KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 1.6.2011 
SEK(2011) 672 wersja ostateczna 
  
WEWNĘTRZNY DOKUMENT ROBOCZY KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi: 
Wniosek 
 
ROZPORZ ĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
w sprawie normalizacji europejskiej oraz zmiany dyrektyw Rady 89/686/EWG i 
93/15/EWG oraz dyrektyw 94/9/WE, 94/ 25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 
2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/ 105/WE i 2009/23/WE 
{KOM(2011) 315 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 671 wersja ostateczna}  
 
PL 1   PL Zastrzeżenie:  Niniejsze streszczenie stanowi zobowi ązanie wy łącznie służb Komisji 
zaangażowanych w jego przygotowanie i nie przes ądza o ostatecznym kszta łcie jakiejkolwiek 
decyzji, któr ą podejmie Komisja. 
1. O PIS PROBLEMU  
Niniejszy dokument dotyczy wy łącznie europejskiego systemu normalizacji, w 
którym kluczow ą rolę odgrywaj ą trzy niezale żne europejskie organizacje 
normalizacyjne: CEN, CENELEC i ETSI (dalej zwane „EON”), a tak że norm 
interoperacyjno ści w dziedzinie technologii info rmacyjno-komunikacyjnych (TIK). 
Normy i normalizacja s ą dla UE bardzo skutecznymi narz ędziami polityki. Samo 
istnienie norm ma korzystny wp ływ na handel, poniewa ż ogranicza koszty i 
zmniejsza dysproporcje informacyjne pomi ędzy stron ą podaży i popytu, szczególnie 
w przypadku transakcji transgranicznych. W szeregu bada ń ekonometrycznych 
wykazano wyra źny związek na poziomie makroekonomicznym pomi ędzy 
normalizacj ą w gospodarce, wzrostem wydajno ści, handlem i ogólnym wzrostem 
gospodarczym. Z bada ń wynika, że istniejące normy stanowi ą wkład w PKB w 
wysokości około jednego punktu procentowego rocznie. Oprócz tego, że normy i 
normalizacja przynosz ą wiele innych korzy ści gospodarce europejskiej, s ą one 
wykorzystywane jako instrumenty polityki dla zapewnienia mi ędzy innymi 
funkcjonowania jednolitego rynku, interoperacyjno ści sieci i systemów, w 
szczególno ści w obszarze TIK, wysokiego poziomu ochrony konsumentów i 
środowiska oraz wi ększej innowacyjno ści i włączenia spo łecznego. 
Niemniej jednak w toku konsultacji publicz nych z zainteresowanymi stronami oraz 
w sprawozdaniu Parlamentu Eu ropejskiego w sprawie przysz łości europejskiej 
normalizacji1 wykazano istnienie pewnych problemów wymagaj ących dzia łania. 
Normy europejskie odgrywaj ą bardzo wa żną rolę w funkcjonowaniu rynku 
wewnętrznego wyrobów przemys łowych.  Zastępują one normy krajowe, które cz ęsto 
są ze sobą sprzeczne i jako takie mog ą stanowić przeszkody techniczne na rynku 
krajowym. Na potrzeby niniejszej oceny skutków normy europejskie mo żna 
podzielić na dwie kategorie:  
• Normy europejskie opracowane na wniosek Komisji , na podstawie tak zwanego 
„zlecenia”, w którym EON proszone s ą o sporządzenie specyfikacji technicznych 
o charakterze normatywnym, spe łniających wymogi okre ślone w zleceniu. Te 
normy mo żna z kolei podzieli ć na dwie podkategorie: 
– Normy zharmonizowane, s łużące temu, aby produkty spe łniały 
zasadnicze wymagania okre ślone w prawodawstwie UE. Zgodno ść z 
europejsk ą normą „zharmonizowan ą” gwarantuje wymagany poziom 
bezpiecze ństwa produktów. Stosowanie norm zharmonizowanych jest 
jednak wci ąż dobrowolne, a producent mo że skorzysta ć z wszelkich 
innych rozwi ązań technicznych w celu wykazania, że jego produkt 
spełnia zasadnicze wymagania. W ci ągu ostatnich dwóch dekad odsetek 
                                                 
1 A7-0276/2010. 
 
PL 2   PL norm zharmonizowanych w śród norm europejskich wzrós ł z 3,55 % do 
20 % w 2009 r. Świadczy to o rosn ącym znaczeniu norm jako narz ędzia 
uzupełniającego prawodawstwo UE2. 
– Inne normy europejskie wspieraj ące polityk ę europejsk ą. 
• Pozostałe normy europejskie  są przyjmowane poza prawodawstwem UE z 
inicjatywy przedsi ębiorstw, krajowych organów  normalizacyjnych (KON) lub 
innych zainteresowanych stron b ądź na wniosek Komisji.  
1.1. Problem 1: Proces przyjmowania norm europejskich na wniosek Komisji jest 
zbyt długotrwały 
W szybko zmieniaj ącym się świecie i spo łeczeństwie, zw łaszcza w sektorach 
charakteryzuj ących się bardzo krótkimi cyklami życia i powstawania produktów, 
normy musz ą nadążać za szybkim rozwojem technologicznym. Niektóre 
zainteresowane strony twierdz ą, że cały proces tworzenia norm europejskich jest 
zbyt długotrwały, jakkolwiek skargi na powolno ść procesu normalizacji mog ą mieć 
mniejsze znaczenie w przypadku technologii charakteryzuj ących się długimi 
okresami opracowania i przystosowania do celów odmiennych od pierwotnie 
przewidywanych. Obecnie czas opr acowywania dokumentów normalizacyjnych 
przez CEN i CENELEC wynosi od 21,5 do 36 miesi ęcy, natomiast w przypadku 
ETSI typowy czas to od 12 do 24 miesi ęcy. W przypadku norm opracowywanych na 
wniosek Komisji ca ły proces mo że jednak trwa ć znacznie d łużej. Ich opracowywanie 
przebiega w czterech zasadniczych etapach : przygotowanie zlecenia i pozytywna 
opinia komitetu powo łanego dyrektyw ą 98/34/WE; przyj ęcie zlecenia przez EON i 
rozpoczęcie pracy nad norm ą; opracowanie normy i publikacja odniesienia do normy 
zharmonizowanej w Dzienniku Urz ędowym oraz procedura zg łaszania sprzeciwów. 
1.2. Problem 2: Niedostateczna reprezentacja M ŚP i zainteresowanych grup 
społecznych w procesie normalizacji europejskiej 
W badaniach wykazano niejednokrotnie, że MŚP napotykaj ą szereg problemów w 
związku z normami i normalizacj ą. Jednym z najwa żniejszych problemów jest 
według wielu zainteresowanych stron to, że MŚP są ogólnie w niewystarczaj ącym 
stopniu reprezentowane w dzia łaniach normalizacyjnych, zw łaszcza na poziomie 
europejskim. Ponadto normy cz ęsto dotycz ą bezpiecze ństwa i ogólnego dobra 
obywateli, wydajno ści sieci, środowiska i innych dziedzin polityki publicznej. 
Pomimo tego, że normy odgrywaj ą ważną rolę w spo łeczeństwie, opinia 
odpowiednich zainteresowanych grup spo łecznych nie jest wystarczaj ąco 
uwzględniana w procesie normalizacji w UE. Aby rozwi ązać problem 
niewystarczaj ącej reprezentacji M ŚP i zainteresowanych grup spo łecznych w 
działaniach normalizacyjnych, wyp łacany jest wk ład finansowy na rzecz organizacji 
reprezentuj ących te podmioty. Kryteria kwalifikacji do ubiegania si ę o te dotacje, 
warunki korzystania z nich oraz rodzaje dost ępnego wsparcia finansowego s ą bardzo 
zróżnicowane. Niektóre organizacje otrzymuj ą dotacje na dzia łania, natomiast inne 
otrzymują również dotacje na dzia łalność.  
                                                 
2 Szczegó łowe dane zawiera za łącznik 3, natomiast w za łączniku 4 znajduje si ę przegląd prawodawstwa 
UE, w którym stosuje si ę normy europejskie jako środek domniemania zgodno ści z zasadniczymi 
wymaganiami. 
 
PL 3   PL 1.3. Problem 3: Obecnie nie ma mo żliwości odwoływania si ę w zamówieniach 
publicznych w dziedzinie TIK do norm opra cowywanych przez fora i konsorcja.  
W dziedzinie TIK wiele norm zapewniaj ących interoperacyjno ść nie jest 
opracowywanych przez europejskie organizacje normalizacyjne, lecz przez ogólnoświatowe fora i konsorcja. Dotyczy to w szczególno ści norm zwi ązanych z 
Internetem i sieci ą WWW. G łównie z powodu braku bardzo specjalistycznej wiedzy 
fachowej tradycyjne organizacje ustanawiaj ące normy nie zajmuj ą się dziedziną TIK, 
w związku z czym obecnie wi ększość prac zwi ązanych z normalizacj ą w tym 
obszarze odbywa si ę poza formalnym europejskim czy mi ędzynarodowym systemem 
normalizacji.  
Powoływanie si ę na normy w zamówieniach publicznych mo że stanowi ć ważny 
sposób wspierania innowacji, daj ący jednocze śnie władzom publicznym do 
dyspozycji narz ędzia wymagane do r ealizacji ich zada ń – w szczególno ści w 
przypadku rynków pionierskich, takich jak e-zdrowie. Zamówienia publiczne musz ą 
być zgodne z przepisami dyrektywy 2004/18/WE, w której dokonano rozró żnienia 
między formalnymi normami a pozosta łymi specyfikacjami technicznymi, dla 
których dodatkowo wymagany jest opis wymaga ń w zakresie funkcjonalno ści. 
Powołując się na normy techniczne w swych sp ecyfikacjach technicznych, organy 
publiczne powinny okre ślić, czy pozwalaj ą oferentom na wykazanie zgodno ści ich 
oferty ze specyfikacjami, nawet je śli nie spe łnia ona powo ływanej normy. W 
przypadku zamówie ń obejmujących usługi i produkty TIK wa żniejsze mog ą jednak 
być dodatkowe wymagania. Organy publiczne musz ą być w stanie okre ślić swoje 
strategie i architektury TIK, równie ż w zakresie interoperacyjno ści transgranicznej, a 
składane przez nie zamówienia dotyczy ć będą takich systemów lub us ług i 
produktów TIK lub komponentów, które spe łniają ich wymagania.  
2. C ELE 
2.1. Ogólne cele strategiczne 
Celem bie żącej inicjatywy jest zwi ększenie korzystnego wp ływu norm i normalizacji 
europejskiej na funkcjonowanie rynku wewn ętrznego, wzrost gospodarczy i 
innowacje oraz konkurencyjno ść przedsiębiorstw, zw łaszcza ma łych i średnich, w 
UE. 
2.2. Cele szczegó łowe 
(1) Skrócenie procesu normalizacji w przypadku norm opracowywanych na 
wniosek Komisji. 
(2) Zapewnienie w łaściwej reprezentacji M ŚP i zainteresowanych grup 
społecznych w procesie normalizacji,  szczególnie w przypadku norm 
opracowywanych na wniosek Komisji. 
(3) Upowszechnienie stosowania norm TIK, a przez to zwi ększenie 
interoperacyjno ści dzięki większej integracji eur opejskiego rynku zamówie ń 
publicznych na produkty i us ługi TIK, szczególnie w powi ązaniu z 
ustanowieniem „elektronicznego rynku wewn ętrznego”. 
 
PL 4   PL (4) Eliminacja niejasno ści w dotychczasowych ramach prawnych. 
3. O CENA SKUTKÓW  
3.1. Problem 1: Proces ustalania no rm europejskich jest zbyt d ługotrwały 
3.1.1. Wariant strategiczny nr  1.0: Scenariusz odniesienia 
Opisano powy żej. Scenariusz ten stanowi odnies ienie na potrzeby oceny pozosta łych 
wariantów. 
3.1.2. Wariant strategiczny nr 1.A: Okre ślenie terminów przedk ładania norm europejskich  
Wariant ten ma t ę zaletę, że normy europejskie by łyby dostępne po stosunkowo 
krótkim czasie. W za łożeniu EON akceptowa łyby krótsze terminy i mog łyby 
przekonać ekspertów technicznych do po święcenia wi ększej ilo ści czasu na 
opracowanie normy. Szacuje si ę, że korzyści ekonomiczne z wcze śniejszej 
dostępności norm ros łyby o jeden punkt procentowy rocznie w odniesieniu do 
produktu lub us ługi objętych norm ą.  
Wariant ten mia łby zastosowanie jedynie do nor m zharmonizowanych i norm 
europejskich opracowywanych na wniosek Komisji, a ponadto termin zobowi ązujący 
EON do przyspieszenia prac w ramach formalnych procesów ustalania norm móg łby 
mieć negatywny wp ływ na jako ść norm. Oszcz ędność czasu by łaby możliwa jedynie 
poprzez ograniczenie stopnia konsensusu, a wi ęc ograniczenie (lub eliminacj ę) 
jednego z po średnich etapów konsultacji.  
Wprowadzenie terminów w odniesieniu do wszystkich norm europejskich oraz 
opracowywanie co najmniej tej samej liczby norm w krótszym czasie mog łoby 
doprowadzi ć do wzrostu kosztów ponoszonyc h na rok (np. wskutek wi ększej 
częstości spotkań). Konieczno ść finalizowania norm w ci ągu 2 lat spowodowa łaby 
dodatkowy koszt szacowany na ok. 150 000 do 200 000 EUR rocznie na norm ę. 
Zwiększenie szybko ści byłoby możliwe tylko gdyby przemys ł i inne zainteresowane 
strony zgodzi ły się wspólnie ponie ść ten dodatkowy koszt lub gdyby zosta ł on 
sfinansowany przez Komisj ę. O ile nie zosta łyby podj ęte konkretne środki, 
wprowadzenie terminów w odniesieniu do wszystkich norm europejskich z 
pewnością miałoby negatywny wp ływ na udzia ł MŚP i zainteresowanych grup 
społecznych.  
3.1.3. Wariant strategiczny nr 1.B: Stworzeni e europejskiej agencji normalizacyjnej 
zarządzającej procesem ustanawiania norm  
Zaletą tego wariantu by łoby to, że nadzór nad agencj ą sprawowa łby europejski 
prawodawca i trudniejsze sta łoby się odrzucanie zlece ń na normy europejskie. 
Stworzenie nowej europejskiej  agencji normalizacyjnej oznacza łoby, że wnioski o 
opracowanie norm zharmonizowanych mia łyby pierwsze ństwo. Ograniczono by 
powielanie zasobów i kosztów administracyjnych i po łączono by ca łą dostępną 
wiedzę fachową. Ponadto poprawie uleg łoby zaanga żowanie M ŚP w proces 
normalizacji. 
 
PL 5   PL Wariant ten ma jednak szereg istotnyc h wad. Przede wszystkim jego sprawne 
działanie wymaga łoby ścisłej współpracy ze wszystkimi KON. Agencja normalizacji 
europejskiej nie mog łaby działać bez ich wsparcia. Ponadto agencja nie mog łaby 
zapewnić takiego poziomu fac howej wiedzy, jaki by łby konieczny, aby mog ła ona 
skutecznie wype łniać zadania komitetu technicznego. W zwi ązku z tym nadal 
niezbędny byłby konsensus mi ędzy ekspertami, niezale żnie od tego, czy prace 
byłyby prowadzone pod auspicjami EON czy  agencji. Wariant ten spowodowa łby 
niewątpliwie znaczne dodatkowe koszty dla bud żetu UE. Komisja obecnie 
przeznacza sum ę 21,2 mln EUR, czyli ok. 47 % łącznego dochodu trzech EON (44 
000 000 EUR). Reszta ich dochodu pochodzi g łównie z op łat i składek członków. 
Należy pamiętać, że normy zlecone przez Komisj ę stanowią niewielki odsetek 
wszystkich dokumentów normalizac yjnych wydawanych przez EON.  
3.1.4. Wariant strategiczny nr 1.C: Przejrzyst e i uproszczone procedury w odniesieniu do 
norm zharmonizowanych i innych norm europejskich opracowywanych na wniosek Komisji  
Lepiej zorganizowany, regularny proces pr ogramowania rocznego lub wieloletniego 
zwiększyłby obciążenie prac ą sł
użb Komisji, ale mia łby ogólnie korzystne skutki. 
Umożliwiłby EON przewidywanie nadchodz ących wniosków o opracowanie norm i 
skróciłby proces ich przyjmowania, dzi ęki czemu normy zharmonizowane by łyby 
szybciej dost ępne na rynku do dyspozycji przedsi ębiorstw. Wariant ten wp łynąłby 
pozytywnie na rynek wewn ętrzny i konkurencyjno ść przedsiębiorstw (w tym M ŚP) 
dzięki skróceniu okresu wydawania zlece ń o ok. 6 miesi ęcy (poprzez 
wyeliminowanie osobnej konsultacji z komitetem); kolejnych 6 miesi ęcy można by 
zaoszczędzić na końcu procesu poprzez popraw ę efektywno ści przy zg łaszaniu 
sprzeciwów. Nie stwierdzono żadnych skutków niekorzystnych ani dodatkowych 
kosztów. Jakkolwiek wariant ten ma ogólny wp ływ pozytywny i nie wi ąże się z 
negatywnymi skutkami, to jego g łówną wadą jest to, że miałby on zastosowanie 
tylko do norm zharmonizowanych i norm opracowywanych na wniosek Komisji, a 
więc nie wp łynąłby na tempo prowadzenia innych europejskich prac 
normalizacyjnych. 
3.2. Problem 2: Uczestnictwo M ŚP i zainteresowanych grup spo łecznych w procesie 
normalizacji europejskiej 
3.2.1. Wariant strategiczny nr 2.0: Scenariusz odniesienia (tj. wk ład finansowy w 
reprezentacj ę MŚP i zainteresowanych grup spo łecznych) 
Opisano powy żej. Scenariusz ten stanowi odnies ienie na potrzeby oceny pozosta łych 
wariantów. 
3.2.2. Wariant strategiczny nr 2.A: U łatwienie bezpo średniej reprezentacji M ŚP i 
zainteresowanych grup spo łecznych w europejskich organi zacjach normalizacyjnych  
Długofalowe bezpo średnie uczestnictwo wykwa lifikowanych technicznie 
pracowników poszczególnych M ŚP i zainteresowanych grup spo łecznych w 
spotkaniach i dyskusjach ko mitetu technicznego umo żliwia im uzyskanie reputacji w 
organizacjach normalizacyjnyc h. Ponadto pracownicy mog ą działać bezpośrednio w 
celu wpływania na proces. Uczestnictwo w procesie normalizacji wymaga solidnego 
zrozumienia technicznego proponowanych nor m i ich kontekstu. Uczestnicy musz ą 
 
PL 6   PL również być z góry przygotowani na zainwestowanie znacznej ilo ści czasu i energii 
koniecznych na śledzenie ci ągle trwaj ących wewn ętrznych dyskusji na temat 
przedmiotu przysz łej normy. Ogólnie przyjmuje si ę, że konstruktywne uczestnictwo 
w jakimkolwiek komitecie technicz nym lub grupie roboczej wymaga po święcenia 
ok. 20 % czasu danej osoby. 
3.2.3. Wariant strategiczny nr 2.B: Przyznanie prawa do g łosowania organizacjom 
reprezentuj ącym MŚP i zainteresowane grupy spo łeczne w europejskich 
organizacjach normalizacyjnych  
Przyznanie praw do g łosowania ściśle ograniczonej liczbie reprezentatywnych 
organizacji w pracach technicznych w CEN mia łoby bardzo korzystny wp ływ na 
uczestnictwo M ŚP i zainteresowanych grup spo łecznych. Inne delegacje maj ące 
prawo głosowania musia łyby brać pod uwag ę opinie wyra żane przez delegatów M ŚP 
i zainteresowanych grup spo łecznych. Nie stwierdzono żadnych skutków 
niekorzystnych. Niemniej przyznanie prawa g łosowania organizacjom innym ni ż 
KON musia łoby zosta ć wynegocjowane i uzgodnione z cz łonkami EON, wi ęc 
wykonalno ść tego wariantu nie jest pewna. Ponadto mo że to poci ągać za sobą 
konieczno ść opłacenia wy ższej składki członkowskiej, co zwi ększyłoby koszt tego 
wariantu dla organizacji reprezentuj ących MŚP i zainteresowane grupy spo łeczne.  
3.2.4. Wariant strategiczny nr 2.C: Umocn ienie pozycji organizacji reprezentuj ących MŚP 
i zainteresowane grupy spo łeczne w EON poprzez stworzenie mo żliwości uzyskania 
dotacji na dzia łalność 
Pozytywnym aspektem tego wariantu jest to, że umożliwia on ci ągłe wsparcie 
organizacji reprezentuj ących MŚP i zainteresowane grupy spo łeczne, przez co 
mogłyby one skonsolidowa ć swoją rolę w procesie normalizacji. Zalet ą jest równie ż 
to, że możliwość uzyskania dotacji na dzia łalność stanowi silny bodziec dla EON do 
dalszego uznawania tych organizacji za solidnych partnerów w procesie normalizacji, dzi ęki czemu opinie ty ch organizacji by łyby odpowiednio brane pod 
uwagę w pracach technicznych nad normami eu ropejskimi. Z drugiej strony jednak 
wariant ten wymaga łby wyjątku od zasady stopniowego zmniejszania wysoko ści 
dotacji w podstawowym akcie reguluj ą
cym ich przyznawanie. Ponadto wariant ten 
wymagałby co najmniej utrzymania przez w ładzę budżetową kwot bud żetowych 
zapisanych obecnie w ró żnych pozycjach. Nie stwierdzono żadnych aspektów 
niekorzystnych. 
3.3. Problem 3: Obecnie nie ma mo żliwości odwoływania si ę w zamówieniach 
publicznych w dziedzinie TIK do norm op racowywanych przez fora i konsorcja. 
3.3.1. Wariant strategiczny nr  3.0: Scenariusz odniesienia 
Opisano powy żej. Scenariusz ten stanowi odnies ienie na potrzeby oceny pozosta łych 
wariantów. 
3.3.2. Wariant strategiczny nr 3.A: Ponowne uruchomienie mechanizmów dotycz ących 
zamówień publicznych i polityki, przewidzianych w decyzji Rady 87/95/EWG  
Wariant ten ma t ę zaletę, że nie wymaga zmian w prawodawstwie i pozwala unikn ąć 
związanych z tym kosztów administr acyjnych dla prawodawcy UE i pa ństw 
 
PL 7   PL członkowskich. Niemniej jednak przekszta łcenie norm opracowywanych przez fora i 
konsorcja w normy europejskie oznacza dla EON dodatkowe obci ążenia, 
odpowiedzialno ść i koszty. Znaczn ą część kosztów musia łaby ponie ść Komisja. 
Ponadto EON by łyby odpowiedzialne za regularne przegl ądy i aktualizowanie 
danych norm. Co wi ęcej, okoliczno ści, o których mowa w art. 5 ust. 3, nie 
odpowiadaj ą już realiom technicznym na rynku. Mo żliwość ta może zatem wymaga ć 
bardzo szerokiej interpretacji pr zepisów decyzji 87/95/EWG. Ze wzgl ędu na brak 
pewności prawnej skutki dla rynku wewn ętrznego, M ŚP, organów sektora 
publicznego, konsumentów i w zakresie innowacji by łyby minimalne. Nie by łoby za 
to skutków bud żetowych.  
3.3.3. Wariant strategiczny nr 3.B: Umo żliwienie odnoszenia si ę do norm opracowanych 
przez fora i konsorcja  
Główna zaleta tego wariantu polega łaby na tym, że możliwość odnoszenia si ę do 
wybranych norm opracowanych przez fora i konsorcja w kontek ście zamówie ń 
publicznych, opieraj ąca się na solidnej podstawi e prawnej, prawdopodobnie 
ograniczy łaby tendencj ę do rozdrobnienia rynku i mia łaby korzystny wp ływ na 
rynek wewn ętrzny, szczególnie na przedsi ębiorstwa dostarczaj ące towary lub 
świadczące usługi zgodne z normami opracowanymi przez fora i konsorcja. Wariant 
ten pośrednio wp łynąłby korzystnie na organy publiczne, M ŚP i konsumentów, 
biorąc pod uwag ę rosnącą liczbę zaawansowanych technologicznie elektronicznych 
produktów konsumpcyjnych wykazuj ących efekty sieciowe.  
Z wymienionymi korzystnymi skutkami wi ążą się jednak pewne zagro żenia. 
Istotnym ryzykiem jest to, że normy opracowane przez fora i konsorcja mog ą 
obejmowa ć technologie zastrze żone, w przypadku któryc h faktyczny monopol na 
daną technologi ę skutkowa łby takim samym monopolem rynkowym na us ługi i 
produkty wykorzystuj ące ją. Faworyzowa łoby to jedynego dostawc ę danej 
technologii. Konieczne by łoby zatem, aby normy opracowane przez fora i konsorcja 
były przynajmniej zgodne z polityk ą FRAND w zakresie praw w łasności 
intelektualnej, jak ma to mi ejsce w przypadku EON, lub by ły zwolnione z op łat 
licencyjnych. Jest to jedno ze zdefiniowanych kryteriów lub cech3, w świetle których 
powinny one by ć wybierane i oceniane przez Komisj ę z pomoc ą zainteresowanych 
stron za po średnictwem „platformy” konsultacyjnej obejmuj ącej bardzo szeroki 
zakres zainteresowanych stron, bez odwo ływania si ę do uzyskiwanych odp łatnie 
opinii ekspertów zewn ętrznych.  
3.3.4. Wariant strategiczny nr 3.C: Przyznani e wybranym prywatnym forom i konsorcjom 
statusu uprawnionych podmiotów zgodnie z dyrektyw ą 98/34/WE  
Skutki tego wariantu zale żą od szeregu czynników zewn ętrznych, np. sk łonności 
wybranych forów i konsorcjów do ubiegania si ę o status uprawnionych podmiotów i 
poddania si ę kontroli zgodnie z kryt eriami WTO dotycz ącymi normalizacji. Fora i 
konsorcja mog ą niechętnie ubiega ć się o ten status z uwagi na dodatkowe koszty 
akredytacji, konieczno ść jej okresowego odnawiania  (m.in. koszty audytu 
wewnętrznego) i koszty zwi ązane z przestrzeganiem wymogów procesu, a tak że 
                                                 
3 Wykaz mo żliwych cech zawiera pkt 2.1 bia łej księgi Komisji „Modernizacja normalizacji technologii 
informacyjno-komunikacyjnych w UE – Droga naprzód”, COM(2009) 324 z 3.7.2009. 
 
PL 8   PL względy „niezale żności”. W przypadku przyznania  im statusu uprawnionych 
podmiotów fora i konsorcja musia łyby podporz ądkować się pewnym aspektom 
proceduralnym formalnej normalizacji, co mo że w przysz łości spowolni ć 
opracowywanie norm. Przyznanie prywatnym  forom i konsorcjom takiego statusu 
przysporzy łoby pewnych istotnych problemów w zakresie zarz ądzania i koordynacji. 
Składki członkowskie w tego rodzaju gremiach s ą z reguły wysokie, co mog łoby 
zniechęcić MŚP do uczestnictwa w procesie normalizacji i stanowi ć czynnik 
dyskryminacyjny. M ŚP napotyka łyby zwiększone trudno ści, jeśli chodzi o aktywne 
uczestnictwo w konsorcjach, jednak bierne obserwowanie ich dzia łań byłoby mniej 
utrudnione. W zwi ązku z tym bardziej prawdop odobne jest odniesienie korzy ści z 
czynnego uczestnictwa w normalizacji przez du że firmy. Wariant ten wymaga łby w 
każdym razie, w ramach procesu sele kcji, starannej kontroli gwarancji 
proceduralnych oferowanych przez fora i konsorcja.  
Wariant ten poci ągnąłby za sob ą dodatkowe koszty dla forów i konsorcjów, 
szczególnie zwi ązane z wykazaniem zgodno ści z kryteriami WTO, zw łaszcza w 
odniesieniu do wymogów dotycz ących procesu i wzgl ędów „niezale żności”. W 
przypadku przyznania im statusu upr awnionych podmiotów fora i konsorcja 
musiałyby podporz ądkować się aspektom proceduralnym formalnej normalizacji i 
musiałyby wype łniać obowiązki uprawnionego organu. Żaden z tych aspektów nie 
wnosi warto ści dodanej do tre ści i jako ści normy. Wymaga łoby to równie ż 
dodatkowych środków z bud żetu UE, poniewa ż organizacje spe łniające wszystkie 
kryteria mog łyby zasadnie oczekiwa ć wkładu finansowego ze strony UE. 
4. P ORÓWNANIE WARIANTÓW  
Warianty strategiczne w opisanych tr zech obszarach problemowych porównano pod 
względem kryteriów skuteczno ści (tj. w jakim stopniu spe łniają one okre ślone cele), 
efektywno ści (tj. jakim kosztem je spe łniają) i spójno ści z polityk ą UE w innych 
obszarach. Na tej podstawie proponuje si ę realizację następujących wariantów: 
• połączenie wariantów strategicznych 1.A  (ustalenie terminów przedk ładania norm 
europejskich) i 1.C (przejrzyste i up roszczone procedury w odniesieniu do norm 
zharmonizowanych i innych norm europe jskich opracowywanych na wniosek 
Komisji); 
• wariant strategiczny nr 2.C: umocnien ie pozycji organizacji reprezentuj ących 
MŚP i zainteresowane grupy spo łeczne w EON poprzez stworzenie mo żliwości 
uzyskania dotacji na dzia łalność; 
• wariant strategiczny nr 3.B: umo żliwienie odnoszenia si ę do specyfikacji 
opracowanych przez fora i konsorcja.