PL    PL 
 
 
 KOMISJA  
EUROPEJSKA   
Bruksela, dnia 18.3.2015 r.  
COM(2015) 135 final  
2015/0068 (CNS)  
  
Wniosek  
DYREKTYWA RADY  
zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany 
informacji w dziedzinie opodatkowania  
{SWD(2015) 60 final}   
PL 2   PL UZASADNIENIE  
1. KONTEKST  WNIOSKU  
1.1. Kontekst ogólny  
Przedsiębiorstwa nie od dziś traktują planowanie podatkowe jako legalny środek służący 
obniżeniu ich zobowiązań z tytułu podatków, gdyż jego podstawę stanowią stosowne 
porozumienia prawne. W ostatnich latach planowanie podatkowe nabrało jednak bardziej 
wyrafinowanego charakteru, przekraczając granice pos zczególnych jurysdykcji i służąc 
przenoszeniu podlegających opodatkowaniu zysków do państw o korzystnych systemach 
podatkowych. Tego rodzaju agresywne planowanie podatkowe może mieć różną postać i 
polegać np. na wykorzystywaniu technicznych zawiłości syste mu podatkowego bądź 
rozbieżności pomiędzy dwoma systemami podatkowymi lub większą ich liczbą w celu 
zmniejszenia lub uniknięcia zobowiązań podatkowych. Jego skutki obejmują podwójne 
odliczenia (np. gdy ten sam koszt jest odliczany zarówno w państwie źródła  dochodu, jak i w 
państwie siedziby) i podwójne nieopodatkowanie (np. w sytuacji, gdy dochód nie zostaje 
opodatkowany ani w państwie źródła dochodu, ani w państwie siedziby)1. Tego rodzaju 
praktykom często towarzyszą wydawane przez krajowe organy interpret acje indywidualne 
prawa podatkowego, które stanowią dla przedsiębiorstwa potwierdzenie sposobu, w jaki 
konkretna transakcja zostanie opodatkowana zgodnie z obowiązującymi przepisami, 
zapewniając tym samym pewność prawa w odniesieniu do zastosowanej struktu ry. Państwa 
członkowskie są wprawdzie zobowiązane zapewnić zgodność wydawanych przez nie 
interpretacji z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego, jednak już sam brak 
przejrzystości co do tego rodzaju interpretacji może mieć wpływ na sytuację w  innych 
krajach, z którymi powiązani są adresaci tych interpretacji.  
Unikanie opodatkowania, jak również oszustwa podatkowe i uchylanie się od opodatkowania, 
mają w znacznej mierze wymiar transgraniczny. Globalizacja oraz rosnąca mobilność 
podatników mogą  utrudniać państwom członkowskim poprawne określenie podstawy 
opodatkowania.  Zjawisko to może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie systemów 
podatkowych oraz prowadzić do unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, a 
tym samym zagrażać funkc jonowaniu rynku wewnętrznego.  
Państwa członkowskie mogą zatem skutecznie rozwiązać ten problem tylko wówczas, gdy 
uzgodnią podjęcie wspólnych działań. Z tego też względu usprawnienie współpracy 
administracyjnej między administracjami podatkowymi państw cz łonkowskich stanowi jeden 
z głównych celów strategii Komisji.  
Dyrektywa Rady 2011/16/UE została przyjęta w celu zastąpienia wcześniejszej dyrektywy 
dotyczącej wzajemnej pomocy państw członkowskich (dyrektywa Rady 77/799/EWG), w 
odpowiedzi na potrzebę zwięk szonej współpracy administracyjnej państw członkowskich w 
obszarze podatków.  
Niniejszy wniosek ma na celu zagwarantowanie, by dyrektywa 2011/16/UE zapewniała 
kompleksową i skuteczną współpracę administracyjną między administracjami podatkowymi, 
określając wymóg obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących 
interpretacji indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym oraz 
uzgodnień indywidualnych dotyczących cen transferowych (stanowiących szczególny rodzaj 
interpretacji indywidualne j prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym stosowany w 
obszarze cen transferowych). Konstruowane pod kątem korzyści podatkowych struktury, 
które prowadzą do niskiego poziomu opodatkowania dochodu w państwie członkowskim 
                                                 
1 Zalecenie Komisji z dnia 6.12.2012 r.  w sprawie agresywnego planowania podatkowego.  
PL 3   PL wydającym interpretację, mogą sp rawiać, że w pozostałych zainteresowanych państwach 
członkowskich kwota dochodu podlegającego opodatkowania będzie niska, prowadząc tym 
sam do uszczuplenia w tych krajach bazy podatkowej.  
Przepisy proponowane w niniejszym wniosku nakładają na państwa czło nkowskie wymóg 
automatycznej wymiany z wszystkimi innymi państwami członkowskimi podstawowych 
informacji o interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze 
transgranicznym oraz uzgodnieniach indywidualnych dotyczących cen transferowych. 
Podstawą  tego podejścia jest założenie, że to te inne państwa członkowskie dysponują 
lepszymi możliwościami oceny potencjalnego wpływu i znaczenia tego rodzaju interpretacji 
niż państwo członkowskie wydające interpretację. W odpowiednich przypadkach państwa 
członk owskie otrzymujące informacje mogą zażądać bardziej szczegółowych informacji.  
Wniosek opracowano specjalnie z myślą o umożliwieniu automatycznej wymiany informacji 
o interpretacjach z wykorzystaniem obowiązujących przepisów dyrektywy 2011/16/UE 
dotyczącyc h praktycznych rozwiązań w zakresie wymiany informacji, w tym stosowania 
standardowych formularzy. Jest on również zgodny z pracami prowadzonymi na szczeblu 
międzynarodowym w ramach OECD (dotyczącymi erozji podstawy opodatkowania i 
przenoszenia zysków).  
W 2012 r. Grupa ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej)2 
dokonała przeglądu procedur państw członkowskich w odniesieniu do interpretacji 
indywidualnych prawa podatkowego. Grupa wskazała rodzaje interpretacji o wymiarze 
transgranicz nym, na temat których informacje powinny być wymieniane spontanicznie, oraz 
zaleciła opracowanie wzoru wskazówek, który mógłby być stosowany przez państwa 
członkowskie jako dokument referencyjny do użytku wewnętrznego3. We wzorze wskazówek 
określono, że in formacje dotyczące interpretacji o wymiarze transgranicznym powinny być 
przesyłane spontanicznie zgodnie z art. 9 dyrektywy 2011/16/UE, przy zastosowaniu 
standardowych formularzy elektronicznych, środkami elektronicznymi przewidzianymi w 
dyrektywie, najpóź niej miesiąc po wydaniu interpretacji zgodnie z terminem określonym w 
art. 10 dyrektywy. Wymagał on również od państw członkowskich zapewnienia na potrzeby 
tej kwestii właściwych kanałów komunikacji między państwami członkowskimi oraz dobrej 
jakości przesz kolenia i wytycznych dla osób wydających interpretacje. Zawarto w nim 
również wskazówki na temat treści informacji, które miałyby być przekazywane 
spontanicznie. Ten wzór wskazówek nie jest jednak prawnie wiążący. W praktyce między 
państwami członkowskimi wymienianych jest niewiele informacji dotyczących wydawanych 
przez nie interpretacji indywidualnych prawa podatkowego lub uzgodnień indywidualnych 
dotyczących cen transferowych; dotyczy to również przypadków, w których mają one wpływ 
na sytuację w innych k rajach.  
W związku z powyższym konieczne wydaje się bardziej systematyczne i wiążące podejście 
do wymiany informacji na temat interpretacji indywidualnych w obrębie UE, tak aby 
zapewnić, by w sytuacji, gdy jedno państwo członkowskie wydaje interpretację in dywidualną 
prawa podatkowego lub dokonuje uzgodnienia indywidualnego dotyczącego cen 
transferowych, każde inne zainteresowane państwo członkowskie było w stanie podjąć 
wszelkie niezbędne i odpowiednie działania.  
                                                 
2 Dz.U. 98/C 2/01.  
3 Dokument 10903/12 FISC 77 .  
PL 4   PL W dniu 16 grudnia 2014 r. Komisja zobowiąza ła się do przedstawienia takiego wniosku w 
sprawie automatycznej wymiany informacji dotyczących interpretacji o wymiarze 
transgranicznym i został on również uwzględniony w programie prac Komisji na 2015 r.4. 
2. WYNIKI  KONSULTACJI  Z ZAINTERESOWANYMI  STRONAM I ORAZ  
OCENY  SKUTKÓW  
2.1. Konsultacje w kontekście planu działania zakładającego poprawę skuteczności 
walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania oraz 
powiązanych zaleceń (komunikat COM(2012) 722), jak również w ramach 
innych forów  
W d niu 21 maja 2013 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję5, w której wyrażono 
zadowolenie z planu działania Komisji i jej zaleceń, wezwano pilnie państwa członkowskie 
do wypełniania zobowiązań oraz do poparcia planu działania Komisji, a także podkreślono,  że 
UE powinna przejąć inicjatywę w globalnych dyskusjach na temat zwalczania oszustw 
podatkowych, unikania opodatkowania oraz rajów podatkowych, w szczególności w 
odniesieniu do promowania wymiany informacji.  
Europejski Komitet Ekonomiczno -Społeczny przyjął swoją opinię w dniu 17 kwietnia 2013 
r.6. Komitet zatwierdził plan działania Komisji oraz poparł jej starania zmierzające do 
określenia praktycznych rozwiązań służących ograniczeniu oszustw podatkowych i uchylania 
się od opodatkowania.  
W ciągu ost atnich lat państwa członkowskie pracowały w ramach Grupy ds. Kodeksu 
Postępowania nad usprawnieniem wymiany informacji dotyczących interpretacji o wymiarze 
transgranicznym oraz w obszarze cen transferowych. Wnioski formułowane przez Grupę ds. 
Kodeksu Postę powania były regularnie przekazywane Radzie w formie sprawozdań7.  
2.2. Państwa członkowskie  
Podstawę niniejszej dyrektywy stanowi wzór wskazówek uzgodniony przez państwa 
członkowskie w 2014 r., a więc odzwierciedla ona prace prowadzone już przez 
przedstaw icieli państw członkowskich w obrębie różnych europejskich forów. Państwa 
członkowskie dyskutują już od pewnego czasu zasady wymiany informacji dotyczących 
interpretacji indywidualnych prawa podatkowego, jednak dotychczas nie przyniosły one 
rezultatu w pos taci opracowania skutecznych ram takiej wymiany.  
2.3. Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalności  
Niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości i zasadą proporcjonalności, 
określonymi w art. 5, odpowiednio w ust. 3 i 4, Traktatu o Unii Europejs kiej. 
Art. 115 TFUE dotyczy uchwalania dyrektyw w celu zbliżenia przepisów ustawowych, 
wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które mają bezpośredni wpływ na 
ustanowienie lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego.  
                                                 
4 http://ec.europa.eu/priorities/work -programme/index_en.htm   
5 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie walki z oszustwami podatkowymi, 
uchylaniem się od opodatkowania i rajami podatkowymi (Sprawozdanie Klevy) – 2013/2025 (INI).  
6 Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno -Społecznego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie komunikatu 
Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – Plan działania zakładając y poprawę skuteczności walki z 
oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania COM(2012) 722 final (Sprawozdanie Dandea) – 
CESE 101/2013.  
7 Publicznie dostępne sprawozdania Grupy ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności 
gospodarczej) m ożna znaleźć tutaj. 
PL 5   PL Cel, jakim jest zapewnienie, by wszystkie państwa członkowskie dysponowały 
wystarczającymi informacjami o interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego o 
wymiarze transgranicznym oraz uzgodnieniach indywidualnych dotyczących cen 
transferowych, nie może zostać w dostateczny sposób o siągnięty poprzez nieskoordynowane 
działania podejmowane indywidualnie przez poszczególne państwa członkowskie. W związku 
z tym wymiana informacji na temat interpretacji indywidualnych prawa podatkowego, które 
mogą mieć negatywny wpływ na określenie podsta wy opodatkowania w więcej niż jednym 
państwie członkowskim, wymaga wspólnego podejścia o charakterze obowiązkowych 
wymogów. Ponadto nieodłączny element proponowanego działania stanowi kontekst 
transgraniczny. Skuteczna wymiana informacji dotyczących interp retacji indywidualnych 
prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym oraz uzgodnień indywidualnych 
dotyczących cen transferowych może zatem zostać osiągnięta jedynie w drodze działania na 
szczeblu Unii.  
Istnienie wzoru wskazówek można wprawdzie uznać za pop rawę sytuacji, bardziej skuteczna 
byłaby jednak podstawa prawna o charakterze ustawodawczym. Ponadto dopóki to do 
państwa członkowskiego wydającego interpretację należy ocena – na podstawie jego 
własnych ram prawnych – istotności danej interpretacji dla in nych państw członkowskich, 
utrzymywać się będzie brak przejrzystości. Podatnicy mogą wykorzystywać brak wspólnych 
przepisów dotyczących wymiany informacji w celu tworzenia struktur służących 
przenoszeniu zysków do państw o niskim opodatkowaniu, przy czym n iekoniecznie muszą to 
być państwa, w których prowadzona jest działalność gospodarcza generująca te zyski i w 
których powstaje wartość dodana. 8 Ponieważ interpretacje indywidualne prawa podatkowego 
są często wydawane na potrzeby struktur transgranicznych, państwa członkowskie – jeżeli 
chcą mieć pełny obraz sytuacji – są uzależnione od wzajemnej pomocy. Z tego względu 
współpracujące ze sobą państwa członkowskie są w lepszej sytuacji niż pojedyncze państwa 
członkowskie działające indywidualnie, jeśli chodzi o  zapewnienie skuteczności i 
kompletności systemu wymiany informacji o interpretacjach indywidualnych prawa 
podatkowego. Zharmonizowane podejście na szczeblu unijnym skuteczniej zapewniałoby 
przejrzystość podatkową oraz współpracę między administracjami pod atkowymi w zakresie 
zwalczania unikania opodatkowania.  
Konkretnym problemem, który zidentyfikowano jako przedmiot interwencji politycznej, jest 
brak przejrzystości w odniesieniu do interpretacji indywidualnych prawa podatkowego 
mających znaczenie w kontek ście transgranicznym, mający negatywny wpływ na prawidłowe 
funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Interwencja polityczna ogranicza się do interpretacji 
indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym.  Obejmuje ona 
dwustopniowe podejście, zgodnie z  którym podstawowy zbiór informacji zdefiniowany w 
dyrektywie musiałby być przekazywany wszystkim państwom członkowskim UE. 
Podlegające tej wymianie informacje musiałyby być z jednej strony możliwie zwięzłe, zaś z 
drugiej musiałyby zapewniać otrzymującym j e państwom członkowskim informacje 
wystarczające do oceny, czy należy zażądać dodatkowych informacji. Następnie te państwa 
członkowskie, które są w stanie wykazać, że przekazane dotychczas informacje 
najprawdopodobniej są dla nich istotne, mogą zażądać bar dziej szczegółowych informacji 
zgodnie z obowiązującymi przepisami dyrektywy. Niniejszy wniosek stanowi zatem 
najbardziej proporcjonalną odpowiedź na stwierdzony problem, gdyż ogranicza się do 
interpretacji indywidualnych prawa podatkowego oraz uzgodnień i ndywidualnych 
dotyczących cen transferowych, które posiadają wymiar transgraniczny.  Jego podstawę 
stanowi ponadto automatyczna wymiana podstawowych informacji, które mają umożliwić 
każdemu państwu członkowskiemu określenie, czy należy zażądać bardziej szc zegółowych 
                                                 
8 Jak wy kazano w ramach projektu OECD dotyczącego erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków.  
PL 6   PL informacji. Proponowane zmiany nie wykraczają zatem poza to, co jest niezbędne do 
rozwiązania stwierdzonego problemu, a tym samym do osiągnięcia zapisanych w traktatach 
celów, a mianowicie właściwego i skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrzne go.  
2.4. Dokument roboczy służb Komisji  
W towarzyszącym niniejszemu wnioskowi dokumencie roboczym służb Komisji 
przedstawiono ocenę wariantów strategicznych w oparciu o kryteria skuteczności, 
wydajności, spójności oraz skutków społecznych i praw podstawow ych. Komisja sporządziła 
analizę wariantów w celu uzasadnienia wybranego wariantu.  
3. ASPEKTY  PRAWNE  WNIOSKU  
Celem niniejszego wniosku jest zapewnienie, by informacje dotyczące interpretacji 
indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym oraz  uzgodnień 
indywidualnych dotyczących cen transferowych były automatycznie wymieniane między 
państwami członkowskimi, jeżeli spełnione są warunki określone w nowym art. 8a.  
W związku z tym niniejszy wniosek wprowadza zmiany w dyrektywie 2011/16/UE 
zmienio nej dyrektywą 2014/107/UE9, ustanawiając szczególny wymóg automatycznej 
wymiany informacji dotyczących interpretacji indywidualnych prawa podatkowego o 
wymiarze transgranicznym oraz uzgodnień indywidualnych dotyczących cen transferowych.   
W szczególności art. 1 pkt 3 proponowanej dyrektywy wprowadza do obowiązującej 
dyrektywy nowy art. 8a, w którym określono zakres i warunki obowiązkowej automatycznej 
wymiany informacji dotyczących określonych rodzajów interpretacji indywidualnych prawa 
podatkowego oraz uz godnień indywidualnych dotyczących cen transferowych, 
zdefiniowanych w art. 1 pkt 1 proponowanej dyrektywy. Art. 8a ust. 1 stanowi, że właściwe 
organy państwa członkowskiego przekazują w drodze automatycznej wymiany właściwym 
organom pozostałych państw czł onkowskich informacje o określonych interpretacjach 
indywidualnych prawa podatkowego, które wydają lub zmieniają. Obowiązek ten zostaje 
rozszerzony na interpretacje, które zostały wydane w okresie dziesięciu lat przed datą wejścia 
w życie proponowanej dyre ktywy i które są nadal ważne w dniu jej wejścia w życie (art. 8a 
ust. 2).  
Art. 1 pkt 6 proponowanej dyrektywy umożliwia stworzenie przez Komisję bezpiecznej 
centralnej bazy danych dotyczących informacji przekazywanych w ramach niniejszego 
wniosku. Taka cen tralna baza danych ułatwiałaby zarówno samą wymianę informacji, jak i 
inne działania podejmowane przez państwa członkowskie, tj. analizę interpretacji 
wymienianych między państwami członkowskimi oraz stosowne działania następcze.  
Proponowana dyrektywa akt ualizuje również przepisy dyrektywy z 2011 r. dotyczące 
przekazywania informacji zwrotnych, praktycznych ustaleń dotyczących automatycznej 
wymiany informacji oraz oceny funkcjonowania współpracy administracyjnej, tak aby objąć 
ich zakresem automatyczną wym ianę informacji dotyczących interpretacji indywidualnych 
prawa podatkowego oraz uzgodnień indywidualnych dotyczących cen transferowych.  
Podstawą prawną tych zmian jest podstawa prawna dyrektywy 2011/16/UE, tj. art. 115 
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europe jskiej (TFUE), który służy zapewnieniu 
prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.  
                                                 
9 Dz.U. L 359 z 16 grudnia 2014 r.  
PL 7   PL 4. WPŁYW  NA BUDŻET  
Wpływ wniosku na budżet UE został przedstawiony w załączonej do niniejszego wniosku 
ocenie skutków finansowych regulacji; zostanie on zrealizowany w r amach dostępnych 
zasobów. Koszty dodatkowych narzędzi informatycznych oraz ewentualnej centralnej bazy 
danych, którą Komisja może w przyszłości opracować w celu ułatwienia przekazywania 
informacji między państwami członkowskimi oraz zapewnienia przechowywa nia tych 
informacji, zostałyby pokryte ze środków programu FISCALIS 2020 ustanowionego 
rozporządzeniem (UE) nr 1286/2013, który zapewnia wsparcie finansowe działań mających 
na celu usprawnienie współpracy administracyjnej między organami skarbowymi w UE.  
PL 8   PL 2015/0068 (CNS)  
Wniosek  
DYREKTYWA RADY  
zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany 
informacji w dziedzinie opodatkowania  
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,  
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 115,  
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,  
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,  
uwzględniając opinię Parlamentu  Europejskiego10,  
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno -Społecznego11,  
uwzględniając opinię Komitetu Regionów12,  
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,  
a także mając na uwadze, co następuje:  
(1) W ostatnim czasie znacząco przybyło wyzwań związanych z – dokonującymi się w 
wymiarze transgranicznym – unikaniem opodatkowania, agresywnym planowaniem 
podatkowym i szkodliwą konkurencją podatkową; wyzwania te stały się również 
znaczącym źródłem zaniepokojenia zarówno w obrębie Unii , jak i na szczeblu 
ogólnoświatowym. Erozja podstawy opodatkowania prowadzi do znacznego 
ograniczenia krajowych dochodów podatkowych, co utrudnia państwom 
członkowskim prowadzenie takiej polityki podatkowej, która sprzyjałaby wzrostowi 
gospodarczemu. W szc zególności interpretacje indywidualne prawa podatkowego, 
które są wydawane na potrzeby struktur konstruowanych pod kątem korzyści 
podatkowych, prowadzą do niskiego poziomu opodatkowania sztucznie zawyżonych 
dochodów w państwie wydającym tego rodzaju interp retację i mogą sprawiać, że w 
pozostałych krajach, których dotyczy dana sytuacja, opodatkowaniu podlegają jedynie 
sztucznie zaniżone dochody. W związku z tą sytuacją pilnie wymagane jest 
zwiększenie przejrzystości. W tym celu należy rozbudować narzędzia i mechanizmy 
ustanowione dyrektywą Rady 2011/16/UE13.  
(2) W swoich konkluzjach z dnia 18 grudnia 2014 r. Rada Europejska podkreśliła pilną 
potrzebę kontynuowania prac nad zwalczaniem unikania opodatkowania i 
agresywnego planowania podatkowego, zarówno na szc zeblu ogólnoświatowym, jak i 
na szczeblu UE. Podkreślając znaczenie przejrzystości, Rada Europejska z 
zadowoleniem przyjęła zamiar przedstawienia przez Komisję wniosku w sprawie 
                                                 
10 Dz.U. C […] z […], s. […].  
11 Dz.U. C […] z […], s. […].  
12 Dz.U. C […] z […], s. […].  
13 Dyrektywa Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie 
opodatkowania i uchylająca dyrektywę 77/799/EWG (Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1).  
PL 9   PL automatycznej wymiany informacji w zakresie interpretacji indywidualnych prawa  
podatkowego w UE.  
(3) Dyrektywa 2011/16/UE przewiduje obowiązkową spontaniczną wymianę informacji 
między państwami członkowskimi w pięciu określonych przypadkach oraz w 
określonych terminach. Spontaniczna wymiana informacji w przypadkach, gdy 
właściwy or gan jednego państwa członkowskiego ma podstawy, aby przypuszczać, że 
może dojść do strat podatkowych w innym państwie członkowskim, ma już 
zastosowanie do interpretacji indywidualnych prawa podatkowego, które państwo 
członkowskie wydaje konkretnemu podatni kowi w odniesieniu do interpretacji lub 
stosowania przepisów podatkowych w przyszłości i które mają wymiar 
transgraniczny.  
(4) Skuteczną spontaniczną wymianę informacji dotyczących interpretacji 
indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym o raz uzgodnień 
indywidualnych dotyczących cen transferowych utrudnia jednak szereg istotnych 
praktycznych trudności, jak np. swoboda uznania, jaką państwo członkowskie 
wydające interpretację dysponuje w kwestii decyzji, które z pozostałych państw 
członkowsk ich powinny zostać poinformowane.    
(5) Przepis dopuszczający możliwość odmówienia udzielenia informacji w przypadku, 
gdy prowadziłoby to do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub 
zawodowej lub procesu produkcyjnego, lub w przypadku gdy ujawnien ie informacji 
byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym, nie powinien mieć zastosowania do 
przepisów w sprawie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących 
interpretacji indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym oraz 
uzgodnień  indywidualnych dotyczących cen transferowych, tak aby nie ograniczać 
skuteczności takiej wymiany informacji. Ograniczony charakter informacji, które 
podlegają obowiązkowi wymiany z wszystkimi państwami członkowskimi, powinien 
zapewniać wystarczającą ochro nę wspomnianych interesów handlowych.  
(6) Aby osiągnąć korzyści płynące z obowiązkowej automatycznej wymiany informacji 
dotyczących interpretacji indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze 
transgranicznym oraz uzgodnień indywidualnych dotyczących cen tran sferowych, 
informacje te powinny być przekazywane szybko po wydaniu stosownych decyzji, w 
związku z czym należy ustanowić regularne odstępy czasu na przekazywanie tych 
informacji.  
(7) Obowiązkowa automatyczna wymiana informacji dotyczących interpretacji 
indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym oraz uzgodnień 
indywidualnych dotyczących cen transferowych powinna w każdym przypadku 
obejmować przekazanie określonego zbioru podstawowych informacji do wszystkich 
państw członkowskich. Komisja p owinna przyjąć wszelkie środki niezbędne do 
standaryzacji przekazywania tych informacji zgodnie z procedurą określoną w 
dyrektywie 2011/16/UE na potrzeby przyjęcia standardowego formularza, z którego 
należy korzystać przy wymianie informacji. Procedurę tę należy również stosować w 
celu przyjęcia wszelkich niezbędnych środków oraz ustaleń praktycznych na potrzeby 
wdrożenia wymiany informacji.  
(8) Podstawowe informacje wymieniane przez państwa członkowskie powinny być 
również przekazywane Komisji. Umożliwiło by to Komisji monitorowanie i ocenę w 
dowolnym momencie skuteczności automatycznej wymiany informacji dotyczących 
interpretacji indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym oraz 
uzgodnień indywidualnych dotyczących cen transferowych. Przekaz ywanie tych 
PL 10   PL informacji nie zwalnia państwa członkowskiego z obowiązku zgłoszenia Komisji 
każdego przypadku pomocy państwa.  
(9) Informacje zwrotne przekazywane przez państwo członkowskie, które otrzymało dane 
informacje, do państwa członkowskiego, które je  przekazało, stanowią niezbędny 
element funkcjonowania skutecznego systemu automatycznej wymiany informacji. W 
związku z tym właściwe jest zapewnienie środków umożliwiających przekazywanie 
informacji zwrotnych w przypadkach, gdy informacje zostały wykorzys tane, a 
przekazanie informacji zwrotnych nie jest możliwe na podstawie innych przepisów 
dyrektywy 2011/16/UE.  
(10) Państwo członkowskie powinno mieć możliwość skorzystania z przepisów art. 5 
dyrektywy 2011/16/UE w odniesieniu do wymiany informacji na wnios ek w celu 
uzyskania dodatkowych informacji, w tym pełnego tekstu interpretacji 
indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym lub uzgodnień 
indywidualnych dotyczących cen transferowych, od państwa członkowskiego 
wydającego takie interpretacje lub uzgodnienia.  
(11) Państwa członkowskie powinny zastosować wszelkie środki niezbędne do usunięcia 
każdej przeszkody, która może utrudniać skuteczną i możliwie jak najszerszą 
obowiązkową wymianę informacji dotyczących interpretacji indywidualnych prawa 
podatkowego o wymiarze transgranicznym i uzgodnień indywidualnych dotyczących 
cen transferowych.  
(12) W celu bardziej wydajnego wykorzystania zasobów, ułatwienia wymiany informacji 
oraz uniknięcia potrzeby dokonywania przez każde państwo członkowskie podob nych 
zmian w ich systemach przechowywania informacji, należy ustanowić przepis 
szczególny dotyczący stworzenia centralnej bazy dostępnej dla wszystkich państw 
członkowskich i Komisji, w której państwa członkowskie mogłyby zamieszczać i 
przechowywać informa cje zamiast przekazywania ich pocztą elektroniczną. Ustalenia 
praktyczne niezbędne do stworzenia takiej bazy danych powinny zostać przyjęte przez 
Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2. dyrektywy 2011/16/UE.  
(13) Uwzględniając charakte r i zakres zmian wprowadzonych dyrektywą 2014/107/UE 
oraz niniejszą dyrektywą, należy przedłużyć terminy w odniesieniu do przekazywania 
informacji i statystyk oraz przedłożenia sprawozdania przewidziane w dyrektywie 
2011/16/UE.  Takie przedłużenie powinno zapewnić możliwość uwzględnienia w 
przedkładanych informacjach doświadczeń wyniesionych po wprowadzeniu tych 
zmian. Przedłużenie terminu powinno mieć zastosowanie zarówno do statystyk i 
innych informacji, które państwa członkowskie są zobowiązane przekazyw ać przed 
dniem 1 lipca 2016 r., jak i do sprawozdania oraz, stosownie do sytuacji, wniosku, 
które Komisja jest zobowiązana przedłożyć przed dniem 1 lipca 2017 r.  
(14) Zgodnie z podejściem stopniowym, za jakim opowiedziano się w dyrektywie 
2011/16/UE, właśc iwe jest dostosowanie terminów w odniesieniu do istniejącej 
obowiązkowej wymiany informacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 dyrektywy 
2011/16/UE w celu zapewnienia, by dostępne informacje dotyczące poszczególnych 
kategorii zostały przekazane w terminie dziew ięciu miesięcy po zakończeniu roku 
podatkowego, którego dotyczą.  
(15) Obowiązujące przepisy dotyczące poufności powinny zostać zmienione, tak by 
uwzględnić rozszerzenie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na 
interpretacje indywidualne prawa poda tkowego o wymiarze transgranicznym oraz 
uzgodnienia indywidualne dotyczące cen transferowych.   
PL 11   PL (16) Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami 
uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W 
szczegó lności w niniejszej dyrektywie dąży się do zapewnienia pełnego poszanowania 
prawa do ochrony danych osobowych oraz wolności prowadzenia działalności 
gospodarczej.  
(17) Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie skuteczna współpraca 
administracyjna po między państwami członkowskimi na warunkach zgodnych z 
prawidłowym funkcjonowaniem rynku wewnętrznego, nie może zostać osiągnięty w 
sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na 
wymaganą jednolitość i skuteczność możliwe jest lep sze jego osiągnięcie na poziomie 
Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art.  5 
Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym 
artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia 
tego celu.  
(18) Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 
września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających14 państwa członkowskie 
zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach,  wraz z powiadomieniem 
o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki 
między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych 
instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca 
uznaj e, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione.  
(19) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/16/UE,  
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:  
Artykuł 1  
W dyrektywie 2011/16/UE wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:  
 a) pkt 9 otrzymuje brzmienie:  
„9)  «wymiana automatyczna» oznacza:  
a) do celów art. 8 ust. 1 i art. 8a – systematyczne przekazywanie określonych z góry 
informacji innemu państwu członkowskiemu, bez uprzedniego wniosku, w ustalonych 
z góry, regularnych odstępach czasu. Do celów art.  8 ust. 1 odniesienie do dostępnych 
informacji dotyczy informacji zawartych w dokumentacji podatkowej państwa 
członkowskiego przekazującego informacje, które wyszukiwane są zgodnie z 
procedurami gromadzenia i przet warzania informacji w tym państwie członkowskim;  
b) do celów art. 8 ust. 3a – systematyczne przekazywanie odnośnemu państwu 
członkowskiemu rezydencji określonych z góry informacji na temat rezydentów 
innych państw członkowskich, bez uprzedniego wniosku, w ustalonych z góry, 
regularnych odstępach czasu. W kontekście art.  8 ust.  3a, art.  8 ust.  7a, art.  21 ust.  2 
oraz art.  25 ust.  2 i 3 wszelkie terminy ujęte w pojedyncze górne cudzysłowy mają 
takie samo znaczenie jak w odpowiadających im definicjach zawartyc h w załączniku 
I; 
                                                 
14 Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14.  
PL 12   PL c) do celów wszystkich przepisów innych niż przepisy art. 8 ust. 1, art. 8 ust. 3a i art. 
8a – systematyczne przekazywanie określonych z góry informacji udostępnionych 
zgodnie z lit. a) i b) niniejszego punktu.”;  
b) dodaje się pkt 14, 15 i 16 w brzmieniu:  
„14) «interpretacja indywidualna prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym» 
oznacza każdy dokument lub komunikat, lub każdy inny instrument lub każde inne 
działanie o podobnych skutkach, w tym wydawany w kontekście kontroli podatkowej,  
który:  
a) jest wydawany dowolnej osobie przez rząd lub organ podatkowy państwa 
członkowskiego lub jego dowolnej jednostki podziału terytorialnego lub 
administracyjnego bądź w imieniu tego rządu lub organu podatkowego;  
b) dotyczy interpretacji lub stosowa nia przepisu prawnego lub administracyjnego 
dotyczącego administracji lub egzekwowania przepisów krajowych odnoszących się 
do podatków danego państwa członkowskiego lub jego jednostek podziału 
terytorialnego lub administracyjnego;  
c) dotyczy transakcji tra nsgranicznej lub kwestii, czy działalność prowadzona przez 
osobę prawną w innym państwie członkowskim prowadzi do ustanowienia stałego 
zakładu, oraz;  
d) jest sporządzany przed dokonaniem transakcji lub prowadzeniem działalności w 
innym państwie członkowsk im mogącej prowadzić do ustanowienia stałego zakładu 
lub przed złożeniem deklaracji podatkowej obejmującej okres, w którym transakcja 
lub seria transakcji lub działalność miała miejsce.  
Transakcja transgraniczna może obejmować między innymi dokonywanie in westycji, 
dostawę towarów, świadczenie usług, udostępnienie finansowania bądź wykorzystanie 
rzeczowych aktywów trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych i nie musi 
bezpośrednio dotyczyć osoby otrzymującej interpretację indywidualną prawa 
podatkowego  o wymiarze transgranicznym;   
15) «uzgodnienie indywidualne dotyczące cen transferowych» oznacza każdy 
dokument lub komunikat, lub każdy inny instrument lub każde inne działanie o 
podobnych skutkach, w tym wydawany w kontekście kontroli podatkowej, który j est 
wydawany dowolnej osobie przez rząd lub organ podatkowy co najmniej jednego 
państwa członkowskiego lub jego dowolnej jednostki podziału terytorialnego lub 
administracyjnego bądź w imieniu tego rządu lub organu podatkowego i w którym 
przed dokonaniem tr ansakcji transgranicznych przez przedsiębiorstwa powiązane 
określono odpowiedni zbiór kryteriów ustalenia cen transferowych na potrzeby tych 
transakcji lub w którym określono przypisanie zysków do stałego zakładu.  
Przedsiębiorstwa są przedsiębiorstwami pow iązanymi, jeżeli jedno przedsiębiorstwo 
bezpośrednio lub pośrednio uczestniczy w zarządzaniu drugim przedsiębiorstwem, 
sprawowaniu nad nim kontroli lub bezpośrednio lub pośrednio posiada udział w 
kapitale drugiego przedsiębiorstwa lub jeżeli te same osoby bezpośrednio lub 
pośrednio uczestniczą w zarządzaniu tymi przedsiębiorstwami, sprawowaniu nad nimi 
kontroli lub bezpośrednio lub pośrednio posiadają udział w kapitale tych 
przedsiębiorstw.  
Ceny transferowe są to ceny, po jakich przedsiębiorstwo przekazuje  
przedsiębiorstwom powiązanym towary fizyczne i dobra niematerialne lub po jakich 
PL 13   PL świadczy usługi na rzecz tych przedsiębiorstw, termin «ustalenie cen transferowych» 
należy rozumieć odpowiednio;  
16) do celów pkt 14 «transakcja transgraniczna» oznacza trans akcję lub serię 
transakcji, w przypadku której:  
a) nie wszystkie strony transakcji lub serii transakcji są rezydentami do celów 
podatkowych państwa członkowskiego wydającego interpretację indywidualną prawa 
podatkowego o wymiarze transgranicznym; lub  
b) dowolna ze stron transakcji lub serii transakcji jest jednocześnie rezydentem do 
celów podatkowych więcej niż jednej jurysdykcji; lub  
c) jedna ze stron transakcji lub serii transakcji prowadzi działalność gospodarczą w 
innym państwie członkowskim za pośred nictwem stałego zakładu, a transakcja lub 
seria transakcji stanowi część lub całość działalności gospodarczej stałego zakładu. 
Transakcja transgraniczna lub seria transakcji transgranicznych obejmuje również 
uzgodnienia dokonane przez pojedynczą osobę praw ną w odniesieniu do działalności 
gospodarczej w innym państwie członkowskim, którą osoba ta prowadzi za 
pośrednictwem stałego zakładu.   
Do celów pkt 15 «transakcja transgraniczna» oznacza transakcję lub serię transakcji, 
w którą zaangażowane są przedsiębi orstwa powiązane, z których nie wszystkie są 
rezydentami do celów podatkowych na terytorium jednego państwa członkowskiego.”;  
2) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:   
 a) skreśla się ust. 4 i 5;  
b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:  
„6) Przekazywanie informacji odbywa się następująco:  
a) w przypadku kategorii określonych w ust. 1: co najmniej raz w roku, w terminie 
dziewięciu miesięcy od zakończenia roku podatkowego w państwie członkowskim, do 
którego dane informacje się odnoszą;   
b) w przypadku informacji określonych w ust. 3a: raz w roku, w terminie dziewięciu 
miesięcy od zakończenia roku kalendarzowego lub innego stosownego okresu 
sprawozdawczego, do którego dane informacje się odnoszą.”;  
 3) dodaje się art. 8a i 8b w brzmieniu:  
„Artykuł 8a  
Zakres i warunki obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących 
interpretacji indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym 
oraz uzgodnień indywidualnych dotyczących cen transferowych  
1. Właściwy organ państwa członkowsk iego, który po dacie wejścia w życie niniejszej 
dyrektywy wydaje lub zmienia interpretację indywidualną prawa podatkowego o 
wymiarze transgranicznym lub uzgodnienie indywidualne dotyczące cen 
transferowych, przekazuje w drodze automatycznej wymiany informa cje na ten temat 
właściwym organom wszystkich pozostałych państw członkowskich, jak również 
Komisji Europejskiej.  
2. Właściwy organ państwa członkowskiego przekazuje również właściwym organom 
wszystkich pozostałych państw członkowskich oraz Komisji Europe jskiej informacje 
dotyczące interpretacji indywidualnych prawa podatkowego o wymiarze 
transgranicznym oraz uzgodnień indywidualnych dotyczących cen transferowych, 
PL 14   PL które zostały wydane w okresie rozpoczynającym się dziesięć lat przed wejściem w 
życie niniej szej dyrektywy i które są w dalszym ciągu ważne w dniu jej wejścia w 
życie.  
3. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania w przypadku, gdy interpretacja indywidualna 
prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym dotyczy wyłącznie spraw 
podatkowych jednej osoby fizycznej lub większej liczby osób fizycznych.  
4. Wymiana informacji odbywa się następująco:  
a) w przypadku informacji wymienianych na podstawie ust. 1: w terminie jednego 
miesiąca od zakończenia kwartału, w którym interpretacje indywidualne prawa 
podatko wego o wymiarze transgranicznym lub uzgodnienia indywidualne dotyczące 
cen transferowych zostały wydane lub zmienione;  
b) w przypadku informacji wymienianych na podstawie ust. 2: przed dniem 31 grudnia 
2016 r.  
5. Informacje, które państwo członkowskie jest  zobowiązane przekazywać na 
podstawie niniejszego artykułu, obejmują co najmniej następujące informacje:  
a) dane identyfikacyjne podatnika, a w stosownych przypadkach również grupy 
spółek, do której należy;  
b) treść interpretacji indywidualnej prawa podat kowego o wymiarze transgranicznym 
lub uzgodnienia indywidualnego dotyczącego cen transferowych, w tym opis 
stosownej działalności gospodarczej lub transakcji lub serii transakcji;  
c) opis zbioru kryteriów zastosowanych w celu ustalenia cen transferowych w  
przypadku uzgodnienia indywidualnego dotyczącego cen transferowych;  
d) określenie innych państw członkowskich, których może bezpośrednio lub pośrednio 
dotyczyć interpretacja indywidualna prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym 
lub uzgodnienie indywi dualne dotyczące cen transferowych;  
e) określenie wszelkich osób, innych niż osoby fizyczne, w pozostałych państwach 
członkowskich, na które interpretacja indywidualna prawa podatkowego o wymiarze 
transgranicznym lub uzgodnienie indywidualne dotyczące cen  transferowych może 
mieć bezpośrednio lub pośrednio wpływ (ze wskazaniem państwa członkowskiego, z 
którym powiązana jest każda taka osoba).  
6. W celu ułatwienia wymiany informacji Komisja przyjmuje wszelkie środki i 
ustalenia praktyczne niezbędne do wprowa dzenia w życie przepisów niniejszego 
artykułu, w tym środki służące standaryzacji przekazywania informacji określonych w 
ust. 5 niniejszego artykułu, w ramach procedury ustanowienia standardowego 
formularza przewidzianej w art. 20 ust. 5.  
7. Właściwy orga n, któremu przekazano informacje zgodnie z ust. 1, natychmiast, a w 
każdym przypadku nie później niż w terminie siedmiu dni roboczych, potwierdza 
właściwemu organowi, który przekazał informacje, ich otrzymanie, o ile to możliwe 
drogą elektroniczną.  
8. Pań stwa członkowskie mogą, zgodnie z art. 5, zwrócić się o dodatkowe informacje, 
w tym o pełny tekst interpretacji indywidualnej prawa podatkowego o wymiarze 
transgranicznym lub uzgodnienia indywidualnego dotyczącego cen transferowych, do 
państwa członkowskie go, które wydało daną interpretację lub dane uzgodnienie.  
PL 15   PL 9. Przepisy art. 17 ust. 4 nie mają zastosowania do informacji wymienianych zgodnie 
z przepisami ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.  
Artykuł 8b  
Statystyki dotyczące automatycznej wymiany informacji  
1. Przed dniem 1 października 2017 r. państwa członkowskie co roku przekazują 
Komisji statystyki dotyczące skali automatycznej wymiany informacji na podstawie 
art. 8 i 8a oraz – w zakresie, w jakim jest to możliwe – informacje dotyczące 
administracyjnych o raz innych istotnych kosztów i korzyści związanych z dokonaną 
wymianą informacji oraz informacje na temat wszelkich ewentualnych zmian, 
zarówno dla administracji podatkowych, jak i osób trzecich.  
2. Przed dniem 1 października 2018 r. Komisja przedkłada spr awozdanie, w którym 
przedstawia ogólny zarys i ocenę statystyk i informacji otrzymanych na podstawie ust. 
1 niniejszego artykułu, dotyczące takich kwestii jak administracyjne oraz inne istotne 
koszty i korzyści wynikające z automatycznej wymiany informacji , jak również 
praktyczne aspekty z tym związane. Stosownie do sytuacji Komisja przedkłada Radzie 
wniosek dotyczący kategorii dochodu i kapitału lub warunków określonych w art. 8 
ust. 1, w tym warunku, zgodnie z którym informacje dotyczące rezydentów innych  
państw członkowskich muszą być dostępne.”;  
4) w art. 14 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:  
„3. W przypadku gdy państwo członkowskie wykorzystuje jakiekolwiek informacje 
przekazane przez inne państwo członkowskie zgodnie z art. 8a, przesyła ono 
informacje zwro tne na ten temat właściwemu organowi, który przekazał te informacje, 
najszybciej jak to możliwe i nie później niż w ciągu trzech miesięcy od chwili, w 
której znany jest sposób wykorzystania informacji, których dotyczy wniosek, chyba że 
informacje zwrotne z ostały już przekazane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. 
Komisja określa praktyczne ustalenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 
ust. 2.”;  
5) w art. 20 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:  
„5. Automatyczna wymiana informacji dotyczących interpretac ji indywidualnych 
prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym oraz uzgodnień indywidualnych 
dotyczących cen transferowych, dokonywana na podstawie art. 8a, jest prowadzona 
przy użyciu standardowego formularza po jego przyjęciu przez Komisję zgodnie z 
procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.”;  
6) w art. 21 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:  
„5. Komisja opracowuje bezpieczną centralną bazę danych, w której informacje, które 
należy przekazywać na podstawie art. 8a niniejszej dyrektywy, mogą być zapisywane 
w cel u spełnienia wymogu automatycznej wymiany informacji przewidzianego w art. 
8a ust. 1 i 2. Komisja posiada dostęp do informacji zapisanych w tej bazie danych. 
Niezbędne ustalenia praktyczne Komisja przyjmuje zgodnie z  procedurą, o  której 
mowa w  art. 26 ust.  2.”; 
7) w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:  
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Państwa członkowskie przekazują Komisji roczną ocenę skuteczności 
automatycznej wymiany informacji, o której mowa w art. 8 i 8a, a także jej praktyczne 
PL 16   PL wyniki. Forma i warunki przekazywania tej rocznej oceny są ustanawiane przez 
Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.”;  
b) skreśla się ust. 5 i 6;  
8) dodaje się art. 23a w brzmieniu:  
„Artykuł 23a  
Poufność informacji  
1. Komisja zachowuje poufność inform acji przekazywanych jej na podstawie 
niniejszej dyrektywy, stosując się przy tym do przepisów mających zastosowanie do 
organów unijnych.  
2. Informacje przekazywane Komisji przez państwo członkowskie na podstawie art. 
23, a także wszelkie sprawozdania lub d okumenty sporządzone przez Komisję z 
wykorzystaniem takich informacji mogą być przekazywane pozostałym państwom 
członkowskim. Takie przekazane informacje są objęte obowiązkiem zachowania 
tajemnicy służbowej i korzystają z takiej ochrony, jaką objęte są pod obne informacje 
na mocy prawa krajowego państwa członkowskiego, które je otrzymało.  
Państwa członkowskie mogą wykorzystywać sporządzone przez Komisję 
sprawozdania i dokumenty, o których mowa w akapicie pierwszym, jedynie do celów 
analitycznych, ale nie mog ą ich publikować ani udostępniać żadnej innej osobie ani 
żadnemu innemu podmiotowi bez wyraźnej zgody Komisji.”;  
9) w art. 25 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:  
„1a. W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez instytucje i organy 
unijne na podstawie  niniejszej dyrektywy zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 
45/2001. Jednak do celów właściwego stosowania niniejszej dyrektywy zakres 
obowiązków i praw przewidzianych w art. 11, art. 12 ust. 1 oraz w art. 13 –17 
rozporządzenia (WE) nr 45/2001 jest ogranic zony do zakresu wymaganego w celu 
zabezpieczenia interesów, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) tego 
rozporządzenia.”.  
Artykuł 2  
1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2015 r., 
przepisy ustawowe, wykonawcze i admin istracyjne niezbędne do wykonania niniejszej 
dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.  
Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2016 r.  
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejsz ej 
dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody 
dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.  
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa 
krajowego, przyjętych w dz iedzinie objętej niniejszą dyrektywą.  
Artykuł 3  
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku 
Urzędowym Unii Europejskiej . 
PL 17   PL Artykuł 4  
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.  
Sporządzono w Brukseli dnia  r.  
 W imieniu Rady  
 Przewodniczący  
PL 18   PL OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI  
1. STRUKTURA  WNIOSKU/INICJATYWY   
 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy  
 1.2. Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy 
wniosek/inicjatywa  
 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy  
 1.4. Cele  
 1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy  
 1.6. Okres trwania działania i jego wpływ finansowy  
 1.7. Przewidywane tryby zarządzania  
2. ŚRODKI  ZARZĄDZANIA   
 2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości  
 2.2. System zarzą dzania i kontroli  
 2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom  
3. SZACUNKOWY  WPŁYW  FINANSOWY  WNIOSKU/INICJATYWY   
 3.1. Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, 
na które wniosek/inicjatywa ma wpływ   
 3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki   
 3.2.1.  Synteza szacunkowego wpływu na wydatki  
 3.2.2.  Szacunkowy wpływ na środki operacyjne  
 3.2.3.  Szacunkowy wpływ na środki administracyjne  
 3.2.4.  Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi  
 3.2.5.  Udział osób trzecich w finansowaniu  
 3.3. Szacunkowy wpływ na dochody
PL 19   PL OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI  
1. STRUKTURA  WNIOSKU/INICJATYWY   
1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy  
Wniosek w sprawie dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2011/ 16/UE   
w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie 
opodatkowania  
1.2. Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy 
wniosek/inicjatywa15  
14 
14.03  
1.3. Charakter wniosku/inicjatywy  
 Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania   
 Wniosek/inicjatywa dotyczy działania będącego następstwem projektu 
pilotażowego/działania przygotowawczego16  
 Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania   
 Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształco ne pod kątem 
nowego działania   
1.4. Cele  
1.4.1.  Wieloletnie cele strategiczne Komisji wskazane we wniosku/inicjatywie  
Wśród priorytetów programu prac Komisji na 2015 r. znalazło się bardziej 
sprawiedliwe podejście do opodatkowania, w tym poprzez zapewnien ie 
„automatycznej wymiany informacji na temat interpretacji indywidualnych prawa 
podatkowego”, co stanowi właśnie cel niniejszego wniosku.  
1.4.2.  Cele szczegółowe i działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa  
Cel szczegółowy  
Szczegółowymi celam i programu FISCALIS są: wspieranie walki z oszustwami 
podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i agresywnym planowaniem 
podatkowym oraz wspieranie wdrażania unijnego prawa w dziedzinie podatków, 
poprzez zapewnienie wymiany informacji, wspieranie współp racy administracyjnej 
oraz, w razie potrzeby i w stosownych przypadkach, zwiększanie zdolności 
administracyjnych krajów uczestniczących z myślą o zapewnianiu pomocy w 
zakresie zmniejszania obciążeń administracyjnych dla organów podatkowych i 
obniżania kosz tów przestrzegania przepisów dla podatników.  
Działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa  
ABB 3  
                                                 
15 ABM: activity -based management: zarządzanie kosztami działań; ABB: activi ty-based budgeting: 
budżet zadaniowy.  
16 O którym mowa w art. 54 ust. 2 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.  
PL 20   PL 1.4.3.  Oczekiwane wyniki i wpływ  
Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.  
Automatyczna wymiana między państwami członkowskimi informacji dotyczących 
interpretacji indywidualnych prawa podatkowego oznacza po pierwsze, że wszystkie 
państwa członkowskie będą miały możliwość należytej oceny, czy interpretacje 
indywidualne prawa podatkowego wydawane prze z inne państwo członkowskie mają 
dla nich znaczenie (choćby i w niezamierzony sposób), oraz będą mogły podjąć w 
odpowiedzi stosowne działania.  
Po drugie, zwiększenie przejrzystości w odniesieniu do interpretacji indywidualnych 
prawa podatkowego powinno zw iększyć zachęty dla zapewnienia bardziej uczciwej 
konkurencji podatkowej. Automatyczna wymiana informacji dotyczących 
interpretacji indywidualnych prawa podatkowego może również zniechęcić 
przedsiębiorstwa do stosowania agresywnego planowania podatkowego w  oparciu o 
te interpretacje, gdyż pozostałe państwa członkowskie będą teraz dysponować 
informacjami niezbędnymi do wykrycia sztucznych konstrukcji i przesuwania 
zysków oraz do podjęcia w reakcji na nie odpowiednich działań.  
1.4.4.  Wskaźniki wyników i wpły wu  
Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.  
Wniosek będzie regulowany wymogami dyrektywy, której zmianie służy (tj. 
dyrektywy 2011/16/UE) w odniesieniu do: (i) przekazywania corocznie przez 
państwa członkowsk ie statystyk dotyczących wymiany informacji; (ii) przedłożenia 
przez Komisję sprawozdania w oparciu o te statystyki; oraz (iii) przekazywania 
corocznie przez państwa członkowskie oceny skuteczności automatycznej wymiany 
informacji.  
1.5. Uzasadnienie wniosk u/inicjatywy  
1.5.1.  Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko - lub długoterminowej  
Wprawdzie na podstawie dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w 
dziedzinie opodatkowania (2011/16/UE) każde państwo członkowskie, które wydaje 
interp retację indywidualną prawa podatkowego, jest zobowiązane do ujawnienia 
odpowiednich informacji każdemu innemu państwu członkowskiemu, którego może 
to dotyczyć, jednak posiada ono swobodę uznania przy ocenie, dla którego państwa 
członkowskiego informacje te  mogą okazać się istotne. Państwo członkowskie, które 
wydaje interpretację indywidualną prawa podatkowego, może zresztą często nie być 
w stanie określić, na które z pozostałych państw członkowskich interpretacja ta 
będzie miała wpływ. Ponadto obecnie istni eje szereg wyjątków od obowiązku 
ujawniania informacji. Niniejszy wniosek zobowiązywałby państwo członkowskie, 
które wydaje interpretację indywidualną prawa podatkowego, do automatycznego 
przekazania odpowiednich informacji wszystkim pozostałym państwom 
członkowskim, tak by decyzja o tym, na ile interpretacja ta jest istotna, była 
podejmowana przez państwo członkowskie otrzymujące takie informacje, a nie 
państwo członkowskie wydające interpretację; niniejszy wniosek eliminowałby 
również obecne wyjątki od ob owiązku ujawniania informacji.  
1.5.2.  Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej  
Państwa członkowskie działające indywidualnie mogą nie być w stanie uzyskać 
wszystkich informacji dotyczących interpretacji indywidualnych prawa podatkowego 
PL 21   PL wydaw anych w innych państwach członkowskich, nawet jeśli interpretacje te 
dotyczą ich bazy podatkowej. Wiążące podejście na szczeblu unijnym stanowi 
jedyny sposób zapewnienia pełnej przejrzystości i współpracy w tej kwestii.  
1.5.3.  Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań  
Stosowane obecnie podejście zakładające nieautomatyczną wymianę informacji 
dotyczących interpretacji indywidualnych prawa podatkowego nie zapewniło 
dotychczas przejrzystości w tym obszarze. Obecnie niektórzy podatnicy 
wykorzystują brak pr zejrzystości do tworzenia struktur służących przenoszeniu 
zysków do państw o niskim opodatkowaniu, przy czym niekoniecznie muszą to być 
państwa, w których prowadzona jest działalność gospodarcza generująca te zyski i w 
których powstaje wartość dodana. Auto matyczna wymiana informacji między 
administracjami podatkowymi, która znajduje zastosowanie w innych kwestiach 
podatkowych, jak np. w kwestii opodatkowania dochodów z oszczędności, 
przyniosła dobre rezultaty. Automatyczna wymiana informacji jest obecnie 
uznawana na szczeblu globalnym za najlepsze narzędzie, jakim mogą dysponować 
administracje podatkowe na potrzeby zwalczania unikania opodatkowania oraz 
uchylania się od opodatkowania.  
1.5.4.  Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia:  
W związku z tym, że wniosek służy zmianie dyrektywy w sprawie współpracy 
administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (2011/16/UE), procedury, ustalenia i 
narzędzia informatyczne, które są opracowywane lub już dostępne w ramach tej 
dyrektywy, będą również mo gły być wykorzystywane do celów wprowadzenia w 
życie przepisów zawartych w niniejszym wniosku.  
PL 22   PL 1.6. Okres trwania działania i jego wpływ finansowy  
 Wniosek/inicjatywa o ograniczonym okresie trwania  
–  Okres trwania wniosku/inicj atywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR 
r.  
–  Okres trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.  
 Wniosek/inicjatywa o nieograniczonym okresie trwania  
– Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,  
– Przepisy proponowanej dyrektywy zac zną być stosowane z dniem 1 stycznia 2016 
r.  
– po którym następuje faza operacyjna.  
1.7. Przewidywane tryby zarządzania17  
 Bezpośrednie zarządzanie  przez Komisję  
–  w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach 
Unii;   
  program Fiscalis 2020 jest zarządzany w trybie bezpośrednim  
–  przez agencje wykonawcze;  
 Zarządzanie dzielone  z państwami członkowskimi  
 Zarządzanie pośrednie  poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem 
budżetu:  
–  państwom trzecim lub organom przez nie w yznaczonym;  
–  organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić);  
– EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;  
–  organom, o których mowa w art. 208 i 209 rozporządzenia finansowego;  
–  organom prawa publicznego;  
–  podmiotom podlegający m prawu prywatnemu, które świadczą usługi 
użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe;  
–  podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, 
którym powierzono realizację partnerstwa publiczno -prywatnego oraz kt óre 
zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe;  
–  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie 
wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii 
Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym ak cie prawnym.  
– W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.  
Uwagi  
Pod względem zarządzania niniejszy wniosek nie wprowadza żadnych zmian. Zgodnie z art. 
21 dyrektywy 2011/16/UE Komisja, przy udziale pańs tw członkowskich w ramach procedury 
komitetowej, opracowuje standardowe formularze i formaty na potrzeby wymiany informacji. 
                                                 
17 Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują 
się na następującej stronie: http://www.cc. cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html  
PL 23   PL Jeśli chodzi o sieć CCN, która jest niezbędna dla umożliwienia wymiany informacji między 
państwami członkowskimi, Komisja jest odpo wiedzialna za dokonywanie wszelkich zmian 
sieci CCN niezbędnych dla umożliwienia wymiany takich informacji, podczas gdy państwa 
członkowskie są odpowiedzialne za dokonywanie w swoich własnych systemach wszelkich 
zmian niezbędnych dla umożliwienia wymiany t akich informacji przy użyciu sieci CCN.  
PL 24   PL 2. ŚRODKI  ZARZĄDZANIA   
2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości  
Należy określić częstotliwość i warunki.  
W ramach programu FISCALIS nadzór i sprawozdawczość prowadzone są jak 
opisano poniżej.  
Działania przygotowawcze wymagane na potrzeby niniejszej inicjatywy oraz inne 
wspólne działania i wspólne działania szkoleniowe są objęte regularnym nadzorem 
prowadzonym na podstawie informacji przekazywanych przez uczestników oraz 
osoby odpowiedzialne za zarządzanie tymi działaniami. Informacje te są gromadzone 
przy użyciu standardowych formularzy i są uwzględniane we wskaźnikach 
ustanowionych na potrzeby ram oceny wyników programu Fiscalis 2020. Inne 
wydatki związane z wymianą informacji są objęte nadzore m zgodnie z 
mechanizmem opisanym w pkt 1.4.4, jak również są konsolidowane w ramach 
wspomnianych wyżej ram oceny wyników.  
2.2. System zarządzania i kontroli  
2.2.1.  Zidentyfikowane ryzyko  
Potencjalne ryzyko związane z realizacją inicjatywy przy wsparciu z e strony 
programu Fiscalis 2020 dotyczy:  
realizacji umowy o dotację podpisanej z konsorcjum państw członkowskich i krajów 
kandydujących;  
realizacji umów dotyczących zamówień zawartych w ramach programu.  
2.2.2.  Informacje dotyczące struktury wewnętrznego s ystemu kontroli  
Struktura wewnętrznego systemu kontroli jest taka sama jak w przypadku programu 
Fiscalis 2020, który będzie obejmować wszystkie wydatki operacyjne w ramach 
inicjatywy.  
Główne elementy stosowanej strategii kontroli to:  
W odniesieniu do zamów ień:  
Stosowane są procedury kontrolne dotyczące zamówień określone w rozporządzeniu 
finansowym. Każde zamówienie zostaje udzielone po przeprowadzeniu przez służby 
Komisji określonej procedury weryfikacji w odniesieniu do płatności, z 
uwzględnieniem zobowi ązań umownych oraz zasad należytego zarządzania 
finansami i zarządzania ogólnego. We wszystkich umowach zawieranych między 
Komisją i beneficjentami przewidziane są środki przeciwdziałające oszustwom 
(kontrole, sprawozdania itd.). Opracowuje się szczegółowy  zakres zadań, który jest 
podstawą każdego konkretnego zamówienia. Proces akceptacji następuje ściśle 
według metodyki TEMPO stosowanej przez DG TAXUD: wyniki końcowe są 
sprawdzane, w razie potrzeby korygowane i w końcu akceptowane (lub odrzucane). 
Bez „pis ma akceptującego” nie można zapłacić żadnej faktury.  
Weryfikacja techniczna zamówień  
DG TAXUD prowadzi kontrolę wyników końcowych i nadzoruje działania i usługi 
realizowane przez wykonawców. Prowadzi również regularne audyty wykonawców 
pod kątem jakości i  bezpieczeństwa. Audyt jakości oznacza sprawdzanie zgodności 
PL 25   PL faktycznego przebiegu działań wykonawców z zasadami i procedurami określonymi 
w ich planach dotyczących jakości. Audyty w zakresie bezpieczeństwa koncentrują 
się na konkretnych procesach, procedu rach i strukturach.  
Oprócz powyższych kontroli DG TAXUD sprawuje tradycyjną kontrolę finansową:  
Weryfikacja zobowiązań ex -ante:  
W DG TAXUD wszelkie zobowiązania są sprawdzane przez szefa działu zasobów 
ludzkich i finansów. W konsekwencji 100  % zaangażow anych kwot objęte jest 
weryfikacją ex -ante. Procedura ta daje wysoki stopień pewności co do legalności i 
prawidłowości transakcji.  
Weryfikacja płatności ex -ante:  
100 % płatności jest weryfikowanych ex -ante. Ponadto co najmniej jedna płatność 
tygodniowo ( we wszystkich kategoriach wydatków) jest losowo wybierana w celu 
dodatkowej weryfikacji ex -ante wykonywanej przez szefa działu zasobów ludzkich i 
finansów. Nie ma rezultatu docelowego jeśli chodzi o zakres, ponieważ celem tej 
weryfikacji jest kontrolowanie  płatności w sposób „losowy” w celu sprawdzenia, czy 
wszystkie płatności były przygotowane zgodnie z wymogami. Pozostałe płatności 
przetwarza się codziennie zgodnie z obowiązującymi zasadami.  
Deklaracje subdelegowanych urzędników zatwierdzających:  
Wszyscy  subdelegowani urzędnicy zatwierdzający podpisują deklaracje 
potwierdzające roczne sprawozdanie z działalności za dany rok. Deklaracje te 
obejmują operacje w ramach programu. Subdelegowani urzędnicy zatwierdzający 
deklarują, że operacje związane z wykonani em budżetu zostały wykonane zgodnie z 
zasadami należytego zarządzania finansami, że istniejące systemy zarządzania i 
kontroli zapewniły wystarczającą pewność co do legalności i prawidłowości 
transakcji i że ryzyko związane z tymi operacjami zostało w sposó b właściwy 
określone, zgłoszone oraz że wdrożono działania służące łagodzeniu negatywnych 
skutków.  
2.2.3.  Oszacowanie kosztów i korzyści wynikających z kontroli i ocena prawdopodobnego 
ryzyka błędu  
Stworzone mechanizmy kontrolne umożliwiają uzyskanie prz ez DG TAXUD 
wystarczającej pewności co do jakości i prawidłowości wydatków oraz co do 
ograniczenia ryzyka nieprzestrzegania przepisów. Korzyść płynąca z powyższych 
środków strategii kontroli polega na zmniejszeniu potencjalnego ryzyka do wartości 
poniżej d ocelowego poziomu wynoszącego 2 % ogólnego budżetu i obejmuje 
wszystkich beneficjentów. Wszelkie dodatkowe środki zmierzające do dalszego 
zmniejszenia ryzyka skutkowałyby nieproporcjonalnie wysokimi kosztami i dlatego 
nie są brane pod uwagę.  
Łączne koszty  związane z wdrożeniem powyższej strategii kontroli – dla wszystkich 
wydatków w ramach programu Fiscalis 2020 – są ograniczone do 1,6 % kwoty 
dokonanych płatności ogółem. Oczekuje się, że w przypadku niniejszej inicjatywy 
wskaźnik ten utrzyma się na tym sa mym poziomie.  
Uznaje się, że strategia kontroli przyjęta w programie skutecznie ogranicza ryzyko 
nieprzestrzegania przepisów praktycznie do zera i że jest proporcjonalna do 
występującego ryzyka.  
PL 26   PL 2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom  
Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony  
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może 
przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miej scu, zgodnie z 
przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu nr  1073/1999 Parlamentu 
Europejskiego i Rady (1) oraz w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr  2185/96 (2) 
w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek  
inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii, w związku z umową 
o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem finansowanym na 
podstawie niniejszego rozporządzenia.  
PL 27   PL 3. SZACUNKOWY  WPŁYW  FINANSOW Y WNIOSKU/INICJATYWY   
3.1. Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na 
które wniosek/inicjatywa ma wpływ  
 Istniejące linie budżetowe – w pełni pokryte przez budżet programu Fiscalis 2020  
Według  działów wieloletnich ram fin ansowych i linii budżetowych  
Dział 
wieloletnic
h ram 
finansowyc
h Linia budżetowa  Rodzaj  
wydatków  Wkład  
Numer  
1A Konkurencyjność na rzecz wzrostu 
gospodarczego i zatrudnienia  Zróżnicowa
ne / 
niezróżnico
wane18. państw 
EFTA19 
 krajów 
kandydując
ych20 
 państw 
trzecich  w rozumieniu art. 
21 ust. 2 lit. b) 
rozporządzenia 
finansowego  
 14.0301 (Doskonalenie właściwego 
funkcjonowania systemów 
opodatkowania)  Zróżnic
owane  NIE NIE NIE NIE 
 Nowe linie budżetowe, o których utworzenie się wnioskuje  
Według działów  wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych  
Dział 
wieloletnic
h ram 
finansowyc
h Linia budżetowa  Rodzaj  
wydatków  Wkład  
Numer  
[Treść………………………………………]  Zróżnicowa
ne / 
niezróżnico
wane państw 
EFTA  krajów 
kandydując
ych państw 
trzecich  w rozumieniu art. 
21 ust. 2 lit. b) 
rozporządzenia 
finansowego  
 [XX.YY.YY.YY]  
  TAK/ 
NIE TAK/ 
NIE  TAK/ 
NIE  TAK/ NIE  
                                                 
18 Zróżnicowane = środki zróżnicowane / niezróżnicowane = środki niezróżnicowane.  
19 EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.  
20 Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Ba łkanów 
Zachodnich.  
 
PL 28   PL 3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki  
[Niniejszą część należy uzupełnić przy użyciu arkusza kalkulacyjnego dotyczącego danych budżetowych o charakterze 
administracyjnym  (drugi dokument w załączniku do niniejszej oceny skutków finansowych) i przesłać do CISNET w celu konsultacji 
między służbami.]  
3.2.1.  Synteza szacunkowego wpływu na wydatki  
Wymienione poniżej kwoty są zawarte w puli środków finansowych dla programu FISCALIS 2020. Nie będą potrzebne żadne dodatkowe  
środki.  
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku ) 
Dział wieloletnich ram  
finansowych  Numer  1A Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia  
 
DG: TAXUD    Rok 
201621 Rok 
2017  Rok 
2018  Rok 
2019  2020  OGÓŁEM  
 Środki operacyjne          
Numer linii budżetowej 14.0301  Środki na 
zobowiązania  (1) 0,300  1,000  0,400  0,200  0,200    2100  
Środki na 
płatności  (2) 0,000  0,300  1,000  0,400  0,200  0,200   2100  
Numer linii budżetowej  Środki na 
zobowiązania  (1a) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
Środki na 
płatności  (2a) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na 
określone programy operacyjne22  
 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
Numer linii budżetowej   (3) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
                                                 
21 Rok 2016 jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.  
22 Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (da wne linie „BA”), pośr ednie 
badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.  
 
PL 29   PL OGÓŁEM środki  
dla DG TAXUD  Środki na 
zobowiązania  =1+1a 
+3 0,300  1,000  0,400  0,200  0,200    2100  
Środki na 
płatności  =2+2a  
+3 0,000  0,300  1,000  0,400  0,200  0,200   2100  
 
 
 
 OGÓŁEM środki operacyjne  Środki na 
zobowiązania  (4) 0,300  1,000  0,400  0,200  0,200    2100  
Środki na 
płatności  (5) 0,000  0,300  1,000  0,400  0,200  0,200   2100  
 OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków 
przydzielonych na określone programy operacyjne  (6) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
OGÓŁEM środki  
na DZIAŁ 1A 
wieloletnich ram finansowych  Środki na 
zobowiązania  =4+ 6  0,300  1,000  0,400  0,200  0,200    2100  
Środki na 
płatności  =5+ 6  0,000  0,300  1,000  0,400  0,200  0,200   2100  
Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie ogranicza się do jednego działu:  
 OGÓŁEM środki operacyjne  Środki na 
zobowiązania  (4) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
Środki na 
płatności  (5) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
 OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków 
przydzielonych na określone programy operacyjne  (6) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
OGÓŁEM środki  
na DZIAŁY 1 do 4  
wieloletnich ram finansowych  
(kwota referencyjna)  Środki na 
zobowiązania  =4+ 6  p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
Środki na 
płatności  =5+ 6  p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.  
 
PL 30   PL  
  
 
PL 31   PL Dział wieloletnich ram  
finansowych  5 „Wydatki administracyjne”  
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)  
   Rok 
2016  Rok 
2017  Rok 
2018  Rok 
2019  Rok 2020  OGÓŁEM  
DG: TAXUD  
 Zasoby ludzkie  0,528  0,528  0,528  0,528  0,528     
 Pozostałe wydatki administracyjne  0,030  0,030  0,030  0,030  0,030     
OGÓŁEM  DG TAXUD  Środki  0,558  0,558  0,558  0,558  0,558     
 
OGÓŁEM środki  
na DZIAŁ  5 
wieloletnich ram finansowych   (Środki na zobowiązania 
ogółem = środki na 
płatności ogółem)  0,558  0,558  0,558  0,558  0,558     
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)  
   Rok 
201623 Rok 
2017  Rok 
2018  Rok 
2019  Rok 2020  OGÓŁEM  
OGÓŁEM środki  
na DZIAŁY 1 do 5  
wieloletnich ram finansowych   Środki na zobowiązania  0,858  1,558  0,958  0,758  0,758     
Środki na płatności  0,558  0,858  1,558  0,958  0,758     
                                                 
23 Rok 2016 jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.  
 
PL 32   PL 3.2.2.  Szacunkowy wpływ na środki operacyjne  
–  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych  
–  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznoś cią wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:  
Środki na zobowiązania w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)  
Określić cele i 
produkty  
 
   Rok 
2016  Rok 
2017  Rok 
2018  Rok 
2019  2020  OGÓŁEM  
PRODUKTY  
Rodza
j24 
 Średni 
koszt  
Nr 
Koszt  
Nr 
Koszt  
Nr 
Koszt  
Nr 
Koszt  
Nr 
Koszt  
Nr 
Koszt  
Nr 
Koszt  Liczba 
ogółe
m Koszt 
całkowit
y 
CEL SZCZEGÓŁOWY nr 125…                 
- Produkt                    
- Produkt                    
- Produkt                    
Cel szczegółowy nr 1 – suma 
cząstkowa                  
CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2 ...                  
- Produkt                    
Cel szczegółowy nr 2 – suma 
cząstkowa                  
KOSZT OGÓŁEM                  
                                                 
24 Produkty odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów,  liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).  
25 Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2. „Cele szczegółowe …”  
 
PL 33   PL UWAGA  
Zakładany pozytywny skutek („produkt”) niniejszego wniosku obejmuje, co następuje: (i) państwa 
członkowskie będą otrzymywać informacje dotyczące interpretacji indywidualnych prawa podatkowego 
wydawanych w pozostałych państwa ch, które to informacje umożliwią im podjęcie środków zaradczych, 
które uznają za stosowne; (ii) ogół społeczeństwa może widzieć w tym środku aktywny krok na rzecz 
zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążeń podatkowych między wszystkich podatników; (iii)  presja ze 
strony partnerów może sprawić, że państwa członkowskie dokonają zmian w swoich praktykach 
dotyczących interpretacji indywidualnych prawa podatkowego; (iv) przedsiębiorstwa mogą ograniczyć 
swoje struktury agresywnego planowania podatkowego. Wpraw dzie państwa członkowskie, które wydają 
interpretacje indywidualne prawa podatkowego, będą musiały sprostać zwiększonym obciążeniom 
administracyjnym i ponieść koszty przestrzegania przepisów bezpośrednio związane z przekazywaniem 
informacji o tych interpre tacjach, jednak oczekuje się, że koszty te będą ograniczone ze względu na 
ograniczony zakres informacji, które mają być przekazywane. Ponadto informacje te powinny być już 
przekazywane (tj. wniosek w dużej mierze po prostu upraszcza i potwierdza istniejące  wymogi w zakresie 
wymiany informacji).  
3.2.3.  Szacunkowy wpływ na środki administracyjne  
3.2.3.1.  Streszczenie  
–  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków 
administracyjnych  
–  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków 
administracyjnych, jak określono poniżej:  
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)  
 Rok 
201626 Rok 
2017  Rok 
2018  Rok 
2019  2020  OGÓŁEM  
 
DZIAŁ 5  
wieloletnich ram 
finansowych          
Zasoby ludzkie  0,528  0,528  0,528  0,528  0,528     
Pozostałe wydatki 
administracyjne  0,030  0,030  0,030  0,030  0,030     
DZIAŁ 5 – suma 
cząstkowa  
wieloletnich ram 
finansowych  0,558  0,558  0,558  0,558  0,558     
 
Poza DZIAŁEM 527 
wieloletnich ram 
finansowych  
         
Zasoby ludzkie          
Pozostałe wydatki  
administracyjne          
                                                 
26 Rok 2016 jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.  
27 Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w  zakresie wprowadzania w życie 
programów lub działań UE (dawne linie „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania 
naukowe.  
 
PL 34   PL Suma cząstkowa  
poza DZIAŁEM 5  
wieloletnich ram 
finansowych          
 
OGÓŁEM  0,558  0,558  0,558  0,558  0,558     
Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne środki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte z zasobów DG 
już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie 
potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach 
procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.  
 
PL 35   PL 3.2.3.2.  Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie  
–  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów 
ludzkich  
–  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów 
ludzkich, jak określono poniżej:  
Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy  
 
Rok 
2016  Rok 
2017  Rok 2018  Ro
k 
201
9 2020  
 Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)    
XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw 
Komisji)  4 4 4 4 4   
XX 01 01 02 (w delegaturach)  p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
. . . 
XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe)  p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
. . . 
10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe)  p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
. .  
 Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy, EPC):28 
 
XX 01 02 01 (CA, SNE, INT z globalnej koperty 
finansowej)  p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
.   
XX 01 02 02 (CA, LA, SNE, INT i JED w 
delegaturach)  p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
. .  
XX 01 04 yy 29 
 - w centrali:  
 p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
. p
.
m
. p
.
m
. 
- w delegaturach  p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
. .  
                                                 
28 CA = personel kontraktowy; LA = personel miejscowy; SND = oddelegowany ekspert krajowy; INT = 
personel tymczasowy; JED = młodszy oddelegowany ekspert.  
29 W ramach pułapu cząstkowego na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne linie „BA”).  
 
PL 36   PL XX 01 05 02 (CA, SNE, INT – pośrednie badania 
naukowe)  p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
.  p
.
m
. 
10 01 05 02 (CA, SNE, INT – bezpośrednie badania 
naukowe)  p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
.   
Inne linie budżetowe (określić)  p.m. p.m. p.m. p.
m. p
.
m
.   
OGÓŁEM  4 4 4 4 4   
XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie.  
Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym 
działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi 
dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury 
rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.  
Opis zadań do wyk onania:  
Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni 
na czas określony  Przygotowywanie posiedzeń oraz korespondencja z państwami członkowskimi; (w 
zależności od dyskusji państwami członkowskimi) prace nad formularzami, formatami 
elektronicznymi i centralną bazą danych; udzielanie zamówień zewnętrznym 
wykonawcom w zakresie prac nad systemem informatycznym.  
Personel zewnętrzny  Nie dotyczy  
 
PL 37   PL 3.2.4.  Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi  
–  Wniosek/inicjatywa jest zgodny( -a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami 
finansowymi.  
–  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w 
wieloletnich ramach finansowych.  
Należy wyjaśnić, na czym ma polegać przeprogramowanie, określając linie budżetowe, których ma 
ono dotyczy ć, oraz podając odpowiednie kwoty.  
 
–  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub 
zmiany wieloletnich ram finansowych.  
Należy wyjaśnić, który wariant jest konieczny, określając linie budżetowe, których ma on dotyczyć, 
oraz podając odpowiednie kwoty.  
 
3.2.5.  Udział osób trzecich w finansowaniu  
– Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich  
– Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z 
poniższym: : 
Środki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)  
 
Rok 
N Rok 
N+1 Rok 
N+2 Rok 
N+3 Wprowadzić taką liczbę kolumn 
dla poszczególnych lat, jaka jest 
niezbędna, by odzwierciedlić 
cały okres wpływu (por. pkt 1.6)  Ogółem  
Określić organ 
współfinansujący           
OGÓŁEM środki objęte 
współfinansowaniem          
 
 
 
PL 38   PL 3.3. Szacunkowy wpływ na dochody  
–  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.  
–  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:  
–  wpływ na zasoby własne  
–  wpływ na dochody różne  
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)  
Linia budżetowa po 
stronie dochodów  Środki 
zapisane w 
budżecie na 
bieżący rok 
budżetowy  Wpływ wniosku/inicjatywy30 
Rok 
N Rok 
N+1 Rok 
N+2 Rok 
N+3 Wprowadzić taką liczbę kolumn dla 
poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, 
by odzwierciedlić cały okres wpływu 
(por. pkt 1.6)  
Artykuł ………….          
W przypadku wpływu na dochody różne należy wskazać linie budżetowe po stronie wydatków, które 
ten wpływ obejmie.  
 
Należy określić metodę obliczania wpływu na dochody.  
 
                                                 
30 W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy 
wskazać kwoty netto, tzn. kwoty b rutto po odliczeniu 25  % na poczet kosztów poboru.