PL   PL 
 
 
 KOMISJA  
EUROPEJSKA   
Bruksela, dnia 26.4.2022 r.  
COM(2022) 180 final  
 
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY  
w sprawie stosowania załącznika XI do regulaminu pracowniczego i art. 66a tego 
regulaminu   
 
1 
 SPRAWOZDANIE  KOMISJI  DLA  PARLAMENTU  EUROPEJSKIEGO  I RADY  
w sprawie stosowania załącznika XI do regulaminu pracowniczego  i art. 66a tego 
regulaminu  
 
1. WPROWADZENIE  
Art. 15 ust.  2 załącznika XI do regulaminu pracowniczego – ostatnio zmienionego  w 2013 r.1 
– stanowi, że przed dniem 31 marca 2022  r. Komisja przedłoży sprawozdanie Parlamentowi 
Europejskiemu  i Radzie, w którym uwzględnione zostanie badanie przeprowadzone zgodnie  
z art. 2 tego samego załącznika  i zawarta zostanie ocena tego, czy ewolucja siły nabywczej 
wynagrodzeń  i emerytur urzędników Unii odpowiada zmianom  w sile nabywczej płac 
krajowych służb cywilnych  w instytucjach rządo wych na szczeblu centralnym. Na podstawie 
tego sprawozdania,  w stosownych przypadkach, Komisja przedkłada wniosek  o zmianę 
załącznika XI  i art. 66a regulaminu pracowniczego na podstawie art.  336 Traktatu  
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.  
Niniejsze sprawo zdanie służy wdrożeniu wyżej wymienionego przepisu  w drodze oceny 
zaspokojenia potrzeb instytucji Unii  w zakresie naboru pracowników oraz opisu procesu  
i wyniku wdrażania zasad aktualizowania wynagrodzeń  i emerytur zgodnie  z załącznikiem 
XI do regulaminu p racowniczego (zwane dalej „metodą”),  a także składki solidarnościowej 
zgodnie  z art. 66a za okres 2014 –2021.  
2. POTRZEBY INSTYTUCJI UNII W ZAK RESIE NABORU PRACOWN IKÓW  
2.1. Wymóg ustawowy dotyczący badania potrzeb  w zakresie naboru  
Art. 2 załącznika XI do regulamin u pracowniczego stanowi, że Komisja regularnie bada 
potrzeby instytucji  w zakresie naboru.  
Chociaż  z operacyjnego punktu widzenia celem naboru jest obsadzenie wolnych stanowisk  
w instytucjach Unii,  w art. 27 regulaminu pracowniczego oraz  w art. 12 i 82 warunków 
zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej wprowadzono wymóg, aby urzędnicy  
i pracownicy spełniali najwyższe wymogi  w zakresie kwalifikacji, wydajności  i uczciwości  
z jednej strony,  a z drugiej strony – aby byli rekrutowani spośród obywatel i państw 
członkowskich UE  z uwzględnieniem możliwie szerokiego zasięgu geograficznego.  
2.2. Uwagi na temat potrzeb  w zakresie naboru  
Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) odpowiada za dobór urzędników, którzy stanowią 
najliczniejszą grupę pracowników UE. Instytuc je Unii regularnie informują  o swoich 
potrzebach  w zakresie naboru EPSO, który opracowuje roczny plan konkursów oraz określa 
metody  i procedury naboru,  w tym zasady oceniania dotyczące każdego konkursu. Wraz  
z kontrolami przeprowadzanymi podczas naboru gwa rantuje to, że wszyscy zatrudnieni 
spełniają najwyższe wymogi  w zakresie kwalifikacji, wydajności  i uczciwości, zgodnie  
z art. 27 regulaminu pracowniczego.  
                                                 
1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego  i Rady (UE, Euratom) nr  1023/2013  z dnia 22 października 
2013  r. 
 
2 
 2.2.1.  Spadek liczby zgłoszeń do konkursów UE  
Z przedstawionego  w załączniku 1 porównania potrzeb instytucj i Unii  w zakresie naboru 
pracowników innych niż pracownicy ds. lingwistycznych (wyrażonych liczbą poszukiwanych 
laureatów)  z rzeczywistymi wynikami konkursów wynika, że EPSO udało się zasadniczo 
wybrać wymaganą liczbę laureatów.  
Niemniej liczba osób zgłasz ających się do udziału  w konkursach ogólnych na stanowiska  
w grupie funkcyjnej AD zmniejszyła się we wszystkich klastrach państw członkowskich 
(załącznik 2) . W przypadku państw członkowskich, które przystąpiły do UE przed 2004  r., 
spadek ten rozpoczął się po reformie regulaminu pracowniczego  z 2004 r., natomiast  
w przypadku państw członkowskich, które przystąpiły do UE od  2004  r., spadek ten 
rozpoczął się po reformie regulaminu pracowniczego  z 2014 r. (załącznik 3)2. Miało to 
wpływ na zdolność instytucji Unii do zaspokajania swoich potrzeb  w zakresie naboru,  a także 
do zachowania równowagi geograficznej przy naborze.  
2.2.2.  Pragmatyczne rozwiązanie wdrożone przez Komisję  w celu zaspokojenia 
konkretnych potrzeb  w zakresie naboru  
Aby zaspokoić swoje potrzeby  w zakresie naboru, Komisja  w coraz większym stopniu 
zatrudniała pracowników zatrudnionych na czas określony na stanowiskach stałych, które 
zazwyczaj są zajmowane przez urzędników zatrudnionych na stałe. W Komisji ich łączna 
liczba poza służbami językowymi wzros ła z 461 w 2013 r. (z czego 118 na poziomie 
administratora) do  1 672  w 2020 r. (z czego 825 na poziomie administratora).  
2.2.3.  Rekrutacja niezrównoważona pod względem geograficznym  
Komisja napotyka trudności  w naborze pracowników  z uwzględnieniem możliwie szero kiego 
zasięgu geograficznego . W swoim sprawozdaniu  z 2018 r. przyjętym na podstawie art.  27 
regulaminu pracowniczego3 Komisja zwróciła uwagę na kwestię atrakcyjności, która 
przekłada się na niski poziom udziału  w konkursach UE  w porównaniu  z liczbą ludnośc i 
niektórych państw członkowskich . W  związku  z tym niektóre narodowości nie są 
dostatecznie reprezentowane na listach laureatów EPSO . W załączniku 4 widać, że od  2018  r. 
rozkład zgłoszeń do konkursów UE pozostawał niezrównoważony4, co skutkowało 
niezachowaniem równowagi geograficznej przy naborze . W szczególności liczba znacząco 
niedostatecznie reprezentowanych narodowości wśród administratorów niższego szczebla 
wzrosła do  13; dotyczy to narodowości austriackiej, czeskiej, estońskiej, niemieckiej,  
duńskiej, fińskiej, cypryjskiej, luksemburskiej, maltańskiej, niderlandzkiej, polskiej, 
słowackiej  i szwedzkiej5.  
                                                 
2  Jedynie liczba zgłoszeń składanych przez obywateli Grecji  i Cypru wzrosła lub pozostała na tym samym 
poziomie.  
3  Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego  i Rady z dnia 15 czerwca 2018  r., sprostowane 24 
sierpnia 2018  r. dokumentem COM(2018)377  final/2.  
4  W niniejszym sprawozdaniu poziom udziału  w przypadku każdego państwa członkowskiego określa się 
jako stosunek udziału kandydatów do udziału populacji UE  w latach 2013 –2019 . W celu uspójnienia 
danych zastosowano okres siedmiu lat, ponieważ konk ursy UE nie odbywają się regularnie. Ponadto ze 
względu na pandemię  i jej skutki dla organizacji tych konkursów lata 2020  i 2021 uznano za atypowe,  
w związku  z tym wyłączono je  z analizy. 
5  Stan na  31 grudnia 2021  r. 
 
3 
 2.3. Korelacja między atrakcyjnością instytucji Unii  a różnymi czynnikami 
makroekonomicznymi  i społeczno -gospodarczymi,  z uwzględnieniem 
wynagrod zeń 
W poniższej tabeli przedstawiono informacje dotyczące poziomu udziału  w konkursach 
unijnych  w przypadku każdego państwa członkowskiego  w latach 2013 –2019 . W analizie 
uwzględniono wszystkie państwa członkowskie,  z wyjątkiem Belgii, najmniejszych pod 
względem liczby ludności państw członkowskich oraz tych,  w których poziom udziału mieści 
się w przedziale 80 –120 %, tj. blisko idealnego „docelowego” udziału6. Dokładniej mówiąc, 
wyłączone państwa członkowskie to:  
- Belgia – ponieważ nadmierna reprezentacja obywateli belgijskich wśród 
kandydatów EPSO jest związana ze statusem Brukseli jako siedziby wielu 
instytucji Unii7; 
- Cypr, Luksemburg  i Malta – ponieważ, ze względu na niewielką liczbę ludności 
tych państw, analiza udziału kandydatów  w konkursach UE  w porównaniu  
z liczbą ludności danego kraju nie jest statystycznie wiarygodna oraz  
- Węgry, Słowacja  i Finlandia – ponieważ ich poziom udziału (porównując poziom 
udziału  z odsetkiem populacji UE), mierzony na przestrzeni siedmiu lat, wynosi 
80–120 %, a zatem jes t zbliżony do docelowego.  
                                                 
6  Ponieważ ze względów statystycznych  „poziom docelowy” (poziom udziału wynoszący 100  %) nigdy nie 
może zostać osiągnięty, zdecydowano się poddać analizie tylko te państwa członkowskie,  w których 
występuje wyraźna nierównowaga. Poziom odcięcia ustalono na +/ -20 % w porównaniu  z poziomem 
udzia łu wynoszącym 100  %. Jest to zgodne  z podejściem ustanowionym  w sprawozdaniu Komisji, które 
przyjęto na podstawie art.  27 regulaminu pracowniczego urzędników  i art. 12 warunków zatrudnienia 
innych pracowników Unii Europejskiej (równowaga geograficzna) – COM(2018) 377 final.  
7  To samo zjawisko zaobserwowano  w siedzibach innych organizacji międzynarodowych. Na przykład 
pracownicy niemieccy są nadmiernie reprezentowani  w Europejskim Banku Centralnym.  
 
4 
  
Aby ocenić czynniki wpływające na poziom udziału  w konkursach UE dla poszczególnych 
państw członkowskich, należy zbadać atrakcyjność instytucji Unii  w całej UE . Z uwagi na 
fakt, iż decyzja  o zgłoszeniu się do konkursu UE pozosta je ostatecznie decyzją indywidualną, 
która może opierać się na różnych czynnikach, Komisja oceniła istnienie możliwych korelacji 
między zestawem czynników makroekonomicznych  i społeczno -gospodarczych  
a obserwowanymi tendencjami dotyczącymi poziomu udziału we wszystkich państwach 
członkowskich (załączniki 5 –5.7). W szczególności Komisja oceniła względne zarobki netto  
w państwach członkowskich (załączniki 5.1  i 5.2), poziomy bezrobocia (załącznik 5.3), 
krajową sytuację zatrudnienia (załącznik 5.4), wyobrażeni e o UE (załącznik 5.5), osobiste 
perspektywy finansowe (załącznik 5.6) oraz wskaźnik poprawy jakości życia OECD 
(załącznik 5.7).  
Na podstawie tych danych Komisja oceniła możliwe korelacje między niskim poziomem 
udziału  w konkursach UE  a wspomnianymi czynnikami społeczno -gospodarczymi  
i makroekonomicznymi. Przeprowadzone oceny pozwoliły na sformułowanie następujących 
wniosków:  
- udział obywateli Unii  w konkursach UE jest dość dobrze skorelowany  
z zarobkami netto  w państwach członkowskich  i postrzeganiem  perspektyw 
zatrudnienia na poziomie krajowym;  
 
- przy ograniczeniu analizy do państw członkowskich  o najwyższych  i najniższych 
płacach poziom udziału  w konkursach UE  i poziom zarobków netto będą niemal 
P ań stw o  
cz ło n ko
w skie
EL 362%
BG 244%
L T  277%
H R  201%
EE 193%
RO 184% P owyże j 
SI 181%
LV 161%
P T  160%
IT  152%
ES 122%
AT  73%
IE 66%
FR 50%
D K  49% P oniże j 
NL 49%
CZ 47%
PL 47%
SE 36%
D E  33%
CY 286%
B E  279%
M T  268%
LU 168% Wykluczone
SK 106%
HU 97%
FI 85%P o z io m  u d z iału  w  p o ró w n an iu  z  p o z io m e m  d o ce lo w ym
(2013–2019)
 
5 
 idealnie skorelowane8. Dotyczy to  w szczególności Niemi ec, Francji, 
Niderlandów, Austrii, Danii, Irlandii, Szwecji, Portugalii, Słowenii, Litwy, 
Rumunii, Chorwacji, Łotwy  i Bułgarii. W przypadku państw członkowskich  
o średnim poziomie płac wyniki są jednak bardziej zniuansowane  i wym agają 
uwzględnienia innych czynników społeczno -gospodarczych;  
 
- poziom udziału  w konkursach UE jest silnie skorelowany  z opracowanym przez 
OECD wskaźnikiem poprawy jakości życia;  
 
- poziom udziału jest słabo skorelowany lub wcale nie jest skorelowany  
z krajowym poziomem bezrobocia, wyobrażeniem obywateli o UE oraz 
oczekiwaniem poprawy własnej sytuacji finansowej  w nadchodzącym roku.  
3. WYKONYWANIE ART . 65 REGULAMINU PRACOWNI CZEGO  
3.1. Zasada paralelizmu  
Zasada równoległego rozwoju  siły nabywczej oznacza, że siła nabywcza pracowników UE 
zmienia się, rosnąco, jak  i malejąco, zgodnie ze zmianą średniej siły nabywczej urzędników 
służby cywilnej  w krajowych instytucjach rządowych na szczeblu centralnym. Ocena 
stosowania zasady paralelizmu  w obserwowanym okresie może pomóc  w wyjaśnieniu 
trudno ści w zaspokojeniu potrzeb instytucji Unii  w zakresie naboru.  
Zgodnie  z art. 65 ust.  1 regulaminu pracowniczego aktualizacja wynagrodzeń  i emerytur 
odzwierciedla roczną zmianę od  1 lipca poprzedniego roku do  1 lipca bieżącego roku9: 
- realnego wynagrodzenia  urzędników służby cywilnej  w instytucjach rządowych 
na szczeblu centralnym  w próbie 10 państw członkowskich reprezentujących co 
najmniej 75  % produktu krajowego brutto UE (PKB UE) 10. W przypadku 
każdego  z tych państw członkowskich roczną zmianę realnego w ynagrodzenia 
oblicza się bez uwzględnienia inflacji  i nazywa wskaźnikiem szczególnym. 
Globalny wskaźnik szczególny  jest średnią wszystkich szczególnych 
wskaźników ważonych na podstawie odpowiedniego PKB każdego państwa 
członkowskiego ;  
- rocznej inflacji  w Brukseli  i Luksemburgu (w takim samym stosunku jak podział 
pracowników UE między te dwa miasta). Element ten nazywa się wspólnym 
wskaźnikiem .  
                                                 
8  Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ) rozwiązuje tę kw estię, stosując tzw. zasadę Noblemaire’a, tj. 
formułę, na podstawie której zasadniczo określa się poziom wynagrodzeń w ONZ przez odniesienie do 
poziomu wynagrodzeń  w służbie cywilnej państwa członkowskiego, które płaci najwięcej (w ostatnich 
latach były to  niezmiennie Stany Zjednoczone) . W związku  z tym ONZ jest  w stanie zagwarantować 
zainteresowanie kandydatów ze wszystkich państw członkowskich.  
9 Metodyka opiera się na porównaniu  z danymi punktowymi  z krajowego systemu wynagrodzeń danego 
państwa członkows kiego  w lipcu bieżącego roku  z równoważnymi danymi punktowymi  w tym samym 
państwie członkowskim  w lipcu poprzedniego roku.  
10  Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Włochy, Luksemburg, Niderlandy, Austria, Polska  i Szwecja. Pomimo 
wystąpienia Zjednoczonego K rólestwa  z Unii Europejskiej prób a 10 państw członkowskich nadal stanowi 
ponad 75  % produktu krajowego brutto UE, zgodnie  z wym ogami określonymi  w art. 1 ust.  4 załącznika XI 
do regulaminu pracowniczego.  
 
6 
 W celu obliczenia wartości aktualizacji mnoży się globalny wskaźnik szczególny  i wspólny 
wskaźnik. Wartość aktualizacji wyraża się jako odsetek stosowany ogólnie do wynagrodzenia  
i emerytur netto wszystkich pracowników UE ze skutkiem od  1 lipca11.  
W tym kontekście należy podkreślić, że metoda nie pozwala na „podwójne liczenie” inflacji, 
ale gwarantuje równoległ ą zmianę wynagrodzeń pracowników UE  i krajowych urzędników 
służby cywilnej bez uwzględniania inflacji . W tym celu globalny wskaźnik szczególny 
oblicza się najpierw bez uwzględniania inflacji  w próbie 10 państw członkowskich,  a dopiero 
w drugiej kolejności łączy się go ze wspólnym wskaźnikiem. Szczegółowe informacje na 
temat zmian globalnego wskaźnika szczególnego  i wspólnego wskaźnika znajdują się  
w części 3.  
3.2. Wskaźniki szczególne  
W niniejszym rozdziale przeanalizowano, czy próba państw członkowskich wykorzy stywana 
obecnie do obliczania globalnego wskaźnika szczególnego prawidłowo odzwierciedla 
rzeczywiste zmiany siły nabywczej wszystkich krajowych urzędników służby cywilnej oraz 
czy ogólne  i szczególne odstępstwa od zasady paralelizmu nieodłącznie związanej  z metodą 
doprowadziły do znacznej utraty siły nabywczej urzędników służby cywilnej UE.  
3.2.1.  Obliczanie globalnego wskaźnika szczególnego określonego  w metodzie  z 2013 r. 
Zgodnie  z metodą przyjętą  w 2013 r. począwszy od  1 lipca 2015  r. globalny wskaźnik 
szczegól ny obliczano, stosując próbę  jedenastu referencyjnych państw członkowskich 
(ważonych na podstawie PKB): Belgii, Niemiec, Hiszpanii, Francji, Włoch, Luksemburga, 
Niderlandów, Austrii, Polski, Szwecji  i Zjednoczonego Królestwa.  
Od 1 stycznia 2021  r. Zjednoc zone Królestwo nie jest już uznawane za państwo 
członkowskie,  w związku  z czym od tego dnia nie jest uwzględniane  w próbie służącej do 
obliczania globalnego wskaźnika szczególnego. Jak przedstawiono  w załączniku 6, po 
wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa  z Unii Europejskiej próba nadal spełnia  próg 75  % 
określony  w art. 1 ust.  4 załącznika XI do regulaminu pracowniczego,  a zatem nie ma 
potrzeby wprowadzania zmian . W  wykonaniu uzgodnionego podejścia 
międzyinstytucjonalnego dotyczącego odniesień do Zjednoczonego Królestwa  w przepisach 
UE do celów art.  1 ust.  4 załącznika XI Eurostat stosuje obecnie próbę  obejmującą 10 
pozostałych państw członkowskich,  o których mowa powyżej.  
Dane roczne  i zbiorcze  z podziałem na państwa członkowskie zastosowanej próby 
W załączniku 7 przedstawiono szeregi czasowe dla wskaźników szczególnych  w odniesieniu 
do zastosowanej próby jedenastu państw członkowskich od  1 lipca 2015  r. wraz  z prostą 
średnią arytmetyczną dla tego okresu . W załączniku 8 przedstawiono te same dane w yrażone 
jako wskaźnik zbiorczy (2014 = 100).  
Globalny wskaźnik szczególny dla zastosowanej próby  
                                                 
11 W celu uwzględnienia znaczących zmian  w kosztach utrzymania  w Brukseli  i Luksemburgu tymczasowa 
aktualizacja może mieć miejsce od  1 stycznia zgodnie  z art. 4–7 załącznika XI do regulaminu 
pracowniczego.  
 
7 
 Łączny wpływ obliczonego globalnego wskaźnika szczególnego  i globalnego wskaźnika 
szczególnego stosowanego od  1 lipca 2015  r. przedstawiono  w załączniku 9. Obl iczony 
globalny wskaźnik szczególny odpowiada zmianom siły nabywczej urzędników służby 
cywilnej  w próbie państw członkowskich  w tym okresie (ważonym na podstawie PKB 
wyrażonego  w standardach siły nabywczej). Zgodnie  z zasadą paralelizmu (zob. część 3.1) 
siła nabywcza pracowników UE podlegała takim samym zmianom jak  w przypadku państw 
objętych próbą, z wyjątkiem okresu od  1 lipca 2020  r., co wynika  z wdrożenia klauzuli 
wyjątkowej (zob. część 3.2.4).  
W załączniku 10 przedstawiono szereg czasowy od  1 lipca 2 015 r. dla globalnego wskaźnika 
szczególnego,  a także wspólny wskaźnik  i odpowiednią aktualizację roczną dla pracowników 
UE. Zastosowany globalny wskaźnik szczególny, obliczony jako zwykła średnia dla okresu 
siedmiu lat, wynosi 100,6,  z kolei łączny wpływ globalnego wskaźnika szczególnego 
stosowanego do lipca 2014  r. (2014=100) wynosi 103,4.  
3.2.2.  Globalny wskaźnik szczególny określony we wcześniejszych metodach  
Prawodawca nie zawsze stosował aktualne rozwiązanie legislacyjne polegające na 
wykorzystaniu próby  10 państw członkowskich do obliczania globalnego wskaźnika 
szczególnego. Przed 2004  r. globalny wskaźnik szczególny obliczano przez odniesienie do 
danych statystycznych dotyczących wszystkich państw członkowskich (np.  15 państw 
członkowskich  w 2003 r.), nato miast  w latach 2004 –2012 wykorzystano próbę  8 
referencyjnych państw członkowskich.  
Decyzję prawodawcy  o przyjęciu nowej metody uzasadniono retrospektywną analizą danych 
sugerującą, że zmiany  w tej próbie  odzwierciedlałyby możliwie dokładnie średnią zmianę  we 
wszystkich państwach członkowskich. Należy jednak zauważyć, że późniejsza analiza 
wykazała, iż rzeczywista zmiana siły nabywczej  w wybranej próbie  po 2004  r. była niższa od 
średniej dla wszystkich państw członkowskich. W 2013  r. współprawodawca utrzyma ł zasadę 
próby państw członkowskich, zwiększając jej wielkość  z 8 do 11. 
Aby spełnić ustawowy wymóg przeprowadzenia analizy, czy zmiany siły nabywczej 
urzędników unijnych odzwierciedlały zmiany siły nabywczej urzędników służby cywilnej  
w instytucjach rządo wych na szczeblu centralnym ze wszystkich państw członkowskich,  
w niniejszym rozdziale przedstawiono symulacje zmian globalnego wskaźnika szczególnego  
w przypadku, gdyby  w latach 2015 –2021 wykorzystano próbę  obejmującą 8 państw 
członkowskich UE lub nie wykorzystano żadnej próby .  
Przy próbie  obejmującej 8 państw członkowskich12 zwykła średnia rocznego globalnego 
wskaźnika szczególnego dla okresu 2015 –2021 wyniosłaby 100,4,  a wskaźnik narastający 
(2014 = 100) wyniósłby 102,5. Przy wszystkich państwach członkowskich zwykła średnia 
rocznego globalnego wskaźnika szczególnego dla okresu 2015 -2021 wyniosłaby 101,1,  
a wskaźnik narastający (2014 = 100) wyniósłby 106,5.  
W załączniku 11 do niniejszego sprawozdania poró wnano zmiany globalnego wskaźnika 
szczególnego obliczonego na podstawie wyżej wymienionych prób alternatywnych. Dane te 
pokazują, że przy wykorzystaniu próby  państw członkowskich określonej  w 2013 r. przez 
współprawodawcę siła nabywcza pracowników UE osiąg nęła jedynie  w połowie poziom 
zmian siły nabywczej płac krajowych służb cywilnych  w instytucjach rządowych na szczeblu 
                                                 
12 Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Włochy, Luksemburg, Niderlandy  i Zjednoczone Królestwo.  
 
8 
 centralnym, co mogło skutkować pogorszeniem postrzeganej atrakcyjności UE jako 
pracodawcy.  
3.2.3.  Wskaźnik szczególny: tendencje dla poszczególn ych państw członkowskich   
Wyliczenia  i dane liczbowe dotyczące wskaźników szczególnych  w państwach 
członkowskich oparte są na danych dostarczonych  i zatwierdzonych przez odpowiedzialne 
urzędy statystyczne  w państwach członkowskich . W  tym celu opracowano  i z czasem 
zaktualizowano roczny kwestionariusz dotyczący wynagrodzeń . W  celu zwiększenia 
poziomu przejrzystości udostępnia się również publicznie zestaw podręczników 
metodycznych  i sprawozdań  z oszacowania dotyczących poszczególnych państw13. 
W załączniku 12  zestawiono dostępne dane dla każdego państwa członkowskiego za okres 
2015 -2021, podając również wartość zwykłej średniej arytmetycznej dla tego okresu . 
W załączniku 13 przedstawiono te same dane wyrażone jako wskaźnik zbiorczy (2014 = 
100). Wśród państw członkowskich, które wybrano do próby, największy wzrost netto 
od 2015  r. odnotowano  w Polsce (121), Niemczech (109,8), Austrii (109,6)  i Niderlandach 
(109). M niejszy wzrost odnotowano  w Luksemburgu (101,6)  i Belgii (101,8),  a w obrębie 
próby utrata siły nabywczej netto dotknęła jedynie urzędników służby cywilnej szczebla 
administracji centralnej we Francji (97,9).  
Z racji tego, że zmiany wynagrodzeń pracownikó w UE oblicza się na podstawie średniej 
ważonej dla próby państw członkowskich, zgodnie  z informacjami przedstawionymi  w części 
3.2.1,  w tym samym okresie wynagrodzenia pracowników UE wzrosły  o 103,4.  
Wśród państw członkowskich, których nie wybrano do próby, największy wzrost 
wynagrodzeń netto odnotowano  w Słowacji (186,4),  Czechach (167,1), Bułgarii (156,3)  
i Rum unii (148,1) . W załączniku 14 pokazano, że  w przypadku zdecydowanej większości 
państw członkowskich, które wybrano do próby i które mają niski wsk aźnik udziału  
w konkursach UE organizowanych przez EPSO (jak wykazano  w części 2), wskaźniki 
szczególne  w znacznym stopniu przewyższały globalny wskaźnik szczególny, na podstawie 
którego zaktualizowano wynagrodzenia pracowników UE. Innymi słowy,  z punktu w idzenia 
tych państw atrakcyjność UE, jeśli chodzi  o względną siłę nabywczą, się zmniejszyła.  
3.2.4.  Ogólne odstępstwo od zasady paralelizmu: stosowanie ograniczenia wzrostu płac  
i klauzul wyjątkowych  
Na zasadzie odstępstwa od zasady paralelizmu zmian siły nabywcz ej klauzula ograniczająca 
ogranicza wysoki wzrost siły nabywczej, jak również wszelką dużą stratę siły nabywczej  
w danym roku. Jeżeli obliczony wzrost siły nabywczej (globalny wskaźnik szczególny) 
przekroczy 2% lub jeżeli siła nabywcza spadnie  o więcej niż  2%, to zmiana siły nabywczej 
pracowników UE jest ograniczona do  2%. Część wzrostu lub utraty siły nabywczej 
przekraczającą 2% stosuje się dziewięć miesięcy później, od  1 kwietnia następnego roku.  
Drugim ogólnym odstępstwem jest klauzula wyjątkowa, która o granicza wzrost siły 
nabywczej pracowników UE  w przypadku pogorszenia koniunktury gospodarczej UE. Jeżeli 
                                                 
13 W por talu Eurostatu dostępny jest ogólny podręcznik metodyczny służący obliczaniu wskaźników 
szczególnych. Ponadto od końca 2018  r. opublikowano już 13 ocen dotyczących poszczególnych państw; 
trwają też prace  z innymi organami krajowymi  w celu zwiększenia liczb y opublikowanych ocen (zob. 
poniższy link: https://ec.europa.eu/eurostat/web/civil -servants -remuneration/specific -indicators/country -
asses sments ).  
 
9 
 występuje prognozowany spadek PKB UE  w ujęciu realnym  i wzrost siły nabywczej 
mierzony za pomocą globalnego wskaźnika szczególnego, wówczas  w zależnoś ci od 
wielkości spadku PKB  w ujęciu realnym część wzrostu siły nabywczej zostaje odłożona  
w czasie. Jeżeli PKB UE  w ujęciu realnym zmniejszy się  o więcej niż 3  %, wzrost siły 
nabywczej dzięki metodzie uznaje się, gdy nastąpi ożywienie gospodarki UE, tj. gd y PKB 
UE w ujęciu realnym osiągnie poziom sprzed pogorszenia koniunktury (klauzula dotycząca 
zwrotu). Jeżeli ostateczne dane dostarczone przez Komisję dotyczące PKB UE  w ujęciu 
realnym wykazują rozbieżności  z prognozami  w zakresie,  w jakim wpływają na spos ób 
stosowania klauzuli wyjątkowej, wówczas dokonuje się niezbędnych korekt,  w tym 
dostosowań  z mocą wsteczną, dodatnich albo ujemnych14. 
Klauzula ograniczająca : w latach 2015 –2021 Eurostat należycie sprawdził dane liczbowe 
aktualizacji  w odniesieniu do kryt eriów ograniczenia wzrostu płac  i klauzul wyjątkowych,  
o których mowa  w art. 10 i 11 załącznika XI do regulaminu pracowniczego. Globalny 
wskaźnik szczególny przekroczył ustawową granicę +2  %/-2 % tylko  w 2020 r., kiedy to 
zmierzony globalny wskaźnik szczególny (+2,5  %) przekroczył próg wymagany do 
uruchomienia klauzuli ograniczającej. Ze względu na jednoczesne stosowanie klauzuli 
wyjątkowej  w tym samym roku (2020) oraz zgodnie  z art. 10 załącznika XI do regulaminu 
pracowniczego klauzula ograniczająca nie miała zastosowania.  
Klauzula wyjątkowa : roczna prognoza wzrostu PKB UE dostępna  w chwili opracowywania 
każdego corocznego sprawozdania Eurostatu była dodatnia,  z wyjątkiem 2020  r., kiedy to  
w wyniku pandemii COVID -19 prognozowany wzrost PKB UE  w ujęciu realnym był ujemny 
(-7,4 %)15. W związku  z tym klauzula wyjątkowa na podstawie art.  11 ust.  1 załącznika XI do 
regulaminu pracowniczego miała zastosowanie  w 2020 r. Z racji tego, że spadek PKB UE 
wynosił więcej niż 3  %, globalnego wskaźnika szczególnego ni e wykorzystano do obliczenia 
wartości aktualizacji wynagrodzeń  i emerytur . W związku  z tym cały globalny wskaźnik 
szczególny, który zostałby uwzględniony  w rocznej aktualizacji za  2020  r. (+2,5  %), będzie 
stanowił podstawę obliczeń przyszłej aktualizacji, gdy skumulowany wzrost PKB UE  
w ujęciu realnym stanie się dodatni, zgodnie  z art. 10 i art. 11 ust.  4 załącznika XI do 
regulaminu pracowniczego.  
Wdrożenie ustawowych ogólnych odstępstw od zasady paralelizmu,  a w szczególności 
klauzuli wyjątkowej  w 2020 r., przeprowadzono  w sposób ścisły, co pozwoliło ograniczyć 
coroczną aktualizację wynikającą  z metody w okresie pogorszenia koniunktury gospodarczej,  
a tym samym zapewnić oszczędności netto dla budżetu UE . Z drugiej strony zastosowanie 
klauzuli wyjątkowej wpłynęło na równoległą zmianę siły nabywczej urzędników służby 
cywilnej UE, ponieważ  w tym samym okresie siła nabywcza urzędników służby cywilnej  
w rządach krajowych objętych badaną próbą była  w praktyce wyższa średnio  o 2,5 %, co 
spowodowało spadek atrakc yjności UE od  2020  r. 
Podobnie  w rocznej aktualizacji za  2020  r. wykazano skuteczność automatycznej klauzuli 
ograniczającej, którą również wprowadzono  w 2014 r. Gdyby klauzula wyjątkowa nie została 
                                                 
14 Grupa robocza ds. art.  64 i 65 regulaminu pracowniczego postanowiła, że „ostateczne dane” dostarczone 
przez Komisję dotyczące PKB UE na dany rok będą interpretowane jako dane dostępne do  30 września 
następnego roku. Wyjaśnienie to uznano za kon ieczne, ponieważ dane dotyczące PKB można często 
zmieniać wiele lat po roku referencyjnym.  
15  W 2021  r. ostateczna wartość zmierzona przez Eurostat dla spadku PKB UE  w 2020 r. w ujęciu realnym 
wyniosła -5,9 %.  
 
10 
 uruchomiona  w tym samym czasie, klauzula ograniczająca aut omatycznie ograniczyłaby 
wzrost globalnego wskaźnika szczególnego do kwietnia 2021  r. 
Ogólnie rzecz biorąc, można stwierdzić, że automatyczność metody (tj. aktualizacje 
wynagrodzeń  w oparciu o dane statystyczne, które wywołują efekty na podstawie regulamin u 
pracowniczego  i bez interwencji jakiegokolwiek innego aktu prawnego) funkcjonuje dobrze 
od 2014  r. Metoda automatyczna spełniała swoje zadanie, umożliwiając uwzględnienie 
sytuacji gospodarczej  i zmian siły nabywczej,  a jednocześnie znacznie zmniejszając 
obciążenie administracyjne  w porównaniu  z corocznym odwoływaniem się do zwykłej 
procedury ustawodawczej stosowanej przed 2014  r. 
3.2.5.  Szczególne odstępstwo od ogólnej zasady paralelizmu  
Aby uwzględnić szczególnie trudną sytuację gospodarczą  i społeczną  w Unii w tym czasie,  
w ramach reformy  z 2014 r. postanowiono również, że aktualizacja wynagrodzeń  i emerytur 
wszystkich pracowników instytucji unijnych, innych organów  i agencji za pomocą metody 
zostanie zawieszona  w latach 2013  i 2014 oraz że potencjalne korzyści  dla urzędników  
i innych pracowników Unii Europejskiej wynikające  z zastosowania przedmiotowej metody 
będą zrównoważone poprzez ponowne wprowadzenie od  1 stycznia 2014  r. składki 
solidarnościowej odliczanej od wynagrodzeń pracowników UE  w podwyższonej wyso kości.  
3.2.5.1.  Zawieszenie aktualizacji wynagrodzeń na dwa lata (2013 –2014)  
W ramach reformy regulaminu pracowniczego  w 2013 r. Rada Europejska wezwała do 
korekty wynagrodzeń  i emerytur wszystkich pracowników instytucji unijnych poprzez 
zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń na dwa lata . W związku  z tym 
w latach 2013  i 2014 nie dokonano żadnej aktualizacji wynagrodzeń  i emerytur16 zgodnie  
z wyraźnym brzmieniem regulaminu pracowniczego. Według Europejskiego Trybunału 
Obrachunkowego to dwuletnie za mrożenie przyniosło 1,5 mld oszczędności  w okresie 
obowiązywania wieloletnich ram finansowych na lata 2014 –202017.  
Podczas gdy zawieszenie aktualizacji spowodowało zaprzestanie stosowania zasady 
paralelizmu  w latach 2013 –2014, współczynniki korygujące były  nadal aktualizowane  w celu 
zapewnienia równości siły nabywczej między różnymi miejscami zatrudnienia.  
3.2.5.2.  Wpływ składki solidarnościowej UE  
Składka solidarnościowa jest odliczeniem od wynagrodzenia pracowników UE, które 
wprowadzono ponownie  w podwyższonej wys okości począwszy od  1 stycznia 2014  r. 
Stawka składki solidarnościowej stosowana do podstawy określonej  w art. 66a ust.  3 
regulaminu pracowniczego wynosi 6  %. W przypadku pracowników  z grupy funkcyjnej AD 
15, stopień 2  i wyższy podwyższono ją do  7%. W projekcie budżetu na  2022  r.18 dochody ze 
składki solidarnościowej mają sięgnąć 106 mln EUR . W załączniku 15 przedstawiono zmianę 
tych dochodów od  2012  r. 
                                                 
16  Zgodnie  z art. 65 ust.  4 regulaminu pracow niczego.  
17 Europejski Trybunał Obrachunkowy, Sprawozdanie specjalne 15/2019  – Pakiet reform warunków 
zatrudnienia  z 2014 r. – znaczne oszczędności, jednak nie bez konsekwencji dla pracowników.  
18  Projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2022, COM(2021) 300.  
 
11 
 3.2.5.3.  Ocena szczególnych odstępstw od zasady paralelizmu  
W wyniku tych szczególnych odstępstw pracownicy UE ponieśli znaczą stratę pod względem 
realnej siły nabywczej. Pracownicy UE stracili około 10,3  % swojej siły nabywczej, głównie  
z powodu łącznego efektu reform regulaminu pracowniczego przeprowadzonych  w latach 
2004  i 2013, cięć korekt wynagrodzeń oraz wdro żenia klauzuli wyjątkowej  w 2020 r. W tym 
samym okresie urzędnicy krajowi  w administracji centralnej  w państwach członkowskich 
zyskali średnio 0,9  % siły nabywczej19. 
3.3. Wspólny wskaźnik  
Wspólny wskaźnik mierzy zmiany  w kosztach utrzymania pracowników UE  w Belgii 
i Luksemburgu zgodnie  z rozmieszczeniem pracowników zatrudnionych  w tych dwóch 
państwach członkowskich, na podstawie zharmonizowanych indeksów cen konsumpcyjnych  
w przypadku Belgii  i wskaźnika cen konsumpcyjnych  w przypadku Luksemburga, zgodnie  
z art. 1 załącznika XI do regulaminu pracowniczego. Ze względu na szczególne ważenie 
konsumpcyjne wykorzystywane do agregowania wspólnego wskaźnika20 mogą występować 
różnice między jego zmianą  a modelem zmiany zharmonizowanych indeksów cen 
konsumpcyjnych  w przypad ku Belgii  i wskaźnika cen konsumpcyjnych  w przypadku 
Luksemburga21 dla danego roku.  
W załączniku 16 przedstawiono szereg czasowy dla wspólnego wskaźnika (roczny wzrost od 
czerwca do czerwca  w odniesieniu do roku poprzedniego) wraz  z informacjami dla 
belgij skiego zharmonizowanego indeksu cen konsumpcyjnych  i luksemburskiego wskaźnika 
cen konsumpcyjnych. Średni wspólny wskaźnik  w latach 2015 –2021 wynosił 101,4. 
Wskaźnik narastający dla tego całego okresu do czerwca 2021  r. (wartość bazowa dla 
czerwca 2014 = 100) wynosi 110,6. Dla porównania średni zharmonizowany indeks cen 
konsumpcyjnych  w Belgii w tym okresie wynosił 101,6,  a łączna wartość narastająca dla tego 
okresu wynosiła 111,4. Średni wskaźnik cen konsumpcyjnych  w Luksemburgu  w tym okresie 
wynosił 101, 2, a łączna wartość narastająca dla tego okresu wynosi 108,8.  
W wyniku wprowadzenia wspólnego wskaźnika za pomocą reformy regulaminu 
pracowniczego  z 2014 r. część aktualizacji odpowiadająca inflacji mierzonej  w Brukseli  
i Luksemburgu pozwoliła zapewnić spó jność między korektami wynagrodzeń wypłacanymi 
pracownikom UE  a inflacją mierzoną  w Brukseli  i Luksemburgu . Z załącznika 17 wynika, że 
gdyby Brukselski Współczynnik Międzynarodowy nadal służył za podstawę aktualizacji 
wynagrodzeń, tak jak to miało miejsce  w przypadku poprzedniej metody, skumulowana 
inflacja mierzona  w okresie odniesienia byłaby niemal taka sama jak inflacja obliczona na 
podstawie wspólnego wskaźnika22. Łączna wartość narastająca dla wspólnego wskaźnika jest 
                                                 
19  Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego  i Rady na temat danych dotyczących wpływu na 
budżet rocznej aktualizacji za  2021  r. wynagrodzeń  i emerytur urzędników  i innych pracowników Unii 
Europejskiej oraz współczynników korygujących stosowanych  w odniesieniu do tych wynagrodzeń  
i emerytur, COM(2021) 729.  
20 W porównaniu ze zwykłym ważeniem wykorzystywanym  w przypadku danych statystycznych dotyczących 
cen główną różnicą przy agregacji wspólnego wskaźnika jest używanie waże nia w odniesieniu do czynszów 
nieruchomości zajmowanych przez właściciela (zamiast uwzględniania jedynie najemców).  
21 Podane wartości dotyczą ogólnego wskaźnika zagregowanego; rzeczywiste obliczenia wykonuje się na 
poziomie szczegółowym.  
22  Należy zauważy ć, że  w okresie odniesienia stopy inflacji były historycznie niskie dla wszystkich 
podwskaźników częściowych. Należy również zauważyć, że  w obliczeniach wykorzystano strukturę 
 
12 
 niższa niż zharmonizowany indeks c en konsumpcyjnych  w Belgii i wyższa niż wskaźnik cen 
konsumpcyjnych  w Luksemburgu.   
4. WYKONYWANIE ART . 64 REGULAMINU PRACOWNI CZEGO  
4.1. Zasada równości siły nabywczej wśród pracowników UE – współczynniki 
korygujące  
Współczynnik korygujący wprowadza  w praktyce ogó lną zasadę równego traktowania, która  
w tym konkretnym przypadku odpowiada równości siły nabywczej między wszystkimi 
pracownikami instytucji, organów  i agencji UE niezależnie od miejsca ich zatrudnienia. 
Podczas gdy te same siatki płac  i podstawowe kwoty m ają zastosowanie do wszystkich 
pracowników UE, współczynniki korygujące mają zastosowanie do pracowników pełniących 
funkcje poza Brukselą  i Luksemburgiem, którzy nie powinni ponosić strat finansowych 
związanych  z wyższymi kosztami utrzymania  w ich miejscac h zatrudnienia ani czerpać 
korzyści  z niższych kosztów utrzymania23. 
W związku  z tym współczynnik korygujący działa jako procentowa korekta wynagrodzenia 
mająca zrekompensować różnicę (dodatnią lub ujemną) kosztów utrzymania  w każdym 
miejscu zatrudnienia. Współczynnik korygujący stosuje się zgodnie  z następującym wzorem:  
 
 
  
 
Współczynniki korygujące aktualizuje się co najmniej raz  w roku ze skutkiem od  1 lipca24. 
Metodyka obliczania współczynników korygujących jest określana  i regularnie poprawiana 
przez Eurostat we współpracy  z krajowymi urzędami statystycznymi . W rozpatrywanym 
okresie warto wspomnieć  o następujących zmianach:  
- wdrożenie bardziej rozwiniętej metodyki porównywania kosztów opieki 
zdrowotnej  i edukacji,  z uwzględnieni em szkół płatnych we wszystkich 
państwach członkowskich;  
- prace związane  z gromadzeniem danych dostosowano  w kontekście brexitu  
i skutków pandemii COVID -19; 
- coraz większa liczba organizacji chce współpracować  z Eurostatem25 
i wykorzystywać dane opublikowane przez Eurostat do różnych celów.  
                                                                                                                                                        
konsumpcji tylko  w przypadku Belgii i że wyniki mogą być nieco inne, jeśli połąc zy się je  z konkretną 
strukturą konsumpcji  w przypadku Luksemburga.  
23  W przypadku pracowników oddelegowanych do pracy  w delegaturach, zgodnie  z art. 11 załącznika X, 
pracownicy mogą wnieść  o wypłatę wynagrodzenia w EUR  z zastosowaniem współczynnika korygu jącego 
obowiązującego  w Brukseli.  
24 Tymczasowa aktualizacja może mieć miejsce ze skutkiem od  1 stycznia  w przypadku znaczącej zmiany 
kosztów utrzymania między czerwcem  a grudniem.  Wynagrodze
nie w 
Brukseli   
(w EUR)  Kurs wymiany   
(=1 w przypadku 
państw członkowskich 
strefy euro)  Wynagrodzenie w 
miejscu 
zatrudnienia   
(w EUR w 
przypadku państw 
członkowskich 
strefy euro)  Współczynnik 
korygujący  
(= parytet 
gospodarczy / kurs 
wymiany)  X X = 
 
13 
 W załączniku 18 przedstawiono wartości współczynników korygujących dla poszczególnych 
miejsc zatrudnienia w UE26 w latach 2013 -2021 . Z tabeli tej wynika, że współczynniki 
korygujące dla różnych lokalizacji kształtowały się r óżnie  w czasie. W przedmiotowym 
okresie ich wartości spadły  w 15 lokalizacjach, a  w 16 lokalizacjach wzrosły.  
Od wejścia  w życie zmienionego załącznika XI do regulaminu pracowniczego obowiązuje 
nowa procedura tworzenia lub wycofywania współczynników korygu jących poza stolicą 
zgodnie  z jego art.  927. Po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa  z Unii Europejskiej od  1 
lutego 2020  r. współczynnik korygujący stosowany  w Zjednoczonym Królestwie oblicza się 
zgodnie  z metodyką stosowaną do państw trzecich28. 
4.2. Problemy napotykane przez Komisję  w odniesieniu do systemu 
współczynników korygujących  
4.2.1.  Postrzeganie współczynników korygujących jako mających negatywny wpływ na siłę 
nabywczą  i atrakcyjność służby cywilnej UE  
Jak stwierdzono  w 2018 r. w sprawozdaniu okresowym Komis ji w sprawie stosowania 
załącznika XI29, współczynniki korygujące często mylnie postrzega się jako czynnik 
pobudzający spadek siły nabywczej pracowników UE. Służby Komisji są często pytane przez 
zainteresowane strony,  w tym pracowników, przedstawicieli prac owników czy 
przedstawicieli państw przyjmujących,  o rolę współczynników korygujących  i metodykę 
wykorzystywaną do ich obliczania. Zagadnienie to pojawia się  w szczególności  
w przypadkach dotyczących pracowników, których miejsce zatrudnienia podlega 
współcz ynnikowi korygującemu poniżej 100, zwłaszcza gdy ten konkretny współczynnik 
podlega aktualizacjom  w dół30.  
                                                                                                                                                        
25  Na przykład „badania budżetów rodzinnych” przeprowadzane  w celu określenia ważenia konsumpcyjnego 
zostały  w pełni zharmonizowane  z organizacjami skoordynowanymi (np. OECD, Rada Europy), przy czym  
w 2015 r. Organizacja Narodów Zjednoczonych zdecydowała się wykorzystać dane źródłowe Eurostatu 
dotyczące współczynników kor ygujących jako dane wejściowe, aby dostosować wynagrodzenia swoich 
pracowników pracujących w UE (podobnie jak Eurostat wykorzystuje dane ONZ dla wielu miejsc poza 
UE).  
26  Zgodnie  z art. 12 i 13 załącznika X do regulaminu pracowniczego określone współczynni ki korygujące 
mogą mieć również zastosowanie do wynagrodzeń pracowników delegowanych poza UE. Zaktualizowana 
wartość tych współczynników korygujących jest załączana do rocznych sprawozdań przyjmowanych przez 
Komisję  w odniesieniu do danych dotyczących wpły wu aktualizacji na budżet. Eurostat opracował 
specjalną metodykę we współpracy  z krajowymi urzędami statystycznymi.  
27 Procedura ta obejmuje  w szczególności przyjęcie przez Komisję aktu delegowanego  w następstwie 
formalnego wniosku złożonego przez właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich, 
administrację instytucji Unii lub przedstawicieli urzędników Unii  w danym miejscu zatrudnienia . 
W przypadku pracowników oddelegowanych do pracy  w Bonn niemiecki krajowy urząd statystyczny 
przestał przekazywać d ane do obliczania tego współczynnika korygującego  w Bonn w 2021 r. Ze względu 
na brak danych dostarczonych przez odpowiedni krajowy urząd statystyczny oraz ze względu na bardzo 
ograniczoną liczbę pracowników, których to dotyczy, współczynnik korygujący stosowany  w Bonn 
zawieszono  i zastąpiono od  2021  r. współczynnikiem korygującym stosowanym  w Niemczech.  
28  Dz.U. C 211/8  z 25.6.2020 i Dz.U. C 501  z 13.12.2021.  
29 Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego  i Rady w sprawie stosowania załącznika XI d o 
regulaminu pracowniczego  i art. 66a tego regulaminu – COM(2018) 830.  
30  Regularnie pojawiające się pytania dotyczą zakresu lokalnego, na podstawie którego oblicza się 
współczynniki korygujące. Współczynniki korygujące oblicza się na podstawie porównania  kosztów 
utrzymania  w stolicach państw członkowskich,  z wyjątkiem przypadków, gdy lokalne współczynniki 
 
14 
 Celem współczynników korygujących jest wyłącznie utrzymanie  w czasie równorzędnego 
poziomu siły nabywczej między pracownikami delegowanymi  w różnych państwach 
członkowskich  a pracownikami delegowanymi  w Brukseli . Z  drugiej strony celem 
współczynników korygujących nie jest utrzymanie siły nabywczej na danym poziomie . 
W związku  z tym, ponieważ siła nabywcza pracowników  w Brukseli zmniejszyła się 
od 2004  r. (część 3.2.5), siła nabywcza pracowników we wszystkich miejscach zatrudnienia 
zmniejszyła się  w takim samym stosunku. Współczynniki korygujące stanowią zatem jedynie 
narzędzie, za pomocą którego wprowadza się korektę  w miejscach poza Brukselą  
i Luksembu rgiem.  
Jednocześnie powyższe postrzeganie współczynników korygujących pozostaje związane  
z atrakcyjnością służby cywilnej UE  w niektórych państwach członkowskich . W tym zakresie 
szereg agencji UE zlokalizowanych  w państwach członkowskich,  w których stosuje  się 
współczynnik korygujący poniżej 100, zgłosiło Komisji widoczny negatywny wpływ na ich 
zdolność do zatrudniania  i zatrzymania wysoko wykwalifikowanych pracowników przy 
zachowaniu równowagi geograficznej . W  ten sam sposób agencje znajdujące się  
w państwach członkowskich  o wysokich współczynnikach korygujących również zgłaszały 
podobne trudności, podkreślając spadek siły nabywczej netto pracowników UE odnotowany  
w wielu miejscach zatrudnienia, niezależnie od stosowanego współczynnika korygującego.  
W tym k ontekście Komisja zapewnia, aby przy okazji każdej aktualizacji współczynników 
korygujących przekazywano innym instytucjom wyczerpujące informacje na temat kontekstu 
aktualizacji oraz udzielano szczegółowych wyjaśnień na temat zmian różnych 
współczynników korygujących  i ewolucji siły nabywczej pracowników.  
4.2.2.  Brak uwzględnienia kosztów ponoszonych poza miejscem zatrudnienia  
Zgodnie  z regulaminem pracowniczym Eurostat  i krajowe urzędy statystyczne są 
odpowiedzialne za określenie statystycznej metodyki stosowane j do obliczania 
współczynników korygujących oraz za jej wdrożenie. Istniejąca metodyka opracowana przez 
Eurostat we współpracy  z krajowymi urzędami statystycznymi opiera się na założeniu, że 
wydatki pracownika są  w całości ponoszone  w miejscu zatrudnienia.  Trwa analiza tego 
podejścia, ponieważ ogólna struktura konsumpcji pracowników obejmuje również wydatki 
poniesione poza miejscem zatrudnienia („wydatki poniesione poza obszarem”).  
W związku  z tym Eurostat  i krajowe instytuty statystyczne zgodziły się, że potrzebna jest 
aktualizacja badań budżetów rodzinnych  w celu ilościowego określenia wpływu „wydatków 
poniesionych poza obszarem” na konsumpcję pracowników UE oddelegowanych za granicę. 
Na tej podstawie wyniki eksperymentów były przedmiotem dyskusji statyst yków  z Kom isji 
i państw członkowskich . W  szczególności Eurostat zaczął analizować możliwość 
skuteczniejszego odzwierciedlenia struktury wydatków pracowników przez uwzględnienie 
wydatków ponoszonych poza miejscem zatrudnienia . W załączniku 19 przedstawiono wyniki 
tych prac przygotowawczych,  a zwłaszcza efekt spłaszczenia wynikający  z uwzględnienia 
„wydatków ponoszonych poza obszarem”  w strukturze konsumpcji pracowników UE.  
Jeśli chodzi  o strukturę konsumpcji pracowników UE, system współczynników korygującyc h 
koncentruje się na dwustronnych porównaniach między Brukselą  a miejscem zatrudnienia, 
ale można przewidzieć, że uwzględnia on również „wydatki poniesione poza obszarem”. 
                                                                                                                                                        
korygujące oblicza się dla niektórych państw członkowskich,  w których to przypadkach uwzględnia się 
koszty lokalne (zob.  w tym zakresie sprawa T -618/20,  FZ i in./Komisja).  
 
15 
 Oczekuje się, że prowadzone obecnie przez Eurostat eksperymentalne prace nad „wydatk ami 
ponoszonymi poza obszarem” osiągną  w najbliższych latach status pełnoprawnej miary 
statystycznej oraz mogą doprowadzić do zmiany stosowanej metody statystycznej po 
zatwierdzeniu przez statystyków  w grupie roboczej ds. art.  64 i 65 regulaminu 
pracownicz ego. Niektóre  z tych zmian mogłyby jednak zostać wprowadzone  w obecnych 
ramach statutowych.  
4.2.3.  Koszty utrzymania  w Luksemburgu  
Przy okazji ostatniej reformy regulaminu pracowniczego  w 2014 r. współprawodawcy 
utrzymali ugruntowane rozwiązanie legislacyjne, zgodnie  z którym żaden współczynnik 
korygujący nie ma zastosowania do wynagrodzenia pracowników  w Brukseli ani 
Luksemburgu  w związku ze szczególną rolą referencyjną, jaką odgrywają te miejsca 
zatrudnienia jako główne  i pierwotne siedziby większości instytu cji. Jednocześnie 
współprawodawcy postanowili należycie uwzględnić inflację  w Luksemburgu, tworząc 
wspólny wskaźnik.  
Brak współczynnika korygującego  w Luksemburgu  w regulaminie pracowniczym UE jest 
kwestionowany przez zainteresowane strony  i niektórych przedstawicieli pracowników . 
W związku  z tym, w wyniku sprawozdania okresowego Komisji  w sprawie stosowania 
załącznika XI31, instytucja ta zleciła przeprowadzenie badania na temat kosztów utrzymania  
w Luksemburgu, aby ocenić, czy rozwiązanie legislacyjne ok reślone  w regulaminie 
pracowniczym jest nadal adekwatne. Komisja zleciła przeprowadzenie tego badania AIRINC.  
Według AIRINC zakwaterowanie  w Luksemburgu  w 2019 r. kosztowało około 53  % więcej 
niż w Brukseli. Czynsz stanowił główny czynnik powodujący spadek  siły nabywczej 
pracowników pracujących  i mieszkających  w Luksemburgu  w porównaniu  z pracownikami 
pracującymi  i mieszkającymi  w Brukseli.  
AIRINC stwierdziło jednak, że Luksemburg znajduje się  w wyjątkowej sytuacji, ponieważ 
tysiące pracowników instytucji europejskich mieszka  w regionach przygranicznych,  
w których koszty utrzymania są znacznie niższe niż  w Brukseli. Pracownicy ci nadal 
mieszkają jednak  w odległości nie większej niż odległość, która umożliwiałaby właściwe 
wykonywanie ich obowiązków32. Ze wzgl ędu na położenie geograficzne Luksemburga 
wprowadzenie współczynnika korygującego obliczonego na podstawie kosztów 
obserwowanych  w Luksemburgu może nie uwzględniać  w pełni specyfiki Luksemburga jako 
miejsca zatrudnienia w UE33.  
Ponadto wśród 80 pozycji wykorzystywanych przez Eurostat do porównywania różnic 
między miejscami zatrudnienia mieszkalnictwo jest główną pozycją,  w której koszty życia  
w Luksemburgu są wyraźnie wyższe niż  w Brukseli34. 
                                                 
31  COM(2018) 830.  
32  Wymóg ten określono  w art. 20 regulaminu pracowniczego.  
33 
https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/study_on_the_cost_of_living_for_eu_staff_posted_in_luxembou
rg_-_final_report_v26 -09-2019_0_0.pdf   
34  W miarę jak UE zaczyna wychodzić  z długiego okresu historycznie niskiej inflacji,  a gospodarki 
Luksemburg a i Belgii nadal się rozwijają, różnice zaczynają występować  w przypadku niektórych innych 
towarów  i usług, takich jak opieka zdrowotna, edukacja, wyposażenie wnętrz, napoje alkoholowe  i tytoń.  
 
16 
 Co więcej, niektórzy pracownicy mogli nabyć swoje mieszkania  w mom encie, gdy koszty 
mieszkaniowe były niższe lub podobne  w Luksemburgu  w porównaniu  z Brukselą,  
i potencjalnie doświadczyli zmiany cen aktywów, co odróżnia ich od nowo 
zatrudnionych/dotychczasowych pracowników, którzy wcześniej nie posiadali 
nieruchomości35.  
Stwierdza się zatem, że wprowadzenie współczynnika korygującego na tym etapie może nie 
przyczynić się do zapewnienia równości siły nabywczej wśród pracowników UE. Ponadto 
wprowadzenie współczynnika korygującego wyłącznie na podstawie rozbieżnego poziom u 
cen lub rozbieżnej tendencji cenowej dla jednego elementu może wprowadzić element 
niestabilności, jeżeli poziom cen lub tendencja cenowa  w przypadku tego komponentu 
przestaną być rozbieżne  w przyszłości.  
W związku  z tym Komisja wraz  z innymi zainteresowa nymi instytucjami ocenia środki 
umożliwiające skuteczne rozwiązanie problemu wysokich kosztów mieszkaniowych, na które 
narażona jest część pracowników mieszkających  w Luksemburgu. Takie środki umożliwiłyby 
uwzględnienie specyfiki Luksemburga,  a zwłaszcza s ytuacji pracowników UE 
oddelegowanych do pracy  w Luksemburgu, ale mieszkających  w państwach sąsiadujących.  
Grupa robocza składająca się  z przedstawicieli administracji instytucji Unii zatrudniających 
pracowników  w Luksemburgu omawia obecnie możliwości spr ostania wyzwaniom, przed 
jakimi stoją pracownicy  o słabszej pozycji na rynku, którzy są przydzieleni do pracy  
w Luksemburgu  i tam mieszkają36. 
Jednocześnie Komisja analizuje zmiany metodyczne  w zakresie „wydatków ponoszonych 
poza obszarem”, które mogłyby posłużyć jako dodatkowy element  w rozważaniach nad 
wprowadzeniem współczynnika korygującego dla Luksemburga.  
Ocena wpływu ukierunkowanego środka socjalnego na atrakcyjność Luksemburga jako 
miejsca zatrudnienia, wraz  z pracami statystycznymi dotyczącymi „w ydatków ponoszonych 
poza obszarem”, powinna stanowić element rozważań na temat możliwości wprowadzenia 
ewentualnych zmian  w obecnych ramach prawnych  w celu wzmocnienia równości siły 
nabywczej pracowników UE.  
5. WNIOSKI  
W art.  15 ust.  3 załącznika XI do regul aminu pracowniczego przewidziano kontynuację 
stosowania metody  i art. 66a regulaminu pracowniczego po  2023  r., dopóki Parlament 
Europejski  i Rada nie przyjmą rozporządzenia na podstawie wniosku Komisji.  
Od 2014  r. Komisja obserwuje nierówności, jeżeli cho dzi o popularność konkursów ogólnych 
EPSO wśród kandydatów, co spowodowało nierównowagę geograficzną wśród pracowników 
Komisji . W tym samym okresie zmiana wynagrodzeń pracowników UE (+3,4) była  o połowę 
niższa od zmiany siły nabywczej płac krajowych służb cywilnych  w instytucjach rządowych 
na szczeblu centralnym (+6,5).  
                                                 
35  Prawdopodobnie taka sytuacja może też dotyczyć innych miej sc zatrudnienia, ale  w znacznie mniejszym 
stopniu ze względu na rotację kadr.  
36  Środek socjalny mógłby zostać przyjęty zgodnie  z art. 1 lit. e) regulaminu pracowniczego  i ograniczałby się 
do pracowników  w najniższej grupie zaszeregowania,  z należytym uwzględnieniem ich indywidualnej 
sytuacji.  
 
17 
 Jednocześnie metoda automatyczna przewidziana  w załączniku XI do regulaminu 
pracowniczego:  
- odsuwa na dalszy plan napięcia międzyinstytucjonalne  i sprawy sądowe znane  
z przeszłości, pozosta jąc pod stałą kontrolą Parlamentu Europejskiego  i Rady za 
pośrednictwem sprawozdań rocznych przedkładanych przez Komisję;  
- dowiodła swojej skuteczności,  w tym w  2020 r., kiedy to automatyczne 
wdrożenie klauzuli wyjątkowej ograniczyło wzrost wynagrodzeń  w okresie 
pogorszenia koniunktury gospodarczej  i przyniosło oszczędności netto 
budżetowi UE;  
- doprowadziła do umiarkowanego wzrostu wynagrodzeń  i zapobiegła – 
począwszy od  2015  r. – dalszej utracie siły nabywczej przez pracowników UE, 
zapewniając skumulowaną aktualizację roczną (114,3) zbliżoną do 
skumulowanej rocznej inflacji mierzonej wspólnym wskaźnikiem  w Brukseli  
i Luksemburgu (110,6);  
- doprowadziła do zmniejszenia siły nabywczej pracowników UE  o 0,2 % 
w 2021 r., 
- zapewniła stały wkład pracowników UE  w konsolidację finansów publicznych  
w Unii poprzez ponowne wprowadzenie składki solidarnościowej  
o podwyższonej stawce;  
- przeszła pomyślnie kontrolę prawną przed sądami europejskimi  w kilku 
pojedynczych sprawach wszczętych przeciwko niej oraz pozwoliła uniknąć 
napięć społecznych, ponieważ  w tym okresie nie doszło do żadnych poważnych 
strajków  w instytucjach.  
W związku  z tym na obecnym etapie Komisja uważa, że przed przedstawieniem wniosku  
w sprawie zmiany załącznika XI do regulaminu pracowniczego należy dokonać dalszej oceny 
możliwych ulepszeń metodycznych systemu współczynników korygujących,  a także ocenić 
możliwość rozszerzenia próby państw członkowskich wykorzystywanej do obliczania 
globalnego wskaźnika szczególnego.  
W związku  z tym, zgodnie  z art. 15 ust.  3 załącznika XI do regulaminu pracowniczego 
Komisja będzie polegać na tymczasowym stosowaniu obecnej metody po  2023  r., 
zapewniając jednocześnie ciągłość przedkładania corocznych sprawozdań dla Parlamentu 
Europejskiego  i Rady na temat danych dotyczących wpły wu wynagrodzeń  i emerytur na 
budżet.  
  
 
18 
  
ZAŁĄCZNIKI  
Załącznik 1: Konkursy EPSO na stanowiska inne niż lingwistyczne  w grupie funkcyjnej AD 
(wszystkie profile) według roku publikacji  
AD Poszukiwani laureaci  Wybrani laureaci  Spełnienie potrzeb  
2013  474 457 96% 
2014  340 359 106%  
2015  375 383 102%  
2016  351 361 103%  
2017  290 313 108%  
2018  423 435 103%  
2019  585 591 101%  
 
Załącznik 2: Liczba uczestników otwartych konkursów ogólnych na stanowiska  w grupie 
funkcyjnej AD (źródło: EPSO)  
  1998  wrzesień 
2005  marzec 
2010  marzec 
2014  marzec 
2015  marzec 
2017  marzec 
2018  marzec 
2019  Średnia 
2017 –
2019 vs 
średnia 
1998 –
2005  Średnia 
2014 –
2015 vs 
średnia 
1998 –
2005  Średnia 
2017 –
2019 vs 
średnia 
2014 –
2015  
AT 755 1162  259 397 453 376 471 373 -58%  -56%  -4% 
BE 2735  3905  1745  2036  2111  1635  1537  1423  -54%  -38%  -26%  
DK 531 1179  130 273 233 153 161 169 -81%  -70%  -36%  
FI 795 538 298 258 265 304 223 330 -57%  -61%  9% 
FR 3647  4745  1696  2015  2176  1668  1643  1623  -61%  -50%  -22%  
DE 2836  3573  1418  1947  2115  1473  1521  1464  -54%  -37%  -27%  
EL 1075  873 1381  1812  2146  2533  2164  1844  124%  103%  10%  
IE 425 279 153 182 172 167 176 191 -49%  -50%  1% 
IT 8918  7212  3676  4608  6982  5071  4712  5331  -38%  -28%  -13%  
LU 106 92 33 42 70 56 54 67 -40%  -43%  5% 
NL 662 750 252 584 530 602 642 622 -12%  -21%  12%  
PT 1098  1746  556 1083  1133  736 629 595 -54%  -22%  -41%  
ES 4335  3397  1786  3602  3818  3108  3050  3356  -18%  -4% -15%  
SE 1314  943 276 248 253 221 208 211 -81%  -78%  -15%  
14 EUR  29232  30394  13659  19087  22457  18103  17191  17599  -41%  -30%  -15%  
CY  189 84 117 157 123 143 143   0% 
CZ  420 319 283 348 214 235 404   -10%  
EE  105 140 234 279 111 92 91   -62%  
HU  667 572 747 673 459 442 380   -40%  
LV  145 247 193 197 128 146 118   -33%  
LT  342 447 377 468 290 302 267   -32%  
MT  174 79 91 100 70 78 74   -23%  
PL  1097  1086  1146  1300  855 838 778   -33%  
SK  378 454 370 391 259 243 274   -32%  
SI  201 209 237 318 201 196 162   -33%  
10 EUR  29232  3718  3637  3795  4231  2710  2715  2691    -33%  
BG   1078  1065  1142  773 734 656   -35%  
RO   2332  2323  2278  1558  1530  1490    -34%  
2 EUR    3410  3388  3420  2331  2264  2146    -34%  
HR    725 713 435 393 372   -44%  
Konkurs  z marca 2010  r., na który miały wpływ szczególne okoliczności, odbył się dopiero  
w 2013 r. Nie uwzględnia się go zatem do celów porównawczych.  
 
 
 Załącznik 3: Liczba uczestników otwartych konkursów ogólnych na poziomie administratora 
(wg klastrów)  
 
 
 
 15000170001900021000230002500027000290003100033000
1998 2005 2014 2015 2017 2018 2019Państw aczłonkowski e, które przystąpiły do UE
przed 2004 r.
1500200025003000350040004500
2005 2014 2015 2017 2018 2019Państw aczłonkowski e, które przystąpiły do UE
od 2004 r.
EUR 10 EUR 2
300350400450500550600650700750
2014 2015 2017 2018 2019Chorwacja
 
 Załącznik 4: Zgłoszenia do konkursów UE według obywatelstwa  
Konkursy  
w latach 
2013 –2019  Zgłoszen ia  
(liczba)  Zgłoszenia 
na mln 
mieszkańców  Zgłoszenia  
(odsetek)  Populacja  
(odsetek)  Wskaźnik 
odniesienia  Zgłoszenia  
vs populacja  Zgłoszenia  
vs  
wskaźnik 
odniesienia  
EL 19847  1851  8,7%  2,4%  3,1%  362%  281%  
CY 1278  1459  0,6%  0,2%  0,8%  286%  72% 
BE 16314  1423  7,1%  2,6%  3,1%  279%  229%  
MT 676 1370  0,3%  0,1%  0,6%  268%  46% 
BG 8722  1246  3,8%  1,6%  2,4%  244%  158%  
LT 3235  1158  1,4%  0,6%  1,5%  227%  95% 
HR 4185  1027  1,8%  0,9%  1,6%  201%  116%  
EE 1304  984 0,6%  0,3%  0,8%  193%  71% 
RO 18236  940 8,0%  4,3%  4,5%  184%  177%  
SI 1927  926 0,8%  0,5%  1,0%  181%  88% 
LU 524 856 0,2%  0,1%  0,8%  168%  31% 
LV 1577  821 0,7%  0,4%  1,0%  161%  72% 
PT 8397  817 3,7%  2,3%  3,1%  160%  120%  
IT 47460  777 20,8%  13,6%  11,2%  152%  186%  
ES 29352  625 12,8%  10,5%  8,9%  122%  144%  
SK 2963  544 1,3%  1,2%  1,8%  106%  73% 
HU 4862  498 2,1%  2,2%  3,0%  97% 71% 
FI 2402  436 1,1%  1,2%  1,8%  85% 59% 
AT 3296  373 1,4%  2,0%  2,6%  73% 56% 
IE 1656  338 0,7%  1,1%  1,6%  66% 45% 
FR 17009  254 7,4%  15,0%  11,6%  50% 64% 
DK 1459  252 0,6%  1,3%  1,8%  49% 36% 
NL 4338  249 1,9%  3,9%  3,9%  49% 49% 
CZ 2539  241 1,1%  2,4%  3,1%  47% 36% 
PL 9025  238 3,9%  8,5%  8,2%  47% 48% 
SE 1880  184 0,8%  2,3%  2,7%  36% 30% 
DE 14057  169 6,2%  18,5%  13,8%  33% 45% 
 
 
 
 
 Załącznik 5: Korelacja między atrakcyjnością instytucji Unii  a różnymi czynnikami makroekonomicznymi  i społeczno -gospodarczymi,  
z uwzględnieniem wynagrodzeń  
Współczynnik korelacji jest miarą korelacji  liniowej  między dwoma zbiorami danych. Jest to stosunek kowariancji  dwóch zmiennych do 
iloczynu ich odchyleń standardowych ; jest to więc zasadniczo znormalizowana miara kowariancji,  a zatem wynik zawsze ma wartość  
z przedziału od -1 do  1. Każdą wartość  z przedziału od -0,7 do -1 lub od  0,7 do  1 uznaje się – w ramach niniejszego sprawozdania – za 
wskazującą na silną korelację.  
Niektóre  z państw członkowskich włączonych do analizy zostały  z niej wykluczone, ponieważ ich włączenie naruszyłoby statystyczną 
wiarygodność korelac ji z poniższych względów. Belgia została wykluczona, ponieważ nadmierna reprezentacja obywateli belgijskich wśród 
kandydatów EPSO jest związana ze statusem Brukseli jako siedziby wielu instytucji Unii. Cypr, Luksemburg  i Malta zostały wykluczone, 
ponieważ ze względu na niewielką liczbę ludności tych państw, analiza udziału kandydatów  w konkursach UE  w porównaniu  z liczbą ludności 
danego kraju nie jest statystycznie wiarygodna. Węgry, Słowacja  i Finlandia zostały wykluczone, ponieważ ich poziom udziału (poró wnując 
poziom udziału  z odsetkiem populacji UE), mierzony na przestrzeni siedmiu lat, wynosi 80 –120 %, a zatem jest zbliżony do docelowego.  
Załącznik 5.1: Korelacja między zarobkami netto  a poziomem udziału  w konkursach UE  – baza danych Eurostatu  
Roczne zarobki netto  w państwach członkowskich pochodzą  z bazy danych Eurostatu  i oznaczają zarobki brutto, od których odlicza się podatki 
dochodowe  i składki na ubezpieczenie społeczne oraz do których dodaje się dodatki rodzinne . W analizie uwzględniono roczne z arobki netto  
w 2019 r. w państwach członkowskich. Zarobki netto oblicza się na podstawie czterech badań przeprowadzonych zarówno  w sektorze 
prywatnym, jak  i publicznym . W celu usunięcia wpływu różnic  w poziomach cen między państwami członkowskimi zastosowa no parytety siły 
nabywczej, aby uzyskać zarobki wyrażone  w standardach siły nabywczej, zgodnie ze standardową metodyką Eurostatu . Z uwagi na fakt, iż 
instytucje europejskie starają się przyciągnąć zarówno kandydatów stanu wolnego, jak  i kandydatów mających  rodziny, uwzględniono dwa 
różne zbiory danych odzwierciedlające dwie różne sytuacje: bezdzietna osoba stanu wolnego, która zarabia 167  % przeciętnego wynagrodzenia 
pracow nika, oraz para  z dwójką dzieci – obie osoby zarabiają 100  % przeciętnego wynagrodzen ia pracownika.  
Państwa członkowskie  BG CZ DK DE EE IE EL ES FR HR IT LV LT NL AT PL PT RO SI SE 
Udział kandydatów vs udział 
populacji  244%  47% 49% 33% 193%  66% 362%  122%  50% 201%  152%  161%  227%  49% 73% 47% 160%  184%  181%  36% 
Niedostatecznie reprezentowane = -1 1 -1 -1 -1 1 -1 1 1 -1 1 1 1 1 -1 -1 -1 1 1 1 -1 
 
 Nadmiernie reprezentowane = 1  
Zarobki netto  w 2019 r. w przypadku 
bezdzietnej osoby stanu wolnego, 
która zarabia 167  % przeciętnego 
wynagrodzenia (w standardzie siły 
nabywczej). BG = 1  1 1,33 2,12 2,40 1,36 2,03 1,46 1,81 2,00 1,09 1,64 1,02 1,20 2,49 2,30 1,48 1,28 1,15 1,26 1,98 
Korelacja  -0,76 
Zarobki netto  w 2019 r. w przypadku 
pary  z dwójką dzieci – obie osoby 
zarabiają 100  % przeciętnego 
wynagrodzenia (w standardzie siły 
nabywczej). BG = 1  1 1,48 2,43 2,80 1,54 2,44 1,76 1,99 2,29 1,29 1,93 1,12 1,32 2,99 2,79 1,69 1,46 1,18 1,44 2,41 
Korelacja  -0,76 
 
Załącznik 5.2: Korelacja między zarobkami netto  w państwach członkowskich  o najwyższych  i najniższych płacach  a poziomem udziału  
w konkursach UE  – baza danych Eurostatu  
Przy ograniczeniu analizy do państw członkowskich  o najwyższych  i najniższych płacach poziom udziału  w konkursach UE  i poziom zarobków 
netto są niemal idealnie skorelowane. Dotyczy to  w szczególności Niemiec,  Francji, Niderlandów, Austrii, Danii, Irlandii, Szwecji, Portugalii, 
Słowenii, Litwy, Rumunii, Chorwacji, Łotwy  i Bułgarii. W przypadku państw członkowskich  o średnim poziomie płac wyniki są jednak bardziej 
zniuansowane  i wym agają uwzględnienia innych czy nników społeczno -gospodarczych.  
Państwa członkowskie  BG DK DE IE FR HR LV LT NL AT PT RO SI SE 
Udział kandydatów vs udział 
populacji  244%  49% 33% 66% 50% 201%  161%  227%  49% 73% 160%  184%  181%  36% 
 
 Niedostatecznie reprezentowane = -1 
Nadmiernie reprezentowane = 1  1 -1 -1 -1 -1 1 1 1 -1 -1 1 1 1 -1 
Zarobki netto  w 2019 r. w przypadku 
bezdzietnej osoby stanu wolnego, 
która zarabia 167  % przeciętnego 
wynagrodzenia (w standardzie siły 
nabywczej). BG = 1  1 2,12 2,40 2,03 2,00 1,09 1,02 1,20 2,49 2,30 1,28 1,15 1,26 1,98 
Korelacja  -0,96 
Zarobki netto  w 2019 r. w przypadku 
pary  z dwójką dzieci – obie osoby 
zarabiają 100  % przeciętnego 
wynagrodzenia (w standardzie siły 
nabywczej). BG = 1  1 2,43 2,80 2,44 2,29 1,29 1,12 1,32 2,99 2,79 1,46 1,18 1,44 2,41 
Korelacja  -0,96 
 
Załącznik 5.3: Korelacja między poziomem bezrobocia  a poziomem udziału  w konkursach UE  – baza danych Eurostatu  
W niniejszym załączniku oceniono, czy sytuacja gospodarcza  w państwach członkowskich  w pewnym stopniu determinuje chęć podjęcia pracy  
w innym państwie i na rzecz instytucji europejskich. Wskaźnikiem makroekonomicznym, który może mieć wpływ na ten wybór, jest stopa  
bezrobocia, również podawana przez Eurostat. Aby odzwierciedlić demografię kandydatów EPSO,  w analizie uwzględ niono wyłącznie osoby 
bezrobotne  w wieku 25 –49 lat  w drugim kwartale 2019  r. 
Państwa członkowskie  BG CZ DK DE EE IE EL ES FR HR IT LV LT NL AT PL PT RO SI SE 
Udział kandydatów vs udział 
populacji  244%  47% 49% 33% 193%  66% 362%  122%  50% 201%  152%  161%  227%  49% 73% 47% 160%  184%  181%  36% 
 
 Niedostatecznie reprezentowane = -1 
Nadmiernie reprezentowane = 1  1 -1 -1 -1 1 -1 1 1 -1 1 1 1 1 -1 -1 -1 1 1 1 -1 
Poziom bezrobocia  4,3%  1,8%  4,8%  3,2%  4,0%  4,2%  17,6
% 12,7
% 7,5%  6,9%  10,5
% 6,1%  6,0%  2,5%  4,5%  2,9%  5,3%  3,2%  3,9%  5,3%  
Korelacja  0,43 
 
Załącznik 5.4: Korelacja między postrzeganiem krajowej sytuacji zatrudnienia  a poziomem udziału  w konkursach UE  – Eurobarometr 2019  
Spośród ponad 200 pytań zadawanych  w badaniu Eurobarometr37 jedno dotyczy oceny przez obywateli sytuacji zatrudnienia  w ich kraju.  
Państwa członkowskie  BG CZ DK DE EE IE EL ES FR HR IT LV LT NL AT PL PT RO SI SE 
Udział kandydatów vs udział 
populacji  244%  47% 49% 33% 193%  66% 362%  122%  50% 201%  152%  161%  227%  49% 73% 47% 160%  184%  181%  36% 
Niedostatecznie reprezentowane = -1 
Nadmiernie reprezentowane = 1  1 -1 -1 -1 1 -1 1 1 -1 1 1 1 1 -1 -1 -1 1 1 1 -1 
Odsetek ludności, która uważa, że 
sytuacja zatrudnienia  w ich kraju 
jest dobra  28% 80% 90% 73% 60% 65% 7% 13% 22% 24% 14% 37% 45% 85% 66% 65% 38% 38% 45% 65% 
Korelacja  -0,73 
  
                                                 
37  Eurobarometr to zestaw badań, które są wykorzystywane przez instytucje Unii do monitorowania opinii publicznej  w różnych kwestiach . W kontekście wspomnianego 
badania dane pochodzą ze standardowego badania Eurob arometr 92 przeprowadzonego we wszystkich państwach członkowskich pod koniec 2019  r. 
 
 Załącznik 5.5: Korelacja między postrzeganiem UE  a poziomem udziału  w konkursach UE  – Eurobarometr 2019  
Szereg pytań zadawanych  w badaniu Eurobarometr dotyczy wyobrażenia, jakie obywatele mają  o Unii Europejskiej jako całości,  
a w szczególności  o instytucjach Unii. Mimo że kandydaci EPSO niekoniecznie są reprezentatywni dla obywateli Unii (zwłaszcza pod 
względem grup wiekowych), można założyć, że obywatele państw członkowskich, które  w największym stopniu angażują się  w projekt 
europejski, częściej zgłaszają się do konkursów UE.  
Państwa członkowskie  BG CZ DK DE EE IE EL ES FR HR IT LV LT NL AT PL PT RO SI SE 
Udział kandydatów vs udział 
populacji  244%  47% 49% 33% 193%  66% 362%  122%  50% 201%  152%  161%  227%  49% 73% 47% 160%  184%  181%  36% 
Niedostatecznie reprezentowane = -1 
Nadmiernie reprezentowane = 1  1 -1 -1 -1 1 -1 1 1 -1 1 1 1 1 -1 -1 -1 1 1 1 -1 
Odsetek ludności mającej pozytywne 
wyobrażenie o UE  61% 31% 55% 50% 49% 63% 31% 39% 36% 41% 33% 42% 50% 43% 38% 50% 59% 52% 44% 50% 
Korelacja  -0,04 
 
Załącznik 5.6: Korelacja między własnymi perspektywami finansowymi  a poziomem udziału  w konkursach UE  – Eurobarometr 2019  
W badaniu Eurobarometr obywatele proszeni są  o wskazanie swoich oczekiwań dotyczących sytuacji finansowej ich gospodarstwa domowego  
w następnym roku. Oczekiwania dotyczące własnej sytuacji finansowej zależą od globalnych perspektyw zatrudnienia,  a także od osobistych 
uwarunkowań dotyczących oczekiwanego poziomu wynagrodzenia, st abilności zatrudnienia itp.  
Państwa członkowskie  BG CZ DK DE EE IE EL ES FR HR IT LV LT NL AT PL PT RO SI SE 
Udział kandydatów vs udział 
populacji  244%  47% 49% 33% 193%  66% 362%  122%  50% 201%  152%  161%  227%  49% 73% 47% 160%  184%  181%  36% 
 
 Niedostatecznie  reprezentowane = -1 
Nadmiernie reprezentowane = 1  1 -1 -1 -1 1 -1 1 1 -1 1 1 1 1 -1 -1 -1 1 1 1 -1 
Odsetek ludności, która uważa, że ich 
sytuacja finansowa poprawi się  
w ciągu najbliższych 12 miesięcy  26% 24% 21% 17% 31% 18% 23% 20% 24% 29% 23% 31% 25% 15% 16% 23% 27% 31% 20% 27% 
Korelacja  -0,56 
 
Załącznik 5.7: Korelacja między wskaźnikiem poprawy jakości życia OECD  a poziomem udziału  w konkursach UE  – OECD  
Opracowany przez OECD „wskaźnik poprawy jakości życia” to zestaw statystyk mających na celu porównanie dobrobytu  w różnych państwach. 
Dobrobyt obejmuje materialne warunki życia, warunki mieszkaniowe, zatrudnienie, edukację itp. Do celów porównywalności wskaźn ikiem 
wybranym  w kontekście tego badania jest ogólne zadowolenie  z życia.  
Państwa członk owskie  BG CZ DK DE EE IE EL ES FR HR IT LV LT NL AT PL PT RO SI SE 
Udział kandydatów vs udział 
populacji  244%  47% 49% 33% 193%  66% 362%  122%  50% 201%  152%  161%  227%  49% 73% 47% 160%  184%  181%  36% 
Niedostatecznie reprezentowane = -1 
Nadmiernie reprezentowane = 1  1 -1 -1 -1 1 -1 1 1 -1 1 1 1 1 -1 -1 -1 1 1 1 -1 
Wskaźnik OECD poprawy jakości 
życia   6,7 7,6 7,0 5,7 7,0 5,4 6,3 6,5  6,0 5,9 5,9 7,4 7,1 6,1 5,4  5,9 7,3 
Korelacja  -0,84 
 
 
 
 Załącznik 6: Zmiany próby państw członkowskich  i ich odnośne wagi (2014 = 100)  
 
 
  
BE DE ES FR IT LU NL AT PL SE UK UE  11
2014 2,6 19,6 8,2 14,1 11,8 0,3 4,5 2,2 5,0 2,4 13,8 84,5
2015 2,6 19,9 8,2 13,9 11,5 0,3 4,3 2,2 5,1 2,4 14,0 84,4
2016 2,6 19,7 8,2 13,8 11,3 0,3 4,3 2,2 5,2 2,4 14,0 84,0
2017 2,6 19,9 8,3 13,7 11,5 0,3 4,2 2,2 5,1 2,4 13,8 84,0
2018 2,6 19,9 8,3 13,5 11,4 0,3 4,3 2,2 5,2 2,4 13,7 83,8
2019 2,6 19,8 8,2 13,5 11,3 0,3 4,3 2,2 5,3 2,4 13,6 83,5
2020 2,6 19,4 8,2 13,8 11,1 0,3 4,3 2,2 5,4 2,4 13,5 83,2
2021 3,0 22,5 9,1 15,7 12,4 0,4 5,2 2,5 6,5 2,8 80,1
 
 Załącznik 7: Roczne wskaźniki szczególne dla państw członkowskich objętych próbą (2014 = 100)  
 
Załącznik 8: Narastające roczne wskaźniki szczególne dla państw członkowskich objętych próbą (2014 = 100)  
 
 
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11]
BE DE ES FR IT LU NL AT PL SE UK
2015 99,6 102,9 101,2 100,3 100,4 101,2 100,7 100,7 101,7 101,9 100,5
2016 101,2 100,8 105,9 100,1 100,2 99,2 106,2 104,3 107,7 102,9 100,6
2017 100,5 102,2 99,3 101,5 99,5 102,3 97,5 99,1 101,7 98,6 98,8
2018 99,2 100,7 96,8 97,6 102,4 98,6 101,3 99,6 99,2 100,6 98,7
2019 102,1 101,3 102,3 99,1 99,5 101,5 100,8 100,9 98,5 102,2 100,6
2020 101,6 101,5 102,5 100,1 104,3 102,2 102,3 105,7 107,2 101,2 103,2
2021 97,7 100,1 99,5 99,2 98,7 96,7 100,2 99,1 103,8 100,0 :
zwykła średnia 100,3 101,4 101,1 99,7 100,7 100,2 101,3 101,3 102,8 101,1 100,4
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11]
BE DE ES FR IT LU NL AT PL SE UK
2015 99,6 102,9 101,2 100,3 100,4 101,2 100,7 100,7 101,7 101,9 100,5
2016 100,8 103,7 107,2 100,4 100,6 100,4 106,9 105,0 109,5 104,9 101,1
2017 101,3 106,0 106,4 101,9 100,1 102,7 104,2 104,1 111,4 103,4 99,9
2018 100,5 106,7 103,0 99,5 102,5 101,3 105,6 103,7 110,5 104,0 98,6
2019 102,6 108,1 105,4 98,6 102,0 102,8 106,4 104,6 108,8 106,3 99,2
2020 104,2 109,7 108,0 98,7 106,4 105,1 108,8 110,6 116,6 107,6 102,4
2021 101,8 109,8 107,5 97,9 105,0 101,6 109,0 109,6 121,0 107,6 :
 
 Załącznik 9: Oblicz ony i zastosowany globalny wskaźnik szczególny  
 
Załącznik 10: Globalny wskaźnik szczególny, wspólny wskaźnik  i coroczna aktualizacja (2014 = 100)  
  Globalny 
wskaźnik 
szczególny  Narastająco  
2014 = 100  Wspólny 
wskaźnik  Narastająco  
2014 = 100  Coroczna 
aktualizacja  Narastająco  
2014 = 100  
2015  101,2  101,2  101,2  101,2  102,4  102,4  
2016  101,9  103,1  101,4  102,6  103,3  105,8  
2017  100,4  103,5  101,1  103,7  101,5  107,4  
2018  99,6 103,1  102,1  105,9  101,7  109,2  
2019  100,5  103,6  101,5  107,5  102,0  111,4  
2020  102,5  103,6  100,7  108,3  100,7  112,2  
2021  99,8 103,4  102,1  110,6  101,9  114,3  
 
100101102103104105106107
2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021Globalny wskaźnik szczególny (zmiana siły nabywczej)
dane zbiorcze: 2014=100
Zastosowany globalny wskaźnik szczególny Obliczony globalny wskaźnik szczególny
 
 Załącznik 11: Zestawienie alternatywnych globalnych wskaźników szczególnych obliczonych na podstawie różnych prób 
 
Załącznik 12: Roczne wskaźniki szczególne dla wszystkich państw członkowskich (2014 = 100)  
 100102104106108
2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021Zestawienie alternatywnych globalnych 
wskaźników szczególnych na podstawie różnych 
prób
UE8 UE11 Wszystkie państwa członkowskie
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28]
BE BG CZ DK DE EE IE EL ES FR HR IT CY LV LT LU HU MT NL AT PL PT RO SI SK FI SE UK
2015 99,6 101,8 101,2 99,7 102,9 105,4 100,9 101,1 101,2 100,3 99,9 100,4 102,1 108,8 102,4 101,2 100,6 101,1 100,7 100,7 101,7 96,7 104,7 100,8 101,0 100,0 101,9 100,5
2016 101,2 105,9 134,9 100,7 100,8 113,3 103,6 100,0 105,9 100,1 102,3 100,2 102,0 106,3 102,7 99,2 101,9 101,8 106,2 104,3 107,7 101,9 111,9 101,9 108,5 100,3 102,9 100,6
2017 100,5 102,5 106,9 101,0 102,2 98,7 103,7 99,1 99,3 101,5 102,4 99,5 100,3 95,0 99,3 102,3 109,1 101,1 97,5 99,1 101,7 101,0 111,0 100,5 109,2 99,1 98,6 98,8
2018 99,2 117,3 110,7 102,0 100,7 100,5 102,7 98,9 96,8 97,6 108,7 102,4 100,0 103,7 100,2 98,6 100,5 102,2 101,3 99,6 99,2 99,2 109,2 98,6 113,5 99,9 100,6 98,7
2019 102,1 104,3 97,9 100,5 101,3 108,5 99,9 100,1 102,3 99,1 102,5 99,5 101,2 100,7 113,6 101,5 97,4 100,9 100,8 100,9 98,5 99,8 108,3 102,0 112,3 102,7 102,2 100,6
2020 101,6 104,7 99,5 101,7 101,5 102,1 102,2 102,9 102,5 100,1 104,7 104,3 103,2 104,1 107,3 102,2 102,1 102,0 102,3 105,7 107,2 100,2 98,1 105,4 115,0 101,1 101,2 103,2
2021 97,7 110,4 106,2 99,6 100,1 112,5 100,3 99,4 99,5 99,2 102,3 98,7 99,3 100,8 100,7 96,7 101,7 105,0 100,2 99,1 103,8 101,2 98,1 98,9 106,2 100,6 100,0 :
 
  
Załącznik 13: Narastające roczne wskaźniki szczególne dla wszystkich państw członkowskich (2014 = 100)  
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28]
BE BG CZ DK DE EE IE EL ES FR HR IT CY LV LT LU HU MT NL AT PL PT RO SI SK FI SE UK
2015 99,6 101,8 101,2 99,7 102,9 105,4 100,9 101,1 101,2 100,3 99,9 100,4 102,1 108,8 102,4 101,2 100,6 101,1 100,7 100,7 101,7 96,7 104,7 100,8 101,0 100,0 101,9 100,5
2016 100,8 107,8 136,5 100,4 103,7 119,4 104,5 101,1 107,2 100,4 102,2 100,6 104,1 115,7 105,2 100,4 102,5 102,9 106,9 105,0 109,5 98,5 117,2 102,7 109,6 100,3 104,9 101,1
2017 101,3 110,5 145,9 101,4 106,0 117,8 108,4 100,2 106,4 101,9 104,7 100,1 104,4 109,9 104,5 102,7 111,8 104,0 104,2 104,1 111,4 99,5 130,1 103,2 119,7 99,4 103,4 99,9
2018 100,5 129,6 161,5 103,4 106,7 118,4 111,3 99,1 103,0 99,5 113,8 102,5 104,4 114,0 104,7 101,3 112,4 106,3 105,6 103,7 110,5 98,7 142,1 101,8 135,9 99,3 104,0 98,6
2019 102,6 135,2 158,1 103,9 108,1 128,5 111,2 99,2 105,4 98,6 116,6 102,0 105,7 114,8 118,9 102,8 109,5 107,3 106,4 104,6 108,8 98,5 153,9 103,8 152,6 102,0 106,3 99,2
2020 104,2 141,6 157,3 105,7 109,7 131,2 113,6 102,1 108,0 98,7 122,1 106,4 109,1 119,5 127,6 105,1 111,8 109,4 108,8 110,6 116,6 98,7 151,0 109,4 175,5 103,1 107,6 102,4
2021 101,8 156,3 167,1 105,3 109,8 147,6 113,9 101,5 107,5 97,9 124,9 105,0 108,3 120,5 128,5 101,6 113,7 114,9 109,0 109,6 121,0 99,9 148,1 108,2 186,4 103,7 107,6 :
 
 
Commission européenne/Europese Commissie, 1049 Bruxelles/Brussel, BELGIA - Tel. +32 22991111  
Biuro:  L107 21/007  - Tel.: linia bezpośrednia  +32 229 -90515  
 
Commission européenne, 2920 Luxembourg, LUKSEMBURG - Tel. +352 43011  
 
Gertrud.Ingestad@ec.europa.eu   
Załącznik 14: Narastające wskaźniki szczególne dla państw członkowskich objętych 
próbą, których udział  w konkursach UE jest niski  
 
 
Załącznik 15: Wpływy  z tytułu opłaty solidarnościowej  w latach 2012 –2022  
 
 
 
 
 95,0100,0105,0110,0115,0120,0125,0
2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021Narastająco globalny wskaźnik szczególny 
niedostatecznie reprezentowanych państw 
członkowskich z próbki
DE NL AT PL SE FR EU
€20.000.000,00 €30.000.000,00 €40.000.000,00 €50.000.000,00 €60.000.000,00 €70.000.000,00 €80.000.000,00 €90.000.000,00 €100.000.000,00 €110.000.000,00 
2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022Wpływy ze składki solidarnościowej z lat 2012 -2022
 
33 Załącznik 16: Wspólny wskaźnik belgijsko -luksemburski, belgijski zharmonizowany 
indeks cen konsumpcyjnych  i luksemburski wskaźnik c en konsumpcyjnych  
 
Załącznik 17: Zmiany kosztów utrzymania  w odniesieniu do Brukseli (brukselski 
współczynnik międzynarodowy)  
 
 
 
 
 
 
RokCzerwiec t-1 = 
100Narastająco 
czerwiec 2014 = 100
2015 101,2 101,2
2016 101,4 102,6
2017 101,1 103,7
2018 102,1 105,9
2019 101,5 107,5
2020 100,7 108,3
2021 102,1 110,5Miara wzrostu 
 kosztów utrzymania w Brukseli*. 
Czerwiec t
 
34 Załącznik 18: Zmiana współczynników korygujących  
 
  
MIEJSCE/ROK 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
BE/LU 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100 100,0 100,0 100,0
BG 58,4 57,5 55,1 52,1 51,1 53,4 55,2 57,5 59,1 61,7
CZ 80,6 80,0 75,0 73,4 73,2 78,3 83 85,5 85,2 88,1
DK 135,3 134,8 133,0 131,8 133,1 133,9 131,9 129,3 131,3 134,2
DE 95,8 96,8 97,2 96,6 96,1 97,5 99,3 99,4 101,9 101,4
Karlsruhe 93,8 92,8 95,0 93,8 93,0 94,6 96,7 96,5 98,0 96,9
Monachium 106,4 108,2 107,7 106,0 105,5 107,5 110 110,3 113,9 113,4
Bonn 94,1 94,9 94,6 93,4 92,6 93,9 95,6 95,1 95,8
EE 77,6 78,9 78,6 78,0 77,6 80,3 82,2 83,3 82,3 86,3
IE 110,6 113,0 115,9 116,6 118,3 119,8 117,7 119,2 129,0 133,6
EL 90,5 91,2 86,8 79,9 79,3 79,9 81,8 81,8 81,4 85,2
ES 97,1 96,3 94,5 90,2 88,1 88,7 91,7 91,6 94,2 96,3
FR 117,7 117,4 116,8 114,6 113,8 114,8 116,7 117,7 120,5 119,9
HR : 80,0 77,6 74,6 73,5 74,9 76,4 75,9 75,8 78,3
IT 104,2 104,4 100,4 99,4 97,9 97,3 96,5 95,2 95,0 95,2
Varese 93,4 92,8 93,1 92,2 90,4 90,9 90,9 90,0 90,7 91,2
CY 84,1 83,7 81,2 77,3 74,3 74,4 77,9 78,9 78,2 82,2
LV 77,6 76,1 76,5 74,2 73,0 74,9 77,6 78,6 77,5 80,0
LT 71,5 71,9 71,4 69,0 69,7 74,3 73,6 75,1 76,6 80,1
HU 78,3 76,1 71,4 69,0 70,0 74,5 71,9 75,3 71,9 76,1
MT 83,3 84,4 83,4 84,5 85,7 86,5 90,2 92,0 94,7 94,0
NL 105,3 108,9 107,8 107,8 108,0 108,3 109,9 111,5 113,9 111,4
AT 106,4 108,3 107,2 105,9 104,7 106,3 106,3 106,0 107,9 109,6
PL 74,2 73,0 74,1 71,8 66,7 70,6 68,6 71,1 70,9 70,6
PT 83,5 83,1 82,2 79,2 80,6 82,4 85,7 88,6 91,1 91,4
RO 68,8 69,8 69,5 64,8 63,8 63,9 64 65,3 66,6 68,5
SI 85,3 85,4 84,7 81,2 80,7 81,5 84,6 84,6 86,1 84,9
SK 79,7 80,2 79,0 76,4 75,7 77,3 78,5 79,0 80,6 79,9
FI 122,1 123,7 123,0 119,7 118,6 119,9 118,5 118,1 118,4 118,6
SE 131,9 132,9 127,5 127,9 127,4 127,9 122 120,5 124,3 130,3
UK 147,8 139,2 150,7 166,9 141,8 133,5 134,7 132,9
Culham 112,5 107,6 116,7 127,7 107,3 100,5 102,6 102,0
 
35 Załącznik 19: Efekty prac badawczych prowadzonych przez Urząd Statystyczny Unii 
Europejskiej  w odniesieniu do wydatków ponoszonych poza obszarem  
 Aktualne współczynniki 
korygujące –  
lipiec 2021  r. Oszacowany współczynnik 
korygujący  
uwzględniający wydatki 
ponoszone poza obszarem  Zmiana  
BE 100 100 0,0%  
BG 61,7 64,8 5,0%  
CZ 88,1 89,4 1,5%  
DK 134,2  129,8  -3,3%  
DE 101,4  100,9  -0,5%  
DE Karlsruhe  96,9 96,8 -0,1%  
DE Monachium  113,4  111,6  -1,6%  
EE 86,3 87,7 1,6%  
IE  133,6  128,7  -3,7%  
EL 85,2 86,2 1,2%  
ES 96,3 96,4 0,1%  
FR  119,9  117,2  -2,3%  
HR 78,3 80,3 2,6%  
IT 95,2 95,3 0,1%  
IT Varese  91,2 91,8 0,7%  
CY 82,2 83,7 1,8%  
LV 80,0 82,1 2,6%  
LT 80,1 81,8 2,1%  
HU 76,1 78,6 3,3%  
MT 94,0 94,5 0,5%  
NL 111,4  109,6  -1,6%  
AT 109,6  107,3  -2,1%  
PL 70,6 73,7 4,4%  
PT 91,4 91,9 0,5%  
RO 68,5 71,2 3,9%  
SI 84,9 86,1 1,4%  
SK 79,9 81,6 2,1%  
FI 118,6  115,7  -2,4%  
SE  130,3  126,4  -3,0%