ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.5.

EKES ma świadomość zakresu zwrotnych instrumentów finansowych wspierających działalność inwestycyjną w UE, a także ich jeszcze niewykorzystanego potencjału. Przykładowo ustanawiają one podstawy dla znacznie bardziej efektywnego i wygodnego wykorzystania dostępnych środków finansowych. W przeciwieństwie do dotacji są to fundusze zwrotne, które mogą być następnie ponownie wykorzystane po zakończeniu cyklu. Ponadto oczekiwane zaostrzenie polityki pieniężnej i mniejsza dostępność kredytu mogą dodatkowo podnieść ich atrakcyjność. W przypadku odpowiedniego podejścia do nich z punktu widzenia polityki gospodarczej i zarządzania ułatwiają one tworzenie solidnych podstaw finansowych dla bardzo długoterminowego (obejmującego nawet kilka dziesięcioleci) wsparcia dla inwestycji będących w interesie publicznym (zasadnicze znaczenie ma zdefiniowane, co rozumie się przez interes publiczny; obecnie dominuje pogląd, że instrumenty finansowe są odpowiednie do celów korygowania różnego rodzaju niedoskonałości rynku). Rozwój instrumentów finansowych zachęca także do różnicowania produktów finansowych dostępnych na rynkach krajowych oraz na ogólnoeuropejskim rynku pośrednictwa finansowego. Pomaga również zwiększyć różnorodność tego rynku oraz zdywersyfikować dostępne produkty i rozwiązania finansowe.
1.10.

Na koniec EKES wzywa państwa członkowskie do przyjęcia bardziej jednolitego podejścia w dyplomacji międzynarodowej, co z kolei może prowadzić do zwiększenia możliwości handlowych. To ujednolicone podejście mogłoby również zostać wzmocnione przez przyjęcie aktywniejszej postawy dążącej do wspierania przede wszystkim interesów UE, szczególnie poprzez przewidywanie strategicznych i dyplomatycznych inicjatyw podejmowanych przez Chiny i Stany Zjednoczone.
2.3.

W swej ocenie proponowanych zmian Komisja powinna wziąć pod uwagę fakt, że światowa branża żeglugowa jest w pełni zaangażowana w ograniczenie emisji CO 2 o przynajmniej 40 % do 2030 r. i podejmuje wysiłki o ich zmniejszenie o 70 % do 2050 r. w porównaniu z 2008 r., a także w ograniczenie emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 50 % do 2050 r. w porównaniu z 2008 r. zgodnie z celami porozumienia paryskiego. W kwietniu 2018 r. IMO ONZ przyjęła strategię wstępną, która ma zostać zmieniona w 2023 r. i stanowi ramy opracowania i przyjęcia konkretnych krótkoterminowych środków ograniczenia emisji CO 2 , a także proponowanych środków średnio-długoterminowych na rzecz osiągnięcia odpowiednio ograniczonych emisji w uzgodnionych ramach czasowych i harmonogramów wdrażania zgodnych z zatwierdzoną przez IMO ONZ mapą działania na rzecz dekarbonizacji do 2050 r.
Wniosek Komisji COM(2018) 819 final wprowadza dalsze przepisy, które powinny usprawnić funkcjonowanie pakietu dotyczącego podatku VAT w e-handlu, który został przyjęty w grudniu 2017 r. i wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. Wprowadza on dalsze uściślenia dotyczące sposobu traktowania – w celu poboru VAT – dostawców korzystających z interfejsów elektronicznych w celu ułatwienia dostaw towarów konsumentom w UE w przypadku, gdy są oni uznani za dostawców zgodnie z art. 14a ust. 2 dyrektywy VAT, co oznacza, że odpowiadają oni za pobór i uiszczanie podatku VAT organom podatkowym. Co do zasady, zgodnie z art. 369b dyrektywy VAT 2006/112/WE ( 2 ) , z punktu kompleksowej obsługi można skorzystać jedynie po to, aby zadeklarować i zapłacić podatek VAT za transgraniczną dostawę usług i za wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, a nie za krajową dostawę towarów. Ponieważ jednak dostawcy sprzedający towary z wykorzystaniem interfejsu elektronicznego mogą posiadać zapasy towarów w różnych państwach członkowskich, z których prowadzą dostawy krajowe, oznaczałoby to, że przedsiębiorcy prowadzący takie interfejsy elektroniczne, których uznaje się za dostawców tych dostaw, musieliby rejestrować się we wszystkich państwach członkowskich UE, w których pierwotni dostawcy posiadają zapasy i realizują dostawy krajowe. W związku z tym proponuje się, aby umożliwić im również korzystanie z punktu kompleksowej obsługi w odniesieniu do krajowych dostaw, dla których są oni traktowani jako uznani dostawcy zgodnie z art. 14a ust. 2 dyrektywy VAT. Utrzymane zostaje zatem uproszczenie wprowadzone przez kompleksowy punkt obsługi dla interfejsów elektronicznych, co pozwoli uniknąć dalszych uciążliwych procedur dla przedsiębiorstw. Wniosek Komisji COM(2018) 819 final ustanawia szczegółowe przepisy niezbędne do wspierania przyjęcia punktu kompleksowej obsługi poprzez pewne ukierunkowane zmiany obecnych ram prawnych.
1.5.

Wszystkie powyższe aspekty zostały formalnie uwzględnione we wniosku Komisji, co z pewnością jest jego pozytywnym elementem. Niemniej EKES domaga się, by Komisja w ramach przyszłego, praktycznego funkcjonowania systemu na co dzień zapewniła pełne i skuteczne wdrożenie wszystkich gwarancji podstawowych wolności, o których jest mowa we wniosku. Pozwoliłoby to osiągnąć odpowiednią równowagę między prężnym egzekwowaniem przepisów dotyczących VAT a niezbędną ochroną praw indywidualnych i podstawowych wolności.
3.5.

2 pochodzących z sektora transportowego. Powinno się do tego przyczynić m.in. efektywniejsze zużycie paliwa i energii przez samochody, co będzie miało wpływ na zmniejszenie kosztów dla użytkowników. Jednocześnie wzrost liczby samochodów automatycznych będzie wymagał regulacji zharmonizowanych, gdyż tego typu pojazdy są obarczone wysokim ryzykiem (cyberataki, ochrona danych, odpowiedzialność w razie wypadku) Komitet popiera propozycję redukcji emisji COpochodzących z sektora transportowego. Powinno się do tego przyczynić m.in. efektywniejsze zużycie paliwa i energii przez samochody, co będzie miało wpływ na zmniejszenie kosztów dla użytkowników. Jednocześnie wzrost liczby samochodów automatycznych będzie wymagał regulacji zharmonizowanych, gdyż tego typu pojazdy są obarczone wysokim ryzykiem (cyberataki, ochrona danych, odpowiedzialność w razie wypadku) ( 10 )
1.3.

EKES uważa, że jeśli chodzi o szybsze tworzenie zharmonizowanych norm, to zaproponowane przez Komisję środki wydają się zmierzać we właściwym kierunku i są zasadniczo do przyjęcia. Natomiast można by uczynić więcej w kwestii przejrzystości oraz pluralizmu ze względu na to, że nadal wiele potencjalnie zainteresowanych podmiotów nie bierze de facto udziału w procesie normalizacji. Ograniczenie to w sposób oczywisty rzutuje na napotykane przez UE trudności w systematycznej obronie swoich własnych norm na poziomie międzynarodowym w kontekście negocjacji prowadzonych w ramach Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO).
2.7.

W perspektywie ogólnej polityka spójności dysponuje stosunkowo niewielkim budżetem, jednak wykazano, że zapewnia ona wyraźną wartość dodaną. W latach 2014–2020 w ramach polityki spójności zmobilizowano ponad 480 mld EUR na realizację inwestycji, co powinno przyczynić się np. do wsparcia ponad 1 mln przedsiębiorstw, zapewnienia dostępu 42 mln obywateli do lepszych usług opieki zdrowotnej, objęcia 25 mln obywateli ochroną przeciwpowodziową i przeciwpożarową, przyłączenia blisko 17 mln kolejnych obywateli UE do sieci kanalizacyjnej, zapewnienia dostępu 15 mln dodatkowych gospodarstw domowych do sieci szerokopasmowej oraz stworzenia ponad 420 tys. nowych miejsc pracy. Ponadto 5 mln europejskich obywateli skorzysta z programów szkolenia i uczenia się przez całe życie, a 6,6 mln dzieci będzie miało dostęp do nowych, nowoczesnych szkół i usług opieki. EKES sądzi, że polityka spójności musi wykorzystywać te lokalne przykłady, w ramach których zaangażowanie obywateli uznano za owocne.
2.2.

Ma ono na celu zniesienie wszelkich ograniczeń, w tym dotyczących dostępu do rynku, w odniesieniu do dostawcy usług transportu towarowego ze względu na przynależność państwową lub fakt, że ma on siedzibę w innym państwie członkowskim niż to, w którym usługi mają być świadczone. Tego rodzaju przewóz jest, co do zasady, wykonywany na podstawie licencji wspólnotowej wydanej przez dane państwo członkowskie, uzupełnionej, jeżeli kierowca jest obywatelem państwa trzeciego, świadectwem kierowcy.
3.2.

Chociaż to Bruksela może wyznaczać główny kierunek poprawy niektórych aspektów programu PEACE, nowy program PEACE 2020 Plus jest niemniej okazją do wznowienia dialogu ze społeczeństwem obywatelskim w celu wzmocnienia celów i wartości UE w Irlandii Północnej. Nie powinno to prowadzić do zwiększania biurokracji, lecz służyć budowie zaufania i zrozumieniu roli UE we wspieraniu pokoju i pojednania.
C 190/54

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/2403 w odniesieniu do upoważnień dla unijnych statków rybackich do połowów na wodach Zjednoczonego Królestwa oraz w odniesieniu do operacji połowowych prowadzonych przez statki rybackie Zjednoczonego Królestwa na wodach Unii”

(COM(2019) 49 final – 2019/0010 (COD))

(2019/C 190/11)

Wniosek o konsultację Parlament Europejski, 30.1.2019 Rada Unii Europejskiej, 6.2.2019 Podstawa prawna Art. 43 ust. 2 i art. 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Sekcja odpowiedzialna Sekcja Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego Data przyjęcia na sesji plenarnej 20.2.2019 Sesja plenarna nr 541 Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) 171/0/2

Uznawszy, że treść wniosku jest w zupełności zadowalająca i nie wymaga żadnego komentarza ze strony EKES-u, na 541. sesji plenarnej w dniach 20–21 lutego 2019 r. (posiedzenie z dnia 20 lutego 2019 r.) Komitet 171 głosami (2 osoby wstrzymały się od głosu) postanowił wydać pozytywną opinię na temat proponowanego tekstu.
1.5.

EKES wzywa UE i inne podmioty w ramach niebieskiej biogospodarki do podjęcia pilnych działań w celu przeciwdziałania zmianie klimatu i jej skutkom. Pilne dostosowanie rybołówstwa i akwakultury do zmiany klimatu ma decydujące znaczenie, ponieważ warunki radykalnie się zmieniają, co znacząco wpływa na te istotne źródła utrzymania. Rybołówstwo, akwakultura i hodowla alg mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia zrównoważonej produkcji żywności pochodzenia wodnego w UE. Rozwój odpornych na zmianę klimatu systemów żywności pochodzenia wodnego wymaga dalszych badań i innowacji przed ich pomyślnym wdrożeniem. Biomasa alg to potencjalnie ważne zasoby wodne, które można wykorzystać jako surowiec do szerokiego zakresu zastosowań.
4.2.2.

EKES zaleca, by – w drodze do stopniowego wycofania istniejących programów w UE – w chwili przystąpienia kraje przystępujące nie miały prawa prowadzić programów obywatelstwa i ułatwień wizowych dla inwestorów, tak by do obecnych programów nie dodawano żadnych nowych.
Podobnie jak w swoich wcześniejszych opiniach, EKES wzywa do wyjścia poza PKB i korzystania również z innych wskaźników do określania dobrobytu na poziomie krajowym ( 12 ) ( 13 ) . PKB jest wskaźnikiem rozwoju gospodarczego pod względem finansowym, ale pomija istotne elementy dobrobytu osobistego i społecznego oraz nie uwzględnia w odpowiedni sposób kosztów kapitału naturalnego (klimat, wyczerpywanie się zasobów naturalnych, negatywny wpływ na usługi ekosystemowe takie jak czyste powietrze, słodka woda, żyzne gleby oraz przyjazne miasta i krajobrazy). Nie bierze pod uwagę jakości i uczciwości stosunków pracy oraz nieodpłatnej pracy osób, a zatem ignoruje większą część wartości dodanej opieki nad dziećmi lub osobami starszymi oraz wolontariatu w działalności kulturalnej i sportowej. Zrównoważony rozwój oznacza wzrost gospodarczy ( 14 ) , który uwzględnia wszystkie aspekty obecnego i przyszłego dobrostanu człowieka; obejmuje on społeczne i środowiskowe koszty i korzyści działań oraz respektuje ograniczenia planety. Przyczynia się do zwiększenia wspólnego dobrobytu ludzkości. Nie wystarczy, że nałożymy wartość ekonomiczną na aspekty społeczne i środowiskowe. Musimy zadbać o to, by podmioty gospodarcze brały te elementy pod uwagę przy podejmowaniu decyzji. Wymaga to interwencji w celu ochrony interesu publicznego i internalizacji efektów zewnętrznych.
2.8.

Ze względu na to, że brakuje wcześniejszych porozumień między Szwajcarią a Włochami regulujących prawa do kabotażu w odniesieniu do przewozu pasażerów autobusem lub autokarem i na to, że wcześniejsze porozumienie dwustronne w sprawie transportu drogowego między Niemcami a Szwajcarią z 1953 r. nie obejmowało praw do kabotażu pasażerskiego między tymi dwoma krajami, na wniosek obu państw członkowskich oraz w związku z zainteresowaniem Szwajcarii wykazanym na posiedzeniu Komitetu Wspólnoty i Szwajcarii do spraw Transportu Śródlądowego w czerwcu 2018 r., niezbędne są dwa konkretne akty Rady i Parlamentu Europejskiego w celu umożliwienia: — zmian do porozumienia szwajcarsko-niemieckiego w celu uwzględnienia przewozów kabotażowych w międzynarodowym przewozie drogowym osób w regionach przygranicznych Szwajcarii i Niemiec, — Włochom – wynegocjowania i zawarcia umowy ze Szwajcarią w tej samej sprawie.
4.2.

2 pochodzi z produkcji i wykorzystania energii), ale apeluje do UE, by przy stosowaniu głosowania większością kwalifikowaną podtrzymała swoje zobowiązanie do przestrzegania zasady pomocniczości i w przypadku dziedzin, które nie należą do jej wyłącznej kompetencji, koncentrowała się na tych obszarach, w których wspólne cele nie mogą zostać skuteczniej osiągnięte na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym. To samo dotyczy zasady proporcjonalności, według której przedmiot i forma środków UE nie mogą wykraczać poza cele Traktatów EKES uznaje potrzebę podjęcia natychmiastowych działań (zważywszy, że ponad 80 % emisji COpochodzi z produkcji i wykorzystania energii), ale apeluje do UE, by przy stosowaniu głosowania większością kwalifikowaną podtrzymała swoje zobowiązanie do przestrzegania zasady pomocniczości i w przypadku dziedzin, które nie należą do jej wyłącznej kompetencji, koncentrowała się na tych obszarach, w których wspólne cele nie mogą zostać skuteczniej osiągnięte na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym. To samo dotyczy zasady proporcjonalności, według której przedmiot i forma środków UE nie mogą wykraczać poza cele Traktatów ( 2 )
—

„Stwierdza się nieważność pkt 2 załącznika II do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/646 z dnia 20 kwietnia 2016 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 692/2008 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 6), w zakresie w jakim przepis ten określa w ppkt 2.1.1 i 2.1.2 załącznika IIIA do rozporządzenia Komisji (WE) nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. wykonującego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 wartość ostatecznego współczynnika zgodności CF pollutant oraz wartość tymczasowego współczynnika zgodności CF pollutant odnoszącego się do masy tlenków azotu”.
3.5.3.

Platforma REFIT została utworzona w maju 2015 r. w celu umożliwienia władzom publicznym, obywatelom i zainteresowanym stronom wnoszenia wkładu w poprawę prawodawstwa europejskiego. Zdaniem Komitetu pewne kwestie kładą się cieniem na ten obraz: — powielanie: grupa państw członkowskich platformy częściowo dubluje pracę około 200 grup roboczych Rady, — powolność procesu: proces przyjmowania opinii często trwa wiele miesięcy z uwagi na niewielką liczbę wspólnych stanowisk obu grup, które spotykają się tylko raz, nie prowadząc prawdziwego dialogu, — asymetryczność procesu: zapytania często pochodzą ze strony pracodawców, czyli od federacji przedsiębiorstw lub izb handlowych (zob. dane statystyczne publikowane przez Komisję), rzadko od przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego lub partnerów społecznych. Swych przedstawicieli mają Komisja i państw członkowskie, brakuje natomiast przedstawicieli Parlamentu Europejskiego, — organ nieposiadający prawdziwej wiedzy fachowej: na jakiej podstawie naukowej opierają się członkowie platformy, poddając analizie bardzo zróżnicowane propozycje, które do nich docierają? Jedynie Komisja dysponuje prawdziwą wiedzą ekspercką i czasami wykorzystuje ją, by promować własne propozycje, — mniejszościowa reprezentacja EKES-u i KR-u w stosunku do innych zainteresowanych stron, co skutkuje osłabieniem oddziaływania opinii, które mogłyby wydawać Komitety, — wyraźnie zbyt wysoki koszt w stosunku do korzyści: koszt platformy wydaje się nieproporcjonalny w stosunku do uzyskanych do tej pory rezultatów, — ukierunkowany charakter platformy: Komitet wzywa do stworzenia mechanizmu działającego dwukierunkowo, tzn. takiego, który nie zakłada z góry, jaki kierunek należy nadać danemu uregulowaniu: dodanie, uzupełnienie, zmiana czy uchylenie aktu ustawodawczego.
3.8.

EKES wzywa do podjęcia kroków w celu dopilnowania, by po wprowadzeniu do Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji równoległej poprawki związanej z brexitem nie doszło do pokrywania się płatności z FSUE, ponieważ mogłoby to prowadzić do powielania środków finansowych.
5.3.

Poprawa zdolności do zatrudnienia i rozwój umiejętności w drodze uczenia się przez całe życie to zasadnicze narzędzie polityczne umożliwiające zatrzymanie starszych pracowników na rynku pracy, ponieważ udział pracowników w szkoleniu zmniejsza się z biegiem lat, a starsi pracownicy, którzy stracą pracę, doświadczają większych trudności w znalezieniu nowego zatrudnienia. Dowiedziono, że uczenie się przez całe życie i kształcenie osób dorosłych przyczynia się nie tylko do zwiększenia udziału w gospodarce, ale także do podniesienia jakości życia, poprawy stanu zdrowia i umiejętności przystosowawczych. Uczenie się przez całe życie i aktywne starzenie się powinny być adresowane nie tylko do obecnej starszej siły roboczej, ale ukierunkowane inicjatywy należy skierować także do ludzi młodych, osób uczących się, a nawet dzieci, aby zwiększyć świadomość na temat tego, jak będą wyglądały nasze miejsca pracy w przyszłości oraz jak istotne jest nastawienie na uczenie się przez całe życie.
C 14/130

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/2403 w odniesieniu do upoważnień dla unijnych statków rybackich do połowów na wodach Zjednoczonego Królestwa oraz w odniesieniu do operacji połowowych prowadzonych przez statki rybackie Zjednoczonego Królestwa na wodach Unii”

(COM(2019) 398 final – 2019/0187(COD))

(2020/C 14/20)

Wniosek o konsultację Parlament Europejski, 16.9.2019 Rada Unii Europejskiej, 16.9.2019 Podstawa prawna Art. 43 ust. 2 i art. 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Sekcja odpowiedzialna Sekcja Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego Data przyjęcia na sesji plenarnej 25 i 26 września 2019 r. Sesja plenarna nr 546 Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) 123/0/4

Uznawszy, że treść wniosku jest w zupełności zadowalająca i nie wymaga żadnego komentarza ze strony EKES-u, na 546. sesji plenarnej w dniach 25 i 26 września 2019 r. (posiedzenie z 25 września) Komitet 123 głosami (4 osoby wstrzymały się od głosu) postanowił wydać pozytywną opinię na temat proponowanego tekstu.
4.18.

Aby zostać pilotem, należy odbyć długie i kosztowne szkolenie składające się z trzech etapów (szkolenie podstawowe, szkolenie w zakresie uprawnień na typ statku powietrznego i szkolenie w lotach liniowych, aby nabyć doświadczenia lotniczego). Według informacji zawartych w badaniu Ricardo od 2,2 do 6 % pilotów objętych badaniem musiało pokryć koszty zdobycia doświadczenia lotniczego w ramach systemu „pay-to-fly”. Dyrektywa w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej (COM (2017) 797 – 2017/0355 (COD)) stanowi: „Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy na mocy przepisów unijnych lub krajowych lub układów zbiorowych pracodawca zobowiązany jest do zapewnienia pracownikowi szkolenia do celów wykonywania przez niego pracy, do której został zatrudniony, szkolenie takie zapewnione zostało pracownikowi nieodpłatnie, zaliczało się do czasu pracy i w miarę możliwości odbywało się w godzinach pracy”. EKES ma nadzieję, że właściwe wdrażanie tych przepisów będzie regularnie monitorowane, a jednocześnie nie spowoduje tworzenia nowych przeszkód biurokratycznych.
4.1.2.

Dane zebrane przez służby publiczne takie jak szpitale, opieka społeczna czy też organy podatkowe mogą być bardzo zbliżone do danych osobowych pacjentów lub podatników. Przedsiębiorstwa je wykorzystujące muszą zadbać o to, by nie pozwalały na identyfikację osób i by po anonimizacji nie można było odwrócić tego procesu. Dla mikroprzedsiębiorstw lub MŚP może to oznaczać zastosowanie procedur wymagających zbyt dużo czasu czy pieniędzy. Ze względu na to, że dwa rozporządzenia (RODO i rozporządzenie w sprawie ram swobodnego przepływu danych nieosobowych) razem zapewniają swobodny przepływ wszystkich danych w UE, gdy są one „ nierozerwalnie związane ”, ochrona prawna przewidziana w RODO stosuje się zatem do zbiorów danych mieszanych (motyw 8 i art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1807). Do pierwszego ograniczenia swobodnego przepływu danych nieosobowych powiązanego z bezpieczeństwem publicznym dochodzi zatem ograniczenie związane z samym charakterem danych. Jest to zasadnicza kwestia poruszona w komunikacie Komisji, w którym wielokrotnie mówi się o podobieństwie danych osobowych i nieosobowych: „Mieszane zbiory danych reprezentują większość zbiorów danych […]”(komunikat, pkt 2.2), mogą one być „nierozerwalnie związane”(pkt 2.2), „w żadnym z omawianych dwóch rozporządzeń nie zobowiązuje się przedsiębiorstw do podziału zbiorów danych”(pkt 2.2).
3.21.

EKES zaleca zwiększenie spójności między polityką rybołówstwa a polityką handlową. W związku z tym państwa prowadzące nielegalne połowy i poważnie naruszające prawo pracy nie powinny korzystać z preferencyjnego dostępu do rynku Wspólnoty. Podobnie autonomiczne kontyngenty taryfowe nie powinny mieć zastosowania do produktów pochodzących z krajów, które zostały wskazane jako uczestniczące w połowach NNN (jak np. Tajlandia, która otrzymała wstępnie żółtą kartkę od Komisji Europejskiej). EKES proponuje korzystanie z tych instrumentów tylko wtedy, gdy zabraknie produktów europejskich na naszych rynkach, a nie w celu importowania jeszcze tańszych produktów niezgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju. Należy wspomnieć, że ten instrument taryfowy prowadzi również do zwiększenia presji na ceny producentów unijnych.
1.3.

Zdaniem EKES-u intensywna współpraca między państwami członkowskimi ma kluczowe znaczenie dla powodzenia w globalnym wyścigu. By rozwinąć umiejętności związane ze sztuczną inteligencją, należy zachęcać do tworzenia sieci europejskich szkół wyższych. Konieczne jest również pogłębienie współpracy w dziedzinie szkolenia zawodowego. EKES wzywa do zwiększenia funduszy UE na wsparcie niezbędnych reform, wymiany transgranicznej oraz współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia, włączając w to przeszkalanie pracowników, by mogli poradzić sobie z transformacją cyfrową.
EKES wzywa Komisję do dalszego dbania o to, by zamówienia publiczne faktycznie były dostosowane do przeważnie małej skali działania unijnych przedsiębiorstw, tak by ci średniej wielkości producenci nie tracili możliwości wykorzystania tych środków finansowych ze względu na to, że ich badania i rozwój mają mały zakres i nie spełniają stawianych w przetargach wymogów odnośnie do wielkości projektów. EKES docenia jednak fakt, że Komisja nadała zaproszeniom do składania ofert nową, bardziej zgrupowaną formę, dzięki czemu staną się one bardziej dostępne dla przedsiębiorstw z UE.
1.13.

Komitet nalega na pluralistyczne podejście do kwestii normalizacji, które obejmowałoby cele dotyczące zdolności do zatrudnienia, praw społecznych, poszanowania różnorodności biologicznej i środowiska. Uważa, że ułatwiłoby to przejście od zgodności do kompatybilności i stanowiłoby pozytywny czynnik konkurencyjności systemu europejskiego.