ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

Komitet Doradczy zgadza się z zaproponowanymi przez Komisję definicjami właściwych rynków produktowych, określonymi w projekcie decyzji. Jeśli chodzi o definicję rynku produktowego, Komitet Doradczy zgadza się w szczególności ze stwierdzeniem, że należy ocenić skutki planowanej transakcji na następujących rynkach: a) rynek napędów HDD mission critical enterprise; b) rynek napędów HDD business critical 3,5″; c) rynek napędów HDD 3,5″ do komputerów stacjonarnych; d) rynek napędów HDD 3,5″ do elektroniki użytkowej; e) rynek napędów HDD 2,5″ do komputerów przenośnych; f) rynek napędów HDD 2,5″ do elektroniki użytkowej oraz g) rynek napędów XHDD.
(2)

W dniu 28 czerwca 2012 r. Komisja wszczęła postępowanie zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Zobowiązania do usunięcia zastrzeżeń o naruszenie zasad konkurencji opisanych w art. 6 ust. 1 lit. c) – podjęte w decyzji przekazanej przez stronę zgłaszającą w sierpniu – zostały odrzucone przez Komisję jako nieodpowiednie po przeprowadzeniu badania rynku. We wrześniu 2012 r. strona zgłaszająca przekazała na piśmie swoje uwagi na temat tej decyzji.
6.

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji, że zgłoszona transakcja prawdopodobnie nie doprowadzi do istotnego zakłócenia konkurencji ze względu na antykonkurencyjne skutki wertykalne lub konglomeracyjne, które mogą doprowadzić do zamknięcia dostępu klientom lub konkurentom podmiotu powstałego w wyniku połączenia do odpowiednich rynków określonych w projekcie decyzji.
(14)

W drodze uzasadnionego wniosku z dnia 22 czerwca 2012 r. przedsiębiorstwo Universal po pierwsze formalnie powtórzyło swój wcześniejszy wniosek o uzyskanie pełnego dostępu do obciążającej je analizy ilościowej, a także ponowiło swoje trzy skargi dotyczące ograniczenia zakresu dostępu, ograniczenia stosowania danych zespołu głównego ekonomisty oraz anonimizacji. Po drugie, przedsiębiorstwo Universal zwróciło się z wnioskiem o udzielenie jego zewnętrznym doradcom prawnym dostępu do pomieszczenia do udostępniania danych. Przedsiębiorstwo Universal twierdziło, że udzielenie takiego dostępu jest niezbędne, by przedsiębiorstwo mogło należycie skorzystać z przysługującego mu prawa do obrony, ponieważ zewnętrzni doradcy prawni muszą (i) być w stanie dokonać przeglądu informacji umieszczonych w pomieszczeniu do udostępniania danych oraz wszelkich poufnych analiz przeprowadzonych przez zewnętrznych doradców ekonomicznych, (ii) zapoznać się z poufną treścią sprawozdania z pomieszczenia do udostępniania danych, ponieważ przedsiębiorstwu Universal przekazano by jedynie niepoufną wersję tego sprawozdania oraz (iii) udzielić porady w sprawie zgodności procedury dotyczącej pomieszczenia do udostępniania danych z regulaminem.
9.

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji co do wyeliminowania najbardziej prawdopodobnego potencjalnego kandydata do wejścia na rynek na następujących 6 trasach: (i) potencjalnie konkurencyjne trasy Ryanair: Dublin–Bolonia; Dublin–Bordeaux; Cork–Paryż/Beauvais, Cork–Monachium/Memmingen; Cork–Birmingham; (ii) potencjalnie konkurencyjne trasy Aer Lingus: Dublin–Newcastle. Mniejszość członków wstrzymuje się od głosu.
(6)

Stronie zgłaszającej przyznano na jej wniosek stały pełny dostęp do akt w formie CD-ROM-ów od listopada 2012 r. do lutego 2013 r., natomiast przedsiębiorstwo Aer Lingus na wniosek uzyskało dostęp do akt w zakresie niezbędnym do przygotowania swoich uwag, a także kilkakrotnie w trakcie całego procesu.
(2)

W dniu 12 grudnia 2012 r. Komisja przyjęła, na podstawie art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (2), decyzję skierowaną do czterech przedsiębiorstw wydawniczych (Hachette, Harper Collins, Holtzbrinck/Macmillan, Simon & Schuster) (3) oraz do przedsiębiorstwa Apple w związku ze sprzedażą e-książek konsumentom. Decyzją tą Komisja nadała wiążący charakter zobowiązaniom przedstawionym przez czterech wydawców i Apple i zamknęła postępowanie w zakresie, w jakim były one objęte postępowaniem (4).
7.

Komitet Doradczy zgadza się z tym, że w świetle zobowiązań oraz bez uszczerbku dla art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 nie ma podstaw do podejmowania przez Komisję dalszych działań przeciwko przedsiębiorstwu Penguin odnośnie do zastrzeżeń dotyczących konkurencji wymienionych w projekcie decyzji.
—

wyjaśnić sposób działania krajowych baz danych oraz bazy danych UE w odniesieniu do kwestii ochrony danych poprzez wprowadzenie w proponowanych rozporządzeniach bardziej szczegółowych przepisów zgodnie z dyrektywą 95/46/WE i rozporządzeniem (WE) nr 45/2001. W szczególności w przepisie ustanawiającym bazę/bazy danych trzeba: (i) określić cel czynności przetwarzania i ustalić, które zastosowania spełniają kryteria zgodności; (ii) określić, które podmioty (właściwe organy, Komisja) będą miały dostęp do określonych danych przechowywanych w bazie i możliwość ich modyfikacji; (iii) zapewnić prawo dostępu i odpowiednie informacje wszystkim podmiotom danych, których dane osobowe mogą być przechowywane i wymieniane; (iv) określić okres zatrzymywania danych osobowych i ograniczyć go do minimum niezbędnego dla realizacji takiego celu,
3.

Trzy instrumenty, które mają zostać uchylone przez wniosek, organizują zgłaszanie zdarzeń w następujący sposób: dyrektywa 2003/42/WE (2) zobowiązuje każde z państw członkowskich do utworzenia systemu obowiązkowego zgłaszania zdarzeń. Zgodnie z tym prawodawstwem pracownicy lotnictwa zobowiązani są do zgłaszania zdarzeń (3) zaobserwowanych w trakcie codziennej bieżącej pracy za pośrednictwem systemu utworzonego przez zatrudniająca ich organizację (4). Ponadto państwa członkowskie mają gromadzić, przechowywać, chronić i udostępniać sobie wzajemnie informacje o zdarzeniach. Uzupełnieniem tego prawodawstwa są dwa instrumenty ustanawiające przepisy wykonawcze: rozporządzenie Komisji nr 1321/2007 (5) ustanawiające centralne archiwum informacji o zdarzeniach w lotnictwie cywilnym (ECR), do którego przekazywane są wszystkie informacje o zdarzeniach w lotnictwie cywilnym zgromadzone przez państwa członkowskie, oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1330/2007 (6) ustanawiające zasady odnoszące się do udostępniania informacji zawartych w tym archiwum.
41.

EIOD zaleca, aby: — wyjaśnić odniesienie do dyrektywy 95/46/WE w art. 85 proponowanego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych i w art. 81 proponowanego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro poprzez uściślenie, że przepisy będą stosowane zgodnie z przepisami krajowymi wdrażającymi dyrektywę 95/46/WE, — w art. 85 proponowanego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych i w art. 81 proponowanego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro zawrzeć wyraźne odniesienie do art. 8 dyrektywy 95/46/WE i art. 10 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, — zawrzeć w art. 25 proponowanego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro podobne ustępy jak w art. 27 proponowanego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych dotyczące celów przetwarzania danych, praw osób, których dane dotyczą, oraz okresów zatrzymywania danych, z zastrzeżeniem zmian zasugerowanych w niniejszej opinii, — zdefiniować pojęcie „uczestnika” w proponowanych rozporządzeniach, — jednoznacznie zapobiec włączeniu danych dotyczących zdrowia wszystkich pacjentów do modułu badań klinicznych bazy danych Eudamed, — zawrzeć w proponowanym rozporządzeniu w sprawie wyrobów medycznych oraz w proponowanym rozporządzeniu w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro przepisy wyraźnie określające, w jakich sytuacjach i pod warunkiem jakich zabezpieczeń informacje zawierające dane dotyczące zdrowia pacjentów będą przetwarzane i przechowywane w bazie danych Eudamed dotyczącej obserwacji i nadzoru po wprowadzeniu do obrotu. W szczególności w proponowanym rozporządzeniu należy zawrzeć wymaganie, aby Komisja przeprowadziła ocenę ryzyka przed przetwarzaniem i przechowywaniem jakichkolwiek danych dotyczących zdrowia pacjentów w bazie danych Eudamed, — zawrzeć w motywach obydwu proponowanych rozporządzeń zapis, że wszelkie środki wykonawcze, które mają zostać przyjęte na mocy proponowanych rozporządzeń, powinny szczegółowo określać implikacje cech funkcjonalnych i technicznych bazy danych Eudamed dla ochrony danych, jak również, że należy zasięgnąć opinii EIOD, — wyraźnie wskazać, że okresowe zgłoszenia, o których mowa jest w art. 61 proponowanego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych i w art. 59 proponowanego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, powinny wykorzystywać wyłącznie dane anonimowe, — dodać w art. 8 ust. 6 obydwu proponowanych rozporządzeń następujące zdanie: „Przed przetwarzaniem jakichkolwiek danych dotyczących zdrowia pacjentów producenci uzyskują wyraźną zgodę osoby, której dane dotyczą, na mocy art. 8 ust. 2 lit. a) dyrektywy 95/46/WE”, — zawrzeć w proponowanych rozporządzeniach przepisy regulujące sposób zarządzania danymi osobowymi w odniesieniu do nadzoru przez właściwe organy, — określić maksymalny okres zatrzymywania danych osobowych na mocy proponowanych rozporządzeń. Wybrany okres powinien być niezbędny i proporcjonalny do celów gromadzenia oraz przetwarzania danych osobowych, — zasięgać opinii EIOD w odniesieniu do każdego aktu delegowanego lub wykonawczego przyjmowanego na mocy proponowanych rozporządzeń, który może mieć wpływ na przetwarzanie danych osobowych.
26.

EIOD z uznaniem przyjmuje fakt, iż w komunikacie poświęcono uwagę również kwestiom ochrony prywatności i danych. Inspektor podkreśla jednak, iż w trakcie wdrażania inicjatyw przewidzianych w agendzie cyfrowej konieczne jest należyte zachowanie wymogów ochrony danych przez przemysł, państwa członkowskie i Komisję. W szczególności, Inspektor: — wyraża żal wobec faktu, że we wprowadzeniu do komunikatu nie podkreślono w wyraźny sposób istotności ochrony prywatności i danych w ramach wdrażania przewidzianych tam działań. W związku z tym Inspektor zwraca uwagę administratorów danych na konieczność przestrzegania zasad ochrony prywatności i danych w trakcie projektowania i wdrażania nowych ICT dla środowiska cyfrowego, — wyraża żal wobec faktu, że w komunikacie nie znalazło się odniesienie do aktualnych ram prawnych ochrony danych określonych przez dyrektywę 95/46/WE i dyrektywę 2002/58/WE ani do wniosku dotyczącego ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, które zawierają istotne przepisy i zasady, które należy uwzględnić w trakcie wdrażania ICT w środowisku cyfrowym, — wyraża żal wobec faktu, że w komunikacie nie podkreślono zasady „uwzględnienia ochrony prywatności już w fazie projektowania”, która zgodnie z art. 23 proponowanego rozporządzenia o ochronie danych miałaby stać się wymogiem prawnym. W związku z tym Inspektor przypomina administratorom i projektantom ICT o konieczności uwzględnienia ochrony prywatności już w fazie projektowania w ramach opracowywania nowych ICT dla środowiska cyfrowego, — zaleca wykorzystanie instrumentów badawczo-rozwojowych w celu zwiększenia zdolności Europy do stosowania zasady uwzględnienia ochrony prywatności już w fazie projektowania we wszystkich istotnych dziedzinach oraz uwzględniania tego celu w programach prac i w zaproszeniach do składania wniosków, — podkreśla fakt, że interoperacyjność krajowych baz danych powinna być całkowicie zgodna z zasadami ochrony danych, w szczególności z zasadą celowości. Ponadto Inspektor przypomina Komisji, że wykorzystanie interoperacyjności jako środka ułatwiającego wymianę danych wymaga odpowiedniej podstawy prawnej, a także odpowiednich gwarancji ochrony danych, — zaleca konsultację z EIOD przed przyjęciem przez Komisję zalecenia w sprawie ochrony Internetu otwartego dla konsumentów, — w kontekście szczególnych wyzwań dotyczących ochrony danych w związku z chmurami obliczeniowymi przypomina administratorom i użytkownikom o szczegółowych wytycznych, jakie przedstawiły organy ochrony danych – na temat stosowania aktualnych przepisów prawa dotyczących ochrony danych, a także EIOD – na temat wpływu proponowanego rozporządzenia o ochronie danych na takie wyzwania. Wytyczne te powinny być stosowane dla budowania zaufania ze strony osób fizycznych i klientów, co z kolei zapewni udane wdrożenie nowych środków technologicznych.
66.

EIOD przedstawia również następujące zalecenia: — we wniosku dotyczącym handlu wewnątrzunijnego należy dodać przepis stwierdzający, że dane osobowe dotyczące podejrzanych transakcji mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów zapobiegania pozyskiwaniu substancji sklasyfikowanych, — we wnioskach należy ustanowić maksymalne okresy zatrzymywania danych w odniesieniu do wszystkich czynności przetwarzania oraz zawrzeć w nich przepisy stwierdzające, że dane dotyczące podejrzanych transakcji muszą zostać usunięte, gdy tylko już nie będą potrzebne, — należy uzasadnić konieczność każdego okresu zatrzymywania danych w preambułach rozporządzeń, — we wnioskach należy dodać nowy artykuł o sposobie udostępniania informacji na temat czynności przetwarzania osobom, których dane dotyczą, — w zakresie międzynarodowego przekazywania danych osobowych należy uwzględnić zabezpieczenia służące ochronie danych w treści rozporządzenia w sprawie handlu zagranicznego oraz w treści wiążącego międzynarodowego aktu prawnego lub w wiążących umowach z państwami trzecimi będącymi odbiorcami danych, — jeżeli podmioty gospodarcze muszą mieć dostęp do europejskiej bazy danych lub ma ona być wykorzystywana do dodatkowych celów, należy to wskazać w materialnoprawnej części wniosków, — należy zapewnić nadzór nad europejską bazą danych z wykorzystaniem systemu nadzoru skoordynowanego między EIOD a krajowymi organami ochrony danych, który byłby podobny do przewidzianego w przypadku systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym, — w odniesieniu do rejestru europejskich podmiotów gospodarczych i przetwarzania zestawień transakcji za pośrednictwem europejskiej bazy danych należy dodać konkretne zabezpieczenia służące ochronie danych i zapewnieniu bezpieczeństwa, w miarę możliwości we wnioskach, a przynajmniej w aktach delegowanych lub wykonawczych, — jeżeli europejska baza danych ma być wykorzystywana do celów innych niż wskazane w art. 1 ust. 9 wniosku dotyczącego handlu wewnątrzunijnego (np. do przetwarzania deklaracji celnych), należy to wskazać w materialnoprawnej części wniosków.
(3)

W dniu 8 listopada 2011 r. Thomson Reuters przedstawił pierwszą propozycję zobowiązań w odpowiedzi na zastrzeżenia Komisji wyrażone we wstępnej ocenie. W dniu 14 grudnia 2011 r., zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie, w którym streszczono sprawę, podsumowano zobowiązania oraz wezwano osoby trzecie do przedstawienia uwag w odpowiedzi na propozycję Thomson Reuters (3). W odpowiedzi na otrzymane uwagi Thomson Reuters przedstawił w dniu 27 czerwca 2012 r. poprawioną propozycję zobowiązań. W dniu 12 lipca 2012 r. Komisja przeprowadziła drugie badanie rynku i opublikowała poprawione zobowiązania (4).
3.

Komitet Doradczy zgadza się z podanymi przez Komisję definicjami właściwych rynków produktowych, zawartymi w projekcie decyzji. W szczególności w odniesieniu do definicji rynku produktowego, Komitet Doradczy zgadza się, że należy ocenić wpływ zgłoszonej transakcji na następujące rynki: a) w odniesieniu do produkcji i podaży wyrobów ze stali nierdzewnej: (i) produkcja płyt; (ii) wyroby płaskie gorącowalcowane: można uwzględnić odrębne rynki zbytu dla taśmy czarnej i białej gorącowalcowanej, jednak w tej sprawie nie ma konieczności określenia dokładnej definicji rynku produktowego; (iii) wyroby płaskie zimnowalcowane (z wyłączeniem taśmy precyzyjnej), bez rozróżniania między towarami i specjalizacjami bądź według gatunku/grupy, wykończenia powierzchni lub konchowego zastosowania; (iv) taśma precyzyjna; b) żelazochrom, przy czym w tej sprawie nie ma konieczności określenia dokładnej definicji rynku produktowego; c) w odniesieniu do dystrybucji wyrobów płaskich ze stali nierdzewnej: dystrybutorzy a zakłady obróbki stali nierdzewnej, przy czym w tej sprawie nie ma konieczności określenia dokładnej definicji rynku produktowego.
(2)

Na podstawie przeprowadzonego badania rynku Komisja wyraziła poważne wątpliwości co do zgodności transakcji z zasadami rynku wewnętrznego i w dniu 21 maja 2012 r. przyjęła decyzję zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (4). W dniu 4 czerwca 2012 r. strona zgłaszająca przedstawiła na piśmie swoje uwagi do decyzji na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c). Podczas drugiej fazy badania regularnie miały miejsce nieformalne kontakty między Dyrekcją Generalną ds. Konkurencji („DG ds. Konkurencji”) a stronami, jak również prowadzone były cotygodniowe rozmowy telefoniczne w celu informowania o bieżącej sytuacji.
43.

EIOD przypomina, że poszanowanie praw do prywatności i ochrony danych osobowych oraz do poufności komunikacji ma kluczowe znaczenie dla zwiększania zaufania konsumentów do jednolitego europejskiego rynku łączności elektronicznej oraz do pewności w odniesieniu do tego rynku. W tym zakresie EIOD przekazuje następujące kluczowe zalecenia: — środki zarządzania ruchem stanowią ograniczenie neutralności sieci, którą we wniosku określono jako kluczową zasadę mającą zastosowanie do korzystania z internetu w UE, i wpływają na prawa użytkowników końcowych do poufności komunikacji, prywatności i ochrony danych osobowych. Z tego względu takie środki należy objąć rygorystycznymi wymogami przejrzystości, konieczności i proporcjonalności. W szczególności: — stosowanie zarządzania ruchem w celu wdrażania przepisów prawnych lub zapobiegania popełnianiu poważnych przestępstw i utrudniania popełniania takich czynów może pociągać za sobą prowadzone na szeroką skalę prewencyjne i systematyczne monitorowanie treści komunikacji, co byłoby sprzeczne z art. 7 i 8 Karty praw podstawowych UE, a także z art. 5 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE i dyrektywy 95/46/WE. Odniesienie do tych przyczyn należy usunąć z art. 23 ust. 5 lit. a) wniosku, — artykuł 23 ust. 5 wniosku powinien zawierać wyraźną informację na temat technik inspekcji komunikacji, które są dozwolone w kontekście środków zarządzania ruchem, — w art. 23 ust. 5 należy wyraźnie zastrzec, że jeżeli wystarczy to do osiągnięcia jednego z celów określonych w tym przepisie, środki zarządzania ruchem będą obejmowały techniki inspekcji komunikacji oparte wyłącznie na analizie nagłówków IP – w przeciwieństwie do technik wiążących się z głęboką inspekcją pakietów, — artykuł 25 ust. 1 i art. 26 wniosku powinny zobowiązywać do przedstawiania informacji na temat środków zarządzania ruchem, wprowadzonych we wszystkich celach określonych w art. 23 ust. 5. W szczególności przepisy te powinny zobowiązywać dostawców usług do wskazania technik inspekcji komunikacji stanowiących podstawę takich środków zarządzania ruchem, a także do wyjaśnienia wpływu tych technik na prawa użytkowników końcowych do prywatności i ochrony danych, — artykuł 24 ust. 1, w którym ustanawia się uprawnienia krajowych organów regulacyjnych m.in. w zakresie nadzorowania stosowania środków zarządzania ruchem, powinien zawierać możliwość współpracy tych organów z krajowymi organami ochrony danych. Podobnie w art. 25 ust. 1 należy przewidzieć możliwość uzyskania przez krajowe organy ochrony danych informacji na temat środków zarządzania ruchem na potrzeby kontroli przed opublikowaniem tych informacji, — należy sprecyzować współzależność między art. 7 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE a art. 27 ust. 4 wniosku, — zarówno art. 17 ust. 1 lit. f), jak i art. 19 ust. 4 lit. e) wniosku powinny zostać zmienione w taki sposób, aby zawierały wymóg dotyczący odpowiednio europejskiego produktu wirtualnego dostępu szerokopasmowego i produktu łączności o zapewnionej jakości usług (ASQ), aby zapewnić zgodność z zasadą uwzględnienia ochrony danych już w fazie projektowania.
—

wstawienie odniesienia do obowiązujących przepisów o ochronie danych w części merytorycznej dyrektywy będącej przedmiotem wniosku. Odniesienie powinno wprowadzać ogólną zasadę uznającą, że dyrektywa 95/46/WE i rozporządzenie (WE) nr 45/2001 mają zastosowanie do przetwarzania danych osobowych w ramach dyrektywy będącej przedmiotem wniosku. Ponadto EIOD sugeruje, aby w odniesieniu do dyrektywy 95/46/WE zaznaczyć, że przepisy dyrektywy będą miały zastosowanie zgodnie z krajowymi przepisami wprowadzającymi dyrektywę 95/46/WE,
38.

EIOD również: — z zadowoleniem stwierdza, że w komunikacie znalazł się wniosek, iż nie ma potrzeby ustanawiania na szczeblu UE nowych baz danych w obszarze ochrony porządku publicznego ani instrumentów wymiany informacji, — podkreśla potrzebę pełnego procesu oceny instrumentów i inicjatyw w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, którego wynikiem powinna być pełna, zintegrowana i dobrze ustrukturyzowana polityka UE dotycząca zarządzania informacjami i ich wymianą, oraz zachęca Komisję do dokonania oceny pozostałych istniejących instrumentów, — zachęca Komisję do refleksji nad (i) skutecznością zasad ochrony danych w świetle zmian technicznych, rozwoju wielkoskalowych systemów informatycznych i rosnącego wykorzystania danych początkowo gromadzonych do celów niezwiązanych ze zwalczaniem przestępczości, jak również nad (ii) skutecznością z punktu widzenia bezpieczeństwa publicznego obecnej tendencji do powszechnego, systematycznego i prewencyjnego monitorowania osób niebędących podejrzanymi oraz jej rzeczywistą przydatnością w zwalczaniu przestępczości; wynikiem tych refleksji powinna być pełna, zintegrowana i dobrze ustrukturyzowana polityka UE dotycząca zarządzania informacjami i ich wymianą w tym obszarze, — podkreśla, że mimo trwających dyskusji nad wnioskiem dotyczącym dyrektywy Komisja powinna sporządzić wykaz problemów i rodzajów ryzyka związanych z ochroną danych oraz potencjalnych usprawnień w obecnych ramach prawnych, jak też zaleca wykorzystanie tych dyskusji, w szczególności na temat rozróżnienia przetwarzania danych osób podejrzanych i niebędących podejrzanymi, w dalszym rozwoju europejskiego modelu wymiany informacji, — w pełni zgadza się z potrzebą przeglądu istniejących instrumentów w celu dostosowania ich do proponowanej dyrektywy oraz zachęca Komisję do podjęcia dalszych działań, — zachęca Komisję do dokonywania oceny istniejących instrumentów podczas ich wdrażania oraz po ich pełnym wdrożeniu, — zaleca, aby wskazówki, które ma przedstawić Rada w związku z wyborem kanału, uwzględniały konsekwencje w odniesieniu do zasady celowości i przydzielonych zadań, — zachęca Komisję do jaśniejszego uzasadnienia wyboru jako domyślnego kanału Europolu wykorzystującego narzędzie SIENA oraz do oceny, czy wybór ten jest zgodny z zasadą uwzględnienia ochrony prywatności już w fazie projektowania, — z zadowoleniem stwierdza, że w komunikacie przypomina się, iż informacje mogą być faktycznie wymieniane i wykorzystywane jedynie, jeśli dopuszcza to prawo, co obejmuje również zgodność z zasadami ochrony danych, i zachęca Komisję, aby rozpoczęła prace nad zharmonizowanymi warunkami dotyczącymi pojedynczych punktów kontaktowych (SPOC) w celu dopilnowania, aby wymagania te były podobne we wszystkich państwach członkowskich oraz skutecznie chroniły osoby fizyczne, — zaleca uwzględnienie w programie przewidzianym przez Komisję oraz w szkoleniach, do organizacji których wzywa się państwa członkowskie, szkoleń z zakresu bezpieczeństwa informacji i ochrony danych.