Oprócz podejścia polegającego na zastosowaniu prawa miękkiego (wariant 1) skoncentrowanego na zaleceniach/wytycznych i przypomnieniu organom przepisów, które już obowiązują, przeanalizowano dwa dodatkowe warianty legislacyjne, a preferowany jest wariant 3:

·Wariant 1: podejście polegające na zastosowaniu prawa miękkiego.

Nacisk położono by na pełne wdrożenie zalecenia Komisji z 2018 r. w sprawie natychmiastowych środków w celu poprawy bezpieczeństwa wywozu, przywozu i tranzytu broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji.

Wariant ten zostałby uzupełniony o bardziej szczegółowe wytyczne i zalecenia, np. wykaz danych, które organy wydające zezwolenia na broń palną powinny śledzić i rejestrować zarówno przy przywozie, jak i wywozie, modernizacja i udoskonalenie systemu wymiany informacji w zakresie kontroli wywozu broni konwencjonalnej (COARM), przegląd wspólnych kryteriów i norm ryzyka, zbieranie przykładów dobrych praktyk w zakresie procedur uproszczonych itp.

·Wariant 2: wyjaśnienie istniejących ram prawnych.

Wyjaśnienie takie umożliwiłoby jednoznaczną interpretację obowiązujących przepisów (np. rodzaju informacji podlegających rejestrowaniu, klasyfikacji niektórych rodzajów broni i komponentów jako broni palnej), stanowiących wyraźną podstawę prawną zobowiązującą właściwe organy do korzystania z istniejących systemów do wymiany informacji, a także harmonizację istniejących procedur uproszczonych, dostosowanie terminów, wyjaśnienie roli importerów i eksporterów oraz dostosowanie zakresu rozporządzenia do przepisów wewnątrzunijnych (te same kategorie broni, te same podmioty gospodarcze). Wariant ten zasadniczo przekładałby większość środków wymienionych w wariancie 1 na treść rozporządzenia.

·Wariant 3: nowe przepisy prawne.

Wariant ten opierałby się na wariancie 2, uzupełniał go i dodawał do niego nowe przepisy prawne. Zapewniłby on możliwość śledzenia pełnej historii przywożonej i wywożonej broni palnej poprzez obowiązkowe znakowanie przywozowe, ograniczenie możliwości przywozu półfabrykatów komponentów broni, aby była ona dostępna jedynie dla sprzedawców, skomputeryzowaną rejestrację danych, certyfikaty użytkownika końcowego w przypadku wywozu broni palnej zabronionej lub objętej wymogiem uzyskania zezwolenia (kategorie A i B) oraz kontrole po wysyłce. Wymagałby on od organów krajowych udostępniania statystyk oraz poprawy wymiany informacji między organami wydającymi zezwolenia a organami celnymi. Wprowadziłby on również nowe uproszczenia (przywóz czasowy, ogólne zezwolenie na wywóz, procedury elektroniczne) oraz wyeliminowałby pokrywanie się zakresu tych przepisów z przepisami unijnymi dotyczącymi wywozu sprzętu wojskowego (wspólne stanowisko 2008/944/WPZiB), ponieważ zapewniłby ich stosowanie wyłącznie do wszelkich transakcji między podmiotami cywilnymi.

·Wariant 3bis: nowe przepisy prawne bez zmiany wzajemnych zależności między rozporządzeniem a wspólnym stanowiskiem.

Wariant 3bis zasadniczo pokrywałby się z wariantem 3, z jednym wyjątkiem: zamiast kierować się logiką dyrektywy w sprawie broni palnej, aby rozróżnić transakcje wojskowe i cywilne, w rozporządzeniu w sprawie broni palnej zachowano by odniesienie do „broni palnej specjalnie zaprojektowanej do celów wojskowych”.

Największą unijną wartość dodaną zapewniłby wariant 3. Pełne dostosowanie zakresu rozporządzenia do zakresu dyrektywy w sprawie broni palnej (ujednoliconej w 2021 r.) oznaczałoby, że regulowałoby ono wszystkie cywilne transakcje dotyczące broni palnej, w tym cywilny handel automatyczną bronią palną, półautomatyczną bronią palną z magazynkami o dużej pojemności lub półautomatyczną długą bronią palną z kolbą składaną lub teleskopową. Tak jak w dyrektywie w sprawie broni palnej, transakcje między rządami lub sprzedaż na rzecz wojska lub sił zbrojnych pozostałyby wyłączone z zakresu rozporządzenia, co oznacza, że cele związane z bezpieczeństwem i uproszczeniem byłyby możliwe do osiągnięcia jedynie w odniesieniu do broni palnej do użytku cywilnego. Wprowadzone nowe uproszczenia stanowiłyby odpowiedź na wnioski zainteresowanych podmiotów (sprzedawców i producentów broni, a także myśliwych i strzelców sportowych) dotyczące zmniejszenia ich obciążeń administracyjnych i zapewnienia jednolitego podejścia unijnego.