UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU:

Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej w Unii jest regulowane dyrektywą Rady 2003/96/WE ([1]) (zwaną dalej „dyrektywą w sprawie opodatkowania energii” lub „dyrektywą”).

Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy, w uzupełnieniu przepisów przewidzianych w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżenia poziomu opodatkowania na podstawie szczególnych względów politycznych.

Niniejszy wniosek ma na celu upoważnienie Niemiec do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie (zwanej dalej „energią elektryczną pobieraną z lądu”). Zwolnienie to ma stanowić ekonomiczną zachętę do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w celu ograniczenia zanieczyszczenia powietrza w miastach portowych.

Wniosek i jego kontekst ogólny

W dniu 12 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję wykonawczą Rady 2011/445/UE upoważniającą Niemcy do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej w odniesieniu do energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie („energia elektryczna pobierana z lądu”) zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE ([2]). Decyzja ta wygasa w dniu 16 lipca 2014 r.

Pismem z dnia 26 lutego 2014 r. władze niemieckie złożyły wniosek o nową decyzję upoważniającą, która umożliwiłaby Niemcom kontynuację stosowania obniżonej stawki podatku. Niemcy zwróciły się o udzielenie upoważnienia do stosowania obniżki przez okres sześciu lat.

Za pomocą wnioskowanego środka Niemcy pragną kontynuować stosowanie zachęt do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu, która jest uważana za mniej szkodliwą alternatywę dla wytwarzania energii elektrycznej na pokładzie statków zacumowanych w porcie. Jeżeli upoważnienie nie zostanie udzielone, energia elektryczna pobierana z lądu będzie musiała zostać opodatkowana z zastosowaniem ogólnej krajowej stawki podatku od energii elektrycznej, która wynosi 20,50 EUR/MWh.

Z drugiej strony, art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy w sprawie opodatkowania energii zobowiązuje państwa członkowskie do zwolnienia z podatku produktów energetycznych wykorzystywanych przez statki jako paliwo do celów żeglugi na wodach UE. Zwolnienie to dotyczy również produktów energetycznych wykorzystywanych do produkcji energii elektrycznej na pokładzie statków zacumowanych w portach. Państwa członkowskie mogą również przyznawać zwolnienia wobec produktów energetycznych wykorzystywanych przez statki jako paliwo dla żeglugi na śródlądowych drogach wodnych zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. f) tej dyrektywy, co obejmuje również produkcję energii elektrycznej na pokładzie statku. W związku z tym w większości przypadków system opodatkowania na podstawie dyrektywy w sprawie opodatkowania energii nie wpływa na koszty produkcji energii elektrycznej na pokładzie statku zacumowanego w porcie, mimo że taka produkcja mogłaby mieć negatywne skutki dla zdrowia i środowiska naturalnego poprzez pogorszenie jakości powietrza i zwiększenie poziomów hałasu w portach.

Niemcy chciałyby nadal stosować stawkę obniżoną w wysokości 0,50 EUR/MWh w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu, przestrzegając minimalnej stawki podatku od energii elektrycznej określonej w dyrektywie 2003/96/WE. Obniżona stawka opodatkowania energii elektrycznej ma być stosowana do wszystkich dostaw energii elektrycznej pobieranej z lądu zarówno na wodach UE, jak i na śródlądowych drogach wodnych UE, z wyłączeniem prywatnej żeglugi niehandlowej. Zgodnie z obliczeniami władz niemieckich średnie roczne wydatki podatkowe w ciągu trzyletniego okresu stosowania środka wynosiły około 2,2 mln EUR. Zgodnie z szacunkami rządu federalnego w ciągu najbliższych sześciu lat można oczekiwać stopniowego wzrostu tych hipotetycznych wydatków budżetowych do poziomu 3‑4 mln EUR rocznie.

Poprzez obniżenie podatku Niemcy pragną kontynuować zachęcanie armatorów statków do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w celu zmniejszenia zanieczyszczenia pochodzącego z emisji gazów i hałasu ze statków zacumowanych w porcie, jak również emisji CO2. Zastosowanie obniżonej stawki podatku zwiększyłoby konkurencyjność energii elektrycznej pobieranej z lądu w stosunku do energii wytwarzanej w wyniku spalania magazynowanych na pokładzie statku paliw bunkrowych, która jest w całości zwolniona z podatku.

Władze niemieckie poinformowały Komisję, że ze wszystkich niemieckich portów morskich obecnie tylko port w Lubece posiada urządzenia dostarczające energię elektryczną pobieraną z lądu o większym obciążeniu elektrycznym. Poza urządzeniami na lądzie port ten oferuje również „barki zasilające”, tj. pływające urządzenia do skojarzonego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej, zasilane skroplonym gazem ziemnym. Budowę stacjonarnych urządzeń do dostaw energii elektrycznej pobieranej z lądu w porcie w Hamburgu zaplanowano na maj 2014 r., a przedsięwzięcie to obejmuje wyposażenie dwóch terminali do obsługi statków wycieczkowych na terminalu Altona w urządzenia dostarczające energię elektryczną pobieraną z lądu. Istnieją również plany uruchomienia barek zasilających na terminalu HafenCity.

Jeśli chodzi o porty śródlądowe, urządzenia dostarczające energię elektryczną pobieraną z lądu są tam bardziej powszechne i istnieją plany ich dalszego rozwoju.

Niemcy uważają, że środek ten jest zgodny z zaleceniem Komisji 2006/339/WE ([3]) w sprawie wspierania pobierania energii elektrycznej z lądu przez statki zacumowane w portach UE i z komunikatem Komisji – Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE do 2018 r. ([4]). W tym kontekście należy zauważyć, że od czerwca 2011 r. państwa członkowskie są bezwarunkowo zobowiązane do przestrzegania norm jakości powietrza w odniesieniu do istotnych substancji zanieczyszczających, takich jak pył zawieszony ([5]). W związku z tym państwa członkowskie są zobowiązane do znajdowania rozwiązań dla problemów, takich jak emisje ze statków zacumowanych w portach w stosownych przypadkach, i można przyjąć, że w portach, w których występuje ten problem, zachęcać się będzie do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w ramach ogólnej strategii na rzecz jakości powietrza.

Argumenty władz niemieckich dotyczące wpływu środka na rynek wewnętrzny

Władze niemieckie twierdzą, że środek nie będzie miał wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i nie doprowadzi do zakłóceń konkurencji. Niemcy zezwalają na przyznawanie korzyści podatkowej zarówno w postaci obniżonej stawki podatku pobieranego przy dostawie, jak i w postaci zwrotu podatku. W przypadku stosowania obniżenia stawki przy dostawie dostawca energii elektrycznej nie może przenosić korzyści podatkowej w całości ani w części na konsumenta końcowego, tj. armatora statku. Według władz niemieckich korzyść podatkowa jest jednak zwykle przenoszona. Jednakże nawet w przypadkach, gdy obniżenie podatku jest w pełni przenoszone na armatorów statków, którzy otrzymują energię elektryczną pobieraną z lądu opodatkowaną według stawki minimalnej przewidzianej w dyrektywie 2003/96/WE, armatorzy ci nie uzyskują faktycznej korzyści gospodarczej w stosunku do armatorów, którzy wytwarzają własną energię elektryczną na pokładzie, ponieważ ta ostatnia jest zwolniona z podatku. Według władz niemieckich zastąpienie własnej energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie przez energię elektryczną pobieraną z lądu, opodatkowaną według obowiązującej stawki minimalnej, nie będzie prowadzić do ogólnej przewagi kosztowej.

Władze niemieckie poinformowały Komisję, że na tym etapie nie dysponują danymi na temat liczby armatorów statków korzystających z urządzeń dostarczających energię elektryczną pobieraną z lądu i nie mogą przedstawić pełnej oceny tendencji wykorzystania energii elektrycznej pobieranej z lądu ze względu na krótki okres stosowania środka. Na podstawie dostępnych informacji władze niemieckie uznają, że nastąpił znaczny wzrost w zakresie korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu, w szczególności w odniesieniu do statków zacumowanych w portach znajdujących się na śródlądowych drogach wodnych.

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, w szczególności art. 14 ust. 1 lit. c) i art. 15 ust. 1 lit. f).

Ocena środka zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

Szczególne względy polityczne

Artykuł 19 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy stanowi:

„Oprócz przepisów przedstawionych w poprzednich artykułach, w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek na podstawie szczególnych rozważań politycznych”.

Poprzez obniżkę przedmiotowego podatku władze niemieckie dążą do realizacji celu, jakim jest kontynuacja wspierania mniej szkodliwego dla środowiska sposobu zaopatrzenia w energię elektryczną statków zacumowanych w portach i w ten sposób polepszenia lokalnej jakości powietrza. Jak wskazały Niemcy, Komisja zaleciła już korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu jako alternatywę dla wytwarzania energii elektrycznej na zacumowanych statkach i w ten sposób uznała zalety środowiskowe tego rozwiązania ([6]). Bez stosowania tego środka energia elektryczna dostarczana na statki zacumowane w portach będzie musiała być w Niemczech opodatkowana na poziomie 20,50 EUR/MWh. Przedmiotowa obniżka podatku stanowi dodatkową zachętę do korzystania z tej technologii równoważną kwocie 20 EUR/MWh, a tym samym przyczynia się do realizacji założonego celu polityki.

Komisja zwraca również uwagę, że istotną przeszkodą dla powszechniejszego wykorzystania energii elektrycznej pobieranej z lądu jest obecnie prawie całkowity brak koniecznej infrastruktury lądowej w portach i w związku z tym prawdopodobnie konieczne będą dodatkowe inicjatywy wspierające w szczególności budowę tego typu infrastruktury w celu osiągnięcia przedmiotowego celu polityki w zakresie zwolnienia z podatku. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze niemieckie statki pełnomorskie wymagają urządzeń zdolnych do wytrzymywania dużych obciążeń elektrycznych, a obecnie jedynie port w Lubece posiada takie urządzenia. Istnieją plany dotyczące budowy tego typu urządzeń w porcie w Hamburgu. Urządzenia dostarczające energię elektryczną pobieraną z lądu są dostępne w większej liczbie w portach żeglugi śródlądowej, gdzie wymagania statków co do obciążenia elektrycznego są zazwyczaj mniejsze.

Jeśli chodzi o charakter zamierzonego celu polityki, Komisja pragnie zwrócić uwagę, że wspieranie korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu jest w rzeczywistości wspólnym celem polityki, który powinien być realizowany przez całą Unię. Zostało to wyraźnie stwierdzone w komunikacie Komisji – Zintegrowana polityka morska Unii Europejskiej ([7]) oraz w uzupełniającym go dokumencie roboczym służb Komisji ([8]). Środek jest zgodny z wnioskiem Komisji dotyczącym dyrektywy w sprawie rozmieszczania infrastruktury paliw alternatywnych, w której uwzględnia się kwestię instalowania urządzeń do pobierania energii elektrycznej z lądu w portach, gdzie jest to racjonalne pod względem kosztów i niesie ze sobą korzyści środowiskowe ([9]).

We wniosku dotyczącym zmiany dyrektywy w sprawie opodatkowania energii ([10]) Komisja zaproponowała, by energię elektryczną produkowaną na lądzie i dostarczaną statkom zacumowanym w porcie zwolnić z opodatkowania energii. Wniosek Komisji nie został jednak jeszcze przyjęty przez Radę. W międzyczasie podmiotom gospodarczym w Niemczech i władzom niemieckim należy zapewnić pewność prawną w odniesieniu do środków podatkowych stosowanych do celów propagowania korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu. Obecnie jedyna możliwość wprowadzenia korzystnego opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu jest przewidziana w przepisach art. 19. Celem tego artykułu jest jednakże umożliwienie zareagowania na szczególne okoliczności w poszczególnych państwach członkowskich, które nie znajdują odzwierciedlenia w samej dyrektywie. Odstępstwo na podstawie art. 19, które realizuje polityczny cel propagowania korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu, może być zatem przyznane tylko jako środek przejściowy przed uwzględnieniem tego celu przez Radę w kontekście przeglądu dyrektywy 2003/96/WE.

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Wnioskowany środek dotyczy głównie unijnej polityki ochrony środowiska. W zakresie, w jakim środek ten przyczyni się do ograniczenia spalania paliw bunkrowych na pokładzie statków zacumowanych w portach, umożliwi on w rzeczywistości realizację celu polepszenia lokalnej jakości powietrza. W ograniczonym zakresie środek ten może również doprowadzić do zmniejszenia emisji CO2, jednakże znaczenie tego wpływu będzie zależało od źródła energii elektrycznej dostarczanej na statek ([11]). Aby nakreślić skalę tego problemu środowiskowego, Niemcy podają przykład portu Lubeka-Travemünde, w którym statki są źródłem 90 % zanieczyszczeń dwutlenkiem siarki i około 80 % zanieczyszczeń tlenkami azotu. W oparciu o roczne zużycie energii elektrycznej wynoszące 5 584 MWh władze niemieckie przedstawiają następujące porównanie pomiędzy szacowaną roczną wielkością emisji wynikających z korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w porcie w Lubece i tych wynikających z wykorzystania oleju napędowego żeglugowego, spełniającego dopuszczalne poziomy zawartości siarki określone w unijnej dyrektywie dotyczącej zawartości siarki w paliwach ([12]), stosowanego do wytwarzania energii elektrycznej na pokładzie:

|| NOx || SO2 || CO2

Ekologiczna energia elektryczna z elektrowni wodnych || 0,078 t || 0,056 t || 0 t

Olej napędowy żeglugowy || 3,571 t || 6,026 t || 4251,9 t

Dane szacunkowe dostarczone przez port w Hamburgu wskazują, że w porównaniu do korzystania z oleju napędowego żeglugowego planowane urządzenia do pobierania energii elektrycznej z lądu na terminalu Altona powinny pozwolić na zmniejszenie rocznego poziomu emisji w przypadku NOx o około 39 t, czyli 74 %, w przypadku SO2 o około 1,1 t, czyli 62 %, a w przypadku drobnych cząstek stałych o około 0,5 t, czyli 5 %. Zasilanie tych urządzeń z normalnej niemieckiej sieci energetycznej powinno pozwolić na zmniejszenie emisji CO2 rocznie o około 1 050 t, czyli 19 %. Planowane dostarczanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych mogłoby prowadzić do jeszcze większego zmniejszenia emisji CO2 o 3 354 t, w zależności od wydajności instalacji wytwórczych energii elektrycznej. Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń powietrza poprzez zastosowanie barek zasilających napędzanych skroplonym gazem ziemnym, dostarczających energię elektryczną statkom wycieczkowym na terminalu HafenCity, powinno pozwolić na zmniejszenie emisji NOx o 51 t, czyli 73 %. Po odjęciu 5 t emisji NOx rocznie pochodzących z barek łączna wielkość zmniejszenia emisji wynosi 46 t rocznie. Emisje powinny się zmniejszyć w przypadku SOx o 1,5 t, czyli 58 %, zaś w przypadku drobnych cząstek stałych o 0,7 t, czyli 48 %, przy braku dodatkowych emisji pochodzących z barek zasilających. Przy założeniu wykorzystywania skroplonego gazu ziemnego zamiast oleju napędowego żeglugowego emisje CO2 powinny zmniejszyć się o 1 824 t, czyli 26 %, rocznie. W szacunkach uwzględniono emisje rezydualne pochodzące z kotła pomocniczego (do wytwarzania ciepła na pokładzie).

W tym miejscu należy przypomnieć, że mniejsza konkurencyjność energii elektrycznej pobieranej z lądu wynika z faktu, że alternatywa dla niej, tj. energia elektryczna wytwarzana na pokładzie statku zacumowanego w porcie morskim, jest obecnie całkowicie zwolniona z podatku. Z podatku zwolnione są nie tylko paliwa bunkrowe spalane w celu wytworzenia energii elektrycznej, co odpowiada normalnemu uregulowaniu zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/96/WE, lecz także sama energia elektryczna produkowana na pokładzie statków (zob. art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/96/WE). Chociaż to ostatnie zwolnienie można samo w sobie uznać za trudne do pogodzenia z celami Unii w zakresie ochrony środowiska, to odzwierciedla ono względy praktyczne. W rzeczywistości opodatkowanie energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku wymagałoby zadeklarowania przez właściciela statku – często mającego siedzibę w państwie trzecim – lub armatora statku ilości zużytej energii elektrycznej. Ponadto w deklaracji musiałoby być określone, jaka część energii elektrycznej została zużyta na wodach terytorialnych państwa członkowskiego, w którym należny jest podatek. Sporządzanie deklaracji w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego, którego wód terytorialnych dotyczy taka sytuacja, wiązałoby się ze znacznym obciążeniem administracyjnym dla właścicieli statków. W tych okolicznościach uzasadnione jest niedyskryminowanie mniej zanieczyszczającej środowisko alternatywy, jaką jest energia elektryczna pobierana z lądu, poprzez upoważnienie Niemiec do stosowania obniżonej stawki podatku.

Jeśli chodzi o energię elektryczną zużywaną na statkach zacumowanych w portach na śródlądowych drogach wodnych i w przeciwieństwie do sytuacji w portach morskich, zwolnienie energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku jest dla państw członkowskich tylko fakultatywne (art. 15 ust. 1 lit. f)). Nie ma zatem żadnych przeszkód prawnych, które uniemożliwiałyby państwom członkowskim równe traktowanie energii elektrycznej pobieranej z lądu i produkowanej na pokładzie statku w portach na śródlądowych drogach wodnych. Jednakże możliwość zwolnienia z opodatkowania energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku, jaką stwarza art. 15 ust. 1 lit. f) dyrektywy, można ponownie wyjaśnić względami praktycznymi, jakimi kierował się prawodawca, jednocześnie ściśle związanymi z fakultatywnym ulgami podatkowymi dla celów żeglugi na śródlądowych drogach wodnych. Większość państw członkowskich, w tym Niemcy, podjęło decyzję o zwolnieniu z opodatkowania paliw wykorzystywanych do tych celów. W odniesieniu do Renu i jego dopływów przedmiotowe zwolnienie z podatku zostało potwierdzone w umowie międzynarodowej ([13]) ratyfikowanej przez Niemcy. Uważa się również, że oddzielne opodatkowanie paliwa wykorzystywanego do wytworzenia energii elektrycznej na pokładzie statku jest niepraktyczne ([14]), ponieważ wymagałoby to co najmniej odmiennego traktowania paliwa wykorzystywanego do wytwarzania energii elektrycznej i tego wykorzystywanego do żeglugi. Co więcej, podejmując decyzję o rozszerzeniu zakresu zwolnienia z podatku, które ma zastosowanie do żeglugi morskiej, na paliwa wykorzystywane do celów żeglugi na śródlądowych drogach wodnych, państwa członkowskie uwzględnią wiele aspektów, włącznie z ogólnymi celami krajowej polityki transportowej, takimi jak względy ochrony środowiska, które mogą zadecydować o zwolnieniu z opodatkowania paliw wykorzystywanych w tych celach.

Zatem na obecnym etapie za uzasadnione uważa się utrzymanie przez Niemcy możliwości zwolnienia z podatku energii elektrycznej pobieranej z lądu w portach znajdujących się na śródlądowych drogach wodnych.

Rynek wewnętrzny i uczciwa konkurencja

Z punktu widzenia rynku wewnętrznego i uczciwej konkurencji wnioskowany środek ograniczyłby istniejące zakłócenia między dwoma konkurencyjnymi źródłami energii elektrycznej dla zacumowanych statków, tj. energią elektryczną wytwarzaną na statku i energią elektryczną pobieraną z lądu, spowodowane zwolnieniem z podatku paliw bunkrowych.

