[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 18.12.2006

KOM(2006) 829 wersja ostateczna

2006/0266 (ACC)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania

(przedstawiona przez Komisję)[KOM(2006) 828 final][SEK(2006) 1696]

UZASADNIENIE

1) KONTEKST WNIOSKU

- Podstawa i cele wniosku

Wniosek dotyczący zmiany i przekształcenia rozporządzenia Rady nr (WE) 1334/2000 w sprawie kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania ma na celu wzmocnienie i poprawę systemu kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania w UE. Pozwoli to UE na spełnienie standardów wyznaczonych rezolucją 1540 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych oraz realizację większości zaleceń odnotowanych przez Radę ds. Ogólnych po dokonaniu wzajemnej weryfikacji wykonania rozporządzenia przez państwa członkowskie w 2004 r. zgodnie z planem działania zatwierdzonym przez głowy państw i rządów w czerwcu 2003 r. w Salonikach. Ma on również na celu wprowadzenie większej przejrzystości oraz zmniejszenie obciążeń prawnych w przeprowadzaniu kontroli przez eksporterów z UE.

- Kontekst ogólny

Rozporządzenie WE w sprawie kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania przyczynia się do realizacji przez państwa członkowskie ich zobowiązań podjętych w ramach międzynarodowych systemów kontroli eksportu oraz jako państwa-strony traktatów i układów nieproliferacyjnych. Wynika to z tego, że produkty podwójnego zastosowania są produktami cywilnymi, które mogą być wykorzystywane do celów wojskowych oraz – w niektórych przypadkach – do produkcji broni masowego rażenia (jądrowej, biologicznej, chemicznej lub pocisków) lub jako środki przenoszenia tej broni.

Od dnia 11 września 2001 r. zadania międzynarodowych systemów kontroli eksportu, początkowo stworzonych przez podobnie myślące państwa w celu zapobiegania nielegalnemu nabywaniu przez państwa broni masowego rażenia lub środków jej przenoszenia, zostały poszerzone o uniemożliwianie nabywania produktów podwójnego zastosowania przez podmioty niepaństwowe w celu zapobiegania atakom na ludność cywilną i państwa. W związku z tym Rada Europejska przyjęła w czerwcu 2003 r. w Salonikach plan działania, który zawierał kilka postanowień zalecających wzmocnienie systemu kontroli eksportu w UE oraz wzmocnienie i zwiększenie widoczności roli UE w międzynarodowych systemach kontroli eksportu. Zawierał on rozważania na temat większej roli Komisji na tych forach oraz zalecał strategię UE wsparcia dla wchodzenia nowych państw członkowskich UE do tych systemów.

W następstwie przyjęcia tego planu działania jesienią 2003 r. zgłoszono do Rady kilka wniosków. Dotyczyły one roli Komisji w systemach międzynarodowych oraz sposobu wzmocnienia koordynacji UE na tych forach, proponując strategię prowadzącą do członkostwa nowych państw członkowskich UE. Przy wsparciu niewielkiej grupy zadaniowej składającej się z przedstawicieli Komisji, Sekretariatu Rady oraz Finlandii, Komisja koordynowała wzajemną weryfikację dotyczącą wykonania rozporządzenia przez państwa członkowskie, którą państwa członkowskie przeprowadziły. Grupa zadaniowa zaleciła działania, które w grudniu 2004 r. zostały odnotowane przez Radę ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych (GAERC). W zaleceniach tych podkreślano wśród innych priorytetów potrzebę bardziej proaktywnego stanowiska Unii Europejskiej wobec nabywania przez państwa i podmioty niepaństwowe produktów podwójnego zastosowania, koncentrując się na zagrożeniu.

- Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Obowiązujące rozporządzenie (WE) nr 1334/2000 zostało przyjęte w następstwie dwóch orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 1995 r., które potwierdziły wyłączne kompetencje Wspólnoty Europejskiej w sferze handlu zewnętrznego produktami podwójnego zastosowania. Niniejszy wniosek ma na celu zmianę tego rozporządzenia.

- Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach

Wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia umożliwi UE wdrożenie stosownych aspektów strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz przyczyni się do realizacji innych priorytetów UE, takich jak bezpieczeństwo obywateli UE, zapobieganie biologicznym, chemicznym i jądrowym atakom terrorystycznym, wspieranie przemysłu obronnego UE zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie obronności opublikowanym w 2003 r. oraz wzmocnienie bezpieczeństwa w UE i bezpieczeństwa międzynarodowego.

2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów

Komisja przeprowadziła badanie za pośrednictwem firmy doradczej w celu dokonania oceny opinii eksporterów oraz innych zainteresowanych stron, aby ocenić wpływ możliwych zmian rozporządzenia.

Aby zdefiniować reprezentatywną próbę zainteresowanych stron, rozesłano kwestionariusz do ok. 450 potencjalnych eksporterów produktów podwójnego zastosowania mających siedzibę w UE, w tym także do wielu federacji przemysłu w UE. Konsultacjami objęto również potencjalnych zainteresowanych eksporterów, gdyż zostały one ogłoszone na witrynie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu, począwszy od 5 października 2005 r. Ostateczna próba eksporterów, którzy odpowiedzieli na kwestionariusz, była reprezentatywna dla istniejącej struktury dostawców i eksporterów w 10 kategoriach produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I do rozporządzenia. Na podstawie otrzymanych odpowiedzi wybrano konkretne podpróby reprezentatywnych eksporterów w celu zasięgnięcia ich opinii na temat różnych możliwości zreformowania rozporządzenia WE. Ponieważ możliwości te dotyczyły również kontroli tranzytu, przeładunku oraz pośrednictwa, zasięgnięto również opinii przedsiębiorstw transportowych i handlowych.

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane

Zasięgnięto opinii eksporterów na temat sprawozdania końcowego z oceny wpływu oraz oceny wyników badania przygotowanej przez służby Komisji. Opinie państw członkowskich oraz innych zainteresowanych stron na temat wyników badania oraz zamierzonych dalszych działań ze strony służb Komisji były zbierane od stycznia do początku lipca 2006 r. i zostały w znacznym stopniu uwzględnione w niniejszym wniosku.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Dziedziny naukowe/dziedziny wiedzy specjalistycznej

W całym procesie konsultacji i oceny stanowisk zainteresowanych stron zapewniono niezbędną wiedzę specjalistyczną dotyczącą produktów podwójnego zastosowania. Wiedza specjalistyczna na temat produktów podwójnego zastosowania oraz kontroli eksportu i zagadnień związanych z bezpieczeństwem stanowiła główne kryterium wyboru w zaproszeniu do składania ofert.

Zastosowana metodologia

Wstępny kwestionariusz mający na celu określenie reprezentatywnej próby eksporterów został przygotowany przez Dyrekcję Generalną ds. Handlu i włączony do zakresu wymagań określonych w zaproszeniu do składania ofert. Został on poprawiony po konsultacjach z szeregiem federacji przemysłowych działających w UE. W trakcie badania firma doradcza przygotowała dodatkowe kwestionariusze na temat badanych opcji. Po zatwierdzeniu przez Komisję zostały one rozesłane do zainteresowanych stron (administracje państw członkowskich oraz eksporterzy).

Główne organizacje/eksperci, których opinii zasięgnięto

Federacje przemysłowe działające w UE i poszczególni eksporterzy, właściwe organy krajowe państw członkowskich, w szczególności organy krajowe właściwe w sprawie udzielania zezwoleń eksportowych oraz organy celne.

Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych porad

Badanie dotyczące oceny wpływu ujawniło szereg wad wśród możliwości, które Dyrekcja Generalna ds. Handlu poddała badaniu za zgodą innych powiązanych Dyrekcji Generalnych. W niektórych przypadkach znane były Dyrekcji Generalnej ds. Handlu wady rozważanych możliwości, niemniej jednak uznała, że należy je zbadać, aby potwierdzić wstępne opinie przekazywane państwom członkowskim.

Niektóre uwagi i sugestie przekazane przez przemysł nie mogły zostać uwzględnione z różnorakich powodów, w szczególności ponieważ wykraczałyby poza to, co jest możliwe do osiągnięcia w kontekście bieżącego przeglądu rozporządzenia. Wśród nich znalazły się na przykład:

- zwolnienie spółki międzynarodowej z kontroli eksportu niematerialnych transferów między centralą znajdującą się w UE a filiami zagranicznymi;

- przejście z obecnego systemu opierającego się na decyzjach kontrolnych dotyczących eksportu, podejmowanych w trybie ex ante lub indywidualnie dla poszczególnych przypadków i wydawanych poszczególnym eksporterom dla większości produktów wymienionych w załączniku I w eksporcie do państw trzecich, na system certyfikowanych eksporterów z regularnymi audytami ich wewnętrznych programów zgodności oraz intensywnym dialogiem między władzami a przemysłem;

- wprowadzenie ustanowionego wcześniej maksymalnego terminu na rozpatrzenie przez organy krajowe wniosków o wydanie zezwolenia na eksport;

- wprowadzenie zwolnienia z obowiązku ubiegania się o zezwolenie na eksport dla wszystkich małych próbek oraz wysyłek o niewielkiej wartości. Komisja rozpatrzy jednak w 2007 r. możliwość zaproponowania nowych wspólnotowych zezwoleń eksportowych w celu ułatwienia wywozu niektórych produktów do niektórych miejsc przeznaczenia w oparciu o stosowne informacje od przedstawicieli przemysłu, przy czym może to także dotyczyć wprowadzenia w niektórych przypadkach zasady de minimis ;

- wyeliminowanie lub radykalne uproszczenie kontroli produktów nieumieszczonych w wykazie, którą to kontrolę państwa członkowskie mogą stosować oprócz kontroli produktów wymienionych w rozporządzeniu.

Jednakże Komisja jest wrażliwa na obawy przemysłu i będzie dalej prowadzić prace nad zapewnieniem jak najmniej uciążliwych ram prawnych, aby wzmocnić pozycję konkurencyjną przemysłu na rynku międzynarodowym. Z tego względu do wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia dodano zapis w sprawie przeglądu.

Środki wykorzystane do publicznego udostępnienia porad ekspertów

Wyniki badania zostały udostępnione w Internecie w dniu 23 lutego 2006 r. pod następującym adresem:

http://ec.europa.eu/comm/trade/issues/sectoral/industry/dualuse/pr230206_en.htm

Ocena wpływu

Jeżeli chodzi o decyzję o doprecyzowaniu definicji niematerialnych transferów technologii, nie jest jasne, czy obecny art. 2 lit. b ppkt iii) obejmuje przekazywanie kontrolowanej technologii podwójnego zastosowania przez strony trzecie mające swoją siedzibę poza UE za pośrednictwem dostępu do intranetu. Może to mieć wpływ na przemysł, gdyż obecnie nie istnieje ogólnounijna definicja, nie zharmonizowano też kwestii egzekwowania kontroli technologii niematerialnych. Wpływ ten można jednak zmniejszyć, przyjmując wytyczne UE w sprawie wdrażania narzędzi kontroli transferów niematerialnych, które obejmowałyby praktyczne rozumienie zakresu technologii w sferze publicznej.

Rozważono różnorodne możliwości kontrolowania tranzytu i przeładunku . Ze względu na duży ilość towarów handlowych przechodzących przez terytorium UE możliwość poddania wszystkich tranzytów i przeładunków produktów podwójnego zastosowania wymogowi dokonywania systematycznego uzyskiwania wcześniejszych zezwoleń została wykluczona jako niemożliwa do zrealizowania i nadmiernie uciążliwa. Utrzymano natomiast możliwość zezwolenia właściwym organom wszystkich państw członkowskich na zajęcie produktu podwójnego zastosowania w trakcie tranzytu lub przeładunku, gdy istnieją uzasadnione sygnały (głównie ze źródeł wywiadowczych), że dany produkt jest lub może być przeznaczony do nielegalnego rozprzestrzeniania w państwie trzecim. Możliwość ta istnieje już w niektórych państwach trzecich, gdyż pozwala im ona na realizację inicjatywy dotyczącej przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia. Wpływ tej możliwości na tę niewielką grupę państw członkowskich, które w przeszłości stosowały wymóg systematycznego uzyskiwania wcześniejszych zezwoleń na tranzyt produktów podwójnego zastosowania powinien być minimalny, gdyż – według informacji z tych krajów – liczba takich zezwoleń nie sięga 10 rocznie.

Zbadano różne możliwości nakładania sankcji za nielegalne pośrednictwo w handlu produktami podwójnego zastosowania na podstawie definicji określającej pośrednictwo jako usługę ułatwiającą zawarcie transakcji dotyczącej produktów podwójnego zastosowania. Wzięto pod uwagę, że narzędzia kontroli pośrednictwa objęłyby towary znajdujące się poza UE, a tym samym podlegające ustawodawstwu państw trzecich. Badanie ujawniło ogromną trudność w egzekwowaniu takich kontroli. Uznano, że kontrola powinna obejmować wyłącznie następujące dwa przypadki:

- kiedy pośrednik jest świadomy nielegalnych zastosowań końcowych towarów (związanych z bronią masowego rażenia) w państwach trzecich;

- kiedy państwo członkowskie, w którym ma siedzibę pośrednik, poinformowało go o takim ryzyku.

Te dwa przypadki będą skutkowały obowiązkiem złożenia wniosku o zezwolenie przez pośrednika/dostawcę usług pośrednictwa, jeżeli zamierza on zrealizować transakcję.

Wyraźne odniesienie do możliwości wprowadzenia przez państwa członkowskie elektronicznego zarządzania wnioskami eksportowymi oraz zezwoleniami w przekształconym art. 10 ust. 4 ułatwi działania administracji krajowych oraz eksporterów.

Zbadano różne możliwości zharmonizowania warunków stosowania różnych typów zezwoleń na eksport dostępnych zgodnie z rozporządzeniem, aby stworzyć równe reguły gry i poprawić bezpieczeństwo w UE.

W odniesieniu do generalnego wspólnotowego zezwolenia na eksport , pod wpływem badania oceny wpływu Komisja zdecydowała się na doprecyzowanie znaczenia „rejestracji” i „zgłaszania” zdefiniowanych obecnie w załączniku II do rozporządzenia oraz na ograniczenie warunków, na podstawie których wniosek o wydanie generalnego wspólnotowego zezwolenia na eksport może zostać rozpatrzony odmownie (przekształcony artykuł 6 ust. 1 lit. a)). Doprowadziło to do większej zbieżności praktyk w ramach UE.

Odnośnie do harmonizacji warunków stosowania generalnych krajowych zezwoleń na eksport, badanie dotyczące oceny wpływu wykazało, że niektóre państwa członkowskie nie miały systemu rejestracji, a tym samym – nie mając informacji o użytkownikach – nie mogły zapewnić wykonania rozporządzenia w pełnym zakresie. Możliwość zmiany rozporządzenia ma na celu wypełnienie tej luki. Badanie uwypukliło również fakt, że eksporterzy, którzy mogliby odnieść korzyść z istnienia generalnych krajowych zezwoleń na eksport na szczeblu krajowym[1] istotnie mają przewagę względem pozostałych eksporterów. Wniosek Komisji dotyczący stworzenia nowych generalnych wspólnotowych zezwoleń na eksport uzyskał szerokie poparcie wśród przedstawicieli przemysłu oraz przychylność państw członkowskich. Komisja będzie starała się wysunąć te propozycje w 2007 r. na podstawie informacji od eksporterów oraz rozmów z państwami członkowskimi.

W odniesieniu do możliwości zharmonizowania praktyk państw członkowskich w zakresie udzielania globalnych zezwoleń na eksport poprzez zobowiązanie eksportera do realizacji wewnętrznego programu zgodności , badanie ujawniło, że w przypadku realizacji takich programów są one uznawane za czynniki pozytywne. W rzeczywistości wewnętrzne programy zgodności znacząco zwiększają możliwości eksporterów w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących kontroli eksportu. Wniosek Komisji ma na celu zachęcenie państw członkowskich do udzielania globalnych zezwoleń na eksport przedsiębiorstwom posiadającym wewnętrzny program zgodności.

Zbadano możliwość zwiększenia koordynacji oraz wymiany przez organy krajowe państw członkowskich informacji szczególnie chronionych na temat wdrażania „kontroli zastosowań docelowych” na poziomie krajowym . Na podstawie wyników Komisja zaproponowała stanowisko o charakterze pośrednim między możliwością badaną w trakcie oceny wpływu (systematyczna wymiana informacji między krajowymi organami celnymi o ważnych wnioskach składanych przez wszystkie państwa członkowskie) oraz obecną sytuacją, która jest niezadowalająca z punktu widzenia handlu oraz bezpieczeństwa. Wniosek ma na celu zobowiązanie państw członkowskich do przekazywania innym państwom członkowskim oraz Komisji ogólnych wymogów, jakie nakładają na krajowych eksporterów w zakresie obowiązku posiadania zezwolenia na eksport produktów nieobecnych w wykazie do określonych użytkowników końcowych. W odpowiednim czasie powinno to doprowadzić do większej zgodności polityki poszczególnych krajów oraz lepszej jakości informacji i większej przejrzystości z perspektywy przemysłu eksportującego.

Wprowadzono zmiany w art. 7 ust. 2, art. 9 oraz art. 15 rozporządzenia, aby:

- ujednolicić ramy prawne UE dotyczące nieformalnych, choć politycznie obowiązujących zasad ustalonych w międzynarodowych systemach kontroli eksportu, w ramach których regularnie sprawdza się zasadność odmów;

- zapewnić szersze konsultacje między państwami członkowskimi w przypadku rozbieżności w ocenie niektórych wniosków o wydanie zezwolenia na eksport oraz stworzyć równe reguły gry w ramach UE;

- umożliwić Komisji opracowanie w przyszłości bezpiecznego elektronicznego systemu wymiany informacji chronionych lub niejawnych na poziomie UE.

Oczekuje się, że przestawione wyżej propozycje będą miały pozytywny wpływ zarówno na handel, jak i na kwestie bezpieczeństwa.

Zgodnie z proponowanym przekształconym artykułem 11 rozporządzenia zmiany w wykazie produktów kontrolowanych będą wprowadzane z zastosowaniem procedury komitologii ustanowionej w przekształconym artykule 19, która zastąpi wymóg wydania przez Radę formalnego rozporządzenia. Przyspieszy to aktualizację wykazu produktów kontrolowanych zgodnie z decyzjami podejmowanymi w ramach systemów kontroli eksportu.

Wynikające z art. 16 obowiązki dotyczące przechowywania zapisów zostały zmienione, aby należycie uwzględnić wymagania przemysłu, poparte pracami przeprowadzonymi wspólnie z ekspertami z państw członkowskich. Ma to na celu poprawę obecnej sytuacji poprzez wprowadzenie proporcjonalnych i egzekwowalnych wymogów zależnych od przedmiotowych transferów.

Przekształcony art. 21 przewidujący nałożenie sankcji karnych przynajmniej za poważne naruszenia rozporządzenia i przepisów wykonawczych będzie stanowił instrument zniechęcający do naruszania regulacji prawnych dotyczących kontroli eksportu.

Przekształcony art.22 dotyczący współpracy międzynarodowej:

- przyczyni się do rozwiązywania obecnie występujących sytuacji takich jak m.in. sytuacja, w której eksporterzy w państwach trzecich oraz w UE mają obowiązek stosowania narzędzi kontroli w wypadku transferu produktów podwójnego zastosowania na jednolitym rynku (a konkretnie, gdy prawo państw trzecich wprowadza zasady dotyczące powrotnego wywozu, w ramach jednolitego rynku, importowanych produktów podwójnego zastosowania);

- pozwoli na wzajemne uznawanie zezwoleń eksportowych, co potencjalnie może znacznie ułatwić wspólne projekty przemysłowe lub badawcze, w szczególności te realizowane z udziałem państw trzecich będących członkami międzynarodowych systemów kontroli eksportu lub wymienionych w aktualnym generalnym wspólnotowym zezwoleniu na eksport;

- pozwoli na przyjęcie szczególnych zasad kontroli eksportu w całej UE, które miałyby zastosowanie do technologii opracowanych w UE w kontekście finansowanych ze środków Wspólnoty programów międzynarodowych z udziałem państw trzecich oraz objęłyby dostęp do tych technologii za pośrednictwem środków niematerialnych.

Zastąpienie istniejących obecnie uprzednich zezwoleń na transfer produktów wymienionych w obecnym załączniku IV (przekształcony art. 25) między państwami członkowskimi procedurą wstępnego zgłoszenia ułatwi transfery w ramach rynku wewnętrznego bez wywierania ujemnego wpływu na bezpieczeństwo, gdyż państwa członkowskie zachowają możliwość zablokowania takich transferów z uzasadnionych przyczyn.

Istnieje wreszcie szereg propozycji, aby w konkretnych obszarach przyjąć najlepsze praktyki oraz środki administracyjne, których wpływ nie został wprawdzie oceniony, lecz uzasadnienie polityczne można dla nich znaleźć w zmianach zachodzących w międzynarodowych systemach kontroli eksportu oraz w zaleceniach przyjętych przez Radę w następstwie procedury wzajemnej weryfikacji.

3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Krótki opis proponowanych działań

Niniejszy wniosek stanowi przekształcenie rozporządzenia Rady (WE) nr 1334/2000 zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym w sprawie technik przekształcania aktów prawnych. Tekst wniosku łączy w sobie poprawki merytoryczne do rozporządzenia Rady (WE) nr 1334/2000 oraz niezmienione przepisy tego rozporządzenia. Wniosek zastąpi i uchyli powyższe rozporządzenie. Dzięki temu prawodawstwo Wspólnoty stanie się bardziej przystępne i przejrzyste.

Wśród proponowanych zmian do rozporządzenia znajduje się w szczególności pięć pozycji, w przypadku których proponowane zmiany wykraczają poza dostosowanie techniczne i aktualizację rozporządzenia (WE) nr 1334/2000. Są to:

- propozycja wprowadzenia procedury komitologii w przypadku dokonywania zmian w załącznikach do rozporządzenia (wykazy produktów kontrolowanych i formularze) oraz w przypadku przyjmowania środków wykonawczych;

- zastąpienie wymogu uzyskania zezwolenia na dokonywany w ramach rynku wewnętrznego transfer produktów wymienionych w przekształconym załączniku V procedurą wstępnego zgłoszenia, co ma ułatwić wymianę handlową w ramach rynku wewnętrznego UE bez powodowania zagrożenia dla bezpieczeństwa;

- wprowadzenie przepisu, zgodnie z którym państwa członkowskie muszą zastosować sankcje karne przynajmniej za naruszenia rozporządzenia; jest to odpowiedź na wezwanie zawarte w planie działania z Salonik dotyczące przyjęcia w UE wspólnego podejścia odnośnie do wprowadzenia odpowiedzialności karnej za nielegalny eksport produktów podwójnego zastosowania, a także na sformułowane w rezolucji 1540 Rady Bezpieczeństwa ONZ wezwania do wprowadzenia odpowiednich kar cywilnych lub sankcji karnych za naruszenia takich przepisów o kontroli eksportu. Obecne systemy sankcji w większości państw członkowskich przewidują zarówno kary administracyjne, jak i sankcje karne. Poprzez minimalną harmonizację na szczeblu UE nowe postanowienie wyeliminuje sytuację, gdy, przynajmniej w przypadku poważnych naruszeń, przestępcy w niektórych państwach członkowskich mogą podlegać sankcjom czysto administracyjnym;

- jeden z motywów wyjaśnia, iż rozporządzenie ustanawia szerokie ramy prawne dla eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania oraz powiązanych z nimi usług. W tym kontekście bezpieczeństwo prawne ma zasadnicze znaczenie dla wywozu produktów, technologii lub usług podwójnego zastosowania podlegającego niniejszemu rozporządzeniu i dokonywanego zgodnie z jego postanowieniami oraz z postanowieniami przyjętymi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w celu jego wykonania. Bezpieczeństwo prawne jest szczególnie ważne w odniesieniu do ustawodawstwa państw trzecich, zgodnie z którym te same przypadku wywozu mogą być uznane za przestępstwo;

- wprowadzenie artykułu przewidującego prowadzenie negocjacji z państwami trzecimi w celu poruszania zagadnień takich jak wymogi dotyczące powrotnego wywozu, w szczególności wtedy, kiedy ich celem jest uniemożliwienia pełnego korzystania z jednolitego rynku przez importerów z UE dokonujących przywozu technologii podwójnego zastosowania pochodzących spoza UE, a także gdy celem jest przyjęcie zasad kontroli eksportu w oparciu o konkretne projekty w przypadku udziału państw trzecich w projektach finansowanych ze środków WE.

Pozostałe główne propozycje zmian i przekształcenia rozporządzenia (WE) nr 1334/2000 przedstawiono niżej:

- wprowadzenie narzędzi kontroli tranzytu;

- wprowadzenie narzędzi kontroli pośrednictwa oraz sankcji za nielegalne pośrednictwo w zakresie produktów podwójnego zastosowania związanych z programem dotyczącym broni masowego rażenia;

- doprecyzowanie oraz aktualizacja narzędzi kontroli niematerialnych transferów technologii, w tym świadczenia pomocy technicznej;

- wprowadzenie pewnych ograniczonych korekt dotyczących stosowania krajowych narzędzi kontroli wobec produktów niewymienionych w rozporządzeniu, aby podnieść ich efektywność i przejrzystość;

- harmonizacja warunków stosowania zezwoleń generalnych;

- włączenie kryterium pozwalającego na łatwiejsze udzielanie pozwoleń globalnych eksporterom realizującym wewnętrzne programy zgodności;

- wprowadzenie możliwości szerszych konsultacji wśród zainteresowanych państw członkowskich przed udzieleniem zezwoleń dla przypadków co do zasady podobnych do transakcji, na które nie udzielono zezwolenia;

- poprawa wymiany informacji o transakcjach, na które nie udzielono zezwolenia, oraz innych informacji szczególnie chronionych oraz możliwość wprowadzenia w przyszłości szyfrowanego systemu elektronicznego umożliwiającego wymianę informacji o decyzjach odmownych oraz innych informacji niejawnych;

- zobowiązanie do rejestracji eksporterów i dostawców najbardziej newralgicznych produktów w ramach Wspólnoty we właściwych organach krajowych;

- zobowiązanie władz krajowych do wprowadzenia orientacyjnych terminów rozpatrywania wniosków o zezwolenia na eksport oraz terminów rozpatrywania wniosków o udzielenie przez organy udzielające koncesji informacji dotyczących stosowania krajowych kontroli.

Niektóre środki pozostawiono do dalszych działań regulacyjnych zgodnie z procedurą komitologii. Przykładem jest dostosowanie wzorcowego formularza z załącznika III, aby był on zgodny z wzorcem dokumentów handlowych Organizacji Narodów Zjednoczonych, który stanowi dla rządów, organizacji i środowisk biznesu podstawę standardowego, ujednoliconego schematu dokumentów stosowanych w handlu i transporcie, w celu ułatwienia stosowania pozwoleń.

Podstawa prawna

Artykuł 133 traktatu WE.

Zasada pomocniczości

Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów.

Zaproponowano wyłącznie takie zmiany do rozporządzenia, które są niezbędne i których uzasadnienie zostało potwierdzone. Inne zagadnienia zostaną poruszone oraz są podejmowane w ramach działań administracyjnych, bądź najlepszych praktyk, czy działań na poziomie krajowym.

Jak stwierdzono wyżej obciążenie finansowe i administracyjne zostało zredukowane do minimum, gdyż nowe obowiązki zostały ograniczone do zakresu, który może być realnie egzekwowany, a niektóre spośród nowych środków ułatwią zarządzanie narzędziami kontroli eksportu.

Wybór instrumentów

Proponowany instrument: rozporządzenie.

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe – po pierwsze dlatego, że zmiany istniejącego instrumentu prawnego (rozporządzenie Rady) można dokonać tylko na mocy innego rozporządzenia. Po drugie orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wyraźnie stanowią, że kontrola eksportu produktów podwójnego zastosowania to obszar wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Inne środki, mające charakter pozaprawny i spełniające kryterium wnoszenia wartości dodanej dla UE, zostały zaproponowane w komunikacie.

4) WPłYW NA BUDżET

W KRÓTKIEJ PERSPEKTYWIE CZASOWEJ WNIOSKI NIE BęDą MIAłY ZNACZąCYCH SKUTKÓW FINANSOWYCH DLA UE. EWENTUALNE OPRACOWANIE I USTANOWIENIE BEZPIECZNEGO SYSTEMU UE SłUżąCEGO PRZEKAZYWANIU INFORMACJI O ODMOWACH I INNYCH INFORMACJI SZCZEGÓLNIE CHRONIONYCH BęDZIE MIAłO UMIARKOWANY KOSZT FINANSOWY, JEDNAKżE DECYZJA O TYM, CZY SYSTEM TAKI NALEżY OPRACOWAć, ZOSTANIE PODJęTA W POROZUMIENIU Z PAńSTWAMI CZłONKOWSKIMI NAJWCZEśNIEJ W PIERWSZEJ POłOWIE 2007 R. OCENA KOSZTÓW USTANOWIENIA TAKIEGO SYSTEMU ZNAJDUJE SIę W ZAłąCZNIKU.

5) INFORMACJE DODATKOWE

Uproszczenie

Wniosek przewiduje uproszczenie przepisów oraz procedur administracyjnych dla władz publicznych (wspólnotowych lub krajowych) oraz dla podmiotów prywatnych.

Wykorzystanie techniki przekształcenia umożliwia Wspólnocie połączenie w jednym tekście proponowanych poprawek merytorycznych do rozporządzenia Rady i niezmienionych przepisów tego rozporządzenia. Ponadto poprawiono dotychczasowy tekst rozporządzenia i nadano mu większą jasność w celu poprawy jakości regulacji prawnych.

Szereg propozycji uprości pracę administracji Wspólnoty (procedura komitologii w przypadku zmian w załącznikach oraz przyjmowania wytycznych) oraz podmiotów prywatnych (przyswajanie najlepszych praktyk w celu wykonania rozporządzenia, harmonizacja warunków stosowania zezwoleń eksportowych oraz ich formatu, systemy elektroniczne umożliwiające zarządzanie wnioskami o pozwolenia).

Uchylenie obowiązującego prawodawstwa

Przyjęcie niniejszego wniosku będzie się wiązało z uchyleniem obowiązującego prawodawstwa.

Przekształcenie

Wniosek obejmuje przekształcenie.

Załącznik

Koszty ewentualnego utworzenia bezpiecznego systemu wymiany informacji, o którym mowa w zmienionym art. 15 ust. 4 wniosku dotyczącego rozporządzenia

Wprowadzenie

Proponowany nowy art. 15 ust. 4 przekształconego rozporządzenia ustanawia możliwość stworzenia bezpiecznego systemu wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi oraz, o ile właściwe, także z udziałem Komisji. System taki służyłby w szczególności do uzyskiwania dostępu w trybie online do bazy danych zawierającej decyzje odmowne dla wniosków o zezwolenie na eksport (informacje obecnie przekazywane na nośniku CD-ROM), aczkolwiek można również rozważyć inne możliwe zastosowania ułatwiające wymianę informacji przewidzianą w rozporządzeniu.

Na tym etapie wniosek ma na celu stworzenie podstawy prawnej na wypadek, gdyby decyzja taka została podjęta; nie przesądza on jednak z góry o żadnej przyszłej decyzji, gdyż musiałaby ona zostać podjęta dopiero po rozważeniu parametrów wymaganych dla takiego systemu oraz w uzgodnieniu z państwami członkowskimi.

Linia budżetowa, której dotyczy wniosek

20.02.01, w ramach operacyjnej części budżetu oraz w ramach dostępnych kwot bieżących.

Szacunkowe koszty

Gdyby w przyszłości podjęta została decyzja o stworzeniu takiego systemu, budżet mógłby zostać podzielony na pięć części wyszczególnionych w poniższej tabeli:

2007 | 2008 | 2009 | 2010 | Ogółem |

Opracowanie | 200.000 | 50.000 | 0 | 0 | 250.000 |

Utrzymanie | 10.000 | 20.000 | 20.000 | 50.000 |

Infrastruktura | 30.000 | 10.000 | 40.000 |

Sieć | 25.000 | 15.000 | 15.000 | 55.000 |

Obsługa infrastruktury | 30.000 | 20.000 | 20.000 | 70.000 |

Obsługa użytkowników | 40.000 | 30.000 | 30.000 | 100.000 |

Ogółem | 200.000 | 185.000 | 85.000 | 95.000 | 565.000 |

Opracowanie systemu polegałoby na odnowieniu obecnej bazy danych z zastosowaniem technologii serwerowej oraz na włączeniu dodatkowych funkcji i możliwości. Znacząca część obecnej bazy danych (np. format) zostałaby jednak ponownie wykorzystana.

Jeżeli chodzi o koszty sieci, z zasady powinny być one bardzo ograniczone, gdyż wykorzystana zostałaby obecna sieć Testa secure . Koszty te nie obejmują ponoszonych przez państwa członkowskie kosztów połączenia. W przypadku rozważania odrębnej sieci tworzonej doraźnie niezbędny byłby konkretny budżet. Możliwość ta nie jest jednak rozważana.

Budżet przeznaczony na obsługę użytkowników uwzględniałby utworzenie punktu kontaktowego, który mógłby obsługiwać jednocześnie inne realizowane obecnie projekty.

⎢ 1334/2000

2006/0266 (ACC)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

∫ nowy

1. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania[2] uległ znaczącym zmianom i dla zachowania jego jasności należy dokonać jego przekształcenia.

⎢ 1334/2000 motyw 1 (dostosowany)

(2) Produkty podwójnego zastosowania (włącznie z oprogramowaniem i technologią) powinny podlegać skutecznej kontroli podczas eksportu ze Wspólnoty √ Europejskiej .

⎢ 1334/2000 motyw 2

(3) Niezbędny jest efektywny, wspólny system kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania, aby zapewnić wypełnianie międzynarodowych ustaleń i zobowiązań państw członkowskich, (w szczególności odnośnie nieproliferacji), i Unii Europejskiej.

⎢ 1334/2000 motyw 3

(4) Istnienie wspólnego systemu kontroli i zharmonizowanej polityki w zakresie wykonywania i monitorowania we wszystkich państwach członkowskich, jest warunkiem wstępnym dla ustanowienia swobodnego przepływu produktów podwójnego zastosowania wewnątrz Wspólnoty.

⎢ 1334/2000 motyw 4 (dostosowany)

(4) Istniejący system kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania, ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 3381/94[3] i decyzją Rady 94/942/WPZiB[4], wymaga dalszej harmonizacji w celu zagwarantowania skutecznej kontroli.

⎢ 1334/2000 motyw 6

? nowy

(5) Odpowiedzialność za podejmowanie decyzji w sprawach składania wniosków o ð indywidualne, globalne lub generalne krajowe ï zezwolenia na eksport ð lub o zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa lub o nadzór transferu produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku V w ramach wspólnego rynku ï spoczywa na władzach krajowych. Przepisy krajowe i decyzje wpływające na eksport produktów podwójnego zastosowania muszą być podejmowane w ramach wspólnej polityki handlowej, w szczególności w oparciu o rozporządzenie Rady (EWG) nr 2603/69 z dnia 20 grudnia 1969 r. ustanawiające wspólne reguły wywozu[5].

⎢ 1334/2000 motyw 7 (dostosowany)

? nowy

(6) Decyzje o aktualizacji wspólnych wykazów ð wspólnego wykazu ï produktów podwójnego zastosowania √ podlegających kontroli eksportu muszą być całkowicie zgodne ze zobowiązaniami i ustaleniami, jakie każde z państw członkowskich przyjęło ð państwa członkowskie przyjęły ï jako członek ð członkowie ï odpowiednich międzynarodowych reżimów nieproliferacyjnych i porozumień w sprawie kontroli eksportu, lub przez ratyfikowanie stosownych traktatów międzynarodowych.

⎢ 1334/2000 motyw 5 (dostosowany)

? nowy

(7) Podstawowymi elementami skutecznego systemu √ UE w zakresie kontroli eksportu są wspólne wykazy produktów podwójnego zastosowania, miejsc przeznaczenia i wytycznych; wykazy te zostały ustanowione decyzją 94/942/WPZiB z kolejnymi zmianami, i powinny zostać włączone do niniejszego rozporządzenia. ð decyzje uzgodnione przez państwa członkowskie w ramach międzynarodowych systemów kontroli eksportu powinny być szybko uwzględnione w formie poprawek do załącznika I rozporządzenia, w którym wymienia się produkty podlegające kontroli w UE, a także należy ustanowić procedury w celu przyjęcia przez Komisję środków służących wykonaniu rozporządzenia w porozumieniu z komitetem złożonym z przedstawicieli państw członkowskich. ï

⎢ 1334/2000 motyw 8

(8) Przekazywanie oprogramowania i technologii za pomocą mediów elektronicznych, faksu lub telefonu, do miejsc przeznaczenia poza Wspólnotą, powinno być także kontrolowane.

⎢ 1334/2000 motyw 9

(9) Szczególną uwagę należy zwrócić na kwestie powrotnego wywozu i końcowego zastosowania.

⎢ 1334/2000 motyw 10

(10) Dnia 22 września 1998 r. przedstawiciele państw członkowskich i Komisja Europejska podpisali protokoły dodatkowe do odpowiednich porozumień ochronnych między państwami członkowskimi, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej, które oprócz innych środków, zobowiązują państwa członkowskie do dostarczania informacji na temat transferów określonego sprzętu i materiałów niejądrowych.

⎢ 1334/2000 motyw 11

(11) Wspólnota przyjęła zespół zasad celnych, zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny oraz rozporządzeniue Komisji (EWG) nr 2454/93[6] wprowadzająceym rozporządzenie (EWG) nr 2913/92[7], które ustanawiają, między innymi, przepisy dotyczące wywozu i powrotnego wywozu towarów. Niniejsze rozporządzenie to nie ogranicza żadnych jakichkolwiek uprawnień przyznanych na mocy i w zastosowaniu Wspólnotowego Kodeksu Celnego i jego przepisów wykonawczych.

⎢ 1334/2000 motyw 12

? nowy

(12) Na podstawie i w ramach art. 30 Traktatu i do czasu osiągnięcia większego stopnia harmonizacji, państwa członkowskie utrzymają prawo przeprowadzania kontroli transferów niektórych produktów podwójnego zastosowania we Wspólnocie Europejskiej w celu ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego. ? Wspomniane wewnątrzwspólnotowe kontrole produktów wymienionych w załączniku V będą polegać na wstępnych zawiadomieniach o wysyłkach dokonywanych wewnątrz UE, co będzie miało na celu zarówno zapewnienie większej zgodności z postanowieniami Traktatu Euratom, jak i ułatwienie handlu produktami podwójnego zastosowania wewnątrz Wspólnoty. Środki przyjęte przez państwa członkowskie w celu wykonania tych nowych przepisów nie będą obejmować stosowania kontroli na granicach wewnątrz Wspólnoty, lecz jedynie przepisy zmierzające np. do zapewnienia możliwości śledzenia produktów będących w obiegu na wspólnym rynku, stosowane w ramach procedur kontrolnych przeprowadzanych w sposób niedyskryminujący na całym terytorium Wspólnoty. ï W przypadkach gdy takie kontrole wiążą się z efektywnością kontroli eksportu ze Wspólnoty, Rada będzie dokonywać ich okresowych przeglądów będą one okresowo przeglądane przez Radę.

⎢ 1334/2000 motyw 13

(13) W celu zapewnienia właściwego stosowania niniejszego rozporządzenia, każde z państw członkowskich powinno podjąć środki przyznające właściwym organom odpowiednie uprawnienia.

∫ nowy

(14) Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1540, przyjęta w dniu 28 kwietnia 2004 r., wzywa w szczególności do odpowiedniego przeciwdziałania nielegalnemu wywozowi, powrotnemu wywozowi , tranzytowi, przeładunkowi i pośrednictwu w handlu produktami podwójnego zastosowania. W związku z tym należy jednoznacznie przewidzieć możliwość przechwytywania i przejmowania przez władze państw członkowskich produktów podwójnego zastosowania w czasie tranzytu, jeśli mają one służyć lub mogą służyć proliferacji broni masowego rażenia lub środków jej przenoszenia w państwie trzecim, a także należy wprowadzić kontrole dotyczące świadczenia usług pośrednictwa w sytuacji, gdy pośrednik został poinformowany przez właściwe organy krajowe bądź jest świadomy, że może to prowadzić do produkcji lub dostarczania nielegalnej broni masowego rażenia w państwie trzecim.

(15) Wskazane jest doprowadzenie do jednolitego i konsekwentnego stosowania kontroli w całej Unii Europejskiej, aby uniknąć narażania bezpieczeństwa UE i bezpieczeństwa międzynarodowego oraz nieuczciwej konkurencji między eksporterami z państw UE. W ramach tego celu i zgodnie z zaleceniami planu działań z Salonik przyjętego przez szefów państw i rządów w czerwcu 2003 r. oraz uzupełnionego strategią w sprawie broni masowego rażenia, postanawia się:

- rozszerzyć zakres okoliczności, w których państwa członkowskie mogą konsultować się z innymi państwami członkowskimi przed udzieleniem zezwolenia na eksport, które mogłoby np. zagrozić istotnym interesom innego państwa członkowskiego w zakresie bezpieczeństwa;

- zapewnić większą zbieżność warunków wdrożenia krajowych kontroli produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w rozporządzeniu;

- uzupełnić definicję niematerialnych transferów technologii, tak aby objęła ona udostępnianie kontrolowanych technologii osobom znajdującym się poza UE oraz usługi pomocy technicznej świadczone za pośrednictwem środków elektronicznych; dostosować wymogi rejestrowania niematerialnych transferów technologii do rzeczywistych możliwości eksporterów poprzez wprowadzenie poprawek do art. 16;

- zharmonizować warunki wykorzystywania różnych rodzajów zezwoleń, które mogą być udzielane zgodnie z rozporządzeniem;

- dokonać dalszego dostosowania sposobów wzajemnego przekazywania przez państwa członkowskie szczególnie chronionych informacji do istniejących praktyk w ramach międzynarodowych systemów kontroli eksportu, w szczególności poprzez wprowadzenie do rozporządzenia pojęć faktycznej odmowy lub ważnej odmowy, a także przewidzieć możliwość ustanowienia bezpiecznego elektronicznego systemu wzajemnego przekazywania informacji przez państwa członkowskie.

(16) Ponieważ eksporterzy z UE działający w różnych krajach mogą podlegać różnym normom kontroli eksportu, wprowadza się możliwość prowadzenia przez Komisję negocjacji z państwami trzecimi w szczególności w celu uznania przez nie systemu UE oraz jego specyficznych cech, takich jak wspólny rynek produktów podwójnego zastosowania oraz wspólna polityka handlu zagranicznego, mająca zastosowanie do produktów podwójnego zastosowania.

⎢ 1334/2000 motyw 14

? nowy

(17) Każde państwo członkowskie powinno określić ð skuteczne, proporcjonalne i odstraszające ï kary, jakie będą nakładane w przypadkach naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia.

∫ nowy

(18) W celu poprawy skuteczności systemu UE w zakresie eksportu produktów podwójnego zastosowania oraz powiązanych z nimi usług i zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1540, konieczne jest wprowadzenie możliwości nakładania prawnych sankcji karnych, w szczególności za istotne naruszenia rozporządzenia oraz innych przepisów przyjętych przez państwa członkowskie w celu jego wykonania. Ponadto podczas posiedzenia w dniach 17 i 18 czerwca 2004 r. Rada Europejska przyjęła deklarację o sankcjach karnych, nawiązując do przyjętego przez państwa członkowskie zobowiązania do przyjęcia wspólnej polityki dotyczącej sankcji karnych za nielegalny eksport i przemyt materiałów mających związek z bronią masowego rażenia oraz pośrednictwo w handlu nimi, które to zobowiązanie zostało wyrażone w europejskiej strategii przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia przyjętej w dniu 12 grudnia 2003 r.

(19) Rozporządzenie ustala spójne ramy regulujące eksport produktów, technologii i usług podwójnego zastosowania z Unii Europejskiej. Pod tym względem bezpieczeństwo prawne jest kwestią o zasadniczym znaczeniu dla eksporterów produktów lub usług objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, którzy działają zgodnie z jego przepisami oraz przepisami wykonawczymi przyjętymi zgodnie z nim, w sytuacji gdy w myśl odmiennego ustawodawstwa państwa trzeciego eksport tego rodzaju może stanowić przestępstwo.

(20) W celu skutecznego egzekwowania przepisów rozporządzenia właściwe organy krajowe odpowiedzialne za jego wykonanie muszą znać eksporterów zamierzających eksportować produkty podwójnego zastosowania lub dostawców zamierzających dokonywać w ramach Wspólnoty transferu produktów wymienionych w załączniku V.

⎢ 1334/2000 motyw 15 (dostosowany)

Parlament Europejski wyraził swoją opinię w rezolucji z dnia 13 kwietnia 1999 r[8].

⎢ 1334/2000 motyw 16 (dostosowany)

W świetle niniejszego, rozporządzenie (WE) nr 3381/94 traci moc,

⎢ 1334/2000

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT I DEFINICJE

⎢ 1334/2000

? nowy

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólnotowy system kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania ð i powiązanych z nimi usług oraz tranzytu produktów podwójnego zastosowania ï.

⎢ 1334/2000 Art. 2 (dostosowany)

? nowy

Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) „produkty podwójnego zastosowania” oznaczają produkty, włącznie z oprogramowaniem i technologią, które mogą być stosowane zarówno w celach cywilnych jak i wojskowych, oraz obejmująe wszystkie towary, które mogą być stosowane zarówno w celach w zastosowaniach niewybuchowych, jak i w jakikolwiek sposób do wspomagania wytwarzania broni jądrowej lub innych urządzeń do wybuchu jądrowego;

b) „eksport” oznacza:

(i) procedurę wywozu zgodnie z √ w rozumieniu art. 161 √ rozporządzenia (WE) nr 2913/92 (Wspólnotowego Kodeksu Celnego);

(ii) powrotny wywóz zgodnie z √ w rozumieniu art. 182 tego Kodeksu oraz

(iii) przekazywanie oprogramowania lub technologii ð bądź świadczenie pomocy technicznej ï przez media elektroniczne, √ w tym przez faks, lub telefon ð , pocztę elektroniczną lub wszelkie inne środki elektroniczne, ï do miejsc przeznaczenia poza Wspólnotą √ Europejską ; stosuje się to do ustnego przekazywania technologii przez telefon tylko wtedy, gdy technologia zawarta jest w dokumencie, którego odpowiednia część jest odczytywana przez telefon, lub opisywana przez telefon w taki sposób, aby osiągnąć ten sam co do istoty rezultat ð , a także obejmuje udostępnianie takiego oprogramowania, technologii lub pomocy technicznej w formie elektronicznej ï ;

? (iv) świadczenie usług pośrednictwa w transakcjach dotyczących produktów podwójnego zastosowania, obejmujących ich przekazanie ze Wspólnoty Europejskiej na terytorium państwa trzeciego; ï

c) „eksporter” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną ð bądź spółkę: ï

(i) w imieniu której dokonywana jest deklaracja eksportowa, to znaczy osobę, która, w czasie gdy deklaracja jest przyjmowana, ma kontrakt z odbiorcą w państwie trzecim i jest uprawniona do decydowania o wysłaniu produktu poza obszar celny Wspólnoty √ Europejskiej . Jeżeli nie została zawarta żadna umowa eksportowa lub strona umowy nie działa we własnym imieniu, √ „eksporter” oznacza osobę posiadającą uprawnienie do decydowania o wysłaniu produktu poza obszar celny Wspólnoty √ Europejskiej jest decydujące;

(ii) „eksporter” oznacza także każdą osobę fizyczną lub prawną, która podejmuje decyzję o przekazaniu ð lub udostępnieniu ï oprogramowania lub technologii ð bądź świadczy pomoc techniczną ï √ za pośrednictwem jakichkolwiek środków elektronicznych przez media elektroniczne, faks lub telefon do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza Wspólnotąę √ Europejską ;

∫ nowy

(iii) która świadczy usługi pośrednictwa w rozumieniu lit. e).

⎢ 1334/2000

Gdy przywilej prawa dysponowania produktem podwójnego zastosowania, należy do osoby posiadającej siedzibę poza Wspólnotą, na podstawie umowy, na której opiera się eksport, za eksportera uważa się uUmawiającą się sStronę mającą siedzibę we Wspólnocie;

d) „deklaracja eksportowa” oznacza dokument, za pomocą którego osoba wykazuje, w określonej formie i w określony sposób, wolę poddania produktów podwójnego zastosowania procedurze eksportu;.

∫ nowy

e) „usługi pośrednictwa w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania” oznaczają działalność osób, podmiotów i spółek:

- organizujących transakcje lub prowadzących negocjacje w sprawie transakcji, których przedmiotem jest zakup, sprzedaż lub dostawa produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I z państwa trzeciego do jakiegokolwiek innego państwa trzeciego; lub

- kupujących, sprzedających lub dostarczających takie przedmioty z państwa trzeciego do jakiegokolwiek innego państwa trzeciego;

f) „pośrednik” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną bądź spółkę świadczącą usługi pośrednictwa w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I z terytorium celnego Wspólnoty Europejskiej na terytorium państwa trzeciego;

g) „tranzyt” oznacza transport produktów podwójnego zastosowania wprowadzanych na terytorium celne Wspólnoty Europejskiej i przechodzących przez to terytorium do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza Wspólnotą Europejską;

h) „indywidualne zezwolenie na eksport” oznacza zezwolenie udzielone jednemu konkretnemu eksporterowi w odniesieniu do jednego użytkownika końcowego w państwie trzecim, obejmujące co najmniej jeden produkt lub technologię podwójnego zastosowania;

i) „generalne wspólnotowe zezwolenie na eksport” oznacza zezwolenie na eksport (EU 001) w odniesieniu do eksportu do niektórych krajów docelowych, dostępne dla wszystkich eksporterów przestrzegających warunków jego stosowania, wymienionych w art. 6 ust. 1 oraz w załączniku II;

j) „globalne zezwolenie na eksport” oznacza zezwolenie udzielone jednemu konkretnemu eksporterowi w odniesieniu do typu lub kategorii produktu podwójnego zastosowania, które może być ważne na eksport do co najmniej jednego konkretnego użytkownika końcowego w co najmniej jednym określonym państwie trzecim;

k) „krajowe generalne zezwolenie na eksport” oznacza krajowe zezwolenie opublikowane w dzienniku urzędowym państwa członkowskiego, ważne w odniesieniu do wszystkich eksporterów mających siedzibę w państwie członkowskim, w którym jest opublikowane, spełniających warunki określone w prawie krajowym, które to zezwolenie obejmuje co najmniej jeden określony kraj oraz pewną liczbę produktów podwójnego zastosowania określonych w prawie krajowym i niepodlegających zgłoszeniu zgodnie z art. 9;

l) „dostawca” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną bądź spółkę, która dokonuje transferu produktu podwójnego zastosowania wymienionego w załączniku V do niniejszego rozporządzenia z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego.

⎢ 1334/2000

ROZDZIAŁ II

ZAKRES

ARTYKUł 3

1. Eksport produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I wymaga zezwolenia.

2. Zgodnie z art. 4 lub art. 5, wymóg uzyskania zezwolenia może także odnosić się do eksportu do wszystkich lub niektórych miejsc przeznaczenia niektórych produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I.

∫ nowy

3. Zezwolenie na świadczenie usług pośrednictwa w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I jest wymagane, jeśli pośrednik otrzymał informacje od właściwych organów w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę, bądź też ma podstawy do podejrzeń, że produkty podwójnego zastosowania, których sprawa dotyczy, są lub mogą być przeznaczane do proliferacji broni masowego rażenia lub środków jej przenoszenia w sposób stanowiący naruszenie traktatów i zobowiązań międzynarodowych.

4. Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się do produktów podwójnego zastosowania, które tylko przechodzą przez terytorium Wspólnoty, to jest tych, którym nie nadano przeznaczenia celnego innego niż procedura tranzytu zewnętrznego, lub które jedynie zostały umieszczone w strefie wolnocłowej lub w składzie wolnocłowym i gdzie nie musi być prowadzona w określony sposób ich ewidencja towarowa.

4. Krajowe organy celne mogą czasowo zatrzymać produkty podwójnego zastosowania wymienione w załączniku I, będące w tranzycie, dla przeprowadzenia kontroli. Jeśli w wyniku przeprowadzonej kontroli właściwe organy krajowe mają uzasadnione podstawy do podejrzeń, że produkty te są lub mogą być przeznaczane do nielegalnej proliferacji lub do prób naruszenia bezpieczeństwa międzynarodowego w sposób stanowiący naruszenie traktatów i zobowiązań międzynarodowych, mogą one postanowić o ich przejęciu.

⎢ 1334/2000

53. Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się do przypadków świadczenia usług lub przekazywania technologii, jeżeli to świadczenie lub przekazywanie odbywa się poprzez transgraniczny przepływ osób fizycznych.

⎢ 1334/2000

? nowy

Artykuł 4

1. W przypadku eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I wymagane jest zezwolenie, jeżeli eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, że wskazane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do stosowania do celów związanych z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej, lub jądrowej lub innych urządzeń do wybuchu jądrowego, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takich broni.

2. Zezwolenie jest również wymagane w przypadku eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, jeżeli kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń ustanowionemu przez wspólne stanowisko lub wspólne działaniewspólną akcję, przyjęteą przez Radę lub decyzję OBWE, lub embargu na broń nałożonemu przez wiążącą rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, i jeżeli eksporter został poinformowany przez organy określone w ust. 1, że wspomniane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do końcowego zastosowania przez wojskowojskowego. Do celów niniejszego ustępu, „końcowe zastosowanie przez wojsko wojskowe”, oznacza znaczy:

a) włączenie do produktów wojskowych wymienionych w wykazie na listach uzbrojenia państw członkowskich;

b) użycie sprzętu produkcyjnego, badawczego lub analitycznego i ich podzespołów do rozwoju, wytwarzania lub konserwacji produktów wojskowych wymienionych we na wspomnianym ych wyżej wykazie listach;

c) użycie niedokończonego produktu w zakładzie do wytwarzania produktów wojskowych wymienionych we na wspomnianym ych wyżej wykazie listach.

3. Zezwolenie jest także wymagane w przypadku eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, jeżeli eksporter został poinformowany przez organy określone w ust. 1, że wspomniane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wyeksportowane z terytorium państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego.

4. Jeżeli eksporter jest świadomy tego, że produkty podwójnego zastosowania niewymienione w załączniku I, które proponuje na eksport, są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań określonych w ust. 1, 2 i 3, musi on powiadomić organy określone w ust. 1, które podejmą decyzję, czy jest, czy nie jest celowe jest wymaganie zezwolenia dla danego eksportu.

5. Państwa członkowskie mogą przyjąć lub utrzymać krajowe ustawodawstwo nakładające wymagania uzyskania zezwolenia dotyczące eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, jeżeli eksporter ma podstawy do podejrzeń, że te produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do jakiegokolwiek zastosowania do celów określonych w ust. 1.

6. Państwo członkowskie, które w zastosowaniu ust. 1-5 nakłada wymóg uzyskania zezwolenia w zastosowaniu ust. 1-5 na eksport dotyczący eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, gdy jest stosowne, poinformuje o tym w stosownych przypadkach pozostałe państwa członkowskie i Komisję. ? Państwa członkowskie przekazują również innym państwom członkowskim i Komisji informacje o wszelkich wymogach dotyczących uzyskania zezwoleń, stosowanych ogólnie zgodnie z niniejszym artykułem w odniesieniu do eksportu produktów nieujętych na liście, podlegających takim wymogom, a także przekazują nazwy użytkowników końcowych i odbiorców, do których stosują się te wymogi. ï Pozostałe państwa członkowskie należycie uwzględniają wszystkie tego rodzaju informacje i poinformują, na ile to możliwe, swoje urzędy celne i inne właściwe władze krajowe.

7. Przepisy art. 9 ust. 2 i 3 stosują się do przypadków dotyczących produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I.

∫ nowy

8. Eksporterzy mogą zwracać się do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, o odpowiedź na pytanie, czy eksport danego produktu podwójnego zastosowania podlega wymogowi uzyskania zezwolenia zgodnie z niniejszym artykułem. Właściwe organy krajowe udzielają odpowiedzi w terminie 20 dni roboczych od przekazania przez eksportera kompletnego wniosku.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

89. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do podejmowania krajowych środków na mocy art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 2603/69.

Artykuł 5

1. Państwo członkowskie może, ze względów bezpieczeństwa publicznego lub ze względu na prawa człowieka, zabronić eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, lub wymagać zezwolenia na ich eksport produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I.

2. Państwao członkowskie powiadamiają Komisję o wszystkich środkach podjętych na podstawie ust. 1, niezwłocznie po ich podjęciu i podająć wszystkie dokładne powody podjęcia środków.

3. Państwao członkowskie powiadamiają również niezwłocznie Komisję o wszelkich modyfikacjach środków podjętych na podstawie ust. 1.

4. Komisja opublikuje środki, o których została powiadomiona na podstawie ust. 2 i 3, w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich √ Unii Europejskiej .

ROZDZIAŁ III

ZEZWOLENIE NA EKSPORT

ARTYKUł 6

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólnotowe generalne zezwolenie w odniesieniu do niektórych rodzajów eksportu, określone w załączniku II.

∫ nowy

a) Eksporterzy zamierzający wykorzystywać generalne wspólnotowe zezwolenie na eksport informują właściwe organy państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, o swoim zamiarze wykorzystania generalnego wspólnotowego zezwolenia na eksport bądź o jego pierwszym wykorzystaniu; powiadomienie takie musi być dokonane najpóźniej trzydzieści dni po dacie pierwszego eksportu. Państwa członkowskie przekazują Komisji i pozostałym państwom członkowskim wspomniane powiadomienia o rejestracji.

b) Właściwe organy krajowe państwa członkowskiego, w którym dany eksporter ma siedzibę, odmawiają udzielenia generalnego wspólnotowego zezwolenia na eksport, jeżeli:

- eksporter otrzymał informację od swoich władz, że produkty, których sprawa dotyczy, są lub mogą być w całości lub w części przeznaczane do któregokolwiek z zastosowań, o których mowa w art. 4 ust. 1-3;

- lub jeśli eksporter ma świadomość, że produkty te są przeznaczane do powyższych zastosowań;

- lub jeśli produkty, o których mowa, są eksportowane do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym danym zezwoleniem.

W takich wypadkach właściwe organy państwa członkowskiego oceniają poszczególne zastosowania na podstawie kryteriów wymienionych w art. 8 ust. 1 w celu podjęcia decyzji, czy produkty, o których mowa, mogą być eksportowane w ramach globalnego zezwolenia na eksport, czy indywidualnego zezwolenia na eksport, czy też należy odmówić zezwolenia na eksport.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

2. W odniesieniu do wszystkich innych rodzajów eksportu, dla których na mocy niniejszego rozporządzenia wymagane jest zezwolenie, zezwolenia takie udzielane są przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę. Z zastrzeżeniem ograniczeń określonych w ust. 13, zezwolenia te mogą być indywidualne, globalne lub generalne.

√ Wszystkie Zzezwolenia są ważne na całym terenie Wspólnoty √ Europejskiej .

∫ nowy

Państwa członkowskie ustalają własne cele dotyczące rozpatrywania wniosków o zezwolenie na eksport w określonych terminach i przekazują je Komisji i eksporterom krajowym.

⎢ 1334/2000

Jeśli jest to uzasadnione W razie konieczności, zezwolenie może podlegać pewnym wymaganiom i warunkom, takim jak obowiązek dostarczenia oświadczenia dotyczące końcowego zastosowania.

3. Produkty wymienione w części 2 załącznika II nie są objęte zezwoleniem generalnym.

∫ nowy

3. Krajowe generalne zezwolenia na eksport:

a) nie obejmują swoim zakresem produktów wymienionych w części 2 załącznika II, a także produktów i krajów, których dotyczą ważne odmowy wydane zgodnie z art. 9 ust. 2;

b) mogą być wykorzystywane jedynie przez eksporterów, którzy najpóźniej 30 dni po pierwszej wysyłce zgłosili właściwym organom państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, swój zamiar wykorzystania krajowego generalnego zezwolenia na wywóz;

⎢ 1334/2000

4. Państwa Członkowskie wskażą w zezwoleniach generalnych, że nie będą one mogły być

c) nie mogą być wykorzystywane, jeśli eksporter został poinformowany przez organy, że wspomniane produkty są, lub mogą być przeznaczaone, w całości lub części, do któregokolwiek z zastosowań określonych w art. 4 ust. 1, 2 lub 3, lub gdy eksporter jest świadomy, że produkty te są przeznaczone do wyżej wspomnianych zastosowań.

45. Państwa członkowskie utrzymają lub wprowadzą w swoim odpowiednim krajowym ustawodawstwie możliwość udzielania zezwolenia globalnego dla szczególnych eksporterów z uwzględnieniem typu lub kategorii produktów podwójnego zastosowania, które może być ważne dla eksportu do jednego lub więcej określonych krajów.

56. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wykaz organów właściwych do:

a) udzielania zezwoleń na eksport produktów podwójnego zastosowania;

∫ nowy

b) udzielania zezwoleń na eksport w odniesieniu do świadczenia usług pośrednictwa odnoszących się do produktów podwójnego zastosowania;

c) podejmowania decyzji o przejęciu produktów podwójnego zastosowania w tranzycie;

d) udzielania zezwoleń na transfer – tylko jeśli organy te są inne, niż wymienione w art. 6 ust. 5 lit. a).

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

Komisja opublikuje wykaz tych organów w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich √ Unii Europejskiej .

⎢ 1334/2000

? nowy

Artykuł 7

1. Jeżeli produkty podwójnego zastosowania, w odniesieniu do których został złożony wniosek o wydanie indywidualnego zezwolenia na eksport do miejsca przeznaczenia niewymienionego w załączniku II, lub do jakiegokolwiek miejsca przeznaczenia w przypadku produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku V IV, są lub będą umieszczone w jednym lub kilku państwach członkowskich, innych niż te, w których składany jest wniosek, fakt taki zostaje wykazany we wniosku. Właściwe organy państwa członkowskiego, do których został złożony wniosek o wydanie zezwolenia, niezwłocznie zasięgają opinii właściwych organów zainteresowanego państwa lub państw członkowskich, i dostarczają stosownych informacji. Państwo lub państwa członkowskie, u których zasięgano opinii, w ciągu dziesięciu dni roboczych powiadamiają o jakichkolwiek zastrzeżeniach, jakie może lub mogą mieć wobec udzielania zezwolenia, które wiążą państwo członkowskie, w którym złożono wniosek.

Jeżeli w ciągu dziesięciu dni roboczych nie zostaną przedstawioneo żadneych zastrzeżeniań, uznaje się, że państwo lub państwa członkowskie, u których zasięgano opinii, nie mają są uważane za nie posiadające zastrzeżeń.

W wyjątkowych przypadkach, każde państwo członkowskie, u którego zasięgano opinii, może złożyć wniosek o wydłużenie terminu 10-dniowego. Jednakże, wydłużenie to nie może przekroczyć 30 dni roboczych.

2. Jeżeli eksport mógłby naruszać podstawowe interesy bezpieczeństwa, państwo członkowskie może prosić inne państwo członkowskie o nie udzielanie zezwolenia na eksport lub, jeżeli takie zezwolenie zostało udzielone, prosić o jego unieważnienie, zawieszenie, modyfikację lub odwołanie. ? O prośbie takiej powiadamia się pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję. ï Państwo członkowskie, które otrzymało taką prośbę, niezwłocznie podejmuje konsultacje, o charakterze niewiążącym, z państwem członkowskim występującym z prośbą, które mają się zakończyć w ciągu 10 dni roboczych. ? Państwo członkowskie występujące z prośbą oraz państwo członkowskie, do którego kierowana jest prośba, mogą zwrócić się do Komisji o poruszenie tej kwestii w grupie koordynacyjnej ustanowionej w art. 18 w ciągu 10 dni roboczych. Jeśli państwo członkowskie, do którego kierowana jest prośba, postanowi o udzieleniu zezwolenia, należy poinformować o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie. ï

⎢ 1334/2000

? nowy

Artykuł 8

1. Przy podejmowaniu decyzji o udzieleniu , czy udzielić ð indywidualnego lub globalnego ï zezwolenia na eksport ð lub zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa ï na mocy niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie biorą pod uwagę wszelkie istotne względy obejmujące:

a) własne zobowiązania i obowiązki, które przyjęły, jako członkowieek międzynarodowych reżimów nieproliferacyjnych i porozumień w sprawie kontroli eksportu wrażliwych, lub w drodze ratyfikacji stosownych traktatów międzynarodowych;

b) własne zobowiązania w ramach sankcji nałożonych przez wspólne stanowisko lub wspólneą działanieakcję, przyjęteą przez Radę lub decyzję OBWE lub przez wiążącą rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych;

c) względy krajowej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym włączając dziedziny objęte Kodeksem Postępowania Unii Europejskiej w sprawie eksportu broni;

d) względy zamierzonego końcowego zastosowania i ryzyko jego zmiany.

∫ nowy

2. Oprócz kryteriów określonych w ust. 1, przy ocenie wniosku o globalne zezwolenie na eksport lub o zezwolenie na świadczenie usług pośrednictwa państwa członkowskie biorą pod uwagę stosowanie przez eksportera proporcjonalnych i odpowiednich środków i procedur w celu zapewnienia zgodności z przepisami i celami niniejszego rozporządzenia oraz z warunkami zezwolenia.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

? nowy

Artykuł 9

1. Eksporterzy dostarczają właściwym organom wszelkie stosowne informacje wymagane we wniosku o udzielenie zezwolenia na eksport ð oraz o udzielenie zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa, w tym wszelkie stosowne informacje uzyskane od stron trzecich, w celu przedstawienia właściwym organom krajowym pełnych informacji, w szczególności dotyczących użytkownika końcowego, kraju przeznaczenia oraz zastosowań końcowych eksportowanego produktu ï .

2. Właściwe organy, działając zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, mogą odmówić udzielenia zezwolenia na eksport ð lub zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa ï, a także i mogą unieważnić, zawiesić, zmodyfikować lub odwołać zezwolenie na eksport ð lub zezwolenie na świadczenie usług pośrednictwa ï , które już zostało udzielone. Gdy odmówiły, unieważniły, zawiesiły, znacznie ograniczyły lub odwołały W przypadku odmowy, unieważnienia, zawieszenia, znacznego ograniczenia lub odwołania zezwoleniae ð na eksport lub zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa, lub w przypadku ustalenia przez właściwe organy, że nie należy wydawać zezwolenia na eksport produktów podwójnego zastosowania lub świadczenie usług pośrednictwa ï , informują √ powiadamiają one właściwe organy pozostałych państw członkowskich i Komisję oraz wymieniają √ przekazują im stosowne informacje z pozostałymi Państwami Członkowskimi i Komisją, stosując się do przy zachowaniu przepisów art. 15 ust. 3 dotyczących poufności takich informacji.

∫ nowy

Powiadomienia takie odbywają się za pośrednictwem bezpiecznych środków elektronicznych służących do wymiany szczególnie chronionych informacji, dostępnych państwom członkowskim i Komisji, w tym za pośrednictwem bezpiecznego systemu, który może zostać stworzony zgodnie z art. 15 ust. 4. W ciągu trzech lat od powiadomienia państwa członkowskie dokonują przeglądu odmów udzielenia zezwoleń, o których powiadamiano zgodnie z niniejszym ustępem, i w razie potrzeby odwołują, zmieniają lub odnawiają je. Odmowy, które nie zostaly odwołane, pozostają w mocy.

W przypadku zawieszenia przez państwa członkowskie zezwoleń na eksport lub zezwoleń na świadczenie usług, dane państwa członkowskie informują o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję oraz przekazują im odpowiednie informacje przy zachowaniu przepisów art. 15 ust. 3 dotyczących poufności takich informacji. Pod koniec okresu zawieszenia ocena końcowa zostaje przekazana państwom członkowskim i Komisji. W wypadku odwołania zezwolenia uznaje się to za powiadomienie zgodnie z drugim akapitem.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

? nowy

3. Przed udzieleniem Państwo członkowskie, zanim udzieli zezwolenia na eksport ð lub zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa ï , którego udzielenia odmówiono nie udzielono w innym państwie członkowskim lub państwach członkowskich w odniesieniu do zasadniczo identycznej transakcji, ð (co oznacza zasadniczo identyczne zastosowanie końcowe lub produkt o zasadniczo identycznych parametrach lub charakterystykach technicznych eksportowany do tego samego użytkownika końcowego lub odbiorcy bądź większego podmiotu obejmującego tego samego użytkownika końcowego) i w stosunku do którego odmowa udzielenia jest nadal ważna ï w ciągu ostatnich trzech lat, dane państwo członkowskie zasięga opinii państwa lub państw członkowskich, które udzieliły ð ważnej ï odmowy odmówiły udzielenia ð , zgodnie z ust. 2, a także dokonuje przeglądu powiadomień dokonanych zgodnie z czwartym akapitem tego ustępu, oraz informuje Komisję o rozpoczęciu opisanych konsultacji ï . Jeżeli po ð przeprowadzeniu opisanych ï konsultacji, państwo członkowskie niemniej jednak zdecyduje się √ w dalszym ciągu zamierza udzielić zezwolenia na eksport, informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję, oraz dostarcza stosowne informacje o powodach swojej decyzji √ tego zamiaru .

∫ nowy

4. Właściwe organy państw członkowskich powiadamiają państwa członkowskie i Komisję o odmowie w stosunku do produktów przejętych w tranzycie w wykonaniu art. 3.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

? nowy

Artykuł 10

1. Wszelkie Wszystkie indywidualne i globalne zezwolenia na eksport ð oraz zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa ï są wydawane w formie zgodnej z ð zawierającej co najmniej wszystkie elementy oraz kolejność zgodną ze ï wzorem określonym w załączniku IIIa. ?Środki, których celem jest harmonizacja form zezwoleń, mogą być przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19. ï

2. Na wniosek eksporterów, globalne zezwolenia na eksport, które zawierają limity ilościowe, są dzielone mogą być podzielone.

3. √ Krajowe gGeneralne zezwolenia na eksport, udzielone na podstawie art. 6 ust. 32, są publikowane zgodnie z prawem krajowym i praktyką. Wydaje się je Powinny one być wydawane zgodnie ze wskazówkami określonymi w załączniku IV IIIb ð , a informację o nich przekazuje się Komisji ï .

∫ nowy

4. Państwa członkowskie mogą udzielać zezwoleń na eksport w formie elektronicznej. Aby umożliwić organom celnym i innym właściwym organom sprawdzenie, czy zezwolenie na eksport zostało wydane, informacja zawarta w zezwoleniu na eksport może być udostępniana za pomocą bezpiecznego systemu, który można stworzyć do tego celu. Decyzja o wykonaniu niniejszego przepisu oraz o sposobach jego stosowania może być podjęta zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 19.

⎢ 1334/2000

? nowy

ROZDZIAŁ IV

AKTUALIZACJA WYKAZU PRODUKTÓW PODWÓJNEGO ZASTOSOWANIA

ARTYKUł 11

Wykaz produktów podwójnego zastosowania określony w załączniku I i IV jest aktualizowany ð zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2 oraz ï zgodnie z odpowiednimi zobowiązaniami i obowiązkami i oraz wszystkimi ich modyfikacjami, które każde Państwo Członkowskie przyjęło ð państwa członkowskie przyjęły ï jako członek ð członkowie ï odpowiednich międzynarodowych reżimów nieproliferacyjnych i porozumień w sprawie kontroli eksportu, lub w drodze ratyfikacji stosownych traktatów międzynarodowych.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

⎝1 2432/2001 Art. 1. lit. a)

? nowy

ROZDZIAŁ V

PROCEDURY CELNE

ARTYKUł 12

1. Przy dokonywaniu formalności w zakresie eksportu produktów podwójnego zastosowania w urzędzie celnym odpowiedzialnym za obsługę deklaracji eksportowej, eksporter dostarcza dowód, że uzyskał konieczne zezwolenie na eksport.

2. Od eksportera może być wymagane tłumaczenie dostarczonych jako dowód dokumentów na język urzędowy państwa członkowskiego, w którym złożona jest deklaracja eksportowa.

3. Bez uszczerbku dla uprawnień przyznanych na mocy lub w zastosowaniu Wspólnotowego Kodeksu Celnego, państwo członkowskie może także na okres nie przekraczający okresów określonych w ust. 4, zawiesić eksport ze swojego terytorium produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I, które zostały objęte ważnym zezwoleniem, lub jeżeli to konieczne, w inny sposób zapobiec opuszczeniu przez te produkty terytorium Wspólnoty poprzez swoje terytorium, przez produkty podwójnego zastosowania wymienione w załączniku I, które zostały objęte ważnym zezwoleniem, jeżeli są uzasadnione podejrzenia, że:

a) przy udzielaniu zezwolenia nie zostały wzięte pod uwagę stosowne informacje; lub

b) od czasu udzielenia zezwolenia okoliczności w znaczący sposób uległy zmianie.

4. W przypadku określonym w ust. 3, należy niezwłocznie zasięgnąć opinii właściwych organów państwa członkowskiego, które udzieliło zezwolenia na eksport, w celu ewentualnego podjęcia przez nie działań na podstawie art. 9 ust. 2. Jeżeli takie właściwe organy podejmą decyzję o utrzymaniu zezwolenia, udzielają odpowiedzi w terminie 10 dni roboczych, który, na ich wniosek może być przedłużony do 30 dni roboczych w wyjątkowych okolicznościach. W takim przypadku, bądź jeżeli nie udzielono odpowiedzi w ciągu 10 lub (w opisanym powyżej wyjątkowym przypadku) jak wyżej, 30 dni roboczych, produkty podwójnego zastosowania zostają natychmiast zwolnione. Państwo członkowskie, które udzieliło zezwolenia, poinformuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję.

Artykuł 13

1. Państwo członkowskie może ustanowić, że formalności celne w zakresie eksportu produktów podwójnego zastosowania mogą być dokonywane tylko w uprawnionych do tego celu urzędach celnych.

2. Państwo członkowskie, korzystające z możliwości określonej w ust. 1, informuje Komisję, które urzędy celne zostały należycie upoważnione. Komisja opublikuje informacje w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich √ Unii Europejskiej .

Artykuł 14

⎝1 Przepisy art. 843 i 912a–912g rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ⎜ mają zastosowanie do ograniczeń odnoszących się do wywozu, powrotnego wywozu i opuszczania obszaru celnego przez produkty podwójnego zastosowania, w przypadku wywozu których wymagane jest zezwolenie na mocy niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ VI

WSPÓłPRACA ADMINISTRACYJNA

ARTYKUł 15

1. Działając w porozumieniu z Komisją, państwa członkowskie podejmą odpowiednie środki w celu ustanowienia bezpośredniej współpracy i wymiany informacji między właściwymi organami, w szczególności, w celu wyeliminowania ryzyka, że ewentualne rozbieżności możliwy brak równowagi w stosowaniu kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania mogą może prowadzić do zakłóceń w handlu, co może powodować trudności dla jednego lub kilku państw członkowskich.

2. Państwa członkowskie podejmują wszystkie odpowiednie środki w celu ustanowienia bezpośredniej współpracy i wymiany informacji między właściwymi organami w sprawie wrażliwych końcowych użytkowników, mając na względzie zapewnienie podobnego poziomu informacji dla eksporterów, których niniejsze to rozporządzenie dotyczy. ?Zakres takich informacji obejmuje: ï

∫ nowy

a) skazanie za przestępstwa związane z eksportem;

b) w uzasadnionych przypadkach – inne informacje, dane dotyczące wrażliwych pośredników, tras i odbiorców.

⎢ 1334/2000

3. Rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego[9], w szczególności, przepisy dotyczące poufności informacji, stosuje się są stosowane z uwzględnieniem niezbędnych zmian mutatis mutandis, bez uszczerbku dla art. 18 niniejszego rozporządzenia.

∫ nowy

4. Na potrzeby wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi, a także, w uzasadnionych przypadkach, między państwami członkowskimi a Komisją, można stworzyć bezpieczny, szyfrowany system na warunkach, które zostaną uzgodnione zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 19 ust.3.

5. Zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 19, można podjąć środki konieczne dla ułatwienia współpracy, określonej w ust. 1–4 niniejszego artykułu.

⎢ 1334/2000

ROZDZIAŁ VII

ŚRODKI KONTROLI

ARTYKUł 16

∫ nowy

1. Eksporterzy produktów wymienionych w załączniku I oraz osoby fizyczne i prawne lub spółki zamierzające świadczyć usługi pośrednictwa w odniesieniu do tych produktów podwójnego zastosowania w państwach trzecich, jak również osoby fizyczne lub prawne zamierzające wysyłać produkty podwójnego zastosowania wymienione w załączniku V wewnątrz Wspólnoty, zgłaszają swój zamiar eksportowania takich produktów lub świadczenia takich usług właściwym organom krajowym określonym w art. 6. Państwa członkowskie otrzymujące tego rodzaju rejestracje powiadamiają o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję.

⎢ 1334/2000

? nowy

-1. 2. (i) Eksporterzy ð materialnych produktów podwójnego zastosowania ï przechowują szczegółowe rejestry lub zapisy transakcji eksportowych zgodnie z praktyką obowiązującą w poszczególnych państwach członkowskich. Takie rejestry lub zapisy obejmują w szczególności dokumenty handlowe, takie jak faktury, deklaracje oraz dokumenty transportowe i wysyłkowe zawierające wystarczające informacje umożliwiające identyfikację następujących danych:

a) opisu produktów podwójnego zastosowania,

b) ilośćci produktów podwójnego zastosowania,

c) nazway i adresu eksportera i odbiorcy,

d) i jeżeli jest znane - końcowego użyciea i końcowyego użytkownika produktów podwójnego zastosowania, jeśli dane te są znane.

∫ nowy

(ii) Dostawcy produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku V, dokonujący ich transferu na wspólnym rynku, przechowują szczegółowe rejestry lub zapisy ich wysyłek zgodnie z praktyką obowiązującą w poszczególnych państwach członkowskich. Takie rejestry lub zapisy obejmują w szczególności dokumenty handlowe, takie jak faktury, deklaracje oraz dokumenty transportowe i wysyłkowe oraz informacje zawarte w powiadomieniach poprzedzających transfer, zdefiniowanych w części II załącznika V.

(iii) W odniesieniu do eksportu określonego w art. 2 lit. b) ppkt (iii), w celu świadczenia usług pośrednictwa, eksporterzy/pośrednicy przechowują rejestry lub zapisy umożliwiające udowodnienie, na żądanie, charakteru produktów, technologii lub oprogramowania podwójnego zastosowania, które były przedmiotem transferu lub świadczenia usług pośrednictwa, okresu, w którym produkty były przedmiotem transferu lub świadczenia usług pośrednictwa, oraz przeznaczenia takich transferów.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

? nowy

2. 3. Zapisy i rejestry oraz dokumenty określone w ust. 1 ð i 2 ï są przechowywane co najmniej przez trzy lata od końca roku kalendarzowego, w którym miał miejsce eksport ð lub transfer bądź świadczenie usług pośrednictwa ï . Są one okazywane na żądanie właściwym organom państwa członkowskiego, w którym eksporter ð lub dostawca bądź pośrednik ï ma siedzibę.

Artykuł 17

W celu zapewnienia właściwego stosowania niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie podejmą wszelkie niezbędne środki dla umożliwienia właściwym organom:

a) gromadzenia informacji o zamówieniach i transakcjach dotyczących produktów podwójnego zastosowania;

b) ustalenia, że ustanowienia, aby środki kontroli eksportu są były właściwie stosowane, co może obejmować w szczególności prawo do wejścia do pomieszczeń osób, które mają interes w transakcji eksportowej.

ROZDZIAŁ VIII

√ POZOSTAłE PPRZEPISY OGÓLNE I KOńCOWE √ ORAZ WSPÓłPRACA MIęDZYNARODOWA

ARTYKUł 18

1. Zostanie powołana Grupa Koordynacyjna ð ds. Produktów Podwójnego Zastosowania ï pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji. Każde państwo członkowskie wyznaczy przedstawiciela do Grupy Koordynacyjnej przedstawiciela.

Grupa Koordynacyjna bada wszelkie kwestie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, które mogą być podnoszone przez przewodniczącego lub przedstawicieli państw członkowskich, oraz między innymi √ w szczególności :

a) a) środki, jakie powinny zostać podjęte przez państwa członkowskie w celu poinformowania eksporterów ð lub innych właściwych zainteresowanych stron ï o ich obowiązkach wynikających z niniejszego rozporządzenia;

b) informacje dotyczące formularzy zezwoleń na eksport. ?optymalne praktyczne sposoby i procedury administracyjne wykonywania i egzekwowania rozporządzenia; ï

∫ nowy

c) względy techniczne dotyczące alternatywnych sposobów dokonania poprawek legislacyjnych w celu rozwiązania trudności w wykonaniu przepisów;

d) wspólne wytyczne dotyczące przekazania eksporterom w przystępny sposób odpowiednich informacji dotyczących systemu kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania we Wspólnocie oraz sposobów jego stosowania przez państwa członkowskie.

Grupa składa Radzie sprawozdania o wynikach swoich posiedzeń.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

? nowy

2. ð Przewodniczący ï Grupya Koordynacyjneja ð ds. Produktów Podwójnego Zastosowania ï może, jeśli uzna to za konieczne, zasięgnąć ð zasięga ï opinii organizacji reprezentujących eksporterów ð oraz innych właściwych zainteresowanych stron ï w sprawach dotyczących rozporządzenia, jeśli uzna to za konieczne.

∫ nowy

Artykuł 19

Komitet ds. Produktów Podwójnego Stosowania

1. Komisję wspomaga komitet (zwany dalej „Komitetem ds. Produktów Podwójnego Zastosowania”).

2. Procedurę, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, stosuje się do przyjęcia środków, które mogą być niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia w obszarach innych, niż objęte zakresem art. 21 i 23, a także do przyjęcia poprawek do załączników do niniejszego rozporządzenia.

3. W przypadku odesłań do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi dwa miesiące.

4. Komitet ds. Produktów Podwójnego Zastosowania przyjmuje swój regulamin.

Artykuł 20

Przewodniczący Komitetu ds. Produktów Podwójnego Zastosowania może, z własnej inicjatywy lub na wniosek jednego z przedstawicieli państw członkowskich, zasięgać opinii Komitetu ds. Produktów Podwójnego Zastosowania we wszelkich innych kwestiach dotyczących działania lub stosowania niniejszego rozporządzenia.

⎢ 1334/2000

? nowy

Artykuł 1921

Każde państwo członkowskie podejm ujie odpowiednie środki, aby zapewnić właściwe egzekwowanie wykonanie wszystkich przepisów niniejszego rozporządzenia. W szczególności, ustanawia kary stosowne do naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia, lub przepisów przyjętych w celu jego wykonania. Kary takie muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające zniechęcające. ? Obejmują one sankcje karne przynajmniej za poważne naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, takie jak celowy eksport z przeznaczeniem do wykorzystania w programie rozwoju lub produkcji broni chemicznej, biologicznej lub nuklearnej bądź pocisków mogących służyć do ich przenoszenia bez uzyskania zezwolenia wymaganego w niniejszym rozporządzeniu, bądź też fałszowanie lub zatajanie informacji w celu uzyskania zezwolenia w sytuacji, w której ujawnienie prawdziwych informacji prowadziłoby do odmowy udzielenia zezwolenia. ï

∫ nowy

Artykuł 22

Współpraca międzynarodowa

Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących uzgodnień w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej lub protokołów w sprawach celnych, zawieranych pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi, Komisja może prowadzić negocjacje z państwami trzecimi w sprawie umów dotyczących wzajemnego uznawania kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, w szczególności w celu eliminacji wymogu uzyskania zezwolenia na powrotny wywóz wewnątrz terytorium Wspólnoty Europejskiej. Negocjacje takie prowadzone są zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 133 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz odpowiednio Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

Artykuł 23

W uzasadnionych przypadkach, gdy w grę wchodzą projekty finansowane przez Wspólnotę, Komisja może w odpowiednich ramach prawnych Unii Europejskiej lub w ramach uzgodnień z państwami trzecimi składać propozycje dotyczące powołania doraźnego komitetu z udziałem wszystkich właściwych organów państw członkowskich, uprawnionego do podejmowania decyzji o udzieleniu koniecznych zezwoleń na eksport w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania tych projektów wykorzystujących produkty lub technologie podwójnego zastosowania.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

? nowy

Artykuł 2024

Każde państwo członkowskie poinformuje Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przyjętych w celu wykonania niniejszego rozporządzenia, włącznie ze środkami określonymi w art. 1921. Komisja przesyła te informacje do pozostałych państw członkowskich. Co trzy lata Komisja ð dokonuje przeglądu wykonania niniejszego rozporządzenia i ï składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze √ jego stosowania niniejszego rozporządzenia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ð wraz z ewentualnymi propozycjami jego zmian ï . Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszystkich stosownych informacji dla przygotowania tego sprawozdania ð , np. informacji o liczbie eksporterów korzystających z zezwoleń dostępnych w danym państwie członkowskim, o liczbie różnych zezwoleń udzielonych eksporterom, o rejestrach spółek korzystających z generalnego wspólnotowego zezwolenia na eksport lub o liczbie konsultacji dwustronnych przeprowadzonych zgodnie z rozmaitymi artykułami niniejszego rozporządzenia ï .

Artykuł 2125

1. W odniesieniu do transferu wewnątrzwspólnotowego produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku IV wymagane jest zezwolenie. Produkty wymienione w części 2 załącznika IV nie zostają objęte zezwoleniem generalnym.

2. a) Państwo Członkowskie może nałożyć wymaganie uzyskania zezwolenia w przypadku transferu innych produktów podwójnego zastosowania ze swojego terytorium do innego Państwa Członkowskiego w przypadkach gdy w czasie przesyłania:

- operator wie, że końcowe miejsce przeznaczenia danych produktów jest poza Wspólnotą,

- eksport tych produktów do miejsca końcowego przeznaczenia podlega wymogowi uzyskania zezwolenia na podstawie art. 3, 4 lub 5 w Państwie Członkowskim, z którego produkty mają być transferowane, a taki eksport bezpośrednio z terytorium nie jest dozwolony na podstawie zezwolenia generalnego lub globalnego,

- w Państwie Członkowskim, do którego mają być transferowane dane produkty, nie bedzie wykonywana ich obróbka lub przetwarzanie określone w art. 24 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

b) O zezwolenie na transfer należy ubiegać się w Państwie Członkowskim, z którego produkty podwójnego zastosowania mają być przesyłane.

∫ nowy

1. Transfer produktu podwójnego zastosowania wymienionego w załączniku V do innego państwa członkowskiego musi zostać zawczasu zgłoszony przez dostawcę właściwym organom krajowym państwa członkowskiego, w którym dany produkt się znajduje 8 dni roboczych przed datą wysyłki; organy te przekazują informację państwu członkowskiemu, w którym dostawca ma siedzibę.

2. Zgłoszenie poprzedzające transfer musi zawierać informacje wymienione w części II załącznika V.

3. Właściwe organy krajowe państw członkowskich, których sprawa dotyczy, mogą zawiesić transfer, w wypadku gdy:

a) dostawca nie dokonał rejestracji w organach krajowych państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, lub nie przedstawił w pełni informacji wymaganych zgodnie z częścią II załącznika V;

b) mają one poważne powody podejrzewać, że transfer taki byłby sprzeczny z zasadniczymi interesami UE lub państwa członkowskiego w zakresie bezpieczeństwa.

W takim wypadku właściwy krajowy organ, który otrzymał powiadomienie o transferze, zasięga opinii państw członkowskich, których sprawa dotyczy. Jeśli w wyniku rozpatrywania sprawy dane państwo członkowskie utrzyma swoją początkową decyzję o zawieszeniu transferu, państwa członkowskie, których sprawa dotyczy, mogą zwrócić się do Komisji oraz pozostałych państw członkowskich w celu przeprowadzenia szerszych konsultacji. Ostateczna decyzja zostanie przedstawiona państwom członkowskim i Komisji wraz z uzasadnieniem.

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

? nowy

c) ð Właściwe organy krajowe nie mogą zawiesić transferu ï wW przypadkach, gdy gdzie kolejny eksport produktów podwójnego zastosowania został już zaakceptowany podczas procedur konsultacyjnych określonych w art. 7 przez państwo członkowskie, z którego produkty mają być transferowane, zezwolenie na transfer zostaje wydane operatorowi niezwłocznie, o ile jeżeli okoliczności nie zmieniły się znacząco.

d) Państwo Członkowskie, które przyjmuje ustawodawstwo nakładające takie wymaganie, informuje Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie o środkach jakie podjęto. Komisja opublikuje te informacje w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich .

3.4. Środki przyjęte na podstawie ust. 1 i 2 nie obejmują stosowania nie mają na celu tworzenia wewnętrznych kontroli granicznych we Wspólnocie, ale wyłącznie kontrole, którea są przeprowadzane jako część normalnych procedur kontrolnych stosowanych w sposób niedyskryminujący na całym terytorium Wspólnoty.

4.5. Stosowanie środków na podstawie art. 1, i 2 ð i 3 ï nie może w żadnym wypadku powodować tego, że nakładania na transfery z jednego państwa członkowskiego do innego podlegały bardziej restrykcyjnychm warunkówom, niż te, nałożone na eksport tych samych produktów do państw trzecich.

5. Dokumenty i rejestry transferów wewnątrzwspólnotowych produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I, należy przechowywać przez co najmniej trzy lata od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce transfer i należy je okazywać na żądanie właściwym organom Państwa Członkowskiego, z którego były przesyłane.

6. Państwo członkowskie może w drodze krajowego ustawodawstwa, może wymagać aby, w przypadku transferów wewnątrzwspólnotowych z tego państwa członkowskiego, produktów wymienionych w kategorii 5 części 2 załącznika I, które nie są wymienione w załączniku V IV, właściwym organom tego państwa członkowskiego dostarczone zostały dodatkowe informacje dotyczące tych produktów.

7. Stosowne dokumenty handlowe dotyczące transferów wewnątrzwspólnotowych produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I, zawierają wyraźną informację jasno wskazują, iż produkty podlegają kontroli w przypadku eksportu ze Wspólnoty. Stosowne dokumenty handlowe obejmują w szczególności: umowy sprzedaży, potwierdzenia zamówień, faktury lub zawiadomienia o wysyłce.

Artykuł 2226

Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na narusza:

- stosowaniea art. 296 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

- stosowania Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

Artykuł 2327

Rozporządzenie (WE) nr 3381/94 √ 1334/2000 traci moc uchyla się √ ze skutkiem od dnia […] .

Jednakże, w przypadku wniosków o wydanie zezwoleń na eksport złożonych przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mają nadal zastosowanie stosowne przepisy rozporządzenia (WE) nr 3381/94 √ 1334/2000 .

∫ nowy

Odesłania do uchylonego rozporządzenia rozumiane są jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytywane są zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku […].

⎢ 1334/2000 (dostosowany)

? nowy

Artykuł 2428

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie 90 dni dziewięćdziesiątego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich √ Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 czerwca 2000 r. ð w Brukseli, dnia […] r. ï

W imieniu Rady

Przewodniczący

394/2006

ZAŁĄCZNIK I

WYKAZ TOWARÓW I TECHNOLOGII PODWÓJNEGO ZASTOSOWANIA

(odnoszący się do art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1334/2000)

Niniejszy wykaz wprowadza uzgodnione na poziomie międzynarodowym kontrole produktów i technologii podwójnego zastosowania, w tym przez Porozumienie z Wassenaar, Reżim Kontrolny Technologii Rakietowych (MTCR), Grupę Dostawców Jądrowych (GDJ), Grupę Australijską i Konwencję o Zakazie Broni Chemicznej (CWC). Nie zostały uwzględnione produkty, które państwa członkowskie chcą umieścić w dowolnych odrębnych wykazach. Nie uwzględniono jakiejkolwiek kontroli krajowej (kontrola pochodzenia pozasystemowego), która może być wykonywana przez państwa członkowskie.

UWAGI OGÓLNE DO ZAŁĄCZNIKA I:

1. W przypadku towarów, które są zaprojektowane lub zmodyfikowane do zastosowań wojskowych, należy sprawdzić także odpowiedni wykaz kontrolny uzbrojenia, publikowany w danym państwie członkowskim. Odsyłacz, który mówi "Sprawdź także Wykaz uzbrojenia", odnosi się do tych wykazów.

2. Obowiązek kontroli nałożony niniejszym wykazem nie może być omijany przez eksport jakichkolwiek dóbr niepodlegających kontroli (włącznie z fabrykami) zawierających jeden lub więcej komponentów podlegających kontroli, gdy kontrolowany komponent lub komponenty są zasadniczymi elementami tych dóbr i możliwe jest ich wydzielenie i zastosowanie do innych celów.

NB.: Przy rozstrzyganiu, czy kontrolowany komponent lub komponenty mają być uważane za elementy zasadnicze, konieczne jest rozważenie czynników: ilości, wartości, zawartości technologicznego know-how i innych szczególnych okoliczności, które mogą zdecydować, że kontrolowany komponent lub komponenty są zasadniczymi elementami dostarczanych dóbr.

3. Towary wymienione w niniejszym wykazie obejmują zarówno towary nowe, jak i używane.

UWAGA DO TECHNOLOGII JĄDROWEJ (UdTJ):

(Czytać łącznie z grupą E kategorii 0)

"Technologia" bezpośrednio związana z jakimikolwiek towarami wymienionymi w kategorii 0 objęta jest kontrolą zgodnie z postanowieniami kategorii 0.

"Technologia", która jest "niezbędna" do "rozwoju", "produkcji" lub "użytkowania" towarów objętych kontrolą, pozostaje pod taką samą kontrolą nawet wtedy, gdy może być stosowana do towarów taką kontrolą nieobjętych.

Zgoda na eksport określonych towarów upoważnia również do eksportu do tego samego użytkownika minimalnej "technologii" wymaganej dla instalacji, działania, utrzymania i naprawy tych towarów.

Kontrole transferu "technologii" nie mają zastosowania do informacji "będących własnością publiczną" lub związanych z "podstawowymi badaniami naukowymi".

UWAGA OGÓLNA DO TECHNOLOGII (UOdT):

(Czytać łącznie z grupą E kategorii 1–9)

Eksport "technologii", która jest "niezbędna" do "rozwoju", "produkcji" lub "użytkowania" towarów wymienionych w kategoriach 1–9, podlega kontroli na warunkach podanych w każdej z tych kategorii.

"Technologia", która jest "niezbędna" do "rozwoju", "produkcji" lub "użytkowania" towarów objętych kontrolą, pozostaje pod taką samą kontrolą nawet wtedy, gdy może być stosowana do towarów taką kontrolą nieobjętych.

Kontrolą eksportu nie obejmuje się minimalnej "technologii" wymaganej do instalacji, działania, utrzymania i naprawy towarów niekontrolowanych lub takich, które uzyskały odrębnie zgodę na eksport.

NB.: Powyższe nie zwalnia od kontroli "technologii" wyszczególnionych w pozycjach 1E002.e, 1E002.f, 8E002.a i 8E002.b.

Kontrola transferu "technologii" nie ma zastosowania do informacji "będących własnością publiczną", związanych z "podstawowymi badaniami naukowymi" lub minimum informacji koniecznych przy składaniu wniosków patentowych.

UWAGA OGÓLNA DO OPROGRAMOWANIA (UOdO):

(Niniejsza uwaga jest nadrzędna w stosunku do zastrzeżeń określonych w grupie D kategorii 0–9)

Nie podlega kontroli "oprogramowanie" z kategorii 0–9 niniejszego wykazu, które jest:

a. ogólnie dostępne poprzez:

1. sprzedaż gotowego oprogramowania w punktach sprzedaży detalicznej bez żadnych ograniczeń w wyniku:

a. bezpośrednich transakcji sprzedaży,

b. transakcji realizowanych na zamówienie pocztowe,

c. transakcji zawieranych drogą elektroniczną,

d. transakcji realizowanych na zamówienie telefoniczne i

2. przygotowanie do samodzielnej instalacji przez użytkownika bez konieczności dalszej pomocy sprzedawcy;

NB.: Punkt a uwagi ogólnej do oprogramowania nie zwalnia od kontroli "oprogramowania" wymienionego w kategorii 5 – część 2 ("Bezpieczeństwo informacji").

b. uznawane za "będące własnością publiczną".

DEFINICJE TERMINÓW UŻYWANYCH W WYKAZACH:

Definicje terminów w cudzysłowie pojedynczym podano w uwadze technicznej do odpowiedniej pozycji.

Definicje terminów w cudzysłowie podwójnym są następujące:

NB.: Odnośniki do kategorii podano w nawiasach po zdefiniowanym terminie.

"Adaptacyjny dynamiczny wybór trasy" (5)

Automatyczna zmiana trasy w ruchu na podstawie odbieranych i analizowanych informacji o bieżących warunkach w sieci.

NB.: Nie dotyczy to przypadków decyzji o zmianie trasy podejmowanych na podstawie określonych wcześniej informacji.

"Algorytm asymetryczny" (5)

Algorytm kryptograficzny, w którym stosuje się różne, powiązane matematycznie, klucze do szyfrowania i deszyfrowania.

NB.: Powszechnym zastosowaniem "algorytmu asymetrycznego" jest zarządzanie kluczami.

"Algorytm symetryczny" (5)

Algorytm kryptograficzny, w którym stosuje się identyczne klucze do szyfrowania i deszyfrowania.

NB.: Powszechnym zastosowaniem "algorytmu symetrycznego" jest utajnianie danych.

"Analizatory sygnałów" (3)

Urządzenia do pomiaru i pokazywania podstawowych parametrów sygnałów o jednej częstotliwości, będących składowymi sygnałów wieloczęstotliwościowych.

"Analizatory sygnałów dynamicznych" (3)

"Analizatory sygnałów", w których zastosowano techniki cyfrowego próbkowania i przekształcania w celu utworzenia obrazu widma Fouriera danej postaci fali, włącznie z informacjami o jej amplitudzie i fazie.

NB.: Patrz także "Analizatory sygnałów".

"Atomizacja gazowa" (1)

Proces rozpylania strumienia stopionego metalu na kropelki o średnicy 500 mikrometrów lub mniejszej za pomocą strumienia gazu o wysokim ciśnieniu.

"Atomizacja próżniowa" (1)

Proces rozpylania strumienia strumienia stopionego metalu na kropelki o średnicy 500 mikrometrów lub mniejszej poprzez szybkie uwolnienie rozpuszczonego gazu w warunkach podciśnienia.

"Atomizacja rotacyjna" (1)

Proces rozpylania lub jeziorka stopionego metalu na kropelki o średnicy 500 mikrometrów lub mniejszej za pomocą siły odśrodkowej.

"Automatyczne śledzenie celu" (6)

Technika przetwarzania umożliwiająca automatyczne określanie i podawanie na wyjściu w czasie rzeczywistym ekstrapolowanej wartości najbardziej prawdopodobnego położenia celu.

"Bezzałogowy statek powietrzny" ("UAV") (9)

Każdy samolot zdolny do wzniesienia się w powietrze i kontynuowania kontrolowanego lotu i nawigacji bez obecności ludzi na pokładzie.

"Bicie promieniowe" (odchylenie od właściwego ruchu) (2)

Promieniowe przemieszczenie głównego wrzeciona w ciągu jednego obrotu, mierzone w płaszczyźnie prostopadłej do osi wrzeciona w punkcie znajdującym się na zewnętrznej lub wewnętrznej badanej powierzchni obrotowej. (Patrz: ISO 230 część 1–1986, paragraf 5.61).

"Bicie osiowe" (2)

Przemieszczenie osiowe wrzeciona głównego podczas jednego obrotu, mierzone w płaszczyźnie prostopadłej do czoła wrzeciona, w punkcie sąsiadującym z obwodem czoła wrzeciona (Patrz: ISO 230 część 1–1986, paragraf 5.63).

"Bezpośrednie wytłaczanie hydrauliczne" (2)

Technika odkształcania, w której stosowana jest napełniona płynem odkształcalna poduszka, działająca bezpośrednio na powierzchnię obrabianego przedmiotu.

"Będące własnością publiczną" (UOdT UdTJ UOdO)

W odniesieniu do niniejszego dokumentu oznacza "technologię" lub "oprogramowanie" dostępne bez żadnych ograniczeń co do ich dalszego rozpowszechniania (ograniczenia wynikające z praw autorskich nie wykluczają uznania "technologii" lub "oprogramowania" za "będące własnością publiczną").

"Całkowicie autonomiczny system cyfrowego sterowania silnikami" ("FADEC") (7, 9)

Elektroniczny system sterowania turbiną gazową lub silnikami o złożonym cyklu, wykorzystujący komputer cyfrowy do kontroli parametrów niezbędnych do regulacji siły ciągu silnika lub mocy wyjściowej na wale w całym zakresie pracy silnika, od początku dozowania paliwa do odcięcia jego dopływu.

"Całkowita gęstość prądu" (3)

Całkowita liczba amperozwojów w cewce (tj. suma liczby zwojów pomnożona przez maksymalne natężenie prądu przenoszone przez każdy zwój) podzielona przez całkowity przekrój poprzeczny cewki (składającej się z włókienek nadprzewodzących, matrycy metalowej, w której osadzone są włókienka nadprzewodzące, materiału stanowiącego obudowę, kanałów chłodzących itp.).

"Całkowita szybkość transmisji cyfrowej" (5)

Liczba bitów, włącznie z bitami kodowymi linii, bitami nieinformacyjnymi i podobnymi, przepływających w jednostce czasu pomiędzy odpowiednimi urządzeniami w cyfrowym systemie transmisji.

NB.: Patrz także "szybkość przesyłania danych cyfrowych".

"CE" – patrz "Element obliczeniowy".

"Chwilowa szerokość pasma" (3, 5, 7