[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 30.5.2007

SEK(2007) 723 wersja ostateczna

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Austrii na lata 2006-2010

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. INFORMACJE OGÓLNE

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, który wszedł w życie dnia 1 lipca 1998 r., opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Przeprowadzona w 2005 r. reforma paktu potwierdziła jego przydatność w zakresie utrzymywania dyscypliny budżetowej, a jednocześnie miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

Stanowiące część Paktu na rzecz stabilności i wzrostu rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że państwa członkowskie muszą przedstawiać Radzie i Komisji programy stabilności lub konwergencji oraz ich coroczne zaktualizowane wersje (państwa członkowskie, które przyjęły jednolitą walutę, przedstawiają (zaktualizowane) programy stabilności, a te, które jej jeszcze nie przyjęły, przedstawiają (zaktualizowane) programy konwergencji). Pierwszy program stabilności Austrii przedstawiono w listopadzie 1998 r. Zgodnie z rozporządzeniem Rada zaopiniowała go dnia 18 stycznia 1999 r., opierając się na zaleceniu Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z tą samą procedurą zaktualizowane programy stabilności i konwergencji są oceniane przez Komisję i badane przez wyżej wymieniony Komitet, przy czym istnieje również możliwość zbadania programów przez Radę.

2. PODSTAWY OCENY ZAKTUALIZOWANEGO PROGRAMU

Komisja zbadała przedstawioną w dniu 29 marca 2007 r. najnowszą, zaktualizowaną wersję programu stabilności Austrii i przyjęła zalecenie dotyczące opinii Rady w sprawie przedmiotowego programu (główne aspekty podlegające ocenie przedstawiono w ramce).

W celu określenia kontekstu, w którym dokonywana jest ocena strategii budżetowej przedstawionej w zaktualizowanej wersji programu stabilności, poniżej przedstawiono podsumowanie:

1. wyników gospodarczych i budżetowych w okresie ostatnich dziesięciu lat;

2. najnowszej oceny sytuacji kraju w odniesieniu do części prewencyjnej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (podsumowanie opinii Rady dotyczącej poprzedniej aktualizacji programu stabilności); oraz

3. dokonanej przez Komisję oceny krajowego programu reform przedstawionego we wrześniu 2006 r.

2.1. Najnowsze wyniki gospodarcze i budżetowe

W ciągu ostatnich dziesięciu lat gospodarka austriacka odnotowywała stały wzrost, nieznacznie przekraczający średnią w strefie euro, przy braku poważnych zakłóceń. Tempo wzrostu realnego PKB, napędzanego głównie przez eksport, znacznie spadło w latach 2001-2003, odzwierciedlając spowolnienie gospodarcze na świecie, a zwłaszcza w strefie euro. Dzięki swemu położeniu geograficznemu Austria odniosła znaczące korzyści z zacieśnienia więzi z Europą Środkowo-Wschodnią, a zwłaszcza z przystąpienia sąsiadujących z nią krajów do UE. Stopa bezrobocia i stopa inflacji należą w tym kraju do najniższych w strefie euro. Dzięki tradycyjnie nastawionej na porozumienie społeczne i silnie scentralizowanej polityce ustalania płac, Austrii udało się doprowadzić do obniżenia jednostkowych kosztów pracy szybciej niż przeciętnie w gronie państw strefy euro, co bardzo pozytywnie wpłynęło na pozycję konkurencyjną kraju.

W dziedzinie finansów publicznych Austria w ostatniej dekadzie dokonała znaczącej konsolidacji, zmniejszając wysoki deficyt budżetowy sektora instytucji rządowych i samorządowych ( general government ) od połowy lat dziewięćdziesiątych aż do osiągnięcia zrównoważonego budżetu w roku 2001, a w kolejnych latach odnotowując niewielki deficyt. Podjęto istotne reformy administracji publicznej, systemu emerytalno-rentowego i systemu opieki zdrowotnej, mające na celu obniżenie deficytu sektora general government , jednak wciąż konieczne są dalsze działania w tych dziedzinach.

2.2. Ocena zawarta w opinii Rady dotyczącej poprzedniego programu

W dniu 14 lutego 2006 r. Rada przyjęła opinię w sprawie poprzedniego zaktualizowanego programu stabilności obejmującego lata 2005-2008. Rada z zadowoleniem przyjęła „ambitne dostosowania strukturalne planowane w okresie objętym programem”, wezwała jednak Austrię „do dołożenia starań, by do końca okresu objętego zaktualizowanym programem osiągnięte zostały przewidziane w nim cele średniookresowe, poprzez dalsze określanie i wdrażanie koniecznych środków, które przyczynią się do konsolidacji budżetowej planowanej na dwa ostatnie lata objęte programem”.

2.3. Dokonana przez Komisję ocena krajowego programu reform przedstawionego we wrześniu 2006 r.

Sprawozdanie z realizacji krajowego programu reform Austrii zostało przedstawione w dniu 25 września 2006 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia. W przedstawionym przez Austrię krajowym programie reform wskazano siedem strategicznie priorytetowych obszarów: stabilność finansów publicznych, badania, rozwój i innowacje, infrastruktura, konkurencyjność międzynarodowa, środowisko, rynek pracy oraz edukacja i szkolenia.

Z dokonanej przez Komisję oceny programu (przyjętej w ramach rocznego sprawozdania Komisji z postępów w realizacji strategii lizbońskiej z grudnia 2006 r.[2]) wynika, że Austria z powodzeniem realizuje krajowy program reform, zwłaszcza w obszarze mikroekonomii. W świetle wskazanych mocnych i słabych stron Austrii zalecono podjęcie działań w dziedzinie zatrudnienia, zwłaszcza w zakresie uczenia się przez całe życie, systemu ulg podatkowych oraz kwalifikacji osób młodych. Za istotne uznano także między innymi doprowadzenie przez Austrię do zrównoważenia budżetu w 2008 r.

Główne aspekty podlegające ocenie Zgodnie z wymaganiami art. 5 ust. 1 (w przypadku programów stabilności) i art. 9 ust. 1 (w przypadku programów konwergencji) rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97, ocena obejmuje następujące kwestie: czy założenia ekonomiczne, na których opiera się program, są realistyczne; czy przedstawiony przez dane państwo członkowskie średniookresowy cel budżetowy oraz prowadząca do niego ścieżka dostosowania są odpowiednie; czy podejmowane i/lub proponowane działania mające na celu przestrzeganie ścieżki dostosowania wystarczą, by osiągnąć średniookresowy cel budżetowy w trakcie cyklu; w ramach oceny ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego: czy podejmowane działania korygujące są intensyfikowane w okresach dobrej koniunktury, podczas gdy w okresach dekoniunktury mogą być ograniczane, oraz – w przypadku strefy euro oraz państw członkowskich należących do systemu ERM II – czy dane państwo realizuje coroczną poprawę salda dostosowanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o referencyjną wartość 0,5 % PKB, pozwalającą na osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego; w ramach definiowania ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego (w przypadku państw członkowskich, które jeszcze go nie osiągnęły) lub pozwolenia na czasowe odejście od niego (w przypadku państw, które tego dokonały): realizację kluczowych reform strukturalnych, przynoszących bezpośrednie oszczędności w perspektywie długoterminowej (między innymi poprzez zwiększanie dynamiki potencjalnego wzrostu), a tym samym mających konkretny wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych (pod warunkiem zachowania odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa odnośnie do referencyjnej wartości 3 % PKB oraz spodziewanego powrotu sytuacji budżetowej do celu średniookresowego w okresie objętym programem), ze szczególnym uwzględnieniem reform systemu emerytalnego wprowadzających strukturę wielofilarową, obejmującą obowiązkowy filar kapitałowy; czy prowadzona przez dane państwo członkowskie polityka gospodarcza jest zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej. Wiarygodność założeń makroekonomicznych programu ocenia się w odniesieniu do prognozy służb Komisji z wiosny 2007 r., z zastosowaniem między innymi powszechnie przyjętej metodyki szacowania produktu potencjalnego i sald dostosowywanych cyklicznie. Zgodność z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej ocenia się w odniesieniu do ogólnych wytycznych polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych, zawartych w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008. W ramach oceny zbadano również: zmiany wskaźnika zadłużenia oraz długoterminową perspektywę stabilności finansów publicznych, którym zgodnie ze sprawozdaniem Rady z dnia 20 marca 2005 r. w sprawie „Poprawy wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu” należy poświęcić „należytą uwagę w procesie nadzoru nad sytuacją budżetu”; podejście do oceny długoterminowej stabilności przedstawiono w komunikacie Komisji z dnia 12 października 2006 r.[3]; stopień integracji z krajowym programem reform, przedstawianym przez państwa członkowskie w kontekście strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; w skierowanym do Rady Europejskiej piśmie przewodnim z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej na lata 2005-2008 Rada ECOFIN stwierdziła, że krajowe programy reform powinny być zgodne z programami stabilności i konwergencji; zgodność z kodeksem postępowania[4], w którym między innymi określono jednolitą strukturę i jednolite tabele danych dla programów konwergencji i stabilności. |

- Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Austrii na lata 2006-2010

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[5], w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

4. W dniu [9 lipca 2007 r.] Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Austrii na lata 2006-2010. Po wyborach powszechnych, które odbyły się w październiku 2006 r., w styczniu 2007 r. utworzono nowy rząd, który w dniu 29 marca 2007 r. przedstawił parlamentowi podwójny budżet na lata 2007/2008. W tym samym dniu, dwa i pół miesiąca po upływie terminu przewidzianego w kodeksie postępowania na 15 grudnia, przedstawiono zaktualizowany program stabilności.

5. Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że realny wzrost PKB obniży się z cyklicznego maksimum wynoszącego 3,1 % w 2006 r. do średnio 2½ % w pozostałym okresie objętym programem. Biorąc pod uwagę dostępne obecnie informacje wydaje się, że scenariusz ten jest oparty na raczej ostrożnych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego do roku 2008, gdyż z najnowszych danych wynika, że wzrost jest nieco bardziej dynamiczny. Dla końcowych lat okresu objętego programem prognoza wydaje się realistyczna, nawet gdyby stopa wzrostu okazała się nieco wyższa niż średnia stopa wzrostu potencjalnego wynikająca z obliczeń służb Komisji. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się realistyczne.

6. Deficyt sektora general government wyniósł w 2006 r. 1,1 % PKB, podczas gdy w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu stabilności zakładano, że osiągnie on 1,7 % PKB. Lepszy od przewidywanego wynik jest następstwem korzystniejszego niż oczekiwano rozwoju koniunktury. Mimo lekkiego spadku w porównaniu z rokiem poprzednim, wskaźnik relacji dochodów do PKB wyniósł ponad jeden punkt procentowy więcej niż zakładano. Wyższy od oczekiwanego wzrost PKB przyczynił się do spadku wskaźnika wydatków w porównaniu z rokiem poprzednim. Wskaźnik ten przekroczył jednak wartość docelową o ponad ½ punktu procentowego, co oznacza, że wykonanie budżetu nie było tak rygorystyczne, jak planowano.

7. Głównym celem strategii budżetowej jest doprowadzenie do zrównoważenia budżetu w trakcie trwania cyklu, przy wykorzystaniu pozytywnych skutków reformy administracyjnej, z jednoczesnym zwiększeniem wydatków w niektórych kategoriach. W porównaniu z poprzednią aktualizacją, to ostatnie znajduje odzwierciedlenie w odłożeniu konsolidacji budżetowej na końcowe lata okresu objętego programem. W zaktualizowanym programie przewiduje się poprawę salda sektora general government od deficytu wynoszącego 1,1 % PKB w 2006 r. do nadwyżki w wysokości 0,4 % w 2010 r. Zaplanowana na dwa ostatnie lata okresu objętego programem konsolidacja ma być oparta na wydatkach i polegać głównie na ograniczeniu wydatków socjalnych oraz stopniowym eliminowaniu niektórych wydatków szczególnych. W porównaniu z poprzednim programem obecna aktualizacja przewiduje dalsze opóźnienie planowanej korekty, przy czym zakłada generalnie bardziej korzystny scenariusz makroekonomiczny.

8. Opóźnienie korekty budżetowej znajduje odzwierciedlenie również w stanie salda strukturalnego (tj. salda dostosowywanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), obliczanego zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką, które poprawi powoli od deficytu w wysokości około 1 % PKB w 2006 r. do niewielkiej nadwyżki na koniec okresu objętego programem. Zgodnie z programem na przebieg korekty wpływ ma zakup sprzętu wojskowego w latach 2007-2009, który – inaczej niż w wiosennej prognozie służb Komisji – uznano za jednorazowy środek zwiększający deficyt. Podobnie jak w poprzedniej aktualizacji programu stabilności, przedstawionym w programie średniookresowym celem budżetowym jest zrównoważenie budżetu w kategoriach strukturalnych. W obecnym programie zakłada się jednak, że cel średniookresowy zostanie prawie osiągnięty do 2009 r. i nieznacznie przekroczony w roku 2010, podczas gdy w poprzedniej wersji zakładano jego osiągnięcie już w 2008 r. Ponieważ cel ten jest bardziej ambitny niż minimalna pośrednia wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 1½ % PKB), jego osiągnięcie powinno zapewnić margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem wystąpienia nadmiernego deficytu. Wyznaczony cel średniookresowy mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania, a także odpowiednio uwzględnia wskaźnik zadłużenia i średni wzrost produktu potencjalnego w perspektywie długoterminowej.

9. Ryzyko związane z przedstawionymi w programie prognozami budżetowym wydaje się być zasadniczo zrównoważone w latach 2007 i 2008, natomiast w latach 2009 i 2010 wyniki budżetowe mogą okazać się gorsze od przewidywanych, mimo wiarygodnych założeń makroekonomicznych. Przewiduje się wprawdzie znaczny spadek wskaźnika relacji wydatków do PKB w dwóch ostatnich latach. Do obniżenia wskaźnika wydatków w końcowych latach okresu objętego programem powinna przyczynić się eliminacja niektórych wydatków szczególnych, zwłaszcza na sprzęt wojskowy, a także oszczędności w zakresie wydatków na zasiłki dla bezrobotnych i emerytury, będące następstwem przeprowadzonej w 2004 r. reformy systemu emerytalnego. Z drugiej strony w okresie objętym programem przewiduje się dodatkowe nakłady na edukację, badania i rozwój oraz infrastrukturę, natomiast oczekiwany wzrost wydajności w administracji publicznej pozostaje niepewny. W programie sugeruje się także możliwość dalszych obniżek podatków, finansowanych przez planowane oszczędności w wydatkach.

10. W świetle powyższej oceny ryzyka przedstawiony w programie kurs polityki budżetowej może okazać się nieodpowiedni, aby zapewnić przewidzianą w programie na rok 2010 realizację celu średniookresowego. W wiosennej prognozie służb Komisji oszacowano, że deficyt strukturalny powiększy się w latach 2007 i 2008. W całym okresie objętym programem zachowany jest jednak wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych. Tempo działań dostosowawczych prowadzących do osiągnięcia określonego w programie celu średniookresowego jest niewystarczające i powinno zostać zwiększone, zwłaszcza w latach 2007 i 2008, tak by było w pełni zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego powinna wynieść 0,5 % PKB oraz że dostosowanie powinno być większe w okresach dobrej koniunktury gospodarczej i może być mniejsze w okresach gorszej koniunktury. W szczególności na lata 2007-2009, w których w Austrii oczekuje się dobrej koniunktury, zaplanowano jedynie ograniczoną poprawę salda strukturalnego. Wniosek ten jest słuszny nawet jeśli zakup sprzętu wojskowego uzna się za jednorazowy środek zwiększający deficyt, jak uczyniono w programie.

11. Szacuje się, że w 2006 r. wskaźnik długu publicznego brutto obniżył się do poziomu 62,2 % PKB, nadal przekraczając określoną w Traktacie wartość referencyjną wynoszącą 60 %. W programie przewidziano zmniejszenie wskaźnika zadłużenia poniżej wartości referencyjnej do 2008 r. i jego dalszy spadek do poziomu 56,8 % PKB do ostatniego roku objętego programem. W świetle niniejszej oceny ryzyka wydaje się, że wskaźnik zadłużenia w wystarczający sposób obniża się do wartości referencyjnej we wczesnej fazie okresu objętego programem i powinien zbliżyć się do tej wartości do 2007 r.

12. Długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa jest w Austrii znacznie niższy niż średnia UE, a według przewidywań poziom związanych z tym wydatków jako udział w PKB ma się zmniejszać w długim okresie, w następstwie oczekiwanego znacznego ograniczenia wydatków dzięki przeprowadzonej w 2004 r. reformie systemu emerytalnego. Wyjściowa sytuacja budżetowa, charakteryzująca się nadwyżką strukturalnego salda pierwotnego, przyczynia się do złagodzenia długoterminowego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet. Zapowiadane w programie zwiększanie nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej, a także zwiększanie stopy zatrudnienia pracowników w starszym wieku, przyczyniłoby się zmniejszenia ryzyka dla stabilności finansów publicznych. Generalnie wydaje się, że zagrożenia dla stabilności finansów publicznych Austrii kształtują się na niskim poziomie.

13. Program stabilności nie zawiera jakościowej oceny ogólnego wpływu przedstawionego we wrześniu 2006 r. sprawozdania z realizacji krajowego programu reform w ramach średniookresowej strategii budżetowej. Nie podano także żadnych systematycznych informacji o bezpośrednich kosztach lub oszczędnościach budżetowych wynikających z najważniejszych reform przewidzianych w krajowym programie, a w przedstawionych prognozach budżetowych nie uwzględniono bezpośrednio skutków działań nakreślonych w krajowym programie reform dla finansów publicznych. Przedstawione w programie stabilności środki w dziedzinie finansów publicznych wydają się zgodne z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform. W obu programach szczególny nacisk położono na spodziewane oszczędności w związku z reformą administracji oraz na zwiększenie nakładów na badania i rozwój.

14. Przedstawiona w programie strategia budżetowa jest częściowo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.

15. Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przestawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych[6].

Podsumowując, w kontekście perspektyw dynamicznego wzrostu gospodarczego, w programie przewiduje się powolny postęp na drodze do realizacji celu średniookresowego poprzez stosunkowo odsunięte w czasie działania dostosowawcze, oparte głównie na nie w pełni sprecyzowanych ograniczeniach wydatków. Istnieją zagrożenia związane z realizacją celów budżetowych po roku 2008, a cel średniookresowy może nie zostać osiągnięty do końca okresu objętego programem. Zadłużenie publiczne zbliży się w 2007 r. do wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB i w kolejnych latach będzie dalej spadać.

W świetle powyższej oceny wzywa się Austrię do wykorzystania dobrej koniunktury gospodarczej i niższego niż planowano deficytu w 2006 r., aby przyspieszyć i wzmocnić działania dostosowawcze prowadzące do osiągnięcia celu średniookresowego, w szczególności poprzez rygorystyczną realizację ograniczeń wydatków oraz przeznaczenie ewentualnych nieoczekiwanych dochodów podatkowych na dalszą konsolidację finansów publicznych.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |

Realny PKB (zmiana w %) | PS marzec 2007 | 2,0 | 3,1 | 2,7 | 2,3 | 2,5 | 2,6 |

KOM maj 2007 | 2,0 | 3,1 | 2,9 | 2,5 | n.d. | n.d. |

PS listopad 2005 | 1,7 | 1,8 | 2,4 | 2,5 | n.d. | n.d. |

Inflacja HICP (%) | PS marzec 2007 | 2,1 | 1,5 | 1,6 | 1,7 | 1,7 | 1,8 |

KOM maj 2007 | 2,1 | 1,7 | 1,8 | 1,7 | n.d. | n.d. |

PS listopad 2005 | 2,3 | 2,1 | 1,7 | 1,5 | n.d. | n.d. |

Luka produktowa (% potencjalnego PKB) | PS marzec 20071 | -1,1 | -0,3 | 0,1 | -0,1 | 0,1 | 0,3 |

KOM maj 20075 | -1,1 | -0,2 | 0,5 | 0,8 | n.d. | n.d. |

PS listopad 20051 | -0,7 | -1,1 | -0,9 | -0,5 | n.d. | n.d. |

Saldo sektora general government (% PKB) | PS marzec 2007 | -1,6 | -1,1 | -0,9 | -0,7 | -0,2 | 0,4 |

KOM maj 2007 | -1,6 | -1,1 | -0,9 | -0,8 | n.d. | n.d. |

PS listopad 2005 | -1,9 | -1,7 | -0,8 | 0,0 | n.d. | n.d. |

Saldo pierwotne6 (% PKB) | PS marzec 2007 | 1,3 | 1,9 | 2,0 | 2,1 | 2,6 | 3,1 |

KOM maj 2007 | 1,3 | 1,6 | 1,8 | 1,7 | n.d. | n.d. |

PS listopad 2005 | 1,1 | 1,2 | 2,0 | 2,7 | n.d. | n.d. |

Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) | PS marzec 20071 | -1,1 | -1,0 | -0,9 | -0,7 | -0,2 | 0,2 |

KOM maj 2007 | -1,1 | -1,0 | -1,1 | -1,2 | n.d. | n.d. |

PS listopad 2005 | -1,6 | -1,2 | -0,4 | 0,2 | n.d. | n.d. |

Saldo strukturalne2 (% PKB) | PS marzec 20073 | -1,1 | -1,0 | -0,8 | -0,4 | -0,2 | 0,2 |

KOM maj 20074 | -1,1 | -1,0 | -1,1 | -1,2 | n.d. | n.d. |

PS listopad 2005 | -1,6 | -1,2 | -0,4 | 0,2 | n.d. | n.d. |

Dług publiczny brutto (% PKB) | PS marzec 2007 | 63,5 | 62,2 | 61,2 | 59,9 | 58,5 | 56,8 |

KOM maj 2007 | 63,5 | 62,2 | 60,6 | 59,2 | n.d. | n.d. |

PS listopad 2005 | 63,4 | 63,1 | 61,6 | 59,5 | n.d. | n.d. |

Uwagi: |

1 Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie, przy założeniu potencjalnego wzrostu w wysokości odpowiednio 2,3 %, 2,3 %, 2,4 %, 2,4 % i 2,3 % w latach 2006-2010. |

2 Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. |

3 Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z programu, zwiększające deficyt (zakup samolotów wojskowych – 0,2 % PKB w 2007 r., 0,4 % w 2008 r. i 0,1 % w 2009 r.). |

4 W odróżnieniu od programu (patrz uwaga nr 3), w prognozie służb Komisji z wiosny 2007 r. wydatków na zakup samolotów wojskowych nie uznaje się za wydatki jednorazowe, ponieważ są one rozłożone na kilka lat i nie zwiększają znacząco łącznych wydatków publicznych. |

5 W oparciu o szacunkowy potencjalny wzrost w wysokości odpowiednio 2,3 %, 2,0 %, 2,2 % i 2,2 % w latach 2005-2008. |

6 Salda pierwotne zawarte w programie nie są bezpośrednio porównywalne z informacjami zawartymi w prognozie służb Komisji w związku z różnym traktowaniem FISIM. Dane przedstawione w programie odpowiadają definicjom określonym w kodeksie postępowania. Dla porównania z danymi przedstawionymi w programie, salda pierwotne podane przez Komisję należy skorygować o około 0,1-0,2 % PKB. |

Źródło: |

Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z wiosny 2007 r. (KOM), obliczenia służb Komisji. |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economiy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Komunikat Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej „Realizacja odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – rok wyników” z 12.12.2006, KOM(2006) 816.

[3] Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Długoterminowa stabilność finansów publicznych w UE” z 12.10.2006, KOM(2006) 574, oraz Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (2006), „The long-term sustainability of public finances in the European Union”, European Economy nr 4/2006.

[4] „Szczegółowe zasady wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji”, zatwierdzone przez Radę ECOFIN dnia 11 października 2005 r.

[5] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Brakuje opcjonalnych danych dotyczących zatrudnienia i liczby przepracowanych godzin oraz danych o wynagrodzeniach w sektorze publicznym.