Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących wprowadzania do obrotu dźwigów i części zabezpieczających do dźwigów /* KOM/2011/0770 wersja ostateczna - 2011/0354 (COD) */





UZASADNIENIE 1. Kontekst wniosku Kontekst ogólny, podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek jest przedstawiany w ramach wdrożenia „pakietu towarowego”, który został przyjęty w 2008 r. Stanowi on element pakietu wniosków w sprawie dostosowania dziesięciu dyrektyw „produktowych” do decyzji 768/2008/WE ustanawiającej wspólne ramy wprowadzania produktów do obrotu. Prawodawstwo harmonizacyjne UE, zapewniające swobodny przepływ produktów, wnosi istotny wkład w urzeczywistnienie i funkcjonowanie jednolitego rynku. U jego założeń leży wysoki stopień ochrony, a podmiotom gospodarczym daje on do dyspozycji środek umożliwiający wykazanie zgodności, zapewniając w ten sposób swobodny przepływ oparty na zaufaniu do produktów. Przykładem unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego jest dyrektywa 95/16/WE zapewniająca swobodny przepływ dźwigów i części zabezpieczających do dźwigów. Określono w niej zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, które muszą być spełnione przez dźwigi i części zabezpieczające do dźwigów przed udostępnieniem ich na rynku UE. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że pod względem konstrukcji i wykonania dany dźwig i dana część zabezpieczająca do dźwigów spełnia zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, a także umieszczenie na niej oznakowania CE. Jak pokazują doświadczenia z wdrażania unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego w różnych sektorach, jego wdrożenie i wprowadzenie w życie nie obyło się bez usterek i niespójności, o następstwach takich jak: – obecność na rynku niezgodnych lub niebezpiecznych produktów, przekładająca się na pewien brak zaufania do oznakowania CE; – osłabienie konkurencyjności podmiotów gospodarczych przestrzegających przedmiotowych przepisów w stosunku do podmiotów przepisy te obchodzących; – nierówne traktowanie w przypadku produktów niezgodnych oraz zakłócenie konkurencji między podmiotami gospodarczymi w związku z różną praktyką w zakresie egzekwowania przepisów; – niejednolita praktyka władz krajowych w zakresie wyznaczania jednostek oceniających zgodność; – problemy dotyczące jakości niektórych jednostek notyfikowanych. Oprócz tego wzrosła złożoność otoczenia regulacyjnego, co wynika z tego, że niejednokrotnie do pojedynczego produktu zastosowanie ma kilka różnych aktów prawnych. Niespójności poszczególnych aktów prawnych w coraz większym stopniu utrudniają podmiotom gospodarczym i władzom dokonanie prawidłowej wykładni i stosowanie przepisów. W celu wyeliminowania takich „horyzontalnych” braków w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym, odnotowanych w różnych sektorach przemysłu, w 2008 r., w ramach pakietu towarowego, przyjęto nowe ramy prawne (New Legislative Framework – NLF). Mają one na celu wzmocnienie i uzupełnienie obowiązujących przepisów oraz osiągnięcie poprawy w zakresie praktycznych aspektów ich stosowania i egzekwowania. Nowe ramy prawne obejmują dwa wzajemnie uzupełniające się akty: rozporządzenie nr 765/2008 w sprawie akredytacji i nadzoru rynku (rozporządzenie NLF) oraz decyzję 768/2008/WE w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu (decyzja NLF). Rozporządzeniem NLF ustanowiono reguły akredytacji (która stanowi środek oceny kompetencji jednostek oceniających zgodność) i wymagania dotyczące organizacji i wykonywania nadzoru rynku oraz kontroli produktów z państw trzecich. Od dnia 1 stycznia 2010 r. reguły te stosuje się bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich. W decyzji NLF określono wspólne ramy legislacyjne w zakresie harmonizacji produktów w UE. Ramy te obejmują przepisy powszechnie stosowane w unijnym prawodawstwie dotyczącym produktów (np. definicje, obowiązki podmiotów gospodarczych, jednostki notyfikowane, mechanizmy ochronne itp.). Owe wspólne przepisy wzmocniono w celu zwiększenia skuteczności stosowania i egzekwowania odnośnych dyrektyw w praktyce. Dodano także pewne nowe elementy, np. obowiązki importerów, mające zasadnicze znaczenie pod względem poprawy bezpieczeństwa produktów na rynku. Przepisy decyzji NLF i rozporządzenia NLF wzajemnie się uzupełniają i są ściśle ze sobą powiązane. W decyzji NLF określono odpowiadające sobie obowiązki podmiotów gospodarczych i jednostek notyfikowanych, umożliwiając organom nadzoru rynku i organom odpowiedzialnym za jednostki notyfikowane prawidłowe wykonywanie obowiązków ciążących na nich na mocy rozporządzenia NLF oraz zapewnienie skutecznego i konsekwentnego egzekwowania unijnych przepisów dotyczących produktów. W odróżnieniu jednak od przepisów rozporządzenia NLF przepisy decyzji NLF nie są bezpośrednio stosowane. Jeżeli usprawnienia wprowadzone nowymi ramami prawnymi mają być korzystne dla wszystkich sektorów gospodarki, które podlegają unijnemu prawodawstwu harmonizacyjnemu, konieczne jest włączenie przepisów decyzji NLF w ramy obowiązującego prawodawstwa dotyczącego produktów. Z badania przeprowadzonego po przyjęciu pakietu towarowego w 2008 r. wynikało, że większość przepisów harmonizacyjnych UE w dziedzinie produktów miała podlegać rewizji w ciągu kolejnych 3 lat, nie tylko z uwagi na konieczność rozwiązania problemów stwierdzonych we wszystkich sektorach, lecz również z przyczyn specyficznych dla konkretnych sektorów. Każda taka rewizja odpowiednich przepisów miała obejmować ich automatyczne dostosowanie do decyzji NLF, ponieważ Parlament, Rada i Komisja zobowiązały się do wykorzystania przepisów decyzji w jak największym zakresie w przyjmowanym w przyszłości prawodawstwie dotyczącym produktów, w celu zapewnienia maksymalnej spójności ram prawnych. W przypadku kilku pozostałych unijnych dyrektyw harmonizacyjnych, np. dyrektywy 95/16/WE, nie przewidywano we wspomnianym terminie rewizji pod kątem rozwiązania specyficznych problemów sektorowych. Aby jednak nie pozostawiać bez odpowiedzi problemów dotyczących braku zgodności i jednostek notyfikowanych w tych sektorach, a także z uwagi na potrzebę zapewnienia spójności całego otoczenia regulacyjnego w dziedzinie produktów, postanowiono o dostosowaniu tych dyrektyw w ramach pakietu do przepisów decyzji NLF. Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Inicjatywa ta jest zgodna z Aktem o jednolitym rynku[1], w którym zwrócono uwagę na potrzebę przywrócenia zaufania konsumentów do jakości produktów obecnych na rynku oraz na znaczenie wzmocnienia nadzoru rynku. Oprócz tego wspiera ona politykę Komisji w zakresie poprawy i uproszczenia otoczenia regulacyjnego. 2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków Konsultacje z zainteresowanymi stronami Dostosowanie dyrektywy 95/16/WE do decyzji NLF było omawiane z ekspertami krajowymi odpowiedzialnymi za jej wdrożenie, grupą jednostek notyfikowanych, grupą ds. współpracy administracyjnej, organizacjami normalizacyjnymi i przedstawicielami sektora dźwigów, jak również w ramach dwustronnych spotkań ze stowarzyszeniami reprezentującymi instalatorów dźwigów, producentów części do dźwigów oraz małe i średnie przedsiębiorstwa w branży dźwigów, a także ze związkami zawodowymi i stowarzyszeniami właścicieli nieruchomości. W okresie od czerwca do października 2010 r. prowadzono konsultacje publiczne z udziałem przedstawicieli wszystkich sektorów uczestniczących w przedmiotowej inicjatywie. W ich efekcie do Komisji wpłynęło 300 odpowiedzi na pytania zamieszczone w czterech rodzajach kwestionariuszy, przeznaczonych odpowiednio dla podmiotów gospodarczych, władz, jednostek notyfikowanych oraz użytkowników. Z wynikami konsultacji można zapoznać się na stronie: http://ec.europa.eu/enterprise/policies/single-market-goods/regulatory-policies-common-rules-for-products/new-legislative-framework/index_en.htm Oprócz konsultacji ogólnych przeprowadzono także konsultacje ukierunkowane konkretnie na MŚP. W ramach Europejskiej Sieci Przedsiębiorczości na przełomie maja i czerwca 2010 r. zasięgnięto opinii 603 MŚP. Wyniki tych konsultacji udostępniono pod adresem: http://ec.europa.eu/enterprise/policies/single-market-goods/files/new-legislative-framework/smes_statistics_en.pdf Proces konsultacji dowiódł, że inicjatywa cieszy się powszechnym poparciem. Panuje jednomyślność co do potrzeby udoskonalenia nadzoru rynku oraz systemu oceny i monitorowania jednostek notyfikowanych. Pełne poparcie ze strony władz wynika z tego, że dzięki podjętym działaniom obecny system zostanie wzmocniony oraz nastąpi poprawa współpracy na poziomie UE. Przemysł liczy na większe wyrównanie reguł gry dzięki poprawie skuteczności interwencji w przypadku produktów niespełniających przepisów, a także na efekt w postaci uproszczenia, osiągniętego poprzez dostosowania prawodawstwa. Pojawiły się pewne wątpliwości co do niektórych obowiązków. Te jednak są niezbędne dla poprawy skuteczności nadzoru rynku. Z podjęciem tych środków nie będą wiązać się istotne koszty dla przemysłu, a korzyści płynące z lepszego nadzoru rynku powinny istotnie przeważać nad kosztami. Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej W przypadku tego pakietu wdrożeniowego ocena skutków bazowała w dużej mierze na ocenie skutków przeprowadzonej w odniesieniu do nowych ram prawnych. Oprócz zgromadzenia i przeanalizowania w tym kontekście wiedzy specjalistycznej przeprowadzono dodatkowo konsultacje z ekspertami i grupami interesu z poszczególnych sektorów, a także z ekspertami zajmującymi się zagadnieniami horyzontalnymi, z zakresu harmonizacji technicznej, oceny zgodności, akredytacji i nadzoru rynku. W celu uzyskania pewnych podstawowych danych na temat określonych sektorów skorzystano z zewnętrznych źródeł wiedzy specjalistycznej, w tym z badań dotyczących dźwigów z 2004[2] i 2007 r.[3]. Ocena skutków Na podstawie zgromadzonych informacji Komisja przeprowadziła ocenę skutków, obejmującą analizę i porównanie trzech wariantów. Wariant 1 – Pozostawienie obecnego stanu rzeczy bez zmian W ramach tego wariantu przewiduje się, że aktualnie obowiązująca dyrektywa pozostanie bez zmian, a pewnej poprawy sytuacji można oczekiwać wyłącznie dzięki rozporządzeniu NLF. Wariant 2 – Dostosowanie do decyzji NLF poprzez środki o charakterze nieprawodawczym Wariant 2 zakłada możliwość propagowania dobrowolnego dostosowania do przepisów zawartych w decyzji NLF, np. poprzez przedstawianie ich jako najlepszych praktyk w różnych wytycznych i wskazówkach. Wariant 3 – Dostosowanie do decyzji NLF poprzez środki o charakterze prawodawczym Ostatni wariant polega na włączeniu przepisów decyzji NLF do aktualnie obowiązujących dyrektyw. Wariant 3 uznano za optymalny, ponieważ: – przyczyni się do podniesienia konkurencyjności poważnie traktujących swe obowiązki przedsiębiorstw i jednostek notyfikowanych w stosunku do tych, które obchodzą przepisy; – poprawi funkcjonowanie rynku wewnętrznego dzięki zapewnieniu równego traktowania wszystkich podmiotów gospodarczych, ze szczególnym uwzględnieniem importerów i dystrybutorów, a także jednostek notyfikowanych; – nie generuje istotnych kosztów dla podmiotów gospodarczych i jednostek notyfikowanych; oznacza on, że te podmioty, które już postępują w sposób odpowiedzialny, nie poniosą żadnych dodatkowych kosztów lub koszty takie będą nieistotne; – uważany jest on za skuteczniejszy od wariantu 2: ze względu na brak możliwości wyegzekwowania wariantu 2, kwestia jego skuteczności w praktyce jest dyskusyjna; – warianty 1 i 2 nie dają żadnej odpowiedzi na problem niespójności w obrębie ram prawnych, w związku z czym nie przyczyniają się w ogóle do uproszczenia otoczenia regulacyjnego. 3. Główne elementy wniosku 3.1. Definicje horyzontalne Ponieważ we wniosku wprowadza się zharmonizowane definicje terminów wspólnych dla poszczególnych przepisów unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego, należy zapewnić spójność znaczeniową takich terminów we wszystkich tych przepisach. 