UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W dniu 29 marca 2017 r. rząd Zjednoczonego Królestwa notyfikował Radzie Europejskiej zamiar wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (UE), której państwo to jest obecnie członkiem. Przewiduje się, że Zjednoczone Królestwo przestanie być państwem członkowskim UE z dniem 30 marca 2019 r.

Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii wywołuje skutki wykraczające poza stosunki dwustronne między UE a Zjednoczonym Królestwem, w szczególności w odniesieniu do zobowiązań stron w ramach Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO). Zarówno UE, jak i Zjednoczone Królestwo są pierwotnymi członkami WTO. Kiedy Wspólnota Europejska zaakceptowała w 1994 r. Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu oraz wielostronne porozumienia handlowe, lista koncesyjna załączona do Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (GATT 1994) w odniesieniu do Wspólnot Europejskich (lista koncesyjna UE w ramach WTO) została tym samym jednocześnie załączona w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa. Lista koncesyjna UE zawiera zatem zobowiązania mające zastosowanie również do Zjednoczonego Królestwa jako członka WTO. Jeśli chodzi o UE, jej koncesje w odniesieniu do towarów nadal będą miały zastosowanie do terytorium UE, lecz istniejące unijne zobowiązania ilościowe, w szczególności kontyngenty taryfowe, wymagać będą pewnych dostosowań w celu uwzględnienia wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE.

Obecne wielkości kontyngentów taryfowych, do których UE zobowiązała się w ramach WTO, na produkty rolne, rybne i przemysłowe zostały ustalone z uwzględnieniem faktu, że Zjednoczone Królestwo było państwem członkowskim UE i stanowiło część rynku UE. Kontyngenty te mają zastosowanie do rynku UE jako całości, w tym do Zjednoczonego Królestwa. Konieczne jest zatem odzwierciedlenie faktu, że lista koncesyjna UE w ramach WTO nie będzie już miała zastosowania do Zjednoczonego Królestwa po jego wystąpieniu z UE lub najpóźniej po dniu 31 grudnia 2020 r., w przypadku gdyby weszły w życie uregulowania przejściowe uzgodnione przez negocjatorów z ramienia UE i Zjednoczonego Królestwa w ramach umowy o wystąpieniu.

Dostosowanie kontyngentów taryfowych, do których UE zobowiązała się w ramach WTO, pociąga za sobą podział istniejących ilości między Zjednoczonym Królestwem a UE, który stanie się skuteczny w dniu, w którym Zjednoczone Królestwo nie będzie już objęte listą koncesyjną UE w ramach WTO.

W trosce o zachowanie jasności i przewidywalności w wielostronnym systemie handlowym UE i Zjednoczone Królestwo wystosowały w dniu 11 października 2017 r. wspólne pismo do wszystkich członków WTO, w którym przedstawiły główne powody i przewidywane zasady tego podziału. UE i Zjednoczone Królestwo aktywnie współpracują w tej kwestii ze swoimi głównymi partnerami handlowymi w ramach WTO w sposób otwarty i przejrzysty.

Zgodnie z art. XXVIII GATT 1994 UE będzie musiała przeprowadzić rokowania z niektórymi zainteresowanymi członkami WTO w celu zmiany listy koncesyjnej UE w ramach WTO zakładającej podział kontyngentów taryfowych. W tym celu Komisja równolegle przedstawia Radzie zalecenie wraz z projektem wytycznych negocjacyjnych w sprawie upoważnienia Komisji do podjęcia rokowań z zainteresowanymi członkami WTO. Rokowania będą prowadzone z odpowiednimi członkami WTO, którzy zostali określeni jako mający istotny interes w dostępie do rynku na podstawie art. XXVIII GATT 1994 (tzw. główni dostawcy lub znaczący dostawcy, bądź posiadający pierwotne prawa negocjacyjne) w ramach poszczególnych kontyngentów taryfowych. Oczekuje się, że Zjednoczone Królestwo zastosuje niezbędne procedury w celu ustanowienia własnej listy koncesyjnej załączonej do GATT 1994, obejmującej podzielone zobowiązania ilościowe.

Biorąc pod uwagę ramy czasowe, w których rokowania te będą musiały być prowadzone, nie można wykluczyć, że niektóre rokowania z poszczególnymi członkami WTO na podstawie art. XXVIII GATT 1994 dotyczące jednego kontyngentu taryfowego lub kilku kontyngentów taryfowych nie zakończą się porozumieniem w wymaganych terminach, zanim Zjednoczone Królestwo przestanie być objęte listą koncesyjną UE w ramach WTO. Dlatego konieczne jest zapewnienie, aby w przypadku braku takiego porozumienia UE mogła jednak dokonać podziału kontyngentów taryfowych, zmieniając koncesje taryfowe w ramach WTO, a Komisji przyznano niezbędne uprawnienia do zmiany odpowiednich przepisów UE w sprawie otwarcia i wdrożenia odpowiednich kontyngentów taryfowych.

W celu zapewnienia zgodności tych działań z zobowiązaniami UE w ramach Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, w szczególności z art. XXVIII GATT 1994, podział powinien opierać się na istniejących przepływach handlowych w ramach każdego kontyngentu taryfowego w ostatnim reprezentatywnym okresie. Należy stosować spójne podejście do wszystkich kontyngentów taryfowych, między innymi w odniesieniu do danych i metody. Co ważne, obowiązujące ogólne poziomy dostępu do rynku UE i Zjednoczonego Królestwa dla pozostałych członków WTO powinny zostać utrzymane zgodnie z art. XXVIII ust. 2 GATT 1994.

Proponując podział odnośnych kontyngentów taryfowych, Komisja zastosowała jasną i obiektywną metodę, która została uzgodniona wspólnie ze Zjednoczonym Królestwem. W pierwszej kolejności ustalono udział Zjednoczonego Królestwa w wykorzystaniu poszczególnych kontyngentów taryfowych. Udział w wykorzystaniu (%) oznacza udział Zjednoczonego Królestwa w łącznym przywozie do UE w ramach kontyngentu taryfowego w okresie ostatnich reprezentatywnych trzech lat (2013–2015). Udział w wykorzystaniu został następnie zastosowany do całej zaplanowanej wielkości kontyngentów taryfowych w celu ustalenia udziału Zjednoczonego Królestwa w danym kontyngencie. Udział UE obejmuje pozostałą część danego kontyngentu taryfowego. Oznacza to, że ogólna wielkość danego kontyngentu taryfowego się nie zmieniła (tj. wielkość dla UE-27 = obecna wielkość dla UE-28 − wielkość dla Zjednoczonego Królestwa). Dane bazowe pochodzą z bazy danych Quota2 dla kontyngentów taryfowych, którymi zarządza DG TAXUD, i z bazy danych systemu informacji o rynkach rolnych („AMIS”) dla kontyngentów taryfowych, którymi zarządza DG AGRI.

W przypadkach, w których w okresie odniesienia nie odnotowano obrotów handlowych w ramach danego kontyngentu taryfowego, zastosowano dwie alternatywne metody, aby obliczyć udział Zjednoczonego Królestwa w wykorzystaniu. Jeśli można było wskazać inny kontyngent taryfowy z dokładnie tak samo zdefiniowanymi produktami, udział w wykorzystaniu takiego kontyngentu zastosowano do kontyngentu, w ramach którego nie odnotowano obrotów handlowych w okresie odniesienia. Jeśli nie można było wskazać innego kontyngentu taryfowego z identycznym opisem produktów, zastosowano w tych przypadkach wzór do obliczania udziału w wykorzystaniu w odniesieniu do przywozu do UE w ramach odpowiednich pozycji taryfowych poza danym kontyngentem.

W dniu 13 marca 2018 r., w następstwie przystąpienia Chorwacji do UE, podpisano umowę między UE a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6 GATT, która aktualnie wciąż czeka na udzielenie zgody przez Parlament Europejski, zanim będzie mogła zostać zawarta przez Radę. Na podstawie tej umowy zostałby zwiększony o 135 ton kontyngent taryfowy na „mięso z owiec lub kóz, świeże, schłodzone lub zamrożone” dla Nowej Zelandii (numer porządkowy 092013), w związku z czym jego ilość wyniosłaby 228 389 ton, a odpowiadająca jej przyszła ilość dla UE-27 wyniosłaby 114 184 ton.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Inicjatywa ta jest zgodna z bieżącymi działaniami UE zmierzającymi do przygotowania się do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE w sposób uporządkowany, w szczególności ze wspólnym pismem UE i Zjednoczonego Królestwa z dnia 11 października 2017 r. skierowanym do członków WTO.

•Spójność z innymi politykami Unii

Jak powyżej.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