Biorąc pod uwagę niezmienioną sytuację prawną i faktyczną, proponuje się zatem przedłużenie środka stanowiącego odstępstwo po raz ostatni i pozwolenie Łotwie na stosowanie tego środka stanowiącego odstępstwo do dnia 31 grudnia 2021 r. Do wygaśnięcia tego odstępstwa Łotwa powinna wdrożyć inne konwencjonalne środki zwalczania oszustw VAT w sektorze drewna i zapobiegania takim oszustwom. W konsekwencji nie powinno być dalszej potrzeby wprowadzania odstępstw od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do tych dostaw.

Prawo do stosowania odstępstwa przyznaje się zazwyczaj na ograniczony okres, aby umożliwić ocenę stosowności i skuteczności danego szczególnego środka oraz aby umożliwić państwom członkowskim wprowadzenie – do momentu wygaśnięcia środka stanowiącego odstępstwo – innych konwencjonalnych środków w celu rozwiązania danego problemu, które czynią przedłużenie odstępstwa zbędnym. Odstępstwo umożliwiające skorzystanie z mechanizmu odwrotnego obciążenia jest przyznawane tylko w wyjątkowych przypadkach, w odniesieniu do szczególnych obszarów podatnych na nadużycia finansowe i stanowi środek ostateczny.

Środek stanowiący odstępstwo dla Łotwy został pierwotnie przyznany decyzją Rady 2006/42/WE z dnia 24 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. oraz decyzją wykonawczą Rady 2009/1008/UE z dnia 7 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Zezwolenie na stosowanie odstępstwa zostało następnie przedłużone decyzją wykonawczą Rady 2013/55/UE z dnia 22 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r oraz decyzją wykonawczą Rady (UE) 2015/2396 z dnia 10 grudnia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

Wniosek jest ograniczony w czasie.

2018/0381 (NLE)

Wniosek

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

zmieniająca decyzję wykonawczą 2009/1008/UE upoważniającą Republikę Łotewską do przedłużenia stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Na podstawie decyzji Rady 2006/42/WE Łotwa została upoważniona do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 21 ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG, aby w przypadku transakcji związanych z drewnem móc – do dnia 31 grudnia 2009 r. – wyznaczać jako osobę zobowiązaną do uiszczenia podatku od wartości dodanej (VAT) odbiorcę. Decyzją wykonawczą Rady 2009/1008/UE Łotwa została, w drodze odstępstwa od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE, upoważniona do dalszego wyznaczania odbiorcy jako osoby zobowiązanej do uiszczenia podatku VAT w przypadku transakcji związanych z drewnem – do dnia 31 grudnia 2012 r. Zezwolenie na stosowanie środka stanowiącego odstępstwo zostało następnie przedłużone decyzją wykonawczą Rady 2013/55/UE do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz decyzją wykonawczą Rady (UE) 2015/2396 do dnia 31 grudnia 2018 r.

(2)Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 20 czerwca 2018 r. Łotwa wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do transakcji związanych z drewnem. Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 17 sierpnia 2018 r. Łotwa przekazała Komisji sprawozdanie ze stosowania środka, zgodnie z wymogiem art. 2 akapit drugi decyzji wykonawczej Rady 2009/1008/WE.

(3)Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie pismem z dnia 7 września 2018 r. o wniosku złożonym przez Łotwę. Pismem z dnia 10 września 2018 r. Komisja zawiadomiła Łotwę, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

(4)Zdaniem Łotwy rynek drewna, który jest jednym z najważniejszych sektorów łotewskiej gospodarki, jest szczególnie podatny na oszustwa związane z VAT, ponieważ jest zdominowany przez dużą liczbę małych podmiotów lokalnych i indywidualnych dostawców. Charakter rynku oraz przedsiębiorstw na nim działających powoduje występowanie oszustw podatkowych, których kontrola przez organy podatkowe Łotwy jest utrudniona. Aby przeciwdziałać wspomnianym nadużyciom, wprowadzono mechanizm odwrotnego obciążenia w odniesieniu do transakcji związanych z drewnem, co okazało się bardzo skutecznym rozwiązaniem i znacząco ograniczyło nadużycia finansowe w tym sektorze.

(5)Należy zatem upoważnić Łotwę do stosowania przedmiotowego środka stanowiącego odstępstwo na kolejny okres, do dnia 31 grudnia 2021 r.

(6)Aby umożliwić ocenę stosowności i skuteczności danego środka stanowiącego odstępstwo, prawo do stosowania odstępstwa przyznaje się zazwyczaj na ograniczony okres. Dzięki stosowaniu odstępstwa państwo członkowskie zyskuje czas na wprowadzenie – do momentu wygaśnięcia środka stanowiącego odstępstwo – innych konwencjonalnych środków w celu rozwiązania danego problemu, które czynią przedłużenie odstępstwa zbędnym. Odstępstwo umożliwiające skorzystanie z mechanizmu odwrotnego obciążenia jest przyznawane tylko w wyjątkowych przypadkach, w odniesieniu do szczególnych obszarów podatnych na nadużycia finansowe i stanowi środek ostateczny. Łotwa powinna zatem do momentu wygaśnięcia przedmiotowego odstępstwa wprowadzić w życie inne konwencjonalne środki w celu zwalczania oszustw związanych z VAT w sektorze drewna i zapobiegania nim, co w konsekwencji spowoduje, że nie będzie konieczności zastosowania odstępstwa od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do tych dostaw.

(7)Środek stanowiący odstępstwo nie wpłynie negatywnie na zasoby własne Unii z tytułu VAT.

(8)Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2009/1008/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1