KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 10.8.2022 COM(2022) 393 final SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY dotyczące sposobu traktowania kapitału własnego kontrahenta centralnego w ramach stosowania instrumentu umorzenia i konwersji przewidzianego w rozporządzeniu (UE) 2021/23



SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY dotyczące sposobu traktowania kapitału własnego kontrahenta centralnego w ramach stosowania instrumentu umorzenia i konwersji przewidzianego w rozporządzeniu (UE) 2021/23 1. Wprowadzenie W art. 96 akapit czwarty rozporządzenia (UE) 2021/23 w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych („rozporządzenie w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP”) Komisji powierzono zadanie przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do 31 grudnia 2021 r. sprawozdania ze stosowania art. 27 ust. 7 rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP. Komisja ma ocenić potrzebę ewentualnych dalszych zmian w odniesieniu do stosowania instrumentu umorzenia i konwersji w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji kontrahenta centralnego (CCP) w połączeniu z innymi instrumentami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, których zastosowanie powoduje ponoszenie strat przez członków rozliczających. Niedawne zawirowania na rynkach uwidoczniły, że rozporządzenie (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (EMIR) przyczyniło się do zwiększenia odporności CCP i większych rynków finansowych na szereg ryzyk przetwarzanych przez CCP i koncentrowanych w CCP. Mając jednak na uwadze dotkliwy wpływ na stabilność finansową, jaki miałaby trudna sytuacja finansowa lub upadłość CCP, obowiązywanie rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP przyczyni się do zwiększenia gotowości CCP i organów publicznych na takie scenariusze zakładające wystąpienie warunków skrajnych. W niniejszym sprawozdaniu bierze się pod uwagę ukończone i trwające prace Rady Stabilności Finansowej i informacje otrzymane od członków grup zarządzania w sytuacji kryzysowej w odniesieniu do unijnych CCP. W ocenie uwzględniono również stanowiska przedstawione przez zainteresowane strony z branży. 2. Czym są instrumenty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji? Instrument umorzenia i konwersji jest jednym z czterech instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewidzianych w rozporządzeniu w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP, z których to instrumentów organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą korzystać do zapewnienia osiągnięcia celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Cele te są następujące: -zapewnienie ciągłości funkcji krytycznych CCP i powiązań z innymi infrastrukturami rynku finansowego; -uniknięcie znaczących negatywnych skutków dla systemu finansowego w Unii; -ochrona środków publicznych przez ograniczenie do minimum korzystania z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego i potencjalnego ryzyka strat dla podatników. Pozostałe trzy instrumenty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji to: instrumenty alokacji pozycji i strat, instrument zbycia działalności i instrument CCP pomostowego. Instrumenty alokacji pozycji i strat można wykorzystywać do rozwiązywania umów, obniżania wartości wszelkich zysków wypłacanych przez CCP na rzecz wykonujących zobowiązanie członków rozliczających oraz do dokonywania wezwań do wniesienia środków pieniężnych na potrzeby restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Wezwanie do wniesienia środków pieniężnych oznacza wymóg przekazania przez wykonujących zobowiązania członków rozliczających wkładu pieniężnego na rzecz CCP. Instrument zbycia działalności można wykorzystywać do przenoszenia instrumentów właścicielskich wyemitowanych przez CCP lub wszelkich aktywów, praw, obowiązków lub zobowiązań CCP na nabywcę bez konieczności uzyskania zgody akcjonariuszy CCP ani jakiejkolwiek osoby trzeciej. Instrument CCP pomostowego można wykorzystywać do przenoszenia instrumentów właścicielskich wyemitowanych przez CCP lub wszelkich aktywów, praw, obowiązków lub zobowiązań CCP na CCP pomostowego bez konieczności uzyskania zgody akcjonariuszy CCP ani jakiejkolwiek osoby trzeciej. CCP pomostowy jest osobą prawną, która jest kontrolowana przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i jest w całości lub w części własnością organu publicznego. Instrument umorzenia i konwersji można stosować do umorzenia i konwersji instrumentów właścicielskich i instrumentów dłużnych i innych niezabezpieczonych zobowiązań. Niektóre zobowiązania są wyłączone z zakresu stosowania tego instrumentu, w tym zobowiązania wobec pracowników, wierzycieli komercyjnych lub handlowych, innych CCP, banków centralnych i początkowych depozytów zabezpieczających. Umorzenie prowadzi do pokrycia strat poniesionych przez CCP, a następnie w drodze konwersji następuje dokapitalizowanie CCP. W ten sposób zapewnia się ponowne spełnienie wymogów kapitałowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (EMIR). 