Stały Komitet jest organem decyzyjnym konwencji. Jest on odpowiedzialny za przestrzeganie postanowień konwencji. Jego funkcje są wyliczone w art. 13–15 konwencji. Komitet zbiera się przynajmniej co dwa lata, a także ilekroć zażąda tego większość umawiających się stron. Zwyczajowo Stały Komitet zbiera się co roku.

Propozycja poprawki do konwencji celem włączenia mechanizmu ustanawiającego obowiązkowy wkład jest zgodna z postanowieniami większości wielostronnych umów środowiskowych, dlatego zasadniczo należy ją poprzeć. Jednak w przypadku innych wielostronnych umów środowiskowych zwykle istnieje rozróżnienie między budżetem podstawowym a budżetem programowym, przy czym jedynie budżet podstawowy podlega obowiązkowym wkładom. W proponowanej poprawce do konwencji nie wyjaśniono, czy byłoby podobnie w przypadku mechanizmu, który ma zostać ustanowiony. W proponowanej poprawce nie określono również klucza do ustalenia wkładów, który ma być zastosowany. Unia nie powinna zatem poprzeć zmiany w jej obecnej formie, lecz opowiadać się za odroczeniem głosowania nad tą kwestią, aby zapewnić okres negocjacji w celu doprecyzowania tekstu proponowanej poprawki dla zapewnienia jasności w tych kwestiach.

(7)Zgodnie z art. 16 konwencji ta poprawka wchodzi w życie w odniesieniu do wszystkich stron po jej zatwierdzeniu przez Komitet Ministrów, a następnie w trzydziestym dniu po poinformowaniu przez wszystkie umawiające się strony o jej przyjęciu.

(8)Sekretariat przedstawił również wniosek w sprawie zacieśnienia współpracy międzyrządowej na rzecz wdrożenia konwencji berneńskiej poprzez ustanowienie rozszerzonego porozumienia częściowego, które obejmowałoby ustanowienie obowiązkowego wkładu finansowego dla stron rozszerzonego porozumienia częściowego.

(9)Zgodnie z art. 20 lit. d) Statutu Rady Europy i art. 2 przewodnika Komitetu Ministrów Rady Europy w sprawie procedur i metod pracy, po podjęciu decyzji przez Stały Komitet, wnioskowane rozszerzone porozumienie częściowe wchodzi w życie w odniesieniu do wszystkich stron rozszerzonego porozumienia częściowego po przyjęciu przez Komitet Ministrów większością dwóch trzecich głosów oddanych przez przedstawicieli oddających głos i większością przedstawicieli uprawnionych do zasiadania w Komitecie Ministrów, a następnie po osiągnięciu wymaganego progu sygnatariuszy.

(10)Istnieje pilna potrzeba stworzenia bezpiecznego i wiarygodnego źródła finansowania aby zapewnić funkcjonowanie konwencji berneńskiej, biorąc pod uwagę zmniejszenie środków finansowych pochodzących ze zwykłego wkładu Rady Europy, a także zmniejszenie dobrowolnych wkładów wnoszonych przez strony.

(11)Poprawka do konwencji mająca na celu wprowadzenie mechanizmu finansowego jest dostosowana do sposobu finansowania innych wielostronnych umów środowiskowych i zapewniłaby sprawiedliwy wkład wszystkich stron konwencji. Proponowany tekst poprawki do konwencji pozostawia jednak niepewność co do mechanizmu finansowego, który ma zostać ustanowiony, w szczególności w odniesieniu do rozróżnienia między budżetem podstawowym a budżetem programowym oraz w odniesieniu do wymaganego poziomu wkładów.

(12)Poparcie poprawki do konwencji w celu wprowadzenia mechanizmu finansowego musi być zgodne z procedurą określoną w art. 218 ust. 2–4 Traktatu.

(13)Czas potrzebny na wynegocjowanie i wejście w życie poprawki do konwencji wskazuje na potrzebę znalezienia doraźnego rozwiązania, co można osiągnąć dzięki proponowanemu rozszerzonemu porozumieniu częściowemu.

(14)Rozszerzone porozumienia częściowe nie są traktatami międzynarodowymi same w sobie, lecz formą współpracy w ramach Rady Europy.

(15)W świetle zobowiązań traktatowych dotyczących lojalnej współpracy państwa członkowskie, które stają się stronami rozszerzonego porozumienia częściowego byłyby zobowiązane do zapewnienia, aby stosowanie tego porozumienia było zgodne z interesami Unii w kontekście konwencji berneńskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na czterdziestym posiedzeniu Stałego Komitetu Konwencji o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk, jest następujące:

·zaproponowanie przesunięcia głosowania nad wnioskiem dotyczącym poprawki do konwencji na czterdzieste pierwsze posiedzenie Stałego Komitetu;

·poparcie wniosku w sprawie ustanowienia rozszerzonego porozumienia częściowego.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.