ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
11.

zauważa, że do końca 2018 r. ogłoszono dziewięć zaproszeń do składania wniosków, a których osiem zostało poddanych ocenie i w pełni wdrożonych lub znajduje się na ostatnim etapie procedury; zauważa, że ww. osiem zaproszeń do składania wniosków obejmuje ponad 560 partnerów z 27 różnych krajów; zauważa, że siódme zaproszenie do składania wniosków zostało zrealizowane w październiku 2018 r. i obejmowało 198 uczestników; zauważa, że ósme zaproszenie do składania wniosków rozpoczęło się w listopadzie 2018 r. z udziałem 182 podmiotów; ponadto w listopadzie 2018 r. zostało ogłoszone dziewiąte zaproszenie do składania wniosków, a jego ocena odbyła się w marcu 2019 r.;
12.

zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem Trybunału Centrum nie uzyskało odpowiedniej liczby ofert w postępowaniach o udzielenie zamówienia o niskiej wartości oraz że w pięciu z tych postępowań złożono tylko jedną ofertę, a jednym postępowaniu – dwie; zauważa, że zgodnie z odpowiedzią Centrum wystosowało ono należyte zaproszenie do oferentów w liczbie wymaganej na mocy obowiązujących przepisów finansowych, aby zapewnić konieczny poziom konkurencji; wzywa Centrum do kontynuowania aktualnych wysiłków zmierzających do tego, by wszystkie postępowania o udzielenie zamówienia były zgodne z zasadą uczciwej konkurencji oraz by ułatwić udział w postępowaniach o udzielenie zamówienia o niskiej wartości;
163.

przyjmuje do wiadomości, że w ostatnich latach zwiększyła się skuteczność i przejrzystość weryfikacji i kontroli zwracanych kosztów, takich jak zwrot kosztów podróży posłów i dodatków dla asystentów parlamentarnych, i wymagane jest udokumentowanie poniesionych kosztów; wzywa do surowego traktowania przypadków, w których wykryto uchybienia; apeluje do Prezydium o wyciągnięcie wniosków z wcześniejszych przypadków nadużyć finansowych oraz o nakładanie surowych sankcji w takich przypadkach; zdecydowanie wzywa posłów do wykorzystywania dodatku z tytułu kosztów ogólnych ściśle do celów określonych w przepisach wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego; apeluje do Prezydium o przeprowadzenie oceny wytycznych, którą przewiduje ostatnia decyzja Prezydium; w trosce o interes obywateli oraz reputację Parlamentu i posłów dąży do zapewnienia odpowiedniej równowagi między wolnością mandatu a walką z ryzykiem uchybień i nadużyć finansowych; uważa, że wskazana byłaby regularna ocena odnośnych przepisów, odbywająca się co pięć lat mniej więcej w połowie kadencji parlamentarnej;
15.

zauważa, że według sprawozdania Trybunału w przypadku jednej konkretnej procedury rekrutacyjnej komisja selekcyjna Agencji, ze szkodą dla przejrzystości procedury, odeszła od opublikowanego ogłoszenia o naborze i podwyższyła minimalną liczbę punktów wymaganą, by znaleźć się na liście rezerwowej; dostrzega w odpowiedzi Agencji zobowiązanie do bardziej rygorystycznego formułowania ogłoszeń o naborze, które będą publikowane w przyszłości; wyraża zadowolenie, że Agencja natychmiast dostosowała swoją praktykę w odniesieniu do toczących się procedur oraz że wytyczne w sprawie procedur rekrutacji będą zawierać zasadę, zgodnie z którą próg dla listy rezerwowej powinien być ustanawiany ex ante; wzywa Agencję do dopilnowania, by przestrzegano opublikowanych kryteriów wyboru;
1.

zauważa, że maksymalny wkład Unii w działania Wspólnego Przedsięwzięcia wynosi 975 000 000 EUR i jest wypłacany z programu „Horyzont 2020”; zauważa, że w okresie trwania Wspólnego Przedsięwzięcia członkowie z branży są zobowiązani do wniesienia środków w wysokości co najmniej 2 730 000 000 EUR: co najmniej 182 500 000 EUR w postaci wkładów niepieniężnych i pieniężnych na rzecz działań operacyjnych Wspólnego Przedsięwzięcia oraz wkładów niepieniężnych o wartości co najmniej 1 755 000 000 EUR na realizację działań dodatkowych wykraczających poza plan prac Wspólnego Przedsięwzięcia;
6.

wzywa Komisję do przeprowadzenia studium wykonalności w celu oceny możliwości współdziałania z Cedefop, które ma swoją siedzibę w Salonikach; wzywa Komisję do oceny obu scenariuszy, a mianowicie przeniesienia siedziby Agencji do siedziby Cedefop w Salonikach oraz przeniesienia siedziby Agencji do jej budynku w Heraklionie; zauważa, że przeniesienie Agencji do siedziby Cedefop w Salonikach oznaczałoby dzielenie się usługami korporacyjnymi i usługami wsparcia oraz zarządzanie wspólnymi pomieszczeniami, a także wspólne korzystanie z infrastruktury ICT, telekomunikacyjnej i internetowej, dzięki czemu można by zaoszczędzić bardzo znaczne kwoty, które zostałyby wykorzystane do dalszego finansowania obu agencji;
1.

zauważa z zadowoleniem, że wysiłki związane z monitorowaniem budżetu w ciągu roku budżetowego 2018 doprowadziły do osiągnięcia wskaźnika wykonania budżetu w wysokości 100 %, co oznacza wzrost o 0,21 % w porównaniu z rokiem 2017; zauważa ponadto, że wskaźnik wykonania środków na płatności wyniósł 85,48 %, co oznacza spadek o 2,61 % w porównaniu z rokiem 2017;
7.

wzywa Komisję, aby przeprowadziła studium wykonalności i oceniła możliwość osiągnięcia co najmniej synergii – jeśli nie pełnej fuzji – z Europolem; wzywa Komisję, by oceniła oba scenariusze, tj. przeniesienie Agencji do siedziby Europolu w Hadze oraz przeniesienie siedziby Europolu do siedziby Agencji w Budapeszcie; zauważa, że oznaczałoby to wspólną obsługę administracyjną i wspólne usługi wsparcia oraz zarządzanie wspólnymi budynkami, a także wspólne korzystanie z infrastruktury ICT, telekomunikacyjnej i internetowej, dzięki czemu można by zaoszczędzić ogromne kwoty pieniędzy, które zostałyby wykorzystane do dalszego finansowania obu agencji;
10.

zauważa, że w 2018 r. Wspólne Przedsięwzięcie podpisało 17 umów o udzielenie dotacji w wyniku zaproszeń do składania wniosków z 2018 r., a wartość działań w zakresie badań naukowych i innowacji w związku z tymi zaproszeniami wyniosła 152 600 000 EUR, która to kwota będzie współfinansowana przez Wspólne Przedsięwzięcie maksymalnie do wysokości 77 300 000 EUR; zauważa, że pozostali członkowie zgodzili się ograniczyć wnioski o współfinansowanie do 44,44 % całkowitych kosztów projektu, co stanowi najniższą ogólną wartość dla programu „Horyzont 2020”; zauważa z ubolewaniem, że na zaproszenie do składania wniosków z 2018 r. odpowiedziało tylko 76 małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (120 w 2017 r.), a 40 MŚP (50 w 2017 r.) zostało zakwalifikowanych do finansowania (21,6 % wszystkich uczestników zakwalifikowanych do finansowania);
1.

zwraca uwagę, że wysiłki związane z monitorowaniem budżetu w ciągu roku budżetowego 2018 doprowadziły do osiągnięcia wskaźnika wykonania środków na zobowiązania w wysokości 97,84 %, co oznacza spadek o 1,04 % w porównaniu z rokiem 2017; zauważa jednak z zaniepokojeniem, że wskaźnik wykonania środków na płatności wyniósł 72,90 %, co oznacza spadek o 1,73 % w porównaniu z rokiem 2017;
8.

wzywa Komisję do przeprowadzenia studium wykonalności w celu oceny możliwości jeśli nie pełnej fuzji, to co najmniej ustanowienia wspólnej synergii z Europejskim Instytutem ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE); wzywa Komisję do oceny obu scenariuszy, a mianowicie przeniesienia siedziby Agencji do siedziby EIGE w Wilnie oraz przeniesienia siedziby EIGE do siedziby Agencji w Wiedniu; zauważa, że oznaczałoby to dzielenie się usługami korporacyjnymi i usługami wsparcia oraz zarządzanie wspólnymi budynkami, a także wspólne korzystanie z infrastruktury ICT, telekomunikacyjnej i internetowej, dzięki czemu można by zaoszczędzić ogromne kwoty pieniędzy, które zostałyby wykorzystane do dalszego finansowania obu agencji;
24.

odnotowuje, że procedury kontroli ex ante Wspólnego Przedsięwzięcia, a w szczególności procedury odnoszące się do płatności okresowych i końcowych w ramach siódmego programu ramowego, są wiarygodne, przy czym Wspólne Przedsięwzięcie przeprowadza kontrole ex post w siedzibach beneficjentów, natomiast za kontrole ex post wniosków o zwrot kosztów projektów w ramach programu „Horyzont 2020” odpowiada Wspólna Służba Audytu Komisji; zauważa, że w wyniku kontroli ex post Wspólne Przedsięwzięcie zgłosiło na koniec 2018 r. poziom błędu rezydualnego wynoszący 1,29 % w przypadku projektów w ramach siódmego programu ramowego oraz 1,33 % w przypadku projektów w ramach programu „Horyzont 2020”;
17.

podkreśla jak ważne jest, aby obywatele mogli łatwiej śledzić proces legislacyjny Unii; przypomina Radzie, by dopasowała metody pracy do standardów demokracji parlamentarnej, zgodnie z wymogami traktatów; przypomina Radzie, by kontynuowała działania następcze w stosunku do zaleceń, o których mowa w decyzji Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich z dochodzenia strategicznego OI/2/2017/TE w sprawie przejrzystości procesu legislacyjnego Rady; przypomina, że Parlament zachęcał Europejską Rzecznik Praw Obywatelskich do kontynuowania działań w związku z prowadzonym przez nią dochodzeniem;
11.

odnotowuje, że Prezydium Komitetu podjęło większością głosów decyzję, by zwrócić się do tego członka o rezygnację ze stanowiska przewodniczącego Grupy I i wycofanie zgłoszenia na stanowisko przewodniczącego Komitetu; zauważa, że Prezydium zwolniło tego członka z wszelkich działań związanych z zarządzaniem lub administrowaniem personelem; zauważa, że Prezydium upoważniło sekretarza generalnego do podjęcia niezbędnych kroków w celu zagwarantowania, że w przypadku wszczęcia postępowania przeciwko temu członkowi przez prokuratora Komitet przyłączy się do tego postępowania w charakterze powoda cywilnego; zauważa, że Prezydium upoważniło sekretarza generalnego do przekazania tej decyzji OLAF-owi i Parlamentowi; zauważa, że decyzja ta może w razie potrzeby zostać również przekazana innym instytucjom lub organom państw członkowskich;
19.

