1.

występuje do Rady z następującymi zaleceniami: a) przypomina, że podstawowymi wartościami, które znalazły swoje odzwierciedlenie w decyzji społeczności międzynarodowej o stworzeniu trybunału, były dążenie do sprawiedliwości i walka z bezkarnością; całkowicie popiera pracę wykonywaną przez trybunał międzynarodowy, ale wskazuje, że nie zostanie ona w całości zrealizowana, jeśli toczące się procesy nie będą mogły zostać zakończone bez niepotrzebnego pośpiechu, a dwaj pozostali oskarżeni, Ratko Mladić i Goran Hadžić, nie zostaną postawieni przed sądem i osądzeni; b) podkreśla, że nie należy dążyć do zwiększenia tempa postępowania kosztem wymogów rzetelnego procesu i potwierdza, że zgodnie z powszechnie panującą opinią spuścizna trybunału będzie oceniana nie tylko pod kątem tego, czy trybunałowi udało się osądzić osoby odpowiedzialne za najpoważniejsze zbrodnie podlegające jego jurysdykcji, lecz także tego, czy czynił to zgodnie z najsurowszymi normami sprawiedliwości; c) podkreśla, że zatrzymanie wysoko wykwalifikowanego personelu w trybunale stanowi kluczowy czynnik pomyślnego zakończenia procesów i apelacji oraz że harmonogram przewidziany w strategii ukończenia prac mógłby pogarszać jeszcze straty specjalistycznej wiedzy instytucjonalnej wymaganej w celu zakończenia pozostałych procesów; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wyżej wymienioną rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr A/RES/63/256 umożliwiającą trybunałowi oferowanie pracownikom umów zgodnie z okresami realizowania strategii ukończenia prac oraz poszukiwanie niepieniężnych zachęt opracowanych w celu zachowania kluczowego personelu; d) podkreśla fakt, że z jednej strony termin ustalony do zakończenia strategii przyczynia się do produktywności trybunału, lecz z drugiej strony, jeśli sprawiedliwości ma się stać zadość i Ratko Mladić i Goran Hadžić mają być osądzeni, termin ten nie może w żadnym wypadku stanowić ostatecznej daty działania trybunału; e) w związku z tym wzywa Radę, aby szybko sprawdziła, czy nie należałoby przewidzieć przedłużenia o dwa lata mandatu trybunału i czy to byłoby wystarczające, mając na względzie, że każde przedłużenie nie powinno być oceniane wyłącznie pod kątem czasu, ale także pod kątem rezultatów, oraz aby przedstawiła zbadanie tych kwestii odpowiednim strukturom ONZ; f) wzywa Radę, by zachęciła Radę Bezpieczeństwa ONZ do zobowiązania się do dostarczania trybunałowi wystarczających środków i wsparcia dzięki budżetowi ogólnemu ONZ aż do zakończenia mandatu trybunału; g) nalega, by Rada dalej wspierała starania trybunału, by zmusić zainteresowane kraje do wzmocnienia współpracy i wzmożenia wysiłków w celu aresztowania dwóch pozostałych oskarżonych, pozwalając w ten sposób trybunałowi na wypełnienie swojego mandatu, jak również do uzgodnienia z ONZ, że należy uczynić oczywistym fakt, iż dwóch pozostałych uciekinierów musi zostać osądzonych albo przez trybunał, albo przy użyciu pozostałych mechanizmów, a zatem unikając wszelkiego wskazania na ich bezkarność; h) podkreśla, że dokumenty kluczowe dla oskarżenia generała Ante Gotovina, Mladena Markacia i Ivana Čermaka powinny zostać przekazane przez odpowiednie władze; podkreśla, że należy przestrzegać niedawnych wezwań poczynionych przez głównego oskarżyciela trybunału Serge'a Brammertza w sprawie odpowiedniej brakującej dokumentacji, która ma zostać zlokalizowana i udostępniona trybunałowi; i) wskazuje, że Unia Europejska powinna nadal podkreślać, że przestrzeganie kryteriów kopenhaskich to także w pełni sprawny system sądownictwa, zdolny do prowadzenia procesów związanych z naruszeniem prawa humanitarnego, nawet po zaprzestaniu działalności przez trybunał; wzywa Radę do ustalenia jasnych norm dotyczących oceny działania sądownictwa w krajach Bałkanów Zachodnich po wygaśnięciu mandatu trybunału, między innymi w celu zapewnienia, by warunki, w jakich przebywają więźniowie, odpowiadały międzynarodowym standardom, i by przestrzegano wyroków wydawanych przez trybunał, a także wzywa UE do zwiększenia wsparcia dla dochodzeń i procesów sądowych dotyczących zbrodni wojny domowej, na przykład poprzez udzielanie wsparcia dla wykonywania przepisów prawnych, dla organów sądowniczych i oskarżycielskich, łącznie z finansowaniem szkoleń i ochroną świadków; j) przyznaje, że prymat państw pozostaje kamieniem węgielnym systemu międzynarodowego i wskazuje, że jest sprawą zasadniczą, aby także społeczność międzynarodowa wspierała rozwój potencjału krajowego na Bałkanach, tak aby lokalne sądy mogły kontynuować dzieło rozpoczęte przez trybunał; popiera obecne finansowanie przez UE np. programów pomocowych w ramach europejskiego instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka; w związku z tym wzywa Radę, aby rozważyła możliwość zwiększenia wsparcia dla strategii kontynuacji dzieła trybunału oraz apeluje o lepszą współpracę między organami sądów i prokuratury na Bałkanach Zachodnich, zwłaszcza w przypadkach obejmujących ekstradycję i wzajemną pomoc prawną; k) zauważa, że istnienie jasnego mechanizmu, który przejmie pierwotne funkcje trybunału po jego likwidacji, będzie kluczowe dla zapewnienia, by spuścizna trybunału umacniała zasady, które zainspirowały jego powstanie; l) zachęca Radę, aby niezwłocznie zastosowała w odpowiednich strukturach ONZ procedury przewidziane dla mechanizmu dotyczącego bezpośrednich i długofalowych pierwotnych funkcji, dotyczących między innymi ochrona świadków, ochrona świadków przed zastraszaniem, traktowanie postanowień sądu, rewizja w przypadku otrzymania dowodów uniewinniających, monitorowanie procesów przekazanych do regionu (obecnie monitoruje je Prokuratura trybunału za pośrednictwem Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE)), warunki odbywania wyroku oraz kwestie związane z ułaskawieniem lub złagodzeniem wyroku itp.; proponuje przedstawienie Radzie Bezpieczeństwa ONZ wniosku dotyczącego ewentualnego utworzenia wspólnego biura zajmującego się w przyszłości pierwotnymi funkcjami trybunału i Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Rwandy i Specjalnego Trybunału dla Sierra Leone; m) przypomina Radzie, że UE powinna być szczególnie zainteresowana ochroną spuścizny trybunału, dbając o to, aby jego archiwa były bezpiecznie przechowywane w bezpiecznym miejscu, być może w regionie Bałkanów Zachodnich, aby były jak najbardziej kompletne i dostępne oraz aby dokumenty były dostępne w Internecie; sugeruje, że należałoby dać odpowiednie gwarancje swobodnego dostępu wszystkim oskarżycielom i obrońcom oraz – po upływie odpowiedniego okresu czasu – historykom i badaczom; n) podkreśla, że spuścizna trybunału powinna być także powiązana z ogólnym procesem pojednania; w tym kontekście apeluje do państw Bałkanów Zachodnich i do UE, aby wspierały pracę organizacji pozarządowych i innych instytucji, które pomagają ofiarom, promowały dialog i porozumienie pomiędzy grupami etnicznymi oraz wspierały dążenie do prawdy i pojednania;