[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 13.12.2007

KOM(2007) 796 wersja ostateczna

2007/0277 (ACC)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3286/94 ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu

(przedstawion y przez Komisję)

UZASADNIENIE

Rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/1994 („rozporządzenie w sprawie barier w handlu”) jest jednym z narzędzi polityki handlowej, umożliwiającym nadzór nad przestrzeganiem przez naszych partnerów handlowych zobowiązań wynikających z międzynarodowych umów handlowych i przyczyniającym się do usuwania barier w handlu. W związku z tym rozporządzenie w sprawie barier w handlu daje przedsiębiorstwom Wspólnoty, „przemysłowi Wspólnoty” oraz jednostkom działającym w ich imieniu prawo do wniesienia skargi do Komisji w związku z istnieniem przeszkód w handlu. Jeżeli skarga zostanie uznana za zasadną, wszczyna się dochodzenie w sprawie istnienia przeszkód oraz niekorzystnych skutków handlowych lub szkody dla „przemysłu Wspólnoty”. Jeżeli zarzuty znajdą potwierdzenie i nie można dojść do polubownego rozwiązania, procedura może prowadzić do podjęcia przez Wspólnotę decyzji o wszczęciu formalnej procedury rozstrzygania sporów w ramach umowy międzynarodowej z danym partnerem handlowym.

Procedury składania skargi na mocy rozporządzenia w sprawie barier w handlu są inne dla przedsiębiorstw Wspólnoty, a inne dla przemysłu Wspólnoty, w związku z czym istnieją dwie ścieżki proceduralne:

Pierwsza z nich dotyczy „przemysłu Wspólnoty” , czyli producentów, których produkcja identycznych, podobnych lub bezpośrednio ze sobą konkurujących produktów i usług stanowi większą część całkowitej produkcji Wspólnoty, i na których bariera w handlu ma bezpośredni wpływ. Procedura ta dotyczy barier w handlu wyrządzających szkodę (lub zagrażających jej wystąpieniu) dla rynku wspólnotowego i może zostać wniesiona przeciwko praktyce handlowej, w odniesieniu do której umowa międzynarodowa między Wspólnotą a krajem trzecim określa zasady handlu i czynną legitymację procesową. Niniejszy wniosek nie dotyczy powyższej procedury.

Druga procedura jest otwarta dla wszystkich przedsiębiorstw Wspólnoty. Można ją stosować do przeszkód wywołujących niekorzystne skutki handlowe mające wpływ na rynek kraju trzeciego, jednakże artykuł 4 ust. 1 ogranicza dopuszczalność skargi do praktyk handlowych, w odniesieniu do których wielostronna umowa między Wspólnotą a krajem trzecim określa zasady handlu i czynną legitymację procesową. Oznacza to w praktyce, że skargi dotyczące nieprzestrzegania umów dwustronnych przez kraj trzeci są dopuszczalne jedynie w przypadkach, gdy wiąże się ono równocześnie z nieprzestrzeganiem zasad wielostronnych, w szczególności określonych przez WTO.

W 2005 r. Komisja Europejska zleciła analizę poświęconą stosowaniu rozporządzenia w sprawie barier w handlu w ciągu pierwszych dziesięciu lat jego obowiązywania oraz zmianom, które można by wprowadzić w tym narzędziu polityki handlowej. Jednym z zaleceń było usunięcie zakazu uniemożliwiającego przedsiębiorstwu Wspólnoty, powołującemu się wyłącznie na umowy dwustronne, złożenie skargi w ramach rozporządzenia w sprawie barier w handlu. Zalecenie to zostało przedstawione przez Komisję Europejską w jej komunikacie Globalny wymiar Europy : wzmocnione partnerstwo na rzecz lepszego dostępu do rynku dla europejskich eksporterów [1] jako jedna z propozycji zwalczania barier w handlu i, co za tym idzie, poprawy dostępu do rynków dla naszych eksporterów oraz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia we Wspólnocie.

Zakaz ten skutecznie uniemożliwia powoływanie się na umowy dwustronne w przypadkach nieprzestrzegania tak zwanych „zobowiązań WTO plus”, zwłaszcza dotyczących barier pozataryfowych, które nie są jeszcze uregulowane zasadami WTO.

Powyższe ograniczenie ma podłoże historyczne. Przed zawarciem umowy handlowej z Meksykiem w 2000 r. mechanizm rozstrzygania sporów w ramach umów dwustronnych opierał się na tradycyjnym podejściu dyplomatycznym, w którym wiele zależało od woli osiągnięcia porozumienia przez strony, tak więc egzekwowanie zasad handlu było mniej skuteczne. Od tamtego czasu wiele się zmieniło. Od momentu przyjęcia rozporządzenia w sprawie barier w handlu Wspólnota zawarła wiele umów dwustronnych, które określają przepisy materialne stosowane w handlu między Wspólnotą a krajem trzecim oraz skuteczne i wiążące mechanizmy rozstrzygania sporów, oparte na mechanizmie rozstrzygania sporów w ramach WTO, które umożliwiają egzekwowanie tych przepisów[2]. Wspólnota uczestniczy również w negocjacjach w sprawie dwustronnych umów handlowych, których celem jest określenie zobowiązań o charakterze materialnym, umożliwiających poprawę dostępu do rynku oraz zagwarantowanie przestrzegania tych zobowiązań za pomocą również wiążących mechanizmów rozstrzygania sporów[3].

W związku z pracami nad umowami dwustronnymi zawierającymi przepisy materialne stosowane w handlu oraz mechanizmy rozstrzygania sporów w procedurze typu sądowego, nie ma obecnie uzasadnienia dla przepisu nakładającego na przedsiębiorstwa Wspólnoty obowiązek powoływania się na przepisy WTO w skargach, których celem jest egzekwowanie zobowiązań wynikających z umów dwustronnych, składanych na mocy rozporządzenia w sprawie barier w handlu w związku z istnieniem barier wywołujących niekorzystne skutki handlowe.

2007/0277 (ACC)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3286/94 ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (WE) nr 3286/94[5] zagwarantowano każdemu przedsiębiorstwu Wspólnoty proceduralne środki złożenia do Komisji wniosku o wszczęcie dochodzenia w sprawie przeszkód w handlu wprowadzonych lub utrzymywanych przez kraj trzeci, jeżeli przeszkody te mają wpływ na rynek tego kraju trzeciego i niekorzystne skutki handlowe dla przedsiębiorstwa Wspólnoty.

(2) Jednakże, na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3286/94, skarga składana przez przedsiębiorstwo Wspólnoty jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy przeszkoda w handlu, której dotyczy zarzut, jest objęta zakresem prawa do wniesienia skargi [czynnej legitymacji procesowej] ustanowionego zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego przewidzianymi w wielostronnych umowach handlowych. Oznacza to, że skargi, w których zarzuca się nieprzestrzeganie przez kraj trzeci zobowiązań dwustronnych, są dopuszczalne tylko wtedy, gdy wiążą się również z nieprzestrzeganiem zasad wielostronnych.

(3) Od momentu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 3286/94, Wspólnota zawarła wiele umów dwustronnych określających przepisy materialne stosowane w handlu między Wspólnotą a krajami trzecimi, które wykraczają poza zakres przepisów WTO. Ponadto umowy te przewidują również skuteczne i wiążące mechanizmy rozstrzygania sporów dotyczących zobowiązań „WTO plus”.

(4) Możliwość powoływania się przez przedsiębiorstwa Wspólnoty, składające skargi na mocy rozporządzenia (WE) nr 3286/94, na umowy dwustronne ułatwi nadzór nad przestrzeganiem zobowiązań zawartych w tych umowach oraz zwalczanie przeszkód w handlu, a przez to poprawi dostęp do rynków dla eksporterów i przyczyni się do wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia we Wspólnocie[6].

(5) W związku z powyższym i w celu ograniczenia obciążenia administracyjnego przedsiębiorstw Wspólnoty, należy rozszerzyć prawo tych przedsiębiorstw do wnoszenia skarg dotyczących przeszkód w handlu, tak aby stosowało się ono do zarzutów dotyczących przeszkód w handlu, które objęte są wyłącznie czynną legitymacją procesową zawartą w zasadach handlu międzynarodowego określonych w dwustronnej umowie handlowej.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ustęp 1 w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 3286/94 otrzymuje brzmienie:

„1. Każde przedsiębiorstwo Wspólnoty lub jednostka posiadająca lub nieposiadająca osobowości prawnej, działająca w imieniu jednego lub więcej przedsiębiorstw Wspólnoty, które uważa, że takie przedsiębiorstwa Wspólnoty odczuły niekorzystne skutki handlowe w wyniku przeszkód w handlu, które wywarły wpływ na rynek państwa trzeciego, może wnieść pisemną skargę.”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Globalny wymiar Europy – Wzmocnione partnerstwo na rzecz lepszego dostępu do rynku dla europejskich eksporterów, COM(2007)183 wersja ostateczna z 18.4.2007 r.

[2] Zob. np. decyzja nr 2/2000 Wspólnej Rady WE-Meksyk w sprawie liberalizacji barier taryfowych i pozataryfowych w handlu towarami (Dz.U. L 157 z 30.6.2000, str. 10); Decyzja nr 2/2001 Wspólnej Rady WE-Meksyk w sprawie liberalizacji handlu usługami (Dz.U. L 70 z 12.3.2001, str. 7); Układ ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (Dz.U. L 352 z 30.12.2002, str. 3); Negocjowane obecnie układy stowarzyszeniowe z krajami EuroMed, w których ma się znaleźć mechanizm rozstrzygania sporów w procedurze typu sądowego.

[3] Negocjacje są prowadzone między innymi z krajami AKP, Koreą Południową, Indiami, krajami ASEAN, Radą Współpracy Państw Zatoki Perskiej, krajami grupy Mercosur, Wspólnoty Andyjskiej i Ameryki Środkowej.

[4] Dz.U. C z , str. .

[5] Rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu, Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 71.

[6] Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Globalny wymiar Europy – Wzmocnione partnerstwo na rzecz lepszego dostępu do rynku dla europejskich eksporterów, COM(2007)183 wersja ostateczna z 18.4.2007 r.