KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 23.4.2021 COM(2021) 198 final 2021/0103(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające środki ochrony i zarządzania obowiązujące na obszarze objętym konwencją Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 520/2007



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Celem niniejszego wniosku jest wdrożenie do prawa Unii Europejskiej środków ochrony i zarządzania przyjętych przez Komisję ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC). UE jest umawiającą się stroną WCPFC od 2004 r., kiedy to ratyfikowała Konwencję o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku (konwencja). WCPFC jest regionalną organizacją ds. zarządzania rybołówstwem (RMFO) odpowiedzialną za zarządzanie zasobami ryb w zachodnim i środkowym Pacyfiku. Środki ochrony i zarządzania WCPFC mają zastosowanie do całego obszaru objętego konwencją WCPFC. W 2019 r. na obszarze objętym konwencją WCPFC prowadziło działalność pięć aktywnych statków rybackich z UE. WCPFC jest upoważniona do przyjmowania – w zakresie swoich kompetencji – środków ochrony i zarządzania (CMM) dotyczących żywych zasobów morza, które to środki są wiążące dla umawiających się stron. Zgodnie z art. 20 ust. 5 konwencji środki ochrony i zarządzania przyjęte jako decyzja WCPFC wchodzą w życie 60 dni od daty przyjęcia. Przed każdym posiedzeniem komisji WCPFC Komisja Europejska w imieniu UE przygotowuje wytyczne negocjacyjne na podstawie pięcioletniego mandatu ustanowionego decyzją Rady i w oparciu o doradztwo naukowe. Zgodnie z mandatem wytyczne te są przedstawiane, omawiane i zatwierdzane w ramach grupy roboczej Rady. Następnie podczas spotkań koordynacyjnych z państwami członkowskimi organizowanych w czasie dorocznych posiedzeń WCPFC wytyczne te są dostosowane tak, aby uwzględniały sytuację w czasie rzeczywistym. W dorocznych posiedzeniach WCPFC uczestniczą członkowie WCPFC, w tym Unia Europejska reprezentowana przez Komisję, oraz przedstawiciele zainteresowanych stron. Wszystkie środki są wiążące, chyba że zgodnie z konwencją zostanie zgłoszony sprzeciw. Umawiająca się strona może następnie wycofać sprzeciw, po czym środek staje się dla tej strony wiążący. Procedura zgłaszania sprzeciwu podlega również postanowieniom art. 218 ust. 9 TFUE, ponieważ środki ochrony i zarządzania mają skutek prawny, to znaczy stają się wiążące dla umawiających się stron. Przed podjęciem decyzji o zgłoszeniu sprzeciwu wobec danego środka Komisja zwraca się do właściwych organów Rady o zatwierdzenie decyzji o zgłoszeniu sprzeciwu. Art. 3 ust. 5 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi, że UE musi ściśle przestrzegać prawa międzynarodowego, co obejmuje zgodność ze środkami ochrony i zarządzania. Niniejszy wniosek dotyczy środków przyjętych przez WCPFC od 2008 r. Środki ochrony i zarządzania są skierowane głównie do umawiających się stron WCPFC, ale nakładają również obowiązki na operatorów (np. na kapitana statku). Środki ochrony i zarządzania przyjęte przez WCPFC mogą być zmieniane co roku, a przegląd historyczny posiedzeń WCPFC pokazuje, że zmiany mogą dotyczyć każdej grupy tych środków. Na UE spoczywa obowiązek zapewnienia zgodności z tymi środkami, stanowiącymi międzynarodowe zobowiązania, gdy tylko wejdą one w życie. Celem niniejszego wniosku jest zatem wdrożenie najnowszej wersji środków ochrony i zarządzania WCPFC. Wniosek obejmuje również mechanizm mający ułatwić wdrożenie środków WCPFC w przyszłości. Niniejszy wniosek przewiduje przekazanie Komisji uprawnień zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Umożliwi to wprowadzanie oczekiwanych częstych zmian do środków WCPFC oraz zapewni, aby unijne statki rybackie były traktowane na równi ze statkami innych umawiających się stron WCPFC. Uprawnienia przekazano zatem w odniesieniu do: deklaracji przeładunkowej WCPFC, zawiadomień sprawozdawczych dotyczących przeładunku, odpowiedniego postępowania z mantowatymi i rekinami wielorybimi, odniesienia do opisu lin do połowu rekinów, odpowiedniego postępowania z waleniami i żółwiami morskimi, przekazywania informacji o statkach, wymogów dotyczących satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS), odsetka objęcia systemem obecności obserwatorów w ramach programu obecności obserwatorów regionalnych oraz obowiązków obserwatorów, terminów składania sprawozdań, wzorów sprawozdawczych dotyczących przeładunku oraz załączników 1–3 obejmujących środki ograniczające ryzyko dla ptaków, oznakowania i innych specyfikacji dotyczących statków oraz norm dotyczących automatycznych przekaźników położenia stosowanych w systemie monitorowania statków WCPFC. Terminy składania sprawozdań określone w niniejszym wniosku ustanowiono na podstawie harmonogramu WCPFC. Ich celem jest umożliwienie UE terminowego przekazywania sprawozdań sekretariatowi WCPFC. Aby zapobiec naruszeniu międzynarodowych zobowiązań UE jako umawiającej się strony, a także aby ułatwić korzystanie z tekstu przez urzędników zajmujących się monitorowaniem, kontrolą i nadzorem, jak również przez operatorów, projekt jest zbliżony w strukturze i brzmieniu do środków ochrony i zarządzania WCPFC. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie innych przepisów prawa unijnego w tej dziedzinie i jest z nimi zasadniczo spójny. W niektórych przypadkach ustanawia się jednak odstępstwa od obowiązujących aktów ze względu na charakter proponowanych bardziej szczegółowych środków. Środki ochrony i zarządzania WCPFC wdrożono ostatnio na mocy tytułu V rozporządzenia Rady (WE) nr 520/2007 z dnia 7 maja 2007 r. Ustanowiono w nim środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących oraz uchylono rozporządzenie (WE) nr 973/2001. W ramach środków ochrony i zarządzania WCPFC przyjętych w latach 2008–2019 (tj. po ostatnim głównym wdrożeniu) zmieniono wcześniej przyjęte środki i ustanowiono nowe. Ze względu na przejrzystość, uproszczenie i pewność prawa wskazane jest zatem uchylenie tytułu V rozporządzenia Rady (WE) nr 520/2007 w celu uwzględnienia zmian przyjętych od 2008 r., które nie zostały jeszcze objęte prawem Unii. Wniosek jest w pełni spójny z częścią VI (polityka zewnętrzna) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb). Stanowi ona, że Unia utrzymuje zewnętrzne stosunki w zakresie rybołówstwa zgodnie ze swoimi międzynarodowymi zobowiązaniami, opierając działalność połowową UE na współpracy regionalnej w zakresie rybołówstwa. Wniosek uzupełnia rozporządzenie (UE) 2017/2403 dotyczące zarządzania zewnętrznymi flotami. Rozporządzenie to stanowi, że unijne statki rybackie podlegają upoważnieniom do połowów w ramach RFMO zgodnie z warunkami i zasadami poszczególnych RFMO i rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 w sprawie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

Niniejszy wniosek nie obejmuje uprawnień do połowów przyznawanych UE przez WCPFC. Uprawnienia do połowów są wdrażane na mocy decyzji Rady na podstawie art. 43 ust. 3 TFUE. Przyjmowanie środków dotyczących ustalania cen, potrąceń, pomocy i ograniczeń ilościowych, jak również dotyczących ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów stanowi prerogatywę Rady. •Spójność z innymi politykami Unii Niniejszy wniosek jest spójny z innymi politykami Unii. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Podstawą wniosku jest art. 43 ust. 2 TFUE; we wniosku tym ustanawia się przepisy niezbędne do osiągnięcia celów WPRyb. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii (art. 3 ust. 1 lit. d) TFUE). Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. •Proporcjonalność Wniosek zapewni zgodność prawa Unii z jej zobowiązaniami międzynarodowymi przyjętymi przez WCPFC oraz przestrzeganie przez Unię decyzji podjętych przez RFMO, których Unia jest umawiającą się stroną. Wniosek nie wykracza poza uprawnienia, które są konieczne do osiągnięcia tego celu. •Wybór instrumentu Wybranym instrumentem jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Nie dotyczy. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Celem niniejszego wniosku jest wdrożenie obowiązujących środków WCPFC, które są wiążące dla umawiających się stron. Zarówno w okresie poprzedzającym posiedzenia WCPFC, na których te środki ochrony i zarządzania są przyjmowane, jak i podczas negocjacji prowadzonych na dorocznym posiedzeniu WCPFC prowadzone są konsultacje z ekspertami krajowymi oraz przedstawicielami branżowymi z państw UE. Dlatego też nie uznano za konieczne przeprowadzenia konsultacji z zainteresowanymi stronami na temat niniejszego rozporządzenia. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Nie dotyczy. •Ocena skutków

Nie dotyczy. Niniejsze rozporządzenie stanowi wdrożenie środków ochrony i zarządzania, które mają bezpośrednie zastosowanie do państw członkowskich. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie Niniejszy wniosek nie jest związany z REFIT. •Prawa podstawowe Niniejszy wniosek nie ma skutków dla ochrony praw podstawowych obywateli. 4.WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma żadnego wpływu na budżet. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Nie dotyczy. •Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw) Nie dotyczy. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku W rozdziale I zawarto przepisy ogólne dotyczące przedmiotu, zakresu stosowania i celów wniosku. Określono w nim także definicje. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do unijnych statków prowadzących połowy na obszarze objętym konwencją WCPFC oraz do przepisów dotyczących upoważnień do połowów. W rozdziale II omówiono środki ochrony i zarządzania, w tym przepisy dotyczące: sejnerów poławiających tuńczyka tropikalnego i taklowców poławiających włócznika; zamykania łowisk; zakaz połowów w odniesieniu do boi instrumentalnych; przepisów dotyczących dokonywania połowów w pobliżu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, ich rozmieszczania i projektowania; oraz zasad dokonywania przeładunku w porcie. W rozdziale III określono środki mające na celu ochronę gatunków morskich występujących na obszarze objętym konwencją WCPFC, takich jak: żarłacze białopłetwe, żarłacze jedwabiste i młotowate; mantowate, w tym przepisy dotyczące gromadzenia danych i składania sprawozdań o tych mantowatych, a także ich uwalniania; oraz żółwie morskie, ptaki morskie i walenie. W rozdziale IV określono przepisy dotyczące: wymogów dla statków, oznakowania statków i ich identyfikacji; systemu monitorowania statków, w tym systemu regionalnych rejestrów statków WCPFC; obowiązków bunkrowania; oraz systemu zgłaszania czarteru. W rozdziale V zawarto przepisy dotyczące: programu obecności obserwatorów regionalnych WCPFC, w tym przepisy dotyczące zasięgu programu obecności obserwatorów; praw i obowiązków operatorów statków i kapitanów; bezpieczeństwa obserwatorów; oraz obowiązków i zobowiązań sprawozdawczych obserwatorów. W rozdziale VI uregulowano procedury wejścia na statek i inspekcji, wykaz poważnych naruszeń przepisów, przepisy dotyczące dowodów oraz egzekwowania i użycia siły. W rozdziale VII omówiono środki stosowane przez państwo portu oraz procedury stosowane w przypadku, gdy podejrzewa się, że prowadzone są nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy.

W rozdziale VIII zawarto przepisy końcowe dotyczące kwestii takich jak: poufność elektronicznego raportowania i wysyłania wiadomości, procedura składania poprawek, przekazanie uprawnień i zmiany obowiązującego prawodawstwa UE. 2021/0103 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające środki ochrony i zarządzania obowiązujące na obszarze objętym konwencją Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 520/2007 PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) jest zapewnienie takiej eksploatacji żywych zasobów morza, która zapewni zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne. (2)Decyzją Rady 98/392/WE Unia Europejska zatwierdziła Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz Porozumienie w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi, zawierające zasady i przepisy odnoszące się do ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi. W ramach swoich szerszych zobowiązań międzynarodowych Unia uczestniczy w działaniach, które zmierzają do ochrony stad ryb w wodach międzynarodowych. (3)Decyzją Rady 2005/75/WE Wspólnota Europejska zatwierdziła Konwencję o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku („konwencja”), na mocy której utworzono Komisję ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC). (4)WCPFC jest upoważniona do przyjmowania prawnie wiążących decyzji („środki ochrony i zarządzania”, „CMM”) dotyczących ochrony zasobów ryb objętych zakresem jej kompetencji. Akty te są skierowane przede wszystkim do umawiających się stron WCPFC, ale nakładają również obowiązki na operatorów (np. kapitanów statków). (5)Po wejściu w życie środki WCPFC dotyczące ochrony i zarządzania są wiążące dla wszystkich umawiających się stron WCPFC, w tym dla Unii. (6)Chociaż odpowiednie kluczowe przepisy dotyczące środków ochrony i zarządzania są wdrażane corocznie w kontekście rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów, wdrożenia pozostałych przepisów dokonano po raz ostatni w tytule V rozporządzenia Rady (WE) nr 520/2007 ustanawiającego środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących. Należy zatem zagwarantować, aby środki ochrony i zarządzania przyjęte przez WCPFC zostały w pełni wdrożone do prawa unijnego i w związku z tym były jednolicie i skutecznie stosowane w Unii. (7)Biorąc pod uwagę, że decyzje WCPFC będą prawdopodobnie w przyszłości zmieniane podczas dorocznych posiedzeń, w celu szybkiego włączenia tych decyzji do prawa Unii oraz wzmocnienia równych warunków działania i dalszego wspierania długoterminowego zrównoważonego zarządzania zasobami należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do następujących aspektów: deklaracji przeładunkowej WCPFC, zawiadomień sprawozdawczych dotyczących przeładunku, odpowiedniego postępowania z mantowatymi, rekinami wielorybimi i pozostałymi rekinami, odniesienia do opisu lin do połowu rekinów, odpowiedniego postępowania z waleniami i żółwiami morskimi, przekazywania informacji o statkach, wymogów dotyczących satelitarnego systemu monitorowania statków („VMS”), odsetka objęcia systemem obecności obserwatorów w ramach programu obecności obserwatorów regionalnych („ROP”) oraz obowiązków obserwatorów, terminów składania sprawozdań, wzorów sprawozdawczych dotyczących przeładunku oraz załączników 1–3 obejmujących środki ograniczające ryzyko dla ptaków, oznakowania i innych specyfikacji dotyczących statków oraz norm dotyczących automatycznych przekaźników położenia stosowanych w systemie monitorowania statków WCPFC. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te były prowadzone zgodnie z zasadami ustanowionymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. (8)Akty delegowane przewidziane w niniejszym rozporządzeniu nie powinny wpływać na wdrożenie do prawa Unii przyszłych zmian dotyczących środków ochrony i zarządzania w drodze zwykłej procedury ustawodawczej.

(9)Należy uchylić art. 4 pkt 4 i art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 520/2007, ponieważ przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają wszystkie środki WCPFC, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1

Przedmiot W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się środki zarządzania i ochrony dotyczące połowów na obszarze objętym Konwencją o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku oraz w odniesieniu do gatunków ryb objętych zakresem tej konwencji. Artykuł 2

Zakres Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do unijnych statków rybackich prowadzących działalność połowową na obszarze objętym konwencją. Artykuł 3

Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a)„konwencja” oznacza Konwencję o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku, z późniejszymi zmianami; b)„obszar objęty konwencją” oznacza obszar, do którego konwencja ma zastosowanie, zgodnie z jej art. 3 ust. 1; c)„WCPFC” oznacza Komisję ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku utworzoną na mocy konwencji; d)„unijny statek rybacki” oznacza statek pływający pod banderą państwa członkowskiego, wykorzystywany lub przeznaczony do wykorzystania w celach połowowych, w tym statki pomocnicze, statki transportowe oraz dowolny inny statek bezpośrednio zaangażowany w takie połowy; e)„połowy” oznaczają: –poszukiwania, łowienie, odławianie i pozyskiwanie ryb; –próby poszukiwania, łowienia, odławiania i pozyskiwania ryb;

–uczestnictwo we wszelkich działaniach, których logicznie przewidywalnym skutkiem jest zlokalizowanie, łowienie, odławianie i pozyskiwanie ryb w dowolnym celu; –umieszczanie, poszukiwanie i odzyskiwanie urządzeń powodujących koncentrację ryb lub powiązanych urządzeń elektronicznych, np. radiolatarni odzewowych; –wszelkie działania na morzu bezpośrednio wspierające działania opisane w ppkt (i)–(iv) lub takie działania przygotowujące, w tym przeładunek; –wykorzystanie dowolnego innego statku, pojazdu, statku powietrznego lub poduszkowca do działalności opisanej w ppkt (i)–(v), z wyjątkiem sytuacji nagłych dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa członków załogi lub bezpieczeństwa statku; f)„środki ochrony i zarządzania” oznaczają obecnie obowiązujące środki ochrony i zarządzania przyjęte przez WCPFC, z późniejszymi zmianami; g)„uprawnienia do połowów” oznaczają kwoty połowowe, nakład połowowy przydzielony państwu członkowskiemu lub okresy zamknięte zgodnie z aktem Unii obowiązującym na obszarze objętym konwencją; h)„niezdatne do spożycia przez ludzi” obejmuje między innymi ryby, które: –są zaplątane w okrężnicę bądź w niej zmiażdżone; lub –zostały uszkodzone przez rekiny lub wieloryby; lub –padły i zepsuły się w sieci, w przypadku gdy awaria urządzenia uniemożliwiła zarówno wyciągnięcie sieci i połowu zwykłymi metodami, jak i próby uwolnienia ryb, gdy są żywe; i)„niezdatne do spożycia przez ludzi” nie obejmuje ryb, które: –uznaje się za niepożądane pod względem wielkości, zbywalności lub składu gatunkowego; lub –uległy zepsuciu lub zostały skażone w wyniku działania lub zaniechania załogi statku rybackiego. j)„urządzenie powodujące koncentrację ryb” lub „FAD” oznacza obiekt lub grupę obiektów o dowolnej wielkości, które zostały lub nie zostały rozmieszczone, które są żywe lub nieożywione, między innymi boje, spławiki, siatki zabezpieczające, sieci, tworzywa sztuczne, bambus, kłody i rekiny wielorybie pływające na powierzchni wody lub blisko niej, z którą ryby mogą się powiązać; k)„płytkie połowy” oznaczają połowy, podczas których większość haczyków jest umieszczona na głębokości mniejszej niż 100 m; l) „rejestr” oznacza rejestr statków rybackich WCPFC; m)„WIN” oznacza numer identyfikacyjny WCPFC; n) „VMS” oznacza system monitorowania statków; o)„ROP” oznacza program obecności obserwatorów regionalnych ustanowiony przez WCPFC w celu gromadzenia zweryfikowanych danych dotyczących połowów, innych danych naukowych oraz dodatkowych informacji związanych z rybołówstwem z obszaru objętego konwencją, a także w celu monitorowania wdrażania środków ochrony i zarządzania; p)„boja oznaczona” to boja z wyraźnie oznaczonym numerem referencyjnym pozwalającym na jej identyfikację, która jest wyposażona w satelitarny system lokacyjny do monitorowania jej położenia;

q)„boja instrumentalna” to urządzenie pływające, dryfujące albo zakotwiczone, rozmieszczone przez rządowe lub uznane organizacje lub podmioty naukowe do celów elektronicznego gromadzenia i pomiaru danych dotyczących środowiska, a nie do celów działalności połowowej; r)„deklaracja przeładunkowa WCPFC” oznacza dokument zawierający informacje z załącznika I do CMM 2009-06, z późniejszymi zmianami; s)„wschodnia enklawa pełnomorska” oznacza obszar morza pełnego ograniczony wyłącznymi strefami ekonomicznymi Wysp Cooka na zachodzie, Polinezji Francuskiej na wschodzie i Kiribati na północy, o współrzędnych geograficznych podanych w CMM 2016-02; t)„mantowate” oznacza gatunki z rodziny Mobulidae, w tym manty i gatunki z rodzaju Mobula; u)„ALC” jest to „automatyczny przekaźnik położenia” oznaczający nadajnik satelitarny ustalający pozycję w czasie zbliżonym do rzeczywistego; v)„odrzuty” oznaczają połowy, które są wrzucane z powrotem do morza; w)„upoważniony inspektor” oznacza inspektora umawiającej się strony WCPFC, którego tożsamość przekazano WCPFC; x)„upoważniony inspektor Unii” oznacza inspektora Unii, którego tożsamość przekazano WCPFC zgodnie z art. 121 rozporządzenia (UE) 404/2011. Artykuł 4

Upoważnienia 1.Państwa członkowskie zarządzają liczbą upoważnień do połowów i poziomem połowów zgodnie z uprawnieniami do połowów; 2.W każdym upoważnieniu wydanym dla unijnego statku rybackiego określa się: a)konkretne obszary, gatunki i przedziały czasowe, w odniesieniu do których upoważnienie jest ważne; b)dozwolone działania unijnego statku rybackiego; c)zakaz połowów, zatrzymania na statku, przeładunku lub wyładunku przez statek na obszarach podlegających jurysdykcji państwowej innego państwa, chyba że na podstawie licencji, zezwolenia lub upoważnienia, które mogą być wymagane przez takie inne państwo; d)wymóg, aby na unijnym statku rybackim znajdowały się upoważnienie wydane zgodnie z niniejszym ustępem lub jego poświadczona kopia; licencja, zezwolenie lub upoważnienie wydane przez państwo nadbrzeżne lub poświadczona kopia takiego dokumentu, a także ważny dowód rejestracji statku. ROZDZIAŁ II

ŚRODKI OCHRONY I ZARZĄDZANIA Artykuł 5

Zatrzymywanie połowów tuńczyka tropikalnego za pomocą okrężnicy 1.Unijne sejnery poławiające w wyłącznych strefach ekonomicznych i na morzu pełnym na obszarze objętym konwencją ograniczonym 20°N i 20°S zatrzymują na statku wszystkie połowy opastuna, bonita i tuńczyka żółtopłetwego, z następującymi wyjątkami: a)gdy w przypadku ostatniego zaciągu podczas rejsu połowowego nie ma już wystarczającej przestrzeni do przechowywania, aby pomieścić wszystkie ryby złowione w tym zaciągu, nadwyżkę złowionych ryb można przenieść na inny sejner i zatrzymać na statku, o ile nie jest to zabronione na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego; lub b)gdy ryby są niezdatne do spożycia przez ludzi; lub

c)gdy wystąpi poważna awaria urządzeń. 2.W przypadku gdy kapitan unijnego statku rybackiego ustali, że ryb nie należy zabierać na statek z powodów związanych z wielkością, zbywalnością lub składem gatunkowym, ryby uwalnia się przed całkowitym zasznurowaniem sieci i wyciągnięciem nie więcej niż połowy sieci. 3.W przypadku gdy kapitan unijnego statku rybackiego ustali, że ryb nie należy zabierać na statek, ponieważ zostały złowione w ostatnim zaciągu podczas rejsu połowowego, gdy nie ma już wystarczającej przestrzeni do przechowywania, aby pomieścić wszystkie ryby złowione w tym zaciągu, ryby można odrzucić, pod warunkiem że: a)kapitan i załoga podejmą próbę jak najszybszego uwolnienia ryb, gdy są żywe; b)po odrzuceniu nie prowadzi się dalszych połowów, dopóki ryby znajdujące się na statku rybackim nie zostaną wyładowane lub przeładowane. 4.Ryby odrzuca się z unijnych statków rybackich dopiero po oszacowaniu przez obserwatora w ramach ROP składu gatunkowego ryb przeznaczonych do odrzutu. 5.W ciągu 48 godzin po ewentualnym odrzucie państwo członkowskie przedkłada sekretariatowi WCPFC, z kopią do Komisji, sprawozdanie zawierające następujące informacje: a)nazwę, banderę i numer identyfikacyjny WCPFC statku rybackiego; imię i nazwisko i obywatelstwo kapitana; b)numer licencji, c)imię i nazwisko obserwatora obecnego na statku; d)datę, godzinę i lokalizację (szerokość/długość geograficzna) odrzutów; e)datę, godzinę, lokalizację (szerokość/długość geograficzna) i typ (dryfujące FAD, zakotwiczone FAD, swobodnie pływające itp.) zaciągu; f)powód odrzucenia ryb, w tym oświadczenie o statusie wyciągnięcia sieci, jeżeli ryby odrzucono zgodnie z art. 7 ust. 4; g)szacunkowy tonaż i skład gatunkowy odrzuconych ryb; h)szacunkowy tonaż i skład gatunkowy zatrzymanych ryb z tego zaciągu; i)jeśli ryby odrzucono zgodnie z ust. 3; oświadczenie, że dalsze połowy nie będą prowadzone do chwili wyładowania połowu znajdującego się na statku; oraz j)wszelkie inne informacje uznane za istotne przez kapitana statku. 6.Kapitan unijnego statku rybackiego dostarcza informacje opisane w ust. 5 obecnemu na statku obserwatorowi w ramach ROP. Artykuł 6

Monitorowanie i kontrola połowów tuńczyka tropikalnego za pomocą okrężnicy 1.Niezależnie od art. 26 częstotliwość gromadzenia przez VMS przekazywanych informacji o pozycji statku zwiększa się do 30-minutowych odstępów w okresach zakazu stosowania urządzeń powodujących koncentrację ryb, jak określono w uprawnieniach do połowów.

2.Unijne sejnery nie prowadzą działalności w ramach ręcznego składania sprawozdań w okresach zakazu stosowania FAD. 3.Jeżeli automatyczne odbieranie danych VMS o pozycji unijnych statków rybackich przez sekretariat WCPFC zostanie przerwane, statek nie otrzyma polecenia powrotu do portu, dopóki sekretariat WCPFC nie wyczerpie wszystkich rozsądnych możliwości przywrócenia normalnego automatycznego odbioru danych VMS o pozycji. 4.Na sejnerze obecny jest obserwator w ramach ROP, jeżeli statek ten prowadzi połowy na obszarze ograniczonym 20°N i 20°S w jednej z następujących sytuacji: a)na morzu pełnym, lub b)na morzu pełnym i na wodach podlegających jurysdykcji co najmniej jednego państwa nadbrzeżnego, c)lub na wodach podlegających jurysdykcji co najmniej dwóch państw nadbrzeżnych. Artykuł 7

FAD i boje oznaczone w przypadku połowów tuńczyka tropikalnego za pomocą okrężnicy 1.Projekt i konstrukcja FAD, które mają być rozmieszczone lub dryfują na obszarze objętym konwencją, muszą być zgodne z następującymi specyfikacjami: a)jeżeli część unosząca się lub dryfująca (konstrukcja płaska lub walcowana) FAD jest przykryta siatką z oczkami, rozmiar oczek po naciągnięciu musi być mniejszy niż 7 cm (2,5 cala) i siatka musi być dobrze owinięta wokół całej tratwy, tak aby żadna siatka zabezpieczająca nie zwisała poniżej FAD, gdy zostało ono zrzucone; b)jeżeli używana jest siatka z oczkami, rozmiar oczek po naciągnięciu musi być mniejszy niż 7 cm (2,5 cala) lub siatka musi być ciasno związana w wiązki z wystarczającym dociążeniem na końcu, aby utrzymać siatkę naciągniętą w słupie wody. Ewentualnie można zastosować pojedynczy obciążony panel z siatką z oczkami o rozmiarze mniejszym niż 7 cm (2,5 cala) lub gęsty materiał (np. płótno lub nylon). 2.W okresach zakazu stosowania FAD ustanowionych w aktach Unii dotyczących przydziału uprawnień do połowów unijne sejnery, w tym ich narzędzia połowowe lub łodzie typu tender, dokonujące zaciągu mają zakaz przebywania w obrębie jednej mili morskiej od FAD. 3.Unijnych statków rybackich nie używa się do koncentracji ryb ani do przemieszczania zgromadzonych ryb, w tym przy użyciu oświetlenia podwodnego i przynęty. 4.W okresie zakazu stosowania FAD unijny statek rybacki nie wyciąga FAD ani powiązanych urządzeń elektronicznych, chyba że: a)FAD lub powiązane urządzenia elektroniczne są wyciągane i przechowywane na statku do czasu wyładunku lub do zakończenia okresu zakazu stosowania FAD; oraz b)unijny statek rybacki nie dokonuje zaciągu przez okres 7 dni po wyciągnięciu albo w promieniu 50 mil morskich od punktu wyciągnięcia FAD. 5.W uzupełnieniu ust. 4 unijne statki rybackie nie współpracują ze sobą w celu połowu zgromadzonych ryb. 6.Unijne statki rybackie nie dokonują zaciągu w okresie zakazu stosowania FAD w obrębie jednej mili morskiej od punktu, w którym FAD zostało wyciągnięte przez inny statek w ciągu 24 godzin przed zaciągiem. 7.Ust. 2–6 mają również zastosowanie do FAD na morzu pełnym. 8.Państwa członkowskie zapewniają, aby ich statki prowadzące działalność połowową na wodach państwa nadbrzeżnego przestrzegały przepisów takiego państwa dotyczących zarządzania FAD, w tym monitorowania FAD. Artykuł 8

Boje oznaczone

Boja oznaczona jest aktywowana wyłącznie na pokładzie sejnerów. Artykuł 9

Boje instrumentalne 1.Zabrania się dokonywania połowów w obrębie jednej mili morskiej od boi instrumentalnej lub wchodzenia z nią w interakcję. Zakaz ten obejmuje otaczanie boi narzędziem połowowym; przywiązywanie lub mocowanie statku lub jakiegokolwiek narzędzia połowowego, części lub elementu statku do boi instrumentalnej lub jej cumy; lub przecinanie liny kotwicznej boi instrumentalnej. 2.W przypadku gdy unijny statek rybacki wplącze się w boję instrumentalną, wplątane narzędzie połowowe usuwa się z jak najmniejszą szkodą dla boi instrumentalnej. 3.Kapitan unijnego statku rybackiego zgłasza państwu członkowskiemu bandery wszystkie przypadki zaplątania, podając datę, lokalizację i charakter zaplątania, a także wszelkie dane identyfikacyjne umieszczone na boi instrumentalnej. Państwo członkowskie bandery niezwłocznie przesyła takie zgłoszenie Komisji. 4.Niezależnie od przepisów ust. 1 w ramach programów badań naukowych zgłoszonych Komisji i zatwierdzonych przez Komisję unijne statki rybackie mogą prowadzić działalność połowową w obrębie jednej mili morskiej od boi instrumentalnej, o ile nie stykają się z tymi bojami instrumentalnymi, jak opisano w ust. 1. Artykuł 10

Specjalny obszar zarządzania wschodniej enklawy pełnomorskiej 1.Kapitanowie unijnych statków rybackich prowadzących działalność połowową we wschodniej enklawie pełnomorskiej zgłaszają wszelkie zaobserwowane statki rybackie swojemu państwu członkowskiemu bandery, Komisji i sekretariatowi WCPFC. Informacje takie powinny obejmować: datę i godzinę (czasu UTC), pozycję (faktyczne współrzędne geograficzne), namiar, oznaczenia, prędkość (w węzłach) i rodzaj statku. Statki rybackie zapewniają przekazanie tych informacji w ciągu sześciu godzin od zaobserwowania innego statku. 2.Sąsiadujące państwa lub terytoria nadbrzeżne otrzymują w sposób ciągły dane VMS w czasie zbliżonym do rzeczywistego. Artykuł 11

Przeładunek 1.Wszystkie przeładunki dokonywane na obszarze objętym konwencją dotyczące gatunków masowo migrujących objętych konwencją odbywają się w porcie i są ważone zgodnie z art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2.Państwa członkowskie zgłaszają przeładunki dokonywane przez statki pływające pod ich banderą, chyba że statek prowadzi działalność na podstawie umów czarterowych, leasingu lub innych podobnych mechanizmów jako integralna część krajowej floty państwa nadbrzeżnego na obszarze objętym konwencją. 3.Kapitan unijnego statku rybackiego rozładowującego produkty rybołówstwa z zasobów ryb masowo migrujących znajdujących się i złowionych na obszarze objętym konwencją podczas przeładunku w porcie lub poza obszarem objętym konwencją WCPFC wypełnia deklarację przeładunkową WCPFC, zawierającą informacje określone w załączniku I do CMM 2009-06, w odniesieniu do każdego przeładunku połowu dokonanego na obszarze objętym konwencją. Deklarację przeładunkową WCPFC przesyła się właściwemu organowi państwa członkowskiego statku. 4.Kapitan unijnego statku rybackiego odbierającego produkty rybołówstwa z zasobów ryb masowo migrujących znajdujących się i złowionych na obszarze objętym konwencją podczas przeładunku w porcie lub poza obszarem objętym konwencją WCPFC wypełnia deklarację przeładunkową WCPFC, zawierającą informacje określone w załączniku I do CMM 2009-06, w odniesieniu do każdego przeładunku połowu dokonanego na obszarze objętym konwencją. Deklarację przeładunkową WCPFC przesyła się właściwemu organowi państwa członkowskiego statku. 5.Państwa członkowskie bandery zatwierdzają te dane zgodnie z art. 109 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz, gdy jest to możliwe, korygują informacje otrzymane od statków dokonujących przeładunku, wykorzystując wszystkie dostępne informacje, takie jak dane dotyczące połowów i nakładu połowowego, dane dotyczące pozycji, sprawozdania obserwatora i dane dotyczące monitorowania portów. Artykuł 12

Przeładunek na statki kraju niebędącego umawiającą się stroną i z takich statków 1.Unijne statki rybackie nie biorą udziału w operacjach przeładunku na statek pływający pod banderą kraju niebędącego umawiającą się stroną lub z takiego statku, chyba że statek ten uzyskał zezwolenie w drodze decyzji WCPFC, jak np.: a)statek transportowy kraju niebędącego umawiającą się stroną, który figuruje w rejestrze; lub b)statek rybacki kraju niebędącego umawiającą się stroną, który posiada licencję na prowadzenie połowów w wyłącznej strefie ekonomicznej umawiającej się strony zgodnie z decyzją WCPFC. 2.W sytuacji określonej w ust. 1 kapitan unijnego statku transportowego lub czarterującego państwa członkowskiego przesyła deklarację przeładunkową WCPFC właściwemu organowi państwa członkowskiego bandery i zastosowanie ma art. 11 ust. 5.

ROZDZIAŁ III OCHRONA GATUNKÓW MORSKICH Artykuł 13

Mantowate 1.Zabrania się łowienia mantowatych za pomocą połowów lub wystawiania okrężnicy w sposób zamierzony. 2.Zabrania się również zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku lub oferowania do sprzedaży jakiejkolwiek części lub całej tuszy mantowatych. 3.Unijny statek rybacki zapewnia niezwłoczne uwolnienie żywych mantowatych w możliwie nieokaleczonym stanie i dokonuje tego w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę schwytanym osobnikom. Unijne statki rybackie podejmują wszelkie rozsądne działania w celu zapewnienia odpowiedniego postępowania określonego w załączniku I do CMM 2019-05, uwzględniając jednocześnie bezpieczeństwo załogi. 4.Niezależnie od przepisów ust. 3 w przypadku mantowatych, które zostały złowione w sposób niezamierzony i wyładowane w ramach operacji sejnera, statek musi przekazać wszystkie mantowate odpowiedzialnemu organowi w miejscu wyładunku lub przeładunku lub dokonać odrzutu w miarę możliwości. Przekazanych w ten sposób mantowatych nie można sprzedawać ani przekazywać w ramach wymiany barterowej, ale można je nieodpłatnie przekazać do celów domowego spożycia przez ludzi. 5.Takie połowy zapisuje się w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, uwzględniając ich stan w momencie uwolnienia (martwe lub żywe). Artykuł 14

Ogólny środek ochrony rekinów 1.Unijne taklowce poławiające tuńczyka i makrelosza nie mogą stosować sznurów dodatkowych biegnących bezpośrednio od spławików takli ani lin do połowu rekinów, jak przedstawiono w załączniku I do CMM 2019-04. 2.Unijne statki rybackie podejmują wszelkie rozsądne działania, aby przestrzegać przyjętych przez WCPFC wytycznych dotyczących zarówno połowów sznurem haczykowym, jak i okrężnicą mających zapewnić odpowiednie postępowanie z rekinami. Artykuł 15

Żarłacze białopłetwe 3.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania na statku rybackim, wyładunku lub oferowania do sprzedaży jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych. 4.Każdego złowionego osobnika żarłacza białopłetwego uwalnia się jak najszybciej po przyciągnięciu go do burty statku, w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę temu osobnikowi. 5.Obserwatorzy w ramach ROP mogą pobierać próbki biologiczne z osobników żarłacza białopłetwego, które przy wybraniu narzędzi połowowych były martwe, pod warunkiem że próbki te stanowią część projektu badawczego zatwierdzonego przez komitet naukowy WCPFC. 6.Przypadkowe połowy żarłaczy białopłetwych zapisuje się w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, uwzględniając ich stan w momencie uwolnienia (martwe lub żywe). Artykuł 16

Rekiny wielorybie 1.Zabrania się zarzucania okrężnicy na ławicę tuńczyka, której towarzyszy rekin wielorybi, jeśli osobnik ten zostanie dostrzeżony przed rozpoczęciem zaciągu. 2.Jeżeli rekin wielorybi zostanie nieumyślnie otoczony okrężnicą, statek unijny: a)zapewnia, by podjęto wszelkie rozsądne działania w celu zagwarantowania jego bezpiecznego uwolnienia; oraz

b)zgłasza zdarzenie odpowiedniemu organowi państwa członkowskiego bandery, w tym liczbę osobników, szczegółowe informacje na temat sposobu i przyczyn otoczenia okrężnicą, miejsce, w którym to nastąpiło, działania podjęte w celu zagwarantowania bezpiecznego uwolnienia, a także ocenę stanu żywotności osobnika w chwili uwolnienia (w tym informacje o tym, czy zwierzę zostało uwolnione żywe, lecz następnie padło). 3.W ramach kroków służących zapewnieniu bezpiecznego uwolnienia rekina wielorybiego zgodnie z wymogami określonymi w ust. 2 lit. a) unijne statki rybackie podejmują wszelkie rozsądne działania, aby zastosować się do wytycznych związanych z odpowiednim postępowaniem z rekinami wielorybimi przyjętych przez WCPFC. 4.Przypadkowe połowy rekinów wielorybich zapisuje się w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, uwzględniając ich stan w momencie uwolnienia (martwe lub żywe). Artykuł 17

Żarłacze jedwabiste 1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania na statku rybackim lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy jedwabistych. 2.Każdego złowionego osobnika żarłacza jedwabistego uwalnia się jak najszybciej po przyciągnięciu go do burty unijnego statku rybackiego, w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę temu osobnikowi. 3.Przypadkowe połowy żarłaczy jedwabistych zapisuje się w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, uwzględniając ich stan w momencie uwolnienia (martwe lub żywe). 4.Państwa członkowskie szacują – wykorzystując dane zgromadzone dzięki programom obecności obserwatorów i innym środkom, takim jak dzienniki połowowe lub monitorowanie elektroniczne – liczbę uwolnień złowionych żarłaczy jedwabistych, uwzględniając stan w momencie uwolnienia (martwy lub żywy), i przekazują te informacje Komisji zgodnie z art. 37. 5.Obserwatorzy w ramach ROP mogą pobierać próbki biologiczne ze złowionych osobników żarłacza jedwabistego, które przy wybraniu narzędzi połowowych były martwe, pod warunkiem że próbki te stanowią część projektu badawczego zatwierdzonego przez komitet naukowy WCPFC. Artykuł 18

Walenie 1.Zabrania się zarzucania okrężnicy na ławicę tuńczyka, której towarzyszy waleń, jeśli osobnik ten zostanie dostrzeżony przed rozpoczęciem zaciągu. 2.Jeżeli waleń zostanie nieumyślnie otoczony okrężnicą, unijne statki rybackie zapewniają podjęcie wszelkich rozsądnych działań w celu zagwarantowania jego bezpiecznego uwolnienia. Działania takie obejmują zatrzymanie wyciągania sieci i powstrzymanie się od wznowienia operacji połowowych do czasu, aż zwierzę zostanie wypuszczone i nie będzie już zagrożone odłowieniem. 3.Przypadkowe połowy waleni zapisuje się w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, uwzględniając ich stan w momencie uwolnienia (martwe lub żywe). 4.W ramach kroków służących zapewnieniu bezpiecznego uwolnienia walenia zgodnie z wymogami określonymi w ust. 2 unijne statki rybackie podejmują wszelkie rozsądne działania, aby zastosować się do wytycznych przyjętych przez WCPFC. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 46 aktów delegowanych w celu zmiany lub uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o załącznik zawierający wytyczne WCPFC. Artykuł 19

Środki ograniczające ryzyko dla ptaków morskich 1.Unijne taklowce poławiające na południe od 30°S stosują albo: a)co najmniej dwa z trzech środków ograniczających ryzyko: dociążone sznury dodatkowe, nocne wydawanie narzędzi lub podbory straszące, lub b)urządzenia do osłony haczyków. 2.Unijne taklowce poławiające między równoleżnikami 25°S i 30°S stosują jeden z następujących środków ograniczających ryzyko: dociążone sznury dodatkowe, podbory straszące albo urządzenia do osłony haczyków. 3.Unijne taklowce o całkowitej długości co najmniej 24 metrów poławiające na północ od 23°N stosują co najmniej dwa środki ograniczające ryzyko wymienione w tabeli 1 w załączniku 1 do niniejszego rozporządzenia, w tym co najmniej jeden z kolumny A.

4.Podbory straszące można stosować wyłącznie zgodnie ze specyfikacjami zawartymi w załączniku 1 do niniejszego rozporządzenia. 5.Takie interakcje zapisuje się w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, uwzględniając ich stan w momencie uwolnienia (martwe lub żywe). Artykuł 20

Żółwie morskie 1.Unijny statek rybacki wyciąga na burtę każdego schwytanego twardoskorupowego żółwia morskiego, który jest wycieńczony lub nie porusza się, tak szybko, jak to możliwe po złowieniu, oraz wspomaga jego powrót do normalnego stanu, uwzględniając jego resuscytację, przed ponownym wpuszczeniem go do wody. Kapitanowie i operatorzy unijnych statków rybackich zapewniają, aby załoga znała i stosowała odpowiednie techniki ograniczające ryzyko i techniki postępowania opisane w wytycznych WCPFC dotyczących postępowania z żółwiami morskimi. 2.Unijne sejnery: a)unikają otaczania żółwi morskich okrężnicą, a jeżeli żółw morski zostanie nieumyślnie otoczony lub zaplącze się, podejmują praktyczne kroki w celu jego bezpiecznego uwolnienia; b)uwalniają wszystkie żółwie morskie zaplątane w FAD lub inne narzędzia połowowe; c)zapewniają – jeżeli żółw morski zaplącze się w sieć – wstrzymanie wyciągania sieci, gdy tylko żółw wydostanie się z wody; wyplątują żółwia, nie raniąc go, przed wznowieniem wyciągania sieci; oraz w zakresie, w jakim jest to wykonalne, pomagają przywrócić go do normalnego stanu przed ponownym wypuszczeniem go do wody; d)posiadają i stosują – w stosownych przypadkach – kaszorki przeznaczone do obchodzenia się z żółwiami morskimi. 3.Unijne taklowce podejmują wszelkie rozsądne działania w celu zapewnienia, aby podczas przewożenia i używania przecinaków lin i wypychaczy haczyków do postępowania ze złowionymi lub zaplątanymi żółwiami morskimi oraz ich niezwłocznego uwalnianie przestrzegano w jak największym stopniu wytycznych WCPFC, o których mowa w ust. 1. 4.Unijne taklowce, które dokonują płytkich połowów, stosują co najmniej jedną z następujących trzech metod w celu ograniczenia przyłowów żółwi morskich: a)stosują wyłącznie duże zaokrąglone haczyki, które mają na ogół okrągły lub owalny kształt oraz zostały zaprojektowane i wykonane w taki sposób, że grot jest obrócony prostopadle do tyłu w stosunku do trzonka. Haczyki te mają grot odchylony o nie więcej niż o 10 stopni; b)stosują wyłącznie ryby jako przynętę; c)oraz stosują wszelkie inne środki, plany lub działania ograniczające ryzyko, które zostały sprawdzone przez Komitet Naukowy WCPFC (SC) i Komitet ds. Zgodności i Zagadnień Technicznych WCPFC (TCC) oraz zatwierdzone przez WCPFC jako umożliwiające zmniejszenie współczynnika interakcji (obserwowana liczba na stosowane haczyki) z żółwiami w przypadku płytkich połowach sznurami haczykowymi. 5.Wymogi określone w ust. 4 nie mają zastosowania do płytkich połowów sznurami haczykowymi w przypadku których poziom wskaźników obserwowanych interakcji z żółwiami morskimi wynosi mniej niż 0,019 żółwi morskich (wszystkich gatunków łącznie) na 1 000 haczyków w okresie poprzedzających trzech kolejnych lat, a poziom obecności obserwatorów wynosi co najmniej 10 % w każdym z tych trzech lat. Artykuł 21

Zrzut tworzywa sztucznego Unijnym statkom rybackim zabrania się wyrzucania do morza tworzyw sztucznych niebędących narzędziami połowowymi (w tym opakowań z tworzyw sztucznych, przedmiotów zawierających tworzywa sztuczne i polistyren). ROZDZIAŁ IV WYMOGI DOTYCZĄCE STATKÓW I CZARTEROWANIE Artykuł 22

Rejestr statków rybackich

1.Państwo członkowskie zapewnia, aby statki zostały wpisane do rejestru statków rybackich zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. 2.Każdy unijny statek rybacki niefigurujący w rejestrze uznaje się za nieupoważniony do połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku, transportu lub wyładunku zasobów ryb masowo migrujących na obszarze objętym konwencją. 3.Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich informacjach faktycznych wskazujących, że istnieją uzasadnione powody, by podejrzewać, iż statek nie figuruje w rejestrze lub prowadził połowy lub przeładunek zasobów ryb masowo migrujących na obszarze objętym konwencją. Artykuł 23

Przekazywanie informacji o statku 1.Każde państwo członkowskie bandery przekazuje Komisji drogą elektroniczną następujące informacje dotyczące każdego statku figurującego w rejestrze: a)nazwę statku rybackiego, numer rejestracyjny, numer identyfikacyjny WCPFC (WIN), poprzednio używane nazwy (jeśli są znane) oraz port w którym został zarejestrowany; b)imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela lub właścicieli; c)imię i nazwisko oraz obywatelstwo kapitana; d)poprzednią banderę (jeżeli dotyczy); e)międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy; f)rodzaje komunikacji na statku i numery (numery INMARSAT A, B i C oraz numer telefonu satelitarnego); g)kolorowe zdjęcie statku; h)miejsce i datę budowy statku; i)typ statku; j)normalny skład załogi; k)metodę lub metody połowów; l)długość (określić rodzaj i miarę); m)głębokość zanurzenia (określić miarę); n)szerokość (określić miarę); o)pojemność rejestrową brutto (GRT) lub pojemność brutto (GT);

p)moc głównego silnika lub silników (określić miarę); q)nośność, w tym typ zamrażalni, pojemność i liczbę, pojemność ładowni rybnych i pojemność zamrażalni (określić miarę); r)formę i numer upoważnienia udzielonego przez państwo bandery, w tym konkretne obszary, gatunki i przedziały czasowe, w odniesieniu do których jest ono ważne; oraz s)Numer Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) lub numer w Rejestrze Lloyda (LR). 2.Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach dotyczących informacji określonych w ust. 1 powyżej oraz o wszystkich statkach rybackich, które należy wpisać do rejestru lub z niego wykreślić, w ciągu 12 dni po każdej zmianie, a w każdym przypadku nie później niż 7 dni przed rozpoczęciem działalności połowowej na obszarze objętym konwencją przez dany statek: 3.Państwa członkowskie przedkładają Komisji informacje, o które zwróciła się Komisja, dotyczące statków rybackich wpisanych do rejestru statków rybackich nie później niż 7 dni od otrzymania takiego wniosku. 4.Przed dniem 1 czerwca każdego roku każde państwo członkowskie przekazuje Komisji wykaz wszystkich statków, które pojawiły się w rejestrze w dowolnym momencie poprzedniego roku kalendarzowego, wraz z WIN każdego statku, oraz informację, czy każdy statek dokonywał połowów zasobów ryb masowo migrujących na obszarze objętym konwencją poza obszarem jego jurysdykcji państwowej. Przekazywane informacje formułuje się następująco: statek a) dokonywał połowów albo b) nie dokonywał połowów. 5.Państwa członkowskie prowadzące działalność, wynajem lub wypożyczanie lub mające podobne uzgodnienia, w wyniku których obowiązki sprawozdawcze zostaną nałożone na stronę inną niż państwo bandery, dokonają uzgodnień w celu zapewnienia, że państwo bandery będzie mogło wypełnić swoje obowiązki wynikające z ust. 4. 6.Państwa członkowskie przekazują Komisji kompletne dane dotyczące statków rybackich zgodne ze specyfikacjami dotyczącymi struktury i formatu zawarte w załączniku 1 do CMM 2014-03, a także przedstawiają zdjęcia statków zgodne ze specyfikacjami zawartymi w załączniku 2 do CMM 2014-03. 7.Dane dotyczące statków przekazuje się Komisji drogą transmisji elektronicznej, która spełnia specyfikacje dotyczące formatowania elektronicznego zawarte w załączniku 3 do CMM 2014-03. Artykuł 24

Bunkrowanie 1.Państwa członkowskie zapewniają, aby ich statki rybackie wyłącznie bunkrowały, były bunkrowane lub były w inny sposób wspierane przez: a)statki rybackie pływające pod banderą umawiających się stron; lub b)statki rybackie pływające pod banderą krajów niebędących umawiającymi się stronami, jeżeli takie statki figurują w rejestrze; lub statki rybackie obsługiwane przez kraje niebędące umawiającymi się stronami na podstawie umów czarterowych, leasingu lub podobnych umów oraz były zgodne z CMM. Artykuł 25

Oznakowanie i identyfikacja statków rybackich 1.Na zasadzie odstępstwa od art. 6 lit. c) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 404/2011 unijne statki rybackie prowadzące działalność na obszarze objętym konwencją są oznaczane w celu ich identyfikacji za pomocą radiowych sygnałów wywoławczych (IRCS) Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego. 2.Unijne statki rybackie muszą stosować się do pozostałych specyfikacji dotyczących oznaczeń i specyfikacji technicznych określonych w załączniku 2 do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 26

System monitorowania statków (VMS) 1.Unijne statki rybackie prowadzące działalność na obszarze objętym konwencją stosują dwa systemy monitorowania:

a) system określony w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, w tym satelitarne urządzenie lokacyjne („ALC”), o którym mowa w art. 19 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011, oraz b) VMS otrzymujący dane bezpośrednio od unijnych statków rybackich prowadzących działalność na morzu pełnym na obszarze objętym konwencją, który jest zarządzany przez WCPFC albo podlega Agencji Forum ds. Rybołówstwa, w którym to przypadku państwa członkowskie: a)zapewniają zgodność swoich statków rybackich na morzu pełnym na obszarze objętym konwencją z wymogami dotyczącymi VMS ustanowionymi przez WCPFC oraz dopilnowują, aby były one wyposażone w ALC, który przekazuje takie dane zgodnie z ustaleniami WCPFC; b)zapewniają, aby wyposażenie VMS na unijnych statkach rybackich spełniało normy, specyfikacje i procedury monitorowania statków rybackich na obszarze objętym konwencją WCPFC, jak określono w załączniku 3; c)współpracują w celu zapewnienia kompatybilności między VMS na morzu krajowym a VMS na morzu pełnym; d)zapewniają zgodność ALC zainstalowanych na unijnych statkach rybackich z minimalnymi wymogami określonymi w załączniku 3 do niniejszego rozporządzenia; e)zapewniają, aby domyślna częstotliwość meldowania pozycji wynosiła 4 godziny na obszarze objętym konwencją (6 meldunków pozycyjnych dziennie); f)zapewniają, aby statki opuszczające obszar objęty konwencją meldowały swoją pozycję raz dziennie. Artykuł 27 System zgłaszania czarteru 1.W ciągu dwudziestu dni lub w każdym przypadku w ciągu dziewięćdziesięciu sześciu godzin przed rozpoczęciem działalności połowowej w ramach umowy czarterowej czarterujące państwo członkowskie zgłasza Komisji każdy statek, który należy zidentyfikować jako czarterowany, poprzez przekazanie drogą elektroniczną następujących informacji w odniesieniu do każdego czarterowanego statku: a)nazwy statku rybackiego; b)WIN; c)imienia i nazwiska lub nazwy oraz adres właściciela lub właścicieli; d)imienia i nazwiska oraz adresu czarterującego; e)okresu obowiązywania umowy czarterowej; oraz f)państwa bandery statku. 2.Po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 1, Komisja niezwłocznie powiadamia Sekretariat WCPFC. 3.Każde państwo członkowskie czarterujące powiadamia Komisję oraz państwo bandery w ciągu dwudziestu dni lub w każdym przypadku w ciągu dziewięćdziesięciu sześciu godzin przed rozpoczęciem działalności połowowej w ramach umowy czarterowej o:

a)wszelkich dodatkowych czarterowanych statkach, przekazując również informacje określone w ust. 1; b)wszelkich zmianach w informacjach, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do każdego czarterowanego statku; oraz c)zakończeniu czarteru wszelkich statków uprzednio zgłoszonych na podstawie ust. 1. 4.Tylko statki wymienione w rejestrze kwalifikują się do czarteru. 5.Statki znajdujące się na wykazie statków NNN WCPFC lub na wykazie statków NNN innej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem nie kwalifikują się do czarteru. 6.Połowy i nakład połowowy statków zgłoszone jako czarterowane są przypisane czarterującemu państwu członkowskiemu lub umawiającej się stronie. Czarterujące państwo członkowskie przedkłada Komisji coroczne sprawozdanie dotyczące połowu i nakładu połowowego czarterowanych statków w odniesieniu do roku poprzedniego. 7.Ust. 6 nie ma zastosowania do połowów tuńczyka tropikalnego za pomocą okrężnicy, w przypadku którego połów i nakład połowowy przydzielono państwu bandery. ROZDZIAŁ V PROGRAM OBECNOŚCI OBSERWATORÓW REGIONALNYCH Artykuł 28

Program obecności obserwatorów regionalnych (ROP) 1.Celem programu obecności obserwatorów regionalnych WCPFC (ROP) jest gromadzenie zweryfikowanych danych dotyczących połowów, innych danych naukowych oraz dodatkowych informacji związanych z rybołówstwem z obszaru objętego konwencją, a także monitorowanie wdrażania środków ochrony i zarządzania przyjętych przez WCPFC. 2.ROP ma zastosowanie do statków poławiających na morzu pełnym na obszarze objętym konwencją i na wodach podlegających jurysdykcji państwowej co najmniej jednego państwa nadbrzeżnego. 3.Państwa członkowskie odpowiadają za poziom obecności obserwatorów ustalony przez WCPFC. 4.Państwa członkowskie osiągają 100 % poziom obecności obserwatorów rocznie w odniesieniu do obserwatorów ROP odpowiedzialnych za połowy okrężnicą na obszarze ograniczonym 20°N i 20°S oraz przynajmniej 5 % poziom obecności obserwatorów ROP rocznie w odniesieniu do innych połowów. 5.W ramach programu obecności obserwatorów regionalnych gromadzi się zweryfikowane dane dotyczące połowów, inne dane naukowe oraz dodatkowe informacje związane z rybołówstwem z obszaru objętego konwencją, a także monitoruje wdrażanie środków ochrony i zarządzania. 6.Do obowiązków obserwatorów działających w ramach ROP należy gromadzenie danych dotyczących połowów i innych danych naukowych, monitorowanie wdrażania środków ochrony i zarządzania przyjętych przez WCPFC oraz gromadzenie wszelkich dodatkowych informacji związanych z rybołówstwem, o których może zdecydować WCPFC. 7.Unijne statki rybackie poławiające na obszarze objętym konwencją przyjmują obserwatora z programu obecności obserwatorów regionalnych. 8.Państwa członkowskie wykorzystują informacje zgromadzone przez obserwatorów do celów dochodzeń w sprawie możliwych przypadków nieprzestrzegania przepisów i współpracują w zakresie wymiany takich informacji, w tym poprzez aktywne wnioskowanie o przekazanie kopii sprawozdań obserwatora zgodnie ze standardami przyjętymi przez WCPFC, reagowanie w związku z takimi wnioskami oraz ułatwianie spełnienia takich wniosków. 9.Operatorzy statków lub kapitanowie statków zapewniają obserwatorom w ramach ROP:

a)pełny dostęp do wszystkich pomieszczeń i wyposażenia statku, które obserwator może określić jako niezbędne do wypełniania swoich obowiązków, w tym pełnego dostępu do mostka, ryb na burcie oraz miejsc wykorzystywanych do przechowywania, obróbki, ważenia i magazynowania ryb, a także możliwość użytkowania tych pomieszczeń i wyposażenia; b)pełny dostęp do rejestrów statku, włącznie z dziennikami pokładowymi i dokumentacją do celów inspekcji i kopiowania rejestrów, odpowiedni dostęp do wyposażenia nawigacyjnego, planów i odbiorników radiowych oraz odpowiedni dostęp do innych informacji związanych z połowem; c)na żądanie – dostęp do urządzeń łączności i załogi oraz użytkowania tych urządzeń i korzystania z pomocy załogi do celów wprowadzenia, przesyłania i otrzymywania danych lub informacji związanych z pracą; d)dostęp do wszelkiego dodatkowego sprzętu znajdującego się na statku, mogącego ułatwić pracę obserwatora podczas pobytu na statku, takiego jak silne lornetki, elektroniczne środki komunikacji itp.; e)dostęp do pokładu roboczego podczas wyciągania sieci lub liny i do osobników (żywych lub martwych) w celu pobrania i usunięcia próbek; f)informację co najmniej 15 minut przed procedurą odholowania lub zarzucenia sieci, chyba że obserwator wyraźnie poprosi o nieinformowanie go o tym fakcie; g)dostęp do wyżywienia, zakwaterowania, pomieszczeń medycznych i sanitarnych o odpowiednim standardzie równoważnym standardowi, jaki zazwyczaj jest dostępny dla oficera na statku; h)udostępnienie odpowiedniego miejsca na mostku lub innej przestrzeni przeznaczonej do pracy biurowej i odpowiedniego miejsca na statku do wykonywania obowiązków związanych z obserwacją; i)swobodne wypełnianie ich obowiązków bez narażenia na napaść, przeszkody, opór, opóźnienia, groźby lub utrudnienia w trakcie takiego wykonywania obowiązków. 10.Obowiązki obserwatorów są następujące: a)zdolność do wykonywania obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu i w środkach ochrony i zarządzania; b)akceptowanie i przestrzeganie uzgodnionych przepisów i procedur w zakresie poufności w odniesieniu do operacji połowowych statków i właścicieli statków; c)utrzymanie niezależności i bezstronności przez cały czas wypełniania obowiązków w ramach programu obecności obserwatorów regionalnych; d)przestrzeganie protokołów programu obecności obserwatorów regionalnych dla obserwatorów wypełniających obowiązki programu obserwatorów regionalnych na statku; e)poszanowanie przepisów ustawowych i wykonawczych środków ochrony i zarządzania, których jurysdykcji podlega statek; f)poszanowanie hierarchii i ogólnych zasad postępowania mających zastosowanie do załogi statku; g)wykonywanie obowiązków w sposób, który nie zakłóca nadmiernie zgodnych z prawem działań statku, z należytym uwzględnieniem wymogów operacyjnych statku i w tym celu regularnym komunikowaniem się z kapitanem statku; h)znajomość procedur awaryjnych na statku, w tym lokalizacji tratw ratunkowych, gaśnic i apteczek pierwszej pomocy; i)regularna komunikacja z kapitanem statku odnośnie do stosownych spraw i obowiązków obserwatora; j)przestrzeganie tradycji etnicznych załogi oraz zwyczajów państwa bandery statku;

k)stosowanie się do odpowiedniego kodeksu postępowania dla obserwatorów; l)niezwłoczne sporządzanie i przedkładanie Komisji sprawozdań zgodnie z procedurami przyjętymi przez WCPFC; m)niezakłócanie w nadmierny sposób zgodnych z prawem działań statku oraz należyte uwzględnianie wymogów operacyjnych statku podczas wykonywania swoich obowiązków, a także w zakresie, w jakim jest to wykonalne, ograniczenie do minimum zakłócenia działalności statków dokonujących połowów na obszarze objętym konwencją; n)podejmowanie wszelkich rozsądnych kroków w celu przestrzegania wytycznych dotyczących praw i obowiązków obserwatorów, które określono w załączniku A do CMM 2018-05, oraz wytycznych dla kapitanów operatorów łodzi i załóg, które to wytyczne wskazano w załączniku B. Artykuł 29

Obowiązki operatorów statków, kapitanów i załóg 1.Operatorzy statków rybackich, w tym kapitanowie, przestrzegają następujących obowiązków: a)przyjmowanie na statek wszelkich osób zidentyfikowanych jako obserwatorzy w ramach ROP, jeśli wymaga tego WCPFC; b)informowanie załogi o momencie wejścia na podkład obserwatora w ramach ROP, jak również o ich prawach i obowiązkach podczas obecności obserwatora w ramach ROP na statku; c)wsparcie obserwatora w ramach ROP w bezpiecznym wejściu na statek i zejściu z niego o uzgodnionej porze i w uzgodnionym miejscu; d)przekazanie obserwatorowi w ramach ROP informacji co najmniej 15 minut przed procedurą odholowania lub zarzucenia sieci, chyba że obserwator wyraźnie poprosi o nieinformowanie go o tym fakcie; e)umożliwienie obserwatorowi w ramach ROP wypełniania jego obowiązków przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa i wspieranie go w tym; f)zapewnienie obserwatorowi w ramach ROP pełnego dostępu do rejestrów statku, włącznie z dziennikami pokładowymi i dokumentacją do celów inspekcji i kopiowania rejestrów; g)zapewnienie obserwatorowi w ramach ROP pełnego dostępu do urządzeń nawigacyjnych, planów i odbiorników radiowych oraz odpowiedniego dostępu do innych informacji związanych z połowem; h)umożliwienie obserwatorowi w ramach ROP dostępu do wszelkiego dodatkowego sprzętu znajdującego się na statku, mogącego ułatwić pracę obserwatora podczas pobytu na statku, takiego jak silne lornetki, elektroniczne środki komunikacji itp.; i)umożliwienie obserwatorowi w ramach ROP pobrania i magazynowania próbek z połowu, a także wspieranie go w tym; j)umożliwienie obserwatorowi w ramach ROP wypełniania jego obowiązków przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa i wspieranie go w tym; k)zapewnienie obserwatorowi w ramach ROP wyżywienia, zakwaterowania, odpowiednich warunków sanitarnych podczas pobytu na statku bez narażania na koszty obserwatora w ramach ROP ani podmiotu delegującego obserwatora w ramach ROP, ani żadnego rządu delegującego obserwatorów, jak również zapewnienie pomieszczeń medycznych o rozsądnym standardzie równoważnym standardowi, jaki zazwyczaj jest dostępny dla oficera na statku; l)zapewnienie obserwatorowi w ramach ROP ubezpieczenia na czas jego pobytu na statku; m)przekazanie obserwatorowi w ramach ROP pełnego dostępu do wszystkich pomieszczeń i wyposażenia statku, które obserwator może określić jako niezbędne do wypełniania swoich obowiązków, w tym pełnego dostępu do mostka, ryb na burcie oraz miejsc wykorzystywanych do przechowywania, obróbki, ważenia i magazynowania ryb, a także umożliwienie obserwatorowi użytkowania tych pomieszczeń i wyposażenia; n)zapewnienie, aby obserwator w ramach ROP nie był podczas wykonywania swoich obowiązków narażony na napaść, przeszkody, opór, opóźnienia, groźby ani utrudnienia, nacisk, przekupienie lub jego próby;

o)zapewnienie, aby obserwator w ramach ROP nie był zmuszany lub namawiany do naruszenia swoich obowiązków. 2.Załoga statków rybackich przestrzega następujących obowiązków: a)wstrzymanie się od ograniczania lub opóźniania wykonania przez obserwatora jego obowiązków, zmuszania lub namawiania obserwatora w ramach ROP do naruszenia jego obowiązków; b)przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, przepisów i procedur ustanowionych na podstawie konwencji oraz innych wytycznych, przepisów lub warunków ustanowionych przez państwo członkowskie sprawujące jurysdykcję nad statkiem; c)przekazanie pełnego dostępu do wszystkich pomieszczeń i wyposażenia statku, które obserwator może określić jako niezbędne do wypełniania swoich obowiązków, w tym pełnego dostępu do mostka, ryb na burcie oraz miejsc wykorzystywanych do przechowywania, obróbki, ważenia i magazynowania ryb, a także umożliwienie obserwatorowi użytkowania tych pomieszczeń i wyposażenia; d)umożliwienie obserwatorowi w ramach ROP wypełniania jego obowiązków przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa i wspieranie go w tym; e)umożliwienie obserwatorowi w ramach ROP pobrania i magazynowania próbek z połowu, a także wspieranie go w tym; f)przestrzeganie instrukcji przekazanych przez kapitana statku z poszanowaniem obowiązków obserwatorów w ramach ROP. Artykuł 30

Bezpieczeństwo obserwatorów 1.W przypadku zgonu obserwatora w ramach ROP, jego zaginięcia lub domniemanego wypadnięcia za burtę kapitan statku rybackiego: a)natychmiast zaprzestaje wszelkich operacji połowowych; b)natychmiast rozpoczyna operację poszukiwawczo-ratowniczą, jeżeli obserwator zaginął lub uznaje się, że wypadł za burtę, oraz prowadzi poszukiwania przez co najmniej 72 godziny, chyba że ze względu na siłę wyższą państwo członkowskie jest zmuszone zezwolić swoim statkom na zaprzestanie operacji poszukiwawczo-ratowniczej przed upływem 72 godzin albo państwo członkowskie bandery zaleci dalsze poszukiwania wykraczające poza limit 72 godzin; c)niezwłocznie powiadamia państwo członkowskie bandery; d)niezwłocznie powiadamia inne statki znajdujące się w pobliżu za pomocą wszelkich dostępnych środków łączności; e)w pełni współpracuje podczas każdej operacji poszukiwawczo-ratowniczej; f)niezależnie od tego, czy poszukiwanie zakończyło się sukcesem, powraca do najbliższego portu do celów przeprowadzenia dalszego dochodzenia, zgodnie z ustaleniami państwa członkowskiego bandery i podmiotu delegującego obserwatora w ramach ROP; g)przedstawia sprawozdanie na temat incydentu podmiotowi delegującemu obserwatora i właściwym organom; oraz h)w pełni współpracuje w trakcie prowadzenia wszelkich urzędowych dochodzeń i zachowuje w stanie nienaruszonym wszelkie możliwe dowody oraz rzeczy osobiste i kajutę zmarłego lub zaginionego obserwatora. 2.W przypadku śmierci obserwatora ma zastosowanie ust. 1 lit. a), c) i h). Ponadto kapitan statku rybackiego zapewnia dobrą ochronę ciała do celów autopsji i dochodzenia. 3.W przypadku gdy obserwator w ramach ROP cierpi na poważną chorobę lub ma uraz zagrażający jego zdrowiu lub bezpieczeństwu, kapitan statku rybackiego:

a)niezwłocznie zaprzestaje operacji połowowych; b)niezwłocznie powiadamia państwo członkowskie bandery; c)zapewnia obserwatorowi opiekę i leczenie medyczne dostępne i możliwe na statku; d)pomaga w wyokrętowaniu i transporcie obserwatora do placówki medycznej wyposażonej w taki sposób, aby zapewnić wymaganą opiekę najszybciej jak to możliwe zgodnie z wytycznymi państwa członkowskiego bandery; lub, w przypadku braku takich wytycznych, zgodnie z wytycznymi przekazanymi przez podmiot delegujący obserwatora w ramach ROP; oraz e)w pełni współpracuje podczas wszelkich urzędowych dochodzeń dotyczących przyczyn choroby lub urazu. 4.Do celów ust. 1–3 państwo członkowskie zapewnia, aby niezwłocznie powiadomiono odpowiednie morskie ratownicze centrum koordynacyjne, podmiot delegujący obserwatora oraz sekretariat WCPFC. 5.Jeśli istnieją uzasadnione powody, by przypuszczać, że obserwator w ramach ROP został zaatakowany, zastraszony, był nękany lub że pod jego adresem wysuwano groźby w sposób zagrażający jego zdrowiu lub bezpieczeństwu, zaś obserwator lub podmiot go delegujący informuje państwo członkowskie, że chce, aby obserwatora wyokrętowano ze statku rybackiego, państwo członkowskie zapewnia, aby kapitan tego statku rybackiego: a)niezwłoczne podjął działania w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa oraz załagodzenia sytuacji na statku i zaradzenia jej; b)jak najszybciej powiadomił państwo członkowskie bandery i podmiot delegujący obserwatora o sytuacji, w tym o stanie obserwatora i miejscu, w którym przebywa; c)pomógł w bezpiecznym wyokrętowaniu obserwatora w sposób i w miejscu uzgodnionym przez państwo członkowskie bandery i podmiot delegujący obserwatora w ramach ROP, które ułatwiają dostęp do wszelkiego niezbędnego leczenia; oraz d)w pełni współpracował podczas wszelkich urzędowych dochodzeń dotyczących incydentu. 6.Jeżeli istnieją uzasadnione powody, by przypuszczać, że obserwator w ramach ROP został zaatakowany, zastraszony, był nękany lub że pod jego adresem wysuwano groźby, ale ani obserwator, ani podmiot go delegujący nie poinformują, że chcą, aby wyokrętowano obserwatora ze statku rybackiego, państwo członkowskie zapewnia, aby kapitan statku rybackiego: a)podjął działania w celu jak najszybszego zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa oraz załagodzenia sytuacji na statku i zaradzenia jej; b)jak najszybciej powiadomił państwo członkowskie bandery i podmiot delegujący obserwatora o sytuacji; oraz c)w pełni współpracował podczas wszystkich urzędowych dochodzeń dotyczących incydentu. 7.Jeżeli po wyokrętowaniu obserwatora ze statku rybackiego podmiot delegujący obserwatora w ramach ROP stwierdzi możliwe naruszenie polegające na napaści na obserwatora lub jego nękaniu podczas pobytu obserwatora na statku rybackim, podmiot delegujący obserwatora powiadamia o tym fakcie na piśmie państwo członkowskie bandery i sekretariat WCPFC. 8.W następstwie zgłoszenia, o którym mowa w ust. 7, państwo członkowskie: a)bada sprawę na podstawie informacji przekazanych przez podmiot delegujący obserwatora i podejmuje wszelkie stosowne działania w odpowiedzi na wyniki dochodzenia; b)w pełni współpracuje w trakcie każdego dochodzenia prowadzonego przez podmiot delegujący obserwatora, w tym w zakresie przedłożenia sprawozdania dotyczącego incydentu podmiotowi delegującemu obserwatora i właściwym organom; oraz c)powiadamia podmiot delegujący obserwatora i sekretariat WCPFC o wynikach jego dochodzenia i wszelkich podjętych działaniach.

9.Państwa członkowskie zapewniają, aby ich podmioty krajowe delegujące obserwatorów: a)niezwłocznie powiadomiły państwo członkowskie w przypadku zgonu, zaginięcia lub domniemanego wypadnięcia za burtę obserwatora w ramach ROP w trakcie wykonywania przez niego obowiązków; b)w pełni współpracowały podczas każdej operacji poszukiwawczo-ratowniczej; c)w pełni współpracowały podczas wszelkich urzędowych dochodzeń dotyczących incydentu z udziałem obserwatora w ramach ROP; d)pomagały w jak najszybszym wyokrętowaniu i zastąpieniu obserwatora w ramach ROP w sytuacji związanej z poważną chorobą lub urazem tego obserwatora; e)pomagały wyokrętowaniu obserwatora w ramach ROP w każdej sytuacji, w której doszło do napaści na obserwatora, jego zastraszenia, nękania lub gróźb pod jego adresem, a obserwator pragnie jak najszybciej opuścić statek; oraz f)przekazały państwu członkowskiemu na jego żądanie kopię sprawozdania obserwatora, które dotyczy domniemanych naruszeń z udziałem obserwatora delegowanego przez ten podmiot. 10.Państwa członkowskie bandery zapewniają, aby współpracę upoważnione przez nie statki inspekcyjne współpracowały przy wszelkich operacjach poszukiwawczo-ratowniczych z udziałem obserwatora. ROZDZIAŁ VI WEJŚCIE NA STATEK I INSPEKCJA Artykuł 31

Obowiązki kapitana statku unijnego podczas inspekcji 1.W uzupełnieniu do art. 113 i 114 rozporządzenia (UE) 404/2011 podczas przeprowadzania procedury wejścia na statek i inspekcji kapitan unijnego statku rybackiego: a)przestrzega przyjętych na szczeblu międzynarodowym zasad dobrej praktyki morskiej, aby uniknąć ryzyka związanego z bezpieczeństwem upoważnionych statków inspekcyjnych i inspektorów; b)uznaje i ułatwia szybkie i bezpieczne wejście na pokład uprawnionych inspektorów; c)współpracuje przy prowadzeniu inspekcji statku i pomaga w prowadzeniu tych inspekcji zgodnie ze wspomnianymi procedurami; d)powstrzymuje się od nieuzasadnionego zakłócania lub opóźniania pracy inspektorów wykonujących swoje obowiązki; e)zezwala inspektorom na komunikację z załogą statku inspekcyjnego, organami statku inspekcyjnego, jak również z organami statku rybackiego poddanego inspekcji; f)zapewnia im odpowiednie udogodnienia, w tym w stosownych przypadkach wyżywienie i zakwaterowanie; oraz g)umożliwia inspektorom bezpieczne opuszczenie pokładu.

2.W przypadku odmowy wydania upoważnionemu inspektorowi zezwolenia na wykonywanie działań związanych z wejściem na statek i inspekcją zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym rozporządzeniu kapitan unijnego statku rybackiego wyjaśnia przyczyny takiej odmowy. Organy statku inspekcyjnego niezwłocznie zawiadamiają organy statku rybackiego, jak również Komisję o odmowie kapitana oraz wszelkich przekazanych wyjaśnieniach. Komisja niezwłocznie informuje sekretariat WCPFC o takim zgłoszeniu. 3.Po zgłoszeniu takiej odmowy organy państwa członkowskiego bandery statku rybackiego kierują do kapitana polecenie, aby zaakceptował wejście na statek i inspekcję, chyba że ogólnie przyjęte międzynarodowe reguły, procedury i praktyki w zakresie bezpieczeństwa żeglugi sprawiają, iż konieczne jest opóźnienie wejścia na statek i inspekcji. 4.Jeżeli kapitan nie zastosuje się do takiego polecenia, państwo członkowskie bandery zawiesza upoważnienie statku do połowu i nakazuje statkowi natychmiastowy powrót do portu. Państwo członkowskie bandery niezwłocznie zgłasza organom statku inspekcyjnego i Komisji podjęte w tych okolicznościach działanie. Artykuł 32

Procedura w przypadku naruszeń 1.Państwo członkowskie bandery danych statków rybackich po otrzymaniu od upoważnionego inspektora umawiającej się strony zgłoszenia, o którym mowa w art. 33, niezwłocznie: a)podejmuje zobowiązanie do wszczęcia dochodzenia zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, a jeśli dowody uzasadniają podjęcie takiego działania, podejmuje działanie przeciwko zainteresowanemu statkowi rybackiemu oraz zgłasza to organom, którym podlega inspektor, Komisji i sekretariatowi WCPFC; lub b)upoważnia organy, którym podlega inspektor, do zakończenia dochodzenia w sprawie możliwego naruszenia i zgłoszenia tego Komisji oraz sekretariatowi WCPFC. 2.Inspektorzy unijni traktują sprawozdania z inspekcji zgodnie z art. 76 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 3.W przypadku ust. 1 lit. b) organy państwa członkowskiego, którym podlega inspektor, niezwłocznie po zakończeniu dochodzenia przedkładają organom państwa bandery statku rybackiego konkretne dowody zgromadzone przez inspektorów wraz z wynikami dochodzenia. Po otrzymaniu zgłoszenia zgodnie z ust. 1 państwo członkowskie bandery statku rybackiego odpowiada w jak najkrótszym terminie, a w każdym razie nie później niż w ciągu 3 dni roboczych. Artykuł 33

Poważne naruszenie 1.Każde z następujących naruszeń przepisów stanowi poważne naruszenie w rozumieniu art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009: a)łowienie bez licencji, zezwolenia lub upoważnienia wydanego przez państwo członkowskie; b)brak odpowiednich rejestrów połowów i danych dotyczących połowów zgodnie z wymogami rozporządzenia w odniesieniu do sprawozdawczości lub znaczący stopień błędnej sprawozdawczości połowów i danych dotyczących połowów; c)połowy w obszarze zamkniętym; d)połowy w okresie zamkniętym; e)celowe przyjmowanie lub zatrzymywanie gatunków niezgodnie z obowiązującymi środkami zarządzania i ochrony przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu; f)znaczące naruszenie limitów połowowych lub kwot uprawnień do połowów; g)wykorzystywanie zakazanych narzędzi połowowych; h)fałszowanie lub celowe zatajanie oznaczeń, tożsamości lub rejestracji statku rybackiego; i)zatajanie dowodów dotyczących dochodzenia w sprawie naruszenia, manipulowanie nimi lub ich usuwanie;

j)wielokrotne naruszenia, które łącznie stanowią poważne zlekceważenie środków obowiązujących na mocy niniejszego rozporządzenia; k)odmowa przyjęcia na statek i przeprowadzenia inspekcji; l)nieuzasadnione zakłócanie lub opóźnianie pracy inspektora; m)celowe manipulowanie VMS lub jego dezaktywacja; n)przeprowadzanie połowów unijnymi statkami rybackimi niefigurującymi w rejestrze; o)połowy w pobliżu boi instrumentalnej lub wzięcie boi instrumentalnej na statek z naruszeniem przepisów art. 9 ust. 1 lub art. 9 ust. 2. 2.W przypadku ustalenia, że dany unijny statek rybacki uczestniczył w popełnieniu poważnego naruszenia, organy państwa członkowskiego bandery cofają licencję tego statku i zapewniają, aby zaprzestano połowów na obszarze objętym konwencją, dopóki nie zostaną wykonane sankcje nałożone przez państwo bandery w związku ze wspomnianym naruszeniem. Artykuł 34

Egzekwowanie 1.Organy państwa członkowskiego rozpatrują ingerencje ich statków rybackich, kapitana lub załogi w działania upoważnionego inspektora lub upoważnionego statku inspekcyjnego w taki sam sposób, w jaki rozpatrują każdą tego rodzaju ingerencję mającą miejsce w ramach wyłącznej jurysdykcji wspomnianego państwa. 2.Podczas wykonywania działań służących wdrożeniu procedur określonych w niniejszym rozporządzeniu upoważnieni inspektorzy Unii prowadzą nadzór mający na celu zidentyfikowanie statków rybackich krajów niebędących umawiającymi się stronami, które to statki podejmują działalność połowową na morzu pełnym na obszarze objętym konwencją. Wszelkie tego rodzaju zidentyfikowane statki niezwłocznie zgłasza się Komisji i sekretariatowi WCPFC. 3.Państwa członkowskie zgłaszają Komisji oraz państwu bandery statku danego statku wszelką działalność połowową, o której mowa w ust. 2. 4.Organy państwa członkowskiego niezwłocznie zgłaszają Komisji wszelkie zaobserwowane statki rybackie, co do których istnieje podejrzenie, że nie mają przynależności państwowej, i prawdopodobieństwo, że mogą poławiać gatunki objęte konwencją na morzu pełnym na obszarze objętym konwencją. ROZDZIAŁ VII ŚRODKI STOSOWANE PRZEZ PAŃSTWO PORTU Artykuł 35

Środki stosowane przez państwo portu Kapitan unijnego statku rybackiego współpracuje z organami portowymi każdej umawiającej się strony w zakresie wdrażania środków stosowanych przez państwo portu na mocy konwencji i niniejszego rozporządzenia. Artykuł 36

Procedura w przypadku podejrzenia działalności połowowej NNN W przypadku gdy państwo członkowskie w następstwie inspekcji portu otrzymuje sprawozdanie z inspekcji, w którym wskazano, że istnieją wyraźne podstawy do przypuszczania, iż statek pływający pod jego banderą prowadził połów lub działalność związaną z połowami wspierającą działalność połowową NNN, państwo to przeprowadza niezwłocznie pełne dochodzenie w tej sprawie zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 i art. 25 konwencji.

ROZDZIAŁ VIII

POSTANOWIENIA KOŃCOWE Artykuł 37

Sprawozdawczość 1.Do dnia 20 kwietnia każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji dane naukowe zgodnie ze stosownymi wymogami WCPFC w odniesieniu do sprawozdawczości oraz do dnia 15 czerwca – roczne sprawozdanie dotyczące wdrażania i zgodności z wytycznymi sprawozdawczymi WCPFC, w tym wszelkich kontroli, jakim państwa te poddały swoje floty oraz wszelkich środków monitorowania, kontroli i zgodności, jakie ustanowiły w celu zapewnienia zgodności z takimi kontrolami. 2.Połów i nakład połowowy przez statki unijne są zgłaszane zgodnie z następującymi grupami gatunków: tuńczyk biały, opastun, bonito, tuńczyk żółtopłetwy, włócznik, inne żaglicowate i rekiny. Dla każdego z tych gatunków dostarcza się także oszacowanie odrzutów/uwolnień. W odniesieniu do innych gatunków również dostarcza się oszacowanie połowu dla innych gatunków, jak zostało to określone przez Komisję. 3.Państwa członkowskie przedkładają Komisji coroczne sprawozdanie, uwzględniając w szczególności: a)poziomy połowów ich statków rybackich, które poławiały marlina pasiastego jako przyłów, jak również liczbę i poziomy połowów statków poławiających marlina pasiastego w obszarze objętym konwencją na południe od 15°S; b)roczne poziomy połowów ich statków rybackich, które poławiały tuńczyka białego z południowego Pacyfiku, jak również liczbę statków aktywnie poławiających tuńczyka białego z południowego Pacyfiku w obszarze objętym konwencją na południe od 20°S; c)postępy we wdrażaniu rozporządzenia w odniesieniu do ochrony żółwi morskich, uwzględniając informacje zebrane na temat interakcji z żółwiami morskimi w ramach połowów prowadzonych zgodnie z konwencją; d)szacowanie – wykorzystując dane zgromadzone dzięki programom obecności obserwatorów i innym środkom – liczby uwolnień żarłaczy jedwabistych i żarłaczy białopłetwych, w tym stanu w momencie uwolnienia (martwy lub żywy); e)wysyłanie Komisji wszystkich deklaracji przeładunku WCPFC otrzymanych zgodnie z art. 11 ust. 3 i 4; f)wszelkie przypadki, w których rekiny wielorybie zostały otoczone sieciami okrężnicy statków pływających pod banderą państw członkowskich, w tym informacje szczegółowe wymagane zgodnie z art. 16 ust. 2 lit. b); g)wszelkie przypadki, w których walenie zostały otoczone sieciami okrężnicy statków pływających pod banderą państw członkowskich, zgłoszone zgodnie z art. 18 ust. 2; h)wszelką działalność dotyczącą przeładunku objętą zakresem art. 11 jako część sprawozdania rocznego państw członkowskich zgodnie z wytycznymi przewidzianymi w załączniku II do CMM 2009-06; i)roczne stwierdzenie o zgodności zgodnie z art. 25 ust. 8 konwencji w odniesieniu do działań podjętych przez państwa członkowskie w odpowiedzi na wszelkie domniemane naruszenia niniejszego rozporządzenia, w tym wejść na statek i inspekcji ich statków rybackich, w wyniku których zaobserwowano domniemane naruszenia, w tym wszelkich wszczętych postępowań i zastosowanych sankcji. 4.Państwa członkowskie zgłaszają Komisji całkowitą liczbę statków, które poławiały włócznika, i całkowity połów włócznika w odniesieniu do następujących statków: a)statków pływających pod ich banderą w każdym miejscu na obszarze objętym konwencją na południe od 20°S innych niż statki prowadzące działalność na podstawie umów czarterowych, leasingu lub innego podobnego mechanizmu w ramach krajowego rybołówstwa innej umawiającej się strony; b)statków prowadzących działalność na podstawie umów czarterowych, leasingu lub innego podobnego mechanizmu w ramach ich krajowego rybołówstwa na południe od 20°S; oraz c)wszelkich innych statków poławiających na ich wodach na południe od 20°S. 5.Państwa członkowskie niezwłocznie zgłaszają Komisji również wszelkie zaobserwowane statki rybackie, co do których istnieje podejrzenie, że nie mają przynależności państwowej, i prawdopodobieństwo, że mogą poławiać gatunki objęte konwencją na morzu pełnym na obszarze objętym konwencją. Artykuł 38

Zarzut nieprzestrzegania postanowień zgłoszony przez WCPFC

1.Jeżeli Komisja otrzyma od WCPFC jakiekolwiek informacje wskazujące na podejrzenie nieprzestrzegania postanowień konwencji lub środków ochrony i zarządzania przez państwo członkowskie lub przez statki pływające pod jego banderą, niezwłocznie przesyła te informacje zainteresowanemu państwu członkowskiemu. 2.Państwo członkowskie przekazuje Komisji wyniki postępowania wyjaśniającego podjętego w odniesieniu do zarzutów dotyczących nieprzestrzegania przepisów oraz wyniki wszelkich działań podjętych w celu rozwiązania kwestii niezgodności z przepisami w ciągu 1 miesiąca od otrzymania od Komisji wniosku, o którym mowa w ust. 1. 3.Komisja przesyła te informacje WCPFC co najmniej 60 dni przed posiedzeniem Komitetu ds. Zgodności i Zagadnień Technicznych WCPFC. Artykuł 39

Poufność Oprócz obowiązków określonych w art. 112 i 113 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 państwa członkowskie i Komisja zapewniają zachowanie poufności w zakresie elektronicznych raportów i komunikatów przekazywanych do sekretariatu WCPFC i stamtąd otrzymanych. Artykuł 40

Procedura wprowadzania zmian 1.Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących środków przyjętych przez WCPFC w następujących obszarach zgodnie z art. 46: a)deklaracja przeładunkowa WCPFC, o której mowa w art. 3 ust. 18; b)odniesienie do obszaru wschodniej enklawy pełnomorskiej, o której mowa w art. 3 ust. 19; c)zawiadomienia sprawozdawcze dotyczące przeładunku, o których mowa w art. 11 ust. 3 i 4; d)odpowiednie postępowanie z mantowatymi, o którym mowa w art. 13 ust. 3; e)odniesienie do opisu lin do połowu rekinów, o którym mowa w art. 14 ust. 1; f)odniesienie do wytycznych w sprawie zarówno połowów sznurem haczykowym, jak i okrężnicą, związanych z odpowiednim postępowaniem z rekinami, o których to połowach mowa w art. 14 ust. 2; g)odpowiednie postępowanie w celu bezpiecznego uwolnienia rekinów wielorybich, o którym to postępowaniu mowa w art. 16 ust. 3; h)środki postępowania z waleniami, o których to środkach mowa w art. 18 ust. 4; i)techniki ograniczające ryzyko i techniki postępowania w odniesieniu do żółwi morskich, o których to technikach mowa w art. 20 ust. 1; j)informacje o statku przesyłane Komisji zgodnie z art. 23 ust. 1; k)wymogi dotyczące satelitarnego systemu monitorowania statków przewidziane w art. 26; l)odsetek objęcia systemem obecności obserwatorów w ramach programu obserwatorów regionalnych, o którym mowa w art. 28 ust. 4; m)dodatkowe obowiązki obserwatorów w ramach ROP, o których mowa w art. 28 ust. 10;