[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 6.11.2006

KOM(2006) 662 wersja ostateczna

2006/0221 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie niektórych części i właściwości kołowych ciągników rolniczych i leśnych

(Wersja skodyfikowana)

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.

Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.

Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.

2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.

3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.

Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.

Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.

4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie dyrektywy Rady 74/151/EWG z dnia 4 marca 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do niektórych części i charakterystyk kołowych ciągników rolniczych lub leśnych[3]. Nowa dyrektywa zastąpi włączone do niej akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.

5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, dyrektywy 74/151/EWG i aktów ją zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku VIII do skodyfikowanej dyrektywy.

74/151/EWG (dostosowany)

2006/0221 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie niektórych części i właściwości kołowych ciągników rolniczych i leśnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95 ,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[6],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Dyrektywa Rady 74/151/EWG z dnia 4 marca 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do niektórych części i charakterystyk kołowych ciągników rolniczych lub leśnych[7] została kilkakrotnie znacząco zmieniona[8]. W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem skodyfikować.

2. Dyrektywa Rady 74/151/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących systemu homologacji typu WE, o którym mowa w dyrektywie Rady 74/150/EWG, zastąpionej przez dyrektywę 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi oraz uchylającą dyrektywę 74/150/EWG[9]; w niniejszej dyrektywie określono normy techniczne dotyczące projektowania i budowy ciągników rolniczych i leśnych między innymi w odniesieniu do maksymalnej dopuszczalnej masy całkowitej, położenia i zamocowania tylnych tablic rejestracyjnych, zbiorników paliwa, obciążenia balastowego, dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych, dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego (tłumika). Te normy techniczne dotyczą zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich, mającego na celu umożliwienie stosowania dla wszystkich typów traktorów procedury homologacji typu WE, o której mowa w dyrektywie 2003/37/WE. W związku z tym przepisy dyrektywy 2003/37/WE odnoszące się do ciągników rolniczych i leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi stosują się do niniejszej dyrektywy.

3. Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku VII część B,

74/151/EWG

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

1. «Ciągnik rolniczy lub leśny» oznacza każdy pojazd silnikowy wyposażony w koła lub gąsienice, mający co najmniej dwie osie, którego główna funkcja polega na mocy pociągowej i który został specjalnie skonstruowany w celu holowania, pchania, przewożenia lub napędzania niektórych narzędzi, maszyn lub przyczep, przeznaczonych do stosowania w rolnictwie lub leśnictwie. Może on być wyposażony do przewożenia rzeczy i osób.

82/890/EWG art. 1 ust. 1 (dostosowany)

97/54/WE art. 1

2. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie jedynie do ciągników określonych w ust. 1, które są wyposażone w ogumienie pneumatyczne i posiadają maksymalną prędkość konstrukcyjną między 6 a 40 km/godz.

74/151/EWG (dostosowany)

Artykuł 2

Państwa Członkowskie nie mogą odmówić przyznania homologacji typu WE ani homologacji krajowej ciągnika z przyczyn odnoszących się do następujących części lub właściwości, jeśli spełniają one wymogi określone w załącznikach I-VI :

- maksymalna dopuszczalna masa całkowita,

- położenie i zamocowanie tylnych tablic rejestracyjnych,

- zbiorniki paliwa,

- obciążenie balastowe,

- dźwiękowe urządzenia ostrzegawcze,

- dopuszczalny poziom hałasu i układ wydechowy (tłumik).

Artykuł 3

Państwa Członkowskie nie mogą odmówić ani zakazać sprzedaży ciągników, ich rejestracji, wprowadzania do eksploatacji lub użytkowania z przyczyn odnoszących się do części lub właściwości wymienionych w art. 2, jeśli spełniają one wymogi określone w załącznikach I-VI .

Artykuł 4

Zmiany niezbędne w celu dostosowania do postępu technicznego wymogów określonych w załącznikach I-VI , z wyjątkiem określonych w ppkt 1.1 oraz 1.4.1.2 załącznika VI, przyjmuje się zgodnie z procedurą , o której mowa w art. 20 ust. 2 dyrektywy 2003/37/WE .

Artykuł 5

Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.

Artykuł 6

Dyrektywa 74/151/EWG, zmieniona dyrektywami wymienionymi w załączniku VII, traci moc, bez naruszenia zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku VII część B.

Odesłania do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VIII.

Artykuł 7

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejszą dyrektywę stosuje się od dnia […] r.

74/151/EWG art. 6

Artykuł 8

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[…] […]

74/151/EWG

ZAŁĄCZNIK I

MAKSYMALNA DOPUSZCZALNA MASA CAŁKOWITA

1. Maksymalna technicznie dopuszczalna masa obciążonego pojazdu podana przez producenta jest zatwierdzana przez właściwy organ administracyjny jako maksymalna dopuszczalna masa całkowita, pod warunkiem że:

1.1. wyniki wszystkich przeprowadzonych przez ten organ badań, w szczególności badań dotyczących hamulców i kierowania, są zadowalające

2006/26/WE art. 1 i załącznik I

1.2. maksymalna dopuszczalna masa obciążonego pojazdu i maksymalne dopuszczalne obciążenie osi, w zależności od kategorii pojazdu, nie przekracza wartości podanych w tabeli 1.

Tabela 1

Maksymalna dopuszczalna masa obciążonego pojazdu i maksymalne dopuszczalne obciążenie osi w zależności od kategorii pojazdu

Kategoria pojazdu | Liczba osi | Maksymalna dopuszczalna masa (t) | Maksymalne dopuszczalne obciążenie osi |

Oś napędzana (t) | Oś nienapędzana (t) |

T1, T2, T4.1, | 2 | 18 (obciążony) | 11,5 | 10 |

3 | 24 (obciążony) | 11,5 | 10 |

T3 | 2, 3 | 0,6 (nieobciążony) | (a) | (a) |

T4.3 | 2, 3, 4 | 10 (obciążony) | (a) | (a) |

(a) Nie jest konieczne ustalanie limitu obciążenia osi dla pojazdów kategorii T3 i T4.3, gdyż mają one już z definicji określone limity maksymalnej dopuszczalnej masy pojazdu obciążonego i nieobciążonego. |

74/151/EWG

2. Niezależnie od obciążenia ciągnika, nacisk na drogę kół osi napędowej nie może wynosić mniej niż 20 % masy ciągnika bez obciążenia.

_____________

74/151/EWG

ZAŁĄCZNIK II

1. KSZTAŁT I WYMIARY POWIERZCHNI PRZEZNACZONEJ POD TYLNĄ TABLICĘ REJESTRACYJNĄ

Powierzchnia przeznaczona pod tylną tablicę rejestracyjną o prostokątnym kształcie lub zbliżonym do prostokątnego ma następujące minimalne wymiary:

98/38/WE art. 1 i załącznik lit. b)

- długość: 255 lub 520 mm,

- szerokość: 165 lub 120 mm.

Dokonując wyboru należy wziąć pod uwagę wymiary stosowane powszechnie w Państwie Członkowskim przeznaczenia.

74/151/EWG

2. POŁOŻENIE POWIERZCHNI PRZEZNACZONEJ DO MONTAŻU ORAZ MOCOWANIE TABLICY REJESTRACYJNEJ.

Powierzchnia przeznaczona do montażu ma być tak dobrana, aby po prawidłowym zamocowaniu tablice rejestracyjne miały następujące właściwości:

98/38/WE art. 1 i Załącznik lit. b)

2.1. Boczne położenie tablicy

Środek tablicy nie może znajdować się bardziej na prawo niż płaszczyzna symetrii ciągnika.

Krawędź lewego boku tablicy nie może znajdować się bardziej na lewo niż pionowa płaszczyzna równoległa do płaszczyzny symetrii ciągnika i styczna do punktu, gdzie ciągnik w przekroju poprzecznym ma najszerszy wymiar.

74/151/EWG

2 .2. Położenie tablicy rejestracyjnej w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny symetrii ciągnika

Tablica rejestracyjna jest ustawiona prostopadle lub prawie prostopadle do płaszczyzny symetrii ciągnika.

