Wytyczne, które zostaną przyjęte na podstawie upoważnienia przyznanego przedstawicielowi Komisji we Wspólnym Komitecie na podstawie niniejszego wniosku, mają na celu szczegółowe wyjaśnienie postanowień umowy oraz udzielenie wskazówek co do jej wykonywania.

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 2.10.2015 COM(2015) 482 final ZAŁĄCZNIK Wniosek dotyczący decyzji Rady

określającej stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej

w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy

między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka

w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych

obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej,

w odniesieniu do

przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy



ZAŁĄCZNIK Wniosek dotyczący decyzji Rady

określającej stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej

w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy

między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka

w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych

obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej,

w odniesieniu do

przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy PROJEKT DECYZJA NR 1/2015 WSPÓLNEGO KOMITETU USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A REPUBLIKĄ ZIELONEGO PRZYLĄDKA W SPRAWIE UŁATWIEŃ W WYDAWANIU WIZ KRÓTKOTERMINOWYCH OBYWATELOM REPUBLIKI ZIELONEGO PRZYLĄDKA I UNII EUROPEJSKIEJ z dnia... dotycząca przyjęcia wspólnych wytycznych w sprawie wykonania umowy, WSPÓLNY KOMITET, uwzględniając Umowę między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej (zwaną dalej „umową”), a w szczególności jej art. 10, a także mając na uwadze, że umowa weszła w życie dnia 1 grudnia 2014 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 W załączniku do niniejszej decyzji ustanawia się wspólne wytyczne dotyczące wykonania Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej. Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w … dnia ... W imieniu Unii Europejskiej W imieniu Republiki Zielonego Przylądka ZAŁĄCZNIK WSPÓLNE WYTYCZNE DOTYCZĄCE WYKONANIA UMOWY MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A REPUBLIKĄ ZIELONEGO PRZYLĄDKA W SPRAWIE UŁATWIEŃ W WYDAWANIU WIZ KRÓTKOTERMINOWYCH OBYWATELOM REPUBLIKI ZIELONEGO PRZYLĄDKA I UNII EUROPEJSKIEJ

Celem Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, która weszła w życie dnia 1.12.2014 r., jest wprowadzenie, na zasadzie wzajemności, ułatwień w procedurach wydawania wiz na pobyt o planowanej długości nieprzekraczającej 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej. Umowa ustanawia wzajemnie wiążące prawa i obowiązki w celu uproszczenia procedur wydawania wiz obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej. Niniejsze wytyczne, przyjęte przez Wspólny Komitet ustanowiony na mocy umowy, mają na celu zapewnienie właściwego i zharmonizowanego wykonywania postanowień umowy przez misje dyplomatyczne i urzędy konsularne Republiki Zielonego Przylądka i państw członkowskich. Niniejsze wytyczne nie stanowią części umowy i w związku z tym nie są prawnie wiążące. Zaleca się jednak, aby pracownicy dyplomatyczni i konsularni stosowali je przy wdrażaniu postanowień umowy. Wytyczne należy uznawać za dokument otwarty, podlegający aktualizacji w świetle doświadczeń związanych z wykonaniem umowy zgodnie z zakresem odpowiedzialności Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy art. 10 umowy. I. KWESTIE OGÓLNE 1.1. Cel oraz zakres stosowania. Art. 1 umowy stanowi: „Celem niniejszej Umowy jest wprowadzenie na zasadzie wzajemności ułatwień w wydawaniu wiz obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii planującym pobyt nie dłuższy niż 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.”. Umowa ma zastosowanie do wszystkich obywateli Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, którzy ubiegają się o wizę krótkoterminową, niezależnie od państwa zamieszkania. Umowa nie ma zastosowania do bezpaństwowców, którzy posiadają dokument pobytowy wydany przez Republikę Zielonego Przylądka lub państwa członkowskie Unii Europejskiej. Do tej kategorii osób stosuje się zwykłe przepisy unijnego dorobku prawnego dotyczącego wiz. 1.2. Zakres umowy Art. 2 umowy stanowi: „1. Ułatwienia w wydawaniu wiz, o których mowa w niniejszej Umowie, mają zastosowanie do obywateli Republiki Zielonego Przylądka i Unii, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Unii, jej państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka, postanowień niniejszej Umowy lub innych umów międzynarodowych. 2. W odniesieniu do zagadnień nieobjętych postanowieniami niniejszej Umowy, takich jak odmowa wydania wizy, uznanie dokumentów podróży, dowód posiadania wystarczających środków utrzymania, odmowa wjazdu oraz procedury wydalania osób, stosuje się prawo krajowe Republiki Zielonego Przylądka lub prawo państw członkowskich bądź Unii.”. Bez uszczerbku dla art. 8 (który przewiduje zwolnienie z obowiązku wizowego posiadaczy paszportów dyplomatycznych i służbowych Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich), umowa nie wpływa na obowiązujące przepisy dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z obowiązku wizowego. Na przykład, w art. 4 rozporządzenia Rady nr 539/2001 zezwolono państwom członkowskim na zwolnienie z obowiązku wizowego między innymi cywilnych załóg samolotów i statków. Kodeks wizowy ma zastosowanie do wszystkich kwestii nieobjętych postanowieniami umowy, takich jak określenie państwa członkowskiego strefy Schengen odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku wizowego, uzasadnienie odmowy wydania wizy i prawo odwołania się od negatywnej decyzji. Ponadto przepisy Schengen lub prawo krajowe mają również nadal zastosowanie do kwestii nieobjętych umową, takich jak uznawanie dokumentów podróży, dokumenty uzasadniające cel podróży i potwierdzające posiadanie wystarczających środków utrzymania, terminy rozpatrywania wniosków wizowych, odmowa wjazdu na terytorium państw członkowskich UE, procedury wydalenia. Nawet jeśli warunki przewidziane w umowie zostały spełnione, można nadal odmówić wydania wizy, jeżeli warunki ustanowione w art. 5 kodeksu granicznego Schengen nie zostały spełnione, tzn. osoba nie jest w posiadaniu ważnego dokumentu podróży, dokonano wpisu w SIS, osoba jest uważana za zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, itp. Nadal obowiązują inne elastyczne środki dotyczące wydawania wiz dozwolone w kodeksie wizowym. Na przykład wizy wielokrotnego wjazdu o długim okresie ważności – do pięciu lat – mogą być wydawane kategoriom osób innym niż te określone w art. 4, jeżeli spełnione są warunki przewidziane w kodeksie wizowym (art. 24). Podobnie nadal obowiązują przepisy zawarte w kodeksie wizowym umożliwiające zwolnienie z opłaty wizowej lub jej ograniczenie (art. 16 ust. 5 i 6).

Prawo krajowe Republiki Zielonego Przylądka wciąż ma zastosowanie do wszystkich kwestii związanych z wydawaniem wiz obywatelom UE przez Republikę Zielonego Przylądka i nieobjętych umową, takich jak te wymienione w poprzednich trzech akapitach. 1.3. Rodzaje wiz objętych zakresem stosowania umowy. Zgodnie z definicją w art. 3 lit. d) „wiza” oznacza „zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez jedno z państw członkowskich lub Republikę Zielonego Przylądka konieczne do wjazdu na terytorium tego państwa członkowskiego lub kilku państw członkowskich lub na terytorium Republiki Zielonego Przylądka w celu tranzytu lub z zamiarem pobytu nie dłuższego niż 90 dni łącznie”. Ułatwienia przewidziane w umowie mają zastosowanie zarówno do wiz jednolitych ważnych na całym terytorium państw członkowskich, jak i do wiz o ograniczonej ważności terytorialnej. Mają one również zastosowanie do krótkoterminowych i tranzytowych wiz wydanych przez Republikę Zielonego Przylądka obywatelom UE. 1.4. Obliczanie długości pobytu, do jakiego uprawnia wiza Obowiązująca definicja pojęcia pobytu krótkoterminowego w kodeksie granicznym Schengen brzmi następująco: „90 dni w każdym okresie 180-dniowym, co oznacza wzięcie pod uwagę okresu 180-dniowego poprzedzającego każdy z dni pobytu”. Data wjazdu liczona jest jako pierwszy dzień pobytu na terytorium państw członkowskich, a data wyjazdu liczona jest jako ostatni dzień pobytu na terytorium państw członkowskich. Pojęcie „każdy” oznacza stosowanie „ruchomego” 180-dniowego okresu odniesienia, zakładającego sprawdzenie dla każdego dnia pobytu okresu 180 dni wstecz w celu ustalenia, czy wymóg 90/180 dni został spełniony. Oznacza to, że nieobecność przez nieprzerwany okres 90 dni umożliwia kolejny pobyt przez okres do 90 dni. Kalkulator pobytu krótkoterminowego, który można wykorzystać do obliczenia okresu dozwolonego pobytu według nowych przepisów, można znaleźć w internecie pod następującym adresem: http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/what-we-do/policies/borders-and-visas/border-crossing/index_en.htm. Przykład obliczenia dni pobytu na podstawie nowej definicji: Posiadacz rocznej wizy wielokrotnego wjazdu (18.4.2014 r. – 18.4.2015 r.) wjeżdża na terytorium państw członkowskich po raz pierwszy w dniu 19.4.2014 r. i pozostaje przez 3 dni. Kolejny raz wjeżdża na to terytorium w dniu 18.6.2014 r. i pozostaje przez 86 dni. Jak przedstawia się sytuacja w poszczególnych dniach? Kiedy osobie tej będzie wolno ponownie wjechać na terytorium państw członkowskich? W dniu 11.9.2014 r.: W ciągu ostatnich 180 dni (16.3.2014 r.-11.9.2014 r.) dana osoba przebywała w UE przez okres 3 dni (19. – 21.4.2014 r.) plus 86 dni (18.6.2014 r. – 11.9.2014 r.) = 89 dni = nie przekroczono dozwolonego okresu pobytu. Dana osoba może pozostać jeszcze 1 dzień dłużej. Od dnia 16.10.2014 r.: Osoba może wjechać na dodatkowe 3 dni (w dniu 16.10.2014 r. pobyt w dniu 19.4.2014 r. przestaje mieć znaczenie (wykracza poza okres 180 dni); w dniu 17.10.2014 r. pobyt w dniu 20.4.2014 r. przestaje mieć znaczenie (wykracza poza okres 180 dni; itd.). Od dnia 15.12.2014 r.: Osoba ta może wjechać na 86 dodatkowych dni (w dniu 15.12.2014 r. pobyt z dnia 18.6.2014 przestaje mieć znaczenie (wykracza poza okres 180 dni); w dniu 16.12.2014 r., pobyt w dniu 19.6.2014 przestaje mieć znaczenie, itd.). 1.5. Sytuacja w odniesieniu do państw członkowskich, które jeszcze nie stosują w pełni dorobku Schengen, państw członkowskich, które nie uczestniczą we wspólnej polityce wizowej UE i krajów stowarzyszonych. Państwa członkowskie, które przystąpiły do UE w 2004 r. (Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja, Słowenia i Węgry), w 2007 r. (Bułgaria i Rumunia) i w 2013 (Chorwacja) są związane umową od dnia jej wejścia w życie. Jedynie Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia nie wprowadziły jeszcze w pełni przepisów dorobku Schengen. Będą one zatem nadal wydawać wizy krajowe, których ważność ograniczona jest do ich terytorium. W momencie wprowadzenia w pełni przez te państwa przepisów dorobku Schengen, będą one kontynuować stosowanie umowy. Prawo krajowe wciąż ma zastosowanie do wszystkich kwestii nieobjętych umową do czasu pełnego wprowadzenia w życie dorobku Schengen przez te państwa członkowskie. Od tego dnia przepisy Schengen lub prawo krajowe mają zastosowanie do kwestii, które nie zostały uregulowane postanowieniami umowy.

Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia są upoważnione do uznawania dokumentów pobytowych, wiz kategorii „D” i wiz krótkoterminowych wydanych przez państwa Schengen i państwa stowarzyszone w przypadku pobytu krótkoterminowego na ich terytorium. Zgodnie z art. 21 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen, wszystkie państwa Schengen muszą uznawać ważność wiz długoterminowych oraz dokumentów pobytowych wydanych przez organy innych państw Schengen w odniesieniu do pobytów krótkoterminowych na swoich terytoriach. Państwa członkowskie obszaru Schengen akceptują dokumenty pobytowe, wizy kategorii „D” i wizy krótkoterminowe krajów stowarzyszonych w zakresie wjazdu i pobytu krótkoterminowego i vice versa. Umowa nie ma zastosowania do Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii, ale obejmuje wspólne deklaracje dotyczące woli zawarcia umów dwustronnych o ułatwieniach wizowych między Republiką Zielonego Przylądka a wspomnianymi państwami członkowskimi. Islandia, Norwegia, Szwajcaria i Liechtenstein, mimo że są państwami stowarzyszonymi w ramach Schengen, nie są związane umową. Umowa zawiera jednak wspólne deklaracje dotyczące woli niezwłocznego zawarcia umów dwustronnych o ułatwieniach wizowych pomiędzy Republiką Zielonego Przylądka i tymi krajami obszaru Schengen. 1.6. Umowa z Unią Europejską/umowy dwustronne. Art. 11 umowy stanowi: „Od momentu wejścia w życie niniejsza Umowa staje się nadrzędna wobec postanowień umów lub ustaleń dwustronnych lub wielostronnych zawartych między państwami członkowskimi a Republiką Zielonego Przylądka w zakresie, w jakim postanowienia tych umów i ustaleń dotyczą zagadnień objętych niniejszą Umową.”. Od daty wejścia w życie umowy postanowienia umów dwustronnych obowiązujących między państwami członkowskimi a Republiką Zielonego Przylądka w ramach kwestii objętych zakresem umowy o ułatwieniach wizowych przestały obowiązywać. Zgodnie z prawem Unii Europejskiej, państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia niezbędnych środków w celu wyeliminowania niezgodności między umowami dwustronnymi a umową zawartą przez Unię Europejską. Jeżeli państwo członkowskie zawarło dwustronną umowę lub porozumienie z Republiką Zielonego Przylądka w sprawie kwestii nieobjętych umową zawartą z Unią Europejską, zwolnienie takie będzie w dalszym ciągu obowiązywać po wejściu w życie unijnej umowy o ułatwieniach wizowych. II. WYTYCZNE W SPRAWIE PRZEPISÓW SZCZEGÓLNYCH 2.1. Przepisy, które mają zastosowanie do wszystkich osób ubiegających się o wizę Uwaga: Należy przypomnieć, że wymienione poniżej ułatwienia w odniesieniu do wyjazdu w przypadku zgubienia lub kradzieży dokumentów oraz przedłużenia okresu ważności wizy w wyjątkowych okolicznościach mają zastosowanie do wszystkich posiadaczy wizy z Republiki Zielonego Przylądka i państw członkowskich. 2.1.1. Przedłużenie okresu ważności wizy w wyjątkowych okolicznościach. Art. 7 umowy stanowi: „Obywatelowi Republiki Zielonego Przylądka lub Unii, który nie może opuścić terytorium państwa członkowskiego lub Republiki Zielonego Przylądka przed terminem określonym w jego wizie z powodu działania siły wyższej, bezpłatnie przedłuża się wizę zgodnie z przepisami państwa przyjmującego na okres konieczny do powrotu do państwa zamieszkania.”. W odniesieniu do możliwości przedłużenia ważności wizy w przypadkach wystąpienia siły wyższej – na przykład pozostania w szpitalu z powodu wypadku – w przypadku gdy posiadacz wizy nie ma możliwości opuszczenia terytorium państwa członkowskiego przed datą określoną w jego wizie, zastosowanie mają przepisy art. 33 ust. 1 kodeksu wizowego, jeżeli są one zgodne z umową (na przykład, przedłużona wiza pozostaje nadal wizą jednolitą, uprawniającą do wjazdu na terytorium wszystkich państw członkowskich obszaru Schengen, w odniesieniu do których obowiązywała w momencie wydania). Jednakże na mocy umowy w przypadku działania siły wyższej przedłużenie ważności wizy odbywa się bezpłatnie.

2.2. Zasady, które mają zastosowanie do niektórych kategorii osób ubiegających się o wizę. 2.2.1. Wydawanie wiz wielokrotnego wjazdu. W przypadkach, gdy osoba ubiegająca się o wizę jest zmuszona do częstego lub regularnego podróżowania na terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub na terytorium państw członkowskich, można wydać wizy krótkoterminowe na kilka wizyt, pod warunkiem że łączny czas trwania tych wizyt nie przekracza 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu. Art. 4 umowy stanowi: „1. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka wydają wizy wielokrotnego wjazdu o pięcioletnim okresie ważności następującym kategoriom osób: a) członkom rządów i parlamentów krajowych i regionalnych oraz trybunałów konstytucyjnych, sądów najwyższych oraz Trybunału Obrachunkowego w zakresie pełnionych przez nich obowiązków, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy niniejszej umowy; b) stałym członkom oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka, państw członkowskich lub Unii uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka z inicjatywy organizacji międzyrządowych; c) przedsiębiorcom i przedstawicielom organizacji branżowych, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka; d) małżonkom, dzieciom poniżej 21 roku życia (w tym dzieciom przysposobionym) lub pozostającym na utrzymaniu oraz odwiedzającym rodzicom: — obywateli Republiki Zielonego Przylądka zamieszkujących legalnie na terytorium jednego z państw członkowskich lub obywateli Unii zamieszkujących legalnie na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, lub — obywateli Unii przebywających w państwie, którego są obywatelami lub obywateli Republiki Zielonego Przylądka przebywających na terytorium Republiki Zielonego Przylądka. Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważność wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu, w szczególności gdy: — mandat, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. a), — okres ważności statusu stałego członka oficjalnej delegacji, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. b), — okres ważności statusu przedsiębiorcy lub przedstawiciela organizacji branżowych, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. c), lub — zezwolenie na pobyt obywateli Republiki Zielonego Przylądka przebywających na terytorium jednego z państw członkowskich lub obywateli Unii przebywających na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. d), są krótsze niż pięć lat.” Biorąc pod uwagę status zawodowy tych kategorii osób lub ich pokrewieństwo z obywatelem Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich, który legalnie przebywa na terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich, a także w odniesieniu do krewnych obywateli Unii przebywających w państwie, którego są obywatelami lub obywateli Republiki Zielonego Przylądka przebywających na terenie Republiki Zielonego Przylądka, uzasadnione jest przyznanie im wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności wynoszącym pięć lat, lub ograniczonym do okresu ich zatrudnienia lub ich legalnego pobytu, jeżeli są one krótsze niż 5 lat.

W przypadku osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. a), należy dostarczyć potwierdzenie statusu zawodowego i okresu kadencji. Przepis ten nie ma zastosowania do osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. a), jeżeli są one zwolnione z obowiązku wizowego na mocy umowy, tzn. jeśli są one posiadaczami paszportów dyplomatycznych lub służbowych. W przypadku osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. b), należy przedstawić dowód statusu stałego członka oficjalnej delegacji i potwierdzenie konieczności regularnego uczestnictwa w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany. W przypadku osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. c), należy przedstawić dowód statusu zawodowego oraz okresu prowadzenia działalności. W przypadku osób objętych zakresem stosowania art. 4 ust. 1 lit. d), należy przedstawić dowód potwierdzający legalny pobyt osoby zapraszającej. Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona/y do krótszego okresu, ważność wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu. „2. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności jednego roku następującym kategoriom obywateli, pod warunkiem że w roku poprzedzającym złożenie wniosku otrzymali oni przynajmniej jedną wizę, z której skorzystali zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu do danego kraju i pobytu w nim: a) przedstawicielom organizacji społeczeństwa obywatelskiego, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka w celu odbycia szkoleń lub uczestniczenia w seminariach lub konferencjach, w tym w ramach programów wymiany; b) przedstawicielom wolnych zawodów uczestniczącym w międzynarodowych wystawach, konferencjach, sympozjach, seminariach lub innych podobnych imprezach, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka; c) osobom biorącym udział w działaniach naukowych, kulturalnych i artystycznych, w tym w programach uniwersyteckich i innych programach wymiany, które odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka; d) uczestnikom międzynarodowych imprez sportowych i osobom im towarzyszącym w celach zawodowych; e) dziennikarzom i osobom akredytowanym, towarzyszącym im w celach zawodowych; f) uczniom, studentom, studentom podyplomowym oraz towarzyszącym im nauczycielom, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń, w tym w ramach programów wymiany oraz innych działań szkolnych; g) przedstawicielom wspólnot religijnych uznanych w Republice Zielonego Przylądka lub w państwach członkowskich, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka; h) osobom odbywającym regularne podróże w celach medycznych; i) uczestnikom oficjalnych programów wymiany organizowanych przez miasta partnerskie lub władze gminne; j) członkom oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka, państw członkowskich lub Unii uczestniczą w regularnych spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka z inicjatywy organizacji międzyrządowych.

Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważność wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu.”. Wizy wielokrotnego wjazdu ważne przez okres jednego roku zasadniczo wydaje się osobom należącym do wyżej wymienionych kategorii, jeżeli w poprzednim roku (12 miesięcy) osoba ubiegająca się o wizę uzyskała co najmniej jedną wizę Schengen, z której skorzystała zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu do danego kraju (-ów) i pobytu w nim (nich) (na przykład osoba ta nie przekroczyła okresu dozwolonego pobytu) oraz jeżeli istnieją powody ubiegania się o wizę wielokrotnego wjazdu. W przypadkach gdy wydanie wizy o jednorocznym okresie ważności nie jest uzasadnione (na przykład jeżeli okres trwania programu wymiany jest krótszy niż jeden rok lub nie występuje konieczność podróżowania przez cały rok) okres ważności wizy będzie krótszy niż jeden rok, pod warunkiem że inne wymogi w odniesieniu do wydania wizy zostały spełnione. „3. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności co najmniej dwóch lat i co najwyżej pięciu lat kategoriom obywateli wymienionym w ust. 2 niniejszego artykułu, pod warunkiem że w ciągu dwóch lat poprzedzających złożenie wniosku korzystali oni z jednorocznej wizy wielokrotnego wjazdu zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu i pobytu na terytorium odwiedzanego kraju. Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważności wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu.” „4. Całkowity czas pobytu osób, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka nie może przekraczać 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.”. Wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności od 2 do 5 lat wydaje się osobom należącym do kategorii, o których mowa w art. 4 ust. 2, pod warunkiem że w poprzednich dwóch latach (24 miesiące) takie osoby korzystały z jednorocznych wiz wielokrotnego wjazdu zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu i pobytu na terytorium odwiedzanego (-ych) państwa (państw) oraz że powody ubiegania się o wizę wielokrotnego wjazdu są nadal aktualne. Należy zauważyć, że wiza o okresie ważności od 2 do 5 lat wydawana jest wyłącznie w przypadku, gdy osobie ubiegającej się o wizę w ciągu dwóch poprzednich lat wydano dwie wizy o ważności jednego roku, i osoba ta korzystała z tych wiz zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu i pobytu na terytorium odwiedzanego (-ych) państwa (państw). Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne podejmują decyzję, na podstawie oceny każdego wniosku wizowego, dotyczącą okresu ważności wiz - tj. od 2 do 5 lat. Nie ma obowiązku wydawania wizy wielokrotnego wjazdu, jeżeli wnioskodawca nie skorzystał z poprzedniej wizy. 2.2.2. Wizowa opłata manipulacyjna. Art. 5 ust. 1 umowy stanowi: „1. Bez uszczerbku dla postanowień ust. 2 państwa członkowskie i Republika Zielonego Przylądka nie pobierają opłaty wizowej od następujących kategorii osób: a) członków oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka, państw członkowskich lub Unii uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub oficjalnych programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państwa członkowskiego lub Republiki Zielonego Przylądka przez organizacje międzyrządowe; b) dzieci poniżej 12. roku życia; (Uwaga: w celu skorzystania ze zwolnienia z opłaty wizowej w tej kategorii, osoby ubiegające się o wizę muszą przedstawić dowody potwierdzające swój wiek). c) uczniów, studentów, studentów podyplomowych i towarzyszących im nauczycieli, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń;

d) badaczy podróżujących w związku z prowadzeniem badań naukowych; e) osób w wieku do lat 25 uczestniczących w seminariach, konferencjach lub imprezach sportowych, kulturalnych lub edukacyjnych organizowanych przez organizacje nienastawione na zysk.”. Osoby należące do wyżej wymienionych kategorii są całkowicie zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty wizowej. Zgodnie z art. 16 ust. 6 kodeksu wizowego, „w indywidualnych przypadkach można odstąpić od poboru opłaty wizowej lub obniżyć jej wysokość, jeżeli służy to interesom kulturalnym lub sportowym, jak również interesom w dziedzinie polityki zagranicznej, polityki na rzecz rozwoju lub w innych dziedzinach ważnych z punktu widzenia interesu publicznego lub z przyczyn humanitarnych”. Art. 16 ust. 7 kodeksu wizowego stanowi, że „opłatę wizową pobiera się w euro, walucie krajowej danego państwa trzeciego lub w walucie zwykle używanej w państwie trzecim, w którym złożono wniosek; z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 18 ust. 2 i art. 19 ust. 3, opłata nie podlega zwrotowi.” – przypadki, gdy wniosek jest niedopuszczalny lub gdy konsulat nie jest właściwy. Wnioskodawcy z Republiki Zielonego Przylądka „otrzymują potwierdzenie uiszczenia opłaty wizowej” zgodnie z art. 16 ust. 8 kodeksu wizowego, a obywatele Unii Europejskiej zgodnie z dekretem z mocą ustawy nr 27/2007. Art. 5 ust. 2 umowy stanowi: „2. Jeżeli państwa członkowskie lub Republika Zielonego Przylądka współpracują z zewnętrznym dostawcą usług, może zostać pobrana opłata za usługę. Opłata za usługę musi być proporcjonalna do kosztów ponoszonych przez usługodawcę zewnętrznego z tytułu wykonywania swoich zadań i nie może przekraczać 30 EUR. Republika Zielonego Przylądka, państwo członkowskie lub państwa członkowskie muszą zapewnić wszystkim wnioskodawcom możliwość składania wniosków bezpośrednio w swoich konsulatach.”. Wnioskodawcy należący do kategorii osób zwolnionych z opłaty wizowej mogą nadal podlegać obowiązkowi uiszczenia opłaty za usługę w przypadku gdy państwo członkowskie współpracuje z zewnętrznym usługodawcą. Obecnie żadne państwa członkowskie UE nie posiadają umów outsourcingu z usługodawcami zewnętrznymi w Republice Zielonego Przylądka. 2.2.3. Posiadacze paszportów dyplomatycznych i służbowych. Art. 8 umowy stanowi: „1. Obywatele Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich, którzy posiadają ważny paszport dyplomatyczny lub służbowy, mogą wjechać na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka, opuścić to terytorium lub przejechać przez nie bez wizy. 2. Obywatele, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą pozostać na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka przez okres nie przekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.”.