[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia

COM(2008)XXX

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY, PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW

UE, Afryka i Chiny: w kierunku trójstronnego dialogu i współpracy

EN

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY, PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW

UE, Afryka i Chiny: w kierunku trójstronnego dialogu i współpracy

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie 3

2. Inicjatywa polityczna UE dotycząca współpracy trójstronnej 5

2.1. Przewodnie zasady trójstronnej współpracy 5

2.2. Konkretne cele współpracy trójstronnej 5

2.3. Dialog w ramach polityki rozwojowej i partnerstwo na rzecz rozwoju 7

3. Wnioski 8

WPROWADZENIE

Na początku XXI wieku nowa geopolityka światowa stawia przed wszystkimi uczestnikami wiele wyzwań, ale również oferuje im wiele szans. To stwierdzenie nigdzie nie oddaje rzeczywistości tak trafnie jak w Afryce, która właśnie wkracza w nową erę. Obserwujemy obecnie narodziny nowej Afryki, bardziej demokratycznej, bardziej dynamicznej, dążącej do zdobycia lepszej pozycji, która umożliwi temu kontynentowi korzystanie z szans, jakie niesie ze sobą globalizacja.

Powstanie Unii Afrykańskiej (UA), rosnąca rola afrykańskich regionalnych wspólnot gospodarczych (REC), wprowadzenie afrykańskich modeli rozwoju gospodarczego (Nowe Partnerstwo dla Rozwoju Afryki - NEPAD) i demokratycznego sprawowania rządów (Afrykański Mechanizm Wzajemnej Oceny - APRM), jak również Strategicznego Planu Unii Afrykańskiej (2004-2007) miały przełomowe znaczenie dla sposobu, w jaki Afryka postrzega samą siebie i współpracuje ze swoimi partnerami międzynarodowymi. Afryka dąży teraz bardzo zdecydowanie do umacniania swojego statusu międzynarodowego i aktywnie zajmuje się kwestiami o zasięgu globalnym, takimi jak: bezpieczeństwo żywności, energia, zmiany klimatycznie i zmieniające się ramy gospodarcze.

Afryka zawarła również liczne partnerstwa, co ma związek z przejmowaniem przez ten kontynent większej odpowiedzialności za swój własny rozwój, z poszukiwaniem afrykańskich rozwiązań na afrykańskie problemy. Jednocześnie można zaobserwować wznowione zainteresowanie Afryką, wynikające z jej strategicznego znaczenia pod względem gospodarczym, politycznym i bezpieczeństwa. Ta sytuacja stwarza dla Afryki prawdziwą i niepowtarzalną szansę na rozwój i pokonanie swojego ubóstwa.

Zarówno Unia Europejska jak i Chiny są wieloletnimi partnerami państw afrykańskich. UE i Chiny są dla Afryki odpowiednio pierwszym i trzecim partnerem handlowym i inwestorem na tym kontynencie. W ostatnich latach UE i Chiny zareagowały na transformację Afryki, gruntownie zmieniając swoje strategie wobec tego kontynentu.

Na drugim szczycie Afryka-UE w Lizbonie w grudniu 2007 r. Afryka i EU uzgodniły zawarcie nowego, wszechstronnego partnerstwa[1]. Wspólna strategia UE-Afryka oraz uzgodniony w jej ramach w Lizbonie pierwszy plan działania, określają wspólne wyzwania i wspólne interesy oraz wyszczególniają konkretne partnerstwa w poszczególnych sektorach. Strategia i powiązany z nią plan działania jako cele określają: likwidację ubóstwa, realizację milenijnych celów rozwoju (MCR), promowanie bezpieczeństwa, praw człowieka, demokratycznego sposobu rządzenia, zrównoważonego rozwoju, integracji regionalnej i integracji z gospodarką światową. Zgodnie z tymi celami i zasadami UE, która łącznie jest największym donatorem oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA), zgodziła się na zwiększenie skali udzielanej przez siebie pomocy, w szczególności wobec Afryki. Aby poprawić skuteczność swojej pomocy[2] UE zobowiązała się do dostosowania swojej polityki w stosunku do Afryki do najważniejszych celów wytyczonych przez Unię Afrykańską (UA) (m.in. własnej odpowiedzialności). Najważniejszymi instrumentami finansowania są niewiązane dotacje i pożyczki uprzywilejowane.

Od lat dziewięćdziesiątych Chiny odgrywają rolę nowej potęgi światowej i pogłębiają swoje stosunki z Afryką. Od 2000 r. handel między Chinami a Afryką nasilił się znacząco, wzrósł również istotnie poziom chińskich inwestycji w Afryce; ponadto Chiny nawiązały z krajami afrykańskimi intensywniejszą współpracę na rzecz rozwoju, w ramach której korzystają z własnych doświadczeń, m.in. w zwalczaniu ubóstwa. Nowa koncepcja wobec Afryki została przedstawiona w opublikowanej w 2006 r. białej księdze, w której Chiny określiły swoją politykę wobec Afryki, podkreślając cele promowania pokoju i stabilności, rozwoju i wspólnego dobrobytu[3]. Jak określa oficjalna polityka rozwojowa Chin, współpraca z Afryką realizowana jest w oparciu o kilka głównych zasad, którymi są: suwerenność, solidarność, pokój i rozwój, a także nieingerowanie w sprawy wewnętrzne oraz wspólne korzyści. Handel, inwestycje, projekty „pod klucz” i szkolenia (stypendia) w Chinach stanowią główne instrumenty tej współpracy, wspierane głównie za pomocą pożyczek i świadczeń rzeczowych[4].

Na szczycie w Pekinie, zorganizowanym w listopadzie 2006 r., Chiny i Afryka przypieczętowały zawarcie nowego partnerstwa strategicznego w ramach Forum Współpracy Chińsko-Afrykańskiej (FOCAC)[5]. Wielu obserwatorów tego procesu zwróciło uwagę, że istnieje szereg wspólnych celów i interesów w promowaniu wzrostu gospodarczego Afryki i integracji tego kontynentu z gospodarką światową, jak również w promowaniu realizacji milenijnych celów rozwoju (MCR) i wspieraniu dążeń Afryki do lepszego zarządzania konfliktami i utrzymania pokoju.

Co więcej, zarówno UE, jak i Chiny mają silny wspólny interes w tym, aby promować w Afryce stały i zrównoważony rozwój. Unia Europejska i Chiny dostrzegły ten fakt: na dziesiątym szczycie Chiny-UE, który odbył się dnia 28 listopada 2007 r. w Pekinie, przedstawiciele UE i Chin wyrazili swoje poparcie dla nawiązania przez obie strony bardziej praktycznej współpracy w ramach ich odpowiednich istniejących mechanizmów współpracy z Afryką, w celu przyczynienia się do pokoju, stabilności i zrównoważonego rozwoju w Afryce, przy zastosowaniu zasad równości i wzajemnej korzyści. Obie strony uzgodniły, że będą kontynuować swój dialog dotyczący kwestii afrykańskich, a także aktywnie szukać skutecznych sposobów i kanałów współpracy między Chinami, UE i Afryką w odpowiednich dziedzinach.

Wspólna strategia UE-Afryka jest otwarta na wkład innych partnerów oraz na współpracę z krajami trzecimi w oparciu o wspólne cele partnerstwa. Dzięki tym założeniom pojawia się wyraźna możliwość wzajemnego strategicznego powiązania partnerstwa UE z Afryką i Chinami, i w ten sposób nadania im obu większej roli.

Pojawia się pytanie, jakie dalsze kroki mogą podjąć UE, Afryka i Chiny na rzecz dalszego ożywienia dialogu politycznego i zacieśnienia współpracy poprzez różne formy współpracy trójstronnej[6], uzupełniające dwustronne partnerstwa[7]. Podstawową tezą niniejszego komunikatu jest twierdzenie, że należy najpierw, na podstawie szerokiego porozumienia, stopniowo, lecz konsekwentnie ustalić trójstronną agendę współpracy z chińskimi i afrykańskimi partnerami w licznych dziedzinach, w których można osiągnąć efekt synergii i zmaksymalizować wspólne korzyści.

INICJATYWA POLITYCZNA UE DOTYCZąCA WSPÓłPRACY TRÓJSTRONNEJ

Komisja proponuje, aby Afryka, Chiny i UE w elastyczny i pragmatyczny sposób wspólnie określili konkretne dziedziny, oferujące odpowiednie pole do współpracy trójstronnej, i podjęli w nich współpracę. W miarę możliwości partnerzy powinni łączyć tę współpracę z już istniejącymi zobowiązaniami, podjętymi w ramach wielostronnych forów, w szczególności w ramach ONZ. Powinno się przyjąć koncepcję sukcesywnego, wielostopniowego działania.

Przewodnie zasady trójstronnej współpracy

- Pragmatyczna i postępowa koncepcja działania: praktyczna współpraca na miejscu, która powinna koncentrować się na konkretnych projektach i sektorach. Przyjęcie takiej strategii, ukierunkowanej na wyniki, pomoże w zdefiniowaniu wspólnych celów.

- wspólna koncepcja działania : praktyczna współpraca na każdym etapie odbywać się będzie przy pełnym udziale zainteresowanych partnerów afrykańskich oraz w porozumieniu z nimi (na szczeblu krajowym i regionalnym).

- skuteczna pomoc : proponowana koncepcja ma na celu: a) uniknięcie pokrywania się działań; b) zapewnienie ściślejszej koordynacji działań UE i Chin na szczeblu krajowym zgodnie z poszczególnymi strategiami rozwoju krajów afrykańskich, jak również ułatwienie wymiany doświadczeń, w tym uwzględnienie własnych doświadczeń Chin w zakresie rozwoju i najlepszych praktyk oraz c) przyczynienie się do większej skuteczności pomocy i ułatwienie wymiany doświadczeń, m.in. w takich dziedzinach jak rola ODA i bezpośrednich inwestycji zagranicznych oraz innych środków.

Współpraca trójstronna przyczyni się do wzrostu naszego poczucia odpowiedzialności za globalne zarządzanie i rozwój.

Konkretne cele współpracy trójstronnej

Proponuje się, aby w fazie początkowej współpraca trójstronna koncentrowała się na poniższych sektorach, które mają kluczowe znaczenie dla stabilności i rozwoju Afryki i w których prawdopodobnie wartość dodana współpracy trójstronnej będzie największa.

1. Pokój i bezpieczeństwo w Afryce: są one koniecznymi warunkami rozwoju. Dlatego też w interesie Afryki, UE i Chin leży współpraca na rzecz promowania stabilności i dostatku gospodarek i krajów afrykańskich. Ważna jest również współpraca z UA, a w ramach ONZ z Chinami, aby wspierać rozwój ram afrykańskiego pokoju i bezpieczeństwa (APSA), operacje pokojowe UA, budowanie potencjału i organizowanie szkoleń.

2. Wspieranie infrastruktury w Afryce: Trwała infrastruktura jest podstawą rozwoju, handlu i inwestycji: opracowywanie wspólnych strategii i zwiększanie synergii między Afryką, UE i Chinami umożliwi sprostanie ogromnym potrzebom Afryki w zakresie infrastruktury oraz osiąganie wspólnych celów. Ważne jest również promowanie trójstronnej współpracy przy budowaniu opłacalnej i trwałej infrastruktury w Afryce, ulepszanie łączności i integracji regionalnej oraz poprawianie warunków zrównoważonego rozwoju i wzrostu gospodarczego (multimodalne korytarze transportowe, telekomunikacja, energia i odnawialne źródła energii, koncepcje sektorowe). Konsorcjum na rzecz Infrastruktury w Afryce powinno działać jako centrum koordynacji, umożliwiające Afryce, UE i Chinom oraz innym państwom i organizacjom międzynarodowym koordynowanie działań i wymianę doświadczeń. Można by również poprawić koordynację działań ukierunkowanych na najważniejsze cele określone przez Afrykę (krótkoterminowy plan działania – STAP – oraz NEPAD Centrum Przygotowań do Projektów Infrastrukturalnych – NEPAD IPPF, 2003) w ramach Partnerstwa UE i Afryki na rzecz Infrastruktury.

3. Zrównoważona gospodarka zasobami środowiska i zasobami naturalnymi ma kluczowe znaczenie dla zrównoważonego wzrostu, przeciwdziałania zmianom klimatycznym i dla wspólnych interesów handlowych. Współpraca trójstronna (związana z takimi inicjatywami jak Inicjatywa na rzecz Przejrzystości w Przemyśle Wydobywczym (EITI), Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (FLEGT) oraz proces Kimberley) mogłaby umożliwić krajom afrykańskim rozbudowę lokalnego potencjału, umożliwiającego zarządzanie zasobami, handlem i konkurencją w otwarty i przejrzysty sposób. To z kolei przyczyniłoby się do zwiększenia poziomu trwałych inwestycji i zaowocowałoby lepszymi wynikami rozwoju, szczególnie w takich sektorach jak: leśnictwo, energia odnawialna, efektywność energetyczna, gospodarka odpadami, rybołówstwo i górnictwo. Jako że tworzenie długoterminowych zdolności adaptacyjnych jest szczególnie istotne w krajach najbardziej zagrożonych zmianami klimatycznymi, Komisja proponuje zbadanie możliwości podjęcia z Komisją Unii Afrykańskiej i Chinami wspólnych działań w następujących obszarach: budowanie potencjału, energia odnawialna, ewentualnie w powiązaniu z transferem technologii i budowaniem zdolności do inwestycji CDM (ang. clean development mechanism – mechanizm czystego rozwoju), m.in. w ramach zawartego po 2012 r. międzynarodowego porozumienia w sprawie zmian klimatycznych. Silny komponent środowiskowy przyczynia się do zapewnienia najuboższym mieszkańcom Afryki odpowiednich warunków do życia i stworzenia zrównoważonego pokoju. Wspólne budowanie potencjału będzie zgodne z dialogami dotyczącymi ochrony środowiska, prowadzonymi dwustronnie przez Komisję Europejską i Chiny oraz Unię Europejską i Unię Afrykańską.

4. Rolnictwo i bezpieczeństwo żywności: podnoszenie wydajności w sektorze rolniczym ma kluczowe znaczenie dla postępu w realizacji wszystkich milenijnych celów rozwoju, a zwłaszcza dla celu nr 1 dotyczącego ubóstwa i głodu. Współpraca trójstronna mogłaby przyczynić się do podniesienia wydajności rolnej i poziomów produkcji w Afryce, jak również w trwały sposób zapewnić większe bezpieczeństwo żywności, z należytym uwzględnieniem aspektów społeczno-gospodarczych, środowiskowych oraz zdrowotnych aspektów produkcji żywności. Komisja proponuje zbadanie efektów synergii, które współpraca trójstronna mogłaby przynieść w poniższych dziedzinach: badania i innowacje rolnicze, ze szczególnym uwzględnieniem podstawowych produktów żywnościowych; zapobieganie chorobom zwierzęcym; oraz bezpieczeństwo żywności, ze szczególnym uwzględnieniem definicji i przestrzegania norm sanitarnych i fitosanitarnych. Współpraca trójstronna powinna mieć miejsce w kontekście szeroko zakrojonego programu na rzecz rozwoju afrykańskiego rolnictwa (ang. Comprehensive African Agricultural Development Programme - CAADP), który jest podstawą długoterminowych działań w tym obszarze w Afryce.

Dialog w ramach polityki rozwojowej i partnerstwo na rzecz rozwoju

Aby osiągnąć powyższe cele, dialog na szczeblu centralnym i lokalnym powinno się rozszerzyć w oparciu o prowadzony dialog UE-Afryka i UE-Chiny oraz uzupełnić możliwości, jakie oferuje ONZ w tym zakresie. W tym kontekście ważne jest, aby na wszystkich szczeblach promować kulturę wymiany informacji i konsultacji. Wnioski z równoległych konsultacji w ośrodkach analitycznych ułatwiałyby politykom wzajemne zrozumienie danych koncepcji i sposobów realizowania polityki oraz szukanie możliwości współpracy, a także przyczyniałyby się do budowania potencjału w zakresie badań naukowych i promowania kontaktów międzyludzkich.

Dialog powinno się prowadzić i pogłębiać na różnych szczeblach, przy czym należy wykorzystywać istniejące struktury i fora:

- na szczeblu kontynentalnym: jeżeli chodzi o promowanie w Afryce integracji na szczeblu kontynentalnym i regionalnym, w tym dialogu istotną rolaę powinna odgrywać Komisja Unii Afrykańskiej (AUC). Szef Przedstawicielstwa UE przy UA w Addis Abebie (Etiopia) mógłby odgrywać rolę centrum koordynacji i organizować regularne i doraźne konsultacje między UA, UE i Chinami, szczególnie w dziedzinie pokoju i bezpieczeństwa.

- na szczeblu regionalnym: Komisja Europejska odegrała szczególną rolę we wzmacnianiu afrykańskich regionalnych wspólnot gospodarczych (REC) i dysponuje w ramach EFR skutecznym instrumentem współpracy. Różne strategie regionalne i programy orientacyjne mogłyby posłużyć jako punkt wyjścia do promowania współpracy trójstronnej we wszystkich proponowanych sektorach, przede wszystkim jednak w sektorze infrastruktury, gdzie przy ocenie i realizacji dużych programów (w dziedzinie energii i telekomunikacji lub wielomodalnych korytarzy transportowych) na szczeblu instytucjonalnym i kierowniczym istotna rola przypada instytucjom regionalnym, które muszą uzupełniać ramy narodowe[8].

- na szczeblu krajowym (ambasadorzy): regularna i doraźna wymiana informacji i opinii, również w ramach wielostronnych, stworzonych przez państwa mechanizmów;

- w dwustronnym dialogu UE/Chiny: Afryka powinna stać się stałym punktem porządku obrad w konsultacjach między UE i Chinami, w dialogu strategicznym, na posiedzeniach wspólnego komitetu i trojki afrykańskiej a także na szczytach UE-Chiny. W stosownych przypadkach odpowiedni afrykańscy partnerzy powinni być włączani do rozmów.

Aby promować partnerstwo na rzecz rozwoju (milenijny cel nr 8) i skuteczność pomocy (Deklaracja paryska w sprawie skuteczności pomocy[9]), konieczne jest rozszerzenie zakresu obecnej wymiany informacji i doświadczeń z partnerami afrykańskimi na temat strategii krajowych oraz sposobu prowadzenia przez każdą ze stron polityki na rzecz rozwoju i oceny tej polityki. Celem jest poprawa komplementarności i podziału pracy, stosowanie systemów krajowych, przewidywalność i zarządzanie ukierunkowane na wyniki. Jednocześnie należy pracować nad tym, aby niesienie pomocy nie było uzależnione od tylu ograniczeń proceduralnych co obecnie. Te cele można osiągnąć poprzez wizyty robocze, delegacje urzędników, a także regularne konsultacje na poziomie centralnym i krajowym. „Spotkania koordynacyjne donatorów” mogłyby zmienić się w „spotkania koordynacyjne partnerów na rzecz rozwoju”, a doświadczenia Chin mogłyby odgrywać w tym procesie istotną rolę. Międzynarodowe Centrum Zwalczania Ubóstwa w Chinach dąży do tego, aby stać się platformą do takiej wymiany doświadczeń i informacji. Centrum zwróciło się już w tej sprawie do Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD oraz tradycyjnych donatorów. UE powinna wspierać takie dążenia. Proces dialogu z Heiligendamm, w którym Chiny uczestniczą, może przyczynić się do stworzenia takiej nowej koncepcji. Prowadzona przez OECD polityka większego zaangażowania, jak również obecne wnioski Komitetu Pomocy Rozwojowej związane z przygotowywaniem nowego mandatu, który ma pomóc w sprostaniu przyszłym wyzwaniom, mogą również wyznaczyć nowe kierunki. Współpraca trójstronna w Afryce mogłaby ożywić ten proces poprzez praktyczne doświadczenia oraz stać się źródłem cennych wniosków i obserwacji, wzbogacających bieżącą debatę na temat pomocy i skuteczności rozwoju.

WNIOSKI

Współpraca trójstronna powinna być wprowadzana stopniowo, jednak dzięki zmianom w tym obszarze wielostronne działania mające na celu rozwiązanie globalnych wyzwań w zakresie rozwoju mogą stać się bardziej skuteczne. Trzej partnerzy mogą razem rozwijać wspólne interesy, dyskutować nad rozwiązaniami głównych problemów globalnych, a równocześnie dalej rozwijać stosunki dwustronne. Proces współpracy przyczyni się do zacieśnienia poszczególnych partnerskich stosunków dwustronnych i zwiększy zdolność Unii Afrykańskiej do odgrywania decydującej roli w rozwoju Afryki oraz na scenie międzynarodowej. Ostatecznym rezultatem, jaki przyniesie współpraca trójstronna, będzie wzrost naszego poczucia współodpowiedzialności za globalne zarządzanie i rozwój.

Komisja Europejska zachęca państwa członkowskie UE, jak również swoich partnerów, Afrykę i Chiny, do rozważenia i poparcia powyższych propozycji oraz do podjęcia współpracy przy organizowaniu trójstronnych inicjatyw przy uwzględnieniu następujących aspektów:

- poprawa koordynacji działań w ramach odpowiednich międzynarodowych organizacji i inicjatyw, w szczególności inicjatyw afrykańskich, jak również określenie stosownych form współpracy;

- zintensyfikowanie wzajemnych wizyt i wymian urzędników między wszystkimi stronami; celem jest uczenie się od siebie i stworzenie sieci, która będzie wzmacniała współpracę trójstronną i dialog trójstronny na szczeblu międzynarodowym, krajowym i na szczeblu centralnych organów administracyjnych, jak również poprawi przepływ informacji;

- organizacja corocznych posiedzeń urzędników wysokiego szczebla (UE-UA-Chiny), którym partnerzy będą przewodniczyć w systemie rotacyjnym; celem posiedzeń jest umożliwienie strategicznej koordynacji dialogu i współpracy;

- zaproszenie trojki UA do uczestnictwa w corocznym dialogu UE-Chiny dotyczącym Afryki;

- wzmocnienie badań i tworzenia wiedzy w określonych powyżej sektorach;

- zawarcie specjalnych porozumień między agencjami, instytucjami i stowarzyszeniami w celu ułatwienia realizacji wspólnych inicjatyw ukierunkowanych na wyniki;

- przekazanie niniejszego komunikatu afrykańskim i chińskim partnerom, aby mogli poddać go dyskusji na szczeblach ministerialnych;

W związku z tym Komisja zwraca się do Rady i Parlamentu Europejskiego o zatwierdzenie powyższych propozycji, w celu umożliwienia rozmów z afrykańskimi i chińskimi partnerami UE.

[1] Dalsze informacje zob.: http://www.africa-union.org/root/AU/Conferences/2007/December/eu-au/AU_EU.htm

[2] W swoim komunikacie „UE światowym partnerem na rzecz rozwoju" Komisja proponuje szereg działań w celu zmotywowania państw członkowskich do zwiększenia poziomu I skuteczności pomocy, a także wymienia obszary, w których można osiągnąć lepszą koordynację działań UE.

[3] Ministerstwo Spraw Zagranicznych ChRL (2006 r.) „Polityka Chin wobec Afryki”, styczeń 2006 r.

[4] Trudno jest określić dokładne sumy, ponieważ metody księgowania są bardzo odmienne, a Chiny nadal nie publikują żadnych statystyk. Oprócz programów realizowanych przez rząd centralny również wiele prowinicji i wielu przedsiębiorców nawiązuje coraz bliższe i wielostronne stosunki z Afryką.

[5] Inicjatywa utworzenia Forum Współpracy Chińsko-Afrykańskiej (FOCAC) zrodziła się w 2000 r., na konferencji ministrów w Pekinie. Trzecie spotkanie FOCAC miało miejsce przy okazji szczytu w Pekinie w dniach 3-5 listopada 2006 r. Szczegóły zob.: http://english.focacsummit.org/

[6] Zgodnie z pkt 19b planu działania z Akry, który zachęca do współpracy trójstronnej

[7] Bardziej ogólne skutki wzrostu potęgi Chin przedstawiono w wydanym w 2006 r. komunikacie „UE – Chiny: Bliższe partnerstwo, większa odpowiedzialność”. Komunikat ten koncentruje się w szczególności na reakcji UE na możliwości rozwoju i wyzwania, jakie dla Afryki niesie ze sobą fakt, że Chiny stały się dla tego kontynentu najważniejszym partnerem w jego rozwoju

[8] Takie regionalne interwencje powinny być podejmowane jedynie wtedy, gdy występują pewne czynniki (odpowiedni sposób rządzenia, zdolność instytucjonalna i kierownicza na poziomie regionalnym, odpowiednie funkcjonowanie sektora i organizacje regionalne), współtworzące odpowiednie realia, umożliwiające przeprowadzenie przewidzianych działań.

[9] Chiny są sygnatariuszem Deklaracji paryskiej w sprawie skuteczności pomocy, przyjętej w dniu 2 marca 2005 r. Chiny uczestniczą również w działaniach następczych, podejmowanych w kwestiach przedstawionych w deklaracji paryskiej (np. uczestnictwo w forum wysokiego szczebla w sprawie skuteczności pomocy, które odbyło się w Akrze we wrześniu 2008 r.)