KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 15.11.2011 
SEK(2011) 1355 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi: 
Wniosek dotycz ący rozporz ądzenia 
zmieniającego rozporz ądzenie (WE) nr 1060/2009 w spra wie agencji ratingowych  
 
i  
 
Wniosek dotycz ący dyrektywy  
 
zmieniającej dyrektyw ę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, 
wykonawczych i administracyjnych odnosz ących się do przedsi ębiorstw zbiorowego 
inwestowania w zbywalne papiery warto ściowe (UCITS) i dyrektyw ę 2011/61/UE w 
sprawie zarz ądzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi  
{KOM(2011) 747 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 1354 wersja ostateczna}  
 
PL 1   PL DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi: 
Wniosek dotycz ący rozporz ądzenia 
zmieniającego rozporz ądzenie (WE) nr 1060/2009 w sp rawie agencji ratingowych  
 
i  
 
Wniosek dotycz ący dyrektywy  
 
zmieniającej dyrektyw ę 2009/65/WE w sprawie koordyna cji przepisów ustawowych, 
wykonawczych i administracyjnych odnosz ących się do przedsi ębiorstw zbiorowego 
inwestowania w zbywalne papiery warto ściowe (UCITS) i dyrektyw ę 2011/61/UE w 
sprawie zarz ądzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi  
WPROWADZENIE  
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych1 (rozporz ądzenie w 
sprawie agencji ratingowych) wesz ło w życie w pe łnym zakresie w dniu 7 grudnia 2010. 
Określa ono zasady post ępowania dla agencji ratingowych. Ponadto, w dniu 11 maja 2011 r. 
przyjęto poprawk ę do rozporz ądzenia w sprawie agencji ratingowych2, przyznaj ącą 
Europejskiemu Organowi Nadzoru Gie łd i Papierów Warto ściowych (EUNGiPW)3 wyłączne 
uprawnienia do nadzoru nad agencjami ra tingowymi zarejestrowanymi w UE, celem 
scentralizowania i uprosz czenia ich nadzoru na poziomie Unii Europejskiej. 
Pewna ilo ść kwestii dotycz ących dzia łań związanych z przyznawaniem ratingów 
kredytowych oraz ich wykorzystaniem nie zosta ła jednak uwzgl ędniona w obecnym 
rozporządzeniu w sprawie agencji ratingowych. Podczas konsultacji4 przeprowadzonych 
przez Komisj ę, a także w ramach okr ągłego stołu zorganizowanego5 przez Komisj ę w 
czerwcu 2011 r., wielokrotnie potwierdzono potrzeb ę rozwiązania niektórych pozosta łych 
problemów. Dotycz ą one w szczególno ści ryzyka nadmiernego polegania na ratingach 
kredytowych przez uczestników rynków finans owych, wysokiego stopnia koncentracji na 
rynku ratingowym oraz, do pewnego stopnia, sposobu wynagradzania agencji ratingowych. 
                                                 
1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych z dnia 16 wrze śnia 
2009 r., Dz. U. L 302 z 17.11.2009. 
2 Rozporządzenie (UE) nr 513/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2011 r. zmieniaj ące 
rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych, Dz. U. L 145 z 31.5.2011. 
3 Rozporządzenie (UE) nr 1095/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiaj ące Europejski Organ 
Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Rynku i Papierów Warto ściowych) (EUNGiPW), Dz. U. L 331 z 
15.12.2010, s. 84. 
4 Konsultacje spo łeczne w sprawie agencji ratingowych rozpocz ęte przez s łużby Komisji Europejskiej 
5 listopada 2010 roku i zako ńczone 7 stycznia 2011. Otrzymano ponad 100 odpowiedzi. 
5 Okrągły stół w sprawie agencji ratingowych zorgan izowany w dniu 6 lipca 2011 roku przez s łużby 
Komisji Europejskiej. 
 
