zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług ułatwianych poprzez użycie interfejsów elektronicznych oraz w odniesieniu do procedur szczególnych dla podatników, którzy świadczą usługi na rzecz osób niebędących podatnikami, prowadzą sprzedaż towarów na odległość i dokonują niektórych krajowych dostaw towarów

Wniosek zmienia szczegółowe przepisy niezbędne do właściwego funkcjonowania małego punktu kompleksowej obsługi, określone w rozporządzeniu wykonawczym w sprawie VAT, w związku z rozszerzeniem zakresu jego stosowania. Funkcjonowanie punktu kompleksowej obsługi opiera się na ogólnounijnym systemie informatycznym umożliwiającym elektroniczną wymianę między państwami członkowskimi danych dotyczących rejestracji VAT oraz informacji dotyczących zwrotu VAT; wymiana ta musi opierać się na zharmonizowanych szczegółowych przepisach prawnych. Ponadto wniosek wdraża przepisy zawarte w dyrektywie o VAT w handlu elektronicznym w odniesieniu do podatników, którzy ułatwiają dostawy towarów lub świadczenie usług za pośrednictwem interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma handlowa, platforma, portal lub inne podobne środki. Przepisy te muszą być stosowane w sposób zharmonizowany przez wszystkie państwa członkowskie, aby nie tworzyły się luki w prawie podatkowym, które mogłyby powodować straty w dochodach.

Celem niniejszego wniosku jest ustanowienie szczegółowych przepisów wykonawczych niezbędnych do wsparcia wymienionych zmian w dyrektywie VAT, które będą miały zastosowanie od dnia 1 stycznia 2021 r. Zostanie to przeprowadzone w drodze zmiany rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT.

Niniejszy wniosek wdraża dyrektywę o VAT w handlu elektronicznym, która rozszerza zakres stosowania małego punktu kompleksowej obsługi na wszystkie transgraniczne przypadki świadczenia usług między przedsiębiorstwami a konsumentami oraz na sprzedaż towarów na odległość (zarówno wewnątrz UE, jak i z państw lub terytoriów trzecich do UE). Punkt kompleksowej obsługi jest ważnym uproszczeniem dla zainteresowanych dostawców, ponieważ pozwala na deklarowanie i opłacanie podatku VAT w jednym państwie członkowskim w odniesieniu do wszystkich dostaw dokonywanych na rzecz nabywców lub usługobiorców w innych państwach członkowskich. Ma to szczególne znaczenie dla MŚP, dla których koszty wypełniania obowiązków podatkowych w zakresie podatku VAT są stosunkowo wyższe niż w przypadku większych przedsiębiorstw.

Niniejszy wniosek jest niezbędny do dostosowania rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT w celu uwzględnienia przepisów dyrektywy VAT zmienionych dyrektywą o VAT w handlu elektronicznym. Wniosek jest spójny z zasadą proporcjonalności, tj. nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów dyrektywy o VAT w handlu elektronicznym.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

1. Pośrednia interwencja dostawcy w proces wysyłki lub transportu W art. 14 ust. 4 dyrektywy VAT, zmienionej dyrektywą o VAT w handlu elektronicznym, zdefiniowano „wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość” oraz „sprzedaż na odległość towarów importowanych z terytoriów trzecich lub państw trzecich”. Definicje te obejmują również dostawy towarów, w przypadku których dostawca uczestniczy pośrednio w ich wysyłce lub transporcie do nabywcy. W celu zapewnienia prawidłowego i jednolitego stosowania tych definicji należy zdefiniować znaczenie pojęcia „pośrednio”. Jak dotąd pojęcie to zostało wyjaśnione jedynie w wytycznych Komitetu ds. VAT. Wniosek wprowadza tekst tych wytycznych do rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT, mając na uwadze zwiększenie pewności prawa zarówno dla podmiotów gospodarczych, jak i organów administracji podatkowej (art. 1 pkt 1 lit. b) dodający do rozporządzenia nowy art. 5a). 2. Przepisy odnoszące się do interfejsów elektronicznych W art. 14a i 242a dyrektywy VAT, zmienionej dyrektywą o VAT w handlu elektronicznym, wprowadzono szczególne przepisy dotyczące interfejsów elektronicznych, takich jak platforma handlowa, platforma czy portal ułatwiających dostawy niektórych towarów lub świadczenie niektórych usług przez innych podatników. W oświadczeniach zawartych w protokole Rady przyjętym podczas przyjmowania dyrektywy o VAT w handlu elektronicznym Rada zwróciła się do Komisji o przedstawienie propozycji niezbędnych przepisów wykonawczych dotyczących stosowania tych przepisów, biorąc pod uwagę następujące elementy:

–określenie sytuacji, w której uważa się, że podatnik ułatwia sprzedaż towarów lub usług poprzez zastosowanie interfejsu elektronicznego (jest to proponowane w art. 1 pkt 1 lit. b) dodającym do rozporządzenia nowy art. 5b oraz w pkt 4, dodającym do rozporządzenia nowy art. 54b);

–szczegółowe przepisy dotyczące warunków ustalania, kiedy płatność uznaje się za zaakceptowaną, tak aby ustalić, w którym okresie rozliczeniowym muszą zostać zadeklarowane dostawy towarów we Wspólnocie, dokonywane przez podatników ułatwiających je za pośrednictwem interfejsu elektronicznego lub przez jakiegokolwiek podatnika korzystającego z procedury szczególnej dla sprzedaży na odległość towarów przywożonych z terytoriów trzecich lub państw trzecich (jest to określone w art. 1 pkt 3, dodającym do rozporządzenia nowy rozdział Va i art. 41a oraz w art. 1 pkt 5, dodającym do rozporządzenia nowy art. 61b);

–rodzaj informacji, które powinny być przechowywane w ewidencji podatników ułatwiających dostawy towarów i świadczenie usług we Wspólnocie za pośrednictwem elektronicznego interfejsu. Należy wziąć pod uwagę, jakie informacje są dostępne dla takich podatników, istotne dla administracji podatkowych i proporcjonalne do celu tego przepisu, a także potrzebę przestrzegania ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (UE) 2016/679 (zob. art. 1 pkt 4, dodający do rozporządzenia nową sekcję 1a, oraz art. 54c).

W następstwie dyskusji z instytucjami i przedsiębiorstwami państw członkowskich w art. 1 pkt 1 lit. b) dodaje się nowy art. 5c do rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT, stanowiący, że:

–Jeżeli uznaje się, że podmiot prowadzący interfejs elektroniczny samodzielnie otrzymał i dostarczył towary, nie jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT w kwocie przekraczającej kwotę tego podatku, którą zadeklarował i zapłacił od sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem tego interfejsu. Taki przepis jest konieczny, aby umożliwić państwom członkowskim zwolnienie podmiotów prowadzących interfejsy elektroniczne z dodatkowych płatności VAT w przypadku gdy muszą one polegać na informacjach dostarczonych przez dostawcę, który sprzedaje towary za pośrednictwem interfejsu elektronicznego i może udowodnić, że działał w dobrej wierze;

–Przyjmuje się, że każdy dostawca, który sprzedaje towary przez interfejs, jest podatnikiem, a nabywca tych towarów jest osobą niebędącą podatnikiem. Domniemanie to zwalnia podmiot prowadzący interfejs z obowiązku udawadniania statusu sprzedawcy i nabywcy.

3. Przepisy dotyczące rozszerzenia zakresu punktu kompleksowej obsługi (art. 1 pkt 5 zastępujący rozdział XI sekcja 2 rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT) Większość tych przepisów ma na celu aktualizację rozdziału XI sekcja 2 rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT poprzez ustanowienie przepisów wykonawczych niezbędnych do właściwego funkcjonowania małego punktu kompleksowej obsługi w związku z rozszerzeniem jego stosowania. Ponadto w wyniku konsultacji z zainteresowanymi stronami zaproponowano szereg zmian, które wykraczają poza zwykłe dostosowanie tych przepisów do rozszerzenia stosowania małego punktu kompleksowej obsługi. Zmiany te dotyczą następujących kwestii:

a)Art. 369q dyrektywy VAT w brzmieniu zmienionym dyrektywą o VAT w handlu elektronicznym stanowi, że państwo członkowskie identyfikacji przydziela numer identyfikacyjny pośrednikowi działającemu w imieniu i na rzecz podatnika korzystającego z punktu kompleksowej obsługi do celów sprzedaży na odległość towarów przywożonych z terytoriów trzecich lub państw trzecich. W art. 57e rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT dodaje się drugi akapit wyjaśniający, że ten numer identyfikacyjny jest zezwoleniem umożliwiającym pośrednikowi pełnienie swojej funkcji i nie może być wykorzystywany przez niego do deklarowania podatku VAT od transakcji podlegających opodatkowaniu.

b)Art. 57 g rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT stanowi, że w przypadku gdy podatnik dobrowolnie zaprzestaje korzystania z małego punktu kompleksowej obsługi, niezależnie od tego, czy nadal dostarcza towary lub świadczy usługi, które mogą kwalifikować się do korzystania z tego punktu, wyklucza się go ze stosowania małego punktu kompleksowej obsługi we wszystkich państwach członkowskich przez okres dwóch kwartałów kalendarzowych. Przepis ten skreśla się, ponieważ nie jest uznawany za przydatny przez państwa członkowskie i może powodować dodatkowe obciążenia dla przedmiotowych podatników.

c)Dyrektywa o VAT w handlu elektronicznym umożliwia dokonywanie korekt we wcześniejszych deklaracjach VAT w punkcie kompleksowej obsługi w ciągu trzech lat w ramach kolejnych deklaracji, bez konieczności ponownego złożenia deklaracji za okres rozliczeniowy, do którego odnoszą się korekty, tak jak ma to miejsce w przypadku małego punktu kompleksowej obsługi. Dyrektywa o VAT w handlu elektronicznym nie precyzuje jednak, w jaki sposób począwszy od 2021 r. należy wprowadzać korekty do deklaracji dotyczących okresów rozliczeniowych poprzedzających dzień 1 stycznia 2021 r. Aby ograniczyć informatyczny wpływ przejścia z jednego systemu do drugiego, należy utrzymać obecny system dokonywania korekt deklaracji VAT składanych w ramach małego punktu kompleksowej obsługi w odniesieniu do okresów od czwartego kwartału 2017 r. do czwartego kwartału 2020 r. Wniosek zmienia odpowiednio art. 61 rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT.

d)W ramach punktu kompleksowej obsługi korekty wcześniejszych deklaracji VAT będą musiały zostać przedstawione w ramach kolejnej deklaracji. Po złożeniu końcowej deklaracji VAT podatnik wykluczony z punktu kompleksowej obsługi na podstawie art. 61a rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT nie będzie już mógł składać kolejnych deklaracji VAT. W związku z tym we wniosku przewidziano, że wszelkie korekty do końcowej deklaracji i wcześniejszych deklaracji, które powstały po złożeniu ostatecznej deklaracji muszą zostać uregulowane bezpośrednio wobec organów podatkowych zainteresowanego państwa członkowskiego konsumpcji.

e)Ewidencja prowadzona przez podatnika korzystającego z małego punktu kompleksowej obsługi obejmuje obecnie nazwę/nazwisko nabywcy, o ile są one znane podatnikowi. Ponieważ informacje te muszą być przechowywane jedynie wtedy, gdy są dostępne, nie są one niezbędne do określenia państwa członkowskiego, w którym dostawa podlega opodatkowaniu, i mogą spowodować trudności w zakresie ochrony danych, nie są one już uwzględniane w dokumentacji, która ma być przechowywana przez podatników korzystających z punktu kompleksowej obsługi, wymienionych w art. 63c rozporządzenia wykonawczego w sprawie VAT. Dalsze informacje na temat zwrotów towarów i numerów przesyłek lub transakcji zawarto w art. 63c w celu ułatwienia kontroli tych operacji.

4. Pozostałe przepisy