Dlatego też w tym wyjątkowym przypadku można wziąć pod uwagę, że pomimo zakończenia stosowania rozporządzenia (WE) nr 377/2004 zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 493/2011 do Zjednoczonego Królestwa, dalsze stosowanie do Zjednoczonego Królestwa pozostałej części dorobku Schengen, która ma do niego obecnie zastosowanie, służy zapewnieniu możliwie najszerszego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w tym dorobku bez poważnych zakłóceń w praktycznym funkcjonowaniu dorobku Schengen, przy poszanowaniu jego spójności.

Z charakteru wniosku o przekształcenie z dnia 16 maja 2018 r., jak również z obowiązującego rozporządzenia (WE) nr 377/2004 zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 493/2011 wynika, że stanowią one samodzielny środek w ramach dorobku Schengen, który nie jest funkcjonalnie powiązany z innymi instrumentami prawnymi, które stanowią część dorobku Schengen.

Wniosek o przekształcenie z dnia 16 maja 2018 r. ma takie same cele jak rozporządzenie (WE) nr 377/2004 zmienione rozporządzeniem (UE) nr 493/2011, koncentrując się na wzmocnieniu współpracy i koordynacji między urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji oddelegowanymi do państw trzecich, w szczególności poprzez ustanowienie obowiązku tworzenia lokalnych lub regionalnych sieci między urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji, a także promowanie korzystania ze specjalnego e-narzędzia umożliwiającego regularną wymianę informacji w ramach sieci lokalnych oraz ustanowienie systemu sprawozdawczości w zakresie działalności sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, bez narzucania konkretnych interakcji operacyjnych z innymi systemami lub instrumentami prawnymi stanowiącymi część dorobku Schengen.

W dniu 1 października 2018 r. zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 5 ust. 2 Protokołu (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo powiadomiło przewodniczącego Rady o braku chęci zastosowania wobec niego wniosku o przekształcenie z dnia 16 maja 2018 r. W związku z tym Zjednoczone Królestwo nie będzie już uczestniczyło w przyjęciu tego wniosku.

Zgodnie z art. 5 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen, rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie utworzenia sieci oficerów łącznikowych ds. imigracji, zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 493/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r., miało zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa.

uwzględniając notyfikację, zgodnie z art. 5 ust. 2 Protokołu (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, przez rząd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, pismem z dnia 1 października 2018 r. skierowanym do przewodniczącego Rady, że nie chce uczestniczyć we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji,

(1)Rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004 zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 493/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. miało zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa.

(2)W dniu 1 października 2018 r., w wymaganym terminie trzech miesięcy, Zjednoczone Królestwo notyfikowało przewodniczącemu Rady, że nie chce uczestniczyć w przyjęciu przekształconej wersji rozporządzenia w sprawie utworzenia europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, zaproponowanej przez Komisję w dniu 16 maja 2018 r. i otrzymanej przez Radę we wszystkich wymaganych wersjach językowych w dniu 2 lipca 2018 r.

(3)Rozporządzenie (WE) nr 377/2004 ma na celu wzmocnienie współpracy między urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji oddelegowanymi do państw trzecich, w szczególności poprzez ustanowienie obowiązku tworzenia lokalnych lub regionalnych sieci między urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji, a także promowanie korzystania ze specjalnego e-narzędzia umożliwiającego regularną wymianę informacji w ramach sieci lokalnych oraz poprzez ustanowienie systemu sprawozdawczości w zakresie działalności sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji poprzez składanie dwa razy do roku sprawozdania Prezydencji, bez wprowadzania wymogu stosowania jakichkolwiek systemów operacyjnych lub bezpośredniego współdziałania z wszelkimi przepisami prawnymi zawartymi w innych instrumentach prawnych stanowiących część dorobku Schengen.

(4)Wniosek o przekształcenie rozporządzenia w sprawie utworzenia europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji z dnia 16 maja 2018 r., mający na celu poprawę koordynacji i optymalizację wykorzystania urzędników łącznikowych ds. imigracji, w tym nowych europejskich urzędników łącznikowych oddelegowanych do państw trzecich, aby skuteczniej realizować priorytety UE w dziedzinie migracji, nie odbiega od charakteru obecnego rozporządzenia (WE) nr 377/2004 zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 493/2011 w zakresie, w jakim dotyczy to jego konkretnej interakcji z innymi częściami dorobku Schengen.

(5)Wniosek o przekształcenie rozporządzenia w sprawie utworzenia europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, jak również rozporządzenie (WE) nr 377/2004 zmienione rozporządzeniem (UE) nr 493/2011, mogą w związku z tym być uważane za samodzielny środek w ramach dorobku Schengen, który nie jest funkcjonalnie powiązany z innymi instrumentami prawnymi, które stanowią część dorobku Schengen.

(6)W tym wyjątkowym przypadku i w świetle charakteru samodzielnego środka w ramach dorobku Schengen rozporządzenia (WE) nr 377/2004 zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 493/2011, można uznać, że jeżeli niniejsze rozporządzenie, lub wszelkie dalsze zmiany do niego, nie ma już zastosowania do Zjednoczonego Królestwa, ale pozostały dorobek Schengen, który ma obecnie zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE, ma do niego nadal zastosowanie, to zapewnia to możliwie jak najszersze zastosowanie tego dorobku do Zjednoczonego Królestwa bez poważnego wpływu na praktyczną operacyjność innych części dorobku Schengen, przy jednoczesnym poszanowaniu ich spójności.

(7)Art. 8 ust. 2 decyzji 2000/365/WE powinien zatem, zgodnie z art. 5 ust. 3 Protokołu (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej oraz od wejścia w życie proponowanego przekształcenia rozporządzenia (WE) nr 377/2004, przestać mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 377/2004 zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 493/2011, oraz wszelkich dalszych zmian do tego rozporządzenia, w tym wniosku o przekształcenie rozporządzenia (WE) nr 377/2004.

(8)W związku z powyższym pkt 6 załącznika I do decyzji Rady 2004/926/WE w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 377/2004, zgodnie z art. 5 ust. 3 tego Protokołu, również przestaje obowiązywać z dniem wejścia w życie proponowanego przekształcenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Decyzja 2000/365/WE, jak również pkt 6 załącznika I do decyzji 2004/926/WE, przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w odniesieniu do rozporządzenia Rady (WE) nr 377/2004 w sprawie utworzenia sieci oficerów łącznikowych ds. imigracji, zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 493/2011, oraz wszelkich dalszych zmian do niego od dnia wejścia w życie proponowanego przekształcenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.