ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
5)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Każde Państwo Członkowskie przeprowadza co roku program monitorujący TSE oparty na aktywnym i biernym nadzorze zgodnie z załącznikiem III. Program ten obejmuje procedurę przesiewową z zastosowaniem szybkich testów, jeżeli jest ona dostępna dla danych gatunków zwierząt. Szybkie testy zatwierdza się w tym celu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 3, i umieszcza się w wykazie zawartym w załączniku X.”; b) dodaje się następujące ustępy: „1a. Roczny program monitorujący, o którym mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej następujące subpopulacje: a) wszystkie sztuki bydła w wieku powyżej 24 miesięcy przeznaczone do uboju interwencyjnego lub wykazujące nietypowe objawy podczas kontroli przedubojowych; b) wszystkie sztuki bydła w wieku powyżej 30 miesięcy poddane zwykłemu ubojowi z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi; c) wszystkie sztuki bydła w wieku powyżej 24 miesięcy nie poddane ubojowi z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi, które padły lub zostały zabite w gospodarstwie, podczas transportu lub w ubojni (zwierzęta padłe). Państwa Członkowskie mogą odstąpić od stosowania lit. c) na obszarach peryferyjnych o niskiej gęstości pogłowia, gdzie nie prowadzi się zorganizowanego zbierania martwych zwierząt. Państwa Członkowskie korzystające z tej możliwości informują o tym Komisję i przekazują wykaz takich obszarów wraz z uzasadnieniem wprowadzenia odstępstwa. Odstępstwem może zostać objęte nie więcej niż 10 % pogłowia bydła w Państwie Członkowskim. 1b. Po konsultacji z właściwym komitetem naukowym wiek określony w ust. 1a lit. a) oraz c) może zostać dostosowany na podstawie postępu naukowego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 3. Na wniosek Państwa Członkowskiego, które jest w stanie wykazać poprawę sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium — w oparciu o określone kryteria, które są ustalane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 3 — roczne programy monitorujące dla tego konkretnego Państwa Członkowskiego mogą podlegać zmianie. Zainteresowane Państwo Członkowskie przedstawia dowód swojej zdolności do określenia skuteczności stosowanych środków oraz do zapewnienia ochrony zdrowia ludzi i zwierząt w oparciu o wyniki kompleksowej analizy ryzyka. W szczególności Państwo Członkowskie wykazuje, że: a) zgodnie z aktualnymi wynikami testów liczba przypadków występowania BSE wyraźnie się zmniejsza lub utrzymuje się stale na niskim poziomie; b) wdrożyło ono i stosuje od co najmniej sześciu lat kompletny system testów na BSE (przepisy wspólnotowe dotyczące śledzenia i identyfikacji żywych zwierząt oraz nadzoru w zakresie BSE); c) wdrożyło i stosuje od co najmniej sześciu lat przepisy wspólnotowe dotyczące całkowitego zakazu paszowego dla zwierząt hodowlanych.”; c) dodaje się następujący ustęp: „5. Przepisy wykonawcze do niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2.”;
b)

wprowadziła do wspólnego stanowiska 20 następujących poprawek niezwiązanych z podziałem wniosku: (i) poprawki przyjęte w całości: poprawka nr 34 (do załącznika 3, tytuł): ten załącznik jest teraz załącznikiem I. (ii) poprawki przeredagowane lub przyjęte częściowo: poprawka nr 8 (do motywu 6): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu motywu 5; poprawka nr 10 (do nowego motywu 8a): nowe brzmienie motywu 8; poprawka nr 13 (do motywu 12): nowe brzmienie motywu 11; poprawka nr 16 (do motywu 14): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu motywu 6. artykuły: poprawka nr 21 (do art. 3 ust. 2 lit. a)): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 4 ust. 1 lit. a); poprawka nr 22 (do art. 3 ust. 2 lit. b)): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 4 ust. 1 lit. c); poprawka nr 23 (do art. 3 ust. 2 nowa lit. ba)): nowe brzmienie art. 4 ust. 1 lit. d); poprawka nr 24 (do art. 3 nowy ust. 2a): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 4 ust. 4; poprawka nr 26 (do art. 3 nowy ust. 4a): nowe brzmienie art. 4 ust. 3; poprawka nr 28 (do art. 7 ust. 1 lit. a)): nowe brzmienie art. 7 ust. 2 lit. a) tiret drugie. załączniki: poprawka nr 35 (do załącznika III, cel I działanie 3): nowe brzmienie załącznika I cel I działanie 2; poprawka nr 41 (do załącznika III, cel III działanie 7 nowy pkt 7.4a): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 2; poprawka nr 42 (do załącznika III, cel III działanie 7 nowy pkt 7.4b): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 1.1; poprawka nr 43 (do załącznika III, cel III działanie 9): nowe brzmienie załącznika I cel II działanie 9; poprawka nr 44 (do załącznika III, cel III działanie 10): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 7; poprawka nr 47 (do załącznika III, cel IV działanie 12): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel II działanie 11.1; poprawka nr 48 (do załącznika III, cel IV działanie 13): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel II działanie 11.1; poprawka nr 50 (do załącznika III, cel IV nowe działanie 18a): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 7; poprawka nr 33 (do nowego załącznika IIIa): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w brzmieniu nowego załącznika II.
11)

w załączniku VI wprowadza się następujące zmiany: a) w sekcjach 1.6.2, 1.7.2, 1.7.3, 2.1, 2.2.1, 2.2.2, 2.2.2.1, 2.2.3, 2.2.4, 2.2.5, 3.1.1, 3.1.5.1, 3.1.5.2, 3.2.1, 3.2.2, 3.2.3, 3.2.5, 3.2.6.1, 3.2.6.2, 3.2.7.2, 4.2.3.3, 5.1.3, 9.1.1.1, 9.1.1.2, 9.3 i 9.5 niniejszego załącznika, słowa „załącznik V” i „załącznik V do niniejszej dyrektywy” otrzymują brzmienie „rozporządzenie Komisji w sprawie metod badań jak określono w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr …/2006”; b) w sekcji 1.6.1 lit. a) otrzymuje brzmienie: „a) odnośnie do substancji, dla których wymagane są informacje określone w załączniku VI, VII i VIII do rozporządzenia (WE) nr…/2006, większość danych koniecznych do klasyfikacji i etykietowania jest zamieszczona w »podstawowym zestawie«. Niniejsza klasyfikacja i etykietowanie muszą być poddane przeglądowi, jeśli to konieczne, gdy dalsze informacje są dostępne (załączniki IX i X do rozporządzenia (WE) nr…/2006);”; c) w sekcji 5.1, akapit drugi otrzymuje brzmienie: „Kryteria określone poniżej wywodzą się z metod badań określonych w rozporządzeniu Komisji w sprawie metod badań jak określono w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr…/2006, o ile są one wspomniane. Metody badań wymagane dla »podstawowego zestawu«, o którym mowa w załącznikach VII i VIII do rozporządzenia (WE) nr…/2006 są ograniczone, a dane z nich uzyskane mogą być niewystarczające do właściwej klasyfikacji. Klasyfikacja może wymagać dodatkowych danych uzyskanych z załącznika IX lub X do rozporządzenia (WE) nr…/2006 lub innych równoważnych badań. Ponadto, substancje sklasyfikowane mogą być przedmiotem rewizji w świetle nowych danych.” d) w sekcji 5.2.1.2 akapit drugi, zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Takie dodatkowe naukowe dowody powinny być zwykle oparte na badaniach wymaganych w załączniku IX do rozporządzenia (WE) nr…/2006 lub na badaniach o równoważnej wartości i mogłyby zawierać:”;
Artykuł 4 — Systemy i usługi oraz harmonogram Zmieniono art. 4, tak aby umożliwić stopniowe wyznaczanie terminów, zgodnie z podejściem, które Rada uznała za bardziej odpowiednie przy wdrażaniu systemów i usług przewidzianych we wniosku. — Ustęp 1: wspólne stanowisko zobowiązuje państwa członkowskie do uruchomienia (nie tylko do ustanowienia) systemów elektronicznych, o których mowa w lit. a)-c), zgodnie z wymogami i harmonogramami określonymi w obowiązującym prawodawstwie. — Ustęp 1 lit. a): systemy przywozu i wywozu powinny współdziałać z (już wdrożonym) systemem tranzytu. Interfejsy elektroniczne przeniesiono do ust. 4 lit. b). — Ustęp 1 lit. b): system rejestracji przedsiębiorców — który powinien umożliwiać również ich identyfikację, a także współdziałać z systemem upoważnionych przedsiębiorców — powinien uwzględniać istniejące systemy wspólnotowe lub krajowe, tak by unikać ich nakładania się oraz zbędnych kosztów. — Ustęp 1 lit. c): dodanie tej nowej litery wynika z wniosku dotyczącego zmodernizowanego kodeksu celnego oraz z roli, którą przyznaje się w nim upoważnionemu przedsiębiorcy. Wspólne portale celne przeniesiono do ust. 2. — Ustęp 2: przepis przeniesiony z ust. 1 lit. c): mimo przeredagowania tekstu, istota przepisu dotyczącego wspólnych portali celnych pozostała niezmieniona. — Ustęp 3: przepis przeniesiony z ust. 2 lit. b): mimo przeredagowania tekstu, istota przepisu dotyczącego zintegrowanego środowiska taryfowego pozostała niezmieniona. — Ustęp 4: zdaniem Rady, aby zapewnić należytą realizację celów przedstawionych we wniosku, Komisja — w terminie trzech lat od wejścia w życie decyzji i współpracując na zasadach partnerskich z państwami członkowskimi — powinna dokonać oceny wspólnych specyfikacji funkcjonalnych dotyczących modelu pojedynczych punktów dostępu, interfejsów elektronicznych dla przedsiębiorców (poprzednio w ust. 1 lit. a)) oraz usług objętych systemem jednego okienka. — Ustęp 5: w następstwie pozytywnej oceny, o której mowa w ust. 4, w terminie trzech lat państwa członkowskie starają się ustanowić i wdrożyć model pojedynczych punktów dostępu oraz interfejsy elektroniczne dla przedsiębiorców. — Ustęp 6: państwa członkowskie i Komisja zobowiązują się do podjęcia starań na rzecz ustanowienia i wdrożenia modelu usług objętych systemem jednego okienka, przy czym postępy w tej dziedzinie zostaną ocenione, a wyniki — przedstawione w sprawozdaniu, zgodnie z art. 12. — Ustęp 7: nowe brzmienie, poza ulepszeniami systemów opisanych w powyższych ustępach, przewiduje również utrzymanie tych systemów.
(12)

Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do przypadków, w których sąd kieruje strony do mediacji lub w których prawo krajowe nakazuje mediację. Ponadto, o ile na mocy prawa krajowego sędzia może również występować jako mediator, niniejsza dyrektywa powinna mieć także zastosowanie do mediacji prowadzonej przez sędziego, który nie odpowiada za jakiekolwiek postępowanie sądowe odnoszące się do przedmiotu lub przedmiotów sporu. Zakres zastosowania niniejszej dyrektywy nie powinien jednak obejmować prób podejmowanych przez sąd lub sędziego rozstrzygającego spór w postępowaniu sądowym dotyczącym rzeczonego sporu lub przypadków, w których sąd lub sędzia rozstrzygający spór zwraca się o pomoc lub opinię do kompetentnej osoby.
7.

Rada, która porozumiała się co do celów wniosku, starała się jednak ulepszyć niektóre z przepisów oraz dodać nowe, zwłaszcza po to, by odzwierciedlić w prawie wspólnotowym niektóre dodatkowe zmiany w układzie SI oraz by przedstawić Komisji sprawozdanie z rozwoju sytuacji związanej z dyrektywą 80/181/EWG, w szczególności w zakresie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i handlu międzynarodowego.
a)

Rada przyjęła 4 poprawki wymienione powyżej (pkt 7.2) z następujących powodów: i) Zapisy w motywie 4. mają zachęcać producentów opon, by optymalizowali wszystkie parametry, idąc dalej niż standardy już osiągnięte: poprawka 2 ii) Zapisy w nowym motywie 23. mają zachęcać państwa członkowskie, by starały się powstrzymywać od stosowania środków, które nakładają na państwa członkowskie nieuzasadnione, biurokratyczne i trudne w realizacji obowiązki: poprawka 9 iii) W art. 4 należy zostawić producentom opon wybór między umieszczaniem naklejki na każdej oponie a eksponowaniem oznaczenia. W tym ostatnim przypadku zgodnie z art. 5 dystrybutorzy muszą pokazywać końcowym użytkownikom drukowane oznaczenie przed sprzedażą opony (opon) w punkcie sprzedaży. Ponadto w art. 14 wzywa się Komisję, by oceniła w okresie przynajmniej 40 miesięcy, czy do celów rozporządzenia opcja oznakowania jest tak dobra jak opcja naklejki na każdej oponie: poprawka 18 iv) Zgodnie z załącznikiem II oznakowanie powinno zawierać informacje dotyczące klasy określającej zewnętrzny hałas toczenia, by ułatwiać proste rozpoznawanie opon o niskim poziomie hałasu, a także podawać wartość zmierzoną zewnętrznego hałasu toczenia: poprawka 37
12)

W załączniku II wprowadza się następujące zmiany: a) tytuł otrzymuje brzmienie: b) definicja a) otrzymuje brzmienie: „a) »podpętla lokalna« oznacza częściową pętlę lokalną łączącą punkt zakończenia sieci z punktem koncentratora lub określonym pośrednim punktem dostępu do stacjonarnej publicznej sieci łączności elektronicznej;”; c) definicja c) otrzymuje brzmienie: „c) »pełny uwolniony dostęp do pętli lokalnej« oznacza zapewnienie beneficjentowi dostępu do pętli lokalnej albo podpętli lokalnej notyfikowanego operatora upoważniające do pełnego wykorzystania możliwości infrastruktury sieci;”; d) definicja d) otrzymuje brzmienie: „d) »współdzielony dostęp do pętli lokalnej« oznacza zapewnienie beneficjentowi dostępu do pętli lokalnej lub podpętli lokalnej notyfikowanego operatora upoważniające do wykorzystania określonej części możliwości infrastruktury sieci takich jak część częstotliwości lub ekwiwalent.”; e) w załączniku II część A pkt 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie: „1. Elementy sieci, do których oferowany jest dostęp, obejmujące w szczególności następujące elementy, wraz ze stosownymi urządzeniami towarzyszącymi: a) uwolniony dostęp do pętli lokalnych (pełny i współdzielony); b) uwolniony dostęp do podpętli lokalnych (pełny i współdzielony), w tym, w stosownych przypadkach, dostęp do urządzeń towarzyszących, takich jak przewody i światłowody dla przesyłu wstecznego; c) w stosownych przypadkach, dostęp do przewodów umożliwiający instalację sieci dostępu. 2. Informacje dotyczące lokalizacji fizycznych punktów dostępu, w tym szafek ulicznych i przełącznic, dostępności pętli lokalnych i podpętli oraz urządzeń do przesyłu wstecznego w określonych częściach sieci dostępu oraz, w stosownych przypadkach, informacje dotyczące lokalizacji przewodów i dostępności w przewodach. 3. Warunki techniczne związane z dostępem i wykorzystaniem pętli lokalnych i podpętli, w tym specyfikacje techniczne par skręconych przewodów metalowych lub światłowodów albo ich ekwiwalentów, dystrybutorów kablowych i urządzeń towarzyszących, a także, w stosownych przypadkach, warunków technicznych związanych z dostępem do przewodów.”; f) w załączniku II część B pkt. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Informacje dotyczące odpowiednich punktów dostępowych notyfikowanego operatora lub lokalizacji sprzętu oraz jego planowanej aktualizacji.”.
Państwa członkowskie mogą utrzymać ogólne warunki, kryteria przysługiwania uprawnień oraz prawne i administracyjne formalności dotyczące uzyskania opieki zdrowotnej oraz zwrotu jej kosztów, takie jak wymóg konsultacji z lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej przed konsultacją u specjalisty lub przed skorzystaniem z opieki szpitalnej; dotyczy to także pacjentów zamierzających skorzystać z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim, jeżeli warunki te są konieczne, proporcjonalne do celu, nie mają charakteru uznaniowego ani dyskryminacyjnego. Może to obejmować ocenę przez pracownika służby zdrowia lub pracownika administracyjnego służby zdrowia świadczącego usługi w ramach ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego lub krajowego systemu opieki zdrowotnej państwa członkowskiego ubezpieczenia, np. przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, u którego dany pacjent jest zarejestrowany, jeżeli jest to konieczne do ustalenia, czy pacjent jest uprawniony do uzyskania opieki zdrowotnej. W związku z tym uzasadniony jest wymóg, aby te ogólne warunki, kryteria oraz formalności były stosowane w sposób obiektywny, przejrzysty i niedyskryminacyjny, były znane z wyprzedzeniem, opierały się przede wszystkim na względach medycznych oraz nie stwarzały żadnych dodatkowych obciążeń dla pacjentów zamierzających skorzystać z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim w porównaniu z pacjentami uzyskującymi leczenie w swoim państwie członkowskim ubezpieczenia oraz aby decyzje te były podejmowane jak najszybciej.

Nie narusza to prawa państw członkowskich do określania kryteriów lub warunków udzielania uprzedniej zgody pacjentom zamierzającym skorzystać z opieki zdrowotnej w swoim państwie członkowskim ubezpieczenia. Ponieważ warunki, kryteria i formalności dotyczące uprawnień do skorzystania z opieki zdrowotnej, takie jak opłacalność konkretnego leczenia, są kwestią podlegającą państwu członkowskiemu ubezpieczenia, nie mogą one obowiązywać w państwie członkowskim leczenia, gdyż stanowiłyby barierę w swobodnym przepływie towarów, osób i usług. Jednak państwo członkowskie leczenia może wprowadzić warunki, kryteria i formalności dotyczące sytuacji klinicznej, np. nakazać ocenę narażenia bezpieczeństwa pacjenta na ryzyko podczas przeprowadzania konkretnego postępowania względem danego pacjenta. Ponadto te warunki, kryteria i formalności mogą obejmować procedurę, dzięki zastosowaniu której pacjent zamierzający skorzystać z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim zrozumie, że uzyskana opieka zdrowotna podlega przepisom ustawowym i wykonawczym państwa członkowskiego leczenia, w tym standardom jakości i bezpieczeństwa oraz innym standardom nałożonym przez to państwo członkowskie, oraz że osoba ta uzyska wszelką pomoc techniczną, specjalistyczną i medyczną konieczną do dokonania świadomego wyboru świadczeniodawcy, pod warunkiem że procedura ta nie jest dyskryminacyjna i nie stanowi bariery w swobodnym przepływie towarów, osób lub usług.
Art. 1 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia jednolitą procedurę dotyczącą oceny i wydawania zezwoleń (zwaną dalej »jednolitą procedurą«) na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych, środków aromatyzujących oraz surowców do produkcji środków aromatyzujących i surowców do produkcji niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących, stosowanych lub przeznaczonych do stosowania w środkach spożywczych lub na ich powierzchni, oraz nowej żywności (zwanych dalej »substancjami lub produktami«), która to procedura przyczynia się do swobodnego przepływu żywności w Unii i do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i wysokiego poziomu ochrony konsumentów, w tym ochrony interesów konsumentów. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do środków aromatyzujących dymu wędzarniczego, które objęte są zakresem stosowania rozporządzenia (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni (28).

2. Jednolita procedura określa uregulowania proceduralne dotyczące uaktualniania wykazów substancji i produktów, których wprowadzanie na rynek jest dozwolone w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1333/2008, z rozporządzeniem (WE) nr 1332/2008, z rozporządzeniem (WE) nr 1334/2008 i z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2010 z dnia … w sprawie nowej żywności (29) (zwanymi dalej «przepisami sektorowymi prawa żywnościowego»).
(10)

Państwa członkowskie powinny być w stanie skontaktować się z właścicielem lub posiadaczem pojazdu lub ze zidentyfikowaną w inny sposób osobą podejrzaną o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia związanego z bezpieczeństwem ruchu drogowego, by poinformować ich o odpowiednich procedurach i konsekwencjach prawnych wynikających z przepisów państwa członkowskiego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia. Czyniąc to, państwo członkowskie powinno rozważyć wysłanie informacji o przestępstwie lub wykroczeniu związanym z bezpieczeństwem ruchu drogowego w języku dokumentu rejestracyjnego lub języku, który najprawdopodobniej jest przez daną osobę rozumiany, by zrozumiała ona informacje, które są jej przekazywane. Pozwoli jej to zareagować we właściwy sposóbna te informacje, w szczególności wystąpić o dodatkowe informacje, zapłacić mandat lub skorzystać z prawa do obrony, w szczególności w przypadku błędnej identyfikacji. Dalsze postępowanie jest uregulowane w mających zastosowanie aktach prawnych, w tym w aktach prawnych dotyczących wzajemnej pomocy i wzajemnego uznawania.
(1)

W celu zwiększenia skuteczności i przejrzystości pomocy zewnętrznej Wspólnoty w 2006 r. ustanowiono nowe ramy planowania i przekazywania pomocy. Obejmują one rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (2), rozporządzenie (WE) nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. określające przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (3), rozporządzenie Rady (WE) nr 1934/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy z państwami i terytoriami uprzemysłowionymi oraz innymi państwami i terytoriami o wysokim dochodzie (4), rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiające Instrument na rzecz Stabilności (5), rozporządzenie Rady (Euratom) nr 300/2007 z dnia 19 lutego 2007 r. ustanawiające instrument współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego (6), rozporządzenie (WE) nr 1889/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) oraz rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (8).
(1)

W celu zwiększenia skuteczności i przejrzystości pomocy zewnętrznej Wspólnoty w 2006 r. ustanowiono nowe ramy planowania i przekazywania pomocy. Obejmują one rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (2), rozporządzenie (WE) nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. określające przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (3), rozporządzenie Rady (WE) nr 1934/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy z państwami i terytoriami uprzemysłowionymi oraz innymi państwami i terytoriami o wysokim dochodzie (4), rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiające Instrument na rzecz Stabilności (5), rozporządzenie Rady (Euratom) nr 300/2007 z dnia 19 lutego 2007 r. ustanawiające instrument współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego (6), rozporządzenie (WE) nr 1889/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (7) oraz rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (8).
(3)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania układu o stabilizacji i stowarzyszeniu należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3). Ponieważ akty wykonawcze stanowią część wspólnej polityki handlowej, w celu ich przyjęcia należy co do zasady stosować procedurę sprawdzającą. W przypadku gdy w układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu przewidziano – w wyjątkowych i poważnych okolicznościach – możliwość niezwłocznego stosowania środków niezbędnych do zaradzenia sytuacji, Komisja powinna natychmiast przyjąć takie akty wykonawcze. Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli w uzasadnionych przypadkach związanych ze środkami dotyczącymi produktów rolnych i produktów rybołówstwa, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą.