[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 10.5.2005

COM(2005) 184 końcowy

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Program haski: dziesięć priorytetów na najbliższe pięć lat Partnerstwo na rzecz odnowy europejskiej w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości

SPIS TREŚCI

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO Program haski: Dziesięć priorytetów na najbliższe pięć lat Partnerstwo na rzecz odnowy europejskiej w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości 1

1. Wstęp 3

2. Plan działań wprowadzający w życie program haski: przełożenie priorytetów politycznych na działania i monitorowanie procesu realizacji 3

2.1. Mandat polityczny programu haskiego 3

2.2. Program haski i Konstytucja 5

2.3. Dziesięć priorytetów na najbliższe pięć lat: partnerstwo na rzecz odnowy europejskiej 5

2.4. Realizacja, ocena i elastyczność 11

3. Określenie konkretnych działań 12

Załącznik Program haski: Dziesięć priorytetów na najbliższe pięć lat Lista środków i harmonogram ich przyjmowania 13

1. WSTęP

Rada Europejska na szczycie w dniach 4-5 listopada 2004 r. zatwierdziła wieloletni program haski na rzecz umocnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

Program haski jest kontynuacją programu z Tampere, zatwierdzonego przez Radę Europejską na szczycie w dniach 15-16 października 1999 r. Był on pierwszym wieloletnim programem, w którym znalazły się ustalenia priorytetów dotyczących przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Komisja oceniła rezultaty programu za okres ostatnich pięciu lat w swoim komunikacie z dnia 2 czerwca 2004 r.[1]

Program haski wyznacza koniec jednego cyklu i początek następnego. Nie jest zatem niespodzianką, iż ten drugi wieloletni program bazuje na pozytywnych doświadczeniach zdobytych w ciągu minionych pięciu lat. W celu realizacji programu haskiego Rada Europejska wezwała Komisję do przedstawienia Radzie planu działań, w którym cele i priorytety programu będą przełożone na konkretne działania, łącznie z harmonogramem przyjęcia i wprowadzenia w życie wszystkich działań.

Wyżej wymieniony plan działań składa się zatem z dwóch części. Część pierwsza (rozdział 2) przedstawia zarys podstawowych zagadnień i wybranych najważniejszych aspektów programu. Określa ona również dziesięć szczegółowych priorytetów spośród wytycznych programu, na których, zdaniem Komisji, powinny koncentrować się wysiłki w ciągu następnych pięciu lat. Część druga (rozdział 3) składa się z załącznika zawierającego wykaz konkretnych środków i działań, jakie zostaną podjęte w ciągu następnych pięciu lat. Wykaz ten wiernie oddaje strukturę programu haskiego .

Należy również zauważyć, że wyżej wymieniony plan działań powinien być rozpatrywany w kontekście innych dokumentów dotyczących planów i strategii z zakresu poszczególnych zagadnień polityki dotyczącej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Zadaniem Komisji będzie zapewnienie ogólnej spójności tego procesu. Komisja przedstawiła niedawno lub przedstawi wkrótce niektóre z tych dokumentów (plan działań UE w zakresie narkotyków z dnia 14 lutego 2005 r.[2], wynikający z Europejskiej strategii antynarkotykowej na lata 2005-2012; komunikat na temat perspektyw w zakresie wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych i wzajemnego zaufania oraz komunikat „Tworzenie strategicznego podejścia do problemu przeciwdziałania przestępczości zorganizowanej”).

Program haski wzywa do dokonania śródokresowego przeglądu planu działań najpóźniej do dnia 1 listopada 2006 r. W tym celu Komisja przedstawi w odpowiednim czasie sprawozdanie z poczynionych postępów zawierające propozycje ewentualnych zmian w programie.

2. PLAN DZIAłAń WPROWADZAJąCY W żYCIE PROGRAM HASKI: PRZEłOżENIE PRIORYTETÓW POLITYCZNYCH NA DZIAłANIA I MONITOROWANIE PROCESU REALIZACJI

2.1. Mandat polityczny programu haskiego

Program haski potwierdza wagę, jakie Unia Europejska przywiązuje do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości i umieszcza ją na wysokiej pozycji na liście unijnych priorytetów – jako jednego z podstawowych celów Unii, i, co najistotniejsze, zagadnienia leżącego w szczególnym interesie obywateli.

Program ustala ramy i główne cele na następne pięć lat. Program wychodzi naprzeciw oczekiwaniom obywateli UE, odnosi się on do wszystkich aspektów polityki związanej z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, i obejmuje zarówno wytyczne ogólne (prawa podstawowe, realizacja i ocena), jak i wytyczne szczegółowe , w tym głównie (1) umacnianie wolności[3] (2) umacnianie bezpieczeństwa (3) umacnianie sprawiedliwości i (4) stosunki zewnętrzne. Europejska strategia antynarkotykowa na lata 2005-2012, zatwierdzona przez Radę Europejską w grudniu 2004 r., stanowi integralną część programu haskiego.

Program wzywa do opracowania strategii obejmującej zewnętrzny wymiar polityki Unii w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, i zawiera wezwanie Komisji do przedstawienia jej w ścisłej współpracy z sekretarzem generalnym Rady / wysokim przedstawicielem. Powinna ona odzwierciedlać szczególne stosunki Unii z państwami trzecimi i regionami oraz skupiać się na określonych potrzebach współpracy z nimi w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Pierwszym krokiem w tym zakresie będzie przedstawienie przez Komisję komunikatu dotyczącego opracowania strategii, która uzupełni omawiany plan działań.

Rada Europejska „zwróciła uwagę na konieczność należytego uwzględnienia skutków finansowych wieloletniej agendy dotyczącej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.” Jest oczywistym, że jednym z koniecznych warunków osiągnięcia ustalonych celów polityki jest wsparcie realizacji tych celów odpowiednimi środkami finansowymi. W dniu 6 kwietnia 2005 r. Komisja przedstawiła trzy programy ramowe dotyczące (1) solidarności i zarządzania przepływami migracyjnymi, (2) bezpieczeństwa i ochrony swobód oraz (3) praw podstawowych i sprawiedliwości.[4] Te trzy wnioski są w pełni zgodne ze strategicznymi priorytetami wyznaczonymi w programie haskim.

Ocena programu z Tampere przedstawiona przez Komisję w dniu 2 czerwca 2004 r.[5] oraz zalecenie przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 14 października 2004 r.[6] zostały wzięte pod uwagę w programie haskim, zwłaszcza w związku z wprowadzeniem procedury na mocy art. 251 TWE (procedury współdecydowania) dla obszarów wchodzących w zakres tytułu IV TWE. Po otrzymaniu impulsu politycznego od Rady Europejskiej w dniu 22 grudnia 2004 r. Rada przyjęła decyzję o stosowaniu procedury współdecydowania i głosowania większością kwalifikowaną do wszystkich działań objętych Tytułem IV z wyjątkiem legalnej imigracji, począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.[7] Jest to pierwszy sukces programu haskiego. Zwiększenie roli Parlamentu Europejskiego stanowi postęp w procesie demokratycznego umocowania prawnego, a zniesienie wymogu jednomyślności zapewne zwiększy tempo prac w tym zakresie.

Mimo ustaleń zawartych w art. 67 Traktatu, w decyzji Rady z dnia 22 grudnia 2004 r. nie znalazły się żadne postanowienia dotyczące uprawnień Trybunału. Komisja nadal uważa, że w tym obszarze, tak ściśle związanym z prawami jednostki, niezbędne jest zapewnienie większego dostępu do Trybunału Sprawiedliwości. Zgodnie z czwartym ustępem art. III-369 Konstytucji oraz wzmianką na ten temat w programie haskim, należy zwłaszcza rozważyć potrzebę ułatwienia dostępu do procedury orzekania w trybie prejudycjalnym w Trybunale Sprawiedliwości, nie zapominając o konieczności szybkiego rozpatrywania tego typu spraw.

2.2. Program haski i Konstytucja

Program haski odzwierciedla ambicje wyrażone w Konstytucji , która pod warunkiem pomyślnego przejścia procesu ratyfikacji we wszystkich Państwach Członkowskich, powinna zacząć obowiązywać od dnia 1 listopada 2006 r., wprowadzając znaczne zmiany istniejących przepisów regulujących przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Kartę Praw Podstawowych. Wynikające z Konstytucji nowe rozwiązania nie mogą być stosowane przed zakończeniem procesu ratyfikacji. W związku z tym Komisja zobowiązuje się do rozpoczęcia koniecznych prac przygotowawczych , tak aby niezwłocznie po wejściu w życie Konstytucji można było podjąć stosowne działania.

2.3. Dziesięć priorytetów na najbliższe pięć lat: partnerstwo na rzecz odnowy europejskiej

W toku przygotowań planu działań służącego realizacji programu haskiego Komisja opracowała listę działań, do podjęcia których program wzywa. Ambitne cele programu haskiego powinny być osiągnięte wspólnym wysiłkiem Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w ramach silnego i skutecznego partnerstwa.

W oparciu o cele strategiczne, określone przez Radę Europejską w programie haskim w dążeniu do umocnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości i przełożone na konkretne działania w rozdziale 3 (Załącznik) według kolejności w programie haskim, Komisja wyznaczyła dziesięć priorytetów , na których, jej zdaniem, należy szczególnie skupić wspólne wysiłki w ciągu następnych pięciu lat. Priorytety te są jednakowo ważne i obejmują swym zasięgiem wszystkie cele programu haskiego. Pomoże to uniknąć rozproszenia wysiłków i zapewni osiągnięcie celów programu. Komisja uważa również za kluczowe określenie wartości dodanej działań na poziomie europejskim względem każdej inicjatywy ustawodawczej bądź innej, dotyczącej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, poprzez pełne stosowanie zasady pomocniczości, użycie mechanizmów lepszego ustawodawstwa, oraz przeprowadzanie oceny wpływu ważniejszych wniosków, które będą składane.

