dotycząca upoważnienia Komisji do rozpoczęcia rokowań w imieniu Unii Europejskiej w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów i Protokołu do tej umowy z Republiką Gambii

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Komisja proponuje podjęcie rokowań dotyczących umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów z Republiką Gambii, która to umowa zaspokoiłaby potrzeby floty Unii i byłaby zgodna z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa oraz z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Porozumienie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Gambii sięga 1987 r., kiedy to te dwie strony zawarły umowę w sprawie połowów zatwierdzoną rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1580/87 z dnia 2 czerwca 1987 r. dotyczącym zawarcia Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Rządem Republiki Gambii w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Gambii. Umowa ta została wdrożona przez trzy kolejne protokoły umożliwiające statkom Unii dostęp do obszaru połowowego Gambii do czerwca 1996 r., kiedy to przypadła data wygaśnięcia ostatniego protokołu wykonawczego. Od tego czasu umowę uznaje się za nieaktywną.

Unia Europejska dysponuje już dobrze rozwiniętą siecią dwustronnych umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów w zachodniej i środkowej Afryce, mianowicie z Marokiem, Mauretanią, Senegalem, Republiką Zielonego Przylądka, Liberią, Wybrzeżem Kości Słoniowej oraz Wyspami Świętego Tomasza i Książęcą.

Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów przyczyniają się do promowania celów WPRyb na arenie międzynarodowej, zapewniając, aby unijna działalność połowowa prowadzona poza wodami Unii była oparta na takich samych zasadach i standardach jak te obowiązujące zgodnie z prawem Unii. Ponadto umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów sprzyjają współpracy naukowej między UE a jej partnerami, promują przejrzystość i zrównoważony rozwój celem lepszego zarządzania zasobami rybołówstwa oraz zachęcają do lepszego sprawowania rządów poprzez wspieranie monitoringu, kontroli i nadzoru działalności flot krajowych i zagranicznych przy jednoczesnym zapewnieniu finansowania na rzecz zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (NNN), by przyczynić się do zapewnienia zrównoważonego rozwoju lokalnego sektora rybołówstwa.

Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów wzmacniają pozycję Unii Europejskiej jako członka Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), która jest podmiotem utworzonym na mocy prawa międzynarodowego do celów ochrony zasobów daleko migrujących gatunków w tym regionie i zarządzania nimi.

•Spójność z innymi obszarami polityki UE

Rokowania w sprawie Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów i protokołu do tej umowy z Republiką Gambii wpisują się w działania zewnętrzne UE na rzecz państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP).

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Podstawę prawną tej decyzji stanowi art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (w części piątej dotyczącej działań zewnętrznych Unii, w tytule V dotyczącym umów międzynarodowych), w którym określono procedurę w zakresie negocjowania i zawierania umów między Unią a państwami trzecimi.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Nie dotyczy, wyłączna kompetencja.

•Proporcjonalność

Decyzja jest proporcjonalna do pożądanego celu.

•Wybór instrumentu