[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 29.11.2004

SEC(2004) 1434 końcowy

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU WE - NORWEGIA

zmieniająca Protokół 3 do Układu w odniesieniu do definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

- Projekt wspólnego stanowiska Wspólnoty - (przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. System kumulacji diagonalnej pochodzenia został ustanowiony w 1997 r. między Wspólnotą, Bułgarią, Polską, Węgrami, Republiką Czeską, Republiką Słowacką, Rumunią, Litwą, Łotwą, Estonią, Słowenią, Islandią, Norwegią i Szwajcarią (w tym Lichtenstein) a następnie rozszerzony w 1999 r. na Turcję.

2. Na Konferencji Ministrów ds. Handlu EUROMED, która odbyła się w marcu 2002 r. w Toledo, uzgodniono rozszerzenie systemu paneuropejskiej kumulacji diagonalnej na partnerów śródziemnomorskich w następstwie Procesu Barcelońskiego rozpoczętego przez Deklarację Barcelońską przyjętą 27 i 28 listopada 1995 r.

3. Na Konferencji Ministrów ds. Handlu EUROMED, która odbyła się 7 lipca 2003 r. w Palermo, ministrowie parafowali nowy Protokół w sprawie reguł pochodzenia, który pozwala na rozszerzenie paneuropejskiego systemu kumulacji pochodzenia na państwa śródziemnomorskie. Ministrowie zwrócili się również z prośbą do zainteresowanych partnerów, których to dotyczy o podjęcie niezbędnych kroków w celu włączenia nowego protokołu do ich umów.

4. Należy w szczególności zmienić brzmienie artykułów dotyczących kumulacji jako takiej, lecz również wprowadzić nowe przepisy dotyczące świadectwa pochodzenia, zharmonizować przepisy dotyczące zakazu zwrotu lub zwolnienia z należności celnych, zharmonizować wymogi dotyczące przetwarzania ustanowione w protokołach dla wyrobów niepochodzących w celu uzyskania przez nie statusu wyrobów pochodzących oraz wprowadzić zmiany, które ujednolicą postanowienia wszystkich protokołów.

5. W następstwie rezultatów Wspólnego Komitetu WE-Dania/Wyspy Owcze z dnia 28 listopada 2003 r. proponuje się włączyć Wyspy Owcze do systemu paneuropejskiej kumulacji pochodzenia.

6. Ponieważ zniknęły różnice w preferencjach taryfowych przyznanych przez Wspólnotę Turcji z jednej strony oraz jej innym europejskim partnerom handlowym, z drugiej strony, proponuje się, aby również produkty rolno-spożywcze pochodzące z Turcji mogły korzystać z paneuro-śródziemnomorskiej kumulacji pochodzenia.

7. Aby zatem wprowadzić paneuropejską kumulację pochodzenia, Wspólnota musi zastąpić protokoły w sprawie reguł pochodzenia załączone do umów handlowych z następującymi państwami: Bułgarią, Rumunią, Islandią, Norwegią, Szwajcarią, Wyspami Owczymi, Turcją, Algierią, Egiptem, Izraelem, Jordanią, Libanem, Marokiem, Syrią, Tunezją oraz Autonomia Palestyńską Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy, jak również protokoły w sprawie reguł pochodzenia załączone do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym. W przypadku Syrii, protokół paneurośródziemnomorski w sprawie reguł pochodzenia włącza się do Układu Eurośródziemnomorskiego, który jest w stadium negocjacji.

8. Prosi się zatem Radę o przyjęcie stanowiska Wspólnoty w sprawie rozszerzenia systemu kumulacji pochodzenia na partnerów śródziemnomorskich oraz o przedstawienie go instytucjom przewidzianym w każdym z odpowiednich układów.

W przypadku Algierii, proponuje się odłożyć przedstawienie stanowiska Wspólnoty Radzie Stowarzyszenia UE-Algieria do czasu wejścia w życie przepisów handlowych Układu Eurośródziemnomorskiego, podpisanego 22 kwietnia 2002 r. w Walencji.

Zgodnie z oświadczeniem Unii Europejskiej przedstawionym przy okazji czwartego posiedzenia Rady Stowarzyszenia UE-Izrael, które odbyło się 17 i 18 listopada 2003 r., stanowisko Wspólnoty powinno zostac przedstawione Radzie Stowarzyszenia UE-Izrael dopiero po rozwiązaniu dwustronnych kwestii UE-Izrael dotyczących reguł pochodzenia.

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU WE - NORWEGIA

zmieniająca Protokół 3 do Układu w odniesieniu do definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

WSPÓLNY KOMITET,

uwzględniając Układ między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii[?], zwany dalej „Układem”, podpisany w Brukseli dnia 14 maja 1973 r., w szczególności art. 38 Protokołu 3 do wymienionego Układu,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Aktualny Protokół do Układu przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Wspólnotą a Norwegią, Bułgarią, Islandią, Rumunią i Szwajcarią (oraz Liechtensteinem).

(2) Rozszerzenie systemu kumulacji jest pożądane, bowiem umożliwia stosowanie materiałów pochodzących ze Wspólnoty, z Bułgarii, Rumunii, Islandii, Norwegii, ze Szwajcarii (oraz z Liechtensteinu), Wysp Owczych, Turcji lub z jakiegokolwiek innego państwa będącego stroną Partnerstwa Eurośródziemnomorskiego, na podstawie Deklaracji barcelońskiej przyjętej na Konferencji Eurośródziemnomorskiej, która odbyła się w dniach 27-28 listopada 1995 r.[?], w celu wspierania handlu i propagowania integracji regionalnej.

(3) Do celów wdrażania rozszerzonego systemu kumulacji wyłącznie pośród krajów, które spełniły niezbędne warunki, oraz aby uniknąć przypadków obchodzenia ceł, konieczne jest wprowadzenie nowych przepisów dotyczących certyfikacji pochodzenia.

(4) Towary będące przedmiotem tranzytu lub składowane w dniu, w którym zaczyna obowiązywać niniejsza decyzja, powinny zostać objęte przepisami przejściowymi umożliwiającymi im korzystanie z rozszerzonego systemu kumulacji.

(5) W celu skorygowania nieprawidłowości w poszczególnych wersjach językowych tekstu i rozbieżności pomiędzy nimi wymagane są pewne zmiany natury technicznej.

(6) Dla zapewnienia właściwego funkcjonowania Układu oraz w celu ułatwienia prac użytkowników i organów administracji celnej niezbędnym jest zatem włączenie do nowego tekstu Protokołu wszystkich wymienionych przepisów,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Protokół 3 do Układu dotyczący pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej zastępuje się tekstem załączonym do niniejszej decyzji wraz z odpowiednimi Wspólnymi Deklaracjami.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Stosuje się ją od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu jej przyjęcia.

Sporządzono w,

W imieniu Wspólnego Komitetu

Przewodniczący

LEGISLATIVE FINANCIAL STATEMENT

1. Legal basis

Article 133 of the Treaty

2. Title of the measure

Proposal for an amendment to the definition of the concept of ‘originating products’ and methods of administrative co-operation set out in the protocols to the agreements between the EU and Bulgaria, Romania, Iceland, Norway, Switzerland, the Faroe Islands, Turkey, Algeria, Egypt, Israel, Jordan, Lebanon, Morocco, Tunisia and Palestinian Authority of the West Bank and Gaza Strip as well as the protocol on rules of origin attached to the European Economic Area Agreement.

3. Objective

To extend the system of pan-European cumulation of origin to the Mediterranean partners and to the Faroe Islands.

4. Financial implications

As the extension of the system of cumulation of origin to the Mediterranean partners and to the Faroe Islands is without any implication on the tariff concessions granted by the agreements, the proposal does not have any financial implications.

PROTOKÓŁ 3

DOTYCZĄCY DEFINICJI POJĘCIA „PRODUKTÓW POCHODZĄCYCH” ORAZ METOD WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

SPIS TREŚCI

TYTUŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1 Definicje

TYTUŁ II DEFINICJA POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE”

Artykuł 2 Wymogi ogólne

Artykuł 3 Kumulacja we Wspólnocie

Artykuł 4 Kumulacja w Norwegii

Artykuł 5 Produkty całkowicie uzyskane

Artykuł 6 Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu

Artykuł 7 Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie

Artykuł 8 Jednostka kwalifikacyjna

Artykuł 9 Akcesoria, części zapasowe i narzędzia

Artykuł 10 Zestawy

Artykuł 11 Elementy neutralne

TYTUŁ III WYMOGI TERYTORIALNE

Artykuł 12 Zasada terytorialności

Artykuł 13 Transport bezpośredni

Artykuł 14 Wystawy

TYTUŁ IV ZWROT LUB ZWOLNIENIE

Artykuł 15 Zakaz zwrotu lub zwolnienia z należności celnych

TYTUŁ V DOWÓD POCHODZENIA

Artykuł 16 Wymogi ogólne

Artykuł 17 Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED

Artykuł 18 Świadectwa przewozowe EUR.1 lub EUR-MED wystawiane z mocą wsteczną

Artykuł 19 Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED

Artykuł 20 Wystawianie świadectw przewozowych EUR.1 lub EUR-MED na podstawie dowodu pochodzenia wystawionego lub sporządzonego uprzednio

Artykuł 21 Rozróżnienie księgowe

Artykuł 22 Warunki sporządzania deklaracji na fakturze lub deklaracji na fakturze EUR-MED

Artykuł 23 Upoważniony eksporter

Artykuł 24 Termin ważności dowodu pochodzenia

Artykuł 25 Przedkładanie dowodu pochodzenia

Artykuł 26 Przywóz partiami

Artykuł 27 Zwolnienia z dowodu pochodzenia

Artykuł 28 Dokumenty uzupełniające

Artykuł 29 Przechowywanie dowodów pochodzenia i dokumentów uzupełniających

Artykuł 30 Niezgodności i błędy formalne

Artykuł 31 Kwoty wyrażone w euro

TYTUŁ VI UZGODNIENIA DOTYCZĄCE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

Artykuł 32 Wzajemna pomoc

Artykuł 33 Weryfikacja dowodów pochodzenia

Artykuł 34 Rozstrzyganie sporów

Artykuł 35 Kary

Artykuł 36 Strefy wolnocłowe

TYTUŁ VII CEUTA I MELILLA

Artykuł 37 Stosowanie protokołu

Artykuł 38 Warunki specjalne

TYTUŁ VIII POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 39 Zmiany w protokole

Artykuł 40 Przepisy przejściowe dotyczące towarów w tranzycie lub towarów składowanych

Wykaz załączników

Załącznik I: Uwagi wprowadzające do wykazu w załączniku II

Załącznik II: Wykaz obróbek lub przetworzeń do wykonania na materiałach niepochodzących dla uzyskania przez przetworzony produkt statusu pochodzenia

Załącznik III a: Wzory świadectwa przewozowego EUR. 1 i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR.1

Załącznik III b: Wzory świadectwa przewozowego EUR-MED i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR-MED

Załącznik IV a: Tekst deklaracji na fakturze

Załącznik IV b: Tekst deklaracji na fakturze EUR-MED

Wspólne deklaracje

Wspólna deklaracja dotycząca Księstwa Andory

Wspólna deklaracja dotycząca Republiki San Marino

TYTUŁ I PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego protokołu:

(a) „wytwarzanie” oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetwarzania łącznie z montażem lub czynnościami szczególnymi;

(b) „materiał” oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itp. użyte do wytworzenia produktu;

(c) „produkt” oznacza wytwarzany produkt, nawet jeśli jest on przeznaczony do użycia w innym procesie wytwarzania;

(d) „towary” oznaczają zarówno materiały, jak i produkty;

(e) „wartość celna” oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 roku (Porozumienie Światowej Organizacji Handlu w sprawie ustalania wartości celnej);

(f) „cena ex-works” oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works producentowi we Wspólnocie lub w Norwegii, który dokonuje ostatniej obróbki lub przetworzenia, pod warunkiem, że cena ta zawiera wartość wszystkich użytych materiałów z wyjątkiem wszelkich podatków wewnętrznych, które są lub mogą być zwrócone jeżeli uzyskany produkt zostanie wywieziony;

(g) „wartość materiałów” oznacza wartość celną w czasie przywozu użytych materiałów niepochodzących lub, jeśli nie jest znana i nie może być ustalona, pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały we Wspólnocie lub w Norwegii;

(h) „wartość materiałów pochodzących” oznacza wartość takich materiałów zgodnie z definicją w lit. g) stosowaną mutatis mutandis ;

(i) „wartość dodana” oznacza cenę ex-works pomniejszoną o wartość celną użytych materiałów pochodzących z innych krajów, wymienionych w art. 3 i 4, z którymi kumulacja ma zastosowanie lub, w przypadkach, gdy wartość celna nie jest znana lub nie może być ustalona, o pierwszą możliwą do ustalenia cenę płaconą za materiały we Wspólnocie lub w Norwegii;

(j) „działy” i „pozycje” oznaczają działy i pozycje (kody czterocyfrowe) używane w nomenklaturze Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, zwanego w niniejszym protokole „Zharmonizowanym Systemem” lub „HS”;

(k) „klasyfikowany” odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału w poszczególnej pozycji;

(l) „przesyłka” oznacza produkty, które są albo wysłane w tym samym czasie od jednego eksportera do jednego odbiorcy, albo objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od eksportera do odbiorcy albo, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą;

(m) „terytoria” obejmują wody terytorialne.

TYTUŁ II DEFINICJA POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE”

Artykuł 2

Wymogi ogólne

1. Do celów wykonania niniejszej Umowy następujące produkty uważa się za pochodzące ze Wspólnoty:

(a) produkty całkowicie uzyskane we Wspólnocie w rozumieniu art. 5;

(b) produkty uzyskane we Wspólnocie zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem, że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu we Wspólnocie w rozumieniu art. 6;

(c) towary pochodzące z Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) w znaczeniu protokołu 4 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

2. Do celów wykonania niniejszej Umowy następujące produkty uważa się za pochodzące z Norwegii:

(a) produkty całkowicie uzyskane w Norwegii w rozumieniu art. 5;

(b) produkty uzyskane w Norwegii zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem, że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w Norwegii w rozumieniu art. 6;

(c) towary pochodzące z Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) w znaczeniu protokołu 4 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Artykuł 3

Kumulacja we Wspólnocie

1. Bez uszczerbku dla postanowień art. 2 ust. 1 produkty uważa się za pochodzące ze Wspólnoty, jeżeli tego rodzaju produkty zostały uzyskane we Wspólnocie, łącznie z materiałami pochodzącymi z Bułgarii, Szwajcarii (łącznie z Lichtensteinem[?]), Islandii, Norwegii, Rumunii, Turcji lub ze Wspólnoty, pod warunkiem, że produkty te zostały we Wspólnocie poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającemu poza operacje określone w art. 7. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

2. Bez uszczerbku dla postanowień art. 2 ust. 1 produkty uważa się za pochodzące ze Wspólnoty, jeżeli zostały tam uzyskane , włączając materiały pochodzące z Wysp Owczych lub z każdego innego państwa będącego uczestnikiem Partnerstwa Eurośródziemnomorskiego, opartego na Deklaracji Barcelońskiej przyjętej podczas Konferencji Eurośródziemnomorskiej odbywającej się w dniach 27 i 28 listopada 1995 r., innego niż Turcja, pod warunkiem, że produkty te zostały we Wspólnocie poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającemu poza te określone w art. 7. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

3. Gdy obróbka lub przetworzenie dokonane we Wspólnocie nie wykraczają poza operacje określone w art. 7, otrzymany produkt uważa się za pochodzący ze Wspólnoty tylko wtedy, gdy wartość tam dodana przewyższa wartość wykorzystanych materiałów pochodzących z któregokolwiek innego państwa wymienionego w ust. 1 i 2. W przypadku, gdy powyższe warunki nie są spełnione, otrzymany produkt uważa się za pochodzący z kraju, który ma największy udział materiałów pochodzących, użytych w procesie produkcji we Wspólnocie .

4. Produkty pochodzące z państw wymienionych w ust. 1 i 2, które nie są poddawane żadnej obróbce lub przetwarzaniu we Wspólnocie, zachowują swoje pochodzenie w przypadku wywiezienia ich do jednego z wyżej wspomnianych państw.

5. Kumulacja przewidziana w niniejszym artykule ma zastosowanie wyłącznie w następujących przypadkach:

(a) pomiędzy państwami zaangażowanymi w uzyskanie statusu pochodzenia a państwem przeznaczenia ma zastosowanie preferencyjna umowa handlowa zgodna z art. XXIV Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT);

(b) materiały i produkty uzyskały status pochodzenia poprzez zastosowanie reguł pochodzenia identycznych z regułami przedstawionymi w niniejszym protokole;

oraz

(c) powiadomienia wskazujące na wypełnienie wszelkich wymagań niezbędnych do zastosowania kumulacji zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) oraz w Norwegii zgodnie z jej własnymi procedurami.

Kumulację przewidzianą w niniejszym artykule stosuje się od dnia wskazanego w powiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C).

Wspólnota, poprzez Komisję Wspólnot Europejskich, poinformuje Norwegię o szczegółach Umów, łącznie z datami ich wejścia w życie oraz odpowiednimi regułami pochodzenia, które mają zastosowanie odnośnie do innych państw, wymienionych w ust. 1 i 2.

Artykuł 4

Kumulacja w Norwegii

1. Bez uszczerbku dla postanowień art. 2 ust. 2 produkty uważa się za pochodzące z Norwegii, jeżeli tego rodzaju produkty zostały tam uzyskane, łącznie z materiałami pochodzącymi z Bułgarii, Szwajcarii (łącznie z Lichtensteinem[?]), Islandii, Norwegii, Rumunii, Turcji lub ze Wspólnoty, pod warunkiem, że produkty te zostały w Norwegii poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającemu poza te określone w art. 7. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

2. Bez uszczerbku dla postanowień art. 2 ust. 2 produkty uważa się za pochodzące z Norwegii, jeżeli tego rodzaju produkty zostały tam uzyskane, łącznie z materiałami pochodzącymi z Wysp Owczych lub z każdego innego państwa będącego uczestnikiem Partnerstwa Eurośródziemnomorskiego, opartego na Deklaracji Barcelońskiej przyjętej podczas Konferencji Eurośródziemnomorskiej odbywającej się w dniach 27 i 28 listopada 1995 r., innego niż Turcja[?], produkty te zostały w Norwegii poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającemu poza te określone w art. 7. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

3. Gdy obróbka lub przetworzenie dokonane w Norwegii nie wykraczają poza działania określone w art. 7, otrzymany produkt uważa się za pochodzący z Norwegii tylko, gdy wartość tam dodana przewyższa wartość wykorzystanych materiałów pochodzących z któregokolwiek innego państwa wymienionego w ust. 1 i 2. W przypadku, gdy powyższe warunki nie są spełnione, produkt otrzymany uważa się za pochodzący z kraju, z kraju, który ma największy udział materiałów pochodzących, użytych w procesie produkcji w Norwegii.

4. Produkty pochodzące z państw wymienionych w ust. 1 i 2, które nie są poddawane żadnej obróbce lub przetwarzaniu w Norwegii, zachowują swoje pochodzenie w przypadku wywiezienia ich do jednego z wyżej wspomnianych państw.

5. Kumulacja przewidziana w niniejszym artykule ma zastosowanie wyłącznie w następujących przypadkach:

(a) pomiędzy państwami zaangażowanymi w uzyskanie statusu pochodzenia a państwem przeznaczenia ma zastosowanie preferencyjna umowa handlowa zgodna z art. XXIV Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT);

(b) materiały i produkty uzyskały status pochodzenia poprzez zastosowanie reguł pochodzenia identycznych z regułami przedstawionymi w niniejszym protokole;

oraz

(c) powiadomienia wskazujące na wypełnienie wszelkich wymagań niezbędnych do zastosowania kumulacji zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) oraz w Norwegii zgodnie z jej własnymi procedurami.

Kumulację przewidzianą w niniejszym artykule stosuje się od dnia wskazanego w powiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C).

Norwegia, poprzez Komisję Wspólnot Europejskich, poinformuje Wspólnotę o szczegółach Umów, łącznie z datami ich wejścia w życie oraz odpowiednimi regułami pochodzenia, które maja zastosowanie odnośnie do innych państw wymienionych w ust. 1 i 2.

Artykuł 5

Produkty całkowicie uzyskane

1. Następujące produkty są uważane za całkowicie uzyskane we Wspólnocie lub w Norwegii:

(a) produkty mineralne wydobyte z ich ziemi lub z ich dna morskiego;

(b) produkty roślinne tam zebrane;

(c) żywe zwierzęta tam urodzone i wyhodowane;

(d) produkty pochodzące od żywych zwierząt tam wyhodowanych;

(e) produkty uzyskane przez polowanie lub połowy tam przeprowadzone;

(f) produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wydobyte z morza poza wodami terytorialnymi Wspólnoty lub Norwegii przez ich statki;

(g) produkty wytworzone na pokładzie ich statków-przetwórni wyłącznie z produktów określonych w lit. f);

(h) używane artykuły tam zebrane, nadające się tylko do odzyskiwania surowców, łącznie z używanymi oponami nadającymi się tylko do bieżnikowania lub do wykorzystania jako odpady;

(i) odpady i złom powstający w wyniku działalności wytwórczej tam przeprowadzonej;

(j) produkty wydobyte z dna morskiego lub spod ziemi dna morskiego poza ich wodami terytorialnymi pod warunkiem, że mają wyłączne prawa do eksploatacji tego obszaru;

(k) towary wytworzone tam wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a)-j).

2. Określenia „ich statki” i „ ich statki–przetwórnie” użyte w ust. 1 lit. f) i g) odnoszą się tylko do statków i statków-przetwórni:

(a) które są wpisane do rejestru lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim Wspólnoty lub w Norwegii;

(b) które pływają pod banderą Państwa Członkowskiego Wspólnoty lub Norwegii;

(c) które w przynajmniej 50% są własnością obywateli Państw Członkowskich Wspólnoty lub Norwegii lub spółki z siedzibą zarządu w jednym z tych państw, której dyrektorem lub dyrektorami, przewodniczącym zarządu lub rady nadzorczej i większością członków tych zarządów są obywatele Państw Członkowskich Wspólnoty lub Norwegii i w których, ponadto, w przypadku spółek osobowych lub spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, przynajmniej połowa kapitału należy do tych państw, do ich podmiotów publicznych lub obywateli tych państw;

(d) których kapitan i oficerowie są obywatelami Państwa Członkowskiego Wspólnoty lub Norwegii;

oraz

(e) których przynajmniej 75% załogi jest obywatelami Państwa Członkowskiego Wspólnoty lub Norwegii.

Artykuł 6

Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu

1. Do celów art. 2 produkty, które nie są całkowicie uzyskane, uważa się za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu wtedy, gdy spełnione są warunki określone w wykazie załącznika II.

Warunki, o których mowa powyżej określają, w odniesieniu do wszystkich produktów objętych niniejszą Umową, obróbki lub przetworzenia, które muszą zostać dokonane na materiałach niepochodzących użytych przy wytwarzaniu i są stosowane wyłącznie w odniesieniu do tych materiałów. Odpowiednio, jeżeli produkt, który nabył status produktu pochodzącego poprzez spełnienie warunków określonych w wykazie, jest użyty do wytworzenia innego produktu, to warunki odnoszące się do produktu, do którego wytworzenia został użyty, nie odnoszą się do niego i nie bierze się pod uwagę materiałów niepochodzących, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania.

2. Nie naruszając postanowień ust. 1, materiały niepochodzące, które zgodnie z warunkami określonymi w wykazie nie powinny być użyte do wytworzenia produktu, mogą zostać użyte pod warunkiem, że:

(a) ich łączna wartość nie przekracza 10% ceny ex-works produktu;

(b) żaden z udziałów procentowych określonych w wykazie jako maksymalna wartość materiałów niepochodzących nie został przekroczony przy zastosowaniu niniejszego ustępu.

Niniejszego ustępu nie stosuje się do produktów objętych działami 50-63 Zharmonizowanego Systemu.

3. Ustępy 1 i 2 stosuje się z uwzględnieniem postanowień art. 7.

Artykuł 7

Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie

1. Nie naruszając postanowień ust. 2, następujące operacje są uważane za obróbkę lub przetworzenie niewystarczające dla nadania statusu produktów pochodzących, niezależnie od tego, czy wymogi określone w art. 6 zostały spełnione:

(a) czynności mające na celu zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania;

(b) rozłączanie i łączenie przesyłek;

(c) mycie, czyszczenie, odkurzanie, usuwanie tlenku, oleju, farby lub innych warstw;

(d) prasowanie i tłoczenie wyrobów włókienniczych;

(e) zwykłe czynności malowania i polerowania;

(f) łuskanie, częściowe lub całkowite bielenie, polerowanie zbóż lub ryżu;

(g) czynności polegające na dodawaniu barwników do cukru lub formowaniu kostek cukru;

(h) obieranie ze skóry, drylowanie lub łuskanie owoców, orzechów i warzyw;

(i) ostrzenie, zwykłe szlifowanie lub przycinanie;

(j) przesiewanie, przeglądanie, sortowanie, klasyfikowanie, ocenianie, dobieranie (łącznie z kompletowaniem zestawów artykułów);

(k) zwykłe umieszczanie w butelkach, puszkach, torbach, skrzynkach, pudełkach, umieszczanie na kartach lub tablicach itp.; oraz wszystkie inne proste czynności związane z pakowaniem;

(l) umieszczanie lub drukowanie na produktach lub ich opakowaniach znaków, etykiet, logo i innych podobnych znaków odróżniających;

(m) zwykłe mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów;

(n) zwykły montaż części artykułu dla otrzymania kompletnego artykułu lub demontaż produktu na części;

(o) połączenie dwóch lub więcej operacji wymienionych w literach a)-n);

(p) ubój zwierząt.

