[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 1.2.2006

SEC(2006) 107 końcowy

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Austrii na lata 2005-2008

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Kontekst

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, który wszedł w życie dnia 1 lipca 1998 r., opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. W roku 2005 po raz pierwszy wprowadzono zmiany do paktu. Reforma potwierdziła przydatność paktu w zakresie utrzymywania dyscypliny budżetowej, a jednocześnie dążyła do wzmocnienia jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz do zabezpieczenia stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

Stanowiące część paktu rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że państwa członkowskie muszą przedstawiać Radzie i Komisji programy stabilności lub konwergencji oraz ich coroczne zaktualizowane wersje (państwa członkowskie, które przyjęły jednolitą walutę przedstawiają (zaktualizowane) programy stabilności, a te, które jej jeszcze nie przyjęły, przedstawiają (zaktualizowane) programy konwergencji). Pierwszy program stabilności Austrii przedstawiono w listopadzie 1998 r. Zgodnie z rozporządzeniem Rada zaopiniowała go dnia 18 stycznia 1999 r., opierając się na zaleceniu Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z tą samą procedurą zaktualizowane programy stabilności i konwergencji są oceniane przez Komisję i badane przez wyżej wymieniony Komitet, przy czym istnieje możliwość zbadania programów przez Radę.

W omawianych programach państwa członkowskie muszą określić cel średniookresowy dla sytuacji budżetowej oraz przedstawić środki polityczne podejmowane w celu osiągnięcia i utrzymania tego celu, wraz z odpowiednimi założeniami ekonomicznymi. Reforma paktu przewiduje zróżnicowanie celu średniookresowego dla poszczególnych państw członkowskich z uwagi na różnice ekonomiczne i budżetowe wewnątrz Unii, w tym różnice w zakresie ryzyka budżetowego dla trwałości wzrostu gospodarczego. Reforma przewiduje również bardziej symetryczne podejście do polityki fiskalnej w ciągu całego cyklu poprzez zwiększoną dyscyplinę budżetową w okresach dobrej koniunktury gospodarczej przy jednoczesnym uwzględnieniu – w przypadku odstępstwa od celu średniookresowego lub ścieżki dostosowania prowadzącej do tego celu – „poważnych reform strukturalnych”, których wpływ na długoterminową stabilność jest możliwy do zweryfikowania.

Uwzględniając prognozę służb Komisji z jesieni 2005 r., kodeks postępowania[2], powszechnie przyjętą metodologię szacowania produktu potencjalnego i sald dostosowywanych cyklicznie oraz ogólne wytyczne polityki gospodarczej zawarte w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008, Komisja zbadała ostatnio przedstawiony zaktualizowany program stabilności Austrii i w oparciu o poniższą ocenę przyjęła zalecenie dotyczące opinii Rady w sprawie przedmiotowego programu.

Ocena

1. Dnia 30 listopada 2005 r. Austria przedstawiła najnowszą aktualizację programu stabilności, obejmującego lata 2005-2008. Program zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania odnośnie do danych dotyczące programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania[3].

2. W opinii z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie poprzedniej aktualizacji programu stabilności obejmującego lata 2004-2008 Rada zwróciła się do Austrii o przyspieszenie ogólnej ścieżki konsolidacji budżetu i dokładniejsze przedstawienie poszczególnych środków, pozwalających osiągnąć znaczną konsolidację budżetu w ciągu dwóch ostatnich lat objętych programem.

3. W ciągu ostatnich dziesięciu lat gospodarka austriacka odnotowywała średnio realny wzrost o 2,2 % rocznie, co odpowiadało stopie wzrostu w ujętej całościowo strefie euro. Mimo że w Austrii tempo tworzenia nowych miejsc pracy było mniej dynamiczne niż w strefie euro, nadal odnotowuje się tam jedną z najniższych stóp bezrobocia w całej UE. W kategoriach budżetowych w latach 2001 i 2002 finanse publiczne Austrii osiągnęły „nadwyżkę lub stan zbliżony do równowagi”. Jednak niedawne wydarzenia doprowadziły do powrotu do deficytu (1,2 % i 1 % PKB odpowiednio w latach 2003 i 2004).

