KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 22.10.2020 COM(2020) 666 final 2020/0301(NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustanawiające na lata 2021 i 2022 uprawnienia do połowów dla unijnych statków rybackich dotyczące niektórych stad ryb głębokowodnych



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU 1.1.Przyczyny i cele wniosku 1.1.1.Kontekst ogólny Od 2003 r. Unia Europejska reguluje połowy gatunków głębokowodnych pod względem całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC) w odniesieniu do poszczególnych gatunków i obszarów oraz pod względem maksymalnej zdolności połowowej rozmieszczonej w północno-wschodnim Atlantyku. Całkowite dopuszczalne połowy dotyczące niektórych gatunków głębokowodnych w latach 2019 i 2020 zostały ustanowione w rozporządzeniu Rady (UE) 2018/2025 ustalającym na lata 2019 i 2020 uprawnienia do połowów dla unijnych statków rybackich w odniesieniu do niektórych stad ryb głębokowodnych. Ustalanie i podział uprawnień do połowów leży wyłącznie w kompetencjach Unii. Zobowiązania dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych określone są w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia ustanawia w szczególności podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem (zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 ppkt 8)) i stanowi, że wspólna polityka rybołówstwa ma na celu odbudowanie i zachowanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY). Ponadto zgodnie z art. 16 ust. 4 tego rozporządzenia uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z celami określonymi w art. 2 ust. 2. Przewiduje on jednak również uprawnienia do połowów wynikające z wielostronnych lub dwustronnych konsultacji dotyczących połowów. Ich wynik jest wdrażany poprzez ustalenie wewnętrznego podziału dokonanego między państwami członkowskimi, opartego o zasadę względnej stabilności. Okres przejściowy określony w umowie o wystąpieniu między UE a Zjednoczonym Królestwem upływa z końcem 2020 r., gdyż Zjednoczone Królestwo uznało, że nie jest zainteresowane jego przedłużeniem. Z tego względu stada, w przypadków których Komisja musi porozumieć się ze Zjednoczonym Królestwem co do udziałów kwotowych w uprawnieniach do połowów na 2021 r. i 2022 r., oznaczono jako pro memoria, w oczekiwaniu na wynik toczących się negocjacji w sprawie współpracy dotyczącej tych stad, w tym w zakresie uprawnień do połowów, udziałów kwotowych i dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa. Dane liczbowe, które dotyczą innych stad wspólnie eksploatowanych lub uprawnień do połowów wymienianych z państwami trzecimi, nie są jeszcze dostępne, ponieważ oczekuje się na zakończenie konsultacji z tymi państwami trzecimi. Po ich zakończeniu wniosek zostanie uzupełniony o dokumenty robocze. Ponadto uprawnienia do połowów głębokowodnych powinny być ustanawiane zgodnie z międzynarodowymi umowami, m.in. porozumieniem Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1995 r. w sprawie ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (zwanym dalej „porozumieniem ONZ o zasobach rybnych z 1995 r.”). W przypadkach, gdy informacje są niepewne, nierzetelne lub niepełne szczególnie istotne jest zachowanie ostrożności. Zgodnie z art. 6 ust. 2 porozumienia ONZ o zasobach rybnych z 1995 r. brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być wykorzystywany jako powód opóźnienia lub zaniechania wprowadzenia środków ochrony i zarządzania. Proponowane TAC są również zgodne z międzynarodowymi wytycznymi dotyczącymi zarządzania połowami głębokowodnymi na pełnym morzu opracowanymi przez Organizację ds. Wyżywienia i Rolnictwa Narodów Zjednoczonych z 2008 r., które zostały potwierdzone przez kolejne rezolucje Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych (rezolucje 61/105 w 2007 r., 64/72 w 2009 r., a ostatnio 70/235 w 2015 r.). 1.1.2.Obowiązek wyładunku wprowadzony w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 W latach 2015–2019 stopniowo wprowadzano obowiązek wyładunku ustanowiony w rozporządzeniu podstawowym w sprawie WPRyb. Od dnia 1 stycznia 2019 r. wszystkie stada objęte limitami połowowymi podlegają obowiązkowi wyładunku. Zastosowanie mogą mieć niektóre wyłączenia z obowiązku wyładunku przewidziane w rozporządzeniu podstawowym. Na podstawie wspólnych rekomendacji przedłożonych przez państwa członkowskie Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustanawiających szczegółowe plany w zakresie odrzutów, które to plany pozwalają na występowanie ograniczonych ilości odrzutów na podstawie wyłączeń de minimis lub wyłączeń z uwagi na wysoką przeżywalność. W związku z wprowadzeniem obowiązku wyładunku połowów i zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 proponowane uprawnienia do połowów muszą odzwierciedlać przejście z ilości wyładowanej na ilość złowioną, z uwzględnieniem faktu, że odrzuty nie są już dozwolone. Odbywa się to na podstawie otrzymanych opinii naukowych dotyczących stad ryb objętych rodzajami rybołówstwa, o których mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb. Uprawnienia do połowów powinny być również określone zgodnie z innymi właściwymi przepisami, tj. art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów wspólnej polityki rybołówstwa i zasad przewidzianych w planach wieloletnich). W związku z tym, aby uwzględnić pełne stosowanie obowiązku wyładunku, Komisja proponuje TAC na podstawie zaleceń dotyczących połowów zamiast wcześniej wykorzystywanych zaleceń dotyczących wyładunków. Proponowane kwoty Unii uwzględniają fakt, że na podstawie ustanowionych wyłączeń wystąpią pewne ograniczone ilości odrzutów, które w związku z tym nie będą wyładowywane i wliczane do kwot. Ilości te są zatem odliczone od kwot Unii. 1.1.3.Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Przepisy obowiązujące w dziedzinie, której dotyczy wniosek, są ustanowione w rozporządzeniu Rady (UE) 2018/2025 i obowiązują do dnia 31 grudnia 2020 r. Ponadto szczegółowe warunki dotyczące połowów stad głębokowodnych w północno-wschodnim Atlantyku są określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2336. Plan zarządzania wodami zachodnimi (rozporządzenie (UE) 2019/472), który obejmuje niektóre stada objęte tym rozporządzeniem, ma zastosowanie do: –buławika czarnego w podobszarach ICES 6, 7 i 5b, –pałasza czarnego w podobszarach ICES 1, 2, 4, 6–8, 10 i 14 i w rejonach ICES 3a 5a, 5b, 9a i 12b oraz

–morlesza bogara w podobszarze ICES 9, 1.1.4.Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju, w szczególności z rozporządzeniem (UE) 2016/2336 ustanawiającym szczegółowe warunki dotyczące połowów stad głębokowodnych w północno-wschodnim Atlantyku. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ 2.1.•Podstawa prawna Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów. Niniejszy wniosek ogranicza się do ustalenia i przydziału uprawnień do połowów oraz do określenia warunków funkcjonalnie związanych z wykorzystaniem tych uprawnień. We wniosku określa się zatem, w drodze rozporządzenia Rady, limity połowowe dla unijnych flot rybackich, dotyczące gatunków głębokowodnych o najwyższej wartości handlowej w wodach UE i wodach międzynarodowych północno-wschodniego Atlantyku, z zamiarem osiągnięcia celu wspólnej polityki rybołówstwa polegającego na zagwarantowaniu zrównoważonej pod względem ekologicznym, gospodarczym i społecznym eksploatacji łowisk UE. Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) TFUE. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. 2.2.Proporcjonalność Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Wspólna polityka rybołówstwa jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE na Radzie spoczywa obowiązek przyjęcia środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów. Uwzględniając art. 16 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, państwa członkowskie mają swobodę rozdzielania uprawnień do połowów, o ile nie podlegają systemowi przekazywalnych – między regiony lub operatorów – koncesji połowowych, zgodnie z art. 16 ust. 7 i kryteriami określonymi w art. 17. Dlatego też państwa członkowskie dysponują polem manewru, jeśli chodzi o podejmowanie decyzji dotyczących wybranego przez siebie społeczno-gospodarczego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów. 3.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW 3.1.Konsultacje z zainteresowanymi stronami Wniosek opracowano w oparciu o zasady i wytyczne określone w komunikacie Komisji zatytułowanym „Dążenie do bardziej zrównoważonego rybołówstwa w UE: aktualna sytuacja i kierunki na 2021 r.”. W kontekście tego komunikatu Komisja przeprowadziła szeroko zakrojone konsultacje z zainteresowanymi stronami, przedstawicielami organizacji pozarządowych, państwami członkowskimi i szeroko rozumianą opinią publiczną. 4.WPŁYW NA BUDŻET Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje przedmiotowe rozporządzenie co dwa lata i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE 5.1.Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku W odniesieniu do wszystkich stad objętych niniejszym wnioskiem dostępne informacje nie pozwalają naukowcom na pełną ocenę stanu stad, ani pod względem populacji, ani pod względem śmiertelności połowowej. Istnieje kilka przyczyn takiego stanu rzeczy: odnośne gatunki są często długowieczne i charakteryzują się wolnym wzrostem, co skrajnie utrudnia ujęcie stada w strukturę klas wiekowych i dokonanie oceny wpływu połowów na stado w oparciu o zmiany w długości ciała ryb lub strukturę wiekową połowów. Częstotliwość uzupełniania stad młodymi osobnikami nie jest znana. Stada występują powszechnie w głębinach, które są trudne do zbadania z powodów praktycznych. Często dane z badań naukowych nie są dostępne z uwagi na ograniczone znaczenie handlowe tych stad lub nie obejmują całego obszaru ich występowania. Działalność połowowa czasami jedynie częściowo ukierunkowana jest na te gatunki, a niektóre łowiska są stosunkowo nowe. Zaproponowane limity połowowe są spójne z zasadami określonymi w komunikacie Komisji dotyczącym konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2021 r. wspomnianym powyżej. Komunikat ten określa poglądy Komisji na sposób ustalania uprawnień do połowów i takie też zasady stosowano podczas opracowywania niniejszego wniosku w odniesieniu do zawartych w nim pozycji dotyczących TAC. We wniosku proponuje się mianowicie: ·uwzględnienie, jeśli ma to zastosowanie, obowiązku wyładunku.

·Jeżeli dostępne są orientacyjne zalecenia naukowe oparte na analizie jakościowej dostępnych informacji (nawet jeśli są one niekompletne lub zawierają opinię eksperta), powinny one zostać wykorzystane jako podstawa decyzji w sprawie poziomów TAC. Do czasu uzgodnienia uprawnień do połowów z odpowiednimi państwami trzecimi TAC dla stad wspólnie eksploatowanych z państwami trzecimi powinny być określone zapisem „pm” (pro memoria). Wniosek zawiera trzy TAC podlegające zmniejszeniu na 2021 r. i jedno przeniesieniu na 2022 r. Określenie jednego TAC zostało przekazane Portugalii. ·Ze względu na zły stan biologiczny rekinów głębinowych należy utrzymać zakaz ich połowów. ·Należy utrzymać zakaz połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku i wyładunku gardłosza atlantyckiego. Stada tego gatunku są przełowione i nie odbudowują się. ICES podkreśla, że na wodach północno-wschodniego Atlantyku nie prowadzono ukierunkowanych połowów UE od 2010 r. 5.2.Wysokość proponowanych TAC oraz uzasadnienie Po przyjęciu planu wieloletniego dla wód zachodnich Komisja wydała oświadczenie, zgodnie z którym w przypadku zaproponowania przez Komisję TAC różniącego się o więcej niż 20 % od wcześniej ustanowionego TAC, w uzasadnieniu wniosku Komisji wymienia się takie przypadki i, w razie potrzeby, podaje się przyczyny różnic w TAC. Komisja postanowiła przedstawić takie zestawienie w odniesieniu do wszystkich TAC, których dotyczy jej wniosek.

· TAC Nazwa obszaru morza Proponowane TAC na 2021 r. Proponowane TAC na 2022 r. Zmiana TAC względem 2020 r. Uzasadnienie Morlesz bogar – wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 8, 9 i 10 Zatoka Biskajska, wody portugalskie, Płycizna Azorska; 2113 2113 -25 % Komisja proponuje zmniejszenie TAC zgodnie z opinią naukową ICES. Wniosek dotyczący podobszaru 10 został jednak ograniczony do zaledwie 29 ton zamiast 280, zgodnie z zaleceniem ICES, w celu odzwierciedlenia wykorzystania kwoty w 2019 r. Buławik czarny w obszarze 3 cieśniny Skagerrak i Kattegat 5 5 -90 % Jest to TAC przyłowu, w odniesieniu do którego zaleca się połowy zerowe. Komisja proponuje zmniejszenie kwoty przyłowów, co jest zgodne z opiniami naukowymi, ponieważ ryzyko wywołania efektu dławiącego jest mniejsze niż wcześniej uważano. 2020/0301 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustanawiające na lata 2021 i 2022 uprawnienia do połowów dla unijnych statków rybackich dotyczące niektórych stad ryb głębokowodnych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Art. 43 ust. 3 Traktatu stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów. (2)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 zawiera wymóg przyjęcia środków ochronnych przy uwzględnieniu dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym, w stosownych przypadkach, sprawozdań przygotowanych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). (3)Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – niektórych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Uprawnienia do połowów należy rozdzielić między państwa członkowskie w taki sposób, aby zapewnić każdemu z państw członkowskich względną stabilność działalności połowowej w odniesieniu do każdego stada lub łowiska i należycie uwzględnić cele wspólnej polityki rybołówstwa ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013. (4)Całkowite dopuszczalne połowy (TAC) należy ustalać na podstawie dostępnych opinii naukowych z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności odpowiednimi komitetami doradczymi. (5)W przypadku stad, dla których nie ma wystarczających lub rzetelnych danych pozwalających na oszacowanie ich wielkości, środki w zakresie zarządzania oraz poziomy TAC powinny być zgodne z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem, określonym w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy jednoczesnym uwzględnieniu czynników charakterystycznych dla danego stada, w tym, w szczególności, dostępnych informacji o tendencjach zachodzących w stadzie oraz kwestii związanych z połowami wielogatunkowymi.

(6)W przypadku gdy TAC dla danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zapewnienia, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie postępowało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami WPRyb. (7)W odniesieniu do niektórych TAC kwoty dzielone są dostępne dla państw członkowskich bez przydzielonej kwoty, określanych jako „Inne”. Państwa członkowskie, które wykorzystały kwotę dzieloną, mogą następnie otrzymać własną kwotę, np. w drodze wymiany. Podczas zgłaszania połowów Komisji państwa członkowskie powinny rozróżnić połowy, które mają być odliczane od ich własnej kwoty i połowy objęte tym samym TAC, które mają być odliczane od kwoty dzielonej. Aby umożliwić takie rozróżnienie, należy wprowadzić oddzielny kod do celów sprawozdawczości. (8)W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym – w art. 3 i 4 tego rozporządzenia – przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do TAC przezornościowych i analitycznych. Zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada ma zadecydować, do których stad nie będą miały zastosowania art. 3 lub 4 tego rozporządzenia, w szczególności ze względu na biologiczny stan tych stad. W 2014 r. dla wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku został wprowadzony na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która zagroziłaby zasadzie racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniłaby realizację celów WPRyb i pogorszyłaby biologiczny stan stad, należy określić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie do analitycznych TAC tylko w przypadku, gdy nie korzysta się z obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. (9)Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku ma pełne zastosowanie od dnia 1 stycznia 2019 r. i wyładowywać należy wszystkie gatunki objęte limitami połowowymi. Art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje, że jeżeli ma zastosowanie obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów ustala się przy uwzględnieniu przejścia od ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają wyładunki, do ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają połowy. Na podstawie wspólnych rekomendacji przedłożonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i art. 13 rozporządzenia (UE) 2019/472 Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustalających szczegóły wdrożenia obowiązku wyładunku w formie konkretnych planów w zakresie odrzutów. (10)Uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad gatunków objętych obowiązkiem wyładunku powinny uwzględniać fakt, że odrzuty nie będą już co do zasady dozwolone. W związku z tym uprawnienia do połowów powinny być oparte na opiniach Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) zawierających dane liczbowe dotyczące całkowitych połowów (zamiast danych liczbowych dotyczących pożądanych połowów). Ilości, które w drodze wyjątku mogą nadal być odrzucane podczas stosowania obowiązku wyładunku, należy odjąć od tych danych liczbowych dotyczących całkowitych połowów. (11)Uprawnienia do połowów powinny być zgodne z międzynarodowymi umowami i zasadami, takimi jak Porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1995 r. w sprawie ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi oraz szczegółowe zasady zarządzania określone w międzynarodowych wytycznych Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) dotyczących zarządzania połowami dalekomorskimi z 2008 r., zgodnie z którymi, w szczególności, organ regulacyjny powinien zachować dużą ostrożność w przypadkach, gdy informacje są niepewne, nierzetelne lub niepełne. Brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być wykorzystywany jako podstawa odroczenia lub zaniechania wprowadzenia środków ochrony i zarządzania. (12)W przypadku gdy TAC dla danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zapewnienia, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie postępowało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa. (13)Połowy morlesza bogara prowadzi się w odpowiednich obszarach Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF) i Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM), które graniczą z podobszarem ICES 9. Ponieważ dane ICES dla wspomnianych obszarów przyległych są niepełne, zakres TAC powinien pozostać ograniczony do podobszaru ICES 9. (14)ICES zaleca zaprzestanie połowów gardłosza atlantyckiego do 2024 r. Należy utrzymać zakaz poławiania, zatrzymywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego gatunku, ponieważ stado jest przełowione i nie następuje jego odbudowa. ICES odnotowuje, że na wodach północno-wschodniego Atlantyku nie prowadzono ukierunkowanych unijnych połowów gardłosza atlantyckiego od 2010 r. (15)ICES zaleca zminimalizowanie śmiertelności połowowej rekinów głębinowych. Rekiny głębokowodne to gatunki długowieczne o niskim współczynniku reprodukcji, które szybko uległy nadmiernej eksploatacji. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem nadal być ograniczone do zera poprzez wprowadzenie powszechnego zakazu ich połowów. (16)Aby uniknąć zakłócenia działalności połowowej oraz zapewnić rybakom unijnym środki utrzymania, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2021 r. Aby umożliwić państwom członkowskim zapewnienie terminowego wdrożenia niniejszego rozporządzenia, powinno ono wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1

Przedmiot Niniejsze rozporządzenie ustala na lata 2021 i 2022 roczne uprawnienia do połowów stad niektórych gatunków ryb głębokowodnych dostępne dla unijnych statków rybackich na wodach Unii oraz niektórych wodach nienależących do Unii, na których wymagane są limity połowowe. Artykuł 2

Definicje 1.Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Dodatkowo zastosowanie mają następujące definicje: a)„całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza: (i) w przypadku połowów podlegających wyłączeniu z obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad; (ii) w przypadku wszystkich pozostałych połowów – ilość ryb, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad; b)„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu;

c)„wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa; d)„ocena analityczna” oznacza ilościową ocenę tendencji zachodzących w obrębie określonego stada, opartą na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, aby możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów; e)„obszary Międzynarodowej Rady Badań Morza” (obszary ICES) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009; f)„obszary Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku” (obszary CECAF) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009; g)„rekiny głębinowe” oznaczają gatunki wymienione w części 1 pkt 2 załącznika do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 3

TAC i przydziały TAC dla gatunków głębokowodnych poławianych przez unijne statki rybackie w wodach Unii lub w niektórych wodach nienależących do Unii, przydział tych TAC poszczególnym państwom członkowskim oraz – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane, określono w załączniku. Artykuł 4

Wielkości TAC ustalane przez państwa członkowskie 1.TAC dla pałasza czarnego w obszarze CECAF 34.1.2 jest ustalany przez Portugalię. Stado to wymieniono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. 2.TAC, który ma ustalić Portugalia, jest: a)zgodny z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz b)prowadzi: (i) jeżeli dostępne są oceny analityczne – do eksploatacji stada zgodnej z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, począwszy od 2019 r., z jak największym prawdopodobieństwem; (ii) jeżeli oceny analityczne są niedostępne lub niepełne – do eksploatacji stada zgodnej z ostrożnościowym podejściem do zarządzania rybołówstwem. 3.Do dnia 15 marca każdego roku Portugalia przekazuje Komisji następujące informacje: a)przyjęty TAC; b)zgromadzone i ocenione przez Portugalię dane, na podstawie których określono wysokość przyjętego TAC; c)szczegółowe wyjaśnienie zgodności przyjętych TAC z ust. 2. Artykuł 5

Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów 1.Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla:

a)wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; b)odliczeń i ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009; c)ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 12 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403; d)dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; e)ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; f)odliczeń dokonywanych na podstawie art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; 2.Stada, które podlegają TAC przezornościowym lub analitycznym, określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. 3.Art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się do stad, w przypadku których obowiązują TAC przezornościowe, mając na uwadze, że art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia stosuje się do stad, w przypadku których obowiązują TAC analityczne, chyba że w załączniku do niniejszego rozporządzenia wskazano inaczej. 4.Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania, w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Artykuł 6

Warunki wyładunku połowów i przyłowów Połowy niepodlegające obowiązkowi wyładunku ustanowionych w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 zatrzymuje się na statku lub wyładowuje wyłącznie w przypadku, gdy: 1.zostały dokonane przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą, która nie została wyczerpana; lub 2.stanowią część kwoty unijnej, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot, i która nie została wyczerpana. Artykuł 7

Zakazy Unijnym statkom rybackim zakazuje się następujących działań: 1.połowów gardłosza atlantyckiego (Hoplostethus atlanticus) w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1–10, 12 i 14 oraz zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania gardłosza atlantyckiego złowionego w tych podobszarach. 2.połowów rekinów głębinowych w podobszarach ICES 5–9, w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszaru ICES 10, w wodach międzynarodowych podobszaru ICES 12 oraz w wodach Unii obszarów CECAF 34.1.1, 34.1.2 i 34.2. oraz zatrzymywania na statku, przeładunku, przemieszczania lub wyładunku rekinów głębinowych złowionych w tych obszarach. Artykuł 8

Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przedkładając Komisji zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych ze stad, stosują kody stad określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 9

Wejście w życie