b)

Jeżeli nie można spełnić minimalnych wymogów określonych w dyrektywie, należy wystąpić o odstępstwo od art. 21 ust. 6 dyrektywy, aby studenci kończący studia w 2020 r. mogli uzyskać, w obecnych wyjątkowych okolicznościach związanych z COVID-19, dyplom wymieniony w załączniku V. Art. 61 dyrektywy przewiduje możliwość zezwolenia na odstępstwo od przepisów szczególnych dyrektywy na czas określony poprzez przyjęcie aktu wykonawczego, jeżeli państwo członkowskie napotyka na poważne trudności przy stosowaniu konkretnego przepisu dyrektywy. Akt wykonawczy mógłby przyjąć formę decyzji lub rozporządzenia. Zakres i treść każdego odstępstwa będą zależeć od konkretnych okoliczności w danym państwie członkowskim. Konieczność wprowadzenia odstępstwa musiałaby zostać określona na podstawie jasnych i konkretnych informacji od zainteresowanych państw członkowskich na temat tego, które przepisy nie byłyby możliwe do zastosowania ze względu na wyjątkowe okoliczności i czy miałoby to dotyczyć wszystkich absolwentów czy tylko niektórych spośród nich, konkretnych instytutów, regionów itp. Ponadto państwo członkowskie musiałoby określić środki, dzięki którym absolwenci będą mogli uzupełnić braki dotyczące minimalnych wymogów w zakresie kształcenia i wyznaczony na to czas. Odstępstwo to, o ile zostanie uznane za stosowne, byłoby zawarte w akcie wykonawczym i uzależnione od tego, czy wiedza, umiejętności i kompetencje, o których mowa w minimalnych wymogach w zakresie kształcenia, zostaną nabyte, nawet częściowo, po wydaniu dyplomu. Ukończenie kształcenia zgodnego z dyrektywą można byłoby osiągnąć na różne sposoby, na przykład dzięki doświadczeniu zawodowemu zdobytemu w sytuacji nadzwyczajnej lub później, poprzez dalsze kształcenie specjalistyczne lub programy ustawicznego doskonalenia zawodowego. Po ustaniu sytuacji nadzwyczajnej nie byłby zatem konieczny powrót do programu kształcenia i nie byłoby konieczne włączenie absolwentów z 2020 r. do programu następnego roku. Dyplomy wydawane na warunkach określonych w drodze odstępstwa nie kwalifikowałyby się do automatycznego uznawania przez przyjmujące państwo członkowskie do czasu spełnienia minimalnych wymogów w zakresie kształcenia. Komisja uważa, że dyplomy takie można by zidentyfikować, wydając suplement do dyplomu wyszczególniający braki dotyczące minimalnych wymogów w zakresie kształcenia. Pozwoliłoby to zidentyfikować wszelkie niedociągnięcia i ułatwić proces uznawania kwalifikacji absolwentów pragnących skorzystać z prawa do swobodnego przepływu przed uzupełnieniem przez nich braków w zakresie kształcenia. Informacje zawarte w suplemencie do dyplomu pomogłyby przyjmującemu państwu członkowskiemu w podjęciu decyzji o uznaniu i zastosowaniu ewentualnych środków wyrównawczych, przy pełnej znajomości kontekstu i wyjątkowych przyczyn niezgodności z minimalnymi wymogami. Możliwość wprowadzenia odstępstw od minimalnych zharmonizowanych wymogów w zakresie kształcenia na mocy art. 61 należy ocenić na podstawie jasnych i konkretnych informacji na temat szczególnych trudności napotkanych w poszczególnych państwach członkowskich. Zainteresowane państwa członkowskie są odpowiedzialne za umożliwienie absolwentom, których kształcenie skrócono, uzupełnienia braków w pełnym wykształceniu. Środki takie mogłyby na przykład polegać na uwzględnieniu w poszczególnych przypadkach doświadczenia zawodowego zdobytego w sytuacji nadzwyczajnej lub w okresie późniejszym.