Wniosek dotyczący DECYZJI RADY dotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności naruszającej ich interesy finansowe

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Tło negocjacji

Negocjacje dotyczące umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności naruszającej ich interesy finansowe były prowadzone przez Komisję na podstawie upoważnienia Rady z dnia 14 grudnia 2000 r

Komisja w pełni zastosowała się do wskazówek negocjacyjnych załączonych do decyzji Rady, uwzględniając przede wszystkim bieżący stan dorobku wspólnotowego oraz jego przyszły rozwój w dziedzinie współpracy.

Jest to w szczególności widoczne w art. 7 i art. 25 umowy, zgodnie z którymi postanowienia umowy nie mają wpływu na stosowanie korzystniejszych postanowień umów dwu- lub wielostronnych pomiędzy umawiającymi się stronami.

Takie same wnioski wypracowano na szczycie unijno-szwajcarskim w dniu 19 maja 2004, podczas którego uzgodniono, że ,w odniesieniu do umowy o współpracy w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym, obie strony prowadzą pełną współpracę sądową oraz udzielają sobie wszelkiej pomocy administracyjnej w zakresie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności, w tym przestępstwom celnym i przestępstwom z zakresu podatków pośrednich związanych z obrotem towarami i usługami. Współpraca w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy ulegnie znaczącemu polepszeniu, obejmując w szczególności przypadki poważnych nadużyć finansowych i przemytu".

Współpraca administracyjna będzie prowadzona zgodnie z normami Konwencji o wzajemnej pomocy i współpracy pomiędzy organami administracji celnej (Dz.U. C 24 z 23.1.1998, str. 2) (Druga Konwencja Neapolitańska). Współpraca sądowa z użyciem środków przymusu (przeszukanie i zajęcie) podlega zasadzie podwójnej karalności określonej w art. 31 umowy, który odpowiada art.51 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen (SIC) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000). Jeśli w przyszłości zasada podwójnej karalności zostanie usunięta z Układu z Schengen w odniesieniu do wniosków o udzielenie pomocy sądowej w sprawie przeszukania lub zajęcia, nowe przepisy Schengen będą miały pełne zastosowanie w dziedzinach objętych niniejszą umową. Zgodnie z wnioskami z wyżej wspomnianego szczytu Szwajcarii udzielono w umowie pomiędzy Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską, w odniesieniu do związku Szwajcarii z wdrożeniem, stosowaniem i rozwojem dorobku Schengen, odstępstwa od przyjęcia przyszłego acquis w zakresie wniosków o udzielenie pomocy sądowej w sprawie przeszukania i zajęcia, z tym że jedynie w dziedzinie opodatkowania bezpośredniego.

Współpraca w sprawach dotyczących prania pieniędzy będzie prowadzona zgodnie z zakresem rzeczowym dyrektywy 91/308/EWG o uniemożliwieniu korzystania z systemu finansowego do celów prania brudnych pieniędzy (Dziennik Urzędowy UE L 166, 28.6.1991, s. 77) zmienionej dyrektywą 2001/97/WE (Dz. U. L 344 z 28.12.01, str. 76), której art. 1 zawiera odniesienie do koncepcji poważnego przestępstwa określonej w art. 2 Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (przestępstwo podlegające karze pozbawienia wolności, która może prowadzić do ekstradycji).

Postanowienia umowyTytuł I: Postanowienia ogólne

* Artykuł 1 i 2- ,Przedmiot" i ,Zakres"

Artykuły te określają przedmiot i zakres umowy, obejmujący pomoc administracyjną i współpracę sądową w celu chronienia interesów finansowych Wspólnot oraz niektórych interesów finansowych Państw Członkowskich.

Użyte w umowie terminy ,nadużycia finansowe i inna nielegalna działalność" obejmują wszelkie przestępstwa podatkowe (VAT i akcyza) i celne (w tym przemyt), a także korupcję, łapówkarstwo oraz pranie dochodów z działalności objętej umową z zastrzeżeniem art. 2 ust. 3. Postanowienia umowy obejmują również pranie pieniędzy, jeśli przestępstwo źródłowe podlega karze pozbawienia wolności powyżej sześciu miesięcy, co w szczególności obejmuje oszustwa podatkowe oraz przemyt na skalę profesjonalną (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

Pierwszy tiret art. 2 ust. 1 lit. a) zawiera odniesienie do ,obrotu towarami" bez względu na to, czy towary przewożone są przez terytorium drugiej strony (miejsce wyjazdu, przeznaczenia lub tranzyt). Umowa obejmuje przestępstwa podatkowe związane z obrotem zarówno towarami, jak i usługami. Termin ,obrót", o którym mowa w drugim tirecie art. 2 ust. 1 lit. a) rozumiany jest bez względu na to, czy towary przewożone są przez terytorium drugiej strony bądź czy usługi mają związek z tym terytorium (miejsce wyjazdu, przeznaczenia lub tranzyt) (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

W art. 2 ust. 2 stwierdza się, że nie można odmówić współpracy jedynie ze względu na to, że prawodawstwo strony wezwanej nie zawiera takiej samej prawnej klasyfikacji okoliczności jak prawodawstwo strony wzywającej. Oznacza to, że umowa co do zasady nie podlega zasadzie podwójnej karalności, która ma zastosowanie jedynie w ramach art. 31 i art. 32 umowy (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.)

* Artykuł 3- ,Drobne sprawy"

Artykuł ten ma celu zapobiegnięcie konieczności zajmowania się nadmiernie wysoką liczbą wniosków o pomoc w drobnych sprawach.

W artykule tym zawarto treść art. 50 ust. 4 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 19) (dalej zwanej SIC). Jednakże w odniesieniu do współpracy sądowej postanowienia art. 50 ust. 4 SIC oraz art. 3 niniejszej umowy przestaną mieć zastosowanie w odniesieniu do Szwajcarii po wejściu w życie Protokołu z dnia 16 października 2001 do Konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi, jako że art. 8 Protokołu zastąpi art. 50 SIC. Protokół wejdzie w życie dla Szwajcarii najpóźniej w dniu jego wejścia w życie dla piętnastego państwa będącego członkiem Unii Europejskiej w czasie przyjęcia przez Radę aktu ustanawiającego Protokół.

* Artykuł 4- ,Porządek publiczny"

Artykuł ten uwzględnia stosowne kwestie porządku publicznego zgodnie z umowami o współpracy, a w szczególności art. 2 lit. b) Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych Rady Europy (Strasburg 20.4.1959).

Tajemnica bankowa nie stanowi przesłanki do odmowy udzielenia wzajemnej pomocy w rozumieniu tego artykułu.

* Artykuł 5- ,Przekazywanie informacji i dowodów"

Artykuł ten zezwala na wymianę pomiędzy Państwami Członkowskimi oraz Komisją informacji oraz dowodów otrzymanych od Szwajcarii, i vice versa, w drodze świadczenia pomocy uregulowanej postanowieniami umowy.

Art. 5 ust. 1 zawiera odniesienie do zasady poufności, jaką związani są funkcjonariusze publiczni. Postanowienia art. 5 ust. 2 przedstawiają akt przekazania informacji i dowodów otrzymanych przez stronę wzywającą jako konsekwencję pomocy udzielonej przez władze strony wezwanej. Art. 5 ust. 3 zapewnia skuteczność aktu przekazania informacji.

* Artykuł 6- ,Poufność"

Artykuł ten dotyczy wymogów w zakresie poufności, jakie mają zastosowanie do obsługi wniosków o pomoc przez stronę wezwaną.

Tytuł II: Postanowienia dotyczące pomocy administracyjnej w celu ochrony interesów finansowych

* Artykuł 7- ,Związki z innymi umowami"- Umowa o przeciwdziałaniu nadużyciom finansowym nie uchyla Protokołu o wzajemnej pomocy w sprawach celnych podpisanego ze Szwajcarią (Dz.U. L 169 z 27.6.97, str. 81), który nadal ma zastosowanie, szczególnie w odniesieniu do kwestii celnych nie objętych zakresem umowy.

* Artykuł 8 i 9- ,Zakres" i ,Kompetencje"- Te postanowienia projektu umowy odpowiadają art. 1-3 oraz art. 8 Konwencji o wzajemnej pomocy i współpracy pomiędzy organami administracji celnej (Dz.U.C 24 z 23.1.98, str. 2) (dalej zwanej Drugą Konwencją Neapolitańską).

Pomoc administracyjna uregulowana w ramach umowy odpowiada stosownym unormowaniom Drugiej Konwencji Neapolitańskiej. Obejmuje to wykorzystanie informacji do celów umowy (patrz art. 19 umowy) (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.). Zakres umowy o przeciwdziałaniu nadużyciom finansowym wykracza poza zakres Konwencji, która dotyczy wyłącznie spraw celnych. Postanowienia umowy mają zastosowanie w granicach kompetencji przyznanych władzom każdej ze stron prawem krajowym oraz nie zmieniają ani nie rozszerzają zakresu tych kompetencji.

* Artykuł 10- ,Proporcjonalność". Artykuł ten dotyczy kwestii uregulowanych w art. 3, lecz w odniesieniu do pomocy administracyjnej.

* Artykuł 11- ,Departamenty centralne"

Ten artykuł projektu umowy zgodny jest z treścią art. 5 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej i odzwierciedla ujęty w wytycznych negocjacyjnych wymóg jasnego wskazania właściwych władz na szczeblu centralnym.

Każda z umawiających się stron wyznacza departamenty centralne upoważnione do obsługi wniosków o pomoc administracyjną.

* Artykuł 12- ,Wniosek o informację"-, Artykuł 13- ,Wniosek o nadzór"- i Artykuł 14- ,Zawiadomienia i przekazanie pocztą" (1) i (2).

Te artykuły projektu umowy są zgodne z treścią art. 10, art. 11 i art. 13 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej.

* Artykuł 14 ust. 3 ma na celu zapewnienie, że instytucja udzielająca dotacji może bezpośrednio kontaktować się z mającymi miejsce zamieszkania lub siedziby na terenie Szwajcarii beneficjentami dotacji lub wykonawcami realizującymi usługi na rzecz Wspólnot oraz że ci beneficjenci lub wykonawcy mogą odpowiadać na wnioski wyżej wspomnianych instytucji o przekazanie dokumentów i informacji w związku z udzielonymi dotacjami i kontraktami. W przypadku braku umocowania w przepisach międzynarodowych, takie przekazanie informacji byłoby prawdopodobnie objęte szwajcarskimi przepisami o naruszeniu tajemnic handlowych i szpiegostwie gospodarczym.

* Artykuł 15- ,Wniosek o przeprowadzenie dochodzenia"- i Artykuł 16- ,Obecność upoważnionego personelu organu strony wzywającej"

Artykuły te są zgodne z treścią art. 12 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej. Zastosowanie środków dochodzeniowych dozwolonych w ramach systemu prawnego strony wezwanej, jak określono w art. 15 ust. 2, obejmuje przesłuchanie osób, przeszukanie lokali i środków transportu, wykonywanie kopii dokumentów, składanie wniosków o udzielenie informacji, a także zajęcie rzeczy, dokumentów i przedmiotów wartościowych.

Art. 16 przewiduje możliwość, by upoważniony personel był obecny przy wykonywaniu wniosku o pomoc, miał wgląd w dokumenty, mógł przedstawiać pytania i sugestie odnośnie środków dochodzeniowych w celu przyczynienia się do wydajnej realizacji wzajemnej pomocy, a także w razie potrzeby miał dostęp do tych samych lokali, dokumentów i informacji co personel organu wezwanego. (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

* Artykuł 17- ,Obowiązek współpracy"

Artykuł ten jest naturalnym następstwem postanowień art. 16 i art. 16 umowy oraz odzwierciedla podobne zobowiązania nałożone na podmioty gospodarcze Państw Członkowskich w odniesieniu do dochodzeń prowadzonych przez władze państwowe.

* Artykuł 18 - ,Forma i treść wniosków o pomoc"

Artykuł ten jest zgodny z treścią art. 19 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej.

* Artykuł 19- ,Wykorzystanie informacji"

Artykuł ten jest zbliżony treścią do art. 11 Protokołu o wzajemnej pomocy w sprawach celnych podpisanego ze Szwajcarią (Dz.U. L 169 z 27.6.97, str. 81) i odzwierciedla zasadę specjalności. Wykorzystanie informacji będzie nadal ograniczało się do celów związanych z ochroną finansowych interesów stron, jak określono w art. 2 (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

* Artykuł 20- ,Pomoc z własnej inicjatywy"

Zakres tego artykułu jest szerszy niż podobnych postanowień Drugiej Konwencji Neapolitańskiej.

* Artykuł 21-23 -,Szczególne formy współpracy"

Artykuły te są zgodne z treścią niektórych uregulowań tytułu IV Drugiej Konwencji Neapolitańskiej. Artykuły te zostały skonstruowane w taki sposób, aby ich stosowanie pozostawić uznaniu władz umawiających się stron.

* Artykuł 24- "Dochodzenie roszczeń"

Artykuł ten oddaję istotę art. 6, art. 7, art. 10, art. 13 i art. 15 dyrektywy 76/308/EWG z 15 marca 1976 o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków (Dz.U. z 19.3.76 L73, str. 18).

Tytuł III: Postanowienia dotyczące wzajemnej pomocy sądowej w celu ochrony interesów finansowych

* Artykuł 25- ,Związek z innymi umowami"

Artykuł oparty jest na takich samych przesłankach komplementarności instrumentów międzynarodowych co art. 48 SIC oraz art. 1 Konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej z 29 maja 2000 r. (Dz.U. C 197 z 12.7.2000, str. 1).

Koncepcja wielostronnych umów pomiędzy umawiającymi się stronami na warunkach art. 25 ust. 2 umowy obejmuje w szczególności, po jej wejściu w życie, umowę pomiędzy Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie zaangażowania Konfederacji Szwajcarskiej we wdrożenie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen

* Artykuł 26- ,Postępowania, w których udzielana jest pomoc"

Artykuł ten jest zgodny z treścią art. 49 SIC oraz art. 3 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

Artykuł w obecnej formie dotyczy postępowań, w przypadku których udzielana jest pomoc sądowa (w tym w odniesieniu do zdarzeń lub przestępstw, za które odpowiedzialna może być osoba prawna). Ustęp 2 został zachowany w celu rozszerzenia zakresu przepisów Konwencji o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa (Strasburg, 8.11.1990) o przestępstwa objęte umową o przeciwdziałaniu nadużyciom finansowym.

* Artykuł 27- ,Przekazywanie wniosków"

Artykuł ten zawiera luźne podejście do kwestii przekazywania wniosków, zezwalając na zarówno scentralizowane, jak i bezpośrednie przekazywanie wniosków organom zajmujących się ich wykonaniem. Jest to szczególnie wygodne w przypadku Szwajcarii, gdzie możliwość scentralizowanego przekazywania wniosków może okazać się przydatna w pewnych sytuacjach ze względu na istnienie dwupoziomowego systemu sądownictwa (federalnego i kantonalnego).

Bezpośrednie przekazywanie wniosków jest zgodne z postanowieniami art. 6 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej i pozwoli uniknąć niepotrzebnych opóźnień. W art. 27 ust. 5 przewidziano konieczne środki w celu określenia właściwych organów centralnych.

* Artykuł 28- ,Doręczenie pocztą"- zgodny jest z treścią art. 52 SIC i art. 5 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

* Artykuł 29- ,Środki tymczasowe"

Artykuł ten odpowiada treści art. 24 Drugiego protokołu dodatkowego z dnia 8 listopada 2001 r. do Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych Rady Europy (Strasburg 20.4.1959). Ustęp 2 odpowiada treści art. 11 Konwencji o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa (Strasburg 8.11.1990).

* Artykuł 30- ,Obecność władz strony wzywającej"

Artykuł ten jest zgodny z treścią art. 4 Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych Rady Europy (Strasburg 20.4.1959) oraz art. 2 Drugiego protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych (Strasburg 8.11.2001). Jest również inspirowany treścią art. 12 ust. 2 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej. Celem tego artykułu jest ułatwienie wykonywania wniosków o pomoc sądową w celu uniknięcia konieczności składania wniosków dodatkowych, które negatywnie wpływałyby na efektywność współpracy.

Podobnie jak w przypadku pomocy administracyjnej (art. 16), w omawianym artykule przewiduje się możliwość, aby organy władzy oraz upoważniony personel byli obecni przy wykonywaniu wniosku o pomoc, mieli wgląd w dokumenty, mogli przedstawiać pytania i sugestie odnośnie środków dochodzeniowych w celu przyczynienia się do wydajnej realizacji wzajemnej pomocy, a także w razie potrzeby mieli dostęp do tych samych lokali, dokumentów i informacji co personel organu wezwanego. (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

Jednakże artykuł ten nie nakłada na wezwane władze obowiązku zaproszenia władz wzywających do uczestniczenia w realizacji czynności, których dotyczy wniosek o udzielenie pomocy sądowej.

* Artykuł 31- ,Przeszukanie i zajęcie"

Strony będą prowadziły współpracę sądową obejmującą środki takie jak przeszukanie i zajęcie, w tym w sprawach dotyczących opodatkowania pośredniego oraz przemytu. (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

Art. 31 ust. 1 odtwarza brzmienie art. 51 lit. (a) SIC.

Art. 31 ust. 2 odnosi się do wspólnotowych norm w zakresie zapobiegania praniu pieniędzy zgodnie z dyrektywą 91/308/EWG w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego do celów prania brudnych pieniędzy zmienioną dyrektywą 2001/97/WE (Dz. U. L 344 z 28.12.01, str. 76) oraz Drugim protokołem do Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot (Dz.U..C 222 z 19.7.97, str. 12). Wnioski o udzielenie pomocy sądowej dotyczące przeszukania i zajęcia w odniesieniu do przestępstw z zakresu prania pieniędzy podlegają wykonaniu, jeśli przestępstwo źródłowe podlega karze pozbawienia wolności powyżej sześciu miesięcy zgodnie z prawodawstwem strony wzywającej i wyzwanej. Oznacza to objęcie przestępstw podatkowych oraz przemytu na skalę profesjonalną. (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

* Artykuł 32- ,Wniosek o udzielenie informacji bankowych i finansowych"-

Wnioski o udzielenie informacji na temat rachunków i transakcji bankowych, a także o śledzenie transakcji bankowych są obsługiwane zgodnie z normami określonymi w Protokole z dnia 16 października 2001 r. do Konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej (Dz. U. C 326 z 21.11.2001, str.1), co w miarę konieczności obejmuje nieujawnienie osobie objętej dochodzeniem informacji na temat podjętych środków dochodzeniowych (patrz art. 1-4 Protokołu). (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

* Artykuł 33- ,Dostawy nadzorowane".

Artykuł ten jest wzorowany na art. 12 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

* Artykuł 34- ,Przekazanie do celów konfiskaty lub zwrotu"

Artykuł ten jest zgodny z treścią art. 8 Konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej z 29 maja 2000 r.

* Artykuł 35 - ,Przyśpieszenie wzajemnej pomocy"

Artykuł ten odzwierciedla wskazówki negocjacyjne przyjęte przez Radę w dniu 14 grudnia 2000 r. odnośnie uniknięcia nadmiernie wydłużonych procedur współpracy. Artykuł jest w pełni zgodny z treścią art. 4 ust. 2, 3 i 4 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

Przez wykonanie wniosku o pomoc sądową na warunkach art. 35 ust. I rozumie się również przekazanie informacji i dowodów władzom strony wzywającej.

* Artykuł 36- ,Wykorzystanie dowodów"

Artykuł ten powinien być interpretowany jako w pełni zgodny z przepisami acquis dotyczącymi ochrony danych, a w szczególności z postanowieniami art. 23 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

* Artykuł 37- ,Przekazywanie dowodów z własnej inicjatywy"

Artykuł ten oparty jest na art. 7 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej. Dodatkowe odniesienie w tekście projektu umowy do przekazywania dowodów z własnej inicjatywy nie zakłada zasadniczej zmiany w stosunku do dotychczasowych przepisów, jako że wartość dowodowa będzie oczywiście określana na mocy przepisów postępowania karnego w kraju dochodzenia.

* Artykuł 38- ,Postępowanie w kraju strony wezwanej"

Artykuł ten jest uzasadniony w świetle orzecznictwa szwajcarskiego, zgodnie z którym obcemu państwu przystępującemu do pozwu cywilnego w związku z postępowaniem karnym w Szwajcarii można, jako stronie postępowania cywilnego, odmówić wglądu w akta sprawy, jeśli poza wspomnianym postępowaniem karnym władze szwajcarskie zajmują się otrzymanym od organów sądowych tego państwa wnioskiem o pomoc wzajemną w odniesieniu do tej samej sprawy (Abacha, orzeczenie sądu prawa publicznego z 5 czerwca 2001). Artykuł ten ma na celu zapewnienie Wspólnocie lub Państwom Członkowskim możliwości korzystania z pełnych praw przysługującym im jako stronie postępowania w przypadku przystąpienia do pozwu cywilnego w związku z postępowaniem karnym w Szwajcarii.

Tytuł IV: Postanowienia końcowe

* Artykuł 39- ,Wspólny komitet"

Artykuł ten stanowi o powołaniu wspólnego komitetu do spraw zarządzania umową, rozstrzygania sporów (art. 40) i przedstawiania zaleceń odnośnie rewizji umowy (art. 42).

* Artykuł 40- ,Rozstrzyganie sporów"

* Artykuł 41- ,Wzajemność"

Artykuł ten stanowi, że jednostronne środki nie mogą być podejmowane bez uprzedniego zasięgnięcia opinii wspólnego komitetu.

* Artykuł 42- ,Rewizja"

* Artykuł 43 - ,Zakres terytorialny"

Artykuł ten jest zgodny ze standardowymi postanowieniami w tym zakresie. Jednakże Komisja przedstawi Szwajcarii wykaz terytoriów, w których umowa ma zastosowanie.

* Artykuł 44- ,Wejście w życie"

W odniesieniu do oświadczeń składanych na mocy art. 44 ust. 3 oczywistym jest, że jedynie Wspólnota może składać oświadczenia odnośnie spraw z zakresu kompetencji Wspólnoty oraz że oświadczenia nie mogą dotyczyć stosunków pomiędzy Państwami Członkowskimi, a jedynie stosunków ze Szwajcarią.

* Artykuł 45- ,Odstąpienie"

Artykuł ten określa możliwości wypowiedzenia umowy.

* Artykuł 46- ,Stosowanie po czasie"

Artykuł ten zawiera klauzulę o zastosowaniu umowy do wniosków dotyczących bezprawnych czynów popełnionych sześć miesięcy po podpisaniu umowy.

* Artykuł 47- ,Rozszerzenie umowy na nowe Państwa Członkowskie UE"

Artykuł ten ma na celu ułatwienie rozszerzenia umowy na nowe Państwa Członkowskie.

* Artykuł 48- ,Jednobrzmiące teksty"

Wniosek dotyczący DECYZJI RADY dotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności naruszającej ich interesy finansowe

RADA UNII EUROPEJSKIEJ

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 280 w powiązaniu z pierwszym zdaniem pierwszego punktu art. 300 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

[1] Dz.U. C [...] z [...], str. [...].

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) po otrzymaniu upoważnienia Rady w dniu 14 grudnia 2000 r. Komisja przeprowadziła w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich negocjacje z Konfederacją Szwajcarską odnośnie umowy w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowymi i innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowe Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, w tym w zakresie podatku od wartości dodanej i akcyzy;

(2) z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, pożądanym jest podpisanie umowy parafowanej w dniu 25 czerwca 2004 r.;

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ

Artykuł

Z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby upoważnionej do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowymi i innej nielegalnej działalności naruszającej ich interesy finansowe, a także towarzyszącego jej aktu końcowego.

Sporządzono w Brukseli,

W imieniu Rady

Przewodniczący