[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, 17.5.2006

COM(2006) 201 wersja ostateczna

2006/0075 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiająca program działań dla ceł we Wspólnocie (Cła 2013)

( przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

Uzasadnienie i cele wniosku Decyzja nr 253/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawia program działań dla ceł we Wspólnocie − Cła 2013, który zakończy się z dniem 31 grudnia 2007 r. W dniu 6 kwietnia 2005 r. Komisja przyjęła komunikat[1] wyrażający wolę rozszerzenia programów Cła 2007 oraz Fiscalis 2003-2007 odpowiednio poprzez programy Cła 2013[2] oraz Fiscalis 2013. |

Kontekst ogólny Jednym z głównych wyzwań, przed jakimi stanie Unia Europejska w nadchodzących latach, jest osiąganie wzrostu gospodarczego i tworzenie miejsc pracy, zgodnie z postanowieniami odnowionej strategii lizbońskiej[3]. Program 2013 aktywnie przyczyni się do urzeczywistnienia tej strategii, wnosząc znaczący wkład w konkurencyjność przedsiębiorstw z państw UE na rynkach wewnętrznych i światowych. Program 2013 wspierać będzie administracje celne krajów uczestniczących, aby ułatwić legalny handel oraz uprościć i przyspieszyć procedury, a jednocześnie zapewnić bezpieczeństwo obywateli oraz chronić interesy finansowe Wspólnoty. W szczególności, nowy program: będzie wspierać rozwój paneuropejskiego elektronicznego środowiska celnego i przyczyniać się do wdrażania znowelizowanego Kodeksu Celnego. będzie dążyć do dalszego poszerzenia międzynarodowej współpracy celnej między administracjami celnymi UE a organami celnymi państw trzecich w zakresie bezpieczeństwa łańcucha dostaw zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami UE; będzie wspierać dalszy rozwój i wdrażanie koncepcji upoważnionego podmiotu gospodarczego, aby wprowadzić ułatwienia dla podmiotów gospodarczych spełniających wymogi; zapewni utrzymanie obecnie działających transeuropejskich systemów informatycznych; będzie służyć dalszemu rozwijaniu współpracy, wymianie informacji i najlepszych praktyk z administracjami celnymi państw trzecich, w szczególności z krajów kandydujących, z potencjalnych krajów kandydujących oraz krajów partnerskich w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa. |

Istniejące postanowienia w dziedzinie objętej wnioskiem Program Cła 2013 jest kolejnym programem następującym po programie Cła 2007. |

Spójność z innymi politykami i celami Unii Nie dotyczy. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Metody konsultacyjne, główne sektory docelowe oraz ogólny profil respondentów Wszystkie kraje uczestniczące wzięły udział w śródokresowej ocenie programu w formie e-sondażu oraz wizyt studialnych przeprowadzonych w sześciu spośród tych krajów. Podczas tych wizyt zorganizowano pogłębione wywiady z koordynatorami programu, użytkownikami systemów informatycznych, uczestnikami wydarzeń organizowanych w ramach programu, kierownictwem administracji celnych oraz przedstawicielami podmiotów gospodarczych. W ramach oceny śródokresowej przeprowadzono również rozmowy z przedstawicielami podmiotów gospodarczych uczestniczących w grupie kontaktowej Transit oraz w grupie kontaktowej e-cła. Uczestnicy wydarzeń organizowanych w ramach programu są regularnie proszeni o opinie, co stanowi integralną część systemu monitoringu programu 2007. |

Podsumowanie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Zainteresowane strony uznają program Cła za bardzo istotny dla potrzeb administracji oraz uważają, że jest on jest niezbędny dla umożliwienia funkcjonowania unii celnej w strukturze UE. Kraje uczestniczące wysoko oceniły w szczególności elastyczność programu i pragną jej utrzymania w przyszłości. Kraje podkreśliły również, że program odgrywa kluczową rolę we wspieraniu krajów uczestniczących w procesie wzajemnego uczenia się, co pozwala im na unikanie kosztownych pomyłek. W ocenie śródokresowej zalecono wzmocnienie działań w obszarze szkoleń i upowszechniania informacji. Zalecenia te zostały uwzględnione w procesie przygotowywania nowego wniosku. |

Gromadzenie i wykorzystywanie wiedzy specjalistycznej |

Nie wystąpiła potrzeba korzystania z wiedzy specjalistycznej ze źródeł zewnętrznych. |

Ocena wpływu Pierwsza opcja polityki – zatrzymanie programu dla ceł – będzie mieć natychmiastowy i szkodliwy skutek dla rynku wewnętrznego, w szczególności dla wdrożenia unii celnej. Druga opcja polityki – ustanowienie programu 2013 jako rozszerzenia programu 2007 bez dostarczenia dodatkowych środków na wsparcie nowych inicjatyw w ramach polityki celnej i/lub na zareagowanie na zmienione okoliczności – oznaczałaby postępujące pogarszanie się obecnej sytuacji. Aczkolwiek opcja ta może wyglądać zadowalająco w perspektywie krótkoterminowej, to szybko ujawniłyby się jej ograniczenia i niepożądane skutki, ponieważ nie zapewniłaby administracjom celnym środków wystarczających na stawienie czoła czekającym je wyzwaniom. Trzecia opcja polityki przewiduje, że program 2013 zostanie ustanowiony jako rozszerzenie programu 2007 wzmocnione dodatkowymi środkami finansowymi, aby z jednej strony wesprzeć nowe inicjatywy w ramach polityki celnej, a z drugiej strony przewidzieć marginalny wzrost we wszystkich pozostałych podgrupach budżetowych. Nowe inicjatywy strategiczne, które w dużym stopniu przyczynią się do opracowania w pełni rozwiniętego systemu administracji celnej (inicjatywa e-cła), pochłoną największą część tych dodatkowych środków. Dodatkowy budżet jest niezbędny również w celu zmodernizowania transeuropejskich systemów informatycznych, aby umożliwić im przyjęcie oczekiwanych zwiększonych przepływów informacji, podczas gdy nieznaczna część środków dodatkowych zostanie wykorzystana do rozwoju inicjatyw w zakresie wspierania promocji wymiany wiedzy w obszarze uczenia się za pośrednictwem nośników elektronicznych (e-learning) oraz upowszechniania informacji. |

Komisja dokonała oceny wpływu wymienionego w programie roboczym, z którego sprawozdanie dostępne jest w dokumencie SEC(2006)570. |

PRAWNE ELEMENTY WNIOSKU |

Streszczenie proponowanego działania Ustanowienie programu działań dla ceł we Wspólnocie (Cła 2013). |

Podstawa prawna Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95. |

Zasada pomocniczości Zasada pomocniczości znajduje zastosowanie w zakresie, w jakim wniosek nie podlega wyłącznym kompetencjom Wspólnoty. |

Cele wniosku nie mogą zostać osiągnięte w stopniu dostatecznym przez państwa członkowskie z następujących przyczyn: |

Wobec faktu, że cele środków ustanowionych niniejszą Decyzją nie mogą być w stopniu dostatecznym osiągnięte przez kraje uczestniczące, natomiast mogą – z uwagi na swoją skalę i skutek – zostać efektywniej zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może zastosować środki zgodnie z zasadą pomocniczości na mocy art. 5 Traktatu. |

Działanie wspólnotowe pozwoli na efektywniejsze osiągnięcie celów wniosku z przyczyn wskazanych niżej. |

Aczkolwiek główna odpowiedzialność za osiągnięcie celów programu spoczywa na krajach uczestniczących, działanie wspólnotowe jest niezbędne w celu koordynacji działań podejmowanych w ramach programu, a także dla zapewnienia infrastruktury i niezbędnego bodźca. |

Ze względu na powyższe wniosek spełnia wymogi zasady pomocniczości. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z uwagi na przyczyny wskazane niżej. |

Zgodnie z zasadą proporcjonalności ustanowioną w art. 5 Traktatu WE niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia jej celów. |

