UZASADNIENIE

1.KONTEKST ZALECENIA

Od ponad 35 lat Republika Zielonego Przylądka i UE utrzymują bliskie i bardzo konstruktywne stosunki opierające się przede wszystkim na istotnej i stałej współpracy na rzecz rozwoju. Od listopada 2007 r. stosunki między UE a Republiką Zielonego Przylądka są regulowane przez szczególne partnerstwo między Republiką Zielonego Przylądka a Unią Europejską, które stanowi ambitne narzędzie wzmacniania stosunków dwustronnych i jest wyjątkiem wśród grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP). Jednym z celów szczególnego partnerstwa jest zwiększenie mobilności i kontaktów międzyludzkich między obywatelami UE i Republiki Zielonego Przylądka, a także zacieśnienie współpracy w zakresie zwalczania imigracji nieuregulowanej. W ramach tego partnerstwa Republika Zielonego Przylądka zawarła w 2008 r., jako pierwszy kraj afrykański, partnerstwo na rzecz mobilności z UE. Celem partnerstwa na rzecz mobilności jest wzmocnienie współpracy z UE w dziedzinie migracji, zarządzania granicami, zwalczania migracji nieuregulowanej i handlu ludźmi.

Szczególne partnerstwo utorowało drogę do wynegocjowania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej (zwanej dalej „umową”), przyjętej równolegle z Umową między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie. Obie umowy weszły w życie dnia 1 grudnia 2014 r.

W dniu 2 lutego 2020 r. zacznie obowiązywać rozporządzenie (UE) 2019/1155 z dnia 20 czerwca 2019 r. zmieniające kodeks wizowy. W przypadku sprzeczności między tymi dokumentami postanowienia umowy, jako umowy międzynarodowej Unii, byłyby nadrzędne w stosunku do prawodawstwa wtórnego Unii i w związku z tym nadal miałaby zastosowanie. Kodeks wizowy będzie jednak również miał zastosowanie do zagadnień, które nie zostały uregulowane w umowie. W związku z tym niektóre przepisy zmienionego kodeksu wizowego wpłyną na procedury wydawania wiz obywatelom Republiki Zielonego Przylądka.

Zmieniony kodeks wizowy wprowadza na przykład zharmonizowane podejście do wydawania wiz wielokrotnego wjazdu zwykłym podróżnym posiadającym pozytywną historię wizową na okres stopniowo wydłużający się od 1 do 5 lat, oraz przewiduje możliwość zniesienia opłaty wizowej w przypadku dzieci w wieku od sześciu do poniżej 18 lat. Podnosi on również ogólny poziom opłaty wizowej z 60 EUR do 80 EUR oraz wprowadza możliwość zawieszenia – w drodze decyzji wykonawczej Rady – niektórych ułatwień mających zastosowanie do obywateli państwa trzeciego (lub niektórych kategorii podróżnych z tego kraju), takich jak zwolnienia z opłaty wizowej, okres ważności wiz wielokrotnego wjazdu, ograniczone wymogi w zakresie dokumentów uzupełniających, które należy przedstawić – w przypadku gdy poziom współpracy danego kraju w zakresie readmisji jest oceniany jako niewystarczający.

W przeciwieństwie do podobnych umów o ułatwieniach wizowych zawartych przez UE z innymi państwami trzecimi umowa z Republiką Zielonego Przylądka nie zawiera postanowienia zmniejszającego wysokość opłaty wizowej ani nie przewiduje jednolitego wykazu dokumentów uzupełniających, jakie ma złożyć osoba ubiegająca się o wizę, aby uzasadnić cel podróży. Umowa nie zezwala ponadto na zawieszenie wszystkich lub niektórych jej postanowień w przypadku niewystarczającej współpracy w zakresie readmisji.

W świetle tych zmian Komisja Europejska uważa za stosowne dostosowanie umowy zawartej z Republiką Zielonego Przylądka.

Polityka wizowa Republiki Zielonego Przylądka wobec obywateli UE

Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2019 r. Republika Zielonego Przylądka zwolniła z obowiązku wizowego obywateli UE (na pobyt nieprzekraczający 30 dni) podróżujących na terytorium tego państwa.