ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
dotyczące wykonywania uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych powierzonych Komisji na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1004 w sprawie gromadzenia danych, zarządzania nimi ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa

1.Kontekst

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1004 w sprawie ustanowienia unijnych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa powierzono Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych. Na podstawie art. 4 wymienionego rozporządzenia Komisja przyjmuje wieloletni program gromadzenia danych biologicznych, środowiskowych, technicznych i społeczno-gospodarczych oraz zarządzania tymi danymi w sektorze rybołówstwa i akwakultury. W art. 4 ust. 1 uprawnia się Komisję do przyjęcia w drodze aktu delegowanego szczegółowego wykazu wymogów dotyczących danych, aby osiągnąć cele określone w art. 2 i 25 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, który to wykaz stanowi część wieloletniego programu.

Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierza się na okres 3 lat od dnia 10 lipca 2017 r. Uprawnienia te są automatycznie przedłużane na kolejne okresy 3 lat, chyba że Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw. Zgodnie z art. 24 ust. 2 Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień. Niniejsze sprawozdanie stanowi wypełnienie tego obowiązku.

2.Wykonywanie przez Komisję uprawnień przekazanych na mocy rozporządzenia (UE) 2017/1004

Wieloletni program na lata 2020–2021 wygasł w dniu 31 grudnia 2021 r. Komisja skorzystała z przekazanych uprawnień w celu przyjęcia decyzji delegowanej Komisji (UE) 2021/1167 z dnia 27 kwietnia 2021 r. ustanawiającej wieloletni program Unii dotyczący gromadzenia danych biologicznych, środowiskowych, technicznych i społeczno-ekonomicznych oraz zarządzania nimi w sektorze rybołówstwa i akwakultury od 2022 r. W tej decyzji delegowanej Komisji dokonano przeglądu odpowiednich przepisów i zasad określonych w decyzji delegowanej Komisji (UE) 2019/910. Do celów wieloletniego programu tę decyzję należy stosować w związku z decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2021/1168 przyjętą w dniu 27 kwietnia 2021 r.

3.Podsumowanie

Komisja wykonała przekazane jej uprawnienia po wygaśnięciu w 2021 r. decyzji delegowanej Komisji (UE) 2019/910. Decyzja delegowana Komisji (UE) 2021/1167 ustanawia wieloletni program Unii dotyczący gromadzenia danych biologicznych, środowiskowych, technicznych i społeczno-ekonomicznych oraz zarządzania nimi w sektorze rybołówstwa i akwakultury od 2022 r. zapewniając w ten sposób wykonanie rozporządzenia (UE) 2017/1004. Chociaż wieloletni program nie zawiera daty zakończenia, będzie musiał zostać poddany przeglądowi w dającej się przewidzieć przyszłości, aby uwzględnić pojawiające się potrzeby w zakresie danych oraz dostosować jego zakres do zmieniających się profili i wymogów polityki rybołówstwa. Komisja dostrzega potrzebę przedłużenia obowiązywania uprawnień do przyjęcia kolejnych aktów delegowanych ustanawiających wieloletnie programy unijne.
KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 1.7.2015

JOIN(2015) 27 final/2

2015/0143(NLE)

This document replaces JOIN(2015)27 final of 1.7.2015

Downgraded on 7.4.2022

Concerns all language versions



The text shall read as follows:

Wspólny wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 204/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
Przykład unijnej infrastruktury transportowej Transeuropejska sieć transportowa (TEN-T) składa się z sieci kompleksowej zapewniającej dostępność wszystkich regionów UE, która ma zostać ukończona w 2050 r., oraz z sieci bazowej, której strategicznie najważniejsze części mają zostać ukończone w 2030 r. W ramach sieci TEN-T zidentyfikowano porty, porty lotnicze, tory kolejowe, drogi i śródlądowe drogi wodne. Ustanowiono dziewięć multimodalnych korytarzy sieci bazowej, aby ułatwić zakończenie prac w najważniejszych częściach sieci bazowej. Przede wszystkim należy przeanalizować możliwość podwójnego zastosowania sieci oraz określić, gdzie istnieją obszary pokrywania i luki – stanowi to ważny pierwszy krok naprzód. W ramach polityki TEN-T określono ambitne i jednolite normy w formie wymogów technicznych, które dotyczą wszystkich elementów składowych infrastruktury, a przede wszystkim sieci bazowej. Odzwierciedlają one dominujące cywilne wykorzystanie infrastruktury. Niektóre z tych korytarzy można określić jako ewentualne przypadki testowe do celów analizy pilotażowej. Polityka TEN-T opiera się również na interaktywnym systemie informacji geograficznej i technicznej (TENtec), który zawiera mapy i inne informacje na temat jednolitych norm TEN-T. Aby skorzystać z możliwej synergii, można wzmocnić współpracę w zakresie tej bazy danych z właściwymi zainteresowanymi stronami działającymi w sektorze obronności. Instrument „Łącząc Europę” stanowi strategiczny instrument inwestycyjny UE, który służy realizacji TEN-T. Instrument ten okazał się bardzo skuteczny, jeżeli chodzi o szybką mobilizację inwestycji w ulepszanie infrastruktury transportowej UE i o koncentrowanie się na projektach, które zapewniają wysoką europejską wartość dodaną. Instrument koncentruje się wyraźnie na transgranicznych projektach cywilnych i brakujących ogniwach, w tym na niezbędnych systemach interoperacyjnych – np. służących do zarządzania ruchem powietrznym i kolejowym – oraz na innowacjach, a także na inwestycjach w porty, porty lotnicze i ich pobliskie połączenia, aby sieć mogła funkcjonować w wymiarze multimodalnym. Ma to istotne znaczenie dla poruszania się sił zbrojnych. Dobrej jakości infrastruktura wymaga wystarczających inwestycji i konserwacji, w szczególności aby zapewnić właściwe i bezproblemowe połączenia multimodalne, co stanowi obopólną korzyść dla ludności cywilnej i wojska. Chociaż instrument jest ukierunkowany wyłącznie na priorytety w zakresie transportu cywilnego, istnieją oczywiste przykłady, w których dodatkowe inwestycje mogłyby zapewnić istotne korzyści w kontekście celów wojskowych, np. inwestycje w projekty o charakterze transgranicznym, infrastrukturę krytyczną i zasadnicze elementy infrastruktury. Określenie możliwej synergii i zbadanie możliwości takiego podwójnego zastosowania, wraz ze zwiększeniem budżetów w razie konieczności, jest zatem absolutnym wymogiem w odniesieniu zarówno do infrastruktury cywilnej, jak i do infrastruktury wojskowej. Działania te można zintensyfikować, aby ukończyć prace nad siecią bazową TEN-T do 2030 r. i nad Europejską Unią Obrony do 2025 r.
Przedstawiciel Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i przedstawiciel rządu Islamskiej Republiki Afganistanu wspólnie sprawują funkcję sekretarzy Wspólnego Komitetu. Wszystkie komunikaty skierowane do przewodniczącego oraz od niego wychodzące przekazywane są sekretarzom. Korespondencja skierowana do przewodniczącego oraz od niego wychodząca może mieć dowolną formę pisemną, w tym wiadomości elektronicznej.

3. Wspólnemu Komitetowi przewodniczą naprzemiennie Minister Finansów Islamskiej Republiki Afganistanu oraz Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa. Mogą oni przenieść swoje uprawnienie do przewodniczenia wszystkim lub niektórym posiedzeniom Wspólnego Komitetu na urzędnika wysokiego szczebla.

2. Każda ze stron może zwrócić się do przewodniczącego o wprowadzenie punktu do porządku obrad.

Artykuł 4

Specjalnym grupom roboczym przewodniczy strona, która pełni funkcję przewodniczącego we Wspólnym Komitecie.

Artykuł 5

Jeden przedstawiciel Unii Europejskiej i jeden przedstawiciel rządu Afganistanu wspólnie sprawują funkcje sekretarzy specjalnych grup roboczych.

