PL    PL PL 
PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 28.5.2009 
SEK(2009) 671 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Komunikat Komisji do Parlamentu Europe jskiego, Rady, Europejskiego Komitetu 
Ekonomiczno-Spo łecznego i Komitetu Regionów w sprawie polityki jako ści produktów 
rolnych 
 
Streszczenie oceny skutków 
{COM(2009) 234} 
{SEC(2009) 670} 
PL 2   PL DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Streszczenie oceny skutków  
Polityka jako ści produktów rolnych 
1. ZARYS PROBLEMU NA OGÓLNYM TLE POLITYKI  
Polityka jako ści produktów rolnych stanowi odpowied ź na zawodno ść rynku wywo ływaną 
przez asymetri ę dostępu do wiedzy, jaka wyst ępuje między rolnikami a nabywcami, 
dotyczącą w szczególno ści jakościowych aspektów produktów ro lnych. Polityka ta skupia si ę 
przede wszystkim na wk ładzie wnoszonym przez rolników i producentów podstawowych 
produktów rolnych oraz produktów przetworzonych pierwszego st opnia (wina, sera, oliwy z 
oliwek, mi ęsa itd.).  
Wspólnota Europejska wypracowa ła cały wachlarz instrumentów odnosz ących się od 
wprowadzania do obrotu produktów rolnych, gwarantuj ących charakterystyczne cechy 
poszczególnych produktów i metod ich wytwarzania zwanych w łaściwościami produkcji 
rolnej: 
– normy handlowe  oraz dyrektywy dotycz ące produktów okre ślające tożsamość produktów 
rolnych (np. definicje „mleka spo żywczego”, „soku owocowego” czy te ż „wina”), 
klasyfikacje produktów z uwagi na ich kategorie i rozmiary, oznakowanie okre ślające 
miejsce pochodzenia lub upraw, a tak że ustalające pewne okre ślone „zarezerwowane 
definicje” wskazuj ące na charakterystyczne cechy świadczące o szczególnej warto ści 
produktu oraz o okre ślonych warunkach ich wytwarzania (na przyk ład metodach upraw 
czy hodowli). 
– systemy zapewniania jako ści produktów rolnych  w UE. Aktualnie funkcjonuje sze ść 
takich programów: oznaczenia geograficzne (t rzy programy), gwarantowane tradycyjne 
specjalno ści, rolnictwo ekologiczne oraz produkt y regionów najbardziej oddalonych. 
Opracowywane s ą dwa kolejne programy UE: obj ęcie środków spo żywczych systemem 
oznakowania ekologicznego oraz system oznakowania jako ści dobrostanu zwierz ąt. 
Równolegle rozwija si ę wciąż liczne prywatne i krajowe (czy te ż regionalne) systemy 
certyfikacji . Należą do nich systemy certyfikacji wydaj ące gwarancje jako ści żywności 
(zapewniaj ące spełnienie minimalnych norm i wymogów ) oraz programy certyfikacji jako ści 
produktów spo żywczych wyró żniające produkt na rynku poprzez uwidocznienie nabywcy i 
konsumentowi warto ściowych cech charakterysty cznych produktu i szczególnych 
właściwości produkcji rolnej. 
