1.

zaleca Radzie i Wiceprzewodniczącemu Komisji / Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa: a) potwierdzenie zdecydowanego poparcia dla integralności terytorialnej, suwerenności i niepodległości Ukrainy w granicach uznanych na arenie międzynarodowej; udzielenie Ukrainie wszelkiej pomocy materialnej, wojskowej, finansowej i humanitarnej oraz przygotowanie się do wniesienia jak największego wkładu w odbudowę tego kraju po wojnie, ponieważ demokracja i wolność zależą od dobrobytu i stabilności gospodarczej; ustanowienie instrumentu prawnego umożliwiającego konfiskatę zamrożonych rosyjskich aktywów i funduszy oraz przeznaczanie ich na odszkodowania i odbudowę Ukrainy; b) wykorzystanie determinacji i jedności zademonstrowanej na początku wojny z Ukrainą i pilne osiągnięcie wspólnego poziomu ambicji; poczynienie rzeczywistych postępów we współpracy w dziedzinie polityki zagranicznej i obronności na szczeblu UE zgodnie z deklaracją wersalską i konkluzjami Rady z 24 i 25 marca 2022 r.; c) uzgodnienie, by Wysoki Przedstawiciel / Wiceprzewodniczący Komisji z urzędu brał udział w formatach negocjacyjnych inicjowanych lub prowadzonych przez państwa członkowskie UE; d) wprowadzenie głosowania większością kwalifikowaną w niektórych obszarach polityki zagranicznej przewidzianych już w traktatach, na przykład przy przyjmowaniu unijnych systemów sankcji indywidualnych, oraz dążenie do rozszerzenia tego rodzaju głosowania w Radzie, aby zwiększyć skuteczność polityki zagranicznej UE; e) dopilnowanie, aby państwa członkowskie przestrzegały zasad zawartych w traktatach, w szczególności art. 24 TUE, w którym stwierdza się, że „państwa członkowskie popierają, aktywnie i bez zastrzeżeń, politykę zewnętrzną i bezpieczeństwa Unii w duchu lojalności i wzajemnej solidarności”; f) poczynienie szybkich postępów w ustanowieniu unii obrony ze wskazaniem ambitniejszych celów krótko-, średnio- i długoterminowych i wdrożenie w tym celu konkretnych działań określonych w Strategicznym kompasie, gdzie unia obrony stanowiłaby punkt wyjścia do wdrożenia wspólnej obrony europejskiej, zgodnie z art. 42 ust. 2 TUE; g) zintensyfikowanie współpracy z partnerami o podobnych poglądach na całym świecie, zwłaszcza z transatlantyckimi sojusznikami z NATO, w celu utrzymania jak największej jedności w obronie międzynarodowego porządku opartego na zasadach, a tym samym promowania i obrony pokoju, zasad demokratycznych i poszanowania praw człowieka, a także zapewnienia, aby zależności gospodarcze nie przeważały nad obroną praw człowieka i wartości, które wyznaje Unia; szczególne podkreślenie takiej współpracy z krajami globalnego Południa i wykorzystanie w tym celu współpracy na rzecz rozwoju i strategii „Global Gateway”; podkreślenie potrzeby współpracy międzynarodowej przy problemach związanych z bezpieczeństwem żywnościowym; h) ustanowienie stałej Rady Ministrów Obrony UE; i) uznanie strategicznej autonomii Unii za nadrzędny cel we wszystkich dziedzinach oraz za podstawowe i całościowe podejście do jej polityki zagranicznej, bezpieczeństwa i obrony oraz działań zewnętrznych, aby umożliwić jej samodzielne działanie, a w razie potrzeby i w miarę możliwości z partnerami, a tym samym umożliwienie jej odgrywania ważnej roli na arenie międzynarodowej; stworzenie narzędzi pozwalających przeciwdziałać przymusowi gospodarczemu oraz jak najszybsze osiągnięcie suwerenności żywnościowej i pełnego bezpieczeństwa dostaw energii w celu zmniejszenia zależności energetycznej; dalszą dywersyfikację łańcuchów dostaw w celu przeciwdziałania strategicznej zależności od surowców; zapewnienie w tym kontekście również wzajemności w polityce inwestycyjnej i handlowej; j) współpracę z sojusznikami i partnerami w celu zaradzenia ubocznym skutkom agresji Rosji na Ukrainę, w tym pod względem bezpieczeństwa żywnościowego w państwach trzecich, w szczególności w sąsiedztwie UE; k) przeciwdziałanie kampaniom propagandowym i dezinformacyjnym w Unii i jej sąsiedztwie oraz ich zwalczanie; zacieśnienie współpracy z partnerami w krajach kandydujących do UE i potencjalnych krajach kandydujących oraz na całym świecie, np. przez pilne ustanowienie niezbędnych do tego zdolności prawnych i technicznych w celu przeciwdziałania szkodliwym ingerencjom zagranicznym, takim jak ingerencja Rosji przed wojną agresywną z Ukrainą i w jej trakcie; wzmocnienie zdolności grupy zadaniowej East StratCom Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych; prowadzenie polityki proaktywnej, wielojęzycznej komunikacji strategicznej;