[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 9.9.2010

KOM(2010) 464 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z działalności Europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji (EFG) w 2009 r.

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLAPARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z działalności Europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji (EFG) w 2009 r.

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie 4

2. Przegląd działalności EFG w 2009 r. 4

3. Uzupełnienie sprawozdania rocznego z działalności EFG za 2008 r. 5

Rozporządzenie (WE) nr 546/2009 zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające EFG 5

4. Analiza działalności EFG w 2009 r. 5

4.1. Otrzymane wnioski 5

Tabela 1 – Wnioski otrzymane w 2009 r. 6

4.1.1. Wnioski otrzymane wg państw członkowskich i sektorów 7

4.1.2. Otrzymane wnioski a wnioskowane kwoty 7

4.1.3. Wnioski otrzymane a liczba pracowników przewidzianych do objęcia pomocą 7

4.1.4. Otrzymane wnioski a kwoty wnioskowane w przeliczeniu na pracownika 7

4.1.5. Otrzymane wnioski wg kryteriów interwencji 8

4.2. Ułatwianie podejmowania decyzji w sprawie wniosków o pomoc z EFG: nowa procedura składania wniosków do Rady i Parlamentu Europejskiego 8

4.3. Przyznane wkłady 8

Tabela 2 – szczegółowe informacje na temat wkładów przyznanych w 2009 r. 9

4.3.1. Profil pracowników korzystających ze wsparcia EFG 9

Tabela 3 – wkłady z EFG przyznane w 2009 r.: Profil pracowników 9

4.3.2. Działania finansowane przy wsparciu z EFG 9

Tabela 4 – działania finansowane w 2009 r. w rozbiciu zgodnie z klasyfikacją EUROSTATU 10

4.3.3. Komplementarność z działaniami finansowanymi z funduszy strukturalnych, w szczególności z EFS 11

4.4 Wyniki osiągnięte przez EFG: sprawozdania końcowe otrzymane w 2009 r. w sprawie realizacji wkładów finansowych 12

4.4.1. Sprawozdania końcowe otrzymane od państw członkowskich 12

4.4.2. Podsumowanie zgłoszonych wyników 12

4.4.3. Dobre praktyki i lekcje przedstawione w sprawozdaniach końcowych 12

Tabela 5 – Wyniki zgłoszone w sprawozdaniach końcowych otrzymanych w 2009 r. 15

4.5. Sprawozdanie finansowe 16

4.5.1. Fundusze wypłacone przez EFG 16

4.5.2. Wydatki na pomoc techniczną 17

Tabela 6 – Wydatki na pomoc techniczną w 2009 r. 17

4.5.3. Nieprawidłowości zgłoszone lub zamknięte 17

4.5.4. Likwidacja wkładów finansowych z EFG 18

Tabela 7 – Przypadki zlikwidowane w 2009 r. 18

4.5.5. Pozostałe zwroty 18

4.6. Działania pomocy technicznej podjęte przez Komisję 19

4.6.1. Dostarczanie i upowszechnianie informacji 19

4.6.2. Spotkania z organami krajowymi i partnerami społecznymi 20

5. Tendencje 21

1. Wprowadzenie

Europejski fundusz dostosowania do globalizacji („EFG”) został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1927/2006[1], aby okazać solidarność i udzielić wsparcia pracownikom zwalnianym w wyniku poważnych zmian strukturalnych w światowym handlu. Został zaplanowany jako środek służący pogodzeniu ogólnych długoterminowych korzyści płynących z otwartego handlu w zakresie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz krótkoterminowych negatywnych skutków, jakie może nieść globalizacja, w szczególności dla zatrudnienia najbardziej narażonych i najmniej wykwalifikowanych pracowników.

Zasady zmieniono rozporządzeniem (WE) nr 546/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r., tak aby umożliwić skuteczniejsze reagowanie na skutki światowego kryzysu finansowego i gospodarczego (zob. sekcja 3).

Artykuł 16 rozporządzenia zawiera wymóg, zgodnie z którym do dnia 1 lipca każdego roku Komisja przesyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z działalności EFG z poprzedniego roku w ujęciu jakościowym i ilościowym. Sprawozdanie powinno koncentrować się głównie na wynikach osiągniętych przez EFG i powinno zawierać w szczególności informacje dotyczące złożonych wniosków, przyjętych decyzji, finansowanych działań, w tym ich komplementarności z działaniami finansowanymi z funduszy strukturalnych, w szczególności z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), oraz likwidacji przyznanego wkładu finansowego. Powinno ono dokumentować również przypadki wniosków, które zostały odrzucone ze względu na brak wystarczających środków lub niekwalifikowalność.

2. Przegląd działalności EFG w 2009 r.

W 2009 r. Komisja otrzymała 30 wniosków o wkład z EFG, co oznacza sześciokrotny wzrost ich liczby w stosunku do 2008 r. Szczegółowe informacje na temat wniosków podano w sekcji 4 oraz w tabeli 1.

W 2009 r. władza budżetowa podjęła 10 decyzji o uruchomieniu środków z EFG. Osiem z nich dotyczyło wniosków złożonych w 2009 r., natomiast dwie decyzje odnosiły się do wniosków otrzymanych pod koniec 2008 r. Szczegółowe informacje na temat przyznanych wkładów podano w sekcji 4 oraz w tabelach 2, 3 i 4.

W 2009 r. Komisja otrzymała dziewięć sprawozdań końcowych dotyczących wykorzystania wkładów z EFG. Szczegółowe informacje na temat osiągniętych rezultatów podano w sekcji 4 oraz w tabeli 5.

Ponadto zlikwidowano cztery wkłady z EFG przyznane w ubiegłych latach. Udzielono pomocy technicznej z inicjatywy Komisji (art. 8 ust. 1 rozporządzenia EFG). Szczegółowe informacje na ten temat podano w sekcjach 4.5 i 4.6 oraz w tabelach 6 i 7.

3. Uzupełnienie sprawozdania rocznego z działalności EFG za 2008 r.

Rozporządzenie (WE) nr 546/2009 zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające EFG [2]

W europejskim planie naprawy gospodarczej opublikowanym dnia 26 listopada 2008 r. [3] Komisja stwierdziła, że dokona zmian przepisów dotyczących EFG, tak aby Unia Europejska mogła udzielić pomocy pracownikom dotkniętym przez światowy kryzys finansowy i gospodarczy i zająć się długoterminowymi perspektywami zatrudnienia. Trzy tygodnie później, na podstawie analiz oczekiwań i potrzeb głównych zainteresowanych stron EFG (przedstawicieli państw członkowskich oraz organizacji partnerów społecznych na szczeblu krajowym i europejskim), Komisja przyjęła wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia EFG[4], zawierający następujące główne postanowienia:

- zmniejszenie progowej liczby zwolnień z 1 000 zwolnionych pracowników do 500;

- przedłużenie okresu realizacji z 12 do 24 miesięcy;

- zwiększenie poziomu współfinansowania z 50 % do 75 %[5];

- tymczasowe odstępstwo, na mocy którego pracownicy zwolnieni w wyniku kryzysu kwalifikują się do otrzymania wsparcia, pod warunkiem że wnioski oparte na tym kryterium zostaną złożone przed końcem 2010 r.5

Zmienione rozporządzenie EFG (WE) nr 546/2009 przyjęto w dniu 18 czerwca 2009 r. w oparciu o wniosek Komisji.

