Konieczne jest również, by Rada przyjęła jak najszybciej decyzję ramową w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, zapewniającą odpowiedni poziom ochrony danych. Państwa członkowskie powinny zagwarantować w swoim prawie krajowym poziom ochrony danych osobowych odpowiadający co najmniej poziomowi ochrony, jaki zapewnia Konwencja o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych przyjęta przez Radę Europy w dniu 28 stycznia 1981 r. oraz jej protokół dodatkowy z dnia 8 listopada 2001 r., a stosując te przepisy, państwa członkowskie powinny uwzględnić zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy nr R (87) 15 z dnia 17 września 1987 r. skierowane do państw członkowskich, które reguluje wykorzystanie danych osobowych przez policję, a także zapewniają ochronę danych, których nie przetwarza się automatycznie.

Konieczne jest również, by Rada przyjęła jak najszybciej decyzję ramową w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, zapewniającą odpowiedni poziom ochrony danych. Państwa członkowskie powinny zagwarantować w swoim prawie krajowym poziom ochrony danych osobowych odpowiadający co najmniej poziomowi ochrony, jaki zapewnia Konwencja o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych przyjęta przez Radę Europy w dniu 28 stycznia 1981 r. oraz jej protokół dodatkowy z dnia 8 listopada 2001 r., a stosując te przepisy, państwa członkowskie powinny uwzględnić zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy nr R (87) 15 z dnia 17 września 1987 r. skierowane do państw członkowskich, które reguluje wykorzystanie danych osobowych przez policję, a także zapewniają ochronę danych, których nie przetwarza się automatycznie.

Należy zapewnić właściwą ochronę danych osobowych we wszelkich rodzajach systemów gromadzenia danych osobowych wykorzystywanych przez Eurojust. W związku z tym przepisy regulaminu wewnętrznego Eurojustu (1) dotyczące przetwarzania i ochrony danych osobowych powinno się także stosować do ręcznie uporządkowanych katalogów, tzn. do katalogów danej sprawy, które ręcznie sporządzają przedstawiciele lub asystenci krajowi i które zorganizowano na logicznych zasadach.

2. W skład dyżurnej komórki koordynacyjnej wchodzą przedstawiciele państw członkowskich — po jednym z każdego państwa członkowskiego — których funkcję mogą pełnić przedstawiciele krajowi, ich zastępcy lub asystenci uprawnieni do zastępowania przedstawiciela krajowego. Dyżurna komórka koordynacyjna pełni dyżur i jest zdolna do podejmowania działań codziennie przez całą dobę.

3. W nagłych sytuacjach, gdy wniosek o współpracę sądową musi zostać zrealizowany przez kilka państw członkowskich, właściwy organ może przekazać go dyżurnej komórce koordynacyjnej za pośrednictwem należącego do niej przedstawiciela jego państwa członkowskiego. Ten przedstawiciel państwa członkowskiego należący do dyżurnej komórki koordynacyjnej przekazuje wniosek właściwym organom odnośnych państw członkowskich do realizacji. Jeżeli nie wskazano właściwego organu krajowego lub nie można odpowiednio szybko go zidentyfikować , członek dyżurnej komórki koordynacyjnej jest uprawniony do samodzielnej realizacji wspomnianego wniosku.