Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 70/05)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Coteaux du Layon”

PDO-FR-A0826-AM02

Data przekazania informacji: 13 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Nazwy geograficzne

W rozdziale I pkt II ppkt 1 po słowie „gminy” dodaje się zapis „(lub gmin delegowanych, o ile istnieją)”.

Niektóre gminy, których nazwa może zostać dodana do kontrolowanej nazwy pochodzenia „Coteaux du Layon”, zostały niedawno połączone. Pozostały jednak gminami delegowanymi w obrębie nowych gmin utworzonych w następstwie tych połączeń. Dopóki istnieją w takiej formie, zachowują znany i określony pod względem administracyjnym zasięg terytorialny.

Zmianie ulega jedynie rozdział II. W dalszej części specyfikacji produktu nie dokonuje się już rozróżnienia między gminami a gminami delegowanymi w odniesieniu do tych „gmin”, których nazwa może zostać dodana do kontrolowanej nazwy pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

2. Obszar geograficzny

Punkt dotyczący obszaru geograficznego otrzymuje następujące brzmienie:

„a) Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.: Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Chalonnes-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux i La Jumellière), Cléré-sur-Layon, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné i Trémont), Passavant-sur-Layon, Rochefort-sur-Loire, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes i Martigné-Briand), Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay). Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

b) W odniesieniu do win, które mogą być opatrzone określeniem »premier cru« oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym »Chaume«, wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następującej gminy w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.: Rochefort-sur-Loire. Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego („code officiel géographique”) redagowanego corocznie przez INSEE. Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Ponadto wspomina się o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

3. Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 akapit pierwszy specyfikacji produktu ChNP „Coteaux du Layon” po słowach „5 września 2007 r.” dodaje się słowa „oraz 19 stycznia 2017 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

4. Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 lit. a) wykaz gmin otrzymuje brzmienie:

„— w Departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

— w Departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

— w Departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

— w Departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire, Saulgé-l’Hôpital i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Champtocé-sur-Loire, Chemillé-en-Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Forges, Meigné i Montfort), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Valde-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le-Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Cerqueux-sous-Passavant i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florentle-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée-d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saint-Sigismond, Saumur, Savennières, Soucelles, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytorium gminy delegowanej Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque;

— w Departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers”.

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 lit. b) wykaz gmin otrzymuje brzmienie:

„Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Brissac-Quincé i Vauchrétien), Chalonnes-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Chanzeaux), Denée, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné i Les Verchers-sur-Layon), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Montjean-sur-Loire i La Pommeraye), Mozé-sur-Louet, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame- d’Allençon) oraz Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay).”

Zmiana ta pozwala uwzględnić poszczególne połączenia gmin, które nastąpiły od dnia wydania ostatniej wersji specyfikacji produktu. Granice obszaru bezpośredniego sąsiedztwa pozostają niezmienione.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

5. Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujący zapis: „Między rzędami musi znajdować się kontrolowana, dziko rosnąca lub zasiana pokrywa roślinna; w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej podmiot gospodarczy przeprowadza prace gruntowe w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności lub uzasadnia zastosowanie produktów kontroli biologicznej zatwierdzonych przez organy publiczne ds. uprawy winorośli. W przypadku stosowania na działce herbicydów do celów kontroli biologicznej zabrania się stosowania innych herbicydów”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii w całym regionie winiarskim Andegawenii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do stosowania pokrywy roślinnej, mechanicznego odchwaszczania lub stosowania produktów kontroli biologicznej, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych. Tego rodzaju ograniczenie stosowania herbicydów ma zapewnić lepszą ochronę gleb wykorzystywanych do uprawy winorośli i zachowanie ich naturalnych właściwości (żyzność, różnorodność biologiczna, oczyszczanie biologiczne), co przyczynia się do poprawy jakości i autentyczności win oraz wzmacnia pojęcie obszaru.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6. Zezwolenie na rozpoczęcie zbiorów (fr. ban des vendanges)

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 usuwa się zdanie „Datę rozpoczęcia zbiorów ustala się zgodnie z przepisami art. D. 645-6 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego”.

Ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów nie jest już obecnie konieczne, ponieważ podmioty gospodarcze dysponują teraz szerokim wachlarzem narzędzi umożliwiających dokładną ocenę dojrzałości winogron. Każdy podmiot dysponuje szeregiem urządzeń i sprzętem – zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo – które umożliwiają dokładne określenie optymalnej daty rozpoczęcia zbiorów na każdej działce w zależności od celów produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7. Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. d) zdanie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średnich zbiorów w gospodarstwie w ostatnich pięciu latach” otrzymuje brzmienie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego w ostatnich pięciu latach”.

W specyfikacji produktu odnoszono się nie do wydajności objętościowej (wyrażonej w hl lub m3), lecz do zbiorów, tj. wielkości plonów podzielonej przez obszar produkcji (wyrażonej na przykład w hl/ha). Dzięki proponowanej zmianie usuwa się tę niespójność dotyczącą wielkości, nie wprowadzając żadnych zmian pod kątem merytorycznym (minimalna ilość pozostaje na poziomie 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego przez gospodarstwo w poprzednich latach gospodarczych).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8. Obrót winami

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

9. Związek z obszarem geograficznym

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby zaktualizować liczbę odnośnych gmin (13 zamiast 27). W punkcie dotyczącym związku uściślono, że średnie temperatury są temperaturami rocznymi.

W rezultacie zmienia się odpowiednio pkt 8 jednolitego dokumentu dotyczący związku.

10. Środek przejściowy

W rozdziale I pkt XI dodaje się następujący zapis: „Przepisy dotyczące obowiązku występowania kontrolowanej, dziko rosnącej lub zasianej pokrywy roślinnej między rzędami lub, w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej, obowiązku przeprowadzenia przez podmiot gospodarczy prac gruntowych bądź stosowania produktów kontroli biologicznej w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności nie mają zastosowania do obsadzonych winoroślą działek istniejących na dzień zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu i w przypadku których odstęp między rzędami nie przekracza 1,70 metra”.

Środek przejściowy umożliwia nienakładanie sankcji na istniejące winnice, których obecny sposób prowadzenia nie jest dostosowany do przepisów rolnośrodowiskowych. W winnicach o dużej gęstości obsady, charakteryzujących się odstępem między rzędami nieprzekraczającym 1,70 metra, utrzymywanie stałego trawiastego podłoża lub przeprowadzanie prac gruntowych może bowiem stwarzać problemy techniczne (mechanizacja, urządzenia, narzędzia). W przypadku niskopiennych winorośli trawiaste podłoże zwiększa również ryzyko wiosennych przymrozków. Ponadto obecność pokrywy roślinnej stwarza tym większą konkurencję w zakresie dostarczania winoroślom wody, im większa jest gęstość nasadzeń. Natomiast w przypadku winorośli zasadzonych po zatwierdzeniu specyfikacji produktu konieczne będzie świadome stosowanie wprowadzonych przepisów rolnośrodowiskowych, niezależnie od gęstości obsady i odstępu między rzędami.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

11. Prowadzenie rejestrów

W rozdziale II pkt II ppkt 3 słowo „potencjalna” zastępuje się słowem „naturalna”, zaś słowo „zawartość” zastępuje się słowami „naturalna objętościowa zawartość alkoholu”.

Zgodnie ze sposobem redagowania stosowanym we wszystkich specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur sformułowanie „naturalna objętościowa zawartość alkoholu” zastępuje wyrażenia „potencjalna zawartość” lub „zawartość”. Zmiany te poprawiają czytelność tych specyfikacji produktu. Celem harmonizacji przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów jest ułatwienie sporządzania planu inspekcji i kontroli tych rejestrów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

12. Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa produktu

Coteaux du Layon

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4. Opis wina lub win

Coteaux du Layon

Białe wina niemusujące zawierające cukry resztkowe, które wytwarza się z przejrzałych winogron odmiany chenin B. Są to wina rasowe, eleganckie, o złożonych aromatach, które nadają się do starzenia. Ich smak łączy w sobie słodycz i świeżość, mocny i subtelny charakter.

Charakteryzują się one:

naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 14 %;

minimalną rzeczywistą zawartością alkoholu wynoszącą 10 % i 11 % w przypadku win o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu poniżej 18 %;

zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) po fermentacji wynoszącą co najmniej 34 g/l.

Kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość miareczkowa Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) 25 Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Sélection de grains nobles (z winogron porażonych szlachetną pleśnią)

Wina opatrzone określeniem „sélection de grains nobles” (z winogron porażonych szlachetną pleśnią) wyróżniają się szczególnymi właściwościami wynikającymi ze znacznej koncentracji cukru w winogronach. Te oryginalne wina zachwycają mocnym i trwałym aromatem. Owocowe i kwiatowe aromaty mieszają się z aromatami przejrzałości, takimi jak aromaty suszonych lub kandyzowanych owoców lub nuty miodowe. Dzięki równowadze między kwasowością, zawartością alkoholu i zawiesistością z biegiem lat wina te mogą nabierać jeszcze bardziej złożonego charakteru.

Charakteryzują się one:

naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 19 %;

zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) po fermentacji wynoszącą co najmniej 34 g/l;

minimalną rzeczywistą zawartością alkoholu wynoszącą 10 % i 11 % w przypadku win o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu poniżej 18 %.

Kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość miareczkowa Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) 25 Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Coteaux du Layon + nazwa gminy

Wina opatrzone kontrolowaną nazwą pochodzenia „Coteaux du Layon” oraz nazwą gminy, z której pochodzą winogrona, charakteryzują się na ogół nieznacznie wyższą zawartością cukrów fermentacyjnych. Uprawa winorośli na glebach o różnych właściwościach oraz na wzgórzach o różnych ekspozycjach przyczynia się do różnorodności nut wykształcających się w winach. Wina wytwarzane z winogron zbieranych na wzgórzach lekko wyeksponowanych na północ w Rochefort-sur-Loire wyróżniają się zatem mineralnym smakiem, natomiast w winach wytwarzanych z winogron pochodzących ze wzgórz o ekspozycji południowej w Beaulieu-sur-Layon, Fayed’Anjou i Saint-Aubin-de-Luigné wyczuwalne są często charakterystyczne nuty związane z porażeniem winogron „szlachetną pleśnią” powstałą w wyniku działania botrytis cinerea. Wina wytwarzane z winogron pochodzących ze wzgórz o łagodnych zboczach położonych na lewym brzegu rzeki Layon, na terytorium gmin Rablay-sur-Layon i Saint-Lambert-du-Lattay, są mocne i harmonijne.

Charakteryzują się one:

naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 15 %;

zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) po fermentacji wynoszącą co najmniej 34 g/l;

minimalną rzeczywistą zawartością alkoholu wynoszącą 11 % i 12 % w przypadku win o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu poniżej 19 %.

Kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość miareczkowa Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) 25 Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Premier cru Chaume

Wina opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume” charakteryzują się zwłaszcza subtelnością i elegancją, a także znaczną i doskonałą złożonością aromatów, w których wyczuwalne są często nuty kandyzowanych owoców i masy pigwowej (fr. pâte de coing).

Charakteryzują się one:

naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 16,5 %;

zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) po fermentacji wynoszącą co najmniej 80 g/l.

Kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) 11 Minimalna kwasowość miareczkowa Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) 25 Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

a) Podstawowe praktyki enologiczne

Stosowanie kawałków drewna

Szczególne praktyki enologiczne

Zabrania się stosowania kawałków drewna.

Wzbogacanie

Szczególne praktyki enologiczne

Wzbogacanie jest dozwolone zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu.

W przypadku win, które mogą być opatrzone określeniem „sélection de grains nobles”, zabrania się przeprowadzania jakichkolwiek czynności mających na celu wzbogacenie.

W przypadku win, które mogą być opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”, zabrania się przeprowadzania jakichkolwiek czynności mających na celu wzbogacenie i stosowania wszelkiej obróbki termicznej zbiorów, w ramach której stosuje się temperaturę poniżej -5 °C.

Szczególne praktyki enologiczne

W przypadku win, które mogą być opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”, zabrania się stosowania zbiornika odbiorczego ze śrubą, pompy tłoczącej lub prasy ślimakowej.

Dojrzewanie win odbywa się zgodnie z warunkami określonymi w specyfikacji produktu.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

Gęstość

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 m, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 m. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin/ha, ale nie mniej niż 3 300 roślin/ha, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych działkach nie może wynosić więcej niż 3 m, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 m.

W przypadku win, które mogą być opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”, minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,20 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

Cięcie i palikowanie winorośli

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się najpóźniej w dniu 30 kwietnia, stosując cięcie mieszane, na maksymalnie 12 oczek na roślinę i maksymalnie 4 oczka na długą łozę.

W przypadku win, które mogą być opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”, winorośl przycina się najpóźniej w dniu 30 kwietnia, stosując cięcie mieszane na maksymalnie 12 oczek na roślinę. W stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie przekracza 10.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi. Powyższe przepisy szczególne nie mają zastosowania do win opatrzonych określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”.

Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

Zbiory

Praktyka uprawy

Wina produkuje się z przejrzałych winogron. W winach, które mogą być opatrzone określeniem „sélection de grains nobles”, występuje ponadto większa koncentracja cukru wskutek działania szlachetnej pleśni.

Winogrona zbiera się ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych.

W przypadku win, które mogą być opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”, zabrania się stosowania zbiorników samowyładowczych z przenośnikiem śrubowym oraz zbiorników samowyładowczych wyposażonych w pompę łopatkową, a wysokość winogron w pojemnikach wykorzystywanych do transportu zbiorów może wynosić maksymalnie 1 metr.

b) Maksymalne zbiory

Coteaux du Layon

40 hektolitrów z hektara

Wina objęte nazwą „Coteaux du Layon”, opatrzone nazwą gminy, z której pochodzą winogrona

35 hektolitrów z hektara

Wina objęte nazwą „Coteaux du Layon”, opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”

30 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

a) Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.: Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Chalonnes-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux i La Jumellière), Cléré-sur-Layon, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné i Trémont), Passavant-sur-Layon, Rochefort-sur-Loire, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes i Martigné-Briand), Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay).

b) W odniesieniu do win, które mogą być opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”, wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następującej gminy w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.: Rochefort-sur-Loire.

7. Główne odmiany winorośli

chenin B

8. Opis związku lub związków

1. - Informacje na temat obszaru geograficznego

a) Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Winnica „Coteaux du Layon” położona jest na zboczach tworzących pagórkowaty krajobraz wzdłuż rzeki Layon, która płynie w zagłębieniu niewielkiej doliny na południowy zachód / północny wschód w górnym biegu, a następnie na północny zachód, aż do zbiegu z Loarą, począwszy od gminy Vercherssur-Layon. W 2018 r. obszar geograficzny obejmował terytorium 13 gmin w departamencie Maine-et-Loire położonych na prawym i lewym brzegu rzeki Layon.

Gminy Beaulieu-sur-Layon, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon, Rochefort-sur-Loire, Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay, z których pochodzą winogrona i których nazwy mogą uzupełniać kontrolowaną nazwę pochodzenia, stanowią centrum winnicy i położone są po obydwu stronach rzeki Layon wzdłuż jej dolnego biegu. Na terytorium gminy Rochefort-sur-Loire dzięki meandrowi skierowanemu na południe powstało wzgórze „Chaume”.

Gleby na działkach specjalnie wyznaczonych do zbioru winogron rozwinęły się na podłożu łupkowym, które uległo większej lub mniejszej degradacji, i miejscami – w zależności od topografii – są one pokryte formacjami detrytycznymi z cenomanu lub pliocenu. Na niektórych działkach miejscami występują gleby powstałe na kwaśnych (ryolity) lub zasadowych (spility) formacjach eruptywnych, gleby żwirowe na skałach puddingowych i piaskowcu z karbonu oraz niezbyt głębokie gleby z przerostami kwarcu i ftanitami z syluru.

Topografia odgrywa ważną rolę w ukształtowaniu środowiska naturalnego, a brzegi rzeki Layon nie mają takiej samej typologii. Na prawym brzegu występują bardzo strome wzgórza, o nachyleniu wynoszącym niekiedy 40 %, które górują często nad rzeką z wysokości ponad 60 metrów. Na lewym brzegu stoki są na ogół o wiele łagodniejsze, a ich wierzchołki rzadko górują nad rzeką z wysokości większej niż 20 metrów.

Wszystkie te działki mają jednak wspólne cechy. Charakteryzują się one otwartym krajobrazem, a występujące na nich gleby mają dobre właściwości termiczne. Gleby te nie wykazują żadnych oznak zalegania wody i mają bardzo umiarkowane rezerwy wodne.

Obszar geograficzny jest enklawą, w której występują niewielkie opady deszczu, chronioną przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu Choletais i Mauges. Roczna suma opadów wynosi około 550–600 milimetrów, natomiast w Choletais ponad 800 milimetrów. W trakcie cyklu wegetacyjnego winorośli opady deszczu są o 100 milimetrów niższe niż w pozostałej części departamentu. Średnie temperatury roczne są stosunkowo wysokie (około 12 °C) i o 1 °C wyższe niż w całym departamencie Maine-et-Loire. O szczególnym mezoklimacie panującym na obszarze geograficznym świadczy południowy charakter roślinności, która obejmuje dęby ostrolistne i sosny pinie.

b) Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Uznaje się, że winnica andegaweńska istnieje nieprzerwanie od I wieku naszej ery. W 1529 r. Bourdigné określa tę winnicę mianem arcydzieła Noego. Winorośl rozwija się na tym terenie od VI wieku. W 1600 r. Olivier de Serres w swoim dziele „Théâtre d’agriculture et mesnage des champs” wyraża szczególną opinię: „Na ogół we wszystkich prowincjach tego królestwa (...) należy czekać ze zbiorem winogron do czasu opadnięcia liści winorośli; dalej zaś, w kierunku Anjou, Maine i ich okolic, czeka się do czasu, kiedy dojrzałe winogrona zaczynają same spadać na ziemię. Wynika to zarówno z późnej zmiany pór roku, jak i z właściwości winogron, które rozwijają się podczas przymrozku (...)”. Należy zatem stwierdzić, że późny zbiór winogron praktykowany jest na przedmiotowym obszarze od wielu lat.

Winnica andegaweńska zaczęła jednak zdobywać szczególną renomę począwszy od wieków XII i XIII, dzięki rodzinie Plantagenetów. Dzięki wpływom królestwa Henryka II i Eleonory Akwitańskiej „wino z Andegawenii” dotarło do najzamożniejszych odbiorców. Winnica „Coteaux du Layon” rozwinęła się w XVI wieku wraz z przybyciem na te tereny holenderskich kupców, którzy, wykorzystując potencjał tych win do przewozu drogą morską, sprawili, że właściwości odmiany winorośli chenin B doceniono także za granicą. Największy rozkwit winnicy przypada na 1780 r., kiedy to uregulowano rzekę Layon na potrzeby dużych statków floty holenderskiej.

Wydaje się, że odmiana winorośli chenin B pochodzi właśnie z tego regionu. Potencjał tej odpornej odmiany różni się znacznie w zależności od rodzaju gleby, na której jest uprawiana. Producenci wina bardzo szybko zrozumieli również, że winogrona tej odmiany należy zbierać po osiągnięciu przez nie zaawansowanego stopnia dojrzałości, stosując określone techniki. W 1845 r. hrabia Odart stwierdza w swoim „Traité des cépages” (Traktat o odmianach winorośli): „Konieczne jest również dodanie warunku, że zbiory należy przeprowadzać dopiero wówczas, gdy winogrona będą przejrzałe, co następuje w okolicach dnia Wszystkich Świętych, kiedy zmiękczona przez deszcze skórka odchodzi”.

Przejrzałość jest zatem nieodłącznym warunkiem przeprowadzania zbiorów. W 1816 r. Jullien w „Topographie de tous les vignobles connus” (Topografia wszystkich znanych winnic) uściśla, że: „W dobrych winnicach klasy crus zbiory przeprowadza się kilkukrotnie; wina z pierwszych dwóch zbiorów, podczas których zbiera się wyłącznie najbardziej dojrzałe winogrona, wysyła się za granicę; wina, które produkuje się z winogron zebranych podczas trzecich zbiorów, konsumowane są w kraju (...)”.

Kilka gmin w przedmiotowym regionie winiarskim od zawsze cieszyło się znaczną renomą. William Guthrie (1708–1770), angielski geograf, w tłumaczeniu dzieła „Nouvelle Géographie Universelle” (Nowa geografia uniwersalna), które opublikowano w 1802 r., wskazał już większość gmin, które obecnie korzystają z możliwości dodawania swojej nazwy do kontrolowanej nazwy pochodzenia. W dekrecie dotyczącym uznania kontrolowanej nazwy pochodzenia „Coteaux du Layon” z dnia 18 lutego 1950 r. potwierdzono tę możliwość w odniesieniu do gmin Beaulieu-sur-Layon, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon, Rochefort-sur-Loire, Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay.

Obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Chaume” rozciąga się na wzgórzu o ekspozycji południowej charakteryzującym się oryginalną topografią, które położone jest nad centralną częścią meandra w gminie Rochefort-sur-Loire i które otaczają gminy Beaulieu-sur-Layon i Saint-Aubin-de-Luigné. Wzgórze to – początkowo będące własnością Fulka Czarnego, a na początku XI wieku przekazane w spadku opactwu Ronceray d’Angers – bardzo szybko zdobyło znaczną renomę. W bliższych nam czasach, a zwłaszcza począwszy od lat 80. XX wieku, producentom udało się optymalnie dostosować techniki przycinania i prowadzenia winorośli, w większym stopniu opanować zasady przeprowadzania zbiorów i winobrania po uzyskaniu przez winogrona optymalnej dojrzałości oraz wprowadzić udoskonalenia techniczne w zakresie kontroli i czasu dojrzewania. Ich wspólny wysiłek zaowocował uznaniem określenia „premier cru”.

2. - Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Są to wina rasowe i eleganckie. Ich smak łączy w sobie słodycz i świeżość, mocny i subtelny charakter o złożonych aromatach. Wina te nadają się do dłuższego starzenia, dlatego też cieszą się uznaniem świadomych degustatorów.

Wina opatrzone kontrolowaną nazwą pochodzenia „Coteaux du Layon” oraz nazwą gminy, z której pochodzą winogrona, charakteryzują się na ogół nieznacznie wyższą zawartością cukrów fermentacyjnych. Uprawa winorośli na glebach o różnych właściwościach oraz na wzgórzach o różnych ekspozycjach przyczynia się do różnorodności nut wykształcających się w winach. Wina wytwarzane z winogron zbieranych na wzgórzach lekko wyeksponowanych na północ w Rochefort-sur-Loire wyróżniają się zatem mineralnym smakiem, natomiast w winach wytwarzanych z winogron pochodzących ze wzgórz o ekspozycji południowej w Beaulieu-sur-Layon, Fayed’Anjou i Saint-Aubin-de-Luigné wyczuwalne są często charakterystyczne nuty związane z porażeniem winogron „szlachetną pleśnią” powstałą w wyniku działania botrytis cinerea. Wina wytwarzane z winogron pochodzących ze wzgórz o łagodnych zboczach położonych na lewym brzegu rzeki Layon, na terytorium gmin Rablay-sur-Layon i Saint-Lambert-du-Lattay, są mocne i harmonijne.

Wina opatrzone określeniem „sélection de grains nobles” (z winogron porażonych szlachetną pleśnią) wyróżniają się szczególnymi właściwościami wynikającymi ze znacznej koncentracji cukru w winogronach. Te oryginalne wina zachwycają mocnym i trwałym aromatem. Owocowe i kwiatowe aromaty mieszają się z aromatami przejrzałości, takimi jak aromaty suszonych lub kandyzowanych owoców lub nuty miodowe. Dzięki równowadze między kwasowością, zawartością alkoholu i zawiesistością z biegiem lat wina te mogą nabierać jeszcze bardziej złożonego charakteru.

Wina opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume” charakteryzują się zwłaszcza subtelnością i elegancją, a także znaczną i doskonałą złożonością aromatów, w których wyczuwalne są często nuty kandyzowanych owoców i masy pigwowej (fr. pâte de coing).

3. - Związki przyczynowe

Dzięki połączeniu płytkich gleb z topografią umożliwiającą doskonałą ekspozycję działek obsadzonych winoroślą i zapewniającą regularne, ale ograniczone zaopatrzenie w wodę, odmiana winorośli chenin B może w pełni rozwinąć swoją głębię. Zgodnie ze stosowanymi praktykami wśród wyznaczonych działek rolnych uwzględnia się zatem wyłącznie działki położone na wzgórzach, na których występują niezbyt głębokie gleby. Położenie to wymaga optymalnego zarządzania winoroślą, kontroli jej dynamiki i potencjału produkcyjnego, zgodnie z wytycznymi zawartymi w specyfikacji produktu, poprzez stosowanie praktyki niskich plonów związanych z cięciem krótkim.

Mezoklimat o charakterze południowym oraz sadzenie winorośli na niekiedy stromych stokach w połączeniu z odpowiednim prowadzeniem winorośli sprzyjają koncentracji cukrów w winogronach wskutek więdnięcia lub wysychania winogron na łodydze (podsuszanie winogron na krzewie, fr. passerillage sur souche), która to technika jest charakterystyczna dla przedmiotowej winnicy.

Dzięki ciekowi wodnemu przecinającemu obszar geograficzny możliwe jest również przekroczenie zwykłego etapu dojrzałości w celu osiągnięcia stanu przejrzałości winogron, ponieważ ciek ten przyczynia się do tworzenia porannych mgieł niezbędnych do rozwoju botrytis cinerea oraz „szlachetnej pleśni”, w szczególności w przypadku win opatrzonych określeniem „sélection de grains nobles”.

Zbieranie winogron dopiero po osiągnięciu przez nie stanu przejrzałości, przeprowadzanie zbiorów dopiero późną jesienią, a następnie ręczne przeprowadzanie zbiorów sukcesywnych na tej samej działce, aby wybrać owoce, które zgromadziły cukier w sposób naturalny lub są dotknięte „szlachetną pleśnią” (winogrona „przypieczone”), dowodzą zarówno umiejętności producentów, jak i szczególnego dostosowania odmiany winorośli chenin B. Dzięki zachowaniu tradycyjnej praktyki ręcznych zbiorów winogron producenci wina przyczynili się również do zachowania oryginalnego charakteru i szczególnych cech tej położonej na wzgórzach winnicy.

Proces dojrzewania win, określony w specyfikacji produktu, który może trwać co najmniej do dnia 1 lipca roku następującego po roku zbiorów w przypadku win opatrzonych określeniem „premier cru” lub do dnia 1 czerwca drugiego roku po roku zbiorów w przypadku win opatrzonych określeniem „sélection de grains nobles”, przyczynia się do zwiększenia złożoności aromatycznej przedmiotowych win wyczuwalnej podczas degustacji, wzmacniając jednocześnie ich duży potencjał do starzenia w butelce. Jak głosi miejscowe powiedzenie: „Prędzej niż wina »Coteaux du Layon« zepsuje się korek”.

Godard Faultrier, dziewiętnastowieczny historyk z Andegawenii, stwierdził: „Gdyby jakiś Andegaweńczyk dotarł do wyspy Jawa przed rewolucją i został wprowadzony do pałacu gubernatora Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, poczułby, jak sądzę, prawdziwą radość, gdyby zobaczył wino z Andegawenii musujące w kielichu tego przywódcy, który, zdaniem Voltaire’a, pojawiał się publicznie wyłącznie przystrojony w barwy królewskiej purpury, i dzięki bursztynowej barwie likieru rozpoznałby, że jest to jedno z naszych najbardziej cenionych win Coteaux du Layon”.

Dzięki staraniom producentów, świadomych, że mają do dyspozycji wyjątkowe terytorium, które należy pielęgnować z najwyższą starannością, przedmiotowe wina zdobyły z biegiem czasu renomę, a obecnie są cenione na całym świecie.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

a) Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin: — w Departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay); — w Departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil; — w Departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; — w Departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire, Saulgé-l’Hôpital i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Champtocé-sur-Loire, Chemillé-en-Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Forges, Meigné i Montfort), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Valde-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le-Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Cerqueux-sous-Passavant i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florentle-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée-d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saint-Sigismond, Saumur, Savennières, Soucelles, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytorium gminy delegowanej Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque; — w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

b) W odniesieniu do win, które mogą być opatrzone określeniem „premier cru” oraz uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”, obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.: Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Brissac-Quincé i Vauchrétien), Chalonnes-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Chanzeaux), Denée, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné i Les Verchers-sur-Layon), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Montjean-sur-Loire i La Pommeraye), Mozé-sur-Louet, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon) oraz Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay).

Etykietowanie: określenia uzupełniające – nazwa gminy, z której pochodzą winogrona

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Po kontrolowanej nazwie pochodzenia można umieścić nazwę gminy, z której pochodzą winogrona, zgodnie z przepisami ustanowionymi w specyfikacji produktu.

Nazwę gminy, z której pochodzą winogrona, zapisuje się czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Etykietowanie: określenie „sélection de grains nobles”

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia, po której ewentualnie można umieścić nazwę gminy, z której pochodzą winogrona, można uzupełnić określeniem „sélection de grains nobles”, zgodnie z przepisami ustanowionymi w specyfikacji produktu.

Wina opatrzone określeniem „sélection de grains nobles” wprowadza się obowiązkowo do obrotu z oznaczeniem rocznika.

Etykietowanie: określenie „premier cru”

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Określenie „premier cru” jest zastrzeżone dla win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia, opatrzonych uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Chaume”, zgodnie z przepisami ustanowionymi w specyfikacji produktu.

Uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Chaume” nie umieszcza się w tym samym wierszu, w którym umieszcza się określenie „premier cru”.

Nazwę uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Chaume” zapisuje się czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Etykietowanie: nazwa geograficzna „Val de Loire”

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Etykietowanie: uściślenie mniejszej jednostki geograficznej i określenia fakultatywne

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

— jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych;

— została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Etykietowanie: rozmiar czcionki

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Wszystkie określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-7ab93419-47c9-4eb0-94fd-ae83a8828145

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.