KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 23.10.2017 COM(2017) 618 final Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie

wniosku złożonego przez Finlandię EGF/2017/005 FI/Retail



UZASADNIENIE KONTEKST WNIOSKU 1.Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 („rozporządzenie w sprawie EFG”). 2.W dniu 12 czerwca 2017 r. Finlandia złożyła wniosek EGF/2017/005 FI/Retail dotyczący wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki ujętym w dziale 47 klasyfikacji NACE Revision 2 (Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami)) w regionach zaliczanych do poziomu 2 klasyfikacji NUTS Länsi-Suomi (FI19), Helsinki-Uusimaa (FI1B), Etelä-Suomi (FI1C) i Pohjois- ja Itä-Suomi (FI1D) w Finlandii. 3.Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione. STRESZCZENIE WNIOSKU Wniosek EFG EGF/2017/005 FI/Retail Państwo członkowskie Finlandia Region (regiony), którego (których) dotyczy wniosek (poziom NUTS 2) Länsi-Suomi (FI19) Helsinki-Uusimaa (FI1B) Etelä-Suomi (FI1C) Pohjois- ja Itä-Suomi (FI1D) Data złożenia wniosku 12 czerwca 2017 r. Data potwierdzenia przyjęcia wniosku 12 czerwca 2017 r. Data wniosku o dodatkowe informacje 19 czerwca 2017 r. Termin przekazania dodatkowych informacji 31 lipca 2017 r. Termin przeprowadzenia oceny 23 października 2017 r. Kryteria interwencji Art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG

Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek 3 Sektor (sektory) działalności gospodarczej (Dział według klasyfikacji NACE Revision 2) Dział 47 – Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami Okres odniesienia (dziewięć miesięcy): 3 sierpnia 2016 r. – 3 maja 2017 r. Całkowita liczba zwolnień 1 660 Całkowita liczba uprawnionych beneficjentów 1 660 Całkowita liczba beneficjentów objętych pomocą 1 500 Liczba objętych pomocą młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzież NEET) 0 Budżet na zindywidualizowane usługi (w EUR) 3 906 600 Budżet na realizację EFG (w EUR) 259 000 Całkowity budżet (w EUR) 4 165 600 Wkład z EFG (60 %) (w EUR) 2 499 360 OCENA WNIOSKU Procedura 4.Finlandia złożyła wniosek EGF/2017/005 FI/Retail dnia 12 czerwca 2017 r., czyli w ciągu 12 tygodni od daty spełnienia kryteriów interwencji określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG. W tym samym dniu Komisja potwierdziła otrzymanie wniosku, a w dniu 19 czerwca 2017 r. zwróciła się do władz Finlandii o dodatkowe informacje. Informacje te przedstawiono w terminie sześciu tygodni. Termin 12 tygodni od otrzymania kompletnego wniosku, w którym Komisja powinna ocenić zgodność wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, upływa w dniu 23 października 2017 r. Kwalifikowalność wniosku Przedsiębiorstwa i beneficjenci objęci wnioskiem 5.Wniosek dotyczy 1 660 pracowników zwolnionych w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 47 według NACE Revision 2 – Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami. Przeprowadzone zwolnienia dotyczą zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionów: FI19 – Lansi Suomi, FI1B – Helsinki-Uusimaa, FI1C – Etelä-Suomi oraz FI1D – Pohjois- ja Itä-Suomi w Finlandii. Przedsiębiorstwa i liczba zwolnień w okresie odniesienia Anttila Oy 1 217 Oy Vallila Collection Ab 26 Stockmann Oy 417



Liczba przedsiębiorstw ogółem: 3 Liczba zwolnień ogółem: 1 660 Łączna liczba osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek: 0 Łączna liczba uprawnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek: 1 660 Kryteria interwencji 6.Finlandia złożyła wniosek na podstawie kryterium interwencji przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w jednym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Revision 2 i zlokalizowanych w jednym regionie lub w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach zaliczonych do poziomu NUTS 2 w państwie członkowskim. W samym regionie Helsinki-Uusimaa (FI1B) doszło do 835 zwolnień. 7.Dziewięciomiesięczny okres odniesienia dla wniosku biegnie od dnia 3 sierpnia 2016 r. do dnia 3 maja 2017 r. Obliczenie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

8.Zwolnienia przeprowadzone w okresie odniesienia obliczono w następujący sposób: –1 660 od daty indywidualnego zawiadomienia pracownika przez pracodawcę o zwolnieniu lub wypowiedzeniu zawartej z pracownikiem umowy o pracę. Kwalifikujący się beneficjenci 9.Łączna liczba uprawnionych beneficjentów wynosi 1 660. Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją 10.W celu określenia związku między zwolnieniami a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym, spowodowanymi globalizacją Finlandia podnosi argument, że sprzedaż detaliczna znajduje się w okresie poważnych przeobrażeń spowodowanych globalizacją (handel elektroniczny). Zmiany w strukturze nawyków konsumenckich, digitalizacja oraz kryzys gospodarczy to czynniki, które również odgrywają w tym przypadku niepoślednią rolę. 11.Już od wielu lat wzrasta sprzedaż przez internet. Należy oczekiwać, że do 2019 r. 13 % światowej sprzedaży detalicznej odbywać się będzie przez internet, podczas gdy w 2014 r. było to tylko 6,3 %. Na początku konsumenci wybierali sklepy internetowe. Ostatnio skłaniają się ku międzynarodowym platformom sprzedaży internetowej mającym siedziby w państwach spoza UE. 12.Sprzedaż przez internet ma silny wpływ na obroty tradycyjnych domów towarowych. Wiodące platformy sprzedaży internetowej znajdują się w Chinach, Indiach oraz w Stanach Zjednoczonych. W latach 2010–2015 sprzedaż internetowa produktów detalicznych w Finlandii zwiększyła się o 34 %. Finowie robią zakupy w zagranicznych sklepach internetowych częściej niż inni konsumenci w Skandynawii. Dlatego też sprzedaż w fińskich domach towarowych spadła. W 2014 r. sprzedaż w domach towarowych w porównaniu z 2013 r. spadła o 4,3 %, zaś w 2016 r. w porównaniu z 2015 r. odnotowano spadek sprzedaży o 2,8 %. 14.Występuje również znaczna fluktuacja miejsc pracy w handlu detalicznym. Ubywa wymagających rutynowych czynności stanowisk pełnoetatowych. W ich miejsce powstają nowe, w niepełnym wymiarze czasu pracy, gdzie potrzebne są umiejętności w takich dziedzinach jak: informatyka, prognozowanie, analiza danych, komunikacja, wiedza o kliencie i logistyka. Wśród zatrudnionych w handlu detalicznym 43 % to osoby powyżej 45 lat, które tych umiejętności nie posiadają. 15.Do chwili obecnej dział 47 według klasyfikacji NACE Revision 2 – Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami był przedmiotem 8 wniosków o pomoc z EFG. Zdarzenia, które doprowadziły do zwolnień i przypadków ustania działalności 16.W Finlandii w sektorze detalicznym pracuje 7 % ogółu zatrudnionych. Jest to jednak sektor otwarty na osoby młode, gotowe do pracy w niepełnym wymiarze czasu i posiadające nowe umiejętności. Sprzedaż prowadzona przez internetowe platformy sprzedażowe spoza UE zwiększyła się z 6 % (2008 r.) do 19 % ogółu transakcji (2016 r.). 32 % transakcji dotyczy sklepów internetowych zlokalizowanych w pozostałych państwach członkowskich UE, zaś 16 % transakcji dokonanych w internecie dotyczy państw niebędących członkami UE. 23 % fińskiego międzynarodowego handlu elektronicznego to transakcje w sklepach zlokalizowanych w Chinach. 17.Podobna tendencja występuje w innych państwach członkowskich UE. W latach 2012–2016 ilość transakcji internetowych w sklepach zlokalizowanych w państwach niebędących członkami UE wzrosła z 13 % do 20 % ogółu międzynarodowych transakcji internetowych (źródło: EUROSTAT). 18.Anttila Oy było przedsiębiorstwem działającym w sektorze sprzedaży detalicznej. Powstało ono w 1952 r. jako przedsiębiorstwo prowadzące sprzedaż wysyłkową. W swej ofercie miało elektronikę użytkową, odzież i artykuły gospodarstwa domowego. Przedsiębiorstwo Anttila posiadało domy towarowe w 23 lokalizacjach. 19.Przez szereg lat ponosiło ono straty głównie z powodu ogólnego spadku sprzedaży notowanej przez domy towarowe. Przedsiębiorstwo próbowało przywrócić rentowność. Zostało dokapitalizowane, zmienił się właściciel. W 2015 r. w przedsiębiorstwie Anttila doszło do redukcji zatrudnienia. 20.Pomimo wielu wysiłków przedsiębiorstwo odnotowywało coraz mniejsze zyski, a wraz z nim spadek przepływów pieniężnych. Wynikało to przede wszystkim z ekspansji międzynarodowego handlu elektronicznego. Bezskutecznie poszukiwano dla przedsiębiorstwa Anttila możliwości finansowania zewnętrznego. 21.Rocznie domy towarowe Anttila traciły 10–20 % klientów. Digitalizacja i rozwój handlu elektronicznego doprowadziły do załamania sprzedaży nośników muzyki, filmów, gier i artykułów gospodarstwa domowego oferowanych w domach towarowych Anttila. 22.W 2016 r. przedsiębiorstwo złożyło wniosek o ogłoszenie upadłości. Wszystkim 1 222 pracownikom Anttila wręczono wypowiedzenia. Na początku 2017 r. przedsiębiorstwo uległo całkowitej likwidacji. Również osoby zatrudnione w przedsiębiorstwie Oy Vallila, będącym jednostką zależną spółki Anttila straciły pracę. 23.Panująca w Finlandii recesja miała również negatywny wpływ na wyniki sprzedażowe Anttila. Przedtem pracownicy Anttila pracowali 30–35 godzin tygodniowo. Aktualne oferty pracy mówią już tylko o 12-godzinnym tygodniu pracy.

24.Stockmann jest posiadającą bogate tradycje fińską siecią domów towarowych, znaną ze sprzedaży produktów najwyższej jakości. Przedsiębiorstwo to miało podobne problemy jak Antilla, lecz ucierpiało w mniejszym stopniu. 25.W 2015 r. zaczęło ono poprawiać swoje wyniki rynkowe i finansowe. W 2017 r. zamknęło swój dom towarowy w Oulu. Obecnie Stockmann posiada 6 domów towarowych. Problemy przedsiębiorstwa po części wiążą się z rozwojem handlu elektronicznego, zmianą nawyków konsumenckich oraz nadwątlonym zaufaniem do gospodarki. 26.W latach 2012–2016 liczba klientów domów towarowych Stockmann zmniejszyła się o ponad 40 %. W tym samym okresie wyniki sprzedażowe spadły o 38 %. Wskaźnik marży operacyjnej osiągnął wartość ujemną. Spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie 27.Wszystkie cztery regiony zaliczone do poziomu NUTS-2 dotknięte zostały przeprowadzonymi zwolnieniami. Najbardziej ucierpiał region Helsinki-Uusimaa (zwolniono 835 osób). Według stanu na marzec 2017 r. w Finlandii odnotowano 317 251 bezrobotnych poszukujących pracy. Stanowiło to 10,3 % ogółu fińskiej siły roboczej. 38 % osób było w wieku ponad 50 lat. Na każdy wakat przypadało 6 bezrobotnych. 4 % bezrobotnych to osoby zatrudnione dotychczas w handlu. Länsi-Suomi 28.W regionie Pirkanmaa handel hurtowy i detaliczny stanowi istotną część, tj. około 30 % obrotów wszystkich sektorów gospodarki. Dzięki przemysłom eksportowym i budownictwu gospodarka tego regionu powoli wychodzi z kryzysu. 29.Według stanu na marzec 2017 r. w wykazie bezrobotnych prowadzonym przez ośrodek rozwoju gospodarczego, transportu i środowiska (ośrodek ELY) regionu Pirkanmaa figurowało 31 577 osób. Stanowiło to 12,9 % ogółu siły roboczej, a zatem więcej niż wynosi średnia w skali kraju. 30.Sieć domów towarowych Anttila była znaczącym pracodawcą w regionie. Znalezienie pracy było najtrudniejsze dla osób w wieku powyżej 50 lat. Helsinki-Uusimaa 31.Według stanu na koniec marca 2017 r. w regionie Uusimaa bez pracy pozostawało 86 659 osób poszukujących zatrudnienia, co stanowiło 10,3 % ogółu siły roboczej. 32.Według stanu na marzec 2017 r. długotrwale bezrobotne były 34 942 osoby. Wśród bezrobotnych poszukujących pracy nawet 36 % to osoby w wieku powyżej 50 lat. Etelä-Suomi 33.Przedsiębiorstwo Anttila było kluczowym pracodawcą w sektorze detalicznym w mieście Turku. Wraz z likwidacją tego przedsiębiorstwa ubyło wiele miejsc pracy. 34.Obecnie stopa bezrobocia w tym regionie wynosi 11,6 %. Pracodawcy zatrudniają tam osoby młode w niepełnym wymiarze czasu pracy. Wielu bezrobotnych to osoby w wieku powyżej 50 lat. 35.Według stanu z późnej wiosny 2017 r. w południowo-zachodniej części regionu bez pracy pozostawały około 26 224 osoby. Stanowiło to 11,6 % siły roboczej. Ponadto kolejnych 10 600 osób zostało zaangażowanych w usługi promocji zatrudnienia. Pohjois-ja Itä-Suomi 36.Przedsiębiorstwa Stockmann i Anttila były znaczącymi pracodawcami w sektorze detalicznym w regionie Oulu. Zaprzestanie przez te przedsiębiorstwa działalności handlowej w tym mieście doprowadziło do dużej liczby zwolnień. Wielu ze zwolnionych tam pracowników to osoby w późnym wieku produkcyjnym. 37.Bezrobocie w regionie Oulu nadal pozostaje wysokie. Według stanu na marzec 2017 r. 25 928 osób pozostawało bez pracy w tym regionie. Ponadto urzędy zatrudnienia i rozwoju gospodarczego zaangażowały około 9 650 osób do usług promocji zatrudnienia. Beneficjenci objęci pomocą i proponowane działania

Beneficjenci objęci pomocą 38.Szacowana liczba zwolnionych pracowników, co do których zakłada się, że skorzystają ze środków pomocy, wynosi 1 500. Podział tych pracowników według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco: Kategoria Liczba

beneficjentów objętych pomocą Płeć: Mężczyźni: 355 (23,7 %) Kobiety: 1 145 (76,3 %) Obywatelstwo: Obywatele UE: 1 495 (99,7 %) Obywatele spoza UE: 5 (0,3 %) Grupa wiekowa: 15–24 l.: 103 (6,9 %) 25-29 l.: 144 (9,6 %) 30-54 l.: 985 (65,7 %) 55-64 l.: 263 (17,5 %) ponad 64 l.: 5 (0,3 %) Kwalifikowalność proponowanych działań 39.Usługi zindywidualizowane, które mają być świadczone na rzecz zwolnionych pracowników, obejmują następujące działania: –Coaching i inne środki przygotowawcze: środek ten obejmuje szkolenie ułatwiające poszukiwanie pracy, polegające na zbudowaniu pewności siebie i aktualizacji umiejętności potrzebnych do znalezienia zatrudnienia. Środek obejmuje również indywidualny coaching zawodowy. –Środki dotyczące zatrudnienia i inne związane z przedsiębiorczością: środek ten polega na udzielaniu beneficjentom informacji, porad i usług eksperckich służących planowaniu ponownego zatrudnienia za pośrednictwem internetu oraz z zastosowaniem poradnictwa zawodowego i ułatwiającego znalezienie pracy, mapowania kompetencji, oceny zdolności do pracy, zatrudnienia próbnego, a także poprzez zapoznanie z ofertami pracy. –Szkolenia: środek ten polega na przeprowadzeniu szkoleń w zakresie kształcenia i doskonalenia zawodowego oraz szkoleń dotyczących zmian i przekwalifikowania. Obejmuje on również szkolenia wspomagające podjęcie działalności gospodarczej. Szkolenia te zostaną dopasowane do potrzeb grup docelowych. –Dotacja na rozpoczęcie działalności: celem dotacji na rozpoczęcie działalności jest promowanie przedsiębiorczości i zatrudnienia poszczególnych osób. Dotacja na rozpoczęcie działalności pomaga uruchomić i stopniowo rozwijać własną działalność w pełnym wymiarze godzin. Dotacja wypłacana jest maksymalnie przez 12 miesięcy. Oprócz dotacji beneficjenci otrzymują również szkolenia i coaching. –Projekty pilotażowe w zakresie coachingu pod kątem kariery: w ramach projektu pilotażowego beneficjenci, którzy ukończyli 50 lat, otrzymają możliwość przeanalizowania barier fizycznych i mentalnych oraz innych czynników, które mogą stanowić utrudnienie w ponownym wejściu na rynek pracy. Ponadto dla niektórych beneficjentów pożyteczne może okazać się poradnictwo zintensyfikowane. –Dofinansowanie wynagrodzeń: ma ono na celu wspieranie tworzenia nowych miejsc pracy poprzez redukcję kosztów związanych z wynagrodzeniem. Dofinansowanie, które wynosić będzie od 30 do 50 % kosztów wypłaty wynagrodzenia, otrzyma pracodawca. Dofinansowanie będzie wypłacane przez 6–18 miesięcy, w zależności od tego, jak długo dana osoba pozostawała bez pracy. –Dodatki na podróż i zakwaterowanie: Świadczenia te mogą być przyznawane tym, którzy ponieśli koszty podróży i zakwaterowania w związku z poszukiwaniem pracy lub udziałem w szkoleniach służących promocji zatrudnienia. 40.Opisane proponowane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej. 41.Finlandia przedstawiła wymagane informacje na temat działań, do których zobowiązane jest przedmiotowe przedsiębiorstwo na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdzono, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań. Szacowany budżet 42.Szacowane łączne koszty wynoszą 4 165 600 EUR i obejmują wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 3 906 600 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 259 000 EUR. 43.Całkowity objęty wnioskiem finansowy wkład z EFG wynosi 2 499 360 EUR (60 % łącznych kosztów).



Działania Szacowana liczba uczestników Szacowany koszt na uczestnika

(w EUR) Szacowane łączne koszty (w EUR) Zindywidualizowane usługi (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia w sprawie EFG) Coaching i inne środki przygotowawcze (Valmennukset ja muut valmentavat toimenpiteet) 315 1 200 378 000 Usługi związane z zatrudnieniem i usługi dla przedsiębiorców (Työllisyys- ja yrityspalvelut) 500 60 30 000 Szkolenia (Koulutus) 235 5 000 1 175 000 Dotacja na rozpoczęcie działalności (Starttiraha) 18 9 000 162 000 Projekty pilotażowe w zakresie coachingu pod kątem kariery (Uravalmennuspilotti) 260 5 000 1 300 000 Ogółem a): udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług – 3 045 000 (77,95 %) Dodatki i zachęty (działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG) Dofinansowanie wynagrodzeń: 200 4 200 840 000 Dodatki na podróż i zakwaterowanie: 180 120 21 600 Ogółem b): udział procentowy pakietu zindywidualizowanych usług: – 861 600 (22,05 %) Działania na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG 1. Działania przygotowawcze – 4 000 2. Zarządzanie – 150 000 3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji – 25 000 4. Kontrola i sprawozdawczość – 80 000 Ogółem c): udział procentowy w kosztach łącznych: – 259 000 (6,22 %) Łączne koszty (a + b + c): – 4 165 600 Wkład z EFG (60 % łącznych kosztów) – 2 499 360 44.Koszty działań przedstawione w powyższej tabeli jako działania na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG nie przekraczają 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług. Finlandia potwierdziła, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia.

45.Finlandia potwierdziła, że koszty inwestycji tytułem prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpoczęcia działalności gospodarczej i przejęć pracowniczych nie przekroczą 15 000 EUR na jednego beneficjenta. Okres kwalifikowalności wydatków 46.Finlandia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 3 sierpnia 2016 r. Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do objęcia finansowaniem z EFG od dnia 3 sierpnia 2016 r. do dnia 12 czerwca 2019 r. 47.Finlandia zaczęła ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 3 sierpnia 2016 r. Wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji i działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 3 sierpnia 2016 r. do dnia 12 grudnia 2019 r. Komplementarność wobec działań finansowanych z funduszy krajowych lub unijnych 48.Źródłem krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowych lub współfinansowania jest budżet jednostki publicznych służb zatrudnienia w dziale administracyjnym Ministerstwa Spraw Gospodarczych i Zatrudnienia. Niektóre usługi będą również finansowane ze środków na cele operacyjne ośrodków ELY, jak również urzędów zatrudnienia i rozwoju gospodarczego. Zadania wsparcia technicznego będą finansowane ze środków na cele operacyjne Ministerstwa Spraw Gospodarczych i Zatrudnienia oraz ośrodków ELY. Władze fińskie podejmą starania o zapewnienie krajowego prefinansowania wszystkich działań i zadań. 49.Finlandia potwierdziła, że opisane powyżej środki, na które przeznaczony jest wkład finansowy z EFG, nie będą jednocześnie wspierane finansowo z innych instrumentów finansowych Unii. Procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi 50.Finlandia poinformowała, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z przedstawicielami ośrodków ELY w Uusimaa, Pirkanmaa, Pohjois-Pohjanmaa, Varsinais-Suomi oraz z urzędem zatrudnienia i rozwoju gospodarczego w Uusimaa. W konsultacjach brali również udział przedstawiciele przedsiębiorstwa Anttila i związków zawodowych (PAM: Service Union United). 51.Przy Ministerstwie Spraw Gospodarczych i Zatrudnienia powstała grupa robocza obejmująca wszystkie wymienione władze lokalne i regionalne, przedstawicieli przedsiębiorstwa Anttila oraz związku zawodowego PAM. Grupa robocza zajęła się problemem zwolnień w sektorze detalicznym i brała udział w przygotowaniu wniosku o wkład finansowy z EFG. System zarządzania i kontroli 52.Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, w którym określono obowiązki zaangażowanych podmiotów. –Finlandia poinformowała Komisję, że wkład finansowy będzie zarządzany przez Ministerstwo Spraw Gospodarczych i Zatrudnienia, które jest instytucją zarządzającą i certyfikującą dla EFG oraz instytucją pośredniczącą przekazującą fundusze EFG. Funkcje zarządzania dla EFG zostały powierzone departamentowi ds. zatrudnienia i przedsiębiorczości. –Funkcje certyfikacji znajdują się w rękach działu zasobów ludzkich i administracji. Wypłaty na rzecz beneficjentów wykonywane są przez regionalne ośrodki ELY i urzędy zatrudnienia i rozwoju gospodarczego. –Jeżeli chodzi o audyt, organem odpowiedzialnym jest niezależny dział audytu wewnętrznego, działający pod kierownictwem stałego sekretarza Ministerstwa Spraw Gospodarczych i Zatrudnienia. Zobowiązania podjęte przez zainteresowane państwo członkowskie 53.Finlandia przedstawiła wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi: –w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji; –spełniono określone w przepisach krajowych i UE wymogi dotyczące zwolnień grupowych; –w przypadku gdy przedsiębiorstwa zwalniające kontynuują działalność po przeprowadzeniu zwolnień, przedsiębiorstwa te wywiązały się ze zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zadbały o swoich pracowników;

–proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy lub instrumentów finansowych oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania; –proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych; –wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek budżetowy 54.Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020. 55.Po przeanalizowaniu wniosku pod kątem warunków określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i po uwzględnieniu liczby beneficjentów objętych wsparciem, proponowanych działań i szacowanych kosztów, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG w kwocie 2 499 360 EUR, która stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań, tak by zapewnić wkład finansowy w odpowiedzi na złożony wniosek. 56.Wnioskowana decyzja o uruchomieniu EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami. Powiązane akty prawne 57.Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia środków z EFG Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia kwoty 2 499 360 EUR do odpowiedniej linii budżetowej. 58.Równocześnie z przyjęciem niniejszego wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmie decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego wchodzącego w życie w dniu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą proponowaną decyzję w sprawie uruchomienia środków z EFG. Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie

wniosku złożonego przez Finlandię EGF/2017/005 FI/Retail PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006, w szczególności jego art. 15 ust. 4, uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami, w szczególności jego pkt 13, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: