UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach wspólnego komitetu ustanowionego na mocy Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony („umowa”).

2.Kontekst wniosku

2.1.Eurośródziemnomorska umowa lotnicza między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony

Umowa ma na celu sprzyjanie stopniowemu otwieraniu dostępu do rynku i harmonizacji przepisów, między innymi w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony, zarządzania ruchem lotniczym, regulacji gospodarczych, ochrony konsumentów i środowiska, w celu zbliżenia ich do przepisów UE. Przepisy te powinny opierać się na odpowiednim prawodawstwie obowiązującym w Unii Europejskiej, jak określono w załączniku III do tej umowy.

Umowa przewiduje zniesienie między obiema stronami umowy wszelkich ograniczeń opartych na przynależności państwowej, zdolności i częstotliwości. Przewiduje ona również daleko idącą konwergencję regulacyjną w obszarach takich jak: zarządzanie ruchem lotniczym, bezpieczeństwo, ochrona, środowisko, konkurencja i ochrona konsumentów.

Umowa weszła w życie w dniu 2 sierpnia 2020 r.

2.2.Wspólny komitet

Wspólny komitet ustanowiono na mocy art. 21 umowy. Wspólny komitet jest odpowiedzialny za zarządzanie umową i zapewnienie jej właściwego wykonania.

W tym celu prowadzi on współpracę w szeregu dziedzin, a w przypadkach wyraźnie przewidzianych w umowie wydaje zalecenia i podejmuje decyzje. Do jego głównych zadań należy współpraca poprzez: a) wspieranie wymiany ekspertów w przypadku nowych inicjatyw i zmian w zakresie prawodawstwa lub regulacji, w tym w dziedzinach ochrony lotnictwa, bezpieczeństwa, środowiska, infrastruktury lotniczej (włączając w to przydziały czasu na start lub lądowanie), otoczenia konkurencyjnego oraz ochrony konsumentów; b) stałe badanie społecznych skutków umowy, zwłaszcza w dziedzinie zatrudnienia, a także opracowywanie właściwych rozwiązań w przypadku uznania zgłoszonych obaw za zasadne; c) rozważanie ewentualnych obszarów dalszego rozwoju umowy, w tym zalecenia dotyczące zmian umowy; d) uzgadnianie, na zasadzie porozumienia, wniosków, koncepcji lub dokumentów o charakterze proceduralnym, związanych bezpośrednio z funkcjonowaniem umowy.

Ponadto, zgodnie z art. 5 (Inwestycje) umowy, wspólny komitet rozpatruje kwestie związane z dwustronnymi inwestycjami w zakresie udziałów większościowych lub ze zmianami w zakresie skutecznej kontroli nad przewoźnikami lotniczymi stron.

Zgodnie z art. 21 ust. 3 umowy wspólny komitet przyjmuje w drodze decyzji swój regulamin wewnętrzny.

2.3.Planowany akt wspólnego komitetu

Podczas pierwszego posiedzenia wspólny komitet przyjmuje decyzję dotyczącą przyjęcia regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu („planowany akt”).

Celem planowanego aktu jest przyjęcie, zgodnie z art. 21 ust. 3 umowy, regulaminu wewnętrznego stanowiącego podstawę organizacji i funkcjonowania wspólnego komitetu, aby umożliwić właściwe wykonanie umowy.

3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

Celem stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii, powinno być przyjęcie regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu ustanowionego na mocy umowy. Stanowisko to powinno opierać się na projekcie decyzji wspólnego komitetu.

4.Podstawa prawna