odbiorcy to podmioty gospodarcze uczestniczące w przemieszczaniu wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego, a następnie przemieszczanych na terytorium innego państwa członkowskiego. Celem niniejszego wniosku jest rozszerzenie zakresu art. 19 rozporządzenia Rady (UE) nr 389/2012 w celu określenia informacji, jakie państwa członkowskie powinny wprowadzać do rejestrów tych podmiotów gospodarczych, w przypadkach gdy wyroby akcyzowe są przemieszczane jedynie sporadycznie.

We wniosku określono, jakie informacje należy wprowadzać do rejestrów prowadzonych przez państwa członkowskie w odniesieniu do uprawnionych wysyłających i uprawnionych odbiorców przemieszczających wyroby jedynie sporadycznie. Informacje te dotyczą ilości wyrobów, tożsamości podmiotu gospodarczego w momencie zakończenia przemieszczania towarów oraz okresu ważności tymczasowego uprawnienia.

Niniejszy wniosek ma związek z rozdziałem V dyrektywy Rady 2020/262. Dotyczy on zawartości rejestrów w elektronicznej bazie danych prowadzonej przez państwa członkowskie w odniesieniu do uprawnionych wysyłających i uprawnionych odbiorców, którzy wysyłają lub otrzymują towary jedynie sporadycznie.

Wniosek zmienia zakres art. 19 rozporządzenia (UE) nr 389/2012 w celu uwzględnienia informacji, jakie państwa członkowskie muszą wprowadzać do rejestrów elektronicznej bazy danych w odniesieniu do uprawnionych wysyłających i uprawnionych odbiorców, którzy przemieszczają wyroby akcyzowe jedynie sporadycznie i którym przyznano uprawnienia tymczasowe.

Ocenę skutków przygotowano na potrzeby przekształcenia dyrektywy 2008/118/WE. Dyrektywa Rady 2008/118/WE ustanawiająca ogólne zasady dotyczące wyrobów objętych podatkiem akcyzowym została po kilkakrotnych istotnych zmianach uchylona dyrektywą Rady (UE) 2020/262 w celu zapewnienia jasności. Do wniosku dotyczącego przekształcenia dołączona była ocena skutków dyrektywy Rady 2008/118/WE skupiająca się na niektórych obszarach, z których jednym była automatyzacja wewnątrzunijnego przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji. Dyrektywa Rady (UE) 2020/262 dotyczy komputeryzacji przemieszczania przez uprawnionych wysyłających i uprawnionych odbiorców wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji, co nie było przewidziane w dyrektywie 2008/118/WE, a także określa warunki tymczasowych upoważnień, w przypadku gdy uprawnieni wysyłający lub uprawnieni odbiorcy przemieszczają wyroby akcyzowe jedynie sporadycznie.

Celem wniosku jest wprowadzenie obowiązków państw członkowskich w odniesieniu do podmiotów gospodarczych przemieszczających wyroby na podstawie rozdziału V sekcja 2 dyrektywy Rady (UE) 2020/262. Bez tego wniosku pełna automatyzacja przemieszczania wyrobów dopuszczonych do konsumpcji nie będzie możliwa.





2021/0015 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie Rady (UE) nr 389/2012 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych w odniesieniu do zawartości elektronicznych rejestrów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Art. 19 rozporządzenia Rady (UE) nr 389/2012 zobowiązuje państwa członkowskie do prowadzenia elektronicznych rejestrów zezwoleń przyznanych podmiotom gospodarczym i składom uczestniczącym w przemieszczaniu wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

(2)Dyrektywą Rady (UE) 2020/262 rozszerzono zastosowanie skomputeryzowanego systemu określonego w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/263, wykorzystywanego obecnie do nadzoru nad przemieszczaniem wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, na nadzór nad wyrobami akcyzowymi dopuszczonymi do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i następnie przemieszczanymi na terytorium innego państwa członkowskiego w celu dostarczenia do celów handlowych.

(3)Aby umożliwić prawidłowe funkcjonowanie skomputeryzowanego systemu poprzez zapewnienie przechowywania kompletnych, aktualnych i dokładnych danych, konieczna jest zmiana zakresu art. 19 rozporządzenia (UE) nr 389/2012 w celu określenia informacji, jakie państwa członkowskie powinny wprowadzać do rejestrów elektronicznej bazy danych w odniesieniu do uprawnionych wysyłających i uprawnionych odbiorców, którzy przemieszczają wyroby akcyzowe jedynie sporadycznie.

(4)Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie określenie informacji, jakie państwa członkowskie powinny wprowadzać do elektronicznych rejestrów dotyczących uprawnionych wysyłających i uprawnionych odbiorców, którzy przemieszczają wyroby akcyzowe jedynie sporadycznie, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, ale możliwe jest – w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu skomputeryzowanego i ułatwienia walki z oszustwami – jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(5)Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i respektuje zasady uznane w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności prawo do ochrony danych osobowych. W świetle ograniczeń ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu przetwarzanie wskazanych danych w ramach niniejszego rozporządzenia nie wykracza poza to, co jest niezbędne i proporcjonalne do celów ochrony uzasadnionych interesów podatkowych państw członkowskich.

(6)Zgodnie z art. 42 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

(7)Aby dostosować datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia do daty rozpoczęcia stosowania przepisów dyrektywy (UE) 2020/262 w sprawie automatyzacji przemieszczania wyrobów akcyzowych, które to wyroby zostały dopuszczone do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego w celu dostarczenia do celów handlowych na terytorium tego innego państwa członkowskiego, oraz aby dać państwom członkowskim wystarczającą ilość czasu na przygotowanie się do zmian wynikających z niniejszego rozporządzenia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 13 lutego 2023 r.