KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 8.8.2018 COM(2018) 576 final 2018/0305(NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej UE-CTC ustanowionej Konwencją z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym oraz Komisji Mieszanej UE-CTC ustanowionej Konwencją z dnia 20 maja 1987 r. o wspólnej procedurze tranzytowej w odniesieniu do zaproszenia Zjednoczonego Królestwa do przystąpienia do tych konwencji



UZASADNIENIE 1.PRZEDMIOT WNIOSKU Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komisji Mieszanej UE-CTC ustanowionej Konwencją z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym oraz Komisji Mieszanej UE-CTC ustanowionej Konwencją z dnia 20 maja 1987 r. o wspólnej procedurze tranzytowej („Komisji Mieszanych”) w związku z planowanym przyjęciem przez każdą z Komisji Mieszanych decyzji w sprawie zaproszenia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczonego Królestwa”) do przystąpienia do, odpowiednio, Konwencji o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym oraz Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej („konwencji”). 2.KONTEKST WNIOSKU 2.1. Konwencje Konwencje mają na celu ułatwienie przemieszczania towarów między Unią Europejską a innymi państwami, które są umawiającymi się stronami konwencji. Weszły one w życie w dniu 1 stycznia 1988 r. Unia Europejska jest umawiającą się stroną konwencji. Państwa, które są umawiającymi się stronami konwencji, ale nie są członkami Unii, określa się w konwencjach jako państwa wspólnego tranzytu. 2.2. Komisje Mieszane Zadaniem Komisji Mieszanych jest administrowanie konwencjami i zapewnienie ich prawidłowego stosowania. Komisje Mieszane wydają decyzje zapraszające kraje trzecie do przystąpienia do konwencji. Decyzje Komisji Mieszanych przyjmowane są za wzajemnym porozumieniem umawiających się stron. 2.3. •Przewidywane działania Komisji Mieszanych •Wybór instrumentu W komunikacie Komisji Europejskiej z 2001 r. do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie strategii przygotowania państw kandydujących do przystąpienia do konwencji WE–EFTA z 1987 r. o wspólnej procedurze tranzytowej i o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym oraz przyjętym następnie komunikacie Komisji Europejskiej z 2010 r. do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie strategii przygotowania niektórych państw sąsiadujących do przystąpienia do obu konwencji i konkluzjach Rady z dnia 14 kwietnia 2011 r. potwierdzających podejście określone w obydwu komunikatach przewidziano wsparcie dla kilku krajów mające ułatwić im przystąpienie do obu konwencji. Zjednoczone Królestwo, będące państwem członkowskim Unii Europejskiej, stosowało konwencje od czasu ich wejścia w życie w 1988 r. Posiada ono zatem wystarczające doświadczenie w stosowaniu postanowień konwencji i spełnia jako państwo członkowskie Unii kryteria techniczne określone w komunikatach z lat 2001 i 2010. Gdy Zjednoczone Królestwo wystąpi z Unii Europejskiej, konwencje przestaną automatycznie stosować się do tego państwa, ponieważ umawiającą się stroną jest tylko Unia (a nie jej państwa członkowskie). Przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji jako odrębnej umawiającej się strony ułatwi w znacznym stopniu przemieszczanie towarów między Unią, Zjednoczonym Królestwem i innymi państwami wspólnego tranzytu. Jeżeli w ramach umowy o wystąpieniu, która jest obecnie negocjowana na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej, wejdą w życie przejściowe uregulowania uzgodnione między UE a Zjednoczonym Królestwem, umowy międzynarodowe, których Unia jest stroną, w tym konwencje, będą stosowane wobec Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie od dnia wystąpienia do dnia 31 grudnia 2020 r. W takim przypadku przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji powinno być zatem skuteczne dopiero od dnia, w którym prawo Unii (w tym konwencje) przestanie być stosowane wobec Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. Wzywa się Komisję do przyjęcia niniejszego projektu wniosku dotyczącego decyzji i przekazania go Radzie. Decyzje Komisji Mieszanych dotyczące przystąpienia Zjednoczonego Królestwa do konwencji staną się wiążące dla umawiających się stron zgodnie z art. 2 każdej z tych decyzji, które przewidują ich wejście w życie z dniem przyjęcia „Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia”.

Zgodnie z art. 11 ust. 3 Konwencji o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym oraz art. 15 ust. 3 Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej, decyzje dotyczące zaproszenia krajów trzecich do przystąpienia do konwencji są wykonywane przez umawiające się strony zgodnie z ich własnymi przepisami prawnymi. 3.STANOWISKO, JAKIE MA BYĆ ZAJĘTE W IMIENIU UNII Proponowane stanowisko zakłada uchwalenie decyzji o zaproszeniu Zjednoczonego Królestwa do przystąpienia do konwencji, tak aby konwencje te stosowały się do Zjednoczonego Królestwa natychmiast po jego wystąpieniu z Unii, albo – jeżeli w ramach umowy o wystąpieniu, która jest obecnie negocjowana na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej, wejdą w życie przejściowe uregulowania uzgodnione między UE a Zjednoczonym Królestwem – od dnia, w którym prawo Unii (w tym konwencje) przestaną być stosowane wobec Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. Celem proponowanego stanowiska jest ułatwienie handlu między Unią, Zjednoczonym Królestwem i obecnymi państwami wspólnego tranzytu. Oczekuje się, że przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji przyniesie znaczące i wymierne korzyści przedsiębiorcom oraz administracjom celnym poprzez uproszczenie formalności tranzytowych i ułatwienie przepływu towarów. Proponowane stanowisko jest zgodne ze wspólną polityką handlową. 4.PODSTAWA PRAWNA 4.1.Proceduralne aspekty prawne 4.1.1.Zasady Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”. Art. 11 ust. 3 Konwencji o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym oraz art. 15 ust. 3 Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej stanowią, że Komisje Mieszane zapraszają w drodze decyzji kraj trzeci – w rozumieniu, odpowiednio, art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 lit. c) – do przystąpienia do konwencji. 4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie Komisje Mieszane są to organy powołane na mocy umowy, a mianowicie Konwencji o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym (art. 10) i Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej (art. 14). Decyzje, do przyjęcia których wzywa się Komisje Mieszane, stanowią akty mające skutki prawne. Decyzje te będą wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 15 Konwencji o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym i art. 20 Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej. Chociaż Zjednoczone Królestwo nie będzie krajem trzecim w momencie wydania przez Komisje Mieszane decyzji w sprawie zaproszenia, to w interesie Unii leży jednak zapewnienie, aby państwo to przystąpiło do konwencji jako odrębna umawiająca się strona od dnia, w którym prawo Unii (w tym te konwencje) przestanie być stosowane wobec Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. Konieczne jest zatem przygotowanie do uchwalenia przez Komisje Mieszane zaproszenia do przystąpienia do tych konwencji, aby Zjednoczone Królestwo mogło zostać odrębną umawiającą się stroną natychmiast po tym, gdy stanie się krajem trzecim. Planowane akty nie uzupełniają ani nie zmieniają ram instytucjonalnych konwencji. W związku z tym proceduralną podstawę prawną wnioskowanych decyzji stanowi art. 218 ust. 9 TFUE. 4.2.Materialna podstawa prawna Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma być zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy. Uproszczenia osiągnięte dzięki zaproszeniu Zjednoczonego Królestwa do przystąpienia do konwencji dotyczą skutecznych procedur przekraczania granic. Główny cel i treść planowanych aktów odnoszą się zatem do wspólnej polityki handlowej. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest w związku z tym art. 207 TFUE.

4.3.Podsumowanie Podstawą prawną proponowanych decyzji powinien być art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE. 2018/0305 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej UE-CTC ustanowionej Konwencją z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym oraz Komisji Mieszanej UE-CTC ustanowionej Konwencją z dnia 20 maja 1987 r. o wspólnej procedurze tranzytowej w odniesieniu do zaproszenia Zjednoczonego Królestwa do przystąpienia do tych konwencji RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Konwencja z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym i Konwencja z dnia 20 maja 1987 r. o wspólnej procedurze tranzytowej („konwencje”) zostały zawarte pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą, Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską w dniu 20 maja 1987 r., po czym weszły w życie dnia 1 stycznia 1988 r. (2)Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) wyraziło wolę przystąpienia do konwencji jako odrębna umawiająca się strona od dnia, w którym konwencje przestaną być stosowane wobec Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. (3)Zgodnie z art. 11 ust. 3 Konwencji o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym, Komisja Mieszana ustanowiona tą konwencją może uchwalać, w drodze decyzji, zaproszenia wystosowywane do krajów trzecich w celu ich przystąpienia do tej konwencji. (4)Zgodnie z art. 15 ust. 3 Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej, Komisja Mieszana ustanowiona tą konwencją może uchwalać, w drodze decyzji, zaproszenia wystosowywane do krajów trzecich w celu ich przystąpienia do tej konwencji. (5)Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach tych Komisji Mieszanych, ponieważ decyzje zapraszające Zjednoczone Królestwo do przystąpienia do konwencji jako odrębna umawiająca się strona będą wiążące dla Unii. (6)Konwencje te zapewniają skuteczne procedury przekraczania granic na potrzeby handlu między umawiającymi się stronami. (7)Chociaż Zjednoczone Królestwo nie będzie krajem trzecim w momencie wydania przez Komisje Mieszane decyzji w sprawie zaproszeń, to w interesie Unii leży jednak zapewnienie, aby państwo to przystąpiło do konwencji jako odrębna umawiająca się strona od dnia, w którym prawo Unii (w tym te konwencje) przestanie być stosowane wobec Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. (8)Obie konwencje przewidują, że zaproszony kraj trzeci zostaje umawiającą się stroną przez złożenie dokumentu przystąpienia i że przystąpienie staje się skuteczne pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu dokumentu przystąpienia. (9)Biorąc pod uwagę ten harmonogram, aby Zjednoczone Królestwo mogło przystąpić do tych konwencji niezwłoczne po tym, gdy stanie się krajem trzecim, konieczne jest przygotowanie do uchwalenia przez Komisje Mieszane zaproszeń do przystąpienia do tych konwencji. (10)Przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji powinno być skuteczne dopiero od dnia, w którym państwo to przestanie być objęte konwencjami jako państwo członkowskie Unii Europejskiej, albo – jeżeli Unia Europejska i Zjednoczone Królestwo uzgodnią przejściowe uregulowania, na mocy których konwencje byłyby stosowane wobec Zjednoczonego Królestwa i w tym państwie – od dnia, w którym te uregulowania przejściowe przestaną obowiązywać,