2.3. Położenie tablicy rejestracyjnej w stosunku do płaszczyzny pionowej

Tablica rejestracyjna jest pionowa z tolerancją do 5°. Jednakże jeżeli wymaga tego kształt ciągnika, tablica rejestracyjna może być nachylona w pionie:

2.3.1. nie więcej niż 30º w przypadku gdy powierzchnia, do której zamontowana jest tablica rejestracyjna, skierowana jest ku górze, pod warunkiem że wysokość położenia górnej krawędzi tablicy rejestracyjnej nad ziemią nie przekracza 1,20 m;

2.3.2. nie więcej niż 15º w przypadku gdy powierzchnia, do której zamontowana jest tablica rejestracyjna, skierowana jest ku dołowi, pod warunkiem że wysokość położenia górnej krawędzi tablicy rejestracyjnej nad ziemią nie przekracza 1,20 m.

2.4. Wysokość położenia tablicy rejestracyjnej nad ziemią

98/38/WE art. 1 i Załącznik lit. b)

Wysokość od podłoża dolnej krawędzi tablicy nie może być mniejsza niż 0,3 metra; wysokość od podłoża górnej krawędzi tablicy nie może przekroczyć 4,0 metrów.

74/151/EWG

2.5. Określenie wysokości położenia tablicy rejestracyjnej nad ziemią

Wysokości podane w ppkt 2.3 i 2.4 są mierzone w ciągniku bez obciążenia.

_____________

74/151/EWG

88/410/EWG art. 1 i Załącznik

ZAŁĄCZNIK III

ZBIORNIKI NA PALIWO PŁYNNE

1. Zbiorniki paliwa muszą być wykonane tak, aby były odporne na korozję. Muszą skutecznie przejść badania na przeciekanie przeprowadzone przez producenta przy ciśnieniu dwa razy większym niż ciśnienie robocze, ale w żadnym wypadku nie mniejszym niż 0,3 bara . Każde nadmierne ciśnienie lub ciśnienie większe od ciśnienia roboczego musi być automatycznie wyrównywane za pomocą odpowiednich urządzeń (upustów, zaworów bezpieczeństwa itd.). Upusty muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby nie stwarzały zagrożenia pożarem. Paliwo nie może wydostawać się przez korek zbiornika ani przez urządzenia służące do wyrównywania nadmiaru ciśnienia nawet w pozycji odwróconej zbiornika: można dopuścić kapanie.

2. Zbiorniki paliwa muszą być zainstalowane w taki sposób, aby były zabezpieczone przed skutkami uderzenia z przodu lub od tyłu pojazdu; w pobliżu zbiornika nie powinny znajdować się żadne wystające części, ostre krawędzie itp.

98/38/WE art. 1 i Załącznik lit. c)

Przewody paliwowe i otwór wlewu paliwa muszą być zainstalowane na zewnątrz kabiny.

_____________

98/38/WE art. 1 i Załącznik lit. d)

ZAŁĄCZNIK IV

OBCIĄŻENIE BALASTOWE

Jeśli ciągnik ma zostać wyposażony w obciążenie balastowe celem spełnienia innych wymagań homologacji WE, to obciążniki te muszą być dostarczone przez producenta ciągnika, muszą być przeznaczone do montażu oraz posiadać znak fabryczny producenta i wskazanie masy w kilogramach z dokładnością ± 5 %. Przednie obciążenie balastowe musi być przystosowane do częstego zdejmowania/montażu, pozostawiając bezpieczną przestrzeń dla ręcznych uchwytów wielkości co najmniej 25 mm. Metoda umiejscowienia obciążenia balastowego musi być taka, aby uniknąć ich przypadkowego odczepienia (np. w przypadku wywrócenia ciągnika).

_____________

74/151/EWG (dostosowany)

ZAŁĄCZNIK V

DŹWIĘKOWE SYGNAŁY OSTRZEGAWCZE

1. Dźwiękowy sygnał ostrzegawczy musi być opatrzony znakiem homologacji typu WE przepisanym dyrektywą [Rady 70/388/EWG z dnia 27 lipca 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do dźwiękowych sygnałów ostrzegawczych pojazdów silnikowych][10].

2. WłAśCIWOśCI DźWIęKOWYCH SYGNAłÓW OSTRZEGAWCZYCH ZAMONTOWANYCH W CIąGNIKU

2.1. Badania akustyczne

W przypadku gdy typ ciągnika został homologowany, właściwości sygnału ostrzegawczego zamontowanego do ciągnika tego typu są sprawdzane w następujący sposób:

2.1.1 Poziom głośności dźwięku urządzenia zamontowanego na ciągniku mierzy się w odległości 7 metrów od przodu ciągnika w terenie otwartym oraz możliwie jak najbardziej płaskim. Wyłącza się silnik ciągnika. Rzeczywiste napięcie zasilające urządzenie jest zgodne z napięciem określonym w ppkt 1.2.1 załącznika I dyrektywy [70/388/EWG], .

2.1.2. Pomiary przeprowadzane są wg skali pomiarowej «A» normy Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej (IEC).

2.1.3. Maksymalny poziom dźwięku określa się na wysokości między 0,5 i 1,5 m nad ziemią.

98/38/WE art. 1 i Załącznik lit. e)

2.1.4. Maksymalna wartość poziomu dźwięku musi wynosić co najmniej 93 dB(A) i co najwyżej 112 dB(A).

_____________

74/151/EWG

ZAŁĄCZNIK VI

I. DOPUSZCZALNE POZIOMY HAŁASU

1.1. Ograniczenia

Poziom hałasu ciągników, określonych w art. 1 niniejszej dyrektywy, mierzony w warunkach określonych w niniejszym załączniku, nie może przekroczyć następujących poziomów:

89 dB (A) dla ciągników, których masa bez obciążenia wynosi powyżej 1,5 t;

85 dB (A) dla ciągników, których masa bez obciążenia nie przekracza 1,5 t.

1.2. Przyrządy pomiarowe

Hałas emitowany przez ciągniki mierzy się za pomocą miernika poziomu dźwięku typu opisanego w publikacji 179, 1 wydanie (1965) Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej.

1.3. Warunki dokonywania pomiaru

Pomiary są przeprowadzane na ciągnikach nieobciążonych na terenie wystarczająco cichym i otwartym (poziom hałasu otoczenia oraz wiatru muszą wynosić przynamniej o 10 dB (A) mniej od mierzonego hałasu).

Teren ten może mieć kształt np. otwartej przestrzeni o promieniu 50 metrów, której środkowa część o promieniu 20 metrów jest praktycznie płaska. Powierzchnia może być pokryta betonem, asfaltem lub podobnym materiałem, jednakże nie może być pokryta sypkim śniegiem, wysoka trawą, sypką ziemią lub popiołem.

Powierzchnia bieżni testowej ma być taka, aby nie powstawał nadmierny hałas opon. Warunek ten odnosi się tylko do pomiarów hałasu emitowanego przez ciągniki w ruchu.

Pomiary przeprowadza się przy dobrej pogodzie i niewielkim wietrze. Nikt nie może przebywać blisko ciągnika lub mikrofonu poza obserwatorem odczytującym wyniki z przyrządu pomiarowego, ponieważ obecność dodatkowych osób w pobliżu ciągnika lub mikrofonu mogą znacząco zmienić odczyty z urządzenia pomiarowego. Wahania wskaźnika, które wydają się nie być związane z właściwościami ogólnego poziomu hałasu, nie są uwzględniane przy odczytywaniu wyników.

1.4. Metoda dokonywania pomiarów

1.4.1. Pomiar hałasu emitowanego przez ciągniki w ruchu (do celów homologacji typu).

Przynajmniej dwa pomiary dokonywane są po obu stronach ciągnika. Wstępne pomiary mogą być przeprowadzone w celu regulacji urządzenia, ale nie są brane pod uwagę.

Mikrofon ustawia się 1,2 m nad ziemią w odległości 7,5 m od środka prostej trasy ciągnika, CC, mierzonej wzdłuż prostopadłej do niej prostej PP’ (rysunek 1).

Dwie proste AA’ i BB’, równoległe do prostej PP’ i znajdujące się odpowiednio 10 m z przodu i 10 m z tyłu tej prostej, są nanoszone na bieżnię testową. Ciągniki zbliżają się do prostej AA’ z dużą prędkością, jak określono poniżej. Przepustnica zostaje wówczas otwarta możliwie najszybciej i trzymana w pozycji maksymalnego otwarcia do momentu, gdy tył ciągnika[11] przekroczy linię BB’; przepustnica zostaje wówczas możliwie najszybciej zamknięta.

Maksymalny zanotowany poziom hałasu stanowi wynik pomiaru.

1.4.1.1. Prędkość podczas testu wynosi trzy czwarte maksymalnej prędkości, która może być osiągnięta na najwyższym biegu przeznaczonym do jazdy drogowej.

1.4.1.2. Interpretacja wyników

1.4.1.2.1. Uwzględniając niedokładności instrumentów pomiarowych, od każdego wyniku odczytanego z urządzenia pomiarowego należy odjąć 1 dB (A).

1.4.1.2.2. Wyniki uznaje się za ważne, jeżeli różnica dwóch następujących po sobie wyników nie przekracza 2 dB (A).

1.4.1.2.3. Najwyższy zmierzony poziom hałasu stanowi wynik testu. Jeżeli wynik ten przekracza o 1 dB (A) maksymalny dopuszczalny poziom hałasu dla sprawdzanej kategorii ciągników, przeprowadza się dwa kolejne pomiary. Trzy z czterech przeprowadzonych pomiarów muszą mieścić się w granicach przepisanych wartości.

Pozycje pomiarowe ciągników w ruchu

88/410/EWG art. 1 i Załącznik

[pic][pic]

Rysunek 1

1.4.2. Pomiary hałasu ciągnika w stanie spoczynku (nie do celów homologacji typu, ale muszą być zarejestrowane).

74/151/EWG

1.4.2.1. Stanowisko miernika poziomu dźwięku

Pomiary są przeprowadzane w pkt X (wskazanym na rysunku 2) w odległości 7 m od najbliższej powierzchni ciągnika.

Mikrofon znajduje się 1,2 m nad ziemią.

1.4.2.2. Liczba pomiarów

Przeprowadza się przynajmniej dwa pomiary.

1.4.2.3. Warunki przeprowadzenia badania odnoszące się do ciągnika

Silnik ciągnika bez regulatora prędkości uruchamia się na trzy czwarte prędkości obrotowej, przy której, według producenta, ciągnik rozwija maksymalną moc. Prędkość obrotowa silnika mierzona jest za pomocą niezależnego instrumentu pomiarowego, np. rolki i tachometru. Jeżeli silnik ma regulator prędkości, zapobiegający przekroczeniu przez silnik prędkości, przy której osiąga on swoją maksymalną moc, jest uruchamiany na maksymalnej prędkości, na którą pozwala regulator.

Przed przeprowadzeniem jakichkolwiek pomiarów silnik jest doprowadzany do swojej normalnej temperatury roboczej.

1.4.2.4. Interpretacja wyników

Wszystkie zanotowane wyniki pomiarów poziomu dźwięku są podawane w sprawozdaniu.

Sposób obliczenia mocy silnika podaje się we właściwym miejscu. Podaje się także stan obciążenia ciągnika.

Wyniki uznaje się za ważne, jeżeli różnica dwóch następujących po sobie wyników po tej samej stronie ciągnika nie przekracza 2 dB (A).

Najwyższa zanotowana wartość stanowi wynik pomiaru.

Pozycje pomiarowe dla ciągników nieporuszających się

88/410/EWG art. 1 i Załącznik

[pic] [pic]

Rysunek 2

74/151/EWG

2. UKŁAD WYDECHOWY (TŁUMIK)

2.1. Jeżeli ciągnik jest wyposażony w urządzenie służące do zmniejszania hałasu wydechowego (tłumik), mają zastosowanie wymagania niniejszego punktu 2 . Jeżeli we wlocie silnika znajduje się filtr powietrza, który jest konieczny do spełnienia wymogów dotyczących dopuszczalnego poziomu hałasu, filtr uważany jest za część tłumika, a wymagania niniejszego punktu mają zastosowanie także do tego filtra.

98/38/WE art. 1 i Załącznik lit. f)

Wylot rury wydechowej musi być umiejscowiony w taki sposób, aby gazy spalinowe nie przedostały się do wnętrza kabiny.

74/151/EWG

2.2. Rysunek układu wydechowego musi być załączony do świadectwa homologacji typu ciągnika.

2.3. Tłumik musi być oznakowany określeniem marki oraz typu, które powinno być czytelne i nieusuwalne.

2.4. Zastosowanie włóknistego materiału pochłaniającego w konstrukcji tłumika jest dozwolone jedynie przy spełnieniu następujących warunków:

2.4.1. Włóknisty materiał pochłaniający nie może znajdować się w tych częściach tłumika, przez które przechodzą spaliny;

2.4.2. Odpowiednie elementy muszą zapewnić, że przez cały czas stosowania tłumika materiał nie przemieszcza się.

2.4.3. Włóknisty materiał pochłaniający musi być odporny na temperaturę przynajmniej o 20 % wyższą niż temperatura działania (w stopniach Celsjusza), która może wystąpić na tym odcinku tłumika, gdzie znajduje się ten materiał.

_____________

ZAŁĄCZNIK VII

Część A

Uchylona dyrektywa i jej kolejne zmiany(określone w art. 6)

Dyrektywa Rady 74/151/EWG (Dz.U. L 84 z 28.3.1974, str. 25) |

Dyrektywa Rady 82/890/EWG (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, str. 45) | jedynie w zakresie, w jakim art. 1 ust. 1 odnosi się do przepisów dyrektywy 74/151/EWG |

Dyrektywa Komisji 88/410/EWG (Dz.U. L 200 z 26.7.1988, str. 27) |

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 97/54/WE (Dz.U. L 277 z 10.10.1997, str. 24) | jedynie w zakresie, w jakim art. 1 odnosi się do przepisów dyrektywy 74/151/EWG |

Dyrektywa Komisji 98/38/WE (Dz.U. L 170 z 16.6.1998, str. 13) |

Dyrektywa Komisji 2006/26/WE (Dz.U. L 65 z 7.3.2006, str. 22) | jedynie w zakresie, w jakim art. 1 odnosi się do dyrektywy 74/151/EWG |

Część B

Lista terminów pr zeniesienia do prawa krajowego i stosowania (określonych w art. 6)

Dyrektywa | Termin przeniesienia | Data stosowania |

74/151/EWG | 6 września 1975 r. | __ |

82/890/EWG | 21 czerwca 1984 r. | __ |

88/410/EWG | 30 września 1988 r. | 1 października1988 r. (1) |

97/54/WE | 22 września 1998 r. | 23 września 1998 r. |

98/38/WE | 30 kwietnia 1999 r. | 1 maja 1999 r. (2) |

2006/26/WE | 31 grudnia 2006 r. | 1 stycznia 2007 r.(3) |

(1) Zgodnie z art. 2 dyrektywy 88/410/EWG:

« 1. Od dnia 1 października 1988 r. żadne Państwo Członkowskie nie może:

- odmówić w odniesieniu do typu ciągnika udzielenia homologacji typu EWG, wydania dokumentu określonego w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 74/150/EWG lub udzielenia krajowej homologacji typu, lub

- zakazać dopuszczenia do ruchu ciągników;

jeżeli zbiornik ciekłego paliwa, obciążenie balastowe oraz dopuszczalny poziom hałasu tego typu ciągnika są zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy.

2. Od dnia 1 października 1989 r. Państwa Członkowskie:

- nie mogą już wydawać dokumentów określonych w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 74/150/EWG w odniesieniu do typu ciągnika, którego zbiorniki ciekłego paliwa, obciążenie balastowe oraz dopuszczalny poziom hałasu nie są zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy,

- mogą odmówić udzielenia krajowej homologacji typu w odniesieniu do typu ciągnika, którego zbiorniki ciekłego paliwa, obciążenie balastowe oraz dopuszczalny poziom hałasu nie są zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy. »

(2) Zgodnie z art. 2 dyrektywy 98/38/WE:

« 1. Od dnia 1 maja 1999 r. żadne Państwo Członkowskie nie może:

- odmówić w odniesieniu do typu ciągnika udzielenia homologacji typu WE, wydania dokumentu określonego w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 74/150/EWG, lub udzielenia krajowej homologacji typu, lub

- zabronić dopuszczania do ruchu ciągników,

jeśli ciągniki te spełniają wymagania dyrektywy 74/151/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą.

2. Od dnia 1 października 1999 r. Państwa Członkowskie:

- nie mogą już wydawać dokumentu określonego w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 74/150/EWG dla typu ciągnika, który nie spełnia wymagań dyrektywy 74/151/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą,

- mogą odmówić udzielenia krajowej homologacji typu w odniesieniu do typu ciągnika, który nie spełnia wymagań dyrektywy 74/151/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą. »

(3) Zgodnie z art. 5 dyrektywy 2006/26/WE:

« 1. Od dnia 1 stycznia 2007 r. w odniesieniu do pojazdów, które spełniają wymogi określone odpowiednio w dyrektywach 74/151/EWG, 78/933/EWG, 77/311/EWG i 89/173/EWG, zmienionych niniejszą dyrektywą, Państwa Członkowskie:

a) nie będą odmawiać udzielenia homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu;

b) nie będą zabraniać rejestracji, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu takiego pojazdu, z przyczyn związanych z przedmiotem danej dyrektywy.

2. Od dnia 1 lipca 2007 r. w odniesieniu do pojazdów, które nie spełniają wymogów określonych odpowiednio w dyrektywach 74/151/EWG, 78/933/EWG, 77/311/EWG i 89/173/EWG, zmienionych niniejszą dyrektywą, Państwa Członkowskie:

a) nie udzielają homologacji typu WE;

b) mogą odmówić udzielenia krajowej homologacji typu, z przyczyn związanych z przedmiotem danej dyrektywy.

3. Od dnia 1 lipca 2009 r. w odniesieniu do pojazdów, które nie spełniają wymogów określonych odpowiednio w dyrektywach 74/151/EWG, 78/933/EWG, 77/311/EWG i 89/173/EWG zmienionych niniejszą dyrektywą, Państwa Członkowskie:

a) uznają świadectwa zgodności, w jakie zaopatrzone są nowe pojazdy zgodnie z przepisami dyrektywy 2003/37/WE, za już nieobowiązujące do celów art. 7 ust. 1 tej dyrektywy;

b) mogą odmówić rejestracji, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu tych nowych pojazdów, z przyczyn związanych z przedmiotem danej dyrektywy. »

_____________

ZAŁĄCZNIK VIII

Tabela korelacji

Dyrektywa 74/151/EWG | Niniejsza dyrektywa |

Artykuły 1 – 4 | Artykuły 1 – 4 |

Artykuł 5 ustęp 1 | __ |

Artykuł 5 ustęp 2 | Artykuł 5 |

__ | Artykuł 6 |

__ | Artykuł 7 |

Artykuł 6 | Artykuł 8 |

Załącznik I – Załącznik VI | Załącznik I – Załącznik VI |

__ | Załącznik VII |

__ | Załącznik VIII |

_____________

[1] COM(87) 868 PV.

[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.

[3] Przygotowana zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, COM(2001) 645 wersja ostateczna.

[4] Zob. załącznik VII część A do niniejszego wniosku.

[5] [Dz.U. C [...] z [...], str. [...]].

[6] [Dz.U. C [...] z [...], str. [...]].

[7] Dz.U. L 84 z 28.3.1974, str. 25. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/26/WE (Dz.U. L 65 z 7.3.2006, str. 22).

[8] Zob. załącznik VII część A.

[9] Dz.U. L 171 z 9.7.2003, str.1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/67/WE (Dz.U. L 273 z 19.10.2005, str. 17).

[10] Dz.U. L [176 z 10.8.1970, str. 12].

[11] Jeżeli ciągnik posiada przyczepę, nie jest to brane pod uwagę w określaniu, kiedy prosta BB’ zostaje przekraczana.