ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
66.

Dokonaliśmy przeglądu wniosku i uznajemy, że powinien on był: — zapewnić, aby wszelkie przypadki przetwarzania danych osobowych służyły zgodnemu z prawem, konkretnemu i sprecyzowanemu celowi oraz były z nim powiązane pod względem konieczności i proporcjonalności; administrator danych dokonujący przetwarzania danych osobowych jest określony i odpowiada za zgodność z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych, — zapewnić, aby wszelkie ograniczenia w wykonywaniu prawa podstawowego, jakim jest prawo do ochrony prywatności i danych osobowych, były przewidziane prawem co do istoty oraz – z zastrzeżeniem zasady proporcjonalności – wykorzystywane jedynie, jeżeli jest to konieczne do realizacji celów leżących w interesie ogólnym uznanym przez Unię lub do ochrony praw i wolności innych, — zapewnić właściwą ocenę proporcjonalności środków polityki proponowanych w związku z wytyczonymi celami, ponieważ środki awaryjne dopuszczalne w celu reagowania na zagrożenie atakami terrorystycznymi mogą okazać się nadmierne, gdy będą stosowane do zapobiegania ryzyku uchylania się od opodatkowania, — utrzymać istniejące zabezpieczenia, które zapewniałyby pewien stopień proporcjonalności (chociażby w ustalaniu warunków dostępu jednostek analityki finansowej do informacji o transakcjach finansowych), — przewidywać dostęp do informacji o beneficjentach rzeczywistych z poszanowaniem zasady proporcjonalności, na przykład zapewniając dostęp wyłącznie podmiotom odpowiadającym za egzekwowanie prawa.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 67/4

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Grzyby (Riberebro)

(AT.39965)

(2017/C 67/06)

Sprawa dotyczy naruszenia postanowień art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG polegającego na koordynacji cen i podziale klientów w odniesieniu do grzybów konserwowych na całym EOG w okresie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 28 lutego 2012 r. Dnia 25 czerwca 2014 r. Komisja przyjęła decyzję skierowaną do ośmiu podmiotów prawnych (stanowiących trzy przedsiębiorstwa), które zdecydowały się na udział w postępowaniu ugodowym w sprawie kartelowej (2). Niniejszy projekt decyzji adresowany jest do Grupo Riberebro Integral S.L. i Riberebro Integral S.A.U. (zwanych dalej łącznie „Riberebro”), które nie przedłożyły wniosków o przystąpienie do postępowania ugodowego.

W dniu 27 maja 2015 r. Komisja przyjęła pisemne zgłoszenie zastrzeżeń skierowane przeciwko Riberebro, które notyfikowano temu przedsiębiorstwu następnego dnia. Dnia 3 czerwca 2015 r. Riberebro otrzymało CD-ROM zawierający pisemne dokumenty z akt postępowania Komisji oraz wyznaczono mu termin sześciu tygodni na udzielenie odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń.

W odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń przedsiębiorstwo Riberebro oświadczyło, że nie kwestionuje opisu stanu faktycznego ani oceny prawnej przeprowadzonej przez Komisję w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń, złożyło jednak wniosek dotyczący odpowiedniego poziomu grzywny. Riberebro nie złożyło wniosku o przeprowadzenie spotkania wyjaśniającego.

Zgodnie z art. 16 decyzji 2011/695/UE zbadałem, czy projekt decyzji dotyczy jedynie zastrzeżeń, co do których przedsiębiorstwo Riberebro miało możliwość przedstawienia swojego stanowiska. Stwierdzam, że tak istotnie jest.

W związku z powyższym i biorąc pod uwagę fakt, iż Riberebro nie skierowało do mnie żadnych wniosków ani skarg, uznaję, że przestrzegano skutecznego wykonywania jego praw procesowych.

Bruksela, dnia 4 kwietnia 2016 r. Wouter WILS

(1) Zgodnie z art. 16 i 17 decyzji 2011/695/UE Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29).

(2) Zob. decyzja Komisji C(2014) 4227 final z dnia 25 czerwca 2014 r., streszczenie (Dz.U. C 453 z 17.12.2014, s. 21) oraz sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (Dz.U. C 453 z 17.12.2014, s. 20).
76.