4. Zgodnie z aktualizacją realny wzrost PKB ma sięgnąć w skali roku 1¾ % w 2005 r. i 2006 i wzrosnąć do 2½ % w 2008 r. Mniejsza dynamika handlu międzynarodowego i wyższe ceny ropy wpływają na spowolnienie wzrostu w latach 2005 i 2006 w stosunku do oczekiwań, co przyczynia się do poszerzenia ujemnej luki podażowej. Ożywienie działalności gospodarczej w końcowych latach programu spodziewane jest w związku ze wzrostem inwestycji i rosnącym spożyciem indywidualnym gospodarstw domowych. Zarówno scenariusz krótko- jak i długoterminowy oparty jest na wiarygodnych założeniach wzrostu. Wydaje się jednak, że oczekiwania dotyczące wzrostu zatrudnienia są dosyć optymistyczne. Wiarygodne wydają się oczekiwania dotyczące spadku inflacji z 2,3 % w 2005 r. do 1,5 % w 2008 r.

5. Zgodnie ze wstępnymi wynikami deficyt sektora general government w roku 2005 r. osiągnął wartość 1,7 % PKB i był tym samym niższy o odpowiednio 0,2 i 0,1 punktu procentowego od założeń w aktualizacji programu i przewidywań służb Komisji. Osiągnięcie lepszego niż zakładano wyniku możliwe było dzięki korzystniejszemu niż przewidywano rozwojowi przychodów odnotowanemu mimo znacznych obniżek podatków. Nieznacznemu przekroczeniu uległy również planowane wydatki.

6. W programie opisano trójczłonową strategię budżetową. Jej pierwszym celem jest utrzymanie równowagi budżetowej w trakcie trwania cyklu gospodarczego. Po drugie, strategia przewiduje obniżenie obciążenia podatkowego do 40 % PKB do 2010 r. Po trzecie, zakłada podniesienie potencjalnego wzrostu poprzez wspieranie inwestycji w badania, szkolnictwo i infrastrukturę. Aktualizacja przewiduje spadek deficytu sektora general government z 1,9 % PKB w 2005 r. do wartości 0 % w 2008 r. Zakłada ona opóźnienie korekty fiskalnej w celu zrównoważenia budżetu, przy czym w 2006 r. osiągnięta zostanie jedynie nieznaczna poprawa, a następnie podjęte zostaną dwa stosunkowo znaczące kroki. Podobnie wygląda harmonogram dla pierwotnej nadwyżki. Ma ona wzrosnąć z wartości 1,1% PKB w 2005 r. do 2,7% pod koniec omawianego okresu. Ponieważ przychody w latach 2005-2008 mają spaść o 0,9 punktu procentowego PKB zakładana konsolidacja ma zostać osiągnięta poprzez ograniczenie wydatków, co sprawi, że wskaźnik wydatków do PKB spadnie o 2,8 punktu procentowego. Znaczna część ograniczenia wydatków dotyczyć ma kategorii „inne wydatki pierwotne” oraz „transfery socjalne”. W porównaniu z poprzednim programem jego nowa zaktualizowana wersja zasadniczo potwierdza planowaną korektę, przy czym zakłada mniej korzystny scenariusz makroekonomiczny.

7. Przewiduje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne (w kategoriach dostosowanych cyklicznie oraz nie uwzględniając środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) będzie ulegać poprawie średnio o około 0,5 punktu procentowego PKB rocznie w kontekście ujemnej luki podażowej. Celem średniookresowym dla budżetu określonym w programie zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu jest osiągnięcie do 2008 r. salda strukturalnego w wysokości 0 % PKB. Ponieważ cel średniookresowy jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 1½ % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu. Cel średniookresowy wyznaczony w programie jest właściwy, ponieważ mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny niż nakazywałyby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.