2. Wszystkie takie czynności przeprowadzone bądź we Wspólnocie, bądź w Norwegii w odniesieniu do danego produktu są rozważane łącznie do celów określenia, czy przetworzenie lub obróbka, jakim został poddany dany produkt, są uważane za niewystarczające w rozumieniu ust. 1.

Artykuł 8

Jednostka kwalifikacyjna

1. Jednostką kwalifikacyjną do celów stosowania postanowień niniejszego protokołu jest poszczególny produkt, który uważa się za jednostkę podstawową dla klasyfikacji w nomenklaturze Zharmonizowanego Systemu.

Odpowiednio, jak następuje:

(a) jeśli produkt składający się z grupy lub zestawu artykułów klasyfikowany jest na warunkach przewidzianych w Zharmonizowanym Systemie w jednej pozycji, to jednostkę kwalifikacyjną stanowi całość;

(b) jeśli przesyłka składa się z kilku identycznych produktów klasyfikowanych w tej samej pozycji Zharmonizowanego Systemu, to każdy produkt musi być traktowany indywidualnie do celów stosowania postanowień niniejszego protokołu.

2. Jeśli przy zastosowaniu 5 reguły ogólnej Zharmonizowanego Systemu opakowanie jest traktowane łącznie z produktem do celów klasyfikacji, powinno być również traktowane łącznie do celów określania pochodzenia.

Artykuł 9

Akcesoria, części zapasowe i narzędzia

Akcesoria, części zapasowe i narzędzia wysyłane z częścią wyposażenia, maszyną, aparaturą lub pojazdem, które są częścią typowego wyposażenia i są wliczone w ich cenę lub nie są oddzielnie fakturowane, są uważane za stanowiące całość z częścią wyposażenia, maszyną, aparaturą lub pojazdem, o których mowa.

Artykuł 10

Zestawy

Zestawy, jak zdefiniowano w 3 regule ogólnej Zharmonizowanego Systemu, są uważane za pochodzące, jeżeli wszystkie elementy zestawu są produktami pochodzącymi. Niemniej jednak, jeżeli zestaw składa się z produktów pochodzących i niepochodzących, to będzie on jako całość uważany za pochodzący pod warunkiem, że wartość produktów niepochodzących nie przekracza 15% ceny ex-works zestawu.

Artykuł 11

Elementy neutralne

Aby ustalić, czy produkt jest pochodzący, nie jest konieczne ustalenie pochodzenia następujących składników, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania:

(a) energii i paliwa;

(b) fabryki i wyposażenia;

(c) maszyn i narzędzi;

(d) towarów, które nie wchodzą i które nie są planowane do wejścia w końcowy skład produktu.

TYTUŁ III WYMOGI TERYTORIALNE

Artykuł 12

Zasada terytorialności

1. Z wyjątkiem przewidzianym w art. 2 ust. 1 lit. c), art. 3 i 4 oraz ust. 3 niniejszego artykułu, warunki uzyskania statusu pochodzenia produktu określone w tytule II muszą być spełniane w sposób ciągły we Wspólnocie lub w Norwegii.

2. Z wyjątkiem przewidzianym w art. 3 i 4, jeżeli produkty pochodzące wywiezione ze Wspólnoty lub z Norwegii do innego państwa są przywożone ponownie, to należy je uważać za niepochodzące, chyba że zgodnie z wymogami organów celnych można wykazać, że:

(a) towary powracające są tymi samymi towarami, które zostały wywiezione;

oraz

(b) nie zostały one poddane żadnym czynnościom wykraczającym poza czynności niezbędne dla zachowania ich w dobrym stanie gdy znajdowały się w tym kraju lub podczas transportu.

3. Na uzyskanie statusu pochodzenia produktu zgodnie z warunkami określonymi w tytule II nie ma wpływu obróbka lub przetwarzanie poza Wspólnotą lub Norwegią materiałów wywiezionych ze Wspólnoty lub z Norwegii, a następnie ponownie przywiezionych, pod warunkiem, że:

(a) materiały te zostały całkowicie uzyskane we Wspólnocie lub w Norwegii lub zostały poddane obróbce lub przetwarzaniu wychodzącemu poza działania określone w art. 7 przed ich wywozem;

oraz

(b) można wykazać, zgodnie z wymogami organów celnych, że:

i) produkty ponownie przywiezione otrzymano poprzez obróbkę lub przetworzenie materiałów wywiezionych;

oraz

ii) całkowita wartość dodana uzyskana poza Wspólnotą lub Norwegią poprzez zastosowanie postanowień niniejszego artykułu nie przekracza 10% ceny ex-works produktu końcowego, przy określaniu statusu pochodzenia.

4. Dla celów ust. 3 warunki uzyskiwania statusu pochodzenia określone w tytule II nie mają zastosowania do obróbki lub przetwarzania dokonanego poza Wspólnotą lub Norwegią. Jednakże gdy w wykazie załącznika II regułę ustanawiającą maksymalną wartość dla wszystkich niepochodzących użytych materiałów stosuje się do określenia statusu pochodzenia produktu końcowego, całkowita wartość niepochodzących materiałów użytych na terytorium zainteresowanej Strony, ujęta łącznie z całkowitą wartością dodaną uzyskaną poza Wspólnotą lub Norwegią poprzez zastosowanie postanowień niniejszego artykułu nie może przekroczyć ustalonej wartości procentowej.

5. Dla celów zastosowania postanowień ust. 3 i 4, „całkowita wartość dodana” oznacza wszelkie koszty powstałe poza Wspólnotą lub Norwegią, łącznie z wartością użytych tam materiałów.

6. Postanowienia ust. 3 i 4 nie mają zastosowania do produktów, które nie spełniają warunków określonych w wykazie w załączniku II lub które można uznać za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, tylko w przypadku, gdy ma zastosowanie ogólna tolerancja ustalona w art. 6 ust. 2.

7. Postanowienia ust. 3 i 4 nie mają zastosowania do produktów objętych działami 50-63 Zharmonizowanego Systemu.

8. Wszelkich obróbek lub przetwarzania w rodzaju tych objętych postanowieniami niniejszego artykułu oraz dokonanych poza Wspólnotą lub Norwegią dokonuje się w ramach systemu uszlachetniania biernego lub podobnego systemu.

Artykuł 13

Transport bezpośredni

1. Preferencyjne traktowanie przewidziane w Umowie dotyczy tylko produktów, spełniając wymogi niniejszego protokołu, które są transportowane bezpośrednio między Wspólnotą a Norwegią lub przez terytoria innych krajów wymienionych w art. 3 i 4, z którymi kumulacja ma zastosowanie. Jednakże produkty stanowiące jedną przesyłkę mogą być transportowane przez inne terytoria, gdzie mogą być przeładowywane lub czasowo składowane, pod warunkiem, że pozostają pod dozorem organów celnych w kraju tranzytu lub składowania i że nie zostaną one poddane innym czynnościom niż wyładunek, ponowny załadunek lub jakiejkolwiek czynności wymaganej dla zachowania ich w dobrym stanie.

Produkty pochodzące mogą być transportowane rurociągiem przez terytoria inne niż terytorium Wspólnoty lub Norwegii.

2. Dowody, że warunki określone w ust. 1 zostały spełnione dostarcza się organom celnym kraju przywozu poprzez okazanie:

(a) jednolitego dokumentu przewozowego obejmującego przejazd z kraju wywozu przez kraj tranzytu; lub

(b) świadectwa wystawionego przez organy celne kraju tranzytu zawierającego:

(i) dokładny opis produktów;

(ii) datę wyładunku i ponownego załadunku produktów oraz, o ile ma to zastosowanie, nazwy statków lub innych użytych środków transportu;

oraz

(iii) poświadczającego warunki, na jakich produkty pozostawały w państwie tranzytu;

(c) w przypadku braku powyższych, jakiegokolwiek dokumentu uzupełniającego.

Artykuł 14

Wystawy

1. Produkty pochodzące wysłane w celu wystawienia w państwie innym niż państwa wymienione w art. 3 i 4, których którymi kumulacja ma zastosowanie i które po wystawie sprzedaje się celem przywozu do Wspólnoty lub Norwegii, korzystają w przywozie z postanowień Umowy pod warunkiem potwierdzenia zgodnie z wymogami organów celnych, że:

(a) eksporter wysłał te produkty ze Wspólnoty lub z Norwegii do państwa, w którym wystawa się odbyła i tam je wystawił;

(b) produkty zostały sprzedane lub w inny sposób zbyte przez eksportera osobie we Wspólnocie lub w Norwegii;

(c) produkty zostały wysłane w trakcie wystawy lub niezwłocznie po niej w stanie, w jakim zostały wysłane na wystawę;

oraz

(d) produkty nie były, od momentu ich wysyłki na wystawę, używane do celów innych niż prezentacja na wystawie.

2. Dowód pochodzenia musi zostać wystawiony lub sporządzony zgodnie z postanowieniami tytułu V i przedstawiony organom celnym kraju przywozu w normalnym trybie. Musi być w nim wskazana nazwa i adres wystawy. W miarę potrzeby może być wymagana dodatkowa dokumentacja dotycząca warunków, na których produkty były wystawione.

3. Ustęp 1 stosuje się do wszelkich handlowych, przemysłowych, rolnych czy rzemieślniczych wystaw, targów lub podobnych publicznych pokazów, które nie są zorganizowane do celów prywatnych w sklepach czy pomieszczeniach handlowych w celu sprzedaży produktów zagranicznych i w trakcie której dane produkty pozostają pod kontrolą celną.

TYTUŁ IV ZWROT LUB ZWOLNIENIE

Artykuł 15

Zakaz zwrotu lub zwolnienia z należności celnych

1. (a) Materiały niepochodzące użyte do wytworzenia produktów pochodzących ze Wspólnoty, z Norwegii lub z jednego z innych państw wymienionych w art. 3 i 4, dla których dowód pochodzenia jest wystawiany lub sporządzany zgodnie z postanowieniami tytułu V, nie podlegają we Wspólnocie lub w Norwegii jakiemukolwiek zwrotowi lub zwolnieniu z należności celnych.

(b) Produkty z działu 3 oraz pozycji 1604 i 1605 Zharmonizowanego Systemu oraz pochodzące ze Wspólnoty, przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. c), dla których dowód pochodzenia jest wystawiany lub sporządzany zgodnie z postanowieniami tytułu V, nie podlegają we Wspólnocie jakiemukolwiek zwrotowi lub zwolnieniu z należności celnych.

2. Zakaz określony w ust. 1 ma zastosowanie do wszelkich ustaleń o refundacjach, ulgach czy zwolnieniach z płatności, częściowych lub całkowitych, , należności celnych lub opłat o podobnym skutku, stosowanych we Wspólnocie lub w Norwegii w odniesieniu do materiałów użytych w procesie wytwarzania lub do produktów objętych ust. 1 lit. b), dla których taka refundacja, ulga czy zwolnienie z płatności są stosowane w sposób bezpośredni lub pośredni, gdy produkty uzyskane z tych materiałów są wywożone, a nie w przypadku, gdy pozostają na użytek krajowy.

3. Eksporter produktów objętych dowodem pochodzenia jest zobowiązany do przedłożenia w każdym momencie, na wniosek organów celnych, wszelkich odpowiednich dokumentów potwierdzających, że nie uzyskał żadnego zwrotu w odniesieniu do materiałów niepochodzących użytych przy wytworzeniu danych produktów i że wszystkie należności celne lub opłaty o podobnym skutku, stosowane w odniesieniu do takich materiałów, zostały uiszczone.

4. Postanowienia ust. 1-3 stosuje się również do opakowań w rozumieniu art. 8 ust. 2, akcesoriów, części zapasowych i narzędzi w rozumieniu art. 9 oraz produktów w zestawie w rozumieniu art. 10, gdy są niepochodzące.

5. Postanowienia ust. 1-4 stosuje się wyłącznie do materiałów w rodzaju tych, do których ma zastosowanie Umowa. Ponadto nie stanowią one przeszkody dla stosowania systemu refundacji wywozowych w odniesieniu do produktów rolnych, stosowanych przy wywozie zgodnie z postanowieniami Umowy.

TYTUŁ V DOWÓD POCHODZENIA

Artykuł 16

Wymogi ogólne

1. Produkty pochodzące ze Wspólnoty przy przywozie do Norwegii oraz produkty pochodzące z Norwegii przy przywozie do Wspólnoty korzystają z postanowień niniejszej Umowy po przedstawieniu jednego z wymienionych poniżej dowodów pochodzenia:

(a) świadectwa przewozowego EUR.1, którego wzór zamieszczony jest w załączniku III a;

(b) świadectwa przewozowego EUR-MED, którego wzór zamieszczony jest w załączniku III b;

(c) w przypadkach określonych w art. 22 ust. 1, deklaracji, zwanej dalej „deklaracją na fakturze” lub „deklaracją na fakturze EUR-MED”, sporządzonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub jakimkolwiek innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczający do ich identyfikacji, teksty deklaracji na fakturze umieszczono w załączniku IV a i b.

2. Nie naruszając postanowień ust. 1, produkty pochodzące w rozumieniu niniejszego protokołu korzystają, w przypadkach określonych w art. 27, z postanowień Umowy bez konieczności przedkładania któregokolwiek z wyżej wymienionych dokumentów.

Artykuł 17

Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED

1. Świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED wystawiane jest przez organy celne kraju wywozu na pisemny wniosek sporządzony przez eksportera lub na jego odpowiedzialność przez jego upoważnionego przedstawiciela.

2. W tym celu eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wypełniają zarówno świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED, jak i formularz wniosku, których wzory zamieszczone są w załączniku III a i b. Formularze te wypełnia się w jednym z języków, w których sporządzona została Umowa oraz zgodnie z przepisami prawa kraju wywozu. Jeśli sporządzane są odręcznie, wypełnia się je tuszem, drukowanymi literami. Opis produktów musi być zamieszczony w polu do tego przeznaczonym bez pozostawienia wolnych wierszy. Jeżeli pole nie jest wypełnione w całości, należy nakreślić linię poziomą poniżej ostatniego wiersza opisu, przekreślając puste miejsce.

3. Eksporter występujący z wnioskiem o wystawienie świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych kraju wywozu, w którym świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED jest wystawiane, wszystkich odpowiednich dokumentów potwierdzających status pochodzenia produktów i spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu.

4. Bez uszczerbku dla ust. 5 świadectwo przewozowe EUR.1 wydają władze celne Państwa Członkowskiego Wspólnoty lub Norwegii w następujących przypadkach:

- jeżeli dane produkty można uważać za produkty pochodzące ze Wspólnoty, z Norwegii lub jednego z innych państw wymienionych w art. 3 ust 1 i art. 4 ust. 1, z którymi kumulacja ma zastosowanie, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych państw wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 1 oraz spełniające inne wymagania niniejszego protokołu;

- jeżeli dane produkty można uważać za produkty pochodzące z jednego z państw wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2, z którymi kumulacja ma zastosowanie, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z państw wymienionych w art. 3 i 4 oraz spełniające inne wymagania niniejszego protokołu, pod warunkiem, że świadectwo EUR-MED lub deklaracja na fakturze EUR-MED została wydana w kraju pochodzenia.

5. Świadectwo przewozowe EUR-MED wystawiają organy celne Państwa Członkowskiego Wspólnoty lub Norwegii, jeżeli produkty można uważać za pochodzące ze Wspólnoty, z Norwegii lub z jednego z innych państw wymienionych w art. 3 i 4, z którymi kumulacja ma zastosowanie oraz spełniające inne wymagania niniejszego protokołu oraz:

- zastosowano kumulację z materiałami pochodzącymi z jednego z państw wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2, lub

- produkty można wykorzystać jako materiały w kontekście kumulacji dla wytworzenia produktów przeznaczonych do wywozu do jednego z państw wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2, lub

- produkty mogą podlegać ponownemu wywozowi z kraju przeznaczenia do jednego z krajów wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2.

6. Świadectwo przewozowe EUR-MED zawiera w polu 7 jedno z następujących oświadczeń w języku angielskim:

- jeżeli pochodzenie uzyskano poprzez zastosowanie kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych państw wymienionych w art. 3 i 4:

„CUMULATION APPLIED WITH …..” (nazwa państwa/państw)

- jeżeli pochodzenie uzyskano bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych państw wymienionych w art. 3 i 4:

„NO CUMULATION APPLIED”

7. Organy celne wystawiające świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zweryfikowania statusu pochodzenia produktów i wypełnienia innych wymogów niniejszego protokołu. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub każdą innego rodzaju kontrolę, którą uznają za odpowiednią. Organy celne wystawiające świadectwo zapewnią także, aby formularze określone w ust. 2 były należycie wypełnione. W szczególności sprawdzają, czy pole przeznaczone na opis produktów zostało wypełnione w sposób wykluczający możliwość dokonania fałszywych wpisów.

8. Datę wystawienia świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED wskazuje się w polu 11 świadectwa.

9. Świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED wystawiają organy celne i, od chwili faktycznego dokonania wywozu lub jego zapewnienia, udostępniają eksporterowi.

Artykuł 18

Świadectwa przewozowe EUR.1 lub EUR-MED wystawiane z mocą wsteczną

1. Nie naruszając postanowień art. 17 ust. 9, świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED może, w drodze wyjątku, zostać wystawione po dokonaniu wywozu produktów, do których się odnosi, jeżeli:

(a) nie zostało wystawione w chwili dokonywania wywozu z powodu błędu lub niezamierzonych pominięć lub zaistnienia szczególnych okoliczności;

lub

(b) zgodnie z wymogami organów celnych wykazano, że świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED zostało wystawione, ale nie zostało przyjęte w przywozie z przyczyn technicznych.

2. Nie naruszając postanowień art. 17 ust. 9, świadectwo przewozowe EUR-MED może zostać wystawione po dokonaniu wywozu produktów, do których się odnosi oraz dla których wystawiono świadectwo przewozowe EUR.1 w chwili wywozu pod warunkiem, że zgodnie z wymogami organów celnych wykazano, że spełniono warunki określone w art. 17 ust. 5.

3. Do celów stosowania ust. 1 i 2, eksporter musi wskazać w swoim wniosku miejsce i datę wywozu produktów, do których odnosi się świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED oraz podać przyczyny wystąpienia z wnioskiem.

4. Organy celne mogą wystawić świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED z mocą wsteczną jedynie po sprawdzeniu, że informacje zawarte we wniosku eksportera są zgodne z informacjami znajdującymi się w odpowiednich dokumentach.

5. Świadectwa przewozowe EUR.1 lub EUR-MED wystawione z mocą wsteczną muszą być opatrzone następującym wpisem w języku angielskim:

„ISSUED RETROSPECTIVELY”

Świadectwa przewozowe EUR-MED wystawione z mocą wsteczną poprzez zastosowanie ust. 2 muszą być opatrzone następującym wpisem w języku angielskim:

„ISSUED RETROSPECTIVELY (Original EUR.1 No………… [data i miejsce wystawienia]”

6. Wpis określony w ust. 5 umieszcza się w polu 7 świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED.

Artykuł 19

Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED

1. W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED, eksporter może zwrócić się do organów celnych, które je wystawiły, z wnioskiem o wystawienie duplikatu w oparciu o dokumenty wywozowe znajdujące się w ich posiadaniu.

2. Duplikat wystawiony w ten sposób musi być opatrzony następującym wpisem w języku angielskim:

,,DUPLICATE”

3. Wpis określony w ust. 2 umieszcza się w polu 7 duplikatu świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED.

4. Duplikat, który musi być opatrzony datą wystawienia oryginalnego świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED, staje się skuteczny od tej daty.

Artykuł 20

Wystawianie świadectw przewozowych EUR.1 lub EUR-MED na podstawie dowodu pochodzenia wystawionego lub sporządzonego uprzednio

Jeżeli produkty pochodzące są umieszczane pod kontrolą urzędu celnego we Wspólnocie lub w Norwegii, oryginalny dowód pochodzenia może zostać zastąpiony, do celów wysłania wszystkich tych produktów lub niektórych z nich do innego miejsca we Wspólnocie lub w Norwegii, jednym lub kilkoma świadectwami przewozowymi EUR.1 lub EUR-MED. Zastępcze świadectwo (świadectwa) przewozowe EUR.1 lub EUR-MED wystawiane są przez urząd celny, pod którego kontrolą znajdują się produkty.

Artykuł 21

Rozróżnienie księgowe

1. W przypadku wystąpienia znacznych kosztów lub poważnych trudności związanych z utrzymywaniem oddzielnych składów materiałów pochodzących i niepochodzących, które są identyczne i wymienne, organy celne mogą, na pisemny wniosek zainteresowanych stron, zezwolić na skorzystanie z metody tak zwanego „rozróżnienia księgowego” celem zarządzania tego rodzaju składami.

2. Metoda ta musi zapewnić, aby w danym okresie rozrachunkowym, liczba produktów uzyskanych, które można uważać za „pochodzące”, była sama jak liczba, którą otrzymano by gdyby składy były fizycznie rozdzielone.

3. Organy celne mogą udzielić tego rodzaju zezwolenia, z zastrzeżeniem wszelkich stosownych ograniczeń.

4. Procedura ta jest zarejestrowana i stosowana na podstawie ogólnych reguł księgowych mających zastosowanie w kraju wytworzenia produktu.

5. W odpowiednim przypadku strona korzystająca z tego ułatwienia może sporządzać lub występować z wnioskiem o dowody pochodzenia w odniesieniu do określonej ilości produktów, które można uznać za pochodzące. Na żądanie organów celnych korzystający z upoważnienia przedłoży oświadczenie dotyczące sposobu zarządzania wspomnianymi ilościami produktów.

6. Organy celne kontrolują sposób używania upoważnienia i mogą w każdej chwili wycofać je w przypadku, gdy korzystający w jakikolwiek sposób czyni z niego niewłaściwy użytek lub nie spełnia któregokolwiek z innych warunków określonych w niniejszym protokole.

Artykuł 22

Warunki sporządzania deklaracji na fakturze lub deklaracji na fakturze EUR-MED

1. Deklaracja na fakturze lub deklaracja na fakturze EUR-MED określona w art. 16 ust. 1 lit. c) może zostać sporządzona:

(a) przez upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 23,

lub

(b) przez każdego eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednej lub większej liczby opakowań zawierających produkty pochodzące, których całkowita wartość nie przekracza 6 000 EUR.

2. Bez uszczerbku dla ust. 3 deklarację na fakturze można sporządzić w następujących przypadkach:

- jeżeli dane produkty można uważać za produkty pochodzące ze Wspólnoty, z Norwegii lub jednego z innych państw wymienionych w art. 3 ust 1 i art. 4 ust. 1, w stosunku do których stosuje się kumulację, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych państw wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 1 oraz spełniające inne wymagania niniejszego protokołu;

- jeżeli dane produkty można uważać za produkty pochodzące z jednego z państw wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2, z którymi kumulacja ma zastosowanie, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z państw wymienionych w art. 3 i 4 oraz spełniające inne wymagania niniejszego protokołu, pod warunkiem, że świadectwo EUR-MED lub deklaracja na fakturze EUR-MED została wydana w kraju pochodzenia.

3. Deklarację na fakturze EUR-MED można sporządzić, jeżeli produkty można uważać za pochodzące ze Wspólnoty, z Norwegii lub z jednego z innych państw wymienionych w art. 3 i 4, których którymi kumulacja ma zastosowanie oraz spełniające inne wymagania niniejszego protokołu oraz:

- zastosowano kumulację z materiałami pochodzącymi z jednego z państw wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2, lub

- produkty można wykorzystać jako materiały w kontekście kumulacji dla wytworzenia produktów przeznaczonych do wywozu do jednego z państw wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2, lub

- produkty mogą podlegać ponownemu wywozowi z kraju przeznaczenia do jednego z krajów wymienionych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2.

4. Deklaracja na fakturze EUR-MED zawiera jedno z następujących oświadczeń w języku angielskim:

- jeżeli pochodzenie uzyskano poprzez zastosowanie kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych państw wymienionych w art. 3 i 4:

„CUMULATION APPLIED WITH …..” (nazwa państwa/państw)

- jeżeli pochodzenie uzyskano bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych państw wymienionych w art. 3 i 4:

„NO CUMULATION APPLIED”.

5. Eksporter sporządzający deklarację na fakturze lub deklarację na fakturze EUR-MED jest zobowiązany do przedłożenia w każdej chwili, na wniosek organów celnych kraju wywozu, wszystkich dokumentów potwierdzających status pochodzenia danych produktów oraz spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu.

6. Eksporter sporządza deklarację na fakturze lub deklarację na fakturze EUR-MED wpisując na maszynie, stemplując lub drukując na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym, deklarację, której tekst zamieszczony jest w załączniku IV, w jednej z wersji językowych określonych w tym załączniku oraz zgodnie z przepisami prawa kraju wywozu. Jeśli deklaracja jest sporządzana odręcznie, powinna być napisana tuszem, drukowanymi literami.

7. Deklaracje na fakturze oraz deklaracje na fakturze EUR-MED są opatrzone własnoręcznym oryginalnym podpisem eksportera. Jednakże od upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 22 nie wymaga się podpisu na takiej deklaracji pod warunkiem, że dostarczy on organom celnym kraju wywozu pisemne zobowiązanie, w którym przyjmuje pełną odpowiedzialność za każdą deklarację na fakturze, na której pojawia się jego nazwisko tak, jakby była podpisana przez niego odręcznie.

8. Deklaracja na fakturze lub deklaracja na fakturze EUR-MED może zostać sporządzona przez eksportera, gdy produkty, do których się odnosi, są wywożone lub po dokonaniu ich wywozu, pod warunkiem, że zostanie ona przedstawiona w kraju przywozu nie później niż niż dwa lata po dokonaniu przywozu produktów, do których się odnosi.

Artykuł 23

Upoważniony eksporter

1. Organy celne kraju wywozu mogą upoważnić każdego eksportera, zwanego dalej „upoważnionym eksporterem”, który dokonuje częstych wysyłek produktów na mocy niniejszej Umowy, aby sporządzał deklaracje na fakturze lub deklaracje na fakturze EUR-MED niezależnie od wartości produktów. Eksporter ubiegający się o takie upoważnienie musi przedstawić, zgodnie z wymogami organów celnych, wszelkie gwarancje niezbędne do zweryfikowania pochodzenia produktów oraz spełnienia wszystkich innych wymogów niniejszego protokołu.

2. Organy celne mogą uzależnić przyznanie statusu upoważnionego eksportera od spełnienia wszelkich warunków, jakie uznają za właściwe.

3. Organy celne przyznają upoważnionemu eksporterowi numer upoważnienia celnego, który musi zostać zamieszczony na deklaracji na fakturze lub na deklaracji na fakturze EUR-MED.

4. Organy celne kontrolują sposób używania upoważnienia przez upoważnionego eksportera.

5. Organy celne mogą w każdej chwili cofnąć upoważnienie. Dokonują tego, jeśli upoważniony eksporter nie daje już gwarancji określonych w ust. 1, nie spełnia już warunków określonych w ust. 2 lub w inny sposób niewłaściwie używa upoważnienia.

Artykuł 24 Weryfikacja dowodów pochodzenia

1. Dowód pochodzenia jest ważny przez cztery miesiące od daty wystawienia w kraju wywozu i w tym okresie musi być przedłożony organom celnym kraju przywozu.

2. Dowody pochodzenia przedstawiane organom celnym kraju przywozu po końcowej dacie ich przedstawienia określonej w ust. 1 mogą zostać przyjęte do celów stosowania preferencyjnego traktowania, jeżeli nieprzedłożenie dokumentów przed ustaloną datą końcową jest spowodowane wyjątkowymi okolicznościami.

3. W innych przypadkach przedłożenia dowodów z opóźnieniem organy celne kraju przywozu mogą przyjąć dowody pochodzenia, jeżeli produkty zostały im przedstawione przed upływem wspomnianej daty końcowej.

Artykuł 25 Przedkładanie dowodu pochodzenia

Dowody pochodzenia przedkłada się organom celnym kraju przywozu zgodnie z procedurami stosowanymi w tym kraju. Organy te mogą zażądać przedstawienia tłumaczenia dowodu pochodzenia oraz zażądać, aby do zgłoszenia przywozowego zostało dołączone oświadczenie importera, że produkty spełniają warunki wymagane do stosowania Umowy.

Artykuł 26

Przywóz partiami

Jeżeli, na wniosek importera i na warunkach określonych przez organy celne kraju przywozu, produkty zdemontowane lub niezmontowane, w rozumieniu reguły ogólnej 2 lit. a) Zharmonizowanego Systemu, należące do sekcji XVI i XVII lub klasyfikowane pod pozycjami 7308 i 9406 Zharmonizowanego Systemu, przywożone są partiami, organom celnym przedstawiany jest jeden dowód pochodzenia wraz z pierwszą przesyłką.

Artykuł 27 Zwolnienia z dowodu pochodzenia

1. Produkty wysłane jako małe paczki od osób prywatnych do osób prywatnych lub stanowiące część bagażu osobistego podróżnych mogą zostać uznane za produkty pochodzące bez wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia pod warunkiem, że takie produkty nie są przywożone w celach handlowych i zostały zgłoszone jako spełniające wymogi niniejszego protokołu i że nie ma żadnych wątpliwości co do wiarygodności takiego oświadczenia. W przypadku przesyłek pocztowych takie oświadczenie może zostać umieszczone na zgłoszeniu celnym CN22/CN23 lub na załączonej do tego dokumentu kartce papieru.

2. Przywóz, który jest sporadyczny, i dotyczy wyłącznie produktów do osobistego użytku ich odbiorców albo podróżnych lub ich rodzin, nie jest uważany za przywóz w celach handlowych, jeśli rodzaj i ilość produktów nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

3. Ponadto łączna wartość takich produktów nie może przekraczać 500 EUR w przypadku małych paczek i 1 200 EUR w przypadku produktów stanowiących część bagażu osobistego podróżnych.

Artykuł 28

Dokumenty uzupełniające

Na dokumenty określone w art. 17 ust. 3 i w art. 22 ust. 5, wykorzystane do celów potwierdzenia, że produkty objęte świadectwem przewozowym EUR.1 lub EUR-MED lub deklaracją na fakturze lub deklaracją na fakturze EUR-MED mogą być uważane za produkty pochodzące ze Wspólnoty, z Norwegii lub z jednego z innych krajów wymienionych w art. 3 i 4 i spełniają pozostałe wymogi niniejszego protokołu, mogą składać się między innymi:

(a) bezpośredni dowód obróbki przeprowadzonej przez eksportera lub dostawcę w celu uzyskania towarów, zawarty na przykład w rachunkach lub dokumentach księgowych;

(b) dokumenty potwierdzające status pochodzenia użytych materiałów, wystawione lub sporządzone we Wspólnocie lub w Norwegii, jeśli takie dokumenty są używane zgodnie z prawem krajowym;

(c) dokumenty potwierdzające obróbkę lub przetworzenie materiałów we Wspólnocie lub w Norwegii, wystawione lub sporządzone we Wspólnocie lub w Norwegii, jeśli takie dokumenty są używane zgodnie z prawem krajowym;

(d) świadectwa przewozowe EUR.1 lub EUR-MED lub deklaracje na fakturze lub deklaracje na fakturze EUR-MED potwierdzające status pochodzenia wykorzystanych materiałów, wystawione lub sporządzone we Wspólnocie lub w Norwegii zgodnie z niniejszym protokołem lub w jednym z innych krajów wymienionych w art. 3 i 4, zgodnie z regułami pochodzenia identycznymi z regułami przedstawionymi w niniejszym protokole.

(e) odpowiednie dowody dotyczące obróbki lub przetworzenia przeprowadzonego poza Wspólnotą lub Norwegią poprzez zastosowanie art. 12, potwierdzające, że spełniono wymagania tego artykułu.

Artykuł 29

Przechowywanie dowodów pochodzenia i dokumentów uzupełniających

1. Eksporter występujący z wnioskiem o wystawienie świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED przechowuje dokumenty określone w art. 17 ust. 3 przez okres co najmniej trzech lat.

2. Eksporter sporządzający deklarację na fakturze lub deklarację na fakturze EUR-MED przechowuje kopię tej deklaracji na fakturze, jak również dokumenty określone w art. 22 ust. 5, przez okres co najmniej trzech lat.

3. Organy celne kraju wywozu wystawiające świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED przechowują wniosek określony w art. 17 ust. 2 przez okres co najmniej trzech lat.

4. Organy celne kraju przywozu przechowują przedstawione im świadectwa przewozowe EUR.1, EUR-MED, deklaracje na fakturze oraz deklaracje na fakturze EUR-MED przez okres co najmniej trzech lat.

Artykuł 30

Niezgodności i błędy formalne

1. Stwierdzenie drobnych niezgodności między oświadczeniami złożonymi w dowodzie pochodzenia a oświadczeniami podanymi w dokumentach przedłożonych w urzędzie celnym w celu spełnienia formalności przywozowych, nie czyni tym samym dowodu pochodzenia nieważnym, jeżeli zostanie odpowiednio dowiedzione, że dany dokument rzeczywiście odpowiada przedłożonym produktom.

2. Oczywiste błędy formalne, takie jak błędy maszynowe na dowodzie pochodzenia, nie powinny powodować odrzucenia dokumentu, jeśli błędy te nie wzbudzają wątpliwości co do poprawności oświadczeń złożonych w dokumencie.

Artykuł 31

Kwoty wyrażone w euro

1. Do celów stosowania postanowień art. 22 ust. 1 lit. b) i art. 27 ust. 3 w przypadkach, gdy produkty są fakturowane w walucie innej niż euro, kwoty wyrażone w walucie krajowej Państwa Członkowskiego Wspólnoty, Norwegii oraz innych krajów wymienionych w art. 3 i 4, stanowiące równowartość kwot wyrażonych w euro, ustala się corocznie w odniesieniu do każdego z zainteresowanych państw.

2. Przesyłka korzysta z postanowień art. 22 ust. 1 lit. b) lub art. 27 ust. 3 w odniesieniu do waluty, w której sporządzono fakturę, zgodnie z kwotą ustaloną przez dane państwo.

3. Kwoty wyrażane w którejkolwiek z walut narodowych są powinny być równoważne w tych narodowych walutach kwotom wyrażonym w euro jak w pierwszym dniu roboczym października. Kwoty wyrażone w walutach narodowych zgłaszane są Komisji Wspólnot Europejskich do dnia 15 października i obowiązują od 1 stycznia następnego roku. Komisja Wspólnot Europejskich powiadamia pozostałe państwa o wysokości kwot wyrażonych w walutach narodowych.

4. Dany kraj może zaokrąglić w górę lub w dół kwotę wynikającą z przeliczenia kwoty w euro na swoją walutę narodową. Zaokrąglona kwota nie może różnić się od kwoty wynikającej z przeliczenia o więcej niż 5%. Dany kraj może zachować niezmienioną kwotę wyrażoną w walucie narodowej równoważną kwocie wyrażonej w euro, jeżeli w chwili corocznego jej ustalania zgodnie z ust. 3 przeliczenie tej kwoty przed jakimkolwiek zaokrągleniem nie przewyższa 15% równoważnej kwoty wyrażonej w walucie narodowej. Kwota wyrażona w walucie krajowej może pozostać bez zmian, jeżeli w wyniku jej corocznego przeliczenia jej wartość uległaby zmniejszeniu.

5. Na wniosek Wspólnoty lub Norwegii kwoty wyrażone w euro podlegają przeglądowi przez Wspólny Komitet. Dokonując przeglądu Wspólny Komitet rozważa konieczność zachowania skutków odnośnych limitów według wartości rzeczywistych. W tym celu może on podjąć decyzję o zmianie kwot wyrażonych w euro.

TYTUŁ VIUZGODNIENIA DOTYCZĄCE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

Artykuł 32 Wzajemna pomoc

1. Organy celne Państw Członkowskich Wspólnoty i Norwegii przekazują sobie poprzez Komisję Wspólnot Europejskich wzory pieczęci używanych w swoich urzędach celnych celem wydania świadectw przewozowych EUR.1 i EUR-MED oraz adresy organów celnych odpowiedzialnych za weryfikację tych świadectw, deklaracji na fakturze oraz deklaracji na fakturze EUR-MED.

2. Celem zapewnienia właściwego stosowania niniejszego protokołu Wspólnota i Norwegia udzielają sobie wzajemnie, poprzez odpowiednie administracje celne, pomocy w zakresie sprawdzania autentyczności świadectw przewozowych EUR.1 i EUR-MED, deklaracji na fakturze oraz deklaracji na fakturze EUR-MED. oraz poprawności informacji podanych w tych dokumentach.

Artykuł 33 Weryfikacja dowodów pochodzenia

1. Dodatkowe weryfikacje dowodów pochodzenia przeprowadzane są wyrywkowo lub w każdym przypadku, gdy organy celne kraju przywozu mają uzasadnione wątpliwości dotyczące autentyczności wspomnianych dokumentów, statusu pochodzenia produktów lub wypełnienia innych warunków niniejszego protokołu.

2. Dla celów wykonania postanowień ust. 1 organy celne kraju przywozu zwracają świadectwa przewozowe EUR.1 lub EUR-MED oraz fakturę, jeżeli taką dostarczono, deklarację na fakturze, deklarację na fakturze EUR-MED lub kopie tych dokumentów organom celnym kraju wywozu przedstawiając, tam gdzie jest to stosowne, uzasadnienie postępowania. Wszelkie otrzymane dokumenty lub informacje wskazujące, iż informacje podane na dowodzie pochodzenia są niepoprawne, zostają przekazane jako poparcie wniosku o przeprowadzenie weryfikacji.

3. Weryfikację przeprowadzają organy celne kraju wywozu. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub każdą innego rodzaju kontrolę, którą uznają za odpowiednią.

4. Jeżeli organy celne kraju przywozu podejmą decyzję o zawieszeniu preferencyjnego traktowania danych produktów podczas oczekiwania na wyniki weryfikacji, zwolnienie produktów importerowi uzależnia się od podjęcia wszelkich środków ostrożności, które uzna się za konieczne.

5. Organy celne wnioskujące o weryfikację będą informowane o jej wynikach najszybciej jak to możliwe. Wyniki te muszą jasno wskazywać czy dane dokumenty są autentyczne oraz czy dane produkty można uznać za produkty pochodzące ze Wspólnoty, z Norwegii lub z jednego z krajów wymienionych w art. 3 i 4 oraz czy spełniają one pozostałe wymagania niniejszego protokołu.

6. Jeżeli w przypadkach, co do których istnieją uzasadnione wątpliwości, brak jest odpowiedzi w ciągu dziesięciu miesięcy od złożenia wniosku o przeprowadzenie weryfikacji lub jeżeli odpowiedź nie będzie zawierać wystarczających informacji, na podstawie których można ocenić autentyczność danych dokumentów lub rzeczywiste pochodzenie produktów, wnioskujące organy celne odmówią, jeżeli nie zaistnieją wyjątkowe okoliczności, wszelkich preferencji.

Artykuł 34 Rozstrzyganie sporów

Spory powstałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 33, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji lub w przypadku, gdy wnioskują one o interpretację niniejszego protokołu, powinny być przekazane Wspólnemu Komitetowi.

We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 35 Kary

Każdy, kto sporządza lub powoduje sporządzenie dokumentu zawierającego nieprawidłowe informacje celem uzyskania traktowania preferencyjnego dla produktów, podlega karze.

Artykuł 36 Strefy wolnocłowe

1. Wspólnota i Norwegia podejmują wszelkie niezbędne kroki, aby zapewnić, że produkty sprzedawane na podstawie dowodu pochodzenia, które podczas transportu korzystają ze stref wolnocłowych znajdujących się na ich terytorium, nie są zastępowane innymi towarami, bądź nie są poddawane zabiegom innym niż zwykłe działania zapobiegające ich zepsuciu.

2. Poprzez wyłączenie z postanowień zawartych w ust. 1, w przypadku, gdy produkty pochodzące ze Wspólnoty lub z Norwegii przywożone są do strefy wolnocłowej na podstawie dowodu pochodzenia oraz są poddawane obróbce lub przetwarzaniu, odpowiednie władze wydają nowe świadectwo przewozowe EUR.1 lub EUR-MED na wniosek eksportera, jeżeli przeprowadzona obróbka lub przetwarzanie są zgodne z postanowieniami niniejszego protokołu.

TYTUŁ VIICEUTA I MELILLA

Artykuł 37 Stosowanie protokołu

1. Termin „Wspólnota” użyty w art. 2 nie obejmuje Ceuty i Melilli.

2. Produkty pochodzące z Norwegii przywożone do Ceuty lub Melilli, korzystają pod każdym względem z takiego samego reżimu celnego, jaki stosowany jest wobec produktów pochodzących z terytorium celnego Wspólnoty, w rozumieniu protokołu 2 Aktu Przystąpienia Królestwa Hiszpanii oraz Republiki Portugalii do Wspólnot Europejskich. Norwegia stosuje wobec przywozu produktów objętych Umową oraz pochodzących z Ceuty i Melilli taki sam reżim celny, jaką stosuje wobec produktów przywożonych oraz pochodzących ze Wspólnoty.

3. Dla celów zastosowania ust. 2 dotyczącego produktów pochodzących z Ceuty i Melilli niniejszy protokół stosuje się mutatis mutandis z uwzględnieniem warunków specjalnych określonych w art. 38.

Artykuł 38 Warunki specjalne

1. Zależnie od tego, czy dane produkty przetransportowano bezpośrednio zgodnie z postanowieniami art. 13, produkty wymienione poniżej uważa się za:

(1) produkty pochodzące z Ceuty i Melilli:

(a) produkty całkowicie uzyskane w Ceucie i Melilli;

(b) produkty uzyskane w Ceucie i Melilli, do wytwarzania których wykorzystuje się produkty inne, niż wymienione w lit. a) pod warunkiem, że:

(i) wspomniane produkty zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 6;

lub

(ii) produkty te pochodzą z Norwegii lub ze Wspólnoty, pod warunkiem, że zostały przekazane do obróbki lub przetworzenia, które wykracza poza działania określone w art. 7.

(2) produkty pochodzące z Norwegii:

(a) produkty całkowicie uzyskane w Norwegii;

(b) produkty uzyskane w Norwegii, w produkcji których wykorzystuje się produkty inne, niż wymienione w lit. a), pod warunkiem, że:

(i) wspomniane produkty zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 6;

lub

(ii) produkty te pochodzą z Ceuty i Melilli lub ze Wspólnoty, pod warunkiem, że zostały przekazane do obróbki lub przetworzenia, które wykracza poza działania określone w art. 7.

2. Ceutę i Melillę uważa się za jedno terytorium.

3. Eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wpisują słowa „Norwegia” i „Ceuta i Melilla” w polu 2 świadectw przewozowych EUR.1 lub EUR-MED lub na deklaracjach na fakturze lub na deklaracjach na fakturze EUR-MED. Ponadto, w przypadku produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, wyżej wspomniane słowa należy wpisać w polu 4 świadectw przewozowych EUR.1 lub EUR-MED lub na deklaracjach na fakturze lub na deklaracjach na fakturze EUR-MED.

4. Hiszpańskie organy celne są odpowiedzialne za stosowanie postanowień niniejszego protokołu w Ceucie i Melilli.

TYTUŁ VIIIPOSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 39 Zmiany w protokole

Wspólny Komitet może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień niniejszego protokołu.

Artykuł 40 Przepisy przejściowe dotyczące towarów w tranzycie lub towarów składowanych

Postanowienia niniejszej Umowy można stosować w stosunku do towarów zgodnych z postanowieniami niniejszego protokołu i które w dniu wejścia w życie niniejszego protokołu są w tranzycie lub znajdują się we Wspólnocie lub w Norwegii w składzie celnym, w strefach wolnocłowych lub są tam tymczasowo składowane pod warunkiem przedłożenia organom celnym kraju przywozu, w okresie czterech miesięcy od tej daty, świadectwa przewozowego EUR.1 lub EUR-MED wydanego z mocą wsteczną przez organy celne kraju wywozu, łącznie z dokumentami potwierdzającymi, że towary zostały przetransportowane bezpośrednio zgodnie z postanowieniami art. 13.

ZAŁĄCZNIK I

UWAGI WSTĘPNE DO WYKAZU W ZAłąCZNIKU II

Uwaga 1:

Niniejszy wykaz określa warunki, których spełnienie przez wszystkie produkty jest konieczne do uznania ich jako wystarczająco poddanych obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 6 protokołu.

Uwaga 2:

2.1. Pierwsze dwie kolumny wykazu opisują otrzymany produkt. Pierwsza kolumna podaje numer pozycji lub działu użytego w Zharmonizowanym Systemie, druga kolumna podaje opis towarów użyty w tym systemie dla danej pozycji lub działu. Kolumny 3 lub 4 określają reguły dla każdego wpisu w pierwszych dwóch kolumnach. Jeżeli, jak to ma miejsce w niektórych przypadkach, dany wpis jest poprzedzony oznaczeniem „ex”, oznacza to, że zasady określone w kolumnach 3 i 4 stosuje się tylko do części tej pozycji, tak jak zostało to opisane w kolumnie 2.

2.2. Jeżeli kilka numerów pozycji znajduje się w kolumnie 1 lub w przypadku kiedy został podany numer działu i w związku z tym w kolumnie 2 znajduje się tylko ogólny opis produktu, odpowiednie reguły zawarte w kolumnach 3 lub 4 mają zastosowanie do wszystkich produktów, które w ramach Zharmonizowanego Systemu, zostały sklasyfikowane w obrębie pozycji danego działu lub w obrębie którejkolwiek ze zgrupowanych pozycji w kolumnie 1.

2.3. W sytuacji, w której różne reguły zawarte w wykazie mają zastosowanie do różnych produktów figurujących w obrębie jednej pozycji, każdy akapit zawiera opis tej części pozycji, która jest objęta odpowiednimi regułami zawartymi w kolumnach 3 lub 4.

2.4. W sytuacji, w której dla danego wpisu w pierwszych dwóch kolumnach ma zastosowanie reguła zawarta zarówno w kolumnie 3 jak i w kolumnie 4, eksporter może zastosować albo regułę zawartą w kolumnie 3 albo, alternatywnie, regułę zawartą w kolumnie 4. Jeżeli kolumna 4 nie zawiera reguły dotyczącej pochodzenia, należy zastosować regułę zawartą w kolumnie 3.

Uwaga 3:

3.1. Przepisy art. 6 protokołu dotyczące produktów, które nabyły status pochodzenia, a które są używane do produkcji innych produktów, mają zastosowanie bez względu na to, czy wspomniany status został nabyty w fabryce użycia produktów, czy w innej fabryce znajdującej się na terytorium umawiającej się strony.

Przykład:

Silnik objęty pozycją 5407, dla którego reguła przewiduje, że wartość materiałów niepochodzących, wchodzących w jego skład nie może przekroczyć 40% ceny fabrycznej, jest wykonany z „innej stali stopowej z grubsza ukształtowanej przez kucie” objętej pozycją ex 7224.

Jeśli odkuwka została wytworzona we Wspólnocie na bazie wlewka niepochodzącego, nabywa ona status pochodzącej na podstawie reguły dla pozycji ex 7224 w wykazie. Odkuwka taka może być uważana za pochodzącą, podczas obliczania wartości silnika bez względu na to, czy została ona wyprodukowana w tej samej lub innej fabryce znajdującej się na terytorium Wspólnoty. Wartość niepochodzącego wlewka nie jest zatem brana pod uwagę podczas sumowania wartości materiałów niepochodzących użytych do produkcji.

3.2. Reguła zawarta w wykazie przedstawia minimalny wymagany stopień obróbki lub przetworzenia, przy czym kontynuacja obróbki lub przetworzenia także nadaje status pochodzenia; i odwrotnie, wykonanie w mniejszym zakresie obróbki lub przetworzenia nie może powodować nadania statusu pochodzenia. Tym samym reguła stanowi, że niepochodzący materiał na pewnym etapie produkcji może zostać użyty, przy czym użycie tego materiału na etapie wcześniejszym jest dopuszczone, a na etapie późniejszym nie jest dopuszczone.

3.3. Bez uszczerbku dla uwagi 3.2, jeśli reguła używa sformułowania „wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją”, materiały objęte dowolną pozycją (nawet te posiadające taki sam opis i pozycję jak produkt) mogą być użyte, uwzględniając jednak wszelkie szczególne ograniczenia, które mogą być zawarte w regule.

Jednakże sformułowanie „wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją włącznie z wytwarzaniem z innych materiałów objętych pozycją …” lub „wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, włącznie z wytwarzaniem z innych materiałów objętych tą samą pozycją co produkty” oznacza, że mogą być użyte materiały objęte dowolną pozycją/dowolnymi pozycjami za wyjątkiem tych o opisach identycznych z produktem zamieszczonym w kolumnie 2 wykazu.

3.4. Jeżeli reguła stanowi, że produkt może być wytworzony z więcej niż jednego materiału, oznacza to, że jeden lub kilka materiałów może być użytych. Nie oznacza to, że wszystkie materiały mają być użyte.

Przykład:

Reguła dla tkanin objętych pozycjami od 5208 do 5212 stanowi, że mogą być użyte zarówno włókna naturalne, jak i m.in. materiały chemiczne. Nie oznacza to, że oba materiały muszą być użyte - możliwe jest użycie obu lub tylko jednego z nich.

3.5. Kiedy reguła w wykazie stanowi, że produkt musi być wytworzony z określonego materiału, warunek ten naturalnie nie wyklucza użycia innych materiałów, które ze względu na swoje naturalne właściwości nie mogą być zgodne z regułą. (Patrz także uwaga 6.2 poniżej dotycząca tekstyliów)

Przykład:

Reguła dla przetworów spożywczych objętych pozycją 1904, która wyraźnie wyłącza użycie zbóż i produktów im pochodnych, nie zabrania użycia soli mineralnych, materiałów chemicznych i innych dodatków, które nie są produktami zbożowymi.

Jednakże nie ma to zastosowania do produktów, które, mimo że nie mogą być wytwarzane z poszczególnych materiałów wymienionych w wykazie, mogą być wytwarzane z materiałów o tym samym charakterze na wcześniejszym etapie produkcji.

Przykład:

W przypadku artykułów odzieżowych objętych działem ex 62, wykonanych z materiałów nietkanych, jeżeli użycie wyłącznie niepochodzącej przędzy jest dopuszczone dla tej kategorii artykułów, nie jest możliwe użycie włókniny jako materiału wyjściowego – nawet jeśli włókniny generalnie nie mogą być wykonane z przędzy. W takich przypadkach materiał wyjściowy byłby na etapie poprzedzającym przędzę tj. na etapie włókna.

3.6. W przypadku gdy reguła w wykazie zawiera dwie wartości procentowe przypisane maksymalnej wartości materiałów niepochodzących, które mogą być użyte, wartości te nie mogą być do siebie dodane. Innymi słowy, maksymalna wartość wszystkich użytych niepochodzących materiałów nie może nigdy przekroczyć wartości wyższej spośród podanych wartości procentowych. Ponadto poszczególne wielkości procentowe nie mogą być przekroczone w odniesieniu do poszczególnych materiałów, których dotyczą.

Uwaga 4:

4.1. Określenie „włókna naturalne” jest użyte w wykazie w stosunku do włókien innych niż sztuczne bądź syntetyczne. Określenie to jest ograniczone do etapu poprzedzającego etap przędzenia, włączając w to także odpady oraz, o ile nie postanowiono inaczej, dotyczy ono także włókien zgrzebnych, czesankowych i inaczej przetworzonych, jednak nieprzędzonych.

4.2. Określenie „włókna naturalne” obejmuje włosie końskie objęte pozycją 0503, jedwab objęty pozycjami 5002 i 5003, jak i włókna wełniane oraz cienką i grubą sierść zwierzęcą objętą pozycjami od 5101 do 5105, włókna bawełniane objęte pozycjami od 5201 do 5203 i inne włókna roślinne objęte pozycjami od 5301 do 5305.

4.3. Określenie „masa włókiennicza”, „materiały chemiczne” oraz „materiały do wytwarzania papieru” są używane w wykazie w celu określenia materiałów niesklasyfikowanych w działach od 50 do 63, które mogą być użyte do produkcji sztucznych, syntetycznych lub papierowych włókien lub przędz.

4.4. Określenie „sztuczne włókna cięte” użyte jest w wykazie w stosunku do syntetycznego lub sztucznego włókna ciągłego, włókien ciętych lub odpadów objętych pozycjami od 5501 do 5507.

Uwaga 5:

5.1. Gdy w przypadku danego produktu odsyła się do niniejszej uwagi, warunki określone w kolumnie 3 nie będą miały zastosowania do żadnego z podstawowych materiałów włókienniczych użytych do wytworzenia tego produktu, które w sumie stanowią 10 lub mniej procent całkowitej wagi wszystkich użytych podstawowych materiałów włókienniczych. (Patrz także uwagi 5.3 i 5.4 poniżej)

5.2. Jednakże margines tolerancji wymieniony w uwadze 5.1 może być stosowany tylko do mieszanych produktów, które zostały wytworzone z jednego lub kilku podstawowych materiałów włókienniczych.

Podstawowymi materiałami włókienniczymi są:

- jedwab,

- wełna,

- gruba sierść zwierzęca,

- cienka sierść zwierzęca,

- włosie końskie,

- bawełna,

- papier i materiały do jego produkcji,

- len

- konopie naturalne,

- juty i inne łykowe włókna tekstylne,

- sizal i inne włókna tekstylne z rodzaju Agava ,

- włókna kokosowe, manila, ramia i inne roślinne włókna tekstylne,

- syntetyczne włókna ciągłe,

- sztuczne włókna ciągłe,

- włókna przewodzące prąd,

- syntetyczne cięte włókna polipropylenowe,

- syntetyczne cięte włókna z poliestru,

- syntetyczne cięte włókna z poliamidu,

- syntetyczne cięte włókna z poliakrylonitrylu,

- syntetyczne cięte włókna z poliimidu,

- syntetyczne cięte włókna z politetrafluoroetylenu,

- syntetyczne cięte włókna z poli(fenylenu sulfonowego),

- syntetyczne cięte włókna z poli(chlorku winylu),

- inne syntetyczne włókna cięte,

- sztuczne cięte włókna wiskozowe,

- inne sztuczne włókna cięte,

- przędza z poliuretanu uzupełniona elastycznymi segmentami z polieteru skręconego lub nie,

- przędza z poliuretanu uzupełniona elastycznymi segmentami z polieteru skręconego lub nie,

- produkty objęte pozycją 5605 (przędza metalizowana) zawierające pasmo składające się z rdzenia wykonanego z folii aluminiowej lub z rdzenia wykonanego z warstewki tworzywa sztucznego powlekanego, lub nie, proszkiem aluminiowym, o szerokości nieprzekraczającej 5 mm, umieszczone i przyklejone przy pomocy przezroczystego lub kolorowego spoiwa między dwie warstewki tworzywa sztucznego,

- inne produkty objęte pozycją 5605.

Przykład:

Przędza objęta pozycją 5205 wytworzona z włókien bawełnianych objętych pozycją 5203 i ze sztucznych włókien ciętych objętych pozycją 5506, jest przędzą mieszaną. Dlatego niepochodzące sztuczne włókna cięte, które nie spełniają reguł pochodzenia (wymagających wytwarzania z materiałów chemicznych lub masy włókienniczej) mogą być użyte, jeśli ich całkowita waga nie przekroczy 10% wagi przędzy.

Przykład:

Tkanina wełniana objęta pozycją 5112 wytworzona z przędzy wełnianej objętej pozycją 5107 i ze sztucznej przędzy z włókien ciętych objętej pozycją 5509 jest tkaniną mieszaną. Dlatego przędza syntetyczna, która nie spełnia reguł pochodzenia (wymagających wytwarzania z materiałów chemicznych lub masy włókienniczej) lub przędza wełniana, która nie spełnia reguł pochodzenia (wymagających wytwarzania z włókien naturalnych niezgrzeblonych lub nieczesanych bądź inaczej przygotowanych do przędzenia) bądź też mieszanka obu tych przędz, może być użyta, jeśli ich całkowita waga nie przekroczy 10% wagi tkaniny.

Przykład:

Tkanina włókiennicza pluszowa objęta pozycją 5802 wytworzona z przędzy bawełnianej objętej pozycją 5205 i tkaniny bawełnianej objętej pozycją 5210 jest mieszanym produktem wyłącznie, jeżeli tkanina bawełniana jest sama w sobie mieszaną tkaniną wytworzoną z przędz objętych dwiema różnymi pozycjami lub jeżeli przędze bawełniane użyte do wytworzenia są same w sobie mieszankami.

Przykład:

Jeżeli przedmiotowa tkanina włókiennicza pluszowa została wytworzona z przędzy bawełnianej objętej pozycją 5205 i z syntetycznej tkaniny objętej pozycją 5407, wtedy w oczywisty sposób użyte przędze są dwoma oddzielnymi podstawowymi materiałami włókienniczymi, a tkanina włókiennicza pluszowa jest odpowiednio produktem mieszanym.

5.3. W przypadku produktów zawierających „przędzę z poliuretanu uzupełnioną elastycznymi segmentami z polieteru skręconego lub nie” tolerancja w stosunku do tej przędzy wynosi 20%.

5.4. W przypadku produktów zawierających „pasmo składające się z rdzenia wykonanego z folii aluminiowej lub z rdzenia wykonanego z warstewki tworzywa sztucznego powlekanego, lub nie, proszkiem aluminiowym, o szerokości nieprzekraczającej 5 mm, umieszczone i przyklejone przy pomocy przezroczystego lub kolorowego spoiwa między dwie warstewki tworzywa sztucznego” tolerancja w stosunku do tego pasma wynosi 30%.

Uwaga 6:

6.1. Jeżeli wykaz zawiera odesłanie do niniejszej uwagi, materiały włókiennicze (z wyjątkiem podszewek i płótna krawieckiego), które nie spełniają reguły zawartej w kolumnie 3 wykazu dotyczącej przedmiotowych konfekcjonowanych produktów, mogą być użyte pod warunkiem, że zostały sklasyfikowane w innej pozycji niż tej dotyczącej przedmiotowego produktu oraz że wartość tych materiałów nie przekracza 8% ceny ex-works produktu.

6.2. Bez uszczerbku dla uwagi 6.3 materiały, które nie zostały sklasyfikowane w obrębie działów od 50 do 63 mogą być używane dowolnie w wytwarzaniu produktów włókienniczych bez względu na to czy zawierają tekstylia.

Przykład:

Jeśli reguła zawarta w wykazie stanowi, że dla danego wyrobu włókienniczego (takiego jak spodnie) musi być użyta przędza, nie wyklucza to użycia elementów metalowych, takich jak guziki, ponieważ nie są one sklasyfikowane w działach 50 do 63. Z tego samego powodu nie jest też wykluczone użycie zamków błyskawicznych, mimo że zawierają one z reguły materiały włókiennicze.

6.3. W sytuacjach, w których ma zastosowanie reguła wielkości procentowej, wartość materiałów, które nie zostały sklasyfikowane w obrębie działów od 50 do 63, musi zostać wzięta pod uwagę podczas obliczania wartości materiałów niepochodzących składających się na przedmiotowy produkt.

Uwaga 7:

7.1. Do celów pozycji ex 2707, 2713 do 2715, ex 2901, 2901 i ex 3403 „specyficznymi procesami” są:

(a) destylacja próżniowa;

(b) redestylacja przez bardzo dokładny proces frakcjonowania;

(c) krakowanie;

d) reformowanie;

(e) ekstrakcja przy użyciu selektywnych rozpuszczalników;

f) proces zawierający wszystkie z poniższych operacji: przetwarzanie przy użyciu skoncentrowanego kwasu siarkowego, oleum lub bezwodnika siarkowego; neutralizacja przy użyciu środków alkaicznych, odbarwianie lub oczyszczanie przy użyciu ziemi naturalnie aktywnej, ziemi uaktywnionej, uaktywnionego węgla drzewnego lub boksytu;

g) polimeryzacja;

(h) alkilacja;

(i) izomeryzacja.

7.2. Do celów pozycji 2710, 2711 i 2712, „specyficznymi procesami” są:

(a) destylacja próżniowa;

(b) redestylacja przez bardzo dokładny proces frakcjonowania;

(c) krakowanie;

d) reformowanie;

(e) ekstrakcja przy użyciu selektywnych rozpuszczalników;

f) proces zawierający wszystkie z poniższych operacji: przetwarzanie przy użyciu skoncentrowanego kwasu siarkowego, oleum lub bezwodnika siarkowego; neutralizacja przy użyciu środków alkaicznych, odbarwianie lub oczyszczanie przy użyciu ziemi naturalnie aktywnej, ziemi uaktywnionej, uaktywnionego węgla drzewnego lub boksytu;

g) polimeryzacja;

(h) alkilacja;

(ij) izomeryzacja;

(k) odsiarczanie wodorem prowadzące do co najmniej 85-cio procentowej redukcji zawartości siarki w przetwarzanym produkcie - wyłącznie w stosunku do ciężkich olejów objętych pozycją ex 2710;

(l) odparafinowywanie przez inny proces niż filtrowanie – wyłącznie w stosunku do produktów objętych pozycją 2710;

(m) obróbka przy użyciu wodoru pod ciśnieniem większym niż 20 barów i w temperaturze większej niż 250°C, z zastosowaniem katalizatora, innego niż skutkującego odsiarczaniem, w której wodór stanowi aktywny element reakcji chemicznej – wyłącznie w stosunku do ciężkich olejów objętych pozycją 2710. Dalsza obróbka olejów smarowych objętych pozycją 2710 przy użyciu wodoru (np. wykańczanie metodą wodorową lub odbarwianie) szczególnie w celu poprawy koloru lub stabilności, nie będzie uznane za szczególny proces;

(n) destylacja atmosferyczna pod warunkiem, że mniej niż 30% tych produktów, objętościowo oraz włączając również straty, zostanie poddana destylacji w temperaturze 300°C metodą ASTM D 86 – wyłącznie w stosunku do olejów opałowych objętych pozycją ex 2710;

(o) obróbka poprzez elektryczne wyładowania snopiaste o wysokiej częstotliwości – wyłącznie w stosunku do ciężkich olejów innych niż oleje gazowe i oleje opałowe;

(p) odolejowanie poprzez krystalizację frakcyjną – wyłącznie w stosunku do produktów ropopochodnych (innych niż wazelina, ozokeryt, wosk montanowy lub torfowy oraz wosk parafinowy zawierający mniej niż 0.75% wagowych oleju).

7.3. Do celów pozycji ex 2707, 2713 do 2715, ex 2901, ex 2902 oraz ex 3403 proste operacje takie jak czyszczenie, przelewanie, odsalanie, oddzielanie wody, filtrowanie, barwienie, oznaczanie, uzyskiwanie zawartości siarki w rezultacie mieszania produktów o różnej zawartości siarki lub dowolna kombinacja powyższych operacji lub operacji do nich podobnych nie nadają statusu pochodzenia.

ZAŁĄCZNIK II

WYKAZ OBRÓBEK LUB PRZETWORZEŃ DO WYKONANIA NA MATERIAŁACH NIEPOCHODZĄCYCH DLA UZYSKANIA PRZEZ PRZETWORZONY PRODUKT STATUSU POCHODZENIA

Produkty wymienione w wykazie mogą nie być objęte Porozumieniem. W związku z powyższym konieczne jest sprawdzenie każdego produktu w innych częściach Porozumienia.

Pozycja SZ | Opis produktu | Procesy obróbki lub przetworzenia, których przeprowadzenie na materiałach niepochodzących nadaje im status pochodzenia |

(1) | (2) | (3) | lub | (4) |

Dział 1 | Żywe zwierzęta | Wszystkie zwierzęta objęte działem 1 są całkowicie uzyskane |

Dział 2 | Mięso i podroby jadalne | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działami 1 i 2 są całkowicie uzyskane |

Dział 3 | Ryby i skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 3 są całkowicie uzyskane |

ex Dział 4 | Produkty mleczarskie; jaja ptasie; miód naturalny; jadalne produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; z wyjątkiem: | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 4 są całkowicie uzyskane |

0403 | Maślanka, mleko zsiadłe i śmietana kwaśna, jogurt, kefir i inne sfermentowane lub zakwaszone mleko i śmietana, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru albo innego środka słodzącego lub aromatycznego, lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao | Wytwarzanie, w którym: - wszystkie użyte materiały objęte działem 4 są całkowicie uzyskane, - wszystkie użyte soki owocowe (z wyjątkiem soku z ananasów, limonek i grejpfrutów) z pozycji 2009 są produktami pochodzącymi, i - wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17 nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

ex Dział 5 | Produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, z wyjątkiem: | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 5 są całkowicie uzyskane |

ex 0502 | Przygotowana szczecina i sierść świń lub dzików | Czyszczenie, dezynfekcja, sortowanie i prostowanie szczeciny i sierści |

Dział 6 | Drzewa żywe i pozostałe rośliny; bulwy, korzenie i podobne; kwiaty cięte i liście ozdobne | Wytwarzanie, w którym: - wszystkie użyte materiały objęte działem 6 są całkowicie uzyskane, i - wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 50 % ceny ex-works produktu |

Dział 7 | Warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy jadalne | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 7 są całkowicie uzyskane |

(1) | (2) | (3) | lub | (4) |

Dział 8 | Owoce i orzechy jadalne; skórki owoców cytrusowych lub melonów | Wytwarzanie, w którym: - wszystkie użyte owoce i orzechy są całkowicie uzyskane, i - wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17 nie przekracza 30 % wartości ceny ex-works produktu |

ex Dział 9 | Kawa, herbata, maté (herbata paragwajska) i przyprawy; z wyjątkiem: | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 9 są całkowicie uzyskane |

0901 | Kawa, nawet palona lub bezkofeinowa; łupinki i łuski kawy; substytuty kawy zawierające kawę naturalną w każdej proporcji | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją |

0902 | Herbata, nawet aromatyzowana | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją |

ex 0910 | Mieszanki przypraw | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją |

Dział 10 | Zboża | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 10 są całkowicie uzyskane |

ex Dział 11 | Produkty przemysłu młynarskiego; słód; skrobie; inulina; gluten pszenny; z wyjątkiem: | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte zboża, warzywa, korzenie i bulwy jadalne z pozycji 0714 lub owoce są całkowicie uzyskane |

ex 1106 | Mąka, grysik i puder z suszonych, łuskanych roślin strączkowych objętych pozycją 0713 | Suszenie i mielenie roślin strączkowych objętych pozycją 0708 |

Dział 12 | Nasiona i owoce oleiste; ziarna, nasiona i owoce różne; rośliny przemysłowe lub lecznicze; słoma i pasza | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 12 są całkowicie uzyskane |

1301 | Szelak; gumy naturalne, żywice, gumożywice i oleożywice (na przykład balsamy) | Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych pozycją 1301, nie przekracza 50 % ceny ex-works produktu |

1302 | Soki i ekstrakty roślinne; substancje pektynowe, pektyniany i pektan; agar-agar i pozostałe śluzy i zagęszczacze, nawet modyfikowane, uzyskiwane z produktów warzywnych: |

- Śluzy i zagęszczacze, modyfikowane, pochodzące z produktów roślinnych | Wytwarzanie z niemodyfikowanych substancji kleistych i zagęszczaczy |

- Pozostałe | Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 50 % ceny ex-works produktu |

Dział 14 | Materiały roślinne do wyplatania; gdzie indziej niewymienione ani niewłączone | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 14 są całkowicie uzyskane |

ex Dział 15 | Tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego oraz produkty ich rozkładu; gotowe tłuszcze jadalne; woski pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego; z wyjątkiem: | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu |

1501 | Tłuszcz ze świń (włącznie ze smalcem) i tłuszcz z drobiu, inne niż te objęte pozycją 0209 lub 1503: |

- Tłuszcz z kości lub odpadów | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, z wyjątkiem pozycji 0203, 0206 i 0207 oraz kości objętych pozycją 0506 |

- Pozostałe | Wytwarzanie z mięsa lub podrobów jadalnych ze świń objętych pozycjami 0203 i 0206 oraz mięsa i podrobów jadalnych z drobiu objętych pozycją 0207 |

1502 | Tłuszcze z bydła, owiec lub kóz, inne niż te objęte pozycją 1503 |

- Tłuszcz z kości lub odpadów | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, z wyjątkiem pozycji 0201, 0202, 0204 i 0207 oraz kości objętych pozycją 0506 |

- Pozostałe | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 2 są całkowicie uzyskane |

1504 | Tłuszcze i oleje i ich frakcje, z ryb lub ze ssaków morskich, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie: |

- Frakcje stałe | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, łącznie z innymi materiałami objętymi pozycją 1504 |

- Pozostałe | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działami 2 i 3 są całkowicie uzyskane |

ex 1505 | Rafinowana lanolina | Wytwarzanie z surowego tłuszczu z wełny objętego pozycją 1505 |

1506 | Pozostałe tłuszcze i oleje zwierzęce oraz ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie: |

- Frakcje stałe | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, łącznie z innymi materiałami objętymi pozycją 1506 |

- Pozostałe | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 2 są całkowicie uzyskane |

od 1507 do 1515 | Oleje roślinne i ich frakcje: |

- Olej sojowy, olej z orzeszków ziemnych, olej palmowy, olej kokosowy (z kopry), olej z ziaren palmowych, olej babassu, olej tungowy, olej oiticica, wosk mirtowy, wosk japoński, frakcje oleju jojoba oraz olejów do zastosowań technicznych lub przemysłowych innych niż wytwarzanie środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu |

- Frakcje stałe, z wyjątkiem oleju jojoba | Wytwarzanie z innych materiałów objętych pozycjami od 1507 do 1515 |

- Pozostałe | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały roślinne są całkowicie uzyskane |

1516 | Tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne i ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane, nawet rafinowane, ale dalej nieprzetworzone | Wytwarzanie, w którym: - wszystkie użyte materiały objęte działem 2 są całkowicie uzyskane, i - wszystkie użyte materiały roślinne są całkowicie uzyskane. Można jednakże użyć materiałów objętych pozycjami 1507, 1508, 1511 i 1513. |

1517 | Margaryna; jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych, lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje objęte pozycją 1516 | Wytwarzanie, w którym: - wszystkie użyte materiały objęte działami 2 i 4 są całkowicie uzyskane, i - wszystkie użyte materiały roślinne są całkowicie uzyskane. Można jednakże użyć materiałów objętych pozycjami 1507, 1508, 1511 i 1513. |

Dział 16 | Przetwory z mięsa, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych | Wytwarzanie: - ze zwierząt objętych działem 1, i/lub - w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 3 są całkowicie uzyskane |

ex Dział 17 | Cukier i wyroby cukiernicze; z wyjątkiem: | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu |

ex 1701 | Cukier trzcinowy i buraczany i chemicznie czysta sacharoza, w postaci stałej, zawierający dodatki środków aromatyzujących lub barwiących | Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

1702 | Inne cukry, zawierające chemicznie czystą laktozę, maltozę, glukozę i fruktozę w formie stałej; syropy cukrowe, niezawierające dodanych substancji smakowych czy koloryzujących; miód sztuczny, nawet zmieszany z miodem naturalnym; karmel: |

- Chemicznie czysta maltoza i fruktoza | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, łącznie z innymi materiałami objętymi pozycją 1702 |

- Inne cukry w postaci stałej, zawierające dodatki środków aromatyzujących lub barwiących | Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

- Pozostałe | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały są pochodzące |

ex 1703 | Melasy powstałe z ekstrakcji lub rafinacji cukru, zawierające dodatki środków aromatyzujących lub barwiących | Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

1704 | Wyroby cukiernicze (włącznie z białą czekoladą), niezawierające kakao | Wytwarzanie: - z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu, i - w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

Dział 18 | Kakao i przetwory z kakao | Wytwarzanie: - z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu, i - w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

1901 | Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

- Ekstrakt słodowy | Wytwarzanie ze zbóż objętych działem 10 |

- Pozostałe | Wytwarzanie: - z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu, i - w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

1902 | Makarony, nawet gotowane lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami), lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: |

- Zawierające najwyżej 20 % masy mięsa, podrobów, ryb, skorupiaków lub mięczaków | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte zboża i ich pochodne (z wyjątkiem pszenicy durum i jej pochodnych) są całkowicie uzyskane |

- Zawierające więcej niż 20 % masy mięsa, podrobów, ryb, skorupiaków lub mięczaków | Wytwarzanie, w którym: - wszystkie użyte zboża i ich pochodne (z wyjątkiem pszenicy durum i jej pochodnych) są całkowicie uzyskane, i - wszystkie użyte materiały objęte działami 2 i 3 są całkowicie uzyskane |

1903 | Tapioka i jej namiastki, przygotowane ze skrobi, w postaci płatków, ziaren, perełek, odsiewu lub w podobnych postaciach | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, z wyjątkiem skrobi ziemniaczanej objętej pozycją 1108 |

1904 | Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone | Wytwarzanie: - z materiałów objętych dowolną pozycją, z wyjątkiem pozycji 1806, - w którym wszystkie użyte zboża i mąki (z wyjątkiem pszenicy durum i kukurydzy Zea indurata oraz ich pochodnych) są całkowicie uzyskane, i - w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

1905 | Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby: | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, z wyjątkiem działu 11 |

ex Dział 20 | Przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych części roślin; z wyjątkiem: | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte owoce, orzechy lub warzywa są całkowicie uzyskane |

ex 2001 | Ignamy, słodkie ziemniaki i inne podobne jadalne części roślin zawierające 5 % masy skrobi lub więcej, przygotowane lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu |

ex 2004 i ex 2005 | Ziemniaki w postaci mąki, mączki lub płatków, przygotowane lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu |

2006 | Warzywa, owoce, orzechy, skórki z owoców i pozostałe części roślin, zakonserwowane cukrem (odsączone, lukrowane lub kandyzowane) | Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

2007 | Dżemy, galaretki owocowe, marmolady, przeciery i pasty owocowe lub orzechowe, otrzymane przez gotowanie, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej | Wytwarzanie: - z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu, i - w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

ex 2008 | - Orzechy, niezawierające dodatku cukru ani alkoholu | Wytwarzanie, w którym wartość użytych orzechów i nasion oleistych pochodzących, objętych pozycjami 0801, 0802 oraz od 1202 do 1207 przekracza 60 % ceny ex-works produktu |

- Masło orzechowe, mieszanki na bazie zbóż, rdzenie palmowe, kukurydza | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu |

- Wszystkie z wyjątkiem owoców i orzechów gotowanych inaczej niż na parze lub w wodzie, niezawierających dodatku cukru, mrożonych | Wytwarzanie: - z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu, i - w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

2009 | Soki owocowe (włączając moszcz winogronowy) i soki warzywne niesfermentowane i niezawierające dodatku alkoholu, nawet z dodatkiem cukru lub innej substancji słodzącej | Wytwarzanie: - z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu, i - w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 17, nie przekracza 30 % ceny ex-works produktu |

ex Dział 21 | Różne przetwory spożywcze; z wyjątkiem: | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu |

2101 | Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) oraz przetwory na bazie tych produktów lub na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej); palona cykoria i inne palone substytuty kawy oraz jej wyciągi, esencje i koncentraty | Wytwarzanie: - z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu, i - w którym całość użytej cykorii jest całkowicie uzyskana |

2103 | Sosy i preparaty do nich stosowane; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąka i mączka, z gorczycy oraz gotowa musztarda: |

- Sosy i preparaty do nich stosowane; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja da