[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 28.02.2006

COM(2006) 89 wersja ostateczna

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1907/90 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj ustanawia niektóre zasady wprowadzania jaj do obrotu, w tym znaczną liczbę zasad o charakterze bardzo technicznym.

Od czasu jego przyjęcia w 1990 r., rozporządzenie było zmieniane sześć razy. Dokonano pewnej liczby zmian, w celu wprowadzenia nowych wymogów, tak jak w przypadku znakowania jaj numerem wyróżniającym producenta, lub w celu dostosowania pewnych norm technicznych do nowych potrzeb rynkowych. Zmiany te spowodowały, że rozporządzenie stało się nieprzejrzyste.

Uproszczenie prawodawstwa wspólnotowego jest głównym punktem zainteresowania polityki rolnej oraz stanowienia prawa rolnego. Kwestia ta została podkreślona w ostatnim komunikacie Komisji w sprawie uproszczenia i udoskonalenia prawodawstwa zakresie wspólnej polityki rolnej [COM(2005) 509 wersja ostateczna z dnia 19 października 2005 r.]. Zastąpienie rozporządzenia Rady (WE) nr 1907/90 uproszczonymi i bardziej racjonalnymi przepisami oraz włączenie elementów technicznych do rozporządzenia wykonawczego Komisji powinno być rozpatrywane w tym kontekście.

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj[1], w szczególności jego art. 2 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,[2]

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Normy handlowe w odniesieniu do jaj mogą przyczynić się do poprawy jakości jaj oraz w konsekwencji do ułatwienia ich sprzedaży. Dlatego w interesie producentów, przedsiębiorców i konsumentów, należy zastosować normy handlowe w odniesieniu do jaj.

2. Doświadczenie zdobyte w trakcie stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1907/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj[3] ujawniło potrzebę wprowadzenia dalszych zmian oraz uproszczeń. Należy zatem uchylić i zastąpić nowym rozporządzeniem rozporządzenie (EWG) nr 1907/90.

3. Normy powinny być stosowane dla wszystkich jaj kur z gatunku Gallus gallus wprowadzonych do obrotu we Wspólnocie. Niezależnie od powyższego, wydaje się wskazane, aby zwolnić ze stosowania tych norm pewne formy sprzedaży bezpośredniej końcowemu konsumentowi prowadzonej przez producenta, w przypadku niewielkich ilości.

4. Należy wprowadzić jasne rozróżnienie pomiędzy jajami nadającymi się do bezpośredniego spożycia przez ludzi, a jajami nienadającymi się do bezpośredniego spożycia przez ludzi, w szczególności wylewkami i jajami inkubowanymi, które są przeznaczone dla przemysłu spożywczego i niespożywczego. Należy zatem rozróżnić dwie klasy jakości jaj, klasę A i B.

5. Konsument powinien być w stanie rozróżnić jaja różnej jakości i wagi oraz być w stanie zidentyfikować użytą metodę hodowli zgodnie z dyrektywą Komisji 2002/4/WE z dnia 30 stycznia 2002 r. w sprawie rejestracji zakładów hodujących kury nioski, objętych dyrektywą Rady 1999/74/WE[4]. Wymaganie to powinno zostać spełnione poprzez znakowanie jaj i opakowań.

6. Jaja powinny być oznakowane numerem wyróżniającym producenta zgodnie z dyrektywą 2002/4/WE w celu umożliwienia odróżnienia jaj wprowadzonych do obrotu z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi.

7. Aby uniknąć oszukańczych praktyk, jaja klasy A powinny być znakowane jak najszybciej po ich zniesieniu.

8. Zakłady pakowania jaj zatwierdzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego[5] powinny sortować jaja według jakości i wagi.

9. W celu zapewnienia, że zakłady pakowania mają odpowiednie wyposażenie do sortowania jaj i pakowania jaj klasy A, powinny one być zatwierdzone przez właściwe organy oraz otrzymać kod zakładu pakowania ułatwiający identyfikację jaj wprowadzonych do obrotu.

10. W interesie zarówno producentów jak i konsumentów istotne jest, aby jaja przywożone z państw trzecich były zgodne z normami wspólnotowymi. Jednakże niektóre specjalne przepisy obowiązujące w pewnych państwach trzecich mogą uzasadniać odstępstwa od tych norm, jeżeli zapewni się równoważność prawodawstwa.

11. Państwa członkowskie powinny wyznaczyć agencję lub agencje odpowiedzialne za nadzór nad przestrzeganiem niniejszego rozporządzenia. Procedury takiego nadzoru muszą być jednolite.

12. Państwa członkowskie powinny ustanowić zasady stosowania kar w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia.

13. Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady nr 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[6]i,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł I – Przedmiot i zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia warunki wprowadzania do obrotu we Wspólnocie jaj produkowanych we Wspólnocie lub przywożonych z państw trzecich.

Warunki wprowadzania do obrotu mają zastosowanie również w przypadku jaj przeznaczonych do wywozy poza Wspólnotę.

2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania w przypadku jaj sprzedawanych bezpośrednio końcowemu konsumentowi przez producenta:

a) w jego własnym gospodarstwie,

b) na rynku lokalnym w regionie produkcji danego państwa członkowskiego z wyjątkiem rynków aukcyjnych, lub

c) w handlu obwoźnym.

Artykuł 2 – Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „jaja” oznaczają jaja kurze w skorupkach, z kur z gatunku Gallus gallus, nadające się do spożycia przez ludzi lub przeznaczone do przetwórstwa spożywczego, z wyjątkiem jaj wylewek, jaj inkubowanych i jaj gotowanych;

2) „jaja wylewki” oznaczają jaja z uszkodzoną skorupką oraz błoną podskorupkową, co powoduje widoczność zawartości jaja;

3) „jaja inkubowane” oznaczają jaja od chwili wstawienia do inkubatora;

4) „wprowadzanie do obrotu” oznacza posiadanie lub wystawianie na sprzedaż, oferowanie na sprzedaż, sprzedawanie, dostawę lub jakąkolwiek inną formę wprowadzania na rynek;

5) „miejsce produkcji” oznacza zakład hodujący kury nioski zatwierdzony zgodnie z dyrektywą 2002/4/WE;

6) „zakład pakowania” oznacza zakład zatwierdzony zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, w którym jaja są sortowane według jakości i wagi;

7) „końcowy konsument” oznacza ostatecznego konsumenta środka spożywczego, który nie wykorzystuje żywności w ramach działalności przedsiębiorstwa sektora żywnościowego.

Artykuł 3 – Klasy jakości i wagi

1. Według jakości jaja sortuje się następująco:

- klasa A czyli „świeże”,

- klasa B czyli „drugiej jakości”.

2. Jaja klasy A sortuje się według klas wagowych.

3. Jaja klasy B są dostarczane wyłącznie do celów przemysłu spożywczego i niespożywczego.

Artykuł 4 – Znakowanie jaj

1. Jaja klasy A są znakowane numerem wyróżniającym miejsca produkcji zgodnie z pkt 2 Załącznika do dyrektywy 2002/4/WE, aby umożliwić między innymi identyfikację metod hodowli.

2. Znakowanie jaj zgodnie z ust. 1 odbywa się w miejscu produkcji lub w pierwszym zakładzie pakowania, do którego dostarcza się jaja.

3. W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 2, jaja sprzedawane przez producenta końcowemu konsumentowi na rynku lokalnym w regionie produkcji danego państwa członkowskiego są znakowane zgodnie z wymogami ust. 1 niniejszego artykułu.

Jednakże państwo członkowskie może zwolnić ze stosowania tego wymogu producentów, których gospodarstwo nie przekracza 50 kur niosek, jeżeli nazwa i adres gospodarstwa są podane w miejscu sprzedaży.

Artykuł 5 – Zakłady pakowania

1. Jaja są sortowane w zakładach pakowania według jakości i wagi.

2. Właściwy organ upoważnia zakłady pakowania do sortowania jaj i przydziela kod zakładu pakowania wszelkim przedsiębiorstwom lub producentom dysponującym odpowiednimi pomieszczeniami i wyposażeniem technicznym do sortowania jaj według jakości i wagi. Takie upoważnienie może zostać wycofane, jeżeli warunki określone w przepisach wykonawczych przyjętych zgodnie z art. 11 nie są już spełniane.

Artykuł 6 – Przywóz jaj

1. Na wniosek zainteresowanego państwa Komisja ocenia normy handlowe w odniesieniu do jaj obowiązujące w wywożących państwach trzecich. Ocena ta obejmuje przepisy związane ze znakowaniem i etykietowaniem, metodami hodowli i kontrolami, a także wdrażanie tych przepisów. Jeżeli okaże się, że stosowane przepisy zapewniają wystarczającą równoważność z prawodawstwem wspólnotowym, jaja przywożone z zainteresowanych krajów są znakowane numerem wyróżniającym odpowiadającym numerowi określonemu w art. 4 ust. 1.

2. W razie potrzeby Komisja przeprowadza negocjacje z państwami trzecimi w celu znalezienia właściwych sposobów na zapewnienie zgodności określonej w ust. 1 oraz zawarcia porozumień odnoszących się do takich zapewnień.

