[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 22.2.2006

SEC(2006) 238 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY

Ocena działań podjętych przez Włochy w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 28 lipca 2005 r. mające na celu likwidację nadmiernego deficytu budżetowego – zastosowanie art. 104 ust. 7 traktatu WE

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY

Ocena działań podjętych przez Włochy w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 28 lipca 2005 r. mające na celu likwidację nadmiernego deficytu budżetowego – zastosowanie art. 104 ust. 7 traktatu WE

1. PROCEDURA NADMIERNEGO DEFICYTU W STOSUNKU DO WłOCH

W latach dziewięćdziesiątych Włochy podjęły znaczny wysiłek na rzecz konsolidacji budżetu redukując deficyt budżetowy z niemal 12 % PKB w 1990 r. do poniżej 2 % pod koniec lat dziewięćdziesiątych. Jednak w obliczu niskiego wzrostu PKB i pomimo odwołania się do znacznych środków jednorazowych deficyt ponownie wzrósł do nieznacznie ponad 3 % PKB w 2001, 2003 i 2004 r.[1] Pierwotna nadwyżka spadła z 5 % PKB w 1999 r. do 1,8 % PKB w 2004 r., natomiast obniżanie stosunku zadłużenia do PKB - po osiągnięciu szczytowej wartości 125 % w 1994 r. – zaczęło postępować znacznie wolniej. Na koniec 2004 r. zadłużenie wynosiło 106,5 % PKB.

Zgodnie z odpowiednim zaleceniem Komisji Rada uznała w dniu 28 lipca 2005 r., że we Włoszech istnieje nadmierny deficyt i zgodnie z art. 104 ust. 7 traktatu skierowała do Włoch zalecenie mające na celu obniżenie w sposób wiarygodny i trwały deficytu poniżej 3 % PKB najpóźniej do końca 2007 r.[2] Rada ustaliła, że do dnia 12 stycznia 2006 r. Włochy muszą podjąć skuteczne działania w tym celu. Rada zwróciła się do rządu włoskiego, aby: „ wykonał skrupulatnie budżet na rok 2005 ” oraz „ podjął niezbędne kroki w celu zagwarantowania w latach 2006-2007 łącznego obniżenia deficytu strukturalnego o przynajmniej 1,6 % PKB w stosunku do jego poziomu w 2005 r., przy czym przynajmniej połowa tej korekty musi nastąpić w 2006 r. ” Ponadto władze włoskie powinny zagwarantować, aby „ wskaźnik długu publicznego brutto obniżył się wystarczająco i zbliżył do wartości referencyjnej w zadowalającym tempie, zgodnie z korektą nadmiernego deficytu, poprzez przywrócenie w średnim okresie odpowiedniego poziomu nadwyżki pierwotnej ” oraz powinny „ zwrócić szczególną uwagę na czynniki inne niż zaciągane pożyczki netto, które przyczyniają się do zmian w poziomie zadłużenia, takie jak operacje tymczasowe zwiększające zadłużenie ”. Rada zwróciła się także do władz włoskich, aby „ zagwarantowały konsolidację budżetu, zmierzającą do osiągnięcia w średnim okresie w finansach publicznych salda bliskiego równowadze lub nadwyżki, za pomocą obniżenia o co najmniej 0,5% PKB rocznie deficytu z uwzględnieniem dostosowań cyklicznych, środków jednorazowych lub innych środków tymczasowych ”. Rada wezwała także władze włoskie do „ dalszego usprawnienia procesu gromadzenia i przetwarzania danych sektora instytucji rządowych i samorządowych ”.

Zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1056/2005[3] mówiącym, że jeżeli po upływie terminu państwo członkowskie nie podjęło żadnych działań zgodnie z zaleceniem art. 104 ust. 7 „… Komisja informuje Radę, czy podjęte środki wydają się jej zdaniem wystarczające dla zapewnienia odpowiedniego postępu na drodze do korekty nadmiernego deficytu w określonych przez Radę terminach, o ile środki te zostaną w pełni wdrożone, a rozwój sytuacji gospodarczej będzie zgodny z prognozami ”, niniejszy komunikat ocenia działania podjęte przez Włochy w odpowiedzi na zalecenie Rady[4].

2. Działania podjęte przez Włochy w odpowiedzi na zalecenie rady

2.1 Salda budżetowe państwa

Saldo budżetowe w 2005 r.

Ustawa budżetowa na 2005 r. przyjęta w 2004 r. przewidywała na 2005 r. deficyt budżetowy o wysokości 2,7 % PKB, opierając się na przewidywanym wzroście PKB o 2,1 %. Aby osiągnąć ten cel ustawa budżetowa na 2005 r. przewidywała korektę o 1,7 % PKB w odniesieniu do przewidywanego deficytu (szacowanego na 4,4 % PKB)[5] przy niezmiennym ustawodawstwie. Wspomniana korekta, a także obniżki podatków i dodatkowe wydatki wynoszące 0,5 % PKB miały zostać sfinansowane poprzez ograniczenie wydatków (zwłaszcza poprzez dwuprocentowy limit wzrostu nominalnych wydatków), nowe dochody i środki jednorazowe. Zgodnie ze zaktualizowaną wersją programu stabilizacji na 2004 r. ustawa budżetowa na 2005 r. pozostawiała saldo pierwotne ogólnie niezmienione w stosunku do 2004 r., przewidywała natomiast ograniczenie wpływu środków jednorazowych o około 0,5 % PKB w stosunku do 2004 r. Docelowa wartość deficytu była korygowana dwukrotnie w ciągu 2005 r. Pod koniec kwietnia, w obliczu nowej perspektywy wzrostu PKB o 1,2 % cel został skorygowany do przedziału 2,9-3,5 % PKB. Drugiej korekty dokonano w lipcu, kiedy plan gospodarczo-finansowy (DPEF) określił na nowo docelową wartość deficytu w 2005 r. na 4,3 % PKB, podczas gdy prognozę odnośnie do stopy wzrostu PKB skorygowano do zera. W celu zagwarantowania osiągnięcia docelowej wartości deficytu w wysokości 4,3 % PKB rząd przeprowadził w październiku nową redukcję kosztów i podniesienie dochodów, które wyniosły około 0,1 % PKB[6]. Zaktualizowana wersja programu stabilności na 2005 r. potwierdziła docelową wartość deficytu w wysokości 4,3 %.

Saldo budżetowe w 2006 r.

Zakładając deficyt przy niezmiennym ustawodawstwie szacowany oficjalnie na 5 % PKB, ustawa budżetowa przyjęta w dniu 22 grudnia 2005 r. przez włoski parlament zawiera zwiększające deficyt środki uznaniowe wynoszące 0,5 % PKB ukierunkowane na wsparcie wzrostu gospodarczego oraz środki ograniczające deficyt wynoszące około 2 % PKB. Pełny wynik budżetu dałby zatem docelową wartość oficjalnego deficytu na 2006 r. w wysokości 3,5 % PKB (patrz tabela 1).

Środki wspierające wzrost gospodarczy obejmują ogólne obniżenie składek na ubezpieczenie społeczne, przedłużenie obowiązywania ulg podatkowych w sektorze rolniczym i budowlanym, nowy fundusz na wsparcie gospodarstw domowych, środki na wspieranie inwestycji, fundusze na odnowienie umów w sektorze publicznym w okresie 2006-2007 i inne środki. Głównymi środkami naprawczymi są: ograniczenia w spożyciu pośrednim w ramach administracji centralnej i lokalnej (0,4 % PKB)[7]; ograniczenie nakładów kapitałowych i innych wydatków (0,6 % PKB); oszczędności poczynione w sektorze opieki zdrowotnej znajdującej się w gestii regionów (0,2 % PKB)[8]; dodatkowe dochody (0,75 % PKB, z których nieco ponad 0,1 % PKB stanowią środki jednorazowe). Ogólnie rzecz biorąc wydatki pierwotne zostały ograniczone o 0,8 % PKB w stosunku do tendencji, a przychody zwiększone o 0,6 % PKB.

W celu ograniczenia wydatków budżet wzmacnia mechanizmy kontroli wydatków, np. poprzez wprowadzenie limitów na miesięczne kwoty wydatków administracji centralnej oraz zwiększenie roli Trybunału Obrachunkowego w monitorowaniu krajowego paktu stabilności. Budżet zawiera także przepisy, których celem jest zapobieganie powtarzającym się przekroczeniom pułapów w ramach wydatków na opiekę zdrowotną[9],[10].

Saldo budżetowe w 2007 r. i w kolejnych latach

Zgodnie ze aktualizowanym programem stabilności z grudnia 2005 r. celem Włoch jest sprowadzenie deficytu poniżej 3 % PKB do 2007 r. oraz kontynuowanie w nadchodzących latach konsolidacji budżetu tak, aby osiągnąć średnioterminowy cel dla sytuacji budżetowej, w myśl Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, jakim jest strukturalnie zrównoważony budżet. Zaktualizowana wersja nie dostarcza informacji na temat środków na lata 2007-2009 koniecznych do osiągnięcia celów budżetowych; wymienia jedynie stopniowe wycofywanie środków jednorazowych od 2007 r.

2.2 Dług publiczny

Po ubiegłorocznym wzroście stosunku zadłużenia do PKB zaktualizowana wersja programu stabilności z 2005 r. przewiduje od 2006 r. ponowny jego spadek. Przewiduje się, że wskaźnik zadłużenia spadnie ze 108,5 % w 2005 r. do nieco poniżej 102 % w 2009 r. głównie pod wpływem rosnących nadwyżek pierwotnych oraz dochodów z prywatyzacji w 2006 i 2007 r. wynoszących każdego roku 0,7 % PKB. Planuje się, że zwiększający zadłużenie wkład pochodzący z akumulacji aktywów finansowych (poza dochodami z prywatyzacji) spadnie w latach 2005-2006 do 0,25 % PKB z ponad 1 % PKB w 2004 r.[11] Mimo, iż program nie podaje szczegółów na temat struktury korekty przepływu kapitału w okresie 2007-2009 (oprócz prywatyzacji przeprowadzanych w 2007 r.), zakładana ogólna korekta przepływu kapitału wskazuje na spodziewane zakończenie od 2007 r. przeprowadzania operacji finansowych zwiększających zadłużenie.

2.3 Dane statystyczne

Włochy podjęły kroki zmierzające do gromadzenia i przetwarzania danych sektora instytucji rządowych i samorządowych. Wzmocniono współpracę między krajowym instytutem statystyki (ISTAT), Banco d'Italia (włoskim bankiem centralnym) oraz ministerstwem gospodarki i finansów w celu zmniejszenia rozbieżności pomiędzy danymi statystycznymi pochodzącymi z tych trzech źródeł. Ustanowiono nowy system informacyjny o działaniach urzędów publicznych (SIOPE) gromadzący informacje on-line na temat transakcji budżetowych dokonywanych przez administrację publiczną.

3. Ocena działań podjętych przez Włochy w odpowiedzi na zalecenie Rady

Ocena zgodności powyższych środków w zaleceniem Rady na podstawie art. 104 ust. 7 została przeprowadzona na podstawie prognoz służb Komisji z jesieni 2005 r., uzupełnionych o informacje pozyskane po upływie terminu prognoz (dniu 7 listopada 2005 r.). Ustawa budżetowa na 2006 r. została uchwalona przez parlament włoski w dniu 22 grudnia i rząd przedstawił zaktualizowaną wersję programu stabilności w dniu 23 grudnia.

Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą zaktualizowanej wersji programu zakłada przyspieszenie wzrostu PKB od zera w 2005 r. do 1,5 % w 2006 i 2007 r., a następnie do 1,75 % w latach 2008-2009. Omawiany scenariusz, który całkowicie pokrywa się ze scenariuszem wykorzystanym w planie ekonomiczno-finansowym (DPEF) oraz scenariuszem stanowiącym podstawę zalecenia Rady w myśl art. 104 ust. 7, zgadza się ogólnie rzecz biorąc z prognozami służb Komisji z jesieni 2005 r., które zakładają tempo wzrostu PKB wynoszące 0,2 %, 1,5 % i 1,4 % odpowiednio od 2005 do 2007 r.

3.1 Salda budżetowe państwa

Saldo budżetowe w 2005 r.

Zalecenie Rady w myśl art. 104 ust. 7 uznało maksymalny deficyt wynoszący 4,3 % PKB za zgodny z rygorystycznym wykonaniem budżetu na 2005 r. przy założeniu zerowego wzrostu PKB w 2005 r. Jesienne prognozy zakładały stosunek deficytu do PKB w 2005 r. wynoszący 4,3 %, tj. zgodny z oficjalnym celem, choć przy nieco wyższym wzroście PKB. Aktualne dane (metoda kasowa) na 2005 r. dotyczące zaciągania kredytów w sektorze publicznym pozwalają przypuszczać, iż docelowa wartość deficytu zostanie prawdopodobnie osiągnięta.

Tabela 1: Budżet Włoch na 2006 r.

W % PKB | Projekt budżetu z dnia 28.10.2005 r.1 | Prognoza z jesieni 2005 r.2 | Ostateczny budżet |

Saldo budżetowe przy niezmiennym ustawodawstwie (tendenziale) | -4,9 | -5,0 | -4,9 |

Niższe wydatki pierwotne | 0,8 | 0,5 | 0,8 |

z czego sektor opieki zdrowotnej | 0,1 | - | 0,1 |

Sprzedaż nieruchomości | 0,2 | 0,2 | - |

Wydatki związane ze strategią lizbońską | -0,2 | -0,2 | - |

Wyższe dochody | 0,4 | 0,2 | 0,6 |

z czego sektor opieki zdrowotnej | 0,1 | - | 0,1 |

Saldo budżetowe | -3,8 | -4,2 | -3,5 |

Saldo dostosowane cyklicznie | -3,2 | -3,6 | -2,9 |

Środki jednorazowe3 | 0,5 | 0,4 | 0,3 |

z czego - Sprzedaż nieruchomości | 0,3 | 0,2 | 0,1 |

- przypadki amnestii podatkowej | - | - | 0,1 |

- podatki zastępcze | 0,2 | 0,1 | 0,2 |

Saldo strukturalne4 | -3,7 | -4,0 | -3,2 |

Zmiana w saldzie strukturalnym | 0,4 | 0,0 | 0,9 |

Uwagi: 1 Po tak zwanej poprawce „Terza fase” z dnia 28 października 2005 r. 2Prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. zostały oparte na projekcie budżetu z dnia 28 października 2005 r. 3Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z obliczeniami służb Komisji 4Saldo strukturalne = saldo dostosowywane cyklicznie bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych Źródło: Projekt i wersja ostateczna ustawy budżetowej na 2006 r. Prognozy ekonomiczne służb Komisji z jesieni 2005 r.; obliczenia służb Komisji |

Saldo budżetowe w 2006 r.

Na podstawie ostrożnej oceny niektórych środków w projekcie budżetu na 2006 r. z dnia 28 października 2005 r. prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. zakładały deficyt wynoszący 4,2 % PKB w 2006 r., czyli wyższy niż ówczesny oficjalny cel wynoszący 3,8 % PKB (patrz tabela 1). Według obliczeń służb Komisji korekta strukturalna (tj. zmiana w saldzie dostosowanym cyklicznie bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) między 2005 a 2006 r. sugerowana w jesiennych prognozach byłaby jednoznacznie niższa niż „przynajmniej” 0,8 % PKB zalecane przez Radę.

Zmiany wprowadzone w wersji ostatecznej budżetu przyjętego przez parlament włoski wzywały do przeprowadzenia ponownej oceny korekty strukturalnej. Pełne wdrożenie ustawy budżetowej na 2006 r. zapewniłoby minimalną poprawę wynoszącą 0,8 % PKB deficytu budżetu strukturalnego w 2006 r. wymaganą przez Radę przy założeniu, że wzrost realnego PKB w 2006 r. wynosi 1,5 % oraz że wdrożone środki są skuteczne. Większy niż zakładany w projekcie budżetu z dnia 28 października wysiłek strukturalny tłumaczy się zasadniczo przez dodatkowe środki naprawcze, które wspomagają obniżkę docelowej wartości deficytu (do 3,5 % PKB) oraz przez mniejszą ilość planowanych środków jednorazowych.

Komisja jest zdania, że w wyniku wzmocnienia mechanizmów przeprowadzania kontroli wydatków podniosło prawdopodobieństwo skutecznego wdrożenia środków w ramach budżetu, a co za tym idzie osiągnięcie wymaganego wysiłku budżetowego w 2006 r. Jednocześnie Komisja uważa, że połączenie ambitnych ograniczeń wydatków i niewyprobowanych mechanizmów kontroli sprawia, że osiągnięcie celu budżetowego na 2006 r. nadal jest niepewne. Niepewne jest zwłaszcza osiągnięcie wszystkich planowanych oszczędności w dziedzinie wydatków na administrację lokalną, opiekę zdrowotną, a także (w mniejszym stopniu) wydatków na administrację centralną oraz pewnych innych pomniejszych środków. Niepowodzenia w tych dziedzinach mogłyby prowadzić do deficytu zbliżonego bardziej do 4 % PKB niż do oficjalnego celu wynoszącego 3,5 % PKB[12].

Saldo budżetowe w 2007 r. i w kolejnych latach

Zakładając, że wzrost będzie następował zgodnie z przewidywaniami i biorąc pod uwagę zaangażowanie Włoch w stopniowe wycofywanie od 2007 r. środków tymczasowych, osiągnięcie w 2007 r. wartości docelowej deficytu 2,8 % PKB oznaczałoby korektę strukturalną wynoszącą 0,9 % PKB (patrz tabela 2). Włochy nie przedstawiły jednak informacji na temat ogólnych środków służących osiągnięciu celu na 2007 r., przez co nie jest możliwe dokonanie oceny jakości i struktury korekty. Program może ponadto zaniżać przewidywany deficyt, a co za tym idzie także rozmiar korekty budżetowej (stosownie do tendencji) wymaganej do osiągnięcia celu na 2007 r. Przewidywania w ramach niezmiennego ustawodawstwa nie biorą w pełni pod uwagę przyszłych podwyżek wynagrodzeń sektora publicznego, program zakłada nieprawdopodobnie wysoki, wynoszący 0,6 % PKB, spadek wynagrodzeń dla pracowników w latach 2006-2007. Ta pozycja dobrze wyjaśnia dlaczego deficyt na 2007 r. w programie wynosi jedynie 3,3 % PKB, tj. mniej niż wynosiła wartość docelowa deficytu na 2006 r. W kolejnych latach po 2007 r. tempo dostosowania do celu średnioterminowego wskazanego w programie odpowiada ogólnie minimalnej wymaganej przez Radę rocznej poprawie salda strukturalnego wynoszącej 0,5 % PKB.

3.2 Dług publiczny

Zmniejszenie stosunku zadłużenia do PKB planowane na 2006 i 2007 r. (gdyby się powiodło) byłoby zgodne z zaleceniami Rady. Istnieją poważne wątpliwości odnośnie do ścieżki zmniejszenia zadłużenia, gdyż zależy ona od połączonego efektu wzrastania nadwyżek pierwotnych zgodnie z celami budżetowymi, realizacji planów prywatyzacyjnych oraz skutecznego stopniowego ograniczenia operacji zwiększających zadłużenie, co stanowi wyraźny kontrast w odniesieniu do niedawnej przeszłości[13]. Wydaje się, że w kolejnych latach po 2007 r. konieczne będzie dalsze wzmacnianie celów budżetowych w celu osiągnięcia odpowiedniego obniżenia wskaźnika zadłużenia zbliżonego do wartości referencyjnej, co w perspektywie długoterminowej jest nieodzowne w celu uwzględnienia zagrożeń dla stabilności.

3.3 Statystyka

Wysiłki podjęte w celu poprawienia jakości danych sektora instytucji rządowych i samorządowych umożliwiły zmniejszenie rozbieżności statystycznych. Po zgłoszeniu PND z dnia 1 września 2005 r. Eurostat opublikował dane Włoch bez zamieszczania odniesień na temat problemów niezałatwionych[14]. Nadal jednak istnieją niedociągnięcia jeśli chodzi o terminowe dostarczanie danych dotyczących administracji lokalnej i sektora opieki zdrowotnej. Należy się spodziewać, że ustanowienie SIOPE podniesie jakość systemu gromadzenia informacji na temat lokalnych finansów.

Tabela 2: Salda budżetowe i zadłużenie

W % PKB | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |

COM | PS1 | COM | PS1 | COM1 | PS2 | COM1 | PS2 |

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych | -3,2 | -3,2 | -4,3 | -4,3 | -4,2 | -3,5 | -4,6 | -2,8 |

Saldo pierwotne | 1,8 | 1,8 | 0,6 | 0,6 | 0,6 | 1,3 | 0,3 | 1,9 |

Środki jednorazowe3 | 1,4 | 1,4 | 0,5 | 0,6 | 0,4 | 0,3 | - | - |

Saldo strukturalne4 | -4,4 | -4,4 | -4,0 | -4,1 | -4,0 | -3,2 | -4,0 | -2,3 |

Zmiana w saldzie strukturalnym | 0,5 | 0,5 | 0,4 | 0,3 | 0,0 | 0,9 | 0,0 | 0,9 |

Pierwotne saldo strukturalne5 | 0,7 | 0,7 | 0,9 | 0,8 | 0,8 | 1,5 | 0,9 | 2,4 |

Zadłużenie | 106,5 | 106,5 | 108,6 | 108,5 | 108,3 | 108,0 | 107,9 | 106,1 |

p.m. realny PKB (roczna zmiana w %) | 1,2 | 1,2 | 0,2 | 0,0 | 1,5 | 1,5 | 1,4 | 1,5 |

p.m. luka produktowa6 | -0,5 | -0,4 | -1,5 | -1,5 | -1,2 | -1,2 | -1,2 | -1,0 |

Uwagi: 1Prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. zostały oparte na projekcie budżetu z dnia 28 października 2005 r. 2Luki produktowe i dostosowanie cykliczne zgodnie ze zaktualizowaną wersją programu stabilności (PS) z grudnia 2005 r., ponownie obliczone przez służby Komisji w oparciu o informacje zawarte w programie. 3Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z obliczeniami służb Komisji 4Saldo dostosowane cyklicznie, wyłączając środki jednorazowe i inne środki tymczasowe 5Saldo pierwotne dostosowane cyklicznie, wyłączając środki jednorazowe i inne środki tymczasowe 6W % potencjalnego PKB Źródło: Program stabilności (PS); prognozy ekonomiczne służb Komisji z jesieni 2005 r. (COM); obliczenia służb Komisji |

4. Wnioski

Według bieżących informacji wydaje się, że Włochy podjęły działania zgodne z zaleceniami Rady w myśl art. 104 ust. 7. W szczególności Włochy:

- osiągnęły, jak się wydaje, wartość docelową deficytu na 2005 r. wynoszącą 4,3 % PKB;

- podjęły w ramach ustawy budżetowej na 2006 r. środki naprawcze, które – zakładając, że zostaną w pełni wdrożone oraz że sytuacja ekonomiczna będzie odpowiadać scenariuszowi będącemu podstawą zaleceń Rady – zapewnią odpowiedni postęp w kierunku osiągnięcia korekty nadmiernego deficytu w czasie określonym przez Radę. Z zastrzeżeniem spełnienia powyższych warunków, ustawa budżetowa na 2006 r. spowoduje korektę strukturalną w 2006 r. zgodną z zaleceniami Rady;

- określiły na 2007 r. cel deficytu nominalnego na poniżej 3 % i planują na rok 2007 i kolejne lata korektę strukturalną zgodną z zaleceniami Rady;

- planują zmniejszyć zadłużenie dzięki połączonemu efektowi wzrostu nadwyżek pierwotnych zgodnego z celami budżetowymi, realizacji dużych planów prywatyzacyjnych oraz stopniowemu ograniczaniu operacji zwiększających zadłużenie;

- podjęły inicjatywy, które podniosły jakość statystyk sektora instytucji rządowych i samorządowych.

Jednak korekta nadmiernego deficytu przed upływem terminu w 2007 r. i zmniejszenie stopy zadłużenia są bardzo niepewne i w sposób decydujący zależą od:

1. skutecznego wykonania budżetu na 2006 r. Jeśli środki nie zostaną w pełni wdrożone lub nie okażą się skuteczne, potrzebne będą dalsze środki naprawcze;

2. wyszczególnienia i wdrożenia dodatkowych poważnych środków naprawczychna 2007 r.

Na podstawie niniejszej oceny Komisja uznaje, że aktualnie nie jest konieczne podejmowanie wobec Włoch dalszych kroków w ramach procedury nadmiernego deficytu. Komisja - zgodnie z postanowieniami traktatu i Paktu na rzecz stabilności i wzrostu - będzie nadal bacznie obserwowała sytuację budżetową we Włoszech zwłaszcza z uwagi na delikatną sytuację finansów publicznych.

[1] Wpływ środków jednorazowych na budżet wynosił 0,6 % PKB w 2001 r., 1,9 % w 2003 r. i 1,4 % w 2004 r. W 2002 r. deficyt wynosił 2,7 % PKB przy 1,3 % PKB środków jednorazowych.

[2] W dniu 12 lipca 2005 r. osiągnięto porozumienie polityczne w sprawie „Zalecenia Rady skierowanego do Włoch, mającego na celu likwidację nadmiernego deficytu budżetowego - zastosowanie art. 104 ust. 7 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską”.

[3] Odpowiednio Dz. U. L 209 z 2.8.1997 i Dz. U. L 174 z 7.7.2005.

[4] Komisja ocenia jednocześnie zaktualizowaną wersję programu stabilności Włoch z grudnia 2005 r. Ocenę Komisji i opinię Rady na temat programu można znaleźć na stronie: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/country/italy_en.htm

[5] We włoskiej procedurze budżetowej wszystkie środki przyjęte i planowane na przyszłość są określone w odniesieniu do tendencji deficytu przy niezmiennym ustawodawstwie (tak zwanego „tendenziale”). Oznacza to, że przyszłe wydatki i dochody wchodzą do deficytu tylko wtedy, jeśli są zgodne z przyjętą przez parlament ustawą. Więcej szczegółów na temat deficytu oraz ogólnych informacji włoskiej procedury budżetowej można znaleźć w merytorycznej ocenie zaktualizowanej wersji programu stabilizacji na 2005 r.

[6] Środki te wprowadzone dekretem 211/2005 z dnia 17 października 2005 zostały włączone do ustawy budżetowej na 2006 r.

[7] Oszczędności dokonane na wydatkach na administrację centralną i lokalną przybierają formę dalszej wyczerpującej korekty „krajowego paktu stabilności” ustanowionego w 1999 r. Pułapy różnią się w zależności od rodzaju administracji lokalnej (regiony lub prowincje i miasta) oraz rodzaju wydatku (bieżące lub kapitałowe).

[8] Oszczędności dokonane zostały na wydatkach na cele zdrowotne netto. Spodziewane rozbicie jest następujące: 1,5 mld EUR wyższych dochodów i 1 mld EUR niższych wydatków (patrz tabela 1).

[9] Przepisy te mają na celu w szczególności zmuszenie regionów posiadających strukturalny deficyt w zakresie opieki zdrowotnej do pokrycia jego części z dodatkowych dochodów oraz do wprowadzenia wymaganych oszczędności. Ponadto odpowiedzialność lekarzy i farmaceutów zostanie zwiększona poprzez m.in. elektroniczne rejestrowanie recept i skierowań na analizy.

[10] Aktualnie we włoskim parlamencie omawiana jest kwestia amnestii względem składek na ubezpieczenie społeczne w ramach sektora rolniczego; jeśli zostałaby zaaprobowana i poddana statystycznej weryfikacji, mogłaby spowodować ograniczoną korektę w górę wskaźnika deficytu lub zadłużenia.

[11] Zaktualizowana wersja programu przewiduje różnicę między kwotą obliczoną w oparciu o metodę kasową a kwotą obliczoną w oparciu o zasadę memoriałową wynoszącą 0,5 % PKB w 2006 r. Różnica ta jest związana także z wypłatą odsetek za obligacje poczty włoskiej, które narosły (i zostały odpowiednio zapisane jako wydatki) w przeszłości, ale są wypłacane dopiero w momencie wykupu obligacji. Gdyby pominąć ten czynnik różnica między kwotą obliczoną w oparciu o metodę kasową a kwotą obliczoną w oparciu o zasadę memoriałową byłaby mniejsza.

[12] Patrz przypis 10.

[13] Patrz przypis 10.

[14] Oprócz wskazywania na potrzebę wyjaśnienia przypadków odnotowanych zastrzyków kapitałowych mających miejsce w pewnej liczbie krajów, w tym we Włoszech, między rokiem 2001 a 2004.