zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/1838 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów na rok 2020 w Morzu Bałtyckim oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2020/123 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów na rok 2020 w wodach Unii i w wodach nienależących do Unii

Rozporządzenie Rady (UE) 2019/1838 ustalające uprawnienia do połowów na 2020 rok dla niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim wymaga poprawy w celu umożliwienia rybakom uprawiającym tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne stosowanie, tak jak w przeszłości, takli dryfujących podczas okresów zamknięcia tarlisk ustalonych dla dwóch stad dorsza. W rozporządzeniu Rady (UE) 2020/123 ustalono uprawnienia do połowów na 2020 r. w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii. Takie uprawnienia do połowów są zazwyczaj wielokrotnie zmieniane w okresie ich obowiązywania.

We wniosku uwzględniono uwagi przekazane w ciągu całego roku przez zainteresowane strony, komitety doradcze, administracje krajowe, organizacje rybaków i organizacje pozarządowe; opinie te zostały uwzględnione przy ustalaniu uprawnień do połowów.

Szacuje się, że śmiertelność połowowa dorsza przekracza graniczny punkt odniesienia wskaźnika śmiertelności połowowej (Flim). Biomasa stada tarłowego spadła od 2015 r. i szacuje się, że znajduje się ona poniżej granicznego punktu odniesienia biomasy (Blim). Zgodnie z art. 7 ust. 2 wieloletniego planu dla Morza Północnego, jeżeli opinie naukowe wskazują, że biomasa stada tarłowego któregokolwiek ze stad, o których mowa w art. 1 ust. 1 tego planu, spadła poniżej Blim, przyjmuje się dalsze środki zaradcze w celu zapewnienia szybkiego przywrócenia przedmiotowego stada do poziomów przekraczających poziom umożliwiający osiągnięcie MSY. Te środki zaradcze mogą w szczególności obejmować zawieszenie połowów ukierunkowanych na dane stado oraz odpowiednie zmniejszenie uprawnień do połowów dla tych stad lub dla innych stad w łowiskach, w których występują przyłowy dorsza atlantyckiego. Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Norwegią Unia przeprowadziła z Norwegią konsultacje w sprawie uprawnień do połowów. Strony zgodziły się zalecić swoim odpowiednim organom wprowadzenie dodatkowych środków zaradczych uzupełniających TAC już uzgodnione w grudniu 2019 r., aby w 2020 r. tymczasowo zapewnić dodatkową ochronę zarówno dla ryb młodocianych, jak i dorosłych dorszy. Środki te powinny obejmować doraźne zamknięcia dla ochrony dorsza, sezonowe zamknięcia dla ochrony ryb młodocianych, obszary ograniczonych połowów ze szczególnymi warunkami dostępu oraz wprowadzenie nowych środków dotyczących narzędzi połowowych. Pierwsze z tych środków zaradczych – zamknięcia obszaru w celu ochrony dorsza w okresie tarła – zostały już wprowadzone, lecz choć ich zadaniem jest zapewnienie ochrony w okresie tarła, nie zapewniają ochrony rybom młodocianym lub poza okresem tarła, które zazwyczaj trwa zaledwie kilka tygodni. Okresy tarła i jego lokalizacje są dobrze określone i dlatego dotyczące go środki mogą zostać szybko wdrożone, natomiast środki mające na celu ograniczenie dostępu do konkretnych rodzajów narzędzi połowowych i wprowadzenie bardziej selektywnych narzędzi połowowych wymagają bardziej szczegółowych konsultacji z zainteresowanymi stronami. W związku z tym podjęcie decyzji o włączeniu tych środków do niniejszej zmiany rozporządzenia w sprawie uprawnień do połowów powinno się odbyć na podstawie tych konsultacji.

Komisja przedłożyła wniosek dotyczący drugiego pakietu środków w ramach pierwszej zmiany uprawnień do połowów. W tym czasie zainteresowane państwa członkowskie dążyły jednak do przyjęcia wspólnej rekomendacji w celu zaproponowania dodatkowych środków za pomocą wspólnej rekomendacji. W wyniku tego Rada i Komisja wydały następujące wspólne oświadczenie:

„Komisja i Rada podkreślają, że należy pilnie wprowadzić dodatkowe środki zaradcze w celu wsparcia odbudowy dorsza atlantyckiego w Morzu Północnym i w cieśninie Skagerrak. Przyjęcie takich środków jest konieczne, zważywszy na biologiczny stan stad, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/973 ustalającego plan wieloletni dla Morza Północnego, i jest spójne z uzgodnioną z Norwegią potrzebą tych środków. Komisja rozważy przedłożenie odpowiednich wniosków z uwzględnieniem prac przeprowadzonych na forum odpowiedniej grupy regionalnej, natomiast Rada przeanalizuje je w trybie pilnym.”

Do tej pory zainteresowane państwa członkowskie nie poczyniły wystarczających postępów, które umożliwiłyby wprowadzenie tych środków w 2020 r., zgodnie z zobowiązaniem UE i Norwegii. W związku z tym Komisja proponuje, by odpowiednie środki zostały włączone do drugiej zmiany rozporządzenia w sprawie uprawnień do połowów. Jest ona zgodna z poprzednim podejściem, przewidującym duże obszary ostrożnościowe ze szczególnymi warunkami dostępu. Wniosek został również dostosowany w celu uwzględnienia opinii państw członkowskich na temat dwóch kwestii. Zawiera on obecnie wykaz wstępnie określonych narzędzi, które zostały wcześniej ocenione przez STECF lub poddane wzajemnej ocenie naukowej. Wniosek nadal przewiduje bardziej elastyczne podejście do narzędzi, które spełniają określone kryteria, a także zmienia proces ich oceny przez STECF.

Nowe podejście daje państwom członkowskim i operatorom dwie możliwości: mogą stosować jedno z określonych z góry narzędzi (nowy element) lub mogą stosować nowe narzędzia, a jednocześnie Komisja będzie dążyła do uzyskania opinii STECF na temat tych narzędzi. Jeżeli STECF wyda negatywną opinię, narzędzia te zostaną wycofane. Podobnie we wniosku utrzymano możliwość opracowania przez państwa członkowskie planów dotyczących unikania połowów dorsza, lecz zamiast oczekiwać na opinię STECF przed ich zastosowaniem, STECF zostanie poproszony o wydanie opinii równolegle. W przypadku negatywnej oceny państwa członkowskie będą zobowiązane do odpowiedniej zmiany swojego planu.

Krewetka północna w rejonach ICES 3a i 4a w części wschodniej

W dniu 9 marca 2020 r. ICES wydała opinię dotyczącą połowów krewetki północnej (Pandalus borealis) w rejonach ICES 3a i 4a w części wschodniej (cieśniny Skagerrak, Kattegat oraz północna część Morza Północnego w Rynnie Norweskiej). W wyniku konsultacji z Norwegią przydział krewetki północnej dla UE w cieśninie Skagerrak został ustalony na 3 266 ton.

Szprot w Morzu Północnym i w rejonie 3a

Szprot (Sprattus sprattus) w rejonie 3a jest gatunkiem krótko żyjącym, a ICES opublikuje swoje roczne opinie naukowe w dniu 14 kwietnia 2020 r. Od kwietnia 2019 r. ICES wydaje jedną opinię na temat szprota w rejonie 3a i szprota w Morzu Północnym, ponieważ są one uznawane za jedno stado biologiczne. W rozporządzeniu Rady 2020/123 TAC dla szprota w rejonie 3a został ustalony na okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2020 r. W rozporządzeniu Rady (UE) 2020/123 całkowity dopuszczalny połów (TAC) na okres od dnia 1 lipca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2021 r. ustalono na poziomie zerowym. W związku z tym połowy szprota w Morzu Północnym powinny zostać zmienione zgodnie z najnowszą opinią naukową ICES i po konsultacjach z Norwegią.

TAC dla szprota w rejonie 3a należy ustalić na okres od dnia 1 lipca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2021 r., zgodnie z najnowszą opinią naukową ICES i w odniesieniu do okresu, którego dotyczy ta opinia, oraz po konsultacjach z Norwegią. W tym celu przewidziano tymczasowy specjalny kod sprawozdawczości dla szprota i powiązanych przyłowów w rejonie 3a.

Szprot (Sprattus sprattus) w Morzu Północnym jest gatunkiem krótko żyjącym, a ICES opublikuje swoje roczne opinie naukowe w dniu 14 kwietnia 2020 r.

Sardela europejska

TAC dla sardeli europejskiej (Engraulis encrasicolus) w podobszarach ICES 9 i 10 oraz wodach Unii obszaru Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowo-Wschodnim Atlantyku (CECAF) 34.1.1 w okresie od dnia 1 lipca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2021 r. ustalono na poziomie zerowym w oczekiwaniu na opinię naukową dotyczącą tego okresu. ICES wyda opinię dotyczącą tego stada dopiero pod koniec czerwca 2020 r. W celu zapewnienia kontynuacji działalności połowowej do czasu ustalenia TAC na podstawie najnowszych opinii naukowych należy ustalić tymczasowy TAC wynoszący 4 018 ton w oparciu o połowy w trzecim kwartale 2019 r. TAC zostałby zmieniony w przyszłości zgodnie z opinią naukową ICES.

Śledź atlantycki w Morzu Północnym

W uzgodnionym protokole z dnia 19 grudnia 2019 r. na 2020 r. między Unią Europejską a Norwegią strony uzgodniły, że oprócz uzgodnionych 50 000 ton śledzia (Clupea harengus), które Norwegia może poławiać ze swojej kwoty w wodach Unii rejonów 4a i 4b oraz które UE może poławiać w wodach norweskich, przyznana zostanie dodatkowa ilość wynosząca maksymalnie 10 000 ton, jeżeli obie strony zwrócą się o takie zwiększenie. Porozumienie to musi znaleźć odzwierciedlenie w prawie Unii.

SPRFMO

Na dorocznym posiedzeniu w lutym 2020 r. Regionalna Organizacja ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) przyjęła nowe limity połowowe dla ostroboka peruwiańskiego (Trachurus murphyi). Obowiązujące środki należy wprowadzić do prawa unijnego.

NAFO

Na dorocznym posiedzeniu, które odbyło się w dniach 23–27 września 2019 r., Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) podjęła decyzję o zamknięciu łowiska beryksa wspaniałego (Beryx splendens) w podobszarze NAFO 6 z powodu możliwego wyniszczenia tego stada. Należy zatem wprowadzić te środki do prawa Unii. W związku z tym wykaz gatunków objętych zakazem powinien zostać odpowiednio zmieniony w celu odzwierciedlenia tego zakazu.

ICCAT