[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 10.9.2007

SEC(2007) 1137

DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI

Towarzyszący wnioskowi dotyczącemu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar, Streszczenie oceny wpływu [COM (2007) 510 wersja ostateczna SEC(2007) 1136]

Ocena wpływu dotyczy dyrektywy 80/181/EWG w sprawie jednostek miar. Dyrektywa wymaga, by miary w UE wyrażane były w jednostkach metrycznych, ale pozwala również na stosowanie oznaczeń dodatkowych (bez definiowania czym one są) do końca 2009 r. Zgodnie z dyrektywą, po upływie tego terminu wszystkie oznaczenia musiałyby zawierać jednostki wyłącznie w systemie metrycznym, a to wymagałoby ciągłych zmian etykiet na towarach, będących przedmiotem transakcji pomiędzy UE a USA, głównie dlatego, że prawo wspólnotowe w zakresie oznaczeń wyłącznie metrycznych byłoby niezgodne z prawem Stanów Zjednoczonych, wymagającym podwójnego etykietowania (jednostki metryczne i cal/funt amerykański).

Na podstawie odpowiedzi na dokument roboczy służb Komisji w trakcie konsultacji publicznych, zgodnie z minimalnymi standardami Komisji, określono trzy ewentualne opcje.

- Opcja 1 – brak działań: klauzula o określonym okresie obowiązywania oznaczałaby, że od początku 2010 r. dodatkowe oznaczenia nie byłyby już dozwolone. Mogłaby zaistnieć potrzeba przeglądu istniejącego acquis wymagającego oznaczeń w jednostkach spoza układu SI w konkretnych przypadkach, np. kcal. Brak dostosowania do postępu technicznego. Zjednoczone Królestwo i Irlandia w dalszym ciągu zobowiązane byłyby do ustalenia daty zakończenia obowiązujących zwolnień (pinta, mila, uncja troy).

- Opcja 2 – uchylenie dyrektywy: Państwa członkowskie miałyby prawo opierać swoje przepisy krajowe na standardach międzynarodowych, tak jak ma to miejsce w przypadku dyrektywy. Niektóre państwa członkowskie mogą z tego powodu zrezygnować z posiadania jakichkolwiek uregulowań. Zgodnie z art. 28 Traktatu rozwiązania stosowane w różnych państwach byłyby przez nie wzajemnie uznawane.

- Opcja 3 – aktualizacja dyrektywy: dostosowanie dyrektywy tak, by korygowała problemy wspomniane w punkcie „brak działań” powyżej, tj. bezterminowa zgoda na stosowanie dodatkowych oznaczeń (cal, funt). Dodatkowe oznaczenia wykorzystywane są w sektorach stosujących miary, dla których nie istnieją jednostki metryczne. Ta opcja utrzymuje status quo i bezterminowo przedłuża wszystkie istniejące zwolnienia dotyczące stosowania miar niemetrycznych. Tam, gdzie jest to konieczne, aktualizacja stanowić będzie dostosowanie do postępu technicznego (katal). Wymóg, aby Zjednoczone Królestwo i Irlandia ustaliły datę usunięcia pozostałych zwolnień również zostałby uchylony.

Preferowanym rozwiązaniem jest opcja 3, tj. „aktualizacja dyrektywy”, ponieważ utrzymuje ona istniejącą sytuację i nie wymaga nowych kosztów administracyjnych, które w tym zakresie przekładają się głównie na koszty ponownego etykietowania. Ta opcja uwzględnia synergię pomiędzy rozszerzeniem stosowania dodatkowych oznaczeń a dalszym pozostawieniem pola manewru w odniesieniu do używania miar w systemie niemetrycznym w praktycznym procesie wykonywania postanowień dyrektywy, w szczególności w sektorach korzystających z miar, dla których nie istnieją jednostki metryczne, np. wartości binarnych w informatyce (bity, bajty). Ta opcja zapewniłaby stałe stosowanie bieżącej praktyki, która w zasadzie nie była dotąd źródłem poważniejszych problemów. Przyznanie Zjednoczonemu Królestwu i Irlandii bezterminowych zwolnień (pinta, mila, uncja troy) jest korzystne dla większości konsumentów, którzy chcą dalszego trwania obecnej sytuacji.

Podstawowymi kosztami wynikającymi z alternatywnej opcji 1 „brak działań” byłyby znaczące koszty administracyjne, prawdopodobnie największe dla małych i średnich przedsiębiorstw z powodu małego efektu skali. Aby zachować proporcjonalność oceny wpływu, nie dokonano pełnego oszacowania według standardowego modelu kosztów, lecz polega się na dość podobnych oszacowaniach pochodzących z różnych źródeł branży przemysłowej.

Koszty wynikające z kolejnej alternatywnej opcji 2, tj. „uchylenia dyrektywy” są bardzo niepewne, jednak prawdopodobnie byłyby wysokie i związane byłyby z faktem, iż państwa członkowskie mogą wdrażać międzynarodowe normy na różne sposoby, wywołując w ten sposób niepewność i możliwe ograniczenia w handlu. Istnieje również ryzyko jednostkowych dużych strat wynikających z nieporozumień, tak jak to miało miejsce w przypadku amerykańskiego pojazdu kosmicznego Marslander, który rozbił się na Marsie z powodu awarii, której powodem było pomieszanie w fazie produkcyjnej oznaczeń w calach/funtach z oznaczeniami wyrażonymi w jednostkach metrycznych.

Opcja zatwierdzenia dodatkowych oznaczeń na okres kolejnych 10 lat (czwarty termin po latach 1989, 1999, 2009) została odrzucona, jako że implikowałaby poważne zmiany w przyszłości w co najmniej trzech obszarach polityki (diagnostyka in vitro, oznaczenia wartości odżywczej oraz prawa własności intelektualnej) i nie byłaby uznawana za pozytywny sygnał do zmian przez Stany Zjednoczone, których zgoda na etykiety wyłącznie z oznaczeniami metrycznymi spotkałaby się z rewanżem ze strony UE w postaci bariery handlowej dla etykiet z dodatkowymi oznaczeniami.