[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 8.4.2011

KOM(2011) 158 wersja ostateczna

2011/0067 (NLE)

Wniosek

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

upoważniająca Szwecję do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie („energia elektryczna pobierana z lądu”) zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

UZASADNIENIE

1. Kontekst wniosku

Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej w Unii jest regulowane dyrektywą Rady 2003/96/WE[1] (zwaną dalej „dyrektywą w sprawie opodatkowania energii” lub „dyrektywą”).

Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy, w uzupełnieniu przepisów przewidzianych w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżenia poziomu opodatkowania na podstawie szczególnych względów politycznych.

Niniejszy wniosek ma na celu upoważnienie Szwecji do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie (zwanej dalej „energią elektryczną pobieraną z lądu”). Zwolnienie to ma stanowić ekonomiczną zachętę do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w celu ograniczenia zanieczyszczenia powietrza w miastach portowych.

2 Wniosek i jego kontekst ogólny

Pismem z dnia 4 marca 2010 r. władze szwedzkie poinformowały Komisję, że w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu zamierzają stosować stawkę obniżoną w wysokości 0,5 öre/kWh. Informacje uzupełniające otrzymano od władz szwedzkich w dniu 4 października 2010 r.

Szwecja wystąpiła z wnioskiem o udzielenie odpowiedniej obniżki na okres sześciu lat, który jest maksymalnym okresem określonym w art. 19 ust. 2 dyrektywy.

Za pomocą wnioskowanego środka Szwecja pragnie zachęcić do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu, która jest uważana za mniej szkodliwą alternatywę dla wytwarzania energii elektrycznej na pokładzie statków zacumowanych w porcie. Obecnie energia elektryczna pobierana z lądu musi być opodatkowana z zastosowaniem stawki podstawowej podatku od energii elektrycznej, która wynosi 28 öre/kWh (18,5 öre/kWh w północnej Szwecji). Z drugiej strony zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy w sprawie opodatkowania energii państwa członkowskie muszą zwolnić energię elektryczną produkowaną na pokładzie statków żeglujących na wodach Wspólnoty, a zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. f) mogą tak postąpić również w przypadku energii elektrycznej produkowanej na pokładzie statków żeglujących na śródlądowych drogach wodnych.

Szwecja chce stosować stawkę obniżoną w wysokości 0,5 öre/kWh w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu, ponieważ uważa, że stosując tę stawkę podatku, przestrzega minimalnej stawki podatku od energii elektrycznej określonej w dyrektywie 2003/96/WE. Obniżona stawka podatku od energii elektrycznej ma być stosowana do wszystkich dostaw energii elektrycznej pobieranej z lądu o napięciu przynajmniej 380 V na statki wykorzystywane do żeglugi handlowej o pojemności brutto co najmniej 400 ton. Ograniczenie to uznawane jest za odpowiednie, ponieważ ma zapewnić, że bezwzględna większość statków wykorzystywanych w ruchu międzynarodowym i większych statków wykorzystywanych w ruchu krajowym będzie objęta proponowaną obniżką stawki podatku. Uważa się, że statki te są odpowiedzialne za największą część emisji spowodowanych działaniem silników pomocniczych na statkach podczas ich postoju w porcie.

Poprzez obniżenie podatku Szwecja pragnie zachęcić armatorów statków do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w celu zmniejszenia emisji gazów i hałasu ze statków zacumowanych w porcie, jak również emisji CO2. Zastosowanie obniżonej stawki podatku zwiększyłoby konkurencyjność energii elektrycznej pobieranej z lądu w stosunku do energii wytwarzanej w wyniku spalania magazynowanych na pokładzie statku paliw płynnych, która jest w całości zwolniona z podatku. Władze szwedzkie wskazują na fakt, że instalacje pozwalające na korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu są obecnie dostępne w pięciu szwedzkich portach (Sztokholm, Göteborg, Piteå, Helsingborg, Luleå) i że w szeregu innych szwedzkich portów prowadzone są przygotowania do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu. Mimo to liczba statków korzystających z tej możliwości jest obecnie ograniczona. Władze szwedzkie wskazują, iż przy założeniu, że 20 % ilości sprzedawanego paliwa przeznaczonego dla statków zostanie zastąpione energią elektryczną pobieraną z lądu, roczną emisję dwutlenku siarki można zmniejszyć o 76 ton, tlenków azotu o 830 ton, pyłów o 8,4 tony i dwutlenku węgla o 42 000 ton.

Szwecja uważa, że środek ten jest zgodny z zaleceniem Komisji 2006/339/WE[2] w sprawie wspierania pobierania energii elektrycznej z lądu przez statki zacumowane w portach Wspólnoty i z komunikatem Komisji „Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE do 2018 r.” (COM(2009) 8)[3].

Argumenty władz szwedzkich dotyczące wpływu środka na rynek wewnętrzny

Władze szwedzkie przyznają, że środek stanowi pomoc państwa oraz wsparcie dla właścicieli statków wykorzystywanych do żeglugi handlowej. Twierdzą one również, że nie ma on wpływu na konkurencję między właścicielami lub armatorami statków, ponieważ mogą z niego korzystać wszystkie statki zacumowane w szwedzkich portach, niezależnie od bandery pod jaką pływają. Jeśli chodzi o wpływ na handel między państwami członkowskimi, Szwecja zakłada, że będzie on znikomy, ponieważ wybór portów zależy raczej od miejsca przeznaczenia ładunku a nie od niższych kosztów cumowania wynikających z obniżenia podatku za energię elektryczną pobieraną z lądu.

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, w szczególności art. 14 ust. 1 lit. c) i art. 15 ust. 1 lit. f).

3. OCENA śRODKA ZGODNIE Z ART. 19 DYREKTYWY 2003/96/WE

Szczególne względy polityczne

Artykuł 19 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy stanowi:

„Oprócz przepisów przedstawionych w poprzednich artykułach, w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde Państwo Członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek na podstawie szczególnych rozważań politycznych.”.

Poprzez obniżkę podatku władze szwedzkie dążą do realizacji celu, jakim jest wspieranie mniej szkodliwego dla środowiska sposobu zaopatrzenia w energię elektryczną statków zacumowanych w portach i w ten sposób polepszenia lokalnej jakości powietrza. Jak wskazała Szwecja, Komisja zaleciła już korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu jako alternatywę dla wytwarzania energii elektrycznej na zacumowanych statkach i w ten sposób uznała zalety środowiskowe tego rozwiązania[4]. Należy zauważyć, że energia elektryczna dostarczana na statki zacumowane w portach jest obecnie obciążona podatkiem, którego stawka wynosi w Szwecji 28 öre/kWh (18,5 öre/kWh w północnej Szwecji). Przedmiotowe odstępstwo stworzy dodatkową zachętę do korzystania z tej technologii, o wartości 27,5 öre/kWh lub 29,83 €/MWh[5] (18 öre/kWh lub 19,53 €/MWh w północnej Szwecji), a tym samym przyczyni się do realizacji założonego celu polityki.

Komisja stwierdza również, że w Szwecji kilka portów dysponuje już potrzebną infrastrukturą. W takiej sytuacji obniżone koszty operacyjne w postaci niższej ceny końcowej za zużywaną energię elektryczną mogą stanowić skuteczną zachętę do powszechniejszego wykorzystania istniejących instalacji. Ponieważ środek ten ma również na celu zwiększenie liczby portów oferujących możliwość korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu, Komisja przewiduje, że prawdopodobnie konieczne będzie zastosowanie dodatkowych środków polityki wspierających budowę infrastruktury lądowej w celu osiągnięcia celu obniżki podatku. Generalnie, mając na uwadze obecny stan rozwoju w Szwecji energii elektrycznej pobieranej z lądu, Komisja podziela pogląd, że zastosowanie znacznie obniżonej stawki podatku mogłoby stanowić dla władz portów i właścicieli statków ważną zachętę do dalszego inwestowania w tę technologię, szczególnie jeśli towarzyszyłyby temu środki promujące energię elektryczną pobieraną z lądu, czy to w postaci zachęt finansowych, czy też ostatecznie w postaci obowiązku korzystania z takiej energii. W tym kontekście należy zwrócić uwagę nie tylko na fakt, że energia elektryczna pobierana z lądu jest już wykorzystywana w wielu portach, ale również na znaczne zainteresowanie, jakie wyraziły zainteresowane strony w ramach przeprowadzonej przez szwedzkie władze konsultacji społecznej projektu proponowanej obniżki podatku.

Jeśli chodzi o charakter zamierzonego celu polityki, Komisja pragnie zwrócić uwagę, że wspieranie korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu jest w rzeczywistości wspólnym celem polityki, który powinien być realizowany przez całą Unię. W wyraźny sposób zostało to stwierdzone w komunikacie Komisji COM(2007) 575 dotyczącym zintegrowanej polityki morskiej oraz w uzupełniającym go dokumencie roboczym służb Komisji[6], w których zapowiedziano, że cel ten zostanie uwzględniony w ramach przeglądu dyrektywy 2003/96/WE. Jednakże art. 19 ma na celu reagowanie na szczególne okoliczności w poszczególnych państwach członkowskich, które nie znajdują odzwierciedlenia w samej dyrektywie. Odstępstwo na podstawie art. 19, które realizuje polityczny cel wspierania korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu, może być zatem przyznane tylko jako środek przejściowy przed uwzględnieniem tego celu w kontekście przeglądu dyrektywy 2003/96/WE.

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Wnioskowany środek dotyczy głównie unijnej polityki ochrony środowiska. W zakresie, w jakim środek ten przyczyni się do ograniczenia spalania paliw płynnych na pokładzie statków zacumowanych w portach, umożliwi on w rzeczywistości realizację celu polepszenia lokalnej jakości powietrza. Środek ten doprowadzi również prawdopodobnie do zmniejszenia emisji CO2 w zakresie, w jakim wytworzenie energii elektrycznej pochodzącej z sieci lądowej wiąże się z niższymi emisjami dwutlenku węgla niż w przypadku energii elektrycznej wytwarzanej poprzez spalanie paliw płynnych na statkach, dzięki większej wydajności systemowej i wykorzystaniu innych rodzajów paliwa. W tym kontekście warto zauważyć, że średni koszyk energii elektrycznej na przedmiotowym rynku powoduje dużo niższe emisje dwutlenku węgla niż średnio w UE. Chociaż poziom emisji dwutlenku węgla z dodatkowych dostaw energii elektrycznej jest zazwyczaj wyższy niż poziom emisji dwutlenku węgla w przypadku średniego koszyka energii elektrycznej i w znacznym stopniu zależy od pory dnia, kiedy pojawia się dodatkowe zapotrzebowanie, zmniejszenie emisji CO2 w wyniku zastosowania tego środka będzie stosunkowo duże[7].

W tym miejscu należy przypomnieć, że mniejsza konkurencyjność energii elektrycznej pobieranej z lądu wynika z faktu, że alternatywa dla niej, tj. energia elektryczna wytwarzana na statku zacumowanym w porcie morskim, jest obecnie całkowicie zwolniona z podatku. Z podatku zwolnione są nie tylko paliwa płynne spalane w celu wytworzenia energii elektrycznej, co odpowiada normalnemu uregulowaniu zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/96/WE, ale zwolnieniu podlega również energia elektryczna produkowana na pokładzie statków (zob. art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/96/WE). Chociaż to ostatnie zwolnienie można samo w sobie uznać za trudne do pogodzenia z celami Unii w zakresie ochrony środowiska, to odzwierciedla ono względy praktyczne. W rzeczywistości opodatkowanie energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku wymagałoby zadeklarowania przez właściciela statku – często mającego siedzibę w państwie trzecim – lub armatora statku ilości zużytej energii elektrycznej. Ponadto w deklaracji musiałoby być określone, jaka część energii elektrycznej została zużyta na wodach terytorialnych państwa członkowskiego, w którym należny jest podatek. Sporządzanie deklaracji w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego, którego wód terytorialnych dotyczy taka sytuacja, wiązałoby się ze znacznym obciążeniem administracyjnym dla właścicieli statków. W tych okolicznościach uzasadnione jest niedyskryminowanie mniej zanieczyszczającej środowisko alternatywy, jaką jest energia elektryczna pobierana z lądu, poprzez upoważnienie Szwecji do stosowania obniżonej stawki podatku.

