5.

podkreśla, że promowanie zrównoważonej gospodarki leśnej w UE w ramach strategii leśnej UE i działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich realizowanych w ramach wspólnej polityki rolnej (WPR) miało ogólnie pozytywny wpływ na lasy i warunki panujące w lasach, źródła utrzymania na obszarach wiejskich oraz na różnorodność biologiczną lasów w UE i zwiększyło korzyści dla klimatu oferowane przez sektor leśno-drzewny; zauważa jednak, że nadal istnieje potrzeba wzmocnienia zrównoważonej gospodarki leśnej w sposób wyważony, aby zapewnić poprawę stanu ekologicznego lasów, zdrowia i odporności ekosystemów oraz zadbać o lepsze zdolności przystosowania się lasów do zmieniających się warunków klimatycznych, zmniejszyć ryzyko wystąpienia i wpływ katastrof naturalnych oraz zapewnić obecnym i przyszłym pokoleniom możliwość korzystania z lasów, na przykład w taki sposób, który uwzględnia cele właścicieli lasów i MŚP, a także poprawić jakość istniejących lasów i obszarów zalesionych; uważa, że strategia leśna UE powinna w związku z tym obejmować odpowiednie instrumenty; zwraca uwagę, że państwa członkowskie są zobowiązane do prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej we wzorowy sposób; uważa, że modele gospodarki leśnej powinny przyjąć zrównoważoność ekologiczną, społeczną i gospodarczą definiowaną jako zarządzanie lasami i terenami leśnymi oraz wykorzystywanie ich w taki sposób, aby zachować ich różnorodność biologiczną, produktywność, zdolność do regeneracji, witalność oraz możliwość pełnienia obecnie i w przyszłości odpowiednich funkcji ekologicznych, gospodarczych i społecznych w skali lokalnej, krajowej i globalnej, oraz aby nie powodować szkód w innych ekosystemach; podkreśla, że uznanie i ochrona praw własności mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia długoterminowego zobowiązania do prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej; zwraca uwagę, że ochrona naszych lasów i zrównoważone gospodarowanie nimi są głównym elementem ogólnego dobrobytu, ponieważ lasy zapewniają usługi dla dobra ogólnego: wypoczynek, zdrowie i edukację, oraz uznaje, że zrównoważona gospodarka leśna wspiera ochronę różnorodności biologicznej lasów europejskich; wzywa do ochrony lasów pierwotnych o zachowanej strukturze, bogactwie gatunkowym i odpowiedniej powierzchni tam, gdzie lasy takie wciąż się utrzymują: odnotowuje, że nie ma unijnej definicji starodrzewów, i apeluje do Komisji o wprowadzenie takiej definicji – do przygotowania przez Stały Komitet ds. Leśnictwa – w procesie opracowywania przyszłej strategii leśnej UE; podkreśla, że mogą istnieć rozbieżne poglądy dotyczące zdolności różnych rodzajów lasów do pochłaniania CO 2 , i w związku z tym uważa, że nowa strategia leśna UE powinna wspierać zrównoważoną gospodarkę leśną; ubolewa, że mimo rozporządzenia UE w sprawie drewna w niektórych państwach członkowskich nadal stosuje się niezrównoważone praktyki i nielegalnie pozyskuje się drewno, oraz apeluje do państw członkowskich o podjęcie większych starań zmierzających do zakończenia tych praktyk, a także o poprawę lub zaostrzenie przepisów krajowych w razie konieczności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia pilnych działań w tych kwestiach za pośrednictwem ścisłego monitorowania i egzekwowania obowiązujących przepisów UE oraz apeluje do Komisji o niezwłoczne wszczynanie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w przypadku wystąpienia naruszeń, a także o podejmowanie przez wszystkie właściwe organy działań następczych w związku z przypadkami nielegalnego pozyskiwania drewna; apeluje do Komisji o bezzwłoczną finalizację oceny adekwatności przepisów UE dotyczących przeciwdziałania nielegalnemu pozyskiwaniu drewna;