[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 18.10.2010

KOM(2010) 559 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY EUROPEJSKIEJ

Opinia Komisji na mocy art. 355 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotycząca wniosku rządu Francji w sprawie zmiany statusu wyspy Saint-Barthélemy wobec Unii

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY EUROPEJSKIEJ

Opinia Komisji na mocy art. 355 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiejdotycząca wniosku rządu Francji w sprawie zmiany statusu wyspy Saint-Barthélemy wobec Unii

Republika Francuska zwróciła się do Rady Europejskiej z wnioskiem w sprawie zmiany statusu wyspy Saint-Barthélemy wobec Unii, na mocy art. 355 ust. 6 TFUE. Terytorium to podlega aktualnie przepisom art. 355 ust. 1 oraz art. 349 TFUE. Przedmiotem wniosku Republiki Francuskiej jest nadanie temu terytorium od dnia 1 stycznia 2012 r. statusu kraju lub terytorium zamorskiego, o którym mowa w przepisach art. 355 ust. 2 TFUE oraz w jego części czwartej.

Zgodnie z art. 355 ust. 6 TFUE: „Rada Europejska może, z inicjatywy zainteresowanego Państwa Członkowskiego, przyjąć decyzję zmieniającą wobec Unii status duńskiego, francuskiego lub niderlandzkiego kraju lub terytorium, o którym mowa w ustępach 1 i 2. Rada Europejska stanowi jednomyślnie po konsultacji z Komisją”.

Zgodnie z tymi przepisami w dniu [ date à préciser ] r. Rada Europejska skonsultowała się w tej sprawie z Komisją.

Komisja przeanalizowała wniosek Francji wyłącznie pod kątem jego następstw, wynikających z przepisów tegoż art. 355 TFUE. Zgodnie z tymi przepisami i począwszy od dnia wejścia w życie zmiany statusu wyspy Saint-Barthélemy, prawodawstwo unijne, z wyjątkiem czwartej części TFUE, nie będzie już mieć zastosowania na jej terytorium.

W świetle tej analizy Komisja uznała, że w niniejszej opinii należy zająć stanowisko w odniesieniu do dwóch dziedzin: waluty i podatków.

System walutowy

Zgodnie z dokumentami przedstawionymi Radzie Europejskiej Francja pragnie by euro nadal było używane na wyspie Saint-Barthélemy . W tym celu między Francją a Unią Europejską należałoby zawrzeć układ monetarny, który gwarantowałby dalsze stosowanie prawa wspólnotowego w dziedzinach najważniejszych dla dobrego funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej (w szczególności przepisów związanych z kwestiami walutowymi, finansowymi, przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i podrabianiem pieniądza), podobny do już istniejących lub aktualnie negocjowanych.

W załączonym z inicjatywy Francji dokumencie wyjaśniającym zadeklarowała ona gotowość do „podjęcia zobowiązań, które zostaną uznane za konieczne do stosowania na wyspie Saint-Barthélemy przepisów w zakresie walki z podrabianiem pieniędzy, nielegalnym obiegiem kapitału i praniem pieniędzy oraz w zakresie współpracy administracyjnej”.

Komisja przyjmuje do wiadomości to zobowiązanie i w odpowiednim czasie zaleci Radzie otwarcie negocjacji w celu zawarcia układu monetarnego między Unią Europejską a Francją, na podstawie art. 219 ust. 3 TFUE. Zalecenie to zawierać będzie w szczególności projekt niezbędnych wytycznych negocjacyjnych dla Komisji. Zgodnie z obowiązującą konwencją przygotowywania układów monetarnych w negocjacjach uczestniczyć będzie Europejski Bank Centralny.

System podatkowy

W celu zagwarantowania dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego Unia opracowała europejską politykę dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania przedstawioną w komunikacie Komisji COM(2009)201. Polityka ta przewiduje przepisy mające na celu między innymi zapobieganie transgranicznym oszustwom podatkowym i uchylaniu się od płacenia podatków. Zawiera ona także kodeks postępowania w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw, którego celem jest walka ze szkodliwą konkurencją podatkową[1].

W obszarze współpracy w dziedzinie podatków Unia przyjęła dyrektywę 77/799/EWG dotyczącą wzajemnej pomocy właściwych władz państw członkowskich w obszarze podatków bezpośrednich oraz opodatkowania składek ubezpieczeniowych[2] oraz dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek[3].

Komisja stoi na stanowisku, że po zmianie statusu wyspy Saint-Barthélemy , postanowienia konwencji muszą gwarantować, że mechanizmy w zakresie pomocy i współpracy w dziedzinie podatków oraz opodatkowania dochodów z oszczędności, zawarte w wyżej wspomnianych dyrektywach, nadal będą realizowane na tym terytorium.

W załączonym z inicjatywy Francji do wniosku dokumencie wyjaśniającym zadeklarowała ona gotowość do „podjęcia zobowiązań, które zostaną uznane za konieczne do stosowania na wyspie Saint-Barthélemy przepisów w zakresie przejrzystości podatkowej”.

Komisja przyjmuje do wiadomości to zobowiązanie i w odpowiednim czasie zaleci Radzie otwarcie negocjacji w celu zawarcia odpowiednich konwencji, na podstawie art. 218 TFUE. Zalecenie to zawierać będzie w szczególności projekt niezbędnych wytycznych negocjacyjnych.

W odniesieniu do szkodliwej konkurencji podatkowej Komisja przypomina zobowiązanie podjęte przez Francję i pozostałe państwa członkowskie w ramach wspomnianego wyżej kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw. Zgodnie z kodeksem państwa członkowskie zobowiązują się do zachęcania do stosowania zasad mających na celu eliminowanie szkodliwych środków podatkowych na terytoriach, na których nie mają zastosowania przepisy Traktatu. Komisja zakłada, że zobowiązanie to, odnoszące się w szczególności do wspomnianych terytoriów, będzie miało zastosowanie także do wyspy Saint Barthélemy od momentu wejścia w życie zmiany jej statusu.

Inne dziedziny

Przez wzgląd na kompletność Komisja zwraca również uwagę na fakt, że zmiana statusu może wymagać zmian technicznych w różnych obszarach prawodawstwa wtórnego, w szczególności w obszarze stowarzyszenia krajów lub terytoriów zamorskich z Unią Europejską, w dziedzinach polityki regionalnej, zatrudnienia, rolnej, morskiej i w odniesieniu do Unii celnej. Dostosowania te powinny zostać przeprowadzone przy uwzględnieniu planowanego harmonogramu zmiany statusu (zmiana zaplanowana na 1 stycznia 2012 r.).

Podsumowanie

Zmiana statusu wyspy Saint-Barthélemy nie powoduje, ogólnie biorąc, szczególnych problemów w odniesieniu do prawa unijnego. Niezbędne są jednak pewne dostosowania techniczne prawodawstwa wtórnego. Komisja uważa także, że w celu ochrony interesu Unii po dacie zmiany statusu ważne jest zawarcie porozumień między Francją a Unią Europejską w zakresie:

- utrzymania euro oraz przepisów regulujących dobre funkcjonowanie unii gospodarczej i walutowej;

- dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania, a dokładniej wzajemnej pomocy w obszarze podatków oraz opodatkowania składek ubezpieczeniowych.

[1] Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych na posiedzeniu Rady w dniu 1 grudnia 1997 r. w sprawie kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw, Dz.U. C 2 z 6.1.1998, s. 2.

[2] Dz.U. L 336 z 27.12.1977, str. 15.

[3] Dz.U. L 157 z 26.6.2003, s. 38.