Wspólny wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej /* JOIN/2014/01 final - 2014/0004 (NLE) */





UZASADNIENIE (1) W dniu 23 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej ustalających embargo na dostawę broni do Republiki Środkowoafrykańskiej zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2127 (2013) przyjętą dnia 5 grudnia 2013 r. (2) Wdrożenie decyzji 2013/798/WPZiB wymaga dalszych działań Unii. (3) Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisja powinni zatem przedstawić wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej. 2014/0004 (NLE) Wspólny wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215, uwzględniając decyzję Rady 2013/798/WPZiB[1] z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej, uwzględniając wspólny wniosek Komisji oraz Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 2127 (2013) z dnia 5 grudnia 2013 r., decyzja Rady 2013/798/WPZiB przewiduje embargo na dostawę broni do Republiki Środkowoafrykańskiej. (2) Niektóre aspekty dotyczące tego środka wchodzą w zakres Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich wdrożenia niezbędne są działania regulacyjne na szczeblu unijnym, mające w szczególności zagwarantować jednolite stosowanie tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a) „usługi pośrednictwa” oznaczają: (i) negocjowanie lub zawieranie transakcji zakupu, sprzedaży lub dostawy towarów i technologii lub usług finansowych i technicznych, w tym z państwa trzeciego do któregokolwiek innego państwa trzeciego; lub (ii) sprzedaż lub zakup towarów i technologii lub usług finansowych i technicznych, w tym w przypadku gdy znajdują się one w państwach trzecich, w celu ich przekazania do innego państwa trzeciego; b) „Komitet Sankcji” oznacza komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzony na mocy pkt 57 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (rezolucja RB ONZ) nr 2127 (2013); c) „pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testami i konserwacją bądź wszelkie inne usługi techniczne, i może przyjmować formy instrukcji, porad, szkolenia, przekazania praktycznej wiedzy bądź umiejętności albo usług konsultingowych; w tym werbalne formy pomocy; d) „terytorium Unii” oznacza terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach określonych w Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną; Artykuł 2 1. Zakazuje się: (a) udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, osobom, podmiotom lub organom z Republiki Środkowoafrykańskiej – albo do użytku w tym regionie – pomocy technicznej lub świadczenia usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wyszczególnionymi we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej[2] (zwanym dalej „wspólnym wykazem uzbrojenia”) lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów zawartych w tym wykazie; (b) udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych ze sprzedażą, dostarczaniem, transferem lub wywozem towarów i technologii wymienionych we wspólnym wykazie uzbrojenia, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych, a także ubezpieczeń i reasekuracji na potrzeby sprzedaży, dostaw, transferu lub wywozu takich produktów, lub na potrzeby udzielania związanej z tym pomocy technicznej bądź świadczenia usług pośrednictwa osobom, podmiotom lub organom z Republiki Środkowoafrykańskiej lub do użytku w tym regionie; (c) udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, finansowania lub pomocy finansowej, świadczenia usług pośrednictwa lub usług transportowych związanych z zapewnianiem uzbrojonego najemnego personelu wojskowego w Republice Środkowoafrykańskiej lub do wykorzystania w Republice Środkowoafrykańskiej; (d) świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a)–c). 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 zakazy w nim określone nie mają zastosowania do: (a) świadczenia pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym przeznaczonym wyłącznie do użytku humanitarnego lub ochronnego; (b) dostarczania pomocy technicznej, finansowania lub pomocy finansowej do sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu towarów lub technologii wyszczególnionych we Wspólnym wykazie uzbrojenia albo udzielania związanej z tym pomocy technicznej lub usług pośrednictwa; pod warunkiem, że taka pomoc techniczna lub usługi pośrednictwa, finansowanie lub pomoc finansowa zostały wcześniej zatwierdzone przez Komitet Sankcji. Artykuł 3 Działanie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowi podstawy do żadnej odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć zakazy określone w niniejszym rozporządzeniu. Artykuł 4 1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz przyjmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. 2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach bezzwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach. Artykuł 5 Adres i inne dane kontaktowe Komisji Europejskiej na potrzeby powiadamiania, informowania lub innego sposobu przekazywania jej informacji we wszystkich przypadkach, gdy wymaga tego niniejsze rozporządzenie, wskazane są w załączniku. Artykuł 6 Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie: a) na terytorium Unii, w tym także w granicach jej przestrzeni powietrznej; b) na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państw członkowskich; c) do każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim; d) wobec osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego; e) wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii. Artykuł 7 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 51. [2] Dz.U. C 69 z 18.3.2010, s. 9