[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 27.05.2005

COM(2005) 227 końcowy

2005/0101 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIE RADY

wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Z uwagi na utrzymywanie się nielegalnego przepływu broni w i do Demokratycznej Republiki Konga, Rada Bezpieczeństwa ONZ, działając na mocy Rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych, przyjęła rezolucję nr 1596 (2005) z dnia 18 kwietnia 2005 r., zmieniającą embargo na broń wprowadzone rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1493 (2003) i wprowadzającą dodatkowe środki ograniczające w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga. Dodatkowe środki ograniczające dotyczą ograniczeń w dopuszczaniu oraz finansowych środków ograniczających skierowanych przeciwko osobom wskazanym przez właściwy Komitet ds. Sankcji Narodów Zjednoczonych jako naruszającym embargo na broń wprowadzone przeciwko Demokratycznej Republice Konga.

2. W celu wdrożenia środków ograniczających określonych w rozporządzeniu Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1596 (2005), Rada przyjęła wspólne stanowisko 2005/XXX/WPZiB.

3. Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych przewidziane we wspólnym stanowisku 2005/XXX/WPZiB jest objęte zakresem Traktatu. Komisja proponuje wdrożenie tych środków we Wspólnocie w drodze rozporządzenia Rady.

4. Proponowane środki są podobne do środków wprowadzonych rozporządzeniem (WE) nr 881/2002 wprowadzającym niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami oraz rozporządzeniem (WE) nr 1763/2004 nakładającym środki ograniczające dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ), aby ograniczyć się tylko do dwóch przykładów.

2005/0101 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIE RADY

wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 60, 301 i 308,

uwzględniając wspólne stanowisko 2005/xxx/WPZiB z dnia xx xx 2005 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Demokratycznej Republice Konga[1],

uwzględniając wniosek Komisji[2],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Z uwagi na utrzymywanie się nielegalnego przepływu broni w i do Demokratycznej Republiki Konga, Rada Bezpieczeństwa ONZ, działając na mocy Rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych, przyjęła rezolucję nr 1596 (2005) z dnia 18 kwietnia 2005 r., zwaną dalej RRBNZ 1596 (2005), przewidującą, między innymi, finansowe środki ograniczające skierowane przeciwko osobom wskazanym przez właściwy Komitet ds. Sankcji Narodów Zjednoczonych, jako naruszającym embargo na broń wprowadzone przeciwko Demokratycznej Republice Konga przez rezolucje Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych 1493 (2003) i 1596 (2005).

(2) Wspólne stanowisko 2005/XXX/WPZiB przewiduje, między innymi, wdrożenie finansowych środków ograniczających skierowanych przeciwko osobom wskazanym przez właściwy Komitet ds. Sankcji Narodów Zjednoczonych.

(3) Takie środki wchodzą w zakres Traktatu. W przypadku Wspólnoty, w celu uniknięcia zakłócenia konkurencji, wdrożenie środków wspólnotowych jest konieczne. Do celów niniejszego rozporządzenia, należy przyjąć, że terytorium Wspólnoty obejmuje terytoria Państw Członkowskich, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach ustanowionych w Traktacie.

(4) Ze względów praktycznych, Komisja powinna być upoważniona do zmieniania załączników do niniejszego rozporządzenia.

(5) Aby zapewnić skuteczność środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego publikacji.

(6) Traktat, w art. 60 i 301, upoważnia Radę do podjęcia, pod pewnymi warunkami, środków mających na celu przerwanie lub obniżenie płatności lub przepływu kapitału i stosunków gospodarczych w odniesieniu do państw trzecich. Środki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu, skierowane również na osoby fizyczne nie powiązane bezpośrednio z rządem państwa trzeciego, są niezbędne do osiągnięcia niniejszego celu wspólnotowego, a art. 308 Traktatu upoważnia Radę do podjęcia takich środków, jeżeli inne szczegółowe kompetencje nie są przewidziane w Traktacie.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia, mają zastosowanie następujące definicje:

1. „Komitet ds. Sankcji” oznacza Komitet Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych ustanowiony na mocy ust. 8 RRBNZ 1533 (2004);

2. „fundusze” oznaczają kapitał i wszelkiego rodzaju korzyści, włączając w to, ale nie ograniczając się do:

(a) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, polecenia zapłaty i inne instrumenty płatnicze;

(b) depozyty w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda rachunkowe, długi, zobowiązania dłużnych;

(c) papiery wartościowe i dłużne papiery wartościowe będące w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, świadectwa posiadania papierów wartościowych, obligacje, weksle własne, warranty, skrypty dłużne, i kontraktów na produkty pochodne;

(d) odsetki, dywidendy i inny dochód z lub wartość narastająca z lub generowana przez majątek;

(e) kredyt, prawo potrącenia, gwarancje, gwarancje należytego wykonania lub inne zobowiązania finansowe;

(f) akredytywy, konosamenty, akty sprzedaży;

(g) dokumenty ewidencjonujące udział w funduszach lub zasobach finansowych;

(h) inne instrumenty finansowania wywozu;

3. „zamrożenie funduszy” oznacza zapobieganie jakimkolwiek przepływom, transferom, zmianom, dostępowi lub korzystaniu z funduszy w sposób, który prowadziłby do jakiejkolwiek zmiany sumy, kwoty, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, miejsca docelowego lub innej zmiany, która umożliwiałaby wykorzystanie funduszy, w tym zarządzanie portfelem;

4. „zasoby gospodarcze” oznaczają wszelki majątek, materialny i niematerialny, ruchomy lub nieruchomy, który nie jest funduszami ale może być wykorzystany do uzyskania funduszy, towarów lub usług;

5. „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza zapobieganie ich wykorzystaniu do uzyskania w jakikolwiek sposób funduszy, towarów lub usług włączając w to, ale nie ograniczając się do, ich sprzedaż, wynajem lub zastaw.

Artykuł 2

1. Wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do, lub znajdujące się w posiadaniu lub będące własnością, osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku A zostają zamrożone.

2. Żadne fundusze lub zasoby gospodarcze nie zostaną udostępnione, bezpośrednio lub pośrednio, dla lub na rzecz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I.

3. Uczestnictwo, świadome i zamierzone, w działaniach, których przedmiotem lub skutkiem, pośrednio lub bezpośrednio, jest obejście środków, o których mowa w ust. 1 i 2 jest zakazane.

Artykuł 3

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 2 i pod warunkiem, że stosowne Państwo Członkowskie powiadomiło o swoim zamiarze Komitet ds. Sankcji a Komitet ds. Sankcji nie wyraził sprzeciwu w ciągu dwóch dni roboczych od powiadomienia, właściwe władze Państw Członkowskich, wymienione w załączniku II, mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, na takich warunkach jakie uznają za słuszne, po ustaleniu, że dane fundusze lub zasoby gospodarcze są:

(a) niezbędne dla podstawowych wydatków, włączając w to płatności za żywność, czynsz lub hipotekę, lekarstwa i leczenie medyczne, podatki, składki na ubezpieczenia, i opłaty za obiekty publiczne.

(b) przeznaczone wyłącznie na płacenie rozsądnych stawek za profesjonalne usługi i zwrot poniesionych wydatków związanych z świadczeniem usług prawnych;

(c) przeznaczone wyłącznie na płacenie opłat lub kosztów usług stałego przechowywania lub obsługi zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 2, właściwe władze Państw Członkowskich, wymienione w załączniku II, mogą zezwolić na uwolnienia niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, po stwierdzeniu, że wspomniane fundusze lub zasoby gospodarcze są konieczne dla nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem, że Państwo Członkowskie powiadomiło o tym Komitet ds. Sankcji a Komitet taką decyzję zatwierdzi.

Artykuł 4

Na zasadzie odstępstwa od art. 2, właściwe władze Państw Członkowskich, wymienione w załączniku II, mogą zezwolić na uwolnienia niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

(a) fundusze lub zasoby gospodarcze są przedmiotem sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego zastawu ustanowionego przed 18 kwietnia 2005 r. lub sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wyroku wydanego przed tą datą;

(b) fundusze lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych przez taki zastaw lub uznanych za ważne w takim wyroku, w granicach wyznaczonych obowiązującym prawem i przepisami, którym podlegają prawa osób występujących z takimi roszczeniami;

(c) zastaw lub wyrok nie jest ustanowiony lub wydany na rzecz osoby, podmiotu lub organu wymienionego w załączniku I;

(d) uznanie zastawu lub wyroku nie jest sprzeczne z polityką społeczną danego Państwa Członkowskiego;

(e) Państwo Członkowskie poinformowało o zastawie lub wyroku Komitet ds. Sankcji.

Artykuł 5

1. Art. 2 ust. 2 nie ma zastosowania do odsetek do zamrożonych rachunków lub innych przychodów na tych rachunkach lub płatności należnych na mocy kontraktów, umów i zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą, od jakiej te rachunki zaczęły podlegać niniejszemu rozporządzeniu, pod warunkiem, że takie odsetki, inne przychody i płatności są zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1.

Osoba dokonująca należnych płatności na mocy kontraktów, umów i zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą, od jakiej te rachunki zaczęły podlegać niniejszemu rozporządzeniu, informuje o tym właściwe władze.

2. Art. 2 ust. 2 nie narusza zapisywania kwot na dobro zamrożonych rachunków przez instytucje finansowe lub kredytowe, które otrzymują fundusze przekazywane przez strony trzecie na rachunek wymienionej osoby, podmiotu lub organu, pod warunkiem, że takie dodatkowe fundusze na rachunkach będą również zamrożone. Instytucje finansowe lub kredytowe informują bezzwłocznie właściwe władze o takich transakcjach.

Artykuł 6

1. Bez uszczerbku dla obowiązujących przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej i dla postanowień art. 284 Traktatu, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:

(a) bezzwłocznie dostarczają wszelkich informacji, które ułatwiłyby zachowanie zgodności z niniejszym rozporządzeniem, takie jak informacje na temat rachunków i zamrożonych kwot zgodnie z art. 2, właściwym władzom Państw Członkowskich ich miejsca stałego pobytu lub siedziby, wymienionym w załączniku II, i przekazują takie informacje, bezpośrednio lub za pośrednictwem wspomnianych właściwych władz, Komisji;

(b) współpracują z właściwymi władzami wymienionymi w załączniku II przy weryfikacji takich informacji.

2. Dodatkowe informacje otrzymane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane właściwym władzom danego Państwa Członkowskiego.

3. Informacja dostarczona lub otrzymana zgodnie z ust. 1 i 2 jest wykorzystywana jedynie do celów w jakich została dostarczona lub otrzymana.

Artykuł 7

Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa udostępnienia funduszy lub zasobów ekonomicznych, przeprowadzone w dobrej wierze na podstawie, że takie działanie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem nie powoduje powstania jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony osoby fizycznej lub prawnej lub podmiotu je wdrażającego, lub jego kierownictwa lub pracowników, chyba że udowodni się, że fundusze i zasoby ekonomiczne zostały zamrożone w rezultacie zaniedbania.

Artykuł 8

Komisja i Państwa Członkowskie bezzwłocznie informują się nawzajem o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie innych istotnych informacji będących w ich posiadaniu w związku z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności informacje dotyczące problemów z naruszeniem i egzekwowaniem oraz wyrokami wydanymi przez sądy krajowe.

Artykuł 9

1. Komisja jest upoważniona do:

(a) zmieniania załącznika I na podstawie stwierdzeń dokonanych przez Komitet ds. Sankcji;

(b) zmieniania załącznika II na podstawie informacji dostarczonych przez Państwa Członkowskie.

2. Bez uszczerbku dla praw i obowiązków Państw Członkowskich wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, Komisja utrzymuje konieczne kontakty z Komitetem ds. Sankcji w celu skutecznego wykonania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10

Państwa Członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar za naruszenie postanowień niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki do zapewnienia, aby zostały one wprowadzone w życie. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Państwa Członkowskie powiadamiają bezzwłocznie Komisję o takich przepisach po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie a także o ich dalszych zmianach.

Artykuł 11

Niniejsze rozporządzenie stosuje się

(a) na terytorium Wspólnoty, włączając w to przestrzeń powietrzną i pokład każdego samolotu lub statku należącego do jurysdykcji Państwa Członkowskiego;

(b) do każdej osoby przebywającej na lub poza terytorium Wspólnoty, która jest obywatelem Państwa Członkowskiego;

(c) do każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu zarejestrowanego lub utworzonego na mocy prawa Państwa Członkowskiego;

(d) do każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu prowadzących działalność gospodarczą we Wspólnocie.

Artykuł 12

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, […]

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Lista osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 2

ZAŁĄCZNIK II

Lista właściwych władz, o których mowa w art. 3, 4, 5, i 6

(do wypełnienia przez Państwa Członkowskie )

BELGIA

REPUBLIKA CZESKA

DANIA

NIEMCY

ESTONIA

GRECJA

HISZPANIA

FRANCJA

IRLANDIA

WŁOCHY

CYPR

ŁOTWA

LITWA

LUKSEMBURG

WĘGRY

MALTA

NIDERLANDY

AUSTRIA

POLSKA

PORTUGALIA

SLOWENIA

SŁOWACJA

FINLANDIA

SZWECJA

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA

Komisja Wspólnot Europejskich

Dyrekcja Generalna ds. Stosunków Zewnętrznych

Dyrekcja ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB) i Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (EPBO): Koordynacja i wkład Komisji

Jednostka A.2: Sprawy prawne i instytucjonalne, WPZiB Wspólne działania, sankcje, proces Kimberley

CHAR 12/163

B - 1049 Bruxelles/Bruksela

Tel. (32-2) 296 25 56

Faks (32-2) 296 75 63

e-mail: Relex-Sanctions@cec.eu.int

[1] Dz. U. L [...], [...], str. .

[2] Dz. U. C [...], [...], str. .

[3] Dz. U. C [...], [...], str. .