w sprawie zawieszenia niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 w odniesieniu do Bangladeszu

·Bangladesz potwierdził ostatnio swoje zaangażowanie we wdrażanie standardowych procedur operacyjnych w zakresie powrotów migrantów o nieuregulowanym statusie. Na 5. posiedzeniu wspólnej grupy roboczej ds. standardowych procedur operacyjnych w dniu 21 czerwca 2021 r. stwierdzono, że Bangladesz poczynił pierwsze postępy w likwidowaniu zaległości w zakresie spraw dotyczących readmisji. Komisja będzie monitorować te postępy i oceniać, czy są one znaczące i trwałe.

W dniu 20 września 2017 r. UE i Bangladesz ustanowiły rutynowe procedury readmisji w formie obowiązujących procedur działania dotyczących identyfikacji i powrotu osób nieposiadających zezwolenia na pobyt. W wyżej wymienionym sprawozdaniu Komisja zauważyła jednak, że dwie trzecie państw członkowskich, które nawiązały kontakty z Bangladeszem w kwestii readmisji, spotykało się z praktykami odbiegającymi od postanowień obowiązujących procedur działania, co utrudniało wszystkie etapy procesu powrotu. Połowa zainteresowanych państw członkowskich odnotowała, że postępowania identyfikacyjne, w tym rozmowy i wydawanie dokumentów podróży, są opóźniane, przerywane lub nie są przeprowadzane. Siedem państw członkowskich oceniło współpracę w ramach procedury identyfikacji jako układającą się źle lub bardzo źle. Siedem państw członkowskich zauważyło, że władze Bangladeszu najczęściej zwracają się o przeprowadzenie rozmów nawet w przypadkach, w których przedstawiono wystarczające dowody na potwierdzenie obywatelstwa (np. ważne lub wygasłe dokumenty podróży), co efektywnie opóźnia wydawanie dokumentów podróży. Z doświadczeń tych samych siedmiu państw członkowskich wynikało, że dokumenty podróży są rzadko wydawane terminowo. Dwa państwa członkowskie nie otrzymały żadnego dokumentu podróży pomimo złożonych wniosków.

·Bangladesz jest ważnym podmiotem stabilizującym w regionie, w którym przebywa 1 mln uchodźców Rohingja. UE wyraża wielkie uznanie dla Bangladeszu za to zaangażowanie i będzie nadal wspierać to państwo w próbach rozwiązania trwającego kryzysu humanitarnego.

UE propaguje kompleksowe podejście do migracji i przymusowych wysiedleń, oparte na wspólnych wartościach i obowiązkach. Nowy pakt o migracji i azylu przewiduje rozwijanie i pogłębianie indywidualnie dostosowanych i zrównoważonych partnerstw w celu zacieśniania współpracy we wszystkich istotnych aspektach, które obejmują:

Brak współpracy Bangladeszu w zakresie readmisji uzasadnia uruchomienie wszystkich środków określonych w art. 25a ust. 5 lit. a) kodeksu wizowego: zawieszenia możliwości odstąpienia od wymogów w odniesieniu do przedkładanych przez osoby ubiegające się o wizę dokumentów potwierdzających, o których mowa w art. 14 ust. 6, zawieszenia ogólnego terminu na rozpatrzenie wniosku wynoszącego 15 dni kalendarzowych, o którym mowa w art. 23 ust. 1 (co w konsekwencji wyklucza również stosowanie zasady przedłużania tego terminu maksymalnie do 45 dni w indywidualnych przypadkach), zawieszenia wydawania wiz wielokrotnego wjazdu zgodnie z art. 24 ust. 2 i 2c oraz zawieszenia fakultatywnego zniesienia opłaty wizowej względem posiadaczy paszportów dyplomatycznych zgodnie z art. 16 ust. 5 lit. b).

Decyzją wykonawczą Rady należy czasowo zawiesić stosowanie niektórych przepisów kodeksu wizowego wobec obywateli Bangladeszu. Zawieszenie to nie ma jednak zastosowania do członków rodzin (przemieszczających się) obywateli UE objętych dyrektywą 2004/38/WE ani do obywateli państw trzecich korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu przysługującemu obywatelom Unii na mocy umowy między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a zainteresowanymi państwami trzecimi, z drugiej strony.

Proponowane środki, których celem jest zachęcenie Bangladeszu do poprawy współpracy w zakresie readmisji nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, są proporcjonalne do zamierzonego celu. Środki te nie mają wpływu na samą możliwość ubiegania się o wizę i otrzymania wizy przez osobę ubiegającą się o wizę, ale obejmują niektóre aspekty procedury wydawania wiz lub wysokość opłaty wizowej.

(1)Państwa członkowskie stoją w obliczu nieprzewidywalnej współpracy, która utrudnia wszystkie etapy procesu powrotu, pomimo uzgodnień między Unią a władzami Bangladeszu. Doprowadziło to do znacznych zaległości w rozpatrywaniu wniosków o readmisję.

w sprawie zawieszenia niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 w odniesieniu do Bangladeszu

(4)Należy zatem czasowo zawiesić stosowanie niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 810/2009 wobec obywateli Bangladeszu. Uważa się, że jest to najskuteczniejszy krok, który należy przedsięwziąć, aby zachęcić władze Bangladeszu do podjęcia niezbędnych działań w celu poprawy współpracy w kwestiach readmisji. Tymczasowe zawieszenie nie ma zastosowania do obywateli Bangladeszu ubiegających się o wizę i będących członkami rodziny obywatela Unii, do których ma zastosowanie dyrektywa 2004/38/WE, ani do obywateli państw trzecich korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu przysługującemu obywatelom Unii na mocy umowy między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwem trzecim, z drugiej strony.

(5)Środki tymczasowo zawieszone są określone w art. 25a ust. 5 lit. a) kodeksu wizowego: zawieszenie możliwości odstąpienia od wymogów w odniesieniu do przedkładanych przez osoby ubiegające się o wizę dokumentów potwierdzających, o których mowa w art. 14 ust. 6, zawieszenie ogólnego terminu na rozpatrzenie wniosku wynoszącego 15 dni kalendarzowych, o którym mowa w art. 23 ust. 1 (co w konsekwencji wyklucza również stosowanie zasady przedłużania tego terminu maksymalnie do 45 dni w indywidualnych przypadkach), zawieszenie wydawania wiz wielokrotnego wjazdu zgodnie z art. 24 ust. 2 i 2c oraz zawieszenie fakultatywnego zniesienia opłaty wizowej względem posiadaczy paszportów dyplomatycznych zgodnie z art. 16 ust. 5 lit. b).

(6)Art. 21 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że każdy obywatel Unii ma prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich, z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków ustanowionych w Traktatach i w środkach przyjętych w celu ich wykonania. Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady nadaje skuteczność tym ograniczeniom i warunkom. Niniejsza decyzja nie ma wpływu na stosowanie tej dyrektywy, w której rozszerzono prawo do swobodnego przemieszczania się na członków rodziny, niezależnie od ich obywatelstwa, dołączających do obywatela Unii lub mu towarzyszących. Niniejsza decyzja nie ma zatem zastosowania do członków rodziny obywatela Unii, do których ma zastosowanie dyrektywa 2004/38/WE, ani do obywateli państw trzecich korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu przysługującemu obywatelom Unii na mocy umowy między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwem trzecim, z drugiej strony.

(7)Ponieważ Dania podjęła decyzję o wdrożeniu rozporządzenia (WE) nr 810/2009, które stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, do swojego prawa krajowego, zgodnie z art. 4 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania jest zobowiązana do wdrożenia niniejszej decyzji na mocy prawa międzynarodowego.

(8)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(9)W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. B decyzji Rady 1999/437/WE.

(10)W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji 2008/146/WE.

(11)W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji 2011/350/UE.

(12)Niniejsza decyzja jest aktem stanowiącym rozwinięcie dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu, odpowiednio, art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r. i art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zakres

1.Niniejsza decyzja ma zastosowanie do obywateli Bangladeszu podlegających obowiązkowi wizowemu na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806.

2.Nie ma ona zastosowania do obywateli Bangladeszu, którzy są zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy art. 4 lub 6 tego rozporządzenia.

3.Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do obywateli Bangladeszu ubiegających się o wizę i będących członkami rodziny obywatela Unii, do których ma zastosowanie dyrektywa 2004/38/WE, ani do obywateli państw trzecich korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu przysługującemu obywatelom Unii na mocy umowy między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwem trzecim, z drugiej strony.

Artykuł 2

Czasowe zawieszenie stosowania niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 810/2009

Zawiesza się czasowo stosowanie następujących przepisów rozporządzenia (WE) nr 810/2009:

a)art. 14 ust. 6;

b)art. 16 ust. 5 lit. b);

c)art. 23 ust. 1;

d)art. 24 ust. 2 i 2c.