8. Zakładana w aktualizacji ścieżka budżetowa wydaje się być wiarygodna na lata 2005 i 2006, kiedy to opiera się ona na środkach legislacyjnych wprowadzających obniżki podatków. Przedstawione w aktualizacji środki polityki nie gwarantują w pełni konsolidacji przewidzianej na lata 2007 i 2008. Ponadto wiarygodność zakładanych usprawnień w znacznej mierze zależy od skuteczności Austriackiego narodowego paktu na rzecz stabilności. Dotychczasowe doświadczenia dotyczące paktu stanowią jedynie niewielką pomoc w odpowiedzi na pytanie, czy cele będą przestrzegane. Wdrażanie przewidywanych celów w zakresie wydatków stanowi główne zagrożenie dla strategii budżetowej, co podkreślono już w ocenach poprzednich aktualizacji.

9. W świetle powyższej oceny ryzyka kurs polityki budżetowej nakreślony w programie może okazać się niewystarczający, aby zapewnić do 2008 r. realizację celu średniookresowego zapisanego w programie. Jednakże, jak już wspomniano powyżej, wytyczony w programie cel średniookresowy jest bardziej ambitny, niż wymaga tego Pakt na rzecz stabilności i wzrostu. Strategia budżetowa, jeżeli zostanie wdrożona zgodnie z planami zawartymi w programie, może wystarczyć do osiągnięcia z końcem okresu trwania programu strukturalnej sytuacji budżetowej, która w rozumieniu paktu mogłaby zostać uznana za stosowną. Ponadto kurs polityki budżetowej nakreślony w programie zapewnia dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem pułapu deficytu wynoszącego 3% PKB, przy normalnych wahaniach makroekonomicznych, przez okres objęty programem. Tempo działań dostosowawczych zmierzających do osiągnięcia przyjętego w programie celu średniookresowego jest w pełni zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego, rozumiana jako pośrednia wartość odniesienia, powinna wynieść 0,5 % PKB oraz że dostosowanie powinno być większe w okresach dobrej koniunktury gospodarczej i może być mniejsze w okresach gorszej koniunktury. Służby Komisji przewidują, że dostosowanie odbywać się będzie wolniej niż przewidziano w programie, jednak będzie ono mimo wszystko zgodne z wymogami paktu, uwzględniając istnienie ujemnej luki podażowej przez okres objęty programem.

10. Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia w 2005 r. wyniósł 63,4 % PKB, to jest niewiele powyżej przewidzianej w traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB. Program przewiduje obniżenie wskaźnika zadłużenia o 3,9 punktu procentowego w okresie objętym programem, co sprawi, że spadnie on poniżej wartości referencyjnej. W okresie objętym programem znacznie wzrosnąć ma wkład salda pierwotnego, a wkład z płatności odsetkowych i nominalny wzrost PKB mają zasadniczo zostać utrzymane na tym samym poziomie. Zagrożenia związane z planowanym rozwojem wskaźnika zadłużenia wydają się być zasadniczo zrównoważone. Z drugiej strony deficyty przewyższające spodziewaną wartość mogą zagrozić utrzymaniu przedstawionej w programie ścieżki dostosowawczej. Ponadto aktualizacja nie uwzględnia potencjału prywatyzacyjnego Austrii. W kontekście niniejszej oceny ryzyka wskaźnik zadłużenia wydaje się wystarczająco zmniejszać zbliżając się do wartości referencyjnej.

11. W odniesieniu do zrównoważenia finansów publicznych w Austrii odnotowuje się niski poziom zagrożenia ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa. Poziom zadłużenia, który obecnie wykazuje wartość powyżej 60 % PKB ma spaść i utrzymywać się poniżej wartości referencyjnej do 2050 r., przy założeniu że nastąpi planowana konsolidacja budżetowa. Niedawno przeprowadzona w Austrii reforma systemu emerytalnego powinna w znacznym stopniu przyczynić się do ograniczenia przyszłego wzrostu wydatków publicznych. Jednak jeżeli strukturalny deficyt finansów rządowych nie zostanie skorygowany, będzie mógł stanowić zagrożenie dla stabilności finansów publicznych. Konieczne jest przeprowadzenie planowanej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej w celu zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych.

