P9_TA(2020)0253

Europejskie prawo o klimacie ***I

Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 8 października 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego ramy na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmieniającego rozporządzenie (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (COM(2020)0080 – COM(2020)0563 – C9-0077/2020 – 2020/0036(COD)) (1)

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2021/C 395/22)

Poprawka 1

Projekt rezolucji ustawodawczej

Umocowanie 5 a (nowe)

Projekt rezolucji ustawodawczej Poprawka — uwzględniając program działań Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz cele zrównoważonego rozwoju, w tym cel 3 dotyczący powszechnego zdrowia i dobrobytu,

Poprawka 2

Projekt rezolucji ustawodawczej

Umocowanie 5 b (nowe)

Projekt rezolucji ustawodawczej Poprawka — uwzględniając dramatyczny wpływ zanieczyszczeń powietrza na zdrowie ludzkie, które według Europejskiej Agencji Środowiska powodują 400 tys. przedwczesnych zgonów rocznie,

Poprawka 3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw - 1 (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (-1) Zagrożenie egzystencjalne, które stwarza zmiana klimatu, wymaga od Unii i państw członkowskich zwiększenia poziomu ambicji i zintensyfikowania działań w dziedzinie klimatu. Unia zobowiązała się zintensyfikować wysiłki zmierzające do zaradzenia zmianie klimatu oraz wdrażać porozumienie paryskie z 2015 r. w sprawie zmiany klimatu wieńczące 21. Konferencję Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu („porozumienie paryskie”) (1a) , w oparciu o zasadę równości i najlepszą dostępną wiedzę naukową, uczestnicząc w globalnych działaniach na rzecz ograniczenia wzrostu temperatury na świecie do 1,5 C powyżej poziomu przedindustrialnego.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (1) W swoim komunikacie z dnia 11 grudnia 2019 r. zatytułowanym „Europejski Zielony Ład” (19) Komisja przedstawiła nową strategię na rzecz wzrostu gospodarczego mającą na celu przekształcenie Unii w sprawiedliwe i dostatnie społeczeństwo, którego gospodarka będzie nowoczesna, zasobooszczędna i konkurencyjna i w którym w 2050 r. nie będzie emisji netto gazów cieplarnianych, a wzrost gospodarczy będzie oddzielony od wykorzystania zasobów. Celem strategii jest również ochrona, zachowanie i poprawa kapitału naturalnego UE oraz ochrona zdrowia i dobrostanu obywateli przed zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze środowiskiem. Jednocześnie transformacja musi być sprawiedliwa i sprzyjająca włączeniu społecznemu, tak by nikt nie był pozostawiony samemu sobie. (1) W swoim komunikacie z dnia 11 grudnia 2019 r. zatytułowanym „Europejski Zielony Ład” (19) Komisja przedstawiła nową zrównoważoną strategię na rzecz wzrostu gospodarczego mającą na celu przekształcenie Unii w zdrowsze, sprawiedliwe i dostatnie społeczeństwo, którego gospodarka będzie nowoczesna, zrównoważona, zasobooszczędna, konkurencyjna w skali międzynarodowej oraz posiadająca wysokiej jakości miejsca pracy i w której w 2050 r. nie będzie emisji netto gazów cieplarnianych, a wzrost gospodarczy będzie oddzielony od wykorzystania zasobów. Celem strategii jest również ochrona, zachowanie , odtwarzanie i poprawa kapitału naturalnego UE , ekosystemów morskich i lądowych oraz różnorodności biologicznej, a także ochrona zdrowia i dobrostanu obywateli przed zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze środowiskiem. Transformacja ta musi opierać się na najnowszych niezależnych dowodach naukowych. Jednocześnie musi być sprawiedliwa społecznie i sprzyjająca włączeniu społecznemu oraz opierać się na solidarności i współpracy na szczeblu Unii , tak aby mieć pewność, że nikt nie zostanie pozostawiony samemu sobie , a jednocześnie musi dążyć do generowania wzrostu gospodarczego, tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy i przewidywalnego otoczenia dla inwestycji oraz kierować się zasadą „nie szkodzić” .

Poprawka 5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (2) Sprawozdanie specjalne Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) na temat wpływu globalnego ocieplenia o 1,5 oC w porównaniu z poziomem sprzed epoki przemysłowej i związanych z nim globalnych scenariuszy emisji gazów cieplarnianych (20) stanowi solidną podstawę naukową do przeciwdziałania zmianom klimatu i wskazuje, że potrzebna jest intensyfikacja działań w dziedzinie klimatu. Potwierdza ono, że należy jak najszybciej ograniczyć emisje gazów cieplarnianych i że w szczególności w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia ekstremalnych zdarzeń pogodowych należy ograniczyć zmianę klimatu do 1,5 oC. Globalne sprawozdanie z oceny (21) Międzyrządowej Platformy Naukowo-Politycznej w sprawie Różnorodności Biologicznej i Funkcjonowania Ekosystemów (IPBES) z 2019 r. wskazuje na to, że na całym świecie dochodzi do utraty różnorodności biologicznej, a zmiana klimatu jest trzecią w kolejności najważniejszą przyczyną utraty bioróżnorodności (22). (2) Sprawozdanie specjalne Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) na temat wpływu globalnego ocieplenia o 1,5 oC w porównaniu z poziomem sprzed epoki przemysłowej i związanych z nim globalnych scenariuszy emisji gazów cieplarnianych (20) stanowi solidną podstawę naukową do przeciwdziałania zmianom klimatu i wskazuje, że potrzebna jest szybka intensyfikacja działań w dziedzinie klimatu i przejście na gospodarkę neutralną dla klimatu . Potwierdza ono, że należy jak najszybciej ograniczyć emisje gazów cieplarnianych i że w szczególności w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia ekstremalnych zdarzeń pogodowych i osiągnięcia punktów krytycznych należy ograniczyć zmianę klimatu do 1,5 oC. Globalne sprawozdanie z oceny (21) Międzyrządowej Platformy Naukowo-Politycznej w sprawie Różnorodności Biologicznej i Funkcjonowania Ekosystemów (IPBES) z 2019 r. wskazuje na to, że na całym świecie dochodzi do utraty różnorodności biologicznej, a zmiana klimatu jest trzecią w kolejności najważniejszą przyczyną utraty bioróżnorodności (22). Wykazuje również, że rozwiązania oparte na zasobach przyrody umożliwią złagodzenie zmiany klimatu na poziomie szacowanym na 37 % do 2030 r. Zmiana klimatu ma poważny wpływ na ekosystemy morskie i lądowe, które pełnią funkcję podstawowych pochłaniaczy antropogenicznych emisji dwutlenku węgla, a ich całkowita absorpcja wynosi około 60 % światowych emisji antropogenicznych rocznie.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (3) Aby przyczynić się do transformacji gospodarczej i społecznej, zatrudnienia, wzrostu gospodarczego oraz osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, jak również do tego, by w sprawiedliwy i racjonalny pod względem kosztów sposób zmierzać do osiągnięcia celu dotyczącego temperatury przewidzianego w porozumieniu paryskim z 2015 r. w sprawie zmiany klimatu wieńczącym 21. Konferencję Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu („porozumienie paryskie”), pierwszorzędne znaczenie ma ustalony długoterminowy cel. (3) Aby przyczynić się do sprawiedliwej transformacji gospodarczej i społecznej, wysokiej jakości zatrudnienia, dobrobytu społecznego, zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, jak również do tego, by w szybki, sprawiedliwy , skuteczny, racjonalny pod względem kosztów i sprawiedliwy społecznie sposób , bez pozostawienia kogokolwiek samemu sobie osiągnąć cel dotyczący temperatury przewidziany w porozumieniu paryskim z 2015 r. w sprawie zmiany klimatu wieńczącym 21. Konferencję Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu („porozumienie paryskie”), pierwszorzędne znaczenie ma ustalony długoterminowy cel.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (3a) Według dowodów naukowych istnieje wzajemne powiązanie między zdrowiem a kryzysem środowiskowym i klimatycznym, w szczególności związane z konsekwencjami zmiany klimatu oraz utratą różnorodności biologicznej i ekosystemów. Kryzysy zdrowotne i sanitarne, takie jak COVID-19, mogą się powtarzać w nadchodzących dziesięcioleciach i wymagać od Unii, jako globalnego podmiotu, wdrożenia globalnej strategii mającej zapobiegać ich rozwojowi dzięki zajęciu się problemami leżącymi u ich podstaw oraz propagować zintegrowane podejście oparte na celach zrównoważonego rozwoju.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (3b) Według WHO zmiana klimatu wpływa na społeczne i środowiskowe uwarunkowania zdrowia – czyste powietrze, bezpieczną wodę pitną, dostatek żywności i bezpieczne schronienie – i w latach 2030–2050 oczekuje się co roku 250 tys. dodatkowych zgonów spowodowanych niedożywieniem, malarią, biegunką i stresem termicznym, a ekstremalnie wysokie temperatury będą bezpośrednio przyczyniać się do zgonów, zwłaszcza wśród osób starszych i szczególnie wrażliwych. Przez powodzie, fale upałów, susze i pożary zmiana klimatu silnie oddziałuje na zdrowie ludzkie, prowadząc do niedożywienia, a także powodując choroby układu krążenia i układu oddechowego oraz infekcje wektorowe.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (3c) W preambule do porozumienia paryskiego za jedno z najważniejszych praw uznaje się prawo do zdrowia. Zgodnie z Ramową konwencją Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu wszystkie strony powinny stosować właściwe metody, np. oceny oddziaływania, formułowane i określane na szczeblu krajowym, w celu minimalizowania negatywnego wpływu na gospodarkę, zdrowie publiczne i jakość środowiska, jaki mogą wywierać podejmowane przez te strony projekty lub przedsięwzięcia służące łagodzeniu zmiany klimatu lub przystosowaniu się do niej.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (3d) Niniejsze rozporządzenie przyczynia się do ochrony niezbywalnych praw obywateli Unii do życia i do bezpiecznego środowiska, uznanych w europejskiej konwencji praw człowieka i Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, i zobowiązuje odpowiednie instytucje Unii oraz państwa członkowskie do podjęcia niezbędnych środków na poziomie Unii lub na szczeblu krajowym, aby wyeliminować realne i bezpośrednie zagrożenie, jakie globalny kryzys klimatyczny stwarza zarówno dla życia i dobrobytu obywateli, jak i dla środowiska naturalnego, od którego one zależą. Niniejsze rozporządzenie powinno w centrum stawiać człowieka i mieć na celu ochronę zdrowia i dobrostanu obywateli przed zagrożeniami i skutkami związanymi ze środowiskiem.

Poprawka 153

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3 e (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (3e) Ochrona klimatu powinna stanowić okazję dla gospodarki europejskiej i powinna pomóc zapewnić jej przemysłowi przywództwo w światowej innowacyjności. Innowacje w zrównoważonej produkcji mogą promować siłę przemysłu europejskiego w kluczowych segmentach rynku i w ten sposób chronić i tworzyć miejsca pracy. Aby osiągnąć prawnie wiążący cel w zakresie klimatu na 2030 r. i cel neutralności klimatycznej do 2050 r. poprzez zmniejszenie bilansu emisji netto do zera najpóźniej do 2050 r., Komisja powinna ułatwić ustanawianie partnerstw na rzecz klimatu w różnych sektorach na szczeblu Unii poprzez zaproszenie do współpracy kluczowych zainteresowanych stron (np. z przemysłu, organizacji pozarządowych, instytutów badawczych, MŚP, związków zawodowych i organizacji pracodawców). Partnerstwa na rzecz klimatu powinny służyć jako dialog sektorowy, ułatwiać wymianę najlepszych praktyk między liderami w dziedzinie dekarbonizacji w Europie oraz służyć jako centralny organ konsultacyjny z Komisją przy przyjmowaniu przyszłych wniosków ustawodawczych dotyczących klimatu.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (4) W porozumieniu paryskim wyznaczono długofalowy cel polegający na utrzymaniu wzrostu temperatury na świecie na poziomie znajdującym się znacznie poniżej 2 oC powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz do kontynuowanie działań na rzecz utrzymania go poniżej 1,5 oC w porównaniu z poziomem sprzed epoki przemysłowej (23) , oraz podkreślono znaczenie przystosowania się do negatywnych skutków zmiany klimatu (24) oraz dopilnowania , by przepływy finansowe były spójne z kierunkiem działań na rzecz niskiego poziomu emisji gazów cieplarnianych i rozwoju odpornego na zmianę klimatu (25). (4) W porozumieniu paryskim wyznaczono długofalowy cel polegający na podejmowaniu działań, aby ograniczyć wzrost temperatury na świecie do 1,5 oC powyżej poziomu przedindustrialnego (23) , zwiększyć zdolność do adaptacji do negatywnych skutków zmiany klimatu (24) oraz zapewnić spójność przepływów finansowych ze ścieżką prowadzącą do niskiego poziomu emisji gazów cieplarnianych i rozwoju odpornego na zmiany klimatu (25) . Niniejsze rozporządzenie, stanowiące ogólne ramy wkładu Unii w realizację porozumienia paryskiego, powinno zagwarantować, że zarówno Unia, jak i państwa członkowskie w pełni przyczynią się do osiągnięcia tych trzech celów porozumienia paryskiego.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (5) Działania w dziedzinie klimatu podejmowane przez Unię i państwa członkowskie powinny mieć na celu ochronę ludzi i naszej planety, dobrobytu, dostatku, zdrowia, integralności ekosystemów i różnorodności biologicznej przed zagrożeniem wynikającym ze zmiany klimatu, w kontekście agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i w dążeniu do realizacji celów porozumienia paryskiego, oraz w celu osiągnięcia jak największego dobrobytu w granicach planety oraz zwiększenia odporności i zmniejszenia wrażliwości społeczeństwa na zmianę klimatu. (5) Działania w dziedzinie klimatu podejmowane przez Unię i państwa członkowskie powinny mieć na celu ochronę ludzi i naszej planety, dobrobytu, dostatku, gospodarki, zdrowia , systemów żywnościowych , integralności ekosystemów i różnorodności biologicznej przed zagrożeniem wynikającym ze zmiany klimatu, w kontekście agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i w dążeniu do realizacji celów porozumienia paryskiego, oraz w celu osiągnięcia jak największego dobrobytu w granicach planety oraz zwiększenia odporności i zmniejszenia wrażliwości społeczeństwa na zmianę klimatu. W związku z tym działania Unii i państw członkowskich powinny opierać się na zasadzie ostrożności, zasadzie „zanieczyszczający płaci”, zasadzie „efektywność energetyczna przede wszystkim” i zasadzie „nie szkodzić”.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (5a) Dzięki ramom regulacyjnym wprowadzonym przez Unię i działaniom podejmowanym przez europejskie sektory przemysłowe unijne emisje gazów cieplarnianych zmniejszyły się o 23 % w latach 1990–2018, podczas gdy wzrost gospodarczy w tym samym okresie wyniósł 61 %, co pokazuje, że można oddzielić wzrost gospodarczy od emisji gazów cieplarnianych.

Poprawka 14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (6) Osiągnięcie neutralności klimatycznej powinno wymagać wkładu ze strony wszystkich sektorów gospodarki . Z uwagi na wpływ produkcji i zużycia energii na poziom emisji gazów cieplarnianych, niezbędne jest przejście na zrównoważone, przystępne cenowo i bezpieczne dostawy energii oparte na sprawnie i efektywnie działającym wewnętrznym rynku energii. Ważnymi czynnikami napędzającymi realizację celu neutralności klimatycznej są również transformacja cyfrowa, innowacje technologiczne oraz badania i rozwój. (6) Osiągnięcie neutralności klimatycznej wymaga, aby wszystkie sektory gospodarki, w tym transport lotniczy i morski, szybko zmniejszyły emisje do wartości bliskiej zera. Kluczowym czynnikiem pod tym względem powinna być zasada „zanieczyszczający płaci” . Z uwagi na wpływ produkcji i zużycia energii na poziom emisji gazów cieplarnianych, niezbędne jest przejście na wysoce energooszczędne, oparte na odnawialnych źródłach, zrównoważone, przystępne cenowo i bezpieczne dostawy energii, oparte na sprawnie i efektywnie działającym wewnętrznym rynku energii , przy jednoczesnym ograniczeniu ubóstwa energetycznego. Wkład gospodarki o obiegu zamkniętym w neutralność klimatyczną powinien zostać rozszerzony w wyniku efektywniejszego gospodarowania zasobami i większego wykorzystania materiałów niskoemisyjnych, a jednocześnie należy promować zapobieganie powstawaniu odpadów i recykling . Ważnymi czynnikami napędzającymi realizację celu neutralności klimatycznej są również transformacja cyfrowa, innowacje technologiczne oraz badania i rozwój , które będą wymagały dodatkowego finansowania. Unia i państwa członkowskie będą musiały przyjąć ambitne i spójne ramy regulacyjne, aby zapewnić wkład wszystkich sektorów gospodarki w unijne cele klimatyczne.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (6a) Szczególnie istotne znaczenie dla systemu klimatycznego i wzrostu temperatury ma skumulowana łączna wielkość antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych w czasie oraz odpowiadające jej stężenie gazów cieplarnianych w atmosferze. Sprawozdanie specjalne IPCC w sprawie globalnego ocieplenia o 1,5 oC oraz baza scenariuszy stanowiąca jego podstawę są źródłem najlepszych dostępnych i najnowszych dowodów naukowych dotyczących pozostałego globalnego budżetu emisji gazów cieplarnianych, aby ograniczyć wzrost temperatury na świecie w XXI wieku do 1,5 oC powyżej poziomu przedindustrialnego. Aby zachować spójność z zobowiązaniami Unii do podejmowania wysiłków mających na celu ograniczenie wzrostu temperatury do 1,5 oC powyżej poziomu przedindustrialnego, konieczne jest ustalenie sprawiedliwego udziału Unii w pozostałym globalnym budżecie emisji gazów cieplarnianych. Budżet emisji gazów cieplarnianych jest również ważnym narzędziem służącym zwiększeniu przejrzystości i rozliczalności unijnej polityki przeciwdziałania zmianie klimatu. W dogłębnej analizie stanowiącej podstawę komunikatu Komisji z dnia 28 listopada 2018 r. pt. „Czysta planeta dla wszystkich – Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki” Komisja wskazuje, że zgodny z założeniem ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5 oC budżet emisji dwutlenku węgla UE-28 na lata 2018–2050 wyniósłby 48 Gt CO2. W oparciu o najnowsze obliczenia naukowe stosowane przez IPCC Komisja powinna ustanowić budżet emisji gazów cieplarnianych netto dla UE-27, wyrażony w ekwiwalencie CO2, stanowiący sprawiedliwy udział Unii w pozostałych światowych emisjach, zgodnie z celami porozumienia paryskiego. Unijnym budżetem emisji gazów cieplarnianych należy kierować się przy wyznaczaniu trajektorii Unii wiodącej w kierunku zerowych emisji gazów cieplarnianych netto do 2050 r., w szczególności celów dotyczących emisji gazów cieplarnianych na lata 2030 i 2040.

Poprawka 16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (7) Unia realizuje ambitną politykę w obszarze działań w dziedzinie klimatu i dysponuje ramami regulacyjnymi, które umożliwiają osiągnięcie unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. W skład prawodawstwa wdrażającego ten cel wchodzą między innymi dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87/WE (26), w której ustanawia się system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 (27), na podstawie którego wprowadzono krajowe cele w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do 2030 r., oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/841 (28) zawierające wymóg, by państwa członkowskie osiągnęły równowagę między emisjami gazów cieplarnianych a ich pochłanianiem w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem. (7) Unia dysponuje ramami regulacyjnymi, które umożliwiają osiągnięcie obecnego unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r ., przyjętego przed wejściem w życie porozumienia paryskiego . W skład prawodawstwa wdrażającego ten cel wchodzą między innymi dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87/WE (26), w której ustanawia się system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 (27), na podstawie którego wprowadzono krajowe cele w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do 2030 r., oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/841 (28) zawierające wymóg, by państwa członkowskie osiągnęły równowagę między emisjami gazów cieplarnianych a ich pochłanianiem w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (7a) System handlu emisjami jest zasadniczym elementem unijnej polityki klimatycznej i kluczowym narzędziem ograniczania emisji w opłacalny sposób.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (9) Za pośrednictwem pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” (29) Unia realizuje ambitny program dekarbonizacji, w szczególności poprzez budowanie solidnej unii energetycznej obejmującej cele na 2030 r. w zakresie efektywności energetycznej i wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (30) i (UE) 2018/2001 (31), oraz poprzez wzmocnienie odpowiednich środków ustawodawczych, w tym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE (32). (9) Za pośrednictwem pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” (29) Unia realizuje program dekarbonizacji, w szczególności poprzez budowanie solidnej unii energetycznej obejmującej cele na 2030 r. w zakresie efektywności energetycznej i wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (30) i (UE) 2018/2001 (31), oraz poprzez wzmocnienie odpowiednich środków ustawodawczych, w tym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE (32).

Poprawka 19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (9a) Komisja opracowała i przyjęła szereg inicjatyw ustawodawczych w sektorze energetycznym, zwłaszcza dotyczących energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej, w tym charakterystyki energetycznej budynków. Inicjatywy te tworzą pakiet, którego motywem przewodnim jest „efektywność energetyczna przede wszystkim” i wiodąca pozycja Unii na świecie w zakresie odnawialnych źródeł energii. Inicjatywy te należy uwzględnić w długoterminowych postępach państw w dążeniu do realizacji celu neutralności klimatycznej na 2050 r., aby zapewnić wysoce energooszczędny, oparty na odnawialnych źródłach energii system energetyczny oraz rozwój odnawialnych źródeł energii w Unii.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (9b) W wyniku przejścia na czystą energię powstanie system energetyczny, w którym podaż energii pierwotnej będzie w większości pochodzić z odnawialnych źródeł energii, co znacząco zwiększy bezpieczeństwo dostaw, zmniejszy zależność energetyczną i będzie sprzyjać tworzeniu krajowych miejsc pracy.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (9c) Transformacja energetyczna poprawia efektywność energetyczną i zmniejsza zależność energetyczną Unii i państw członkowskich. Ta zmiana strukturalna w kierunku bardziej wydajnej gospodarki opartej na energii odnawialnej we wszystkich sektorach nie tylko będzie korzystna dla bilansu handlowego, ale również wzmocni bezpieczeństwo energetyczne i walkę z ubóstwem energetycznym.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (9d) Aby zapewnić solidarność i umożliwić skuteczną transformację energetyczną, unijna polityka klimatyczna musi wytyczyć wyraźną ścieżkę prowadzącą do osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. Unia powinna nadal realistycznie podchodzić do oszczędności kosztowej i wyzwań technicznych oraz zapewnić dostępność i przystępność cenową sterowalnych źródeł energii służących do równoważenia szczytowego i minimalnego zapotrzebowania na energię, takich jak technologie wodorowe.

Poprawka 23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9 e (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (9e) Ochrona klimatu stanowi dla gospodarki Unii okazję do intensywniejszych działań i czerpania korzyści wynikających z przewagi pioniera z racji zajmowania czołowej pozycji w dziedzinie czystych technologiach. Może pomóc w zapewnieniu jej przemysłowi wiodącej pozycji w dziedzinie globalnych innowacji. Innowacje w zrównoważonej produkcji mogą promować siłę przemysłową Unii w kluczowych segmentach rynku, w ten sposób chroniąc i tworząc miejsca pracy.

Poprawka 24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9 f (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (9f) Istnieje potrzeba wsparcia niezbędnych inwestycji w nowe zrównoważone technologie, które są nieodzowne do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej. W związku z tym należy przestrzegać zasady neutralności technologicznej i unikać efektu „lock-in”. Jak stwierdzono w komunikacie Komisji z 8 lipca 2020 r. pt. „Strategia w zakresie wodoru na rzecz Europy neutralnej dla klimatu”, pewną rolę może odegrać również wodór, przyczyniając się do wypełnienia zobowiązania Unii do osiągnięcia neutralności pod względem emisji dwutlenku węgla najpóźniej do 2050 r., zwłaszcza w sektorach energochłonnych.

Poprawka 154

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9 g (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (9 g) Komisja powinna zwiększyć wysiłki na rzecz budowania sojuszy europejskich, zwłaszcza w sektorach baterii i wodoru, ponieważ mają one ogromne znaczenie. Są one koordynowane na szczeblu europejskim i oferują ogromne możliwości dla regionalnych procesów odbudowy po pandemii COVID-19 oraz dla pomyślnej zmiany strukturalnej. Wymogi prawne powinny stworzyć ramy dla innowacji w zakresie przyjaznej dla klimatu mobilności i przyjaznego dla klimatu wytwarzania energii. Sojusze te powinny otrzymywać odpowiednie wsparcie i środki finansowe, a także być częścią przyszłej polityki zagranicznej i polityki sąsiedztwa oraz umów handlowych.

Poprawka 25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (10) Unia jest światowym liderem w przechodzeniu na neutralność klimatyczną i zdecydowanie dąży do wyznaczenia ambitniejszych celów w skali światowej oraz wzmocnienia globalnej reakcji na zmiany klimatu, wykorzystując do tego celu wszelkie narzędzia, jakimi dysponuje, w tym dyplomację klimatyczną. (10) Unia ma zarówno obowiązek, jak i środki, aby nadal być światowym liderem w przechodzeniu na neutralność klimatyczną , i jest zdeterminowana osiągnąć to w sposób sprawiedliwy, uczciwy społecznie i sprzyjający włączeniu społecznemu, a także wyznaczać ambitniejsze cele w skali światowej oraz wzmacniać globalną reakcję na zmiany klimatu, wykorzystując do tego celu wszelkie narzędzia, jakimi dysponuje, w tym dyplomację klimatyczną oraz politykę handlową, inwestycyjną i przemysłową . Unia powinna wzmocnić swoją dyplomację środowiskową na wszystkich forach międzynarodowych istotnych dla osiągnięcia międzynarodowych celów klimatycznych, zgodnie z porozumieniem paryskim.

Poprawka 26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (11) Parlament Europejski wezwał do koniecznego przekształcenia społeczeństwa europejskiego w społeczeństwo neutralne dla klimatu najpóźniej do 2050 r., tak by stało się ono przykładem europejskiego sukcesu (33), i ogłosił, że na świecie panuje kryzys klimatyczny i środowiskowy (34). W swoich konkluzjach z dnia 12 grudnia 2019 r. (35) Rada Europejska przyjęła cel polegający na osiągnięciu neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r., zgodnie z celami porozumienia paryskiego, i potwierdziła, że niezbędne jest ustanowienie ram umożliwiających realizację tego celu, oraz że transformacja będzie wymagała znacznych nakładów publicznych i prywatnych. Rada Europejska zwróciła się również do Komisji o przygotowanie wniosku w sprawie długoterminowej strategii Unii jak najwcześniej w 2020 r., aby Rada mogła ją przyjąć i przedłożyć do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. (11) Parlament Europejski wezwał Komisję i państwa członkowskie do nasilenia działań w dziedzinie klimatu w celu ułatwienia koniecznego przekształcenia społeczeństwa europejskiego w społeczeństwo neutralne dla klimatu jak najszybciej, a najpóźniej do 2050 r., tak by stało się ono przykładem europejskiego sukcesu (33), i ogłosił, że na świecie panuje kryzys klimatyczny i środowiskowy (34). Wielokrotnie wzywał również Unię do podwyższenia celu klimatycznego na 2030 r. oraz do potraktowania tego zwiększonego celu jako części Europejskiego prawa o klimacie (34a) . W swoich konkluzjach z dnia 12 grudnia 2019 r. (35) Rada Europejska przyjęła cel polegający na osiągnięciu neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r., zgodnie z celami porozumienia paryskiego i w oparciu o uczciwość i sprawiedliwą transformację oraz z uwzględnieniem różnych punktów wyjściowych, z których startują państwa członkowskie, a także potwierdziła, że niezbędne jest ustanowienie ram umożliwiających realizację tego celu, oraz że transformacja będzie wymagała znacznych nakładów publicznych i prywatnych. Rada Europejska zwróciła się również do Komisji o przygotowanie wniosku w sprawie długoterminowej strategii Unii jak najwcześniej w 2020 r., aby Rada mogła ją przyjąć i przedłożyć do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu.

Poprawka 27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (12) Unia powinna dążyć do osiągnięcia równowagi między antropogenicznymi emisjami gazów cieplarnianych a pochłanianiem gazów cieplarnianych, stosując metody naturalne i technologiczne, na poziomie Unii do 2050 r. Do osiągnięcia ogólnounijnego celu neutralności klimatycznej do 2050 r. powinny wspólnie dążyć wszystkie państwa członkowskie, a Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny wprowadzić środki niezbędne do realizacji tego celu. Działania na poziomie Unii będą stanowić istotną część działań potrzebnych do osiągnięcia tego celu. (12) Unia i państwa członkowskie powinny dążyć do osiągnięcia równowagi między antropogenicznymi emisjami gazów cieplarnianych a pochłanianiem gazów cieplarnianych, stosując metody naturalne i technologiczne, na poziomie Unii i państw członkowskich najpóźniej do 2050 r. Wszystkie państwa członkowskie powinny osiągnąć ogólnounijny cel neutralności klimatycznej do 2050 r. , i państwa członkowskie, Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny wprowadzić środki niezbędne do realizacji tego celu. Działania na poziomie Unii będą stanowić istotną część działań potrzebnych do osiągnięcia tego celu. Po 2050 r. Unia i wszystkie państwa członkowskie powinny nadal ograniczać emisje, aby zapewnić pochłanianie gazów cieplarnianych na poziomie przewyższającym emisje antropogeniczne.

Poprawka 28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (12a) Każde państwo członkowskie ma obowiązek osiągnąć indywidualnie neutralność klimatyczną najpóźniej do 2050 r. W imię sprawiedliwości i solidarności oraz w celu wsparcia transformacji energetycznej państw członkowskich o różnych punktach wyjściowych potrzebne są wystarczające unijne mechanizmy wsparcia i finansowania, takie jak Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji przewidziany w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)…/… (1a) oraz inne odpowiednie mechanizmy finansowania.

Poprawka 29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (12b) W preambule do porozumienia paryskiego uznano znaczenie zapewnienia integralności wszystkich ekosystemów, w tym oceanów. W Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu podkreślono, że strony konwencji muszą wspierać zrównoważone zarządzanie pochłaniaczami i zbiornikami wszystkich gazów cieplarnianych oraz ich zachowanie i podnoszenie efektywności, z uwzględnieniem biomasy, lasów i oceanów, a także innych ekosystemów lądowych, nadbrzeżnych i morskich. Jeżeli cele porozumienia paryskiego nie zostaną osiągnięte, temperatura mogłaby przekroczyć punkt krytyczny, powyżej którego ocean nie będzie już w stanie wchłonąć tak dużej ilości dwutlenku węgla i uczestniczyć w łagodzeniu zmiany klimatu.

Poprawka 30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (12c) Naturalne pochłaniacze dwutlenku węgla odgrywają ważną rolę w przechodzeniu na społeczeństwo neutralne dla klimatu. Komisja bada możliwość stworzenia ram regulacyjnych dotyczących certyfikacji pochłaniania dwutlenku węgla zgodnie z planem działania UE dotyczącym gospodarki o obiegu zamkniętym i strategią „od pola do stołu”. Unijna strategia na rzecz różnorodności biologicznej 2030 i zawarte w niej inicjatywy odegrają ważną rolę w odtwarzaniu zdegradowanych ekosystemów, w szczególności tych o największym potencjale wychwytywania i magazynowania dwutlenku węgla oraz zapobiegania klęskom żywiołowym i ograniczania ich skutków. Odtwarzanie ekosystemów pomogłoby utrzymać naturalne pochłaniacze, zarządzać nimi i je wzmacniać, a także propagować różnorodność biologiczną i jednocześnie walczyć ze zmianą klimatu.

Poprawka 144

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (12d) Komisja powinna zbadać wykonalność wprowadzenia systemów jednostek emisji dwutlenku węgla, w tym certyfikacji pochłaniania gazów cieplarnianych poprzez sekwestrację dwutlenku węgla w użytkowaniu gruntów, glebie i biomasie w rolnictwie, z myślą o osiągnięciu unijnego celu neutralności klimatycznej, a także o możliwości utworzenia odrębnego rynku pochłaniania dwutlenku węgla w zakresie sekwestracji gazów cieplarnianych w glebie. Takie ramy powinny opierać się na najlepszej dostępnej wiedzy naukowej oraz na systemie oceny i zatwierdzania przez Komisję, przy jednoczesnym zapewnieniu braku negatywnego wpływu na środowisko, w szczególności na różnorodność biologiczną, zdrowie publiczne lub cele społeczne lub gospodarcze. Komisja powinna przedstawić wyniki tej oceny do dnia 30 czerwca 2021 r.

Poprawka 31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 e (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (12e) W celu zapewnienia większej jasności Komisja powinna przedstawić definicję naturalnych i innych pochłaniaczy dwutlenku węgla.

Poprawka 156

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 f (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (12f) W procesie transformacji w kierunku neutralności klimatycznej Unia powinna zachować konkurencyjność przemysłu, zwłaszcza przemysłu energochłonnego, w tym przez opracowanie skutecznych środków przeciwdziałania ucieczce emisji w sposób zgodny z zasadami WTO oraz wyrównywanie szans między Unią a państwami trzecimi, aby uniknąć nieuczciwej konkurencji wynikającej z niewdrożenia polityki klimatycznej zgodnej z porozumieniem paryskim.

Poprawka 33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (13) Unia powinna kontynuować swoje działania w dziedzinie klimatu i utrzymać wiodącą pozycję w tej dziedzinie po 2050 r., aby chronić ludzi i planetę przed zagrożeniami związanymi ze zmianą klimatu, dążąc do osiągnięcia celów dotyczących temperatury przewidzianych w porozumieniu paryskim i zgodnie z zaleceniami IPCC. (13) Unia powinna kontynuować swoje działania w dziedzinie klimatu i utrzymać wiodącą pozycję w tej dziedzinie po 2050 r., w szczególności pomagając ludności znajdującej się w najtrudniejszej sytuacji za pomocą działań zewnętrznych i polityki rozwoju, aby chronić ludzi i planetę przed zagrożeniami związanymi ze zmianą klimatu, dążąc do osiągnięcia celów dotyczących temperatury przewidzianych w porozumieniu paryskim i zgodnie z zaleceniami IPCC , Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP), Europejskiej Rady ds. Zmiany Klimatu (ECCC) i IPBES .

Poprawka 34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (13a) Ekosystemy, ludzie i gospodarki w Unii odczują znaczne skutki zmiany klimatu, jeżeli emisje gazów cieplarnianych nie zostaną szybko osłabione i nie nastąpi przystosowanie się do zmiany klimatu. Przystosowanie się do zmiany klimatu zminimalizowałoby w opłacalny sposób nieuniknione skutki i przyniosło znaczne dodatkowe korzyści płynące z wykorzystania rozwiązań opartych na zasobach przyrody.

Poprawka 35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (13b) Negatywne skutki zmiany klimatu mogą potencjalnie przekroczyć zdolności przystosowawcze państw członkowskich. W związku z tym państwa członkowskie i Unia powinny współpracować, aby unikać strat i szkód oraz je minimalizować i eliminować, jak przewidziano w art. 8 porozumienia paryskiego, w tym za pośrednictwem Warszawskiego Międzynarodowego Mechanizmu Strat i Szkód.

Poprawka 36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (14) Dostosowanie się do zmiany klimatu jest kluczowym elementem długoterminowej, światowej reakcji na tę zmianę. Dlatego państwa członkowskie i Unia powinny zwiększyć swoje zdolności adaptacyjne, wzmocnić odporność i zmniejszyć wrażliwość na zmianę klimatu zgodnie z art. 7 porozumienia paryskiego, jak również zmaksymalizować korzyści płynące z innych polityk i prawodawstwa dotyczących środowiska. Państwa członkowskie powinny przyjąć kompleksowe krajowe strategie i plany w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu. (14) Dostosowanie się do zmiany klimatu jest kluczowym elementem długoterminowej, światowej reakcji na tę zmianę. Dlatego państwa członkowskie i Unia powinny zwiększyć swoje zdolności adaptacyjne, wzmocnić odporność i zmniejszyć wrażliwość na zmianę klimatu zgodnie z art. 7 porozumienia paryskiego, jak również zmaksymalizować korzyści płynące z innych polityk i prawodawstwa dotyczących środowiska. Państwa członkowskie powinny przyjąć kompleksowe krajowe strategie i plany w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu , a Komisja powinna pomóc w monitorowaniu postępów w zakresie przystosowania się poprzez opracowanie wskaźników .

Poprawka 37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (14a) Przyjmując strategie i plany w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, państwa członkowskie powinny zwracać szczególną uwagę na obszary najbardziej nią dotknięte. Ponadto wspieranie, zachowanie i odtwarzanie różnorodności biologicznej mają zasadnicze znaczenie dla wykorzystania jej pełnego potencjału w zakresie regulacji klimatu i przystosowania się do jego zmiany. Strategie i plany w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu powinny zatem zachęcać do rozwiązań opartych na zasobach przyrody i przystosowania się opartego na ekosystemach, które przyczynia się do odtwarzania i zachowania różnorodności biologicznej, oraz należycie uwzględniać specyfikę terytorialną i lokalną wiedzę, a także ustanawiać konkretne środki ochrony ekosystemów morskich i przybrzeżnych. Ponadto należy wyeliminować działania osłabiające zdolność ekosystemów do przystosowania się do zmiany klimatu, aby zapewnić odporność różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych.

Poprawka 38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (14b) Strategie w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu powinny również zachęcać do przekształcenia modelu na dotkniętych nią obszarach, z zastosowaniem rozwiązań przyjaznych środowisku i opartych na zasobach przyrody. Powinny zapewniać stabilne źródła utrzymania, aby stworzyć lepsze warunki życia, m.in. zrównoważone lokalne rolnictwo, zrównoważoną gospodarkę wodną czy energię ze źródeł odnawialnych, zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju, co będzie sprzyjać odporności tych obszarów i ochronie ich ekosystemów.

Poprawka 39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (15) Przy wprowadzaniu na poziomie Unii i na poziomie krajowym środków odpowiednich do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej państwa członkowskie oraz Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny uwzględnić: wkład transformacji, która wiedzie do neutralności klimatycznej, w dobrostan obywateli, dobrobyt społeczeństwa i konkurencyjność gospodarki; bezpieczeństwo energetyczne i przystępność cenową energii; sprawiedliwość wobec wszystkich państw członkowskich i solidarność z nimi oraz sprawiedliwość i solidarność w obrębie państw członkowskich, poprzez uwzględnienie ich możliwości ekonomicznych, sytuacji krajowej oraz potrzeby stopniowej konwergencji; potrzebę zapewnienia, by transformacja była sprawiedliwa i uczciwa społecznie; najlepszą dostępną wiedzę naukową, zwłaszcza ustalenia zgłoszone przez IPCC; potrzebę uwzględnienia ryzyka związanego ze zmianą klimatu w decyzjach dotyczących inwestycji i planowania ; efektywność pod względem kosztów i neutralność technologiczną w dążeniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych i zwiększenia pochłaniania oraz zwiększenia odporności; wraz z upływem czasu dalszy rozwój integralności środowiskowej i wzrost poziomu ambicji. (15) Przy wprowadzaniu na poziomie Unii i na poziomie krajowym środków odpowiednich do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej państwa członkowskie oraz Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny uwzględnić wkład transformacji, która wiedzie do neutralności klimatycznej, w zdrowie, jakość życia i dobrostan obywateli , sprawiedliwość społeczną , dobrobyt społeczeństwa i konkurencyjność gospodarki , w tym uczciwą konkurencję i równe warunki działania na szczeblu globalnym. Państwa członkowskie oraz Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny również wziąć pod uwagę wszelkie przeszkody biurokratyczne lub inne bariery prawne, które mogą utrudniać podmiotom lub sektorom gospodarczym osiągnięcie celów klimatycznych; koszty społeczne, gospodarcze i środowiskowe wynikające z niepodjęcia działań lub z niewystarczających działań; fakt, że zmiana klimatu wywiera nieproporcjonalnie duży wpływ na kobiety oraz potrzebę wzmocnienia równości płci; potrzebę propagowania zrównoważonych sposobów życia; maksymalizację efektywności energetycznej i zasobooszczędności, bezpieczeństwo energetyczne i żywnościowe oraz przystępność cenową energii i żywności, z uwzględnieniem w szczególności potrzeby walki z ubóstwem energetycznym ; sprawiedliwość wobec wszystkich państw członkowskich i solidarność z nimi oraz sprawiedliwość i solidarność w obrębie państw członkowskich, a także równe warunki działania we wszystkich państwach członkowskich, poprzez uwzględnienie ich możliwości ekonomicznych i sytuacji krajowej oraz ich różnych punktów wyjściowych, jak również potrzeby stopniowej konwergencji; potrzebę zapewnienia, by transformacja była sprawiedliwa i uczciwa społecznie zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Organizacji Pracy z 2015 r. dotyczącymi sprawiedliwej transformacji w kierunku zrównoważonych środowiskowo gospodarek i społeczeństw dla wszystkich ; najlepszą dostępną wiedzę naukową, zwłaszcza ustalenia zgłoszone przez IPCC i IPBES ; potrzebę uwzględnienia w decyzjach dotyczących inwestycji i planowania ryzyka związanego ze zmianą klimatu oraz ocen podatności na zmianę klimatu i przystosowania się do niej, a jednocześnie zadbania o to, by polityka UE była odporna na zmianę klimatu ; efektywność pod względem kosztów i neutralność technologiczną w dążeniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych i zwiększenia pochłaniania oraz zwiększenia odporności na zasadzie równości; potrzebę zarządzania ekosystemami morskimi i lądowymi oraz różnorodnością biologiczną, a także ich zachowania i odtwarzania; obecny stan infrastruktury i ewentualne potrzeby w zakresie modernizacji i inwestycji w infrastrukturę unijną; wraz z upływem czasu dalszy rozwój integralności środowiskowej i wzrost poziomu ambicji ; zdolność poszczególnych podmiotów do inwestowania w proces transformacji w sposób zrównoważony społecznie oraz potencjalne ryzyko ucieczki emisji i środki zapobiegające takiej ucieczce.

Poprawka 40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (16) Przejście na neutralność klimatyczną wymaga zmian w całym spektrum polityki oraz wspólnego działania we wszystkich sektorach gospodarki i ze strony wszystkich grup społeczeństwa, o czym mówi komunikat Komisji „Europejski Zielony Ład”. W swoich konkluzjach z dnia 12 grudnia 2019 r. Rada stwierdziła, że wszystkie istotne przepisy i polityki UE muszą być spójne z celem neutralności klimatycznej i muszą przyczyniać się do jego osiągnięcia, przy jednoczesnym poszanowaniu równych warunków działania, i zwróciła się do Komisji o zbadanie, czy wymaga to dostosowania istniejących przepisów. (16) Przejście na neutralność klimatyczną wymaga głębokich zmian w całym spektrum polityki , ambitnego i stabilnego finansowania oraz wspólnego działania wszystkich sektorów gospodarki , w tym w lotnictwa i transportu morskiego, oraz wszystkich grup społeczeństwa, o czym mówi komunikat Komisji „Europejski Zielony Ład”. W swoich konkluzjach z dnia 12 grudnia 2019 r. Rada stwierdziła, że wszystkie istotne przepisy i polityki UE muszą być spójne z celem neutralności klimatycznej i muszą przyczyniać się do jego osiągnięcia, przy jednoczesnym poszanowaniu równych warunków działania, i zwróciła się do Komisji o zbadanie, czy wymaga to dostosowania istniejących przepisów.

Poprawka 41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (16a) Wszystkie kluczowe sektory gospodarki, takie jak energetyka, przemysł, transport, ciepłownictwo i chłodnictwo oraz sektor budowlany, rolnictwo, gospodarka odpadami, a także użytkowanie gruntów, zmiana użytkowania gruntów i leśnictwo będą musiały współpracować, aby osiągnąć neutralność klimatyczną. Wszystkie sektory, niezależnie od tego, czy są objęte unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji, powinny podjąć porównywalne wysiłki, aby osiągnąć unijny cel neutralności klimatycznej. Aby zapewnić przewidywalność, pewność i zaangażowanie wszystkich podmiotów uczestniczących w gospodarce, w tym firm, pracowników, inwestorów i konsumentów, Komisja powinna ustanowić wytyczne dla tych sektorów gospodarki, które mogłyby w największym stopniu przyczynić się do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej. Wytyczne te powinny zawierać orientacyjne trajektorie redukcji emisji gazów cieplarnianych w tych sektorach na poziomie Unii. Dałoby im to pewność w podejmowaniu odpowiednich działań, planowaniu niezbędnych inwestycji, a tym samym pomogłoby im pozostać na drodze transformacji. Jednocześnie stanowiłoby to również mechanizm zaangażowania sektorów w poszukiwanie rozwiązań służących osiągnięciu neutralności klimatycznej.

Poprawka 42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (16b) Przejście na neutralność klimatyczną wymaga, aby wszystkie sektory zrobiły to, co do nich należy. Unia powinna kontynuować wysiłki na rzecz propagowania i wzmocnienia gospodarki o obiegu zamkniętym i nadal wspierać rozwiązania i alternatywy dotyczące energii ze źródeł odnawialnych, które mogą zastąpić produkty i materiały oparte na paliwach kopalnych. Dalsze wykorzystywanie produktów i materiałów odnawialnych przyniesie duże korzyści w zakresie łagodzenia zmiany klimatu, a także jest korzystne dla wielu różnych sektorów.

Poprawka 43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (16c) Biorąc pod uwagę ryzyko ucieczki emisji gazów cieplarnianych, przejście na neutralność klimatyczną i stałe działania na rzecz jej utrzymania powinny stanowić prawdziwą, ekologiczną transformację i prowadzić do rzeczywistego zmniejszenia emisji, a nie do zafałszowanego wyniku na szczeblu Unii wynikającego z tego, że produkcja i emisje zostały przeniesione poza UE. Aby to osiągnąć, polityka Unii powinna być kształtowana w taki sposób, aby minimalizować ryzyko ucieczki emisji gazów cieplarnianych i analizować rozwiązania technologiczne.

Poprawka 44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (16d) Przy przechodzeniu na neutralność klimatyczną nie wolno pominąć sektora rolnictwa, jedynego sektora produkcyjnego mogącego magazynować dwutlenek węgla. Długoterminowe magazynowanie gwarantują zwłaszcza leśnictwo, ustabilizowane łąki i uprawy wieloletnie.

Poprawka 45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 e (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (16e) W celu osiągnięcia neutralności klimatycznej należy wziąć pod uwagę szczególną rolę rolnictwa i leśnictwa, ponieważ jedynie prężne i produktywne sektory rolnictwa i leśnictwa są w stanie zapewnić ludności wysokiej jakości bezpieczną żywność w wystarczających ilościach i po przystępnych cenach, a także surowce odnawialne do wszystkich zastosowań w biogospodarce.

Poprawka 46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 f (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (16f) W procesie przechodzenia na neutralność klimatyczną kluczową rolę odgrywają lasy. Zrównoważona i przyjazna dla środowiska gospodarka leśna ma zasadnicze znaczenie dla ciągłości pochłaniania gazów cieplarnianych z atmosfery, pozwala również na dostarczanie odnawialnych i przyjaznych dla klimatu surowców na produkty drzewne, które magazynują dwutlenek węgla i mogą stanowić substytut materiałów i paliw kopalnych. „Potrójna rola” lasów (pochłanianie, magazynowanie i zastępowanie) przyczynia się do zmniejszenia emisji dwutlenku węgla do atmosfery, a jednocześnie zapewnia dalszy wzrost lasów i świadczenie wielu innych usług.

Poprawka 47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 g (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (16 g) W prawie unijnym należy propagować zalesianie i zrównoważoną gospodarkę leśną w państwach członkowskich, które nie mają wystarczających zasobów leśnych, poprzez wymianę najlepszych praktyk i specjalistycznej wiedzy przemysłowej.

Poprawka 48

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (17) Zgodnie z zapowiedzią zawartą w komunikacie „Europejski Zielony Ład” Komisja w swoim komunikacie „Ambitniejszy cel klimatyczny Europy do 2030 r. – Inwestowanie w przyszłość neutralną dla klimatu z korzyścią dla obywateli” (9) oceniła unijny cel redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. na podstawie kompleksowej oceny skutków i z uwzględnieniem analizy zintegrowanych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu przedłożonych Komisji na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (10) . W świetle celu osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. należy ograniczyć emisje gazów cieplarnianych do 2030 r. i zwiększyć pochłanianie, tak aby emisje gazów cieplarnianych netto, tj. emisje po odliczeniu pochłaniania, zostały zmniejszone w całej gospodarce i na poziomie Unii o co najmniej 55 % do 2030 r. w porównaniu z poziomami z 1990 r. Ten nowy cel Unii na rok 2030 w dziedzinie klimatu jest kolejnym celem zgodnym z art. 2 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2018/1999, a zatem zastępuje ogólnounijny cel w zakresie emisji gazów cieplarnianych na 2030 r. określony w tym punkcie. Poza tym Komisja powinna do 30 czerwca 2021 r. ocenić, w jaki sposób należałoby zmienić stosowne unijne akty prawne wdrażające cel na rok 2030 w dziedzinie klimatu, aby osiągnąć taką redukcję emisji. (17) Komisja w swoim komunikacie „Europejski Zielony Ład” zapowiedziała, że zamierza ocenić i przedstawić wnioski dotyczące podwyższenia unijnego celu w zakresie obniżenia emisji gazów cieplarnianych na 2030 r., aby zapewnić jego spójność z celem neutralności klimatycznej na 2050 r. W tym komunikacie Komisja podkreśliła, że do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej powinny przyczynić się wszystkie obszary polityki Unii i wszystkie sektory powinny odegrać w tym swoją rolę. Z uwagi na unijny cel , jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r. , zasadnicze znaczenie ma dalsze wzmocnienie działań w dziedzinie klimatu , w szczególności podwyższenie celu Unii wyznaczonego na 2030 r. , tak aby osiągnąć redukcję emisji o 60 % w stosunku do poziomu z 1990 r. W związku z tym Komisja powinna do 30 czerwca 2021 r. ocenić, w jaki sposób należałoby zmienić unijne akty prawne wdrażające ten wyższy cel i inne odpowiednie przepisy unijne przyczyniające się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych i propagujące gospodarkę o obiegu zamkniętym .

Poprawka 49

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (17a) Aby mieć pewność, że Unia i wszystkie państwa członkowskie pozostają na właściwej drodze do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej, i aby zapewnić przewidywalność i pewność wszystkim podmiotom gospodarczym, w tym firmom, pracownikom i związkom zawodowym, inwestorom i konsumentom, Komisja powinna zbadać możliwości wyznaczenia unijnego celu klimatycznego na 2040 r. i przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie stosowne wnioski ustawodawcze.

Poprawka 50

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (17b) Do dnia 30 czerwca 2021 r. Komisja powinna dokonać przeglądu i zaproponować – tam, gdzie to konieczne – zmianę wszystkich strategii politycznych i instrumentów istotnych dla osiągnięcia unijnego celu w zakresie klimatu na rok 2030 oraz osiągnięcia celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1. W związku z tym zwiększenie unijnych celów wymaga odpowiedniego dostosowania EU ETS. Komisja powinna zatem szybko przystąpić do przeglądu dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1a) i wzmocnić wspomniany w tej dyrektywie fundusz innowacyjny, aby stworzyć dalsze zachęty finansowe w zakresie nowych technologii, pobudzając wzrost gospodarczy, konkurencyjność i wsparcie na rzecz czystych technologii, a jednocześnie zapewniając wkład wzmocnionego funduszu innowacyjnego w proces sprawiedliwej transformacji.

Poprawka 51

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (17c) Aby zwrócić uwagę na znaczenie i wagę polityki klimatycznej oraz zapewnić podmiotom politycznym niezbędne informacje w procesie legislacyjnym, Komisja powinna ocenić wszystkie przyszłe akty prawne z nowej perspektywy, która uwzględnia klimat i skutki dla klimatu, oraz określić wpływ wszelkich proponowanych przepisów na klimat i środowisko na tym samym poziomie, na którym Komisja ocenia podstawę prawną, pomocniczość i proporcjonalność.

Poprawka 52

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (17d) Komisja powinna ponadto zadbać o to, by przemysł był w wystarczającym stopniu przygotowany na poważną transformację w celu osiągnięcia neutralności klimatycznej i bardzo ambitnych celów na lata 2030 i 2040 dzięki gruntownym ramom regulacyjnym i zasobom finansowym współmiernym do wyzwań. Te ramy regulacyjne i finansowe powinny być regularnie oceniane i dostosowywane w razie potrzeby, aby zapobiegać ucieczce emisji, zamknięciu zakładów przemysłowych, utracie miejsc pracy i nieuczciwej konkurencji międzynarodowej.

Poprawka 53

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 e (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (17e) Komisja powinna ocenić potrzeby w zakresie zatrudnienia, w tym wymogi w dziedzinie kształcenia i szkolenia, rozwój gospodarki i realizację uczciwej i sprawiedliwej transformacji.

Poprawka 157

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 f (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (17f) Aby Unia mogła osiągnąć cel neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r., a także pośrednie cele klimatyczne na lata 2030 i 2040, instytucje Unii i wszystkie państwa członkowskie powinny jak najszybciej, a najpóźniej do 2025 r., stopniowo wycofać wszystkie bezpośrednie i pośrednie dotacje na paliwa kopalne. Stopniowe wycofywanie tych dotacji nie powinno mieć wpływu na wysiłki na rzecz zwalczania ubóstwa energetycznego i powinno uwzględniać pomostową rolę gazu ziemnego w przechodzeniu na gospodarkę neutralną pod względem emisji dwutlenku węgla.

Poprawka 55

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (18) Aby Unia i państwa członkowskie pozostały na właściwej drodze do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej i postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, Komisja powinna regularnie oceniać dokonane postępy. Jeżeli zbiorowe postępy poczynione przez państwa członkowskie w dążeniu do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej lub w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu będą niewystarczające lub jeżeli unijne środki będą niespójne z celem neutralności klimatycznej lub nieadekwatne pod względem zwiększania zdolności adaptacyjnych, wzmacniania odporności lub zmniejszania podatności na zmianę klimatu, Komisja powinna wprowadzić niezbędne środki zgodnie z Traktatami. Komisja powinna również regularnie oceniać odpowiednie środki krajowe i wydawać zalecenia, jeżeli stwierdzi, że środki zastosowane przez państwo członkowskie są niespójne z celem neutralności klimatycznej lub nieadekwatne pod względem zwiększania zdolności adaptacyjnych, wzmacniania odporności lub zmniejszania podatności na zmianę klimatu. (18) Aby Unia i wszystkie państwa członkowskie pozostały na właściwej drodze do osiągnięcia celów klimatycznych Unii oraz poczynienia postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, Komisja powinna regularnie oceniać dokonane postępy. Jeżeli indywidualne i zbiorowe postępy poczynione przez państwa członkowskie w dążeniu do osiągnięcia celów klimatycznych Unii lub w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu będą niewystarczające lub jeżeli jakiekolwiek unijne środki będą niespójne z celami klimatycznymi Unii lub nieadekwatne pod względem zwiększania zdolności adaptacyjnych, wzmacniania odporności lub zmniejszania podatności na zmianę klimatu, Komisja powinna wprowadzić niezbędne środki zgodnie z Traktatami. Komisja powinna również regularnie oceniać odpowiednie środki krajowe i wydawać zalecenia, jeżeli stwierdzi, że środki zastosowane przez państwo członkowskie są niespójne z celami klimatycznymi Unii lub nieadekwatne pod względem zwiększania zdolności adaptacyjnych, wzmacniania odporności lub zmniejszania podatności na zmianę klimatu. Komisja powinna podać tę ocenę i jej wyniki do wiadomości publicznej w momencie jej przyjęcia.

Poprawka 56

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (18a) Neutralność klimatyczną uda się osiągnąć jedynie wówczas, gdy wszystkie państwa członkowskie zaangażują się w realizację tego celu, a ciężar będzie rozłożony równomiernie między nie. Każde państwo członkowskie ma obowiązek realizować cele pośrednie i końcowe i jeżeli w ocenie Komisji nie wywiązuje się z tego obowiązku, Komisja powinna mieć prawo podjąć wobec niego odpowiednie środki. Środki te powinny być proporcjonalne, właściwe i zgodne z Traktatami.

Poprawka 57

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (18b) Oparte na faktach i przejrzyste ekspertyzy naukowe i najlepsze dostępne, aktualne dane wraz z informacjami na temat zmiany klimatu są niezbędne, i muszą one stanowić podstawę działań Unii w dziedzinie klimatu i dążeń do osiągnięcia neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r. Krajowe niezależne organy doradcze ds. klimatu odgrywają ważną rolę, jeśli chodzi o informowanie społeczeństwa i wnoszenie wkładu w debatę polityczną na temat zmiany klimatu w tych państwach członkowskich, w których takie organy istnieją. W związku z tym zachęca się państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do ustanowienia krajowego organu doradczego ds. klimatu, składającego się z naukowców wybranych na podstawie ich wiedzy fachowej w dziedzinie zmiany klimatu i innych dyscyplinach istotnych dla osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia. We współpracy z tymi krajowymi organami doradczymi ds. klimatu Komisja powinna powołać niezależny naukowy panel doradczy ds. zmian klimatu, Europejską Radę ds. Zmian Klimatu (ECCC), która powinna uzupełniać prace Europejskiej Agencji Środowiska (EEA) oraz istniejących instytucji i agencji badawczych Unii. Jej zadania nie powinny pokrywać się z misją IPCC na szczeblu międzynarodowym. ECCC powinna składać się z komitetu naukowego skupiającego wybranych ekspertów wyższego szczebla, wspieranego przez zarząd, który zbiera się dwa razy w roku. Celem ECCC jest coroczne przedstawianie instytucjom Unii ocen zgodności unijnych środków mających na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z celami klimatycznymi Unii i jej międzynarodowymi zobowiązaniami w dziedzinie klimatu. ECCC powinna również oceniać działania i możliwości w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych oraz określać potencjał sekwestracji dwutlenku węgla.

