P6_TA(2006)0319
Rozwój i migracja
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rozwoju i migracji (2005/2244(INI))
Parlament Europejski,
—uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Związek pomiędzy migracją a
rozwojem: konkretne kierunki działania w zakresie partnerstwa UE z krajami rozwijającymi się”
(COM(2005)0390),
—uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych
norm i procedur dla państw członkowskich dotyczących powrotu nielegalnych imigrantów z państw
trzecich (COM(2005)0391),
—uwzględniając komunikaty Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowane „Działania priory-
tetowe stanowiące odpowiedź na wyzwania związane z migracją: Pierwsze działania podjęte w następ-
stwie szczytu w Hampton Court” (COM(2005)0621), „Strategia działań UE w związku z kryzysem
zasobów ludzkich w sektorze opieki zdrowotnej w krajach rozwijających się” (COM(2005)0642) i
„Program tematyczny dotyczący współpracy z państwami trzecimi w zakresie migracji i azylu”(COM(2006)0026),
—uwzględniając pkt IV konkluzji Prezydencji Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 15 i 16 grudnia
2005 r., zatytułowany „Migracja: podejście globalne”,
—uwzględniając rezolucje A/RES/58/208, A/RES/59/241 i A/RES/60/205 Zgromadzenia Ogólnego
Organizacji Narodów Zjednoczonych, które przewidują zorganizowanie w czasie 61. sesji ONZ w
2006 r. dialogu wysokiego szczebla w sprawie migracji międzynarodowej i rozwoju,
—uwzględniając umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP)
z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w
Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (Umowa z Kotonu) (
1) i zmienioną w Luksemburgu w dniu
25 czerwca 2005 r. (2), w szczególności jej art. 13 dotyczący migracji,
—uwzględniając Deklarację Brukselską w sprawie azylu, migracji i mobilności oraz plan działania doty-
czący wdrożenia tej deklaracji,przyjęte w Brukseli w dniu 13 kwietnia 2006 r. na pierwszym posiedzeniu
ministrów AKP odpowiedzialnych za sprawy azylu, migracji i mobilności,
—uwzględniając Konwencj ęNarodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorgani-
zowanej i Protokoły do niej,
—uwzględniając decyzję nr 4/2005 Rady Ministrów AKP-WE z dnia 13 kwietnia 2005 r. w sprawie wyko-
rzystania rezerwy z koperty finansowej dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju, przeznaczonej na
rozwój długoterminowy (3),
—uwzględniając sprawozdanie Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych zatytułowane
„Badanie światowe na temat roli kobiet w rozwoju, 2004: kobiety i migracja międzynarodowa”,
A/59/287/Add.1,
—uwzględniając sprawozdanie Banku Światowego zatytułowane „Global Economic Prospects 2006:
Economic Implications of Remittances and Migration” [Ogólne perspektywy gospodarcze w 2006 r.:
implikacje gospodarcze przelewów pieniężnych i migracji] (4),
—uwzględniając sprawozdanie Globalnej Komisji ds. Międzynarodowej Migracji z października 2005 r.
zatytułowany „Migracja w połączonym świecie: nowe perspektywy działania” (5),
—uwzględniając Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 18, 19 i 21,13.12.2006 C 303 E/852 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
(1) Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.
(2) Dz.U. L 287 z 28.10.2005, str. 4.
(3) Dz.U. L 164 z 24.6.2005, str. 46.
(4) http://www.worldbank.org/globaloutlook.
(5) www.gcim.org, październik 2005 r.
—uwzględniając zobowiązania podjęte przez państwa członkowskie w 2005 r., w szczególności:
—zobowiązanie, że Unia i jej państwa członkowskie osiągną do 2015 r. cel wyznaczony przez
Organizację Narodów Zjednoczonych, zgodnie z którym 0,7 % ich dochodów krajowych brutto
należy przekazać jako wkład Unii w Milenijne Cele Rozwoju, co oznacza wzrost z 33 miliardów euro
w 2003 r. do ponad 84 miliardów euro w 2015 r. (wnioski Prezydencji Rady Europejskiej z posie-
dzenia w Brukseli, w dniach 16 i 17 czerwca 2005 r.),
—zobowiązanie, że Unia Europejska i inni kredytodawcy podwoją pomoc dla Afryki, w wyniku czego
kontynent ten powinien otrzymać urzędową pomoc na rzecz rozwoju w wysokości
25 miliardów USD w 2010 r. (1) (komunikat opublikowany w dniu 8 lipca 2005 r. przez G8 w
Gleneagles),
—uwzględniając zalecenie nr 151 Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) w sprawie pracowników
migrujących,
—uwzględniając wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich w ramach
Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie polityki rozwojowej Unii Europejskiej, zatytułowane„Konsensus Europejski” (
2) z dnia 20 grudnia 2005 r., które wyznacza ogólne ramy działania Wspólnoty
w dziedzinie rozwoju,
—uwzględniając Deklarację Wiedeńską przyjętą podczas IV szczytu Unia Europejska/Ameryka Łacińska w
dniu 12 maja 2006 r.,
—uwzględniając swoje rezolucje z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie strategii rozwoju dla Afryki (3), z
dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie społecznego wymiaru globalizacji (4), z dnia 26 października
2005 r. w sprawie podejścia UE do zarządzania migracją ekonomiczną (5), z dnia 9 czerwca 2005 r. w
sprawie powiązań między migracją legalną a nielegalną oraz integracji osób migrujących (6) i z dnia
12 kwietnia 2005 r. w sprawie roli Unii Europejskiej w osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju
(MDG) (7),
—uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2836/98 z dnia 22 grudnia 1998 w sprawie włączenia
kwestii równouprawnienia do współpracy w zakresie rozwoju (8),
—uwzględniając art. 45 Regulaminu,
—uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju i opinie Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji
Zatrudnienia i Spraw Społecznych, Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i SprawWewnętrznych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6-0210/2006),
A. mając na uwadze, że na 175 milionów migrantów (3 % ludności światowej), 40 % żyje w krajach rozwi-
jających się,
B. mając na uwadze, że migracja nie jest zjawiskiem nowym, jednak jej zasięg w epoce globalizacji oraz
wzrost świadomości wśród wszystkich podmiotów międzynarodowych sprawiają, że staje się ona
ważnym wyzwaniem politycznym dla wspólnoty międzynarodowej,
C. mając na uwadze, że imigracja nie jest zjawiskiem nowym oraz że od lat 80 znacznie się nasiliła, a UE
nie znalazła wspólnego spójnego rozwiązania tego problemu,
D. mając na uwadze, że do Unii Europejskiej przybywają imigranci z praktycznie wszystkich krajów
rozwijających się, że istnieje duża ilość imigrantów z krajów Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej, oraz że
nie jest prawdopodobne, aby zjawisko to zmniejszyło się w najbliższych latach,13.12.2006 C 303 E/853 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
(1) Biorąc pod uwagę poziom z 2004 r., oznacza to podwojenie pomocy.
