ZALACZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie ustaleń przejściowych dotyczących WPR i wieloletnich ram finansowych

Rezerwa na wypadek kryzysów

Rezerwa na wypadek kryzysów w sektorze rolnym, ustanowiona w 2014 r., nigdy nie została uruchomiona ze względu na mechanizm dyscypliny finansowej przewidziany w art. 25 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, zgodnie z którym środki na tę rezerwę są pobierane na początku każdego roku z całkowitej kwoty płatności bezpośrednich. Niewykorzystane środki są zwracane do puli płatności bezpośrednich na koniec roku. W związku z tym, aby uniknąć wstrzymania środków dla rolników, rezerwa nigdy nie została wykorzystana.

Fakt, że rezerwa – ustanowiona, aby wspierać rolników w obliczu niestabilności cen lub rynku – nigdy nie została uruchomiona, jest dowodem na ograniczenie jej struktury finansowej i funkcjonowania. Rosnąca częstotliwość występowania trudnych warunków gospodarczych, a także niekorzystnych warunków klimatycznych i sanitarnych, skutkujących poważnymi zakłóceniami na rynku wskazuje na pilną potrzebę utworzenia w pełni funkcjonującego funduszu rezerwy kryzysowej, który mógłby być uruchamiany i udostępniany w sposób elastyczny i skuteczny.

Parlament Europejski podkreśla, że w pełni finansowany fundusz rezerwy na wypadek kryzysów, ustanowiony wstępnie w kwocie 400 mln EUR w uzupełnieniu budżetów EFRG i EFRROW, mający charakter kumulacyjny, oraz w ramach którego niewykorzystywane środki przenoszone są i dodawane do budżetu na kolejny rok w całym okresie programowania, funkcjonowałby skuteczniej i wywierałby większy wpływ na terminowe udzielanie pomocy w sytuacjach kryzysowych oraz finansowanie ukierunkowanych środków w dotkniętych sektorach.

POSEI i wyspy Morza Egejskiego

Ze względu na swoje położenie geograficzne, w szczególności oddalenie, charakter wyspiarski, niewielkie rozmiary, trudną topografię i klimat, regiony najbardziej oddalone, o których mowa w art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, borykają się ze szczególnymi problemami społeczno-gospodarczymi związanymi z zaopatrzeniem w żywność i produkty rolne niezbędne do spożycia lub produkcji rolnej. W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 ustanowiono, zgodnie z ww. artykułem, szczególne środki w sektorze rolnym mające na celu zaradzenie trudnościom spowodowanym tą szczególną sytuacją. Ponadto ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 system szczególnych środków dotyczących rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego podejmuje te same kwestie, tylko w odniesieniu do innego obszaru geograficznego.

Znaczenie środków i możliwości specyficznych dla tych regionów i wysp uzasadnia poziom specjalnego wsparcia, które jest niezbędne dla pomyślnego wdrożenia tych środków. W związku z tym, biorąc pod uwagę publiczne zobowiązania podjęte wcześniej przez Komisję wobec tych regionów i wysp, Parlament Europejski wzywa do niezakłóconego kontynuowania tych bardzo owocnych programów realizowanych na mocy rozporządzeń (UE) nr 228/2013 i (UE) nr 229/2013 oraz do utrzymania co najmniej obecnego poziomu wsparcia dla tych regionów i wysp. W ten sposób Unia wykazałaby się solidarnością i zaangażowaniem wobec tych regionów i wysp znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji.

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie organizacji międzybranżowych w regionach najbardziej oddalonych

Biorąc pod uwagę bardzo małe rozmiary i wyspiarski charakter regionów najbardziej oddalonych, ich rynki lokalne są szczególnie narażone na wahania cen związane z przywozem z pozostałej części Unii lub z państw trzecich. W art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) uznano szczególne potrzeby regionów najbardziej oddalonych i określono podstawę ram prawnych w celu pomagania tym regionom w radzeniu sobie z ich szczególną sytuacją. Kwestia ta została również podjęta w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013. Mając w szczególności na uwadze fakt, że odwoływanie się do organizacji międzybranżowych okazało się stwarzać możliwości w zakresie zaspokajania szczególnych potrzeb sektorów produkcji rolnej w regionach najbardziej oddalonych, należy już dopuścić elastyczność we wdrażaniu odpowiednich przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w tych regionach, aby w pełni wykorzystać zasoby przydzielone tym regionom na mocy niniejszego rozporządzenia przejściowego. W związku z tym organizacje międzybranżowe uznane na podstawie art. 157 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i uznane za reprezentatywne powinny mieć możliwość podjęcia niezbędnych wspólnych działań mających na celu zapewnienie, by produkcja lokalna pozostała konkurencyjna na danych rynkach lokalnych i była zrównoważona. W tym celu, niezależnie od art. 28, 29 i 110 TFUE oraz art. 165 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz nie naruszając art. 164 tego rozporządzenia i na podstawie art. 349 TFUE, zgodnie z wykładnią Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku wydanym w sprawach połączonych C-132/14–C-136/14, Parlament Europejski podkreśla znaczenie zbadania wszystkich odpowiednich instrumentów w celu umożliwienia zainteresowanym państwom członkowskim, w kontekście rozszerzonych umów międzybranżowych i po konsultacji z zainteresowanymi podmiotami, nałożenia na poszczególne podmioty gospodarcze lub grupy podmiotów gospodarczych, które nie są członkami danej organizacji międzybranżowej, lecz działają na danym rynku lokalnym, niezależnie od ich pochodzenia, obowiązek uiszczenia na rzecz tej organizacji całości lub części składek finansowych opłacanych przez jej członków, w tym w przypadku, gdy wpływy z tych składek służą finansowaniu działań mających na celu utrzymanie produkcji lokalnej lub gdy składki te są pobierane na innym etapie wprowadzania do obrotu.

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego

Parlament Europejski i Rada przypominają o:

— znaczeniu specyficznych środków dla regionów najbardziej oddalonych na mocy art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 dla uwzględniania szczególnych cech charakterystycznych tych regionów;

— znaczeniu szczególnych środków dotyczących rolnictwa ustanowionych dla mniejszych wysp Morza Egejskiego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013; oraz że

— powyższe względy uzasadniają specjalne wsparcie dla tych regionów i wysp w celu wdrożenia odpowiednich środków.

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uzgodnień finansowych UE dotyczących POSEI i mniejszych wysp Morza Egejskiego

Parlament Europejski i Rada podkreślają, że uzgodnienia finansowe UE dotyczące POSEI i mniejszych wysp Morza Egejskiego zawarte w niniejszym rozporządzeniu przejściowym na lata 2021 i 2022 mają charakter wyjątkowy i odzwierciedlają szczególny charakter okoliczności i nie stanowią precedensu dla przyszłego finansowania WPR dla regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego ani dla płatności bezpośrednich.

Oświadczenie Komisji w sprawie nowego artykułu 167a

Komisja odnotowuje porozumienie polityczne między Parlamentem a Radą w sprawie poprawki Parlamentu nr 106, która do rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków produktów rolnych wprowadziła nowy artykuł 167a dotyczący sektora oliwy z oliwek. Komisja zauważa, że ta poprawka uzgodniona przez Parlament i Radę nie jest zgodna z zasadą ciągłości stosowania obowiązujących przepisów przyświecającej rozporządzeniu przejściowemu, ma charakter materialny i została uwzględniona przez współprawodawców bez oceny skutków wymaganej w pkt 15 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa. Komisja przypomina o swoim zobowiązaniu do utrzymania skutecznej konkurencji w sektorze rolnym i pełnej realizacji celów WPR określonych w art. 39 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Oświadczenie Komisji w sprawie płatności ANC

Komisja odnotowuje porozumienie między współprawodawcami, zgodnie z którym środki finansowe Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy (EURI), po ich włączeniu do Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), mogą być wydatkowane w celu finansowania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (płatności ANC).

Komisja wyraziła już obawy związane z tym, że płatności ANC w ograniczony sposób przyczyniają się do osiągnięcia celów środowiskowych i klimatycznych, zważywszy, że rolnicy nie muszą prowadzić żadnych konkretnych praktyk, aby otrzymać tę płatność. Z tego powodu włączenie płatności ANC do puli środków finansowych EURI przeznaczonej na osiągnięcie celów środowiskowych i klimatycznych nie powinno być uważane za precedens podczas negocjacji w sprawie przyszłej WPR.