KOMISJA EUROPEJSKA Strasburg, dnia 13.6.2017 COM(2017) 331 final 2017/0136(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1095/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do procedur i organów związanych z udzielaniem zezwolenia CCP oraz wymogów dotyczących uznawania CCP z państw trzecich (Tekst mający znaczenie dla EOG) {SWD(2017) 246 final}

{SWD(2017) 247 final}



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU 1.1.Przyczyny i cele wniosku Kontrakty pochodne są dla europejskich banków i przedsiębiorstw kluczowym narzędziem zarządzania ryzykiem, niezależnie od tego, czy jest ono związane ze zmianami stóp procentowych, wahaniami kursów walutowych, czy też niewykonaniem zobowiązania przez kontrahenta. Jednakże nieprzejrzyste rynki instrumentów pochodnych stanowiły także niepożądany kanał zarażenia. W związku z tym rynki instrumentów pochodnych muszą być skutecznie regulowane i nadzorowane, co pozwoli zapewnić stabilność finansową. Mając na uwadze globalny charakter rynków instrumentów pochodnych oraz działając zgodnie z porozumieniem grupy G-20 osiągniętym na szczycie w Pittsburghu w 2009 r., którego celem było zmniejszenie ryzyka systemowego powiązanego ze stosowaniem instrumentów pochodnych na dużą skalę, w 2012 r. Unia Europejska przyjęła rozporządzenie w sprawie infrastruktury rynku europejskiego (EMIR). Jednym z głównych filarów rozporządzenia EMIR jest rozliczanie standardowych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym przez kontrahenta centralnego (CCP). CCP to element infrastruktury rynku, który ogranicza ryzyko systemowe i zwiększa stabilność finansową poprzez działanie pomiędzy dwoma kontrahentami kontraktu pochodnego (działa on jako nabywca dla sprzedawcy i jako sprzedawca dla nabywcy ryzyka), ograniczając w ten sposób ryzyko dla każdego z nich. W rozporządzeniu EMIR nałożono również na CCP rygorystyczne wymogi ostrożnościowe, organizacyjne i wymogi w zakresie prowadzenia działalności oraz wprowadzono rozwiązania w zakresie nadzoru ostrożnościowego nad CCP z myślą o ograniczeniu ryzyka dla użytkowników CCP i wspieraniu stabilności systemowej. W okresie od 2012 r., kiedy to przyjęto rozporządzenie EMIR, system rozliczania centralnego znacząco się rozrastał oraz postępowała koncentracja i integracja wśród CCP zarówno w obrębie UE, jak i w odniesieniu do państw trzecich. Niniejszy wniosek ma na celu zapewnienie, aby ramy nadzorcze dotrzymały kroku tym zmianom. Wnioskuje się o wyposażenie przez UE unii rynków kapitałowych w bardziej skuteczny i spójny system nadzoru nad CCP z myślą o dalszej integracji rynkowej, stabilności finansowej i równych warunkach działania. Począwszy od przyjęcia rozporządzenia EMIR, CCP zyskali na znaczeniu, a w nadchodzących latach będą jeszcze bardziej rozszerzać swoją działalność W ciągu pięciu lat od przyjęcia rozporządzenia EMIR wolumen działalności CCP zarówno w UE, jak i na całym świecie dynamicznie wzrósł tak pod względem skali, jak i zakresu. Jest to znak, że przepisy działają i spełniają swoją funkcję. Według stanu na koniec czerwca 2016 r. około 62 % globalnej wartości wszystkich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym we wszystkich klasach aktywów (stopy procentowe, ryzyko kredytowe, kurs walutowy itp.) było rozliczanych centralnie przez CCP , co stanowi równowartość 337 bln USD. Około 97 % (328 bln USD) wszystkich rozliczanych centralnie kontraktów pochodnych stanowią instrumenty pochodne oparte na stopach procentowych. Według stanu na koniec 2015 r. około 60 % wszystkich instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i opartych na stopach procentowych było rozliczanych centralnie; na koniec 2009 r. odsetek ten wynosił natomiast 36 % . Rozliczanie centralne zyskało też na znaczeniu na rynku kredytowych instrumentów pochodnych (zwanych również CDS): odsetek otwartych kredytowych instrumentów pochodnych rozliczanych przez CCP systematycznie rośnie, począwszy od pierwszego zgłoszenia danych na ten temat (tj. 37 % według stanu na koniec czerwca 2016 r.; na koniec czerwca 2010 r. odsetek ten wynosił natomiast 10 % ). Gwałtownie rosnące znaczenie CCP w globalnym systemie finansowym to skutek nie tylko wprowadzenia obowiązku rozliczania centralnego dla różnych klas aktywów , ale także częstszego korzystania z centralnego rozliczania przez podmioty niemające takiego obowiązku, dzięki rosnącej świadomości uczestników rynku na temat korzyści, jakie daje rozliczanie centralne (obowiązek rozliczania jest w mocy dopiero od czerwca 2016 r.) . Obowiązek centralnego rozliczania niektórych instrumentów pochodnych opartych na stopach procentowych oraz kredytowych instrumentów pochodnych, zgodnie z podobnymi zasadami obowiązującymi w innych państwach G-20, wprowadzono na mocy rozporządzenia EMIR . Zmieniono przepisy dotyczące kapitału banków, aby promować rozliczanie centralne poprzez zwiększenie kosztów rozliczania dwustronnego (w ujęciu względnym) . Transakcje dwustronne podlegają dodatkowym wymogom dotyczącym zabezpieczenia od marca 2017 r. . Oczekuje się, że w nadchodzących latach CCP będą w dalszym ciągu rozszerzać swoją działalność. Najprawdopodobniej kolejne klasy aktywów zostaną objęte obowiązkiem rozliczania , a zachęty związane z ograniczaniem ryzyka i kosztów najpewniej doprowadzą do dalszego zwiększenia wolumenu dobrowolnych rozliczeń. Przedłożony w maju 2017 r. wniosek Komisji w sprawie ukierunkowanej zmiany rozporządzenia EMIR, celem poprawy jego skuteczności i proporcjonalności, umocni tę tendencję, tworząc kolejne zachęty skłaniające CCP do oferowania kontrahentom centralnego rozliczania instrumentów pochodnych . Wreszcie pogłębienie i lepsza integracja rynków kapitałowych wskutek wprowadzenia unii rynków kapitałowych dodatkowo zwiększą zapotrzebowanie na transgraniczne usługi rozliczeniowe w UE, dzięki czemu wzrośnie również znaczenie CCP w systemie finansowym oraz zacieśnią się wzajemne powiązania między nimi oraz ich powiązania z innymi uczestnikami rynków finansowych. Coraz większa rola CCP budzi obawy dotyczące konieczności unowocześnienia ram nadzorczych określonych w rozporządzeniu EMIR, także w świetle wprowadzenia unii rynków kapitałowych Coraz większe znaczenie CCP w systemie finansowym oraz powiązana z nim koncentracja ryzyka kredytowego w obrębie ich struktur przyciąga uwagę rządów, organów regulacyjnych, organów nadzoru, banków centralnych i uczestników rynku. Skala i zakres rozliczanych centralnie transakcji ulega zwiększeniu, jednak liczba CCP pozostaje względnie mała. Obecnie w UE swoją siedzibę ma 17 CCP, przy czym wszyscy oni uzyskali zezwolenie na podstawie rozporządzenia EMIR, by oferować swoje usługi w obrębie Unii. Nie wszyscy CCP mają zezwolenie, by rozliczać wszystkie klasy aktywów (np. tylko 2 CCP rozliczają kredytowe instrumenty pochodne i tylko 2 CCP rozliczają instrumenty pochodne oparte na stopie inflacji ). Dodatkowo 28 CCP z państw trzecich zostało uznanych na podstawie przepisów o równoważności zawartych w rozporządzeniu EMIR, dzięki czemu mogą oni oferować swoje usługi w UE. Rynki usług rozliczeniowych są więc wysoce zintegrowane w obrębie Unii i charakteryzują się dużą koncentracją w niektórych klasach aktywów. Są one też w sposób silny wzajemnie ze sobą powiązane . Z jednej strony intensywniejsze rozliczanie z udziałem należycie regulowanych i nadzorowanych CCP zwiększa ogólną stabilność systemową, jednak z drugiej strony koncentracja ryzyka sprawia, że upadłość CCP jest wprawdzie zdarzeniem mało prawdopodobnym, ale o potencjalnie niezwykle silnym oddziaływaniu. Mając na uwadze kluczową rolę CCP w systemie finansowym, coraz większe znaczenie systemowe CCP budzi obawy. CCP sami stali się źródłem ryzyka makroostrożnościowego, ponieważ ich upadłość może znacząco zakłócić funkcjonowanie systemu finansowego i mieć skutki systemowe. Przykładowo niekontrolowane i mające miejsce na dużą skalę rozwiązanie oraz zamknięcie kontraktów rozliczanych przez CCP mogłoby skutkować powstaniem na rynku zagrożeń dla płynności i zabezpieczeń, powodując niestabilność rynku aktywów bazowych i całego systemu finansowego. CCP, podobnie jak niektórzy inni pośrednicy finansowi, są również podatni na panikę wywołaną utratą zaufania dotyczącego wypłacalności CCP przez członków rozliczających. Po stronie CCP może to skutkować szokiem związanym z płynnością wywołanym próbami wypełnienia zobowiązań w zakresie zwrotu głównego zabezpieczenia (tj. początkowego depozytu zabezpieczającego). Efekt upadłości CCP spowodowanej zwiększoną koncentracją ryzyka byłby wzmocniony ze względu na coraz silniejsze powiązania między CCP, i to zarówno o charakterze bezpośrednim, jak i pośrednim, poprzez ich członków (którymi są zazwyczaj duże banki działające na skalę światową) i klientów. W związku z tym oraz zgodnie ze wspólnym stanowiskiem grupy G-20 Komisja przyjęła w listopadzie 2016 r. wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP . Jego celem jest zagwarantowanie, aby organy były odpowiednio przygotowane na podjęcie działań wobec CCP będącego na progu upadłości, zapewniając stabilność finansową i ograniczając koszty ponoszone przez podatników. Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP ponownie skierował uwagę na określone w rozporządzeniu EMIR ramy nadzorcze dla unijnych CCP i CCP z państw trzecich, a także na kwestię tego, w jakim stopniu pięć lat po przyjęciu rozporządzenia EMIR można zwiększyć ich skuteczność. Wniosek ten jest obecnie przedmiotem negocjacji w Parlamencie Europejskim i Radzie. Należy zapewnić skoordynowanie i spójność tych trwających prac z niniejszym wnioskiem. Ramy nadzorcze dla unijnych CCP

Zgodnie z rozporządzeniem EMIR unijni CCP są nadzorowani przez kolegia krajowych organów nadzoru, Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), właściwych członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) i inne właściwe organy (np. organy nadzoru właściwe dla największych członków rozliczających, organy nadzoru właściwe dla niektórych systemów obrotu oraz centralnych depozytów papierów wartościowych). W skład tych kolegiów może wchodzić nawet do 20 organów członkowskich, przy czym one same są koordynowane przez organ państwa macierzystego. Ramy te wzbudzają szereg wątpliwości w świetle obecnego stanu integracji na rynku, który musi być odzwierciedlony ramami nadzorczymi. Jest to także ważne ze względu na rozwój unii rynków kapitałowych. Po pierwsze, coraz większa koncentracja usług rozliczeniowych w strukturach ograniczonej liczby CCP i wynikające z tego nasilenie działalności transgranicznej oznacza, że CCP znajdujące się w niewielkiej liczbie państw członkowskich stają się coraz ważniejsze dla unijnego systemu finansowego jako całości. Tendencji tej przeciwstawiają się obecne ramy nadzorcze opierające się głównie na organie państwa macierzystego (tj. zakładające, że ostateczną odpowiedzialność za podejmowanie istotnych decyzji, np. dotyczących przedłużenia zezwolenia lub zatwierdzenia umów outsourcingowych lub uzgodnień interoperacyjnych, ponosi organ państwa macierzystego), których kształt należy w związku z tym ponownie rozważyć. Po drugie, zróżnicowanie praktyk nadzorczych dotyczących CCP (np. warunków udzielenia zezwolenia lub procesów zatwierdzania modeli) w całej UE może stworzyć ryzyko arbitrażu regulacyjnego i nadzorczego dla CCP oraz, pośrednio, dla ich członków rozliczających lub klientów. Komisja zwróciła uwagę na te nowe zagrożenia i potrzebę zwiększenia konwergencji praktyk nadzorczych w komunikacie w sprawie unii rynków kapitałowych z września 2016 r. i podczas konsultacji publicznych dotyczących działalności Europejskich Urzędów Nadzoru . W obu przypadkach wskazano na wyzwania związane ze zróżnicowanymi praktykami nadzorczymi. Po trzecie, rola banków centralnych – jako emitentów waluty – nie jest odpowiednio odzwierciedlona w kolegiach CCP. Choć uprawnienia banków centralnych i organów nadzoru mogą się częściowo pokrywać (zwłaszcza w takich obszarach jak interoperacyjność, środki kontroli ryzyka utraty płynności itp.), istnieje możliwość wystąpienia niezgodności w sytuacji, gdy działania nadzorcze wywierają wpływ na kluczowe obowiązki banków centralnych w takich obszarach jak stabilność cen, polityka pieniężna czy systemy płatnicze. W sytuacjach kryzysowych, jeżeli podział odpowiedzialności między poszczególnymi organami będzie nadal niejasny, niezgodności te mogą spotęgować ryzyko dla stabilności finansowej. Ramy nadzorcze dla CCP z państw trzecich Obecnie duża część instrumentów finansowych denominowanych w walutach państw członkowskich jest rozliczana przez uznanych CCP z państw trzecich. Przykładowo kwota referencyjna pozostająca do uregulowania na giełdzie Chicago Mercantile Exchange (CME) w Stanach Zjednoczonych wynosi 1,8 bln EUR dla denominowanych w euro instrumentów pochodnych opartych na stopach procentowych i 348 mld SEK dla denominowanych w koronach szwedzkich instrumentach pochodnych opartych na stopie procentowej. Ta sytuacja również rodzi szereg obaw. Po pierwsze, podczas wdrażania przewidzianego w rozporządzeniu EMIR systemu równoważności i uznawania ujawniły się pewne niedociągnięcia, zwłaszcza dotyczące bieżącego nadzoru. W szczególności po uznaniu CCP z państwa trzeciego Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych napotykał trudności związane z uzyskaniem dostępu do informacji od CCP, przeprowadzaniem kontroli CCP w miejscu prowadzenia działalności oraz wymianą informacji z odpowiednimi unijnymi organami regulacyjnymi i nadzorczymi oraz bankami centralnymi. Powoduje to ryzyko niedostrzeżenia lub nieuwzględnienia praktyk CCP z państw trzecich lub zmian w ich modelach zarządzania ryzykiem, co może mieć ważne implikacje dla podmiotów z UE, jeżeli chodzi o stabilność finansową. Po drugie, potencjalne niezgodności między celami organów nadzoru a celami banków centralnych w ramach kolegiów nabierają dodatkowego wymiaru w kontekście CCP z państw trzecich, w przypadku których zaangażowane są również organy spoza UE. Po trzecie istnieje ryzyko, że zmiany dotyczących CCP przepisów lub ram regulacyjnych w państwach trzecich mogą negatywnie wpłynąć na efekty działań regulacyjnych lub nadzorczych i stworzyć nierówne warunki działania dla CCP z UE i CCP z państw trzecich, a także doprowadzić do arbitrażu regulacyjnego lub nadzorczego. Obecnie nie istnieje żaden mechanizm, który zapewniałby automatyczne informowanie UE o tego rodzaju zmianach i dawałby jej możliwość zastosowania odpowiednich środków. Tego rodzaju obawy mogą nabrać większego znaczenia w najbliższych latach, ponieważ ze względu na globalny charakter rynków kapitałowych nastąpi wzrost roli odgrywanej przez CCP z państw trzecich. Oprócz 28 CCP z państw trzecich uznanych już przez ESMA, 12 kolejnych CCP z 10 różnych jurysdykcji złożyło wniosek o uznanie i obecnie oczekuje na decyzję Komisji o równoważności ich systemów regulacyjnych i systemów nadzoru. Ponadto znaczna część transakcji na instrumentach pochodnych denominowanych w euro (i innych transakcji podlegających unijnemu obowiązkowi rozliczania) jest obecnie rozliczana przez CCP zlokalizowanych w Zjednoczonym Królestwie. Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE spowoduje zatem znaczącą zmianę odsetka takich transakcji rozliczanych za pośrednictwem CCP znajdujących się poza jurysdykcją UE, co spotęguje opisane powyżej obawy. Przełoży się to na znaczące wyzwania związane z ochroną stabilności finansowej w UE, którymi należy się zająć. W świetle powyższych ustaleń Komisja przyjęła w dniu 4 maja 2017 r. komunikat w sprawie reagowania na wyzwania stojące przed krytycznymi infrastrukturami rynku finansowego i dalszym rozwojem unii rynków kapitałowych . Komisja wskazała, że „konieczne będzie wprowadzenie dalszych zmian [w rozporządzeniu EMIR], tak by udoskonalić obecne ramy zapewniające stabilność finansową i wspierające dalszy rozwój i pogłębianie unii rynków kapitałowych”. Potrzeba ulepszenia obecnych ram nadzorczych Ciągła ewolucja unijnego „ekosystemu” rozliczania wymaga maksymalnej skuteczności ram zapobiegania kryzysom i zarządzania CCP. Rozporządzenie EMIR i wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP stanowią w tym zakresie istotne kroki. Niemniej jednak pięć lat po przyjęciu rozporządzenia EMIR rosnące rozmiary, złożoność i wymiar transgraniczny usług rozliczeniowych w UE i na całym świecie uwidoczniły niedociągnięcia ram nadzorczych obowiązujących CCP z UE i państw trzecich. W związku z tym w niniejszym wniosku przedstawiono konkretne zmiany rozporządzenia EMIR oraz rozporządzenia w sprawie ESMA , które mają na celu przede wszystkim ustanowienie jasnych i spójnych ram nadzorczych zarówno dla CCP z UE, jak i dla CCP z państw trzecich. W towarzyszącym niniejszemu wnioskowi sprawozdaniu z oceny skutków rozważono koszty tych zmian i korzyści, jakie ze sobą niosą. W ocenie tej zaprezentowano szereg wariantów pozwalających poprawić nadzór nad CCP na poziomie Unii, w jeszcze większym stopniu zaangażować emisyjne banki centralne w nadzór nad CCP, a także poprawić zdolności UE w zakresie monitorowania, identyfikowania i ograniczania zagrożeń związanych z CCP z państw trzecich. W ocenie skutków przedstawiono wyczerpujące dowody potwierdzające, że wnioskowane zmiany w skuteczny sposób przyczyniają się do zwiększenia ogólnej stabilności unijnego systemu finansowego oraz obniżenia i tak już niskiego (ale niosącego ze sobą niezwykle poważne skutki) ryzyka upadłości CCP, przy jednoczesnym utrzymaniu na minimalnym poziomie kosztów ponoszonych przez uczestników rynku. Wnioskowane zmiany przyczyniają się także do dalszego rozwoju i pogłębiania unii rynków kapitałowych zgodnie z priorytetami politycznymi Komisji. 1.2.Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Niniejszy wniosek jest powiązany i spójny z polityką UE w wielu innych dziedzinach oraz z bieżącymi inicjatywami, które mają na celu: (i) zajęcie się kwestią systemowego znaczenia CCP; (ii) promowanie korzystania z rozliczania centralnego oraz (iii) zwiększenie efektywności i skuteczności nadzoru na poziomie UE, zarówno w samej Unii, jak i poza nią. Po pierwsze, niniejszy wniosek jest spójny z przyjętym w listopadzie 2016 r. wnioskiem Komisji dotyczącym rozporządzenia w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP. Wniosek ten ma na celu zapewnienie odpowiedniego przygotowania organów UE i organów krajowych na podjęcie działań wobec CCP będącego na progu upadłości, utrzymanie stabilności finansowej i uniknięcie sytuacji, w której koszty związane z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją CCP będącego na progu upadłości poniosą podatnicy. Wniosek Komisji ma na celu zapewnienie, aby w wysoce nieprawdopodobnym scenariuszu, w którym CCP mierzą się z poważnymi problemami lub ryzykiem upadłości, krytyczne funkcje CCP zostały zachowane przy jednoczesnym utrzymaniu stabilności finansowej i dążeniu do uniknięcia sytuacji, w której koszty związane z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją CCP będącego na progu upadłości poniosą podatnicy. Zawarte w tym wniosku ramy zarządzania w sytuacjach kryzysowych dotyczące naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP zakładają istnienie najwyższej jakości ram zapobiegania kryzysom (tj. dotyczących regulacji CCP i nadzoru nad nimi) zawartych w rozporządzeniu EMIR. Dalsza poprawa nadzoru nad CCP zgodnie z rozporządzeniem EMIR przyczyni się do zmniejszenia (dość niewielkiego wprawdzie) prawdopodobieństwa zaistnienia sytuacji, w której konieczne będzie skorzystanie ze środków naprawczych i środków w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Przewidziane w niniejszym wniosku dostosowania i usprawnienia nadzoru będą musiały także zostać odpowiednio odzwierciedlone w oczekującym na rozpatrzenie wniosku ustawodawczym w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP. Uwzględnienie nowej roli Kolegium Wykonawczego ds. CCP w kolegiach przewidzianych na podstawie rozporządzenia EMIR, a następnie w kolegiach ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, może wymagać wprowadzenia ukierunkowanych zmian. Po drugie, niniejszy wniosek jest powiązany z przyjętym w listopadzie 2016 r. wnioskiem Komisji dotyczącym zmiany rozporządzenia w sprawie wymogów kapitałowych . Wniosek ten ma na celu wyłączenie z obliczania progów wskaźnika dźwigni początkowych depozytów zabezpieczających dotyczących transakcji na instrumentach pochodnych rozliczanych na szczeblu centralnym, które to depozyty członkowie rozliczający otrzymują od swoich klientów w środkach pieniężnych i które przekazują następnie CCP. Ułatwi on w ten sposób dostęp do rozliczania, ponieważ wymogi kapitałowe odnoszące się do możliwości oferowania usług rozliczeniowych na rzecz klientów lub pośrednich usług rozliczeniowych zostaną obniżone, co wzmocni również znaczenie CCP w systemie finansowym.

Po trzecie, niniejszy wniosek uzupełnia przyjęty w maju 2017 r. wniosek Komisji w sprawie ukierunkowanych zmian rozporządzenia EMIR . Wniosek ten ma na celu uproszczenie określonych wymogów rozporządzenia EMIR i zwiększenie ich proporcjonalności w celu ograniczenia nadmiernych kosztów ponoszonych przez uczestników rynku bez narażania na szwank stabilności finansowej. W związku z tym wniosek ten powinien stworzyć dla uczestników rynku kolejne zachęty do korzystania z centralnego rozliczania, co dodatkowo zwiększy znaczenie CCP w systemie finansowym. Po czwarte, niniejszy wniosek jest zgodny z konsultacjami dotyczącymi działalności Europejskich Urzędów Nadzoru, przeprowadzonymi w marcu 2017 r. przez Komisję w celu wzmocnienia i poprawy skuteczności i efektywności ich działania. Po piąte, jest on zbieżny z doświadczeniami związanymi z wdrażaniem i egzekwowaniem przepisów państw trzecich w unijnym prawie finansowym, jak zostało to wskazane w dokumencie roboczym służb Komisji w sprawie równoważności. W dokumencie roboczym służb Komisji przedstawiono zestawienie faktów dotyczących procesu równoważności w odniesieniu do państw trzecich w zakresie unijnych przepisów o usługach finansowych. Ukazuje on doświadczenia związane z wdrażaniem i egzekwowaniem przepisów państw trzecich w unijnym prawie finansowym. Oprócz tego zaprezentowano w nim kluczowe aspekty równoważności (np. wykonywanie uprawnień, oceny, monitoring ex post) oraz objaśniono, jak do tych zadań podchodzi się w praktyce. Po szóste, niniejszy wniosek jest zbieżny z realizowanymi na poziomie międzynarodowym pracami w ramach Rady Stabilności Finansowej (FSB), które mają na celu między innymi: (i) promowanie korzystania z rozliczania centralnego oraz porozumień transgranicznych między jurysdykcjami w celu zwiększenia stabilności rynku instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym; (ii) osiągnięcie spójnego stosowania zasad dotyczących infrastruktury rynków finansowych opracowanych przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (CPMI) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (IOSCO); (iii) monitorowanie wdrażania zaproponowanych przez grupę G-20 reform rynków instrumentów pochodnych (za pośrednictwem grupy roboczej FSB ds. instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym); oraz (iv) opracowanie dalszych wytycznych dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP (grupa robocza FSB ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji). 1.3.Spójność z innymi politykami Unii Niniejszy wniosek jest także powiązany i spójny z podejmowanymi przez Komisję wysiłkami na rzecz dalszego rozwoju unii rynków kapitałowych. Potrzebę rozwoju i dalszej integracji rynków kapitałowych w UE podkreślono w komunikacie w sprawie unii rynków kapitałowych z września 2016 r.. Dalsza konwergencja praktyk nadzorczych dotyczących CCP na poziomie UE może wesprzeć proces powstawania pogłębionych i lepiej zintegrowanych rynków kapitałowych, ponieważ efektywniejsze i bardziej odporne CCP stanowią kluczowe elementy należycie funkcjonującej unii rynków kapitałowych. W tym celu w komunikacie w sprawie przeglądu śródokresowego unii rynków kapitałowych, który został przyjęty przez Komisję w dniu 8 czerwca 2017 r., wezwano do zwiększenia uprawnień ESMA w celu działania na rzecz zwiększenia skuteczności spójnego nadzoru w UE i poza nią. Z drugiej strony powstanie większych i bardziej płynnych rynków finansowych będących konsekwencją unii rynków kapitałowych doprowadzi do sytuacji, w której jeszcze więcej transakcji będzie rozliczanych przez CCP, co zwiększy ich znaczenie systemowe. Mając na uwadze potencjalne zwiększenie wolumenu rozliczeń, a także aktualne możliwości w zakresie arbitrażu regulacyjnego i nadzorczego, konieczne jest dalsze usprawnianie ram nadzorczych w celu zapewnienia silnej i stabilnej unii rynków kapitałowych. Ponadto niniejszy wniosek jest spójny z przyjętym przez Komisję w dniu 31 maja 2017 r. dokumentem otwierającym debatę w sprawie pogłębienia unii gospodarczej i walutowej. W szczególności w dokumencie tym wskazano, że zakończenie budowy prawdziwej unii finansowej stanowi niezbędny warunek powstania skutecznej i stabilnej unii gospodarczej i walutowej. Zgodnie z tym dokumentem obejmuje to osiągnięcie postępu pod względem aspektów, które już przedłożono do rozpatrzenia, w tym urzeczywistnienie unii rynków kapitałowych. Niniejszy wniosek ułatwi proces powstawania głębiej zintegrowanych rynków kapitałowych, poprzez zapewnienie dalszej konwergencji praktyk nadzorczych dotyczących CCP na poziomie Unii. Wniosek stanowi odpowiedź na nowe zagrożenia dla sprawnego funkcjonowania systemu finansowego, przez co zapewnia on, że rynki finansowe mogą nadal odgrywać swoją rolę w przyczynianiu się do zrównoważonego i długotrwałego wzrostu gospodarczego celem dalszego pogłębienia rynku wewnętrznego w interesie konsumentów i przedsiębiorstw, co jest jednym z elementów wysiłków Komisji na rzecz wspierania inwestycji, wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ 2.1.Podstawa prawna Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 114 TFUE, który jest zarazem podstawą prawną rozporządzenia EMIR i rozporządzenia w sprawie ESMA. W analizie przeprowadzonej w ramach przygotowywania sprawozdania z oceny skutków zidentyfikowano elementy rozporządzenia EMIR, które muszą zostać zmienione w celu zwiększenia ogólnej stabilności unijnego systemu finansowego oraz obniżenia i tak już niskiego (ale niosącego ze sobą niezwykle poważne skutki) prawdopodobieństwa upadłości CCP, przy jednoczesnym utrzymaniu na minimalnym poziomie kosztów ponoszonych przez uczestników rynku. Wyłącznie współprawodawcy mają uprawnienia do wprowadzenia koniecznych zmian. Zmiany w rozporządzeniu w sprawie ESMA są niezbędne w celu utworzenia Kolegium Wykonawczego ds. CCP, któremu na podstawie rozporządzenia EMIR powierzane są istotne zadania. 2.2.Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) EMIR jako rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie EMIR określa ramy nadzorcze mające zastosowanie zarówno do CCP mających siedzibę w UE, jak i do CCP z państw trzecich, którzy świadczą usługi rozliczeniowe członkom rozliczającym lub systemom obrotu mającym siedzibę w UE. Zgodnie z rozporządzeniem EMIR państwo członkowskie siedziby CCP odgrywa ważną rolę w ramach nadzorczych. Niemniej jednak państwa członkowskie i krajowe organy nadzoru jednostronnie nie są w stanie wyeliminować ryzyka systemowego stwarzanego przez CCP, którzy są w bardzo dużym stopniu zintegrowani oraz połączeni wzajemnie i z innymi uczestnikami rynku finansowego i którzy prowadzą działalność transgraniczną wykraczającą poza zakres jurysdykcji krajowych. Ponadto państwa członkowskie nie są w stanie samodzielnie ograniczyć zagrożeń wynikających ze zróżnicowanych praktyk nadzorczych. Państwa członkowskie i organy krajowe nie są w stanie samodzielnie sprostać zagrożeniom systemowym, jakie CCP z państw trzecich mogą stwarzać dla stabilności finansowej całej UE. Ze względu na to, że cele rozporządzenia EMIR w zakresie zwiększenia bezpieczeństwa i efektywności CCP poprzez ustanowienie jednolitych wymogów w odniesieniu do ich działalności nie mogą zostać osiągnięte w dostateczny sposób przez państwa członkowskie, a ze względu na skalę działań możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie UE, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TFUE. 2.3.Proporcjonalność Wniosek ma na celu zapewnienie, by zawarte w rozporządzeniu EMIR ramy nadzorcze pozwalały osiągnąć cel, jakim jest ograniczenie ryzyka systemowego na rynkach instrumentów pochodnych w bardziej proporcjonalny i skuteczny sposób, przy minimalnych kosztach dla uczestników rynku. Wniosek zawiera usprawnione ramy nadzoru nad CCP, którym udzielono zezwolenia na poziomie Unii, oraz doprecyzowuje zadania i obowiązki wszystkich zaangażowanych organów i instytucji krajowych i unijnych. Dzięki zmianie ram nadzorczych wniosek pozwala uwzględnić systemowy charakter CCP, który jest w coraz większym stopniu transgraniczny, przy jednoczesnym utrzymaniu kompetencji budżetowych organów państwa członkowskiego siedziby. Ponadto wniosek wprowadza podejście, zgodnie z którym CCP z państw trzecich mogą spełnić wymogi rozporządzenia EMIR poprzez zapewnienie zgodności z ich własnymi porównywalnymi przepisami krajowymi, co pozwala przyjąć podejście proporcjonalne zogniskowane na znaczeniu systemowym CCP z państw trzecich dla rynków UE. Jednocześnie wniosek nie wykracza ponad to, co jest niezbędne do osiągnięcia celu rozporządzenia EMIR, którym jest ograniczanie ryzyka systemowego, poprzez ustanowienie przejrzystych i obiektywnych kryteriów pozwalających identyfikować, monitorować i ograniczać zagrożenia stwarzane przez CCP z państw trzecich dla stabilności finansowej UE. W związku z tym wniosek przyczynia się w bezpośredni sposób do zapewnienia w ogólnym rozrachunku większej proporcjonalności ram nadzorczych rozporządzenia EMIR. Wniosek zawiera także jedynie ukierunkowane zmiany rozporządzenia w sprawie ESMA, które nie wykraczają ponad to, co jest niezbędne, aby umożliwić ESMA wykonywanie zadań przewidzianych w rozporządzeniu EMIR. 2.4.Wybór instrumentu EMIR i akt prawny powołujący ESMA są rozporządzeniami i w związku z tym wymagają nowelizacji aktem prawnym tej samej rangi. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW 3.1.Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

Sprawozdanie z oceny skutków dołączone do niniejszego wniosku zawiera analizę stopnia, w jakim obecne ramy nadzorcze określone w rozporządzeniu EMIR dla CCP mających siedzibę w Unii Europejskiej i poza Unią przyczyniają się do osiągnięcia celu, jakim jest skuteczne i efektywne zapewnienie równych warunków do świadczenia usług przez CCP oraz w jakim stopniu te ramy są spójne i istotne oraz zapewniają europejską wartość dodaną. Analiza ta odzwierciedla także wyniki dwóch wzajemnych ocen przeprowadzonych przez ESMA w latach 2015 i 2016 dotyczących funkcjonowania kolegiów organów nadzoru w ramach rozporządzenia EMIR. W analizie wykorzystano także uwagi ESMA dotyczące aktualnego systemu równoważności i uznawania CCP z państw trzecich stanowiące część sprawozdania przygotowanego dla Komisji w ramach przeglądu rozporządzenia EMIR. W odniesieniu do skuteczności ram nadzorczych ustanowionych w rozporządzeniu EMIR mających zastosowanie do CCP z siedzibą w UE doświadczenia praktyczne pokazują, że współpraca między członkami kolegiów w ramach obecnej struktury zapewnia przedstawienie poglądów organów nadzorujących różne podmioty biorące udział w rozliczaniu centralnym, tym samym przyczyniając się do realizacji takich celów jak konwergencja praktyk nadzorczych oraz zapewnienie równych warunków działania dla CCP mających siedzibę w UE. Istnieją jednak pewne obawy co do spójności nadzoru nad CCP w różnych państwach członkowskich, co wskazuje na możliwość wdrożenia bardziej skutecznego podejścia do transgranicznego nadzoru nad CCP. Dotyczy to zwłaszcza stopnia współpracy między członkami kolegiów, który znacznie się różni w zależności od roli kolegium w procesie decyzyjnym. W odniesieniu do procedury udzielania zezwoleń „ESMA zauważył, że co do zasady kolegia dla CCP ułatwiają współpracę między stronami: z jednej strony właściwe organy krajowe przewodniczące kolegiom otrzymywały od członków kolegiów dobrej jakości dane i konstruktywne informacje, które następnie uwzględniały podczas oceny ryzyka. Z drugiej strony członkowie kolegiów otrzymywali informacje potrzebne im do głosowania nad przyjęciem wspólnej opinii”. Kiedy jednak taka opinia nie była wymagana, stopień współpracy był niższy. ESMA dostrzega w związku z tym „ryzyko, że po zakończeniu procedury udzielania zezwolenia kolegia ds. CCP mogą służyć jedynie jako mechanizm wymiany informacji, zamiast być skutecznym narzędziem nadzoru”. Poza tym wstępne obserwacje wskazują, że: (i) różni członkowie kolegiów w różnym stopniu angażują się w dyskusje w ramach kolegium oraz że (ii) podejścia poszczególnych właściwych organów krajowych do nadzoru znacznie się różnią, nawet w przypadkach dotyczących porównywalnych CCP. Wspólne modele zaproponowane przez ESMA w celu wspierania konwergencji praktyk nadzorczych między właściwymi organami krajowymi nie rozwiązały tego problemu z tego względu, że organy krajowe w różnym stopniu korzystają ze swobody uznania. Oznacza to, że wciąż istnieją możliwości wprowadzenia ulepszeń w celu zwiększenia spójności w zakresie nadzoru nad CCP na poziomie UE, stworzenia równych warunków działania w UE oraz osiągnięcia skuteczniejszej konwergencji praktyk nadzorczych. Jeśli chodzi o skuteczność nadzoru nad CCP z państw trzecich, przy obecnych ramach nadzorczych ESMA jak dotąd uznał 28 CCP z państw trzecich w zakresie świadczenia usług rozliczeniowych kontrahentom z Unii. Jest to zgodne z przyjętym przez grupę G-20 celem promowania uzgodnień transgranicznych. Jednocześnie większość respondentów w konsultacjach dotyczących rozporządzenia EMIR (głównie przedsiębiorstwa z sektora finansowego i stowarzyszenia branżowe) uważa, że system równoważności dla CCP z państw trzecich w ramach rozporządzenia EMIR de facto doprowadził do sytuacji, gdzie wymagania dla CCP mających siedzibę w UE są prawdopodobnie surowsze niż dla CCP z państw trzecich, w związku z czym te nierówne warunki działania sprawiają, że unijni CCP są w gorszej sytuacji. ESMA podkreślił także, że zawarte w rozporządzeniu EMIR podejście do CCP z państw trzecich jest niezwykle elastyczne i w pełni opiera się na zaufaniu do zasad i ram nadzorczych obowiązujących w państwach trzecich, podczas gdy w większości państw trzecich CCP z państw trzecich są uznawani za infrastrukturę o znaczeniu systemowym i są objęci większą kontrolą. Według ESMA, chociaż obecne podejście w ramach rozporządzenia EMIR mogłoby stanowić modelowe podejście w zakresie wzajemnego zaufania, to jednak utrzymywanie się sytuacji, w której UE pozostaje jedyną jurysdykcją, która w tak znacznym stopniu polega na zasadach i organach funkcjonujących w państwach trzecich, rodzi pewne ryzyko dla tegoż zaufania i nie jest korzystne dla CCP mających siedzibę w UE. W odniesieniu do efektywności podczas konsultacji dotyczących rozporządzenia EMIR większość respondentów poparła cel rozporządzenia, jakim jest stworzenie równych warunków działania dla CCP mających siedzibę w UE poprzez wzmocnienie jednolitego stosowania tego rozporządzenia. Jednocześnie respondenci wskazywali na długość procesu uzyskiwania zezwolenia, podkreślając, że w niektórych przypadkach właściwy organ krajowy może bezterminowo przekładać termin wydania zezwolenia, co rodzi niepewność prawa. Niektórzy respondenci wskazywali także na konieczność zapewnienia większej przejrzystości funkcjonowania kolegiów, nie tylko dla CCP w przypadku wydawania i przedłużania zezwoleń na świadczenie usług przez CCP, ale także dla użytkowników CCP w celu zapewnienia większej widoczności procesu udzielania zezwoleń i jego skutków. Co więcej, szereg organów oraz uczestników rynku, a także operatorów infrastruktury rynkowej zaznaczyło, że chcieliby większej jasności co do procesu oraz ram czasowych udzielania i przedłużania zezwoleń na świadczenie usług przez CCP. Respondenci zasugerowali, że rozporządzenie EMIR powinno jasno określić strukturę procesu w ramach kolegiów, w szczególności role i obowiązki różnych członków kolegium. Oznacza to, że są jeszcze możliwości wprowadzenia ulepszeń, zwłaszcza w zakresie usprawnienia nadzoru nad CCP mającymi siedzibę w UE. Może się to przyczynić do zwiększenia efektywności współpracy między krajowymi i unijnymi organami nadzoru, co pozwoli uniknąć dublowania zadań nadzorczych i w ten sposób ograniczyć zarówno przeznaczony na to czas, jak i środki. Co do obecnego systemu nadzoru dla CCP z państw trzecich, stowarzyszenia branżowe, które wzięły udział w konsultacjach w sprawie EMIR, wskazały, że ukończenie oceny równoważności zajmuje Komisji zbyt dużo czasu. ESMA wyraził także liczne obawy dotyczące efektywności procesu uznawania CCP z państw trzecich. Według ESMA proces ten jest po pierwsze nieelastyczny i uciążliwy, czego dowodem jest ograniczona liczba decyzji o uznaniu wydanych w 2015 r. Po drugie, ESMA zauważył, że uznawanie CCP z państw trzecich stanowi dla niego znaczne obciążenie administracyjne. Jeżeli chodzi o istotność, ramy nadzorcze określone w rozporządzeniu EMIR wciąż stanowią integralny element międzynarodowych wysiłków ukierunkowanych na zwiększenie stabilności globalnego pozagiełdowego rynku instrumentów pochodnych, przy jednoczesnym ułatwieniu porozumień dotyczących transgranicznego przestrzegania zasad w różnych jurysdykcjach. Ramy nadzorcze określone w rozporządzeniu EMIR gwarantują także, że rynki finansowe mogą nadal odgrywać swoją rolę w przyczynianiu się do zrównoważonego, długotrwałego wzrostu gospodarczego celem dalszego pogłębienia rynku wewnętrznego w interesie konsumentów i przedsiębiorstw, co jest jednym z elementów wysiłków Komisji na rzecz wspierania inwestycji, wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy. Jak opisano w sekcji 2.4 sprawozdania z oceny skutków dołączonego do niniejszego wniosku, ramy nadzorcze określone w rozporządzeniu EMIR są spójne z innymi aktami prawnymi UE, które mają na celu: (i) zajęcie się kwestią systemowego znaczenia CCP; (ii) dalsze promowanie korzystania z rozliczania centralnego oraz (iii) zwiększenie efektywności i skuteczności nadzoru na poziomie UE, zarówno w samej Unii, jak i poza nią. Wreszcie, w odniesieniu do unijnej wartości dodanej, ramy nadzorcze określone w rozporządzeniu EMIR wypełniły istniejącą wcześniej lukę dzięki wprowadzeniu nowego mechanizmu ułatwiającego konwergencję praktyk nadzorczych na poziomie UE po to, żeby zapobiegać systemowemu ryzyku związanemu z CCP oferującymi usługi rozliczeniowe dla kontrahentów z Unii. 3.2.Konsultacje z zainteresowanymi stronami Niniejszy wniosek uwzględnia wyniki kilku konsultacji publicznych. Po pierwsze, uwzględnia on poglądy zainteresowanych stron oraz organów publicznych, które pojawiły się po opublikowaniu komunikatu Komisji „Reagowanie na wyzwania stojące przed krytycznymi infrastrukturami rynku finansowego i dalszym rozwojem unii rynków kapitałowych” z dnia 4 maja 2017 r. W komunikacie stwierdzono, że wobec wyzwań w dziedzinie rozliczania instrumentów pochodnych konieczne będzie wprowadzenie dalszych zmian, tak by zapewnić stabilność finansową oraz bezpieczeństwo i solidność CCP, które mają znaczenie systemowe dla rynków finansowych w całej UE, a także w celu wsparcia dalszego rozwoju unii rynków kapitałowych. Po drugie, wniosek uwzględnia także uwagi odnoszące się konkretnie do rozporządzenia EMIR i nadzoru nad CCP, zgłoszone podczas konsultacji dotyczących działalności Europejskich Urzędów Nadzoru, które miały miejsce między 21 marca a 17 maja 2017 r. Celem konsultacji było uzyskanie jasnego obrazu obszarów, w których można wzmocnić i ulepszyć skuteczność i efektywność Europejskich Urzędów Nadzoru. Po trzecie, wniosek uwzględnia także uwagi dotyczące konkretnie konwergencji praktyk nadzorczych, zgłoszone w trakcie konsultacji będących częścią przeglądu śródokresowego dotyczącego unii rynków kapitałowych, które trwały od 20 stycznia 2017 r. do 17 marca 2017 r. Celem konsultacji było poznanie poglądów zainteresowanych stron na temat możliwych aktualizacji i uzupełnień programu działań na rzecz unii rynków kapitałowych, tak aby stanowił on solidne ramy polityki służącej rozwojowi rynków kapitałowych. Podczas konsultacji otrzymano 178 odpowiedzi. Po czwarte, we wniosku uwzględniono także informacje zwrotne dotyczące konkretnie ram nadzorczych określonych w rozporządzeniu EMIR zebrane w trakcie konsultacji prowadzonych w związku z przeglądem tego rozporządzenia, trwających od maja do sierpnia 2015 r. Podczas konsultacji wpłynęło ponad 170 odpowiedzi od wielu zainteresowanych stron i organów publicznych. Co do zasady respondenci wskazali, że obecne ramy nadzorcze określone w rozporządzeniu EMIR przyczyniają się do zwiększenia bezpieczeństwa i solidności CCP mających siedzibę w UE, jednocześnie wyrażając ogólne poparcie dla roli pełnionej przez kolegia organów nadzoru. Respondenci podkreślali także, że większość wymagań określonych w rozporządzeniu EMIR obowiązuje dopiero od niedawna, więc rozważanie całkowitej zmiany obecnej struktury nadzoru byłoby zupełnie przedwczesne. Respondenci, w tym zwłaszcza organy publiczne, podkreślali, że – biorąc pod uwagę różne rodzaje obecnie działających CCP (lokalne i transgraniczne) – właściwe organy krajowe powinny wciąż brać aktywny udział w procesie nadzoru. Wielu respondentów podkreśliło jednak również, że działalność CCP ma transgraniczne znaczenie systemowe, co wskazuje na konieczność unikania rozwiązań, gdzie nadzór jest prowadzony jedynie na poziomie krajowym. Większość respondentów wyraziła poparcie dla zwiększenia konwergencji praktyk nadzorczych na poziomie UE w zakresie nadzoru nad CCP, wskazując, że obecny system jest fragmentaryczny i nieefektywny. Czynniki wymieniane przez respondentów jako argumenty za zwiększeniem uprawnień nadzorczych na poziomie UE to zwiększona działalność transgraniczna, systemowe znaczenie CCP oraz dostęp do płynności w strefie euro. Niemniej jednak, wskazując na konieczność rozszerzenia bezpośrednich uprawnień nadzorczych na poziomie UE nad CCP z Unii i z państw trzecich, respondenci ostrzegali, że takie rozszerzenie musiałoby być zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, szczególnie z tego względu, że żadna struktura unijna nie miałaby wystarczających środków na ratowanie upadającego CCP, niezależnie od tego, jak niewielkie jest ryzyko takiego zdarzenia. Poza tym duża grupa respondentów, w tym ESMA, podkreśliła konieczność ulepszenia obecnych ram w odniesieniu do CCP z państw trzecich. 3.3. Ocena skutków Komisja przeprowadziła ocenę skutków istotnych wariantów strategicznych. Warianty strategiczne oceniono w kontekście głównych celów, którymi są zapewnienie bezpieczeństwa i efektywności CCP mających znaczenie systemowe dla rynków UE oraz wzmocnienie stabilności finansowej w UE, przy jednoczesnym uniknięciu niepotrzebnej fragmentacji systemu globalnego. Sprawozdanie z oceny skutków zostało zatwierdzone przez Radę ds. Kontroli Regulacyjnej w dniu 2 czerwca 2017 r. Rada ds. Kontroli Regulacyjnej otrzymała ocenę skutków w dniu 22 maja i wydała w ramach procedury pisemnej szereg zaleceń co do jej ulepszeń. Po ich uwzględnieniu ocena skutków została ponownie przedłożona Radzie w dniu 30 maja. Uwzględniając zalecenia Rady ds. Kontroli Regulacyjnej, do oceny skutków wprowadzono następujące zmiany: 1. Konkretne ryzyko systemowe związane z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej: Opis zmian związanych z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE znajduje się w części dotyczącej scenariusza odniesienia w rozdziale o wariantach strategicznych. 2. Preferowane warianty strategiczne dla ograniczania ryzyka związanego z CCP z państw trzecich: Bardziej szczegółowy opis tego, jak wariant 3 odnoszący się do nadzoru opartego na kryteriach lub progach funkcjonowałby w praktyce w przypadku CCP z państw trzecich, w zależności od ryzyka, jakie ci CCP stanowiliby dla UE.

3. Skutki wdrożenia preferowanego wariantu strategicznego, jeżeli chodzi o ryzyko systemowe: Bardziej szczegółowy opis roli emisyjnych banków centralnych w odniesieniu do CCP z UE i z państw trzecich. Wyjaśnienie, że kompromis między obciążeniami związanymi z nadzorem a stabilnością finansową byłby proporcjonalny do ryzyka, na jakie narażona jest UE w związku z działalnością CCP z państw trzecich. Wyjaśnienie, że ukierunkowana polityka lokalizacji ograniczyłaby koszty do minimum. 4. Pozostałe kwestie: (i) wyjaśnienie, jak wyglądałby proces decyzyjny w ramach Kolegium Wykonawczego ds. CCP w porównaniu z obecnym procesem w ramach kolegiów; (ii) zdefiniowanie celów operacyjnych w rozdziale o monitorowaniu i ocenie; oraz (iii) dalsze wyjaśnienie, dlaczego brak jest formalnej oceny CCP z UE w formie załącznika do sprawozdania z oceny skutków. Warianty rozważane w ocenie skutków dotyczą ukierunkowanych zmian w ramach nadzorczych określonych w rozporządzeniu EMIR, zarówno w odniesieniu do CCP mających siedzibę w UE, jak i CCP z państw trzecich, którzy oferują lub chcą oferować swoje usługi kontrahentom z Unii. W celu realizacji zakładanych celów określono szereg preferowanych wariantów strategicznych: ·W celu wzmocnienia nadzoru nad CCP mającymi siedzibę w UE obecne ramy nadzorcze powinny być skuteczniejsze i bardziej scentralizowane poprzez ustanowienie europejskiego mechanizmu nadzoru, który zapewniałby odpowiednie zaangażowanie organów krajowych, emisyjnych banków centralnych oraz ESMA zgodnie z zakresem ich odpowiedzialności. Takie rozwiązanie wzmocni spójność ram nadzorczych dla CCP z siedzibą w UE dzięki promowaniu równych warunków działania dla europejskich CCP oraz zapewnieniu jednolitego stosowania rozporządzenia EMIR w całej Unii, przy jednoczesnym zapewnieniu, by konkretne obszary odpowiedzialności nadzorczej oraz związana z tym krajowa odpowiedzialność budżetowa były właściwie połączone. Przyczyni się to do niższych kosztów zarówno na poziomie instytucjonalnym, dzięki wyeliminowaniu dublujących się kompetencji nadzorczych, jaki i na poziomie CCP, dzięki uproszczeniu obowiązujących je ram nadzorczych i ograniczeniu ryzyka powielania nadzoru. ·W sprawozdaniu z oceny skutków stwierdzono, że w celu wzmocnienia ram nadzorczych wewnątrz Unii, które w zamierzeniu mają ograniczać ryzyko związane z CCP z państw trzecich, tacy CCP mogliby być objęci dodatkowym nadzorem przez ESMA i właściwe emisyjne banki centralne w postaci konieczności spełnienia dodatkowych, ustopniowanych wymogów opartych na obiektywnych kryteriach lub progach. Zakres i intensywność nadzoru w UE byłyby proporcjonalne oraz uzależnione od ryzyka dla UE stwarzanego przez CCP z państw trzecich. Można by określić różne kryteria lub progi: CCP stwarzający niskie ryzyko (CCP Tier I) musieliby zasadniczo być nadal poddani nadzorowi w formie systemu równoważności i uznawania zgodnie z rozporządzeniem EMIR, podczas gdy nadzór nad CCP stwarzającymi średnie lub wysokie ryzyko (CCP Tier II) miałby formę ustopniowanych dodatkowych wymagań dotyczących nadzoru. Na końcu skali znajdowałby się wymóg uzyskania zezwolenia od Unii oraz wymóg posiadania siedziby w UE dla tych CCP z państw trzecich, których działalność byłaby związana z istotnym ryzykiem dla UE i stabilności jej systemu finansowego. ·Dzięki ustopniowanym wymaganiom w zakresie nadzoru możliwy będzie proporcjonalny i zrównoważony nadzór nad CCP z państw trzecich oraz odpowiednie ograniczenie ryzyka systemowego bez zbędnej fragmentacji systemu globalnego oraz nadmiernych kosztów dla uczestników rynku. Taki system pozwoli wzmocnić mechanizmy służące unijnym organom nadzoru oraz emisyjnym bankom centralnym do rozwiązania kwestii ryzyka związanego z CCP z państw trzecich, jednocześnie zapewniając takie same warunki działania dla CCP mających siedzibę w UE oraz CCP z państw trzecich oraz umożliwiając poprawę bieżącego egzekwowania i przestrzegania prawa przez CCP z państw trzecich. Co prawda taki wariant może generować dodatkowe koszty na poziomie instytucjonalnym i dla CCP z państw trzecich, a w efekcie końcowym także dla uczestników rynku, jednak takie koszty należy rozważać w kontekście korzyści wynikających z ograniczenia ryzyka systemowego, chociaż dokładne korzyści pieniężne z tego wynikające są trudne do oszacowania z wyprzedzeniem. Pakiet proponowanych wariantów ma na celu ustanowienie jasnych i spójnych ram nadzorczych dla CCP mających siedzibę w UE oraz dla CCP z państw trzecich. W sprawozdaniu z oceny skutków przeanalizowano także ogólne koszty i korzyści wynikające z preferowanych wariantów w celu oceny kosztów przestrzegania przepisów oraz obciążeń dla uczestników rynku. W następnej części omówiono oczekiwany wpływ proponowanych środków. 3.4.Sprawność regulacyjna i uproszczenie Ogólnym celem rozporządzenia EMIR jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez zwiększenie bezpieczeństwa i efektywności CCP, natomiast obecna inicjatywa ma na celu zwiększenie skuteczności i efektywności nadzoru nad CCP oraz zmniejszenie obciążenia regulacyjnego i wynikającego z przestrzegania przepisów dla uczestników rynku, dzięki przyjęciu podejścia opartego na zasadzie proporcjonalności w oparciu o szczegółowe szacowanie ryzyka. Jest to zgodne z przyjętym przez Komisję Programem lepszego stanowienia prawa. Niniejsza inicjatywa wzmocni ramy nadzorcze dla CCP mających siedzibę w UE (w odpowiedzi na ich rosnącą wielkość, integrację, koncentrację oraz wzajemne połączenia), a także umożliwi organom UE lepsze monitorowanie i ograniczanie ryzyka związanego z narażeniem UE na ryzyko ze strony CCP z państw trzecich. Dzięki temu będzie możliwe dalsze zmniejszenie i tak już niskiego (ale o potencjalnie poważnych skutkach) prawdopodobieństwa upadłości CCP oraz wzmocnienie ogólnej stabilności systemu finansowego UE jako całości. Ulepszone ramy nadzorcze to także większa pewność, zarówno w sensie prawnym, jak i ekonomicznym. Wprowadzenie tych ram będzie się wiązało z pewnymi kosztami, które trzeba będzie ponieść z góry, jednak kryzys finansowy z lat 2007–2008 bardzo wyraźnie udowodnił, jakie korzyści przynosi zapobieganie kryzysowi poprzez możliwie najbardziej skuteczne ramy nadzorcze. Oszacowanie kosztów związanych z preferowanymi wariantami napotyka pewne ograniczenia, jako że oba problemy dotyczą nadzoru nad CCP. Podczas gdy możliwe jest obliczenie dodatkowych kosztów lub restrukturyzacji kosztów ponoszonych przez organy UE i organy krajowe (np. koszty dodatkowych zasobów i zadań), to wpływ na koszty ponoszone przez uczestników rynku jest bardziej skomplikowany i musi opierać się na hipotezach, co z kolei podważa te szacunki. Co więcej, jako że preferowany wariant dla CCP z państw trzecich opiera się na ustopniowanych wymaganiach w zakresie nadzoru, koszty te byłyby różne dla poszczególnych CCP i zależałyby od tego, jak działalność nadzorowanych lub uznanych CCP wpływa na UE. Jest jednak możliwe określenie źródła potencjalnych kosztów lub korzyści dla uczestników rynku. Potencjał uproszczenia regulacyjnego i obniżenia kosztów Celem niniejszej inicjatywy jest zwiększenie efektywności ram nadzoru nad CCP mającymi siedzibę w UE oraz wzmocnienie nadzoru nad CCP z państw trzecich. Dzięki scentralizowaniu działań związanych z nadzorem na poziomie UE poprzez europejski mechanizm nadzoru, niniejsza inicjatywa eliminuje zjawisko powielania zadań wykonywanych przez organy krajowe. Powinno to przynieść korzyści skali na poziomie UE oraz zmniejszyć konieczność przeznaczania na to osobnych zasobów poziomie krajowym. Jeżeli chodzi o uczestników rynku, główną korzyścią dla CCP będzie zmniejszenie obciążenia administracyjnego dzięki pojedynczemu punktowi kontaktowemu dla nadzoru transgranicznego na poziomie UE. Wpływ na uczestników rynku (w tym MŚP) W odniesieniu do nadzoru nad CCP mającymi siedzibę w UE nie oczekuje się, że preferowany wariant znacząco wpłynie na koszt rozliczania – zarówno dla członków rozliczających lub ich klientów, jak i dla klientów pośrednich. Być może CCP będą zobowiązani uiszczać opłatę nadzorczą w celu sfinansowania mechanizmu europejskiego. Byłaby ona jednak proporcjonalna do ich działalności oraz stanowiła jedynie pomijalny ułamek ich obrotów. Wprawdzie koszty te mogą zostać przeniesione na rynek, jednak byłyby to minimalne koszty dostosowania. W odniesieniu do nadzoru nad CCP z państw trzecich w preferowanym wariancie koszty te powstawałyby głównie wtedy, gdy w obrębie ustopniowanych wymagań w zakresie nadzoru dany CCP znajdzie się w punkcie, gdzie konieczne jest uzyskanie zezwolenia oraz posiadanie siedziby w UE. Z wyjątkiem wymogów związanych z lokalizacją sytuacja CCP Tier I i CCP Tier II byłaby podobna do sytuacji CCP mających siedzibę w UE, z ograniczonymi opłatami nadzorczymi przeznaczonymi na sfinansowanie europejskiego mechanizmu. Oznaczałoby to, że dodatkowe koszty poniesione przez uczestników rynku będą ograniczone. Potrzebna będzie pewna podstawowa liczba pracowników, żeby ustanowić i wdrożyć europejski mechanizm nadzoru, który będzie prowadził bieżący nadzór nad 17 CCP, którzy obecnie mają siedzibę w UE. Przy założeniu, że wszyscy CCP z państw trzecich wnioskujący o uznanie ostatecznie je otrzymają, około 40 CCP z państw trzecich znajdzie się pod kontrolą Kolegium Wykonawczego ds. CCP, albo pośrednio w formie monitorowania i wymiany informacji (CCP Tier I), albo w formie bardziej bezpośredniego nadzoru nad CCP Tier II, stwarzającymi znaczniejsze ryzyko. Biorąc pod uwagę liczbę CCP z państw trzecich, którzy będą podlegali pośredniemu lub bezpośredniemu nadzorowi, a także rodzaj i stopień skomplikowania zadań, które będą konieczne do nadzoru nad CCP Tier I i Tier II, szacunkowa liczba pełnych etatów wynosi około 49. W sumie dodatkowe koszty związane z preferowanymi wariantami nadzoru nad CCP powinny wynieść około 7 mln EUR na rok.

Pomijając koszty związane z nadzorem, większość kosztów, jakie ponosiliby kontrahenci rozliczający (członkowie rozliczający i ich klienci), wiązałaby się z wprowadzeniem wymogu uzyskania zezwolenia od UE oraz wymogu posiadania siedziby w UE dla CCP Tier II, w przypadku których ryzyko jest ocenione jako systemowe. Koszty byłyby zależne od uwarunkowań prawnych i operacyjnych, a także – przy braku odpowiedniego skalowania – od fragmentacji rynku i związanych z tym konsekwencji dla płynności rynku i cen realizacji transakcji. Dostosowania, pozytywne bądź negatywne, w zakresie oszczędności na depozytach zabezpieczających zależałyby w dużej mierze od zdolności uczestników rynku do zastąpienia CCP z państw trzecich CCP mającymi siedzibę w UE. Czynniki wpływające na te koszty są opisane szczegółowo w części 5.3 sprawozdania z oceny skutków dołączonego do niniejszego wniosku. Poza tym polityka lokalizacji, która nie byłaby dostosowana do ryzyka systemowego CCP z państw trzecich, zdefiniowanego zgodnie z obiektywnymi kryteriami, mogłaby wpłynąć na koszty rozliczania, dostęp klientów członków rozliczających do pośredniego rozliczenia (w tym kontrahentów niefinansowych i małych kontrahentów finansowych) i tym samym mieć wpływ na ogólną zdolność kontrahentów z Unii do zabezpieczenia się przed ryzykiem. Niemniej jednak powinno być to rozważone w kontekście korzyści wynikających z lepszego zapobiegania ryzyku. Co do zasady przedsiębiorstwa, mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie przedsiębiorstwa odniosą korzyści wynikające ze zwiększonej stabilności CCP oraz ciągłości ich kluczowych funkcji krytycznych w przypadku wystąpienia w przyszłości kryzysu, który mógłby spowodować trudności finansowe lub nawet upadek CCP. Prawdopodobieństwo wystąpienia takiego kryzysu powinno być jeszcze bardziej zmniejszone dzięki zwiększeniu zdolności właściwych organów w UE do zapobiegania powstawaniu ryzyka systemowego w CCP z UE oraz do ograniczenia przenoszenia się trudności finansowych za pośrednictwem CCP z państw trzecich. Dodatkowym skutkiem będzie zmniejszenie potencjalnego efektu domina w przypadku kryzysu w sektorze finansowym, czyli np. ograniczonej gotowości lub zdolności sektora bankowego do finansowania gospodarki realnej, recesji, itp., które to zjawiska mają duży wpływ na MŚP i ich zdolność pozyskania finansowania. Poza tym, dzięki doprecyzowaniu ram nadzorczych zarówno dla CCP z UE, jak i dla CCP z państw trzecich – w połączeniu z niedawną inicjatywą Komisji dotyczącą REFIT w odniesieniu do rozporządzenia EMIR, która to inicjatywa polega na obniżeniu nadmiernych kosztów dla mniejszych kontrahentów – niniejszy wniosek powinien przyczynić się do dalszego promowania rozliczania centralnego oraz zwiększyć możliwości MŚP w zakresie dostępu do instrumentów finansowych do celów zabezpieczenia się przed ryzykiem bądź inwestowania. Z tego względu wniosek jeszcze bardziej ułatwi przeprowadzanie transakcji transgranicznych wewnątrz UE oraz wzmocni skuteczny i konkurencyjny rynek CCP w UE, przyczyniając się w ten sposób do osiągnięcia celów unii rynków kapitałowych. Wpływ na budżet UE Co do zasady zmiany przewidziane w nadzorze nad CCP z UE nie miałyby wpływu na budżet UE, ponieważ wszelkie dodatkowe koszty, związane np. z dodatkowymi zasobami dla mechanizmu europejskiego, byłyby finansowane z opłat nadzorczych pobieranych od CCP. Jednak takie zmiany ostatecznie przyniosą korzyść wszystkim uczestnikom rynku i państwom członkowskim dzięki stworzeniu bezpieczniejszego rynku usług rozliczeniowych wewnątrz UE. Wpływ finansowy zwiększenia nadzoru nad CCP mającymi siedzibę w UE jest szczegółowo omówiony w kolejnych częściach. Podobnie zmiany przewidziane w celu ograniczenia ryzyka stwarzanego przez CCP z państw trzecich także nie miałyby wpływu na budżet UE, ponieważ wszelkie dodatkowe zasoby dla mechanizmu europejskiego również byłyby finansowane z opłat nadzorczych pobieranych od CCP z państw trzecich. Jednak byłoby to korzystne dla UE, ponieważ zmniejszyłoby się prawdopodobieństwo przeniesienia do UE ryzyka dla stabilności finansowej, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpiecznego środowiska dla transakcji między kontrahentami z Unii a CCP z państw trzecich, co przyczyni się do wzmocnienia i ustabilizowania rynków globalnych. 3.5.Prawa podstawowe UE przestrzega najwyższych standardów ochrony praw podstawowych i jest sygnatariuszem szeregu konwencji w dziedzinie praw człowieka. W tym kontekście wniosek nie powinien mieć bezpośredniego wpływu na ochronę tych praw, wymienionych w głównych konwencjach ONZ w zakresie praw człowieka, Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (stanowiącej integralną część Traktatów UE) oraz europejskiej konwencji praw człowieka. 4.WPŁYW NA BUDŻET Zmiany przewidziane w celu wzmocnienia nadzoru nad CCP z UE oraz w celu ograniczenia ryzyka stwarzanego przez CCP z państw trzecich nie miałyby wpływu na budżet UE. Możliwe dodatkowe zadania dla ESMA, takie jak rejestracja CCP z państw trzecich i bieżący nadzór nad nimi, mogłyby skutkować koniecznością zwiększenia zasobów planowanych dla ESMA. Jednak wszelkie dodatkowe koszty dla budżetu UE nie byłyby zbyt dotkliwe ze względu na rozwiązania wprowadzone w celu sfinansowania mechanizmu europejskiego, jak np. pobieranie opłat od CCP z UE i CCP z państw trzecich, które bezpośrednio podlegałyby nadzorowi takiego mechanizmu. Wpływ wniosku na finanse i budżet przedstawiono w ocenie skutków finansowych regulacji dołączonej do niniejszego wniosku. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE 5.1.Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Niniejszy wniosek zawiera wymóg dotyczący przeprowadzenia oceny całego rozporządzenia EMIR, ze zwróceniem szczególnej uwagi na skuteczność i efektywność proponowanych ram nadzorczych w kontekście osiągnięcia pierwotnych celów tego rozporządzenia, czyli zwiększenia stabilności finansowej. Ocena ta powinna więc uwzględniać wszystkie aspekty rozporządzenia EMIR, a w szczególności następujące dane: ·liczba CCP, którzy rozpoczęli proces naprawy lub restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; ·liczba przypadków wykorzystania mechanizmu rozstrzygania sporów przez właściwe organy krajowe; ·liczba kontroli w miejscu prowadzenia działalności przeprowadzonych w CCP z państw trzecich; ·liczba uznanych CCP z państw trzecich;

·liczba naruszeń warunków równoważności lub uznania przez CCP z państw trzecich; ·szacunkowe koszty dla kontrahentów z Unii. Ocena ta powinna w zasadzie nastąpić najwcześniej po pięciu latach od rozpoczęcia stosowania tych zmian. W procesie oceny należy uzyskać informacje od wszystkich zainteresowanych stron, a w szczególności od CCP, członków rozliczających, kontrahentów niefinansowych, małych kontrahentów finansowych oraz klientów bezpośrednich i pośrednich członków rozliczających. Wymagane są także uwagi od ESMA oraz organów krajowych i banków centralnych. Dane statystyczne do analizy należy pozyskać od ESMA. 5.2.Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku 5.2.1.Utworzenie Kolegium Wykonawczego ds. CCP w ramach Rady Organów Nadzoru ESMA Zmiany służące dokładniejszemu określeniu stosunku między Kolegium Wykonawczym ds. CCP a Radą Organów Nadzoru ESMA (rozporządzenie ESMA, art. 4, 6, 40, 42, 43) W art. 1 pkt 1 wprowadza się nowy pkt 4 w art. 4 rozporządzenia ESMA zawierający definicję CCP zgodną z definicją podaną w rozporządzeniu EMIR. W art. 1 pkt 2 dodaje się nowy pkt 1a w art. 6 rozporządzenia ESMA w celu ustanowienia Rady Organów Nadzoru działającej za pośrednictwem Kolegium Wykonawczego (Kolegium Wykonawcze ds. CCP) w ramach ESMA w zakresie nadzoru nad CCP z UE i z państw trzecich. W art. 1 pkt 4 dodaje się nową lit. f) w art. 40 ust. 1 rozporządzenia ESMA, na mocy której Naczelnik oraz dwóch Dyrektorów Kolegium Wykonawczego ds. CCP są członkami Rady Organów Nadzoru ESMA bez prawa głosu. W art. 1 pkt 5 zmienia się art. 42 akapit pierwszy rozporządzenia ESMA i określa się, że Przewodniczący Rady Organów Nadzoru, członkowie Rady Organów Nadzoru posiadający prawo głosu oraz Naczelnik i dwóch Dyrektorów Kolegium Wykonawczego ds. CCP działają niezależnie i obiektywnie w interesie Unii. W art. 1 pkt 6 zmienia się art. 43 ust. 1 rozporządzenia ESMA, określając różnice między zadaniami Rady Organów Nadzoru a zadaniami Kolegium Wykonawczego ds. CCP. Art. 1 pkt 6 zastępuje także art. 43 ust. 8 rozporządzenia ESMA poprzez dodanie, że Rada Organów Nadzoru sprawuje władzę nad Dyrektorem Wykonawczym w porozumieniu z Kolegium Wykonawczym ds. CCP. Zmiany mające na celu ustanowienie organizacji Kolegium Wykonawczego ds. CCP (rozporządzenie ESMA, nowe art. 44a–44c) W celu ustanowienia organizacji Rady Organów Nadzoru działającej za pośrednictwem Kolegium Wykonawczego (Kolegium Wykonawcze ds. CCP) w ramach ESMA, w art. 1 pkt 7 dodaje się nowe art. 44a, 44b i 44c w nowej sekcji 1A w rozdziale III rozporządzenia ESMA. Nowa sekcja 1A ustanawia skład Kolegium Wykonawczego ds. CCP, jego zadania oraz uprawnienia decyzyjne w celu zapewnienia spójnego podejścia do nadzoru w całej Unii, właściwego poziomu wiedzy oraz szybkiego i skutecznego procesu decyzyjnego w odniesieniu do nadzoru nad CCP. Nowy art. 44a stanowi, że w skład Rady Organów Nadzoru działającej za pośrednictwem Kolegium Wykonawczego ds. CCP wchodzą: (i) członkowie stali, w tym niezależny Naczelnik oraz dwóch Dyrektorów z prawem głosu oraz przedstawiciel EBC i przedstawiciel Komisji bez prawa głosu; oraz (ii) członkowie właściwi dla danego CCP, w tym przedstawiciel właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dany CCP posiada siedzibę, mający prawo głosu, a także przedstawiciel odpowiedniego emisyjnego banku centralnego, bez prawa głosu. Członkowie stali powinni brać udział we wszystkich posiedzeniach Kolegium Wykonawczego ds. CCP. Członkowie właściwi dla poszczególnych CCP powinni w nich uczestniczyć, jeżeli jest to konieczne i celowe dla nadzorowanych przez nich CCP. Naczelnik może również zapraszać innych członków kolegium organów nadzoru na mocy art. 18 rozporządzenia EMIR oraz przedstawicieli organów właściwych dla CCP z państw trzecich uznanych przez ESMA za obserwatorów, zapewniając w ten sposób odpowiednie uwzględnienie opinii innych odpowiednich organów przez Kolegium Wykonawcze ds. CCP. Obecność niezależnych członków stałych oraz członków właściwych dla poszczególnych CCP zagwarantuje, że decyzje podejmowane przez Kolegium Wykonawcze ds. CCP będą konsekwentne, właściwe i proporcjonalne w całej Unii oraz że odpowiednie właściwe organy krajowe, emisyjne banki centralne i obserwatorzy będą współdecydowali w sprawach dotyczących CCP mających siedzibę w danym państwie członkowskim. Przy podejmowaniu decyzji w sprawie CCP z państw trzecich w procesie decyzyjnym powinni uczestniczyć wyłącznie członkowie stali Kolegium Wykonawczego ds. CCP oraz właściwe emisyjne banki centralne emitujące waluty unijne. Nowy art. 44b stanowi, że Kolegium Wykonawcze ds. CCP wykonuje konkretne zadania przydzielone mu zgodnie z rozporządzeniem EMIR, by zapewnić należyte funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz stabilność finansową Unii i jej państw członkowskich. W związku z tym w zmianach do rozporządzenia EMIR przedstawionych w niniejszym wniosku odniesienia do ESMA oznaczają odniesienia do Kolegium Wykonawczego ds. CCP, o ile nie zaznaczono inaczej. Artykuł ten stanowi także, że Kolegium Wykonawcze ds. CCP dysponuje specjalnym personelem oraz zasobami wystarczającymi do zapewnienia jego autonomii, niezależności i odpowiedniego funkcjonowania. Nowy art. 44c stanowi, że w celu zagwarantowania szybkiego i skutecznego procesu decyzyjnego Kolegium Wykonawcze ds. CCP podejmuje decyzje zwykłą większością głosów swych członków zgodnie z prawami głosu ustanowionymi na mocy nowego art. 44a ust. 1, a w razie równej liczby głosów decyduje głos Naczelnika. Zmiany mające na celu określenie odpowiedzialności i niezależności członków Kolegium Wykonawczego ds. CCP (rozporządzenie ESMA, nowy art. 48a, art. 49 i 50) Art. 1 pkt 8 zastępuje tytuł sekcji 3 w rozdziale III rozporządzenia ESMA i określa wymogi obowiązujące w odniesieniu do Naczelnika i dwóch Dyrektorów Kolegium Wykonawczego ds. CCP. W art. 1 pkt 9 dodaje się nowy art. 48a, określający sposób powołania oraz zadania Naczelnika i Dyrektorów Kolegium Wykonawczego ds. CCP. Zgodnie z art. 48a ust. 2 w celu zapewnienia właściwego poziomu wiedzy fachowej Naczelnik i dwaj Dyrektorzy będą powołani w drodze otwartej procedury kwalifikacyjnej w oparciu o osiągnięcia, umiejętności, znajomość zagadnień rozliczeniowych i finansowych, rynku rozliczeń i rozrachunku transakcji finansowych oraz doświadczenie w dziedzinie nadzoru nad CCP i regulacji CCP. Art. 48a ust. 4 stanowi, że Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu do zatwierdzenia wniosek w sprawie mianowania kandydatów. Po zatwierdzeniu tego wniosku przez Parlament Europejski Rada przyjmuje decyzję wykonawczą w sprawie mianowania Naczelnika i dwóch Dyrektorów. Włączenie współprawodawców w proces mianowania zapewni przejrzystość i demokratyczną kontrolę. Ponadto w art. 48a ust. 5 określa się, że Rada, na wniosek Komisji zatwierdzony przez Parlament Europejski, może przyjąć akt wykonawczy odwołujący Naczelnika lub Dyrektorów w określonych warunkach, tak aby zapewnić ich odpowiedzialność względem Parlamentu Europejskiego oraz Rady, a także aby zagwarantować prawa unijnych instytucji.

W art. 1 pkt 10 zmienia się art. 49 rozporządzenia ESMA, stanowiąc, że Naczelnik i Dyrektorzy Kolegium Wykonawczego ds. CCP działają niezależnie i obiektywnie w interesie Unii. W art. 1 pkt 11 zmienia się art. 50 rozporządzenia ESMA, tak aby zastrzec, że w celu zapewnienia demokratycznej odpowiedzialności, Parlament Europejski i Rada mogą wezwać Naczelnika Kolegium Wykonawczego ds. CCP do złożenia oświadczenia, jeśli jest to wymagane. Poza tym Naczelnik Kolegium Wykonawczego ds. CCP musi składać Parlamentowi Europejskiemu, na jego żądanie, sprawozdanie na piśmie z głównych działań Kolegium Wykonawczego ds. CCP oraz przekazywać w trybie doraźnym wszelkie istotne informacje, których Parlament Europejski może zażądać. Zmiany dotyczące określenia interakcji między Kolegium Wykonawczym ds. CCP oraz zadaniami Dyrektora Wykonawczego ESMA, ustanowienia budżetu oraz tajemnicy służbowej (rozporządzenie ESMA, art. 53, 63 i 70) W art. 1 pkt 12 zmienia się art. 53 rozporządzenia ESMA, określając wzajemne stosunki między Kolegium Wykonawczym ds. CCP oraz zadaniami Dyrektora Wykonawczego ESMA. W art. 1 pkt 12 lit. a) zmienia się art. 53 ust. 2, stanowiąc, że Dyrektor Wykonawczy uwzględnia wskazówki Kolegium Wykonawczego ds. CCP dotyczące wdrożenia rocznego programu prac ESMA, pod kontrolą Zarządu. W art. 1 pkt 12 lit. b) zmienia się art. 53 ust. 4, stanowiąc, że Dyrektor Wykonawczy podczas przygotowywania wieloletniego programu prac musi uzyskać zatwierdzenie Kolegium Wykonawczego ds. CCP dla zadań, za które jest ono odpowiedzialne, przed przekazaniem tego programu Zarządowi. W art. 1 pkt 12 lit. c) zmienia się art. 53 ust. 7, wprowadzając wymóg, że Dyrektor Wykonawczy podczas przygotowywania projektu sprawozdania z działalności ESMA musi uzyskać zatwierdzenie Kolegium Wykonawczego ds. CCP w odniesieniu do zadań, za które jest ono odpowiedzialne, przed przekazaniem sprawozdania Zarządowi. W art. 1 pkt 13 dodaje się nowy ust. 1a w art. 63 rozporządzenia ESMA, stanowiąc, że wydatki i opłaty związane z zadaniami Kolegium Wykonawczego ds. CCP muszą być wyodrębnione w preliminarzu ESMA. Przed przyjęciem preliminarza projekt przygotowany przez Dyrektora Wykonawczego jest zatwierdzany przez Kolegium Wykonawcze ds. CCP w zakresie tych wydatków i opłat. W art. 1 pkt 14 zmienia się art. 70 ust. 1 rozporządzenia ESMA, stanowiąc, że członkowie Kolegium Wykonawczego ds. CCP podlegają wymaganiom dotyczącym zachowania tajemnicy służbowej zgodnie z art. 339 TFUE oraz odnośnymi przepisami prawodawstwa Unii, również po zaprzestaniu pełnienia swoich funkcji. Zmiany mające na celu wzmocnienie zdolności ESMA do gromadzenia informacji (rozporządzenie ESMA, art. 35) Artykuł 1 pkt 3 zastępuje art. 35 ust. 6 rozporządzenia ESMA, stanowiąc, że w przypadku braku pełnych informacji od właściwych organów lub innych podmiotów w państwie członkowskim ESMA może zażądać informacji bezpośrednio od posiadającego zezwolenie lub uznanego CCP oraz od centralnego depozytu papierów wartościowych i systemu obrotu posiadających odpowiednie zezwolenia. ESMA informuje właściwe organy o wystosowanych wnioskach. 5.2.2.Nadzór nad CCP mającymi siedzibę w Unii Zmiany dotyczące warunków i procedur udzielania zezwolenia dla CCP mającego siedzibę w UE (rozporządzenie EMIR, art. 17, 18, 19, 20 i 21) Procedura udzielania zezwolenia i odrzucenia wniosku o udzielenie zezwolenia W art. 2 pkt 2 zmienia się art. 17 ust. 3 rozporządzenia EMIR w taki sposób, że właściwy organ przeprowadza ocenę kompletności wniosku złożonego przez CCP w porozumieniu z ESMA oraz że wszelkie dodatkowe informacje, które właściwy organ otrzymał w związku ze złożonym wnioskiem, są przekazywane do ESMA i kolegium. Przewodniczący i skład kolegium W art. 2 pkt 3 zmienia się art. 18 rozporządzenia EMIR w celu doprecyzowania podziału odpowiedzialności między organami wchodzącymi w skład kolegium. Nowy ust. 1 w art. 18 stanowi, że Naczelnik Kolegium Wykonawczego ds. CCP przewodniczy i zarządza kolegium. Nowa lit. a) w art. 18 ust. 2 rozporządzenia EMIR stanowi, że członkowie stali Kolegium Wykonawczego ds. CCP biorą udział w posiedzeniach kolegium zamiast ESMA. W nowej lit. c) w art. 18 ust. 2 rozporządzenia EMIR dodaje się, w stosownych przypadkach, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013, Europejski Bank Centralny do właściwych organów odpowiedzialnych za nadzór nad członkami rozliczającymi CCP mającymi siedzibę w trzech państwach członkowskich, które przekazują łącznie w okresie jednego roku największe składki do prowadzonego przez CCP funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania, o którym mowa w art. 42. Opinia kolegium W art. 2 pkt 4 zmienia się art. 19 ust. 3 rozporządzenia EMIR w odniesieniu do prawa głosu członków kolegium, tak aby zapewnić, by każdy członek stały Kolegium Wykonawczego ds. CCP dysponował jednym głosem, z wyjątkiem przedstawiciela Komisji, który nie ma prawa głosu. Cofnięcie zezwolenia W art. 2 pkt 5 zmienia się art. 20 ust. 6 rozporządzenia EMIR i określa się, że organ właściwy dla CCP powiadamia ESMA i członków kolegium o projekcie swojej decyzji cofnięcia zezwolenia wraz z pełnym jej uzasadnieniem. Przegląd i ocena W art. 2 pkt 6 lit. a) i b) zastępują art. 21 ust. 1 i 3 rozporządzenia EMIR w odniesieniu do przeglądu i oceny CCP posiadających zezwolenie. Nowy ust. 1 w art. 21 stanowi, że przegląd i ocena przestrzegania rozporządzenia EMIR przez CCP, dokonywane przez właściwe organy, są przeprowadzane we współpracy z ESMA. Nowy ust. 3 w art. 21 stanowi, że ESMA ustala częstotliwość i zakres takiego przeglądu i takiej oceny oraz że personel ESMA powinien zostać zaproszony do udziału w kontrolach w miejscu prowadzenia działalności. Na mocy tego artykułu właściwe organy są również zobowiązane do przekazania do ESMA wszelkich informacji otrzymanych od CCP oraz do zażądania od CCP wszelkich informacji, których ESMA potrzebuje, a których właściwe organy nie otrzymały od CCP.

Zmiany dotyczące udzielania zezwolenia CCP mającym siedzibę w UE i nadzoru nad nimi (rozporządzenie EMIR, nowe art. 21a, 21b i 21c) W art. 2 pkt 7 dodaje się nowe art. 21a, 21b i 21c do rozporządzenia EMIR w celu określenia roli Kolegium Wykonawczego ds. CCP w odniesieniu do udzielania zezwoleń CPP i nadzoru nad CCP oraz doprecyzowania podziału odpowiedzialności między różnymi organami. Chociaż właściwe organy krajowe nadal wykonują dotychczasowe obowiązki w zakresie nadzoru zgodnie z rozporządzeniem EMIR, w przypadku niektórych decyzji jest wymagana uprzednia zgoda ESMA oraz, w stosownych przypadkach, właściwego emisyjnego banku centralnego w celu wspierania konwergencji praktyk nadzorczych dotyczących CCP w całej Unii. Nowy art. 21a stanowi, że właściwe organy przygotowują ostateczne projekty decyzji dotyczących dostępu do CCP, dostępu do systemu obrotu, udzielenia zezwolenia dla CCP, rozszerzenia zakresu działalności i świadczenia usług, wymogów kapitałowych, cofnięcia zezwolenia, przeglądu i oceny, udziałowców oraz członków posiadających znaczny pakiet akcji, informacji dla właściwych organów, przeglądu modeli, testów warunków skrajnych oraz weryfikacji historycznej, a także zatwierdzania uzgodnień interoperacyjnych oraz przedstawiają je ESMA w celu uzyskania uprzedniej zgody. Wszelkie inne decyzje związane ze stosowaniem art. 22 w związku z wymaganiami dla CCP oraz uzgodnień interoperacyjnych określonymi w tytułach IV i V rozporządzenia EMIR także wymagają uprzedniej zgody ESMA. Jeżeli ESMA zaproponuje poprawki do ostatecznych projektów decyzji właściwego organu, decyzja taka może zostać przyjęta dopiero po wprowadzeniu poprawek wymaganych przez ESMA. W przypadku gdy ESMA zakwestionuje ostateczny projekt decyzji właściwego organu, taka decyzja nie może zostać przyjęta. Ponadto nowy art. 21a wprowadza mechanizm rozstrzygania sporów w przypadku różnicy zdań między ESMA a właściwymi organami krajowymi. Jeżeli właściwy organ nie zgadza się z poprawkami lub zastrzeżeniami zgłoszonymi przez ESMA do ostatecznych projektów decyzji właściwego organu, sprawa zostanie przekazana do Rady Organów Nadzoru ESMA w celu wydania ostatecznej decyzji. Wreszcie nowy art. 21a stanowi, że ESMA może przyjąć indywidualną decyzję dotyczącą uczestnika rynku finansowego, jeżeli właściwy organ krajowy nie uwzględni jej opinii lub wniosków. Podobnie w przypadku niektórych decyzji planowanych przez właściwe organy krajowe wymagana jest uprzednia zgoda właściwego emisyjnego banku centralnego ze względu na potencjalne ryzyko, jakie nieprawidłowe funkcjonowanie CCP może stwarzać dla określenia i realizacji polityki pieniężnej Unii oraz wspierania niezakłóconego funkcjonowania systemów płatniczych. Ponieważ uprawnienia banków centralnych i organów nadzoru mogą się na siebie nakładać, istnieje możliwość wystąpienia niezgodności w sytuacji, gdy działania nadzorcze mają wpływ na kluczowe obowiązki banków centralnych w takich obszarach jak stabilność cen, polityka pieniężna czy systemy płatnicze. Nowy art. 21b określa zadania właściwego emisyjnego banku centralnego w celu ustalenia podziału odpowiedzialności między różnymi organami, zwłaszcza w odniesieniu do rozwiązań przyjętych przez CCP w zakresie płatności i rozliczeń oraz związanego z tym ryzyka płynności. Procedury zarządzania transakcjami denominowanymi w walucie emitowanej przez dany bank centralny. Nowy art. 21b stanowi, że właściwe organy mają obowiązek uzyskać zgodę odpowiednich emisyjnych banków centralnych w przypadku decyzji dotyczących udzielenia zezwolenia dla CCP, rozszerzenia zakresu działalności i świadczenia usług, cofnięcie zezwolenia, wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających, środków kontroli ryzyka utraty płynności, wymogów dotyczących zabezpieczenia, rozrachunku oraz zatwierdzania uzgodnień interoperacyjnych. W przypadku gdy właściwy emisyjny bank centralny zakwestionuje projekt decyzji właściwego organu dotyczącej powyższych kwestii, taka decyzja nie może zostać przyjęta. W przypadku gdy właściwy emisyjny bank centralny zaproponuje poprawki do projektu decyzji właściwego organu dotyczącej powyższych kwestii, taka decyzja może zostać przyjęta tylko w formie uwzględniającej te poprawki. Nowy art. 21c stanowi, że zarówno CCP mający siedzibę w państwach członkowskich, jak i CCP z państw trzecich uiszczają następujące opłaty za realizację przez ESMA zadań nadzorczych i administracyjnych: (i) opłata za rozpatrzenie wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w artykule 17, (ii) opłata za rozpatrzenie wniosku o uznanie na podstawie art. 25 oraz (iii) roczna opłata związana z zadaniami z zakresu odpowiedzialności ESMA. Komisja uściśli w drodze aktu delegowanego rodzaje opłat, czynności, za które są one pobierane, wysokość opłat oraz sposób ich uiszczania przez CCP mających siedzibę w Unii i posiadających zezwolenie lub ubiegających się o zezwolenie, uznanych CCP z państw trzecich, którzy nie mają znaczenia systemowego (CCP Tier I), oraz uznanych CCP, którzy mają – lub jest prawdopodobne, że będą mieli – znaczenie systemowe dla stabilności finansowej Unii albo jej państwa członkowskiego lub państw członkowskich (CCP Tier II). Opłaty z tytułu nadzoru umożliwią finansowanie zadań Kolegium Wykonawczego ds. CCP oraz umożliwią ESMA realizację jej obowiązków. Zmiany dotyczące współpracy między organami (rozporządzenie EMIR, art. 24) W art. 2 pkt 8 zmienia się art. 24 rozporządzenia EMIR poprzez dodanie potencjalnych niekorzystnych skutków dla transmisji polityki pieniężnej oraz niezakłóconego funkcjonowania systemów płatniczych do wykazu sytuacji nadzwyczajnych, o których organ właściwy dla CCP lub każdy inny organ musi bez zbędnej zwłoki poinformować ESMA, kolegium, odpowiednich członków ESBC oraz inne odpowiednie organy. 5.2.3.CCP z państw trzecich W ciągu pięciu lat, które upłynęły od przyjęcia rozporządzenia EMIR, wolumen działalności CCP zarówno w UE, jak i na całym świecie dynamicznie wzrósł tak pod względem skali, jak i zakresu. Zwiększyło się znaczenie rozliczania centralnego w przypadku instrumentów pochodnych opartych na stopach procentowych i kredytowych instrumentów pochodnych. Szybko rosnące znaczenie CCP w globalnym systemie finansowym to skutek nie tylko wprowadzenia obowiązków rozliczania centralnego dla różnych klas aktywów, ale także częstszego korzystania z centralnego rozliczania przez podmioty niemające takiego obowiązku, dzięki rosnącej świadomości uczestników rynku na temat korzyści, jakie daje rozliczanie centralne. Obowiązek centralnego rozliczania niektórych instrumentów pochodnych opartych na stopach procentowych oraz swapów ryzyka kredytowego, zgodnie z podobnymi zasadami obowiązującymi w innych państwach G-20, wprowadzono już na mocy rozporządzenia EMIR. Zmieniono także przepisy dotyczące kapitału banków, aby promować rozliczanie centralne poprzez zwiększenie kosztów rozliczania dwustronnego (w ujęciu względnym). Transakcje dwustronne podlegają dodatkowym wymogom dotyczącym zabezpieczenia od marca 2017 r. Doprowadziło to do wzrostu liczby transakcji centralnego rozliczania, jednak obecnie te transakcje przeprowadzane są głównie przez ograniczoną liczbę globalnych CCP. Jak dotąd 28 CCP z państw trzecich zostało uznanych na podstawie przepisów o równoważności zawartych w rozporządzeniu EMIR. Kolejnych 12 CCP z 10 różnych jurysdykcji złożyło wniosek o uznanie i obecnie oczekuje na decyzję Komisji o równoważności systemów regulacyjnych i systemów nadzoru obowiązujących te CCP. Zmiany mające na celu ulepszenie wdrożenia uznawania równoważności systemów regulacyjnych państw trzecich dotyczących działalności CCP (rozporządzenie EMIR, art. 25 ust. 6) Komisja będzie nadal ustalać w drodze decyzji w kwestii równoważności, czy ramy prawne i nadzorcze państw trzecich spełniają wymogi rozporządzenia EMIR w celu umożliwienia uznania CCP mających siedzibę w tych państwach. Niniejszy wniosek potwierdza, że Komisja może określić dodatkowe warunki na potrzeby ustalania równoważności. W art. 2 pkt 9 lit. e) dodaje się nowe ust. 6a i 6b, na mocy których Komisja może, w razie potrzeby, ustanowić w formie aktu delegowanego kryteria stosowane podczas dokonywanej przez nią oceny prowadzącej do uznania równoważności systemów regulacyjnych państw trzecich dotyczących działalności CCP. W nowym ust. 6b w art. 25 ust. 6 rozporządzenia EMIR zobowiązuje się ESMA do monitorowania zmian prawnych i nadzorczych w tych systemach regulacyjnych państw trzecich dotyczących działalności CCP, które Komisja uznała za równoważne. Zmiany dotyczące uznawania CCP z państw trzecich (rozporządzenie EMIR, art. 6, ust. 2, nowe ust. 2a, 2b i 2c w art. 25 oraz nowy art. 25a) Większa przejrzystość W celu zwiększenia przejrzystości dla zainteresowanych stron oraz ogółu społeczeństwa, zmienia się rozporządzenie EMIR tak, aby doprecyzowało sposób rejestracji CCP poprzez podanie większej liczby danych w publicznym rejestrze ESMA (w art. 2 pkt 1 zmienia się odpowiednio art. 6 ust. 2 lit. b). Wniosek nie wprowadza dodatkowych wymagań dla CCP z państw trzecich, którzy już zostali uznani. Klasyfikacja CCP z państw trzecich, którzy nie mają znaczenia systemowego (Tier I), oraz CCP z państw trzecich mających znaczenie systemowe (Tier II) W kontekście globalnego wzrostu znaczenia rozliczania oraz koncentracji ryzyka w ograniczonej liczbie globalnych CCP, należy wprowadzić rozróżnienie między rodzajami CCP z państw trzecich uznanych na mocy rozporządzenia EMIR. W związku z tym niniejszy wniosek wprowadza wymóg rozważenia – podczas rozpatrywania wniosku przez ESMA – stopnia ryzyka systemowego stwarzanego przez CCP z państwa trzeciego. W tym celu, a także w celu proporcjonalnego stosowania tych wymagań, należy dokonać rozróżnienia między CCP stwarzającymi mniejsze ryzyko i CCP, którzy obecnie mają – lub mogą mieć w przyszłości – znaczenie systemowe dla Unii albo jej państwa członkowskiego lub państw członkowskich. Jest to odzwierciedlenie faktu, że nie wszystkie CCP z państw trzecich mają takie samo znaczenie systemowe. Zależy to od zakresu i rodzaju rozliczanych przez nie transakcji oraz wolumenu ich działalności rozliczeniowej. Na przykład względnie niewielki CCP z państwa trzeciego rozliczający jedynie ograniczoną liczbę kontraktów w lokalnej walucie obiektywnie daje mniej powodów do niepokoju i stwarza mniejsze ryzyko dla systemu finansowego Unii niż CCP z państwa trzeciego, który rozlicza znaczną liczbę kontraktów denominowanych w walucie unijnej. Dlatego proponuje się, żeby ESMA miał prawo dokonania rozróżnienia między CCP, którzy mają lub mogą mieć znaczenie systemowe, i CCP, które takiego znaczenia nie mają. CCP z państw trzecich, których ESMA uznał albo za niemających znaczenia systemowego, albo za CPP, w przypadku których osiągnięcie znaczenia systemowego dla Unii i jej państw członkowskich jest mało prawdopodobne, określani są jako „Tier I” (w art. 2 pkt 9 lit. a) dodaje się lit. e) do art. 25 ust. 2 rozporządzenia EMIR). CCP sklasyfikowani jako CCP Tier I będą nadal podlegali obecnym ramom i warunkom dotyczącym decyzji Komisji w kwestii równoważności systemów regulacyjnych państw trzecich, które to decyzje stanowią dla ESMA podstawę uznania poszczególnych CCP z państw trzecich. ESMA będzie miał także nowe obowiązki związane z nadzorem nad CCP Tier I, którzy już zostali uznani.

ESMA będzie także mógł zaliczyć danych CCP z państw trzecich do kategorii innej niż Tier I. Dotyczy to tych CCP, którzy zostaną uznani za mających znaczenie systemowe lub co do których istnieje prawdopodobieństwo, że w bliskiej przyszłości mogą mieć znaczenie systemowe dla finansowej i gospodarczej stabilności Unii i państw członkowskich (tak zwane „CCP Tier II”). Powyższe określono w art. 2 pkt 9 lit. c) poprzez dodanie nowego ust. 2a w art. 25 rozporządzenia EMIR. ESMA będzie oceniał, czy dany CCP z państwa trzeciego zalicza się do kategorii Tier II, na podstawie czterech obiektywnych kryteriów określonych w nowym art. 25 ust. 2a: (i) charakter, wielkość i złożoność działalności CCP z państwa trzeciego; (ii) wpływ, jaki upadłość lub zakłócenie działalności CCP z państwa trzeciego mogłyby wywrzeć na krytyczne rynki, instytucje finansowe lub też szerzej pojęty system finansowy i stabilność finansową UE; (iii) struktury członkostwa CCP z państwa trzeciego; oraz (iv) relacje, współzależności i inne interakcje CCP z państwa trzeciego z innymi podmiotami infrastruktury rynku finansowego. Powyższe kryteria będą musiały być doprecyzowane przez Komisję w formie aktu delegowanego (art. 25 ust. 2a akapit drugi) w ciągu sześciu miesięcy od przyjęcia rozporządzenia. Jeżeli ESMA zaliczy dany CCP z państwa trzeciego do kategorii Tier II, wówczas ten CCP będzie mógł zostać uznany i uzyskać zezwolenie na świadczenie usług rozliczeniowych lub prowadzenie działalności w Unii wyłącznie po spełnieniu dodatkowych warunków. Spełnienie tych dodatkowych warunków jest konieczne w kontekście większej niepewności związanej z działalnością takich CCP dla stabilności finansowej Unii albo jej państwa członkowskiego lub państw członkowskich. CCP, którzy już zostali uznani na podstawie aktualnego systemu określonego w rozporządzeniu EMIR, będą nadal zaliczani do kategorii Tier I, dopóki ESMA nie ustali, czy dany CCP z państwa trzeciego nie należy jednak do kategorii Tier II. Proporcjonalne wymagania dla CCP z państw trzecich o znaczeniu systemowym z kategorii Tier II CCP z państw trzecich, którzy zostali uznani za mających znaczenie systemowe, muszą spełnić dodatkowe wymagania czworakiego rodzaju (zob. art. 2 pkt 9 lit. b)): (i) bieżące przestrzeganie właściwych i niezbędnych wymogów ostrożnościowych dla CCP z UE. Wymogi te obejmują wymogi kapitałowe, wymogi dotyczące wewnętrznego zarządzania organizacją, prowadzenia działalności, depozytów zabezpieczających, funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania, zasobów finansowych, płynności, inwestycji, testów warunków skrajnych, rozrachunków oraz interoperacyjności. Obecnie są one określone w art. 16 i w tytułach IV i V rozporządzenia EMIR; (ii) pisemne potwierdzenie przez właściwe emisyjne banki centralne z UE, uzyskane w ciągu 180 dni, że CCP z państwa trzeciego spełnia wszelkie wymagania nałożone przez te banki. Banki centralne nakładają te dodatkowe wymagania w ramach realizacji swojej polityki pieniężnej. Banki centralne mogłyby na przykład dodać wymagania mające na celu ograniczenie ryzyka związanego z płynnością, płatnościami lub ustaleniami dotyczącymi rozrachunków w Unii lub państwach członkowskich Na poziomie bardziej szczegółowym te wymagania mogłyby dotyczyć dostępności i określonego rodzaju zabezpieczenia posiadanego przez CCP, poziomu redukcji wartości stosowanego do zabezpieczeń, polityki inwestycyjnej lub rozdzielności zabezpieczeń, dostępności ustaleń dotyczących płynności między zaangażowanymi bankami centralnymi, potencjalnego wpływu działalności CCP oraz skutków ich ewentualnej upadłości lub ewentualnego zakłócenia działalności dla systemu finansowego i stabilności Unii; (iii) w celu umożliwienia ESMA realizacji nowych obowiązków nadzorczych CCP z państwa trzeciego musi także wyrazić pisemną zgodę na udostępnienie ESMA wszelkich informacji będących w posiadaniu CCP oraz na dostęp ESMA, na jego prośbę, do lokali CCP. Oczywiście musi istnieć możliwość wyegzekwowania tego warunku w państwie trzecim, co powinno być potwierdzone odpowiednią opinią prawną; (iv) CCP z państwa trzeciego powinien posiadać wszelkie konieczne procedury i środki umożliwiające przestrzeganie warunków pierwszego i trzeciego opisanych powyżej. Powyższe wymagania muszą być stosowane w sposób proporcjonalny, dlatego też niniejszy wniosek wprowadza system, w ramach którego CCP z państwa trzeciego może nadal działać na podstawie zasad i wymagań obowiązujących w jego kraju. Nowy system spełnienia porównywalnych wymagań, który jest zgodny z zasadami Rady Stabilności Finansowej i odzwierciedla podobny system stosowany przez organy w Stanach Zjednoczonych, opiera się na prostej procedurze. W tym systemie CCP z państwa trzeciego może złożyć wniosek do ESMA o porównanie wymagań określonych w rozporządzeniu EMIR oraz unijnych standardów dotyczących nadzoru nad CCP z wymaganiami i standardami obowiązującymi w danym państwie trzecim. Jeżeli te wymagania okażą się porównywalne, wówczas ESMA może uznać, że stosowanie części lub wszystkich tych wymagań oraz egzekwowanie ich przestrzegania w ramach nadzoru w danym państwie trzecim ma efekt porównywalny ze stosowaniem rozporządzenia EMIR i może uchylić obowiązek stosowania odpowiedniego przepisu rozporządzenia EMIR. Takie podejście znacząco zmniejszy obciążenia wynikające z konieczności przestrzegania dublujących się przepisów i wymogów. Komisja będzie miała obowiązek przyjęcia aktu delegowanego określającego szczegóły oceny, którą będzie przeprowadzał ESMA (nowy art. 25a). Jest jednak możliwe, że w kontekście rosnącej koncentracji usług rozliczeniowych w ograniczonej liczbie globalnych CCP oraz wynikającego z tego zwiększenia ryzyka, niektórzy CCP będą mieli szczególne znaczenie systemowe dla systemu finansowego UE. Dlatego też podczas ustalania, czy CCP z państwa trzeciego ma – lub jest prawdopodobne, że będzie miał – znaczenie systemowe, ESMA może także uznać, w porozumieniu z właściwym bankiem centralnym (właściwymi bankami centralnymi), że ryzyko, jakie dany podmiot stwarza dla stabilności finansowej Unii albo jej państwa członkowskiego lub państw członkowskich jest tak znaczne, że nawet system wymagający pełnego stosowania rozporządzenia EMIR w odniesieniu do tego CCP nie wystarczy do ograniczenia tego ryzyka i z tego względu taki CCP nie powinien zostać uznany. Jeżeli ESMA uzna, że proces uznania CCP z państwa trzeciego nie jest w stanie zapewnić ochrony stabilności finansowej w UE, wówczas zgodnie z niniejszym wnioskiem ESMA może, w porozumieniu z właściwymi bankami centralnymi z UE, przedstawić Komisji zalecenie odmowy uznania danego CCP. Komisja ma prawo na tej podstawie podjąć decyzję, że dany CCP nie może zostać uznany i że w celu świadczenia usług rozliczeniowych w Unii musi uzyskać zezwolenie i mieć siedzibę w jednym z państw członkowskich (nowy ust. 2c w art. 25). Zmiany mające na celu wzmocnienie bieżącego nadzoru nad CCP z państw trzecich po ich uznaniu (rozporządzenie EMIR, art. 25 ust. 5, 6 i 7, nowe art. 25b–25m) Nadzór ESMA nad CCP z państw trzecich W odpowiedzi na niedociągnięcia we wdrażaniu przewidzianego w rozporządzeniu EMIR systemu równoważności i uznawania do celów nadzoru nad CCP z państw trzecich zaproponowano rozszerzenie uprawnień ESMA. Umożliwi to wyeliminowanie trudności ESMA związanych z uzyskiwaniem dostępu do informacji od CCP, przeprowadzaniem kontroli CCP w miejscu prowadzenia działalności oraz wymianą informacji z odpowiednimi unijnymi organami regulacyjnymi i organami nadzoru, a także bankami centralnymi. W ten sposób ograniczone zostanie ryzyko niedostrzeżenia praktyk stosowanych przez CCP lub dokonanych przez niego zmian w modelach zarządzania ryzykiem mających poważne implikacje dla podmiotów z UE w obszarze stabilności finansowej. Po drugie, będzie to odpowiedź na potencjalne niezgodności w kolegiach między celami organów nadzoru a celami banków centralnych w odniesieniu do CCP z państw trzecich, gdzie występuje zaangażowanie organów spoza UE. Co więcej, zmniejsza się ryzyko zmian przepisów lub ram regulacyjnych dotyczących CCP w państwach trzecich, które to zmiany mogłyby negatywnie wpłynąć na wyniki działań regulacyjnych lub nadzorczych. Oznacza to, że zapewnione zostaną równe warunki działania dla CCP z UE i CCP z państw trzecich oraz wyeliminowana zostanie możliwość stosowania arbitrażu regulacyjnego lub nadzorczego. Nowe obowiązki ESMA dotyczące sprawowania nadzoru nad uznanymi CCP Tier I i Tier II zostały określone w nowym art. 25b (zob. niżej). Lepsze wdrożenie obecnego systemu uznawania

Artykuł 2 pkt 9 lit. c) zastępuje art. 25 ust. 5 rozporządzenia EMIR, wskazując, że ESMA musi co najmniej raz na dwa lata dokonać przeglądu decyzji o uznaniu CCP z państwa trzeciego, który rozszerzył zakres swojej działalności i świadczonych usług w UE. Przepisy dotyczące cofnięcia decyzji o uznaniu CCP z państwa trzeciego zostały przeniesione do nowych art. 25m i 25n (zob. niżej). Artykuł 2 pkt 9 lit. f) zastępuje pierwsze zdanie w art. 25 ust. 7 rozporządzenia EMIR, wskazując, że uzgodnienia dotyczące współpracy ESMA z odnośnymi właściwymi organami w równoważnych systemach państw trzecich dotyczących regulacji CCP muszą być skuteczne w praktyce. Artykuł 2 pkt 9 lit. g) zmienia brzmienie art. 25 ust. 7 lit. d), wskazując, że procedury dotyczące koordynowania działań nadzorczych powinny obejmować zgodę władz państwa trzeciego na przeprowadzanie dochodzeń oraz kontroli w miejscu prowadzenia działalności zgodnie z art. 25d i 25e niniejszego wniosku. Litera g) dodaje również nową lit. e) do art. 25 ust. 7, stanowiąc, że uzgodnienia dotyczące współpracy ESMA z odnośnymi właściwymi organami w równoważnych systemach państw trzecich dotyczących regulacji CCP w muszą wskazywać procedury niezbędne do skutecznego monitorowania zmian regulacyjnych i nadzorczych w danym państwie trzecim. Nowa rola ESMA i odpowiedniego emisyjnego banku centralnego lub emisyjnych banków centralnych w zakresie nadzoru nad uznanymi CCP z państw trzecich Artykuł 2 pkt 10 dodaje do rozporządzenia EMIR nowe art. 25b–25n, które przyznają ESMA nowe uprawnienia w zakresie nadzoru nad uznanymi CCP z państw trzecich należącymi do kategorii Tier I i Tier II w celu lepszego monitorowania i egzekwowania bieżącego wypełniania wymogów rozporządzenia EMIR przez CCP z państw trzecich. Przepis ten przewiduje również udział odpowiednich emisyjnych banków centralnych w uznawaniu CCP z państw trzecich i nadzorze nad nimi w odniesieniu do instrumentów finansowych denominowanych w walutach unijnych i rozliczanych w znaczącej części przez CCP zlokalizowanych poza Unią Europejską, w celu ograniczenia ryzyka dla unijnego rynku wewnętrznego oraz stabilności finansowej Unii albo dla jej państwa członkowskiego lub państw członkowskich. Nowy art. 25b przyznaje ESMA nowe uprawnienia w celu zapewnienia bieżącego wypełniania wymogów przez CCP Tier I i Tier II z państw trzecich. Ustęp 1 nowego art. 25b przewiduje, że ESMA odpowiada za bieżący nadzór nad stałym wypełnianiem przez CCP Tier II wymogów ostrożnościowych określonych w art. 16 oraz tytułach IV i V rozporządzenia EMIR. Ponadto ESMA będzie co najmniej raz w roku wymagał od każdego CCP Tier II potwierdzenia spełniania wszystkich pozostałych, dodatkowych wymogów nadzorczych określonych w art. 25 ust. 2b, zgodnie z art. 25b ust. 1 akapit drugi. Odpowiedni emisyjny bank centralny lub odpowiednie emisyjne banki centralne będą również niezwłocznie zawiadamiały ESMA w przypadku gdy uznają, że dany CCP Tier II przestał spełniać warunki określone w art. 25 ust. 2b lit. b). Ustęp 2 nowego art. 25b przewiduje, że ESMA ma obowiązek uzyskiwać zgodę odpowiedniego emisyjnego banku centralnego lub odpowiednich emisyjnych banków centralnych przed przyjęciem decyzji dotyczących depozytów zabezpieczających, środków kontroli ryzyka utraty płynności, wymogów dotyczących zabezpieczenia, rozrachunku oraz zatwierdzania uzgodnień interoperacyjnych. W przypadku gdy odpowiedni emisyjny bank centralny lub odpowiednie emisyjne banki centralne zakwestionują projekt decyzji, ESMA nie może przyjąć takiej decyzji. W przypadku gdy odpowiedni emisyjny bank centralny lub odpowiednie emisyjne banki centralne zaproponują zmiany do projektu decyzji, ESMA może przyjąć decyzję wyłącznie z uwzględnieniem tych zmian. Ustęp 3 nowego art. 25b przewiduje, że ESMA ma obowiązek przeprowadzać ocenę odporności uznanych CCP na niekorzystną sytuację na rynku zgodnie ze wspólną metodyką określoną w art. 32 ust. 2 rozporządzenia ESMA. Nowy art. 25c stanowi, że wniosek lub decyzja ESMA mogą wymagać przedłożenia przez CCP z państwa trzeciego oraz powiązane strony trzecie wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania przez ESMA obowiązków wynikających z rozporządzenia EMIR. Nowy art. 25d stanowi, że decyzja ESMA może wymagać od CCP Tier II z państwa trzeciego poddania się dochodzeniu ogólnemu. Nowy art. 25e stanowi, że decyzja ESMA może wymagać od CCP Tier II z państwa trzeciego poddania się kontroli w miejscu prowadzenia działalności. ESMA powinien zawiadamiać właściwe organy państwa trzeciego o zamiarze przeprowadzenia kontroli w miejscu prowadzenia działalności. Organy te mogą również uczestniczyć w kontroli. Emisyjny bank centralny lub emisyjne banki centralne są zapraszane do udziału w takich kontrolach w miejscu prowadzenia działalności. Nowe art. 25f i 25i ustanawiają przepisy proceduralne, w tym zagwarantowanie praw do obrony, na wypadek wystąpienia wiarygodnych przesłanek świadczących o możliwości popełnienia naruszeń przez CCP z państw trzecich, dla zapewnienia wszelkich niezbędnych informacji lub poddania się dochodzeniom ogólnym i kontrolom w miejscu prowadzenia działalności. Art. 2 pkt 13 dodaje do rozporządzenia EMIR nowy załącznik III zawierający wykaz możliwych naruszeń popełnianych przez CCP z państwa trzeciego, w tym: (i) naruszeń dotyczących wymogów kapitałowych; (ii) naruszeń dotyczących wymogów organizacyjnych lub konfliktów interesów; (iii) naruszeń dotyczących wymogów operacyjnych; (iv) naruszeń dotyczących przejrzystości i dostępności informacji; oraz (v) naruszeń związanych z utrudnianiem działalności w zakresie nadzoru. Nowy art. 25d przewiduje grzywny w przypadku stwierdzenia naruszeń popełnionych przez CCP z państw trzecich. Art. 2 pkt 13 dodaje do rozporządzenia EMIR nowy załącznik IV zawierający wykaz czynników obciążających lub łagodzących dla określonych naruszeń, jakie mogą zostać popełnione przez CCP z państwa trzeciego. Nowy art. 25h przewiduje skuteczne i proporcjonalne okresowe kary pieniężne nakładane decyzją ESMA na CCP z państw trzecich w określonych sytuacjach. Kary mogą być nakładane w celu zaprzestania naruszeń, dostarczenia informacji lub poddania się dochodzeniu bądź kontroli. Nowy art. 25j przewiduje, że ESMA ma obowiązek ujawniać publicznie, z zastrzeżeniem określonych warunków, każdy przypadek nałożenia grzywny lub okresowej kary pieniężnej na CCP z państw trzecich. Nowy art. 25k przewiduje, że Trybunał Sprawiedliwości będzie dokonywał przeglądu wszelkich decyzji ESMA nakładających grzywny lub okresowe ka