3. Jeżeli nie zostanie zapewniona wystarczająca równoważność przepisów, jaja przywożone z zainteresowanego państwa trzeciego są oznaczone kodem zezwalającym na identyfikację kraju pochodzenia oraz wskazującym, że metoda hodowli jest „nieokreślona”.

Artykuł 7 – Kontrole

1. Państwa członkowskie wyznaczają agencje, które sprawdzają przestrzeganie niniejszego rozporządzenia.

2. Agencje określone w ust. 1 sprawdzają produkty objęte niniejszym rozporządzeniem na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu, łącznie z załadunkiem, rozładunkiem i transportem. Obok losowego pobierania próbek, kontrole są przeprowadzane na podstawie analizy ryzyka, biorąc pod uwagę rodzaj i przerób danego zakładu, jak również przeszłe rejestry przedsiębiorcy dotyczące zgodności z normami handlowymi w odniesieniu do jaj.

3. W przypadku jaj klasy A przywożonych z państw trzecich, kontrole określone w ust. 2 przeprowadzane są w momencie odprawy celnej przed dopuszczeniem ich do swobodnego obrotu.

Jaja klasy B przywożone z państw trzecich są dopuszczone do swobodnego obrotu wyłącznie pod warunkiem, że ich przeznaczenie dla celów przemysłu przetwórczego zostaje sprawdzone w czasie odprawy celnej.

Artykuł 8 – Kary

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy w sprawie kar obowiązujących w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne działania dla zapewnienia ich stosowania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Artykuł 9 – Przekazywanie informacji

Państwa członkowskie i Komisja przekazują sobie informacje niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10 – Komitet

1. Komisję wspomaga Komitet Zarządzający ds. Mięsa Drobiowego i Jaj.

2. W przypadku odniesienia do niniejszego artykułu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres określony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na 1 miesiąc.

3. Komitet przyjmuje swój regulamin.

Artykuł 11 – Przepisy wykonawcze

Zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 2 przyjęte zostają szczegółowe przepisy wykonawcze do niniejszego rozporządzenia , dotyczące w szczególności:

1) częstotliwości zbiórki, dostaw, konserwowania i przygotowania jaj,

2) kryteriów jakości i sortowania według wagi, jak również wyjątków od wymagań związanych z sortowaniem,

3) danych na oznaczeniach jaj i ich opakowań,

4) badań i kontroli,

5) wymiany handlowej z państwami trzecimi,

6) produktów, o których mowa w art. 9.

Artykuł 12 – Uchylenie

1. Rozporządzenie (EWG) nr 1907/90 zostaje uchylone z dniem 1 lipca 2007 r.

2. Odniesienia do uchylonego rozporządzenia rozumiane są jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 13 – Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia … r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Tabela korelacji

Rozporządzenie (EWG) nr 1907/90 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 2 |

Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 1 ust. 1 |

Artykuł 2 ust. 3 | – |

Artykuł 2 ust. 4 | – |

Artykuł 3 | – |

Artykuł 4 | – |

Artykuł 5 ust. 1 i 3 | Artykuł 5 |

Artykuł 5 ust. 2 | – |

Artykuł 6 ust. 1 i 2 | Artykuł 3 |

Artykuł 6 ust. 3 | Artykuł 11 |

Artykuł 6 ust. 4 i 5 | – |

Artykuł 7 ust. 1 lit. a) | Artykuł 4 ust. 1 |

Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) | Artykuł 6 |

Art. 7 ust. 1 lit. d) | Artykuł 11 |

Artykuł 7 ust. 2 | – |

Artykuł 8 | – |

Artykuł 9 | – |

Artykuł 10 | – |

Artykuł 11 | – |

Artykuł 12 | – |

Artykuł 13 | – |

Artykuł 14 | – |

Artykuł 15 | – |

Art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze | Artykuł 1 ust. 2 |

Artykuł 17 | – |

Artykuł 18 | Artykuł 7 ust. 1 i 2 |

Artykuł 19 | – |

Artykuł 20 ust. 1 | Artykuł 11 |

Artykuł 20 ustęp 2–4 | – |

Artykuł 21 | Artykuł 8 |

Artykuł 22 ust. 1 | Artykuł 9 |

Artykuł 22a | – |

Artykuł 23 | Artykuł 12 |

Artykuł 24 | Artykuł 13 |

Załącznik I | Załącznik |

[1] Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

[2] Dz.U. C […] z […], str. […]

[3] Dz.U. L 173 z 6.7.1990, str. 5. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1039/2005 (Dz.U. L 172 z 5.7.2005, str. 1).

[4] Dz.U. L 30 z 31.1.2002, str. 44. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

[5] Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 55. Sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 22.

[6] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.