12. Środki przewidziane w sektorze finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi w zakresie polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008. Środki te są zwłaszcza zgodne z wytycznymi zalecającymi zabezpieczenie stabilności gospodarczej i fiskalnej oraz promowanie wydajnego podziału zasobów, ukierunkowanego na wyższy wzrost i tworzenie miejsc pracy. Jednak zagrożenie związane z przyszłym pogorszeniem sytuacji budżetowej może Austrii utrudnić osiągnięcie celu średniookresowego.

13. Narodowy program reform Austrii przedstawiony w dniu 19 października 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia uznaje osiągnięcie stabilności finansów publicznych za jedno z głównych wyzwań dla Austrii. Nie określa on jednak przyszłych środków, które mogłyby sprostać temu wyzwaniu. Program stabilności jest pod tym względem bardziej szczegółowy, bo zawiera informacje na temat niektórych środków, które mają przyczynić się do konsolidacji finansów publicznych. Skutki działań w zakresie makroekonomii i polityki zatrudnienia dla budżetu nakreślone w Krajowym programie reform znajdują odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie stabilności. Program przedstawia środki, których celem jest usprawnienie administracji publicznej i systemu opieki zdrowotnej. Uzupełnia je propozycjami zmian instytucjonalnego charakteru finansów publicznych, tj. dwóch kompleksowych reform ustawodawstwa, któremu podlega proces budżetowy w Austrii, na które składają się wprowadzenie średniookresowych ram budżetowych począwszy od roku 2007 oraz zmiana podejścia do tworzenia budżetów ze skoncentrowanego na wkładach na skoncentrowane na celach począwszy od roku 2011. Środki te są zgodne z priorytetami określonymi w Narodowym programie reform.

W świetle powyższej oceny z zadowoleniem przyjąć można ambitne dostosowania strukturalne planowane w okresie objętym programem. Austria powinna jednak upewnić się, że do końca okresu objętego aktualizacją osiągnięte zostaną przewidziane w programie cele średniookresowe poprzez dalsze określanie i wdrażanie środków, które przyczynią się do konsolidacji budżetowej planowanej na dwa ostatnie lata objęte programem.

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Austrii na lata 2005-2008

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[4], a w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

14. W ciągu ostatnich dziesięciu lat gospodarka austriacka odnotowywała średnio realny wzrost o 2,2 % rocznie, co odpowiadało stopie wzrostu w ujętej całościowo strefie euro. Mimo że w Austrii tempo tworzenia nowych miejsc pracy było mniej dynamiczne niż w strefie euro, nadal odnotowuje się tam jedną z najniższych stóp bezrobocia w całej UE. W kategoriach budżetowych w latach 2001 i 2002 finanse publiczne Austrii osiągnęły „nadwyżkę lub stan zbliżony do równowagi”. Jednak niedawne wydarzenia doprowadziły do powrotu do deficytu (1,2 % i 1 % PKB odpowiednio w latach 2003 i 2004).

15. W opinii z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie poprzedniej aktualizacji programu stabilności obejmującego lata 2004-2008 Rada zwróciła się do Austrii o przyspieszenie ogólnej ścieżki konsolidacji budżetu i dokładniejsze przedstawienie poszczególnych środków, pozwalających osiągnąć znaczną konsolidację budżetu w ciągu dwóch ostatnich lat objętych programem.

16. Zgodnie ze wstępnymi wynikami deficyt sektora general government w roku 2005 r. osiągnął wartość 1,7 % PKB i był tym samym niższy o odpowiednio 0,2 i 0,1 punktu procentowego od założeń w aktualizacji programu i przewidywań służb Komisji. Osiągnięcie lepszego niż zakładano wyniku możliwe było dzięki korzystniejszemu niż przewidywano rozwojowi przychodów odnotowanemu mimo znacznych obniżek podatków. Nieznacznemu przekroczeniu uległy również planowane wydatki.

17. Dnia [14 lutego 2006 r.] Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Austrii obejmujący lata 2005-2008. Program zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania odnośnie do danych dotyczące programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania[5].