Artykuł 6

1. Posiedzenia specjalnych grup roboczych zwoływane są na pisemny wniosek jednej ze stron, gdy wymagają tego okoliczności, co najmniej raz w roku. Każde posiedzenie odbywa się w terminie i w miejscu wspólnie uzgodnionym przez strony.

2. Po otrzymaniu wniosku jednej ze stron o zwołanie posiedzenia specjalnej grupy roboczej sekretarz drugiej strony udziela odpowiedzi w terminie 15 dni roboczych od daty otrzymania tego wniosku. W szczególnie pilnych przypadkach posiedzenia specjalnej grupy roboczej mogą zostać zwołane w trybie przyspieszonym za zgodą stron.

3. Posiedzenia specjalnych grup roboczych zwoływane są wspólnie przez obu sekretarzy.

Artykuł 7

1. Każda ze stron może zwrócić się do przewodniczącego o wprowadzenie danego punktu do porządku obrad posiedzenia specjalnej grupy roboczej. Wnioski o wprowadzenie punktu do porządku obrad składa się u sekretarzy nie później niż 15 dni roboczych przed datą wspomnianego posiedzenia. Wszelką dokumentację towarzyszącą należy dostarczyć sekretarzom co najmniej 10 dni roboczych przed posiedzeniem.

2. Sekretarze przedstawiają stronom wstępny porządek obrad nie później niż 5 dni roboczych przed posiedzeniem. Za zgodą stron w wyjątkowych przypadkach do porządku obrad można wprowadzać punkty z niewielkim wyprzedzeniem.

Artykuł 8

1. Sekretarze wspólnie przygotowują projekt protokołu każdego posiedzenia.

2. Posiedzenia specjalnych grup roboczych odbywają się przy drzwiach zamkniętych, chyba że przewodniczący w porozumieniu ze stronami podejmie decyzję o upublicznieniu posiedzenia.
KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 26.10.2018

JOIN(2018) 22 final/2

2018/0300(NLE)

This document replaces JOIN(2018) 22 final of 25.7.2018.

Change of the sensitivity level, deletion of the marking "LIMITED".

Wspólny wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie Rady (UE) 2015/735 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym
Artykuł 3

Przewodniczący

1. Wspólnemu Komitetowi przewodniczy naprzemiennie, przez okres jednego roku kalendarzowego, strona, która jest gospodarzem posiedzenia w danym roku kalendarzowym. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa lub Wicepremier/Minister Spraw Zagranicznych Socjalistycznej Republiki Wietnamu przewodniczy Wspólnemu Komitetowi przewidzianemu w art. 52 Umowy. Każda ze stron może przenieść swoje uprawnienie do przewodniczenia wszystkim lub niektórym posiedzeniom Wspólnego Komitetu na urzędnika wysokiego szczebla.

2. Strona, która pełni funkcję gospodarza pierwszego posiedzenia Wspólnego Komitetu, przewodniczy Komitetowi od daty tego posiedzenia do dnia 31 grudnia tego roku.

Artykuł 4

Uczestnicy

1. Przed każdym posiedzeniem Wspólnego Komitetu każda ze stron informuje przewodniczącego o planowanym składzie swojej delegacji.

2. W stosownych przypadkach i w wyniku porozumienia stron przewodniczący może zaprosić na posiedzenie ekspertów lub przedstawicieli innych organów w charakterze obserwatorów lub w celu udzielenia informacji na określony temat.

Artykuł 5

Sekretariat

Przedstawiciel Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i przedstawiciel rządu Republiki Wietnamu wspólnie sprawują funkcję sekretarzy Wspólnego Komitetu. Wszystkie komunikaty skierowane do przewodniczącego oraz od niego wychodzące przekazywane są sekretarzom. Korespondencja skierowana do przewodniczącego oraz od niego wychodząca może mieć dowolną formę pisemną, w tym wiadomości elektronicznej.

