Wniosek dotyczący DECYZJI RADY upoważniająca Wielką Brytanię do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od art. 11 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Zgodnie z art. 27 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku [1], Rada stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji może upoważnić każde z Państw Członkowskich do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od stosowania przepisów niniejszej dyrektywy, w celu uproszczenia procedury poboru podatków oraz zapobieżenia niektórym przypadkom niepłacenia lub uchylania się od płacenia podatków.

[1] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą (WE) nr 2004/15 (Dz.U. L 52 z 21.2.2004, str. 61).

2. Listem skierowanym do Komisji i zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 13 lutego 2004 r., rząd Wielkiej Brytanii prosił o udzielenie mu zezwolenia do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 77/388/EWG. Listem z dnia 15 marca 2004 r. Komisja zawiadomiła inne Państwa Członkowskie o wniosku Wielkiej Brytanii.

3. Komisja otrzymała wymieniony wniosek przed wejściem w życie dyrektywy nr 2004/7/WE wprowadzającej zmiany do art. 27 Szóstej Dyrektywy. Niemniej jednak z braku jakichkolwiek przepisów przejściowych wniosek powinien być rozpatrywany z zastosowaniem przepisów obecnie obowiązujących, a nie wcześniejszych.

4. Art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG określa podstawę opodatkowania kwoty za dostawy towarów i świadczenie usług jako ,wszystko, co stanowi wartość otrzymanego wzajemnego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługi otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego...". Przepis, o którym mowa jest zwykle wystarczający w przypadkach, gdy dostawa towarów lub świadczenie usług ma prawdziwy cel handlowy oraz gdy brak jakiegokolwiek związku między dostawcą i nabywcą, który mógłby wpłynąć na wartość świadczenia. Jednakże w przypadku, gdy strony transakcji są powiązane świadczenie niektórych usług odbywa się z pewnością poniżej wartości rynkowej. Wielka Brytania już korzysta z odstępstwa od stosowania art. 11 w przypadku dostaw towarów i świadczenia usług o zaniżonej wartości na rzecz powiązanych stron i gdy istnieje prawdopodobieństwo straty dochodów z podatków, gdy odbiorcy są w całości lub w części zwolnieni z podatku. [2] Odstępstwo to uprawnia władze do obliczania należnego podatku na podstawie wartości rynkowej podobnego świadczenia. Chociaż system stanowiący przedmiot omawianego wniosku o odstępstwo jest zbliżony do systemów objętych istniejącym odstępstwem, zakres stosowania pierwotnej derogacji nie jest wystarczająco szeroki, aby objąć zmieniony system.

[2] Dz.U. L 132 z 21.5.1987, str. 22.

5. Wielka Brytania złożyła wniosek o przyznanie dodatkowego, ściśle ukierunkowanego odstępstwa w celu zapobiegania sytuacjom uchylania się od płacenia podatków od usług świadczonych między pracodawcą a pracownikiem w sektorze handlu samochodami. Istniejące wspólnotowe uregulowania prawne zawarte w art. 6 ust. 2 uznają za świadczenie usług za wynagrodzeniem korzystanie z dóbr stanowiących część aktywów przedsiębiorstwa, udostępnionych na prywatny użytek personelu i kwalifikujących się do odliczeń podatku VAT. Ocenę wartości usługi reguluje art. 11 tytuł A ust. 1 lit. c), który nakłada na podatnika obowiązek zapłacenia podatku od pełnej wartości świadczonej usługi. Niemniej jednak w przypadku Wielkiej Brytanii pracodawca ominął ten przepis prawny wprowadzając opłatę za usługę. W związku z powyższym, wartość usługi wchodzi w zakres stosowania art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a). Dlatego opodatkowana jest wyłącznie rzeczywiście zapłacona przez pracownika kwota, której poziom uzasadnia powiązanie między pracodawcą a pracownikiem.

6. Stwierdzone przez Wielką Brytanię nadużycie ogranicza się obecnie do przemysłu samochodowego. Przedsiębiorstwa tego sektora, zarówno producenci jak i dealerzy samochodów mają prawo do zwrotu podatku za samochody, które stanowią część majątku obrotowego. Najbardziej typowym przykładem jest samochód pokazowy. Samochody pokazowe są często udostępniane pracownikom, którzy korzystają z nich poza godzinami pracy. Zgodnie z obowiązującymi zasadami, jeśli samochód pokazowy został udostępniony bezpłatnie, ponieważ miał miejsce zwrot podatku, podatkiem za udostępnienie usług powinna zostać obciążona osoba udostępniająca samochód na podstawie realnych kosztów. Niemniej jednak ponieważ pracownik płaci pewną kwotę za korzystanie z samochodu ten przepis dotyczący oceny wartości zostaje zawieszony i stosuje się zwykła zasada zawarta w art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a). Podatek VAT jest zatem uiszczany na podstawie kwoty realnie zapłaconej przez użytkownika samochodu. Ponieważ pracownik i pracodawca są powiązani, kwota należna za korzystanie z samochodu może zostać ustalona na poziomie sztucznie niskim. Umożliwia to pracodawcy przyznawanie pracownikowi znaczącej korzyści.

7. System uchylania się od obowiązków podatkowych był rozpowszechniony w Wielkiej Brytanii. Ponieważ pojazdy silnikowe są towarami o wysokiej wartości i ze względu na ich znaczną ilość udostępnianą pracownikom, rząd Wielkiej Brytanii ocenił, że poza kwotami już utraconymi, straty dochodów z podatku mogą okazać się jeszcze wyższe niż obecnie gdyby system był szerzej stosowany. Wielka Brytania wierząc, że nadużycie ogranicza się do jednego szczególnego sektora rynku wystąpiła o bardziej ukierunkowane odstępstwo od systemu niż istniejące bardziej ogólne odstępstwo. Ukierunkowane odstępstwo zakłada również, że środki zaradcze są proporcjonalne do problemu.

8. Stosowanie systemu ogranicza się do przemysłu samochodowego, ponieważ ogólnie VAT na samochody zakupione przez przedsiębiorstwa w Wielkiej Brytanii nie podlega zwrotowi w przypadku prywatnego korzystania z samochodu. Ta niemożność odliczenia podatku VAT uprawnia do opodatkowania prywatnego korzystania z samochodów i do uwzględniania korzystania z nich przez osoby prywatne. Wyjątek stanowią przedsiębiorstwa przemysłu samochodowego, które znajdują się w posiadaniu samochodów stanowiących majątek obrotowy i które mogą odliczać podatek VAT. Jednak prywatne korzystanie z tych samochodów powinno podlegać opodatkowaniu.

9. W związku z powyższym Komisja uważa, że odstępstwo, o które prosi rząd Wielkiej Brytanii powinno zostać przyznane.

Wniosek dotyczący DECYZJI RADY upoważniająca Wielką Brytanię do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od art. 11 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku [3], w szczególności jej art. 27,

[3] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą (WE) nr 2004/15 (Dz.U. L 52 z 21.2.2004, str. 61).

uwzględniając wniosek Komisji [4]

[4] Dz.U. [...] C [...], str. [...].

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W liście zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 13 lutego 2004 r., Wielka Brytania prosiła o udzielenie zezwolenia na wprowadzenie specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 77/388/EWG.

(2) Odstępstwo ma na celu zapobieganie sytuacjom uchylania się od płacenia podatku od wartości dodanej (VAT), wynikającym z zaniżania wartości niektórych świadczonych usług. Jest w szczególności stworzone dla zapobiegania przypadkom omijania art. 6 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG w związku z praktykowanym w przemyśle samochodowym upoważnianiem personelu do prywatnego korzystania z samochodów po cenie nominalnej. Chociaż kwota ta zostaje uznana za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, VAT jest naliczany od rzeczywistej wartości płaconej przez pracownika zgodnie z art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 77/388/EWG. Jakkolwiek ze względu na powiązanie między pracodawcami i pracownikami, rzeczywiście zapłacona kwota jest sztucznie niska, co prowadzi do znacznie niższych dochodów z podatku VAT.

(3) W odpowiedzi na wniosek, Wielkiej Brytanii przyznano już odstępstwo od stosowania art. 11 [5] mające na celu zapobiegać problemowi dostawy towarów i świadczenia usług o zaniżonej wartości między powiązanymi osobami, gdzie odbiorca usługi jest całkowicie lub częściowo zwolniony z podatku VAT. Chociaż w chwili przyznawania odstępstwa definicja ,osoby powiązane" nie obejmowała układu pracodawca-pracownik i biorąc pod uwagę, że pracownicy nie są podatnikami całkowicie lub częściowo zwolnionym z podatku VAT, wnioskuje się o dalsze i bardziej specyficzne odstępstwo.

[5] Dz.U. L 132 z 21.5.1987, str. 22.

(4) Środek specjalny powinien stosować się wyłącznie w przypadkach gdy administracja jest w stanie stwierdzić, że układ pracodawca-pracownik miał wpływ na podstawę opodatkowania, określoną zgodnie z art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a). Stwierdzenie to musi w każdym przypadku opierać się na konkretnych faktach, a nie przypuszczeniach.

(5) Biorąc pod uwagę ograniczony zasięg odstępstwa, środek specjalny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu;

(6) Odstępstwo nie ma żadnego negatywnego wpływu na dochody własne Wspólnoty pochodzące z podatku od wartości dodanej.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Na mocy odstępstwa od art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG Wielka Brytania ma prawo traktować wartość rynkową usługi jako podstawę opodatkowania do dnia 31 grudnia 2008 r. w przypadku świadczenia usług polegających na korzystaniu z pojazdów samochodowych oraz kiedy świadczący usługi i odbiorca są powiązanymi osobami w przemyśle samochodowym.

Artykuł 2

Art. 1 stosuje się wyłącznie przy spełnieniu następujących warunków:

(a) świadczący usługi ma prawo do odliczania w całości lub w części podatku od wartości dodanej za pojazdy samochodowe;

(b) odbiorca usług nie jest całkowicie opodatkowaną osobą i powiązany jest ze świadczącym usługi przez układ pracodawca-pracownik, określony w ustawodawstwie krajowym;

(c) uzasadnione jest wnioskowanie na podstawie okoliczności tego przypadku, że układ pracodawca-pracownik, o którym mowa w lit. b) miał wpływ na podstawę opodatkowania określoną zgodnie z art. 11 tytuł A ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, [...]

W imieniu Komisji

Przewodniczący