UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

Umowa wewnętrzna ustanawiająca jedenasty Europejski Fundusz Rozwoju (11. EFR) weszła życie z dniem 1 marca 2015 r. po ratyfikacji przez wszystkie państwa członkowskie.

Mimo że 11. EFR nie został uwzględniony w budżecie UE, a pulę jego środków finansowych ustalono w umowie wewnętrznej, środki będą wdrażane zgodnie z rozporządzeniem finansowym dotyczącym 11. EFR, które zostało maksymalnie dostosowane do rozporządzenia finansowego oraz zasad jego stosowania.

Rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR zostało przyjęte w dniu 2 marca 2015 r. i weszło w życie z dniem 6 marca 2015 r.

Wniosek ma na celu wyjaśnienie obecnie stosowanych rozwiązań. Odzwierciedla on doświadczenia zdobyte w ostatnim czasie w zakresie sprawozdań finansowych EFR.

Cel proponowanej przez Komisję zmiany przedstawiono poniżej.

2. TREŚĆ WNIOSKU

Zapewnienie, że rachunki EFR Komisji Europejskiej (art. 22 ust. 3 rozporządzenia 2015/323) są wolne od wszelkich opłat i ujemnych odsetek.

Zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/323 wkład na EFR jest przekazywany przez każde państwo członkowskie na specjalny rachunek zatytułowany „Komisja Europejska – Europejski Fundusz Rozwoju” otwarty w banku centralnym odpowiedniego państwa członkowskiego lub wyznaczonej przez nie instytucji finansowej.

Należy wyjaśnić, że te specjalne rachunki otwarte przez państwa członkowskie w imieniu Komisji do celów przechowywania wkładów na EFR do czasu, kiedy środki na nich zgromadzone muszą zostać wykorzystane na płatności, mają być nie tylko wolne od opłat, ale także odsetek (dodatnich lub ujemnych). Celem tego przepisu jest zapobieżenie stratom w budżecie EFR. Wszelkie opłaty stosowane w odniesieniu do tych rachunków oznaczałyby zmniejszenie funduszy dostępnych w budżecie EFR. W związku z tym należy również unikać stosowania ujemnych odsetek, które mają taki sam negatywny skutek jak opłaty. Wnioskuje się zatem, aby zainteresowane państwo członkowskie miało obowiązek zrekompensować wszelkie straty w budżecie EFR wynikające z jakichkolwiek opłat lub ujemnych odsetek mających zastosowanie do rachunków, na których przechowywane są wkłady na EFR, otwartych w imieniu Komisji zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia 2015/323.

Niniejsza poprawka gwarantuje ponadto, że decyzja 2014/337/UE (ECB/2014/23) Europejskiego Banku Centralnego z dnia 5 czerwca 2014 r., przewidująca ujemną stopę procentową, która pociąga za sobą obowiązek dokonania przez deponenta zapłaty na rzecz właściwego krajowego banku centralnego (KBC), włączając prawo tego KBC do dokonania stosownego obciążenia rachunku danego depozytu sektora publicznego, lub podobne decyzje podejmowane przez inne banki centralne UE obsługujące rachunki, na których muszą być przechowywane środki EFR zgodnie z art. 22 rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/323, nie wywierają negatywnego wpływu na budżet EFR. W tym kontekście należy przypomnieć, że jak dotąd Komisja nie zwróciła się do państw członkowskich o rekompensatę w odniesieniu do rachunków EFR w przypadku dodatniej stopy oprocentowania depozytu EBC.

2015/0213 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwaną dalej „Umową wewnętrzną”), a w szczególności jej art. 10 ust. 2,