[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 7.7.2009

KOM(2009) 343 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI

SPRAWOZDANIE ROCZNE ZA ROK 2008 NA TEMAT STOSUNKÓW MIĘDZY KOMISJĄ EUROPEJSKĄ A PARLAMENTAMI KRAJOWYMI

SPRAWOZDANIE KOMISJI

SPRAWOZDANIE ROCZNE ZA ROK 2008NA TEMAT STOSUNKÓW MIĘDZY KOMISJĄ EUROPEJSKĄ A PARLAMENTAMI KRAJOWYMI

1. Wprowadzenie

Od samego początku swojej kadencji w 2004 r. Komisja kierowana przez José Manuela Barroso podkreślała, że przywiązuje wielką wagę do stosunków z parlamentami krajowymi i wyznaczyła sobie jako jeden z priorytetowych celów zdefiniowanie i wdrożenie prawdziwej „koncepcji współpracy z parlamentami krajowymi”.

Powierzenie jednemu z wiceprzewodniczących Komisji odpowiedzialności za stosunki z parlamentami krajowymi stanowiło w tym zakresie pierwszy, ale nie jedyny punkt wyjścia. Z inicjatywy wiceprzewodniczącej Margot Wallström, w lutym 2005 r. kolegium komisarzy określiło plan działań krótkoterminowych i trzy bardziej ogólne cele:

- wzajemna pomoc – otwarty i ciągły dialog: aby Komisja i parlamenty krajowe mogły wywiązywać się w bardziej skuteczny i przejrzysty sposób z zadań, które zostały im powierzone, obie strony powinny dążyć do znajomości wzajemnych stanowisk i zrozumienia wspólnych interesów;

- tworzenie sieci kontaktów: sieć kontaktów między parlamentami krajowymi i Komisją pozwoli na wykorzystanie politycznej i administracyjnej wiedzy fachowej każdej ze stron, bez naruszania postanowień traktatów ustanawiających Unię Europejską i konstytucji poszczególnych państw członkowskich;

- zacieśnienie stosunków z obywatelami i z ich wybieranymi w wyborach przedstawicielami: głos parlamentów krajowych wzmacnia głos obywateli Europy.

Już w marcu 2006 r., w swoim pierwszym sprawozdaniu rocznym na temat realizacji trzech wymienionych powyżej celów, kolegium potwierdziło swoje zdecydowanie co do zacieśniania stosunków z parlamentami krajowymi.

Aby Unia Europejska stała się bliższa obywatelom, należało w większym stopniu zaangażować parlamenty krajowe w proces opracowywania unijnych strategii politycznych i położyć większy nacisk na znaczenie zasad pomocniczości i proporcjonalności. W tym celu, w swoim komunikacie z dnia 10 maja 2006 r. w sprawie programu politycznego dla obywateli europejskich, Komisja zapowiedziała zamiar wprowadzenia nowatorskiego mechanizmu dialogu z parlamentami krajowymi. Inicjatywa ta zakładała przekazywanie parlamentom krajowym nie tylko opracowywanych przez Komisję dokumentów do dyskusji (zielone i białe księgi oraz komunikaty), zgodnie z wymogiem określonym w protokole załączonym do traktatu z Amsterdamu, ale również wszystkich nowych projektów aktów legislacyjnych. Parlamenty krajowe proszone były o komentowanie otrzymanych dokumentów, przez co przyczyniać się miały do usprawniania procesu opracowywania wspólnotowych strategii politycznych[1].

Na posiedzeniu w czerwcu 2006 r. Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła tę inicjatywę Komisji i wezwała ją do jak najstaranniejszego badania uwag nadsyłanych przez parlamenty krajowe, zwłaszcza w kwestiach dotyczących zgodności z zasadami pomocniczości i proporcjonalności.

Komisja stworzyła wewnętrzne procedury odpowiadania na opinie formułowane przez parlamenty krajowe i począwszy od września 2006 r. rozpoczęła przekazywanie nowych projektów aktów legislacyjnych i dokumentów do konsultacji oraz zaczęła odpowiadać na nadsyłane opinie.

Odpowiedzi Komisji dotyczą z reguły lepszego wyjaśnienia pierwotnych intencji oraz poszczególnych etapów dialogu międzyinstytucjonalnego, kolegium zaś może, bez naruszania przysługujących mu uprawnień w zakresie inicjatywy, uwzględniać uwagi formułowane w ramach takiego dialogu. Należy zauważyć, że Parlament Europejski i Rada są również powiadamiane o tego typu dialogu politycznym z parlamentami krajowymi.

Dzięki realizacji wyżej wymienionych inicjatyw Komisja stworzyła w ciągu ostatnich czterech lat zupełnie nową koncepcję stosunków z parlamentami krajowymi, która podkreśla wkład, jaki mogą mieć te stosunki w podnoszenie jakości europejskiego systemu rządów. Nowa koncepcja pozwoliła Komisji kierowanej przez José Manuela Barroso pogłębić i zacieśnić stosunki z parlamentami krajowymi. Są one teraz najwyższej jakości, co potwierdzają same parlamenty krajowe, jak i Konferencja Przewodniczących Parlamentów Unii Europejskiej oraz Konferencja Organów Wyspecjalizowanych w Sprawach Wspólnotowych (COSAC).

Intensyfikacja kontaktów z parlamentami krajowymi odbyła się bez naruszania uprawnień właściwych instytucjom Unii Europejskiej, a bardziej ogólnie – równowagi w ramach „trójkąta instytucjonalnego”.

W 2008 r. Parlament Europejski, opierając się na wnioskach z prac swojej grupy ds. reform, przyjął zalecenia, które dotyczą między innymi dalszego zacieśniania współpracy PE z parlamentami krajowymi, zwłaszcza w perspektywie wejścia w życie traktatu lizbońskiego. Jego podejście do parlamentów krajowych staje się w ten sposób bardziej spójne a „działania Komisji w tej dziedzinie są także uwzględniane”. Z praktycznego punktu widzenia Parlament Europejski pragnie być bardziej angażowany w dialog, jaki Komisja prowadzi z parlamentami krajowymi i proponuje między innymi, aby Program działalności legislacyjnej i prac Komisji był regularnie przedmiotem dyskusji na spotkaniach forum międzyparlamentarnego, które odbywają się co roku jesienią. Międzyparlamentarne fora, organizowane regularnie przez Parlament Europejski i parlamenty krajowe, w których bierze udział również Komisja, są doskonałą okazją do zacieśnienia dialogu między organami parlamentarnymi na szczeblu krajowym i europejskim a Radą i Komisją.

Potwierdzeniem faktu, że nowa koncepcja stosunków z parlamentami krajowymi była sukcesem od początku kadencji obecnej Komisji jest między innymi blisko 500 spotkań komisarzy z parlamentami krajowymi, które odbyły się w okresie między listopadem 2005 r. a kwietniem 2009 r.; udział komisarzy w 15 forach międzyparlamentarnych (w połowie przypadków był to sam przewodniczący Komisji); regularny udział komisarzy w posiedzeniach Konferencji Przewodniczących Parlamentów Unii Europejskiej oraz konferencji COSAC i wreszcie blisko 450 opinii, jakie Komisja otrzymała w okresie między wrześniem 2006 r. a kwietniem 2009 r. Komisja Barroso przedstawiła ponadto cztery (w tym niniejsze) sprawozdania roczne na temat stosunków z parlamentami krajowymi, wyznaczyła w każdej dyrekcji generalnej osobę odpowiedzialną za kontakty z parlamentami krajowymi, opracowała 12 biuletynów, wzięła udział w ponad 50 spotkaniach ze stałymi przedstawicielami parlamentów krajowych w Brukseli oraz zacieśniła swoją współpracę i kontakty z siecią wymiany IPEX.

Rok 2008 odznaczył się zwłaszcza intensyfikacją dialogu politycznego, rozpoczętego we wrześniu 2006 r. Liczba opinii wydanych przez parlamenty krajowe wzrosła w znaczący sposób. Członkowie Komisji odbyli liczne wizyty w stolicach poszczególnych krajów europejskich i zintensyfikowali kontakty z parlamentami krajowymi.

W perspektywie wejścia w życie traktatu lizbońskiego, parlamenty krajowe kontynuowały – zarówno na szczeblu wewnętrznym jak i w ramach prac konferencji COSAC i sieci wymiany IPEX – prace przygotowawcze do wdrożenia przewidzianych w traktacie lizbońskim mechanizmów zapewniających kontrolę przestrzegania zasady pomocniczości.

Parlamenty krajowe wyraziły również chęć pogłębionej analizy kwestii kontroli parlamentarnej w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa.

2. Podsumowanie opinii otrzymanych od parlamentów krajowych

Z 40 izb (14 państw posiada system jednoizbowy, 13 system dwuizbowy) zaproszonych do wzięcia udziału w dialogu politycznym w 2008 r., 24 odpowiedziało przez przesłanie co najmniej jednej opinii.

2.1. Reakcja parlamentów krajowych

Rosnąca liczba opinii

Dialog polityczny Komisji z parlamentami krajowymi coraz silniej zakorzenia się w praktykach instytucjonalnych Unii. W okresie od września 2006 r. do końca 2008 r. Komisja otrzymała 368 opinii od 33 izb z 24 państw członkowskich. 200 opinii, jakie Komisja otrzymała w 2008 r. (w okresie od września 2006 do końca 2007 r. – 168), świadczy o tym, że dialog polityczny między Komisją i parlamentami krajowymi stał się tradycyjnym elementem stosunków (zob. załącznik).

Liczne wnioski Komisji komentowane

W 2008 r. opinie wydane przez parlamenty krajowe dotyczyły 135 dokumentów przedstawionych przez Komisję. Niektóre z dokumentów, takie jak wniosek dotyczący transgranicznej opieki zdrowotnej, komunikat i wniosek dotyczące oceny funkcjonowania reformy WPR, wnioski wchodzące w skład pakietu klimatyczno-energetycznego oraz roczna strategia polityczna na rok 2009, były przedmiotem szczególnej uwagi.

Niejednolite uczestnictwo

Parlamenty krajowy w różnym stopniu korzystały z omawianej procedury. Niektóre z drugich izb, jak np. francuski Sénat, niemiecki Bundesrat, brytyjski House of Lords i czeski Senát, były nadal bardzo aktywne. Te cztery izby przedstawiły w sumie 54 z 200 opinii. Szwedzki Riksdag i duński Folketing były także bardzo aktywne. Pod koniec roku znacznie wzrosła także liczba opinii przedstawianych przez obie izby włoskie. Z kolei portugalska Assembleia da República przedstawiła 65 opinii, z których większość stanowiły opinie pozytywne, niezawierające żadnych szczególnych uwag.

Należy zauważyć, że przedstawiane wątpliwości nie zawsze są spójne. W stosunku do niewielu wniosków sformułowano więcej niż 3 opinie.

Ponadto niektóre parlamenty – zwłaszcza szwedzki i duński – zdecydowały, że będą wypowiadać się wyłącznie na temat przedstawianych przez Komisję dokumentów do dyskusji. W odniesieniu do projektów aktów legislacyjnych parlamenty, zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi, sprawują kontrolę nad stanowiskiem zajmowanym przez ich rządy w ramach obrad Rady.

O ile francuski Sénat oraz parlamenty niderlandzki i portugalski koncentrowały się na kwestiach pomocniczości i proporcjonalności, większość parlamentów krajowych analizowała przede wszystkim kwestie natury politycznej, związane z elementami wniosków przedstawianych przez Komisję.

Niektóre parlamenty przedstawiały również kwestie istotne dla organów władzy federalnej. Komitet Regionów zwrócił się do niektórych parlamentów, zwłaszcza austriackiego Bundesratu, o ustosunkowanie się do kwestionariusza dotyczącego zasady pomocniczości, który został przekazany niektórym organom władzy regionalnej.

Rozszerzone uczestnictwo

Zasadniczo w 2008 r. liczba parlamentów krajowych prowadzących regularny dialog z Komisją wzrosła w porównaniu z rokiem 2007. Po raz pierwszy udział w dialogu politycznym brało kilka z nich – włoski Senato della Repubblica, austriacki Bundesrat oraz parlamenty: grecki, cypryjski i bułgarski.

W okresie od września 2006 r. jedynie 7 parlamentów nie wzięło udziału w tym dialogu – chodzi o obie izby Hiszpanii i Rumunii, parlament maltański, austriacki Nationalrat i słoweński Državni svet.

IPEX i Europa

Obecnie opinie parlamentów krajowych oraz odpowiedzi Komisji umieszczane są w bazie danych IPEX. Do lata 2009 r. udostępnione będą one także na 27 stronach internetowych (po jednej dla każdego państwa członkowskiego), redagowanych przez Komisję i umieszczanych na portalu Europa.

Prace w ramach konferencji COSAC

COSAC prowadził równocześnie dwie następujące skoordynowane analizy pomocniczości:

- w ramach prac na wnioskiem dotyczącym decyzji ramowej Rady zmieniającej decyzję ramową 2002/475 w sprawie zwalczania terroryzmu, Komisja otrzymała 12 opinii od parlamentów krajowych, z których jeden przedstawił formalne zastrzeżenie co do przestrzegania zasady pomocniczości. Kilka parlamentów zastanawiało się, czy przedstawienie tego typu wniosku nie byłoby właściwsze w ramach Rady Europy lub skrytykowało słabe umotywowanie wniosku pod względem pomocniczości.

- W ramach prac nad wnioskiem dotyczącym stosowania zasady niedyskryminacji osób ze względów religijnych, przynależności etnicznej, wieku lub orientacji seksualnej, Komisja otrzymała 15 opinii. Tylko jedna opinia była negatywna.

W grudniu 2008 r. COSAC rozpoczął skoordynowaną analizę pomocniczości w odniesieniu do dyrektywy w sprawie przeszczepu organów. W okresie od grudnia 2008 r. do końca kwietnia 2009 r. Komisja otrzymała 18 opinii.

2.2. Wpływ na opracowywanie strategii politycznych

Opinie parlamentów krajowych sprzyjają szerokiej debacie, do prowadzenia której Komisja zachęca.

W 2008 r. niektóre parlamenty krajowe w priorytetowy sposób potraktowały główne inicjatywy Komisji, takie jak wnioski wchodzące w skład pakietu klimatyczno-energetycznego, ocenę funkcjonowania reformy WPR oraz wniosek dotyczący praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej (niemiecki Bundesrat, francuski Sénat, brytyjski House of Lords, czeski Senát oraz parlamenty niderlandzki i włoski).

W większości przypadków stanowiska parlamentów były zgodne ze stanowiskami delegacji krajowych w czasie obrad Rady. Pakiet klimatyczno-energetyczny może posłużyć jako przykład. Opinia polskiego Sejmu była zgodna ze stanowiskiem rządu polskiego. Włoski Senato della Repubblica zaapelował o usprawnienie mechanizmów elastyczności i wprowadzenie klauzuli przeglądowych. Włoska Camera dei Deputati wezwała rząd włoski do uzależnienia swojej zgody od wprowadzenia pewnych zmian we wnioskach, np. dotyczących usprawnienia mechanizmów elastyczności, tak aby uwzględnić sytuację gospodarczą i finansową. Brytyjski House of Lords przestawił dwie opinie. Dnia 10 grudnia, w przeddzień posiedzenia Rady Europejskiej, w odniesieniu do systemu handlu uprawnieniami do emisji, House of Lords opowiedział się za finansowaniem pilotażowych projektów wychwytywania i geologicznego składowania dwutlenku węgla ze środków przeznaczonych dla nowych członków oraz za wystawieniem na aukcję wszystkich uprawnień do emisji tych sektorów, w których nie istnieje ryzyko ucieczki emisji gazów cieplarnianych. W odniesieniu do energii ze źródeł odnawialnych, House of Lords zwrócił się do rządu brytyjskiego i Unii Europejskiej o ustalenie celu na rok 2030, aby pobudzić rozwój technologii i inwestycji, które nie zostaną w pełni wdrożone do 2020 r.

Reakcje dotyczące wniosku w sprawie oceny funkcjonowania reformy WPR pokazują także tendencję uzgadniania stanowisk parlamentarnych i rządowych. Czeski Senát odrzucił ideę degresywnych płatności bezpośrednich, optując za stopniową modulacją. Włoska Camera dei Deputati uważa, że wprowadzenie modulacji obowiązkowej, a co za tym idzie przeniesienie środków z pierwszego filara do obszaru rozwoju obszarów wiejskich, powinno odbywać się stopniowo.

W odniesieniu do pozostałych dziedzin wspólnej polityki rolnej, czeski Senát zalecił także czeskiemu rządowi – w interesie konkurencyjności europejskiego sektora rolnictwa – rozpoczęcie w trakcie czeskiej prezydencji UE rozmów na temat organizmów zmodyfikowanych genetycznie. Włoski Senato della Repubblica wystąpił do swojego rządu o podjęcie w instytucjach europejskich konkretnych działań mających na celu wprowadzenie – na wzór niektórych krajów trzecich – systemów kontroli na granicach zewnętrznych oraz procedur nadzorowania wdrażania tych systemów, co pozwoliłoby na przestrzeganie norm europejskich dotyczących produktów rolnych.

W odniesieniu do wniosku dotyczącego praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej Komisja otrzymała trzy opinie w 2008 r. i cztery między styczniem a końcem kwietnia 2009 r. Francuski Sénat zaznaczył, że wniosek powinien potwierdzać uprawnienia państw członkowskich w zakresie organizacji i świadczenia opieki zdrowotnej, gdyż tylko wtedy będzie zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Obie izby parlamentu niderlandzkiego wyraziły także wątpliwości co do przestrzegania zasady pomocniczości i właściwości wyboru instrumentu prawnego (dyrektywa) do celów interweniowania w organizację i finansowanie systemu opieki zdrowotnej. Niemiecki Bundesrat, również przekonany, że należy wzmocnić przepisy potwierdzające odpowiedzialność państw członkowskich za organizację swoich systemów opieki zdrowotnej, ocenił, że pomoc społeczna powinna być wyłączona z zakresu stosowania wniosku.

3. Wizyty robocze członków Komisji i inne formy kontaktu

Nowa koncepcja stosunków między Komisją a parlamentami krajowymi zgodna jest z trzema ogólnymi celami: wzajemnej pomocy i rozpoczęcia otwartego i ciągłego dialogu, stworzenia praktycznej sieci kontaktów, oraz – dzięki lepszym kontaktom z przedstawicielami obywateli wybieranymi w wyborach – zbliżenia się do obywateli. Przedstawicielstwa Komisji w państwach członkowskich zapewniają regularny i usystematyzowany kontakt z parlamentami krajowymi. Ponadto, gdy członek Komisji udaje się z wizytą do parlamentu krajowego, to przedstawicielstwo zajmuje się kwestiami praktycznymi i zapleczem logistycznym i dostarcza mu niezbędne informacje o sytuacji politycznej. Wizytami tymi interesują się media, są one także dobrą okazją do informowania o aktualnych wydarzeniach politycznych na szczeblu europejskim w kontekście krajowym.

Wizyty w parlamentach krajowych

Przewodniczący Barroso udał się z wizytą do parlamentów: łotewskiego, szwedzkiego, czeskiego, luksemburskiego i włoskiego. Wiceprzewodnicząca Margot Wallström gościła w parlamentach: irlandzkim (dwukrotnie), polskim, duńskim, litewskim, francuskim i brytyjskim. W 2008 r. członkowie kolegium spotkali się z przedstawicielami parlamentów krajowych na ponad 100 spotkaniach różnego formatu.

Intensywność tych kontaktów dowodzi jednoznacznie, jak wielką wagę Komisja przywiązuje w chwili obecnej do lepszego uwzględniania uwag parlamentów krajowych i wyjaśniania im w większym stopniu wdrażanej polityki.

Udział w spotkaniach międzyparlamentarnych

Komisja nadal przyjmowała liczne zaproszenia do udziału w różnego rodzaju forach międzyparlamentarnych. W lutym przewodniczący Barroso wraz z wiceprzewodniczącym Verheugenem wzięli udział w spotkaniu międzyparlamentarnym ( Joint Parliamentary Meeting ) poświęconym kwestiom strategii lizbońskiej, a we wrześniu przewodniczący Barroso uczestniczył również w spotkaniu poświęconym kwestiom migracji i imigracji. W listopadzie wiceprzewodnicząca Margot Wallström wzięła udział w spotkaniu międzyparlamentarnym poświęconym kwestiom energii, w styczniu komisarz Joaquin Almunia uczestniczył w posiedzeniu komisji parlamentarnej Sprawy Gospodarcze i Monetarne z udziałem parlamentów krajowych, a komisarz Olli Rehn wziął w maju udział w spotkaniu międzyparlamentarnym poświeconym kwestiom Bałkanów Zachodnich.

Ponadto w lutym wiceprzewodniczący Franco Frattini wziął udział w spotkaniu przewodniczących i trojki prezydencji COSAC, które odbyło się w Lublanie, komisarz Janez Potočnik uczestniczył w maju w XXXIX konferencji COSAC, która miała miejsce w Brdzie w Słowenii, w lipcu komisarz Benita Ferraro-Waldner wzięła w Paryżu udział w spotkaniu przewodniczących delegacji na konferencję COSAC, a w listopadzie wiceprzewodniczący Jacques Barrot uczestniczył w XL konferencji COSAC w Paryżu.

Redagowanie biuletynu

Sekretariat Generalny Komisji opracował dwa biuletyny, które następnie rozprowadzono wewnętrznie oraz przekazano Parlamentowi Europejskiemu i parlamentom krajowym.

Stali przedstawiciele

Przedstawiciele różnych służb Komisji wzięli udział w 18 spotkaniach ze stałymi przedstawicielami parlamentów krajowych w Brukseli. Zgodnie z ich wnioskiem Komisja skoncentruje swoje interwencje na przedstawianiu bieżących spraw i przyszłych inicjatyw.

4. Możliwość wejścia w życie traktatu lizbońskiego

Kontrola przestrzegania zasady pomocniczości

We wnioskach konferencji COSAC w Brdzie wezwano prezydencję francuską do powołania grupy roboczej złożonej ze stałych przedstawicieli parlamentów krajowych przy UE, która sporządziłaby sprawozdanie na temat najlepszych sposobów wykonania postanowień traktatu lizbońskiego dotyczących parlamentów krajowych. Komisja została zaproszona do udziału w pracach tej grupy roboczej.

Na konferencji COSAC w Paryżu stwierdzono, że istniejąca sieć przedstawicieli parlamentów krajowych w Brukseli oraz IPEX stanowią odpowiednie narzędzia wymiany informacji na temat analiz prowadzonych w parlamentach krajowych i pozwalają wymieniać te informacje w sposób regularny, wczesny i nieformalny. Parlamenty krajowe kontynuowały ponadto – oczekując na wejście w życie traktatu lizbońskiego – pilotażowe projekty w zakresie pomocniczości, koordynowane przez sekretariat COSAC.

JLS

Na konferencji COSAC w Paryżu podkreślono również znaczenie, jakie parlamenty krajowe przywiązują do kontroli działań policji i oceny pracy wymiaru sprawiedliwości w państwach członkowskich. Parlamenty krajowe oświadczyły, że chciałyby, aby współpraca sądowa i policyjna w Unii Europejskiej podległa kontroli lub ocenie Parlamentu Europejskiego, we współpracy z parlamentami krajowymi. Aby zostać włączone w proces, zwróciły się one do Komisji Europejskiej o opublikowanie odnośnego dokumentu do konsultacji, przed sfinalizowaniem wniosków dotyczących rozporządzeń w sprawie funkcjonowania Eurojustu i Europolu.

5. Wnioski

W 2008 roku stosunki Komisji z parlamentami krajowymi uległy dalszemu zacieśnieniu, przy pełnym poszanowaniu uprawnień instytucji Unii Europejskiej. Rok 2009 będzie decydujący dla przyszłości traktatu lizbońskiego, wybrany zostanie także – po wyborach do Parlamentu Europejskiego – nowy skład Komisji.

Niniejsze sprawozdanie roczne podkreśla zaangażowanie Komisji na rzecz kontynuacji dialogu i pogłębionej współpracy z parlamentami krajowymi. Komisja pragnie utrzymać i jeszcze bardziej zintensyfikować dialog polityczny z parlamentami krajowymi. W stosownym przypadku Komisja wprowadzi w życie odpowiednie środki w celu prawidłowego wykonania postanowień traktatu lizbońskiego dotyczących parlamentów krajowych.

Załącznik

Opinie parlamentów krajowych 2006-2008

2006 | 2007 | 2008 | 2006-2008 |

PORTUGALIA | Assembleia da República | 0 | 19 | 65 | 84 |

FRANCJA | Sénat | 18 | 22 | 13 | 53 |

NIEMCY | Bundesrat | 6 | 15 | 18 | 39 |

SZWECJA | Riksdag | 0 | 17 | 16 | 33 |

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO | House of Lords | 4 | 14 | 12 | 30 |

DANIA | Folketing | 2 | 10 | 11 | 23 |

REPUBLIKA CZESKA | Senát | 2 | 9 | 11 | 22 |

NIDERLANDY* | Tweede Kamer Staten Generaal | 2 | 1 | 5 | 8 |

WŁOCHY | Senato della Repubblica | 0 | 0 | 8 | 8 |

IRLANDIA | Dail and Seanad Eireann | 0 | 1 | 7 | 8 |

WŁOCHY | Camera dei Deputati | 1 | 0 | 6 | 7 |

POLSKA | Sejm | 1 | 0 | 5 | 6 |

NIEMCY | Bundestag | 1 | 2 | 2 | 5 |

ESTONIA | Riigikogu | 2 | 0 | 2 | 4 |

LUKSEMBURG | Chambre des Députés | 2 | 0 | 2 | 4 |

BELGIA | Sénat | 2 | 0 | 2 | 4 |

AUSTRIA | Bundesrat | 0 | 0 | 4 | 4 |

GRECJA | Vouli ton Ellinon | 0 | 0 | 3 | 3 |

LITWA | Seimas | 2 | 1 | 0 | 3 |

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO | House of Commons | 1 | 1 | 1 | 3 |

CYPR | Vouli ton Antiprosopon | 0 | 0 | 2 | 2 |

ŁOTWA | Saeima | 0 | 0 | 2 | 2 |

REPUBLIKA CZESKA | Poslanecká Sněmovna | 1 | 0 | 1 | 2 |

FRANCJA | Assemblée Nationale | 1 | 1 | 0 | 2 |

WĘGRY | Országgyűlés | 1 | 1 | 0 | 2 |

BELGIA | Chambre des Représentants | 0 | 1 | 1 | 2 |

BUŁGARIA | Narodno Sabranie | 0 | 0 | 1 | 1 |

FINLANDIA | Eduskunta | 1 | 0 | 0 | 1 |

POLSKA | Senat | 1 | 0 | 0 | 1 |

SŁOWACJA | Národná rada | 1 | 0 | 0 | 1 |

SŁOWENIA | Državni zbor | 1 | 0 | 0 | 1 |

AUSTRIA | Nationalrat | 0 | 0 | 0 | 0 |

MALTA | Kamra tad-Deputati | 0 | 0 | 0 | 0 |

NIDERLANDY* | Eerste Kamer Staten Generaal | 0 | 0 | 0 | 0 |

RUMUNIA | Camera Deputatilor | 0 | 0 | 0 | 0 |

RUMUNIA | Senat | 0 | 0 | 0 | 0 |

SŁOWENIA | Državni svet | 0 | 0 | 0 | 0 |

HISZPANIA | Congreso de los Diputados | 0 | 0 | 0 | 0 |

HISZPANIA | Senado | 0 | 0 | 0 | 0 |

OGÓŁEM | 53 | 115 | 200 | 368 |

* Opinie parlamentu niderlandzkiego zostały przesłane w imieniu obydwu izb.

Kontakty z parlamentami krajowymi (od 1.5.2005 r. do 31.12.2008 r.)

z podziałem na państwa członkowskie

Nationalrat |

BELGIA | Sénat | 3 | 3 | 2 | 1 | 9 |

Chambre des Représentants |

BUŁGARIA | Narodno Sabranie | 4 | 2 | 6 |

CYPR | Vouli ton Antiprosopon | 2 | 3 | 1 | 5 | 11 |

REPUBLIKA CZESKA | Senát | 4 | 3 | 7 | 1 | 15 |

Poslanecká sněmovna |

DANIA | Folketing | 9 | 7 | 2 | 5 | 23 |

ESTONIA | Riigikogu | 2 | 2 | 10 | 8 | 22 |

FINLANDIA | Eduskunta | 7 | 8 | 2 | 7 | 24 |

FRANCJA | Sénat | 13 | 10 | 11 | 12 | 46 |

Assemblée Nationale |

NIEMCY | Bundesrat | 16 | 17 | 19 | 17 | 69 |

Bundestag |

GRECJA | Vouli ton Ellinon | 3 | 5 | 4 | 7 | 19 |

WĘGRY | Országgyűlés | 3 | 0 | 1 | 5 | 9 |

IRLANDIA | Dail Eireann | 2 | 2 | 9 | 13 | 26 |

Seanad Eireann |

WŁOCHY | Senato della Repubblica | 8 | 2 | 8 | 2 | 20 |

Camera dei Deputati |

ŁOTWA | Saeima | 2 | 1 | 5 | 3 | 11 |

LITWA | Seimas | 8 | 4 | 8 | 2 | 22 |

LUKSEMBURG | Chambre des Députés | 0 | 3 | 3 | 0 | 6 |

MALTA | Kamra tad-Deputati | 1 | 1 | 4 | 0 | 6 |

POLSKA | Sejm | 5 | 4 | 1 | 13 | 23 |

Senat |

PORTUGALIA | Assembleia da República | 0 | 3 | 6 | 3 | 12 |

RUMUNIA | Camera Deputatilor | 2 | 3 | 5 |

Senat |

SŁOWACJA | Národná rada | 3 | 3 | 0 | 3 | 9 |

SŁOWENIA | Državni zbor | 4 | 8 | 3 | 1 | 16 |

Državni svet |

HISZPANIA | Congreso de los Diputados | 1 | 1 | 1 | 0 | 3 |

Senado |

SZWECJA | Riksdag | 6 | 1 | 5 | 3 | 15 |

NIDERLANDY | Tweede Kamer Staten Generaal | 4 | 6 | 3 | 8 | 21 |

Eerste Kamer Staten Generaal |

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO | House of Lords | 11 | 7 | 12 | 9 | 39 |

House of Commons |

COSAC | 2 | 3 | 3 | 2 | 10 |

Konferencja Przewodniczących | 1 | 1 | 1 | 0 | 3 |

Pozostałe | 2 | 2 | 8 | 10 | 22 |

| OGÓŁEM | 124 |112 |149 |136 |521 | |

[1] Zob. komunikat Komisji do Rady Europejskiej „Plan osiągnięcia wyników dla Europy z myślą o obywatelach” z dnia 10 maja 2006 r. - COM(2006) 211.