31.

Zgodnie z wizją europejskiego obszaru edukacji i jej realizacją do 2025 r., europejską przestrzenią badawczą oraz z uwzględnieniem ministerialnego komunikatu z Rzymu „Uniwersytety Europejskie” powinny – z pełnym poszanowaniem kompetencji państw członkowskich oraz zasady pomocniczości, autonomii instytucjonalnej, wolności akademickiej, a także zgodnie z uwarunkowaniami krajowymi i regionalnymi, w ścisłej współpracy z organami szkolnictwa wyższego państw członkowskich – być ukierunkowane na to, by: a) Promować wspólną wizję europejską, w tym podstawowe wartości akademickie, przyczyniając się do wzmacniania tożsamości europejskiej wszystkich osób uczących się, nauczycieli, naukowców i pracowników, a tym samym wyposażając ich w wiedzę, umiejętności i kompetencje niezbędne do kierowania transformacją w stronę bardziej zrównoważonej, odpornej i inkluzywnej Europy, do współpracy i współtworzenia wiedzy w różnych kulturach europejskich i globalnych, w różnych językach, ponad granicami, sektorami i dyscyplinami akademickimi. b) Ustanawiać europejskie kampusy międzyuniwersyteckie oparte na inkluzywności, sprawiedliwości, równości płci i doskonałości w uczeniu się, nauczaniu, badaniach i innowacjach, o szerokim zasięgu geograficznym we wszystkich częściach Europy. c) Przyczyniać się do wspólnych zintegrowanych, długoterminowych strategii kształcenia i szkolenia, badań i innowacji oraz usług dla społeczeństwa, po to by zwiększać jakość, atrakcyjność, konkurencyjność i znaczenie europejskich instytucji szkolnictwa wyższego oraz wzmacniać kwadrat wiedzy. Instytucje szkolnictwa wyższego łączą zasoby internetowe i fizyczne, kursy, wiedzę fachową, kadrę, dane i infrastrukturę, by podnosić swoje atuty i stawać się odporniejszymi. d) Szukać nowych atrakcyjnych sposobów rekrutacji, nagradzania, oceny i profesjonalizacji nauczycieli, kadry i naukowców, pracując nad lepszym uznawaniem i bilansowaniem osiągnięć edukacyjnych, naukowych, menedżerskich i przedsiębiorczych, a tym samym sprzyjając sprawdzonym rozwiązaniom w dziedzinie rekrutacji i rozwoju kariery, a zarazem respektując równowagę między życiem zawodowym a prywatnym oraz rozwijając nowy sposób oceny i wyceny wyników. e) Ustanawiać coraz silniejsze sojusze, badając wykonalność wspólnej rekrutacji studentów oraz pracowników akademickich i naukowców w ramach różnych systemów krajowych, po to by uczynić ich karierę edukacyjną i naukową bardziej atrakcyjną, trwałą i elastyczną w ramach sojuszy. f) Odpowiadać na wyzwania społeczne oraz zapotrzebowanie na umiejętności w Europie poprzez partnerską współpracę oraz budowanie europejskich transdyscyplinarnych, transnarodowych, tworzących wiedzę zespołów studentów i pracowników akademickich, wraz z naukowcami i podmiotami ze społeczności biznesowych, innowacyjnych i szerszych. We współpracy z otaczającymi je ekosystemami innowacji instytucje szkolnictwa wyższego przygotowują studentów, absolwentów i początkujących naukowców do maksymalizacji szans na zatrudnienie oraz do korzystania z oferowanych możliwości i stawania się inicjatorami zmian na rzecz transformacji ekologicznej i cyfrowej oraz poszerzają i wzmacniają programy szkoleń doktoranckich i podoktorskich, wykraczając poza szkolenie akademickie, tak by w stosownym przypadku obejmowały umiejętności przekrojowe cenne dla innych sektorów. g) Zacząć uwzględniać w głównym nurcie edukację na rzecz zrównoważonego rozwoju na wszystkich poziomach i we wszystkich dyscyplinach, opartą na agendzie na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, promującą podejście STEAM (6) i zwiększającą atrakcyjność nauk STEM oraz karier akademickich i badawczych, w tym dla kobiet. h) Uwzględniać w programach nauczania łączone formy mobilności, tzn. fizyczną (która musi pozostać formą podstawową), mieszaną (7) lub wirtualną (8), po to by zwiększyć mobilność studentów i absolwentów na wszystkich szczeblach i urzeczywistnić internacjonalizację w kraju zgodnie z normami jakości w Europie i w państwach członkowskich (9). i) Urzeczywistnić uczenie się przez całe życie w szkolnictwie wyższym poprzez oferowanie różnorodnych możliwości edukacji i wprowadzanie innowacyjnych i skoncentrowanych na studencie metodyk, realizowanych wspólnie na europejskich kampusach międzyuniwersyteckich, na których różnorodne grono studentów może budować elastyczne ścieżki uczenia się na wszystkich szczeblach studiów i kariery. Bez odchodzenia od podstawowej zasady pełnego programu studiów magisterskich i bez jej podważania pomocą w poszerzaniu możliwości uczenia się mogłyby być mikrokwalifikacje (10), pozwalające wyjść naprzeciw nietradycyjnym osobom uczącym się i zapotrzebowaniu na nowe umiejętności na rynku pracy; uelastycznić uczenie się i uczynić je bardziej modułowym; wesprzeć dostęp do szkolnictwa wyższego; angażować osoby uczące się niezależnie od ich wcześniejszych kwalifikacji lub pochodzenia, promując zmianę i podnoszenie kwalifikacji, a zarazem zapewniając dobrej jakości edukację. j) Promować doświadczenie praktyczne lub oparte na pracy, wspierane przez mentorów zewnętrznych, po to by sprzyjać duchowi przedsiębiorczości i rozwijać zaangażowanie obywatelskie. k) Dążyć do zbilansowanej mobilności studentów, mobilności kadry i przepływu mózgów w ramach sojuszy. l) Tworzyć nowe, bardziej inkluzywne i innowacyjne środowiska edukacyjne, docierające do wszystkich uczących się, w tym defaworyzowanych i nietradycyjnych, i przyczyniać się do wzmacniania jakości i wymiaru społecznego europejskich systemów szkolnictwa wyższego. m) Przyczyniać się do wzmacniania wymiaru badawczo-innowacyjnego instytucji szkolnictwa wyższego w Europie poprzez rozwijanie wspólnej strategii, infrastruktury i zasobów, sprzyjanie masie krytycznej, wzmacnianie kapitału ludzkiego i włączanie podmiotów nieakademickich w nauczanie i badania, a tym samym nawiązywanie kontaktu z otaczającymi ekosystemami innowacji, obywatelami i społeczeństwem. n) Sprzyjać „Uniwersytetom Europejskim” jako środowisku testującemu innowacyjne nauczanie i badania, w tym systemy oceniania kariery akademickiej i nagradzania, które uwzględniają m.in. praktyki z zakresu otwartej nauki, jakość nauczania, transfer wiedzy i promocję; ulepszone systemy śledzenia stażu pracy oraz wzmocnione zarządzanie karierą i jej dywersyfikację; a także przyjęcie zasad i praktyk otwartej nauki, w tym europejskiej chmury dla otwartej nauki i infrastruktury z zakresu publikowania w trybie otwartego dostępu oraz dzielenia się wiedzą i danymi, a także otwartej współpracy. o) Promować zatwierdzenie „Europejskiej karty naukowca” i „Kodeksu postępowania przy rekrutacji pracowników naukowych (11)” oraz mechanizmy ich wdrażania, w tym strategię zasobów ludzkich dla naukowców (HRS4R) i EURAXESS, konkluzje Rady w sprawie pogłębienia europejskiej przestrzeni badawczej oraz odpowiednio przyszłą platformę talentów europejskiej przestrzeni badawczej, które mają sprzyjać europejskim praktykom rozwoju kariery naukowej, stosowanym do licznych ścieżek kariery. p) Zachęcać do pełnego korzystania z doskonałego potencjału badawczo-innowacyjnego UE w sektorach szkolnictwa wyższego i badań, wspierając wysoko wykwalifikowanych i konkurencyjnych europejskich naukowców, większą doskonałość badawczą i wzmocniony potencjał transferu wiedzy i innowacji w Europie poprzez ściślejsze związki z programem „Horyzont Europa” oraz możliwości realizowania kariery ponad granicami, dyscyplinami i sektorami. q) Pomóc identyfikować bariery dla pełnego wykorzystania potencjału inicjatywy „Uniwersytety Europejskie” oraz w możliwym zakresie proponować rozwiązania, które mogłyby przynieść korzyść całemu systemowi szkolnictwa wyższego i które należałoby podjąć na stosownym pod względem prawnym szczeblu decyzyjnym. r) Stanowić wzór transformacji europejskiego szkolnictwa wyższego, dalszej realizacji kluczowych zobowiązań bolońskich, w tym automatycznego uznawania kwalifikacji i okresów mobilności za granicą, oraz być pomostem między europejskim obszarem edukacji i europejską przestrzenią badawczą, w pełnej synergii z europejskim obszarem szkolnictwa wyższego. s) Przyczyniać się do zwiększania doskonałości w badaniach i jakości w edukacji, w tym w kontekście międzynarodowym, a tym samym przyczyniać się do konkurencyjności europejskiego sektora szkolnictwa wyższego w warunkach globalnego wyścigu o talenty, w tym poprzez internacjonalizację instytucji szkolnictwa wyższego, współpracę w rozwiązywaniu globalnych wyzwań, promowanie podstawowych wartości akademickich oraz wspólnych wartości europejskich, współpracę w zwalczaniu ingerencji zagranicznych, reformę systemów oceny badań i karier oraz ochronę wyników badań i zasobów intelektualnych zgodnie z zasadami otwartego dostępu i otwartych danych na szczeblu UE.