ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
39.

ubolewa z powodu faktu, że nawet jeżeli strategie są określone, UE często nie radzi sobie z ich wdrażaniem i jest zmuszona do podejmowania działań awaryjnych i nadzwyczajnych; przypomina, że taka sytuacja miała miejsce zwłaszcza w regionie Sahelu, dla którego jednomyślnie przyjęto bardzo kompleksowy i odpowiednio przygotowany dokument strategiczny UE (strategia Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu – 2011 r.), co nie doprowadziło jednak do zadowalającego wdrożenia, zanim sytuacja w Mali dramatycznie się pogorszyła; wzywa do opartej na wnioskach analizy tego szczególnego przypadku, a także – w szerszym ujęciu – do analizy ulepszonego wczesnego ostrzegania w kluczowych podatnych regionach w celu ustanowienia określonych inicjatyw zapobiegania konfliktom oraz mediacji, a tym samym usprawnienia działania wyższego szczebla poprzez wprowadzenie zmiany polityki z podejścia reagującego na wydarzenia na bardziej odpowiednie i wydajne podejście skupione na zapobieganiu;
38.

przypomina, że podejścia państw członkowskich do nadużyć są coraz bardziej zróżnicowane, głównie z powodu różnic prawnych i organizacyjnych zarówno między państwami członkowskimi, jak i w ich administracjach, a także z powodu różnych podejść do wykrywania nadużyć; jest ogromnie zaniepokojony tym, że w przypadkach nieprawidłowości związanych z nadużyciami niektóre państwa członkowskie ograniczają swoje działania do zastosowania korekt finansowych zamiast przeprowadzić dochodzenie dotyczące ewentualnego popełnienia przestępstwa; podkreśla, że takie niewszczynanie dochodzeń dotyczących przestępstw może zachęcać do zachowań mających charakter nadużyć, a tym samym niweczyć wysiłki mające na celu zwalczanie nadużyć i pociągniecie do odpowiedzialności osób dopuszczających się tych nadużyć; wzywa te państwa członkowskie do zainwestowania większej ilości zasobów w zwalczanie nadużyć, w tym w drodze postępowań karnych; zwraca się do Komisji o dalsze uważne śledzenie funkcjonowania i skuteczności systemów nadzoru i kontroli obowiązujących w państwach członkowskich i podkreśla, że ważne jest, aby Komisja określiła jednolite zasady zgłaszania we wszystkich państwach członkowskich; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia zaleceń Komicji, zwłaszcza jeśli chodzi o wczesne wykrywanie nadużyć, uproszczenie norm i szybkie przekazywanie informacji;
6.

apeluje do pakistańskiego rządu o to, by ustawy antyterrorystyczne ograniczył do przypadków aktów terroru, a nie wykorzystywał je do sądzenia osób w zwykłych sprawach karnych; głęboko ubolewa nad uciekaniem się do szybkich procesów przed sądami wojskowymi, które nie spełniają minimalnych międzynarodowych standardów praworządności, i podkreśla, że dalsze przyznawanie Pakistanowi preferencji GSP+ jest powiązane z osiągnięciem pewnych podstawowych standardów zapisanych w konwencjach ONZ i MOP;
2.

przypomina, że wolna i pluralistyczna prasa jest istotnym elementem każdej demokracji, podobnie jak sprawiedliwość proceduralna, domniemanie niewinności i niezawisłość sądów; podkreśla zatem, że w odniesieniu do najnowszej fali aresztowań we wszystkich przypadkach istnieje potrzeba: (i) wyczerpującego i jasnego informowania o zarzutach stawianych oskarżonym, (ii) przyznania oskarżonym pełnego dostępu do obciążających ich dowodów i zapewnienia im pełnego prawa do obrony oraz (iii) dopilnowania, by sprawy były odpowiednio prowadzone, tak aby można było szybko i ponad wszelką wątpliwość ustalić zasadność oskarżeń; przypomina władzom Turcji, że z mediami i dziennikarzami należy obchodzić się z największą ostrożnością, gdyż wolność wypowiedzi i wolność mediów ma decydujące znaczenie dla funkcjonowania demokratycznego i otwartego społeczeństwa;
43.

wzywa przywódców UE do opracowania, w ścisłej koordynacji z USA i przy udziale głównych potęg (np. Rosji i Chin), strategii zachęcającej podmioty regionalne (w tym Turcję, Irak, Izrael, Jordanię, Egipt, rządy państw Rady Współpracy Państw Zatoki, Iran, Ligę Arabską i siły kurdyjskie) do zjednoczenia sił, aby położyć kres wojnom zastępczym i powstrzymać wsparcie finansowe dla fundamentalistów, a także do opracowania rozwiązania na rzecz pokoju i stabilności w tym regionie, zwłaszcza w celu zakończenia wojny w Syrii i Iraku; podkreśla potrzebę zachowania integralności terytorialnej i jedności narodowej Libii i wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą do nadania impulsu na rzecz silniejszego zaangażowania się podmiotów regionalnych w mediację i rozwiązywanie konfliktów, w ścisłej koordynacji z ONZ; z zadowoleniem przyjmuje toczące się negocjacje E3+3 z Iranem i wyraża nadzieję, że przyczynią się one do wzajemnie akceptowalnego porozumienia, zapewniającego wyłącznie pokojowy charakter irańskiego programu jądrowego i oferującego długoterminową perspektywę pełnej reintegracji Iranu ze społecznością międzynarodową; popiera zaangażowanie wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej i wszystkich stron biorących udział w procesie pokojowym na Bliskim Wschodzie w znalezienie kompleksowego, konstruktywnego i trwałego rozwiązania konfliktu bliskowschodniego, które będzie wykonalne dla obydwu stron; podkreśla, że brak postępów w kierunku wynegocjowanego rozwiązania dwupaństwowego w oparciu o granice z 1967 r. prowadzi jedynie do dalszej przemocy i rozlewu krwi;
14.

wzywa władze Kosowa, by przyjęły skuteczne i kompleksowe ramy prawne i instytucjonalne w dziedzinie mediów oraz by przede wszystkim skuteczniej wdrożyły istniejące przepisy, tak aby zagwarantować wolność wypowiedzi; jest wciąż zaniepokojony atakami na dziennikarzy i groźbami pod ich adresem, a także brakiem przejrzystości w mediach; przypomina o znaczeniu wolności i niezależności mediów, która należy do podstawowych wartości UE oraz stanowi fundament każdej demokracji, przyczyniając się do wzmocnienia praworządności; wzywa władze, by – po przeprowadzeniu dogłębnych i szerokich konsultacji publicznych – jak najszybciej uzupełniły systemowe luki w przepisach, tak aby zagwarantować wolność mediów, zwłaszcza pod względem przejrzystości własności mediów oraz w odniesieniu do kwestii zniesławienia, a także by zadbały o niezależność i zrównoważony przekaz nadawców publicznych oraz unikały jakiejkolwiek ingerencji politycznej; zachęca władze Kosowa do podejmowania dalszych działań, by zapobiegać mowie nienawiści, groźbom i nawoływaniu do przemocy oraz zwalczać te zjawiska;
J.

mając na uwadze, że w dniu 23 lutego 2015 r. prawdopodobnie 220 Asyryjczyków zostało uprowadzonych przez ISIS/Daisz w pobliżu Tell Tamer na południowym brzegu rzeki Chabur w północno-wschodniej Syrii; mając na uwadze, że podczas tej samej kampanii ekstremiści zniszczyli również mienie i święte miejsca chrześcijan; mając na uwadze, że podczas napadu IS zginęło wielu Asyryjczyków; mając na uwadze, że według doniesień IS wydało w lutym 2015 r. oświadczenie, w którym wezwało mieszkańców asyryjskich wiosek w syryjskiej prowincji Hasaka do zapłacenia podatku dżizja – nakładanego na niemuzułmanów w czasach wczesnych rządów islamskich i zniesionego w 1856 r. w całym Imperium Osmańskim – lub do przejścia na islam, a osobom, które tego nie uczynią zagroziło śmiercią; mając na uwadze, że według doniesień głównymi celami ataków ISIS/Daisz od dnia 9 marca 2015 r. były asyryjskie miasta chrześcijańskie leżące nad rzeką Chabur;
3.

wzywa rząd Tanzanii do natychmiastowego wdrożenia dobrowolnych wytycznych dotyczących odpowiedzialnego zarządzania własnością ziemi, łowisk i lasów (VGGT) oraz do zapewnienia możliwości skutecznego dochodzenia przed sądem wynikających z nich praw; wzywa do przestrzegania pierwszej podstawowej reguły przewodnich zasad dotyczących wielkich inwestycji gruntowych w Afryce (LSLBI), która obejmuje przestrzeganie praw człowieka społeczności i zwyczajowych praw gruntowych oraz przyczynia się do odpowiedzialnego zarządzania gruntami i zasobami gruntowymi zgodnie z zasadą praworządności; wzywa do poprawy stanu praw własności gruntów przysługujących kobietom, które stanowią co najmniej połowę siły roboczej w rolnictwie i handlu, ale których dostęp do praw własności i do usług towarzyszących takim prawom (np. dostęp do banków i udziału w stowarzyszeniach) pozostaje ograniczony, a także do poprawy stanu praw do gruntów przysługujących społecznościom i grupom społecznym znajdującym się w najtrudniejszym położeniu, takim jak społeczności pasterskie;
28.

domaga się równych środków odpowiedzialności dla wszystkich stron konfliktu oraz dostępu do wsparcia prawnego dla wszystkich ofiar powszechnych naruszeń; uważa za niezwykle ważne zapewnienie ochrony ludności cywilnej, która znalazła się w potrzasku przemocy i nie jest w stanie dotrzeć do bezpiecznych schronień lub która nie ma dostępu do ratującej życie pomocy humanitarnej;
F.

mając na uwadze, że w swojej wyżej wymienionej rezolucji z dnia 10 października 2013 r. Parlament poprzedniej kadencji wezwał obecny Parlament do dalszego wykonywania mandatu udzielonego przez komisję tymczasową ds. rzekomego wykorzystania krajów europejskich przez CIA do transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów, a tym samym do dopilnowania, by jej zalecenia zostały wypełnione, do zbadania mogących się pojawić nowych okoliczności oraz do pełnego wykorzystania i rozwoju jego uprawnień śledczych;
G.

mając na uwadze, że na dziewiątym Forum Zarządzania Internetem, które odbyło się we wrześniu 2014 r. pod hasłem „Łączyć kontynenty z myślą o silniejszym wielostronnym zarządzaniu internetem”, priorytetami Unii Europejskiej były: poprawa dostępu do internetu na całym świecie, utrzymanie światowego, otwartego i wspólnego charakteru internetu, pozbawiony dyskryminacji dostęp do wiedzy, poprawa rozliczalności i przejrzystości w wielostronnym modelu zarządzania internetem, odrzucenie idei sprawowania przez państwo kontroli nad internetem, uznanie, że nasze podstawowe wolności i prawa człowieka są niezbywalne i nienaruszalne i muszą być chronione w internecie;
—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (1) (rozporządzenie w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności), a w szczególności art. 26 ust. 6 i 7 tego rozporządzenia,
1.

zdecydowanie potępia karę chłosty dla Raifa Badawiego, będącą okrutnym i wstrząsającym aktem, jakiego dopuszczają się władze Arabii Saudyjskiej; wzywa władze Arabii Saudyjskiej do wstrzymania dalszego wykonywania kary chłosty dla Raifa Badawiego oraz do jego natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia, gdyż uznaje się go za więźnia sumienia, aresztowanego i skazanego wyłącznie za korzystanie z prawa do wolności wypowiedzi; wzywa władze Arabii Saudyjskiej do uchylenia wyroku skazującego Raifa Badawiego, w tym również zakazu podróżowania;
F.

mając na uwadze, że Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, że w stosunku do zaginionych greckich Cypryjczyków i ich krewnych doszło do: ciągłego naruszania art. 2 (prawo do życia) konwencji z uwagi na nieprzeprowadzenie przez władze tureckie skutecznego śledztwa w sprawie miejsca pobytu i losu zaginionych greckich Cypryjczyków, którzy zaginęli w warunkach zagrażających życiu; ciągłego naruszania art. 5 (prawo do wolności i bezpieczeństwa) z uwagi na nieprzeprowadzenie przez władze tureckie skutecznego śledztwa w sprawie miejsca pobytu i losu zaginionych greckich Cypryjczyków, co do których można było racjonalnie przypuszczać, że w chwili zaginięcia byli przetrzymywani przez stronę turecką; ciągłego naruszania art. 3 (zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania), gdyż milczenie władz tureckich w obliczu rzeczywistych obaw rodzin osiągnęło poziom, który można zakwalifikować wyłącznie jako nieludzkie traktowanie;
4.

zaznacza potrzebę wprowadzenia bardziej specjalistycznych środków, by zająć się problemem obywateli UE wyjeżdżających za granicę, by walczyć w szeregach organizacji terrorystycznych; zauważa, że chociaż w niektórych przypadkach można ścigać takie osoby, to trzeba stosować inne środki, by zapobiegać radykalizacji postaw prowadzącej do agresywnego ekstremizmu, przerwać zjawisko wyjazdów bojowników pochodzących z Europy i z innych części świata oraz zająć się problemem osób powracających; wzywa państwa członkowskie i Komisję, by opracowały najlepsze praktyki w oparciu o doświadczenia państw członkowskich, które przyjęły w tej dziedzinie owocne strategie, plany działań i programy;
M.

mając na uwadze, że rząd Burundi potwierdził swoje zobowiązanie do działania na rzecz zadbania o to, by negocjacje ze wszystkimi siłami politycznymi w kraju odbywały się przy poszanowaniu postanowień powyższych dwóch dokumentów, i ponowił swój apel do UE i jej państw członkowskich o zapewnienie wsparcia materialnego i finansowego dla obecnego procesu wyborczego oraz o wysłanie misji obserwacyjnych do Burundi przed wyborami, w ich trakcie oraz po ich zakończeniu;
10.

gratuluje Prezydium WZP poszerzenia pola działalności poza same funkcje administracyjne i korzystania z posiedzeń Prezydium jako możliwości do dyskusji na tematy polityczne, co zostało osiągnięte dzięki wprowadzeniu do porządku obrad w Brukseli i Addis Abebie merytorycznych kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, takich jak „Przyszłość stosunków AKP-UE po roku 2020”; zachęca do stosowania tej praktyki w przyszłości;
16.

zwraca uwagę, że ogólny poziom zastosowania się do zaleceń Rzecznika wyniósł 80 % w 2012 r. i stanowi niewielki spadek w porównaniu z 2011 r. (82 %); wspiera Rzecznika w planach poprawy wskaźników stosowania się do jego zaleceń; naciska w szczególności na Komisję, aby dołożyła ona wszelkich starań w celu poprawy tych wskaźników; wyraża zaniepokojenie w związku z 20 %-wym wskaźnikiem niestosowania się do zaleceń Rzecznika i wzywa instytucje, organy, urzędy i agencje Unii do udzielania odpowiedzi na krytyczne uwagi Rzecznika oraz do reagowania na nie w rozsądnych ramach czasowych i do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu poprawy wskaźnika zastosowania się do tych uwag poprzez jak najszybsze wdrożenie zaleceń i krytycznych uwag Rzecznika; oczekuje na konkretne informacje zawarte w sprawozdaniu z przestrzegania za 2013 r., które zostanie wkrótce przedstawione przez Rzecznika;
A.

mając na uwadze, że Federacja Rosyjska – jako pełnoprawny członek Rady Europy oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), a także jako sygnatariusz deklaracji ONZ – zobowiązała się do przestrzegania zasad demokracji, praworządności i poszanowania podstawowych wolności i praw człowieka; mając na uwadze, że w wyniku licznych poważnych naruszeń praworządności i przyjęcia restrykcyjnych ustaw w ciągu ostatnich miesięcy istnieją poważne obawy co do wypełniania przez Rosję jej międzynarodowych i krajowych zobowiązań; mając również na uwadze, że UE wielokrotnie oferowała dodatkową pomoc i wiedzę fachową poprzez partnerstwo na rzecz modernizacji, aby pomóc Rosji w modernizacji i przestrzeganiu porządku konstytucyjnego i prawnego zgodnie ze standardami Rady Europy; mając na uwadze, że istnieje wiele spraw sądowych, w których polityczne przesłanki są wykorzystywane do wyeliminowania politycznej konkurencji i zastraszenia społeczeństwa obywatelskiego, jak również w celu zniechęcania obywateli do brania udziału w publicznych wiecach i protestach przeciwko obecnemu przywództwu kraju;
8.

wzywa władze Egiptu, by uchyliły wyroki śmierci wydane bez zachowania zasad rzetelnego procesu, obejmującego poszanowanie praw oskarżonych, oraz by odwołały restrykcyjne i niezgodne z konstytucją przepisy poważnie ograniczające podstawowe prawa człowieka i wolności, zwłaszcza dekret prezydencki nr 136 z 2014 r.; apeluje do władz o unieważnienie wszystkich wyroków wydanych przez sądy wojskowe wobec cywilów od lipca 2013 r.; wzywa do zwolnienia przetrzymywanych obecnie 167 deputowanych wybranych do parlamentu w 2011 r.; wzywa władze do natychmiastowego wprowadzenia oficjalnego moratorium na wykonywanie kary śmierci, co stanowi pierwszy krok na drodze do całkowitego jej zniesienia;
P.

mając na uwadze, że według doniesień setki migrantów i uchodźców uciekających przed przemocą w Libii zginęły, próbując przeprawić się przez Morze Śródziemne do Europy, co doprowadziło do poważnego kryzysu związanego z uchodźcami we Włoszech i na Malcie; mając na uwadze, że Libia jest głównym punktem wyjazdowym dla migrantów próbujących przedostać się do Europy;
—

uwzględniając oświadczenie rzecznika sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-moona z dnia 6 stycznia 2015 r., w którym wezwał on oba kraje – Włochy oraz Indie – do podjęcia próby rozwiązania konfliktu w sposób rozsądny i możliwy do zaakceptowania dla obu stron,
28.

ponownie wyraża poparcie dla międzynarodowego dochodzenia w sprawie okoliczności tragicznego zestrzelenia samolotu malezyjskich linii lotniczych (lot MH17) i ponawia apel o postawienie winnych przed sądem; ubolewa nad przeszkodami napotykanymi w tym procesie i wzywa wszystkie strony do wykazania prawdziwej woli współpracy, do zagwarantowania bezpiecznego i nieograniczonego dostępu do miejsca katastrofy lotu MH17 oraz do udostępnienia wszystkich innych istotnych materiałów, które mogą mieć znaczenie dla śledztwa; pragnie być na bieżąco informowany o postępach dochodzenia;
15.

wzywa kirgiskie władze do dopilnowania, by w sprawie zarzutów o tortury oraz nieludzkie i poniżające traktowanie przeprowadzono szybkie i skuteczne dochodzenia oraz by sprawcy tych czynów zostali postawieni przed wymiarem sprawiedliwości; wzywa ponadto do uwolnienia wszystkich więźniów sumienia, co dotyczy w szczególności Azimjona Askarowa, do czasu przeprowadzenia pełnego, bezstronnego i sprawiedliwego postępowania, w tym również w sprawie zgłoszonych przez niego zarzutów dotyczących stosowania tortur i złego traktowania;
8.

zwraca się do Armenii i Turcji, by skorzystały z przykładów pomyślnego pojednania między europejskimi narodami i skupiły się na programie działań, który na pierwszym miejscu stawia współpracę między narodami; ufa, że przyczyni się to do historycznego pojednania między Ormianami a Turkami w duchu prawdy i wzajemnego szacunku; popiera inicjatywy społeczeństwa obywatelskiego w Turcji i Armenii zmierzające do normalizacji stosunków; wzywa Turcję i Armenię, by przystąpiły do normalizacji wzajemnych stosunków poprzez bezwarunkową ratyfikację i wdrożenie protokołów w sprawie nawiązania stosunków dyplomatycznych, otwarcie granic oraz aktywne pogłębianie wzajemnych stosunków, ze szczególnym odniesieniem do współpracy transgranicznej i integracji gospodarczej;
58.

przypomina wezwanie Parlamentu (35) do wzmocnienia ram zarządzania gospodarczego w UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie do skuteczniejszego wykorzystania europejskiego semestru poprzez włączenie do niego strategii dotyczącej luki podatkowej UE w rocznych krajowych programach stabilności i wzrostu oraz krajowych programach reform; wzywa Komisję, aby zachęciła państwa członkowskie do sporządzenia wykazu i opisania w krajowych programach reform wszystkich zwolnień podatkowych udzielonych przedsiębiorstwom;
86.

odnotowuje zalecenie Komisji dotyczące reformy systemów opieki zdrowotnej, tak by mogły one realizować swoje cele w zakresie zapewnienia powszechnego dostępu do wysokiej jakości opieki zdrowotnej, w tym dostępu do przystępnych cenowo leków, zwłaszcza tych ratujących życie, oraz zapewnienia poszanowania praw pracowników służby zdrowia; zauważa, że w wyniku kryzysu niektóre państwa członkowskie nie były w stanie zapewnić pełnego zakresu usług publicznej służby zdrowia; wzywa Komisję do wydania konkretnych zaleceń w celu zaradzenia tej sytuacji; wzywa do dalszych działań na rzecz reform w celu dopilnowania, aby dostęp do infrastruktury zdrowotnej nie był zagrożony pod względem jakości ani pod względem finansowym;
28.

przypomina rządowi oraz partiom politycznym o ich odpowiedzialności za tworzenie kultury integracji i tolerancji; apeluje o dostosowanie przepisów antydyskryminacyjnych do dorobku prawnego UE, gdyż nie zakazują one dyskryminacji ze względu na orientację seksualną; potępia wszelkie przejawy przemocy wobec społeczności LGBTI i wzywa do postawienia przed sądem jej sprawców, w tym również sprawców ataków na ośrodek wsparcia społeczności LGBTI w Skopje; podkreśla konieczność zwalczania uprzedzeń i dyskryminacji wobec ludności romskiej, a także przyjęcia dalszych środków w celu poprawy sytuacji Romów, zwłaszcza w dziedzinie mieszkalnictwa, opieki zdrowotnej, edukacji i zatrudnienia; wzywa władze, aby zadbały o uwzględnianie perspektywy płci we wszystkich obszarach polityki z myślą o zapewnieniu równości mężczyzn i kobiet; ponownie wyraża zaniepokojenie utrzymującymi się stereotypami płci w społeczeństwie oraz przemocą domową; zachęca rząd do wyeliminowania strukturalnych różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn w sferze gospodarczej, politycznej i społecznej oraz rozbieżności w wysokości ich płac; wzywa Komisję, aby dotrzymała własnego zobowiązania do nadania priorytetowego znaczenia w procesie przystąpienia rozdziałowi dotyczącemu polityki społecznej i zatrudnienia przez podjęcie odnośnej inicjatywy w toku dialogu akcesyjnego na wysokim szczeblu z tym krajem;
5.

wzywa rząd Wenezueli do przestrzegania własnej konstytucji i międzynarodowych zobowiązań w odniesieniu do niezawisłości sądownictwa, prawa do wolności słowa, zrzeszania się i pokojowych zgromadzeń oraz pluralizmu politycznego, które stanowią podstawę demokracji; wzywa rząd Wenezueli do stworzenia otoczenia, w którym obrońcy praw człowieka i niezależne organizacje pozarządowe będą mogły prowadzić legalną działalność w zakresie promowania praw człowieka i demokracji; podkreśla, że jako niestały członek Rady Bezpieczeństwa ONZ rząd Wenezueli ma szczególny obowiązek przestrzegania zasad praworządności i prawa międzynarodowego;
E.

mając na uwadze, że stan poszanowania praw człowieka w Rosji pogorszył się w ostatnich latach, a rosyjskie władze przyjęły serię aktów prawnych zawierających niejednoznaczne przepisy wykorzystywane do dalszego ograniczania działań opozycji i podmiotów społeczeństwa obywatelskiego oraz do utrudniania korzystania z wolności słowa i zgromadzeń; mając na uwadze, że ministerstwo sprawiedliwości wykorzystało wprowadzone niedawno uprawnienia, aby 42 grupom przyczepić etykietę „obcych agentów”, w tym najbardziej doświadczonym i autorytatywnym organizacjom praw człowieka, a także posunęło się do biurokratycznych pretekstów, aby doprowadzić do zakończenia działalności przez kilka innych grup; mając na uwadze, że w styczniu 2015 r. Duma Państwowa uczyniła pierwszy krok na drodze do przyjęcia nowej ustawy, która zakazywałaby działalności „niepożądanych” organizacji zagranicznych;
58.

z zadowoleniem przyjmuje rozporządzenie ustanawiające program Herkules III na okres finansowania 2014–2020, które pozwala na podwyższenie maksymalnej kwoty przeznaczonej na współfinansowanie dotacji na pomoc techniczną do 80 % kosztów kwalifikowalnych, a w wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach do 90 %, podczas gdy na mocy decyzji w sprawie programu Herkules II było to maksymalnie 50 %; zwraca uwagę, że pierwsze zaproszenie do składania wniosków opublikowano w 2014 r.; niemniej jednak jest zaniepokojony, że kwestia zaległych płatności w szczególności dotyczy tego programu, co może prowadzić do negatywnych skutków w odniesieniu do projektów już finansowanych i przyszłych; przypomina o znaczeniu solidnych instrumentów finansowych, takich jak Perykles 2020 i Herkules III, w zwalczaniu bezprawnych działań szkodzących zasobom Unii;