z zaniepokojeniem odnotowuje ustalenia Trybunału, z których wynika, że w 2018 r. wskaźnik rotacji pracowników Wspólnego Przedsięwzięcia IMI2 był wysoki i wynosił średnio 21 %, a szczególnie wysoki był w przypadku pracowników kontraktowych – na poziomie 60 %, zaś przyczyną pogorszenia się sytuacji był fakt, że w 2018 r. osiem osób przebywało na długotrwałych zwolnieniach chorobowych, z których cztery to były nowe przypadki, i tym samym w 2018 r. tylko połowa pracowników Wspólnego Przedsięwzięcia IMI2 mogła wykonywać pracę, co zwiększyło ryzyko, że cele operacyjne Wspólnego Przedsięwzięcia IMI2 nie zostaną osiągnięte zgodnie z planem; zauważa, że aby rozwiązać problemy kadrowe, Wspólne Przedsięwzięcie IMI2 zatrudniło pracowników tymczasowych, którzy stanowili 9,8% całkowitej liczby jego pracowników w 2018 r., i zainwestowało zasoby w zatrzymanie swoich talentów poprzez działania w zakresie szkoleń i dobrego samopoczucia z jednej strony i w dążenie do osiągnięcia pełnego poziomu zatrudnienia z drugiej strony; jest zaniepokojony liczbą pracowników przebywających na długotrwałych zwolnieniach chorobowych i wyraża zaniepokojenie, że niektóre z tych przypadków mogą wynikać z przemęczenia i niemożliwości pogodzenia rodzinnego z zawodowym; wzywa Wspólne Przedsięwzięcie IMI2 do proaktywnego podejścia do pracowników, których może to dotyczyć, do starannej oceny obciążenia personelu pracą oraz do zapewnienia zrównoważonego podziału zadań;
29.

zauważa, że Trybunał zamieścił w sprawozdaniu punkt zawierający objaśnienie uzupełniające dotyczące dwóch agencji z siedzibą w Londynie, w związku z decyzją Zjednoczonego Królestwa o wystąpieniu z Unii Europejskiej; zauważa, że w marcu 2019 r. siedziba Agencji została przeniesiona do Amsterdamu, a sprawozdanie finansowe Agencji na dzień 31 grudnia 2018 r. zawiera postanowienia dotyczące związanych z tym kosztów w wysokości 17 800 000 EUR; ubolewa, że umowa najmu biur w Londynie opiewa na okres do 2039 r., bez klauzuli umożliwiającej jej wcześniejsze rozwiązanie; ubolewa również, że 20 lutego 2019 r. Wysoki Sąd Anglii i Walii odrzucił wniosek Agencji o wypowiedzenie umowy najmu; zauważa jednak, że w umowie dopuszczono możliwość przeniesienia najmu na inny podmiot bądź podnajmu pomieszczeń, pod warunkiem że właściciel nieruchomości wyrazi na to zgodę; głęboko ubolewa nad tym, że w informacjach dodatkowych do sprawozdania finansowego na dzień 31 grudnia 2018 r. ujęto kwotę 468 000 000 EUR na pokrycie najmu do 2039 r., z której to kwoty 465 000 000 EUR na okres najmu przypadający po planowanym przeniesieniu siedziby Agencji do Amsterdamu, przedstawiono w sprawozdaniu jako zobowiązanie warunkowe; uznaje istotne wysiłki podejmowane przez Agencję w celu znalezienia podnajemcy jej siedziby w Londynie; podkreśla, że chociaż umowa podnajmu siedziby została zawarta przez Agencję ze skutkiem od dnia 1 lipca 2019 r., przyszłe koszty netto niepodlegającej wypowiedzeniu umowy najmu nie są znane; wzywa Komisję do dołożenia wszelkich starań, aby zminimalizować długoterminowe skutki dla Agencji – finansowe, administracyjne i operacyjne – tej niekorzystnej umowy najmu; wzywa Agencję do zaangażowania Komisji, w szczególności służby prawnej oraz zespołu negocjacyjnego działającego w związku z decyzją Zjednoczonego Królestwa o wystąpieniu z Unii Europejskiej, w badanie tego problemu prawnego, ponieważ sprawa dotyczy odpowiedzialności prawnej i finansowej rządu Zjednoczonego Królestwa w związku z powoływaniem się na art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej, a Sąd Najwyższy uznał, że sytuacja nie nosi znamion siły wyższej; wzywa Agencję, by udzieliła organowi udzielającemu absolutorium informacji zwrotnej o tej sprawie;
7.

uważa, że rola, jaką Agencja odgrywa we wspieraniu tworzenia Fronteksu, nie powinna zagrażać podstawowej działalności Agencji jako organu Unii odpowiedzialnego za organizację operacyjnej koordynacji działań w zakresie kontroli rybołówstwa i za udzielanie wsparcia państwom członkowskim i Komisji w tej dziedzinie, gdyż mogłoby to prowadzić do osłabienia nadzoru nad połowami i do wzrostu liczby nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (połowów NNN); podkreśla w związku z tym potrzebę zapewnienia Agencji odpowiednich zasobów finansowych i ludzkich, proporcjonalnych do jej coraz liczniejszych zadań;
17.

z zadowoleniem przyjmuje nieustające wysiłki Agencji na rzecz przygotowania do realizacji nowych zadań określonych w czwartym pakiecie kolejowym oraz podjęcia w czerwcu 2019 r. roli organu UE odpowiedzialnego za wydawanie zezwoleń na wprowadzanie na rynek pojazdów kolejowych, za wydawanie jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa dla przedsiębiorstw kolejowych oraz za zatwierdzanie przytorowych urządzeń ERTMS; w szczególności z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wszystkie teksty prawne i decyzje zarządu zostały przyjęte w terminie i że Agencja opublikowała wytyczne dotyczące wniosków o zezwolenie na dopuszczanie pojazdów do eksploatacji; z zadowoleniem przyjmuje inne kroki podjęte przez Agencję w celu przygotowania się do realizacji nowych zadań (aktywna interakcja z zainteresowanymi stronami, analizy konkretnych przypadków i nieoficjalne próby, pilotażowe monitorowanie krajowych organów ds. bezpieczeństwa); z zadowoleniem przyjmuje utworzenie punktu kompleksowej obsługi; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Agencja rozpoczęła harmonizację ponad 14 000 przepisów krajowych w sektorze kolejowym; a) wyraża ubolewanie, że, w przeciwieństwie do transportu lotniczego i drogowego, do harmonizacji sektora kolejowego jest jeszcze daleko; b) wzywa Agencję do zdecydowanego zwiększenia wysiłków na rzecz utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego;
7.

podkreśla fakt, że poza etapem budowy Wspólne Przedsięwzięcie będzie musiało współfinansować etap operacyjny projektu ITER po 2035 r., a następnie etap dezaktywacji i etap likwidacji projektu; zauważa, że wkłady w odniesieniu do etapu dezaktywacji i etapu likwidacji projektu zostały oszacowane odpowiednio na na 95 540 000 EUR i 180 200 000 EUR; zauważa, że projekt ITER będzie działał do 2042 r., czyli do daty wygaśnięcia umowy ITER, a do tego czasu Unia będzie kontynuowała wnoszenie wkładu w koszty ITER; zauważa, że wspomniane dodatkowe koszty obejmują ostatni rok wnoszenia wkładów pieniężnych na rzecz etapu operacyjnego i etapu likwidacji oraz pełne koszty etapu dezaktywacji;
15.

zauważa, że w 2016 r. Służba Audytu Wewnętrznego Komisji przeprowadziła pełną ocenę ryzyka, w tym w odniesieniu do IT, w wyniku której opracowano dla Agencji nowy strategiczny plan audytu na lata 2017–2019 i określono obszary audytu na kolejny okres planowania; zauważa że w 2018 r. Służba Audytu Wewnętrznego Komisji przeprowadziła kontrolę dotyczącą bezpieczeństwa informatycznego w Agencji i bezpieczeństwa informacji w zakresie „REMIT” oraz że Agencja przygotowała plan działania, którego wdrożenie zaplanowano na 2019 r. i który odnosi się do zaleceń zawartych w końcowym sprawozdaniu z kontroli; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o poczynionych w związku z tym postępach;
2.

zauważa, że według sprawozdania Trybunału Urząd, zgodnie z odnośnym rozporządzeniem w sprawie opłat, pobiera opłaty od agencji ratingowych i opłaty te powinny pokrywać wyłącznie ponoszone przez Urząd wydatki dotyczące rejestracji i certyfikacji agencji ratingowych oraz nadzoru nad nimi; zauważa, że w 2017 r. Urząd pobrał od agencji ratingowych opłaty w wysokości przekraczającej kwotę wydatków o 853 950 EUR i spożytkował tę nadwyżkę na inne działania, natomiast w 2018 r. wydatki te przekroczyły opłaty pobierane od agencji ratingowych o 224 664 EUR; zauważa, że skumulowane odchylenie w latach 2015–2018 wynosi 540 412 EUR; zauważa ponadto, że zgodnie z odnośnym rozporządzeniem w sprawie opłat Urząd pobiera opłaty od repozytoriów transakcji, i że opłaty te powinny pokrywać wyłącznie wydatki dotyczące rejestracji repozytoriów transakcji i nadzoru nad nimi; zauważa, że w 2017 r. wydatki Urzędu związane z rejestracją repozytoriów transakcji i nadzorem nad nimi przekroczyły sumę pobieranych odnośnych opłat o 452 466 EUR, i że w 2018 r. wydatki Urzędu w tej samej dziedzinie przekroczyły kwotę pobieranych odnośnych opłat o 30 882 EUR; zauważa, że skumulowane odchylenie w latach 2015–2018 wynosi 545 735 EUR (tj. 6 %); zauważa, że chociaż Urząd postępował zgodnie z wytycznymi Komisji, owe nadwyżki i deficyty mogą prowadzić do finansowania skrośnego różnych działań w ciągu roku; przyjmuje do wiadomości odpowiedź Urzędu, że w 2017 r. musiał on dokonać realokacji środków, aby pracować nad szczególnym ryzykiem związanym z repozytoriami transakcji, co doprowadziło do powstania luki między pobranymi opłatami a rzeczywistymi wydatkami, przy czym zawsze stosował on wytyczne Komisji dotyczące modelu budżetowania w odniesieniu do swoich opłat, a także, iż wszelkie krótkoterminowe zakłócenie równowagi musi zostać skompensowane w perspektywie długoterminowej; wzywa Urząd do dalszego ograniczania tego typu finansowania skrośnego, o ile w budżecie Urzędu nie będą powtarzać się znaczne odchylenia;
18.

na podstawie sprawozdania Trybunału zauważa, że w 2014 r. Komisja podpisała w imieniu Instytutu i innych instytucji i organów Unii umowę ramową na zakup oprogramowania i licencji oraz na usługi konserwacji sprzętu informatycznego i doradztwa teleinformatycznego, a ponadto zauważa, że Instytut w ramach kontroli ex ante nie porównywał systematycznie cen wykonawcy umowy ramowej i naliczanych opłat z wycenami przekazywanymi przez dostawców; podkreśla, że łączna kwota płatności na rzecz wykonawcy umowy ramowej wyniosła 64 000 EUR; przyjmuje do wiadomości odpowiedź Instytutu, zgodnie z którą zastosował on mechanizm przewidziany w umowie ramowej, a przedmiotowa umowa wygasła i została zastąpiona nową, która przewiduje, że każda oferta cenowa będzie zawierać osobno pierwotną cenę i opłatę wykonawcy; podkreśla, że umowa ramowa sama w sobie może ograniczać konkurencję, ponieważ nie ma żadnych dowodów na to, że wykonawca umowy ramowej wybiera dostawców na zasadzie konkurencyjnej; wzywa Komisję do przedstawienia sprawozdania na temat konkurencyjności umów ramowych; wzywa Instytut, aby zmodyfikował kontrole ex ante dotyczące płatności w ramach takich umów i dopilnował, by we wszystkich postępowaniach o udzielenie zamówienia stosowano procedurę konkurencyjną;
18.

z niepokojem zauważa, że jak wynika ze sprawozdania Trybunału, w 2018 r. poza własnymi pracownikami Urząd korzystał z usług 42 pracowników tymczasowych, w tym 27 na stanowiskach informatycznych (tylko 13 pracowników Urzędu pracuje w tej dziedzinie), co sprawia, że Urząd stał się w istotny sposób zależny od agencji pracy tymczasowej w obszarze, który ma kluczowe znaczenie dla jego działalności; wzywa Urząd do rozwiązania tego problemu podczas rozmów z Parlamentem i Radą na temat przydziału pracowników do Urzędu, ponieważ stanowi to istotne ryzyko dla ciągłości działania;
22.

zauważa z zaniepokojeniem na podstawie sprawozdania Trybunału, że w odniesieniu do zamówienia na usługi z zakresu analityki danych na kwotę do 5 000 000 euro Agencja postanowiła skorzystać z umowy ramowej z jednym wykonawcą wyłonionym w przetargu nieograniczonym ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ; odnotowuje jednak, że warunki przewidziane w umowie ramowej nie były na tyle szczegółowe, by umożliwić uczciwą konkurencję, ponieważ w momencie ogłoszenia procedury udzielenia zamówienia nie były jeszcze znane konkretne wymogi; przypomina, że zgodnie z rozporządzeniem finansowym w takiej sytuacji zamawiający powinien podpisać umowę ramową z wieloma podmiotami, a w celu dokonania konkretnych zakupów powinien skorzystać z procedury konkurencyjnej z udziałem wybranych wykonawców; odnotowuje na podstawie odpowiedzi Agencji, że wybrała ona formułę jednej umowy ramowej zamiast wielokrotnej umowy ramowej, by uniknąć zmiany wykonawcy w okresie jej obowiązywania, ponieważ taka zmiana poważnie wpłynęłaby na spójność i terminowość wykonania umowy; apeluje do Agencji, by opracowała umowy ramowe tak, żeby umożliwiały one uczciwą konkurencję i gospodarne wykorzystanie środków;
16.

zauważa, że według sprawozdania Trybunału w 2014 r. Komisja podpisała z jednym wykonawcą międzyinstytucjonalną umowę ramową na nabycie oprogramowania i licencji oraz na zapewnienie doradztwa w zakresie IT, a Centrum nie porównywało systematycznie cen i obliczanych na ich podstawie opłat fakturowanych przez wykonawcę umowy ramowej z przekazywanymi przez dostawców wycenami i fakturami; zauważa, że zgodnie z odpowiedzią Centrum w praktyce przeprowadzenie takich kontroli było dla Centrum trudne, ponieważ umowa nie zobowiązywała wykonawcy do przedstawienia ceny początkowej i naliczonych opłat wykonawcy oddzielnie; wzywa Centrum, aby zmodyfikowało kontrole ex ante dotyczące płatności w ramach umów ramowych i zadbało o konkurencję we wszystkich postępowaniach o udzielenie zamówienia;
63.

zachęca agencje unijne, aby rozważyły: przyjęcie strategii w zakresie praw podstawowych, z uwzględnieniem odniesienia do praw podstawowych w kodeksie postępowania, w którym można by określić obowiązki pracowników i przeznaczone dla nich działania szkoleniowe; zachęca do wprowadzenia mechanizmów zapewniających wykrywanie i zgłaszanie wszelkich naruszeń praw podstawowych oraz szybkie powiadamianie głównych organów danej agencji o ryzyku wystąpienia takich naruszeń; zachęca do utworzenia – w stosownych przypadkach – stanowiska urzędnika ds. praw podstawowych, podlegającego bezpośrednio zarządowi dla zapewnienia pewnego stopnia niezależności względem innych pracowników, tak aby dopilnować, by sytuacje zagrażające prawom podstawowym były natychmiast rozstrzygane, a polityka danej organizacji w zakresie praw podstawowych była stale udoskonalana; zachęca do regularnego dialogu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i właściwymi organizacjami międzynarodowymi na tematy związane z prawami podstawowymi; zachęca do traktowania praw podstawowych jako centralnego elementu zakresu współpracy danej agencji z podmiotami zewnętrznymi, w tym szczególnie z członkami administracji krajowej, z którymi agencje współdziałają na szczeblu operacyjnym;