[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 17.5.2010

KOM(2010)241 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI

Konsultacje w sprawie uprawnień do połowów na 2011 r.

KOMUNIKAT KOMISJI

Konsultacje w sprawie uprawnień do połowów na 2011 r.

1. Wprowadzenie 3

2. Nowe działania polityczne 3

3. Stan zasobów 4

3.1. Informacje ogólne 4

3.2. Migrujące stada pelagiczne 5

3.3. Morze Północne, cieśniny Skagerrak i Kattegat 5

3.4. Wody na zachód od Szkocji, Morze Irlandzkie i Morze Celtyckie 5

3.5. Zatoka Biskajska i wody iberyjsko-atlantyckie 5

3.6. Gatunki głębinowe 6

3.7. Morze Bałtyckie 6

3.8. Morze Śródziemne 6

4. Ustalanie uprawnień do połowów 6

4.1. Ustalanie TAC 6

4.2. Nakład połowowy 7

5. Zarządzanie za pomocą planów długoterminowych 8

6. Zmiany w metodzie pracy przed wejściem w życie planów długoterminowych 8

7. Harmonogram przedstawiania wniosków 9

8. Dialog z zainteresowanymi podmiotami 10

9. Podsumowanie 10

WPROWADZENIE

Niniejszy dokument jest piątym z corocznych komunikatów przedstawiających metodę pracy Komisji stosowaną do określania uprawnień do połowów (kwot i nakładu połowowego) dla rybaków europejskich i na wodach europejskich. Komunikat stanowi podstawę konsultacji z zainteresowanymi podmiotami i państwami członkowskimi.

Proponowane uprawnienia do połowów są zgodne z siedmioma następującymi zasadami przewodnimi:

zgodnie z głównymi celami wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb)[1] uprawnienia do połowów należy ustanawiać na poziomie gwarantującym eksploatację zasobów zrównoważoną pod względem środowiskowym, gospodarczym i społecznym;

aby zapewnić stabilne i przewidywalne ramy dla podmiotów utrzymujących się z rybołówstwa i uniknąć niepotrzebnych zmian kwot, roczne odchylenia powinny być możliwie ograniczone;

należy przestrzegać zobowiązań międzynarodowych, w tym zobowiązania na rzecz odbudowy zasobów w celu uzyskania maksymalnej produktywności[2]. Aby osiągnąć uzgodnione cele dotyczące roku 2015, w przypadku uprawnień na rok 2011 Komisja zamierza zmienić metodę pracy stosowaną w odniesieniu do 2010 r.

należy zrealizować obowiązujące plany długoterminowe;

należy ograniczyć połowy stad, które są nadmiernie eksploatowane, oraz odbudować stada uszczuplone;

proponowane uprawnienia opierają się na opiniach Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF), które zazwyczaj są oparte na opiniach Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES);

należy stosować zasadę ostrożnego zarządzania zasobami: brak danych nie stanowi dowodu na zrównoważenie zasobów.

NOWE DZIAłANIA POLITYCZNE

W 2011 r. należy kontynuować działania zmierzające do osiągnięcia celów dotyczących maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY) do roku 2015. Wiele ważnych stad jest obecnie objętych planami długoterminowymi, które określają cele dotyczące maksymalnego podtrzymywalnego połowu (Fmsy). Plany te należy zrealizować, a zarówno w przypadku nowych planów, jak i obowiązujących planów, które wymagają weryfikacji w celu dostosowania celów dotyczących MSY, Komisja przedstawi odpowiednie wnioski oparte na Fmsy.[3]

W przypadku stad, co do których nie zaproponowano jeszcze planów długoterminowych, należałoby dążyć do osiągnięcia MSY poprzez stopniowe ograniczanie śmiertelności połowowej od roku połowowego 2011 do 2014 do poziomu Fmsy oraz poprzez eksploatację tych stad na poziomie Fmsy od 2015 r. Licząc od 2011 r., oznacza to cztery identyczne etapy.

W kontekście bardziej regionalnego podejścia do realizacji WPRyb Komisja chciałaby zasięgnąć opinii zainteresowanych podmiotów w sprawie przekazania zarządzania całkowitymi dopuszczalnymi połowami (TAC), które dotyczą tylko jednego państwa członkowskiego, temu państwu członkowskiemu – z zastrzeżeniem zobowiązań długoterminowych dotyczących wymogów w zakresie sprawozdawczości i dobrej praktyki zarządzania.

W 2008 i 2009 r. osiągnięto lepsze dostosowanie poszczególnych TAC do obszarów biologicznych. Na 2011 r. rozważy się podział obszaru VIId i VIIe w odniesieniu do TAC dla gładzicy.

STAN ZASOBÓW

Informacje ogólne

W odniesieniu do zasobów ryb widoczne są pierwsze korzystne zmiany (załącznik Ia).

• Liczba stad, które nie są przeławiane, wzrosła z 2 w 2005 r. do 11 w 2010 r.

• Liczba stad, w stosunku do których zalecono wstrzymanie połowów, zmniejszyła się z 20 do 14.

• Liczba stad „poza bezpiecznymi granicami biologicznymi” (w stosunku do których nie zalecono jednak wstrzymania połowów) zmniejszyła się z 30 w 2003 r. do 22 w 2010 r.

• Co prawda całkowite dopuszczalne połowy (TAC) nadal ustanawia się na o wiele wyższych poziomach niż zalecane przez naukowców, lecz nadwyżka ta zmniejszyła się z ok. 47 % do 34 % w 2010 r.

Jednak liczba stad, w odniesieniu do których naukowcy nie wydali opinii z uwagi na problemy związane z jakością danych lub inne przyczyny, jest obecnie wyższa (42 w porównaniu ze średnią wynoszącą 35). Dotyczy to smuklic, dorsza i soli w Morzu Celtyckim oraz soli w zachodniej części kanału La Manche, aczkolwiek dokonano pewnych postępów w ocenie stad homarca.

Wprawdzie świadczy to o poprawie sytuacji, ale to dopiero początek długiego procesu. Odbudowa stad nadal stoi pod znakiem zapytania, a działania zapobiegające przeławianiu należy kontynuować.

Migrujące stada pelagiczne

Ustalenia dotyczące makreli w 2010 r. pozwoliłyby na połowy prawie o 40 % wyższe niż połów zrównoważony, który ustanowiono by, gdyby miał zastosowanie plan długoterminowy uzgodniony między UE, Norwegią i Wyspami Owczymi w 2009. UE, Norwegia, Wyspy Owcze, Rosja i Islandia nie zawarły porozumienia dotyczącego połowów tego stada w 2010 r. Stado jest teraz na wysokim poziomie liczebności, ale istnieje ryzyko szybkiego uszczuplenia, jeżeli zarządzanie nie będzie racjonalne.

Stada błękitka i stada śledzia w Morzu Północnym charakteryzują się niskim poziomem rekrutacji, ale TAC został w związku z tym odpowiednio dostosowany.

Morze Północne, cieśniny Skagerrak i Kattegat

W przypadku tych wód sytuacja rozwija się korzystniej niż na innych obszarach. Liczba stad poza bezpiecznymi granicami biologicznymi spadła z 8 do 6, a liczba stad, które nie są przeławiane, wynosi obecnie 5, przy czym w ubiegłym roku wynosiła ona zaledwie 2. Wartości TAC na 2010 r. przekraczały zalecenia naukowców o 17 %, w porównaniu z 37 % w 2009 r. Jednak liczba stad, w odniesieniu do których naukowcy nie wydali opinii, wzrosła z 10 do 11.

Wody na zachód od Szkocji, Morze Irlandzkie i Morze Celtyckie

Podobnie jak w 2008 r., wiele stad jest uszczuplonych, a powszechnie występujące problemy z rejestracją połowów i innych danych uniemożliwiły ocenę zasobów w przypadku 29 z 48 stad. Z 18 stad, w odniesieniu do których można było ocenić MSY, 13 uznano za przełowione. W przypadku dziesięciu stad zalecono zamknięcie łowisk. Odnotowano również pewne symptomy poprawy, takie jak zwiększenie liczebności śledzia w Morzu Celtyckim. Wartości TAC przewyższały zalecenia naukowców o 49 %.

Zatoka Biskajska i wody iberyjsko-atlantyckie

W odniesieniu do 17 stad w tym obszarze dostępnych jest niewiele ocen. Wiadomo, że sola w Zatoce Biskajskiej mieści się w bezpiecznych granicach biologicznych. Cztery stada są przełowione, a dwa (południowe stado morszczuka i sardela) przekroczyły bezpieczne granice biologiczne. Poziom TAC przekraczał zalecenia naukowców o średnio 55 %. W przypadku trzech stad zalecono zamknięcie łowisk.

Poziomy TAC w przypadku południowego stada morszczuka zostały przekroczone, a nakład połowowy oraz śmiertelność połowowa niedawno wzrosły. Realizacja planu zarządzania jest niewystarczająca, aby odpowiednio kontrolować połowy i zmniejszyć śmiertelność połowową.

Gatunki głębinowe

Opinia naukowa w odniesieniu do większości stad zaleca albo zmniejszenie połowów, albo wstrzymanie ich rozwoju do czasu rozstrzygnięcia, czy są one zrównoważone. Niektórych gatunków, na przykład gardłosza atlantyckiego, nie należy w ogóle poławiać. W przypadku innych stad, takich jak brosma, molwa i morlesz bogar, możliwe jest osiągnięcie bardziej zrównoważonych poziomów połowów w perspektywie długoterminowej, w zależności od obszaru połowów. Latem 2010 r. zostanie wydana nowa dwuletnia opinia naukowa obejmująca lata 2011 i 2012.

