P6_TA(2006)0417

Ochrona i dobrostan zwierząt

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010 (2006/2046(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnotowego planu działań na rzecz ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010 (COM(2006)0013) (planu działań),

- uwzględniając dokument roboczy Komisji w sprawie Wspólnotowego planu działań na rzecz ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010 — Podstawy strategii dla proponowanych działań (COM(2006) 0014 oraz SEC(2006)0065),

- uwzględniając protokół do Traktatu WE (traktat amsterdamski) w sprawie ochrony i dobrostanu zwierząt,

- uwzględniając dyrektywę Rady 86/609/EWG z dnia 24 listopada 1986 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych i innych celów naukowych [1],

- uwzględniając przepisy wspólnotowe dotyczące ochrony zwierząt gospodarskich,

- uwzględniając przygotowywany obecnie siódmy program ramowy badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) (COM(2005)0119) (siódmy program ramowy badań),

- uwzględniając komunikat Komisji na wiosenną Radę Europejską zatytułowany: "Wspólne działania na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Nowy początek strategii lizbońskiej" (COM(2005)0024),

- uwzględniając główne założenia Komisji z dnia 15 czerwca 2005 r. dotyczące konsekwencji przeprowadzonych ocen skutków (SEC(2005)0791),

- uwzględniając przyznane Komisji pełnomocnictwo do negocjacji z WTO w dziedzinie rolnictwa, zdefiniowane we wniosku Komisji Europejskiej dotyczącym warunków negocjacji z WTO w sprawie rolnictwa (dokument referencyjny 625/02) ze stycznia 2003 r.,

- uwzględniając art. 45 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0290/2006),

A. mając na uwadze, że podstawą każdego działania na rzecz ochrony i dobrostanu zwierząt powinno być przekonanie, że zwierzęta są stworzeniami zdolnymi do odczuwania, których szczególne potrzeby należy wziąć pod uwagę, jak również to, że ochrona zwierząt jest w XXI wieku wyrazem człowieczeństwa oraz wyzwaniem dla europejskiej cywilizacji i kultury,

B. mając na uwadze, że Europa ustanowiła w ostatnich latach obszerne przepisy dotyczące ochrony zwierząt i osiągnęła jeden z najwyższych poziomów ochrony zwierząt na świecie; Parlament Europejski wielokrotnie podkreślał, że uważa ten proces za konieczny; mając na uwadze, że wysoki poziom ochrony zwierząt w Europie odpowiada wymogom opinii publicznej w zakresie etycznych i nieszkodliwych pod względem społecznym produktów,

C. mając na uwadze, że ochrona zwierząt dotyczy wielu dziedzin polityki i licznych kwestii etycznych, społecznych, politycznych i gospodarczych; mając na uwadze, że ochrona zwierząt nie może ograniczać się do ochrony i dobrostanu zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych lub zwierząt gospodarskich, ale powinna obejmować wszystkie zwierzęta,

D. mając na uwadze, że istnieje związek między ochroną zwierząt, ich zdrowiem i bezpieczeństwem produktu; mając na uwadze, że alternatywne metody prowadzenia doświadczeń i wysoki poziom ochrony zwierząt, począwszy od hodowli po ubój, mogą mieć pozytywny wpływ na bezpieczeństwo i jakość produktu,

E. mając na uwadze, że rozwój ochrony zwierząt we Wspólnocie wymaga wzmożonych wysiłków badawczych oraz włączenia ochrony zwierząt we wszystkie właściwe oceny skutków, jak również zaangażowania wszystkich grup interesów w proces decyzyjny; mając na uwadze, że warunkiem skutecznej strategii ochrony zwierząt w Europie jest przejrzystość i akceptacja, jak również jednolite stosowanie i kontrola istniejących przepisów na wszystkich poziomach,

F. mając na uwadze, że celem strategii ochrony zwierząt powinno być właściwe uznanie wzrostu kosztów związanego z ochroną zwierząt; mając na uwadze, że ambitna polityka w zakresie ochrony zwierząt może odnieść jedynie ograniczony skutek, jeżeli będzie prowadzona tylko jednokierunkowo przez UE, a nie będzie wsparta dialogiem w skali europejskiej i światowej oraz intensywną strategią informacyjną podkreślającą korzyści płynące ze stosowania wysokich standardów ochrony zwierząt,

G. mając na uwadze, że europejską politykę ochrony zwierząt koniecznie należy wesprzeć spójną polityką handlową oraz polityką, która uznaje, że faktycznie, pomimo wysiłków UE, kwestie związane z dobrostanem zwierząt nie zostały poruszone ani w porozumieniu ramowym z lipca 2004 r., ani w żadnym innym kluczowym dokumencie rundy negocjacyjnej WTO w Doha; mając na uwadze, że nie można wprowadzić dalszych standardów z zakresu dobrostanu zwierząt, które mogą mieć negatywny wpływ na konkurencyjność producentów na arenie międzynarodowej, dopóki nie nastąpi zasadnicza zmiana w postawie głównych partnerów UE w ramach WTO,

H. mając na uwadze, że Komisja nie nadała priorytetowego znaczenia tzw. kwestiom pozahandlowym, w tym kwestii dobrostanu zwierząt, w trakcie negocjacji WTO; mając na uwadze, że w związku z tym nie należy oczekiwać, że kwestie pozahandlowe będą stanowić część końcowego porozumienia, chyba że Komisja zasadniczo zmieni swoje stanowisko w trakcie negocjacji,

I. mając na uwadze, że radykalna strategia na rzecz ochrony zwierząt hodowlanych, ograniczona do rynku europejskiego, niesie ze sobą ryzyko zaprzestania działalności przez część producentów europejskich,

J. mając na uwadze, że harmonizacji ochrony zwierząt hodowlanych na terenie Unii Europejskiej powinny w każdym przypadku towarzyszyć przypisy importowe, mające ten sam cel - unikanie stawiania producentów europejskich w niekorzystnej sytuacji na rynku europejskim,

K. mając na uwadze, że filarem europejskiej polityki ochrony zwierząt jest realizacja zasady 3R (z ang. Replacement, Reduction, Refinement - zastępowanie, ograniczanie, doskonalenie), ograniczającej wykorzystanie zwierząt do celów badawczych, naukowych i dopuszczania produktów do obrotu,

1. z zadowoleniem przyjmuje wspólnotowy plan działań na rzecz ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010, będący pierwszym krokiem przekształcającym protokół do traktatu amsterdamskiego w sprawie ochrony zwierząt w zintegrowaną wspólną koncepcję dalszego rozwoju ochrony zwierząt w Europie;

2. wyraża zaniepokojenie faktem, że Komisja będzie jedynie "dążyć do tego", aby problematyka dobrostanu zwierząt była w pełni uwzględniana w polityce w pokrewnych dziedzinach;

3. uważa, że należy koniecznie zapoczątkować proces analizy polityki UE dotyczącej dobrostanu zwierząt zgodnie z zobowiązaniami prawnymi ustanowionymi w protokole w sprawie ochrony i dobrostanu zwierząt dołączonym do traktatu;

4. uważa, że lepsza ochrona zwierząt jest długoterminowym obowiązkiem Wspólnoty i z tego względu wzywa Komisję do terminowego składania sprawozdań w sprawie postępów i przedłożenia na ich podstawie komunikatu dotyczącego kontynuacji planu działań po 2010 r.;

5. wzywa Komisję i państwa członkowskie do dalszego rozwijania ochrony zwierząt w ramach ich kompetencji, jak również do wnikliwego uwzględnienia ochrony i dobrostanu wszystkich zwierząt; wzywa Komisję do działania na rzecz zapewnienia kastrowania ze znieczuleniem prosiąt od siódmego dnia życia;

6. wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dotychczasowa polityka europejska dotycząca dobrostanu zwierząt prawie całkowicie skupiała się na dobrostanie i ochronie zwierząt hodowlanych;

7. z zadowoleniem przyjmuje dążenie Komisji do rozwoju i ulepszenia przepisów prawnych dotyczących ochrony zwierząt, wzmożoną integrację ochrony zwierząt we wszystkie wspólnotowe dziedziny polityki oraz stosowanie całej palety możliwych środków (prawodawstwo, dobrowolne kodeksy dobrych praktyk, edukacja, promocja, badania i in.), mających na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zwierząt na wszystkich etapach postępowania ze zwierzętami; w związku z tym uważa za rzecz priorytetową, aby podejście ustawodawcze, o ile jest to uzasadnione, ograniczyć do wspólnej płaszczyzny, na podstawie której mogłyby być opracowywane dobrowolne dodatkowe inicjatywy wraz z odpowiednim oznaczaniem ad hoc;

8. podkreśla, że w celu poprawy lub zmian minimalnych norm dotyczących ochrony i dobrostanu zwierząt konieczne jest porozumienie w sprawie szczegółowej i przejrzystej listy priorytetów, która będzie zawierać jasny wykaz gatunków i zakres problemów; uznaje, że w następnych latach na takiej liście priorytetowej powinny znaleźć się następujące gatunki zwierząt: krowy mleczne, dorosłe bydło, zwierzęta akwakultury, wieprze tuczne i indyki;

9. uznaje, że w związku z różną rolą każdego z tych instrumentów, badania naukowe będą miały podstawowe znaczenie dla zidentyfikowania ich znaczenia i przedstawienia go zainteresowanym stronom;

10. zauważa, że wiele obszarów polityki wspólnotowej, które nie zostały uwzględnione w planie działania, wywiera wpływ na dobrostan zwierząt - np. trwały rozwój, konwencja CITES [2] oraz standardy handlu i marketingu, a także podkreśla znaczenie całościowego uwzględniania problematyki dobrostanu zwierząt we wszystkich odpowiednich obszarach polityki;

11. zwraca uwagę na fakt, że wprowadzając wyższe normy ochrony i dobrostanu zwierząt należy uwzględnić specyfikę poszczególnych regionów UE;

12. podkreśla, że Komisja czuwa nad wprowadzeniem ogółu unijnych przepisów prawnych dotyczących dobrostanu zwierząt obowiązujących w chwili obecnej i nalega na ich stosowanie;

13. wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia jednolitego stosowania i kontroli wszystkich przepisów w UE w oparciu o zasadę wzajemnej zgodności (cross-compliance) oraz podejmowania konsekwentnych działań wobec stwierdzonych naruszeń, co umożliwi utrzymanie zaufania społecznego do istniejących przepisów oraz zapewni sprawiedliwą konkurencję w UE;

14. zwraca uwagę na potrzebę podjęcia działań służących poprawie dobrostanu zwierząt, z uwzględnieniem społeczno-ekonomicznych skutków tych działań;

15. wzywa Komisję do uwzględnienia w systematyczny sposób wszystkich środków ochrony zwierząt we wszystkich właściwych ocenach skutków; uważa, że wszystkie oceny dotyczące nowych norm ochrony zwierząt muszą uwzględniać wszelkie skutki etyczne, społeczne i gospodarcze oraz kierować się najbardziej aktualnym stanem nauki, doświadczeń praktycznych i postępu w skali międzynarodowej; uważa, że oceny te powinny wskazywać na pozytywne efekty i w sposób wnikliwy uwzględniać powiązania między różnymi czynnikami, na przykład ochroną zwierząt, zrównoważonym rozwojem, zdrowiem zwierząt, środowiskiem naturalnym i jakością produktu;

16. uznaje, że wysokie standardy w zakresie dobrostanu zwierząt oznaczają dodatkowe koszty dla rolników i uważa, że konieczne są specjalne środki zapobiegające przeniesieniu produkcji do krajów o niższych standardach; wzywa zatem Komisję do uwzględnienia kwestii bezpieczeństwa miejsca pracy we wszystkich ocenach skutków; uważa, że zgodnie ze zmienioną agendą lizbońską konieczna jest szczegółowa analiza kosztów nowych propozycji oraz ich wpływu na pozycję odnośnych podmiotów gospodarczych i naukowych w międzynarodowej konkurencji;

17. zwraca uwagę, że odpowiednie okresy dostosowawcze, uwzględnienie wielkości stad i gospodarstw oraz rezygnacja z niepotrzebnych obciążeń biurokratycznych związanych z kontrolą i dokumentacją zwiększają akceptację zainteresowanych podmiotów dla kwestii ochrony zwierząt; uważa, że należy szczegółowo zbadać możliwości wykorzystania nowoczesnych technologii i procedur;

18. podkreśla ścisły związek występujący między ochroną zwierząt a ich zdrowiem; uważa w związku z tym,, że realizacja planu działań powinna przebiegać w sposób umożliwiający dzięki ochronie zwierząt poprawę ich stanu zdrowia, a polityka w zakresie zdrowia zwierząt powinna mieć na celu również ich lepszą ochronę i że powinna istnieć możliwość oceny efektów poprawy;

19. wzywa Komisję do zwrócenia większej uwagi na kwestię ochrony zwierząt przy zwalczaniu epidemii zwierzęcych; uważa, że jako strategię zwalczania epidemii należy zasadniczo preferować stosowanie szczepień na danym obszarze w nagłych przypadkach zamiast wybijania dużych stad zdrowych zwierząt, przy czym należy uwzględnić różne stanowiska na temat szczepień w poszczególnych państwach członkowskich i ich możliwy wpływ na handel; uważa ponadto, że w przypadkach, gdy jest to technicznie możliwe, należy poszerzyć zakres szczepień prewencyjnych; wzywa Komisję do zwiększenia wysiłków na rzecz przyjęcia właściwych traktatów Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (Office International des Epizooties, OIE), aby w ten sposób zmniejszyć liczbę ograniczeń w handlu produktami pochodzącymi ze szczepionych zwierząt;

20. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ochronie zwierząt poświęcono więcej uwagi we wspólnej polityce rolnej; jednakże zwraca uwagę na fakt, że związane z tym koszty biurokratyczne są obecnie zdecydowanie za wysokie; z drugiej strony wyraża żal z powodu cięć w funduszach przeznaczonych na działania na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, które spowodują w praktyce przeszkody dla finansowania pomocy dla hodowców stosujących przepisy wspólnotowe z zakresu dobrostanu zwierząt; ubolewa nad faktem, że hodowcy drobiu i trzody chlewnej nie otrzymują rekompensat za przestrzeganie przepisów wspólnotowych z zakresu dobrostanu zwierząt w ramach zasady wzajemnej zgodności (cross-compliance);

21. wzywa Komisję i państwa członkowskie do przychylnego zbadania, w ramach polityki obszarów wiejskich, zastosowania wszystkich instrumentów na rzecz ochrony zwierząt;

22. zaznacza, że w praktyce przepisy UE dotyczące transportu zwierząt (rozporządzenie (WE) nr 1/2005 [3] oraz dyrektywa 95/29/WE [4]) są często lekceważone, zwłaszcza jeśli chodzi o przerwy postojowe na odpoczynek oraz zapewnienie wody i karmy; dlatego wzywa Radę i Komisję do podjęcia odpowiednich działań w celu zagwarantowania, że państwa członkowskie zwiększą liczbę i skuteczność kontroli stosowania przepisów UE;

23. zwraca uwagę, że w odniesieniu do transportu zwierząt konieczne jest wprowadzenie i przestrzeganie wskaźników w dziedzinie dobrostanu zwierząt mających podstawy naukowe (odpowiednia technika, ramy czasowe, przeszkolony personel) i że przy ustalaniu tych wskaźników należy położyć nacisk na różnorodność klimatyczną państw członkowskich, a w związku z tym na różnicę poziomów przystosowania się zwierząt do środowiska; wzywa w związku z tym Komisję do wspierania wysiłków na rzecz określenia i wprowadzenia obiektywnych i specjalnych parametrów tachnicznych, które pozwolą na sprecyzowanie, na czym polega dobrostan zwierząt podczas transportu, również w ceku ustalenia zintegrowanych systemów certyfikacji, które uwzględnią także wpływ różnic klimatycznych i strukturalnych poszczególnych regionów w Europie na zwierzęta oraz sposób i czas trwania ich transportu;

24. podkreśla, że do 2010 roku Komisja jest zobowiązana do przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczącego przypadającej na każde zwierzę przestrzeni i maksymalnego czasu przewozu transportowanych zwierząt, wraz ze stosownymi wnioskami legislacyjnymi;

25. uznaje, że poparcie dla zasady 3R oraz poparcie dla przyszłych trendów w badaniach nad dobrostanem zwierząt stanowią dwie oddzielne kwestie, oraz że cel 4 planu działań powinien zostać podzielony na dwa cele, które odzwierciedlają tę różnicę;

26. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziane wysiłki badawcze w dziedzinie ochrony zwierząt; uważa, że oprócz ogólnego rozpowszechniania wiedzy podstawowej badania powinny koncentrować się na rozwoju łatwych do stosowania i przejrzystych wskaźników w dziedzinie dobrostanu zwierząt, systemów certyfikacji i etykietowania oraz alternatyw dla doświadczeń przeprowadzanych na zwierzętach (zasada 3R);

27. wzywa Komisję do zapewnienia, że opracowane wskaźniki oparte na badaniach naukowych zostaną w jak największym zakresie włączone do istniejących i nowych przepisów z zakresu ochrony zwierząt, czyli - innymi słowy - należy zapewnić pierwszeństwo celów, a nie środków;

28. wzywa Komisję do zapewnienia, że jakiekolwiek przyszłe zmiany zasad w zakresie dobrostanu zwierząt będą się opierać na obiektywnych wskaźnikach, tak aby uniknąć samowolnych decyzji mających nieuzasadnione konsekwencje ekonomiczne dla hodowców;

29. wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia wystarczających środków na badania nad ochroną i dobrostanem zwierząt w ramach siódmego ramowego programu badań, umożliwiających rzeczywistą realizację celów planu działań; nalega na położenie nacisku na badania prowadzone w celu ustalenia obiektywnych wskaźników dobrostanu zwierząt i uwzględnianie różnorodności klimatycznej na terytorium UE przy ustalaniu tych wskaźników;

30. wzywa Komisję do wsparcia opracowania i rozwoju elektronicznych systemów identyfikacji zwierząt;

31. wzywa Komisję do zagwarantowania, że platformy technologiczne i prace badawcze, prowadzone w ramach szóstego ramowego programu badań, które - jak na przykład "PredTox" - mają znaczący wkład w realizację celów planu działań, będą kontynuowane bez barier biurokratycznych w ramach siódmego ramowego programu badań;

32. uważa za konieczne uwzględnienie w sposób kompleksowy zasady 3R; z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji zmierzające do dalszego przekształcania dyrektywy 86/609/EWG w sprawie zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych; wzywa Komisję do przedłożenia jeszcze w roku 2006 odpowiednich projektów legislacyjnych; oczekuje, że w tym kontekście Komisja poinformuje, w jaki sposób można zapewnić jednolite stosowanie i kontrolę przepisów;

33. jest zdania, że zaproponowana rewizja przepisów UE dotyczących wykorzystywania zwierząt w doświadczeniach powinna zmierzać do rozszerzenia zakresu stosowania dyrektywy 86/609/EWG na badania podstawowe i badania wykorzystujące zwierzęta do celów pedagogicznych;

34. wzywa Komisję do zagwarantowania, że wysiłki przemysłu na rzecz zastąpienia testów z wykorzystaniem zwierząt w ramach "Europejskiego porozumienia o promowaniu alternatyw dla wykorzystywania zwierząt w doświadczeniach" będą skuteczne, poddane kontroli i dostarczone na czas; wzywa Komisję do poprawy przepisów dotyczących korzystania z doświadczeń na kręgowcach i unikania wszelkiego zbędnego powielania doświadczeń na zwierzętach oraz do stosowania tych zasad w odniesieniu do wszystkich typów doświadczeń na zwierzętach oraz legislacji wymagającej wykorzystywania doświadczeń na zwierzętach, w tym korzystania z danych pochodzących z badań niepublikowanych i negatywnych;

35. wzywa Komisję do podjęcia działań w skali międzynarodowej, a mianowicie w ramach WTO i OIE, na rzecz jednolitego poziomu przepisów prawnych odnoszących się do wymogów z zakresu ochrony zwierząt i doświadczeń przeprowadzanych na zwierzętach związanych z dopuszczeniem produktu do obrotu oraz na rzecz uznania zaaprobowanych w Europie metod postępowania w zakresie ochrony zwierząt; uważa, że należy przyspieszyć rozwój, zatwierdzenie i przyjęcie metod, które nie wymagają przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach oraz zwiększyć środki, personel i wsparcie administracyjne na każdym etapie, aby zapewnić jak najszybsze zastąpienie doświadczeń na zwierzętach;

36. wzywa organy regulacyjne UE do akceptowania testów nieprzeprowadzanych na zwierzętach, które zostały już zatwierdzone przez Europejskie Centrum Walidacji Metod Alternatywnych;

37. przyznaje, że badania naukowe miernej jakości są zarówno nieetyczne, jak i bezproduktywne, i że UE powinna wymagać, aby wszystkie nowe, zmieniane i istniejące doświadczenia dotyczące bezpieczeństwa ludzi lub środowiska zostały dostosowane do najnowszych standardów, zanim takie doświadczenia będą wymagane, zalecane lub zatwierdzane przepisami lub strategiami wspólnotowymi;

38. wzywa Komisję do ulepszenia powiązań między istniejącymi instytucjami wspólnotowymi zajmującymi się zagadnieniami ochrony zwierząt, zanim zostanie utworzona dodatkowa instytucja wspólnotowa zajmująca się tą kwestią;

39. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji na rzecz rozwoju i analizy systemu etykietowania związanego z ochroną zwierząt; uważa, że umożliwi to konsumentom podejmowanie świadomych decyzji dotyczących zakupu; twierdzi, że należy dążyć do uwzględnienia oznakowania produktów przetworzonych;

40. uważa, że konsumenci powinni być poinformowani i przygotowani do poniesienia wyższych kosztów nabycia produktów pochodzących z hodowli zwierząt prowadzonej w warunkach wyższych standardów oraz że produkty te powinny być odpowiednio oznaczone;

41. uznaje, że sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady przewidziane na rok 2008 w sprawie możliwości obowiązkowego systemu oznakowania mięsa drobiowego i produktów drobiowych, opartego na przestrzeganiu standardów ochrony zwierząt, powinno w szczególności dotyczyć stosowania standardów ochrony zwierząt przekraczających wymagania minimalne; wyraża opinię, że program oznakowania oparty o wyższe standardy niż minimalne wymagania prawne rozwiązałby znany problem konsumentów, którzy chcą kupić produkt wyprodukowany przy szczególnym poszanowaniu dobrostanu zwierząt, ale nie mogą go zidentyfikować w sklepie;

42. wzywa Komisję do zapewnienia przejrzystości, łatwego zrozumienia i pewności etykietowania; uważa, że proste i obowiązkowe oznakowanie "UE" stwierdzające np.: "wyprodukowano zgodnie z normami UE w zakresie ochrony zwierząt", a w przypadku produktów niezgodnych — "wyprodukowano niezgodnie z normami UE w zakresie ochrony zwierząt" mogłoby stanowić gwarancję przestrzegania standardów ochrony zwierząt w odniesieniu do produktów dystrybuowanych w Europie; uważa, że w przypadku produktów spełniających wyższe standardy niż wymagany poziom minimalny, specjalna wzmianka na oznakowaniu informowałaby konsumentów o dodatkowych wysiłkach producenta oraz zwiększyłaby presję na partnerów handlowych ukierunkowaną na przyjęcie europejskich standardów ochrony zwierząt, co umożliwiłoby Europie upowszechnienie standardów ochrony zwierząt na całym świecie; podkreśla rolę prywatnych oznakowań, szczególnie w odniesieniu do wyższych standardów ochrony zwierząt;

43. wzywa Komisję do wsparcia finansowego krajowych działań informacyjnych i promujących sprzedaż produktów żywnościowych pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1071/2005 [5] w oparciu o standardy produkcji kierujące się dobrostanem zwierząt; wyraża opinię, że w związku z tym należy nadać pierwszeństwo ustanowieniu "europejskich standardów jakości produktów pochodzących z systemów produkcji zachowujących wysoki stopień dobrostanu zwierząt", zgodnie z założeniami planu działań;

44. przyjmuje z zadowoleniem propozycję ułatwienia rozpoznawania przez konsumentów proponowanych systemów marketingu i informacji, lecz jednocześnie podkreśla konieczność ich stosowania z korzyścią dla wszystkich elementów łańcucha produkcyjnego;

45. zasadniczo wspiera zapowiedziany rozwój i badania nad zintegrowanymi i jednolitymi wskaźnikami w dziedzinie dobrostanu zwierząt; uważa, że powinny one opierać się na solidnych podstawach naukowych, być obiektywne, wymierne i powtarzalne, a także przyczyniać się do przejrzystości standardów ochrony zwierząt; twierdzi, że niezbędne jest uwzględnienie aspektów zdrowia zwierząt w ramach tych wskaźników; jest zdania, że zintegrowane i jednolite wskaźniki powinny ułatwić kontrolę, zmniejszyć obciążenia biurokratyczne oraz dostarczyć rezultatów naukowych, porównywalnych we wszystkich państwach członkowskich;

46. wzywa Komisję, aby zagwarantowała, że zintegrowane wskaźniki w dziedzinie dobrostanu zwierząt zostaną opracowane, a odnośne prace badawcze zostaną zakończone w ciągu trzech lat;

47. wzywa Komisję do możliwie szybkiego przedłożenia zapowiedzianej strategii komunikacji i jej konsekwentnego stosowania; wyraża opinię, że plan działań może być skuteczny jedynie wtedy, jeżeli wszyscy zainteresowani są w wystarczającym stopniu poinformowani o korzyściach dla zwierząt i produktów, wynikających z aktualnego i przyszłego wysokiego poziomu ochrony zwierząt i produktów w Europie;

48. uważa, że potencjałowi systemów gwarancji wysokiego poziomu dobrostanu zwierząt, przyczyniającemu się do lepszej ochrony zwierząt, zagraża konkurencja ze strony tańszych produktów, które podlegają systemom gwarancji zapewniającym jedynie chów zwierząt zgodnie ze standardami ochrony zwierząt na ustawowo wymaganym minimalnym poziomie, dlatego też potrzebne są ramy prawne ustalające minimalne normy gwarantujące jakość;

49. wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków na rzecz informowania konsumentów; uważa, że należy zbadać istniejące instrumenty wsparcia pod względem ułatwiania przeprowadzania odpowiednich kampanii marketingowych i informacyjnych;

50. z zadowoleniem przyjmuje stworzenie forum wymiany informacji o ochronie zwierząt, które powinno wspierać wymianę informacji w zakresie aktualnych osiągnięć w dziedzinie ochrony zwierząt, stanu wiedzy naukowej oraz w szczególności przykładów najlepszych praktyk;

51. zgadza się z poglądem, ze należy opracować europejską strategię komunikacyjną na rzecz dobrostanu zwierząt w UE i w krajach trzecich w celu przedstawienia obywatelom różnic między systemami produkcji zwierzęcej oraz kosztów i korzyści wynikających z zaostrzonych norm w zakresie dobrostanu zwierząt; uważa, że uzgodnienie tej strategii powinno nastąpić w sposób niezależny, pod egidą zaproponowanego ośrodka lub laboratorium;

52. wzywa Komisję i państwa członkowskie do przeznaczenia odpowiednich środków na szkolenia, dalsze kształcenie i doradztwo, na przykład ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW);

53. uważa, że wprowadzenie nowych podwyższonych standardów w UE-25, bez ich ujednolicenia w ramach WTO, w sytuacji planowanej daleko idącej liberalizacji warunków dostępu do rynków rolnych, może doprowadzić do utraty konkurencyjności produkcji wspólnotowej;

54. wyraża ubolewanie z powodu przeniesienia niektórych elementów produkcji żywnościowej poza terytorium UE w reakcji na obowiązujące standardy ochrony i dobrostanu zwierząt, i w związku z tym wzywa Komisję do przeprowadzenia analizy skali tej tendencji;

55. wzywa Komisję do zrównoważenia strat finansowych poniesionych przez producentów wspólnotowych, którzy z powodu stosowania środków związanych z dobrostanem zwierząt ponoszą wyższe koszty produkcji;

56. zwraca uwagę na fakt, że w wielu przypadkach wyższy poziom standardów ochrony zwierząt powoduje wzrost kosztów; ale że w swobodnym handlu światowym zagadnienia ochrony zwierząt odgrywają jak dotąd podrzędną rolę, co może prowadzić do "dumpingu w zakresie ochrony zwierząt" oraz strat dla unijnych producentów w Europie i na rynkach państw trzecich; w związku z tym proponuje opracowanie instrumentu kwalifikowanego dostępu do rynku, który pozwoliłby na zachowanie skuteczności ustalonych w UE norm w zakresie dobrostanu zwierząt poprzez nałożenie podatków na produkty niespełniające norm UE;

57. z tego względu z zadowoleniem przyjmuje wszelkie działania i inicjatywy Komisji zmierzające do osiągnięcia konsensusu na szczeblu międzynarodowym w sprawie wysokich standardów ochrony zwierząt; uwża, że koniecznie i w sposób priorytetowy należy dążyć do dalszego rozwoju standardów ochrony zwierząt w ramach OIE oraz podniesienia ich statusu prawnego przez WTO; twierdzi, że celem powinien być możliwie wysoki i jednolity w skali światowej poziom ochrony zwierząt; w międzyczasie wzywa Komisję, aby nie przyczyniała się - wprowadzając nowe, szczegółowe i obowiązkowe normy - do wypaczenia konkurencji, które dotyka producentów wspólnotowych;

58. wzywa Komisję do działania na rzecz wyraźnego uznania wysokich standardów norm UE w zakresie dobrostanu zwierząt w nadchodzących rewizjach porozumienia WTO w dziedzinie środków sanitarnych i fitosanitarnych oraz innych porozumień WTO w stosownych przypadkach;

59. wyraża ubolewanie z powodu nieuwzględnienia kwestii dobrostanu zwierząt w serii negocjacji w ramach WTO; nalega na ochronę standardów europejskich przez Komisję, świadomą dodatkowych kosztów, które ponoszą producenci w UE w wyniku przestrzegania ustalonych norm;

60. zdecydowanie wzywa do wzmocnienia ochrony zwierząt w ramach WTO; wzywa Komisję, aby stanowczo opowiedziała się w ramach rundy negocjacji z Doha za włączeniem ochrony zwierząt do porządku dziennego negocjacji jako czynnika "pozahandlowego", i za uznaniem działań wspierających na rzecz ochrony zwierząt, prowadzonych w ramach polityki obszarów wiejskich oraz działań tzw. cross compliance, za kwalifikujące się bez ograniczeń do umieszczenia w "zielonej skrzynce";

61. wzywa Komisję do działania na rzecz uznania kwestii pozahandlowych w ramach WTO lub innych porozumień dotyczących norm ochrony zwierząt na szczeblu międzynarodowym, zanim zaostrzy ona unijne przepisy prawne dotyczące ochrony zwierząt;

62. podkreśla, że zasady handlowe WTO nie wprowadzają ograniczeń w zatwierdzaniu systemów produkcji, jak sugeruje oryginalne sformułowanie komunikatu, i że w związku z tym można i należałoby zatwierdzić systemy produkcji, które stosują znacząco wyższe standardy dobrostanu zwierząt od wymaganego poziomu minimalnego;

63. wspiera Komisję w jej dążeniach, stanowiących uzupełnienie strategii wielostronnej (np. z Chile i Kanadą), zmierzających do uwzględnienia kwestii ochrony zwierząt w dwustronnych umowach handlowych i weterynaryjnych oraz zwiększania wymiany w zakresie zagadnień ochrony zwierząt z państwami trzecimi i ich przedstawicielami;

64. uznaje, że wszystkie obecne i przyszłe porozumienia dwustronne z państwami trzecimi, które dotyczą środków sanitarnych i fitosanitarnych, powinny określić cele w sposób pozwalający na zagwarantowanie, że produkty zwierzęce z krajów trzecich wytwarza się w oparciu o standardy z zakresu dobrostanu zwierząt co najmniej porównywalne z tymi obowiązującymi w UE oraz że informacja o tych standardach przekazywana jest konsumentom europejskim;

65. wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia działań zachęcających importerów produktów zwierzęcych na terytorium UE do wymagania przestrzegania przez ich dostawców standardów dobrostanu zwierząt co najmniej na poziomie przewidzianym przepisami UE;

66. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziany dialog z państwami rozwijającymi się w sprawie dodatkowych możliwości rynkowych, osiągalnych dzięki wysokim standardom ochrony zwierząt; wzywa Komisję do popierania dążenia krajów rozwijających się do spełniania standardów ochrony zwierząt w ramach istniejących i przyszłych programów wspierania handlu;

67. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji w formie pomocy w kwestiach handlowych, w celu wsparcia dążeń krajów rozwijających się do stosowania międzynarodowych standardów;

68. wyraża zadowolenie z pracy wykonanej przez Komisję w ramach projektów dotyczących pomocy technicznej związanej z handlem w krajach rozwijających się, polegającej na przykład na ułatwianiu ekspertom z tych państw uczestnictwa w posiedzeniach na temat określania standardów międzynarodowych oraz wysyłaniu specjalistów UE do krajów rozwijających się; zauważa, że przedstawiciele państw trzecich już mogą uczestniczyć w szkoleniach UE organizowanych dla właściwych organów państw członkowskich i dotyczących wprowadzania w życie przepisów UE w zakresie dobrostanu zwierząt oraz uważa, że w celu umożliwienia pełnego wykorzystania możliwości handlowych przez kraje rozwijające się Wspólnota powinna spełniać prośby o zapewnienie analiz, szkoleń, badań oraz wsparcia finansowego poprzez zarówno dwustronne, jak i wielostronne inicjatywy na rzecz rozwoju; uważa ponadto, że poprawa dobrostanu zwierząt będzie często wiązała się z bezpośrednią korzyścią dla tych krajów - w zakresie finansów, produkcji żywności oraz ochrony środowiska;

69. uważa, że decyzja Wspólnoty o zakazie przywozu wołowiny poddanej zabiegom hormonalnym została w pełni uzasadniona badaniami naukowymi oraz wzywa Kanadę i Stany Zjednoczone do niezwłocznego zniesienia bezpodstawnych i niezgodnych z przepisami WTO sankcji nałożonych na towary europejskie;

70. z zadowoleniem przyjmuje proponowany zakaz wwozu, wywozu, handlu i przetwarzania futer psów i kotów oraz wzywa Komisję do wprowadzenia całkowitego zakazu przywozu wyrobów z fok oraz produktów z państw trzecich, wytwarzanych w okrutnych warunkach, takich jak futra ze zwierząt skórowanych żywcem, futra ze zwierząt z farm hodowlanych bez nadzoru weterynaryjnego oraz produkty farmaceutyczne pozyskiwane z gatunków zagrożonych wyginięciem, jak również w przypadku, gdy niskie standardy produkcji stanowią zagrożenie dla środowiska naturalnego i bioróżnorodności;

71. wzywa Komisję do przedłożenia wniosków mających na celu przekształcenie czasowego zakazu wwozu do UE złapanego dzikiego ptactwa w trwały zakaz, z przyczyn etycznych, zdrowotnych i ze względu na dobrostan zwierząt;

72. wyraża zaniepokojenie faktem, że handel zwierzętami egzotycznymi zagraża zarówno bioróżnorodności, jak i dobrostanowi zwierząt; uważa, że określając politykę dobrostanu zwierząt w zakresie problemów o charakterze transgranicznym, o których mowa w planie działań, należy uwzględnić wpływ na bioróżnorodność;

73. wyraża zaniepokojenie w związku z cierpieniem zwierząt wykorzystywanych w walkach; wzywa Wspólnotę do położenia kresu walkom psów i kogutów poprzez przyjęcie odpowiednich przepisów na poziomie krajowym lub wspólnotowym oraz poprzez wstrzymanie wszelkiej pomocy państwowej dla osób prowadzących taką działalność;

74. uważa, że do przewidzianego na rok 2010 sprawozdania Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wpływu parametrów genetycznych na dobrostan kur niosek i kurcząt brojlerowych należy dołączyć odpowiednie wnioski legislacyjne;

75. uważa, że do przewidzianego na rok 2009 sprawozdania Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony prosiąt hodowanych dla celów rolniczych należy dołączyć odpowiednie wnioski legislacyjne;

76. wzywa Bułgarię i Rumunię do kierowania się już teraz wspólnotowymi celami ochrony zwierząt oraz do wdrożenia i stosowania obowiązujących przepisów UE w zakresie dobrostanu zwierząt przed styczniem 2007 r. lub, w przypadku przyznania okresów przejściowych w ramach traktatów akcesyjnych, co najmniej w ciągu tego okresu;

77. uważa, że przed przyjęciem nowego państwa członkowskiego do UE Komisja powinna sprawdzić, czy przepisy UE w zakresie dobrostanu zwierząt są w nim właściwie stosowane oraz czy istnieje wystarczający krajowy system kontroli zgodności;

78. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

[1] Dz.U. L 358 z 18.12.1986, str. 1.

[2] Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem podpisana w dniu 3 marca 1973 r.

[3] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań (Dz.U. L 3 z 5.1.2005, str. 1).

[4] Dyrektywa Rady 95/29/WE z dnia 29 czerwca 1995 r. zmieniająca dyrektywę 91/628/EWG dotyczącą ochrony zwierząt podczas transportu (Dz.U. L 148 z 30.6.1995, str. 52).

[5] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1071/2005 z dnia 1 lipca 2005 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2826/2000 w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących produktów rolnych na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 179 z 11.7.2005, str. 1).

--------------------------------------------------