Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek /* COM/2015/0151 final - 2015/0076 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Po przyjęciu dyrektywy Rady 2003/48/WE, tj. dyrektywy w sprawie oszczędności, oraz w celu zachowania równych warunków działania dla podmiotów gospodarczych UE podpisała umowy ze Szwajcarią, Andorą, Liechtensteinem, Monako i San Marino ustanawiające środki równoważne środkom ustanowionym tą dyrektywą. Państwa członkowskie podpisały również umowy z terytoriami zależnymi Zjednoczonego Królestwa i Niderlandów. Ostatnio dostrzeżono również na szczeblu międzynarodowym, jak duże znaczenie ma automatyczna wymiana informacji jako narzędzie walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania w skali transgranicznej dzięki zapewnieniu pełnej przejrzystości podatkowej i współpracy między systemami administracji podatkowej na świecie. Grupa G20 upoważniła Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) do opracowania jednolitego globalnego standardu w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych. W lipcu 2014 r. Rada OECD ogłosiła globalny standard. W następstwie przyjęcia wniosku dotyczącego aktualizacji dyrektywy w sprawie oszczędności Komisja przyjęła w dniu 17 czerwca 2011 r. zalecenie dotyczące mandatu upoważniającego do rozpoczęcia negocjacji ze Szwajcarią, Liechtensteinem, Andorą, Monako i San Marino w celu dostosowania umów UE z tymi państwami do zmian na szczeblu międzynarodowym i zapewnienia dalszego stosowania przez nie środków równoważnych środkom obowiązującym w UE. W dniu 14 maja 2013 r. Rada osiągnęła porozumienie w sprawie mandatu negocjacyjnego, stwierdzając, że negocjacje mają odzwierciedlać ostatnie zmiany na szczeblu światowym, zgodnie z którymi należy wspierać automatyczną wymianę informacji jako standard międzynarodowy. W swoim komunikacie z dnia 6 grudnia 2012 r. zawierającym plan działania zakładający poprawę skuteczności walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania Komisja podkreśliła potrzebę zdecydowanego wspierania automatycznej wymiany informacji jako przyszłego europejskiego i międzynarodowego standardu zwiększającego przejrzystość i wymianę informacji w sprawach podatkowych. W dniu 9 grudnia 2014 r., na podstawie wniosku przedstawionego przez Komisję w czerwcu 2013 r., Rada przyjęła dyrektywę 2014/107/UE zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE i rozszerzającą obowiązkową automatyczną wymianę informację między organami podatkowymi UE, tak aby obejmowała ona pełen zakres pozycji finansowych, zgodnie ze standardem międzynarodowym. Zmiana ta zapewnia jednolite, spójne i kompleksowe unijne podejście do kwestii automatycznej wymiany informacji finansowych na rynku wewnętrznym. Jako że dyrektywa 2014/107/UE obejmuje swoim zakresem więcej zagadnień niż dyrektywa 2003/48/WE i przewiduje, że w przypadku pokrywania się zakresu obu dyrektyw pierwszeństwo ma dyrektywa 2014/107/UE, w dniu 18 marca 2015 r. Komisja przyjęła wniosek o uchylenie dyrektywy 2003/48/WE. Aby zminimalizować koszty i obciążenia administracyjne zarówno dla administracji podatkowych, jak i podmiotów gospodarczych, zasadnicze znaczenie ma zapewnienie, aby zmiana obowiązującej Umowy w sprawie oszczędności ze Szwajcarią była zgodna ze zmianami na szczeblu UE i międzynarodowym. Zwiększy to przejrzystość podatkową w Europie i będzie stanowić podstawę prawną wdrożenia globalnego standardu OECD dotyczącego automatycznej wymiany informacji między Szwajcarią a UE. Ze względu na wymogi konstytucyjne w Szwajcarii dotyczące ratyfikacji, aby Szwajcaria mogła rozpocząć procedurę należytej staranności w styczniu 2017 r. i dokonać pierwszych wymian w ramach globalnego standardu do września 2018 r., protokół zmieniający należy podpisać do maja 2015 r. Dzięki temu wszystkie państwa członkowskie mogłyby w najwcześniejszym możliwym terminie rozpocząć współpracę ze Szwajcarią, do której zobowiązała się ona na szczeblu międzynarodowym. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Protokół zmieniający wdraża globalny standard w relacjach pomiędzy państwami członkowskimi UE i Szwajcarią. W trakcie opracowywania globalnego standardu OECD kilkakrotnie przeprowadzono konsultacje z różnymi zainteresowanymi stronami. Również w trakcie negocjacji między Komisją i Szwajcarią konsultowano się z państwami członkowskimi UE i je odpowiednio informowano. Na posiedzeniach Rady Europejskiej w marcu 2014 r. i grudniu 2014 r. Komisja przedstawiła Radzie stan prowadzonych ze Szwajcarią negocjacji dotyczących oszczędności. Komisja skonsultowała się również z nową grupą ekspertów ds. automatycznej wymiany informacji finansowych, będącą ciałem doradczym mającym zapewnić, że przepisy UE dotyczące automatycznej wymiany informacji w zakresie podatków bezpośrednich zostaną rzeczywiście dopasowane do globalnego standardu OECD w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych i będą z nim w pełni zgodne. Grupa ekspertów obejmuje przedstawicieli organizacji reprezentujących sektor finansowy oraz organizacji zwalczających oszustwa podatkowe i uchylanie się od opodatkowania. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawą prawną niniejszego wniosku jest art. 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w związku z art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 8 akapit drugi. Materialną podstawą prawną jest art. 115 TFUE. Artykuł 1 protokołu zmieniającego będącego załącznikiem do niniejszego wniosku w sprawie decyzji Rady zmienia tytuł obowiązującej umowy, aby w większym stopniu odzwierciedlić treść umowy zmienionej protokołem zmieniającym. Artykuł 2 zastępuje dotychczasowe artykuły i załączniki nowymi postanowieniami obejmującymi 11 artykułów, załącznik I dotyczący wspólnego standardu OECD do wymiany informacji stanowiącego część globalnego standardu, załącznik II zawierający istotne fragmenty komentarzy OECD do globalnego standardu oraz załącznik III, w którym wymieniono właściwe organy w Szwajcarii i w każdym państwie członkowskim. Nowe artykuły odpowiadają artykułom zawartym w opracowanym przez OECD modelu umowy między właściwymi organami dotyczącej wdrożenia globalnego standardu, przy czym dokonano w nich niewielkich zmian, aby uwzględnić szczególne wymogi prawne charakteryzujące umowę UE. W art. 1 nie zawarto definicji numeru identyfikacji podatkowej (NIP), jako że taką definicję określono już w sekcji VIII część E pkt 5 załącznika I. Artykuł 5 zawiera pełny zbiór postanowień dotyczących wymiany informacji na wniosek, co jest zgodne z najnowszym brzmieniem modelowej konwencji OECD w sprawie podatków. W art. 6 zawarto bardziej szczegółowe postanowienia odnoszące się do ochrony danych. Artykuł 7 ustanawia dodatkowy etap konsultacji przeprowadzanych zanim państwo członkowskie lub Szwajcaria zdecydują się zawiesić obowiązywanie umowy. W art. 8 określono postanowienia dotyczące zmian Umowy, w tym szybki mechanizm tymczasowego wprowadzenia przez jedną z umawiających się stron zmian stosowania globalnego standardu, pod warunkiem że druga strona wyda na to zgodę. W art. 9 przejęto wszystkie postanowienia z art. 15 umowy w wersji przed dokonaniem zmian protokołem zmieniającym, ponieważ negocjatorzy umawiających się stron ustalili, że nie będą dokonywane żadne zmiany tych postanowień dotyczących opodatkowania przedsiębiorstw, na które to postanowienia nie ma wpływu światowy standard. W art. 11 określono terytorialny zakres stosowania Umowy. W załączniku I uwzględniono zarówno wspólny standard OECD do wymiany informacji, jak i załącznik I do dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej. Załącznik II wprowadza kluczowe fragmenty komentarzy do wspólnego standardu do wymiany informacji i odpowiada załącznikowi II do dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej. Nieznaczne rozbieżności w odniesieniu do załącznika I lub II dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej uzasadnione są dostosowaniem tekstu do wspólnego standardu OECD do wymiany informacji, o które zwrócili się negocjatorzy szwajcarscy. Rozbieżności te są następujące: 1. Odniesienie w sekcji I część E dotyczące podawania miejsca urodzenia dostosowano do wspólnego standardu do wymiany informacji. 2. Ponownie wprowadzono sekcję III część A dotyczącą ubezpieczeń, które są skutecznie zabezpieczone prawem przed możliwością ich sprzedaży rezydentom raportowanej jurysdykcji. Aby uniknąć ryzyka nadużywania tego odstępstwa, na końcu protokołu zmieniającego umieszczono stosowną wspólną deklarację. 3. Wszystkie istotne opcje określone w komentarzach do wspólnego standardu OECD do wymiany informacji i w dyrektywie w sprawie współpracy administracyjnej pozostawiono uznaniu każdego państwa członkowskiego i Szwajcarii, a ich zastosowanie nie jest wymagane bezpośrednio w umowie. Zamiast tego państwa członkowskie i Szwajcaria mają obowiązek powiadamiania siebie nawzajem i Komisji, czy skorzystały z konkretnej możliwości. Ma to stanowić zabezpieczenie właściwego stosowania alternatywnej definicji „podmiotu powiązanego” w związku z opcją dotyczącą nowych rachunków istniejących klientów. 4. Definicje „organizacji międzynarodowej” i „banku centralnego” w sekcji VIII część B pkt 3 i 4 dostosowano do wspólnego standardu do wymiany informacji, aby można je było stosować również w kontekście odstępstwa od kryterium przełamania osobowości prawnej w przypadku pasywnych podmiotów niefinansowych (NFE) w sekcji VIII część D pkt 9 lit. c). 5. W załączniku II definicję „rezydencji instytucji finansowej” dostosowano do komentarzy do wspólnego standardu do wymiany informacji, aby uwzględnić przypadki, w których wymagane jest określenie rezydencji innej instytucji finansowej, np. do celów kryterium przełamania osobowości prawnej w przypadku pasywnych podmiotów niefinansowych. W art. 3 protokołu zmieniającego zawarto postanowienia dotyczące jego wejścia w życie i stosowania. W artykule tym określono kwestie przejścia ze stosowania obecnie obowiązującej umowy na stosowanie zmienionej umowy, w odniesieniu do wniosków o udzielenie informacji, ulg podatkowych dostępnych dla właścicieli rzeczywistych z tytułu podatku u źródła, ostatecznej płatności podatku u źródła przez Szwajcarię na rzecz państw członkowskich oraz ostatecznej wymiany informacji w ramach mechanizmu dobrowolnego ujawniania. W art. 4 zawarto protokół w sprawie dodatkowych zabezpieczeń dotyczących wymiany informacji na wniosek, które Szwajcaria uwzględnia w swoich konwencjach podatkowych. W tekście określono, że nie zakazuje się wymiany informacji na podstawie wniosku zbiorowego. Protokół w sprawie dodatkowych zabezpieczeń jest zgodny z określonym przez globalne forum OECD zakresem uprawnień dotyczących wymiany informacji na wniosek. W art. 5 wymieniono języki, w których podpisano protokół zmieniający. Zmienionej umowie towarzyszą cztery wspólne deklaracje umawiających się stron i jedna deklaracja jednostronna Szwajcarii. Pierwsza wspólna deklaracja dotyczy przewidywanej daty wejścia w życie zmienionej umowy. Druga i trzecia deklaracja odnoszą się, odpowiednio, do komentarzy do globalnego standardu i do art. 26 Modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku. Czwarta deklaracja ma na celu zapobieganie niewłaściwej interpretacji sekcji III część A załącznika I i ustanawia mechanizm wzajemnego powiadamiania o przypadkach, w których uzasadnione byłoby zastosowanie odstępstwa. Piąta deklaracja jest deklaracją złożoną jednostronnie przez Szwajcarię. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet UE. 5. ELEMENTY FAKULTATYWNE 2015/0076 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 115 w związku z art. 218 ust. 6 lit. b) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[1] a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z decyzją Rady 2015/XXX/UE w dniu XX.XX.2015 r. podpisano protokół zmieniający Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie. (2) Tekst protokołu zmieniającego, który jest wynikiem negocjacji, należycie odzwierciedla wytyczną negocjacyjną wydaną przez Radę, jako że dostosowuje on umowę do najnowszych zmian na szczeblu międzynarodowym dotyczących automatycznej wymiany informacji, a mianowicie globalnego standardu w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych w kwestiach podatkowych opracowanego przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Unia, jej państwa członkowskie i Konfederacja Szwajcarska aktywnie uczestniczyły w pracach OECD. Tekst umowy zmieniony protokołem zmieniającym stanowi podstawę prawną wdrożenia globalnego standardu w stosunkach między Unią a Konfederacją Szwajcarską. (3) Protokół zmieniający powinien zostać zatwierdzony w imieniu Unii, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii protokół zmieniający do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek. Tekst protokołu zmieniającego dołączono do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do złożenia, w imieniu Unii, notyfikacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 protokołu zmieniającego, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się postanowieniami protokołu. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. C z , s. . ZAŁĄCZNIK Wniosek dotyczący DECYZJI RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek Protokół zmieniający do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek Protokół zmieniający do „Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek” zwaną dalej „Umową” UNIA EUROPEJSKA i KONFEDERACJA SZWAJCARSKA, zwana dalej „Szwajcarią”, zwane dalej „Umawiającą się Stroną” lub „Umawiającymi się Stronami”, W celu wdrożenia standardu OECD w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych, zwanego dalej „globalnym standardem”, w ramach współpracy uwzględniającej uzasadnione interesy obu Umawiających się Stron, Mając na uwadze, że Umawiające się Strony utrzymują od dawna bliskie stosunki, jeśli chodzi o wzajemną pomoc w kwestiach podatkowych, w szczególności w odniesieniu do stosowania środków równoważnych środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek, i pragną poprawić wypełnianie międzynarodowych obowiązków podatkowych przez dalsze rozwijanie tych stosunków, Mając na uwadze, że Umawiające się Strony pragną zawrzeć umowę w celu poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych poprzez wzajemną automatyczną wymianę informacji, z zastrzeżeniem obowiązywania pewnego stopnia poufności i innych zabezpieczeń, w tym postanowień ograniczających wykorzystanie informacji będących przedmiotem wymiany, Mając na uwadze, że artykuł 10 Umowy w brzmieniu przed zmianą wprowadzaną niniejszym protokołem zmieniającym, obecnie ograniczający wymianę informacji na wniosek do zachowań stanowiących oszustwo podatkowe i podobnych przypadków, powinien zostać dostosowany do standardu OECD dotyczącego przejrzystości podatkowej i wymiany informacji w kwestiach podatkowych, Mając na uwadze, że Umawiające się Strony zastosują swoje odpowiednie przepisy i praktyki dotyczące ochrony danych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, które będą przedmiotem wymiany zgodnie z Umową zmienioną niniejszym protokołem zmieniającym, i będą się wzajemnie i bez zbędnej zwłoki informowały o jakichkolwiek zmianach merytorycznych tych przepisów i praktyk, Mając na uwadze, że państwa członkowskie i Szwajcaria dysponują (i) odpowiednimi zabezpieczeniami, które zapewniają utrzymanie poufności informacji otrzymanych na podstawie Umowy zmienionej niniejszym protokołem zmieniającym i ich wykorzystywanie wyłącznie do celów związanych z wymiarem podatku, jego poborem lub odzyskiwaniem wierzytelności podatkowych, egzekucją stosowania lub ściganiem naruszeń przepisów w tym względzie, rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków lub nadzorem nad tymi działaniami, jak również do wszelkich innych zatwierdzonych celów, oraz ich wykorzystywanie wyłącznie przez osoby i organy zajmujące się tymi działaniami, (ii) infrastrukturą umożliwiającą skuteczną współpracę w zakresie wymiany informacji (w tym sprawdzonymi procedurami zapewniającymi terminową, prawidłową, bezpieczną i poufną wymianę informacji, skuteczną i bezzakłóceniową komunikację oraz zdolnościami do szybkiego rozwiązywania problemów i reagowania na zgłaszane zastrzeżenia dotyczące wymiany informacji lub wniosków o taką wymianę oraz do stosowania postanowień art. 4 Umowy zmienionej niniejszym protokołem zmieniającym), Mając na uwadze, że kategorie 'raportujących instytucji finansowych' i 'rachunków raportowanych' objęte Umową zmienioną niniejszym protokołem zmieniającym są określone tak, aby ograniczyć sytuacje, w których podatnicy mają możliwość uniknięcia bycia zgłoszonym dzięki przesunięciu aktywów do 'instytucji finansowych' lub inwestowaniu w produkty finansowe nieobjęte zakresem stosowania Umowy zmienionej niniejszym protokołem zmieniającym. Niektóre 'instytucje finansowe' i rachunki, w przypadku których istnieje niewielkie ryzyko, że zostaną wykorzystane do uchylenia się od opodatkowania, powinny jednak zostać wyłączone z zakresu stosowania Umowy. W Umowie zasadniczo nie należy określać progów, gdyż można by je z łatwością obejść poprzez rozdzielenie rachunków pomiędzy różne 'instytucje finansowe'. Informacje finansowe, które podlegają wymogowi zgłoszenia i wymiany, powinny dotyczyć nie tylko całego stosownego dochodu (odsetki, dywidendy i podobne rodzaje dochodu), ale także sald rachunku i wpływów ze sprzedaży 'aktywów finansowych' po to, aby móc reagować w sytuacjach, gdy podatnik usiłuje ukryć kapitał, który sam w sobie stanowi dochód, lub aktywa, w przypadku których uchylono się od opodatkowania. W związku z tym przetwarzanie informacji na podstawie Umowy zmienionej niniejszym protokołem zmieniającym jest niezbędne i proporcjonalne do tego, aby umożliwić administracjom podatkowym państw członkowskich i Szwajcarii prawidłowe i jednoznaczne identyfikowanie odnośnych podatników, stosowanie i egzekwowanie obowiązujących w tych państwach członkowskich przepisów podatkowych w sytuacjach transgranicznych, w celu oceny prawdopodobieństwa uchylenia się od opodatkowania, a także uniknięcia zbędnych dalszych dochodzeń, UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Tytuł Umowy otrzymuje brzmienie: „Umowa między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie automatycznej wymiany informacji finansowych w celu poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych”. Artykuł 2 Artykuły od 1 do 22 oraz załączniki Umowy otrzymują brzmienie: „Artykuł 1 Definicje 1. Do celów niniejszej umowy (»Umowy«) poniższe terminy mają następujące znaczenia: a) »Unia Europejska« oznacza Unię ustanowioną Traktatem o Unii Europejskiej, obejmującą terytoria, na których obowiązuje Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na warunkach określonych w tym Traktacie; b) »państwo członkowskie« oznacza dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej; c) »Szwajcaria« oznacza terytorium Konfederacji Szwajcarskiej określone jej prawem, zgodnie z prawem międzynarodowym; d) do celów niniejszej Umowy 'organy właściwe' Szwajcarii i państw członkowskich oznaczają organy wymienione w załączniku III. Załącznik III stanowi integralną część niniejszej Umowy. Wykaz właściwych organów w załączniku III może zostać zmieniony w drodze powiadomienia drugiej Umawiającej się Strony przez Szwajcarię w przypadku organu, o którym mowa w lit. a) wykazu, oraz przez Unię Europejską w przypadku pozostałych organów, o których mowa w lit. b)–ac) wykazu; e) »instytucja finansowa z państwa członkowskiego« oznacza (i) każdą 'instytucję finansową' będącą rezydentem państwa członkowskiego, z wyłączeniem jednak wszelkich oddziałów tej 'instytucji finansowej' zlokalizowanych poza danym państwem członkowskim, oraz (ii) każdy oddział 'instytucji finansowej', która nie jest rezydentem w tym państwie członkowskim, jeżeli dany oddział jest zlokalizowany w danym państwie członkowskim; f) »szwajcarska instytucja finansowa« oznacza (i) każdą 'instytucję finansową' będącą rezydentem Szwajcarii, z wyłączeniem jednak wszelkich oddziałów tej 'instytucji finansowej' zlokalizowanych poza Szwajcarią, oraz (ii) każdy oddział 'instytucji finansowej', która nie jest rezydentem w Szwajcarii, jeżeli dany oddział jest zlokalizowany w Szwajcarii; g) »raportująca instytucja finansowa« oznacza każdą 'instytucję finansową z państwa członkowskiego' lub 'szwajcarską instytucję finansową', w zależności od kontekstu, niebędącą 'nieraportującą instytucją finansową'; h) »rachunek raportowany« oznacza 'rachunek raportowany do państwa członkowskiego' lub 'rachunek raportowany do Szwajcarii', w zależności od kontekstu, pod warunkiem że został on uznany za taki rachunek na podstawie procedur należytej staranności zgodnych z załącznikami I i II, obowiązujących w danym państwie członkowskim lub w Szwajcarii; i) »rachunek raportowany do państwa członkowskiego« oznacza 'rachunek finansowy' prowadzony przez 'szwajcarską raportującą instytucję finansową', którego posiadaczem jest co najmniej jedna osoba z państwa członkowskiego będąca 'osobą raportowaną' lub 'pasywny NFE' z co najmniej jedną 'osobą kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną z państwa członkowskiego'; j) »rachunek raportowany do Szwajcarii« oznacza 'rachunek finansowy' prowadzony przez 'raportującą instytucję finansową z państwa członkowskiego', którego posiadaczem jest co najmniej jedna osoba ze Szwajcarii będąca 'osobą raportowaną' lub 'pasywny NFE' z co najmniej jedną 'osobą kontrolującą' będącą 'szwajcarską osobą raportowaną'; k) »osoba z państwa członkowskiego« oznacza osobę fizyczną lub 'podmiot' uznane przez 'szwajcarską raportującą instytucję finansową' za rezydentów w państwie członkowskim na podstawie procedur należytej staranności zgodnych z załącznikami I i II lub masę spadkową po osobie zmarłej, która była rezydentem państwa członkowskiego; l) »osoba ze Szwajcarii« oznacza osobę fizyczną lub 'podmiot' uznane przez 'raportującą instytucję finansową z państwa członkowskiego' za rezydentów w Szwajcarii na podstawie procedur należytej staranności zgodnych z załącznikami I i II lub masę spadkową po osobie zmarłej, która była rezydentem Szwajcarii. 2. Wszelkie terminy ujęte w pojedyncze górne cudzysłowy niezdefiniowane inaczej w niniejszej Umowie mają takie samo znaczenie, jakie zostało im przypisane w tym czasie: (i) w przypadku państw członkowskich — na podstawie dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania lub, w stosownych przypadkach, prawa krajowego państwa członkowskiego stosującego Umowę, oraz (ii) w przypadku Szwajcarii — na podstawie jej prawa krajowego, przy czym znaczenie to jest spójne ze znaczeniem ustalonym w załącznikach I i II. Wszelkie terminy niezdefiniowane inaczej w niniejszej Umowie lub w załącznikach I lub II mają, o ile z kontekstu nie wynika inaczej lub o ile 'właściwe organy' państwa członkowskiego i Szwajcarii nie uzgodnią wspólnego znaczenia zgodnie z art. 7 (w ramach prawa krajowego), takie samo znaczenie, jakie zostało im przypisane w tym czasie na podstawie prawa odnośnej jurysdykcji stosującej niniejszą Umowę: (i) w przypadku państw członkowskich — na podstawie dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania lub, w stosownych przypadkach, prawa krajowego danego państwa członkowskiego, oraz (ii) w przypadku Szwajcarii — na podstawie jej prawa krajowego, przy czym znaczenie przypisane na podstawie obowiązującego prawa podatkowego odnośnej jurysdykcji (państwa członkowskiego lub Szwajcarii) przeważa nad znaczeniem przypisanym temu pojęciu na podstawie innych przepisów tej jurysdykcji. Artykuł 2 Automatyczna wymiana informacji w odniesieniu do rachunków raportowanych 1. Zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu i z zastrzeżeniem mających zastosowanie zasad sprawozdawczych i zasad należytej staranności zgodnych z załącznikami I i II, które stanowią integralną część niniejszej Umowy, 'właściwy organ' Szwajcarii będzie co roku wymieniał z 'właściwymi organami' każdego państwa członkowskiego, a 'właściwe organy' każdego państwa członkowskiego będą co roku wymieniały z 'właściwym organem' Szwajcarii, w sposób automatyczny, informacje uzyskane zgodnie z tymi zasadami i określone w ust. 2. 2. Informacjami objętymi wymianą, w przypadku państwa członkowskiego — w odniesieniu do każdego 'rachunku raportowanego do Szwajcarii', a w przypadku Szwajcarii — w odniesieniu do każdego 'rachunku raportowanego do państwa członkowskiego', są: a) imię i nazwisko/nazwa, adres, numer identyfikacyjny podatnika ('NIP') oraz data i miejsce urodzenia (w przypadku osób fizycznych) każdej 'osoby raportowanej', która jest 'posiadaczem rachunku', a w przypadku jakiegokolwiek 'podmiotu', który jest 'posiadaczem rachunku' i który — po zastosowaniu procedur należytej staranności zgodnych z załącznikami I i II — zostanie zidentyfikowany jako kontrolowany przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną' — nazwa, adres i numer 'NIP' tego 'podmiotu' oraz imię i nazwisko, adres, numer 'NIP' oraz data i miejsce urodzenia każdej 'osoby raportowanej'; b) numer rachunku (lub jego funkcjonalny odpowiednik w przypadku braku takiego numeru); c) nazwa i numer identyfikacyjny (o ile taki jest) 'raportującej instytucji finansowej'; d) saldo rachunku lub wartość (w tym, w przypadku 'pieniężnej umowy ubezpieczenia' lub 'umowy renty' — 'wartość pieniężna' lub wartość wykupu) ustalona na koniec odnośnego roku kalendarzowego lub innego stosownego okresu sprawozdawczego lub — jeżeli rachunek został zamknięty w ciągu danego roku lub okresu — informacja o jego zamknięciu; e) w przypadku jakiegokolwiek 'rachunku powierniczego': (i) łączna kwota brutto odsetek, łączna kwota brutto dywidend oraz łączna kwota brutto innych dochodów osiągniętych w związku z aktywami posiadanymi na rachunku, w każdym przypadku wpłaconych lub uznanych na poczet rachunku (lub w związku z tym rachunkiem) w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym; oraz (ii) łączna kwota brutto przychodów ze sprzedaży lub umorzenia 'aktywów finansowych' wpłaconych lub uznanych na poczet rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym, w odniesieniu do których to aktywów 'raportująca instytucja finansowa' działała jako powiernik, broker, pełnomocnik lub innego rodzaju przedstawiciel działający na rzecz 'posiadacza rachunku'; f) w przypadku jakiegokolwiek 'rachunku depozytowego' — łączna kwota brutto odsetek wpłaconych lub uznanych na poczet rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym; oraz g) w przypadku jakiegokolwiek rachunku, który nie został opisany w lit. e) lub f) — łączna kwota brutto wpłacona lub uznana na rzecz 'posiadacza rachunku' w przypadku rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym, w odniesieniu do którego to rachunku 'raportująca instytucja finansowa' działa jako zobowiązany lub dłużnik, w tym łączna kwota jakichkolwiek kwot umorzeń dokonanych na rzecz 'posiadacza rachunku' w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym. Artykuł 3 Ramy czasowe i sposób automatycznej wymiany informacji 1. Do celów wymiany informacji, o których mowa w art. 2, kwotę i charakterystykę płatności dokonanych w odniesieniu do 'rachunku raportowanego' określa się zgodnie z zasadami prawa podatkowego jurysdykcji (państwa członkowskiego lub Szwajcarii), która dokonuje wymiany informacji. 2. Do celów wymiany informacji, o których mowa w art. 2, informacje podlegające wymianie określają walutę, w której denominowana jest każda odnośna kwota. 3. W odniesieniu do art. 2 ust. 2 informacje podlegają wymianie w odniesieniu do pierwszego roku, który rozpoczyna się z chwilą wejścia w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r., i do wszystkich kolejnych lat, i należy je przekazać w ciągu dziewięciu miesięcy po zakończeniu roku kalendarzowego, którego dotyczy informacja. 4. 'Właściwe organy' dokonują automatycznej wymiany informacji opisanych w art. 2 w ramach wspólnego standardu do wymiany informacji w języku XML (ang. Extensible Markup Language). 5. 'Właściwe organy' ustalają co najmniej jedną metodę transmisji danych, w tym standardy szyfrowania. Artykuł 4 Współpraca w kwestiach wypełniania przepisów i ich egzekwowania 'Właściwy organ' państwa członkowskiego powiadomi 'właściwy organ' Szwajcarii, a 'właściwy organ' Szwajcarii powiadomi 'właściwy organ' państwa członkowskiego, jeśli wymieniony w pierwszej kolejności (powiadamiający) 'właściwy organ' ma powody, aby przypuszczać, że na skutek błędu doszło do nieprawidłowego lub niekompletnego przekazania informacji określonych w art. 2 lub 'raportująca instytucja finansowa' nie wywiązała się z obowiązujących wymogów sprawozdawczych i procedur należytej staranności zgodnych z załącznikami I i II. Aby usunąć błędy lub przypadki niewypełnienia wymogów opisane w powiadomieniu, powiadomiony 'właściwy organ' podejmuje wszelkie stosowne środki dostępne na mocy jego prawa krajowego. Artykuł 5 Wymiana informacji na wniosek 1. Niezależnie od postanowień art. 2 i wszelkich innych porozumień umożliwiających wymianę informacji na wniosek między Szwajcarią a jakimkolwiek państwem członkowskim, 'właściwe organy' Szwajcarii i jakiegokolwiek państwa członkowskiego dokonują wymiany na wniosek takich informacji, o których przewiduje się, że będą miały znaczenie dla wypełnienia postanowień niniejszej Umowy lub do celów administracyjnych lub egzekwowania przepisów krajowych dotyczących wszelkiego rodzaju podatków nałożonych w imieniu Szwajcarii i państw członkowskich lub ich jednostek terytorialnych niższego szczebla lub samorządów terytorialnych, o ile opodatkowanie na podstawie takich przepisów krajowych nie jest sprzeczne z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między Szwajcarią a właściwym państwem członkowskim. 2. Postanowień ust. 1 niniejszego artykułu ani postanowień art. 6 nie można w żadnym wypadku interpretować jako narzucających Szwajcarii lub państwu członkowskiemu obowiązek: a) stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z przepisami i praktyką administracyjną Szwajcarii lub danego państwa członkowskiego; b) udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie przepisów albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej Szwajcarii lub danego państwa członkowskiego; c) udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, przedsiębiorstwa, przemysłową, kupiecką lub zawodową albo działalność handlową, lub informacji, których ujawnienie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public). 3. Jeśli państwo członkowskie lub Szwajcaria zwróci się o informacje jako jurysdykcja składająca wniosek zgodnie z niniejszym artykułem, Szwajcaria lub państwo członkowskie będące jurysdykcją, do której zwrócono się o informacje, użyje dostępnych im środków służących zbieraniu informacji, aby uzyskać informacje będące przedmiotem wniosku, nawet jeśli ta jurysdykcja nie potrzebuje takich informacji do własnych celów podatkowych. Obowiązek określony w poprzednim zdaniu podlega ograniczeniom zawartym w ust. 2, lecz ograniczeń takich w żadnym wypadku nie należy interpretować jako zezwalających jurysdykcji, do której zwrócono się o informacje, na odmówienie dostarczenia informacji wyłącznie dlatego, że nie ma ona wewnętrznego interesu w pozyskaniu takich informacji. 4. Postanowień ust. 2 nie można w żadnym wypadku interpretować jako zezwalających Szwajcarii lub państwu członkowskiemu na odmowę udzielenia informacji jedynie z takiego powodu, że informacje te znajdują się w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, pełnomocnika lub osoby działającej w charakterze przedstawiciela lub powiernika lub dlatego, że dotyczą one interesów właścicielskich danej osoby. 5. 'Właściwe organy' ustalą standardowe formularze, które należy stosować, jak również co najmniej jedną metodę transmisji danych, w tym standardy szyfrowania. Artykuł 6 Poufność danych osobowych i ich ochrona 1. Wszelkie informacje uzyskane przez jurysdykcję (państwo członkowskie lub Szwajcarię) na podstawie niniejszej Umowy traktuje się jako poufne i chroni się je w taki sam sposób jak informacje uzyskane na podstawie prawa krajowego tej jurysdykcji oraz, w stopniu niezbędnym do ochrony danych osobowych, zgodnie z obowiązującym prawem krajowym oraz zabezpieczeniami, które mogą być określone przez jurysdykcję dostarczającą informacje zgodnie z wymogami jej prawa krajowego. 2. W każdym wypadku informacje takie ujawnia się wyłącznie osobom lub organom (w tym sądom i organom administracyjnym lub nadzorczym) zajmującym się wymiarem podatku, jego poborem lub odzyskiwaniem wierzytelności podatkowych, egzekucją stosowania lub ściganiem naruszeń przepisów w tym względzie, rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków tej jurysdykcji (państwa członkowskiego lub Szwajcarii) lub nadzorem nad powyższymi działaniami. Jedynie wyżej wymienione osoby lub organy mogą wykorzystywać te informacje i to wyłącznie do celów określonych w poprzednim zdaniu. Niezależnie od postanowień ust. 1, mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym lub w postanowieniach sądowych dotyczących odnośnych podatków. 3. Niezależnie od postanowień zawartych w poprzednich ustępach, informacje otrzymane przez jurysdykcję (państwo członkowskie lub Szwajcarię) mogą być wykorzystywane do innych celów, jeśli takie wykorzystanie informacji do innych celów jest dopuszczalne na mocy przepisów jurysdykcji dostarczającej informacje (odpowiednio Szwajcarii lub państwa członkowskiego) a właściwy organ tej jurysdykcji zezwoli na takie wykorzystanie. Informacje przekazane przez jurysdykcję (państwo członkowskie lub Szwajcarię) innej jurysdykcji (odpowiednio Szwajcarii lub państwu członkowskiemu) mogą być przekazywane przez tę jurysdykcję jurysdykcji trzeciej (innemu państwu członkowskiemu), pod warunkiem otrzymania uprzedniej zgody właściwego organu jurysdykcji wymienionej w pierwszej kolejności, od której pochodzą przedmiotowe informacje. Informacje dostarczone przez jedno państwo członkowskie innemu państwu członkowskiemu na mocy obowiązującego w nim prawa wdrażającego dyrektywę Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania mogą być przekazywane Szwajcarii, pod warunkiem otrzymania uprzedniej zgody 'właściwego organu' państwa członkowskiego, od którego pochodzą przedmiotowe informacje. 4. Każdy 'właściwy organ' państwa członkowskiego lub Szwajcarii bezzwłocznie powiadomi inny 'właściwy organ', tj. organ Szwajcarii lub organ konkretnego państwa członkowskiego o jakimkolwiek naruszeniu zasady poufności lub niezadziałaniu zabezpieczeń oraz o wszelkich nałożonych w związku z tym sankcjach i wprowadzonych środkach zaradczych. Artykuł 7 Konsultacje i zawieszenie Umowy 1. W przypadku jakichkolwiek trudności z wdrażaniem lub interpretacją postanowień niniejszej Umowy 'właściwy organ' Szwajcarii lub państwa członkowskiego może zwrócić się o przeprowadzenie konsultacji między 'właściwym organem' Szwajcarii i co najmniej jednym 'właściwym organem' z państw członkowskich, aby opracować właściwe środki, które zapewnią wypełnienie postanowień niniejszej Umowy. Te 'właściwe organy' informują natychmiast Komisję Europejską i 'właściwe organy' innych państw członkowskich o wynikach swoich konsultacji. Na wniosek dowolnego 'właściwego organu' Komisja Europejska może brać udział w konsultacjach w odniesieniu do kwestii związanych z interpretacją Umowy. 2. Jeśli doszło do istotnego braku zgodności z postanowieniami Umowy, a procedura opisana w ust. 1 nie doprowadzi do stosownego porozumienia, 'właściwy organ' państwa członkowskiego lub Szwajcarii może zawiesić wymianę informacji na podstawie niniejszej Umowy w stosunku do, odpowiednio, Szwajcarii lub konkretnego państwa członkowskiego, przez pisemne powiadomienie odpowiedniego 'właściwego organu'. Takie zawieszenie ma natychmiastowy skutek prawny. Do celów niniejszego ustępu istotny brak zgodności obejmuje między innymi: nieprzestrzeganie postanowień niniejszej Umowy dotyczących poufności i bezpieczeństwa danych, nieprzekazanie informacji w odpowiednim terminie lub niewywiązanie się z dostarczenia właściwych informacji na mocy niniejszej Umowy przez 'właściwy organ' państwa członkowskiego lub Szwajcarii, albo określenie statusu 'podmiotów' lub rachunków jako 'nieraportujących instytucji finansowych' i 'rachunków wyłączonych' w sposób utrudniający realizację celów Umowy. Artykuł 8 Zmiany 1. Umawiające się Strony prowadzą wzajemne konsultacje w przypadku przyjmowania na szczeblu OECD istotnej zmiany jakiegokolwiek elementu 'globalnego standardu' lub — jeśli Umawiające się Strony uznają to za konieczne — aby usprawnić funkcjonowanie niniejszej Umowy pod względem technicznym lub aby ocenić i uwzględnić inne zmiany na szczeblu międzynarodowym. Konsultacje przeprowadza się w ciągu jednego miesiąca od złożenia stosownego wniosku przez jedną z Umawiających się Stron lub najszybciej, jak to możliwe w pilnych przypadkach. 2. Na podstawie takiego sposobu kontaktu Umawiające się Strony mogą konsultować się wzajemnie, aby ustalić, czy konieczne są zmiany do niniejszej Umowy. 3. Do celów konsultacji, o których mowa w ust. 1 i 2, każda Umawiająca się Strona informuje drugą Umawiającą się Stronę o rozwoju sytuacji, która mogłaby mieć wpływ na właściwe funkcjonowanie niniejszej Umowy. Obejmuje to również wszelkie stosowne umowy między jedną z Umawiających się Stron i państwem trzecim. 4. W wyniku konsultacji niniejsza Umowa może zostać zmieniona w drodze protokołu lub sporządzenia nowej umowy między Umawiającymi się Stronami. 5. Jeśli Umawiająca się Strona wprowadziła zmianę 'globalnego standardu' przyjętą przez OECD i pragnie dokonać odpowiednich zmian w załączniku I lub załączniku II do niniejszej Umowy, powiadamia o tym drugą Umawiającą się Stronę. Procedura konsultacji między Umawiającymi się Stronami przeprowadzana jest w ciągu jednego miesiąca od powiadomienia. Niezależnie od ust. 4, w przypadku gdy Umawiające się Strony osiągną w ramach tej procedury konsultacji porozumienie w sprawie zmiany, którą należy wprowadzić w załączniku I lub załączniku II do niniejszej Umowy, i w okresie wymaganym do wprowadzenia zmiany przez przyjęcie formalnej zmiany Umowy, Umawiająca się Strona, która zwróciła się z wnioskiem o dokonanie zmiany, może tymczasowo stosować zmienioną wersję załącznika I lub załącznika II do niniejszej Umowy, potwierdzoną w procedurze konsultacji, począwszy od pierwszego dnia stycznia roku następującego po zakończeniu wyżej wymienionej procedury. Uznaje się, że Umawiająca się Strona wdrożyła zmianę 'globalnego standardu' przyjętą przez OECD, jeżeli: a) w przypadku państw członkowskich: zmiana została uwzględniona w dyrektywie Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania; b) w przypadku Szwajcarii: zmiana została uwzględniona w umowie z państwem trzecim lub włączona do prawa krajowego. Artykuł 9 Płatności dywidend, odsetek i należności licencyjnych między spółkami 1. Bez uszczerbku dla zastosowania przepisów wewnętrznych lub opierających się na umowie, a dotyczących zapobiegania oszustwom lub nadużyciom w Szwajcarii i w państwach członkowskich, dywidenda płacona spółce dominującej przez spółkę zależną nie podlega opodatkowaniu w państwie źródłowym, jeżeli: - spółka dominująca posiada minimum 25 % kapitału spółki zależnej przez co najmniej dwa lata, i - jedna spółka ma siedzibę do celów podatkowych w państwie członkowskim, a druga spółka ma siedzibę dla celów podatkowych w Szwajcarii, i - zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą z dowolnym państwem trzecim żadna ze spółek nie ma siedziby do celów podatkowych w tym państwie trzecim, i - obie spółki podlegają podatkowi od spółek i nie są z niego zwolnione i obie mają formę spółki kapitałowej [1]. 2. Bez uszczerbku dla zastosowania przepisów wewnętrznych lub opierających się na umowie, a dotyczących zapobiegania oszustwom lub nadużyciom w Szwajcarii i w państwach członkowskich, odsetki i należności licencyjne płacone przez spółkę zależną spółce dominującej nie podlegają opodatkowaniu w państwie źródła, jeżeli: - takie spółki są powiązane posiadaniem co najmniej 25 % udziałów (akcji) przez co najmniej dwa lata lub obie należą do trzeciej spółki, która bezpośrednio posiada co najmniej 25 % kapitału zarówno jednej, jak i drugiej spółki przez co najmniej dwa lata, i - spółka ma siedzibę dla celów podatkowych lub zakład w państwie członkowskim, a druga spółka ma siedzibę dla celów podatkowych lub zakład w Szwajcarii, i - zgodnie z umowami w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawartymi z państwami trzecimi żadna ze spółek nie ma siedziby dla celów podatkowych w tym państwie trzecim i żaden z ich zakładów nie znajduje się w tym państwie trzecim, i - wszystkie spółki podlegają podatkowi od spółek i nie są z niego zwolnione, w szczególności w odniesieniu do odsetek i opłat licencyjnych, i każda z nich ma formę spółki kapitałowej [1]. 3. Obowiązujące umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Szwajcarią a państwami członkowskimi, zapewniające bardziej korzystne opodatkowanie dywidend, odsetek i opłat licencyjnych, pozostają niezmienione. Artykuł 10 Wypowiedzenie Umowy Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez wystosowanie do drugiej Umawiającej się Strony pisemnego wypowiedzenia. Takie wypowiedzenie staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie okresu 12 miesięcy od daty wypowiedzenia. W przypadku wypowiedzenia wszystkie informacje otrzymane uprzednio na podstawie niniejszej Umowy pozostają poufne i podlegają postanowieniom art. 6 niniejszej Umowy. Artykuł 11 Zasięg terytorialny Niniejszą Umowę stosuje się, z jednej strony, do terytoriów państw członkowskich, do których stosuje się Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i zgodnie z warunkami ustalonymi w tym Traktacie, a z drugiej strony — do Szwajcarii. ZAŁĄCZNIK I Wspólny standard sprawozdawczości i należytej staranności w odniesieniu do informacji finansowych (wspólny standard do wymiany informacji) Sekcja I: Ogólne wymogi sprawozdawcze A. Z zastrzeżeniem części C–E, każda 'raportująca instytucja finansowa' musi przekazywać właściwemu organowi swojej jurysdykcji (państwa członkowskiego lub Szwajcarii) następujące informacje odnoszące się do każdego 'rachunku raportowanego' danej 'raportującej instytucji finansowej': 1. imię i nazwisko/nazwę, adres, jurysdykcja miejsca rezydencji (państwo członkowskie lub Szwajcaria), numer(-y) 'NIP' oraz datę i miejsce urodzenia (w przypadku osób fizycznych) każdej 'osoby raportowanej', która jest 'posiadaczem rachunku', a w przypadku jakiegokolwiek 'podmiotu', który jest 'posiadaczem rachunku' i który — po zastosowaniu procedur należytej staranności zgodnych z sekcjami V, VI i VII — zostanie zidentyfikowany jako kontrolowany przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną' — nazwę, adres, jurysdykcję/jurysdykcje miejsca rezydencji (państwo członkowskie, Szwajcaria lub inna jurysdykcja) i numer(-y) 'NIP' tego 'podmiotu' oraz imię i nazwisko, adres, jurysdykcję/jurysdykcje miejsca rezydencji (państwo członkowskie lub Szwajcaria), numer(-y) 'NIP' oraz datę i miejsce urodzenia każdej 'osoby raportowanej'; 2. numer rachunku (lub jego funkcjonalny odpowiednik w przypadku braku takiego numeru); 3. nazwę i numer identyfikacyjny (o ile taki jest) 'raportującej instytucji finansowej'; 4. saldo rachunku lub wartość (w tym, w przypadku 'pieniężnej umowy ubezpieczenia' lub 'umowy renty' — 'wartość pieniężną' lub wartość wykupu) ustaloną na koniec odnośnego roku kalendarzowego lub innego stosownego okresu sprawozdawczego lub — jeżeli rachunek został zamknięty w ciągu danego roku lub okresu — informację o jego zamknięciu; 5. w przypadku jakiegokolwiek 'rachunku powierniczego': a) łączną kwotę brutto odsetek, łączną kwotę brutto dywidend oraz łączną kwotę brutto innych dochodów osiągniętych w związku z aktywami posiadanymi na rachunku, w każdym przypadku wpłaconych lub uznanych na poczet rachunku (lub w związku z tym rachunkiem) w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym; oraz b) łączną kwotę brutto przychodów ze sprzedaży lub umorzenia 'aktywów finansowych' wpłaconych lub uznanych na poczet rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym, w odniesieniu do których to aktywów 'raportująca instytucja finansowa' działała jako powiernik, broker, pełnomocnik lub innego rodzaju przedstawiciel działający na rzecz 'posiadacza rachunku'; 6. w przypadku jakiegokolwiek 'rachunku depozytowego' — łączną kwotę brutto odsetek wpłaconych lub uznanych na poczet rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym; oraz 7. w przypadku jakiegokolwiek rachunku, który nie został opisany w części A pkt 5 lub 6 — łączną kwotę brutto wpłaconą lub uznaną na rzecz 'posiadacza rachunku' w przypadku rachunku w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym, w odniesieniu do którego to rachunku 'raportująca instytucja finansowa' działa jako zobowiązany lub dłużnik, w tym łączną kwotę jakichkolwiek kwot umorzeń dokonanych na rzecz 'posiadacza rachunku' w roku kalendarzowym lub innym stosownym okresie sprawozdawczym. B. Przekazywane informacje muszą określać walutę, w której denominowana jest każda kwota. C. Niezależnie od części A pkt 1, w odniesieniu do każdego 'rachunku raportowanego', który jest 'istniejącym rachunkiem', nie jest wymagane przekazanie numeru (numerów) 'NIP' ani daty urodzenia, jeżeli taki(-e) numer(-y) 'NIP' lub data urodzenia nie znajdują się w dokumentacji 'raportującej instytucji finansowej', a gromadzenie tego rodzaju danych przez taką 'raportującą instytucję finansową' nie jest w inny sposób wymagane na mocy przepisów krajowych lub jakiegokolwiek unijnego instrumentu prawnego (w stosownych przypadkach). Jednakże 'raportująca instytucja finansowa' ma obowiązek dołożyć racjonalnych starań, aby uzyskać numer(-y) 'NIP' i datę urodzenia w odniesieniu do 'istniejących rachunków', przed końcem drugiego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym 'istniejące rachunki' zidentyfikowane zostały jako 'rachunki raportowane'. D. Niezależnie od części A pkt 1, nie jest wymagane przekazanie numeru 'NIP', jeżeli numer 'NIP' nie został nadany przez odnośne państwo członkowskie, Szwajcarię ani inną jurysdykcję miejsca rezydencji. E. Niezależnie od części A pkt 1, nie jest wymagane przekazanie miejsca urodzenia, chyba że 'raportująca instytucja finansowa' ma tak czy inaczej obowiązek uzyskać i przekazać dane dotyczące miejsca urodzenia na mocy prawa krajowego i jest ono dostępne w danych, które można przeszukać elektronicznie, posiadanych przez daną 'raportującą instytucję finansową'. Sekcja II: Ogólne wymogi należytej staranności A. Rachunek traktuje się jako 'rachunek raportowany' począwszy od dnia, w którym zostanie on zidentyfikowany jako taki na mocy procedur należytej staranności w sekcjach II–VII, a ——o ile nie przewidziano inaczej — informacje odnoszące się do 'rachunku raportowanego' muszą być przekazywane co roku w roku kalendarzowym następującym po roku, którego dane informacje dotyczą. B. Saldo lub wartość rachunku określane są na ostatni dzień roku kalendarzowego lub innego stosownego okresu sprawozdawczego. C. W przypadku gdy saldo lub próg wartości mają zostać określone na ostatni dzień roku kalendarzowego, stosowne saldo lub wartość muszą zostać określone na ostatni dzień okresu sprawozdawczego, który upływa z końcem lub przed końcem tego roku kalendarzowego. D. Każde państwo członkowskie lub Szwajcaria może zezwolić 'raportującym instytucjom finansowym' na korzystanie z dostawców usług w celu wypełnienia obowiązków sprawozdawczych i dotyczących należytej staranności nałożonych na takie 'raportujące instytucje finansowe', zgodnie z prawem krajowym, ale obowiązki te pozostają w zakresie odpowiedzialności 'raportujących instytucji finansowych'. E. Każde państwo członkowskie lub Szwajcaria może zezwolić 'raportującym instytucjom finansowym' na stosowanie wobec 'istniejących rachunków' procedur należytej staranności, które stosuje się do 'nowych rachunków', oraz wobec 'rachunków o niższej wartości' procedur należytej staranności, które stosuje się do 'rachunków o wysokiej wartości'. W przypadku gdy państwo członkowskie lub Szwajcaria zezwala na to, aby procedury należytej staranności stosowane wobec 'nowego rachunku' były stosowane do 'istniejących rachunków', nadal mają zastosowanie zasady tak czy inaczej mające zastosowanie do 'istniejących rachunków'. Sekcja III: Należyta staranność wobec 'istniejących rachunków indywidualnych' Poniższe procedury mają zastosowanie do celów identyfikacji 'rachunków raportowanych' wśród 'istniejących rachunków indywidualnych'. A. Rachunki niewymagające weryfikacji, identyfikacji ani raportowania. 'Istniejący rachunek indywidualny' będący 'pieniężną umową ubezpieczenia' lub 'umową renty' nie wymaga weryfikacji, identyfikacji ani raportowania, pod warunkiem że prawo skutecznie uniemożliwia, aby 'raportująca instytucja finansowa' dokonała sprzedaży takiej 'umowy' rezydentom 'raportowanej jurysdykcji'. B. 'Rachunki o niższej wartości'. Poniższe procedury mają zastosowanie do 'rachunków o niższej wartości'. 1. Adres zamieszkania. Jeżeli 'raportująca instytucja finansowa' ma w swojej dokumentacji aktualny adres zamieszkania indywidualnego 'posiadacza rachunku' w oparciu o 'dowód w postaci dokumentu', 'raportująca instytucja finansowa' może traktować danego indywidualnego 'posiadacza rachunku' jako rezydenta do celów podatkowych państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji, w której adres jest zlokalizowany, na potrzeby stwierdzenia, czy dany indywidualny 'posiadacz rachunku' jest 'osobą raportowaną'. 2. Elektroniczne wyszukiwanie danych. Jeżeli 'raportująca instytucja finansowa' nie polega na aktualnym adresie zamieszkania indywidualnego 'posiadacza rachunku' w oparciu o 'dowód w postaci dokumentu', zgodnie z częścią B pkt 1, 'raportująca instytucja finansowa' musi przejrzeć posiadane przez siebie dane, które można przeszukać elektronicznie, pod kątem którychkolwiek z poniższych przesłanek i zastosować przepisy części B pkt 3–6: a) identyfikacji 'posiadacza rachunku' jako rezydenta 'raportowanej jurysdykcji'; b) aktualnego adresu korespondencyjnego lub adresu zamieszkania (w tym skrytki pocztowej) w 'raportowanej jurysdykcji'; c) co najmniej jednego numeru telefonicznego w 'raportowanej jurysdykcji' i żadnego numeru telefonicznego w Szwajcarii lub w państwie członkowskim 'raportującej instytucji finansowej', w zależności od kontekstu; d) stałych zleceń (innych niż w odniesieniu do 'rachunku depozytowego') przelewu środków na rachunek prowadzony w 'raportowanej jurysdykcji'; e) aktualnego, ważnego pełnomocnictwa lub upoważnienia do podpisu udzielonego osobie posiadającej adres w 'raportowanej jurysdykcji'; lub f) polecenia przechowywania poczty (hold mail) lub adresu do doręczeń w 'raportowanej jurysdykcji', jeżeli 'raportująca instytucja finansowa' nie dysponuje w dokumentacji żadnym innym adresem 'posiadacza rachunku'. 3. W przypadku gdy żadna z przesłanek wymienionych w części B pkt 2 nie zostanie ustalona w drodze wyszukiwania elektronicznego, kolejne działania nie są wymagane, chyba że wystąpią zmiany w okolicznościach powodujące powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby przesłanek, lub rachunek stanie się 'rachunkiem o wysokiej wartości'. 4. W przypadku gdy w wyszukiwaniu elektronicznym zostanie stwierdzone występowanie którejkolwiek z przesłanek wymienionych w części B pkt 2 lit. a)–e) lub jeżeli wystąpią zmiany w okolicznościach powodujące powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby przesłanek, wówczas 'raportująca instytucja finansowa' musi traktować 'posiadacza rachunku' jako rezydenta do celów podatkowych każdej 'raportowanej jurysdykcji', w odniesieniu do której zostanie stwierdzona przesłanka, chyba że postanowi zastosować część B pkt 6, a jeden z wyjątków w tym punkcie ma zastosowanie do tego rachunku. 5. W przypadku gdy w wyszukiwaniu elektronicznym zostanie stwierdzone występowanie polecenia przechowywania poczty (hold mail) lub adresu do doręczeń, a w odniesieniu do danego 'posiadacza rachunku' nie zostaną stwierdzone żaden inny adres ani żadna z pozostałych przesłanek wymienionych w części B pkt 2 lit. a)–e), 'raportująca instytucja finansowa' musi — w kolejności najstosowniejszej do danych okoliczności — zastosować wyszukiwanie danych w dokumentacji papierowej opisane w części C pkt 2 bądź dążyć do uzyskania oświadczenia 'posiadacza rachunku' lub 'dowodu w postaci dokumentu' w celu ustalenia jednej lub większej liczby rezydencji do celów podatkowych danego 'posiadacza rachunku'. Jeżeli w wyszukiwaniu danych w dokumentacji papierowej nie uda się ustalić przesłanki, a próba uzyskania oświadczenia lub 'dowodu w postaci dokumentu' nie powiedzie się, 'raportująca instytucja finansowa' musi zgłosić dany rachunek właściwemu organowi swojego państwa członkowskiego lub Szwajcarii, w zależności od kontekstu, jako rachunek nieudokumentowany. 6. Niezależnie od znalezienia przesłanek określonych w części B pkt 2, 'raportująca instytucja finansowa' nie musi traktować 'posiadacza rachunku' jako rezydenta 'raportowanej jurysdykcji', jeżeli: a) informacje o 'posiadaczu rachunku' zawierają aktualny adres korespondencyjny lub adres zamieszkania w raportowanej jurysdykcji, co najmniej jeden numer telefonu w 'raportowanej jurysdykcji' (i żadnego numeru telefonu w Szwajcarii lub w państwie członkowskim 'raportującej instytucji finansowej', w zależności od kontekstu) lub stałe zlecenia (w odniesieniu do 'rachunków finansowych' innych niż 'rachunki depozytowe') przelewu środków na rachunek prowadzony w 'raportowanej jurysdykcji', a 'raportująca instytucja finansowa' uzyskała lub wcześniej sprawdziła i ma udokumentowane: i. oświadczenie 'posiadacza rachunku' z jurysdykcji miejsca rezydencji (państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innych jurysdykcji) takiego 'posiadacza rachunku', wśród których nie ma takiej 'raportowanej jurysdykcji'; oraz ii. 'dowód w postaci dokumentu' określający, że 'posiadacz rachunku' nie ma statusu osoby objętej raportowaniem. b) informacje o 'posiadaczu rachunku' zawierają aktualne, ważne pełnomocnictwo lub upoważnienie do podpisu udzielone osobie posiadającej adres w 'raportowanej jurysdykcji', a 'raportująca instytucja finansowa' uzyskała lub wcześniej sprawdziła i ma udokumentowane: i. oświadczenie 'posiadacza rachunku' z jurysdykcji miejsca rezydencji (państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innych jurysdykcji) takiego 'posiadacza rachunku', wśród których nie ma takiej 'raportowanej jurysdykcji'; lub ii. 'dowód w postaci dokumentu' określający, że 'posiadacz rachunku' nie ma statusu osoby objętej raportowaniem. C. Wzmocnione procedury weryfikacyjne dla 'rachunków o wysokiej wartości'. Poniższe wzmocnione procedury weryfikacyjne mają zastosowanie do 'rachunków o wysokiej wartości'. 1. Elektroniczne wyszukiwanie danych. W odniesieniu do 'rachunków o wysokiej wartości' 'raportująca instytucja finansowa' musi przejrzeć dane, które można przeszukać elektronicznie, posiadane przez daną 'raportującą instytucję finansową' pod kątem którejkolwiek z przesłanek opisanych w części B pkt 2. 2. Wyszukiwanie danych w dokumentacji papierowej. Jeżeli elektroniczne bazy danych 'raportującej instytucji finansowej' zawierają pola przeznaczone na wszystkie informacje opisane w części C pkt 3 i zawierają wszystkie te informacje, wówczas dalsze wyszukiwanie danych w dokumentacji papierowej nie jest wymagane. Jeżeli elektroniczne bazy danych nie zawierają wszystkich tych informacji, wówczas w odniesieniu do 'rachunku o wysokiej wartości' 'raportująca instytucja finansowa' musi również zweryfikować bieżące papierowe akta klienta, a także — o ile nie są one zawarte w bieżących papierowych aktach klienta — następujące dokumenty powiązane z rachunkiem i uzyskane przez 'raportującą instytucję finansową' w okresie ostatnich pięciu lat, pod kątem którejkolwiek z przesłanek opisanych w części B pkt 2: a) najnowsze 'dowody w postaci dokumentów', zgromadzone w odniesieniu do danego rachunku; b) najnowszą umowę otwarcia rachunku lub odpowiednią dokumentację; c) najnowszą dokumentację uzyskaną przez 'raportującą instytucję finansową' na mocy 'procedur AML/KYC' (przeciwdziałanie praniu pieniędzy/zasada »znaj swojego klienta«) lub do innych celów regulacyjnych; d) jakiekolwiek aktualnie obowiązujące pełnomocnictwo lub upoważnienie do podpisywania dokumentów; oraz e) jakiekolwiek aktualnie obowiązujące stałe zlecenia (inne niż w odniesieniu do 'rachunku depozytowego') przelewu środków. 3. Wyjątki, w których uznaje się, że bazy danych dostarczyły wymaganych informacji. 'Raportująca instytucja finansowa' nie musi przeprowadzać wyszukiwania danych w dokumentacji papierowej opisanego w części C pkt 2, o ile posiadane przez daną 'raportującą instytucję finansową' informacje, które można przeszukać elektronicznie, zawierają następujące elementy: a) status rezydencji 'posiadacza rachunku'; b) adres miejsca zamieszkania 'posiadacza rachunku' oraz jego adres korespondencyjny, znajdujące się aktualnie w dokumentach 'raportującej instytucji finansowej'; c) numer(-y) telefonu 'posiadacza rachunku', o ile takie są, znajdujące się aktualnie w dokumentach 'raportującej instytucji finansowej'; d) w przypadku 'rachunków finansowych' innych niż 'rachunki depozytowe' — istnienie stałych zleceń przelewu środków z rachunku na inny rachunek (w tym rachunek w innym oddziale 'raportującej instytucji finansowej' lub innej 'instytucji finansowej'); e) istnienie aktualnego polecenia przechowywania poczty (hold mail) lub adresu do doręczeń w odniesieniu do danego 'posiadacza rachunku'; oraz f) istnienie jakiegokolwiek pełnomocnictwa lub upoważnienia do podpisu w odniesieniu do rachunku. 4. Uzyskiwanie faktycznych informacji od opiekuna klienta. Oprócz elektronicznego wyszukiwania danych oraz wyszukiwania danych w dokumentacji papierowej, opisanych w części C pkt 1 i 2, 'raportująca instytucja finansowa' musi traktować jako 'raportowany rachunek' każdy 'rachunek o wysokiej wartości' przypisany do danego opiekuna klienta (łącznie z wszelkimi 'rachunkami finansowymi' połączonymi z takim 'rachunkiem o wysokiej wartości'), jeżeli opiekun klienta ma faktyczną wiedzę, że 'posiadacz rachunku' jest 'osobą raportowaną'. 5. Skutki ustalenia występowania przesłanek. a) Jeżeli przy zastosowaniu wzmocnionej weryfikacji 'rachunków o wysokiej wartości' opisanej w części C nie zostaną ustalone żadne z przesłanek wymienionych w części B pkt 2, a dany rachunek nie został zidentyfikowany jako posiadany przez 'osobę raportowaną' zgodnie z częścią C pkt 4, dalsze działania nie są wymagane, chyba że wystąpią zmiany w okolicznościach powodujące powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby przesłanek. b) Jeżeli przy zastosowaniu wzmocnionej weryfikacji 'rachunków o wysokiej wartości' opisanej w części C zostanie stwierdzone występowanie którejkolwiek z przesłanek wymienionych w części B pkt 2 lit. a)–e) lub jeżeli wystąpią następnie zmiany w okolicznościach powodujące powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby przesłanek, 'raportująca instytucja finansowa' musi traktować rachunek jako 'rachunek raportowany' w odniesieniu do 'raportowanej jurysdykcji', względem którego zostanie stwierdzona przesłanka, chyba że postanowi zastosować część B pkt 6, a jeden z wyjątków w tym punkcie ma zastosowanie do tego rachunku. c) Jeżeli przy zastosowaniu wzmocnionej weryfikacji 'rachunków o wysokiej wartości' opisanej w części C zostanie stwierdzone występowanie polecenia przechowywania poczty (hold mail) lub adresu do doręczeń, a w odniesieniu do danego 'posiadacza rachunku' nie zostaną stwierdzone żaden inny adres ani żadna z pozostałych przesłanek wymienionych w części B pkt 2 lit. a)–e), 'raportująca instytucja finansowa' musi uzyskać oświadczenie danego 'posiadacza rachunku' lub 'dowód w postaci dokumentu' w celu ustalenia jednej lub większej liczby rezydencji do celów podatkowych danego 'posiadacza rachunku'. W przypadku gdy 'raportująca instytucja finansowa' nie może uzyskać takiego oświadczenia danego 'posiadacza rachunku' lub 'dowodu w postaci dokumentu', musi zgłosić dany rachunek właściwemu organowi swojego państwa członkowskiego lub Szwajcarii, w zależności od kontekstu, jako rachunek nieudokumentowany. 6. Jeżeli 'istniejący rachunek indywidualny' nie jest 'rachunkiem o wysokiej wartości' na dzień 31 grudnia poprzedzający wejście w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r., lecz staje się 'rachunkiem o wysokiej wartości' na ostatni dzień następnego roku kalendarzowego, 'raportująca instytucja finansowa' musi dopełnić wzmocnionych procedur weryfikacyjnych opisanych w części C w odniesieniu do takiego rachunku w ciągu roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rachunek stał się 'rachunkiem o wysokiej wartości'. Jeżeli w oparciu o taką weryfikację dany rachunek zostanie zidentyfikowany jako 'rachunek raportowany', 'raportująca instytucja finansowa' musi przekazać wymagane informacje o takim rachunku w odniesieniu do roku, w którym został on zidentyfikowany jako 'rachunek raportowany', i co roku w odniesieniu do lat kolejnych, chyba że dany 'posiadacz rachunku' przestanie być 'osobą raportowaną'. 7. W przypadku gdy 'raportująca instytucja finansowa' zastosuje wzmocnione procedury weryfikacji opisane w części C wobec 'rachunków o wysokiej wartości', 'raportująca instytucja finansowa' — z wyjątkiem procedury zapytania opiekuna klienta opisanej w części C pkt 4 — nie będzie musiała ponownie ich stosować wobec tego samego 'rachunku o wysokiej wartości' w następnych latach, chyba że dany rachunek jest nieudokumentowany, w którym to przypadku 'raportująca instytucja finansowa' powinna stosować te procedury ponownie co roku do czasu, gdy taki rachunek przestanie być nieudokumentowany. 8. W przypadku zmiany okoliczności dotyczących 'rachunku o wysokiej wartości', które powodują powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby przesłanek opisanych w części B pkt 2, 'raportująca instytucja finansowa' musi traktować rachunek jako 'rachunek raportowany' w odniesieniu do każdej 'raportowanej jurysdykcji', względem którego zostanie stwierdzona przesłanka, chyba że postanowi zastosować część B pkt 6, a jeden z wyjątków w tym punkcie ma zastosowanie do tego rachunku. 9. 'Raportująca instytucja finansowa' musi wprowadzić procedury w celu zapewnienia, aby opiekun klienta zidentyfikował każdą zmianę okoliczności dotyczących danego rachunku. Przykładowo, w przypadku gdy opiekun klienta zostanie powiadomiony o nowym adresie korespondencyjnym 'posiadacza rachunku' w 'raportowanej jurysdykcji', 'raportująca instytucja finansowa' zobowiązana jest traktować nowy adres jako zmianę okoliczności, a jeżeli zdecyduje się zastosować część B pkt 6, musi uzyskać odpowiednią dokumentację od 'posiadacza rachunku'. D. Weryfikacja 'istniejących rachunków indywidualnych o wysokiej wartości' musi zostać zakończona w ciągu roku od wejścia w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r. Weryfikacja 'istniejących rachunków indywidualnych o niższej wartości' musi zostać zakończona w ciągu dwóch lat od wejścia w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r. E. Jakikolwiek 'istniejący rachunek indywidualny', który został zidentyfikowany jako 'rachunek raportowany' na mocy niniejszej sekcji, musi być traktowany jako 'rachunek raportowany' we wszystkich kolejnych latach, chyba że 'posiadacz rachunku' przestanie być 'osobą raportowaną'. Sekcja IV: Należyta staranność wobec 'nowych rachunków indywidualnych' Poniższe procedury mają zastosowanie do celów identyfikacji 'rachunków raportowanych' wśród 'nowych rachunków indywidualnych'. A. W odniesieniu do 'nowych rachunków indywidualnych', przy otwieraniu rachunku, 'raportująca instytucja finansowa' musi uzyskać oświadczenie 'posiadacza rachunku', które może stanowić część dokumentacji otwarcia rachunku, pozwalające 'raportującej instytucji finansowej' na określenie jednej lub większej liczby rezydencji 'posiadacza rachunku' do celów podatkowych i potwierdzenie zasadności takiego oświadczenia na podstawie informacji otrzymanych przez 'raportującą instytucję finansową' w związku z otwarciem rachunku, łącznie z wszelką dokumentacją zgromadzoną na mocy 'procedur AML/KYC'. B. Jeżeli oświadczenie wskazuje, że 'posiadacz rachunku' jest rezydentem 'raportowanej jurysdykcji' do celów podatkowych, 'raportująca instytucja finansowa' musi traktować rachunek jako 'rachunek raportowany', a oświadczenie musi również zawierać numer 'NIP' 'posiadacza rachunku' w odniesieniu do takiej 'raportowanej jurysdykcji' (z zastrzeżeniem sekcji I część D) oraz datę urodzenia. C. W przypadku wystąpienia zmiany okoliczności związanych z 'nowym rachunkiem indywidualnym', która sprawia, że 'raportująca instytucja finansowa' dowiaduje się lub ma powody sądzić, że pierwotne oświadczenie 'posiadacza rachunku' jest niepoprawne lub nierzetelne, 'raportująca instytucja finansowa' nie może opierać się na pierwotnym oświadczeniu 'posiadacza rachunku' i musi uzyskać ważne oświadczenie, które określa rezydencję (rezydencje) 'posiadacza rachunku' do celów podatkowych. Sekcja V: Należyta staranność wobec 'istniejących rachunków podmiotów' Poniższe procedury mają zastosowanie do celów identyfikacji 'rachunków raportowanych' wśród 'istniejących rachunków podmiotów'. A. Rachunki podmiotów niewymagające weryfikacji, identyfikacji ani raportowania. O ile 'raportująca instytucja finansowa' nie dokona innego wyboru, w odniesieniu do wszystkich 'istniejących rachunków podmiotów' albo oddzielnie, w odniesieniu do każdej wyraźnie zidentyfikowanej grupy takich rachunków, 'istniejący rachunek podmiotów', którego łączne saldo lub wartość nie przekraczają — na dzień 31 grudnia poprzedzający wejście w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r. — kwoty 250 000 USD lub równoważnej kwoty denominowanej w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego lub Szwajcarii, nie musi być weryfikowany, identyfikowany ani raportowany jako 'rachunek raportowany' do czasu aż jego łączne saldo lub wartość nie przekroczą tej kwoty na ostatni dzień któregokolwiek z kolejnych lat kalendarzowych. B. Rachunki podmiotów będące przedmiotem weryfikacji. 'Istniejący rachunek podmiotów', którego łączne saldo lub wartość przekraczają — na dzień 31 grudnia poprzedzający wejście w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r. — kwotę 250 000 USD lub równoważną kwotę denominowaną w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego lub Szwajcarii, oraz 'istniejący rachunek podmiotów', który nie przekracza — na dzień 31 grudnia poprzedzający wejście w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r. — tej kwoty, ale którego łączne saldo lub wartość przekraczają taką kwotę na ostatni dzień któregokolwiek z kolejnych lat kalendarzowych, muszą zostać poddane weryfikacji zgodnie z procedurami określonymi w części D. C. Rachunki podmiotów, wobec których wymagane jest raportowanie. W odniesieniu do 'istniejących rachunków podmiotów' opisanych w części B, wyłącznie rachunki, które znajdują się w posiadaniu co najmniej jednego 'podmiotu' będącego 'osobą raportowaną' lub w posiadaniu 'pasywnych NFE' (podmiotów niebędących instytucjami finansowymi) kontrolowanych przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną', są traktowane jako 'rachunki raportowane'. D. Procedury weryfikacji na potrzeby identyfikowania rachunków podmiotów, wobec których wymagane jest raportowanie. Wobec 'istniejących rachunków podmiotów' opisanych w części B 'raportująca instytucja finansowa' musi zastosować następujące procedury weryfikacji dla określenia, czy są one w posiadaniu co najmniej jednej 'osoby raportowanej' lub 'pasywnego NFE' kontrolowanych przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną': 1. Ustalenie, czy 'podmiot' jest 'osobą raportowaną'. a) weryfikacja informacji posiadanych do celów regulacyjnych lub do celów związanych z relacjami z klientem (łącznie z informacjami zgromadzonymi na mocy 'procedur AML/KYC') w celu określenia, czy informacje wskazują, że 'posiadacz rachunku' jest rezydentem w 'raportowanej jurysdykcji'. W tym celu informacje wskazujące na to, że 'posiadacz rachunku' jest rezydentem w 'raportowanej jurysdykcji' obejmują miejsce uzyskania zdolności prawnej lub rejestracji lub adres w 'raportowanej jurysdykcji'; b) jeżeli informacje wskazują na to, że 'posiadacz rachunku' jest rezydentem w 'raportowanej jurysdykcji', 'raportująca instytucja finansowa' musi traktować rachunek jako 'rachunek raportowany', chyba że uzyska od 'posiadacza rachunku' oświadczenie lub w sposób racjonalny ustali na podstawie posiadanych informacji lub informacji dostępnych publicznie, że 'posiadacz rachunku' nie jest 'osobą raportowaną'. 2. Ustalenie, czy podmiot jest 'pasywnym NFE' kontrolowanym przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną'. W odniesieniu do 'posiadacza rachunku' w przypadku 'istniejącego rachunku podmiotu' (łącznie z 'podmiotem' będącym 'osobą raportowaną') 'raportująca instytucja finansowa' musi ustalić, czy 'posiadacz rachunku' jest 'pasywnym NFE' kontrolowanym przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną'. Jeżeli którakolwiek z 'osób kontrolujących' 'pasywny NFE' jest 'osobą raportowaną', rachunek musi być traktowany jako 'rachunek raportowany'. Dokonując tych ustaleń, 'raportująca instytucja finansowa' musi stosować się do wskazówek w części D pkt 2 lit. a)–c) w kolejności najstosowniejszej do danych okoliczności. a) Ustalenie, czy 'posiadacz rachunku' jest 'pasywnym NFE'. Do celów ustalenia, czy 'posiadacz rachunku' jest 'pasywnym NFE', 'raportująca instytucja finansowa' musi uzyskać od 'posiadacza rachunku' oświadczenie, aby określić jego status, chyba że posiada już informacje lub publicznie dostępne są informacje, na podstawie których może racjonalnie stwierdzić, że 'posiadacz rachunku' jest 'aktywnym NFE' lub 'instytucją finansową' inną niż 'podmiot inwestujący' opisany w sekcji VIII część A pkt 6 lit. b), niebędący 'instytucją finansową z jurysdykcji uczestniczącej'. b) Ustalenie 'osób kontrolujących' 'posiadacza rachunku'. Do celów ustalenia 'osób kontrolujących' 'posiadacza rachunku' 'raportująca instytucja finansowa' może opierać się na informacjach zgromadzonych i przechowywanych na mocy 'procedur AML/KYC'. c) Ustalenie, czy 'osoba kontrolująca' 'pasywny NFE' jest 'osobą raportowaną'. Do celów ustalenia, czy 'osoba kontrolująca' 'pasywny NFE' jest 'osobą raportowaną', 'raportująca instytucja finansowa' może opierać się na: i. informacjach zgromadzonych i przechowywanych na mocy 'procedur AML/KYC' w przypadku 'istniejącego rachunku podmiotu', który to rachunek znajduje się w posiadaniu co najmniej jednego 'NFE' i którego łączne saldo lub wartość nie przekraczają kwoty 1 000 000 USD lub równoważnej kwoty denominowanej w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego lub Szwajcarii; lub ii. oświadczeniu 'posiadacza rachunku' lub takiej 'osoby kontrolującej' z jurysdykcji (państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji), w których dana 'osoba kontrolująca' jest rezydentem do celów podatkowych. E. Czas trwania weryfikacji oraz dodatkowe procedury mające zastosowanie do 'istniejących rachunków podmiotów' 1. Weryfikacja 'istniejących rachunków podmiotów', których łączne saldo lub wartość przekraczają — na dzień 31 grudnia poprzedzający wejście w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r. — kwotę 250 000 USD lub równoważną kwotę denominowaną w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego lub Szwajcarii, musi zostać zakończona w ciągu dwóch lat od wejścia w życie tego protokołu. 2. Weryfikacja 'istniejących rachunków podmiotów', których łączne saldo lub wartość nie przekraczają — na dzień 31 grudnia poprzedzający wejście w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r. — kwoty 250 000 USD lub równoważnej kwoty denominowanej w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego lub Szwajcarii, ale przekraczają tę kwotę na dzień 31 grudnia któregokolwiek z kolejnych lat, musi zostać zakończona w ciągu roku kalendarzowego następującego po roku, w którym łączne saldo lub wartość przekroczyły taką kwotę. 3. W przypadku wystąpienia zmiany okoliczności związanych z 'istniejącym rachunkiem podmiotu', która sprawia, że 'raportująca instytucja finansowa' dowiaduje się lub ma powody sądzić, że oświadczenie 'posiadacza rachunku' lub inna dokumentacja związana z rachunkiem są niepoprawne lub nierzetelne, 'raportująca instytucja finansowa' musi ponownie określić status rachunku zgodnie z procedurami określonymi w części D. Sekcja VI: Należyta staranność wobec 'nowych rachunków podmiotów' Poniższe procedury mają zastosowanie do celów identyfikacji 'rachunków raportowanych' wśród 'nowych rachunków podmiotów'. A. Procedury weryfikacji na potrzeby identyfikowania rachunków podmiotów, wobec których wymagane jest raportowanie. Wobec 'nowych rachunków podmiotów' 'raportująca instytucja finansowa' musi zastosować następujące procedury weryfikacji dla ustalenia, czy 'posiadaczem rachunku' są co najmniej jedna 'osoba raportowana' lub 'pasywne NFE' kontrolowane przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną': 1. Ustalenie, czy 'podmiot' jest 'osobą raportowaną'. a) Uzyskanie oświadczenia 'posiadacza rachunku', które może stanowić część dokumentacji otwarcia rachunku, pozwalające 'raportującej instytucji finansowej' na ustalenie (jednej lub większej liczby) rezydencji 'posiadacza rachunku' do celów podatkowych i potwierdzenie zasadności takiego oświadczenia na podstawie informacji otrzymanych przez 'raportującą instytucję finansową' w związku z otwarciem rachunku, łącznie z wszelką dokumentacją zgromadzoną na mocy 'procedur AML/KYC'. Jeżeli dany 'podmiot' poświadczy, że nie ma rezydencji do celów podatkowych, 'raportująca instytucja finansowa' może opierać się adresie głównego miejsca prowadzenia działalności 'podmiotu' w celu ustalenia rezydencji 'posiadacza rachunku'. b) Jeżeli oświadczenie wskazuje na to, że 'posiadacz rachunku' jest rezydentem w 'raportowanej jurysdykcji', 'raportująca instytucja finansowa' musi traktować rachunek jako 'rachunek raportowany', chyba że w sposób racjonalny ustali na podstawie posiadanych informacji lub informacji dostępnych publicznie, że 'posiadacz rachunku' nie jest 'osobą raportowaną' w odniesieniu do takiej 'raportowanej jurysdykcji'. 2. Ustalenie, czy podmiot jest 'pasywnym NFE' kontrolowanym przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną'. W odniesieniu do 'posiadacza rachunku' w przypadku 'nowego rachunku podmiotu' (łącznie z 'podmiotem' będącym 'osobą raportowaną') 'raportująca instytucja finansowa' musi ustalić, czy 'posiadacz rachunku' jest 'pasywnym NFE' kontrolowanym przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną'. Jeżeli którakolwiek z 'osób kontrolujących' 'pasywny NFE' jest 'osobą raportowaną', rachunek musi być traktowany jako 'rachunek raportowany'. Dokonując tych ustaleń, 'raportująca instytucja finansowa' musi stosować się do wskazówek w części A pkt 2 lit. a)–c) w kolejności najstosowniejszej do danych okoliczności. a) Ustalenie, czy 'posiadacz rachunku' jest 'pasywnym NFE'. Do celów ustalenia, czy 'posiadacz rachunku' jest 'pasywnym NFE', 'raportująca instytucja finansowa' musi polegać na oświadczeniu 'posiadacza rachunku', aby określić jego status, chyba że posiada już informacje lub publicznie dostępne są informacje, na podstawie których może racjonalnie stwierdzić, że 'posiadacz rachunku' jest 'aktywnym NFE' lub 'instytucją finansową' inną niż 'podmiot inwestujący' opisany w sekcji VIII część A pkt 6 lit. b), niebędący 'instytucją finansową z jurysdykcji uczestniczącej'. b) Ustalenie 'osób kontrolujących' 'posiadacza rachunku'. Do celów ustalenia 'osób kontrolujących' 'posiadacza rachunku' 'raportująca instytucja finansowa' może opierać się na informacjach zgromadzonych i przechowywanych na mocy 'procedur AML/KYC'. c) Ustalenie, czy 'osoba kontrolująca' 'pasywny NFE' jest 'osobą raportowaną'. Do celów ustalenia, czy 'osoba kontrolująca' 'pasywny NFE' jest 'osobą raportowaną', 'raportująca instytucja finansowa' może opierać się na oświadczeniu 'posiadacza rachunku' lub takiej 'osoby kontrolującej'. Sekcja VII: Szczególne zasady należytej staranności Poniższe dodatkowe zasady mają zastosowanie we wdrażaniu procedur należytej staranności opisanych powyżej: A. Poleganie na oświadczeniach i 'dowodach w postaci dokumentów'. 'Raportująca instytucja finansowa' nie może opierać się na oświadczeniu lub 'dowodzie w postaci dokumentów', jeżeli wie lub ma powody sądzić, że oświadczenie lub 'dowód w postaci dokumentów' są niepoprawne lub nierzetelne. B. Alternatywne procedury dla 'rachunków finansowych' będących w posiadaniu indywidualnych beneficjentów 'pieniężnych umów ubezpieczenia' lub 'umów renty' oraz dla 'grupowych pieniężnych umów ubezpieczenia' lub 'grupowych umów renty'. 'Raportująca instytucja finansowa' może domniemywać, że indywidualny beneficjent (inny niż właściciel) 'pieniężnej umowy ubezpieczenia' lub 'umowy renty', otrzymujący świadczenie z tytułu śmierci, nie jest 'osobą raportowaną', i może traktować taki 'rachunek finansowy' jako inny niż 'rachunek raportowany', chyba że 'raportująca instytucja finansowa' rzeczywiście wie lub ma powody, by sądzić, iż beneficjentem jest 'osoba raportowana'. 'Raportująca instytucja finansowa' ma powody, by sądzić, iż beneficjentem 'pieniężnej umowy ubezpieczenia' lub 'umowy renty' jest 'osoba raportowana', jeżeli informacje zgromadzone przez 'raportującą instytucję finansową' i związane z beneficjentem zawierają przesłanki opisane w sekcji III część B. Jeżeli 'raportująca instytucja finansowa' rzeczywiście wie lub ma powody, by sądzić, iż beneficjentem jest 'osoba raportowana', 'raportująca instytucja finansowa' musi stosować się do procedur zawartych w sekcji III część B. Państwo członkowskie lub Szwajcaria mają możliwość zezwolenia 'raportującym instytucjom finansowym' na traktowanie 'rachunku finansowego', który jest udziałem członka w 'grupowej pieniężnej umowie ubezpieczenia' lub 'grupowej umowie renty', jako 'rachunku finansowego', który nie jest 'rachunkiem raportowanym', do dnia, w którym określona kwota staje się należna na rzecz pracownika/posiadacza świadectwa lub beneficjenta, jeżeli dany 'rachunek finansowy', który jest udziałem członka w 'grupowej pieniężnej umowie ubezpieczenia' lub 'grupowej umowie renty', spełnia następujące wymogi: a) 'grupowa pieniężna umowa ubezpieczenia' lub 'grupowa umowa renty' są wystawione na rzecz pracodawcy i obejmują co najmniej 25 pracowników/posiadaczy świadectwa; b) pracownicy/posiadacze świadectwa są uprawnieni do otrzymania jakiejkolwiek wartości umowy związanej z ich udziałami oraz do wyznaczenia beneficjentów świadczenia wypłacanego z tytułu śmierci pracownika; oraz c) łączna kwota należna każdemu pracownikowi/posiadaczowi świadectwa lub beneficjentowi nie przekracza kwoty 1 000 000 USD lub równoważnej kwoty denominowanej w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego lub Szwajcarii. Termin »grupowa pieniężna umowa ubezpieczenia« oznacza 'pieniężną umowę ubezpieczenia', która (i) zapewnia ochronę ubezpieczeniową osób fizycznych, które przystąpiły do umowy za pośrednictwem pracodawcy, stowarzyszenia handlowego, związku zawodowego lub innego stowarzyszenia lub grupy; oraz (ii) przewiduje zapłatę składki od każdego członka grupy (lub członka kategorii w ramach grupy), która to składka jest określona bez względu na indywidualne cechy zdrowotne inne niż wiek, płeć i nałóg palenia danego członka (lub kategorii członków) danej grupy. Termin »grupowa umowa renty« oznacza 'umowę renty', na mocy której zobowiązanymi są osoby fizyczne, które przystąpiły do umowy za pośrednictwem pracodawcy, stowarzyszenia handlowego, związku zawodowego lub innego stowarzyszenia lub grupy. Zanim wejdzie w życie protokół zmieniający podpisany w dniu [XXXX] r., państwa członkowskie informują Szwajcarię, a Szwajcaria informuje Komisję Europejską, czy skorzystały z możliwości przewidzianej w niniejszej części. Komisja Europejska może koordynować przekazanie wiadomości od państw członkowskich skierowanych do Szwajcarii oraz przekazuje wiadomości Szwajcarii do wszystkich państw członkowskich. Informacje o wszelkich dalszych zmianach dotyczących skorzystania z tej możliwości przez państwo członkowskie lub Szwajcarię są przekazywane w ten sam sposób. C. Sumowanie salda rachunku i reguły walutowe. 1. Sumowanie 'rachunków indywidualnych'. Do celów określania łącznego salda lub wartości 'rachunków finansowych' posiadanych przez osobę fizyczną, 'raportująca instytucja finansowa' jest zobowiązana sumować wszystkie 'rachunki finansowe' prowadzone przez 'raportującą instytucję finansową' lub 'podmiot powiązany', ale wyłącznie w takim zakresie, w jakim systemy komputerowe 'raportującej instytucji finansowej' łączą ze sobą 'rachunki finansowe' przez odniesienie do elementu danych, takiego jak numer klienta lub numer 'NIP', oraz w zakresie, w jakim systemy te pozwalają na sumowanie sald lub wartości rachunków. Każdemu współposiadaczowi 'rachunku finansowego' przypisuje się całe saldo lub wartość posiadanych wspólnie rachunków finansowych do celów stosowania wymogów sumowania opisanych w niniejszym punkcie. 2. Sumowanie 'rachunków podmiotów'. Do celów określania łącznego salda lub wartości 'rachunków finansowych' posiadanych przez 'podmiot', 'raportująca instytucja finansowa' jest zobowiązana uwzględnić wszystkie 'rachunki finansowe' prowadzone przez 'raportującą instytucję finansową' lub 'podmiot powiązany', ale wyłącznie w takim zakresie, w jakim systemy komputerowe 'raportującej instytucji finansowej' łączą ze sobą 'rachunki finansowe' przez odniesienie do elementu danych, takiego jak numer klienta lub numer 'NIP', oraz w zakresie, w jakim systemy te pozwalają na sumowanie sald lub wartości rachunków. Każdemu współposiadaczowi 'rachunku finansowego' przypisuje się całe saldo lub wartość posiadanych wspólnie rachunków finansowych do celów stosowania wymogów sumowania opisanych w niniejszym punkcie. 3. Szczególna zasada sumowania mająca zastosowanie do opiekunów klienta. Do celów określenia łącznego salda lub wartości 'rachunków finansowych' posiadanych przez osobę w celu ustalenia, czy 'rachunek finansowy' jest 'rachunkiem o wysokiej wartości', 'raportująca instytucja finansowa' jest również zobowiązana, w przypadku każdego 'rachunku finansowego', o którym opiekun klienta wie lub ma powody, by sądzić, że jest on bezpośrednio lub pośrednio posiadany, kontrolowany lub założony (oprócz rachunków powierniczych) przez tę samą osobę, do sumowania wszystkich takich rachunków. 4. Kwoty traktowane jako kwoty obejmujące równowartość w innych walutach. Wszystkie kwoty w dolarach lub kwoty denominowane w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego lub Szwajcarii traktuje się jako obejmujące równoważne kwoty w innych walutach, zgodnie z prawem krajowym. Sekcja VIII: Terminy zdefiniowane Następujące terminy mają znaczenie określone poniżej: A. 'Raportująca instytucja finansowa' 1. Termin »raportująca instytucja finansowa« oznacza każdą 'instytucję finansową z państwa członkowskiego' lub 'szwajcarską instytucję finansową', w zależności od kontekstu, niebędącą 'nieraportującą instytucją finansową'. 2. Termin »instytucja finansowa z jurysdykcji uczestniczącej« oznacza (i) każdą 'instytucję finansową' będącą rezydentem w 'jurysdykcji uczestniczącej', z wyłączeniem jednak wszelkich oddziałów tej 'instytucji finansowej' zlokalizowanych poza daną 'jurysdykcją uczestniczącą', oraz (ii) każdy oddział 'instytucji finansowej', która nie jest rezydentem w 'jurysdykcji uczestniczącej', o ile dany oddział jest zlokalizowany w danej 'jurysdykcji uczestniczącej'. 3. Termin »instytucja finansowa« oznacza 'instytucję powierniczą', 'instytucję depozytową', 'podmiot inwestujący' lub 'określony zakład ubezpieczeń'. 4. Termin »instytucja powiernicza« oznacza każdy podmiot, który — w ramach istotnej części swojej działalności gospodarczej — przechowuje 'aktywa finansowe' na rachunek innych osób. Uważa się, że przechowywanie 'aktywów finansowych' na rachunek innych osób stanowi istotną część działalności gospodarczej 'podmiotu', jeżeli jego przychody brutto przypadające na przechowywanie 'aktywów finansowych' i na związane z tym usługi finansowe stanowią co najmniej 20 % przychodów brutto tego 'podmiotu' w krótszym z następujących okresów: (i) okresie trzech lat, kończącym się 31 grudnia (lub ostatniego dnia roku obrachunkowego, jeżeli nie są one tożsame) poprzedzającym rok, w którym jest dokonywane ustalenie tego udziału; lub (ii) okresie istnienia tego 'podmiotu'. 5. Termin »instytucja depozytowa« oznacza każdy 'podmiot', który przyjmuje depozyty w ramach prowadzonej działalności bankowej lub podobnej. 6. Termin »podmiot inwestujący« oznacza każdy podmiot: a) który w ramach działalności gospodarczej wykonuje głównie co najmniej jedną z następujących czynności lub operacji na rzecz lub w imieniu klienta: i. obrót instrumentami rynku pieniężnego (czekami, wekslami, certyfikatami depozytowymi, instrumentami pochodnymi itp.); obrót walutą; obrót pochodnymi instrumentami walutowymi, instrumentami pochodnymi na stopę procentową i indeksowymi instrumentami pochodnymi; obrót zbywalnymi papierami wartościowymi; lub towarowymi kontraktami terminowymi typu future; ii. zarządzanie indywidualnym i zbiorowym portfelem aktywów; lub iii. inne formy inwestowania, administrowania lub zarządzania 'aktywami finansowymi' lub środkami pieniężnymi w imieniu innych osób; lub b) którego przychody brutto przypadają głównie na inwestowanie lub reinwestowanie 'aktywów finansowych' lub obrót tymi aktywami, jeżeli dany 'podmiot' jest zarządzany przez inny podmiot będący 'instytucją depozytową', 'instytucją powierniczą', 'określonym zakładem ubezpieczeń' lub 'podmiotem inwestującym' opisanym w części A pkt 6 lit. a). Uznaje się, że w ramach działalności gospodarczej 'podmiot' wykonuje głównie co najmniej jedną z czynności, o których mowa w części A pkt 6 lit. a), lub że przychody brutto 'podmiotu' przypadają głównie na inwestowanie lub reinwestowanie 'aktywów finansowych' lub obrót tymi aktywami do celów części A pkt 6 lit. b), jeżeli przychody brutto danego 'podmiotu' przypadające na stosowne czynności stanowią co najmniej 50 % przychodów brutto tego 'podmiotu' w krótszym z następujących okresów: (i) okresie trzech lat, kończącym się 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym jest dokonywane ustalenie tego udziału, lub (ii) okresie istnienia tego 'podmiotu'. Termin »podmiot inwestujący« nie obejmuje 'podmiotu', który jest 'aktywnym NFE', ponieważ 'podmiot' ten spełnia którekolwiek z kryteriów określonych w części D pkt 8 lit. d)–g). Niniejszy punkt interpretuje się w sposób spójny ze sformułowaniem zastosowanym w definicji »instytucji finansowej« w zaleceniach Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy. 7. Termin »aktywa finansowe« obejmuje papier wartościowy (na przykład akcję spółki; udział w spółce osobowej lub własność rzeczywistą w spółce osobowej lub truście charakteryzujących się własnością rozproszoną lub będących w obrocie publicznym; weksel, obligację, skrypt dłużny lub inne dowody wierzytelności), udział w spółce osobowej, umowę towarową, umowę swapu (na przykład swapy stóp procentowych, swapy walutowe, swapy bazowe, górne pułapy stóp procentowych, dolne pułapy stóp procentowych, swapy towarowe, swapy akcyjne, swapy indeksowe i podobne umowy), 'umowę ubezpieczenia' lub 'umowę renty', bądź jakikolwiek udział (łącznie z kontraktem terminowym typu future lub kontraktem terminowym typu forward lub opcją) w papierze wartościowym, udziale w spółce osobowej, umowie towarowej, umowie swapu, 'umowie ubezpieczenia' lub 'umowie renty'. Termin »aktywa finansowe« nie obejmuje niedłużnego, bezpośredniego udziału w nieruchomości. 8. Termin »określony zakład ubezpieczeń« oznacza każdy 'podmiot' będący zakładem ubezpieczeń (lub jednostką dominującą zakładu ubezpieczeń), który zawiera 'pieniężną umowę ubezpieczenia' lub 'umowę renty', bądź jest zobowiązany do dokonywania płatności z tytułu tych umów. B. Nieraportująca instytucja finansowa 1. Termin »nieraportująca instytucja finansowa« oznacza każdą 'instytucję finansową' będącą: a) 'podmiotem rządowym', 'organizacją międzynarodową' lub 'bankiem centralnym', w sytuacjach innych niż dotyczące płatności wynikającej ze zobowiązania istniejącego w związku z komercyjną działalnością finansową w rodzaju tej prowadzonej przez 'określony zakład ubezpieczeń', 'instytucję powierniczą' lub 'instytucję depozytową'; b) 'powszechnym funduszem emerytalnym'; 'zamkniętym funduszem emerytalnym'; 'funduszem emerytalnym podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej lub banku centralnego'; lub 'kwalifikowanym wystawcą kart kredytowych'; c) jakimkolwiek innym 'podmiotem', który niesie ze sobą niskie ryzyko zostania wykorzystanym do uchylenia się od opodatkowania, ma zasadniczo podobne cechy jak którykolwiek z 'podmiotów' opisanych w części B pkt 1 lit. a) i b) oraz jest zdefiniowany w prawie krajowym jako 'nieraportująca instytucja finansowa', i — w przypadku państw członkowskich — o którym mowa w art. 8 ust. 7a dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, i o którym jest powiadamiana Szwajcaria, a w przypadku Szwajcarii, o którym jest informowana Komisja Europejska, pod warunkiem że status takiego 'podmiotu' jako 'nieraportującej instytucji finansowej' nie utrudnia realizacji celów niniejszej Umowy; d) 'zwolnionym przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania'; lub e) trustem w zakresie, w jakim powiernik trustu jest 'raportującą instytucją finansową' i zgłasza wszystkie informacje, których zgłoszenie jest wymagane na mocy sekcji I, w odniesieniu do wszystkich 'rachunków raportowanych' trustu. 2. Termin »podmiot rządowy« oznacza rząd państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji, wszelkie jednostki terytorialne niższego szczebla państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji (które — w celu uniknięcia wątpliwości — obejmują państwo, prowincje, okręgi lub gminy), lub każdą agencję lub instytucję państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji będące w całości własnością danego państwa lub jurysdykcji lub którychkolwiek z wyżej wymienionych jednostek (każda zwana dalej »podmiotem rządowym«). Kategoria ta obejmuje integralne części, kontrolowane podmioty, a także jednostki terytorialne niższego szczebla państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji. a) »Integralna część« państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji oznacza każdą osobę, organizację, agencję, urząd, fundusz, instytucję lub inny organ, niezależnie od tego, w jaki sposób zostały one określone, stanowiące organ sprawujący władzę w państwie członkowskim, Szwajcarii lub innej jurysdykcji. Dochody netto tego organu sprawującego władzę muszą być zapisywane na jej własnym rachunku lub na innych rachunkach danego państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji, a żadna część tych dochodów nie przynosi korzyści żadnej osobie prywatnej. Integralna część nie obejmuje żadnej osoby, która sprawuje władzę, jest urzędnikiem lub zarządcą działającymi w swoim imieniu prywatnym lub osobistym. b) »Podmiot kontrolowany« oznacza 'podmiot', który jest odrębny w formie od państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji lub który w inny sposób stanowi oddzielny podmiot prawa, pod warunkiem że: i. 'podmiot' ten jest w całości własnością co najmniej jednego 'podmiotu rządowego' i jest kontrolowany przez co najmniej jeden taki podmiot, bezpośrednio lub za pośrednictwem co najmniej jednego podmiotu kontrolowanego; ii. dochody netto tego 'podmiotu' są zapisywane na jego własnym rachunku lub na rachunkach co najmniej jednego 'podmiotu rządowego', a żadna część tych dochodów nie przynosi korzyści jakiejkolwiek osobie prywatnej; oraz iii. po rozwiązaniu tego 'podmiotu' jego aktywa powierzane są co najmniej jednemu 'podmiotowi rządowemu'. c) Uważa się, że dochód nie przynosi korzyści osobom prywatnym, jeśli takie osoby są zakładanymi beneficjentami programu rządowego, a działania w ramach tego programu realizowane są dla dobra ogółu lub odnoszą się do zarządzania określoną sferą administracji. Niezależnie od powyższego uważa się jednak, że dochód przynosi korzyść osobom prywatnym, jeśli pochodzi on z wykorzystywania 'podmiotu rządowego' do prowadzenia działalności komercyjnej, takiej jak bankowość komercyjna, w ramach której świadczone są usługi finansowe na rzecz osób prywatnych. 3. Termin »organizacja międzynarodowa« oznacza każdą organizację międzynarodową lub jakąkolwiek jej agencję lub instytucję będącą w całości jej własnością. Kategoria ta obejmuje każdą organizację międzyrządową (w tym organizację ponadnarodową): (1) w skład której wchodzą głównie rządy; (2) która zawarła z państwem członkowskim, Szwajcarią lub inną jurysdykcją obowiązujące porozumienie w sprawie lokalizacji jej siedziby lub podobne merytorycznie porozumienie; i (3) której dochód nie przynosi korzyści osobom prywatnym. 4. Termin »bank centralny« oznacza instytucję określoną przez prawo lub wyznaczoną przez rząd jako główna władza — inna niż rząd samego państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji — emitująca instrumenty przeznaczone do obiegu jako waluta. Instytucja taka może obejmować podmiot odrębny od rządu danego państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji, niezależnie od tego, czy należy w całości lub w części do tego państwa członkowskiego, Szwajcarii lub innej jurysdykcji. 5. Termin »powszechny fundusz emerytalny« oznacza fundusz utworzony w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci, bądź też jakiejkolwiek kombinacji tych świadczeń, na rzecz beneficjentów będących obecnymi lub byłymi pracownikami (lub osobami wskazanymi przez takich pracowników) co najmniej jednego pracodawcy, w zamian za świadczone przez nich usługi, pod warunkiem że fundusz: a) nie ma żadnego beneficjenta, który miałby prawo do więcej niż 5 % aktywów funduszu; b) podlega regulacjom rządowym i zapewnia coroczne przekazywanie informacji organom podatkowym; oraz c) spełnia co najmniej jeden z następujących wymogów: i. jest ogólnie zwolniony z opodatkowania od dochodów z inwestycji lub opodatkowanie takich dochodów jest odroczone lub podlega stawce obniżonej, ze względu na status funduszu jako programu emerytalnego; ii. co najmniej 50 % całkowitych składek na rzecz funduszu (innych niż przeniesienie aktywów z innych programów opisanych w części B pkt 5–7 lub z rachunków emerytalnych i rentowych opisanych w części C pkt 17 lit. a)) pochodzi z wpłat pracodawców; iii. przenoszenie środków lub wypłaty z funduszu są dozwolone tylko w przypadku wystąpienia określonych zdarzeń związanych z przejściem na emeryturę, niepełnosprawnością lub śmiercią (z wyjątkiem przenoszenia środków do innych funduszy emerytalnych opisanych w części B pkt 5–7 lub do rachunków emerytalnych i rentowych opisanych w części C pkt 17 lit. a)), bądź dokonanie przeniesienia lub wypłaty środków przed wystąpieniem określonego zdarzenia skutkuje nałożeniem kar; lub iv. składki (inne niż określone, dozwolone wpłaty uzupełniające) wpłacane przez pracowników do funduszu są ograniczone zależnie od dochodu pracownika lub nie mogą przekroczyć rocznie kwoty 50 000 USD lub równoważnej kwoty denominowanej w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego lub Szwajcarii, przy zastosowaniu zasad określonych w sekcji VII część C w odniesieniu do sumowania rachunków i przeliczania walut obcych. 6. Termin »zamknięty fundusz emerytalny« oznacza fundusz utworzony w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci na rzecz beneficjentów będących obecnymi lub byłymi pracownikami (lub na rzecz osób wskazanych przez takich pracowników) co najmniej jednego pracodawcy, w zamian za świadczone przez nich usługi, pod warunkiem że: a) fundusz ma mniej niż 50 uczestników; b) fundusz jest finansowany przez co najmniej jednego pracodawcę, który nie jest 'podmiotem inwestującym' ani 'pasywnym NFE'; c) składki pracownika i pracodawcy na rzecz funduszu (z wyjątkiem przenoszenia aktywów z innych rachunków emerytalnych i rentowych opisanych w części C pkt 17 lit. a)) są ograniczone zależnie od, odpowiednio, wypracowanego dochodu i wysokości wynagrodzenia pracownika; d) uczestnicy, którzy nie są rezydentami jurysdykcji (państwa członkowskiego lub Szwajcarii), w którym dany fundusz został utworzony, nie są uprawnieni do więcej niż 20 % aktywów funduszu; oraz e) fundusz podlega regulacjom rządowym i zapewnia coroczne przekazywanie informacji organom podatkowym. 7. Termin »fundusz emerytalny podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej lub banku centralnego« oznacza fundusz utworzony przez 'podmiot rządowy', 'organizację międzynarodową' lub 'bank centralny' w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci na rzecz beneficjentów lub uczestników będących obecnymi lub byłymi pracownikami (lub na rzecz osób wskazanych przez takich pracowników), bądź niebędących obecnymi lub byłymi pracownikami, jeżeli świadczenia zapewniane takim beneficjentom lub uczestnikom są wypłacane w zamian za usługi wykonane na rzecz danego 'podmiotu rządowego', danej 'organizacji międzynarodowej' lub danego 'banku centralnego'. 8. Termin »kwalifikowany wystawca kart kredytowych« oznacza 'instytucję finansową' spełniającą następujące wymogi: a) 'instytucja finansowa' jest 'instytucją finansową' tylko dlatego, że jest wystawcą kart kredytowych akceptującym depozyty tylko wtedy, gdy klient dokonuje płatności przekraczającej saldo debetowe karty, a nadpłacona kwota nie jest natychmiast zwracana klientowi; oraz b) począwszy od wejścia w życie protokołu zmieniającego podpisanego w dniu [XXXX] r. lub przed jego wejściem w życie, 'instytucja finansowa' wdroży politykę i