Wybór instrumentów |

Proponowane instrumenty: inne (program wspólnotowy). |

Inne środki nie byłyby adekwatne z przyczyn wskazanych niżej. Nie dotyczy. |

IMPLIKACJE BUDżETOWE |

Koszty operacyjne, jakie poniesie Wspólnota, można podzielić na dwie główne kategorie: wspólne działania oraz działania informatyczne. Wspólne działania obejmują analizę porównawczą, seminaria, warsztaty, grupy projektowe, wizyty robocze, działania monitorujące, szkolenia oraz wszelkie inne działania przewidziane w art. 1 ust. 2 lit. h). Działania informatyczne obejmują funkcjonowanie i rozwój obecnych transeuropejskich systemów oraz rozwój i wdrażanie nowych systemów. Całkowita kwota z budżetu Wspólnoty wynosi 323,8 mln euro. Program 2013 jest programem sześcioletnim, który zbiega się w czasie z perspektywami finansowymi na lata 2007–2013. Wdrożenie programu wspólnotowego powinno opierać się na wykorzystaniu dostawców usług poprzez zawieranie kontraktów na świadczenie usług pomocy technicznej oraz pomocy administracyjnej. Komisja zastrzega sobie możliwość zbadania, czy pewne zadania z zakresu wdrażania programu mogą być powierzone agencji wykonawczej. |

INFORMACJE DODATKOWE |

Uchylenie obecnego prawodawstwa Przyjęcie wniosku będzie prowadzić do uchylenia aktualnie obowiązującego prawodawstwa. |

Szczegółowe wyjaśnienie wniosku Artykuł 7: Systemy łączności i wymiany informacji Transeuropejskie systemy łączności i wymiany informacji odgrywają kluczową rolę, pozwalając administracjom celnym na działanie w taki sposób, jakby stanowiły jednolitą administrację, a w szczególności na zagwarantowanie skuteczności i efektywności. Program 2013 będzie wspierać systemy związane z administracją celną opracowywane lub funkcjonujące w momencie wejścia w życie niniejszej decyzji, a także opracowywanie wszelkich nowych systemów związanych z cłami, ustanowione na mocy prawodawstwa wspólnotowego. Program 2013 będzie wspierać inicjatywę dotyczącą elektronicznego środowiska celnego. Działanie paneuropejskie o nazwie e-administracja (e-government), zgodnie z Decyzją 2004/387/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjnego dostarczania ogólnoeuropejskich usług e-administracji dla administracji publicznej, przedsiębiorstw i obywateli (IDABC)[4], wymaga podjęcia środków w celu zwiększenia efektywności organizacji kontroli celnej i zapewnienia sprawnego przepływu danych, aby podnieść skuteczność odpraw celnych, zredukować obciążenie administracyjne, pomóc w zwalczaniu nadużyć, przestępczości zorganizowanej i terroryzmu, służyć interesom fiskalnym, chronić własność intelektualną i spuściznę kulturową, zwiększyć bezpieczeństwo towarów i handlu międzynarodowego oraz poprawić stan zdrowia oraz ochronę środowiska. W tym celu, w istotnym interesie leży zapewnienie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT) na potrzeby ceł, a zatem Komisja podjęła inicjatywę wdrożenia elektronicznego, bezdokumentowego środowiska celnego we Wspólnocie[5]. Dotychczasowe programy wykazały, że szeroko zakrojona koordynacja działań między zainteresowanymi podmiotami ma zasadnicze znaczenie dla sprawnego kierowania tymi transeuropejskimi systemami informatycznymi. Inny zasadniczy element to podobne zobowiązanie Komisji i krajów uczestniczących, w ramach swych odpowiednich kompetencji, do zapewnienia funkcjonujących systemów oraz rozwijania przyszłych transeuropejskich zastosowań. Wniosek zawiera wyraźne rozdzielenie zadań pomiędzy Komisję i kraje uczestniczące. Komisja może udostępnić systemy łączności i wymiany informacji innym służbom publicznym do celów związanych lub niezwiązanych z cłem pod warunkiem wniesienia wkładu finansowego do budżetu programu. Artykuł 8: Analiza porównawcza Działania w zakresie analizy porównawczej są podejmowane w celu poprawy skuteczności administracji celnych poprzez porównanie metod pracy. W ocenie śródokresowej podkreślono użyteczność analizy porównawczej. Artykuł 9: Seminaria i warsztaty Seminaria i warsztaty tworzą środowisko upowszechniania i wymiany informacji, tworzenia i poszukiwania nowych pomysłów oraz wymiany wiedzy i doświadczeń pomiędzy krajami uczestniczącymi. W odpowiednich przypadkach zaproszeni zostaną przedstawiciele branży posiadający szczególnie istotną wiedzę lub inni delegaci posiadający szczególnie istotną wiedzę specjalistyczną. Celem zbudowania zaangażowania i zapewnienia strategicznego przeglądu sytuacji może zostać zorganizowane ogólne seminarium dla zapoczątkowania nowego ważnego działania. Kraje uczestniczące mogą zgłębiać konkretne obszary techniczne w trakcie warsztatów organizowanych w ramach seminariów lub niezależnie. Artykuł 10: Grupy projektowe i grupy sterujące Grupy sterujące mają konkretne, dobrze określone cele i są ograniczone co do liczby i czasu. W ramach tych grup eksperci biznesowi wymieniają informacje i poglądy, tym samym poszerzając swoją wiedzę. W ten sposób niewielka liczba państw członkowskich uzyskuje cenną wiedzę, która może być dalej udostępniana wszystkim krajom uczestniczącym. Ważnym zadaniem programu 2013 jest koordynacja jego poszczególnych działań poprzez organizowanie grup sterujących, na forum których spotykają się przedstawiciele wszystkich krajów uczestniczących. Artykuł 11: Wizyty robocze Celem wizyt roboczych jest poznawanie konkretnej praktyki administracyjnej w innym systemie administracyjnym lub znalezienie rozwiązania problemu natury strategicznej bądź praktycznej. Artykuł 12: Działania szkoleniowe W trakcie kolejnych programów dotyczących ceł okazywało się, że niezbędne jest wspólne podejście do kwestii szkoleń, aby zapewnić urzędnikom wszystkich krajów uczestniczących zdobycie niezbędnych wspólnych umiejętności zawodowych i wiedzy. Program 2013 będzie opierał się na wiedzy zdobytej w ramach programu 2007, w szczególności w zakresie opracowywania mieszanych metod uczenia się i wspólnych treści nauczania. Artykuł 13: Działania monitoringowe W trakcie działań monitoringowych przedstawiciele Komisji oraz urzędnicy z krajów uczestniczących wspólnie odbywają wizyty celem sprawdzenia, w jakim stopniu prawo wspólnotowe jest wdrażane na szczeblu krajowym i na jakie przeszkody może napotykać. Działania te są źródłem cennych informacji na potrzeby rozwoju dalszej pomocy lub działań służących naprawie sytuacji. Artykuł 1 ust. 2 lit. h): Wszelkie inne działania Program 2007 jasno pokazał, że okoliczności mogą wymagać opracowania indywidualnych działań w odpowiedzi na konkretną potrzebę. Program 2013 pozwoli na rozwijanie wszelkich innych działań niezbędnych do realizacji celów programu. Artykuł 3: Uczestnictwo w programie Krajami uczestniczącymi są państwa członkowskie Unii Europejskiej, a także kraje kandydujące, potencjalne kraje kandydujące oraz niektóre kraje partnerskie europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS), o ile poczyniono niezbędne ustalenia. Artykuł 14: Uczestnictwo w działaniach w ramach programu Przedstawiciele organizacji międzynarodowych, administracji krajów trzecich, podmiotów gospodarczych oraz ich organizacji mogą wziąć udział w działaniach organizowanych w ramach programu zawsze, gdy okaże się to niezbędne do realizacji celów programu. Artykuł 15: Udostępnianie informacji Śródokresowa ocena programu 2007 potwierdziła potrzebę większego uporządkowania w zakresie udostępniania informacji i wymiany wiedzy między poszczególnymi administracjami, między administracjami a Komisją oraz potrzebę konsolidacji wiedzy wytworzonej w trakcie wydarzeń mających miejsce w ramach programu. Z tego względu w programie 2013 zwracać się będzie szczególną uwagę na udostępnianie informacji i zarządzanie wiedzą. |

1. 2006/0075 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiająca program działań dla ceł we Wspólnocie (Cła 2013)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji[6],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[7],

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Głównym celem dla Wspólnoty w kolejnych latach jest stworzenie wzrostu gospodarczego i tworzenie miejsc pracy zgodnie z założeniami odnowionej strategii lizbońskiej. Poprzednie programy w dziedzinie ceł, w szczególności decyzja nr 253/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lutego 2003 r. przyjmująca program działań dla ceł we Wspólnocie[8], (zwana dalej „Cła 2007”) istotnie przyczyniły się do osiągnięcia tego celu oraz ogólnych celów polityki celnej. Dlatego też należy kontynuować działania rozpoczęte w ramach tych programów. Niniejszy program powinien zostać ustanowiony na okres sześciu lat, aby dostosować jego trwanie do okresu trwania wieloletnich ram finansowych zawartych w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia ( data zostanie wstawiona ) między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[9].

(2) Administracje celne odgrywają żywotną rolę w ochronie interesów Wspólnoty, a zwłaszcza interesów finansowych. Zapewniają one także równorzędny poziom ochrony dla obywateli Wspólnoty i jej podmiotów gospodarczych w dowolnym miejscu na terytorium Wspólnoty, gdzie realizowane są formalności odprawy celnej. W tym kontekście polityka strategiczna zdefiniowana przez Grupę ds. Polityki Celnej ma na celu zapewnienie, że krajowe administracje celne będą działały na tyle sprawnie i skutecznie oraz reagowały na wszelkie potrzeby wynikający ze zmiany otoczenia celnego, jak gdyby tworzyły jedną administrację. Dlatego ważne jest, aby niniejszy program był spójny z ogólną polityką celną i wspomagał tę politykę oraz aby wspierał utworzenie Grupy ds. Polityki Celnej, w której skład wchodzą szefowie administracji celnych i ich zastępcy. Wdrożenie programu winno więc być koordynowane i organizowane przez Komisję oraz państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki wypracowanej przez Grupę ds. Polityki Celnej.

(3) W działaniach dotyczących ceł należy zatem uznać za priorytet poprawę instrumentów kontroli i działalności zwalczania nadużyć finansowych, minimalizowanie kosztów dostosowywania się do ustawodawstwa celnego ponoszonych przez podmioty gospodarcze, zapewnienie efektywnego zarządzania kontrolą towarów na zewnętrznych granicach oraz ochronę obywateli Wspólnoty w zakresie bezpieczeństwa międzynarodowego łańcucha dostaw. Wspólnota winna więc mieć zdolność – w ramach swoich własnych uprawnień – do wspierania działań administracji celnych państw członkowskich i należy w pełni wykorzystać każdą możliwość współpracy administracyjnej oraz wzajemnej pomocy administracyjnej, jaką dają zasady wspólnotowe.

(4) Wspieranie procesu przystępowania krajów kandydujących wymaga wspomagania administracji celnych tych krajów tak, aby były one zdolne podejmować pełen zakres zadań wymaganych ustawodawstwem wspólnotowym od daty ich przystąpienia, w tym zarządzania przyszłą granicą zewnętrzną. W tym celu niniejszy program będzie otwarty dla krajów kandydujących oraz potencjalnych krajów kandydujących.

(5) Aby wspierać reformy celne w krajach uczestniczących w europejskiej polityce sąsiedztwa, należy umożliwić im, pod pewnymi warunkami, udział w wybranych działaniach w ramach niniejszego programu.

(6) Rosnąca globalizacja handlu, rozwój nowych rynków oraz zmiany w metodach i szybkości przepływu towarów wymagają zacieśnienia stosunków między poszczególnymi administracjami celnymi Wspólnoty oraz przedsiębiorstwami, środowiskami prawniczymi i naukowymi oraz podmiotami gospodarczymi uczestniczącymi w handlu zagranicznym. Niniejszy program powinien zapewnić, w stosownych przypadkach, możliwość uczestniczenia w działaniach programu osobom reprezentującym te kręgi bądź podmioty.

(7) Transeuropejskie skomputeryzowane bezpieczne systemy łączności i wymiany informacji, finansowane w ramach programu 2007, są niezbędne dla funkcjonowania administracji celnych we Wspólnocie i dla wymiany informacji między administracjami celnymi, dlatego też winny być nadal wspierane w ramach niniejszego programu.

(8) Doświadczenia uzyskane przez Wspólnotę podczas poprzednich programów dotyczących ceł pokazują, że kontakty urzędników z różnych administracji krajowych w ramach działań zawodowych z wykorzystaniem narzędzi takich jak analiza porównawcza, grupy projektowe, seminaria, warsztaty, wizyty robocze, działania szkoleniowe oraz działania monitoringowe przyczyniają się w znaczącym stopniu do osiągania celów programu. Działania te winny więc być kontynuowane, a ponadto należy umożliwić tworzenie nowych narzędzi w sytuacjach wymagających jeszcze skuteczniejszego reagowania na istniejące potrzeby.

(9) Przy współpracy oraz uczestnictwie w programie Cła urzędnicy celni potrzebują dostatecznego poziomu znajomości języka. Zadanie zapewnienia niezbędnych szkoleń językowych dla własnych urzędników spoczywa na państwach członkowskich.

(10) Śródokresowa ocena programu 2007 potwierdziła potrzebę większego uporządkowania w zakresie udostępniania informacji i wymiany wiedzy między poszczególnymi administracjami celnymi, między administracjami a Komisją oraz potrzebę konsolidacji wiedzy wytworzonej w trakcie wydarzeń odbywających się w ramach programu. Z tego względu w niniejszym programie należy zwracać szczególną uwagę na udostępnianie informacji oraz zarządzanie wiedzą.

(11) Mimo iż główna odpowiedzialność za osiągnięcie celów niniejszego programu spoczywa na krajach uczestniczących, konieczne jest działanie wspólnotowe celem koordynacji działań realizowanych w ramach programu oraz zapewnienia infrastruktury i potrzebnego bodźca. Ponieważ cele działań określonych w niniejszej decyzji nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez kraje uczestniczące, dlatego mogą – z uwagi na swoją skalę i skutek – zostać efektywniej zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może zastosować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(12) Niniejsza decyzja ustanawia – na cały czas trwania programu – ramy finansowe, które stanowić mają główny punkt odniesienia dla władz budżetowych, w rozumieniu pkt 33 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej[10] .

(13) Środki niezbędne do wdrażania niniejszej decyzji winny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[11].

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Ustanowienie programu

1. Niniejszym ustanawia się wieloletni wspólnotowy program działania (Cła 2013), zwany dalej „programem” na okres od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2013 r. w celu wspierania i uzupełniania działań podejmowanych przez państwa członkowskie w dziedzinie ceł.

2. W skład programu wchodzić będą następujące działania:

(a) systemy łączności i wymiany informacji;

(b) analiza porównawcza;

(c) seminaria i warsztaty;

(d) grupy projektowa i grupy sterujące;

(e) wizyty robocze;

(f) działania w zakresie szkoleń;

(g) działania monitoringowe;

(h) wszelkie inne działania niezbędne dla realizacji celów programu.

Artykuł 2

Definicje

Dla celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

(1) „administracja” oznacza władze publiczne i inne organy w krajach uczestniczących, które odpowiedzialne są za administrowanie cłami i działaniami związanymi z cłami;

(2) „urzędnik” oznacza członka administracji.

Artykuł 3

Udział w programie

1. Kraje uczestniczące to państwa członkowskie oraz kraje określone w ustępie 2.

2. Udział w programie jest otwarty dla następujących krajów:

(a) krajów kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej zgodnie z ogólnymi zasadami oraz warunkami ogólnymi dotyczącymi uczestnictwa tych krajów w programach wspólnotowych ustanowionych w ramach odpowiednich decyzji Rady dotyczących umów ramowych oraz stowarzyszeniowych;

(b) potencjalnych krajów kandydujących, zgodnie z przepisami, które zostaną określone w wyniku zawarcia z tymi państwami umów ramowych w sprawie ich uczestnictwa w programach wspólnotowych.

3. Udział w programie może być także otwarty dla niektórych krajów partnerskich w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, o ile kraje te osiągnęły wystarczający poziom zbliżenia odpowiedniego ustawodawstwa i metod administracyjnych do ustawodawstwa i metod administracyjnych Wspólnoty zgodnie z przepisami, które zostaną określone w wyniku zawarcia z tymi państwami umów ramowych w sprawie ich uczestnictwa w programach wspólnotowych.

4. Kraje uczestniczące będą reprezentowane przez członków właściwej administracji.

Artykuł 4

Cele ogólne

1. Program winien być skonstruowany w taki sposób, aby zapewnić osiągnięcie następujących celów ogólnych:

(a) zapewnienie, aby działalność w dziedzinie ceł spełniała potrzeby rynku wewnętrznego, w tym bezpieczeństwo łańcucha dostaw;

(b) współdziałanie administracji celnych i wykonywanie przez nie obowiązków w sposób na tyle efektywny, jak gdyby stanowiły one jednolitą administrację, celem zapewnienia równoważność instrumentów kontroli w każdym miejscu na obszarze celnym Wspólnoty oraz wspieranie legalnej działalności biznesowej;

(c) niezbędna ochrona interesów finansowych Wspólnoty;

(d) zwiększenie bezpieczeństwa i wzmocnienie ochrony obywateli;

(e) poczynienie niezbędnych przygotowań do rozszerzenia, w tym dzielenie się doświadczeniami i wiedzą z administracjami celnymi krajów zainteresowanych.

2. Wspólne podejście dotyczące polityki celnej jest stale dostosowywane do nowych warunków wynikających z partnerstwa między Komisją a państwami członkowskimi w ramach Grupy ds. Polityki Celnej, w której skład wchodzą szefowie administracji celnych Komisji i państw członkowskich lub ich przedstawiciele. Komisja regularnie informuje Grupę ds. Polityki Celnej o środkach odnoszących się do wykonywania programu.

Artykuł 5

Cele szczegółowe

1. W ramach programu ustanawia się następujące cele szczegółowe:

(a) zmniejszenie obciążenia administracyjnego i kosztów przestrzegania przepisów dla podmiotów gospodarczych poprzez lepszą standaryzację i upraszczanie systemów celnych i narzędzi kontrolnych, w szczególności w zakresie wprowadzania danych i zarządzania ryzykiem;

(b) poszukiwanie, rozwijanie i stosowanie najlepszych praktyk pracy, szczególnie w zakresie kontroli audytowej przed i po odprawie celnej, analizy ryzyka, instrumentów kontroli bezpieczeństwa oraz uproszczonych procedur;

(c) ustanowienie systemu pomiaru skuteczności państw członkowskich w dziedzinie administracji celnej w celu poprawy skuteczności;

(d) wspieranie działań zmierzających do zapobiegania nieprawidłowościom, na przykład poprzez szybkie dostarczanie informacji o kontroli do granicznych posterunków celnych;

(e) wspieranie tworzenia paneuropejskiego elektronicznego środowiska celnego poprzez rozwijanie interoperacyjnych systemów łączności i wymiany informacji w połączeniu z niezbędnymi zmianami legislacyjnymi i administracyjnymi;

(f) utrzymywanie istniejących systemów łączności i informacji oraz, w odpowiednich przypadkach, opracowywanie nowych systemów;

(g) podejmowanie działań, które przewidują wspieranie służb celnych krajów przygotowujących się do przystąpienia;

(h) przyczynianie się do budowania wysokiej jakości administracji celnej w państwach trzecich;

(i) poprawa współpracy między administracjami celnymi Wspólnoty i państw trzecich, w szczególności z administracjami celnymi krajów partnerskich w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa;

(j) opracowywanie i wzmacnianie wspólnych szkoleń.

Artykuł 6

Program pracy

Komisja co roku określa program pracy zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 19 ust. 2.

ROZDZIAŁ II

DZIAŁANIA PROGRAMOWE

Artykuł 7

Systemy łączności i wymiany informacji

1. Komisja i kraje uczestniczące zapewniają funkcjonowanie systemów łączności i wymiany informacji określonych w ust. 2.

2. Systemy łączności i wymiany informacji obejmują następujące elementy:

(a) wspólna sieć łączności/wspólny system połączeń (CCN/CSI);

(b) nowy skomputeryzowany system tranzytowy (NCTS/NSTI);

(c) systemy taryf;

(d) elektroniczne systemy celne;

(e) systemy dla zmian dotyczących bezpieczeństwa;

(f) wszelkie nowe systemy łączności i wymiany informacji związane z administracją celną, ustanowione zgodnie z aktami prawnymi Wspólnoty i przewidziane w programie prac określonym w artykule 6.

3. Wspólnotowymi częściami składowymi systemów łączności i wymiany informacji są: sprzęt, oprogramowanie i połączenia sieciowe, które są wspólne dla wszystkich uczestniczących krajów. Komisja zawiera, w imieniu Wspólnoty, umowy niezbędne do zapewnienia operacyjności tych części składowych.

4. Niewspólnotowe części składowe systemów łączności i wymiany informacji obejmują: krajowe bazy danych wchodzące w skład tych systemów, połączenia sieciowe między wspólnotowymi i niewspólnotowymi częściami składowymi oraz takie oprogramowanie i sprzęt, jakie każdy uczestniczący kraj uznaje za właściwe dla pełnego funkcjonowania tych systemów w całej swojej administracji. Uczestniczące kraje zapewniają operacyjność niewspólnotowych części składowych i interoperacyjność tych części składowych ze wspólnotowymi częściami składowymi.

5. Komisja koordynuje, we współpracy z krajami uczestniczącymi, wspomniane aspekty związane z ustanowieniem i funkcjonowaniem wspólnotowych i niewspólnotowych części składowych systemów i infrastruktury określonych w ust. 2, które konieczne są, aby zapewnić ich operacyjność, wzajemną łączność i ciągłe doskonalenie. Kraje uczestniczące przestrzegają harmonogramów i terminów ustanowionych dla osiągnięcia tych celów.

6. Komisja może zadecydować o udostępnieniu systemów łączności i wymiany informacji innym służbom publicznym do celów związanych lub niezwiązanych z administracją celną pod warunkiem wniesienia wkładu finansowego na rzecz programu.

Artykuł 8

Analiza porównawcza

Działania w zakresie analizy porównawczej polegające na porównaniu metod pracy, procedur i procesów, obejmujące ustalone wskaźniki i mające na celu ustalenie najlepszych praktyk mogą być organizowane przez dwa lub większą liczbę uczestniczących krajów.

Artykuł 9

Seminaria i warsztaty

Komisja oraz kraje uczestniczące wspólnie organizują seminaria i warsztaty oraz zapewniają upowszechnianie wyników takich seminariów i warsztatów.

Artykuł 10

Grupy projektowe i grupy sterujące

Komisja we współpracy z krajami uczestniczącymi może tworzyć grupy projektowe, które realizują konkretne zadania w określonych ramach czasowych, oraz grupy sterujące realizujące działania o charakterze koordynacyjnym.

Artykuł 11

Wizyty robocze

1. Kraje uczestniczące organizują wizyty robocze dla urzędników. Czas trwania wizyt roboczych nie może przekraczać jednego miesiąca. Każda wizyta robocza koncentruje się na określonym aspekcie pracy i jest w wystarczającym stopniu przygotowywana, a następnie oceniania przez zainteresowanych urzędników i administracje. Wizyty robocze mogą mieć charakter operacyjny lub być ukierunkowane na szczególne działania priorytetowe.

2. Kraje uczestniczące umożliwiają urzędnikom odbywającym wizyty czynne działanie w administracji przyjmującej wizytę. W tym celu urzędnicy biorący udział w wymianie są upoważnieni do wykonywania zadań związanych z obowiązkami powierzonymi im przez administrację będącą gospodarzem zgodnie z obowiązującym ją systemem prawnym.

