PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 193/14

Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 13 kwietnia 2011 r.

dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w art. 53 Porozumienia EOG

(Sprawa COMP/39.579 – Detergenty dla gospodarstw domowych)

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2528 wersja ostateczna)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 193/06

Dnia 13 kwietnia 2011 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) Komisja niniejszym podaje do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, wraz z informacjami na temat wszelkich nałożonych kar, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnicy handlowej.

1. WPROWADZENIE

(1) Decyzja jest adresowana do 5 spółek i dotyczy jednego ciągłego naruszenia art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG.

2. OPIS SPRAWY

2.1. Procedura

(2) Postępowanie wszczęto na podstawie wniosku o zwolnienie z grzywny złożonego dnia 13 maja 2008 r. przez spółkę Henkel. W czerwcu 2008 r. Komisja przeprowadziła niezapowiedziane kontrole, a w dniu 8 września 2008 r. spółka P&G złożyła wniosek o złagodzenie sankcji. W dniu 2 października 2009 r. spółka Unilever złożyła wniosek o złagodzenie sankcji. Pierwszy wniosek o udzielenie informacji został wysłany w 2008 r., a na późniejszych etapach został wysłany szereg wniosków o udzielenie informacji.

(3) W tej sprawie przeprowadzono postępowanie ugodowe (2). W czerwcu 2010 r. przeprowadzono rozmowy w sprawie ugody; nastąpiło to po otrzymaniu informacji od spółek, że są gotowe do podjęcia takich rozmów. Następnie w styczniu 2011 r. wszystkie spółki złożyły oficjalne propozycje ugodowe, w których wprost i jednoznacznie potwierdziły swoją odpowiedzialność za naruszenie przepisów. Następnie spółki otrzymały pisemne zgłoszenie zastrzeżeń odpowiadające ich propozycjom i potwierdziły, że jego treść jest zgodna z ich propozycjami oraz że nadal są zainteresowane postępowaniem ugodowym. Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydał pozytywną opinię w dniu 11 kwietnia 2011 r., a Komisja przyjęła decyzję w dniu 13 kwietnia 2011 r.

2.2. Podsumowanie Naruszenia Przepisów

(4) Niniejsza decyzja dotyczy jednego ciągłego naruszenia art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG. Jedno ciągłe naruszenie, którego dopuścili się adresaci niniejszej decyzji, dotyczy silnie działających detergentów do prania przeznaczonych do pralek i sprzedawanych gospodarstwom domowym (nisko pieniące się proszki HDD) i obejmuje Belgię, Francję, Grecję, Hiszpanię, Niderlandy, Niemcy, Portugalię oraz Włochy. Naruszenie miało na celu stabilizację pozycji rynkowej przedsiębiorstw oraz koordynację cen, i zostało przez to uznane za ograniczające konkurencję.

(5) Naruszenie powstało na skutek wdrożenia inicjatywy na rzecz środowiska, w wyniku której wprowadzono ograniczenia dozowania i dopuszczalnej wagi nisko pieniących się proszków HDD oraz ich opakowań (inicjatywa AISE). Mimo że inicjatywa ta ani nie przewidywała, ani nie wymagała przeprowadzenia rozmów mających na celu ustalenie cen, porozumienia branżowe oraz rozmowy prowadzone w ramach tej inicjatywy doprowadziły do zachowań antykonkurencyjnych spółek Henkel, P&G oraz Unilever.

(6) Spółki te próbowały ustabilizować swoją pozycję rynkową, ustalając, że żadna z nich nie będzie stosowała inicjatywy na rzecz środowiska w celu uzyskania przewagi konkurencyjnej nad pozostałymi spółkami oraz gwarantując, że udziały w rynku pozostaną na takim samym poziomie jak przed podjęciem działań w ramach inicjatywy na rzecz środowiska (w szczególności „koncentrowaniem” poszczególnych produktów).

(7) W odniesieniu do cen spółki Henkel, P&G oraz Unilever stosowały następujące praktyki antykonkurencyjne: — Po pierwsze, spółki ustaliły, że dokonają pośredniego podwyższenia cen. W praktyce strony umówiły się, że utrzymają stałe ceny podczas różnych etapów wdrażania inicjatywy na rzecz środowiska. W szczególności strony ustaliły, że nie będą obniżać cen w przypadku „skoncentrowania” produktów (to jest w przypadku zmniejszenia wagi produktów), zmniejszenia ilości produktu (to jest w przypadku zmniejszenia objętości produktu) lub w niektórych przypadkach, kiedy spółki wspólnie zmniejszyły liczbę łyżek proszku na jedno opakowanie (to jest w przypadku zmniejszenia liczby prań możliwych przy użyciu jednego opakowania proszku). — Po drugie, spółki umówiły się, że ograniczą swoje działania reklamowe, co również jest uważane za rodzaj zmowy cenowej. W szczególności strony umówiły się, że zaprzestaną szczególnych rodzajów działań reklamowych podczas różnych etapów wdrażania inicjatywy na rzecz środowiska. — Po trzecie strony ustaliły, że dokonają bezpośredniego podwyższenia cen pod koniec 2004 r., skierowanego na poszczególne rynki, które nastąpi zgodnie z wielkością udziału w rynku, tj. najpierw ceny podwyższy lider rynku, a następnie pozostałe spółki. — Ponadto spółki wymieniły się poufnymi informacjami dotyczącymi cen oraz warunków handlowych, ułatwiając tym samym różnego rodzaju zmowy cenowe.

2.3. Adresaci decyzji i czas trwania naruszenia

(8) Winne naruszenia art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG w okresie od dnia 7 stycznia 2002 r. do dnia 8 marca 2005 r. są następujące spółki: a) Henkel AG & Co. KGaA (3); b) The Procter & Gamble Company (4); c) Procter & Gamble International Sàrl (5); d) Unilever PLC (6); oraz e) Unilever NV (7).

2.4. Środki Zaradcze

(9) Przy określaniu wysokości grzywien Komisja odnosi się do zasad ustalonych w wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. (8). Komisja stosuje się także do postanowień obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar z 2006 r. (9) oraz obwieszczenia o postępowaniach ugodowych (10).

2.4.1. Podstawowa wysokość grzywny

(10) Kwotę podstawową grzywny dla każdej ze stron obliczono poprzez zsumowanie kwoty zmiennej oraz kwoty dodatkowej. Kwota zmienna grzywny jest oparta na części wartości właściwej sprzedaży (do 30 %) danego przedsiębiorstwa, której wielkość uzależniona jest od wagi naruszenia i która zostaje pomnożona przez liczbę lat, w których przedsiębiorstwo dokonywało naruszenia. Kwota dodatkowa stanowi pewną część wartości odnośnej sprzedaży przedsiębiorstwa (od 15 % do 25 %), niezależnie od czasu trwania naruszenia.

(11) Zmienną kwotę grzywny ustalono na 16 % wartości odnośnej sprzedaży danego przedsiębiorstwa. Odnośna wartość sprzedaży to wartość sprzedaży detalicznej nisko pieniącego się proszku HDD przez dane przedsiębiorstwo w ośmiu państwach członkowskich, w których nastąpiło naruszenie: Belgii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Niderlandach, Niemczech, Portugalii oraz Włoszech. Tę kwotę pomnożono przez liczbę lat, w których trwało naruszenie. Wartość procentową, którą należy zastosować dla celów obliczenia kwoty dodatkowej, również ustalono na 16 %.

2.4.2. Korekty kwoty podstawowej

2.4.2.1. Okoliczności obciążające

(12) W tej sprawie nie występują okoliczności obciążające.

2.4.2.2. Okoliczności łagodzące

(13) W tej sprawie nie występują okoliczności łagodzące.

2.4.2.3. Podwyższenie grzywny dla zapewnienia skutku odstraszającego

(14) Zgodnie z pkt 30 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r., wobec jednego z przedsiębiorstw zastosuje się szczególne podwyższenie kwoty podstawowej grzywny, z uwagi na skalę działalności tego przedsiębiorstwa.

2.4.3. Zastosowanie 10 % limitu obrotów

(15) Zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 wartość grzywny nałożonej na każde przedsiębiorstwo nie może przekraczać 10 % jego rocznego obrotu uzyskanego w roku obrotowym poprzedzającym decyzję Komisji. W tej sprawie nie wymaga się korygowania kwot w związku z obrotami przedsiębiorstw.

2.4.4. Zastosowanie obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar z 2006 r.

(16) W dniu 13 maja 2008 r. spółka Henkel złożyła wniosek o zwolnienie z grzywny na podstawie obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar. Spółka Henkel była pierwszym przedsiębiorstwem, które poinformowało Komisję o istnieniu porozumienia kartelowego w sprawie nisko pieniących się proszków HDD i w związku z tym przyznano mu dodatkowe zwolnienie z grzywien. Poprzez swoją współpracę spółka Henkel spełniła wymagania zawarte w obwieszczeniu w sprawie łagodzenia kar. Dlatego też spółkę Henkel zwalnia się z grzywien w niniejszej sprawie.

(17) Biorąc pod uwagę zarówno jakość wniosku spółki P&G o złagodzenie sankcji, jak i terminową współpracę spółki od momentu wszczęcia postępowania, spółce przyznaje się maksymalne złagodzenie przewidziane dla pierwszego przedsiębiorstwa, które wniesie znaczący wkład w rozwiązanie sprawy, tj. zmniejszenie grzywny o 50 %. Biorąc pod uwagę jakość oraz terminowe złożenie wniosku przez spółkę Unilever, grzywnę nałożoną na to przedsiębiorstwo zmniejsza się o 25 %.

2.4.5. Zastosowanie obwieszczenia o postępowaniach ugodowych

(18) Zgodnie z pkt 32 obwieszczenia o postępowaniach ugodowych wynikiem ugody jest 10 % obniżka kwoty grzywny, jaką nakłada się po zastosowaniu limitu 10 % zgodnie z wytycznymi w sprawie metody ustalania grzywien. W przypadkach gdy ugoda dotyczy także podmiotów, które wystąpiły o złagodzenie sankcji, zmniejszenie grzywny nałożonej na te podmioty zostaje powiększone o łączną obniżkę uzyskaną w zamian za współpracę i zawarcie ugody zgodnie z pkt 33 obwieszczenia o postępowaniach ugodowych. Na skutek tego kwotę przewidzianej grzywny zmniejsza się o 10 %.

3. GRZYWNY NAŁOŻONE NA MOCY NINIEJSZEJ DECYZJI

(19) W odniesieniu do jednego ciągłego naruszenia przepisów rozpatrywanego w niniejszej decyzji wymierzono następujące grzywny: a) w przypadku spółki Henkel AG & Co. KGaA: 0 EUR; b) w przypadku spółek Procter & Gamble Company oraz Procter & Gamble International Sàrl solidarnie: 211 200 000 EUR; c) w przypadku spółek Unilever PLC oraz Unilever NV solidarnie: 104 000 000 EUR.

(1) Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 622/2008 z dnia 30 czerwca 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 773/2004 w odniesieniu do prowadzenia postępowań ugodowych w sprawach kartelowych (Dz.U. L 171 z 1.7.2008, s. 3) oraz obwieszczenie Komisji w sprawie prowadzenia postępowań ugodowych w związku z przyjęciem decyzji na mocy art. 7 i 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawach kartelowych (Dz.U. C 167 z 2.7.2008, s. 1).

(3) Winą obarcza się spółkę Henkel AG & Co. KGaA za jej własne działania, jak również za działania jej właściwych jednostek zależnych.

(4) Winą obarcza się solidarnie spółki The Procter & Gamble Company oraz Procter & Gamble International Sàrl za działania ich właściwych jednostek zależnych.

(5) Porównaj: przypis 4.

(6) Winą obarcza się solidarnie spółki Unilever PLC oraz Unilever NV za ich własne działania oraz za działania ich właściwych jednostek zależnych.

(7) Porównaj: przypis 6.

(8) Dz.U. C 210 z 1.9.2006, s. 2.

(9) Dz.U. C 298 z 8.12.2006, s. 17.

(10) Zob. przypis 2.