Jeśli chodzi o konkurencję między armatorami, należy po pierwsze przypomnieć, że zgodnie z informacjami posiadanymi przez Komisję obecnie bardzo niewiele statków wykorzystuje energię elektryczną pobieraną z lądu na zasadach handlowych. Po drugie, nawet jeżeli przedmiotowy środek zapewni przedsiębiorstwom żeglugowym korzyść w postaci możliwości zakupu energii elektrycznej po niższych kosztach w porównaniu z przedsiębiorstwami działającymi w innych sektorach, nie przewiduje się, by zmienił on w znaczący sposób warunki konkurencji w sektorze żeglugi morskiej. Chociaż dokładne prognozy kosztów będą zasadniczo zależeć od zmian cen ropy naftowej, a zatem bardzo trudno je określić, dostępne informacje ([15]) i dane dostarczone przez Niemcy wskazują, że ogólnie w większości przypadków nawet całkowite zwolnienie z podatku nie obniżyłoby kosztów operacyjnych energii elektrycznej pobieranej z lądu do poziomu poniżej kosztów wytwarzania energii elektrycznej na pokładzie statku, a zatem w żadnym razie nie przyczyniłoby się do znaczącego wzrostu konkurencyjności armatorów statków korzystających z energii elektrycznej pobieranej z lądu w stosunku do armatorów statków korzystających z energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie. W rozpatrywanym przypadku istotne zakłócenie omawianego rodzaju jest tym mniej prawdopodobne, że Niemcy będą przestrzegać minimalnego poziomu opodatkowania przewidzianego dyrektywą 2003/96/WE.

W odniesieniu do konkurencji między portami, w sytuacji gdy, jak stwierdzono powyżej, jest mało prawdopodobne, by mimo obniżki podatku korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu, przynajmniej w perspektywie krótkoterminowej, stało się bardziej opłacalne niż jej wytwarzanie na pokładzie statku, jest również mało prawdopodobne, by obniżka podatku za energię elektryczną pobieraną z lądu w znacznym stopniu zakłóciła konkurencję między portami, skłaniając statki do zmiany trasy w zależności od dostępności takiego rozwiązania. Władze niemieckie podkreślają, że wykorzystanie energii elektrycznej pobieranej z lądu jest ograniczone nie tylko ze względu na brak urządzeń portowych lub wyższe koszty, lecz również z powodu braku uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym standardów technicznych dotyczących podłączenia statków do sieci energetycznej.

Na koniec można dodać, że proponowane ramy czasowe upoważnienia do stosowania obniżonej stawki podatku odzwierciedlają w dużej mierze ramy czasowe zwolnienia podatkowego dla energii elektrycznej pobieranej z lądu, przewidziane we wniosku Komisji, a wynoszące osiem lat.

Okres stosowania środka i zmiana ram prawnych UE w zakresie opodatkowania energii

W zasadzie okres stosowania odstępstwa powinien być wystarczająco długi, aby nie zniechęcać operatorów portów do dokonania niezbędnych inwestycji. W tym konkretnym przypadku okres stosowania środka zostałby przedłużony, a skala obniżenia podatku zostałaby zwiększona przez wniosek Komisji dotyczący przeglądu dyrektywy w sprawie opodatkowania energii, który przewiduje obowiązkowe zwolnienie dla energii elektrycznej pobieranej z lądu na okres ośmiu lat od wejścia w życie dyrektywy. Odstępstwo nie powinno jednakże uniemożliwiać zmian obowiązujących ram prawnych w przyszłości oraz powinno uwzględniać możliwość przyjęcia przez Radę aktu prawnego w oparciu o wniosek Komisji dotyczący zmiany dyrektywy w sprawie opodatkowania energii. W tych okolicznościach właściwe wydaje się udzielenie wnioskowanego upoważnienia na maksymalny okres sześciu lat, dopuszczalny w świetle dyrektywy, chyba że przed przewidzianą datą wygaśnięcia środka wejdą w życie ogólne przepisy w tym zakresie. Okres ten zapewni pewność prawa operatorom portów i armatorom statków, którzy muszą planować swoje inwestycje w urządzenia dostarczania energii elektrycznej pobieranej z lądu lub urządzenia pokładowe. Pozwoli to również władzom niemieckim na zebranie większej ilości danych do celów ponownej oceny środka w przyszłości.

Przepisy dotyczące pomocy państwa

Przewidziana przez władze niemieckie stawka podatku w wysokości 0,50 EUR/MWh jest zgodna z minimalnym poziomem opodatkowania w rozumieniu art. 10 dyrektywy 2003/96/WE. Środek ten spełnia zatem jeden z warunków określonych w art. 44 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 ([16]), które określa warunki, w jakich środek taki jest zwolniony z obowiązku powiadamiania o udzielonej pomocy państwa. Na obecnym etapie nie można jednak stwierdzić, czy wszystkie warunki określone w tym rozporządzeniu są spełnione, a wniosek dotyczący decyzji wykonawczej Rady nie uniemożliwia Komisji zobowiązania Niemiec do przestrzegania zasad pomocy państwa.

2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Niniejszy wniosek opiera się na wniosku złożonym przez Niemcy i dotyczy wyłącznie tego państwa członkowskiego.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

Ocena skutków

Niniejszy wniosek dotyczy upoważnienia dla jednego państwa członkowskiego, wydawanego na wniosek tego państwa.

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Zasada pomocniczości

Dziedzina podatków pośrednich objęta art. 113 TFUE nie jest sama w sobie przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej w rozumieniu art. 3 TFUE.

Wykonywanie przez państwa członkowskie ich obecnych kompetencji w tej dziedzinie jest jednak ściśle określone i ograniczone przez istniejące prawo UE. Zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE jedynie Rada może upoważnić państwo członkowskie do wprowadzenie dodatkowych zwolnień lub obniżek w rozumieniu tego przepisu. Państwa członkowskie nie mogą zastępować w tym zakresie Rady.

Wniosek spełnia zatem wymogi zasady pomocniczości.

Zasada proporcjonalności

Wniosek spełnia wymogi zasady proporcjonalności. Obniżka podatku nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia przedmiotowego celu (zob. powyżej rozważania na temat aspektów rynku wewnętrznego i uczciwej konkurencji).

Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: decyzja Rady.

Artykuł 19 dyrektywy 2003/96/WE przewiduje jedynie tego typu środek.

4. WPŁYW NA BUDŻET

Proponowany środek nie pociąga ze sobą obciążenia finansowego ani administracyjnego dla Unii. Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

2014/0247 (NLE)

Wniosek

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

upoważniająca Niemcy do stosowania obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej ([17]), w szczególności jej art. 19,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją wykonawczą Rady z dnia 2011/445/UE upoważniono Niemcy do stosowania do dnia 16 lipca 2014 r. obniżonej stawki opodatkowania w odniesieniu do energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie („energia elektryczna pobierana z lądu”) zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE.

(2) Pismem z dnia 26 lutego 2014 r. Niemcy zwróciły się o upoważnienie do kontynuowania stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE.

(3) Poprzez zastosowanie obniżonej stawki podatku Niemcy zamierzają kontynuować wspieranie powszechniejszego wykorzystania energii elektrycznej pobieranej z lądu jako mniej szkodliwego dla środowiska sposobu zaopatrzenia w energię elektryczną statków zacumowanych w portach w porównaniu ze spalaniem paliw bunkrowych na pokładzie statków.

(4) Ponieważ wykorzystanie energii elektrycznej pobieranej z lądu zapobiega emisji substancji zanieczyszczających powietrze w wyniku spalania paliw bunkrowych na pokładzie statków zacumowanych w portach, przyczynia się ono do polepszenia lokalnej jakości powietrza w miastach portowych. Oczekuje się zatem, że środek ten przyczyni się do osiągnięcia celów polityki Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony środowiska i zdrowia oraz przeciwdziałania zmianie klimatu.

(5) Upoważnienie Niemiec do stosowania obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu nie wykracza poza to, co jest konieczne do zwiększenia wykorzystania energii elektrycznej pobieranej z lądu, ponieważ w większości przypadków wytwarzanie energii elektrycznej na pokładzie statku pozostanie bardziej konkurencyjną alternatywą. Z tego samego powodu oraz ze względu na stosunkowo niski stopień rozpowszechnienia na rynku tej technologii środek ten nie spowoduje prawdopodobnie, w okresie jego obowiązywania, istotnych zakłóceń konkurencji, a zatem nie będzie miał negatywnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

(6) Z art. 19 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE wynika, że każde upoważnienie przyznawane na podstawie tego artykułu musi być ściśle ograniczone w czasie. Uwzględniając fakt, że okres, na który udziela się upoważnienia do stosowania środka, powinien być na tyle długi, by umożliwić prawidłową ocenę środka, a planowany środek nie może kolidować z niezbędnymi przyszłymi zmianami obowiązujących ram prawnych, upoważnienia należy udzielić na okres sześciu lat, chyba że przed przewidzianą datą jego wygaśnięcia wejdą w życie ogólne przepisy w tym zakresie.

(7) W celu zapewnienia pewności prawa operatorom portów i armatorom statków oraz uniknięcia potencjalnego zwiększenia obciążeń administracyjnych dla dystrybutorów i redystrybutorów energii elektrycznej, które mogłyby wynikać ze zmian stawki podatku akcyzowego od energii elektrycznej pobieranej z lądu, należy zapewnić możliwość stosowania przez Niemcy istniejących konkretnych ulg podatkowych, których dotyczy niniejsza decyzja, bez przerwy. Należy zatem udzielić wnioskowanego upoważnienia ze skutkiem od dnia 17 lipca 2014 r. z zachowaniem ciągłości w stosunku do wcześniejszych uregulowań na mocy decyzji wykonawczej Rady 2011/445/UE.

(8) Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stosowania unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Niemcy do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej w odniesieniu do energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w portach („energia elektryczna pobierana z lądu”), z wyłączeniem prywatnej żeglugi niehandlowej, pod warunkiem zachowania minimalnych poziomów opodatkowania określonych w art. 10 dyrektywy 2003/96/WE.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.

Stosuje się ją od dnia 17 lipca 2014 r.

Decyzja wygasa dnia 16 lipca 2020 r.

Jednakże w przypadku gdy Rada, działając na podstawie art. 113 TFUE, wprowadzi ogólne przepisy dotyczące ulg podatkowych w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu, niniejsza decyzja przestaje być stosowana w dniu rozpoczęcia stosowania tych ogólnych przepisów.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51 .

[2] Dz.U. L 191 z 22.7.2011, s. 22.

[3] Zalecenie Komisji 2006/339/WE z dnia 8 maja 2006 r. w sprawie wspierania pobierania energii elektrycznej z lądu przez statki zacumowane w portach Wspólnoty Dz.U. L 125 z 12.5.2006 .

[4] COM 2009 8 final z 21 stycznia 2009 r.

[5] Por. dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy Dz.U. L 152 z 11.6.2008 .

[6] Zob. przypis 3 powyżej.

[7] COM 2007 575 final z 10 października 2007 r.

[8] SEC 2007 1278 final z 10 października 2007 r.

[9] COM 2013 18 final z 24 stycznia 2013 r.

[10] COM 2011 169 final z 13 kwietnia 2011 r.

[11] Wcześniej Komisja oszacowała, że przejście na korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu doprowadzi średnio do ograniczenia emisji CO2 o 50 %, por. przypis 2. Wpływ przedmiotowego środka może jednak znacznie się różnić od tej średniej wartości, ponieważ w znacznym stopniu zależy on od intensywności emisji dwutlenku węgla na danym obszarze rynku oraz od dokładnego czasu, kiedy pojawi się dodatkowe zapotrzebowanie na energię elektryczną.

[12] Dyrektywa Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnosząca się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych oraz zmieniająca dyrektywę 93/12/EWG Dz.U. L 121 z 11.5.1999, s. 13–18 .

[13] Por. art. 1 umowy z dnia 16 maja 1952 r. między krajami dorzecza Renu a Belgią w sprawie traktowania celnego i podatkowego oleju gazowego wykorzystywanego do dostaw na statki w nawigacji po Renie Bundesgesetzblatt 1953, część II, s. 531 .

[14] Por. art. 21 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2003/96/WE.

[15] Por. Dyrekcja Generalna ds. Środowiska Komisji Europejskiej, Umowa w sprawie świadczenia usług w zakresie przydzielania i ograniczania emisji ze statków oraz w sprawie instrumentów rynkowych, zadanie 2a – energia elektryczna pobierana z lądu, sierpień 2005, http://ec.europa.eu/environment/air/pdf/task2_shoreside.pdf. Analizę kosztów przeprowadzono dla trzech portów: Göteborga Szwecja , Juneau i Long Beach USA .

[16] Rozporządzenie Komisji UE nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1 .

[17] Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51.