KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 20.12.2011 
SEK(2011) 1630 wersja ostateczna 
  
COMMISSION STAFF WORKING PAPER 
STRESZCZENIE SPRAWOZDANIA Z OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi: 
Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady 
w sprawie unijnego mechanizmu ochrony ludno ści 
{KOM(2011) 934 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 1632 wersja ostateczna}  
 
PL    PL Zastrzeżenie: Niniejsze sprawozdanie zobowi ązuje wyłącznie służby Komisji zaanga żowane w 
jego opracowanie i nie przes ądza o ostatecznej formie jakiejkolwiek decyzji podj ętej przez 
Komisję. 
 
PL 1   PL 1. WPROWADZENIE  
Przepisy UE dotycz ące ochrony ludno ści obejmuj ą dwie decyzje Rady ustanawiaj ące 
odpowiednio: mechanizm wspólnotowy1 oraz Instrument Finansowy Ochrony Ludno ści2. 
Mechanizm s łuży wspieraniu i koordynacji przygotowa nia oraz realizacji pomocy rzeczowej 
państw członkowskich (zespo łów, ekspertów oraz sprz ętu) w państwach wnioskuj ących o 
pomoc mi ędzynarodow ą w przypadku wyst ąpienia powa żnych sytuacji krytycznych 
wszelkiego rodzaju, zarówno kl ęsk naturalnych jak i ka tastrof spowodowanych dzia łaniem 
człowieka, w UE oraz poza jej terytorium. 
Klęski i katastrofy staj ą się coraz cz ęstsze, intensywniejsze i bardziej z łożone. Istniej ące 
systemy zapobiegania kl ęskom i katastrofom i ochrony pr zed nimi oraz koordynacji na 
szczeblu UE wymagaj ą dostosowania, aby mog ły one skutecznie i efektywnie radzi ć sobie z 
takimi wyzwaniami. 
Niniejsza ocena skutków zosta ła przeprowadzona przez Komisj ę, aby ułatwić realizację tego 
procesu. Przeanalizowano w niej warianty polityki wspó łpracy UE w zakresie ochrony 
ludności, w tym wszystkie aspekty oceny ex-ante  dotyczącej przysz łego kszta łtu Instrumentu 
Finansowego Ochrony Ludno ści. 
2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI  
Proces oceny skutków obejmowa ł grupę sterującą ds. oceny skutków obejmuj ącą 21 
odnośnych służb3 oraz szeroko zakrojone badanie zewn ętrzne4. 
Do najwa żniejszych zainteresowanych stron nale żały władze krajowe zajmuj ące się ochroną 
ludności, organizacje mi ędzynarodowe, agencje ONZ, organizacje zarz ądzania kryzysowego 
oraz przedstawiciele spo łeczności humanitarnej. Przeprowadzono trzy specjalne konsultacje z 
zainteresowanymi stronami5 oraz seri ę imprez z udzia łem tych stron6. W następstwie opinii 
rady ds. oceny skutków sprawozdanie z oceny skutków poddano przegl ądowi w celu 
uwzględnienia wszystkich uwag. 
3. PROBLEMY , KTÓRE NALE ŻY ROZWI ĄZAĆ  
Obecny Instrument Finansowy Ochrony Ludno ści wygaśnie z końcem 2013 r. Decyzja w 
sprawie mechanizmu jest ściśle związana z Instrumentem Finansowym Ochrony Ludno ści, 
nie ma jednak okre ślonej daty wyga śnięcia. W kontek ście unijnych dzia łań w zakresie 
ochrony ludno ści w ramach mechanizmu i Inst rumentu Finansowego Ochrony Ludno ści 
występują trzy istotne wyzwania: 1) ci ągły wzrost liczby, intensywno ści i złożoności klęsk i 
                                                 
1 Dz.U. L 314 z 2007, s. 9. 
2 Dz.U. L 71 z 2007, s. 9. . 
3 SG, SJ, BUDG, HOME, ENV, JUST, CLIM, RTD, JRC, MOVE, ENER, REGIO, SANCO, AGRI, 
ENTR, INFSO, ELARG, DEVCO, FPIS, EEAS. 
4 Za łącznik C. 
5 Spotkania zainteresowanych stron odby ły się w dniach 6 kwietnia i 17 czerwca 2011 r. W obu 
spotkaniach udzia ł wzięło 120 uczestników. 
6 Spotkanie dyrektorów generalnych zajmuj ących się ochroną ludności odbyło się w Budapeszcie w 
dniach 23–25 maja 2011 r. 
 
PL 2   PL katastrof; 2) ograniczenia bud żetowe wynikaj ące z obecnej sytuacji ekonomicznej oraz 
3) ograniczenia systemowe wynikaj ące z bieżącego mandatu mechanizmu, które ograniczaj ą 
skuteczno ść, wydajno ść i spójność reagowania UE w przypadku kl ęsk i katastrof. 
Mechanizm ma obecnie wiele niedoci ągnięć związanych z reagowaniem w przypadku kl ęsk i 
katastrof, przygotowaniem na nie oraz zapobieganiem tym zjawiskom: 
1) reaktywny i dora źny charakter  ogranicza skuteczno ść, wydajno ść i spójno ść 
europejskiej zdolno ści reagowania w przypadku kl ęsk i katastrof. Aktualnie 
mechanizm nie jest w stanie zagwarantowa ć dostępności pomocy w razie potrzeby i 
nie umożliwia sensownego planowania awaryjnego. 
2) Powa żne braki zasobów przeznaczonych do reagowania w przypadku kl ęsk i 
katastrof  wynikające z ich niewystarczaj ącej ilości, problemów z terminami lub 
podziałem zasobów. Niedobory wyst ępują w odniesieniu do zasobów 
wykorzystywanych w przypadku ry zyka o niskim prawdopodobie ństwie wyst ąpienia 
i znacznym wp ływie, kosztownych zasobów specjalistycznych i zasobów 
„horyzontalnych”. 
3) Ograniczone mo żliwości transportowe oraz skomp likowane procedury utrudniaj ące 
optymalne reagowanie: Brak dobrego dost ępu do transportu mo że uniemo żliwić 
udzielenie pomocy; procedury ubiegania si ę o pomoc finansow ą U E  n a  c e l e  
transportowe s ą uznawane za uci ążliwe z administracyjnego punktu widzenia w 
przypadku dzia łań szybkiego reagowania. 
4) Ograniczony stopie ń przygotowania w obszarze szkole ń i ćwiczeń: Zdarzały się 
problemy w zakresie niekompatybilno ści sprzętu, procedur wspó łpracy, 
indywidualnego przygotowani a i zaufania do potencja łu partnerów. Bez pomocy UE 
państwa uczestnicz ące nie będą w stanie poprawi ć stanu przygotowania do zdarze ń o 
dużym zasięgu i zdarze ń transgranicznych.   
5) Brak integracji polityk prewencyjnych : Sektorowym politykom prewencyjnym 
brakuje ogólnych unijnych ram zarz ądzania zagro żeniem, które mog łyby połączyć 
różne elementy aby skuteczniej powi ązać zapobieganie z reagowaniem. 
3.1. Sytuacja wyj ściowa 
W scenariuszu podstawowym nie wprowadza si ę żadnych zmian do decyzji w sprawie 
mechanizmu, a Instrument Finansowy Ochrony Ludno ści odnawia si ę w bieżącej postaci. 
Skutkiem powy ższego byłby system reagowania, który nie jest wystarczaj ąco skuteczny aby 
sprostać potrzebom, nie wykorzystuje mo żliwości czerpania korzy ści ekonomicznych poprzez 
lepsze po łączenie zasobów i nie wykorzystuje potencja łu współpracy w celu wzmocnienia 
zapobiegania i gotowo ści.  
Komisja jest zdania, że bez dalszych dzia łań: 
1) mniej zasobów by łoby dostępnych na potrzeby wspó łpracy w ramach UE; 
2) nasili łyby się problemy zwi ązane z transportem i opó źnienia; 
3) poszczególne pa ństwa członkowskie nie osi ągnęłyby wystarczaj ącego poziomu 
gotowości; 
 
PL 3   PL 4) korzy ści ze wspó łpracy w zakresie zapobiegania nie by łyby optymalne. 
3.2. Uzasadnienie dzia łania UE oraz pomocniczo ść 
Artykuł 196 TFUE przewiduje konkretn ą podstawę prawną dla unijnych dzia łań w zakresie 
ochrony ludno ści mających na celu wsparcie i uzupe łnienie dzia łań państw członkowskich na 
szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym pod wzgl ędem zapobiegania kl ęskom 
naturalnym lub katastrofom spowodowanym przez cz łowieka, przygotowania si ę na wypadek 
ich wystąpienia i reagowania na nie, jak równie ż propagowania spójno ści międzynarodowych 
działań w zakresie ochrony ludno ści. 
Działania UE w tym zakresie obejmuj ą zarządzanie sytuacjami maj ącymi istotny element 
wielonarodowy, które wymagaj ą ogólnej koordynacji i wspólnego dzia łania nie tylko na 
szczeblu krajowym. Warto ść dodana UE wynik łaby z korzy ści skali w zakresie logistyki, 
transportu, dobrowolnego łączenia zasobów, lepszego wykor zystania ograniczonych zasobów 
oraz oszcz ędności wynikaj ących z podj ęcia działań prewencyjnych zamiast reagowania w 
obliczu kl ęsk i katastrof. 
4. CELE PRZEGL ĄDU 
Cele ogólne  Cele szczegó łowe 
Reagowanie 
1) Bardziej skuteczne i wydajne 
reagowanie dzi ęki planowaniu i 
większej dost ępności pomocy  Zmiana z reaktywnego i dora źnego charakteru 
koordynacji na system z gó ry zaplanowany, uzgodniony i 
przewidywalny  
2) Rozwi ązanie problemu powa żnych 
braków potencja łu w zakresie 
reagowania  Ustalenie i uzupe łnienie powa żnych braków potencja łu w 
zakresie reagowania kryzysowego w sposób najbardziej 
efektywny pod wzgl ędem kosztów  
A) Ograniczenie zatorów wynikaj ących z ograniczonych 
transportowych zasobów logistycznych i finansowych.  Transport 
3) Udoskonalenie reagowania w 
przypadku powa żnych klęsk i katastrof 
poprzez lepsze rozwi ązania 
transportowe  B) Uproszczenie przepisów transportowych i procedur 
administracyjnych  
Gotowość 
4) Wsparcie i uzupe łnienie dzia łań 
państw uczestnicz ących w zakresie 
gotowości spójnymi ramami polityki UE 
w zakresie zapewniania gotowo ści 1) Lepsze powi ązanie krajowych polityk w zakresie 
gotowości poprzez zapewnienie wi ększej spójno ści. 
2) Poszerzenie zakresu bie żących dzia łań UE w zakresie 
zapewnienia gotowo ści i lepsze ich powi ązanie z 
programami krajowymi. 
3) Wyra źne zdefiniowanie gotowo ści jako celu 
współpracy UE w zakresie ochrony ludno ści oraz 
zapewnienie wystarczaj ącego finansowania.  
 
PL 4   PL Zapobieganie 
5) Wsparcie i uzupe łnienie dzia łań 
państw uczestnicz ących w zakresie 
zarządzania zagro żeniem o spójne 
ramy polityki UE w zakresie 
zapobiegania  1) Wspieranie krajowego planowania w zakresie zarządzania zagro żeniem. 
2) Udoskonalenie wymiany do świadczeń poprzez 
propagowanie wspólnego zrozumienia praktyk w 
zakresie zarz ądzania zagro żeniem kl ęskami i 
katastrofami i zapewnienie środków finansowych na 
osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony. 
3) Integracja polityk w zakresie zapobiegania kl ęskom i 
katastrofom 
 
4) Wzmocnienie podnoszenia świadomo ści w zakresie 
zapobiegania  
5. OCENIONE WARIANTY ORAZ ICH SKUTKI  
5.1. Dostępność pomocy 
W komunikacie na temat reagowania z 2010 r.7 Komisja zaproponowa ła utworzenie 
Europejskiego Potencja łu Reagowania Kryzysowego  (dobrowolnej puli wcze śniej 
zadeklarowanych środków pa ństw uczestnicz ących) i Centrum Reagowania Kryzysowego , 
ułatwiającego transport i zapewniaj ącego środki z bud żetu UE na uzupe łnienie braków 
potencjału. Wszystkie zainteresowane strony wyrazi ły swoje poparcie dla lepszego 
planowania, odgórnych ustale ń i przewidywalno ści. 
Warianty polityczne w zakresie dost ępności pomocy:  1) dobrowolna pula bez 
współfinansowania ze strony UE; 2) dobr owolna pula z ograniczonym wspó łfinansowaniem 
ze strony UE (wy łącznie koszty wdra żania); 3) dobrowolna pula ze znacznym 
współfinansowaniem ze strony UE (pewien rozwój, w tym sprz ęt), koszty utrzymania 
gotowości i wdrażania. 
Wariant 1 nie mia łby wpływu na bud żet UE ani nie wi ązałby się z żadnymi zmianami 
prawnymi. By łoby to zobowi ązanie czysto polityczne i nie zapewnia łoby niezawodnej 
dostępności wystarczaj ących zasobów w zrównowa żony sposób. Wariant 2 zmniejszy łby 
ograniczenia finansowe pa ństw uczestnicz ących w zakresie wp łacania środków do puli i 
zwiększyłby spójno ść reagowania UE oraz jego uki erunkowanie na potrzeby. Umo żliwiłoby 
to unikni ęcie powielania, zwi ększyło komplementarno ść i przyspieszy ło przekazywanie 
pomocy, co zapewni łoby ogólny wzrost wydajno ści. Obciążenia administracyjne pa ństw 
uczestnicz ących i UE by łyby niskie. Przewid ywane przesuni ęcie środków bud żetowych 
wynosi 9 mln EUR rocznie. Skutki wariantu 3 s ą porównywalne do wariantu 2 i jeszcze 
bardziej zwi ększyłyby skuteczno ść i wydajno ść reagowania UE na wypadek kl ęsk i katastrof, 
ponieważ szybciej doprowadzi łyby do powstania funkcjonalnej puli środków.  
Ogółem warianty 2 i 3 s ą lepsze pod wzgl ędem skuteczno ści i wydajno ści, jednak korzy ści 
płynące z wariantu 3 s ą jeszcze wyra źniejsze. 
5.2. Ustalenie i uzupe łnienie powa żnych braków potencja łu  
W komunikacie z 2010 r. wymieniono ró żne sposoby uzupe łnienia braków potencja łu w 
zakresie reagowania z mo żliwością podziału zasobów finansowanych przez UE w ca łej UE i 
ich wykorzystania w sposób podobny do zasobów pochodz ących z dobrowolnej puli. W 
                                                 
7 COM(2010) 600. 
 
PL 5   PL czasie, gdy zasoby nie by łyby wymagane do celów operacji UE, zarz ądzające nimi pa ństwa 
uczestnicz ące mogłyby wykorzystywa ć je na potrzeby lokalne. 
Warianty polityczne w zakresie powa żnych braków potencja łu: 1) uzupe łnienie braków przez 
państwa uczestnicz ące bez wspó łfinansowania UE; 2) uzupe łnienie braków przez pa ństwa 
uczestnicz ące ze wspó łfinansowaniem ze strony UE; 3) uzupe łnienie braków zasobami na 
szczeblu UE. 
Wariant 1 nie niós łby za sob ą znaczących kosztów dla bud żetu UE, mia łby jednak 
ograniczon ą skuteczno ść. Obciążenia finansowe i korzy ści rozłożone nierównomiernie 
między państwami uczestnicz ącymi prawdopodobnie powodowa łyby napi ęcia. Wariant 2 
skutecznie i wydajnie uzupe łniłby braki i zapewni ł podział zasobów, wprowadzaj ąc bardziej 
sprawiedliwy i spójny model poprzez (cz ęściowy) podzia ł obciążeń i zmniejszenie ogranicze ń 
finansowych pa ństw uczestnicz ących. Wariant 3 jest niezwykle skuteczny, pozwalaj ąc UE 
zaradzenie zidentyfikowanym brakom w s posób terminowy i efektywny finansowo – pod 
warunkiem dost ępności środków bud żetowych. Wy ższe obciążenia dla bud żetu UE mog łyby 
zostać zakwestionowane ze wzgl ędu na zasad ę subsydiarno ści. 
Wariant 2 wydaje si ę być szczególnie odpowiednim w odniesieniu do zasobów s łużących do 
reagowania na ryzyko  o niskim prawdopodobie ństwie wyst ąpienia i znacznym wp ływie, 
wariant 3 natomiast w odniesie niu do zasobów horyzontalnych s łużących wszystkim 
podmiotom, zw łaszcza jeżeli jego wp ływ na bud żetu będzie niski. 
5.3. Transport  
Warianty polityczne dotycz ące ograniczonych transportowych zasobów logistycznych i 
finansowych : 1) przerwanie funkcjonowania system u; 2) brak zmian polityki; 3) zwi ększenie 
maksymalnego pu łapu wspó łfinansowania UE na najbardziej priorytetowe potrzeby w 
zakresie transportu; 4) zwi ększenie maksymalnego poziomu wspó łfinansowania UE we 
wszystkich obszarach; 
Wariant 1 zagrozi łby osiągnięciu celów ochrony ludno ści, został zatem odrzucony. Wariant 2 
opiera si ę na prywatnych bezp łatnych rozwi ązaniach i wzajemnym oferowaniu sobie 
transportu przez pa ństwa uczestnicz ące. Warianty 3 i 4 ograniczy łyby bariery zwi ązane z 
finansowaniem transportu. Wariant 3 spowodowa łby, że całość reagowania by łaby oparta na 
potrzebach. Obci ążenia administracyjne dla partnerów zewn ętrznych w wariantach 3 i 4 
prawdopodobnie utrzymaj ą się na tym samym poziomie. Wariant 4 niesie ze sob ą ryzyko, że 
niskie koszty transportu mog łyby zach ęcać do przekazywania nie tylko najwa żniejszych 
produktów, dlatego preferowany jest wariant 3. 
Warianty polityczne dotycz ące uproszczenia proce dur administracyjnych : 1) brak zmian 
polityki; 2) uproszczenie. 
Wariant 1 obejmuje podj ęcie się przez Komisj ę uproszczenia bez zm ian legislacyjnych. 
Wariant 2 obejmuje zmiany legislacyjne i oczekuje si ę, że spowoduje dalsze ograniczenie 
kosztów administracyjnych dla UE i pa ństw uczestnicz ących oraz znacz ąco przyczyni si ę do 
osiągnięcia celów. Poniewa ż uważa się, że wariant 1 nie jest wystarczaj ący, aby móg ł 
przynieść znaczącą poprawę, preferowany jest wariant 2. 
 
PL 6   PL 5.4. Gotowość  
Zainteresowane podmioty wyrazi ły ogólne zadowolenie z bie żących uzgodnie ń w zakresie 
szkoleń i ćwiczeń. Niektórzy opowiadali si ę za rozszerzeniem ich zakresu. Warianty 
obejmujące wprowadzenie wi ążącej legislacji, wi ążących standardów lub znaków jako ści 
zostały odrzucone na wczesnym etapie, poniewa ż podstawa prawna, jak ą jest art. 196 TFUE, 
wyklucza harmonizacj ę.  
Warianty polityczne: 1) niewi ążące wytyczne w zakresie szkole ń i ćwiczeń oraz brak zmian 
pułapów wydatków w ramach Instrumentu Finansowego Ochrony Ludno ści; 2) ogólne unijne 
ramy polityczne w zakresie zapewniania gotowo ści bez wi ążących przepisów plus 
uzupełniające finansowanie ze strony UE na utwo rzenie sieci szkole niowej oraz inne 
działania; 3) wsparcie UE na rzecz szkole ń w zakresie ochrony ludno ści uzależnione od 
spełnienia przez o środki szkoleniowe pa ństw uczestnicz ących okre ślonych wymogów 
minimalnych. 
Wariant 1: Niewi ążące unijne wytyczne, które prawdopodobnie doprowadz ą do 
zróżnicowania poziomów gotowo ści w państwach uczestnicz ących, nie by łyby skuteczne. 
Skutki ekonomiczne, środowiskowe i spo łeczne, w tym obci ążenia administracyjne, by łyby 
ograniczone, a pa ństwa uczestnicz ące wdrażałyby tylko swoje normy. 
Wariant 2: Bior ąc pod uwag ę fakt, że poziomy gotowo ści państw uczestnicz ących są różne, 
wdrożenie niewi ążących unijnych wytycznych przynios łoby różne skutki pod wzgl ędem 
kosztów i skuteczno ści. Gdyby udzielona zosta ła unijna pomoc finansowa, koszt poniós łby 
(częściowo) bud żet UE. 
Wariant 3: zwi ększona skuteczno ść i wydajno ść operacji w zakresie reagowania z udzia łem 
więcej niż jednego pa ństwa uczestnicz ącego zostanie osi ągnięta dzięki wspólnym zasadom, 
wiedzy, lepszej interoperacyjno ści oraz wi ększej puli zasobów. Koszty utworzenia sieci 
szkoleniowej s ą ograniczone na szczeblu UE. Koszty wdro żenia w pa ństwach 
uczestnicz ących mają związek m.in. z normami programowymi. Obci ążenia administracyjne 
operatorów publicznych i prywatnych mog ą być znaczące, poniewa ż spełnienie norm i 
wymogów prawdopodobnie b ędzie się wiązało ze znacz ącymi dodatkowymi kosztami w 
zakresie sprawozdawczo ści. 
Warianty 2 i 3 zapewni łyby większe korzy ści pod wzgl ędem skuteczno ści i warto ści dodanej 
UE w porównaniu z wariantem 1. Wariant 3 by łby prawdopodobnie lepszy od wariantu 2 pod 
względem wydajno ści i spójno ści, spotka ł się jednak z zastrze żeniami zainteresowanych 
stron. 
5.5. Zapobieganie  
Zainteresowane strony zgadzaj ą się, że działania prewencyjne musz ą stać się integraln ą 
częścią wyważonego podej ścia zmierzaj ącego do rozwoju ochrony ludno ści UE.  
Warianty polityczne: 1) brak nowych przepis ów UE, lecz wytyczne na temat minimalnych 
krajowych norm prewencyjnych oraz krajowyc h planów zrz ądzania zagro żeniami w postaci 
klęsk i katastrof oraz niezmienione poziomy wspó łfinansowania; 2) ogólne unijne ramy 
polityczne w zakresie zapobiegania oraz niewi ążące wytyczne plus uzupe łniające 
finansowanie ze strony UE na rzecz krajowych planów zarz ądzania zagro żeniami w postaci 
klęsk i katastrof; 3) okre ślenie terminu uzupe łnienia krajowych planów zarz ądzania 
 
PL 7   PL zagrożeniami w postaci kl ęsk i katastrof przez pa ństwa członkowskie przy pomocy 
wytycznych Komisji  
Wariant 1 mo że prowadzi ć do zróżnicowanego wdra żania krajowych planów zarz ądzania 
zagrożeniami w postaci kl ęsk i katastrof oraz minimal nych norm prewencyjnych i nie 
doprowadzi łby do podwy ższenia ogólnego standardu zapobiegania w UE. 
Wariant 2 prowadzi łby do szybszego wdro żenia wytycznych, pod warunkiem, że państwa 
uczestnicz ące ubiega łyby się o wspó łfinansowanie UE. Koszty by łyby uzale żnione od 
zaawansowania poszczególnych systemów kr ajowych. Koszty administracyjne zwi ązane z 
dodatkow ą sprawozdawczo ścią byłyby niskie lub bez znaczenia. Skutki ekonomiczne, 
środowiskowe i spo łeczne byłyby bardziej pozytywne ni ż w wariancie 1. 
Wariant 3 obejmuje spójne, zrównowa żone podej ście w całej UE, jednak jego wdro żenie 
może ulec opó źnieniu ze wzgl ędu na czas trwania procesów legislacyjnych. Niskie obci ążenie 
administracyjne. 
Wariant 1 nie zapewnia wystarczaj ącej skuteczno ści i spójno ści, natomiast warianty 2 i 3 
byłyby korzystne z punktu widzenia skuteczno ści, wydajno ści oraz spójno ści. Wariant 2 
umożliwiłby szybsze wdro żenie, natomiast wariant 3 móg łby w perspektywie 
średnioterminowej prowadzi ć do spójniejszego wdro żenia planów zarz ądzania zagro żeniami 
w postaci kl ęsk i katastrof, spotka ł się jednak z zastrze żeniami najwa żniejszych 
zainteresowanych stron. 
6. STRESZCZENIE I WNIOSKI  
W ocenie skutków proponuje si ę uwzględnienie we wniosku ustawodawczym poni ższych 
kwestii: je żeli chodzi o reagowanie  – najwa żniejszych elementów i zasad dotycz ących 
dobrowolnej puli zasobów (Dost ępność pomocy, wariant 3) oraz zasobów finansowanych 
przez UE (Powa żne braki potencja łu, wariant 2), z odniesieniem do przepisów 
wykonawczych. W odniesieniu do transportu , w ocenie skutków zaproponowano przegl ąd 
obowiązujących przepisów prawa w celu podwy ższenia maksymalnej stopy finansowania UE 
na rzecz operacji transportowych oraz uproszcze nie procedur administ racyjnych. W zakresie 
zapobiegania  i gotowo ści proponuje si ę ogólne ramy polityki UE i wytyczne Komisji. Nale ży 
przewidzie ć termin dla pa ństw członkowskich na opracowanie krajowych planów zarz ądzania 
zagrożeniami w postaci kl ęsk i katastrof (Zapobieganie, wariant 3). Uzupe łniająca pomoc 
finansowa UE u łatwiłaby rozwój krajowych planów zarz ądzania zagro żeniami w postaci 
klęsk i katastrof i spe łnienie norm minimalnych, utworzen ie sieci szkoleniowej i inne 
działania (Gotowo ść, wariant 2). 
Dodatkowe środki na wsparcie dzia łań wymaga łyby odpowiednich zmian w Instrumencie 
Finansowym Ochrony Ludno ści. 
7. MONITOROWANIE I  OCENA  
Komisja dokona oceny i porównania wdro żenia ustawodawstwa nie wcze śniej niż trzy lata po 
jego wejściu w życie na podstawie m.in. informacji z monitorowania, takich jak wska źniki 
wyników i warto ści odniesienia, np. czas reakcji i środki gotowo ści.