(2) Dz.U. C 46 z 24.2.2006, str. 1.
(3) Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2005)0445.
(4) Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2005)0427.
(5) Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2005)0408.
(6) Dz.U. C 124 E z 25.5.2006, str. 535.
(7) Dz.U. C 33 E z 9.2.2006, str. 311.
(8) Dz.U. L 354 z 30.12.1998, str. 5.
E. mając na uwadze, że mobilizacja wspólnoty międzynarodowej nie przekształca się w szeroko zakrojone
i wspólne działania,
F. mając na uwadze, że zagadnienia dotyczące migracji wymagają od wspólnoty międzynarodowej
kompleksowych rozwiązań iże Unia Europejska nie wypracowała jak dotąd kompleksowych rozwiązań
politycznych i nie stworzyła narzędzi dostosowanych do tej problematyki,
G. mając na uwadze, że brak wspólnej polityki w zakresie regulacji ruchów migracyjnych pozwala
państwom członkowskich na podejmowanie jednostronnych decyzji, które utrudniają przyjęcie spój-
nego stanowiska wspólnotowego,
H. mając na uwadze, że odpowiedź na zjawisko imigracji powinna by ćwynikiem szerokiego konsensusu
na szczeblu Unii,
I. mając na uwadze dialog wysokiego szczebla w sprawie migracji międzynarodowej i rozwoju, który
będzie miał miejsce w czasie sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w dniach 14 i
15 września 2006 r.,
J. mając na uwadze, że Unia Afrykańska pod egidą przewodniczącego Komisji Unii Afrykańskiej Alphy
Oumara Konarégo uznała migrację za główny temat swoich działań,
K. mając na uwadze, że różnorodność motywów, a co za tym idzie kategorii migrantów, hamuje wdra-
żanie spójnej i kompleksowej polityki zmierzają cej do uczynienia z migracji dźwigni postępu,
L. mając na uwadze, że główne światowe ogniska migracji to Azja i Ameryka Łacińska, Afrykę wyróżnia
jednak zakres negatywnych skutków zjawisk migracyjnych,
M. mając na uwadze, że analizy dotyczą głównie przyjmujących krajów Północy, podczas gdy 60 %
migrantów nie opuszcza półkuli południowej,
N. mając na uwadze zobowiązanie do dalszego rozwijania światowego dialogu i wzmocnienia współpracy
w kwestii migracji pomiędzy Unią Europejską a Ameryką Łacińską, zapisane w Deklaracji Wiedeńskiej,
O. mając na uwadze, że samo tylko zwiększenie pomocy publicznej na rzecz rozwoju nie stanowi odpo-
wiedzi na pytania dotyczące związku między migracją a rozwojem; maj ąc na uwadze również, że
należy rozwijać specjalne i innowacyjne narzędzia pozwalające na większe uznanie i lepsze promo-
wanie roli migrantów w walce z ubóstwem i pracy na rzecz rozwoju,
P. mając na uwadze, że odpowiedź na to zjawisko powinna stanowić część międzynarodowych i krajo-
wych strategii zwalczania ubóstwa w celu osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju,
Q. mając na uwadze, że należy uznać i popierać prawo państw Południa do prowadzenia niezależnej poli-
tyki migracyjnej,
R. mając na uwadze, że w przypadku krajów południowych migracja jest równoznaczna z wyjazdem
najlepiej wykszta łconych lub przedsiębiorczych obywateli, a „drenaż mózgów” uniemożliwia świad-
czenie i jakość podstawowych usług w różnych sektorach a zwłaszcza w sektorze zdrowia i edukacji,
S. mając na uwadze, że do „drenaż mózgów” zachęca polityka selektywnego przyjmowania migrantów
prowadzona przez państwa Północy pod hasłem „wybranej migracji”, zaostrzając odpływ osób o wyso-
kich kompetencjach, z którym boryka się wiele krajów Południa,
T. mając na uwadze, że zdaniem przewodniczącego Komisji Unii Afrykańskiej Alphy Oumara Konarégo
polityka ta sprowadza się do„odmawiania Afryce prawa do rozwoju”,
U. mając na uwadze, że migracja o charakterze cyrkulacyjnym, na zasadzie wyjazdów do krajów przezna-
czenia i powrotów do krajów pochodzenia, oferuje istotne możliwości rozwoju krajów przyjmujących i
krajów pochodzenia,13.12.2006 C 303 E/854 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
V. mając na uwadze, że wspólny rozwój, rozumiany jako wykorzystanie potencjału prezentowanego przez
wspólnoty migrantów osiadłych w bogatych krajach na rzecz rozwoju ich krajów pochodzenia, może
przekształcić migrację w dźwignię rozwoju i wzajemnej pomocy między narodami,
W. mając na uwadze, że przekazy pieniężne przesyłane przez migrantów do krajów pochodzenia stanowią
ważną szansę rozwoju i przekraczają ogóln ąkwotę oficjalnej pomocy rozwojowej w skali światowej
oraz że w większości przypadków koszty finansowe i bankowe tych przekazów są wyjątkowo wysokie,
a transakcje dokonywane są czasami bez zachowania przejrzystości; podkreśla jednak, że służą one w
głównej mierze do zaspokojenia potrzeb konsumpcyjnych rodzin i że tylko niewielka część tych
środków jest wykorzystywana do finansowania inwestycji i rozwoju,
X. mając jednak na uwadze, że zadaniem tych przekazów nie jest zastąpienie pomocy publicznej na rzecz
rozwoju ani uzasadnienie jej obniżenia,
Y. mając na uwadze, że w 2005 r. na świecie było blisko 9,2 milionów uchodźców i 25 milionów prze-
siedlonych wewnątrz własnego kraju, z czego połowa w Afryce, którzy nie otrzymują żadnej ochronyna szczeblu międzynarodowym, co prowadzi do tworzenia niedopuszczalnej hierarchii ofiar,
Z. mając na uwadze wzrost liczby uchodźców lub przesiedleńców z powodów „ekologicznych” , która to
liczba według szacunków biura Wysokiego Komisarza ds. Uchodźców ONZ za kilka lat może osiągnąć
50 milionów,
AA. mając na uwadze, że integracja migrantów jest procesem dwukierunkowym, opartym na wzajemnych
prawach i odpowiadających im obowiązkach, które obowiązują legalnych migrantów i przyjmujące ich
społeczeństwo, a jej celem jest zapewnienie migrantom możliwości uczestniczenia w życiu
społeczeństwa;
AB. mając na uwadze, że migranci będący ofiarą handlu ludźmi, dyskryminacji i niestabilnej sytuacji
społecznej nadal są grupą, która w ujęciu ogólnym jest niedostatecznie chroniona przez wspólnotę
międzynarodową i niektóre przepisy krajowe,
AC. mając na uwadze, że Międzynarodowa konwencja w sprawie ochrony praw wszystkich podróżujących
migrantów i członków ich rodzin nie została ratyfikowana przez żadne państwo członkowskie,
AD. mając na uwadze, że Unia Europejska od 1999 r. przeznaczyła na cel integracji jedynie 15 milionów
euro, co daje kwotę 0,5 eurona imigranta,
AE. mając na uwadze, że walkę z handlem ludźmi związanym z migracjami, walkę z handlem i wykorzys-
tywaniem seksualnym kobiet i dzieci należy podnieść do rangi priorytetu UE,
AF. mając na uwadze, że kobiety stanowią 51 % migrantów w krajach rozwiniętych i 46 % —w krajach
rozwijających się (
1) szacując, że nie udziela się wystarczających informacji na temat ryzyka, jakie
pociąga za sobą nielegalna imigracja, oraz że kobiety imigrantki narażone są w większym stopniu na
wykorzystywanie seksualne, przemoc, dyskryminację i wyzysk w miejscu pracy ; mając na uwadze, że
polityki migracyjne nie uwzględniaj ąszczególnej roli kobiet,
AG. mając na uwadze, że migracja może przyczynić siędo poprawy warunków życia kobiet, zwiększyć ich
autonomię, umożliwić pomoc tym, którzy pozostają w kraju pochodzenia, a także pozwolić kobietom
na ucieczkę przed opresyjnymi stosunkami społecznymi,
AH. mając jednak na uwadze, że migracja kobiet często wymuszana jest przez przymusowe małżeństwo,
biedę lub konflikty zbrojne,
AI. mając na uwadze, że migrantki są bardziej narażone na wykorzystywanie seksualne, dyskryminację,
wykorzystywanie w miejscu pracy i marnowanie ich potencjału intelektualnego, przemoc i utratę
zdrowia, wyobcowanie społeczne i handel ludźmi,
AJ. mając na uwadze, że w UE mieszka obecnie duża liczba nielegalnych imigrantek, co zwiększa ich nara-
żenie na ryzyko wyzysku w miejscu pracy oraz ryzyko wykorzystywania seksualnego i przemocyseksualnej,13.12.2006 C 303 E/855 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
(1) MOP: Zapobieganie dyskryminacji, wykorzystywaniu i nadużywaniu pracownic napływowych: informator —broszura
1: ze szczególnym uwzględnieniem pracownic z zagranicy, Genewa, 2003, MOP, str. 9.
1. wyraża przekonanie, że Unia Europejska ma do odegrania istotną rolę, aby z przepływów migracyjnych
uczynić dźwignię rozwoju;
2. podkreśla, że Unia musi znaleźć kompleksowe rozwiązanie polityczne o charakterze regionalnym w
kwestii związku między rozwojem a migracją, zwracając szczególną uwagę na Afrykę i migrację południe-
południe; zwraca się z wnioskiem, aby kwestia migracji znalazła się na czołowym miejscu w harmono-
gramie działań i dialogu politycznego między Unią Europejską a Afryką oraz różnymi regionami, z którymi
utrzymuje stosunki, i popiera zorganizowanie szczytu między Europą a Afryką w celu znalezienia wspól-
nego rozwiązania politycznego;
3. uważa, że europejska polityka w zakresie migracji i rozwoju musi przede wszystkim opierać sięna zasa-
dach solidarności z krajami trzecimi i wspólnego rozwoju, aby przeciwdziałać głęboko zakorzenionym przy-
czynom migracji, a w szczególności zwalczać ubóstwo;
4. ponownie deklaruje przywiązanie do idei mobilności jako prawa człowieka, w związku z czym nie
zgadza się z ujmowaniem jej z handlowego punktu widzenia; podkreśla, że wszelkie działania polityczne w
tej dziedzinie powinny stawiać sobie za cel promowanie mobilności z wyboru, a nie z przymusu;
5. podkreśla, że odpowiednią reakcję wobec zjawiska imigracji można opracować jedynie na szczeblu Unii
Europejskiej poprzez wspólną strategię, jednoznacznie określającą jasne cele i mechanizmy dostępne
państwom członkowskich w celu wspólnego i solidarnego poradzenia sobie z tym zjawiskiem;
6. przypomina, że walka z wykorzystywaniem i handlem ludźmi jest obowiązkiem wszystkich państw;
przypomina, że istnieją instrumenty wielostronne, takie jak Konwencja Narodów Zjednoczonych przeciwko
międzynarodowej przestępczości zorganizowanej i Protokoły do niej, które są skutecznymi mechanizmami
zwalczania handlu ludźmi i imigrantami oraz obrony podstawowych praw tych osób, jak również ściganiaosób uwikłanych w działalność kryminalną, o której mowa wyżej; nalega, aby państwa, które dotychczas nie
ratyfikowały bądź nie przystąpiły do tej konwencji, uczyniły to w możliwie najkrótszym terminie;
7. zachęca do włączenia kwestii dotyczących migracji do zakresu polityki zagranicznej Unii Europejskiej,
podążając za przykładem procesu barcelońskiego;
8. pochwala wniosek Rady dotyczący zorganizowania w 2006 r. posiedzenia EuroMed na temat migracji
na szczeblu ministerialnym; wyraża również zadowolenie z powodu Szczytu Europejsko-Afrykańskiego
poświęconego migracji, który odbędzie się w Rabacie w lipcu 2006 r., na którym omówiona zostanie
kwestia imigracji do Europy mieszkańców Maghrebu oraz Afryki subsaharyjskiej;
9. z zadowoleniem przyjmuje wszelkie kolejne kroki podejmowane w celu ulepszenia polityki migracyjnej
oraz podkreśla konieczność wszechstronnego podejścia, które zawierałoby jasną wizję najważniejszych
działań, jakie należy podjąć w zakresie polityki migracyjnej zamiast wspierania częściowych środków na
rzecz rozwijania omawianej polityki;
10. zaleca, aby Rada podjęła odpowiednie działania dla zapewnienia lepszej współpracy i koordynacji
między kompetentnymi organami zajmującymi się migracją i rozwojem w każdym z państw członkowskich.
11. podkreśla, że zwiększenie pomocy na rzecz rozwoju jest warunkiem koniecznym, lecz niewystarcza-
jącym, aby uczynić z migracji dźwignię rozwoju; wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do respek-
towania zobowiązań politycznych podjętych w 2005 r.;
12. zaleca, aby migracja i jej wpływ na rozwój zostały uwzględnione w sposób przekrojowy we wszyst-
kich rozważaniach i działaniach zmierzających do osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju; przypomina, że
globalna strategia może przynieść wyniki tylko przy istnieniu odpowiednich ram prawnych zarówno na
szczeblu UE, jak i w krajach pochodzenia imigrantów;
13. podkreśla, że zagadnienia dotyczące migracji należy wyraźniej włączać do działań politycznych i
planów rozwoju i zaleca, aby na szczeblu krajowym włączano migrację do strategii na rzecz zmniejszania
ubóstwa;13.12.2006 C 303 E/856 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
14. uznaje znaczenie diaspory we wzmacnianiu związków między UE a krajami pochodzenia, w szczegól-
ności w odniesieniu do migracji; wzywa do ściślejszej współpracy między instytucjami w państwach rozwija-
jących się a państwami członkowskim w celu realizacji projektów wspólnego rozwoju;
15. uważa, że wspólny rozwój, który polega na uznaniu i wspieraniu ról diaspor w rozwoju ich krajów
pochodzenia, powinien zostać w pełni uznany na szczeblu europejskim;
16. podkreśla, że uczynienie z migracji dźwigni rozwoju wymaga od Unii ustanowienia dwóch prioryteto-
wych instrumentów:
—specjalnego funduszu zarządzanego w sposób dostatecznie elastyczny i oddziaływujący tak, aby możliwe
było sfinansowanie zwłaszcza działań na rzecz wzajemnego rozwoju,
—funduszu gwarancji, aby zapewnić ciągłość mikroprojektów migrantów i osiągnąć jak największe oddzia-
ływanie na rozwój;
17. uważa, że program AENEAS, podobnie jak program, który zastąpi go w 2007 r., musi być wykorzys-
tany na rzecz strategii rozwoju, w szczególności poprzez finansowanie działań wspólnego rozwoju i że
należy ściśle realizować ten cel, aby np. uniknąć wydatków na dalszą ochronę zewnętrznych granic UE;
18. uważa, że program ten musi wzmacniać skuteczność systemów zarządzania ruchami migracyjnymi i
wspierania krajów pochodzenia imigrantów oraz krajów tranzytowych; zaleca w tym celu, aby program tencharakteryzował sięnastępującymi cechami:
—kilka linii kredytowych (wspólny rozwój, badania, bezpieczeństwo itp.) z możliwo ścią finansowania
projektów kompleksowych z kilku linii kredytowych,
—kryteria wyboru projektów i zasad dotyczących typu i wysokości przyznawanej pomocy,
—pełna niezależność —w określonych ramach —podejmowania decyzji przez komitet selekcji projektów,
—rewizja zasad narzucanych organizacjom pozarządowym w kwestii gwarancji finansowych;
19. proponuje zintegrowane regionalne plany rozwoju skierowane do głównych stref emigracji afrykań-
skiej, aby finansować:
—utworzenie infrastruktury (woda pitna, elektryczność, ośrodki zdrowia, szkoły, drogi itp.),
—częściowy udział w kosztach funkcjonowania poprzez ukierunkowane wsparcie budżetowe;
tego typu działania mogą także być przeprowadzone w głównych ośrodkach emigracji w Ameryce Łacińskiej
i Azji;
20. podkreśla trudności i wysokie koszty, jakie ponoszą imigranci przy wysyłaniu pieniędzy do krajów
pochodzenia oraz brak przejrzystości w odniesieniu do możliwości transferów pieniężnych poza systemembankowym; oświadcza, że bezpieczny system, zapewniający ochronę danych nadawcy i odbiorcy jest
niezbędny dla promowania przesyłania pieniędzy za pośrednictwem systemu regulowanego, ponieważ inne
alternatywne systemy, z których korzystaj ąimigranci, okazują sięczasami systemami lichwiarskimi;
21. zwraca się do Komisji, państw członkowskich oraz krajowych i międzynarodowych instytucji finanso-
wych o wdrożenie polityk mających w szczególności następujące cele:
—promowanie i ułatwianie przelewów środków pieniężnych migrantów poprzez obniżenie ich kosztów,
ich przyspieszenie i zapewnienie ich większego bezpieczeństwa dla zachęcenia migrantów do korzystania
z oficjalnych systemów przelewów;13.12.2006 C 303 E/857 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
—rozszerzenie dostępu migrantów do usług finansowych,
—ukierunkowanie przekazów pieniężnych migrantów na inwestycje produkcyjne poprzez ułatwienie
dostępu mikroprzedsiębiorstw i MŚP do kredytów, badanie innowacyjnych produktów finansowych skie-rowanych do diaspor, na przykład „planu oszczędnościowo-rozwojowego”;
—zapewnienie przejrzystości transakcji finansowych dokonywanych poprzez „nieformalne kanały”, szcze-
gólnie takie jak tzw. sieci hawala;
22. zwraca się do Komisji o opracowanie nowego wniosku w sprawie ram regulacyjnych mających na celu
obniżenie kosztów i zachowanie przejrzystości przy wysyłaniu pieniędzy przez imigrantów do krajówpochodzenia; przypomina, że przekazy pieniężne są drugim zewnętrznym źródłem finansowania dla krajów
rozwijających się oraz że koszty wysyłki mogą sięgać 20 % ogólnej kwoty przekazów;
23. uznaje znaczenie roli, jaką MŚP odgrywają w tworzeniu miejsc pracy i przyczynianiu się do rozwoju;
wzywa Komisję, aby ta —we współpracy z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym —opracowała programy
zachęcające imigrantów do inwestowania większych kwot w tego typu przedsiębiorstwa;
24. zwraca się do Komisji i państw członkowskich o opracowanie programów mających zmobilizować
wykszta łcone elity diaspor do przyczyniania się do rozwoju poprzez finansowanie różnic w wynagrodzeniu
wysoko wykwalifikowanych migrantów, którzy chcą wrócić do kraju pochodzenia lub ustanowienie
systemów „podwójnych posad” dla osób z sektora publicznego na południu (nauczyciele, badacze, lekarze);
zwraca się do Komisji o przeprowadzenie badania dotyczącego badań prowadzonych w państwach człon-
kowskich w zakresie „podwójnych posad”;
25. zwraca się do Komisji i państw członkowskich o przeanalizowanie działań, jakie należałoby podjąć,
aby zapewnić przeniesienie uprawnień emerytalnych i socjalnych migrantów powracaj ących do ich krajów
pochodzenia;
26. z zadowoleniem przyjmuje propozycje Komisji dotyczące rozważenia środków w zakresie transferu
praw emerytalnych, uznawania kwalifikacji i działania mechanizmów ułatwiających mobilność pracowników
naukowych i innych, tak aby umożliwić im—jeżeli tak postanowią —powrót do kraju i udaną
reintegrację;
27. zwraca się do Unii Europejskiej i państw członkowskich o zachęcanie do migracji o charakterze cyrku-
lacyjnym lub wahadłowym:
—poprzez wdrożenie, w porozumieniu z krajami pochodzenia, polityk i programów dotyczących czasowej
migracji, na przykład przyznawania wiz wielokrotnego wjazdu niektórym osobom,
—poprzez usystematyzowanie przekazywania świadczeń emerytalnych i wszystkich innych świadczeń
socjalnych między krajem pochodzenia a krajem przeznaczenia zapewniając, aby pracownicy mileirzeczywisty dostęp do świadczeń (mniej niż 25 % migrantów międzynarodowych żyje w krajach, które
zawarły tego rodzaju porozumienia);
28. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący propagowania migracji o charakterze cyrkula-
cyjnym, polegającej na przepływie migrantów pomiędzy ich krajem pochodzenia a krajem przeznaczenia,umożliwiającej wykorzystanie nabytej wiedzy i doświadczenia w ich ojczyźnie; zaznacza, że migracji o
charakterze cyrkulacyjnym powinny towarzyszyć środki na rzecz integracji migrantów stosowane wmomencie wyjazdu i powrotu; podkreśla rolę społeczeństwa obywatelskiego, organizacji pozarządowych i
partnerów społecznych w tym procesie;
29. z zadowoleniem przyjmuje także propozycje Komisji w sprawie podjęcia dialogu w kwestiach związa-
nych z pozwoleniami na pobyt i pracę oraz zarządzania programami mobilności pracowników migrujących,
polegającymi na dobieraniu dostępnych umiejętności imigrantów do potrzeb państw rozwijających się;
30. zachęca władze publiczne państw Północy i Południa do inwestowania w edukację i kształcenie
obywateli; ponownie wyraża swoje poparcie dla celu „20/20”, a mianowicie przeznaczania na podstawowe
usługi społeczne 20 % pomocy publicznej z Północy i 20 % budżetów krajowych Południa;13.12.2006 C 303 E/858 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
31. zachęca państwa Południa do rozwijania strategii mających na celu „szkolenie i zatrzymanie” miesz-
kańców, w szczególności poprzez poprawę wizerunku zawodów o charakterze socjalnym i położenie
akcentu na sytuację kobiet, spotykających się często z dyskryminacją ze względu na płeć;
32. zwraca się do Unii o konkretne włączenie promowania uczciwej pracy do europejskiej agendy
rozwoju, a w szczególności:
—o włączenie klauzul o przestrzeganiu podstawowych norm pracy do wszystkich umów dwustronnych
zawieranych przez Unię Europejską lub jej państwa członkowskie,
—wprowadzenie narzędzia kontroli (dwustronni obserwatorzy),
—promowanie uczciwej pracy jako podstawowego elementu dziewiątego Milenijnego Celu Rozwoju;
domaga się jednak, aby państwa Północy nie dokonywały instrumentalizacji tej idei, czyniąc z niej „nietary-
fową barierę” dla dostępu do swoich rynków;
33. zwraca się do Unii Europejskiej i państw członkowskich o wprowadzenie polityk mających na celu
ograniczenie negatywnego wpływu gospodarczego i społecznego „drenażu mózgów” na kraje Południa
poprzez:
—ukierunkowanie kształcenia na sektory poszkodowane w wyniku braku siły roboczej,
—finansowanie programów wzajemnego inwestowania między partnerami z północy i południa na rzecz
krajów i sektorów szczególnie dotkniętych „drenażem mózgów”;
34. zaleca przyjęcie europejskiego kodeksu dobrego postępowania oraz kodeksów krajowych w państwach
członkowskich, które wyznaczałyby ramy rekrutacji;
35. pochwala zamiar Komisji zaproponowania programu specjalnego w celu rozwiązania kryzysu
zasobów ludzkich w sektorze ochrony zdrowia w Afryce;
36. z zadowoleniem przyjmuje plan opracowania wszechstronnego i spójnego podejścia do etycznej
rekrutacji pracowników w sektorach szczególnie narażonych na „drenaż mózgów”;
37. z zadowoleniem przyjmuje wnioski Prezydencji Rady Europejskiej z 15-16 grudnia 2005 r. w Brukseli
dotyczące globalnego podejścia do migracji oraz ostatnie wnioski Komisji w sprawie odpływu wykwalifiko-wanych pracowników, przekazów pieniężnych do krajów pochodzenia, diaspory, migracji o charakterzeczasowym i cyrkulacyjnym, świadczeń z ubezpieczeń socjalnych, wiz wielokrotnych, itd.;
38. podkreśla, że przepływ wysoko wykwalifikowanych pracowników ma podstawowe znaczenie dla
zwiększenia pozytywnego wkładu migracji w rozwój, mając na uwadze, że kraje rozwijające się w pełni
uczestniczą w wymianie kompetencji na światowym rynku pracy; zaleca Komisji i państwom członkowskim,
aby rozsądnie zaangażowały się w takie rozwiązanie poprzez proponowanie środków zmierzają cych do:
—promowania powrotów tymczasowych lub faktycznych w oparciu o bieżące doświadczenia Unii,
—zachęcania do tworzenia partnerstw instytucjonalnych między placówkami w krajach rozwijających się i
w państwach członkowskich Unii Europejskiej (instytuty badawcze, uniwersytety, szpitale);
—przyspieszenia wzajemnego uznawania dyplomów;
39. zauważa fakt, iż niektóre kwalifikacje zawodowe lub akademickie pracowników z krajów trzecich nie
sąuznawane lub ich uznanie nastręcza trudności, co utrudnia tym pracownikom wejście na rynek pracy
państw członkowskich UE na równych warunkach; uważa, że migranci zatrudnieni w UE powinni mieć
dostęp do programów szkoleniowych, aby mogli podnosić umiejętności zawodowe;13.12.2006 C 303 E/859 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
40. zwraca się do Komisji o przedstawienie inicjatyw na rzecz ułatwiania uznawania kwalifikacji zawodo-
wych oraz na rzecz ustalenia podstawowych norm w zakresie utworzenia europejskiego systemu zatwier-
dzania dyplomów zagranicznych;
41. wzywa do pełniejszego uwzględnienia szczególnej roli kobiet w migracji i rozwoju, zwłaszcza aby:—wymiar płci został włączony do wszystkich programów i projektów rozwoju lub wspólnego rozwoju
związanych z migracją,
—kobiety i organizacje kobiet by ły uprzywilejowanym celem środków prowadzących do wykszta łcenia
poczucia obowiązku w diasporze i finansowego wspierania jej projektów;
—przeprowadzić w krajach pochodzenia imigrantów kampanie informacyjne na temat warunków legalnej
imigracji, związanych z nią praw oraz na temat zagrożeń, jakie niesie ze sobą imigracja nielegalna, takich
jak handel ludźmi, przemoc i wykorzystywanie seksualne;
42. wzywa państwa członkowskie do wspierania inicjatyw maj ących na celu wzmocnienie społeczno-poli-
tycznej, gospodarczej i psychologicznej pozycji migrantek, w szczególności w odniesieniu do ich rodzin, jaki zdobycie niezbędnej wiedzy umożliwiaj ącej im skuteczną integrację w kraju przyjmującym oraz inicjatyw
mających na celu ochronę praw migrantek, ich pozycji i roli poprzez zwiększenie wpływu pozarządowych
organizacji zajmujących się sprawami równouprawnienia płci oraz sieci kontaktów wśród migrantek;
43. wzywa państwa członkowskie do czuwania nad stosowaniem zasady zakazu dyskryminacji w dostępie
i uczestnictwie imigrantek we wspólnotowym rynku pracy oraz do zagwarantowania ochrony ich podstawo-wych praw społecznych i gospodarczych, a w szczególności prawa do równych zarobków;
44. wzywa państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na dzieci migrantek, w celu zapew-
nienia im zwiększonego poziomu ochrony oraz ułatwionego dostępu do służby zdrowia i edukacji;
45. popiera projekt deklaracji i planu działania na rzecz wdrożenia tej deklaracji, przyjęte w Brukseli w
dniu 13 kwietnia 2006 r. na pierwszym posiedzeniu ministrów AKP odpowiedzialnych za sprawy azylu,migracji i mobilności, w sprawie utworzenia wirtualnego obserwatorium ds. migracji w AKP, co ma
pozwolić na zebranie pełnych i niezależnych informacji w celu opracowywania odpowiedzi AKP na
wyzwania związane z migracją;
46. pochwala wprowadzenie instrumentu AKP-UE dotyczącego migracji do końca 2006 r.; zwraca się
jednak do Komisji o sprecyzowanie celów i zapewnienie, że instrument nie zostanie pozbawiony celu
rozwoju;
47. wyraża wątpliwość co do możliwo ści i skuteczności zawierania porozumień i wprowadzania klauzul o
ponownym przyjęciu, mających powiązać pomoc finansowo-techniczną z„wynikami” państw trzecich w
odniesieniu do ponownego przyjęcia; podkreśla, że tego rodzaju polityka grozi zubożeniem krajów, z
których pochodzą migranci;
48. zwraca się do Komisji, aby zaproponowała środki zmierzające do wzmocnienia możliwo ści państw
południowych w zakresie zarządzania niezależną polityką migracyjną w ramach funduszu europejskiego
przeznaczonego na migrację lub instrumentu AKP-UE;
49. podkreśla, że Unia Afrykańska i afrykańskie organizacje regionalne mogą odgrywać ważną rolę w
ukierunkowywaniu migracji gospodarczej w Afryce, na przykład poprzez umowy o współpracy na rzecz
wspólnego rozwoju między UE a krajami pochodzenia imigrantów oraz umowy dwustronne i wielostronne
zawierające klauzule o przestrzeganiu praw człowieka i norm MOP;13.12.2006 C 303 E/860 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
50. uważa, że partnerstwo AKP-UE stanowi uprzywilejowaną płaszczyznę do proponowania wspólnych
rozwiązań dotyczących kwestii migracji, w oparciu o art. 13 umowy z Kotonu; zwraca się do Komisji o
wpisanie następujących celów do programu prowadzonych negocjacji w sprawie umów o partnerstwiegospodarczym lub ewentualnych negocjacji umów o ponowne przyjęcie:
—równego traktowania obywateli AKP w dziedzinie bezpieczeństwa społecznego, które zostało przewi-
dziane już w Konwencji z Lomé, lecz pozostało martwym zapisem,
—lepszego dostępu do wiz krótkoterminowych dla obywateli z krajów AKP oraz korzystniejszych zasad w
zakresie mobilności tymczasowej siły roboczej,
—wdrożenie programu informacyjnego w krajach AKP przeznaczonych dla kandydatów do migracji do
Unii;
51. zwraca się do Komisji o opracowanie strategii mającej na celu wspieranie krajów docelowych i tranzy-
towych o najwię kszym napływie imigrantów oraz o zbadanie, we współpracy z zainteresowanymi krajami,
programów działania skierowanych do migrantów w głównych ośrodkach migracyjnych i stwierdzonychstrefach tranzytu, ukierunkowanych na najbardziej zagrożone grupy migrantów (kobiety, małoletni bez
opieki) i obejmujących następujące cele:
—pomaganie mieszkańcom w zdobywaniu niezależności i realizowaniu siebie inaczej niż poprzez
mobilność,
—poprawę warunków życia migrantów w państwach tranzytowych, zwłaszcza w krajach Sahelu (ośrodki
informacji i pomocy dla migrantów z zagranicy),
—proponowanie działań dotyczących profilaktyki i leczenia AIDS oraz chorób przenoszonych drogą
płciową w ośrodkach i na trasach migracji, z uwzględnieniem związków między chorobami przenoszo-
nymi drogą płciową a przepływem osób;
52. domaga się, aby programy te skoncentrowały się na zbadaniu psychicznych skutków migracji i wysied-
lenia oraz na opiece psychologicznej i wsparciu dla kobiet i dzieci cierpiących z powodu negatywnychskutków tych zjawisk;
53. wzywa UE do popierania inicjatyw Wysokiego Komisarza ds. Uchodźców dotyczących sprecyzowania
pojęcia uchodźcy z przyczyn politycznych, gospodarczych, środowiskowych i przyznania każdej kategorii
odpowiedniej ochrony i pomocy; uważa, że przesiedleńcy powinni korzystać z takiej samej opieki jak opieka
przyznana uchodźcom w Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r.; zwraca się do
państw członkowskich i do wspólnoty międzynarodowej o czuwanie nad przestrzeganiem wytycznych wsprawie przepływów wewnętrznych ONZ i zaleca ujęcie tych norm opieki nad przesiedleńcami w formękonwencji międzynarodowej;
54. wyraża zaniepokojenie trudnościami finansowymi, z jakimi boryka się Wysoki Komisarz ds.
Uchodźców; jest zdania, że Komisja powinna zwiększyć wsparcie finansowe dla projektów prowadzonych
przez wysokiego komisarza i że UE jako główny płatnik do budżetu Wysokiego Komisarza ds. Uchodźców
powinna wywierać nacisk na pozostałych donatorów, aby wysoki komisarz dysponował środkami pozwala-
jącymi na wypełnianie jego zadań w jak najlepszych warunkach;
55. zwraca się do Komisji o opracowywanie projektów w ramach partnerstwa z Wysokim Komisarzem ds.
Uchodźców i krajami lub organizacjami regionalnymi, których dotyczą:
—akcje dobrowolnego powrotu uchodźców i przesiedleńców,
—wdrażanie struktur towarzyszących pomocy tym grupom osób w ponownym osiedlaniu się;13.12.2006 C 303 E/861 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
56. zachęca państwa pochodzenia migrantów oraz państwa tranzytowe do aktywnego uczestnictwa w
nowym podejściu do migracji i rozwoju;
57. wzywa Komisję do nawiązania dialogu z krajami pochodzenia oraz wezwania ich do zakazania
sprzecznych z prawami człowieka praktyk, jak okaleczanie żeńskich narządów płciowych, przymusowe
małżeństwa, poligamia, rozwód bez obopólnej zgody;
58. wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny ilościowej i jakościowej wydatków i programów wsparcia
rozwoju w krajach trzecich oraz sporządzenia bilansu osiągniętych za ich pomocą wyników związanych z
poprawą sytuacji kobiet w krajach pochodzenia migrantów;
59. wzywa państwa członkowskie do uważniejszego rozważenia wpływu, jaki wywiera migracja spowodo-
wana konfliktami na społeczną, fizyczną i psychologiczną sytuację migrantek, które z powodu niepewnej
pozycji w jakiej się znajdują sąw większym stopniu narażone na przemoc;
60. wzywa państwa członkowskie i Unię Europejską do zagwarantowania, aby imigrantki, które padły
ofiarą przemocy w pełni znały swoje prawa, miały skuteczny dostęp do pomocy prawnej oraz mogły
otrzymać niezależny status prawny, prawo pobytu oraz pozwolenie na pracę;
61. wzywa Komisję i Radę, aby za pośrednictwem lokalnych przedstawicielstw i ambasad regularnie infor-
mowały kobiety chcące wyemigrować do UE o różnych warunkach otrzymania statusu legalnego imigranta,
o ich prawach i obowiązkach oraz podstawowych zasadach i wartościach, którymi kierują sięspołeczeństwa
europejskie;
62. w związku z powyższym wzywa państwa członkowskie do opracowania polityki rozwoju i szczegóło-
wych programów mających na celu zapewnienie opieki medycznej, socjalnej i psychologicznej dla kobiet —
ofiar migracji spowodowanej konfliktami oraz dla innych migrantek doświadczających psychicznych, fizycz-nych i socjalnych skutków przemieszczenia;
63. kładzie nacisk na znaczenie wymiany dobrych praktyk, jednocześnie między państwami członkow-
skimi oraz z krajami trzecimi, w szczególności z krajami rozwijającymi się;
64. krytykuje Komisję za niewystarczające uwzględnienie problematyki płci w komunikacie „Migracja i
rozwój: konkretne kierunki działania”; proponuje utworzenie stałej międzyinstytucjonalnej grupy zadaniowejna wysokim szczeblu, odpowiedzialnej za kontrolę rozwoju europejskiej polityki imigracyjnej z punktu
widzenia problematyki płci, przede wszystkim w celu stworzenia instrumentów do oceny wpływu kwestii
płci przed przyjęciem jakichkolwiek środków w obszarze polityki imigracyjnej;
65. wzywa Radę i Komisję do przyjęcia wytycznych UE oraz konkretnych i ukierunkowanych celów w
zakresie problematyki płci oraz wskaźników w obszarze polityki imigracyjnej, włącznie z działaniami uświa-damiającymi na poziomie krajowym, zapewniając włączenie kwestii płci do polityki imigracyjnej oraz regu-
larną ocenę polityki Unii z punktu widzenia problematyki płci;
66. wzywa Radę, Komisję i państwa członkowskie do ustanowienia ram prawnych gwarantujących imig-
rantkom prawo do otrzymania ich własnego paszportu oraz prawa pobytu oraz umożliwienia pociągnięciaosoby, która odbierze te dokumenty, do odpowiedzialności karnej;
67. wzywa Komisję i państwa członkowskie do pogłębienia dialogu z krajami pochodzenia migrantek, w
celu wpierania poszanowania praw kobiet oraz równości płci oraz do dalszego zwalczania biedy i gospodar-
czej zależności kobiet;13.12.2006 C 303 E/862 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
68. uważa, że migracja i integracja są ze sobą blisko powiązane, zaś powodzenie migracji i korzyść
wszystkich zainteresowanych stron zależy od tego, czy strategiom migracji towarzyszą całościowe i wielowy-
miarowe strategie integracji;
69. wyraża ubolewanie z powodu braku postępów w zakresie integracji od czasu szczytu w Tampere w
1999 r. i uważa, że UE powinna zacząć podejmować odpowiednie działania w tej dziedzinie; wyraża w
związku z tym zadowolenie z powodu utworzenia Europejskiego funduszu na rzecz integracji obywatelipaństw trzecich; wypowiada się za szybkim utworzeniem europejskiego obserwatorium ds. migracji, aby
przyspieszyć wysiłki UE i pozostałych państw członkowskich w zakresie integracji;
70. podkreśla, że migranci stanowią bogactwo dla krajów przyjmujących i nalega, aby w większym
stopniu uznać i wzmocnić ich rolę; podkreśla, że zarówno obywatele europejscy, jak i pracownicy-imigranci
mają prawa i obowiązki, których należy zawsze przestrzegać;
71. wzywa państwa członkowskie do włączenia tych pozytywnych aspektów do krajowych kampanii
informacyjnych;
72. wzywa państwa członkowskie do przyjęcia sprawiedliwej i przejrzystej procedury dla ułatwienia imig-
rantom dostępu do takiego zatrudnienia, które gwarantuje im godne warunki pracy, zdrowotne, bezpieczeń-
stwa i rekrutacji przez firmy;
73. uznaje, że niezwykle istotne jest zachęcanie młodych ludzi, by podtrzymywali w jakiejkolwiek formie
więzi ze swoim krajem pochodzenia, a także umożliwienie im —jeżeli tak postanowią —przyczyniania się
do rozwoju tego kraju; wzywa Komisję i państwa członkowskie do tworzenia różnych programów wymiany
młodzieży, podejmowania inicjatyw w ramach 7. programu ramowego Wspólnoty Europejskiej na rzeczbadań, rozwoju technologicznego i demosntracji (2007-2013) i propagowania bliższych relacji w zakresiekultury i edukacji z zainteresowanymi krajami trzecimi, wzmacniania współpracy pomiędzy instytucjamioświatowymi w UE i krajach rozwijających się oraz wspierania środków na rzecz reintegracji;
74. wzywa Komisję, wspólnie z państwami członkowskimi, do wspierania i rozwoju programów wymiany
studentów i młodych absolwentów z krajów rozwijających się, tak aby służyły one —podobnie jak
programy Erasmus, Erasmus-Mundus, Comenius, Socrates i Leonardo da Vinci —celom tymczasowej
migracji i umożliwiały transfer umiejętności i dobrych praktyk do krajów pochodzenia studentów i
absolwentów;
75. wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmocnienia niefinansowego, społeczno-zawodowego
wymiaru działań na rzecz rozwoju poprzez ocenę roli młodych ludzi oraz poprawę kwestii związanych z
integracją i zaangażowaniem w życie publiczne, a także powiązanie odnośnych podmiotów w dziedzinie
migracji ekonomicznej, takich jak organizacje pozarządowe i partnerzy społeczni w krajach pochodzenia iprzeznaczenia;
76. wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie, aby nie postrzegały kwestii migracji w świetle swoich
stosunków z krajami trzecimi jako przedłużenia swoich surowych polityk migracyjnych; sprzeciwia sięwszelkim działaniom zmierzającym do „outsourcingu” polityki migracyjnej Unii i państw członkowskich,
które polegałyby na wyłącznym obciążeniu państw Południa odpowiedzialnością za kwestie migracji;
77. zauważa ponadto, że zarządzanie przepływami migracyjnymi nie może stanowić warunku wstępnego
każdego porozumienia o stowarzyszeniu;
78. zwraca się do Komisji i państw członkowskich o przedstawienie konkretnych inicjatyw na rzecz
promowania dostępu do legalnych kanałów migracji w celu zwalczania nielegalnego rynku pracy i przy-padków wykorzystywania, których ofiarami padaj ąmigrujący pracownicy;
79. zwraca się do państw członkowskich o wprowadzenie w życie rzeczywistej polityki w zakresie przy-
jmowania migrantów, opartej na poszanowaniu praw człowieka i prawa międzynarodowego;13.12.2006 C 303 E/863 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
80. zwraca się do wszystkich państw członkowskich UE o ratyfikowanie Międzynarodowej konwencji w
sprawie ochrony praw wszystkich podróżujących migrantów i członków ich rodzin oraz o pełne przestrze-
ganie zobowiązań międzynarodowych podjętych w dziedzinie ochrony migrantów i ich rodzin;
81. odnotowuje wzmożone wykorzystywanie pracowników napływowych i wzywa państwa członkowskie
do zagwarantowania wdrożenia europejskiego i krajowego prawodawstwa w dziedzinie zatrudnienia oraz do
zapewnienia wszystkim pracownikom napływowym prawnej i cywilnej ochrony przed ich nadużywaniem iwykorzystywaniem;
82. zwraca się do Unii i państw członkowskich o podjęcie działań zmierzają cych do zbliżenia statusu
obcokrajowców mieszkających legalnie w Unii Europejskiej do statusu obywateli państw członkowskich, atakże przyznania im jak największego bezpieczeństwa prawnego na drodze do realizacji celu powstaniaobywatelstwa europejskiego otwartego na osoby spoza Wspólnoty;
83. uznaje, że niezwykle ważne jest zapewnienie przynajmniej minimalnego wspólnego poziomu podsta-
wowego praw obywateli krajów trzecich na terytorium UE; z zadowoleniem przyjmuje zatem plany, którezapewnić mają równe szanse wszystkim imigrantom mającym dostęp do unijnych rynków pracy;
84. z zadowoleniem przyjmuje plan wprowadzenia uczciwej i przejrzystej procedury przyjmowania
pracowników sezonowych i zagwarantowania im praw; uznaje, że powinno się w należyty sposób
uwzględnić nie w pełni wykwalifikowanych i nisko wykwalifikowanych migrantów; uważa, że ważna jest
ochrona tej szczególnie narażonej na dyskryminację i wyzysk grupy pracowników;
85. wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania niezależnego statusu prawnego oraz pozwolenia
na pracę żonom oraz dzieciom głównych posiadaczy statusu prawnego w momencie zaakceptowaniawniosku o połączenie rodziny, w celu zagwarantowania i pełnej ochrony ich praw oraz ułatwienia ichspołecznej integracji;
86. zwraca się do państw członkowskich o rozważenie mianowania „uprzywilejowanego rozmówcy”
(rzecznika) na szczeblu krajowym lub lokalnym, który rozpatrywałby wnioski i skargi imigrantów dotycząceich warunków pracy, bezpieczeństwa prawnego lub dyskryminacji, a także zwraca się do Komisji o zbadanie
dobrych praktyk w tej dziedzinie na szczeblu krajowym i regionalnym w państwach członkowskich;
87. wyraża ubolewanie z powodu niezauważania powiązań pomiędzy handlem ludźmi a migracją;
zauważa, że wiele kobiet, które padły ofiarami handlu ludźmi nie ma dostępu do pomocy prawnej czy
socjalnej; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do położenia nacisku w ich strategiach zwalczania
handlu ludźmi na zapobieganie i ochronę ofiar; wzywa państwa członkowskie do udzielenia takim kobietom
pozwolenia na długoterminowy pobyt;
88. zwraca się do Komisji i Rady o podniesienie walki z handlem ludźmi związanym z migracją do rangi
priorytetu Unii Europejskiej oraz o przyznanie na ten cel odpowiednich środków finansowych; uważa, że
przygotowywany plan działania powinien odzwierciedlać ten priorytet, zwracać szczególną uwagę na osoby
najbardziej zagrożone, w szczególności kobiety i małoletnich, i podkreślać konieczność współpracy z
krajami pochodzenia i krajami tranzytowymi;
89. oczekuje od Komisji, aby przy podejmowaniu środków przeciwko zorganizowanemu handlowi ludźmi
z krajów rozwijających nie penalizowała ofiar, lecz skupiła się na karaniu sprawców; zauważa, że wiele
kobiet, będących ofiarami handlu ludźmi, nie ma dostępu do ochrony prawnej i socjalnej; wzywa państwaczłonkowskie do zagwarantowania tym kobietom możliwo ści długoterminowego pobytu;
90. zwraca się do Rady o włączenie zaleceń niniejszej rezolucji do wspólnego stanowiska przygotowywa-
nego z myślą o dialogu wysokiego szczebla w sprawie migracji międzynarodowych i rozwoju, który zostanie
zorganizowany przez ONZ we wrześniu 2006 r.;
91. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak
również rządom państw członkowskich UE i krajów AKP, Radzie AKP-UE i Wspólnemu Zgromadzeniu
Parlamentarnemu AKP-UE.13.12.2006 C 303 E/864 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL