ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
25.

stwierdza, że Unia Europejska powinna być uprawniona do dostosowywania i reformowania swoich wewnętrznych struktur zarządzania, tak aby zagwarantować, że proces decyzyjny będzie odzwierciedlał jej różnorodność i pozwalał na osiągnięcie konsensusu; podkreśla jak ważne jest, by działanie ESDZ odzwierciedlało spójne europejskie podejście do polityki zagranicznej w stosunku do państw BRICS oraz innych krajów rozwijających się; uważa, że ESDZ powinna przeanalizować i wzmocnić strategiczne partnerstwa z poszczególnymi krajami BRICS, w ścisłej konsultacji z Parlamentem i z wykorzystaniem ich cech szczególnych oraz potencjału w zakresie synergii i współpracy z UE; wzywa ESDZ do opracowania mechanizmów koordynacji poziomej i pionowej, przynoszących polityce zagranicznej UE korzyści z instytucjonalnej synergii unijnej oraz z zacieśnienia i stopnia zażyłości dwustronnych stosunków państw członkowskich ze strategicznymi partnerami, w tym z BRICS i innymi wschodzącymi mocarstwami; uważa, że oprócz struktury organizacyjnej opartej na kryteriach geograficznych i tematycznych ESDZ powinna stworzyć mechanizm koordynujący ad hoc, aby zagwarantować, że poszczególne strategie polityczne dotyczące BRICS są zgodne z punktu widzenia systemowego, oraz że przyjęte kierunki polityczne znajdują odzwierciedlenie w dialogu UE z aktualnymi mocarstwami, takimi jak USA, Kanada i Japonia; uważa, że delegatury UE w państwach BRICS i w innych odpowiednich potęgach wschodzących powinny ściślej ze sobą współpracować w celu zapewnienia ciągłego monitorowania i analizowania stosunków pomiędzy tymi państwami oraz drażliwych kwestii we wzajemnych relacjach, umożliwiając w ten sposób bardziej systemowe podejście; w związku z tym jest zdania, że delegatury UE w krajach BRICS powinny analizować stanowiska krajów BRICS w sprawie ładu światowego i światowych wyzwań oraz w sprawie ich stosunków z innymi państwami BRICS; jest przekonany, że UE powinna ponownie podjąć wysiłki i przeznaczyć środki na przeprowadzenie zmian w systemie ładu światowego oraz organizacji międzynarodowych, z myślą o zapewnieniu bardziej całościowego procesu budowania konsensusu i podejmowania decyzji na szczeblu światowym, a w szczególności na reformę Rady Bezpieczeństwa ONZ i globalnego multilateralizmu finansowego;
—

europejskie podejście do zbiorowego dochodzenia roszczeń musi opierać się na zasadzie „opt-in”, w której poszkodowani są dokładnie określeni i uczestniczą w postępowaniu tylko wtedy, jeśli wyraźnie wyrażą takie życzenie, w celu uniknięcia ewentualnych nadużyć; podkreśla potrzebę poszanowania obecnych systemów krajowych zgodnie z zasadą pomocniczości; wzywa Komisję do rozważenia systemu, w ramach którego wszystkim potencjalnie zainteresowanym poszkodowanym byłyby dostarczane odpowiednie informacje, zostałaby zwiększona reprezentatywność pozwów zbiorowych, umożliwiono by uzyskanie odszkodowania największej liczbie poszkodowanych, a obywatelom UE zostałby zapewniony łatwy, niedrogi i skuteczny dostęp do wymiaru sprawiedliwości, co pozwoliłoby uniknąć nadmiernej liczby sporów sądowych i związanych z nią zbędnych indywidualnych lub zbiorowych pozwów dotyczących tego samego naruszenia; wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia skutecznych mechanizmów zapewniających dotarcie z informacjami do jak największej liczby poszkodowanych oraz uświadomienie im ich praw i obowiązków, w szczególności jeżeli mieszkają oni w różnych państwach członkowskich, przy jednoczesnym uniknięciu niesłusznego zaszkodzenia reputacji zainteresowanej strony, aby przestrzegać domniemania niewinności;
3.

podkreśla, że maksymalizacja wykorzystania odnawialnych źródeł energii to idealna droga, na jaką powinna wkroczyć wspólnota międzynarodowa, aby zapewnić powszechny dostęp do nowoczesnych usług energetycznych przy jednoczesnym zwalczaniu zmiany klimatu; wzywa Komisję do opracowania planu działania na rzecz uwzględnienia celu zakładającego zapewnienie powszechnego dostępu do energii w odpowiednich politykach UE oraz we wszystkich sektorach polityki rozwojowej, takich jak rolnictwo, przemysł, handel, ochrona zdrowia i wody, a także do zapewnienia spójności polityk i sektorów w odniesieniu do realizacji celu zakładającego zapewnienie powszechnego dostępu do energii;
L.

mając na uwadze, że zwalczanie przemocy wobec kobiet nie jest wymienione wśród celów przedstawionych we wniosku Komisji dotyczącym nowego programu „Prawa i obywatelstwo” w okresie finansowania 2014-2020, który to program łączy program Daphne III, sekcje programu Progress związane z równością płci i niedyskryminacją oraz program „Prawa podstawowe i obywatelstwo”; mając na uwadze, że może to zmniejszyć widoczność i spójność programu Daphne oraz zagrozić jego powodzeniu; mając na uwadze, że zaproponowany budżet nowego programu jest mniejszy niż budżet obecnych programów; mając na uwadze, że wniosek nie zapewnia przewidywalności finansowania przedstawionych w nim celów;
3.

uważa, że w ostatecznej treści aktu niektóre punkty poprawiono w stosunku do wersji pierwotnej, włączono też pewne zmiany proponowane przez Parlament, w szczególności: — zobowiązanie do pełnego stosowania metody wspólnotowej; — wdrażanie stabilności, koordynacji i zarządzania za pośrednictwem prawa wtórnego, przy pełnym zaangażowaniu Parlamentu; — większa, choć niepełna spójność między sześciopakiem a nowym traktatem; — uznanie prawa umawiających się stron, których walutą nie jest euro, do udziału w tych częściach szczytów strefy euro, które będą dotyczyć konkurencyjności, ogólnej struktury strefy euro i podstawowych zasad do stosowania w przyszłości; — współpraca między Parlamentem Europejskim a parlamentami państw członkowskich przewidziana na zasadach uzgodnionych przez obie strony i w zgodzie z traktatem; — dodanie odniesienia do celów, jakimi są: trwały wzrost, zatrudnienie, konkurencyjność i spójność społeczna; — zobowiązanie do włączenia treści porozumienia do ram prawnych UE w ciągu pięciu lat;
99.

wzywa Komisję: — do organizowania co roku Europejskiego Dnia Sportu ukierunkowanego na propagowanie społecznej i kulturowej roli sportu amatorskiego i zawodowego oraz korzyści sportu pod względem zdrowia publicznego; — do poparcia inicjatywy dotyczącej wyznaczania każdego roku Europejskiej Stolicy Sportu, pod przewodnictwem ACES (Europejskie Stowarzyszenie Stolic Sportowych), przy wsparciu finansowym i zapewnieniu niezbędnej kontroli; — do wspierania sportów lokalnych, tradycyjnych i rodzimych, które są częścią bogatej kulturowej i historycznej różnorodności UE i odzwierciedlają motto „Zjednoczona w różnorodności”, poprzez zwiększanie świadomości istnienia tych dyscyplin m.in. na drodze propagowania europejskiej mapy i festiwali europejskich; — do wspierania programu mobilności i odpowiednich działań na rzecz młodych sportowców amatorów i trenerów w celu umożliwienia im zapoznania się z nowymi metodami szkoleniowymi, ustalenia najlepszych wzorców i rozwijania za pośrednictwem sportu takich europejskich wartości, jak fair play, szacunek i włączenie społeczne, oraz do sprzyjania dialogowi międzykulturowemu; — do wspierania łatwiejszego programu mobilności w zakresie wymiany trenerów sportowych; — do współpracy z państwami członkowskimi i organizacjami sportowymi w celu ochrony podstawowej uczciwości sportu masowego; — do wspierania działań państw członkowskich w zakresie gromadzenia danych i prowadzenia badań w celu wymiany najlepszych praktyk;
25.

ponownie podkreśla, że w odniesieniu do mechanizmu zbiorowego dochodzenia roszczeń w ramach polityki konkurencji należy ustanowić gwarancje w celu uniknięcia powstania systemu pozwów zbiorowych opierającego się na błahych skargach i nadmiernej liczbie sporów sądowych oraz w celu zagwarantowania równości szans w postępowaniu sądowym: podkreśla, że takie gwarancje muszą obejmować m.in. następujące kwestie: — grupa osób wnoszących pozew musi zostać jasno określona przed wniesieniem pozwu (procedura „opt-in”); — organy publiczne, takie jak rzecznik praw obywatelskich lub prokuratorzy, a także organy reprezentujące mogą wnieść pozew w imieniu jasno określonej grupy osób; — kryteria służące określeniu organów reprezentujących, uprawnionych do wnoszenia pozwów zbiorowych muszą zostać ustalone na szczeblu UE; — należy odrzucić system pozwów zbiorowych typu amerykańskiego („class action”), ponieważ sprzyjałby on nadmiernej liczbie sporów sądowych, może być niezgodny z porządkiem prawnym niektórych państw członkowskich i naruszać prawa poszkodowanych, którzy mogliby uczestniczyć w postępowaniu nieświadomie, a mimo to być związani orzeczeniem sądu; (a) dopuszczalne roszczenia indywidualne: — osoby występujące z pozwem muszą mieć w każdych okolicznościach możliwość alternatywnego dochodzenia przed właściwym sądem indywidualnych roszczeń odszkodowawczych; — osoby występujące z pozwem zbiorowym nie mogą być uprzywilejowane w stosunku do indywidualnych skarżących; (b) odszkodowanie za drobne i rozproszone szkody: — osoby występujące z pozwem w sprawie niewielkich i rozproszonych szkód powinni dysponować odpowiednimi środkami dostępu do wymiaru sprawiedliwości za pośrednictwem dochodzenia roszczeń zbiorowych i powinni otrzymać uczciwe odszkodowanie; (c) odszkodowanie jedynie za rzeczywiście poniesioną szkodę: — odszkodowanie można przyznać jedynie za rzeczywiście poniesioną szkodę: należy zakazać odszkodowania karnego i nieuczciwego wzbogacania się; — każdy powód musi przedstawić dowody uzasadniające jego roszczenie; — przyznane odszkodowanie należy rozdzielić między poszczególnych powodów proporcjonalnie do indywidualnie poniesionej szkody; — ogólnie rzecz biorąc, uzależnienie honorarium od wyniku sprawy nie jest stosowane w Europie i należy je odrzucić; (d) zasada „przegrany płaci”: — nie można wystąpić z pozwem w przypadku gdy powód nie ma obrońcy z powodu braku środków finansowych; ponadto koszty postępowania, a tym samym ryzyko związane ze skargą, powinna ponosić strona przegrywająca; to do państw członkowskich należy ustanowienie zasad podziału kosztów w tym zakresie; (e) zakaz finansowania przez strony trzecie: — postępowanie nie powinno być finansowane przez stronę trzecią, na przykład w zamian za zrzeczenie się przez powodów ewentualnego późniejszego uprawnienia do odszkodowania na rzecz strony trzeciej;
11.

stanowczo wzywa Iran do pełnej współpracy z MAEA w sprawie wszystkich nierozstrzygniętych kwestii, zwłaszcza tych, które dają powody do obaw o możliwy aspekt wojskowy irańskiego programu jądrowego, w tym poprzez zapewnienie pełnego i bezwarunkowego niezwłocznego dostępu tej agencji do wszystkich wymaganych przez nią obiektów, urządzeń, osób i dokumentów, a także do niesprzeciwiania się mianowaniu inspektorów; podkreśla znaczenie zapewnienia MAEA wszystkich zasobów i uprawnień koniecznych do wypełniania jej zadań w Iranie;
1.

stwierdza, że woda to wspólne dobro należące do całej ludzkości, w związku z czym nie powinna ona stanowić źródła nielegalnego zysku, a dostęp do niej powinien być podstawowym i powszechnym prawem; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Organizacja Narodów Zjednoczonych uznała prawo człowieka do zdrowej wody pitnej i urządzeń sanitarnych za wynikające z prawa do odpowiedniego poziomu życia; wzywa do podjęcia wszelkich niezbędnych starań, by do 2015 r. zapewnić najuboższej ludności dostęp do wody;
28.

ubolewa, że nie osiągnięto porozumienia na niedawnym spotkaniu czterech państw nadbrzeżnych – Islandii, UE, Norwegii i Wysp Owczych – poświęconym zarządzaniu łowiskami makreli na Atlantyku Północno-Wschodnim w 2012 r. i zachęca wszystkie państwa nadbrzeżne do wznowienia wysiłków zmierzających do kontynuowania negocjacji ukierunkowanych na rozstrzygnięcie sporu o makrele w oparciu o realistyczne propozycje zgodnie z historycznymi prawami oraz wskazówkami Międzynarodowej Rady Badań Morza, które zabezpieczą przyszłość stad, ochronią i utrzymają stanowiska pracy w rybołówstwie pelagicznym i zapewnią długoterminowe, zrównoważone rybołówstwo; przyjmuje do wiadomości propozycję Komisji dotycząca przedstawienia środków handlowych zmierzających do zwalczania praktyk połowowych zagrażających równowadze środowiska;
113.

zwraca uwagę, że ze względu na niskie ceny uprawnień do emisji dwutlenku węgla sprzedaż uprawnień do emisji na aukcji nie przyczyni się, jak oczekiwano, do mobilizacji funduszy przeznaczonych na inwestycje w klimat, przypomina, że co najmniej 50% dochodów z aukcji musi zostać ponownie zainwestowanych w działania na rzecz klimatu zarówno w UE, jak i w krajach rozwijających się; ponadto wzywa Komisję do aktywnego monitorowania wykorzystywania tego rodzaju dochodów przez państwa członkowskie oraz do przedkładania co roku Parlamentowi sprawozdania na ten temat; wzywa państwa członkowskie do efektywnego wykorzystania dochodów z aukcji na rzecz promowania badań i rozwoju oraz innowacji w celu uzyskania długoterminowej redukcji emisji gazów cieplarnianych;
8.

wzywa władze Bahrajnu do dopilnowania, aby władze zapewniały wszystkim oskarżonym w sprawach karnych szybki i pełny dostęp do porady prawnej, zgodnie z przepisami prawa bahrajńskiego i międzynarodowego, w tym w związku z przesłuchaniami i przygotowaniami do procesów, do zbadania wiarygodnych doniesień o torturach i maltretowaniu w trakcie przesłuchań i do pociągnięcia do odpowiedzialności wszystkich urzędników, którzy nie przestrzegają wymogów zapewnienia sprawiedliwego procesu;
R.

mając na uwadze, że krótko po powrocie Władimira Kozłowa ze spotkań z posłami do Parlamentu Europejskiego i z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych doszło do jego aresztowania i że jest on przetrzymywany w odosobnieniu, co jest dla UE kolejnym źródłem obaw i uwypukla znaczenie zachowania zdolności naszych instytucji do prowadzenia rozmów z szerokim gronem podmiotów w krajach partnerskich UE bez negatywnych konsekwencji dla rozmówców;
5.

zwraca się do Komisji i państw członkowskich o wezwanie wszystkich partii politycznych na szczeblach europejskim i krajowym do zobowiązania się do przyjęcia środków zmierzających do zachęcania kobiet do czynnego udziału w życiu politycznym i w wyborach oraz do zaangażowania się w te kwestie, do osiągnięcia parytetu płci w wewnętrznych procesach podejmowania decyzji, w nominacjach na wybieralne stanowiska oraz na listach wyborczych partii poprzez wprowadzenie liczby miejsc zastrzeżonych dla kobiet tam, gdzie jest to zgodne z systemem wyborczym i partie polityczne są odpowiedzialne za ustalanie list wyborczych, a także do zwracania uwagi na pozycję kobiet na tych listach;
3.

popiera zamiar przedstawienia przez Komisję zmian do rozporządzenia (WE) nr 223/2009 (rozporządzenie statystyczne) w celu wprowadzenia proaktywnego podejścia do nadzorowania i oceniania wyjściowych danych dotyczących finansów publicznych już u źródła, aby umożliwić jak najszybsze podjęcie działań naprawczych; popiera wniosek w sprawie ustanowienia ram prawnych mających na celu wzmocnienie ram zarządzania, zwłaszcza w odniesieniu do niezależności zawodowej krajowych organów statystycznych i Eurostatu, oraz wymagających od wszystkich państw członkowskich podjęcia formalnego zobowiązania do przedsięwzięcia wszelkich niezbędnych środków na szczeblu krajowym w celu utrzymania poufności informacji statystycznych oraz umożliwienia bardziej rygorystycznego egzekwowania Europejskiego kodeksu praktyk statystycznych;
28.

wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia pełnego obrazu sytuacji dotyczącej udziału kobiet we wszystkich typach przedsiębiorstw w Unii Europejskiej oraz zarówno obowiązkowych, jak i nieobowiązkowych środków mających na celu zwiększenie tego udziału, podejmowanych przez sektor gospodarczy i przyjętych ostatnio przez państwa członkowskie; zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem Komisji w sprawie kobiet na stanowiskach kierowniczych w sektorze gospodarczym przedsiębiorstwa i państwa członkowskie nie podejmują odpowiednich kroków; przychylnie odnosi się do zapowiedzianych konsultacji w sprawie poprawy równowagi płci na stanowiskach kierowniczych w sektorze gospodarczym; jest jednak rozczarowany tym, że Komisja powstrzymuje się od podjęcia natychmiastowych kroków prawnych, do których sama zobowiązała się w przypadku nieosiągnięcia wyznaczonych celów; uważa, że mizerne postępy poczynione w 2011 r. zasługują na konkretniejsze działania niż tylko konsultacje; ponownie wzywa, zatem, jak w roku 2011, do przedstawienia do roku 2012 projektów aktów ustawodawczych, w tym przewidujących parytety płci, mających na celu zwiększenie udziału kobiet w kierowniczych organach przedsiębiorstw do 30% do roku 2015 oraz do 40% do roku 2020, uwzględniając kompetencje państw członkowskich oraz ich szczególne cechy gospodarcze, strukturalne (rozmiar przedsiębiorstw), prawne i regionalne;
30.

apeluje do wszystkich właściwych organów, aby zwiększyły zdolność prokuratur i sądów w całej Bośni i Hercegowinie do ścigania zbrodni wojennych, zredukowały dużą liczbę zaległych spraw dotyczących zbrodni wojennych, rozwiązały problem polegający na możliwości stosowania różnych kodeksów karnych, co powoduje nierówne wyroki, oraz by doprowadziły do przyspieszenia postępów w zakresie ochrony świadków i w zakresie wdrażania krajowej strategii dotyczącej zbrodni wojennych; podkreśla, że proces przekazywania spraw dotyczących zbrodni wojennych z sądów na szczeblu państwowym do innych właściwych instancji musi odbywać się przy zastosowaniu obiektywnych i przejrzystych kryteriów; potępia wszelkie motywowane politycznie ataki na orzeczenia Trybunału Bośni i Hercegowiny w sprawie zbrodni wojennych; wzywa władze Bośni i Hercegowiny do przyspieszenia postępowań karnych w sprawach dotyczących przestępstw seksualnych popełnionych w czasie wojny, a także do odpowiedniego zapewnienia ofiarom tych przestępstw sprawiedliwości i zadośćuczynienia;
12.

wzywa do umożliwienia agencjom ONZ i organizacjom obrońców praw człowieka pełnego dostępu do obszarów na Synaju, na których dochodzi do przemytu ludzi i do handlu ludźmi;
10.

proponuje na koniec, by Komisja organizowała co rok forum, na którym sędziowie z różnorodnym doświadczeniem w tych dziedzinach prawa, w których często ma się do czynienia z kwestiami wewnętrznymi i transgranicznymi, mogliby prowadzić dyskusje na temat najnowszych kwestii budzących kontrowersje lub trudności prawne, w celu sprzyjania dyskusji, nawiązywania kontaktów, tworzenia kanałów komunikacji oraz budowania wzajemnego zaufania i zrozumienia; uważa, że takie forum stworzyłoby również okazję właściwym organom, placówkom szkoleniowym i ekspertom, w tym uczelniom wyższym i organizacjom zawodowym, do omawiania polityki w zakresie szkolenia pracowników wymiaru sprawiedliwości i przyszłości edukacji prawniczej w Europie;
F.

mając na uwadze, że podczas kryzysu finansowego banki spółdzielcze wykazały się wysokim poziomem trwałości i odporności dzięki swojemu modelowi przedsiębiorczości spółdzielczej; mając na uwadze, że dzięki swemu modelowi przedsiębiorczości spółdzielczej zwiększyły one obrót i odnotowały intensywniejszy wzrost w okresie kryzysu, a mniej z nich dotknęło bankructwo i konieczność redukcji zatrudnienia; mając na uwadze, że przedsiębiorstwa spółdzielcze zapewniają również wysokiej jakości i integracyjne miejsca pracy odporne na sytuacje kryzysowe, jest w nich często wysoki współczynnik zatrudnienia kobiet i imigrantów i poprzez zapewnianie lokalnych, niepodlegających delokalizacji miejsc pracy przyczyniają się one do zrównoważonego gospodarczego i społecznego rozwoju terytorialnego; mając na uwadze, że spółdzielnie mogą być postrzegane jako przykład skutecznego i nowoczesnego podejścia do gospodarki społecznej, a także mogą przyczyniać się do oferowania perspektyw pewnego zatrudnienia i umożliwiać pracownikom elastyczne planowania życia w miejscu pochodzenia, zwłaszcza na obszarach wiejskich;
1.

wzywa Komisję i Radę do poparcia wiążącego traktatu WIPO odnośnie do praw autorskich do książek i innych materiałów drukowanych dla osób niewidomych i niedowidzących;
4.

wzywa Komisję Europejską, pełniącą rolę strażnika traktatów, do ścisłej kontroli ewentualnych poprawek i procesu wdrażania wspomnianych przepisów oraz ich zgodności z literą i duchem unijnych traktatów, a także do przeprowadzenia dogłębnej analizy w trosce o to, by: a. sądownictwo posiadało pełną niezależność, a zwłaszcza, by krajowa rada sądownictwa, prokuratura oraz sądy w ogólności były zarządzane w sposób wolny od wpływów politycznych oraz by mandat niezależnie mianowanych sędziów nie był arbitralnie skracany; b. uregulowania dotyczące węgierskiego banku centralnego były zgodne z prawem europejskim; c. przywrócić i zagwarantować instytucjonalną niezależność ochrony danych i swobodę przepływu informacji poprzez treść odpowiednich przepisów i ich wdrożenie; d. w pełni przywrócić prawo węgierskiego trybunału konstytucyjnego do dokonywania przeglądu całego ustawodawstwa, w tym prawo do przeglądu przepisów budżetowych i podatkowych; e. zagwarantować wolność i pluralizm mediów poprzez treść węgierskiej ustawy medialnej i jej wdrożenie, zwłaszcza w odniesieniu do wejścia w skład Rady ds. Mediów przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji; f. nowe prawo wyborcze spełniało europejskie normy demokracji oraz było zgodne z zasadą dotyczącą zmiany politycznej; g. prawo do organizowania politycznej opozycji w sposób demokratyczny było zagwarantowane zarówno wewnątrz instytucji, jak i poza nimi; h. ustawa dotycząca kościołów i wyznań religijnych spełniała podstawowe zasady dotyczące wolności sumienia oraz nie dopuściła, by rejestracja kościołów uzależniona była od decyzji podjętej większością dwóch trzecich głosów członków węgierskiego parlamentu;
38.

wzywa państwa członkowskie do zwiększenia adekwatności i skuteczności systemów zabezpieczenia społecznego, w tym dostępu do systemów emerytalnych charakteryzujących się należytym podejściem do równości płci, oraz do dopilnowania, by nadal funkcjonowały one jako zabezpieczenia przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym;
11.

żąda natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich więźniów politycznych; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady UE ds. Zagranicznych z dnia 23 stycznia 2012 r. o poszerzeniu kryteriów dla sankcji, co stwarza w przyszłości możliwość wskazania osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka lub represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej na Białorusi, oraz ponownie podkreśla, że w dialogu między UE a Białorusią nie będzie postępów, jeżeli zabraknie postępów Białorusi na drodze do demokracji, praw człowieka i rządów prawa oraz dopóki nie zostaną bezwarunkowo zwolnieni wszyscy więźniowie polityczni, w tym dwaj byli kandydaci w wyborach prezydenckich Mikalaj Statkiewicz i Andriej Sannikau, szefowie kampanii prezydenckiej kandydatów opozycji demokratycznej Pavel Sewiarynets i Dźmitrij Bandarenka oraz Siarhej Kavalenka – więzień polityczny zatrzymany za rzekome naruszenie aresztu domowego, który od dłuższego czasu odbywał strajk głodowy, co doprowadziło do poważnego pogorszenia jego zdrowia i bezpośrednio zagraża życiu;
F.

mając na uwadze, że – jak wynika ze sprawozdania końcowego OBWE/ODIHR – wybory do Dumy w dniu 4 grudnia 2011 r. nie w pełni przestrzegały standardów wolnych i uczciwych wyborów oraz że cechowała je identyfikacja państwa z partią rządzącą przy braku niezależności administracji wyborczej, stronniczości środków przekazu oraz ingerencji władz państwowych na różnych poziomach; mając na uwadze, że zgodnie z tym sprawozdaniem podczas wyborów do Dumy odnotowano częste łamanie procedur i przypadki jawnej manipulacji, a ponadto są poważne powody, by sądzić, że do urn podrzucano fałszywe karty do głosowania;
—

uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Rady (COM (2009)0189) oraz art. 37 traktatu WE, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0010/2009),