ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.3.1.

Znaczące przeszkody w funkcjonowaniu obecnego jednolitego rynku, postrzegane przez obywateli, konsumentów i przedsiębiorstwa, obejmują: a) złożone procedury administracyjne: prawodawstwo jednolitego rynku zbyt często zawiera zasady i procedury, które są trudne do zrozumienia i przestrzegania przez użytkowników końcowych; b) różnice w normach technicznych poszczególnych krajów: wzrasta liczba krajowych przepisów technicznych, o czym świadczy coraz większa liczba powiadomień o wprowadzaniu regulacji – co roku wpływa około 700 tego rodzaju powiadomień w odniesieniu do towarów; c) trudności w dostępie do informacji na temat norm i wymogów: jednolity portal cyfrowy stanowi krok we właściwym kierunku w pomaganiu biznesom, zwłaszcza mikroprzedsiębiorstwom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom, w uzyskiwaniu dostępu do odpowiednich informacji, ale wciąż istnieje mnogość punktów kontaktowych, punkt kompleksowej obsługi w każdym państwie członkowskim mógłby dostarczać lepszych wskazówek dotyczących przepisów, procedur i wymaganych dokumentów oraz organów, z którymi należy się kontaktować; d) brak koordynacji między poszczególnymi poziomami nadzoru rynkowego: nadzór ten leży w gestii państw członkowskich i regionów, co może prowadzić do różnych poziomów nadzoru i powodować zakłócenia między produktami już dostępnymi na jednolitym rynku a tymi, które są dopiero wprowadzane; e) nadmiernie rygorystyczne wdrażanie oraz brak transpozycji i wdrażania dyrektyw UE w obszarach regulacji mających zasadnicze znaczenie dla przedsiębiorstw, co prowadzi do powstania złożonej mozaiki regulacyjnej na jednolitym rynku i uniemożliwia – przede wszystkim MŚP i mikroprzedsiębiorstwom – czerpanie korzyści z całego jednolitego rynku; f) brak mechanizmów szkolenia i współpracy, które dałyby właściwym władzom publicznym, obywatelom, konsumentom i zainteresowanym przedsiębiorstwom solidną i spójną wiedzę o (potencjalnie) obowiązujących przepisach; g) niedoskonałości w zapewnianiu jedności rynku w kluczowych sektorach, takich jak gaz, energia elektryczna, infrastruktura cyfrowa i transport.
7.2.

Celem dalszych regulacji powinno być zachęcanie europejskich partii politycznych do tego, by aktywnie promowały wartości UE oraz wzmacniały swoją transnarodową spójność polityczną i zdolności organizacyjne służące docieraniu do ludzi – zarówno do członków swoich bardzo różnorodnych partii krajowych, jak i do osób niezrzeszonych, w różnych częściach UE.
5.6.

Chociaż cele w zakresie łagodzenia zmiany klimatu są jasne (np. utrzymanie wzrostu średniej temperatury na świecie poniżej 1,5 o C lub ograniczenie emisji o określoną ilość w stosunku do roku obliczeniowego), cele w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu są trudne do ustalenia. Są one jednak niezbędne do osiągnięcia skutecznego przystosowania się do zmiany klimatu. EKES popiera ustanowienie wskaźników podatności na zagrożenia, które posłużą za wskazówki na potrzeby strategii w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu i wyznaczą cele w zakresie przystosowania się do tej zmiany. Wskaźniki podatności na zagrożenia powinny być opracowane w trzech wymiarach: podatności geograficznej lub regionalnej, podatności sektorowej lub gospodarczej oraz podatności społecznej.
5.9.2.

zadbanie o to, by osoby uczące się miały możliwość odgrywania aktywnej roli w swych ścieżkach uczenia się dzięki projektowaniu ich przede wszystkim w oparciu o ich potrzeby, co pozwoli im stać się aktywnymi twórcami, a nie biernymi konsumentami wiedzy i innowacji,
6.4.

Pojawia się pytanie, czy mobilność w ramach UE jest nieodwracalna, czy też tymczasowa, i czy regułą będzie powrót do kraju pochodzenia. W istocie po dwóch latach znaczna część osób, która opuściła swój kraj, powraca do niego. Jest to rodzaj mobilności cyrkulacyjnej. Takie przemieszczanie się wzajemnie wzbogaca kraje, których dotyczy. Aby takich przypadków było więcej należałoby doprowadzić do pozytywnej konwergencji społeczno-gospodarczej między Wschodem a Zachodem oraz między Południem a Zachodem. Zmniejszenie istniejących różnic jest najlepszym sposobem na spowolnienie ucieczki siły roboczej.
3.7.