PL 2   PL Chociaż istnieje wiele mniejszych agencji, ry nek ratingowy jest zdominowany przez trzy 
główne agencje ratingowe (Fitch, Moody' s oraz Standard & Poors), których łączny udzia ł w 
ogólnoświatowym rynku to ponad 95 %6. Silny efekt skali w sektorze oraz b ędąca 
kluczowym atutem reputacja ag encji ratingowych ograniczaj ą wejście na rynek. Specyficzne 
cechy niektórych kategorii ratingów, w szczególno ści związanych z instrumentami d ługu 
państwowego, równie ż nie zosta ły w wystarczaj ącym stopniu przeanalizowane. W 
szczególno ści, w czasie ostatniego kryzysu7 w strefie euro zwi ązanego z d ługiem agencje 
ratingowe spotka ły się z krytyk ą dotyczącą przejrzysto ści i jako ści ratingów d ługu 
państwowego i powsta ło pytanie, czy w celu zaradzenia tym problemom nale ży wzmocni ć 
ramy regulacyjne UE dotycz ące agencji ratingowych. Obowi ązujące rozporz ądzenie w 
sprawie agencji ratingowych w niewystarczaj ącym stopniu podejmuje tak że kwestie 
konfliktów interesów powi ązanych ze struktur ą udziałową agencji ratingowych oraz 
odpowiedzialno ści cywilnej tych agencji.  
OKREŚLENIE PROBLEMU  
Problemy opisane w nast ępującej sekcji mo żna podzieli ć na sześć głównych obszarów:  
• nadmierne poleganie na zewn ętrznych ratingach kredytowych, prowadz ące do 
nagłych spadków (ang. „cliff effects”)8 na rynkach kapita łowych; 
• „cliff effects” oraz efekt „zara żenia” w wyniku zmian ratingów d ługu państwowego;  
• ograniczony wybór i ma ła konkurencja na rynku ratingów kredytowych; 
• niedostateczne prawa do dochodzenia roszcze ń przysługujące podmiotom 
korzystającym z ratingów, które ponios ły straty w wyniku b łędnych ratingów 
wystawionych przez agencj ę ratingow ą, co stanowi naru szenie przepisów 
rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych; 
• potencjalne os łabienie niezale żności agencji ratingowych spowodowane konfliktami 
interesów wynikaj ącymi z modelu „emitent p łaci”, struktury w łasnościowej i 
długiego okresu korzystania z us ług tej samej agencji ratingowej; oraz 
• niedostatecznie solidne metodologie oraz procedury ratingów kredytowych. 
                                                 
6 Finance – FAZ.NET, S & P „Moody’s and Fitch: Brussels’ battle against the rating oligopoly”, 
czerwiec 2011 r.. Dost ępne na stronie: http://financesjournal .com/finances/moodys-fitch-brussels-
battle-rating-oligopoly-5972.html. 
7 Załącznik VI do oceny skutków zawiera opis i szczegó łową analizę kryzysu w strefie euro zwi ązanego 
z długiem. 
8 „Cliff effects” to gwa łtowne dzia łania wywo łane spadkiem oceny poni żej określonego progu, w 
sytuacji gdy spadek warto ści pojedynczego papieru warto ściowego mo że wywołać niewspó łmierny 
efekt kaskadowy. 
 
PL 3   PL  
Ustawowe wymogi korzystania z zewn ętrznych ratingów 
kredytowych 
Nadmierne wykorzystywanie zewn ętrznych ratingów dla 
celów wewn ętrznego zarz ądzania ryzykiem 
Nieprzejrzysto ść procesu ratingu pa ństw Strategie inwestycyjne bezpo średnio związane z ratingami
Niewystarczaj ąca ilość informacji na temat strukturyzowanych 
produktów finansow ych 
Niedostateczna obiektywno ść i niepełność 
procesu ocen y państw 
Nieodpowiednie terminy publikacji ratingów 
Duża koncentracja na rynku ratingów kredytowych 
Potencjalne konflikty interesów wynikaj ące ze struktury 
własnościowe j 
Potencjalne konflikty interesów wynikaj ące z modelu  
„emitent płaci” Brak systemów odpowiedzialno ści cywilnej w niektórych 
państwach członkowskich Duże bariery wej ścia na rynek ratingów kredytowych 
Brak porównywalno ści ratingów 
Ryzyko arbitrażu regulacyjnego Nadmierne poleganie na 
zewnętrznych ratingach 
kredytowych prowadz ące 
do procykliczno ści i 
nagłych spadków (ang. 
„cliff effects”) na rynkach 
kapitałowych
Zagrożenia dla 
stabilności 
rynku 
 
Niskie zaufanie 
do rynku 
finansowego 
 
Mniejsze 
zaufanie 
inwestorów 
 
Gorsza jako ść 
ratingów  Efekt „zara żenia” w 
wyniku zmian ratingów 
zadłużenia krajowego 
Ograniczone 
możliwości wyboru i 
konkurencja na 
rynku ratingów 
kredytowych 
Niedostateczne 
prawo 
inwestorów do 
dochodzenia 
roszczeń 
Osłabiona niezale żność 
agencji ratingowych 
Niedostateczny stopie ń upublicznienia i przejrzysto ści  
ratingów oraz ich metodologii  
Nieodpowiednie terminy publikacji ratingów Niedostatecznie solidne 
metodologie oraz procedury 
ratingów kredytowych Czynniki powoduj ące problemy Problemy globalne Konsekwencje 
 
