KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 24.2.2021 COM(2021) 85 final 2021/0045(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie roamingu w publicznych sieciach łączności ruchomej wewnątrz Unii (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) {SEC(2021) 90 final} - {SWD(2021) 27 final} - {SWD(2021) 28 final} - {SWD(2021) 29 final}



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU Przyczyny i cele wniosku Wprowadzenie Rozporządzenie (UE) nr 531/2012 traci moc w dniu 30 czerwca 2022 r., w związku z czym niniejszy wniosek zmierza do przedłużenia terminu jego obowiązywania, a zarazem do dostosowania maksymalnych opłat hurtowych w celu zapewnienia zrównoważonego charakteru świadczenia detalicznych usług roamingu po cenach krajowych, wprowadzenia nowych środków zwiększających przejrzystość i zapewnienia pełnej satysfakcji z korzystania z telefonu za granicą tak jak w kraju pod względem jakości usług i dostępu do służb ratunkowych w roamingu. Ponieważ rozporządzenie (UE) nr 531/2012 było kilkakrotnie zmieniane, celem niniejszego wniosku jest przekształcenie tego rozporządzenia, aby zwiększyć jasność i zastąpić zawarte w nim liczne akty zmieniające. Kontekst Interwencja regulacyjna UE na hurtowych i detalicznych rynkach usług roamingu była konieczna przez ostatnie 14 lat w celu poprawy warunków funkcjonowania rynku wewnętrznego usług roamingu w Unii. UE po raz pierwszy przyjęła przepisy wprowadzające wspólne podejście do regulacji roamingu w publicznych sieciach łączności ruchomej wewnątrz Unii, kiedy przyjęto rozporządzenie (WE) nr 717/2007. W 2009 r., w następstwie pierwszego przeglądu tych przepisów, przedłużono termin ich obowiązywania i rozszerzono ich zakres. Rozporządzenie (UE) nr 531/2012 przyjęto w następstwie późniejszego przeglądu wspomnianych przepisów. Rozporządzeniem tym zmieniono poprzednie przepisy poprzez obniżenie cen za połączenia głosowe i wiadomości SMS oraz wprowadzenie limitów cenowych za transmisję danych w roamingu w całej UE. Rozporządzeniem (UE) 2015/2120 zmieniono rozporządzenie (UE) nr 531/2012 i zniesiono dodatkowe opłaty z tytułu detalicznych usług roamingu od dnia 15 czerwca 2017 r., z zastrzeżeniem uczciwego korzystania z usług roamingu i możliwości stosowania mechanizmu odstępstwa w celu zachowania zrównoważonego charakteru roamingu. Te przepisy dotyczące detalicznych usług roamingu w Unii są określane w niniejszym uzasadnieniu jako przepisy umożliwiające „korzystanie z telefonu za granicą tak jak w kraju” (lub RLAH – ang. roam-like-at-home). Regulacje na poziomie detalicznym, choć konieczne, nie są wystarczające do wdrożenia RLAH. Aby zniesienie dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu miało zrównoważony charakter w całej Unii oraz aby nie zakłócać konkurencji na rynkach krajowych, na krajowych hurtowych rynkach usług roamingu potrzebne są zachęty do działania w sposób konkurencyjny i zapewnienia hurtowych opłat roamingowych umożliwiających operatorom oferowanie detalicznych usług roamingu o zrównoważonym charakterze i bez dodatkowych opłat. W tym celu Komisja przeprowadziła przegląd hurtowego rynku usług roamingu, aby ocenić potrzebę wprowadzenia środków umożliwiających zniesienie dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu. W dniu 15 czerwca 2016 r. Komisja przyjęła sprawozdanie w sprawie przeglądu hurtowego rynku usług roamingu. W następstwie wspomnianego przeglądu Komisja przyjęła w dniu 17 maja 2017 r. rozporządzenie (UE) 2017/920 zmieniające rozporządzenie (UE) nr 531/2012 w odniesieniu do przepisów w zakresie hurtowych rynków usług roamingu w celu zniesienia dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu do dnia 15 czerwca 2017 r. bez zakłócania funkcjonowania krajowych rynków odwiedzanych i rynków macierzystych. W dniu 29 listopada 2019 r. Komisja opublikowała pierwszy pełny przegląd rynku usług roamingu („sprawozdanie Komisji z przeglądu”), z którego wynika, że podróżni w całej UE odnieśli znaczne korzyści ze zniesienia opłat roamingowych w czerwcu 2017 r. Korzystanie z usług łączności ruchomej (transmisji danych, połączeń głosowych, wiadomości SMS) podczas podróży po UE szybko i znacznie wzrosło, co potwierdza pozytywny wpływ przepisów dotyczących roamingu. Na poziomie hurtowym – znaczne obniżenie pułapów cenowych przyczyniło się do dalszego obniżenia hurtowych cen usług roamingu, często znacznie poniżej poziomu pułapów regulowanych, co z kolei sprawia, że zniesienie opłat roamingowych odbywa się w sposób gwarantujący zrównoważony charakter modelu opłat prawie wszystkich dostawców usług roamingu. Chociaż w sprawozdaniu Komisji z przeglądu potwierdzono, że, z jednej strony, przepisy umożliwiające „korzystanie z telefonu za granicą tak jak w kraju” okazały się sukcesem oraz że ogólnie rzecz ujmując rynek usług roamingu dobrze funkcjonuje w oparciu o te przepisy, to, z drugiej strony, w sprawozdaniu stwierdza się, że pomimo oznak pewnej dynamiki konkurencyjnej na rynku detalicznych i hurtowych usług roamingu, podstawowe warunki konkurencji nie uległy zmianie i prawdopodobnie nie ulegną zmianie w najbliższej przyszłości. W związku z tym obecne regulacje na poziomie detalicznym i hurtowym są nadal konieczne i nie można ich znieść. Uzasadnienie i cel wniosku, główne zmiany i przepisy, które pozostają niezmienione. Celem niniejszego wniosku jest przedłużenie terminu obowiązywania przepisów regulujących ogólnounijny rynek usług roamingu po 2022 r. oraz zmiana maksymalnych opłat hurtowych, wprowadzenie nowych środków w celu zapewnienia pełnej satysfakcji z korzystania z telefonu za granicą tak jak w kraju oraz uchylenie innych środków, które nie wydają się już konieczne. Poniżej w szczegółach wyjaśniono proponowane zmiany przepisów. Zasadniczo celem głównych proponowanych zmian jest zapewnienie, by operatorzy mogli wdrożyć przepisy RLAH oraz w zrównoważony sposób odzyskać koszty na poziomie hurtowym. Proponuje się obniżenie maksymalnych ogólnounijnych hurtowych opłat roamingowych za wykonywane połączenia, wiadomości SMS i transmisję danych w stosunku do opłat obowiązujący do dnia 30 czerwca 2022 r. Aby pogodzić dwa powyższe cele, a mianowicie zapewnić zrównoważony charakter modelu opłat operatorów i odzyskanie kosztów, we wniosku określono stopniowe obniżanie maksymalnych opłat hurtowych mających zastosowanie do transmisji danych, połączeń głosowych i wiadomości SMS. Zgodnie ze strategią przyjętą w rozporządzeniu (UE) nr 531/2012 nowe maksymalne opłaty hurtowe powinny pełnić funkcję ochronną i zapewniać operatorom możliwość odzyskania poniesionych kosztów. Maksymalne opłaty hurtowe powinny także umożliwiać powszechne i zrównoważone świadczenie RLAH przy jednoczesnym pozostawieniu marginesu na negocjacje handlowe między operatorami. W dużej mierze niezmienione pozostają natomiast przepisy dotyczące polityki uczciwego korzystania i zrównoważonego charakteru modelu opłat operatorów (art. 6b i 6c rozporządzenia (UE) 531/2012), podobnie jak przepisy powiązanego aktu wykonawczego (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2286), który nadal będzie stosowany, biorąc pod uwagę, że przepisy ochronne na poziomie detalicznym wciąż funkcjonują prawidłowo. Obniżka obowiązujących maksymalnych opłat hurtowych poprawiłaby jednak również sytuację użytkowników końcowych, ze względu na jej wpływ na składniki ceny obliczane w zależności od poziomu tych opłat, w szczególności na maksymalne dodatkowe opłaty w ramach mechanizmu polityki uczciwego korzystania, odstępstwa w celu zachowania zrównoważonego charakteru roamingu oraz limit danych w ramach polityki uczciwego korzystania w odniesieniu do nielimitowanych pakietów danych i przedpłaconych limitów.

Wniosek wprowadza również nowe środki dotyczące przejrzystości, jakości usług i dostępu do zgłoszeń alarmowych. W szczególności zawiera on zmiany, których celem jest, z jednej strony, zapewnienie użytkownikom końcowym pełnego korzystania z RLAH oraz ułatwienie innowacji i dostępu do sieci, a z drugiej strony ustanowienie zachowujących aktualność ram regulacyjnych dla konsumentów i operatorów. Konkretnie wniosek ma na celu: (i)Zwiększenie przejrzystości na poziomie detalicznym w odniesieniu do a) jakości usług (poprzez nałożenie na operatorów obowiązku doprecyzowania w umowach zawieranych z klientami jakości usług, jakiej mogą w sposób uzasadniony oczekiwać w roamingu w UE); b) komunikatów dotyczących usług o wartości dodanej (poprzez zobowiązanie operatorów do podawania w umowach z klientami informacji na temat rodzaju usług, które mogą podlegać wyższym opłatom, oraz podobnych informacji w ramach „powitalnej wiadomości SMS”); c) dostępu do służb ratunkowych (poprzez nałożenie na operatorów obowiązku zamieszczania informacji o różnych możliwościach dostępu do służb ratunkowych w roamingu w ramach „powitalnej wiadomości SMS”). (ii)Zapewnienie klientom korzystającym z roamingu pełnej satysfakcji z RLAH pod względem jakości usług (poprzez zobowiązanie dostawców usług roamingu do zapewnienia, o ile jest to technicznie możliwe, by usługi roamingu były świadczone na takich samych warunkach, jak usługi krajowe, a operatorów sieci ruchomych do zapewnienia dostępu do wszystkich dostępnych technologii sieciowych i sieci wszystkich dostępnych generacji). (iii)Zwiększenie poziomu przejrzystości na poziomie hurtowym w odniesieniu do zakresów numeracyjnych usług o wartości dodanej poprzez stworzenie scentralizowanej bazy danych UE zawierającej zakresy numeracyjne usług o wartości dodanej. Celem wspomnianej bazy danych jest zapewnienie narzędzia służącego przejrzystości, które umożliwi krajowym organom regulacyjnym i operatorom bezpośredni dostęp do informacji o tym, które zakresy numeracyjne mogą generować wyższe koszty w państwach członkowskich. (iv)Zapewnienie klientom korzystającym z roamingu bezpłatnego dostępu do służb ratunkowych poprzez przyjęcie konkretnych środków na poziomie hurtowym, takich jak a) zobowiązanie operatorów do zapewnienia w umowie o dostępie hurtowym wszystkich informacji regulacyjnych i technicznych niezbędnych do wdrożenia bezpłatnego dostępu do służb ratunkowych i bezpłatnej lokalizacji osoby wykonującej połączenie; b) obowiązek nienakładania na dostawcę usług roamingu żadnych opłat związanych ze zgłoszeniami alarmowymi i przekazywaniem informacji o lokalizacji osoby wykonującej połączenie. Ponadto wniosek znosi obowiązki regulacyjne tam, gdzie nie są one już potrzebne, i zawiera szereg poprawek mających na celu uproszczenie i zmniejszenie obciążenia regulacyjnego. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tym obszarze polityki Zniesienia dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu stanowiło istotny krok w kierunku stworzenia ogólnounijnego jednolitego rynku i jego prawidłowego funkcjonowania. W szczególności uregulowanie rynku roamingu w celu wprowadzenia RLAH w Unii przyczyniło się do osiągnięcia celu politycznego, jakim jest zapewnienie, aby za sprawą dobrze funkcjonujących rynków konsumenci europejscy mieli możliwość dostępu do wysoce efektywnej infrastruktury bezprzewodowej transmisji szerokopasmowej po przystępnych cenach w całej Unii. Współustawodawcy uznali znaczenie tego celu dla całego jednolitego rynku cyfrowego poprzez przyjęcie przepisów RLAH w 2015 r. Nie należy zatem dopuścić do tego, aby dotychczasowe osiągnięcia zostały zaprzepaszczone wskutek utraty mocy rozporządzenia (UE) nr 531/2012 z dniem 30 czerwca 2022 r. W związku z tym wniosek dotyczący przeglądu obowiązujących przepisów dotyczących roamingu został włączony do programu prac Komisji na 2020 r. w ramach naczelnego celu „Europa na miarę ery cyfrowej” i celu szczegółowego „Rynek cyfrowy dla konsumentów”. Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie dyrektywy (UE) 2018/1972 ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej, która miała zostać transponowana przez państwa członkowskie do dnia 21 grudnia 2020 r. W szczególności poprzez wspieranie świadczenia RLAH w sposób gwarantujący zrównoważony charakter modelu opłat operatorów, odzyskania kosztów i utrzymanie zachęt do inwestowania w sieci odwiedzane, wniosek uzupełnia przepisy Europejskiego kodeksu łączności elektronicznej, które umożliwiają wysoką łączność i wdrażanie sieci 5G z korzyścią dla wszystkich Europejczyków, a jednocześnie wspiera konkurencję w zakresie infrastruktury i umożliwia operatorom uzyskanie zwrotu z inwestycji. Niniejszy wniosek uzupełnia przepisy Europejskiego kodeksu łączności elektronicznej, które zapewniają skuteczną ochronę konsumentów w kontekście łączności elektronicznej, podnosząc poziom pełnej satysfakcji użytkowników końcowych z RLAH i zarazem zwiększa ich wybór poprzez poprawę przejrzystości informacji i szczegółowych przepisów dotyczących maksymalnego czasu obowiązywania umowy i przenoszenia numerów. Europejski kodeks łączności elektronicznej ma również na celu zapewnienie użytkownikom końcowym bezpłatnego dostępu do służb ratunkowych za pośrednictwem zgłoszeń alarmowych oraz zapewnienie dostępności informacji o lokalizacji osoby wykonującej połączenie. Jednym z głównych celów Komisji jest reagowanie na zwiększone potrzeby obywateli i przedsiębiorstw w zakresie łączności oraz wykorzystanie transformacji cyfrowej w celu wzmocnienia odporności społecznej i gospodarczej UE oraz państw członkowskich, ich potencjału zrównoważonego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy. Połączenia gigabitowe za pośrednictwem bezpiecznej infrastruktury światłowodowej i infrastruktury 5G są nieodzowne, jeżeli chcemy uwolnić potencjał Europy w zakresie rozwoju cyfrowego. Te cele polityki, zawarte w komunikacie „Kształtowanie cyfrowej przyszłości Europy”, zostały również określone w strategii UE „w kierunku europejskiego społeczeństwa gigabitowego”, w planie działania dotyczącym sieci 5G dla Europy oraz potwierdzone w sztandarowej strategii łączności zawartej w rocznej strategii zrównoważonego wzrostu gospodarczego na rok 2021, a związanej z Instrumentem na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności. W tym celu niniejszy wniosek umożliwia płynne korzystanie z tej infrastruktury w wymiarze transgranicznym. •Spójność z innymi politykami Unii Celem unijnych przepisów dotyczących roamingu jest przyczynienie się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego w celu osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony konsumentów oraz utrzymania konkurencji między operatorami sieci ruchomych. Chociaż niniejszy wniosek odnosi się do problemów regulacyjnych powstałych na tle konkretnych przepisów UE dotyczących roamingu, stanowi on również uzupełnienie innych polityk i przepisów UE w szeregu obszarów. Niniejszy wniosek przyczynia się w szczególności do stworzenia „Europy na miarę ery cyfrowej” oraz ma ambicję jak najlepszego wykorzystania transformacji cyfrowej, aby zapewnić obywatelom większe możliwości łączenia się, komunikowania się i prowadzenia działalności gospodarczej. Celem wniosku jest zagwarantowanie, by bariery na jednolitym rynku, które zostały usunięte wraz ze zniesieniem dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu, nie zostały przywrócone. W „Nowej strategii przemysłowej dla Europy” podkreślono, że silny, zintegrowany jednolity rynek jest zarówno punktem wyjścia, jak i warunkiem wstępnym konkurencyjnego przemysłu UE. Aby jednolity rynek służył wszystkim, na mocy prawa UE wprowadza się wspólne zasady w celu usunięcia barier, ułatwienia przepływu towarów i usług w całej UE oraz ochrony konsumentów. Wniosek stanowi uzupełnienie rozwiązań umożliwiających na przykład transgraniczne przenoszeni treści online. Dzięki tym dwóm inicjatywom Europejczycy mogą obecnie podróżować po UE bez obaw, że poniosą nadmiernie wysokie opłaty roamingowe lub utracą dostęp do muzyki, gier, filmów, programów rozrywkowych lub wydarzeń sportowych, za które już zapłacili. Wniosek ułatwia również dostęp do europejskiej kultury cyfrowej, narzędzi uczenia się, platform pracy i aplikacji zdrowotnych. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 114. Jest to podstawa prawna środków przyjmowanych w ramach zwykłej procedury ustawodawczej, których celem jest ustanowienie lub poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego, zgodnie z art. 26 TFUE. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości celem środków przyjętych na podstawie art. 114 (dawny art. 95 TWE) musi być poprawa warunków ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego. Unijny prawodawca może skorzystać z tej podstawy prawnej w szczególności w przypadku różnic między przepisami krajowymi, które naruszają podstawowe wolności i w związku z tym wywierają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego lub powodują znaczące zakłócenia konkurencji. •Pomocniczość W odniesieniu do przepisów dotyczących roamingu w UE, które stanowią część obszaru polityki dotyczącego rynku wewnętrznego, zgodnie z art. 4 ust. 2 TFUE Unia ma kompetencje dzielone z państwami członkowskimi. W tym obszarze skuteczne są jedynie działania na szczeblu UE, ponieważ problemów nie można było rozwiązać na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym. Działania UE mają zatem zasadnicze znaczenie dla poprawy funkcjonowania jednolitego rynku łączności elektronicznej. Jak zauważył rzecznik generalny w przełomowej sprawie C-58/08 Vodafone, różnica w cenie pomiędzy połączeniami na terytorium państwa członkowskiego osoby dzwoniącej i połączeń roamingowych może w sposób uzasadniony zostać uznana za zniechęcającą do korzystania z transgranicznych usług takich jak roaming. Takie zniechęcenie do prowadzenia działalności transgranicznej może utrudnić ustanowienie rynku wewnętrznego, na którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, usług i kapitału. W sektorze telefonii komórkowej roaming jest działalnością o najbardziej wyraźnym transgranicznym charakterze. Fakt, że usługi mają charakter transgraniczny, uzasadnia działanie podjęte na szczeblu UE, ponieważ państwa członkowskie same nie są w stanie skutecznie zająć się tą kwestią, a krajowe organy regulacyjne nie potrafiły samodzielnie rozwiązać wspomnianych problemów. W wyroku w sprawie C-58/08 Vodafone Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że w przeszłości „wysoki poziom cen detalicznych był rozpatrywany jako utrzymujący się problem przez krajowe organy regulacyjne, władze publiczne oraz stowarzyszenia ochrony konsumentów w całej Wspólnocie i próby rozwiązania tego problemu na podstawie istniejących ram prawnych nie skutkowały obniżeniem cen”. Niniejszy wniosek obejmuje środki zarówno na poziomie hurtowym, jak i detalicznym. W wyżej wymienionym wyroku Trybunał Sprawiedliwości stwierdził również, że regulacja rynku hurtowych usług roamingu jest zgodna z zasadami pomocniczości (i proporcjonalności), ponieważ „istnieje znaczna współzależność pomiędzy opłatami detalicznymi i opłatami hurtowymi za usługi roamingu, w związku z czym każdy środek zmierzający jedynie do obniżenia opłat detalicznych bez wpłynięcia na poziom kosztów świadczenia hurtowych usług roamingu wspólnotowego mógłby spowodować zaburzenia właściwego funkcjonowania rynku roamingu wspólnotowego”. Podobnie kwestie, których dotyczą nowe środki zawarte we wniosku, są również ściśle związane z transgranicznym charakterem roamingu, który ma na nie wpływ. W związku z tym państwa członkowskie nie mogą zaradzić wspomnianym kwestiom w sposób autonomiczny, a działania na szczeblu UE będą skuteczniejsze niż działania na szczeblu krajowym. W rzeczywistości podstawowe problemy, których rozwiązanie wniosek ma na celu, mogą potencjalnie doprowadzić bądź do zniechęcenia do korzystania z roamingu – tworząc bariery w korzystaniu z usług łączności ruchomej podczas podróży w obrębie jednolitego rynku, bądź, ogólnie rzecz ujmując, do zakłócenia sprawnego funkcjonowania ogólnounijnego rynku usług roamingu. Zgodnie z obowiązującym orzecznictwem cel, taki jak ten zamierzony w rozporządzeniu, można najskuteczniej osiągnąć na szczeblu UE. •Proporcjonalność Unijne przepisy dotyczące roamingu zmierzają do wprowadzenia wspólnego podejścia mającego na celu zapewnienie ochrony użytkowników publicznych sieci łączności ruchomej podczas podróży na terytorium Unii przed nadmiernymi, w stosunku do konkurencyjnych cen krajowych, opłatami z tytułu usług roamingu ogólnounijnego za wykonywanie i odbieranie połączeń, wysyłanie i odbieranie wiadomości SMS oraz korzystanie z usług transmisji danych z komutacją pakietów. Powyższe przyczynia się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i jednocześnie umożliwia osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony konsumentów, pobudzenie konkurencji i ugruntowanie przejrzystości na rynku oraz tworzenie zachęt do innowacyjności, jak i oferowanie konsumentom większego wyboru. Ponadto niniejszy wniosek wprowadza dodatkowe środki mające na celu usunięcie utrzymujących się barier utrudniających pełne korzystanie z telefonu za granicą tak jak w kraju. Ponieważ wspomniane cele nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte w sposób bezpieczny, zharmonizowany i szybki przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, również ustanowioną w tym artykule, proponowane rozporządzenie nie wykracza poza środki niezbędne do osiągnięcia tych celów. W szczególności rozporządzenie spełnia kryterium proporcjonalności również dlatego, że został wskazany jego okres obowiązywania oraz przewidziano datę utraty jego mocy (w dniu 30 czerwca 2032 r., tj. łączny okres obowiązywania wynoszący 10 lat). 10-letni okres obowiązywania proponowanych nowych przepisów został wybrany z uwagi na fakt, że dekada jest typowym okresem wprowadzania na szeroką skalę nowej generacji łączności ruchomej i opracowywania nowych modeli biznesowych. Patrząc w przyszłość, Komisja nie spodziewa się, że konkurencja znacznie się zmieni na rynku w ciągu kolejnych 10 lat. Celem 10-letniego okresu obowiązywania jest również zapewnienie pewności na rynku i zminimalizowanie obciążenia regulacyjnego. Wniosek zawiera również elastyczne podejście do aktualizacji maksymalnych opłat hurtowych, które w razie potrzeby będą aktualizowane w drodze aktu delegowanego. Zapewni to możliwość przeglądu jednego z kluczowych aspektów funkcjonowania rynku usług roamingu na podstawie wiarygodnych i aktualnych danych. W sprawie C-58/08 Vodafone Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że mając na uwadze znaczenie, jakie ma cel ochrony konsumentów w ramach art. 95 ust. 3 WE (obecnie art. 114 TFUE), interwencja dokonana na rynku podlegającym konkurencji, ograniczona w czasie i pozwalająca na natychmiastowe zapewnienie ochrony konsumentów przed wygórowanymi opłatami, taka jak ta, która miała miejsce w niniejszej sprawie, jest proporcjonalna względem zamierzonego celu, nawet jeśli może wywierać negatywne skutki gospodarcze dla niektórych podmiotów gospodarczych. Obowiązki regulacyjne dotyczące hurtowych i detalicznych opłat za usługi połączeń głosowych, wiadomości SMS i usługi transmisji danych w roamingu należy utrzymać w celu zapewnienia ochrony klientom, dopóki konkurencja na rynku usług detalicznych lub hurtowych nie będzie w pełni rozwinięta. W ocenie skutków towarzyszącej niniejszemu wnioskowi, w sekcji 7.3 – Spójność i proporcjonalność, szczegółowo omówiono kwestię proporcjonalności. •Wybór instrumentu

Jak wspomniano powyżej, proponowane nowe rozporządzenie jest wersją przekształconą rozporządzenia (UE) nr 531/2012 i zastępuje zawarte w nim liczne akty prawne oraz wprowadza dalsze zmiany. Ma ono zatem tę samą formę ustawodawczą. Przegląd stanowi okazję do uproszczenia obecnej struktury i treści rozporządzenia (UE) nr 531/2012 w celu poprawy spójności i zgodności z celem dotyczącym sprawności regulacyjnej. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa Kwestie poruszone w niniejszym wniosku zostały wskazane w sprawozdaniu Komisji z przeglądu z 2019 r. Opiera się ono na szerokim spektrum danych wykorzystanych do oceny tego, w jakim stopniu rozporządzenie (UE) nr 531/2012 spełniło swoją rolę oraz jak funkcjonował rynek usług roamingu po wejściu w życie przepisów RLAH. Ponadto retrospektywne pytania zadane w konsultacjach publicznych, które odbyły się w 2020 r., oraz wyniki ankiet internetowych przeprowadzonych wspólnie przez Komisję i Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) (w latach 2018, 2019 i 2020) zarazem dopełniają i uszczegółowiają wnioski ze sprawozdania Komisji z przeglądu. Sprawozdanie Komisji z przeglądu potwierdza, że ogólnie rzecz ujmując, rynek usług roamingu funkcjonuje dobrze na podstawie przepisów RLAH i że przepisy te odniosły sukces. Przegląd potwierdza, że pomimo oznak pewnej dynamiki konkurencyjnej na rynku detalicznych i hurtowych usług roamingu podstawowe warunki konkurencji nie uległy zmianie i prawdopodobnie nie ulegną zmianie w najbliższej przyszłości na tyle, aby możliwa była rezygnacja z regulacji rynku detalicznych i hurtowych usług roamingu. Ponadto ustalenia dokonane w sprawozdaniu Komisji z przeglądu oraz inne dowody zgromadzone w ramach przeglądu wskazały na nierozwiązane problemy w zakresie usług roamingu pod względem jakości usług, połączeń z usługami o wartości dodanej oraz dostępu do służb ratunkowych. Nowe środki zaproponowane w niniejszym wniosku mają na celu uregulowanie wszystkich tych kwestii. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Niniejszy wniosek i towarzysząca mu ocena skutków zostały poparte szerokimi konsultacjami z zainteresowanymi stronami. W szczególności zebrano opinie od ludności i stowarzyszeń konsumenckich, krajowych organów regulacyjnych, BEREC, operatorów sieci ruchomych, wirtualnych operatorów sieci ruchomej, podmiotów gospodarczych (w tym MŚP), organów rządowych, stowarzyszeń branżowych i innych zainteresowanych stron. Komisja przeprowadziła 12-tygodniowe konsultacje społeczne w okresie 19 czerwca – 11 września 2020 r. Celem konsultacji było zebranie opinii 1) na temat detalicznych usług roamingu, w szczególności na temat wpływu ewentualnego wprowadzenia wyjaśnień i środków związanych z jakością usług, usługami o wartości dodanej i ze zgłoszeniami alarmowymi na przewidywany rozwój wydarzeń dotyczących roamingu; 2) na temat świadczenia hurtowych usług roamingu; 3) na temat obciążenia administracyjnego związanego z rozporządzeniem (UE) nr 531/2012 oraz wpływu potencjalnych środków upraszczających. Za pośrednictwem kwestionariusza online otrzymano łącznie 175 odpowiedzi. Inne działania konsultacyjne zorganizowano w poniższym zakresie, opisanym na następnej stronie w części „gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej”: 1.Publikacja wstępnej oceny skutków w celu zebrania informacji zwrotnych w okresie czterech tygodni. 2.Wspólna ankieta internetowa Komisji i BEREC. Dane rynkowe zgromadzono poprzez coroczne ankiety internetowe skierowane do operatorów sieci ruchomych, wirtualnych operatorów sieci ruchomej i krajowych organów regulacyjnych. W czerwcu 2018 r. i marcu 2019 r. za pośrednictwem ankiet zebrano informacje na temat wdrażania polityki uczciwego korzystania, odstępstwa w celu zachowania zrównoważonego charakteru roamingu i innych aspektów związanych z wdrażaniem unijnych przepisów dotyczących roamingu. W marcu 2020 r. ankieta objęła inne aspekty, takie jak jakość usług, usługi o wartości dodanej, zgłoszenia alarmowe, zmiany technologiczne i komunikacja maszyna-maszyna, koszty wdrożenia oraz obciążenie administracyjne. 3.Zasięgnięto opinii BEREC, który przekazał obszerny wkład, w tym w zakresie aspektów przyszłościowych. Należy zwrócić szczególną uwagę na formalną opinię BEREC w sprawie funkcjonowania rynku usług roamingu, uzupełniającą analizę kosztów oraz dodatkowy wkład w ocenę skutków przekazany na wniosek Komisji. Ponadto Komisja wzięła pod uwagę przeprowadzone przez BEREC konsultacje i sprawozdania z monitorowania rynku: półroczne sprawozdania porównawcze BEREC dotyczące roamingu międzynarodowego oparte na specjalnym gromadzeniu danych oraz roczne sprawozdanie BEREC na temat przejrzystości i porównywalności taryf roamingowych. 4.Ukierunkowane wywiady na temat rozwoju rynku usług roamingu w ramach badania Komisji pt. Technological developments and roaming. Wykonawca przeprowadził szereg wywiadów z operatorami globalnego łańcucha wartości połączeń oraz ukierunkowaną ankietę internetową na temat potencjalnego wpływu zmian technologicznych na rynek usług roamingu. 5.Badanie Eurobarometr Flash przeprowadzone rok po zniesieniu opłat roamingowych. W badaniu tym poruszono kwestie dotyczące korzystania z roamingu podczas podróży po UE, poziomu świadomości klientów na temat zniesienia opłat roamingowych, dostrzeganych korzyści, postrzegania kosztów roamingu wśród osób niebędących podróżnymi oraz korzystania z usług łączności ruchomej w innych krajach UE. Zebrane informacje i opinie zostały uwzględnione przy sporządzaniu oceny skutków towarzyszącej niniejszemu wnioskowi. Dane te wykorzystano do oceny rozporządzenia (UE) nr 531/2012, oceny nierozwiązanych problemów w dziedzinie roamingu oraz do opracowania wariantów strategicznych przedstawionych w ocenie skutków. Konsultacje publiczne potwierdziły korzyści osiągane dzięki rozporządzeniu w sprawie roamingu, oraz stałą potrzebę stosowania unijnych przepisów dotyczących roamingu na potrzeby konsumentów i przedsiębiorstw w UE. Zdecydowana większość respondentów biorących udział w konsultacjach publicznych, we wszystkich grupach, odpowiedziała, że przepisy UE dotyczące roamingu w znacznym stopniu wspierają interesy konsumentów i przedsiębiorstw w UE/EOG.

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Oprócz powyższych form konsultacji Komisja bezstronnie przeanalizowała dane zgromadzone przez BEREC i przeprowadziła na podstawie tych danych następujące analizy: 1.sprawozdanie w sprawie przeglądu rynku usług roamingu oraz towarzyszący dokument roboczy (zwane „sprawozdaniem Komisji z przeglądu”), w którym zgromadzono i przedstawiono dowody na to, w jaki sposób rozporządzenie (UE) nr 531/2012 spełniło oczekiwane cele; 2.sprawozdanie okresowe dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wykonania przepisów dotyczących korzystania z telefonu za granicą tak jak w kraju w ciągu pierwszych 18 miesięcy; 3.dokument roboczy służb Komisji na temat wniosków z przeglądu przepisów dotyczących polityki uczciwego korzystania i odstępstwa w celu zachowania zrównoważonego charakteru roamingu. Komisja korzystała również z pomocy ekspertów zewnętrznych na potrzeby: 1.modelu kosztów służącego ocenie kosztów świadczenia hurtowych usług roamingu w EOG; 2.badania Komisji na temat rozwoju technologicznego i roamingu przeprowadzonego w okresie od grudnia 2018 r. do czerwca 2019 r.; 3.analizy Wspólnego Centrum Badawczego Komisji (JRC). JRC udzieliło szerokiego wsparcia w przygotowaniu oceny skutków, w szczególności poprzez: a) opracowanie modelu opłat o zrównoważonym charakterze oraz scenariusza alternatywnego w celu oceny korzyści dla konsumentów oraz b) pomiar jakości usług roamingu za pomocą testów terenowych. •Ocena skutków Ocenę skutków towarzyszącą niniejszemu wnioskowi przedłożono Radzie ds. Kontroli Regulacyjnej, która wydała pozytywną opinię w dniu 20 listopada 2020 r. Zbadano cztery warianty: Wariant 1 – scenariusz podstawowy. Oznaczałby przedłużenie terminu obowiązywania przepisów rozporządzenia (UE) nr 531/2012 na okres po 2022 r. i utrzymanie jego przepisów w niezmienionej formie, zarówno na poziomie detalicznym, jak i hurtowym. W szczególności nadal obowiązywałby poziom maksymalnych opłat hurtowych mający zastosowanie w dniu 30 czerwca 2022 r., a dwa mechanizmy ochronne (uczciwe korzystanie i zrównoważony charakter modelu opłat operatorów) również zostałyby utrzymane. Nie przyjęto by żadnych środków w celu zaradzenia nierozwiązanym problemom dotyczącym jakości usług, usług o wartości dodanej lub dostępu do służb ratunkowych w roamingu. Wariant 2 – ciągłość ze zwiększoną przejrzystością. Oznaczałby przedłużenie terminu obowiązywania przepisów rozporządzenia (UE) nr 531/2012 na okres po 2022 r. wraz z wyjaśnieniami oraz przyjęcie dodatkowych środków w celu zwiększenia przejrzystości i wzmocnienia konkurencji. Nadal obowiązywałyby maksymalne opłaty hurtowe mające zastosowanie w dniu 30 czerwca 2022 r. Aby zapewnić pełne korzystanie z telefonu za granicą tak jak w kraju, wariant ten przewiduje przyjęcie środków mających na celu zwiększenie przejrzystości w zakresie jakości usług, usług o wartości dodanej i dostępu do służb ratunkowych. Przyjęto by również środki gwarantujące przestrzeganie obowiązku zapewnienia neutralnego pod względem technologicznym dostępu (jeśli chodzi o technologię sieciową i generacje sieci) w przypadku hurtowych usług roamingu, dzięki czemu osiągnięto by minimalny poziom uproszczenia i zmniejszenia obciążenia administracyjnego. Wariant 3 – trwały i pełny RLAH (wariant preferowany). Ponieważ jest to wariant preferowany, środki zaproponowane w ramach tego wariantu opisano szczegółowo powyżej. Wariant 4 – rozszerzone obowiązki na poziomie hurtowym i detalicznym w celu zwiększenia zadowolenia z RLAH. Oprócz środków przyjętych w ramach wariantu 3 wariant ten wzmocniłby świadczenie RLAH w sposób gwarantujący zrównoważony charakter modelu opłat operatorów oraz odzyskanie kosztów na poziomie hurtowym. Nakładałby on nowe obowiązki w zakresie jakości usług również na operatorów sieci odwiedzanych, jeśli chodzi o zapewnienie pełnej satysfakcji z RLAH, a na operatora macierzystego na poziomie hurtowym – aby domagał się takiej samej jakości usług, jak ta oferowana na rynku krajowym, w przypadku wszystkich umów hurtowych, tj. bez preferowanej sieci. Wariant ten obejmowałby funkcję umożliwiającą klientom wyrażenie chęci otrzymywania dodatkowych informacji na temat różnych możliwości dostępu do służb ratunkowych. Wariant ten przewiduje również utworzenie scentralizowanej ogólnounijnej bazy danych dotyczącej zakresów numeracyjnych usług o wartości dodanej, zawierającej informacje o taryfach, w celu zapewnienia użytkownikom końcowym dostępu do informacji na temat zakresów numeracyjnych usług o wartości dodanej oraz obowiązujących opłat. Wariant przewidujący utratę mocy obecnie obowiązujących przepisów dotyczących roamingu został odrzucony na wczesnym etapie. Z analizy przeprowadzonej w ocenie skutków wynika, że wariant 3 stanowi najwłaściwszy sposób poprawy zrównoważonego charakter modelu opłat operatorów i ograniczy liczbę operatorów o ujemnej marży z tytułu świadczenia usług roamingu przekraczającej 3 % ich marży krajowej. Oczekuje się, że wariant ten będzie miał pozytywny wpływ, jeśli chodzi o korzyści dla konsumentów, ponieważ zmniejsza potrzebę ubiegania się przez operatorów o odstępstwo w celu stosowania dodatkowych opłat w ramach mechanizmu zrównoważonego roamingu, a tym samym umożliwia większej liczbie użytkowników końcowych czerpanie pełnych korzyści z RLAH. Celem jest stworzenie warunków wstępnych umożliwiających operatorom świadczenie, na rynku usług roamingu oraz na rynku usług krajowych, usług o takiej samej jakości oraz umożliwienie konsumentom pełnego wykorzystania przyszłych zmian technologicznych i innowacji opartych na technologii 5G. Wariant ten zmierza do rozwiązania problemu braku jasności na poziomie hurtowym w odniesieniu do dostępu do służb ratunkowych w roamingu oraz zapewnienia użytecznych narzędzi służących zaradzeniu nierozwiązanym problemom dotyczącym korzystania z usług o wartości dodanej w roamingu. Wariant ten ma na celu zwiększenie świadomości konsumentów (i) o możliwości ponoszenia przez nich wysokich opłat za korzystanie z usług o wartości dodanej oraz (ii) o dostępie do służb ratunkowych w roamingu. W związku z tym wariant ten może znacznie przyczynić się do zapewnienia klientom pełnej satysfakcji z RLAH i przynieść, w ujęciu ogólnym, pozytywne skutki społeczne. Proponowane środki ograniczają się do aspektów, które okazały się niewystarczająco uwzględnione na poziomie krajowym i w odniesieniu do których konieczne jest zharmonizowane podejście. Natomiast środki przewidziane w wariancie 1 (scenariusz podstawowy) i w wariancie 2 nie zostały uznane za skuteczne w osiąganiu celów przeglądu przepisów dotyczących roamingu.

Ponadto środki zawarte w wariancie 4 uznano za nadmiernie inwazyjne, uciążliwe i nieproporcjonalne. Ewentualny dodatkowy regulacyjny środek ochronny w ramach wariantu 4 nie skompensowałyby złożoności wdrażania proponowanych w tym wariancie środków. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie (REFIT) Wniosek obejmuje następujące środki mające na celu uproszczenie przepisów i zmniejszenie obciążeń: (i) Zmiana maksymalnych opłat hurtowych w drodze aktu delegowanego. Niniejszy wniosek przewiduje usprawnioną procedurę zmiany maksymalnych opłat hurtowych poprzez szczegółowe określenie kryteriów ustalania tych opłat oraz upoważnienie Komisji do dalszej zmiany tych opłat w drodze aktu delegowanego. Celem jest uproszczenie i zmniejszenie obciążenia regulacyjnego po stronie Komisji Europejskiej, Rady, Parlamentu Europejskiego oraz, w mniejszym stopniu, BEREC i innych zainteresowanych stron. (ii) uchylenie obowiązku odrębnej sprzedaży detalicznych usług roamingu regulowanego. Przepis zobowiązujący operatorów do prowadzenia odrębnej sprzedaży detalicznych usług roamingu regulowanego zostanie uchylony, a powiązany akt wykonawczy utraci moc. Ten środek strukturalny wprowadzono w celu poprawy konkurencji na rynku detalicznych usług roamingu. Powodem uchylenia tego środka jest fakt, że wspomniane przepisy stały się nieskuteczne w momencie wprowadzenia przepisów dotyczących korzystania z telefonu za granicą tak jak w kraju, a zobowiązanie operatorów krajowych do wdrożenia tego rodzaju usługi przestało być proporcjonalne. Uchylenie tych przepisów będzie miało pozytywny wpływ na operatorów, gdyż zmniejszy powiązane koszty utrzymania oraz obciążenie związane z utrzymywaniem (w dużej mierze przestarzałych) ofert odrębnej sprzedaży usług transmisji danych w roamingu. (iii) Uchylenie aktu wykonawczego w sprawie maksymalnej średniej ważonej opłaty za zakończenie połączenia w sieciach ruchomych. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 531/2012 dodatkowa opłata stosowana w wyjątkowych przypadkach za połączenia odebrane w roamingu regulowanym nie może przekraczać maksymalnych stawek za zakończenie połączenia w sieci ruchomej w całej UE określonych w akcie wykonawczym przyjmowanym co roku przez Komisję Europejską na podstawie danych dostarczonych przez BEREC. Wraz z określeniem jednolitej maksymalnej ogólnounijnej stawki za zakończenie połączenia głosowego w sieci ruchomej wspomniany akt wykonawczy staje się zbędny, a proces jego przyjęcia byłby niepotrzebnym obciążeniem regulacyjnym. W związku z tym jakakolwiek dodatkowa opłata stosowana do połączeń odebranych w roamingu regulowanym nie powinna przekraczać jednolitej maksymalnej ogólnounijnej stawki za zakończenie połączenia głosowego w sieci ruchomej. Zmiana ta zmniejszy również obciążenie po stronie BEREC w zakresie przekazywania danych Komisji, biorąc pod uwagę szerokie obowiązki, jeśli chodzi o sprawozdawczość i gromadzenie danych, które już spoczywają na tym organie na mocy rozporządzenia (UE) nr 531/2012. (iv) Dostosowanie obowiązujących przepisów w sprawie sposobu ustalenia maksymalnych opłat w walutach innych niż euro. W rozporządzeniu (UE) nr 531/2012 ustanowiono przepisy zobowiązujące dostawców usług w państwach członkowskich, których walutą nie jest euro, do corocznej aktualizacji maksymalnych opłat hurtowych i dodatkowych opłat detalicznych za usługi roamingu regulowanego. Przepis stosowany do usług łączności wewnątrzunijnej na mocy rozporządzenia (UE) 2015/2120 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2018/1971 stanowi, że maksymalne opłaty w walutach innych niż euro muszą być corocznie aktualizowane i obowiązują od dnia 15 maja przy zastosowaniu średniej referencyjnych kursów wymiany opublikowanych w dniach 15 stycznia, 15 lutego i 15 marca tego samego roku. Celem niniejszego wniosku jest dostosowanie przepisów rozporządzenia (UE) nr 531/2012 do przepisów dotyczących usług łączności wewnątrzunijnej poprzez określenie tego samego terminu przeglądu dodatkowej opłaty za usługi roamingu (15 maja zamiast 1 maja) oraz tej samej metody obliczania opłat we wspomnianych walutach. Proponowany środek zapewnia jasność i zmniejsza obciążenie administracyjne po stronie operatorów spoza strefy euro, którzy muszą dwukrotnie publikować swoje taryfy: przy okazji aktualizacji dodatkowych opłat z tytułu usług roamingu i aktualizacji opłat za usługi łączności wewnątrzunijnej. Zmniejszy to również związane z monitorowaniem obciążenia krajowych organów regulacyjnych odpowiedzialnych za monitorowanie zmienionych kursów wymiany. Oczekuje się, że środek ten wywrze pozytywne skutki na poziomie detalicznym, a ceny detaliczne będą aktualizowane raz w roku, a nie dwukrotnie, jak ma to miejsce obecnie. Może to znacznie ograniczyć spoczywający na operatorach obowiązek informowania w przypadku zmiany warunków umowy. (v) Usprawnienie wykonywania przez BEREC obowiązku dotyczącego monitorowania i obowiązku sprawozdawczego. Aby zmniejszyć obciążenie regulacyjne operatorów, krajowych organów regulacyjnych i BEREC, Komisja proponuje połączenie i usprawnienie procesu monitorowania i wykonywania obowiązków sprawozdawczych po stronie BEREC. Oczekuje się, że usprawnienie procesu sprawozdawczego BEREC zmniejszy obciążenie administracyjne po stronie operatorów, krajowych organów regulacyjnych i BEREC. •Prawa podstawowe Zbadano wpływ wniosku na prawa podstawowe, takie jak wolność prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym i biorąc pod uwagę fakt, że proponowane pułapy mają na celu zaradzenie niedoskonałości rynku i zapewnienie możliwości odzyskania kosztów, nie są one nieproporcjonalne w stosunku do zamierzonego celu ani nie stanowią niedopuszczalnej ingerencji naruszającej istotę wspomnianej wolności. Możliwość niestosowania pułapów ma także na celu zwiększenie swobody zawierania umów hurtowych przez strony. 4.WPŁYW NA BUDŻET Wpływ niniejszego wniosku na budżet oraz kwestie związane z wymaganymi zasobami ludzkimi i administracyjnymi zostały szczegółowo opisane w towarzyszącej temu wnioskowi ocenie skutków finansowych regulacji. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Niniejszy wniosek wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2022 r., a jego przepisy będą stosowane od tego dnia, o ile nie przewidziano inaczej w poszczególnych artykułach. Jeżeli chodzi o treść procesu monitorowania i oceny, klauzula przeglądowa zawarta w art. 21 niniejszego wniosku wskazuje kryteria oceny każdego środka specyficznego dla tej inicjatywy. Art. 21 stanowi, że sporządzone zostaną dwa sprawozdania z przeglądu, z których pierwsze zostanie przedłożone do dnia 30 czerwca 2025 r., a drugie do dnia 30 czerwca 2029 r.

BEREC będzie nadal odgrywać kluczową rolę w gromadzeniu danych przekazywanych przez krajowe organy regulacyjne w celu monitorowania rozwoju sytuacji na rynku usług roamingu oraz wpływu wdrażania środków na roaming w UE. BEREC będzie również nadal przekazywać Komisji niezbędne opinie, w tym dotyczące przeglądu obowiązujących przepisów. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Wniosek zmienia obecne rozporządzenie w celu wprowadzenia następujących zmian merytorycznych: Art. 1 określa przedmiot i zakres stosowania rozporządzenia. Artykuł ten zmienia poprzednie rozporządzenie w celu wprowadzenia następujących zmian merytorycznych: (i)uchyla odesłania do przepisów umożliwiających odrębną sprzedaż usług roamingu regulowanego, ponieważ stają się one nieskuteczne wraz z wejściem w życie przepisów dotyczących korzystania z telefonu za granicą tak jak w kraju; (ii)uchyla odesłanie do przejściowych przepisów dotyczących opłat, jakie mogą być pobierane przez dostawców usług roamingu, ponieważ przepisy te stały się nieaktualne wraz ze zniesieniem detalicznych opłat roamingowych w UE od dnia 15 czerwca 2017 r.; (iii)odesłanie do dyrektywy ramowej traci moc w następstwie horyzontalnego przekształcenia ram regulacyjnych łączności elektronicznej na mocy dyrektywy (UE) 2018/1972; (iv)proponuje zmianę maksymalnych opłat wyrażonych w walutach innych niż euro w celu dostosowania obecnych przepisów do przepisów regulujących usługi łączności wewnątrzunijnej. Art. 2 dotyczący definicji zmienia obecne rozporządzenie, uchylając dwie definicje: „alternatywny dostawca usług roamingu” i „odrębna sprzedaż detalicznych usług transmisji danych w roamingu regulowanym”, ponieważ stały się one zbędne w chwili uchylenia przepisów umożliwiających odrębną sprzedaż usług roamingu regulowanego. Art. 3 zawiera przepisy dotyczące hurtowego dostępu do usług roamingu, oferty ramowej oraz rozwiązywania umów o świadczenie usług hurtowych roamingu. Artykuł ten zmienia obecne rozporządzenie w celu wprowadzenia następujących zmian merytorycznych: (i)wyraźnego odniesienia do potrzeby, aby hurtowy dostęp do usług roamingu obejmował również wszelkie dostępne technologie sieciowe i generację oraz aby dostawca usług roamingu mógł co najmniej powielać w roamingu detaliczne usługi łączności ruchomej oferowane na rynku krajowym; (ii)określenia, że oferta ramowa musi zawierać wszystkie informacje potrzebne dostawcom usług roamingu, aby zapewnić ich klientom bezpłatny dostęp do służb ratunkowych za pośrednictwem zgłoszeń alarmowych oraz bezpłatnego przekazywania informacji o lokalizacji osoby wykonującej połączenie podczas korzystania z usług roamingu. Art. 5 dotyczący świadczenia detalicznych usług roamingu regulowanego zawiera obecnie również wyraźny obowiązek spoczywający na operatorze odwiedzającym, z zastrzeżeniem technicznej wykonalności, świadczenia detalicznych usług roamingu regulowanego na takich samych warunkach jak usług na rynku krajowym, w szczególności pod względem jakości usług. W art. 6 i 7 określono zasady dotyczące polityki uczciwego korzystania i odstępstw w celu zachowania zrównoważonego charakteru roamingu, które zasadniczo nie uległy zmianie w stosunku do poprzedniego rozporządzenia. W odniesieniu do uczciwego korzystania i mechanizmu zrównoważonego roamingu art. 8 wyjaśnia, że rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2286 ma nadal zastosowanie do czasu przyjęcia kolejnego rozporządzenia wykonawczego. Art. 9 reguluje stosowanie w wyjątkowych wypadkach dodatkowych opłat detalicznych za detaliczne usługi roamingu regulowanego oraz stosowanie alternatywnych taryf. Artykuł ten zmienia poprzednie rozporządzenie poprzez: (i)uchylenie przepisu stanowiącego, że suma krajowej ceny detalicznej i dodatkowej opłaty pobieranej za połączenia wykonane w roamingu regulowanym za wiadomości SMS wysłane w roamingu regulowanym lub za usługi transmisji danych w roamingu regulowanym nie może przekraczać pewnych ustalonych limitów. Przepisy te stały się zbędne, gdy przepisy dotyczące korzystania z telefonu za granicą tak jak w kraju weszły w życie w dniu 15 czerwca 2017 r., i miałyby zakłócający wpływ, (ii)uchylenie przepisu nakładającego na UE obowiązek przyjęcia aktu wykonawczego określającego średnią ważoną maksymalnych opłat za zakończenie połączenia w sieci ruchomej w celu ustalenia limitu dodatkowej opłaty za połączenia odebrane w roamingu regulowanym, (iii)wreszcie omawiany przepis normuje konkretnie treść umowy, która obejmuje usługi roamingu. Zawiera on wyraźne odniesienie do obowiązku dostarczania informacji na temat jakości usług, jakiej klienci mogą zasadnie oczekiwać w roamingu. Ponadto artykuł ten zmienia poprzednie rozporządzenie, poprzez nałożenie na dostawców usług roamingu obowiązku dopilnowania, by umowa zawierała informacje na temat rodzaju usług, które mogą podlegać podwyższonym opłatom. Celem tego przepisu jest zwiększenie świadomości klientów, że mogą oni ponosić wysokie opłaty za korzystanie z usług o wartości dodanej w roamingu. Art. 10, 11 i 12 dotyczące opłat hurtowych za połączenia realizowane w roamingu regulowanym, opłat hurtowych za wiadomości SMS w roamingu regulowanym oraz opłat hurtowych za usługi transmisji danych w roamingu regulowanym zmieniają poprzednie przepisy w celu wprowadzenia nowych poziomów maksymalnych opłat hurtowych. Dzięki temu operatorzy hurtowi będą mogli w sposób zrównoważony świadczyć usługi korzystania z telefonu za granicą tak jak w kraju i odzyskać koszty. Art. 13, którego celem jest zapewnienie nieprzerwanego, skutecznego i bezpłatnego dostępu do zgłoszeń alarmowych, zawiera nowy przepis stanowiący, że nie można pobierać żadnych opłat za zgłoszenia alarmowe inicjowane przez klientów korzystających z roamingu.

Art. 14 zmienia poprzednie rozporządzenie w celu wprowadzenia obowiązku dostarczania klientom, za pośrednictwem wiadomości SMS, informacji na temat potencjalnego ryzyka wzrostu opłat w przypadku korzystania przez nich z usług o wartości dodanej. Art. 16 nakłada na dostawców usług roamingu nowy obowiązek informowania klientów korzystających z roamingu o sposobie dostępu do służb ratunkowych w odwiedzanym państwie członkowskim. Art. 17 zawiera nowy przepis zobowiązujący BEREC do tworzenia i prowadzenie jednolitej ogólnounijnej bazy danych dotyczącej zakresów numeracyjnych usług o wartości dodanej w państwach członkowskich. Celem jest stworzenie narzędzia służącego przejrzystości i zapewniającego krajowym organom regulacyjnym oraz operatorom bezpośredni dostęp do informacji na temat zakresów numeracyjnych, które mogą generować wyższe koszty, oraz przejście na etap pośredni w celu zwiększenia przejrzystości na poziomie detalicznym. Art. 21 normuje proces przeglądu. Najważniejszą zmianą w stosunku do poprzednich przepisów jest zastąpienie zwykłej procedury ustawodawczej w zakresie uaktualnienie maksymalnych opłat hurtowych uprawnieniem Komisji do zmiany opłat poprzez przyjęcie aktu delegowanego. W art. 22 i 23 zawarto nowe przepisy określające szczegółowe kryteria i parametry dotyczące wspomnianego aktu delegowanego oraz warunki wykonywania przez Komisję przekazanych uprawnień. Niniejszy wniosek uchyla art. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 531/2012 dotyczące odrębnej sprzedaży detalicznych usług roamingu regulowanego oraz art. 11 rozporządzenia (UE) nr 531/2012 dotyczący „[p]arametrów technicznych wiadomości SMS w roamingu regulowanym”. 🡻 531/2012 2021/0045 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie roamingu w publicznych sieciach łączności ruchomej wewnątrz Unii (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, uwzględniając opinię Komitetu Regionów, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje:

⇩ nowy (1)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 531/2012 zostało kilkakrotnie znacząco zmienione. Ze względu na konieczność wprowadzenia dalszych zmian i w celu zapewnienia jasności rozporządzenie to powinno zostać przekształcone. (2)W szczególności w 2015 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (UE) 2015/2120, zwane również rozporządzeniem RLAH („roam-like-at-home” – korzystanie z telefonu za granicą tak jak w kraju), które zmieniło rozporządzenie (UE) nr 531/2012 i zawierało wymóg zniesienia dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu w Unii od dnia 15 czerwca 2017 r., z zastrzeżeniem uczciwego korzystania z usług roamingu oraz możliwości zastosowania odstępstwa w celu zachowania zrównoważonego charakteru zniesienia opłat z tytułu detalicznych usług. Ponadto, zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 531/2012, Komisja przeprowadziła przegląd hurtowego rynku usług roamingu z myślą o dokonaniu oceny środków niezbędnych do umożliwienia zniesienia dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu. W związku z tym w dniu 17 maja 2017 r. przyjęto rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/920, by uregulować funkcjonowanie krajowych hurtowych rynków usług roamingu w celu zniesienia dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu do dnia 15 czerwca 2017 r. bez zakłócania funkcjonowania krajowych rynków odwiedzanych i rynków macierzystych. (3)W dniu 29 listopada 2019 r. Komisja opublikowała pierwszy pełny przegląd rynku usług roamingu („sprawozdanie Komisji”), w którym zauważono, że podróżni w całej Unii odnieśli znaczne korzyści ze zniesienia dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu. Skala korzystania z usług łączności ruchomej (usługi połączeń głosowych, wiadomości SMS lub transmisji danych w roamingu regulowanym) podczas podróży w Unii gwałtownie wzrosła, potwierdzając pozytywny wpływ unijnych przepisów dotyczących roamingu. Komisja stwierdza jednak, że pomimo oznak pewnej dynamiki konkurencji na rynku detalicznych i hurtowych usług roamingu, podstawowe warunki konkurencji nie uległy zmianie i prawdopodobnie nie ulegną zmianie w najbliższej przyszłości. W związku z tym obecne regulacje rynku detalicznych i hurtowych usług roamingu są nadal konieczne i nie można z nich zrezygnować. W szczególności w sprawozdaniu Komisji stwierdzono, że na poziomie hurtowym znaczne obniżenie pułapów cenowych przyczyniło się do dalszego obniżenia hurtowych cen roamingu, co przysporzyło korzyści operatorom oddającym w ujęciu netto. W sprawozdaniu Komisji odnotowano zalecenie Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC), aby dalej obniżać pułapy cen hurtowych usług roamingu. Oceniając wpływ niniejszego rozporządzenia, Komisja przedstawiła niezbędną analizę i udokumentowała potrzebę dalszego obniżenia pułapów cen hurtowych w roamingu oraz oceniła poziom obniżenia, który umożliwia operatorom sieci odwiedzanych odzyskanie kosztów świadczenia hurtowych usług roamingu. Jeżeli chodzi o jakość usług, w sprawozdaniu Komisji przypomniano o wymogu określonym w rozporządzeniu (UE) nr 531/2012, zgodnie z którym klient korzystający z roamingu ma mieć dostęp do tej samej usługi za granicą w UE za tę samą cenę, o ile usługa taka może zostać udostępniona w sieci odwiedzanej. W sprawozdaniu Komisji odnotowano pojawiające się w ostatnim czasie nowe sposoby obrotu ruchem na poziomie hurtowym, takie jak internetowe platformy obrotu, które mogą pobudzić konkurencję na rynku hurtowych usług roamingu i ułatwić proces negocjacji między operatorami. Zauważono również, że rynek nie skorzystał z oddzielnej sprzedaży usług transmisji danych w roamingu. (4)Ponieważ rozporządzenie (UE) nr 531/2012 wygasa w dniu 30 czerwca 2022 r., celem niniejszego rozporządzenia jest jego przekształcenie przy jednoczesnym wprowadzeniu nowych środków służących zwiększeniu przejrzystości, w tym w odniesieniu do korzystania z usług o wartości dodanej w roamingu, oraz zapewnieniu faktycznej realizacji koncepcji RLAH w zakresie jakości usług i dostępu do służb ratunkowych w roamingu. Okres obowiązywania niniejszego rozporządzenia ustalono na 10 lat, do 2032 r., aby zagwarantować pewność na rynku i zminimalizować obciążenie regulacyjne, a jednocześnie wprowadzić mechanizm podejmowania interwencji na poziomie hurtowym w okresie przejściowym, jeżeli wymaga tego rozwój sytuacji rynkowej. 🡻 531/2012 motyw 1 (dostosowany) Rozporządzenie (WE) nr 717/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2007 r. w sprawie roamingu w publicznych sieciach łączności ruchomej wewnątrz Wspólnoty zostało w znacznym stopniu zmienione . Ze względu na konieczność wprowadzenia dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości rozporządzenie to powinno zostać przekształcone. 🡻 531/2012 motyw 2 Cel polegający na zmniejszeniu różnicy pomiędzy taryfami krajowymi i taryfami roamingowymi, który został określony w analizie porównawczej Komisji 2011–2015, zatwierdzonej w listopadzie 2009 r. przez grupę wysokiej rangi ekspertów ds. strategii i2010, oraz zawartej w komunikacie Komisji zatytułowanym „Europejska agenda cyfrowa”, powinien również pozostać celem niniejszego rozporządzenia. Planowana odrębna sprzedaż usług roamingu i usług krajowych powinna zwiększyć konkurencję, a tym samym obniżyć ceny dla konsumentów i stworzyć wewnętrzny rynek usług roamingu w Unii, na którym nie będzie znaczących różnic między taryfami krajowymi i taryfami roamingowymi. Usługi roamingu ogólnounijnego mogą pobudzać rozwój rynku wewnętrznego telekomunikacji w Unii. 🡻 531/2012 motyw 4 Wysoki poziom cen za połączenia głosowe, wiadomości SMS i transmisję danych w roamingu, które są pobierane od użytkowników publicznych sieci łączności ruchomej, takich jak uczniowie i studenci, osoby podróżujące służbowo i turyści, stanowi przeszkodę dla korzystania przez nich z urządzeń mobilnych podczas podróży zagranicznych na terytorium Unii i jest kwestią niepokojącą konsumentów, krajowe organy regulacyjne i instytucje unijne, stanowiącą znaczącą barierę dla rynku wewnętrznego. Zbyt wysokie opłaty detaliczne są wynikiem wysokich opłat hurtowych pobieranych przez operatora odwiedzanej sieci zagranicznej, a także – w wielu przypadkach – wysokich narzutów detalicznych nakładanych przez operatora sieci macierzystej klienta. Ze względu na brak konkurencji obniżki opłat hurtowych często nie są odzwierciedlone na poziomie klienta detalicznego. Mimo że niektórzy operatorzy wprowadzili niedawno systemy taryfowe oferujące klientom korzystniejsze warunki i nieco niższe ceny, wciąż istnieją dowody na to, że stosunek kosztów do cen jest daleki od sytuacji, jaka powinna mieć miejsce na rynkach konkurencyjnych. 🡻 531/2012 motyw 5 Wysokie opłaty roamingowe utrudniają wysiłki na rzecz przekształcenia Unii w gospodarkę opartą na wiedzy i urzeczywistnienia rynku wewnętrznego liczącego 500 milionów konsumentów. Transmisja danych w łączności ruchomej jest ułatwiona dzięki wydzieleniu wystarczającej ilości widma radiowego umożliwiającego konsumentom i przedsiębiorstwom korzystanie z usług połączeń głosowych, wiadomości SMS i transmisji danych w dowolnej lokalizacji na terytorium Unii. Poprzez wydzielenie w odpowiednim terminie wystarczającego i odpowiedniego zakresu częstotliwości radiowych w celu wsparcia realizacji celów polityki unijnej oraz optymalne zaspokojenie rosnącego zapotrzebowania na transmisję danych w łączności bezprzewodowej, wieloletni program dotyczący polityki w zakresie widma radiowego ustanowiony decyzją nr 243/2012/UE utoruje drogę rozwojowi, który umożliwi Unii objęcie czołowej pozycji na świecie w zakresie prędkości łączności szerokopasmowej, mobilności, zasięgu i przepustowości, ułatwiając wyłanianie się nowych modeli biznesowych i technologii oraz przyczyniając się w ten sposób do zredukowania problemów natury strukturalnej na poziomie roamingu hurtowego. 🡻 531/2012 motyw 7 (dostosowany)

Komisja w swoim komunikacie zatytułowanym „W sprawie sprawozdania okresowego na temat sytuacji na rynku usług roamingu w Unii Europejskiej” odnotowała, że rozwój technologii lub alternatyw dla usług roamingu, takich jak dostępność usług telefonii internetowej (VoIP) lub Wi-Fi, może zwiększyć konkurencyjność rynku wewnętrznego usług roamingu w Unii. Mimo iż alternatywy te, w szczególności usługi VoIP, są coraz częściej wykorzystywane na poziomie krajowym, nie stwierdzono znaczących postępów w korzystaniu z nich w roamingu. 🡻 531/2012 motyw 8 W związku z gwałtownym rozwojem transmisji danych w łączności ruchomej oraz rosnącą liczbą konsumentów korzystających z usług połączeń głosowych, wiadomości SMS i transmisji danych w roamingu za granicą, istnieje potrzeba zwiększenia presji konkurencyjnej, opracowania nowych modeli biznesowych i technologii. Regulacja opłat roamingowych powinna zostać skonstruowana w taki sposób, by nie zniechęcić konkurencji do obniżania poziomów cen. 🡻 531/2012 motyw 9 Stworzenie europejskiej przestrzeni społecznej, edukacyjnej, kulturalnej i sprzyjającej przedsiębiorczości opartej na mobilności osób i danych cyfrowych powinno ułatwić porozumiewanie się ludzi w celu zbudowania rzeczywistej „Europy dla obywateli”. 🡻 531/2012 motyw 14 (dostosowany) (5)Ponadto Kkrajowe organy regulacyjne odpowiedzialne za ochronę i wspieranie interesów klientów łączności ruchomej zwyczajowo zamieszkałych na terytorium podlegającym ich właściwości nie są w stanie kontrolować postępowania operatorów sieci odwiedzanych znajdujących się w innych państwach członkowskich, od których uzależnieni są klienci przy korzystaniu z usług roamingu międzynarodowego. Przeszkoda ta mogłaby także zmniejszyć skuteczność środków podejmowanych ⌦ stosowanych ⌫ przez państwa członkowskie w oparciu o pozostawione im kompetencje stanowienia przepisów w zakresie ochrony konsumentów. 🡻 2015/2120 motyw 20 (dostosowany) (6)Rynek łączności ruchomej w Unii jest nadal rozdrobniony, przy czym żadna z sieci łączności ruchomej ⌦ ruchomych ⌫ nie obejmuje zasięgiem wszystkich państw członkowskich. W związku z tym w celu zapewnienia usług łączności ruchomej swoim klientom krajowym podróżującym po terytorium Unii dostawcy usług roamingu są zmuszeni do zakupu hurtowych usług roamingu od operatorów w odwiedzanym państwie członkowskim lub do prowadzenia wymiany tych usług z takimi operatorami. 🡻 531/2012 motyw 3 (dostosowany) (7)Nie można uznać, że istnieje rynek wewnętrzny telekomunikacji w sytuacji, gdy występują znaczące różnice między cenami za usługi krajowe i usługi roamingu. W związku z tym ostatecznym celem powinno być ⌦ należy ⌫ wyeliminować różnice pomiędzy opłatami krajowymi i opłatami roamingowymi oraz ustanowić tym samym rynek wewnętrzny usług łączności ruchomej. 🡻 531/2012 motyw 20 (8)W celu zapewnienia, aby podczas podróży na terytorium Unii użytkownicy naziemnych publicznych sieci łączności ruchomej nie byli obciążani wygórowanymi cenami usług roamingu ogólnounijnego, powinno zostać przyjęte wspólne, zharmonizowane podejście, przez co zwiększona zostanie konkurencja w zakresie usług roamingu między dostawcami usług roamingu oraz osiągnięty zostanie wysoki poziom ochrony konsumentów, przy zachowaniu zarówno czynników zachęcających do innowacji, jak i prawa konsumentów do wyboru. Z uwagi na transgraniczny charakter odnośnych usług, takie wspólne podejście jest konieczne w celu umożliwienia dostawcom usług roamingu działania w warunkach jednolitych, spójnych ram regulacyjnych, opartych na obiektywnie określonych kryteriach.

🡻 531/2012 motyw 6 ⇨ nowy (9)Ze względu na rozpowszechnienie urządzeń mobilnych z dostępem do internetu transmisja danych w roamingu ma ogromne znaczenie ekonomiczne. Jest to decydujące kryterium ⇨ Ma to znaczenie ⇦ zarówno dla użytkowników, jak i dla dostawców aplikacji i treści. Aby możliwe było pobudzenie rozwoju tego rynku, opłaty za transmisję danych nie powinny hamować wzrostu ⇨, w szczególności biorąc pod uwagę, że oczekuje się, że sieci i usługi 5G będą wprowadzane na coraz większą skalę ⇦ . 🡻 531/2012 motyw 10 (dostosowany) ⇨ nowy (10)Dyrektywa 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywa o dostępie), dyrektywa 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach), dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa), dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) oraz dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (zwane dalej łącznie „ramami regulacyjnymi łączności elektronicznej z 2002 r.”) mają ⌦ miały ⌫ na celu utworzenie rynku wewnętrznego łączności elektronicznej w Unii przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony konsumentów przez wzmocnioną konkurencję. ⇨ Dyrektywy te zostały uchylone dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972. Dyrektywa (UE) 2018/1972 ma na celu pobudzanie inwestycji w sieci o bardzo dużej przepustowości oraz wspieranie upowszechniania tych sieci w Unii Europejskiej, a także ustanowienie nowych przepisów dotyczących wykorzystania widma na potrzeby łączności ruchomej i 5G. Dyrektywa (UE) 2018/1972 zapewnia wszystkim obywatelom dostęp do przystępnych cenowo usług łączności, w tym internetu. Zwiększa również ochronę konsumentów i bezpieczeństwo użytkowników oraz ułatwia podejmowanie interwencji regulacyjnej. ⇦ 🡻 531/2012 motyw 19 (dostosowany) (11)Specyfika detalicznego i hurtowego rynku usług roamingowych ⌦ roamingu ⌫ uzasadnia podjęcie ⌦ zastosowanie ⌫ wyjątkowych środków, wykraczających poza mechanizmy przewidziane w ramach regulacyjnych łączności elektronicznej z 2002 r. ⌦ dyrektywie (UE) 2018/1972 ⌫. 🡻 531/2012 motyw 24 Krajowe organy regulacyjne powinny wspierać cel prowadzonej polityki określony w art. 8 dyrektywy ramowej dotyczący możliwości dostępu do informacji oraz ich rozpowszechniania lub korzystania z dowolnych aplikacji i usług przez użytkowników końcowych. 🡻 531/2012 motyw 18 (dostosowany) (12)Niniejsze rozporządzenie powinno w związku z tym umożliwiać odejście od zasad mających zastosowanie na podstawie ram regulacyjnych łączności elektronicznej z 2002 r. ⌦ dyrektywy (UE) 2018/1972 ⌫, w szczególności dyrektywy ramowej, tj. zasad stanowiących, że w sytuacji niewystępowania znaczącej pozycji rynkowej opłaty za oferowane usługi powinny być określone w umowie, co powinno umożliwić ⌦ tym samym umożliwiając ⌫ wprowadzenie uzupełniających obowiązków regulacyjnych odzwierciedlających szczególny charakter usług roamingu ogólnounijnego. 🡻 531/2012 motyw 51 (dostosowany) ⇨ nowy (13)⇨ W celu ochrony klientów korzystających z roamingu przed wzrostem cen detalicznych usług roamingu regulowanego (usługi połączeń głosowych, wiadomości SMS lub transmisji danych w roamingu regulowanym) w związku z wahaniami referencyjnego kursu wymiany walut innych niż euro państwo członkowskie, którego walutą nie jest euro, powinno stosować średnią z kilku referencyjnych kursów wymiany dla danego okresu w celu określenia maksymalnych poziomów mających zastosowanie dodatkowych opłat w swojej walucie. ⇦ W przypadku gdy maksymalne opłaty nie są wyrażone w euro, mające zastosowanie pułapy początkowe, a także wartości zmienione tych pułapów, powinny być ustalane w stosownej walucie poprzez zastosowanie ⇨ średniej wartości kilku ⇦ referencyjnych kursów wymiany ⇨ dla danego okresu ⇦ ogłoszonych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniach określonych w niniejszym rozporządzeniu. W przypadku braku publikacji w określonym dniu należy zastosować kurs opublikowany w pierwszym wydaniu Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej po tym dniu, które zawiera taki referencyjny kurs wymiany. ⇨ Aby dostosować ustalanie wartości w walutach innych niż euro do zasady stosowanej w odniesieniu do usług łączności wewnątrzunijnej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2120, maksymalne opłaty w walutach innych niż euro powinny być ustalane poprzez zastosowanie średniej wartości referencyjnych kursów wymiany ogłoszonych przez Europejski Bank Centralny w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniach 15 stycznia, 15 lutego i 15 marca danego roku kalendarzowego. Obliczone w ten sposób maksymalne opłaty dla 2022 r. powinny mieć zastosowanie od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 15 maja 2023 r. ⇦ W celu ochrony konsumentów przed wzrostem cen detalicznych usług roamingu regulowanego (usługi połączeń głosowych, wiadomości SMS lub transmisji danych w roamingu regulowanym) w związku z wahaniami referencyjnego kursu wymiany walut innych niż euro, państwo członkowskie, którego walutą nie jest euro, powinno stosować średnią z kilku referencyjnych kursów wymiany dla danego okresu w celu określenia maksymalnych opłat detalicznych w swojej walucie.

🡻 531/2012 motyw 25 (dostosowany) ⇨ nowy (14)Aby umożliwić rozwój bardziej efektywnego, zintegrowanego i konkurencyjnego rynku usług roamingu, nie powinny istnieć ograniczenia uniemożliwiające przedsiębiorstwom efektywne negocjowanie dostępu hurtowego do celów świadczenia usług roamingu. Należy usunąć przeszkody w dostępie do takich hurtowych usług roamingu, wynikające z różnic w pozycji negocjacyjnej przedsiębiorstw oraz różnic w zakresie posiadanej przez nie infrastruktury. ⇨ W tym celu umowy o hurtowym dostępie do usług roamingu powinny być zgodne z zasadą neutralności technologicznej i zapewniać wszystkim operatorom równe szanse dostępu na sprawiedliwych warunkach do wszystkich dostępnych sieci i technologii oraz powinny być negocjowane w dobrej wierze, umożliwiając dostawcy usług roamingu oferowanie detalicznych usług roamingu równoważnych usługom oferowanym na rynku krajowym. ⇦ Operatorzy wirtualnej ⌦ Wirtualni operatorzy ⌫ sieci łączności ruchomej (operatorzy wirtualni) i odsprzedawcy usług łączności ruchomej nieposiadający własnej infrastruktury sieciowej świadczą zazwyczaj usługi roamingu w oparciu o umowy o świadczenie usług hurtowych roamingu zawierane z operatorami udostępniającymi własną sieć łączności ruchomej ⌦ ruchomą ⌫ w tym samym państwie członkowskim. Negocjacje handlowe mogą jednak nie pozostawiać operatorom wirtualnym i odsprzedawcom wystarczająco dużego pola do pobudzania konkurencji poprzez niższe ceny. Likwidacja tych barier oraz zrównoważenie pozycji negocjacyjnej operatorów wirtualnych/odsprzedawców i operatorów sieci ruchomej poprzez obowiązek zapewnienia dostępu oraz pułapy hurtowe, powinny ułatwić stworzenie alternatywnych, innowacyjnych i ogólnounijnych usług roamingu i ofert dla klientów. Przepisy ram regulacyjnych łączności elektronicznej z 2002 r. ⌦ Dyrektywa (UE) 2018/1972 ⌫, w szczególności dyrektywy ramowej i dyrektywy o dostępie, ⌦ nie przewiduje rozwiązania ⌫ nie pozwalają na rozwiązanie tego problemu poprzez nałożenie obowiązków na operatorów mających znaczącą pozycję na rynku. 🡻 531/2012 motyw 26 (dostosowany) ⇨ nowy (15)Należy zatem wprowadzić przepisy zobowiązujące do ⌦ obowiązek ⌫ uwzględniania uzasadnionych wniosków o hurtowy dostęp do publicznych sieci łączności ruchomej do celów świadczenia usług roamingu. Taki dostęp powinien być zgodny z potrzebami podmiotów ubiegających się o dostęp. ⇨ Użytkownicy końcowi usług wymagających nowoczesnych technologii i detalicznych usług roamingu powinni mieć możliwość korzystania w roamingu z takiej samej jakości usług, jak w przypadku usług krajowych. Obowiązek udzielania hurtowego dostępu do usług roamingu powinien zatem zapewnić, aby podmioty ubiegające się o dostęp mogły powielać usługi detaliczne oferowane na rynku krajowym, chyba że operatorzy sieci ruchomej, do których zwrócono się z wnioskiem o udzielenie dostępu, wykażą, że jest to technicznie niewykonalne. ⇦ Dostępu należy odmawiać wyłącznie w oparciu o obiektywne kryteria, takie jak wykonalność techniczna i potrzeba utrzymania integralności sieci. W przypadku odmowy dostępu strona pokrzywdzona powinna móc zgłosić sprawę do rozpatrzenia zgodnie z procedurą rozstrzygania sporów określoną w niniejszym rozporządzeniu. Aby zapewnić równe warunki działania, hurtowy dostęp do celów świadczenia usług roamingu należy zapewniać zgodnie z obowiązkami regulacyjnymi określonymi w niniejszym rozporządzeniu i mającymi zastosowanie na poziomie hurtowym, z uwzględnieniem różnych elementów kosztów niezbędnych do zapewnienia takiego dostępu. Spójne podejście w zakresie regulacji dostępu hurtowego do celów świadczenia usług roamingu powinno przyczynić się do uniknięcia zakłóceń między państwami członkowskimi. BEREC powinien, w porozumieniu z Komisją i we współpracy z zainteresowanymi stronami, wydać wytyczne dotyczące dostępu hurtowego do celów świadczenia usług roamingu. 🡻 531/2012 motyw 27 (dostosowany) (16)Obowiązek udzielania hurtowego dostępu do usług roamingu powinien obejmować zarówno świadczenie bezpośrednich ⌦ hurtowych ⌫ usług roamingu hurtowego, jak i hurtowe świadczenie usług roamingu przeznaczonych do odsprzedaży przez strony trzecie. W zakres obowiązku udzielania hurtowego dostępu do usług roamingu powinien również wchodzić obowiązek umożliwienia przez operatora sieci łączności ruchomej operatorom wirtualnym i odsprzedawcom zakupu hurtowych usług roamingu regulowanego od agregatorów hurtowych, oferujących jeden punkt dostępu i standardową platformę umów roamingowych w całej Unii. W celu zapewnienia, aby operatorzy udzielali dostępu do wszystkich urządzeń niezbędnych do bezpośredniego hurtowego dostępu do usług roamingu oraz dostępu hurtowego na zasadzie odsprzedaży usług roamingu dostawcom usług roamingu w rozsądnym terminie, powinna zostać opublikowana oferta referencyjna ⌦ ramowa ⌫ określająca standardowe warunki bezpośredniego hurtowego dostępu do usług roamingu oraz dostępu hurtowego na zasadzie odsprzedaży usług roamingu. Opublikowanie oferty referencyjnej ⌦ ramowej ⌫ nie powinno stanowić przeszkody dla negocjacji handlowych między podmiotem ubiegającym się o dostęp a podmiotem udzielającym dostępu, dotyczących wysokości cen w ostatecznej umowie hurtowej lub dodatkowych usług dostępu hurtowego wykraczających poza zakres usług niezbędnych dla ⌦ do celów ⌫ bezpośredniego hurtowego dostępu do usług roamingu i dostępu hurtowego na zasadzie odsprzedaży usług roamingu. 🡻 531/2012 motyw 28 (dostosowany) (17)Obowiązek udzielania hurtowego dostępu do usług roamingu powinien obejmować dostęp do wszystkich elementów niezbędnych do umożliwienia świadczenia usług roamingu, takich jak: elementy sieci i urządzenia towarzyszące; odpowiednie systemy oprogramowania, w tym systemy wsparcia operacyjnego; systemy informacyjne lub bazy danych na potrzeby przygotowywania zamówień, dostaw, zamawiania, konserwacji i napraw oraz fakturowania; translacja numerów lub systemy zapewniające równoważną funkcję; sieci ruchome i ⌦ wirtualne ⌫ usługi sieci wirtualnych ⌦ sieciowe ⌫. 🡻 531/2012 motyw 29 (dostosowany) (18)Jeżeli podmioty ubiegające się o dostęp hurtowy na zasadzie odsprzedaży usług roamingu złożą wniosek o udzielenie dostępu do urządzeń lub usług wykraczających poza zakres niezbędny do świadczenia detalicznych usług roamingu, operatorzy sieci łączności ruchomej mogą pobierać uczciwe i uzasadnione opłaty z tytułu udostępnienia takich urządzeń lub usług. W zakres takich dodatkowych urządzeń lub usług mogłyby wchodzić między innymi usługi o wartości dodanej, dodatkowe oprogramowanie i systemy informatyczne lub szczególne rozwiązania rozliczeniowe. ⇩ nowy (19)Zgodnie z art. 109 dyrektywy (UE) 2018/1972 wszyscy użytkownicy końcowi powinni mieć bezpłatny dostęp do służb ratunkowych za pośrednictwem zgłoszeń alarmowych do najwłaściwszego publicznego punktu przyjmowania zgłoszeń o wypadkach (PSAP). Państwa członkowskie są również zobowiązane do zapewnienia dostępu użytkowników końcowych z niepełnosprawnościami do służb ratunkowych za pośrednictwem zgłoszeń alarmowych, równoważnego dostępowi, który mają inni użytkownicy końcowi. Do państw członkowskich należy określenie rodzaju zgłoszeń alarmowych, które są technicznie wykonalne, aby zapewnić klientom korzystającym z roamingu dostęp do służb ratunkowych. W celu zapewnienia klientom korzystającym z roamingu dostępu do zgłoszeń alarmowych na warunkach określonych w art. 109 dyrektywy (UE) 2018/1972 operatorzy sieci odwiedzanej powinni poinformować dostawcę usług roamingu za pośrednictwem umowy o hurtowym dostępie do usług roamingu o tym, jakiego rodzaju zgłoszenia alarmowe są dopuszczone na podstawie środków krajowych w odwiedzanym państwie członkowskim. Ponadto umowy o hurtowym dostępie do usług roamingu powinny zawierać informacje na temat parametrów technicznych dotyczących zapewnienia dostępu do służb ratunkowych, w tym korzystającym z roamingu klientom z niepełnosprawnościami, a także dotyczących zapewnienia przekazania informacji o lokalizacji osoby wykonującej połączenie do najwłaściwszego PSAP w odwiedzanym państwie członkowskim. Informacje te powinny umożliwiać dostawcy usług roamingu bezpłatne zidentyfikowanie i dostarczenie zgłoszenia alarmowego oraz lokalizacji osoby wykonującej połączenie.

🡻 2017/920 motyw 12 (dostosowany) (20)Należy doprecyzować warunki, które mogą być zawarte w ofertach referencyjnych, ⌦ W ofertach ramowych mogą zostać zawarte pewne warunki ⌫ w celu umożliwienia operatorom sieci ruchomych zapobiegania stałemu roamingowi lub niestandardowemu bądź niewłaściwemu korzystaniu z hurtowego dostępu do usług roamingu. W szczególności jeżeli operator sieci odwiedzanej ma uzasadnione powody, aby uważać, że zachodzi świadczenie stałej usługi roamingu dla znacznej liczby klientów dostawcy usług roamingu lub niestandardowe bądź niewłaściwe korzystanie z hurtowego dostępu do usług roamingu, powinien mieć możliwość zażądania od dostawcy usług roamingu – w formie łącznej i z zachowaniem pełnej zgodności z unijnymi i krajowymi wymogami w zakresie ochrony danych – przekazania informacji pozwalających na określenie, czy znaczna liczba klientów dostawcy usług roamingu znajduje się w sytuacji stałego roamingu lub niestandardowego bądź niewłaściwego korzystania z hurtowego dostępu do usług roamingu, takich jak informacja o liczbie klientów, którzy w niewielkim stopniu korzystają z sieci krajowej w porównaniu z korzystaniem przez nich z roamingu. Ponadto do rozwiązania umowy o hurtowym dostępie do usług roamingu w celu zapobieżenia stałemu roamingowi lub niestandardowemu bądź niewłaściwemu korzystaniu z hurtowego dostępu do usług roamingu powinno dochodzić wyłącznie, gdy mniej restrykcyjne środki nie doprowadziły do rozwiązania tego problemu. Rozwiązanie umowy powinno być uzależnione od uprzedniego zezwolenia krajowego organu regulacyjnego operatora sieci odwiedzanej, z uwzględnieniem w jak największym zakresie opinii Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC), o ile zasięgnięto jego opinii. Mniej restrykcyjne środki mogłyby obejmować ustanowienie wyższych opłat hurtowych nieprzekraczających maksymalnych opłat hurtowych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w przypadku ilości usług przekraczającej łączną ilość określoną w umowie. Takie wyższe opłaty hurtowe powinny być ustanowione uprzednio bądź od momentu, w którym operator sieci odwiedzanej ustalił i poinformował operatora sieci macierzystej, że na podstawie obiektywnych kryteriów zachodzi stały roaming znacznej liczby klientów dostawcy usług roamingu lub niestandardowe lub niewłaściwe korzystanie z hurtowego dostępu do usług roamingu. Mniej restrykcyjne środki mogłyby także obejmować zobowiązanie operatora sieci macierzystej do przyjęcia lub przeglądu polityki uczciwego korzystania mającej zastosowanie do jego klientów zgodnie ze szczegółowymi przepisami przyjętymi na podstawie art. 6d 8 ⌦ niniejszego ⌫ rozporządzenia (UE) nr 531/2012, bądź też możliwość wnioskowania przez operatora sieci odwiedzanej o przegląd umowy o hurtowym dostępie do usług roamingu. W celu zachowania przejrzystości krajowy organ regulacyjny powinien podawać do wiadomości publicznej informacje dotyczące wniosków o wydanie zezwolenia na rozwiązanie umowy o hurtowym dostępie do usług roamingu, z zastrzeżeniem tajemnicy przedsiębiorcy ⌦ przedsiębiorstwa ⌫. 🡻 2017/920 motyw 11 (dostosowany) ⇨ nowy (21)Aby umożliwić rozwój bardziej efektywnego, zintegrowanego i konkurencyjnego rynku usług roamingu, przy negocjowaniu dostępu hurtowego do usług roamingu do celów świadczenia detalicznych usług roamingu, operatorzy powinni dysponować rozwiązaniami alternatywnymi pozwalającymi na ⌦ możliwością ⌫ negocjowania innowacyjnych systemów opłat hurtowych, które nie są bezpośrednio związane z faktyczną ilością wykorzystanych usług, takich jak płatności ryczałtowe, podejmowane z góry zobowiązania lub umowy oparte na przepustowości, lub też systemów opłat, które odzwierciedlają zmiany popytu w ciągu roku. ⇨ Łączność maszyna-maszyna, o której mowa w motywie 249 dyrektywy (UE) 2018/1972, nie jest wyłączona z zakresu niniejszego rozporządzenia ani z odpowiednich obowiązków w zakresie hurtowego dostępu do usług roamingu. Porozumienia w sprawie stałego roamingu są jednak przedmiotem negocjacji handlowych i mogą zostać uzgodnione przez dwóch partnerów roamingowych w ramach umowy o hurtowym dostępie do usług roamingu. Aby umożliwić rozwój wydajniejszych i bardziej konkurencyjnych rynków łączności maszyna-maszyna, operatorzy powinni w coraz większym stopniu reagować na wszystkie uzasadnione wnioski o zawarcie umów roamingowych i akceptować je na rozsądnych warunkach oraz wyraźnie dopuszczać stały roaming w przypadku łączności maszyna-maszyna. Powinni oni mieć możliwość zawierania elastycznych umów roamingowych umożliwiających świadczenie hurtowych usług roamingu oraz stosowania systemów taryfowych, które nie opierają się na ilości zużytych danych, tylko na alternatywnych rozwiązaniach, na przykład na liczbie urządzeń podłączonych do sieci na miesiąc. W tym kontekście w przypadku sporu transgranicznego zainteresowane strony powinny mieć możliwość skorzystania z procedury rozstrzygania sporów określonej w art. 27 dyrektywy (UE) 2018/1972. ⇦ Dlatego nNegocjujące strony powinny mieć możliwość uzgodnienia niestosowania maksymalnych opłat hurtowych za usługi roamingu regulowanego w okresie obowiązywania umów o hurtowym dostępie do usług roamingu. W takim przypadku obie strony nie miałyby następnie możliwości żądania zastosowania maksymalnych opłat hurtowych na podstawie ilości połączeń do rzeczywistego wykorzystania, ustanowionych w ⌦ niniejszym ⌫ rozporządzeniu (UE) nr 531/2012. Alternatywa ta nie powinna naruszać zobowiązań ⌦ Nie powinno to mieć wpływu na zobowiązania ⌫ w zakresie świadczenia detalicznych usług roamingu regulowanego zgodnie z tym rozporządzeniem. ⇨ Ponadto w sprawozdaniu Komisji odnotowano pojawiające się w ostatnim czasie nowe sposoby obrotu ruchem na poziomie hurtowym, takie jak internetowe platformy obrotu, które mają potencjał ułatwiający proces negocjacji między operatorami. Zastosowanie podobnych instrumentów mogłoby przyczynić się do zwiększenia konkurencji na hurtowym rynku usług roamingu i doprowadzić do dalszego obniżenia rzeczywistych stawek hurtowych. ⇦ ⇩ nowy (22)Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 531/2012 operatorzy nie mogą uniemożliwiać użytkownikom dostępu w odwiedzanej sieci do usług transmisji danych w roamingu regulowanym oferowanych przez alternatywnego dostawcę usług roamingu. Ten środek strukturalny, wprowadzony w drodze obowiązku odrębnej sprzedaży usług transmisji danych w roamingu, stał się jednak nieskuteczny po wprowadzeniu RLAH. Ponadto ze względu na brak faktycznego upowszechnienia na rynku obowiązek ten wydaje się nie mieć już znaczenia. W związku z tym przepisy zobowiązujące operatorów do prowadzenia odrębnej sprzedaży usług transmisji danych w roamingu na poziomie detalicznym nie powinny już mieć zastosowania. 🡻 531/2012 motyw 31 (dostosowany) Popyt na usługi transmisji danych w łączności ruchomej wśród konsumentów i przedsiębiorstw znacząco wzrósł w ostatnich latach. Ze względu na wysokie opłaty za usługi transmisji danych w roamingu korzystanie z tych usług przez konsumentów i przedsiębiorstwa prowadzące w Unii działalność transgraniczną jest poważnie ograniczone. Biorąc pod uwagę wczesną fazę rozwoju tego rynku oraz szybko rosnący popyt wśród konsumentów na usługi transmisji danych w roamingu, stosowanie regulowanych opłat detalicznych mogłoby utrzymać ceny na poziomach zbliżonych do proponowanych maksymalnych opłat – co potwierdzają doświadczenia wynikające ze stosowania rozporządzenia (WE) nr 717/2007 – zamiast powodować dalsze ich obniżanie, co tym samym potwierdza potrzebę rozwiązań strukturalnych. 🡻 531/2012 motyw 32 Klienci powinni mieć możliwość łatwej zmiany – w możliwie najkrótszym terminie w zależności od rozwiązania technicznego, bez żadnych sankcji oraz nieodpłatnie – na alternatywnego dostawcę usług roamingu lub pomiędzy alternatywnymi dostawcami usług roamingu. Klienci powinni być informowani o takiej możliwości w jasnej, zrozumiałej i łatwo dostępnej formie. 🡻 531/2012 motyw 33 Konsumenci powinni mieć prawo wyboru, w sposób przyjazny dla nich, usług roamingu sprzedawanych odrębnie od ich pakietu krajowych usług łączności ruchomej. Istnieje obecnie kilka sposobów technicznego wdrożenia odrębnej sprzedaży detalicznych usług roamingu regulowanego, w tym podwójny międzynarodowy numer tożsamości telefonicznej abonenta mobilnego (IMSI) (dwa oddzielne IMSI na jednej karcie SIM), pojedynczy IMSI (współdzielenie jednego IMSI przez operatora krajowego i dostawcę usług roamingu) lub połączenie podwójnego lub pojedynczego IMSI z procedurą techniczną, która nie uniemożliwia klientowi dostępu do usług transmisji danych w roamingu regulowanym świadczonych bezpośrednio w sieci odwiedzanej, w ramach uzgodnień między operatorem sieci macierzystej a operatorem sieci odwiedzanej.

🡻 531/2012 motyw 34 Wysokie ceny usług transmisji danych w roamingu odstraszają konsumentów od korzystania z usług transmisji danych w łączności ruchomej podczas podróży na terytorium Unii. Zważywszy na rosnący popyt i znaczenie usług transmisji danych w roamingu, nic nie powinno stać na przeszkodzie korzystaniu z alternatywnych usług transmisji danych w roamingu, świadczonych bezpośrednio w sieci odwiedzanej, czasowo lub stale, niezależnie od dotychczasowych umów lub porozumień w sprawie świadczenia usług roamingu z operatorami krajowymi i bez pobierania przez nich jakichkolwiek dodatkowych opłat. Gdy jest to wymagane, w celu świadczenia usług transmisji danych w roamingu bezpośrednio w sieci odwiedzanej, operatorzy krajowi i dostawcy usług transmisji danych w roamingu powinni współpracować, aby dostęp do takich usług i korzystanie z nich przez klientów nie były utrudnione oraz aby zapewnić ciągłość świadczenia innych usług roamingu. 🡻 531/2012 motyw 35 Ponieważ niniejsze rozporządzenie nie powinno określać żadnych szczególnych procedur technicznych w zakresie odrębnej sprzedaży usług roamingu, lecz utorować drogę do najskuteczniejszego i najbardziej efektywnego rozwiązania, w tym rozwiązania łączonego, które powinno zostać opracowane przez Komisję w oparciu o materiał przygotowany przez BEREC, powinny zostać ustalone kryteria w odniesieniu do parametrów technicznych, które powinno spełniać rozwiązanie techniczne odrębnej sprzedaży usług roamingu. Kryteria te powinny obejmować między innymi wprowadzenie takiego rozwiązania w skoordynowany i zharmonizowany sposób w całej Unii oraz powinny zapewnić, aby konsumenci mieli możliwość szybkiego i łatwego wyboru innego dostawcy usług roamingu bez konieczności zmiany posiadanego numeru. Ponadto nie powinien być utrudniany roaming poza terytorium Unii ani korzystanie z roamingu na terytorium Unii przez klientów z państw trzecich. 🡻 531/2012 motyw 36 Aby technicznie umożliwić skoordynowany i odpowiedni rozwój techniczny świadczenia odrębnych usług roamingu, bez utrudniania dostępu do usług transmisji danych w roamingu świadczonych bezpośrednio w sieci odwiedzanej, należy zwiększyć współpracę i koordynację między operatorami sieci łączności ruchomej. W związku z tym należy opracować odpowiednie podstawowe zasady i metody, aby umożliwić szybkie przystosowanie się do nowej sytuacji i rozwoju techniki. BEREC powinien, we współpracy z zainteresowanymi stronami, wspomagać Komisję w opracowaniu aspektów technicznych, aby umożliwić odrębną sprzedaż usług roamingu i aby nie utrudniać dostępu do usług transmisji danych w roamingu świadczonych bezpośrednio w sieci odwiedzanej. W razie konieczności Komisja powinna udzielić europejskiemu organowi normalizacyjnemu mandatu do zmiany odpowiednich norm, które są konieczne do zharmonizowanego wdrożenia odrębnej sprzedaży detalicznych usług roamingu regulowanego. 🡻 531/2012 motyw 37 (dostosowany) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania przepisów niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących obowiązków informacyjnych operatorów krajowych oraz rozwiązania technicznego umożliwiającego odrębną sprzedaż usług roamingu. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję . 🡻 531/2012 motyw 38 Należy upoważnić BEREC, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządzenia oraz aktów wykonawczych przyjętych na jego podstawie, do przedstawiania z własnej inicjatywy szczegółowych wytycznych technicznych dotyczących odrębnej sprzedaży detalicznych usług roamingu regulowanego lub innych kwestii wchodzących w zakres niniejszego rozporządzenia. 🡻 531/2012 motyw 39 Uznaje się, że aby odrębna sprzedaż detalicznych usług roamingu regulowanego była w pełni skuteczna, sprzedaż taką należy połączyć z wprowadzeniem obowiązku zapewniania hurtowego dostępu do celów świadczenia usług roamingu, aby ułatwić wejście na rynek nowym lub dotychczasowym uczestnikom rynku, w tym transgranicznym dostawcom usług roamingu. Rozwiązanie to umożliwiłoby uniknięcie zakłóceń między państwami członkowskimi poprzez zapewnienie spójnego podejścia w zakresie regulacji, przyczyniając się tym samym do rozwoju rynku wewnętrznego. Jednakże w celu wdrożenia odrębnej sprzedaży detalicznych usług roamingu regulowanego operatorzy będą jednak potrzebować odpowiedniego okresu przejściowego na dostosowanie się na poziomie technicznym, w związku z czym skutek rozwiązań strukturalnych polegający na osiągnięciu rzeczywistego jednolitego rynku, na którym panuje wystarczająca konkurencja, zostanie osiągnięty dopiero po pewnym czasie. Z tego względu maksymalne opłaty hurtowe za usługi połączeń głosowych, wiadomości SMS i transmisji danych w roamingu, a także pułapy ochronne ustalone dla tych usług na poziomie detalicznym, powinny zostać tymczasowo utrzymane na odpowiednim poziomie, aby zapewnić zachowanie dotychczasowe korzyści dla klientów w przejściowym okresie wdrażania takich rozwiązań strukturalnych. 🡻 2015/2120 motyw 32 (dostosowany) ⇨ nowy

(23)Aby zapewnić jednakowe warunki wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie wyliczania średnich ważonych maksymalnych opłat za zakończenie połączenia w sieciach ruchomych oraz ustanawiania szczegółowych zasad stosowania polityki uczciwego korzystania, a także metodologii ⌦ metodyki ⌫ oceny zrównoważonego charakteru ⇨ świadczenia detalicznych usług roamingu po cenach krajowych ⇦ zniesienia dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu, jak również wniosku, jaki ma obowiązek złożyć dostawca usług roamingu na potrzeby tej oceny. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011. ⇩ nowy (24)Do czasu przyjęcia tych środków wykonawczych nadal powinno mieć zastosowanie rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2286. 🡻 531/2012 motyw 40 (25)Jeśli chodzi o kontynuację tymczasowej regulacji cen, wW celu ochrony interesów klientów korzystających z roamingu obowiązki regulacyjne powinny zostać nałożone zarówno na poziomie detalicznym, jak i hurtowym, gdyż – jak pokazuje doświadczenie – obniżenie opłat hurtowych za usługi roamingu ogólnounijnego niekoniecznie musi przekładać się na niższe ceny detaliczne usług roamingu z uwagi na brak motywacji do podjęcia takiego działania. Z drugiej strony działania ograniczające poziom cen detalicznych bez uwzględnienia kwestii poziomu kosztów hurtowych związanych ze świadczeniem takich usług mogłyby wiązać się z ryzykiem zaburzenia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego usług roamingu i nie umożliwiłyby zwiększenia konkurencji. 🡻 2017/920 motyw 4 (dostosowany) (26)Zniesienie dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu, wprowadzone ⌦ zgodnie z ⌫ rozporządzeniem (UE) 2015/2120, zwane również „roam-like-at-home” (korzystanie z telefonu za granicą tak jak w kraju – RLAH), jest ⌦ było ⌫ niezbędne do ustanowienia i ułatwienia funkcjonowania jednolitego rynku cyfrowego w całej Unii. Jednakże rozporządzenie to nie ⌦ było ⌫ jest wystarczające, aby zapewnić należyte funkcjonowanie rynku usług roamingu. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem przyczynić się do zapewnienia, by modele ustalania cen na rynkach krajowych nie ucierpiały na zniesieniu dodatkowych opłat z tytułu detalicznych usług roamingu. 🡻 2015/2120 motyw 26 (27)Właściwa krajowa cena detaliczna powinna być równa wartości krajowej detalicznej opłaty jednostkowej. Jednakże w sytuacjach, w których brak jest szczególnych krajowych cen detalicznych, które mogłyby zostać wykorzystane jako podstawa dla detalicznych usług roamingu regulowanego (na przykład w przypadku nielimitowanych krajowych planów, pakietów taryfowych lub krajowych taryf, które nie obejmują danych), krajowe ceny detaliczne powinny zostać uznane za ten sam mechanizm naliczania opłat, tak jakby klient korzystał z krajowego planu taryfowego w państwie członkowskim tego klienta. ⇩ nowy (28)Klienci korzystający z roamingu w Unii powinni mieć możliwość korzystania, w najszerszym możliwym zakresie, z usług detalicznych, do których wykupili dostęp, oraz z takiej samej jakości usług jak w kraju. W tym celu dostawcy usług roamingu powinni podjąć niezbędne działania w celu zapewnienia, aby detaliczne usługi roamingu regulowanego były świadczone na takich samych warunkach, jak miałoby to miejsce w przypadku korzystania z takich usług na rynku krajowym. W szczególności, jeżeli jest to technicznie wykonalne, jakość usług oferowanych klientom w roamingu powinna być taka sama jak w kraju. 🡻 2015/2120 motyw 22 (dostosowany) ⇨ nowy (29)Jednocześnie dDostawcy usług roamingu powinni mieć możliwość stosowania „polityki uczciwego korzystania” w odniesieniu do korzystania z detalicznych usług roamingu regulowanego świadczonych po mającej zastosowanie krajowej cenie detalicznej. „Polityka uczciwego korzystania” ma na celu zapobieganie niewłaściwemu lub niestandardowemu korzystaniu z detalicznych usług roamingu regulowanego przez klientów korzystających z roamingu, na przykład korzystaniu z tych usług przez klientów korzystających z roamingu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie ich operatora krajowego do celów innych niż okresowe podróże. ⇨ W przypadku zaistnienia siły wyższej na skutek okoliczności takich jak pandemia lub klęska żywiołowa, które zmuszają klienta korzystającego z roamingu do przedłużenia okresu tymczasowego pobytu w innym państwie członkowskim, na uzasadniony wniosek klienta korzystającego z roamingu dostawcy usług roamingu powinni rozważyć stosowne przedłużenie odpowiedniego okresu uczciwego korzystania ⇦. „Polityka uczciwego korzystania” powinna umożliwić klientom dostawcy usług roamingu korzystanie z limitów detalicznych usług roamingu regulowanego po mającej zastosowanie krajowej cenie detalicznej, która odpowiada ich planom taryfowym.

🡻 2015/2120 motyw 23 (30)W szczególnych i wyjątkowych okolicznościach, gdy dostawca usług roamingu nie jest w stanie odzyskać całkowitej wartości swoich rzeczywistych i prognozowanych kosztów świadczenia detalicznych usług roamingu regulowanego z całkowitej kwoty swoich rzeczywistych i prognozowanych dochodów ze świadczenia takich usług, powinien mieć możliwość wystąpienia o zezwolenie na stosowanie dodatkowej opłaty z myślą o zapewnieniu zrównoważonego charakteru modelu opłat krajowych. Ocena zrównoważonego charakteru modelu opłat krajowych powinna opierać się na istotnych obiektywnych czynnikach właściwych dla danego dostawcy usług roamingu, w tym na obiektywnych różnicach między dostawcami usług roamingu w danym państwie członkowskim oraz poziomach krajowych cen i dochodów. Może tak być na przykład w przypadku zryczałtowanych krajowych modeli detalicznych u operatorów, u których występuje duże zaburzenie równowagi w transmisji danych na ich niekorzyść, gdy domniemana krajowa cena jednostkowa jest niska, a ogólne przychody operatora są również niskie w stosunku do ciężaru kosztów roamingu, lub gdy domniemana cena jednostkowa jest niska, a faktyczny lub prognozowany stopień wykorzystania usługi roamingu jest wysoki. Po pełnym dostosowaniu detalicznego i hurtowego rynku usług roamingu prowadzącego do upowszechnienia usług roamingu świadczonych po cenach krajowych i jego włączeniu jako normalnego elementu detalicznych planów taryfowych nie przewiduje się już występowania takich nadzwyczajnych okoliczności. W celu uniknięcia sytuacji, w której krajowe modele naliczania opłat przez dostawców usług roamingu stają się niezrównoważone z uwagi na takie problemy z odzyskiwaniem kosztów, powodując ryzyko, że pojawi się odczuwalny wpływ na kształtowanie się cen krajowych lub tak zwany „efekt łóżka wodnego”, dostawcy usług roamingu, po uzyskaniu zezwolenia od krajowego organu regulacyjnego, powinni mieć w takich okolicznościach możliwość naliczania dodatkowej opłaty z tytułu detalicznych usług roamingu regulowanego wyłącznie w zakresie niezbędnym do pokrycia wszystkich uzasadnionych kosztów świadczenia takich usług. 🡻 2015/2120 motyw 24 (31)W tym celu należy ustalić koszty poniesione w związku ze świadczeniem detalicznych usług roamingu regulowanego poprzez odniesienie do rzeczywistych opłat hurtowych roamingu stosowanych wobec nadwyżki w ilości danych wychodzących w roamingu od danego dostawcy usług roamingu, w stosunku do ilości danych przychodzących w roamingu u tego dostawcy, jak również poprzez odniesienie do odpowiedniej rezerwy na koszty połączone i wspólne. Dochody z detalicznych usług roamingu regulowanego należy ustalać poprzez odniesienie do dochodów z korzystania z detalicznych usług roamingu regulowanego po cenach krajowych, w oparciu o ceny jednostkowe lub o część opłaty ryczałtowej odzwierciedlającą rzeczywisty i prognozowany podział na korzystanie z detalicznych usług roamingu regulowanego przez klientów w Unii i krajowe korzystanie z usług. Należy również wziąć pod uwagę zapotrzebowanie klientów detalicznych na korzystanie z detalicznych usług roamingu regulowanego oraz krajowe zapotrzebowanie na usługi oferowane przez dostawcę usług roamingu, poziom konkurencji, cen i dochodów na rynku krajowym, a także jakiekolwiek zauważalne ryzyko, że roaming świadczony po krajowych cenach detalicznych mógłby odczuwalnie wpłynąć na zmianę takich cen. ⇩ nowy (32)Rozporządzenie (UE) nr 531/2012 stanowi, że w przypadku gdy dostawca usług roamingu stosuje dodatkową opłatę za korzystanie z detalicznych usług roamingu regulowanego, wykraczających poza jakiekolwiek pułapy w ramach polityki uczciwego korzystania, suma krajowej ceny detalicznej i dodatkowej opłaty pobieranej za połączenia wykonane w roamingu regulowanym, za wiadomości SMS wysłane w roamingu regulowanym lub za usługi transmisji danych w roamingu regulowanym nie może przekraczać odpowiednio 0,19 EUR za minutę, 0,06 EUR za wiadomość SMS i 0,20 EUR za wykorzystany megabajt. Ze względu na skuteczne funkcjonowanie od dnia 15 czerwca 2017 r. przepisów RLAH przepis ten nie jest już potrzebny. 🡻 2015/2120 motyw 28 (dostosowany) ⇨ nowy (33)Zgodnie z zasadą „dzwoniący płaci” klienci telefonii komórkowej nie płacą za odbieranie połączeń ruchomych w kraju, a koszt zakończenia połączenia w sieci strony odbierającej połączenie pokrywany jest w opłacie detalicznej strony inicjującej połączenie. Zbieżność opłat za zakończenie połączenia w sieciach ruchomych we wszystkich państwach członkowskich powinna umożliwić stosowanie tej samej zasady w połączeniach w detalicznym roamingu regulowanym. ⇨ Na podstawie art. 75 ust. 1 dyrektywy (UE) 2018/1972 Komisja ustanowiła, w drodze aktu delegowanego przyjętego w dniu 18 grudnia 2020 r., jednolitą maksymalną ogólnounijną stawkę za zakończenie połączenia głosowego w odniesieniu do usł