[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 12.9.2006

KOM(2006) 507 wersja ostateczna

2006/0166 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w przedsiębiorstwach sektora finansowego

(przedstawiony przez Komisję){SEK(2006) 1117}{SEK(2006) 1118}

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

1.1. Podstawa i cele wniosku

Celem wniosku jest znaczne zwiększenie poziomu pewności prawnej, jasności i przejrzystości procesu zatwierdzania przez organy nadzoru transakcji nabycia i zwiększenia udziałów w przedsiębiorstwach sektora bankowego, ubezpieczeniowego i papierów wartościowych.

1.2. Kontekst ogólny

Przy tworzeniu wspólnego rynku finansowego w UE musi być zagwarantowana pewność wynikająca z zachowania ostrożności oraz stabilność finansowa. Stałe ujednolicanie wymogów prawnych dokonujące się pod przewodnictwem UE, wzmocnione przez przyjęcie wspólnych podstawowych zasad oraz pragmatycznych środków służących wdrażaniu i stosowaniu wspólnotowych dyrektyw dotyczących jednolitego rynku usług finansowych, znacząco przybliżyło już realizację tego celu. Międzynarodowa konsolidacja zachodzi w wyniku decyzji biznesowych podejmowanych przez uczestników rynku. Mimo że nie jest ona celem samym w sobie, jest środkiem umożliwiającym zwiększanie efektywności. Konsolidacja wynikająca z działania mechanizmów rynkowych umożliwia instytucjom pełne zrealizowanie swojego potencjału oraz konkurowanie z innymi na szczeblu międzynarodowym. Ważnym aspektem tworzenia wspólnego rynku jest usuwanie wszelkich nieuzasadnionych przeszkód utrudniających funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Niepotrzebne ingerencje organów regulacyjnych oraz innych organów krajowych lub ponadnarodowych w realizację decyzji biznesowych prowadzących do konsolidacji mogą skutecznie uniemożliwić właściwe funkcjonowanie rynku. W skrajnych przypadkach nadużywanie uprawnień może utrudnić lub uniemożliwić ekonomicznie uzasadnione inicjatywy.

Obecny system nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej opiera się na zasadzie odpowiedzialności właściwych organów w państwach członkowskich. Istnieje również wymóg, by właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego i przyjmujących państw członkowskich współpracowały ze sobą blisko w celu zapewnienia nadzoru nad instytucjami działającymi w państwach członkowskich innych niż te, w których mają siedzibę.

1.3. Obowiązujące przepisy w prawodawstwie wspólnotowym

Obowiązujące ramy prawne [1] regulują sytuację, w której nabywca pragnie nabyć lub zwiększyć pakiet akcji w instytucji finansowej bądź przedsiębiorstwie inwestycyjnym, zarówno w kontekście krajowym jak i międzynarodowym. Właściwe organy krajowe mogą wyrazić sprzeciw wobec takiej transakcji, jeśli mając na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowego i ostrożnego zarządzania instytucją, nie są one przekonane, że nabywca jest odpowiedni. W obecnie obowiązujących ramach prawnych nie przewidziano szczegółowych kryteriów oceny nabywcy, przez co właściwe organy dysponują znacznym marginesem dowolności jeśli chodzi o zatwierdzenie, odradzenie lub odrzucenie planowanego nabycia. Co więcej, obowiązujące dyrektywy nie określają szczegółowo procedury przeprowadzania oceny nabycia pakietu akcji.

1.4. Wniosek

Wniosek w sprawie zmian znacząco modyfikuje istniejące ramy prawne w zakresie procedury oraz kryteriów stosowanych przez właściwe organy podczas dokonywania przez nie oceny w celu stwierdzenia, czy potencjalny nabywca jest odpowiedni.

Zmienione dyrektywy określają całą procedurę, jaką właściwe organy muszą stosować dokonując ostrożnościowej oceny nabycia pakietu akcji. Wprowadzono jasny i przejrzysty tryb powiadamiania i podejmowania decyzji obowiązujący przedsiębiorstwa i właściwe organy. Skrócono również terminy, a możliwość wstrzymywania przez właściwe organy ich biegu została ograniczona do jednego przypadku obwarowanego jasnymi warunkami.

Określono także jasno kryteria oceny ostrożnościowej przeprowadzanej przez organy nadzoru, dzięki czemu będą one z góry znane uczestnikom rynku. Zwiększy to poziom pewności i przewidywalności odnośnie do kryteriów stosowanych przez właściwe organy podczas dokonywania oceny stosowności danego nabycia.

Zmienione dyrektywy przewidują zamkniętą listę kryteriów oceny nabywcy. Prowadzi to do pełnej harmonizacji w zakresie takiej oceny w całej Unii Europejskiej. Kryteria te to reputacja potencjalnego nabywcy, reputacja i doświadczenie wszelkich osób, które będą kierować instytucją lub przedsiębiorstwem powstałym w wyniku transakcji, dobra kondycja finansowa potencjalnego nabywcy, nieprzerwane przestrzeganie stosownych dyrektyw sektorowych oraz ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.

2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

2.1. Konsultacje

- W dniach 21 marca i 5 października 2005 r. odbyły się spotkania grupy roboczej EBC ds. konsolidacji międzynarodowej. Grupa ta została następnie rozbudowana przez włączenie również sektora ubezpieczeń i papierów wartościowych.

- W dniu 3 lutego 2006 r. odbyło się posiedzenie wspólnej grupy roboczej EBC-EIOPC-ESC ds. konsolidacji międzynarodowej.

- W marcu i kwietniu 2006 r. miały miejsce publiczne konsultacje dotyczące obowiązujących ustaleń z zakresu nadzoru w sektorach bankowości, ubezpieczeń i papierów wartościowych.

Poprawki istniejących przepisów w zakresie procedury i kryteriów oceny opracowano z uwzględnieniem wyników dyskusji przeprowadzonych w poszczególnych grupach roboczych oraz odpowiedzi uzyskanych w ramach konsultacji publicznych.

2.2. Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Pod koniec stycznia 2005 r. Komisja zleciła Komitetowi Europejskich Organów Nadzoru Bankowego (CEBS) zapewnienie doradztwa technicznego w zakresie przeglądu art. 16 dyrektywy 2000/12/WE. W poradach uzyskanych od CEBS znajdowały się pewne precyzyjne i konstruktywne sugestie dotyczące procedury, ale jednocześnie stwierdzono tam, że „art.

16 musi pozostawiać właściwym organom znaczny margines elastyczności i swobody podejmowania decyzji, jeżeli ma on funkcjonować prawidłowo”. CEBS uznał również, że w zleceniu Komisji „nie zwracano się do CEBS o zebranie dowodów świadczących tym, czy art. 16 był nadużywany przez właściwe organy państw członkowskich lub też czy był przyczyną (postrzeganego) wolniejszego tempa fuzji i przejęć w sektorze finansowym”.

Przy opracowywaniu niniejszego wniosku porady CEBS wykorzystano w połączeniu z rezultatami konsultacji, o których mowa powyżej. W wyniku tego Komisja przyjęła podejście zakładające znaczne ograniczenie swobody podejmowania decyzji przez właściwe organy przy dokonywaniu oceny ostrożnościowej. Uznano to za niezbędne dla osiągnięcia celu, jakim jest zagwarantowanie uczestnikom rynku pewności prawnej, jasności i przewidywalności.

W grudniu 2004, w ramach trwającego obecnie projektu Solvency II w sektorze ubezpieczeniowym, Komisja zwróciła się do Komitetu Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych (CEIOPS) o zapewnienie doradztwa technicznego w zakresie wymogów dotyczących odpowiedniości i kwalifikacji zawartych w dyrektywach ubezpieczeniowych, w tym w zakresie procesu zatwierdzania przez organy nadzoru, przewidzianego w art. 15 dyrektyw 92/49/EWG i 2002/83/WE.

3. OCENA WPłYWU

W ramach oceny wpływu[2] przeanalizowano opcję „bez zmian” oraz opcje prawnie wiążących i niewiążących regulacji. Po starannym zbadaniu wszystkich możliwości w ocenie wpływu stwierdzono, że prawnie wiążące rozwiązanie regulacyjne jest niezbędne dla osiągnięcia celu, jakim jest zagwarantowanie właściwym organom oraz uczestnikom rynku pewności prawnej, jasności i przejrzystości. W ocenie wpływu stwierdzono również, że aby zrealizować te cele i zapewnić spójność w ramach poszczególnych sektorów i pomiędzy sektorami należy dążyć do zapewnienia wysokiego poziomu harmonizacji w zakresie procedury i kryteriów oceny ostrożnościowej. Niższy poziom harmonizacji, pozostawiający znaczny margines elastyczności państwom członkowskim i ich właściwym organom, nie pozwoliłby na osiągnięcie wyraźnie sprecyzowanego celu, jakim jest zwiększenie pewności prawnej, przewidywalności i spójności w odniesieniu do przeprowadzanych przez organy nadzoru ocen przypadków nabycia lub zwiększenia pakietów akcji w instytucjach finansowych i przedsiębiorstwach inwestycyjnych.

Wydaje się, że wniosek nie spowoduje żadnych dodatkowych kosztów administracyjnych.

4. PRZEPISY DOTYCZąCE RYNKÓW REGULOWANYCH

Jedna z głównych zasad zawartych w dyrektywie w sprawie rynków instrumentów finansowych (dyrektywie RIF) mówi, że w miarę możliwości przedsiębiorstwa inwestycyjne i rynki regulowane powinny podlegać równoległym przepisom. Takimi równoległymi przepisami są art. 10 (mający zastosowanie do przedsiębiorstw inwestycyjnych) oraz art. 38 (odpowiadający mu przepis dotyczący rynków regulowanych). Mając na uwadze powyższe, a także możliwości związane z dalszą konsolidacją w dziedzinie giełd papierów wartościowych, Komisja rozważy w trybie pilnym, czy rozszerzenie zakresu stosowania procedur i kryteriów określonych w niniejszym wniosku o rynki regulowane byłoby wskazane i możliwe. Celem takiego rozwiązania byłoby zapewnienie wszystkim zainteresowanym stronom wyższego poziomu pewności prawnej w sytuacji, gdy są one poddawane kontrolom przez właściwe organy, oraz ułatwienie funkcjonowania rynku wewnętrznego (poprzez zapobieganie protekcjonistycznym reakcjom państw członkowskich). Podejmując decyzję o tym, czy należy wprowadzić taką inicjatywę, Komisja weźmie pod uwagę szczególny charakter działalności prowadzonej przez rynki regulowane a także opinie zainteresowanych stron i organów regulacyjnych. Komisja najszybciej jak to będzie możliwe podejmie decyzję co do stosowności takiego rozwiązania.

5. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Podstawa prawna wniosku dotyczącego nowej dyrektywy jest taka sama, jak podstawa dyrektyw, do których nowa dyrektywa wprowadza zmiany, tzn. są to art. 47 ust. 2 i art. 55 traktatu WE

Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności zapisanymi w art. 5 traktatu WE, cel proponowanego działania, jakim jest wprowadzenie zharmonizowanych zasad proceduralnych i kryteriów oceny w całej Wspólnocie, nie może zostać w wystarczającym stopniu zrealizowany przez państwa członkowskie, może natomiast zostać lepiej osiągnięty na szczeblu Wspólnoty. Niniejsza dyrektywa określa wymogi niezbędne dla osiągnięcia tego celu i nie wykracza poza to, co jest do tego niezbędne.

Z uwagi na wymóg, by w całej Wspólnocie obowiązywały spójne zasady, uznano, że najodpowiedniejszym instrumentem będzie dyrektywa zmieniająca istniejące dyrektywy, wprowadzająca stosowne procedury i kryteria.

6. WPłYW NA BUDżET

Obecna inicjatywa nie ma żadnych skutków dla budżetu ani nie wymaga zaangażowania dodatkowych kadr i zasobów administracyjnych.

2006/0166 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w przedsiębiorstwach sektora finansowego

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2 i ust. 55,

uwzględniając wniosek Komisji[3],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[4],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 traktatu,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniająca dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie)[5], dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie[6], dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG[7], dyrektywa 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie reasekuracji oraz zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 92/49/EWG, a także dyrektywy 98/78/WE i 2002/83/WE[8] oraz dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (wersja przeredagowana)[9] regulują sytuację, w której nabywca zamierza nabyć lub zwiększyć znaczny pakiet akcji instytucji kredytowej lub przedsiębiorstwa asekuracyjnego, ubezpieczeniowego, reasekuracyjnego lub inwestycyjnego.

(2) Te ramy prawne nie zawierają jednak szczegółowych kryteriów ostrożnościowej oceny planowanych transakcji nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, ani procedury stosowania takich kryteriów. Wynikiem tego jest brak pewności prawnej, jasności i przewidywalności procesu oceny i jego rezultatów.

(3) Rola właściwych organów, zarówno w przypadku transakcji krajowych jak i zagranicznych, powinna polegać na przeprowadzaniu oceny ostrożnościowej na podstawie jasnych kryteriów i procedur oceny. Niezbędne jest zatem określenie kryteriów przeprowadzanej przez organy nadzoru oceny udziałowców i zarządu w związku z planowanymi transakcjami nabycia lub zwiększenia znacznego pakietu akcji, oraz jasnej procedury stosowania tych kryteriów. Dla zapewnienia spójności, kryteria te powinny być zgodne z kryteriami stosowanymi w odniesieniu do udziałowców i zarządu w ramach początkowej procedury udzielania zezwolenia na prowadzenie działalności.

(4) Wobec postępującej integracji rynków i w sytuacji, w której grupy kapitałowe mogą obejmować swym zasięgiem różne państwa członkowskie, nabycie znacznego udziału akcji podlega sprawdzeniu w kilku państwach członkowskich, dlatego zasadnicze znaczenie ma zharmonizowanie w całej Wspólnocie procedury oceny ostrożnościowej i niewprowadzanie przez indywidualne państwa członkowskie bardziej rygorystycznych zasad.

(5) W odniesieniu do oceny ostrożnościowej, kryterium „reputacji potencjalnego nabywcy” dotyczy ustalenia, czy istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do rzetelności i kompetencji zawodowych potencjalnego nabywcy, i czy wątpliwości te są uzasadnione; wątpliwości takie mogą wynikać na przykład z jego postępowania w dotychczasowej działalności. Ocena reputacji jest szczególne ważna, jeśli potencjalny nabywca jest podmiotem nieregulowanym.

(6) Aby wypełnić swoją rolę przewidzianą w traktacie i być w stanie stwierdzić, czy kryteria oceny odpowiedniości wymagają dalszego doprecyzowania, Komisja powinna być uprawniona do zwracania się o kopie dokumentów, na podstawie których właściwe organy dokonują oceny ostrożnościowej.

(7) Kryteria oceny mogą w przyszłości wymagać dostosowania w celu uwzględnienia zmian zachodzących na rynku oraz konieczności jednolitego stosowania ich w całej Wspólnocie. Należy zatem przyjąć niezbędne środki zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[10].

(8) Ze względu na to, iż cel zaproponowanego działania, czyli ustanowienie zharmonizowanych zasad proceduralnych i kryteriów oceny na całym obszarze Wspólnoty, nie może być w dostateczny sposób spełniony przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na skalę i skutek działania może zostać lepiej osiągnięty na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości zapisaną w art. 5 traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną we wspomnianym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zamierzonych celów.

(9) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 92/49/EWG, 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE oraz 2006/48/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany do dyrektywy 92/49/EWG

W dyrektywie 92/49/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1. Artykuł 1 lit. g) akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Do celów niniejszej definicji, w kontekście art. 8 i 15 oraz w odniesieniu do innych wielkości pakietów akcji określonych w art. 15, pod uwagę bierze się prawa głosu określone w art. 9 i 10 dyrektywy 2004/109/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady* [];

_________

* Dz.U. L 390 z 31.12.2004, str. 38.”

2. W art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

“1. Państwa członkowskie wymagają, by każda osoba fizyczna lub prawna bądź kilka takich osób działających w porozumieniu, która postanowiła (które postanowiły) nabyć pośrednio lub bezpośrednio znaczny pakiet akcji w przedsiębiorstwie ubezpieczeniowym albo pośrednio lub bezpośrednio zwiększyć posiadany znaczny pakiet akcji, w wyniku czego proporcja posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału osiągnie bądź przekroczy 20%, 30% lub 50% albo przedsiębiorstwo ubezpieczeniowe stanie się przedsiębiorstwem zależnym takiej osoby (takich osób), zwanej (zwanych) dalej „potencjalnym nabywcą”, powiadomiła (powiadomiło) na piśmie właściwy organ dla przedsiębiorstwa ubezpieczeniowego, w którym zamierza ona (zamierzają one) nabyć lub zwiększyć znaczny pakiet akcji, o wielkości tego pakietu oraz przekazała (przekazało) istotne informacje, o których mowa w art. 15b ust. 4.”

b) skreśla się ust. 1a;

c) w ust. 2 liczba „33%” zostaje zastąpiona liczbą „30%”;

3. Dodaje się art. 15a-15d w brzmieniu:

„Artykuł 15a

1. Bezzwłocznie po otrzymaniu powiadomienia wymaganego zgodnie z art. 15 ust. 1, a w żadnym razie nie później niż w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania tego powiadomienia, właściwe organy potwierdzają jego odbiór potencjalnemu nabywcy na piśmie.

Właściwe organy mają maksymalnie trzydzieści dni roboczych od dnia pisemnego potwierdzenia odbioru (dalej: „okres oceny”) na wyrażenie sprzeciwu wobec transakcji zgłaszanej przez potencjalnego nabywcę.

2. Właściwe organy mogą w razie konieczności zwrócić się o dalsze informacje potrzebne do przeprowadzenia oceny, o której mowa w art. 15b ust. 1, w ciągu pięciu dni roboczych od dnia potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy.

Prośbę o dalsze informacje przekazuje się na piśmie z wyszczególnieniem dodatkowych niezbędnych informacji.

Żądane informacje przekazuje się właściwym organom w ciągu dziesięciu dni roboczych. Bieg okresu oceny zostaje wstrzymany na czas od dnia przekazania prośby o informacje przez właściwy organ do dnia otrzymania odpowiedzi od potencjalnego nabywcy. Czas wstrzymania nie może przekroczyć dziesięciu dni roboczych. Jakiekolwiek kolejne prośby o informacje przekazywane przez właściwy organ nie mogą powodować wstrzymania biegu okresu oceny.

3. Jeśli po zakończeniu oceny właściwy organ postanowi wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, informuje o tym potencjalnego nabywcę na piśmie w ciągu dwóch dni roboczych, ale przed upływem okresu wymienionego w art. 15a ust.1 akapit drugi, podając powody takiej decyzji.

4. Jeśli przed upływem okresu oceny właściwy organ nie wyrazi na piśmie sprzeciwu wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, o którym mowa w art. 15 ust. 1, uznaje się, że planowane nabycie lub zwiększenie pakietu akcji zostało zatwierdzone. Dokonując potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 1, oraz, w stosownych sytuacjach, zwracając się o dalsze informacje zgodnie z ust. 2, właściwy organ informuje potencjalnego nabywcę o terminie, w którym upływa okres oceny.

5. Właściwy organ może przedłużyć okres oceny do maksymalnie pięćdziesięciu dni roboczych, jeśli kontrolę regulacyjną nad potencjalnym nabywcą sprawuje organ spoza Wspólnoty a potencjalny nabywca ma siedzibę w kraju trzecim, w którym istnieją przeszkody prawne utrudniające przekazanie niezbędnych informacji.

6. Właściwy organ może ustalić maksymalny termin na sfinalizowanie planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji.

Artykuł 15b

1. W ramach oceny powiadomienia przewidzianego w art. 15 ust. 1 oraz informacji, o których mowa w art. 15a ust. 2, właściwy organ, mając na względzie prawdopodobny wpływ potencjalnego nabywcy na przedsiębiorstwo ubezpieczeniowe, ocenia odpowiedniość potencjalnego nabywcy oraz bezpieczeństwo finansowe planowanego nabycia na podstawie wszystkich poniższych kryteriów:

a) reputacja potencjalnego nabywcy;

b) reputacja i doświadczenie wszelkich osób, które będą kierować działalnością przedsiębiorstwa ubezpieczeniowego w wyniku planowanego nabycia;

c) dobra kondycja finansowa potencjalnego nabywcy, w szczególności w odniesieniu do rodzaju działalności prowadzonej i planowanej przez przedsiębiorstwo ubezpieczeniowe, którego akcje mają zostać nabyte;

d) czy po zrealizowaniu planowanego nabycia przedsiębiorstwo ubezpieczeniowe będzie w stanie wywiązać się, jak również wywiązywać w przyszłości, ze swoich zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy i wszelkich zasad sektorowych w rozumieniu art. 2 ust. 7 dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*;

e) czy istnieją poważne podstawy by podejrzewać, iż w związku z planowanym nabyciem dokonano lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, lub czy proponowane nabycie może zwiększyć ryzyko takich działań.

2. Właściwy organ może wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia jedynie jeśli ustali, że kryteria określone w ust. 1 nie zostały spełnione, lub że informacje dostarczone przez potencjalnego nabywcę są niekompletne.

3. Państwa członkowskie nie narzucają żadnych wstępnych warunków dotyczących wielkości pakietów, jakie muszą być nabywane, ani nie oceniają nabycia pod kątem potrzeb ekonomicznych rynku.

4. Państwa członkowskie publicznie udostępniają wykaz informacji niezbędnych do przeprowadzenia oceny przewidzianej w ust. 1.

Zakres wymaganych informacji musi być proporcjonalny i dostosowany do charakteru planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji.

Państwa członkowskie nie wymagają informacji, które nie są istotne dla przeprowadzenia oceny ostrożnościowej.

5. W przypadku, gdy właściwy organ otrzyma powiadomienia o dwóch lub więcej propozycjach nabycia lub zwiększenia znacznych pakietów akcji w tym samym przedsiębiorstwie ubezpieczeniowym, zapewnia on równe traktowanie wszystkich potencjalnych nabywców.

Artykuł 15c

Oprócz stosowania art. 15 ust. 1 i art. 15a i 15b, oraz o ile nie wskazano inaczej, właściwe organy konsultują się ze sobą podczas dokonywania oceny nabycia zgodnie z art. 15b ust. 1 w przypadku, gdy potencjalny nabywca jest:

(1) instytucją kredytową, przedsiębiorstwem asekuracyjnym, ubezpieczeniowym, reasekuracyjnym lub inwestycyjnym bądź spółką zarządzającą w rozumieniu art. 1a ust. 2 dyrektywy Rady 85/611/EWG***, zwaną dalej „spółką zarządzającą UCITS”, posiadającą (posiadającym) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

(2) przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa asekuracyjnego, ubezpieczeniowego, reasekuracyjnego lub inwestycyjnego bądź spółki zarządzającej UCITS, posiadającej (posiadającego) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

(3) osobą fizyczną lub prawną kontrolującą instytucję kredytową, przedsiębiorstwo asekuracyjne, ubezpieczeniowe, reasekuracyjne lub inwestycyjne bądź spółkę zarządzającą UCITS, posiadającą (posiadające) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim.

Właściwe organy blisko współpracują ze sobą. Dostarczają sobie nawzajem wszelkich informacji niezbędnych lub istotnych dla przeprowadzenia oceny. W tym zakresie właściwe władze przekazują sobie na żądanie wszelkie wymagane informacje a także przekazują istotne informacje z własnej inicjatywy.

Artykuł 15d

1. Komisja może zwrócić się do właściwych organów o bezzwłoczne przekazanie jej kopii dokumentów, na podstawie których właściwe organy przeprowadziły ocenę w odniesieniu do art. 15 ust. 1, art. 15a, 15b i 15c, oraz o podanie uzasadnienia przekazanego potencjalnemu nabywcy.

2. Informacje przekazywane Komisji objęte są zobowiązaniem do zachowania tajemnicy zawodowej i mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu stwierdzenia, czy dane państwo członkowskie wypełniło swoje zobowiązania wynikające z niniejszej dyrektywy.

Wszelkie osoby, które pracują lub pracowały dla Komisji, a także audytorzy i eksperci działający w imieniu Komisji, podlegają zobowiązaniu do zachowania tajemnicy zawodowej.

3. Żadne poufne informacje otrzymane przez Komisję na podstawie ust. 1 nie mogą zostać ujawnione jakiejkolwiek osobie lub organowi, chyba że w skróconej lub zbiorczej formie uniemożliwiającej zidentyfikowanie poszczególnych potencjalnych nabywców lub przedsiębiorstw ubezpieczeniowych, których dotyczy transakcja.

_________

* Dz.U. L 35 z 11.02.2003, str. 1.

** Dz.U. L 309 z 25.11.2005, str. 15.

*** Dz.U. L 375, 31.12.1985, str. 3.”

4. W art. 51 dodaje się tiret w brzmieniu:

„- doprecyzowanie i wyjaśnienie kryteriów podanych w art. 15b ust. 1 w celu uwzględnienia przyszłych zmian i zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy.”

Artykuł 2

Zmiany do dyrektywy 2002/83/WE

W dyrektywie 2002/83/WE wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 1 lit. j) akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Do celów niniejszej definicji, w kontekście art. 8 i 15 oraz w odniesieniu do innych wielkości pakietów akcji określonych w art. 15, pod uwagę bierze się prawa głosu określone w art. 9 i 10 dyrektywy 2004/109/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady*;

* Dz.U. L 390 z 31.12.2004, str. 38.”

2. W art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

“1. Państwa członkowskie wymagają, by każda osoba fizyczna lub prawna bądź kilka takich osób działających w porozumieniu, która postanowiła (które postanowiły) nabyć pośrednio lub bezpośrednio znaczny pakiet akcji w przedsiębiorstwie asekuracyjnym albo pośrednio lub bezpośrednio zwiększyć posiadany znaczny pakiet akcji, w wyniku czego proporcja posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału osiągnie bądź przekroczy 20%, 30% lub 50% albo przedsiębiorstwo asekuracyjne stanie się przedsiębiorstwem zależnym takiej osoby (takich osób), zwanej (zwanych) dalej „potencjalnym nabywcą”, powiadomiła (powiadomiło) na piśmie właściwy organ dla przedsiębiorstwa asekuracyjnego, w którym zamierza ona (zamierzają one) nabyć lub zwiększyć znaczny pakiet akcji, o wielkości tego pakietu oraz przekazała (przekazało) istotne informacje, o których mowa w art. 15b ust. 4.

b) w ust. 2 liczba „33%” zostaje zastąpiona liczbą „30%”.

3. Dodaje się art. 15a-15d w brzmieniu:

„Artykuł 15a

1. Bezzwłocznie po otrzymaniu powiadomienia wymaganego zgodnie z art. 15 ust. 1, a w żadnym razie nie później niż w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania tego powiadomienia, właściwe organy potwierdzają jego odbiór potencjalnemu nabywcy na piśmie.

Właściwe organy mają maksymalnie trzydzieści dni roboczych od dnia pisemnego potwierdzenia odbioru (dalej: „okres oceny”) na wyrażenie sprzeciwu wobec transakcji zgłaszanej przez potencjalnego nabywcę.

2. Właściwe organy mogą w razie konieczności zwrócić się o dalsze informacje potrzebne do przeprowadzenia oceny, o której mowa w art. 15b ust. 1, w ciągu pięciu dni roboczych od dnia potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy.

Prośbę o dalsze informacje przekazuje się na piśmie z wyszczególnieniem dodatkowych niezbędnych informacji.

Żądane informacje przekazuje się właściwym organom w ciągu dziesięciu dni roboczych. Bieg okresu oceny zostaje wstrzymany na czas od dnia przekazania prośby o informacje przez właściwy organ do dnia otrzymania odpowiedzi od potencjalnego nabywcy. Czas wstrzymania nie może przekroczyć dziesięciu dni roboczych. Jakiekolwiek kolejne prośby o informacje przekazywane przez właściwy organ nie mogą powodować wstrzymania biegu okresu oceny.

3. Jeśli po zakończeniu oceny właściwy organ postanowi wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, informuje o tym potencjalnego nabywcę na piśmie w ciągu dwóch dni roboczych, ale przed upływem okresu wymienionego w art. 15a ust.1 akapit drugi, podając powody takiej decyzji.

4. Jeśli przed upływem okresu oceny właściwy organ nie wyrazi na piśmie sprzeciwu wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, o którym mowa w art. 15 ust. 1, uznaje się, że planowane nabycie lub zwiększenie pakietu akcji zostało zatwierdzone. Dokonując potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 1, oraz, w stosownych sytuacjach, zwracając się o dalsze informacje zgodnie z ust. 2, właściwy organ informuje potencjalnego nabywcę o terminie, w którym upływa okres oceny.

5. Właściwy organ może przedłużyć okres oceny do maksymalnie pięćdziesięciu dni roboczych, jeśli kontrolę regulacyjną nad potencjalnym nabywcą sprawuje organ spoza Wspólnoty a potencjalny nabywca ma siedzibę w kraju trzecim, w którym istnieją przeszkody prawne utrudniające przekazanie niezbędnych informacji.

6. Właściwy organ może ustalić maksymalny termin na sfinalizowanie planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji. “

Artykuł 15b

1. W ramach oceny powiadomienia przewidzianego w art. 15 ust. 1 oraz informacji, o których mowa w art. 15a ust. 2, właściwy organ, mając na względzie prawdopodobny wpływ potencjalnego nabywcy na przedsiębiorstwo asekuracyjne, ocenia potencjalnego nabywcę oraz bezpieczeństwo finansowe planowanego nabycia na podstawie wszystkich poniższych kryteriów:

a) reputacja potencjalnego nabywcy;

b) reputacja i doświadczenie wszelkich osób, które będą kierować działalnością przedsiębiorstwa asekuracyjnego w wyniku planowanego nabycia;

c) dobra kondycja finansowa potencjalnego nabywcy, w szczególności w odniesieniu do rodzaju działalności prowadzonej i planowanej przez przedsiębiorstwo asekuracyjne, którego akcje mają zostać nabyte;

d) czy po zrealizowaniu planowanego nabycia przedsiębiorstwo asekuracyjne będzie w stanie wywiązać się, jak również wywiązywać w przyszłości, ze swoich zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy i wszelkich zasad sektorowych w rozumieniu art. 2 ust. 7 dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*;

e) czy istnieją poważne podstawy by podejrzewać, iż w związku z planowanym nabyciem dokonano lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, lub czy proponowane nabycie może zwiększyć ryzyko takich działań.

2. Właściwy organ może wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia jedynie jeśli ustali, że kryteria określone w ust. 1 nie zostały spełnione, lub że informacje dostarczone przez potencjalnego nabywcę są niekompletne.

3. Państwa członkowskie nie narzucają żadnych wstępnych warunków dotyczących wielkości pakietów, jakie muszą być nabywane, ani nie oceniają nabycia pod kątem potrzeb ekonomicznych rynku.

4. Państwa członkowskie publicznie udostępniają wykaz informacji niezbędnych do przeprowadzenia oceny przewidzianej w ust. 1.

Zakres wymaganych informacji musi być proporcjonalny i dostosowany do charakteru planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji.

Państwa członkowskie nie wymagają informacji, które nie są istotne dla przeprowadzenia oceny ostrożnościowej.

5. W przypadku, gdy właściwy organ otrzyma powiadomienia o dwóch lub więcej propozycjach nabycia lub zwiększenia znacznych pakietów akcji w tym samym przedsiębiorstwie asekuracyjnym, zapewnia on równe traktowanie wszystkich potencjalnych nabywców.

Artykuł 15c

Oprócz stosowania art. 15 ust. 1 i art. 15a i 15b, oraz o ile nie wskazano inaczej, właściwe organy konsultują się ze sobą podczas dokonywania oceny nabycia zgodnie z art. 15b ust. 1 w przypadku, gdy potencjalny nabywca jest:

(1) instytucją kredytową, przedsiębiorstwem asekuracyjnym, ubezpieczeniowym, reasekuracyjnym lub inwestycyjnym bądź spółką zarządzającą w rozumieniu art. 1a ust. 2 dyrektywy Rady 85/611/EWG***, zwaną dalej „spółką zarządzającą UCITS”, posiadającą (posiadającym) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

(2) przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa asekuracyjnego, ubezpieczeniowego, reasekuracyjnego lub inwestycyjnego bądź spółki zarządzającej UCITS, posiadającej (posiadającego) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

(3) osobą fizyczną lub prawną kontrolującą instytucję kredytową, przedsiębiorstwo asekuracyjne, ubezpieczeniowe, reasekuracyjne lub inwestycyjne bądź spółkę zarządzającą UCITS, posiadającą (posiadające) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim.

Właściwe organy blisko współpracują ze sobą. Dostarczają sobie nawzajem wszelkich informacji niezbędnych lub istotnych dla przeprowadzenia oceny. W tym zakresie właściwe władze przekazują sobie na żądanie wszelkie wymagane informacje a także przekazują istotne informacje z własnej inicjatywy.

Artykuł 15d

1. Komisja może zwrócić się do właściwych organów o bezzwłoczne przekazanie jej kopii dokumentów, na podstawie których właściwe organy przeprowadziły ocenę w odniesieniu do art. 15 ust. 1, art. 15a, 15b i 15c, oraz o podanie uzasadnienia przekazanego potencjalnemu nabywcy.

2. Informacje przekazywane Komisji objęte są zobowiązaniem do zachowania tajemnicy zawodowej i mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu stwierdzenia, czy dane państwo członkowskie wypełniło swoje zobowiązania wynikające z niniejszej dyrektywy.

Wszelkie osoby, które pracują lub pracowały dla Komisji, a także audytorzy i eksperci działający w imieniu Komisji, podlegają zobowiązaniu do zachowania tajemnicy zawodowej.

3. Żadne poufne informacje otrzymane przez Komisję na podstawie ust. 1 nie mogą zostać ujawnione jakiejkolwiek osobie lub organowi, chyba że w skróconej lub zbiorczej formie uniemożliwiającej zidentyfikowanie poszczególnych potencjalnych nabywców lub przedsiębiorstw asekuracyjnych, których dotyczy transakcja.

_________

* Dz.U. L 35 z 11.02.2003, str. 1.

** Dz.U. L 309 z 25.11.2005, str. 15.

*** Dz.U. L 375, 31.12.1985, str. 3.”

4. W art. 64 dodaje się tiret w brzmieniu:

„- doprecyzowanie i wyjaśnienie kryteriów podanych w art. 15b ust. 1 w celu uwzględnienia przyszłych zmian i zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy.”

Artykuł 3

Zmiany do dyrektywy 2004/39/WE

W dyrektywie 2004/39/WE wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 4 w ust. 1 pkt 27 otrzymuje brzmienie:

“(27) „znaczny pakiet akcji” oznacza każdy posiadany bezpośrednio lub pośrednio pakiet akcji lub udział w przedsiębiorstwie inwestycyjnym stanowiący 10% lub więcej kapitału bądź praw głosu określonych w art. 9 i 10 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*, bądź też taki, który umożliwia wywieranie istotnego wpływu na zarządzanie danym przedsiębiorstwem inwestycyjnym;

________

* Dz.U. L 390, 31.12.2004, str. 38.”

2. W art. 10: ustępy 3 i 4 otrzymują następujące brzmienie:

„3. Państwa członkowskie wymagają, by każda osoba fizyczna lub prawna bądź kilka takich osób działających w porozumieniu, która postanowiła (które postanowiły) nabyć pośrednio lub bezpośrednio znaczny pakiet akcji w przedsiębiorstwie inwestycyjnym albo pośrednio lub bezpośrednio zwiększyć posiadany znaczny pakiet akcji, w wyniku czego proporcja posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału osiągnie bądź przekroczy 20%, 30% lub 50% albo przedsiębiorstwo inwestycyjne stanie się przedsiębiorstwem zależnym takiej osoby (takich osób), zwanej (zwanych) dalej „potencjalnym nabywcą”, powiadomiła (powiadomiło) na piśmie właściwy organ dla przedsiębiorstwa inwestycyjnego, w którym zamierza ona (zamierzają one) nabyć lub zwiększyć znaczny pakiet akcji, o wielkości tego pakietu oraz przekazała (przekazało) istotne informacje, o których mowa w art. 10b ust. 4.

Państwa członkowskie wymagają, by każda osoba fizyczna lub prawna, która zamierza bezpośrednio lub pośrednio zbyć znaczny pakiet akcji w przedsiębiorstwie inwestycyjnym, uprzednio powiadomiła właściwe organy o wielkości docelowego pakietu akcji. Osoba taka powiadamia również właściwe organy, jeżeli zamierza zmniejszyć posiadany znaczny pakiet akcji w taki sposób, że udział praw głosu lub posiadanego przez nią kapitału spadnie wówczas poniżej poziomu 20 %, 30 % bądź 50 % lub przedsiębiorstwo inwestycyjne przestanie być jej przedsiębiorstwem zależnym.

4. Ocena nabycia przeprowadzana zgodnie z art. 10b ust. 1 podlega uprzedniej konsultacji przewidzianej w art. 60 jeśli potencjalny nabywca jest:

a) instytucją kredytową, przedsiębiorstwem asekuracyjnym, ubezpieczeniowym, reasekuracyjnym lub inwestycyjnym bądź spółką zarządzającą w rozumieniu art. 1a ust. 2 dyrektywy Rady 85/611/EWG*, zwaną dalej „spółką zarządzającą UCITS”, posiadającą (posiadającym) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

b) przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa asekuracyjnego, ubezpieczeniowego, reasekuracyjnego lub inwestycyjnego bądź spółki zarządzającej UCITS, posiadającej (posiadającego) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

c) osobą fizyczną lub prawną kontrolującą instytucję kredytową, przedsiębiorstwo asekuracyjne, ubezpieczeniowe, reasekuracyjne lub inwestycyjne bądź spółkę zarządzającą UCITS, posiadającą (posiadające) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim.

Dz.U. L 375, 31.12.1985, str. 3.”

3. Dodaje się art. 10a, 10b i 10c w brzmieniu:

„Artykuł 10a

1. Do celów art. 10 ust. 3 akapit pierwszy, właściwe organy na piśmie potwierdzają potencjalnemu nabywcy odbiór powiadomienia wymaganego zgodnie z tym akapitem bezzwłocznie po otrzymaniu tego powiadomienia, a w żadnym razie nie później niż w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania go.

Właściwe organy mają maksymalnie trzydzieści dni roboczych od dnia pisemnego potwierdzenia odbioru (dalej: „okres oceny”) na wyrażenie sprzeciwu wobec transakcji zgłaszanej przez potencjalnego nabywcę.

2. Właściwe organy mogą w razie konieczności zwrócić się o dalsze informacje potrzebne do przeprowadzenia oceny, o której mowa w art. 10b ust. 1, w ciągu pięciu dni roboczych od dnia potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy.

Prośbę o dalsze informacje przekazuje się na piśmie z wyszczególnieniem dodatkowych niezbędnych informacji.

Żądane informacje przekazuje się właściwym organom w ciągu dziesięciu dni roboczych. Bieg okresu oceny zostaje wstrzymany na czas od dnia przekazania prośby o informacje przez właściwy organ do dnia otrzymania odpowiedzi od potencjalnego nabywcy. Czas wstrzymania nie może przekroczyć dziesięciu dni roboczych. Jakiekolwiek kolejne prośby o informacje przekazywane przez właściwy organ nie mogą powodować wstrzymania biegu okresu oceny.

3. Jeśli po zakończeniu oceny właściwy organ postanowi wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, informuje o tym potencjalnego nabywcę na piśmie w ciągu dwóch dni roboczych, ale przed upływem okresu wymienionego w art. 10 a ust.1 akapit drugi, podając powody takiej decyzji.

4. Jeśli przed upływem okresu oceny właściwy organ nie wyrazi na piśmie sprzeciwu wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, o którym mowa w art. 10 ust. 3, uznaje się, że planowane nabycie lub zwiększenie pakietu akcji zostało zatwierdzone. Dokonując potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 1, oraz, w stosownych sytuacjach, zwracając się o dalsze informacje zgodnie z ust. 2, właściwy organ informuje potencjalnego nabywcę o terminie, w którym upływa okres oceny.

5. Właściwy organ może przedłużyć okres oceny do maksymalnie pięćdziesięciu dni roboczych, jeśli kontrolę regulacyjną nad potencjalnym nabywcą sprawuje organ spoza Wspólnoty a potencjalny nabywca ma siedzibę w kraju trzecim, w którym istnieją przeszkody prawne utrudniające przekazanie niezbędnych informacji.

6. Właściwy organ może ustalić maksymalny termin na sfinalizowanie planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji.

Artykuł 10b

1. W ramach oceny powiadomienia przewidzianego w art. 10 ust. 3 oraz informacji, o których mowa w art. 10a ust. 2, właściwy organ, mając na względzie prawdopodobny wpływ potencjalnego nabywcy na przedsiębiorstwo inwestycyjne, ocenia potencjalnego nabywcę oraz bezpieczeństwo finansowe planowanego nabycia na podstawie wszystkich poniższych kryteriów:

a) reputacja potencjalnego nabywcy;

b) reputacja i doświadczenie wszelkich osób, które będą kierować działalnością przedsiębiorstwa inwestycyjnego w wyniku planowanego nabycia;

c) dobra kondycja finansowa potencjalnego nabywcy, w szczególności w odniesieniu do rodzaju działalności prowadzonej i planowanej przez przedsiębiorstwo inwestycyjne, którego akcje mają zostać nabyte;

d) czy po zrealizowaniu planowanego nabycia przedsiębiorstwo inwestycyjne będzie w stanie wywiązać się, jak również wywiązywać w przyszłości, ze swoich zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy i wszelkich zasad sektorowych w rozumieniu art. 2 ust. 7 dyrektywy 2002/87/WE;

e) czy istnieją poważne podstawy by podejrzewać, iż w związku z planowanym nabyciem dokonano lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*, lub czy proponowane nabycie może zwiększyć ryzyko takich działań.

W celu uwzględnienia przyszłych zmian i zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy Komisja może przyjąć środki wykonawcze służące doprecyzowaniu i wyjaśnieniu kryteriów określonych w pierwszym akapicie niniejszego ustępu, działając zgodnie z procedurą, o które mowa w art. 64 ust. 2.

2. Właściwy organ może wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia jedynie jeśli ustali, że kryteria określone w ust. 1 nie zostały spełnione, lub że informacje dostarczone przez potencjalnego nabywcę są niekompletne.

3. Państwa członkowskie nie narzucają żadnych wstępnych warunków dotyczących wielkości pakietów, jakie muszą być nabywane, ani nie oceniają nabycia pod kątem potrzeb ekonomicznych rynku.

4. Państwa członkowskie publicznie udostępniają wykaz informacji niezbędnych do przeprowadzenia oceny przewidzianej w ust. 1.

Zakres wymaganych informacji musi być proporcjonalny i dostosowany do charakteru planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji.

Państwa członkowskie nie wymagają informacji, które nie są istotne dla przeprowadzenia oceny ostrożnościowej.

5. W przypadku, gdy właściwy organ otrzyma powiadomienia o dwóch lub więcej propozycjach nabycia lub zwiększenia znacznych pakietów akcji w tym samym przedsiębiorstwie inwestycyjnym, zapewnia on równe traktowanie wszystkich potencjalnych nabywców.

__________

* Dz.U. L 309 z 25.11.2005, str. 15.

Artykuł 10c

1. Komisja może zwrócić się do właściwych organów o bezzwłoczne przekazanie jej kopii dokumentów, na podstawie których właściwe organy przeprowadziły ocenę ostrożnościową w odniesieniu do art. 10 ust. 3, art. 10 ust. 4 oraz art. 10b, oraz o podanie uzasadnienia przekazanego potencjalnemu nabywcy.

2. Informacje przekazywane Komisji objęte są zobowiązaniem do zachowania tajemnicy zawodowej i mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu stwierdzenia, czy dane państwo członkowskie wypełniło swoje zobowiązania wynikające z niniejszej dyrektywy.

Wszelkie osoby, które pracują lub pracowały dla Komisji, a także audytorzy i eksperci działający w imieniu Komisji, podlegają zobowiązaniu do zachowania tajemnicy zawodowej.

3. Żadne poufne informacje otrzymane przez Komisję na podstawie ust. 1 nie mogą zostać ujawnione jakiejkolwiek osobie lub organowi, chyba że w skróconej lub zbiorczej formie uniemożliwiającej zidentyfikowanie poszczególnych potencjalnych nabywców lub przedsiębiorstw inwestycyjnych, których dotyczy transakcja.”

Artykuł 4

Zmiany do dyrektywy 2005/68/WE

W dyrektywie 2005/68/WE wprowadza się następujące zmiany:

1. Artykuł 2 ust. 2 akapit trzeci otrzymuje następujące brzmienie:

„Do celów ust. 1 lit. j), w kontekście art. 12 i 19 oraz w odniesieniu do innych wielkości pakietów akcji określonych w art. 19, pod uwagę bierze się prawa głosu określone w art. 9 i 10 dyrektywy 2004/109/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady*;

Dz.U. L 390 z 31.12.2004, str. 38.”

2. Artykuł 19 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 19

1. Państwa członkowskie wymagają, by każda osoba fizyczna lub prawna bądź kilka takich osób działających w porozumieniu, która postanowiła (które postanowiły) nabyć pośrednio lub bezpośrednio znaczny pakiet akcji w przedsiębiorstwie reasekuracyjnym albo pośrednio lub bezpośrednio zwiększyć posiadany znaczny pakiet akcji, w wyniku czego proporcja posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału osiągnie bądź przekroczy 20%, 30% lub 50% albo przedsiębiorstwo reasekuracyjne stanie się przedsiębiorstwem zależnym takiej osoby (takich osób), zwanej (zwanych) dalej „potencjalnym nabywcą”, powiadomiła (powiadomiło) na piśmie właściwy organ dla przedsiębiorstwa reasekuracyjnego, w którym zamierza ona (zamierzają one) nabyć lub zwiększyć znaczny pakiet akcji, o wielkości tego pakietu oraz przekazała (przekazało) istotne informacje, o których mowa w art. 19a ust. 4.

2. Bezzwłocznie po otrzymaniu powiadomienia wymaganego zgodnie z ust. 1, a w żadnym razie nie później niż w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania tego powiadomienia, właściwe organy potwierdzają jego odbiór potencjalnemu nabywcy na piśmie.

Właściwe organy mają maksymalnie trzydzieści dni roboczych od dnia pisemnego potwierdzenia odbioru (dalej: „okres oceny”) na wyrażenie sprzeciwu wobec transakcji zgłaszanej przez potencjalnego nabywcę.

3. Właściwe organy mogą w razie konieczności zwrócić się o dalsze informacje potrzebne do przeprowadzenia oceny, o której mowa w art. 19a ust. 1, w ciągu pięciu dni roboczych od dnia potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy.

Prośbę o dalsze informacje przekazuje się na piśmie z wyszczególnieniem dodatkowych niezbędnych informacji.

Żądane informacje przekazuje się właściwym organom w ciągu dziesięciu dni roboczych. Bieg okresu oceny zostaje wstrzymany na czas od dnia przekazania prośby o informacje przez właściwy organ do dnia otrzymania odpowiedzi od potencjalnego nabywcy. Czas wstrzymania nie może przekroczyć dziesięciu dni roboczych. Jakiekolwiek kolejne prośby o informacje przekazywane przez właściwy organ nie mogą powodować wstrzymania biegu okresu oceny.

4. Jeśli po zakończeniu oceny właściwy organ postanowi wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, informuje o tym potencjalnego nabywcę na piśmie w ciągu dwóch dni roboczych, ale przed upływem okresu wymienionego w art. 19 ust. 2 akapit drugi, podając powody takiej decyzji.

5. Jeśli przed upływem okresu oceny właściwy organ nie wyrazi na piśmie sprzeciwu wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, o którym mowa w ust. 1, uznaje się, że planowane nabycie lub zwiększenie pakietu akcji zostało zatwierdzone. Dokonując potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 2, oraz, w stosownych sytuacjach, zwracając się o dalsze informacje zgodnie z ust. 3, właściwy organ informuje potencjalnego nabywcę o terminie, w którym upływa okres oceny.

6. Właściwy organ może przedłużyć okres oceny do maksymalnie pięćdziesięciu dni roboczych, jeśli kontrolę regulacyjną nad potencjalnym nabywcą sprawuje organ spoza Wspólnoty a potencjalny nabywca ma siedzibę w kraju trzecim, w którym istnieją przeszkody prawne utrudniające przekazanie niezbędnych informacji. ”

7. Właściwy organ może ustalić maksymalny termin na sfinalizowanie planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji.”

3. Dodaje się art. 19a w brzmieniu:

„Artykuł 19a

1. W ramach oceny powiadomienia przewidzianego w art. 19 ust. 1 oraz informacji, o których mowa w art. 19 ust. 3, właściwy organ, mając na względzie prawdopodobny wpływ potencjalnego nabywcy na przedsiębiorstwo reasekuracyjne, ocenia potencjalnego nabywcę oraz bezpieczeństwo finansowe planowanego nabycia na podstawie wszystkich poniższych kryteriów:

a) reputacja potencjalnego nabywcy;

b) reputacja i doświadczenie wszelkich osób, które będą kierować działalnością przedsiębiorstwa reasekuracyjnego w wyniku planowanego nabycia;

c) dobra kondycja finansowa potencjalnego nabywcy, w szczególności w odniesieniu do rodzaju działalności prowadzonej i planowanej przez przedsiębiorstwo reasekuracyjne, którego akcje mają zostać nabyte;

d) czy po zrealizowaniu planowanego nabycia przedsiębiorstwo reasekuracyjne będzie w stanie wywiązać się, jak również wywiązywać w przyszłości, ze swoich zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy i wszelkich zasad sektorowych w rozumieniu art. 2 ust. 7 dyrektywy 2002/87/WE;

e) czy istnieją poważne podstawy by podejrzewać, iż w związku z planowanym nabyciem dokonano lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, lub czy proponowane nabycie może zwiększyć ryzyko takich działań.

2. Właściwy organ może wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia jedynie jeśli ustali, że kryteria określone w ust. 1 nie zostały spełnione, lub że informacje dostarczone przez potencjalnego nabywcę są niekompletne.

3. Państwa członkowskie nie narzucają żadnych wstępnych warunków dotyczących wielkości pakietów, jakie muszą być nabywane, ani nie oceniają nabycia pod kątem potrzeb ekonomicznych rynku. .

4. Państwa członkowskie publicznie udostępniają wykaz informacji niezbędnych do przeprowadzenia oceny przewidzianej w ust. 1.

Zakres wymaganych informacji musi być proporcjonalny i dostosowany do charakteru planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji.

Państwa członkowskie nie wymagają informacji, które nie są istotne dla przeprowadzenia oceny ostrożnościowej.

5. W przypadku, gdy właściwy organ otrzyma powiadomienia o dwóch lub więcej propozycjach nabycia lub zwiększenia znacznych pakietów akcji w tym samym przedsiębiorstwie reasekuracyjnym, zapewnia on równe traktowanie wszystkich potencjalnych nabywców.

_________

* Dz.U. L 309 z 25.11.2005, str. 15.”

4. Artykuł 20 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 20

Oprócz stosowania art. 19 i art. 19a, oraz o ile nie wskazano inaczej, właściwe organy konsultują się ze sobą podczas dokonywania oceny nabycia zgodnie z art. 19a ust. 1 w przypadku, gdy potencjalny nabywca jest:

(1) instytucją kredytową, przedsiębiorstwem asekuracyjnym, ubezpieczeniowym, reasekuracyjnym lub inwestycyjnym bądź spółką zarządzającą w rozumieniu art. 1a ust. 2 dyrektywy Rady 85/611/EWG*, zwaną dalej „spółką zarządzającą UCITS”, posiadającą (posiadającym) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

(2) lub przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa asekuracyjnego, ubezpieczeniowego, reasekuracyjnego lub inwestycyjnego bądź spółki zarządzającej UCITS, posiadającej (posiadającego) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

(3) lub osobą fizyczną lub prawną kontrolującą instytucję kredytową, przedsiębiorstwo asekuracyjne, ubezpieczeniowe, reasekuracyjne lub inwestycyjne bądź spółkę zarządzającą UCITS, posiadającą (posiadające) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim.

. Właściwe organy blisko współpracują ze sobą. Dostarczają sobie nawzajem wszelkich informacji niezbędnych lub istotnych dla przeprowadzenia oceny. W tym zakresie właściwe władze przekazują sobie na żądanie wszelkie wymagane informacje a także przekazują istotne informacje z własnej inicjatywy.

Dz.U. L 375, 31.12.1985, str. 3.”

5. Dodaje się art. 20a w brzmieniu:

„Artykuł 20a

1. Komisja może zwrócić się do właściwych organów o bezzwłoczne przekazanie jej kopii dokumentów, na podstawie których właściwe organy przeprowadziły ocenę w odniesieniu do art. 19, art. 19a i art. 20, oraz o podanie uzasadnienia przekazanego potencjalnemu nabywcy.

2. Informacje przekazywane Komisji objęte są zobowiązaniem do zachowania tajemnicy zawodowej i mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu stwierdzenia, czy dane państwo członkowskie wypełniło swoje zobowiązania wynikające z niniejszej dyrektywy.

Wszelkie osoby, które pracują lub pracowały dla Komisji, a także audytorzy i eksperci działający w imieniu Komisji, podlegają zobowiązaniu do zachowania tajemnicy zawodowej.

3. Żadne poufne informacje otrzymane przez Komisję na podstawie ust. 1 nie mogą zostać ujawnione jakiejkolwiek osobie lub organowi, chyba że w skróconej lub zbiorczej formie uniemożliwiającej zidentyfikowanie poszczególnych potencjalnych nabywców lub przedsiębiorstw reasekuracyjnych, których dotyczy transakcja.

6. W art. 21 liczba „33%” zostaje zastąpiona liczbą „30%”.

7. W art. 56 dodaje się lit. f) w brzmieniu:

„f) doprecyzowanie i wyjaśnienie kryteriów podanych w art. 19a ust. 1 w celu uwzględnienia przyszłych zmian i zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy.”

Artykuł 5

Zmiana do dyrektywy 2006/48/WE

W dyrektywie 2006/48/WE wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 12 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Decydując, czy kryteria dotyczące znacznego pakietu akcji są spełnione w kontekście niniejszego artykułu, pod uwagę bierze się prawa głosu, o których mowa w art. 9 i 10 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*.

___________

* Dz.U. L 390 z 31.12.2004, str. 38.”

2. W art. 19 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustępy 1 i 2 otrzymują brzmienie: “1.

Państwa członkowskie wymagają, by każda osoba fizyczna lub prawna bądź kilka takich osób działających w porozumieniu, która postanowiła (które postanowiły) nabyć pośrednio lub bezpośrednio znaczny pakiet akcji w instytucji kredytowej albo pośrednio lub bezpośrednio zwiększyć posiadany znaczny pakiet akcji, w wyniku czego proporcja posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału osiągnie bądź przekroczy 20%, 30% lub 50% albo instytucja kredytowa stanie się przedsiębiorstwem zależnym takiej osoby (takich osób), zwanej (zwanych) dalej „potencjalnym nabywcą”, powiadomiła (powiadomiło) na piśmie właściwy organ dla instytucji kredytowej, w której zamierza ona (zamierzają one) nabyć lub zwiększyć znaczny pakiet akcji, o wielkości tego pakietu oraz przekazała (przekazało) istotne informacje, o których mowa w art. 19a ust. 1.

2. Bezzwłocznie po otrzymaniu powiadomienia wymaganego zgodnie z ust. 1, a w żadnym razie nie później niż w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania tego powiadomienia, właściwe organy potwierdzają jego odbiór potencjalnemu nabywcy na piśmie.

Właściwe organy mają maksymalnie trzydzieści dni roboczych od dnia pisemnego potwierdzenia odbioru (dalej: „okres oceny”) na wyrażenie sprzeciwu wobec transakcji zgłaszanej przez potencjalnego nabywcę.”

b) Dodaje się ust. 3 - 7 w brzmieniu:

„3. Właściwe organy mogą w razie konieczności zwrócić się o dalsze informacje potrzebne do przeprowadzenia oceny, o której mowa w art. 19a ust. 1, w ciągu pięciu dni roboczych od dnia potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy.

Prośbę o dalsze informacje przekazuje się na piśmie z wyszczególnieniem dodatkowych niezbędnych informacji.

Żądane informacje przekazuje się właściwym organom w ciągu dziesięciu dni roboczych. Bieg okresu oceny zostaje wstrzymany na czas od dnia przekazania prośby o informacje przez właściwy organ do dnia otrzymania odpowiedzi od potencjalnego nabywcy. Czas wstrzymania nie może przekroczyć dziesięciu dni roboczych. Jakiekolwiek kolejne prośby o informacje przekazywane przez właściwy organ nie mogą powodować wstrzymania biegu okresu oceny.

4. Jeśli po zakończeniu oceny właściwy organ postanowi wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, informuje o tym potencjalnego nabywcę na piśmie w ciągu dwóch dni roboczych, ale przed upływem okresu wymienionego w art. 19 ust. 2 akapit drugi, podając powody takiej decyzji.

5. Jeśli przed upływem okresu oceny właściwy organ nie wyrazi na piśmie sprzeciwu wobec planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji, o którym mowa w art. 19 ust. 1, uznaje się, że planowane nabycie lub zwiększenie pakietu akcji zostało zatwierdzone. Dokonując potwierdzenia odbioru, o którym mowa w ust. 2, oraz, w stosownych sytuacjach, zwracając się o dalsze informacje zgodnie z ust. 3, właściwy organ informuje potencjalnego nabywcę o terminie, w którym upływa okres oceny.

6. Właściwe organy mogą przedłużyć okres oceny do pięćdziesięciu dni roboczych w następujących przypadkach:

a) jeśli kontrolę regulacyjną nad potencjalnym nabywcą sprawuje organ spoza Wspólnoty a w danym kraju trzecim istnieją przeszkody prawne utrudniające przekazanie niezbędnych informacji;

b) w przypadku oceny przeprowadzanej na podstawie art. 143.

7. Właściwy organ może ustalić maksymalny termin na sfinalizowanie planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji.”

3. Dodaje się art. 19a, 19b i 19c w brzmieniu:

„Artykuł 19a

1. W ramach oceny powiadomienia przewidzianego w art. 19 ust. 1 oraz informacji, o których mowa w art. 19 ust. 3, właściwy organ, mając na względzie prawdopodobny wpływ potencjalnego nabywcy na instytucję kredytową, ocenia potencjalnego nabywcę oraz bezpieczeństwo finansowe planowanego nabycia na podstawie wszystkich poniższych kryteriów:

a) reputacja potencjalnego nabywcy;

b) reputacja i doświadczenie wszelkich osób, które będą kierować działalnością instytucji kredytowej w wyniku planowanego nabycia;

c) dobra kondycja finansowa potencjalnego nabywcy, w szczególności w odniesieniu do rodzaju działalności prowadzonej i planowanej przez instytucję kredytową, której akcje mają zostać nabyte;

d) czy po zrealizowaniu planowanego nabycia instytucja kredytowa będzie w stanie wywiązać się, jak również wywiązywać w przyszłości, ze swoich zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy i wszelkich zasad sektorowych w rozumieniu art. 2 ust. 7 dyrektywy 2002/87/WE, w tym zwłaszcza wymogów art. 12 ust. 3 i art. 22 tej dyrektywy;

e) czy istnieją poważne podstawy by podejrzewać, iż w związku z planowanym nabyciem dokonano lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*, lub czy proponowane nabycie może zwiększyć ryzyko takich działań.

2. Właściwy organ może wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia jedynie jeśli ustali, że kryteria określone w ust. 1 nie zostały spełnione, lub że informacje dostarczone przez potencjalnego nabywcę są niekompletne.

3. Państwa członkowskie nie narzucają żadnych wstępnych warunków dotyczących wielkości pakietów, jakie muszą być nabywane, ani nie oceniają nabycia pod kątem potrzeb ekonomicznych rynku.

4. Państwa członkowskie publicznie udostępniają wykaz informacji niezbędnych do przeprowadzenia oceny przewidzianej w ust. 1.

Zakres wymaganych informacji musi być proporcjonalny i dostosowany do charakteru planowanego nabycia lub zwiększenia pakietu akcji.

Państwa członkowskie nie wymagają informacji, które nie są istotne dla przeprowadzenia oceny ostrożnościowej.

5. W przypadku, gdy właściwy organ otrzyma powiadomienia o dwóch lub więcej propozycjach nabycia lub zwiększenia znacznych pakietów akcji w tej samej instytucji kredytowej, traktuje on równo wszystkich potencjalnych nabywców.

Artykuł 19b

Oprócz stosowania art. 19 i art. 19a, oraz o ile nie wskazano inaczej, ocena nabycia przeprowadzana zgodnie z art. 19a ust. 1 podlega przepisom art. 129 ust. 3 w przypadku, gdy potencjalny nabywca jest:

(1) instytucją kredytową, przedsiębiorstwem asekuracyjnym, ubezpieczeniowym, reasekuracyjnym lub inwestycyjnym bądź spółką zarządzającą w rozumieniu art. 1a ust. 2 dyrektywy Rady 85/611/EWG**, zwaną dalej „spółką zarządzającą UCITS”, posiadającą (posiadającym) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

(2) przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa asekuracyjnego, ubezpieczeniowego, reasekuracyjnego lub inwestycyjnego bądź spółki zarządzającej UCITS, posiadającej (posiadającego) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim;

(3) osobą fizyczną lub prawną kontrolującą instytucję kredytową, przedsiębiorstwo asekuracyjne, ubezpieczeniowe, reasekuracyjne lub inwestycyjne bądź spółkę zarządzającą UCITS, posiadającą (posiadające) zezwolenie na prowadzenie działalności w innym państwie członkowskim.

Artykuł 19c

1. Komisja może zwrócić się do właściwych organów o bezzwłoczne przekazanie jej kopii dokumentów, na podstawie których właściwe organy przeprowadziły ocenę w odniesieniu do art. 19, art. 19a i art. 19b, oraz o podanie uzasadnienia przekazanego potencjalnemu nabywcy.

2. Informacje przekazywane Komisji objęte są zobowiązaniem do zachowania tajemnicy zawodowej i mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu stwierdzenia, czy dane państwo członkowskie wypełniło swoje zobowiązania wynikające z niniejszej dyrektywy.

Wszelkie osoby, które pracują lub pracowały dla Komisji, a także audytorzy i eksperci działający w imieniu Komisji, podlegają zobowiązaniu do zachowania tajemnicy zawodowej.

3. Poufne informacje otrzymane przez Komisję na podstawie ust. 1 nie mogą być ujawniane jakiejkolwiek osobie lub organowi, chyba że w skróconej lub zbiorczej formie uniemożliwiającej zidentyfikowanie poszczególnych potencjalnych nabywców lub instytucji kredytowych, których dotyczy transakcja.”

__________

* Dz.U. L 309 z 25.11.2005, str. 15. **Dz.U.

L 375, 31.12.1985, str. 3.”

4. W art. 20 liczba „33%” zostaje zastąpiona liczbą „30%”.

5. W art. 129 dodaje się następujący ust. 3:

“3. W przypadku oceny przeprowadzanej na podstawie art. 19a ust. 1, właściwy organ, który wydał zezwolenie instytucji kredytowej, której dotyczy planowana transakcja, konsultuje się z właściwym organem dla potencjalnego nabywcy.

W decyzji właściwego organu, który wydał zezwolenie instytucji kredytowej, której dotyczy planowana transakcja, należy podać wszelkie opinie lub zastrzeżenia wyrażone przez właściwy organ dla nabywcy.”

6. W art. 150 ust. 2 dodaje się lit. f) w brzmieniu:

„f) doprecyzowanie i wyjaśnienie kryteriów podanych w art. 19a ust. 1 w celu uwzględnienia przyszłych zmian i zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy.”

Artykuł 6Transpozycja

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie najpóźniej do dnia […] r.[11] przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonania takiego odniesienia ustalany jest przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 7Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 8Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący

[1] Art. 19 dyrektywy 2006/48/WE, art. 15 dyrektywy 92/49/EWG, art. 15 dyrektywy 2002/83/WE, art. 20-23 dyrektywy 2005/68/WE i art. 10 dyrektywy 2004/39/WE.

[2] W załączeniu.

[3] Dz.U. C z. …, str. ….

[4] Dz.U. C z. …, str. ….

[5] Dz.U. L 228 z 11.8.1992, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE (Dz.U. L 79 z 24.3.2005, str. 9).

[6] Dz.U. L 345 z 19.12.2002, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/68/WE (Dz.U. L 323 z 9.12.2005, str. 1).

[7] Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/31/WE (Dz.U. L 114 z 27.4.2006, str. 60).

[8] Dz.U. L 323 z 9.12.2005, str. 1.

[9] Dz.U. L 177 z 30.6.2006, str.1.

[10] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[11] Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.