KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 10.11.2015 COM(2015) 558 final 2015/0258(NLE) Wniosek DECYZJA WYKONAWCZA RADY upoważniająca Republikę Litewską do przedłużenia stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Zgodnie z art. 395 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą VAT”) Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do stosowania szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy w celu upraszczania procedur poboru podatku lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. W piśmie, które wpłynęło do Komisji dnia 1 kwietnia 2015 r., Republika Litewska (zwana dalej „Litwą”) zwróciła się o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy VAT. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT pismem z dnia 18 maja 2015 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Litwę. W piśmie z dnia 20 maja 2015 r. Komisja zawiadomiła Litwę, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne do rozpatrzenia wniosku. Rząd litewski wnosi o przedłużenie obowiązywania stosowanego obecnie mechanizmu odwrotnego obciążenia w odniesieniu do dostaw drewna oraz dostaw towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatników, w stosunku do których toczy się postępowanie dotyczące niewypłacalności lub postępowanie restrukturyzacyjne pod nadzorem sądowym. W przypadku dostaw drewna Litwa znalazła się w sytuacji, w której znaczna liczba przedsiębiorców uchybiała swoim zobowiązaniom. Przedsiębiorstwa w tym sektorze to często mali odsprzedawcy i pośrednicy, którzy często znikają, nie płacąc organom podatkowym podatku należnego od swych dostaw, pozostawiając jednak swoim klientom ważną fakturę uprawniającą do odliczenia VAT. Podatnicy, w stosunku do których toczy się postępowanie dotyczące niewypłacalności lub postępowanie restrukturyzacyjne pod nadzorem sądowym, często nie płacili organom podatkowym podatku VAT, który otrzymali od swoich klientów. Jednakże nabywca, będący przedsiębiorcą przestrzegającym przepisów prawa, mógł nadal odliczyć uiszczony podatek VAT. W ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia, w drodze odstępstwa od ogólnej zasady przewidzianej w art. 193 dyrektywy VAT, nabywca staje się osobą zobowiązaną do zapłaty podatku VAT z tytułu transakcji krajowych. Upoważnienie do wprowadzenia wskazanego środka stanowiącego odstępstwo zostało pierwotnie przyznane na mocy decyzji Rady 2006/388/WE z dnia 15 maja 2006 r. i dotyczyło również dostaw odpadów żelaznych i złomu oraz wykonywania robót budowlanych. Stosowanie środka stanowiącego odstępstwo względem dostaw drewna oraz dostaw towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatników, w stosunku do których toczy się postępowanie dotyczące niewypłacalności lub postępowanie restrukturyzacyjne pod nadzorem sądowym, zostało przedłużone decyzją wykonawczą Rady 2010/99/UE z dnia 16 lutego 2010 r. Ostatnio obowiązywanie środka stanowiącego odstępstwo zostało przedłużone decyzją wykonawczą Rady 2012/704/UE z dnia 13 listopada 2012 r. Opierając się na sprawozdaniu przedłożonym przez litewskie organy podatkowe wraz z wnioskiem o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo, Komisja stwierdza, że sytuacja, która leżała u podstaw początkowego odstępstwa, utrzymuje się. Litwa – w oparciu o wyniki kontroli podatkowych – twierdzi, że odstępstwo okazało się skuteczne zarówno w odniesieniu do dostaw drewna, jak i dostaw towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatników, w stosunku do których toczy się postępowanie dotyczące niewypłacalności lub postępowanie restrukturyzacyjne pod nadzorem sądowym. W tych konkretnych przypadkach dzięki mechanizmowi odwrotnego obciążenia obowiązek płatności podatku VAT oraz powiązane z tym zobowiązania zostają przeniesione z mniejszych lub mniej wiarygodnych podlegających opodatkowaniu dostawców na większych i bardziej wiarygodnych podlegających opodatkowaniu klientów. Działa to na korzyść organów podatkowych, które napotykają trudności z pobieraniem należnego podatku VAT w tych sektorach. Należy zatem dokonać kolejnego przedłużenia odstępstwa na czas określony. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Podobne odstępstwa dotyczące art. 193 dyrektywy VAT zostały przyznane innym państwom członkowskim. •Spójność z innymi politykami Unii Nie dotyczy. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna

Artykuł 395 dyrektywy VAT. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Biorąc pod uwagę przepisy dyrektywy VAT, na których oparty jest niniejszy wniosek, wchodzi on w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. •Proporcjonalność Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: niniejsza decyzja dotyczy upoważnienia przyznanego państwu członkowskiemu w odpowiedzi na jego własny wniosek i nie stanowi jakiegokolwiek zobowiązania. Ponadto środek jest ukierunkowany i dotyczy ograniczonej liczby podlegających opodatkowaniu dostawców, w przypadku których pobór podatku VAT okazał się problematyczny. Biorąc pod uwagę ograniczony zasięg odstępstwa, środek szczególny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu. •Wybór instrumentu Zgodnie z art. 395 dyrektywy VAT odstępstwo od wspólnych przepisów dotyczących podatku VAT jest możliwe jedynie na podstawie upoważnienia Rady, stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji. Decyzja wykonawcza Rady jest ponadto najbardziej właściwym instrumentem, ponieważ może być skierowana do poszczególnych państw członkowskich. 3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Nie dotyczy. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. •Ocena skutków Wniosek dotyczący decyzji ma na celu uproszczenie procedury pobierania podatku oraz zwalczanie ewentualnego uchylania się od płacenia podatku VAT lub unikania zobowiązań podatkowych, dlatego też jego potencjalny wpływ na gospodarkę jest pozytywny. Wpływ będzie w każdym razie ograniczony ze względu na wąski zakres odstępstwa. 4.WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia; automatyczny termin upływa w dniu 31 grudnia 2018 r. Jeśli Litwa uzna, że konieczne jest ponowne przedłużenie okresu stosowania środka stanowiącego odstępstwo na okres po 2018 r., powinna przedstawić Komisji sprawozdanie z oceny wraz z wnioskiem o takie przedłużenie najpóźniej do dnia 1 kwietnia 2018 r. 2015/0258 (NLE) Wniosek DECYZJA WYKONAWCZA RADY upoważniająca Republikę Litewską do przedłużenia stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 291 ust. 2, uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, w szczególności jej art. 395 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)W piśmie, które wpłynęło do Komisji dnia 1 kwietnia 2015 r., Republika Litewska (zwana dalej „Litwą”) zwróciła się o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od przepisów dyrektywy 2006/112/WE dotyczących określenia podatnika zobowiązanego do zapłaty organom podatkowym podatku od wartości dodanej (VAT). (2)Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 18 maja 2015 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Litwę. Pismem z dnia 20 maja 2015 r. Komisja zawiadomiła Litwę, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku. (3)W decyzji Rady 2006/388/WE Litwa została upoważniona między innymi do tego, by do zapłaty podatku VAT należnego od dostawy towarów i świadczenia usług w przypadku postępowań dotyczących niewypłacalności lub postępowań restrukturyzacyjnych pod nadzorem sądowym oraz od dostaw drewna zobowiązać odbiorców. (4)Okres stosowania środka stanowiącego odstępstwo został przedłużony dwukrotnie decyzją wykonawczą Rady 2010/99/UE z dnia 16 lutego 2010 r. i decyzją wykonawczą Rady 2012/704/UE z dnia 13 listopada 2012 r. (5)Kontrole podatkowe i odpowiednie analizy stosowania mechanizmu, przeprowadzone przez litewskie organy podatkowe, wykazały skuteczność środka stanowiącego odstępstwo. (6)Komisja stwierdza, że stan prawny i faktyczny uzasadniający stosowanie środka stanowiącego odstępstwo utrzymuje się i pozostaje bez zmian. Należy zatem upoważnić Litwę do stosowania środka przez dalszy ograniczony okres czasu. (7)Jeśli Litwa pragnie wystąpić o ponowne przedłużenie okresu stosowania środka stanowiącego odstępstwo na okres po 2018 r., powinna przedstawić Komisji sprawozdanie z oceny wraz z wnioskiem o takie przedłużenie najpóźniej do dnia 31 marca 2018 r. (8)Odstępstwo nie będzie miało negatywnego wpływu na zasoby własne Unii z tytułu VAT,