ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/72 w odniesieniu do uprawnień do połowów dobijaków na niektórych wodach Unii

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W rozporządzeniu Rady (UE) 2016/72 ustalono uprawnienia do połowów na 2016 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach Unii oraz w odniesieniu do statków Unii na niektórych wodach nienależących do Unii. Te uprawnienia do połowów są zazwyczaj wielokrotnie zmieniane w okresie ich obowiązywania.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju.

•Spójność z innymi politykami Unii

Proponowane środki są spójne z pozostałymi obszarami polityki unijnej, w szczególności z polityką w dziedzinie środowiska.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Zobowiązania Unii dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych wynikają z obowiązków określonych w art. 2 nowego rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

•Proporcjonalność

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Wspólna Polityka Rybołówstwa jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu na Radzie spoczywa obowiązek przyjmowania środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów.

•Wybór instrumentu

Proponowany instrument: rozporządzenie.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
— Arrangements under the control of the court which involve the vesting of all or part of the property of the debtor in the Official Assignee for realisation and distribution,

— Creditors' voluntary winding-up (with confirmation of a court),

— Winding-up in bankruptcy of partnerships,

— The administration in bankruptcy of the estate of persons dying insolvent,

— Compulsory winding-up by the court,

SVERIGE

— Konkurs,

— Företagsrekonstruktion,

— Skuldsanering,

UNITED KINGDOM

— Winding-up by or subject to the supervision of the court,

— Creditors' voluntary winding-up (with confirmation by the court),

— Administration, including appointments made by filing prescribed documents with the court,

— Voluntary arrangements under insolvency legislation,

— Bankruptcy or sequestration.





ZAŁĄCZNIK B

Zarządcy, o których mowa w art. 2 pkt 5

BELGIQUE/BELGIË

— De curator/Le curateur,

— De gedelegeerd rechter/Le juge-délégué,

— De gerechtsmandataris/Le mandataire de justice,

— De schuldbemiddelaar/Le médiateur de dettes,

— De vereffenaar/Le liquidateur,
ex 2914 70 00

ex 2914 70 00

ex 2930 90 99

ex 2932 20 90

ex 2932 20 90

ex 3204 17 00

09.2699

ex 8526 91 20 ex 8527 29 00

80 10

Zintegrowany moduł audio (IAM) z cyfrowym wyjściem wideo do podłączenia do monitora z ekranem dotykowym LCD, połączony poprzez sieć Media Oriented Systems Transport (MOST) oraz przekazywany poprzez protokół „MOST High protocol”, z lub bez: oraz włączając stosowany do produkcji pojazdów objętych działem 87

01.07-31.12.2016

500 000 sztuk
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

Działanie „Europejskie Stolice Kultury” (ESK) zostało określone w decyzji nr 445/2014/UE w odniesieniu do tytułów na lata 2020–2033. Załącznik do tej decyzji zawiera chronologiczny wykaz wskazujący, kiedy poszczególne państwa członkowskie są uprawnione do organizowania obchodów ESK (dwa państwa członkowskie rocznie). Konkursy mające na celu wyłonienie Europejskich Stolic Kultury rozpoczynają się sześć lat przed rokiem obchodów, kiedy to publikowane są zaproszenia do składania wniosków przez właściwy organ krajowy.

W porównaniu z poprzednią decyzją nr 1622/2006/WE decyzja nr 445/2014/UE rozszerza zakres działania na kraje kandydujące i potencjalne kraje kandydujące do członkostwa w UE, pod warunkiem że w momencie opublikowania zaproszenia do składania wniosków uczestniczą one w programie „Kreatywna Europa” lub w kolejnych programach unijnych na rzecz kultury. W rezultacie co trzy lata począwszy od 2021 r. (tj. w roku 2021, 2024, 2027, 2030 i 2033), miastom z krajów kandydujących lub potencjalnych krajów kandydujących może zostać przyznany tytuł ESK. Również w tym przypadku konkursy rozpoczynają się najpóźniej sześć lat przed rokiem obchodów publikacją zaproszenia do składania wniosków przez Komisję.

Decyzja nr 445/2014/UE nie obejmuje jednak państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, które są stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (z „państwa EFTA/EOG”), tj. Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Miasta w tych państwach nie mogą zatem uzyskać tytułu ESK w okresie 2020–2033.

W celu wzmocnienia więzi kulturalnych między Unią Europejską a państwami EFTA/EOG proponuje się zmienić decyzję nr 445/2014/UE w celu umożliwienia ubiegania się o tytuł ESK miastom z państw EFTA/EOG, które uczestniczą w programie „Kreatywna Europa” lub w kolejnych programach unijnych na rzecz kultury.

Byłoby to zgodne z art. 167 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym „Unia i państwa członkowskie sprzyjają współpracy z państwami trzecimi [...] w dziedzinie kultury [...]”.

Ponadto włączenie do działania krajów EFTA/EOG byłoby również zgodne z art. 81 Porozumienia EOG oraz z art. 13 Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Celem konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę (zwanej dalej „konwencją z 1980 r.”), ratyfikowanej dotychczas przez 93 kraje, w tym przez wszystkie państwa członkowskie UE, jest przywrócenie status quo za pomocą zagwarantowania niezwłocznego powrotu bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych dzieci dzięki systemowi współpracy między organami centralnymi wyznaczonymi przez umawiające się strony.

Zapobieganie uprowadzaniu dzieci stanowi zasadniczą część unijnej polityki propagującej prawa dziecka, stąd też Unia Europejska podejmuje na szczeblu międzynarodowym działania zmierzające do poprawy stosowania postanowień konwencji z 1980 r. i zachęca państwa trzecie do przystąpienia do niej.

Peru złożyło dokument przystąpienia do konwencji z 1980 r. w dniu 28 maja 2001 r. Konwencja weszła w życie w Peru w dniu 1 sierpnia 2001 r.

Artykuł 38 ust. 4 konwencji z 1980 r. przewiduje, że konwencja ma zastosowanie w stosunkach między państwem przystępującym a tymi umawiającymi się państwami, które złożą oświadczenie o wyrażeniu zgody na to przystąpienie.

Z uwagi na fakt, że kwestia uprowadzenia dziecka za granicę jest objęta wyłączną kompetencją zewnętrzną Unii Europejskiej, decyzję o ewentualnym wyrażeniu zgody na przystąpienie Peru należy podjąć na poziomie UE w drodze decyzji Rady. Dlatego państwa członkowskie powinny złożyć oświadczenie o wyrażeniu zgody na przystąpienie Peru w interesie Unii Europejskiej.

Wyłączna kompetencja UE w sprawie wyrażenia zgody na przystąpienie państwa trzeciego do konwencji z 1980 r. została potwierdzona przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, z którym konsultowano się z inicjatywy Komisji.

W opinii 1/13 z dnia 14 października 2014 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „wyrażenie zgody na przystąpienie państwa trzeciego do Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze dnia 25 października 1980 r., należy do wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej.”

Trybunał podkreślił konieczność jednolitości na szczeblu UE, aby uniknąć „zróżnicowanej geometrii” wśród państw członkowskich.

Konwencja z 1980 r. weszła już w życie między Peru a większością (25) państw członkowskich UE. Jedynie Austria, Dania i Rumunia nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Peru do tej konwencji.

W 2015 r. Peru poinformowało Komisję, że jest zainteresowane wejściem w życie konwencji również w odniesieniu do Austrii i Rumunii, które powinny zostać upoważnione przez Unię do wyrażenia zgody na przystąpienie Peru do konwencji z 1980 r.

Wyrażenie zgody przez Austrię i Rumunię sprawiłoby, że konwencja z 1980 r. obowiązywałaby między Peru a wszystkimi państwami członkowskimi UE z wyjątkiem Danii.
UZASADNIENIE

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020, a w szczególności jego art. 10 przewiduje możliwość uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej, w granicach rocznego pułapu wynoszącego 500 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.), powyżej kwot określonych w odpowiednich działach ram finansowych.

W pkt 11 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami określono warunki uruchomienia funduszu.

Warunki kwalifikujące do przyznania pomocy z funduszu wyszczególniono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiającym Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, w którym przewidziano, że kwota wynosząca maksymalnie 50 000 000 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności zostaje uwzględniona w budżecie na wypłatę zaliczek.

Komisja uważa, że należy postanowić o uruchomieniu tych środków w celu zapewnienia szybkiej dostępności zasobów budżetowych, i w związku z tym Komisja proponuje uwzględnienie tej kwoty w projekcie budżetu na rok 2017.

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu zapewnienia środków na wypłatę zaliczek w budżecie ogólnym Unii na 2017 r.

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4a ust. 4,

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami, w szczególności jego pkt 11,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) ma na celu umożliwienie szybkiej, skutecznej i elastycznej reakcji Unii w sytuacjach nadzwyczajnych oraz okazanie solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami.

(2)Środki funduszu nie mogą przekroczyć maksymalnej kwoty 500 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 10 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013.

(3)Art. 4a ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2012/2002 stanowi, że jeżeli jest to niezbędne w celu zapewnienia na czas dostępu do zasobów budżetowych, możliwe jest uruchomienie funduszu w kwocie do 50 000 000 EUR na wypłatę zaliczek poprzez zapisanie w budżecie ogólnym Unii odpowiednich środków.

(4)W celu zapewnienia na czas dostępu do wystarczających zasobów budżetowych w budżecie ogólnym Unii na rok 2017 należy uruchomić fundusz w kwocie 50 000 000 EUR na wypłatę zaliczek.

(5)W celu skrócenia do minimum czasu potrzebnego na uruchomienie funduszu, niniejszą decyzję należy stosować od dnia 1 stycznia 2017 r.,
KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 18.7.2016

COM(2016) 473 final

2016/0228(NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

concerning the allocation of funds decommitted from projects under the 10th European Development Fund for the purpose of replenishing the African Peace Facility
Celem wniosku jest przyjęcie stanowiska Unii w odniesieniu do zmiany załącznika XVI oraz załącznika XXIX do Układu. Załącznik XVI do Układu zawiera wykaz unijnych aktów prawnych, do których Republika Mołdawii zamierza zbliżyć swoje ustawodawstwo dotyczące przepisów technicznych, norm i oceny zgodności (tytuł V rozdział 3 Układu). Załącznik XXIX do Układu zawiera wykaz unijnych aktów prawnych, do których Republika Mołdawii zbliży swoje przepisy w dziedzinie zamówień publicznych (tytuł V rozdział 8 Układu).

Aktualizacja tych załączników jest konieczna, aby uwzględnić zmiany w dorobku prawnym Unii, które nastąpiły od momentu parafowania umowy w dniu 29 listopada 2013 r. Niniejszy wniosek jest zgodny ze zobowiązaniami Unii i Republiki Mołdawii do dynamicznego zbliżenia przepisów określonego w art. 449 Układu, i ma na celu ułatwienie trwającego w Republice Mołdawii procesu zbliżenia przepisów do dorobku prawnego Unii.

Artykuł 436 ust. 3 Układu stanowi, że Rada Stowarzyszenia jest uprawniona do aktualizacji i zmiany załączników do Układu. Rada Stowarzyszenia przekazała uprawnienia do aktualizacji i zmiany niektórych załączników związanych z handlem Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu na mocy decyzji nr 3/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. W związku z tym Unia powinna zająć stanowisko w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu.
w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

(3)Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu.

The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (2) preferential origin.

Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr … (1)) deklareerib, et need tooted on … (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti.

— cumulation applied with ...... (name of the country/countries)

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr. ... (1)) deklareerib, et need tooted on ... (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul kui on selgelt näidatud teisiti.

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- cumulation applied with ........( name of the country/countries)

Wersja w języku greckim

Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο (άδεια τελωνείου υπ'αριθ. ... ()) δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής ... ().

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- no cumulation applied ()

Wersja w języku angielskim

The exporter of the products covered by this document (customs authorization No ... (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of ... (2) preferential origin.

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- no cumulation applied (3)

Wersja w języku francuskim

L'exportateur des produits couverts par le présent document (autorisation douanière no ... (1)) déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle ... (2)).

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- no cumulation applied (3)

Wersja w języku chorwackim

Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br. …(1)) izjavljuje da su, osim ako je to drugačije izričito navedeno, ovi proizvodi ... (2) preferencijalnog podrijetla.

— cumulation applied with ........................................... (name of the country/countries)

— no cumulation applied (3)

Wersja w języku włoskim

L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento (autorizzazione doganale n. ... ()) dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale ... ().
w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

(3)Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu.

The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (2) preferential origin.

Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr … (1)) deklareerib, et need tooted on … (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti.

- cumulation applied with ........( name of the country/countries)

— cumulation applied with ...... (name of the country/countries)

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr. ... (1)) deklareerib, et need tooted on ... (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul kui on selgelt näidatud teisiti.

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

Wersja w języku greckim

Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο (άδεια τελωνείου υπ'αριθ. ... ()) δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής ... ().

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- no cumulation applied ()

Wersja w języku angielskim

The exporter of the products covered by this document (customs authorization No ... (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of ... (2) preferential origin.

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- no cumulation applied (3)

Wersja w języku francuskim

L'exportateur des produits couverts par le présent document (autorisation douanière no ... (1)) déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle ... (2)).

- cumulation applied with ........(name of country/countries)

- no cumulation applied (3)

Wersja w języku chorwackim

Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br. …(1)) izjavljuje da su, osim ako je to drugačije izričito navedeno, ovi proizvodi ... (2) preferencijalnog podrijetla.

— cumulation applied with …….. (name of the country/countries)

— no cumulation applied (3)

Wersja w języku włoskim

L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento (autorizzazione doganale n. ... ()) dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale ... ().

- cumulation applied with ........(name of country/countries)
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

W tym kontekście Parlament Europejski wezwał do podjęcia zdecydowanych działań na rzecz zwiększenia elastyczności budżetu Unii, a w trakcie nieformalnych dyskusji w Radzie podkreślono potrzebę zwiększenia zdolności obecnych WRF do reagowania na nieprzewidziane wydarzenia.

W celu uruchomienia dodatkowych środków finansowych na działania przyczyniające się do rozwiązania wyżej wymienionych problemów, często wykorzystywano wszystkie dostępne środki budżetowe, w tym przesunięcia, marginesy i instrumenty specjalne, a nowe instrumenty, takie jak unijne fundusze powiernicze i Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji zostały utworzone w celu uzyskania dodatkowego finansowania przy jednoczesnym poszanowaniu ograniczeń określonych w WRF. W porównaniu z poprzednim okresem instrumenty specjalne określone w rozporządzeniu nr 1311/2013 („rozporządzenie w sprawie WRF”) znacznie zwiększyły elastyczność WRF, umożliwiając Unii podjęcie zdecydowanych działań. Ponieważ jednak wyzwania te utrzymują się, zdolność UE do dalszego szybkiego reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych może być zagrożona.

2.PODSTAWA PRAWNA I TREŚĆ WNIOSKU

Niniejszy wniosek opiera się na art. 2 rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych, który przewiduje, że przeglądowi śródokresowemu WRF będzie, w stosownych przypadkach, towarzyszyć wniosek ustawodawczy dotyczący rewizji tego rozporządzenia. Taki przegląd nie powoduje ograniczenia wstępnie przydzielonych poszczególnym państwom środków, bez uszczerbku dla dostosowania pul środków finansowych na politykę spójności zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie WRF.

Biorąc pod uwagę wykorzystanie instrumentów specjalnych od początku okresu wieloletnich ram finansowych oraz nowe wyzwania którym Unia musi w dalszym ciągu stawić czoła, Komisja proponuje zmianę rozporządzenia w sprawie WRF w celu zwiększenia maksymalnej rocznej kwoty na rezerwę na pomoc nadzwyczajną (art. 9) oraz Instrument Elastyczności (art. 11) , a także wprowadzenie nowego specjalnego instrumentu na rzecz utworzenia rezerwy kryzysowej UE finansowanej z umorzonych środków, aby umożliwić Unii szybkie reagowanie na kryzysy, takie jak obecny kryzys migracyjny, oraz na wydarzenia o poważnych konsekwencjach humanitarnych lub związanych z bezpieczeństwem. Równolegle z niniejszym wnioskiem, Komisja proponuje zmianę porozumienia międzyinstytucjonalnego o współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami w celu przyczynienia się do procedury uruchomienia nowej rezerwy kryzysowej.

Ponadto proponuje się zniesienie ograniczeń dotyczących czasu i zakresu globalnego marginesu zobowiązań (art. 14).

W odniesieniu do łącznego marginesu płatności proponuje się zniesienie rocznych pułapów ustalonych na lata 2018-2020 (art. 5.2), tak by umożliwić pełne uruchomienie, w kolejnych latach realizacji WRF, znacznych marginesów płatności umorzonych w latach 2016 i 2017, jeżeli okaże się to niezbędne, a tym samym zapewnić szczególną i jak największą elastyczność.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek w sprawie rozporządzenia jest ograniczony do minimum niezbędnego do osiągnięcia określonego w nim celu i nie wykracza poza to, co jest do tego celu konieczne. Szczegółowe cele proponowanego przedłużenia programu są takie same jak cele obecnego programu (2013–2017). Cele te są przedstawiane i planowane bardziej szczegółowo w rocznych programach prac Komisji w dziedzinie statystyki, opracowywanych w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i przyjmowanych z uwzględnieniem opinii Komitetu ds. ESS. Nowe wymogi statystyczne wywierające wpływ na państwa członkowskie będą przygotowywane z bezpośrednim udziałem państw członkowskich na wczesnym etapie.