Poprawka 58

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (19) Komisja powinna zapewnić solidną i obiektywną ocenę w oparciu o najnowsze dane naukowe, techniczne i społeczno-gospodarcze oraz uwzględnienie w niej szerokiego zakresu niezależnej wiedzy specjalistycznej, oraz oprzeć swoją ocenę na odpowiednich informacjach, w tym na informacjach przedłożonych i zgłoszonych przez państwa członkowskie, sprawozdaniach Europejskiej Agencji Środowiska, najlepszej dostępnej wiedzy naukowej, w tym sprawozdaniach IPCC. Z uwagi na to, że Komisja zobowiązała się sprawdzić, w jaki sposób sektor publiczny może wykorzystać unijną systematykę dotyczącą zrównoważonego rozwoju w kontekście Europejskiego Zielonego Ładu, powinno to obejmować informacje o zrównoważonych środowiskowo inwestycjach, Unii i państw członkowskich, spójne z rozporządzeniem (UE) 2020/… [rozporządzenie w sprawie systematyki], kiedy takie informacje staną się dostępne. Komisja powinna w miarę możliwości korzystać z europejskich danych i statystyk oraz dążyć do fachowego nadzoru. Europejska Agencja Środowiska powinna wspomagać Komisję, w stosownych przypadkach i zgodnie ze swoim rocznym programem pracy. (19) Komisja powinna zapewnić solidną i obiektywną ocenę w oparciu o najnowsze dane naukowe, techniczne i społeczno-gospodarcze oraz uwzględnienie w niej szerokiego zakresu niezależnej wiedzy specjalistycznej, oraz oprzeć swoją ocenę na odpowiednich informacjach, w tym na informacjach przedłożonych i zgłoszonych przez państwa członkowskie, sprawozdaniach Europejskiej Agencji Środowiska, najlepszej dostępnej wiedzy naukowej, w tym sprawozdaniach IPCC , UNEP, IPBES, ECCC oraz, jeżeli to możliwe, krajowych niezależnych organów doradczych państw członkowskich . Z uwagi na to, że Komisja zobowiązała się sprawdzić, w jaki sposób sektor publiczny może wykorzystać unijną systematykę dotyczącą zrównoważonego rozwoju w kontekście Europejskiego Zielonego Ładu, powinno to obejmować informacje o zrównoważonych środowiskowo inwestycjach, Unii i państw członkowskich, spójne z rozporządzeniem (UE) 2020/… [rozporządzenie w sprawie systematyki], kiedy takie informacje staną się dostępne. Komisja powinna w miarę możliwości korzystać z europejskich danych i statystyk oraz dążyć do fachowego nadzoru. Europejska Agencja Środowiska powinna wspomagać Komisję, w stosownych przypadkach i zgodnie ze swoim rocznym programem pracy.

Poprawka 59

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (20) Ponieważ w stymulowaniu transformacji w kierunku neutralności klimatycznej znaczącą rolę do odegrania mają obywatele i społeczności , należy wspierać duże zaangażowanie publiczne i społeczne. Komisja powinna zatem współpracować ze wszystkimi grupami społeczeństwa, aby umożliwić im podejmowanie działań na rzecz neutralności klimatycznej i budowania odpornego na zmianę klimatu społeczeństwa, oraz wzmocnić ich pozycję, w tym poprzez wprowadzenie Europejskiego Paktu na rzecz Klimatu. (20) Ponieważ w stymulowaniu transformacji w kierunku neutralności klimatycznej znaczącą rolę do odegrania mają obywatele , społeczności i regiony , należy propagować i wspierać duże zaangażowanie publiczne i społeczne na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym . Komisja i państwa członkowskie powinny zatem w sposób w pełni przejrzysty współpracować ze wszystkimi grupami społeczeństwa, aby umożliwić im podejmowanie działań na rzecz sprawiedliwości społecznej, równowagi pod względem płci, neutralności klimatycznej i budowania odpornego na zmianę klimatu społeczeństwa, oraz wzmocnić ich pozycję, w tym poprzez wprowadzenie Europejskiego Paktu na rzecz Klimatu.

Poprawka 60

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (21) Aby zapewnić przewidywalność i pewność wszystkim podmiotom gospodarczym, w tym firmom, pracownikom, inwestorom i konsumentom, aby zapewnić nieodwracalność przejścia na neutralność klimatyczną, aby zapewnić z czasem stopniową redukcję oraz pomóc w ocenie spójności środków i postępów z celem neutralności klimatycznej, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wyznaczenia trajektorii redukcji emisji gazów cieplarnianych w Unii mającej na celu osiągnięcie zerowej emisji gazów cieplarnianych netto do 2050 r. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami ustanowionymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa37. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. (21) Aby zapewnić przewidywalność i pewność wszystkim podmiotom gospodarczym, w tym firmom, MŚP, pracownikom, związkom zawodowym, inwestorom i konsumentom, aby zapewnić nieodwracalność przejścia na neutralność klimatyczną, aby zapewnić z czasem stopniową redukcję oraz pomóc w ocenie spójności środków i postępów z celem neutralności klimatycznej, Komisja powinna przeanalizować możliwości określenia trajektorii redukcji emisji gazów cieplarnianych w Unii mającej na celu osiągnięcie zerowej emisji gazów cieplarnianych netto do 2050 r. i powinna w stosownych przypadkach przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski ustawodawcze .

Poprawka 61

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 22

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (22) Zgodnie ze zobowiązaniem Komisji do stosowania zasad lepszego stanowienia prawa należy dążyć do tego, by instrumenty Unii w odniesieniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych były spójne. System służący do pomiaru postępów na drodze do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej , jak również spójności środków wprowadzanych z myślą o jego realizacji, powinien być oparty na ramach zarządzania określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/1999 i spójny z tymi ramami. W szczególności system regularnej sprawozdawczości oraz podziału na etapy procesu oceny i działań podejmowanych przez Komisję na podstawie sprawozdawczości powinny zostać dostosowane do wymogów przedkładania przez państwa członkowskie informacji i sprawozdań określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/1999. Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) 2018/1999, aby włączyć cel neutralności klimatycznej do odpowiednich przepisów. (22) Zgodnie ze zobowiązaniem Komisji do stosowania zasad lepszego stanowienia prawa należy dążyć do tego, by instrumenty Unii w odniesieniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych były spójne. System służący do pomiaru postępów na drodze do osiągnięcia celów klimatycznych Unii , jak również spójności środków wprowadzanych z myślą o jego realizacji, powinien być oparty na ramach zarządzania określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/1999 i spójny z tymi ramami. W szczególności system regularnej sprawozdawczości oraz podziału na etapy procesu oceny i działań podejmowanych przez Komisję na podstawie sprawozdawczości powinny zostać dostosowane do wymogów przedkładania przez państwa członkowskie informacji i sprawozdań określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/1999. Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) 2018/1999, aby włączyć cel neutralności klimatycznej do odpowiednich przepisów.

Poprawka 62

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23) Ponieważ zmiana klimatu jest z definicji wyzwaniem międzynarodowym, działania krajowe należy uzupełniać i wzmacniać za pomocą skoordynowanych działań na poziomie Unii. Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, mianowicie osiągnięcie neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r., nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający jedynie przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich skalę i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, (23) Ponieważ zmiana klimatu jest z definicji wyzwaniem międzynarodowym, działania krajowe należy uzupełniać i wzmacniać za pomocą skoordynowanych działań na poziomie Unii. Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, mianowicie osiągnięcie neutralności klimatycznej w Unii i we wszystkich państwach członkowskich najpóźniej do 2050 r., nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający jedynie przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich skalę i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

Poprawka 63

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23a) Unia generuje obecnie 10 % światowych emisji gazów cieplarnianych. Cel neutralności klimatycznej dotyczy tylko emisji generowanych przez produkcję unijną. Spójna polityka klimatyczna oznacza także kontrolę emisji generowanych przez konsumpcję oraz import energii i zasobów.

Poprawka 64

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23b) Ślad klimatyczny konsumpcji unijnej stanowi narzędzie o zasadniczym znaczeniu dla zwiększenia ogólnej spójności celów klimatycznych Unii.

Poprawka 65

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23c) W pełni skuteczna unijna polityka klimatyczna powinna uwzględniać kwestię ucieczki emisji i rozwijać odpowiednie narzędzia, takie jak mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2, aby poradzić sobie z tym problemem oraz chronić unijne normy i liderów unijnego przemysłu.

Poprawka 66

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23d) W ostatnich latach przywóz produktów rolnych i środków spożywczych z państw trzecich nieprzerwanie rośnie. W obliczu tej tendencji należy ocenić, które produkty przywożone z państw trzecich mają podlegać wymogom porównywalnym do tych, które obowiązują rolników unijnych i których źródłem są cele polityki UE w zakresie ograniczania skutków zmiany klimatu. Do dnia 30 czerwca 2021 r. Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie i komunikat na ten temat.

Poprawka 67

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 e (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23e) W komunikacie „Europejski Zielony Ład” Komisja podkreśliła konieczność przyspieszenia przejścia na zrównoważoną i inteligentną mobilność jako priorytet polityki zmierzającej do osiągnięcia neutralności klimatycznej. Aby zapewnić przejście na zrównoważoną i inteligentną mobilność, Komisja wskazała, że przyjmie w 2020 r. kompleksową strategię na rzecz zrównoważonej i inteligentnej mobilności, obejmującą ambitne środki mające na celu znaczne zmniejszenie emisji CO2 i zanieczyszczeń we wszystkich rodzajach transportu, w tym poprzez powszechniejsze korzystanie z czystych ekologicznie pojazdów i paliw alternatywnych dla paliw stosowanych w transporcie drogowym, morskim i lotniczym, zwiększenie udziału bardziej zrównoważonych rodzajów transportu, takich jak transport kolejowy i wodny śródlądowy, oraz poprawę efektywności w całym systemie transportowym, zachęcanie konsumentów do bardziej zrównoważonych wyborów i niskoemisyjnych praktyk oraz inwestowanie w rozwiązania niskoemisyjne i bezemisyjne, w tym w infrastrukturę.

Poprawka 68

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 f (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23f) Infrastruktura transportowa mogłaby odegrać kluczową rolę w przyspieszeniu przejścia na zrównoważoną i inteligentną mobilność, sprzyjając przesunięciu międzygałęziowemu w kierunku bardziej zrównoważonych rodzajów transportu, w szczególności w przypadku transportu towarowego. Jednocześnie wydarzenia związane ze zmianą klimatu, takie jak: podnoszenie się poziomu wód, ekstremalne warunki pogodowe, susza i wzrost temperatur, mogą powodować szkody w infrastrukturze, zakłócenia operacyjne, presję na wydajność i efektywność łańcuchów dostaw, i w konsekwencji mogą wywierać negatywny wpływ na mobilność europejską. W związku z tym zasadnicze znaczenie ma zakończenie prac nad siecią bazową transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) do 2030 r. oraz zakończenie tworzenia uzupełniającej sieci TEN-T do 2040 r., przy czym należy brać pod uwagę określone w prawie unijnym obowiązki przewidujące uwzględnianie emisji gazów cieplarnianych projektów w całym cyklu ich życia. Ponadto Komisja powinna rozważyć, czy należy zaproponować ramy prawne, które wzmocniłyby infrastrukturę transportową pod względem zarządzania ryzykiem, odporności i przystosowania do zmiany klimatu.

Poprawka 69

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 g (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23 g) Kluczowym elementem działań legislacyjnych Unii powinna być połączalność europejskiej sieci kolejowej, w szczególności pod względem połączeń międzynarodowych, mająca na celu podniesienie atrakcyjności kolejowego transportu pasażerskiego w przypadku podróży na średnich i długich dystansach oraz zwiększenie zdolności przepustowych kolei i śródlądowych dróg wodnych w zakresie transportu towarowego.

Poprawka 70

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 h (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23h) Ważne jest, by zadbać o wystarczające inwestycje w rozwój odpowiedniej infrastruktury na potrzeby mobilności bezemisyjnej, w tym platform intermodalnych, oraz wzmocnić rolę instrumentu „Łącząc Europę” we wspieraniu przejścia na inteligentną, zrównoważoną i bezpieczną mobilność w Unii.

Poprawka 71

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 i (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23i) Mając na względzie dążenie Unii do przejścia z transportu drogowego na kolejowy, tak aby ten najmniej emisyjny rodzaj transportu stał się dominujący, a także mając na względzie zbliżający się Europejski Rok Kolei zaplanowany na 2021 r., szczególny nacisk legislacyjny należy położyć na utworzenie faktycznego jednolitego europejskiego obszaru kolejowego przez usunięcie do 2024 r. wszystkich obciążeń administracyjnych i protekcjonistycznych przepisów krajowych.

Poprawka 72

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 j (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23j) Aby osiągnąć cel neutralności klimatycznej do 2050 r., Komisja powinna również wzmocnić szczegółowe przepisy dotyczące norm emisji CO2 dla samochodów osobowych, dostawczych i ciężarowych, przedstawić konkretne środki torujące drogę elektryfikacji transportu drogowego oraz podjąć inicjatywy na rzecz zwiększenia produkcji i wprowadzania zrównoważonych paliw alternatywnych.

Poprawka 73

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 k (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23k) W rezolucji z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie konferencji ONZ w sprawie zmiany klimatu 2019 (COP25) w Madrycie (Hiszpania) Parlament Europejski zauważył, że obecne cele i środki globalne przewidziane przez Międzynarodową Organizację Morską i Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, nawet jeśli zostaną zrealizowane w pełni, nie doprowadzą do koniecznego zmniejszenia emisji i potrzebne są znaczące dalsze działania na szczeblu europejskim i globalnym zgodne z celem, jakim jest osiągnięcie zerowych emisji gazów cieplarnianych netto w całej gospodarce.

Poprawka 158

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 l (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (23l) Komisja powinna zintensyfikować wysiłki na rzecz dobrze funkcjonującego wewnętrznego rynku energii, ponieważ jest to ważny element transformacji energetyki i przyczyni się do zapewnienia jej opłacalności finansowej. W wieloletnich ramach finansowych WRF należy zatem priorytetowo potraktować rozwój inteligentnych i cyfrowych sieci energii elektrycznej i gazu. W programach odbudowy po COVID-19 trzeba również wspierać rozwój ponadnarodowych sieci energetycznych. Potrzebne są skuteczne i sprawne procedury podejmowania decyzji w celu wsparcia rozwoju sieci ponadnarodowych, w szczególności w zakresie przyszłościowej infrastruktury gazowej wykorzystującej wodór.

Poprawka 74

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka Artykuł 1 Artykuł 1 Przedmiot i zakres stosowania Przedmiot i zakres stosowania Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się ramy nieodwracalnego i stopniowego ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy ich pochłaniania za pomocą pochłaniaczy naturalnych i innych w Unii. Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się ramy nieodwracalnego , przewidywalnego i sprawnego ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy ich pochłaniania za pomocą pochłaniaczy naturalnych i innych w Unii zgodnie z celami klimatycznymi i środowiskowymi Unii. W niniejszym rozporządzeniu określono wiążący cel polegający na osiągnięciu neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r., w dążeniu do osiągnięcia długoterminowego celu dotyczącego temperatury określonego w art. 2 porozumienia paryskiego, i przewidziano ramy służące osiągnięciu postępów w realizacji globalnego celu w zakresie adaptacji ustanowionego w art. 7 porozumienia paryskiego. Określono również wiążący unijny cel redukcji emisji gazów cieplarnianych netto do 2030 r. W niniejszym rozporządzeniu określono wiążący cel polegający na osiągnięciu neutralności klimatycznej w Unii najpóźniej do 2050 r., w dążeniu do osiągnięcia długoterminowego celu dotyczącego temperatury określonego w art. 2 porozumienia paryskiego, i przewidziano ramy służące osiągnięciu postępów w realizacji globalnego celu w zakresie adaptacji ustanowionego w art. 7 porozumienia paryskiego. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych wymienionych w części 2 załącznika V do rozporządzenia (UE) 2018/1999 oraz ich pochłaniania przez pochłaniacze naturalne lub inne . Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych wymienionych w części 2 załącznika V do rozporządzenia (UE) 2018/1999 oraz ich pochłaniania przez pochłaniacze naturalne lub inne .

Poprawki 75 i 159

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka Artykuł 2 Artykuł 2 Cel neutralności klimatycznej Cel neutralności klimatycznej 1. Emisje i pochłanianie gazów cieplarnianych w całej Unii, uregulowane przez prawo Unii, należy zrównoważyć najpóźniej do 2050 r., tym samym zmniejszając emisje do poziomu zerowego netto w tym terminie . 1. Antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz ich usuwanie przez pochłaniacze w całej Unii, uregulowane przez prawo Unii, należy zrównoważyć w Unii najpóźniej do 2050 r., tym samym osiągając do tego czasu zerowy poziom emisji gazów cieplarnianych netto. Każde państwo członkowskie musi osiągnąć zerowy poziom emisji gazów cieplarnianych netto najpóźniej do 2050 r. 2. Właściwe instytucje Unii i państwa członkowskie wprowadzają odpowiednio na poziomie unijnym i krajowym środki niezbędne , by umożliwić wspólne osiągnięcie celu neutralności klimatycznej określonego w ust. 1, z uwzględnieniem znaczenia wspierania sprawiedliwości i solidarności między państwami członkowskimi . 2. Właściwe instytucje Unii i państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki, w oparciu o najlepsze dostępne aktualne dane naukowe, i udzielają wsparcia odpowiednio na poziomie unijnym oraz na poziomie krajowym , regionalnym i lokalnym , aby umożliwić osiągnięcie celu neutralności klimatycznej określonego w ust. 1 w Unii i we wszystkich państwach członkowskich , z uwzględnieniem znaczenia wspierania sprawiedliwości i solidarności oraz sprawiedliwej transformacji w państwach członkowskich, spójności społecznej i gospodarczej, ochrony najsłabszych obywateli Unii oraz ważnej roli kształtowania, przywracania, ochrony i wzmacniania morskiej i lądowej bioróżnorodności, ekosystemów i pochłaniaczy dwutlenku węgla . 2a. Od dnia 1 stycznia 2051 r. w Unii i we wszystkich państwach członkowskich ilość gazów cieplarnianych usuwanych przez pochłaniacze ma być wyższa niż poziom emisji antropogenicznych. 2b. Do dnia 31 maja 2023 r. Komisja, po przeprowadzeniu szczegółowej oceny skutków i z uwzględnieniem budżetu na emisje gazów cieplarnianych, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, zbada możliwości ustanowienia unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2040 r. w porównaniu z 1990 r. oraz w stosownych przypadkach przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski ustawodawcze. Badając opcje dotyczące celu klimatycznego na 2040 r., Komisja konsultuje się z ECCC oraz uwzględnia kryteria określone w art. 3 ust. 3. 2c. Najpóźniej 12 miesięcy po przyjęciu celu klimatycznego na 2040 r. Komisja przeanalizuje, w jaki sposób należy zmienić wszystkie unijne przepisy istotne dla osiągnięcia tego celu, i rozważy podjęcie niezbędnych środków, w tym przyjęcie wniosków ustawodawczych, zgodnie z Traktatami. 2d. Do grudnia 2020 r. Komisja przygotowuje plan określający środki, które należy przedsięwziąć na poziomie Unii, aby zapewnić uruchomienie odpowiednich zasobów umożliwiających dokonanie inwestycji niezbędnych do tego, by gospodarka Unii stała się neutralna dla klimatu. W planie tym dokonuje się przeglądu obecnych mechanizmów kompensacyjnych dla państw członkowskich o niższych dochodach, z uwzględnieniem zwiększonego obciążenia związanego z wysokimi ambicjami w dziedzinie klimatu, wsparcia udzielanego w ramach Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, programów InvestEU i Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji.

Poprawki 100, 148 i 150

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka Artykuł 2a Artykuł 2a Cel w zakresie klimatu na 2030 r. 1. Aby osiągnąć cel neutralności klimatycznej określony w art. 2 ust. 1, wiążącym celem Unii w zakresie klimatu na 2030 r. jest zmniejszenie do 2030 r. emisji gazów cieplarnianych netto (emisje po odliczeniu pochłaniania) o co najmniej 55 % w porównaniu z poziomami z 1990 r. Cel w zakresie klimatu na 2030 r. 1. Celem klimatycznym Unii na 2030 r. jest redukcja emisji o 60 % w porównaniu z 1990 r. 2. Do dnia 30 czerwca 2021 r. Komisja dokona przeglądu stosownych unijnych aktów prawnych, aby umożliwić osiągnięcie celu określonego w ust. 1 niniejszego artykułu oraz celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1, oraz rozważy wprowadzenie niezbędnych środków, w tym przyjęcie wniosków ustawodawczych zgodnie z Traktatami. 2. Do dnia 30 czerwca 2021 r. Komisja oceni , w jaki sposób należałoby zmienić wszystkie unijne akty prawne istotne dla realizacji celu klimatycznego Unii na 2030 r. oraz inne właściwe przepisy unijne promujące gospodarkę o obiegu zamkniętym i przyczyniające się do redukcji emisji gazów cieplarnianych , aby osiągnąć docelowy poziom redukcji emisji , o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz osiągnąć cel neutralności klimatycznej określony w art. 2 ust. 1, a także wprowadzi niezbędne środki , obejmujące przyjęcie wniosków ustawodawczych zgodnie z Traktatami. Komisja oceni w szczególności możliwości dostosowania emisji ze wszystkich sektorów, w tym z transportu lotniczego i morskiego, do celu klimatycznego na 2030 r. i celu neutralności klimatycznej do 2050 r., aby obniżyć te emisje do poziomu zerowego netto najpóźniej do 2050 r., oraz w stosownych przypadkach przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski ustawodawcze. Komisja zapewni odpowiednie zasoby na wszystkie inwestycje niezbędne do osiągnięcia celów, o których mowa w niniejszym ustępie. 2a. Komisja opiera swoje wnioski, o których mowa w ust. 2, na kompleksowej ocenie skutków obejmującej skutki środowiskowe, gospodarcze i społeczne, odzwierciedlającej sytuację gospodarczą po pandemii COVID-19 i uwzględniającej w szczególności sektorowy potencjał redukcji i pochłaniania oraz wpływ brexitu na emisje w Unii. Komisja ocenia łączny wpływ zmiany przepisów Unii wdrażających unijny cel na 2030 r., określony w art. 1, na różne sektory przemysłu. 2b. Przy opracowywaniu wniosków, o których mowa w ust. 2, dotyczących zmiany odpowiednich przepisów w zakresie klimatu i energii do 2030 r., Komisja zapewnia opłacalną i sprawiedliwą równowagę między EU ETS a sektorem podejmującym wspólny wysiłek redukcyjny oraz między celami krajowymi w sektorze podejmującym wspólny wysiłek redukcyjny, i w żadnym razie nie zakłada po prostu dodatkowego wysiłku dla każdego państwa członkowskiego, który odpowiada większemu o 15 % poziomowi ambicji. Komisja ocenia skutki wprowadzenia większej liczby środków europejskich, które mogłyby uzupełniać dotychczasowe środki, takie jak środki rynkowe obejmujące silny mechanizm solidarności.

Poprawka 76

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka Artykuł 2b Organy doradcze państw członkowskich ds. klimatu i Europejska Rada ds. Zmian Klimatu 1. Do dnia 30 czerwca 2021 r. wszystkie państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoim krajowym niezależnym organie doradczym ds. klimatu, który odpowiada m.in. za eksperckie doradztwo naukowe w zakresie krajowej polityki klimatycznej. Jeżeli taki organ nie istnieje, zachęca się państwa członkowskie do ustanowienia takiego organu. Aby wspierać niezależność naukową i autonomię krajowego niezależnego organu doradczego ds. klimatu, zachęca się państwa członkowskie do wprowadzania odpowiednich środków umożliwiających temu organowi działanie w sposób w pełni przejrzysty, w tym publiczne udostępnianie jego ustaleń, oraz do informowania Komisji o tych środkach. 2. Do dnia 30 czerwca 2022 r. Komisja, we współpracy z tymi krajowymi organami doradczymi ds. klimatu, powołuje Europejską Radę ds. Zmian Klimatu (ECCC) jako stały, niezależny, interdyscyplinarny naukowy panel doradczy w zakresie zmian klimatu, kierujący się najnowszymi ustaleniami naukowymi wyrażonymi przez IPCC. ECCC uzupełnia prace Europejskiej Agencji Środowiska (EEA) oraz istniejących unijnych instytucji i agencji badawczych. Aby uniknąć powielania prac, EEA pełni funkcję sekretariatu ECCC, przy czym ECCC zachowuje niezależność budżetową i administracyjną. 3. Kadencja członków ECCC trwa pięć lat, z możliwością jednorazowego odnowienia. ECCC składa się z komitetu naukowego liczącego maksymalnie 15 ekspertów wyższego szczebla, zapewniających pełen zakres wiedzy fachowej wymaganej do działań wymienionych w ust. 4. Komitet naukowy jest niezależnie odpowiedzialny za sporządzanie opinii naukowych ECCC. 4. Działania komitetu naukowego obejmują: a) ocenę spójności istniejących i proponowanych trajektorii Unii, budżetu na emisje gazów cieplarnianych i celów klimatycznych z unijnymi i międzynarodowymi zobowiązaniami w dziedzinie klimatu; b) ocenę prawdopodobieństwa dotrzymania budżetu Unii na emisje gazów cieplarnianych i osiągnięcia neutralności klimatycznej w ramach istniejących i planowanych środków; c) ocenę zgodności unijnych środków mających na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z celami określonymi w art. 2; d) określenie działań i możliwości w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i zwiększenia potencjału sekwestracji dwutlenku węgla; oraz e) określenie konsekwencji braku działania lub niewystarczającego działania. 5. Prowadząc działania, o których mowa w ust. 4, ECCC dba o właściwe konsultacje z krajowymi niezależnymi organami doradczymi ds. klimatu. 6. Prace komitetu naukowego wspiera zarząd. W skład zarządu wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego krajowego niezależnego organu doradczego ds. klimatu zgłoszonego Komisji zgodnie z ust. 1, dwóch przedstawicieli wybranych przez Komisję, dwóch przedstawicieli wybranych przez Parlament Europejski oraz dyrektor sekretariatu mianowany przez EEA. Zarząd zbiera się dwa razy w roku i odpowiada za organizację i monitorowanie działań ECCC. Parlament Europejski i Rada powołują zarząd za wspólnym porozumieniem, na podstawie propozycji Komisji. Przewodniczący zarządu wybierany jest spośród jego członków. Do obowiązków zarządu należy: a) przyjmowanie rocznego programu prac na wniosek komitetu naukowego oraz zapewnienie jego spójności z mandatem ECCC; b) powoływanie członków komitetu naukowego, pilnowanie, by skład komitetu naukowego zapewniał wiedzę fachową wymaganą do prowadzenia działań określonych w programie prac; c) zatwierdzanie budżetu ECCC; oraz d) koordynacja działań z krajowymi organami doradczymi ds. klimatu. 7. Członkowie komitetu naukowego są powoływani indywidualnie przez zarząd. Przewodniczącego komitetu naukowego wybiera się spośród jego członków. Komitet naukowy przyjmuje większością dwóch trzecich głosów swój regulamin, który zapewnia jego pełną niezależność naukową i autonomię. Kandydaci na członków komitetu naukowego są wybierani w ramach otwartej procedury oceny. Doświadczenie zawodowe kandydatów do komitetu naukowego spełniających wymogi kwalifikowalności określone w zaproszeniu poddaje się ocenie porównawczej w oparciu o następujące kryteria: a) doskonałość naukowa; b) doświadczenie w przeprowadzaniu ocen naukowych lub zapewnianiu doradztwa naukowego w dziedzinach, w których kandydat dysponuje wiedzą fachową; c) szeroka wiedza fachowa w dziedzinie nauk o klimacie i środowisku lub innych dziedzinach nauki istotnych dla osiągnięcia celów Unii w dziedzinie klimatu; d) doświadczenie w zakresie wzajemnej oceny pracy naukowej; e) doświadczenie zawodowe w środowisku interdyscyplinarnym w kontekście międzynarodowym. W składzie komitetu naukowego zapewnia się równowagę, jeżeli chodzi o płeć i wiedzę fachową z różnych dyscyplin i sektorów, a także równowagę regionalną. 8. ECCC informuje co roku Komisję, Parlament Europejski i Radę o swoich ustaleniach na mocy ust. 4. W razie potrzeby ECCC przedstawia Komisji zalecenia w celu osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia. ECCC dba o to, by proces ten był w pełni przejrzysty oraz by jego sprawozdania były podawane do wiadomości publicznej. Komisja analizuje sprawozdania oraz wszelkie zalecenia i najpóźniej w ciągu trzech miesięcy od ich otrzymania udziela ECCC oficjalnej odpowiedzi. Odpowiedź na sprawozdania i zalecenia podaje się do wiadomości publicznej.

Poprawki 77, 123 i 145

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka Artykuł 3 Artykuł 3 Trajektoria prowadząca do osiągnięcia neutralności klimatycznej Trajektoria prowadząca do osiągnięcia neutralności klimatycznej 1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art . 9 celem uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez wyznaczenie trajektorii na poziomie Unii prowadzącej do osiągnięcia celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 do 2050 r. Najpóźniej w terminie sześciu miesięcy od każdego globalnego przeglądu, o którym mowa w art. 14 porozumienia paryskiego , Komisja dokonuje przeglądu tej trajektorii . 1. Do 31. maja 2023 r . Komisja dokonuje oceny wariantów ustalenia orientacyjnej trajektorii na poziomie Unii , aby osiągnąć cel określony w art. 2 ust. 1, począwszy od unijnego celu klimatycznego na 2030 r. określonego w art. 2a ust. 1 i biorąc pod uwagę wiążący pośredni cel klimatyczny na rok 2040 określony w art. 2 ust. 2b , a także w stosownych przypadkach przedstawia wniosek ustawodawczy w tym celu . 1a. Po ustaleniu trajektorii, o której mowa w ust. 1, Komisja dokonuje jej przeglądu najpóźniej w terminie sześciu miesięcy od każdego globalnego przeglądu, o którym mowa w art. 14 porozumienia paryskiego, począwszy od globalnego przeglądu w 2028 r. Komisja przedstawia wniosek ustawodawczy w celu dostosowania trajektorii, jeżeli w wyniku przeglądu uzna takie dostosowanie za stosowne. 2. Punktem wyjścia trajektorii jest cel Unii w zakresie klimatu na 2030 r. określony w art. 2a ust. 1 .. 2. Przedstawiając wnioski ustawodawcze w sprawie ustalenia trajektorii zgodnie z ust. 1, Komisja bierze pod uwagę unijny budżet emisji gazów cieplarnianych określający całkowitą pozostałą ilość emisji gazów cieplarnianych jako ekwiwalent dwutlenku węgla, który można wyemitować najpóźniej do 2050 r. , bez narażania na szwank zobowiązań Unii wynikających z porozumienia paryskiego . 2a. Komisja przedstawia unijny budżet emisji gazów cieplarnianych w sprawozdaniu i przedkłada to sprawozdanie Parlamentowi i Radzie do 31 grudnia 2021 r. Komisja udostępnia publicznie to sprawozdanie i metodę leżącą u jego podstaw. 3. Przy ustalaniu trajektorii zgodnie z ust. 1 Komisja bierze pod uwagę następujące kwestie : 3. Przy przedstawianiu wniosków ustawodawczych w sprawie ustalenia lub dostosowania trajektorii zgodnie z odpowiednio ust. 1 i 1a Komisja bierze pod uwagę następujące kryteria : -a) najnowsze i najlepsze dostępne dowody naukowe, w tym najnowsze sprawozdania IPCC, IPBES, ECCC i, w miarę możliwości, niezależnych organów doradczych ds. klimatu państw członkowskich; -aa) koszty społeczne, gospodarcze i środowiskowe wynikające z niepodjęcia działań lub z niewystarczających działań; -ab) potrzebę zapewnienia wszystkim sprawiedliwej i uczciwej społecznie transformacji; a) opłacalność i efektywność gospodarczą; b) konkurencyjność unijnej gospodarki; b) konkurencyjność unijnej gospodarki , w szczególności MŚP i sektorów najbardziej narażonych na ucieczkę emisji ; ba) ślad węglowy produktów końcowych i konsumpcji w Unii; c) najlepszą dostępną technologię ; c) najlepsze dostępne, opłacalne, bezpieczne i skalowalne technologie, zapewniające poszanowanie koncepcji neutralności technologicznej i unikanie możliwego efektu „lock-in” ; d) efektywność energetyczną, przystępność cenową energii i bezpieczeństwo dostaw; d) efektywność energetyczną i zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim” , przystępność cenową energii , ograniczenie ubóstwa energetycznego i bezpieczeństwo dostaw; da) potrzebę stopniowego wycofywania paliw kopalnych i dopilnowania, by zostały one zastąpione energią, materiałami i produktami odnawialnymi, wytwarzanymi w sposób zrównoważony; e) uczciwość i solidarność między państwami członkowskimi; e) uczciwość i solidarność między państwami członkowskimi i regionami oraz w ich obrębie ; f) potrzebę zapewnienia skuteczności środowiskowej i rozwoju w czasie; f) potrzebę zapewnienia skuteczności środowiskowej i rozwoju w czasie; fa) potrzebę zapewnienia zrównoważenia środowiskowego, w tym potrzebę stawienia czoła kryzysowi różnorodności biologicznej, a jednocześnie odtworzenia zdegradowanych ekosystemów i zapobiegania nieodwracalnym zniszczeniom ekosystemów w celu osiągnięcia unijnych celów dotyczących różnorodności biologicznej; fb) zapewnienie z czasem stabilnych, długotrwałych i skutecznych pod względem ochrony klimatu naturalnych pochłaniaczy dwutlenku węgla; g) potrzeby i możliwości inwestycyjne; g) potrzeby i możliwości inwestycyjne w zakresie innowacji zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2020/… [rozporządzenie w sprawie systematyki], przy jednoczesnym uwzględnieniu ryzyka związanego z aktywami osieroconymi. h) potrzebę zapewnienia, by transformacja była sprawiedliwa i uczciwa społecznie; i) zmiany sytuacji międzynarodowej i działania podejmowane na rzecz realizacji długoterminowych celów porozumienia paryskiego i ostatecznego celu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu; j) najlepsze dostępne i najnowsze dowody naukowe, w tym najnowsze sprawozdania IPCC. 3a. Do dnia … [1 rok od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja, po pogłębionym dialogu ze wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami w danym sektorze, wydaje sektorowy plan dekarbonizacji prowadzący do osiągnięcia neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r. dla danego sektora.

Poprawki 78 i 146

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4

Tekst proponowany przez Komisję Poprawka Artykuł 4 Artykuł 4 Przystosowanie się do zmiany klimatu Przystosowanie się do zmiany klimatu -1a. Do 31 stycznia 2021 r. i od tej daty co pięć lat Komisja przyjmuje zaktualizowaną strategię UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu. Celem zaktualizowanej strategii UE jest dopilnowanie, by polityka w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu była traktowana priorytetowo, w spójny sposób uwzględniana i stosowana we wszystkich unijnych strategiach politycznych, zobowiązaniach międzynarodowych, umowach handlowych i partnerstwach międzynarodowych. 1. Odpowiednie instytucje Unii i państwa członkowskie zapewniają ciągłe postępy w zwiększaniu zdolności przystosowawczych, wzmacnianiu odporności i zmniejszaniu wrażliwości na zmianę klimatu zgodnie z art. 7 porozumienia paryskiego. 1. Odpowiednie instytucje Unii i państwa członkowskie dążą do osiągnięcia krajowych i unijnych celów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu określonych w strategii UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu oraz zapewniają ciągłe postępy w zwiększaniu zdolności przystosowawczych, wzmacnianiu odporności i zmniejszaniu wrażliwości na zmianę klimatu , w tym w odniesieniu do ekosystemów morskich i lądowych, zgodnie z art. 7 porozumienia paryskiego , a także włączają przystosowanie się do zmiany klimatu do odpowiednich strategii i działań społeczno-gospodarczych i środowiskowych. Koncentrują się przy tym w szczególności na najsłabszych i najbardziej dotkniętych grupach ludności i sektorach gospodarki, określają niedociągnięcia w tym zakresie we współpracy ze społeczeństwem obywatelskim oraz wdrażają środki zaradcze . 2. Państwa członkowskie opracowują i wdrażają strategie i plany adaptacyjne, które obejmują kompleksowe ramy zarządzania ryzykiem, w oparciu o solidne scenariusze odniesienia dotyczące klimatu i wrażliwości oraz oceny postępów. 2. Do 31 grudnia 2021 r., a następnie co 5 lat, państwa członkowskie przyjmują i wdrażają na szczeblu krajowym i regionalnym strategie i plany adaptacyjne, które obejmują kompleksowe lokalne ramy zarządzania ryzykiem, z uwzględnieniem lokalnych potrzeb i specyfiki, w opa