ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 wprowadzono tzw. obowiązek wyładunku, czyli stopniowy obowiązek wyładowania wszystkich połowów w odniesieniu do stad objętych limitami połowowymi lub poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony. Co do zasady, szczegółowe informacje dotyczące wdrożenia obowiązku wyładunku należy określić w regionalnych wieloletnich planach zarządzania przyjmowanych w drodze procedury współdecyzji. Jednakże, ponieważ oczekiwano, że przyjęcie planów wieloletnich zajęłoby trochę czasu, w rozporządzeniu nr 1380/2013 przewidziano, jako rozwiązanie tymczasowe, przyjęcie przez Komisję aktów delegowanych ustanawiających plany w zakresie odrzutów bazujące na wspólnym zaleceniu zainteresowanych państw członkowskich, na okres nie dłuższy niż trzy lata. Plany w zakresie odrzutów mogą zawierać przepisy dotyczące połowów lub gatunków już objętych obowiązkiem wyładunku lub czasem wprowadzać go przed upływem terminu przewidzianego w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013, przewidując między innymi wyłączenia de minimis i wyłączenia z uwagi na wysoką przeżywalność, przepisy dotyczące dokumentacji połowowej i, w stosownych przypadkach, ustalając minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony.

Pierwsze rozporządzenia delegowane Komisji ustanawiające plany odrzutów weszły w życie z dniem 1 stycznia 2015 r. i wygasną z końcem 2017 r. Po upływie początkowego okresu trzech lat rozporządzenie nr 1380/2013 upoważnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych zawierających jedynie wyłączenia de minimis, ponieważ, co do zasady, plany wieloletnie powinny przyczyniać się do osiągnięcia celu, jakim jest zrównoważona eksploatacja żywych zasobów morza odzwierciedlająca specyfikę poszczególnych łowisk, i zawierać niezbędne uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, w tym inne elastyczne rozwiązania niezbędne do sprawnego wdrożenia obowiązku wyładunku.

Do tej pory obowiązuje tylko bałtycki plan wieloletni, podczas gdy dwa wnioski Komisji dotyczące wieloletniego planu dla gatunków dennych w Morzu Północnym i małych gatunków pelagicznych w Morzu Adriatyckim znajdują się obecnie w fazie negocjacji między współprawodawcami. W tym kontekście konieczne jest upoważnienie Komisji do przyjmowania planów w zakresie odrzutów na dalszy okres nieprzekraczający trzech lat łącznie, w celu ułatwienia realizacji obowiązku wyładunku.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W dniu 30 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji, w imieniu Unii, z Jordańskim Królestwem Haszymidzkim (zwanym dalej „Jordanią”) w sprawie umowy międzynarodowej między Unią a Jordanią, określającej warunki uczestnictwa Jordanii w partnerstwie dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA).

Zgodnie z warunkami decyzji upoważniającej Rady, warunkiem rozpoczęcia negocjacji jest przyjęcie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

Negocjacje rozpoczęły się dnia 26 czerwca 2017 r. i zostały z powodzeniem zakończone w dniu 10 lipca 2017 r., kiedy to projekt umowy został parafowany przez przedstawicieli wszystkich przyszłych stron uczestniczących w partnerstwie. Projekt umowy dołączony do niniejszego wniosku jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi przez Radę. Stanowi on w szczególności, że warunki uczestnictwa Jordanii w PRIMA odpowiadają warunkom określonym w decyzji (UE) 2017/1324, odwołując się bezpośrednio do unijnego aktu ustawodawczego.

Aby zagwarantować ochronę interesów finansowych Unii, zwłaszcza uprawnień Komisji, Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Trybunału Obrachunkowego i jednostki ds. realizacji partnerstwa PRIMA („PRIMA-IS”) do przeprowadzania audytów i dochodzeń zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, Umowa zawiera szczególne odniesienie do odpowiednich przepisów decyzji (UE) 2017/1324 i zobowiązuje Strony do świadczenia wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapewnienia wykonywania tych przepisów. Ponadto przyszła umowa stanowi, że Strony muszą dokonać szczegółowych ustaleń dotyczących pomocy, gdyż ustalenia te mają zasadnicze znaczenie dla ich współpracy w ramach przedmiotowej Umowy.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Na wniosek Komisji dotyczący inicjatywy PRIMA realizowanej na podstawie art. 185 TFUE przyjęto decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

Celem PRIMA jest wdrożenie wspólnego programu na rzecz budowania potencjału w zakresie badań i innowacji oraz rozwoju wiedzy, a także wspólnych innowacyjnych rozwiązań umożliwiających poprawę efektywności, bezpieczeństwa, ochrony i zrównoważoności systemów rolno-spożywczych oraz zintegrowanego zaopatrzenia w wodę i zintegrowanej gospodarki wodnej w regionie Morza Śródziemnego. Inicjatywę PRIMA podejmie wspólnie kilka państw członkowskich i państw trzecich („państwa uczestniczące w PRIMA”), na takich samych warunkach, przyjmując na siebie wiele zobowiązań na rzecz integracji naukowej, finansowej i w dziedzinie zarządzania.

W pismach z dni 7 listopada 2016 r. i 30 lutego 2017 r. Jordańskie Królestwo Haszymidzkie („Jordania”) wyraziło chęć przystąpienia do PRIMA jako państwo uczestniczące i zobowiązało się do wniesienia na rzecz inicjatywy wkładu finansowego w wysokości 30 mln EUR.

Warunkiem zapewnienia Jordanii uczestnictwa w PRIMA na równi z państwami członkowskimi i państwami trzecimi stowarzyszonymi w ramach programu „Horyzont 2020” jest zawarcie międzynarodowej umowy z Unią w celu rozszerzenia na Jordanię zakresu stosowania reżimu prawnego ustanowionego decyzją (UE) 2017/1324.

W dniu 30 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia, w imieniu Unii, rokowań z Jordanią w sprawie umowy międzynarodowej między Unią a Jordanią, określającej warunki uczestnictwa Jordanii w PRIMA, z zastrzeżeniem przyjęcia decyzji (UE) 2017/1324.

Rokowania rozpoczęły się dnia 26 czerwca 2017 r. i zostały z powodzeniem zakończone w dniu 10 lipca 2017 r., kiedy to projekt umowy został parafowany przez przedstawicieli wszystkich przyszłych stron uczestniczących w partnerstwie. Projekt umowy dołączony do niniejszego wniosku jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi przez Radę. Przewidziano w nim w szczególności, że warunki uczestnictwa Jordanii w PRIMA odpowiadają warunkom określonym w decyzji (UE) 2017/1324, i odwołano się bezpośrednio do unijnego aktu ustawodawczego.

Aby zagwarantować ochronę interesów finansowych Unii, zwłaszcza uprawnień Komisji, Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Trybunału Obrachunkowego i jednostki ds. realizacji partnerstwa PRIMA („PRIMA-IS”) do przeprowadzania audytów i dochodzeń zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, umowa zawiera szczególne odniesienie do odpowiednich przepisów decyzji (UE) 2017/1324 i zobowiązuje strony do świadczenia wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapewnienia wykonywania tych przepisów. Ponadto przyszła umowa przewiduje, że strony muszą dokonać szczegółowych ustaleń dotyczących pomocy, gdyż ustalenia te mają zasadnicze znaczenie dla ich współpracy w ramach przedmiotowej umowy.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Na wniosek Komisji dotyczący inicjatywy PRIMA realizowanej na podstawie art. 185 TFUE przyjęto decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

Celem PRIMA jest wdrożenie wspólnego programu na rzecz budowania potencjału w zakresie badań i innowacji oraz rozwoju wiedzy, a także wspólnych innowacyjnych rozwiązań umożliwiających poprawę efektywności, bezpieczeństwa, ochrony i zrównoważoności systemów rolno-spożywczych oraz zintegrowanego zaopatrzenia w wodę i zintegrowanej gospodarki wodnej w regionie Morza Śródziemnego. Inicjatywę PRIMA podejmie wspólnie kilka państw członkowskich i państw trzecich („państwa uczestniczące w PRIMA”), na takich samych warunkach, przyjmując na siebie wiele zobowiązań na rzecz integracji naukowej, finansowej i w dziedzinie zarządzania.

W pismach z dni 20 lutego 2017 r. i 23 kwietnia 2017 r. Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna („Algieria”) wyraziła chęć przystąpienia do PRIMA jako państwo uczestniczące i zobowiązała się do wniesienia na rzecz inicjatywy wkładu finansowego w wysokości 20 mln EUR.

Warunkiem zapewnienia Algierii uczestnictwa w PRIMA na równi z państwami członkowskimi i państwami trzecimi stowarzyszonymi w ramach programu „Horyzont 2020” jest zawarcie międzynarodowej umowy z Unią w celu rozszerzenia na Algierię zakresu stosowania reżimu prawnego ustanowionego decyzją (UE) 2017/1324.

W dniu 30 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia, w imieniu Unii, rokowań z Algierią w sprawie umowy międzynarodowej między Unią a Algierią, określającej warunki uczestnictwa Algierii w PRIMA, z zastrzeżeniem przyjęcia decyzji (UE) 2017/1324.

Rokowania rozpoczęły się dnia 26 czerwca 2017 r. i zostały z powodzeniem zakończone w dniu 11 lipca 2017 r., kiedy to projekt umowy został parafowany przez przedstawicieli wszystkich przyszłych stron uczestniczących w partnerstwie. Projekt umowy dołączony do niniejszego wniosku jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi przez Radę. Przewidziano w nim w szczególności, że warunki uczestnictwa Algierii w PRIMA odpowiadają warunkom określonym w decyzji (UE) 2017/1324, i odwołano się bezpośrednio do unijnego aktu ustawodawczego.

Aby zagwarantować ochronę interesów finansowych Unii, zwłaszcza uprawnień Komisji, Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Trybunału Obrachunkowego i jednostki ds. realizacji partnerstwa PRIMA („PRIMA-IS”) do przeprowadzania audytów i dochodzeń zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, umowa zawiera szczególne odniesienie do odpowiednich przepisów decyzji (UE) 2017/1324 i zobowiązuje strony do świadczenia wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapewnienia wykonywania tych przepisów. Ponadto przyszła umowa przewiduje, że strony muszą dokonać szczegółowych ustaleń dotyczących pomocy, gdyż ustalenia te mają zasadnicze znaczenie dla ich współpracy w ramach przedmiotowej umowy.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W dniu 30 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia, w imieniu Unii, rokowań z Arabską Republiką Egiptu („Egipt”) w sprawie umowy międzynarodowej między Unią a Egiptem, określającej warunki uczestnictwa Egiptu w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA).

Zgodnie z warunkami decyzji upoważniającej Rady warunkiem rozpoczęcia rokowań jest przyjęcie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

Rokowania rozpoczęły się dnia 26 czerwca 2017 r. i zostały z powodzeniem zakończone w dniu 27 lipca 2017 r., kiedy to przedstawiciele wszystkich przyszłych stron uczestniczących w partnerstwie parafowali projekt umowy. Projekt umowy dołączony do niniejszego wniosku jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi przez Radę. Przewidziano w nim w szczególności, że warunki uczestnictwa Egiptu w PRIMA odpowiadają warunkom określonym w decyzji (UE) 2017/1324, i odwołano się bezpośrednio do unijnego aktu ustawodawczego.

Aby zagwarantować ochronę interesów finansowych Unii, zwłaszcza uprawnień Komisji, Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Trybunału Obrachunkowego i jednostki ds. realizacji partnerstwa PRIMA („PRIMA-IS”) do przeprowadzania audytów i dochodzeń zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, umowa zawiera szczególne odniesienie do odpowiednich przepisów decyzji (UE) 2017/1324 i zobowiązuje strony do świadczenia wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapewnienia wykonywania tych przepisów. Ponadto przyszła umowa przewiduje, że strony muszą dokonać szczegółowych ustaleń dotyczących pomocy, gdyż ustalenia te mają zasadnicze znaczenie dla ich współpracy w ramach przedmiotowej umowy. Na wniosek Egiptu dodano dodatkowy motyw do preambuły umowy, w brzmieniu uzgodnionym podczas negocjacji, aby zaznaczyć, że pełna współpraca i koordynacja między właściwymi organami obu przyszłych stron mają zasadnicze znaczenie dla wdrożenia przyszłej umowy.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W dniu 30 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia, w imieniu Unii, rokowań z Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną („Algieria”) w sprawie umowy międzynarodowej między Unią a Algierią, określającej warunki uczestnictwa Algierii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA).

Zgodnie z warunkami decyzji upoważniającej Rady warunkiem rozpoczęcia rokowań jest przyjęcie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

Rokowania rozpoczęły się dnia 26 czerwca 2017 r. i zostały z powodzeniem zakończone w dniu 11 lipca 2017 r., kiedy to przedstawiciele wszystkich przyszłych stron uczestniczących w partnerstwie parafowali projekt umowy. Projekt umowy dołączony do niniejszego wniosku jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi przez Radę. Przewidziano w nim w szczególności, że warunki uczestnictwa Algierii w PRIMA odpowiadają warunkom określonym w decyzji (UE) 2017/1324, i odwołano się bezpośrednio do unijnego aktu ustawodawczego.

