PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej CE 279/149

Wytyczne dla polityki zatrudnienia państw członkowskich *

P6_TA(2008)0207

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityki zatrudnienia państw członkowskich (COM(2007)0803 CZĘŚĆ V — C6-0031/2008 — 2007/0300(CNS))

(2009/C 279 E/32)

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2007)0803 CZĘŚĆ V),

— uwzględniając art. 128 ust. 2 traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0031/2008),

— uwzględniając art. 51 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6-0172/2008),

1. zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2. zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE;

3. zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

4. zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

5. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

(2) Jak wykazała ocena krajowych programów reform państw członkowskich zawarta w przedstawionym przez Komisję rocznym sprawozdaniu z postępów oraz z projekcie wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu, państwa członkowskie powinny kontynuować wysiłki ukierunkowane na osiągnięcie postępu w takich priorytetowych obszarach jak:

(2) Jak wykazała ocena krajowych programów reform państw członkowskich zawarta w przedstawionym przez Komisję rocznym sprawozdaniu z postępów oraz w projekcie wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu, państwa członkowskie powinny kontynuować wysiłki ukierunkowane na osiągnięcie pełnego zatrudnienia, poprawienie jakości pracy i równych szans, osiągnięcie spójności społecznej i postępu w takich priorytetowych obszarach jak:

— włączenie do aktywności zawodowej większej liczby osób oraz utrzymanie ich przy tej aktywności, zwiększenie podaży pracy i modernizacja systemów zabezpieczenia socjalnego,

— stworzenie większej liczby miejsc pracy o wysokiej jakości, włączenie do aktywności zawodowej o wysokiej jakości większej liczby osób oraz utrzymanie ich przy tej aktywności, zwiększenie podaży pracy, modernizacja systemów zabezpieczenia,

— zwiększenie zdolności dostosowawczej pracowników i przedsiębiorstw oraz

— zwiększenie zdolności dostosowawczej pracowników i przedsiębiorstw oraz ich bezpieczeństwa w celu promowania elastycznego rynku pracy oraz promowania zatrudniania pracowników poprzez kształcenie ustawiczne i uznawanie zdobytych umiejętności,

— zwiększenie inwestycji w kapitał ludzki poprzez lepszą edukację i poprawę umiejętności.

— zwiększenie inwestycji w kapitał ludzki poprzez lepszą edukację i poprawę umiejętności , a także zwiększenie szans na kształcenie ustawiczne oraz

— wspieranie mobilności pracowników na europejskim rynku pracy .

(3) W świetle zarówno dokonanej przez Komisję oceny krajowych programów reform, jak i konkluzji Rady Europejskiej szczególną uwagę należy zwrócić na efektywne i terminowe wdrażanie, uwzględniając zwłaszcza uzgodnione cele ilościowe oraz przyjęte założenia, a także działając zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej.

(3) W świetle zarówno dokonanej przez Komisję oceny krajowych programów reform, jak i konkluzji Rady Europejskiej szczególną uwagę należy zwrócić na wzmocnienie społecznego wymiaru wytycznych w sprawie zatrudnienia oraz efektywne i terminowe wdrażanie ich , uwzględniając zwłaszcza uzgodnione cele jakościowe i ilościowe oraz przyjęte założenia zgodne z konkluzjami Rady Europejskiej.

(5) Państwa członkowskie powinny uwzględniać wytyczne w sprawie polityki zatrudnienia przy wdrażaniu finansowania pochodzącego z zasobów wspólnotowych, w szczególności z Europejskiego Funduszu Społecznego.

(5) Państwa członkowskie powinny uwzględniać wytyczne w sprawie polityki zatrudnienia przy wdrażaniu finansowania pochodzącego z zasobów wspólnotowych, w szczególności z Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji .

(6) Ponieważ wytyczne mają formę zintegrowanego pakietu, państwa członkowskie powinny w pełni wdrożyć ogólne wytyczne polityki gospodarczej.

(6) Ponieważ wytyczne mają formę zintegrowanego pakietu, państwa członkowskie powinny w pełni uwzględnić wytyczne w sprawie zatrudnienia przy wdrażaniu ogólnych wytycznych polityki gospodarczej.

Artykuł 2a

1. Przy wdrażaniu wytycznych określonych z Załączniku państwa członkowskie:

— uwzględniają wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem wykluczenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia, szkolenia oraz ochrony zdrowia ludzkiego oraz

— dążą do zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

2. Państwa członkowskie zapewniają ściślejsze współdziałanie między wytycznymi a otwartą metodą koordynacji w związku z procesem ochrony socjalnej i integracji społecznej.

3. Państwa członkowskie, we współpracy z partnerami społecznymi i zgodnie z krajowymi tradycjami poszczególnych państw członkowskich, badają sposoby poprawy zgodności ich prawodawstwa z przepisami i zasadami europejskiego prawa socjalnego, porozumieniami między partnerami społecznymi i głównymi zasadami równego traktowania i niedyskryminacji oraz ich wdrażania, a także sporządzają na ten temat sprawozdania w krajowych programach reform.

Wytyczne w sprawie zatrudnienia stanowią część zintegrowanych wytycznych na okres 2008-2010 opartych na trzech filarach: w dziedzinie polityki makroekonomicznej, reform mikroekonomicznych i polityki zatrudnienia. Filary te wspólnie przyczyniają się do osiągnięcia celów trwałego rozwoju i zatrudnienia oraz zwiększenia spójności społecznej.

Państwa członkowskie, we współpracy z partnerami społecznymi, prowadzą polityki mając na uwadze realizację opisanych poniżej celów i priorytetów działania, tak aby na powszechnie dostępnym rynku pracy było coraz więcej coraz lepszych miejsc pracy. Odzwierciedlając strategię lizbońską, polityki państw członkowskich w sposób zrównoważony wspierają następujące cele:

Państwa członkowskie, we współpracy z partnerami społecznymi i innymi zainteresowanymi stronami oraz przestrzegając tradycji krajowych , prowadzą polityki mając na uwadze realizację opisanych poniżej celów i priorytetów działania, tak aby na powszechnie dostępnym rynku pracy było coraz więcej coraz lepszych miejsc pracy oraz lepiej wyszkolonej i bardziej wykwalifikowanej siły roboczej . Odzwierciedlając strategię lizbońską, polityki państw członkowskich w sposób zrównoważony wspierają następujące cele:

— Pełne zatrudnienie: dla podtrzymania wzrostu gospodarczego i wzmocnienia spójności społecznej niezbędne jest osiągnięcie pełnego zatrudnienia oraz zmniejszenie poziomu bezrobocia i nieaktywności zawodowej poprzez zwiększenie popytu na pracę i podaży pracy w ramach zintegrowanego modelu elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego (flexicurity). To wymaga polityki, która dotyczyć będzie jednocześnie elastyczności rynków pracy, organizacji pracy i relacji pracowniczych oraz bezpieczeństwa zatrudnienia i ochrony socjalnej;

— Pełne zatrudnienie: dla podtrzymania wzrostu gospodarczego i wzmocnienia spójności społecznej niezbędne jest osiągnięcie pełnego zatrudnienia oraz zmniejszenie poziomu bezrobocia i nieaktywności zawodowej poprzez zwiększenie popytu na pracę i podaży pracy w ramach zintegrowanego modelu elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego (flexicurity). To wymaga polityki, która dotyczyć będzie jednocześnie elastyczności rynków pracy, organizacji pracy i relacji pracowniczych, łączenia pracy z życiem rodzinnym oraz bezpieczeństwa zatrudnienia i ochrony socjalnej;

— Poprawa jakości i wydajności pracy: staraniom w celu podniesienia poziomu zatrudnienia towarzyszy podnoszenie poziomu atrakcyjności miejsc pracy, jakości pracy i tempa wzrostu wydajności pracy oraz zmniejszanie segmentacji i odsetka pracowników nisko opłacanych. Należy w pełni wykorzystać efekty synergii pomiędzy jakością pracy, wydajnością i zatrudnieniem;

— Poprawa jakości i wydajności pracy: staraniom w celu podniesienia poziomu zatrudnienia towarzyszy podnoszenie poziomu atrakcyjności miejsc pracy, jakości pracy i tempa wzrostu wydajności pracy oraz zmniejszanie segmentacji, nierówności płci i odsetka pracowników nisko opłacanych. Należy w pełni wykorzystać efekty synergii pomiędzy jakością pracy, wydajnością i zatrudnieniem;

Zapewnianie równych szans i zwalczanie przejawów dyskryminacji jest niezbędne dla osiągania postępu. We wszelkich podejmowanych działaniach powinno się uwzględniać włączanie kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn do głównego nurtu politycznego oraz propagowanie równości mężczyzn i kobiet. Szczególną uwagę należy zwrócić na znaczne ograniczenie wszelkich różnic między kobietami i mężczyznami na rynkach pracy, zgodnie z Europejskim paktem na rzecz równości płci. To pomoże państwom członkowskim radzić sobie z wyzwaniami demograficznymi. Jako część nowego podejścia międzypokoleniowego należy zwrócić szczególną uwagę na sytuację młodzieży, wdrażanie Europejskiego paktu na rzecz młodzieży oraz promowanie dostępu do zatrudnienia przez cały okres życia zawodowego. Należy zwrócić szczególną uwagę na znaczne zmniejszenie różnic w poziomie zatrudnienia osób znajdujących się w gorszym położeniu, w tym osób niepełnosprawnych, jak również obywateli państw trzecich i obywateli UE, zgodnie z celami krajowymi.

Zapewnianie równych szans i zwalczanie przejawów dyskryminacji jest niezbędne dla osiągania postępu. We wszelkich podejmowanych działaniach powinno się uwzględniać włączanie kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn do głównego nurtu politycznego oraz propagowanie równości mężczyzn i kobiet. Szczególną uwagę należy zwrócić na znaczne ograniczenie wszelkich różnic między kobietami i mężczyznami na rynkach pracy, koncentrując się zwłaszcza na nierównościach w wynagrodzeniu , zgodnie z Europejskim paktem na rzecz równości płci. To pomoże państwom członkowskim radzić sobie z wyzwaniami demograficznymi. Jako część nowego podejścia międzypokoleniowego należy zwrócić szczególną uwagę na sytuację młodzieży, wdrażanie Europejskiego paktu na rzecz młodzieży oraz promowanie dostępu do zatrudnienia przez cały okres życia zawodowego, również w przypadku starszych pracowników . Należy zwrócić szczególną uwagę na znaczne zmniejszenie różnic w poziomie zatrudnienia osób znajdujących się w gorszym położeniu, w tym osób niepełnosprawnych, jak również obywateli państw trzecich i obywateli UE, zgodnie z celami krajowymi. Pomoże to państwom członkowskim radzić sobie z wyzwaniami demograficznymi.

— włączeniu do aktywności zawodowej większej liczby osób oraz utrzymaniu ich przy tej aktywności, zwiększeniu podaży pracy oraz modernizacji systemów ochrony socjalnej;

— włączeniu do aktywności zawodowej o wysokiej jakości większej liczby osób oraz utrzymaniu ich przy tej aktywności poprzez łączenie pracy z życiem rodzinnym, zwiększeniu podaży pracy poprzez zwiększenie zatrudnienia, modernizacji systemów ochrony socjalnej oraz zapewnieniu rynków pracy sprzyjających integracji ,

— wspieraniu aktywnej integracji społecznej wszystkich w celu zwalczania ubóstwa i wykluczenia społecznego poprzez zapewnienie przyzwoitego dochodu i wysokiej jakości usług socjalnych wraz z dostępem do rynku pracy poprzez stworzenie możliwości zatrudnienia i początkowe lub ustawiczne szkolenie zawodowe.

— zwiększaniu zdolności dostosowywania pracowników i przedsiębiorstw,

— zwiększaniu zdolności dostosowawczych i bezpieczeństwa pracowników i przedsiębiorstw,

— zwiększeniu inwestycji w kapitał ludzki poprzez lepszą edukację i poprawę umiejętności.

— zwiększeniu inwestycji w kapitał ludzki poprzez lepszą edukację i poprawę umiejętności oraz dostosowaniu systemów edukacji i szkoleń do nowych wymogów dotyczących kompetencji zawodowych ,

— zwiększaniu i poprawie inwestycji w dziedzinie badań, nauki i innowacji,

— eliminacji wszystkich form dyskryminacji ze względu na płeć w miejscu pracy.