3. W czasie trwania wizyty roboczej urzędnicy odbywający wizytę ponoszą taką samą odpowiedzialność cywilną w trakcie wykonywania obowiązków, jak urzędnicy administracji przyjmującej. Urzędnicy odbywający wizytę podlegają tym samym zasadom tajemnicy zawodowej, co urzędnicy krajowi.

Artykuł 12

Działania w zakresie szkoleń

1. Komisja we współpracy z krajami uczestniczącymi ułatwia uporządkowaną współpracę między krajowymi jednostkami prowadzącymi szkolenia a urzędnikami odpowiedzialnymi za szkolenia w ramach administracji celnej, w szczególności poprzez:

(a) określenie norm szkoleniowych, rozwijanie istniejących programów szkoleń i – w miarę potrzeby – nowych programów w celu stworzenia wspólnej podstawy szkoleń dla urzędników, obejmującej pełny zakres wspólnotowych zasad i procedur celnych, aby umożliwić im zdobycie koniecznych kwalifikacji i wiedzy zawodowej;

(b) w odpowiednich przypadkach, koordynację udostępniania kursów szkoleniowych w dziedzinie ceł urzędnikom ze wszystkich krajów uczestniczących, wówczas gdy kraj uczestniczący organizuje takie kursy dla swoich własnych urzędników;

(c) w odpowiednich przypadkach, opracowanie niezbędnej infrastruktury i narzędzi na potrzeby wspólnych szkoleń w dziedzinie ceł oraz zarządzania szkoleniami w dziedzinie ceł;

(d) rozważenie możliwości opracowywania działań w zakresie szkoleń we współpracy z innymi służbami publicznymi.

2. Kraje uczestniczące zapewniają, że wspólne programy szkoleniowe oraz wspólna infrastruktura dla szkoleń w zakresie ceł określone w ustępie 1 lit. c) są w pełni zintegrowane z ich krajowymi programami szkoleń.

Kraje uczestniczące zapewniają również, że ich urzędnicy otrzymują kształcenie wstępne i ustawiczne niezbędne dla uzyskania wspólnych kwalifikacji i wiedzy zawodowej zgodnie z programami szkoleń oraz kurs języka dla urzędników niezbędny dla osiągnięcia odpowiedniego poziomu znajomości języka, umożliwiającego udział w programie.

Artykuł 13

Działania monitoringowe

1. Komisja wspólnie z krajami uczestniczącymi decyduje, które szczególne sektory ustawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie ceł mogą podlegać monitoringowi.

2. Monitoring ten prowadzą zespoły mieszane złożone z funkcjonariuszy celnych z państw członkowskich oraz przedstawicieli Komisji. Zespoły te, na bazie podejścia tematycznego lub regionalnego, wizytują różne punkty obszaru celnego Wspólnoty, w których administracja celna pełni swoje obowiązki. Zespoły analizują praktyki celne na szczeblu krajowym, wskazują trudności w stosowaniu przestrzeganych zasad oraz, w odpowiednich przypadkach, wskazują sugestie dotyczące dostosowania zasad wspólnotowych i metod pracy w celu poprawy efektywności działań celnych jako całości. Sprawozdania przekazywane są państwom członkowskim i Komisji.

Artykuł 14

Udział w działaniach przewidzianych w programie

Przedstawiciele organizacji międzynarodowych, administracji krajów trzecich, podmiotów gospodarczych oraz ich organizacji mogą uczestniczyć w działaniach organizowanych w ramach programu zawsze, gdy jest konieczne dla realizacji celów wymienionych w art. 4 i 5.

Artykuł 15

Wymiana informacji

Komisja we współpracy z krajami uczestniczącymi opracuje system systematycznej i ustrukturyzowanej wymiany informacji wynikających z działań prowadzonych w ramach programu.

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY FINANSOWE

Artykuł 16

Ramy finansowe

1. Ramy finansowe dla realizacji niniejszego programu w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2013 r. ustala się niniejszym na 323,8 mln euro.

2. Roczną alokację środków zatwierdza władza budżetowa w granicach wieloletniego programu perspektyw finansowych.

Artykuł 17

Wydatki

1. Wydatki niezbędne dla realizacji programu są ponoszone przez Wspólnotę i kraje uczestniczące zgodnie z ustępami 2-6.

2. Wspólnota pokrywa następujące wydatki:

(a) koszt nabycia, rozwoju, instalacji, utrzymania i bieżącej eksploatacji wspólnotowych części składowych systemów łączności i wymiany informacji wskazanych w art. 7 ust. 3;

(b) koszty podróży i diet poniesione przez urzędników z krajów uczestniczących w działaniach związanych z analizą porównawczą, wizytami roboczymi, seminariami, warsztatami i grupami projektowymi, działaniami z zakresu szkoleń i monitoringu;

(c) koszty organizacji seminariów i warsztatów oraz koszty podróży i diet poniesione z tytułu uczestnictwa ekspertów zewnętrznych i uczestników określonych w art. 14;

(d) koszt nabycia, rozwoju, instalacji i utrzymania systemów i modułów szkoleniowych, w zakresie w jakim są one wspólne dla wszystkich krajów uczestniczących;

(e) koszty innych działań określonych w art. 1 ust. 2 lit. h).

3. Kraje uczestniczące współpracują z Komisją w taki sposób, aby środki zostały wykorzystane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami.

Komisja, zgodnie z rozporządzeniem finansowym, określa zasady dotyczące pokrywania kosztów oraz informuje o nich kraje uczestniczące.

4. Komisja przyjmuje wszelkie niezbędne środki zarządzania budżetem programu zgodnie z procedurą określoną w art. 19 ust. 2.

5. Ramy finansowe programu mogą również obejmować wydatki dotyczące działań przygotowawczych, następczych, związanych z audytem i oceną, niezbędne do zarządzania programem i do realizacji jego celów, w szczególności dotyczy to badań, posiedzeń, działań informacyjnych i publikacyjnych, wydatków związanych z sieciami informatycznymi mającymi na celu wymianę informacji, jak również wszelkie inne wydatki na pomoc administracyjną i techniczną, z jakiej może skorzystać Komisja przy zarządzaniu programem.

6. Kraje uczestniczące pokrywają następujące wydatki:

(a) koszt rozwoju, nabycia, instalacji, utrzymania i bieżącej eksploatacji niewspólnotowych części składowych systemów łączności i wymiany informacji przewidzianych w art. 7 ust. 4;

(b) koszt związany ze wstępnym i ustawicznym szkoleniem ich urzędników, w tym koszt kursów językowych.

Artykuł 18

Kontrola finansowa

Decyzje finansowe oraz wszystkie porozumienia lub umowy wynikające z niniejszej decyzji podlegają kontroli finansowej, a jeżeli to konieczne, audytom przeprowadzanym na miejscu przez Komisję, w tym przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz przez Trybunał Obrachunkowy. Wszystkie dotacje na mocy niniejszej decyzji podlegają wcześniejszemu zatwierdzeniu na piśmie przez beneficjentów. Zatwierdzenie takie obejmuje dopuszczenie przez beneficjentów audytu ze strony Trybunału Obrachunkowego w zakresie wykorzystania przyznanego finansowania.

ROZDZIAŁ IV

INNE PRZEPISY

Artykuł 19

Komitet

1. Komisję wpiera „Komitet ds. programu Cła 2013” (zwany dalej „Komitetem”).

2. W przypadku odesłań do niniejszego ustępu stosuje się procedurę określoną w art. 4 decyzji 1999/468/WE, zgodnie z jej art. 7 i 8. Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 20

Dalsze działania

Program podlega ciągłemu wspólnemu monitorowaniu ze strony krajów uczestniczących i Komisji.

Artykuł 21

Ocena śródokresowa i ocena końcowa

1. Śródokresowa i końcowa ocena programu przeprowadzana jest przez Komisję na podstawie sprawozdań sporządzanych przez kraje uczestniczące, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu oraz wszelkich innych właściwych informacji. Program oceniany jest pod kątem celów ustanowionych w art. 4 i 5.

W ramach oceny śródokresowej dokonywany jest przegląd rezultatów otrzymanych w wyniku realizacji programu w połowie okresu pod względem skuteczności i efektywności, jak również przegląd dalszej adekwatności początkowych celów programu. Obejmuje ona również kwestie wykorzystania funduszy, postępów w dalszych działaniach i realizacji programu.

Ocena końcowa skupia się m.in. na skuteczności i efektywności działań prowadzonych w ramach programu.

2. Kraje uczestniczące przekazują Komisji następujące sprawozdania z oceny:

(a) najpóźniej do 31 marca 2011 r. sprawozdanie z oceny śródokresowej na temat adekwatności, skuteczności i efektywności programu;

(b) najpóźniej do 31 marca 2014 r. sprawozdanie z oceny końcowej koncentrujące się m.in. na skuteczności i efektywności.

3. W oparciu o sprawozdania określone w ustępie 2 i wszelkich innych właściwych informacji, Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie następujące sprawozdania:

(a) najpóźniej do 30 września 2011 r. sprawozdanie z oceny śródokresowej, o którym mowa w ust. 1 oraz komunikat na temat stosowności kontynuowania programu;

(b) najpóźniej do 30 września 2014 r. sprawozdanie z oceny końcowej.

4. Sprawozdania te przekazywane są także do wiadomości Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów.

Artykuł 22

Uchylenie

Decyzja nr 253/2003/WE zostaje uchylona z dniem 1 stycznia 2008 r.

Jednak zobowiązania finansowe związane z działaniami realizowanymi w ramach tej decyzji będą regulowane tą decyzją aż do ich pełnej realizacji.

Artykuł 23

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.

Artykuł 24

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

TYTUŁ WNIOSKU:

Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnotowego programu Cła 2013.

STRUKTURA ABM / ABB

Dziedzina(-y) polityki, których dotyczy wniosek oraz powiązane zadanie/zadania : Polityka Celna 1404.

POZYCJE W BUDŻECIE

Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne oraz związane z nimi pozycje dotyczące pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B.A)) wraz z treścią:

- 140403 Program Cła 2013

- 14010405 Program Cła 2013 – Wydatki na zarządzanie administracyjne

- Decyzja odnośnie ostatecznej struktury budżetu dla programu Cła 2013 zostanie podjęta na późniejszym etapie.

Czas trwania działania i wpływu finansowego:

- Okres ważności podstawy prawnej biegnie od 01/01/2008 do 31/12/2013.

- Regulowanie płatności będzie kontynuowane po 31/12/2013.

Informacje budżetowe:

Pozycja budżetu | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział perspektywy finansowej |

140403 | Nieobowiąz kowe | Zróżnicowane[12] | TAK | NIE | TAK | 1a |

14010405 | Nieobowiąz kowe | Niezróżnicowane [13] | TAK | NIE | TAK | 1a |

ZESTAWIENIE ZASOBÓW

Zasoby finansowe

Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)

w mln euro (do 3 miejsc po przecinku)

KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |

CAŁKOWITE CA wraz z kosztem zasobów ludzkich | A+c+d+e | 47.104 | 53.732 | 55.682 | 60.132 | 64.932 | 67.482 | 349.064 |

CAŁKOWITE PA wraz z kosztem zasobów ludzkich | b+c+d+e | 20.653 | 40.640 | 52.732 | 56.617 | 60.497 | 64.692 | 53.233 | 349.064 |

Szczegóły współfinansowania

Nie znajduje zastosowania.

Zgodność z programowaniem finansowym

x Wniosek jest zgodny z istniejącym obecnie programowaniem finansowym.

Niniejsza decyzja jest zgodna z perspektywą finansową załączoną do Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami. Wchodzi w poddział 1a – Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

Wpływ finansowy na dochody

x Wniosek nie ma bezpośredniego wpływu finansowego na dochody, aczkolwiek modernizacja administracji celnej powinna sprawić, że ściąganie środków własnych stanie się skuteczniejsze i bardziej efektywne kosztowo.

Zasoby ludzkie w przeliczeniu na pełne etaty (obejmujące urzędników, pracowników czasowych i personel zewnętrzny) – szczegółowe informacje w punkcie 8.2.1.

Roczne zapotrzebowanie | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |

Całkowita liczba osób | 47 | 49 | 49 | 49 | 49 | 49 |

OPIS I CELE

Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Bardziej szczegółową analizę zawiera ust. 4 oceny wpływu dla programu Cła 2013.

Cel programu Cła to odpowiedź na obecne i przyszłe wyzwania stojące przed administracjami celnymi. Z tego względu szczególny nacisk zostanie położony na wzmocnienie bezpieczeństwa na obszarze Wspólnoty oraz ochronę granic zewnętrznych, co poprawi konkurencyjność przedsiębiorstw europejskich i wzmocni funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Program będzie także wspomagać tworzenie elektronicznego, bezdokumentowego środowiska celnego.

Niniejszy program, będący następcą poprzedniego programu Cła, zapewni dalsze wsparcie dla transeuropejskiej elektronicznej sieci łączności między administracjami celnymi oraz rozszerzy jej funkcje wszędzie tam, gdzie będzie to wymagane. Program Cła będzie nadal wspierać rozwój współpracy między administracjami celnymi a jej urzędnikami poprzez proces wymiany wiedzy i najlepszych praktyk, co umożliwi państwom członkowskim wzajemne uczenie się bez konieczności zdobywania wiedzy specjalistycznej od podstaw. Program Cła będzie uwzględniał fakt, że każda administracja ma inny punkt wyjściowy. Program będzie skonstruowany w sposób elastyczny, co pozwoli państwom członkowskim na opracowanie indywidualnego planu działania w odpowiedzi na ich konkretne potrzeby.

Program Cła wywiera znaczny wpływ na codzienną pracę służb celnych, jako że obecne systemy informatyczne dostarczają codziennie zaktualizowane informacje do ok. 100.000 urzędników celnych. Program Cła stanowi też ważne wsparcie dla urzędników celnych w zwalczaniu fałszerstw i organizacji kontroli.

Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Zob. ustęp 2 oceny wpływu programów Cła 2013 oraz Fiscalis 2013.

Bardziej szczegółowa analiza − zob. ustęp 6 oceny wpływu programu Cła 2013.

Gdyby program Cła nie istniał, państwa członkowskie mimo to musiałyby poprawić współpracę i dążyć do osiągnięcia harmonizacji, aby zrealizować cele Unii Europejskiej z zakresu polityki celnej Oznaczałoby to, na przykład, że między 25 państwami członkowskimi nie istniałaby żadna bezpieczna sieć czy systemy wymiany informacji i że interoperacyjność i współdziałanie systemów informatycznych nie byłyby możliwe. Bez wsparcia programu na poziomie Wspólnoty osiągnięcie tych celów wymagałoby znacznie więcej czasu. Z punktu widzenia budżetu i zasobów ludzkich byłby to proces bardziej kosztowny, jego wynik byłby jakościowo gorszy, a przede wszystkim zorganizowany mniej efektywnie. Śródokresowa ocena pokazała, że pomiędzy wszystkimi stronami zainteresowanymi uczestnictwem w programie istnieje powszechne zrozumienie faktu, że program Cła ma zasadnicze znaczenie dla umożliwienia funkcjonowania unii celnej w ramach UE.

Program Cła ustanowił struktury niezbędne dla wymiany wiedzy i doświadczeń między urzędnikami celnymi w sposób zorganizowany. Dzięki tym strukturom program Cła stał się punktem odniesienia dla współpracy w dziedzinie wdrażania polityki celnej Unii Europejskiej. Program posiada elastyczną strukturę, która stwarza administracjom państw członkowskich możliwość opracowania indywidualnej odpowiedzi na ich konkretne potrzeby. Bez programu 2013 nie byłoby możliwe zorganizowanie w sposób systematyczny wymiany informacji i wiedzy między wszystkimi administracjami celnymi oraz we wszystkich obszarach polityki celnej. Gdyby program Cła został wstrzymany, ustanowione do tej pory struktury i kontakty uległyby rozpadowi na skutek zerwania wiążącej je siły. Administracje celne mogłyby w konsekwencji zwrócić się do wewnątrz zamiast propagować wymianę wiedzy i wzajemne uczenie się od siebie.

Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania opartego na zadaniach).

Program powinien zapewniać realizację następujących ogólnych celów:

(a) zapewnienie zgodności działań celnych z potrzebami rynku wewnętrznego, w tym bezpieczeństwa łańcucha dostaw,

(b) współdziałanie i wykonywanie obowiązków administracji celnych tak skutecznie, jak gdyby stanowiły jednolitą administrację, zapewniając równoważne kontrole w każdym punkcie kontroli na terytorium celnym Wspólnoty, wspierając legalną działalność gospodarczą,

(c) zapewniać niezbędną ochronę interesów finansowych Wspólnoty,

(d) wzmacniać poczucie bezpieczeństwa i pewności obywateli,

(e) czynić przygotowania do rozszerzenia, włączając w to udostępnianie doświadczeń i wiedzy administracjom zainteresowanych krajów.

Szczegółowe cele programu są następujące:

(a) zredukowanie obciążeń administracyjnych oraz kosztów dostosowania dla podmiotów gospodarczych poprzez poprawę standaryzacji oraz uproszczenie systemów celnych i kontroli, w szczególności w zakresie dostarczanych danych i zarządzania ryzykiem,

(b) określenie, rozwijanie i stosowanie najlepiej sprawdzających się rozwiązań, w szczególności w zakresie kontroli audytowej przed i po odprawie celnej, analizy ryzyka, instrumentów kontroli celnej oraz uproszczonych procedur,

(c) utrzymanie systemu oceny skuteczności działania administracji celnych państw członkowskich w celu jej poprawy,

(d) wspieranie działań zapobiegających nieprawidłowościom poprzez szybkie zapewnienie informacji kontrolnych terenowym placówkom celnym,

(e) wspieranie tworzenia paneuropejskiego środowiska elektronicznego poprzez tworzenie interoperacyjnych systemów teleinformatycznych wraz z niezbędnymi zmianami legislacyjnymi i administracyjnymi,

(f) utrzymanie istniejących systemów teleinformatycznych, a w razie potrzeby tworzenie nowych systemów,

(g) podejmowanie działań, które przewidują wspieranie służb celnych krajów ubiegających się o członkostwo w przygotowaniach do przystąpienia

(h) przyczynianie się do ustanowienia wysokiej jakości służb celnych w krajach trzecich;

(i) poprawa współpracy pomiędzy administracjami celnymi Wspólnoty i państw trzecich, szczególnie państw partnerskich w ramach Europejskiej polityki sąsiedztwa,

(j) opracowywanie i wzmacnianie wspólnych szkoleń.

Komisja corocznie będzie opracowywać program roboczy.

Wskaźniki

Wskaźniki zostaną opracowane przed rozpoczęciem programu Cła 2013.

Metoda realizacji (indykatywna)

X Zarządzanie scentralizowane

Bezpośrednio przez Komisję

MONITOROWANIE I OCENA

System monitorowania

Wskaźniki zostaną opracowane w taki sposób, aby umożliwić regularne monitorowanie postępu działań.

Administracje będą wysyłać do Komisji niezbędne informacje celem umożliwienia możliwie najsprawniejszego sporządzania raportów z dalszych działań.

Ocena

Ocena wpływu

Ocena wpływu została przygotowana i zostanie dołączona do wniosku.

Ocena w trybie ex-ante

Ocena w trybie ex-ante została zastąpiona oceną wpływu.

Środki podjęte w związku z oceną pośrednią/ w trybie ex-post (wnioski z podobnych doświadczeń w przeszłości)

Terminy i częstotliwość dokonywania oceny w przyszłości

Sprawozdanie z oceny śródokresowej zawierać będzie pierwszą ocenę wyników osiągniętych w fazie pośredniej pod względem skuteczności i efektywności realizacji programu. Oceniona zostanie również odpowiedniość początkowych celów programu, aby sprawdzić, czy przy realizacji drugiej fazy programu należy przewidzieć zmiany i korekty. Sprawozdanie środokresowe będzie oparte na sprawozdaniach bieżących przedkładanych przez kraje uczestniczące oraz na wszystkich innych dostępnych danych. Zostanie ono przygotowane przez Komisję.

Sprawozdanie z oceny końcowej będzie oparte na ocenie śródokresowej, na końcowych sprawozdaniach poszczególnych krajów uczestniczących oraz wszystkich innych dostępnych danych. Zapewni ono ostateczną ocenę skuteczności i efektywności programu poprzez porównanie wyników z wytyczonymi celami programu. Istnieje możliwość przewidzenia także innych kryteriów oceny, jak np. przydatność czy trwałość.

1. Śródokresowa ocena i końcowa ocena przeprowadzana jest w ramach zadań Komisji na podstawie sprawozdań sporządzanych przez kraje uczestniczące, o których mowa w ust. 2 oraz wszelkich innych właściwych informacji.

Śródokresowa ocena zawiera ocenę rezultatów osiągniętych w połowie okresu realizacji programu pod względem skuteczności i efektywności, jak również pod względem dalszej adekwatności początkowych celów programu. Zawiera ona także ocenę wykorzystania środków finansowych oraz postępu dalszych działań oraz procesu wdrażania.

Ocena końcowa skupia się m.in. na skuteczności i efektywności działań prowadzonych w ramach programu.

2. Kraje uczestniczące przekazują Komisji:

(a) najpóźniej do 31 marca 2011 r. sprawozdanie z oceny śródokresowej na temat adekwatności, skuteczności i efektywności programu;

(b) najpóźniej do 31 marca 2014 r. sprawozdanie z oceny końcowej koncentrujące się m.in. na skuteczności i efektywności programu;

3. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:

(a) najpóźniej do 30 września 2011 r. sprawozdanie z oceny śródokresowej, o którym mowa w ust. 1, oraz komunikat na temat stosowności kontynuowania programu;

(b) najpóźniej do 30 września 2014 r. sprawozdanie z oceny końcowej, o którym mowa w ust. 1.

ŚRODKI ZWALCZANIA NADUżYć FINANSOWYCH

Wydatki na rozwój bezpiecznej transeuropejskiej skomputeryzowanej infrastruktury oraz na inne działania opracowywane w ramach programu są realizowane na podstawie kontraktów, zgodnie z ustanowioną przez służby Komisji procedurą weryfikacji, przed dokonaniem płatności, przy uwzględnieniu zobowiązań umownych oraz zasad należytego zarządzania finansami i zarządzania ogólnego. Środki zapobiegające nadużyciom (kontrole, sprawozdania itp.) są przewidziane we wszystkich umowach zawieranych między Komisją a beneficjentami.

Wydatki na działania wspólne (instrumenty związane z zasobami ludzkimi) są realizowane z budżetu „działań wspólnych” programu Cła 2013. Wydatki poniesione przez urzędników są zwracane według następujących zasad:

Każde z państw członkowskich posiada punkt kontaktowy w zakresie ceł, który otrzymuje zaliczkę na pokrycie wydatków związanych z kosztami podróży urzędników uczestniczących w działaniach prowadzonych w ramach programu Cła zgodnie z regułami finansowymi ustanowionymi dla programu. Te same punkty kontaktowe zwracają szereg wydatków na cele organizacyjne jasno określonych w przewodniku finansowym programu. Kraje uczestniczące mają obowiązek sporządzenia sprawozdania na temat tych wydatków za pośrednictwem narzędzia sprawozdawczego z działania, przechowując dokumenty dowodowe w archiwach lokalnych przez okres co najmniej pięciu lat po zakończeniu roku budżetowego, w którym wydatek został poniesiony.

Uczestnicy z krajów trzecich, organizacji międzynarodowych lub sektora prywatnego otrzymują zwrot poniesionych wydatków bezpośrednio od Komisji zgodnie z ustanowionymi praktykami.

W celu zapewnienia zgodności z regułami finansowymi właściwymi dla zarządzania programem służby finansowe Komisji przeprowadzają wizyty kontrolne w państwach członkowskich.

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW

Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowego

(Należy wskazać cele, działania i realizacje) | Rodzaj realizacji | Średni koszt | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | Rok 2013 | OGÓŁEM |

Rok 2008 | Rok 2009 | Rok 2010 | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 |

Urzędnicy lub pracownicy czasowi [18] (14 01 01) | A*/AD | 14 | 14 | 14 | 14 | 14 | 14 |

B*, C*/AST | 14 | 14 | 14 | 14 | 14 | 14 |

Pracownicy[19] finansowani w ramach art. 14 01 02 | 12 | 14 | 14 | 14 | 14 | 14 |

Inni pracownicy[20] finansowani w ramach art. 14 01 04/05* | 7 | 7 | 7 | 7 | 7 | 7 |

OGÓŁEM | 47 | 49 | 49 | 49 | 49 | 49 |

* Zasoby ludzkie obejmują pracowników wymienionych już we wniosku dotyczącym decyzji w sprawie elektronicznego środowiska dla urzędów celnych i handlu (COM(2005) 609) oraz we wniosku dotyczącym rozporządzenia ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (COM(2005) 608 oraz pracowników wyznaczonych do zarządzania programem (2A*, 2.B*/C*, 1 SNE)

Opis zadań związanych z działaniem

Poniższa tabela przedstawia ogólne potrzeby związane ze zwiększeniem zatrudnienia:

2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |

A* | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

B* /C* | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Oddelegowani eksperci krajowi (END) | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Eksperci | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Wzmocnienie zasobów ludzkich obejmuje pracowników wymienionych już we wniosku dotyczącym decyzji w sprawie elektronicznego środowiska dla urzędów celnych i handlu (COM(2005) 609) oraz we wniosku dotyczącym rozporządzenia ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (COM(2005) 608.

Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)

x Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną przekształcone lub utrzymane: 9 stanowisk obecnie przypisane do tej czynności będą nadal wykorzystywane w ramach elektronicznego systemu ceł oraz znowelizowanego Kodeksu Celnego oraz 8 stanowisk zostało wstępnie przyznane w ramach procedury budżetowej na rak 2006 dla tych działań

x Stanowiska wstępnie przyznane w ramach rocznej strategii politycznej/wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok 2007: 8 stanowisk, które został złożony wniosek w ramach elektronicznego systemu ceł oraz znowelizowanego Kodeksu Celnego

( Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB

( Przesunięcia w ramach istniejącej kadry kierowniczej (przesunięcia wewnętrzne):

( Stanowiska wymagane na rok n, które nie zostały przewidziane w APS/PDB w danym roku

Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej (Pozycja 14 01 04/05 - Wydatki na administrację i zarządzanie)

w mln euro (do trzech miejsc po przecinku)

Pozycja w budżecie (numer i treść) | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | OGÓŁEM |

Inna pomoc techniczna i administracyjna | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. |

- wewnętrzna* | 1,132 | 1,132 | 1,132 | 1,132 | 1,132 | 1,132 | 6,792 |

- zewnętrzna | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. |

Pomoc techniczna i administracyjna ogółem | 1,132 | 1,132 | 1,132 | 1,132 | 1,132 | 1,132 | 6,792 |

* Pomoc techniczna i administracyjna obejmuje pracowników wymienionych już we wniosku dotyczącym decyzji w sprawie elektronicznego środowiska dla urzędów celnych i handlu (COM(2005) 609) oraz we wniosku dotyczącym rozporządzenia ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny COM(2005) 608.

Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

w mln euro (do trzech miejsc po przecinku)

Rodzaj zasobów ludzkich | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | OGÓŁEM |

Urzędnicy i pracownicy czasowi (14 01 01) | 3,024 | 3,024 | 3,024 | 3,024 | 3,024 | 3,024 | 18,144 |

Pracownicy finansowani w ramach art. 14 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) | 0,768 | 0,896 | 0,896 | 0,896 | 0,896 | 0,896 | 5,248 |

Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) ogółem | 3,792 | 3,920 | 3,920 | 3,920 | 3,920 | 3,920 | 23,392 |

Kalkulacja – Urzędnicy i pracownicy czasowi

Należy umieścić odwołanie do pkt 8.2.1, o ile ma zastosowanie

108 000 EURO na urzędnika / pracownika tymczasowego na rok

Kalkulacja – Pracownicy finansowani w ramach art. 14 01 02

Należy umieścić odwołanie do pkt 8.2.1, o ile ma zastosowanie

64 000 euro na pracownika finansowanego w ramach art. 14 01 02 na rok

Kalkulacja – Pracownicy finansowani w ramach art. 14 01 04/05

Należy umieścić odwołanie do pkt 8.2.1, o ile ma zastosowanie

161 700 euro na pracownika finansowanego w ramach art. 14 01 04/05 na rok

Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej w mln euro (do trzech miejsc po przecinku) |

2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | OGÓŁEM |

14 01 02 11 01 – Podróże służbowe | 0,300 | 0,300 | 0,300 | 0,300 | 0,300 | 0,300 | 1,800 |

14 01 02 11 02 – Spotkania i konferencje | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. |

14 01 02 11 03 – Komitety[22] | 0,012 | 0,012 | 0,012 | 0,012 | 0,012 | 0,012 | 0,072 |

14 01 02 11 04 – Badania i konsultacje | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. |

14 01 02 11 05 – Systemy informatyczne | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. |

2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (14 01 02 11) | 0,312 | 0,312 | 0,312 | 0,312 | 0,312 | 0,312 | 1,872 |

3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. | p.m. |

Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) | 0,312 | 0,312 | 0,312 | 0,312 | 0,312 | 0,312 | 1,872 |

* Spotkanie już wymienione we wniosku dotyczącym decyzji w sprawie elektronicznego środowiska dla urzędów celnych i handlu (COM(2005) 609) oraz we wniosku dotyczącym rozporządzenia ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny COM(2005) 608.

Kalkulacja - Inne wydatki administracyjne nie uwzględnione w kwocie referencyjnej

1 000 euro na podróż służbową

Komitety: Komitet Komitologii: Komitet Celny, jedno spotkanie na rok, koszty podróży dla 27 ekspertów

[1] COM/2005/11 z dnia 6 kwietnia 2005 r. (Ocena wpływu – SEC 2005/423).

[2] Określenie „program Cła” odnosi się do programu Cła w ogólności, niezależnie od tego, czy jest to program Cła 2000, 2002, 2007 czy 2013. W przypadku odesłań do konkretnego programu mówimy o nim jako o programie 2007 lub programie 2013.

[3] COM(2005) 330 z dnia 20 lipca 2005 r. oraz SEC (2005)622/3 z dnia 2.5.2005

[4] Dz. U. L 144 z 30.04.2004, wersja poprawiona w Dz. U. L 181 z 18.5.2004, str. 2.

[5] COM(2005)609 wersja ostateczna z 30.11.2005 r.

[6] Dz.U. C , , str. .

[7] Dz.U. C , , str. .

[8] Dz.U. L 36 z 12.2.2003, str. 1.

[9] Zostanie wstawione w miarę postępu negocjacji.

[10] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1, porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25).

[11] Dz. U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[12] Środki zróżnicowane.

[13] Środki niezróżnicowane.

[14] Wydatki niepodlegające postanowieniom rozdziału 1401 tytułu 14.

[15] Wydatki w ramach art. 14 01 04 tytułu 14.

[16] Pozycja wydatków administracyjnych przewiduje możliwość zlecania podmiotom zewnętrznym działań wchodzących w ramy programu. Konkretne wartości liczbowe budżetu będą dostępne dopiero po ukończeniu w 2006 r. studium wykonalności na odnośny temat.

[17] Wydatki w ramach rozdziału 14 01 inne niż dotyczące art. 14 01 04 lub 14 01 05.

[18] Których koszt NIE jest finansowany z kwoty referencyjnej

[19] Których koszt NIE jest finansowany z kwoty referencyjnej

[20] których koszt nie jest włączony do kwoty referencyjnej

[21] Należy umieścić odniesienie do specjalnego legislacyjnego zestawienia finansowego odpowiedniej Agencji lub Agencji Wykonawczych.

[22] Określić rodzaj komitetu oraz grupę, do której należy.