Celem niniejszej strategii jest zapewnienie skutecznej reakcji na poziomie UE na potrzeby walki z niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych. Stanowi ona ramy opracowania zdecydowanej i kompleksowej reakcji na te przestępstwa zarówno w ich internetowej, jak i pozainternetowej formie. Określono w niej osiem inicjatyw mających na celu opracowanie i wdrożenie właściwych ram prawnych, wzmocnienie reakcji organów ścigania i pobudzenie do skoordynowanych działań wielu zainteresowanych stron na rzecz zapobiegania, ścigania i udzielania pomocy ofiarom. W ramach inicjatyw wykorzystuje się wszystkie narzędzia dostępne na poziomie UE – zarówno w odniesieniu do unijnego prawa materialnego (sekcja I), jak i w odniesieniu do finansowania i współpracy (sekcja II). Niniejsza strategia będzie realizowana przez kolejnych pięć lat (2020–2025).

Walka z niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych stanowi priorytet dla UE. Zarówno Parlament Europejski, jak i Rada wezwały do prowadzenia dalszych konkretnych działań. Podobne apele wystosowano na całym świecie na wielu forach, w tym w mediach, ponieważ stało się oczywiste, że świat jako całość przegrywa bitwę przeciwko tym przestępstwom i nie zapewnia skutecznej ochrony prawa każdego dziecka do życia wolnego od przemocy. W związku z tym UE musi poddać ponownej ocenie i zwiększyć swoje starania.

Wprowadzenie pełnego szyfrowania transmisji, chociaż jest korzystne dla zapewniania prywatności i bezpieczeństwa łączności, ułatwia również dostęp do bezpiecznych kanałów sprawcom, w ramach których mogą oni ukryć przed organami ścigania swoje działania, takie jak handel zdjęciami i nagraniami. W związku z tym należy bezzwłocznie zająć się kwestią stosowania pełnego szyfrowania transmisji do celów przestępczych, wprowadzając możliwe rozwiązania, które umożliwiłyby przedsiębiorstwom wykrywanie i zgłaszanie niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych dokonywanego za pośrednictwem łączności elektronicznej, w której stosuje się pełne szyfrowanie transmisji. Każde rozwiązanie musiałoby zapewniać zarówno prywatność łączności elektronicznej, jak i ochronę dzieci przed niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych oraz wykorzystywaniem seksualnym, jak również ochronę prywatności dzieci przedstawianych na materiałach prezentujących seksualne wykorzystywanie dzieci.

W ostatnim czasie postępowanie przygotowawcze w sprawie niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych prowadzone w Niemczech doprowadziło do wykrycia potencjalnie ponad 30 000 podejrzanych korzystających z czatów grupowych i usług przekazywania wiadomości w celu wymiany materiałów, zachęcania siebie nawzajem do tworzenia nowych materiałów oraz wymiany wskazówek i sztuczek dotyczących nagabywania ofiar i ukrywania swoich działań. Korzystanie z pełnego szyfrowania transmisji utrudnia zidentyfikowanie sprawców, a wręcz to uniemożliwia. W ramach tego konkretnego przykładu dotychczas zidentyfikowano jedynie 72 podejrzanych w Niemczech i 44 ofiary.

Nadużyto gwałtownego rozwoju świata cyfrowego, czyniąc to przestępstwo prawdziwie globalnym, co niestety ułatwiło utworzenie ogólnoświatowego rynku materiałów prezentujących seksualne wykorzystywanie dzieci. W ostatnich kilku latach odnotowano drastyczny wzrost zgłoszeń niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych w internecie dotyczących UE (np. zdjęć wymienianych w UE, ofiar w UE itp.): z 23 tys. zgłoszeń w 2010 r. do ponad 725 tys. w 2019 r., które obejmowały ponad 3 mln zdjęć i nagrań. Podobnie drastyczny wzrost nastąpił na świecie: z 1 mln zgłoszeń w 2010 r. do niemal 17 mln w 2019 r., które obejmowały blisko 70 mln zdjęć i nagrań. Zgłoszenia wskazują, że UE stała się miejscem, z którego udostępnia się najwięcej materiałów prezentujących seksualne wykorzystywanie dzieci na świecie (w 2016 r. była to ponad połowa, w 2019 r. – ponad dwie trzecie).

Rada Europy szacuje, że w Europie jedno na pięcioro dzieci pada ofiarą jakiejś formy przemocy seksualnej. Niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci może przyjąć różne formy, które mogą wystąpić zarówno w internecie (np. zmuszanie dziecka do podejmowania czynności seksualnych za pośrednictwem transmisji strumieniowej na żywo lub wymiana w internecie materiałów prezentujących seksualne wykorzystywanie dzieci), jak i poza nim (np. podejmowanie czynności seksualnych z udziałem dziecka lub doprowadzanie dziecka do udziału w prostytucji dziecięcej). W przypadku gdy niegodziwe traktowanie jest nagrywane i udostępniane w internecie, szkoda pozostaje utrwalona. Ofiary muszą żyć ze świadomością, że zdjęcia i nagrania przestępstw prezentujące najgorsze chwile ich życia są rozpowszechniane i każdy, w tym ich znajomi lub krewni, może je zobaczyć.

Niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych stanowi szczególnie poważne przestępstwo pociągające za sobą szereg różnych i poważnych konsekwencji, z którymi ofiary zmagają się przez całe życie. Przez wyrządzanie krzywdy dzieciom przestępstwa te są również przyczyną znaczącej i długotrwałej szkody społecznej. W wielu przypadkach dzieci są niegodziwie traktowane w celach seksualnych przez osoby, które znają, którym ufają i od których są zależne. To sprawia, że zapobiegnięcie tym przestępstwom i ich wykrycie jest szczególnie trudne. Istnieją przesłanki, że kryzys związany z COVID-19 pogłębił problem, zwłaszcza w przypadku dzieci, które mieszkają ze swoimi oprawcami. Ponadto dzieci spędzają obecnie więcej czasu w internecie niż wcześniej, prawdopodobnie bez nadzoru. Chociaż umożliwiło im to kontynuowanie nauki i utrzymywanie kontaktu z rówieśnikami, istnieją oznaki zwiększonego ryzyka, że dzieci mogą napotkać osoby szukające swoich ofiar w internecie. Przy większej liczbie sprawców odizolowanych w domach wzrósł popyt na materiały prezentujące seksualne wykorzystywanie dzieci (np. o 25% w niektórych państwach członkowskich), co z kolei prowadzi do wzrostu popytu na nowy materiał, a tym samym do nowych przypadków niegodziwego traktowania.

Przepisy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej stanowią m.in., że dzieci mają prawo do takiej ochrony i opieki, jaka jest konieczna dla ich dobra. W Konwencji o prawach dziecka z 1989 r. ustanowiono prawo dzieci do ochrony przed wszystkimi formami przemocy.

ðW drugim etapie, do 2 kwartału 2021 r., Komisja przedłoży niezbędne wnioski ustawodawcze, aby skutecznie zwalczać niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych w internecie, w tym w drodze nałożenia na odnośnych dostawców usług internetowych wymogu wykrywania znanego materiału prezentującego seksualne wykorzystywanie dzieci i zobowiązania ich do zgłaszania tego materiału organom publicznym.

Istotne jest również rozporządzenie w sprawie Europolu określające zakres jego działań. W swoim programie prac na 2020 r. Komisja ogłosiła wniosek ustawodawczy, aby zwiększyć uprawnienia Europolu w celu usprawnienia operacyjnej współpracy policyjnej. Europol napotkał granice wsparcia, którego może udzielić, ze względu na szybko narastający problem niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych. Ponadto zdolność Europolu do wspierania państw członkowskich jest ograniczona przez jego brak możliwości uzyskania danych osobowych bezpośrednio od sektora prywatnego, którego infrastruktura jest wykorzystywana przez sprawców do udostępniania i wymiany materiałów prezentujących seksualne wykorzystywanie dziecka. Komisja Europejska podda te kwestie dalszej ocenie w ramach zbliżającego się przeglądu uprawnień Europolu, którego przyjęcie zaplanowano na 4 kwartał 2020 r.