Aby zagwarantować ochronę interesów finansowych Unii, zwłaszcza uprawnień Komisji, Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Trybunału Obrachunkowego i jednostki ds. realizacji partnerstwa PRIMA („PRIMA-IS”) do przeprowadzania audytów i dochodzeń zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, umowa zawiera szczególne odniesienie do odpowiednich przepisów decyzji (UE) 2017/1324 i zobowiązuje strony do świadczenia wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapewnienia wykonywania tych przepisów. Ponadto przyszła umowa przewiduje, że strony muszą dokonać szczegółowych ustaleń dotyczących pomocy, gdyż ustalenia te mają zasadnicze znaczenie dla ich współpracy w ramach przedmiotowej umowy.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W dniu 30 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia, w imieniu Unii, rokowań z Republiką Libańską („Liban”) w sprawie umowy międzynarodowej między Unią a Libanem, określającej warunki uczestnictwa Libanu w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA).

Zgodnie z warunkami decyzji upoważniającej Rady warunkiem rozpoczęcia rokowań jest przyjęcie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

Rokowania rozpoczęły się dnia 26 czerwca 2017 r. i zostały z powodzeniem zakończone w dniu 18 lipca 2017 r., kiedy to główni negocjatorzy przyszłych stron podpisali protokół zaświadczający o zakończeniu procesu rokowań. Projekt umowy dołączony do niniejszego wniosku jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi przez Radę. Przewidziano w nim w szczególności, że warunki uczestnictwa Libanu w PRIMA odpowiadają warunkom określonym w decyzji (UE) 2017/1324, i odwołano się bezpośrednio do unijnego aktu ustawodawczego.

Aby zagwarantować ochronę interesów finansowych Unii, zwłaszcza uprawnień Komisji, Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Trybunału Obrachunkowego i jednostki ds. realizacji partnerstwa PRIMA („PRIMA-IS”) do przeprowadzania audytów i dochodzeń zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, umowa zawiera szczególne odniesienie do odpowiednich przepisów decyzji (UE) 2017/1324 i zobowiązuje strony do świadczenia wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapewnienia wykonywania tych przepisów. Ponadto przyszła umowa przewiduje, że strony muszą dokonać szczegółowych ustaleń dotyczących pomocy, gdyż ustalenia te mają zasadnicze znaczenie dla ich współpracy w ramach przedmiotowej umowy. Na wniosek Libanu dodano dodatkowy motyw do preambuły umowy, w brzmieniu uzgodnionym podczas negocjacji, aby zaznaczyć, że pełna współpraca i koordynacja między właściwymi organami obu przyszłych stron mają zasadnicze znaczenie dla wdrożenia przyszłej umowy.
— Arrangements under the control of the court which involve the vesting of all or part of the property of the debtor in the Official Assignee for realisation and distribution,

— Creditors' voluntary winding-up (with confirmation of a court),

— Winding-up in bankruptcy of partnerships,

— The administration in bankruptcy of the estate of persons dying insolvent,

— Compulsory winding-up by the court,

— Yksityishenkilön velkajärjestely/skuldsanering för privatpersoner,

SVERIGE

— Konkurs,

— Företagsrekonstruktion,

— Skuldsanering,

UNITED KINGDOM

— Winding-up by or subject to the supervision of the court,

— Creditors’ voluntary winding-up (with confirmation by the court),

— Administration, including appointments made by filing prescribed documents with the court,

— Voluntary arrangements under insolvency legislation,

— Bankruptcy or sequestration.”.
w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

UZASADNIENIE

Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, zwana dalej „Umową”, została podpisana w Brukseli dnia 9 lutego 1995 r. i weszła w życie z dniem 1 lipca 1999 r.

Zgodnie z Aktem przystąpienia Chorwacja zobowiązuje się przystąpić do umów międzynarodowych podpisanych lub zawartych przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie poprzez zawarcie protokołu do tych umów.

Decyzją z dnia 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi w celu zawarcia odnośnych protokołów. Negocjacje z Republiką Kirgiską zostały pomyślnie zakończone wymianą not werbalnych.

Proponowanym protokołem włącza się Republikę Chorwacji jako umawiającą się stronę do Umowy i zobowiązuje Unię do przedstawienia autentycznej wersji Umowy w języku chorwackim.

Komisja zwraca się do Rady o zawarcie protokołu w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.

Parlament Europejski zostanie wezwany do wyrażenia zgody na podpisanie i zawarcie Protokołu.

2017/0185 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Zgodnie z decyzją Rady nr …/…./UE Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwany dalej „Protokołem”) został podpisany dnia [Please insert date], z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

W maju 2015 r. w dokumencie koncepcyjnym Komisji pt. „Inwestycje w TTIP i poza TTIP – droga reform – wzmocnienie prawa do regulacji oraz przejście od obecnego systemu doraźnego arbitrażu do trybunału inwestycyjnego” określono dwuetapowe podejście do reformy tradycyjnego systemu rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem. Pierwszym etapem było uwzględnienie zinstytucjonalizowanego systemu sądowego rozstrzygania sporów inwestycyjnych w przyszłych unijnych umowach handlowych i inwestycyjnych (tj. systemu sądów ds. inwestycji). W drugim etapie Unia miała dążyć do ustanowienia wielostronnego trybunału inwestycyjnego. Celem utworzenia tego wielostronnego trybunału byłoby zastąpienie wszystkich dwustronnych sądów ds. inwestycji uwzględnionych w unijnych umowach handlowych i inwestycyjnych oraz umożliwienie Unii, jej państwom członkowskim i krajom partnerskim zastąpienia postanowień dotyczących rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem zawartych w istniejących umowach inwestycyjnych możliwością korzystania z wielostronnego trybunału inwestycyjnego.
ZAŁĄCZNIK

Państwa członkowskie UE będące członkami OIV muszą poprzeć decyzję zgromadzenia ogólnego OIV, zgodnie z którą Unii Europejskiej przyznaje się szczególny status na warunkach następujących szczególnych uzgodnień między OIV a Unią Europejską:

Szczególne uzgodnienia związane ze szczególnym statusem Unii Europejskiej w Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina

1. OBSZARY WSPÓŁPRACY

Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) i Unia Europejska (UE) mają wspólne cele w odniesieniu do sektora wina. Obie przyczyniają się do harmonizacji praktyk i norm, na poziomie międzynarodowym i na szczeblu UE, w celu ułatwienia produkcji i wprowadzania do obrotu produktów sektora wina. W szczególności OIV przyjmuje i publikuje rezolucje dotyczące winorośli i wina oraz wspiera inne organizacje międzynarodowe w prowadzonej przez nie działalności normalizacyjnej. Działania UE w obszarach, którymi zajmuje się OIV, obejmują przepisy dotyczące definicji, produkcji i wprowadzania do obrotu win, aromatyzowanych produktów sektora wina, okowit z wina gronowego, soków winogronowych i winogron stołowych.

2. SZCZEGÓŁOWE WARUNKI W ZAKRESIE WSPÓŁPRACY

UE, reprezentowana przez Komisję Europejską, może interweniować w pracach komisji, podkomisji i grup ekspertów OIV. W stosownych przypadkach, podczas tych posiedzeń, przedstawiciel Komisji Europejskiej wyjaśni w szczególności prawodawstwo UE, które może istnieć w danej dziedzinie, oraz szczególne znaczenie omawianych kwestii dla UE.

Przedstawiciel Komisji Europejskiej może uczestniczyć w posiedzeniach zgromadzenia ogólnego i komitetu wykonawczego. Na wniosek oraz zgodnie z zasadami proceduralnymi OIV przedstawiciel Komisji Europejskiej może poinformować te organy o stanowiskach UE w kwestiach dotyczących porządku dziennego, które mają bezpośrednie znaczenie dla UE.

Komisja Europejska będzie regularnie zachęcać OIV do wymiany informacji i omówienia kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania OIV i UE.

OIV będzie przesyłać Komisji Europejskiej (za pośrednictwem skrzynki: AGRI-OIV@ec.europa.eu), w tym samym czasie co wszystkim członkom OIV, wszystkie istotne dokumenty, w tym projekty rezolucji, które mogą zostać poddane pod głosowanie zgromadzenia ogólnego. W celu zapewnienia, w stosownych przypadkach, aby stanowiska UE mogły zostać przygotowane w odpowiednim czasie, OIV będzie przesyłać projekty rezolucji, gdy tylko to możliwe, przed zgromadzeniem ogólnym, podczas którego zostaną poddane pod głosowanie.

Komisja Europejska będzie przesyłać OIV wszystkie istotne dokumenty dotyczące przyjmowania nowych aktów prawnych UE mających bezpośrednie znaczenie dla OIV w momencie gdy dokumenty te są podawane do wiadomości publicznej.

OIV odnotowuje fakt, że UE wniesie roczną składkę finansową w wysokości 140 000 EUR.