O ile każde państwo członkowskie ma prawo do swobodnego decydowania o swoim koszyku energetycznym , to po okresie refleksji wzrosło zainteresowanie budową nowych obiektów i niektóre państwa członkowskie postanowiły wydać stosowne zezwolenia . Co więcej, oczekuje się, że w nadchodzących latach posiadacze zezwoleń będą składać wnioski o przedłużenie okresu istnienia elektrowni jądrowych.

Podstawy , wymogi i wytyczne określone przez Międzynarodową Agencję Bezpieczeństwa Atomowego(MAEA) stanowią zestaw przepisów oraz ramy dla praktyk, na których powinny opierać się krajowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa. Państwa członkowskie w znacznym stopniu przyczyniły się do udoskonalenia tych podstaw , wymogów i wytycznych. Przepisy te powinny odzwierciedlać najlepsze praktyki międzynarodowe w zakresie wymogów bezpieczeństwa, dlatego stanowią właściwą podstawę prawodawstwa wspólnotowego. Nie można ich wprowadzić do prawa wspólnotowego przez zwykłe odniesienie do serii norm bezpieczeństwa MAEA nr SF-1 (2006) w niniejszej dyrektywie. W związku z tym do niniejszej dyrektywy należy dodać załącznik zawierający Podstawowe zasady bezpieczeństwa.

Aby zapewnić dostęp do informacji, udział społeczeństwa i przejrzystość, państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie odpowiednie środki w celu realizacji zobowiązań określonych w konwencjach międzynarodowych, które już ustanawiają niezbędne wymogi w kontekście krajowym, międzynarodowym lub transgranicznym, np. w Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Konwencja z Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r.) (1) .

W celu zapewnienia skutecznej regulacji obiektów jądrowych państwa członkowskie powinny ustanowić organy regulacyjne , niezależne od interesów, które mogłyby zbytnio wpłynąć na decyzje dotyczące bezpieczeństwa jądrowego . Organy regulacyjne należy wyposażyć w odpowiednie kompetencje i środki, by mogły one wypełniać swoje obowiązki.

W celu zapewnienia skutecznego wdrożenia wymogów dotyczących bezpieczeństwa obiektów jądrowych państwa członkowskie powinny ustanowić niezależne organy regulacyjne. Organy regulacyjne należy wyposażyć w odpowiednie kompetencje i środki, by mogły one wypełniać swoje obowiązki.

2. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do działalności w zakresie projektowania, poszukiwania lokalizacji, budowy, konserwacji, rozruchu, eksploatacji i likwidacji obiektów jądrowych oraz do prac wykonywanych przez podwykonawców na zlecenie podmiotów eksploatujących obiekty jądrowe, które wymagają uwzględnienia kwestii bezpieczeństwa zgodnie z ramami legislacyjnymi i regulacyjnymi danego państwa członkowskiego.

„organ regulacyjny” oznacza organ lub system organów powołany przez państwo członkowskie, posiadający prawne kompetencje do prowadzenia procesu regulacyjnego, łącznie z wydawaniem upoważnień, a tym samym do regulacji kwestii bezpieczeństwa odpadów jądrowych , radiacyjnych i promieniotwórczych oraz bezpieczeństwa transportu ;

„organ regulacyjny” oznacza organ lub organy uprawnione przez państwo członkowskie do wydawania zezwoleń w tym państwie członkowskim oraz do sprawowania nadzoru nad lokalizacją , projektowaniem, budową, rozruchem, eksploatacją lub likwidacją obiektów jądrowych;

Państwa członkowskie informują społeczeństwo i Komisję o procedurach oraz wynikach nadzoru nad bezpieczeństwem jądrowym , a w razie jakiegokolwiek incydentu bezzwłocznie informują społeczeństwo . Pilnują one również, by organy regulacyjne skutecznie informowały społeczeństwo o sprawach wchodzących w zakres ich kompetencji. Dostęp do informacji zapewnia się zgodnie z odpowiednimi wymogami krajowymi i międzynarodowymi.

Państwa członkowskie informują społeczeństwo o procedurach oraz wynikach nadzoru nad bezpieczeństwem jądrowym. Pilnują one również, by organy regulacyjne skutecznie informowały społeczeństwo o sprawach wchodzących w zakres ich kompetencji. Dostęp do informacji zapewnia się zgodnie z odpowiednimi wymogami krajowymi i międzynarodowymi.