PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej CE 183/1

WSPÓLNE STANOWISKO NR 25/2005

przyjęte przez Radę w dniu 21 czerwca 2005 r.

w sprawie przyjęcia rozporządzenia (WE) nr …/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia … w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych

(2005/C 183 E/01)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 oraz art. 95 w związku z art. 7, 8 i 9 niniejszego rozporządzenia,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Szósty wspólnotowy program działań w zakresie ochrony środowiska naturalnego (3) określa zmiany klimatyczne jako działanie priorytetowe. Program ten stwierdza, że Wspólnota ma na celu osiągnięcie w okresie od 2008 do 2012 r. 8 % redukcji emisji gazów cieplarnianych w porównaniu do poziomów z 1990 r. oraz że w perspektywie długoterminowej konieczna będzie redukcja emisji gazów cieplarnianych o około 70 % w porównaniu do poziomów z 1990 r.

(2) Podstawowym celem Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, która została zatwierdzona decyzją Rady 94/69/WE z dnia 15 grudnia 1993 r. dotyczącą zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (4), jest doprowadzenie do stabilizacji koncentracji gazów cieplarnianych w atmosferze na poziomie pozwalającym zapobiegać niebezpiecznemu antropogenicznemu oddziaływaniu człowieka na system klimatyczny.

(3) Decyzja Rady 2002/358/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotycząca zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu z Kioto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań (5) zobowiązuje Wspólnotę i jej Państwa Członkowskie do redukcji w latach 2008–2012 ich zagregowanych antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku A do Protokołu z Kioto o 8 % w porównaniu z poziomami z 1990 r.

(4) Powinno się ustanowić przepisy dotyczące zapobiegania i minimalizacji emisji fluorowanych gazów cieplarnianych, bez uszczerbku dla dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (6), dyrektywy Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (7), dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (8) oraz dyrektywy 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego (WEEE) (9).

(5) Podstawowym celem niniejszego rozporządzenia jest redukcja emisji fluorowanych gazów cieplarnianych objętych Protokołem z Kioto, a tym samym ochrona środowiska. W związku z tym podstawę prawną powinien stanowić art. 175 ust. 1 Traktatu.

(6) Niemniej jednak właściwym jest podjęcie środków na poziomie Wspólnoty na podstawie art. 95 Traktatu w celu zharmonizowania wymogów dotyczących stosowania fluorowanych gazów cieplarnianych oraz wprowadzania do obrotu i etykietowania produktów i urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane. Restrykcje dotyczące obrotu i stosowania w odniesieniu do niektórych zastosowań, w których wykorzystywane są fluorowane gazy cieplarniane uważa się za odpowiednie w przypadku istnienia możliwych do zastosowania alternatywnych rozwiązań, a podniesienie poziomu ograniczania i odzysku nie jest wykonalne. Powinno sie również wziąć pod uwagę dobrowolne inicjatywy podejmowane przez niektóre sektory przemysłu, jak również fakt, że opracowywanie rozwiązań alternatywnych jest nadal w toku.

(7) Wprowadzanie do obrotu produktów i urządzeń, w których wykorzystywane są fluorowane gazy cieplarniane, wyszczególnionych w załączniku II jest szkodliwe dla celów i zobowiązań Wspólnoty i jej Państw Członkowskich w odniesieniu do zmian klimatu i dlatego też koniecznym jest ograniczenie wprowadzania do obrotu takich zastosowań. To samo może również dotyczyć innych zastosowań, w których wykorzystywane są fluorowane gazy cieplarniane, i dlatego też powinno się ponownie rozważyć potrzebę rozszerzenia załącznika II, biorąc pod uwagę korzyści dla środowiska naturalnego, techniczną wykonalność oraz opłacalność.

(8) W celu wykonania zobowiązań Wspólnoty i jej Państw Członkowskich wynikających z Ramowej Konwencji NZ w sprawie zmian klimatu, Protokołu z Kioto i decyzji 2002/358/WE, powinno się przyjąć i opublikować w tym samym czasie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dyrektywę 2005/…/WE (10) oraz niniejsze rozporządzenie, które wspólnie przyczyniają się do zapobiegania i minimalizacji emisji fluorowanych gazów cieplarnianych.

(9) Powinno się ustanowić przepisy dotyczące monitorowania, oceny i przeglądu przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu.

(10) Państwa Członkowskie powinny ustanowić przepisy w sprawie sankcji mających zastosowanie do naruszeń niniejszego rozporządzenia i zapewnić, że takie zasady są wprowadzane w życie. Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

(11) Niniejsze rozporządzenie szanuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

(12) Jako że cele niniejszego rozporządzenia, zmierzające do ochrony środowiska i utrzymania rynku wewnętrznego, a mianowicie ograniczanie i składanie sprawozdań dotyczących niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych oraz kontrola użytkowania i wprowadzania do obrotu produktów i urządzeń zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, nie mogą zostać osiągnięte w zadawalający sposób przez Państwa Członkowskie, a ze względu na skalę i skutki niniejszego rozporządzenia mogą zostać lepiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, jak ustanowiono w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne, aby osiągnąć te cele.

(13) Środki potrzebne do realizacji niniejszego rozporządzenia powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (11),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres

Celem niniejszego rozporządzenia jest redukcja emisji fluorowanych gazów cieplarnianych objętych Protokołem z Kioto. Rozporządzenie stosuje się do fluorowanych gazów cieplarnianych wyszczególnionych w załączniku A do tego Protokołu. Załącznik I do niniejszego rozporządzenia zawiera wykaz fluorowanych gazów cieplarnianych obecnie objętych niniejszym rozporządzeniem, wraz z ich współczynnikami ocieplenia globalnego. W świetle weryfikacji przewidzianych w art. 5 ust. 3 Protokołu z Kioto i przyjętych przez Wspólnotę i jej Państwa Członkowskie, załącznik I może zostać poddany przeglądowi oraz, w stosownych przypadkach, może następnie zostać uaktualniony.

Niniejsze rozporządzenie dotyczy kwestii ograniczania, stosowania, odzysku i niszczenia fluorowanych gazów cieplarnianych wyszczególnionych w załączniku I; etykietowania i złomowania produktów i urządzeń zawierających te gazy; przekazywania informacji dotyczących tych gazów; sposobów ich wykorzystania, określonych w art. 8 i wprowadzania do obrotu produktów i urządzeń określonych w art. 9; oraz szkolenia i certyfikacji personelu zaangażowanego w działania przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla dyrektyw 75/442/EWG, 96/61/WE, 2000/53/WE i 2002/96/WE.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1. „fluorowane gazy cieplarniane” oznaczają wodorofluorowęglowodory (HFC), perfluorowęglowodory (PFC) i heksafluorek siarki (SF6), wyszczególnione w załączniku I, oraz preparaty zawierające te substancje, z wyłączeniem substancji kontrolowanych na mocy rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (12);

2. „wodorofluorowęglowodór” oznacza związek organiczny złożony z węgla, wodoru i fluoru, którego cząsteczka zawiera nie więcej niż sześć atomów węgla;

3. „perfluorowęglowodór” oznacza związek organiczny składający się jedynie z węgla i fluoru, którego cząsteczka zawiera nie więcej niż sześć atomów węgla;

4. „współczynnik ocieplenia globalnego” oznacza wskaźnik porównujący siłę oddziaływania fluorowanego gazu cieplarnianego na ocieplenie klimatu do siły oddziaływania dwutlenku węgla. Współczynnik ocieplenia globalnego (WOG) obliczany jest na podstawie skutków oddziaływania jednego kilograma danego gazu na ocieplenie klimatu w ciągu 100 lat w porównaniu do oddziaływania jednego kilograma CO2. Wielkości WOG wyszczególnione w załączniku I są tymi opublikowanymi w trzecim sprawozdaniu z oceny (TAR) przyjętego przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu („wartości WOG 2001, IPCC” (13));

5. „preparat” oznacza do celów realizacji zobowiązań na mocy niniejszego rozporządzenia, z wyłączeniem niszczenia, mieszaninę złożoną z dwóch lub więcej substancji, z których przynajmniej jedna jest fluorowanym gazem cieplarnianym, z wyjątkiem przypadków, w których całkowity współczynnik ocieplenia globalnego preparatu wynosi mniej niż 150. Całkowity współczynnik ocieplenia globalnego (14) dla danego preparatu określany jest zgodnie z częścią 2 załącznika I;

6. „operator” oznacza osobę fizyczną lub prawną sprawującą faktyczną kontrolę nad technicznym działaniem urządzeń i systemów objętych niniejszym rozporządzeniem; w ściśle określonych sytuacjach Państwo Członkowskie może wyznaczyć właściciela jako odpowiedzialnego za zobowiązania operatora;

7. „wprowadzanie do obrotu” oznacza dostarczanie lub udostępnianie przez producenta lub importera po raz pierwszy na terenie Unii Europejskiej osobom trzecim, za opłatą lub nieodpłatnie, produktów i urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie jest od nich uzależnione;

8. „stosowanie” oznacza wykorzystywanie fluorowanych gazów cieplarnianych w produkcji, ponownym napełnianiu, serwisowaniu lub konserwacji produktów i urządzeń objętych niniejszym rozporządzeniem;

9. „pompa ciepła” oznacza urządzenie lub instalację, która pobiera ciepło w niskiej temperaturze z powietrza, wody lub ziemi i oddaje ciepło;

10. „system wykrywania wycieków” oznacza skalibrowane mechaniczne, elektryczne lub elektroniczne urządzenia do wykrywania wycieków fluorowanych gazów cieplarnianych, które w momencie wykrycia alarmują operatora;

11. „hermetycznie zamknięty system” oznacza system, w którym wszystkie części zawierające czynnik chłodniczy są szczelnie zamknięte za pomocą spawania, lutowania twardego lub innej metody trwałego łączenia;

12. „pojemnik” oznacza produkt, który został zaprojektowany docelowo do transportowania lub magazynowania fluorowanych gazów cieplarnianych;

13. „pojemnik nienadający się do ponownego napełnienia” oznacza pojemnik, który został tak zaprojektowany, że nie może być ponownie napełniany i jest stosowany do: serwisowania, konserwacji lub napełniania urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych lub pomp ciepła, systemów ochrony przeciwpożarowej lub rozdzielnic wysokiego napięcia; lub do magazynowania lub transportowania rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych;

14. „odzysk” oznacza zbiórkę i magazynowanie fluorowanych gazów cieplarnianych pochodzących, na przykład, z maszyn, urządzeń i pojemników;

15. „recykling” oznacza ponowne wykorzystanie odzyskanych fluorowanych gazów cieplarnianych po przeprowadzeniu podstawowego procesu oczyszczania;

16. „regeneracja” oznacza ponowne przetwarzanie odzyskanych fluorowanych gazów cieplarnianych w celu osiągnięcia określonych standardowych właściwości;

17. „zniszczenie” oznacza proces, za pomocą którego całość lub część fluorowanych gazów cieplarnianych zostaje trwale przekształcona lub rozłożona na jedną lub więcej stabilnych substancji, które nie są fluorowanymi gazami cieplarnianymi;

18. „nowatorski aerozol” oznacza generatory aerozolu znajdujące się w obrocie obrotu i przeznaczone do sprzedaży dla ogółu społeczeństwa do celów rozrywkowych i dekoracyjnych, jak wyszczególniono w załączniku do dyrektywy 94/48/WE (15).

Artykuł 3

Ograniczanie

1. Operatorzy następujących stacjonarnych zastosowań: urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła oraz systemów ochrony przeciwpożarowej, w których są wykorzystywane fluorowane gazy cieplarniane wyszczególnione w załączniku I, z wykorzystaniem wszystkich środków, które są technicznie dostępne i nie powodują powstania nieproporcjonalnie wysokich kosztów:

a) zapobiegają wyciekom tych fluorowanych gazów cieplarnianych; i

b) dokonują tak szybko jak jest to możliwe naprawy wszelkich wykrytych wycieków.

2. Operatorzy zastosowań, o których mowa w ust. 1, zapewniają, że są one kontrolowane pod względem wycieków przez personel posiadający odpowiednie certyfikaty, który spełnia wymogi art. 5, zgodnie z następującym harmonogramem:

a) zastosowania, w których jest wykorzystywane 3 kg lub więcej fluorowanych gazów cieplarnianych, są kontrolowane przynajmniej raz na dwanaście miesięcy, przepis ten nie ma zastosowania do urządzeń z hermetycznie zamkniętymi systemami, które są oznakowane jako takie i zawierają mniej niż 6 kg fluorowanych gazów cieplarnianych;

b) zastosowania, w których jest wykorzystywane 30 kg lub więcej fluorowanych gazów cieplarnianych, podlegają kontroli przynajmniej raz na sześć miesięcy;

c) zastosowania, w których jest wykorzystywane 300 kg lub więcej fluorowanych gazów cieplarnianych, podlegają kontroli przynajmniej raz na trzy miesiące.

Zastosowania te są kontrolowane pod względem wycieków w terminie jednego miesiąca po tym jak wyciek został naprawiony w celu zapewnienia, że naprawa była skuteczna.

Do celów niniejszego ustępu „kontrolowane pod względem wycieków” oznacza, że urządzenie lub system zostały zbadane głównie w celu wykrycia wycieków z zastosowaniem bezpośrednich lub pośrednich metod pomiarowych, z położeniem największego nacisku na te części urządzenia lub systemu, w których występuje największe prawdopodobieństwo wystąpienia wycieku.

3. Operatorzy zastosowań, o których mowa w ust. 1, w których jest wykorzystywane 300 kg lub więcej fluorowanych gazów cieplarnianych instalują systemy wykrywania wycieków. Takie systemy wykrywania wycieków są poddawane kontroli raz na dwanaście miesięcy do roku w celu zapewnienia ich właściwego działania.

4. W przypadkach gdzie odpowiedni system wykrywania wycieków został zainstalowany i działa poprawnie, częstotliwość przeprowadzania kontroli na mocy ust. 2 lit. b) i c) zostaje zmniejszona o połowę.

5. W przypadku systemów ochrony przeciwpożarowej, w odniesieniu do których ustanowiono system kontroli w celu spełnienia wymogów normy ISO 14520, kontrole te mogą także spełniać zobowiązania na mocy niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że przeprowadzane są przynajmniej z taką samą częstotliwością.

6. Operatorzy zastosowań, o których mowa w ust. 1, w których jest wykorzystywane 3 kg lub więcej fluorowanych gazów cieplarnianych, prowadzą dokumentację dotyczącą ilości i typu zainstalowanych fluorowanych gazów cieplarnianych, wszelkich ilości dodanych i ilości odzyskanych podczas serwisowania, konserwacji i końcowego usunięcia. Prowadzą oni również dokumentację innych istotnych informacji, zawierającą nazwę przedsiębiorstwa które przeprowadziło serwis lub konserwację lub konserwatora, który przeprowadził serwis lub konserwację; jak również daty i wyniki kontroli przeprowadzonych na mocy ust. 2, 3 i 4. Dokumentacja ta zostaje udostępniona na wniosek właściwych władz i Komisji.

7. Do … (16) Komisja ustali, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2, standardowe wymagania dotyczące kontroli dla każdego z zastosowań, o których mowa ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 4

Odzysk

1. Operatorzy następujących typów stacjonarnych urządzeń są odpowiedzialni za wprowadzanie w życie uzgodnień dotyczących właściwego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych przez personel posiadający odpowiednie certyfikaty, który spełnia wymogi art. 5 w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub niszczenia:

a) obiegi chłodzenia urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła;

b) urządzenia zawierające rozpuszczalniki na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych;

c) systemy ochrony przeciwpożarowej i gaśnice; oraz

d) rozdzielnice wysokiego napięcia.

2. Kiedy życie użytkowe pojemnika zawierającego fluorowane gazy cieplarniane nadającego się lub nienadającego się do ponownego napełnienia dobiega końca, osoba wykorzystująca pojemnik do celów transportu lub magazynowania jest odpowiedzialna za wprowadzenie w życie uzgodnień w celu poprawnego odzyskania wszelkich pozostałości gazów, jakie on zawiera, w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub niszczenia.

3. Fluorowane gazy cieplarniane zawarte w innych produktach i urządzeniach, z uwzględnieniem sprzętu ruchomego, o ile nie służy on celom operacji wojskowych, w zakresie w jakim jest to technicznie wykonalne i nie powoduje nieproporcjonalnie wysokich kosztów są odzyskiwane przez właściwie wykwalifikowany personel, w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub niszczenia.

4. Odzysk, do celów recyklingu, regeneracji lub niszczenia fluorowanych gazów cieplarnianych, zgodnie z ust. 1–3, jest przeprowadzany przed końcowym złomowaniem takich urządzeń oraz, w stosownych przypadkach, podczas ich serwisowania i konserwacji.

Artykuł 5

Szkolenie i certyfikacja

1. Do … (17), na podstawie informacji otrzymanych od Państw Członkowskich oraz w porozumieniu z odpowiednimi sektorami, Komisja ustali zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2 minimalne wymogi i warunki wzajemnego uznawania w odniesieniu do programów szkoleniowych i certyfikacji dla odpowiedniego personelu oraz dla przedsiębiorstw i ich personelu zaangażowanego w działania, o których mowa w art. 3 i 4.

2. Do … (18) Państwa Członkowskie ustalą lub dostosują swoje własne wymogi dotyczące szkoleń i certyfikacji, na podstawie minimalnych wymogów, o których mowa w ust. 1. Państwa Członkowskie notyfikują Komisję o ich programach szkoleń i certyfikacji. Państwa Członkowskie uznają certyfikaty wystawione w innym Państwie Członkowskim i nie ograniczają swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości z powodów związanych z certyfikatami wystawionymi w innych Państwach Członkowskich.

3. Operator odpowiedniego zastosowania zapewnia, że odpowiedni personel otrzymał niezbędne certyfikaty, o których mowa w ust. 2, z których wynika właściwa znajomość obowiązujących przepisów i norm, jak również niezbędne kwalifikacje dotyczące zapobiegania emisji i odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych, jak również bezpiecznej obsługi odpowiedniego typu i wielkości urządzeń.

4. Do … (19) Państwa Członkowskie zapewnią, że przedsiębiorstwa zaangażowane w realizację działań, o których mowa w art. 3 i 4, będą przyjmować dostawy fluorowanych gazów cieplarnianych tylko w przypadkach, gdy ich odpowiedni personel posiada certyfikaty, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

5. Do … (17) Komisja ustali, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2, format notyfikacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

Artykuł 6

Sprawozdawczość

1. Do dnia 31 marca każdego roku, począwszy od pierwszego roku kalendarzowego po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, każdy producent, importer i eksporter fluorowanych gazów cieplarnianych przekazuje w formie sprawozdania do wiadomości Komisji, wysyłając te same informacje właściwym władzom w Państwie Członkowskim, którego to dotyczy, następujące dane w odniesieniu do poprzedniego roku kalendarzowego:

a) Każdy producent, który produkuje więcej niż jedną tonę fluorowanych gazów cieplarnianych rocznie, informuje o: — jego całkowitej produkcji każdego fluorowanego gazu cieplarnianego we Wspólnocie, z określeniem głównych kategorii zastosowań (np. klimatyzacja ruchoma, chłodnictwo, klimatyzacja, pianki, aerozole, sprzęt elektryczny, produkcja półprzewodników), w których przewiduje się wykorzystanie tej substancji, — ilości każdego fluorowanego gazu cieplarnianego wprowadzonego przez niego do obrotu we Wspólnocie, — wszelkiej ilości fluorowanych gazów cieplarnianych poddanych recyklingowi, regeneracji lub niszczeniu.

b) Każdy importer, który przywiózł więcej niż jedną tonę fluorowanych gazów cieplarnianych rocznie, z uwzględnieniem wszelkich producentów, którzy zajmują się także przywozem, informuje o: — ilości każdego fluorowanego gazu cieplarnianego przywiezionego lub wprowadzonego przez niego na rynek we Wspólnocie, oddzielnie określając główne kategorie zastosowań (np. klimatyzacja ruchoma, chłodnictwo, klimatyzacja, pianki, aerozole, sprzęt elektryczny, produkcja półprzewodników), w których przewiduje się wykorzystanie tej substancji, — wszelkiej ilości pochodzącego z odzysku fluorowanego gazu cieplarnianego przywiezionego przez niego w celu recyklingu, regeneracji lub niszczenia.

c) Każdy eksporter, który wywiózł więcej niż jedną tonę fluorowanych gazów cieplarnianych rocznie, z uwzględnieniem wszelkich producentów, którzy także zajmują się wywozem, informuje o: — ilości każdego fluorowanego gazu cieplarnianego wywiezionego przez niego ze Wspólnoty, — wszelkiej ilości każdego pochodzącego z odzysku fluorowanego gazu cieplarnianego wywiezionego przez niego w celu recyklingu, regeneracji lub niszczenia.

2. Komisja do ... (20) ustala format sprawozdań, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2

3. Komisja podejmuje właściwe działania w celu ochrony poufności przedłożonych jej informacji.

4. Państwa Członkowskie ustalają system składania sprawozdań dla odpowiednich sektorów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w celu uzyskania, w możliwym zakresie, danych o emisji.

Artykuł 7

Etykietowanie

1. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy Rady 67/548/EWG (21) i dyrektywy 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (22) w odniesieniu do etykietowania niebezpiecznych substancji i preparatów, produkty i urządzenia wyszczególnione w ust. 2 zawierające fluorowane gazy cieplarnie nie są wprowadzane do obrotu, o ile nazwa chemiczna fluorowanych gazów cieplarnianych nie jest określona w formie etykiety z zastosowaniem przyjętej nomenklatury branżowej. Taka etykieta wyraźnie wskazuje, że produkt lub urządzenie zawiera fluorowane gazy cieplarniane, co jest w widoczny i niemożliwy do usunięcia sposób oznaczone na produkcie lub urządzeniu, w pobliżu punktów serwisowych przeznaczonych do ładowania lub odzysku fluorowanego gazu cieplarnianego lub na tej części produktu lub urządzenia, która zawiera fluorowany gaz cieplarniany. Hermetycznie zamknięte systemy są oznakowane jako takie.

2. Ustęp 1 ma zastosowanie do następujących typów urządzeń i produktów:

a) produkty i urządzenia chłodnicze, które zawierają perfluorowęglowodory lub preparaty zawierające perfluorowęglowodory;

b) produkty i urządzenia chłodnicze i klimatyzacyjne (inne niż te w pojazdach silnikowych), pompy ciepła, systemy ochrony przeciwpożarowej i gaśnice, jeżeli dany typ produktów lub urządzeń zawiera wodorofluorowęglowodory lub preparaty zawierające wodorofluorowęglowodory;

c) rozdzielnice, które zawierają heksafluorek siarki lub preparaty zawierające sześciofluorek siarki; oraz

d) wszystkie pojemniki fluorowanych gazów cieplarnianych.

3. Komisja ustala, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2, formę etykiety, jaką należy stosować.

Artykuł 8

Kontrola stosowania

1. Od dnia 1 stycznia 2008 r. stosowanie heksafluorku siarki lub jego preparatów w procesie odlewania magnezu jest zabronione, z wyjątkiem przypadków gdzie ilość zastosowanego heksafluorku siarki nie przekracza 850 kg rocznie.

2. Stosowanie heksafluorku siarki lub jego preparatów do napełniania opon pojazdów jest zabronione od … (20).

Artykuł 9

Wprowadzenie do obrotu

1. Wprowadzenie do obrotu produktów i urządzeń wyszczególnionych w załączniku II, zawierających fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie opiera się na wykorzystaniu tych gazów, jest zabronione zgodnie z przepisami zawartymi w tym załączniku.

2. Ustęp 1 nie ma zastosowania do produktów i urządzeń, co do których wykazano, że zostały wyprodukowane przed dniem wejścia w życie odpowiedniego zakazu dotyczącego wprowadzania do obrotu.

Artykuł 10

Przegląd

1. Na podstawie postępów w potencjalnym ograniczaniu lub zastępowaniu fluorowanych gazów cieplarnianych w systemach klimatyzacji, innych niż te zainstalowane w pojazdach silnikowych, o których mowa w dyrektywie Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (23) oraz w systemach chłodniczych zawartych w środkach transportu, Komisja dokonuje przeglądu niniejszego rozporządzenia i publikuje sprawozdanie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2007 r. Jeżeli będzie to stosowne, Komisja przedstawia wnioski legislacyjne także w celu stosowania przepisów art. 3 do systemów klimatyzacji innych niż te zainstalowane w pojazdach silnikowych, o których mowa w dyrektywie Rady 70/156 EWG, oraz systemów chłodniczych zawartych w środkach transportu.

2. Do … (24) Komisja publikuje sprawozdanie na podstawie doświadczeń w stosowaniu niniejszego rozporządzenia. W szczególności sprawozdanie:

a) zawiera ocenę skutków odpowiednich przepisów dotyczących emisji i przewidywanych poziomów emisji fluorowanych gazów cieplarnianych i wyniki badania opłacalności tych przepisów;

b) w świetle przyszłych sprawozdań z oceny IPCC przedstawia ocenę tego, czy dodatkowe fluorowane gazy cieplarniane powinny zostać dodane do załącznika I;

c) przedstawia ocenę programów szkoleń i certyfikacji ustanowionych przez Państwa Członkowskie na mocy art. 5 ust. 2;

d) przedstawia ocenę potrzeby wprowadzenia norm na poziomie Wspólnoty Europejskiej dotyczących kontroli emisji fluorowanych gazów cieplarnianych z produktów i urządzeń, w szczególności w odniesieniu do pianek, z uwzględnieniem wymogów technicznych dotyczących projektowania produktów i urządzeń;

e) zawiera ocenę skuteczności środków związanych z ograniczaniem realizowanych przez operatorów na mocy art. 3, jak również ocenę możliwości ustanowienia maksymalnych poziomów wycieków dla instalacji;

f) zawiera ocenę oraz, w stosownych przypadkach, propozycje zmian w odniesieniu do wymogów dotyczących sprawozdań wyszczególnionych w art. 6 ust. 1, w szczególności ograniczenie ilościowe do jednej tony w celu usprawnienia praktycznego zastosowania tych wymogów dotyczących sprawozdań;

g) zawiera ocenę potrzeby opracowywania i upowszechniania materiałów określających najlepsze dostępne techniki oraz najlepsze praktyki w dziedzinie środowiska naturalnego dotyczące zapobiegania i minimalizowania emisji fluorowanych gazów cieplarnianych;

h) zawiera ogólne podsumowanie rozwoju technologii, w szczególności w odniesieniu do pianek, zarówno w ramach Wspólnoty, jak i na poziomie międzynarodowym, w zakresie zdobytego doświadczenia, wymogów środowiskowych i wszelkich oddziaływań na funkcjonowanie rynku wewnętrznego;

i) zawiera ocenę tego, czy zastąpienie heksafluorku siarki w procesach odlewania w formach piaskowych, odlewania kokilowego oraz odlewania wysokociśnieniowego jest technicznie wykonalne i opłacalne oraz, jeżeli będzie to stosowne, zawierać propozycję zmiany art. 8 ust. 1 do dnia 1 stycznia 2009 r. Zawiera również przegląd dotyczący zwolnienia zawartego w art. 8 ust. 1 w świetle dalszej oceny dostępnych rozwiązań alternatywnych do dnia 1 stycznia 2010 r.;

j) zawiera ocenę tego, czy uwzględnienie dalszych produktów i urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane w załączniku II jest technicznie wykonalne i opłacalne oraz, jeżeli będzie to stosowne, przedstawia wnioski dotyczące zmiany załącznika II w celu uwzględnienia takich dalszych produktów i urządzeń;

k) zawiera ocenę tego czy przepisy Wspólnoty dotyczące współczynnika ocieplenia globalnego fluorowanych gazów cieplarnianych powinny zostać zmienione; wszelkie zmiany powinny uwzględniać rozwój technologii i nauki oraz potrzebę przestrzegania ram czasowych planowania produkcji przemysłowej.

3. Tam gdzie jest to konieczne Komisja przedstawia odpowiednie propozycje zmian odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11

Komitet

1. Komisję wspiera komitet utworzony na mocy art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000.

2. W przypadku odesłań do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art.8.

Okres ustalony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.

3. Komitet przyjmuje swój regulamin.

Artykuł 12

Sankcje

1. Państwa Członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki, aby te zasady zostały wprowadzone w życie. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2. Państwa Członkowskie notyfikują Komisji do … (25) zasady dotyczące sankcji oraz niezwłocznie notyfikują jej wszelkie późniejsze zmiany dotyczące tych zasad.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwanaście miesięcy po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia ... W imieniu Parlamentu Europejskiego … Przewodniczący W imieniu Rady … Przewodniczący

(1) Dz.U. C 108 z 30.4.2004, str. 62.

(2) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 31 marca 2004 r. (Dz.U. C 103 E z 29.4.2004, str. 600), wspólne stanowisko Rady z dnia 21 czerwca 2005 r. oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia … (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

(3) Decyzja nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiająca szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego (Dz.U. L 242 z 10.9.2002, str. 1).

(4) Dz.U. L 33 z 7.2.1994, str. 11.

(5) Dz.U. L 130 z 15.5.2002, str. 1.

(6) Dz.U. L 194 z 25.7.1975, str. 39. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(7) Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

(8) Dz.U. L 269 z 21.10.2000, str. 34. Dyrektywa zmieniona decyzją Komisji 2002/525/WE (Dz.U. L 170 z 29.6.2002, str. 81).

(9) Dz.U. L 37 z 13.2.2003, str. 24. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Rady 2004/486/WE (Dz.U. L 162 z 30.4.2004, str. 114).

(10) Patrz: … str. niniejszego Dziennika Urzędowego (należy zamieścić odesłanie do dyrektywy pozostającej w związku z niniejszym rozporządzeniem w celu ich jednoczesnej publikacji).

(11) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

(12) Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2077/2024 (Dz.U. L 359 z 4.12.2004., str. 28).

(13) Trzecia ocena zmian klimatu IPCC, 2001. Sprawozdanie Międzyrządowego Zespołu do spraw Zmian Klimatu (http://www.ipcc.ch/pub/reports.htm).

(14) Do obliczania WOG niefluorowanych gazów cieplarnianych w preparatach mają zastosowanie wartości opublikowane w Pierwszej ocenie IPCC, patrz: Climate Change, The IPCC Scientific Assessment, J.T. Houghton, G.J. Jenkins, J.J. Ephraums (ed.), Cambridge University Press, Cambridge (UK) 1990.

(15) Dyrektywa 94/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 grudnia 1994 r. zmieniająca po raz trzynasty dyrektywę 76/769/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (Dz.U. L 331 z 21.12.1994, str. 7).

(16) Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(17) Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(18) Rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(19) Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(20) Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(21) Dyrektywa Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. 196 z 16.8.1967, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/73/WE (Dz.U. L 152 z 30.4.2004, str. 1).

(22) Dyrektywa 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. odnosząca się do zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz.U. L 200 z 30.7.1999, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35).

(23) Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmienione dyrektywą Komisji 2004/104/WE (Dz.U. L 337 z 13.11.2004, str. 13).

(24) Cztery lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(25) Rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

ZAŁĄCZNIK I CZĘŚĆ 1 Fluorowane gazy cieplarniane, o których mowa w art. 2 ust. 1. Fluorowany gaz cieplarniany Wzór chemiczny Współczynnik ocieplenia globalnego Heksafluorek siarki SF6 22 200 Wodorofluorowęglowodory (HFCs): HFC-23 CHF3 12 000 HFC-32 CH2F2 550 HFC-41 CH3F 97 HFC-43-10mee C5H2F10 1 500 HFC-125 C2HF5 3 400 HFC-134 C2H2F4 1 100 HFC-134a CH2FCF3 1 300 HFC-152a C2H4F2 120 HFC-143 C2H3F3 330 HFC-143a C2H3F3 4 300 HFC-227ea C3HF7 3 500 HFC-236cb CH2FCF2CF3 1 300 HFC-236ea CHF2CHFCF3 1 200 HFC-236fa C3H2F6 9 400 HFC-245ca C3H3F5 640 HFC-245fa CHF2CH2CF3 950 HFC-365mfc CF3CH2CF2CH3 890 Perfluorowęglowodory (PFC): Perfluorometan CF4 5 700 Perfluoroetan C2F6 11 900 Perfluoropropan C3F8 8 600 Perfluorobutan C4F10 8 600 Perfluoropentan C5F12 8 900 Perfluoroheksan C6F14 9 000 Perfluorocyklobutan c-C4F8 10 000 CZĘŚĆ 2 Metoda obliczania całkowitego współczynnika ocieplenia globalnego (WOG) dla preparatów Całkowity WOG dla danego preparatu jest średnią ważoną, wyprowadzoną z sumy udziałów masowych poszczególnych substancji pomnożonych przez ich WOG. Σ (Substancja X % × WOG) + (Substancja Y % × WOG) + …. (Substancja N % × WOG) gdzie % oznacza udział masowy z tolerancją masy +/- 1 %. Na przykład: zastosowanie tego wzoru do teoretycznej mieszanki gazów zawierającej 23 % HFC-32; 25 % HFC-125 i 52 % HFC-134a; Σ (23 % × 550) + (25 % × 3 400) + (52 % × 1 300) Całkowity WOG = 1 652,5

ZAŁĄCZNIK II Zakazy dotyczące wprowadzania do obrotu zgodnie z art. 9 Fluorowane gazy cieplarniane Produkty i urządzenia Data wprowadzenia zakazu Fluorowane gazy cieplarniane Pojemniki nienadające się do ponownego napełniania Data wejścia w życie Wodorofluorowęglowodory i perfluorowęglowodory Otwarte systemy wykorzystujące bezpośrednie odparowywanie zawierające czynniki chłodnicze Data wejścia w życie Perfluorowęglowodory Systemy ochrony przeciwpożarowej i gaśnice Data wejścia w życie Fluorowane gazy cieplarniane Okna do użytku domowego Data wejścia w życie Fluorowane gazy cieplarniane Inne okna Rok po dacie wejścia w życie Fluorowane gazy cieplarniane Obuwie 1 lipca 2006 r. Fluorowane gazy cieplarniane Opony Data wejścia w życie Fluorowane gazy cieplarniane Pianki jednoskładnikowe, z wyjątkiem tego, gdy muszą spełniać krajowe normy bezpieczeństwa Rok po dacie wejścia w życie Wodorofluorowęglowodory Nowatorskie aerozole Dwa lata po dacie wejścia w życie