[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 13.11.2008

KOM(2008) 780 wersja ostateczna

2008/0223 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie charakterystyki energetycznej budynków

(przekształcenie)

(przedstawion y przez Komisję){SEC(2008) 2864}{SEC(2008) 2865}

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

1.1. Cel wniosku

Celem przekształcenia dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków[1], zwanej dalej „dyrektywą EPBD”, jest wyjaśnienie i uproszczenie niektórych przepisów, rozszerzenie zakresu dyrektywy, wzmocnienie niektórych przepisów, tak aby były skuteczniejsze, oraz ustanowienie wiodącej roli sektora publicznego. Podejmowane działania mają na celu ułatwienie transpozycji i wdrożenia dyrektywy EPBD oraz zrealizowanie znaczącej części wciąż niewykorzystanego potencjału w zakresie opłacalnych ekonomicznie oszczędności energii w sektorze budynków. Jednocześnie cele i zasady obowiązującej dyrektywy zostały utrzymane i, tak jak poprzednio, to państwa członkowskie są odpowiedzialne za określenie konkretnych wymogów i sposobów wdrożenia dyrektywy.

1.2. Cele polityki UE i sektor budynków

W styczniu 2007 r. Komisja przedstawiła kompleksowy pakiet klimatyczno-energetyczny[2] przewidujący do 2020 r. zmniejszenie zużycia energii o 20 %, zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych o 20 % i wzrost udziału energii odnawialnej o 20 % („cel 20-20-20”). Zostało to zatwierdzone na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2007 r. Cele te zostały przyjęte w świetle coraz większej liczby dowodów naukowych na zmianę klimatu, wysokich cen energii, rosnącego uzależnienia od importowanej energii oraz jego możliwych reperkusji geopolitycznych. Oczywiste jest, że zmniejszenie zużycia energii może znacząco przyczynić się do osiągnięcia tych celów. Sektor budynków stwarza wiele możliwości podjęcia opłacalnych ekonomicznie działań, przy jednoczesnym zwiększeniu dobrobytu obywateli UE.

Sektor budynków, tj. budynki mieszkalne i handlowe, jest największym użytkownikiem energii i stanowi największe źródło emisji CO2 w UE: odpowiada on za około 40 % całkowitego końcowego zużycia energii i emisji CO2 w UE. Sektor ten ma znaczny niewykorzystany dotychczas potencjał w zakresie opłacalnych ekonomicznie oszczędności energii, który – jeśli zostałby zrealizowany – oznaczałby spadek zużycia energii w UE w 2020 r. o 11 %. Przekłada się to na szereg korzyści, takich jak mniejsze zapotrzebowanie na energię, mniejsza zależność od importu, mniejszy wpływ na klimat, mniejsze rachunki za prąd, więcej miejsc pracy i wsparcie rozwoju lokalnego.

Budynki zasadniczo odpowiadają potrzebom i preferencjom obywateli Europy w ich konkretnym środowisku i są w związku z tym postrzegane jako kluczowe zagadnienie leżące w kompetencjach władz lokalnych, regionalnych i krajowych. Jednocześnie produkty, sprzęt i usługi budowlane są ważną częścią wewnętrznego rynku UE; obecnie wielu pracowników i wiele przedsiębiorstw nie ogranicza swojej działalności do jednego kraju. Ponadto sektor budynków ma kluczowe znaczenie dla wypełnienia celów w zakresie energii i klimatu przy możliwie najmniejszym koszcie dla osób prywatnych i społeczeństwa we wszystkich krajach, a wartość dodana wspólnych wysiłków jest duża. Jest to dalsze uzasadnienie dla podjęcia działań na szczeblu UE.

2. OBOWIąZUJąCE PRZEPISY WSPÓLNOTOWE

2.1. Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków

Dyrektywa EPBD jest głównym narzędziem prawnym Wspólnoty, które przewiduje kompleksowe podejście do efektywnego wykorzystania energii w sektorze budynków. Głównym celem dyrektywy EPBD jest promowanie opłacalnej ekonomicznie poprawy ogólnej charakterystyki energetycznej budynków. Jej przepisy obejmują potrzeby energetyczne w odniesieniu do ogrzewania pomieszczeń i wody, chłodzenia, wentylacji i oświetlenia w nowych i istniejących budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych. Większość obowiązujących przepisów dotyczy wszystkich budynków, niezależnie od ich wielkości i od tego, czy są to budynki mieszkalne. Niektóre przepisy dotyczą jedynie konkretnych rodzajów budynków. Dyrektywa łączy w jednym tekście prawnym różne instrumenty regulacyjne (takie jak wymóg ustanowienia przez państwa członkowskie wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej dla nowych i istniejących dużych budynków, które podlegają ważniejszej renowacji) oraz instrumenty oparte na informacji (takie jak świadectwa charakterystyki energetycznej czy przeglądy instalacji ogrzewania i klimatyzacji).

Dyrektywa EPBD nie określa poziomów obowiązujących w całej UE, tylko wymaga od państw członkowskich ustanowienia konkretnych wymagań i odpowiednich mechanizmów. W związku z tym zastosowane w dyrektywie podejście w pełni uwzględnia krajowe i regionalne warunki brzegowe, takie jak klimat zewnętrzny i indywidualne tradycje budowlane. Państwa członkowskie mogą wyjść poza minimalne wymagania określone w dyrektywie i zastosować bardziej ambitne podejście. Wdrożenie dyrektywy EPBD było opóźnione, ale obecnie 22 państwa członkowskie deklarują jej pełną transpozycję (ocena Komisji w toku). Jednym z najważniejszych dotychczasowych osiągnięć dyrektywy EPBD jest wprowadzanie zagadnienia efektywności energetycznej budynków do programów politycznych, jego włączenie do przepisów budowlanych oraz zwrócenie uwagi obywateli na tę kwestię.

2.2. Inne instrumenty regulacyjne

Oprócz dyrektywy EPBD istnieje szereg innych dyrektyw dotyczących aspektów energetycznych w kontekście budynków, np. dyrektywa 2005/32/WE dotycząca ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię[3], dyrektywa 2004/8/WE w sprawie promowania kogeneracji[4], dyrektywa 2006/32/WE w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych[5] oraz zaproponowana dyrektywa w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych[6]. Przepisy dotyczące budynków można też znaleźć w dyrektywie 89/106/EWG dotyczącej produktów budowlanych[7] i w planie działania na rzecz zrównoważonej konsumpcji i produkcji oraz zrównoważonej polityki przemysłowej[8].

Mimo iż dyrektywy te nie są wyraźnie wskazane we wniosku, gdyż nie jest to przyjęte w praktyce legislacyjnej, stanowią one nieodłączną część zestawu narzędzi promujących zrównoważone budownictwo i zrównoważone wykorzystanie budynków w UE, a państwa członkowskie są zobowiązane do ich pełnego uwzględniania przy opracowywaniu polityki w tym sektorze.

2.3. Potrzeba podjęcia dalszych działań?

Pomimo dotychczas podjętych działań nie wykorzystano jeszcze bardzo dużego potencjału w zakresie opłacalnych ekonomicznie oszczędności energii. Oznacza to, że wiele potencjalnych korzyści społecznych, gospodarczych i środowiskowych na poziomie krajowym i unijnym nie jest w pełni realizowanych. Jest to spowodowane złożonym charakterem sektora oraz niedostatkami rynku, jak również pewnymi ograniczeniami wynikającymi z brzmienia i zakresu niektórych przepisów obowiązującej dyrektywy EPBD, a także niskim poziomem ambicji przy jej wdrażaniu przez niektóre państwa członkowskie.

3. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

3.1. Konsultacje, gromadzenie danych i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Wniosek w sprawie przekształcenia dyrektywy EPBD został opracowany w oparciu o szereg uwag otrzymanych od państw członkowskich i zainteresowanych stron przy różnorodnych okazjach, w tym podczas internetowych konsultacji publicznych. Przeprowadzono dogłębną analizę wpływu różnych zaproponowanych opcji z uwzględnieniem ich skutków gospodarczych, społecznych oraz środowiskowych, biorąc również pod uwagę zasadę pomocniczości i proporcjonalności.

3.2. Ocena skutków

Ocena skutków jasno wykazała, że dokonanie przeglądu dyrektywy EPBD jest właściwym działaniem prowadzącym do osiągnięcia celów polityki UE. Obowiązująca obecnie dyrektywa będzie punktem wyjścia i podstawą dla przyszłych działań. Należy jednak podkreślić, że rozwiązanie polega na zastosowaniu zintegrowanego zestawu instrumentów politycznych. Tak więc inne środki nieregulacyjne, mimo że same w sobie niewystarczające, są niezbędnym uzupełnieniem wdrażania dyrektywy. Dlatego należy kontynuować i wzmacniać starania mające na celu dostarczanie szerszych informacji, szkolenie ekspertów i uzgodnienie dobrowolnych działań. Ponadto konieczne jest podjęcie wysiłków celem ustalenia zachęt finansowych i fiskalnych na odpowiednim poziomie, tak aby zachęcić do efektywnego wykorzystywania zasobów.

W ocenie skutków stwierdzono, że należy w dwojaki sposób zająć się szeregiem aspektów dyrektywy EPBD. Po pierwsze należy wyjaśnić dwuznaczne sformułowania. Zaproponowano również zastosowanie techniki przekształcenia (zamiast zmiany). Po drugie należy wzmocnić główne filary obecnej dyrektywy, czyli wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej nowych budynków oraz budynków istniejących, które są poddawane ważniejszej renowacji, świadectwa charakterystyki energetycznej oraz przeglądy systemów ogrzewania i klimatyzacji. Opcje przeanalizowane w ramach każdego filaru obejmują zestaw instrumentów politycznych oraz alternatywy nieregulacyjne. Umożliwią one pełne wykorzystanie potencjału obowiązującej dyrektywy EPBD oraz rozszerzenie jej wpływu.

Minimalny całkowity wpływ opcji, które uznano za najkorzystniejsze i w związku z tym uwzględniono we wniosku dotyczącym przekształcenia, oraz w przypadku których było możliwe oznaczenie ilościowe, jest znaczny:

- oszczędności energii na poziomie 60–80 mln ton ekwiwalentu ropy rocznie do 2020 r., tj. obniżenie o 5–6 % końcowego zużycia energii w UE w 2020 r.;

- zmniejszenie emisji CO2 o 160–210 mln ton rocznie do 2020 r., tj. 4–5 % łącznych emisji CO2 w UE w 2020 r.;

- 280 000 (do 450 000) potencjalnych nowych miejsc pracy do 2020 r., przede wszystkim w sektorze budowlanym, dla certyfikatorów energetycznych, audytorów i inspektorów systemów ogrzewania i klimatyzacji. Nowe miejsca pracy będą również powstawały w następstwie zapotrzebowania na produkty, komponenty i materiały stosowane lub instalowane w budynkach o lepszej charakterystyce energetycznej (liczba takich miejsc pracy nie została uwzględniona w ocenie skutków).

Wymagania inwestycyjne i koszty administracyjne są stosunkowo niskie w porównaniu do korzyści i zysków. Przykładowo zniesienie progu 1000 m2 określonego w art. 6 obowiązującej dyrektywy EPBD doprowadziłoby do dodatkowych kosztów inwestycyjnych w wysokości 8 mld EUR rocznie, ale dzięki nim osiągnięto by oszczędności na kosztach energii w wysokości 25 mld EUR rocznie do 2020 r., co również oznacza znaczne ograniczenie kosztów zmniejszania emisji CO2. Powyższych obliczeń dokonano na podstawie zachowawczych szacunków dotyczących ceny ropy.

Wymagania inwestycyjne nie są równo rozłożone między obywatelami UE, tj. osoby, które będą dokonywały ważniejszych renowacji swoich budynków lub będą dokonywać transakcji dotyczących nieruchomości, poniosą dodatkowe koszty. Niemniej jednak w związku z wysokimi cenami energii te początkowe inwestycje przyniosą atrakcyjne zyski i zmniejszą rachunki za energię. Będzie to miało pozytywne bezpośrednie i pośrednie skutki dla całej gospodarki.

Ogólne korzyści dla społeczeństwa w kategoriach mniejszego zużycia energii, i tym samym obniżonych emisji CO2 oraz mniejszej zależności od importowanej energii, tworzenia nowych miejsc pracy, poprawy zdrowia i wydajności pracy, znacznie przewyższają koszty przeanalizowanych środków. Inwestycje mające na celu oszczędność energii, które zwracają się dzięki temu, iż umożliwiają wydajne wykorzystanie energii pierwotnej, również prowadzą do zwiększenia dobrobytu.

Pewne wymogi mogą jednak stanowić obciążenie dla niektórych gospodarstw o niskich dochodach. Poprawa jakości budynków jest ważnym sposobem na znalezienie długoterminowego rozwiązania problemu, jakim są wysokie rachunki za energię, oraz na poprawę jakości życia. Należy wykorzystać inne środki, które stoją do dyspozycji państw członkowskich, aby udzielić wsparcia tym, którzy go potrzebują. Zmieniona dyrektywa wspiera narzędzia finansowania celowego. Dyrektywa ustanawia na przykład podstawę dla połączenia poprawy charakterystyki energetycznej, określonej w zaleceniu do świadectwa, z zachętami finansowymi.

Opublikowany dokument z oceną skutków oraz załączniki do niego zawierają szczegółowe informacje na temat różnorodnych rozważonych opcji oraz ich wpływu, a także na temat podejścia metodycznego użytego do ich oceny.

4. WPłYW NA BUDżET

Władze państw członkowskich w odpowiedzi na przygotowaną przez Komisję ankietę dotyczącą przeglądu dyrektywy oszacowały, że wpływ dyrektywy na budżet nie jest zbyt duży. Również wpływ administracyjny jest umiarkowany. Zmniejszenie nieproduktywnego zużycia energii pierwotnej w sektorze budynków doprowadzi do ograniczenia wydatków gospodarstw, przedsiębiorstw i organów publicznych zarządzających tymi budynkami i użytkujących je. Korzyści pieniężne i gospodarcze będą wyższe niż dodatkowe koszty poniesione na inwestycje mające na celu oszczędność energii. Koszty administracyjne i konieczne inwestycje zostały szczegółowo omówione w dokumencie zawierającym ocenę skutków. Nie wskazano żadnych znacznych kosztów dla budżetu Wspólnoty.

Zwiększone wymogi zwiększyłyby nakład pracy dla Komisji i wymagany byłby dodatkowy personel (około trzech urzędników zatrudnionych na pełen etat).

5. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

5.1. Krótki opis proponowanych działań

W niniejszym wniosku zostały zachowane cele i główne zasady obowiązującej dyrektywy EPBD, a rola państw członkowskich przy ustalaniu konkretnych wymagań również jest taka sama, jak w obowiązującej dyrektywie EPBD. Obciążenia administracyjne zostały ograniczone do minimum, ale rozszerzone, tak aby osiągnąć maksymalny efekt. Kluczowe znaczenie ma właściwe i terminowe wdrożenie obowiązującej dyrektywy EPBD. Niniejszy wniosek nie powinien być wymówką dla opóźnienia wdrażania obowiązującej dyrektywy. Niniejszy wniosek wyjaśnia, wzmacnia i rozszerza zakres przepisów obowiązującej dyrektywy EPBD poprzez:

- wyjaśnienie brzmienia niektórych przepisów;

- rozszerzenie zakresu przepisu nakazującego państwom członkowskim ustanowienie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej w przypadku przeprowadzania ważniejszej renowacji;

- wzmocnienie przepisów dotyczących świadectw charakterystyki energetycznej, przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji, wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, informacji i niezależnych ekspertów;

- zapewnienie państwom członkowskim i zainteresowanym podmiotom instrumentu obliczeniowego, umożliwiającego porównanie ustalonych na poziomie krajowym lub regionalnym minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej z poziomem optymalnym pod względem kosztów;

- stymulowanie państw członkowskich do rozwijania ram mających na celu upowszechnienie na rynku budynków charakteryzujących się niskim lub zerowym poziomem zużycia energii i emisji CO2;

- zachęcanie do bardziej aktywnego zaangażowania sektora publicznego jako wzoru do naśladowania.

5.2. Podstawa prawna

Efektywność energetyczna budynków odgrywa ważną rolę we wspólnotowej polityce ochrony środowiska. Dlatego podstawą obowiązującej obecnie dyrektywy EPBD jest art. 175 ust. 1 Traktatu WE. To pozostaje bez zmiany.

5.3. Prawo UE do podjęcia działań, pomocniczość i proporcjonalność

Przyjęte na szczeblu UE instrumenty dotyczące efektywności energetycznej odzwierciedlają rosnące znaczenie energii jako wyzwania politycznego i gospodarczego oraz jej ścisły związek z takim obszarami polityki, jak bezpieczeństwo dostaw energii, zmiana klimatu, zrównoważony rozwój, środowisko, rynek wewnętrzny i rozwój gospodarczy.

Sektor budynków jest odpowiedzialny za około połowę emisji CO2, które nie zostały objęte systemem handlu uprawnieniami do emisji, posiada również znaczący potencjał w zakresie obniżenia emisji CO2 przy niewielkich lub wręcz ujemnych kosztach. Specyfika sektora budynków ogranicza wskaźnik korzyści wynikających z energooszczędności. Produkty budowlane, sprzęt i usługi związane z budynkami stanowią ważny element rynku wewnętrznego UE. Przy braku pewności co do ugruntowania i trwałości warunków rynkowych w całej UE, mało prawdopodobne jest, aby przedsiębiorstwa szybko odpowiedziały na rosnące zapotrzebowanie na usługi w zakresie efektywności energetycznej. Ponadto wobec coraz większej mobilności pracowników oraz wzrostu liczby przedsiębiorstw prowadzących działalność na rynku ogólnoeuropejskim środki stwarzające bardziej porównywalne krajowe warunki regulacyjne zmniejszyłyby obciążenia administracyjne i zwiększyłyby możliwości zwiększenia wydajności.

Cele w zakresie efektywności energetycznej nie mogły do tej pory zostać osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie działające w pojedynkę i konieczne są działania na szczeblu Wspólnoty, które ułatwią i wesprą realizację działań na szczeblu krajowym. Najważniejsze elementy obowiązującej dyrektywy EPBD zostały już zbadane pod kątem zasad pomocniczości i proporcjonalności, a praktyka wykazała adekwatność przyjętej koncepcji. Przedłożony wniosek przestrzega obu zasad. Nacisk położono na ustanowienie wspólnego podejścia, które stworzy podstawę dla spójnych i wzajemnie wzmacniających się mechanizmów na rzecz poprawy efektywności energetycznej, przy jednoczesnym zachowaniu przez państwa członkowskie kontroli nad indywidualnymi wymogami i sposobem ich wdrożenia.

5.4. Wybór instrumentu prawnego

Przekształcenie dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków jest częścią strategii Komisji na rzecz lepszych uregulowań prawnych, w szczególności planu działań na rzecz uproszczenia i podniesienia jakości środowiska regulacyjnego[9]. Proponuje się zastosowanie techniki przekształcenia, ponieważ poprawia ona czytelność tekstu i ułatwia zrozumienie.

6. KONTEKST WNIOSKU

W tekście wprowadzono szereg zmian, z czego niektóre stanowią dostosowania, wyjaśnienia i drobne poprawki, podczas gdy inne polegają na wstawieniu nowych przepisów. Te ostatnie zmiany opisano poniżej.

Preambuła

Zaktualizowano lub dostosowano niektóre motywy.

Art. 1. Przedmiot

Dodano odniesienie wskazujące na nowe wymogi dotyczące (i) krajowych planów mających na celu zwiększenie liczby budynków, których emisje dwutlenku węgla i zużycie energii pierwotnej są niskie lub równe zeru oraz (ii) niezależnych systemów kontroli świadectw charakterystyki energetycznej i sprawozdań z przeglądu.

Art. 2. Definicje

Wprowadzono wyjaśnienia niektórych terminów oraz dodano nowe definicje tam, gdzie było to konieczne.

Art. 3. Przyjęcie metodologii

Tekst został dostosowany, a szczegóły techniczne, które zawierał, zostały przesunięte do załącznika I.

Art. 4. Ustalanie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej

Obecnie ustanowione przez państwa członkowskie wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej różnią się znacznie jeśli chodzi o poziom ambicji, przy czym niektóre z tych wymagań są dalekie od osiągnięcia poziomu optymalnego pod względem kosztów. Oznacza to, że w przypadku wielu budów i ważniejszych renowacji szansa na poprawienie charakterystyki energetycznej budynku w sposób ekonomiczny i na zmniejszenie przyszłych rachunków za energię pozostaje niewykorzystana.

Tekst został zmieniony, tak aby zapewnić stopniowe zbliżenie ustanowionych przez państwa członkowskie minimalnych wymogów dotyczących charakterystyki energetycznej budynków do poziomu optymalnego pod względem kosztów. Zaproponowano podejście czterostopniowe:

1. Państwa członkowskie ustanawiają swoje wymagania przy zastosowaniu własnej metody obliczeniowej celem osiągnięcia określonego przez siebie poziomu optymalnego pod względem kosztów;

2. Komisja opracowuje metodologię porównawczą, którą państwa członkowskie są zobowiązane stosować wyłącznie do celów porównawczych; państwa członkowskie składają sprawozdania z osiągniętych wyników, jak opisano w art. 5 poniżej;

3. Od dnia 30 czerwca 2014 r. państwa członkowskie nie mogą zapewniać zachęt do wznoszenia lub przeprowadzania renowacji budynków, które nie spełniają minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, osiągających wyniki obliczenia porównawczego opisanego w art. 5;

4. Od dnia 30 czerwca 2017 r., dokonując przeglądu swoich minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, państwa członkowskie zapewniają, że wymagania te osiągają wyniki obliczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 2.

Art. 5. Obliczanie optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej

Wspomniana powyżej metodologia porównawcza obejmowałaby opracowaną przez Komisję metodologię obliczeniową uwzględniającą kryteria optymalne pod względem kosztów dla poszczególnych zmiennych (takich jak koszty inwestycyjne, koszty utrzymania i eksploatacji (w tym koszty energii). Państwa członkowskie byłyby zobowiązane do stosowania tej metodologii do obliczania wymagań optymalnych pod względem kosztów przy użyciu określonych przez siebie zmiennych. Wyniki byłyby następnie porównywane z rzeczywistymi wymaganiami ustanowionymi w danym państwie członkowskim, co jasno wskazałoby na to, jak daleko wymagania krajowe są od poziomu optymalnego pod względem kosztów.

Państwa członkowskie są zobowiązane do składania sprawozdań dotyczących określonych zmiennych, wyników obliczeń porównawczych i porównania z ustanowionymi wymaganiami do Komisji, która będzie publikować sprawozdania z postępów.

Art. 6. Nowe budynki

Obowiązek rozważenia systemów alternatywnych obowiązujący dla nowych budynków został rozszerzony na wszystkie budynki. Rozszerza to zakres dyrektywy EPBD i wspiera cele, jakie UE wyznaczyła sobie w zakresie odnawialnych źródeł energii.

Mimo iż nie zostało to zaznaczone, wdrożenie przepisów dotyczących oceny systemów alternatywnych ma być zgodne z wymaganiami na mocy dyrektywy w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (COM (2008) 19 wersja ostateczna).

Dodano art. 6 ust. 2 celem zapewnienia, że analiza systemów alternatywnych jest faktycznie przeprowadzana i że dokonuje się tego w sposób przejrzysty.

Art. 7. Budynki istniejące

Skreślono próg 1000 m2, powyżej którego budynki poddawane ważniejszej renowacji musiały spełniać krajowe/regionalne minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej. Próg ten, istniejący w obowiązującej obecnie dyrektywie EPBD, wyłączał z tego obowiązku 72 % budynków posiadających ogromny potencjał w zakresie opłacalnych ekonomicznie oszczędności energii. Nie ulega wątpliwości, że środki w zakresie efektywności energetycznej najlepiej wprowadzać w momencie, kiedy budynek jest poddawany ważniejszej renowacji (w przybliżeniu co 25-40 lat). W ten sposób potrzeby w zakresie dodatkowych inwestycji nie są duże i inwestycje te zwracają się w związku z oszczędnościami energii w okresie użytkowania środków.

Definicja „ważniejszej renowacji” została zachowana i wzmocniona poprzez przesunięcie jej z preambuły do art. 2. W związku z tym koszt inwestycji powinien wynosić więcej niż 25 % wartości całego budynku (nie wliczając wartości gruntu), czyli więcej niż 25 % wartości ubezpieczeniowej, albo 25 % przegród zewnętrznych budynku powinno zostać poddane renowacji strukturalnej.

Art. 8. Systemy techniczne budynku w budynkach istniejących

Państwa członkowskie są zobowiązane do ustanowienia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej w odniesieniu do instalacji nowych lub wymiany istniejących systemów technicznych budynku, lub ich ważniejszej modernizacji. Powinny one być zgodne z obowiązującym prawodawstwem dotyczącym produktów składających się na ten system i opierać się na właściwej instalacji elementów systemu, ich właściwej regulacji i dobraniu. Ma to na celu zapewnienie większej wydajności całego systemu. Jest to konieczne, ponieważ nawet jeśli poszczególne elementy systemu są bardzo wydajne, ale nie są dobrze zainstalowane lub wyregulowane, wydajność całego systemu może być niska.

Art. 9. Budynki, których emisje dwutlenku węgla i zużycie energii pierwotnej są niskie lub równe zeru

Państwa członkowskie są zobowiązane do aktywnego promowania upowszechniania takich budynków na rynku poprzez opracowywanie planów krajowych zawierających jasne definicje i cele w tym zakresie. Państwa członkowskie powinny wykazać wiodącą rolę władz publicznych w wyznaczaniu określonych celów w odniesieniu do zajmowanych przez nie budynków. Na podstawie informacji przesłanych przez państwa członkowskie Komisja ustanawia wspólne zasady określania takich budynków. Komisja przedkłada sprawozdania z postępów państw członkowskich i na tej podstawie opracowuje strategię i, jeśli to konieczne, opracowuje dalsze środki.

Art. 10. Świadectwa charakterystyki energetycznej

Wzmocniono i wyjaśniono rolę zaleceń zawartych w świadectwach, podkreślając, że stanowią one nieodzowną część świadectwa i określając informacje, jakie zalecenia muszą obejmować.

Art. 11. Wydawanie świadectw charakterystyki energetycznej

Wymogi związane z wydawaniem świadectw zostały przeredagowane celem zagwarantowania, że świadectwa są wydawane przy każdej transakcji dotyczącej nieruchomości oraz że potencjalny nabywca lub najemca jest informowany na wczesnym etapie (tj. w ogłoszeniach o sprzedaży lub wynajmie) o charakterystyce energetycznej budynku (lub jego części).

Wprowadzono wymóg, zgodnie z którym, jeżeli ponad 250 m2 całkowitej powierzchni użytkowej budynku jest zajmowane przez władze publiczne, świadectwo należy wydać do dnia 31 grudnia 2010 r.

Art. 12. Umieszczanie świadectw charakterystyki energetycznej w widocznym miejscu

Zakres obowiązku umieszczania świadectwa w widocznym miejscu został rozszerzony, tj. świadectwo musi być umieszczone w miejscu wyraźnie widocznym dla ogółu, jeżeli całkowita powierzchnia użytkowa budynku zajmowana przez władze publiczne lub często odwiedzana przez ogół wynosi powyżej 250 m2. W tym drugim przypadku, wymóg ten obowiązuje jedynie wtedy, jeżeli świadectwo zostało już wydane.

Art. 13. Przeglądy systemów ogrzewania

Wprowadzono wyjaśnienia dotyczące częstotliwości przeglądów celem podkreślenia znaczenia proporcjonalności między kosztami przeglądu i przewidywanymi oszczędnościami energii (korzyściami) wynikającymi z przeglądu.

Wprowadzono wymóg dotyczący niezależnego systemu kontroli sprawozdań z przeglądu poprzez wyrywkowe kontrole jakości.

Art. 14. Przeglądy systemów klimatyzacji

Podobnie jak w art. 13 wprowadzono wyjaśnienia dotyczące częstotliwości przeglądów.

Art. 15. Sprawozdania z przeglądu systemów ogrzewania i klimatyzacji

Wprowadzono wymóg przekazywania sprawozdań z przeglądu właścicielowi lub najemcy budynku, tak aby byli oni właściwie poinformowani o wynikach przeglądu i zaleceniach dotyczących opłacalnej ekonomicznie poprawy.

Art. 16. Niezależni eksperci

Dodano wymóg, zgodnie z którym w procesie akredytacji ekspertów przeprowadzających certyfikację i przeglądy uwzględniane są ich umiejętności fachowe oraz zdolność do wykonywania usług w sposób niezależny.

Obecnie niektóre państwa członkowskie ograniczają akredytację ekspertów do określonych grup zawodowych lub przedsiębiorstw, co nie gwarantuje ich fachowości i uniemożliwia wejście na rynek innym kompetentnym specjalistom, na przykład przedsiębiorstwom świadczącym usługi energetyczne (ESCO) i agencjom energetycznym; ogranicza to konkurencję.

Art. 17. Niezależny system kontroli

Wprowadzono wymóg dotyczący niezależnego systemu kontroli świadectw charakterystyki energetycznej oraz sprawozdań z przeglądu systemów ogrzewania i klimatyzacji poprzez wyrywkowe kontrole jakości.

Świadectwa i sprawozdania z przeglądu są na żądanie rejestrowane.

Art. 18. Przegląd

Zaktualizowany.

Art. 19. Informacja

Państwa członkowskie są zobowiązane do dostarczania właścicielom budynków lub najemcom informacji o świadectwach charakterystyki energetycznej i o przeglądach systemów ogrzewania i klimatyzacji. Podczas wdrażania obowiązującej dyrektywy okazało się, że obywatele nie zawsze są świadomi ich roli i płynących z nich korzyści. Jeśli nie zostaną one zrozumiane i będą postrzegane jako kolejny wymóg administracyjny, potencjalny pozytywny wpływ nie zostanie wykorzystany. Dlatego państwa członkowskie powinny prowadzić wszechstronne kampanie informacyjne.

Art. 20: Dostosowanie załącznika I do postępu technicznego

Dostosowany.

Art. 21. Komitet

Zmieniony zgodnie ze dostosowaniem w procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą.

Art. 22. Kary

Państwa są zobowiązane do ustanowienia i wdrożenia zasad obowiązujących w przypadku naruszenia krajowych przepisów przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy. Kara może zależeć od zużycia energii lub zapotrzebowania na energię budynku, dla którego wystawiono świadectwo, bądź od znamionowej mocy użytecznej poddanego przeglądowi systemu ogrzewania lub klimatyzacji.

Tekst jest podobny do art. 20 (Sankcje) dyrektywy 2005/32/WE.

Art. 23. Transpozycja

Terminy transpozycji zostały dostosowane, tak aby państwa członkowskie miały wystarczająco dużo czasu na dokonanie transpozycji (do 31 grudnia 2010 r.) i pełnego wdrożenia (do 31 stycznia 2012 r.) zmienionych/nowych przepisów. Aby wzmocnić ważną rolę sektora publicznego jako przykładu do naśladowania, termin wdrożenia przepisów obowiązujący dla organów publicznych jest krótszy (do 31 grudnia 2010 r.).

Art. 24. Uchylenie

Wstawiony celem rozróżnienia między przepisami obowiązującej dyrektywy EPBD i przepisami jej przekształcenia.

Art. 25. Wejście w życie

Dostosowany.

Art. 26.

Bez zmian.

Załącznik I

Ważne jest oszacowanie „faktycznego” wpływu eksploatacji budynku na całkowite zużycie energii i na środowisko, w związku z czym należy stosować wskaźnik zużycia energii pierwotnej i wskaźnik emisji CO2.

Do celów oceny należy używać danych dotyczących efektywności energetycznej z całego roku, tak aby znaczenie różnego wykorzystania energii w trakcie roku zostało podkreślone i potrzeby w zakresie chłodzenia lepiej uwzględnione.

Aby wesprzeć harmonizację metodologii obliczania krajowych/regionalnych minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, odniesiono się do norm europejskich.

Załącznik II

Zawiera opis niezależnych systemów kontroli świadectw charakterystyki energetycznej i sprawozdań z przeglądu.

Załącznik III

Dodano zgodnie z wymogiem zawartym w art. 23

Załącznik IV

Tabela korelacji

⎢ 2002/91

2008/0223 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie charakterystyki energetycznej budynków

(przekształcenie)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[10],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[11],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[12],

a także mając na uwadze, co następuje:

ò nowy

(1) Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków[13] została zmieniona[14]. Ze względu na konieczność dalszych zmian merytorycznych, dla zachowania przejrzystości, dyrektywa ta powinna zostać przekształcona.

ê 2002/91 motyw 1 (dostosowany)

(1) Art. 6 Traktatu wymaga tego, by przy ustalaniu i realizacji polityk i działań Wspólnoty były brane pod uwagę wymogi ochrony środowiska naturalnego.

ê 2002/91 motyw 2 (dostosowany)

(2) Zasoby naturalne, do których ostrożnego i racjonalnego użycia odnosi się art. 174 Traktatu, obejmują produkty naftowe, gaz naturalny √ ziemny Õ i paliwa stałe, będące zasadniczymi źródłami energii, a także głównymi źródłami emisji dwuditlenku węgla.

ê 2002/91 motyw 3

Zwiększona efektywność energetyczna stanowi ważną część pakietu programów i działań niezbędnych do przestrzegania Protokołu z Kioto i powinna być zamieszczana w każdym pakiecie strategicznym, w celu spełnienia dalszych zobowiązań.

ò nowy

(3) Zmniejszenie zużycia energii w sektorze budynków stanowi istotny element pakietu środków koniecznych do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i realizacji postanowień Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, a także do wywiązania się z innych europejskich i międzynarodowych zobowiązań w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, wykraczających poza rok 2012. Mniejsze zużycie energii ma również duże znaczenie dla zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii, wspierania rozwoju technicznego, a także dla tworzenia możliwości zatrudnienia i możliwości rozwoju regionalnego, zwłaszcza na obszarach wiejskich.

ê 2002/91 motyw 4 (dostosowany)

(4) Zarządzanie popytem na energię jest ważnym narzędziem umożliwiającym Wspólnocie √ wywieranie Õ wpływu na światowy rynek √ energii Õ i tym samym na bezpieczeństwo podaży √ dostaw Õ energii w średnim i długim okresie.

ê 2002/91 motyw 5 (dostosowany)

ð nowy

(5) Rada w swych konkluzjach z 30 maja 2000 r. i 5 grudnia 2000 r. zaaprobowała plan działania Komisji w sprawie efektywności energetycznej i zażądała szczególnych środków dla sektora budowlanego.

ò nowy

(5) Na posiedzeniu Rady Europejskiej w marcu 2007 r. podkreślono konieczność poprawy efektywności energetycznej we Wspólnocie, tak aby osiągnąć cel, jakim jest obniżenie do 2020 r. zużycia energii przez Wspólnotę o 20 %, oraz wezwano do dokładnego i szybkiego wdrożenia priorytetów określonych w komunikacie Komisji „Plan działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii: sposoby wykorzystania potencjału”[15]. W planie działania wskazano istotne możliwości zaoszczędzenia energii w sposób opłacalny ekonomicznie w sektorze budynków. W rezolucji z dnia 31 stycznia 2008 r. Parlament Europejski wezwał do wzmocnienia przepisów dyrektywy 2002/91/WE.

ê 2002/91 motyw 6 (dostosowany)

(6) Sektor mieszkaniowy i usługowy, którego główną część stanowią budynki, obejmuje ponad √ jest odpowiedzialny za około Õ 40 % końcowego zużycia energii we Wspólnocie; i zużycie to rośnie. Tendencja ta √ sektor ten rozwija się, co Õ prowadzi do wzrostu zużycia energii, a także √ tym samym również do wzrostu Õ emisji dwuditlenku węgla przez ten sektor.

ê 2002/91 motyw 7 (dostosowany)

(7) Dyrektywa Rady 93/76/EWG z 13 września 1993r, w celu ograniczenia emisji ditlenku węgla poprzez poprawienie efektywności energetycznej (SAVE)[5], która wymaga od Państw Członkowskich opracowania, wdrożenia i składania sprawozdań w sprawie programów w dziedzinie efektywności energetycznej w sektorze budowlanym, zaczyna obecnie ujawniać pewne znaczące korzyści. Jednak dla √ Konieczne jest Õ ustanowieniea bardziej konkretnych działań w celu wykorzystania dużego niezrealizowanego potencjału oszczędności energii √ w budynkach Õ i zredukowania dużych różnic pomiędzy wynikami państw członkowskich w tym sektorze, potrzebny jest uzupełniający instrument prawny.

ê 2002/91 motyw 8

(8) Dyrektywa Rady 89/106/EWG z 21 grudnia w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych[6]. wymaga, aby obiekty budowlane i ich instalacje grzewcze, chłodzące i wentylacyjne były projektowane i wykonywane w taki sposób, aby wymagana ilość energii była niska, przy uwzględnieniu warunków klimatycznych usytuowania i mieszkańców.

ê 2002/91 motyw 9 (dostosowany)

ð nowy

(8) Środki służące dalszej poprawie charakterystyki energetycznej budynków, powinny uwzględniać warunki klimatyczne i lokalne oraz wewnętrzne środowisko klimatyczne, a także opłacalność √ ekonomiczną Õ . Nie √ Środki te nie Õ powinny √ mieć wpływu na Õ one naruszać inneych wymaganiań podstawowych dotycząceych budynków, takiech jak dostępność, ekonomia ð bezpieczeństwo ï i zamierzone przeznaczenie budynku.

ê 2002/91 motyw 10 (dostosowany)

ð nowy

(9) Charakterystyka energetyczna budynków powinna być określana na podstawie metodologii, która może być różna na poziomie √ krajowym i Õ regionalnym, √ i która Õ obejmujeącej oprócz izolacji termicznej √ charakterystyki cieplnej Õ inne czynniki, odgrywające coraz ważniejszą rolę, takie jak rodzaj stosowanych instalacji grzewczych i klimatyzacyjnych, stosowanie odnawialnych źródeł energii √ , elementy pasywnego ogrzewania i chłodzenia, zacienienie, jakość powietrza wewnątrz budynku, odpowiednie światło naturalne Õ oraz projekt budynku. √ Podstawą metodologii stosowanej do obliczenia charakterystyki energetycznej powinien być nie tylko sezon grzewczy; metodologia ta powinna obejmować całoroczną charakterystykę energetyczną budynku. Õ

ê2002/91 motyw 22 (dostosowany)

ð nowy

(10) √ Państwa członkowskie powinny określić minimalne wymogi dotyczące charakterystyki energetycznej budynków. Wymogi te powinny zostać określone w sposób zapewniający osiągnięcie optymalnej pod względem kosztów równowagi między wymaganymi nakładami i kosztami energii zaoszczędzonymi podczas cyklu życia budynku. Õ Powinna być zapewniona możliwość szybkiego dostosowania metodologii obliczeń i √ dokonywania przez państwa członkowskie Õ regularnego przeglądu minimalnych wymagań przez Państwa Członkowskie w zakresie √ dotyczących Õ charakterystyki energetycznej budynków ze względu na postęp technologiczny, m.in. w odniesieniu do właściwości izolacyjnych (lub jakości) materiału budowlanego i dla dalszego rozwoju normalizacji.

ò nowy

(11) Niniejsza dyrektywa nie narusza postanowień art. 87 i 88 Traktatu. Dlatego pojęcia „zachęty” stosowanego w niniejszej dyrektywie nie należy interpretować jako obejmującego pomoc państwa.

ò nowy

(12) Komisja powinna ustalić metodologię porównawczą dla celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej. Państwa członkowskie powinny stosować tę metodologię do porównywania wyników z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej, które przyjęły. Wyniki tego porównania i dane użyte do osiągnięcia takich wyników należy regularnie przekazywać Komisji. Sprawozdania te powinny umożliwić Komisji dokonanie oceny postępów państw członkowskich na drodze do ustalenia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów oraz przedłożenie odnośnego sprawozdania. Po zakończeniu okresu przejściowego państwa członkowskie powinny stosować tę metodologię porównawczą, dokonując przeglądu swoich minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej.

ê 2002/91 motyw 12 (dostosowany)

ð nowy

(13) Budynki będą miały √ mają Õ wpływ na długoterminowe zużycie energii, stąd też nowe budynki powinny spełniać minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej, dostosowane do lokalnego klimatu. Z tego też powodu, przy stosowaniu wskaźników służących poprawie charakterystyki energetycznej, powinna być stosowana najlepsza praktyka. Ponieważ zastosowanie alternatywnych systemów zaopatrzenia w energię nie jest generalnie wykorzystywane w pełnym zakresie, powinny zostać rozważone √ należy rozważać Õ możliwości techniczne, środowiskowe i ekonomiczne √ możliwości realizacji Õ alternatywnych systemów zaopatrzenia w energię ð niezależnie od wielkości budynku ï ; może to być wykonane jednorazowo przez Państwo Członkowskie w drodze studium przygotowującego wykaz środków oszczędzania energii dla przeciętnych lokalnych warunków rynkowych, spełniający kryteria opłacalności. Przed rozpoczęciem budowy mogą być wymagane szczególne studia, jeżeli środek lub środki okażą się możliwe do zastosowania.

ê 2002/91 motyw 13 (dostosowany)

ð nowy

(14) Ważniejsze renowacje budynków istniejących ð , niezależnie od ich wielkości ï , powyżej pewnych rozmiarów, powinny być traktowane jako √ są Õ okazjąa do podejmowania środków opłacalnych √ ekonomicznie działań Õ dla poprawy charakterystyki energetycznej. Ważniejsze renowacje są to przypadki, w których koszt renowacji odniesiony do okrycia budynku i/lub koszt instalacji energetycznych takich jak ogrzewanie, zaopatrzenie w ciepłą wodę, klimatyzacja, wentylacja i oświetlenia jest wyższy niż 25% wartości budynku, nie wliczając wartości gruntu, na którym usytuowany jest budynek, lub przypadki, gdy więcej niż 25% okrycia budynku podlega renowacji. ðZe względu na opłacalność ekonomiczną powinno być możliwe ograniczenie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej do odnowionych części, które są najistotniejsze dla charakterystyki energetycznej budynku. ï

ê 2002/91 motyw 11

(11) Komisja zamierza dalej opracowywać normy takie, jak EN 832 i prEN 13790, które dotyczą systemów klimatyzacji i oświetlenia.

ò nowy

(15) Konieczne są środki prowadzące do zwiększenia liczby budynków, które nie tylko spełniają minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej, ale są jeszcze bardziej energooszczędne. W tym celu państwa członkowskie powinny opracować plany krajowe mające na celu zwiększenie liczby budynków charakteryzujących się niskim lub zerowym poziomem emisji CO2 i zużycia energii pierwotnej oraz regularnie przedstawiać je Komisji.

ò nowy

(16) Aby ograniczyć obowiązki państw członkowskich w zakresie sprawozdawczości, powinno być możliwe włączenie sprawozdań wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy do planów działań na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/76/EWG[16]. Sektor publiczny w każdym państwie członkowskim powinien odgrywać wiodącą rolę w zakresie efektywności energetycznej budynków, w związku z czym w planach krajowych należy wyznaczyć ambitniejsze cele dla budynków zajmowanych przez władze publiczne.

ò nowy

(17) Potencjalni nabywcy i najemcy budynku lub jego części powinni otrzymywać – dzięki świadectwu charakterystyki energetycznej – właściwe informacje dotyczące charakterystyki energetycznej budynku i praktyczne rady na temat możliwości jej poprawy. Świadectwo powinno również dostarczać informacji na temat faktycznego wpływu ogrzewania i chłodzenia na potrzeby energetyczne budynku, na zużycie energii pierwotnej i na emisję dwutlenku węgla.

ê 2002/91 motyw 16 (dostosowany)

ð nowy

(18) Proces certyfikacji może być wspierany programami, mającymi na celu umożliwienie równego dostępu do poprawionej charakterystyki energetycznej. Może być on oparty na umowach pomiędzy organizacjami akcjonariuszy a jednostką powołaną przez Państwa Członkowskie. Wykonywany może być przez spółki świadczące usługi energetyczne, które zgadzają się zobowiązać się do podejmowania określonych inwestycji. Przyjęte systemy powinny być nadzorowane i weryfikowane przez Państwa Członkowskie, które powinny również ułatwiać stosowanie określonych systemów zachęt. Świadectwo powinno opisywać, w możliwym zakresie, aktualną sytuację dotyczącą charakterystyki energetycznej budynku i może podlegać odpowiedniej rewizji. Budynki √ zajmowane przez Õ władzey publicznej i budynki często odwiedzane przez √ ludność Õ ogół, powinny stanowić ð stanowią okazję, aby dać dobry ï przykład, poprzez uwzględnianie rozważań środowiskowych i energetycznych, i z tego powodu budynki te powinny być √ regularnie Õ poddawane certyfikacji energetycznej regularnie. Publiczne rozpowszechnienie informacji dotyczącej charakterystyki energetycznej, powinno być wzmocnione wyraźnym ukazaniem √ umieszczeniem Õ tych świadectw energetycznych √ w widocznym miejscu Õ . Ponadto zamieszczanie oficjalnie zalecanych temperatur wewnętrznych, razem z temperaturą aktualnie pomierzoną powinno zniechęcać do nadużywania energii w systemach ogrzewania, klimatyzacji i wentylacji. Działania takie powinny przyczyniać się do unikania niepotrzebnego zużycia energii oraz zapewnić korzystne warunki klimatyczne wnętrza (komfort termiczny) w porównaniu z temperaturą zewnętrzną.

ê 2002/91 motyw 18 (dostosowany)

(19) Ostatnie lata pokazały wzrost ilości √ W ostatnich latach wzrosła ilość Õ systemów klimatyzacji w krajach południowej Europy. Stwarza to istotne problemy w okresach szczytowego obciążenia energetycznego, zwiększając koszty elektryczności i psując bilans energetyczny w tych krajach. Powinno się dać priorytet strategiom poprawiającym charakterystyki energetyczne budynków w okresie letnim. W tym celu powinien nastąpić dalszy rozwój pasywnych technologii chłodzenia, a przede wszystkim tych poprawiających warunki klimatyczne wnętrz oraz mikroklimat wokół budynków.

ê 2002/91 motyw 14

(14) Jednakże poprawa ogólnej charakterystyki energetycznej budynku oznacza niekonieczne pełną renowację budynku, ale może być ograniczona do tych jego części, które są najbardziej właściwe dla poprawy charakterystyki energetycznej tego budynku i są opłacalne.

ê 2002/91 motyw 15 (dostosowany)

(15) Wymagania renowacyjne dla budynków istniejących nie powinny być niezgodne z zamierzoną funkcją, jakością lub charakterem budynku. Powinno być możliwe odzyskanie kosztów dodatkowych, zaangażowanych w daną renowację, w rozsądnym terminie w odniesieniu do spodziewanego okresu istnienia inwestycji, przez zgromadzone oszczędności energii.

ê 2002/91 motyw 17

(17) Państwa Członkowskie mogą również zaangażować inne środki, nie przewidziane w niniejszej dyrektywie, aby zachęcić w ten sposób do poprawy charakterystyki energetycznej budynków. Państwa Członkowskie powinny zachęcać do prawidłowego zarządzania energią, biorąc pod uwagę intensywność używania budynków.

ê 2002/91 motyw 19 (dostosowany)

ð nowy

(20) Regularnea ð przeglądy ï konserwacja kotłów oraz systemów ð ogrzewania i ï klimatyzacji przez wykwalifikowany personel, przyczyniają się do √ utrzymania ich poprawnej regulacji Õ kotłów, zgodnie ze specyfikacją wyrobu, ia w ten sposób zapewniają √ ich Õ optymalneą √ funkcjonowanie Õ charakterystykę z punktu widzenia środowiska, bezpieczeństwa i energii. Niezależna ocena całegoj instalacji grzewczej √ systemu ogrzewania Õ ð i klimatyzacji ï ð powinna być przeprowadzana w regularnych odstępach czasu podczas jego cyklu życia, zwłaszcza przed jego wymianą lub modernizacją ï jest wymagana wówczas, gdy zmiana mogłaby mieć miejsce ze względów opłacalności.

ê 2002/91 motyw 20

(20) Wystawianie mieszkańcom budynków rachunków z tytułu kosztów ogrzewania, klimatyzacji i ciepłej wody, naliczanych w proporcji do rzeczywistego zużycia, mogłoby przyczynić się do oszczędzania energii w sektorze mieszkaniowym. Mieszkańcy powinni mieć możliwość regulowania ich własnego zużycia ciepła i ciepłej wody, o ile takie środki są opłacalne.

ê 2002/91 motyw 10 (dostosowany)

ð nowy

(21) Powszechne √ Wspólne Õ podejście do tego procesu √ certyfikacji energetycznej budynków oraz do przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji Õ , realizowane √ przeprowadzanych Õ przez wykwalifikowanych i/lub akredytowanych ekspertów √ specjalistów Õ o niezależności gwarantowanej na podstawie obiektywnych kryteriów, przyczyni się do wyrównania reguł w zakresie wysiłków czynionych przez państwa członkowskie w celu oszczędności energii w budynkach i wprowadzi przejrzystość dla przyszłych właścicieli i użytkowników w zakresie charakterystyki energetycznej na wspólnotowym rynku nieruchomości. ð Celem zagwarantowania wysokiej jakości świadectw charakterystyki energetycznej oraz przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji we Wspólnocie, w każdym państwie członkowskim powinien zostać ustanowiony niezależny mechanizm kontroli. ï

ê 2002/91 motyw 23

(22) Środki konieczne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[17].,

ò nowy

(23) Należy w szczególności przyznać Komisji uprawnienia do dostosowywania niektórych części ram ogólnych określonych w załączniku I do postępu technicznego, do określania metodologii obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej oraz do ustanawiania wspólnych zasad służących definiowaniu budynków, charakteryzujących się niskim lub zerowym poziomem zużycia energii i emisji CO2. Ponieważ środki te mają ogólny zakres i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

ê 2002/91 motyw 21 (dostosowany)

ð nowy

(24) ð Ponieważ cel, jakim jest poprawienie charakterystyki energetycznej budynków, nie może zostać w stopniu wystarczającym osiągnięty przez państwa członkowskie ze względu na złożoność sektora budynków oraz niemożność sprostania wyzwaniom związanym z efektywnością energetyczną w ramach krajowych rynków mieszkaniowych, natomiast może ze względu na skalę i skutki działań zostać lepiej osiągnięty na szczeblu Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki ï zZgodnie z zasadąami pomocniczości i proporcjonalności, jak określonąo w art. 5 Traktatu, zasady ogólne przewidujące wymagania w zakresie systemu charakterystyki energetycznej oraz jego cele, powinny być określane na poziomie Wspólnoty, ale szczegółowe wdrożenie powinno być zostawione dla Państw Członkowskich, pozwalając w ten sposób każdemu Państwu Członkowskiemu na wybór reżimu odpowiadającego w najlepszy sposób jego szczególnej sytuacji. √ Zgodnie z określoną w tym samym artykule zasadą proporcjonalności Õ nNiniejsza dyrektywa ogranicza się do minimum wymaganego do osiągnięcia tych celów i nie wykracza poza to, co jest do tego niezbędne √ konieczne do osiągnięcia tego celu Õ .

ò nowy

(25) Zobowiązanie do przeniesienia niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinno ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do przeniesienia przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy.

(26) Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektywy określonej w załączniku III część B.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1 Cel √ Przedmiot Õ

Celem niniejszej dyrektywy jest promowanie poprawiania √ Niniejsza dyrektywa promuje poprawę Õ charakterystyki energetycznej budynków we Wspólnocie, z uwzględnieniem √ panujących na zewnątrz Õ warunków klimatycznych zewnętrznych i √ warunków Õ lokalnych oraz wewnętrznych wymagań √ dotyczących klimatu wewnętrznego Õ klimatycznych ioraz opłacalności √ ekonomicznej Õ .

Niniejsza dyrektywa ustanawia wymagania w zakresie:

a) ram ogólnych dla metodologii obliczania zintegrowanej charakterystyki energetycznej budynków √ i ich części Õ ;

b) zastosowania minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej nowych budynków √ i ich części Õ ;

c) zastosowania minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej dużych √ podlegających ważniejszej renowacji Õ budynków istniejących √ i ich części Õ , podlegających ważniejszej renowacji;

ò nowy

(d) krajowych planów mających na celu zwiększenie liczby budynków charakteryzujących się niskim lub zerowym poziomem zużycia energii i emisji CO2;

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

d)e) certyfikacji energetycznej budynków √ lub ich części Õ ; oraz

e)f) regularnychej kontroli √ przeglądów Õ kotłów i systemów ð ogrzewania i ï klimatyzacji w budynkach oraz dodatkowo oceny instalacji grzewczych, w których kotły mają więcej niż 15 lat.;

ò nowy

g) niezależnych systemów kontroli świadectw charakterystyki energetycznej i sprawozdań z przeglądu.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 2 Definicje

Dla potrzeb √ Do celów Õ niniejszej dyrektywy stosowane są √ stosuje się Õ następujące definicje:

(1) „budynek”: √ oznacza Õ konstrukcjęa zadaszonąa, posiadającąa ściany, w której do utrzymania klimatu wewnętrznego stosowana jest energia; określenie budynek może odnosić się do budynku jako całości lub jego części, które zostały zaprojektowane lub zmienione do stosowania oddzielnego;

ò nowy

(2) „systemy techniczne budynku” oznaczają urządzenia techniczne do ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, ciepłej wody, oświetlenia, wytwarzania energii elektrycznej lub ich połączenie;

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

(2)(3) „charakterystyka energetyczna budynku”: √ oznacza Õ ð obliczoną lub zmierzoną ï wartość √ ilość Õ energii zużywanej rzeczywiście lub szacowanej ð potrzebnej ï do spełnienia √ zaspokojenia Õ różnych potrzeb ð zapotrzebowania na energię ï związanegoych ze znormalizowanym √ typowym Õ użytkowaniem budynku, która może obejmować √ obejmuje Õ m.in. √ energię na potrzeby Õ ogrzewaniae, ciepłeją wodyę, chłodzeniae, wentylacjię i oświetleniae.

ò nowy

(4) „energia pierwotna” oznacza energię odnawialną i nieodnawialną, która nie została poddana żadnemu procesowi przemiany lub transformacji;

(5) „przegrody zewnętrzne” oznaczają elementy budynku, które oddzielają jego wnętrze od środowiska zewnętrznego, w tym okna, ściany, fundamenty, płytę pod piwnicą, strop, dach i izolację;

(6) „ważniejsza renowacja” oznacza renowację budynku, w której

a) całkowity koszt prac renowacyjnych związanych z przegrodami zewnętrznymi lub systemami technicznymi budynku przekracza 25 % wartości budynku, nie wliczając wartości gruntu, na którym usytuowany jest budynek, lub

b) renowacji podlega ponad 25% powierzchni przegród zewnętrznych ;

(7) „norma europejska” oznacza normę przyjętą przez Europejski Komitet Normalizacyjny, Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki lub Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych i udostępnioną do użytku publicznego;

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

(3)(8) „świadectwo charakterystyki energetycznej budynku”: √ oznacza Õ świadectwo uznawane przez państwo członkowskie lub osobę prawną wyznaczoną przez to państwo, zawierające √ zawierające informację o Õ charakterystycekę energetyczneją budynku √ lub jego części, Õ obliczoneją zgodnie z metodologią opartą na ogólnych ramach podanych w Załączniku √ przyjętą zgodnie z art. 3 Õ ;

⎢ 2002/91

(4) "CHP" (skojarzone wytwarzanie ciepła i elektryczności): jednoczesna konwersja pierwotnych paliw w energię mechaniczną lub elektryczną i cieplną, spełniająca określone kryteria jakościowe efektywności energetycznej;

ò nowy

(9) „kogeneracja” oznacza jednoczesne wytwarzanie w jednym procesie energii cieplnej i elektrycznej i/lub energii mechanicznej;

(10) „poziom optymalny pod względem kosztów” oznacza najniższy poziom kosztów podczas cyklu życia budynku, który jest określany z uwzględnieniem kosztów inwestycyjnych, kosztów utrzymania i eksploatacji (w tym kosztów energii) oraz – w stosownych przypadkach – zysków z wytworzonej energii i kosztów usunięcia;

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

(5)(11) „system klimatyzacji”: √ oznacza Õ połączenie wszystkich elementów wymaganych dla zapewnienia formy przeróbki √ obróbki Õ powietrza ð w pomieszczeniach ï , √ w tym wentylacji Õ w której temperatura jest kontrolowana lub może być obniżona, możliwie w powiązaniu z kontrolą wentylacji, wilgotności i czystości powietrza;

(6)(12) „kocioł”: √ oznacza Õ połączenie kotła z palnikiem przeznaczone do przekazywania wodzie ð cieczy ï ciepła uwalnianego z √ w Õ procesieu spalania;

(7)(13) „efektywna wydajność znamionowa √ moc użyteczna Õ (wyrażana w kW)”: √ oznacza Õ maksymalnąa √ moc cieplną Õ wydajność kaloryczna √ , wyrażoną w kW, Õ określonąa i gwarantowanąa przez producenta jako możliwa do dostarczenia podczas ciągłej pracy, zgodna z efektywnością użytkową √ przy zachowaniu sprawności użytkowej Õ podaneją przez producenta;

(8)(14) „pompa cieplna”: √ oznacza Õ urządzenie lub instalacjęa wydobywającea ciepło o niskiej temperaturze z powietrza, wody lub ziemi i dostarczającea ciepło do budynku.

Artykuł 3Przyjęcie metodologii √ obliczania charakterystyki energetycznej budynków Õ

ê PE-CO_S 3654/08 (2002/91 dostosowany) (dostosowany)

Państwa członkowskie stosują na poziomie krajowym lub regionalnym metodologię obliczania charakterystyki energetycznej budynków, na podstawie √ zgodnie z Õ ramami ogólnymich podanymich w załączniku I do niniejszej dyrektywy. Komisja dostosowuje do postępu technicznego części 1 i 2 wspomnianych ram, uwzględniając przy tym normy lub kryteria stosowane zgodnie z prawem krajowym. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 2.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Metodologia ta jest ustalana √ przyjmowana Õ na poziomie krajowym lub regionalnym.

Charakterystykę energetyczną budynku wyraża się w sposób przejrzysty i może ona obejmować wskaźnik emisji CO2.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 4 Ustalanie √ minimalnych Õ wymagań √ dotyczących Õ charakterystyki energetycznej

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki do √ celem Õ zapewnienia, aby ustalone zostały minimalne wymagania √ dotyczące Õ charakterystyki energetycznej dla budynków ð w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów ï , w oparciu o √ oraz aby zostały one obliczone zgodnie z Õ metodologiąę określoną w art. 3.

Ustalając wymagania, państwa członkowskie mogą dokonywać zróżnicowania pomiędzy budynkami nowymi i istniejącymi oraz √ pomiędzy Õ różnymi kategoriami budynków.

Wymagania te uwzględniają ogólne √ wewnętrzne Õ warunki √ klimatyczne Õ klimatu wewnętrznego, aby uniknąć w ten sposób ewentualnych negatywnych efektów, takich jak nieodpowiednia wentylacja, a także warunki lokalne i projektowaną funkcję oraz wiek budynku.

Wymagania te podlegają przeglądowi w regularnych odstępach czasu, nie dłuższych niż pięć lat oraz, gdy trzeba √ w razie potrzeby Õ , są uaktualniane w celu uwzględnienia postępu technicznego w sektorze budowlanym.

2. Wymagania charakterystyki energetycznej są stosowane zgodnie z art. 5 i 6.

3.2. Państwa członkowskie mogą decydować √ podjąć decyzję Õ o √ nieokreślaniu i Õ niestosowaniu wymagań określonych √ , o których mowa Õ w ust. 1, do następujących kategorii budynków:

a) budynki i zabytki urzędowo chronione jako część wyznaczonego środowiska lub z powodu ich szczególnych wartości architektonicznych lub historycznych, gdzie zgodność z √ minimalnymi Õ wymaganiami √ dotyczącymi charakterystyki energetycznej Õ zmieniłaby niedopuszczalnie √ w sposób niedopuszczalny Õ ich charakter lub wygląd,

b) budynki używane jako miejsca kultu i do działalności religijnej;,

c) budynki okresowe √ tymczasowe Õ o planowanym czasie użycia √ okresie użytkowania Õ dwóch lat lub mniej √ krótszym Õ , obiekty przemysłowe, warsztaty i √ rolnicze Õ budynki niemieszkalne rolnicze o niskim zapotrzebowaniu na energię orazi √ rolnicze Õ budynki niemieszkalne rolnicze używane przez sektor objęty krajowym porozumieniem sektorowym w sprawie charakterystyki energetycznej;,

d) budynki mieszkalne przeznaczone do użytkowania przez mniej niż cztery miesiące w roku;,

e) budynki wolnostojące o całkowitej powierzchni użytkowej mniejszej niż 50 m2.

ò nowy

3. Od dnia 30 czerwca 2014 r. państwa członkowskie nie zapewniają zachęt do wznoszenia lub przeprowadzania renowacji budynków lub ich części, które nie spełniają minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, osiągających wyniki obliczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 2.

4. Od dnia 30 czerwca 2017 r., dokonując przeglądu swoich minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, ustalonych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie zapewnią, aby wymagania te osiągały wyniki obliczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 2.

ò nowy

Artykuł 5

Obliczanie optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej

1. Do dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja określi metodologię porównawczą obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków lub ich części. Metodologia porównawcza różnicuje pomiędzy budynkami nowymi i istniejącymi oraz różnymi kategoriami budynków.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.

2. Państwa członkowskie obliczają optymalny pod względem kosztów poziom wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej przy użyciu metodologii porównawczej określonej zgodnie z ust. 1 i odpowiednich parametrów, takich jak warunki klimatyczne, oraz porównują wyniki tego obliczenia z przyjętymi przez siebie minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej.

Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania ze wszystkich wyników obliczeń oraz ze wszystkich danych wejściowych i założeń użytych do celów tych obliczeń. Sprawozdanie może być włączone do planów działań na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE. Państwa członkowskie przedkładają Komisji te sprawozdania co trzy lata. Pierwsze sprawozdanie należy złożyć najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r.

3. Komisja publikuje sprawozdanie na temat postępów państw członkowskich na drodze do osiągnięcia optymalnych pod względem kosztów poziomów wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej.

ê 2002/91 (dostosowany)

Artykuł 56 Budynki nowe

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki celem zapewnienia, aby nowe budynki spełniały minimalne wymagania √ dotyczące Õ charakterystyki energetycznej określone w √ zgodnie z Õ art. 4.

Dla budynków nowych o łącznej powierzchni użytkowej powyżej 1 000 m2, państwa członkowskie zapewniają, aby √ przed rozpoczęciem budowy zostały rozważone i wzięte pod uwagę Õ możliwości techniczne, środowiskowe i ekonomiczne √ możliwości realizacji Õ √ następujących Õ systemów alternatywnych takich jak:

a) zdecentralizowane systemy dostawy energii oparte na energii odnawialnej;,

b) CHP, √ kogeneracja Õ;

c) ogrzewanie lub chłodzenie lokalne lub blokowe, jeśli dostępne;,

d) pompy cieplne., pod pewnymi warunkami,

były rozważane i brane pod uwagę przed rozpoczęciem budowy budynków.

ò nowy

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby analiza systemów alternatywnych, o której mowa w ust. 1, została w przejrzysty sposób udokumentowana we wniosku o pozwolenie na budowę lub we wniosku o końcowy odbiór prac budowlanych.

ê 2002/91 (dostosowany)

Artykuł 67 Budynki istniejące

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki do √ celem Õ zapewnienia, aby przy wykonywaniu ważniejszej renowacji budynków, których łączna powierzchnia użytkowa wynosi powyżej 1000 m2 , charakterystyka energetyczna tych budynków została poprawiona, √ tak Õ aby w ten sposób spełnić √ spełniała Õ minimalne wymagania √ dotyczące charakterystyki energetycznej Õ , na ile jest to możliwe pod względem technicznym, funkcjonalnym i ekonomicznym. Państwa członkowskie dobierają √ określają Õ te minimalne wymagania √ dotyczące Õ charakterystyki energetycznej na podstawie wymagań charakterystyki energetycznej określonych dla budynków zgodnie z art. 4. Wymagania te mogą być ustalane zarówno dla budynków poddawanych renowacji jako całość, lub √ jak i Õ dla systemów poddawanych renowacji lub dla elementów, jeśli stanowią one część prac renowacyjnych przewidywanych do wykonania w ograniczonym czasie, przy uwzględnieniu wymienionego powyżej celu poprawy ogólnej charakterystyki energetycznej budynku √ lub jego części Õ .

ò nowy

Artykuł 8

Systemy techniczne budynku

1. Państwa członkowskie określają minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej dla instalowanych w budynkach systemów technicznych. Ustala się wymagania dla nowych, wymienionych i modernizowanych systemów technicznych budynku i ich części.

Wymagania dotyczą w szczególności następujących elementów:

a) kotłów lub innych wytwornic ciepła w systemach ogrzewania;

b) podgrzewaczy wody w systemach ciepłej wody użytkowej;

c) centralnej jednostki klimatyzacji lub wytwornicy chłodu w systemach klimatyzacji.

2. Minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej określone zgodnie z ust. 1 są zgodne z obowiązującym prawodawstwem dotyczącym produktów składających się na system i opierają się na właściwej instalacji produktów, ich właściwej regulacji i przeglądach danego systemu technicznego budynku. W szczególności wymagania te gwarantują osiągnięcie równowagi hydraulicznej w systemach ogrzewania wodnego oraz zastosowanie w instalacji produktów odpowiednio dobranych pod względem wielkości i rodzaju, przy uwzględnieniu planowanego użycia danego systemu technicznego budynku.

Artykuł 9Budynki charakteryzujące się niskim lub zerowym poziomem zużycia energii i emisji CO 2

1. Państwa członkowskie opracowują krajowe plany mające na celu zwiększenie liczby budynków charakteryzujących się niskim lub zerowym poziomem zużycia energii i emisji CO2. Ustalają one minimalną wartość procentową, jaką docelowo w 2020 r. ma osiągnąć udział takich budynków w ogólnej liczbie budynków i jaką mają one stanowić w stosunku do łącznej powierzchni użytkowej.

Ustala się oddzielne poziomy docelowe dla:

a) nowych i odnowionych budynków mieszkalnych;

b) nowych i odnowionych budynków niemieszkalnych;

c) budynków zajmowanych przez władze publiczne.

Państwa członkowskie ustalają poziomy docelowe, o których mowa w lit. c), przy uwzględnieniu wiodącej roli, jaką organy publiczne powinny odgrywać w zakresie charakterystyki energetycznej budynków.

2. Plan krajowy, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać między innymi następujące elementy:

a) stosowaną przez dane państwo członkowskie definicję budynków, których emisje dwutlenku węgla i zużycie energii pierwotnej są niskie lub równe zeru;

b) pośrednią wartość procentową udziału takich budynków w ogólnej liczbie budynków i w stosunku do łącznej powierzchni użytkowej w 2015 r.;

c) informacje na temat środków podjętych w celu promowania tych budynków.

3. Państwa członkowskie przekazują Komisji plany krajowe, o których mowa w ust. 1, najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r. i co trzy lata składają Komisji sprawozdanie z postępów w ich wdrażaniu. Plany krajowe i sprawozdania z postępów mogą być włączone do planów działań na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE.

4. Komisja ustanawia wspólne zasady definiowania budynków, których emisje dwutlenku węgla i zużycie energii pierwotnej są niskie lub równe zeru.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 21 ust. 2.

5. Komisja publikuje sprawozdanie z postępów państw członkowskich w zwiększaniu liczby budynków, których emisje dwutlenku węgla i zużycie energii pierwotnej są niskie lub równe zeru. Na podstawie tego sprawozdania Komisja opracowuje strategię oraz w razie potrzeby proponuje środki mające na celu zwiększenie liczby takich budynków.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 710

Świadectwo √ Świadectwa Õ charakterystyki energetycznej

2.1. ð Państwa członkowskie ustanawiają środki konieczne do utworzenia systemu certyfikacji w odniesieniu do charakterystyki energetycznej budynków. ï Świadectwo charakterystyki energetycznej dla budynków powinno zawierać √ charakterystykę energetyczną budynku oraz Õ wartości referencyjne takie jak: aktualne normy prawne i odniesienia ð minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej ï dla umożliwienia √ właścicielom lub najemcom budynku lub jego części Õ konsumentom dokonania porównania i oceny √ jego Õ charakterystyki energetycznej danego budynku.

2. Świadectwou towarzyszą √ zawiera Õ zalecenia służące √ dotyczące opłacalnej ekonomicznie Õ poprawyie danej charakterystyki energetycznej √ budynku lub jego części Õ pod względem opłacalności.

Zalecenia zawarte w świadectwie charakterystyki energetycznej obejmują:

a) środki przeprowadzone w związku z ważniejszą renowacją przegród zewnętrznych lub systemów technicznych budynku; oraz

b) środki dotyczące poszczególnych części lub elementów budynku niezależnie od ważniejszej renowacji przegród zewnętrznych lub systemów technicznych budynku.

ò nowy

3. Zalecenia zawarte w świadectwie charakterystyki energetycznej są technicznie wykonalne dla konkretnego budynku i zawierają przejrzyste informacje dotyczące ich opłacalności ekonomicznej. Ocena opłacalności ekonomicznej opiera się na szeregu standardowych warunków, takich jak ocena oszczędności energii oraz leżące u podstaw ceny energii i stopy procentowe dla inwestycji koniecznych do wypełnienia zaleceń.

4. W świadectwie charakterystyki energetycznej jest wskazane, gdzie właściciel lub najemca może uzyskać bardziej szczegółowe informacje dotyczące zawartych w nim zaleceń. Ponadto świadectwo zawiera informacje dotyczące kroków, jakie należy podjąć w celu wypełnienia zalecenia.

ð 5. ï Certyfikacja mieszkań lub jednostek przewidywanych do oddzielnego użytkowania w blokach może być oparta:

ða) ï na wspólnej certyfikacji całego budynku w przypadku bloków o wspólnym systemie ogrzewania, lub

?b) ï na ocenie innego mieszkania reprezentatywnego ð mieszkania ï w tym samym bloku.

ò nowy

6. Certyfikacja domów jednorodzinnych może być oparta na ocenie innego reprezentatywnego budynku o podobnej konstrukcji i wielkości z podobną faktyczną charakterystyką energetyczną, o ile podobieństwo to może zostać zagwarantowane przez eksperta wydającego świadectwo charakterystyki energetycznej.

7. Ważność świadectwa ð charakterystyki energetycznej ï nie przekracza 10 lat.

ê 2002/91 (dostosowany)

Artykuł 11

√ Wydawanie świadectw charakterystyki energetycznej Õ

ò nowy

1. Państwa członkowskie gwarantują wydawanie świadectw charakterystyki energetycznej dla budynków lub ich części, które są wznoszone, sprzedawane lub wynajmowane, oraz dla budynków, w których całkowita powierzchnia użytkowa powyżej 250 m2 jest zajmowana przez władze publiczne.

2. Państwa członkowskie zapewniają ð wymagają ï , aby przy wznoszeniu, sprzedaży lub wynajmie budynków ð lub ich części ï świadectwo charakterystyki energetycznej, było udostępniane ð przekazywane ï właścicielowi ð przez niezależnego eksperta wydającego świadectwo określonego w art. 16 lub przez sprzedającego ï .

ò nowy

3. Państwa członkowskie wymagają, aby przy wystawianiu na sprzedaż budynków lub ich części we wszystkich ogłoszeniach o sprzedaży budynku lub jego części był określony numeryczny wskaźnik charakterystyki energetycznej zawarty w świadectwie charakterystyki energetycznej oraz aby świadectwo charakterystyki energetycznej zostało pokazane potencjalnemu nabywcy.

Sprzedawca przekazuje nabywcy świadectwo charakterystyki energetycznej najpóźniej w momencie zawarcia umowy sprzedaży.

4. Państwa członkowskie wymagają, aby przy oferowaniu do wynajęcia budynków lub ich części we wszystkich ogłoszeniach o wynajmie budynku lub jego części był określony numeryczny wskaźnik charakterystyki energetycznej zawarty w świadectwie charakterystyki energetycznej oraz aby świadectwo charakterystyki energetycznej zostało pokazane potencjalnemu najemcy.

Właściciel przekazuje najemcy świadectwo charakterystyki energetycznej najpóźniej w momencie zawarcia umowy wynajmu.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

5. Państwa członkowskie mogą wyłączyć kategorie √ budynków Õ określone w art. 4 ust. 32 ze stosowania ust. 1, 2, 3 i 4niniejszego ustępu.

Cel świadectw jest ograniczony do dostarczenia informacji i jakikolwiek wpływ tych świadectw w zakresie postępowania prawnego lub innym, ustala się zgodnie z przepisami krajowymi.

Artykuł 12

√ Umieszczanie świadectw charakterystyki energetycznej w widocznym miejscu Õ

3.1. Państwa członkowskie podejmują środki mające na celu zapewnienie, aby w budynkach o √ w przypadku gdy w danym budynku władze publiczne zajmują Õ całkowitąej powierzchnię użytkowąej powyżej 1 000 ð 250 ï m2, zajmowanych przez władze publiczne i przez instytucje świadczące usługi publiczne dla dużej liczby osób, i z tego powodu często odwiedzanych przez te osoby, √ świadectwo charakterystyki energetycznej Õ było umieszczone, w miejscu wyraźnie widocznym dla ogółu, świadectwo energetyczne, mające nie więcej jak 10 lat.

ò nowy

2. Państwa członkowskie podejmują środki mające na celu zapewnienie, aby w przypadku gdy całkowita powierzchnia użytkowa powyżej 250 m2 w budynku, dla którego zostało wydane świadectwo charakterystyki energetycznej zgodnie z art. 11 ust. 1, jest często odwiedzana przez ogół, świadectwo charakterystyki energetycznej było umieszczone w miejscu wyraźnie widocznym dla ogółu.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

2. Może być również wyraźnie ukazany zakres temperatur wnętrza, zalecanych i rzeczywistych oraz, gdy potrzeba, innych odpowiednich wskaźników klimatycznych.

Artykuł 813 Kontrola √ Przeglądy Õ kotłów ð systemów ogrzewania ï

W związku z redukcją zużycia energii oraz ograniczaniem emisji ditlenku węgla,

1. Państwa członkowskie: a) ustanawiają środki niezbędne do wprowadzenia regularnych kontroli √ przeglądów systemów ogrzewania z Õ kotłamiów opalanych nieodnawialnym paliwem ciekłym lub stałym o efektywnej nominalnej wydajności √ znamionowej mocy użytecznej Õ √ ponad Õ 20 kW do 100 kW. √ Przegląd Õ obejmuje ocenę efektywności √ sprawności Õ kotła oraz √ jego Õ dopasowania √ dobrania do wymagań grzewczych budynku Õ kotła poprzez porównanie go z wymaganiami grzewczymi budynku. Takie kontrole mogą być stosowane również do kotłów stosujących inne paliwa.

ò nowy

2. Państwa członkowskie mogą ustanowić inną częstotliwość przeglądów w zależności od rodzaju i znamionowej mocy użytecznej kotła w systemie ogrzewania. Przy określaniu częstotliwości przeglądów państwa członkowskie biorą pod uwagę koszt przeglądu systemu ogrzewania oraz szacowane oszczędności kosztów energii, które mogą być wynikiem przeglądu.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

ð 3. Systemy ogrzewania z ï kKotłamiy o efektywnej nominalnej wydajności √ znamionowej mocy użytecznej Õ ponad 100 kW są kontrolowane co najmniej co dwa lata.

Dla kotłów opalanych gazem, okres ten może być wydłużony do czterech lat.

ò nowy

Dla instalacji grzewczych z kotłami o efektywnej nominalnej wydajności powyżej 20 kW, starszych niż 15 lat, Państwa Członkowskie ustanawiają niezbędne środki celem wprowadzenia jednorazowej kontroli całej instalacji grzewczej. Na podstawie tej kontroli, która obejmuje ocenę efektywności kotła oraz dopasowania kotła poprzez porównanie go z wymaganiami grzewczymi budynku, eksperci udzielają porady użytkownikom w sprawie wymiany kotłów, innych modyfikacji do systemu grzewczego oraz w sprawie rozwiązań alternatywnych; lub

b) ð 4. ï ð W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, 2 i 3 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o podjęciu ï podejmują kroki ð środków ï do ð mających na celu ï zapewnienie udzielenia porad użytkownikom w sprawie wymiany kotłów, innych modyfikacji do systemu grzewczego ð ogrzewania ï oraz w sprawie rozwiązań alternatywnych, które mogą obejmować kontrole celem dokonania oceny efektywności ð sprawności ï i odpowiedniego dopasowania ð dobrania ï kotła. Ogólny wpływ tego podejścia powinien być ð musi być ï zasadniczo równoważny z wpływem wynikającym z warunków podanych ð przepisów zawartych ï w lit. (a) ð ust. 2 i 3 ï .

ðJeżeli ï państwa członkowskie, które wybiorą tę opcję ð podejmą decyzję o stosowaniu środków, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, ï przedkładają ð one ï Komisji sprawozdanie na temat równoważności ð tych środków względem środków określonych w ust. 1, 2 i 3 najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r. Państwa członkowskie przedkładają te sprawozdania co trzy lata. Sprawozdania mogą być zawarte w planach działań dotyczących efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE. ï swych sposobów podejścia do sprawy co dwa lata.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 914 Kontrola √ Przeglądy Õ systemów klimatyzacji

1. W związku z redukcją zużycia energii i ograniczeniem emisji ditlenku węgla, Państwa członkowskie ustanawiają niezbędne środki do wprowadzenia regularnychej kontroli √ przeglądów Õ systemów klimatyzacji o efektywnej wydajności √ użytecznej mocy Õ znamionowej większej niż √ ponad Õ 12 kW. Kontrola √ Przegląd Õ ta obejmuje ocenę efektywności √ sprawności Õ klimatyzacji i jej dostosowanie √ dobranie do wymagań dotyczących Õ w porównaniu z wymaganiami dotyczącymi chłodzenia budynku. Użytkownicy otrzymują odpowiednie doradztwo w zakresie ewentualnych udoskonaleń lub wymiany systemu klimatyzacji oraz w zakresie rozwiązań alternatywnych.

ò nowy

2. Państwa członkowskie mogą ustanowić inną częstotliwość przeglądów w zależności od rodzaju i znamionowej mocy użytecznej systemu klimatyzacji Przy określaniu częstotliwości przeglądów państwa członkowskie biorą pod uwagę koszt przeglądu systemu klimatyzacji oraz szacowane oszczędności kosztów energii, które mogą być wynikiem przeglądu.

ò nowy

Artykuł 15Sprawozdania z przeglądu systemów ogrzewania i klimatyzacji

1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do sprawozdań z przeglądu systemów ogrzewania i klimatyzacji.

2. Sprawozdanie z przeglądu jest wydawane w regularnych odstępach czasu dla każdego systemu poddanego przeglądowi. Sprawozdanie z przeglądu zawiera następujące informacje:

a) porównanie charakterystyki energetycznej systemu poddanego przeglądowi z efektywnością energetyczną

(i) najlepszego dostępnego, możliwego do zastosowania systemu; oraz

(ii) systemu podobnego rodzaju, którego wszystkie istotne elementy osiągają poziom charakterystyki energetycznej wymagany zgodnie z obowiązującym prawodawstwem;

b) zalecenia dotyczące opłacalnej ekonomicznie poprawy charakterystyki energetycznej systemu w danym budynku lub jego części.

Zalecenia, o których mowa w lit. b), dotyczą konkretnego systemu i zawierają przejrzyste informacje dotyczące ich opłacalności ekonomicznej. Ocena opłacalności ekonomicznej opiera się na szeregu standardowych warunków, takich jak ocena oszczędności energii oraz leżące u podstaw ceny energii i stopy procentowe dla inwestycji.

3. Inspektor przekazuje sprawozdanie z przeglądu właścicielowi lub najemcy budynku.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 1610 Niezależni eksperci

Państwa członkowskie zapewniają, aby certyfikacja √ wydawanie świadectw charakterystyki energetycznej Õ budynków, opracowanie towarzyszących zaleceń oraz kontrola √ przeglądy Õ kotłów ð systemów ogrzewania ï i systemów klimatyzacji były wykonywane √ przeprowadzane w Õ sposób niezależny przez wykwalifikowanych i/lub akredytowanych ekspertów, niezależnie od tego, czy √ prowadzą oni działalność na własny rachunek Õ działają oni jako samodzielni fachowcy, czy też są zatrudnieni w √ instytucjach Õ publicznych lub √ przedsiębiorstwach Õ prywatnych jednostkach.

ò nowy

Przy akredytacji ekspertów uwzględnia się ich fachowość i niezależność.

ò nowy

Artykuł 17Niezależny system kontroli

1. Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie niezależnego systemu kontroli świadectw charakterystyki energetycznej i sprawozdań z przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji zgodnie z załącznikiem II.

2. Państwa członkowskie mogą delegować odpowiedzialność za wdrożenie niezależnych systemów kontroli.

W przypadku podjęcia takiej decyzji państwa członkowskie sprawdzają, czy niezależne systemy kontroli zostały wdrożone zgodnie z załącznikiem II.

3. Państwa członkowskie wymagają, aby świadectwa charakterystyki energetycznej oraz sprawozdania z przeglądów, o których mowa w ust. 1, były rejestrowane lub udostępniane właściwym władzom lub organom, którym właściwe organy przekazały odpowiedzialność za wdrożenie niezależnych systemów kontroli, na ich żądanie.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 1118 Przegląd

Komisja przy pomocy Komitetu ustanowionego w art. 2114 dokonuje oceny niniejszej dyrektywy w świetle doświadczenia zdobytego podczas jej stosowania i, gdy potrzeba √ jeśli jest to konieczne Õ , przedstawia propozycje odnoszące się m.in. do:

a) możliwych środków uzupełniających dotyczących renowacji w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej mniejszej niż 1000 m2;

ò nowy

a) metodologii oceny charakterystyki energetycznej budynków w oparciu o zużycie energii pierwotnej i emisje dwutlenku węgla;

b) ogólnych zachęt dla dalszych środków w zakresie poprawy efektywności energetycznej budynków.

Artykuł 19 Informacja

Państwa członkowskie mogą podejmować ð podejmują ï niezbędne środki celem informowania użytkowników ð właścicieli lub najemców ï budynków ð lub ich części ï odnośnie do różnych metod i praktyk służących poprawie charakterystyki energetycznej.

ò nowy

Państwa członkowskie dostarczają właścicielom i najemcom budynków w szczególności informacje o świadectwach charakterystyki energetycznej i sprawozdaniach z przeglądu, o tym, czemu one służą i jaki jest ich cel, o opłacalnych ekonomicznie sposobach poprawy charakterystyki energetycznej budynku oraz o średnio- i długoterminowych konsekwencjach finansowych niepodjęcia żadnego działania w celu poprawy charakterystyki energetycznej budynku.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Na wniosek państw członkowskich, Komisja udziela pomocy państwom członkowskim w realizacji omawianych kampanii informacyjnych ð do celów, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim ï , które mogą być włączane do programów wspólnotowych.

ò nowy

Artykuł 20Dostosowanie programu ð załącznika I do postępu technicznego ï

Punkty 1 i 2 Załącznika są poddawane przeglądowi w regularnych odstępach czasu, nie krótszych niż dwa lata.

ê PE-CO_S 3654/08 (2002/91 dostosowany) (dostosowany)

ð nowy

√Komisja dostosowuje Õ Dostosowania do postępu technicznego pkt 31 i 42 załącznika I do niniejszej dyrektywy.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 1421 ust. 2.

ê PE-CO_S 3654/08 (2002/91 dostosowany) (dostosowany)

Artykuł 1421 Procedura komitetu √ komitetowa Õ

1. Komisja jest wspierana przez komitet.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

ò nowy

Artykuł 22Kary

Państwa członkowskie określają zasady dotyczące kar stosowanych w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich egzekwowania. Przewidziane kary są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję, a następnie bezzwłocznie powiadamiają ją o wszystkich późniejszych zmianach, które ich dotyczą.

ê 2002/91 (dostosowany)

Artykuł 2315 Transpozycja

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 4 stycznia 2006 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie mogą, w braku wykwalifikowanych i/lub akredytowanych ekspertów, otrzymać dodatkowy okres trzech lat na pełne zastosowanie przepisów art. 7, 8 i 9. Korzystając z tej możliwości, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję przedkładając odpowiednie uzasadnienie oraz harmonogram dotyczący dalszego wykonywania niniejszej dyrektywy.

ò nowy

1. Państwa członkowskie przyjmą i opublikują najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania artykułów 2 – 17, 19 i 22 oraz załączników I i II do niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekażą one Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie stosują przepisy, które dotyczą art. 2, 3, 9, 10 – 12, 16, 17, 19 i 22, najpóźniej od dnia 31 grudnia 2010 r.

Państwa członkowskie stosują przepisy, które dotyczą art. 4 – 8, 13 – 15 i 17, w odniesieniu do budynków zajmowanych przez władze publiczne – najpóźniej od dnia 31 grudnia 2010 r., a w odniesieniu do innych budynków – najpóźniej od dnia 31 stycznia 2012 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Przepisy te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektywy uchylonej niniejszą dyrektywą należy odczytywać jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 24 Uchylenie

Dyrektywa 2002/91/WE, zmieniona rozporządzeniem wymienionym w załączniku III część A, traci moc z dniem 1 lutego 2012 r., bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektywy określonej w załączniku III część B.

Odesłanie do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłanie do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 2516 Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania √ dwudziestego dnia po jej opublikowaniu Õ w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejWspólnot Europejskich .

Artykuł 1726

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w […].

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący […]

W imieniu Rady

Przewodniczący […]

⎢ 2002/91

ð nowy

ZAŁĄCZNIK I

Ramy ogólne do obliczania charakterystyki energetycznej budynków ( ð o których mowa w ï art. 3)

ò nowy

1. Charakterystykę energetyczną budynku określa się na podstawie obliczonej lub faktycznej ilości energii, którą zużywa się rocznie w celu spełnienia różnych potrzeb związanych jego typowym użytkowaniem, i odzwierciedla ona zapotrzebowanie na energię do celów ogrzewania i chłodzenia (energię potrzebną, aby uniknąć przegrzania) w celu utrzymania przewidzianych warunków termicznych budynku.

2. Charakterystykę energetyczną budynku wyraża się w sposób przejrzysty i zawiera ona wskaźnik numeryczny emisji dwutlenku węgla i zużycia energii pierwotnej.

Metodologia obliczania charakterystyki energetycznej budynków uwzględnia normy europejskie.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

13. Metodologia obliczania charakterystyki energetycznej budynków obejmuje √ jest ustalana przy uwzględnieniu Õ co najmniej następującyche aspektówy:

a) ðnastępującej faktycznej ï charakterystykię cieplneją budynku (okrycie i ð , w tym jego ï ściany wewnętrznyche, itd.,):.

ò nowy

(i) pojemność cieplna;

(ii) izolacja;

(iii) ogrzewanie pasywne;

(iv) elementy chłodzące; oraz

(v) mostki cieplne;

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

Charakterystyka ta może również obejmować szczelność powietrzną;

b) instalacjię grzewczeją i zaopatrzeniae w ciepłą wodę √ użytkową Õ , włącznie z charakterystyką ich izolacji;

c) instalację √ instalacji Õ klimatyzacyjneją;

d) √naturalnej i mechanicznej Õwentylacjię √ , co może obejmować szczelność powietrzną Õ;

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

e) wbudowaneją instalacjię oświetlenioweją (głównie √ w Õ sektorze niemieszkalnym);

f) ðprojektu, ï położeniae i zorientowaniae budynku, włącznie z klimatem zewnętrznym;

g) pasywnyche systemówy słonecznyche i ochronyę przed słońcem;

h) naturalną wentylację;

ih) warunkówi klimatu wnętrza, włącznie z projektowanym klimatem wnętrza;

ò nowy

i) obciążeń wewnętrznych.

ê 2002/91 (dostosowany)

ð nowy

24. W miarę potrzeby √ stosownych przypadkach Õ w tych obliczeniach brany jest pod uwagę pozytywny wpływ poniższych aspektów:

a) ðlokalne warunki nasłonecznienia, ï aktywne systemy słoneczne i inne systemy grzewcze i elektryczne oparte na odnawialnych źródłach energii;

b) elektryczność wytwarzana przez CHP √ w drodze kogeneracji Õ ;

c) lokalne lub blokowe systemy grzewcze i √ systemy Õ chłodzenia;

d) naturalne oświetlenie.

35. Dla potrzeb tego obliczania budynki powinny być odpowiednio sklasyfikowane w √ następujących Õ kategoriache takie jak:

a) budynki √ domy Õ jednorodzinne różnych rodzajów;

b) bloki mieszkalne;

c) biura;

d) budynki edukacyjne;

e) szpitale;

f) hotele i restauracje;

g) obiekty sportowe;

h) budynki usług handlu hurtowego i detalicznego;

i) inne rodzaje budynków zużywających energię.

ò nowy

ZAŁĄCZNIK II

Niezależne systemy kontroli świadectw charakterystyki energetycznej i sprawozdań z przeglądu

1. Właściwe władze lub organy, którym właściwe organy przekazały odpowiedzialność za wdrożenie niezależnego systemu kontroli, wybierają losowo co najmniej 0,5 % wszystkich świadectw charakterystyki energetycznej wydanych w ciągu roku i poddają je weryfikacji. Weryfikację przeprowadza się na jednym z trzech alternatywnych poziomów wskazanych poniżej, przy czym każdy poziom weryfikacji przeprowadza się co najmniej dla statystycznie istotnej części wybranych świadectw:

a) kontrola prawidłowości danych wejściowych budynku, użytych do wydania świadectwa charakterystyki energetycznej i wyników zawartych w świadectwie;

b) kontrola danych wejściowych i weryfikacja wyników zawartych w świadectwie, w tym wydanych zaleceń;

c) pełna kontrola danych wejściowych budynku, użytych do wydania świadectwa charakterystyki energetycznej, pełna weryfikacja wyników zawartych w świadectwie, w tym wydanych zaleceń, oraz kontrola na miejscu w budynku celem sprawdzenia zgodności specyfikacji zawartej w świadectwie charakterystyki energetycznej z budynkiem, dla którego zostało wydane świadectwo.

2. Właściwe władze lub organy, którym właściwe organy przekazały odpowiedzialność za wdrożenie niezależnego systemu kontroli, wybierają losowo co najmniej 0,1 % wszystkich sprawozdań z przeglądu wydanych w ciągu roku i poddają je weryfikacji. Weryfikację przeprowadza się na jednym z trzech alternatywnych poziomów wskazanych poniżej, przy czym każdy poziom weryfikacji przeprowadza się co najmniej dla statystycznie istotnej części wybranych sprawozdań z przeglądu:

a) kontrola prawidłowości danych wejściowych poddanego przeglądowi systemu technicznego budynku, użytych do wydania sprawozdania z przeglądu i wyników zawartych w sprawozdaniu z przeglądu;

b) kontrola danych wejściowych i weryfikacja wyników zawartych w sprawozdaniu z przeglądu, w tym wydanych zaleceń;

c) pełna kontrola danych wejściowych poddanego przeglądowi systemu technicznego budynku, użytych do wydania sprawozdania z przeglądu, pełna weryfikacja wyników zawartych w sprawozdaniu z przeglądu, w tym wydanych zaleceń, oraz kontrola na miejscu w budynku celem sprawdzenia zgodności specyfikacji zawartej w sprawozdaniu z przeglądu z systemem technicznym budynku poddanym przeglądowi.

⎢ 2002/91

ð nowy

ZAŁĄCZNIK III

Część A

Uchylona dyrektywa wraz z jej zmianą (o której mowa w art. 24)

Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 65) |

Rozporządzenie […] Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. […]) | jedynie pkt 9.9 załącznika |

Część B

Terminy przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania (o których mowa w art. 24)

Dyrektywa | Termin przeniesienia | Data zastosowania |

2002/91/WE | 4 stycznia 2006 r. | 4 stycznia 2009 r. tylko dla art. 7, 8 i 9 |

_____________

ZAŁĄCZNIK IV

Tabela korelacji

Dyrektywa 2002/91/WE | Niniejsza dyrektywa |

Artykuł 1 | Artykuł 1 |

Artykuł 2 część wprowadzająca | Artykuł 2 część wprowadzająca |

Artykuł 2 pkt 1 | Artykuł 2 pkt 1 |

- | Artykuł 2 pkt 2 |

Artykuł 2 pkt 2 | Artykuł 2 pkt 3 i załącznik I |

- | Artykuł 2 pkt 4, 5, 6 i 7 |

Artykuł 2 pkt 3 | Artykuł 2 pkt 8 |

Artykuł 2 pkt 4 | Artykuł 2 pkt 9 |

- | Artykuł 2 pkt 10 |

Artykuł 2 pkt 5 | Artykuł 2 pkt 11 |

Artykuł 2 pkt 6 | Artykuł 2 pkt 12 |

Artykuł 2 pkt 7 | Artykuł 2 pkt 13 |

Artykuł 2 pkt 8 | Artykuł 2 pkt 14 |

Artykuł 3 | Artykuł 19 i załącznik I |

Artykuł 4 ust. 1 | Artykuł 4 ust. 1 |

Artykuł 4 ust. 2 | - |

Artykuł 4 ust. 3 | Artykuł 4 ust. 2 |

- | Artykuł 4 ust. 3 |

- | Artykuł 4 ust. 4 |

- | Artykuł 5 |

Artykuł 5 | Artykuł 6 ust. 1 |

- | Artykuł 6 ust. 2 |

Artykuł 6 | Artykuł 7 |

- | Artykuł 8 |

- | Artykuł 9 |

Artykuł 7 ust. 1 | Artykuł 10 ust. 5, art. 11 ust. 1, 2, 3, 5 i 6 |

Artykuł 7 ust. 2 | Artykuł 10 ust. 1 i 2 |

Artykuł 7 ust. 3 | Artykuł 12 |

- | Artykuł 11 ust. 4, 7 i 8 |

Artykuł 8 część wprowadzająca | Artykuł 13 część wprowadzająca |

Artykuł 8 lit. a) | Artykuł 13 ust. 1 i 3 |

- | Artykuł 13 ust. 2 |

Artykuł 8 lit. b) | Artykuł 13 ust. 4 |

Artykuł 9 | Artykuł 14 ust. 1 |

- | Artykuł 14 ust. 2 |

- | Artykuł 15 |

Artykuł 10 | Artykuł 16 |

- | Artykuł 17 |

Artykuł 11 część wprowadzająca | Artykuł 18 część wprowadzająca |

Artykuł 11 lit. a) | - |

- | Artykuł 18 lit. a) |

Artykuł 11 lit. b) | Artykuł 18 lit. b) |

Artykuł 12 | Artykuł 19 |

Artykuł 13 | Artykuł 20 |

Artykuł 14 ust. 1 | Artykuł 21 ust. 1 |

Artykuł 14 ust. 2 | Artykuł 21 ust. 2 |

Artykuł 14 ust. 3 | - |

- | Artykuł 22 |

Artykuł 15 ust. 1 | Artykuł 23 ust. 1 i 2 |

Artykuł 15 ust. 2 | - |

- | Artykuł 24 |

Artykuł 16 | Artykuł 25 |

Artykuł 17 | Artykuł 26 |

Załącznik | Załącznik I |

- | Załączniki II–IV |

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1. TYTUŁ WNIOSKU:

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie charakterystyki energetycznej budynków

2. STRUKTURA ABM/ABB

Dziedzina/dziedziny polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie/działania:

06: Energia i transport

3. POZYCJE W BUDŻECIE

3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B..A)), wraz z treścią:

06 01 01: Wydatki związane z personelem czynnie zatrudnionym w obszarze polityki „Energia i transport”

3.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:

Początek: 2010 r. Koniec: nieokreślony

3.3. Informacje budżetowe:

Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |

06 01 01 | Nieobowiązkowe | Niezróżnicowane | NIE | NIE | NIE | Nr 5 |

4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW

4.1. Zasoby finansowe

4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rodzaj wydatków | Sekcja nr | Rok n | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 i później | Razem |

Wydatki operacyjne |

Środki na zobowiązania (CA) | 8.1. | a |

Środki na płatności (PA) | b |

Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej |

Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) | 8.2.4. | c |

KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |

Środki na zobowiązania | a+c |

Środki na płatności | b+c |

Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej |

Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5. | d | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 2,196 |

Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6. | e |

Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem |

OGÓŁEM CA w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 2,196 |

OGÓŁEM PA w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 2,196 |

Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowania

Jeżeli wniosek przewiduje współfinansowanie przez państwa członkowskie lub inne organy (należy określić które), w poniższej tabeli należy przedstawić szacowany poziom współfinansowania (można dodać kolejne rubryki, jeżeli współfinansowanie mają zapewniać różne organy):

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Organ współfinansujący | Rok n | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 i później | Razem |

…………………… | f |

OGÓŁEM CA w tym współfinansowanie | a+c+d+e+f | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 2,196 |

4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowym

X Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.

( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.

( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego (tzn. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).

4.1.3. Wpływ finansowy na dochody

X Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.

( Wniosek ma następujący wpływ finansowy na dochody:

mln EUR (do 1 miejsca po przecinku)

Przed rozpoczęciem działania [rok n-1] | Sytuacja po rozpoczęciu działania |

Zasoby ludzkie ogółem |

5. OPIS I CELE

Szczegółowy kontekst wniosku należy podać w uzasadnieniu. W niniejszej części oceny skutków finansowych regulacji należy ująć następujące informacje uzupełniające:

5.1. Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Dyrektywa nakłada na Komisję obowiązek ustanowienia i wdrożenia metodologii obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków. Metodologia ta ma być gotowa do użytku najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja musi również ustanowić zasady określania budynków charakteryzujących się niskim lub zerowym poziomem zużycia energii i emisji CO2.

Dyrektywa nakłada na państwa członkowskie obowiązek stosowania wspomnianej powyżej metodologii i do składania co trzy lata, począwszy od dnia 30 czerwca 2011 r., sprawozdań z osiągniętych wyników. Państwa członkowskie są również zobowiązane do przedkładania Komisji swoich planów krajowych dotyczących budynków charakteryzujących się niskim lub zerowym poziomem zużycia energii i emisji CO2; Komisja poddaje te sprawozdania analizie, a następnie wydaje sprawozdanie z postępów. Ponadto państwa członkowskie są zobowiązane do składania sprawozdań dotyczących równoważności środków informacyjnych i środków dobrowolnych w zakresie systemów ogrzewania i programów kontroli.

5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia.

Sektor budynków jest największym użytkownikiem energii i stanowi największe źródło emisji CO2 w UE: odpowiada on za około 40 % całkowitego końcowego zużycia energii i emisji CO2 w UE. Sektor ten ma znaczny niewykorzystany dotychczas potencjał w zakresie opłacalnych ekonomicznie oszczędności energii, który, jeśli zostałby zrealizowany, oznaczałby spadek zużycia energii w UE w 2020 r. o 11 %.

5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań).

Celem niniejszej dyrektywy jest oszczędność energii i ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w sektorze budynków.

5.4. Metoda realizacji (indykatywna)

Należy wskazać wybraną metodę/wybrane metody realizacji działania.

( Zarządzanie scentralizowane

X bezpośrednio przez Komisję

( pośrednio przez:

( Agencje wykonawcze

( ustanowione przez Wspólnoty organy określone w art. 185 rozporządzenia finansowego

X krajowe organy sektora publicznego/organy pełniące misję służby publicznej

( Zarządzanie dzielone lub zdecentralizowane

( z państwami członkowskimi

( z krajami trzecimi

( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)

Uwagi:

6. MONITOROWANIE I OCENA

6.1. System monitorowania

Tekst standardowy

6.2. Ocena

6.2.1. Ocena ex ante

6.2.2. Działania podjęte w wyniku oceny pośredniej/ex post (wnioski wyciągnięte z podobnych doświadczeń w przeszłości)

6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocen

7. Środki zwalczania nadużyć finansowych

Tekst standardowy

8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW

8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowego

Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rok n | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 |

Urzędnicy | AD | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 |

B*, C*/AST |

Pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 |

Inni pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 04/05 |

RAZEM | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 |

8.2.2. Opis zadań związanych z działaniem

Ustanowienie i monitorowanie metodologii dla oblicza