4. Analiza działalności EFG w 2009 r.

4.1. Otrzymane wnioski

30 wniosków otrzymanych przez Komisję w 2009 r. (zob. tabela 1) oznacza znaczący wzrost w stosunku do dwóch poprzednich lat, przy czym 28 wniosków otrzymano w ciągu zaledwie ośmiu miesięcy (od maja do grudnia 2009 r., tj. od czasu zmiany rozporządzenia EFG do końca roku), podczas gdy w ciągu 24 miesięcy w latach 2007 i 2008 otrzymano 14 wniosków[6].

Wnioski zostały złożone przez 13 państw członkowskich, obejmowały one 29 021 zwolnionych pracowników i opiewały na łączną kwotę 166 581 220 EUR z EFG. 28 wniosków złożonych od maja 2009 r. było objętych nowymi zasadami (tj. stawka finansowania w wysokości 65 %, okres 24-miesięczny itd.).

W 2009 r. nie odrzucono żadnego wniosku. Wycofano jeden wniosek, w związku z czym nie został on ujęty w danych statystycznych.

Tabela 1 – Wnioski otrzymane w 2009 r.

[pic]

4.1.1. Wnioski otrzymane wg państw członkowskich i sektorów

30 otrzymanych wniosków zostało złożonych przez 13 państw członkowskich i dotyczyły one 17 sektorów[7]:

Austria (jeden wniosek; przemysł motoryzacyjny), Belgia (dwa wnioski; przemysł włókienniczy), Bułgaria (jeden wniosek; metale), Dania (dwa wnioski; urządzenia mechaniczne/elektroniczne), Francja (jeden wniosek; przemysł motoryzacyjny), Niemcy (dwa wnioski; telefony komórkowe, przemysł motoryzacyjny), Irlandia (trzy wnioski; komputery, szkło kryształowe, konserwacja statków powietrznych), Włochy (jeden wniosek; artykuły gospodarstwa domowego), Litwa (cztery wnioski; artykuły gospodarstwa domowego, meble, budownictwo, odzież), Niderlandy (osiem wniosków; budownictwo, przemysł drukarski, wydawnictwa), Portugalia (dwa wnioski; przemysł włókienniczy, sprzęt elektroniczny), Hiszpania (dwa wnioski; ceramika, cieślarstwo i stolarstwo), Szwecja (jeden wniosek; przemysł motoryzacyjny).

4.1.2. Otrzymane wnioski a wnioskowane kwoty

Państwo członkowskie składające wniosek o wsparcie z EFG musi zaplanować skoordynowany pakiet środków, który najlepiej odpowiada profilowi pracowników przewidzianych do objęcia pomocą, oraz ustalić wnioskowaną kwotę pomocy. Rozporządzenie EFG nie zawiera zaleceń ani ograniczeń dotyczących całkowitej wnioskowanej kwoty, ale podczas oceny wniosku przez Komisję mogą pojawić się kwestie, z powodu których państwo członkowskie będzie musiało zmienić proponowany pakiet zindywidualizowanych usług, co w rezultacie wpłynie na wnioskowaną kwotę.

Wnioski o wkład z EFG dotyczyły w 2009 r. kwot od 258 164 EUR do 56 385 144 EUR (średnio 5 552 707 EUR).

4.1.3. Wnioski otrzymane a liczba pracowników przewidzianych do objęcia pomocą

Liczba pracowników przewidzianych do objęcia pomocą ze środków, które miały być współfinansowane przez EFG, wyniosła 29 021 (30 wniosków) i wahała się od 111 do 3 582 pracowników (średnio 967 pracowników). Trzy wnioski dotyczyły ponad 2 000 pracowników, siedem dotyczyło od 1 000 do 2 000 osób, a 20 – poniżej 1 000 pracowników.

Liczba pracowników dotkniętych zwolnieniami i liczba osób objętych wsparciem z EFG mogą się różnić, jeśli wnioskujące państwo członkowskie zdecydowało o skoncentrowaniu swojej pomocy przykładowo na osobach, które miały wyjątkowe trudności w utrzymaniu się na rynku pracy lub takich, które najbardziej potrzebowały wsparcia.

4.1.4. Otrzymane wnioski a kwoty wnioskowane w przeliczeniu na pracownika

Kwoty, o które wnioskowano, w przeliczeniu na pracownika, wynosiły w 2009 r. od nieco ponad 500 EUR do ponad 15 700 EUR (średnio 5 740 EUR na pracownika).

Pakiet zindywidualizowanych usług, który wnioskujące państwa członkowskie mogą zaproponować dla danej grupy zwolnionych pracowników, leży w gestii tych państw członkowskich w ramach warunków określonych w rozporządzeniu. W związku z tym wnioskowana kwota w przeliczeniu na zwolnionego pracownika może być różna zależnie od zakresu zwolnień, sytuacji na danym rynku pracy, indywidualnej sytuacji pracowników przewidzianych do objęcia pomocą, środków już podjętych przez państwo członkowskie oraz kosztu świadczenia usług w danym państwie członkowskim lub jego regionie.

4.1.5. Otrzymane wnioski wg kryteriów interwencji

24 przedłożone wnioski (80 %) miały na celu wsparcie pracowników zwolnionych bezpośrednio w wyniku światowego kryzysu finansowego i gospodarczego (art. 1a zmienionego rozporządzenia), podczas gdy pozostałe sześć wniosków (20 %) złożono na podstawie poważnych zmian strukturalnych w handlu światowym spowodowanych globalizacją .

11 wniosków oparto na art. 2 lit. a) rozporządzenia EFG, a 13 oparto na art. 2 lit. b). W połowie z sześciu wniosków odnoszących się do art. 2 lit. c) (we wszystkich wzmiankowano „wyjątkowe okoliczności”) stwierdzono, że nie spełniają one w całości warunków określonych w art. 2 lit. a), a w drugiej połowie – że nie spełniają one w całości warunków określonych w art. 2 lit. b).

4.2. Ułatwianie podejmowania decyzji w sprawie wniosków o pomoc z EFG: nowa procedura składania wniosków do Rady i Parlamentu Europejskiego

Pod koniec 2009 r. proces podejmowania decyzji dotyczących EFG został usprawniony: Komisja wyeliminowała jeden z wymaganych etapów, łącząc dwie procedury w jedną, za którą są wspólnie odpowiedzialni komisarze ds. zatrudnienia i ds. budżetu. Dzięki temu wnioski kierowane do władzy budżetowej zawierają ocenę wniosku dokonaną przez Komisję w formie uzasadnienia. W ten sposób powinno się zaoszczędzić średnio 22 dni, oczekuje się również, że dyskusje w Parlamencie Europejskim i w Radzie będą łatwiejsze i bardziej przejrzyste.

4.3. Przyznane wkłady

W 2009 r. władza budżetowa podjęła 10 decyzji o skorzystaniu z EFG w celu współfinansowania środków aktywnej polityki rynku pracy (zob. tabele 2, 3 i 4). Osiem z nich dotyczyło wniosków złożonych w 2009 r., natomiast dwie decyzje odnosiły się do wniosków otrzymanych pod koniec grudnia 2008 r.

Przyznane wkłady dotyczyły 10 938 zwolnień w ośmiu państwach członkowskich, a łączna kwota wypłacona z EFG wyniosła 52 349 047 EUR (10,5 % maksymalnej kwoty rocznej dostępnej z EFG). Średnia kwota na jednego pracownika wyniosła 4 786 EUR. Sześć z dziesięciu zatwierdzonych wniosków złożono 1 maja 2009 r. lub później, tj. na nowych zasadach.

Władza budżetowa nie odrzuciła żadnego z wniosków o finansowanie z EFG zaproponowanych jej przez Komisję.

Tabela 2 – szczegółowe informacje na temat wkładów przyznanych w 2009 r.

[pic]

4.3.1. Profil pracowników korzystających ze wsparcia EFG

Profil pracowników przewidzianych do objęcia pomocą (płeć, obywatel UE/państwa trzeciego, grupa wiekowa, stan zdrowia/zdolność do pracy), podano w tabeli 3:

Tabela 3 – wkłady z EFG przyznane w 2009 r.: Profil pracowników

[pic]

4.3.2. Działania finansowane przy wsparciu z EFG

Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 przewiduje, że współfinansowanie z EFG może być przeznaczone jedynie na aktywne środki rynku pracy, których celem jest udzielenie pomocy zwolnionym pracownikom w ponownym znalezieniu zatrudnienia. Ponadto stanowi, że z EFG można finansować działania prowadzone przez państwo członkowskie w zakresie przygotowania, zarządzania, informowania, upowszechniania i kontroli związanych z wykorzystywaniem wkładu (pomoc techniczna).

Na środki zatwierdzone w 10 wkładach EFG przyznanych w 2009 r. mające na celu reintegrację 10 938 zwolnionych pracowników z rynkiem pracy składały się głównie szkolenia i przekwalifikowanie, dodatki na utrzymanie w czasie szkolenia lub w czasie korzystania z innych aktywnych środków rynku pracy, dodatki szkoleniowe oraz wsparcie w poszukiwaniu pracy i zarządzanie przypadkami.

Podział szacowanych kosztów proponowanych działań, wraz z pomocą techniczną, przedstawiono w tabeli 4.

Tabela 4 – działania finansowane w 2009 r. w rozbiciu zgodnie z klasyfikacją EUROSTATU [8]

Interwencje polityki rynku pracy (LMP) w rozbiciu wg klasyfikacji EUROSTATU | Szacunkowy koszt EFG i państwa członkowskiego (w EUR) | % całości |

Usługi LMP | 12 954 880 |

1 | Indywidualna pomoc w szukaniu pracy i zarządzanie przypadkami oraz ogólne usługi informacyjne (poradnictwo zawodowe, poświadczanie kompetencji, indywidualne plany działania itd.; ogólnodostępne usługi informacyjne dla osób szukających pracy) | 9 406 680 | 10,91 % |

Dodatki na poszukiwanie pracy | 174 600 | 0,20 % |

Dodatki na koszty przeniesienia | 2 528 400 | 2,93 % |

Inne dodatki (np. systemy praktyk) | 845 200 | 0,98 % |

Środki LMP | 69 664 315 |

2 | Szkolenia i przekwalifikowanie | 35 806 540 | 41,51 % |

Dodatki na szkolenia | 12 579 650 | 14,58 % |

Dodatki na utrzymanie w czasie szkolenia lub w czasie korzystania z innych aktywnych środków rynku pracy | 13 077 200 | 15,16 % |

3 | Rotacja i dzielenie stanowisk pracy | nie dotyczy | nie dotyczy |

4 | Zachęty w dziedzinie zatrudnienia i rekrutacji | 2 577 500 | 2,99 % |

5 | Zatrudnienie wspierane i rehabilitacja zawodowa | 281 600 | 0,33 % |

6 | Bezpośrednie tworzenie miejsc pracy | 594 000 | 0,69 % |

7 | Zachęty do podjęcia działalności gospodarczej mające na celu propagowanie przedsiębiorczości | 4 747 825 | 5,50 % |

Pomoc techniczna (art. 3 rozporządzenia nr 1927/2006) | 3 635 200 | 4,21 % |

Ogółem | 86 254 395 | 100 % |

4.3.3. Komplementarność z działaniami finansowanymi z funduszy strukturalnych, w szczególności z EFS

Celem, dla którego stworzono EFG, jest zwiększanie zdolności do zatrudnienia i zapewnianie szybkiej ponownej integracji z rynkiem pracy poprzez aktywne środki rynku pracy. Uzupełnia on w ten sposób EFS, będący głównym instrumentem UE w tym obszarze. Ich komplementarność polega na tym, że umożliwiają one zajęcie się tymi kwestiami w dwóch różnych perspektywach czasowych: podczas gdy EFG udziela zwolnionym pracownikom wparcia dostosowanego do potrzeb w odpowiedzi na konkretny przypadek masowych zwolnień na skalę europejską, EFS wspiera strategiczne cele długoterminowe (np. zwiększenie kapitału ludzkiego, zarządzanie zmianą) w ramach wieloletnich programów. W świetle skutków społecznych obecnego kryzysu finansowego i gospodarczego, sposób funkcjonowania obydwu funduszy został zmieniony w 2009 r. na wniosek Komisji, tak by umożliwić im elastyczniejsze reagowanie na wpływ kryzysu.

Decydującym kryterium jest potencjał dostępnych instrumentów i środków umożliwiających skuteczne udzielenie pomocy pracownikom. Zawartość „skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług”, który ma być współfinansowany z EFG, powinna być zrównoważona z innymi działaniami i uzupełniać je. Oznacza to, że działania EFG muszą wykraczać daleko poza standardowe kursy, do których pracownicy i tak mieliby dostęp. Z drugiej strony państwa członkowskie nie mają obowiązku wymyślać całkowicie nowych działań, a usługi proponowane do współfinansowania z EFG mogą już istnieć. Praktyką EFG jest proponowanie zestawu usług obejmującego całkowicie nowe działania, działania, które są nowe dla zainteresowanych pracowników lub które są im proponowane w nowych kombinacjach, oraz działania, do których w innym przypadku nie mieliby dostępu (np. szkolenia 2. i 3. stopnia).

Dobrym przykładem uzupełniania się EFS i EFG jest przypadek Nokii (EGF/2009/002) przedłożony przez Niemcy. Wniosek zawierał rozróżnienie pomiędzy pakietem EFG a początkowym pakietem aktywnych środków rynku pracy finansowanym przez EFS oraz współfinansowanym z krajowych środków publicznych i prywatnych. Początkowy pakiet współfinansowany przez EFS obejmował stworzenie „spółki transferowej” (Transfergesellschaft) oraz środki na określenie profilu pracowników, poradnictwo zawodowe, indywidualne doradztwo, placement coaching oraz uzyskiwanie kwalifikacji krótkoterminowych zgodnie z wytycznymi EFS Federalnego Urzędu Pracy. Pakiet aktywnych środków rynku pracy przygotowano jako uzupełnienie opisanego powyżej pakietu EFS, zapewniając w ten sposób komplementarność z innymi środkami na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym.

Inny typ skutecznej komplementarności przedstawia przypadek Volvo (EGF/2009/007) przedłożony przez Szwecję: pracownicy, których zamiast zwolnić przekwalifikowano do wykonywania nowych zadań w ramach przedsiębiorstwa, otrzymali wsparcie współfinansowane przez EFS, podczas gdy pracownicy zwolnieni otrzymali wsparcie poprzez skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług EFG.

Zgodnie z art. 6 ust. 5 rozporządzenia EFG państwa członkowskie zadbały, by nie doszło do podwójnego finansowania z instrumentów finansowych Wspólnoty.

4.4 Wyniki osiągnięte przez EFG: sprawozdania końcowe otrzymane w 2009 r. w sprawie realizacji wkładów finansowych

Głównymi źródłami informacji o wynikach osiągniętych przez EFG są sprawozdania końcowe przedstawiane przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia.

4.4.1. Sprawozdania końcowe otrzymane od państw członkowskich

W 2009 r. Komisja otrzymała dziewięć sprawozdań końcowych, sześć dotyczących wniosków złożonych w 2007 r. i trzy dotyczące wniosków złożonych w 2008 r. (zob. tabela 5).

4.4.2. Podsumowanie zgłoszonych wyników

Dziewięć sprawozdań końcowych pokazało, że pod koniec okresu realizacji 3 717 pracowników (40,1 %) znalazło nowe miejsce pracy. Inni pozostawali bezrobotni (2 219 osób / 24 %) lub nieaktywni (893 osoby / 9,6 %), bądź państwa członkowskie nie podały ich statusu zatrudnienia (2 439 osób / 26,3 %).

4.4.3. Dobre praktyki i lekcje przedstawione w sprawozdaniach końcowych

Państwa członkowskie podały liczbę pracowników, którzy zostali ponownie zintegrowani z rynkiem pracy, a ponadto poinformowały, że wkłady z EFG umożliwiły im zintensyfikowanie ich wsparcia dla zwolnionych pracowników i przedłużenie okresu udzielania wsparcia poza czas, przez który byłoby to możliwe bez wkładu z EFG. Kilka państw członkowskich (Finlandia, Malta, Portugalia) odniosło wrażenie, ze okres realizacji, tj. we wszystkich tych przypadkach 12 miesięcy, nie był wystarczająco długi, w szczególności w odniesieniu do środków mających na celu propagowanie przedsiębiorczości i zakładania przedsiębiorstw.

Na tym etapie nie można przedstawić szczegółowych wyników w rozbiciu na płeć, grupę wiekową, poziom wykształcenia, narodowość itd. Rozbicie takie zostanie przeprowadzone przypadek po przypadku w przyszłości i zostanie przedstawione w ramach śródokresowej oceny EFG.

EGF/2007/004 Perlos/Finlandia

Z 921 pracowników, którzy skorzystali ze środków współfinansowanych przez EFG, 56,9 % znowu pracowało pod koniec okresu realizacji. Szkolenie w zakresie nowych przyszłościowych zawodów przyniosło znaczące korzyści nie tylko pracownikom, lecz także całemu regionowi, który jest peryferyjny i zagrożony wyludnieniem. Rozwój i utrzymywanie szerokiej sieci zainteresowanych stron wspierało zwalnianych pracowników i pomogło im szybciej znaleźć nową pracę. Nawiązanie wczesnej współpracy z Komisją umożliwiło stworzenie ambitniejszego pakietu środków dla pracowników, niż byłoby to możliwe bez takiej współpracy. Końcowe sprawozdanie obejmuje analizę SWOT (analizę mocnych i słabych stron oraz szans i zagrożeń) dotyczącą danego przypadku, która może okazać się pomocna w planowaniu przyszłych działań. Środki współfinansowane przez EFG umożliwiły władzom Karelii Północnej opracowanie planów kryzysowych dotyczących przyszłych zwolnień na dużą skalę.

EGF/2007/006 Piemonte/Włochy

Z 1 298 pracowników, którzy skorzystali ze środków współfinansowanych przez EFG, 48,9 % znowu pracowało pod koniec okresu realizacji (w tym 5, którzy stworzyli swoje własne przedsiębiorstwa). Status zatrudnienia pozostałych 51,1 % nie został podany. W ramach interwencji zwrócono szczególną uwagę na zachęcanie kobiet i pracowników powyżej 55 roku życia, by nie opuszczali rynku pracy, lecz dalej na nim funkcjonowali. Wysoki odsetek pracowników w wieku powyżej 40 lat był w stanie znaleźć nowe zatrudnienie, a wskaźnik ponownego zatrudnienia starszych pracowników osiągnięty z pomocą tych środków był w tym obszarze szczególnie znaczący. Dzięki przekwalifikowaniu pracownicy zostali przeniesieni z sektora wyrobów włókienniczych do innych, bardziej konkurencyjnych sektorów produkcji.

EGF/2007/005 Sardegna/Włochy

Władze Włoch poinformowały, ze z 1 044 pracowników, którzy skorzystali ze środków współfinansowanych przez EFG, 6,2 % znowu pracowało pod koniec okresu realizacji (w tym jeden, który otworzył swoje własne przedsiębiorstwo). Status zatrudnienia pozostałych 93,8 % nie został podany.

EGF/2007/007 Lombardia/Włochy

Z 1 215 pracowników, którzy skorzystali ze środków współfinansowanych przez EFG, 45,8 % znowu pracowało pod koniec okresu realizacji. Status zatrudnienia pozostałych 54,2 % nie został podany.

EGF/2008/001 Toscana/Włochy

Z 1 352 pracowników, którzy skorzystali ze środków współfinansowanych przez EFG, 65,6 % znowu pracowało pod koniec okresu realizacji (w tym dwóch, którzy otworzyli swoje własne przedsiębiorstwa), a 26 % pozostawało niezatrudnionych lub nieaktywnych. Status zatrudnienia pozostałych 8 % nie został podany.

W powyższych trzech przypadkach władze Włoch przedstawią więcej informacji, tak by umożliwić Komisji wyciągnięcie wniosków co do sukcesu interwencji EFG.

EGF/2007/008 Wyroby włókiennicze/Malta

Z 672 pracowników, którzy skorzystali ze środków współfinansowanych przez EFG, 65,5 % znowu pracowało pod koniec okresu realizacji (w tym 24, którzy otworzyli swoje własne przedsiębiorstwa). W ramach interwencji pracownicy dotknięci zwolnieniami otrzymali bardziej zindywidualizowane wsparcie w powróceniu na rynek pracy. Dzięki temu problemy społeczne i ekonomiczne dotknęły ich w mniejszym stopniu. W opinii władz Malty poradnictwo zawodowe okazało się bardzo przydatne, ponieważ umożliwiło wielu pracownikom, którzy nie wiedzieli o możliwościach pracy w innych sektorach, wzięcie pod uwagę zatrudnienia poza sektorem wyrobów włókienniczych. Zważywszy, że pracownicy w ograniczonym stopniu dysponowali uniwersalnymi kwalifikacjami, wprowadzenie systemu subsydiowania wynagrodzeń zachęciło pracodawców do oferowania takim pracownikom innych możliwości pracy. Zastosowanie systemu dotacji dla nowopowstających przedsiębiorstw również uznano za sukces.

EGF/2007/010 Lisboa-Alentejo/Portugalia

Z 558 pracowników, którzy skorzystali ze środków współfinansowanych przez EFG, 19,5 % znowu pracowało pod koniec okresu realizacji (w tym 11, którzy otworzyli swoje własne przedsiębiorstwa). Ten stosunkowo niski odsetek należy rozpatrywać w świetle strukturalnych problemów sektora motoryzacyjnego, które rozpoczęły się jeszcze przed światowym kryzysem finansowym i gospodarczym i zostały dodatkowo przez niego zaostrzone. W ostatnim kwartale 2008 r., gdy zakończono działania, liczba nowozarejestrowanych samochodów w Europie zmniejszyła się średnio o 20 %[9]. Pomimo tej niekorzystnej sytuacji programy uznawania i zatwierdzania kwalifikacji pracowników o najniższym wykształceniu zapewniły im większe możliwości znalezienia nowego zatrudnienia. Środki EFG były skutecznie uzupełniane innymi działaniami, m.in. tymi współfinansowanymi przez Europejski Fundusz Społeczny.

EGF/2008/002 Delphi/Hiszpania

Z 1 589 pracowników, którzy skorzystali ze środków współfinansowanych przez EFG, 10,7 % znowu pracowało pod koniec okresu realizacji (w tym ośmiu, którzy otworzyli swoje własne przedsiębiorstwa). Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym, ten niski odsetek należy rozpatrywać w kontekście szybkiego pogarszania się sytuacji na rynku pracy Andaluzji w tamtym czasie. W lutym 2009 r., gdy zakończył się okres realizacji, zatrudnienie było o 6,6 % niższe niż w lutym 2008 r. Władze Hiszpanii, wykorzystując własne środki, w dalszym ciągu zapewniały szkolenia dla konkretnych grup docelowych aż do 31 lipca 2009 r. Pomimo niekorzystnej sytuacji gospodarczej, przed końcem lipca 2009 r. 600 zwolnionych pracowników Delphi miało w ten sposób przed sobą pozytywne perspektywy powrotu na rynek pracy.

EGF/2008/003 Alytaus Tekstile/Litwa

Z 619 pracowników, którzy skorzystali ze środków współfinansowanych przez EFG, 53,3 % znowu pracowało po okresie realizacji (w tym 11, którzy otworzyli swoje własne przedsiębiorstwa).

Tabela 5 – Wyniki zgłoszone w sprawozdaniach końcowych otrzymanych w 2009 r.

[pic]

4.5. Sprawozdanie finansowe

4.5.1. Fundusze wypłacone przez EFG

W 2009 r. władza budżetowa przyznała 10 wkładów tytułem pomocy z EFG na łączną kwotę 52 349 047 EUR, co stanowi 10,5 % dostępnej maksymalnej kwoty rocznej (tabela 2). Wszystkie 10 płatności pochodziło z budżetu na 2009 r., jakkolwiek sześciu z nich dokonano na początku 2010 r.

Zgodnie z art. 28 porozumienia międzyinstytucjonalnego z 17 maja 2006 r.[10] określającego ramy budżetowe EFG, EFG nie może przekroczyć maksymalnej kwoty rocznej 500 mln EUR, która może pochodzić z dowolnej nadwyżki w ramach ogólnego pułapu wydatków z poprzedniego roku lub z anulowanych środków na zobowiązania z ubiegłych dwóch lat, z wyjątkiem tych związanych z rozdziałem 1B ram finansowych. Ponadto art. 12 rozporządzenia EFG stanowi, że co najmniej 25 % maksymalnej kwoty rocznej musi pozostać dostępne w dniu 1 września każdego roku w celu pokrycia potrzeb pojawiających się do końca roku.

Środki na zobowiązania z tytułu funduszy przyznanych w 2009 r. zostały przeniesione z rezerwy do linii budżetowej EFG. Praktyka stosowana w 2009 r. względem środków na płatności polegała na ich uzyskiwaniu z budżetu EFS ze względu na „bliskość” polityki, ponieważ roczne potrzeby EFG kształtowały się do tej pory na poziomie ok. 1 % zasilenia płatności z EFS. Aby uniknąć pomyłek w zakresie wykorzystywania zasobów budżetowych w ramach różnych instrumentów, Komisja rozpoczęła w 2009 r. poszukiwania alternatywnych źródeł środków na płatności tam, gdzie jest to możliwe i uzasadnione, i gdzie nie ma ryzyka opóźnień w analizie wniosków o przeniesienie.

Istnieje kilka wyjaśnień , dlaczego w 2009 r. wykorzystano zaledwie 10,5 % dostępnej maksymalnej kwoty rocznej : tylko 13 państw członkowskich zwróciło się o wsparcie z EFG, a proces, począwszy od przygotowania wniosku, poprzez jego analizę, aż do uzyskania decyzji końcowej władzy budżetowej, może być długi i złożony. Przyczyny nieskładania wniosków o wsparcie z EFG są m.in. następujące: państwa członkowskie wolą korzystać z EFS, szczególnie w przypadkach, gdy wskaźnik interwencji EFS jest wyższy niż wskaźnik EFG; problemy ze znalezieniem odpowiedniego finansowania krajowego w środku roku podatkowego; brak personelu na szczeblu centralnym i brak doświadczenia w odniesieniu do procedur EFG; długie okresy finansowej niepewności w czasie oczekiwania na decyzję władzy budżetowej; a także decyzje polityczne o niekorzystaniu z EFG. Istnieją również dowody, że niektóre państwa członkowskie czekały ze złożeniem swoich wniosków na wejście w życie zmienionego rozporządzenia EFG.

Nabierając doświadczenia, państwa członkowskie będą potrafiły sprawniej przygotowywać i składać wnioski do EFG. Oczekuje się również, że uproszczone procesy oceny i podejmowania decyzji wprowadzone pod koniec 2009 r. (zob. sekcja 4.2) pomogą uczynić EFG bardziej wydajnym.

4.5.2. Wydatki na pomoc techniczną

Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia EFG do 0,35 % zasobów finansowych dostępnych na dany rok (maksymalnie 1,75 mln EUR) może zostać udostępnione w formie wsparcia technicznego (z inicjatywy Komisji) na działania takie jak informowanie, wsparcie administracyjne i techniczne, monitorowanie, audyt oraz działania z zakresu kontroli i oceny niezbędne do wykonania rozporządzenia EFG. W 2009 r. na pomoc techniczną przeznaczono kwotę 690 000 EUR[11]. W tabeli 6 przedstawiono działania w ramach powyższego wsparcia. Wykorzystano linię budżetową na pomoc techniczną EFG (04.010414).

Nie zwrócono się o pozostałe 1 060 000 EUR potencjalnie dostępne na pomoc techniczną w ciągu roku.

Tabela 6 – Wydatki na pomoc techniczną w 2009 r.

Pomoc techniczna w 2009 r. Opis i kwoty proponowane przez Komisję | Środki wydane |

EUR | EUR |

Informacje (np. portal internetowy, publikacje i działania audiowizualne) | 160 000 | 67 069,39 |

Wsparcie administracyjne i techniczne - Spotkania osób kontaktowych EFG - Wymiana najlepszych praktyk wśród państw członkowskich (działania w sieci) | 70 000 160 000 | 40 200,00 99 539,48 |

Ocena (działania przygotowawcze do śródokresowej oceny EFG określone w art. 17 ust. 1 lit. a) rozporządzenia EFG) | 300 000 | EUR 0 (działania te będą prowadzone w 2010 r.) |

Monitoring, audyt i kontrola: Żadna część wkładu nie została wykorzystana na te kategorie (audyty przeprowadzone w 2009 r. zostały sfinansowane z innych źródeł Komisji Europejskiej) |

Ogółem | 690 000 | 206 808,87 |

4.5.3. Nieprawidłowości zgłoszone lub zamknięte

W 2009 r. nie zgłoszono Komisji żadnych nieprawidłowości w ramach rozporządzenia EFG. W 2009 r. nie zamknięto żadnych nieprawidłowości w ramach rozporządzenia EFG.

4.5.4. Likwidacja wkładów finansowych z EFG

W art. 15 ust. 2 rozporządzenia EFG określono procedury likwidacji wkładów finansowych EFG. Pierwsze cztery wkłady EFG zostały zlikwidowane w 2009 r.:

Tabela 7 – Przypadki zlikwidowane w 2009 r.

(wszystkie kwoty w EUR) | EGF/2007/001 Peugeot / Francja | EGF/2007/003 BenQ / Niemcy | EGF/2007/004 Perlos / Finlandia | EGF/2007/008 Sektor wyrobów włókienniczych na Malcie/Malta |

Data wniosku | 9/03/2007 | 27/06/2007 | 18/07/2007 | 12/09/2007 |

Rok zatwierdzenia przez władzę budżetową | 2007 | 2007 | 2007 | 2008 |

Termin składania sprawozdania końcowego | 8/09/2008 | 26/12/2008 | 17/01/2009 | 11/03/2009 |

Data pisma ws. likwidacji | 18/11/2009 | 01/09/2009 | 01/09/2009 | 25/06/2009 |

Przyznany wkład z EFG (50 %) | 2 558 250 | 12 766 150 | 2 028 538 | 681 207 |

Poświadczony udział EFG w rzeczywistych wydatkach (50 %) podany w sprawozdaniach końcowych | 2 353 583 | 10 273 723 | 1 321 253 | 318 920 |

Niewydane fundusze zwrócone Komisji w 2009 r. | 204 667 | 2 492 427 | 707 285 | 362 287 |

Łączna kwota niewydanych funduszy zwróconych Komisji w ramach budżetu na 2009 r. wyniosła dla tych czterech przypadków 3 766 666 EUR.

Istnieje kilka przyczyn, dla których państwa członkowskie nie wykorzystały całości przyznanych wkładów z EFG. Jako że państwa członkowskie są zachęcane do sporządzania realistycznych oszacowań budżetowych w odniesieniu do proponowanego skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług, nie wszystkie zasoby, o które wnioskowano, muszą być potrzebne w trakcie wdrażania środków. W niektórych przypadkach liczba pracowników potrzebujących wsparcia mogła zostać przeszacowana (tj. liczba pracowników potrafiących znaleźć nową pracę bez wsparcia EFG mogła być większa, niż początkowo zakładano), niektórzy pracownicy mogli preferować tańsze działania, a inni z kolei mogli uczestniczyć w działaniach przez okres krótszy, niż przewidywano, ponieważ znaleźli nowe zatrudnienie. Opóźnienia w rozpoczęciu realizacji działań mogą stanowić kolejną przyczynę niższych wydatków. Oczekuje się, że wraz z nabieraniem doświadczenia państwa członkowskie będą coraz trafniej opracowywać budżety na działania oraz przewidywać uczestnictwo pracowników w tych działaniach.

4.5.5. Pozostałe zwroty

Poza zwróconymi kwotami podanymi w tabeli 7 jeden wkład z EFG przyznany w 2007 r. został zwrócony Komisji w całości: 1 258 030 EUR tytułem wniosku EGF/2007/002 (Renault) wycofanego przez władze Francji w 2009 r. Władze Niemiec odzyskały ponadto 1 588,55 EUR tytułem odsetek, którą to kwotę wypłaciły z powrotem Komisji.

4.6. Działania pomocy technicznej podjęte przez Komisję

4.6.1. Dostarczanie i upowszechnianie informacji

Strona internetowa

Zgodnie z art. 9 rozporządzenia EFG Komisja ma obowiązek stworzyć „stronę internetową dostępną we wszystkich językach wspólnotowych, zapewniającą informacje na temat EFG, wskazówki dotyczące przedkładania wniosków oraz aktualne informacje dotyczące przyjętych i odrzuconych wniosków, a także podkreślającą rolę władzy budżetowej”.

Zgodnie z wymogami art. 9 udostępniono w 22 językach wspólnotowych (wszystkich z wyjątkiem irlandzkiego) stworzony przez Komisję portal internetowy EFG ( http://ec.europa.eu/egf ). W 2009 r. portal ulepszono, tak by ułatwić użytkownikom korzystanie z niego.

Bezpośrednim skutkiem tych ulepszeń w 2009 r. był zwiększenie się liczby odwiedzających i odwiedzonych stron, odpowiednio o 120 % i 138 %. Portal EFG zarejestrował odwiedzenie 195 768 stron przez 83 719 osób.

Komunikat wideo

Mediom audiowizualnym we wszystkich 27 państwach członkowskich udostępniono komunikaty wideo (Video News Release – VNR). Wykorzystano je w 28 audycjach (w 19 stacjach TV, ośmiu stacjach radiowych, jednej gazecie internetowej) w dziewięciu państwach członkowskich (Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Irlandia, Włochy, Malta, Rumunia i Słowenia) i trzech państwach spoza UE (Czarnogóra, Rosja i Kongo). Emisje obejrzało lub wysłuchało co najmniej 7 164 750[12] osób.

Eurobarometr

Specjalne wydanie Eurobarometru dotyczące „Europejskiej polityki zatrudnienia i polityki społecznej” (czerwiec 2009 r.) zawierało pytanie dotyczące EFG, które już zadano podczas badania EuroBarometru 70 (październik 2008 r.), mające na celu sprawdzenie świadomości istnienia funduszu.

Na pytanie „Czy kiedykolwiek słyszał(-a) lub czytał(-a) Pan/Pani o Europejskim funduszu dostosowania do globalizacji, który jest funduszem służącym pomocy ofiarom globalizacji?” należało odpowiedzieć, wybierając jedną z podanych poniżej odpowiedzi:

„Tak, wiem bardzo dużo na temat funduszu”, albo

„Tak, jednak nie wiem zbyt wiele na temat funduszu”, albo

„Nie, nigdy nie słyszałem(-am) ani nie czytałem(-am) o funduszu”.

Wyniki z 2009 r. pokazują pewne podniesienie poziomu świadomości istnienia funduszu w porównaniu z poprzednim rokiem: w całej UE 26 % respondentów słyszało o funduszu, a 4 % z nich stwierdziło, że wiedzą na jego temat bardzo dużo. 71 % zapytanych osób odpowiedziało, że nigdy nie słyszało o EFG – odsetek ten pozostaje duży i nie poprawił się w porównaniu z poprzednim rokiem.

Inne działania promocyjne podjęte w 2009 r.

W 2009 r. wydano w różnych formatach i wszystkich językach UE oraz w chińskim, tureckim, arabskim i urdu serię plakatów reklamujących EFG. W urzędach zatrudnienia w UE i poza nimi rozprowadzono 57 000 kopii.

Wydanie magazynu „Agenda społeczna” („Social Agenda”) z marca 2009 r., pisma Komisji poświęconego zatrudnieniu i sprawom społecznym, dotyczyło zarówno EFG, jak i Europejskiego Funduszu Społecznego, jako instrumentów mogących pomóc w złagodzeniu wpływu kryzysu finansowego i gospodarczego na rynek pracy.

Komisja rozważała również wykorzystanie dodatkowych kanałów informacji do rozprzestrzeniania wiadomości na temat EFG, np. w sekcji „Social Europe” na portalu Facebook.

4.6.2. Spotkania z organami krajowymi i partnerami społecznymi

Czwarte spotkanie „Grupy eksperckiej osób kontaktowych w sprawie Europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji” złożonej z przedstawicieli państw członkowskich odbyło się w dniu 9 lipca 2009 r. w Brukseli.

11 grudnia 2009 r. na Malcie odbyło się seminarium sieci EFG poświęcone realizacji zadań EFG w państwach członkowskich, mające na celu omówienie wspomnianej realizacji oraz zwrócenie uwagi zarówno na dobre praktyki, jak i na pozostałe do rozwiązania problemy. Spotkanie uznano za wyjątkowo owocne.

5. Tendencje

Wraz ze zwiększającą się liczbą przypadków EFG powiększa się ilość dostępnych danych umożliwiających identyfikację tendencji w składanych wnioskach oraz uzyskanie obrazu kierunków, w których rozwijają się działania Funduszu. Obecnie Komisja wykorzystuje dane za lata 2007, 2008, 2009 i z części roku 2010, i na podstawie tych materiałów można już podać pewne przykłady. Dane uwzględnione na poniższych trzech wykresach odnoszą się do 57 wniosków otrzymanych do dnia 30 kwietnia 2010 r.

Wykres 1: Liczba pracowników przewidzianych do objęcia pomocą, z podziałem na państwa członkowskie

[pic]

Włochy znajdują się na czele listy państw członkowskich z łączną liczbą 8 300 pracowników, którym ma zostać udzielona pomoc, podczas gdy Republika Czeska oraz Bułgaria przewidziały do objęcia pomocą około 650 pracowników.

Wykres 2: Liczba pracowników przewidzianych do objęcia pomocą, z podziałem na sektory

[pic]

Przedmiotowe sektory to przede wszystkich sektor motoryzacyjny, gdzie pomoc ma zostać udzielona ponad 12 000 pracowników, oraz sektor wyrobów włókienniczych, w którym przewidziano do objęcia pomocą ponad 11 000 pracowników[13].

Wykres 3: Średnia wielkość wsparcia z EFG, z podziałem na sektory

[pic]

Wykres 3 ilustruje średnie wsparcie z EFG na pracownika w różnych sektorach. Pracownicy w sektorach „konserwacji statków powietrznych’ i „metali” otrzymali średnio najwyższe kwoty wsparcia z EFG (średnio 10 000 EUR na pracownika); w następnej kolejności znalazły się sektory „motoryzacyjny” (prawie 8 000 EUR na pracownika) i „urządzeń mechanicznych/elektronicznych” (ponad 7 000 EUR na pracownika). Osoby zatrudnione w sektorach „odzieży”, „budownictwa”, „mebli” i „handlu detalicznego” otrzymały średnio najniższe kwoty (około 1 000 EUR na pracownika).

Osoby zainteresowane znajdą więcej wyników i tendencji w „Portrecie statystycznym EFG w latach 2007-2010” („Statistical portrait of the EGF 2007-2010”) udostępnianym na życzenie na stronie EFG (http://ec.europa.eu/egf) od lata 2010 r.

Załącznik 1

Sektor motoryzacyjny (NACE: Produkcja pojazdów samochodowych, przyczep i naczep, Nr ref. 29) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2007/001 | FR | Peugeot |

EGF/2007/010 | PT | Lisboa-Alentejo |

EGF/2008/002 | ES | DELPHI |

EGF/2008/004 | ES | Castilla Leon |

EGF/2009/007 | SE | Volvo |

EGF/2009/009 | AT | Steiermark |

EGF/2009/013 | DE | Karmann |

EGF/2009/019 | FR | Renault |

EGF/2010/002 | ES | Cataluña |

EGF/2010/004 | PL | Wielkopolskie |

Wyroby włókiennicze (NACE: Produkcja wyrobów tekstylnych, Nr ref. 13) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2007/005 | IT | Sardegna |

EGF/2007/006 | IT | Piemonte |

EGF/2007/007 | IT | Lombardia |

EGF/2008/001 | IT | Toscana |

EGF/2008/003 | LT | Alytaus tekstilė |

EGF/2008/005 | ES | Catalonia |

EGF/2009/001 | PT | North/Centre |

EGF/2009/004 | BE | Oost-West Vlaanderen |

EGF/2009/005 | BE | Limburg |

EGF/2010/009 | ES | Valencia |

Telefony komórkowe (NACE: Produkcja komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych, Nr ref. 26) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2007/003 | DE | BenQ |

EGF/2007/004 | FI | Perlos |

EGF/2009/002 | DE | Nokia |

Odzież (NACE: Produkcja odzieży, Nr ref. 14) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2007/008 | MT | Wyroby włókiennicze |

EGF/2009/018 | LT | Odzież |

EGF/2010/003 | ES | Galicia |

EGF/2010/014 | SI | Mura |

Artykuły gospodarstwa domowego (NACE: Produkcja urządzeń elektrycznych, Nr ref. 27) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/006 | IT | Gruppo Merloni |

EGF/2009/010 | LT | AB Snaige |

Urządzenia mechaniczne/elektroniczne (NACE: Produkcja maszyn i urządzeń, Nr ref. 28) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/015 | DK | Danfoss Group |

EGF/2009/031 | DK | Linak |

EGF/2010/001 | DK | Nordjylland |

EGF/2010/006 | PL | H.Cegielski-Poznań |

EGF/2010/013 | PL | Podkarpackie |

Przemysł drukarski (NACE: Poligrafia i reprodukcja zapisanych nośników informacji, Nr ref. 18) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/026 | NL | Noord Holland i Utrecht |

EGF/2009/027 | NL | Noord Brabant i Zuid Holland |

EGF/2009/028 | NL | Limburg |

EGF/2009/029 | NL | Gelderland i Overijssel |

EGF/2009/030 | NL | Drenthe |

Komputery (NACE: Produkcja komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych, Nr ref. 26) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/008 | IE | Dell |

Sprzęt elektroniczny (NACE: Produkcja komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych, Nr ref. 26) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/023 | PT | Qimonda |

EGF/2010/008 | AT | AT&S |

EGF/2010/011 | NL | NXP Semiconductors |

Ceramika (NACE: Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych, Nr ref. 23) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/014 | ES | Valencia |

Budownictwo (NACE: Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków, Nr ref. 41) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/011 | NL | Heijmans |

EGF/2009/017 | LT | Budownictwo |

Metale (NACE: Produkcja metali, Nr ref. 24) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/022 | BG | Kremitkovtsi AD |

EGF/2010/007 | AT | Steiermark-Niederoesterreich |

Konserwacja statków powietrznych (NACE: Naprawa i instalowanie maszyn i urządzeń, Nr ref. 33) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/021 | IE | SR Technics |

Wydawnictwa (NACE: Działalność wydawnicza, Nr ref. 58) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/024 | NL | Noord Holland i Zuid Holland |

EGF/2009/025 | NL | Noord Brabant |

Meble (NACE: Produkcja mebli, Nr ref. 31) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/016 | LT | Meble |

Handel detaliczny (NACE: Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami, Nr ref. 47) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2010/010 | CZ | Unilever |

Handel hurtowy (NACE: Handel hurtowy, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami, Nr ref. 46) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2010/012 | NL | Noord Holland ICT |

Szkło kryształowe (NACE: Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych, Nr ref. 23) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/012 | IE | Waterford Crystal |

Cieślarstwo i stolarstwo (NACE: Produkcja wyrobów z drewna i korka, z wyłączeniem mebli, Nr ref. 16) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2009/020 | ES | Castilla La Mancha |

Kamień/Marmur (NACE: Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych, Nr ref. 23) |

Nr | P. cz. | Przypadek |

EGF/2010/005 | ES | Valencia |

[1] Rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski fundusz dostosowania do globalizacji, Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1, sprostowane w Dz.U. L 48 z 22.2.2008, s. 82, w odniesieniu do wszystkich języków oraz w Dz.U. L 202 z 31.7.2008, s. 74, wyłącznie w odniesieniu do języka angielskiego.

[2] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 546/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski fundusz dostosowania do globalizacji, Dz.U. L 167 z 29.6.2009.

[3] Komunikat Komisji do Rady Europejskiej dotyczący europejskiego planu naprawy gospodarczej, COM(2008) 800 wersja ostateczna z dnia 26 listopada 2008 r.

[4] Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski fundusz dostosowania do globalizacji, COM(2008) 867 z 16.12.2008.

[5] Rozporządzenie zmieniające przyjęte przez Parlament Europejski i Radę w 2009 r. (Dz.U. L 167 z 29.6.2009) przewiduje czasowe zwiększenie poziomu współfinansowania z 50 % do 65 % (nie 75 %, jak proponowano) do końca obowiązywania odstępstwa związanego z kryzysem ustalonego na dzień 31 grudnia 2011 r.

[6] Dziewięć wniosków w 2007 r. i pięć w 2008 r. (jeden wycofany wniosek, który został następnie powtórnie złożony policzono tylko jeden raz: EGF/2008/002 Delphi/ES).

[7] Przemysł drukarski (5), przemysł motoryzacyjny (4), przemysł włókienniczy (3), budownictwo (2), artykuły gospodarstwa domowego (2), urządzenia mechaniczne/elektroniczne (2), wydawnictwa (2), telefony komórkowe (1), komputery (1), szkło kryształowe (1), ceramika (1), meble (1), cieślarstwo i stolarstwo (1), metale (1), sprzęt elektroniczny (1), odzież (1), konserwacja statków powietrznych (1).

[8] Niniejsza tabela została opracowana przez Komisję na podstawie środków proponowanych przez państwa członkowskie i zatwierdzonych przez władzę budżetową. Nie odpowiada ona w pełni metodyce stosowanej przez Eurostat opisanej w dokumencie „Baza danych dotyczących polityki rynku pracy – metodyka – zmiany z czerwca 2006”, ponieważ niektóre ze współfinansowanych środków nie pasują do żadnej kategorii Eurostatu (dodatki na poszukiwanie pracy i na szkolenia, dodatki na utrzymanie w czasie szkolenia lub w czasie korzystania z innych aktywnych środków rynku pracy, dodatki na koszty przeniesienia). Kategorie klasyfikacji Eurostatu, oznaczone w tabeli jako „nie dotyczy” nie zostały zaproponowane przez państwa członkowskie w 10 interwencjach EFG zatwierdzonych w 2009 r.

[9] Komunikat Komisji – Reakcja na kryzys w europejskim przemyśle motoryzacyjnym, COM(2009) 104.

[10] Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

[11] Dz.U. L 132 z 29.5.2009, s. 10.

[12] W powyższym wyniku nie uwzględniono materiałów pobranych z Serwisu audiowizualnego KE, portalu internetowego oraz transmisji i retransmisji telewizji satelitarnej.

[13] Bardziej szczegółowy podział znajduje się w załączniku 1.