Liczba i wartość uprawnień do płatności podstawowej: — Kontekst: możliwe, że niektóre państwa członkowskie popełniły błędy przy ustalaniu liczby lub wartości uprawnień do płatności w momencie ich przyznawania w 2015 r. Wiele z tych błędów, nawet jeśli wystąpiłyby wyłącznie w przypadku jednego rolnika, wpływa na wartość uprawnień do płatności dla wszystkich rolników we wszystkich latach. Niektóre państwa członkowskie popełniły również błędy po 2015 r. przy przydzielaniu uprawnień do płatności z rezerwy (np. przy obliczaniu średniej wartości). Te niezgodności podlegają zazwyczaj korekcie finansowej do czasu podjęcia przez dane państwo członkowskie środków naprawczych. — Propozycja zawarta w rozporządzeniu przejściowym: biorąc pod uwagę czas, jaki upłynął od pierwszego przyznania podstawowych uprawnień do płatności w 2015 r., oraz wysiłki państw członkowskich zmierzające do ustanowienia, w razie potrzeby, właściwych uprawnień, jak również w interesie pewności prawa, liczbę i wartość uprawnień do płatności należy uznać za zgodne z prawem i prawidłowe ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2021 r. Zasada ta nie ma zastosowania do uprawnień do płatności przyznawanych rolnikom na podstawie wniosków zawierających informacje niezgodne ze stanem faktycznym, z wyjątkiem przypadków, w których nie można racjonalnie założyć, że rolnik mógł sam wykryć błąd.
1.9.

EKES popiera niemniej każdą z wytycznych strategicznych dotyczących wzrostu i określających europejski semestr. Popiera również wskazanie przeszkód w osiągnięciu każdego z celów, szczególnie celu dotyczącego inwestycji niezbędnych do realizacji programów ochrony środowiska, które to przeszkody ze względu na obecnie obowiązujący pakt stabilności i jego wiążące zasady mogą utrudnić zapewnienie jednolitego stosowania planów w dziedzinie energii i klimatu w państwach członkowskich. Może się z łatwością okazać, że cele renaturalizacji zostaną osiągnięte tylko przez te kraje UE, które przestrzegają lub w nadmiarze spełniają wymogi paktu stabilności. Uniemożliwi to tym samym osiągnięcie celu, który UE musi całościowo zrealizować, co będzie oznaczać połowiczny wynik dla całej planety i rezygnację z dążenia do tego, by cała UE była punktem odniesienia dla innych krajów na świecie.
3.6.

EKES jest zdania, że rok 2020 bardzo prawdopodobnie może stać się momentem zwrotnym, kiedy dokona się zmiana paradygmatu gospodarczego, tak by kryteria środowiskowe zostały do niego włączone i stały się elementem decyzji rynkowych. Będzie to miało daleko idące konsekwencje jednoznacznie wykraczające poza horyzont 2020 r. Ten punkt zwrotny uznaje się za istotny nie tylko z punktu widzenia funkcjonowania systemu gospodarczego, lecz również z punktu widzenia oczekiwań co do wyników polityki gospodarczej. EKES ostrzega, że nieudane zarządzanie i kierowanie tą przełomową fazą może mieć destrukcyjny wpływ na cały projekt UE. Osiągnięcie porozumienia społecznego w tej kwestii ma zatem zasadnicze znaczenie; porozumienie to musi zaistnieć na różnych poziomach – na przykład między Komisją Europejską a państwami członkowskimi, między państwami członkowskimi odnośnie do potrzeby respektowania znacznych różnic terytorialnych, między interesami poszczególnych grup społeczeństwa obywatelskiego itd.
1.7.

EKES wnosi, by organy ochrony konkurencji dysponowały wiedzą fachową, kompetencjami i zasobami niezbędnymi do tego, by móc stosować szczegółowe przepisy i rozwiązywać poważne problemy w zakresie konkurencji, które szkodzą konsumentom.
C 97/69

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do dyscypliny finansowej, począwszy od roku budżetowego 2021, oraz rozporządzenie (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do elastyczności między filarami w odniesieniu do roku kalendarzowego 2020

[COM(2019) 580 – 2019/0253(COD)]

(2020/C 97/09)

Wniosek o konsultację Parlament Europejski, 13.11.2019 Rada Unii Europejskiej, 15.11.2019 Podstawa prawna Art. 43 ust. 2 i art. 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Sekcja odpowiedzialna Sekcja Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego Data przyjęcia na sesji plenarnej 11.12.2019 Sesja plenarna nr 548 Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) 191/1/1

Uznawszy, że treść wniosku jest w zupełności zadowalająca i nie wymaga żadnego komentarza ze strony EKES-u, na 548. sesji plenarnej w dniach 11 i 12 grudnia 2019 r. (posiedzenie z 11 grudnia) Komitet stosunkiem głosów 191 do 1 – 1 osoba wstrzymała się od głosu – postanowił wydać pozytywną opinię na temat proponowanego tekstu.
1.14.

EKES zwraca się do KE, by końcowa ocena ostatecznych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu została przedłożona Radzie, Parlamentowi, Komitetowi Regionów i samemu EKES-owi oraz by była przedmiotem międzyinstytucjonalnej konferencji z udziałem przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego oraz władz lokalnych i regionalnych. W ten sposób zapewni się skuteczne działania wynikające z nabytej wiedzy i większej świadomości co do procesu transformacji w dziedzinie energii i klimatu.
1.5.

EKES proponuje, by różne krajowe organy podatkowe dysponowały jednym systemem, w ramach którego wdrażane są nowe zwolnienia. W związku z tym zaleca, aby Komisja, za pośrednictwem swojej grupy kontrolnej ds. VAT, ustanowiła specjalny system, do którego trzeba będzie wprowadzić zwolnione z VAT faktury wystawione przez dostawców dla sił zbrojnych, aby skorzystać ze zwolnienia określonego we wniosku Komisji. W ten sposób we wszystkich państwach członkowskich stosowany będzie jednolity system.
1.8.

Uznając istotną rolę, jaką handel detaliczny odgrywa w tworzeniu bardziej zamkniętego obiegu produktów, grupa zadaniowa do sprzedaży detalicznej wspomagająca obieg zamknięty może pomóc w dalszym włączaniu zasad gospodarki o obiegu zamkniętym do łańcucha wartości i w umożliwianiu zachowań zgodnych z tym obiegiem. EKES sugeruje, by Komisja zachęcała tę grupę zadaniową do działania w ramach już istniejącego forum detalistów. W proces ten należy zaangażować organizacje społeczeństwa obywatelskiego oraz podmioty eksperckie specjalizujące się w propagowaniu postaw i stylu życia zgodnych z wymogami zrównoważoności, aby zapewnić reprezentację obywateli i zintegrowane podejście do produkcji i konsumpcji w obiegu zamkniętym.
EKES z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący instrumentu budżetowego na rzecz konwergencji i konkurencyjności (BICC). Wzywa jednak, by szybko określić jego konkretny kształt i ustalić praktyczne powiązania między nim a nowo proponowanym Programem wspierania reform. Kluczowe znaczenie ma przede wszystkim to, by Program wspierania reform był w stanie zapewnić znaczące wsparcie dla reform i inwestycji w krajach spoza strefy euro tak, by nie podważało to realizacji celów BICC dotyczących konkretnie strefy euro. EKES wzywa również Komisję Europejską do opracowania przejrzystych wskaźników dla instrumentu BICC służących ocenie jego skuteczności i rezultatów. W tym kontekście EKES wzywa do większego zaangażowania Parlamentu Europejskiego, partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego, zgodnie z wnioskami zawartymi w opinii „Nowa wizja dokończenia budowy unii gospodarczej i walutowej” ( 11 )
2.4.6.

UE musi wspierać opracowywanie i przestrzeganie lokalnych modeli rozwoju i promowanie ochrony środowiska. Dlatego też w państwach członkowskich potrzebna jest bardziej regularna kontrola ze strony Komisji Europejskiej, by zapewnić odpowiednie wydatkowanie środków UE, a także właściwe wdrażanie przepisów ochrony środowiska i zarządzanie środowiskiem przez wszystkie zainteresowane podmioty publiczne i prywatne. Może to również zaspokoić ogólną potrzebę wspierania osób i organizacji w oddalonych regionach UE i traktowania ich jako kluczowej części UE. Komisja Europejska powinna również dopilnować, by w każdym państwie członkowskim zatrudniono wystarczającą liczbę wykwalifikowanych pracowników w dziedzinie dostępu do informacji i do wymiaru sprawiedliwości, a nawet więcej w dziedzinie inspekcji, by monitorować właściwe wdrażanie przepisów ochrony środowiska.
1.6.

Odnośnie do CRR II/CRD 5, do wytycznych EUNB w sprawie pochodzenia i monitorowania pożyczek oraz do wytycznych w sprawie nowej definicji niewykonania zobowiązań wskazane mogłoby być ponadto rozsądne odroczenie terminów lub – jak w wypadku wskaźnika stabilnego finansowania netto – zapewnienie trzyletniego okresu stopniowego wdrażania (podobnie do wskaźnika pokrycia wypływów netto) z zachowaniem pierwotnego zamiaru prawodawców, by pozostawić bankom jeden rok od czasu przyjęcia na wdrożenie nowych rozporządzeń.
2.4.

Co się tyczy transpozycji pakietu dotyczącego VAT w odniesieniu do handlu elektronicznego, Komisja proponuje przełożenie terminu rozpoczęcia stosowania o sześć miesięcy. System VAT w odniesieniu do handlu elektronicznego wymaga zupełnie nowego systemu informatycznego w zakresie, w jakim dotyczy to mechanizmu kompleksowej obsługi w kontekście importu.
C 311/82

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 223/2014 w odniesieniu do wprowadzenia szczególnych środków reagowania na kryzys związany z COVID-19”

(COM(2020) 223 – 2020/0105 (COD))

(2020/C 311/14)

Wniosek o konsultację Parlament Europejski, 17.6.2020 Rada, 08/06/2020 Podstawa prawna Art. 175 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Sekcja odpowiedzialna Sekcja Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Obywatelstwa Data przyjęcia na sesji plenarnej 10.6.2020 Sesja plenarna nr 552 Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) 225/2/3

Uznawszy, że treść wniosku jest w zupełności zadowalająca i że EKES już się wypowiedział na jej temat w swoim stanowisku SOC/651 „Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD)/Kryzys związany z COVID-19” (EESC-2020-01741-00-01-PAC-TRA-PL), przesłanym do Rady i Parlamentu Europejskiego dnia 15 kwietnia 2020 r., na 552. sesji plenarnej w dniach 10 i 11 czerwca 2020 r. Komitet stosunkiem głosów 225 do 2 (3 osoby wstrzymały się od głosu) – postanowił wydać pozytywną opinię w sprawie proponowanego tekstu i odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.
Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (tekst jednolity)”

[COM(2020) 49 final – 2020/0022 (CNS)]

(2020/C 311/13)

Wniosek o konsultację Rada, 25.2.2020 Podstawa prawna Artykuły 113 i 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Sekcja odpowiedzialna Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej Data przyjęcia na sesji plenarnej 10.6.2020 Sesja plenarna nr 552 Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) 221/1/3

Uznawszy, że treść wniosku jest w zupełności zadowalająca i że ponadto była ona już przedmiotem przyjętej w dniu 15 maja 2019 r. opinii EKES-u w sprawie: „Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 904/2010 w odniesieniu do środków zwiększających współpracę administracyjną w celu zwalczania oszustw związanych z VAT” (1), przyjętej w dniu 18 stycznia 2018 r. opinii w sprawie: „Wniosek dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania w odniesieniu do raportowanych uzgodnień transgranicznych” (2), przyjętej w dniu 28 kwietnia 2016 r. opinii w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania oraz wniosku w sprawie dyrektywy Rady ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (3), przyjętej w dniu 10 grudnia 2014 r. opinii w sprawie: „Ukończenie tworzenia unii gospodarczej i walutowej: rola polityki podatkowej” (4) oraz przyjętej w dniu 16 października 2013 r. opinii w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania (5), na 552. sesji plenarnej w dniach 10–11 czerwca 2020 r. (posiedzenie z 10 czerwca) Komitet stosunkiem głosów 221 do 1 – 3 osoby wstrzymały się od głosu – postanowił wydać pozytywną opinię w sprawie wniosku i odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumentach.

Bruksela, dnia 10 czerwca 2020 r. Luca JAHIER Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

(1) Dz.U. C 240 z 16.7.2019, s. 29.

(2) Dz.U. C 197 z 8.6.2018, s. 29.

(3) Dz.U. C 264 z 20.7.2016, s. 93.

(4) Dz.U. C 230 z 14.7.2015, s. 24.

(5) Dz.U. C 67 z 6.3.2014, s. 68.
3.1.

EKES popiera europejską strategię na rzecz długoterminowej redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz wpisane w nią dążenie, by do roku 2050 UE stała się gospodarką neutralną dla klimatu. Z zadowoleniem przyjmuje, że cel dotyczący środowiska jest jednym z kluczowych priorytetów przyszłej polityki spójności i przeznacza się na niego co najmniej 30 % środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i 37 % Funduszu Spójności. Wyraża jednak zaniepokojenie, że przewidywane inwestycje w sprawiedliwą transformację nie są zgodne z ambitnymi założeniami Zielonego Ładu postulowanego przez Komisję Europejską. Kwota finansowania proponowana na dziesięć lat to równowartość środków, które należałoby wydatkować co roku, by osiągnąć neutralność klimatyczną do 2050 r. EKES uważa, że należy zwiększyć prognozę wydatków w wieloletnich ramach finansowych. Aby faktycznie osiągnąć ambitne cele wyznaczone w ramach Zielonego Ładu, trzeba podwyższyć budżet europejski, bądź poprzez wprowadzenie nowych zasobów własnych, bądź poprzez zwiększenie składek państw członkowskich.
1.11.

EKES zdecydowanie zachęca Komisję Europejską do zbadania możliwości przeznaczenia specjalnego finansowania na działania międzyregionalne w oparciu o zasady niebieskiej biogospodarki. Wiele istniejących projektów dowiodło już, że niektóre nowe rodzaje działalności gospodarczej mogą znacząco przyczynić się do osiągnięcia pozytywnych wyników w zakresie ochrony środowiska w Morzu Bałtyckim. Należy promować hodowlę małży i wodorostów, ponieważ są one bardzo efektywnymi filtrami odżywczymi. Takie działania przyczyniają się również do przywrócenia różnorodności biologicznej, w tym zasobów rybnych, na wybrzeżu. EKES twierdzi, że można by wykorzystać istniejącą flotę i rybaków do realizacji tego potencjału, ponieważ dysponują oni zarówno sprzętem możliwym do przystosowania, jak i odpowiednimi umiejętnościami. Konieczny jest specjalny regionalny program finansowy ze strony UE i samych państw członkowskich.
3.7.

Od 2017 r. europejskie sieci referencyjne mają na celu ułatwienie kontaktów europejskim specjalistom do spraw chorób rzadkich. Dbają one o rozpowszechnienie informacji zamiast mobilności pacjenta w celu zapewnienia jak najlepszej opieki bez niedogodności związanych z jego przemieszczaniem się. Obecnie obejmują one ponad 900 wysoko wyspecjalizowanych jednostek opieki zdrowotnej w ponad 300 szpitalach. Model ten można by zastosować do innych chorób.
4.3.

Zgodnie z wcześniejszymi opiniami EKES wyraża wątpliwości co do rzeczywistej przydatności sieci pełnomocników ds. MŚP, która nie funkcjonuje w pełnym zakresie we wszystkich państwach członkowskich, oraz co do wnoszonej przez nią rzeczywistej wartości dodanej. Zaleca raczej wzmocnienie roli organizacji MŚP niż tworzenie nowej funkcji w postaci pełnomocnika UE ds. MŚP, która nie będzie gwarantowała przyjęcia przepisów korzystnych dla MŚP. EKES proponuje, by krajowy pełnomocnik ds. MŚP był wybierany w porozumieniu z krajowymi organizacjami MŚP, które powinny utrzymywać z nim stały kontakt i systematycznie pociągać go do odpowiedzialności. Wdrażanie „strategii na rzecz MŚP nowej generacji” i programu „Small Business Act” należy włączyć do działań w ramach europejskiego semestru i do opracowanej tablicy wyników dla MŚP.
2.2.3.

Uznanie systemu SOLVIT za domyślne narzędzie: EKES wspiera cel polegający na zadbaniu o to, by procedury w ramach systemu SOLVIT stały się domyślnym narzędziem usuwania nieuzasadnionych barier na jednolitym rynku. System ten dysponuje jednak jedynie procedurą dialogu i siłą przekonywania, co więcej nie może być wykorzystywany równolegle do postępowania przed sądem. System SOLVIT potrzebuje usystematyzowanej procedury przekazywania Komisji informacji o istotnych przypadkach. Jednocześnie ważne jest, by SOLVIT działał we wszystkich branżach i obszarach politycznych.
3.2.

W ramach strategii przemysłowej UE proponuje się środki na rzecz: — uczynienia ze zrównoważonych produktów normy w Unii w drodze aktu ustawodawczego w sprawie strategii na rzecz produktów zrównoważonych w celu zapewnienia, by produkty wprowadzane do obrotu w UE były projektowane do bardziej długotrwałego użytku, — zwiększenia poczucia odpowiedzialności konsumentów dzięki dostępowi do wiarygodnych informacji wraz z prawdziwym prawem do naprawy, — skupienia uwagi na tych sektorach, w których wykorzystuje się więcej zasobów i które mają duży potencjał działania w obiegu zamkniętym, takich jak: — elektronika i ICT: „inicjatywa dotycząca urządzeń elektronicznych o zamkniętym cyklu życia”, — baterie, akumulatory i pojazdy: nowe ramy regulacyjne dotyczące baterii i akumulatorów, — opakowania: nowe wiążące przepisy określające, co jest dozwolone na rynku UE, — tworzywa sztuczne: nowe wiążące przepisy dotyczące zawartości materiałów z recyklingu, — wyroby włókiennicze: nowa strategia UE mająca na celu zwiększenie konkurencyjności i innowacji w sektorze, — budownictwo i budynki: ogólna strategia na rzecz zrównoważonego środowiska zbudowanego, — żywność: nowa inicjatywa ustawodawcza na rzecz ponownego wykorzystywania materiałów w celu zastępowania opakowań i naczyń stołowych w usługach gastronomicznych. — ograniczania odpadów: unikanie produkcji odpadów i przetwarzanie ich w wysokiej jakości surowce wtórne, — skutecznego funkcjonowania obiegu zamkniętego dla ludzi, regionów i miast, — zwiększenia roli normalizacji, — działań przekrojowych: obieg zamknięty jako warunek wstępny osiągnięcia neutralności klimatycznej, — działań na poziomie globalnym, — monitorowania postępów. Jest to około trzydziestu pięciu działań zaplanowanych w trzyletnim okresie od połowy roku 2020 do połowy roku 2023, wraz z inicjatywami w zakresie elektroniki, odpadów oraz usług na rzecz osób i środowiska.
1.3.

Dlatego EKES z zadowoleniem przyjmuje decyzję, by zapewnić Unii solidne narzędzie finansowe umożliwiające wszystkim państwom członkowskim szybką i skuteczną odbudowę gospodarczą i społeczną. EKES przychylnie odnosi się również do decyzji Komisji o zapewnieniu nadzwyczajnemu funduszowi odbudowy wszystkiego, co jest niezbędne do ożywienia unijnej gospodarki, a ponadto do ugruntowania jej konkurencyjnej pozycji na poziomie światowym – wraz z osiągnięciami społecznymi charakterystycznymi dla Unii Europejskiej, które także muszą pozostać podstawowym celem.
4.24.

Ramy TEN-T zdecydowanie przyczyniły się do określenia znacznych środków finansowych niezbędnych do stworzenia nowej infrastruktury kolejowej na poziomie około 500 mld EUR w przypadku samej sieci bazowej do 2030 r., pomimo że dostępne środki wciąż nie wystarczają na pokrycie wszystkich potrzeb. Po ukończeniu sieci bazowej europejska sieć kolei dużej prędkości powinna obsługiwać niemal wszystkie stolice i największe europejskie miasta (powyżej 500 tys. mieszkańców). Ponadto utrzymanie infrastruktury TEN-T to problem niedostatecznie uwzględniany i w związku z tym coraz poważniejszy w niektórych krajach, podczas gdy w innych krajach jest on odpowiednio rozwiązywany.
1.5.

Biorąc pod uwagę, że prawie całość środków Programu InvestEU zostanie przydzielona w ramach programu Next Generation EU, a nie w ramach wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027, co oznacza, że będą one musiały zostać wykorzystane do końca 2026 r., EKES zwraca się do prawodawców o stworzenie przepisów gwarantujących, by w okresie po 2026 r., a przed rozpoczęciem wieloletnich ram finansowych obejmujących okres po 2027 r. nie powstawały luki w finansowaniu.