Oprócz podstawowych niedociągnięć wniosku wskazanych powyżej zalecenia EIOD w niniejszej opinii dotyczą następujących kwestii: — w odniesienia do wniosku dotyczącego przekształcenia rozporządzenia Eurodac, — Europejski Inspektor Ochrony Danych zaleca określenie w treści wniosku, że ostateczną odpowiedzialność za przetwarzanie danych osobowych ponoszą państwa członkowskie, które uznaje się za administratorów w rozumieniu dyrektywy 95/46/WE. — Należy zmienić treść art. 37, aby określał przypadki, w których przesyłanie danych między państwami jest dozwolone a w których zabronione, w szczególności w odniesieniu do przesyłania informacji do kraju pochodzenia wnioskodawcy. — W art. 38 ust.1 powinno się określić, że państwa członkowskie mogą przesyłać wyłącznie dane niezbędne na potrzeby powrotu. — Nie należy zezwalać na stosowanie środków przymusu w celu pobierania odcisków palców. Powinno się to uwzględnić w treści rozporządzenia Eurodac. — W tym kontekście EIOD zaleca doprecyzowanie, że zatrzymania nie należy uznawać za sankcję z tytułu niewykonania obowiązku złożenia odcisków palców. — Wykorzystywanie rzeczywistych danych przez eu-LISA do celów testowania budzi poważne zastrzeżenia i nie powinno być dozwolone na podstawie rozporządzenia Eurodac. Prawodawca powinien rozważyć i ocenić możliwość wykorzystywania danych nierzeczywistych, biorąc pod uwagę ryzyko naruszenia prywatności odnośnych osób. W każdym razie w tekście nie powinno się uwzględniać możliwości anonimizacji danych biometrycznych, ponieważ takie dane zawsze dotyczą konkretnej osoby, są zatem uznawane za dane osobowe. — Odnośnie do przetwarzania informacji przez eu-LISA EIOD zaleca określenie konieczności włączenia przepisów wymagających stosowania odpowiednich zabezpieczeń dostępu zewnętrznych wykonawców do danych. — Europejski Inspektor Ochrony Danych z zadowoleniem przyjmuje starania, aby dostęp organów ścigania podlegał ocenie niezależnego organu. Jednakże wyznaczone organy i organy weryfikujące nie powinny być częścią tej samej organizacji, aby utrzymać niezależność organu weryfikującego. — w odniesieniu do wniosku AUEA — Europejski Inspektor Ochrony Danych zaleca określenie we wniosku, że eksperci Agencji powinni mieć dostęp do baz danych wyłącznie w zakresie zgodnym z przepisami aktów prawnych regulujących takie bazy i przepisami dotyczącymi ochrony danych. — Europejski Inspektor Ochrony Danych zaleca dookreślenie, co oznaczają cele administracyjne w treści art. 30 ust. 3, ponieważ pod tym pojęciem może kryć się każdy cel realizowany przez administrację. — Europejski Inspektor Ochrony Danych zaleca wyjaśnienie zakresu obowiązków dotyczących zabezpieczenia sprzętu wykorzystywanego przez Agencję, który powinien obejmować wszystkie etapy cyklu życia sprzętu, a mianowicie od momentu jego nabycia, przez przechowywanie i wykorzystywanie, do jego zbycia.
4.

Dnia 20 maja 2016 r. Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji Komisji Europejskiej („DG ds. Konkurencji”) skierowała pisma do 13 podmiotów, których skargi doprowadziły do wydania wyroków z 2015 r. W pismach tych („pisma z maja 2016 r.”) Komisja poinformowała, że DG ds. Konkurencji zamierza wystąpić do Komisji z wnioskiem o przyjęcie nowej decyzji w sprawie AT.39258. Decyzja ta byłaby skierowana do 13 podmiotów prawnych, które złożyły skargi do Sądu, w takim zakresie, w jakim w odniesieniu do każdego z wnioskodawców stwierdzono nieważność decyzji z 2010 r. Stwierdzono by w niej, że każdy z wnioskodawców występujących do Sądu uczestniczył w jednym i ciągłym naruszeniu w odniesieniu do wszystkich tras przewozów, o których mowa w decyzji z 2010 r. Według informacji zawartych w tych pismach proponowana nowa decyzja „wymagałaby pewnego dostosowania motywów i części normatywnej decyzji z 2010 r.”, ale nie zawierałaby nowych zastrzeżeń ani zmian w treści zastrzeżeń sformułowanych w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń z dnia 18 grudnia 2007 r. W pismach wyjaśniono stanowisko DG ds. Konkurencji, której zdaniem odpowiednie orzecznictwo dopuszcza możliwość przyjęcia takiej nowej decyzji, gdyż stwierdzenie nieważności decyzji z 2010 r. było spowodowane „względami proceduralnymi” (6). W pismach zachęcono adresatów do przekazywania uwag na temat trybu postępowania, jaki zamierza przyjąć DG ds. Konkurencji.
12.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją co do zastosowania wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych zgodnie z art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2003.
3.

W pierwszym etapie postępowania wyjaśniającego Komisji pojawiły się poważne wątpliwości co do zgodności transakcji z rynkiem wewnętrznym oraz Porozumieniem EOG, w szczególności w związku ze skutkami horyzontalnymi transakcji na wielu różnych europejskich rynkach ochrony upraw. Ponadto niezbędne było dalsze postępowanie w odniesieniu do produktów do pielęgnacji trawników i ogrodów, światowego rynku zbytu kilku substancji czynnych oraz możliwego zamknięcia dostępu wynikającego z praktyk sprzedaży łączonej. W dniu 28 października 2016 r. Komisja przyjęła decyzję o wszczęciu postępowania zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Strony przedłożyły swoje pisemne uwagi w dniu 9 i 29 listopada 2016 r.
3.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją co do definicji odpowiednich rynków produktowych w zakresie postaci użytkowych środków ochrony roślin, mianowicie z podziałem na: 3.1. rynki środków chwastobójczych; 3.2. rynki środków owadobójczych; 3.3. rynki środków grzybobójczych; 3.4. rynki regulatorów wzrostu roślin; 3.5. rynki środków do zaprawiania nasion; 3.6. rynki środków do zabiegów po zbiorze; 3.7. rynki dla produktów do pielęgnacji trawników i ogrodów; oraz 3.8. rynki składników odżywczych.
5.

Po zgłoszeniu decyzji na mocy art. 6 ust. 1 lit. c) strony wystąpiły o dostęp do niektórych dokumentów, twierdząc, że mają one „kluczowe znaczenie” w rozumieniu pkt 45 wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w zakresie łączenia przedsiębiorstw („najlepsze praktyki”) (2). DG ds. Konkurencji udostępniła zestaw dokumentów o kluczowym znaczeniu, na których oparto się w decyzji na mocy art. 6 ust. 1 lit. c). Strony wystąpiły jednak o pełny dostęp do całego zestawu odpowiedzi klientów i konkurentów na pytania zawarte w kwestionariuszach wysłanych przez Komisję na pierwszym etapie badania rynku, twierdząc, że stanowią one dokumenty o „kluczowym znaczeniu”. DG ds. Konkurencji uznała, że wniosek ten wykracza poza definicję dokumentów o „kluczowym znaczeniu”, ale w celu zapewnienia szerszego kontekstu w odniesieniu do cytatów osób trzecich, na których oparto się w decyzji na mocy art. 6 ust. 1 lit. c), przyznała szerszy dostęp poprzez udostępnienie na płycie CD-ROM pełnego tekstu odpowiedzi pisemnych na zestaw pytań zawartych w wezwaniu do udzielenia informacji, które przesłano klientom i konkurentom.
15.

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji, że jest mało prawdopodobne, by zgłoszona transakcja spowodowała skutki horyzontalne prowadzące do istotnego ograniczenia skutecznej konkurencji na następujących rynkach, na które koncentracja wywiera wpływ, i na potencjalnych rynkach: (i) na rynkach innych części do elektrowni cieplnych (tj. generatorów, turbin parowych, generatorów pary z odzyskiem ciepła, systemów kontroli elektrowni i jednostek); (ii) na rynku serwisowania generatorów; (iii) na rynku serwisowania turbin parowych; (iv) na potencjalnych rynkach systemów zarządzania siecią, systemów zarządzania energią i systemów zarządzania dużymi sieciami; (v) na potencjalnych rynkach stałych układów kompensacji szeregowej.
9.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją co do zastosowania wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych zgodnie z art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003.
7.

Wszyscy adresaci pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń wnieśli o dostęp do akt postępowania Komisji. Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji udostępniła główną część dostępnych akt adresatom pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń w grudniu 2014 r. Jeżeli chodzi o część akt Komisji, do której miały zastosowanie szczególne środki dotyczące poufności, Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji opracowała procedurę ograniczonego dostępu (w siedzibie dyrekcji i poza nią), która pozwoliła zewnętrznym prawnikom zidentyfikować dokumenty, o których wersje nieopatrzone klauzulą poufności wnosili następnie w imieniu danych klientów. W grudniu 2014 r. rozpoczęła się procedura ograniczonego dostępu. W lutym i marcu 2015 r. do Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji wniesiono wnioski o nieopatrzone klauzulą poufności wersje dokumentów zidentyfikowanych w postępowaniu ograniczonego dostępu. W lutym 2016 r. Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji przekazała odpowiednie wersje nieopatrzone klauzulą poufności.
2.1.

W dniu 12 lutego 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła postępowania zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (3) przeciwko UBS AG, UBS Securities Japan Co., Ltd., The Royal Bank of Scotland Group plc, The Royal Bank of Scotland plc, Deutsche Bank Aktiengesellschaft, Citigroup Inc., Citigroup Global Markets Japan Inc., JPMorgan Chase & Co, JPMorgan Chase Bank, National Association, J.P. Morgan Europe Limited, R.P. Martin Holdings Ltd i Martin Brokers (UK) Ltd (wspólnie „strony uczestniczące w postępowaniu ugodowym”).
(1)

W następstwie dochodzenia podjętego z urzędu w dniu 11 czerwca 2015 r. Komisja wszczęła postępowanie zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (2) i art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 (3) przeciwko przedsiębiorstwom Amazon.com, Inc. oraz Amazon EU, Sàrl. W dniu 9 grudnia 2016 r. wszczęto również postępowanie przeciwko Amazon Digital Services, LLC oraz Amazon Media EU, Sàrl (zwanym dalej łącznie „Amazon”).
(7)

W dniu 4 lutego 2015 r., zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 773/2004, OL otrzymało odtajnioną wersję pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń. Po złożeniu przez to przedsiębiorstwo wniosku o dostęp do niektórych informacji, które zostały usunięte z tej wersji (4), w dniu 25 lutego 2015 r. DG ds. Konkurencji przekazała OL wersję pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń, z którego usunięto mniej informacji. OL nie złożyło kolejnych wniosków o dostęp do tekstu pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń, ale w uwagach na piśmie do tego zgłoszenia skrytykowało zakres treści, które zostały usunięte z drugiej „jawnej” wersji, twierdząc, że był on nieuzasadniony. Jednak wbrew temu, co sugerowało OL, zakres treści usuniętych w tej wersji nie podważał możliwości wykonania przysługującego OL, jako stronie skarżącej, prawa do bezpośredniego uczestnictwa w postępowaniu
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 404/4

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkania wyjaśniające (1)

Sprawa AT.39914 – Instrumenty pochodne stopy procentowej dla euro (EIRD) (postępowanie ugodowe)

Zmiana wysokości grzywny nałożonej na Société Générale

(2017/C 404/04)

Sprawa AT.39914 dotyczy działań związanych z instrumentami pochodnymi denominowanymi w euro i powiązanymi z określonymi stopami procentowymi (Euro Interbank Offered Rate lub Euro Over-Night Index Average). W dniu 4 grudnia 2013 r. Komisja przyjęła w tej sprawie decyzję C(2013) 8512 final („decyzja w sprawie ugody”) zgodnie z art. 10a rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004 (2), zmienionego późniejszymi aktami prawnymi (3). W decyzji w sprawie ugody stwierdzono, że niektóre przedsiębiorstwa (4), między innymi Société Générale, uczestniczyły w naruszeniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG. Decyzją tą nałożono karę na Société Générale.

W dniu 4 lutego 2016 r. Société Générale przedstawił zmienioną odpowiedź na wezwanie Komisji do udzielenia informacji w sprawie wartości sprzedaży Société Générale.

Po sprawdzeniu zmienionej odpowiedzi Société Générale Komisja wystosowała do niego w dniu 4 marca 2016 r. pismo, w którym zwróciła się o przedstawienie uwag na temat zamiarów służb Komisji dotyczących przedłożenia kolegium komisarzy projektu decyzji, która zmieniłaby wysokość grzywny nałożonej pierwotnie na Société Générale, tak aby odpowiadała ona skorygowanym danym dostarczonym przez to przedsiębiorstwo. W dniu 8 marca 2016 r. Société Générale stwierdził, że nie ma żadnych uwag do proponowanej zmiany decyzji w sprawie ugody.

Projekt decyzji nie zmienia celów, jakie leżały u podstaw decyzji w sprawie ugody. Dotyczy on wyłącznie kwestii grzywny, a Société Générale otrzymał możliwość przedstawienia swoich uwag. Uważam, że w ramach procedury dotyczącej projektu decyzji przestrzegano jak dotąd skutecznego wykonywania praw procesowych.

Bruksela, dnia 4 kwietnia 2016 r. Joos STRAGIER

(1) Zgodnie z art. 16 i 17 decyzji Przewodniczącego Komisji Europejskiej 2011/695/UE z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29).

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 18).

(3) W szczególności rozporządzeniem Komisji (WE) nr 622/2008 z dnia 30 czerwca 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 773/2004 w odniesieniu do prowadzenia postępowań ugodowych w sprawach kartelowych (Dz.U. L 171 z 1.7.2008, s. 3).

(4) W sprawie AT.39914 toczy się nadal postępowanie przeciwko innym stronom, które nie zdecydowały się na uczestnictwo w postępowaniu ugodowym określonym w art. 10a wspomnianego wyżej rozporządzenia.
13.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, jeżeli Komisja wyraźnie wskazuje w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń główne okoliczności faktyczne i kwestie prawne mogące skutkować nałożeniem grzywny (9), Komisja wywiązuje się ze swojego obowiązku poszanowania prawa przedsiębiorstw do bycia wysłuchanym (10). Dalsze sprawy dotyczące późniejszego obliczania grzywien można zawsze przekazać zainteresowanym przedsiębiorstwom w terminie późniejszym (11), co Komisja zrobiła w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do zamiaru zastosowania szczegółowego zwiększenia grzywny na mocy pkt 37 wytycznych. Dlatego też w mojej opinii prawo do obrony adresatów projektu decyzji zostało należycie poszanowane, a zaobserwowane opóźnienie w przekazaniu informacji o szczegółowym zwiększeniu grzywny nie miało niewłaściwego wpływu na przestrzeganie zasady dobrej administracji.
2.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją co do zastosowania wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2003.
10.

Przedsiębiorstwo Google Inc. złożyło również wniosek do urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające na mocy art. 7 ust. 1 decyzji 2011/695/UE o dostęp do (i) niektórych części sprawozdania z biura danych sporządzonego przez zewnętrznych doradców w ramach procedury biura danych; oraz (ii) pełnej wersji odpowiedzi na konkretne wystosowane przez Komisję wezwanie do udzielenia informacji. Po interwencji urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające udostępniono wersję tych części sprawozdania z biura danych, która była w znacznie mniejszym stopniu przeredagowana, a zawierała dostateczną treść dla celów prawidłowego wykonywania przez Google Inc. prawa do bycia wysłuchanym. W odniesieniu do odpowiedzi na wezwanie do udzielenia informacji, na wniosek urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające, DG ds. Konkurencji wpierw uzyskała od danego podmiotu odpowiadającego na wezwanie mniej przeredagowaną wersję odpowiedzi, która mogła być udostępniona Google Inc. i została udostępniona. Po drugie DG ds. Konkurencji poinformowała ten podmiot odpowiadający, zgodnie z art. 8 ust. 1 decyzji 2011/695/UE, o powodach, dla których Komisja zamierza ujawnić informacje nadal redagowane w mniej przeredagowanej wersji w trybie kręgu osób zaufanych składającego się z niektórych doradców zewnętrznych Google Inc. W związku z brakiem zastrzeżeń ze strony odpowiadającego na wezwanie do udzielenia informacji oraz po otrzymaniu przez Komisję odpowiednich zobowiązań do zachowania poufności, zostało to zrealizowane.
II.

Kwoty do zwrotu w odniesieniu do świadczeń rzeczowych udzielonych w 2015 r. emerytom lub rencistom i członkom ich rodzin, jak określono w art. 24 ust. 1 i art. 25 i 26 rozporządzenia Rady (WE) nr 883/2004, będą naliczane na podstawie następujących średnich kosztów: Grupa wiekowa Rocznie Miesięcznie netto x = 0,20 Miesięcznie netto x = 0,15 (3) Irlandia poniżej 20 lat 1 477,98 EUR 98,53 EUR 104,69 EUR 20–64 lat 2 418,37 EUR 161,22 EUR 171,30 EUR co najmniej 65 lat 8 921,28 EUR 594,75 EUR 631,92 EUR Portugalia poniżej 20 lat 812,28 EUR 54,15 EUR 57,54 EUR 20–64 lat 702,84 EUR 46,86 EUR 49,78 EUR co najmniej 65 lat 1 580,92 EUR 105,39 EUR 111,98 EUR Szwecja poniżej 20 lat 13 968,36 SEK 931,22 SEK 989,43 SEK 20–64 lat 20 104,07 SEK 1 340,27 SEK 1 424,04 SEK co najmniej 65 lat 58 077,10 SEK 3 871,81 SEK 4 113,79 SEK Norwegia poniżej 20 lat 20 481,84 NOK 1 365,46 NOK 1 450,80 NOK 20–64 lat 36 992,35 NOK 2 466,16 NOK 2 620,29 NOK co najmniej 65 lat 124 531,82 NOK 8 302,12 NOK 8 821,00 NOK
(70)

Przyznanie, bądź nie, dostępu do akt w grudniu 2015 r. jest nieistotne dla stosowności ostatecznego terminu udzielenia odpowiedzi. Z pewnością lepszym rozwiązaniem byłoby, gdyby od początku zapewniono lepszy dostęp do akt postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Komisję (a w szczególności do dokumentów, w przypadku których w zbiorze dostarczonym w dniu 21 grudnia 2015 r. nie znaleziono wersji nieopatrzonych klauzulą poufności). Sam fakt, że dostępne akta mogły nie zostać udostępnione w całości w dniu 21 grudnia 2015 r., nie oznacza jednak automatycznie, że termin udzielenia odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń nie rozpoczął się tego dnia ( 21 ) . Nieodłączną częścią przepisów i tekstów dotyczących dostępu do akt ( 22 ) jest fakt, że jeżeli wnioski o przyznanie dalszego dostępu do akt są uzasadnione, materiały dodatkowe mogą zostać udostępnione po zapewnieniu dostępu do pierwotnej głównej części akt. Przyznanie przedłużenia w pełnym zakresie, o które wnioskował Qualcomm – być może przez opóźnienie ustalenia zmienionego terminu udzielenia odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń, do czasu, gdy wszystkie dodatkowe informacje, do których – po rozpatrzeniu uzasadnionych wniosków Qualcomm – Qualcomm miał prawo, zostałyby zidentyfikowane, sporządzone, dopuszczone do ujawnienia, zestawione i wysłane – w niewłaściwy sposób wpłynęłoby na prawidłowy przebieg całej procedury administracyjnej w sprawie AT.40220. W każdym razie, jak widać w pkt 12, 16, 17 i 20 powyżej, w przeciwieństwie do tego co twierdzi Qualcomm, pytanie o to, kiedy dokładnie rozpoczął się początkowy trzymiesięczny okres wskazany w piśmie towarzyszącym pisemnemu zgłoszeniu zastrzeżeń, nie ma, w danych okolicznościach sprawy, „istotnego wpływu” na (stosowność terminu) termin przekazania odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń przez Qualcomm.
C 258/5

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Dostawy gazu na rynki wyższego szczebla w Europie Środkowo-Wschodniej

(AT.39816)

(2018/C 258/06)

(1)

Projekt decyzji dotyczącej zobowiązań zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (2) jest skierowany do publicznej spółki akcyjnej Gazprom i jej spółki zależnej należącej do niej w całości Gazprom Export LLC (zwanych wspólnie „Gazprom”).
8.

W odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń oraz w trakcie składania ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym ISU zwróciła uwagę na dwie kwestie proceduralne. Po pierwsze, ISU stwierdziła, że naruszono jej prawa do obrony, ponieważ zarzuty zawarte w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń w odniesieniu do zasad arbitrażu apelacyjnego ISU nie zostały uwzględnione w decyzji o wszczęciu postępowania. Po drugie, ISU stwierdziła, że przed podjęciem decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stworzyła mylne wrażenie, że rozpatrywana sprawa „nie była priorytetem” i że zostanie zamknięta po podjęciu przez ISU środków w celu odniesienia się do problemów, które wcześniej stwierdziła Komisja. Wszczynając w dniu 5 października 2015 r. formalne postępowanie wyjaśniające bez umożliwienia ISU odniesienia się do nowych lub dodatkowych problemów, Komisja naruszyłaby prawa procesowe ISU, a w szczególności prawo do bycia wysłuchanym.