KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY Oświadczenie Komisji towarzyszące wnioskowi Komisji dotyczącemu rozporządzenia Rady ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006, współczynnik potrzebny do obliczenia dodatkowej opłaty na lata gospodarcze 2001/2002 i 2004/2005 oraz kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłat a kwotą takich opłat, która zostanie pobrana w odniesieniu do lat gospodarczych 2002/2003, 2003/2004 i 2005/2006. /* COM/2013/0526 final */





KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY Oświadczenie Komisji towarzyszące wnioskowi Komisji dotyczącemu rozporządzenia Rady ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006, współczynnik potrzebny do obliczenia dodatkowej opłaty na lata gospodarcze 2001/2002 i 2004/2005 oraz kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłat a kwotą takich opłat, która zostanie pobrana w odniesieniu do lat gospodarczych 2002/2003, 2003/2004 i 2005/2006. 1. Zwrot kwoty głównej i odsetek W orzeczeniu z dnia 27 września 2012 r.[1] Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że w wyniku nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009[2] producenci są uprawnieni do otrzymania zwrotu nadwyżki nienależnie zapłaconej w związku z nieważnymi opłatami produkcyjnymi uiszczonymi w odpowiednich latach gospodarczych. Takie nadwyżki opłat zostały zgromadzone w budżecie Unii po potrąceniu 25 % kosztów poboru, które to koszty zostały zgromadzone w budżetach krajowych zgodnie z art. 2 ust. 3 decyzji Rady 2000/597/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich[3]. Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustala opłaty produkcyjne dla cukru w odniesieniu do lat gospodarczych 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006, co umożliwi państwom członkowskim określenie kwot, które będą musiały zostać zwrócone producentom cukru. Zwrot na rzecz producentów cukru dotyczy jedynie różnicy między starymi a nowymi opłatami, a nie całych kwot pobranych w przedmiotowym okresie. Zgodnie z ogólną zasadą bezpodstawnego wzbogacenia państwa członkowskie powinny mieć możliwość odzyskania z budżetu UE kwot, które faktycznie zwróciły, pomniejszonych o wartość 25 % zatrzymywanych przez nie na poczet kosztów poboru. Trybunał wyjaśnił, że osoby fizyczne uprawnione do otrzymania zwrotu kwot nienależnie zapłaconych w związku z opłatami produkcyjnymi dla sektora cukru określonymi na podstawie nieważnego rozporządzenia są także uprawnione do otrzymania odsetek od takich kwot. Wynika z tego, że zwroty nienależnie zapłaconych kwot dokonywane przez państwa członkowskie na rzecz podmiotów gospodarczych na mocy prawa UE obejmują wypłatę odsetek, w zakresie, w jakim jest to przewidziane przez prawo krajowe w podobnych sytuacjach. Państwa członkowskie stosują przepisy prawa krajowego w celu obliczenia kwoty odsetek. 2. Zwrot na rzecz sprzedawców buraków W art. 1 ust. 3 wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanowiono zmienione ceny uzupełniające, na podstawie których producenci cukru muszą dokonać zwrotu na rzecz sprzedawców buraków. Należy podkreślić, że do obliczenia kwoty zwrotu dla sprzedawców buraków, w tym odsetek należnych na takich samych warunkach, o których mowa w sekcji 1, należy stosować jedynie różnicę pomiędzy starą i nową ceną uzupełniającą. Przed zwrotem nadwyżki opłat uiszczonych przez producentów cukru w przedmiotowym okresie państwa członkowskie powinny wprowadzić procedury administracyjne gwarantujące, że dani producenci w stosownych przypadkach wypłacą kwoty należne sprzedawcom buraków. W przypadku braku takiej spłaty zwrot na rzecz producentów cukru powinien zostać proporcjonalnie zmniejszony. 3. Procedura księgowa Ramy prawne dotyczące zasobów własnych nie zawierają żadnych przepisów, które przewidywałyby płatność odsetek z UE na rzecz państw członkowskich. Ubiegając się u Komisji o zwrot poniesionych wydatków, państwa członkowskie muszą zatem poinformować Komisję o kwotach faktycznie wypłaconych w ramach zwrotu dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych, z rozróżnieniem na kwotę główną i odsetki. 3.1. Kwoty główne Zwrot opłat wyrównawczych od cukru stanowi korektę zasobów własnych UE. Oznacza to, że państwa członkowskie mogą odliczyć 75 % nadwyżki faktycznie wypłaconej, w drodze pobierania z zasobów własnych UE. Na podstawie art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich[4] państwa członkowskie muszą ustanowić skorygowane opłaty wyrównawcze od cukru, mające zastosowanie w odpowiednich latach w terminie określonym w art. 2 wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustalającego opłaty wyrównawcze od cukru. Ponieważ wniosek dotyczący rozporządzenia Rady odnosi się do korekty opłat wyrównawczych od cukru pierwotnie wypłaconych, państwa członkowskie dysponują wszystkimi elementami potrzebnymi do ustalenia prawidłowych kwot, które mają zostać zwrócone. Państwa członkowskie mogą odzyskać, w ramach ujemnej korekty w tzw. sprawozdaniu z rachunku A, kwoty faktycznie wypłacone tytułem zwrotu niesłusznie pobranej nadwyżki opłat. Należy podkreślić, że w sprawozdaniu z rachunku A państwa członkowskie będą musiały najpierw zamieścić pełną kwotę (100 %) zwrotu jako korektę. Następnie kwotę po potrąceniu kwot zatrzymanych przez państwa członkowskie jako koszty poboru (75 %) księguje się w ostatniej kolumnie sprawozdania. Jest to zwykła procedura w celu uwzględnienia kosztów poboru. Zgodnie z art. 2 wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady państwa członkowskie dokonują ustalenia w odniesieniu do zasobów własnych najpóźniej ostatniego dnia czwartego miesiąca następującego po dniu wejścia w życie tego rozporządzenia. Państwa członkowskie muszą wprowadzić wynik tego ustalenia do sprawozdania z rachunku A, które muszą przekazać Komisji najpóźniej w pierwszym dniu roboczym następującym po 19. dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym należność została ustalona. Dlatego w praktyce państwa członkowskie muszą określić korekty zasobów własnych najpóźniej ostatniego dnia [....]. Muszą one wprowadzić tę należność do sprawozdania z rachunku A, które ma być przekazane Komisji najpóźniej do dnia [....]. W zależności od daty przyjęcia rozporządzenia Rady wpływ finansowy na dochody budżetu UE mógłby wystąpić 2013 albo w 2014 r. lub w obu latach budżetowych. 3.2. Odsetki Jak wskazano powyżej, z ogólnej zasady bezpodstawnego wzbogacenia wynika, że osoby fizyczne uprawnione do otrzymania zwrotu kwot nienależnie zapłaconych w wyniku opłat produkcyjnych dla sektora cukru określonych na podstawie nieważnego rozporządzenia są także uprawnione do otrzymania odsetek od takich kwot w zakresie, w jakim jest to przewidziane przez prawo krajowe w podobnych sytuacjach. Odsetki faktycznie zapłacone należy zgłosić w ramach procedury wypłacania płatności miesięcznych, o której mowa w art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, w ramach linii budżetowej nr 05 07 02 przeznaczonej na „rozstrzyganie sporów”. Wymieniona linia budżetowa w szczególności „w razie potrzeby, ma na celu dostosowanie środków do pokrywania wydatków (pozytywnych lub negatywnych), za które na podstawie decyzji sądu odpowiedzialność może ponosić Komisja, w tym kosztów roszczeń z tytułu odszkodowań i odsetek”. 4. Monitorowanie procesu dokonywania zwrotów Do celów monitorowania państwa członkowskie powinny przekazać Komisji zestawienie kwot, które mają być zwrócone producentom cukru, z rozróżnieniem na kwotę główną i odsetki, przed rozpoczęciem procesu dokonywania zwrotów, a w każdym przypadku najpóźniej do drugiego miesiąca po wejściu w życie rozporządzenia. Powiadomienie to powinno zawierać szczegółowe wyjaśnienie podstawy prawnej w prawie krajowym zastosowanej do określenia należnych odsetek i stopy procentowej, oraz informacje dotyczące okresu branego pod uwagę w celu obliczenia kwoty odsetek. Zgodnie z zasadą równoważności Komisja pragnie podkreślić, że zastosowana stopa procentowa musi odpowiadać stopie zazwyczaj stosowanej dla podobnych krajowych zwrotów. Komisja zastrzega sobie prawo do zwrócenia się o dodatkowe uzasadnienie kwot zadeklarowanych jako zapłacone i zastosowania wszelkich odpowiednich środków w celu ochrony interesów finansowych Unii. [1] Połączone sprawy C-113/10, C-147/10 i C-234/10, dotychczas nieopublikowane. [2] Dz.U. L 321 z 8.12.2009, s. 1. [3] Dz.U. L 253 z 7.10.2000, s. 42. [4] Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1.