[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 1.8.2006

KOM(2006) 434 wersja ostateczna

2003/0210 (COD)

OPINIA KOMISJI na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE, dotycząca zmian Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w sprawie wniosku dotyczącego

DYREKTYWY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem

ZMIENIAJĄCA WNIOSEK KOMISJI na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE

2003/0210 (COD)

OPINIA KOMISJI na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE, dotycząca zmian Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w sprawie wniosku dotyczącego

DYREKTYWY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem

1. INFORMACJE OGÓLNE

PROCEDURA

Wniosek COM(2003) 550 wersja ostateczna został przekazany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zgodnie z procedurą współdecyzji ustanowioną na mocy art. 175 ust. 1 traktatu WE.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wydał opinię dnia 31 marca 2004 r.

Komitet Regionów wydał opinię dnia 12 lutego 2004 r.

Parlament Europejski wydał opinię w pierwszym czytaniu dnia 28 kwietnia 2005 r.

W nawiązaniu do opinii Parlamentu Europejskiego i na mocy art. 250 ust. 2 traktatu WE Komisja przyjęła zmieniony wniosek COM(2005) 282 wersja ostateczna dnia 22 czerwca 2005 r.

W nawiązaniu do opinii Parlamentu Europejskiego i na mocy art. 251 ust. 2 traktatu WE Rada oficjalnie przyjęła wspólne stanowisko w dniu 23 stycznia 2006 r. Komunikat Komisji w sprawie wspólnego stanowiska został przyjęty dnia 10 lutego 2006 r. a Parlament Europejski przyjął stanowisko podczas drugiego czytania dnia 13 czerwca 2006 r.

CEL WNIOSKU KOMISJI

Celem proponowanej dyrektywy jest stworzenie systemu zapobiegania zanieczyszczeniom wód podziemnych i ich kontroli, którego wprowadzenia wymaga art. 17 ramowej dyrektywy wodnej (dyrektywy 2000/60/WE). Cel ten zostanie zrealizowany poprzez ustanowienie:

1. kryteriów oceny stanu chemicznego wód podziemnych opartych na środowiskowych normach jakości, które muszą zostać wprowadzone przez państwa członkowskie na odpowiednim poziomie (krajowym, dorzecza lub jednolitej części wód podziemnych), stosownie do zmiennych warunków naturalnych wód podziemnych, zidentyfikowanych zagrożeń i związanych z nimi substancji chemicznych;

2. kryteriów służących do identyfikacji istotnych tendencji zwyżkowych stężenia zanieczyszczeń w wodach podziemnych oraz kryteriów umożliwiających określenie początkowych punktów, po osiągnięciu których należy rozpocząć odwracanie takich trendów.

Kryteria te uzupełnione będą przez środki służące zapobieganiu lub ograniczaniu bezpośredniego i pośredniego wprowadzania substancji zanieczyszczających do wód podziemnych. Wniosek przewiduje konkretne działania, które spowodują, że środowiskowe cele Ramowej Dyrektywy Wodnej w zakresie wód podziemnych zostaną osiągnięte. Wniosek zmierza również do zapewnienia właściwej równowagi między kwestiami, które powinny być rozwiązywane na poziomie Wspólnoty, a problemami, które najlepiej byłoby rozwiązywać na poziomie państw członkowskich.

2. UWAGI KOMISJI

2.1. Część ogólna

Dnia 13 czerwca 2006 r. Parlament Europejski przyjął 41 z 47 zgłoszonych poprawek. Z 41 przyjętych poprawek Komisja może przyjąć 8 poprawek w całości, 6 poprawek w części oraz 12 co do zasady. Komisja odrzuciła 15 z przyjętych poprawek.

