Prawie 20 lat po pierwszym strategicznym podejściu do zarządzania chemikaliami w Europie nadszedł czas na opracowanie nowej długoterminowej wizji polityki UE w dziedzinie chemikaliów. Zgodnie z Europejskim Zielonym Ładem w strategii dąży się do stworzenia środowiska wolnego od toksyn, w którym chemikalia są produkowane i wykorzystywane w sposób podnoszący do maksimum ich wkład w społeczeństwo, w tym w realizację transformacji ekologicznej i cyfrowej, przy jednoczesnym nieszkodzeniu planecie oraz obecnym i przyszłym pokoleniom. Przewiduje się w niej, że przemysł UE będzie konkurencyjnym na skalę światową podmiotem w produkcji i stosowaniu bezpiecznych i zrównoważonych chemikaliów. W strategii zaproponowano jasny plan działania i harmonogram transformacji przemysłu, aby zachęcić do inwestycji w bezpieczne i zrównoważone produkty i metody produkcji.

W strategii tej zwrócono uwagę na obszary, w których Komisja chce poczynić większe postępy, w ścisłej współpracy z zainteresowanymi stronami, w celu dopracowania tych celów w ramach rygorystycznych procesów oceny skutków w oparciu o liczne zgromadzone już dowody na skuteczność istniejących przepisów. Komisja ustanowi okrągły stół wysokiego szczebla z przedstawicielami sektora, w tym MŚP, instytucji naukowych i społeczeństwa obywatelskiego, w celu realizacji celów strategii we współpracy z zainteresowanymi stronami. Dyskusje podczas obrad okrągłego stołu mają skupić się w szczególności na sposobach zwiększenia efektywności i skuteczności przepisów dotyczących chemikaliów oraz na tym, jak pobudzić rozwój i zwiększyć wykorzystanie innowacyjnych bezpiecznych i zrównoważonych chemikaliów we wszystkich sektorach.

W celu opracowania i wdrożenia zrównoważonych chemikaliów, które umożliwią ekologiczną i cyfrową transformację, oraz aby chronić środowisko i zdrowie ludzi, w szczególności grup wysokiego ryzyka, należy przyspieszyć innowacje na rzecz ekologicznej transformacji sektora chemicznego i jego łańcuchów wartości, a obecna unijna polityka w zakresie chemikaliów musi ewoluować i reagować szybciej i skuteczniej na wyzwania stwarzane przez niebezpieczne chemikalia. Obejmuje to zapewnienie bardziej bezpiecznego i zrównoważonego stosowania wszystkich chemikaliów, promowanie, by stosowanie chemikaliów mających wpływ długoterminowy na zdrowie ludzi i środowisko – substancji potencjalnie niebezpiecznych – było minimalizowane i aby były one w miarę możliwości zastępowane, a także stopniowe wycofywanie najbardziej szkodliwych substancji w odniesieniu do innych niż nieodzowne zastosowań społecznych, w szczególności w produktach konsumpcyjnych.

·Produkcja chemiczna jest czwartym co do wielkości sektorem przemysłowym w UE i obejmuje 30 000 przedsiębiorstw, z których 95 % to MŚP, zatrudniające około 1,2 mln osób, a pośrednio 3,6 mln osób.

·W 2018 r. wartość sprzedaży chemikaliów na świecie wyniosła 3347 mld euro, przy czym Europa była drugim co do wielkości producentem (odpowiedzialnym za 16,9 % sprzedaży), chociaż udział ten zmniejszył się o połowę w ciągu ostatnich 20 lat, a prognozy przewidują dalszy spadek do 2030 r. z drugiej do trzeciej pozycji.

Narażenie na te szkodliwe chemikalia stanowi zatem zagrożenie dla zdrowia ludzi. Ponadto zanieczyszczenie chemiczne jest jednym z głównych czynników, które zagrażają Ziemi, wywierając wpływ na kryzysy na naszej planecie, takie jak zmiana klimatu, degradacja ekosystemów i utrata różnorodności biologicznej, oraz potęgując je. Nowe chemikalia i materiały muszą być z natury bezpieczne i zrównoważone, począwszy od momentu wyprodukowania aż do końca przydatności do użycia, natomiast aby umożliwić przemysłowi chemicznemu przejście na neutralność klimatyczną musimy zastosować nowe procesy i technologie produkcyjne.

Jednocześnie chemikalia o niebezpiecznych właściwościach mogą szkodzić środowisku i zdrowiu ludzi. Chociaż nie wszystkie niebezpieczne chemikalia budzą takie same obawy, niektóre z nich wywołują nowotwory, wpływają na układ odpornościowy, oddechowy, hormonalny, rozrodczy i sercowo-naczyniowy, osłabiają odporność człowieka i zdolność do reagowania na szczepionki, zwiększają też podatność na choroby.

Europejski Zielony Ład, nowa unijna strategia na rzecz wzrostu, wytyczył UE drogę realizacji do 2050 r. zrównoważonej, neutralnej dla klimatu gospodarki o obiegu zamkniętym. Określono w nim również cel, jakim jest lepsza ochrona zdrowia ludzkiego i środowiska w ramach ambitnego podejścia dążącego do przeciwdziałania zanieczyszczeniom ze wszystkich źródeł i stworzenia środowiska wolnego od toksyn. Chemikalia są wszechobecne i odgrywają w naszym codziennym życiu zasadniczą rolę w większości naszych działań, ponieważ wchodzą w skład praktycznie każdego urządzenia, które wykorzystujemy do zapewnienia naszego dobrostanu, bezpieczeństwa i ochrony naszego zdrowia oraz sprostania nowym wyzwaniom dzięki innowacjom. Chemikalia są również podstawowym komponentem niskoemisyjnych, energooszczędnych i zasobooszczędnych technologii, materiałów i produktów o zerowym poziomie emisji zanieczyszczeń. Aby możliwe było opracowanie nowych rozwiązań i wsparcie transformacji cyfrowej i ekologicznej naszej gospodarki i naszego społeczeństwa, konieczne będą zwiększone inwestycje i zdolności innowacyjne przemysłu chemicznego w zakresie zapewnienia bezpiecznych i zrównoważonych chemikaliów.

Oprócz roli, jaką odgrywa technologia, innowacje w modelach biznesowych mogą być ważnym bodźcem dla ekologicznej transformacji przemysłu produkującego i wykorzystującego chemikalia. Należy zbadać i promować możliwości przejścia od tradycyjnej produkcji i stosowania chemikaliów do chemikaliów jako usługi. Takie innowacje mogłyby zoptymalizować wykorzystanie wiedzy fachowej i zapewnić zasobooszczędność w trakcie całego cyklu życia, a także zachęcać do innowacji ukierunkowanych na konkretny obszar i do zaangażowania MŚP. Zmiany te będą wspierane przez unijną systematykę zrównoważonego finansowania, która pomoże ukierunkować fundusze na produkcję i stosowanie chemikaliów zrównoważonych środowiskowo.

Działania regulacyjne muszą iść w parze ze zwiększonymi inwestycjami w innowacyjne technologie, aby zaradzić obecności substancji „odziedziczonych” w strumieniach odpadów, co z kolei umożliwiłoby recykling większej ilości odpadów. Jest to szczególnie ważne w przypadku niektórych tworzyw sztucznych i wyrobów włókienniczych. W tym celu konieczne będzie opracowanie zrównoważonych innowacji i technologii. Technologie takie jak recykling chemiczny mogą również odgrywać pewną rolę, ale tylko wtedy, gdy zapewniają ogólną realizację celów środowiskowych i klimatycznych, z perspektywy całego cyklu życia produktu.

Aby przejść na nietoksyczne cykle materiałowe i czysty recykling oraz zagwarantować, że „Poddano recyklingowi w UE” stanie się punktem odniesienia na całym świecie, konieczne jest ograniczenie do minimum obecności substancji potencjalnie niebezpiecznych w produktach i materiałach pochodzących z recyklingu. Co do zasady te same wartości dopuszczalne dla substancji niebezpiecznych powinny mieć zastosowanie do surowca pierwotnego i surowca pochodzącego z recyklingu. Mogą jednak zaistnieć wyjątkowe okoliczności, w których konieczne może być odstępstwo od tej zasady. Byłoby to możliwe pod warunkiem, że wykorzystanie materiału pochodzącego z recyklingu będzie ograniczone do jasno określonych zastosowań, które nie wywierają negatywnego wpływu na zdrowie konsumentów i środowisko, a wykorzystanie materiału pochodzącego z recyklingu zamiast surowca pierwotnego jest uzasadnione na podstawie analizy danego przypadku.

W ramach czystej gospodarki o obiegu zamkniętym konieczne jest zwiększenie produkcji i wykorzystania surowców wtórnych oraz zapewnienie, aby zarówno pierwotne, jak i wtórne materiały i produkty były zawsze bezpieczne. Niedawno przyjęty plan działania dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym pokazał, że wymaga to połączenia działań na początku cyklu życia produktu, aby zapewnić bezpieczeństwo i zrównoważony charakter produktów już na etapie projektowania, i pod jego koniec, aby zwiększyć bezpieczeństwo materiałów i produktów pochodzących z recyklingu i zaufanie do nich. Jednak tworzenie dobrze funkcjonującego rynku surowców wtórnych oraz przejście na bezpieczniejsze materiały i produkty ulega spowolnieniu ze względu na szereg kwestii, w szczególności brak odpowiednich informacji na temat składu chemicznego produktów. Konsumenci, podmioty łańcucha wartości oraz podmioty gospodarujące odpadami nie mogą zatem dokonywać świadomych wyborów.

Należy wykorzystać narzędzia do stymulowania i nagradzania produkcji i stosowania bezpiecznych i zrównoważonych chemikaliów. Szczególnie ważne jest zachęcanie przemysłu do priorytetowego traktowania innowacji w celu zastąpienia, w miarę możliwości, substancji potencjalnie niebezpiecznych. Przejście na bezpieczne i zrównoważone chemikalia już na etapie projektowania, w tym na zrównoważone biochemikalia, oraz inwestowanie w poszukiwanie alternatyw dla substancji potencjalnie niebezpiecznych ma zasadnicze znaczenie dla zdrowia ludzi i środowiska, a także jest ważnym warunkiem wstępnym osiągnięcia czystej gospodarki o obiegu zamkniętym.

Europa ma wiodące przedsiębiorstwa oraz potencjał naukowo-techniczny umożliwiający przyjęcie bezpiecznego i zrównoważonego podejścia do chemikaliów już na etapie projektowania. W dużym stopniu podjęto już inicjatywy regulacyjne i rynkowe, ale nie doszło do zastąpienia najbardziej szkodliwych substancji w oczekiwanym tempie, a liderzy nadal napotykają poważne bariery gospodarcze i techniczne. Taka transformacja wymaga silniejszego wsparcia politycznego i finansowego, a także doradztwa i pomocy, w szczególności dla MŚP, i skoncentrowanych wysiłków ze strony wszystkich: organów władzy, przedsiębiorstw, inwestorów i naukowców.

Przejście na chemikalia, które są bezpieczne i zrównoważone już na etapie projektowania, jest nie tylko pilną potrzebą społeczną, ale również wielką szansą gospodarczą, a także kluczowym elementem odbudowy UE po kryzysie związanym z COVID-19. Biorąc pod uwagę tendencje w światowej produkcji chemikaliów, jest to dla przemysłu chemicznego w UE okazja do odzyskania konkurencyjności poprzez dalszy rozwój bezpiecznych i zrównoważonych chemikaliów oraz do wprowadzenia zrównoważonych rozwiązań w różnych sektorach, w szczególności w zakresie materiałów budowlanych, tekstyliów, mobilności niskoemisyjnej, baterii, turbin wiatrowych i odnawialnych źródeł energii. Wniosek Komisji w sprawie narzędzia służącego odbudowie Next Generation EU i Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności przewiduje, że państwa członkowskie UE będą inwestować w projekty, które ułatwiają ekologiczną i cyfrową transformację przemysłu UE, w tym w sektorze chemicznym, oraz zwiększają konkurencyjność zrównoważonego przemysłu UE. Przejście na zrównoważone chemikalia będzie również uwzględniać skutki społeczno-gospodarcze, w tym wpływ na zatrudnienie dla konkretnych regionów, sektorów i pracowników.

W ostatnich dziesięcioleciach łańcuchy produkcji i dostaw niektórych chemikaliów o podstawowym znaczeniu (takich jak surowce, półprodukty, farmaceutyczne składniki czynne) stają się coraz bardziej złożone i zglobalizowane. Pandemia COVID-19 uwidoczniła, że ograniczona liczba dostawców niektórych chemikaliów stosowanych w nieodzownych zastosowaniach społecznych może stanowić zagrożenie, na przykład dla dostępności leków i zdolności UE do reagowania na kryzysy w dziedzinie zdrowia. Odporność UE na zakłócenia w dostawach ma kluczowe znaczenie nie tylko dla zagwarantowania dostępności chemikaliów wykorzystywanych w aplikacjach związanych ze zdrowiem, ale również dla osiągnięcia ogólnych celów zrównoważonego rozwoju określonych w Europejskim Zielonym Ładzie, w tym technologii na rzecz neutralności klimatycznej, takich jak baterie, turbiny wiatrowe i fotowoltaika, czystego obiegu zamkniętego i zerowego poziomu zanieczyszczeń.

Zwiększenie odporności gospodarki i opieki zdrowotnej wymaga, aby istniejące moce produkcyjne w sektorze chemicznym UE dobrze prosperowały, źródła dostaw były wystarczająco zdywersyfikowane, zarządzanie ryzykiem zakłóceń, rezerwami strategicznymi i gromadzeniem zapasów działało sprawniej na wszystkich szczeblach, oraz aby istniały mechanizmy gwarantujące, że w przypadku kryzysu łańcuchy dostaw będą mogły nadal funkcjonować bez zakłóceń.

WZMOCNIENIE OTWARTEJ STRATEGICZNEJ AUTONOMII UE Komisja: ·określi strategiczne zależności zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z października 2020 r. i zapowiedzianą aktualizacją komunikatu w sprawie polityki przemysłowej oraz zaproponuje środki mające na celu zmniejszenie tych zależności; ·określi strategiczne łańcuchy wartości, w szczególności w odniesieniu do technologii i zastosowań istotnych dla transformacji ekologicznej i cyfrowej, w przypadkach, w których chemikalia o podstawowym znaczeniu są ważnymi elementami składowymi; ·podejmie współpracę z zainteresowanymi stronami w celu rozwoju unijnych prognoz strategicznych dotyczących chemikaliów; ·będzie promować współpracę międzyregionalną w zakresie chemikaliów wzdłuż zrównoważonych łańcuchów wartości poprzez inteligentną specjalizację, by przyspieszyć rozwój wspólnych projektów inwestycyjnych; ·będzie wspierać odporność UE w zakresie dostaw i zrównoważonego charakteru chemikaliów wykorzystywanych w nieodzownych zastosowaniach społecznych za pomocą unijnych mechanizmów finansowania i inwestycji.

2.2.Wzmocnienie unijnych ram prawnych, by rozwiązać pilne problemy środowiskowe i zdrowotne

Chociaż podejście UE do zarządzania chemikaliami skutecznie ograniczyło narażenie ludzi i środowiska na niektóre problematyczne substancje, trwające i dopiero pojawiające się problemy zdrowotne i środowiskowe wymagają wzmocnienia ram prawnych w celu szybkiego reagowania na wyniki badań naukowych, dzięki czemu staną się one prostsze, bardziej spójne i przewidywalne dla wszystkich podmiotów. W szczególności należy wzmocnić rozporządzenia REACH i CLP leżące u podstaw unijnej regulacji chemikaliów oraz uzupełnić je spójnymi podejściami do oceny chemikaliów i zarządzania nimi w obowiązujących przepisach sektorowych, w szczególności regulujących produkty konsumpcyjne.

2.2.1.Ochrona konsumentów, słabszych grup społecznych i pracowników przed najbardziej szkodliwymi chemikaliami

Konsumenci są w dużym stopniu narażeni na substancje chemiczne obecne w produktach, od zabawek i artykułów pielęgnacyjnych dla dzieci po materiały przeznaczone do kontaktu z żywnością, kosmetyki, meble i tekstylia (aby wymienić tylko kilka z nich), a miliony pracowników w całej UE codziennie wchodzą w kontakt ze środkami chemicznymi, które mogą być dla nich szkodliwe. Szczególnie słabsze grupy społeczne, takie jak dzieci, kobiety ciężarne i osoby starsze, są szczególnie wrażliwe na chemikalia o pewnych niebezpiecznych właściwościach.

Jedną z największych korzyści dla zdrowia, jakie w ostatnich dziesięcioleciach przyniosły obywatelom unijne przepisy w zakresie chemikaliów, było ograniczenie narażenia obywateli na działanie substancji rakotwórczych. Było to możliwe w szczególności dzięki zastosowaniu podejścia zapobiegawczego w całym prawodawstwie – „ogólnego podejścia do zarządzania ryzykiem”, co oznacza, że substancje rakotwórcze zostały generalnie zakazane w większości produktów konsumpcyjnych i w zastosowaniach, które narażają słabsze grupy społeczne, dopuszczając jednocześnie ograniczone odstępstwa na warunkach wyraźnie określonych w przepisach prawa. Takie zapobiegawcze podejście jest prostsze, zazwyczaj szybsze i dostarcza jasnych sygnałów wszystkim zaangażowanym podmiotom – organom egzekwowania prawa, sektorowi i dalszym użytkownikom – co do rodzajów substancji chemicznych, w odniesieniu do których sektor powinien traktować innowacje priorytetowo.

Większość chemikaliów w UE jest jednak obecnie regulowana indywidualnie dla każdego przypadku i dla każdego konkretnego zastosowania. Liczne dowody i obawy obywateli przekonują, że w przypadku najbardziej szkodliwych chemikaliów ogólne podejście do zarządzania ryzykiem staje się wariantem domyślnym, w szczególności w odniesieniu do ich stosowania w produktach konsumpcyjnych. Będzie to odbywać się stopniowo. Po pierwsze Komisja rozszerzy ogólne podejście do zarządzania ryzykiem w celu zapewnienia, aby produkty konsumpcyjne nie zawierały substancji chemicznych powodujących nowotwory, mutacje genowe, wpływających na układ rozrodczy lub układ hormonalny, lub które są trwałe, wykazują zdolność do bioakumulacji. Po drugie Komisja rozpocznie niezwłocznie kompleksową ocenę skutków w celu określenia warunków i harmonogramu rozszerzenia tego samego ogólnego podejścia – w odniesieniu do produktów konsumpcyjnych – na dalsze chemikalia, w tym na substancje mające wpływ na układ odpornościowy, neurologiczny lub oddechowy oraz na substancje chemiczne toksyczne dla określonego narządu.

Rozszerzenie ogólnego podejścia zapewni większą spójność ochrony konsumentów, słabszych grup społecznych i środowiska naturalnego, przy jednoczesnym umożliwieniu stosowania tych najbardziej szkodliwych chemikaliów, w przypadku gdy okażą się one nieodzowne dla społeczeństwa. Kryteria dotyczące nieodzownych zastosowań tych chemikaliów będą musiały zostać odpowiednio określone w celu zapewnienia spójnego ich stosowania w całym prawodawstwie UE, w szczególności z uwzględnieniem potrzeb w zakresie realizacji ekologicznej i cyfrowej transformacji.

OCHRONA PRZED NAJBARDZIEJ SZKODLIWYMI SUBSTANCJAMI CHEMICZNYMI Komisja: ·rozszerzy ogólne podejście do zarządzania ryzykiem w celu zapewnienia, aby produkty konsumpcyjne – np. materiały przeznaczone do kontaktu z żywnością, zabawki, artykuły pielęgnacyjne dla dzieci, kosmetyki, detergenty, meble i tekstylia – nie zawierały substancji chemicznych powodujących nowotwory, mutacje genowe, wpływających na układ rozrodczy lub układ hormonalny, lub które są trwałe i wykazują zdolność do bioakumulacji. Ponadto rozpocznie niezwłocznie kompleksową ocenę skutków w celu określenia warunków i harmonogramu rozszerzenia tego samego ogólnego podejścia, w odniesieniu do produktów konsumpcyjnych, na dalsze szkodliwe chemikalia, w tym na substancje mające wpływ na układ odpornościowy, neurologiczny lub oddechowy oraz na substancje chemiczne toksyczne dla określonego narządu. ·do czasu wprowadzenia ogólnego podejścia do zarządzania ryzykiem nada priorytet wszystkim wymienionym powyżej substancjom w celu wprowadzenia ograniczeń dla wszystkich zastosowań i poprzez grupowanie, zamiast regulować je pojedynczo; ·zapewni dzieciom ochronę przed niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w artykułach pielęgnacyjnych dla dzieci i innych produktach dla dzieci (innych niż zabawki), aby zagwarantować taki sam poziom ochrony jak w zabawkach dzięki obowiązkowym wymogom prawnym dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów i ograniczeniom zawartym w rozporządzeniu REACH; ·określi kryteria dla nieodzownych zastosowań, aby zagwarantować, że najbardziej szkodliwe chemikalia są dozwolone tylko wtedy, gdy ich stosowanie jest niezbędne dla zdrowia, bezpieczeństwa lub funkcjonowania społeczeństwa oraz jeżeli nie istnieją alternatywy, które byłyby akceptowalne z punktu widzenia środowiska i zdrowia. Kryteria te będą stanowić wytyczne w odniesieniu do stosowania nieodzownych zastosowań we wszystkich odpowiednich przepisach UE zarówno w ogólnych, jak i szczegółowych ocenach ryzyka; ·na podstawie rozporządzenia REACH rozszerzy na użytkowników profesjonalnych poziom ochrony przyznany konsumentom; ·wzmocni ochronę pracowników, określając w przyszłych strategicznych ramach bezpieczeństwa i higieny pracy dalsze priorytety w zakresie przeciwdziałania narażeniu pracowników na substancje niebezpieczne, w tym poprzez identyfikację najbardziej szkodliwych substancji, w odniesieniu do których Komisja zaproponuje ustalenie dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego w następstwie ustalonego procesu konsultacji w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. wzmocni również ochronę pracowników, w szczególności poprzez zaproponowanie obniżenia obowiązujących dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego w miejscu pracy dla ołowiu i azbestu oraz ustanowienie wiążącej wartości dopuszczalnej dla diizocyjanianów.

Szczególną uwagę należy zwrócić na narażenie ludzi i środowiska na substancje zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego. Substancje te są w coraz większym stopniu powiązane z chorobami działającymi za pośrednictwem układu hormonalnego. Ich stosowanie jest coraz częstsze i stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i dzikiej fauny i flory, a także generuje koszty gospodarcze dla społeczeństwa. Ponieważ hormony kontrolują rozwój i wzrost mózgu, narażenie na substancje zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego podczas rozwoju płodu i w okresie dojrzewania może prowadzić do nieodwracalnych skutków, przy czym niektóre z nich zostają wykryte dopiero wiele lat później. Chociaż w niektórych aktach prawnych zdołano zidentyfikować substancje zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego, ogólnie system regulacyjny UE jest rozdrobniony, ograniczony i należy go skonsolidować i uprościć, aby zapewnić wczesne rozpoznanie substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego i ograniczyć do minimum narażenie ludzi i środowiska. Wymaga to przyjęcia ogólnego, zapobiegawczego podejścia do zarządzania ryzykiem w całym prawodawstwie, w szczególności aby uniknąć stosowania substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego w produktach konsumpcyjnych.

SUBSTANCJE ZABURZAJĄCE FUNKCJONOWANIE UKŁADU HORMONALNEGO Komisja: ·zaproponuje ustanowienie prawnie wiążącej identyfikacji zagrożeń związanych z substancjami zaburzającymi funkcjonowanie układu hormonalnego, bazując na definicji WHO oraz w oparciu o już opracowane kryteria dotyczące pestycydów i produktów biobójczych, oraz stosowanie jej we wszystkich aktach prawnych; ·zapewni zakaz stosowania substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego w produktach konsumpcyjnych natychmiast po ich identyfikacji, zezwalając na ich stosowanie tylko wówczas, gdy okaże się to nieodzowne dla społeczeństwa; ·wzmocni ochronę pracowników poprzez wprowadzenie substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego jako kategorii substancji wzbudzających szczególnie duże obawy na podstawie rozporządzenia REACH; ·zapewni organom dostęp do wystarczających i odpowiednich informacji umożliwiających identyfikację substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego w drodze przeglądu i zaostrzenia wymogów informacyjnych w całym prawodawstwie; ·przyspieszy opracowywanie i wdrażanie metod generowania informacji na temat substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego w drodze badań przesiewowych i testów substancji.

2.2.2.Ochrona ludzi i środowiska przed połączonym oddziaływaniem chemikaliów

Ludzie i inne żywe organizmy są codziennie narażeni na działanie wielu substancji chemicznych pochodzących z różnych źródeł. W ostatnich latach poczyniono znaczne postępy w celu zlikwidowania pewnych luk w wiedzy na temat skutków połączonego oddziaływania tych chemikaliów. Bezpieczeństwo chemikaliów w UE określa się jednak zazwyczaj w drodze oceny pojedynczych substancji lub w niektórych przypadkach mieszanin celowo dodawanych dla konkretnych zastosowań, bez uwzględniania łącznego narażenia na wiele substancji chemicznych pochodzących z różnych źródeł i w miarę upływu czasu. W przypadku ludzi połączone oddziaływanie chemikaliów może nasilić się w zamkniętych środowiskach. Niektóre akty prawne wymagają oceny łącznego narażenia na tę samą substancję chemiczną pochodzącą z różnych źródeł. Zasadniczo brakuje jasno określonych wymogów w celu uwzględnienia wpływu niezamierzonych mieszanin, które obecnie obowiązują w celu ochrony pracowników. Przepisy dotyczące pestycydów i produktów biobójczych wymagają uwzględnienia skutków skumulowanych i synergicznych. W odniesieniu do pestycydów poczyniono postępy w opracowywaniu ukierunkowanej metodyki, a prace zostaną przyspieszone, tak aby istniejące przepisy mogły zostać w pełni wdrożone.

Aby odpowiednio uwzględnić połączone oddziaływanie mieszanin chemicznych, należy konsekwentnie wprowadzać wymogi prawne, aby zapewnić skuteczne i systematyczne uwzględnianie we wszystkich obszarach polityki związanych z chemikaliami ryzyka wynikającego z jednoczesnego narażenia na wiele chemikaliów. Ponieważ nie jest obecnie realistyczna ani ekonomicznie wykonalna szczegółowa ocena i uregulowanie niemal nieskończonej liczby możliwych kombinacji chemikaliów, osiągnięto konsensus naukowy, zgodnie z którym wpływ mieszanin chemicznych musi być brany pod uwagę i w większym stopniu uwzględniany w ocenach ryzyka chemicznego. Równolegle można by dalej rozwijać i dopracowywać metody ukierunkowane na konkretne obszary polityki.