1. Włączenie do aktywności zawodowej większej liczby osób oraz utrzymanie ich przy tej aktywności, zwiększenie podaży pracy oraz modernizacja systemów opieki społecznej

1. Włączenie do aktywności zawodowej o wysokiej jakości większej liczby osób oraz utrzymanie ich przy tej aktywności, zwiększenie podaży pracy, modernizacja systemów zabezpieczenia socjalnego i zapewnienie otwartego rynku pracy

Zwiększenie poziomów zatrudnienia pozostaje najskuteczniejszym sposobem generowania wzrostu gospodarczego i wspierania systemów gospodarczych sprzyjających integracji społecznej, przy równoczesnym stwarzaniu sieci bezpieczeństwa dla osób niezdolnych do pracy. Promowanie podejścia do pracy zgodnego z cyklem życia człowieka oraz modernizacja systemów opieki społecznej w celu zapewnienia należytego ich funkcjonowania, stabilności finansowej i odpowiedniej zdolności reagowania na zmieniające się potrzeby społeczne mają rosnące znaczenie, jako że oczekuje się spadku liczby osób w wieku produkcyjnym. Podejście międzypokoleniowe powinno obejmować zwrócenie szczególnej uwagi na problemy utrzymujących się różnic w zatrudnieniu kobiet i mężczyzn oraz niskich wskaźników zatrudnienia starszych pracowników i młodzieży, jak również promocję aktywnej integracji osób najbardziej wykluczonych z rynku pracy. Należy także zintensyfikować działania w celu poprawienia sytuacji młodych ludzi na rynku pracy i znacznego zmniejszenia bezrobocia wśród młodzieży, które jest średnio dwa razy wyższe od ogólnej stopy bezrobocia.

Zwiększenie poziomów zatrudnienia pozostaje najskuteczniejszym sposobem generowania wzrostu gospodarczego i wspierania systemów gospodarczych sprzyjających integracji społecznej, przy równoczesnym stwarzaniu sieci bezpieczeństwa dla osób niezdolnych do pracy. Promowanie podejścia do pracy zgodnego z cyklem życia człowieka oraz modernizacja systemów opieki społecznej w celu zapewnienia należytego ich funkcjonowania, stabilności finansowej i odpowiedniej zdolności reagowania na zmieniające się potrzeby społeczne mają rosnące znaczenie, jako że oczekuje się spadku liczby osób w wieku produkcyjnym. Podejście międzypokoleniowe powinno obejmować zwrócenie szczególnej uwagi na problemy utrzymujących się różnic w zatrudnieniu kobiet i mężczyzn i różnic w ich wynagrodzeniu oraz niskich wskaźników zatrudnienia starszych pracowników i młodzieży, jak również promocję aktywnej integracji osób najbardziej wykluczonych z rynku pracy. Należy także zintensyfikować działania w celu poprawienia sytuacji młodych ludzi, zwłaszcza niewykwalifikowanych, na rynku pracy i znacznego zmniejszenia bezrobocia wśród młodzieży, które jest średnio dwa razy wyższe od ogólnej stopy bezrobocia.

Należy stworzyć odpowiednie warunki ułatwiające podnoszenie poziomu zatrudnienia zarówno wśród osób podejmujących pracę po raz pierwszy, osób powracających do pracy po przerwie, jak i pragnących przedłużyć okres życia zawodowego. W kontekście podejścia flexicurity kluczowe znaczenie mają takie czynniki, jak jakość miejsc pracy, w tym wynagrodzenia i świadczenia, warunki pracy, dostęp do możliwości uczenia się przez całe życie i odpowiednie perspektywy zawodowe; ważne jest też wsparcie i zachęty pochodzące z systemów opieki społecznej. Aby wspierać podejście do pracy zgodne z cyklem życia człowieka oraz propagować łączenie pracy z życiem rodzinnym, należy wprowadzić polityki służące lepszej opiece nad dziećmi. Dobrym założeniem jest cel zapewnienia do 2010 r. opieki dla co najmniej 90 % dzieci w przedziale wiekowym od lat 3 do wieku rozpoczęcia obowiązku szkolnego oraz dla co najmniej 33 % dzieci w wieku poniżej 3 lat. Wzrost średniej stopy zatrudnienia wśród rodziców, zwłaszcza wychowujących dzieci samotnie, wymaga przyjęcia środków wspierających rodziny. W szczególności państwa członkowskie powinny uwzględnić szczególne potrzeby rodziców samotnie wychowujących swoje dzieci i rodzin wielodzietnych. Ponadto w celu przedłużenia

Należy stworzyć odpowiednie warunki, w tym poprzez odpowiedni rozwój kapitału ludzkiego i zaplecza socjalnego w miejscu pracy, ułatwiające podnoszenie poziomu zatrudnienia zarówno wśród osób podejmujących pracę po raz pierwszy, osób powracających do pracy po przerwie, jak i pragnących przedłużyć okres życia zawodowego. W kontekście podejścia flexicurity kluczowe znaczenie mają takie czynniki, jak jakość miejsc pracy, w tym wynagrodzenia i świadczenia, warunki pracy, dostęp do możliwości uczenia się przez całe życie i odpowiednie perspektywy zawodowe; ważne jest też wsparcie i zachęty pochodzące z systemów opieki społecznej. Aby wspierać podejście do pracy zgodne z cyklem życia człowieka oraz propagować łączenie pracy z życiem rodzinnym, należy wprowadzić polityki służące lepszej opiece nad dziećmi. Dobrym założeniem jest cel zapewnienia do 2010 r. opieki dla co najmniej 90 % dzieci w przedziale wiekowym od lat 3 do wieku rozpoczęcia obowiązku szkolnego oraz dla co najmniej 33 % dzieci w wieku poniżej 3 lat. Wzrost średniej stopy zatrudnienia wśród rodziców, zwłaszcza wychowujących dzieci samotnie, wymaga przyjęcia środków wspierających rodziny. W szczególności państwa członkowskie powinny uwzględnić szczególne

życia zawodowego, przeciętny faktyczny wiek opuszczania rynku pracy do 2010 r. należałoby podnieść o 5 lat na poziomie UE (w stosunku do wieku 59,9 lat w 2001 r.). Państwa członkowskie powinny podjąć środki ukierunkowane na ochronę zdrowia, profilaktykę i promowanie zdrowego stylu życia w celu zmniejszenia obciążeń finansowych związanych z chorobami, zwiększenia wydajności pracy i przedłużenia życia zawodowego.

potrzeby rodziców samotnie wychowujących swoje dzieci i rodzin wielodzietnych. Ponadto w celu przedłużenia życia zawodowego, przeciętny faktyczny wiek opuszczania rynku pracy do 2010 r. należałoby podnieść o 5 lat na poziomie UE (w stosunku do wieku 59,9 lat w 2001 r.). Państwa członkowskie powinny podjąć środki ukierunkowane na ochronę zdrowia, profilaktykę i promowanie zdrowego stylu życia w celu zmniejszenia obciążeń finansowych związanych z chorobami, zwiększenia wydajności pracy i przedłużenia życia zawodowego.

Wdrażanie Europejskiego paktu na rzecz młodzieży również przyczyni się do wprowadzania podejścia do pracy zgodnego z cyklem życia człowieka, w szczególności poprzez ułatwienie wejścia na rynek pracy dla kończących edukację.

Wdrażanie Europejskiego Paktu na rzecz Młodzieży, europejskiego porozumienia w sprawie równouprawnienia oraz zgody na utworzenie europejskiego sojuszu na rzecz rodzin również przyczyni się do wprowadzania podejścia do pracy zgodnego z cyklem życia człowieka, w szczególności poprzez ułatwienie wejścia na rynek pracy dla kończących edukację. Należy zastosować zindywidualizowane środki, aby zapewnić młodzieży, która miała mniejsze możliwości, równe szanse integracji społecznej i zawodowej.

Wytyczna 18. Promowanie podejścia do pracy zgodnego z cyklem życia człowieka poprzez:

Wytyczna 18. Promowanie podejścia do pracy zgodnego z cyklem życia człowieka poprzez:

— ponawianie starań zmierzających do tworzenia ścieżek zatrudnienia dla młodzieży oraz zmniejszania bezrobocia wśród młodzieży, do czego wzywa Europejski pakt na rzecz młodzieży,

— ponawianie starań zmierzających do tworzenia ścieżek zatrudnienia dla młodzieży oraz zmniejszania bezrobocia wśród młodzieży, do czego wzywa Europejski pakt na rzecz młodzieży , przy jednoczesnym zwalczaniu dyskryminacji ze względu na płeć ,

— zadbanie o to, aby ludzie łączący pracę z opieką nie byli karani na późniejszym etapie życia w odniesieniu do emerytur i świadczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego,

— środki umożliwiające powrót do pracy osobom, które tracą pracę w późniejszym okresie życia, oraz działania mające na celu eliminację dyskryminacji ze względu na wiek, ukierunkowane w szczególności na osoby powyżej 40 roku życia i obejmujące formy samozatrudnienia i samoorganizacji;

— podejmowanie zdecydowanych działań zmierzających do zwiększenia udziału kobiet i eliminowania różnic między kobietami a mężczyznami w zakresie zatrudnienia, bezrobocia i wynagrodzeń,

— podejmowanie zdecydowanych działań zmierzających do zwiększenia udziału kobiet i eliminowania różnic między kobietami a mężczyznami w zakresie zatrudnienia, bezrobocia i szkolenia zawodowego w celu zagwarantowania równych wynagrodzeń i wspierania równości płci , łącznie ze środkami zwiększającymi równość szans i poziom zatrudnienia kobiet, do czego wzywa Europejski Pakt na rzecz Równości Płci,

— szczególny nacisk na różny wpływ systemów świadczeń na mężczyzn i kobiety oraz przegląd wszelkich struktur związanych ze świadczeniami, które mają negatywny wpływ na udział kobiet w sile roboczej,

— ułatwione łączenie pracy z życiem prywatnym oraz tworzenie łatwo dostępnych i przystępnych cenowo obiektów opieki nad dziećmi oraz innymi osobami na utrzymaniu,

— ułatwione łączenie pracy z życiem prywatnym i rodzinnym oraz tworzenie łatwo dostępnych i przystępnych cenowo wysokiej jakości obiektów opieki nad dziećmi oraz innymi osobami na utrzymaniu , w tym systemów urlopów rodzicielskich i innych ,

— zwracanie szczególnej uwagi na kobiety i mężczyzn rozważających powrót do płatnej pracy po przerwie oraz badanie sposobów stopniowego wyeliminowania przeszkód na drodze do takiego powrotu bez utraty jakości pracy,

— wspieranie aktywnego starzenia się, w tym odpowiednich warunków pracy, poprawy opieki zdrowotnej (w pracy) oraz odpowiednich zachęt do podejmowania pracy i zniechęcania do wczesnego przechodzenia na emeryturę ,

— wspieranie aktywnego starzenia się, w tym odpowiednich warunków pracy, poprawy opieki zdrowotnej w pracy oraz odpowiednich zachęt do podejmowania pracy i przedłużenia okresu życia zawodowego przez pracowników, jeżeli chcą oni później przejść na emeryturę ,

— nowoczesne systemy opieki społecznej, w tym emerytalny i opieki zdrowotnej, zapewniające ich dostosowanie do potrzeb społecznych, stabilność finansową i zdolność reagowania na zmieniające się potrzeby, tak aby wspierać aktywność zawodową i wydłużać okres życia zawodowego.

— nowoczesne systemy opieki społecznej, w tym emerytalny i opieki zdrowotnej, zapewniające ich dostosowanie do potrzeb społecznych, stabilność finansową i zdolność reagowania na zmieniające się potrzeby, tak aby wspierać aktywność zawodową i wydłużać okres życia zawodowego.

Zob. również zintegrowana wytyczna „Zabezpieczenie równowagi gospodarczej i fiskalnej jako podstawa wzrostu zatrudnienia” (nr 2).

Zob. również zintegrowana wytyczna „Zabezpieczenie równowagi gospodarczej i fiskalnej jako podstawa wzrostu zatrudnienia” (nr 2).

Polityka aktywnej integracji może spowodować zwiększenie podaży pracy i umocnić spójność społeczeństwa; jej narzędzia są ważnymi środkami propagowania integracji w społeczeństwie i na rynku pracy osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji. Każda osoba, która stała się bezrobotna, musi mieć możliwość ponownego podjęcia pracy w rozsądnym czasie. W przypadku ludzi młodych okres pozostawania bez pracy powinien być krótki, tj. do 2010 r. trwać nie dłużej niż 4 miesiące; w przypadku osób dorosłych nie powinien natomiast przekraczać 12 miesięcy. Konieczna jest realizacja aktywnej polityki na rzecz osób długotrwale bezrobotnych, przy czym należy uwzględnić realizację celu dotyczącego osiągnięcia stopy zatrudnienia na poziomie 25 % w 2010 r. Tego rodzaju aktywne środki powinny obejmować stworzenie możliwości szkolenia, przekwalifikowania, praktyki zawodowej, pracy lub innego rodzaju zatrudnienia, co powinno w odpowiednich przypadkach być powiązane z pomocą w bieżącym poszukiwaniu pracy. Aby zwiększyć udział w zatrudnieniu i zwalczać wykluczenie społeczne, istotne jest ułatwianie dostępu do rynku pracy osobom poszukującym pracy, zapobieganie bezrobociu i zapewnianie osobom, które straciły pracę, bliskiego związku z rynkiem pracy oraz możliwości zwiększania swych szans na znalezienie pracy. Jest to również zgodne z podejściem flexicurity. Realizacja tych celów wymaga zniesienia barier na rynku pracy poprzez pomoc w skutecznym poszukiwaniu pracy, ułatwianie dostępu do szkoleń i stosowanie innych aktywnych środków na rynku pracy, zapewnienie przystępnego cenowo dostępu do podstawowych usług oraz zapewnienie wszystkim odpowiedniego poziomu środków minimalnych. W ramach takiego podejścia należy jednocześnie zapewnić opłacalność pracy dla wszystkich pracowników, jak również eliminować potencjalne

Polityka aktywnej integracji może spowodować zwiększenie podaży pracy i umocnić spójność społeczeństwa; jej narzędzia są ważnymi środkami propagowania integracji w społeczeństwie i na rynku pracy osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji. Każda osoba, która stała się bezrobotna, musi mieć możliwość podjęcia zatrudnienia, przyuczenia do zawodu, kontynuacji szkolenia lub innych rozwiązań prowadzących do zatrudnienia w rozsądnym czasie. W przypadku ludzi młodych okres pozostawania bez pracy powinien być krótki, tj. do 2010 r. trwać nie dłużej niż 4 miesiące; w przypadku osób dorosłych nie powinien natomiast przekraczać 12 miesięcy. Konieczna jest realizacja aktywnej polityki na rzecz osób długotrwale bezrobotnych, przy czym należy uwzględnić realizację celu dotyczącego osiągnięcia stopy zatrudnienia na poziomie 25 % w 2010 r. Tego rodzaju aktywne środki powinny obejmować stworzenie możliwości szkolenia, przekwalifikowania, praktyki zawodowej, pracy lub innego rodzaju zatrudnienia, co powinno w odpowiednich przypadkach być powiązane z pomocą w bieżącym poszukiwaniu pracy. Aby zwiększyć udział w zatrudnieniu i zwalczać wykluczenie społeczne, istotne jest ułatwianie dostępu do rynku pracy osobom poszukującym pracy, zapobieganie bezrobociu i zapewnianie osobom, które straciły pracę, bliskiego związku z rynkiem pracy oraz możliwości zwiększania swych szans na znalezienie pracy. Realizacja tych celów wymaga zniesienia barier na rynku pracy poprzez pomoc w skutecznym poszukiwaniu pracy, ułatwianie dostępu do szkoleń i stosowanie innych aktywnych środków na rynku pracy, zapewnienie przystępnego cenowo dostępu do podstawowych usług oraz zapewnienie wszystkim odpowiedniego poziomu środków minimalnych, wdrażając przy tym zasadę godziwego wynagrodzenia jako zachętę ekonomiczną do

„pułapki” wynikające z bezrobocia, ubóstwa i braku aktywności. Szczególną uwagę należy zwrócić na wspieranie udziału w rynku pracy osób znajdujących się w trudnej sytuacji, w tym pracowników o niskich kwalifikacjach, również poprzez rozszerzanie usług socjalnych, propagowanie ekonomii społecznej oraz rozwój nowych źródeł miejsc pracy w odpowiedzi na potrzeby społeczne. Szczególne znaczenie ma zwalczanie dyskryminacji, promowanie dostępu do zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz integracja imigrantów i mniejszości.

podejmowania pracy. W ramach takiego podejścia należy jednocześnie zapewnić opłacalność pracy dla wszystkich pracowników oraz przestrzeganie zasady „jednakowa płaca za jednakową pracę” , jak również eliminować potencjalne „pułapki” wynikające z bezrobocia, ubóstwa i braku aktywności. Szczególną uwagę należy zwrócić na wspieranie udziału w rynku pracy osób znajdujących się w trudnej sytuacji, w tym pracowników o niskich kwalifikacjach, również poprzez rozszerzanie usług socjalnych, propagowanie ekonomii społecznej oraz rozwój nowych źródeł miejsc pracy w odpowiedzi na potrzeby społeczne. Szczególne znaczenie ma zwalczanie dyskryminacji, promowanie dostępu do zatrudnienia kobiet i osób niepełnosprawnych oraz integracja imigrantów i mniejszości. Należy uwzględnić najlepsze miejscowe wzorce w zakresie doświadczeń spółdzielni społecznych i wszystkich form odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw.

— rozwój nowych źródeł miejsc pracy w sektorze usług w przypadku osób fizycznych i przedsiębiorstw, przede wszystkim na poziomie lokalnym.

— rozwój nowych źródeł miejsc pracy w sektorze usług w przypadku osób fizycznych i przedsiębiorstw, sektorze nienastawionym na zysk oraz sektorze gospodarki społecznej, przede wszystkim na poziomie lokalnym.

Wytyczna 19a. Zagwarantowanie aktywnej integracji społecznej wszystkich oraz rozwiązywanie problemu ubóstwa i wykluczenia społecznego poprzez zapewnienie przyzwoitego dochodu i lepszego dostępu do wysokiej jakości usług socjalnych wraz z dostępem do rynku pracy poprzez zwiększenie możliwości zatrudnienia i początkowe lub ustawiczne szkolenie zawodowe.

— propagowanie modeli partnerstwa zainteresowanych stron w celu zwiększenia lokalnego i regionalnego potencjału, który zostanie wykorzystany w lokalnych jednostkach, stosując otwarte, demokratyczne formy organizacji,

— zapobieganie drenażowi mózgów z regionów peryferyjnych Unii Europejskiej lub z państw członkowskich poprzez regionalne inwestycje gospodarcze, społeczne i strukturalne,

2. Zwiększenie zdolności dostosowawczych pracowników i przedsiębiorstw

2. Zwiększenie zdolności dostosowawczych i bezpieczeństwa pracowników i przedsiębiorstw (rosnące bezpieczeństwo pracy)

Wytyczna 21. Promowanie elastyczności przy równoczesnym zapewnianiu bezpieczeństwa zatrudnienia oraz ograniczanie segmentacji rynku pracy, z uwzględnieniem roli partnerów społecznych poprzez :

Wytyczna 21. Promowanie elastyczności przy równoczesnym zapewnianiu bezpieczeństwa oraz ograniczanie segmentacji rynku pracy, z uwzględnieniem roli partnerów społecznych oraz następujących kluczowych elementów :

— elastycznych i solidnych rozwiązań umownych zapewnianych dzięki nowoczesnemu prawu pracy, układom zbiorowym i organizacji pracy,

— kompleksowych strategii kształcenia ustawicznego, zapewniających stałą zdolność pracowników, szczególnie osób z najsłabszych grup społecznych, do dostosowywania się i do podejmowania zatrudnienia,

— skutecznej i aktywnej polityki rynku pracy, która nie obejmuje aktywnej polityki wczesnego przechodzenia na emeryturę, a która prowadzi raczej do szerszej integracji starszych i doświadczonych pracowników ze środowiskiem pracy w celu wspierania obywateli w radzeniu sobie z nagłymi zmianami, skrócenia okresów bezrobocia i ułatwienia podejmowania innej pracy,

— nowoczesnych systemów zabezpieczenia społecznego, zapewniających odpowiednie wsparcie dochodów, sprzyjających zatrudnieniu i ułatwiających mobilność na rynku pracy.

Obejmuje to również:

— dostosowanie prawodawstwa w zakresie zatrudnienia, w oparciu o przegląd, tam gdzie okaże się to konieczne, różnych ustaleń dotyczących umów i czasu pracy,

— dostosowanie prawodawstwa w zakresie zatrudnienia, w oparciu o przegląd, tam gdzie okaże się to konieczne, różnych ustaleń dotyczących umów i czasu pracy oraz zagwarantowanie głównych praw pracowników bez względu na ich status zatrudnienia w celu propagowania stabilnych stosunków pracy ,

— zajęcie się problemem pracy w „szarej strefie”,

— stosowanie środków zapobiegawczych wspieranych karami w celu zajęcia się problemem pracy w „szarej strefie” w celu ograniczenia występowania nielegalnych form pracy poprzez wzmocnienie i rozwój możliwości specjalistycznych jednostek kontrolujących miejsca pracy ,

— skuteczniejsze prognozowanie i lepsze zarządzanie zmianami, w tym restrukturyzacją gospodarczą, w szczególności zmianami związanymi z otwarciem rynków, tak aby zredukować ich koszty społeczne i ułatwić dostosowanie się,

— skuteczniejsze prognozowanie i lepsze zarządzanie zmianami, w tym restrukturyzacją gospodarczą, w szczególności zmianami związanymi z otwarciem rynków, tak aby zredukować ich koszty społeczne i ułatwić dostosowanie się,

— promowanie i rozpowszechnianie innowacyjnych i elastycznych form organizacji pracy, zmierzających do podniesienia jakości i wydajności pracy, w tym ochrony zdrowia i bezpieczeństwa,

— promowanie i rozpowszechnianie innowacyjnych i elastycznych form organizacji pracy, zmierzających do podniesienia jakości i wydajności pracy, w tym ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy oraz zapewnienia racjonalnych usprawnień dla osób niepełnosprawnych ,

— wspieranie zmian statusu zawodowego, obejmujące szkolenia, samozatrudnienie, podejmowanie działalności gospodarczej i mobilność w sensie geograficznym.

— wspieranie zmian statusu zawodowego, obejmujące szkolenia, samozatrudnienie, podejmowanie działalności gospodarczej i mobilność w sensie geograficznym ,

— zwracanie szczególnej uwagi na przeszkody utrudniające kobietom zakładanie nowych przedsiębiorstw lub samozatrudnienie z myślą o usunięciu tych przeszkód.

Państwa członkowskie powinny wdrożyć własne sposoby postępowania oparte na wspólnych zasadach modelu elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego, przyjętych przez Radę.

Zaangażowanie partnerów społecznych w opracowywanie i wdrażanie strategii elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego poprzez dialog społeczny i układy zbiorowe ma zasadnicze znaczenie.

Patrz również zintegrowane wytyczne „Propagowanie większej spójności między polityką makroekonomiczną, polityką strukturalną i polityką zatrudnienia” (nr 5).

Patrz również zintegrowane wytyczne „Propagowanie większej spójności między polityką makroekonomiczną, polityką strukturalną i polityką zatrudnienia” (nr 5).

Aby maksymalnie zwiększyć tempo tworzenia nowych miejsc pracy, przyczynić się do utrzymania konkurencyjności i mieć wkład w całościowe ramy gospodarcze, ogólny poziom płac powinien się zmieniać zgodnie ze wzrostem wydajności w ramach cyklu gospodarczego i odzwierciedlać sytuację na rynku pracy. Należy ograniczyć różnicę w płacach uzyskiwanych przez kobiety i mężczyzn. Należy zwrócić szczególną uwagę na niski poziom płac w zawodach zdominowanych przez kobiety oraz na powody istnienia obniżonych wynagrodzeń w zawodach i branżach, w których kobiety uzyskują znaczącą pozycję. Aby ułatwić tworzenie nowych miejsc pracy, w szczególności jeśli chodzi o nisko płatną pracę, prawdopodobnie konieczne będzie także podjęcie starań zmierzających do zmniejszenia pozapłacowych kosztów pracy oraz poddanie analizie tzw. klina podatkowego.

Aby maksymalnie zwiększyć tempo tworzenia nowych miejsc pracy, przyczynić się do utrzymania konkurencyjności i mieć wkład w całościowe ramy gospodarcze, ogólny poziom płac powinien się zmieniać zgodnie ze wzrostem wydajności w ramach cyklu gospodarczego i odzwierciedlać sytuację na rynku pracy. Należy ograniczyć różnicę w płacach uzyskiwanych przez kobiety i mężczyzn. W celu zmniejszenia różnic w poziomie wynagrodzenia kobiet i mężczyzn należy zwrócić szczególną uwagę na niski poziom płac w zawodach zdominowanych przez kobiety oraz na powody istnienia obniżonych wynagrodzeń w zawodach i branżach, w których kobiety uzyskują znaczącą pozycję. Aby ułatwić tworzenie nowych miejsc pracy, w szczególności jeśli chodzi o nisko płatną pracę, prawdopodobnie konieczne będzie także podjęcie starań zmierzających do zmniejszenia pozapłacowych kosztów pracy oraz poddanie analizie tzw. klina podatkowego.

— zachęcanie partnerów społecznych w obrębie ich zakresów odpowiedzialności do ustalania odpowiednich ram dla systemów negocjacji płacowych, aby uwzględniać wyzwania dotyczące wydajności i rynku pracy na wszystkich istotnych poziomach oraz aby unikać różnic w poziomie wynagrodzenia mężczyzn i kobiet,

— zachęcanie partnerów społecznych w obrębie ich zakresów odpowiedzialności do ustalania odpowiednich ram dla systemów negocjacji płacowych, aby odzwierciedlać wyzwania dotyczące wydajności i rynku pracy na wszystkich istotnych poziomach w celu zagwarantowania obywatelom europejskim wystarczającej siły nabywczej oraz aby unikać różnic w poziomie wynagrodzenia mężczyzn i kobiet i rosnących nierówności ,

Europa powinna w coraz bardziej efektywny sposób inwestować w kapitał ludzki. Zbyt duża jest liczba osób, które ze względu na brak lub niedopasowanie umiejętności zawodowych nie mogą wejść na rynek pracy, poruszać się na nim lub utrzymać. W celu zwiększenia dostępu do zatrudnienia dla mężczyzn i kobiet wszystkich grup wiekowych, podniesienia poziomów wydajności, innowacyjności i jakości pracy, UE potrzebuje zwiększonych i bardziej efektywnych inwestycji w kapitał ludzki i kształcenie ustawiczne, zgodnych z koncepcją flexicurity, co przyniesie korzyści indywidualnym pracownikom, przedsiębiorstwom, gospodarce i społeczeństwu.

Europa powinna w coraz bardziej efektywny sposób inwestować w kapitał ludzki. Zbyt duża jest liczba osób, które ze względu na brak lub niedopasowanie umiejętności zawodowych nie mogą wejść na rynek pracy, poruszać się na nim lub utrzymać. W celu zwiększenia dostępu do zatrudnienia w oparciu o równe szanse dla mężczyzn i kobiet wszystkich grup wiekowych, podniesienia poziomów wydajności, innowacyjności i jakości pracy oraz aby wspierać pracowników w przystosowaniu się do nowych warunków wynikających z szybkich zmian , UE potrzebuje zwiększonych i bardziej efektywnych inwestycji w kapitał ludzki i zawodowe kształcenie ustawiczne, poprzez dostęp do różnych form uczenia się przez całe życie, zgodnie z koncepcją flexicurity, co przyniesie korzyści indywidualnym pracownikom, przedsiębiorstwom, gospodarce i społeczeństwu.

Wytyczna 23. Zwiększanie i poprawa inwestycji w kapitał ludzki poprzez:

Wytyczna 23. Zwiększanie szans związanych z kształceniem ustawicznym oraz poprawa inwestycji w kapitał ludzki poprzez:

— politykę edukacji i szkoleń sprzyjającą integracji oraz działania mające na celu znaczne ułatwienie dostępu do początkowego kształcenia zawodowego, szkolnictwa średniego i wyższego, obejmującego praktyki zawodowe i szkolenie w zakresie przedsiębiorczości,

— politykę edukacji i szkoleń sprzyjającą integracji oraz działania mające na celu znaczne ułatwienie dostępu do początkowego kształcenia zawodowego, szkolnictwa średniego i wyższego, obejmującego praktyki zawodowe i szkolenie w zakresie przedsiębiorczości oraz potwierdzanie nabytego doświadczenia,

— znaczne ograniczanie liczby uczniów kończących przedwcześnie edukację,

— ograniczanie liczby uczniów kończących przedwcześnie edukację w możliwie najszerszym zakresie, w celu zapobieżenia opuszczaniu szkół przez uczniów bez kwalifikacji, co zwiększa ich zagrożenie bezrobociem,

— opracowywanie skutecznych strategii uczenia się przez całe życie, powszechnie dostępnych w szkołach, przedsiębiorstwach, organach publicznych i dla gospodarstw domowych, zgodnie z umowami europejskimi, obejmujących odpowiednie zachęty i mechanizmy podziału kosztów w celu zwiększenia udziału w uczeniu się przez całe życie i szkoleniu w miejscu pracy przez cały okres życia zawodowego, w szczególności dla pracowników starszych lub o niskich kwalifikacjach.

— opracowywanie skutecznych strategii uczenia się przez całe życie, dostępnych dla wszystkich w szkołach, przedsiębiorstwach, władzach publicznych i gospodarstwach domowych, zgodnie z umowami europejskimi, co obejmuje odpowiednie zachęty i mechanizmy podziału kosztów w celu zwiększenia udziału w uczeniu się przez całe życie i szkoleniu w miejscu pracy przez cały okres życia zawodowego, w szczególności dla pracowników starszych lub o niskich kwalifikacjach,

— zapewnienie warunków ułatwiających kobietom dostęp do edukacji, dalszego szkolenia i uczenia się przez całe życie, a w szczególności dostęp do szkoleń i niezbędnych kwalifikacji zawodowych.

Patrz również zintegrowana wytyczna „Zwiększenie i poprawa inwestycji w badania i rozwój, w szczególności realizowanych przez sektor prywatny” (nr 7).

Patrz również zintegrowana wytyczna „Zwiększenie i poprawa inwestycji w badania i rozwój, w szczególności realizowanych przez sektor prywatny” (nr 7).

Nie wystarczy wyznaczać ambitnych celów i zwiększać poziomu inwestycji. Aby zapewnić praktyczne dopasowanie podaży do popytu, systemy uczenia się przez całe życie powinny być przystępne cenowo, łatwo dostępne oraz muszą reagować na zmieniające się potrzeby. Dostosowanie i rozwijanie możliwości systemów edukacyjno-szkoleniowych jest konieczne, aby zwiększyć ich rolę na rynku pracy, poprawić ich zdolność reagowania na potrzeby gospodarki i społeczeństwa opartego na wiedzy oraz zwiększyć ich skuteczność i sprawiedliwość . W celu polepszenia dostępu do kształcenia i lepszego dostosowania go do potrzeb pracodawców i pracowników można wykorzystywać technologie informacyjno-komunikacyjne. Aby mieć dostęp do ofert pracy w szerszym stopniu i na całym obszarze UE, konieczna jest zwiększona mobilność zarówno zawodowa, jak i edukacyjna. Należy znieść istniejące na europejskim rynku pracy bariery mobilności, w szczególności te związane z wzajemnym uznawaniem i przejrzystością oraz wykorzystywaniem kwalifikacji i wyników nauczania, zwłaszcza poprzez wdrożenie europejskiej struktury kwalifikacji. Istotne znaczenie dla wsparcia reformowania krajowych systemów edukacyjno-szkoleniowych będzie miało wykorzystanie uzgodnionych europejskich instrumentów i odniesień, tak jak to przedstawiono w programie prac „Edukacja i szkolenia 2010”.

Nie wystarczy wyznaczać ambitnych celów i zwiększać poziomu inwestycji. Aby zapewnić praktyczne dopasowanie podaży do popytu, systemy uczenia się przez całe życie powinny być przystępne cenowo, łatwo dostępne oraz muszą reagować na zmieniające się potrzeby. Dostosowanie i rozwijanie możliwości systemów edukacyjno-szkoleniowych jest konieczne, aby zwiększyć ich rolę na rynku pracy, poprawić ich zdolność reagowania na potrzeby gospodarki i społeczeństwa opartego na wiedzy, zwiększyć ich skuteczność i dostępność na sprawiedliwych zasadach. Dostępowi do kształcenia i szkolenia dla mężczyzn i kobiet w każdym wieku oraz dostosowaniu potrzeb do umiejętności oraz do kształcenia i szkolenia zapewnianego przez sektory publiczny i prywatny towarzyszyć musi system poradnictwa zawodowego na każdym etapie życia. W celu polepszenia dostępu do kształcenia i lepszego dostosowania go do potrzeb pracodawców i pracowników można wykorzystywać technologie informacyjno-komunikacyjne. Aby mieć dostęp do ofert pracy w szerszym stopniu i na całym obszarze UE, konieczna jest zwiększona mobilność zarówno zawodowa, jak i edukacyjna. Należy znieść istniejące na europejskim rynku pracy bariery mobilności, w szczególności te związane z wzajemnym uznawaniem i przejrzystością oraz wykorzystywaniem kwalifikacji i wyników nauczania, zwłaszcza poprzez wdrożenie europejskiej struktury kwalifikacji. Istotne znaczenie dla wsparcia reformowania krajowych systemów edukacyjno-szkoleniowych będzie miało wykorzystanie uzgodnionych europejskich instrumentów i odniesień, tak jak to przedstawiono w programie prac „Edukacja i szkolenia 2010”.

— umożliwienie przekazywania technik i treści nauczania kolejnym pokoleniom nauczycieli,

— włączenie nauki języków obcych do programu szkolenia początkowego i do szkoleń przez całe życie.

W kontekście europejskiej strategii zatrudnienia uzgodniono następujące cele i poziomy odniesienia:

— każda osoba bezrobotna otrzyma możliwość rozpoczęcia na nowo życia zawodowego przed upływem 4 miesięcy pozostawania bez pracy w przypadku młodzieży i 12 miesięcy w przypadku dorosłych w formie szkoleń, zmiany kwalifikacji, praktyk zawodowych, zatrudnienia lub innego środka zwiększającego możliwość zatrudnienia, uzupełnionego w odpowiednich przypadkach nieustanną pomocą w szukaniu pracy;

— do 2010 r. 25 % osób długotrwale bezrobotnych powinno skorzystać z jednego z aktywnych środków w formie szkolenia, zmiany kwalifikacji, praktyk zawodowych lub innych środków zwiększających możliwość zatrudnienia, w celu osiągnięcia wyniku równego średniej w trzech najbardziej zaawansowanych w tej dziedzinie państwach członkowskich;

— poszukujący pracy w UE będą w stanie uzyskać informacje o wszystkich wolnych miejscach pracy ogłaszanych przez służby zatrudnienia państw członkowskich celem wspierania mobilności poszukujących pracy na europejskim rynku pracy;

— podniesienie do 2010 r. o pięć lat rzeczywistego przeciętnego wieku opuszczania rynku pracy na poziomie UE (w stosunku do 59,9 lat w 2001 r.);

— zapewnienie do 2010 r. opieki nad przynajmniej 90 % dzieci pomiędzy 3 rokiem życia a rokiem rozpoczęcia obowiązku szkolnego oraz przynajmniej 33 % dzieci poniżej 3 roku życia;

— średnia liczba uczniów wcześnie porzucających szkołę w UE nie powinna wynosić więcej niż 10 %;

— do 2010 r. przynajmniej 85 % 22-latków powinno zdobyć wykształcenie średnie;