P7_TA(2014)0158

Dostępność stron internetowych instytucji sektora publicznego ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego (COM(2012)0721 – C7-0394/2012 – 2012/0340(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/63)

Parlament Europejski,

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

(1) Dz.U. C 271 z 19.9.2013, s. 116.

P7_TC1-COD(2012)0340

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/…/UE w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne [Popr. 1]

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Trend kształtujący społeczeństwo cyfrowe zapewnia użytkownikom nowe sposoby dostępu do informacji i usług. Podmioty udostępniające informacje i świadczące usługi, takie jak instytucje sektora publicznego, w coraz większym stopniu posługują się internetem w celu tworzenia, gromadzenia i udostępniania szerokiego zakresu informacji i świadczenia w trybie online usług o zasadniczym znaczeniu dla społeczeństwa. W tym kontekście bezpieczeństwo przekazywana informacji oraz ochrona danych osobowych mają olbrzymie znaczenie. [Popr. 2]

(2) Dostępność sieci wiąże się z zasadami i technikami, jakie należy stosować w ramach tworzenia stron internetowych, tak aby ich treść była dostępna dla wszystkich użytkowników, szczególnie dla osób o ograniczeniach funkcjonalnych, w tym dla osób niepełnosprawnych. Treść stron internetowych obejmuje informacje tekstowe i nietekstowe, a także pobieranie formularzy i dwukierunkową interakcję, np. przetwarzanie formularzy cyfrowych, uwierzytelnianie i transakcje, takie jak obsługa spraw i płatności. [Popr. 3]

(2a) Kwestię dostępności sieci, zwłaszcza zobowiązanie do zapewnienia dostępności stron internetowych wszystkich instytucji sektora publicznego do 2010 r., ujęto w deklaracji ministerialnej z Rygi z dnia 11 czerwca 2006 r. w sprawie e-Integracji. [Popr. 4]

(2b) Mimo że niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do stron internetowych instytucji unijnych, instytucje te powinny spełniać określone w niej wymogi i dawać przykład dobrych praktyk. [Popr. 5]

(3) W planie swoim komunikacie z dnia 15 grudnia 2010 r. zatytułowanym „Europejski plan działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011-2015 (3) 2011–2015 – Technologie informacyjno-komunikacyjne w służbie inteligentnej, zrównoważonej i innowacyjnej administracji publicznej” Komisja wzywa wezwała do podjęcia działań zmierzających do tworzenia stworzenia usług administracji elektronicznej zapewniających integracyjność i dostępność. Jednocześnie konieczne jest podjęcie większych wysiłków w celu skutecznego wdrożenia polityki e-Integracji mającej na celu zmniejszenie różnic w korzystaniu z technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) i propagowanie korzystania z ICT w celu rozwiązania problemu wykluczenia, poprawy wyników gospodarczych, a także możliwości zatrudnienia, jakości życia, uczestnictwa społecznego i spójności społecznej, w tym konsultacji demokratycznych. [Popr. 6]

(4) W komunikacie z dnia 19 maja 2010 r. pt. „Europejska agenda cyfrowa” (4) , inicjatywa w ramach strategii „Europa 2020”, Komisja zapowiada, iż strony internetowe instytucji publicznych sektora publicznego (strony internetowe oferujące obywatelom dostęp do podstawowych usług) powinny być w pełni dostępne do roku 2015. [Popr. 7]

(4a) Osoby starsze są zagrożone marginalizacją cyfrową z powodu czynników takich jak brak umiejętności w dziedzinie ICT oraz brak dostępu do internetu. Komunikat Komisji z dnia 8 listopada 2011 r. zatytułowany „Europejska inicjatywa i2010 dotycząca e-Integracji pt. »Uczestnictwo w społeczeństwie informacyjnym«” ma na celu zapewnienie wszystkim grupom użytkowników jak najlepsze możliwości korzystania z internetu oraz zapoznania się z ICT. W Europejskiej agendzie cyfrowej proponuje się szereg środków wspierających korzystanie z nowych ICT przez słabsze grupy użytkowników, np. osoby starsze. [Popr. 8]

(5) Program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (Horyzont 2020) (5) oraz program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) (6) służą wspieraniu badań i działań rozwojowych dotyczących rozwiązań technologicznych dla problemów związanych z dostępnością.

(6) Ratyfikując Konwencję o prawach osób niepełnosprawnych ONZ („konwencja ONZ”), większość państw członkowskich Unii, poprzez fakt jej podpisania, zobowiązała się do „zapewnienia osobom niepełnosprawnym, na zasadzie równości z innymi osobami, dostępu do m.in. technologii informacyjno-komunikacyjnych” oraz do podjęcia „odpowiedni[ch] środk[ów] w celu […] popierania dostępu osób niepełnosprawnych do nowych technologii i systemów informacyjno-komunikacyjnych, w tym do Internetu”.

(6a) W myśl konwencji ONZ projektowanie uniwersalne powinno posłużyć za podstawę dla rozwoju nowych technologii. [Popr. 9]

(7) Komunikat Komisji z dnia 15 listopada 2010 r. pt. „ Europejska strategia w sprawie niepełnosprawności 2010-2020 (7) Odnowione zobowiązanie do budowania Europy bez barier”, mająca na celu przełamanie barier utrudniających osobom niepełnosprawnym udział na równych warunkach w społeczeństwie, opiera się na konwencji ONZ i zawiera działania w kilku obszarach priorytetowych, w tym także w obszarze dostępności sieci, których celem jest „zapewnienie dostępności towarów, usług, także publicznych, oraz urządzeń wspomagających dla osób niepełnosprawnych”. [Popr. 10]

(8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1303/2013 (8) zawiera przepisy dotyczące dostępności ICT. Nie odnosi się jednak ono do specyfiki dostępności sieci.

(8a) W swojej rezolucji z dnia 25 października 2011 r. (9) Parlament Europejski podkreślił, że innowacyjne gospodarki oparte na wiedzy nie mogą rozwijać się bez uregulowanych wiążącym prawem treści i form niedostępnych dla osób niepełnosprawnych, takich jak strony internetowe dla osób niewidomych, treści z napisami dla osób niedosłyszących, w tym usługi środków masowego przekazu, usługi internetowe dla osób posługujących się językiem migowym, aplikacje do smartfonów oraz pomoce dotykowe i głosowe w mediach publicznych. [Popr. 11]

(8b) W europejskiej agendzie cyfrowej podkreśla się znaczenie działań pozytywnych ułatwiających osobom niepełnosprawnym dostęp do treści kulturalnych stanowiących podstawowy element pełnoprawnego obywatelstwa unijnego oraz wzywa się do pełnego wdrożenia zasad ujętych w protokole ustaleń w sprawie dostępu osób niepełnosprawnych do technologii cyfrowych. Opracowywanie dokumentów zamieszczanych na publicznych stronach internetowych, takich jak raporty, książki i akty prawne, w sposób umożliwiający ich pełną dostępność, mógłby – równolegle z zalecanymi działaniami służącymi zachęceniu sektora prywatnego do inwestycji w tej dziedzinie – w znaczący sposób przyczynić się do osiągnięcia tego celu, jednocześnie sprzyjając rozwijaniu kompetencji i szans dla przedsiębiorstw usługowych w Unii. [Popr. 12]

(9) Szybko rozwijający się rynek usług dostępności sieci obejmuje szereg podmiotów gospodarczych, takich jak podmioty programujące strony internetowe lub tworzące oprogramowanie do budowania stron internetowych, zarządzania nimi i ich testowania, podmioty tworzące aplikacje klienckie, takie jak wyszukiwarki internetowe i związane z nimi technologie wspomagające, podmioty wdrażające usługi certyfikacji i podmioty szkolące dostawców usług , a także kanały mediów społecznościowych wbudowane w strony internetowe . W tym kontekście olbrzymie znaczenie mają wysiłki podejmowane w ramach Wielkiej Koalicji na rzecz miejsc pracy w sektorze cyfrowym, która stanowi kontynuację pakietu dotyczącego zatrudnienia, jest skierowana do specjalistów w dziedzinie ICT i ma na celu zaradzenie brakom w kwalifikacjach, w tym w zakresie umiejętności korzystania z ICT oraz umiejętności pracy z wykorzystaniem ICT . [Popr. 13]

(10) Niektóre państwa członkowskie przyjęły środki oparte na międzynarodowych wytycznych dotyczących projektowania dostępnych stron internetowych, przy czym wprowadzone instrukcje często dotyczą różnych wersji lub różnych poziomów zgodności z takimi wytycznymi, bądź na poziomie krajowym wprowadzone zostały warianty techniczne.

(11) Wśród dostawców zapewniających dostępność sieci jest znaczna liczba małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Dostawcy i MŚP niechętnie angażują się w przedsięwzięcia biznesowe poza swoimi krajowymi rynkami. Ze względu na różnice w specyfikacjach i regulacjach dotyczących dostępności sieci ich konkurencyjność i rozwój hamowane są przez dodatkowe koszty, które trzeba by ponieść w związku z tworzeniem i wprowadzaniem na rynek transgranicznych produktów i usług związanych z dostępnością sieci.

(11a) Zagwarantowanie neutralności sieci ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego obecnie i w przyszłości, a także dla zachowania otwartości internetu. [Popr. 14]

(12) Problemem nabywców stron internetowych oraz związanych z nimi produktów i usług są wysokie ceny świadczenia usług lub uzależnienie od jednego dostawcy, co wynika z ograniczonej konkurencji. Dostawcy często preferują warianty zastrzeżonych „norm”, ze szkodą dla zakresu operacyjności aplikacji klienckich oraz ogólnounijnego, powszechnego dostępu do treści internetowych. Rozdrobnienie regulacji krajowych ogranicza korzyści, jakie mogłaby przynieść wymiana doświadczeń z partnerami krajowymi i międzynarodowymi w kwestii reagowania na zmiany społeczne i technologiczne.

(13) W celu wyeliminowania rozdrobnienia konieczne jest zbliżenie środków krajowych na poziomie unijnym w oparciu o porozumienie w sprawie wymogów dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego i stron internetowych obsługiwanych przez podmioty wykonujące zadania publiczne . Ograniczyłoby to niepewność programistów internetowych i sprzyjałoby interoperacyjności. Zastosowanie neutralnych Państwa członkowskie powinny zachęcać do stosowania odpowiednich i interoperacyjnych wymogów dostępności, ogłaszając przetargi na umowy dotyczące treści stron internetowych. Neutralne pod względem technologicznym wymogów wymogi dostępności nie będzie hamowało będą hamowały innowacyjności, a może mogą ją wręcz stymulować. [Popr. 15]

(14) Zharmonizowane podejście powinno również pozwolić unijnym instytucjom sektora publicznego i przedsiębiorstwom na czerpanie korzyści gospodarczych i społecznych z rozszerzenia zakresu świadczenia usług online na większą liczbę obywateli i klientów. Powinno to zwiększyć potencjał rynku wewnętrznego produktów i usług związanych z dostępnością sieci oraz przyczynić się do realizacji jednolitego rynku cyfrowego . Dzięki związanemu z tym rozwojowi rynku przedsiębiorstwa powinny mieć swój udział we wzroście gospodarczym i tworzeniu nowych miejsc pracy na terenie Unii. Wzmocnienie rynku wewnętrznego powinno zwiększyć atrakcyjność inwestycji w Unii. Tańsze zapewnianie dostępności sieci powinno również przynieść korzyści instytucjom rządowym i samorządowym. [Popr. 16]

(15) Obywatele powinni czerpać korzyści z szerszego dostępu do usług sektora publicznego online , powinni mieć możliwość dostępu do treści informacyjnych, kulturalnych i rozrywkowych umożliwiających im pełny udział w życiu społecznym i zawodowym, oraz powinni otrzymywać usługi i informacje, które ułatwią im codzienne życie, a także korzystanie z przysługujących im praw w całej Unii, w szczególności z prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Unii , prawa dostępu do informacji oraz swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług. [Popr. 17]

(15a) Usługi internetowe odgrywają coraz ważniejszą rolę w naszym społeczeństwie. Internet jest zasadniczym narzędziem umożliwiającym dostęp do informacji, edukacji i uczestnictwa w życiu społecznym. Mając na względzie włączenie społeczne należy zatem umożliwić wszystkim obywatelom dostęp do stron internetowych instytucji sektora publicznego oraz stron internetowych oferujących dostęp do podstawowych usług dla obywateli, np. do ważnych portali informacyjnych i mediatek, serwisów internetowych banków („bankowość internetowa”) i portali informacyjnych i usługowych organizacji reprezentujących grupy interesów. [Popr. 18]

(16) Wymogi dostępności sieci określone w niniejszej dyrektywie są neutralne pod względem technologicznym. Wskazują one wyłącznie, jakie podstawowe funkcje muszą zostać spełnione, aby użytkownik był w stanie samodzielnie percypować, obsługiwać, odczytywać lub zrozumieć daną stronę internetową i jej treść. W wytycznych nie określono, w jaki sposób należy to osiągnąć ani jaką technologię należy wybrać w przypadku danej strony internetowej lub informacji bądź aplikacji w trybie online. W związku z tym nie hamują one innowacji.

(17) Interoperacyjność związana z dostępnością sieci powinna być oparta na powszechnie przyjętych i stosowanych specyfikacjach, które maksymalizują kompatybilność treści internetowych z istniejącymi i przyszłymi aplikacjami klienckimi i technologiami wspomagającymi. W szczególności treści internetowe powinny zapewniać na użytek aplikacji klienckich wspólne kodowanie wewnętrzne języka naturalnego, struktur, relacji i sekwencji, a także dane wszelkich integralnych elementów składowych interfejsu użytkownika. W ten sposób interoperacyjność staje się źródłem korzyści dla użytkowników, pozwalając im na wykorzystanie posiadanych aplikacji klienckich do uzyskiwania dostępu do stron internetowych z każdego miejsca – kolejną korzyścią dla użytkowników mógłby stać się szerszy wybór i niższe ceny w całej Unii. Na interoperacyjności skorzystaliby również dostawcy i nabywcy produktów i usług związanych z dostępnością sieci.

(18) Jak podkreślono w Europejskiej agendzie cyfrowej, instytucje publiczne powinny odegrać rolę w promowaniu rynków treści internetowych. Instytucje rządowe i samorządowe mogą przyczyniać się do rozwoju rynków treści poprzez udostępnienie informacji sektora publicznego na przejrzystych, skutecznych i niedyskryminacyjnych warunkach. Jest to ważne źródło potencjalnego wzrostu innowacyjnych usług internetowych.

(18a) Organy publiczne państw członkowskich powinny mieć możliwość wymagania tego, aby pewne strony internetowe działały na serwerach znajdujących się w Unii w celu uniknięcia szpiegowania i wydobywania informacji przez podmioty spoza Unii oraz wykluczenia możliwości zablokowania przez takie podmioty usług istotnych pod względem bezpieczeństwa. [Popr. 19]

(19) Celem niniejszej dyrektywy powinno być zapewnienie, w oparciu o wspólne wymogi, pełnej dostępności określonych rodzajów stron internetowych wszystkich instytucji sektora publicznego i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne , które maja mają istotne znaczenie dla społeczeństwu. Takie społeczeństwa, osobom niepełnosprawnym, aby ułatwić im samodzielne życie pełne uczestnictwo we wszystkich aspektach życia, które określono w konwencji ONZ. Objęte zakresem niniejszej dyrektywy rodzaje stron internetowych wskazano w analizie porównawczej z 2001 r. dotyczącej administracji elektronicznej (10) i wykorzystano jako podstawę do sporządzenia wykazu przedstawionego w załączniku obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne należy wyszczególnić w załączniku . Należy ustalić terminy stopniowego spełniania wymogów dyrektywy, by umożliwić rozszerzenie jej zakresu na strony internetowe wszystkich instytucji sektora publicznego świadczących usługi bezpośrednio obywatelom . [Popr. 20]

(20) Niniejsza dyrektywa określa wymogi dostępności sieci dla niektórych rodzajów stron internetowych wszystkich instytucji sektora publicznego i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne . Aby ułatwić spełnienie tych wymogów przez przedmiotowe strony internetowe, należy przewidzieć domniemanie zgodności w odniesieniu do przedmiotowych stron internetowych spełniających normy zharmonizowane, które są opracowywane i publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (11) w sprawie normalizacji europejskiej oraz zmieniającym dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającym decyzję 87/95/EWG i decyzję nr 1673/2006/WE, na potrzeby określenia szczegółowych specyfikacji technicznych związanych z tymi wymogami. Na podstawie wspomnianego rozporządzenia państwa członkowskie i Parlament Europejski mogą zgłaszać zastrzeżenia wobec norm zharmonizowanych, które ich zdaniem nie spełniają w pełni wymogów dostępności sieci określonych w niniejszej dyrektywie. [Popr. 21]

(21) Komisja przyznała już europejskim organizacjom normalizacyjnym mandat M/376 (12) na opracowanie normy europejskiej określającej wymagania dostępności funkcjonalnej produktów i usług ICT, w tym treści internetowych, które mogłyby być wykorzystywane w ramach zamówień publicznych, a także do innych celów, np. zamówień w sektorze prywatnym. W związku z tym europejskie organizacje normalizacyjne zostały zobowiązane do nawiązania ścisłej współpracy z odpowiednimi forami i konsorcjami ds. norm branżowych, w tym z World Wide Web Consortium (W3C/WAI). W oparciu o rezultaty tych prac powinna powstać norma zharmonizowana, pozwalająca na domniemanie zgodności z wymogami dostępności sieci określonymi w niniejszej dyrektywie.

(21a) Należy zachęcać właściwe europejskie organizacje normalizacyjne, aby – przygotowując odnośne normy europejskie i normy zharmonizowane oraz przeprowadzając ich ewentualny przegląd – zapewniły ich spójność z odpowiednimi normami międzynarodowymi (obecnie ISO/IEC 40500), aby zapobiec rozdrobnieniu lub brakowi pewności prawa. [Popr. 22]

(22) Do czasu opublikowania odniesień do takiej normy zharmonizowanej lub jej części w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej należy domniemywać, iż przedmiotowe strony internetowe spełniających normy europejskie lub części norm europejskich, które zostały ustalone przez Komisję w drodze aktów delegowanych są zgodne z wymogami dostępności sieci, których dotyczą te normy europejskie lub ich części. Taką normą zharmonizowaną mogłaby być norma europejska, która powinna zostać przyjęta w oparciu o mandat M/376.

(23) W razie braku takiej normy europejskiej należy przewidzieć domniemanie zgodności z wymogami dostępności sieci w odniesieniu do przedmiotowych stron internetowych, które spełniają części normy międzynarodowej ISO/IEC 40500:2012 dotyczące kryteriów powodzenia i wymogów zgodności na poziomie AA. Norma międzynarodowa ISO/IEC 40500:2012 jest dokładnie taka sama jak pierwotne wytyczne WCAG 2.0. Kryteria powodzenia i wymogi zgodności na poziomie AA określone dla stron internetowych w wersji 2.0 Wytycznych dotyczących dostępności treści internetowych (WCAG 2.0) wydanych przez W3C są powszechnie uznawane przez zainteresowane strony na poziomie międzynarodowym i europejskim, co zapewnia podstawę dla adekwatnych specyfikacji dostępności sieci. Fakt ten podkreślono w konkluzjach Rady w sprawie dostępnego społeczeństwa informacyjnego z dnia 31 marca 2009 r.

(24) Należy na bieżąco monitorować zgodność z wymogami dostępności sieci, od momentu utworzenia przedmiotowej strony internetowej instytucji sektora publicznego poprzez wszelkie dalsze aktualizacje jej treści. Wyznaczenie właściwego organu w każdym państwie członkowskim egzekwującego wykonanie przepisów byłoby właściwym krokiem, aby zapewnić monitorowanie i rygorystyczne egzekwowanie zgodności z wymogami dostępności sieci przy aktywnym zaangażowaniu zainteresowanych stron poprzez ustanowienie mechanizmu składania skarg w ustalonych przypadkach braku zgodności. Zharmonizowana metodyka monitorowania będzie obejmować sposób weryfikacji – na jednolitej zasadzie we wszystkich państwach członkowskich – stopnia zgodności danej strony internetowej z wymogami dostępności sieci, zbiór reprezentatywnych próbek oraz cykliczność monitorowania. Państwa członkowskie powinny składać co dwa lata sprawozdania na temat wyników monitorowania, a w bardziej ogólnym ujęciu, na temat wykazu środków podjętych w zastosowaniu niniejszej dyrektywy. [Popr. 23]

(24a) Pierwszą metodykę stałego monitorowania zgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci należy przyjąć w drodze aktów wykonawczych najpóźniej rok po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. [Popr. 24]

(25) Dzięki zharmonizowanym ramom branża programistów internetowych programowania internetowego powinna napotykać mniej barier dla funkcjonowania na rynku wewnętrznym, przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów ponoszonych przez instytucje rządowe i samorządowe oraz innych nabywców produktów i usług związanych z dostępnością sieci , co przyczyniłoby się do wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia . [Popr. 25]

(26) Aby zapewnić zgodność sposobu udostępniania przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci określonymi w niniejszej dyrektywie oraz aby zapewnić , że wymogi te będą jasne i zrozumiałe dla interesariuszy zaangażowanych w jej wdrażanie, w tym dla zewnętrznych programistów internetowych i wewnętrznych pracowników instytucji sektora publicznego i organów wykonujących zadania publiczne, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu ewentualnego uszczegółowienia przedstawienia, w miarę potrzeby, dalszych szczegółów dotyczących tych wymogów bez zmieniania ich, w celu ustalenia normy europejskiej norm europejskich lub części norm europejskich, które normy europejskiej, która w razie braku norm zharmonizowanych pozwalałaby pozwalałyby na domniemanie zgodności z wymogami dostępności sieci w odniesieniu do przedmiotowych stron internetowych spełniających taką normę lub jej części oraz w celu zmiany załącznika Ia w celu uwzględnienia postępu technologicznego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 26]

(27) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania odpowiednich przepisów niniejszej dyrektywy należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. W odniesieniu do określania metodyki, jaką powinno stosować państwo członkowskie do monitorowania zgodności przedmiotowych stron internetowych ze wspomnianymi wymogami, należy zastosować procedurę sprawdzającą. W odniesieniu do określenia wzoru oświadczenia w sprawie dostępności oraz zasad sprawozdawczości państw członkowskich dla Komisji należy zastosować procedurę doradczą. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (13).

