Zgodnie ze stałymi instrukcjami dotyczącymi rocznych sprawozdań z działalności za 2012 r. delegowani urzędnicy zatwierdzający muszą bardziej szczegółowo wyjaśniać, w jaki sposób wykorzystali przyznane im zasoby finansowe i ludzkie do osiągnięcia wyznaczonych przez kolegium celów politycznych, oraz jaka była wartość dodana zastosowanych strategii politycznych dla społeczeństwa UE. W ten sposób Komisja stopniowo buduje kulturę wyników, który to proces potrwa kilka lat, częściowo ze względu na konieczność opracowania nowych narzędzi, m.in. statystycznych. W związku z tym debata na temat kwalifikowalności i prawidłowości płatności pozostanie centralną kwestią, ale uzupełniona zostanie debatą na temat wyników w różnych obszarach polityki i Komisja musi być przygotowana, aby odpowiednio zareagować na tę nową sytuację.

Operacyjne wykonanie celów politycznych i celów w zakresie zarządzania oddelegowywane jest przez kolegium komisarzy dyrektorom generalnym i szefom służb, którzy, jako „delegowani urzędnicy zatwierdzający”, otrzymują niezbędne środki do działania. Takie zdecentralizowane zarządzanie charakteryzuje się jasnym określeniem obowiązków poszczególnych podmiotów. Delegowani urzędnicy zatwierdzający posiadają wszelkie uprawnienia do wskazywania najbardziej odpowiedniego i najskuteczniejszego systemu kontroli, pozwalającego zapewnić prawidłowe i efektywne zarządzanie zasobami, za które są odpowiedzialni. Roczne sprawozdania z działalności to główny instrument, za pomocą którego delegowani urzędnicy zatwierdzający rozliczają się z zarządzania zasobami ludzkimi i finansowymi, za które odpowiadają. W sprawozdaniach tych informują oni o wykonaniu swoich obowiązków; udokumentowane są tam także wszelkie kwestie podlegające ich zarządzaniu, które muszą być podane do wiadomości kolegium. Sprawozdania zawierają podpisane poświadczenie wiarygodności, dotyczące między innymi legalności i prawidłowości transakcji finansowych. W każdym rocznym sprawozdaniu z działalności wyraźnie zaznacza się, że przed ostatecznym podpisaniem poświadczenia wiarygodności, odpowiedzialni komisarze zostali poinformowani o najważniejszych punktach sprawozdania, w tym o wszelkich zastrzeżeniach, jakie delegowany urzędnik zatwierdzający zamierza przedstawić.

Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej kieruje procesem aktualizowania zasad kwantyfikacji stosowanych przez służby odpowiedzialne za politykę spójności. Komisja oprze się na tych działaniach w celu przyjęcia do końca 2013 r. decyzji w sprawie harmonizacji podejścia dla wszystkich służb odpowiedzialnych za zarządzanie dzielone. Decyzja ta będzie miała również zastosowanie do działań niektórych innych służb, których budżet w znacznej części wykonywany jest w drodze zamówień publicznych.

Nieustannie dążąc do dalszych usprawnień, służby centralne Komisji już na wczesnych etapach działań starają się wspierać służby w redagowaniu rocznych sprawozdań z działalności. Omawiają one z nimi kluczowe zagadnienia i w razie potrzeby udzielają wskazówek. Wzajemna weryfikacja okazała się być skuteczną platformą wymiany opinii na temat formułowania zagadnień przekrojowych i środków mających na cele zaradzenie uchybieniom.

W rocznych sprawozdaniach z działalności za 2012 r. przedstawiono kroki podjęte w celu rozwiązania problemów wskazanych przez Trybunał Obrachunkowy. Komisja wyraża zadowolenie z faktu, że wszystkie jej służby uwzględniły uwagi Trybunału Obrachunkowego dotyczące „oświadczeń kierownictwa” z 2011 r. oraz przyczyniły się do uwzględnienia zastrzeżeń co do wiarygodności rocznych sprawozdań z działalności wyrażonych w rezolucji w sprawie udzielenia absolutorium.

Rozporządzenie finansowe zawiera wspólne przepisy i zasady finansowe mające zastosowanie do wszystkich obszarów polityki. Rozporządzenie finansowe zostało poddane przeglądowi w 2012 r.; podkreśla ono konieczność dostosowania systemów kontroli do zidentyfikowanych zagrożeń i zapewnienia opłacalności kontroli. Rozporządzenie zapewnia jasne ogólne ramy wykonania budżetu, obejmuje wszystkie tryby zarządzania (w tym wspólne ramy dla zarządzania dzielonego, najczęściej stosowanego trybu zarządzania w przypadku budżetu UE) oraz ustanawia specjalne zasady dla innowacyjnych instrumentów finansowych i nagród. W odniesieniu do dotacji zarządzanych bezpośrednio przez Komisję propaguje się zwłaszcza stosowanie uproszczonych metod obliczania kosztów kwalifikowalnych (takich jak płatności ryczałtowe, stawki zryczałtowane oraz standardowa skala kosztów jednostkowych), ułatwia zatwierdzanie kosztów zadeklarowanych przez beneficjenta zgodnie z jego „zwyczajowymi praktykami księgowania” i wprowadza uproszczone procedury dla niewielkich dotacji. Takie samo podejście zostało zaproponowane przez Komisję w ramach przepisów sektorowych dotyczących zarządzania dzielonego.

W listopadzie 2012 r. Komisja przedstawiła drugie sprawozdanie z przeprowadzonej oceny finansów Unii oparte na uzyskanych wynikach. Sprawozdanie to, przygotowane na podstawie art. 318 TFUE, przedstawia przegląd celów programów UE oraz skutków i osiągniętych wyników. Komisja stara się ciągle usprawniać proces opracowywania tego sprawozdania, na przykład dostosowując go do istniejącego procesu planowania i programowania strategicznego. Oznacza to, że wskaźniki i cele w zakresie wyników określone są w planach zarządzania i uwzględnione w rocznych sprawozdaniach z działalności. Uzupełniane są one obejmującymi całą Komisję ocenami zawartymi w sprawozdaniu oceniającym, które przyjmowane jest równocześnie z niniejszym sprawozdaniem podsumowującym.

Komisja opublikuje uaktualnione informacje dotyczące ubytku podatku VAT we wszystkich państwach członkowskich. Zastosowane zostanie to samo podejście co w 2009 r., czyli porównanie wpływów z VAT z teoretyczną kwotą netto należności VAT dla całej gospodarki.

Komisja kontynuowała swoje działania na rzecz zwiększenia skuteczności i wydajności poboru należności celnych i podatku VAT w państwach członkowskich, identyfikowania kanałów i struktur umożliwiających uchylanie się od opodatkowania i unikanie opodatkowania oraz promowania odpowiednich środków zaradczych. Pełne wprowadzenie w życie zmodernizowanego kodeksu celnego, który został zastąpiony unijnym kodeksem celnym, zostało odłożone do 2020 r., ponieważ w obecnej sytuacji gospodarczej i finansowej państwa członkowskie nie są w stanie zobowiązać się do terminowego stworzenia niezbędnych systemów informatycznych.

Należy zauważyć, że wskaźniki błędu resztowego zgłoszone przez służby, wykorzystywane do oszacowania ryzyka finansowego, nie są bezpośrednio spójne ze wskaźnikami błędów zgłaszanymi w odniesieniu do poszczególnych rozdziałów przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w jego sprawozdaniu rocznym. Wynika to z wielu powodów, a głównie z faktu, że poziom błędu resztowego jest obliczany z uwzględnieniem wpływu różnych wieloletnich mechanizmów naprawczych. Wskaźnik błędu zgłaszany przez Trybunał Obrachunkowy opiera się na transakcjach z danego roku. Należałoby w związku z tym rozpatrywać go w kontekście kwoty faktycznie wykonanych korekt finansowych i odzyskanych środków.

Jeśli brać pod uwagę wykonanie korekt finansowych i odzyskania środków we wszystkich obszarach polityki, ich wartość wyniosła w 2012 r. 4,5 mld EUR (1,8 mld EUR w 2011 r.). Szczegółowy podział przedstawiono w informacji dodatkowej nr 6 do skonsolidowanego sprawozdania finansowego. Znaczący wzrost w porównaniu z poprzednim rokiem wynika przede wszystkim z zamknięcia programu EFRR na lata 2000-2006 i powiązanych korekt finansowych.

W swoich rocznych sprawozdaniach z działalności delegowani urzędnicy zatwierdzający oszacowali, że wysokość kwot obarczonych ryzykiem mieści się w przedziale między 2,6 mld EUR a 3,5 mld EUR. Odpowiada to 1,9 % i 2,6 % wszystkich dokonanych płatności w budżecie Komisji oraz EFR w 2012 r. W odniesieniu do dwóch najważniejszych obszarów wydatków (rolnictwo, zasoby naturalne i zdrowie oraz spójność) kwoty te nie obejmują przyszłych korekt finansowych i odzyskanych środków, które mogą skorygować nieprawidłowości związane z płatnościami dokonanymi w 2012 r. Jak wskazują doświadczenia z ostatnich czterech lat (2009-2012), średnia roczna wartość korekt finansowych i odzyskanych środków wyniosła 2,4 mld EUR (potwierdzone/stwierdzone) oraz 2,2 mld EUR (wykonane) tylko w tych dwóch obszarach polityki. Jeśli w 2012 r. osiągnięte zostaną podobne poziomy, korekty finansowe i odzyskiwane środki zapewnią odpowiednią ochronę budżetu UE jako całości.

Aby zapewnić spójność i porównywalność, Komisja zaleca służbom centralnym przegląd różnych podejść do kwestii oceny kwot, co do których przewiduje się obarczenie ryzykiem.

Komisja wzywa dyrekcje generalne do dokonania przeglądu swoich strategii kontroli wewnętrznej, tak aby zagwarantować, że realizowane kontrole są skuteczne i opłacalne, a także do dostosowania intensywności kontroli do zagrożeń, jakie napotykają, należycie uwzględniając przy tym ich wpływ na realizację celów politycznych. Komisja wzywa Dyrekcję Generalną ds. Budżetu do udzielania odnośnych wskazówek i wspierania tego procesu.

Wzrósł całkowity wolumen operacji obarczonych zastrzeżeniami z racji nowego zastrzeżenia zgłoszonego przez Dyrektora Generalnego DG DEVCO, bardziej precyzyjnego określania zakresu przez DG REGIO oraz kwantyfikacji finansowej zgłoszonego przez DG AGRI zastrzeżenia dotyczącego płatności bezpośrednich niezwiązanych z wielkością produkcji w ramach pierwszego filaru WPR. Kwantyfikacja ta doprowadziła do przedstawienia w tym roku kwantyfikowanego zastrzeżenia finansowego w stosunku do trzech państw członkowskich, podczas gdy w ubiegłym roku chodziło o zastrzeżenie dotyczące ryzyka wizerunkowego, które nie było kwantyfikowane.

Po zbadaniu rocznych sprawozdań z działalności, a w szczególności poświadczeń wiarygodności podpisanych przez każdego delegowanego urzędnika zatwierdzającego i przedstawionych przez nich zastrzeżeń, Komisja stwierdza, że dają one wystarczającą pewność co do wykorzystania zasobów zgodnie z ich przeznaczeniem, przestrzegania zasad należytego zarządzania finansami oraz dostarczenia przez stosowane procedury kontrolne niezbędnych gwarancji w zakresie legalności i prawidłowości operacji podstawowych.

Komisja zaleca Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu, aby w ramach wprowadzania w życie nowego rozporządzenia finansowego oraz dyskusji nad ramami regulacyjnymi dla programów wydatkowania objętych kolejnymi WFR udzieliła ona służbom stosownych porad w celu zagwarantowania, by kryteria istotności pozostały dostosowane do poziomu złożoności, opłacalności niezbędnych kontroli oraz zagrożeń, na jakie Komisja jest narażona, zarządzając środkami.

W swoim rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich przyjął bardziej zintegrowane podejście, ujawniając wyniki dokonanej przez Komisję oceny wszystkich systemów kontroli programów operacyjnych, przy uwzględnieniu różnych poziomów wiarygodności uzyskanych od jednostek certyfikujących, Trybunału Obrachunkowego oraz na podstawie wyników własnych kontroli. Wyniki są zwłaszcza widoczne w przypadku głównych systemów należących do pierwszego filaru („wsparcie bezpośrednie”). Podejście to będzie w razie konieczności dostosowywane i rozszerzane na pozostałe systemy filaru pierwszego i na drugi filar („rozwój obszarów wiejskich”). Pozwoli to na bardziej precyzyjne określenie kwot narażonych na ryzyko.

Łączną kwotę obarczoną ryzykiem szacuje się na 68,9 mln EUR, z czego 68 mln EUR przypada na EFS, co odpowiada 0,63 % płatności okresowych za dany rok, a 0,9 mln EUR – na IPA, co odpowiada 1,5 % płatności okresowych za dany rok.

Dyrektor Generalna ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa utrzymała swoje zastrzeżenie dotyczące Instrumentu Finansowego Orientacji Rybołówstwa (IFOR) w odniesieniu do jednego programu w Niemczech, obecnie znajdującego się na etapie zamknięcia (nie dokonano żadnych płatności od 2009 r.), w przypadku którego pozostałą korektę oszacowano na 5,3 mln EUR. Dyrektor zgłosiła również zastrzeżenie dotyczące systemów zarządzania i kontroli Europejskiego Funduszu Rybackiego w dziewięciu państwach członkowskich w odniesieniu do niekwalifikowalności zadeklarowanych wydatków. Płatności w ramach tych programów zostały przerwane.

Utrzymane zostało także zastrzeżenie związane z ryzykiem wizerunkowym dotyczące braków w zakresie nadzorowania i kontroli produkcji ekologicznej, ponieważ plan działania nie został jeszcze w pełni wdrożony. Przyszłe ulepszenia obejmują nadzór UE nad systemami kontroli w państwach członkowskich i w państwach trzecich, w tym nadzór nad organami kontroli właściwymi w zakresie zatwierdzania produktów ekologicznych przeznaczonych do przywozu do UE.

We współpracy z organami administracyjnymi wszystkich państw członkowskich Komisja prowadzi aktywne działania w celu zidentyfikowania przyczyn źródłowych błędów systemowych oraz w celu określenia możliwych działań naprawczych. Podstawą dyskusji w Radzie w dniu 29 listopada 2012 r. była nota informacyjna skierowana do właściwych ministrów. Europejska Sieć na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich jest wykorzystywana w celu podniesienia świadomości wśród ekspertów. Niektóre państwa członkowskie (Portugalia, Hiszpania, Bułgaria i Włochy) już zmieniły swoje programy rozwoju obszarów wiejskich w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia błędów na etapie wdrażania. Parlament Europejski i Rada zostaną poinformowani o głównych wyników tego przeglądu. Za pośrednictwem Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich Komisja nadal będzie udzielała państwom członkowskim wskazówek, w miarę jak opracowywać będą one swoje przyszłe programy rozwoju obszarów wiejskich.

W swoim rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich zgłosił trzy zastrzeżenia. Jedno z tych zastrzeżeń dotyczy wsparcia bezpośredniego. Na podstawie bardziej kompleksowego podejścia opisanego w rozdziale 3.4 poziom błędu resztowego w przypadku pomocy bezpośredniej niezwiązanej z wielkością produkcji wyniósł 2,4 %. To nowe zastrzeżenie finansowe jest odpowiedzialne za największą część wzrostu odnotowanego w odniesieniu do wszystkich działań Komisji objętych zastrzeżeniem. Jeśli wyłączyć bardzo wysoki wskaźnik błędu odnotowany w trzech państwach członkowskich (Bułgaria, Portugalia i Francja) wskaźnik błędu resztowego wynosiłby 1,68 %, więc poniżej progu istotności. Dyrektor Generalny DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich uważa, że państwom tym potrzebne są plany działania, i zgłosił w odniesieniu do nich zastrzeżenie. Dyrekcja Generalna zbada również sytuację pozostałych państw członkowskich, w których wskaźnik błędu wynosi powyżej 2 %. W przypadku tych państw członkowskich trwające procedury rozliczania zgodności obejmują ryzyko finansowe dla budżetu UE. Ponadto opracowywany jest obecnie ogólny plan działania w celu podniesienia poziomu wiarygodności, zapewnianej przez systemy kontroli państw członkowskich.

Wśród całkowitych dochodów budżetu UE w 2012 r. tradycyjne zasoby własne (TZW) stanowiły 16 453 mln EUR. Wysokość TZW obliczają państwa członkowskie. One też pobierają należne kwoty. Trzy czwarte tych kwot wpłacane jest do budżetu UE, a pozostała jedna czwarta zatrzymywana jest przez państwa członkowskie na pokrycie kosztów związanych z poborem należności. Ze względu na swoje położenie geograficzne, Belgia jest głównym płatnikiem TZW (9,7% całkowitej kwoty tradycyjnych zasobów własnych w 2012 r.). Inspekcje Komisji oraz kontrole Trybunału wykazały rozbieżności między przeniesionymi kwotami a odnośnymi danymi bazowymi. Podjęte zostały działania naprawcze, m. in. zintensyfikowano kontrole wewnętrzne. Jednakże ostateczny wpływ finansowy będzie można ocenić dopiero po zakończeniu trwającego audytu zewnętrznego. Dyrektor Generalny ds. Budżetu utrzymał zatem zastrzeżenie dotyczące niedostatecznej pewności co do wiarygodności belgijskich systemów rozliczeniowych i księgowych.

W swoich wnioskach dotyczących polityki spójności na lata 2014-2020 Komisja zaproponowała również dalszą poprawę zarządzania finansami oraz prawidłowości wydatków budżetowych poprzez zatrzymanie 10 % płatności na rzecz państw członkowskich w trakcie roku oraz roczne rozliczenie rachunków po tym, jak państwa członkowskie dostarczą zatwierdzone roczne sprawozdania finansowe dla każdego programu.

4.6Stosunki zewnętrzne, pomoc rozwojowa i rozszerzenie

Środki przeznaczone na stosunki zewnętrzne, pomoc rozwojową i rozszerzenie wydawane są w przeszło 150 krajach, a organizacje odpowiedzialne za ich wdrażanie są znacznie zróżnicowane pod względem wielkości i doświadczenia. Większość środków jest wdrażanych w sposób zdecentralizowany poprzez sieć ponad 140 delegatur UE; szefowie delegatur (którzy należą do ESDZ), pełniący obowiązki subdelegowanych urzędników zatwierdzających Komisji, przedstawiają poświadczenie wiarygodności oraz regularnie składają siedzibie głównej sprawozdania z zarządzania pomocą zewnętrzną.

W 2012 r. Dyrekcja Generalna ds. Rozwoju i Współpracy — EuropeAid zleciła przeprowadzenie badania poziomu błędu resztowego w rozliczonych transakcjach w celu oszacowania wpływu finansowego błędów resztowych po przeprowadzeniu wszystkich kontroli ex-ante i ex-post. Na tej podstawie Dyrektor Generalny ds. Rozwoju i Współpracy — EuropeAid zgłosił jedno nowe zastrzeżenie dotyczące szacunkowego poziomu błędu w wysokości 3,6 % wyprowadzonego z badania, a także wskaźnika błędu stwierdzonego przez Trybunał Obrachunkowy w jego sprawozdaniu rocznym za 2011 r. Szacowana kwota obarczona ryzykiem w przypadku tego zastrzeżenia wynosi około 259,5 mln EUR. Główne przyczyny to niedociągnięcia i błędy, jakich dopuściły się międzynarodowe organizacje wdrażające projekty finansowane przez UE, kwoty, które nie zostały odzyskane w następstwie kontroli lub kontroli weryfikacyjnych wydatków, różnego rodzaju błędy w obszarze funduszy UE zarządzanych pośrednio i brak dokumentacji w ramach postępowania o udzielenie zamówienia.

Komisja zaleca Dyrekcji Generalnej ds. Rozwoju i Współpracy — EuropeAid niezwłoczne wdrożenie zaleceń przedstawionych przez IAS w celu usprawnienia procesu poświadczania wiarygodności w ramach dyrekcji generalnej, a w szczególności zacieśnienie wymogów sprawozdawczości wobec delegatur UE, ponieważ mają one kluczowe znaczenie dla rocznych sprawozdań z działalności tej dyrekcji.

Dyrektor Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej zgłosił zastrzeżenie dotyczące legalności i prawidłowości misji obserwacji wyborów, w przypadku których należy wyjaśnić podstawę prawną szeregu wypłat.

4.7Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne

Wspólna dla dyrekcji generalnych odpowiedzialnych za badania naukowe strategia kontroli (obejmująca intensywne działania kontrolne z ekstrapolacją błędów systemowych) w odniesieniu do szóstego programu ramowego (6PR) (2002-2006) okazała się sukcesem zarówno pod względem zakresu audytu, jak i osiągniętych wyników. Na zakończenie okresu realizacji programu wieloletni poziom błędu resztowego był znacznie mniejszy, osiągając poziom bardzo zbliżony do zakładanego progu 2%. Chociaż dyrektorzy generalni odnośnych dyrekcji (ENTR, RTD, MOVE i ENER) utrzymali zastrzeżenia w stosunku do 6PR, koszt dodatkowych kontroli byłby nieproporcjonalny do potencjalnej korzyści zredukowania tego poziomu do poniżej 2 %. Ze względu na fakt, że zmniejsza się również kwota płatności, oczekuje się, że zastrzeżenie to nie zostanie utrzymane po 2012 r.

Jako że poziom błędu resztowego wykryty w reprezentatywnej próbie audytowej w ramach siódmego programu ramowego w dziedzinie badań (7PR) (2007-2013) przekracza 2 % próg istotności, dyrektorzy generalni dyrekcji generalnych odpowiedzialnych za badania naukowe (ENTR, RTD, MOVE, ENER, CNECT) utrzymali swoje zastrzeżenie dotyczące 7PR, podobnie jak dyrektor Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (w odniesieniu do podzadań „Przestrzeń kosmiczna i bezpieczeństwo” oraz – od 2012 r. – „MŚP”).

Podejmowane są działania w celu dalszego zmniejszenia liczby błędów, w szczególności poprzez: ulepszenie wytycznych oraz uwag zwrotnych dla uczestników i audytorów w odniesieniu do najczęstszych błędów; poprawę strategii kontroli ex ante; oraz przeprowadzanie odpowiedniej liczby kontroli ex-post w celu ograniczenia, przy równoczesnym odzyskiwaniu środków, poziomu błędu resztowego w perspektywie wieloletniej. Ze względu na wygórowane koszty, nawet po wprowadzeniu tych środków, strategia kontroli 7PR wykaże prawdopodobnie poziom błędu resztowego w wysokości od 2 % do 5 % na koniec okresu realizacji 7PR.

Zgodnie z bieżącymi procedurami ośmiu delegowanych urzędników zatwierdzających odpowiada za zarządzanie budżetem na badania naukowe. W przeszłości każdy dążył do ustanowienia reprezentatywnego poziomu błędu dla swojej części budżetu. Tego typu praktyki prowadziły do znacznych ograniczeń pod względem planowania i wielokrotnych audytów tych samych beneficjentów przez różne służby. Z tego powodu w 2012 r. wprowadzono wspólną reprezentatywną próbę audytową w dyrekcjach generalnych odpowiedzialnych za badania naukowe. System ten pozwala na ograniczenie obciążenia związanego z audytem dla beneficjentów poprzez zmniejszenie liczby wielokrotnych audytów i ułatwia koordynację.

Komisja przygotowuje obecnie sprawozdanie, w którym analizowane są rezultaty zastosowania środków upraszczających i działań podjętych w celu zapewnienia harmonijnego wdrażania 7PR w dyrekcjach generalnych odpowiedzialnych za badania naukowe. Przedstawione zostaną w nim szczegółowo usprawnienia w zakresie strategii kontroli, w szczególności w odniesieniu do środków podjętych w celu zmniejszenia obciążenia związanego z audytem oraz do wskazówek dla beneficjentów i audytorów. Sprawozdanie to zostanie przedstawione Parlamentowi Europejskiemu w czerwcu 2013 r.

Komisja z zadowoleniem przyjmuje niski poziom błędu resztowego odnotowany na koniec okresu realizacji 6PR w dziedzinie badań. Odnotowuje i popiera stanowisko dyrekcji generalnych, twierdzących że nie można osiągnąć dalszej redukcji poziomu błędu resztowego bez ponoszenia przez Komisję i beneficjentów nieracjonalnie wysokich kosztów, które spowodowałyby spadek atrakcyjności unijnego programu badawczego, co wpłynęłoby negatywnie na wypełnianie przez Unię jej celów w dziedzinie badań naukowych i innowacji.

Dyrektor Generalny ds. Komunikacji zniósł swoje zastrzeżenie związane z ryzykiem wizerunkowym dotyczące możliwego naruszenia przez służby Komisji obowiązujących przepisów dotyczących praw własności intelektualnej. Było to możliwe dzięki wysiłkom na rzecz podnoszenia świadomości i wprowadzenia niezbędnych zabezpieczeń prawnych i umownych.

Komisja z zadowoleniem przyjmuje działania podjęte w celu zajęcia się kwestią poszanowania praw własności intelektualnej przez wszystkie jej służby i wyraża zadowolenie z faktu, że wspomniane zastrzeżenie mogło zostać uchylone po czterech latach wzmożonej pracy.

Dyrektor Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego poinformował o postępach we wdrażaniu planu działania na rzecz poprawy systemów kontroli w zakresie zarządzania dotacjami, ale utrzymał swoje zastrzeżenie dotyczące programu „Uczenie się przez całe życie” (LLP). Podjęto działania w celu ograniczenia błędów w projektach LLP w pozostałych latach bieżącego programu (2007-2013), ale jedynie uproszczenia wprowadzone w następnej generacji LLP (2014-2020) zagwarantują możliwość znacznie niższego poziomu błędu resztowego.

Komisja przyjmuje do wiadomości zastrzeżenie dotyczące programu „Uczenie się przez całe życie” zarządzanego przez Agencję Wykonawczą EAC, zasadne pomimo działań na rzecz lepszego informowania beneficjentów o wymogach programu. Komisja wzywa Agencję do podwojenia wysiłków w odniesieniu do następnej generacji programu.

Dyrektor Generalny DG do Spraw Wewnętrznych zniósł swoje zastrzeżenie dotyczące ryzyka finansowego wynikającego z poziomu błędu resztowego w nieobjętej audytem grupie dotacji w ramach programów finansowych „Zapobieganie, gotowość i zarządzanie skutkami terroryzmu i innymi rodzajami ryzyka dla bezpieczeństwa” oraz „Zapobieganie i walka z przestępczością”. Zwiększenie liczby kontroli w połączeniu z coraz lepszym informowaniem beneficjentów pozwoliło na obniżenie poziomu błędu. Dyrektor utrzymał jednak zastrzeżenie związane z ryzykiem wizerunkowym dotyczące opóźnień w realizacji projektu SIS II. W przypadku tego projektu szczegółowy plan działania został w pełni wdrożony, ale problemy Finlandii związane z terminowym przeprowadzaniem pełnych testów oraz zmiany związane z przejmowaniem operacji przez eu-LISA wywarły silną presję na ogólny harmonogram projektu.

Komisja zdaje sobie sprawę, że rozwój wieloskalowych systemów informatycznych, takich jak SIS II, i zarządzanie nimi wiąże się ze szczególnymi wyzwaniami. Jeżeli chodzi o SIS II Komisja wprowadziła solidne mechanizmy zarządzania i priorytetowo traktowała kwestie utrzymania ścisłej współpracy z zainteresowanymi stronami. Środki te pozwoliły na pomyślne uruchomienie systemu w dniu 9 kwietnia 2013 r.

Dyrektor Generalny DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu utrzymał na kolejny rok swoje zastrzeżenie dotyczące wiarygodności sprawozdawczości finansowej Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA). W 2012 r. Komisja nadal wdrażała i wzmacniała swoją strategię monitorowania i kontroli w stosunku do ESA i w sposób ciągły wspierała Agencję w realizacji planu działania opracowanego w celu uwzględnienia zaleceń zewnętrznego komitetu audytu ESA i w celu poprawy jakości sprawozdań finansowych składanych Komisji.