[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 24.7.2006

KOM(2006) 415 wersja ostateczna

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz SiC pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 oraz kończące dochodzenie dotyczące środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu SiC pochodzącego z Federacji Rosyjskiej i Ukrainy

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE KONTEKST WNIOSKU |

Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”), w postępowaniu dotyczącym przywozu SiC pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy, wszczętym w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96. |

Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Brak obowiązujących przepisów w dziedzinie, której dotyczy wniosek. |

Spójność z innymi politykami i celami Unii Nie dotyczy. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

Ocena wpływu Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje sporządzenia ogólnej oceny wpływu, ale zawiera wyczerpujący wykaz warunków, które muszą zostać ocenione. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

Krótki opis proponowanych działań W dniu 26 maja 2005 r. Komisja wszczęła przegląd wygaśnięcia środków antydumpingowych obowiązujących względem przywozu SiC pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy, połączony z przeglądem okresowym środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu tego samego produktu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej, ograniczony do formy środków. W wyniku dochodzenia przeprowadzonego w ramach przeglądu stwierdzono kontynuowanie dumpingu produktu objętego postępowaniem przez Chińską Republikę Ludową, co w przypadku zniesienia środków skutkowałoby ponowieniem szkody dla przemysłu wspólnotowego. Jednocześnie w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej i Ukrainy nie stwierdzono ani kontynuacji dumpingu, ani prawdopodobieństwa ponowienia dumpingu produktu objętego postępowaniem. Ustalono również, że wygaśnięcie środków w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Rosji i Ukrainy nie byłoby sprzeczne z interesem Wspólnoty. W związku z tym proponuje się, aby Rada przyjęła załączony wniosek dotyczący rozporządzenia w celu przedłużenia obowiązujących środków przeciwko Chińskiej Republice Ludowej oraz uchylenia środków przeciwko Federacji Rosyjskiej i Ukrainie. |

Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. |

Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |

Forma działania jest opisana w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym i wyklucza podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |

Wskazówki dotyczące sposobu zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku nie mają zastosowania. |

Wybór instrumentów |

Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Inne środki nie byłyby odpowiednie, ponieważ rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych możliwości. |

WPłYW NA BUDżET |

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty |

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz SiC pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 oraz kończące dochodzenie dotyczące środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu SiC pochodzącego z Federacji Rosyjskiej i Ukrainy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”)[1], w szczególności jego art. 11 ust. 2 i 3,

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

1.1 Poprzednie dochodzenia, obowiązujące środki i trwające dochodzenia

(1) Rozporządzeniem (WE) nr 821/94[2], w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 14 i 15 rozporządzenia 2423/88[3], Rada przedłużyła obowiązywanie ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz SiC (SiC) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”), Polski, Federacji Rosyjskiej („Rosja”) i Ukrainy. Jednocześnie decyzją 94/202/WE[4] Komisja przyjęła zobowiązanie złożone przez rząd Rosji w powiązaniu z V/O Stankoimport z siedzibą w Moskwie (Rosja).

(2) W maju 2000 r. rozporządzeniem (WE) nr 1100/2000[5] Rada ponownie przedłużyła ostateczne cła antydumpingowe na przywóz SiC pochodzącego z ChRL, Rosji i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia, a także przedłużyła zobowiązanie złożone przez rząd Rosji w powiązaniu z V/O Stankoimport, Moskwa, Rosja, przyjęte decyzją Komisji 94/202/WE.

(3) Dochodzenie wymienione powyżej w motywie (1), które doprowadziło do nałożenia ostatecznych ceł antydumpingowych oraz przyjęcia zobowiązań od niektórych eksporterów objętych dochodzeniem, a także przeglądy wygaśnięcia przeprowadzone w latach 1994 i 2000, o których mowa powyżej w motywach (1) i (2), są określane dalej jako „dochodzenia pierwotne”.

(4) W 2004 r., rozporządzeniem (WE) 991/2004[6], Rada przewidziała zwolnienie z ceł antydumpingowych przywozu do nowych państw członkowskich, które w dniu 1 maja 2004 r. przystąpiły do Unii Europejskiej („UE-10”), ustalone w oparciu o warunki szczególnych zobowiązań („zobowiązania związane z rozszerzeniem”), i upoważniła Komisję do przyjęcia tych zobowiązań związanych z rozszerzeniem. Na tej podstawie, decyzjami 2004/498/WE[7] i 2004/782/WE[8], Komisja przyjęła zobowiązania złożone przez ukraińskiego producenta eksportującego Otwartą Spółkę Akcyjną „Zaporozhsky Abrasivny Combinat”. Przyjęcie tego zobowiązania wygasło dnia 20 maja 2005 r.

(5) W styczniu 2004 r. na wniosek ukraińskiego producenta eksportującego, spółki Zaporozhsky Abrasivny Combinat, Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy[9]. Wnioskodawca utrzymywał, że w wyniku znaczącej zmiany sytuacji powinien otrzymać status podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych („MET”), oraz że jego margines dumpingu był znacznie niższy, niż poziom określony w obowiązujących środkach. Jednak w wyniku dochodzenia stwierdzono, że przedsiębiorstwo to nie spełniało warunków przyznania MET (art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[10] („rozporządzenie podstawowe”)), a następnie dochodzenie zostało zakończone[11].

(6) Wreszcie w dniu 30 czerwca 2005 r[12]. Komisja wszczęła postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu SiC pochodzącego z Rumunii w następstwie skargi złożonej przez Europejską Radę Przemysłu Chemicznego („ERPC”) w imieniu producentów reprezentujących 100 % całkowitej wspólnotowej produkcji SiC. Jednak w następstwie wycofania skargi przez ERPC w dniu 1 marca 2006 r. dochodzenie zostało zakończone decyzją Komisji 2006/423/WE[13].

1.2 Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

(7) W następstwie opublikowania zawiadomienia o przyszłym wygaśnięciu środków antydumpingowych obowiązujących w odniesieniu do SiC pochodzącego z ChRL, Rosji i Ukrainy[14], Komisja otrzymała w dniu 24 lutego 2005 r. wniosek o dokonanie przeglądu wymienionych środków zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Jednocześnie Komisja otrzymała również wniosek o dokonanie przeglądu formy środków mających zastosowanie do przywozu produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z Rosji, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

(8) Wnioski te zostały złożone przez Europejską Radę Przemysłu Chemicznego („ERPC”) w imieniu producentów reprezentujących 100 % całkowitej wspólnotowej produkcji SiC. W uzasadnieniu wniosku o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia podano, że w wypadku wygaśnięcia środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponowienia dumpingu i szkody dla przemysłu wspólnotowego. Jako podstawę wniosku o przegląd okresowy podano fakt, że forma środków byłaby niewłaściwa i nie usunęłaby szkodliwych efektów dumpingu.

(9) Komisja po konsultacji z Komitetem Doradczym ustaliła, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające rozpoczęcie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 oraz przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego i wszczęła oba przeglądy w tym samym dniu[15].

1.3 Dochodzenie

(10) Komisja oficjalnie powiadomiła producentów eksportujących, importerów, producentów surowców, zainteresowanych użytkowników i ich stowarzyszenia, przedstawicieli krajów wywozu oraz producentów wspólnotowych o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia i przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu.

(11) Ze względu na dużą liczbę chińskich producentów eksportujących oraz importerów we Wspólnocie niepowiązanych z producentem eksportującym w jednym z krajów, których dotyczy postępowanie, uznano za właściwe zbadanie, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, czy należy przeprowadzić kontrolę wyrywkową. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy kontrola wyrywkowa jest rzeczywiście konieczna, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wyżej wymienione strony zostały poproszone, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, o zgłoszenie się do Komisji w ciągu dwóch tygodni od wszczęcia postępowania i dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(12) Żaden z chińskich producentów eksportujących nie dostarczył informacji, o które proszono, żaden też nie współpracował w bieżącym postępowaniu. Uznano zatem, że w odniesieniu do chińskich producentów nie ma konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej.

(13) Sześciu niepowiązanych importerów we Wspólnocie dostarczyło informacje określone w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania oraz wyraziło swą gotowość dalszej współpracy w dochodzeniu. Spośród tych sześciu producentów, na potrzeby kontroli wyrywkowej wybrano do próby trzy przedsiębiorstwa. Przywóz realizowany przez tych importerów stanowił najwyższą reprezentatywną wielkość przywozu ujawnionych importerów wspólnotowych (98 %), których można było skontrolować w dostępnym terminie.

(14) W związku z powyższym przesłano kwestionariusze do trzech importerów we Wspólnocie włączonych do próby, dwóch producentów we Wspólnocie, osiemnastu użytkowników we Wspólnocie, szesnastu dostawców surowców oraz obu znanych producentów eksportujących na Ukrainie i w Federacji Rosyjskiej. Ponadto nawiązano kontakt z dwoma producentami w Brazylii, która została wybrana jako potencjalny kraj analogiczny, i przesłano im kwestionariusze.

(15) Pełne odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od trzech objętych próbą producentów eksportujących we Wspólnocie oraz od siedmiu użytkowników, dwóch producentów surowców i dwóch producentów eksportujących w krajach, których dotyczy postępowanie, jak również od dwóch producentów w kraju analogicznym.

(16) Komisja również zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje, jakie uznała za niezbędne dla celów dochodzenia, oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne na terenie następujących przedsiębiorstw:

Producenci wspólnotowi:

- Kollo Silicon carbide B.V. (Niderlandy), ESK-SIC GmbH (Niemcy)

- Navarro SiC, S.A. (Hiszpania)

Producenci w krajach wywozu:

- JSC Zaporozhsky Abrasivny Combinat, Zaporoże (Ukraina)

- JSC Volzhsky Abrasive Combinat, Wołżskij (Rosja)

Producenci w kraju analogicznym:

- Saint-Gobain Materials Cerámicas Ltda, Minas Gerais (Brazylia)

- Treibacher Schleifmittel Brasil Ltda, São Paulo (Brazylia)

Importerzy we Wspólnocie:

- Imexco-Ullrich GmbH (Niemcy)

- Smyris Abrasivi (Włochy)

Użytkownicy we Wspólnocie:

- Morganite Crucible Limited (Zjednoczone Królestwo)

- TGA Ltd (Republika Czeska)

(17) Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponowienia dumpingu oraz szkody objęło okres od dnia 1 kwietnia 2004 r. do dnia 31 marca 2005 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Badanie trendów mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponowienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do końca OD („okres badany”).

(18) Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których sformułowano wnioski z przeglądu. Wyznaczono dla nich także okres, w którym mogły składać oświadczenia w związku z tym ujawnieniem. Oświadczenia otrzymane w wyznaczonym terminie zostały starannie rozpatrzone; w przypadkach, w których uznano to za uzasadnione, zostały one wzięte pod uwagę w ustaleniach.

2. PRODUKT OBJęTY POSTęPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1 Produkt objęty postępowaniem

(19) Produktem objętym postępowaniem jest ten sam produkt, co w dochodzeniach pierwotnych, które doprowadziły do nałożenia obecnie obowiązujących środków, czyli węglik krzemu (SiC). SiC jest obecnie objęty kodem CN 2849 20 00.

(20) SiC jest produkowany poprzez podgrzewanie krzemu i koksu (lub koksu naftowego) w wysokich temperaturach (do 2000 °C). W wyniku tego procesu otrzymuje się surowy węglik krzemu, poddawany zwykle dalszej obróbce dla potrzeb użytkowników końcowych. Proces produkcji SiC odbywa się w taki sposób, że w jego wyniku uzyskuje się automatycznie produkt różnorodny gatunkowo pod względem stężenia krzemu, który można podzielić na dwa podstawowe gatunki: krystaliczny i metalurgiczny. Gatunek krystaliczny jest uważany za lepszy jakościowo z uwagi na większą zawartość krzemu. Dzieli się on na dwa typy: czarny i zielony.

(21) Gatunek krystaliczny jest zwykle wykorzystywany do produkcji narzędzi ściernych, tarcz szlifierskich, wysokiej jakości produktów ogniotrwałych, technicznych wyrobów ceramicznych, natomiast gatunek metalurgiczny jest zwykle wykorzystywany przy eksploatacji odlewni i wielkich pieców jako nośnik krzemowy. Podobnie jak w przypadku poprzednich postępowań, do celów obecnego postępowania oba gatunki należy uznać za jeden produkt.

2.2 Produkt podobny

(22) Zgodnie z ustaleniami dochodzenia pierwotnego, bieżące dochodzenie potwierdziło, że produkt objęty postępowaniem i produkty wytwarzane i sprzedawane przez producentów eksportujących na ich rynkach krajowych, a także te wytwarzane i sprzedawane przez producentów wspólnotowych na rynku wspólnotowym oraz przez producenta w kraju analogicznym na rynku krajowym kraju analogicznego mają te same podstawowe cechy fizyczne i chemiczne oraz końcowe zastosowania i dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

3. PRAWDOPODOBIEńSTWO KONTYNUACJI I/LUB PONOWIENIA DUMPINGU

3.1 Uwagi wstępne

(23) W toku bieżącego przeglądu wygaśnięcia uzyskano pełną współpracę od obu znanych producentów na Ukrainie i w Federacji Rosyjskiej; jednak, jak zaznaczono w motywie (12), nie zgłosił się żaden producent z ChRL.

3.2 Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem

3.2.1 Kraj analogiczny

(24) Ponieważ Ukraina ([16]) i ChRL nie zostały uznane w okresie objętym dochodzeniem (ani w poprzednich dochodzeniach) za kraje o gospodarce rynkowej, konieczne było ustanowienie wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, tj. w oparciu o informacje uzyskane w państwie trzecim o gospodarce rynkowej, w którym dany produkt był produkowany i sprzedawany na rynku krajowym. Ponadto przypomina się, że producent eksportujący na Ukrainie nie był w stanie uzyskać MET w toku przeglądu okresowego zakończonego tuż przed rozpoczęciem bieżącego przeglądu wygaśnięcia (zob. motyw (5)).

(25) Wszczynając bieżący przegląd wygaśnięcia przyjęto, że za kraj analogiczny, z którego pozyskiwane będą informacje o kosztach produkcji i o sprzedaży krajowej, uznana zostanie Brazylia. Należy przypomnieć, że Brazylia pełniła rolę kraju analogicznego również w poprzednim przeglądzie wygaśnięcia.

(26) Dochodzenie potwierdziło, że Brazylia jest nadal właściwym krajem analogicznym z następujących powodów:

(27) Po pierwsze, ze względu na wielkość jej rynku krajowego, Brazylia jest krajem reprezentatywnym w celu ustalenia wartości normalnej dla dwóch krajów, których dotyczy postępowanie. Po drugie, ceny krajowe w Brazylii są regulowane normalnymi siłami rynkowymi, zważywszy na poziom popytu na rynku i istnienie konkurencyjnych producentów. Po trzecie, podstawowe cechy fizyczne i chemiczne produktu podobnego produkowanego w Brazylii można uznać za identyczne z cechami produktu wywożonego z dwóch krajów, których dotyczy postępowanie. Ponadto nie wysunięto żadnych argumentów przeciwko wykorzystaniu Brazylii jako kraju analogicznego.

(28) W związku z tym stwierdzono, że wybór Brazylii jako kraju analogicznego do celów przyjęcia wartości normalnej dla przywozu SiC pochodzącego z ChRL i Ukrainy jest jest uzasadniony i właściwy.

3.2.2 Wartość normalna

3.2.2.1 Wartość normalna dla producentów eksportujących w ChRL i na Ukrainie

(29) W pierwszej kolejności zbadano, czy wielkość sprzedaży krajowej dokonywanej przez brazylijskich producentów (mierzona ogólnie oraz w podziale na rodzaj produktu) jest reprezentatywna w porównaniu z wielkością wywozu dokonywanego przez ChRL i Ukrainę.

(30) Stwierdzono, że wielkość sprzedaży krajowej dokonywanej przez producentów brazylijskich była znacznie wyższa, niż wielkość sprzedaży eksportowej do Wspólnoty, dokonywanej przez producentów eksportujących w ChRL i na Ukrainie, zarówno w ujęciu ogólnym, jak i w podziale na rodzaj produktu.

(31) Następnie zbadano, czy sprzedaż krajowa na rzecz klientów niezależnych, dokonywana przez każdego z dwóch współpracujących producentów w Brazylii – Saint-Gobain Materials Cerámicas Ltda oraz Treibacher Schleifmittel Brasil Ltda – była prowadzona w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(32) W przypadku obu przedsiębiorstw stwierdzono, że średnia ważona cena sprzedaży w odniesieniu do wszelkiej sprzedaży w ciągu OD była wyższa, niż średni ważony jednostkowy koszt produkcji. W związku z tym uznano, że całość sprzedaży krajowej została dokonana w zwykłym obrocie handlowym. Ponadto, w celu zapewnienia obiektywnego porównania pomiędzy cenami w Brazylii a wartością normalną w ChRL i na Ukrainie, dokonano dostosowań w celu uwzględnienia wszelkich różnic numerów kodów produktów lub poziomu handlu.

(33) Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wartość normalną ustalono na podstawie średniej ważonej cen sprzedaży dokonywanej przez dwóch brazylijskich producentów na rzecz klientów niezależnych na ich rynku krajowym.

(34) Po ostatecznym ujawnieniu ustaleń dotyczących wartości normalnej ERPC zakwestionowała ich trafność, twierdząc na podstawie własnych informacji, że ceny sprzedaży na brazylijskim rynku krajowym są wyższe, niż cena eksportowa przy wywozie z Ukrainy na rynek Wspólnoty. Jednak stwierdzenie to nie było poparte udokumentowanymi dowodami i w związku z tym musiało zostać odrzucone. Dostosowania, o których mowa w motywie (32) powyżej, zapewniły właściwe obliczenie wartości normalnej.

3.2.2.2 Wartość normalna dla producentów eksportujących w Rosji

(35) W pierwszej kolejności zbadano, czy wielkość sprzedaży krajowej dokonywanej przez producenta eksportującego w Rosji, mierzona ogólnie oraz w podziale na rodzaj produktu, była reprezentatywna, tj. czy była równa co najmniej 5 % wielkości wywozu do Wspólnoty.

(36) Stwierdzono, że w przypadku ogólnej wielkości sprzedaży oraz w przypadku niektórych rodzajów produktów wielkość sprzedaży krajowej była równa co najmniej 5 % wielkości wywozu do Wspólnoty. W odniesieniu do tych typów produktów, w przypadku których wielkość sprzedaży krajowej była niższa niż 5 % wielkości wywozu do Wspólnoty, konieczne było skonstruowanie wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

(37) W odniesieniu do tych rodzajów produktu, których sprzedaż krajowa stanowiła co najmniej 5 % wielkości sprzedaży eksportowej, zbadano, czy sprzedaż dokonywana przez rosyjskiego producenta na rzecz klientów niezależnych była prowadzona w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W tym celu ustalono, w odniesieniu do każdego rodzaju wywożonego produktu, jaki odsetek sprzedaży krajowej tego produktu na rzecz klientów niezależnych był dokonany na rynku krajowym bez ponoszenia straty w okresie objętym dochodzeniem.

a) W odniesieniu do tych rodzajów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży na rynku krajowym realizowane było po cenach nie niższych od kosztów jednostkowych, tj. średnia cena sprzedaży danego rodzaju produktu była równa lub wyższa od średniego kosztu produkcji tego rodzaju produktu, wartość normalna została obliczona jako średnia cena wszelkiej sprzedaży krajowej danego rodzaju produktu, niezależnie od tego, czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie.

b) W odniesieniu do tych rodzajów produktu, w przypadku których co najmniej 10 %, lecz nie więcej niż 80 % wielkości sprzedaży na rynku krajowym zostało zrealizowane po cenie nie niższej od kosztów jednostkowych, wartość normalna została obliczona jako średnia ważona cena sprzedaży w tych transakcjach, które zostały dokonane po cenie równej lub wyższej od kosztów jednostkowych rozpatrywanego rodzaju.

c) W odniesieniu do tych rodzajów produktu, w przypadku których mniej niż 10 % wielkości sprzedaży na rynku krajowym zostało zrealizowane po cenie nie niższej od kosztów jednostkowych, uznano, że dany rodzaj produktu nie był sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym, a zatem konieczne jest skonstruowanie wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

(38) Wartości normalne zostały skonstruowane zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego na podstawie kosztów produkcji danego rodzaju produktu, powiększonego o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne („koszty SG&A”) oraz marżę zysku. Kwotę kosztów SG&A stanowiła kwota poniesiona przez producenta eksportującego w odniesieniu do produktu podobnego, natomiast kwota zysku była równa średniej kwocie zysku osiągniętego przez producenta eksportującego ze sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym.

3.2.3 Cena eksportowa

ChRL

(39) Jak podano w motywie (12), żaden z producentów eksportujących z ChRL nie współpracował w trakcie dochodzenia. W rezultacie ceny eksportowe musiały zostać obliczone na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie informacji zawartych w skardze.

Ukraina i Rosja

(40) Ceny eksportowe producentów eksportujących na Ukrainie i w Rosji ustalane były zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen eksportowych rzeczywiście płaconych lub należnych ze strony niezależnych klientów we Wspólnocie.

(41) Przy obliczaniu ceny eksportowej eksportera rosyjskiego w odniesieniu do tych transakcji, które były przeprowadzane przez Stankoimport (przywóz bez cła antydumpingowego w ramach zobowiązania ilościowego), wszystkie koszty poniesione w wyniku zaangażowania Stankoimport zostały odliczone w celu uzyskania ceny eksportowej na poziomie ex-works.

(42) ERPC zakwestionowała wyniki w zakresie cen eksportowych ustalonych dla Ukrainy, argumentując, że ceny naliczane za przywóz z Ukrainy byłyby znacznie niższe. Jako podstawę tych argumentów ERPC przedstawiła oferty cenowe. Argumenty te musiały jednak zostać odrzocone, ponieważ oferty cenowe nie mogą być brane pod uwagę przy braku dowodu, że transakcja lub transakcje zostały w pełni przeprowadzone. W każdym wypadku, jak stwierdzono powyżej w motywie (40), do obliczeń w zakresie dumpingu wykorzystano ceny eksportowe zastosowane przez danego producenta eksportującego. Ceny te zostały zweryfikowane podczas dochodzenia na miejscu na terenie przedsiębiorstw objętych postępowaniem.

3.2.4 Porównanie

(43) Porównania wartości normalnych i cen eksportowych dokonano na bazie ceny ex-works. Zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, dla zapewnienia obiektywnego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, dokonano dostosowań w odniesieniu do kosztów transportu, poziomu obrotu i kosztów pakowania, które, jak sugerowano i dowiedziono, wpływają na ceny i porównywalność cen.

3.2.5 Margines dumpingu

(44) Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej każdego rodzaju produktu ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu.

ChRL

(45) Na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie informacji zawartych w skardze, margines dumpingu został ustalony na tym samym poziomie, co w poprzednim dochodzeniu. tj. ok. 50 %.

Ukraina

(46) Stwierdzono, że margines dumpingu dla wywozu SiC z Ukrainy w czasie OD był niższy od progu de minimis określonego w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

Rosja

(47) Należy przypomnieć, że od 1986 r. Rosja podlega zobowiązaniu ilościowemu. Zobowiązanie to umożliwiło jednemu z importerów rosyjskich, przedsiębiorstwu Stankoimport, przywóz do Wspólnoty stałej ilości produktu (ustalonej jako procent konsumpcji we Wspólnocie) bez cła antydumpingowego. Ilości powyżej tego progu podlegają cłu antydumpingowemu. W przeprowadzonych obliczeniach dotyczących dumpingu nie dokonano rozróżnienia pomiędzy ilościami wywożonymi w ramach zobowiązania ilościowego (77 %), a ilościami podlegającymi cłu antydumpingowemu (23 %).

(48) Stwierdzono, że margines dumpingu dla wywozu SiC z Rosji w czasie OD był niższy od progu de minimis określonego w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

3.3 Zmiany w przywozie w przypadku uchylenia środków

3.3.1 ChRL

(49) Jak wskazano powyżej, żaden producent eksportujący nie współpracował w obecnym dochodzeniu. Dlatego też możliwy scenariusz rozwoju sytuacji w przypadku wygaśnięcia środków został ustalony w oparciu o dostępne fakty, szczególnie treść skargi oraz dane pochodzące z COMEXT (elektronicznej bazy danych na temat handlu zagranicznego Wspólnot Europejskich).

Zależność między cenami wywozu z ChRL do krajów trzecich a poziomem cen we Wspólnocie

(50) Głównymi krajami, do których kierowany był wywóz produktu z ChRL w czasie OD, były Stany Zjednoczone Ameryki i Japonia. Informacje zawarte w skardze wskazują, że chińskie ceny CIF gatunku „makro czarny” przy wywozie do Stanów Zjednoczonych Ameryki, wyrażone w euro, wynosiły w granicach 650 EUR za tonę, natomiast chińskie ceny CIF gatunku „makro zielony” przy wywozie do Japonii, wyrażone w euro, wynosiły w granicach 770 EUR za tonę. Dane statystyczne dotyczące cen, publikowane w czasopismach branżowych, potwierdzają trafność wymienionych cen stosowanych przez chińskich eksporterów.

(51) Stwierdzono ponadto, że średnie ceny eksportowe przy wywozie z ChRL do Stanów Zjednoczonych Ameryki, uzyskane z bazy COMEXT, były znacznie niższe od wartości normalnej uzyskanej w toku bieżącego dochodzenia z kraju analogicznego, co wskazuje, że wywóz ten w okresie objętym dochodzeniem mógł również odbywać się po cenach dumpingowych.

(52) Zważywszy, że średnia cena produktu stosowana przez przemysł wspólnotowy jest znacznie wyższa (ok. 1000 EUR za gatunek „makro czarny” i ok. 1500 EUR za gatunek „makro zielony”), w sytuacji braku środków istniałaby istotna zachęta dla chińskich producentów eksportujących do przekierowywania znacznych ilości wywożonego produktu z obecnie wykorzystywanych rynków państw trzecich na rynek Wspólnoty.

(53) Należy również przypomnieć, że w dochodzeniu pierwotnym stwierdzono, że wywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL do UE odbywa się po cenach dumpingowych, a dumping ten utrzymał się na niezmienionym, wysokim poziomie w okresie objętym bieżącym dochodzeniem. Nie ma powodów, aby sądzić, że sytuacja ta ulegnie zmianie.

(54) Ponadto dostępne informacje na temat wartości normalnej i cen stosowanych przy wywozie do krajów trzecich, przytoczone powyżej, uprawniają do sformułowania wniosku, że w wypadku wygaśnięcia środków chińscy eksporterzy prawdopodobnie kontynuowaliby praktyki dumpingowe.

(55) Z powyższego wynika wniosek, że w wypadku uchylenia środków wywóz produktu z ChRL, kierowany obecnie na rynki kraków trzecich, zostałby prawdopodobnie przekierowany do Wspólnoty. Co więcej, w wypadku uchylenia środków istnieje wyraźne ryzyko dumpingu w wywozie produktu.

Niewykorzystane moce i zapasy

(56) We wniosku o wszczęcie bieżącego przeglądu ERPC oszacowała (powołując się na informacje zebrane i opublikowane w czasopismach branżowych), że łączna zdolność produkcyjna w ChRL wynosi od 600 000 do 700 000 ton. Rzeczywista produkcja była szacowana na ok. 440 000 ton, co daje niewykorzystane moce produkcyjne wynoszące od 160 000 do 260 000 ton. Brak informacji na temat zapasów.

(57) Z powyższych informacji jasno wynika, że producenci eksportujący w ChRL dysponują znacznymi mocami rezerwowymi, które mogą być wykorzystane do zwiększenia produkcji. W związku z tym w wypadku wygaśnięcia środków jest bardzo prawdopodobne, że producenci eksportujący zaczną eksploatować znaczne niewykorzystane moce na potrzeby wywozu do Wspólnoty.

3.3.2 Rosja

(58) Ponieważ jedyny znany producent eksportujący w Rosji współpracował w toku bieżącego dochodzenia, prawdopodobny scenariusz rozwoju sytuacji w wypadku wygaśnięcia środków został sporządzony głównie na podstawie informacji dostarczonych przez tego producenta eksportującego w zweryfikowanej odpowiedzi na kwestionariusz.

Związek pomiędzy cenami we Wspólnocie a cenami w Rosji

(59) Na początek należy zaznaczyć, że dominujący poziom cen we Wspólnocie już teraz podlega silnemu wpływowi przywozu z Rosji ze względu na istniejące zobowiązanie ilościowe, jako że przywóz dokonywany przez rosyjskiego eksportera pokrywa obecnie 10 % konsumpcji produktu we Wspólnocie.

(60) W porównaniu z dominującym poziomem cen we Wspólnocie, dominujący poziom cen na rosyjskim rynku krajowym jest ogólnie niższy. Jednak zważywszy na to, że ilości, które rosyjski producent może wywozić bez cła antydumpingowego w ramach zobowiązania ilościowego, zostały ustalone z góry, producent ten ma zachętę do wywożenia do Wspólnoty gatunków krystalicznych (za które może uzyskać wyższą cenę za tonę), jednocześnie kierując na własny rynek krajowy oraz na rynki krajów trzecich gatunki metalurgiczne. Z tego względu ewentualna realna różnica cen tych samych gatunków byłaby niższa, niż wynika to z porównania średnich poziomów cen.

(61) Jak wynika z powyższego, choć w normalnej sytuacji ogólnie wyższy poziom cen we Wspólnocie wywołałby w wypadku wygaśnięcia środków wzrost wywozu do Wspólnoty, w obecnej sytuacji scenariusz ten nie wydaje się prawdopodobny. Zważywszy bowiem na istnienie zobowiązania ilościowego nie należy przeceniać możliwości wzrostu przywozu SiC, szczególnie gatunków o wysokiej jakości, jako że rosyjski eksporter miał i ma już możliwość wywożenia znacznych ilości SiC, a także zachętę do wywożenia produktu wysokogatunkowego. Dlatego też wzrost przywozu SiC prawdopodobnie byłby zarówno niewielki pod względem ilościowym, jak i ograniczony do określonych rodzajów produktu (gatunki metalurgiczne), a w każdym razie najprawdopodobniej nie odbywałby się po cenach dumpingowych.

Związek pomiędzy cenami eksportowymi przy wywozie do krajów trzecich a cenami w Rosji

(62) Ponad 75 % wywozu prowadzonego przez producentów rosyjskich do krajów trzecich kierowane jest do Stanów Zjednoczonych Ameryki. W porównaniu z cenami na rynku krajowym, średni poziom cen eksportowych przy wywozie do Stanów Zjednoczonych Ameryki jest wyższy. Należy jednak zauważyć, że sprzedaż na wywóz prawdopodobnie różni się składem gatunkowym produktu od sprzedaży na rynku krajowym (prawdopodobne jest, że w sprzedaży na wywóz przeważają gatunki o wyższej wartości na tonę produktu, co ma pokryć koszty transportu), przez co trudno jest wyciągać wnioski z takiego porównania. Tym niemniej należy zaznaczyć, że wywóz ten nie podlega środkom antydumpingowym i nic nie wskazuje na to, że odbywałby się on po cenach dumpingowych.

Związek między ceną eksportową do krajów trzecich a poziomem cen we Wspólnocie

(63) Przy porównywaniu cen eksportowych stosowanych przez eksportera rosyjskiego przy wywozie na główny rynek kraju trzeciego, czyli do Stanów Zjednoczonych Ameryki, z cenami eksportowymi tego eksportera przy wywozie na rynek Wspólnoty należy pamiętać o istniejącym zobowiązaniu cenowym. Jak wyjaśniono powyżej, z uwagi na ustalone z góry ilości, które rosyjski eksporter może wywozić do WE, ma on zachętę do wywożenia na rynek Wspólnoty gatunków charakteryzujących się wysoką wartością na tonę.

(64) Podobnie, jak wyjaśniono w motywie (62) powyżej, można przyjąć, że również w wywozie do Stanów Zjednoczonych Ameryki przeważają gatunki o wysokiej wartości na tonę, ze względnu na koszty transportu. W związku z tym średnia cena sprzedaży na rynek Wspólnoty może racjonalnie być porównywana z ceną sprzedaży na rynek Stanów Zjednoczonych.

(65) Stwierdzono, że w porównaniu ze średnią ceną sprzedaży na rynek Wspólnoty, średnia cena sprzedaży na rynek Stanów Zjednoczonych Ameryki jest zasadniczo wyższa.

(66) Z powyższego wynika, że nie ma wyraźnej zachęty dla rosyjskiego producenta do przekierowywania ilości sprzedawanych obecnie na jego głównym rynku eksportowym, czyli w Stanach Zjednoczonych, na rynek Wspólnoty w wypadku uchylenia środków.

Niewykorzystane moce i zapasy

(67) Moc produkcyjna producenta eksportującego w Rosji jest ograniczona do 62 000 ton. W okresie objętym dochodzeniem stwierdzono, że producent ten wykorzystywał moce produkcyjne prawie w pełni, zwiększywszy wskaźnik wykorzystania w okresie odniesienia. Stwierdzony poziom zapasów był normalny dla tego rodzaju działalności.

(68) Z uwagi na technologię stosowaną przez rosyjskiego producenta (wykorzystującą jako miejsce przetwarzania „wagony kolejowe” przetaczane pomiędzy instalacjami elektrycznymi oraz miejscami rozładunku lub sortowania), mało prawdopodobna jest możliwość zwiększenia skali działalności tego producenta eksportującego w niedalekiej przyszłości.

(69) Wobec powyższego nic nie wskazuje na to, aby w razie wygaśnięcia środków rosyjski producent był w stanie zwiększyć produkcję w celu zwiększenia wywozu do Wspólnoty.

3.3.3 Ukraina

(70) Ponieważ jedyny znany producent eksportujący na Ukrainie współpracował w toku bieżącego dochodzenia, prawdopodobny scenariusz rozwoju sytuacji w wypadku wygaśnięcia środków został sporządzony głównie na podstawie informacji dostarczonych przez tego producenta eksportującego w zweryfikowanej odpowiedzi na kwestionariusz.

Niewykorzystane moce i zapasy

(71) Moc produkcyjna producenta eksportującego na Ukrainie jest ograniczona do 23 000 ton. W okresie dochodzenia stwierdzono, że producent ten wykorzystywał moce produkcyjne prawie w pełni, zwiększywszy wskaźnik wykorzystania w okresie odniesienia. Stwierdzony poziom zapasów był normalny dla tego rodzaju działalności.

(72) Z uwagi na technologię stosowaną przez ukraińskiego producenta (tę samą, co stosowana przez producenta rosyjskiego, opisana w motywie (68)), mało prawdopodobna jest możliwość zwiększenia skali działalności przez tego producenta eksportującego w niedalekiej przyszłości.

(73) ERPC twierdziła, że moce produkcyjne tego producenta eksportującego mogą wynosić nawet 32 000 ton. Argument ten jednak był oparty na informacjach hipotetycznych i nie brał pod uwagę okresów przestoju do celów utrzymania i napraw ani też specyfiki omawianego przedsiębiorstwa produkcyjnego, które zlokalizowane jest na terenie miejskim i podlega ograniczeniom związanym z ochroną środowiska. Na tej podstawie potwierdzono zdolność produkcyjną ustaloną w motywie (72) powyżej, a twierdzenia ERPC musiały zostać odrzucone.

(74) Wobec powyższego nic nie wskazuje na to, aby w razie wygaśnięcia środków ukraiński producent był w stanie zwiększyć produkcję w celu zwiększenia wywozu do Wspólnoty.

Związek pomiędzy cenami we Wspólnocie a cenami na Ukrainie i w krajach trzecich

(75) W porównaniu z dominującym poziomem cen we Wspólnocie, dominujący poziom cen na Ukrainie oraz dominujący poziom cen przy wywozie do krajów trzecich jest zasadniczo niższy.

(76) Jednak rzetelne porównanie pomiędzy rynkiem ukraińskim, rynkami krajów trzecich i rynkiem Wspólnoty było niemożliwe, ponieważ skład gatunkowy sprzedawanych produktów jest bardzo różny, a więc średnie ceny nie są porównywalne. Ponadto ukraiński rynek krajowy ma ograniczoną wielkość, a producent ukraiński, w przeciwieństwie do producentów we Wspólnocie, nie jest w stanie produkować wszystkich gatunków (o wysokiej wartości)

(77) W związku z tym nie było możliwe ustalenie, czy w wypadku wygaśnięcia środków eksporter ukraiński miałby zachętę do przekierowania na rynek Wspólnoty ilości produktów kierowanych do tej pory na rynek krajowy lub na pozostałe rynki eksportowe. Jednak w świetle ustaleń dotyczących dumpingu oraz ogólnego wyższego poziomu cen dominującego we Wspólnocie można wyciągnąć wniosek, że nawet w sytuacji zwiększenia wywozu na rynek Wspólnoty wywóz ten najprawdopodobniej nie byłby dokonywany po cenach dumpingowych. Ponadto, z uwagi na ograniczone zdolności produkcyjne eksportera ukraińskiego, wzrost ten byłby w każdym wypadku ograniczony (według szacunków wynosiłby poniżej 10 000 ton)

3.4 Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponowienia dumpingu

3.4.1 ChRL

(78) Należy przypomnieć, że żaden z producentów eksportujących z ChRL nie współpracował w trakcie dochodzenia.

(79) Na podstawie dostępnych faktów stwierdzono, że eksporterzy chińscy nadal prowadzą dumping i w wypadku wygaśnięcia środków prawdopodobnie będą kontynuować działania dumpingowe skierowane na rynek Wspólnoty.

(80) W związku z tym stwierdzono, że istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu przez producentów eksportujących w ChRL w wypadku wygaśnięcia środków.

3.4.2 Ukraina

(81) Należy przypomnieć, że stwierdzono, iż ukraiński producent nie prowadził wywozu po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem i nic nie wskazuje na to, że sytuacja ta uległaby zmianie w wypadku wygaśnięcia środków.

(82) Ponadto stwierdzono, że chociaż w sytuacji uchylenia środków wywóz z Ukrainy do Wspólnoty może wzrosnąć, wzrost ten będzie najprawdopodobniej ograniczony. Z uwagi na ograniczone moce produkcyjne, jakimi dysponuje producent ukraiński, zakłada się, że ewentualny wzrost wywozu na rynek Wspólnoty nie przekroczyłby 10 000 ton i najprawdopodobniej nie byłby dokonywany po cenach dumpingowych.

(83) W związku z tym stwierdza się, że ponowienie dumpingu w przypadku przywozu z Ukrainy nie jest prawdopodobne.

3.4.3 Federacja Rosyjska

(84) Należy przypomnieć, że stwierdzono, że w okresie objętym dochodzeniem rosyjski producent nie prowadził wywozu po cenach dumpingowych i nic nie wskazuje na to, że sytuacja ta uległaby zmianie w wypadku wygaśnięcia środków.

(85) Należy ponadto przypomnieć, że rosyjski producent eksportujący przez wiele lat miał możliwość dostarczania na rynek Wspólnoty stałej ilości SiC w ramach zobowiązania ilościowego. Ilość produktu wywożona tą drogą w OD wynosiła ok. 17 % łącznej mocy produkcyjnej tego producenta rosyjskiego. Ma on już zatem ugruntowaną pozycję na rynku, a więc gwałtowny wzrost przywozu z Rosji jest bardzo mało prawdopodobny.

(86) Co więcej, ponieważ stwierdzono, że ceny stosowane przez tego rosyjskiego producenta eksportującego przy sprzedaży do krajów trzecich są wyższe niż ceny stosowane przy sprzedaży do Wspólnoty, to ryzyko przekierowania znacznych ilości na rynek Wspólnoty wydaje się stosunkowo niskie.

(87) Stwierdzono wreszcie, że rosyjski producent eksportujący wykorzystuje swoje moce produkcyjne prawie w pełni i ma ograniczone możliwości zwiększenia mocy.

(88) Z powyższych powodów stwierdza się, że nie zachodzi ryzyko ponowienia dumpingu w przypadku przywozu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej.

(89) Mając na uwadze ustalenia dotyczące Ukrainy i Rosji, postępowanie przeciwko tym krajom powinno zostać zakończone.

4. DEFINICJA PRZEMYSłU WSPÓLNOTOWEGO

(90) Struktura przemysłu wspólnotowego zmieniła się od ostatniego przeglądu wygaśnięcia, t.j. były niemiecki producent Elektroschmelzwerk Kempten GmbH, München rozdzielił się na dwie spółki powiązane, jedną zlokalizowaną w Niderlandach a drugą w Niemczech. Jedynie ta pierwsza produkuje i przetwarza surowy SiC, druga poddaje dalszej obróbce SiC wyprodukowany przez Kollo Silicon carbide B.V, natomiast ostateczny produkt pozostaje produktem podobnym. Ponadto, poza sprzedażą własnego SiC, ESK-SIC GmbH sprzedaje także węglik wyprodukowany przez Kollo Silicon carbide B.V. Uznaje się zatem, że obie spółki tworzą jedną grupę.

4.1 Produkcja we Wspólnocie

(91) W obrębie Wspólnoty, produkt podobny jest wytwarzany przez dwóch producentów, którzy stanowią całkowitą produkcję wspólnotową w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

4.2 Przemysł wspólnotowy

(92) Następujący producenci wspólnotowi poparli skargę:

- Kollo Silicon carbide B.V. (Niderlandy), wraz ze swoją spółką powiązaną ESK-SIC GmbH (Niemcy)

- Navarro SiC, S.A. (Hiszpania),

(93) Jako że powyżsi producenci wspólnotowi reprezentują 100% wspólnotowej produkcji produktu podobnego, wnioskuje się, że producenci, którzy złożyli skargę, stanowią przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

5. SYTUACJA NA RYNKU WSPÓLNOTOWYM

5.1 Uwagi wstępne

(94) Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu objętego dochodzeniem przywozu na przemysł Wspólnoty zawierało ocenę czynników i wskaźników gospodarczych mających wpływ na sytuację tego przemysłu.

5.2 Konsumpcja na rynku Wspólnoty

(95) Konsumpcja we Wspólnocie została ustalona na podstawie wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem z krajów, których dotyczy postępowanie i wszystkich innych krajów trzecich oraz wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym.

(96) Wielkość przywozu została ustalona na podstawie danych Eurostatu dotyczących odpowiedniego kodu CN w badanym okresie.

(97) Na tej podstawie ustalono, że konsumpcja we Wspólnocie lekko wzrosła z 217 137 ton w 2001 r. do prawie 226 450 ton w OD, co oznacza wzrost o 4 % w badanym okresie. Tendencję tę przedstawia tabela 1.

(98) Konsumpcja nie ewoluowala jednak w sposób stały. Należy zauważyć, że początkowo malała w okresie od 2001 do 2003 r., kiedy to spadła o 10%. Po 2003 r., jednakże, konsumpcja wzrosła znowu o ponad 10% aż do OD, gdy przekroczyła poziom z 2001 r.

(99) Spadek na początku badanego okresu można w dużej mierze wyjaśnić zastępowaniem SiC przez inne produkty, takie jak żelazokrzem i diament przemysłowy, które były wtedy mniej kosztowne.

(100) Jednakże po 2003 r. wraz z obniżką cen SiC, jego konsumpcja ponownie wzrosła.

Tabela 1 |

2001 | 2002 | 2003 | 2004 | OD |

2001 | 2002 | 2003 | 2004 | OD |

2001 | 2002 | 2003 | 2004 | OD |

2001 | 2002 | 2003 | 2004 | OD |

2001 | 2002 | 2003 | 2004 | OD |

2001 | 2002 | 2003 | 2004 | OD |

2001 | 2002 | 2003 | 2004 | OD |

Chińska Republika Ludowa | 52,6 |

1. Zastosowanie mają obowiązujące przepisy celne.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […]

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

[2] Dz.U. L 94 z 13.4.1994, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1786/97 (Dz. U. L 254 z 17.9.1997, str. 6).

[3] Dz.U. L 209 z 2.8.1988, str. 1.

[4] Dz.U. L 94 z 13.4.1994, str. 32.

[5] Dz.U. L 125 z 26.5.2000, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 991/2004 (Dz.U. L 182 z 19.5.2004, str. 18).

[6] Dz.U. L 182 z 19.5.2004, str. 18.

[7] Dz.U. L 183 z 20.5.2004, str. 88

[8] Dz.U. L 344 z 20.11.2004, str. 37.

[9] Dz.U. C 3 z 7.1.2004, str.4.

[10] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

[11] Zakończenie rozporządzeniem Rady (WE) nr 779/2005 (Dz.U. L 131 z 25.5.2005, str. 18).

[12] Dz.U. C 159 z 30.6.2005, str.4.

[13] Dz.U. L 168 z 21.6.2006, str. 37.

[14] Dz.U. C 254 z 14.10.2004, str. 3.

[15] Dz.U. C 129 z 26.5.2005, str.17.

[16] Ukrainie przyznano status gospodarki rynkowej rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17). Nowy status stosuje się wyłącznie do dochodzeń rozpoczętych po dniu 1 stycznia 2006 r.