Morze Bałtyckie

Dwa stada są poławiane na poziomach Fmsy lub poniżej tych poziomów. Pozostałe 5 stad jest przełowione. Średni odsetek, o który TAC przewyższa zalecenia naukowców, wynosi 16 % dla 2010 r. w porównaniu z 22 % w 2009 r. Liczba stad, w odniesieniu do których naukowcy nie wydali opinii, spadła z 3 do 2.

Morze Śródziemne

Chociaż w ostatnim dziesięcioleciu stada denne i małe stada pelagiczne podlegały ocenie naukowej przeprowadzanej regularnie między innymi przez STECF oraz Naukowy Komitet Doradczy Generalnej Komisji ds. Rybołówstwa na Morzu Śródziemnym (GFCM-SAC), dopiero w 2009 r. STECF przedstawił zestawienie dotyczące stad śródziemnomorskich w kontekście biologicznych punktów odniesienia (załącznik Ib).

Dostępne są oceny dla zaledwie 16 ze 102 gatunków, które należałoby oszacować (nie wliczając w to spodoustych, tuńczyków i gatunków tuńczykopodobnych). W ramach tych 16 gatunków możliwa była identyfikacja i ocena 42 stad biologicznych. W przypadku kolejnych 18 stad możliwa była jedynie identyfikacja, ale stan stada i natężenie połowów są nadal nieznane.

Z 42 stad, w odniesieniu do których możliwe było oszacowanie bezpiecznych granic biologicznych, 40 % stad znajdowało się w bezpiecznych granicach biologicznych, a 60 % – poza tymi granicami. Z 46 stad, w przypadku których możliwa była ocena przełowienia w odniesieniu do MSY, 54 % uznano za przełowione, a 46 % – za nieprzełowione.

USTALANIE UPRAWNIEń DO POłOWÓW

Ustalanie TAC

Przełowienie i uszczuplenie zasobów wynikają częściowo z pozwolenia na zbyt duże połowy i zbyt wysoki nakład połowowy. Poziomy TAC (które nie ograniczają połowów odrzucanych) przyjęte przez Radę na podstawie wniosku Komisji są około 48 % wyższe niż połów zrównoważony (tabela, 4, załącznik Ia). Fakt, że odsetek ten spadł do 34 % w 2010 r., jest pozytywny, ale konieczne są dalsze działania na rzecz odpowiedzialnych połowów. Zdecydowane dążenie do rozwiązań opartych na MSY (sekcja 2) powinny przyczynić się do poprawy sytuacji.

W wielu przypadkach wnioski Komisji różniły się od opinii naukowych, ponieważ poziom zmiany TAC ograniczono do określonego odsetka. Poza znanymi problemami związanymi z egzekwowaniem przepisów jedną z przyczyn niewielkiej liczebności zasobów morskich jest ustalanie kwot na zbyt wysokich poziomach.

Nakład połowowy

Niezbędne jest dostosowanie nakładu połowowego w przypadku kilku planów długoterminowych (dla dorsza w Morzu Północnym i Morzu Bałtyckim, gładzicy i soli w Morzu Północnym, soli w zachodniej części kanału La Manche, południowego stada morszczuka oraz homara norweskiego). W większości obszarów po wprowadzeniu planów zmniejszono nakład połowowy, lecz nie nastąpiło to w obszarach VIIIc oraz IXa w odniesieniu do południowego stada morszczuka i stada homarca[4] (załącznik II).

W przypadku planów dotyczących dorsza i ryb płastugokształtnych w Morzu Północnym[5] przejście z systemu opartego na dniach przebywania na morzu, w zależności od rodzaju statku, na system kilowatodni, w zależności od grupy nakładu połowowego, powinno zakończyć się w 2010 r. Obliczanie wartości odniesienia może wymagać pewnych udoskonaleń. W odniesieniu do niektórych narzędzi i obszarów regulowanych obydwa plany wywierają wpływ na nakład połowowy. Stosowanie zawartych w planach przepisów o dostosowywaniu nakładu połowowego do narzędzi, których dotyczą obydwa plany, jak dotąd nie spowodowało poważniejszych problemów. Plan dotyczący ryb płastugokształtnych zostanie zweryfikowany w 2010 r., a przegląd planu dotyczącego dorsza powinien nastąpić w 2011 r. Przydziały nakładu połowowego na 2011 r. będą zgodne z obowiązującymi planami.

W przypadku stad objętych planami, które określają dostosowanie poziomów nakładu na podstawie opinii naukowej, Komisja przedstawi – jeżeli STECF nie wyda konkretnej opinii – wniosek możliwie jak najbardziej zbliżony do założeń planu.

Komisja zasięgnie osobno opinii zainteresowanych podmiotów i państw członkowskich na temat zarządzania nakładem na Morzu Celtyckim.

W ostatnich latach nakład na Morzu Bałtyckim przesunął się w kierunku zachodnim i do 2008 r. zmniejszył się o 14 % w porównaniu z rokiem 2002. Nastąpiło przejście na narzędzia nieregulowane poławiające głównie gatunki pelagiczne. Przydziały nakładu połowowego na 2011 r. będą zgodne z obowiązującym planem dotyczącym dorsza. Ocenę planu dotyczącego dorsza bałtyckiego[6] przewidziano na koniec 2010 r.

Decyzje dotyczące nakładu połowowego związane z gatunkami głębinowymi na północno-wschodnim Atlantyku będą oparte na zaleceniu NEAFC z 2009 r. w tej sprawie, które dotyczy lat 2010, 2011 i 2012 oraz mówi, że stosowany nakład nie powinien przekraczać 65 % najwyższego poziomu nakładu w połowach dalekomorskich odnotowanego w latach wcześniejszych w odniesieniu do przedmiotowych gatunków.

ZARZąDZANIE ZA POMOCą PLANÓW DłUGOTERMINOWYCH

Plany długoterminowe pozostają w centrum zainteresowania polityki Komisji. Należy realizować zarówno rozporządzenia wspólnotowe dotyczące planów długoterminowych, jak i plany opracowane na mocy porozumień międzynarodowych. Tego rodzaju plany okazały się bardziej skuteczne w zarządzaniu zasobami i poprawiły proces podejmowania decyzji.

W 2009 r. nie weszły w życie żadne nowe plany. Na 2010 r. przewidziano:

- przyjęcie planów dotyczących sardeli i zachodniego stada ostroboka;

- wnioski Komisji w sprawie planów dotyczących plamiaka w wodach na zachód od Szkocji oraz śledzia w Morzu Celtyckim;

- kontynuację przeglądu planów dotyczących północnego stada morszczuka, południowego stada morszczuka i homarca oraz soli w Zatoce Biskajskiej;

- ocenę planu wieloletniego dotyczącego dorsza w Morzu Bałtyckim.

Ponadto w 2010 r. nadal prowadzone będą prace nad objęciem zarządzaniem długoterminowym większej liczby stad, w tym łososia i stad pelagicznych w Morzu Bałtyckim i kilku łowisk śródziemnomorskich. W przypadku gdy w oczekiwaniu na przyjęcie takich planów Rada i Komisja zadeklarowały określone zamiary dotyczące zasad odłowu, będą one odzwierciedlone we wnioskach Komisji.

ZMIANY W METODZIE PRACY PRZED WEJśCIEM W żYCIE PLANÓW DłUGOTERMINOWYCH

Aby osiągnąć poziom maksymalnego podtrzymywalnego połowu (Fmsy) (załącznik III), niezbędne jest dostosowanie dotychczasowej metody pracy. Dla stad, które są przełowione, ale mieszczą się w bezpiecznych granicach biologicznych, zostaną zaproponowane takie zmiany TAC, aby do 2015 osiągnięto śmiertelność połowową zapewniającą MSY. Ograniczenie zmian TAC zostanie zwiększone z 15 % do 25 %, aby nie utrudnić osiągnięcia MSY.

W przypadku stad, które są przełowione i przekroczyły bezpieczne granice biologiczne, obowiązujące przepisy zostaną zmienione tak, aby dążyć do osiągnięcia MSY do 2015 r. Minimalne zmniejszenie śmiertelności połowowej o 30 % zostanie zachowane w niezbędnych przypadkach.

W 2009 r. zwrócono się o wydanie opinii naukowej w sprawie TAC dla stad, w przypadku których połowy nie były możliwe. Nadal nie otrzymano pełnej odpowiedzi w tej kwestii, a wniosek określony w załączniku IV przedłożono ponownie kierując go zarówno do ICES, jak i do STECF (dodano drobne wyjaśnienie w ust. 1). Ponadto procedura ad hoc dla ustanawiania TAC w odniesieniu do stad, co do których nie wydano opinii (tzw. „kategoria 11”), zostanie omówiona z państwami członkowskimi, regionalnymi komitetami doradczymi (RAC), ICES oraz STECF.

Państwa członkowskie powinny wprowadzić krzyżowe kontrole danych i ulepszyć przekazywania danych. Ramy gromadzenia danych[7] pozwolą udoskonalić niektóre kwestie związane z danymi poprzez zwiększenie liczby gatunków objętych obowiązkowym ich gromadzeniem, w tym poprzez badania prowadzone na morzu. Obecna reforma systemu kontroli WPRyb powinna zaradzić tym niedociągnięciom, przewidując udoskonalenie satelitarnego systemu monitorowania statków, jak również szybsze i szerzej zakrojone wdrożenie elektronicznego dziennika połowowego.

Dostępne uprawnienia do połowów zależą od stanu zasobów ryb, na które wpływają nie tylko połowy wyładowane, ale także połowy dokonane i odrzucone. Komisja przywiązuje duże znaczenie do zmniejszenia odrzutów, ponieważ udowodnione i udokumentowane ograniczenie odrzutów może przyczynić się do zwiększenia TAC. W związku z tym w 2010 r. Komisja przeanalizuje wyniki inicjatyw dotyczących zmniejszenia odrzutów.

HARMONOGRAM PRZEDSTAWIANIA WNIOSKÓW

Przewidziano następujący harmonogram prac:

Rozporządzenie w sprawie uprawnień do połowów | Udostępnienie opinii naukowej | Wniosek Komisji | Ewentualne przyjęcie przez Radę |

Morze Czarne | Listopad | Październik (+) | Grudzień |

Morze Bałtyckie | Maj | Początek września | Październik |

Gatunki głębinowe | Lipiec | Koniec września | Listopad |

Atlantyk, Morze Północne i inne obszary | Lipiec (*) | Koniec października | Grudzień |

(+) zakończenie w listopadzie

(*) zakończenie w październiku

Planuje się omówienie niniejszego komunikatu z państwami członkowskimi na czerwcowym posiedzeniu Rady w 2010 r.

DIALOG Z ZAINTERESOWANYMI PODMIOTAMI

Komisja wysoko ceni wkład zainteresowanych podmiotów w kwestię uprawnień do połowów. Podczas zeszłorocznych konsultacji zainteresowane podmioty przedstawiły następujące główne zagadnienia, które należy uwzględnić w komunikacie dotyczącym uprawnień do połowów:

(i) należy opracować analizę społeczno-gospodarczą,

(ii) ustanawiając uprawnienia do połowów, należy uwzględnić inne rozporządzenia i dyrektywy unijne oraz

(iii) opisując stan zasobów, należy przyjąć podejście regionalne.

Powyższe uwagi zostały w miarę możliwości uwzględnione. Jednak czynniki społeczne i gospodarcze można wziąć pod uwagę wyłącznie przy opracowywaniu planów długoterminowych, a nie w przypadku corocznych opinii.

Podczas opracowywania środków zarządzania określonymi stadami, np. w celu ochrony homarców na obszarze Porcupine Bank, zasięgnięto opinii regionalnych komitetów doradczych. Regionalny Komitet Doradczy ds. Wód Północno-Zachodnich (NWWRAC) zaproponował sezonowe zamknięcie łowiska, co spotkało się z poparciem STECF, a następnie również Komisji.

Regionalne Komitety Doradcze zwróciły także uwagę na niską jakość danych dotyczących wielu stad. Aby przedstawić wiarygodne opinie naukowe, niezbędne są rzeczowe informacje na temat połowów i stad ryb. Zainteresowane podmioty zachęca się do pełnego wprowadzenia obowiązujących systemów sprawozdawczości połowowej i zbierania danych. W tym celu zainteresowane podmioty zostaną zaproszone do udziału w przeglądach jakości danych.

Poprawne dane są niezbędne dla prawidłowego zarządzania rybołówstwem. Dzięki solidnej podstawie, czyli informacjom, zainteresowane podmioty będą również lepiej doradzać Komisji w sprawie zrównoważonych praktyk połowowych.

PODSUMOWANIE

Komisja zwraca się do państw członkowskich, regionalnych komitetów doradczych oraz Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa i Akwakultury (ACFA) o przedstawienie opinii na temat określonego powyżej sposobu wypełniania w 2011 r. spoczywającego na Komisji obowiązku w zakresie zarządzania zasobami w celu osiągnięcia zrównoważenia zgodnie z założeniami wspólnej polityki rybackiej.

Jednak należy podkreślić, że Komisja może wykorzystać opinie zainteresowanych podmiotów jedynie, jeśli opracowano je na podstawie podejścia do zrównoważonego rybołówstwa, które jest oparte na dowodach: oznacza to, że opinie zainteresowanych podmiotów należy poprzeć odpowiednimi danymi.

Aby wyniki konsultacji wykorzystać w odpowiednim terminie, Komisja zwraca się z prośbą, aby uwagi dotyczące niniejszego komunikatu zgłaszać do dnia 1 czerwca 2010 r. W dniach 28-29 czerwca przewidziano dyskusję na szczeblu politycznym z państwami członkowskimi podczas posiedzenia Rady ds. Rybołówstwa.

ZAŁĄCZNIK Ia – Stada w północno-wschodnim Atlantyku i wodach sąsiadujących

Tabela 1. Opinia naukowa dotycząca stanu stada | Liczba stad ryb |

2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | Średnio |

Stada znajdujące się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi | 30 | 29 | 26 | 26 | 26 | 28 | 27 | 22 | 27 |

Stada znajdujące się w bezpiecznych granicach biologicznych | 12 | 10 | 14 | 11 | 12 | 13 | 12 | 15 | 12 |

Stan stada nieznany z powodu niepełnych danych | 48 | 53 | 53 | 57 | 58 | 55 | 57 | 60 | 55 |

Liczba stad ryb |

Tabela 2. Opinia naukowa dotycząca przełowienia | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | Średnio |

Poziom połowów ryb z danego stada jest znany w porównaniu z poziomem maksymalnego podtrzymywalnego połowu | 34 | 23 | 32 | 33 | 35 | 39 | 33 |

Stado jest przełowione | 32 | 21 | 30 | 29 | 30 | 28 | 28 |

Stado jest poławiane na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu | 2 | 2 | 2 | 4 | 5 | 11 | 4 |

Liczba stad ryb |

Tabela 3. Opinia naukowa w „sytuacji krytycznej” | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | Średnio |

Opinia naukowa zalecająca wstrzymanie połowów | 24 | 13 | 12 | 14 | 20 | 18 | 17 | 14 | 17 |

Tabela 4. Różnica między TAC a połowami zrównoważonymi | Liczba stad ryb |

2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | Średnio |

Nadwyżka TAC w stosunku do połowu zrównoważonego[8] (w %) | 46 % | 49 % | 59 % | 47 % | 45 % | 51 % | 48 % | 34 % | 47 % |

Tabela 5. Podsumowanie opinii naukowej dotyczącej uprawnień do połowów | Liczba stad ryb |

2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | Średnio |

Stada, w przypadku których można przewidzieć wielkość stada i śmiertelność połowową | 40 | 34 | 40 | 31 | 29 | 30 | 34 | 36 | 34 |

Stada, w przypadku których opinia naukowa dotycząca uprawnień do połowów jest dostępna | 59 | 52 | 54 | 65 | 61 | 62 | 63 | 60 | 60 |

Stada, w przypadku których opinie naukowe nie są dostępne | 31 | 40 | 39 | 29 | 35 | 34 | 33 | 42 | 35 |

ZAŁĄCZNIK Ib – Stada w Morzu Śródziemnym

Tabela 1 – Opinia naukowa dotycząca stanu stad śródziemnomorskich | Liczba stad | % |

Stada znajdujące się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi | 17 | 28,3 |

Stada znajdujące się w bezpiecznych granicach biologicznych | 25 | 41,7 |

Stan stada nieznany z powodu niepełnych danych | 18 | 30,0 |

Liczba stad ogółem (16 gatunków) | 60 | 100 |

Gatunki sklasyfikowane zgodnie z powyższymi kryteriami | 16 | 15,7 |

Inne gatunki niesklasyfikowane z powodu niepełnych danych | 86 | 84,3 |

Uwzględnione gatunki | 102 | 100 |

Tabela 2 – Opinia naukowa dotycząca przełowienia stad śródziemnomorskich | Liczba stad | % |

Stado jest przełowione | 25 | 54,3 |

Stado jest poławiane na poziomie MSY | 21 | 45,7 |

Poziom połowów jest znany w porównaniu z poziomem MSY | 46 | 76,7 |

Poziom połowów jest nieznany w porównaniu z poziomem MSY | 14 | 23,3 |

Liczba stad ogółem (16 gatunków) | 60 | 100 |

Gatunki sklasyfikowane zgodnie z powyższymi kryteriami | 16 | 15,7 |

Inne gatunki nieuwzględnione z powodu niepełnych danych | 86 | 84,3 |

Uwzględnione gatunki | 102 | 100 |

ZAŁĄCZNIK II – Nakład połowowy regulowany na mocy planów wieloletnich, zgodnie z danymi przekazanymi STECF przez państwa członkowskie

[pic]

Wykres 1. Regulowany nakład połowowy w zachodniej części Morza Bałtyckiego (Podrejon ICES 22 do 24).

[pic]

Wykres 2. Regulowany nakład połowowy w środkowej części Morza Bałtyckiego (obszary 25 do 28)[9].

[pic]

Wykres 3. Regulowany nakład połowowy w cieśninie Kattegat (IIIaS).

[pic]

Wykres 4. Regulowany nakład połowowy na Morzu Północnym, w cieśninie Skagerrak i wschodniej części kanału La Manche (IV, IIIa oraz VIId).

[pic]

Wykres 5. Regulowany nakład połowowy na Morzu Irlandzkim (VIIaN).

[pic]

Wykres 6. Regulowany nakład połowowy na wodach na zachód od Szkocji (VI).

[pic]

Wykres 7. Regulowany nakład połowowy w zachodniej części kanału La Manche (VIIe).

[pic]

Wykres 8. Regulowany nakład połowowy w wodach iberyjsko-atlantyckich (VIIIc oraz IXa).

ZAŁĄCZNIK III – Zasady ustanawiania TAC

Decyzje w sprawie TAC należy podejmować na podstawie opinii naukowych przedstawianych przez STECF, który uwzględnia w nich biologiczny, społeczny i gospodarczy punkt widzenia.

W zależności od poziomu zagrożenia, dla każdego stada powinny obowiązywać różne zasady. Stada są bardzo zagrożone, jeżeli ich biomasa spada poniżej „poziomu ostrożnościowego (Bpa)” – czyli poziomu, na którym istnieje ryzyko, że rozrodczość stada ulegnie zmniejszeniu – lub jeżeli wskaźnik śmiertelności połowowej przewyższa „wskaźnik ostrożnościowy” (Fpa). Wskaźnik śmiertelności połowowej (F) to roczny połów podzielony przez średnią wielkość stada w ciągu roku.

Jeżeli dane stado jest mniejsze niż Bpa lub jest poławiane na poziomie wyższym od Fpa, oznacza to, że znajduje się ono „poza bezpiecznymi granicami biologicznymi” i vice versa .

Jeżeli TAC obejmuje kilka gatunków, stosuje się zasadę dotyczącą najbardziej zagrożonego gatunku.

W poniższej tabeli tłustym drukiem zaznaczono zmiany w dotychczasowych zasadach.

Kategoria | Opinia naukowa | Sposób ustanawiania TAC |

1 | Stado eksploatowane na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. | TAC należy ustanowić zgodnie z przewidywanym połowem odpowiadającym śmiertelności połowowej, która zapewni najwyższy odłów w perspektywie długoterminowej, ale nie należy zmieniać TAC o więcej niż 25 %. |

2 | Stada nadmiernie eksploatowane w porównaniu z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, ale mieszczące się w bezpiecznych granicach biologicznych. | TAC należy ustanowić zgodnie z wyższą z następujących wartości: a) przewidywanym połowem odpowiadającym najwyższemu odłowowi w perspektywie długoterminowej[10], lub b) połowem odpowiadającym ograniczeniu wskaźnika śmiertelności połowowej o jedną czwartą różnicy między obecną śmiertelnością połowową a poziomem, który zapewni najwyższy odłów w perspektywie długoterminowej, ale nie należy zmieniać TAC o więcej niż 25 %. |

3 | Stada znajdujące się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi. | TAC należy ustanowić zgodnie z wyższą z następujących wartości: a) przewidywanym połowem odpowiadającym najwyższemu odłowowi w perspektywie długoterminowej, lub b) połowem odpowiadającym ograniczeniu wskaźnika śmiertelności połowowej o wyższą z następujących wartości: (i) 30 % (ii) jedną czwartą różnicy między obecną śmiertelnością połowową a poziomem, który zapewni najwyższy odłów w perspektywie długoterminowej ale nie należy zmniejszać TAC o więcej niż 30 % jeżeli śmiertelność połowowa nie wzrasta. |

4 | Stado jest objęte planem długoterminowym, a naukowcy zalecają połowy odpowiadające temu planowi. | TAC należy ustanowić zgodnie z odpowiednim planem. Niniejsza kategoria jest najważniejsza ze wszystkich kategorii. |

5 | Stado krótko żyjące, nie można określić rocznej prognozy. | Należy ustanowić tymczasowe TAC, które zostanie zmienione wraz z uzyskaniem nowych informacji w ciągu roku. |

6* | Stan stada nie jest dokładnie znany, a STECF zaleca odpowiedni poziom połowów. | TAC należy ustanowić zgodnie z opinią STECF, ale nie należy zmieniać TAC o więcej niż 15 %. |

7* | Stan stada nie jest dokładnie znany, a STECF zaleca ograniczenie nakładu połowowego. | TAC należy zmniejszyć o maksymalnie 15 %, a STECF powinien przedstawić opinię dotyczącą właściwego poziomu nakładu połowowego. |

8* | Stan stada nie jest dokładnie znany, a zdaniem STECF liczebność stada wzrasta. | TAC należy zwiększyć o maksymalnie 15 %. Nie należy zwiększać nakładu połowowego §. |

9* | Stan stada nie jest dokładnie znany, a zdaniem STECF liczebność stada maleje. | TAC należy zmniejszyć o maksymalnie 15 %. Należy zmniejszyć nakład połowowy §. |

10 | STECF zaleca całkowite wstrzymanie połowów, jak największe ograniczenie połowów lub podobne rozwiązanie. | TAC należy zmniejszyć o co najmniej 25 %. Należy wprowadzić środki odbudowy stada, w tym ograniczenie nakładu połowowego i wprowadzenie bardziej selektywnych narzędzi połowowych. |

11 | Brak opinii STECF lub stan stada nie jest dokładnie znany, a STECF nie wydał opinii na temat zwiększenia lub zmniejszenia liczebności stada. | TAC należy dostosować do ostatnich faktycznych poziomów połowów, ale nie należy go zmieniać o więcej niż 15 % rocznie, lub państwa członkowskie powinny opracować plan wdrożenia zmierzający do szybkiego uzyskania opinii naukowej. Nie należy zwiększać nakładu połowowego §. |

* Zasada ta może ulec zmianie. Zgodnie z załącznikiem IV Komisja wystąpiła do ICES o przedstawienie opinii na temat nowych możliwości. Ostateczna zasada, która ma mieć zastosowanie, będzie zależna od tej opinii.

§Jeżeli dotyczy.

ZAŁĄCZNIK IV – Wniosek do ICES w sprawie kategorii 6-9

W kwestii tych stad ryb – z wyłączeniem gatunków naturalnie krótko żyjących – w przypadku których nie można przedstawić opinii w oparciu o dane na temat stosunku pomiędzy przewidywanym połowem a ograniczeniami ostrożnościowymi, zwrócono się do ICES z wnioskiem o:

I) przedstawienie opinii w sprawie TAC odpowiadającego stosowaniu poniższej zasady,

II) ocenę konsekwencji stosowania poniższej zasady dla zasady ostrożnego zarządzania zasobami oraz jej zgodności z maksymalnym podtrzymywalnym połowem,

III) w razie konieczności, o przedstawienie w opinii takiej zasady alternatywnej i odpowiadających jej poziomów TAC, które byłyby w większym stopniu kompatybilne z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami, maksymalnym podtrzymywalnym połowem, lub wpływały na większą stabilność TAC. Opinie te można przedstawić osobno dla poszczególnych przypadków.

Zasada:

1. W przypadku istnienia dowodów na przełowienie stada ryb w odniesieniu do poziomu śmiertelności połowowej zapewniającego maksymalny podtrzymywalny połów (lub na znaczne uszczuplenie stada w porównaniu z poziomami historycznymi) stosuje się ograniczenie TAC konieczne do osiągnięcia poziomu Fmsy, nie większe jednak niż 15 %.

2. W przypadku istnienia dowodów na to, że połowy stada ryb są niższe w odniesieniu do poziomu śmiertelności połowowej zapewniającego maksymalny podtrzymywalny połów, stosuje się zwiększenie TAC konieczne do osiągnięcia poziomu Fmsy, nie większe jednak niż 15 %.

3. Postanowienia pkt 1 i 2 mają charakter nadrzędny w stosunku do postanowień kolejnych punktów.

4. W przypadku gdy informacje dotyczące liczebności wskazują na brak zmian liczebności stada, są niedostępne lub nie odzwierciedlają liczebności stada w odpowiedni sposób, stosuje się TAC na niezmienionym poziomie.

5. W przypadku gdy zdaniem ICES istnieją reprezentatywne dane na temat liczebności stada, stosuje się następujące zasady:

a) Jeśli średnia szacowana liczebność z ostatnich dwóch lat przewyższa średnią szacowaną liczebność z poprzedzających je trzech lat o 20 % lub więcej, stosuje się 15 % zwiększenie TAC.

b) Jeśli średnia szacowana liczebność z ostatnich dwóch lat jest niższa od średniej szacowanej liczebności z poprzedzających je trzech lat o 20 % lub więcej, stosuje się 15 % ograniczenie TAC.

W przypadku gdy poziomy TAC nie były restrykcyjne, a ograniczenie jest wymagane zgodnie z pkt 1 lub pkt 5 lit. b), ICES doradza odpowiedni poziom ograniczenia TAC konieczny do osiągnięcia planowanego zmniejszenia połowów. W każdym przypadku o odpowiednim wskaźniku Fmsy decyduje ICES.

[pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] Artykuł 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

[2] Wprowadzenie zrównoważenia w rybołówstwie UE przy pomocy podejścia opartego na maksymalnie podtrzymywalnym odłowie. Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego. COM(2006) 360 wersja ostateczna.

[3] Poziom maksymalnego podtrzymywalnego połowu (Fmsy) to takie natężenie działalności połowowej, które pozwala uzyskać najwyższy połów ze stada w perspektywie długoterminowej, nie naruszając możliwości rozrodczych stada w perspektywie krótkoterminowej.

[4] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2166/2005 z 20 grudnia 2005 r. Dz.U. L 345 z 28.12.2005, s. 5.

[5] Rozporządzenie Rady (WE) nr 676/2007 z 11 czerwca 2007 r. Dz.U. L 157 z 19.6.2007, s. 1.

[6] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1098/2007 z 18 września 2007 r. Dz.U. L 248 z 22.9.2007, s. 1.

[7] Rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008 z 25 lutego 2008 r. Dz.U. L 60 z 5.3.2008, s. 1.

[8] Połów zrównoważony oznacza połów zalecany przez ICES i STECF zgodnie z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami.

[9] Dane liczbowe obejmują nakład na obszarach, w których obowiązują odstępstwa (zob. rozporządzenie 1268/2009).

[10] Mierzony jako śmiertelność połowowa odpowiadająca połowowi krańcowemu wynoszącemu 10 % połowu krańcowego przy śmiertelności połowowej bliskiej zeru (F0,1).