Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia w odniesieniu do wniosku Republiki Mołdawii, aby zostać umawiającą się stroną tej konwencji /* COM/2014/0110 final - 2014/0058 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[1] (zwana dalej „konwencją”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. Artykuł 5 ust. 1 konwencji stanowi, że strona trzecia może stać się umawiającą się stroną konwencji, pod warunkiem że państwo lub terytorium kandydujące obowiązuje umowa o wolnym handlu, która przewiduje preferencyjne reguły pochodzenia, z co najmniej jedną z umawiających się stron. Artykuł 2 ust. 2 konwencji stanowi, że do celów konwencji, „strona trzecia” oznacza każde państwo lub terytorium sąsiednie, które nie jest umawiającą się stroną. Republika Mołdawii złożyła pisemny wniosek o przystąpienie do konwencji u depozytariusza konwencji (Sekretariat Generalny Rady UE) w dniu 17 lipca 2013 r. Republika Mołdawii wskazała w swoim wniosku, że jest członkiem Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu między Albanią, Bośnią i Hercegowiną, byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, Republiką Mołdawii, Czarnogórą, Serbią i Kosowem[2]. W konsekwencji Republikę Mołdawii obowiązuje umowa o wolnym handlu z sześcioma umawiającymi się stronami konwencji, a tym samym spełnia ona warunek określony w art. 5 ust. 1 konwencji dotyczący zostania umawiającą się stroną. W swoim wniosku Republika Mołdawii wskazała także, że przystąpienie do konwencji paneurośródziemnomorskiej (PEM) to zobowiązanie podjęte w ramach negocjacji w sprawie pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu (DCFTA) z UE[3] i że ostatnio zakończyła negocjacje dotyczące umowy o wolnym handlu z Turcją. Wspólnemu Komitetowi ustanowionej na mocy Konwencji w zastosowaniu jej art. 4 ust. 3 lit. b) należy zatem przedstawić wniosek dotyczący przyjęcia decyzji w sprawie zaproszenia Republiki Mołdawii do przystąpienia do konwencji. Rada powinna określić stanowisko, które UE ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu. Według Komisji przystąpienie Republiki Mołdawii nie wymaga żadnych środków przejściowych, o których mowa w art. 4 ust. 3 lit. c) konwencji. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Umawiające się strony Konwencji zostały poinformowane o wniosku na posiedzeniu Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Konwencji, które odbyło się dnia 29 października 2013 roku. Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. Ponadto nie ma potrzeby przeprowadzania oceny skutków ze względu na fakt, że jedynym warunkiem przystąpienia strony trzeciej do konwencji jest posiadanie obowiązującej umowy o wolnym handlu z co najmniej jedną z umawiających się stron konwencji. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawę prawną decyzji Rady stanowi art. 207 ust. 4 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z jego art. 218 ust. 9. Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Proponowane instrumenty: decyzja Rady. 2014/0058 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia w odniesieniu do wniosku Republiki Mołdawii, aby zostać umawiającą się stroną tej konwencji RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9, uwzględniając Regionalną konwencję w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[4], uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (zwana dalej „konwencją”) weszła w życie w dniu 1 grudnia 2012 r. (2) Artykuł 5 ust. 1 konwencji stanowi, że strona trzecia może stać się umawiającą się stroną konwencji, pod warunkiem że państwo lub terytorium kandydujące obowiązuje umowa o wolnym handlu, która przewiduje preferencyjne reguły pochodzenia, z co najmniej jedną z umawiających się stron. (3) Republika Mołdawii przedstawiła pisemny wniosek o przystąpienie do konwencji depozytariuszowi konwencji w dniu 17 lipca 2013 r. (4) Republika Mołdawii jest członkiem Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu między Albanią, Bośnią i Hercegowiną, byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, Republiką Mołdawii, Czarnogórą, Serbią i Kosowem[5]. W konsekwencji Republikę Mołdawii obowiązuje umowa o wolnym handlu z sześcioma umawiającymi się stronami konwencji, a tym samym spełnia ona warunek określony w art. 5 ust. 1 konwencji dotyczący zostania umawiającą się stroną. (5) Zgodnie z art. 4 ust. 3 lit. b) konwencji Wspólny Komitet przyjmuje w drodze decyzji zaproszenia dotyczące przystąpienia stron trzecich do niniejszej konwencji. (6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu powinno przewidywać głosowanie za przyjęciem decyzji w sprawie zaproszenia Republiki Mołdawii do przystąpienia do konwencji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia w odniesieniu do wniosku Republiki Mołdawii, aby stać się umawiającą się stroną tej konwencji, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji. W ramach Wspólnego Komitetu przedstawiciele Unii mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji. Artykuł 2 Po przyjęciu decyzja Wspólnego Komitetu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [2] Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie deklaracji niepodległości Kosowa. [3] Pogłębioną i kompleksową umowę o wolnym handlu parafowano na szczycie Partnerstwa Wschodniego w Wilnie w dniach 28-29 listopada 2013 r. [4] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [5] Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie deklaracji niepodległości Kosowa.