PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 39/9

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Koperty (ponowne nałożenie grzywny)

(Sprawa AT.39780)

(2018/C 39/05)

Projekt decyzji zmienia poprzednią decyzję Komisji z dnia 10 grudnia 2014 r. w sprawie dotyczącej kopert (zwaną dalej: „decyzją z 2014 r.”) (2). Zmiana dotyczy pięciu spółek (Printeos SA, Printeos Cartera Industrial SL (3), Tompla Scandinavia AB, Tompla France SARL oraz Tompla Druckerzeugnisse Vertriebs GmbH) należących do tego samego przedsiębiorstwa (zwanych dalej łącznie „Printeos”).

Po zakończeniu postępowania ugodowego w sprawach dotyczących karteli w decyzji z 2014 r. stwierdzono, że pięć przedsiębiorstw, w tym Printeos, uczestniczyło w kartelu, tym samym naruszając art. 101 TFUE oraz art. 53 Porozumienia EOG oraz nałożono grzywny na wszystkie przedsiębiorstwa, których decyzja dotyczy.

Przedsiębiorstwo Printeos wniosło skargę do Sądu Unii Europejskiej przeciwko decyzji z 2014 r. o stwierdzenie nieważności samej grzywny, nie kwestionując przy tym istnienia naruszenia. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2016 r. Sąd Unii Europejskiej stwierdził nieważność decyzji z 2014 r. w części dotyczącej grzywny nałożonej na Printeos ze względu na brak dostatecznego uzasadnienia kwot grzywny nałożonych na wskazane pięć przedsiębiorstw (4).

Pismem z dnia 29 marca 2017 r. Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji poinformowała Printeos o zamiarze przyjęcia nowej decyzji, ponownie nakładającej taką samą grzywnę na Printeos i tym razem odpowiednio uzasadnionej, oraz zwróciła się do Printeos o wniesienie uwag.

W odpowiedzi z dnia 17 kwietnia 2017 r. Printeos twierdzi, że przyjęcie nowej decyzji stanowiłoby naruszenie zasady ne bis in idem, ponieważ decyzja z 2014 r. wciąż obowiązuje i ma charakter ostateczny.

Moim zdaniem przyjęcie projektu decyzji nie narusza zasady ne bis in idem. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości ta zasada „zakazuje dokonywania nowej oceny merytorycznej naruszenia, w efekcie której w przypadku uznania odpowiedzialności po raz drugi nałożona zostałaby albo druga kara, obok wcześniej nałożonej pierwszej, albo w przypadku braku uznania odpowiedzialności w pierwszej decyzji, zostałaby ona stwierdzona w drugiej decyzji” (5). Projekt decyzji nie odpowiada żadnemu z dwóch zakazanych scenariuszy: odpowiedzialność stwierdzono w decyzji z 2014 r., a projekt decyzji ani nie stwierdza odpowiedzialności po raz drugi ani nie nakłada drugiej grzywny ponad grzywnę pierwszą, jedynie ponownie nakłada pierwszą grzywnę po uchyleniu pierwszej grzywny przez Sąd Unii Europejskiej. Z uwagi na fakt, że Sąd Unii Europejskiej nie skorzystał z nieograniczonego prawa orzekania w zakresie dotyczącym grzywny, a jedynie uchylił grzywnę ze względu na nieodpowiednie uzasadnienie, Komisja nie utraciła kompetencji do ponownego nałożenia grzywny (6).

Zgodnie z art. 16 decyzji 2011/695/UE zbadałem, czy projekt decyzji dotyczy jedynie zastrzeżeń, co do których strony miały możliwość przedstawienia swoich stanowisk. Stwierdzam, że dotyczy on jedynie takich zastrzeżeń.

Ogólnie uważam, że w przedmiotowej sprawie przestrzegano skutecznego wykonywania praw procesowych.

Bruksela, dnia 9 czerwca 2017 r. Wouter WILS

(1) Zgodnie z art. 16 i 17 decyzji Przewodniczącego Komisji Europejskiej 2011/695/UE z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29) („decyzja 2011/695/UE”).

(2) Decyzja Komisji C(2014) 9295 final z dnia 10 grudnia 2014 r. Streszczenie decyzji zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym (Dz.U. C 74 z 3.3.2015, s. 5) wraz ze sprawozdaniem końcowym urzędnika przeprowadzającego spotkania wyjaśniające (Dz.U. C 74 z 3.3.2015, s. 4).

(3) Uprzednio znana jako Tompla Sobre Exprés SL.

(4) Wyrok w sprawie Printeos przeciwko Komisji, T-95/15, EU: T: 2016:722.

(5) Wyrok w sprawie Limburgse Vinyl Maatschappij i in. przeciwko Komisji, C-238/99 P, C-244/99 P, C-245/99 P, C-247/99 P, C-250/99 P, C-251/99 P, C-252/99 P i C-254/99 P, EU:C:2002:582, pkt 61.

(6) Tamże, pkt 693.