[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 14.8.2008

KOM(2008) 517 wersja ostateczna

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie utrzymania cła antydumpingowego na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej, Arabii Saudyjskiej i Korei w następstwie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96.

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Kontekst wniosku |

Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”), w odniesieniu do przywozu poliestrowych włókien odcinkowych z Białorusi, Republiki Korei, Arabii Saudyjskiej i Chińskiej Republiki Ludowej, . |

Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2005 z dnia 10 marca 2005 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2852/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Republiki Korei i kończące postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu takich włókien pochodzących z Tajwanu (Dz.U. L 71 z 17.3.2005, s. 1–33). |

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Strony zainteresowane postępowaniem miały możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |

Aspekty prawne wniosku |

Krótki opis proponowanych działań Załączony wniosek polega na częściowym przeglądzie okresowym ograniczonym do interesu Wspólnoty dotyczącego środków antydopingowych stosowanych w momencie, gdy została uruchomiona procedura (w dniu 30 sierpnia 2007 r.) w odniesieniu do przywozu poliestrowych włókien odcinkowych. Wnioskuje się o utrzymanie środków antydumpingowych w odniesieniu do przywozu poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Republiki Korei, Arabii Saudyjskiej i Chińskiej Republiki Ludowej na tym samym poziomie jak przewidziano w rozporządzeniu Rady (WE) nr 428/2005 i o nieanulowanie z mocą wsteczną środków antydumpingowych wobec Białorusi stosowanych w okresie od 22 czerwca do 11 października 2007 r. Wniosek oparty jest na ostatecznych ustaleniach, z których wynika, że z punktu widzenia interesu Wspólnoty nie istnieją powody, dla których Komisja powinna uchylić istniejące środki w momencie uruchomienia procedury. Wnioskuje się zatem, aby Rada przyjęła załączony wniosek dotyczący rozporządzenia, który powinien zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |

Podstawa prawna: Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. |

Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |

Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |

Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania. |

Wybór instrumentów |

Proponowane instrumenty: Rozporządzenie |

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe, ponieważ w rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych możliwości. |

Wpływ na budżet |

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie utrzymania cła antydumpingowego na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej, Arabii Saudyjskiej i Korei w następstwie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A. PROCEDURA

1. Obowiązujące środki i środki będące przedmiotem przeglądu

1. Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2005[2] z dnia 10 marca 2005 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych („PSF” zdefiniowanych bardziej szczegółowo w motywie (15) poniżej) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („CRL”) i Arabii Saudyjskiej, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2852/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Republiki („Korea”). W dniu 8 lipca 2008 r. Sąd Pierwszej Instancji anulował art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 w ograniczonym zakresie w odniesieniu do cła antydumpingowego nałożonego na przywóz do Wspólnoty Europejskiej wyrobów wyprodukowanych i wywożonych przez koreańską spółkę Huvis Corp[3].

2. Środki, które wygasły i środki będące przedmiotem przeglądu

2. Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 1799/2002 ostateczne cło antydumpingowe na przywóz PSF pochodzących z Białorusi[4]. Środki nałożone tym rozporządzeniem wygasły w dniu 11 października 2007 r.

3. Poprzednie dochodzenie dotyczące przywozu PSF pochodzących z Malezji i Tajwanu.

3. W wyniku wycofania skargi, decyzją 2007/430/WE[5] („decyzja o zakończeniu”) Komisja zakończyła postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu PSF pochodzących z Malezji i Tajwanu („poprzednie dochodzenie”) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego stwierdzono, że uchylenie ceł antydumpingowego na przywóz z Malezji i Tajwanu nie było sprzeczne z interesem Wspólnoty.

4. Obecne dochodzenie

4. Stwierdziwszy, że istnieje wystarczająco dużo dowodów prima facie , że dotychczas obowiązujące środki przestały być właściwe, gdyż ich utrzymanie byłoby sprzeczne z interesem Wspólnoty, w dniu 30 sierpnia 2007 r. Komisja wszczęła z własnej inicjatywy, w ogłoszeniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich [6] częściowy przegląd okresowy dotychczas obowiązujących środków stosowanych przy przywozie PSF pochodzących z Białorusi, Korei, Arabii Saudyjskiej i ChRL („kraje, których dotyczy przegląd”). Przegląd ogranicza się do badania, czy kontynuowanie stosowania środków nie jest sprzeczne z interesem Wspólnoty i czy decyzja w tej sprawie mogłaby mieć moc wsteczną od 22 czerwca 2007 r., tj. od dnia wejścia w życie decyzji o zakończeniu.

5. Jak wspomniano powyżej, środki antydumpingowe nałożone na przywóz pochodzący z Białorusi wygasły w dniu 11 października 2007 r. W konsekwencji zaprzestano kontynuacji przeglądu dotyczącego Białorusi. Był on jednak prowadzony do tego dnia i Komisja rozważała w szczególności kwestię uchylenia z mocą wsteczną środków obowiązujących w okresie od 22 czerwca 2007 r. do 11 października 2007 r., jeżeli uzasadniałyby to wnioski z przerwanego przeglądu.

5. Zainteresowane strony

6. Komisja poinformowała oficjalnie wspólnotowych producentów, dostawców, importerów i użytkowników, jak również stowarzyszenia użytkowników i producentów, eksporterów oraz przedstawicieli krajów, których dotyczy przegląd, o wszczęciu dochodzenia Wszystkim zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie swoich opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie.

7. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.. Otrzymano kompletne odpowiedzi na kwestionariusz od 12 producentów, 10 użytkowników, 3 importerów, jednego europejskiego stowarzyszenia producentów, jednego austriacko-niemieckiego stowarzyszenia producentów, jednej niemieckiej federacji użytkowników, dwóch stowarzyszeń należących do tej federacji oraz jednego europejskiego stowarzyszenia użytkowników.

8. Ponadto Komisja otrzymała pisma od innych producentów, użytkowników i importerów, którzy nie przesłali kompletnych odpowiedzi na kwestionariusz.

9. Wśród producentów i użytkowników, którzy uczestniczyli w dochodzeniu znajdują się dwie zintegrowane pionowo grupy, które produkują PSF (częściowo lub w całości) na użytek własny.

10. Wreszcie jedno stowarzyszenie chińskich eksporterów i dwóch eksporterów koreańskich wspieranych przez swoje władze, wyraziło swoje opinie.

11. Eksporterzy z Białorusi i Arabii Saudyjskiej nie wyrazili swoich opinii. Dodatkowo żadna ze stron nie zgłosiła uwag na temat środków stosowanych wobec tych dwóch krajów.

12. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje, jakie uważała za konieczne do określenia, czy kontynuacja stosowania tych środków jest wbrew interesowi Wspólnoty. Przeprowadzono wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących zainteresowanych stron:

a) Producenci wspólnotowi

- Silon (Republika Czeska)

- Trevira GmbH (Niemcy)

- Advansa (Niemcy)

- Wellman International Limited (Irlandia)

b) Użytkownicy we Wspólnocie

- PGI Nonwovens B.V (Niderlandy)

- Libeltex BVBA (Belgia)

- Lück GmbH (Niemcy)

c) Użytkownicy i producenci wspólnotowi

- ORV Manufacturing SpA (Włochy)

d) Stowarzyszenia użytkowników

- Gesamtverband Textil + Mode (Konfederacja niemieckiego przemysłu włókienniczego i sektora związanego z modą)

- Edana (Europejskie Stowarzyszenie Producentów Artykułów Jednorazowych i Włóknin)

6. Okres objęty dochodzeniem

13. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym („ODP”) obejmował okres od 1 lipca 2006 r. do 30 czerwca 2007 r. Badanie trendów istotnych dla przeprowadzenia oceny obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2004 r. do końca ODP („okres badany”).

14. Należy przypomnieć, że w poprzednim dochodzeniu, okres objęty dochodzeniem trwał od 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r., a badanie trendów istotnych dla przeprowadzenia oceny obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2005 r.

B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

1. Produkt objęty postępowaniem

15. Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak w dochodzeniach, o których mowa w motywach (1) do (3): Syntetyczne włókna odcinkowe z poliestru, niezgrzeblone, czesane lub przerobione w inny sposób do przędzenia. Obecnie jest on objęty kodem CN 5503 20 00. Produkt ten jest powszechnie nazywany poliestrowymi włóknami odcinkowymi („PSF”).

16. Produkt ten jest podstawowym materiałem używanym na różnych etapach produkcji produktów włókienniczych. Wykorzystanie PSF we Wspólnocie polega albo na przędzeniu, tzn. wytwarzaniu włókien do produkcji materiałów włókienniczych, łączonych z innymi włóknami takimi jak bawełna i wełna, lub włóknin takich jak wypełnienia (fibryle), np. do wyściełania lub wypychania niektórych produktów tekstylnych, takich jak poduszki, siedzenia samochodowe oraz żakiety lub marynarki.

C. SYTUACJA NA RYNKU WSPÓLNOTOWYM

1. Konsumpcja we Wspólnocie

17. Określenie całkowitej konsumpcji we Wspólnocie oparto na statystykach Eurostatu dotyczących przywozu i wywozu oraz na danych dotyczących produkcji przemysłu wspólnotowego (określonej w motywie (26) poniżej), oraz innych producentów wspólnotowych.

Tabela 1

Konsumpcja we Wspólnocie | 2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Wielkość (w tonach) | 834 141 | 843 579 | 822 509 | 823 667 |

Indeks (2004=100) | 100 | 101 | 99 | 99 |

18. Jak przedstawiono w tabeli powyżej konsumpcja PSF nieznacznie spadła podczas okresu badanego. Trend ten wyraźnie kontrastuje z sytuacją stwierdzoną w poprzednim dochodzeniu, gdzie konsumpcja we Wspólnocie, jak wskazano w rozporządzeniu nakładającym cła tymczasowe[7], wzrosła o 3 % podczas okresu badanego w tym dochodzeniu (lata 2002-2005).

2. Przywóz z Białorusi, ChRL, Arabii Saudyjskiej i Korei: wielkość przywozu, udział w rynku oraz ceny przywozu.

19. Wielkość przywozu z krajów, których dotyczy przegląd, na rynek Wspólnoty spadła o 28 % od roku 2004 do ODP, a udział w rynku zmniejszył się z 24,4 % do 18 %, podczas gdy ceny spadły o 16 %. Dane opierają się na statystykach Eurostatu.

Tabela 2

Przywóz z krajów, których dotyczy przegląd | 2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Korea |

Wielkość (w tonach) Indeks (2004=100) | 122 260 100 | 108 407 87 | 111 967 92 | 133 574 109 |

Udział w rynku | 15,1 % | 13,2 % | 14,1 % | 16,9 % |

Ceny w tys. EUR za tonę Indeks (2004=100) | 0,987 100 | 1,115 113 | 1,079 109 | 1,114 113 |

ChRL |

Wielkość (w tonach) Indeks (2004=100) | 45 713 100 | 38 103 83 | 2 283 5 | 8 935 20 |

Udział w rynku | 5,7 % | 4,6 % | 0,3 % | 1,1 % |

Ceny w tys. EUR za tonę Indeks (2004=100) | 0,92 100 | 0,97 105 | 1,06 115 | 1,10 120 |

Białoruś |

Wielkość (w tonach) Indeks (2004=100) | 1 771 100 | 153 8 | 81 4,5 | 43 2,4 |

Udział w rynku | 0,2 % | 0 % | 0 % | 0 % |

Ceny w tys. EUR za tonę Indeks (2004=100) | 0,97 100 | 1,17 121 | 1,16 120 | 1,26 130 |

Arabia Saudyjska |

Wielkość (w tonach) Indeks (2004=100) | 27 805 100 | 6 433 23 | 450 2 | 72 0,3 |

Udział w rynku | 3,4 % | 0,8 % | 0,1 % | 0 % |

Ceny w tys. EUR za tonę Indeks (2004=100) | 0,93 100 | 1,05 113 | 1,21 130 | 0,9 97 |

Łącznie kraje, których dotyczy przegląd |

Wielkość (w tonach) Indeks (2004=100) | 197 549 100 | 153 096 77 | 114 781 58 | 142 624 72 |

Udział w rynku | 24,4 % | 18,7 % | 14,5 % | 18 % |

Ceny w tys. EUR za tonę Indeks (2004=100) | 0,96 100 | 1,08 112 | 1,08 112 | 1,11 116 |

20. Znaczny wzrost przywozu z Korei podczas ODP był głównie spowodowany nałożeniem tymczasowego ceł antydumpingowego na przywóz z Tajwanu podczas pierwszego semestru 2007 r.[8]. Zarówno Korea jak i Tajwan są głównymi dostawcami niskotopliwego poliestru („LMP”) oraz włókien silikonowanych pustych sprzężonych („HCS”). Jako że cła tymczasowe nałożone na przywóz z Tajwanu osiągnęły poziom 29,5 % w przypadku niektórych spółek, importerzy wspólnotowi zdecydowali się zaopatrywać w LMP i HCS w Korei, gdzie poziom ceł antydumpingowych był znacznie niższy.

3. Przywóz z innych państw trzecich: wielkość przywozu, udział w rynku oraz ceny przywozu.

Tabela 3

Przywóz z innych krajów trzecich | 2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Wielkość (w tonach) Indeks (2004=100) | 171 633 100 | 225 748 132 | 278 392 162 | 256 291 149 |

Udział w rynku | 21 % | 28 % | 35 % | 32 % |

Ceny w tys. EUR za tonę Indeks (2004=100) | 1,09 100 | 1,20 110 | 1,15 106 | 1,15 106 |

21. Podczas okresu badanego przywóz z innych krajów trzecich wzrósł o 49 %. Powodem takiego wzrostu było nałożenie w marcu 2005 r. ceł antydumpingowych na przywóz z Arabii Saudyjskiej i ChRL i uchylenie środków antydumpingowych na przywóz z Indonezji, Tajlandii i Indii w październiku 2006 r.

22. Ogólnie przywóz w tym okresie wzrósł zatem z ok. 370 000 ton do ok. 400 000 ton. Jeżeli weźmie się okres dochodzeniowy poprzedniego dochodzenia jako punkt wyjściowy, przywóz wzrósł z ok. 380 000 ton do ok. 400 000 ton.

D. SYTUACJA PRZEMYSŁU WSPÓLNOTOWEGO

1. Poziom współpracy

23. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym PSF były produkowane przez 19 przedsiębiorstw we Wspólnocie Podczas dochodzenia poziom współpracy ze strony producentów był bardzo wysoki. Spośród 19 producentów wspólnotowych, 12 z nich stanowiących 70 % produkcji współpracowało w pełni. Pozostali producenci wspólnotowi przesłali pisma odnośnie dochodzenia, ale nie współpracowali w pełni. Ponadto dwa stowarzyszenia producentów (CIRFS i IVC) [9] także przesłały swoje uwagi. Dodatkowo wszyscy producenci wspólnotowi przesłali informacje na temat swojej produkcji. Jeżeli wziąć pod uwagę wszystkie otrzymane pisma (indywidualnych producentów i stowarzyszeń), można wyciągnąć wniosek, że producenci wspólnotowi stanowiący 88 % produkcji Wspólnoty przedstawili swoje opinie i są przeciwni zakończeniu stosowania wspomnianych środków. Poziom współpracy jest znacznie wyższy niż w poprzednim dochodzeniu, gdzie tylko trzy spółki stanowiące niewiele ponad 25 % produkcji Wspólnoty oraz jedno stowarzyszenie producentów (CIRFS) współpracowały z Komisją, a następnie wycofały skargę.

24. Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację producentów Wspólnoty.

2. Definicja produkcji wspólnotowej i przemysłu wspólnotowego

25. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym PSF były produkowane przez 19 przedsiębiorstw we Wspólnocie. Z tego względu producenci ci stanowią całość produkcji wspólnotowej, w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

26. 12 producentów wspólnotowych (Advansa GmbH, Fibracat Europa S.L., Fidion S.r.l., Frana Polifibre SpA, Greenfiber International S.A., IMP Comfort Sp.z o.o., Märkische Faser, Nurel S.A., ORV Manufacturing SpA, Silon s.r.o., Trevira GmbH oraz Wellman International Ltd) współpracowało w pełni podczas dochodzenia. Podczas ODP wyprodukowali oni 347 640 ton, co stanowiło 70 % produkcji Wspólnoty. Reprezentują oni więc większość wspólnotowej produkcji produktu objętego postępowaniem podczas ODP.

27. Dlatego też uznano, że grupa 12 wspólnotowych producentów, którzy w pełni współpracowali w dochodzeniu, reprezentuje przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Tak więc zwani są oni dalej „przemysłem wspólnotowym”.

3. Sytuacja gospodarcza przemysłu wspólnotowego

Produkcja

28. Od roku 2004 do ODP produkcja i udział w rynku przemysłu wspólnotowego kształtował się następująco:

Tabela 5

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Wielkość produkcji (w tonach) Indeks (2004=100) | 317 450 100 | 307 043 97 | 321 127 101 | 347 640 110 |

Udział w rynku | 36,9 % | 32,4 % | 38,6 % | 41,8 % |

29. Po spadku w 2005 r. produkcja Wspólnoty zwiększyła się o 10 % w porównaniu z sytuacją w 2004 r. Wzrost ten związany jest m.in. z powstaniem w 2006 r. nowych fabryk PSF w Polsce i w Rumunii. Oczekuje się, że produkcja nadal będzie wzrastać w przyszłości wraz z konsolidacją działań wyżej wymienionych nowych fabryk oraz powstaniem kolejnej fabryki w Bułgarii o rocznej mocy produkcyjnej od 12 000 do 14 500 ton. Co do udziału w rynku także spadł on w 2005 r. i zwiększył się w 2006 i 2007 r. Jeżeli porównamy tę tabelę z produkcją przemysłu wspólnotowego z poprzedniego dochodzenia (zdefiniowanego w motywie (70) rozporządzenia nakładającego cła tymczasowe)[10] dojdziemy do wniosku, że podczas okresu badanego w tym dochodzeniu (lata 2002-2005) trend ten zmienił się. W rzeczywistości, pomiędzy 2002 a 2005 r. produkcja tego przemysłu wspólnotowego zmniejszyła się o 9 %, podczas gdy w okresie badanym w tym dochodzeniu produkcja przemysłu wspólnotowego wzrosła o 10 %. Co do udziału w rynku sytuacja także się zmieniła. W rzeczywistości udział przemysłu wspólnotowego w poprzednim dochodzeniu zmalał o 2,3 punkty procentowe, podczas gdy w obecnym dochodzeniu udział w rynku przemysłu wspólnotowego zwiększył się o niemal 5 punktów procentowych.

3.1 Moce produkcyjne oraz ich wykorzystanie

30. Pomiędzy 2004 a 2005 r. moce produkcyjne zmalały o 6 %. Od roku 2006 moce produkcyjne zaczęły wzrastać i osiągnęły poziom niemal 413 000 ton podczas ODP (prawie 13 % wyższy niż w 2004 r.) Wzrost ten był głównie spowodowany faktem, że dwóch ze współpracujących producentów stworzyło nowe fabryki w Polsce i w Rumunii, które zaczęły swoją działalność w 2006 r. Co do wykorzystania mocy produkcyjnych podczas okresu badanego zmalało ono o 2,4 punkty procentowe. Przyczyną tego spadku było najprawdopodobniej powstanie nowych mocy produkcyjnych i zmniejszenie konsumpcji we Wspólnocie. Dane dotyczące mocy produkcyjnych wyraźnie kontrastują z danymi otrzymanymi w poprzednim dochodzeniu, gdy moce produkcyjne przemysłu wspólnotowego spadły o 9 % podczas okresu badanego (lata 2002-2005).

Tabela 6

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Moce produkcyjne w tonach Indeks (2004=100) | 366 062 100 | 344 872 94 | 378 931 103,5 | 412 916 112,7 |

Wykorzystanie mocy produkcyjnych | 86,8 % | 89,3 % | 85 % | 84,4 % |

3.2 Obroty i sprzedane ilości

Tabela 7

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Obroty (tys. EUR) Indeks (2004=100) | 391 259 100 | 388 502 99 | 403 189 103 | 443 540 113 |

Sprzedaż na terenie Wspólnoty (w tonach) Indeks (2004=100) | 281 083 100 | 259 314 92 | 272 553 97 | 300 051 107 |

31. Podczas okresu badanego obroty przemysłu wspólnotowego we Wspólnocie i ilość sprzedanych PSF wzrosły odpowiednio o 13 % i 7 %. Wzrost ten związany jest z rozpoczęciem działalności w 2006 r. dwóch nowych fabryk w Polsce i w Rumunii. Jeżeli porównamy te dane z poprzednim dochodzeniem, gdy nastąpił spadek wielkości sprzedaży w wysokości 1 % podczas okresu badanego, dojdziemy do wniosku, że sytuacja zmieniła się radykalnie, a dowody wykazują, że przemysł wspólnotowy poczynił znaczne wysiłki w celu zaspokojenia popytu.

3.3 Ceny sprzedaży i koszty

32. Jednostkowa cena sprzedaży przemysłu wspólnotowego w UE wzrosła o 6,2 % podczas okresu badanego (z 1 392 EUR za tonę w 2004 r. do 1 478 EUR za tonę podczas ODP). Jednakże od 2005 r. odnotowano nieznaczny spadek cen. Przeciętny koszt wzrósł o 9,7 % (z 1 388 EUR za tonę w 2004 r. do 1 523 EUR za tonę podczas ODP). Ten wzrost kosztów głównie spowodowany jest faktem, że przeciętny koszt większości surowców (ostatecznie spowodowany światowym wzrostem cen ropy naftowej) znacznie się zwiększył. Przedstawione dane wskazują, że przemysł wspólnotowy, mając na celu zapobieżenie utracie udziału w rynku nie mógł w pełni pokrywać swoich kosztów produkcji poprzez podwyżkę ceny sprzedaży. Wzrost cen przemysłu wspólnotowego był znacznie bardziej umiarkowany niż w poprzednim dochodzeniu, gdzie wzrosły one o 12 % podczas okresu badanego.

Tabela 8

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Średnia cena ważona (tys. EUR za tonę) Indeks | 1,39 100 | 1,50 107 | 1,48 106 | 1,48 106 |

Średnia cena ważona (tys. EUR za tonę) Indeks (2003=100) | 1,388 100 | 1,511 109 | 1,556 112 | 1,523 109,7 |

3.4. Zatrudnienie i płace

33. Poziom zatrudnienia w przemyśle wspólnotowym wzrósł o 17,8 % pomiędzy 2004 r. a ODP, a średnia płaca na pracownika zmalała o 10 %. Mimo, że produkcja PSF nie jest pracochłonna, wzrost mocy produkcyjnej i produkcji był połączony ze znacznym wzrostem zatrudnienia. W poprzednim dochodzeniu poziom zatrudnienia zmalał o 19 % podczas okresu badanego, a średni koszt pracy na osobę wzrósł o ponad 30 % - co znowu całkowicie zmieniło sytuację.

Tabela 9

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Zatrudnienie Indeks (2004=100) | 1 743 100 | 1 660 95 | 1 944 111,5 | 2 053 118 |

Średni miesięczny koszt pracy na osobę Indeks (2004=100) | 3 191 100 | 3 411 107 | 3 015 94 | 2 859 90 |

3.5 Rentowność

34. Rentowność sprzedaży[11] produktu objętego postępowaniem odbiorcom niepowiązanym we Wspólnocie znacznie się pogorszyła, niezależnie od tego, czy za punkt wyjściowy przyjmiemy rok 2004 czy 2005. Sytuacja zatem uległa znacznemu pogorszeniu.

Tabela 10

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Rentowność | 0,3 % | -0,8 % | -5,4 % | -3,2 % |

3.6 Inwestycje

Tabela 11

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Inwestycje (tys. EUR) Indeks (2003=100) | 15 604 100 | 16 580 106 | 39 865 255 | 32 618 209 |

35. Pomiędzy 2004 r. a ODP poziom inwestycji przemysłu wspólnotowego wzrósł o 109 %. Wzrost ten można wytłumaczyć w dużym stopniu utworzeniem dwóch nowych fabryk w Polsce i w Rumunii, które rozpoczęły swoją działalność w 2006 r.

3.7 Wnioski związane z sytuacją producentów

36. W wyniku dochodzenia ustalono, że w przeciwieństwie do przypadku, o którym mowa w motywie (3), przemysł wspólnotowy zwiększa swoje zainteresowanie tym produktem i jego wytwarzaniem, a jego opłacalność wzrasta.

37. Przemysł wspólnotowy zdołał zwiększyć swój udział w rynku o prawie 5 punktów procentowych podczas okresu badanego. Jednakże wzrost ten miał miejsce w okresie, gdy konsumpcja spadła o ponad 1 %.

38. Podczas okresu badanego cena sprzedaży przemysłu wspólnotowego wzrosła o 6 %, jednakże od 2005 r. odnotowano nieznaczny spadek. W tym kontekście należy uwzględnić fakt, że jak wyjaśniono w motywie (32) wzrost cen nastąpił w czasie, gdy koszty wzrosły o 10 %.

39. Ponadto nastąpił znaczny wzrost zatrudnienia w związku z otwarciem dwóch nowych fabryk[12]. Co do rentowności sytuacja pogorszyła się w ostatnich latach, mimo że pomiędzy 2006 r. a ODP nastąpiła poprawa. W celu utrzymania swojej pozycji na rynku przemysł wspólnotowy jest zmuszony do sprzedaży ze stratą.

40. Mając na uwadze powyższe, można stwierdzić, że pomimo pewnych korzyści, jakie przemysł wspólnotowy odnotował w związku ze środkami antydumpingowymi nałożonymi na przywóz z krajów, których dotyczy przegląd, nie zregenerował się jeszcze po poprzednim dumpingu, a jego sytuacja nadal jest niestabilna. Gdyby środki te uchylono, przywóz na tym samym lub zwiększonym poziomie z krajów, których dotyczy przegląd, najprawdopodobniej pogorszyłby tę sytuację.

4.Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków

4.1 Niewykorzystane moce produkcyjne

41. Wolne moce produkcyjne w ChRL stanowią ok. 3 miliony ton, co odpowiada 3,5-krotnej całkowitej konsumpcji we Wspólnocie. Te wolne moce wzrosły o 37 % od 2005 r. (roku, w którym nałożono środki antydumpingowe na przywóz z ChRL). W przypadku Korei wolne moce produkcyjne w przyszłym roku wyniosą 114 000 ton, co odpowiada 14% całkowitej konsumpcji we Wspólnocie. Nawet jeśli część tych wolnych mocy należy do spółki, w przypadku której stosuje się cło antydumpingowe w wysokości 0 %, większość tych mocy należy do spółek objętych cłami antydumpingowymi. Dane dotyczące Arabii Saudyjskiej nie są dostępne. W przypadku Białorusi nie ma potrzeby przeprowadzania analizy prognostycznej na temat wolnych mocy produkcyjnych, gdyż obowiązujące środki wygasły w październiku 2007 r. Gdyby stosowane środki zostały uchylone, wolne moce produkcyjne tych krajów mogłyby zostać skierowane do Wspólnoty.

4.2 Zachęty na rzecz przekierowania sprzedaży na rynek Wspólnoty.

42. Niektóre z największych rynków wywozu na świecie są chronione przez cła antydumpingowe na przywóz PSF pochodzących z ChRL i Korei. W rzeczywistości, cła na przywóz z ChRL są stosowane w Turcji i w USA i sięgają do 44,3 % w USA. Ponadto wywóz z Korei objęty jest cłem antydumpingowym w wysokości od 0 do 24,6 % w Japonii, Turcji, Pakistanie i USA. Jeżeli wspomniane środki, określone w motywie (4) powyżej zostaną uchylone, Unia Europejska będzie jednym z najważniejszych rynków o znacznej wielkości, w przypadku którego wywóz z ChRL i Korei nie podlegałby środkom antydumpingowym.

43. Pewna liczba użytkowników uważa, że ChRL zniechęca przedsiębiorstwa do wywozu surowców takich jak PSF. Nie można się zgodzić z takim twierdzeniem. Według dostępnych statystyk przepływ netto PSF w ChRL (porównanie między produkcją a wewnętrzną konsumpcją) stale wzrasta i oczekuje się, że będzie nadal wzrastać w najbliższych latach, jak przedstawiono w tabeli poniżej:

Tabela 12

2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Przepływ netto (porównanie między produkcją i konsumpcją włókien) w tys. ton | -480 | -200 | 23 | 258 | 449 | 541 |

44. Jest to wyraźny znak, że wywóz PSF z ChRL rośnie i szacuje się, że trend ten będzie utrzymywał się w przyszłości, mimo że twierdzi się, że ChRL zniechęca do wywozu PSF. W związku z powyższym argument ten zostaje odrzucony.

4.3 Strategie związane ze źródłami zaopatrzenia

45. Jedno ze stowarzyszeń użytkowników wskazało, że producenci przędzy i włóknin wykonanych z poliestrowych włókien odcinkowych (PSF) często mają wyraźny interes, by kupować włókna pochodzące z UE mając na uwadze produkcję pochodzącej przędzy i włóknin ich wywóz do krajów korzystających z porozumień preferencyjnych. Jednakże informacje dostarczone przez użytkowników w ramach obecnego dochodzenia wskazują, że 85-100% obrotu spółek sektora włóknin dla produktów zawierających PSF pochodzi ze sprzedaży dokonywanej we Wspólnocie. W związku z powyższym reguły pochodzenia stosowane w odniesieniu do wywozu do krajów korzystających z porozumień preferencyjnych nie powinny odgrywać znaczącej roli dla użytkowników PSF przy podejmowaniu decyzji dotyczącej pochodzenia produktów w momencie ich nabycia. W związku z brakiem dowodów na poparcie argumentu stowarzyszeń użytkowników, argument ten zostaje odrzucony.

4.4 Wnioski dotyczące rozwoju przywozu w przypadku uchylenia środków

46. Stwierdza się zatem, że biorąc pod uwagę wyżej opisane zachęty, w przypadku uchylenia środków antydumpingowych istnieje prawdopodobieństwo dokonywania wywozu do Wspólnoty znacznych ilości przedmiotowych produktów.

5. Wnioski dotyczące interesu Wspólnoty

47. Przemysł wspólnotowy poczynił znaczne wysiłki w zakresie inwestycji, co przełożyło się na jego znaczny rozwój. Sytuacja przemysłu wspólnotowego zmieniła się znacząco w ostatnich latach, o czym świadczy w szczególności otwarcie nowych zakładów w Polsce i Rumunii oraz przewidywany rozwój tej branży w Bułgarii.

48. Pomimo tych nowych wysiłków w zakresie rozwoju i inwestycji, należy zauważyć, że sytuacja przemysłu wspólnotowego pod względem rentowności jest nadal niepewna. W przypadku zniesienia środków antydumpingowych doszłoby najprawdopodobniej do znacznego wzrostu przywozu dumpingowego.

49. Znaczna wielkość przywozu po cenach dumpingowych doprowadziłaby do dodatkowej presji cenowej na przemysł wspólnotowy, obniżenia marży zysku i rentowności oraz zwiększenia strat. Sytuacja taka prawdopodobnie doprowadziłaby do odwołania dalszych inwestycji, zahamowania innowacji, osłabienia pozycji konkurencyjnej zintegrowanego przemysłu a także redukcji zatrudnienia i zamknięcia zakładów.

50. Uwzględniając powyższe, zwiększony przywóz z ChRL, Korei i Arabii Saudyjskiej po cenach dumpingowych naraziłby przemysł wspólnotowy na dalsze pogorszenie sytuacji finansowej. Na tej podstawie stwierdza się, że uchylenie środków byłoby sprzeczne z interesem Wspólnoty.

E. UŻYTKOWNICY WE WSPÓLNOCIE

51. Rynek produktów zawierających PSF podzielony jest na: a) segment przędzalniczy (tzn. wytwarzający włókna do produkcji materiałów, nawet po połączeniu z innymi włóknami, takimi jak bawełna lub wełna), b) segment włóknin (wytwarzanie arkuszy i wstęg nie przetworzonych w przędzę, z wyłączeniem papieru) oraz c) segment wypełnień (tzn. wypełnianie lub podbijanie określonych towarów tekstylnych, takich jak np. poduszki lub siedzenia samochodowe).

1. Poziom współpracy wspólnotowych użytkowników

52. Szesnastu przemysłowych użytkowników przesłało uwagi w ramach niniejszego dochodzenia. Stanowią oni 17% całkowitej konsumpcji wspólnotowej PSF i około 13% przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie. Jednak w pełni współpracowało tylko 10 z nich[13], stanowiących około 12% całkowitej konsumpcji wspólnotowej PSF (wszyscy użytkownicy, którzy w pełni współpracowali należą do sektora włóknin lub sektora wypełnień). Jeżeli chodzi o innych użytkowników, którzy częściowo współpracowali, tylko jeden z nich prowadzi działalność w sektorze przędzalniczym.

53. Ponadto, Gesamtverband Textil + Mode (niemiecka federacja przemysłu tekstylnego, reprezentująca zarówno sektor włóknin, jak i sektor przędzalniczy), dwa stowarzyszenia należące do tej federacji: (Industrieverband Garne-Gewebe-Technische Textielen e.V. (IVGT) i Verband der Deutschem Heimtextilien-Industrie e.V.) oraz jedno z europejskich stowarzyszeń reprezentujących producentów włóknin (EDANA) zwróciły się do Komisji z wnioskiem o uchylenie obowiązujących środków. Wszyscy wyżej wymienieni użytkownicy są członkami jednego lub kilku z tych stowarzyszeń. Stowarzyszenia te reprezentują użytkowników stanowiących 30% całkowitej wspólnotowej konsumpcji PSF.

54. Poziom współpracy użytkowników indywidualnych jest wyższy niż w poprzednim dochodzeniu Należy również zauważyć, że w poprzednim dochodzeniu opinie wyrazili wyłącznie użytkownicy opowiadający się za nienakładaniem ceł (ok. 10 % całkowitej konsumpcji), natomiast w obecnym postępowaniu wzięli również udział użytkownicy opowiadający się za utrzymaniem środków.

2. Argumenty przedstawione przez użytkowników.

2.1 Użytkownicy opowiadający się za uchyleniem środków

55. Użytkownicy reprezentujący około 11 % całkowitej konsumpcji PSF i 10% przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie, przedstawili szereg argumentów przemawiających przeciwko utrzymaniu ceł. Wszyscy ci użytkownicy są członkami jednego lub kilku z wyżej wymienionych stowarzyszeń użytkowników, które również opowiadają się za uchyleniem środków. Argumenty przedstawione przez użytkowników i stowarzyszenia opowiadające się za uchyleniem środków zostały zbadane poniżej

56. Po pierwsze stwierdzają oni, że są w trudnej sytuacji spowodowanej rosnącą konkurencją na rynku gotowych produktów ze strony krajów, które z wywozu PSF przestawiły się na wywóz produktów z włóknin (np. ChRL). Twierdzą, że w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków będą mieli możliwość pozyskiwania tańszych włókien, a zatem zwiększenia swojej konkurencyjności wobec gotowych produktów pochodzących z Azji. Obniżenie ceny rynkowej PSF miałoby potencjalne przełożenie na wzrost rentowności. Należy uwzględnić fakt, że klientami tych użytkowników są głównie sieci dyskontowe dla których decydującym czynnikiem jest możliwie najniższa cena, a marża dla gotowych produktów jest bardzo niska.

57. W odniesieniu do tych argumentów, należy podkreślić, że informacje dostarczone przez użytkowników, którzy współpracowali w trakcie dochodzenia wykazują, że ich sytuacja pod względem rentowności nie zmieniła się pomimo nałożenia w 2005 r. ceł antydumpingowych na przywóz PSF pochodzących z ChRL i wzrostu przywozu gotowych produktów z tego kraju. Wynika to z faktu, że udział PSF w ich kosztach całkowitych związanych z produktami zawierającymi PSF utrzymał się również na stałym poziomie, jak pokazano w tabeli poniżej:

Tabela 13

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Rentowność | 3,48 % | 4,07 % | 3,88 % | 3,79 % |

Łączny koszt PSF wyrażony jako odsetek całkowitych kosztów | 22,3 % | 24 % | 24 % | 24 % |

58. Sytuacja różni się zatem od poprzedniego dochodzenia, w przypadku którego nałożenie nowych ceł antydumpingowych wynoszących nawet prawie 30% w niektórych przypadkach miałoby bez wątpienia znacznie bardziej negatywny wpływ na strukturę kosztów użytkowników PSF i ich możliwość przedstawienia atrakcyjnej oferty swoim klientom.

59. Ponadto obroty tych wspólnotowych użytkowników odnoszące się do produktów zawierających PSF wzrosły o ponad 10% podczas badanego okresu, jak wskazano w tabeli 14 poniżej:

Tabela 14

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Obroty (tys. euro) Indeks: 2004=100 | 427 694 100 | 452 329 106 | 456 445 107 | 472 750 111 |

60. Powyższe dane wykazują, że wzrost przywozu gotowych produktów z ChRL od 2005 roku nie stanowił przeszkody dla wspólnotowych użytkowników PSF w rozwoju i sprzedaży swoich produktów sprzedawcom detalicznym oraz utrzymaniu marży zysku. Jeżeli chodzi o możliwy wpływ na końcowe ceny płacone przez konsumentów, nie przedstawiono żadnych argumentów w tym zakresie podczas gdy w poprzednim dochodzeniu stwierdzono, że nałożenie nowych ceł o wysokości mogącej wynieść nawet prawie 30% mogłoby wywrzeć znaczny wpływ na konsumentów.

61. Użytkownicy opowiadający się za uchyleniem środków twierdzili również, że ceny PSF rosną we Wspólnocie, pomimo spadku kursu dolara względem euro. Stwierdzenie to jest sprzeczne z danymi uzyskanymi przez Komisję w trakcie dochodzenia. Ceny PSF gwałtownie wzrosły w 2005 r., jednak później pozostały one na niezmienionym poziomie, jak pokazano w powyższej tabeli 8 dla PSF produkowanych i sprzedawanych we Wspólnocie oraz w poniższej tabeli 15 dla przywożonych PSF[14]:

Tabela 15

2004 | 2005 | 2006 | 2007 | Pierwszy kwartał 2008 |

Ceny w tys. EUR za tonę Indeks (2004=100) | 1,02 100 | 1,15 113 | 1,13 111 | 1,15 113 | 1,15 113 |

62. W związku z tym nie wydaje się, by obowiązujące środki miały decydujący wpływ na koszty i rentowność użytkowników.

63. Po drugie, użytkownicy opowiadający się przeciwko nałożeniu środków wskazują, że istnieje znaczna różnica w poziomie zatrudnienia we Wspólnocie między sektorem produkującym PSF (około 3 000 osób), a przemysłem zajmującym się przetwórstwem tego surowca(rzekomo 70 000 osób).

64. Jeśli chodzi o ten argument, należy zaznaczyć, że pomimo iż liczba 70 000 osób wydaje się być przesadzona, przemysł przetwórczy jest bardziej pracochłonny od przemysłu wytwórczego. Ze względu na ograniczony poziom współpracy wśród użytkowników (dane dotyczące zatrudnienia zostały dostarczone przez użytkowników stanowiących jedynie 12% całej konsumpcji wspólnotowej PSF), Komisja nie była w stanie uzyskać dokładnych danych dotyczących zatrudnienia. Niemniej jednak w tabeli 16 poniżej wykazano, że użytkownicy, którzy w pełni współpracowali w dochodzeniu, zatrudniają 5 009 osób Oznaczałoby to, że co najmniej 40 000-45 000 osób jest zatrudnionych przy produkcji towarów zawierających PSF. Poniższa tabela ukazuje ewolucję zatrudnienia wśród współpracujących użytkowników:

Tabela 16

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Zatrudnienie Indeks (2004=100) | 3 898 100 | 4 471 115 | 4 854 125 | 5 009 129 |

65. Mimo że liczba współpracujących przedsiębiorstw jest ograniczona, można stwierdzić, iż obowiązujące cła antydumpingowe nie stanowiły przeszkody dla znacznego wzrostu zatrudnienia w badanym okresie. Ten argument użytkowników zostaje zatem odrzucony. Sytuacja różniła się znacznie w poprzednim dochodzeniu, w przypadku którego nałożenie dodatkowych ceł antydumpingowych wynoszących nawet 30% mogło prowadzić do utraty miejsc pracy w przemyśle przetwórczym.

66. Po trzecie, użytkownicy, o których mowa w niniejszym punkcie podkreślili, że istnieje coraz większy popyt w sektorze włóknin i wypełnień na dwa specjalne rodzaje PSF: HCS i LMP (jak zaznaczono w motywie (20) powyżej), dla których moce produkcyjne we Wspólnocie są ograniczone, podczas gdy ChRL i Korea posiadają znaczne zdolności produkcyjne.

67. W związku z tym, według najdokładniejszych szacunków Komisji, w świetle informacji przedstawionych przez zainteresowane strony, całkowita konsumpcja LMP we Wspólnocie w ODP mieści się w przedziale 85 000-90 000 ton, a całkowita konsumpcja HCS mieści się w przedziale 65 000-70 000 ton. Przemysł wspólnotowy dostarcza obecnie 2 155 ton LMP i 21 543 ton HCS. Zapotrzebowanie na wyżej wymienione rodzaje PSF stale rośnie, a według jednego ze stowarzyszeń użytkowników, wzrost popytu na oba rodzaje w nadchodzących latach wyniesie 6% rocznie.

68. Wspólnotowi producenci PSF twierdzą, że wielkość produkcji tych „specjalnych rodzajów” we Wspólnocie jest ograniczona, ponieważ istniejący poziom cen dumpingowych nie pozwala im na zwiększenie produkcji. Według danych zebranych w toku obecnego dochodzenia moce produkcyjne HCS i LMP we Wspólnocie w badanym okresie kształtowały się w następujący sposób:

Tabela 17

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Moce produkcyjne przemysłu wspólnotowego dla HCS Indeks (2004=100) | 67 050 100 | 46 550 69 | 61 550 92 | 61 550 92 |

Moce produkcyjne przemysłu wspólnotowego dla LMP Indeks (2004=100) | 32 050 100 | 32 050 100 | 32 050 100 | 32 050 100 |

69. Poniższa tabela pokazuje, że przemysł wspólnotowy byłby w stanie pokryć 88-95 % całkowitego popytu na HCS oraz około 37 % całkowitego popytu na LMP jeżeli ceny osiągnęłyby pewien poziom. Ponadto, pomimo ograniczonej produkcji tych „specjalnych rodzajów” przez przemysł wspólnotowy, użytkownicy mogą się w nie zaopatrywać w Korei i Chinach płacąc niewielką stawkę cła antydumpingowego (tylko 5,7 % w przypadku Huvis w Korei i 4,9 % w przypadku Far Eastern w ChRL). Jeżeli chodzi o możliwości zaopatrywania się na Tajwanie, twierdzono, iż poziom produkcji PSF na Tajwanie maleje i że doprowadzi to do podwyżki cen lub niedoborów dostaw, a jeżeli przywóz z Tajwanu miałby zostać zastąpiony przez przywóz z ChRL i Korei, wpływ na koszty opłat celnych płaconych za te „specjalne rodzaje” przywożone z ChRL i Korei byłby znaczny ze względu na niską marżę zysku użytkowników wspólnotowych. Nie można się zgodzić z taką argumentacją. Z jednej strony, nawet jeżeli produkcja PSF na Tajwanie maleje, spodziewany jest wzrost niewykorzystanych mocy produkcyjnych (spodziewane niewykorzystane moce produkcyjne wynoszą ok. 122 000 ton na rok 2008 oraz 150 000 ton na rok 2009). Podsumowując, nie jest oczywiste, że będzie miał miejsce strukturalny niedobór dla tych specjalnych rodzajów.

70. Jeśli chodzi o ceny tych „specjalnych rodzajów”, nie istnieją żadne oficjalne statystyki, ale, jak pokazano w poniższej tabeli, zgodnie z danymi dostarczonymi przez przedsiębiorstwa współpracujące, ceny HCS (z uwzględnieniem ceł antydumpingowych) wzrosły tylko o 2 % pomiędzy rokiem 2004 a ODP. Odnotowano nawet znaczny spadek cen w 2006 r. Wzrost odnotowany między 2006 r. a ODP był najprawdopodobniej spowodowany nałożeniem tymczasowych ceł antydumpingowych na przywóz z Tajwanu podczas pierwszego semestru 2007 r. Jeżeli chodzi o LMP, cena tego rodzaju wzrosła o 18 % w badanym okresie.

Tabela 18

2004 | 2005 | 2006 | ODP |

Cena HCS w tys. EUR za tonę Indeks (2004=100) | 1,21 100 | 1,26 104 | 1,05 87 | 1,24 102 |

Cena LMP w tys. EUR za tonę Indeks (2004=100) | 1,31 100 | 1,44 110 | 1,43 109 | 1,54 118 |

71. Powyższe dane muszą być analizowane w odniesieniu do udziału tych specjalnych rodzajów w kosztach całkowitych produktów zawierających PSF. Z danych dostarczonych przez współpracujących użytkowników wynika, że udział HCS w całkowitych kosztach produktów zawierających PSF wynosi zaledwie 1,98 % a udział LMP 4,38 %. Biorąc pod uwagę, że średnia rentowność wynosi ok. 4 %, wpływ tych „specjalnych rodzajów” na koszty nie jest znaczny, pomimo znacznego wzrostu cen LMP. W związku z powyższym argument zostaje odrzucony.

72. Sytuacja była odmienna w poprzednim dochodzeniu, ponieważ nałożenie ceł antydumpingowych w wysokości prawie 30 % na przywóz LMP i HCS pochodzących z Tajwanu oraz związane z tym podwyżki cen tych produktów, miałyby większy wpływ na całkowite koszty.

2.2 Użytkownicy opowiadający się przeciwko uchyleniu środków

73. Użytkownicy reprezentujący ok. 6% całkowitej konsumpcji wspólnotowej PSF i 3% przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie, stwierdzili, że uchylenie środków zagrozi rentowności przemysłu zajmującego się przetwórstwem PSF ponieważ upadłość sektora PSF w UE doprowadzi do wzrostu cen PSF w ciągu dwóch lat, a w konsekwencji można się spodziewać wzrostu przywozu produktów zawierających PSF.

74. W świetle argumentów przedstawionych w pkt C.4 powyżej (prawdopodobieństwo znacznego wzrostu przywozu w przypadku uchylenia środków) nie można wykluczyć zaistnienia takiej sytuacji oraz związanego z nią zagrożenia dla utrzymania skutecznej konkurencji.

3. Wnioski

75. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe czynniki, stwierdza się, że chociaż większość użytkowników, którzy uczestniczyli w badaniu uważa, iż utrzymanie ceł nie leży w ich interesie, dochodzenie wykazało, że nie miałoby ono znaczącego negatywnego wpływu na ich sytuację ekonomiczną i finansową. Ponadto, w przeciwieństwie do poprzedniego dochodzenia, użytkownicy mają różne poglądy na temat wpływu ewentualnego uchylenia obowiązujących środków na ich działalność. Mimo że, jak wyjaśniono powyżej, większość z nich zwróciła się do Komisji o uchylenie ceł antydumpingowych, wśród tych, którzy współpracowali w dochodzeniu, jest również znacząca liczba opowiadająca się przeciwko uchyleniu ceł.

F. IMPORTERZY I PRZEDSIĘBIORSTWA HANDLOWE

76. Sześciu importerów/przedsiębiorstw handlowych przedstawiło uwagi w ramach niniejszego dochodzenia w terminie wskazanym w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia, ale tylko trzech z nich (Saehan Europe, GSI Global Service International i Marubeni) w pełni współpracowało i udzieliło odpowiedzi na wszystkie pytania postawione przez Komisję. Wszystkie te przedsiębiorstwa są rentowne, a liczba ich pracowników zaangażowanych w przywóz /handel produktami zawierającymi PSF jest znikoma.

77. Nie wydaje się, by utrzymanie ceł antydumpingowych mogło mieć istotny negatywny wpływ na ich działalność. Większość z nich jest zdania, że w ich interesie leży uchylenie środków nałożonych na przywóz z Korei, ale nie tych nałożonych na przywóz z ChRL, ponieważ skutkowałoby to bardzo dużym przepływem towarów, obniżeniem poziomu cen oraz zmniejszeniem ich marży. Z drugiej strony ponieważ – ich zdaniem – koreańskie niewykorzystane zdolności produkcyjne są mniejsze od chińskich, uważają oni, że wpływ przywozu na ceny z Korei nie spowoduje szkody dla ich działalności.

78. Na tej podstawie stwierdza się, że ogólnie rzecz biorąc zarówno utrzymanie, jak i uchylenie środków nie będzie miało znacznego wpływu na działalność importerów i przedsiębiorstw handlowych.

G. INNE KWESTIE

79. Producenci wspólnotowi, którzy stanowią rzekomo 56% produkcji PSF z materiałów poddanych recyklingowi, twierdzili że dumpingowy przywóz PSF ma negatywny wpływ na rentowność przedsiębiorstw zajmujących się recyklingiem; twierdzili oni również, że 425 000 osób jest zatrudnionych przy pozyskiwaniu politereftalanu etylenu przeznaczonego dla przedsiębiorstw zajmujących się recyklingiem. W tej kwestii należy podkreślić, że przedsiębiorstwa zajmujące się recyklingiem butelek PET nie były zainteresowane uczestnictwem w tym dochodzeniu, pomimo zaproszenia zawartego w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia i kwestionariuszy wysłanych do nich przez Komisję, na które nie otrzymano żadnej odpowiedzi. Z drugiej strony, popyt na butelki PET poddane recyklingowi w Azji jest znaczny i rośnie, zatem brak wprowadzenia środków antydumpingowych nie będzie stanowić przeszkody dla przedsiębiorstw zajmujących się recyklingiem butelek PET w sprzedaży ich produktów na rynku światowym. W konsekwencji, argumenty te zostały odrzucone.

80. Ponadto producenci wspólnotowi podkreślili, że produkcja poliestrowych włókien odcinkowych z materiałów pochodzących z recyklingu zużywa mniej energii niż procesy chemiczne, a transport PSF przywożonych z Azji generuje emisję dwutlenku węgla. W związku z powyższym zastąpienie produkcji wspólnotowej przywozem dumpingowym, w szczególności z ChRL i Korei, przyczyniłoby się do zwiększenia emisji dwutlenku węgla, co negatywnie wpłynęłoby na osiągnięcie celów UE związanych ze zmianami klimatu. W tym kontekście należy przypomnieć, że analiza interesu wspólnotowego w postępowaniach antydumpingowych koncentruje się na analizie wpływu środków na zainteresowane podmioty gospodarcze i nie jest bezpośrednio związana z ochroną środowiska.

81. Nie przedstawiono argumentów w odniesieniu do Arabii Saudyjskiej (lub Białorusi), które uzasadniałyby wniosek, zgodnie z którym utrzymanie środków nie leży w interesie Wspólnoty

H. WNIOSKI

82. W świetle powyższego można stwierdzić, że wspólnotowi producenci PSF, (w tym wyżej określony przemysł wspólnotowy), korzystają na obowiązujących środkach, ale ich sytuacja nadal nie jest stabilna. W badanym okresie udało im się zwiększyć ich udział w rynku, poziom produkcji, moce produkcyjne, obrót i poziom zatrudnienia.. Ponadto poczynili oni znaczące wysiłki w zakresie inwestycji, otworzyli nowe zakłady w Polsce Rumunii i Bułgarii. Dodatkowo, Tergal, ważny dostawca sektora przędzalniczego, przezwyciężył swoje trudności finansowe i, według informacji dostarczonych przez spółkę, nie jest już objęty procedurą ochronną („procédure de sauvegarde”) począwszy od lipca 2007 r. Niemniej jednak sytuacja finansowa wspólnotowych producentów PSF jest wciąż niepewna i mogłaby ulec znacznemu pogorszeniu na skutek gwałtownego napływu towarów sprzedawanych po cenach dumpingowych. Utrzymanie ceł zapewni w dalszym ciągu znaczne korzyści dla przemysłu wspólnotowego i przyczyni się najprawdopodobniej do przywrócenia jego opłacalności. Sytuacja ta różni się zdecydowanie od wniosków poprzedniego dochodzenia, w ramach którego stwierdzono, że mogą wystąpić trudności z podażą PSF na rynku wspólnotowym w związku z przekształceniami u jednego producenta (La Seda) mającymi na celu zwiększenie produkcji innych produktów, upadłością innego producenta (Pennine Fibers) oraz wcześniejszymi trudnościami finansowymi przedsiębiorstwa Tergal.

83. Jeżeli chodzi o użytkowników i importerów, obowiązujące cła antydumpingowe na przywóz z krajów objętych dochodzeniem nie zagroziły ich opłacalności ani ich zdolności rozwojowej. Dlatego też uchylenie obowiązujących środków nie będzie skutkowało znacznymi korzyściami dla użytkowników i importerów, biorąc pod uwagę fakt, że cła antydumpingowe nie miały w przeszłości istotnego wpływu na ich sytuację ekonomiczną. Analiza dokonana w ramach poprzedniego dochodzenia doszła do przeciwnego wniosku, stwierdzając, iż nałożenie nowych ceł antydumpingowych, które mogłyby wynieść prawie 30% miałoby wpływ na ceny PSF, w szczególności HCS i LMP, co mogłoby spowodować trudności finansowe znacznej liczby użytkowników.

84. Stwierdza się zatem, że ewentualne ograniczone korzyści dla użytkowników i importerów PSF we Wspólnocie związane z uchyleniem obowiązujących ceł, byłyby wyraźnie nieproporcjonalne ze względu na poważne straty dla przemysłu wspólnotowego.

85. W związku z powyższym można uznać, że uchylenie istniejących środków na przywóz z krajów objętych dochodzeniem ze względu na interes Wspólnoty, nie byłoby uzasadnione.

I. STOSOWANIE ZASADY NIEDYSKRYMINACJI

86. Wiele zainteresowanych stron podkreśliło, że jakiekolwiek środki antydumpingowe nie mogą być nakładane na zasadach dyskryminujących, zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, który stanowi, że „cło antydumpingowe nakłada się w odpowiedniej wysokości w każdym przypadku, w sposób niedyskryminujący, na towary przywożone ze wszystkich źródeł po cenach dumpingowych i powodujące szkody (…)”. Zaznaczono także, że ta zasada niedyskryminacji jest również podstawową zasadą prawodawstwa WTO.

87. Według zainteresowanych stron odwołujących się do zasady niedyskryminacji, przywóz PSF z Tajwanu i Malezji został uznany w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2005/2006 za przywóz dumpingowy i wyrządzający szkodę. Strony te twierdziły, iż „ powodem, dla którego nie nałożono ceł antydumpingowych na te dwa źródła przywozu PSF nie było późniejsze ustalenie przez Komisję, że przywóz PSF z Malezji i Tajwanu nie jest przywozem dumpingowym lub, że nie wyrządza on szkody (…).” Ponadto stwierdzono, że decyzja Komisji, by uchylić środki antydumpingowe na przywóz PSF z Malezji i Tajwanu od dnia 22 czerwca 2007 r., pomimo ustalenia, że przywóz ten jest przywozem dumpingowym i wyrządzającym szkodę, unieważnia dalsze nakładanie ceł antydumpingowych na przywóz PSF z innych krajów.

88. Po pierwsze, należy podkreślić, że w przypadku Malezji i Tajwanu skarga została wycofana, a Rada nie poczyniła ostatecznych ustaleń w odniesieniu do stosowności nałożenia ceł antydumpingowych. W związku z tym, nie miała miejsce dyskryminacja.

89. Po drugie, charakter analizy prawnej dotyczącej interesu Wspólnoty zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego (mającego zastosowanie w przypadku Tajwanu i Malezji) oraz art. 21 (mającego zastosowanie w obecnym przypadku) jest odmienny. W ramach pierwszego przypadku, analizuje się, czy wypadkowa interesów jest do tego stopnia dodatnia, że Komisja powinna kontynuować postępowanie z urzędu, nawet w przypadku braku odpowiedniej skargi. W ramach drugiego przypadku, analizuje się, czy wypadkowa interesów jest do tego stopnia ujemna, że środki powinny zostać uchylone. W związku z tym odmienny charakter analizy w tych dwóch przypadkach sprawia, że nie może być mowy o dyskryminacji.

90. Po trzecie, nawet w hipotetycznej sytuacji podjęcia ostatecznej decyzji przez Radę w sprawie nienakładania ceł antydumpingowych na przywóz PSF pochodzących z Malezji i Tajwanu, nie zaistniałaby dyskryminacja w tym przypadku, ponieważ zasada niedyskryminacji ma zastosowanie tylko wtedy, gdy wyciągnięto podobne wnioski w toku różnych dochodzeń dotyczących tego samego produktu. Innymi słowy, zgodność z zasadą niedyskryminacji określoną w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego i art. 9 ust. 2 Porozumienia antydumpingowego WTO wymaga, aby porównywalne sytuacje były traktowane w identyczny sposób, a odmienne sytuacje nie były traktowane w ten sam sposób. Jak wyjaśniono powyżej, fakty i wnioski w ramach obecnego dochodzenia są radykalnie odmienne od faktów i wniosków odnoszących się do przypadku Malezji i Tajwanu, w związku z czym te dwie sytuacje nie są porównywalne.

91. Mając na uwadze powyższe wnioski, zarzuty wysunięte w odniesieniu do stosowania zasady niedyskryminacji zostają odrzucone.

J. PRZEPISY KOŃCOWE

92. Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony mogły przedstawić swoje uwagi do ujawnionych informacji.

93. Na podstawie powyższych faktów i ustaleń wyciąga się wniosek, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, że przegląd okresowy powinien zostać zakończony a obowiązujące cła antydumpingowe nałożone na przywóz PSF produkowanej i wywożonej do Wspólnoty Europejskiej przez kraje, których dotyczy dochodzenie, powinny zostać utrzymane.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł

Częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych mających zastosowanie wobec przywozu poliestrowych włókien odcinkowych (PSF) pochodzących z Białorusi, Republiki Korei, Arabii Saudyjskiej i Chińskiej Republiki Ludowej, zwykle zgłaszanych w ramach kodu CN 5503 20 00, zostaje niniejszym zakończony, a obowiązujące środki pozostają bez zmian.

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący […][pic][pic][pic]

[1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, s. 17).

[2] Dz.U. L 71 z 17.3.2005, s. 1.

[3] Sprawa T-221/05.

[4] Dz.U. L 274 z 11.10.2002, s. 1.

[5] Dz.U. L 160 z 21.6.2007, s. 30.

[6] Dz.U. C 202 z 30.8.2007, s. 4.

[7] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2005/2006 z dnia 22 grudnia 2006 nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz syntetycznych włókien odcinkowych z poliestru (PSF) pochodzących z Malezji i Tajwanu Dz.U. L 379 z 28.12.2006, s. 65.

[8] Zob. przypis 7.

[9] CIRFS („Międzynarodowy Komitet Jedwabiu Sztucznego i Włókien Syntetycznych”, organ przedstawicielski europejskiego przemysłu włókien syntetycznych) oraz IVC (Industrievereinigung Chemiefaser e.V., Stowarzyszenie Niemieckiego i Austriackiego Przemysłu Włókien Syntetycznych)

[10] Zob. przypis 7.

[11] Rentowność spółek, które rozpoczęły działalność podczas okresu objętego badaniem lub w trakcie części tego okresu nie została uwzględniona, aby uniknąć ewentualnego zniekształcenia wyników .

[12] W 2005 r. zbankrutował w Zjednoczonym Królestwie jeden producent wspólnotowy, ale nowe fabryki w Polsce i w Rumunii wyrównały straty w produkcji i zatrudnieniu, jakie nastąpiły w wyniku tego bankructwa.

[13] Libeltex, ORV, PGI Nonwovens, Ziegler, Tharreau, Sandler, Frankenstolz, Lueck, TWE Vliesstoffwerke oraz IMP Comfort

[14] Źródło: EUROSTAT. Jedno ze stowarzyszeń producentów twierdziło również, że ceny znacznie wzrosły w okresie od czerwca 2007 do czerwca 2008. Wzrost ten miał miejsce jeżeli chodzi o ceny wyrażone w dolarach, natomiast ceny w przeliczeniu na euro pozostały na niezmienionym poziomie.