2.2. Uwagi szczegółowe

2.2.1. Poprawki przyjęte w całości

Poprawki 5 , 17 i 27 czynią tekst bardziej spójnym z ramową dyrektywą wodną. Poprawka 8 wprowadza nowy motyw dotyczący konieczności badania skutków norm jakości wód podziemnych w państwach członkowskich dla poziomu ochrony środowiska naturalnego i funkcjonowania rynku wewnętrznego. Poprawki 36 i 43 , polegające na skreśleniu odesłań do dyrektywy dotyczącej azotanów (dyrektywa 91/676/WE) są dopuszczalne, ponieważ nie ma istotnych różnic pomiędzy podejściem regulacyjnym zastosowanym w niniejszym wniosku, w ramowej dyrektywie wodnej i w dyrektywie dotyczącej azotanów, w odniesieniu do ich prawnie wiążącego charakteru, zakładanych celów, wymaganych środków i terminów. Zwłaszcza programy i środki, o których mowa w poprawce 43 , są już objęte dyrektywą dotyczącą azotanów, dlatego nie ma potrzeby powtarzania ich. Poprawka 38 wyszczególnia typy pestycydów, co jest zgodne z przepisami dyrektywy 98/83/WE dotyczącymi istotnych metabolitów, produktów degradacji i produktów reakcji. Poprawka 40 wprowadza przepis dotyczący skutków obecności substancji szkodliwych w wodach podziemnych per se , z którego wynika konieczność ochrony wód podziemnych zgodnie z wymogami ramowej dyrektywy wodnej.

2.2.2. Poprawki przyjęte w części

Poprawka 2 polega na zmianie motywu 1 poprzez dodanie odniesienia do „pogorszenia stanu” i doprecyzowaniu, że ochrona powinna dotyczyć zanieczyszczenia „chemicznego”. Komisja może zaakceptować dodanie słowa „chemiczne”, ale nie wzmiankę o „pogorszeniu stanu” z uwagi na nową definicję w art. 2 ust. 4 oraz na fakt, że powiela ona treść ramowej dyrektywy wodnej. Poprawka 3 wprowadza nowy motyw dotyczący konieczności zapewnienia porównywalnego poziomu ochrony wód podziemnych i wód powierzchniowych o dobrym stanie chemicznym. Jednak określenie wód podziemnych jako „głównego źródła” wody pitnej jest niedopuszczalne, ponieważ jest niezgodne z prawdą. Poprawka 11 wprowadza w art. 2 ust. 3 termin „istotny z punktu widzenia środowiska”, co prowadzi do niepewności prawnej i nie może zatem zostać przyjęte; natomiast dodanie słów „w wodach podziemnych” jest dopuszczalne.

Poprawka 19 wprowadza uzupełniające kryteria zgodności norm jakości wód podziemnych w art. 4 ust. 2, co jest do przyjęcia; natomiast propozycja eliminowania niekorzystnych wyników monitorowania w drodze „weryfikacji przez ekspertów” musi zostać odrzucona. Poprawka 21 wprowadza odniesienie do „punktu początkowego” w art. 5 ust. 2, co jest do przyjęcia, jednak dodanie słów „zapobieganie pogorszeniu stanu” nie jest zgodne z ramową dyrektywą wodną i tej zmiany nie można przyjąć. Poprawka 22 zmierza do wzmocnienia zawartego w art. 6 obowiązku zapobiegania wprowadzaniu wszelkich substancji niebezpiecznych do wód podziemnych oraz dodaje kryteria dotyczące klasyfikacji substancji niebezpiecznych. Komisja może przyjąć pierwszą część tej poprawki, chociaż należy zdawać sobie sprawę, że środki zapobiegawcze podlegają praktycznym ograniczeniom; natomiast druga część nie może zostać przyjęta, ponieważ ramowa dyrektywa wodna zawiera już jasną definicję substancji niebezpiecznych.

2.2.3. Poprawki przyjęte co do zasady

Poprawka 1 wprowadza w tytule sformułowanie „pogorszenie stanu”, które jest zgodne z przepisami ramowej dyrektywy wodnej i może zostać przyjęte co do zasady. Poprawka 6 wprowadza nowy motyw dotyczący konieczności uwzględnienia ewentualnych zmian metod stosowanych w rolnictwie lub leśnictwie w związku ze środkami ochrony wód podziemnych w ramach realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich stanowiących element wspólnej polityki rolnej. Komisja może przyjąć tę poprawkę, pod warunkiem, że jasno stwierdzi się, iż stosowne decyzje w sprawie priorytetów i projektów należą do państw członkowskich. Poprawka 7 wprowadza nowy fragment dotyczący kryteriów i uzasadnień udzielania zwolnień. Poprawka 9 dotyczy nowego motywu na temat badań, który jest zgodny z art. 20 ramowej dyrektywy wodnej dotyczącym postępów nauki. Poprawka 10 wprowadza nowy motyw dotyczący magazynowania i odzyskiwania wód podziemnych, który może zostać przyjęty pod warunkiem, że zostanie przeformułowany w sposób zapewniający zgodność z art. 11 ust. 3 lit. f) ramowej dyrektywy wodnej.

Nowe definicje „wartości tła” (art. 2 ust. 4 lit. b)) oraz „punktu początkowego” (art. 2 ust. 4 lit. c)), wprowadzone w poprawkach 13 i 14 , są możliwe do przyjęcia, jednak słowa „wartość” i „punkt” należy zamienić na „poziom” celem zapewnienia spójności z załącznikiem II część A pkt 1 lit. d) wniosku.

Poprawka 16 dotycząca kryteriów zgodności norm jakości wód podziemnych jest możliwa do przyjęcia pod warunkiem, że zostanie lepiej sformułowana. Poprawka 20 dotycząca przyszłego przeglądu norm jakości wód podziemnych i wartości progowych jest również możliwa do przyjęcia pod warunkiem, że harmonogram przeglądu będzie zgodny z etapami wdrażania. Poprawka 30 jest możliwa do przyjęcia pod warunkiem, że jej tekst zostanie poprawiony tak, by nie powielał przepisów ramowej dyrektywy wodnej. Poprawki 9 i 31 dotyczące upowszechniania wyników badań są możliwe do przyjęcia co do zasady, ale mogłyby zostać połączone w jeden motyw. Poprawka 37 stwierdza, że w odniesieniu do wody pitnej stosowane będą bardziej rygorystyczne normy zawartości pestycydów, z czym Komisja zgadza się co do zasady.

2.2.4. Poprawki nieprzyjęte

Poprawka 4 dotycząca konieczności ochrony wód podziemnych w sposób umożliwiający uzyskiwanie dobrej jakości wody pitnej przez zwykłe uzdatnianie powiela art. 7 ramowej dyrektywy wodnej i nie jest zgodna z celami niniejszej dyrektywy dotyczącymi stanu chemicznego wód w środowisku. Poprawka 15 , w której stwierdza się, że normy jakości wód podziemnych opierać się na kryteriach ludzkich i ekotoksykologicznych, również nie jest zgodna z ramową dyrektywą wodną.

Poprawka 12 , wprowadzająca nową definicję „pogorszenia”, oraz poprawka 18 dotycząca naturalnie występującego stężenia substancji szkodliwych w porównaniu z wartościami progowymi, również nie jest zgodna z zasadą „zapobiegania pogarszaniu stanu wód” zawartą w ramowej dyrektywie wodnej oraz z obowiązkiem odwrócenia trendów zawartym we wniosku; z tego powodu poprawki te nie mogą zostać przyjęte. W związku z tym poprawka 23 również nie może zostać przyjęta. Poprawka 25 dotycząca środków podejmowanych przez państwa członkowskie oraz poprawka 28 dotycząca wyłączeń z obowiązku monitorowania nie mogą zostać przyjęte, ponieważ zagadnienia te są już należycie uwzględnione w ramowej dyrektywie wodnej. Szczególne środki ochronne dotyczące zdrojowisk i źródeł wód leczniczych, zaproponowane w poprawce 32 , nie mogą zostać przyjęte, ponieważ w kontekście niniejszej dyrektywy nie byłoby zasadne rozpatrywanie wszystkich możliwych przypadków. Poprawka 33 w nieuzasadniony sposób ogranicza możliwość dostosowywania dyrektywy do postępu naukowo-technicznego. Poprawka 34 wzywa do stworzenia katalogu warstw wodonośnych, co nie jest konieczne w świetle obowiązujących już wymogów dotyczących sprawozdawczości nałożonych ramową dyrektywą wodną.

Poprawka 39 dotycząca wskaźników zanieczyszczenia nie jest zgodna z ramową dyrektywą wodną. Poprawki 41 i 42 , dotyczące czasu w jakim państwa członkowskie powinny podjąć działania zmierzające do odwrócenia niekorzystnych trendów dotyczących poziomu zanieczyszczeń, nie są możliwe do przyjęcia, ponieważ są niezgodne z przepisami art. 5 ust. 2 wniosku. Poprawka 44 dotyczy możliwości przyjęcia przez państwa członkowskie bardziej rygorystycznych środków ochronnych, podczas gdy nie ma konieczności włączania takiego przepisu do dyrektywy, ponieważ stosowne postanowienia zawiera już traktat WE. Wreszcie poprawka 46 , dotycząca sprawozdawczości i przeglądów, nie jest możliwa do przyjęcia, ponieważ zagadnienia te są już uwzględnione w ramowej dyrektywie wodnej.

2.3 Zmieniony wniosek

Zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE Komisja zmienia swój wniosek jak wskazano powyżej.