30.

Poniższe teorie koordynacji sugerujące, że główne firmy fonograficzne mogły ograniczać dostęp niezależnych firm fonograficznych do detalistów, wykorzystując pozacenowe aspekty rynku nagrań muzycznych, zostały przeanalizowane i odrzucone. Ponadto nie jest oczywiste, czy aspekty te ograniczałyby konkurencję pomiędzy samymi głównymi firmami. — Dostęp do przestrzeni na półkach: badanie rynku potwierdziło, że hity wydawane przez niezależne firmy fonograficzne mają podobne warunki, jak hity wydawane przez główne firmy. Przestrzeń na półkach jest przyznawana niezależnie przez detalistów na podstawie ich własnej oceny potencjału sprzedażowego albumów. — Dostęp do czasu antenowego: większość popularnych stacji radiowych w Europie nadaje muzykę na podstawie listy utworów. Wszystkie firmy fonograficzne konkurują, aby znaleźć się na takich listach, ponieważ regularne pojawianie się na antenie jest jednym z czynników wspomagających sprzedaż. Większość konkurentów stwierdziła, że stacje telewizyjne lub radiowe, podejmując decyzje dotyczące przydzielania czasu antenowego tytułom muzycznym, nie faworyzowały szczególnie firm fonograficznych należących do ich grupy. Ponadto odsetek całkowitego czasu antenowego przeznaczonego dla niezależnych firm fonograficznych wzrósł w 10 z 15 krajów EOG objętych badaniem w latach 2003–2005. — Zasady list przebojów: istnienie list przebojów może w istocie zwiększać przejrzystość, zapewniając regularne informacje wszystkim obserwatorom rynku na temat osiągnięć albumów CD konkurentów, jednak badanie Komisji nie wykazało przypadków wykorzystywania przez główne firmy zasad list przebojów, aby uniemożliwić artystom z niezależnych firm fonograficznych dostęp do list przebojów. Ponadto Komisja zaznaczyła, że w istocie w 12 krajach obowiązują minimalne ceny dla albumów CD umożliwiające wejście na listy, jednak uznała, że ceny te są zbyt niskie, aby mogły ograniczać konkurencję pomiędzy firmami fonograficznymi w zakresie wyznaczania zróżnicowanych cen i/lub wyznaczania punktów centralnych dla skoordynowanego podejścia głównych firm. — Terminy wydania albumów: Sony BMG przyznała, że na decyzje dotyczące terminu wydania albumów wpływają terminy wydania albumów konkurentów. Terminy wydania są również często podawane do wiadomości publicznej, a zatem przejrzyste, lub związane z określonymi wydarzeniami (np. sprzedaż bożonarodzeniowa). Terminy wydania są jednak często przekładane na później i w każdym przypadku zachowanie głównych firm w tym względzie raczej nie możne być zakwalifikowane jako zmowa i zdaje się bardziej opierać na zasadach konkurencji, zgodnie z którymi każda firma stara się wybrać optymalne terminy wydania albumów. — Prawa do publikacji i nagrań: wszystkie główne firmy mają spółkę zależną działającą w branży wydawania muzyki oprócz Sony BMG, ponieważ firma Bertelsmann sprzedała w 2007 r. swój dział wydawniczy firmie Universal. Sony/ATV, wspólna spółka wydawnicza typu joint venture firmy Sony i Michaela Jacksona, osiąga znacznie niższy udział rynkowy niż jej konkurenci. Ponadto badanie Komisji wykazało, że w związku z istnieniem organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub pokrewnymi firmy wydawnicze nie mają możliwości wykorzystywania swojej pozycji rynkowej na rynku nagrań muzycznych. — Różnorodność kulturowa: badanie rynku wykazało, że między wszystkimi firmami fonograficznymi istnieje silna konkurencja w dziedzinie odkrywania nowych artystów i podpisywania z nimi kontraktów. Główne firmy fonograficzne zmniejszyły liczbę artystów na swojej liście, ale ta redukcja była związana z drastycznym spadkiem popytu i rozpoczęła się przed połączeniem Sony i BMG. Udział lokalnych artystów w sprzedaży nagrań znacząco wzrósł w ostatnich latach w większości krajów będących stronami porozumienia EOG. Większa część nagrań lokalnych artystów jest sprzedawana detalicznie zarówno poprzez tradycyjne kanały detaliczne, jak i Internet, przy czym Internet działa jako coraz bardziej popularne forum znanych i nieznanych artystów, umożliwiające im prezentację i sprzedaż muzyki bezpośrednio konsumentom końcowym bez wykorzystywania tradycyjnych kanałów detalicznych. Można zatem uznać, że połączenie Sony i BMG nie miało negatywnego wpływu na różnorodność kulturową na poziomie tworzenia, nagrywania, dystrybucji i handlu detalicznego.