3. Jakie wymogi określono w art. 27 ust. 7 rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP? Zgodnie z art. 27 ust. 7 rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji musi dokonać umorzenia i konwersji wszelkich instrumentów właścicielskich, instrumentów dłużnych i innych niezabezpieczonych zobowiązań przed zastosowaniem innego instrument restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub jednocześnie z jego zastosowaniem. Wymóg ten nie ma zastosowania, jeżeli zastosowanie innej kolejności minimalizowałoby odstępstwa od zasady niepogarszania sytuacji wierzycieli i skutkowało lepszym osiągnięciem celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Zasada niepogarszania sytuacji wierzycieli stanowi środek ochronny przewidziany w art. 60 rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP. Stosując tę zasadę, zapewnia się, aby akcjonariusze, członkowie rozliczający i inni wierzyciele nie ponosili większych strat w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji niż straty, jakie by ponieśli, gdyby CCP został zlikwidowany w ramach standardowego postępowania upadłościowego, w następstwie pełnego zastosowania stosownych zobowiązań umownych i innych uzgodnień zawartych w zasadach operacyjnych danego CCP („scenariusz kontrfaktyczny związany z zasadą niepogarszania sytuacji wierzycieli”). Jest to możliwe dzięki przeprowadzeniu niezależnej wyceny obejmującej porównanie faktycznego sposobu traktowania doświadczanego w trakcie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji z hipotetycznym sposobem traktowania w trakcie postępowania upadłościowego. Jeżeli z wyceny tej wynika, że wierzyciele musieli ponieść większe straty, wówczas są oni uprawnieni do otrzymania kwoty stwierdzonej różnicy. Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych opracowuje obecnie regulacyjne standardy techniczne służące doprecyzowaniu metody przeprowadzania tej wyceny.

W motywie 96 rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP wyjaśniono, że udziałowcy CCP w pierwszej kolejności powinni pokrywać straty w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w sposób, który minimalizuje ryzyko ich wystąpienia na drogę sądową na podstawie zasady niepogarszania sytuacji wierzycieli. Jeżeli chodzi o trwające prace międzynarodowych organów normalizacyjnych (zob. sekcja 4), Parlament Europejski i Rada zwróciły się do Komisji o dokonanie przeglądu stosowania przepisów dotyczących umorzenia kapitału własnego w okresie po zakończeniu tych prac. Niniejsze sprawozdanie dotyczy zatem sposobu traktowania kapitału własnego CCP w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jego interakcji ze scenariuszem kontrfaktycznym związanym z zasadą niepogarszania sytuacji wierzycieli. W art. 27 ust. 7 rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP zakłada się, że straty należy pokryć w pierwszej kolejności z kapitału własnego CCP, który musi być w stanie w pełni pokryć straty w przypadku restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja. Porządek pokrywania strat/kaskadowe pokrywanie strat niekoniecznie jednak odpowiada zwykłej hierarchii wierzycieli w postępowaniu upadłościowym. Wynika to z faktu, że ekspozycja kapitału własnego na straty ogranicza się wyłącznie do kwoty pierwszej puli zasobów własnych (art. 45 ust. 4 EMIR i art. 35 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 153/2013), a w przyszłości drugiej puli(art. 9 ust. 14 rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP). Wszystkie pozostałe straty zostają przypisane członkom rozliczającym. Dzieje się tak w wyniku zdarzenia niewykonania zobowiązania i, w przypadku niektórych CCP i w ograniczonym zakresie, w wyniku zdarzenia niezwiązanego z niewykonaniem zobowiązania. Ponadto w rozporządzeniu w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP scenariusz kontrfaktyczny związany z zasadą niepogarszania sytuacji wierzycieli obejmuje pełne wykonanie zobowiązań umownych i innych uzgodnień zawartych w zasadach operacyjnych CCP do celów wyceny. Dlatego też w zależności od tego, czy i w jaki sposób straty zostają pokryte z kapitału własnego zgodnie z zasadami operacyjnymi CCP i przepisami krajowego prawa upadłościowego, mechanizm ten może prowadzić do sytuacji, w której akcjonariusze mogą stwierdzić, że nie odczuliby skutków innych niż restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja. Taka sytuacja może mieć miejsce w szczególności, jeżeli proces restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP rozpoczęto przed pełnym zastosowaniem planu naprawy z myślą o osiągnięciu celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. 4. Trwające prace na szczeblu międzynarodowym Praktyczne doświadczenia w zakresie planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w UE są nadal ograniczone, ponieważ zawarte w rozporządzeniu w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP przepisy dotyczące planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będą obowiązywać dopiero od sierpnia 2022 r. Wytyczne w tym zakresie opublikowała jednak Rada Stabilności Finansowej (zob. sekcja 4 lit. a) poniżej). Swoje opinie przekazały również prywatne zainteresowane strony i organy współpracy. Do organów tych należą: Europejskie Stowarzyszenie Izb Rozliczeniowych CCP (EACH), CCP12 (światowe stowarzyszenie CCP) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Dealerów Swapowych (ISDA). Ponadto członkowie grup zarządzania w sytuacji kryzysowej zdobyli pewne ograniczone doświadczenia praktyczne. Są to grupy tworzone – zgodnie z pkt 8 dokumentu Rady Stabilności Finansowej „Kluczowe atrybuty skutecznych systemów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji finansowych” – w odniesieniu do CCP o znaczeniu systemowym w więcej niż jednej jurysdykcji. Zadaniem grup zarządzania w sytuacji kryzysowej jest koordynacja planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i ocen możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji między organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji państwa siedziby i państwa przyjmującego. a. Prace prowadzone przez Radę Stabilności Finansowej W październiku 2014 r. Rada Stabilności Finansowej wydała aktualną wersję dokumentu „Kluczowe atrybuty skutecznych systemów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji finansowych” rozszerzoną o załącznik zawierający szczegółowy wykaz infrastruktur rynku finansowego. W sprawozdaniu tym Rada Stabilności Finansowej stwierdza, że uprawnienia w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji należy wykonywać z poszanowaniem hierarchii roszczeń, a straty należy pokrywać w pierwszej kolejności z kapitału własnego w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W 2017 r. Rada Stabilności Finansowej opublikowała wytyczne pt. „Wytyczne dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji kontrahentów centralnych oraz ich planowania”. W sprawozdaniu tym Rada Stabilności Finansowej wyjaśniła, że straty w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji należy pokrywać z kapitału własnego właściciela w CCP, jeżeli kapitału tego jeszcze nie umorzono (zgodnie z zasadami obowiązującymi w danym CCP i jego uzgodnieniami umownymi). Kapitał własny powinien mieć pełną zdolność pokrycia strat wynikających z niewykonania zobowiązania oraz należy wyraźnie i przejrzyście określić, kiedy zostanie umorzony. Kapitał własny należy wykorzystać na pokrycie strat niezwiązanych z niewykonaniem zobowiązania nie później niż w chwili wyczerpania wszystkich mających zastosowanie uzgodnień dotyczących alokacji strat przewidzianych w ramach zasad i uzgodnień obowiązujących w danym CCP w odniesieniu do strat niezwiązanych z niewykonaniem zobowiązania. Ponadto kapitał własny należy umorzyć przed przypisaniem strat wierzycielom, zgodnie z hierarchią wierzycieli określoną w mających zastosowanie przepisach. W listopadzie 2020 r. Rada Stabilności Finansowej wydała wytyczne pt. „Wytyczne dotyczące zasobów finansowych na potrzeby wspierania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP oraz traktowania kapitału własnego CCP w procedurze restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”. W sprawozdaniu tym wyjaśniono, że – z zastrzeżeniem uzgodnień umownych CCP i przepisów krajowego prawa upadłościowego – działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w wyniku których kapitał własny CCP podlega ekspozycji na większe straty wynikające z niewykonania zobowiązania lub straty niezwiązane z niewykonaniem zobowiązania niż w przypadku likwidacji przeprowadzanej zgodnie z zasadami postępowania w przypadku stwierdzenia niewypłacalności obowiązującymi w danej jurysdykcji, na podstawie sposobu traktowania stosowanego w scenariuszu kontrfaktycznym, umożliwiają udziałowcom podnoszenie roszczeń z tytułu zasady niepogarszania sytuacji wierzycieli. Może to prowadzić do sytuacji niezgodnej z inną zasadą określoną w ramach kluczowych atrybutów, tj. z zasadą, zgodnie z którą kapitał własny powinien umożliwiać pełne pokrycie strat w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Może to również budzić wątpliwości dotyczące pokusy nadużycia, ponieważ udziałowcy mogą zachować udziały kapitałowe w CCP po restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, podczas gdy uczestnicy muszą ponieść straty. Na podstawie kluczowych atrybutów i wytycznych wskazanych powyżej Rada Stabilności Finansowej stwierdza, że organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien przeprowadzić ocenę tego, w jaki sposób wszelkie ograniczenia kwoty kapitału własnego CCP podlegającego ekspozycji na straty wpływają na jego zdolność do podejmowania odpowiedniego działania w celu osiągnięcia oczekiwanego traktowania kapitału własnego CCP. Na etapie planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien zrozumieć kwestie, takie jak: -sposób traktowania kapitału własnego w ramach obowiązujących uzgodnień w zakresie naprawy i kaskadowego pokrywania strat w przypadku niewykonania zobowiązania; -stopień, w jakim kapitał własny podlegałby ekspozycji na straty w przypadku likwidacji przeprowadzanej zgodnie z zasadami postępowania w przypadku stwierdzenia niewypłacalności, na podstawie sposobu traktowania stosowanego w scenariuszu kontrfaktycznym; -środki ochronne związane z zasadą niepogarszania sytuacji wierzycieli. Na podstawie tej oceny organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może określić różne warianty postępowania przyczyniające się do zapewnienia, aby w trakcie faktycznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji straty zostały pokryte z kapitału własnego. Warianty te obejmują: -zmianę uzgodnień umownych dotyczących alokacji strat; -pełne lub częściowe umorzenie kapitału własnego CCP; -przeniesienie krytycznych operacji CCP (aktywów) i niektórych zobowiązań do podmiotu pomostowego i postawienie pozostałego CCP w stan likwidacji/przejęcie nad nim zarządu; -rozwodnienie własności przez pozyskanie nowego kapitału w drodze konwersji lub emisji nowych akcji. Odpowiednie organy powinny następnie zająć się wyzwaniami związanymi z pełnym pokryciem strat z kapitału własnego CCP w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W tym celu taki organ może wymagać od CCP zmiany struktur kapitałowych, obowiązujących w nich zasad lub innych dokumentów dotyczących zarządzania w sposób podporządkowujący akcjonariuszy innym wierzycielom lub określający czas, w którym straty pokrywa się z kapitału własnego na warunkach możliwych do wyegzekwowania na drodze prawnej, z zastrzeżeniem, że organy państwa siedziby mają odpowiednie uprawnienia. Taki organ może również określić lub zaproponować zmiany w mających zastosowanie krajowych przepisach ustawowych, przepisach wykonawczych lub uprawnieniach odpowiednich organów kontrolnych, organów nadzorczych lub organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które to zmiany przyczyniłyby się do osiągnięcia celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub ograniczenia prawdopodobieństwa podnoszenia roszczeń z tytułu zasady niepogarszania sytuacji wierzycieli. Jeżeli jednak w ramach danej jurysdykcji nie przewidziano takich zmian, odpowiednie organy mogą być zmuszone do:

-zaakceptowania wszelkich ograniczeń w zakresie pełnego pokrycia strat z kapitału własnego CCP; -zawarcia oświadczenia w ramach procesu oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ze wskazaniem powodu akceptacji takich ograniczeń (takim powodem może być m.in. brak uprawnień); -określenia rozwiązań alternatywnych umożliwiających osiągnięcie jak najbardziej zbliżonego wyniku gospodarczego w celu zapewnienia, aby kapitał własny wykorzystano do pokrycia strat w ramach faktycznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (w zależności od mających zastosowanie ram krajowych). Rada Stabilności Finansowej zaleca, aby po przeprowadzeniu powyższych rozważań organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przeanalizował również kwestię, w jaki sposób takie oczekiwane traktowanie kapitału własnego CCP może wpłynąć (m.in.) na: -zachęty w zakresie zarządzania CCP; -zainteresowane strony w celu wspierania naprawy i uniknięcia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; -klientów; -usługi krytyczne, modele biznesowe i struktury prawne CCP. W ramach konsultacji dotyczących opracowanych przez Radę Stabilności Finansowej wytycznych dotyczących zasobów finansowych, CCP12 stwierdziło, że dostosowanie sposobu traktowania kapitału własnego CCP zgodnie z zaleceniami zawartymi w tych wytycznych może podważyć obowiązującą strukturę zachęt, w ramach której propaguje się skuteczne procesy w zakresie zarządzania na wypadek niewykonania zobowiązania oraz w zakresie naprawy. W toku tych samych konsultacji EACH poparło cel strategiczny, zgodnie z którym środek ochronny związany z zasadą niepogarszania sytuacji wierzycieli nie uniemożliwia działania organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. ISDA opublikowała dokument „Zabezpieczenie rozliczenia: konieczność obowiązywania kompleksowych ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP” we wrześniu 2017 r. W sprawozdaniu tym ISDA stwierdza, że prace dotyczące wykorzystania kapitału własnego w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP nadal trwają, oraz wskazuje określone podstawowe kwestie do rozważenia. Między innymi wskazuje na konieczność rozważenia kwestii, co przypisanie strat do kapitału własnego oznacza zgodnie z mającą zastosowanie strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i kto byłby właścicielem CCP bezpośrednio po umorzeniu kapitału własnego. W listopadzie 2021 r. Rada Stabilności Finansowej opublikowała również sprawozdanie dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za 2021 r. . W sprawozdaniu tym Rada stwierdza, że spośród 13 utworzonych grup zarządzania w sytuacji kryzysowej 8 grup rozpoczęło, ale nie ukończyło omawianie kwestii traktowania kapitału własnego w ramach naprawy i likwidacji w określonych hipotetycznych scenariuszach zakładających straty wynikające z niewykonania zobowiązania, a 7 grup – w określonych hipotetycznych scenariuszach zakładających straty niezwiązane z niewykonaniem zobowiązania. W sprawozdaniu tym wyjaśniono również, że Rada Stabilności Finansowej w dalszym ciągu będzie gromadzić dowody i analizować wykorzystanie, skład i kwotę zasobów finansowych CCP w scenariuszach naprawy i restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w przypadku strat wynikających z niewykonania zobowiązania i w przypadku strat niezwiązanych z niewykonaniem zobowiązania. Do końca 2022 r. Rada Stabilności Finansowej przedstawi sprawozdanie na temat statusu . b. Doświadczenia członków grup zarządzania w sytuacji kryzysowej Komisja zwróciła się do unijnych członków grup zarządzania w sytuacji kryzysowej z wnioskiem o przedstawienie informacji zwrotnych na temat ich wstępnych doświadczeń w przedmiotowych kwestiach. Z informacji zwrotnych udzielonych przez organy zasadniczo wynika, że konieczna jest dalsza analiza, a rozwój sytuacji będzie ściśle monitorowany, gdy rozporządzenie w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP będzie już w pełni obowiązywać. Obecnie informacje zwrotne są ograniczone pod względem zakresu i poziomu szczegółowości i mogą nie obejmować wszystkich istotnych kwestii, które mogą pojawić się w związku z przyszłym planowaniem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Podniesiono niżej przedstawione kwestie. Według członków UE w obecnie stosowanych ramach dotyczących niewypłacalności nie określono szczegółowych uzgodnień w odniesieniu do CCP. Ponadto kaskadowe pokrywanie strat w przypadku niewykonania zobowiązania może nie odpowiadać hierarchii wierzycieli w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Aby rozwiązać ten problem, w art. 62 rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP określono, że w obliczeniach na potrzeby scenariusza kontrfaktycznego związanego z zasadą niepogarszania sytuacji wierzycieli należy uwzględnić pełne zastosowanie zobowiązań umownych lub innych uzgodnień zawartych w zasadach operacyjnych danego CCP. Ze wstępnej oceny pozostałych członków wynika, że kapitał własny ma pełną zdolność pokrycia strat bez naruszenia środków ochronnych związanych z zasadą niepogarszania sytuacji wierzycieli lub ryzyko podnoszenia roszczeń z tytułu zasady niepogarszania sytuacji wierzycieli jest ograniczone, ponieważ szacuje się, że wartość kontynuowanych usług, przy zastosowaniu instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, przewyższa ewentualne straty. Ponadto wskazano, że strategie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które opierają się na dużym zaangażowaniu członków rozliczających wydają się szczególnie odpowiednie na potrzeby uniknięcia naruszenia scenariusza kontrfaktycznego związanego z zasadą niepogarszania sytuacji wierzycieli. Stwierdzono również, że oprócz tego, iż już wkrótce rozporządzenie w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP zacznie obowiązywać, prace w grupach zarządzania w sytuacji kryzysowej w tym zakresie będą kontynuowane w 2022 r. zgodnie z zaleceniami przedstawionymi przez Radę Stabilności Finansowej w sprawozdaniu dotyczącym restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za 2021 r. 5. Ocena Komisji Aby podjąć decyzję w sprawie ewentualnych zmian instrumentu umorzenia i konwersji i art. 27 ust. 7 rozporządzenia w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP, Komisja musi wziąć pod uwagę następujące elementy: -sposób traktowania kapitału własnego w ramach zasad obecnie obowiązujących w danym CCP i jego uzgodnień umownych; -przewidywaną strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, określoną na etapie przygotowawczym planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;