Jeśli chodzi o energię elektryczną zużywaną na statkach zacumowanych w portach na śródlądowych drogach wodnych i w przeciwieństwie do sytuacji w portach morskich, zwolnienie energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku jest dla państw członkowskich tylko fakultatywne (art. 15 ust. 1 lit. f)). Zatem nie ma żadnych przeszkód prawnych, które uniemożliwiałyby państwom członkowskim równe traktowanie energii elektrycznej pobieranej z lądu i produkowanej na pokładzie statku w portach na śródlądowych drogach wodnych. Jednakże możliwość zwolnienia z opodatkowania energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku, jaką stwarza art. 15 ust. 1 lit. f) dyrektywy, można ponownie wyjaśnić względami praktycznymi, jakimi kierował się prawodawca, jednocześnie ściśle związanymi z fakultatywnym ulgami podatkowymi dla celów żeglugi na śródlądowych drogach wodnych. Większość państw członkowskich, w tym Szwecja, podjęło decyzję o zwolnieniu z opodatkowania paliw wykorzystywanych do tych celów. Uważają one także, że opodatkowanie paliwa zamiast opodatkowania energii elektrycznej jest niepraktyczne [zob. art. 21 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2003/96/WE], ponieważ wymagałoby to co najmniej odmiennego traktowania paliwa wykorzystywanego do wytwarzania energii elektrycznej. W rzeczywistości podejmując decyzję o rozszerzeniu zakresu zwolnienia z podatku, które ma zastosowanie do żeglugi morskiej, na paliwa wykorzystywane do celów żeglugi na śródlądowych drogach wodnych, państwa członkowskie uwzględniają wiele aspektów, włącznie z ogólnymi celami krajowej polityki transportowej, takimi jak względy ochrony środowiska, które mogą zadecydować o zwolnieniu z opodatkowania paliw wykorzystywanych w tych celach.

Zatem na obecnym etapie za uzasadnione uważa się rozszerzenie możliwości zwolnienia z podatku energii elektrycznej pobieranej z lądu na porty znajdujące się na śródlądowych drogach wodnych.

Rynek wewnętrzny i uczciwa konkurencja

Z punktu widzenia rynku wewnętrznego i uczciwej konkurencji wnioskowany środek ograniczyłby istniejące zakłócenia między dwoma konkurencyjnymi źródłami energii elektrycznej dla zacumowanych statków, tj. energią elektryczną wytwarzaną na statku i energią elektryczną pobieraną z lądu, spowodowane zwolnieniem z podatku paliw płynnych.

Jeśli chodzi o konkurencję między armatorami, należy po pierwsze przypomnieć, że obecnie bardzo niewiele statków wykorzystuje energię elektryczną pobieraną z lądu na zasadach handlowych. Istotne zakłócenia konkurencji mogłyby zaistnieć tylko między statkami korzystającymi z wnioskowanego środka w wyniku przejścia na energię elektryczną pobieraną z lądu a innymi, które będą nadal korzystały z energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku. Chociaż dokładne prognozy kosztów będą zasadniczo zależeć od zmian cen ropy naftowej, a zatem bardzo trudno je określić, dostępne dane wskazują, że ogólnie w większości przypadków nawet całkowite zwolnienie z podatku nie obniży kosztów operacyjnych energii elektrycznej pobieranej z lądu do poziomu poniżej kosztów energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku[8], a zatem w żadnym razie nie przyczyni się do znaczącego wzrostu konkurencyjności armatorów statków korzystających z energii elektrycznej pobieranej z lądu w stosunku do armatorów statków korzystających z energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie. W rozpatrywanym przypadku istotne zakłócenie omawianego rodzaju jest tym mniej prawdopodobne, że Szwecja będzie przestrzegać minimalnego poziomu opodatkowania przewidzianego dyrektywą 2003/96/WE. Ponadto Szwecja zamierza ograniczyć ulgi podatkowe do statków o pojemności brutto co najmniej 400 ton, jak również objąć nimi wyłącznie dostawy energii elektrycznej pobieranej z lądu o napięciu co najmniej 380 V, tak by objąć tym środkiem statki, które same wytwarzają znaczne ilości energii elektrycznej, przy zmniejszeniu ogólnej liczby beneficjentów. Zgodnie z wyjaśnieniami władz szwedzkich obie wartości progowe zostały ustalone na stosunkowo niskim poziomie w odpowiedzi na obawy krajowych stowarzyszeń, iż w przeciwnym wypadku krajowe statki mogą się znaleźć w gorszej sytuacji niż statki zagraniczne. Z kolei z dużą dozą pewności można założyć, że statki, które mogą być wyłączone z ulg podatkowych ze względu na wartości progowe, będą raczej statkami krajowymi a nie statkami z innych państw UE i że wartości progowe nie będą zatem w żadnym przypadku prowadziły do korzystniejszego opodatkowania krajowych podmiotów gospodarczych niż ich konkurentów z innych państw członkowskich UE.

W odniesieniu do konkurencji między portami władze szwedzkie stwierdziły, iż ich zdaniem potencjalny wpływ na handel między państwami członkowskimi, który mógłby być spowodowany zmianą trasy statków ze względu na możliwość skorzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu opodatkowanej z zastosowaniem obniżonej stawki podatku, byłby znikomy. W sytuacji gdy, jak stwierdzono powyżej, jest mało prawdopodobne, że mimo obniżki podatku korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu, przynajmniej w perspektywie krótkoterminowej, stanie się bardziej opłacalne niż wytwarzanie jej na pokładzie statku, jest również mało prawdopodobne, że ta obniżka podatku za energię elektryczną pobieraną z lądu w znacznym stopniu zakłóci konkurencję między portami, skłaniając statki do zmiany trasy w zależności od dostępności takiego rozwiązania.

Na koniec można dodać, że proponowane ramy czasowe upoważnienia na stosowanie obniżonej stawki podatku są wystarczająco krótkie, aby uczynić mało prawdopodobnym konieczność zmiany wniosków z analizy przeprowadzonej w dwóch poprzednich akapitach przed datą wygaśnięcia upoważnienia.

Okres stosowania środka i zmiana ram prawnych UE w zakresie opodatkowania energii

W zasadzie okres stosowania odstępstwa powinien być wystarczająco długi, aby nie zniechęcać operatorów portów do dokonania niezbędnych inwestycji. Jednak cel ten nie może kolidować z niezbędnymi przyszłymi zmianami obowiązujących ram prawnych. W tej kwestii należy pamiętać, że Komisja jest obecnie w trakcie oceny ewentualnej zmiany dyrektywy 2003/96/WE, mającej na celu lepsze dostosowanie jej do celów polityki energetycznej i polityki ochrony środowiska, a w szczególności celów w zakresie zmian klimatu na okres po 2013 r. Odpowiedni wniosek ustawodawczy mógłby również uwzględniać kwestie opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu. W tych okolicznościach właściwe wydaje się udzielenie wnioskowanego upoważnienia na okres trzech lat, chyba że przed przewidzianą datą wygaśnięcia środka wejdą w życie ogólne przepisy w tym zakresie.

4. Przepisy dotyczące pomocy państwa

Na podstawie odpowiedniego kursu wymiany z dnia 1 października 2010 r. opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej[9] przewidziana przez szwedzkie władze stawka podatku w wysokości 0,5 öre/kWh jest zgodna z minimalnym poziomem opodatkowania w rozumieniu art. 10 dyrektywy 2003/96/WE. Niniejszy środek podlega zatem przepisom tzw. ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych (rozporządzenie (WE) nr 800/2008)[10] i w związku z tym nie podlega obowiązkowi wcześniejszego informowania.

5. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Niniejszy wniosek opiera się na wniosku złożonym przez Szwecję i dotyczy wyłącznie tego państwa członkowskiego.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

Ocena skutków

Niniejszy wniosek dotyczy upoważnienia dla jednego państwa członkowskiego, wydawanego na wniosek tego państwa.

6. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Wniosek ma na celu upoważnienie Szwecji do zastosowania odstępstwa od ogólnych przepisów dyrektywy Rady 2003/96/WE i stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej w wysokości 0,5 öre/kWh w odniesieniu do energii elektrycznej dostarczanej na statki zacumowane w porcie.

Podstawa prawna

Artykuł 19 dyrektywy Rady 2003/96/WE.

Zasada pomocniczości

Dziedzina podatków pośrednich objęta art. 113 TFUE nie jest sama w sobie przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej w rozumieniu art. 3 TFUE.

Tym niemniej wykonywanie przez państwa członkowskie ich obecnych kompetencji w tej dziedzinie jest ściśle określone i ograniczone przez istniejące prawo UE. Zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE jedynie Rada może upoważnić państwo członkowskie do wprowadzenie dodatkowych zwolnień lub obniżek w rozumieniu tego przepisu. Państwa członkowskie nie mogą zastępować w tym zakresie Rady.

Wniosek spełnia zatem wymogi zasady pomocniczości.

Zasada proporcjonalności

Wniosek spełnia wymogi zasady proporcjonalności. Obniżka podatku nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia przedmiotowego celu (zob. powyżej rozważania na temat aspektów rynku wewnętrznego i uczciwej konkurencji).

. Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: decyzja wykonawcza Rady.

Artykuł 19 dyrektywy 2003/96/WE przewiduje jedynie tego typu środek.

7. WPłYW NA BUDżET

Proponowany środek nie pociąga ze sobą obciążenia finansowego ani administracyjnego dla Unii. Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

2011/0067 (NLE)

Wniosek

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

upoważniająca Szwecję do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie („energia elektryczna pobierana z lądu”) zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, w szczególności jej art. 19[11],

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Pismem z dnia 4 marca 2010 r. Szwecja zwróciła się o upoważnienie do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie („energia elektryczna pobierana z lądu”) zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE.

2. Poprzez zastosowanie obniżonej stawki podatku Szwecja zamierza wesprzeć powszechniejsze wykorzystanie energii elektrycznej pobieranej z lądu jako mniej szkodliwy dla środowiska sposób zaopatrzenia w energię elektryczną statków zacumowanych w portach w porównaniu ze spalaniem na statku paliw płynnych.

3. Ponieważ wykorzystanie energii elektrycznej pobieranej z lądu zapobiega emisji substancji zanieczyszczających powietrze w wyniku spalania paliw płynnych na pokładzie statków zacumowanych w portach, przyczynia się ono do polepszenia lokalnej jakości powietrza w miastach portowych. Przy uwzględnieniu szczególnych warunków struktury wytwarzania energii elektrycznej w danym regionie, tj. na skandynawskim rynku energetycznym obejmującym Szwecję, Danię, Finlandię i Norwegię, korzystanie z energii elektrycznej pochodzącej z sieci lądowej zamiast z energii elektrycznej wytwarzanej poprzez spalanie paliw płynnych na statkach powinno ponadto ograniczyć emisję CO2. Oczekuje się zatem, że środek ten przyczyni się do osiągnięcia celów polityki Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony środowiska i zdrowia oraz przeciwdziałania zmianie klimatu.

4. Upoważnienie Szwecji do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wspomnianego celu, ponieważ w większości przypadków wytwarzanie energii elektrycznej na pokładzie statku pozostanie bardziej konkurencyjną alternatywą. Z tego samego powodu oraz ze względu na stosunkowo niski stopień rozpowszechnienia na rynku tej technologii, środek nie spowoduje prawdopodobnie, w okresie jego obowiązywania, istotnych zakłóceń konkurencji, a zatem nie będzie miał negatywnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

5. Z art. 19 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE wynika, że każde upoważnienie przyznawane na podstawie tego artykułu musi być ściśle ograniczone w czasie. Uwzględniając fakt, że okres, na który udziela się upoważnienia do stosowania środka, powinien być na tyle długi, by nie zniechęcać operatorów portów do dokonania niezbędnych inwestycji, a jednocześnie warunek, że planowany środek nie może kolidować z niezbędnymi przyszłymi zmianami obowiązujących ram prawnych, upoważnienia należy udzielić na okres 3 lat, chyba że przed przewidzianą datą jego wygaśnięcia wejdą w życie ogólne przepisy w tym zakresie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Szwecję do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w portach, z wyłączeniem prywatnej żeglugi niehandlowej, pod warunkiem zachowania minimalnego poziomu opodatkowania określonego w art. 10 dyrektywy 2003/96/WE.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja stosuje się od dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Decyzja przestaje być stosowana po upływie 3 lat.

Jednakże w przypadku gdy Rada, działając na podstawie art. 113 TFUE, wprowadzi ogólne przepisy dotyczące ulg podatkowych w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu, niniejsza decyzja przestaje być stosowana w dniu rozpoczęcia stosowania tych ogólnych przepisów.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Szwecji.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51.

[2] Zalecenie Komisji 2006/339/WE z dnia 8 maja 2006 r. w sprawie wspierania pobierania energii elektrycznej z lądu przez statki zacumowane w portach Wspólnoty (Dz.U. L 125 z 12.5.2006 r.).

[3] Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE do 2018 r., COM(2009) 8 wersja ostateczna.

[4] Zob. przypis 2 powyżej.

[5] Z zastosowaniem kursu wymiany z dnia 1 października 2010 r., tj. 9,2183 SEK = 1 €, Dz.U. C 286 z 2.10.2010 r.

[6] Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Zintegrowana polityka morska Unii Europejskiej (COM(2007) 575 wersja ostateczna z dnia 10.10.2007 r.) oraz dokument roboczy służb Komisji uzupełniający ten komunikat (SEC(2007) 1278).

[7] W 2008 r. łączny udział energii odnawialnej i jądrowej w koszyku energii elektrycznej NordPool wynosił 86,6 %, zob. http://www.nordpoolspot.com/reports/Production_split/. Jednakże zarówno energia jądrowa, jak i wodna, które stanowią większość energii odnawialnej na rynku skandynawskim, są głównie wykorzystywane przy obciążeniu podstawowym, natomiast w okresach szczytowego obciążenia wykorzystywane są źródła energii wiążące się ze średnio wyższą emisją dwutlenku węgla.

[8] Zob. Dyrekcja Generalna ds. Środowiska Komisji Europejskiej, Umowa w sprawie świadczenia usług w zakresie przydzielania i ograniczania emisji ze statków oraz w sprawie instrumentów rynkowych, zadanie 2a – energia elektryczna pobierana z lądu, sierpień 2005, http://ec.europa.eu/environment/air/pdf/task2_shoreside.pdf. Analizę kosztów przeprowadzono dla trzech portów: Göteborga (Szwecja), Juneau i Long Beach (USA).

[9] Kurs wymiany właściwy do oceny zgodności ze stawkami minimalnymi, zob. art. 13 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE, zob. również przypis 5 powyżej.

[10] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), Dz.U. L 214 z 9.8.2008 r.

[11] Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51.