[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 14.12.2006

KOM(2006) 802 wersja ostateczna

Wniosek

DECYZJA RADY

upoważniająca Estonię, Słowenię, Szwecję i Zjednoczone Królestwo do wprowadzenia specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 17 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

110 | Podstawa i cele wniosku Zgodnie z art. 27 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde z państw członkowskich do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od wymienionej dyrektywy, w celu uproszczenia procedury poboru podatków. W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 26 stycznia 2006 r., Zjednoczone Królestwo wystąpiło z wnioskiem o przedłużenie obowiązującego odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG. Na mocy tego odstępstwa Zjednoczone Królestwo uzyskało upoważnienie do zawieszenia prawa do odliczenia podatku VAT do czasu jego zapłacenia dostawcy. W pismach, które wpłynęły do Sekretariatu Generalnego Komisji: w dniu 31 sierpnia 2006 r. od Estonii, w dniu 27 czerwca 2006 r. od Słowenii oraz w dniu 6 kwietnia 2006 r. od Szwecji, kraje te wystąpiły z wnioskami o przyznanie odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG, upoważniającego do zawieszenia prawa do odliczenia podatku VAT do czasu jego zapłacenia dostawcy. Zgodnie z art. 27 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG, pismem z dnia 6 października 2006 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Estonię, pismem z dnia 6 października 2006 r. – o wniosku złożonym przez Słowenię, pismem z dnia 4 października 2006 r. – o wniosku złożonym przez Szwecję oraz pismem z dnia 6 października 2006 r. – o wniosku złożonym przez Zjednoczone Królestwo. Pismem z dnia 6 października 2006 r. Komisja powiadomiła Szwecję, a pismami z dnia 9 października 2006 r. powiadomiła Estonię, Słowenię i Zjednoczone Królestwo, że posiada wszystkie informacje, które uważa za niezbędne w celu rozpatrzenia złożonych wniosków. |

120 | Kontekst ogólny W Zjednoczonym Królestwie istnieje możliwość skorzystania z uproszczonej formy rozliczania podatku (metody kasowej), przeznaczonej dla podatników, których obroty nie przekraczają 660 000 GBP (około 964 000 EUR). Przewiduje ona, że uprawnieni podatnicy mogą na mocy art. 10 ust. 2 akapit trzeci dyrektywy 77/388/EWG zawiesić płatność podatku do czasu otrzymania zapłaty. Jednocześnie, na zasadzie odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG, podatnicy, którzy wybrali formę uproszczoną, nie mogą odliczać podatku naliczonego do czasu jego zapłacenia dostawcy. Zjednoczone Królestwo uzyskało upoważnienie do wprowadzenia odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG na podstawie decyzji Rady 87/400/EWG. Decyzja ta ogranicza stosowanie metody kasowej do podatników, których roczny obrót nie przekracza 340 000 ECU. W związku z przedłużeniem odstępstwa na mocy decyzji Rady 90/497/EWG, 93/111/EWG, 97/375/WE, 2000/435/WE i 2003/909/WE również maksymalna wysokość obrotu była stopniowo podwyższana aż do aktualnie obowiązującej kwoty 660 000 GBP. W obecnym wniosku o odstępstwo Zjednoczone Królestwo występuje o podwyższenie maksymalnej wysokości obrotu uprawniającej do korzystania z metody kasowej do kwoty 1 350 000 GBP (około 2 000 000 EUR). Oznaczałoby to podwojenie obecnie obowiązującego progu. Zdaniem Zjednoczonego Królestwa metoda kasowa stanowi element pakietu działań na rzecz uproszczenia systemu podatkowego, mających na celu pomoc małym i średnim przedsiębiorstwom. Potencjalna liczba podmiotów gospodarczych uprawnionych do stosowania metody kasowej wynosi około 1 miliona, a liczba spółek, które mogłyby odnieść korzyści z jej zastosowania – około 750 000. Spośród nich metodę tę faktycznie stosuje 159 000 podmiotów. W wyniku podniesienia progu obrotów dodatkowe 57 000 spółek uzyskałoby prawo do stosowania tej formy rozliczania podatku. Aktualne odstępstwo obowiązuje do dnia 31 grudnia 2006 r. Zjednoczone Królestwo zwróciło się z wnioskiem o jego przedłużenie do dnia 31 grudnia 2009 r. Komisja uważa, że wniosek Zjednoczonego Królestwa jest możliwy do przyjęcia zarówno jeśli chodzi o podwyższenie progu obrotów, jak i o przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa. Możliwość skorzystania z metody kasowej istnieje w Zjednoczonym Królestwie od dnia 1 października 1987 r. Podniesienie progu obrotów, o które występuje Zjednoczone Królestwo, nie wiąże się ze zmianą obowiązującego systemu. Również Estonia, Słowenia i Szwecja występują o przyznanie odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG, celem wprowadzenia możliwości skorzystania z uproszczonej formy rozliczania podatku (metody kasowej). Podobnie jak w systemie obowiązującym w Zjednoczonym Królestwie, kwalifikujący się podatnicy mogliby na mocy art. 10 ust. 2 akapit trzeci dyrektywy 77/388/EWG zawiesić płatność podatku do czasu otrzymania zapłaty. Jednocześnie, na zasadzie odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG, podatnicy, którzy wybrali formę uproszczoną, nie mogliby odliczać podatku naliczonego do czasu jego zapłacenia dostawcy. Szczegóły dotyczące tej formy rozliczania podatku, w tym zasady przyznawania i odbierania uprawnień oraz szczególne wymogi w zakresie księgowości, zostaną ustalone przez państwa członkowskie we własnym zakresie. W przypadku Słowenii próg zostałby ustalony na poziomie 50 000 000 SIT (około 208 000 EUR). Przewiduje się, że spośród 62 000 podmiotów gospodarczych uprawnionych do stosowania metody kasowej uczyniłoby to około 1 000. W przypadku Szwecji próg zostałby ustalony na poziomie 3 000 000 SEK (około 300 000 EUR). Liczba podmiotów gospodarczych uprawnionych do stosowania metody kasowej wynosiłaby około 630 000, z czego około 60 % czyli 400 000 podmiotów mogłoby faktycznie skorzystać z tego prawa. Złożone przez Słowenię i Szwecję wnioski o przyznanie odstępstwa oparte są na odstępstwie przyznanym obecnie Zjednoczonemu Królestwu i na wniosku o jego przedłużenie. W związku z tym Komisja może poprzeć wnioski tych krajów o przyznanie odstępstwa, których celem jest uproszczenie procedur dla małych podmiotów gospodarczych. W przypadku Estonii możliwość skorzystania z uproszczonej formy rozliczania podatku (metody kasowej) nie jest ograniczona wysokością obrotów. Zamiast tego możliwość ta jest ograniczona do podatników uważanych zgodnie z prawem estońskim za osoby samodzielnie prowadzące działalność gospodarczą, z których około 5 700 jest zarejestrowanych jako płatnicy VAT. Podmioty takie mogą wybrać deklarowanie przychodów dla celów podatków bezpośrednich na zasadzie kasowej. Wobec tego możliwość deklarowania podatku VAT na tej samej zasadzie oznaczałaby dla nich uproszczenie obowiązków w zakresie księgowości. Wobec niewielkiej liczby podmiotów, które mogłyby skorzystać z tej formy rozliczania podatku, oraz wobec wynikających z niej korzyści w związku z uproszczeniem, Komisja może poprzeć wniosek Estonii o przyznanie odstępstwa. |

130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Decyzja Rady 97/375/WE z dnia 9 czerwca 1997 r. upoważniająca Zjednoczone Królestwo do wprowadzenia opcjonalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 17 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych. Decyzja ta została zmieniona decyzjami Rady 2000/435/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. i 2003/909/WE z dnia 22 grudnia 2003 r., i wygasa z dniem 31 grudnia 2006 r. |

141 | Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach Nie dotyczy. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

219 | Nie dotyczy. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

230 | Ocena wpływu Decyzja, której dotyczy wniosek, odnosi się do środków upraszczających pobór podatku VAT od małych i średnich podmiotów gospodarczych i może przyczynić się do poprawy płynności finansowej tych podmiotów. Wpływ będzie w każdym razie ograniczony ze względu na wąski zakres odstępstwa. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

