[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 23.3.2010

KOM(2010)112 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE OKRESOWE KOMISJI EUROPEJSKIEJ DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie postępów Bułgarii w ramach mechanizmu współpracy i weryfikacji

SPRAWOZDANIE OKRESOWE KOMISJI EUROPEJSKIEJ DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie postępów Bułgarii w ramach mechanizmu współpracy i weryfikacji

1. WPROWADZENIE

Kiedy Bułgaria przystąpiła do Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 2007 r., utworzono mechanizm współpracy i weryfikacji (zwany dalej „MWiW”) [1], aby pomóc temu państwu w nadrobieniu pewnych braków w takich dziedzinach jak reforma systemu sądownictwa oraz walka z korupcją i przestępczością zorganizowaną, a także aby monitorować postępy w tych dziedzinach za pomocą sprawozdań okresowych.

Niniejsze sprawozdanie jest sprawozdaniem okresowym stanowiącym techniczną aktualizację w zakresie ważnych wydarzeń, jakie miały miejsce w Bułgarii w ramach mechanizmu MWiW w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Sprawozdanie nie zawiera oceny osiągniętych postępów.

Ostatnie sprawozdanie z postępów, przyjęte przez Komisję w dniu 22 lipca 2009 r., i zawarte w nim zalecenia pozostają punktem odniesienia do przeprowadzenia oceny poczynionych postępów względem wyznaczonych celów referencyjnych oraz do określenia pozostałych wyzwań. Komisja dokona kolejnej oceny latem 2010 r.

2. REFORMA SąDOWNICTWA ORAZ WALKA Z KORUPCJą I PRZESTęPCZOśCIą ZORGANIZOWANą: STAN AKTUALNY

W ciągu ostatnich sześciu miesięcy w odpowiedzi na zalecenia Komisji Bułgaria zainicjowała serię konkretnych propozycji reform. Obecnie w parlamencie dyskutowany jest projekt częściowej zmiany kodeksu postępowania karnego i trwają prace nad szeroko zakrojoną reformą ustawy o konfiskacie mienia pochodzącego z przestępstwa oraz zmianą ustawy o zapobieganiu konfliktowi interesów. Bułgaria podjęła również decyzję o wzmocnieniu struktur ścigania w walce z poważnymi przestępstwami poprzez przydzielenie wspólnym zespołom śledczym niektórych najważniejszych spraw dotyczących korupcji na wysokim szczeblu oraz przestępczości zorganizowanej. Ponadto Bułgaria rozpoczęła reformę strukturalną Urzędu Skarbowego oraz Urzędu Ceł i zainicjowała prace nad kompleksową strategią na rzecz walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną.

Jednocześnie wyniki działalności Inspektoratu Najwyższej Rady Sądownictwa nadal były zadowalające, a Najwyższa Rada Sądownictwa niezmiennie monitorowała sprawy budzące duże zainteresowanie publiczne.

Niemniej jednak wymiar sprawiedliwości nadal osiągał jedynie nieznaczne wyniki w sprawach dotyczących korupcji na wysokim szczeblu i przestępczości zorganizowanej; w styczniu 2010 r. nadal dochodziło również do morderstw ulicznych. Należy do końca zbadać sprawę domniemanego handlu wpływami dotyczącego nominacji na wyższe stanowiska w sądownictwie, w który zamieszani byli członkowie Najwyższej Rady Sądownictwa. Do momentu przeprowadzenia kolejnej oceny Bułgaria musi wprowadzić szybszą i bardziej kompleksową procedurę działań następczych ukierunkowanych na zaradzenie przypadkom nieprawidłowości, konfliktu interesów oraz nadużyć finansowych przy wykorzystywaniu funduszy unijnych, które niepokoją Komisję.

3. OCENA OGÓLNA

W ciągu ostatnich sześciu miesięcy Bułgaria wprowadziła szereg ważnych inicjatyw, będących dowodem na zaangażowanie w proces reform.

Podejmowane wysiłki są godne pochwały. Ich rzeczywisty wpływ na walkę z korupcją i przestępczością zorganizowaną będzie mógł zostać oceniony dopiero po wdrożeniu reform, ale działania podejmowane ostatnio przez Bułgarię wskazują na rosnącą świadomość konieczności wprowadzenia znacznych i szeroko zakrojonych zmian.