Wymienione instrumenty (zarówno środki unijne, jak i prywatne czy krajowe) maj ą na celu 
zaradzenie podstawowej trudno ści w prawid łowym funkcjonowaniu rynku, jaka wyp ływa ze 
zjawiska asymetrii informacyjnej , która w przeciwnym razie mog łaby stać na przeszkodzie 
w dokonywaniu sprzeda ży i zakupu produktu za godziw ą cenę, z uwzgl ędnieniem jego cech 
charakterystycznych i w łaściwości. Dodatkowo obserwuje si ę również pewne trudno ści i 
problemy w funkcjonowaniu ka żdego z wymienionych instrumentów. Ogólnie rzecz bior ąc, 
polityka Unii w tej materii by ła rozwijana dora źnie; dlatego mo żna zauwa żyć występowanie 
PL 3   PL czy choćby groźbę pewnych niespójno ści. Ponadto stosunkowo du ża liczba rozmaitych 
inicjatyw w toku, w szczególno ści w sektorze ekologicznym, mo że prowadzi ć do ryzyka 
dalszych niekonsekwencji. Zró żnicowanie wspomnianych inicjatyw pog łębia problem 
spójności, niosąc ryzyko nieskoordynowanego traktowania poszczególnych środków polityki 
jakości produktów rolnych, prowadz ącego do gro źby zdezorientowania zainteresowanych 
stron i konsumentów, a tak że niespójno ści w skali ca łej polityki. Rzecz w tym , że programy 
unijne są nadmiernie z łożone; przejrzysto ść programu oznacze ń geograficznych pozostawia 
wciąż wiele do życzenia, sprawiaj ąc liczne trudno ści, przede wszystkim natury technicznej; 
program tradycyjnych specjalno ści równie ż nie spełnia pokładanych w nim nadziei, a normy 
handlowe wci ąż są zbyt skomplikowane i nadmiernie  normatywne. Obserwowany tak w 
sektorze prywatnym, jak i w krajowym, gwa łtowny rozrost (pod wzgl ędem ilości i 
zróżnicowania) programów certyfikacji prow adzi do zdezorientowania konsumenta, budz ąc 
wątpliwości co do prawid łowego funkcjonowania jednoli tego rynku. I wreszcie dora źne 
podejście do oznakowania ze wskazaniem miejsca produkcji rolnej sprawia wra żenie 
fragmentarycznego – skoro wymagane jest okre ślenie miejsca pochodzenia miodu czy 
wołowiny, ale ju ż nie produktów mlecznych czy wieprzowiny. 
2. CELE 
Naczelnym celem  polityki jako ści produktów rolnych jest umo żliwienie rolnikom i 
wytwórcom spe łniania oczekiwa ń konsumentów dotycz ących cech charakterystycznych i 
właściwości produkcji rolnej oraz skutecznego informowania o tych zaletach poprzez 
zagwarantowanie, że:  
– rolnicy i producenci uzyskuj ą godziwy zysk stosowny do jako ści płodów rolnych; 
– rolnicy i producenci s ą w stanie odpowiada ć na występujący wśród konsumentów popyt na 
produkty i formy produkcji rolnej posiadaj ące wartościowe cechy charakterystyczne i 
właściwości produkcji rolnej; 
– konsumenci mog ą polegać na warunkach oznakowania, umo żliwiających rozpoznawanie 
cech charakterystycznych produktów rolnych oraz w łaściwości produkcji rolnej. 
Cele szczegó łowe to: 
– usprawnienie komunikacji mi ędzy rolnikami a nabywcami i konsumentami, utrudnionej ze 
względu na asymetryczny dost ęp do informacji na temat cech produktu rolnego; 
– poprawa spójno ści między instrumentami polityki jako ści produktów rolnych UE;  
– ograniczanie stopnia komplikacji obserwo wanego przez rolników i wytwórców p łodów 
rolnych, a tak że przez ich konsumentów. 
Mając na uwadze powy ższe cele rozwa żano cztery podstawowe dla tej polityki 
zagadnienia :  
– Zagadnienie 1: normy handlowe z uwzgl ędnieniem oznakowania ze wskazaniem miejsca 
produkcji rolnej 
– Zagadnienie 2: ozn aczenia geograficzne 
– Zagadnienie 3: tradycyjne specjalno ści 
– Zagadnienie 4: prywatne, krajowe or az nowe unijne systemy certyfikacji  
PL 4   PL 3. WARIANTY STRATEGICZNE  
3.1. Zagadnienie 1: normy handlowe z uwzgl ędnieniem oznakowania ze 
wskazaniem miejsca produkcji rolnej 
Dwa warianty zosta ły odrzucone po przeprowadzeniu technicznej selekcji; 
– wprowadzenie znaku UE z logo potwierdzaj ącym spełnienie wymogów UE napotkałoby 
poważne trudno ści natury technicznej, tote ż wzbudzi ło sprzeciw niemal wszystkich 
zainteresowanych stron.  
– zaniechanie dzia łania ze strony UE: zniesienie norm handlowych  prawodawstwa 
wspólnotowego wi ązałoby się z pozostawieniem wolnego pola, co grozi łoby 
wprowadzaniem zró żnicowanych norm krajowych. Wszy stkie zainteresowane strony 
poparły utrzymanie (uproszczonych) norm handlowych. 
Do dalszego rozpatrywania zakwalifikowano pi ęć wariantów: 
– Wariant 1.1. Wariant Status quo plus : uproszczenie, w tym poprzez zharmonizowanie 
norm i harmonizowanie elemen tów wspólnych dla wielu ró żnych sektorów, przy uchyleniu 
przestarza łych przepisów oraz tworzeniu prawodawstwa zgodnie z najnowszymi regu łami 
stanowienia prawa.  
– Wariant 1.2. Zast ąpienie szczegó łowych norm handlowych UE ogóln ą normą 
podstawow ą. Wariant przewiduje ca łkowite zniesienie szczegó łowych norm handlowych 
obowiązujących w prawodawstwie wspólnotowym  oraz wprowadzenie nowej, ogólnej 
normy podstawowej maj ącej zastosowanie do wszystkich produktów.  
– Wariant 1.3. Koncepcja mieszana.  Wariant polegaj ący na podstawowych wymogach lub 
normie podstawowej w randze prawodawstwa (analogicznie do wariantu 1.2) w po łączeniu 
z normami zawieraj ącymi specyfikacje techniczne usta lanymi przez zainteresowane strony 
za pośrednictwem organu normalizacyjnego (w ramach CEN). 
– Wariant 1.4. Rozszerzenie zastosowa ń zarezerwowanych definicji.  Określenie 
czytelnych definicji, rodzajów, klas i rozmiarów produktów, których producenci lub 
handlowcy mog ą przestrzega ć w trakcie wprowadzania do obrotu na zasadzie 
dobrowolno ści (np. „gospodarstwo”, „chów na wolnym wybiegu”, a w szczególno ści 
definicja produktu „tradyc yjnego” w przypadku zako ńczenia programu polegaj ącego na 
stosowaniu tradycyjnych specjalno ści).  
– Wariant 1.5. Rozszerzenie dotychczas obowi ązującego wskazania miejsca produkcji 
rolnej  (w UE, poza UE lub nazwa kraju)  w odniesieniu do produktów rolnych. 
Oznakowanie ze wskazaniem produkcji w UE, poza UE lub te ż nazwy pa ństwa 
członkowskiego albo kraju trzeciego nale ży rozpatrywa ć w świetle ostatnich ustale ń WTO. 
3.2. Zagadnienie 2: oznaczenia geograficzne 
Cztery warianty zosta ły odrzucone po przeprowadzeniu technicznej selekcji. S ą to: 
– Wprowadzenie ogólnej dyrektywy przekazuj ącej państwom cz łonkowskim zadanie 
identyfikacji i ochrony oznacze ń geograficznych nie by łoby spójne z ogólnym celem 
PL 5   PL politycznym, jakim jest doprowadzenie do zharmonizowanego stosowania na ca łym 
jednolitym rynku. 
– Warianty oparte na współregulacji i samoregulacji , wymagaj ące zaanga żowania 
organizacji pozarz ądowych oraz partnerów spo łecznych i gospodarczych, zosta ły 
odrzucone w zwi ązku z dużym stopniem rozdrobnienia ca łego sektora.  
– Zaniechanie dzia łania ze strony UE  (z uchyleniem obowi ązującego prawodawstwa) 
prawdopodobnie doprowadzi łoby do utworzenia 27 systemów w pa ństwach 
członkowskich, co oznacza łoby zwiększone obci ążenie producentów, zdezorientowanie 
konsumentów i gro źbę nadużyć, nieuprawnionego pos ługiwania si ę oznaczeniami itp. poza 
granicami kraju gwarantuj ącego ochron ę.  
– Zastosowanie mi ędzynarodowych regulacji za po średnictwem porozumienia 
lizbońskiego  nie byłoby wykonalne w perspektywie krótkoterminowej, jako że konieczne 
byłyby międzynarodowe negocjacje zmierzaj ące do przyst ąpienia do Światowej 
Organizacji W łasności Intelektualnej a tak że pewne poprawki odnosz ące się do definicji. 
W perspektywie d ługofalowej natomiast nie nale ży wyklucza ć tego wariantu. 
Do dalszego rozpatrywania zakwalifikowa ły się trzy warianty (obejmuj ące trzy opcje): 
– Wariant 2.1. Wariant Status quo plus : Uproszczenie progra mów CHNP/CHOG oraz 
usprawnienie obowi ązujących procedur.  Tekst przepisów nale ży uprościć i 
uprzystępnić, bez zmian w obecnej strukturze prawnej, ograniczaj ąc tym samym czas 
potrzebny na rozpatrywanie wniosków na poziomie UE.  
– Opcja 2.1.1 – po łączenie definicji CHNP i CHOG  W efekcie podlegaj ące 
ochronie wskazanie pochodzenia zosta łoby zniesione, a wszyst kie zarejestrowane 
nazwy sta łyby się chronionymi oznaczeniami geograficznymi. Ta opcja 
oznaczałaby odwrócenie obecnej tendencji w polityce polegaj ącej na wyra źnym 
pogłębianiu różnicy między tymi dwoma oznaczeniami. 
– Opcja 2.1.2 – utworzenie wspólnego instrumentu  służącego do rejestracji win, 
napojów spirytusowych i produktów rolnych oraz środków spo żywczych 
umożliwiłoby bardziej spójn ą politykę, przykładowo poprzez korzystanie z 
analogicznych kryteriów i procedur rejestracyjnych.  
– Opcja 2.1.3 – dopuszczenie krajowych systemów ochrony oznacze ń, 
stosowanego równolegle z program em UE. Ochrona takich nazw by łaby wówczas 
ograniczona do rynku krajowego. Równolegle za ś, kryteria (wielko ści i warto ści) 
obrotu mog łyby być stosowane jako warunki wst ępne rejestracji nazw w 
rejestrach unijnych.  
– Wariant 2.2. Zniesienie obecnych systemów CHNP i CHOG  sui generis na poziomie 
UE, aby zast ąpić je dotychczasowym systemem ochrony znaku towarowego.  Poziom 
ochrony oznacze ń geograficznych by łby równoznaczny z poziomem gwarantowanym 
przez porozumienie TRIPS, jednak środki prawnej ochrony nazw mia łyby zastosowanie 
wyłącznie za po średnictwem wspólnotowego systemu znaku towarowego.  
PL 6   PL – Wariant 2.3. Uprzyst ępnienie regu ł dotyczących CHNP i CHOG  Obecnie 
funkcjonuj ący system móg łby zostać uproszczony zarówno poprzez zmiany rozporz ądzeń, 
jak i poprzez wytyczne. 
3.3. Zagadnienie 3: Gwarantowane tradycyjne specjalno ści  
Do dalszego rozpatrywania zakwalifikowa ły się cztery warianty (obejmuj ące dwie opcje): 
– Wariant 3.1: Status Quo – utrzymanie obecnie obowi ązującego systemu nie wydaje  się 
możliwe, zosta ło jednak zachowane jako punkt odniesienia dla pozosta łych wariantów.  
– Wariant 3.2: Uproszczenie systemu  poprzez ograniczenie dwóch obecnie istniej ących 
możliwości do jednej:  czy to do ochrony wraz z zastrze żeniem nazwy lub ochrony bez 
zastrzegania nazwy.  
– Opcja 3.2.1 Rejestracja be z zastrzegania nazwy. Ta opcja prowadzi łaby do 
zniesienia aktualnej ochrony  nazwy. Stosowanie zarej estrowanej nazwy nie 
byłoby ograniczone, o ile nie pojawia łaby się ona w po łączeniu z wzmiank ą o 
„gwarantowanej tradycyjnej specjalno ści” ani z symbolem Wspólnoty.  
– Opcja 3.2.2 Rejestracja gwaranto wanych tradycyjnych specjalno ści z 
zastrzeżeniem nazwy. W tym przypadku sama nazwa podlega łaby ochronie i 
mogłaby by ć stosowana wy łącznie w odniesieniu do produktów 
wyprodukowanych zgodnie ze specyfikacj ą.  
– Wariant 3.3: Ochrona definicji produk tu „tradycyjnego” jako definicji 
zarezerwowanej na mocy norm handlowych.  To rozwi ązanie opisano powy żej, w 
wariancie 1.4. 
– Wariant 3.4: Zaniechanie dzia łania ze strony UE: zako ńczenie dotychczasowego 
programu.  Regulacje w odniesieniu do tradycyjnych specjalno ści zostałyby w gestii 
sektora prywatnego, pa ństw członkowskich i regionów.  
3.4. Zagadnienie 4: prywatne, krajowe or az nowe unijne systemy certyfikacji 
Jeden wariant zosta ł odrzucony po przeprowadzeniu technicznej selekcji. By ł to: 
– Wariant legislacyjny , polegający na ustanowieniu przepisów lub te ż ram funkcjonowania 
programów certyfikacji jako ści w odniesieniu do żywności. Wariant ten odznacza ł się 
brakiem skuteczno ści, efektywno ści i spójno ści z pozosta łymi celami polityki UE (np. 
uproszczeniem), nie uzyska ł także aprobaty zainteresowanych stron. 
Do dalszego rozpatrywania zakwalifikowano pi ęć wariantów: 
– Wariant 4.1: Zaniechanie dzia łania ze strony UE – utrzymanie status quo  (przy 
jednoczesnej kontynuacji bada ń). Wariant oznacza łby kontynuacj ę obecnego stanu rzeczy, 
w którym UE nie anga żuje się bezpośrednio w dzia łalność prywatnych i 
krajowych/regionalnych programów certy fikacji. Wariant przewiduje ponadto dalsze 
badania zmierzające do dalszego zg łębiania natury i zakresu problemu.  
– Wariant 4.2: Opracowanie dobrowolni e stosowanych wytycznych na temat 
funkcjonowania programów certyfikacji , uwypuklaj ących istniej ące koncepcje 
PL 7   PL najlepszych wzorów w odniesieniu do kr yteriów uzgodnionych z zainteresowanymi 
stronami.  
– Wariant 4.3: opracowanie nowych unijnych programów jako ści w konkretnych 
dziedzinach polityki.  Komisja opracowa ła, względnie jest w trakcie opracowywania 
szeregu programów certyfikacji w poszczególnych dziedzinach polityki. Ka żdy nowy 
system będzie oceniany oddzielnie wed ług właściwych mu zalet.  
– Wariant 4.4: Ustanowienie wspólnych kryteriów dla nowych systemów UE.  W 
charakterze alternatywy dla opcji 4.3 i zwa żywszy na liczb ę nowych programów i 
zgłaszanych wniosków, mo żna byłoby określić warunki oceny potrzeby nowych systemów 
certyfikacji produktów rolnych oraz środków spo żywczych w UE.  
– Wariant 4.5: Opracowanie chronionych, zarezerwowanych definicji zgodnych ze 
specyfikacjami. W przypadkach, w których uzasadnione by łoby bezpo średnie dzia łanie 
UE, rozwi ązaniem mniej obci ążającym administracyjnie by łoby opracowanie systemu 
ochrony zarezerwowanych definicji . Tę opcję włączono w zakres norm handlowych 
(wariant 1.4).  
4. ANALIZA SKUTKÓW  
Warianty rozwi ązań dla każdego z zagadnie ń przedmiotowej polityki zosta ły zbadane pod 
kątem skuteczno ści, efektywno ści oraz spójno ści, jak równie ż w stosunku do ustalonych 
celów polityki.  
W zakresie pierwszego zagadnienia polityki (normy handlowe z uwzgl ędnieniem 
oznakowania ze wskazaniem miejsca produkcji rolnej ) zaleca si ę wariant 1.4, to jest 
rozszerzenie zastosowa ń zarezerwowanych definicji; wari ant 1.3 (koncepcja mieszana); w 
zależności od wyników kontynuowanych bada ń; i, w szczególno ści w odniesieniu do 
podstawowych produktów rolnych, wariant 1.5 (opracowanie obowi ązku wskazania miejsca 
produkcji rolnej).  
Co do drugiego zagadnienia polityki (oznacze ń geograficznych) wysoką skuteczno ścią 
oraz spójno ścią odznaczaj ą się warianty 2.3 (uprzyst ępnienie regu ł dotyczących CHNP i 
CHOG) oraz 2.1.2 (po łączenie rejestracji win, napojów spirytusowych i produktów rolnych). 
W odniesieniu do skuteczno ści wariantu 2.3, polegaj ącego na uprzyst ępnieniu regu ł 
dotyczących CHNP i CHOG, konieczna jest dalsza analiza.  
Z kolei w odniesieniu do trzeciego z zagadnie ń, to jest tradycyjnych specjalno ści, zalecany 
jest wariant 3.3, czyli ochrona definicji produktu „tradycyjnego” jako definicji 
zarezerwowanej na mocy norm handlowych, a nast ępny w kolejno ści jest wariant 3.2, to jest 
uproszczenie systemu.  
W odniesieniu do czwartego zagadnienia , którym s ą prywatne, krajowe oraz nowe unijne 
systemy certyfikacji , za wskazane uznaje si ę – możliwe w łącznym stosowaniu – warianty 
4.2 (wytyczne) oraz 4.4 (wspólne kryteria dla nowych systemów). Wariant 4.5 – opracowanie 
chronionych, zarezerwowanych de finicji, jakkolwiek obiecuj ący z uwagi na spe łnianie 
wszystkich kryteriów na wysokim poziomi e, jest omawiany w ramach zagadnienia 
pierwszego: norm handlowych.  
PL 8   PL  
5. OGÓLNA SPÓJNO ŚĆ POLITYCZNA I EFEKT SYNERGII MI ĘDZY ZALECANYMI 
WARIANTAMI  
Zawarte w poni ższej tabeli zalecane warianty wskazuj ą, w jaki sposób wybrane rozwi ązania 
przyczyni łyby się do wypracowania ogólnej koncepcji polityki , jakie powsta łyby synergie  
pomiędzy poszczególnymi instrumentami oraz jakiego rodzaju prawne i proceduralne 
uproszczenia byłyby osiągalne. 
Polityka Zalecane warianty 
w stosunku do systemów i certyfikatów 
prywatnych i krajowych  Wariant 4.2: wytyczne na te mat funkcjonowania programów 
certyfikacji 
dla zapewnienia spójno ści rozwoju 
nowych programów UE Wariant 4.4: wspólne kryteria dla nowych systemów UE Ogólna koncepcja polityki konsekwentny rozwój norm handlowych 
UE Wariant 1.3: koncepcja mieszana: zast ąpienie poszczególnych 
norm handlowych ogóln ą normą przy opracowywaniu 
przepisów szczegó łowych za po średnictwem CEN 
Wariant 1.4: rozwini ęcie zarezerwowanych definicji w 
odniesieniu do uniwersalnych znaków jako ści (w rodzaju 
niskiego poziomu emisji dwutlenku w ęgla)  
szersze zastosowanie „zarezerwowanych 
definicji” (zawartych w normach 
handlowych)  Wariant 3.3: ochrona okre ślenia produktów jako „tradycyjne” w 
postaci zarezerwowanej definicji (zamiast programu 
tradycyjnych specjalno ści) 
Opcja 2.1.1: usprawnienie pr ocedur rejestracji oznacze ń 
geograficznych z po łączeniem rejestracji win, napojów 
spirytusowych i produktów rolnych a tak że środków 
spożywczych w jeden wspólny system wspólne stosowanie systemów 
certyfikacji w odniesieniu do podobnych systemów 
Wariant 2.3: uprzyst ępnienie regu ł dotyczących CHNP i CHOG Synergie 
Spójne wdra żanie obowi ązku 
oznakowania ze wskazaniem miejsca 
produkcji rolnej Wariant 1.5: wprowadzane w ka żdym sektorze z osobna 
obowiązkowe oznakowanie wskazuj ące miejsce produkcji 
rolnej  
Tabela: Zalecane warianty 
Możliwe jest łączenie zalecanych wariantów, które w sumie reprezentuj ą pełny pakiet 
rozwoju polityki jako ści produktów rolnych. 
Nasilone stosowanie „zarezerwow anych definicji”, w szczególno ści w charakterze zast ępstwa 
dla programu tradycyjnej specjalno ści, przynios łoby istotn ą synergię. Również wytyczne dla 
programów prywatnych i krajowych, które mog łyby mieć także zastosowanie do programów 
UE, niosą potencja ł synergiczny. Przewidywane warunki  nowych programów UE powinny 
zapobiega ć wystąpieniu niekonsekwencji w stosunku do obecnych programów unijnych i 
norm handlowych. Obserwowane kombinacje wynikaj ą z proponowanego wspólnego systemu 
certyfikacji oznacze ń geograficznych oraz z proponowanego spójnego wdra żania obowi ązku 
wskazania miejsca produkcji rolnej we wszystkich sektorach za pomoc ą normy handlowej. 
PL 9   PL  
Możliwości Normy handlowe  Oznaczenia 
geograficzne  Tradycyjne specjalno ści
 Prywatne, krajowe 
oraz nowe unijne 
systemy 
certyfikacji  
Wariant 1.3: Koncepcja mieszana. 
  
X    
Wariant 1.4: 
zarezerwowane 
definicje w odniesieniu 
do uniwersalnych 
znaków jako ści   
X  Kombinacje: 
normy handlowe 
chroniące 
określenie 
„tradycyjne” 
jako 
zarezerwowan ą 
definicję Kombinacje: 
propozycje 
nowych systemów 
mogą 
przewidywa ć 
zarezerwowane 
definicje  
Wariant 1.5: 
Oznakowanie ze 
wskazaniem miejsca 
produkcji rolnej   
X Kombinacje: 
odnosiłoby się do 
CHOG, w 
przypadku gdy 
surowce maj ą 
pochodzenie inne 
niż CHOG    
opcja 2.1.1: 
usprawnienie systemu 
rejestracji oznacze ń 
geograficznych z połączeniem rejestracji
   
 
X   
Wariant 2.3: 
Uprzystępnienie regu ł 
dotyczących CHNP i 
CHOG    
X   
Wariant 3.3: ochrona 
określenia produktów 
jako „tradycyjne”  jako 
zarezerwowanej 
definicji  Kombinacje: 
wykorzystanie 
mechanizmu 
norm 
handlowych    
X  
Wariant 4.2: wytyczne 
na temat 
funkcjonowania 
programów certyfikacji   Kombinacje: 
wytyczne 
odnoszące się 
również do 
systemu UE  Kombinacje: 
wytyczne 
odnoszące się 
również do 
systemu UE   
 
X 
Wariant 4.4: wspólne 
kryteria dla nowych 
systemów UE  Kombinacje: 
zapobieżenie 
niespójnym 
propozycjom 
oznakowania 
wypływającym z 
nowych systemówKombinacje: 
minimalizacja 
niespójno ści z 
obecnym 
systemem  Kombinacje: 
minimalizacja 
niespójno ści z 
obecnym 
systemem   
X 
Tabela: Kombinacje zalecanych wariantów i opcji. 
PL 10   PL 6. MONITOROWANIE I OCENA  
Niniejszą ocenę skutków nale ży traktowa ć jako element uzupe łniający komunikat 
wytyczający kierunki strategiczne. Dlatego te ż miarą osiągnięć w najbli ższej przysz łości 
będzie opracowanie i przyj ęcie jego za łożeń. 
W trosce o wymierno ść postępów tej dziedziny polityki, zaproponowano wst ępnie szereg 
kluczowych wska źników post ępu, które zostan ą dopracowane w trakcie przygotowywania 
poszczególnych inicjatyw.