(28) Z uwagi na fakt, iż cel niniejszej dyrektywy, tj. stworzenie zharmonizowanego rynku dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, ponieważ wymaga on harmonizacji różnych przepisów istniejących obecnie w ramach ich systemów prawnych, natomiast ze względu na jego zakres i skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie unijnym, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości przewidzianą w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności przewidzianą w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Przyjęcie ujednoliconego podejścia do dostępności stron internetowych w całej Unii spowodowałoby obniżenie kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa tworzące strony internetowe, a tym samym przez instytucje publiczne korzystające z ich usług. W przyszłości dostęp do informacji i usług świadczonych za pośrednictwem stron internetowych będzie miał coraz większe znaczenie z punktu widzenia korzystania przez obywateli z praw podstawowych, w tym dostępu do zatrudnienia , [Popr. 27]

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsza dyrektywa ma na celu zbliżenie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących dostępności dla wszystkich użytkowników treści stron internetowych instytucji sektora publicznego dla wszystkich użytkowników i stron internetowych obsługiwanych przez podmioty wykonujące zadania publiczne na rzecz obywateli , szczególnie dla osób o ograniczeniach funkcjonalnych, w tym dla osób niepełnosprawnych i osób starszych . [Popr. 28]

1a. Zgodnie z konwencją ONZ do osób niepełnosprawnych zalicza się te osoby, które mają długotrwale naruszoną sprawność fizyczną, umysłową, intelektualną lub w zakresie zmysłów, co może, w połączeniu z innymi barierami, utrudniać im pełny i skuteczny udział w życiu społecznym na zasadzie równości z innymi osobami. [Popr. 29]

2. Niniejsza dyrektywa określa zasady, na jakich państwa członkowskie udostępniają funkcje i treść:

a) stron internetowych należących do instytucji sektora publicznego których rodzaje określono w załączniku ; oraz

b) stron internetowych obsługiwanych przez inne organy wykonujące zadania publiczne określone w załączniku Ia.

Państwa członkowskie mogą rozszerzyć zakres stosowania niniejszej dyrektywy poza rodzaje zadań publicznych określonych w załączniku Ia. [Popr. 30]

3. Należy zachęcać państwa członkowskie mogą rozszerzyć zakres do rozszerzenia zakresu stosowania niniejszej dyrektywy na inne rodzaje stron internetowych sektora publicznego niż te, o których mowa w ust. 2. [Popr. 31]

3a. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu niniejszej dyrektywy w odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw określonych w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (14) , jeżeli wykonują one zadania publiczne wymienione w załaczniku Ia do niniejszej dyrektywy. [Popr. 32]

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje:

-1a) „instytucje sektora publicznego” oznaczają jednostki państwowe, regionalne lub lokalne, podmioty prawa publicznego zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 pkt 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (15) oraz związki złożone z jednej lub kilku takich jednostek bądź z jednego lub kilku takich podmiotów prawa publicznego; [Popr. 33]

-1b) „strony internetowe należące do instytucji sektora publicznego” oznaczają strony opracowane, zlecone, obsługiwane lub współfinansowane przez instytucje sektora publicznego bądź współfinansowane z funduszy unijnych; [Popr. 34]

-1c) „strony internetowe obsługiwane przez organy wykonujące zadania publiczne” oznaczają strony internetowe obsługiwane przez organy wykonujące działania publiczne, których rodzaje określono w załaczniku Ia; [Popr. 35]

1) „przedmiotowe strony internetowe” oznaczają strony internetowe wszystkie wersje stron internetowych , o których mowa w art. 1 ust. 2 niniejszej dyrektywy, w tym strony zaprojektowane tak, by były dostępne za pomocą urządzenia mobilnego lub w dowolny inny sposób. Jeżeli aplikacja opracowana przez właścicieli strony internetowej oferuje usługi powiązane z tą stroną internetową, niniejsza definicja ma zastosowanie również do takiej aplikacji ; [Popr. 36]

2) „treść stron internetowych” oznacza informacje oraz elementy składowe interfejsu użytkownika przekazywane użytkownikowi za pośrednictwem aplikacji klienckiej wraz z kodem lub znacznikiem informacji (ang. mark-up) określającym strukturę, prezentację i interakcje danej treści; treść stron internetowych obejmuje informacje tekstowe i nietekstowe, a także pobieranie dokumentów i formularzy oraz dwukierunkową interakcję, np. przetwarzanie formularzy cyfrowych, przeprowadzanie procesów uwierzytelniania, identyfikacji i płatności; treść stron internetowych obejmuje też funkcje udostępniane za pośrednictwem stron internetowych zewnętrznych w stosunku do przedmiotowej strony internetowej, np. poprzez wykorzystywanie linków internetowych, pod warunkiem że ta zewnętrzna strona internetowa jest jedynym sposobem przekazywania użytkownikowi informacji lub świadczenia usługi na jego rzecz; treść stron internetowych obejmuje również treści opracowane przez użytkowników i, jeżeli jest to technicznie możliwe, treść mediów społecznościowych, jeżeli jest ona zamieszczona na stronie internetowej; obejmuje ona nie tylko części przedmiotowej strony internetowej oferujące daną usługę, lecz całą stronę internetową z nią związaną. [Popr. 37]

2a) „narzędzie autorskie” oznacza dowolną aplikację opartą na stronie internetowej lub nie, która może być wykorzystywana przez autorów (indywidualnie lub zbiorowo) w celu tworzenia lub modyfikowania treści internetowych do użytku przez innych autorów lub użytkowników końcowych; [Popr. 38]

3) „aplikacja kliencka” (ang. user agent) oznacza oprogramowanie służące do pobierania treści stron internetowych i prezentowania treści internetowych przez użytkowników ich użytkownikom , w tym przeglądarki internetowe, odtwarzacze multimedialne, wtyczki programowe i inne programy pozwalające na pobieranie i przedstawianie treści internetowych oraz na interakcję z nimi bez względu na rodzaj urządzenia wykorzystywanego do interakcji z treścią, w tym urządzenia mobilne ; [Popr. 39]

3a) „dostępność sieci” oznacza zasady i techniki, jakie należy stosować przy tworzeniu przedmiotowych stron internetowych, tak aby ich treść była dostępna dla wszystkich użytkowników, w szczególności dla osób niepełnosprawnych i osób starszych; dostępność sieci wiąże się przede wszystkim z zasadami i technikami, które poprawiają percepcję, nawigację, obsługę, interakcję, czytelność i zrozumienie przez użytkowników, a także obejmuje technologię wspomagającą lub komunikację usprawniającą i alternatywną; [Popr. 40]

3b) „technologia wspomagająca” oznacza dowolny sprzęt lub oprogramowanie działające jako aplikacja kliencka lub wraz z główną aplikacją kliencką w celu zapewnienia funkcji pozwalających spełnić wymagania użytkowników niepełnosprawnych, które wykraczają poza funkcje oferowane przez główne aplikacje klienckie; obejmuje to alternatywne sposoby prezentacji, alternatywne metody wprowadzania, dodatkowe mechanizmy nawigacji lub zorientowania oraz przekształcanie treści; [Popr. 41]

3c) „projektowanie uniwersalne” oznacza projektowanie produktów, środowisk, programów i usług w taki sposób, by były w możliwie największym stopniu użyteczne dla wszystkich, bez potrzeby adaptacji lub projektowania specjalistycznego, jak określono w konwencji ONZ; projektowanie uniwersalne nie wyklucza urządzeń wspomagających przeznaczonych dla szczególnych grup osób niepełnosprawnych tam, gdzie jest to potrzebne. [Popr. 42]

4) „norma” oznacza normę określoną w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

5) „norma międzynarodowa” oznacza normę międzynarodową określoną w art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

6) „norma europejska” oznacza normę europejską określoną w art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

7) „norma zharmonizowana” oznacza normę zharmonizowaną określoną w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

8) „instytucje sektora publicznego” oznaczają państwo, instytucje regionalne lub lokalne, podmioty prawa publicznego, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 9 dyrektywy 2004/18/WE, oraz związki złożone z jednej lub kilku takich instytucji lub z jednego lub kilku takich podmiotów prawa publicznego. [Popr. 43]

Artykuł 3

Wymogi dostępności sieci

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapewnić udostępnianie przedmiotowych stron internetowych

a) w sposób spójny i adekwatny do ich samodzielnej percepcji, nawigacji, obsługi , interakcji, zdolności odczytania i zrozumienia przez użytkowników, z uwzględnieniem możliwości dostosowania sposobu prezentacji treści i interakcji, włącznie z zapewnieniem, w razie potrzeby, dostępnej alternatywy elektronicznej; [Popr. 44]

b) w sposób zapewniający interoperacyjność z różnorodnymi najróżniejszymi aplikacjami klienckimi i technologiami wspomagającymi na poziomie unijnym i międzynarodowym; [Popr. 45]

ba) poprzez podejście oparte na projektowaniu uniwersalnym. [Popr. 46]

2. Państwa członkowskie zaczynają stosować przepisy ust. 1 w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r. [Popr. 47]

3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 8 w celu ewentualnego uszczegółowienia przedstawienia, w miarę potrzeby, dalszych szczegółów dotyczących wymogów dostępności sieci określonych w ust. 1 bez ich zmieniania . [Popr. 48]

Artykuł 4

Domniemanie zgodności z normami zharmonizowanymi

Domniemywa się, że przedmiotowe strony internetowe spełniające normy zharmonizowane lub części norm zharmonizowanych, do których odniesienia zostały opracowane i opublikowane przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1025/2012, spełniają wymogi dostępności sieci objęte tymi normami lub ich częściami, określone w art. 3 ust. 1.

Artykuł 5

Domniemanie zgodności z normami europejskimi lub międzynarodowymi

1. O ile odniesienia do norm zharmonizowanych, o których mowa w art. 4, nie zostały jeszcze opublikowane, domniemywa się zgodności przedmiotowych stron internetowych spełniających normy europejskie lub części norm europejskich ustalone na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu wymogami dostępności sieci objętymi tymi normami lub ich częściami, określonymi w art. 3 ust. 1.

2. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 8 w celu ustalenia norm europejskich lub części norm europejskich, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3. O ile odniesienia do norm europejskich, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu , nie zostały jeszcze ustalone, domniemywa się zgodności przedmiotowych stron internetowych spełniających części normy ISO/IEC 40500:2012 dotyczące międzynarodową normę techniczną WCAG 2.0 dotyczącą kryteriów powodzenia i wymogów zgodności na poziomie AA z wymogami dostępności sieci określonymi w art. 3 ust . 1 . [Popr. 49]

Artykuł 6

Środki dodatkowe

1. Państwa członkowskie propagują umieszczanie dopilnowują umieszczania na przedmiotowych stronach internetowych jasnych i zwięzłych informacji o ich dostępności, szczególnie o ich zgodności z niniejszą dyrektywą, wraz z informacjami o stopniu zgodności z wymogami dostępności sieci związanymi z treściami audio na żywo, oraz z ewentualnymi informacjami dodatkowymi dla użytkowników na temat dostępności , ułatwiającymi im ocenę stopnia dostępności przedmiotowych stron internetowych . Informacje te są przekazywane w przystępnych formatach .

1a. Komisja opracowuje wzór oświadczenia w sprawie dostępności w drodze aktów wykonawczych. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 9 ust. 2. [Popr. 50]

2. Państwa członkowskie podejmują środki, aby ułatwić rozszerzenie stosowania wymogów dostępności sieci określonych w art. 3 ust. 1 na wszystkie strony internetowe instytucji sektora publicznego inne niż przedmiotowe strony internetowe, w szczególności na strony internetowe instytucji sektora publicznego objęte istniejącymi przepisami krajowymi lub stosownymi środkami dotyczącymi dostępności sieci. [Popr. 51]

2a. Państwa członkowskie promują i wspierają programy szkoleniowe dla odpowiednich zainteresowanych stron w dziedzinie dostępności sieci, w tym dla pracowników instytucji sektora publicznego i organów wykonujących zadania publiczne, aby mogli oni tworzyć i aktualizować strony internetowe, w tym ich treść, oraz nimi administrować. [Popr. 52]

2b. Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania, by zwiększyć wiedzę na temat wymogów dostępności sieci określonych w art. 3 ust. 1, ich korzyści dla użytkowników i właścicieli stron internetowych oraz możliwości wniesienia skargi w przypadku niezgodności z postanowieniami niniejszej dyrektywy zgodnie z art. 7a. [Popr. 53]

2c. Państwa członkowskie podejmują niezbędne działania, by promować korzystanie z narzędzi autorskich, które sprzyjają realizacji celów niniejszej dyrektywy. [Popr. 54]

3. Państwa członkowskie wspierają odpowiednie mechanizmy umożliwiające konsultacje na temat dostępności sieci z właściwymi zainteresowanymi stronami i organizacjami reprezentującymi interesy osób niepełnosprawnych i osób starszych oraz publikowanie informacji na temat wszelkich zmian w obszarze polityki dostępności sieci wraz z doświadczeniami i ustaleniami wynikającymi z realizacji dostępności sieci. [Popr. 55]

4. Państwa członkowskie współpracują na poziomie krajowym i unijnym z właściwymi partnerami społecznymi, zainteresowanymi stronami reprezentującymi branżę i społeczeństwo obywatelskie, przy wsparciu ze strony Komisji, w celu dokonywania przeglądu zmian rynkowych i technologicznych oraz postępów w zakresie dostępności sieci na potrzeby sprawozdawczości rocznej, o której mowa w art. 7 ust. 4 7b , oraz w celu wymiany najlepszych praktyk. [Popr. 56]

4a. Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania, aby zapewnić udział właściwych partnerów społecznych w opracowywaniu i realizacji programów szkoleniowych i kampanii informacyjnych, o których mowa odpowiednio w ust. 2a i 2b. [Popr. 57]

Artykuł 7

Monitorowanie i sprawozdawczość [Popr. 58]

1. Państwa członkowskie na bieżąco monitorują przedmiotowe strony internetowe pod kątem zgodności z wymogami dostępności sieci przy pomocy metodyki przewidzianej w ust. 4.

1a. Komisja powołuje grupę ekspertów, która spotyka się na wniosek Komisji co najmniej raz na dwa lata w celu omawiania wyników monitorowania, wymiany najlepszych praktyk w zakresie wdrażania niniejszej dyrektywy oraz ustalenia, czy konieczne jest opracowanie dodatkowych wymogów dostępności sieci określonych w art. 3 ust.1. W skład tej grupy wchodzą eksperci rządowi i prywatni oraz odpowiednie zainteresowane strony, m.in. osoby starsze, osoby niepełnosprawne i organizacje je reprezentujące. [Popr. 59]

2. Państwa członkowskie składają roczne sprawozdania na temat wyników monitorowania przeprowadzanego zgodnie z ust. 4, z uwzględnieniem danych pomiarowych oraz, w stosownych przypadkach, wykazu stron internetowych, o których mowa w art. 1 ust. 3. [Popr. 60]

3. Przedmiotowe sprawozdanie obejmuje również działania podjęte zgodnie z art. 6. [Popr. 61]

4. Komisja określa w drodze aktów wykonawczych metodykę monitorowania przedmiotowych stron internetowych pod kątem zgodności z wymogami dostępności sieci określonymi w art. 3 ust . 1. Metodyka ta jest przejrzysta i porównywalna, można ją stosować w innych sytuacjach i powielać. Określa się ją w drodze bliskich konsultacji z odpowiednimi interesariuszami reprezentującymi branżę i społeczeństwo obywatelskie, w szczególności organizacje reprezentujące osoby niepełnosprawne. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 9 ust. 3. Pierwszą metodykę przyjmuje się do dnia. (*1). Metodyka ta zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. [Popr. 62]

5. Metodyka, o której mowa w ust. 4, obejmuje:

a) cykliczność monitorowania i dobór próby przedmiotowych stron internetowych objętych monitorowaniem;

b) na poziomie strony internetowej – opis sposobu przedstawienia zgodności z wymogami dostępności sieci określonymi w art. 3 ust. 1, z bezpośrednim odniesieniem, w miarę dostępności, do odpowiednich opisów w normie zharmonizowanej bądź, w razie ich braku, w normach europejskich lub międzynarodowych, o których mowa odpowiednio w art. 4 i 5; oraz

ba) metodologia badań naukowych, która łączy analizy przeprowadzane przez specjalistów z doświadczeniami użytkowników, w tym użytkowników niepełnosprawnych. [Popr. 63]

6. Ustalenia dotyczące sprawozdawczości państw członkowskich dla Komisji przyjmowane są przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 9 ust. 2. [Popr. 64]

Artykuł 7a

Organ odpowiedzialny za egzekwowanie

1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ odpowiedzialny za zapewnienie zgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci, o których mowa w art. 3 ust. 1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby, na tyle, na ile to możliwe, organ odpowiedzialny za egzekwowanie ściśle współpracował z odpowiednimi interesariuszami, w tym osobami starszymi, osobami niepełnosprawnymi i organizacjami je reprezentującymi.

2. Państwa członkowskie dopilnowują, aby organ odpowiedzialny za egzekwowanie dysponował zasobami ludzkimi i finansowymi niezbędnymi do realizacji następujących zadań:

a) monitorowanie zgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci zgodnie z art. 7;

b) ustanowienie mechanizmu składania skarg umożliwiającego każdej osobie fizycznej lub prawnej powiadomienie o wszelkich przypadkach niezgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci; oraz

c) rozpatrywanie wszelkich złożonych skarg.

3. Państwa członkowskie mogą powierzyć organowi odpowiedzialnemu za egzekwowanie odpowiedzialność za wdrożenie dodatkowych środków, o których mowa w art. 6.

4. Państwa członkowskie informują Komisję do dnia … (*2) o wyznaczonym organie odpowiedzialnym za egzekwowanie. [Popr. 65]

Artykuł 7b

Sprawozdawczość

1. Państwa członkowskie przedkładają Komisji co dwa lata sprawozdania na temat wyników monitorowania przeprowadzanego zgodnie z art. 7, z uwzględnieniem danych pomiarowych oraz, w stosownych przypadkach, wykazu stron internetowych, o których mowa w art. 1 ust. 3.

2. Sprawozdanie to dotyczy również środków przyjętych zgodnie z art. 6, w tym ewentualnych wniosków ogólnych sporządzonych przez właściwe organy odpowiedzialne za egzekwowanie na podstawie monitorowania.

3. Sprawozdanie to jest podawane do wiadomości publicznej w łatwo dostępnych formatach.

4. Ustalenia dotyczące sprawozdawczości państw członkowskich dla Komisji przyjmowane są przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 9 ust. 2. [Popr. 66]

Artykuł 7c

Zmiana załącznika Ia

Aby uwzględnić postęp technologiczny, zgodnie z art. 8 Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych w celu wprowadzenia zmian do załącznika Ia. [Popr. 67]

Artykuł 7d

Kary

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar za naruszenie przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy oraz przyjmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane kary są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

W terminie do dnia … (*3) państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję, a także bezzwłocznie powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach, które tych przepisów dotyczą. [Popr. 74]

Artykuł 8

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych powierza się Komisji na warunkach określonych w niniejszym artykule.

2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2 i art. 7c, powierza się Komisji na czas nieokreślony od … (*4)

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2 i art. 7c, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2 i art. 7c wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 9

Komitet

1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 10

Transpozycja

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 30 czerwca 2014 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów. Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

1a. Państwa członkowskie stosują środki, o których mowa a w art. 3 ust. 1, w odniesieniu do wszystkich nowych treści przedmiotowych stron internetowych do dnia … (*5) , a w stosunku do wszystkich istniejących treści przedmiotowych stron internetowych do dnia … (*6) . [Popr. 75]

1b. Terminy stosowania, o których mowa w ust. 1a przedłuża się o dwa lata w przypadku wymogów dostępności sieci związanych z treściami audio na żywo. [Popr. 70]

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 11

Przegląd

Na podstawie sprawozdań państw członkowskich, o których mowa w art. 7b, Komisja przeprowadza przegląd stosowania niniejszej dyrektywy , w szczególności jej załącznika Ia, w terminie trzech lat od jej wejścia w życie … (*7) i podaje ustalenia tego sprawozdania do wiadomości publicznej . [Popr. 71]

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 13

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w W imieniu Parlamentu Europejskiego Przewodniczący W imieniu Rady Przewodniczący

(1) Dz.U. C 271 z 19.9.2013, s. 116.

(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

(3) COM(2010) 743 final – tekst nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

(4) COM(2010) 245 final/2

(5) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104.

(6) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 33.

(7) COM(2010) 636 final – tekst nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

(8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

(9) Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2011 r. w sprawie mobilności i integracji osób niepełnosprawnych oraz europejskiej strategii na rzecz osób niepełnosprawnych 2010–2020 (Dz.U. C 131 E z 8.5.2013, s. 9).

(10) http://ec.europa.eu/digital-agenda/en/news/egovernment-indicators-benchmarking-eeurope

(11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).

(12) http://www.mandate376.eu/

(13) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(14) Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 136).

(15) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).

(*1) Jeden rok po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

(*2) Data transpozycji niniejszej dyrektywy.

(*3) Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(*4) Data wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(*5) Rok od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(*6) Trzy lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(*7) Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

ZAŁĄCZNIK Rodzaje stron internetowych instytucji sektora publicznych (o których mowa w art. 1 ust. 2) (1) Podatki dochodowe: deklaracje, informacje o wymiarze podatku (2) Usługi poszukiwania zatrudnienia oferowane przez urzędy pracy (3) Świadczenia z zabezpieczenia społecznego: zasiłki dla bezrobotnych, dodatki na dziecko, koszty leczenia (zwrot lub rozliczenia bezpośrednie), stypendia dla studentów (4) Dokumenty tożsamości: paszporty lub prawa jazdy (5) Rejestracja pojazdów (6) Wnioski o pozwolenie na budowę (7) Zgłaszanie zdarzeń policji, np. w przypadku kradzieży (8) Biblioteki publiczne, np. katalogi i wyszukiwarki (9) Wnioski o wydanie aktu urodzenia lub małżeństwa oraz ich wydawanie (10) Rekrutacja na studia wyższe lub do szkół wyższych (11) Zgłaszanie zmiany miejsca pobytu (12) Usługi związane z ochroną zdrowia: interaktywna informacja na temat dostępności świadczeń, usługi online dla pacjentów, umawianie wizyt. [Popr. 72]