3.2. Obowiązki podmiotów gospodarczych i wymagania w zakresie identyfikowalności Niniejszym wnioskiem uściślone zostają obowiązki instalatorów, producentów i upoważnionych przedstawicieli oraz wprowadzone zostają obowiązki dla importerów i dystrybutorów. Importerzy zostają zobowiązani do sprawdzenia, czy producent dokonał oceny zgodności z zastosowaniem wymaganej procedury i sporządził dokumentację techniczną. Odpowiadają oni ponadto za to, by na żądanie władz producent zapewnił im dostępność takiej dokumentacji technicznej do wglądu. Oprócz tego obowiązkiem importera jest sprawdzenie poprawności oznakowania części zabezpieczających do dźwigów oraz ustalenie, czy dołączone są do nich wymagane dokumenty. Importer zobowiązany jest do przechowywania kopii deklaracji zgodności oraz umieszczenia swej nazwy i adresu na produkcie lub, w przypadku braku takiej możliwości, na opakowaniu lub dołączonej dokumentacji. Z kolei na dystrybutorach spoczywa obowiązek sprawdzenia, czy na dźwigach oraz częściach zabezpieczających do dźwigów umieszczone jest oznakowanie CE, nazwa producenta i, w stosownych przypadkach, importera, oraz czy dołączone są do nich wymagana dokumentacja i instrukcje. Importerzy i dystrybutorzy muszą współpracować z organami nadzoru rynku i podejmować odpowiednie działania w przypadku dostarczenia niezgodnych z wymaganiami części zabezpieczających do dźwigów. Wprowadzono także surowsze obowiązki w zakresie identyfikowalności dotyczące wszystkich podmiotów gospodarczych. Na dźwigu musi być umieszczona nazwa i adres instalatora oraz numer umożliwiający zidentyfikowanie dźwigu i powiązanie go z jego dokumentacją techniczną. Na części zabezpieczającej do dźwigów musi być umieszczona nazwa i adres producenta oraz numer umożliwiający zidentyfikowanie danej części zabezpieczającej do dźwigów i powiązanie jej z jej dokumentacją techniczną. W przypadku importowanej części zabezpieczającej do dźwigów wymagane jest dodatkowo umieszczenie na niej nazwy i adresu importera. Oprócz tego każdy podmiot gospodarczy musi być w stanie wskazać na żądanie władz podmiot gospodarczy, który dostarczył mu dźwig lub część zabezpieczającą do dźwigów, bądź podmiot, któremu on dostarczył dźwig lub część zabezpieczającą do dźwigów. 3.3. Normy zharmonizowane Zgodność z normami zharmonizowanymi prowadzi do domniemania zgodności z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa. W dniu 1 czerwca 2011 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie normalizacji europejskiej[4] ustanawiającego horyzontalne ramy prawne normalizacji europejskiej. Wniosek dotyczący tego rozporządzenia zawiera m.in. przepisy dotyczące wniosków o normalizację kierowanych przez Komisję do europejskich organizacji normalizacyjnych, procedury zgłaszania sprzeciwów wobec norm zharmonizowanych oraz udziału zainteresowanych stron w procesie normalizacji. W związku z tym, dla zapewnienia pewności prawa, w ramach niniejszego wniosku skreślono te przepisy dyrektywy 95/16/WE, które dotyczą tych samych zagadnień. Przepis dotyczący domniemania zgodności z normami zharmonizowanymi został zmodyfikowany w celu doprecyzowania zakresu takiego domniemania zgodności, w przypadku gdy zakres norm tylko częściowo obejmuje zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa. 3.4. Ocena zgodności i oznakowanie CE W ramach dyrektywy 95/16/WE wybrano odpowiednie procedury oceny zgodności, które instalatorzy zobowiązani są stosować w celu wykazania, że instalowane przez nich dźwigi spełniają zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa. We wniosku dostosowuje się te procedury do ich aktualnych wersji określonych w decyzji NLF. Zachowano elementy procedur specyficzne dla danego sektora. Wprowadzono w nim także wzór deklaracji zgodności UE. Ogólne zasady oznakowania CE określono w art. 30 rozporządzenia 765/2008, a przepisy szczegółowe dotyczące umieszczania oznakowania CE na dźwigach i częściach zabezpieczających do dźwigów to nowy element wprowadzony w niniejszym wniosku. 3.5. Jednostki notyfikowane We wniosku zaostrzone są kryteria notyfikacji jednostek notyfikowanych. Uściślone jest, że również spółki zależne i podwykonawcy mają obowiązek przestrzegać wymagań dotyczących notyfikacji. Wprowadzone zostają szczegółowe wymagania dotyczące organów notyfikujących, a procedura notyfikacji jednostek notyfikowanych ulega zmianie. Kompetencje jednostek notyfikowanych muszą być wykazane przy pomocy certyfikatu akredytacji. Jeżeli oceny kompetencji jednostki notyfikowanej nie dokonano na podstawie akredytacji, notyfikacja musi zawierać dokumenty ukazujące sposób, w jaki dokonano takiej oceny kompetencji. Państwa członkowskie będą miały możliwość wniesienia zastrzeżenia do notyfikacji. 3.6. Nadzór rynku i procedury klauzuli ochronnej We wniosku zrewidowano obowiązującą procedurę klauzuli ochronnej. Wprowadzony zostaje etap wymiany informacji między państwami członkowskimi oraz określone jest, jakie działania podejmują właściwe organy w przypadku stwierdzenia niezgodności dźwigu lub części zabezpieczającej do dźwigów. Faktyczna procedura klauzuli ochronnej – taka, która skutkuje decyzją na poziomie Komisji określającą, czy dany środek jest uzasadniony – zostaje zainicjowana wyłącznie w przypadku, gdy inne państwo członkowskie zakwestionuje zastosowanie określonego środka przeciw danemu dźwigowi lub części zabezpieczającej do dźwigów. Jeżeli nie ma różnic zdania co do wprowadzonego środka ograniczającego, wszystkie państwa członkowskie muszą podjąć stosowne działania na swoim terytorium. 3.7. Procedura komitetowa i akty delegowane W Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wprowadzono jasne rozróżnienie pomiędzy aktami delegowanymi (art. 290) a aktami wykonawczymi (art. 291), a także doprecyzowano rolę komitetów. Dyrektywa 95/16/WE zawierała przepisy dotyczące stałego komitetu. Ponieważ komitet ten nie uczestniczy w przyjmowaniu aktów wykonawczych, o których mowa w art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zaś nowa dyrektywa nie stwarza konieczności przyjmowania aktów wykonawczych, przepisy te usunięto w niniejszym wniosku. Komisja powoła roboczą grupę ekspertów zgodnie z komunikatem Komisji „Ramy działalności grup ekspertów Komisji: przepisy horyzontalne i rejestr publiczny”[5], która będzie wykonywać zadania stałego komitetu określone w dyrektywie 95/16/WE oraz rozpatrywać wszelkie kwestie związane ze stosowaniem dyrektywy. Wniosek wprowadza uprawnienie Komisji do przyjmowania aktów delegowanych w celu dostosowania wykazu części zabezpieczających do dźwigów, określonego w załączniku III, do postępu technicznego i nowych dowodów naukowych. 4. Aspekty prawne wniosku Podstawa prawna Podstawą wniosku jest art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości Kompetencję w zakresie rynku wewnętrznego posiadają wspólnie Unia i państwa członkowskie. Zasada pomocniczości ma zastosowanie w szczególności w przypadku nowych przepisów, dodanych z myślą o poprawie skuteczności egzekwowania dyrektywy 95/16/WE, dotyczących obowiązków importera i dystrybutora, identyfikowalności, oceny i notyfikacji jednostek notyfikowanych, a także wzmocnionych obowiązków w zakresie współpracy w kontekście zmienionych zasad nadzoru rynku i procedur ochronnych. Doświadczenia z egzekwowania przepisów prawodawstwa pokazują, że środki wprowadzane na poziomie krajowym skutkują rozbieżnościami w stosowanym podejściu oraz różnym traktowaniem podmiotów gospodarczych w UE, co jest sprzeczne z celem przyświecającym niniejszej dyrektywie. Jeżeli w celu rozwiązania zaistniałych problemów podejmowane są działania na szczeblu krajowym, pojawia się ryzyko powstania przeszkód dla swobodnego przepływu towarów. Zasięg działań na poziomie krajowym jest ponadto ograniczony do właściwości terytorialnej danego państwa członkowskiego. W związku z rozwojem międzynarodowego wymiaru handlu stale rośnie liczba spraw o charakterze transgranicznym. Założone cele, w szczególności poprawę skuteczności nadzoru rynku, można znacznie lepiej zrealizować w ramach skoordynowanych działań na poziomie UE. Dlatego bardziej wskazane jest podjęcie działań na poziomie UE. Z kolei problem niespójności dyrektyw może być rozwiązany wyłącznie przez prawodawcę UE. Proporcjonalność Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsze proponowane zmiany nie wykraczają poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyznaczonych celów. Nowe ani zmienione obowiązki nie powodują nałożenia zbędnych obciążeń i kosztów ani na administrację, ani na przemysł, zwłaszcza na małe i średnie przedsiębiorstwa. W przypadku ustalenia, że zmiany pociągają za sobą negatywne skutki, analiza skutków danego wariantu ma na celu dostarczenie najbardziej proporcjonalnej odpowiedzi na zidentyfikowany problem. Wiele modyfikacji dotyczy zwiększenia jasności obowiązującej dyrektywy bez wprowadzania nowych wymogów mających konsekwencje w postaci dodatkowych kosztów. Zastosowana technika legislacyjna Dostosowanie do decyzji NLF wymaga szeregu zmian merytorycznych w przepisach dyrektywy 95/16/WE. W celu zapewnienia czytelności zmienionego tekstu zastosowano technikę przekształcenia zgodną z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych[6]. Zmiany w przepisach dyrektywy 95/16/WE dotyczą: definicji, obowiązków podmiotów gospodarczych, domniemania zgodności wynikającego z norm zharmonizowanych, deklaracji zgodności, oznakowania CE, jednostek notyfikowanych, procedury klauzuli ochronnej oraz procedur oceny zgodności. Wniosek nie zmienia zakresu dyrektywy 95/16/WE i zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa. 5. Wpływ na budżet Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii. 6. Informacje dodatkowe Uchylenie obowiązujących przepisów Przyjęcie niniejszego wniosku będzie wiązać się z uchyleniem dyrektywy 95/16/WE. Europejski Obszar Gospodarczy Proponowany akt prawny dotyczy EOG i w związku z tym jego zakres powinien być rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy. ê 95/16/WE (dostosowany) 2011/0354 (COD) Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie Ö harmonizacji Õ zbliżenia ustawodawstw Ppaństw Cczłonkowskich dotyczących Ö wprowadzania do obrotu Õ dźwigów Ö i części zabezpieczających do dźwigów Õ (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską Ö o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ, w szczególności jego art. 100a Ö 114 Õ, uwzględniając wniosek Komisji, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[7], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: ê 95/16/WE motyw 1 Państwa Członkowskie są odpowiedzialne w obrębie swoich terytoriów za zdrowie i bezpieczeństwo ludzi; ê 95/16/WE motyw 2 (dostosowany) ust. 65 i 68 Białej Księgi o wprowadzeniu rynku wewnętrznego, zaakceptowane przez Radę Europejską w czerwcu 1985 r., stanowią o nowym podejściu do zbliżenia ustawodawstw; ê 95/16/WE motyw 3 (dostosowany) dyrektywa Rady 84/529/EWG z dnia 17 września 1984 r. o zbliżeniu ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dźwigów elektrycznych, hydraulicznych lub hydrauliczno-elektrycznych[8] nie zapewnia swobodnego przepływu wszystkim typom dźwigów; zasadnicze różnice między wiążącymi przepisami różnych systemów krajowych dla typów dźwigów nieobjętych dyrektywą 84/529/EWG tworzą bariery dla wymiany handlowej we Wspólnocie; przepisy krajowe o dźwigach powinny zatem być zharmonizowane; ê 95/16/WE motyw 4 (dostosowany) dyrektywa Rady 84/528/EWG z dnia 17 września 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie wspólnych przepisów dotyczących sprzętu do przenoszenia i prac mechanicznych[9], służy jako dyrektywa ramowa dla dwu szczegółowych dyrektyw, to jest dyrektywy 84/529/EWG i dyrektywy Rady 86/663/EWG z dnia 22 grudnia 1986 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do samobieżnych wózków natorowych[10] z napędem własnym, uchylonych dyrektywą Rady 91/368/EWG z dnia 20 czerwca 1991 r. zmieniającą dyrektywę 89/392/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do maszyn[11]; ò nowy (1) Dyrektywa 95/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 1995 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dźwigów[12] została kilkakrotnie znacząco zmieniona. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, dyrektywę tę należy przekształcić. (2) Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającym wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającym rozporządzenie (EWG) nr 339/93[13] ustanowiono zasady akredytacji jednostek oceniających zgodność, ramy nadzoru rynkowego produktów i kontroli produktów pochodzących z państw trzecich, a także ogólne zasady dotyczące oznakowania CE. Dla zapewnienia pewności prawa konieczne jest jasne określenie, że przepisy dotyczące nadzoru rynku unijnego i kontroli dźwigów i części zabezpieczających do dźwigów wprowadzanych na rynek Unii, ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 765/2008, mają zastosowanie do dźwigów i części zabezpieczających do dźwigów objętych zakresem niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa nie powinna uniemożliwiać państwom członkowskim wyboru organów właściwych do wykonania tych zadań. (3) Decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu, uchylającą decyzję Rady 93/465/EWG[14], ustanowiono wspólne ramy ogólnych zasad i przepisy odniesienia, które mają być w zamierzeniu stosowane w całym prawodawstwie harmonizującym warunki wprowadzania do obrotu produktów w celu zapewnienia spójnej podstawy dla rewizji lub przekształcania tego prawodawstwa. W związku z tym dyrektywę 95/16/WE należy dostosować do tej decyzji. ê 95/16/WE motyw 5 (4) dDnia 8 czerwca 1995 r. Komisja przyjęła zalecenie nr 95/216/EWG[15] dla Ppaństw Cczłonkowskich dotyczące poprawy bezpieczeństwa dźwigów już istniejących;. ê 95/16/WE motyw 6 (dostosowany) zasadnicze wymogi tej dyrektywy będą gwarantowały zamierzony poziom bezpieczeństwa tylko wtedy, kiedy właściwe procedury oceny zgodności, wybrane spośród przepisów decyzji Rady 93/465/EWG z dnia 22 lipca 1993 r. dotyczącej modułów stosowanych w różnych fazach procedur oceny zgodności oraz zasad umieszczania i używania oznakowania zgodności CE, które mają być stosowane w dyrektywach dotyczących harmonizacji technicznej[16], zapewnią ich spełnienie; ê 95/16/WE motyw 7 (dostosowany) w celu umożliwienia wprowadzenia do obrotu dźwigów oznaczenie CE musi być umieszczone w widocznym miejscu na dźwigach lub na niektórych częściach zabezpieczających dźwigów, które spełniają zasadnicze wymogi niniejszej dyrektywy odnośnie do zdrowia i bezpieczeństwa; ê 95/16/WE motyw 8 (dostosowany) niniejsza dyrektywa definiuje tylko ogólne zasadnicze wymogi odnośnie do zdrowia i bezpieczeństwa; w celu umożliwienia wytwórcom udowodnienia zgodności z tymi zasadniczymi wymogami pożądane jest posiadanie zharmonizowanych norm na poziomie europejskim, dotyczących zapobieganiu zagrożeniom wynikającym z konstrukcji i instalacji dźwigów oraz w celu umożliwienia weryfikacji zgodności z zasadniczymi wymogami; takie normy sporządzane są na poziomie europejskim przez organy niezależne i powinny zachować swój niewiążący status; w tym celu Europejski Komitet Normalizacji (CEN) i Europejski Komitet Normalizacji Elektrotechnicznej (Cenelec) są uznane za organy właściwe dla przyjmowania norm zharmonizowanych zgodnie z ogólnymi wytycznymi o współpracy między Komisją i CEN oraz Cenelec, podpisanymi dnia 13 listopada 1984 r.; zharmonizowana norma w rozumieniu niniejszej dyrektywy jest specyfikacją techniczną przyjętą przez CEN i/lub Cenelec na wniosek Komisji, zgodnie z dyrektywą Rady 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r., ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i uregulowań technicznych[17], przestrzegającą wyżej wspomnianych ogólnych wytycznych; ê 95/16/WE motyw 10 (dostosowany) niniejsza dyrektywa została opracowana tak, aby objąć wszystkie zagrożenia powodowane przez dźwigi w stosunku do użytkowników oraz przebywających w pobliżu konstrukcji; dyrektywa ta powinna zatem być traktowana jako dyrektywa w rozumieniu art. 2 ust. 3 dyrektywy Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych[18]; ê 95/16/WE motyw 11(dostosowany) porozumienie o modus vivendi między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją dotyczące środków wdrażania aktów przyjętych zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 189b Traktatu WE, zostało osiągnięte dnia 20 grudnia 1994 r., ò nowy (5) Podmioty gospodarcze powinny być odpowiedzialne za zgodność dźwigów i części zabezpieczających do dźwigów, stosownie do roli odgrywanej przez nie w łańcuchu dostaw, tak aby zapewnić wysoki poziom ochrony interesów publicznych, takich jak zdrowie i bezpieczeństwo, oraz ochrony konsumentów, a także zagwarantować uczciwą konkurencję na rynku unijnym. (6) Wszystkie podmioty gospodarcze uczestniczące w łańcuchu dostaw i dystrybucji powinny wprowadzić właściwe środki w celu zapewnienia, że wszystkie dźwigi i części zabezpieczające do dźwigów udostępniane przez nie na rynku są zgodne z niniejszą dyrektywą. Konieczne jest określenie wyraźnego i proporcjonalnego podziału obowiązków stosownie do ról pełnionych przez poszczególne podmioty w procesie dostaw i dystrybucji. (7) Zważywszy, że producent i instalator posiadają dokładną wiedzę o procesie projektowania i produkcji, są oni najbardziej kompetentni do przeprowadzenia kompletnej procedury oceny zgodności. W związku z tym ocenę zgodności należy zaliczyć wyłącznie do obowiązków instalatora lub producenta. (8) Niezbędne jest zapewnienie zgodności części zabezpieczających do dźwigów wprowadzanych na rynek Unii z państw trzecich z wymogami niniejszej dyrektywy, w szczególności zapewnienie poddania tych części zabezpieczających do dźwigów przez producentów odpowiednim procedurom oceny. Dlatego też należy wprowadzić przepis, zgodnie z którym importerzy upewniają się co do zgodności wprowadzanych przez nich do obrotu części zabezpieczających do dźwigów z wymogami niniejszej dyrektywy oraz co do tego, że nie wprowadzają oni do obrotu części zabezpieczających do dźwigów niespełniających tych wymagań lub stwarzających zagrożenie. Należy również wprowadzić przepis, zgodnie z którym importerzy upewniają się co do przeprowadzenia procedur oceny zgodności oraz dostępności oznakowania i dokumentacji części zabezpieczających do dźwigów, sporządzonej przez producentów do wglądu dla organów nadzoru. (9) Dystrybutor udostępnia część zabezpieczającą do dźwigów na rynku po jej wprowadzeniu do obrotu przez producenta lub importera i powinien działać z odpowiednią ostrożnością, tak obchodząc się z daną częścią zabezpieczającą do dźwigów, by nie miało to negatywnego wpływu na jej zgodność. (10) Wprowadzając do obrotu część zabezpieczającą do dźwigów, każdy importer powinien umieścić na niej swoją nazwę i adres kontaktowy. Należy wprowadzić wyjątki od tej zasady, w przypadku gdy uniemożliwia to wielkość lub charakter części zabezpieczającej do dźwigów. Obejmuje to przypadki, gdy importer musiałby otworzyć opakowanie, aby umieścić na części zabezpieczającej do dźwigów swoją nazwę i adres. (11) Każdy podmiot gospodarczy wprowadzający dźwig lub część zabezpieczającą do dźwigów do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym bądź modyfikujący dźwig lub część zabezpieczającą do dźwigów w sposób, który może wpłynąć na ich zgodność z wymogami niniejszej dyrektywy, powinien być uznany za instalatora lub producenta i przejąć jego obowiązki z tego tytułu. (12) Z uwagi na ścisły związek dystrybutorów i importerów z rynkiem, podmioty te powinny być zaangażowane w zadania związane z nadzorem rynku, realizowane przez właściwe organy krajowe, oraz powinny być gotowe do aktywnego udziału w wykonywaniu tych zadań poprzez przedstawianie tym organom wszystkich koniecznych informacji dotyczących danych części zabezpieczających do dźwigów. (13) Zapewnienie identyfikowalności dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów w całym łańcuchu dostaw upraszcza nadzór rynku i zwiększa jego skuteczność. Skuteczny system identyfikowalności ułatwia organom nadzoru rynku realizację zadania polegającego na zidentyfikowaniu podmiotów gospodarczych udostępniających na rynku dźwigi lub części zabezpieczające do dźwigów niespełniające wymagań. (14) Niniejsza dyrektywa powinna być ograniczona do określenia zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa. Dla ułatwienia oceny zgodności dźwigów i części zabezpieczających dźwigów z tymi wymaganiami należy przewidzieć domniemanie zgodności w odniesieniu do tych dźwigów i części zabezpieczających do dźwigów, które są zgodne z normami zharmonizowanymi przyjmowanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr [../..] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia [...] w sprawie normalizacji europejskiej oraz zmiany dyrektyw Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektyw 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/105/WE i 2009/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[19] w celu określenia szczegółowych specyfikacji technicznych związanych z tymi wymaganiami. Zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określone w niniejszej dyrektywie będą gwarantowały zamierzony poziom bezpieczeństwa tylko wówczas, gdy właściwe procedury oceny zgodności zapewnią ich spełnienie. (15) W rozporządzeniu (UE) nr [../..] [w sprawie normalizacji europejskiej] przewidziano procedurę sprzeciwu wobec norm zharmonizowanych w przypadku, gdy normy takie nie spełniają w całości wymogów niniejszej dyrektywy. (16) Aby podmioty gospodarcze mogły wykazać, a właściwe organy – zapewnić spełnienie przez dźwigi lub części zabezpieczające do dźwigów udostępniane na rynku zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, należy ustanowić procedury oceny zgodności. Decyzją nr 768/2008/WE ustanowiono moduły procedur oceny zgodności, obejmujące procedury od najmniej do najbardziej surowej, proporcjonalnie do poziomu występującego zagrożenia oraz wymaganego poziomu bezpieczeństwa. W celu zapewnienia spójności między sektorami oraz dla uniknięcia wariantów doraźnych, procedury oceny zgodności powinny być wybierane spośród tych modułów. (17) Instalator lub producent powinien sporządzić deklarację zgodności UE, zawierającą szczegółowe informacje na temat spełnienia przez dany dźwig lub dane części zabezpieczające do dźwigów wymogów właściwych przepisów unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego. (18) Oznakowanie CE, wykazujące zgodność dźwigu lub części zabezpieczających do dźwigów, jest widoczną konsekwencją całego procesu obejmującego ocenę zgodności w szerokim znaczeniu. Ogólne zasady dotyczące oznakowania CE określono w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008. Zasady dotyczące umieszczania oznakowania CE należy określić w niniejszej dyrektywie. (19) Procedury oceny zgodności określone w niniejszej dyrektywie wymagają interwencji jednostek oceniających zgodność, notyfikowanych Komisji przez państwa członkowskie. (20) Doświadczenie pokazało, że kryteria określone w dyrektywie 95/16/WE, które to kryteria muszą spełniać jednostki oceniające zgodność przed notyfikowaniem ich Komisji, są niewystarczające do zapewnienia jednakowo wysokiego poziomu realizacji zadań przez wszystkie jednostki notyfikowane w Unii. Niezmiernie ważne jednak jest, by wszystkie jednostki notyfikowane realizowały swe zadania na takim samym poziomie oraz zgodnie z warunkami uczciwej konkurencji. Wymaga to ustanowienia obowiązkowych wymagań dla jednostek oceniających zgodność, które chciałyby zostać notyfikowane jako podmioty świadczące usługi w zakresie oceny zgodności. (21) W celu zapewnienia spójnego poziomu jakości oceny zgodności należy także ustanowić wymagania mające zastosowane do organów notyfikujących i innych organów uczestniczących w ocenie, notyfikacji i monitorowaniu jednostek notyfikowanych. (22) Jeżeli jednostka oceniająca zgodność wykaże spełnienie kryteriów określonych w normach zharmonizowanych, powinno uznać się ją za zgodną z odpowiednimi wymaganiami określonymi w niniejszej dyrektywie. (23) System określony w niniejszej dyrektywie powinien być uzupełniony systemem akredytacji przewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008. Ponieważ akredytacja stanowi podstawowy środek weryfikacji kompetencji jednostek oceniających zgodność, zaleca się jej stosowanie również dla celów notyfikacji. (24) Za preferowaną metodę wykazania kompetencji technicznych jednostek oceniających zgodność krajowe władze publiczne w całej Unii powinny uznać przejrzystą akredytację zgodną z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008, zapewniającą niezbędny poziom zaufania do certyfikatów zgodności. Organy krajowe mogą jednak uznać, że dysponują odpowiednimi środkami do samodzielnego przeprowadzenia takiej oceny. W takim przypadku, w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu zaufania do oceny przeprowadzonej przez organy innych państw, powinny one udostępnić Komisji i pozostałym państwom członkowskim niezbędne dokumenty wykazujące, że oceniane jednostki oceniające zgodność spełniają właściwe wymagania prawne. (25) Jednostki oceniające zgodność często podzlecają część swoich działań związanych z oceną zgodności lub korzystają z usług spółek zależnych. W celu zagwarantowania poziomu bezpieczeństwa wymaganego od produktów wprowadzanych na rynek unijny, zasadnicze znaczenie ma, aby w ramach wykonywania zadań oceny zgodności podwykonawcy i spółki zależne spełniały te same wymagania, co jednostki notyfikowane. W związku z tym ważne jest, aby ocena kompetencji i działań jednostek, które mają być notyfikowane, oraz monitorowanie jednostek już notyfikowanych, obejmowały również podwykonawców i spółki zależne. (26) Należy zwiększyć efektywność i przejrzystość procedury notyfikacji, a w szczególności należy ją dostosować do nowych technologii, umożliwiając tym samym notyfikację on-line. (27) Ponieważ jednostki notyfikowane mają możliwość oferowania swoich usług w całej Unii, należy zapewnić pozostałym państwom członkowskim i Komisji możliwość wnoszenia sprzeciwu wobec jednostek notyfikowanych. Ważne jest zatem ustalenie terminu, w jakim możliwe będzie wyjaśnienie jakichkolwiek wątpliwości lub obaw co do kompetencji jednostek oceniających zgodność, zanim zaczną one prowadzić działania jako jednostki notyfikowane. (28) W interesie konkurencyjności niezmiernie istotne jest, by jednostki notyfikowane stosowały procedury oceny zgodności bez zbędnego obciążania podmiotów gospodarczych. Z tego samego powodu, oraz w celu zagwarantowania równego traktowania podmiotów gospodarczych, należy zapewnić spójność stosowania procedur oceny zgodności pod względem technicznym. Cel ten można zrealizować w drodze odpowiedniej koordynacji jednostek notyfikowanych i ich współpracy. (29) Dyrektywa 95/16/WE przewiduje już procedurę bezpieczeństwa, którą stosuje się wyłącznie w przypadku braku zgody między państwami członkowskimi co do środków wprowadzanych przez państwo członkowskie. W celu zwiększenia przejrzystości oraz skrócenia czasu rozpatrywania konieczne jest udoskonalenie istniejącej procedury stosowania klauzul ochronnych w sposób zwiększający jej skuteczność oraz umożliwiający wykorzystanie wiedzy specjalistycznej państw członkowskich. (30) Istniejący system powinien zostać uzupełniony procedurą zapewniającą przekazywanie zainteresowanym stronom informacji na temat środków przewidzianych w odniesieniu do dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów stwarzających zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa osób lub innych kwestii związanych z ochroną interesów publicznych. Powinien on również umożliwiać organom nadzoru rynku podejmowanie – we współpracy z zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi – działań w odniesieniu do takich dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów na wcześniejszym etapie. (31) W przypadku gdy państwa członkowskie i Komisja osiągną porozumienie co do zasadności określonego środka wprowadzonego przez dane państwo członkowskie, dalsze zaangażowanie Komisji nie jest wymagane z wyjątkiem przypadków, gdy niezgodność można przypisać niedostatkom w normach zharmonizowanych. (32) Dla zapewnienia stałej aktualności wykazu części zabezpieczających do dźwigów należy przekazać Komisji, zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uprawnienia do przyjmowania aktów dotyczących dostosowania załącznika III do niniejszej dyrektywy do postępu technicznego i nowych dowodów naukowych. Szczególnie ważne jest, aby Komisja podczas prac przygotowawczych prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami. (33) Przy przygotowywaniu i opracowywaniu aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. (34) W celu nadzoru nad stosowaniem niniejszej dyrektywy i zapewnienia jej efektywności należy zobowiązać państwa członkowskie do przesłania Komisji sprawozdania ze stosowania niniejszej dyrektywy. Komisja powinna następnie opracować i opublikować streszczenie otrzymanych sprawozdań. (35) Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy oraz zapewnić ich stosowanie. Kary takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. (36) Ponieważ cel niniejszej dyrektywy – zapewnienie spełniania przez dźwigi i części zabezpieczające do dźwigów obecne na rynku wymogów gwarantujących wysoki poziom ochrony zdrowia i bezpieczeństwa oraz innych interesów publicznych przy jednoczesnym zapewnieniu funkcjonowania rynku wewnętrznego – nie może być w wystarczającym stopniu osiągnięty przez państwa członkowskie i w związku z tym, ze względu na jego skalę i skutki, może być lepiej osiągnięty na szczeblu Unii, Unia może wprowadzić środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. ê 95/16/WE motyw 9 (dostosowany) ð nowy (37) iIstnieje konieczność wydania przepisów w zakresie Ö wprowadzenia Õ ustaleń przejściowych, w celu umożliwienia producentom wprowadzenia do obrotu dźwigów wyprodukowanych przed datą wdrożenia niniejszej dyrektywy; ð umożliwiających udostępnianie na rynku i oddawanie do użytku dźwigów wprowadzonych już do obrotu zgodnie z dyrektywą 95/16/WE. ï ò nowy (38) Należy ustanowić przepisy przejściowe umożliwiające udostępnianie na rynku części zabezpieczających do dźwigów, które zostały już wprowadzone do obrotu zgodnie z dyrektywą 95/16/WE. (39) Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie ulegają zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy. (40) Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektyw określonych w załączniku XIII część B, ê 95/16/WE (dostosowany) PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: ROZDZIAŁ I Zakres dyrektywy, wprowadzanie do obrotu i swobodny przepływ Ö PRZEPISY OGÓLNE Õ Artykuł 1 Ö Zakres Õ 1. Niniejsza dyrektywa odnosi się do dźwigów stale obsługujących budynki i konstrukcje, jak również do części zabezpieczających używanych w takich dźwigach, wymienionych w załączniku IV. ê 2006/42/WE art. 24 pkt 1 (dostosowany) 2. Do celów niniejszej dyrektywy „dźwig” oznacza urządzenie podnoszące obsługujące określone poziomy, wyposażone w podstawę ładunkową poruszającą się wzdłuż sztywnych prowadnic, nachylonych do poziomu pod kątem większym niż 15°, przeznaczonyche do transportu: ê 2006/42/WE art. 24 pkt 1 a) - osób;, b) - osób i towarów;, c) - wyłącznie towarów, jeżeli podstawa ładunkowa jest dostępna, to znaczy, jeżeli osoba może wejść na nią bez trudności, i wyposażona w urządzenia sterujące umieszczone wewnątrz podstawy ładunkowej lub w zasięgu osoby będącej wewnątrz podstawy ładunkowej. ê 95/16/WE (dostosowany) Ö Niniejsza dyrektywa odnosi się również do części zabezpieczających do dźwigów używanych w takich dźwigach, wymienionych w załączniku III. Õ ê 2006/42/WE art. 24 pkt 1 (dostosowany) Urządzenia podnoszące poruszające się po określonym torze, nawet jeżeli nie poruszają się po sztywnych prowadnicach, uznaje się za dźwigi objęte zakresem niniejszej dyrektywy. ê 2006/42/WE art. 24 pkt 1 3.2. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do: a) - urządzeń podnoszących, których prędkość nie jest większa niż 0,15 m/s;, b) - dźwigów budowlanych;, c) - urządzeń transportu linowego, w tym kolejek linowych;, d) - dźwigów specjalnie zaprojektowanych i wykonanych do zastosowań wojskowych lub policyjnych;, e) - urządzeń podnoszących, z których można prowadzić prace;, f) - górniczych urządzeń wyciągowych;, g) - urządzeń podnoszących przeznaczonych do podnoszenia artystów podczas występów artystycznych;, h) - urządzeń podnoszących stanowiących wyposażenie środków transportu;, i) - urządzeń podnoszących połączonych z maszynami i służących wyłącznie do dostępu do miejsc pracy, w tym punktów konserwacyjnych i kontrolnych maszyny;, j) - kolei zębatych;, k) - schodów i chodników ruchomych. ê 95/16/WE (dostosowany) 5.3. W przypadku dźwigów Ö lub części zabezpieczających do dźwigów Õ, dla których zagrożenia opisane w niniejszej dyrektywie są całkowicie lub częściowo ujęte w dyrektywach szczegółowych Ö aktach prawa Unii, a w szczególności w dyrektywie 2006/42/WE[20] i dyrektywie 2004/108/WE[21], Õ niniejsza dyrektywa niniejsza nie ma zastosowania lub przestaje obowiązywać w przypadku takich dźwigów Ö lub części zabezpieczających do dźwigów Õ i takich zagrożeń, do których stosują się dyrektywy Ö wspomniane Õ szczegółowe Ö akty prawa Unii Õ. Artykuł 2 [artykuł R1 decyzji nr 768/2008/WE] Ö Definicje Õ 4. Do celów niniejszej dyrektywy Ö stosuje się następujące definicje Õ: ê 2006/42/WE art. 24 pkt 1 (dostosowany) Ö (1) „dźwig” oznacza urządzenie podnoszące obsługujące określone poziomy, wyposażone w podstawę ładunkową poruszającą się wzdłuż sztywnych prowadnic, nachylonych do poziomu pod kątem większym niż 15, lub urządzenie podnoszące poruszające się po określonym torze, nawet nieporuszające się wzdłuż sztywnych prowadnic; Õ (2) „Ppodstawa ładunkowa” oznacza część dźwigu, w której umieszcza się ludzi lub towary w celu ich podnoszenia lub opuszczania;. ê 95/16/WE (dostosowany) (3)- „wzorzec dźwigu” oznacza dźwig reprezentatywny, którego dokumentacja techniczna ukazuje sposób, w jaki będą spełniane zasadnicze wymogi wymagania Ö w zakresie zdrowia i Õ bezpieczeństwa Ö określone w załączniku I Õ w dźwigach, które odpowiadają wzorcowi dźwigu określonemu przez parametry obiektywne i które zawierają identyczne części zabezpieczające Ö do dźwigów Õ ;. (4)- „instalator dźwigu” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która bierze odpowiedzialność za konstrukcję, wykonanie, zainstalowanie oraz wprowadzenie do obrotu dźwigu i która umieszcza oznakowanie zgodności CE oraz sporządza deklarację zgodności WE,; – „wprowadzenie dźwigu do obrotu” występuje, gdy instalator po raz pierwszy udostępnia dźwig użytkownikowi, – „część zabezpieczająca” oznacza urządzenie według wykazu w załączniku IV, – „producent części zabezpieczających” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która bierze odpowiedzialność za konstrukcję i wytwarzanie części zabezpieczających i która umieszcza oznakowanie CE oraz sporządza deklarację zgodności WE, ò nowy (5)„udostępnienie na rynku” oznacza każde dostarczenie części zabezpieczającej do dźwigów w celu jej dystrybucji lub używania na rynku Unii lub każde dostarczenie dźwigu w celu jego używania na rynku Unii w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie; (6) „wprowadzenie do obrotu” oznacza udostępnienie dźwigu lub części zabezpieczającej do dźwigów na rynku unijnym po raz pierwszy; (7) „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza część zabezpieczającą do dźwigów lub która zleca zaprojektowanie lub wytworzenie części zabezpieczającej do dźwigów i wprowadza ją do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym; (8) „upoważniony przedstawiciel” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, mającą siedzibę w Unii, posiadającą pisemne pełnomocnictwo od producenta do działania w jego imieniu w odniesieniu do określonych zadań; (9) „importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, mającą siedzibę w Unii, wprowadzającą do obrotu w Unii części zabezpieczające do dźwigów z państwa trzeciego; (10) „dystrybutor” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, inną niż producent lub importer, która udostępnia część zabezpieczającą do dźwigów na rynku; (11) „podmioty gospodarcze” oznaczają producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela, importera lub dystrybutora części zabezpieczającej do dźwigów lub instalatora; (12) „norma zharmonizowana” oznacza normę zharmonizowaną w rozumieniu definicji w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr [../..] [w sprawie normalizacji europejskiej]; (13) „specyfikacja techniczna” oznacza dokument określający wymagania techniczne, które musi spełniać dźwig lub część zabezpieczająca do dźwigów; 14)„ocena zgodności” oznacza proces wykazujący, czy zostały spełnione zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, określone w załączniku I w odniesieniu do dźwigu lub części zabezpieczającej do dźwigów oraz do procesu i systemu; (15) „jednostka oceniająca zgodność” oznacza jednostkę, która wykonuje czynności z zakresu oceny zgodności, w tym wzorcowanie, badania, certyfikację i inspekcję; (16) „odzyskanie” oznacza dowolny środek mający na celu doprowadzenie do zwrotu części zabezpieczającej do dźwigów, która już została udostępniona instalatorowi; (17) „wycofanie z obrotu” oznacza dowolny środek, którego celem jest zapobieżenie wprowadzeniu do obrotu dźwigu lub udostępnieniu na rynku części zabezpieczającej do dźwigów; (18) „oznakowanie CE” oznacza oznakowanie, poprzez które instalator lub producent wskazuje, że dany dźwig lub dana część zabezpieczająca do dźwigów spełnia mające zastosowanie wymagania określone w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym przewidującym umieszczanie tego oznakowania; (19) „unijne prawodawstwo harmonizacyjne” oznacza każdy akt prawny Unii harmonizujący warunki wprowadzania produktów do obrotu. ê 95/16/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 43 Ö Swobodny przepływ Õ 1. Państwa Cczłonkowskie nie mogą zabronić, ograniczyć lub Ö ani Õ utrudniać Ö na swoim terytorium Õ wprowadzania do obrotu ð udostępniania na rynku ï lub Ö ani Õ oddania do użytku na swoim terytorium dźwigów i/lub Ö ani Õ ð udostępniania na rynku ï części zabezpieczających Ö do dźwigów Õ , które są zgodne z niniejszą dyrektywą. 2. Państwa Cczłonkowskie nie mogą zabronić, ograniczać lub utrudniać wprowadzania do obrotu części ð nieobjętych załącznikiem III ï , które na podstawie deklaracji producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela prowadzącego działalność gospodarczą Ö posiadającego siedzibę Õ na terytorium Wspólnoty Ö Unii Õ , są przeznaczone do wykorzystania jako część dźwigu objętego niniejszą dyrektywą. 3.5. W szczególności nNa targach handlowych, wystawach lub pokazach Ppaństwa Cczłonkowskie nie mogą zapobiegać pokazywaniu dźwigów lub części zabezpieczających Ö do dźwigów Õ , które nie odpowiadają będącym w mocy przepisom wspólnotowym Ö nie są zgodne z niniejszą dyrektywą Õ , pod warunkiem że widoczne oznaczenia jasno wskażą, że takie dźwigi lub części zabezpieczające nie są zgodne z wymogami Ö nie są one z nią zgodne Õ i nie nadają się do sprzedaży Ö nie będą udostępniane Õ do chwili ich doprowadzenia do zgodności przez instalatora dźwigu, producenta części zabezpieczających lub ich upoważnionego przedstawiciela prowadzącego działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty. Podczas pokazów należy podjąć wprowadzić odpowiednie środki bezpieczeństwa celem zapewnienia bezpieczeństwa osób. 4. Bez uszczerbku dla ust. 1–3 przepisy niniejszej dyrektywy nie mają Niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na uprawnienia Ppaństw Cczłonkowskich do ustanawiania w zgodności zgodnie z Traktatem Ö prawem Unii Õ takich wymogów, jakie mogą być konieczne do zapewnienia ochrony osób podczas wprowadzenia Ö oddawania Õ do użytku i użytkowania dźwigu, pod warunkiem że nie oznacza to modyfikowania dźwigu w sposób nieokreślony w niniejszej dyrektywie. Artykuł 42 Ö Udostępnianie na rynku Õ 1. Państwa Cczłonkowskie podejmują Ö wprowadzają wszelkie Õ odpowiednie środki, aby zapewnić, że: - dźwigi objęte niniejszą dyrektywą mogą być wprowadzone do obrotu i wprowadzone Ö oddane Õ do użytku tylko wtedy, gdy nie są w stanie zagrozić Ö nie zagrażają Õ życiu i bezpieczeństwu osób lub, w odpowiednich przypadkach, bezpieczeństwu mienia, jeśli będą właściwie zainstalowane i konserwowane oraz używane zgodnie z przeznaczeniem. Ö 2. Państwa członkowskie wprowadzają wszelkie odpowiednie środki, aby zapewnić, że Õ - części zabezpieczające Ö do dźwigów Õ objęte niniejszą dyrektywą mogą być wprowadzone do obrotu ð udostępnione na rynku ï i wprowadzone Ö oddane Õ do użytku tylko wtedy, gdy dźwigi, w których mają być zainstalowane, nie są w stanie zagrozić Ö nie zagrażają Õ życiu i bezpieczeństwu osób lub, w odpowiednich przypadkach, bezpieczeństwu mienia, o ile będą właściwie zainstalowane i konserwowane oraz używane zgodnie z przeznaczeniem. Artykuł 53 Ö Zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa Õ ê 95/16/WE 1. Dźwigi objęte niniejszą dyrektywą muszą spełniać zasadnicze wymogi wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa wymienione w załączniku I. ê 95/16/WE (dostosowany) 2. Części zabezpieczające Ö do dźwigów Õ objęte niniejszą dyrektywą muszą spełniać zasadnicze wymogi wymagania zdrowia i bezpieczeństwa wymienione w załączniku I lub umożliwiać dźwigom, w których są zainstalowane, spełnienie wspomnianych wymogów zasadniczych Ö tych wymagań Õ . Artykuł 6 Ö Budynki i konstrukcje, w których zainstalowane są dźwigi Õ 1. 2. Państwa Cczłonkowskie podejmą Ö wprowadzają Õ wszystkie właściwe środki, aby zapewnić, że z jednej strony, osoba odpowiedzialna za prace w budynku lub na budowie Ö w konstrukcji Õ oraz instalator dźwigu informują się nawzajem o faktach niezbędnych dla właściwego działania i bezpiecznego użytkowania dźwigu, a z drugiej strony, Ö udzielają sobie nawzajem niezbędnych informacji oraz Õ podejmują właściwe kroki dla Ö w celu Õ zapewnienia właściwego działania i bezpiecznego użytkowania dźwigu. ê 95/16/WE (dostosowany) 2. 3. Państwa Cczłonkowskie podejmą wszystkie właściwe Ö konieczne Õ kroki dla zapewnienia, aby szyb dźwigowy nie zawierał rur, instalacji elektrycznej lub Ö przewodów ani Õ osprzętu innego niż konieczny dla działania i bezpieczeństwa dźwigu. ò nowy ROZDZIAŁ II OBOWIĄZKI PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH Artykuł 7 [Artykuł R2 decyzji nr 768/2008/WE] Obowiązki instalatorów 1. Instalatorzy wprowadzający dźwig do obrotu lub oddający dźwig do użytku gwarantują, że został on zaprojektowany, wyprodukowany, zainstalowany i przetestowany zgodnie z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, określonymi w załączniku I. 2. Instalatorzy sporządzają dokumentację techniczną i przeprowadzają lub zlecają przeprowadzenie obowiązującej procedury oceny zgodności, o której mowa w art. 16. W przypadku wykazania zgodności dźwigu z obowiązującymi wymaganiami w wyniku przeprowadzenia tej procedury, instalator sporządza deklarację zgodności UE, zapewnia jej dołączenie do dźwigu i umieszcza oznakowanie CE. 3. Instalator przechowuje wymaganą dokumentację techniczną oraz deklarację zgodności UE, a także, w stosownych przypadkach, decyzję lub decyzje o zatwierdzeniu, przez okres 10 lat od momentu wprowadzenia dźwigu do obrotu. 4. W przypadkach, w których jest to właściwe z uwagi na zagrożenia związane z dźwigiem, instalatorzy są zobowiązani, w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów, do badania – i w razie potrzeby prowadzenia ewidencji – skarg oraz dźwigów niezgodnych z wymaganiami; mają również obowiązek informowania dystrybutorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania. 5. Instalatorzy są zobowiązani zapewnić, aby dźwigi były opatrzone nazwą typu, numerem partii lub serii lub inną informacją umożliwiającą ich identyfikację. 6. Instalatorzy są zobowiązani wskazać swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy i swój adres kontaktowy. W adresie musi zostać wskazany jeden punkt, w którym można skontaktować się z instalatorem dźwigów. 7. Instalatorzy zapewniają dołączenie do dźwigu instrukcji obsługi, o której mowa w pkt 6.2 załącznika I, w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, określonym przez państwo członkowskie, w którym instalowany jest dźwig. 8. Instalatorzy, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że zainstalowany przez nich dźwig nie jest zgodny z niniejszą dyrektywą, są zobowiązani natychmiast wprowadzić konieczne środki naprawcze w celu zapewnienia zgodności dźwigu. Ponadto jeżeli dźwig stwarza zagrożenie, instalatorzy niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których zainstalowali dźwig, podając szczegółowe informacje, w szczególności na temat niezgodności oraz wprowadzonych środków naprawczych. 9. Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego instalatorzy udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację konieczną do wykazania zgodności dźwigu z wymaganiami, w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie tego organu podejmują z nim współpracę w działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarzają zainstalowane przez nich dźwigi. Artykuł 8 [Artykuł R2 decyzji nr 768/2008/WE] Obowiązki producentów 1. Producenci wprowadzający do obrotu części zabezpieczające do dźwigów gwarantują, że zostały one zaprojektowane i wyprodukowane zgodnie z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, określonymi w załączniku I. 2. Producenci sporządzają wymaganą dokumentację techniczną i przeprowadzają lub zlecają przeprowadzenie procedury oceny zgodności, o której mowa w art. 15. W przypadku wykazania zgodności danej części zabezpieczającej do dźwigów z obowiązującymi zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa w wyniku przeprowadzenia tej procedury, producent sporządza deklarację zgodności UE, zapewnia jej dołączenie do danej części zabezpieczającej do dźwigów i umieszcza oznakowanie CE. 3. Producent przechowuje dokumentację techniczną oraz deklarację zgodności UE, a także, w stosownych przypadkach, decyzję lub decyzje o zatwierdzeniu, przez okres 10 lat od momentu wprowadzenia do obrotu danej części zabezpieczającej do dźwigów. 4. W przypadkach, w których jest to właściwe z uwagi na zagrożenia związane z częścią zabezpieczającą do dźwigów, producenci są zobowiązani, w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów, do przeprowadzania badania próby części zabezpieczających do dźwigów udostępnianych na rynku, a także do badania – i w razie potrzeby prowadzenia ewidencji – skarg oraz części zabezpieczających do dźwigów niezgodnych z wymaganiami i przypadków odzyskania części zabezpieczających do dźwigów; mają również obowiązek informowania dystrybutorów i instalatorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania. 5. Producenci są zobowiązani zapewnić opatrzenie ich części zabezpieczających do dźwigów nazwą typu, numerem partii lub serii lub inną informacją umożliwiającą ich identyfikację, lub w przypadku gdy jest to niemożliwe ze względu na wielkość lub charakter danej części zabezpieczającej do dźwigów, umieszczenie wymaganych informacji na opakowaniu lub w dokumencie załączonym do danej części zabezpieczającej do dźwigów. 6. Producenci są zobowiązani umieścić na części zabezpieczającej do dźwigów, a jeżeli nie jest to możliwe – na etykiecie dołączonej do danej części zabezpieczającej do dźwigów w sposób uniemożliwiający jej usunięcie – swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz swój adres kontaktowy. W adresie musi zostać wskazany jeden punkt, w którym można skontaktować się z producentem. 7. Producenci zapewniają dołączenie do części zabezpieczającej do dźwigów instrukcji obsługi, o której mowa w pkt 6.1 załącznika I, w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie. 8. Producenci, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że wprowadzona przez nich do obrotu część zabezpieczająca do dźwigów nie jest zgodna z niniejszą dyrektywą, są zobowiązani natychmiast wprowadzić konieczne środki naprawcze w celu zapewnienia zgodności danej części zabezpieczającej do dźwigów, jej wycofania z obrotu lub odzyskania, stosownie do okoliczności. Ponadto jeżeli dana część zabezpieczająca do dźwigów stwarza zagrożenie, producenci niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których dana część zabezpieczająca do dźwigów została udostępniona, podając szczegółowe informacje, w szczególności na temat niezgodności oraz wprowadzonych środków naprawczych. 9. Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego producenci udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację konieczną do wykazania zgodności części zabezpieczających do dźwigów z wymaganiami, w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie tego organu podejmują z nim współpracę w działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarzają części zabezpieczające do dźwigów wprowadzone przez nich do obrotu. Artykuł 9 [Artykuł R3 decyzji nr 768/2008/WE] Upoważnieni przedstawiciele 1. Na podstawie pisemnego pełnomocnictwa producent może wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela. 2. Obowiązki określone w art. 8 ust. 1 oraz sporządzanie dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 8 ust. 2, nie wchodzi w zakres pełnomocnictwa upoważnionego przedstawiciela. 3. Upoważniony przedstawiciel wykonuje zadania określone w pełnomocnictwie otrzymanym od producenta. Pełnomocnictwo musi umożliwiać upoważnionemu przedstawicielowi wykonywanie co najmniej następujących obowiązków: a) przechowywanie do dyspozycji krajowych organów nadzoru – przez okres 10 lat od momentu wprowadzenia do obrotu danej części zabezpieczającej do dźwigów – deklaracji zgodności UE, a także, w stosownych przypadkach, decyzji o zatwierdzeniu dotyczącej systemu zapewniania jakości producenta oraz dokumentacji technicznej; b) na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego udzielanie mu wszelkich informacji i udostępnianie dokumentacji koniecznej do wykazania zgodności danej części zabezpieczającej do dźwigów z wymaganiami; c) na żądanie właściwego organu krajowego podejmowanie z nim współpracy w działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarza część zabezpieczająca do dźwigów objęta pełnomocnictwem upoważnionego przedstawiciela. Artykuł 10 [Artykuł R4 decyzji nr 768/2008/WE] Obowiązki importerów części zabezpieczających do dźwigów 1. Importerzy są zobowiązani do wprowadzania do obrotu wyłącznie części zabezpieczających do dźwigów zgodnych z wymaganiami. 2. Przed wprowadzeniem do obrotu części zabezpieczającej do dźwigów importerzy gwarantują, że producent przeprowadził odpowiednią procedurę oceny zgodności. Gwarantują oni, że producent sporządził dokumentację techniczną, że część zabezpieczająca do dźwigów jest opatrzona oznakowaniem CE, że towarzyszą jej deklaracja zgodności UE i instrukcja obsługi oraz że producent spełnił wymagania określone w art. 8 ust. 5 i 6. Jeżeli importer uznaje lub ma powody, by uważać, że część zabezpieczająca do dźwigów nie jest zgodna z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w załączniku I, nie wolno mu wprowadzać do obrotu danej części zabezpieczającej do dźwigów, dopóki nie zostanie zapewniona jej zgodność. Ponadto jeżeli dana część zabezpieczająca do dźwigów stwarza zagrożenie, importer informuje o tym producenta oraz organy nadzoru rynku. 3. Importerzy są zobowiązani opatrzyć część zabezpieczającą do dźwigów swoją nazwą, zarejestrowaną nazwą handlową lub zarejestrowanym znakiem towarowym i umieścić swój adres kontaktowy na części zabezpieczającej do dźwigów, a jeżeli nie jest to możliwe – na opakowaniu lub w dokumencie załączonym do części zabezpieczającej. 4. Importerzy zapewniają dołączenie do części zabezpieczającej do dźwigów instrukcji obsługi oraz informacji na temat bezpieczeństwa w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów i innych użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie. 5. Importerzy są zobowiązani zapewnić, aby w czasie, gdy ponoszą odpowiedzialność za część zabezpieczającą do dźwigów, warunki jej przechowywania i przewożenia nie wpływały ujemnie na jej zgodność z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, określonymi w załączniku I. 6. W przypadkach, w których jest to właściwe z uwagi na zagrożenia związane z częścią zabezpieczającą do dźwigów, importerzy są zobowiązani, w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów, do przeprowadzania badania próby części zabezpieczających do dźwigów udostępnianych na rynku, a także do badania – i w razie potrzeby prowadzenia ewidencji – skarg oraz części zabezpieczających do dźwigów niezgodnych z wymaganiami i przypadków odzyskania części zabezpieczających do dźwigów; mają również obowiązek informowania dystrybutorów i instalatorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania. 7. Importerzy, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że wprowadzona przez nich do obrotu część zabezpieczająca do dźwigów nie jest zgodna z niniejszą dyrektywą, są zobowiązani natychmiast wprowadzić konieczne środki naprawcze w celu zapewnienia zgodności danej części zabezpieczającej do dźwigów, jej wycofania z obrotu lub odzyskania, stosownie do okoliczności. Ponadto jeżeli dana część zabezpieczająca do dźwigów stwarza zagrożenie, importerzy niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których dana część zabezpieczająca do dźwigów została udostępniona, podając szczegółowe informacje, w szczególności na temat niezgodności oraz wprowadzonych środków naprawczych. 8. Importerzy są zobowiązani przechowywać do dyspozycji organów nadzoru rynku kopię deklaracji zgodności UE oraz w stosownych przypadkach decyzji o zatwierdzeniu przez okres 10 lat od momentu wprowadzenia do obrotu danej części zabezpieczającej do dźwigów i zapewnić, by dokumentacja techniczna była dostępna do dyspozycji tych organów na ich żądanie. 9. Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego importerzy udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację konieczną do wykazania zgodności części zabezpieczających do dźwigów z wymaganiami, w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie tego organu podejmują z nim współpracę w działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarzają części zabezpieczające do dźwigów wprowadzone przez nich do obrotu. Artykuł 11 [Artykuł R5 decyzji nr 768/2008/WE] Obowiązki dystrybutorów 1. Przy udostępnianiu części zabezpieczającej do dźwigów na rynku dystrybutorzy zobowiązani są zachować w swoich działaniach należytą staranność w odniesieniu do wymagań niniejszej dyrektywy. 2. Przed udostępnieniem na rynku części zabezpieczającej do dźwigów dystrybutorzy sprawdzają, czy jest ona opatrzona oznakowaniem CE, czy towarzyszą jej deklaracja zgodności UE i instrukcja obsługi oraz czy producent i importer spełnili wymagania określone w art. 8 ust. 5 i 6 oraz art. 10 ust. 3. Jeżeli dystrybutor uznaje lub ma powody, by uważać, że część zabezpieczająca do dźwigów nie jest zgodna z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w załączniku I, nie wolno mu udostępniać na rynku danej części zabezpieczającej do dźwigów, dopóki nie zostanie zapewniona jej zgodność. Ponadto jeżeli dana część zabezpieczająca do dźwigów stwarza zagrożenie, dystrybutor informuje o tym producenta lub importera oraz organy nadzoru rynku. 3. Dystrybutorzy są zobowiązani zapewnić, aby w czasie, gdy ponoszą odpowiedzialność za część zabezpieczającą do dźwigów, warunki jej przechowywania i przewożenia nie wpływały ujemnie na jej zgodność z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, określonymi w załączniku I. 4. Dystrybutorzy, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że udostępniona przez nich na rynku część zabezpieczająca do dźwigów nie jest zgodna z niniejszą dyrektywą, są zobowiązani natychmiast zapewnić wprowadzenie koniecznych środków naprawczych w celu zapewnienia zgodności danej części zabezpieczającej do dźwigów, jej wycofania z obrotu lub odzyskania, stosownie do okoliczności. Ponadto jeżeli dana część zabezpieczająca do dźwigów stwarza zagrożenie, dystrybutorzy niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których dana część zabezpieczająca do dźwigów została udostępniona, podając szczegółowe informacje, w szczególności na temat niezgodności oraz wprowadzonych środków naprawczych. 5. Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego dystrybutorzy udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację konieczną do wykazania zgodności części zabezpieczających do dźwigów z wymaganiami. Na żądanie tego organu podejmują z nim współpracę w działaniach ukierunkowanych na usunięcie zagrożeń, jakie stwarzają części zabezpieczające do dźwigów udostępnione przez nich na rynku. Artykuł 12 [Artykuł R6 decyzji nr 768/2008/WE] Przypadki, w których obowiązki producentów dotyczą importerów i dystrybutorów Importera lub dystrybutora uważa się za producenta do celów niniejszej dyrektywy i w konsekwencji podlegają oni obowiązkom producenta określonym w art. 8, jeżeli wprowadzają oni do obrotu część zabezpieczającą do dźwigów pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikują część zabezpieczającą do dźwigów już znajdującą się w obrocie w taki sposób, że może to mieć wpływ na zgodność z wymogami niniejszej dyrektywy. Artykuł 13 [Artykuł R7 decyzji nr 768/2008/WE] Identyfikacja podmiotów gospodarczych Na żądanie organów nadzoru rynku podmioty gospodarcze muszą zidentyfikować: a) każdy podmiot gospodarczy, który dostarczył im część zabezpieczającą do dźwigów; b) każdy podmiot gospodarczy, któremu dostarczyły one część zabezpieczającą do dźwigów. Podmioty gospodarcze muszą być w stanie przedstawić informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, przez okres 10 lat od dostarczenia im części zabezpieczającej do dźwigów oraz przez okres 10 lat od dostarczenia przez nie części zabezpieczającej do dźwigów. ê 95/16/WE (dostosowany) ROZDZIAŁ III Ö ZGODNOŚĆ DŹWIGÓW I CZĘŚCI ZABEZPIECZAJĄCYCH DO DŹWIGÓW Õ Artykuł 14 [Artykuł R8 decyzji nr 768/2008/WE] Ö Domniemanie zgodności Õ 1. Państwa Członkowskie uznają dźwigi i części zabezpieczające noszące oznakowanie CE i posiadające deklarację zgodności WE, określoną w załączniku II, za spełniające wszystkie przepisy niniejszej dyrektywy, włącznie z procedurami oceny zgodności ustanowionymi w rozdziale II. Przy braku norm zharmonizowanych Państwa Członkowskie podejmą wszelkie kroki, które uważają za konieczne, aby zwrócić uwagę stron zainteresowanych na istniejące krajowe normy i specyfikacje techniczne uważane za ważne lub mające znaczenie dla właściwego spełnienia zasadniczych wymogów zdrowia i bezpieczeństwa z załącznika I. ê 95/16/WE 2. Tam, gdzie norma krajowa będąca transpozycją normy zharmonizowanej, do której odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, obejmuje jeden lub więcej podstawowych wymogów zdrowia i bezpieczeństwa, to: – dla dźwigów wyprodukowanych zgodnie z tą normą zakłada się spełnienie odpowiednich wymogów zasadniczych lub – dla części zabezpieczających wytworzonych zgodnie z tą normą zakłada się, że umożliwiają dźwigowi, w którym są poprawnie zamontowane, spełnienie odpowiednich wymogów zasadniczych. Państwa Członkowskie opublikują odniesienia do norm krajowych będących transpozycjami norm zharmonizowanych. ê 95/16/WE (dostosowany) 3. Państwa Członkowskie zapewnią podjęcie właściwych środków, aby umożliwić obu stronom przemysłu wpływ na proces przygotowania i monitorowania norm zharmonizowanych na poziomie krajowym. ò nowy 1. W przypadku dźwigów i części zabezpieczających do dźwigów spełniających normy zharmonizowane, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, lub ich części, domniemywa się, że spełniają one zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa objęte tymi normami lub ich częściami, określone w załączniku I. [2. Jeżeli dana norma zharmonizowana spełnia wymagania, które obejmuje i które określono w załączniku I lub w art. 24, Komisja publikuje odniesienia do takiej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.] ê 95/16/WE (dostosowany) Artykuł 8 15 Ö Procedura oceny zgodności części zabezpieczających do dźwigów Õ 1. Przed wprowadzeniem do obrotu części zabezpieczających wymienionych w załączniku IV producent części zabezpieczających lub jego upoważniony przedstawiciel prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty musi: ÖCzęści zabezpieczające do dźwigów poddaje się dowolnej z poniżej wymienionych procedur oceny zgodności: Õ a) i) poddać wzorzec części zabezpieczającej badaniu typu WE zgodnie z załącznikiem V i kontroli produkcji ze strony jednostki notyfikowanej zgodnie z załącznikiem XI; lub ii) poddać wzorzec części zabezpieczającej badaniu typu WE zgodnie z załącznikiem V i uruchomić system zapewnienia jakości zgodnie z załącznikiem VIII; lub iii) stosować pełny system zapewnienia jakości zgodnie z załącznikiem IX; Ö a) wzorzec części zabezpieczającej do dźwigów poddaje się badaniu typu UE określonemu w załączniku IV część A oraz zapewnia się zgodność z typem poprzez losowe sprawdzenie części zabezpieczającej do dźwigów określone w załączniku IX; Õ Ö b) wzorzec części zabezpieczającej do dźwigów poddaje się badaniu typu UE określonemu w załączniku IV część A oraz podlega on systemowi zapewniania jakości produktu zgodnie z załącznikiem VI; Õ Ö c) pełny system zapewnienia jakości określony w załączniku VII. Õ b) umieszczać oznakowanie CE na każdej części zabezpieczającej i sporządzać deklarację zgodności zawierającą informacje wymienione w załączniku II, uwzględniając dane wyszczególnione w zastosowanym załączniku (załącznik VIII, IX lub XI, odpowiednio); c) przechowywać kopię deklaracji zgodności przez 10 lat od daty zakończenia produkcji części zabezpieczającej. ê 95/16/WE (dostosowany) Artykuł 16 Ö Procedura oceny zgodności dźwigów Õ 1.2. Przed wprowadzeniem do obrotu dźwig musi być poddany Ö Dźwigi poddaje się Õ jednej z następujących procedur Ö oceny zgodności Õ : i) jeśli został zaprojektowany zgodnie z dźwigiem, który przeszedł badanie typu WE, jak określono w załączniku V, zostanie wykonany, zainstalowany i zbadany z zastosowaniem: – kontroli końcowej określonej w załączniku VI, lub – systemu zapewnienia jakości określonego w załączniku XII, lub – systemu zapewnienia jakości określonego w załączniku XIV. Procedury zarówno na etapach projektowania i wykonania, jak i instalacji oraz testów, mogą być przeprowadzone na tym samym dźwigu. ii) lub, jeśli dźwig został zaprojektowany według wzorca dźwigu, który przeszedł badanie typu WE zgodnie z załącznikiem V, dźwig ten zostanie wykonany, zainstalowany i zbadany z zastosowaniem: – kontroli końcowej określonej w załączniku VI, lub – systemu zapewnienia jakości określonego w załączniku XII, lub – systemu zapewnienia jakości określonego w załączniku XIV; iii) lub, jeśli dźwig został zaprojektowany zgodnie z dźwigiem, dla którego zastosowano system zapewnienia jakości w zastosowaniu załącznika XIII, uzupełniony badaniem projektu, jeżeli ten ostatni nie jest całkowicie zgodny z normami zharmonizowanymi, dźwig ten zostanie wykonany, zainstalowany i zbadany z zastosowaniem dodatkowo: – kontroli końcowej określonej w załączniku VI, lub – systemu zapewnienia jakości zgodnie z załącznikiem XII, lub – systemu zapewnienia jakości zgodnie z załącznikiem XIV; iv) lub po przejściu procedury weryfikacji jednostkowej określonej w załączniku X, przez jednostkę notyfikowaną, v) lub podlega systemowi zapewnienia jakości zgodnie z załącznikiem XIII, uzupełnionemu badaniem projektu, jeżeli ten ostatni nie jest całkowicie zgodny z normami zharmonizowanymi. W przypadkach opisanych powyżej w i), ii), iii) osoba odpowiedzialna za projekt dostarcza osobie odpowiedzialnej za wykonanie, montaż i testy, wszystkie konieczne dokumenty i informacje, aby ta ostatnia mogła działać całkowicie bezpiecznie. ê 95/16/WE (dostosowany) Ö a) jeśli zostały one zaprojektowane i wyprodukowane według wzorca dźwigu, który przeszedł badanie typu UE, o którym mowa w załączniku IV część B – dźwigi te instaluje się i testuje poprzez przeprowadzenie dowolnej z następujących procedur: Õ Ö (i) kontrola końcowa, o której mowa w załączniku V; Õ Ö (ii) system zapewnienia jakości produktu, o którym mowa w załączniku X; Õ Ö (iii) system zapewnienia jakości produkcji, o którym mowa w załączniku XII; Õ Ö b) jeśli zostały one zaprojektowane i wyprodukowane według wzorca dźwigu, w odniesieniu do którego przeprowadzono pełny system zapewnienia jakości zgodnie z załącznikiem XI, uzupełniony badaniem projektu, jeżeli projekt nie jest całkowicie zgodny z normami zharmonizowanymi – dźwigi te instaluje się i testuje poprzez przeprowadzenie dowolnej z następujących procedur: Õ Ö (i) kontrola końcowa, o której mowa w załączniku V; Õ Ö (ii) system zapewnienia jakości produktu, o którym mowa w załączniku X; Õ Ö (iii) system zapewnienia jakości produkcji zgodny z załącznikiem XII; Õ Ö c) procedura weryfikacji jednostkowej, o której mowa w załączniku VIII; Õ Ö d) pełny system zapewnienia jakości, o którym mowa w załączniku XI, uzupełniony badaniem projektu, jeżeli projekt nie jest całkowicie zgodny z normami zharmonizowanymi. Õ Ö 2. W przypadkach opisanych w ust. 1 lit. a) i b) osoba odpowiedzialna za konstrukcję i produkcję dźwigu dostarcza osobie odpowiedzialnej za instalację i testy dźwigu wszystkie konieczne dokumenty i informacje, aby umożliwić jej zapewnienie właściwej i bezpiecznej instalacji i testów dźwigu. Õ ê 95/16/WE 3. We wszystkich przypadkach określonych w ust. 2: – instalator umieszcza oznakowanie CE na dźwigu i sporządza deklarację zgodności, zawierającą informację wymienioną w załączniku II, uwzględniając dane wyszczególnione w zastosowanym załączniku (załącznik VI, X, XII, XIII lub XIV, w odpowiednim przypadku), instalator dźwigu musi zachować kopię deklaracji zgodności przez 10 lat od wprowadzenia dźwigu do obrotu, – Komisja, Państwa Członkowskie i inne jednostki notyfikowane mogą, na wniosek, uzyskać od instalatora kopię deklaracji zgodności i sprawozdania z testów przeprowadzonych podczas kontroli końcowej. 4. a) Gdy dźwigi lub części zabezpieczające podlegają dyrektywom dotyczącym innych aspektów, które także przewidują umieszczenie oznakowania CE, wskazuje ono, że dźwig lub część zabezpieczająca są uznane za spełniające przepisy także tych innych dyrektyw. b) Jednakże gdy jedna lub więcej z tych dyrektyw zezwala producentowi w okresie przejściowym na wybór rozwiązań, które może zastosować, oznakowanie CE będzie wskazywać na zgodność jedynie z dyrektywami zastosowanymi przez instalatora dźwigu lub producenta części zabezpieczających. W tym przypadku dane szczegółowe zastosowanej dyrektywy według publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich powinny być podane w dokumentach, uwagach lub instrukcjach wymaganych przez te dyrektywy i towarzyszących dźwigowi lub części zabezpieczającej. 5. Gdy ani instalator dźwigu, ani producent części zabezpieczającej, ani ich upoważniony przedstawiciel prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty nie zastosował się do wymogów poprzednich ustępów, wymogi te przenosi się na tego, kto wprowadza dźwig lub część zabezpieczającą do obrotu we Wspólnocie. Te same wymagania odnoszą się do każdego, kto wytwarza dźwig lub część zabezpieczającą na własne potrzeby. ê 95/16/WE (dostosowany) 3. Wszystkie dopuszczalne różnice między wzorcem dźwigu a dźwigami tworzącymi stanowiącymi partię dźwigów pochodzących od wzorca dźwigu powinny być jasno określone (przy pomocy wartości maksymalnych i minimalnych) w dokumentacji technicznej. 4. W celu spełnienia zasadniczych wymogów Ö wymagań w zakresie zdrowia i Õ bezpieczeństwa Ö określonych w załączniku I Õ dopuszcza się wykazanie podobieństwa rodziny urządzeń poprzez obliczenia i/lub na podstawie rysunków projektowych. Artykuł 17 [Artykuł R10 decyzji nr 768/2008/WE] Ö Deklaracja zgodności UE Õ ò nowy 1. Deklaracja zgodności UE musi stwierdzać, że wykazano spełnienie zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonych w załączniku I. 2. Deklaracja zgodności UE posiada wzorcowy układ określony w załączniku II, zawiera elementy określone w odpowiednich modułach przedstawionych w załącznikach V, VIII, X, XI lub XII oraz jest systematycznie aktualizowana. Musi ona zostać przetłumaczona na język lub języki wymagane przez państwo członkowskie, w którym dany dźwig lub część zabezpieczającą do dźwigów wprowadza się do obrotu lub udostępnia na rynku. 3. Jeżeli dany dźwig lub część zabezpieczająca do dźwigów podlega więcej niż jednemu aktowi prawa unijnego wymagającemu deklaracji zgodności UE, sporządzana jest jedna deklaracja zgodności UE odnosząca się do wszystkich takich aktów prawa unijnego. W deklaracji takiej muszą być wskazane odpowiednie akty prawne, włącznie z odniesieniem do publikacji. 4. Poprzez sporządzenie deklaracji zgodności UE producent przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zgodność danej części zabezpieczającej do dźwigów, a instalator przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zgodność dźwigu. ê 95/16/WE (dostosowany) ROZDZIAŁ III Oznakowanie CE Artykuł 18 [Artykuł R11 decyzji nr 768/2008/WE] Ö Ogólne zasady dotyczące oznakowania CE Õ ò nowy Oznakowanie CE podlega ogólnym zasadom określonym w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008. ê 95/16/WE (dostosowany) Artykuł 1910 [Artykuł R12 decyzji nr 768/2008/WE] Ö Reguły i warunki umieszczania oznakowania CE i innych oznakowań Õ 1. Oznakowanie CE zawiera litery CE; załącznik III podaje wzór znaku, który należy stosować. 1.2. Oznakowanie CE umieszcza się Ö tak, by było widoczne, czytelne i niemożliwe do usunięcia Õ na każdej kabinie dźwigu w sposób wyraźny i widoczny, zgodnie z sekcją 5 załącznika I, oraz Ö , a także umieszcza się je Õ na każdej części zabezpieczającej Ö do dźwigów Õ wymienionej w załączniku III IV lub, jeżeli to niemożliwe, na etykiecie trwale przymocowanej do części zabezpieczającej. 3. Umieszczanie na dźwigach lub częściach zabezpieczających oznaczeń, które mogłyby wprowadzić w błąd strony trzecie co do znaczenia i formy oznakowania CE, jest zabronione. Każde inne oznaczenie może być umieszczane na dźwigach i częściach zabezpieczających pod warunkiem że widoczność i czytelność oznakowania CE nie zostanie w ten sposób ograniczona. 4. Bez uszczerbku dla przepisów art. 7: a) jeżeli Państwo Członkowskie uzna, że oznakowanie CE zostało umieszczone nieprawidłowo, to instalator dźwigu, producent części zabezpieczającej lub jego upoważniony przedstawiciel prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty jest zobligowany do dostosowania produktu do warunków, jakie nakłada oznakowanie CE i do zaprzestania naruszania wymogów, zgodnie z warunkami określonymi przez Państwo Członkowskie. b) jeśli niezgodność istniałaby nadal, Państwo Członkowskie podejmuje właściwe środki dla ograniczenia lub zakazu wprowadzania do obrotu kwestionowanej części zabezpieczającej lub zapewnia, że będzie ona wycofana z obrotu lub zakazuje używania dźwigu oraz poinformuje inne Państwa Członkowskie zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 7 ust. 4. ò nowy 2. Oznakowanie CE umieszcza się przed wprowadzeniem do obrotu danych dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów. ê 95/16/WE (dostosowany) Ö3. Po oznakowaniu CE umieszczonym na dźwigu powinien następować numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej biorącej udział w następujących procedurach oceny zgodności: Õ Ö a) kontrola końcowa, o której mowa w załączniku V, lub zatwierdzenie systemu zapewniania zgodności (o którym mowa w załączniku X, XI lub XII); Õ Ö b) procedura weryfikacji jednostkowej, o której mowa w załączniku VIII; Õ Ö c) zatwierdzenie pełnego systemu zapewnienia jakości, o którym mowa w załączniku XI. Õ Ö 4. Po oznakowaniu CE umieszczonym na częściach zabezpieczających do dźwigów powinien następować numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej biorącej udział w następujących procedurach oceny zgodności: Õ Ö a) zatwierdzenie systemu zapewnienia jakości produktu, o którym mowa w załączniku VI; Õ Ö b) zatwierdzenie pełnego systemu zapewnienia jakości, o którym mowa w załączniku VII. Õ ò nowy 5. Numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej umieszcza sama jednostka bądź producent, jego upoważniony przedstawiciel lub instalator według wskazówek jednostki notyfikowanej. Po oznakowaniu CE oraz, we właściwych przypadkach, numerze identyfikacyjnym, o którym mowa w ust. 3 i 4, można umieścić piktogram lub innego rodzaju znak wskazujący na szczególne zagrożenie lub zastosowanie. ê 95/16/WE (dostosowany) Artykuł 9 1. Państwa Członkowskie notyfikują Komisji i innym Państwom Członkowskim jednostki, które wyznaczyły do przeprowadzenia postępowania określonego w art. 8, łącznie z zadaniami szczególnymi i procedurami badawczymi, do których przeprowadzenia jednostki te zostały wyznaczone oraz numerami identyfikacyjnymi nadanymi im uprzednio przez Komisję. Komisja publikuje do celów informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich listę jednostek notyfikowanych i ich numery identyfikacyjne oraz zadania, do których wykonania zostały wyznaczone. Komisja zapewni aktualizację tej listy. 2. Państwa Członkowskie zastosują do oceny zgłoszonych jednostek kryteria ustanowione w załączniku VII. W stosunku do jednostek spełniających kryteria oceny ustanowione w odpowiednich normach zharmonizowanych zakłada się spełnienie kryteriów ustalonych w załączniku VII. 3. Państwo Członkowskie, które notyfikowało jednostkę, musi wycofać jej notyfikację, kiedy stwierdzi, że nie spełnia on już kryteriów ustalonych w załączniku VII. Niezwłocznie powiadamia ono o tym Komisję oraz pozostałe Państwa Członkowskie. ò nowy ROZDZIAŁ IV NOTYFIKOWANIE JEDNOSTEK OCENIAJĄCYCH ZGODNOŚĆ Artykuł 20 [Artykuł R13 decyzji nr 768/2008/WE] Notyfikacja Państwa członkowskie są zobowiązane notyfikować Komisji i pozostałym państwom członkowskim jednostki upoważnione do wykonywania zadań w zakresie oceny zgodności w charakterze stron trzecich na podstawie niniejszej dyrektywy. Artykuł 21 [Artykuł R14 decyzji nr 768/2008/WE] Organy notyfikujące 1. Państwa członkowskie wyznaczają organ notyfikujący, który odpowiada za opracowanie i stosowanie procedur koniecznych do oceny i notyfikowania jednostek oceniających zgodność oraz za monitorowanie jednostek notyfikowanych, w tym za zgodność z art. 26. 2. Państwa członkowskie mogą zdecydować, że ocena oraz monitorowanie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane przez krajową jednostkę akredytującą w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 765/2008 oraz zgodnie z nimi. 3. W przypadku gdy organ notyfikujący przekazuje lub w inny sposób powierza ocenę, notyfikację lub monitorowanie, o których mowa w ust. 1, podmiotowi, który nie jest instytucją rządową, upoważniony podmiot posiada osobowość prawną oraz stosuje się odpowiednio do wymagań określonych w art. 22. Poza tym taki podmiot musi być przygotowany na pokrycie zobowiązań wynikających z działań, które prowadzi. 4. Organ notyfikujący ponosi pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podmiot, o którym mowa w ust. 3. Artykuł 22 [Artykuł R15 decyzji nr 768/2008/WE] Wymagania dotyczące organów notyfikujących 1. Organ notyfikujący musi być ustanowiony w sposób niepowodujący konfliktu interesów między organem notyfikującym a jednostkami oceniającymi zgodność. 2. Sposób organizacji i funkcjonowania organu notyfikującego musi zapewniać obiektywność i bezstronność jego działań. 3. Sposób organizacji organu notyfikującego musi zapewniać, aby decyzja dotycząca notyfikowania jednostki oceniającej zgodność była podejmowana przez kompetentne osoby spoza grona osób przeprowadzających ocenę. 4. Organ notyfikujący nie może oferować ani realizować żadnych działań pozostających w gestii jednostek oceniających zgodność, ani nie może świadczyć usług w zakresie konsultacji na zasadach komercyjnych, konkurując z innymi podmiotami. 5. Organ notyfikujący zapewnia poufność informacji, które otrzymuje. 6. Organ notyfikujący musi dysponować odpowiednią liczbą pracowników posiadających kompetencje do właściwego wykonywania swoich zadań. Artykuł 23 [Artykuł R16 decyzji nr 768/2008/WE] Obowiązki organów notyfikujących w zakresie informowania Państwa członkowskie informują Komisję o swoich procedurach oceny i notyfikowania jednostek oceniających zgodność i monitorowania jednostek notyfikowanych oraz o wszelkich zmianach w tym zakresie. Komisja udostępnia te informacje do wiadomości publicznej. Artykuł 24 [Artykuł R17 decyzji nr 768/2008/WE] Wymagania dotyczące jednostek notyfikowanych 1. Do celów notyfikacji jednostka oceniająca zgodność musi spełniać wymagania określone w ust. 2–11. 2. Jednostka oceniająca zgodność musi być powołana na podstawie prawa krajowego i posiadać osobowość prawną. 3. Jednostka oceniająca zgodność musi być stroną trzecią, niezależną od organizacji lub dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów, które ocenia. Jednostkę należącą do stowarzyszenia przedsiębiorców lub zrzeszenia zawodowego reprezentującego przedsiębiorstwa zaangażowane w projektowanie, produkcję, dostarczanie, montowanie, wykorzystywanie lub konserwację dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów, które ocenia, można uważać za taką jednostkę, pod warunkiem że wykazana została jej niezależność i brak konfliktu interesów. 4. Jednostka oceniająca zgodność, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności nie mogą być projektantami, producentami, dostawcami, nabywcami, właścicielami, użytkownikami ani konserwatorami części zabezpieczających do dźwigów, którą oceniają, ani upoważnionymi przedstawicielami wymienionych stron. Jednostka oceniająca zgodność, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności nie mogą być projektantami, producentami, dostawcami, instalatorami, nabywcami, właścicielami, użytkownikami ani konserwatorami dźwigów, które oceniają. Nie wyklucza to wykorzystywania ocenionych dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów, które są niezbędne do wykonywania działań jednostki oceniającej zgodność, lub wykorzystywania takich dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów do celów osobistych. Nie wyklucza to wymiany informacji technicznej między producentem lub instalatorem a tą jednostką. Jednostka oceniająca zgodność, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności nie angażują się bezpośrednio w projektowanie, produkcję lub konstruowanie, wprowadzanie do obrotu, instalację, użytkowanie lub konserwację takich dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów ani nie mogą reprezentować stron zaangażowanych w taką działalność. Nie angażują się oni w działalność, która może zagrozić niezależności ich osądów i wiarygodności w związku z działaniami w zakresie oceny zgodności, która podlega notyfikacji. Dotyczy to w szczególności usług konsultingowych. Jednostka oceniająca zgodność zobowiązana jest zapewnić, by działalność jej podwykonawców lub spółek zależnych nie wpływała na poufność, obiektywizm ani bezstronność jej działań związanych z oceną zgodności. 5. Jednostka oceniająca zgodność i jej pracownicy zobowiązani są do najwyższej rzetelności w realizacji działań związanych z oceną zgodności, muszą posiadać konieczne kwalifikacje techniczne w danej dziedzinie oraz nie mogą być poddawani żadnym naciskom czy motywacji, zwłaszcza finansowej, mogącym wpływać na ich opinię lub wyniki oceny zgodności, szczególnie ze strony osób lub grup osób posiadających interes w wynikach tych działań. 6. Jednostka oceniająca zgodność musi być zdolna do realizacji wszystkich zadań związanych z oceną zgodności, przydzielonych jej na mocy art. 15 i 16, do których została notyfikowana, niezależnie od tego, czy dana jednostka oceniająca zgodność wykonuje wspomniane zadania samodzielnie, czy są one realizowane w jej imieniu i na jej odpowiedzialność. Przez cały czas, dla każdej procedury oceny zgodności oraz dla każdego rodzaju lub każdej kategorii dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów będących przedmiotem notyfikacji, dana jednostka oceniająca zgodność musi dysponować niezbędnymi: a) pracownikami posiadającymi wiedzę techniczną oraz wystarczające i odpowiednie doświadczenie do realizacji zadań związanych z oceną zgodności; b) opisami procedur, zgodnie z którymi przeprowadza się ocenę zgodności, w celu zagwarantowania przejrzystości i powtarzalności tych procedur; jednostka prowadzi odpowiednią politykę i posiada stosowne procedury, dzięki którym możliwe jest odróżnienie zadań wykonywanych w ramach notyfikacji od wszelkiej innej działalności; c) procedurami służącymi prowadzeniu działań przy uwzględnieniu wielkości, sektora, struktury przedsiębiorstw, stopnia złożoności technologii danego dźwigu lub części zabezpieczającej do dźwigów oraz masowego lub seryjnego charakteru procesu produkcyjnego. Musi posiadać środki konieczne do prawidłowej realizacji zadań o charakterze technicznym i administracyjnym związanych z oceną zgodności oraz musi mieć dostęp do wszystkich niezbędnych urządzeń lub obiektów. 7. Pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności muszą posiadać: a) gruntowne przeszkolenie techniczne i zawodowe, obejmujące wszelkie działania związane z oceną zgodności w zakresie będącym przedmiotem notyfikacji; b) dostateczną znajomość wymagań dotyczących ocen, które wykonują, oraz odpowiednie uprawnienia do dokonywania takich ocen; c) odpowiednią znajomość i zrozumienie zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonych w załączniku I, mających zastosowanie norm zharmonizowanych oraz stosownych przepisów odpowiedniego unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego i odpowiednich przepisów krajowych; d) umiejętności wymagane do sporządzania certyfikatów, zapisów i sprawozdań dokumentujących wykonanie ocen. 8. Należy zagwarantować bezstronność jednostki oceniającej zgodność, jej kierownictwa i pracowników odpowiadających za realizację zadań w zakresie oceny zgodności. Wynagrodzenie ścisłego kierownictwa jednostki oceniającej zgodność oraz jej pracowników wykonujących ocenę nie może zależeć od liczby wykonanych ocen ani od wyników tych ocen. 9. Jednostka oceniająca zgodność musi wykupić ubezpieczenie od odpowiedzialności, chyba że na mocy prawa krajowego odpowiedzialność spoczywa na państwie lub za ocenę zgodności bezpośrednio odpowiada samo państwo członkowskie. 10. Pracownicy jednostki oceniającej zgodność są zobowiązani dochować tajemnicy zawodowej w odniesieniu do wszystkich informacji, które uzyskują w trakcie wykonywania swoich zadań zgodnie z art. 15 i 16 lub wszelkimi przepisami prawa krajowego ustanowionymi w celu wykonania tych artykułów, są jednak zwolnieni z tego obowiązku w stosunku do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym realizowane są działania. Prawa własności podlegają ochronie. 11. Jednostka oceniająca zgodność bierze udział w stosownej działalności normalizacyjnej lub zapewnia informowanie pracowników wykonujących ocenę o tej działalności. Jednostka uczestniczy lub jest reprezentowana w działalności grupy koordynującej jednostki notyfikowane w zakresie dźwigów, utworzonej na mocy art. 36, natomiast zalecenia opracowane w wyniku prac takiej grupy zobowiązana jest stosować jako ogólne wytyczne. Artykuł 25 [Artykuł R18 decyzji nr 768/2008/WE] Domniemanie zgodności jednostki notyfikowanej Jeżeli jednostka oceniająca zgodność może wykazać, że spełnia kryteria ustanowione w odpowiednich normach zharmonizowanych, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, lub ich częściach, to jednostka ta spełnia wymagania określone w art. 24 na zasadzie domniemania, jeżeli odpowiednie normy zharmonizowane obejmują te wymagania. Artykuł 26 [Artykuł R20 decyzji nr 768/2008/WE] Spółki zależne i podwykonawstwo na zlecenie jednostek notyfikowanych 1. W przypadku gdy jednostka notyfikowana zleca podwykonanie określonych zadań związanych z oceną zgodności lub korzysta z usług spółki zależnej, jest ona zobowiązana zapewnić, aby podwykonawca lub spółka zależna spełniała wymagania określone w art. 24, oraz odpowiednio poinformować organ notyfikujący. 2. Jednostka notyfikowana ponosi pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podwykonawców lub spółki zależne, niezależnie od tego, gdzie posiadają one siedzibę. 3. Działania mogą być zlecane podwykonawcom lub wykonywane przez spółkę zależną wyłącznie za zgodą klienta. 4. Jednostka notyfikowana jest zobowiązana przechowywać do dyspozycji organu notyfikującego odpowiednie dokumenty dotyczące oceny kwalifikacji podwykonawcy lub spółki zależnej oraz prac wykonywanych przez podwykonawcę lub spółkę zależną na mocy art. 15 i 16. Artykuł 27 [Artykuł R22 decyzji nr 768/2008/WE] Wniosek o notyfikację 1. Jednostka oceniająca zgodność przedkłada wniosek o notyfikację organowi notyfikującemu państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę. 2. Do wniosku załącza się opis procedur oceny zgodności dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów, w odniesieniu do których dana jednostka uważa się za kompetentną, jak również certyfikat akredytacji, jeżeli istnieje, wydany przez krajową jednostkę akredytującą, potwierdzający, że dana jednostka oceniająca zgodność spełnia wymagania ustanowione w art. 24. 3. Jeżeli jednostka oceniająca zgodność nie może dostarczyć certyfikatu akredytacji, zobowiązana jest przedłożyć organowi notyfikującemu wszystkie dowody w formie dokumentów, konieczne do sprawdzenia, uznania i regularnego monitorowania jej zgodności z wymaganiami ustanowionymi w art. 24. Artykuł 28 [Artykuł R23 decyzji nr 768/2008/WE] Procedura notyfikacji 1. Organ notyfikujący może notyfikować wyłącznie jednostki oceniające zgodność, które spełniają wymagania ustanowione w art. 24. 2. Jednostki te notyfikuje on Komisji i pozostałym państwom członkowskim z wykorzystaniem systemu notyfikacji elektronicznej, opracowanego i zarządzanego przez Komisję. 3. Notyfikacja obejmuje wszystkie szczegółowe informacje dotyczące procedur oceny zgodności dźwigów lub części zabezpieczających do dźwigów będących przedmiotem notyfikacji oraz stosowne poświadczenie kompetencji. 4. W przypadku gdy podstawy notyfikacji nie stanowi certyfikat akredytacji określony w art. 27 ust. 2, organ notyfikujący przedkłada Komisji i pozostałym państwom członkowskim niezbędne dokumenty potwierdzające kompetencje jednostki oceniającej zgodność oraz wprowadzone ustalenia gwarantujące, że jednostka ta będzie systematycznie monitorowana i będzie nadal spełniać wymagania określone w art. 24. 5. Dana jednostka może wykonywać działania jednostki notyfikowanej wyłącznie pod warunkiem, że Komisja i pozostałe państwa członkowskie nie zgłosiły zastrzeżeń w terminie dwóch tygodni od notyfikacji w przypadku korzystania z certyfikatu akredytacji, a w terminie dwóch miesięcy od notyfikacji w przypadku niekorzystania z akredytacji. Wyłącznie taka jednostka może być uznana za jednostkę notyfikowaną dla celów niniejszej dyrektywy. 6. Wszelkie kolejne zmiany w not