PL    PL PL 
PL 1   PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 17.6.2008 
SEK(2008) 2027 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
 
uzupełniający 
 
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMEN TU EUROPEJSKIEGO, RADY, 
EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPO ŁECZNEGO I KOMITETU 
REGIONÓW 
 
w sprawie wspólnych zasad stanowi ących podstaw ę dalszego rozwoju wspólnej polityki 
imigracyjnej: platformy dla nowego europejskiego podej ścia do imigracji 
 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
{COM(2008) 359 wersja ostateczna} 
{SEC(2008) 2026} 
PL 2   PL 1. WPROWADZENIE 
Niniejsze sprawozdanie zosta ło przygotowane przez Dyrekcj ę Generaln ą ds. Sprawiedliwo ści, 
Wolności i Bezpiecze ństwa, ale w opracowywaniu tego dokumentu uczestniczy ły także inne 
służby Komisji. Jest to uproszczona  wersja oceny skutków, poniewa ż składa się wyłącznie z 
opisu problemu (uwzgl ędniającego istniej ący dorobek prawny), przegl ądu głównych 
kierunków polityki oraz analizy przysz łej metodologii. Opisane poni żej działania, maj ące 
służyć realizacji wspólnych zasad, zostan ą poddane pe łnej ocenie skutków. 
Imigracja to skomplikowane zagadnienie, które dla pa ństw członkowskich UE sta ło się 
jednym z najpowa żniejszych problemów wywo łanych przez globalizacj ę. Przywódcy UE, 
świadomi, że niezbędne jest nowe podej ście do zarz ądzania imigracj ą, określili części 
składowe wspólnej polityki imigracyjnej UE  w trakcie obrad Rady Europejskiej w 
październiku 1999 r. w Tampere, opieraj ąc się na nowych postanowieniach wprowadzonych 
Traktatem z Amsterdamu. Podej ście uzgodnione w Tampere w 1999 r. zosta ło potwierdzone 
w programie haskim (2004-2009 r.) W gr udniu 2007 r. Rada Europejska poprosi ła o dalsze 
zmiany polityczne oraz o szybkie przyj ęcie szeroko zakrojonej polityki  imigracyjnej UE na 
podstawie odnowionych zobowi ązań politycznych.  
2. PROBLEMY  I WYZWANIA  ZWIĄZANE  Z IMIGRACJ Ą (DEFINICJA 
PROBLEMU ) 
2.1. ZMNIEJSZANIE SI Ę POPULACJI UE I STARZENIE SI Ę SPOŁECZEŃSTW 
Ludność w wieku produkcyjnym w UE zmniejszy si ę znacząco w nast ępnych latach w 
rezultacie ró żnorodnych zmian cech demograficznych ludno ści UE oraz w wyniku 
wycofywania si ę z rynku pracy pokolenia powojennego wy żu demograficznego. W 
państwach UE-25 przewidyw ane jest podwojenie si ę liczby emerytów przypadaj ących na 
jedną osobę zatrudnion ą, zwiększenie obci ążenia systemu opieki zdrowotnej i systemu opieki 
długookresowej oraz obci ążenia zwi ązanego z wydatkami emerytalnymi, jak równie ż 
zmniejszenie si ę średniego rocznego  tempa wzrostu potencjalnego PKB . W tym kontek ście 
imigracja staje si ę bardzo wa żnym czynnikiem wp ływającym na zmiany demograficzne w 
UE, poniewa ż w ostatnich latach mia ła ona większy wpływ na liczb ę ludności UE niż zmiany 
naturalne. 
2.2. NIEDOSTATEK SI ŁY ROBOCZEJ I POSZCZEGÓLNYCH UMIEJ ĘTNOŚCI 
Niektóre pa ństwa członkowskie ju ż w chwili obecnej odczuwaj ą niedostatek si ły roboczej i 
poszczególnych umiej ętności. Problem ten pog łębia dodatkowo niska mobilno ść 
pracowników w ramach UE. Zgodnie ze średniookresowymi prognozami nadal b ędzie 
wzrastał popyt na pracowników wykonuj ących wymagaj ące wysokich umiej ętności prace 
umysłowe, ale tak że na niektóre kategorie pracowników o ni ższych umiej ętnościach. 
Obywatele pa ństw nienale żących do UE odgrywaj ą już w chwili obecnej wa żną rolę, jeżeli 
chodzi o zaspokajanie potr zeb rynku pracy, poniewa ż wśród pracowników o najwy ższych 
umiejętnościach nieco wi ęcej jest imigrantów w wieku produkcyjnym pochodz ący z krajów 
trzecich, a w śród pracowników o najni ższych umiej ętnościach ich liczba jest jeszcze wy ższa. 
W celu z łagodzenia niedoboru pracowników na rynku pracy niezb ędne jest zatem 
poprawienie na rynku pracy pozycji obyw ateli krajów trzecich zamieszka łych w UE , oraz, w 
perspektywie krótkookresowej, pr zygotowanie strategii zmierzaj ących do zach ęcenia nowych 
pracowników z krajów trzecich do imigracji do UE.  
PL 3   PL 2.3. NIEWYSTARCZAJ ĄCY POZIOM INTERGRACJI LEGALNYCH 
IMIGRANTÓW  
Do powa żnych problemów w tym kontek ście nadal nale żą: skuteczna wymiana informacji, 
koordynacja mi ędzy władzami na wszystkich poziomach i mi ędzy władzami a 
zainteresowanymi podmiotami, jak równie ż konieczno ść uwzględnienia kwestii zwi ązanych z 
płcią i specyficznych potrzeb dzieci i m łodzieży pochodz ących ze środowiska migrantów. 
Niewystarczaj ąca jest jak dotychczas zdolno ść do gromadzenia, analizowania i 
rozpowszechniania informacji dotycz ących integracji imigrantów ze spo łeczeństwami ich 
przyjmującymi, jak równie ż do monitorowania i oceny pol ityki integracyjnej oraz do 
ustalenia konkretnych wska źników dotycz ących integracji. W narodowych strategiach 
integracji nadal nie s ą odpowiednio uwzgl ędnione strukturalne inicjatywy maj ące pomóc 
ludności kraju przyjmuj ącego w dostosowaniu si ę do różnorodności wynikaj ącej z imigracji, 
jak równie ż brakuje w nich dzia łań zmierzaj ących do zwi ększenia udzia łu imigrantów w 
kształtowaniu polityki integracyjnej. Wa żnymi elementami polityki integracyjnej s ą także: 
poprawa osi ągnięć edukacyjnych osób nieposiadaj ących obywatelstwa UE, poprawa stopnia 
ich integracji na rynku pracy oraz ich wiedzy na temat spo łeczeństwa przyjmuj ącego i 
znajomość jego języka; zagwarantowanie, że wszyscy imigranci rozumiej ą i szanują wartości 
i prawa zdefiniowane w prawodawstwie UE i jej pa ństw członkowskich, oraz w pe łni z nich 
korzystają ,jak równie ż zwalczanie dyskryminacji i promowanie równych szans.  
2.4. TRWA ŁE OBCIĄŻENIA ZWI ĄZANE Z NIELEGALN Ą IMIGRACJ Ą 
Z punktu widzenia bezpiecze ństwa nielegalna imigracja mo że być powiązana z terroryzmem, 
handlem lud źmi, przemytem narkotyków i broni, wykor zystywaniem imigrantów, warunkami 
pracy zbli żonymi do niewolnictwa  oraz innymi powa żnymi przest ępstwami. Ponadto 
nielegalna imigracja wi ąże się często z katastrofami humanitarnymi, b ędącymi nast ępstwem 
próby dostania si ę na terytorium UE przy  pomocy organizacji przest ępczych. Nielegalny 
wjazd i pobyt na terytorium UE or az nielegalny przejazd przez nie podwa żają wiarygodno ść 
polityki imigracyjnej UE i pa ństw członkowskich oraz wywo łują duże i zróżnicowane koszty 
społeczne. Nielegaln ą imigracj ę podsycaj ą niewystarczaj ące działania na rzecz powrotu 
imigrantów do krajów pochodzenia, dzia łalność organizacji przest ępczych zaanga żowanych 
w przemyt ludzi i handel nimi, jak równie ż możliwość znalezienia pracy i perspektywa 
uregulowania statusu ni elegalnych imigrantów. 
2.5. NIEWYSTARCZAJ ĄCE PARTNERSTWO Z KRAJAMI TRZECIMI 
W ostatnich dziesi ęcioleciach Unia Europejska sta ła się celem dla imigrantów z ró żnych 
części świata, a wielko ść tej imigracji zwi ększała się aż do pierwszych lat XXI wieku. U 
podstaw decyzji o migracji le żą zawsze kwestie gospodarcze, jednak jest to proces 
skomplikowany i zale żny od szeregu dodatkowych czynni ków: poszukiwania lepszych źródeł 
utrzymania, niesprawno ści administracji kraju pochodzenia, z łego klimatu dla 
przedsiębiorczości wynikaj ącego z korupcji i braku stabilno ści, nieprawid łowo 
funkcjonuj ącego rynku pracy, kl ęsk żywiołowych i konfliktów,  itp. Przeciwdzia łanie 
przyczynom migracji jest wa żnym elementem globalnego podej ścia do tego zagadnienia.  
2.6. NIEWYSTARCZAJ ĄCE DOSTOSOWANIE ZARZ ĄDZANIA GRANICAMI I 
POLITYKI WIZOWEJ DO PO TRZEB ZGLOBALIZOWANEGO ŚWIATA  
Biorąc pod uwag ę, że kontrola granic jest bardzo wa żnym elementem zwalczania nielegalnej 
imigracji i przest ępstw transgranicznych, niezb ędne jest zapewnienie skutecznej i sprawnej 
ochrony granic. Dwie kwestie s ą bardzo wa żne z punktu widzenia skuteczno ści kontroli 
PL 4   PL granic: identyfikacja osób przed łużających samowolnie pobyt w UE oraz wzmocnienie 
nadzoru granic. Wi ększość podróżnych nie zagra ża jednak w żaden sposób bezpiecze ństwu. 
Przekroczenie granicy w ich przypadku powinno przebiega ć sprawnie i w sposób mo żliwie 
nieuciążliwy. Ponadto ze wzgl ędu na to, że wizy krajowe daj ą podróżnym dost ęp do całego 
terytorium Schengen, nie jest mo żliwe całkowicie równe traktowanie wszystkich osób 
ubiegających się o wizy, ani stosowanie w sposób jednol ity kryteriów kontroli granicznych. 
Co więcej w wielu krajach osoby wnioskuj ące o wizę muszą przebyć duże odległości, aby 
złożyć wniosek w konsulacie pa ństwa członkowskiego. 
2.7. NIEZADOWALAJ ĄCE ZARZ ĄDZANIE MIGRACJ Ą 
Działania podejmowane przez jedno pa ństwo członkowskie w zakresie polityki azylowej i 
imigracyjnej z du żym prawdopodobie ństwem wp łyną na inne pa ństwa członkowskie; jest to 
rezultat braku kontroli granicznych w obr ębie strefy Schengen, wspól nej polityki wizowej, 
bliskich zwi ązków spo łeczno-gospodarczych pomi ędzy państwami cz łonkowskimi UE oraz 
rozwoju wspólnej polityki imigracyjnej i azylowej, który nast ąpił od momentu wej ścia w 
życie Traktatu z Amsterdamu. Ze wzgl ędu na ponadnarodowy charakter problemów 
związanych z migracjami dzia łania podejmowane na poziomie krajowym okazuj ą się 
nieskuteczne. Nale ży działać na poziomie ca łej UE, tj. opracowa ć wspólne zasady 
obowiązujące w całej Europie, przyj ąć jedno stanowisko w st osunku do potencjalnych 
imigrantów i wspólnie negocjowa ć z krajami trzecimi. Konieczne jest zatem, aby strategie 
polityczne w obszarach imigracji i azylu pa ństw członkowskich oraz Wspólnoty by ły 
rozwijane równolegle i harmonijnie. Dotychczas przeszkod ą było w tym kontek ście kilka 
czynników, w tym obowi ązek jednomy ślności przy podejmowaniu decyzji w Radzie, ma ła 
ilość udostępnianych wzajemnie informacji, brak porównywalnych statystyk wspólnotowych, 
nierówny podzia ł obowiązków, niedostatecznie szeroko za krojona polityka wobec migracji 
oraz słabe mechanizmy monitorowania i oceny. 
3. JAKIE  SĄ GŁÓWNE  KIERUNKU  I CELE  POLITYKI  IMIGRACYJNEJ? 
W oparciu o potrzeby i problemy wskazane powy żej oraz o dorobek prawno-polityczny 
Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie  imigracji i kontroli granic, nale ży zdefiniowa ć cele 
umożliwiające dalszy rozwój wspólne j polityki imigracyjnej . Rada Europejska podj ęła już 
decyzje dotycz ące wielu celów i wariantów politycznych: z wyj ątkiem dwóch kwestii – 
amnestii dla imigrantów oraz aktywnego zaanga żowania partnerów spo łecznych oraz w ładz 
regionalnych i lokalnych – wszystkie cele polityki imigracyjnej zosta ły już ustalone na 
najwyższym szczeblu politycznym. 
Komisja uporz ądkowała i streściła te cele w formie jedenastu zasad. Ka żdą z tych zasad 
należy przełożyć na konkretne dzia łania polityczne i operacyjne. Propozycje dzia łań stanowią 
wkład Komisji w debat ę polityczn ą, która odb ędzie się w 2009 r. i b ędzie miała na celu 
zdefiniowanie tre ści programu, który zast ąpi program haski (2009-2014) w dziedzinie 
imigracji. 
Zasada 1. – jasne regu ły 
Opracowanie jasnych i przejrzystych regu ł to warunek wst ępny określenia skutecznej polityki 
imigracyjnej. Imigrantom nale ży dostarcza ć obiektywne i jasne informacje na temat 
istniejących prawnych mo żliwości uzyskania prawa do zamieszka nia w Europie, na temat ich 
przyszłych praw i obowi ązków, w tym obowi ązku poszanowania podstawowych warto ści 
Unii Europejskiej. Powinno si ę im równie ż zagwarantowa ć konkretne i realistyczne 
możliwości spełnienia wymogów niezb ędnych do uzyskania wizy i prawa pobytu w krajach 
PL 5   PL pochodzenia i w krajach docelowych. Zwi ększenie liczby praw pr zyznanych obywatelom 
krajów trzecich, którzy powinni korzysta ć w jak najszerszym zakresie z praw dost ępnych 
obywatelom UE, tak że przyczyni si ę do lepszej integracji imigrantów. 
Zasada 2. - migracja ekonomiczna  
Korzyści z migracji s ą największe, jeżeli przy zarz ądzaniu migracj ą uwzględnia się potrzeby 
społeczeństwa przyjmuj ącego, bez uszczerbk u dla innych form migracji ni ż migracja 
zarobkowa. Je żeli chodzi o migracj ę gospodarcz ą, wymogi niezb ędne do uzyskania prawa do 
pobytu w UE powinny w jak najszerszym zakresie odzwierciedla ć oceny potrzeb, które 
opracowywane b ędą na podstawie przygotowyw anej obecnie oceny umiej ętności niezbędnych 
w Europie do 2020 r., w tym prof ile imigracyjne i konieczno ść dopasowania imigracji do 
potrzeb rynku pracy, przy  wykorzystaniu szkole ń w krajach pochodzenia. Polityka 
imigracyjna wi ąże się zatem z polityk ą zatrudnienia i polityk ą edukacyjn ą, a celem jest tutaj 
wykorzystanie istniej ącego potencja łu imigrantów i zmniejszenia bezrobocia w śród obywateli 
krajów trzecich, którzy ju ż w chwili obecnej zamieszkuj ą w UE. Polityk ę tę należy realizowa ć 
przy pełnym poszanowaniu zasady prefer encji dla obywateli Wspólnoty. 
Zasada 3. - integracja  
Integracja obywateli krajów trzecich to proces wzajemnego dostosowywania si ę społeczeństw 
przyjmujących i imigrantów; jest ona wa żnym czynnikiem warunkuj ącym osiągnięcie 
pełnych korzy ści z imigracji. Polityka w łączania imigracji do g łównego nurtu życia 
społecznego, oparta na „Wspólnej agendzie na rzecz integracji” jest ju ż realizowana; nale ży ją 
nadal wzmacnia ć. Do obowi ązków spo łeczeństwa przyjmuj ącego nale żą: realizacja 
programów integracyjnych dla nowo przyby łych, przystosowanie s łużb publicznych do 
specyficznych potrzeb imigrantów, zwal czanie dyskryminacji, promowanie zarz ądzania 
różnorodnością w miejscu pracy i podnoszenie świadomości społecznej. Nale ży zwrócić 
szczególn ą uwagę na kwestie zwi ązane z płcią. Elementem niezb ędnym do poprawy sytuacji 
jest także opracowanie odpowiednich wska źników i przeprowadzanie regularnych ocen. 
Zasad 4. – solidarno ść polityczna, wzajemne zaufanie, przejrzysto ść, podzia ł 
obowiązków i informacji  
Budowa skutecznej i spójnej polityki imigracyjnej  na szczeblu krajowym i unijnym wymaga 
dalszego wzmocnienia koordynacji pomi ędzy poszczególnymi podmiotami kszta łtującymi tę 
politykę. Aby mo żliwa była koordynacja, polityka imigracyjna musi by ć kształtowana i 
realizowana w sposób przejrzysty, przy pe łnym poszanowaniu kompetencji ka żdego szczebla 
władzy, zarówno na poziomie pa ństw członkowskich, jak i na poz iomie UE. W tym celu 
należy w dalszym ci ągu wspiera ć stworzony w 2006 r. system wymiany informacji, jak 
również promowa ć wymianę najlepszych praktyk, co umo żliwi budow ę wzajemnego zaufania 
i informowanie imigrantów w sposób jasny i jednoznaczny. 
Zasada 5. - solidarno ść  
Solidarno ść finansowa gwarantuje, że wspólnotowe akty prawne i polityka b ędą wdrażane w 
podobny sposób przez poszczególne pa ństwa członkowskie, a żadne z pa ństw członkowskich 
nie będzie obciążone kosztami w sposób nieproporcj onalny. Zasada ta przyczynia si ę również 
do zwiększenia wzajemnego zaufania dzi ęki współpracy, rozpowszechnianiu dobrych praktyk 
i gromadzeniu wiedzy. Realizacja  programu ramowego, który zosta ł zaprojektowany jak 
elastyczne narz ędzie, musi post ępować w regularnych odst ępach czasu. Środki przewidziane 
w ramach tego programu, w ramach przegl ądu budżetu na 2009 r., jak równie ż sposób 
dystrybucji zasobów pomi ędzy państwami cz łonkowskimi zostan ą na nowo przeanalizowane 
PL 6   PL po przygotowaniu oceny stopnia ich wykorzystania , w celu dostosowania  do nowych sytuacji 
w poszczególnych pa ństwach cz łonkowskich. 
Zasada 6. – potrzeba rzeczywistego partnerstwa z krajami trzecimi  
Do skutecznego zarz ądzania przep ływami migracyjnymi niezb ędne jest rzeczywiste 
partnerstwo z krajami trzecimi . Dlatego UE musi w nadchodz ących latach ściślej 
współpracować z krajami partnerskimi w takich dz iedzinach jak legalna imigracja, budowa 
zdolności umożliwiających zarz ądzanie migracjami, lepsze dopasowanie rozwoju kapita łu 
ludzkiego do zmian na rynku pracy, ochrona p odstawowych praw i zwalczanie nielegalnych 
przepływów migracyjnych. Ponadto wi ęcej zasobów zostanie przeznaczonych na 
zagwarantowanie przestrzegania do brych standardów w pracy, a UE b ędzie nadal rozwija ła 
politykę promującą przestrzeganie zasad etycznych przy zatrudnieniu pracowników, 
zapobieganie i łagodzenie nast ępstw drena żu mózgów i marnotrawstwa mózgów, budowanie 
możliwości migracji cyrkularnej, w ykorzystanie potencjalnych korzy ści wynikaj ących z 
transferów zarobków przez imigrant ów do krajów ich pochodzenia oraz u łatwianie otwierania 
działalności gospodarczej przez migrantów powracaj ących do kraju macierzystego. Trwaj ą 
prace przygotowawcze dotycz ące partnerstw ds. mobilno ści, które stworz ą możliwość 
zawarcia szczegó łowych porozumie ń umożliwiających zarz ądzania imigracj ą zarobkow ą w 
stosunkach z wybranymi wieloletnimi strategicznymi sojusznikami UE.  
Zasada 7. – zwi ększenie bezpiecze ństwa i u łatwienie wjazdu do UE dla osób 
podróżujących w dobrej wierze  
Należy wykorzysta ć dotychczasowe sukcesy jednocze śnie dążąc do zwi ększenia stopnia 
harmonizacji poprzez wprowadzenie proponowanego kodeksu wizowego i intensyfikacj ę 
współpracy pomi ędzy państwami cz łonkowskimi. Tylko zmiany zmierzaj ące w kierunku 
wprowadzenia europejskich wiz na pobyt krótkoterminowy umo żliwią równe traktowanie 
wszystkich wnioskodawców. Przetwarzanie wnio sków wizowych we wspólnych europejskich 
centrach wizowych by łoby logicznym i niezb ędnym krokiem na drodze do europejskich wiz. 
Dzięki temu mo żliwe byłoby połączenie zasobów i wykorzystanie korzy ści skali, a osoby 
ubiegające się o wizy mia łyby łatwy dost ęp do placówek, w których wydawano by wizy. 
Zasada 8. – integralno ść terytorium strefy Schengen  
W celu zagwarantowania integralno ści terytorium strefy Schengen konieczne jest podj ęcie 
różnego rodzaju dzia łań, w tym dzia łania na rzecz rozwoju nadzoru granicznego, 
wzmocnienie wspó łpracy operacyjnej mi ędzy państwami cz łonkowskimi za po średnictwem 
agencji FRONTEX oraz wprowadzenie systemu pozwalaj ącego na zapisywanie daty wjazdu i 
wyjazdu obywateli krajów trzecich wpuszczanych do strefy Schengen. Nale ży równie ż 
zapewnić zgodność między polityk ą wewnętrzną i zewnętrzną w zakresie zarz ądzania 
granicami. Niezb ędne jest bardziej strategiczne podej ście przy wybieraniu g łównych 
partnerów do realizacji te go zamierzenia, jak równie ż lepsze zdefiniowanie celów 
długookresowych. Nale ży równie ż cały czas doskonali ć mechanizmy umo żliwiające 
współdzielenie kosztów i wzajemn ą solidarno ść między państwami cz łonkowskimi przy 
zarządzaniu zewn ętrznymi granicami UE. 
Zasada 9. – skuteczniejsze zwalczanie ni elegalnego zatrudnienia i pracy na czarno  
Inicjatywy w tej dziedzinie powinny obejmowa ć działania prewencyjne, sankcje i 
egzekwowania istniej ącego prawa; musz ą w nich uczestniczy ć instytucje europejskie, 
państwa członkowskie i najwa żniejsze zainteresowane podmio ty, jak np. partnerzy spo łeczni. 
Ważnym krokiem naprzód b ędzie przyj ęcie dyrektywy przewiduj ącej sankcje wobec 
PL 7   PL pracodawców zatrudniaj ących obywateli krajów trzecich nielegalnie przebywaj ących w UE.1 
Należy zwiększyć zachęty skłaniające imigrantów do podj ęcia legalnej pracy oraz dba ć o 
stosowanie odpowiedni ch sankcji; niezb ędne jest równie ż przeznaczenie na realizacj ę tego 
celu dodatkowych zasobów finansowych i ludz kich, utworzenie wyspecjalizowanych 
organów kontroli, przygotowywanie analiz ryzyka, zwi ększenie koordynacji i lepsza ocena 
kontroli. Regulacje prawne, kontrole i sankcje musz ą uwzględniać nowe rodzaje nadu żyć, 
takie jak podzlecanie pracy i fa łszywe samozatrudnienie. 
Zasada 10. – zwalczanie przemytu migrantów i handlu lud źmi  
Należy dokona ć przeglądu przepisów krajowych i wspól notowych, aby lepiej odpowiada ły 
nowym rodzajom przest ępstw i umo żliwiały lepszą ochronę ich ofiar. W zwi ązku z tym 
należy wzmocni ć i dostosowa ć do aktualnej sytuacji istniej ące ramy prawne dotycz ące 
ułatwienia nielegalnego  wjazdu i pobytu na terytorium UE, jak równie ż seksualnego 
wykorzystywania dzieci. Ponadto nale ży zagwarantowa ć odpowiednie finansowanie przez 
państwa cz łonkowskie technik śledczych, dzia łalności organizacji spo łeczeństwa 
obywatelskiego, i ogólniej rzecz bior ąc, wszystkich dzia łań mających na celu ukaranie 
winnych i ochron ę ofiar przest ępstw. Z drugiej strony, ze wzgl ędu na transgraniczny 
charakter tych przest ępstw, nale ży wzmocni ć działania UE na poziomie regionalnym i 
międzynarodowym, w szczególno ści poprzez wykorzystanie mi ędzynarodowych 
instrumentów prawnych umo żliwiających zwalczanie handlu lud źmi. 
Zasada 11. – zrównowa żona i skuteczna polityka w zak resie powrotów – regulowanie 
statusu nielegalnych imigrantów  
Prowadzenie skutecznej polityki readmisyjn ej i polityki w zakresie powrotów przy pe łnym 
poszanowaniu praw cz łowieka i podstawowych wolno ści osób, których one dotycz ą, wymaga 
poprawy wspó łpracy operacyjnej mi ędzy państwami cz łonkowskimi, wzmocnienia roli 
agencji FRONTEX w realizacji wspólnych dzia łań na rzecz odsy łania imigrantów do ich 
krajów pochodzenia oraz intensyfikacji wspó łpracy i partnerstwa z krajami trzecimi, jak 
również ustanowienia wspólnych standardów. Zgromadzone do świadczenia wskazuj ą 
ponadto, że niezbędne jest wyj ście poza uregulowania decyzji Rady z dnia 5 pa ździernika 
2006 w sprawie ustanowienia mechanizmu wymiany informacji dotycz ących dzia łań państw 
członkowskich w dziedzinie azylu i imigracji, w szczególno ści jeżeli chodzi dzia łania na 
rzecz uregulowania statusu niel egalnych imigrantów, które mog ą mieć skutki tak że dla innych 
państw członkowskich. 
4. PRZYSZ ŁA METODOLOGIA:  LEPSZE  ZARZĄDZANIE  IMIGRACJ Ą 
Imigracja jest zjawiskiem z łożonym i wieloaspektowym, dlatego zarz ądzanie ni ą wymaga 
odpowiedniego po łączenia dzia łań politycznych dotycz ących wielu zagadnie ń i dziedzin: 
ogranicze ń demograficznych, potrzeb  gospodarczych, oczekiwa ń społecznych, wp ływu na 
system opieki zdrowotnej, zobowi ązań handlowych, potrzeb zwi ązanych z rozwojem, 
możliwości edukacyjnych, problemów zwi ązanych z bezpiecze ństwem itp. Ponadto jest to 
obszar, w którym UE dzieli kompetencje z pa ństwami cz łonkowskimi, nale ży więc znacząco 
wzmocnić koordynacj ę między działaniami UE a dzia łaniami podejmowanymi na szczeblu 
krajowym, szczególnie w zakresie polityki gospodarczej, polityki spo łecznej i polityki 
rozwoju. Nale ży zadbać o regularne, przejrzyste i systematyczne konsultowanie przysz łych 
zmian w polityce imigracyjnej ze wszyst kimi zainteresowanymi podmiotami. 
                                                 
1 COM(2007) 249 wersja ostateczna z 16.5.2007. 
PL 8   PL Wszystkie zmiany dotycz ące polityki imigracyjnej w przysz łości muszą uwzględniać sytuację 
imigracyjn ą w każdym państwie członkowskim, w tym dane dotycz ące liczby imigrantów i 
wysokości aktualnej imigracji. W tym celu nale ży opracowa ć szczegó łowe profile 
imigracyjne wszystkich pa ństw członkowskich, aby ustali ć jakie umiej ętności posiadaj ą 
imigranci ju ż zamieszkali w poszczególnych pa ństwach oraz oszacowa ć przyszłe potrzeby 
rynku pracy. Na podstawie indywidualnych profili imigracyjnych nale ży zdefiniowa ć 
wieloletnie wytyczne i cele. Niezb ędne jest tak że stworzenie mechanizmów oceny i 
monitorowania sytuacji imigracyjnej, dostarczaj ących decydentom niezb ędnych informacji na 
ten temat. Wymierne wska źniki i warto ści referencyjne pozwol ą na dalsze udoskonalenie 
prowadzonej polityki. Dost ępność statystyk i niezb ędnych mocy analitycznych jest 
zasadniczym elementem opracowywania ka żdego systemu oceny. Komisja Europejska 
powinna przygotowywa ć roczne sprawozdania dotycz ące imigracji zawieraj ące ogólną ocenę 
sytuacji oraz analiz ę potencjalnych potrzeb  rynku pracy, co umo żliwiłoby Radzie dokonanie 
politycznej oceny sytuacji i przygotowanie odpowiednich zalece ń.