Rysunek 1.  Struktura problemów 
 
PL 4   PL ZASADA POMOCNICZO ŚCI 
Zgodnie z zasad ą pomocniczo ści (art. 5 ust. 3 Traktatu o Un ii Europejskiej), Unia podejmuje 
działania tylko wówczas, gdy cele zamierzonego dzia łania nie mog ą zostać osiągnięte w 
sposób wystarczaj ący przez pa ństwa członkowskie i je śli ze wzgl ędu na rozmiary lub skutki 
proponowanego dzia łania możliwe jest lepsze ich osi ągnięcie na poziomie Unii. Pomimo że 
wszystkie opisane wy żej problemy maj ą istotne konsekwencje dla poszczególnych pa ństw 
członkowskich, ich ogólny wp ływ będzie można w pełni dostrzec jedynie w kontek ście 
transgranicznym. Dzieje si ę tak dlatego, że ratingi wydawane w jednym pa ństwie mog ą 
dotyczyć instrumentów finansow ych emitowanych w innym pa ństwie, a zatem dzia łania 
podejmowane na poziomie krajowym mog ą nie przynosi ć żadnych efektów, poniewa ż jeżeli 
ratingi zosta ły sporządzone w innych pa ństwach UE lub wr ęcz w państwach trzecich, ich 
sporządzanie i wykorzystywanie mo że być kontynuowane. W rezulta cie, przy braku dzia łań 
na poziomie UE, krajowe dzia łania wobec zagro żeń związanych z wydawaniem ocen 
ratingowych s ą udaremniane lub nieskuteczne. Dlatego te ż wszelkie dalsze dzia łania w 
zakresie agencji ratingowych przynios ą najlepsze efekty przy wspólnym zaanga żowaniu. W 
związku z powy ższym, dzia łania UE wydaj ą się w świetle zasady subsydiarno ści 
odpowiednie. 
CELE I PREFEROWANE WARIANTY STRATEGICZNE  
Ogólnym celem wniosku jest przyczynienie si ę do zmniejszenia zagro żeń dla stabilno ści 
finansowej i przywrócenie zaufania inwestorów i innych uczestników rynku do rynków finansowych i jako ści ocen. Celem zestawu wariantów st rategicznych przedstawionych w tej 
części jest zmierzenie si ę z problemami oraz osi ągnięcie odpowiednich, konkretnych 
rezultatów. Warianty strategiczne preferowane ze wzgl ędu na ich skuteczno ść i efektywno ść 
zaznaczone s ą pogrubion ą czcionką. 
Warianty strategiczne maj ące na celu ograniczenie wp ływu „cliff effects”
9 na instytucje i 
rynki finansowe poprzez zmniej szenie skali stosowania zewn ętrznych ratingów  
Warianty strategiczne 
1. Brak zmiany polityki. 
2. Zmniejszenie skali stosowania zewn ętrznych ratingów przez wzmocnienie wewn ętrznego zarz ądzania ryzykiem i 
promowanie stosowania modeli wewn ętrznych ratingów do celów regulacyjnych. 
3. Wymóg stosowania wi ęcej niż jednej oceny ratingowej przez instytucje kredytowe, firmy inwestycyjne, zak łady ubezpiecze ń i 
zakłady reasekuracji. 
4. Usprawnianie na bie żąco wymogów dotycz ących ujawniania informacji przez emitentów strukturyzowanych 
produktów finansowych. 
Ocena skutków pokazuje, że działania maj ące na celu usprawnienie wewn ętrznego 
zarządzania ryzykiem kredytowym i szersze stosowanie modeli wewn ętrznych do celów 
regulacyjnych, w szczególno ści zwiększenia ujawniania informacji przez emitentów 
strukturyzowanych produktów fina nsowych, to w obecnej sytuacji najbardziej racjonalne pod 
względem kosztów warianty. Dobrej jako ści oceny ratingowe s ą przydatne i powinny by ć 
nadal stosowane, jednak wa żne jest, aby zach ęcać firmy, które posiadaj ą wystarczaj ące 
zasoby, do rozwijania wewn ętrznych zdolno ści przeprowadzania ratingu kredytowego. 
Dlatego te ż należy zapewni ć, aby regu ła zapobiegania nadmiernemu poleganiu na ratingach 
                                                 
9 „Cliff effects” to gwa łtowne dzia łania wywo łane spadkiem oceny poni żej określonego progu, w 
sytuacji gdy spadek warto ści pojedynczego papieru warto ściowego mo że wywołać niewspó łmierny 
efekt kaskadowy. 
 
PL 5   PL kredytowych, zgodnie z zasadami Rady Stabilno ści Finansowej, by ła uniwersalnie stosowana 
wobec wszystkich uczestników rynków  finansowych. Pierwszy pakiet środków z zakresu 
polityki ograniczaj ących zale żność od ratingów kredytowych zosta ł już włączony do nowego 
wniosku Komisji dotycz ącego zmiany dyrektywy w sprawie wymogów kapita łowych („CRD 
IV”)10. Na obecnym etapie konieczno ść dostosowa ń dotyczy w szczególno ści przedsi ębiorstw 
zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery warto ściowe (UCITS) i alternatywnych 
funduszy inwestycyjnych (AFI). W przypadku strukturyzowanych pr oduktów finansowych, 
zastosowanie podwójnych ocen mog łoby umożliwić dalsze zmniejszenie skali polegania na 
ratingach tych z łożonych produktów.  
Preferowane warianty s ą zgodne z opiniami zainteresowanych stron, wed ług których 
usunięcie z prawodawstwa przepisów powoduj ących mechaniczne poleganie na ratingach to 
tylko jeden z kroków i nie stanowi bezpo średniego środka zaradczego. Strony zainteresowane 
podkreśliły również, że wyzwaniem b ędzie znalezienie odpowiednich środków zast ępujących 
obecne wykorzystywanie ratingów zewn ętrznych. Stosowanie wska źników rynkowych w 
miejsce ratingów by ło postrzegane przez wiele osób, w tym przez grupy bran żowe oraz rz ądy, 
jako nieodpowiedni środek ze wzgl ędu na pro-cykliczno ść i zmienno ść, jednak wska źniki te 
mogą być brane pod uwag ę obok innych środków. Niektóre zainteresowane strony, zw łaszcza 
emitenci, sprzeciwia ły się idei stosowania wielu ocen ra tingowych jako sposobu zmniejszenia 
zjawiska nadmiernego polegania na rati ngach, podczas gdy niektóre mniejsze agencje 
ratingowe z zadowoleniem przyj ęły taki wymóg. 
Warianty strategiczne maj ące na celu ograniczenie ryzyka wyst ąpienia efektu „zara żenia” w 
związku z ocenami ratingowymi d ługu państwowego 
Warianty strategiczne 
1. Brak zmiany polityki. 
2. Wymóg publikowania przez agencje ratingowe pe łnego raportu z bada ń towarzysz ących ocenie ratingowej d ługu 
państwowego oraz alokacji pracowników. 
3. Wymóg publikowania przez agencje ratingowe ocen ratingowych pa ństw po zamkni ęciu systemów obrotu w UE. 
4. Wymóg zwi ększenia cz ęstości przeprowadzania ocen ratingowych d ługu państwowego przez agencje. 
5. Rozszerzenie uprawnie ń właściwych organów (EUNGiPW) w celu zapewnienia, że metodologie ocen ratingowych s ą 
zgodne z wymogami prawnymi. 
6. Wymóg publikowania przez pa ństwa (UE) standardowych zbiorów danych dotycz ących wyników gospodarczych, w celu 
umożliwienia oceny ryzyka kredytowego. 
7. Przyznanie EUNGiPW prawa do tymczasowego ograniczenia lub zakazu wydawania ocen ratingowych d ługu 
państwowego, w wyj ątkowych sytuacjach. 
8. Zachęcenie już istniejącej, niezale żnej struktury UE lub nowej europejskiej agencji ratingowej do wystawiania ratingów 
kredytowych. 
9. Zakaz wystawiania ocen ratingowych d ługu państwowego. 
W ocenie skutków okre ślono dziewi ęć wariantów, których celem je st ograniczenie ryzyka dla 
stabilności rynkowej wynikaj ącego z ratingów pa ństw, z czego pi ęć oceniono jako warianty 
preferowane. Proponuje si ę, aby agencje ratingowe publikowa ły pełne raporty z bada ń 
przeprowadzonych w celu wystawienia ratingu pa ństwa (wariant 2) – jest to dzia łanie, które 
uzyskało także poparcie niektórych rz ądów i zainteresowanych stron w bran ży. Procedury 
wydawania ratingów d ługu państwowego powinny by ć przeprowadzane cz ęściej (wariant 4), 
a EUNGiPW powinien mie ć uprawnienia niezb ędne do zapewnienia zgodno ści metodologii z 
                                                 
10 COM (2011) 453 wersja ostateczna. 
 
PL 6   PL wymogami rozporz ądzenia, ale równie ż powinna mie ć możliwość tymczasowego zakazania 
wydawania ratingów d ługu państwowego w dobrze zdefiniowanych, wyj ątkowych 
okoliczno ściach (warianty 5 i 7), cho ć niektóre zainteresow ane strony sprzeciwi ły się temu 
rozwiązaniu. Zgodnie z ocena skutków wskazane jest, aby ratingi pa ństw były publikowane 
po zamkni ęciu systemów obrotu w UE (wariant 3). W ocenie skutków stwierdzono ponadto, 
że w opinii rynków, ze wzgl ędu na obiektywno ść i wiarygodno ść, wykorzystanie istniej ącej 
niezależnej struktury UE lub ustanowienie nowej publicznej europejskiej  agencji ratingowej 
w celu wydawania rati ngów kredytowych pa ństw nie by łoby właściwe. Wiele 
zainteresowanych stron równie ż wyraziło zaniepokojenie, w szczególno ści w zwi ązku z 
wiarygodno ścią takich ratingów. 
Warianty strategiczne maj ące na celu popraw ę warunków na rynku ratingów kredytowych 
celem zwi ększenia jako ści ratingów  
Warianty strategiczne 
1. Brak zmiany polityki. 
2. Zachęcanie do stworzenia sieci ma łych i średnich agencji ratingowych. 
3. Zachęcanie do utworzenia nowej Eu ropejskiej Agencji Ratingowej. 
4. Harmonizacja skali ratingów celem zwi ększenia porównywalno ści ocen agencji ratingowych. 
5. Ustanowienie europejskiego indeksu ratingowego (EURIX). 
6. Wymóg wspólnego wydawania ratingów przez agencje, na poziomie komisji ratingowej. 
7. Zakaz nabywania ma łych i średnich agencji ratingowych przez du że agencje. 
8. Wprowadzanie tymczasowych pu łapów udzia łu w rynku dla agencji ratingowych. 
9. Wymóg ujawniania przez agencje cen ratingów oraz zapewnienie, że ceny te nie s ą dyskryminacyjne i s ą oparte na 
kosztach. 
W ocenie skutków przeanaliz owano szeroki zakres dzia łań mających na celu popraw ę 
warunków na rynku ratingów kredyt owych, które powinny przyczyni ć się do zapewnienia 
niezależności agencji ratingowych oraz wysokiej jako ści ratingów. Wi ększa przejrzysto ść 
(warianty 5 i 9) i porównywalno ść ratingów (wariant 4) uwa żane są za warianty racjonalne 
pod wzgl ędem kosztów. Co wi ęcej, popieranie tw orzenia sieci ma łych i średnich agencji 
ratingowych jest postrzegane jako wariant preferowany maj ący na celu zmniejszenie barier 
wejścia na rynek. Stworzenie eu ropejskiej agencji ratingowe j w ramach publicznej, a nie 
prywatnej inicjatywy nie zosta ło ocenione jako dzia łanie preferowane. Zdecydowana 
większość zainteresowanych stron tak że była przeciw takiemu dzia łaniu. Konieczny by łby 
zakaz nabywania ma łych i średnich agencji ratingowych przez du że agencje w celu 
zagwarantowania skuteczno ści innych preferowanych wa riantów, w tym tych dotycz ących 
kwestii niezale żności agencji ratingowych. Jednak zakaz ten sam w sobie nie by łby w stanie 
skutecznie zmieni ć struktury rynku i agencje ratingowe mog łyby go obchodzi ć. 
Warianty strategiczne maj ące na celu zagwarantowanie prawa inwestorów do dochodzenia 
roszczeń 
Warianty strategiczne 
1. Brak zmiany polityki. 
2. Wprowadzenie odpowiedzialno ści cywilnej agencji ratingowych do prawodawstwa UE. 
3. Zapewnienie odpowiedzialno ści cywilnej agencji ratingowych wobec u żytkowników ratingów kredytowych, przed 
sądami krajowymi. 
 
PL 7   PL Aby zagwarantowa ć prawo inwestorów do dochodzenia roszcze ń, w ocenie skutków zaleca 
się zastosowanie wariantu 3, który wprowadzi łby ogólny obowi ązek zapewnienia 
odpowiedzialno ści cywilnej agencji ratingowych przed s ądami krajowymi. Ogólnie rzecz 
biorąc, strony zainteresowane wyra żają pogląd (z godnym uwagi wyj ątkiem samych agencji 
ratingowych), że powinna istnie ć możliwość dochodzenia roszcze ń przeciwko agencjom 
ratingowym na drodze s ądowej z powództwa cywilnego, jednak tylko w przypadku ra żącego 
zaniedbania lub dzia łań zamierzonych. 
Warianty strategiczne maj ące na celu popraw ę jakości ratingów poprzez wzmocnienie 
niezależności agencji ratingowych i promowanie solidnych procedur i metodologii 
przygotowywania ratingów kredytowych 
Warianty strategiczne 
1. Brak zmiany polityki. 
2. Wymóg zap łaty za ratingi przez inwestorów (model „inwestor p łaci”). 
3. Wymóg ustanowienia przez systemy obrotu modelu „system obrotu p łaci” i zapewnienie zarz ądzania tym modelem 
4. Wymóg dokonywania wyboru a gencji ratingowej przez niezale żną radę. 
5. Wprowadzenie zasad rotacji agencji ratingowych zaanga żowanych przez emitenta w celu dokonania oceny w łasnych 
produktów a tak że oceny samego emitenta. 
6. Wprowadzenie szczególnych wymogów dotycz ących niezale żności i obiektywizmu agencji ratingowych wobec ich 
własnych akcjonariuszy 
7. Wzmocnienie zasady ujawniania metodologii ratingów 
8. Wymóg odpowiednio wczesnego informowania emitentów przez agencje ratingowe o publikacji oceny ratingowej 
W ocenie skutków wskazano osiem wariantów wzmacniaj ących niezale żność agencji 
ratingowych. Inne modele, które mog ą być alternatyw ą dla modelu „emitent p łaci”, nie s ą 
całkowicie pozbawione potencjalnych  konfliktów interesów. W zwi ązku z tym Komisja 
będzie nadal monitorowa ć adekwatno ść modeli wynagradzania agencji ratingowych i do 7 
grudnia 2012 r. prze śle do Parlamentu Europejskie go i Rady odpowiednie sprawozdanie, 
zgodnie z art. 39 ust. 1 rozporz ądzenia w sprawie agencji rati ngowych. Preferowane warianty 
przedstawione w ocenie skutków obejmuj ą działania mające na celu dalsze ograniczenie 
skutków ryzyka dla niezale żności w ramach modelu „emitent p łaci”. Wiele zainteresowanych 
stron było faktycznie zdania, że zagrożenia wynikaj ące z modelu „emitent p łaci” można 
kontrolowa ć. W tym celu w ocenie skutków zalecono obowi ązkową rotację agencji 
ratingowych (wariant 5), w tym wymóg anga żowania ró żnych agencji ratingowych do 
przeprowadzania oceny emitenta i jego produktów (n ie dotyczy pa ństw), oraz zasady 
postępowania w przypadku udzia łów własnościowych (wariant 6). Ponadto zasady dotycz ące 
przejrzysto ści i publikacji ratingów okre ślane są jako warianty preferowane (warianty 7 i 8), 
których celem jest dodatkowo rozwi ązywanie konfliktów interesów oraz przyczynianie si ę do 
wysokiej jako ści ratingów. Jednak skuteczno ść tych dzia łań, w szczególno ści obowiązkowej 
rotacji agencji ratingowych, mo żna zapewni ć tylko wtedy, gdy wa runki rynkowe sprzyjaj ą 
rozwojowi ma łych agencji ratingowych i wchodzeniu nowych graczy na rynek ratingowy. 
CAŁOŚCIOWY WP ŁYW PAKIETU  
Skumulowane skutki i synergie 
Niniejsza sekcja przedstawia łączne oddzia ływanie realizacji pa kietu preferowanych 
wariantów strategicznych. Pakiet prefer owanych wariantów strategicznych zosta ł opracowany 
w sposób zapewniaj ący osiągnięcie ogólnego celu „przyczynienia si ę do zmniejszenia 
 
PL 8   PL zagrożeń dla stabilno ści finansowej i przywrócenia zaufa nia inwestorów i innych uczestników 
rynku do rynków finansowych i jako ści ocen”. 
Preferowane warianty maj ą zmniejszy ć nadmiern ą zależność od ratingów zewn ętrznych 
poprzez obni żenie znaczenia tych ratingów w ustawodawstwie dotycz ącym usług 
finansowych. Oczekuje si ę zmniejszenia zale żności od zewn ętrznych ratingów przez 
instytucje kredytowe, zak łady ubezpiecze ń, fundusze inwestycyjne i sektor zarz ądzania 
aktywami. Ponadto, preferowany środek z zakresu polityki przewiduj ący wprowadzenie 
wymogu informowania przez emitentów  o pakietach aktywów stanowi ących baz ę 
strukturyzowanych produktów fina nsowych ma na celu wspomo żenie inwestorów w 
dokonywaniu w łasnej oceny ryzyka kredytowego, a nie uzale żnienie ich wy łącznie od 
ratingów zewn ętrznych. 
Ponadto preferowane warianty ulepsz ą przejrzysto ść i jakość ratingów d ługu państwowego 
poprzez sprawdzenie informacji bazowych w danym pa ństwie. Pierwsze dzia łanie będzie 
wymagało od agencji ratingowych sprawdzenia dok ładności informacji w danych pa ństwach, 
celem unikni ęcia potencjalnych b łędów oceny pa ństw. Ponadto, przejrzysto ść i jakość 
ratingów pa ństw zosta łaby wzmocniona poprzez opublikowanie pe łnego raportu z bada ń 
towarzysz ących ocenie. Publikacja ratingów pa ństw po zamkni ęciu europejskich systemów 
obrotu ma na celu umo żliwienie wszystkim uczestnikom rynku uzyskanie informacji o 
nowych ocenach przed otwarciem tych systemów, co przyczyni si ę do ograniczenia 
poważnych zak łóceń na rynku. Dodatkowo, aby zmniejszy ć ryzyko wyst ąpienia efektów 
„zarażenia” w wyniku obni żenia oceny pa ństwa, EUNGiPW mia łby prawo, w szczególnych 
sytuacjach okre ślonych w rozporz ądzeniu, tymczasowo zakaza ć wystawiania ratingów 
państw. Środek ten powinien by ć tymczasowy, wyj ątkowy i stosowany pod bardzo 
rygorystycznymi warunkami. 
Preferowane środki z zakresu polityki maj ą także zwiększyć wybór oraz zoptymalizowa ć 
strukturę branży ratingowej. Ma łe i średnie agencje ratingowe by łyby zachęcane do wymiany 
informacji u łatwiających wej ście na rynek nowym podmiotom bran ży ratingowej, a tak że 
oferowania szerokiego zakresu us ług. Ponadto, porównywanie ocen z ró żnych agencji 
ratingowych mo żna ułatwić poprzez promowanie wprowadzenia wspólnych standardów skal 
ratingowych oraz europejskiego indeksu ratingowego (EURIX).  Oprócz tego wi ększa 
przejrzysto ść polityki cenowej i op łat nie tylko u łatwiłaby konkurencj ę na rynku ratingowym, 
ale umożliwiłaby także EUNGiPW skuteczne monitorowa nie potencjalnych konfliktów 
interesów wynikaj ących z modelu „emitent p łaci”. Obowi ązkowa rotacja agencji ratingowych 
nie tylko znacz ąco zmniejszy łaby zagro żenie dla niezale żności agencji wynikaj ące z długiego 
okresu stosunków biznesowych istniej ących pomi ędzy agencj ą ratingow ą a emitentem, ale 
także miałaby znacz ący pozytywny wp ływ na zwi ększenie wyboru w bran ży ratingowej 
poprzez zapewnienie mniejszym agencjom ratingowym szerszych mo żliwości biznesowych. 
W zakresie ochrony inwestorów, pref erowane warianty zagwarantowa łyby im odpowiednie 
prawo dochodzenia roszcze ń przeciwko agencjom ratingowym. Stanowi łoby to tak że silną 
zachętę dla agencji ratingowych do przestrzegania zobowi ązań prawnych i zapewniania 
wysokiej jako ści ratingów. 
Niezależność ratingów zostanie zwi ększona poprzez zobowi ązanie emitentów do okresowej 
zmiany agencji ratingowej. Ryzyko wyst ąpienia konfliktu interesów zosta łoby jeszcze 
bardziej obni żone poprzez wprowadzenie wymogu, że agencja ratingowa nie powinna 
jednocześnie wystawia ć zlecanych ratingów emitenta i ra tingów jego produktów. Ponadto, 
poprawa struktury w łasnościowej agencji ratingowych zwi ększy ich niezale żność. 
 
PL 9   PL Przejrzysto ść i jakość ratingów mog łaby zosta ć zwiększona tak że poprzez wzmocnienie zasad 
ujawniania metodologii ratingów, wprowadzenie  procesu tworzenia i zatwierdzania ich 
metodologii, obejmuj ącego wymóg na łożony na agencje ratingowe w zakresie informowania 
o metodologii ratingów i uzasadniania  przyczyn jej zmian. Wreszcie, jako ść ratingów 
zostałaby zwi ększona poprzez wprowadzenie wymogu odpowiednio wczesnego 
informowania emitentów przez agencje ratingowe o publikacji ratingu. 
Ocena obci ążenia administracyjnego i kosz tów przestrzegania przepisów 
Powstaną dodatkowe koszty dla przedsi ębiorstw finansowych wynikaj ące z wymogów 
zwiększenia wewn ętrznego zarz ądzania ryzykiem i stosowania modeli wewn ętrznych ocen 
ratingowych do celów regulacyjnych. Koszty te by łyby znaczne dla odpowiednich sektorów 
finansowych jako ca łości, lecz proporcjonalne w odniesieniu do poszczególnych 
przedsiębiorstw finansowych. Zwi ększone wymogi dotycz ące ujawniania informacji 
spowodowa łyby także zwiększenie kosztów emitentów, których łączna wysoko ść mogłaby 
wynieść 1,7 mln EUR jednorazowo i 1,92 miliona euro rocznie. 
Zestaw wariantów ograniczaj ących ryzyko efektów „zara żenia” zwi ązanych z ratingami 
państw równie ż generowa łby dodatkowe sta łe koszty zgodno ści ponoszone przez agencje 
ratingowe, które mog łyby wynie ść 3,27 miliona euro rocznie dla bran ży. 
Działania mające na celu zwi ększenie konkurencji nie podnios łyby znacz ąco kosztów agencji 
ratingowych (roczne koszty przest rzegania przepisów dla bran ży ratingowej maj ą wynieść 
około 1,38 mln euro). Koszty dotyczy łyby wyłącznie wspierania tworzenia sieci ma łych i 
średnich agencji ratingowych i mog łyby mieścić się rocznie w zakresie od 0,9 do 1,95 miliona 
euro. Komisja przeanalizowa łaby możliwości pokrycia takich kos ztów z funduszy UE. 
Wariant strategiczny dotycz ący odpowiedzialno ści cywilnej agencji ratingowych wobec 
inwestorów prawdopodobnie spowoduje powstanie kosztów przestrzegania przepisów ze 
względu na konieczno ść ubezpieczania odpowiedzialno ści cywilnej lub, w przypadku braku 
możliwości ubezpieczenia si ę, stworzeniem bufora finansowe go na pokrycie ewentualnych 
roszczeń inwestorów. 
Preferowane warianty dotycz ące niezale żności agencji ratingowych nie powinny poci ągać za 
sobą znacznych kosztów. 
Wybór instrumentów prawnych 
Obecna inicjatywa obejmuje szeroki zakres dzia łań. Można je podzieli ć na cztery kategorie: 
• działania wymagaj ące wprowadzenia zmian do obowi ązującego rozporz ądzenia w 
sprawie agencji ratingowych; 
• działania wymagaj ące wprowadzenia zmian do obowi ązującego rozporz ądzenia w 
sprawie agencji ratingowych oraz stwo rzenia standardów technicznych przez 
EUNGiPW; 
• działania wymagaj ące wprowadzenia zmian do prawodawstwa sektorowego 
(dyrektywy w sprawie UCITS i zarz ądzających AFI); 
• działania oparte o istniej ący unijny program finansowania, promuj ące sieć małych i 
średnich agencji ratingowych. 
 
PL 10   PL MONITOROWANIE I OCENA  
Jeżeli zalecane warianty strategiczne zostan ą zastosowane w praktyce, Komisja b ędzie 
monitorowa ć sposób, w jaki pa ństwa członkowskie realizuj ą proponowan ą strategię działań. 
Jeśli to konieczne, Komisja uruchomi procedur ę ustanowion ą w art. 226 Traktatu w 
przypadku gdy pa ństwo członkowskie nie b ędzie wykonywa ło swoich obowi ązków 
dotyczących wdra żania i stosowania prawa unijnego. 
Aby oceni ć skuteczno ść proponowanych dzia łań, Komisja zaproponuje stworzenie szeregu 
wskaźników, które zostan ą wprowadzone do systemu monitorowania w celu u łatwienia oceny 
po upływie trzech lat od daty transpozycji (ewentualnie w formie sprawozdania do Rady i 
Parlamentu). 
W ramach monitoringu odpowiednie w ładze krajowe b ędą przesyłać do EUNGiPW kwartalne 
raporty dotycz ące różnych obszarów dzia łań.