ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
33.

przypomina o znaczeniu dobrze funkcjonującego jednolitego rynku będącego trzonem gospodarki UE; podkreśla, że rosyjska inwazja na Ukrainę uwypukliła szereg problemów, jeśli chodzi o odporność UE pod względem popytu i podaży, które to problemy wpływają na jej sektory przemysłu i powodują fragmentację jednolitego rynku; zwraca się do Komisji, aby przedstawiła nowe wnioski, które będą zachęcać podmioty prywatne do inwestowania w UE, a w szczególności wzmocnią jednolity rynek usług, przyspieszą tworzenie unii rynków kapitałowych i unii bankowej oraz pozwolą wykorzystywać nowe formy partnerstwa publiczno-prywatnego, w których państwo przyjmuje na siebie ograniczone ryzyko finansowe, żeby skłonić sektor prywatny do większej działalności inwestycyjnej, takie jak programy wsparcia dla MŚP związane z COVID-19;
23.

z zadowoleniem przyjmuje postępy w zapewnianiu równych szans i wzywa do dalszej poprawy w egzekwowaniu równouprawnienia płci, praw własności, ochrony danych, praw osób z niepełnosprawnościami i praw mniejszości w dziedzinie edukacji, języków, samookreślenia i ochrony dziedzictwa kulturowego; wzywa władze, aby zadbały o równe traktowanie mniejszości LGBTI+ i Romów oraz rozwiązały problem dyskryminacji krzyżowej, z którą borykają się te grupy, poprzez systemowe i skuteczne podejście instytucjonalne; z zadowoleniem odnosi się do przyjęcia zarządzenia dotyczącego edukacji mniejszości i wzywa rząd, by szybko przyjął pozostałe przepisy wykonawcze do ustawy ramowej z 2017 r. o ochronie mniejszości narodowych, w tym odnoszące się do samoidentyfikacji i używania języków mniejszości; wzywa władze, by zapewniły niedyskryminacyjny dostęp do edukacji, oraz wzywa Albanię, by zapewniła skuteczną ochronę praw własności i dziedzictwa kulturowego wszystkich mniejszości etnicznych i narodowych oraz zapewniła grupom mniejszości równe szanse i odpowiednią reprezentację w życiu politycznym i kulturalnym, mediach publicznych, administracji i sądownictwie;
K.

mając na uwadze, że 19 kwietnia 2022 r. aresztowano co najmniej 18 przywódców związkowych i przedstawicieli niezależnego ruchu związków zawodowych na Białorusi i zgodnie z art. 342 kodeksu karnego postawiono im zarzuty organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego udziału w takich działaniach, co doprowadziło do aresztowania i pozbawienia wolności od dwóch do pięciu lat lub kary więzienia do czterech lat; mając na uwadze, że wśród aresztowanych znajdują się przewodniczący białoruskiego Kongresu Demokratycznych Związków Zawodowych (BKDP) Alaksandr Jaraszuk, który jest również wiceprzewodniczącym Międzynarodowej Konfederacji Związków Zawodowych i członkiem Rady Administracyjnej MOP, wiceprzewodniczący BKDP Siarhiej Antusiewicz, sekretarz międzynarodowy BKDP Aleh Padalinski, prawniczka BKDP Alena Jaśkowa, oraz przewodniczący Wolnego Związku Zawodowego Białorusi Mikałaj Szarach;
151.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zagwarantowania bardziej stanowczego egzekwowania uczciwych warunków umownych w ramach zasad konkurencji w celu rozwiązania problemu nierównowagi sił rynkowych bez nieuzasadnionej ingerencji w swobodę zawierania umów, a także do zapewnienia organom antymonopolowym odpowiednich środków i wyposażenia na potrzeby przeciwdziałania tendencjom do koncentracji danych; podkreśla, że europejskie przestrzenie danych pozwoliłyby przedsiębiorstwom na ściślejszą współpracę, dlatego też uważa, że potrzebne są dodatkowe wytyczne i jasność prawna dla przedsiębiorstw w zakresie prawa konkurencji i współpracy przy udostępnianiu i łączeniu danych; podkreśla, że współpraca w zakresie danych, w tym na potrzeby trenowania aplikacji AI lub w branży internetu rzeczy (IoT), nie powinna w żadnym wypadku ułatwiać tworzenia karteli ani tworzyć barier dla nowych podmiotów wchodzących na rynek; podkreśla znaczenie sprecyzowania praw umownych programistów i przedsiębiorstw zajmujących się AI, którzy przyczyniają się do tworzenia danych poprzez wykorzystanie algorytmów lub maszyn IoT, a w szczególności prawa do dostępu do danych, do przenoszenia danych, do wezwania drugiej strony do zaprzestania wykorzystywania danych oraz do poprawiania lub usuwania danych;
74.

zauważa, że rozporządzenie w sprawie wyłączeń grupowych dotyczących porozumień wertykalnych (VBER) ( 21 ) i związane z nim wytyczne wertykalne ( 22 ) zostały w niewystarczającym stopniu dostosowane do ostatnich zmian na rynku, w szczególności do wzrostu sprzedaży przez internet i wzmocnienia pozycji platform internetowych; zauważa również, że Komisja pracuje obecnie nad wnioskiem dotyczącym lepszego dostosowania tego rozporządzenia i wytycznych; podkreśla, że istnieją obawy dotyczące sektora dóbr trwałych, w którym producenci konkurują bezpośrednio z siecią dystrybucji poprzez zmianę warunków umownych wertykalnego stosunku dystrybucji, co stawia dystrybutorów w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej i wypiera MŚP z rynku; podkreśla, że cyfryzacja sektora dóbr trwałych budzi również obawy co do konkurencji; wzywa Komisję do zadbania o to, by wszelkie przyszłe przeglądy uwzględniały niewłaściwe stosowanie porozumień w sprawie dystrybucji selektywnej, etykietowania i innych środków mających na celu zapobieganie zakupowi, dystrybucji i odsprzedaży towarów za granicą;
82.

z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie Rady ds. Kontroli Regulacyjnej w oceny skutków, oceny adekwatności i szeroko zakrojone oceny obowiązującego prawa, ponieważ poprawia ono oparte na dowodach prace Komisji; zauważa, że Rada ds. Kontroli Regulacyjnej może odegrać pewną rolę w zapewnieniu bezstronności i wysokiej jakości prac Komisji oraz że jej wiedzę fachową i doświadczenie można by wykorzystywać w innych zadaniach Komisji; podkreśla, że Rada ds. Kontroli Regulacyjnej może skutecznie kontrolować pracę Komisji tylko wtedy, gdy nie istnieją wątpliwości co do jej niezależności i bezstronności; wzywa w związku z tym do znacznego zwiększenia przejrzystości spotkań Rady ds. Kontroli Regulacyjnej z zainteresowanymi stronami, a także jej przeglądów, zaleceń i opinii, np. przez wprowadzenie obowiązku korzystania przez członków rady z rejestru służącego przejrzystości; podkreśla, że prace rady nie powinny ostatecznie wpływać na zdolność Komisji do proponowania aktów prawnych ani nadmiernie opóźniać przyjmowania wniosków ustawodawczych; wzywa Komisję do publikowania wszystkich opinii rady niezwłocznie po ich wydaniu, bez żadnych wyjątków, w celu zapewnienia spójności, przejrzystości i rozliczalności w całym procesie, a także do przekazywania ich Parlamentowi i Radzie; ponadto wzywa Komisję do udostępniania współustawodawcom również projektów ocen i projektów ocen wpływu, które są przedkładane radzie; przyjmuje do wiadomości, że w skład Rady ds. Kontroli Regulacyjnej wchodzi czterech członków Komisji i trzech ekspertów zewnętrznych; wzywa Komisję do ponownego rozważenia procesu podejmowania decyzji przez Radę ds. Kontroli Regulacyjnej, ponieważ obecny system umożliwia przyjmowanie opinii bez udziału ekspertów zewnętrznych, lub do ustanowienia prawdziwie niezależnej Rady ds. Kontroli Regulacyjnej poza Komisją; ponadto wzywa Komisję do rozszerzenia współpracy z Radą ds. Kontroli Regulacyjnej, do wzmocnienia jej przez zapewnienie większych środków niezbędnych do wykonywania jej zadań oraz do zapewnienia wsparcia ze strony Wspólnego Centrum Badawczego;
6.

jest zdania, że doświadczenia zdobyte podczas pandemii COVID-19 wymagają szczególnego uwzględnienia w ramach oceny ex post WRF 2014–2020; zwraca się do Komisji o należyte uwzględnienie w takich ocenach aspektów związanych z oceną ryzyka, zarządzaniem ryzykiem i środkami łagodzącymi w odniesieniu do nieprawidłowości i nadużyć finansowych, jako elementów kompleksowej analizy skuteczności, wydajności, spójności, adekwatności i wartości dodanej UE oraz jako wniosków na potrzeby przyszłego projektowania i prowadzenia; jest zdania, że ocenę ex post WRF należy zakończyć najpóźniej przed oceną śródokresową WRF 2021–2027, aby wyciągnąć wnioski z przeszłości i lepiej przygotować się na przyszłość dzięki umożliwieniu wykorzystania wyciągniętych wniosków do poprawy WRF 2021–2027; zwraca się do Komisji, by w ramach oceny ex post WRF 2014–2020 zbadała, czy osiągnięto cele WRF 2014–2020, w jaki sposób wydatkowanie środków z programów przyczyniło się do osiągnięcia celów UE i państw członkowskich oraz w jaki sposób fundusze UE były w tym okresie narażone na nadużycia i korupcję;
9.

wzywa rząd Brazylii do wypełnienia zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego w sprawie zmiany klimatu; zdecydowanie zachęca państwo brazylijskie, aby zwalczało przestępstwa przeciwko środowisku i aby wdrożyło nowe zrównoważone podejście do Amazonii w celu spełnienia warunków określonych w planie działania w zakresie przystąpienia do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) oraz pełnego dostosowania się do standardów OECD, co jest warunkiem kwalifikacji do członkostwa w tej organizacji;
B.

mając na uwadze, że wnioski te złożono w kontekście rosyjskiej agresji wojskowej na Ukrainę, która jest prowadzona na bezprecedensową skalę we współczesnej historii Europy i podczas której dochodzi do zbrodni wojennych mogących stanowić ludobójstwo ludności ukraińskiej, a także w kontekście trwającej okupacji części terytoriów Gruzji i Mołdawii; mając na uwadze, że Ukraina broni europejskiego porządku bezpieczeństwa i zasad, na których się on opiera, takich jak akt końcowy z Helsinek i Paryska karta dla nowej Europy;
40.

podkreśla, że ważne jest zwiększanie dostępności przejrzystych danych wysokiej jakości oraz należycie uwzględnia cel nowej strategii leśnej UE w celu usprawnienia zharmonizowanego gromadzenia danych w tym zakresie; jest zdania, że wykorzystanie istniejących struktur, szczególnie krajowych inwentaryzacji stanu lasów oraz Systemu Informacji o Lasach w Europie, jest niezbędne do poprawy reakcji operacyjnej sił policyjnych w zakresie zwalczania przestępczości związanej z leśnictwem; uznaje potrzebę gromadzenia terminowych, częstych i porównywalnych we wszystkich państwach członkowskich danych dotyczących zarówno podstawowych, jak i stosowanych zmiennych odnoszących się do lasów; w związku z tym popiera wniosek w sprawie ogólnounijnych ram obserwacji, sprawozdawczości i gromadzenia danych dotyczących lasów; wzywa państwa członkowskie do gromadzenia danych na temat działań kontrolnych, liczby stwierdzonych naruszeń oraz rodzajów i wysokości nałożonych sankcji;
6.

wzywa Komisję do zapewnienia właściwego i pełnego funkcjonowania istniejących narzędzi cyfrowych oraz do natychmiastowego rozwiązania poważnych i utrzymujących się problemów związanych z narzędziami informatycznymi wykorzystywanymi w programie Erasmus+, które znacznie utrudniają uczestnictwo nie tylko mniejszych organizacji, osób o mniejszych szansach, starszych uczestników i pracowników pomagających w formalnościach administracyjnych, lecz także wszystkich rodzajów beneficjentów; wzywa Komisję do ułatwienia procesu tworzenia nowych narzędzi informatycznych i udostępnienia go wszystkim grupom oraz do przetestowania tych narzędzi na wystarczająco dużą skalę przed ich wdrożeniem;
80.

przypomina o ważnej roli Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, Prokuratury Europejskiej, Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) i Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych oraz innych odpowiednich organów i agencji UE we wspieraniu państw członkowskich i Komisji w ochronie interesów finansowych Unii podczas wdrażania Next Generation EU, a także wzywa te instytucje i organy do pełnego korzystania ze swoich prerogatyw wynikających z rozporządzenia w sprawie RRF i innych odpowiednich przepisów, aby zapobiegać nadużyciom finansowym, korupcji i konfliktom interesów, wykrywać je, korygować i prowadzić dochodzenia w ich sprawie w trosce o ścisły nadzór nad wszystkimi wydatkami w ramach RRF; przypomina, że te organy i agencje UE powinny dysponować odpowiednimi zasobami umożliwiającymi im wykonywanie ich zadań; wzywa Komisję do współpracy z tymi instytucjami i organami oraz do zapewnienia odpowiednich zdolności kontrolnych i do dopilnowania, by państwa członkowskie udzielały im pełnego dostępu do wszystkich istotnych informacji, aby umożliwić tym instytucjom i organom korzystanie z prerogatyw;
42.

wzywa Komisję do dopilnowania, aby w zmienionym TKE zapewniono ochronę prawa państw do regulacji, zgodnie z prawem UE i z unijną polityką inwestycyjną, i natychmiast zabroniono inwestorom inwestującym w paliwa kopalne pozywania umawiających się stron za prowadzenie polityki stopniowego wycofywania się z korzystania z paliw kopalnych zgodnie z ich zobowiązaniami wynikającymi z porozumienia paryskiego, a także by ochrona inwestycji przyznawana była wyłącznie inwestorom rzeczywistym, a nie inwestorom czysto finansowym lub spekulacyjnym; wzywa Komisję do opublikowania badania prawnego analizującego potencjalne skutki wycofania się; wzywa Komisję i państwa członkowskie do rozpoczęcia przygotowań do skoordynowanego wyjścia z TKE oraz do porozumienia wyłączającego stosowanie klauzuli wygaśnięcia między zainteresowanymi umawiającymi się stronami z myślą o złożeniu Radzie i Parlamentowi formalnego wniosku w przypadku nieosiągnięcia ww. celów negocjacyjnych do czerwca 2022 r.;
55.

ponawia swój apel o dokonanie gruntownej analizy wpływu umów o partnerstwie gospodarczym na lokalne gospodarki, integrację regionalną, dywersyfikację gospodarki i cele zrównoważonego rozwoju przed przystąpieniem do negocjacji nowych umów o partnerstwie gospodarczym; wzywa do modernizacji umów o partnerstwie gospodarczym poprzez dodanie silnych, wiążących i możliwych do wyegzekwowania rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju dostosowanych do porozumienia paryskiego; w tym kontekście wzywa Komisję do współpracy z naszymi afrykańskimi partnerami w celu poczynienia postępów w rozwoju sprawiedliwego i zrównoważonego handlu, zwłaszcza przez stosowanie rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju w umowach o partnerstwie gospodarczym, oraz do współpracy z naszymi partnerami w zakresie przyszłego przeglądu dotyczącego handlu i zrównoważonego rozwoju; podkreśla ponadto, że do rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju w unijnych umowach handlowych należy włączyć cel, jakim jest zwalczanie pracy przymusowej i pracy dzieci, mając na uwadze powszechne występowanie tych zjawisk w sektorze rolnym; wzywa wszystkie zainteresowane strony, w tym unijne i afrykańskie społeczeństwo obywatelskie i społeczności, władze lokalne i parlamenty krajowe, do systematycznego, przejrzystego i opartego na dowodach monitorowania wdrażania umów handlowych UE i Afryki oraz do poszanowania zasad spójności polityki na rzecz rozwoju i spójności polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju; wzywa do przeprowadzenia dogłębnej analizy wpływu istniejących umów o partnerstwie gospodarczym i umów handlowych na kraje afrykańskie, aby określić, w jakim stopniu są one zgodne z wysiłkami na rzecz wspierania procesu AfCFTA i integracji kontynentalnej w Afryce oraz spójne z celami zrównoważonego rozwoju i art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; apeluje o dostosowanie postanowień umów o partnerstwie gospodarczym, w zależności od wyników; wzywa Komisję, aby podczas przeglądu umów o partnerstwie gospodarczym w stosownych przypadkach uwzględniała i ograniczała wszelkie potencjalne skutki mogące osłabiać cele rozwoju wewnątrzafrykańskiego rynku i zapobiegała im w ścisłej współpracy z afrykańskimi partnerami; podkreśla, że umowy o partnerstwie gospodarczym muszą wspierać dalszy rozwój AfCFTA; zwraca się do Komisji o dopilnowanie, aby umowy o partnerstwie gospodarczym stanowiły podstawę wzmocnienia stosunków gospodarczych między stronami w sposób przynoszący wzajemne korzyści, z uwzględnieniem ich odpowiednich poziomów rozwoju; wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na MŚP oraz do wsparcia afrykańskich MŚP prowadzących wywóz do UE, udzielając im pomocy technicznej; zauważa, że aby umowy o partnerstwie gospodarczym stały się bardziej atrakcyjne, muszą obejmować dodatkowe elementy, takie jak budowanie zdolności, zachęcanie kobiet do uczestnictwa w gospodarce, w tym w rolnictwie, oraz inwestowanie w możliwości dla młodzieży w krajach afrykańskich;
64.

ponownie apeluje do Czarnogóry, by podjęła pilne środki mające na celu skuteczną ochronę obszarów chronionych, oraz zachęca do kontynuowania prac polegających na identyfikacji potencjalnych obszarów Natura 2000; z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie trzech morskich obszarów chronionych (Platamuni, Katič i Stari Ulcinj) oraz wyznaczenie lasów bukowych w parku narodowym Biogradska Gora do wpisania na listę światowego dziedzictwa UNESCO; wyraża zaniepokojenie szkodami w jednolitych częściach wód i rzek w związku z projektami infrastrukturalnymi, takich jak jeziora Skadar, Sinjajevina, Komarnica i in.; ubolewa, że pomimo początkowych postępów kwestia Sinjajeviny nadal nie została rozwiązana; podkreśla potrzebę oceny i zgodności z dyrektywą siedliskową i ramową dyrektywą wodną; apeluje do władz Czarnogóry o egzekwowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar za wszelkie przestępstwa przeciw środowisku oraz o wyeliminowanie korupcji w tym sektorze;
5.

przedkłada Radzie, w ramach zwykłej procedury zmiany określonej w art. 48 TUE, między innymi następujące wnioski dotyczące zmiany traktatów: — zwiększenie zdolności Unii do działania przez reformę procedur głosowania, w tym umożliwienie Radzie podejmowania decyzji większością kwalifikowaną zamiast jednomyślności w niektórych dziedzinach, takich jak przyjmowanie sankcji i tzw. klauzule pomostowe, oraz w sytuacjach nadzwyczajnych; — dostosowanie kompetencji przyznanych Unii w traktatach, zwłaszcza w zakresie zdrowia i transgranicznych zagrożeń dla zdrowia, realizacji unii energetycznej w oparciu o efektywność energetyczną i odnawialne źródła energii opracowanej zgodnie z międzynarodowymi porozumieniami w sprawie łagodzenia zmiany klimatu, a także w zakresie obronności oraz unijnej polityki społecznej i gospodarczej, zapewnienie pełnego wdrożenia Europejskiego filaru praw socjalnych oraz włączenie do Traktatów postępu społecznego z art. 9 TFUE powiązanego z protokołem w sprawie postępu społecznego; wspieranie wzmacniania konkurencyjności i odporności gospodarki UE, ze szczególnym uwzględnieniem małych i średnich przedsiębiorstw oraz kontroli konkurencyjności, a także propagowanie przyszłościowych inwestycji ukierunkowanych na sprawiedliwą, ekologiczną i cyfrową transformację; — zapewnienie Parlamentowi pełnych praw do współdecydowania w sprawie budżetu UE oraz prawo do inicjatywy ustawodawczej oraz zmieniania lub uchylania prawodawstwa; — umocnienie procedury ochrony wartości, na których opiera się Unia, oraz wyjaśnienie sposobu określania i konsekwencji naruszeń podstawowych wartości (art. 7 TUE i Karta praw podstawowych Unii Europejskiej);
A.

mając na uwadze, że propagowanie oraz poszanowanie praw człowieka, demokracji i praworządności powinno stanowić centralny element stosunków UE z Chinami, zgodnie z zobowiązaniem UE do ochrony tych wartości w jej działaniach zewnętrznych oraz z zobowiązaniem Chin do przestrzegania ich we własnym rozwoju i we współpracy międzynarodowej;
50.

zachęca państwa członkowskie do zadbania o to, by transformacja cyfrowa podejmowana w krajach Partnerstwa Wschodniego była zabezpieczona przed szkodliwymi działaniami, a tym samym zachęca do dalszego wykorzystywania istniejących przewodnich inicjatyw UE w zakresie budowania potencjału cybernetycznego w regionie – CyberEast i EU4Digital, aby uwzględnić ustanowienie struktur prawnych i administracyjnych do celów certyfikacji oprogramowania i sprzętu oraz koordynować krajowe zespoły reagowania na incydenty komputerowe, organy kryminalistyki cyfrowej i organy dochodzeniowe w całej Europie; wzywa Europejskie Centrum Kompetencji Przemysłowych, Technologicznych i Badawczych w dziedzinie Cyberbezpieczeństwa do ścisłej współpracy z wschodnimi partnerami UE w celu poprawy cyberbezpieczeństwa w regionie; wzywa Radę do współpracy z Ukrainą w celu wzmocnienia wzajemnego cyberbezpieczeństwa i wzajemnej odporności na cyberzagrożenia i ataki hybrydowe;
—

uwzględniając sprawozdanie fundacji New Economics Foundation (NEF) z września 2021 r. zatytułowane „Who gets to fish in the EU? A 2021 update of how EU Member States allocate fishing opportunities” [„Komu wolno łowić w UE? Aktualizacja z 2021 r. dotycząca sposobu, w jaki państwa członkowskie UE przydzielają uprawnienia do połowów”],
86.

podkreśla, że nie wszystkie wyspy są obecnie objęte unijnym prawem dotyczącym klasyfikacji terytorialnej; wzywa Komisję do rozpoczęcia dyskusji na ten temat, aby włączyć wyspy do wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych oraz by rozważyć utworzenia programu podobnego do europejskiej inicjatywy miejskiej w celu wspierania partnerstw między wyspami europejskimi z myślą o ustanowieniu innowacyjnego podejścia do problemów specyficznych dla wysp oraz wymiany najlepszych praktyk i wdrożenia rozwiązań korzystnych dla obywateli i przedsiębiorstw;
44.

podkreśla, że głównym problemem w zakresie bezpieczeństwa regionalnego i światowego pozostaje ryzyko rozprzestrzeniania broni jądrowej oraz szybkie gromadzenie i rozmieszczanie nowych zaawansowanych technologicznie zdolności jądrowych i technologii pocisków rakietowych w regionie Indo-Pacyfiku; wyraża głębokie zaniepokojenie trwającą erozją architektury rozbrojenia i kontroli zbrojeń; wzywa UE i podobnie myślących partnerów do wzmocnienia współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej, chemicznej i biologicznej oraz do wspierania wdrożenia i upowszechnienia traktatu o handlu bronią w regionie Indo-Pacyfiku; wzywa UE do koordynowania działań z partnerami o podobnych poglądach, aby angażować się w intensywne działania dyplomatyczne z Chinami, uwzględniając prowadzoną przez nie obecnie modernizację ich arsenału jądrowego, w tym pocisków hipersonicznych zdolnych do przenoszenia głowic jądrowych, w celu ustanowienia nowego powszechnego systemu kontroli zbrojeń oraz skutecznej architektury rozbrojenia i nieproliferacji, zwłaszcza w odniesieniu do ewentualnego następcy układu o likwidacji pocisków rakietowych średniego zasięgu i nowego układu o ograniczeniu zbrojeń strategicznych, który wygasa w 2026 r., w celu ochrony interesów bezpieczeństwa UE i bezpieczeństwa międzynarodowego; wzywa do utrzymania i przestrzegania istniejących traktatów i instrumentów dotyczących rozbrojenia i nieproliferacji; wzywa państwa nieobjęte Układem o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, ale posiadające broń jądrową, by powstrzymały się od rozprzestrzeniania wszelkich wojskowych technologii jądrowych i przystąpiły do tego układu; wyraża uznanie dla inicjatywy UE w zakresie centrów doskonałości ds. substancji chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych, finansowanej w ramach Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej, oraz wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych do intensyfikacji szkoleń i budowania zdolności naszych partnerów z regionu Indo-Pacyfiku; popiera Traktat o strefie wolnej od broni jądrowej w Azji Południowo-Wschodniej (SEANWFZ), będącej regionem wolnym od broni jądrowej i innych rodzajów broni masowego rażenia, a w szczególności dążenie do postępu na drodze rozbrojenia jądrowego;
38.

wzywa Komisję, aby uwzględniła w umowie postanowienia dotyczące wsparcia dla Interpolu, co pozwoli zwiększyć obecnie niewielką liczbę personelu zajmującego się przeglądem czerwonych not i dyfuzji w Komisji Kontroli Akt oraz poprawić jakość danych statystycznych na temat funkcjonowania czerwonych not i dyfuzji; wzywa Komisję do wykorzystania roli i wpływu UE do wspierania ulepszeń, które wzmocnią ochronę przed nadużywaniem not i dyfuzji;