Bułgaria powinna zintensyfikować wysiłki, aby osiągnąć praktyczne i wymierne skutki podejmowanych reform. W celu dogłębnego zreformowania wymiaru sprawiedliwości trzeba w większej ilości dziedzin rozpocząć reformy zalecone przez Komisję w lipcu 2009 r. i muszą zostać one uznane za kwestię o nadrzędnym znaczeniu dla kraju.

Komisja nadal będzie wspierać Bułgarię w podejmowanych działaniach i latem tego roku przedstawi kolejną szczegółową ocenę osiągniętych postępów.

4. TECHNICZNA AKTUALIZACJA CELÓW REFERENCYJNYCH

4.1. Cel referencyjny nr 1: przyjęcie poprawek do konstytucji usuwających wszelkie niejasności odnośnie do niezawisłości i odpowiedzialności sądownictwa

Wyniki kontroli przeprowadzanych przez Inspektorat Najwyższej Rady Sądownictwa nadal były zadowalające. Przeprowadzono zaplanowane inspekcje całego bułgarskiego systemu sądownictwa z wyjątkiem wydziału cywilnego regionu apelacyjnego Sofia. Mimo że nie we wszystkich przypadkach sądy i prokuratura stosowały się do zaleceń inspektoratu, w opinii inspektoratu kontrole miały widoczny wpływ prewencyjny na urzędników.

Nowo powołana wspólna grupa robocza Najwyższej Rady Sądownictwa i inspektoratu powinna przyczynić się do ujednolicenia praktyki dyscyplinarnej, uczestniczyć w konkretnych kontrolach oraz wpływać na stosowanie się do wyników kontroli przeprowadzonych przez Najwyższą Radę Sądownictwa przy procedurach oceny i mianowania. Obecnie stosowane praktyki pokazują, że sankcje nakładane przez Najwyższą Radę Sądownictwa są często łagodne. Niektóre sprawy zostały oddalone ze względu na upływ określonych w przepisach terminów.

4.2. Cel referencyjny nr 2: zapewnienie większej przejrzystości i skuteczności postępowań sądowych poprzez przyjęcie i wprowadzenie w życie nowej ustawy o systemie sądownictwa i nowego kodeksu postępowania cywilnego. Przekazanie informacji o skutkach wprowadzenia nowych przepisów oraz kodeksów postępowania karnego i postępowania administracyjnego, w szczególności na etapie postępowania przygotowawczego

W odpowiedzi na zalecenia Komisji rząd wprowadził serię zmian do kodeksu postępowania karnego, które zmierzają do polepszenia skuteczności i przejrzystości postępowania sądowego. Z trwającej w parlamencie debaty wynika, że nie wszystkie zmiany zostaną poparte[2].

Przedstawiony przez rząd projekt zmian do kodeksu karnego ma na celu zaostrzenie sankcji za takie przestępstwa, jak zabójstwo, uprowadzenie oraz nadużycia kredytowe.

Bułgaria pozytywnie ocenia instytucję ugody sądowej, która przyczyniła się do zwiększenia skuteczności sądownictwa. Konsekwencją stosowania przyspieszonego trybu postępowania była natomiast nieuzasadniona pobłażliwość sądów nawet w sprawach, w których posiadano pełne dowody na poparcie oskarżenia. W wyniku oceny władze bułgarskie rozważają wyłączenie niektórych poważnych przestępstw spod stosowania przyspieszonego trybu postępowania oraz ograniczenie możliwości wydawania przez sądy wyroków przewidujących kary poniżej przewidzianej kary minimalnej[3].

Nie odnotowano postępów w procedurze przyjęcia nowego wniosku dotyczącego ustawy o aktach prawnych, która ma wprowadzić ścisłe zasady dotyczące przejrzystości i debaty publicznej oraz skodyfikować kolejne etapy procesu legislacyjnego.

4.3. Cel referencyjny nr 3: kontynuacja reformy sądownictwa w celu poprawy jego profesjonalizmu, odpowiedzialności i skuteczności. Coroczna ocena wpływu tych reform i publikacja wyników

Ocena roczna urzędników sądownictwa była przedmiotem krytyki w związku z faktem, że większość urzędników otrzymywała ocenę najwyższą. W odpowiedzi na zalecenie Komisji Najwyższa Rada Sądownictwa przyjęła zarządzenie mające na celu zwiększenie bezstronności i obiektywizmu w ramach systemu oceny rocznej[4]. Najwyższa Rada Sądownictwa nadal monitorowała tempo przebiegu postępowania spraw budzących duże zainteresowanie publiczne. Według uzyskanych informacji dziewięć z pięćdziesięciu takich spraw zakończyło się wydaniem wyroków skazujących[5]. Najwyższa Rada Sądownictwa wykryła przyczynę opóźnień w niektórych sprawach i wydała odpowiednie zalecenia, ale mimo to w niektórych ważnych sprawach nadal występowała niedopuszczalna przewlekłość postępowania[6].

W drugiej połowie 2009 roku do wiadomości publicznej dostały się doniesienia o domniemanym handlu wpływami i korupcji, w które zamieszani mieli być członkowie Najwyższej Rady Sądownictwa, w odniesieniu do nominacji na wyższe stanowiska sądownicze. W odpowiedzi na te doniesienia Najwyższa Rada Sądownictwa wszczęła formalne postępowanie dyscyplinarne przeciwko kilku urzędnikom. W wyniku nacisków opinii publicznej dwóch członków Najwyższej Rady Sądownictwa złożyło rezygnację i powróciło na stanowiska urzędnicze. Przedtem jednak Najwyższa Rada Sądownictwa zażądała rezygnacji obu członków, oświadczając, że dopuścili się oni złamania zasad etyki zawodowej. Według otrzymanych informacji Najwyższa Rada Sądownictwa, ze względu na brak podstawy prawnej, nie mogła podjąć kroków dyscyplinarnych. W reakcji na zaistniałą sytuację Ministerstwo Sprawiedliwości przedstawiło wniosek dotyczący zmiany ustawy o systemie sądownictwa, który zmierza do wprowadzenia bardziej zaostrzonych przepisów w kwestii odpowiedzialności członków Najwyższej Rady Sądownictwa[7].

Łącznie zarzuty w tej sprawie dotyczące handlu wpływami doprowadziły do rezygnacji siedemnastu spośród co najmniej trzydziestu urzędników, co do których istniało domniemanie udziału w tym przestępstwie. Według dostępnych informacji postępowanie dyscyplinarne wszczęto przeciwko wszystkim urzędnikom podejrzanym o udział w handlu wpływami, którzy złożyli kandydatury na stanowiska w administracji, niezależnie od tego, czy doszło do ich mianowania czy nie. W wyniku postępowania dyscyplinarnego prowadzonego przez Najwyższą Radę Sądownictwa, zdegradowano do tej pory siedmiu urzędników. Zarzuty nie zostały zbadane co do istoty sprawy, ponieważ prokuratura nie wszczęła ani jednego postępowania karnego w tej sprawie.

Na podstawie licznych otrzymanych sygnałów Najwyższa Rada Sądownictwa wszczęła postępowanie dotyczące nieprawidłowości w sądzie okręgowym. Sprawozdanie z przeprowadzonego dochodzenia, przyjęte przez Najwyższą Radę Sądownictwa w lutym, mówi o wielu poważnych niedociągnięciach w zakresie zarządzania tym sądem[8]. W wyniku tych ustaleń wszczęto postępowania dyscyplinarne i karne, które są obecnie w toku.

Brak przepisów dotyczących odpowiedzialności prokuratora generalnego za jego działania był przedmiotem krytyki ze strony Europejskiego Trybunału Praw Człowieka[9]. Trybunał w swoim orzeczeniu wezwał Bułgarię do ustanowienia odpowiednich mechanizmów kontroli w instytucjach wymiaru sprawiedliwości.

4.4. Cel referencyjny nr 4: prowadzenie profesjonalnych i bezstronnych postępowań dochodzeniowo-śledczych w sprawach, w których postawiono zarzut korupcji na wysokim szczeblu, oraz informowanie o tych sprawach. Informowanie o kontrolach wewnętrznych instytucji publicznych oraz publikowanie informacji o stanie majątkowym urzędników wysokiego szczebla

W wyniku zaleceń przedstawionych przez Komisję Bułgaria powołała pięć dodatkowych stałych wspólnych zespołów mających zająć się najważniejszymi sprawami dotyczącymi przestępczości zorganizowanej (zob. cel referencyjny nr 6). Pilotowo zespoły te prowadziły również dochodzenia w sprawie domniemanych nadużyć finansowych i zaniedbania oficjalnych obowiązków przez trzech byłych ministrów i dwóch członków parlamentu. Do marca przeprowadzone dochodzenia zaowocowały łącznie przedstawieniem sześciu aktów oskarżenia przeciwko dwóm byłym ministrom, dwóm członkom parlamentu oraz jednemu byłemu dyrektorowi agencji państwowej.

Bułgaria wzmocniła potencjał wspólnego zespołu dochodzeniowego ds. przeciwdziałania przypadkom nadużyć finansowych w zakresie wykorzystania funduszy unijnych. Bułgaria poinformowała, że w wyniku dochodzenia prowadzonego przez ten zespół spośród 125 spraw w 2009 r. 108 przekazano do rozparzenia przez sądy.

W odpowiedzi na zalecenia Komisji Bułgaria opracowała zmiany do ustawy o zapobieganiu konfliktowi interesów, zmierzające do ustanowienia komitetu, którego zadaniem będzie wdrożenie tej ustawy pod nadzorem parlamentu. Oczekuje się, że ustanowienie wyspecjalizowanego komitetu rozszerzy ograniczony zakres stosowania ustawy o zapobieganiu konfliktowi interesów na inne dziedziny, polepszy jej wdrażanie oraz zwiększy jej skuteczność dzięki stosowaniu sankcji lub konfiskaty majątku.

Wiele spraw dotyczących korupcji na wysokim szczeblu jest obecnie przedmiotem dochodzenia. Odnotowano ostatnio siedem aktów oskarżenia, ale dwie poważne sprawy dotyczące nadużyć finansowych toczą się nadal z wieloma opóźnieniami. Od lipca 2009 r. nie wydano ani jednego wyroku skazującego w sprawach dotyczących korupcji na wysokim szczeblu.

Ponownie odnotowano niewystarczające kontrole na szczeblu administracyjnym, mające na celu zapobieganie nieprawidłowościom i wykrywanie przypadków łamania przepisów administracyjnych. W wielu sytuacjach sygnały dochodzą do organów sądowych jeszcze przed przeprowadzeniem wstępnych kontroli administracyjnych. Jednocześnie organy kontroli administracyjnej nie wykazują wystarczającej inicjatywy, jeśli chodzi o ocenę ryzyka i identyfikowanie z urzędu spraw potencjalnie narażonych na wystąpienie nadużyć finansowych i korupcji. Rozpoczęto reformy Urzędu Skarbowego i Urzędu Ceł, które powinny doprowadzić do zwiększenia ich odpowiedzialności i skuteczności.

Z przekazanych informacji wynika, że w wyniku wdrażania ustawy o zapobieganiu konfliktowi interesów i wykrywaniu przypadków konfliktu interesów od połowy 2009 r. wykryto czterdzieści siedem przypadków nieprawidłowości. Na specjalnej stronie krajowego urzędu audytowego nie uaktualniano jednak systematycznie publikacji oświadczeń majątkowych urzędników wysokiego szczebla, ministrów i członków parlamentu; nie były one również przedmiotem działań następczych odpowiednich organów odpowiedzialnych za sprawdzanie prawdziwości przedstawionych deklaracji. Od grudnia 2009 r. nie odnotowano również działań następczych w odniesieniu do przypadków domniemanego konfliktu interesów wśród urzędników wysokiego szczebla i członków parlamentu, za które odpowiada specjalnie wyznaczona komisja parlamentarna.

4.5. Cel referencyjny nr 5: podjęcie dalszych środków w celu zapobiegania korupcji i zwalczania jej, zwłaszcza na granicach i w samorządzie terytorialnym

W dniu 18 listopada 2009 r. Rada Ministrów przyjęła ambitną strategię zapobiegania korupcji i przestępczości zorganizowanej oraz zwalczania tych zjawisk, która ma być realizowana w całym sektorze publicznym za pomocą planu działania oraz przy wsparciu z zagranicy.

Bułgaria powinna zintensyfikować działania administracyjne na rzecz zapobiegania uchybieniom w dziedzinie zamówień publicznych oraz działania naprawcze dotyczące wskazanych nieprawidłowości w wykorzystaniu funduszy UE. Nadrzędne znaczenie ma, aby wyniki dyskusji w parlamencie nad zmianami do ustawy o zamówieniach publicznych zagwarantowały skuteczną ochronę przed nadużyciami finansowymi i korupcją w zamówieniach publicznych[10].

4.6. Cel referencyjny nr 6: wdrożenie strategii zwalczania przestępczości zorganizowanej, w której centrum zainteresowania znajdują się poważne przestępstwa, pranie pieniędzy, a także systematyczna konfiskata mienia przestępców. Przekazywanie informacji o nowych i trwających postępowaniach dochodzeniowo-śledczych, aktach oskarżenia i wyrokach skazujących w tych dziedzinach

W odpowiedzi na zalecenie Komisji Bułgaria ustanowiła pięć stałych wspólnych zespołów dochodzeniowych pod kierunkiem Naczelnej Prokuratury Kasacyjnej. W zespołach tych pod kierunkiem prokuratorów działają oficerowie śledczy policji, urzędnicy dochodzeniowi oraz przedstawiciele Krajowej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (którzy zajmują się głównie gromadzeniem danych z zakresu wywiadu finansowego). Głównym zadaniem tych pięciu zespołów będzie prowadzenie dochodzeń w ważnych sprawach z zakresu przestępczości zorganizowanej[11].

W odpowiedzi na inne zalecenie Komisji Bułgaria zamierza znacznie wzmocnić przepisy ustawowe dotyczące konfiskaty majątku pochodzącego z przestępstwa oraz kompetencje Komisji ds. Konfiskaty Majątku Pochodzącego z Przestępstwa. Zmiany obejmowałyby w szczególności: rozszerzenie zakresu definicji osób, których majątek może podlegać konfiskacie, dające komisji prawo do podejmowania działań z urzędu, wprowadzenie możliwości oceny majątku zgodnie z wartością rynkową aktywów oraz przeniesienie ciężaru dowodu w sytuacjach, gdy zachodzi podejrzenie, że majątek pochodzi z przestępstwa. Zaproponowane zmiany przepisów dotyczą konfiskaty przez sądy cywilne, która byłaby niezależna od decyzji zapadłej w postępowaniu karnym, ale również uwarunkowana innymi elementami, takimi jak wcześniejsza karalność. Wniosek prawdopodobnie trafi do parlamentu w marcu, po konsultacjach społecznych.

Od połowy 2009 r. przeprowadzono w Bułgarii szereg aresztowań członków grup przestępczości zorganizowanej i wszczęto przeciwko nim postępowania.

W tym samym czasie przedstawiono dwa akty oskarżenia dotyczące spraw na wysokim szczeblu – w sprawie o morderstwo i utworzenie zorganizowanej grupy przestępczej oraz w sprawie o uchylanie się od opodatkowania. W drugim przypadku dokonano zamrożenia znacznych zasobów[12].

W dniu 5 stycznia 2010 r. na ulicach Sofii dokonano morderstwa osoby, która mogła być świadkiem w ważnej sprawie dotyczącej przestępczości zorganizowanej. Zasadniczo od połowy 2009 r. odnotowano niewielkie postępy w sprawach dotyczących przestępczości zorganizowanej i nie wydano ani jednego wyroku skazującego.

Bułgaria rozważa wzmocnienie ochrony prawnej przed praniem pieniędzy poprzez wprowadzenie zmian do ustawy o notariacie zabraniających płatności gotówkowych za przekazanie własności nieruchomości. Zmiany do tej ustawy są obecnie przedmiotem dyskusji w parlamencie.

[1] Decyzja Komisji 2006/929/WE z dnia 13 grudnia 2006 r. w sprawie ustanowienia mechanizmu współpracy i weryfikacji postępów Bułgarii w realizacji określonych założeń w zakresie reformy systemu sądownictwa oraz walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 58).

[2] Zmiany wprowadzają rozszerzenie dopuszczalności dowodu oraz obniżenie sformalizowania postępowania sądowego. Obejmowałyby one dopuszczalność dowodów w postaci oświadczeń funkcjonariuszy policji, oficjalnych dokumentów przedstawianych przez OLAF (Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych) oraz informacji zebranych za pośrednictwem specjalnych środków dochodzeniowych przed formalnym otwarciem dochodzenia. Inne zmiany dotyczą uproszczenia procedur rejestracji aktów oskarżenia, możliwości przyznania oskarżonemu obrońcy decyzją sądu, ułatwienia przekazywania spraw między okręgami sądowymi oraz prawa oskarżenia do wniesienia odwołania od ponownego skierowania sprawy do sądu. W trakcie drugiego czytania w dniu 4 marca parlament odrzucił zmianę polegającą na wprowadzeniu możliwości zeznawania przed sądem przez oficerów śledczych oraz odroczył debatę na temat możliwości przyznania oskarżonemu obrońcy decyzją sądu.

[3] Zgodnie z projektem wniosku w sprawie zmiany kodeksu postępowania karnego przyspieszony tryb postępowania nie byłby już stosowany do spraw dotyczących zabójstwa z premedytacją, uprowadzenia, handlu ludźmi, handlu narkotykami, produkcji lub przechowywania narkotyków lub gdy przestępstwo popełniono pod wpływem narkotyków lub alkoholu, gdy przestępstwo popełnia lub gdy jego ofiarą jest sędzia, prokurator lub organ ścigania.

[4] Najważniejsze zmiany dotyczą przekazania odpowiedzialności za ocenę urzędników wyższego szczebla do centralnej komisji oceniającej przy Najwyższej Radzie Sądownictwa, utworzenia dwóch podkomisji dla sędziów i prokuratorów, wprowadzenia obowiązku sprawdzenia akt piętnastu losowo wybranych spraw prowadzonych przez osobę ocenianą. Ponadto w procesie oceny miałyby być brane pod uwagę wyniki kontroli inspektoratu oraz nałożone kary.

[5] Osiem z dziewięciu wyroków skazujących wydano w pierwszej połowie 2009 r., a ostatni – dziewiąty – w lipcu 2009 r. Nie przedstawiono informacji co do wysokości zasądzonych kar ani wykonania wyroków.

[6] Przykładowe powody odnotowanych opóźnień w jednej ze spraw: oskarżony nie stawił się na rozprawę (trzykrotnie), nieobecność oskarżonego z powodu choroby oraz niestawienie się świadków (dwukrotnie).

[7] Zgodnie z projektem członkowie Najwyższej Rady Sądownictwa, którzy szkodzą reputacji wymiaru sprawiedliwości, mogą zostać na stałe wykluczeni ze sprawowania funkcji w wymiarze sprawiedliwości.

[8] W sprawozdaniu potwierdzono domniemane zarzuty przeciwko prezesowi sądu dotyczące konfliktu interesów oraz nadużyć w zakresie systemu losowego przydzielania spraw.

[9] Kolevi przeciwko Bułgarii (wniosek nr 1108/02), dostępny na stronie: www.echr.coe.int/ECHR/homepage_en .

[10] Zgodnie z niektórymi propozycjami zmian do ustawy o zamówieniach publicznych zamówienia przebiegające niezgodnie z przepisami nie byłyby anulowane, lecz podlegałyby karze umownej dla organu zamawiającego w wysokości 2% wartości zawieranej umowy.

[11] Od połowy 2009 r. Bułgaria ograniczyła kompetencje Państwowej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Mimo że przedstawiciele tej agencji wchodzą w skład ostatnio utworzonych wspólnych zespołów, odpowiedzialność za prowadzenie dochodzeń w sprawach dotyczących przestępczości zorganizowanej została z powrotem przekazana Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. Niemniej zgodnie z otrzymanymi informacjami agencja ta zachowa kompetencje do gromadzenia informacji odnoszących się do korupcji na wysokim szczeblu. Struktura koordynacyjna na rzecz zwalczania nadużyć finansowych została przeniesiona z Ministerstwa Finansów z powrotem do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

[12] Z informacji przekazanych przez Bułgarię wynika, że od połowy 2009 r. wydano łącznie 29 aktów oskarżenia w sprawach dotyczących przestępczości zorganizowanej.