W odniesieniu do zmiany dotyczącej nowatorskich wyrobów tytoniowych stanowisko UE zostało ustalone decyzją Rady przyjętą przed wyżej wspomnianą sesją Komitetu ds. HS. Ponieważ decyzja Rady odbiegała od wniosku Komisji, Komisja złożyła oświadczenie, w którym przypomniała o pracach prowadzonych obecnie w ramach Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu w odniesieniu do charakteru emisji wytwarzanych przez nowatorskie wyroby tytoniowe i stwierdziła, że konieczne może okazać się uwzględnienie wyników tych prac na późniejszym etapie, jeżeli pojawią się nowe dowody mające znaczenie dla oceny obiektywnych cech i właściwości tych wyrobów do celów celnych.

Proponowane stanowisko UE jest zgodne z utrwaloną polityką celną i orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z którymi klasyfikowanie towarów przy przywozie odbywa się zgodnie z ich obiektywnymi cechami i właściwościami.

Proponowane stanowisko jest konieczne, aby UE mogła zająć stanowisko podczas najbliższego posiedzenia Rady WCO.

4. Podstawa prawna

4.1.1. Zasady

Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”.

W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do planowanego aktu, jest art. 218 ust. 9 TFUE.

4.1.2. Zastosowanie w niniejszej sprawie

Rada WCO jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej z dnia 15 grudnia 1950 r. Jest to organ mający za zadanie – na podstawie Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów – wydawanie zaleceń dla umawiających się stron w sprawie zmian tej konwencji.

Oczekuje się, że Rada WCO na swoim posiedzeniu w czerwcu – zgodnie z art. 16 konwencji HS – zaleci umawiającym się stronom systemu zharmonizowanego dokonanie zmiany załącznika do wspomnianej konwencji (do nomenklatury HS), która to zmiana zostanie uznana za przyjętą w ciągu sześciu miesięcy, chyba że któraś umawiająca się strona wyrazi swój sprzeciw. Przyjęte zmiany są po ich wejściu w życie wiążące na mocy prawa międzynarodowego dla wszystkich umawiających się stron, a nomenklatura celna/statystyczna każdej z umawiających się stron musi zostać dostosowana do zmienionego systemu zharmonizowanego. Po przyjęciu przedmiotowe zalecenie zostanie zatem włączone do prawodawstwa UE, a mianowicie do załącznika 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Wynika to z faktu, że art. 2 lit. a) tego rozporządzenia stanowi: „2. Nomenklatura Scalona obejmuje: a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego”.

Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

4.2. Materialna podstawa prawna

4.2.1. Zasady

Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

4.2.2. Zastosowanie w niniejszej sprawie

Ponieważ główny cel i przedmiot planowanego aktu dotyczą unii celnej, materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 28 ust. 1 TFUE.

4.3. Wniosek

Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 28 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

5. Wpływ na budżet