Artykuł 6

Porządek obrad

1. Przewodniczący sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia. Wstępny porządek obrad w dowolnej formie pisemnej, wraz z odpowiednimi dokumentami, przekazywany jest stronom nie później niż 30 dni przed terminem rozpoczęcia posiedzenia. Przewodniczący może, w porozumieniu ze stronami, wyznaczyć inny nieprzekraczalny termin przekazania porządku obrad danego posiedzenia.

2. Każda ze stron może w dowolnej formie pisemnej zwrócić się do przewodniczącego o wprowadzenie punktu do porządku obrad. Wstępny porządek obrad zawiera wszystkie punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o włączenie ich do porządku obrad nie później niż 21 dni przed terminem rozpoczęcia posiedzenia.

3. Wspólny Komitet przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Za zgodą stron w porządku obrad można umieścić punkty, które nie znajdowały się we wstępnym porządku obrad.

4. Na posiedzeniu Wspólnego Komitetu obie strony mogą wymieniać informacje na temat dialogu dotyczącego praw człowieka między Wietnamem a UE.
Działania: ·UE będzie w dalszym ciągu propagować odpowiedzialne i skuteczne kontrole wywozu broni w swoim sąsiedztwie, zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2008/944/WPZiB w odniesieniu do broni klasy wojskowej oraz rozporządzeniem (UE) nr 258/2012 w odniesieniu do broni palnej do użytku cywilnego. ·Wysoki Przedstawiciel i państwa członkowskie zapewnią prawidłowe i pełne wdrożenie wspólnego stanowiska 2003/468/WPZiB w sprawie pośrednictwa w handlu bronią. Dalsze działania: ·Jak wskazano w sprawozdaniu przyjętym przez Komisję w dniu 12 grudnia 2017 r., Komisja nadal monitoruje system UE i konieczność ewentualnych ulepszeń w kwestiach takich jak zezwolenia na wywóz oraz środki dotyczące przywozu i tranzytu w odniesieniu do broni palnej do użytku cywilnego, jej części, komponentów i amunicji. ·Zachęca się Radę do rozważenia decyzji w sprawie certyfikatów użytkownika końcowego w odniesieniu do wywozu BSiL, z uwzględnieniem prac OBWE w tym zakresie. ·W porozumieniu z państwami członkowskimi ESDZ zwiększy zdolność systemu internetowego COARM w zakresie wymiany informacji istotnych dla oceny ryzyka przenikania broni do nielegalnego obrotu, która to wymiana odbywa się między organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za kontrolę wywozu w kontekście wydawania pozwoleń na wywóz. Uwzględni przy tym poziom bezpieczeństwa zarówno samego systemu, jak i przekazywanych informacji. ·Ze względu na ograniczony zakres zalecenia Komisji z dnia 17 kwietnia 2018 r. w ocenie ryzyka przeprowadzanej przed wydaniem pozwolenia na wywóz w odniesieniu do BSiL i amunicji państwa członkowskie wezmą pod uwagę to, czy odbiorcy i pośrednicy nie brali udziału w przekierowywaniu broni do nielegalnego obiegu. ·Ze względu na ograniczony zakres zalecenia Komisji z dnia 17 kwietnia 2018 r. zachęca się państwa członkowskie do korzystania z systemu ECRIS (europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych) oraz planowanego systemu ECRIS-TCN (dotyczącego obywateli państw trzecich) w celu zapewnienia organom odpowiedzialnym za kontrolę wywozu dostępu do odpowiednich informacji na temat podmiotów i osób skazanych za nielegalny handel bronią, tak by mogły je wykorzystać na potrzeby oceny ryzyka w przypadku wniosków o wydanie pozwolenia dla technologii wojskowych i sprzętu wojskowego.
SZWECJA

http://www.ud.se/sanktioner

Adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Financial Stability, Financial Services and Capital Markets Union (DG FISMA)

Rue de Spa 2

B-1049 Brussels, Belgia

E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu
UZASADNIENIE

1.Działania zewnętrzne Unii realizują cele określone w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej w odniesieniu do demokracji, praworządności oraz powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych wolności.

2.W tym celu Komisja i Wysoki Przedstawiciel proponują Radzie, by zaleciła Radzie Europejskiej przyjęcie decyzji Rady Europejskiej określającej strategiczne interesy i cele zgodnie z art. 22 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej w drodze planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji na lata 2020–2024. Decyzja ta pozostanie bez uszczerbku dla podziału kompetencji i procedur decyzyjnych przewidzianych w Traktatach. W szczególności nie będzie ona miała wpływu na głosowanie większością kwalifikowaną w sytuacjach, w których obecnie ma ono zastosowanie.

3.W planie działania określono cele oraz konkretne środki, które należy podjąć w celu realizacji planu działania. Przyjęcie decyzji przez Radę Europejską zapewniłoby ramy umożliwiające ustalenie konkretnych propozycji działań lub stanowisk, jakie ma zająć Unia w ramach realizacji swoich celów dotyczących praw człowieka i demokracji, oraz ułatwiłoby określenie środków przeznaczonych na te cele przez Unię i państwa członkowskie.





Wspólny wniosek

ZALECENIE RADY DLA RADY EUROPEJSKIEJ

w sprawie przyjęcia decyzji określającej strategiczne cele Unii realizowane w ramach Planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji na lata 2020–2024

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Bezpieczeństwa, w odniesieniu do obszaru wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, oraz Komisja, w odniesieniu do innych obszarów działań zewnętrznych, proponują Radzie, by zaleciła Radzie Europejskiej przyjęcie decyzji zgodnie z art. 22 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej.

Proponuje się, aby Rada zaleciła Radzie Europejskiej przyjęcie projektu decyzji Rady Europejskiej załączonego do niniejszego wniosku.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 765/2006 dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy

JOIN(2022) 12 final/2 downgraded on 6.7.2022

UZASADNIENIE

1.Dnia 18 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 765/2006.

2.Rozporządzenie (WE) nr 765/2006 nadaje skuteczność środkom przewidzianym w decyzji 2012/642/WPZiB.

3.Decyzja (WPZiB) 2022/XXX rozszerza wykaz podmiotów objętych ograniczeniami dotyczącymi zezwoleń na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz towarów i technologii podwójnego zastosowania oraz towarów i technologii, które mogą przyczynić się do wzmocnienia potencjału militarnego i technologicznego Białorusi lub do rozwoju białoruskiego sektora obronności i bezpieczeństwa. Decyzja Rady (WPZiB) 2022/xxx rozszerza również wykaz białoruskich instytucji kredytowych i ich białoruskich jednostek zależnych objętych środkami ograniczającym w odniesieniu do świadczenia specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych.

4.Aby zapewnić prawidłowe wdrożenie środków określonych w rozporządzeniu (WE) nr 765/2006, konieczne jest dokonanie pewnych zmian w tekście.

2022/0148 (NLE)

Wspólny wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 765/2006 dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,

uwzględniając decyzję Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotyczącą środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy,

uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Dnia 18 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 765/2006.

(2)Rozporządzenie (WE) nr 765/2006 nadaje skuteczność środkom przewidzianym w decyzji 2012/642/WPZiB.

(3)Decyzja Rady (WPZiB) 2022/XXX rozszerza zakres sankcji w celu dalszego wdrożenia konkluzji Rady Europejskiej z dnia 24 marca 2022 r. w związku z zaangażowaniem Białorusi w niedopuszczalną i nielegalną rosyjską agresję wojskową przeciwko Ukrainie, który to akt na mocy prawa międzynarodowego kwalifikuje się jako akt agresji.

(4)Mając na względzie powagę sytuacji, konieczne wydaje się zastosowanie dodatkowych środków. W konsekwencji decyzja (WPZiB) 2022/xxxx rozszerza wykaz podmiotów objętych ograniczeniami dotyczącymi zezwoleń na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz towarów i technologii podwójnego zastosowania oraz towarów i technologii, które mogą przyczynić się do wzmocnienia potencjału militarnego i technologicznego Białorusi lub do rozwoju białoruskiego sektora obronności i bezpieczeństwa. Decyzja Rady (WPZiB) 2022/xxx rozszerza również wykaz białoruskich instytucji kredytowych i ich białoruskich jednostek zależnych objętych środkami ograniczającym w odniesieniu do świadczenia specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych.

(5)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 765/2006,
Projekt DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG zmieniająca protokół 31 do Porozumienia w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami - Projekt wspólnego stanowiska Wspólnoty -

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera przepisy szczegółowe w sprawie współpracy pomiędzy Wspólnotą oraz Państwami EFTA EOG poza czterema swobodami.

2. Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG ma na celu zmianę protokołu 31, aby rozszerzyć współpracę umawiających się Stron Porozumienia w dziedzinie kultury oraz aby uwzględnić co następuje:

32004 D 0626: decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2004/WE z dnia 31 marca 2004 r. zmieniająca decyzję nr 508/2000/WE ustanawiającą program ,Kultura 2000".

3. Artykuł 1 ust. 3 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowi, że stanowisko wspólnotowe dla takich decyzji ustala Rada na wniosek Komisji.

4. Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG przedkłada się niniejszym do zatwierdzenia Radzie, po czym Komisja przedstawi Wspólnemu Komitetowi EOG stanowisko wspólnotowe przy możliwie najbliższej okazji.

Projekt DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG zmieniająca protokół 31 do Porozumienia w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uzupełnione protokołem dostosowującym Porozumienie EOG, zwane dalej ,Porozumieniem", w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr .../... z dnia ... [1].

[1] Dz.U. C [...] z [...], str. [...].

(2) Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się Stronami Porozumienia, w celu włączenia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2004/WE z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej decyzję nr 508/2000/WE ustanawiającą program ,Kultura 2000" [2].

[2] Dz.U. L 99 z dnia 3.4.2004, str. 3.

(3) Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić wymienione rozszerzenie współpracy począwszy od 1 stycznia 2005 r.

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 13 ust. 4 protokołu 31 do Porozumienia (decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady

nr 508/2000/WE) po czwartym tiret dodaje się co następuje:

', zmieniony:

- 32004 D 0626: Decyzją nr 626/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 31 marca 2004 r. (Dz.U. L 99 z 3.4.2004, str. 3).'

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu następującym po ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia [3].

[3] [Wymogi konstytucyjne nie zostały wskazane.] [Wymogi konstytucyjne wskazane.]

Niniejszą dyrektywę stosuje się od dnia 1 maja 2005 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja jest opublikowana w Sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodniczący

Sekretarze

Wspólnego Komitetu EOG
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Stosuje się ją od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu jej przyjęcia.

Sporządzono w […],

W imieniu Rady Stowarzyszenia Przewodniczący

LEGISLATIVE FINANCIAL STATEMENT

1.Legal basis

Article 133 of the Treaty

3.Title of the measure

Proposal for an amendment to the definition of the concept of ‘originating products’ and methods of administrative co-operation set out in the protocols to the agreements between the EU and Bulgaria, Romania, Iceland, Norway, Switzerland, the Faroe Islands, Turkey, Algeria, Egypt, Israel, Jordan, Lebanon, Morocco, Tunisia and Palestinian Authority of the West Bank and Gaza Strip as well as the protocol on rules of origin attached to the European Economic Area Agreement.

3.Objective

To extend the system of pan-European cumulation of origin to the Mediterranean partners and to the Faroe Islands.

4.Financial implications

As the extension of the system of cumulation of origin to the Mediterranean partners and to the Faroe Islands is without any implication on the tariff concessions granted by the agreements, the proposal does not have any financial implications.

PROTOKÓŁ 4



DOTYCZĄCY DEFINICJI POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE” ORAZ METOD WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

SPIS TREŚCI

TYTUŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1 Definicje

TYTUŁ II DEFINICJA POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE”

Artykuł 2 Wymogi ogólne