upoważniająca do rozpoczęcia negocjacji dotyczących nowej umowy w sprawie połowów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Komisja proponuje otwarcie negocjacji z Norwegią w sprawie nowej umowy w sprawie połowów określającej ramy zarządzania wspólnie eksploatowanymi stadami ryb oraz dostępu do wód i zasobów.

W związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej Norwegia wskazała, że chce zastąpić obecną Umowę w sprawie rybołówstwa między Królestwem Norwegii a Europejską Wspólnotą Gospodarczą („umowa z 1980 r.”). W lipcu Norwegia poinformowała Komisję, że rozważa wystosowanie w dniu 15 września 2020 r. wniosku rozpoczynającego wymagany 9-miesięczny okres wypowiedzenia prowadzący do rozwiązania umowy, która w związku z tym wygaśnie w dniu 15 czerwca 2021 r. Rozwiązanie umowy bez zastąpienia jej usunęłoby podstawę prawną wzajemnego dostępu do wód, a tym samym miałoby negatywny wpływ na floty UE. Jednak 9 miesięcy dałoby Unii bardzo mało czasu na ustalenie jej stanowiska negocjacyjnego i zawarcie nowej umowy, co zwiększyłoby niepewność.

Umowa z 1980 r. jest główną umową dwustronną regulującą stosunki Unii z Norwegią w dziedzinie rybołówstwa. Obejmuje ona wszystkie stada podlegające wspólnemu zarządzaniu w Morzu Północnym, cieśninach Skagerrak i Kattegat oraz stanowi podstawę prawną corocznych konsultacji służących określeniu uprawnień do połowów i podjęciu decyzji w sprawie innych aspektów wspólnego zarządzania, takich jak kontrola. Jest ona również ściśle powiązana z kilkoma innymi umowami: umową z Oporto (zawartą w momencie podpisywania Porozumienia EOG), umową o sąsiedztwie między Szwecją a Norwegią oraz umową w sprawie Skagerrak i Kattegat. Chociaż część uprawnień do połowów zostanie objętych nową, odrębną umową między Zjednoczonym Królestwem, Norwegią i Unią, inne stada ryb pozostaną w wyłącznej kompetencji Unii i Norwegii. Ze względu na pragnienie Norwegii zastąpienia umowy z 1980 r. oraz zgodnie z art. 63 ust. 1 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, Unia i Norwegia powinny uzgodnić środki niezbędne do koordynacji i zapewnienia ochrony i rozwoju stad podlegających wspólnemu zarządzaniu w północno-wschodnim Atlantyku. Aby uniknąć sytuacji, w której rozwiązanie obowiązującej umowy stworzyłoby próżnię prawną, wpływającą w istotny sposób na działalność flot UE, Norwegia zgodziła się rozpocząć negocjacje w sprawie nowej umowy. Do czasu jej zawarcia umowa z 1980 r. pozostanie w mocy. Norwegia zgodziła się na to podejście, pod warunkiem że negocjacje rozpoczną się w styczniu 2021 r. Będą one prowadzone równolegle z trójstronnymi negocjacjami z udziałem Zjednoczonego Królestwa.

Z tego powodu Unia Europejska dąży do zawarcia z Królestwem Norwegii umowy w sprawie połowów („umowy”).

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Od dnia 16 czerwca 1980 r. podstawą ustaleń między Unią Europejską a Norwegią w dziedzinie rybołówstwa jest „Umowa w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii”. Umowa z 1980 r., z zakresem obejmującym Morze Północne i północno-wschodni Atlantyk, jest najważniejszą umową w sprawie połowów, którą Unia zawarła z innym państwem pod względem wymiany uprawnień do połowów i wspólnych środków zarządzania. Po upływie początkowego okresu 10 lat umowa jest automatycznie przedłużana co 6 lat, chyba że jedna ze stron zawiadomi o jej wypowiedzeniu z 9-miesięcznym wyprzedzeniem. Ostatnie automatyczne przedłużenie nastąpiło w 2015 r. na okres do dnia 16 czerwca 2021 r. Umowa z 1980 r. stanowi podstawę prawną do uzgadniania całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) ze stad zarządzanych wspólnie oraz do wzajemnego dostępu umożliwiającego statkom stron połowy w wodach drugiej strony. Nowa umowa powinna utrzymać istniejące warunki wzajemnego dostępu i udziały kwotowe w oparciu o tradycyjną działalność unijnej floty. Nowa umowa będzie wchodzić w szerszy zakres wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb). Będzie ona stanowiła podstawę stosunków w zakresie rybołówstwa w obszarach, w których stada są zarządzane wspólnie z Norwegią, w celu promowania zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza, zarządzania nimi i ich ochrony, zgodnie z celami WPRyb i zasadami dobrego zarządzania.

•Spójność z innymi politykami Unii

Nie dotyczy.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna