SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

dotyczące realizacji i wyników programu „Perykles 2020” w dziedzinie ochrony euro przed fałszowaniem w 2019 r.

1.Uwagi ogólne

Program „Perykles 2020” (zwany dalej „programem”) jest programem wymiany, pomocy i szkoleń w dziedzinie ochrony euro przed fałszowaniem. Zastępuje on program „Perykles” ustanowiony w 2001 r. i realizowany w latach 2002–2013. Program ustanowiono na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 331/2014 z dnia 11 marca 2014 r. Zakres jego stosowania rozszerzono na nieuczestniczące państwa członkowskie rozporządzeniem Rady (UE) 2015/768 z dnia 11 maja 2015 r. Rozporządzenie (UE) nr 331/2014 stanowi, że program będzie obowiązywał do dnia 31 grudnia 2020 r. W art. 13 ust. 3 rozporządzenia zobowiązano Komisję do corocznego dostarczania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie informacji o wynikach programu. Przedstawiając niniejsze sprawozdanie roczne, Komisja spełnia ten wymóg w odniesieniu do 2019 r.

2.Roczny program prac na 2019 r.

a.Wdrażanie rocznego programu prac w 2019 r.

Roczny budżet na realizację programu w 2019 r. ustalono na poziomie 1 072 400 EUR i sfinansowano z linii budżetowej 01. 02 04 00 budżetu ogólnego Unii Europejskiej na 2019 r. W 2019 r. wykorzystano środki w wysokości 1 064 821 EUR. Program jest realizowany poprzez działania współfinansowane (dotacje) zgłaszane przez właściwe organy państw członkowskich i w ramach „działań Komisji” organizowanych bezpośrednio przez Komisję. W 2019 r. z budżetu na działania Komisji dokonano przesunięcia kwoty 213 854 EUR do budżetu na dotacje, aby dodatkowo wesprzeć wdrażanie działań państw członkowskich.

Program odzwierciedla zaangażowanie państw członkowskich i Komisji w ochronę euro przed fałszowaniem. Dzięki dyskusjom na temat wieloletniej strategii na posiedzeniach Grupy Ekspertów ds. Fałszowania Euro (ECEG) w 2019 r. możliwe było zaciągnięcie zobowiązań na 99,29 % łącznego budżetu. W 2019 r. w ramach programu sfinansowano łącznie 13 projektów. W sumie na podstawie wniosków złożonych przez właściwe organy państw członkowskich udzielono 10 dotacji, co stanowi wzrost w porównaniu z 8 dotacjami w 2018 r. W odniesieniu do dwóch wniosków złożonych w drugim terminie nie udzielono dotacji ze względu na ograniczony dostępny budżet. Ponadto sfinansowano 3 działania Komisji – tyle samo, co w roku poprzednim. W 2019 r. zrealizowano 7 działań, a 6 jest w trakcie realizacji lub zostanie zrealizowanych w 2020 r. lub później.

Wykresy I i II: Rodzaj finansowanych działań i liczba działań w podziale na państwa członkowskie (działania, na które przeznaczono środki w 2019 r. – zob. załącznik I)

Warto zauważyć, że Francja, Włochy i Hiszpania, tj. państwa członkowskie najbardziej narażone na fałszowanie euro, w tym roku ponownie złożyły wnioski o udzielenie dotacji. Ponadto Portugalia oraz Bułgaria i Chorwacja, jako nieuczestniczące państwa członkowskie, również uczestniczyły w programie w 2019 r. w charakterze beneficjentów. Na szczególną uwagę zasługuje prokuratura Bułgarii, która po raz pierwszy uczestniczy w programie, co świadczy o rosnącym udziale większej liczby właściwych organów krajowych w charakterze beneficjentów programu. Ich starania przyczyniają się do poprawy ochrony euro, co przynosi korzyść wszystkim pozostałym państwom członkowskim.

Działania, na które przeznaczono środki w 2019 r., obejmują 7 seminariów/konferencji, 4 szkolenia techniczne oraz 2 wymiany pracowników. Działania odbywają się zarówno w UE, jak i poza granicami UE, w zależności od konkretnych potrzeb w zakresie ochrony euro przed fałszowaniem. Od czasu powstania program przyczynił się do ugruntowania podejścia regionalnego dzięki realizacji działań obejmujących regiony świata szczególnie narażone na problem fałszowania euro. Szczególny nacisk położono na Amerykę Łacińską (seminarium zorganizowane przez Hiszpanię w Chile i przez Portugalię z udziałem przedstawicieli Brazylii), Europę Południowo-Wschodnią (działania zorganizowane przez Bułgarię, Chorwację, Włochy i Komisję) oraz Chiny (specjalne seminarium zorganizowane przez włoski UCIFM w Rzymie we Włoszech).

Na wykresach III i IV przedstawiono podział uczestników programu według pochodzenia i profilu zawodowego:

Wykresy III i IV: Pochodzenie i profil zawodowy uczestników (działania, na które przeznaczono środki w 2019 r. – zob. załącznik I)

Szacuje się, że w działaniach w ramach programu, na które przeznaczono środki w 2019 r., wzięło udział 637 ekspertów.

Uczestnicy pochodzą z 64 krajów. Większość uczestników szkoleń (75 %) to osoby z Europy: 39 % pochodzi z państw członkowskich strefy euro, podczas gdy 18 % stanowią uczestnicy z krajów europejskich nienależących do UE, natomiast odsetek uczestników z państw członkowskich spoza strefy euro wzrósł do 18 %; 11 % uczestników pochodzi z Ameryki Łacińskiej, co stanowi znaczny spadek w stosunku do roku poprzedniego. Ponadto 4 % uczestników pochodzi z Afryki i Bliskiego Wschodu, a 4 % – z Azji.