Komisja zobowiązała się do przedłożenia wniosków w sprawie ram legislacyjnych dotyczących usług cyfrowych, które to ramy miałyby wpływ na rozwiązywanie kwestii materiałów prezentujących seksualne wykorzystywanie dziecka w internecie. W ramach pakietu aktów prawnych o usługach cyfrowych, który ma zostać przedłożony do końca 2020 r., zostaną doprecyzowane i zaktualizowane zasady odnoszące się do odpowiedzialności i bezpieczeństwa w zakresie usług cyfrowych. W tym kontekście Komisja rozważy konieczność zlikwidowania czynników zniechęcających do podejmowania dobrowolnych działań mających na celu wyeliminowanie nielegalnych treści, towarów lub usług będących przedmiotem pośrednictwa w internecie, w szczególności w odniesieniu do usług platform internetowych.

Wnioski dotyczące elektronicznego materiału dowodowego, przedstawione przez Komisję w kwietniu 2018 r., odgrywają kluczową rolę w ułatwianiu szybkiego dostępu do głównych dowodów będących w posiadaniu sektora prywatnego, takich jak tożsamość osób, które zamieściły i udostępniły materiał prezentujący seksualne wykorzystywanie dziecka. Komisja ponawia swoje wezwanie do ich szybkiego przyjęcia.

·Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością wnosi swój wkład w starania związane z identyfikacją ofiar od 2014 r. Działania prowadzone we współpracy z państwami członkowskimi i partnerami, którzy zawarli umowy operacyjne, za pośrednictwem grup zadaniowych Europolu ds. identyfikacji ofiar oraz stosowanie różnych podejść dochodzeniowych, w tym korzystanie z bazy ICSE, doprowadziło do identyfikacji niemal 360 dzieci i 150 sprawców;

Centrum i Laboratorium Innowacji dodatkowo ułatwi państwom członkowskim dostęp do zasobów i doświadczeń Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) przy Europolu. Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością odgrywa istotną rolę we wspieraniu państw członkowskich w zwalczaniu niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych od czasu jego utworzenia. Wsparcie to przyjmuje różne formy, na przykład:

Europol utworzy Centrum i Laboratorium Innowacji, aby ułatwić państwom członkowskim dostęp do narzędzi technicznych i wiedzy technicznej wypracowanych na poziomie UE. Inicjatywa ta umożliwi również identyfikację potrzeb w państwach członkowskich w celu sprostania wyzwaniom związanym z prowadzeniem dochodzeń w wymiarze cyfrowym, co pomoże określić przydział finansowania unijnego na badania naukowe, innowacje i rozwój zdolności policyjnych.

Skuteczne zwalczanie niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych wymaga także najnowocześniejszych zdolności technicznych. Niektórym zespołom dochodzeniowo-śledczym brakuje niezbędnej wiedzy lub narzędzi, np. aby wykryć materiały prezentujące seksualne wykorzystywanie dzieci w dużej liczbie skonfiskowanych zdjęć lub nagrań, zlokalizować ofiary lub sprawców lub prowadzić dochodzenia w ciemnej sieci lub w sieciach peer-to-peer. W celu wsparcia rozwoju krajowych zdolności nadążania za zmianami technologicznymi Komisja zapewnia państwom członkowskim finansowanie z Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – części dotyczącej współpracy policyjnej. Ponadto Komisja w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – części dotyczącej współpracy policyjnej przekazuje również środki za pośrednictwem działań Unii, które obejmują na przykład zaproszenia do składania wniosków i zamówienia publiczne dotyczące walki z internetowymi i pozainternetowymi aspektami niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych. Nowe zaproszenie do składania wniosków w obszarze zwalczania niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych zostanie opublikowane do końca 2020 r. Komisja finansuje także projekty badawcze realizowane w ramach programu „Horyzont 2020”, aby wesprzeć rozwój zdolności krajowych (m.in. w obszarze egzekwowania prawa) na potrzeby walki z niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych. Przyszłe zaproszenia do składania wniosków dotyczące zwalczania tych przestępstw zostaną otwarte w ramach nowego programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont Europa”.

Sprawy dotyczące niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych, zwłaszcza związane z materiałami cyfrowymi, rzadko ograniczają się do jednego państwa członkowskiego. W związku z tym, oprócz prowadzenia krajowych baz danych wywiadowczych, państwa członkowskie powinny inwestować w systematyczne przekazywanie stosownych danych wywiadowczych do Europolu, jako głównego unijnego węzła informacji kryminalnych, aby wspierać się wzajemnie w rozwiązywaniu spraw transgranicznych.

Aby skutecznie zwalczać te przestępstwa państwa członkowskie powinny również wnieść swój wkład we wspólne unijne i międzynarodowe starania na rzecz identyfikacji dzieci podejmowane wraz z Europejskim Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) przy Europolu lub za pośrednictwem Międzynarodowej Bazy Danych Wizerunków Dzieci Wykorzystywanych Seksualnie (bazy ICSE) prowadzonej przez Interpol. W zasobach, które państwa członkowskie przeznaczają na przeciwdziałanie zagrożeniu niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych, należy uwzględnić również zdolność państwa do wspierania współpracy międzynarodowej w tym obszarze.

Niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych wymaga umiejętnej i kompleksowej reakcji organów ścigania zarówno na poziomie krajowym, jak i europejskim. Kryzys związany z COVID-19 uwidocznił konieczność zwiększenia zdolności organów egzekwowania prawa i organów sądowych do działania w środowisku cyfrowym, co ma pozwolić im dalej skutecznie chronić obywateli, jak podkreślono w planie odbudowy z maja 2020 r.

ðEuropol utworzy Centrum i Laboratorium Innowacji, a Komisja zapewni finansowanie w celu ułatwienia rozwoju krajowych zdolności nadążania za zmianami technologicznymi i zapewnienia skutecznej reakcji organów ścigania wobec tych przestępstw.

5.Umożliwienie państwom członkowskim zapewniania dzieciom lepszej ochrony za pośrednictwem zapobiegania

Niektórymi artykułami dyrektywy w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych, w odniesieniu do których państwa członkowskie mają coraz większe opóźnienia z pełnym wdrożeniem, są artykuły określające wymóg wprowadzenia programów zapobiegania, w przypadku których działania musi podjąć wiele rodzajów zainteresowanych stron.

Jeżeli chodzi o zapobieganie ukierunkowane na (potencjalnych) sprawców, trudności państw członkowskich dotyczą programów na wszystkich etapach: zanim dana osoba popełni przestępstwo po raz pierwszy, w toku postępowania karnego lub po jego zakończeniu oraz w zakładzie karnym i poza nim.

Badania naukowe dotyczące motywacji ludzi do zostania sprawcami są znikome i cząstkowe, a komunikacja między praktykami i naukowcami jest minimalna:

·obecny brak badań naukowych utrudnia opracowanie i wprowadzenie skutecznych programów na wszystkich etapach. Te kilka istniejących programów jest rzadko poddawanych ocenie w celu określenia ich skuteczności;

·ponadto praktycy z poszczególnych obszarów tej dziedziny (np. odpowiedzialne organy zapewniające programy zapobiegania dla osób, które obawiają się, że mogą popełnić przestępstwo, organy publiczne odpowiedzialne za programy zapobiegania w zakładach karnych, organizacje pozarządowe oferujące programy zapobiegania w celu wsparcia ponownej integracji przestępców seksualnych w społeczności) nie przekazują sobie wystarczających informacji na temat skuteczności programów, w tym wyciągniętych wniosków i najlepszych praktyk.

Aby rozwiązać te trudności Komisja będzie pracować nad utworzeniem sieci zapobiegania składającej się z odpowiednich i uznanych praktyków i naukowców służącej wsparciu państw członkowskich we wprowadzaniu użytecznych, poddawanych rygorystycznej ocenie i skutecznych środków zapobiegawczych mających na celu ograniczenie występowania niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych w UE i ułatwienie wymiany najlepszych praktyk. W szczególności sieć:

1.umożliwiłaby realizację cyklu z dodatnim sprzężeniem zwrotnym, w którym praktyka prowadziłaby do badań naukowych, a badania naukowe do praktyki:

·naukowcy dostarczaliby praktykom sprawdzonych naukowo inicjatyw, a praktycy przekazywaliby naukowcom nieustanne informacje zwrotne na temat inicjatyw zapobiegania, aby wnieść dodatkowy wkład we wzmacnianie podstawy dowodowej. Perspektywa ofiar oraz ich opinie również miałyby wpływ na pracę sieci;

·chociaż praca sieci obejmowałaby wszystkie obszary związane z zapobieganiem niegodziwemu traktowaniu dzieci w celach seksualnych, w dużym stopniu koncentrowałaby się na programach zapobiegania dla sprawców oraz osób, które obawiają się, że mogą popełnić przestępstwo, ponieważ jest to obszar, z którym państwa członkowskie zmagają się najbardziej;

·wiadomo, że nie wszyscy sprawcy z zaburzeniami pedofilnymi (inne motywy popełniania przestępstwa obejmują wykorzystywanie dla korzyści finansowych) i nie każda osoba z takimi zaburzeniami staje się sprawcą (niektórzy ludzie szukają wsparcia w radzeniu sobie ze swoją pedofilią). Aby zrozumieć proces prowadzący do popełnienia przestępstwa, w tym czynniki ryzyka i czynniki wyzwalające, niezbędne są solidne badania naukowe. Z niektórych danych statystycznych wynika, że do 85% osób, które oglądają zdjęcia niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych, również niegodziwie traktuje dzieci w sposób fizyczny. Oglądanie materiałów prezentujących seksualne wykorzystywanie dzieci także jest przestępstwem, które generuje popyt na nowe materiały i w związku z tym prowadzi do nowych przypadków niegodziwego traktowania w sposób fizyczny;

·w ramach sieci stosowano by naukowe podejście do zapobiegania. Chociaż dane na temat występowania są znikome, badania wskazują, że około 3% populacji mężczyzn może cierpieć na zaburzenie pedofilne. Praktycy przyznają, że rozwiązanie problemu u jego podstawy poprzez uznanie tego trudnego faktu i wprowadzenie środków zapobiegawczych jest najskuteczniejszym sposobem ochrony ofiar i zmniejszenia obciążenia pracą organów ścigania;

2.wspierałaby państwa członkowskie w ich pracy na rzecz podnoszenia świadomości, opracowując ukierunkowane kampanie medialne i materiały szkoleniowe:

·ułatwiłaby wymianę informacji na temat materiałów szkoleniowych i budowania zdolności oraz gromadzenie przykładów najlepszych praktyk, aby zainspirować do prowadzenia kampanii medialnych i szkoleń we wszystkich państwach członkowskich. Pomogłaby uniknąć powielania starań, np. ułatwiając dostosowanie materiałów opracowanych w innych państwach członkowskich do kontekstu krajowego i przekładanie tych materiałów na kontekst krajowy;

·Komisja, wspierana przez sieć, również prowadziłaby kampanie informacyjne i wspierała prowadzenie takich kampanii, aby pomóc w informowaniu dzieci, rodziców, opiekunów i pedagogów o ryzyku oraz mechanizmach i procedurach zapobiegania, które zostałyby opracowane we współpracy z siecią;

·działania zapobiegawcze są niezbędne w przypadku organizacji, które pracują z dziećmi – ośrodków i klubów sportowych, instytucji religijnych, placówek świadczących usługi opieki zdrowotnej, szkół, miejsc prowadzących zajęcia pozaszkolne – aby zwiększyć ich świadomość i informować je o sposobach zapobiegania niegodziwemu traktowaniu, takich jak prowadzenie ukierunkowanych szkoleń, zapewnienie obowiązywania właściwych procedur i korzystanie z uprawnień przysługujących im na mocy prawa Unii do zwracania się o udostępnienie przez zagraniczne organy informacji z rejestru karnego za pośrednictwem europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych. Ten bardzo skuteczny unijny system ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania niegodziwemu traktowaniu w celach seksualnych, ponieważ pozwala na podstawowe sprawdzenie ewentualnej kryminalnej przeszłości danej osoby w trakcie rekrutacji na stanowisko w ramach zawodowego lub zorganizowanego wolontariatu, który wiąże się z bezpośrednimi i regularnymi kontaktami z dziećmi. Specjaliści ze wszystkich sektorów, którzy mogą mieć kontakt z dziećmi, muszą zostać przeszkoleni i wyposażeni w narzędzia zapobiegania wczesnym oznakom potencjalnej przemocy i nadużyć seksualnych i wykrywania takich oznak oraz komunikowania się z dziećmi i ich rodzinami we właściwy sposób wynikający ze szczególnych potrzeb i nadrzędnego interesu dziecka. Dotyczy to również organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, w ramach których ofiary będące dziećmi uczestniczą w postępowaniach karnych przeciwko swoim oprawcom. Rodziny i opiekunowie, specjaliści i szeroko pojęte społeczeństwo muszą zrozumieć powagę tych przestępstw i druzgocący wpływ, jaki wywierają one na dzieci, oraz uzyskać wsparcie niezbędne do zgłoszenia takich przestępstw i udzielenia pomocy ofiarom będącym dziećmi. Wymaga to zapewnienia specjalistycznych informacji, kampanii medialnych i szkoleń;

·same dzieci muszą dysponować wiedzą i narzędziami, które pomogłyby im unikać niegodziwego traktowania tam, gdzie jest to możliwe (np. powinny wiedzieć, jak bezpiecznie korzystać z internetu), a także należy je informować o tym, że niektóre zachowania są nie do przyjęcia. Finansowana przez Komisję sieć centrów bezpieczniejszego internetu rozpowszechnia wiedzę na temat bezpieczeństwa w internecie oraz zapewnia informacje, zasoby i pomoc za pośrednictwem telefonów zaufania i gorących linii w zakresie wielu różnych kwestii dotyczących bezpieczeństwa cyfrowego, w tym nagabywania dzieci dla celów seksualnych i sextingu. Do innych przykładów takich działań należy prowadzona przez Radę Europy kampania „Jedno na pięć” („One in Five”) i inicjatywa Europolu „#SayNo” („#PowiedzNie”) . Dzieci, które doświadczają niegodziwego traktowania, muszą czuć się bezpiecznie i pewnie, aby odważyć się powiedzieć o swoich problemach oraz odpowiednio zareagować i zgłosić sytuację, nawet jeżeli sprawcą takiego traktowania jest osoba z kręgu zaufania dziecka (np. jego bliski lub inna osoba, którą dziecko zna i której ufa), co często ma miejsce. Dzieci muszą również mieć dostęp do bezpiecznych, dostępnych i stosownych do ich wieku kanałów, poprzez które mogą bez obaw zgłaszać przypadki niegodziwego traktowania. W ramach działań prewencyjnych należy również uwzględnić szczególną sytuację i potrzeby różnych grup dzieci, które są szczególnie narażone na ryzyko niegodziwego traktowania w celach seksualnych, np. dzieci niepełnosprawnych, dzieci-migrantów (w szczególności małoletnich bez opieki) oraz dzieci będących ofiarami handlu ludźmi (których większość stanowią dziewczęta).

Celem jest zorganizowanie sieci w grupy robocze, które ułatwią wymianę najlepszych praktyk i pracę nad konkretnymi inicjatywami, co pozwoli na uzyskanie wymiernych wyników. Grupy robocze można podzielić w zależności od aspektów praktycznych (tj. na grupy różnych specjalistów, np. pracowników opieki zdrowotnej, pracowników pomocy społecznej, pracowników systemu kształcenia, funkcjonariuszy organów ścigania, członków organów sądowych, członków organów więziennych, decydentów i badaczy) oraz od zakresu programowego (tj. na grupy realizujące programy zapobiegania skierowane do różnych grup docelowych, np. sprawców i osób, które obawiają się, że mogą zostać sprawcami, lub odbiorców programów szkoleniowych i informacyjnych dla dzieci, rodzin i społeczności).

Kluczowe znaczenie ma maksymalna intensyfikacja prac w celu zapobiegania niegodziwemu traktowaniu dzieci w celach seksualnych. Wzrastająca wykładniczo liczba zgłoszeń niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych przytłoczyła organy ścigania w UE i na całym świecie, co utwierdziło praktyków (w tym funkcjonariuszy organów ścigania) w zgodnym przekonaniu, że tego problemu nie da się rozwiązać wyłącznie w drodze działań mających na celu egzekwowanie prawa, ale należy również wdrożyć koordynację między poszczególnymi podmiotami.