Dokument „ Cele strategiczne 2005-2009 ”[8] dotyczy w szczególności budowania partnerstwa w celu umocnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Dziesięć głównych priorytetów Komisji w ramach celów dotyczących (a) umocnienia wolności (b) umocnienia bezpieczeństwa (c) umocnienia sprawiedliwości można krótko opisać w następujący sposób:

Prawa podstawowe i obywatelstwo: stworzenie pełnowymiarowych obszarów polityki Zapewnienie pełnego rozwoju polityki w zakresie monitorowania i popierania przestrzegania praw podstawowych wszystkich obywateli oraz polityki umacniającej obywatelstwo. Zwalczanie terroryzmu: dążenie do reakcji globalnej Skupienie uwagi na różnych aspektach zapobiegania, gotowości i reagowania w celu dalszego podwyższenia, lub w razie konieczności, uzupełnienia zdolności Państw Członkowskich do zwalczania terroryzmu w istotnych dziedzinach takich jak rekrutacja, finansowanie, analiza ryzyka, ochrona krytycznej infrastruktury i zarządzanie następstwami. Wspólny obszar azylowy: ustanowienie skutecznej i zharmonizowanej procedury w zgodzie z wartościami Unii i tradycjami humanitarnymi Prace mające na celu utworzenie wspólnego obszaru azylowego przy użyciu skutecznej i zharmonizowanej procedury i poszanowaniu tradycji humanitarnych oraz międzynarodowych zobowiązań Unii. Zarządzanie migracją; ustalenie zrównoważonego podejścia Ustalenie zrównoważonego podejścia do zarządzania migracją poprzez utworzenie wspólnej polityki migracyjnej, zajmującej się legalną migracją na poziomie Unii, przy jednoczesnym nasileniu walki z nielegalną imigracją, przemytem i handlem ludźmi, szczególnie kobietami i dziećmi. Integracja: maksymalizacja pozytywnych skutków migracji dla społeczeństwa i gospodarki Utworzenie środków wsparcia dla Państw Członkowskich i zapewnienie lepszej polityki integracyjnej, aby maksymalnie zwiększyć pozytywne skutki migracji dla naszego społeczeństwa i gospodarki oraz by zapobiec izolacji i wyłączeniu społecznemu grup imigrantów. Przyczyni się to do budowania atmosfery zrozumienia i dialogu między religiami i między kulturami, opartej na podstawowych wartościach Unii. Granice wewnętrzne, granice zewnętrzne i wizy: tworzenie zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa w Unii. Dalszy rozwój zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi i wspólnej polityki wizowej przy jednoczesnym zapewnieniu swobodnego przepływu osób (w oparciu o bezpośrednie kontakty międzyludzkie). Prywatność i bezpieczeństwo wymiany informacji: znalezienie równowagi Znalezienie równowagi pomiędzy prywatnością a bezpieczeństwem w procesie wymiany informacji między organami sądowymi i organami ścigania poprzez wspieranie i zachęcanie do konstruktywnego dialogu wszystkich zainteresowanych stron w celu znalezienia zrównoważonych rozwiązań, przy jednoczesnym pełnym przestrzeganiu podstawowych praw do prywatności i ochrony danych oraz zasady dostępności informacji, ustanowionej przez program haski. Przestępczość zorganizowana: opracowanie koncepcji strategicznej Opracowanie i wprowadzenie w życie koncepcji strategicznej dotyczącej zwalczania przestępczości zorganizowanej na poziomie UE. Dalszy rozwój i pełne wykorzystywanie Europolu i Eurojustu. Sądownictwo cywilne i karne: gwarancja skuteczności europejskiej przestrzeni sprawiedliwości dla wszystkich Zagwarantowanie europejskiej przestrzeni sprawiedliwości poprzez zapewnienie wszystkim skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz wykonywania orzeczeń. Proces zbliżania prawa będzie kontynuowany, szczególnie poprzez przyjęcie zasad zapewniających ścisłą ochronę osób, w celu budowania wzajemnego zaufania i umocnienia wzajemnego uznawania, które stanowi podstawę współpracy sądowej. Ulepszanie unijnego prawa materialnego umów. Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość: współodpowiedzialność i solidarność Nadanie praktycznego znaczenia koncepcji współodpowiedzialności i solidarności Państw Członkowskich poprzez zapewnienie odpowiednich środków finansowych na realizację celów w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w możliwie najskuteczniejszy sposób. |

10. (1) Prawa podstawowe i obywatelstwo: tworzenie pełnowymiarowych obszarów polityki

Prawa podstawowe są fundamentem wartości Unii. Należy zapewnić pełen rozwój polityki w zakresie monitorowania i popierania przestrzegania praw podstawowych wszystkich obywateli oraz polityki umacniającej obywatelstwo.

Konstytucja nadaje jednostce rangę najważniejszego elementu projektu europejskiego poprzez włączenie Karty Praw Podstawowych oraz zapowiedź przystąpienia do Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

Ponadto należy dostarczać decydentom dokładnych i rzetelnych danych na temat przestrzegania praw podstawowych w Unii. Przekształcenie Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii w pełnoprawną Agencję Praw Podstawowych stanie się kolejnym istotnym elementem popierania i ochrony praw podstawowych.

Spośród tych praw Komisja zwróci szczególną uwagę na prawa dziecka i ich ochronę - z uwagi na fakt, iż dzieci należą do najbardziej podatnych na zagrożenia grup ludności. Konstytucja wymienia „popieranie i ochronę praw dziecka” jako jeden z celów Unii.

Ponadto Komisja, przy współpracy Państw Członkowskich, będzie kontynuować wysiłki na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet i udzielania wsparcia ofiarom

Komisja będzie nadal prowadzić działania mające na celu walkę z wszelkimi formami dyskryminacji. Znajdzie to swój wyraz między innymi w zapewnieniu skutecznego wprowadzania w życie i przestrzegania ustawodawstwa UE w zakresie zapobiegania dyskryminacji.

Szczególną uwagę należy zwrócić na ochronę danych osobowych, uznaną przez Kartę Praw Podstawowych i Konstytucję za podstawowe prawo samo w sobie, różne od prawa do prywatności.

Obywatelstwo Unii wiąże się z wieloma ważnymi prawami, takim jak swoboda przemieszczania się w granicach UE, ochrona dyplomatyczna i konsularna czy też prawo do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego i wyborach lokalnych. Planuje się działania we wszystkich tych dziedzinach w celu ulepszenia korzystania z praw obywatelskich obywateli UE.

(2) Zwalczanie terroryzmu: dążenie do reakcji globalnej

Do walki z terroryzmem potrzebna jest reakcja globalna. Unia nie może ignorować oczekiwań obywateli wobec niej, ani pozostawić ich bez odpowiedzi.

Uwagę należy skupić na różnych aspektach zapobiegania, gotowości i reagowania w celu dalszego podwyższenia, lub, w razie konieczności, uzupełnienia, zdolności Państw Członkowskich do zwalczania terroryzmu, ze szczególnym uwzględnieniem rekrutacji, finansowania, analizy ryzyka, ochrony krytycznej infrastruktury i zarządzania następstwami.

Walka z terroryzmem wymaga zintegrowanego i spójnego podejścia , obejmującego szereg zagadnień wymienionych w programie haskim. Współpraca pomiędzy różnymi właściwymi władzami Państw Członkowskich, szczególnie w zakresie wymiany informacji , niezbędnej do śledzenia działalności terrorystycznej, jest dziedziną niezwykle ważną i wymagającą uwagi Unii.

Ogromne znaczenie ma zrozumienie złożonego zjawiska, jakim jest terroryzm w Europie: indoktrynacja i rekrutacja oraz typ środowiska, w którym idee i organizacje terrorystyczne znajdują podatny grunt. Należy kontynuować wysiłki w celu zwalczania finansowania terroryzmu .

Wysiłkom Państw Członkowskich i UE musi towarzyszyć zewnętrzna współpraca z państwami trzecimi na rzecz walki z terroryzmem, polegająca zwłaszcza na udzielaniu im pomocy w finansowaniu projektów antyterrorystycznych, projektów wzmacniania potencjału oraz zwalczania źródeł terroryzmu.

(3) Wspólny obszar azylowy: ustanowienie skutecznej i zharmonizowanej procedury w zgodzie z wartościami Unii i tradycjami humanitarnymi

Utworzenie Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego jest kolejnym priorytetem. W ciągu następnych kilku lat prowadzone będą prace na rzecz zakończenia oceny instrumentów pierwszego etapu do 2007 r., i przedstawienia instrumentów oraz działań drugiego etapu, związanych z utworzeniem wspólnej polityki azylowej , której celem będzie ustalenie do końca 2010 r. wspólnej procedury i jednolitego statusu dla osób posiadających status uchodźców lub korzystających z ochrony uzupełniającej.

Należy umocnić współpracę administracyjną pomiędzy krajowymi służbami Państw Członkowskich i przeznaczyć fundusze na pomoc Państwom Członkowskim w rozpatrywaniu wniosków i przyjmowaniu obywateli państw trzecich. Program haski wskazał również na potrzebę rozważenia możliwości wspólnego rozpatrywania wniosków o przyznanie azylu.

Komisja rozpoczęła tworzenie unijnych programów ochrony regionalnej i programów przesiedleń .

(4) Zarządzanie migracją: ustalenie zrównoważonego podejścia

Należy określić nowe zrównoważone podejście do zarządzania migracją , odnoszące się zarówno do legalnej, jak i nielegalnej migracji, i utworzyć wspólną politykę imigracyjną zajmującą się sytuacją legalnych imigrantów na poziomie Unii, przy jednoczesnym nasileniu walki z nielegalną migracją, przemytem imigrantów i handlem ludźmi, szczególnie kobietami i dziećmi.

Decyzja, ilu imigrantom z państw trzecich dane Państwo Członkowskie może przyznać prawo do pobytu i pracy w charakterze pracownika najemnego bądź na własny rachunek, jest podejmowana na poziomie krajowym, jednak na obszarze swobodnego przepływu osób potrzebna jest wspólna polityka imigracyjna , obejmująca procedury i kryteria przyjmowania oraz zapewniająca bezpieczny status prawny i gwarantowany zestaw praw, aby ułatwić integrację przyjętych osób. Ponadto imigracja odgrywa ważną rolę w gospodarce i społeczeństwie Państw Członkowskich, jak również krajów pochodzenia i tranzytu, co tym bardziej uzasadnia potrzebę wspólnego podejścia opartego na racjonalnym wykorzystaniu siły roboczej, składającej się z imigrantów.

