Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniająca niektóre dyrektywy w obszarze środowiska, rolnictwa, polityki społecznej i zdrowia publicznego ze względu na zmianę statusu Majotty względem Unii Europejskiej /* COM/2013/0418 final - 2013/0192 (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Decyzją 2012/419/UE[1] Rada Europejska zmieniła status Majotty względem Unii Europejskiej ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. Od tego dnia Majotta przestaje być zatem terytorium zamorskim i otrzymuje status regionu najbardziej oddalonego w rozumieniu art. 349 i art. 355 ust. 1 TFUE. Prawo Unii będzie miało zastosowanie do Majotty od dnia 1 stycznia 2014 r. Niniejszy wniosek poprzedziła analiza wniosków przedstawionych przez władze francuskie w sprawie zmiany dorobku prawnego Unii za pomocą odstępstw lub okresów przejściowych mających zastosowanie do Majotty w różnych obszarach, takich jak środowisko, rolnictwo, polityka społeczna i zdrowie publiczne. Analiza wykazała, że Francja potrzebuje więcej czasu na zapewnienie zgodności z dorobkiem prawnym Unii w odniesieniu do Majotty w dziedzinach środowiska, rolnictwa, polityki społecznej i zdrowia publicznego. Właściwe jest zatem wprowadzenie odpowiednich środków, które będą ograniczone tak, by wyłącznie odzwierciedlały szczególną sytuację Majotty i nie wywierały wpływu na prawo Unii. W celu uproszczenia i przyspieszenia uznano za wskazane, aby nie przedstawiać indywidualnych wniosków dla każdego z przedmiotowych aktów, lecz zebrać zmiany, które mają być wprowadzone w kilku aktach, w jednym wniosku, o ile jest to możliwe z prawnego punktu widzenia. Wszystkie zmiany zaproponowane w niniejszym dokumencie odnoszą się do dyrektyw i podlegają zwykłej procedurze ustawodawczej (art. 289 ust. 1 oraz art. 294 TFUE). 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Komisja nie przeprowadziła oceny skutków. Rozpatrując różne kwestie, w szczególności wnioski przedstawione przez Francję, Komisja kontaktowała się jednak z przedstawicielami organów krajowych i regionalnych, aby lepiej ocenić podstawy szczególnych środków. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Zgodnie z art. 153 ust. 2 TFUE Parlament Europejski i Rada są uprawnione do przyjmowania, w drodze dyrektyw, stopniowo wprowadzanych w życie, minimalnych wymogów w zakresie warunków pracy, z uwzględnieniem warunków i norm technicznych istniejących w każdym z państw członkowskich. W oparciu o tę podstawę prawną proponuje się zmianę dyrektywy 2006/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w celu przyznania Francji odstępstwa od przestrzegania niektórych przepisów w dziedzinie sztucznego promieniowania optycznego do dnia 31 grudnia 2017 r. Proponowane odstępstwo ma zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim na Majotcie nie są dostępne struktury niezbędne do zapewnienia zgodności z tymi przepisami, oraz pozostaje bez uszczerbku dla ogólnych zasad ochrony i zapobiegania w obszarze zdrowia i bezpieczeństwa pracowników. Proponuje się również, aby nałożyć na Francję obowiązek przeprowadzenia odpowiednich konsultacji z partnerami społecznymi oraz ograniczenia ryzyka dla pracowników do minimum. Zgodnie z art. 192 ust. 1 TFUE Parlament Europejski i Rada decydują o działaniu służącym osiągnięciu celów w zakresie środowiska określonych w art. 191, które ma być podjęte przez Unię. Sytuacja panująca obecnie na Majotcie wymaga znacznych ulepszeń, aby zapewnić zgodność z celami środowiskowymi określonymi w prawie Unii. Na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE proponuje się zatem zmianę trzech dyrektyw w obszarze środowiska: – dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. w celu przyznania Francji wystarczająco długich okresów na spełnienie wymogów dyrektyw dotyczących oczyszczania ścieków komunalnych; – dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. w celu przyznania Francji wystarczająco długich okresów na przyjęcie i właściwą realizację planów gospodarowania wodami w dorzeczu; – dyrektywy 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w celu ustanowienia określonych terminów, aby umożliwić Francji osiągnięcie norm unijnych w zakresie jakości wody w kąpieliskach. Zgodnie z art. 43 ust. 2 TFUE Parlament Europejski i Rada są uprawnione do przyjmowania m.in. przepisów niezbędnych dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rolnej. Na podstawie wspomnianego przepisu proponuje się zmianę dyrektywy Rady 1999/74/WE z dnia 19 lipca 1999 r. ustanawiającej minimalne normy ochrony kur niosek. Ponieważ na Majotcie kury nioski są odchowywane w klatkach nieulepszonych oraz ponieważ zmiana tego stanu rzeczy byłaby trudna do przeprowadzenia w krótkim czasie, należy przyznać Francji wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się. Chociaż prawie 100 % wyprodukowanych jaj sprzedaje się na Majotcie, należy wprowadzić środki, aby zapobiec jakimkolwiek zakłóceniom konkurencji. Ponadto art. 114 TFUE stanowi, że Parlament Europejski i Rada wprowadzają środki dotyczące zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które mają na celu ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Z drugiej strony, zgodnie z art. 168 TFUE Parlament Europejski i Rada mogą również ustanowić środki zachęcające, zmierzające do ochrony i poprawy zdrowia ludzkiego. Zgodnie z tymi podstawami prawnymi proponuje się zmianę dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej, biorąc pod uwagę obecną sytuację na Majotcie oraz szereg dostosowań, których przeprowadzenie jest wymagane, aby dokonać transpozycji dyrektywy w celu zapewnienia ciągłości opieki świadczonej na rzecz pacjentów oraz przekazywanych im informacji. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii Europejskiej. 5. ELEMENTY FAKULTATYWNE Uznano, że nie ma potrzeby żądania przedstawienia jakichkolwiek dokumentów wyjaśniających z następujących powodów: 1) niniejszy wniosek dotyczący dyrektywy zawiera przede wszystkim: a) zmiany polegające na wprowadzeniu odstępstw lub okresów przejściowych związanych ze stosowaniem przedmiotowych dyrektyw na Majotcie; oraz b) bardzo ograniczoną liczbę obowiązków nałożonych na Francję w tym zakresie; 2) odstępstwa lub okresy przejściowe przyznano na podstawie wniosków przedłożonych przez Francję, w których uzasadniła ona potrzebę przyznania takich odstępstw lub okresów przejściowych oraz przedstawiła plan realizacji. Komisja nie potrzebuje zatem dokumentów wyjaśniających do wykonania powierzonego jej zadania polegającego na sprawowaniu nadzoru nad transpozycją dyrektyw. Można się spodziewać, że indywidualne środki transpozycji, które mają być zgłoszone przez Francję, nie będą wymagały żadnych wyjaśnień. 2013/0192 (COD) Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniająca niektóre dyrektywy w obszarze środowiska, rolnictwa, polityki społecznej i zdrowia publicznego ze względu na zmianę statusu Majotty względem Unii Europejskiej PARLAMENT EUROPEJSKI ORAZ RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, art. 114, art. 153 ust. 2, art. 168 oraz art. 192 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2], uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Decyzją 2012/419/UE[4] Rada Europejska podjęła decyzję o zmianie statusu Majotty względem Unii Europejskiej ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. Od tego dnia Majotta przestaje być zatem terytorium zamorskim i otrzymuje status regionu najbardziej oddalonego w rozumieniu art. 349 i art. 355 ust. 1 Traktatu. Prawo Unii będzie miało zastosowanie do Majotty od wspomnianej daty. W wielu obszarach należy wprowadzić pewne środki szczególne uzasadnione szczególną sytuacją Majotty. (2) Właściwe jest uwzględnienie szczególnej sytuacji Majotty w zakresie stanu środowiska, który wymaga znacznej poprawy, w celu zapewnienia zgodności z celami środowiskowymi określonymi w prawie Unii, na co potrzeba więcej czasu. Szczególne środki służące stopniowej poprawie stanu środowiska powinny zostać wprowadzone w określonych terminach. (3) W celu spełnienia wymogów dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych[5] należy wprowadzić na Majotcie środki, tak aby zapewnić wyposażenie aglomeracji w systemy zbierania ścieków komunalnych. Środki takie wymagają przeprowadzenia prac w zakresie infrastruktury, które powinny zostać poprzedzone odpowiednimi procedurami administracyjnymi i procedurami planowania, jak również ustanowienia systemów pomiaru i monitorowania zrzutów ścieków komunalnych. W związku z tym należy przyznać Francji wystarczająco dużo czasu na spełnienie wspomnianych wymogów. (4) W obszarze rolnictwa, w odniesieniu do dyrektywy Rady 1999/74/WE z dnia 19 lipca 1999 r. ustanawiającej minimalne normy ochrony kur niosek[6], należy zauważyć, że na Majotcie kury nioski są odchowywane w klatkach nieulepszonych. Ponieważ zastąpienie klatek nieulepszonych klatkami ulepszonymi lub systemami alternatywnymi wymaga znacznych nakładów inwestycyjnych i przeprowadzenia prac przygotowawczych, konieczne jest odłożenie w czasie wprowadzenia zakazu stosowania klatek nieulepszonych w odniesieniu do kur niosek będących w okresie nieśności w dniu 1 stycznia 2014 r. na okres maksymalnie 12 miesięcy, począwszy od tej daty. Należy tym samym uniknąć zastępowania wspomnianych klatek w cyklu nieśności kur. Aby zapobiec zakłócaniu konkurencji, jaja pochodzące z ferm stosujących klatki nieulepszone powinny być wprowadzane do obrotu wyłącznie na lokalnym rynku Majotty. Aby ułatwić przeprowadzanie niezbędnych kontroli, jaja produkowane w klatkach nieulepszonych powinny być opatrzone specjalnym znakiem. (5) Jeżeli chodzi o dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej[7], właściwe wdrożenie tej dyrektywy w odniesieniu do planów gospodarowania wodami w dorzeczu zależy od przyjęcia i wdrożenia przez Francję planów gospodarowania zawierających środki techniczne i administracyjne służące do uzyskania dobrego stanu wód wszystkich części wód powierzchniowych oraz zapobieżenia pogorszeniu się ich stanu. Należy przyznać wystarczająco dużo czasu na przyjęcie i wdrożenie takich środków. (6) Jeżeli chodzi o dyrektywę 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotyczącą zarządzania jakością wody w kąpieliskach i uchylającą dyrektywę 76/160/EWG[8], obecny stan wód powierzchniowych na Majotcie wymaga znacznej poprawy, aby spełnić wymogi tej dyrektywy. Jakość wód w kąpieliskach zależy bezpośrednio od oczyszczania ścieków komunalnych, a zgodność z przepisami dyrektywy 2006/7/WE można zapewnić jedynie stopniowo po dostosowaniu się aglomeracji wpływających na jakość ścieków komunalnych do wymogów dyrektywy 91/271/EWG. Należy zatem przyjąć określone terminy, aby umożliwić Francji spełnienie norm unijnych w zakresie jakości wód w kąpieliskach na Majotcie. (7) W obszarze polityki społecznej należy zwrócić uwagę na trudności związane z wykonaniem dyrektywy 2006/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (sztucznym promieniowaniem optycznym)[9] na Majotcie od dnia 1 stycznia 2014 r. Majotta nie dysponuje zapleczem technicznym pozwalającym na wdrożenie środków niezbędnych do wykonania tej dyrektywy w dziedzinie sztucznego promieniowania optycznego. Dlatego też istnieje możliwość przyznania Francji odstępstwa od stosowania niektórych przepisów wspomnianej dyrektywy do dnia 31 grudnia 2017 r., pod warunkiem że struktury takie nie są dostępne na Majotcie oraz że przyznane odstępstwo pozostaje bez uszczerbku dla ogólnych zasad ochrony i zapobiegania w obszarze zdrowia i bezpieczeństwa pracowników. (8) Aby zagwarantować wysoki poziom ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników w miejscu pracy, należy zapewnić przeprowadzenie konsultacji z partnerami społecznymi, ograniczyć do minimum ryzyko wynikające z odstępstwa oraz zapewnić zainteresowanym pracownikom czerpanie korzyści ze wzmożonej kontroli warunków zdrowotnych. Istotne jest, aby możliwie maksymalnie ograniczyć czas trwania takiego odstępstwa. W związku z tym krajowe środki stanowiące odstępstwo powinny być co roku poddawane przeglądowi oraz wycofane niezwłocznie po ustaniu okoliczności uzasadniających ich istnienie. (9) Transpozycja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej[10] wymaga przeprowadzenia szeregu dostosowań w celu zapewnienia ciągłości opieki świadczonej na rzecz pacjentów oraz przekazywanych im informacji. Właściwe jest zatem przyznanie Francji dodatkowego okresu 30 miesięcy, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., na wprowadzenie przepisów niezbędnych do wykonania wspomnianej dyrektywy w odniesieniu do Majotty. (10) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 91/271/EWG, 1999/74/WE, 2000/60/WE, 2006/7/WE, 2006/25/WE i 2011/24/UE, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Zmiany w dyrektywie 91/271/EWG W dyrektywie 91/271/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 zdanie pierwsze i drugie Francja zapewnia w odniesieniu do Majotty wyposażenie wszystkich aglomeracji w systemy zbierania ścieków komunalnych: - najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. w odniesieniu do aglomeracji o RLM ponad 10 000, które generują co najmniej 70 % zrzutów na Majotcie; - najpóźniej do dnia 31 grudnia 2027 r. w odniesieniu do wszystkich aglomeracji.”; 2) w art. 4 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Francja zapewnia w odniesieniu do Majotty poddawanie ścieków komunalnych przed odprowadzeniem wtórnemu oczyszczaniu lub innemu równie skutecznemu oczyszczaniu: - najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. w odniesieniu do aglomeracji o RLM ponad 15 000, które łącznie z aglomeracjami, o których mowa w art. 5 ust. 2a, wygenerują co najmniej 70 % zrzutów na Majotcie; - najpóźniej do dnia 31 grudnia 2027 r. w odniesieniu do wszystkich aglomeracji.”; 3) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany: a) dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 Francja zapewni w odniesieniu do Majotty poddawanie ścieków komunalnych przed odprowadzeniem do obszarów wrażliwych bardziej rygorystycznemu oczyszczaniu niż to, o którym mowa w art. 4: - najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. w odniesieniu do aglomeracji o RLM ponad 10 000, które łącznie z aglomeracjami, o których mowa w art. 4 ust. 1a, wygenerują co najmniej 70 % zrzutów na Majotcie; - najpóźniej do dnia 31 grudnia 2027 r. w odniesieniu do wszystkich aglomeracji.”; 4) w art. 17 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu: „Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego do dnia 30 czerwca 2014 r. Francja ustanowi program wykonania niniejszej dyrektywy w odniesieniu do Majotty.”; b) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu: „Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego do dnia 31 grudnia 2014 r. Francja przekaże Komisji informacje o programie w odniesieniu do Majotty.”. Artykuł 2 Zmiana w dyrektywie 1999/74/WE W art. 5 dyrektywy 1999/74/EWG dodaje się ustęp 3 w brzmieniu: „3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 kury nioski na Majotcie, które w dniu 1 stycznia 2014 r. będą w okresie nieśności i będą w tym dniu chowane w klatkach, o których mowa w niniejszym rozdziale, mogą być nadal chowane w takich klatkach do dnia 31 grudnia 2014 r. Od dnia 1 stycznia 2014 r. nie można budować klatek, o których mowa w niniejszym rozdziale, ani wprowadzać ich po raz pierwszy do użytku na Majotcie. Jaja pochodzące z ferm zajmujących się chowem kur w klatkach, o których mowa w niniejszym rozdziale, wprowadza się do obrotu wyłącznie na lokalnym rynku Majotty. Wspomniane jaja oraz ich opakowania muszą być wyraźnie opatrzone specjalnym znakiem, co pozwoli na przeprowadzenie niezbędnych kontroli. Do dnia 1 stycznia 2014 r. należy przekazać Komisji dokładny opis wspomnianego specjalnego znaku.”. Artykuł 3 Zmiany w dyrektywie 2000/60/WE W dyrektywie 2000/60/WE wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do Majotty terminem, o którym mowa w lit. a) pkt (ii) oraz (iii), lit. b pkt (ii) oraz lit. c), jest dzień 22 grudnia 2021 r.”; b) zdanie wprowadzające w ust. 4 otrzymuje brzmienie: „Terminy ustalone na mocy ust. 1 mogą być przedłużone dla stopniowego osiągnięcia celów dla części wód, pod warunkiem, że nie zachodzi dalsze pogarszanie się stanu zmienionej części wód, gdy wszystkie z następujących warunków są spełnione:”; 2) w art. 11 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 7 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do Majotty terminami, o których mowa w akapicie pierwszym, są odpowiednio dni 22 grudnia 2015 r. oraz 22 grudnia 2018 r.”; b) w ust. 8 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do Majotty terminem, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 22 grudnia 2021 r.”; 3) w art. 13 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 6 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do Majotty terminem, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 22 grudnia 2015 r.”; b) w ust. 7 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do Majotty terminem, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 22 grudnia 2021 r.”. Artykuł 4 Zmiany w dyrektywie 2006/7/WE W dyrektywie 2006/7/WE wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do Majotty terminem, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 31 grudnia 2019 r.”; b) w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do Majotty terminem, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 31 grudnia 2031 r.”; 2) w art. 6 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do Majotty terminem, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 30 czerwca 2015 r.”; 3) w art. 13 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do Majotty terminem, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 30 czerwca 2014 r.”. Artykuł 5 Zmiana w dyrektywie 2006/25/WE W dyrektywie 2006/25/WE dodaje się art. 14a w brzmieniu: „Artykuł 14a 1. Bez uszczerbku dla ogólnych zasad ochrony i zapobiegania w obszarze zdrowia i bezpieczeństwa pracowników do dnia 31 grudnia 2017 r. Francja może odstąpić od stosowania przepisów niezbędnych do wykonania niniejszej dyrektywy na Majotcie, pod warunkiem że stosowanie tych przepisów wymaga szczególnego zaplecza technicznego, które nie jest dostępne na Majotcie. Akapit pierwszy nie ma zastosowania do obowiązków określonych w art. 5 ust. 1 niniejszej dyrektywy, jak również do tych przepisów niniejszej dyrektywy, które odzwierciedlają ogólne zasady określone w dyrektywie 89/391/EWG. 2. Konsultacje z partnerami społecznymi zgodnie z krajowymi przepisami i praktyką poprzedzają przyznanie wszystkich odstępstw od stosowania niniejszej dyrektywy wynikających ze stosowania środków istniejących w dniu 1 stycznia 2014 r. lub z wprowadzenia nowych środków. Odstępstwa takie stosuje się na warunkach, które, uwzględniając szczególne okoliczności panujące na Majotcie, gwarantują ograniczenie ryzyka dla pracowników do minimum oraz zapewniają zainteresowanym pracownikom czerpanie korzyści ze wzmożonej kontroli warunków zdrowotnych. 3. Krajowe środki stanowiące odstępstwo poddaje się przeglądowi co roku po przeprowadzeniu konsultacji z partnerami społecznymi oraz wycofuje niezwłocznie po ustaniu okoliczności uzasadniających ich istnienie.”. Artykuł 6 Zmiany w dyrektywie 2011/24/UE W art. 21 dyrektywy 2011/24/UE dodaje się ustęp 3 w brzmieniu: „3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 zdanie pierwsze Francja wprowadzi w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w odniesieniu do Majotty do dnia 30 czerwca 2016 r.”. Artykuł 7 Transpozycja 1. Francja przyjmuje i publikuje przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w następujących terminach: a) w odniesieniu do art. 1 ust. 1, 2 i 3 do dnia 31 grudnia 2018 r.; b) w odniesieniu do art. 1 ust. 4 w terminach określonych odpowiednio w jego lit. a) i b); c) w odniesieniu do art. 2 do dnia 1 stycznia 2014 r.; d) w odniesieniu do art. 3 ust. 1, do dnia 31 grudnia 2018 r.; e) w odniesieniu do art. 3 ust. 2 i 3 w terminach w nich określonych; f) w odniesieniu do art. 4 ust. 1 lit a) do dnia 31 grudnia 2018 r.; g) w odniesieniu do art. 4 ust. 1 lit b) do dnia 30 czerwca 2021 r.; h) w odniesieniu do art. 4 ust. 2 i 3 w terminach w nich określonych; i) w odniesieniu do art. 5 do dnia 1 stycznia 2014 r., o ile Francja nie skorzysta z możliwości przewidzianej w tym artykule; j) w odniesieniu do art. 6 w terminie w nim określonym. Francja niezwłocznie przekazuje Komisji tekst tych przepisów. Przepisy przyjęte przez Francję zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Francję. 2. Francja przekazuje Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Artykuł 8 Wejście w życie Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 9 Adresaci Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Republiki Francuskiej. Sporządzono w Brukseli dnia … r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. L 204, z 31.7.2012, s. 131. [2] Dz.U. C […], z […], s. […]. [3] Dz.U. C […], z […], s. […]. [4] Dz.U. L 204 z 31.7.2012, s. 131. [5] Dz.U. L 135 z 30.5.1991, s. 1. [6] Dz.U. L 203 z 3.8.1999, s. 53. [7] Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1. [8] Dz.U. L 64 z 4.3.2006, s. 37. [9] Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 38. [10] Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 45.