PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 14/35

Ósme sprawozdanie roczne dotyczące realizacji wspólnego działania Rady z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej (2002/589/WPZiB)

2010/C 14/02

WPROWADZENIE

W drugiej połowie 2008 r. UE nadal propagowała kwestię broni strzeleckiej i lekkiej na wszystkich forach wielostronnych i w dialogu politycznym z państwami trzecimi, również podczas zakończonego sukcesem odbywającego się dwa razy w roku posiedzenia państw stron programu działania ONZ z 2001 r. dotyczącego zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go, które odbyło się w Nowym Jorku w dniach 14–18 lipca 2008 r. UE z zadowoleniem przyjęła fakt, że odbywające się dwa razy w roku posiedzenie państw doprowadziło do przyjęcia istotnego sprawozdania, którego treść przewiduje poprawę i wzmocnienie realizacji oenzetowskiego programu działania. W 2008 r. Rada Unii Europejskiej osiągnęła również porozumie co do włączenia elementu BSiL do porozumień zawieranych przez UE z państwami trzecimi i w sprawie stosownego tekstu. UE nadal zdecydowanie wzywa do czynienia postępów we wzmacnianiu kontroli nad przepływem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. W 2008 r. UE obchodzi dziesiątą rocznicę Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu uzbrojenia, który znacznie przyczynił się do osiągania tego celu.

UE nadal świadczyła pomoc państwom trzecim w zwalczaniu destabilizującego gromadzenia BSiL, w tym dzięki realizacji kilku wspólnych działań i dzięki projektom wspieranym przez państwa członkowskie UE na zasadach krajowych.

W ramach polityki współpracy i polityki rozwojowej Komisja Europejska (KE) nadal odgrywała znaczną rolę w realizacji strategii Unii Europejskiej w zakresie broni strzeleckiej i lekkiej. W 2008 roku KE nadal prowadziła działania w obszarze BSiL dzięki instrumentom geograficznym i tematycznym.

Rada Europejska przyjęła w dniach 15–16 grudnia 2005 r. strategię UE zwalczania nielegalnego gromadzenia i handlu bronią strzelecką i lekką oraz amunicją do niej. Dokument ten podkreśla potrzebę istnienia spójnych polityk UE w zakresie bezpieczeństwa i rozwoju, przy pełnym wykorzystaniu środków dostępnych Unii Europejskiej na szczeblu wielostronnym i regionalnym, wewnątrz Unii i w jej stosunkach zewnętrznych. Służy jako wytyczne polityczne dla działań UE na tym polu–przy pomocy różnych dostępnych instrumentów–oraz dla jej państw członkowskich.

Niniejsze sprawozdanie składa się z czterech części.

— część I dotyczy inicjatyw państw członkowskich mających na celu zaradzenie problemom związanym z bronią strzelecką i lekką,

— część II dotyczy międzynarodowych działań wykonawczych,

— część III dotyczy udziału w pracach organizacji międzynarodowych i w porozumieniach regionalnych w dziedzinie broni konwencjonalnej, w szczególności broni strzeleckiej i lekkiej,

— załącznik zawiera wykaz punktów kontaktowych państw członkowskich UE w zakresie BSiL.

Niniejsze sprawozdanie obejmuje wspólne działanie Rady 2002/589/WPZiB oraz program UE na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią konwencjonalną i zwalczania go, przyjęty przez Radę dnia 26 czerwca 1997 r. Skupia się ono na działaniach przeprowadzonych w 2008 roku.

I. KRAJOWE DZIAŁANIA WYKONAWCZE W 2008 R.

I.A. Współpraca, koordynacja i wymiana informacji pomiędzy organami administracji i organami ścigania

Poniżej przedstawiono informacje dostarczone dotychczas przez państwa członkowskie UE i dotyczące przeprowadzonych przez nie działań na rzecz poprawy współpracy pomiędzy organami administracji i organami ścigania w 2008 r.

AUSTRIA

Austria nadal promowała współpracę, koordynację i wymianę informacji między organami administracji i organami ścigania. W 2008 r. odbyły się posiedzenia międzyministerialne z udziałem Ministerstwa do Spraw Europejskich i Międzynarodowych, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Ministerstwa Gospodarki i Pracy oraz Ministerstwa Obrony.

BUŁGARIA

Bułgaria nadal prowadziła współpracę międzyinstytucjonalną, koordynowała działania i wymieniała informacje, by zwalczać gromadzenie i rozpowszechnianie BSiL oraz by zapobiegać nielegalnemu handlowi.

DANIA

Duńskie ustawodawstwo w zakresie broni i materiałów wybuchowych, obejmujące rozporządzenia dotyczące broni strzeleckiej i lekkiej, leży w gestii Ministerstwa Sprawiedliwości Danii.

Zgodnie z przepisami duńskiego ustawodawstwa w zakresie broni i materiałów wybuchowych broni ani amunicji nie wolno importować, produkować, nabywać, posiadać ani nosić bez zgody ministra sprawiedliwości lub osoby upoważnionej przez tego ministra do wydawania odnośnych pozwoleń.

Ustawodawstwo przewiduje także, że broni ani materiałów wybuchowych żadnego rodzaju, w tym amunicji, nie wolno eksportować bez specjalnego pozwolenia ministra sprawiedliwości. Przepis ten dotyczy także broni strzeleckiej i lekkiej.

Minister sprawiedliwości upoważnił okręgowe komendy policji do wydawania niektórych z powyższych pozwoleń dotyczących broni strzeleckiej i lekkiej (na posiadanie broni palnej itp.).

Bazy danych i rejestry

Duńska policja utworzyła centralną elektroniczną bazę danych (policyjny rejestr broni), w którym znajdują się dane wszystkich osób upoważnionych do posiadania broni na podstawie otrzymanych wniosków o pozwolenia na broń palną oraz zarejestrowanych transakcji kupna broni gładkolufowej. Rejestr zawiera także informacje o broni utraconej i skradzionej.

Policyjny rejestr broni zawiera wszystkie istotne informacje, w tym kategorię i typ broni, nazwę producenta, model, oznakowanie (numer), kaliber i cechy szczególne. Każda sztuka broni zarejestrowana jest pod specjalnym numerem identyfikacyjnym. Policja może nakazać oznakowanie broni tym numerem identyfikacyjnym, jeśli nie jest ona oznakowana przez producenta. Rejestr zawiera także informacje archiwalne, co umożliwia otrzymanie informacji o poprzednich posiadaczach danej broni.

Informacje o zaginionej broni palnej itp. są także przekazywane do Systemu Informacyjnego Schengen (SIS).

Wszystkie duńskie towarzystwa strzeleckie mają ponadto obowiązek tworzenia własnych rejestrów broni, które muszą zawierać informacje o wszystkich sztukach broni palnej, których właścicielem jest towarzystwo i jego członkowie.

ESTONIA

Prefektury policji co roku organizują kampanie na rzecz pozbywania się przez obywateli nielegalnej broni i amunicji. Kampanie te mają na celu zmniejszenie ilości nielegalnej broni i amunicji oraz zwiększenie poziomu bezpieczeństwa w społeczeństwie. Wszystkie zebrane i przejęte sztuki broni są niszczone.

NIEMCY

Zagrożenie pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju związane z destabilizującym gromadzeniem i rozpowszechnianiem broni strzeleckiej i lekkiej, w tym amunicji do tych rodzajów broni, nadal budzi głębokie zaniepokojenie. Niemcy są kompleksowo zaangażowane w zwalczanie i działania na rzecz zakończenia destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania broni strzeleckiej i lekkiej, w tym amunicji do tych rodzajów broni. Dążąc do tego celu, Niemcy, jako państwo członkowskie Unii Europejskiej, kierują się strategią UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi, przyjętą przez Radę Europejską 15–16 grudnia 2005 r.

Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych organizowało regularne posiedzenia krajowej grupy koordynującej ds. BSiL. Na posiedzeniach tych zbierają się eksperci ds. broni i kontroli eksportu z ministerstw, administracji, wojskowych organów kontroli i weryfikacji broni, organizacji pozarządowych oraz sektora przemysłu, którzy zajmują się sprawami związanymi z bronią strzelecką i lekką oraz amunicją do tych rodzajów broni. Grupa omawia między innymi politykę Niemiec w dziedzinie BSiL na forach międzynarodowych i regionalnych, wielostronną i dwustronną pomoc oraz wykonanie postanowień i regulacji krajowych, regionalnych i światowych. Posiedzeniom przewodniczy przedstawiciel Federalnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Podjęto różne inicjatywy w zakresie współpracy pomiędzy organami administracyjnymi oraz organami ścigania na szczeblu krajowym. Obejmowały one nowo wprowadzone przepisy, lecz także przegląd praktycznego funkcjonowania obowiązujących przepisów. Standardową częścią tych inicjatyw były działania szkoleniowe.

GRECJA

Radzenie sobie z nielegalnym handlem bronią strzelecką i lekką jest podstawowym priorytetem greckiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Komendy Głównej greckiej policji. Czynione są wszelkie wysiłki, by zredukować, bądź wręcz wyeliminować to zjawisko i by zapewnić obywatelom poczucie bezpieczeństwa. W 2008 r. w ramach polityki na rzecz zwalczania przestępczości ustanowiono cel zakładający zwiększenie liczby przejęć nielegalnie posiadanej BSiL oraz BSiL będącej przedmiotem nielegalnego handlu, dzięki realizacji przez właściwe organy policyjne specjalnie ukierunkowanych planów działania. Nasze wysiłki skoncentrowały się głównie na dwóch kierunkach:

1. Kontrolowaniu wszystkich etapów legalnego obrotu bronią (import, handel, posiadanie i stosowanie);

2. Intensyfikowanie kontroli, we współpracy ze wspólnymi właściwymi organami, na rzecz identyfikowania i przejmowania nielegalnie importowanej i posiadanej broni strzeleckiej i lekkiej, bądź BSiL, która jest przedmiotem handlu.

a) Środki kontroli legalnego obrotu BSiL

Nasz organ utrzymuje elektroniczną bazę danych, która jest krajowym organem centralnym do celów wymiany informacji. Może ona szybko otrzymywać i dostarczać informacje o wszystkich legalnie przemieszczonych sztukach broni, a także jest ciągle uaktualniana o wszelkie informacje dotyczące zmiany posiadaczy. Do bazy dodaje się również informacje o wszelkich przeszukaniach mających na celu znalezienie broni, by mogły być wykorzystywane jako dowody w postępowaniach karnych, oraz sztuki zagubione, ukradzione, nielegalnie przemieszczone, odnalezione, do celów identyfikowania w przypadku handlu. Taka baza zawiera historię każdej sztuki broni, od momentu importu aż do ostatniego legalnego posiadacza (rejestr broni). Ponadto baza ta ułatwia wymianę informacji dotyczących BSiL z innymi organami w Grecji i za granicą. Ustanowiliśmy minimalną liczbę miesięcznych kontroli wszystkich przedsiębiorstw legalnie działających w handlu bronią. Takie informacje są sprawdzane przez porównanie z informacjami zawartymi w elektronicznej bazie danych prowadzonej w naszym biurze. Mające zastosowanie przepisy ustawy 2168/1993 i decyzje ministerialne wydane przez stosowny organ są dokładnie wdrażane, gdyż stanowią podstawowe ramy prawne Grecji w zakresie broni. Ustawa ta została dostosowana do dyrektywy 91/477/EWG i konwencji z Schengen. W niektórych sytuacjach ustawa przewiduje bardziej restrykcyjne przepisy (art. 15 ustawy 2168/1993 i art. 272 greckiego kodeksu karnego, zmienionego ustawą 2928/2001). Legalny obrót bronią strzelecką i lekką w Grecji (import, eksport, handel i przemieszczanie) odbywa się na podstawie koncesji wydawanych przez właściwy organ, w stosownych przypadkach, zgodnie z przepisami ustawy 2168/1993.

Znakomicie układa się współpraca z innymi greckimi organami ścigania (policja portowa, służby celne, agencja kontroli specjalnych) i z organami wojskowymi. Z właściwymi organami wymienia się informacje dotyczące tego, skąd importowana jest broń i tego, skąd pochodzi broń przemieszczana.

b) Środki kontroli nielegalnego handlu bronią

Ponieważ współpraca dwustronna na szczeblu regionalnym i międzynarodowym jest uważana za bardzo istotną dla zapobiegania nielegalnemu przepływowi broni pomiędzy państwami oraz do jego powstrzymania, Grecja podpisała z krajami ościennymi umowy o współpracy policyjnej oraz uczestniczy w pracach organizacji międzynarodowych, regionalnych i dwustronnych (inicjatywa adriatycko-jońska, inicjatywa współpracy państw Europy Południowo-Wschodniej (SECI), EUROPOL – INTERPOL).

Pojazdy transportowe i osoby wjeżdżające na terytorium kraju są kontrolowane na ustanowionych w tym celu posterunkach granicznych. Bieżące kontrole przeprowadzane są również na granicach lądowych i morskich (we współpracy z organami portowymi) w celu zapobiegania nielegalnemu importowi broni przez osoby nielegalnie wjeżdżające do Grecji. Wszystkie rozpoznane przypadki są dokładnie analizowane w celu identyfikacji i wyeliminowania organizacji przestępczych, które mogą być zamieszane w nielegalny handel bronią. We współpracy ze wspólnotami i organami lokalnymi przyjęto specjalne środki w obszarach, w których występują poważne problemy z handlem bronią, z jej posiadaniem i stosowaniem.

W kontekście greckiej obecności w międzynarodowych i regionalnych organizacjach i inicjatywach nasi funkcjonariusze wzięli udział w 2008 r. – i stale uczestniczą w tym roku – w spotkaniach i seminariach, na których omawia się kwestie związane z BSiL. Jeśli chodzi o oznaczanie broni palnej, sytuacja jest następująca:

1. W Grecji nie ma producentów, którzy robiliby broń w celach handlowych, jedynie państwowe przedsiębiorstwo, które produkuje broń na potrzeby Ministerstwa Obrony Narodowej.

2. Jeśli chodzi o określanie kraju producenta broni we współpracy z Państwa dyrekcją, Grecja opowiada się za stosowaniem systemu NATO STANG 1059.

W załączeniu przedstawiamy zestawienie zawierające informacje o broni przejętej w 2008 roku przez policję grecką, zarówno jako broń, która posłużyła do popełnienia przestępstw, jak i broń odnalezioną.

Taka broń stanowi dowód w przygotowywanych aktach sprawy, a o jej przeznaczeniu decyduje sąd właściwy podczas rozpatrywania każdej sprawy, zgodnie z art. 16 ustawy 2168/1993.

Zestawienie dotyczące broni i materiałów wybuchowych przejętych w Grecji w 2008 r.:

Karabiny 165

Pistolety 501

Rewolwery 134

Broń sportowa – pistolety flobert 829

RAZEM 1 629

WŁOCHY

Od 2000 r. techniczna grupa robocza ad hoc ds. broni strzeleckiej i lekkiej, obejmująca przedstawicieli właściwych ministerstw, organów ścigania i stowarzyszeń producentów spotyka się przynajmniej raz do roku. Grupa ta jest najodpowiedniejszym forum do omówienia najistotniejszych aspektów tej kwestii, w tym najważniejszych wydarzeń na szczeblu krajowym i międzynarodowym.

Na posiedzeniu w roku 2008 dyskusje koncentrowały się głównie na przygotowaniach do trzeciego posiedzenia odbywającego się dwa razy w roku spotkania stron programu działania na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach oraz na wdrażaniu wielostronnego instrumentu znakowania i śledzenia. W wyniku restrykcyjnego podejścia prawa włoskiego do produkcji, znakowania, rejestrowania, składowania i transferu BSiL grupa jest zdania, że poziom krajowej realizacji głównych międzynarodowych inicjatyw na rzecz zwalczania nielegalnego handlu BSiL jest zadowalający.

W 2008 r. siły zbrojne Włoch zniszczyły ponad 50 000 sztuk broni strzeleckiej i lekkiej uznanej na terytorium włoskim za nadwyżkę.

IRLANDIA

Departament Przedsiębiorczości, Handlu i Zatrudnienia, jako organ wydający pozwolenia na przywóz sprzętu wojskowego i towarów podwójnego zastosowania, zajmował się realizacją ustawy o kontroli eksportu z 2008 r. Ta ustawa posłużyła do uaktualnienia irlandzkiego prawa w tym zakresie i wprowadziła kontrole w zakresie handlu i pomocy technicznej.

Departament Spraw Zagranicznych współpracował przez cały rok z Departamentem Transportu, by dopilnować, aby były one w pełni świadome ryzyka związanego z nielegalną bronią transportowaną drogą powietrzną.

LITWA

Jeśli chodzi o przepisy dotyczące broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL), nie odnotowano żadnych zmian w porównaniu ze sprawozdaniem za rok 2007. Regularnie przedstawiano sprawozdania dotyczące eksportu sprzętu wojskowego.

LUKSEMBURG

Właściwą podstawę prawną znaleźć można w ustawie z dnia 15 marca 1983 r. o broni i amunicji oraz w rozporządzeniu Wielkiego Księcia z dnia 31 października 1995 r. w sprawie importu, eksportu i tranzytu broni, amunicji i wyposażenia przeznaczonych specjalnie do celów wojskowych oraz związanych z nimi technologii. Akty te opublikowano w Mémorialu, oficjalnym biuletynie Wielkiego Księstwa Luksemburga. Wciąż odbywa się przegląd obowiązujących przepisów.

Zadaniem Ministerstwa Spraw Zagranicznych jest współpraca z innymi państwami i organizacjami w zakresie międzynarodowej koordynacji w dziedzinie broni strzeleckiej i lekkiej.

PORTUGALIA

Kontynuowane są wysiłki mające na celu wspieranie współpracy, koordynacji i wymiany informacji pomiędzy organami administracji i organami ścigania w walce z gromadzeniem i rozprzestrzenianiem BSiL oraz w ramach zapobiegania nielegalnemu handlowi. W 2008 r. regularnie odbywały się spotkania z przedstawicielami Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Ministerstwa Obrony, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, portugalskich służb wywiadowczych i Ministerstwa Finansów.

RUMUNIA

Rumuński system kontroli eksportu broni składa się z:

— Ramy prawne — prawo pierwotne dotyczące kontroli eksportu — prawo wtórne dotyczące realizacji, w tym wykaz produktów wojskowych poddanych kontroli w zakresie eksportu, importu i innego przemieszczania produktów wojskowych — pierwszy filar: koncesje (rejestracja) dla przedsiębiorstw handlujących towarami wojskowymi, w tym BSiL i amunicją do tych rodzajów broni — drugi filar: pozwolenia w przypadku każdego transferu: eksport i import (stały i czasowy), reeksport, handel, transfer, przeładunek, działalność niekomercyjna

— Pozwolenia i ocena — krajowy organ odpowiedzialny za pozwolenia (krajowy urząd kontroli eksportu) — międzyresortowa rada ds. oceny wniosków o pozwolenia (przedstawiciele Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Ministerstwa Obrony, Ministerstwa Gospodarki, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, Krajowy Urząd Celny, rumuńskie służby wywiadowcze i wywiad zagraniczny) — zasady i procedury procesu wydawania pozwoleń — transfer BSiL jest zatwierdzany jedynie na podstawie oddzielnego pozwolenia na dodatkowych warunkach

— Egzekwowanie prawa — organy ścigania i organy sprawdzające zgodność (Krajowy Urząd Kontroli Eksportu, Krajowy Urząd Celny, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji) — przepisy dotyczące kar (Krajowy Urząd Kontroli Eksportu, Ministerstwo Sprawiedliwości)

— Kontakty z przemysłem (coroczne konferencje, seminaria, okrągłe stoły)

— Jawność: kwartalne i roczne sprawozdania dotyczące eksportu broni

SŁOWACJA

Republika Słowacka dysponuje odpowiednim ustawodawstwem i koniecznymi środkami administracyjnymi, by kontrolować produkcję, posiadanie, znakowanie broni strzeleckiej i lekkiej oraz handel nią. Skuteczny system kontroli eksportu umożliwia władzom w każdej chwili identyfikację i monitorowanie przepływu broni przez całe terytorium Słowacji.

System ten skutecznie wspiera zwalczanie nielegalnego handlu bronią konwencjonalną w Republice Słowackiej.

SŁOWENIA

W Słowenii Ministerstwo Spraw Zagranicznych nadal jest organem koordynującym realizację programu ONZ w tym obszarze. Ministerstwo to jest również odpowiedzialne za działania Słowenii związane z polityką zagraniczną w odniesieniu do BSiL. Jako członek UE Słowenia musi być zaangażowana w pewne działania organizacji międzynarodowych i regionalnych. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych kontroluje eksport i import BSiL, a Ministerstwo Obrony jest odpowiedzialne za kontrolowanie importu i eksportu BSiL wykorzystywanej do celów wojskowych.

Słoweńska Policja i Urząd Celny odpowiedzialne są za kontrolę granic państwowych i przejść granicznych. Sprawują one bezpośrednią kontrolę nad ładunkami przekraczającymi granicę państwową. W 2008 r. policja przejęła znaczne ilości BSiL, które prywatne osoby próbowały przewieźć przez terytorium Republiki Słowenii. Odnotowano wzrost liczby przestępstw, których dotyczy art. 310 kodeksu karnego lub art. 307 nowego kodeksu karnego: w 2008 r. popełniono 160 przestępstw, a w 2007 r. – 129 (nielegalne wytwarzanie broni lub materiałów wybuchowych i handel nimi). Niektóre działania przeprowadzono z zastosowaniem tajnych metod i technik, w tym pozorowanego zakupu broni i materiałów wybuchowych, śledzenia, podsłuchiwania rozmów lub podsłuchów w przypadku środków łączności, tajnych agentów pracujących w policji. Większość sztuk broni przejęto klasycznymi metodami – podczas przeszukań domów, inspekcji na granicach lub podczas kontroli transportu drogowego. Wiele pojedynczych sztuk broni odebrano podczas przeszukań domów handlarzom narkotyków i organizatorom nielegalnej migracji. Nie jest to jednak klasyczny handel bronią, tylko broń do osobistej ochrony. Osoby zamieszane w przemyt przejeżdżają przez Słowenię, lub podróżują czy przemycają broń wzdłuż tzw. szlaku bałkańskiego z południowej Europy do UE.

HISZPANIA

W 2008 ro. Hiszpania poczyniła znaczne postępy w realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach i w stosowaniu międzynarodowych instrumentów znakowania i śledzenia BSiL.

Przeprowadzono działania na rzecz propagowania kultury pokoju i ustanowienia dodatkowych standardów usprawniania kontroli, a także wzmocniono połączenia ustanowione z Biurem ONZ ds. Rozbrojenia, Interpolem, organizacjami regionalnymi (OBWE, NATO) i organizacjami pozarządowymi (zarówno krajowymi, jak i zagranicznymi).

Różne jednostki ministerialne odpowiedzialne za koordynowanie działań i wymiany informacji w zakresie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni regularnie spotykały się, by omawiać te kwestie, w szczególności w ramach Stałej Komisji Międzyinstytucjonalnej ds. Broni i Materiałów Wybuchowych (CIPAE, dwa posiedzenia w miesiącu), międzyinstytucjonalnej komisji odpowiedzialnej za handel zagraniczny materiałami obronnymi i podwójnego zastosowania (JIMDDU, jedno posiedzenie w miesiącu) oraz w ramach grup roboczych odpowiedzialnych za identyfikację BSiL i zwalczanie handlu nią.

W 2008 r. wyspecjalizowane służby hiszpańskie przejęły 185 sztuk nielegalnej broni (137 pochodzących ze strefy Schengen, 48 z krajów spoza tej strefy); akcję koordynował Centralny Inspektorat ds. Broni i Materiałów Wybuchowych Gwardii Narodowej (Guardia Civil). Obecnie władze hiszpańskie posiadają w sumie 278 382 sztuki broni palnej wszystkich typów, z czego 23 769 zamierzają wystawić na aukcji, a 30 048 – zniszczyć.

W 2008 r. władze przeprowadziły 22 738 kontroli, co doprowadziło do rozpoczęcia 716 postępowań przeciwko producentom, rusznikarzom, osobom prywatnym lub firmom ochroniarskim; 207 postępowań dotyczy broni, 529 – materiałów wybuchowych. Funkcjonariusze służb celnych również prowadzą regularne działania na lotniskach i w portach, mające na celu wykrywanie naruszeń w tym zakresie.

SZWECJA

Szwecja nie wprowadziła w 2008 r. zmian w przepisach prawnych dotyczących broni strzeleckiej i lekkiej.

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

W 2008 r. Ministerstwo Obrony zniszczyło łącznie 1 001 sztuk broni strzeleckiej i lekkiej.

I.B. Przyjęcie nowych przepisów, przegląd praktycznego funkcjonowania obowiązujących przepisów

Wiele państw członkowskich ustanowiło w 2008 r. nowe przepisy lub poddaje przeglądowi obowiązujące przepisy. Szczegóły omówiono poniżej:

AUSTRIA

W 2008 r. nie przyjęto żadnych nowych przepisów dotyczących kwestii związanych z BSiL.

Dzięki ustawie o handlu zagranicznym z 2005 r. oraz wydanemu następnie rozporządzeniu o handlu zagranicznym z 2006 r. znacznie poprawiono kontrolę eksportu broni. To prawodawstwo wdrażające dostosowuje przepisy dotyczące wydawania pozwoleń do odnośnych przepisów Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu uzbrojenia i nakłada na austriackie przedsiębiorstwa handlowe obowiązek ich przestrzegania. Ponadto definiuje pośredników i pośrednictwo zgodnie ze wspólnym stanowiskiem Rady Unii Europejskiej 2003/468/WPZiB w sprawie kontroli pośrednictwa w handlu bronią.

Austriackie rozporządzenie w sprawie materiałów wojennych oraz sporządzony przez Ministerstwo Spraw Gospodarczych i Pracy wykaz sprzętu wojskowego innego niż materiał wojenny pokrywają się ze wspólnym wykazem uzbrojenia UE. Na mocy ustawy o handlu zagranicznym pozycje wspólnego wykazu uzbrojenia UE podlegają wymogowi uzyskania pozwolenia na wywóz, tranzyt i pośrednictwo w handlu. Wewnątrzwspólnotowy obrót towarami znajdującymi się we wspólnym wykazie uzbrojenia UE, z pewnymi wyjątkami, podlega procedurze monitorowania. Pomocy technicznej związanej z rozwojem, produkcją, obsługą, użytkowaniem, konserwowaniem lub innym rodzajem obsługi technicznej, gromadzeniem, testowaniem lub rozprzestrzenianiem systemów broni konwencjonalnej o potencjale wojskowym nie udziela się w następujących przypadkach: jeśli taka pomoc jest sprzeczna ze środkami ograniczającymi nałożonymi na mocy wspólnych stanowisk UE lub wspólnych działań UE, rezolucji OBWE lub wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Ponadto rozporządzenie wydane przez ministra obrony zawiera wykaz materiałów wojennych i innych rodzajów broni, których zniszczenie jest rozważane. Wykaz ten sporządzono na podstawie definicji UE i OBWE.

BELGIA

Po incydencie związanym z użyciem broni palnej 25 lipca 2008 r. zmieniono ustawę w sprawie posiadania w domu i transferu broni z 8 czerwca 2006 r., która poważnie zwiększyła wymogi dla posiadaczy broni, by ułatwić stosowanie ustawy.

CYPR

Eksport, tranzyt i dalsze przekazywanie (reeksport) BSiL regulowane są rozporządzeniem ministerialnym nr 257/2005, obwieszczeniem obronnym (rozporządzeniem dotyczącym eksportu sprzętu obronnego) z 2005 r., zmienionym rozporządzeniem ministerialnym nr 165/2008. Wyżej wymienione rozporządzenie jest dostosowane do Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu uzbrojenia i do odnośnego oświadczenia Rady z 13 czerwca 2000 r. (2000/C191/01). Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Turystyki jest organem kompetentnym do wydawania wszystkich pozwoleń na wywóz, dalsze przekazywanie (reeksport) oraz tranzyt BSiL. Departament Ceł i Akcyz odpowiada za przeprowadzanie kontroli zgodnie z prawem celnym.

Import, nabywanie, posiadanie i transport BSiL reguluje ustawa nr 113(1)/2004 o broni palnej i innych rodzajach broni. Ustawa ta zgodna jest z dyrektywą Unii Europejskiej 91/477/WE zmienioną deklaracją Rady 2000/C191/01.

Produkcję niektórych rodzajów BSiL reguluje ustawa nr 113(1)2004 (część III, art. 7 ust. 1)). Na mocy tej ustawy zakazane jest produkowanie broni przez obywateli lub mieszkańców Republiki, jeśli nie posiadają oni na to ważnej koncesji wydawanej przez szefa policji. Ta specjalna koncesja wydawana jest obywatelom spełniającym warunki przewidziane przez prawo. Wśród tych warunków znajduje się między innymi wymóg, by wnioskodawca nie był notowany przez policję, by sprawdzono, czy posiadanie koncesji nie jest niebezpieczne dla samego wnioskodawcy, dla rządu ani dla porządku publicznego, a także by wnioskodawca pomyślnie przeszedł badanie lekarskie przeprowadzone przez upoważnionego lekarza. Nielegalna produkcja, posiadanie, składowanie BSiL i handel tymi rodzajami broni regulowane są ustawą 113(1)2004. Za złamanie przepisów tej ustawy przewidziana jest kara w wysokości do 15 lat pozbawienia wolności lub grzywna w wysokości 42 715 EUR.

W komendzie głównej cypryjskiej policji utworzono specjalny wydział zajmujący się prowadzeniem rejestrów (krajowe archiwum broni), a elektroniczna baza danych ułatwia dzielenie się informacjami na temat BSiL z innymi właściwymi organami w UE, organizacjami regionalnymi i innymi krajami.

DANIA

Przedstawione ostatnio inicjatywy ustawodawcze

W roku 2007 nie było żadnych inicjatyw ustawodawczych dotyczących BSiL.

1 października 2004 r. weszła w życie nowa ustawa zawierająca przepisy dotyczące transportu broni pomiędzy państwami trzecimi (tj. państwami innymi niż Dania). Przepisy te zakazują transportu broni itp. do państw, na które ONZ, UE lub OBWE nałożyły embargo na broń. Zakazano ponadto transportu broni pomiędzy państwami trzecimi, które nie wydały niezbędnych pozwoleń na wywóz i przywóz.

Ponadto 14 czerwca 2005 r. parlament duński przyjął ustawę wprowadzającą między innymi przepisy dotyczące pośrednictwa w handlu bronią. Zgodnie z tą ustawą bez koncesji wydanej przez ministra sprawiedliwości lub osobę upoważnioną przez tego ministra zabronione jest pośredniczenie w negocjacjach lub przygotowywanie transakcji pomiędzy państwami spoza UE obejmujących transfer broni itp., zgodnie z definicjami zawartymi w duńskich przepisach o broni i materiałach wybuchowych. Ponadto zabronione jest kupowanie lub sprzedawanie takiej broni itp. w ramach przekazywania jej pomiędzy państwami spoza UE oraz przygotowywanie takiej operacji transferu przez właściciela broni itp. Zakaz nie dotyczy działań realizowanych w innym państwie członkowskim UE lub poza UE przez obywateli Danii zamieszkujących za granicą. Ustawa wykonuje wspólne stanowisko Rady Unii Europejskiej 2003/468/WPZiB z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie kontroli pośrednictwa w handlu bronią.

Przedstawione ostatnio inicjatywy wykonawcze

W 2007 r. policja duńska przeprowadziła szerokie i ukierunkowane śledztwo w związku z rockersami i członkami gangów, aby m.in. wykryć i osądzić nielegalnych posiadaczy broni. W trakcie tych konfrontacji między różnymi członkami gangów – lub osobami z nimi związanymi – w kilku przypadkach użyto broni.

W 2007 r. Krajowe Centrum Usług w Dziedzinie Medycyny Sądowej otrzymało w sumie 949 sztuk broni do analizy. Krajowa Policja Danii nie posiada informacji dotyczących ilości broni skonfiskowanej członkom gangu.

FRANCJA

Dyrektywą 2008/51/WE z 21 maja 2008 r. do protokołu o broni palnej Organizacji Narodów Zjednoczonych dostosowano dyrektywę 91/477/EWG z 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (w przypadku rynku wewnętrznego). W świetle wyjaśnień z dyrektywy Francja rozpoczęła przyjmowanie koniecznych środków, zarówno by zapewnić zgodność z dyrektywą, jak i z uwagi na przystąpienie Francji do protokołu o broni palnej Organizacji Narodów Zjednoczonych.

NIEMCY

Niemcy podjęły konkretne kroki, aby wykonać postanowienia protokołu ONZ przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, jak również postanowienia międzynarodowego instrumentu pozwalającego państwom na identyfikację i śledzenie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej w sposób terminowy i wiarygodny. W związku ze zmianami do ustawy o broni znakowanie broni oraz obowiązek prowadzenia rejestrów obejmuje również istotne części broni, co w konsekwencji ułatwia śledzenie pochodzenia broni na szczeblu międzynarodowym.

ŁOTWA

W 2008 r. nie wprowadzono nowych przepisów dotyczących broni strzeleckiej i lekkiej.

Jeśli chodzi o wspólne stanowisko UE 2008/944/WPZiB z 8 grudnia 2008 r. określające wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego, właściwe przepisy zostaną włączone zgodnie z krajowymi przepisami Republiki Łotewskiej.

W 2008 r. podmiotom fizycznym na Łotwie odebrano łącznie 3 217 sztuk nielegalnie posiadanej broni.

Zgodnie z właściwymi przepisami kodeksu karnego rozpoczęto 270 postępowań. Rozstrzygnięto 30 spraw i zatrzymano pięć grup przestępczych zajmujących się na Łotwie nielegalnym handlem bronią.

W Republice Łotewskiej broń odebrana podmiotom fizycznym i osobom prawnym jest przetopywana.

LUKSEMBURG

Artykuł 4 ustawy z dnia 15 marca 1983 r. o broni i amunicji zakazuje importu, produkcji, przerabiania, naprawy, nabywania, zakupu, przechowywania, składowania, transportu, noszenia, transferu, sprzedaży lub eksportu pewnych rodzajów broni i amunicji lub handlu nimi. Niezależnie od tego przepisu Minister Sprawiedliwości może jednak w szczególności wydać pozwolenie na:

a) import, nabywanie, zakup, transport, posiadanie, sprzedaż, transfer, eksport lub handel bronią i amunicją, które są zabytkami, dziełami sztuki lub przedmiotami dekoracyjnymi lub też mają stanowić część kolekcji lub panoplium; warunkiem takiego pozwolenia może być stałe pozbawienie broni cech użytkowych;

b) import, nabywanie, zakup, transport, posiadanie, sprzedaż, transfer lub eksport broni i amunicji do celów naukowych lub edukacyjnych;

c) import, eksport lub tranzyt broni pochodzącej z zagranicy, i której przeznaczeniem jest inny kraj.

Warunkiem takiego pozwolenia może być stosowanie takiej broni wyłącznie do celów wymienionych powyżej.

Luksemburg nie posiada krajowego systemu znakowania stosowanego podczas produkcji lub importu ręcznej broni strzeleckiej. W kraju tym nie ma żadnej fabryki broni. Rusznikarze i pośrednicy w handlu bronią i amunicją muszą prowadzić rejestr broni przychodzącej i wychodzącej, wraz z marką, kalibrem i numerem fabrycznym każdej sztuki broni oraz nazwami lub nazwiskami ich dostawców i nabywców. Rejestr musi także zawierać numery i datę wydania pozwolenia ministra. Musi być ono okazane na żądanie jakiegokolwiek przedstawiciela władz publicznych. Rusznikarze i pośrednicy w handlu bronią mogą mieć obowiązek przedstawienia ministrowi sprawiedliwości kopii swego rejestru. Minister sprawiedliwości ustala maksymalne ilości broni i amunicji, które rusznikarze i pośrednicy mogą przechowywać w magazynach.

W przypadku zamieszek, podejrzanych zgromadzeń lub zakłóceń porządku publicznego minister sprawiedliwości może zarządzić zamknięcie lub ewakuację wszelkich sklepów lub składów z bronią i amunicją oraz przeniesienie ich zawartości w określone miejsce.

Złamanie przepisów ustawy z 15 marca 1983 r. podlega karze pozbawienia wolności od ośmiu dni do pięciu lat.

Eksport

Wniosek o pozwolenie na wywóz musi zostać złożony w departamencie ds. broni zakazanej wraz z fotokopią dokumentu tożsamości nabywcy.

Wnioskodawcy, którzy chcą nabyć broń, muszą również dołączyć–w przypadku państw członkowskich UE – dokument potwierdzający uprzednią zgodę państwa pobytu nabywcy, lub – w przypadku państw spoza UE – kopię upoważnienia z tego państwa.

Wydawane upoważnienie pozwala nabywcy na fizyczne odebranie danej broni od sprzedawcy i do przetransportowania jej do granicy Luksemburga. Z uwagi na fakt, że takie upoważnienie jest ważne w Luksemburgu, nabywca musi dowiedzieć się, jakie upoważnienia są konieczne w jego państwie pobytu zgodnie z prawem krajowym.

Należy także zdobyć pozwolenie na wywóz w departamencie ds. pozwoleń Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Jeśli chodzi o zakres zastosowania dyrektywy 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (art. 11) oraz w ramach jej stosowania Luksemburg informuje inne zainteresowane państwa członkowskie o pozwoleniach na wywóz na ich terytoria.

Urząd wydający pozwolenia może wymagać, by wnioskom o przewóz tranzytowy broni, amunicji i sprzętu przeznaczonego specjalnie do celów wojskowych oraz związanej z nimi technologii towarzyszył dokument, w którym właściwy organ kraju, z którego pochodzą towary, poświadcza, że eksport do deklarowanego kraju przeznaczenia jest dozwolony.

Wnioskom o pozwolenie na wywóz lub na tranzyt musi towarzyszyć podpisane przez wnioskodawcę zobowiązanie do przeprowadzenia operacji eksportu lub tranzytu zgodnie z zakresem pozwolenia. Po wysłaniu każdej partii towaru objętego pozwoleniem na wywóz, eksporter musi w ciągu trzech miesięcy przedłożyć urzędowi wydającemu pozwolenia dowód, że dotarły one do kraju przeznaczenia określonego w pozwoleniu oraz że importer poddał je procedurom celnym w celu wykorzystania wewnętrznego.

Dowodem takim jest dokument wydany przez organy celne państwa importu, z którego wynika, że eksportowane towary zostały poddane procedurom celnym w celu wykorzystania wewnętrznego, lub każdy inny dokument, z którego wynika, że towar został bezpośrednio przyjęty przez uprawniony do tego organ w państwie importu lub przez przedsiębiorstwo działające w imieniu tego organu.

Niszczenie broni

Wojsko, policja i organy celne w Luksemburgu stosują metodę niszczenia broni przez pocięcie na kawałki. Wykonują to odpowiednie warsztaty zbrojeniowe. Cały pocięty metal jest umieszczany w pojemniku, a następnie przewożony przez pracowników warsztatu do hut stali, gdzie w obecności świadków topiony jest w elektronicznych wielkich piecach. Następnie sporządzany jest protokół z tej operacji.

MALTA

W 2008 r. Malta przyjęła ustawę o broni z 2008 r., regulującą pozwolenia na ćwiczenia strzeleckie nieletnich. Te przepisy umożliwiają komisarzowi policji wydawanie pozwoleń na ćwiczenia strzeleckie nieletnich w przypadku wiatrówek, broni długiej gładkolufowej i broni ładowanej odprzodowo na licencjonowanych strzelnicach.

HOLANDIA

Holandia nie wprowadziła w 2008 r. zmian w przepisach prawnych dotyczących broni strzeleckiej i lekkiej.

POLSKA

Ustawa z 22 czerwca 2001 r.o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dziennik Ustaw nr 67 pozycja 679 ze zmianami) została zmieniona, by dostosować polskie przepisy do prawa Unii Europejskiej. Ponadto, w wyniku ratyfikowania przez Polskę w 2006 r. Konwencji w sprawie znakowania plastycznych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania, wprowadzono obowiązek znakowania plastycznych materiałów wybuchowych.

Wprowadzono również zmiany do ustawy z 21 maja 1999 r.o broni i amunicji (Dziennik Ustaw nr 53 pozycja 549 ze zmianami), jednak nie miały one żadnego wpływu na kwestię wytwarzania i znakowania broni oraz handlu nią.

Polska nie wprowadziła zmian w innych przepisach prawnych dotyczących broni strzeleckiej i lekkiej.

Polska nadal prowadziła działania w zakresie kontaktów z przemysłem, organizując takie wydarzenia jak seminaria, by propagować wśród firm ramy prawne i najlepsze praktyki dotyczące kontroli eksportu oraz by dostarczać informacji o tych ramach.

PORTUGALIA

W 2008 r. nie przyjęto żadnych nowych przepisów dotyczących kwestii związanych z BSiL.

Zmieniana jest obecnie ustawa 5/2006 ustanawiająca ramy prawne dotyczące produkcji, naprawy, importu, eksportu, transferu, składowania, obrotu, handlu, nabywania i posiadania broni strzeleckiej i lekkiej, ich komponentów i amunicji do tych rodzajów broni oraz wydawania pozwoleń na nie. Celem zmiany jest ustanowienie surowszych kar w przypadku nielegalnego posiadania broni i przestępstw z użyciem broni.

Nielegalna produkcja, nabywanie, posiadanie, transport, składowanie i handel (w tym pośrednictwo w obrocie) BSiL są karane na mocy ustawy 5/2006 (art. 86 i 87), a kary wahają się od mandatów do pozbawienia wolności do lat dziesięciu.

W 2008 r. policja przejęła łącznie 2 500 sztuk broni, a zniszczyła – 1 105 sztuk.

RUMUNIA

Mimo że prowadzone są obecnie nowe inicjatywy mające na celu zmianę prawa pierwotnego, w 2008 r. nie wprowadzono żadnych zmian do ram prawnych.

SŁOWACJA

Jeśli chodzi o krajową realizację wspólnego działania UE dotyczącego BSiL i programu UE na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią konwencjonalną i zwalczania go oraz w odniesieniu do słowackiego prawa dotyczącego BSiL, nie wprowadzono żadnych zmian. Słowacja rozpoczęła w 2008 r. przygotowania do ogólnej amnestii dla osób, które nielegalnie posiadają BSiL. Osoby objęte amnestią mogą zarejestrować BSiL na posterunku policji i nie podlegają karze lub oskarżeniu, nie jest też konieczne wyjaśnianie pochodzenia broni i sposobu wejścia w jej posiadanie. Celem rządu jest danie szansy osobom przechowującym niezarejestrowane i ukryte sztuki broni, pochodzące na przykład z czasów I lub II wojny światowej.

SŁOWENIA

Dekret rządowy z 21 lutego 2008 r. uaktualnił skład krajowych punktów kontaktowych ds. BSiL.Krajowy organ koordynujący BSiL przyłączył się do innych odnośnych organów rządowych, aby stworzyć i koordynować polityki krajowe w sferze BSiL.Krajowymi punktami kontraktowymi ds. BSiL są przedstawiciele Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Ministerstwa Obrony, Ministerstwa Finansów, Ministerstwa Transportu oraz Słoweńskiej Agencji Wywiadu i Bezpieczeństwa.

a) Ustawa o obronności (Ur. l. RS No. 82/1994 i 40/2004) ze zmianami z 2003 i 2004 roku, art. 77 i 78, szczegółowo reguluje warunki i zakres handlu bronią i sprzętem wojskowym, ze szczególnym uwzględnieniem transakcji dotyczących pośrednictwa w handlu bronią, i ustanawia kary za naruszenia tych przepisów.

b) Dekret rządu Republiki Słowenii w sprawie koncesji i upoważnień do handlu bronią i sprzętem wojskowym oraz do produkcji takich wyrobów (Ur. l. RS No. 18/2003 i 31/2005) reguluje procedury wydawania pozwoleń na wywóz, przywóz, składowanie i tranzyt broni i sprzętu wojskowego lub pośrednictwo w handlu takimi artykułami. Dekret przewiduje, że każdy wniosek o pozwolenie na wywóz takich towarów powinien być wcześniej przedłożony do rozpatrzenia przez komisję ekspertów wydającą wstępne opinie w procedurze wydawania koncesji na handel bronią i sprzętem wojskowym wprowadzonej przez rząd Republiki Słowenii. Przed wydaniem pozwolenia przez Ministerstwo Obrony komisja w toku procedury administracyjnej bada każdy wniosek o pozwolenie na wywóz sprzętu wojskowego lub broni i przyjmuje odpowiednią decyzję (pozytywną lub negatywną).

c) W kwietniu 2003 r. Zgromadzenie Narodowe Republiki Słowenii przyjęło akt ratyfikujący protokół przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją do konwencji ONZ przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej; Ur. l. RS nr 48/2004 z 30 kwietnia 2004 r.

d) W kwietniu 2004 r. Zgromadzenie Narodowe przyjęło akt ratyfikujący konwencję ONZ przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, „konwencje z Palermo z 2000 roku” (Ur. l. RS No. 41/2004 z 22 kwietnia 2004 r.).

e) W 2004 r. przyjęto akt zmieniający Ustawę o broni (Ur. l. RS No. 61/2000, 73/2004). Po ostatniej zmianie z lipca 2004 r. Ustawa o broni znowu przewiduje okres przejściowy jednego roku, w którym obowiązuje amnestia i broń może zostać zalegalizowana; pośrednictwo w handlu bronią zaklasyfikowano jako rodzaj handlu bronią.

f) Instrukcja z 2003 r. o postępowaniu z bronią dostarczoną Ministerstwu Spraw Wewnętrznych oraz bronią odnalezioną lub przechwyconą przez ministerstwo reguluje procedury składowania broni, obchodzenia się z bronią przechwyconą i odnalezioną obowiązujące w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (część administracyjna ministerstwa i policji). Zgodnie z instrukcją cała przejęta broń musi być składowana w magazynach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W wyjątkowych przypadkach pomieszczenia jednostek administracyjnych mogą służyć jedynie do składowania broni legalnej, czyli broni lub dotyczących jej dokumentów, które są przedmiotem procedury administracyjnej prowadzonej przez jednostkę administracyjną.

g) Zasady realizacji Ustawy o broni (Ur. l. RS No. 40/2005) regulują procedury policyjne na granicach państwa, formularze rejestrów indywidualnych i dokumenty dotyczące broni, procedury kontroli granicznej i formularze zharmonizowane z prawem UE, a także wymagania i obowiązki osób indywidualnych nabywających, posiadających lub składujących broń oraz handlarzy broni. Ustawa o broni została również zharmonizowana z protokołem ONZ o broni palnej ratyfikowanym przez Słowenię w 2003 roku.

h) W 2004 r. Kodeks karny (Ur. l. RS No. 63-2167/1994 i 95-4208/2004) został zmieniony przez dodanie definicji i skryminalizowanie pośrednictwa w transakcjach dotyczących broni, oferowania broni oraz przez wydłużenie wymiaru kary pozbawienia wolności za podstawową formę tego przestępstwa z trzech do pięciu lat więzienia.

i) W 2007 r. Słowenia przyłączyła się do strefy Schengen. W ostatnich latach Słowenia stopniowo wysyłała dodatkowych funkcjonariuszy na posterunki graniczne, zwiększając liczbę personelu na miejscu.

j) Kodeks karny Słowenii został zmieniony i uaktualniony. Nowy kodeks karny ma zastosowanie od listopada 2008 r. i obejmuje nowy artykuł definiujący kryminalizację nielegalnego handlu bronią i jej produkcji. W porównaniu z poprzednimi przepisami nowe przepisy tego artykułu w nowym Kodeksie karnym przewidują, że usunięcie znaków z broni lub ich sfałszowanie stanowi część przestępstwa i że nawet małą ilość broni lub amunicji uważa się za przedmiot handlu.

HISZPANIA

Ustawa 53/2007 z 28 grudnia 2007 r. o kontroli handlu zagranicznego materiałami obronnymi i towarami podwójnego zastosowania weszła w życie 29 stycznia 2008 r. Ustawa ta odwołuje się do wszystkich przepisów programu działania i rezolucji przyjętych przez Zgromadzenie Ogólne ONZ oraz protokołu dodatkowego do konwencji przeciwko ponadnarodowej przestępczości zorganizowanej (przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 31 maja 2001 r.) dotyczącej nielegalnego handlu bronią palną, jej częściami i amunicją do niej, znanego jako „Protokół Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie broni palnej”, i jest z tymi przepisami zgodna.

Wejście w życie tej nowej ustawy ma następujące konsekwencje:

— Hiszpańskie prawo w tym zakresie wynika obecnie z normy prawnej na poziomie ustawy, co daje możliwość skuteczniejszego sprawowania kontroli.

— Nowa ustawa ustanawia nowe przepisy w zakresie handlu zagranicznego materiałami obronnymi i towarami podwójnego zastosowania, zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi przez Hiszpanię w ramach różnych for międzynarodowych i wobec wszystkich reżimów nierozprzestrzeniania.

— Nowa ustawa rozszerza zakres zastosowania kontroli na wszystkie rodzaje broni palnej, w tym na broń myśliwską i sportową, ich części i amunicję do nich, zgodnie z rezolucją 55/255 przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ przeciwko nielegalnemu handlowi bronią palną, jej częściami i amunicją do niej.

— Ustawa wyraźnie uwzględnia osiem kryteriów zawartych w Kodeksie postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu uzbrojenia oraz kryteria przyjęte przez OBWE w zakresie eksportu BSiL.

— Ustawa zawiera również wyraźne zobowiązanie do promowania regionalnych i międzynarodowych procesów na rzecz zwiększenia kontroli handlu bronią oraz do brania udziału w takich procesach, w szczególności do przyjęcia traktatu o handlu bronią.

Zgodnie z ustawą 53/2007 Hiszpania przyjęła nowe rozporządzenie w sprawie handlu zagranicznego w zakresie sprzętu obronnego, innego sprzętu oraz towarów i technologii podwójnego zastosowania, w szczególności królewski dekret (Real Decreto) 2061/2008 z 12 grudnia 2008 r., który rozwija zasady wdrożenia zawarte w ustawie 53/2007.

Główne zmiany w porównaniu z poprzednim rozporządzeniem, Real Decreto 1782/2004 z 30 lipca 2004 r., można podsumować następująco:

1. Kontrole wszelkiej broni myśliwskiej i sportowej, ich części oraz komponentów, a także amunicji do nich zostały rozszerzone po kompromisie ustanowionym rezolucją Zgromadzenia Ogólnego 55/255, która przyjmuje Protokół ONZ przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją (art. 2 ust. 2). W przypadku broni objętej tymi przepisami wymagane jest pozwolenie na przywóz z państwa pochodzenia. Handel taką bronią może odbywać się pod warunkiem posiadania indywidualnych lub ogólnych koncesji lub pisemnych deklaracji. Handel z państwami UE nie wymaga koncesji i podlega sekcji 6 rozporządzenia o broni palnej (Real Decreto 137/1993 z 29 stycznia 1993 r.) i tytułowi 7 Real Decreto 230/1998 z 16 lutego 1998 r., którym przyjęto rozporządzenie o materiałach wybuchowych.

2. Dodano (art. 2 ust. 1) kontrolę pozwoleń na koncesje na produkcję, czyli każdy proces, który umożliwi przedsiębiorstwu zagranicznemu produkowanie towarów lub transfer komponentów, technologii i know how z innego przedsiębiorstwa.

3. Umożliwiono ostateczny eksport sprzętu dla hiszpańskich sił zbrojnych i służb ochrony wysyłanych na zagraniczne misje humanitarne i pokojowe (art. 3).

4. Pośrednictwo w handlu sprzętem obronnym jest obecnie ściślej kontrolowane dzięki mechanizmom sprawozdawczym dotyczącym środków transportu, państw tranzytowych i finansowania. Mechanizmy sprawozdawcze dotyczące środków transportu i państw tranzytowych mają obecnie zastosowanie także do innych transakcji eksportu (art. 4 ust. 2).

5. Ustanowiono pewne warunki rejestrowania w specjalnym rejestrze operatorów handlu zagranicznego oraz warunki wycofywania takich rejestracji (art. 13).

6. Zmieniono skład międzyinstytucjonalnej komisji odpowiedzialnej za handel zagraniczny materiałami obronnymi i podwójnego zastosowania (JIMDDU). Jej wiceprzewodniczącym jest obecnie sekretarz stanu ds. zagranicznych. Do składu JIMDDU dodano nowego członka, dyrektora generalnego ds. strategicznych i terroryzmu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i Współpracy, wspólnie reprezentowane są teraz także Dyrekcja Generalna Policji i Guardia Civil (art. 17).

7. Po raz pierwszy prawo hiszpańskie zawiera obecnie wyczerpujący wykaz wyjątków od obowiązku uprzedniego składania sprawozdań JIMDDU i wymogi dotyczące kontroli dokumentów (art. 18).

8. Uaktualniono załączniki zawierające wykazy produktów podlegających kontroli, wzory pozwoleń i dokumentów kontrolnych zgodnie ze zmianami wprowadzonymi w wielu postanowieniach prawa międzynarodowego. W szczególności z załącznika II (wykaz innych materiałów) zostały usunięte produkty podlegające kontroli na mocy rozporządzenia (WE) nr 1236/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. w sprawie handlu niektórymi towarami, które mogłyby być użyte do wykonywania kary śmierci, tortur lub innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania.

Dekret poprawia sprawozdawczość w zakresie pośrednictwa w handlu materiałami obronnymi i bronią myśliwską, częściami do niej oraz jej komponentami. Ta zmiana jest główną zmianą wprowadzoną ustawą 53/2007 i rozporządzeniem jej dotyczącym.

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Rozporządzenie dotyczące handlu towarami (kategorii towarów podlegających kontroli) z 2008 r. wprowadza w przypadku kontroli handlu, obejmującej BSiL, trójpoziomową strukturę opartą na stopniu ryzyka. Włączono je do zarządzenia dotyczącego kontroli eksportu z 2008 r. (obowiązuje od dnia 6 kwietnia 2009 r.), konsolidując istniejące przepisy w zakresie kontroli eksportu i kontroli handlu, rozszerzając kontrolę handlu w Zjednoczonym Królestwie (w tym dodatkowe kontrole w sprawie przepisów dotyczących transportu BSiL) i dostosowując zakres wyłączeń legislacyjnych w przypadku towarów w tranzycie i przeładunku w Zjednoczonym Królestwie.

I.C. Kształcenie pracowników administracji, organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości

Poniżej przedstawione są informacje z państw członkowskich związane z wysiłkami i inicjatywami podejmowanymi przez nie w zakresie szkoleń w ramach administracji krajowej.

AUSTRIA

Austria informowała o problemach związanych z BSiL podczas dnia drzwi otwartych w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i Europejskich 26 października 2008 r. Przy pomocy plakatów i filmu dokumentalnego pokazywała odwiedzającym tragiczne skutki nielegalnego handlu BSiL.

HISZPANIA

W 2008 roku, jak w latach poprzednich, różne hiszpańskie organy ochrony porządku publicznego nadal organizowały kursy i warsztaty na temat prawa karnego w zakresie broni palnej i materiałów wybuchowych oraz na temat stosowania technologii informacyjnych do ich kontroli. Organizowano także regularnie seminaria, które miały zwiększać świadomość w zakresie ram prawnych mających zastosowanie w zapobieganiu nielegalnemu handlowi BSiL i zwalczaniu go, a ich celem było utrzymanie lub pogłębienie wiedzy funkcjonariuszy zajmujących się tymi kwestiami.

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Departament ds. Innowacji i Umiejętności Biznesowych zorganizował dla brytyjskiego przemysłu kampanię informacyjną dotyczącą kontroli eksportu, obejmującą wiele seminariów i szkoleń dla 300 organizacji w całym kraju. Kampania była połączona ze szkoleniem na miejscu dla 28 przedsiębiorstw.

I.D. Pozostałe inicjatywy lub działania

FRANCJA

Na jesieni 2009 roku przedstawione zostanie parlamentowi roczne sprawozdanie za 2008 rok dotyczące francuskiego eksportu broni. Sprawozdanie obejmie krajowe praktyki kontrolne, jak również międzynarodowe działania w zakresie kontroli eksportu, w których Francja uczestniczy. Będzie zawierało załącznik dotyczący francuskich dostaw BSiL. Coroczna publikacja tego sprawozdania zapewnia informacje o ciągłych i trwających od wielu lat wysiłkach Francji na rzecz przejrzystości w tej kwestii i otwartości wobec społeczeństwa obywatelskiego i wspólnoty międzynarodowej.

II. MIĘDZYNARODOWE DZIAŁANIA WYKONAWCZE W 2008 R.

II.A. Środki na rzecz zwalczania gromadzenia i rozpowszechniania broni strzeleckiej i lekkiej oraz zapobiegania nielegalnemu obrotowi bronią konwencjonalną

II.A.1. Finansowe, techniczne i inne rodzaje wspierania właściwych programów i projektów realizowanych przez ONZ, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i inne międzynarodowe lub regionalne organizacje i organizacje pozarządowe

II.A.1.1. Działania i projekty wspierane przez Unię Europejską

W ramach polityki współpracy i polityki rozwojowej Komisja Europejska odgrywa znaczną rolę w realizacji strategii Unii Europejskiej w zakresie broni strzeleckiej i lekkiej. W 2008 r. KE nadal prowadziła działania na rzecz zwalczania nielegalnego handlu i nadmiernego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni z wykorzystaniem instrumentów geograficznych (w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju) oraz instrumentów tematycznych.

Europa Południowa i Wschodnia:

Bośnia-Hercegowina: w 2008 r. UE rozpoczęła świadczenie pomocy na niszczenie wybuchowych pozostałości wojennych pozostałych po konfliktach z lat 90. Pierwsza faza projektu (2,7 mln EUR, instrument na rzecz stabilności) zakończy się do końca 2009 r.; planuje się dalsze prowadzenie programu przez okres 18 miesięcy do połowy 2011 r. (2,086 mln EUR, instrument na rzecz stabilności). Do tego czasu większość wybuchowych pozostałości wojennych w Bośni-Hercegowinie zostanie zniszczona. Projekt ma także na celu wystarczające zwiększenie możliwości władz Bośni-Hercegowiny w zakresie pozbywania się wybuchowych pozostałości wojennych, by władze te były w stanie poradzić sobie z zapasami pozostałymi po zakończeniu programu bez dalszej znaczącej pomocy międzynarodowej.

Ukraina: na mocy decyzji Rady 2005/582/WPZiB UE przekazuje 1 mln EUR Agencji NATO ds. Zabezpieczenia Technicznego i Zaopatrzenia (NAMSA) na zniszczenie 400 000 sztuk BSiL, 1 000 sztuk przenośnych przeciwlotniczych zestawów rakietowych i 15 000 ton amunicji na Ukrainie, jako wkład w pierwszą fazę 12-letniego funduszu powierniczego NATO Partnerstwa dla Pokoju. Nadal realizowany jest cel zniszczenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni.

Ameryka Łacińska: realizacja ostatniego etapu projektu dotyczącego przygotowania szkoleniowców oraz baz danych jest następstwem przyjęcia przez Radę decyzji 2006/1000/WPZiB przeznaczającej na ten projekt ostateczny wkład w wysokości 700 000 EUR. Projekt ten przyczynił się do zwalczania destabilizującego gromadzenia BSiL w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach. Do tej pory dzięki temu projektowi wyszkolono w zakresie technik dochodzeniowych ponad 1 340 funkcjonariuszy organów ochrony porządku publicznego; planuje się, że do końca projektu przeszkolonych zostanie ogółem 2 300 funkcjonariuszy. Ponadto dzięki serii szkoleń wyszkolono 180 parlamentarzystów i ich doradców; buduje się i odnawia pewne instalacje i obiekty, co ma służyć lepszej koordynacji wspólnych działań. Jeśli chodzi o efekty, niektóre państwa regionu oficjalnie poinformowały o zajęciu broni palnej, części i amunicji do niej, wiążąc ten fakt ze środkami w zakresie budowy zdolności, omawianymi podczas szkoleń. Obecnie realizowana jest strategia zakończenia projektu, której celem jest sprawienie, by państwa regionu, lokalni darczyńcy i lokalne organizacje przejęły odpowiedzialność za działania, co ma przyjąć postać dwustronnego finansowania.

Ameryka Środkowa: UE zapewniło 1 mln EUR (instrument na rzecz stabilności) na projekt prowadzony w ramach programu kontroli broni strzeleckiej i lekkiej w Ameryce Środkowej (CASAC), by wesprzeć zwalczanie nielegalnego handlu bronią palną i materiałami wybuchowymi w Ameryce Środkowej i krajach sąsiadujących dzięki zwiększeniu możliwości organizacji regionalnych w zakresie zwalczania nielegalnego handlu bronią palną i materiałami wybuchowymi oraz rządów i samorządów w odpowiedzi na związane z BSiL zagrożenia dla rozwoju ludzkości.

Konkretne cele projektu to ratyfikowanie i pełne wdrożenie międzynarodowych, regionalnych i ponadregionalnych instrumentów kontroli broni; zwiększenie zdolności oraz wzmocnienie krajowych i regionalnych instytucji i agencji rządowych odpowiedzialnych za kontrole BSiL, a także rozwinięcie systemu wymiany informacji i usprawnienie kontroli granicznych i celnych; wzmocnienie i zwiększenie zdolności organizacji społeczeństwa obywatelskiego do propagowania kontroli broni; wzmocnienie i realizacja ponadregionalnego procesu kontroli BSiL.

Afryka:

Afryka Wschodnia: w ramach programu na rzecz zarządzania zapobieganiem konfliktom i rozwiązywania konfliktów w Afryce Wschodniej i Południowej oraz w regionie Oceanu Indyjskiego o finansowaniu w wysokości 10 mln EUR (Europejski Fundusz Rozwoju) UE wsparła projekt na rzecz Wspólnoty Afryki Wschodniej (EAC) 2,8 mln EUR, by wzmocnić regionalne zdolności w zakresie zwalczania handlu bronią i rozprzestrzeniania broni. Projekt ma na celu zwiększenie zdolności państw członkowskich EAC (w szczególności krajowych punktów kontaktowych) w zakresie skutecznego rozwiązania problemu nielegalnej BSiL; zwiększenie regionalnych zdolności w zakresie radzenia sobie z ponadgranicznym rozprzestrzenianiem BSiL w połączeniu z pogłębieniem i poszerzeniem procesów integracji gospodarczej regionu EAC; zwiększenie zdolności celnych EAC, służb ds. ochrony dzikiej przyrody i podobnych organizacji, które stają przed zagrożeniami związanymi z BSiL.

Afryka Zachodnia: w ramach programu zapobiegania konfliktom i budowania pokoju w regionie Afryki Zachodniej o finansowaniu w wysokości 5,5 mln EUR (Europejski Fundusz Rozwoju) UE nadal wspierała program broni strzeleckiej ECOWAS (ECOSAP) kwotą 1,45 mln EUR, zapewniając pomoc w zakładaniu i wzmacnianiu krajowych komisji ds. broni lekkiej oraz pomoc w ich działaniach. Projekt miał również na celu zwiększenie zdolności do zapewniania ogólnego nadzoru politycznego i skutecznego zarządzania legalnymi transferami broni w subregionie i zdolności do formułowania i rozwijania polityki dotyczącej zwalczania rozprzestrzeniania i handlu BSiL. UE wspierała także konkretne projekty (Europejski Fundusz Rozwoju), by zapewnić jednostce ECOWAS ds. broni lekkiej techniczną pomoc w przygotowywaniu planu działania na rzecz wdrożenia konwencji dotyczącej BSiL.

Afryka Środkowa: UE nadal wspierała – kwotą 4 mln EUR (Europejski Fundusz Rozwoju) – trzyletni projekt, który rozpoczął w 2007 r. rozwijanie zdolności w zakresie pokoju i bezpieczeństwa Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Środkowej (CEMAC), jeśli chodzi o zapobieganie konfliktom, mechanizm wczesnego ostrzegania, współpracę z organizacjami pozarządowymi aktywnymi w obszarze zapobiegania konfliktom, działań politycznych i dyplomatycznych, w tym w zakresie BSiL.

Regionalne Centrum ds. Broni Strzeleckiej (RECSA): UE kończy przygotowywanie projektu za 3,3 mln EUR (instrument na rzecz stabilności – budżet na 2008 r.), by wesprzeć zwalczanie nielegalnego gromadzenia i handlu bronią palną w Afryce, dzięki Regionalnemu Centrum ds. Broni Strzeleckiej (RECSA) z siedzibą w Nairobi. Projekt ma na celu zwiększenie świadomości i wiedzy właściwych instytucji i podmiotów społeczeństwa obywatelskiego w kwestii prawnych i instytucjonalnych aspektów zwalczania nielegalnego gromadzenia i handlu bronią palną, by zwiększyć rolę krajowych punktów kontaktowych lub ustanowić takie punkty, a także by przygotować lub wdrożyć krajowe plany działania; by wzmocnić organizację regionalnych szefów policji w Afryce (RPCO) oraz zdolność do współpracy krajowych, regionalnych i kontynentalnych organów ścigania w zakresie zwalczania ponadgranicznego nielegalnego handlu bronią palną i materiałami wybuchowymi.

Komisja Europejska wsparła także wiele kompleksowych programów rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji społecznej – między innymi w Ugandzie, Sudanie, Republice Środkowoafrykańskiej, Nepalu – które bezpośrednio lub pośrednio dotyczyły ogólnego zmniejszenia przemocy, posiadania broni, restrukturyzacji sił zbrojnych i kwestii reintegracji byłych bojowników w społeczeństwie.

W 2008 r. KE aktywnie uczestniczyła w pracach organizacji regionalnych szefów policji w Afryce (RPCO) w kwestiach związanych z BSiL, w szczególności pracach zorganizowanych przez ONZ, OBWE lub UA.

II.A.1.2. Współpraca UE z innymi państwami

Kwestia BSiL była włączana do porządku obrad wielu regularnych dialogów politycznych UE z państwami trzecimi, w tym z Afryką, Europa Wschodnią i Południowo-Wschodnią.

W 2008 r. Rada UE osiągnęła porozumienie co do systematycznego włączania elementu BSiL do prawnie obowiązujących porozumień UE z państwami trzecimi. Umowa dotycząca tej kwestii i tekstu odniesienia, który będzie wykorzystywany w czasie negocjacji, została ogólnie uzgodniona. Zorganizowano spotkania trojki UE na poziomie ekspertów (globalne rozbrojenie i kontrola zbrojeń), a kwestia broni strzeleckiej i lekkiej zajęła znaczące miejsce w porządku obrad. Stały dialog na ten temat ze Stanami Zjednoczonymi, Kanadą, Japonią, Chinami, Federacją Rosyjską, Republiką Korei, Ukrainą i Brazylią odbywa się w ramach każdej prezydencji UE. Organizowane są również spotkania ad hoc trojki poświęcone problemowi BSiL.

II.A.2. Wsparcie finansowe, techniczne i innego rodzaju udzielone przez państwa członkowskie UE na projekty związane z BSiL

Poza projektami finansowanymi przez UE, poprzez różne dostępne jej instrumenty, państwa członkowskie finansowały również wiele projektów związanych z bronią strzelecką i lekką w ramach współpracy dwustronnej. Dotychczas państwa członkowskie wniosły następujący wkład do niniejszego sprawozdania:

AUSTRIA

W 2008 r. Austria nadal przyczyniała się do realizacji różnych projektów pomocowych, w tym prowadzonych przez UNODA, aby wesprzeć działania ONZ skierowane przeciwko BSiL, z położeniem największego nacisku na projekty w Afryce.

Austria wsparła w szczególności następujące projekty:

— Wdrożenie praktycznych środków w zakresie rozbrojenia w Afryce Zachodniej, wsparcie techniczne jednostki broni strzeleckiej ECOWAS oraz ECOSAP,

— Uregulowanie pośrednictwa w handlu bronią strzelecką w Afryce,

— Opracowanie instrumentu prawnego do kontroli BSiL w Afryce Środkowej.

ESTONIA

W 2008 r. Estonia przyczyniła się finansowo do zorganizowania warsztatów na temat wdrożenia międzynarodowego instrumentu pozwalającego państwom na identyfikację i śledzenie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej w sposób terminowy i wiarygodny, które odbyły się w Rio de Janeiro 11–12 czerwca 2008 r.

W 2008 r. Estonia dokonała wkładu finansowego na rzecz funduszu powierniczego NATO/PdP „Gruzja II: zniszczenie pocisków i rakiet”.

FINLANDIA

— W2008 r. Finlandia wsparła program broni strzeleckiej ECOWAS (ECOSAP) kwotą 250 000 EUR, czyli fińskie wsparcie wyniosło łącznie 750 000 EUR w latach 2006–2008;

— wkład finansowy w program OBWE dotyczący BSiL i amunicji konwencjonalnej w Republice Tadżykistanu, faza II (łącznie 345 197 EUR);

— finansowe wsparcie dla OBWE na „Konferencję na temat synergii w organizacjach regionalnych w zakresie realizacji programu działania ONZ przeciwko nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką”, która odbyła się w Brukseli 28–30 maja 2008 r. (łącznie 20 000 EUR);

— wkład w fundusz powierniczy NATO Partnerstwa dla Pokoju w Afganistanie na rzecz zapewniania wsparcia dla bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami amunicji.

FRANCJA

W latach 2006–2008 Francja finansowała, poprzez UNDP, trzy programy dotyczące broni strzeleckiej i lekkiej:

— wkład do programu wsparcia kontroli broni lekkiej w państwach członkowskich ECOWAS, który stanowi kontynuację wysiłków Francji w Unii Europejskiej (260 000 USD);

— projekt zmniejszenia przemocy z użyciem broni w DRK, dzięki kontroli broni lekkiej i promowaniu trwałych środków utrzymania (750 000 USD);

— program kontroli broni lekkiej i cywilnego rozbrojenia w Burundi (200 000 USD).

W 2008 r. Francja wniosła również wkład w działania w ramach budżetu RACVIAC-CSC (30 000 EUR).

NIEMCY

Niemcy dokonują wkładu w projekty i działania w zakresie BSiL, w tym amunicji do niej, w ramach różnych instytucji i organizacji oraz we współpracy z tymi instytucjami i organizacjami. Większość tych działań podejmowana jest w szerszych ramach czasowych niż rok kalendarzowy. Kluczowe inicjatywy z roku 2008 są wyszczególnione poniżej:

Afganistan (czas trwania: 2004–; budżet ogólny: 3 000 000 EUR) Od roku 2004 Niemcy wspierają w Afganistanie proces rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji (DDR) oraz proces rozwiązania nielegalnie uzbrojonych ugrupowań (DIAG), współfinansując unieszkodliwianie i niszczenie nadwyżek broni i amunicji.

Angola (czas trwania 2003–2009; budżet ogólny: 11 990 332 EUR) Niemcy wspierają reintegrację społeczną i ekonomiczną byłych uczestników walki i ich rodzin w Angoli. Za pośrednictwem Instituto de Reintegração Sócio-Profissional para Ex-militares (IRSEM) Niemcy dokonują wkładu w prowadzony przez Bank Światowy program demobilizacji i reintegracji (ADRP). Reintegracja byłych uczestników walk jest wspierana na szczeblu lokalnym przy pomocy społeczno-gospodarczych programów rozwoju oraz poprzez wzmacnianie administracji samorządowej.

Kambodża (czas trwania 2007-2009; budżet ogólny: 1 615 000 EUR) Niemcy nadal wspierały Królewski Rząd Kambodży w jego pracach na rzecz kwestii kontroli BSiL, koncentrując się na zarządzaniu zapasami i niszczeniu zapasów amunicji konwencjonalnej stanowiącej nadwyżki, a także na bezpiecznym składowaniu broni policyjnej.

Demokratyczna Republika Konga (czas trwania: 2005–2011, budżet ogólny: 12 000 000 EUR) Niemcy wspierają kwotą w wysokości 3,5 mln EUR reintegrację społeczną i ekonomiczną dzieci i młodzieży dawniej powiązanych z oddziałami zbrojnymi w prowincji Maniema w DRK (wsparcie techniczne), jak również funduszami na reintegrację byłych uczestników walk w wysokości 8,5 mln EUR (do października 2008 r., wsparcie finansowe) przeznaczonymi na pracochłonne projekty związane z infrastrukturą.

Ghana (04/2008) W kwietniu 2008 r. rząd Niemiec (w ścisłej współpracy z Urzędem ds. Niemieckiej Współpracy Technicznej (GTZ) i Bońskim Międzynarodowym Centrum Konwersji (BICC) oraz jednostką Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) ds. broni lekkiej) wsparł skierowane do ekspertów warsztaty, które odbyły się w Międzynarodowym Centrum Szkoleń w zakresie Utrzymywania Pokoju im. Kofiego Annana (KAIPTC) w Akrze w Ghanie. Celem tych warsztatów była wymiana dobrych praktyk i priorytetów dotyczących kontroli BSiL w Afryce Zachodniej. Wzięli w nich udział przedstawiciele organizacji społeczeństwa obywatelskiego, agencji rządowych i organizacji regionalnych z subregionu i spoza niego. Opublikowano przygotowany i zweryfikowany podczas warsztatów podręcznik, który zawiera kwestie uznawane za najistotniejsze dla praktyków, twórców polityki i badaczy kwestii BSiL.

Region Wielkich Jezior (czas trwania 2003–2009; budżet ogólny: 12 900 000 EUR) Niemcy dokonują wkładu w fundusz powierniczy Banku Światowego na rzecz prowadzonego przez wiele państw programu demobilizacji i reintegracji w regionie Wielkich Jezior w kwocie 12,9 mln EUR. Niemcy przeznaczają również fundusze na projekt „Zwalczanie nielegalnego rozprzestrzeniania broni strzeleckiej i lekkiej”, który jest realizowany w ramach wsparcia procesu konferencji Regionu Wielkich Jezior (2004–2011)/7,5 mln EUR.

„Współpraca na rzecz rozwoju i kontrola broni strzeleckiej” (czas trwania 2001–2008; budżet ogólny: 3 452 000 EUR) Rząd niemiecki ustanowił projekt sektorowy „Współpraca na rzecz rozwoju i kontroli broni strzeleckiej (DECOSAC)”. Jednym z celów tego projektu jest opracowanie instrumentów testowych służących do kontroli broni strzeleckiej w trakcie współpracy na rzecz rozwoju. W lipcu 2008 r. projekt sektorowy „Współpraca na rzecz rozwoju i kontroli broni strzeleckiej” połączono z projektem sektorowym „Zapobieganie kryzysom”, a projekt „Reforma sektora bezpieczeństwa” z projektem sektorowym „Pokój i bezpieczeństwo” (czas trwania 2008–2014, budżet 2008–2011: 5 000 000 EUR). Program „Pokój i bezpieczeństwo” dotyczy kwestii związanych z BSiL w zakresie zmniejszania skali przemocy z użyciem broni i zapobiegania takiej przemocy.

WĘGRY

Węgry przeznaczyły kwotę 14 000 EUR na projekt funduszu powierniczego NATO PdP na zniszczenie BSiL i MANPADS na Ukrainie.

WŁOCHY

W 2008 r. Włochy przeznaczyły pewną kwotę na inicjatywy międzynarodowe mające na celu ograniczanie nielegalnego handlu BSiL, takie jak programy kontroli BSiL w ramach ECOWAS i projekt UNDP kontroli broni strzeleckiej w Bośni-Hercegowinie.

W stosownych przypadkach włoskie siły zbrojne uczestniczące w wielostronnych operacjach utrzymywania i wprowadzania pokoju zbierały lub zajmowały i niszczyły broń strzelecką i lekką.

LITWA

W okresie 2005–2008 prowadzony przez Litwę zespół odbudowy prowincji w prowincji Ghor w Afganistanie zebrał 1 710 sztuk BSiL (451 sztuk w 2008 r.) i zniszczył ponad 3 300 sztuk uzbrojenia zawierającego materiały wybuchowe.

NIDERLANDY

W 2008 r. Niderlandy wniosły między innymi wkład do następujących instytucji, projektów i innych działań w dziedzinie broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji:

— badanie na temat broni strzeleckiej, podstawowe finansowanie;

— forum genewskie, tworzenie sposobów osiągania postępów w rozbrojeniu i kontroli broni 07–08;

— HALO Trust, gromadzenie i niszczenie broni strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji w Afganistanie;

— UNDP/Kosowo, inicjatywa na rzecz kontroli broni strzeleckiej;

— UNIDIR, opracowanie protokołu oceniającego potrzeby w zakresie bezpieczeństwa (II) i innych analiz;

— Regionalne Centrum ds. Broni Strzeleckiej (RECSA), wprowadzenie w życie deklaracji z Nairobi oraz protokołu z Nairobi w regionie Wielkich Jezior i Rogu Afryki;

— program „Bezpieczny świat”, regionalne i inne programy dotyczące BSiL;

— wsparcie dla krajowego punktu kontaktowego w zakresie BSiL, realizacja krajowego planu działania dla Ugandy;

— UNDP/Bośnia-Hercegowina, zniszczenie BSiL i amunicji;

— grupa wzajemnej pomocy (MAG), pomoc techniczna w zakresie zniszczenia w Burundi przemieszczanej BSiL;

— Asociación para Políticas Públicas (APP), działania przeciwko rozprzestrzenianiu i nielegalnemu handlowi bronią strzelecką w Argentynie;

— fundusz powierniczy NAMSA/NATO PdP, niszczenie broni strzeleckiej i lekkiej, przenośnych przeciwlotniczych zestawów rakietowych (MANPADS) i amunicji na Ukrainie.

POLSKA

W Tbilisi odbyły się w maju 2008 r. polsko-gruzińskie konsultacje w sprawie kontroli eksportu broni i towarów podwójnego zastosowania. Delegacja z polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Ministerstwa Gospodarki została przyjęta przez wiceministrów obrony i spraw zagranicznych Gruzji. W sesjach roboczych posiedzeń wzięli udział przedstawiciele gruzińskich ministerstw: spraw zagranicznych, obrony, sprawiedliwości i rozwoju gospodarczego. Omówiono dwie podstawowe kwestie:

1. Gruziński system kontroli eksportu w praktyce, jego spójność i przejrzystość oraz możliwe obszary poprawy;

2. Ramy przyszłego programu szkoleń i seminariów w zakresie kontroli eksportu.

Po powyższych konsultacjach zorganizowano w Warszawie dwudniowe (17–18 grudnia 2008 r.) seminarium na temat przeglądu prawnego dla przedstawicieli organów kontroli eksportu z Gruzji, przy współpracy Austrii, Niemiec, Słowenii i Szwecji, jako część współpracy UE w ramach długoterminowego projektu UE w zakresie eksportu towarów podwójnego zastosowania. Seminarium miało na celu przedstawienie międzynarodowych i krajowych ram prawnych w zakresie kontroli eksportu w handlu towarami podwójnego zastosowania i broni, w szczególności BSiL.

PORTUGALIA

W razie konieczności siły zbrojne Portugalii uczestniczące w operacjach utrzymywania i wprowadzania pokoju przejmowały i niszczyły broń strzelecką i lekką.

SŁOWENIA

Rząd Słowenii ustanowił w 1998 r. międzynarodowy fundusz powierniczy na rzecz rozminowywania i pomocy ofiarom min jako organizację humanitarną i nieprzynoszącą dochodu. Fundusz pomaga państwom Europy Południowo-Wschodniej i Azji Środkowej rozwiązywać problemy związane z minami lądowymi oraz pomaga ofiarom takich min w rehabilitacji fizycznej i społeczno-gospodarczej. Po ponad dziesięciu latach doświadczeń fundusz rozszerzy również program pomocy na obszar BSiL. W ramach funduszu w Albanii realizowany jest obecnie roczny projekt informowania o zakresie ryzyka związanego z BSiL na kwotę 200 000 EUR; rezultaty tego działania mają być widoczne w ciągu najbliższych kilku lat.

HISZPANIA

Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ)

W 2008 r. Hiszpania dobrowolnie wniosła 2 mln EUR na rzecz projektu UNICEF w zakresie reintegracji społecznej dzieci-żołnierzy. Hiszpańska Agencja Współpracy Międzynarodowej na rzecz Rozwoju (AECID) wniosła inne dobrowolne wkłady na finansowanie projektów na rzecz ofiar broni palnej, ich rodzin i wspólnot, z których pochodzą.

Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie

W 2008 r. Hiszpania dobrowolnie wniosła 400 000 EUR na wsparcie następujących projektów wymiaru polityczno-wojskowego OBWE:

— w zakresie BSiL: Białoruś i Tadżykistan;

— w zakresie amunicji konwencjonalnej, materiałów wybuchowych i detonatorów: Gruzja (rozwój zdolności demilitaryzacyjnych i przetwarzania nadwyżek amunicji) i Czarnogóra (zniszczenie zapasów nadwyżek amunicji);

— zniszczenie mieszanki paliwa rakietowego: Ukraina i Kazachstan.

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO)

W 2008 r. Hiszpania dobrowolnie wniosła wkłady na rzecz następujących projektów:

— fizyczne bezpieczeństwo magazynów broni i amunicji oraz zarządzanie magazynami amunicji w Afganistanie: 150 000 EUR;

— rozwój zdolności Gruzji w zakresie demilitaryzacji: 25 000 EUR.

Forum parlamentarne w zakresie BSiL

Dwóch hiszpańskich parlamentarzystów zwyczajowo brało udział w posiedzeniach forum parlamentarnego w zakresie BSiL od czasu jego powstania w Hiszpanii w październiku 2002 r.. Hiszpania wniosła następujące dobrowolne wkłady na rzecz forum: 30 000 EUR w 2007 r. i 80 000 EUR w 2008 r..

ECOWAS (Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Zachodniej).

W grudniu 2005 r. Hiszpania podpisała z Sekretariatem Wykonawczym Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) protokół ustaleń, zobowiązując się do wpłaty na rzecz działań i programów organizacji sumy miliona EUR w latach 2006–2008, z czego 750 000 EUR miało być przeznaczone na wsparcie programu kontroli BSiL w Afryce Zachodniej. W 2008 r. przeznaczono na ten cel 250 000 EUR.

UN-LiREC i UNDP

Hiszpania wsparła również finansowo różne działania prowadzone przez Regionalne Centrum Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz Pokoju, Rozbrojenia i Rozwoju Ameryki Łacińskiej i Karaibów (UN-LiREC) (275 000 EUR) oraz Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) (600 000 EUR). Działania te obejmują zniszczenie 42 537 sztuk BSiL w kontekście wieloletniego procesu niszczenia broni palnej w Peru (2007–2009), przygotowanie podręcznika najlepszych praktyk w zakresie niszczenia broni palnej, organizowanie spotkań regionalnych itp.

Organizacje pozarządowe

W 2008 r. Hiszpania dobrowolnie wsparła organizacje pozarządowe „Instituto de Enseñanza para el Desarrollo Sostenible (IEPADES)” (Gwatemala) (50 000 EUR) i „Badanie na temat broni strzeleckiej” (SAS) (100 000 EUR), by ułatwić im działalność i badania w zakresie stosowania deklaracji z Genewy w sprawie przemocy z użyciem broni i rozwoju.

SZWECJA

W 2008 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych finansowało badanie Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem (SIPRI), dokumentujące i analizujące informacje dotyczące transferów BSiL zgłoszone UNROCA w latach 2003–2006. Wyniki badania przedstawiono podczas trzeciego posiedzenia odbywającego się co dwa lata spotkania państw w celu rozważenia realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, które odbyło się w lipcu 2008 r. w Nowym Jorku.

Inne działania wspierane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych:

— badanie na temat broni strzeleckiej, Genewa: 1 mln SEK podstawowego finansowania rocznie (2005, 2006, 2007 i 2008);

— SIPRI (oprócz finansowania podstawowego): 265 000 SEK w 2008 r. na projekt badawczy dotyczący przekazywania BSiL do UNROCA (por. powyżej); 1 921 000 SEK w 2008 r. na analizę transferów BSiL do Afryki; 1 885 000 SEK w 2008 r. na zredagowanie rocznika SIPRI.

Projekty związane z BSiL wspierane przez Sida:

— UN-LiREC, 12 mln SEK (2008–2012);

— forum parlamentarne w zakresie BSiL (organizacja światowa), 4,6 mln SEK (2008–2010);

— OBWE Ukraina, zniszczenie zapasów mieszanki paliwa rakietowego, 15 mln SEK (2008–2010);

— program UNICEF w zakresie BSiL, 15,5 mln SEK (2006–2009);

— Saferworld (prace związane z BSiL), 12,6 mln SEK (2007–2009).

Ponadto Sida wsparła kwotą 6 mln SEK w latach 2008–2010 programy DDR w Ugandzie skoncentrowane na demobilizacji i reintegracji społecznej byłych bojowników, którzy są dziećmi.

Akademia im. Folkego Bernadottego jest zaangażowana w utrzymywanie i poszerzanie międzynarodowej sieci ekspertów w dziedzinie DDR, w ramach której można wymieniać się teoretycznymi i praktycznymi wiadomościami i doświadczeniami. Akademia jest członkiem Zintegrowanej Grupy Szkoleniowej ds. DDR, grupującej instytucje szkoleniowe, których wspólnym celem jest opracowywanie i wymiana materiałów szkoleniowych opartych na zintegrowanych standardach ONZ w zakresie DDR (IDDRS). Akademia przeprowadza co roku w Szwecji kursy z zakresu DDR i wspiera szkolenia w zakresie DDR w innych krajach i podczas misji międzynarodowych; postępowała tak również w 2008 r.

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

W 2008 r. UK przyczyniło się do następujących działań związanych z BSiL:

— wsparcie znajdującego się w Nairobi Regionalnego Centrum ds. Broni Strzeleckiej (RECSA), co ma pomóc państwom Afryki Środkowej i Wschodniej we wzmocnieniu kontroli broni strzeleckiej;

— podstawowe finansowanie badania na temat broni strzeleckiej;

— wsparcie dla wielu prowadzonych przez Safeworld ocen obecnej legislacji w zakresie kontroli transferów;

— szkolenie w zakresie kontroli i śledzenia BSiL prowadzone w Brazylii, Salwadorze i Mozambiku;

— techniczne wsparcie zapewnione Republice Konga w zakresie identyfikowania, składowania i niszczenia broni, a także obchodzenia się z nią;

— działania na rzecz propagowania skutecznych kontroli eksportu;

— wsparcie prac na rzecz rozbrojenia i demobilizacji byłych bojowników w Sudanie.

W latach 2008–2010 władze Luksemburga finansowały projekt prowadzony przez Europejski Instytut Badawczo-Informacyjny ds. Pokoju i Bezpieczeństwa (GRIP) na rzecz wzmocnienia sieci afrykańskich organizacji pozarządowych zajmujących się zapobieganiem konfliktom i budową pokoju. Projekt ten przewiduje między innymi utworzenie sieci organizacji pozarządowych Afryki Środkowej i Zachodniej działających w zakresie kultury pokoju, ustanawiania pokoju oraz zwalczania rozprzestrzeniania broni lekkiej. Całkowity wkład w powyższy projekt wynosi 285 000 EUR.

II.A.3. Organizowanie i udział w międzynarodowych seminariach i konferencjach

ESTONIA

Przedstawiciele Estonii aktywnie uczestniczyli w rozmaitych międzynarodowych konferencjach, kursach i seminariach związanych z problemami w zakresie BSiL, organizowanych przez ONZ, OBWE, UE i inne organizacje międzynarodowe, jak również przez organizacje pozarządowe. Estonia wspiera również negocjacje dotyczące międzynarodowego traktatu o handlu bronią.

Estonia jest państwem uczestniczącym w porozumieniu z Wassenaar.

W 2008 r. Estonia przewodniczyła forum współpracy OBWE w dziedzinie bezpieczeństwa.

Przedstawiciele agencji rządowych i organu wydającego pozwolenia na wywóz (Komisja ds. Towarów o Znaczeniu Strategicznym) również aktywnie uczestniczyli w pracach grup roboczych Unii Europejskiej: Grupy Roboczej ds. Wywozu Broni Konwencjonalnej (COARM) i Grupy Roboczej ds. Towarów Podwójnego Zastosowania (WPDUG).

Estonia corocznie przedkłada sprawozdania do prowadzonego przez ONZ i OBWE rejestru broni konwencjonalnej.

IRLANDIA

Irlandia również uczestniczyła w procesie genewskim dotyczącym broni strzeleckiej, inicjatywie forum genewskiego, dzięki której rządy, organizacje międzynarodowe i pozarządowe odbywają regularnie nieformalne konsultacje, by propagować i monitorować realizację programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach. Irlandia zapewniła finansowanie forum genewskiego również w 2008 r.

Irlandia finansowała Międzynarodową Sieć Działań przeciwko Broni Strzeleckiej, stowarzyszenie organizacji społeczeństwa obywatelskiego pracujących na rzecz zatrzymania rozprzestrzeniania i niewłaściwego wykorzystywania broni strzeleckiej i lekkiej.

SŁOWENIA

Prezydencja słoweńska zorganizowała w Lublanie w dniach 4–6 maja 2008 r. pierwsze w ramach wspólnego działania 2008/230/WPZiB seminarium promujące kontrolę eksportu broni konwencjonalnej i zasady kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu uzbrojenia; udział w nim wzięli urzędnicy państwowi zajmujący się wydawaniem pozwoleń na wywóz broni z sześciu państw Europy Południowo-Wschodniej.

II.A.4. Inne inicjatywy

LUKSEMBURG

W latach 2008–2010 władze Luksemburga finansowały projekt prowadzony przez Europejski Instytut Badawczo-Informacyjny ds. Pokoju i Bezpieczeństwa (GRIP) na rzecz wzmocnienia sieci afrykańskich organizacji pozarządowych zajmujących się zapobieganiem konfliktom i budową pokoju. Projekt ten przewiduje między innymi utworzenie sieci organizacji pozarządowych Afryki Środkowej i Zachodniej działających w zakresie kultury pokoju, ustanawiania pokoju oraz zwalczania rozprzestrzeniania broni lekkiej. Całkowity wkład w powyższy projekt wynosi 285 000 EUR.

HISZPANIA

Hiszpania zorganizowała „5. seminarium na temat broni strzeleckiej i lekkiej” poświęcone przyszłości programu działania ONZ i projektowi traktatu o handlu bronią, które odbyło się 18–22 lutego 2008 r. w centrum szkoleniowym w Cartagena de Indias (Kolumbia), pierwsze subregionalne seminarium na temat Deklaracji z Genewy w sprawie przemocy z użyciem broni i rozwoju, które odbyło się 28–30 kwietnia 2008 r. w centrum szkoleniowym w La Antigua w Gwatemali, w ramach projektów szkoleniowych i pomocowych prowadzonych przez Hiszpańską Agencję Współpracy Międzynarodowej na rzecz Rozwoju (AECID).

SŁOWENIA

Podczas prezydencji Słowenii Grupa Robocza ds. Powszechnego Rozbrojenia i Kontroli Zbrojeń (CODUN) rozpoczęła również dyskusje nad możliwościami włączenia elementu BSiL do porozumień politycznych zawieranych przez UE ze stronami trzecimi.

II.B. Udział w pracach organizacji międzynarodowych i porozumieniach regionalnych w dziedzinie broni konwencjonalnej, w szczególności broni strzeleckiej i lekkiej

UE w dalszym ciągu wspierała realizację programu działań ONZ w dziedzinie BSiL, który nadal jest podstawą starań podejmowanych na szczeblu światowym. UE wygłosiła oświadczenia na odbywającym się dwa razy w roku posiedzeniu państw, które miało miejsce w lipcu w Nowym Jorku, i którego sprawozdanie końcowe przyjęto w głosowaniu zarządzonym na wniosek Iranu; Iran i Zimbabwe wstrzymały się od głosu. Sprawozdanie przewiduje poprawę i wzmocnienie realizacji oenzetowskiego programu działania i będzie stanowić wytyczne dla przyszłych działań UE w tym zakresie.

UE nadal zdecydowanie wzywa do czynienia postępów we wzmacnianiu kontroli nad przepływem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. W 2008 r. UE obchodzi dziesiątą rocznicę Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu uzbrojenia, który znacznie przyczynił się do osiągania tego celu. Unia Europejska nadal przywiązuje ogromną wagę do wysiłków dokonywanych w ramach porozumienia z Wassenaar.

UE pozostała również w pełni zaangażowana w proces międzynarodowego traktatu o handlu bronią. Państwa członkowskie UE aktywnie uczestniczyły w pracach grupy ekspertów rządowych ustanowionej przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (jej członkami zostało siedem państw członkowskich UE). UE była nadal zaangażowana w prace i zachęcała państwa trzecie do wspierania procesu. Wszystkie państwa członkowskie znalazły się wśród 110 państw popierających 63. rezolucję Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ wzywającą do ustanowienia otwartej grupy roboczej, która miałaby ułatwić dalsze analizowanie sposobów realizacji zaleceń ze sprawozdania Sekretarza Generalnego, przygotowanego we współpracy z grupą ekspertów rządowych.

AUSTRIA

Jeśli chodzi o broń strzelecką i lekką, prócz aktywnej współpracy w ramach UE, Austria aktywnie uczestniczyła w pracach organizacji międzynarodowych i regionalnych, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, OBWE, Rada Partnerstwa Euroatlantyckiego i wiedeńskiego systemu kontroli eksportu w ramach porozumienia z Wassenaar.

BELGIA

W 2008 r. Belgia sfinansowała kilka projektów i organizacji, które pracowały nad kwestią destabilizującego rozprzestrzeniania BSiL:

— tworzenie wsparcia i zdolności rozwoju krajowych planów działania w zakresie broni strzeleckiej i lekkiej w Burundi, Demokratycznej Republice Konga i Ruandzie dzięki GRIP;

— zwalczanie przez Safeworld rozprzestrzeniania BSiL w Bangladeszu, Azja Południowa;

— publikacja rocznego sprawozdania dotyczącego analizy na temat broni strzeleckiej;

— dokonana przez Uniwersytet w Gandawie analiza BSiL przejętej w Kolumbii, by ocenić i usprawnić europejskie kontrole eksportu BSiL;

— zwalczanie nielegalnej produkcji broni palnej i handlu nią w Kolumbii przez Biuro ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości – UNODC/PNUCID;

— fundusz powierniczy NATO na rzecz Korpusu Ochrony Kosowa KPC został zastąpiony NATO;

— inicjatywa UNDP na rzecz kontroli broni strzeleckiej w Kosowie (KOSSAC);

— SACBIH – program UNDP kontroli broni strzeleckiej w Bośni.

FINLANDIA

W 2008 r. Finlandia aktywnie uczestniczyła w pracach organizacji międzynarodowych i struktur regionalnych związanych z kwestiami BSiL. Oprócz działań wymienionych poniżej Finlandia uczestniczy w posiedzeniach i sporządzaniu sprawozdań UE, ONZ, OBWE, NATO/Rady Partnerstwa Euroatlantyckiego (EAPC) i porozumienia z Wassenaar.

Dodatkowo:

— oddelegowanie do centrum zapobiegania konfliktom OBWE funkcjonariusza wspierającego forum współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa (FSC) zajmującego się sprawami broni strzeleckiej;

— Finlandia przewodniczyła procesowi genewskiemu dotyczącemu grupy roboczej ds. broni strzeleckiej w trakcie odbywającego się co dwa lata posiedzenia państw w 2008 r. i przygotowaniom do trzeciego posiedzenia;

— udział w grupie głównej deklaracji z Genewy w sprawie przemocy z użyciem broni i rozwoju i pomoc w praktycznej realizacji deklaracji, w szczególności w Kenii;

— wkład finansowy w analizę na temat broni strzeleckiej do rocznika statycznego broni strzeleckiej z 2008 r. (ogółem 20 000 EUR);

— finansowy wkład w projekt UNIDIR (Instytut Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem) „Realizacja programu działania ONZ w zakresie BSiL – analiza sprawozdań przedstawionych przez państwa w latach 2006–2008” (łącznie 20 000 EUR).

FRANCJA

Odnotowując, że zwykle nie ma żadnej wzmianki o BSiL w porozumieniach–o wymiarze WPZiB–Unii Europejskiej z państwami trzecimi, Francja przyjęła podczas swojej prezydencji w Radzie UE artykuł o BSiL jako jedną z klauzul politycznych. Decyzja ta powinna poprawić realizację strategii UE na rzecz zwalczania nielegalnego gromadzenia i handlu BSiL i amunicją do tych rodzajów broni (2005) oraz stanowić dowód wagi, jaką Unia Europejska przywiązuje do tego zagrożenia.

Podczas swojej prezydencji w Radzie UE Francja popierała rozpoczęcie dialogu na temat BSiL między UE a Chinami, chcąc wprowadzić bardziej odpowiedzialne podejście do transferów broni lekkiej i amunicji do niej, w szczególności w Afryce.

Francja zaproponowała, by Grupa Robocza ds. Powszechnego Rozbrojenia i Kontroli Zbrojeń (CODUN) rozważyła finansowanie projektów, które miałyby usprawnić realizację inicjatywy na rzecz zwalczania nielegalnego handlu BSiL w transporcie lotniczym. Inicjatywa ta ma na celu ustanowienie wymiany informacji, poprzez SITCEN, dotyczących linii lotniczych, które mogą być zamieszane w taki handel, oraz określenie kryteriów ogłaszania alarmów.

NIEMCY

Niemcy aktywnie uczestniczą w pracach organizacji międzynarodowych i regionalnych, jak również w porozumieniach odnoszących się do broni strzeleckiej i lekkiej, w tym do amunicji do tych rodzajów broni. Te wielostronne mechanizmy obejmują w szczególności: ONZ, OBWE, NATO i porozumienie z Wassenaar. Niemcy regularnie oddelegowują ekspertów na wizytacje oceniające, jak również na warsztaty i seminaria organizowane w ramach wyżej wymienionych organizacji.

LITWA

Litwa regularnie uczestniczyła w wydarzeniach dotyczących BSiL organizowanych przez ONZ, OBWE, UE i NATO. Litwa przesłała ONZ sprawozdania z realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach. Przesłała również roczne sprawozdanie w ramach Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu uzbrojenia, prowadzonego przez ONZ rejestru broni konwencjonalnej, informacje o imporcie i eksporcie BSiL uznanej za nadwyżkę lub przejętej i zniszczonej na mocy dokumentu OBWE w sprawie BSiL, a także inne stosowne sprawozdania i dane.

NIDERLANDY

Niderlandy są członkiem grupy głównej deklaracji z Genewy w sprawie przemocy z użyciem broni i rozwoju i aktywnie uczestniczą w jej realizacji. W 2008 r. Niderlandy sfinansowały zorganizowanie regionalnej konferencji państw Europy Wschodniej i Południowej.

Niderlandy są członkiem sieci grupy zadaniowej OECD/DAC–INCAF w zakresie ograniczania przemocy z użyciem broni, i aktywnie pracują nad wzmocnieniem dalszej integracji polityki i programów związanych z BSiL/przemocą z użyciem broni z ramami rozwoju programów reformy sektora bezpieczeństwa (SSR).

Niderlandy wspierają plan działania ONZ i stosowne rezolucje Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Ponadto Niderlandy pracują nad propagowaniem lepszego rozumienia problemu BSiL w szerokim sensie, wspierając projekty instytutów badawczych, takie jak prowadzona w Genewie analiza na temat broni strzeleckiej, program zarządzania bronią Instytutu Studiów nad Bezpieczeństwem (ISS) i analizy UNIDIR.

III.1. Organizacja Narodów Zjednoczonych

AUSTRIA

Austria wzięła udział w trzecim posiedzeniu odbywającego się co dwa lata spotkania państw stron programu działania ONZ przeciwko nielegalnemu handlowi BSiL i współfinansowała udział w tym spotkaniu rozwijających się państw Afryki.

Austria nadal wspierała proces realizacji programu działania ONZ dotyczącego BSiL i przekazała do Sekretariatu ONZ swoje sprawozdania krajowe za lata 2007 i 2008 zawierające informacje dotyczące znakowania i śledzenia.

BELGIA

Belgia wzięła udział w pracach trzeciego posiedzenia odbywającego się co dwa lata spotkania państw w celu rozważenia realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, które odbyło się 14–18 lipca 2008 r. w Nowym Jorku.

Podczas debaty o rozbrojeniu zainicjowanej przez Kostarykę podczas posiedzenia Rady Bezpieczeństwa ONZ 19 listopada 2008 r. Belgia poparła przyjęcie międzynarodowego traktatu o handlu bronią, by zwiększyć bezpieczeństwo osób, w szczególności najsłabszych warstw społeczeństwa, takich jak dzieci.

BUŁGARIA

W okresie sprawozdawczym – 2008 roku – Bułgaria wzięła udział w trzecim posiedzeniu odbywającego się co dwa lata spotkania państw w celu rozważenia realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, które odbyło się 14–18 lipca 2008 r. w Nowym Jorku. Przed spotkaniem Bułgaria przedstawiła sprawozdanie krajowe w sprawie realizacji programu działania ONZ, w tym informacje o znakowaniu i śledzeniu.

CYPR

Cypr przedstawia Organizacji Narodów Zjednoczonych sprawozdania z realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach. Ponadto w tym względzie należy także przywołać krajowe sprawozdanie z realizacji programu działania ONZ, przedstawione w lipcu 2008 r., przed trzecim półrocznym spotkaniem państw stron konferencji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, które odbyło się w Nowym Jorku (14–18 lipca 2008 r.). Ponadto Cypr przedstawił Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka (w oparciu o decyzję 124/2004) informacje na temat „zapobiegania łamaniu praw człowieka w wyniku dostępności i niewłaściwego wykorzystywania broni strzeleckiej i lekkiej”.

REPUBLIKA CZESKA

Republika Czeska wspierała inicjatywy prowadzące do propagowania i realizacji ITI. W ramach tych wysiłków Republika Czeska dobrowolnie przeznaczyła 1,8 mln CZK (95 969 USD) na fundusz powierniczy ONZ na rzecz umocnienia pokoju poprzez praktyczne działania związane z rozbrojeniem, aby wesprzeć UNODA w zorganizowaniu w Pradze seminarium poświęconego znakowaniu BSiL dla uczestników z 15 państw z Afryki Wschodniej, Południowej i Północnej. Republika Czeska będzie współgospodarzem tego seminarium i przedstawi na nim swoją analizę techniczną i doświadczenia.

Republika Czeska przesłała ONZ sprawozdania z realizacji programu ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach.

FINLANDIA

Finlandia była członkiem biura trzeciego posiedzenia odbywającego się co dwa lata spotkania państw w sprawie broni strzeleckiej i lekkiej, które odbyło się w Nowym Jorku w lipcu 2008 r.

Finlandia nadal wspierała międzynarodowe wysiłki na rzecz wzmocnienia kontroli eksportu broni i ograniczania rozprzestrzeniania BSiL.

Finlandia od początku zdecydowanie opowiadała się za międzynarodowym traktatem o handlu bronią. W 2008 r. Finlandia była członkiem grupy ekspertów rządowych ONZ w zakresie międzynarodowego traktatu o handlu bronią i w 2009 r. nadal uczestniczy w pracach otwartej doraźnej grupy roboczej. Finlandia jest jednym z członków biura otwartej doraźnej grupy roboczej.

FRANCJA

Podczas trzeciego posiedzenia odbywającego się co dwa lata spotkania państw stron programu działania ONZ dotyczącego BSiL przyjęto sprawozdanie, co nie udało się podczas posiedzenia w 2006 r.. Działając jako prezydencja Rady UE, Francja przeprowadziła ćwiczenie koordynacyjne przedstawicieli państw członkowskich, które pomogło skonsolidować stanowisko UE w sprawie wybranej procedury, oraz wygłosiła przemówienie, w którym opowiedziała się przeciw głosowaniu w przypadku przyjmowania sprawozdania. Posiedzenia w formacie trojki pozwoliły również pewnym państwom wycofać ich zastrzeżenia.

Francja wzięła udział w pracach grupy ekspertów rządowych ustanowionej w celu rozważenia, jakie kroki podjąć, by usprawnić współpracę w kwestii zapasów amunicji konwencjonalnej uznanej za nadwyżkę, która spotkała się trzy razy w 2008 r. i opublikowała swoje sprawozdanie w dokumencie ONZ A/63/182.

NIEMCY

W 2008 r. Niemcy aktywnie uczestniczyły w pracach grupy ekspertów rządowych, która analizowała możliwości przygotowania międzynarodowego traktatu o handlu bronią, jego zakres i proponowane szczegóły. Niemcy stale opowiadały się na szczeblu międzynarodowym za restrykcyjną krajową polityką kontroli eksportu w przypadku sprzętu wojskowego. Aktywnie popierają zatem globalne stosowanie traktatu o handlu bronią i propagują kompleksowe podejście do takiego instrumentu. Rząd Niemiec będzie nadal szukał poparcia dla restrykcyjnego traktatu o handlu bronią wśród państw importerów i eksporterów.

IRLANDIA

Irlandia wzięła udział w pracach trzeciego posiedzenia odbywającego się co dwa lata spotkania państw w celu rozważenia realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, które odbyło się 14–18 lipca 2008 r. w Nowym Jorku.

WŁOCHY

W 2008 r. Włochy aktywnie uczestniczyły w trzecim posiedzeniu odbywającego się co dwa lata spotkania państw w sprawie programu działania ONZ z 2001 roku na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, które odbyło się w Nowym Jorku. W ramach Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ Włochy poparły wszystkie rezolucje mające na celu ograniczenie nielegalnego handlu BSiL i wzmocnienia międzynarodowej współpracy w zakresie kontroli BSiL.

W 2008 r. Włochy były także członkiem grupy ekspertów rządowych ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią i w stosownych debatach wspierały konkretne działania na rzecz tego międzynarodowego traktatu.

LITWA

Litwa przewodniczyła trzeciemu posiedzeniu odbywającego się co dwa lata w ramach ONZ spotkania państw stron mającego na celu rozważenie realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, które odbyło się w Nowym Jorku 14–18 lipca 2008 r.

LUKSEMBURG

W ramach Pierwszego Komitetu 63. sesji Zgromadzenia Ogólnego Luksemburg był współwnioskodawcą lub głosował za przyjęciem różnych rezolucji dotyczących BSiL i amunicji.

Luksemburg dobrowolnie wpłacił 50 000 EUR na rzecz projektu UNDP: „Kosowo – inicjatywa na rzecz kontroli broni strzeleckiej”.

MALTA

Malta przedstawiła swoje krajowe sprawozdanie z realizacji w 2008 r. programu działania UNODA. Polityka rządu Malty zakłada, że kraj ten nigdy nie będzie produkował ani eksportował broni do innych państw, w tym broni konwencjonalnej i sprzętu wojskowego.

Malta wzięła udział w pracach trzeciego posiedzenia odbywającego się co dwa lata spotkania państw w celu rozważenia realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, które odbyło się 14–18 lipca 2008 r. w Nowym Jorku.

PORTUGALIA

W2008 r. Portugalia wzięła udział w trzecim posiedzeniu odbywającego się co dwa lata spotkania państw stron programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL i poparła wszystkie rezolucje w sprawie BSiL i amunicji podczas 63. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

Portugalia zdecydowanie opowiada się za procesem na rzecz prawnie wiążącego instrumentu dotyczącego broni konwencjonalnej (w tym broni strzeleckiej i lekkiej) i podkreślała, na różnych forach, swoje poparcie dla kompleksowego traktatu o handlu bronią.

Portugalia wspiera wysiłki międzynarodowe ukierunkowane na zwiększenie przejrzystości w dziedzinie eksportu broni, zatem każdego roku przekazuje dane do rejestru ONZ dotyczącego eksportu i importu broni konwencjonalnej, w tym broni strzeleckiej i lekkiej.

RUMUNIA

W2008 r. Rumunia nadal uczestniczyła w pracach organizacji międzynarodowych i struktur regionalnych związanych z kwestiami BSiL.

W 2008 r. Rumunia była aktywnym członkiem grupy ekspertów rządowych ONZ w zakresie międzynarodowego traktatu o handlu bronią i w 2009 r. nadal uczestniczy w pracach otwartej doraźnej grupy roboczej.

Rumuńska krajowa agencja kontroli eksportu, wraz z programem UNDP i Unii Europejskiej na rzecz kontroli broni strzeleckiej (EUSAC) w Republice Albanii nadal prowadziła w 2008 r. warsztaty dla albańskich urzędników państwowych z Ministerstwa Obrony, Krajowego Urzędu ds. Eksportu i Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

SŁOWENIA

Słowenia pracowała nad realizacją programu działania ONZ i przekazała Sekretariatowi ONZ sprawozdanie krajowe dotyczące realizacji programu działania.

Podczas pre