Ludzkie, społeczne i gospodarcze koszty nielegalnej migracji – nie tylko w krajach przyjmujących, ale także w krajach pochodzenia i tranzytu – są niezwykle wysokie; sytuacja ta wymaga ustalenia zasad dotyczących procedur powrotu, przyspieszenia procesu zawierania umów o readmisji, i dalszej koordynacji w celu zwalczania przemytu i handlu ludźmi. Jednakże poszanowanie praw i godności obywateli państw trzecich, w tym również tych, którzy przebywają w Unii nielegalnie, musi zawsze pozostać wiodącą zasadą polityki UE. W szczególności sposób traktowania osób przemycanych do Unii lub w obrębie jej terytorium musi odzwierciedlać poszanowanie ich wyjątkowej sytuacji i norm praw człowieka.

Wspólna polityka imigracyjna nie może ograniczać się do polityki przyjmowania i powrotu: udane zarządzanie przepływami migracyjnymi musi obejmować poważne zaangażowanie w stosunki z państwami trzecimi (zarówno krajami pochodzenia, jak i tranzytu) i stać się integralnym elementem tych stosunków poprzez pomoc i współpracę, we wzajemnym interesie państw trzecich i Unii.

(5) Integracja: maksymalizacja pozytywnych skutków migracji dla społeczeństwa i gospodarki

W celu maksymalizacji pozytywnych skutków imigracji dla naszego społeczeństwa i gospodarki oraz, co najistotniejsze, by zapobiec izolacji i wyłączeniu społecznemu grup imigrantów, należy wspierać i zachęcać Państwa Członkowskie do opracowania lepszej polityki integracyjnej. Skuteczna polityka integracyjna musi przyczyniać się do budowania atmosfery zrozumienia i dialogu między religiami i między kulturami .

Integracja obywateli państw trzecich wymaga zaangażowania szeregu innych obszarów polityki, w tym polityki zatrudnienia i edukacji.

Potrzebny jest większy kontakt pomiędzy organami władz krajowych w celu wymiany doświadczeń i informacji na temat integracji.

Należy zatem ustalić europejskie ramy dotyczące integracji w oparciu o wspólne zasady zatwierdzone przez Radę Europejską, zapewniające poszanowanie wartości UE i stojące na straży przestrzegania zakazu dyskryminacji.

(6) Granice wewnętrzne, granice zewnętrzne i wizy: tworzenie zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa w Unii.

Na obszarze, na którym zapewniony jest w pełni swobodny przepływ osób, potrzebne są dalsze wysiłki prowadzące do zintegrowanej kontroli dostępu do terytorium UE, oparte na zintegrowanym systemie zarządzania granicami zewnętrznymi, wspólnej polityce wizowej i wykorzystujące nowe technologie, w tym identyfikatory biometryczne.

W związku z ostatnim rozszerzeniem Unii priorytetem stanie się osiągnięcie swobodnego przepływu wewnętrznego i pełne zniesienie kontroli osób na granicach wewnętrznych . tym kontekście wprowadzenie SIS II i sprawne funkcjonowanie ocen, przewidzianych w Traktatach o Przystąpieniu, są zasadniczymi posunięciami, torującymi drogę nowym Państwom Członkowskim.

Ważnym krokiem w dziedzinie zarządzania granicami zewnętrznymi jest utworzenie Agencji Zarządzania Granicami, która będzie odpowiedzialna za koordynację i wspieranie działań Państw Członkowskich w zakresie nadzoru i kontroli granic zewnętrznych.

Dostępność systemu informacji wizowej ułatwi rozwój skutecznej polityki wizowej . Będzie to wymagało współpracy między Państwami Członkowskimi w celu stworzenia wspólnych centrów składania wniosków wizowych, co mogłoby być pierwszym krokiem w kierunku utworzenia w przyszłości wspólnej europejskiej służby konsularnej .

Kolejnym ważnym elementem jest wprowadzenie identyfikatorów biometrycznych do dokumentów podróżnych i dokumentów tożsamości w celu zwiększenia bezpieczeństwa dokumentów przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu praw podstawowych. Ponadto należy w pełni wykorzystać oparte na interoperacyjności możliwości współdziałania UE z krajowymi systemami informacji.

(7) Prywatność i bezpieczeństwo wymiany informacji: znalezienie równowagi

Nie można dopuścić do sytuacji, w której skuteczne utrzymanie porządku i praworządności oraz śledzenie przestępczości transgranicznej na obszarze swobodnego przepływu osób byłoby utrudnione uciążliwymi procedurami wymiany informacji

Unia powinna wspierać i zachęcać do konstruktywnego dialogu wszystkie zainteresowane strony w celu znalezienia zrównoważonych rozwiązań, opartych na przestrzeganiu podstawowych praw do prywatności i ochrony danych oraz zasady dostępności informacji.

Zasada dostępności, ustanowiona przez program haski, określa, iż informacje potrzebne władzom jednego Państwa Członkowskiego dla celów egzekwowania prawa zostaną mu udostępnione przez władze innego Państwa Członkowskiego pod określonymi warunkami. Komisja przedstawi wnioski dotyczące tej kwestii, w tym propozycję możliwości wzajemnego dostępu do baz danych Państw Członkowskich.

W tej dziedzinie należy znaleźć równowagę pomiędzy prywatnością a bezpieczeństwem w procesie wymiany informacji między organami sądowymi i organami ścigania.

Powinno się także dokładnie rozważyć problem równowagi pomiędzy prywatnością a bezpieczeństwem w dziedzinie wymiany danych dotyczących pasażerów linii lotniczych dla celów antyterrorystycznych i bezpieczeństwa w lotnictwie.

(8) Przestępczość zorganizowana: opracowanie koncepcji strategicznej

Zostanie opracowana i wprowadzona w życie koncepcja strategiczna dotycząca zwalczania przestępczości zorganizowanej na poziomie UE. W tym celu Komisja wkrótce przedstawi komunikat „Tworzenie strategicznego podejścia do problemu przeciwdziałania przestępczości zorganizowanej” . Omawia on planowane działania na rzecz pogłębiania wiedzy na temat tego zjawiska i doskonalenia systemów zapobiegania, śledzenia i współpracy w dziedzinie przestępczości zorganizowanej na poziomie UE. Strategia ta musi także przewidywać jako jeden ze swych priorytetów nasilenie współpracy w tej dziedzinie z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.

Zwalczanie przestępczości zorganizowanej wymaga ulepszenia współpracy pomiędzy organami ścigania (policją, wymiarem sprawiedliwości, urzędem celnym) oraz pełnego wykorzystywania i dalszego rozwoju Europolu i Eurojustu . Dążenie do utworzenia modelu europejskiego wywiadu kryminalnego jest jednym z najważniejszych zadań w tej sferze, wymagającym wspólnych wysiłków Państw Członkowskich oraz instytucji i organów UE.

(9) Sądownictwo cywilne i karne: gwarancja skuteczności europejskiej przestrzeni sprawiedliwości dla wszystkich

Europejska przestrzeń sprawiedliwości to więcej niż obszar, na którym orzeczenia uzyskane w jednym Państwie Członkowskim są uznawane i wykonywane w pozostałych Państwach Członkowskich; jest to raczej obszar, na którym zagwarantowany jest skuteczny dostęp do wymiaru sprawiedliwości w celu uzyskania i wykonania orzeczeń sądowych . W tym celu, Unia musi przewidzieć nie tylko zasady dotyczące właściwości, uznawania i konfliktu praw, ale także działania dążące do zbudowania poczucia pewności i wzajemnego zaufania między Państwami Członkowskimi poprzez tworzenie minimalnych norm proceduralnych i zapewnienie wysokiej jakości wymiaru sprawiedliwości, szczególnie w zakresie uczciwości i poszanowania prawa do obrony. Proces budowania wzajemnego zrozumienia może być kontynuowany poprzez stopniowe kształtowanie „europejskiej kultury sądowniczej”, o której mówi program haski, opartej na szkoleniu i tworzeniu sieci współpracy . Potrzeba także spójnej strategii w dziedzinie stosunków UE z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.

W zakresie sądownictwa cywilnego , pełne wdrożenie programu wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych jest sprawą najwyższej wagi. W jego zakres wejdzie przyjmowanie wniosków dotyczących aktów prawnych już przedstawionych przez Komisję lub oczekujących na przedstawienie, i rozpoczęcie konsultacji w celu przygotowania nowych przepisów w dziedzinach jeszcze nie objętych wzajemnym uznawaniem (np. dotyczących kwestii związanych z majątkiem rodzinnym, spadkami i testamentami). Kolejnym zasadniczym aspektem, którym należy się zająć, jest wykonywanie orzeczeń i wzajemne uznawanie dokumentów publicznych i prywatnych. Jeżeli chodzi o prawo materialne umów UE, wspólny system odniesienia (WSO), pomyślany jako instrument do podniesienia spójności i jakości ustawodawstwa UE, zostanie przyjęty najpóźniej w 2009 r.

Jeżeli chodzi o sądownictwo karne , zbliżenie i ustanowienie minimalnych norm w kilku aspektach prawa proceduralnego (takich jak ne bis ne idem, rozpatrywanie materiału dowodowego lub wydawanie orzeczeń in absentia ) odgrywa ogromną rolę w procesie budowania wzajemnego zaufania i rozwijania wzajemnego uznawania . W tej ostatniej kwestii należy wykonać kilka posunięć w celu zapewnienia skutecznego i terminowego działania organów ścigania (takich jak wzajemne uznawanie środków nadzoru w postaci ograniczenia wolności w trakcie postępowania przygotowawczego lub uznawanie i wykonywanie wyroków pozbawienia wolności) oraz, spośród zagadnień ogólnych, zastąpienia tradycyjnej wzajemnej pomocy nowymi środkami opartymi na wzajemnym uznawaniu. Należy postrzegać Eurojust jako kluczowy element w rozwoju europejskiej współpracy sądowej w sprawach karnych. Powinno się wspierać jego rolę i w pełni wykorzystywać jego możliwości pod kątem zdobytego doświadczenia i w perspektywie przyszłego rozwoju. W tym kontekście Komisja będzie kontynuować swoje wcześniejsze działania i wykorzystywać możliwości przewidziane przez Konstytucję w zakresie usprawniania ochrony interesów finansowych Unii.

(10) Współodpowiedzialność i solidarność

Ponieważ żaden z celów polityki nie może zostać osiągnięty bez odpowiednich środków finansowych , program haski ustanawia bezpośredni związek między tymi dwoma elementami. W związku z tym w kwietniu 2005 r. Komisja przedstawiła trzy programy ramowe mające na celu nadanie praktycznego znaczenia koncepcji współodpowiedzialności i solidarności Państw Członkowskich poprzez dokonanie przeglądu rodzajów polityki i instrumentów finansowych umożliwiających realizację celów w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w najskuteczniejszy sposób.

2.4. Realizacja, ocena i elastyczność

Komisja podziela w pełni pogląd wyrażony w programie haskim co do dużego znaczenia aspektu wprowadzania w życie i potrzeby kształtowania mechanizmów mogących we właściwy sposób ocenić i oszacować realizację przez Państwa Członkowskie działań w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

W art. III-260 Konstytucja przewiduje przyjęcie środków umożliwiających Komisji i Państwom Członkowskim bezstronną ocenę i obiektywne wprowadzanie w życie polityki Unii w tej dziedzinie. Na początku 2006 r. Komisja przedstawi komunikat wymieniający główne cele przyszłego mechanizmu; zamierza ona przedstawić odpowiednie wnioski po wejściu w życie Konstytucji.

W międzyczasie jednakże Rada Europejska zwróciła się do Komisji z prośbą o przedstawianie corocznego sprawozdania na temat realizacji działań UE („tablica wyników”) i poinformowanie Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych.

Dostarczy to pełniejszego obrazu sytuacji polityki dotyczącej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz skuteczności wdrażania środków przyjętych przez Państwa Członkowskie. Pierwsza tablica wyników zostanie przedstawiona w grudniu 2005 r. i będzie wymagała aktywnego udziału Państw Członkowskich, które będą wzywane do regularnego informowania o swoich postępach we wdrażaniu przyjętych środków.

Ponadto Rada Europejska wezwała Radę do opracowania praktycznych metod ułatwiających terminową realizację we wszystkich dziedzinach polityki: wymóg, aby odpowiednie plany realizacji zostały opracowane na poziomie krajowym, zapewnienie, iż długość okresu realizacji jest odpowiednia i rozpatrywanie regularnych sprawozdań z postępów, przygotowanych przez Komisję.

Biorąc pod uwagę ogólny otoczenie polityczne w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, istnieje prawdopodobieństwo pojawienia się nowych priorytetów politycznych w konsekwencji niespodziewanych zdarzeń, często o charakterze i wymiarze międzynarodowym Plan działań musi być elastyczny, szczególnie na dłuższą metę, aby móc uwzględnić nowe priorytety, mogące się pojawić w nadchodzących latach. Konstytucja umożliwi znaczną racjonalizację ram prawnych i instytucjonalnych. Również w tej dziedzinie, Rada Europejska uważała za istotne utrzymanie pewnej elastyczności, nakładając wymóg dokonania przeglądu programu haskiego.

3. OKREśLENIE KONKRETNYCH DZIAłAń

Program haski wymaga, aby Komisja przełożyła jego cele na konkretne działania. W tym celu Załącznik do niniejszego komunikatu zawiera plan działań, wymieniający główne działania i środki , jakie należy podjąć w ciągu następnych pięciu lat, w tym szczegółowy zestaw terminów ich przedstawienia Radzie i Parlamentowi Europejskiemu.

W następstwie zatwierdzenia konkluzji Rady z Tampere w 1999 r. i programu haskiego w 2004 r. Rada Europejska powinna zachować rolę przewodnią w określaniu wytycznych strategicznych i planowaniu przyszłych działań dotyczących przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Komisja zwraca się do Rady o przedyskutowanie niniejszego komunikatu i towarzyszącego mu planu działań w celu zatwierdzenia go przez Radę Europejska w czerwcu 2005 r.

ZAŁĄCZNIK PROGRAM HASKI: DZIESIęć PRIORYTETÓW NA NAJBLIżSZE PIęć LAT WYKAZ śRODKÓW I HARMONOGRAM ICH PRZYJęCIA

1. OGÓLNE WYTYCZNE

- Ustanowienie systemu obiektywnej i bezstronnej oceny wdrażania środków UE w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości

- Komunikat w sprawie oraz Wniosek dotyczący utworzenia mechanizmu oceny przewidzianego w art. III-260 Traktatu Konstytucyjnego (2006 r.)

1.1. Poszanowanie i aktywne popieranie praw podstawowych

- Program ramowy „Prawa podstawowe i sprawiedliwość” w ramach nowej perspektywy finansowej (2005 r.)

- Szczegółowy program w zakresie obywatelstwa i praw podstawowych (2007 r.)

- Szczegółowy program zwalczania przemocy (Daphne), informacji o narkotykach i zapobiegania ich spożyciu (2007 r.)

- Przystąpienie Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności ( rozpoczęcie nieformalnych dyskusji w 2005 r. )

- Wniosek o rozszerzenie mandatu Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii na Agencję Praw Podstawowych (wniosek w 2005 r.)

- Program Daphne II: program pracy na 2006 r. (2005 r.)

- Analiza środków zapobiegawczych na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet (2006 r.)

- Komunikat w sprawie ochrony praw dziecka (2005 r.)

1.2. Europejska strategia antynarkotykowa

- Plany działań UE w zakresie narkotyków na lata 2005-2008 (2005 r.) i 2009-2012 (2009 r.)

- Systematyczna ocena planu działań UE w zakresie narkotyków na lata 2005-2008 (roczna)

- Zielona księga w sprawie roli społeczeństwa obywatelskiego w kształtowaniu polityki w zakresie narkotyków ( 2006 r .)

- Sprawozdanie z wprowadzenia w życie i funkcjonowania decyzji ramowej w sprawie handlu narkotykami ( 2007 r .)

- Sprawozdanie z postępów i ocena wpływu planu działań UE w zakresie narkotyków na lata 2005-2008 ( 2008 r .)

- Komunikat w sprawie planu działań UE w zakresie narkotyków na lata 2009-2012 ( 2009 r .)

2. UMACNIANIE WOLNOśCI

2.1. Obywatelstwo Unii

- Sprawozdania na temat stosowania dyrektyw 90/364, 90/365 i 93/96 dotyczących prawa pobytu dla emerytów, studentów i osób nieaktywnych zawodowo oraz

- dyrektywy 93/109/WE dotyczącej prawa głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego, w tym w nowych Państwach Członkowskich i, w razie potrzeby, wnioski o zmiany w niniejszej dyrektywie ( 2005/2006 r .)

- Wniosek o ułatwienie ochrony dyplomatycznej i konsularnej (2006 r.)

- Wniosek dotyczący przepisów i warunków wymaganych do inicjatywy ustawodawczej obywateli europejskich (2007 r.)

- Badanie możliwych środków służących umocnieniu i rozszerzeniu zakresu praw ustanowionych w ramach przepisów o obywatelstwie zawartych w Traktatach (art. 22 TWE) ( 2008 r. )

- Umożliwienie obywatelom UE i członkom ich rodzin przemieszczania się w obrębie Unii Europejskiej na warunkach podobnych do tych, na których obywatele Państw Członkowskich przemieszczają się lub zmieniają miejsce zamieszkania we własnym kraju

- Kontrola transpozycji, przestrzegania i właściwego stosowania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie swobodnego przemieszczania się i pobytu ( 2006 r. )

- Sprawozdanie ze stosowania dyrektyw 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG w sprawie swobodnego przemieszczania się i pobytu ( 2006 r.)

- Sprawozdanie ze stosowania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie swobodnego przemieszczania się i pobytu oraz, w razie potrzeby, wnioski o zmiany w tej dyrektywie ( 2008 r. )

2.2. Azyl, migracja i polityka graniczna

- Program ramowy „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” w ramach nowej perspektywy finansowej (2005 r.)

- Utworzenie Funduszu Granic Zewnętrznych (2007 r.)

- U tworzenie Funduszu Integracji (2007 r.) [9]

- Utworzenie Funduszu Powrotu Imigrantów (2007 r.)

- Dostosowanie Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców (2007 r.)

- Wspólna analiza wszystkich aspektów zjawisk migracyjnych (umacnianie procesu gromadzenia, udzielania, wymiany i skutecznego wykorzystywania aktualnych informacji i danych)

- Roczne sprawozdania na temat migracji i statystyk dotyczących azylu ( regularnie )

- Przyjęcie rozporządzenia ramowego UE w sprawie gromadzenia statystyk dotyczących migracji i azylu ( 2005 r. )

- Zielona księga w sprawie przyszłości Europejskiej Sieci Migracji ( 2005 r .)

- Wniosek o utworzenie Europejskiego Ośrodka Monitorowania Migracji (2006 r.)

2.3. Wspólny Europejski System Azylowy

- Przyjęcie dyrektywy w sprawie procedur azylowych ( 2005 r.)

- Ocena instrumentów prawnych pierwszego etapu

- Monitorowanie transpozycji i wprowadzania w życie instrumentów pierwszego etapu ( lata 2005-2007 )

- Drugi etap rozwoju wspólnej polityki azylowej, ustanowienie wspólnej procedury azylowej i jednolitego statusu dla osób posiadających status uchodźców lub korzystających z ochrony uzupełniającej

- Wniosek dotyczący przyznawania uchodźcom pozwolenia na pobyt długoterminowy (2005 r.)

- Instrumenty i środki drugiego etapu do przedstawienia Radzie i Parlamentowi Europejskiemu (przyjęcie do końca 2010 r.)

- Utworzenie struktur z udziałem krajowych służb azylowych Państw Członkowskich w celu popierania współpracy ( komunikat – 2005 r. )

- Badania dotyczące przyszłych skutków wspólnego rozpatrywania wniosków o przyznanie azylu

- Analiza na temat wspólnego rozpatrywania wniosków o przyznanie azylu w obrębie Unii ( 2006 r.)

- Analiza w ścisłej konsultacji z Wysokim Komisarzem Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) w sprawie wspólnego rozpatrywania wniosków o przyznanie azylu poza terytorium Unii ( 2006 r.)

- Utworzenie europejskiego urzędu wspierania wszelkich form współpracy między Państwami Członkowskimi dotyczącej Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego (po ustanowieniu wspólnej procedury azylowej i na podstawie oceny)

- Ustanowienie Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców na lata 2005-2013 w celu udzielenia pomocy Państwom Członkowskim w rozpatrywaniu wniosków o przyznanie azylu i przyjmowaniu określonych kategorii obywateli państw trzecich

- Sprawozdanie końcowe na temat Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców ( 2005 r. )

- Wniosek dotyczący zmiany decyzji w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców w celu udzielenia pomocy Państwom Członkowskim w przyjmowaniu określonych kategorii obywateli państw trzecich (2005 r.)

- Zatwierdzenie krajowych programów wieloletnich dotyczących Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców ( lata 2005, 2008 i 2011 ).

- Dostosowanie Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców (2007 r.)

2.3.1. Legalna migracja, w tym procedury przyjmowania

- Tworzenie polityki w zakresie legalnej migracji

- Ocena i monitorowanie transpozycji i wykonania dyrektyw pierwszego etapu w sprawie legalnej migracji ( lata 2005-2011 ).

- Debata na temat zielonej księgi w sprawie migracji ekonomicznej (2005 r.)

- Przedstawienie planu polityki dotyczącej legalnej migracji, w tym procedur przyjmowania, na podstawie wyniku publicznej konsultacji na temat zielonej księgi w sprawie migracji ekonomicznej ( 2005 r .)

2.3.2. Integracja obywateli państw trzecich

- Utworzenie spójnych europejskich ram integracyjnych

- Komunikat w sprawie europejskich ram integracyjnych ( 2005 r. )

- Popieranie strukturalnej wymiany doświadczeń i informacji dotyczących integracji [10]

- Zarządzanie działaniami przygotowawczymi INTI ( lata 2005-2006)

- Roczne sprawozdania na temat imigracji i integracji ( 2005 r. w toku )

- Podręcznik na temat integracji (drugie wydanie 2006 r., w przygotowaniu)

- Utworzenie strony internetowej ( 2006 r. )

- Ustanowienie Funduszu Integracji (2007 r.)

2.3.3. Walka z nielegalną imigracją

- Wkład w zarządzanie łącznikowymi sieciami imigracyjnymi w odpowiednich państwach trzecich ( 2005 r. w toku )

- Roczne sprawozdanie na temat wspólnej polityki dotyczącej nielegalnej migracji ( 2005 r. w toku )

- Przyjęcie decyzji Komisji o utworzeniu bezpiecznej internetowej sieci informacyjnej dla potrzeb służb migracyjnych Państw Członkowskich (ICONET) ( 2005 r. )

- Wniosek o zawarcie i podpisanie Konwencji Rady Europy o przeciwdziałaniu handlowi ludźmi (CAHTEH) (2005 r.)

- Ustanowienie skutecznej polityki wydalania i repatriacji opartej na wspólnych normach, bliższej współpracy i wzajemnej pomocy technicznej

- Wniosek dotyczący procedur powrotu (2005 r.)

- Rozpoczęcie działań przygotowawczych do wsparcia finansowego dla zarządzania powrotami ( 2005 r. )

- Mianowanie specjalnego przedstawiciela Komisji ds. wspólnej polityki readmisji ( 2005 r. )

- Zawarcie wspólnotowych porozumień o readmisji i zarządzanie istniejącymi porozumieniami (w odpowiednim terminie)

- Utworzenie Funduszu Powrotu Imigrantów (2007 r.)

2.3.4. Zewnętrzny wymiar azylu i migracji

- Współpraca z państwami trzecimi w zarządzaniu migracją i azylem

- Komunikat w sprawie migracji i rozwoju ( 2005 r.)

- Aktualizacja na rok 2006 dokumentu referencyjnego dla programu AENEAS na lata 2004-2006 ( 2005 r. )

- Zakończenie procesu włączenia migracji do krajowych i regionalnych dokumentów strategicznych dla wszystkich odpowiednich państw trzecich ( 2005 r. )

- Opracowanie programów ochrony regionalnej UE

- Plan działań dla programu ochrony regionalnej UE, w tym program przesiedleń UE ( 2005 r. )

- Rozpoczęcie realizacji pilotażowych programów ochrony ( 2005 r. )

- Nasilona współpraca z krajami tranzytu w celu umożliwienia im lepszego zarządzania migracją i udzielania uchodźcom odpowiedniej ochrony

- Sprawozdanie z postępów i osiągnięć w dziedzinie azylu i migracji w ramach Europejskiej Polityki Sąsiedztwa ( 2005 r. )

2.3.5. Zarządzanie granicami, dane biometryczne, systemy informacyjne i polityka wizowa

- Zniesienie kontroli osób na granicach wewnętrznych

- Wniosek dotyczący prawnych instrumentów SIS II (2005 r.)

- Rozpoczęcie oceny wdrażania niezwiązanego z SIS II dorobku prawnego w nowych Państwach Członkowskich ( 2006 r. )

- Ocena związanego z SIS II dorobku prawnego w nowych Państwach Członkowskich ( po tym, jak SIS II stanie się operacyjny – 2007 r. )

- Przyjęcie decyzji Rady o zniesieniu kontroli na granicach z nowymi Państwami Członkowskimi i między nimi ( 2007 r. )

- Wniosek o uzupełnienie istniejącego mechanizmu oceny Schengen mechanizmem nadzoru (natychmiast po zniesieniu kontroli osób na granicach wewnętrznych w nowych Państwach Członkowskich) (lata 2007-2008)

- Utworzenie zintegrowanego systemu zarządzania granicami zewnętrznymi

- Wniosek dotyczący powołania zespołów ekspertów krajowych w celu wspierania Państw Członkowskich w kontroli i nadzorze granic zewnętrznych w ramach Agencji Zarządzania Granicami (2005 r.)

- „Podręcznik dla straży granicznej” (po przyjęciu kodeksu wspólnotowego dotyczącego zasad regulujących przepływ osób między granicami)

- Wniosek dotyczący uprawnień wykonawczych nadanych urzędnikom Państw Członkowskich działającym na granicach zewnętrznych innego Państwa Członkowskiego (2006 r.)

- Sprawozdanie z oceny działalności Agencji Granic Zewnętrznych, zawierające przegląd zadań agencji i opinię na temat, czy powinna ona zajmować się innymi aspektami zarządzania granicami (w tym oceną funkcjonowania zespołów ekspertów krajowych i wykonalnością systemu europejskiej straży granicznej) ( 2007 r .)

- Ustanowienie Funduszu Granic Zewnętrznych (2007 r.)

- Częściowe stosowanie dorobku Schengen

- Przyjęcie decyzji Rady w sprawie częściowego wdrożenia dorobku Schengen przez Irlandię ( 2005 r. )

- Przyjęcie decyzji Rady w sprawie częściowego wdrożenia dorobku Schengen (SIS) przez Zjednoczone Królestwo ( 2005 r .).

- Spójne podejście i zharmonizowanie rozwiązania w UE dotyczące wskaźników i danych biometrycznych

- Wniosek o zmiany we Wspólnych Instrukcjach Konsularnych dotyczących norm i procedur pobierania danych biometrycznych, w tym obowiązku dostarczenia takich danych i dokładnego określenia wyjątków od tego obowiązku (2005 r.)

- Przygotowanie do ustanowienia minimalnych norm dla krajowych dowodów tożsamości (począwszy od 2005 r.)

- Przygotowanie do ustanowienia minimalnych norm dla dowodów tożsamości z poszczególnych sektorów w stosownych przypadkach (począwszy od 2005 r.)

- Włączenie wskaźników biometrycznych do dokumentów podróżnych, wiz, zezwoleń na pobyt, paszportów obywateli UE i systemów informacyjnych ( 2006 r. )

- Komunikat w sprawie wzmocnienia synergii pomiędzy SIS II, VIS i Eurodac ( 2006 r.)

- Polityka wizowa, w tym wprowadzenie Systemu Informacji Wizowej (VIS)

- Spotkania z państwami trzecimi z pozytywnej listy wizowej w celu zapewnienia obywatelom Państw Członkowskich zwolnienia z obowiązku wizowego we wszystkich tych państwach trzecich ( w toku, projekt ten będzie rozpatrywany przy okazji przeglądu listy wizowej ).

- Wnioski dotyczące koniecznych zmian w celu dalszego wzmocnienia polityki wizowej i ustanowienia wspólnych ośrodków składania wniosków wizowych (2005 r.)

- Systematyczny przegląd listy wizowej (rozporządzenie 539/2001) ( regularnie )

- Wniosek dotyczący ułatwienia procedur wydawania wiz członkom rodziny olimpijskiej – Turyn 2006 (2005 r.)

- Sprawozdanie z wykonania rozporządzenia 1295/2003 „Ułatwienie procedur wydawania wiz członkom rodziny olimpijskiej – Ateny 2004” ( 2005 r. )

- Wniosek o zmiany we Wspólnych Instrukcjach Konsularnych w zakresie opłat wizowych (2005 r.)

- Program pracy ARGO ( lata 2005 i 2006 )

- Wnioski dotyczące tranzytu: jednostronne uznanie dokumentów Schengen przez nowe Państwa Członkowskie / uznanie szwajcarskich zezwoleń na pobyt przez Państwa Członkowskie (2005 r.)

- Zalecenie dotyczące dyrektyw negocjacyjnych w sprawie porozumień o zniesieniu wiz pomiędzy WE a państwami trzecimi dotyczących warunków swobodnego przemieszczania się na terytorium UE przez okres od 3 do 6 miesięcy (2005 r.)

- Przyjęcie wniosku ustanawiającego system regulacyjny dla lokalnego ruchu granicznego ( 2005 r .)

- Sprawozdanie na temat działania programu tranzytu kaliningradzkiego ( 2005 r. )

- Fundusz kaliningradzki[11] (lata 2005-2006)

- Fundusz Schengen dla siedmiu Państw Członkowskich ( lata 2005 i 2006)

- Szczegółowe zalecenia dotyczące negocjowania dyrektyw w sprawie ułatwień wydawania wiz z państwami trzecimi w kontekście polityki readmisji WE, jeżeli takie ułatwienia są możliwe i w oparciu o zasadę wzajemności, w celu zbudowania prawdziwego partnerstwa w zakresie zarządzania migracją (lata 2005-2009)

- Wniosek o zmiany we Wspólnych Instrukcjach Konsularnych w zakresie lokalnej współpracy konsularnej (2006 r.)

- Wniosek dotyczący przeglądu Wspólnych Instrukcji Konsularnych (2006 r.)

- Techniczna realizacja VIS, począwszy od rozwiązań technologicznych w zakresie przetwarzania danych alfanumerycznych i fotografii ( 2006 r. ); następnie dodanie rozwiązań technologicznych dla danych biometrycznych ( 2006 r. )

- Wniosek dotyczący utworzenia wspólnych biur konsularnych (2007 r.)

3. UMACNIANIE BEZPIECZEńSTWA

- Program ramowy „Bezpieczeństwo i ochrona swobód” w ramach nowej perspektywy finansowej (2005 r.)

- Szczegółowy program dotyczący „zapobiegania i zwalczania przestępczości” (2007 r.)

- Szczegółowy program dotyczący „Zapobiegania, gotowości i zarządzania następstwami aktów terrorystycznych” (2007 r.)

3.1. Wymiana informacji między organami ścigania i władzami sądowymi przy jednoczesnym zachowaniu równowagi pomiędzy prywatnością a bezpieczeństwem.

- Wniosek dotyczący przechowywania przetwarzanych danych w związku z udostępnianiem publicznych usług komunikacji elektronicznej dla celów wykrywania, dochodzeń i ścigania przestępstw (2005 r.)

- Określenie odpowiednich zabezpieczeń i skutecznych środków odwoławczych w kwestii przekazywania danych osobowych w kontekście współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych

- Wprowadzenie w życie zasady dostępności w zakresie wymiany informacji pomiędzy organami ścigania

- Wniosek dotyczący ustanowienia zasady dostępności informacji istotnych dla celów egzekwowania prawa (2005 r.)

- Wniosek dotyczący odpowiednich zabezpieczeń procesu przekazywania danych osobowych dla celów współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (2005 r.)

- Wniosek dotyczący wspólnego podejścia UE do wykorzystania danych pasażerów dla celów bezpieczeństwa granic i lotnictwa oraz innych celów związanych z egzekwowaniem prawa (2005 r.)

- Wniosek dotyczący dostępu organów ścigania do VIS (2005 r.)

- Rozwój powiązań pomiędzy SIS II a Systemem Informacyjnym Europolu (2007 r.)

- Wspólna ocena porozumienia w sprawie danych pasażerów transportu lotniczego (PNR) zawartego ze Stanami Zjednoczonymi (2005 r.)

- Zakończenie negocjacji porozumień PNR z Kanadą i Australią (2005 r.) oraz w razie konieczności z innymi krajami

- Określenie wytycznych międzynarodowych zapewniających ścisłą ochronę prywatności w kwestii dostępu do danych PNR w ramach Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO).

- Wniosek dotyczący wzajemnej konsultacji baz danych DNA (2005 r.)

- Wniosek dotyczący wzajemnej konsultacji baz danych odcisków palców (2007 r.)

- Wniosek o utworzenie ogólnej struktury wspólnotowej w zakresie kryminalistycznych / policyjnych baz danych (2008 r.)

3.2. Terroryzm

- Utworzenie spójnego ogólnego podejścia do zwalczania terroryzmu

- Działania podjęte w następstwie projektu pilotażowego na rzecz ofiar terroryzmu (2006 r.)

- Wzmocnienie współpracy między organami ścigania w celu zwalczania terroryzmu poprzez wyznaczenie wyspecjalizowanego punktu kontaktowego w każdym Państwie Członkowskim, mającego dostęp do wszystkich istotnych informacji i danych wywiadowczych dotyczących działalności terrorystycznej z udziałem osób, grup lub podmiotów wymienionych w załączniku do wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB ( 2005 r. )

- Utworzenie Europejskiej Sieci Egzekwowania Prawa (LEN) do walki z terroryzmem (2005 r.)

- Komunikat w sprawie zwiększenia bezpieczeństwa materiałów wybuchowych i wyposażenia do produkcji bomb (2005 r.)

- Drugie sprawozdanie na temat terroryzmu ( 2005 r. )

- Komunikat w sprawie gwałtownej radykalizacji (2005 r.) i działań w następstwie w razie konieczności (2007 r.)

- Wniosek dotyczący zapobiegania nadużywaniu organizacji charytatywnych do finansowania działalności terrorystycznej (2006 r.)

- Komunikat w sprawie skutków stosowania mechanizmu wzajemnej oceny w zakresie terroryzmu w 25 Państwach Członkowskich (lata 2006/2007)

- Określenie potrzeb i zakresu działania instrumentów prawnych służących zapewnieniu, aby wszystkie Państwa Członkowskie były w stanie zamrozić aktywa wyznaczonych osób w celach zapobiegawczych zgodnie ze szczególnymi zaleceniami Grupy Roboczej ds. Działań Finansowych ( 2007 r. )

- Wkład w trwające prace nad utrudnianiem produkcji i rozpowszechniania broni chemicznej, atomowej i biologicznej (2007 r.)

- Opracowanie szczegółowego programu dotyczącego „Zapobiegania, gotowości i zarządzania następstwami aktów terrorystycznych” (2007 r.)

- Przegląd i dostosowanie ustawodawstwa wspólnotowego równolegle z uchwaleniem środków do zwalczania terroryzmu

- Drugie sprawozdanie oparte na art. 11 ramowej decyzji Rady z dnia 13.6.2002 w sprawie zwalczania terroryzmu ( 2005 r. )

3.3. Zapobieganie i zwalczanie przestępczości zorganizowanej

- Komunikat w sprawie utworzenia koncepcji strategicznej dotyczącej zwalczania przestępczości zorganizowanej (2005 r.)

- Opracowanie szczegółowego programu dotyczącego „zapobiegania i zwalczania przestępczości” (2007 r.)

- Wzbogacenie wiedzy na temat przestępczości zorganizowanej i wzmocnienie procesu gromadzenia i analizy informacji

- Komunikat w sprawie planu działań – statystyka UE w zakresie przestępczości ( 2005 r. )

- Dokument roboczy służb Komisji na temat egzekwowania prawa w oparciu o dane wywiadowcze ( 2005 r. )

- Zalecenia dotyczące standardowej metodologii wykrywania słabych punktów w uszczelnianiu systemu prawnego ( 2007 r. )

- Przedstawienie europejskiego sprawozdania na temat przestępczości ( 2007 r. )

- Wzmocnienie zapobiegania przestępczości zorganizowanej

- Uszczelnianie systemu prawnego i włączanie środków zapobiegania przestępczości do wyrobów i usług ( 2005 r. )

- Sprawozdanie z rezultatów analizy odnoszącej się do rezolucji Rady z 2001 r. w sprawie wkładu społeczeństwa obywatelskiego w odnajdowanie zaginionych lub wykorzystywanych seksualnie dzieci ( 2005 r.)

- Plan działań dotyczący partnerstwa publiczno-prywatnego na rzecz ochrony organizacji publicznych i firm prywatnych przed przestępczością zorganizowaną ( 2006 r. )

- Usprawnienie europejskiej koordynacji i współpracy pomiędzy jednostkami w Państwach Członkowskich zajmującymi się zwalczaniem przestępczości związanej z wykorzystywaniem zaawansowanych technologii, oraz z sektorem prywatnym (sieć wywiadu ds. cyberprzestępczości), w tym utworzenie europejskiego podręcznika na temat cyberprzestępczości ( 2006 r. )

- Komunikat w sprawie cyberprzestępczości i polityki bezpieczeństwa cyberprzestrzeni ( 2006 r. )

- Środki zapobiegania korupcji:

- Tworzenie kodeksów postępowania w kwestiach związanych z etyką i godnością dla urzędników publicznych ( 2007 r. )

- Wniosek o nałożenie pewnych obowiązków na urzędników w kwestii zgłaszania przypadków korupcji oraz ujawniania aktywów i udziałów w spółkach prywatnych (2008 r.)

- Wzmocnienie narzędzi do zwalczania finansowych aspektów przestępczości zorganizowanej

- Inicjatywy na rzecz popierania wykorzystywania dochodzenia finansowego jako techniki egzekwowania prawa oraz na rzecz ustanowienia wspólnych minimalnych norm szkoleniowych ( lata 2005-2007 )

- Wspólny zbiór norm szkoleń z zakresu dochodzeń finansowych ( 2005 r. )

- Zalecenie dotyczące Protokołu Ustaleń w sprawie informacji zwrotnej od jednostek wywiadu finansowego do instytucji sprawozdawczych o sprawozdaniach na temat podejrzanych transakcji (2006 r.)

- Zalecenie i/lub wniosek dotyczące zwiększenia przejrzystości działania podmiotów prawnych w celu obniżenia podatności na infiltrację przez środowiska przestępczości zorganizowanej (2006 r.)

- Popieranie tworzenia jednostek wywiadowczych ds. mienia pochodzącego z działalności przestępczej w Państwach Członkowskich UE (ciągły proces)

- Badanie norm dotyczących zwrotu skonfiskowanego lub utraconego mienia w formie rekompensaty lub restytucji zidentyfikowanym ofiarom przestępczości bądź organizacjom charytatywnym ( 2008 r. )

- Ulepszenie ustawodawstwa i przegląd istniejących instrumentów prawnych w razie potrzeby

- Pakiet ustawodawczy do walki z fałszerstwami (2005 r.)

- Komunikat w sprawie handlu ludźmi ( 2005 r. )

- Przegląd i w stosownych przypadkach dalsze rozwijanie ustawodawstwa dotyczącego handlu ludźmi, na przykład w celu ułatwienia współpracy publiczno-prywatnej, koordynacji na terenie całej EU i udziału Europolu (2006 r.)

- Przegląd i w stosownych przypadkach dalsze rozwijanie ram prawnych do zapobiegania i zwalczania handlu ludzkimi organami, tkankami i komórkami (2006 r.)

- Przegląd i w stosownych przypadkach umocnienie istniejącego ustawodawstwa dotyczącego konfiskaty mienia pochodzącego z działalności przestępczej, wymagającej - lub niewymagającej - wyroku skazującego (2007 r.)

- Analiza porównawcza w celu dokonania oceny zapotrzebowania na instrumenty do zwalczania przestępczości zorganizowanej związanej z nadużyciami podatkowymi w obrębie Państw Członkowskich, państw przystępujących oraz krajów kandydujących (2005 r.)

- Wniosek o zbliżenie ustawodawstwa w sprawach karnych, szczególnie w kwestii znamion kar w dziedzinie oszustw podatkowych lub w zakresie norm i najlepszych praktyk na rzecz usprawnienia współpracy organów ścigania w zwalczaniu zorganizowanych oszustw podatkowych (2007 r.)

- Wniosek dotyczący kradzieży tożsamości i środków zarządzania tożsamością, w tym bazy danych dokumentów tożsamości (2007 r.)

- Analiza i badania ukierunkowane na dalsze zbliżanie ustawodawstwa, np. w zakresie nielegalnego handlu bronią, ściągania haraczy i wymuszeń (2008 r.)

- Usprawnienie procesu monitorowania i oceny

- Drugie sprawozdanie oparte na art. 6 decyzji ramowej Rady z dnia 26 czerwca 2001 r. w sprawie prania pieniędzy, identyfikacji, wykrywania, zamrażania, zajmowania i konfiskaty narzędzi i dochodów pochodzących z przestępstwa ( 2005 r. )

- Drugie sprawozdanie oparte na art. 14 decyzji ramowej Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania oszustw i fałszowania bezgotówkowych środków płatniczych ( 2005 r. )

- Sprawozdanie z wykonania decyzji ramowej "Korupcja sektora prywatnego” ( 2005 r. )

- Sprawozdanie z wykonania decyzji ramowej z 27.01.2003 w sprawie ochrony środowiska przy wykorzystaniu prawa karnego ( 2005 r. )

- Sprawozdanie z wykonania decyzji ramowej w sprawie konfiskaty dochodów, narzędzi i mienia pochodzących z przestępstwa (2007 r.)

- Ocena dotycząca wprowadzania w życie przez Państwa Członkowskie współpracy celnej (Druga Konwencja Neapolitańska) ( 2008 r. )

- Ocena dotycząca polityki antykorupcyjnej Państw Członkowskich ( 2009 r. )

- Ocena dotycząca środków zwalczania przestępstw finansowych ( 2010 r. )

3.4. Współpraca policyjna i celna

- Realizacja programu pracy dotyczącego współpracy celnej, zatwierdzonego przez Radę JAI w dniu 30.3.2004 r. w następstwie rezolucji Rady z dnia 02.10.2003 w sprawie strategii na rzecz współpracy celnej ( lata 2004-2006 )

- Komunikat w sprawie zwalczania nielegalnego handlu transgranicznego produktami zakazanymi bądź objętymi ograniczeniami przewozu ( 2007 r. )

- Wnioski dotyczące Europolu, w tym roli Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych w kontroli działalności Europolu (nie później niż 1 stycznia 2008 r.)

- Określenie polityki stosunków między Europolem i Eurojustem (nie później niż 2008 r. )

- Określenie roli komitetu bezpieczeństwa (COSI) ( nie później niż 1 stycznia 2008 r. )

- Usprawnienie współpracy organów ścigania oraz

- rozbudowa dorobku Schengen przy poszanowaniu transgranicznej policyjnej współpracy operacyjnej

- Wniosek o usprawnienie współpracy organów ścigania, szczególnie na granicach wewnętrznych pomiędzy Państwami Członkowskimi (2005 r.)

- Komunikat i wniosek o uchwalenie dyrektywy w sprawie podniesienia bezpieczeństwa transportu poprzez utworzenie przestrzeni współpracy policyjno-sądowej w dziedzinie transeuropejskich sieci transportowych (2005 r.)

- Aktualizacja podręcznika SIRENE (2005 r.)

- Wniosek dotyczący dostępu organów ścigania do VIS (2005 r.)

- Rozwój powiązań między SIS II a Systemem Informacyjnym Europolu (2007 r.)

- Wspólne zasady dotyczące norm jakościowych (etyka policyjna, programy monitoringu) w odniesieniu do policji ( 2008 r. )

- Harmonizacja norm jakościowych laboratoriów sądowych ( 2008 r. )

- Programy systematycznej wymiany dla kadry oficerskiej organów ścigania

- Przyjęcie wniosku mającego na celu ustanowienie CEPOLu (europejskiego kolegium policyjnego) jako organu Unii (2005 r.)

- Usprawnienie współpracy operacyjnej pomiędzy organami ścigania jednego Państwa Członkowskiego z innymi Państwami Członkowskimi

- Podejmowanie krótkotrwałych wspólnych przedsięwzięć policyjnych i celnych oraz/lub utworzenie wspólnych zespołów multidyscyplinarnych ( ciągły proces )

- Opracowanie minimalnych norm stosowania technik dochodzeniowych przez organy ścigania w całej Unii ( 2006 r. )

- Przewodnik najlepszych praktyk w celu popierania i rozwoju stosowania specjalnych form współpracy organów administracji celnej zgodnie z Drugą Konwencją Neapolitańską ( 2007 r.)

- Usprawnienie współpracy europejskiej pomiędzy organami do walki z korupcją poprzez utworzenie sieci władz antykorupcyjnych (w której skład wchodziłaby policja, organy sądowe, ścigania i celne) na poziomie UE i ponadnarodowym ( 2008 r. )

3.5. Zarządzanie sytuacjami kryzysowymi wewnątrz Unii Europejskiej

- Decyzja Komisji o utworzeniu bezpiecznego ogólnego systemu szybkiego ostrzegania (ARGUS) i centrum kryzysowego Komisji w celu koordynacji istniejących systemów ostrzegania ( 2005 r. )

- Wniosek o utworzenie Sieci Ostrzegania o Zagrożeniach Infrastruktury Krytycznej (CIWIN) (2005 r.)

- Plan ochrony infrastruktury krytycznej ( 2005 r. )

- Zintegrowany system UE ds. zarządzania sytuacjami kryzysowymi ( wprowadzenie w życie do 1 lipca 2006 r. )

3.6. Zapobieganie przestępczości

- Utworzenie Europejskiej Sieci na rzecz Zapobiegania Przestępczości (2005 r.)

4. UMACNIANIE SPRAWIEDLIWOŚCI

- Zob. także program ramowy „Prawa podstawowe i sprawiedliwość” w ramach nowej perspektywy finansowej (2005 r.)

- Szczegółowy program współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych (2007 r.)

- Szczegółowy program współpracy sądowej w sprawach karnych (2007 r.)

4.1. Budowanie poczucia pewności i wzajemnego zaufania

- Wzmacnianie współpracy

- Udzielanie wsparcia przez Unię sieciom organizacji i instytucji sądowych ( ciągły proces )

- Dalsza rozbudowa strony internetowej Europejskiej Sieci Sądowniczej oraz baz danych dotyczących orzecznictwa w sprawie instrumentów europejskich ( ciągły proces )

- Stała aktualizacja i udoskonalanie europejskiego atlasu sądowego ( ciągły proces )

- Doroczne obchody europejskiego dnia cywilnego wymiaru sprawiedliwości ( ciągły proces )

- Budowanie „europejskiej kultury sądowniczej”

- Ocena jakości wymiaru sprawiedliwości ( komunikat – 2006 r. )

- Komunikat Komisji w sprawie szkoleń w zakresie sądownictwa w UE (2005 r.), kontynuacji projektu pilotażowego wymiany sędziów (2005 r.) i działań przygotowawczych (2006 r.)

- Utworzenie z istniejących struktur skutecznej europejskiej sieci szkoleniowej dla władz sądowych w sprawach cywilnych i karnych (2007 r.)

- Rozwijanie sieci organizacji i instytucji sądowniczych

- Sprawozdanie na temat funkcjonowania Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych ( 2005 r. ) i stosownie do potrzeb wniosek dotyczący zmian( 2006 r. )

- Warsztaty EU w celu popierania współpracy prawników w perspektywie ustanowienia najlepszych praktyk ( 2006 r. )

- Spójność i wyższa jakość ustawodawstwa UE.

- Wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich

- Sprawozdanie na temat funkcjonowania rozporządzenia nr 1206/2001 w sprawie przeprowadzania dowodów i wniosek dotyczący zmian stosownie do potrzeb ( 2007 r. )

- Sprawozdanie na temat funkcjonowania rozporządzenia „Bruksela I” ( 2007 r. ) i wniosek dotyczący zmian stosownie do potrzeb (2009 r.)

- Końcowe sprawozdanie z badań zawierające projekt Wspólnego Systemu Odniesienia (2007 r.)

- Przyjęcie Wspólnego Systemu Odniesienia (CFR) w dziedzinie prawa umów UE (najpóźniej w 2009 r.).

4.2. Współpraca sądowa w sprawach karnych

- Utworzenie szczegółowego programu współpracy sądowej w sprawach karnych (2007 r.)

- Dalsze wdrażanie zasady wzajemnego uznawania

- Komunikat w sprawie wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych i umocnienia wzajemnego zaufania między Państwami Członkowskimi ( 2005 r. )

- Biała księga w sprawie wymiany informacji dotyczących wyroków skazujących i skutków takich wyroków w UE ( 2005 r. )

- Wniosek dotyczący uwzględniania wyroków skazujących w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej w trakcie nowego postępowania karnego (2005 r.)

- Wniosek dotyczący przekazania do Państwa Członkowskiego pochodzenia i przechowywania przez nie informacji o wyrokach skazujących (2005 r.)

- Komunikat w sprawie utworzenia wykazu obywateli krajów nienależących do UE, którzy zostali skazani w jednym z Państw Członkowskich UE (2005 r.)

- Inicjatywa w sprawie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego i transferu skazanych osób pomiędzy Państwami Członkowskimi UE (2005 r.)

- Wniosek dotyczący wzajemnego uznawania środków nadzoru w postaci ograniczenia wolności w trakcie postępowania przygotowawczego ( 2005 r.)

- Komunikat w sprawie pozbawienia praw ( 2005 r. )

- Sprawozdanie z wykonania decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi ( 2005 r. )

- Inicjatywa w sprawie uznawania i egzekwowania w Unii Europejskiej zakazów wynikających z wyroków skazujących za przestępstwa seksualne wobec dzieci (2005 r.)

- Wniosek dotyczący pozbawienia praw do prowadzenia pojazdów (przekształcenie Konwencji z 1998 r.) (2006 r.)

- Sprawozdanie z wykonania decyzji ramowej z 22.07.2003 w sprawie wykonywania na terytorium UE nakazów zabezpieczenia mienia bądź materiału dowodowego (2006 r.)

- Sprawozdanie z wykonania decyzji ramowej w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar finansowych (2006 r.)

- Wniosek dotyczący uznawania i wykonywania sankcji alternatywnych oraz wyroków w zawieszeniu (2007 r.)

- Wniosek uzupełniający europejski nakaz dowodowy (2008 r.)

- Zbliżenie prawa

- Zielona księga w sprawie sporów o właściwość i podwójnego zagrożenia ( ne bis in idem ) ( 2005 r. )

- Zielona księga w sprawie domniemania niewinności ( 2005 r. )

- Drugie sprawozdanie na temat decyzji ramowej z dnia 15.03.2001 w sprawie pozycji ofiar w postępowaniach karnych ( 2005 r. )

- Trzecie sprawozdanie na temat decyzji ramowej z dnia 15.03.2001 w sprawie pozycji ofiar w postępowaniach karnych ( 2006 r. )

- Wniosek dotyczący sporów o właściwość i zasady ne bis ne idem (2006 r.)

- Zielona księga w sprawie rozpatrywania materiału dowodowego ( 2006 r. )

- Zielona Księga w sprawie orzeczeń domyślnych ( in absentia ) ( 2006 r. )

- Wniosek dotyczący minimalnych norm przeprowadzania dowodów (2007 r.)

- Zielona Księga w sprawie orzeczeń domyślnych ( in absentia) (2007 r.)

- Wniosek w sprawie zbliżenia sektorowych sankcji karnych (nie później niż 2007 r.)

- Inne instrumenty w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych:

- Zalecenie dotyczące minimalnych norm w kwestii zdobywania i wymiany elektronicznego materiału dowodowego ( 2006 r. )

- Wniosek dotyczący umyślnego niszczenia dokumentów stanowiących materiał dowodowy (2007 r.)

- Wniosek dotyczący ochrony świadków i osób współpracujących z wymiarem sprawiedliwości (2007 r.)

- Analiza dotycząca transgranicznego wykorzystania informacji wywiadowczych w charakterze materiału dowodowego ( 2008 r. )

- Ocena wydajności wyspecjalizowanych organów sądowych ds. dochodzeń w sprawach związanych z przestępczością zorganizowaną (2009 r.)

- Eurojust

- Drugie sprawozdanie na temat prawnej transpozycji decyzji Rady z dnia 28.2.2002 r. ustanawiającej Eurojust ( 2005 r. )

- Wniosek dotyczący Eurojustu (nie później niż 1 stycznia 2008 r.)

- Biała księga w sprawie wzmacniania ochrony interesów finansowych Unii (do 2009 r.)

4.3. Wzmacnianie skuteczności wymiaru sprawiedliwości i zwiększenie zakresu wzajemnego uznawania oraz skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych

- Zielona księga w sprawie spadków ( 2005 r. )

- Zielona księga w sprawie konfliktu praw i sporów o właściwość w sprawach rozwodów (Rzym III) ( 2005 r. )

- Wniosek dotyczący konfliktu praw w kwestii zobowiązań umownych (Rzym I) (2005 r.)

- Wniosek dotyczący niewielkich roszczeń (2005 r.)

- Wniosek dotyczący obowiązków alimentacyjnych (2005 r.)

- Przyjęcie wniosku „Rzym II” dotyczącego konfliktu praw w kwestii zobowiązań pozaumownych ( 2006 r. )

- Przyjęcie rozporządzenia o nakazie zapłaty ( 2006 r. )

- Przyjęcie dyrektywy w sprawie alternatywnych sposobów rozwiązywania sporów przez mediację (2006 r.)

- Zielona księga w sprawie skutków majątkowych zawierania związków małżeńskich i partnerskich ( 2006 r. )

- Zielona księga (lub księgi) w sprawie skutecznego egzekwowania orzeczeń sądowych ( lata 2006-2007 )

- Zielona księga w sprawie zniesienia / ograniczenia środków ustawodawczych i administracyjnych na rzecz swobodnego obrotu dokumentów ( 2007 r. )

- Zielona księga w sprawie wzajemnego uznawania w sprawach związanych ze stanem cywilnym ( 2008 r. )

- Zielona księga w sprawie minimalnych norm w zakresie niektórych aspektów prawa proceduralnego ( 2008 r. )

- Ocena możliwości wstrzymania wniosków o exequatur i wniosków legislacyjnych w stosownych przypadkach (lata 2008-2010)

- Utworzenie szczegółowego programu współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych (2007 r.)

4.4. Międzynarodowy porządek prawny

- Zakończenie negocjacji dotyczących konwencji w sprawie wyboru forum ( 2005 r. )

- Wniosek o zawarcie tzw. „równoległych umów” z Danią w sprawie „Brukseli I” i dostarczania dokumentów (2005 r.)

- Negocjacja Konwencji w sprawie terroryzmu w Radzie Europy ( 2005 r. )

- Aktywny udział Rady Europy oraz innych organizacji i forów międzynarodowych (G8, ONZ, OECD, OBWE, FATF) w sprawach karnych ( lata 2005-2009 )

- Analiza możliwości zawierania porozumień dwustronnych między UE i państwami trzecimi na temat ekstradycji ( lata 2005-2009 )

- Analiza możliwości zawierania porozumień dwustronnych między UE i państwami trzecimi na temat wzajemnej pomocy prawnej ( lata 2005-2009 )

- Wniosek w sprawie zawarcia i podpisania w imieniu WE Konwencji Rady Europy w sprawie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu (2005/2006 r.)

- Przystąpienie Wspólnoty do konferencji haskiej w sprawie międzynarodowego prawa prywatnego ( 2006 r. )

- Wniosek dotyczący zawarcia nowej Konwencji z Lugano (2006 r.)

- Włączenie przepisów dotyczących pomocy w zwalczaniu terroryzmu do proponowanej nowelizacji istniejących instrumentów regulujących pomoc zewnętrzną ( 2006 r. )

- Wniosek dotyczący zawarcia w imieniu WE Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji (2006 r.)

- Zakończenie negocjacji dotyczących konwencji w sprawie obowiązków alimentacyjnych ( 2007 r. )

- Wniosek w sprawie podpisania w imieniu WE Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnej produkcji i nielegalnemu handlowi bronią palną, jej częściami i elementami oraz amunicją(2007 r.)

5. STOSUNKI ZEWNĘTRZNE

- Strategia dotycząca wszystkich zewnętrznych aspektów polityki Unii w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, oparta na środkach ustanowionych przez program haski ( 2005 r .)

- Komunikat w sprawie wszystkich zewnętrznych aspektów polityki Unii w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (połowa 2005 r. – wkład w strategię)

[1] „Obszar Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości: bilans programu z Tampere i przyszłe kierunki działania” - COM(2004) 401 z 2.6.2004.

[2] COM(2005) 45 z 14.2.2005.

[3] Warto zauważyć, że koncepcja wolności obejmuje wszystkie części wymienionego planu działania. Jednakże dla celów niniejszego dokumentu słowo „wolność” stosuje się w specyficznym znaczeniu, używanym w programie haskim.

[4] COM(2005) 122, 123 i 124 z 6.4. 2005.

[5] „Obszar Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości: bilans programu z Tampere i przyszłe kierunki działania” - COM(2004) 401 z 2.6.2004.

[6] P6_TA (2004) 0022, 14.10.2004, „Zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady i Rady Europejskiej w sprawie przyszłości przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz działań koniecznych do podniesienia jej umocowania prawnego i skuteczności”.

[7] Decyzja Rady 2004/927/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. przewidująca stosowanie procedury określonej w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do niektórych obszarów objętych tytułem IV części trzeciej Traktatu (Dziennik Urzędowy L 396 z 31.12.2004, str. 45).

[8] „Cele strategiczne 2005-2009, Europa 2010: partnerstwo na rzecz odnowy europejskiej” - COM(2005) 12 z 26.1.2005.

[9] Fundusz ten stanowić będzie uzupełnienie Europejskiego Funduszu Społecznego.

[10] Ponadto w ramach europejskiej strategii zatrudnienia i procesu integracji społecznej podejmowane są działania uzupełniające.

[11] Fundusz kaliningradzki zostanie zastąpiony szczegółowymi przepisami w ramach wnioskowanego Funduszu Granic Zewnętrznych na okres 2007-2013 jako część programu ramowego „Solidarność i zarządzanie przepływami granicznymi”.