ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.13.

Komitet wzywa, by w ramach programów realizowano nowe przepisy najnowszych rozporządzeń finansowych, gdyż mają one szczególne znaczenie dla społeczeństwa obywatelskiego. Przykładem jest tu wykorzystanie współfinansowania w naturze czy uwzględnienie wolontariatu w kosztach kwalifikowalnych. EKES przypomina także o potrzebie ograniczenia wykorzystania współfinansowania i zwiększenia wykorzystania środków upraszczających, takich jak kwoty ryczałtowe, stawki ryczałtowe i koszty jednostkowe. Zachęca Komisję do zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego w opracowanie i monitorowanie wytycznych dotyczących wdrażania powyższych zasad. Ponadto zwraca się do rządów krajowych o ujęcie w programach finansowania publicznego przepisów dotyczących kwalifikowalności współfinansowania w naturze, w tym pracy wolontariuszy.
3.15.

W motywie 18 podaje się ponadto, że LIFE w przyszłości powinien wspierać również projekty, które przyczyniają się do wdrożenia ramowej dyrektywy wodnej (2000/60/WE). Co do zasady EKES przyjmuje to z zadowoleniem, wskazuje jednak także w tym przypadku, że bez dalszego rozszerzenia budżetu doprowadzi to do dodatkowego niedofinansowania innych ważnych części programu. Zastrzeżenie to EKES zgłasza też w odniesieniu do wspomnianego w motywie 19 wsparcia projektów służących wdrażaniu dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (2008/56/WE).
4.17.

Nawet jeżeli zgodnie z TFUE państwa członkowskie są uprawnione do określania usług użyteczności publicznej, nie narusza to uprawnień Unii do określania takich usług na swym szczeblu, jeżeli jest to konieczne do realizacji jej celów. EKES wzywa instytucje unijne do uznania istnienia wspólnotowych usług użyteczności publicznej i zapotrzebowania na nie w dziedzinach, w których działania UE są bardziej skuteczne celem realizacji założeń, jak wyraźnie ma to miejsce w przypadku sektora kosmicznego.
4.2.

EKES krytykuje fakt, że proponowana całkowita wielkość przyszłych WRF to około 1,1 bln EUR, co w ujęciu realnym oznacza spadek względem obecnych WRF. Ponadto EKES bardzo krytycznie ocenia proponowane cięcia finansowe w polityce spójności UE, wynoszące około 7 % w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027. W odniesieniu do konkretnie do EFS+ wniosek przewiduje 27 % łącznej kwoty środków przydzielonych na politykę spójności. W ujęciu realnym oznacza to obniżenie środków EFS+ o 6 %. Ponadto EKES nie zgadza się na wyeliminowanie udziału minimalnego (wyznaczonego obecnie na poziomie 23,1 %) środków polityki spójności w ramach EFS+. Mając na uwadze, że EFS+ to główny instrument finansowy służący wdrażaniu Europejskiego filaru praw socjalnych, EKES wzywa także do zapewnienia, aby na EFS+ przeznaczyć 30 % zasobów przydzielonych na politykę spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, a ponadto zaleca, aby 30 % zasobów EFS+ wydzielić na środki włączenia społecznego. EKES nie zgadza się z propozycją zmniejszenia poziomu europejskiego współfinansowania EFS+. W każdym razie takie zmniejszenie nie powinno obciążać promotorów projektów.
2.3.

zapewnienie większej liczby rozwiązań cyfrowych dla przedsiębiorstw na jednolitym rynku oraz bardziej równych szans dla przedsiębiorstw w UE przy jednoczesnym zadbaniu o to, by państwa członkowskie miały niezbędną elastyczność umożliwiającą dostosowanie systemów krajowych i utrzymanie tradycji prawnych. Powinny one umożliwić i propagować stosowanie narzędzi i procesów cyfrowych w prawie spółek bez zakłóceń, co pozwoli państwom członkowskim na przeniesienie ich istniejących systemów kontroli ex ante do ery cyfrowej. Celem wniosku ( 4 ) jestw UE przy jednoczesnym zadbaniu o to, by państwa członkowskie miały niezbędną elastyczność umożliwiającą dostosowanie systemów krajowych i utrzymanie tradycji prawnych. Powinny one umożliwić i propagować stosowanie narzędzi i procesów cyfrowych w prawie spółek bez zakłóceń, co pozwoli państwom członkowskim na przeniesienie ich istniejących systemów kontroli ex ante do ery cyfrowej.
3.2.

Koncepcja holistycznego podejścia do kwestii związanych z różnymi obszarami polityki zyskała ostatnio na znaczeniu i jest powszechnie stosowana na szczeblu UE i państw członkowskich. Jest to powód do zadowolenia, gdyż w ten sposób uznaje się, że problemy społeczne nie zawsze muszą mieścić się w uporządkowanych kategoriach administracyjnych. Jednakże przełamywanie tradycyjnych schematów w zakresie zadań wydziałów, budżetów i sposobu funkcjonowania jest ogromnym wyzwaniem i należy zadbać o to, by holistyczne podejście nie stało się swego rodzaju panaceum, gdy na przykład problem jest zbyt trudny albo decydenci chcą wybrać inny wariant.
1.1.

EKES uważa, że inicjatywy zebrane w trzecim pakiecie „Europa w ruchu” są niezbędne do zapewnienia skutecznych ram prawnych na szczeblu europejskim i potwierdzenia zaangażowania politycznego i finansowego państw członkowskich w terminową realizację transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T): sieć bazowa powinna zostać ukończona do roku 2030, a sieć kompleksowa – do roku 2050.
3.8.

EKES zaleca, by we wniosku dotyczącym rozporządzenia szerzej i jednoznaczniej opisać i określić konkretne możliwości łączenia poszczególnych zasobów z możliwościami oferowanymi przez Program InvestEU. Możliwości łączenia zasobów to jeden z deklarowanych celów, jednak wobec braku jasnego podręcznika jego realizacja może być utrudniona. Z punktu widzenia budżetu możliwość łączenia różnych źródeł finansowania w ramach jednego projektu powinna działać w obie strony: jako wkład funduszy w ramach zarządzania dzielonego na rzecz Programu InvestEU i jako wkład Programu InvestEU na rzecz krajowych, stworzonych na miarę instrumentów finansowych, wdrażanych w ramach zarządzania dzielonego. Należy włączyć do rozporządzenia odpowiednie przepisy wykonawcze gwarantujące taką elastyczność.
1.5.

Reprezentacja ta przybiera kształt wybranych posłów będących członkami partii politycznych albo osobami fizycznymi, które kandydują w wyborach w państwach członkowskich. W ostatniej dekadzie platforma wyborcza się rozwinęła, przy czym większą rolę odgrywają media społecznościowe. Procesem tym powinna teraz zająć się Komisja Europejska (KE), a Urząd, ze zwiększonym personelem, jest jedną z możliwości, by zapewnić ochronę danych i zapobiec ich niewłaściwemu wykorzystywaniu do celów politycznych. Zajmując się wspomnianym zjawiskiem, należy przede wszystkim zapewnić równe warunki wyborów i zadbać o to, by żadna ze stron nie mogła uzyskać korzyści wynikających z przetwarzania danych.
5.8.

W odniesieniu do wydłużenia terminu wydania decyzji w sprawie uznania nowego państwa trzeciego z 18 do 24 miesięcy, a w niektórych przypadkach do 36 miesięcy, EKES uważa proponowany środek za uzasadniony, o ile istnieje pilna potrzeba wdrożenia przez państwo trzecie działań naprawczych. Wyraża jednak obawy, czy automatyczne wydłużenie procedury uznawania jest właściwym mechanizmem, ponieważ może się zdarzyć, że zostanie ona niepotrzebnie wydłużona w odniesieniu do państwa, które w oczywisty sposób spełnia wszystkie wymogi. Sugeruje zatem, aby celem było nadal zakończenie tej procedury w rozsądnym, możliwie jak najkrótszym czasie, przy zastrzeżeniu, że może ona trwać tak długo, jak będzie to konieczne, jeżeli wymagane będą działania naprawcze.
3.2.

We wniosku określono budżet i wspólne cele badawcze w odniesieniu do zarówno do bezpośrednich (podejmowanych bezpośrednio przez Komisję za pośrednictwem Wspólnego Centrum Badawczego – „JRC”), jak i pośrednich (podejmowanych przez podmioty publiczne i prywatne finansowane w ramach programu) działań, które mają zostać zrealizowane zgodnie z programami prac uzgodnionymi z państwami członkowskimi.
1.1.13.

Komitet popiera zalecenia przedstawione w opinii Komitetu Regionów, a także zachęca Komisję do zapewnienia we wszystkich przypadkach należytego konsultowania się z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym władzami lokalnymi i regionalnymi, oraz do szybkiego dostępu do odpowiednich informacji umożliwiających im odgrywanie istotnej roli w procesie projektowania, wdrażania i związanego z tym monitorowania programów. Komitet podkreśla również, że do zasad przewodnich należy włączyć demokrację na szczeblu niższym niż krajowy, ponieważ na szczeblu lokalnym i regionalnym obywatele mogą najbardziej bezpośrednio doświadczać demokracji.
1.10.

EKES wzywa Komisję, by w najbliższej przyszłości, w oparciu o zgłoszenia, które jej przekazano, i w drodze konsultacji ze zorganizowanym społeczeństwem obywatelskim, przekazała wykaz niedociągnięć stwierdzonych w poszczególnych państwach członkowskich we wdrażaniu prawodawstwa UE w dziedzinie środowiska w odniesieniu do jakości powietrza i wody oraz do odpadów, a także by określiła, a następnie zastosowała środki zaradcze w celu usunięcia tych niedociągnięć. EKES, w miarę swoich środków i wiedzy, jest gotów przyczynić się do wspomnianych działań, jak również uczestniczyć w ocenie przyszłego wdrażania takich środków zaradczych.
EKES z zadowoleniem przyjmuje wyczerpujące definicje zawarte w art. 2 i pozytywnie ocenia to, że obejmują one jednocześnie aspekty środowiskowe, społeczne i związane z ładem korporacyjnym, co przyczynia się do opracowania nowej klasyfikacji. Takie podejście widoczne jest w odniesieniu do lit. o): zrównoważone inwestycje powinny nie tylko opierać się na celach środowiskowych wspomnianych w ppkt (i), który odnosi się do art. 2 wniosku dotyczącego rozporządzenia określającego nową klasyfikację ( 13 ) , lecz również być zgodne z ppkt (ii) i (iii), które odnoszą się do wymiaru społecznego i zarządzania. Celem tych przepisów jest ułatwienie wywiązania się z obowiązku informowania tym podmiotom rynkowym, które już uwzględniają w swych portfelach inwestycyjnych czynniki z zakresu polityki społecznej i ładu korporacyjnego. EKES uważa, że powinny one być ściśle sformułowane, by stanowić zabezpieczenie zielonej taksonomii.
4.9.

Komitet wspiera rozwój wyspecjalizowanych zdolności zaproponowanych przez Komisję w ramach rescEU, takich jak: rezerwa samolotów do gaszenia pożarów lasów z powietrza, sprzęt pompujący o dużej wydajności, miejskie zespoły poszukiwawczo-ratownicze oraz zdolności na wypadek zagrożenia zdrowia publicznego, jak np. szpitale polowe i zespoły ratownictwa medycznego, o których mowa w pkt 2 rozdziału 3.1 komunikatu COM(2017) 773 final. EKES uważa, że konieczne jest zagwarantowanie interoperacyjności instrumentów oraz możliwości ich elastycznego wykorzystywania w celu osiągnięcia korzyści skali w perspektywie zrównoważonego rozwoju. Możliwe byłoby na przykład rozważenie zakupu środków lotniczych, które mogłyby być wykorzystywane jednocześnie do a) zwalczania pożarów z powietrza, b) prowadzenia nadzoru i patroli powietrznych w celu zapewnienia wczesnego ostrzegania, c) prowadzenia akcji poszukiwawczo-ratowniczych oraz d) przewożenia chorych z trudno dostępnych obszarów lub odległych wysp. Umożliwiłoby to wykorzystanie możliwości transportu lotniczego w sposób użyteczny przez cały rok, tak aby można było je szybciej amortyzować i na korzystnych warunkach finansowych.
1.11.

Niemniej EKES ubolewa, że nie przeprowadzono żadnej analizy skutków w celu sprawdzenia stosowności proponowanej konfiguracji, np. w odniesieniu do łatwo psujących się towarów, a także w celu rozważenia najbardziej efektywnej i zrównoważonej konfiguracji trasy mającej zastąpić brytyjski most lądowy jako połączenie TEN-T do i z Irlandii.
1.6.

EKES zaleca, by włączyć go w poczet podmiotów, które Komisja będzie informować o środkach proponowanych do przyjęcia lub przyjmowanych na podstawie tego aktu prawnego, a także by zaliczyć go do jednego z odpowiednich źródeł informacji, na podstawie których Komisja ustala, czy istnieje poważny brak w zakresie praworządności. Pozwoliłoby mu to wnieść znaczący i skuteczny wkład w ochronę wartości określonych w art. 2 oraz zapewnić reprezentację głosu zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego.
1.6.

EKES zauważa, że liczba zadań do wykonania w zakresie polityki ochrony konsumentów systematycznie rośnie, zwłaszcza ze względu na proces cyfryzacji. W związku z tym EKES wzywa Komisję do dalszego rozwoju współpracy z sieciami konsumenckimi i organizacjami konsumentów oraz do odpowiedniego zwiększenia finansowania przewidzianego na ochronę konsumentów.
3.3.

Chociaż EKES uznaje, że CP 1 i CP 2 stanowią cele polityki o wysokiej wartości dodanej, wskazuje zarazem, że przeznaczenie bardzo wysokich odsetków dla tych dwóch obszarów we wszystkich trzech grupach regionów doprowadziłoby do podważenia skuteczności EFRR i Funduszu Spójności w zakresie realizacji celów CP 3–5. W związku z tym zwraca się do Komisji o ponowne rozważenie wymogów koncentracji tematycznej (art. 3 ust. 4) w celu wyważenia wysiłków na rzecz odpowiedniego rozwiązania problemu nierówności społecznych, w tym ubóstwa i dyskryminacji, co jest niezbędne dla osiągnięcia wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu.
1.2.2.

Współpraca cyfrowa: w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników EKES zaleca, by zachęcić państwa członkowskie do działań na rzecz zmniejszenia nierówności w zakresie praktyk i umiejętności oraz by zwiększyć wspólną gotowość do zwalczania nadużyć finansowych.
2.3.

Nowy fundusz IBMF ma się składać z dwóch różnych narzędzi: celem pierwszego z nich jest „Zintegrowane zarządzanie granicami i wizy” (IGFV); drugie to narzędzie z budżetem w wysokości 1,3 mld EUR na lata 2021–2027 na „Sprzęt do kontroli celnej” – CCE, co powinno się przyczynić do wdrożenia odpowiednich i równoważnych kontroli celnych w różnych urzędach kontroli granicznej.
4.9.

zdolności do biodegradacji . W istocie to, że produkt z tworzywa sztucznego ulega biodegradacji, nie oznacza, że jest zrównoważony ekologicznie . Produkty z tworzyw sztucznych, w szczególności przeznaczone do jednorazowego użytku, mogą przekształcać się w mikrodrobiny plastiku, zanieczyszczając środowisko i dostając się do łańcucha pokarmowego. Z tego względu Komitet zaleca jak najszybsze podjęcie działań w celu doprecyzowania zasady, zgodnie z którą wszystkie „ulegające biodegradacji” produkty z tworzyw sztucznych muszą również nadawać się do kompostowania , czyli nie mogą być ani toksyczne , ani szkodliwe dla środowiska. W tym kontekście istotne jest określenie konkretnych terminów biodegradowalności na lądzie i w morzach zgodnie z ujednoliconą normą EN 13432 oznakowania i odpowiednich mechanizmów kontrolnych w celu uniknięcia nadużyć. Komitet jest zdania, że jednym z najbardziej oczywistych ograniczeń tej inicjatywy jest brak przepisów uzupełniających koncepcję. W istocie. Produkty z tworzyw sztucznych, w szczególności przeznaczone do jednorazowego użytku, mogą przekształcać się w mikrodrobiny plastiku, zanieczyszczając środowisko i dostając się do łańcucha pokarmowego. Z tego względu Komitet zaleca jak najszybsze podjęcie działań w celu doprecyzowania zasady, zgodnie z którą wszystkie „ulegające biodegradacji” produkty z tworzyw sztucznych muszą również, czyli nie mogą być ani, anidla środowiska. W tym kontekście istotne jest określenie konkretnych terminów biodegradowalności na lądzie i w morzach zgodnie z ujednoliconą normą EN 13432 ( 11 ) . Niezbędne jest również stworzenie europejskiegoi odpowiednich mechanizmów kontrolnych w celu uniknięcia nadużyć.
3.3.

EKES z zadowoleniem przyjmuje cel kolejnej edycji programu Erasmus, aby wyposażyć młodych obywateli europejskich jako przyszłych beneficjentów w wiedzę, umiejętności i kompetencje potrzebne do uczestnictwa w stale zmieniającym się rynku pracy , a także do konfrontowania się z problemami społecznymi, gospodarczymi i ekologicznymi . Będzie to wymagało unowocześnienia systemów kształcenia, uczynienia ich bardziej dostępnymi i dostosowania ich do potrzeb ery cyfrowej , z kolei uczący się będą musieli lepiej przygotować się do roli demokratycznie aktywnych obywateli i poważnych kandydatów do znalezienia wysokiej jakości zatrudnienia i godziwego miejsca pracy.
3.10.

Kolejnym rozdziałem, co do którego EKES powinien przedstawić krytyczne uwagi dotyczące wniosku, są oceny ex post, konsultacje z zainteresowanymi stronami i oceny skutków. Oczywiście z punktu widzenia skuteczności dotyczącej celów wdrażanych instrumentów, ich koszty, logika, adekwatność, spójność i komplementarność są pozytywne. W analizie brakuje jednak oceny, czy instrumenty te przyczyniły się nie tylko do poprawy współpracy, wymiany wiedzy i dobrych praktyk oraz zaufania między organami, ale również aspektów związanych z prawami podstawowymi, którym poświęcony jest jedynie niewielki akapit na końcu pozycji 3, stanowiący wyłącznie zbędny kompromis.
1.6.

EKES proponuje, by ze względu na znaczenie strategiczne technologii dla przeciwdziałania nadużyciom finansowym – do wskaźników efektywności zawartych we wniosku Komisji dodano dalsze wskaźniki pomiaru zdolności organów podatkowych do stosowania nowych technologii cyfrowych oraz technologii sztucznej inteligencji w celu przeciwdziałania nadużyciom naruszającym interesy UE.
1.3.

EKES z zadowoleniem przyjmuje „Strategiczny plan działania na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego” oraz popiera cel „wizji zero” – projektu mającego wyeliminować do 2050 r. ofiary śmiertelne i poważnie ranne w wypadkach drogowych. Podejście „bezpieczny system”, promowane przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), może z pewnością przyczynić się do realizacji tego celu, zmniejszając liczbę wypadków oraz minimalizując obrażenia pasażerów i pieszych. Ponadto priorytetową kwestią jest zharmonizowanie przepisów krajowych dotyczących kodeksu drogowego i określonych w nim sankcji, a jednocześnie rozszerzenie obowiązku stosowania urządzeń bezpieczeństwa w pojazdach samochodowych na wszystkie pojazdy drogowe, do transportu towarów i pasażerów, publiczne i prywatne. Wreszcie zaleca się, aby nowe, bezpieczne pojazdy były dostępne finansowo dla konsumentów i firm.
1.3.

Komitet uważa, że konsultacje publiczne przeprowadzone przez Komisję zwróciły uwagę na kwestię, która jest istotna dla niektórych obywateli Unii, głównie dlatego, że temat ten jest od kilku lat przedmiotem debaty w pewnych – choć nie we wszystkich – państwach członkowskich. Komisja jednak nie uwzględniła w wystarczającym stopniu faktu, że znaczna większość uczestników pochodziła z jednego kraju, wniosek został odrzucony w niektórych państwach członkowskich i brak wyraźnej jednomyślności co do rzeczywistych korzyści zniesienia bieżącego zharmonizowanego systemu lub tego, czy lepiej byłoby przyjąć czas zimowy, czy letni.
3.15.

EKES zgadza się z Komisją co do potrzeby zapewnienia wysokiej jakości szkoleń dla pracodawców, którzy chcą zaangażować się w handel elektroniczny. Niemniej Komitet uważa, że sytuacja jest bardziej złożona, a MŚP – zwłaszcza małe przedsiębiorstwa i mikroprzedsiębiorstwa – stoją w obliczu wielu wyzwań, takich jak: a) zmiana i dostosowanie ich organizacji wewnętrznej; b) znajomość języków obcych; c) uzyskiwanie i zrozumienie informacji prawnych i administracyjnych; d) ustanowienie wydajnego i konkurencyjnego systemu dostaw; e) pokonanie dumpingu fiskalnego i socjalnego na szczeblu UE (oszustwa związane z VAT, podrabianie produktów itp.). Z tego względu EKES wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania MŚP i ich organizacji w procesie przechodzenia na handel elektroniczny, poprzez szerokie podejście, które uwzględnia wszystkie warunki potrzebne do tworzenia odnoszących sukcesy przedsiębiorstw online.
1.6.

EKES jest zaniepokojony faktem, że pomimo postępów w zakresie zmniejszania zanieczyszczenia powietrza w sektorze rolnictwa, nie są one wystarczające. EKES zaleca, by w przyszłości w większym stopniu skupić się we wspólnej polityce rolnej – w powiązaniu z innymi instrumentami finansowymi i inwestycyjnymi – na inicjatywach zmierzających do ograniczenia wpływu na środowisko, oraz bardziej konsekwentnie i spójnie podchodzić do pomocy przyznawanej rolnikom na wdrażanie programów zmierzających do osiągnięcia tego celu. Dobrym pomysłem są spółdzielnie, w których rolnicy mogą wytwarzać energię elektryczną z biogazu produkowanego z odpadów rolniczych.
3.18.

EKES poparł stworzenie Funduszu Obronnego z dwoma pionami obejmującymi zarówno badania, jak i rozwój zdolności. Mogłoby to wesprzeć opracowanie zintegrowanego procesu planowania w zakresie inwestycji w całym cyklu technologicznego. Decyzje dotyczące zamówień publicznych pozostają w gestii państw członkowskich. Pewna forma wspólnego udzielania zamówień może jednak zwiększyć wydajność po stronie popytu i przyczynić się do zwiększenia konkurencyjności i wydajności europejskiego przemysłu obronnego. Budżet UE na wspieranie działań związanych z obronnością nie powinien zastępować krajowych wydatków na obronność ani stanowić ich substytutu, lecz powinien pobudzać i przyspieszać większą i lepszą współpracę w dziedzinie obronności. Podobnie, budżet UE na badania w zakresie obrony nie powinien być przydzielany kosztem cywilnych badań naukowych w innych sektorach. Celem funduszu jest uruchomienie programów współpracy i zapewnienie zachęt niezbędnych do pobudzenia współpracy na każdym etapie cyklu przemysłowego poprzez wspieranie działań w zakresie badań i rozwoju. Nawet jeśli decyzje w zakresie inwestycji w obronność oraz programów rozwoju obrony pozostają w gestii państw członkowskich, Europejski Fundusz Obronny może przynieść wartość dodaną UE przez zachęcanie do wspólnych badań i rozwoju oraz do opracowania produktów i technologii w dziedzinie obrony.
3.4.

Komitet podkreśla, że oznaczenia geograficzne to znaki wyróżniające, które pozwalają na odróżnienie konkurencyjnych produktów i informują konsumentów o ich pochodzeniu. Oznaczenie geograficzne, w przeciwieństwie do znaków towarowych, ma na celu podkreślenie związku między produktem a terytorium, z którego pochodzi. Wobec tego cechą szczególną oznaczeń jest położenie nacisku na lokalny wymiar danego produktu, przez co zwraca się uwagę na aspekty kulturowe i lokalne umiejętności oraz na dany obszar i jego specyfikę agroekologiczną. Są to cechy, które należy chronić.
3.7.

EKES z zadowoleniem odnotowuje, że Słowacja, Bułgaria i Litwa dokonały znaczących postępów w zakresie likwidacji reaktorów w uzgodnionym terminie. Niemniej jednak EKES zwraca uwagę, że w najbliższej przyszłości pojawią się pewne wyzwania związane z demontażem rdzenia reaktora i innymi działaniami w budynkach reaktora. W sprawozdaniu niewiele mówi się o ograniczeniach w gospodarowaniu odpadami promieniotwórczymi, w szczególności w odniesieniu do węgla, oraz o starych reaktorach we Francji i w Zjednoczonym Królestwie. EKES zaleca, aby w sprawozdaniu przeanalizowano również kwestię gospodarowania odpadami promieniotwórczymi, co stanowi bardzo ważny problem w perspektywie długoterminowej.
4.1.

Małe i średnie przedsiębiorstwa zapewniają w UE ok. 80 % miejsc pracy, a jednocześnie są najbardziej zagrożone w przypadku kryzysów czy transformacji. Dlatego Komitet wzywa rządy państw członkowskich, by we współpracy z Komisją utworzyły na poziomie krajowym odpowiednie mechanizmy i wzmocniły zdolności struktur administracyjnych, tak by ułatwić i uczynić skuteczniejszym przygotowywanie wniosków małych i średnich przedsiębiorstw o interwencję EFG i przyznanie pomocy dla pracowników, którzy utracili miejsce pracy.
3.1.1.

W badaniu OECD z 2015 r. zatytułowanym „Copyright in the digital era” potwierdzono intensywność debaty prawnej i publicznej na temat sposobów i środków pozwalających dostosować krajowe ramy dotyczące praw autorskich do rewolucji internetowej. Najważniejsze omawiane kwestie to: (a) zakres prawa autorskiego; (b) utwory osierocone; (c) wyjątki i ograniczenia dotyczące praw autorskich; (d) rejestrowanie praw autorskich; (e) egzekwowanie.
3.2.

Wniosek Komisji jest niezbędny dla skutecznego funkcjonowania wielu środków przewidzianych w nowych inicjatywach, których listę załącza się w celach informacyjnych, ponieważ dyskusje między współprawodawcami nadal trwają, i w decydujący sposób przyczynia się do zapewnienia, by Komisja odgrywała ważną rolę w wyborze projektów i programów wspieranych we wspólnym interesie Unii oraz by pomoc publiczna uzupełniała inwestycje prywatne w pełni przejrzysty sposób.