[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 30.7.2009

KOM(2009) 398 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI

dla władzy budżetowej w sprawie gwarancji pokrytych z budżetu ogólnego stan na dzień 31 grudnia 2008 r. {SEK(2009) 1063}

SPIS TREŚCI

1. Wstęp oraz rodzaje operacji 3

2. Zdarzenia odnotowane po sporządzeniu poprzedniego sprawozdania na dzień 30 czerwca 2008 r. 4

3. Dane dotyczące rodzajów ryzyka pokrywanego z budżetu 4

3.1. Definicja ryzyka 4

3.2. Ryzyko związane z państwami członkowskimi 6

3.3. Ryzyko związane z krajami trzecimi 8

3.4. Ryzyko globalne uwzględnione w budżecie 9

3.5. Rozwój ryzyka 9

4. Przypadki niewywiązania się ze zobowiązań, uruchomienie gwarancji budżetowych oraz zaległości 11

4.1. Płatności ze środków gotówkowych 11

4.2. Płatności z budżetu 11

4.3. Uruchomienie Funduszu Gwarancyjnego dla działań zewnętrznych 11

5. Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych 11

5.1. Odzyskane zaległe płatności 11

5.2. Aktywa 12

5.3. Kwota docelowa 12

6. Ocena ryzyka: sytuacja ekonomiczna i finansowa krajów trzecich mających największe zobowiązania 12

6.1. Cele 12

6.2. Metody oceny ryzyka 12

WSTęP ORAZ RODZAJE OPERACJI

Niniejsze sprawozdanie złożono zgodnie z art. 130 rozporządzenia finansowego, który zobowiązuje Komisję „do złożenia dwa razy w roku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczącego gwarancji budżetowych oraz związanego z nimi ryzyka”[1]. Do sprawozdania załączono dokument roboczy służb Komisji[2] zawierający szereg szczegółowych tabel i uwag wyjaśniających.

Ryzyko uwzględnione w budżecie Unii Europejskiej (zwanym dalej „budżetem”) wynika z różnych operacji pożyczkowych i gwarancyjnych, które można podzielić na dwie kategorie:

- pożyczki przyznawane przez Wspólnoty Europejskie na cele makroekonomiczne, tzn. pożyczki na pomoc makrofinansową[3] (MFA) udzielane krajom trzecim oraz, wspólnie z instytucjami Bretton Woods, pożyczki na wsparcie bilansu płatniczego stanowiące pomoc dla państw członkowskich nienależących do Unii Gospodarczej i Walutowej, zmagających się z przejściowymi trudnościami; oraz

- pożyczki na cele mikroekonomiczne (pożyczki Euratom i, co najważniejsze, pożyczki zewnętrzne Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI)[4]). Od 1994 r. operacje te są pokrywane z Funduszu Gwarancyjnego dla działań zewnętrznych (zwanego dalej „funduszem”)[5], który ustanowiono między innymi po to, aby ograniczyć wpływ budżetowy wynikający z realizacji gwarancji udzielanych z budżetu na operacje pożyczkowe w krajach trzecich (gdy dany kraj trzeci stanie się państwem członkowskim, ryzyko jest ponoszone bezpośrednio przez budżet). Jeżeli zasoby funduszu okażą się niewystarczające, wówczas operacje są realizowane z budżetu.

Rozporządzenie Rady ustanawiające fundusz (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie funduszu”[6]), które przyjęto w 1994 r., zostało po raz pierwszy zmienione w 1999 r. W wyniku przyjętej w 2004 r. drugiej zmiany rozporządzenia Rady pokrycie z funduszu zostaje zakończone w momencie, gdy kraje trzecie stają się państwami członkowskimi. Przyjęta w 2007 r. zmiana[7] rozporządzenia Rady ustanowiła nowy mechanizm rezerw. Pożyczki na rzecz państw członkowskich przyznane lub gwarantowane przez Wspólnotę są pokrywane bezpośrednio z budżetu.

ZDARZENIA ODNOTOWANE PO SPORZąDZENIU POPRZEDNIEGO SPRAWOZDANIA NA DZIEń 30 CZERWCA 2008 R.

W drugiej połowie 2008 r. nie uruchamiano żadnych środków z tytułu pożyczek na pomoc makrofinansową.

Nowa wypłata w wysokości 22 mln USD z tytułu pożyczki Euratom miała miejsce w październiku 2008 r.

W grudniu 2008 r. wypłacono pierwszą transzę w wysokości 2 000 mln EUR z tytułu pożyczki na wsparcie bilansu płatniczego przyznanej Węgrom (zob. sekcja 3.5).

Odnośnie do operacji finansowania prowadzonych przez EBI – EBI podpisał finansowanie na łączną kwotę 5 943 mln EUR w ramach mandatu ogólnego 2007-2013 (decyzja Rady 2006/1016/WE). Odnośnie do wielkości wypłaty – w drugiej połowie 2008 r. wypłacono kwotę 2 052 mln EUR, z czego 643 mln EUR w ramach nowego mandatu ogólnego 2007-2013.

Należy zauważyć, że w następstwie działania podjętego przez Parlament Trybunał Sprawiedliwości w dniu 6 listopada 2008 r. unieważnił decyzję Rady 2006/1016/WE uzasadniając ją tym, że należało ją przyjąć na podwójnej podstawie prawnej. Unieważniając decyzję, Trybunał orzekł, że jej skutki „zostają utrzymane w mocy w odniesieniu do zobowiązań finansowych Europejskiego Banku Inwestycyjnego, które zostaną zawarte do czasu wejścia w życie w terminie dwunastu miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku nowej decyzji przyjętej na odpowiedniej podstawie prawnej, to jest art. 179 WE i 181a WE razem wziętych”. Komisja przyjęła wniosek dotyczący zastąpienia unieważnionej decyzji dnia 14 stycznia 2009 r., który zostanie przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(910) 2008).

DANE DOTYCZąCE RODZAJÓW RYZYKA POKRYWANEGO Z BUDżETU

Definicja ryzyka

Ryzyko ponoszone przez budżet opiera się na ocenie narażenia i wynika z niespłaconej kwoty kapitału i odsetek związanych z operacjami objętymi gwarancją.

Operacje, w przypadku których występuje brak spłaty, będą pokrywane z funduszu, jeżeli odnoszą się do krajów trzecich (68% łącznej kwoty pozostającej do spłaty objętej gwarancją na dzień 31 grudnia 2008 r.), oraz bezpośrednio z budżetu w przypadku operacji dotyczących państw członkowskich (pożyczki na rzecz projektów w państwach członkowskich stanowią pozostałe 32% łącznej gwarantowanej kwoty pozostającej do spłaty). Duży odsetek gwarantowanych pożyczek na rzecz państw członkowskich związany jest z ostatnimi rundami rozszerzenia UE[8] i uruchomieniem wspólnotowego instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla państw członkowskich, które nie przyjęły euro.

Na potrzeby niniejszego sprawozdania stosuje się dwie metody oceny ryzyka ponoszonego przez budżet (bezpośrednio lub pośrednio poprzez fundusz):

- Metoda wyliczenia łącznej kwoty niespłaconego kapitału z tytułu określonych operacji według stanu na dany dzień, z uwzględnieniem należnych odsetek. Ta metoda określa poziom ryzyka pokrywanego przez budżet na dany dzień.

- Podejście budżetowe definiowane jako „roczny poziom ryzyka ponoszonego przez budżet” w oparciu o wyliczenie maksymalnej kwoty, jaką Wspólnota musiałaby wypłacić w danym roku finansowym w przypadku braku spłaty wszystkich gwarantowanych pożyczek[9].

Tabela 1: Łączne kwoty pozostałe do spłaty pokryte według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. w mln EUR |

Niespłacony kapitał | Należne odsetki | Ogółem | % |

Państwa członkowskie* |

MFA | 140 | 2 | 142 | 1% |

Euratom | 433 | 8 | 440 | 2% |

Bilans płatniczy | 2 000 | 4 | 2 004 | 10% |

EBI | 3 921 | 36 | 3 957 | 19% |

Ogółem państwa członkowskie* | 6 494 | 50 | 6 544 | 32% |

Kraje trzecie |

MFA | 514 | 1 | 515 | 2% |

Euratom | 53 | 7 | 60 | <1% |

EBI | 13 480 | 129 | 13 609 | 66% |

Ogółem kraje trzecie | 14 047 | 137 | 14 184 | 68% |

Ogółem | 20 541 | 187 | 20 728 | 100% |

* Ryzyko to jest pokrywane bezpośrednio z budżetu i obejmuje także Bułgarię i Rumunię, które przystąpiły do UE z dniem 1 stycznia 2007 r. |

W tabelach A1, A2, A3 i A4 dokumentu roboczego służb Komisji podano bardziej szczegółowe informacje na temat kwot pozostałych do spłaty, zwłaszcza w odniesieniu do pułapów, kwot wypłaconych lub poziomów gwarancji.

Całkowita kwota niespłaconego kapitału i odsetek pokrywanych z budżetu zwiększyła się o 3 627 mln EUR do 20 728 mln EUR w porównaniu ze stanem na dzień 30 czerwca 2008 r. (zob. sekcja 3.5 poniżej).

Ryzyko związane z państwami członkowskimi

Ryzyko istniejące w przypadku państw członkowskich wynika z pożyczek, które zostały udzielone przed przystąpieniem do UE, oraz z uruchomienia instrumentu wspierania bilansów płatniczych w końcu 2008 r.

W 2009 r. maksymalne ryzyko ponoszone przez budżet związane z państwami członkowskimi wyniesie 802 mln EUR. Jak wynika z tabeli 2, Rumunia i Republika Czeska są na pierwszym i drugim miejscu wśród państw członkowskich pod względem wysokości kwot pozostających do spłaty.

Tabela 2: Ranking państw członkowskich według narażenia z uwzględnieniem maksymalnego ryzyka ponoszonego przez budżet w 2009 r. (w mln EUR) |

Pozycja w rankingu | Kraj | 2009 | % |

1 | Rumunia | 264,5 | 33,0% |

2 | Republika Czeska | 144,3 | 18,0% |

3 | Bułgaria | 96,1 | 12,0% |

4 | Węgry | 93,7 | 11,7% |

5 | Polska | 85,8 | 10,7% |

6 | Republika Słowacka | 66,2 | 8,3% |

7 | Słowenia | 26,2 | 3,3% |

8 | Cypr | 9,5 | 1,2% |

9 | Łotwa | 7,3 | 0,9% |

10 | Litwa | 6,4 | 0,8% |

11 | Estonia | 1,0 | 0,1% |

12 | Malta | 0,7 | 0,1% |

Ogółem | 801,8 | 100,0% |

Ryzyko związane z państwami członkowskimi dotyczy wszystkich pożyczek przyznanych przed dwoma ostatnimi rozszerzeniami, z terminem spłaty ostatniej pożyczki w 2038 r.

Ryzyko związane z krajami trzecimi

W 2009 r. maksymalne ryzyko ponoszone przez fundusz w odniesieniu do krajów trzecich wyniesie 1 494 mln EUR. Poniżej przedstawiono pierwszą dziesiątkę krajów uszeregowanych według ich całkowitej niespłaconej kwoty. Pożyczki udzielone tym krajom stanowią 79% ryzyka ponoszonego przez fundusz w 2009 r. Analizę sytuacji gospodarczej tych krajów – jak również Czarnogóry, Gruzji i Ukrainy – wraz z komentarzem przedstawiono w dokumencie roboczym służb Komisji

Tabela 3: Ranking 10 najważniejszych krajów trzecich według narażenia z uwzględnieniem maksymalnego ryzyka ponoszonego przez fundusz w 2009 r. (w mln EUR) |

Pozycja w rankingu | Kraj | 2009 | % łącznego maksymalnego ryzyka |

1 | Turcja | 293,4 | 19,6% |

2 | Egipt | 208,7 | 14,0% |

3 | Maroko | 137,1 | 9,2% |

4 | Tunezja | 131,2 | 8,8% |

5 | Republika Południowej Afryki | 115,2 | 7,7% |

6 | Brazylia | 80,8 | 5,4% |

7 | Liban | 70,6 | 4,7% |

8 | Serbia | 57,0 | 3,8% |

9 | Jordania | 45,8 | 3,1% |

10 | Syria | 35,6 | 2,4% |

Ogółem 10 krajów | 1 175,3 | 78,7% |

Fundusz pokrywa gwarantowane pożyczki dla 57 krajów; terminy spłaty pożyczek przypadają w okresie do 2038 r. Szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych krajów zamieszczono w tabeli A2 w dokumencie roboczym służb Komisji.

Ryzyko globalne uwzględnione w budżecie

Ogółem w 2009 r. budżet pokryje kwotę 2 296 mln EUR, która obejmuje kwoty przypadające do zapłaty w ciągu tego okresu, przy czym 35% tej sumy stanowią kwoty należne od państw członkowskich (zob. tabela A2 w dokumencie roboczym służb Komisji).

Rozwój ryzyka

- Instrument wsparcia bilansu płatniczego

Całkowite ryzyko w odniesieniu do państw członkowskich wzrosło w 2008 r. wraz z uruchomieniem wspólnotowego instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej (instrument wsparcia bilansu płatniczego). Ten instrument finansowy umożliwia przyznawanie pożyczek jednemu lub większej liczbie państw członkowskich, które nie przyjęły jeszcze euro i które doświadczają trudności lub są poważnie zagrożone trudnościami w zakresie ich bilansu płatniczego.

Dnia 2 grudnia 2008 r.[10] pułap maksymalnej kwoty pożyczek przyznawanej państwom członkowskim spoza strefy euro w ramach instrumentu wsparcia bilansu płatniczego zwiększono z 12 mld EUR do 25 mld EUR.

Pierwszą pożyczkę dla Węgier w wysokości 6 500 mln EUR przyznano i podpisano w drugiej połowie 2008 r.[11] W grudniu 2008 r. wypłacono jedną transzę w wysokości 2 000 mln EUR. Kolejną transzę w wysokości 2 000 mln EUR wypłacono w marcu 2009 r. W ciągu 2009 r. planuje się wypłacić dwie dodatkowe transze na łączną kwotę 2 500 mln EUR.

Drugą pożyczkę dla Łotwy w wysokości do 3 100 mln EUR przyznano na początku 2009 r.[12] Pożyczka będzie wypłacana w kilku transzach w 2009 r.

Dnia 18 maja 2009 r.[13] limit pozostałej kwoty, którą można przyznać państwom członkowskim spoza strefy euro, podwyższono z 25 mld EUR do 50 mld EUR.

- Pożyczki na pomoc makrofinansową

Pożyczki na pomoc makrofinansową na rzecz krajów trzecich podlegają indywidualnym decyzjom Rady. Pomoc finansowa udzielona na mocy decyzji Rady 2007/860/WE z dnia 10 grudnia 2007 r. w sprawie przyznania Libanowi wspólnotowej pomocy makrofinansowej składa się z 50 mln EUR w pożyczkach i do 30 mln EUR w dotacjach. Część pożyczkowa zostanie wypłacona w dwóch równych transzach w 2009 r.

- Pożyczki Euratom

Pułap obowiązujący dla pożyczek Euratom na rzecz państw członkowskich lub na rzecz niektórych kwalifikujących się krajów trzecich (Federacja Rosyjska, Armenia, Ukraina) wynosi 4 mld EUR, z czego około 85% zostało już wykorzystane. Do wypłaty pozostaje około 600 mln EUR. W ramach obowiązującej umowy pożyczki z 2004 r. dla Energoatom na Ukrainie (umowa kredytowa na kwotę stanowiącą równowartość w EUR kwoty 83 mln USD) kolejna transza w wysokości 22 mln USD została wypłacona w dniu 10 października 2008 r.

- Pożyczki EBI

Poprzedni mandat ogólny EBI wygasł dnia 31 lipca 2007 r. Tego dnia podpisano umowy odpowiadające ogółem 98% całkowitego pułapu na podstawie tego mandatu (20 060 mln EUR – zob. tabela A5 w dokumencie roboczym służb Komisji). Według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. do wypłaty w ramach tego mandatu pozostała całkowita kwota 5 307 mln EUR, która powinna zostać wypłacona w ciągu 10 lat od wygaśnięcia mandatu, ponieważ gwarancja Wspólnoty wygasa z końcem tego okresu[14].

Najważniejszym elementem, który wpłynie na poziom ryzyka dla budżetu w przyszłości, jest gwarancja wspólnotowa przyznana EBI na mocy mandatu ogólnego 2007-2013. Gwarancja wspólnotowa jest ograniczona do 65% łącznej kwoty kredytów oraz gwarancji udzielonych w ramach operacji dotyczących finansowania ze środków EBI, pomniejszonej o kwoty zwrócone i powiększonej o wszelkie inne powiązane kwoty, przy maksymalnym pułapie na poziomie 27 800 mln EUR[15]. Na mocy tego mandatu dnia 31 grudnia 2008 r. podpisano umowy na całkowitą kwotę 5 943 mln EUR, z czego 5 053 mln EUR pozostawało niewypłacone w tym dniu (zob. tabela A6 w dokumencie roboczym służb Komisji).

PRZYPADKI NIEWYWIąZANIA SIę ZE ZOBOWIąZAń, URUCHOMIENIE GWARANCJI BUDżETOWYCH ORAZ ZALEGłOśCI

Płatności ze środków gotówkowych

Komisja dokonuje wypłat ze środków gotówkowych celem uniknięcia opóźnień oraz związanych z tym kosztów obsługi operacji pożyczkowych, jeżeli dłużnik spóźnia się ze spłatą zobowiązań wobec Komisji[16].

Płatności z budżetu

Ze względu na brak zaległości płatniczych w drugiej połowie 2008 r. nie wnioskowano o płatność zgodnie z pozycją budżetu 01 04 01 noszącą tytuł „Gwarancje Wspólnoty Europejskiej związane z operacjami pożyczkowymi”.

Uruchomienie Funduszu Gwarancyjnego dla działań zewnętrznych

W przypadku opóźnionej spłaty należności przez beneficjentów (kraje trzecie) w ramach pożyczek udzielonych lub gwarantowanych przez Wspólnotę fundusz zostaje uruchomiony w celu pokrycia należności w ciągu trzech miesięcy od terminu płatności[17]

W drugiej połowie 2008 r. nie korzystano z funduszu.

FUNDUSZ GWARANCYJNY DLA DZIAłAń ZEWNęTRZNYCH

Odzyskane zaległe płatności

W dniu 12 grudnia 2008 r. odzyskano odsetki karne w wysokości 1 448 433,44 USD od Republiki Argentyńskiej.

Według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. fundusz nie miał do odzyskania żadnych zaległości.

Aktywa

Według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. aktywa netto[18] funduszu wynosiły 1 182 717 413 EUR.

Kwota docelowa

Fundusz musi osiągnąć właściwy poziom (kwotę docelową), który wynosi 9 % łącznych wymagalnych zobowiązań kapitałowych wynikających z każdej operacji powiększonych o należne odsetki. Stosunek miedzy środkami funduszu (1 182 717 413 EUR) i wymagalnymi zobowiązaniami kapitałowymi[19] (14 183 712 379 EUR) w rozumieniu rozporządzenia w sprawie funduszu nieznacznie się zwiększył – z 8,29 % na dzień 30 czerwca 2008 r. do 8,34 % na dzień 31 grudnia 2008 r.

Na koniec 2008 r. środki funduszu były niższe niż kwota docelowa. Zgodnie z nowymi zasadami tworzenia rezerw przyjętymi przez Radę dnia 30 stycznia 2007 r.[20] we wstępnym projekcie budżetu na rok 2010 uwzględniono rezerwy w kwocie 93 100 000 EUR. Kwota ta zostanie przeniesiona z budżetu do funduszu w styczniu 2010 r.

OCENA RYZYKA: SYTUACJA EKONOMICZNA I FINANSOWA KRAJÓW TRZECICH MAJąCYCH NAJWIęKSZE ZOBOWIąZANIA

Cele

W poprzednich sekcjach niniejszego sprawozdania przedstawiono informacje na temat ilościowych aspektów ryzyka ponoszonego przez budżet. Ocenie należy jednak poddać również jakościowy aspekt ryzyka, który zależy od rodzaju operacji i sytuacji pożyczkobiorcy (zob. sekcja 3.3 powyżej).

Metody oceny ryzyka

Ocena ryzyka w niniejszym sprawozdaniu opiera się na informacjach dotyczących sytuacji gospodarczej i finansowej, ratingach i innych znanych faktach dotyczących krajów, które otrzymały gwarantowane pożyczki. Ocena nie uwzględnia szacunków dotyczących przewidywanych strat i zwrotów zaległych płatności, które siłą rzeczy cechuje wyskoki stopień niepewności.

Wskaźniki ryzyka dla poszczególnych krajów zawarte w tabelach w dokumencie roboczym służb Komisji przedstawiają ewolucję ryzyka niewywiązania się ze zobowiązań. W sekcji 2 dokumentu roboczego służb Komisji przestawiono analizę w odniesieniu do krajów o najwyższym ryzyku dla budżetu w 2009 r. i krajów mających bezpośrednie zobowiązania w stosunku do budżetu Wspólnoty (pożyczki MFA i Euratom).

[1] COM(2009)68 i SEC(2009)159 stanowią poprzednie sprawozdanie w sprawie gwarancji pokrytych z budżetu według stanu na dzień 30 czerwca 2008 r.

[2] SEC(2009)1063.

[3] Pomoc makrofinansowa może również przyjąć formę dotacji udzielanych krajom trzecim. Więcej informacji na temat pomocy makrofinansowej przedstawiono w sprawozdaniu Komisji COM(2008)590 i SEC(2008)2504.

[4] Dane liczbowe dotyczące mandatów EBI zostały przedstawione w tabeli A1, a odniesienia do podstaw prawnych w tabeli A4 w dokumencie roboczym służb Komisji.

[5] Zob. najnowsze sprawozdanie dotyczące funkcjonowania funduszu w dokumencie COM(2006) 695 „Całościowe sprawozdanie dotyczące funkcjonowania Funduszu Gwarancyjnego” oraz w uzupełniającym dokumencie roboczym służb Komisji (SEC(2006)1460).

[6] Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2728/94 z dnia 31 października 1994 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (Dz.U. L 293 z 12.11.1994, s. 1).

[7] Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 89/2007 z dnia 30 stycznia 2007 r. (Dz.U. L 22 z 31.1.2007, s. 1).

[8] Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia w sprawie funduszu w chwili, gdy dany kraj staje się państwem członkowskim, ryzyko z tytułu pożyczek zostaje przeniesione z funduszu na budżet.

[9] Dla potrzeb tych wyliczeń zakłada się, że brak spłaty nie jest przyspieszany, tzn. uwzględnia się tylko należne płatności (zob. również: sekcja 1 dokumentu roboczego służb Komisji).

[10] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1360/2008 z dnia 2 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 332/2002 ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich.

[11] Decyzja Rady 09/102/WE z dnia 4 listopada 2008 r.

[12] Decyzja Rady 09/290/WE z dnia 20 stycznia 2009 r.

[13] Rozporządzenie Rady (WE) nr 431/2009 z dnia 18 maja 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 332/2002 ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich.

[14] Zob. artykuł 1.06 przekształconej i zmienionej umowy gwarancyjnej zawartej między WE i EBI dnia 30 sierpnia / 2 września 2005 r.

[15] Podzielonym na podstawowy pułap ustalonej maksymalnej kwoty 25 800 mln EUR oraz dodatkowy mandat w wysokości 2 000 mln EUR pozostawiony do decyzji Rady.

[16] Zob. art. 12 zmienionego rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich.

[17] Więcej informacji znajduje się w sekcji 1.4.3. dokumentu roboczego służb Komisji

[18] Suma aktywów funduszu pomniejszona o narosłe zobowiązania (opłaty EBI i opłaty z tytułu audytu).

[19] W tym należne odsetki.

[20] Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 89/2007 z dnia 30 stycznia 2007 r. (Dz.U. L 22 z 31.1.2007, s. 1).