ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Artykuł 18b Wykonywanie przekazanych uprawnień 1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. 2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 18a, powierza się na czas nieokreślony od dnia … (1). 3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 18a, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. 4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 18a wchodzi w życie tylko wtedy, kiedy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub kiedy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
2.

zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;
D.

mając na uwadze, że powszechnie zgodzono się co do faktu, że kandydat jest osobą o uznanym autorytecie i że posiada on kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w dziedzinie pieniądza i bankowości niezbędne do pełnienia funkcji członka zarządu EBC;
(-1)

Article 4 is amended as follows: do art. 4 wprowadza się następujący ustęp: a) the following paragraph is inserted: „3a. Zezwolenie jest także wymagane w przypadku wywozu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, jeżeli eksporter został poinformowany przez organy określone w ust. 1 i 2 lub przez Komisję, że wspomniane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do wykorzystania związanego z łamaniem praw człowieka, zasad demokracji lub swobody wypowiedzi, zgodnie z definicją zawartą w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej, przy zastosowaniu technologii przechwytywania i urządzeń do transferu danych cyfrowych do monitorowania telefonów komórkowych i wiadomości tekstowych oraz ukierunkowanego nadzoru korzystania z Internetu, jak np. przez centra monitoringu i bramy sieciowe do legalnego przechwytywania danych.”; [Popr. 11] b) paragraph 6 is replaced by the following: artykuł 4 ust. 6 otrzymuje następujące brzmienie: „6. Państwo członkowskie, które stosując ust. 1–5 nakłada wymóg uzyskania zezwolenia na wywóz produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, informuje o tym w stosownych przypadkach pozostałe państwa członkowskie i Komisję. Pozostałe państwa członkowskie należycie uwzględniają wszystkie tego rodzaju informacje i informują swoje administracje celne i inne właściwe organy krajowe oraz nakładają taki sam wymóg uzyskania zezwolenia.”; [Popr. 12]
2.

Zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;
B.

mając na uwadze, że Parlament, w wyżej wymienionej rezolucji z dnia 13 czerwca 2012 r., przyjętej zdecydowaną większością, z zadowoleniem przyjął wnioski legislacyjne z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie reformy systemu zasobów własnych, w tym wnioski dotyczące podatku od transakcji finansowych (FTT) oraz nowego unijnego podatku VAT jako źródeł zasobów własnych, które mają na celu obniżenie składek państw członkowskich opartych na DNB do budżetu Unii do poziomu 40 % do 2020 r., co przyczyni się do działań państw członkowskich na rzecz konsolidacji;
33.

ponownie powtarza swe stanowisko, że realizacja nowych obowiązków nałożonych na UE przez traktaty wymagać będzie dodatkowych funduszy w stosunku do WPR 2007-2013, aby zapewnić Unii pozycję na arenie międzynarodowej przy jednoczesnym utrzymaniu zobowiązań, które już podjęła, a mianowicie osiągnięcie celu przeznaczenia 0,7 % DNB państw członkowskich na oficjalną pomoc rozwojową oraz realizację milenijnych celów rozwoju do 2015 r.; podkreśla rolę Unii we wspieraniu demokracji, pokoju, solidarności, stabilności oraz ograniczania ubóstwa w państwach ościennych i partnerskich; podkreśla uzupełniający charakter pomocy UE w stosunku do tej oferowanej przez państwa członkowskie, a także jej efekt katalizatora pod kątem interwencji w regionach, gdzie nie dociera pomoc dwustronna; w szczególności wspiera wspólne programowanie działań podejmowanych przez państwa członkowskie i UE; podkreśla w związku z tym, że należy wziąć od uwagę wnioski Komisji dotyczące „Globalnego wymiaru Europy” i Europejskiego Funduszu Rozwoju, jako że stanowią one minimum niezbędne do realizacji ambicji Europy na świecie; zwraca w szczególności uwagę na konieczność dostosowania zasobów budżetowych do zakresu obowiązków ESDZ;
5.

podkreśla, że doprowadziłoby to do sztucznego zawyżenia kwoty niewykorzystanych środków w odniesieniu do płatności na rok 2012, powodując tym samym wzrost nadwyżki w 2012 r., kiedy wszystkie dostępne wskaźniki wskazują w roku bieżącym na niedobór płatności w dziedzinie badań naukowych i w innych obszarach działań UE; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zrewidowanie stanowiska przez Radę i przyjęcie wniosku o przesunięcie DEC 19/2012;
(3)

Komisja powinna otrzymać W celu zapewnienia właściwego funkcjonowania systemu wprowadzonego rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005 powinno się przekazać uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu, aby mogła uzupełniać lub zmieniać niektóre, inne o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dotyczących uzupełniania lub zmiany niektórych , innych niż istotne, elementy elementów tego rozporządzenia (WE) nr 1698/2005. Należy określić, wobec których elementów stosować będzie można wymienione uprawnienia, a także warunki, którym uprawnienia te będą podlegać. Szczególnie ważne jest, by Komisja podczas prac przygotowawczych prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów. W procesie przygotowania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zagwarantować równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie odnośnych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 1]
(17) W planie migracji ustalono , że w trakcie okresu przełączania wszystkie państwa członkowskie będą po kolei dokonywały przełączenia aplikacji krajowej z SIS 1+ na SIS II. Pod względem technicznym pożądane jest, aby państwa członkowskie, które dokonały przełączenia, były zdolne do użytkowania SIS II w pełnym zakresie od chwili przełączenia i nie musiały czekać na dokonanie przełączenia przez pozostałe państwa członkowskie. W związku z tym konieczne jest stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz decyzji 2007/533/WSiSW od chwili rozpoczęcia procesu przełączania przez pierwsze państwo członkowskie. Ze względu na pewność prawa okres przełączania powinien trwać możliwie jak najkrócej i nie powinien przekraczać 12 godzin . Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW nie uniemożliwia państwom członkowskim, które nie dokonały jeszcze przełączenia lub które z powodów technicznych musiały od niego odstąpić, użytkowania SIS II w stopniu obejmującym jedynie funkcje SIS 1+ w okresie wzmożonego monitorowania. Aby we wszystkich państwach członkowskich obowiązywały te same standardy i warunki w odniesieniu do wpisów, przetwarzania danych i ochrony danych, należy do funkcjonowania SIS w państwach członkowskich, które jeszcze nie dokonały przełączenia, stosować ramy prawne SIS II.

(17) Przewiduje się , że w trakcie okresu przełączania wszystkie państwa członkowskie będą po kolei dokonywały przełączenia aplikacji krajowej z SIS I na SIS II. Pod względem technicznym pożądane jest, aby państwa członkowskie, które dokonały przełączenia, były zdolne do użytkowania SIS II w pełnym zakresie od chwili przełączenia, i nie musiały czekać na dokonanie przełączenia przez pozostałe państwa członkowskie. W związku z tym konieczne jest stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz decyzji 2007/533/WSiSW od chwili rozpoczęcia procesu przełączania przez pierwsze państwo członkowskie. Ze względu na pewność prawa okres przełączania powinien trwać możliwie jak najkrócej i nie powinien przekraczać 12 godzin. Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW nie uniemożliwia państwom członkowskim, które nie dokonały jeszcze przełączenia lub które z powodów technicznych musiały od niego odstąpić, użytkowania SIS II w stopniu obejmującym jedynie funkcje SIS 1+ w okresie wzmożonego monitorowania. Aby we wszystkich państwach członkowskich obowiązywały te same standardy i warunki w odniesieniu do wpisów, przetwarzania danych i ochrony danych, należy do funkcjonowania SIS w państwach członkowskich, które jeszcze nie dokonały przełączenia, stosować ramy prawne SIS II.
A.

mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do ujednolicenia niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów z tymi zmianami wniosek zawiera zwykłe ujednolicenie istniejących tekstów, bez zmiany co do istoty;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 419/216

P7_TA(2012)0437

Zmiana koncencji w odniesieniu przetworzonego mięsa drobiowego między UE, Brazylią i Tajlandią ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. (07883/2012 – C7-0171/2012 – 2012/0046(NLE))

(Zgoda)

(2015/C 419/46)

Parlament Europejski,

— uwzględniając projekt decyzji Rady (07883/2012),

— uwzględniając projekt porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. (07884/2012),

— uwzględniając projekt porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. (07885/2012),

— uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 akapit pierwszy oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) podpunkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0171/2012),

— uwzględniając art. 81 i art. 90 ust. 7 Regulaminu,

— uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A7-0350/2012),

1. wyraża zgodę na zawarcie porozumień;
(17) W planie migracji ustalono , że w trakcie okresu przełączania wszystkie państwa członkowskie będą po kolei dokonywały przełączenia aplikacji krajowej z SIS I 1+ na SIS II. Pod względem technicznym pożądane jest, aby państwa członkowskie, które dokonały przełączenia, były zdolne do użytkowania SIS II w pełnym zakresie od chwili przełączenia i nie musiały czekać na dokonanie przełączenia przez pozostałe państwa członkowskie. W związku z tym konieczne jest stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz decyzji 2007/533/WSiSW od chwili rozpoczęcia procesu przełączania przez pierwsze państwo członkowskie. Ze względu na pewność prawa okres przełączania powinien trwać możliwie jak najkrócej i nie powinien przekraczać 12 godzin . Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW nie uniemożliwia państwom członkowskim, które nie dokonały jeszcze przełączenia lub które z powodów technicznych musiały od niego odstąpić, użytkowania SIS II w stopniu obejmującym jedynie funkcje SIS 1+ w okresie wzmożonego monitorowania. Aby we wszystkich państwach członkowskich obowiązywały te same standardy i warunki w odniesieniu do wpisów, przetwarzania danych i ochrony danych, należy do funkcjonowania SIS w państwach członkowskich, które jeszcze nie dokonały przełączenia, stosować ramy prawne SIS II.

(17) Przewiduje się , że w trakcie okresu przełączania wszystkie państwa członkowskie będą po kolei dokonywały przełączenia aplikacji krajowej z SIS I na SIS II. Pod względem technicznym pożądane jest, aby państwa członkowskie, które dokonały przełączenia, były zdolne do użytkowania SIS II w pełnym zakresie od chwili przełączenia, i nie musiały czekać na dokonanie przełączenia przez pozostałe państwa członkowskie. W związku z tym konieczne jest stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz decyzji 2007/533/WSiSW od chwili rozpoczęcia procesu przełączania przez pierwsze państwo członkowskie. Ze względu na pewność prawa okres przełączania powinien trwać możliwie jak najkrócej i nie powinien przekraczać 12 godzin. Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW nie uniemożliwia państwom członkowskim, które nie dokonały jeszcze przełączenia lub które z powodów technicznych musiały od niego odstąpić, użytkowania SIS II w stopniu obejmującym jedynie funkcje SIS 1+ w okresie wzmożonego monitorowania. Aby we wszystkich państwach członkowskich obowiązywały te same standardy i warunki w odniesieniu do wpisów, przetwarzania danych i ochrony danych, należy do funkcjonowania SIS w państwach członkowskich, które jeszcze nie dokonały przełączenia, stosować ramy prawne SIS II.
2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
(3)

Stosowanie techniki przeprowadzania kontroli wyrywkowej ustanowionej w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 do celów rozpatrywania wniosków o indywidualne traktowanie na zasadach rynkowych na podstawie art. 2 ust. 7 lit. c) tego rozporządzenia jest ponadto dopuszczalne przez zasady Światowej Organizacji Handlu. Przykładowo Panel Organu Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu w sporze DS405 (Unia Europejska — Środki antydumpingowe dotyczące niektórych rodzajów obuwia z Chin, raport przyjęty w dniu 22 lutego 2012 r.) stwierdził, że Chiny nie udowodniły, że Unia Europejska działała niezgodnie z art. 2.4 i 6.10.2 Porozumienia antydumpingowego, art. 15(a)(ii) Protokołu Przystąpienia Chin do WTO i paragrafów 151(e) oraz 151(f) sprawozdania Grupy Roboczej ds. Przystąpienia Chin do WTO, nie rozpatrując wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych od współpracujących chińskich producentów eksportujących nie objętych próbą dochodzenia pierwotnego.
(4a)

Do przyjmowania tymczasowych środków w celu odniesienia się do wyjątkowych i krytycznych okoliczności właściwe jest zastosowanie procedury doradczej, zważywszy na skutki tych tymczasowych środków i ich logiczną kolejność w odniesieniu do przyjęcia środków ostatecznych. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu takich tymczasowych środków spowodowałoby szkodę, która byłaby trudna do naprawienia, należy zezwolić Komisji na przyjęcie środków tymczasowych stosowanych w trybie natychmiastowym. [Popr. 2]
(11a)

Po zakończeniu okresu przejściowego Europejski Urząd Patentowy powinien nadal publikować dodatkowe tłumaczenie specyfikacji patentu europejskiego na język angielski, udostępniane dobrowolnie przez wnioskodawcę. Byłoby to korzystne z punktu widzenia międzynarodowego rozgłosu i ograniczałoby to możliwości argumentacji sprawcy naruszenia twierdzącego, jakoby działał on w dobrej wierze.
P7_TA(2012)0471

Przepisy przejściowe w zakresie dwustronnych umów inwestycyjnych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi ***II

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 2012 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy przejściowe w zakresie dwustronnych umów inwestycyjnych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi (11917/1/2012 – C7–0328/2012 – 2010/0197(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

(2015/C 434/23)

Parlament Europejski,

zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, publikacji tego aktu wraz z odnoszącym się doń oświadczeniem Parlamentu, Rady i Komisji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

(1) Dz.U. C 377 E z 7.12.2012, s. 203.

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji

Fakt, że niniejsze rozporządzenie, w tym motywy 17, 18 i 19, przewiduje korzystanie z procedur, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011, nie stanowi precedensu w odniesieniu do przyszłych uregulowań zezwalających Unii na upoważnienie państw członkowskich na mocy art. 2 ust. 1 TFUE do stanowienia praw i przyjmowania prawnie wiążących aktów w dziedzinach należących do wyłącznej kompetencji Unii. Ponadto w niniejszym rozporządzeniu korzystanie z procedury doradczej, a nie z procedury sprawdzającej, nie jest traktowane jako precedens w odniesieniu do przyszłych uregulowań ustanawiających ramy wspólnej polityki handlowej.
(6)

Wprowadzenie przez państwa członkowskie ograniczeń działalności w portach lotniczych w Unii w poszczególnych przypadkach może, mimo ograniczenia przepustowości tych portów, przyczynić się do zmniejszenia poziomu hałasu wokół portów lotniczych. Nieefektywne wykorzystanie przepustowości może jednak spowodować zakłócenia konkurencji czy zmniejszenie ogólnej efektywności unijnej sieci lotniczej. Z uwagi na fakt, że cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać w sposób wystarczający osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii za sprawą zharmonizowanych przepisów w sprawie wprowadzenia ograniczeń działalności w ramach procesu zarządzania hałasem, Unia może przyjąć środki, stosując się do zasad pomocniczości określonych w art. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. Taka zharmonizowana metoda nie wymusza celów w odniesieniu do jakości klimatu akustycznego, które nadal wynikają z dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (6) lub z innych przepisów europejskich, krajowych czy lokalnych, jak również nie przesądza o konkretnym doborze środków.
(19)

Według Międzynarodowego Funduszu Walutowego Republika Kirgiska należy go kategorii „krajów wschodzących i rozwijających się”; według Banku Światowego Republika Kirgiska należy do grupy „gospodarek o niskich dochodach” i krajów mających status „IDA-only”; według OHRLLS ONZ (3) Republika Kirgiska należy do kategorii „śródlądowych krajów rozwijających się”; według Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD Republika Kirgiska znajduje się na liście „innych krajów o niskich dochodach”. Dlatego też Republika Kirgiska powinna zostać uznana za kraj rozwijający się, w rozumieniu art. 208 TFUE, co uzasadnia wybór artykułu 209 TFUE jako podstawy prawnej niniejszej decyzji,
O.

mając na uwadze, że na mocy art. 328 ust. 1 TFUE do wzmocnionej współpracy może przystąpić w dowolnym momencie każde państwo członkowskie, które pragnie w niej uczestniczyć; mając na uwadze, że Komisja i państwa członkowskie uczestniczące we wzmocnionej współpracy powinny od początku i bezustannie propagować uczestnictwo jak największej liczby państw członkowskich oraz zachęcać do niego,
P7_TA(2012)0435

Wdrażanie porozumień zawartych przez UE w następstwie rokowań w ramach art. XXVIII GATT z 1994 r. ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrażania porozumień zawartych przez UE w następstwie rokowań przeprowadzonych w ramach art. XXVIII GATT z 1994 r., zmieniających i uzupełniających załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (COM(2012)0115 – C7-0079/2012 – 2012/0054(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2015/C 419/44)

Parlament Europejski,

Zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;

P7_TC1-COD(2012)0054

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 21 listopada 2012 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2012 w sprawie wdrażania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. i zmieniające i uzupełniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 1218/2012.)
(7) Wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT ( odwrotne obciążenie ) stanowi skuteczny środek natychmiastowego powstrzymania najbardziej znanych rodzajów uchylania się od opodatkowania w niektórych sektorach gospodarki. Jednakże z biegiem czasu, w miarę rozwoju sytuacji, może się również okazać konieczne dopuszczenie innych środków. W tym celu Rada powinna określić, w stosownych przypadkach i na wniosek Komisji, inne środki objęte zakresem mechanizmu szybkiego reagowania. Należy określić rodzaj środków, które mogą stanowić przedmiot upoważnienia, tak by zminimalizować czas konieczny do zatwierdzenia odstępstw przez Komisję.

(7) Wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku VAT ( „mechanizm odwrotnego obciążenia” ) stanowi skuteczny środek natychmiastowego powstrzymania najbardziej znanych rodzajów uchylania się od opodatkowania w niektórych sektorach gospodarki („oszustwo karuzelowe”) . Jednakże z uwagi na istnienie słabych punktów w systemie VAT oraz w zależności od rozwoju sytuacji może się również okazać konieczne dopuszczenie innych środków. W tym celu Komisja powinna w stosownych przypadkach zaproponować dowolny inny środek, który wszedłby w zakres mechanizmu szybkiego reagowania. Środek ten powinien zostać jednomyślnie zatwierdzony przez Radę po konsultacji z Parlamentem Europejskim. Należy w sposób dokładny i przejrzysty określić rodzaj środków, które mogą stanowić przedmiot upoważnienia, tak by zminimalizować czas konieczny do zatwierdzenia odstępstw przez Komisję.