18. Zgodnie z aktualizacją realny wzrost PKB ma sięgnąć w skali roku 1¾ % w 2005 r. i 2006 i wzrosnąć do 2½ % w 2008 r. Mniejsza dynamika handlu międzynarodowego i wyższe ceny ropy wpływają na spowolnienie wzrostu w latach 2005 i 2006 w stosunku do oczekiwań, co przyczynia się do poszerzenia ujemnej luki podażowej. Ożywienie działalności gospodarczej w końcowych latach programu spodziewane jest w związku ze wzrostem inwestycji i rosnącym spożyciem indywidualnym gospodarstw domowych. Zarówno scenariusz krótko- jak i długoterminowy oparty jest na wiarygodnych założeniach wzrostu. Wydaje się jednak, że oczekiwania dotyczące wzrostu zatrudnienia są dosyć optymistyczne. Wiarygodne wydają się oczekiwania dotyczące spadku inflacji z 2,3 % w 2005 r. do 1,5 % w 2008 r.

19. W programie opisano trójczłonową strategię budżetową. Jej pierwszym celem jest utrzymanie równowagi budżetowej w trakcie trwania cyklu gospodarczego. Po drugie, strategia przewiduje obniżenie obciążenia podatkowego do 40 % PKB do 2010 r. Po trzecie, zakłada podniesienie potencjalnego wzrostu poprzez wspieranie inwestycji w badania, szkolnictwo i infrastrukturę. Aktualizacja przewiduje spadek deficytu sektora general government z 1,9 % PKB w 2005 r. do wartości 0 % w 2008 r. oraz wzrost nadwyżki pierwotnej z 1,1 % do 2,7 % PKB. Ponieważ przychody w latach 2005-2008 mają spaść o 0,9 punktu procentowego PKB planowana konsolidacja ma zostać osiągnięta poprzez ograniczenie wydatków, co sprawi, że wskaźnik wydatków do PKB spadnie o 2,8 punktu procentowego. Znaczna część ograniczenia wydatków ma przypaść na kategorie „inne wydatki pierwotne” oraz „transfery socjalne”. W porównaniu z poprzednim programem jego najnowsza aktualizacja zasadniczo potwierdza planowaną korektę, przy czym zakłada mniej korzystny scenariusz makroekonomiczny.

20. W okresie trwania programu przewiduje się poprawę salda strukturalnego (tj. salda dostosowanego cyklicznie, bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), obliczanego według wspólnie uzgodnionej metodologii w oparciu o dane zawarte w programie, o średnio 0,5 % PKB rocznie. Program wyznacza średniookresowy cel zakładający osiągnięcie w odniesieniu do sytuacji budżetowej do 2008 r. salda strukturalnego w wysokości 0 % PKB. Jeżeli chodzi o odpowiedniość cel średniookresowy mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny niż nakazywałyby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.

21. Założona w aktualizacji ścieżka budżetowa wydaje się być zasadniczo wiarygodna na lata 2005 i 2006, ponieważ opiera się na środkach legislacyjnych będących obniżkami podatków. Jednak przedstawione w aktualizacji środki polityki nie gwarantują w pełni konsolidacji przewidzianej na lata latach 2007 i 2008. Niemal połowa wysiłku w zakresie ograniczania wydatków przypada na kategorię „inne wydatki pierwotne”, a program nie zawiera informacji na temat dokładnego sposobu jego przeprowadzenia. Ponadto wiarygodność zakładanych ulepszeń w znacznej mierze zależy od skuteczności Austriackiego narodowego paktu na rzecz stabilności. Jednak dotychczasowe doświadczenia dotyczące paktu stanowią jedynie niewielką pomoc w odpowiedzi na pytanie, czy cele będą przestrzegane.

22. W świetle powyższej oceny ryzyka nakreślony w programie kurs polityki budżetowej może okazać się niewystarczający, aby zapewnić do 2008 r. realizację celu średniookresowego zapisanego w programie. Jednakże, jak już wspomniano powyżej, wytyczony w programie cel średniookresowy jest bardziej ambitny, niż wymaga tego Pakt na rzecz stabilności i wzrostu. Strategia budżetowa, jeżeli zostanie wdrożona zgodnie z planami zawartymi w programie, może wystarczyć do osiągnięcia z końcem okresu trwania programu strukturalnej sytuacji budżetowej, która w rozumieniu paktu mogłaby zostać uznana za stosowną. Ponadto nakreślony w programie kurs polityki budżetowej zapewnia dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3% PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych przez okres objęty programem. Tempo działań dostosowawczych zmierzających do osiągnięcia przyjętego w programie celu średniookresowego jest w pełni zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego, rozumiana jako pośrednia wartość odniesienia, powinna wynieść 0,5 % PKB oraz że dostosowanie powinno być większe w okresach dobrej koniunktury gospodarczej i może być mniejsze w okresach gorszej koniunktury. Służby Komisji przewidują, że średnio w skali roku dostosowanie przebiegać będzie wolniej niż przewidziano w programie, jednak będzie ono tym niemniej zgodne z wymogami paktu, zwłaszcza w obliczu ujemnej luki podażowej istniejącej przez okres objęty programem.

23. Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia w 2005 r. wyniósł 63,4 % PKB, to jest niewiele powyżej przewidzianej w traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB. Program przewiduje obniżenie wskaźnika zadłużenia o 3,9 punktu procentowego w okresie objętym programem, co sprawi, że spadnie on poniżej wartości referencyjnej. Zagrożenia związane z planowanym rozwojem wskaźnika zadłużenia wydają się być zasadniczo zrównoważone. Z drugiej strony deficyty przewyższające spodziewaną wartość mogą zagrozić utrzymaniu przedstawionej w programie ścieżki dostosowawczej. Ponadto aktualizacja nie uwzględnia potencjalnych zysków z prywatyzacji. W kontekście niniejszej oceny ryzyka wskaźnik zadłużenia wydaje się wystarczająco zmniejszać zbliżając się do wartości referencyjnej.

24. Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych, w przypadku Austrii odnotowuje się niski poziom zagrożenia ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa[6]. Poziom zadłużenia, który obecnie wykazuje wartość powyżej 60 % PKB ma spaść i utrzymywać się poniżej wartości referencyjnej do 2050 r., przy założeniu że wdrożona zostanie planowana konsolidacja budżetowa. Niedawno przeprowadzona w Austrii reforma systemu emerytalnego powinna w znacznym stopniu przyczynić się do ograniczenia przyszłego wzrostu wydatków publicznych. Jednak jeżeli strukturalny deficyt finansów rządowych nie zostanie skorygowany, będzie mógł stanowić zagrożenie dla stabilności finansów publicznych. Konieczne jest przeprowadzenie planowanej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej w celu zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych.

25. Środki przewidziane w sektorze finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej na lata 2005 – 2008. Środki te są zwłaszcza zgodne z wytycznymi zalecającymi zabezpieczenie stabilności gospodarczej i fiskalnej oraz promowanie wydajnego podziału zasobów, ukierunkowanego na wyższy wzrost i tworzenie miejsc pracy. Jednak zagrożenie związane z przyszłym pogorszeniem sytuacji budżetowej może Austrii utrudnić osiągnięcie celu średniookresowego.

26. Narodowy program reform Austrii przedstawiony w dniu 19 października 2005 r. określa osiągnięcie stabilności finansów publicznych jako jedno z głównych wyzwań dla Austrii. Nie precyzuje on jednak żadnych przyszłych środków, które pozwolą sprostać temu wyzwaniu. Program stabilności jest pod tym względem bardziej szczegółowy, bo zawiera informacje na temat niektórych środków, które mają przyczynić się do konsolidacji finansów publicznych. Skutki działań w zakresie makroekonomii i polityki zatrudnienia dla budżetu nakreślone w Krajowym programie reform znajdują odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie stabilności. Program przedstawia środki, których celem jest usprawnienie administracji publicznej i systemu opieki zdrowotnej. Uzupełnia je propozycjami zmian instytucjonalnego charakteru finansów publicznych, tj. dwóch kompleksowych reform ustawodawstwa, któremu podlega proces budżetowy w Austrii, na które składają się wprowadzenie średniookresowych ram budżetowych począwszy od roku 2007 oraz zmiana podejścia do tworzenia budżetów ze skoncentrowanego na wkładach na skoncentrowane na celach począwszy od roku 2011. Środki te są zgodne z priorytetami określonymi w Narodowym programie reform.

W świetle powyższej oceny Rada z zadowoleniem przyjmuje ambitne dostosowania strukturalne planowane w okresie objętym programem. Rada uznaje jednak, że Austria powinna upewnić się, że do końca okresu objętego aktualizacją osiągnięte zostaną przewidziane w programie cele średniookresowe poprzez dalsze określanie i wdrażanie koniecznych środków, które przyczynią się do konsolidacji budżetowej planowanej na dwa ostatnie lata objęte programem.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |

Realny PKB (% zmiana) | PS listopad 2005 | 2,4 | 1,7 | 1,8 | 2,4 | 2,5 |

KOM listopad 2005 | 2,4 | 1,7 | 1,9 | 2,2 | n.d. |

PS listopad 2004 | 1,9 | 2,5 | 2,5 | 2,2 | 2,4 |

Inflacja HICP (%) | PS listopad 2005 | 2,0 | 2,3 | 2,1 | 1,7 | 1,5 |

KOM listopad 2005 | 2,0 | 2,2 | 2,1 | 1,7 | n.d. |

PS listopad 2004 | 2,1 | 1,8 | 1,4 | 1,5 | 1,6 |

Luka podażowa (% potencjalnego PKB) | PS listopad 20051 | -0,2 | -0,7 | -1,1 | -0,9 | -0,5 |

KOM listopad 20053 | -0,2 | -0,7 | -1,0 | -0,9 | n.d. |

PS listopad 20041 | -1,3 | -0,8 | -0,4 | -0,1 | 0,2 |

Saldo sektora general government (% PKB) | PS listopad 2005 | -1,0 | -1,9 | -1,7 | -0,8 | 0,0 |

KOM listopad 20052 | -1,0 | -1,8 | -1,8 | -1,4 | n.d. |

PS listopad 2004 | -1,3 | -1,9 | -1,7 | -0,8 | 0,0 |

Saldo pierwotne (% PKB) | PS listopad 2005 | 2,1 | 1,1 | 1,2 | 2,0 | 2,7 |

KOM listopad 2005 | 1,9 | 1,0 | 1,0 | 1,4 | n.d. |

PS listopad 2004 | 1,9 | 1,2 | 1,3 | 2,2 | 2,9 |

Saldo dostosowywane cyklicznie = saldo strukturalne (% PKB) | PS listopad 20051 | -0,9 | -1,6 | -1,2 | -0,4 | 0,2 |

KOM listopad 2005 | -0,9 | -1,5 | -1,3 | -1,0 | n.d. |

PS listopad 20041 | -0,9 | -1,7 | -1,6 | -0,8 | -0,1 |

Dług publiczny brutto (% PKB) | PS listopad 2005 | 63,6 | 63,4 | 63,1 | 61,6 | 59,5 |

KOM listopad 20052 | 63,7 | 63,6 | 63,5 | 62,8 | n.d. |

PS listopad 2004 | 64,2 | 63,6 | 63,1 | 61,6 | 59,1 |

Uwagi: 1 Obliczenia służb Komisji oparte na informacjach zawartych w programie. 2 Prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. obejmująca przewidywane wartości deficytu i wskaźników została dostosowana, aby umożliwić porównanie z przewidywanymi wartościami zawartymi w programie stabilności poprzez przeliczenie wskaźników w oparciu o nową serię PKB. 3 W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 1,9 %, 2,2 %, 2,2 % i 2,1 % odpowiednio w okresie 2004-2007. Źródło: Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM), obliczenia służb Komisji. |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na następującej stronie internetowej: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] „Szczegółowe zasady wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji” zatwierdzone przez Radę Ecofin dnia 11 października 2005 r.

[3] Zawiera wszystkie dane obowiązkowe i większość danych opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks. Niewielkim niedociągnięciem jest brak obliczeń dotyczących obciążenia podatkowego w tabeli 2.

[4] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[5] Zawiera wszystkie dane obowiązkowe i większość danych opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks. Niewielkim niedociągnięciem jest brak obliczeń dotyczących obciążenia podatkowego w tabeli 2.

[6] Szczegóły dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie merytorycznej programu sporządzonej przez służby Komisji

(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm)