Bruksela, dnia 21.04.2005

COM(2005) 150 końcowy

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY

Ustanowienie badania polityk gospodarczych WE przez Komitet OECD ds. Oceny Gospodarki i Rozwoju równoległego do badania strefy euro

Kontekst

W niniejszym komunikacie Komisja proponuje elementy odpowiedzi, udzielanej na wniosek ambasadorów Australii, Kanady, Japonii, Korei, Meksyku i Stanów Zjednoczonych (APEC) przy OECD dotyczący objęcia badaniami strefy euro, prowadzonymi przez Komitet OECD ds. Oceny Gospodarki i Rozwoju, również polityk wspólnotowych, które mają wpływ na wyniki gospodarcze UE. Komisja proponuje udzielić odpowiedzi pozytywnej na pismo ambasadorów APEC, w której UE może zgodzić się na ustanowienie oddzielnej „oceny UE 25”[1] obok badania strefy euro (Euro Area Survey) i pod warunkiem przeprowadzenia jej w sposób biorący pod uwagę specyfikę WE i służący naszym systemowym interesom.

WE i ocena Komitetu OECD ds. Oceny Gospodarki i Rozwoju

Badanie gospodarki państw członkowskich OECD przez Komitet OECD ds. Oceny Gospodarki i Rozwoju (Economic Development and Review Committee, EDRC) jest głównym elementem wzajemnej weryfikacji i nadzoru gospodarczego w OECD.

Głównymi celami ocen EDRC są: 1) ocena możliwości władz w zakresie poprawienia wyników gospodarczych oraz 2) zachęcanie uczestniczących gospodarek do wzmocnienia polityk w celu podniesienia skuteczności gospodarczej i promocji rozwoju. Ocena prowadzi do przedstawienia formalnych zaleceń, które nie są wiążące dla państw członkowskich, ale stanowią istotne wytyczne polityczne, których realizację można analizować przy okazji kolejnych ocen. Każde państwo członkowskie OECD jest oceniane w odstępach od 12 do 18 miesięcy (strefa euro: co 12 miesięcy).

W chwili obecnej polityki wspólnotowe nie są rzeczywistym przedmiotem oceny EDRC. Od 2001 r. EDRC przeprowadza coroczną, niezależną ocenę strefy euro, w związku ze specyfiką gospodarki strefy euro. Ocena skupia się w szczególności na polityce pieniężnej i kursach walutowych, przy czym inne polityki makroekonomiczne i strukturalne są rozważane jedynie w przypadku ich wpływu na rozwój gospodarczy w strefie euro jako całości (np. konkurencyjność i polityka ochrony środowiska w 2003 r.).

Wszystkie Państwa Członkowskie WE będące członkami OECD podlegają obecnie oddzielnym badaniom EDRC, w kontekście których badane są również polityki ogólnowspólnotowe (w związku z ich wpływem na poszczególne Państwa Członkowskie), jednakże w sposób fragmentaryczny i powtarzalny. Tego typu oceny rzadko umożliwiają określonemu przedstawicielowi WE właściwe skomentowanie takich polityk w sposób odzwierciedlający ich wspólnotowy charakter. W załączniku 1 można znaleźć szczegółowy opis procesu EDRC, również dotyczącego strefy euro.

Taka sytuacja jest niezadowalająca, zarówno z wewnętrznej perspektywy WE, jak również z perspektywy innych państw członkowskich OECD.

„Wniosek APEC”

W piśmie z dnia 2 października 2003 r. adresowanym do Stałego Przedstawicielstwa Wspólnot Europejskich przy OECD, ambasadorowie APEC przy OECD (patrz załącznik 2) wezwali do rozszerzenia przyszłych badań EDRC prowadzonych w strefie euro, tak aby „ objęły one wszystkie polityki WE i ogólne polityki Unii Europejskiej”. Głównym celem wniosku jest zezwolenie na badanie WE jako jednego podmiotu, aby Wspólnoty Europejskie były traktowane na równi z innymi członkami OECD, w których wszystkie polityki gospodarcze mogą być przedmiotem badania. Pismo zostało omówione między Komisją i Państwami Członkowskimi w Paryżu, gdzie większość Państw Członkowskich poparła odpowiedź pozytywną, oraz w Komitecie Ekonomiczno-Finansowym w Brukseli. Komisja przyjmuje stanowisko, że WE powinny udzielić pozytywnej odpowiedzi na złożony wniosek oraz zgodzić się na przeprowadzenie „oceny UE 25” pod warunkiem zagwarantowania określonych warunków.

W szczególności Komisja proponuje, aby WE wyraziły zgodę na: 1) utworzenie oddzielnej i niezależnej oceny UE 25 biorącej pod uwagę polityki strukturalne i sektorowe mające wpływ na gospodarkę UE 25; oraz 2) kontynuację istniejącego badania strefy euro oraz ograniczenie go do kwestii dotyczących polityk makroekonomicznych. Dwa badania należy oddzielić od siebie ponieważ: 1) badanie strefy euro dotyczy dwunastu Państw Członkowskich (z których wszystkie są członkami OECD), natomiast ocena UE 25 dotyczyłaby wszystkich Państw Członkowskich (z których nie wszystkie są członkami OECD) oraz 2) pod względem reprezentacji zastosowanie miałyby różne tryby. Z perspektywy państw APEC nie stanowiłoby to większej różnicy, ponieważ zagwarantowana byłaby przekrojowa ocena, której dotyczył wniosek.

Ponadto Komisja przyjmuje stanowisko, że każda ocena EDRC musiałaby być dokładnie i odpowiednio przygotowana i dostosowana, tak aby uwzględnić szczególny charakter prawny, instytucjonalny i polityczny WE oraz badanych polityk.

Korzyści wynikające z oceny UE 25

Ocena UE 25 niosłaby ze sobą wiele korzyści:

- wzmocnienie profilu i postrzegania WE jako podmiotu gospodarczego na własnych prawach; bardziej kompleksowe i szczegółowe odzwierciedlenie kompetencji WE oraz nadanie przedstawicielstwu WE wyraźniej określonej i uznawanej roli w komitecie EDRC;

- podkreślenie otwartości i przejrzystości WE, również otwarcia na konstruktywną i uzasadnioną krytykę;

- analiza polityk wspólnotowych na jednym forum, które do tej pory podlegały fragmentarycznemu i powtarzalnemu badaniu we wszystkich poszczególnych ocenach EDRC w Państwach Członkowskich.

- wyjaśnienie nieporozumień ze strony innych państw członkowskich OECD i/lub sekretariatu OECD w sprawie niektórych polityk WE (lub ich aspektów).

- umożliwienie WE wyrażenia uzasadnionej krytyki dotyczącej polityki innych członków OECD ocenianych w ramach EDRC, bez oskarżeń o niepodleganie podobnej kontroli;

- praktyczny przykład obecnych starań Komisji o określenie środków i polityk poprawiających nasze wyniki gospodarcze i konkurencyjność.

Narzędzia proceduralne w ocenie UE 25

Wprowadzana procedura oceny UE 25 musiałaby brać pod uwagę specyfikę WE, jako organizacji ponadnarodowej, w szczególności w zakresie podziału kompetencji między WE a Państwami Członkowskimi, reguł reprezentacji zewnętrznej WE, jak również statusu WE w OECD.

Niektóre polityki badane w ramach EDRC będą podlegać wyłącznej kompetencji WE (np. handel, rolnictwo i rybołówstwo), inne będą z kolei przedmiotem podziału kompetencji (np. ochrona środowiska). W tym kontekście należy przypomnieć, że WE nie jest członkiem OECD, jednak ma status „uczestnika na pełnych prawach” w OECD. Komisja w pełni uczestniczy w głównych instytucjach i organach pomocniczych jako przedstawiciel WE (pkt 2 protokołu uzupełniającego do Konwencji OECD). Tylko w kontekście oceny strefy euro, prowadzonej przez EDRC, strefa euro jest reprezentowana przez wspólną delegację Komisji, Prezydencji i Europejskiego Banku Centralnego. Ze względu na duży stopień koordynacji wymagany na różnych poziomach zarówno w przypadku oceny strefy euro, jak i oceny UE 25, ocena UE 25 powinna być przeprowadzana na zmianę z oceną strefy euro, czyli każda z ocen powinna mieć miejsce co dwa lata[2].

Pod uwagę należy również wziąć zawiłości prawne i skutki polityczne wynikające z faktu, że sześć Państw Członkowskich WE nie jest członkami OECD. Ocena UE 25 prowadzona przez EDRC dotyczyłaby natomiast polityk ogólnowspólnotowych wszystkich 25 Państw Członkowskich. Obecnie 6 (nowych) Państw Członkowskich WE nie jest członkami OECD[3]. Oznacza to, że Komitet EDRC miałby badać polityki, które zostały określone i mają zastosowanie dla wszystkich 25 państw, chociaż znaczna ich część nie jest w komitecie reprezentowana. Komisja uważa, że wspomniane 6 Państw Członkowskich powinno otrzymać doraźnie status obserwatora w EDRC.

Chociaż celem jest dokonanie kompleksowej oceny, zakres oceny UE 25 musi być jednak wykonalny i mieścić się w rozsądnych granicach. Dążenie do szerszego zakresu ocen EDRC można łatwo zrozumieć w obliczu coraz bardziej złożonych powiązań między różnymi politykami gospodarczymi i innymi politykami pokrewnymi we wszystkich krajach OECD. Należy się jednak upewnić, że ocena UE 25 będzie dotyczyć tylko tych polityk wspólnotowych, które mają bezpośredni związek z celami EDRC. Ponadto ocena UE 25 powinna prowadzić do wyeliminowania wszelkich bezpośrednich ocen formy i treści polityk ogólnowspólnotowych w ocenach poszczególnych Państw Członkowskich oraz nie powinna się pokrywać z oceną strefy euro (tak więc „ocena UE 25” nie miałaby obejmować spraw związanych z unią gospodarczą i walutową). Nie powinna ona również obejmować polityk, które podlegają podobnej ocenie w innych organach OECD lub w samym komitecie EDRC.

Bardziej szczegółowe uprawnienia i tryby stosowane w prowadzeniu oceny UE 25 będą musiały zostać opracowane we współpracy z sekretariatem i członkami OECD.

W związku z powyższym:

- Komisja będzie negocjować warunki i tryby oceny UE 25 z sekretariatem OECD i innymi członkami OECD (zapewniając odpowiednią koordynację między Państwami Członkowskimi).

- Jeśli chodzi o udział przedstawicielstwa WE w ocenach EDRC, Komisja powinna, zgodnie z regułami zewnętrznej reprezentacji WE, być przedstawicielem WE w procedurze oceny UE 25, zapewniając odpowiednią koordynację między Państwami Członkowskimi.

- Procedura w obrębie oceny EDRC będzie opierać się na modelu oceny strefy euro. UE 25 – podobnie jak inne podmioty badane przez EDRC – miałaby być oceniana na podstawie pisemnej analizy/sprawozdania przygotowanego przez sekretariat OECD. W trakcie badania Komisja miałaby przedstawiać zwięzłe oświadczenie wstępne i zwracać uwagę na ewentualne zastrzeżenia do wstępnego projektu oceny sekretariatu OECD (z uwzględnieniem ścisłej koordynacji między Państwami Członkowskimi). Wszyscy członkowie OECD mieliby wówczas prawo przedstawienia badanemu podmiotowi ustnych zapytań. Po przeprowadzeniu badania, przewodniczący przedstawiałby główne wnioski dla najważniejszych badanych kwestii politycznych oraz wnioski przyjęte w komitecie w drodze konsensusu, a następnie kierowałby (w razie konieczności) sporządzeniem nowej oceny oraz zawarciem w niej formalnych zaleceń.

- Ponieważ ocena będzie dotyczyć polityk wspólnotowych, inni członkowie OECD powinni uznać, że status WE powinien umożliwiać równe traktowanie w porównaniu z innymi badanymi w ocenach EDRC. Można rozpatrzyć różne możliwości. Komisja mogłaby otrzymać doraźne prawo głosu w imieniu WE w komitecie EDRC. Komisja mogłaby zostać wybrana pełnoprawnym członkiem EDRC (jak w drodze wyjątku stało się już w Komitecie Pomocy Rozwojowej OECD), oddając w ten sposób Wspólnocie prawo głosu. Ewentualnie możliwe byłoby rozwiązanie, w którym Państwo Członkowskie UE sprawujące prezydencję w Radzie, po uzgodnieniu z Komisją, miałoby prawo oddać odpowiedni głos w EDRC w imieniu WE. Komisja rozpatrzy różne możliwości we współpracy z sekretariatem OECD, innymi członkami OECD oraz Państwami Członkowskimi WE.

Wnioski

W związku z powyższym Komisja przyjmuje stanowisko, że ocena UE 25 przyniosłaby wyraźne korzyści dla WE, które wyraźnie przewyższają ewentualne wady takie jak większy nakład pracy ze strony niektórych służb Komisji oraz konieczność koordynacji. Komisja proponuje zatem, aby WE zgodziły się na:

- Utworzenie oddzielnej i niezależnej oceny UE 25 biorącej pod uwagę polityki strukturalne i sektorowe mające wpływ na gospodarkę UE 25.

- Kontynuację istniejącego badania strefy euro oraz ograniczenie go do kwestii dotyczących unii gospodarczej i walutowej oraz polityk makroekonomicznych. Obydwie oceny miałyby się nie pokrywać.

Wyrażenie zgody miałoby jednak być uzależnione od różnych koniecznych gwarancji , między innymi odpowiedniego wynegocjowania uprawnień i trybów stosowanych w ocenie UE 25, oraz odpowiedniego uwzględnienia specyfiki WE, jak również konieczności zapewnienia równego traktowania Państw Członkowskich niebędących obecnie członkami OECD. Oznacza to przede wszystkim, że:

- 6 Państw Członkowskich niebędących obecnie członkami OECD miałoby otrzymać status obserwatora w OECD.

- Oceny UE 25 powinny prowadzić równocześnie do wyeliminowania bezpośrednich ocen formy i treści polityk wspólnotowych w ocenach poszczególnych Państw Członkowskich.

- Ze względu na duży stopień koordynacji wymagany na różnych poziomach zarówno w przypadku oceny strefy euro, jak i oceny UE 25, ocena UE 25 powinna być przeprowadzana na zmianę z oceną strefy euro, czyli każda z ocen powinna mieć miejsce co dwa lata.

- Komisja miałaby wyraźne prawo do negocjowania warunków i trybów oceny UE 25 z sekretariatem OECD i innymi członkami OECD (zapewniając odpowiednią koordynację między Państwami Członkowskimi).

- Zgodnie z regułami zewnętrznej reprezentacji WE, Komisja będzie przedstawicielem WE w ocenie UE 25, w ścisłej koordynacji z Państwami Członkowskimi.

- Procedura badania w ramach oceny UE 25 będzie opierać się na tym samym modelu, co ocena strefy euro, i będzie podlegać konsensusowi ogólnemu w Komitecie.

- Wspólnota Europejska powinna otrzymać status, który umożliwia równe traktowanie WE w porównaniu z innymi badanymi, którzy mają prawo głosu w EDRC.

Jeżeli Rada zgodzi się na powyższe, Stałe Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej przy OECD, do którego pismo APEC było adresowane, prześle pozytywną odpowiedź ambasadorom APEC, wskazując na powyższe warunki i tryby.

Na tej podstawie tryby przeprowadzenia oceny UE 25, m.in. zakres, częstotliwość, uprawnienia państw niebędących członkami OECD oraz inne aspekty zostaną opracowane we współpracy z sekretariatem OECD, przewodniczącym EDRC oraz innymi członkami OECD.

Liczba załączników : 2

1) Kontekst ocen Komitetu OECD ds. Oceny Gospodarki i Rozwoju

2) Pismo APEC

ZAŁĄCZNIK 1

Kontekst ocen Komitetu OECD ds. Oceny Gospodarki i Rozwoju

1. Charakter oceny EDRC

Komitet OECD ds. Oceny Gospodarki i Rozwoju (EDRC) przeprowadza wzajemną weryfikację ocen polityki gospodarczej członków i jest głównym elementem nadzoru gospodarczego prowadzonego przez OECD. Komitet zbiera się średnio dwadzieścia razy do roku w celu przeprowadzenia dokładnego badania polityk gospodarczych państw członkowskich OECD na podstawie sprawozdań na temat poszczególnych krajów przedkładanych przez sekretariat OECD. W celu umożliwienia bliższych i stabilnych relacji między członkami, w skład Komitetu wchodzą stali delegaci (doradcy gospodarczy stałych przedstawicielstw przy OECD). Komisja – Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych – wysyła na bieżąco własnych delegatów, którzy dołączają do stałego delegata Komisji w EDRC w przypadku badania poszczególnych państw.

Proces wzajemnej weryfikacji w EDRC ma charakter szczególny. Chociaż sprawozdania dotyczące krajów w EDRC są sporządzane przez sekretariat OECD (konkretnie Departament Gospodarczy), podpisuje je wszystkie 30 państw członkowskich, wraz z badanym krajem, oraz Komisja. Są więc one wynikiem konsensusu między krajami OECD a Komisją, a odpowiedzialność za nie bierze Komitet, nie sekretariat OECD, jak jest zazwyczaj w przypadku większości innych prowadzonych przez OECD ocen krajów. Zgodnie z procedurą EDRC badany kraj zgadza się z treścią sprawozdania i jego moralnym obowiązkiem jest przyjęcie środków umożliwiających zaradzenie kwestiom poruszonym w sprawozdaniu. Obecne 19 z 25[4] Państw Członkowskich UE jest członkami EDRC i regularnie podlega badaniom EDRC. Od 2001 r. Komitet EDRC przeprowadza również coroczną niezależną ocenę strefy euro. Na taką ocenę zgodził się Komitet Ekonomiczno-Finansowy (EFC), a jej zakres został określony w wyniku wymiany pism między przewodniczącym EFC a dyrektorem Departamentu Gospodarczego OECD w 2000 r. Uzasadnieniem takiej oceny była specyfika gospodarki w strefie euro charakteryzująca się jednolitą polityką monetarną i kursów walutowych oraz określonym stopniem koordynacji polityki fiskalnej; ocena taka miała również stanowić przydatny mechanizm wglądu w funkcjonowanie Unii Gospodarczej i Walutowej. OECD i Państwa Członkowskie UE uzgodniły, że w związku ze specyfiką strefy euro, nacisk w tych ocenach należy położyć „ w szczególności na politykę monetarną i kursów wymiany walut ”, przy czym „ inne polityki makroekonomiczne i strukturalne ” są „ badane w takim stopniu, w jakim mają one wpływ na rozwój gospodarczy strefy euro jako całości ”. Zakres taki umożliwia dokonanie oceny tych aspektów polityki strukturalnej, które mają szczególne znaczenie dla wyników gospodarczych Unii Gospodarczej i Walutowej, takich jak rynki produktów i czynników produkcji oraz skuteczność systemów opieki społecznej. Ponadto w szczegółowym rozdziale przedstawia się dogłębną analizę wybranego tematu gospodarczego. Komisja, Europejski Bank Centralny i Prezydencja strefy euro są władzami odpowiedzialnymi za reprezentowanie strefy euro w trakcie tych badań w OECD, co wymaga dużego stopnia koordynacji w celu zapewnienia skutecznej i jednolitej reprezentacji.

2. Doświadczenia związane z badaniami strefy euro

Badanie strefy euro odbyło się w 2004 r. po raz czwarty. Badania obejmują ogólne rozdziały poświęcone polityce monetarnej, budżetowej i strukturalnej oraz jeden rozdział „strukturalny”, który szczegółowo omawia konkretną politykę wspólnotową. W ubiegłym roku tematem była polityka konkurencji.

W trakcie badania koordynacją zajmowała się Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (DG ECFIN) w ścisłej współpracy z innymi służbami Komisji, których dotyczyło badanie. Przygotowanie przez Sekretariat OECD wstępnego projektu badania rozpoczyna się od misji Sekretariatu OECD w Komisji. DG ECFIN konsultuje się z innymi służbami w sprawach dotyczących odpowiedzi na kwestionariusz OECD i zaprasza je do uczestnictwa w spotkaniach. W ten sposób Dyrekcje Generalne ds. Zatrudnienia, Rynku Wewnętrznego, Rolnictwa oraz Podatków i Unii Celnej biorą często udział w procesie od samego początku. Inne właściwe służby Komisji uczestniczą w procedurze, zależnie od szczególnego tematu wybranego w danym roku.

Po przygotowaniu przez Sekretariat OECD wstępnego projektu oceny, DG ECFIN ponownie współpracuje z innymi służbami Komisji, prosząc je o reakcje i ewentualne poprawki robocze do wstępnej wersji badania. Opinie innych służb są również uwzględnianie w projekcie oświadczenia wstępnego delegacji strefy euro przygotowywanym przez DG ECFIN. Na tym etapie DG ECFIN zajmuje się również koordynacją poprawek roboczych przedstawianych przez Państwa Członkowskie (za pośrednictwem EFC) dotyczących treści wstępnego projektu oceny i projektu oświadczenia wstępnego.

Służby Komisji, których dotyczy szczególny temat, są zapraszane na spotkanie EDRC w Paryżu i kolejne sesje robocze. Po zakończeniu tych spotkań DG ECFIN prowadzi koordynację działań, we współpracy ze służbami Komisji, Prezydencją strefy euro i Europejskim Bankiem Centralnym, mających na celu ukończenie badania, do czasu ustalenia i zatwierdzenia tekstu przez EDRC.

Dotychczasowe doświadczenia dowodzą, że zadanie koordynacji między różnymi stanowiskami może być bardzo trudne. W 2003 r. badanie rozpoczęło się w styczniu od przygotowania misji Sekretariatu OECD w Komisji, a zakończyło się pod koniec lipca, w szczególności z powodu trudności związanych z ustaleniem ostatecznego tekstu szczególnego rozdziału poświęconego polityce konkurencji.

Już obecny format badania strefy euro prowadzonego przez OECD wymaga więc wysokich kosztów koordynacji. Rozszerzenie zakresu badania, które ma objąć pełny zakres polityk wspólnotowych, zwiększy oczywiście jeszcze bardziej obciążenie związane z koordynacją – o ile zwiększy się to obciążenie, będzie zależało od podejścia przyjętego w takim przypadku. Oczywiście zwiększenie szczegółowości i zakresu analizy OECD oznacza większe obciążenie związane z koordynacją i większe ryzyko zbyt długiego przeciągnięcia się procesu w czasie.

3. Polityki, które mogą podlegać ocenie EDRC

Polityki mające wpływ na wyniki gospodarcze można podzielić na cztery główne kategorie: 1) polityki makroekonomiczne, 2) polityki wspólne, takie jak handel lub rolnictwo, 3) polityki strukturalne mające na celu usprawnienie funkcjonowania rynku i 4) polityki strukturalne mające szerszy cel, ale mogące mieć znaczny wpływ na gospodarkę (ochrona środowiska itp.). W obrębie UE polityki wymienione pod numerami 1 i 3, i w znacznie mniejszym stopniu wymienione pod numerem 4, podlegają w pewnym zakresie koordynacji gospodarczej. Sytuacja jest odmienna w przypadku polityk wspólnych.

a) Polityki makroekonomiczne

Sprawy dotyczące polityki makroekonomicznej (monetarnej, fiskalnej i kursów wymiany walut) są już analizowane w ramach strefy euro, która dysponuje dobrze przygotowanymi mechanizmami koordynacji: polityki te są rzeczywiście regularnie omawiane i aktualizowane wewnętrznie (w grupie roboczej „Eurogrupa” Komitetu Gospodarczo-Finansowego i w Eurogrupie).

b. Polityki wspólne

Polityki będące przedmiotem wyłącznych kompetencji, np. polityki wspólne, takie jak handel, rolnictwo, rybołówstwo i konkurencyjność, są już częściowo oceniane w krajowych ocenach EDRC w Państwach Członkowskich, podobnie jak w przypadku innych członków OECD, takich jak USA. Członkowie OECD nie kwestionują otwarcie potencjalnego wpływu tych obszarów polityki na własne wyniki gospodarcze ani faktu, że obszary te są przedmiotem oceny prowadzonej przez EDRC. Przykładowo, w ostatniej ocenie EDRC dotyczącej Stanów Zjednoczonych, jedna sekcja dotyczy handlu.

Ponadto wspólne polityki są często przedmiotem dyskusji i analizy w innych organach OECD, np. handel w ramach reformy legislacyjnej, rolnictwo w Komitecie ds. Rolnictwa, a polityka konkurencyjności w Komitecie ds. Konkurencji oraz za pośrednictwem „wzajemnych weryfikacji”.

c. Polityki strukturalne, których celem jest usprawnienie funkcjonowania rynku

Polityki reformy strukturalnej, w szczególności objęte ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej, takie jak reforma rynku pracy, produktów i kapitałowego, oraz ich powiązanie z wynikami makroekonomicznymi, były już omawiane w dość ogólny sposób w kontekście poprzednich ocen EDRC strefy euro. Jeżeli mają one za cel usprawnienie funkcjonowania rynku, można oczywiście uznać potencjalny istotny wpływ tych polityk na ogólne wyniki makroekonomiczne. W takim zakresie można zagwarantować szerszą dyskusję na ich temat. Problemy pojawiają się jednak wtedy, gdy dyskusja na temat poszczególnych polityk posuwa się znacznie dalej i staje się znacznie bardziej szczegółowa niż można by to uzasadnić ich wpływem na wyniki makroekonomiczne, co miało wielokrotnie miejsce w trakcie ocen strefy euro przez EDRC. Należy zapobiec podobnym sytuacjom.

d. Inne polityki strukturalne o szerszym celu

Otwarty charakter OECD utrudnia zapewnienie, aby ocena polityk UE prowadzona przez EDRC ograniczała się do wcześniej ustalonego zakresu polityk strukturalnych. Oznacza to, że otwarcie zakresu ocen EDRC na polityki ogólnowspólnotowe może doprowadzić do badania polityk, w ramach których istnieje podział kompetencji, oraz polityk, które nie są badane w ocenach EDRC poszczególnych państw członkowskich OECD[5].

Uzgadniając zakres i warunki oceny obejmującej całą UE, pożądane by było w miarę możliwości wcześniejsze określenie polityk strukturalnych o szerszym celu, które mają podlegać ocenie.

ZAŁĄCZNIK 2

Pismo ambasadorów APEC

2 października 2003 r.

Jego Ekscelencja John Maddison

Ambasador

Stałe Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej przy OECD

Szanowny Panie Ambasadorze,

ANALIZA POLITYK WE W KOMITECIE EDRC

Kierujemy niniejsze pismo do Pana jako przedstawiciela Wspólnot Europejskich przy OECD, prosząc o poruszenie przedstawionego problemu na forum właściwych władz Wspólnot Europejskich.

Po złożeniu przez Kanadę wniosku w 1998 r. Komitet ds. Oceny Gospodarki i Rozwoju (EDRC) przeprowadził 3 formalne oceny strefy euro. Dzięki temu stosowane w OECD procedury wzajemnej weryfikacji mogły odegrać konstruktywną rolę we wspieraniu prowadzonych reform gospodarczych w politykach strefy euro. W ramach tych ocen nie można było jednak odpowiednio zbadać polityk, które są istotne dla wyników gospodarczych Europy. Polityki te nie podlegają również ocenie w sprawozdaniach dotyczących poszczególnych krajów europejskich. Mowa jest tutaj o kilku politykach wspólnych, realizowanych na poziomie WE oraz szeregu dyrektyw ustanawianych na poziomie WE, a wdrażanych na szczeblu krajowym.

Oznacza to, że państwa UE nie są traktowane w ocenach EDRC na równi z krajami pozaeuropejskimi, w których ocenie podlegają wszystkie polityki gospodarcze. Podważa to przydatność ocen EDRC oraz naszym zdaniem szkodzi reputacji OECD.

Uważamy, że problem ten należy rozwiązać w odniesieniu do oceny za rok 2004. Zwracamy się zatem do Pana z prośbą o poruszenie przedstawionego problemu na forum właściwych władz, tak aby przyszłe badania gospodarcze OECD strefy euro zostały poszerzone i objęły wszystkie polityki WE i ogólne polityki Unii Europejskiej. W ten sposób wszystkie obszary polityki gospodarczej w Europie będą mogły być odpowiednio zbadane, a uzyskane oceny będą miały ten sam status co oceny krajów pozaeuropejskich.

Poszczególne obszary polityki WE w przypadku wszystkich krajów mogą być badane w poszczególnych komitetach (np. Komitecie ds. Handlu, Komitecie ds. Rolnictwa i Komitecie ds. Konkurencji). Jednakże tylko Komitet EDRC umożliwia dokonanie kompleksowej oceny wszystkich aspektów w procesie wzajemnej weryfikacji, który analizuje powiązania między różnymi obszarami polityk i umożliwia ogólna ocenę wyników i polityk gospodarczych.

Wydanie racjonalnej oceny i przedstawienie spójnych zaleceń dotyczących polityk wymaga zrozumienia interakcji między wszystkimi politykami. Dotyczy to z pewnością powiązań między instrumentami strukturalnymi a makrooekonomicznymi.

Kompleksowa analiza polityk gospodarczych UE wiąże się oczywiście z zawiłościami instytucjonalnymi. Naszym zdaniem sprawy instytucjonalne nie powinny jednak być przeszkodą w realizacji celów równości, wymiany wiedzy i konstruktywnej weryfikacji wzajemnej, które są podstawą działalności OECD.

Oczekujemy Pana odpowiedzi na ten coraz bardziej istotny problem.

Z wyrazami szacunku

Ian Forsyth Ambasador przy OECD Australia | Jocelyne Bourgon Ambasador przy OECD Kanada |

Seiichiro Noboru Ambasador przy OECD Japonia | Kyung-tae Lee Ambasador przy OECD Korea |

Carlos Flores Alcocer Ambasador przy OECD Meksyk | Adrian Macey Ambasador przy OECD Nowa Zelandia |

Robert Smolik Chargé Delegacja Stanów Zjednoczonych przy OECD |

Otrzymują: wszyscy ambasadorowie przy OECDDonald Johnston, sekretarz generalny, OECDJean-Philippe Cotis, dyrektor Departamentu Gospodarczego, OECDNiels Thygesen, przewodniczący EDRC, OECD

[1] Chociaż ocena miałaby zajmować się tylko politykami wspólnotowymi, stosowanie terminu „ocena UE” uważa się za właściwe ze względów politycznych, ponieważ WE/UE są coraz częściej tak nazywane poza własnym terytorium.

[2] Biorąc pod uwagę różnice w geometrii między strefą euro a UE 25, jak również różnice w zakresie oceny, dla wszystkich stron lepszym rozwiązaniem byłoby istnienie dwóch oddzielnych i niezależnych ocen. Z perspektywy państw APEC nie stanowiłoby to większej różnicy, ponieważ zagwarantowana byłaby przekrojowa ocena, której dotyczył wniosek.

[3] Cypr, Estonia, Malta, Łotwa, Litwa i Słowenia.

[4] Następujące Państwa Członkowskie UE nie są obecnie członkami OECD: Cypr, Estonia, Łotwa, Litwa, Malta i Słowenia.

[5] Przykładowo, w wielu badaniach, takich jak prowadzone przez National Treatment Instrument of the International Investment Declaration [Instrumenty odnoszące się do narodowego traktowania deklaracji w sprawie inwestycji międzynarodowych] (niewiążace prawnie) lub przez OECD Codes for Capital Movements and Invisible Transactions [Kodeks OECD dotyczący przepływów kapitałowych i transakcji niewidocznych] (wiążące prawnie), polityki Państw Członkowskich UE są badane na poziomie narodowym i europejskim, ponieważ polityka UE jest podstawą ich polityk.