Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 43 ust. 2 TFUE, w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

2019/0063 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

dotycząca stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum rozszerzonej komisji Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego (CCSBT), i uchylająca decyzję 10125/14

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Decyzją Rady 2015/2437 Unia Europejska zawarła Konwencję na rzecz ochrony tuńczyka południowego („konwencja CCSBT”), którą ustanowiono Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Południowego („CCSBT”).

(2)CCSBT jest organem ustanowionym przez konwencję CSBST, którego obowiązkiem jest zarządzanie zasobami rybnymi i ich ochrona w obszarze występowania tuńczyka południowego. Ponieważ stronami konwencji CCSBT mogą być wyłącznie państwa, CCSBT ustanowiła rozszerzoną komisję konwencji CCSBT, w której skład – poza członkami CCSBT – wchodzą również podmioty rybołówcze i Unia. W ramach CCSBT rozszerzona komisja konwencji CCSBT opracowuje decyzje, które formalnie zatwierdza CCSBT. CCSBT przyjmuje środki ochrony i zarządzania dotyczące ochrony i optymalnej eksploatacji tuńczyka południowego oraz zarządzania tymi zasobami. Takie środki mogą stać się wiążące dla Unii.

(3)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 stanowi, że Unia musi zapewnić, by działalność w zakresie połowów i akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności. Rozporządzenie stanowi również, że Unia ma stosować podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dążyć do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi także, że Unia ma stosować środki zarządzania i ochrony oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, wspierać rozwój doradztwa naukowego i wiedzy, stopniowo eliminować odrzuty, propagować metody połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, oraz eliminować i ograniczać w miarę możliwości przypadkowe połowy, dążyć do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 wyraźnie stanowi, że te cele i zasady mają być stosowane przez Unię w ramach zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa.

(4)Zgodnie ze wspólnym komunikatem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej, zatytułowanym „Międzynarodowe zarządzanie oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów” oraz konkluzjami Rady na temat tego wspólnego komunikatu propagowanie środków na rzecz wsparcia i zwiększenia skuteczności regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i, w stosownych przypadkach, środków usprawniających zarządzanie nimi jest kluczowe dla działań Unii na tych forach.

(5)Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” odnosi się do konkretnych środków mających na celu ograniczenie zanieczyszczenia mórz tworzywami sztucznymi, jak również gubienia lub porzucania narzędzi połowowych na morzu.

(6)Należy ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach CCSBT w latach 2019–2023, ponieważ środki CCSBT w zakresie ochrony i egzekwowania będą wiążące dla Unii i mogą mieć decydujący wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008; rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403.

(7)Obecnie stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach CCSBT, jest określone w decyzji Rady 10125/14. Należy uchylić decyzję 10125/14 i zastąpić ją nową decyzją obejmującą lata 2019–2023.

(8)W związku ze zmianami zachodzącymi w zasobach rybnych w obszarze występowania tuńczyka południowego oraz związaną z tym koniecznością ustalenia stanowiska unijnego, które uwzględniłoby te zmiany, w tym nowe informacje naukowe i inne istotne informacje przedstawione przed posiedzeniami CCSBT lub w ich trakcie, należy ustanowić procedury, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), w celu corocznego doprecyzowania stanowiska Unii na lata 2019–2023,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach rozszerzonej komisji Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego („konwencja CCSBT”), jest określone w załączniku I.