KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 6.10.2011 
SEK(2011) 1139 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi: 
Wniosek 
ROZPORZ ĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
 
w sprawie przepisów szczegó łowych dotycz ących Europejskiego Funduszu Rozwoju 
Regionalnego i celu „Inwestycje na rzecz wz rostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz w 
sprawie uchylenia rozporz ądzenia (WE) nr 1080/2006 
 
oraz 
 
Wniosek 
ROZPORZ ĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
 
w sprawie Funduszu Spójno ści i i uchylenia rozporz ądzenia Rady (WE) nr 1084/2006 
 
oraz 
 
Wniosek 
ROZPORZ ĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
w sprawie przepisów szczegó łowych dotycz ących wsparcia z Europejskiego Funduszu 
Rozwoju Regionalnego w rama ch celu „Europejska wspó łpraca terytorialna” 
{KOM(2011) 614 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 1138 wersja ostateczna}  
 
          {COM(2011) 611 final}           {COM(2011) 612 final} 
 
 2STRESZCZENIE 
Niniejszy dokument stanowi ocen ę skutków wniosku ustawodawczego w sprawie 
rozporządzeń ustanawiaj ących przepisy dotycz ące Europejskiego Funduszu Rozwoju 
Regionalnego (EFRR), Funduszu Spójno ści i celu „Europejska wspó łpraca terytorialna”.   
 Jest on cz ęścią pakietu ocen skutków, który obejmuje równie ż ocenę skutków rozporz ądzenia 
w sprawie Europejskiego Funduszu Ro zwoju Regionalnego, Funduszu Spójno ści, 
Europejskiego Funduszu Spo łecznego, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju 
Obszarów Wiejskich i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, obj ętych 
wspólnymi ramami strategicznymi, oraz ustanowienia przepis ów ogólnych dotycz ących 
Europejskiego Funduszu Rozwoju Regiona lnego, Europejskiego Funduszu Spo łecznego i 
Funduszu Spójno ści i uchylenia rozporz ądzenia (WE) nr 1083/2006 (rozporz ądzenie w 
sprawie wspólnych przepisów), a tak że ocenę skutków rozporz ądzenia w sprawie EFS. 
1. OPIS  PROBLEMU 
Europejska polityka regionalna ma do odegrania wa żną rolę w mobilizowaniu lokalnych 
aktywów i koncentrowaniu si ę na rozwijaniu wewn ętrznego potencja łu. Jak jednak 
podkreślono podczas przegl ądu budżetu UE, „bud żet UE powinien by ć wykorzystywany do 
finansowania dóbr publicznych UE, dzia łań, których pa ństwa członkowskie i regiony nie 
mogą sfinansowa ć same, lub w przypadkach gdy takie fina nsowanie zapewni lepsze wyniki”.  
W ocenie skutków skoncentrowano si ę wyłącznie na 3 obszarach, w których – jak pokazuje 
doświadczenie – potrzebne s ą dostosowania. 
1.1. Wsparcie dla przedsi ębiorstw 
Wsparcie dla przedsi ębiorstw w ramach polityki spójno ści przynios ło znaczne rezultaty. 
Istnieją dowody na to, że w latach 2000–2006 polityka spójno ści przyczyni ła się do 
utworzenia co najmniej 1 mln miejsc  pracy brutto w ramach projektów obj ętych wsparciem. 
Polityka ta nie koncentruje si ę jednak w wystarczaj ącym stopniu na M ŚP i innowacjach.  
W przypadku M ŚP problemem jest zw łaszcza dost ęp do finansowania na rynku inwestycji. 
Argumenty za wspieraniem wi ększych firm s ą słabsze, poniewa ż duże przedsi ębiorstwa 
zazwyczaj nie maj ą problemu z dost ępem do finansowania. Dowody empiryczne pokazuj ą, że 
pomoc bezpo średnia dla M ŚP jest bardziej efektywna, natomiast „w przypadku wi ększych 
przedsiębiorstw wyparcie inwestycji prywatnych mo że przewa żyć nad pozytywnymi 
skutkami”. Finansowanie inwestycji produkcyjnych du żych przedsi ębiorstw, w których 
interwencje publiczne nie s ą konieczne, spotka ło się z krytycznymi reakcjami, że przyznaje 
się środki firmom, które tak naprawd ę go nie potrzebuj ą, i że w związku z tym finansowanie 
wypiera inwestycje prywatne zamiast przynosi ć wartość dodaną.  
Wsparcie dla przedsi ębiorstw skupia si ę na różnych aspektach w poszczególnych pa ństwach 
członkowskich: w niektórych jest silnie skoncentr owane na wspieraniu inwestycji, a w innych 
kładzie się zdecydowany nacisk na „bardziej mi ękkie” środki, takie jak in nowacje. W jeszcze 
innych pa ństwach cz łonkowskich rola ws parcia niepowi ązanego z innowacjami jest mimo to 
bardzo du ża. Obecny zakres EFRR zosta ł określony zbyt szeroko i umo żliwia ogólne 
wspieranie przedsi ębiorstw w celu pobudzania przedsi ębiorczości we wszystkich sektorach, 
 
 3niezależnie od tego, czy w odniesieniu do da nego sektora istnieje niedoskona łość rynku, i 
niezależnie od wk ładu sektora we wzrost gospodarczy i zatrudnienie.  
Zasadniczy problem z obecnym zakresem EFRR polega zatem na tym, że zakres pomocy dla 
przedsiębiorstw okre ślono zbyt szeroko i że konieczne jest zmaksymalizowanie warto ści 
dodanej pomocy dla firm.  
1.2. Wsparcie na rzecz inwestycji w infrastruktur ę 
Najważniejszą kwestią stwierdzon ą w odniesieniu do zakresu fi nansowania infrastruktury 
transportowej w ramach obecnej polityki spójno ści jest niemo żność dostatecznego 
skoncentrowania go na priorytetach UE. Mimo że finansowanie w ramach polityki spójno ści 
koncentrowa ło się na priorytetach okre ślonych w wytycznych dotycz ących TEN-T, nie 
zawsze skupia ło się na elementach, które w momencie ich definiowania okre ślono jako 
wnoszące największą europejsk ą wartość dodaną. Wyzwaniem dla polityki spójno ści będzie 
wniesienie faktycznego wk ładu w stwierdzone potrzeby inwestycyjne w wysoko ści 30 mld 
EUR dotycz ące sieci bazowej TEN-T w pa ństwach obj ętych polityk ą spójności do 2020 r.  
Ważna jest tak że poprawa koordynacji poszczególnych inst rumentów UE w finansowaniu 
TEN-T. Do chwili obecnej program TEN-T koncentrowa ł się na środkach mi ękkich, takich 
jak finansowanie studiów wykonalno ści, a Fundusz Spójno ści – na inwestycjach w 
infrastruktur ę. Kwestia koordynacji sta ła się szczególnie wa żna, poniewa ż zakres Funduszu 
Spójności określony Traktatem obejmuje inwestycje maj ątkowe w TEN-T, które b ędą także 
finansowane w ramach proponowanego instrumentu „ Łącząc Europę”. 
1.3. Współpraca terytorialna 
W odniesieniu do wspó łpracy terytorialnej warto ść dodana europejskiej współpracy 
terytorialnej  polega na tym, że stwarza ona mo żliwości wspólnego dzia łania, niezb ędne, aby 
stawić czoła wyzwaniom, które w coraz wi ększym stopniu wykraczaj ą poza granice 
krajowe/regionalne: 
• problemy transgraniczne; 
• wymiana dobrych praktyk; 
• współpraca zwi ązana z korzy ściami skali i mas ą krytyczną; 
• współpraca maj ąca na celu popraw ę zarządzania; 
• współpraca na granicach zewn ętrznych UE w kwestiach zwi ązanych z 
bezpiecze ństwem i stabilno ścią oraz utrzymywaniem wzajemnie korzystnych 
stosunków. 
Cel „Europejska wspó łpraca terytorialna” jest fi nansowany z EFRR, a jego ca łkowity bud żet 
wynosi 8,7 mld EUR, co stanowi 2,5 % ca łkowitej alokacji na polityk ę spójności na lata 
2007–2013. 
Mimo że europejska wspó łpraca terytorialna umo żliwiała zajęcie się szeregiem kwestii 
wymienionych powy żej, w obecnym okresie w programach europejskiej wspó łpracy 
terytorialnej mo żna poprawi ć szereg aspektów: 
 
 4• brak strategicznej  koncentracji powoduj ący szerokie strategie interwencji, co 
utrudniało osiągnięcie wpływu, który by łby łatwy do zidentyfikowania; 
• brak skutecznej koordynacji pozwalaj ącej na wypracowyw anie kompromisów 
pomiędzy wymogami rozporz ądzeń UE a ramami prawnymi zainteresowanych pa ństw 
członkowskich. 
1.4. Uzasadnienie dzia łania UE 
Działania UE s ą uzasadnione zarówno celami okre ślonymi w art. 174 Traktatu, jak i zasad ą 
pomocniczo ści. Prawo do dzia łania nadaje art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, który stanowi, 
że „[Unia] wspiera spójno ść gospodarcz ą, społeczną i terytorialn ą oraz solidarno ść między 
Państwami Cz łonkowskimi”, jak równie ż art. 175 TFUE, w którym wyra źnie zwrócono si ę do 
Unii o realizowanie tej polityki za po średnictwem funduszy struktur alnych, oraz art. 177, w 
którym okre ślono rolę Funduszu Spójno ści.  
2. CELE   
Cel ogólny  określono w art. 176 TFUE, który stanowi, że EFRR „ma na celu przyczynianie 
się do korygowania podstawowych dysproporcji regionalnych w Unii poprzez udzia ł w 
rozwoju i dostosowaniu strukturalnym regionów opó źnionych w rozwoju oraz w 
przekszta łcaniu upadaj ących regionów przemys łowych”. Jak stanowi art. 177 Traktatu, 
Fundusz Spójno ści „wspiera finansowo projekty w dziedzinach środowiska i sieci 
transeuropejskich w zakresie in frastruktury transportowej”. 
Biorąc pod uwag ę zakres niniejs zej oceny skutków, cele szczegó łowe wiążą się z 
zapewnieniem wydawania środków z EFRR i Funduszu Spójno ści w sposób: 
• skuteczny; 
• efektywny; 
• zapewniaj ący wysok ą europejsk ą wartość dodaną. 
Poniższe cele operacyjne odnoszą się do poszczególnych omawianych kwestii. 
• Wsparcie dla przedsi ębiorstw w celu dopilnowania, a by wsparcie inwestycyjne dla 
przedsiębiorstw przyczynia ło się do trwałego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia 
oraz by wsparcie na rzecz innowacji przyczynia ło się do rozwoju potencja łu lokalnego 
i regionalnego. 
• Inwestycje w infrastruktur ę: zapewnienie wystarczaj ącej koncentracji na priorytetach 
europejskich. 
• Współpraca terytorialna: zapewnienie dos tatecznego nacisku na priorytety 
europejskie, przy zapewnieniu pa ństwom cz łonkowskim i regionom elastyczno ści w 
wyborze celów tematycznych.  
 
 53. WARIANTY  POLITYKI 
W ocenie skutków przedstawiono poszczególne warianty, aby zaj ąć się problemem zakresu 
zgodnie z okre ślonymi celami, odzwierciedlaj ąc alternatywne rozwi ązania od umiarkowanych 
dostosowa ń obecnych uzgodnie ń do bardziej fundamentalnych zmian.  
3.1.1.  Wariant 1 – brak zmian 
• Zakres EFRR pozostaje szeroki i koncentruje si ę na inwestycjach produkcyjnych i 
rozwoju wewn ętrznego potencja łu. 
• Pomoc bezpo średnia jest udzielana g łównie, ale nie wy łącznie MŚP. 
3.1.2.  Wariant 2 – bardziej ukierunkowane wsparcie dla du żych 
przedsiębiorstw koncentruj ące się na B+R, innowacjach i kluczowych 
technologiach wspomagaj ących  
• Pomoc na rzecz ogólnych inwestycji produkcyjnych w celu tworzenia i ochrony 
miejsc pracy jest ograniczona do M ŚP. 
• Wsparcie na rzecz rozwoju wewn ętrznego potencja łu zarówno dla du żych, jak i 
małych firm poprzez wspieranie regionalnego i lokalnego rozwoju, bada ń i innowacji. 
3.1.3.  Wariant 3 – brak dotacji dla du żych firm; tylko po życzki i 
finansowanie kapita łowe dla M ŚP 
• Wszelkie inwestycje produkcyjne s ą wspierane za po średnictwem pomocy innej ni ż 
dotacje poprzez innowacyjne instrumenty finansowe. 
3.2. Zakres wsparcia na rzecz  infrastruktury za po średnictwem EFRR 
i Funduszu Spójno ści 
3.2.1.  Wariant 1 – utrzymanie status quo   
• Z EFRR i Funduszu Spójno ści nadal finansowana jest du ża infrastruktura we 
wszystkich regionach UE, przy czym finansowanie koncentruje si ę na regionach 
słabiej rozwini ętych. Finansowanie z Funduszu Spójno ści jest dost ępne tylko w 
biednych pa ństwach cz łonkowskich. 
• W regionach s łabiej rozwini ętych nacisk k ładzie się zarówno na projek ty priorytetowe 
będące przedmiotem zainteresowania europejskiego okre ślone w nowych ramach 
TEN-T, jak i na infrastruktur ę lokalną. 
• Ponadto w ramach programu TEN-T nadal finansowane s ą projekty infrastrukturalne o 
dużej unijnej warto ści dodanej w regionach rozwini ętych, koncentruj ące się zwłaszcza 
na interwencjach mi ękkich (np. studiach wykonalno ści itp.) 
• Krajowe programy operacyjne obejmuj ą inwestycje infrastrukturalne, a priorytety s ą 
określane na szczeblu krajowym. 
 
 63.2.2.  Wariant 2 – wi ększe ukierunkowanie na priorytety europejskie w 
przypadku du żych inwestycji infrastrukturalnych w regionach s łabiej 
rozwiniętych i instrument „ Łącząc Europę” w regionach lepiej rozwini ętych 
• Z Funduszu Spójno ści finansowane s ą inwestycje infrastr ukturalne w obszarze 
strategicznych priorytetów europejskich. Fundusz jest dost ępny tylko w biednych 
państwach cz łonkowskich. 
• EFRR by łby ukierunkowany na projekty b ędące przedmiotem zainteresowania 
krajowego lub regionalnego.  
• Duże inwestycje infrastrukturalne s ą objęte programami krajowymi, a dopasowanie 
inwestycji do priorytetów UE jest zapewnione dzi ęki wiążącemu wykazowi 
strategicznych projektów inwestycyjnych, które maj ą zostać zrealizowane do 2020 r., 
wybranych i wynegocjowanych z pa ństwami cz łonkowskimi i zawartych w umowie 
partnerskiej. Finansowanie na te projekty zostanie wyodr ębnione.  
• Uwarunkowania ex ante  w obszarze planowania strategicznego b ędą towarzyszy ć 
skoncentrowaniu si ę na strategicznych inwestycj ach w transport zorganizowany z 
poszanowaniem zasady zrównowa żonego rozwoju.  
• Inwestycje o znaczeniu krajowym i regionalnym by łyby uszeregowane wed ług ich 
wkładu w zrównowa żony rozwój i ich wk ładu w sie ć.  
• Specjalny instrument „ Łącząc Europę” uzupełniałby inwestycje w ramach polityki 
spójności w infrastruktur ę fizyczną, nie tylko inwestycje mi ękkie. Z instrumentu tego 
byłyby finansowane projekty infrastrukturalne o du żej unijnej warto ści dodanej. W 
ramach alokacji finansowej dla Funduszu Spójno ści zostałaby wyodr ębniona kwota 10 
mld EUR na instrument „ Łącząc Europę”. 
3.2.3.  Wariant 3 – wi ększy nacisk na infrastruktur ę krajow ą za 
pośrednictwem Funduszu Spójno ści  
• Z Funduszu Spójno ści finansowane s ą inwestycje infrastr ukturalne w obszarze 
strategicznych priorytetów europejskich w zakresie bazowych i kompleksowych sieci 
TEN-T.  
• EFRR by łby ukierunkowany na projekty b ędące przedmiotem zainteresowania 
krajowego lub regionalnego. 
• Tak jak w wariancie 2 du że inwestycje infrastrukturalne s ą objęte programami 
krajowymi.  
• Inwestycje w ramach instrumentu „ Łącząc Europę” skupiałyby się tylko na lepiej 
rozwiniętych państwach cz łonkowskich i finansowane by łyby z nich projekty 
infrastrukturalne o du żej unijnej warto ści dodanej.  
• Z Funduszu Spójno ści finansowane by łyby projekty w s łabiej rozwini ętych państwach 
członkowskich, a zatem uzupe łniałby on geograficznie instrument „ Łącząc Europę”. 
Nie nast ąpiłoby przeniesienie kwoty 10 mld EUR z Funduszu Spójno ści do 
instrumentu „ Łącząc Europę”.  
 
 73.3. Współpraca terytorialna 
3.3.1.  Wariant 1 – bez zmian 
• Priorytety programów wspó łpracy byłyby nadal okre ślane szeroko.  
• Nie ustanowiono by formalnego powi ązania mi ędzy programami wspó łpracy a 
programami konwergencji/konkurencyjno ści. 
3.3.2.  Wariant 2 – koncentracja tematyczna i silniejsze powi ązanie z 
innymi programami 
• Liczba celów tematycznych, z których mo żna wybiera ć w ramach wspó łpracy 
transgranicznej i transnarodowej, by łaby ograniczona.  
• Aspekty wspó łpracy stanowi łyby integraln ą część ogólnych ram strategicznych.  
3.3.3.  Wariant 3 – w łączenie wspó łpracy do programów regionalnych 
• Rezygnacja z odr ębnych programów wspó łpracy terytorialnej. 
• Współpraca byłaby prowadzona w ramach istniej ących programów regionalnych, 
które obejmowa łyby możliwość prowadzenia dzia łań we wspó łpracy. 
4. PORÓWANIE  WARIANTÓW   
Zakres wsparcia dla przedsi ębiorstw finansowanego z EFRR 
W ramach wariantu braku zmian stos unkowo szeroki zakres interwencji umo żliwia państwom 
członkowskim dostateczn ą elastyczno ść w wyborze obszarów in terwencji, które s ą 
najbardziej zbli żone do ich potrzeb, a wi ększość wsparcia jest przeznaczona dla M ŚP oraz na 
badania, rozwój t echnologiczny i dzia łania innowacyjne. Utrzymane zostaje jednak wsparcie 
inwestycyjne dla du żych firm, co mo że prowadzi ć do wypierania inwe stycji prywatnych 
przez środki publiczne.  
W ramach wariantu 2 wsparcie dla du żych przedsi ębiorstw by łoby ograniczone do 
konkretnych inwestycji zaprojektow anych w celu wspierania wewn ętrznego potencja łu 
regionu, zw łaszcza w dziedzinie innowacji,  nowych technologii i bada ń, współpracy i 
wspólnych inicjatyw z udzia łem dużych firm, M ŚP i innych instytucji. Ponadto w ramach 
tego wariantu mo żliwe jest zwi ększenie roli instrumentów innych ni ż oparte na dotacjach, 
zwłaszcza w odniesieniu do wsparcia in westycyjnego, które zazwyczaj wi ąże się z mniejszym 
ryzykiem i oznacza wi ększą zbędną stratę społeczną w porównaniu z inwestycjami w 
innowacje i dzia łalność wysokiego ryzyka. Środki te zmniejszy łyby zbędną stratę społeczną, 
ale także ograniczy ły elastyczno ść państw członkowskich. 
W ramach wariantu 3 zakaz udzielania du żym firmom wsparcia op artego na dotacjach 
zwiększa efektywno ść finansowania i efekty d źwigni. Wariant ten mo że się jednak wi ązać ze 
zniechęcaniem do dzia łalności innowacyjnej i badawczej niezb ędnej do osi ągnięcia 
najważniejszych celów UE, poniewa ż wsparcie bezzwrotne jest bardziej skuteczne w 
przypadku innowacyjnych projektów, intensywnych pod wzgl ędem B+R, odleg łych od rynku. 
 
 8Odejście od pomocy bezzwrotnej do zwrotnej w przypadku du żych przedsi ębiorstw mo że 
także wiązać się ze znacznym wzrostem kosztów ad ministracyjnych dla instytucji 
zarządzających.  
Poprawa skuteczno ści wsparcia oraz jego wk ład w potencja ł lokalny i regionalny oraz wzrost 
gospodarczy i zatrudnienie sprawiaj ą, że preferowanym wariantem jest wariant 2.  
Zakres wsparcia na rzecz infrastruktury za po średnictwem EFRR i Funduszu Spójno ści 
W przypadku scenariusza zak ładającego brak zmian utrzymano by korzy ści, jakie przynosi 
finansowanie UE przeznaczone na infrastruktur ę. Skupienie si ę na priorytetach sieci 
europejskich pozosta łoby jednak niezadowalaj ące, a inwestycje infrastrukturalne w 
bogatszych regionach prowadzi łyby do strat efektywno ści. Bez koordynacji mi ędzy polityk ą 
spójności a instrumentem „ Łącząc Europ ę” finansowanie unijne przeznaczone na 
infrastruktur ę byłoby nadal rozdrobnione.  
W ramach wariantu 2 wi ększe skupienie si ę na priorytetach eur opejskich, instrument „ Łącząc 
Europę” i wyodr ębnienie kwoty 10 mld EUR z Funduszu Spójno ści umożliwiłoby 
koncentracj ę na projektach priorytetowych dla UE . Wariant ten ogranicza jednak elastyczno ść 
państw członkowskich i regionów. 
W przypadku wariantu 3 inwestycje  infrastrukturalne w dalszym ci ągu skupia łyby się na 
regionach obj ętych celem „Konwergencja”, w któr ych potrzeby w zakresie podstawowej 
infrastruktury s ą największe. Najwa żniejszą zaletą tego wariantu jest to, że umożliwia 
państwom obj ętym polityk ą spójności pełną elastyczno ść w zajmowaniu si ę priorytetami 
regionalnymi i krajowymi w tych regionach. G łówną wadą tego wariantu jest natomiast 
niedostateczna koncentracja Funduszu Spójno ści na projektach dotycz ących sieci bazowej 
TEN-T. 
Unijna warto ść dodana i koordynacja pomi ędzy instrumentem „ Łącząc Europę” a Funduszem 
Spójności sprawiaj ą, że preferowanym wariantem jest wariant 2. 
 
Współpraca terytorialna 
W przypadku wariantu zak ładającego brak zmian istnia łaby większa elastyczno ść dotycząca 
wyboru obszarów polityki w ramach programów europejskiej wspó łpracy terytorialnej. 
Ogólnie brakuje jednak ukierunk owania strategicznego i jasn ej definicji oczekiwanych 
produktów/us ług i rezultatów programów. Ponadto w przypadku tego wariantu trudno by łoby 
zapewnić komplementarno ść z innymi programami UE.  
Wariant 2 oznacza łby ściślejsze powi ązanie programów wspó łpracy ze strategi ą „Europa 
2020”. Prowadzi łoby to do poprawy logiki interwenc ji w ramach programów wynikaj ącej z 
dostosowania celów programu do de finicji oczekiwanych produktów/us ług i rezultatów. 
Ponadto wzros łaby synergia z regionalnymi program ami operacyjnymi. Wariant ten móg łby 
jednak wi ązać się z mniejsz ą elastyczno ścią w projektowaniu programów.  
Wariant 3 prowadzi łby do wzrostu synergii i przyniós łby korzy ści dla programów 
regionalnych dzi ęki dodaniu wymiaru unijnego. Dopuszcza łby jednak wspó łpracę tylko w 
 
 9ramach konkretnych projektów, a nie sprzyja ł długoterminowemu rozwojowi zintegrowanej 
strategii dla terytorium  transgranicznego lub transnarodowego. Zachodzi łoby także ryzyko, że 
podczas programowania wymiar UE by łby zaniedbywany. Rozwój wspólnych projektów bez 
struktury wsparcia by łby utrudniony.  
Lepsze ukierunkowanie na priorytety europejskie,  stworzenie jasnej logiki interwencji w 
ramach programów oraz zwi ększenie warto ści dodanej sprawiaj ą, że preferowanym wariatem 
jest wariant 2.  
5. MONITOROWANIE  I OCENA   
Systemy monitorowania i oceny polityki spójno ści zostaną wzmocnione w porównaniu z 
obecną sytuacją, a większy nacisk zostanie po łożony na rezultaty i dostosowanie do strategii 
„Europa 2020”. Konkretne implikacje by łyby następujące:  
• W programach w sposób jasny wskazano by, jakie zmiany maj ą zostać osiągnięte, w 
jaki sposób przyczyni łoby się to do osiągnięcia celów strategii „E uropa 2020” i w jaki 
sposób wydanie środków na konkretne in terwencje (produkty/us ługi) przyczyni si ę do 
zmian (rezultaty). Zostanie to wyra żone za pomoc ą wskaźników produktu i 
wskaźników rezultatu. W stosownyc h przypadkach stosowany b ędzie zestaw 
wspólnych wska źników, dopasowanych do celów strategii „Europa 2020”.  
• Każdy program obejmowa łby ramy oceny wykonania, w których ustalono by uj ęte 
ilościowo cele po średnie dla ka żdej osi priorytetowej, ustanowione na podstawie 
ograniczonej liczby wska źników właściwych dla programów, aby zapewni ć jasny 
obraz post ępów w kierunku realizacji priorytetów zwi ązanych ze strategi ą „Europa 
2020”.  
• Powyższe cele po średnie dla podstawy oceny wykonania by łyby proponowane przez 
państwo członkowskie i uzgadniane mi ędzy Komisj ą a państwami cz łonkowskimi.  
• Umowa partnerska zawiera łaby streszczenie dotycz ące celów po średnich, metodyki i 
głównych zasad.  
Wykonanie programów operacyjnych by łoby regularnie monitorowane na podstawie zestawu 
wskaźników w łaściwych dla programów. Roczne sprawozdania z oceny zawiera łyby 
sprawozdania dotycz ące uzyskanych produktów/us ług w porównaniu z rezultatami oraz 
analizę ewentualnego nieosi ągnięcia lub przekroczenia celów. Aby zapewni ć właściwy 
kierunek programu, komitety monitoruj ące analizowa łyby potrzeby ewentualnych zmian lub 
innych inicjatyw. Rezultaty b ędą monitorowane i przedstawiane w postaci sprawozda ń w 
miarę dostępności danych, a nast ępnie omawiane na posiedzen iach komitetu monitoruj ącego 
i na rocznych posiedzeniach przegl ądowych.  
Przewidziano dwa formalne przegl ądy mające na celu zbadanie post ępów pod k ątem celów 
pośrednich okre ślonych w ramach oceny wykona nia. Komisja przeprowadzi łaby pierwszy 
przegląd postępów w realizacji uzgodnionych celów po średnich w 2017 r. na podstawie 
rocznych sprawozda ń z realizacji w odniesieniu do absorpcji i produktów/us ług. Drugi 
przegląd odbędzie się w 2019 r.