Zmiany w tabelach załączonych do konwencji ONZ z 1988 r. mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w obszarze kontroli prekursorów narkotyków, gdyż substancje umieszczane w tabelach załączonych do konwencji ONZ z 1988 r. należy włączyć do prawa Unii. W celu zapewnienia tego Komisję uprawniono do przyjęcia aktów delegowanych.

UE jest stroną konwencji ONZ z 1988 r. w odniesieniu do kwestii, które są przedmiotem art. 12 konwencji. Art. 12 odnosi się do substancji, które są często wykorzystywane do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych („prekursory narkotyków”).

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności i nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celów, ponieważ dotyczy on tych nowych prekursorów narkotyków, które budzą obawy w UE.

•Wybór instrumentu

Zastosowanie decyzji Rady jest wymagane na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE w celu ustalenia stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w organie utworzonym przez umowę międzynarodową.

2017/0049 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątej sesji Komisji ds. Środków Odurzających w sprawie umieszczenia w wykazie substancji wymienionych w tabeli I załączonej do Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Konwencja Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r. (zwana dalej „konwencją”) została zawarta przez Unię decyzją Rady 90/611/EWG i weszła w życie z dniem 11 listopada 1990 r.

(2)Zgodnie z art. 12 ust. 2–7 konwencji substancje mogą być umieszczane w tabelach załączonych do konwencji, w których wymienione są prekursory narkotyków.

(3)Podczas swej sześćdziesiątej sesji w dniach 13–17 marca 2017 r. w Wiedniu Komisja ds. Środków Odurzających powinna podjąć decyzję o dodaniu dwóch nowych substancji do tabeli I załączonej do konwencji.

(4)Unia ma status obserwatora w Komisji ds. Środków Odurzających, w której członkami z prawem głosu jest obecnie 12 państw członkowskich Unii. Ze względu na fakt, że decyzje w sprawie umieszczenia nowych substancji w tabeli I załączonej do konwencji wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji Unii, konieczne jest, aby Rada upoważniła państwa członkowskie do wyrażania stanowiska Unii w sprawie umieszczenia tych substancji w wykazie substancji wymienionych w tabeli I załączonej do konwencji.

(5) Zgodnie z oceną Międzynarodowego Organu Kontroli Środków Odurzających, dwie substancje, 4-anilino-N-fenetylopiperydyna (ANPP) i N-fenetylo-4-piperydon (NPP) są często wykorzystywane w nielegalnej produkcji fentanylu i bardzo dobrze nadają się do nielegalnej produkcji fentanylu i różnych analogów fentanylu, które są bardzo silnymi syntetycznymi opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Istnieją dowody na to, że wielkość i zakres nielegalnej produkcji fentanylu i jego analogów stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego i stwarza problemy społeczne, co uzasadnia objęcie tych substancji kontrolą międzynarodową.

(6) W związku z tym, w dniu 1 lutego 2017 r., Międzynarodowy Organ Kontroli Środków Odurzających zalecił Komisji ds. Środków Odurzających umieścić ANPP i NPP w tabeli I załączonej do konwencji.

(7) Nielegalnie produkowany fentanyl i jego analogi spowodowały w niektórych państwach członkowskich znaczne problemy w zakresie zdrowia publicznego i problemy społeczne.