Projekt dyrektywy umożliwia państwom członkowskim postanowienie, aby dostępne środki finansowe systemów gwarantowania depozytów utworzonych na ich terytorium były wykorzystane do finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (34). EBC popiera wprowadzenie tego przepisu, ponieważ umożliwia on osiągnięcie synergii pomiędzy systemami gwarantowania depozytów a finansowaniem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jednak uważa za bardzo istotne, aby w żaden sposób nie prowadził on do zagrożenia podstawowej funkcji systemów gwarantowania depozytów, jaką jest ochrona depozytów objętych gwarancją. EBC z zadowoleniem przyjmuje fakt, że – w sytuacjach, gdy system gwarantowania depozytów ma jednocześnie wykorzystywać dostępne środki do finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i do realizacji swojej zwykłej funkcji, czyli wypłat na rzecz deponentów objętych gwarancją, a dostępne środki finansowe nie wystarczają do realizacji wszystkich tych zadań (35) – dyrektywa przyznaje wypłaty na rzecz deponentów objętych systemem gwarantowania depozytów.

W tym kontekście EBC zaleca zagwarantowanie pewności prawa poprzez jasne zdefiniowanie roli systemów gwarantowania depozytów w finansowaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, niezależnie od tego, jaki instrument restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zostanie wybrany i w jaki sposób zostanie on zastosowany.

Zgodnie z projektem dyrektywy państwa członkowskie dopilnowują, by zgodnie z przepisami krajowymi regulującymi zwykłe postępowanie upadłościowe systemy gwarantowania depozytów znajdowały się na tym stopniu uprzywilejowania co niezabezpieczone i nieuprzywilejowane roszczenia (36). Podejście to wydaje się być niezgodne z tym, że państwom członkowskim zezwolono na uprzywilejowanie roszczeń w odniesieniu do depozytów objętych systemami gwarantowania depozytów. Obecnie sześć państw członkowskich, Bułgaria (37), Grecja (38), Łotwa (39), Węgry (40), Portugalia (41) i Rumunia (42), przyznało pierwszeństwo zaspokojenia roszczeniom nabytym przez systemy gwarantowania depozytów w drodze subrogacji po wypłaceniu sum odpowiadających gwarantowanym depozytom, w ten sposób dodatkowo przyczyniając się do zapewnienia odpowiedniego finansowania systemów gwarantowania depozytów.

Poglądy na wpływ przyznania pierwszeństwa zaspokojenia roszczeń są bardzo rozbieżne, uważa się, że przyznanie pierwszeństwa zaspokojenia roszczeń deponentów może mieć wpływ na koszty finansowania dostępne dla banków, jak również że inni wierzyciele podejmą większe starania w celu zabezpieczenia swoich wierzytelności. Z drugiej strony zostanie to w pewnym stopniu ograniczone w zakresie, w jakim uprzywilejowane wierzytelności obejmują tylko gwarantowane depozyty. Ponadto system przyznający pierwszeństwo zaspokojenia deponentom, których depozyty są objęte gwarancją, powinien także ułatwiać korzystanie ze środków restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o jakich mowa w projekcie dyrektywy (np. instrumentu zbycia wyodrębnionej części przedsiębiorstwa czy instrumentu instytucji pomostowej). Z punktu widzenia stabilności finansowej pierwszeństwo zaspokojenia roszczeń z tytułu depozytów objętych gwarancją również jest korzystne, gdyż ogranicza ryzyko masowego wycofywania pieniędzy z banków, potencjalne straty deponentów objętych gwarancją podczas fazy likwidacji, a także ryzyko wyczerpania zasobów systemów gwarantowania depozytów (43).