305 | Krótki opis proponowanych działań Upoważnienie Zjednoczonego Królestwa do dalszego stosowania odstępstwa oraz upoważnienie Estonii, Słowenii i Szwecji do wprowadzenia odstępstwa od art. 17 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG celem stosowania możliwości skorzystania z metody kasowej, zgodnie z którą podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT dopiero po zapłaceniu dostawcy za towary lub usługi. |

310 | Podstawa prawna Artykuł 27 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku. |

329 | Zasada pomocniczości Wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |

331 | Decyzja dotyczy upoważnienia przyznanego państwu członkowskiemu w odpowiedzi na jego własny wniosek i nie stanowi jakiegokolwiek zobowiązania. |

332 | Biorąc pod uwagę ograniczony zakres odstępstwa, środek specjalny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu. |

Wybór instrumentów |

341 | Proponowane instrumenty: inne. |

342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów. Zgodnie z art. 27 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, odstępstwo od wspólnych zasad dotyczących podatku od wartości dodanej jest możliwe jedynie po uzyskaniu upoważnienia Rady, stanowiącej jednogłośnie na wniosek Komisji. Decyzja Rady jest jedynym właściwym instrumentem, ponieważ może być skierowana do jednego państwa członkowskiego. |

WPłYW NA BUDżET |

409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

INFORMACJE DODATKOWE |

520 | Uchylenie obowiązujących przepisów prawnych Przyjęcie niniejszego wniosku pociąga za sobą uchylenie istniejącego prawodawstwa. |

Klauzula przeglądu/weryfikacji/wygaśnięcia |

E-4340 | Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia. |

1. Wniosek

DECYZJA RADY

upoważniająca Estonię, Słowenię, Szwecję i Zjednoczone Królestwo do wprowadzenia specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 17 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku[1], w szczególności jej art. 27 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja Rady 97/375/WE[3] upoważnia Zjednoczone Królestwo, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 27 dyrektywy 77/388/EWG, do stosowania specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 17 ust. 1 tej dyrektywy celem zapewnienia podatnikom możliwości rozliczania podatku na podstawie środków zapłaconych i otrzymanych (metodą kasową). Zgodnie z tą metodą Zjednoczone Królestwo może, w drodze odstępstwa od art. 17 ust. 1 powołanej dyrektywy, zawiesić prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT przez podatników, którzy na podstawie art. 10 ust. 2 akapit trzeci tiret drugie powołanej dyrektywy rozliczają się z należnego podatku VAT od realizowanych przez nich dostaw po otrzymaniu zapłaty od klienta, do czasu zapłacenia dostawcy kwoty naliczonego podatku VAT.

(2) W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 26 stycznia 2006 r., Zjednoczone Królestwo wystąpiło z wnioskiem o przedłużenie o trzy lata obowiązującego odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG. Zjednoczone Królestwo wystąpiło także o podwyższenie maksymalnej wysokości obrotu uprawniającej do korzystania z metody kasowej z 660 000 GBP do 1 350 000 GBP.

(3) W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 31 sierpnia 2006 r., Estonia wystąpiła z wnioskiem o przyznanie odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG, zgodnie z którym podatnik mógłby odliczyć podatek VAT dopiero po zapłaceniu dostawcy. Zawieszenie możliwości odliczenia podatku dotyczyć będzie tylko metody kasowej, zgodnie z którą podatnicy rozliczają się z należnego podatku VAT od realizowanych przez nich dostaw po otrzymaniu zapłaty od klienta, na podstawie art. 10 ust. 2 akapit trzeci tiret drugie powołanej dyrektywy. Estonia wystąpiła z wnioskiem, aby możliwość stosowania metody kasowej była ograniczona do podatników uważanych zgodnie z prawem estońskim za osoby samodzielnie prowadzące działalność gospodarczą.

(4) W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 27 czerwca 2006 r., Słowenia wystąpiła z wnioskiem o przyznanie odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG, zgodnie z którym podatnik mógłby odliczyć podatek VAT dopiero po zapłaceniu dostawcy. Zawieszenie możliwości odliczenia podatku dotyczyć będzie tylko metody kasowej, zgodnie z którą podatnicy rozliczają się z należnego podatku VAT od realizowanych przez nich dostaw po otrzymaniu zapłaty od klienta, na podstawie art. 10 ust. 2 akapit trzeci tiret drugie powołanej dyrektywy. Słowenia wystąpiła o ustalenie maksymalnej wysokości obrotu uprawniającej do korzystania z metody kasowej na poziomie 50 000 000 SIT.

(5) W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 6 kwietnia 2006 r., Szwecja wystąpiła z wnioskiem o przyznanie odstępstwa od art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG, zgodnie z którym podatnik mógłby odliczyć podatek VAT dopiero po zapłaceniu dostawcy. Zawieszenie możliwości odliczenia podatku dotyczyć będzie tylko metody kasowej, zgodnie z którą podatnicy rozliczają się z należnego podatku VAT od realizowanych przez nich dostaw po otrzymaniu zapłaty od klienta, na podstawie art. 10 ust. 2 akapit trzeci tiret drugie powołanej dyrektywy. Szwecja wystąpiła o ustalenie maksymalnej wysokości obrotu uprawniającej do korzystania z metody kasowej na poziomie 3 000 000 SEK.

(6) Zgodnie z art. 27 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG, pismem z dnia 6 października 2006 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Estonię, pismem z dnia 6 października 2006 r. – o wniosku złożonym przez Słowenię, pismem z dnia 4 października 2006 r. – o wniosku złożonym przez Szwecję oraz pismem z dnia 6 października 2006 r. – o wniosku złożonym przez Zjednoczone Królestwo. Pismem z dnia 6 października 2006 r. Komisja powiadomiła Szwecję, a pismami z dnia 9 października 2006 r. powiadomiła Estonię, Słowenię i Zjednoczone Królestwo, że posiada wszystkie informacje, które uważa za niezbędne w celu rozpatrzenia złożonych wniosków.

(7) Metoda kasowa stanowi uproszczenie dla małych i średnich podmiotów gospodarczych. W Zjednoczonym Królestwie podniesienie maksymalnej wysokości obrotu uprawniającej do posługiwania się metodą kasową umożliwi korzystanie z niej większej liczbie przedsiębiorstw. W wyniku podniesienia progu obrotów prawo do stosowania metody kasowej uzyskałoby dodatkowe 57 000 podmiotów. W przypadku Estonii przyznanie odstępstwa umożliwi skorzystanie z metody kasowej 5 700 podmiotom. W przypadku Słowenii metodę kasową będzie mogło wybrać 62 000 podmiotów. W przypadku Szwecji metoda kasowa będzie dostępna dla 630 000 podmiotów.

(8) Przyznanie odstępstw Estonii, Słowenii, Szwecji i Zjednoczonemu Królestwu jest dopuszczalne wobec odsetka podmiotów gospodarczych uprawnionych do skorzystania z uproszczonej formy rozliczania podatku oraz wobec ograniczonego okresu obowiązywania odstępstwa.

(9) Rozpatrywane odstępstwo nie ma wpływu na ogólną wysokość dochodów podatkowych państw członkowskich uzyskiwanych na etapie konsumpcji końcowej, a w rezultacie nie ma negatywnego wpływu na zasoby własne Wspólnot Europejskich pochodzące z podatku VAT,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady (77/388/EWG) niniejszym upoważnia się Estonię, Słowenię, Szwecję i Zjednoczone Królestwo do zawieszenia prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT przez podatników, o których mowa w akapicie drugim, do czasu zapłacenia dostawcy kwoty podatku naliczonego.

Dotyczy to podatników korzystających z formy opodatkowania przewidującej rozliczanie się z należnego podatku VAT od realizowanych przez nich dostaw po otrzymaniu zapłaty od klienta. Warunkiem jest osiąganie przez nich rocznego obrotu nieprzekraczającego 50 000 000 SIT w przypadku Słowenii, 3 000 000 SEK w przypadku Szwecji oraz 1 350 000 GBP w przypadku Zjednoczonego Królestwa lub – w przypadku Estonii – zarejestrowanie w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.

Artykuł 2

Uchyla się decyzję 97/375/WE.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2009 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Estońskiej, Republiki Słowenii, Królestwa Szwecji oraz do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/69/WE (Dz.U. L 221 z 12.8.2006, str. 9).

[2] Dz.U. C […] z [...], str. […].

[3] Dz.U. L 158 z 17.6.1997, str. 43. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2003/909/WE (Dz.U. L 342 z 30.12.2003, str. 49).