Sprawozdanie specjalne Wsparcie Komisji 
na rzecz grup zadaniowych 
ds. młodzieży: 
udane przekierowanie 
finansowania z EFS, 
lecz niewystarczający 
nacisk na rezultatyPL 2015  nr 17
EUROPEJSKI
TRYBUNAŁOBRACHUNKOW
Y
EUROPEJSKI TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY  
12, rue Alcide De Gasperi  
1615 Luksemburg  
LUKSEMBURG
Tel. +352 4398-1
E-mail: eca-info@eca.europa.eu  
Internet: http://eca.europa.eu
Twitter: @EUAuditorsECA  
YouTube: EUAuditorsECA
Więcej informacji o Unii Europejskiej można znaleźć w portalu Europa (http://europa.eu).
Luksemburg: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, 2015
Print ISBN 978-92-872-3523-7 ISSN 1831-0923 doi:10.2865/613476 QJ-AB-15-021-PL-C
PDF ISBN 978-92-872-3547-3 ISSN 1977-5768 doi:10.2865/157125 QJ-AB-15-021-PL-N
EPUB ISBN 978-92-872-3533-6 ISSN 1977-5768 doi:10.2865/515653 QJ-AB-15-021-PL-E
© Unia Europejska, 2015
Powielanie materiałów dozwolone pod warunkiem podania źródła.
Printed in Luxembourg
Wsparcie Komisji 
na rzecz grup zadaniowych  
ds. młodzieży: 
udane przekierowanie 
finansowania z EFS, 
lecz niewystarczający 
nacisk na rezultaty
(przedstawione na mocy art. 287 ust. 4 akapit drugi TFUE)Sprawozdanie specjalnePL 2015  nr 17
02
 Zespół kontrolny
Sprawozdania specjalne Trybunału przedstawiają wyniki kontroli wykonania zadań i kontroli zgodności wybranych ob ­
szarów działalności UE lub kwestii związanych z zarządzaniem. Trybunał wybiera i opracowuje zadania kontrolne w taki 
sposób, aby miały one jak największe oddziaływanie, biorąc pod uwagę kryteria takie jak zagrożenia dla wykonania 
zadań lub zgodności, poziom dochodów lub wydatków w danym obszarze, nadchodzące zmiany oraz interes polityczny 
i społeczny.
Niniejsza kontrola wykonania zadań została przeprowadzona przez Izbę kontroli II, której przewodniczy członek Trybu ­
nału Henri Grethen i która zajmuje się takimi obszarami wydatków jak polityki strukturalne, transport i energia. Kontrolą 
kierowała Iliana Iwanowa, członek Trybunału, a w działania kontrolne zaangażowani byli: Tony Murphy, szef gabinetu; 
Michaił Stefanow, attaché; Peter Borsos, asystent; Emmanuel Rauch, kierownik działu; Valeria Rota, kierownik zespołu, 
a także kontrolerzy: Luis De La Fuente Layos, Żiwka Kałajdżijewa i Anna Fiteni.
Od lewej:  Ż. Kałajdżijewa, M. Stefanow, E. Rauch, I. Iwanowa, T. Murphy, L. De La Fuente Layos i P . Borsos.

03
 Spis treści
Punkt
 Glosariusz
I–VI   Streszczenie
1–18   Wprowadzenie
1–4  Wysiłki UE w zakresie walki z bezrobociem młodzieży
5–7  Rola UE w zakresie polityki zatrudnienia ludzi młodych
8–9  Grupy zadaniowe ds. młodzieży
10–15   Europejski Fundusz Społeczny: sytuacja przed przekierowaniem finansowania w latach 2012/2013
16–18   Rezultaty inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. młodzieży” przedstawione przez Komisję
19–22   Zakres kontroli i podejście kontrolne
23–77   Uwagi
23–44   Ocena skuteczności doradczej roli Komisji
25–37   Dostępne informacje na temat osiągniętych wyników i aspektów finansowych w ramach EFS ograniczyły 
skuteczność roli doradczej Komisji wobec grup zadaniowych ds. młodzieży
38–44   Efektem działań przygotowawczych Komisji były ogólnikowe arkusze informacyjne dotyczące 
poszczególnych krajów
45–67   Wyniki inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. młodzieży”
46–50   Na spotkaniach grup zadaniowych ds. młodzieży przedstawiono ogólne propozycje przeprogramowania 
EFS i realokacji
51–57   Grupy zadaniowe ds. młodzieży doprowadziły do przeprogramowania EFS lub realokacji środków 
finansowych w jego ramach, lecz podanie ich łącznej wartości jest trudne
58–61   Przeprowadzane przez Komisję oceny zmian w PO EFS proponowanych przez państwa członkowskie 
skupiały się głównie na aspektach budżetowych
62–67   Przygotowane plany działania na rzecz młodzieży cechowały się zróżnicowanym poziomem 
szczegółowości, a krajowe programy reform odnosiły się do grup zadaniowych ds. młodzieży 
w ograniczonym stopniu
04 Spis treści
68–77   Monitorowanie i sprawozdawczość prowadzone przez Komisję w zakresie rezultatów inicjatywy 
„Grupy zadaniowe ds. młodzieży”
69–72   Monitorowanie przez Komisję rezultatów osiągniętych w ramach inicjatywy „Grupy zadaniowe 
ds. młodzieży” odbywało się z wykorzystaniem istniejących mechanizmów monitorowania EFS
73–77   Niedociągnięcia w sprawozdawczości Komisji dotyczącej rezultatów inicjatywy „Grupy zadaniowe 
ds. młodzieży”
78–86   Wnioski i zalecenia
 Odpowiedzi Komisji
05
 Glosariusz
Europejska strategia zatrudnienia : europejską strategię zatrudnienia wprowadzono w 1992 r. Traktatem o Unii 
Europejskiej i od tego czasu stanowi ona podstawę polityki zatrudnienia UE. Jej głównym celem jest tworzenie 
większej liczby lepszych miejsc pracy w całej UE. Stanowi ona obecnie część strategii „Europa 2020” i jest 
realizowana w ramach europejskiego semestru.
Europejski Fundusz Społeczny : celem Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) jest wzmocnienie spójności 
ekonomicznej i społecznej w Unii Europejskiej poprzez poprawę zatrudnienia i tworzenie nowych miejsc pracy 
(głównie poprzez działania szkoleniowe), promowanie wyższego poziomu zatrudnienia oraz tworzenie większej 
liczby lepszych miejsc pracy.
Europejski semestr : pierwszy etap unijnego rocznego cyklu kierowania polityką gospodarczą i nadzoru nad nią. 
W ramach każdego europejskiego semestru Komisja Europejska analizuje politykę każdego z państw członkowskich 
w zakresie reform fiskalnych i strukturalnych, przedstawia zalecenia i monitoruje ich wdrażanie. Na drugim etapie 
rocznego cyklu, znanym jako semestr krajowy, państwa członkowskie wdrażają uzgodnione polityki.
Gwarancja dla młodzieży : gwarancja dla młodzieży, przyjęta zaleceniem Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. 
w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży, powinna zapewnić, aby w ciągu czterech miesięcy od ukończenia 
formalnego kształcenia lub utraty pracy wszyscy młodzi ludzie w wieku do 25 lat otrzymali dobrej jakości ofertę 
zatrudnienia, dalszego kształcenia, przyuczenia do zawodu lub praktyki zawodowej. Gwarancja dla młodzieży 
to reforma strukturalna o zasadniczym znaczeniu, dzięki której instytucje lepiej współpracują w celu osiągnięcia 
konkretnych rezultatów na rzecz osób młodych.
Instytucja zarządzająca : krajowy, regionalny lub lokalny organ władzy publicznej bądź podmiot publiczny lub 
prywatny, wyznaczony przez państwo członkowskie do zarządzania programem operacyjnym. Jego zadania 
obejmują wybór projektów do finansowania, monitorowanie realizacji projektów i przekazywanie Komisji 
sprawozdań dotyczących aspektów finansowych i osiągniętych rezultatów.
Interwencja : wszelkie działania lub operacje prowadzone przez władze publiczne lub inne organizacje, niezależnie 
od ich charakteru (polityka, program, działanie lub projekt). Środki stosowane w ramach interwencji mogą mieć 
postać dotacji, pożyczek, dotacji na spłatę oprocentowania, gwarancji, zasileń kapitału własnego, programów 
zapewniających kapitał podwyższonego ryzyka lub innych form finansowania.
Krajowy program reform : dokument corocznie sporządzany i przedkładany przez każde państwo członkowskie, 
prezentujący politykę danego państwa oraz środki służące utrzymaniu wzrostu gospodarczego i tworzeniu miejsc 
pracy na poziomie umożliwiającym osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”. Krajowy program reform przedstawia 
się równolegle z programem stabilności/konwergencji, określającym plany budżetowe kraju na kolejne trzy lub 
cztery lata.
Okres programowania : wieloletnie ramy planowania i realizacji wydatków z funduszy strukturalnych i Funduszu 
Spójności.
Oś priorytetowa : jeden z priorytetów strategii zawarty w programie operacyjnym, obejmujący grupę powiązanych 
ze sobą operacji posiadających określone mierzalne cele.
Program operacyjny : program operacyjny (PO) określa priorytety i cele szczegółowe państw członkowskich oraz 
sposoby wykorzystania środków finansowych (UE oraz krajowego współfinansowania publicznego i prywatnego) 
w danym okresie (zwykle siedmiu lat) na finansowanie projektów. Projekty takie muszą przyczyniać się do 
osiągnięcia pewnej liczby celów określonych na poziomie osi priorytetowych PO. PO jest przygotowywany przez 
państwo członkowskie i musi zostać zatwierdzony przez Komisję przed dokonaniem jakichkolwiek płatności 
z budżetu UE. W okresie realizacji PO może być modyfikowany tylko za zgodą obu stron.
06 Glosariusz
Strategia „Europa 2020” : dziesięcioletnia strategia Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i wzrostu 
gospodarczego. Zapoczątkowano ją w 2010 r. w celu stworzenia warunków dla inteligentnego i zrównoważonego 
wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu.
Wskaźnik : mierzalny współczynnik dla celu, który będzie użytecznym źródłem informacji na potrzeby oceny 
stopnia, w jakim osiągnięto dany cel.
Zarządzanie dzielone : metoda wykonywania budżetu UE, w ramach której Komisja przekazuje zadania 
wykonawcze państwom członkowskim, jednocześnie zachowując ostateczną odpowiedzialność1.
1 Art. 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających 
zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).
07
 Streszczenie
I
Bezrobocie młodzieży nie jest zjawiskiem nowym, 
gdyż większość państw członkowskich od wielu lat 
boryka się z problemami strukturalnymi związa ­
nymi z integracją osób młodych na rynku pracy, zaś 
stopy bezrobocia młodzieży są zasadniczo wyższe 
niż w przypadku innych kategorii wiekowych. Kryzys 
finansowy i zadłużeniowy doprowadził do pogłębienia 
się utrzymującego się od dawna problemu bezrobocia 
młodzieży (osób w wieku od 15 do 24 lat). Stopa bez ­
robocia młodzieży, wynosząca w 2008 r. ponad 15%, 
wzrosła w 2013 r. do bezprecedensowo wysokiego 
poziomu 23%, zaś w 2014 r. spadła do poziomu nieco 
ponad 22%.
II
W grudniu 2011 r. Komisja przedstawiła inicjatywę 
„Szanse dla młodzieży”, określającą działania służące 
zmniejszeniu bezrobocia we wspomnianej powyżej 
grupie wiekowej. Jej podstawę stanowiła inicja ­
tywa przewodnia Komisji „Mobilna młodzież” oraz 
doświadczenia wyniesione z działań finansowanych 
przez Europejski Fundusz Społeczny (EFS). Podczas 
nieformalnego posiedzenia Rady Europejskiej w dniu 
30 stycznia 2012 r., w ramach inicjatywy „Szanse dla 
młodzieży”, Komisja zaproponowała państwom człon ­
kowskim, aby opracowały i wdrożyły kompleksowe 
inicjatywy na rzecz zatrudnienia, kształcenia i rozwi ­
jania umiejętności młodzieży, a także aby uwzględ ­
niły plany działania na rzecz młodzieży w krajowych 
programach reform.
III
Zaproponowała także utworzenie grup zadaniowych 
ds. młodzieży (ang. youth action team, YAT), w których 
skład mieliby wejść eksperci krajowi i eksperci Komisji. 
Grupy zadaniowe powinny pomagać ośmiu państwom 
członkowskim o najwyższym poziomie bezrobocia 
młodzieży2 w optymalnym wykorzystaniu fundu ­
szy strukturalnych UE. Miały tego dokonać poprzez 
skierowanie nieprzydzielonych środków finansowych 
z okresu programowania 2007–2013 na projekty 
wspierające możliwości zatrudnienia młodzieży 
oraz ułatwiające dostęp do finansowania małym 
przedsiębiorstwom.
2 Irlandia, Grecja, Hiszpania, Włochy, Łotwa, Litwa, Portugalia 
i Słowacja.
08
 Streszczenie
IV
Trybunał ocenił, czy przy przekierowaniu finansowania 
z EFS (tj. przeprogramowaniu EFS i realokacji środków 
finansowych w jego ramach) skorzystano z propozy ­
cji przygotowanych w 2012 r. przez grupy zadaniowe 
ds. młodzieży, dotyczących sposobów szybszego 
i skuteczniejszego osiągnięcia rezultatów korzystnych 
dla młodych bezrobotnych dzięki wydatkom z EFS. Ini ­
cjatywa polegająca na powołaniu grup zadaniowych 
ds. młodzieży (inicjatywa „Grupy zadaniowe ds. mło ­
dzieży”) obejmowała prawie 10 mld euro finansowania 
ze środków EFS, które było nadal dostępne do celów 
przeprogramowania w ośmiu odnośnych państwach 
członkowskich.
V
Trybunał stwierdził, że grupy zadaniowe ds. mło ­
dzieży ustanowione dla ośmiu państw członkowskich 
przedstawiły niewielką liczbę konkretnych propozycji 
dotyczących sposobów szybszego i skuteczniejszego 
osiągnięcia rezultatów korzystnych dla młodych osób 
dotkniętych bezrobociem Komisja nie była w stanie 
w pełni skutecznie pełnić roli doradczej wobec państw 
członkowskich w związku z grupami zadaniowymi ds. 
młodzieży z uwagi na poziom i jakość udostępnionych 
jej informacji na temat tego, jak w praktyce spraw ­
dzają się wprowadzone działania na rzecz młodych 
bezrobotnych finansowane ze środków EFS lub 
środków krajowych. Chociaż działalność grup zada ­
niowych ds. młodzieży doprowadziła do przeprogra ­
mowania EFS i realokacji finansowania w jego ramach 
(według danych przedstawionych przez Komisję środki 
udostępnione do czerwca 2013 r. wyniosły łącznie 
1,9 mld  euro), przeprowadzane przez Komisję oceny 
zmian w PO skupiały się głównie na aspektach budże ­
towych, a nie na optymalnym wykorzystaniu środków 
z EFS. Ponadto wystąpiły niedociągnięcia w zakresie 
monitorowania przez Komisję rezultatów inicjatywy 
„Grupy zadaniowe ds. młodzieży” oraz odnośnej spra ­
wozdawczości Komisji do 2014 r.VI
Trybunał zaleca, co następuje:
– w odniesieniu do przyszłych inicjatyw tego 
rodzaju Komisja powinna należycie uwzględnić 
możliwości i ograniczenia wynikające z kontek ­
stu politycznego i prawnego, swoją szczegółową 
znajomość tej dziedziny i wiedzę specjalistyczną 
w tym zakresie (opartą na realizacji działań finan ­
sowanych przez UE i państwa członkowskie) oraz 
dostępność wymaganych zasobów administra ­
cyjnych i środków finansowych na poziomie UE 
i państw członkowskich;
– w odniesieniu do okresu programowania 2014–
2020 Komisja powinna:
a) zapewnić, aby przyszłe wnioski państw członkow ­
skich dotyczące przeprogramowania wynikały 
z dążenia do osiągnięcia lepszych rezultatów, a nie 
głównie z chęci zaradzenia trudnościom w absorp ­
cji funduszy UE;
b) zatwierdzać wnioski państw członkowskich doty ­
czące zmiany PO tylko wówczas, gdy istnieje reali ­
styczna szansa osiągnięcia dodatkowych rezulta ­
tów, do których mają doprowadzić proponowane 
transfery budżetowe;
c) wymagać od państw członkowskich wystarczająco 
szczegółowego przedstawiania zarówno nadzwy ­
czajnych transferów w ramach programów opera ­
cyjnych, jak i zmian w priorytetach w składanych 
przez nie rocznych sprawozdaniach z realizacji, 
a także prezentowania osiągniętych rezultatów;
d) czynnie uczestniczyć w działalności komitetów 
monitorujących PO oraz zachęcać państwa człon ­
kowskie do podejmowania właściwych działań, 
jeśli z oceny rocznego sprawozdania z realizacji 
jasno wynika, że cele nie zostaną osiągnięte;
– zapewnić systematyczne przeprowadzanie mini ­
malnych kontroli wiarygodności i niezawodności 
w odniesieniu do danych przekazywanych przez 
państwa członkowskie, wykorzystywanych w ko ­
munikatach Komisji.
09
 Wprowadzenie
Wysiłki UE w zakresie 
walki z bezrobociem 
młodzieży
01 
Bezrobocie młodzieży nie jest zjawi ­
skiem nowym, gdyż większość państw 
członkowskich od wielu lat boryka się 
z problemami strukturalnymi zwią ­
zanymi z integracją osób młodych na 
rynku pracy, zaś wskaźniki bezrobocia 
młodzieży są zasadniczo wyższe niż 
w przypadku innych kategorii wieko ­
wych (zob. wykres 1 ). Kryzys finan ­
sowy i zadłużeniowy doprowadził do 
pogłębienia się problemu bezrobocia 
młodzieży (osoby w wieku 15–24 lat), 
które gwałtownie wzrosło z ponad 
15% w 2008 r. do 21% w 2010 r., na ­
stępnie do ponad 23% w 2012 i 2013 r., 
zaś w 2014 r. spadło do nieco ponad 
22%.02 
W ramach europejskiej strategii za ­
trudnienia Komisja Europejska od wie ­
lu lat wspiera państwa członkowskie 
w działaniach na rzecz obniżenia po ­
ziomu bezrobocia młodzieży. Ponadto 
w kontekście strategii „Europa 2020” 
we wrześniu 2010 r. zainaugurowano 
projekt przewodni „Mobilna młodzież”. 
W projekcie tym ustanowione zostały 
ramowe priorytety polityczne mają ­
ce na celu ograniczenie bezrobocia 
młodzieży, ze szczególnym naciskiem 
na ułatwienie przejścia od edukacji do 
pracy oraz na zmniejszenie segmenta ­
cji rynków pracy.Wykres 1Stopa bezrobocia według wieku w latach 2008–2014, UE-28
2014  r.od 15 do 24 roku życia
od 25 do 64 roku życia
5%10%15%20%25%
2012 r. 2013 r. 2011 r. 2010 r. 2009 r. 2008 r.
Źródło : Eurostat, „Bezrobocie ogółem – seria badań aktywności ekonomicznej ludności – Stopa bezrobocia według płci, wieku 
i obywatelstwa (%)”, aktualizacja z dnia 28 września 2015 r.
10 Wprowadzenie
03 
Dnia 20 grudnia 2011 r. Komisja wystą ­
piła z inicjatywą „Szanse dla młodzie ­
ży”3, wzywającą do podjęcia w latach 
2012 i 2013 natychmiastowych działań 
zarówno przez państwa członkowskie, 
jak i przez Komisję. Celem UE było 
wsparcie państw członkowskich w po ­
prawie sytuacji pod względem zatrud ­
nienia i edukacji młodzieży poprzez 
dokonanie przeglądu polityki i efek ­
tywności państw w kontekście proce ­
su nadzoru w ramach europejskiego 
semestru oraz poprzez mobilizację 
funduszy strukturalnych UE, w szcze ­
gólności Europejskiego Funduszu 
Społecznego (EFS), do działań mają ­
cych na celu ograniczenie bezrobocia 
młodzieży.
04 
W kwietniu 2013 r., na wniosek Komisji, 
Rada zaleciła państwom członkowskim 
udzielenie „gwarancji dla młodzieży”, 
na mocy której powinny one zapew ­
nić, aby w ciągu czterech miesięcy 
od ukończenia formalnego kształce ­
nia lub utraty pracy wszyscy młodzi 
ludzie w wieku do 25 lat dostali dobrej 
jakości oferty zatrudnienia, dalszego 
kształcenia, przyuczenia do zawodu 
lub praktyki zawodowej4.Rola UE w zakresie 
polityki zatrudnienia 
ludzi młodych
05 
Główna odpowiedzialność za poli ­
tykę walki z bezrobociem młodzieży 
spoczywa na państwach człon ­
kowskich, na poziomie krajowym, 
regionalnym i lokalnym. Zgodnie 
z Traktatem o funkcjonowaniu Unii 
Europejskiej państwa członkowskie 
i UE są zobowiązane do opracowania 
skoordynowanej strategii zatrudnienia, 
w szczególności na rzecz wspiera ­
nia wysokiego poziomu kwalifikacji 
i wyszkolenia pracowników oraz ich 
zdolności do dostosowywania się, oraz 
wspierania reagujących na zmiany 
gospodarcze rynków pracy5.
06 
Rola UE w polityce zatrudnienia polega 
na koordynacji polityk zatrudnienia 
państw członkowskich, a także na 
wspieraniu i w razie potrzeby uzupeł ­
nianiu ich działań. Ponadto cel osią ­
gnięcia wysokiego poziomu zatrud ­
nienia musi być brany pod uwagę 
przy definiowaniu i realizacji polityk 
i działań UE6.
07 
W kontekście europejskiej strategii 
zatrudnienia, która w 2011 r. została 
wzmocniona za pośrednictwem euro ­
pejskiego semestru na rzecz zarządza ­
nia gospodarczego, rola Komisji po ­
lega na przedkładaniu Radzie zaleceń 
dotyczących poszczególnych państw 
członkowskich, w zakresie m.in. polity ­
ki zatrudnienia w tych państwach7.3 COM(2011) 933 final z dnia 
20 grudnia 2011 r., Inicjatywa 
„Szanse dla młodzieży”.
4 Zalecenie Rady z dnia 
22 kwietnia 2013 r. w sprawie 
ustanowienia gwarancji dla 
młodzieży (Dz.U. C 120 
z 26.4.2013, s. 1).
5 Art. 145 TFUE (Dz.U. C 326 
z 26.10.2012, s. 112).
6 Art. 147 TFUE (Dz.U. C 326 
z 26.10.2012, s. 112).
7 Art. 148 TFUE (Dz.U. C 326 
z 26.10.2012, s. 112).
11 Wprowadzenie
Grupy zadaniowe 
ds. młodzieży
08 
Podczas nieformalnego posiedzenia 
Rady Europejskiej w dniu 30 stycznia 
2012 r. w ramach inicjatywy „Szanse 
dla młodzieży” Komisja zaproponowa ­
ła, aby państwa członkowskie opraco ­
wały i wdrożyły kompleksowe inicjaty ­
wy na rzecz zatrudnienia, kształcenia 
i podnoszenia umiejętności młodzieży, 
a także wprowadziły do krajowych 
programów reform plany działania na 
rzecz młodzieży. Komisja przedstawiła 
również koncepcję ustanowienia „grup 
zadaniowych ds. młodzieży”, które 
miałyby pomóc ośmiu państwom 
członkowskim o najwyższej stopie 
bezrobocia w mobilizacji środków 
UE – w tym EFS – nadal dostępnych na 
okres programowania 2007–2013, tak 
aby wesprzeć możliwości zatrudnienia 
młodzieży i ułatwić MŚP dostęp do 
finansowania8 (zob. ramka 1 ).
Mandat i skład grup zadaniowych ds. młodzieży
Inicjatywę „Grupy zadaniowe ds. młodzieży” podjęto w celu ukierunkowania nieprzydzielonych środków i za ­
sobów wiedzy specjalistycznej UE w sposób umożliwiający osiągnięcie rezultatów szybciej i skuteczniej. Każdy 
zespół musiał pracować z partnerami krajowymi nad ukierunkowanymi działaniami mającymi na celu zwalcza ­
nie bezrobocia młodzieży oraz wspieranie MŚP w pozyskiwaniu dostępu do finansowania w postaci pożyczek 
i dotacji. Eksperci mieli na nowo przyjrzeć się wykorzystaniu funduszy strukturalnych oraz skorzystać z posia ­
danej przez Komisję wiedzy w zakresie dobrych praktyk stosowanych w różnych państwach członkowskich, 
aby pomóc organom krajowym w realokacji środków na rzecz projektów, które mogły przynieść „największe 
efekty w najkrótszym czasie”9.
W skład grup zadaniowych ds. młodzieży weszli eksperci z właściwych organów krajowych oraz z Dyrekcji 
Generalnych Komisji ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej, ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia 
Społecznego, ds. Edukacji i Kultury, a także ds. Gospodarczych i Finansowych. Koordynowane były one przez 
przedstawicieli kancelarii premierów państw członkowskich i Sekretariatu Generalnego Komisji z upoważnie ­
nia jej przewodniczącego.
9 Komisja, Memo/12/100, 14.2.2012.Ramka 18 Rada Europejska, 
oświadczenie członków 
Rady Europejskiej z dnia 
30 stycznia 2012 r.; prezentacja 
J.M. Bar  roso, „Wzrost 
gospodarczy i miejsca pracy: 
kolejne kroki” podczas 
nieformalnego posiedzenia 
Rady Europejskiej w dniu 
30 stycznia 2012 r.; COM 
MEMO 12/100, 14 lutego 2012 r.
12 Wprowadzenie
09 
Inicjatywa ta była realizowana w ośmiu 
państwach członkowskich o stopie 
bezrobocia młodzieży wynoszącej 
na koniec 2011 r. 30% lub więcej: 
w Irlandii, Grecji, Hiszpanii, we Wło ­
szech, na Łotwie, Litwie, w Portugalii 
i na Słowacji. Państwa członkowskie 
dobrano na podstawie stopy bezrobo ­
cia wśród młodzieży. Rada Europejska 
zwróciła się do Komisji z wnioskiem, by 
w pierwszej kolejności współpracować 
z państwami członkowskimi o naj ­
wyższej stopie bezrobocia młodzieży w celu przekierowania dostępnych 
środków unijnych na wsparcie oferty 
pracy lub szkoleń dla młodych ludzi10. 
Równocześnie jednak, wybierając 
osiem państw członkowskich, które 
miały zostać objęte wsparciem, Komi ­
sja nie uwzględniła środków dostęp ­
nych do celów przeprogramowania 
w ramach EFS (zob. tabela 1 ). Grupy 
zadaniowe ustanowiono w lutym 
2012 r. i odbyły one spotkania w ośmiu 
państwach członkowskich w dniach od 
14 do 28 lutego 2012 r. (zob. wykres 2 ).Wykres 2Spotkania grup zadaniowych ds. młodzieży w 2012 r. w ośmiu państwach 
członkowskich: daty spotkań, stopa bezrobocia młodzieży, liczba młodych 
bezrobotnych osób
Bezrobocie młodzieży w UE-28:
stopa: 22,5%
liczba osób: 5 505 tys.
Daty spotkań grup zadaniowych ds. młodzieży
Stopa bezrobocia wśród młodzieży
(w %, listopad 2011 r.)
Liczba młodych osób bezrobotnych
(w tys., listopad 2011 r.)
16/02/2012
48,328/02/2012
15834,424/02/2012
33,922/02/2012
60135,324/02/2012
15429,221/02/2012
6814-15/02/2012
36
15428,3
30
29,2
46,622/02/2012
899
Źródło : Eurostat: dane na temat zatrudnienia młodzieży. Komisja: daty spotkań grup zadaniowych ds. młodzieży.10 Rada Europejska, 
oświadczenie członków 
Rady Europejskiej z dnia 
30 stycznia 2012 r.
13 Wprowadzenie
Europejski Fundusz 
Społeczny: sytuacja przed 
przekierowaniem 
finansowania w latach 
2012/2013
10 
Rozporządzenie w sprawie EFS stano ­
wi, że fundusz ten ma przyczyniać się 
do realizacji priorytetów UE w zakresie 
wzmacniania spójności gospodarczej 
i społecznej przez poprawę możliwości 
zatrudnienia i pracy, stymulowanie 
wysokiego poziomu zatrudnienia oraz 
tworzenie liczniejszych i lepszych 
miejsc pracy11.
11 
Zarządzanie EFS jest dzielone, przy 
czym ostateczną odpowiedzialność za 
wykonanie budżetu UE ponosi Komi ­
sja12. Fundusz wdrażany jest poprzez 
krajowe i regionalne programy ope ­
racyjne (PO) przygotowane przez 
państwa członkowskie i zatwierdzone 
przez Komisję. W każdym PO całość 
dostępnych funduszy rozdziela się 
między różne osie priorytetowe PO.
12 
W czasie trwania okresu programowa ­
nia, przed zamknięciem programów, 
państwa członkowskie lub Komisja 
w porozumieniu z państwami człon ­
kowskimi mogą zmienić podział nie ­
wykorzystanych środków, przenosząc 
je z jednego priorytetu do drugiego, 
jeżeli wystąpią okoliczności wymagają ­
ce odstąpienia od pierwotnie obranych 
celów i pod warunkiem zachowania 
zgodności z rozporządzeniami. Takie 
przekierowanie może przyjąć postać 
transferu:
 ο między PO (np. między dwoma 
PO EFS lub między PO EFS a PO 
Europejskiego Funduszu Rozwoju 
Regionalnego (EFRR)/Funduszu 
Spójności); ο między osiami priorytetowymi 
danego PO; lub
 ο między dwoma różnymi kompo ­
nentami danej osi priorytetowej.
13 
Dwa pierwsze przypadki stanowią 
„przeprogramowanie” i wymagają 
zmiany PO w drodze decyzji Komisji. 
W trzecim przypadku, zwanym w ni ­
niejszym sprawozdaniu „realokacją”, 
transferu można dokonać również na 
podstawie decyzji Komisji lub może go 
dokonać samo państwo członkowskie, 
korzystając z elastyczności zapewnia ­
nej przez odnośną oś priorytetową. Je ­
żeli realokacji dokonuje samo państwo 
członkowskie, należy zwrócić się do 
instytucji zarządzającej o ocenę danej 
realokacji budżetowej.
14 
Ponadto Komisja pełni funkcję nadzor ­
czą w odniesieniu do ram monitorowa ­
nia i odpowiada także za sprawdzenie, 
czy PO przyniosły oczekiwane produk ­
ty i rezultaty. W praktyce, wywiązując 
się ze swoich obowiązków w zakresie 
monitorowania, Komisja dokonuje 
przeglądu rocznych sprawozdań z re ­
alizacji sporządzanych przez instytucje 
zarządzające13 oraz organizuje corocz ­
ne spotkania oceniające z instytucjami 
zarządzającymi w celu przeanalizowa ­
nia postępów w realizacji programów 
operacyjnych, z myślą o jej uspraw ­
nieniu14. Komisja uczestniczy także 
w pracach komitetów monitorujących, 
pełniąc rolę doradczą15.11 Art. 2 rozporządzenia (WE) 
nr 1081/2006 Parlamentu 
Europejskiego i Rady z dnia 
5 lipca 2006 r. w sprawie 
Europejskiego Funduszu 
Społecznego i uchylające 
rozporządzenie (WE) 
nr 1784/1999 (Dz.U. L 210 
z 31.7.2006, s. 12).
12 Zob. art. 17 ust. 1 TUE; art. 317 
TFUE; art. 53 ust. 1 
rozporządzenia (UE, Euratom) 
nr 966/2012.
13 Art. 67 rozporządzenia Rady 
(WE) nr 1083/2006 z dnia 
11 lipca 2006 r. 
ustanawiającego przepisy 
ogólne dotyczące 
Europejskiego Funduszu 
Rozwoju Regionalnego, 
Europejskiego Funduszu 
Społecznego oraz Funduszu 
Spójności i uchylającego 
rozporządzenie (WE) 
nr 1260/1999 (Dz.U. L 210 
z 31.7.2006, s. 25).
14 Art. 68 rozporządzenia Rady 
(WE) nr 1083/2006.
15 Art. 64 rozporządzenia Rady 
(WE) nr 1083/2006.
14 Wprowadzenie
15 
Budżet EFS na okres programowania 
2007–2013 wyniósł 76 mld euro (ponad 
10 mld euro rocznie) i został przydzie ­
lony na 117 programów operacyjnych 
w ówcześnie 27 państwach człon ­
kowskich. Niemniej z końcem 2011 r. 
państwa członkowskie nadal dyspo ­
nowały 22 mld euro środków z EFS, 
które nie zostały przeznaczone na 
żadne konkretne działania. Z tej kwoty, 
prawie 10  mld  euro nieprzydzielo ­
nych środków finansowych z EFS było 
dostępnych dla grup zadaniowych ds. 
młodzieży w ośmiu państwach człon ­
kowskich o najwyższej stopie bezrobo ­
cia młodzieży (zob.  tabela 1 ).Tabela 1Nieprzydzielone środki z EFS dla grup zadaniowych 
ds. młodzieży w ośmiu państwach członkowskich 
na początku inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. młodzieży”
Państwo członkowskieKwota  
(w mln EUR )Odsetek łącznych nieprzy -
dzielonych środków EFS  
(UE-27 )
Włochy 3 674 16,5%
Hiszpania 2 712 12,2%
Portugalia 1 760 7,9 %
Grecja 1 495 6,7%
Litwa 289 1,3%
Słowacja 39 0,2%
Irlandia 2 0,0%
Łot wa1 0 0,0%
8 państw członkowskich łącznie 9 971 44,8%
Inne państwa członkowskie 12 300 55,2%
Nieprzydzielone środki z EFS 
ogółem22 271 100,0%
1 W przypadku Łotwy nie były dostępne żadne nieprzydzielone środki finansowe z EFS.
Źródło : Szacunki Komisji na koniec 2011 r.
15 Wprowadzenie
Rezultaty inicjatywy 
„Grupy zadaniowe 
ds. młodzieży” 
przedstawione 
przez Komisję
16 
W swoim sprawozdaniu aktualizują ­
cym dla Rady w marcu 2013 r. Komisja 
wskazała, że ukierunkowane inwesty ­
cje z funduszy strukturalnych UE mogą 
mieć silny wpływ na wzrost gospodar ­
czy i zatrudnienie. Celem grup zada ­
niowych była maksymalizacja oddzia ­
ływania funduszy strukturalnych UE 
poprzez skierowanie środków, które 
nadal pozostawały do przydzielenia 
w latach 2007–2013, na projekty bez ­
pośrednio wspierające osoby młode 
i MŚP . W początkowej fazie realizacji 
tej inicjatywy, w 2012 r., oszacowano, 
że w całej UE w okresie budżetowym 
2007–2013 do przydziału pozostawało 
jeszcze około 82 mld euro z unijnych 
funduszy strukturalnych.
17 
Kwota ta obejmowała około 
30 mld euro na rzecz ośmiu państw 
członkowskich, w których utworzono 
grupy zadaniowe. Jak wynika z doku ­
mentu, do początku 2013 r. działal ­
ność grup przyczyniła się do zmobi ­
lizowania w każdym z ośmiu państw 
członkowskich środków finansowych 
w łącznej kwocie 16 mld euro. W do ­
kumencie dodano, że finansowanie to 
miało pomóc około 780 tys. osób mło ­
dych i 55 tys. MŚP , a także wesprzeć 
inne działania wzmacniające wzrost 
gospodarczy.18 
W marcu 2014 r. Komisja przedsta ­
wiła najnowszą publikację na temat 
przekierowania środków z EFS16. Jak 
wynika z tej publikacji, środki finanso ­
we z EFS objęte przeprogramowaniem 
lub realokacją na określone działania 
na rzecz młodzieży wyniosły około 
4,2 mld  euro17, z czego 1,8 mld euro 
przeznaczono na projekty realizowa ­
ne w tym czasie w państwach człon ­
kowskich. Z tego wsparcia skorzy ­
stać mogło 1,2 mln osób młodych 
(zob. pkt 51–56).16 Dyrekcja Generalna Komisji 
Europejskiej ds. Zatrudnienia, 
Spraw Społecznych 
i Włączenia Społecznego, 
„Inicjatywa na rzecz 
zatrudnienia ludzi młodych 
i Europejski Fundusz 
Społeczny, dokument 
tematyczny dotyczący 
Europejskiego Funduszu 
Społecznego”, marzec 2014 r.
17 W podanej przez Komisję 
kwocie środków EFS 
uwzględniono realokację 
włoskich środków krajowych 
na rzecz działań w zakresie 
walki z bezrobociem 
młodzieży, którą umożliwiło 
obniżenie stawki 
współfinansowania krajowego 
w PO wspieranych w ramach 
EFS i EFRR. Uzyskane dzięki 
temu środki finansowe – 
w kwocie ponad 
1,5 mld euro – zostały 
zainwestowane w cykl 
inicjatyw w ramach 
finansowanego ze środków 
krajowych planu działania 
na rzecz spójności. Część 
z tych inicjatyw miała na celu 
pomoc młodym osobom 
bezrobotnym.
16
 Zakres kontroli 
i podejście kontrolne
19 
Podczas kontroli Trybunał ocenił, czy 
przy przekierowaniu finansowania 
z EFS skorzystano z propozycji przy ­
gotowanych w 2012 r. przez grupy 
zadaniowe ds. młodzieży, dotyczących 
sposobów szybszego i skuteczniejsze ­
go osiągnięcia rezultatów korzystnych 
dla młodych bezrobotnych poprzez 
wydatki z EFS. Zakres kontroli był ogra ­
niczony do związanych z EFS działań 
w ramach inicjatywy „Grupy zadanio ­
we ds. młodzieży” i nie obejmował 
środków pochodzących z innych 
źródeł, w tym w szczególności z EFRR. 
Trybunał zbadał, czy:
 ο Komisja, korzystając z dostęp ­
nej wiedzy i informacji na temat 
istniejących inicjatyw i działań na 
rzecz zatrudnienia osób młodych 
finansowanych ze środków EFS lub 
ze swojej wiedzy na temat dobrych 
praktyk stosowanych w innych 
państwach członkowskich, sku ­
tecznie wypełniła swoją funkcję 
doradczą przewidzianą w przed ­
miotowej inicjatywie;
 ο w rezultacie inicjatywy „Grupy 
zadaniowe ds. młodzieży” państwa 
członkowskie przedstawiły wnioski 
dotyczące znaczącego i ukierun ­
kowanego przeprogramowania 
środków finansowych dostęp ­
nych w ramach PO EFS na okres 
2007–2013 (lub realokacji środków 
finansowych w obrębie osi priory ­
tetowej PO) oraz czy wnioski zosta ­
ły ocenione przez Komisję zgodnie 
z celami tej inicjatywy;
 ο Komisja ustanowiła odpowiednie 
mechanizmy sprawozdawczości 
w zakresie działań następczych 
w związku z inicjatywą „Grupy 
zadaniowe ds. młodzieży”.20 
Przeprowadzona przez Trybunał kon ­
trola dotyczyła lat 2012–2014 i skupiała 
się na wkładzie Komisji w tę inicjatywę. 
Kontrola ta objęła w szczególności:
 ο przegląd informacji, którymi 
Komisja dysponowała w 2012 r., 
dotyczących działań EFS na rzecz 
młodych bezrobotnych oraz reali ­
zacji tych działań;
 ο weryfikację przeprogramowa ­
nia, które miało miejsce w ciągu 
12 miesięcy po spotkaniach grup 
zadaniowych ds. młodzieży w od ­
niesieniu do 60 programów ope ­
racyjnych EFS w ośmiu państwach 
członkowskich objętych inicjatywą 
„Grupy zadaniowe ds. młodzie ­
ży”, oraz dokładną analizę zmian 
w próbie ośmiu PO18 i odnośnych 
ocen Komisji;
 ο analizę prowadzonego przez Komi ­
sję monitorowania i sprawozdaw ­
czości w odniesieniu do rezultatów 
grup zadaniowych ds. młodzieży 
do końca 2014 r.
21 
Dowody pozyskano z przeglądów 
dokumentacji i wywiadów z Komi ­
sją, a wśród odnośnych służb Komisji 
zaangażowanych w inicjatywę „Grupy 
zadaniowe ds. młodzieży” przeprowa ­
dzono ankietę dotyczącą finansowania 
z EFS.
22 
W marcu 2015 r. Trybunał opublikował 
pierwsze sprawozdanie dotyczące 
problemu bezrobocia młodzieży, które 
odnosiło się do europejskiej gwarancji 
dla młodzieży19.18 Irlandia: PO Inwestycje 
w zasoby ludzkie; Grecja: PO 
Edukacja i uczenie się przez 
całe życie oraz PO Rozwój 
zasobów ludzkich; Hiszpania: 
PO Nawarra; Włochy: PO 
Sycylia; Litwa: PO Rozwój 
zasobów ludzkich; Portugalia: 
PO Potencjał ludzki oraz 
Słowacja: PO Zatrudnienie 
i włączenie społeczne (zob. 
tabela 1 ).
19 Sprawozdanie specjalne 
Trybunału nr 3/2015 pt. 
„Europejska gwarancja dla 
młodzieży: rozpoczęto 
wdrażanie, lecz wciąż istnieją 
zagrożenia” ( http://eca.
europa.eu ).
17
 Uwagi
Ocena skuteczności 
doradczej roli Komisji
23 
Inicjatywę „Grupy zadaniowe ds. mło ­
dzieży” podjęto oczekując, że Komisja, 
pełniąc rolę doradczą, pomoże orga ­
nom krajowym/regionalnym w ośmiu 
państwach członkowskich w realokacji 
finansowania z EFS na rzecz projektów, 
które przyniosą największe efekty 
w najkrótszym czasie (zob. ramka 1 ). 
Eksperci Komisji mieli za zadanie 
współpracować z władzami krajowymi 
oraz krajowymi partnerami społecz ­
nymi w zakresie działań ukierunko ­
wanych na zwalczanie bezrobocia 
młodzieży.
24 
W związku z tym Trybunał zbadał:
 ο dostępne Komisji informacje na te ­
mat osiągniętych wyników i aspek ­
tów finansowych działań EFS na 
rzecz młodych bezrobotnych; oraz
 ο działania przygotowawcze Komisji 
przed spotkaniami grup zadanio ­
wych ds. młodzieży.
Dostępne informacje na 
temat osiągniętych wyników 
i aspektów finansowych 
w ramach EFS ograniczyły 
skuteczność roli doradczej 
Komisji wobec grup 
zadaniowych ds. młodzieży
Informacje na temat 
osiągniętych wyników
25 
Dostępne Komisji informacje dotyczą ­
ce wyników osiągniętych w ramach 
działań na rzecz zatrudnienia finanso ­
wanych ze środków EFS i wdrażanych 
przez państwa członkowskie pocho ­
dziły z regularnie prowadzonych na poziomie krajowym działań w zakresie 
monitorowania i oceny. Minimalne 
obowiązki sprawozdawcze państw 
członkowskich wobec Komisji okre ­
ślono w rozporządzeniach20. Sprawoz ­
dawczość ta była prowadzona zasad ­
niczo na poziomie osi priorytetowej 
PO. Ponadto Komisja zwróciła się do 
państw członkowskich z wnioskiem 
o doraźne przekazywanie informacji 
na zasadzie dobrowolności.
26 
Za monitorowanie wyników określone ­
go działania lub projektu odpowiadała 
instytucja zarządzająca w państwie 
członkowskim. Komisja na bieżąco 
gromadziła i poddawała przeglądowi 
dane z monitorowania i oceny doty ­
czące poszczególnych państw człon ­
kowskich. W okresie programowania 
2007–2013 państwa członkowskie miały 
dużą swobodę decydowania o sposo ­
bie przekazywania Komisji zbiorczych 
informacji na temat osiągniętych wyni ­
ków. W rozporządzeniu określono tylko 
jeden obowiązkowy typ wskaźnika, tj. 
uzyskane dane na temat uczestników21. 
W odniesieniu do młodzieży od państw 
członkowskich wymagano np. tylko 
monitorowania i corocznego zgłasza ­
nia liczby uczestników korzystających 
ze środków EFS dla osób w wieku od 
15 do 24 lat. W rozporządzeniach nie 
określono wskaźników rezultatu.20 Art. 10 rozporządzenia (WE) 
nr 1081/2006.  
Art. 66–68 rozporządzenia 
Rady (WE) nr 1083/2006.  
Załącznik XVIII do 
rozporządzenia Komisji (WE) 
nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 
2006 r. ustanawiającego 
szczegółowe zasady 
wykonania rozporządzenia 
Rady (WE) nr 1083/2006 
ustanawiającego przepisy 
ogólne dotyczące 
Europejskiego Funduszu 
Rozwoju Regionalnego, 
Europejskiego Funduszu 
Społecznego oraz Funduszu 
Spójności oraz rozporządzenia 
(WE) nr 1080/2006 Parlamentu 
Europejskiego i Rady 
w sprawie Europejskiego 
Funduszu Rozwoju 
Regionalnego (Dz.U. L 371 
z 27.12.2006, s. 1).
21 Załącznik XXIII do 
rozporządzenia Komisji (WE) 
nr 1828/2006.
18 Uwagi
27 
W sprawozdaniu sieci ekspertów ds. 
oceny EFS z 2014 r. dotyczącym głów ­
nych osiągnięć EFS w latach 2007–2013 
stwierdzono również, że na podsta ­
wie istniejących ustaleń nie mają oni 
możliwości uzyskania miarodajnych 
danych o rezultatach interwencji EFS 
w państwach członkowskich22.
28 
Ponadto we wcześniejszych sprawoz ­
daniach Trybunał stwierdził23, że w za ­
kresie jakości i niezawodności informa ­
cji na temat wyników osiągniętych za 
pomocą środków z EFS, które państwa 
członkowskie przekazują Komisji, wy ­
stępują niedociągnięcia. Na podobne 
problemy wskazała Służba Audytu We ­
wnętrznego Komisji w swoim sprawo­
zdaniu dotyczącym systemów pomiaru 
wyników stosowanych przez Dyrekcję 
Generalną ds. Zatrudnienia, Spraw 
Społecznych i Włączenia Społecznego 
z grudnia 2013 r.
29 
Dysponując informacjami z monitoro ­
wania przekazywanymi przez państwa 
członkowskie, Komisja zasadniczo 
nie wiedziała, które działania okaza ­
ły się w przeszłości skuteczne pod 
względem osiągnięcia celu, jakim 
było zapewnienie pracy osobom 
młodym. W konsekwencji Komisja 
nie była w stanie z łatwością określić 
wyciągniętych wniosków czy dobrych 
praktyk (tj. które działania EFS – 
o stwierdzonej w przeszłości skutecz ­
ności – można szybko wdrożyć wraz 
z przeprogramowaniem lub bez niego 
oraz które z istniejących działań należy 
dostosować, ponieważ nie spełniają 
swojej roli lub nie są priorytetowe).Uzupełniająca ankieta doraźna
30 
W 2010 r. Komisja podjęła działanie 
mające na celu przeanalizowanie  „z 
państwami członkowskimi interwencji 
EFS ukierunkowanych na młodzież 
oraz podniesienie świadomości i mak ­
symalnego wykorzystania potencjału 
EFS w celu wsparcia młodych ludzi”24. 
Działanie to zmierzało do określenia 
dobrych praktyk w zakresie efektyw ­
nego wykorzystania środków finan ­
sowych z EFS w celu poprawy szans 
ludzi młodych na zatrudnienie oraz do 
szerszego zastosowania takich praktyk 
w programach państw członkowskich 
(zob. pkt 25).
31 
W tym celu Komisja przeprowadziła 
ankietę we wszystkich instytucjach 
zarządzających środkami EFS we 
wszystkich państwach członkowskich. 
Na podstawie otrzymanych odpowie ­
dzi Komisja sporządziła sprawozdanie, 
które zdefiniowała jako „pierwszy 
krok ku określeniu niektórych działań 
i sposobów podejścia rozwijanych 
w ramach EFS, zapewniających oso ­
bom młodym skuteczne wsparcie 
w uzyskaniu odpowiedniego wykształ ­
cenia i szkolenia oraz w znalezieniu 
pracy i w odgrywaniu aktywnej roli 
w społeczeństwie25.”22 W sprawozdaniu sieci 
ekspertów ds. oceny EFS 
z 2014 r. dotyczącym 
głównych osiągnięć EFS 
w okresie 2007–2013 
stwierdzono, że „chociaż dla 
każdego państwa 
członkowskiego dostępne są 
kompleksowe dane na temat 
produktów, w odniesieniu do 
rezultatów sytuacja jest 
zdecydowanie mniej 
korzystna. Nawet 
w przypadku trzech głównych 
rezultatów – liczby osób 
rozpoczynających pracę, 
osiągniętych kwalifikacji 
i samozatrudnienia – 
niemożliwe było uzyskanie 
spójnych liczb bezwzględnych 
dla szeregu państw 
członkowskich. W przypadku 
braku liczb bezwzględnych 
niemożliwe jest zagregowanie 
danych liczbowych z różnych 
państw członkowskich 
w odniesieniu do rezultatów 
związanych z interwencjami 
wspieranymi z EFS” (pkt 5 
streszczenia) .
23 Sprawozdania specjalne 
Trybunału Obrachunkowego 
nr 3/2000, nr 12/2001, 
nr 1/2006, nr 17/2009 
i nr 25/2012  
(http://eca.europa.eu ).
24 COM(2010) 477 final z dnia 
15 września 2010 r. „Mobilna 
młodzież” – Inicjatywa na 
rzecz uwolnienia potencjału 
młodzieży ku inteligentnemu, 
trwałemu i sprzyjającemu 
włączeniu społecznemu 
wzrostowi gospodarczemu 
w Unii Europejskiej, s. 16.
25 Dyrekcja Generalna Komisji 
Europejskiej ds. Zatrudnienia, 
Spraw Społecznych 
i Włączenia Społecznego 
„Europejski Fundusz 
Społeczny: Zapewnić 
młodzieży lepszy start 
w życiu”, grudzień 2011 r.
19 Uwagi
32 
Sprawozdanie to ma charakter infor ­
macyjny i zawiera liczne przykłady 
środków wdrażanych w różnych pań ­
stwach członkowskich. W sprawozda ­
niu tym brakuje jednak analizy, które 
działania EFS powinny zostać uznane 
za dobre praktyki. W szczególności nie 
ma w nim odniesienia do skuteczności 
i wydajności interwencji pod wzglę ­
dem faktycznie osiągniętych mierzal ­
nych rezultatów dla osób młodych.
33 
Sprawozdanie obejmuje także za ­
łączniki zawierające przegląd środ ­
ków finansowych przydzielonych na 
różne programy operacyjne oraz ich 
realizacji, a także liczby uczestników. 
Państwa członkowskie przedstawiły te 
informacje na zasadzie dobrowolności. 
Zastrzeżenie Komisji co do tego, że 
„dane te nie są ani kompleksowe, ani 
porównywalne”, wskazuje na  słabość 
udostępnianych Komisji danych 
tego typu na temat wdrażania EFS 
(zob. pkt 25–29).
Informacje finansowe
34 
Aby umożliwić funkcjonowanie 
poszczególnych grup zadaniowych 
ds. młodzieży, Komisja powinna była 
dysponować szczegółowym przeglą ­
dem kwot potencjalnie dostępnych na 
przeprogramowanie lub realokację na 
rzecz możliwości zatrudnienia osób 
młodych. W związku z tym Trybunał 
ocenił zakres, w jakim takie informa ­
cje były dostępne i czy ułatwiły one 
Komisji przygotowanie spotkań grup 
zadaniowych ds. młodzieży. Komisja 
nie miała łatwego dostępu do tego 
rodzaju informacji i tym samym mu ­
siała ustalić dane szacunkowe w po ­
rozumieniu z odnośnymi państwami 
członkowskimi.35 
W odniesieniu do informacji finanso ­
wych jedna z trudności związana jest 
z faktem, że system monitorowania 
finansowego EFS na okres progra ­
mowania 2007–2013 nie umożliwia 
bezpośredniego łączenia finansowania 
z określonymi grupami docelowymi 
(takimi jak młode osoby bezrobotne). 
Kategorie wydatków przewidzianych 
ramami prawnymi określono odpo ­
wiednio do typów interwencji, takich 
jak „wdrażanie aktywnych i zapobie ­
gawczych działań na rynku pracy”, za ­
miast klasyfikowania ich według grup 
docelowych takich jak np. „młodzież” 
czy „starsi pracownicy”26.
36 
Informacje o finansowaniu z EFS 
potencjalnie dostępnym na potrze ­
by przeprogramowania/realokacji są 
monitorowane na poziomie krajowym 
przez instytucje zarządzające. Komisja 
uzgodniła jednak z państwami człon ­
kowskimi w technicznej grupie robo ­
czej ds. EFS, że będą one dobrowolnie 
przekazywać co kwartał informacje na 
temat wykonania budżetu dla każde ­
go PO. Kontrola Trybunału wykazała, 
że owa kwartalna sprawozdawczość 
finansowa nie była zharmonizowana: 
państwa członkowskie prowadziły 
bowiem sprawozdawczość na pod ­
stawie krajowych definicji terminów 
„nieprzydzielone” czy „niezaangażo ­
wane”, które opierały się na różnych 
praktykach księgowych w państwach 
członkowskich. W konsekwencji Ko ­
misja nie zawsze dysponowała najbar ­
dziej precyzyjnymi danymi na temat 
realizacji finansowej.26 Załącznik IV do 
rozporządzenia Rady (WE) 
nr 1083/2006.
20 Uwagi
37 
Pod tym względem w przypadku Sło ­
wacji Trybunał stwierdził poważne roz ­
bieżności między zbiorczymi danymi 
szacunkowymi opublikowanymi przez 
Komisję w odniesieniu do nieprzydzie ­
lonych funduszy a danymi wykorzysta ­
nymi w kontekście grup zadaniowych 
ds. młodzieży (zob. ramka 2 ).
Efektem działań 
przygotowawczych Komisji 
były ogólnikowe arkusze 
informacyjne dotyczące 
poszczególnych krajów
38 
W lutym 2012 r. Komisja ogłosiła, że 
jej eksperci byli „gotowi  do pracy na 
miejscu, z uwzględnieniem szczegól ­
nych uwarunkowań i potrzeb każdego 
kraju”27. Trybunał ocenił, czy w ramach 
nadzoru nad politykami zatrudnienia 
państw członkowskich Komisja prze ­
prowadziła następujące czynności 
przed spotkaniami grup zadaniowych 
ds. młodzieży z organami krajowymi:
 ο przeanalizowała potrzeby określo ­
nych grup młodzieży wchodzących 
na rynek pracy lub wyzwania, 
przed którymi stoją takie grupy;
 ο zbadała wymogi pracodawców 
dotyczące bieżących i przyszłych 
umiejętności28;
 ο określiła, jak interwencje EFS mogą 
przyczyniać się do zaspokojenia 
niektórych z tych potrzeb; oraz ο przeanalizowała potencjalne zmia ­
ny w realizacji programów (takie 
jak zmiany w kryteriach kwalifiko ­
walności i doboru) poprawiające 
skuteczność działań finansowa ­
nych ze środków EFS.
39 
Z myślą o skutecznym przygotowa ­
niu się do spotkań grup zadaniowych 
ds. młodzieży Sekretariat Generalny 
Komisji opracował szablon (arkusz 
informacyjny kraju), który rozesłano do 
wypełnienia przez wszystkie dyrekcje 
generalne (DG), które miały być zaan ­
gażowane w działalność grup zada ­
niowych ds. młodzieży (zob. ramka 1 ). 
W tym kontekście Dyrekcji Generalnej 
ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych 
i Włączenia Społecznego powierzono 
zadanie przedstawienia analizy głów ­
nych przyczyn wysokiego bezrobocia 
młodzieży dla każdego z ośmiu państw 
członkowskich oraz dla grup mło ­
dzieży szczególnie dotkniętych tym 
zjawiskiem. Do dyrekcji tej zwrócono 
się także o zbadanie potrzeby przekie ­
rowania finansowania dostępnego do 
celów młodzieży w kontekście reali ­
zacji programów operacyjnych EFS, 
o określenie, które krótkoterminowe 
działania finansowanie ze środków EFS 
mogą być pomocne, oraz o przeanali ­
zowanie możliwości szybkiej realizacji. 
Wypełnione arkusze informacyjne 
dotyczące poszczególnych krajów 
zostały skonsolidowane przez Sekre ­
tariat Generalny i wysłane do państw 
członkowskich przed spotkaniem.
Przykład niezgodności w przedstawionych informacjach dotyczących dostępnych 
środków finansowych
W listopadzie 2011 r. w odniesieniu do Słowacji Komisja oszacowała, że dostępnych jest 39 mln euro środków 
finansowych z EFS, natomiast w lutym 2012 r. podczas wizyty Komisji w tym państwie członkowskim stwier ­
dzono, że dostępnych jest 422 mln euro środków finansowych z EFS. Ze względu na opóźnienia występujące 
w systemie sprawozdawczości zawyżone oszacowania są zrozumiałe, nie dotyczy to jednak niższych wartości.Ramka 227 COM MEMO 12/100, 
14 lutego 2012 r.
28 Np. korzystając 
z systematycznych ocen 
regularnie prowadzonych na 
poziomie UE przez Europejskie 
Centrum Rozwoju Kształcenia 
Zawodowego (Cedefop) 
dotyczących średnio ­ 
i długoterminowych prognoz 
w zakresie umiejętności, 
w podziale według sektorów, 
zawodów, poziomu 
kwalifikacji i krajów 
lub bieżących badań 
Międzynarodowej Organizacji 
Pracy i Europejskiej Fundacji 
na rzecz Poprawy Warunków 
Życia i Pracy (Eurofound).
21 Uwagi
40 
Przeprowadzona przez Trybunał 
analiza arkuszy informacyjnych krajów 
wykazała, że zapewniały one ogólny 
przegląd przyczyn wysokiego bezro ­
bocia na poziomie państw członkow ­
skich (np. niestabilność zatrudnienia ze 
względu na segmentację rynku pracy, 
wczesne kończenie nauki, bezrobocie 
długotrwałe wśród młodzieży, niedo ­
pasowanie umiejętności, brak wolnych 
miejsc pracy ze względu na wyższą 
stopę bezrobocia, kryzys gospodarczy 
itp.). W swoich arkuszach informacyj ­
nych dotyczących poszczególnych 
krajów Komisja w pewnej mierze 
określiła grupy młodzieży szczególnie 
dotknięte bezrobociem, według wieku 
i częściowo według wykształcenia (tj. 
„o niższych kwalifikacjach”). Mimo że 
standardowy pomiar bezrobocia mło ­
dzieży przeprowadzany przez Eurostat 
obejmuje populację w przedziale wie ­
kowym od 15 do 24 roku życia, Trybu ­
nał stwierdził, że analizy zamieszczone 
w poszczególnych arkuszach informa ­
cyjnych cechowały się zróżnicowanym 
poziomem szczegółowości i niewielką 
jednolitością w kwestii przedziału 
wiekowego, w którym mieszczą się 
„osoby młode”29. Ponadto analizy nie 
uwzględniały, w jakiej skali problem 
dotykał osób młodych zależnie od płci, 
lokalizacji geograficznej lub czynnika 
stawiającego je w niekorzystnym poło ­
żeniu (np. imigranci, marginalizowane 
mniejszości itp.).
41 
Ponadto przygotowane przez Komi ­
sję arkusze informacyjne dotyczące 
poszczególnych krajów nie zawierały 
analizy tendencji w zakresie kwalifika ­
cji i potrzeb rynku pracy według kraju 
i sektora, mimo że dobre zrozumienie 
potrzeb pracodawców ma podstawo ­
we znaczenie dla ograniczenia niedo ­
pasowania umiejętności. Analiza sekto ­
rów, w ramach których może wzrosnąć 
popyt na pracę, mogłaby być szcze ­
gólnie przydatna w sytuacji, w której 
wysokiemu bezrobociu towarzyszą 
coraz większe trudności z obsadza ­
niem wolnych stanowisk, tak jak miało to miejsce w państwach członkowskich 
UE od 2010 r. Tego rodzaju analiza uła ­
twiłaby ukierunkowanie szkoleń na te 
sektory, które mogą zapewnić większą 
liczbę miejsc pracy30.
42 
Co więcej, kontrola Trybunału wyka ­
zała, że w analizach opracowanych 
przez Komisję w celu uszczegółowie ­
nia arkuszy informacyjnych znalazły 
się ogólnikowe stwierdzenia, takie jak 
„musimy pilnie rozwijać umiejętności, 
które są lub będą potrzebne na rynku 
pracy”31 bądź „szkolenie powinno być 
ściśle powiązane zarówno z bieżącymi, 
jak i średnioterminowymi potrzebami 
rynku pracy w priorytetowych sekto ­
rach gospodarki”32.
43 
W odniesieniu do krótkoterminowych 
działań na rzecz walki z bezrobociem 
młodzieży, które mogłyby być wspie ­
rane przez EFS, Trybunał zauważył, że 
arkusze informacyjne dotyczące po ­
szczególnych krajów są bardzo ogól ­
nikowe i nie określają żadnych ram 
czasowych. Mogłyby odnosić się do 
dowolnego państwa członkowskiego, 
zwłaszcza w kontekście braku szcze ­
gółowej analizy potrzeb rynku pracy 
(zob. ramka 3 ).29 Przykładowo w przypadku 
Irlandii z arkusza 
informacyjnego wynikało, 
że osoby młode najbardziej 
dotknięte bezrobociem to 
osoby poniżej 35 roku życia 
(bez wykształcenia wyższego), 
w arkuszu informacyjnym 
dotyczącym Hiszpanii była 
mowa o działaniach 
finansowanych ze środków 
EFS skierowanych do osób 
bezrobotnych, które skończyły 
25 lat, a w arkuszu 
informacyjnym dotyczącym 
Portugalii było odniesienie do 
osób w przedziale wiekowym 
od 25 do 29 lat.
30 Sporządzona przez Eurostat 
analiza danych dotyczących 
zatrudnienia wskazuje na 
odwrotną zależność między 
stopą bezrobocia a wolnymi 
miejscami pracy, co dobrze 
ilustruje funkcje dopasowania 
miejsc pracy (krzywa 
Beveridge’a). Zjawisko to 
występowało w państwach 
członkowskich UE ­27 do 
pierwszego kwartału 2010 r. 
W późniejszym okresie wzrost 
liczby wolnych miejsc pracy 
nie miał żadnego wpływu na 
stopę bezrobocia. Źródło: 
Eurostat, „Niedopasowanie 
umiejętności i mobilność 
pracowników” (28.5.2013 r.).
31 Dokumenty wewnętrzne 
Dyrekcji Generalnej 
ds. Zatrudnienia, Spraw 
Społecznych i Włączenia 
Społecznego: Projekt 
dokumentu roboczego 
dotyczącego inicjatywy 
„Szanse dla młodzieży” 
(8 lutego 2012 r.); 
„Modernizacja publicznych 
służb zatrudnienia i aktywna 
polityka rynku pracy 
w Hiszpanii” (październik 
2011 r., s. 9).
32 „Ocena działań 
zorientowanych na młodzież 
na Łotwie”, dokument 
przedstawiony Trybunałowi 
w kontekście przedmiotowej 
kontroli przez Dyrekcję 
Generalną ds. Zatrudnienia, 
Spraw Społecznych 
i Włączenia Społecznego.
22 Uwagi
44 
O ile arkusze informacyjne dotyczące 
poszczególnych krajów rzeczywi ­
ście wskazywały grupy młodzieży 
szczególnie dotknięte bezrobociem, 
proponowane w nich interwencje ze 
środków EFS nie zawsze były ukierun ­
kowane konkretnie na te grupy. Przy ­
kładowo we Włoszech stwierdzono, że 
w szczególnie trudnej sytuacji znajdują 
się osoby młode z „wyższym i średnim 
wykształceniem”. Niemniej jednak 
główna inicjatywa wskazana w arkuszu 
informacyjnym obejmowała przepro ­
gramowanie dostępnych funduszy 
z regionalnych PO EFS (311 mln euro 
na 2012 r.) na krajowy PO poświęcony 
edukacji, dotyczący głównie szkół 
podstawowych i średnich. Wybór 
ten podyktowany był głównie chęcią 
zapewnienia maksymalnej absorpcji 
środków finansowych. Jako możliwe 
interwencje zasugerowano także umo ­
wy o przyuczenie do zawodu i mecha ­
nizmy ulg podatkowych, bez żadnych 
dowodów na to, że byłyby to najlepsze 
instrumenty do zastosowania we Wło ­
szech w odniesieniu do osób z wyso ­
kimi kwalifikacjami, biorąc pod uwagę 
sytuację na rynku pracy.Wyniki inicjatywy „Grupy 
zadaniowe ds. młodzieży”
45 
W celu oceny wyników inicjatywy 
„Grupy zadaniowe ds. młodzieży” Try ­
bunał zbadał, czy:
 ο spotkania grup zadaniowych ds. 
młodzieży zaowocowały konkret ­
nymi wnioskami dotyczącymi 
wdrożenia szybszych i skuteczniej ­
szych działań finansowanych ze 
środków EFS obniżających poziom 
bezrobocia młodzieży;
 ο istnieją oszacowania kwot środków 
finansowych z EFS objętych prze ­
programowaniem lub realokacją 
w efekcie spotkań grup zadanio ­
wych ds. młodzieży;
 ο Komisja oceniła skuteczność zmian 
w PO proponowanych przez pań ­
stwa członkowskie w następstwie 
spotkań grup zadaniowych ds. 
młodzieży;
 ο państwa członkowskie zastosowały 
się do wezwania Komisji dotyczące ­
go opracowania planów działania 
na rzecz młodzieży zgodnie z wy ­
nikiem spotkań grup zadaniowych 
ds. młodzieży oraz czy w krajowych 
programach reform w następstwie 
tych spotkań znalazły się odniesie ­
nia do oczekiwanych rezultatów 
przeprogramowania EFS i realokacji.Przykłady ogólnych działań wymienionych w arkuszach informacyjnych 
dotyczących poszczególnych krajów
Komisja zasugerowała, że Irlandia powinna „wzmocnić ukierunkowane aktywne polityki rynku pracy na rzecz 
młodzieży, kładąc nacisk na precyzyjnie dostosowane działania w zakresie poradnictwa zawodowego, doradz ­
twa i poszukiwania pracy”, „interweniować szybko poprzez oferowanie dalszej edukacji, szkoleń/przekwalifiko ­
wania lub działań aktywizujących…” czy też „przyspieszyć zmiany na rynku pracy z korzyścią dla osób młodych ”.
W przypadku Portugalii zasugerowano działania koncentrujące się na młodych osobach bezrobotnych, takie 
jak „praktyki zawodowe, przekwalifikowanie i wytyczne w odniesieniu do obszarów/zawodów, na które istnie ­
je zapotrzebowanie na rynku pracy”.Ramka 3
23 Uwagi
Na spotkaniach grup 
zadaniowych ds. młodzieży 
przedstawiono 
ogólne propozycje 
przeprogramowania EFS 
i realokacji
46 
Po spotkaniach grup zadaniowych 
ds. młodzieży, które odbyły się w lu ­
tym 2012 r., Komisja podsumowała 
przedstawione propozycje dotyczące 
przeprogramowania EFS i realokacji 
budżetowej we wnioskach (zwanych 
wnioskami operacyjnymi) przygoto ­
wanych przez Sekretariat Generalny 
i formalnie przekazała je państwom 
członkowskim.
47 
Przeprowadzona przez Trybunał ana ­
liza sprawozdań Dyrekcji Generalnej 
ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych 
i Włączenia Społecznego dotyczących 
spotkań grup zadaniowych ds. mło ­
dzieży oraz wniosków operacyjnych 
Sekretariatu Generalnego pokazuje, że w przypadku siedmiu z ośmiu państw 
członkowskich uczestnicy ogólnie 
przedyskutowali możliwe warianty 
redystrybucji środków finansowych 
z EFS. W praktyce nie określili jednak 
sposobów skuteczniejszego wykorzy ­
stania istniejących instrumentów/pro ­
gramów do walki z bezrobociem mło ­
dzieży. Oto przykłady wyników tych 
dyskusji odnotowane przez Komisję: 
„można rozważyć dodatkowe określe ­
nie priorytetów w zakresie przeprogra ­
mowania w celu położenia większego 
nacisku na kwestię bezrobocia mło ­
dzieży oraz wsparcia MŚP” (Włochy)33 
lub „władze rozważą pomysł finanso ­
wania dodatkowych staży w progra ­
mach Leonardo/Erasmus w ramach PO 
EFS” oraz „rozważą możliwe projekty 
pilotażowe w dziedzinie dwutorowego 
szkolenia zawodowego” (Hiszpania)34.
48 
Spotkanie grupy zadaniowej ds. mło ­
dzieży z władzami litewskimi można 
uznać za przykład dobrej praktyki 
w porównaniu z ogólnie przyjętym 
podejściem (zob. ramka 4 ).
Szczegółowe propozycje we wnioskach operacyjnych ze spotkania grupy 
zadaniowej ds. młodzieży na Litwie
We wnioskach operacyjnych ze spotkania grupy zadaniowej ds. młodzieży na Litwie wskazano konkretne dzia ­
łania mające poprawić sytuację młodych bezrobotnych poprzez zmianę ukierunkowania dostępnych środków 
finansowych z EFS w krótkim terminie. Do działań tych należały m.in.:
 οprzedłużenie projektu „Bądź aktywny na rynku pracy”, zakończonego w styczniu 2012 r., w celu objęcia 
nim dodatkowych 6 ­10 tys. młodych osób w latach 2012 ­2013 (zapotrzebowanie na dodatkowe finanso ­
wanie z EFS oszacowano na 6–10 mln euro). Skuteczność projektu oceniono pozytywnie, ponad połowa 
uczestników znalazła stałe zatrudnienie;
 οprzyspieszenie wdrażania funduszu promocji przedsiębiorczości poprzez udzielenie kolejnych 400 poży ­
czek i przeszkolenie dodatkowego 1 tys. osób młodych (dodatkowo potrzebne finansowanie z EFS oszaco ­
wano na 3 mln euro). Prawie połowę uczestników stanowiły osoby w wieku poniżej 29 lat.Ramka 433 Dyrekcja Generalna ds. 
Zatrudnienia, Spraw 
Społecznych i Włączenia 
Społecznego, Sprawozdanie 
z wizyty dotyczącej grup 
zadaniowych ds. młodzieży na 
spotkaniu w dniu 22 lutego 
2012 r. we Włoszech.
34 Wnioski operacyjne 
Sekretariatu Generalnego 
przesłane stałemu 
przedstawicielowi Hiszpanii 
przy UE dnia 14 maja 2012 r.
24 Uwagi
49 
We wnioskach operacyjnych Sekre ­
tariatu Generalnego podkreślono 
potrzebę rozwinięcia lub rozszerzenia 
istniejących działań, nie wyjaśniono 
jednak w stopniu wystarczającym, 
jak można poprawić ich skuteczność. 
Przykładowo we wnioskach operacyj ­
nych dotyczących Grecji wymienio ­
no następujące działania: „bardziej 
skuteczna realizacja nowej krajowej 
strategii na rzecz uczenia się przez 
całe życie, wzmocnienie systemów 
kształcenia i szkolenia zawodowego 
oraz przyuczania do zawodu…”35, nie 
określono jednak, w jaki sposób działa ­
nia te można usprawnić w porównaniu 
z wcześniejszym okresem, aby pomóc 
młodym osobom w przezwyciężeniu 
konkretnych barier, które napotykają 
wchodząc na rynek pracy.
50 
Zaproponowano rozszerzenie niektó ­
rych z istniejących działań, ponieważ 
zapewniały one szybką realizację pod 
względem absorpcji środków finan ­
sowych, bez omawiania czy oceny ich 
skuteczności we wcześniejszym okre ­
sie pod względem rezultatów (np. licz ­
ba ostatecznych beneficjentów znaj ­
dujących zatrudnienie po interwencji 
EFS). Ponadto przeprowadzona przez 
Trybunał analiza wykazała, że podczas 
tych spotkań Komisja nie zapewniła 
państwom członkowskim wytycznych 
technicznych dotyczących sposobów 
poprawy ukierunkowania środków fi ­
nansowych w ramach realizacji PO (np. 
poprzez lepsze zdefiniowanie zakresu 
działań, publikację specjalnych zapro ­
szeń do składania ofert z uwzględnie ­
niem konkretnych kryteriów wyboru, 
dopasowanych do potrzeb docelo ­
wych grup osób młodych itp.).Grupy zadaniowe 
ds. młodzieży doprowadziły 
do przeprogramowania 
EFS lub realokacji środków 
finansowych w jego ramach, 
lecz podanie ich łącznej 
wartości jest trudne
51 
Oceniając wyniki grup zadaniowych 
ds. młodzieży pod względem przekie ­
rowania środków finansowych z EFS 
na działania zmierzające do obniżenia 
stopy bezrobocia młodzieży, Trybu ­
nał wziął pod uwagę dwa konkretne 
aspekty: formalne przeprogramowanie 
EFS (zatwierdzone decyzją Komisji) 
i proces realokacji budżetowej w ra ­
mach osi priorytetowej istniejącego 
PO. W celu oszacowania całkowitej 
kwoty objętej przeprogramowaniem 
EFS/realokacją w związku z inicjaty ­
wą „Grupy zadaniowe ds. młodzieży” 
Trybunał dokonał przeglądu informacji 
finansowych przedstawionych przez 
Komisję w 2015 r., dotyczących wszyst ­
kich odnośnych 60 PO EFS. Trybunał 
szczegółowo przeanalizował zakres 
przeprogramowania dla próby ośmiu 
PO EFS.
52 
Analiza ta wykazała, że po mających 
miejsce w lutym 2012 r. spotkaniach 
grup zadaniowych ds. młodzieży 
nastąpiło przeprogramowanie EFS. 
Między lutym 2012 r. a marcem 2013 r. 
przeprogramowano w sumie 36 z 60 
PO EFS w ośmiu państwach członkow ­
skich. W przypadku ośmiu PO szczegó ­
łowo zbadanych przez Trybunał środki 
finansowe z EFS objęte przeprogramo ­
waniem z myślą o osiągnięciu szybkich 
rezultatów w zakresie zwalczania 
bezrobocia młodzieży wyniosły, jak 
potwierdziła Komisja, 337  mln  euro.35 Wnioski operacyjne 
Sekretariatu Generalnego 
przesłane stałemu 
przedstawicielowi Grecji 
przy UE dnia 14 maja 2012 r.
25 Uwagi
53 
Przedstawienie dokładnej łącznej kwo ­
ty środków objętych przeprogramowa ­
niem EFS lub realokacją w odniesieniu 
do grup zadaniowych ds. młodzieży 
jest trudne, gdyż takie zmiany mogły 
nie być konsekwencją odnośnych 
spotkań, lecz mieć inne przyczyny. Jak 
wynika z informacji przekazanych Ko ­
misji przez państwa członkowskie, do 
czerwca 2013 r. inicjatywa „Grupy za ­
daniowe ds. młodzieży” doprowadziła 
do przeprogramowania lub realokacji 
około 1 915 mln euro środków finan ­
sowych z EFS w odnośnych państwach 
członkowskich z wyjątkiem Łotwy 
(zob. tabela 2 ). Odpowiada to 19,2% 
z 9 971 mln euro początkowo do ­
stępnych nieprzydzielonych środków 
finansowych z EFS dla ośmiu państw 
członkowskich.54 
Ponadto Trybunał stwierdził, że in ­
formacje te nie są precyzyjne, przy ­
najmniej w odniesieniu do Włoch. 
W przypadku tego kraju całkowita 
podana kwota objęta realokacją, wy ­
nosząca 557 mln euro, obejmuje kwotę 
27 mln  euro dotyczącą regionalnego 
PO EFS we Włoszech (Apulia), która 
w rzeczywistości została objęta prze ­
programowaniem i jako taka została 
zgłoszona jako część łącznej kwoty 
przeprogramowania (tj. 131  mln  euro).Tabela 2Kwoty EFS objęte przeprogramowaniem i realokacją w wyniku działalności 
grup zadaniowych ds. młodzieży do czerwca 2013 r. zgłoszone przez Komisję
Państwo 
członkowskieLiczba PO 
finanso -
wanych ze 
środków 
EFSŚrodki z EFS przed utworzeniem 
grup zadaniowych ds. młodzieży 
(koniec 2011 r.)Środki z EFS zmobilizowane na działania na rzecz zatrudnienia młodzieży 
w wyniku utworzenia grup zadaniowych ds. młodzieży
Środki z EFS 
ogółem1 
 (w mln EUR)Nieprzydzielone 
środki z EFS wg 
Komisji  
(w mln EUR)Przeprogramowane 
środki z EFS wg 
Komisji  
(w mln EUR)Środki z EFS objęte 
realokacją wg 
Komisji  
(w mln EUR)Ogółem3 
(w mln EUR)Udział w środ -
kach z EFS 
ogółem(3/1)
Irlandia11 375 2 25 25 6,7%
Grecja 4 4 364 1 495 466 466 10,7%
Hiszpania 22 8 057 2 712 491 491 6,1%
Włochy224 6 931 3 674 131 557 688 9,9%
Łotwa 1 583 0 0 0 0 0,0%
Litwa 2 1 028 289 27 27 2,6%
Portugalia 4 6 845 1 760 143 143 2,1%
Słowacja32 1 500 39 75 0 75 5,0%
OGÓŁEM 60 29 683 9 971 1 915 6,5%
1 W przypadku Irlandii o realokację 25 mln euro wystąpiono już w grudniu 2011 r., tj. przed inicjatywą „Grupy zadaniowe ds. młodzieży”.
2 We Włoszech zgłoszona kwota realokacji obejmuje 27 mln euro z PO Apulia, które w rzeczywistości zostały objęte przeprogramowaniem 
i zgłoszone jako część kwoty przeprogramowania (zob. pkt 54).
3 W przypadku Słowacji okazało się, że podana przez Komisję kwota 39 mln euro nieprzydzielonych funduszy jest niedoszacowana; później 
wyszło na jaw, że dostępnych jest w rzeczywistości 422 mln euro (zob. ramka 2 ).
Źródło : Obliczenia Trybunału na podstawie systemu zarządzania funduszami w UE (SFC2007) i danych przedstawionych przez Komisję.
26 Uwagi
55 
Komisja nie była w stanie przedsta ­
wić podziału na kwoty z EFS objęte 
przeprogramowaniem i realokacją dla 
pięciu z ośmiu państw członkowskich. 
W przypadku PO włączonych do próby 
Komisja była w stanie przedstawić 
informacje tylko dla PO EFS w dwóch 
państwach członkowskich: dla grec ­
kiego PO Edukacja i uczenie się przez 
całe życie (około 24 mln euro związane 
z nowymi działaniami na rzecz mło ­
dzieży) i dla litewskiego PO Rozwój 
zasobów ludzkich (około 29 mln euro).56 
W marcu 2014 r. Komisja przedsta ­
wiła najnowszą publikację na temat 
przekierowania środków z EFS36. Jak 
wynika z tej publikacji, środki finanso ­
we z EFS objęte przeprogramowaniem 
lub realokacją na określone działania 
na rzecz młodzieży wyniosły około 
4,2 mld  euro37, z czego 1,8 mld euro 
przeznaczono na projekty realizowa ­
ne w tym czasie w państwach człon ­
kowskich. Z tego wsparcia skorzystać 
mogło 1,2 mln młodych osób. Trybunał 
nie był w stanie potwierdzić popraw ­
ności tych danych.
57 
W 2014 r. stopa bezrobocia młodzieży 
(od 15 do 24 roku życia) w UE spa ­
dła do nieco ponad 22% (zob. pkt 1). 
Zmiany tendencji w zakresie bezro ­
bocia młodzieży w ośmiu państwach 
członkowskich objętych inicjatywą 
„Grupy zadaniowe ds. młodzieży” 
przedstawiono poniżej (zob. wykres 3 ). 
Niemniej jednak nie udało się ustalić 
bezpośredniego związku między tymi 
tendencjami a działalnością grup zada ­
niowych ds. młodzieży.Wykres 3
2014 r. 2013 r. 2012 r. 2011 r. 2010 r. 2009 r. 2008 r.60%
50%
40%
30%
20%
10%Irlandia
GrecjaHiszpaniaWłochyŁotwaLitwa
Portugalia
Słowacja
Źródło : Eurostat; Bezrobocie ogółem – seria badań aktywności ekonomicznej ludności – Stopa bezrobocia według płci, wieku i obywatelstwa (%).Stopy bezrobocia młodzieży w wieku 15–24 lat w państwach członkowskich 
objętych inicjatywą „Grupy zadaniowe ds. młodzieży” w latach 2008–201436 Dyrekcja Generalna Komisji 
Europejskiej ds. Zatrudnienia, 
Spraw Społecznych 
i Włączenia Społecznego, 
„Inicjatywa na rzecz 
zatrudnienia ludzi młodych 
i Europejski Fundusz 
Społeczny, dokument 
tematyczny dotyczący 
Europejskiego Funduszu 
Społecznego”, marzec 2014 r.
37 W podanej przez Komisję 
kwocie środków EFS 
uwzględniono realokację 
włoskich środków krajowych 
na rzecz działań w zakresie 
walki z bezrobociem 
młodzieży, którą umożliwiło 
obniżenie stawki 
współfinansowania krajowego 
w PO wspieranych w ramach 
EFS i EFRR. Uzyskane dzięki 
temu środki finansowe – 
w kwocie wynoszącej ponad 
1,5 mld euro –zostały 
zainwestowane w cykl 
inicjatyw w ramach 
finansowanego ze środków 
krajowych planu działania na 
rzecz spójności. Część z tych 
inicjatyw miała na celu pomoc 
osobom młodym 
i bezrobotnym.
27 Uwagi
Przeprowadzane przez 
Komisję oceny zmian w PO 
EFS proponowanych przez 
państwa członkowskie 
skupiały się głównie 
na aspektach budżetowych
58 
Proponując zmiany w PO państwa 
członkowskie mają obowiązek przed ­
stawienia analizy prezentującej 
powody zmian, a także spodziewane 
oddziaływanie takich zmian38. W celu 
zapewnienia, by środki unijne były 
wykorzystywane w sposób oszczędny, 
wydajny i skuteczny, państwa człon ­
kowskie powinny wyjaśnić również 
zamierzone efekty zmian pod wzglę ­
dem ich skuteczności i efektywności 
w osiąganiu rezultatów w odniesieniu 
do celów PO i UE.
59 
W komunikacie dotyczącym inicjaty ­
wy „Grupy zadaniowe ds. młodzieży” 
Komisja stwierdziła, ze „przeprogramo ­
wanie musi zostać dokonane w poro ­
zumieniu między Komisją Europejską 
a każdym z ośmiu państw członkow ­
skich; będzie to głównym celem grup 
zadaniowych”39. W tym kontekście 
związane z EFS prace Komisji pole ­
gały w szczególności na weryfikacji, 
w jaki sposób w praktyce wsparcie 
walki z bezrobociem młodzieży w tych 
państwach członkowskich może zostać 
przyspieszone lub przekierowane ku 
interwencjom przynoszącym/mogą ­
cym przynosić szybsze efekty niż inne 
i mającym niezbędne oddziaływanie.60 
Przeprowadzona przez Trybunał anali ­
za dostępnej dokumentacji dotyczącej 
ośmiu włączonych do próby PO finan ­
sowanych ze środków EFS wskazuje 
jednak, że Komisja w swojej ocenie 
skupiła się głównie na aspektach bu ­
dżetowych (np. unikanie potencjalne ­
go ryzyka automatycznego umorzenia 
przydzielonych środków, przyspiesze ­
nie powolnej realizacji finansowej PO 
itp.) raczej niż na skuteczności propo ­
nowanych zmian, tj. na optymalnym 
wykorzystaniu środków finansowych 
z EFS na wspomaganie osób młodych 
w poszukiwaniu pracy lub zwiększa ­
nie ich zdolności do zatrudnienia. 
Komisja, poprzez swoją ocenę i uwagi 
przekazane państwom członkowskim, 
nie zapewniła, aby zgłaszane przez 
nie zmiany w PO były uzasadnione 
osiągnięciem lepszych rezultatów. Nie 
zapewniła także, aby proponowane 
przeprogramowanie stanowiło właści ­
wą reakcję na szczególne potrzeby róż ­
nych grup młodzieży (zob. ramka 5 ).
61 
Chociaż nie jest to obowiązkowe w ra ­
mach EFS na lata 2007–2013, Komisja 
zasadniczo nie zachęcała państw 
członkowskich do ustanawiania lub 
dostosowania wskaźników rezultatu, 
które ułatwiałyby ocenę skuteczności 
środków finansowych objętych realo ­
kacją na rzecz młodzieży. W ramach 
kontroli stwierdzono, że z wyjątkiem 
Portugalii (PO Potencjał ludzki, zob. 
ramka 6 ) i Hiszpanii (PO Nawarra) 
w pozostałych skontrolowanych PO nie 
zostały ustalone odpowiednie wskaź ­
niki rezultatu.38 Art. 48 rozporządzenia Rady 
(WE) nr 1083/2006.
39 COM MEMO 12/100, 14 lutego 
2012 r.
28 Uwagi
Przykład proponowanej zmiany w PO, która nie została oceniona przez Komisję 
z punktu widzenia wyników
W przypadku Hiszpanii (PO Nawarra) władze regionalne uzasadniły przeprogramowanie dwoma celami, 
którymi były przyspieszenie powolnej realizacji PO (w grudniu 2011 r. istniało ryzyko, że region ten nie będzie 
w stanie wykorzystać wszystkich przydzielonych środków) oraz złagodzenie oddziaływania kryzysu gospo ­
darczego na młodzież, osoby w wieku powyżej 45 lat, osoby niepełnosprawne i długotrwale bezrobotne. 
W ramach tego PO jednym z celów było wzmocnienie programów na rzecz uzyskania wstępnych kwalifikacji 
zawodowych, które oferują ścieżkę zawodową osobom młodym, które nie posiadają zaświadczenia o podsta ­
wowym wykształceniu.
Chociaż w ocenie Komisja stwierdza, że jednym z celów zmiany było „zaspokojenie istniejącego zapotrzebo ­
wania na szkolenie, zdobywanie kwalifikacji i przekwalifikowanie”, w rzeczywistości przedstawione przez wła ­
dze regionalne uzasadnienie zmian w PO nie zawiera żadnej informacji o tym, jakie kwalifikacje są wymagane. 
Nie było dowodów na to, że Komisja próbowała określić, czy zmiany w systemach szkoleniowych proponowa ­
ne przez władze regionalne Navarry szły w kierunku zapewnienia kwalifikacji odpowiadających potrzebom 
rynku pracy.
Zwiększenie absorpcji dostępnych środków finansowych stanowiło również jeden z głównych celów w prze ­
glądzie proponowanych zmian PO w Irlandii, we Włoszech (Sycylia) i w Portugalii.Ramka 5
Przykład dobrej praktyki polegającej na określeniu nowego wskaźnika rezultatu
W następstwie spotkania grupy zadaniowej ds. młodzieży Portugalia wdrożyła program „Impuls dla młodzie ­
ży”, oferujący zbiór działań ukierunkowanych na młode osoby bezrobotne, zapewniający im doświadczenie 
zawodowe ułatwiające integrację na rynku pracy.
W ramach PO Potencjał ludzki finansowanego ze środków EFS zaoferowano szereg nowych staży zawodowych 
pod hasłem „Paszport do zatrudnienia”. Stanowiły one część programu „Impuls dla młodzieży”. Zmiana tego 
PO obejmowała podniesienie wartości docelowej dwóch wskaźników rezultatu („liczba utworzonych miejsc 
pracy” i „liczba stażystów zintegrowanych po zakończeniu stażu”) w celu odzwierciedlenia zwiększonego 
przydziału finansowego. Ponadto wprowadzono w nim także nowy wskaźnik: „liczbę miejsc pracy utworzo ­
nych poprzez zwrot składek na ubezpieczenie społeczne”, mający na celu pomiar wyników wsparcia na rzecz 
zatrudniania młodych osób polegającego na zwrocie składek na ubezpieczenie społeczne w zależności od 
wskaźnika tworzenia miejsc pracy w ujęciu netto.Ramka 6
29 Uwagi
Przygotowane plany 
działania na rzecz młodzieży 
cechował zróżnicowany 
poziom szczegółowości, 
a krajowe programy reform 
odnosiły się do grup 
zadaniowych ds. młodzieży 
w ograniczonym stopniu
62 
Jak wynika z informacji przedstawio ­
nych przez Komisję, po spotkaniach 
grup zadaniowych ds. młodzieży 
plany działania na rzecz młodzieży/
plany zatrudnienia młodzieży zostały 
przygotowane, chociaż nie było to 
wymagane, przez pięć z ośmiu państw 
członkowskich: Grecję, Włochy (Sycy ­
lia)40, Litwę, Portugalię i Słowację41. 
Według Komisji ich głównym celem 
jest określenie szczegółowych działań 
politycznych i budżetowych wspie ­
rających tworzenie miejsc pracy oraz 
szkolenia dla młodzieży, eliminację 
niedopasowania umiejętności i wcze ­
snego kończenia nauki.63 
W czterech z tych planów działania 
(w Grecji, na Litwie, w Portugalii i na 
Słowacji42) przedstawiono działania, 
które miały być wspierane ze środków 
EFS. Poziom szczegółowości informacji 
o sposobie przesunięcia finansowania 
na ukierunkowane działania służące 
walce z bezrobociem młodzieży różnił 
się w nich znacznie. Plan działania 
Włoch (Sycylia) z 2012 r. był finansowa ­
ny ze środków krajowych, które były 
dostępne dzięki zwiększeniu poziomu 
współfinansowania unijnego na rzecz 
tego regionalnego PO w ramach EFS. 
Nie obejmował on finansowania ze 
środków EFS.
64 
Przeprowadzona przez Trybunał 
kontrola wykazała, że nie wszystkie 
działania określone w planach działa ­
nia na rzecz młodzieży wykazywały 
silne ukierunkowanie na wskazaną 
grupę priorytetową. Przykładowo, 
chociaż według dokumentów Komisji 
na spotkaniu grup zadaniowych ds. 
młodzieży w Portugalii stwierdzono, że 
wysoce wykwalifikowane osoby młode 
stanowią grupę priorytetową dla 
walki ze zjawiskiem drenażu mózgów, 
przedstawione działania, które miały 
być wspierane ze środków EFS, nie były 
ukierunkowane konkretnie na młode 
osoby z wysokimi kwalifikacjami43 
(zob. ramka 7 ).
Przykład słabego ukierunkowania na zidentyfikowane grupy priorytetowe
W protokole ze spotkania grupy zadaniowej ds. młodzieży stwierdzono, że „aby zaradzić »drenażowi mózgów« 
i stworzyć możliwości wykorzystania wiedzy eksperckiej osób wysoko wykwalifikowanych na rynku pracy 
i w przedsiębiorstwach w Portugalii, w planie strategicznym położono szczególny nacisk na osoby z tytułem 
magistra i doktora”. Tymczasem jednak w portugalskim planie działania na rzecz młodzieży przekazanym 
przez Komisję na jedyne działanie wyraźnie ukierunkowane na kategorię osób z wykształceniem wyższym 
przewidziano jedynie 11% środków z EFS przyznanych na realizację tego planu.Ramka 740 Włoski plan na rzecz 
zatrudnienia młodzieży 
(Sycylia) zaproponowano dnia 
19 grudnia 2011 r. (tj. przed 
rozpoczęciem inicjatywy 
„Grupy zadaniowe ds. 
młodzieży”) w kontekście 
włoskiego planu na rzecz 
spójności. Plan zatrudnienia 
młodzieży obejmuje 
452 mln euro ze środków 
krajowych udostępnionych 
w wyniku zwiększenia 
współfinansowania EFS 
z budżetu UE na rzecz PO EFS 
Sycylia, co miało na celu 
uniknięcie umorzenia tych 
środków.
41 W przypadku Słowacji 
opracowanie planu działania 
na rzecz młodzieży nie było 
bezpośrednią konsekwencją 
działań grupy zadaniowej 
ds. młodzieży. Prace nad nim 
rozpoczęły się już wcześniej 
w związku z krajowym 
programem reform 
i wdrażaniem zmienionej 
ustawy w sprawie kształcenia 
i szkolenia zawodowego.
42 W przypadku Słowacji grupa 
docelowa obejmowała osoby 
młody do 29 roku życia, lecz 
również osoby w niekorzystnej 
sytuacji powyżej 50 roku życia. 
Nie podano dokładnej kwoty 
przyznanej na rzecz wsparcia 
osób młodych ani nie 
określono liczby nowych 
miejsc pracy, które miały być 
stworzone w poszczególnych 
grupach docelowych.
43 Poziom siedem i poziom 
osiem Quadro Nacional de 
Qualificacões .
30 Uwagi
65 
Państwa członkowskie mogły 
uwzględnić elementy planów działa ­
nia na rzecz młodzieży w krajowych 
programach reform. Krajowe progra ­
my reform podlegają ocenie Komisji 
w kontekście europejskiego semestru. 
Z tego względu Trybunał dokonał 
przeglądu krajowych programów 
reform za lata 2012 i 2013 dla ośmiu 
państw członkowskich, a także odno ­
śnych ocen Komisji w celu ustalenia, 
czy znajdują się w nich odniesienia do 
wyników spotkań grup zadaniowych 
ds. młodzieży.
66 
Trybunał stwierdził, że w krajowych 
programach reform odniesiono się 
jedynie w sposób ogólnikowy do wy ­
ników spotkań grup zadaniowych ds. 
młodzieży oraz do ich konsekwencji 
dla przekierowania finansowania z EFS 
ku działaniom na rzecz zatrudnienia 
młodzieży (zob. ramka 8 ).67 
Ponadto w sporządzonej przez Komisję 
ocenie krajowych programów reform 
odniesienie do grup zadaniowych 
ds. młodzieży było związane głównie 
z ogólnymi stwierdzeniami dotyczą ­
cymi kwot objętych przeprogramowa ­
niem na działania wspierające osoby 
młode, a nie z konkretnymi rozwiąza ­
niami określonych sytuacji i potrzeba ­
mi młodych bezrobotnych oraz z ich 
spodziewanym oddziaływaniem.
Przykłady ogólnych odniesień do finansowanych z EFS działań 
na rzecz zatrudnienia młodzieży w krajowych programach reform
We włoskim KPR na 2012 r. wspomniano, że „przeprogramowanie zostanie rozszerzone na nowe środki 
w zakresie szkolenia młodzieży i jej zdolności do zatrudnienia, w ramach grupy zadaniowej UE ­Włochy ds. 
bezrobocia młodzieży i przedsiębiorczości ustanowionej po Radzie Europejskiej z dnia 30 stycznia 2012 r.” Nie 
przedstawiono jednak żadnych szczegółowych informacji na temat działań objętych przeprogramowaniem.
Krajowy program reform Irlandii na 2012 r. zawierał osobną część poświęconą bezrobociu młodzieży. W części 
tej odniesiono się do wizyty, którą delegacja Komisji złożyła w lutym w celu omówienia głównych wyzwań 
związanych z bezrobociem młodzieży. Nie wskazano jednak, czy w wyniku tej wizyty określono działania, na 
które miałoby zostać przyznane wsparcie unijne. W tekście była mowa o tym, że rząd irlandzki był w dalszym 
ciągu „zaangażowany w opracowywanie innowacyjnych rozwiązań politycznych w celu sprostania temu nad ­
rzędnemu wyzwaniu”.Ramka 8
31 Uwagi
Monitorowanie 
i sprawozdawczość 
prowadzone przez 
Komisję w zakresie 
rezultatów inicjatywy 
„Grupy zadaniowe 
ds. młodzieży”
68 
W odniesieniu do działań następczych 
podjętych przez Komisję w związku 
z inicjatywą „Grupy zadaniowe ds. 
młodzieży” Trybunał zbadał, czy:
 ο ustanowiono specjalne mechani ­
zmy monitorowania w odniesieniu 
do kwot objętych przeprogra ­
mowaniem i realokacją w związ ­
ku z grupami zadaniowymi ds. 
młodzieży;
 ο w sprawozdaniach Komisji podano 
istotne i wiarygodne informacje 
dotyczące rzeczywistych osiągnięć 
inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. 
młodzieży”.
Monitorowanie przez 
Komisję rezultatów 
osiągniętych w ramach 
inicjatywy „Grupy zadaniowe 
ds. młodzieży” odbywało 
się z wykorzystaniem 
istniejących mechanizmów 
monitorowania EFS
69 
Komisja monitorowała wraz z państwa ­
mi członkowskimi związane z grupami 
zadaniowymi ds. młodzieży zmiany PO 
na rzecz młodzieży bazując na istnieją ­
cych ramach regulacyjnych w zakresie 
EFS, w szczególności poprzez roczne 
sprawozdania z realizacji i coroczne 
badanie PO.70 
Ze zbadanych przez Trybunał rocznych 
sprawozdań z realizacji wynika, że 
dostępność informacji na temat prze ­
programowania i związanych z nim 
osiągniętych rezultatów była niewiel ­
ka. Na ogół sprawozdania te zwierają 
jedynie przykłady oraz niespójne 
i nieporównywalne informacje na 
temat konkretnych grup docelowych 
młodzieży. Trybunał stwierdził, że tylko 
w przypadku Hiszpanii (PO  Nawarra) 
Komisja wyraźnie zwróciła się do 
państwa członkowskiego w uwagach 
do sprawozdania z realizacji za 2012 r. 
o uwzględnienie wskaźników monito ­
rowania odnoszących się do inicjatywy 
„Szanse dla młodzieży”44.
71 
Trybunał przeanalizował także pro ­
tokoły z corocznych spotkań ocenia ­
jących przedstawione przez Komisję 
i stwierdził, że w czterech z siedmiu45 
badanych przypadków jej uwagi sku ­
piały się na realizacji finansowej i na 
produktach, a nie na rzeczywistych 
rezultatach. W protokołach Trybunał 
stwierdził odniesienie do osiągnięcia 
rezultatów w kontekście inicjatywy 
„Grupy zadaniowe ds. młodzieży” 
w przypadku Włoch, Litwy i Słowacji.
72 
Jak wynika z przeprowadzonej przez 
Trybunał analizy, Komisja przyjmowała 
dane przedstawiane przez państwa 
członkowskie na corocznych spotka ­
niach oceniających bez przeprowa ­
dzenia wystarczającej weryfikacji (zob. 
ramka 9 ).44 Inicjatywa, w kontekście której 
funkcjonowały grupy 
zadaniowe ds. młodzieży.
45 W 2012 r. nie odbyło się 
coroczne spotkanie oceniające 
dotyczące Irlandii.
32 Uwagi
Niedociągnięcia 
w sprawozdawczości Komisji 
dotyczącej rezultatów 
inicjatywy „Grupy zadaniowe 
ds. młodzieży”
73 
W celu zapewnienia Radzie Europej ­
skiej bieżących informacji na temat 
postępów w przeprogramowaniu 
związanym z grupami zadaniowymi ds. 
młodzieży Komisja doraźnie zwracała 
się do instytucji zarządzających środ ­
kami z EFS z nieformalnymi wnioskami 
o informacje, aby uzyskać aktualne 
dane dotyczące sytuacji w państwie 
członkowskim, w szczególności doty ­
czące środków finansowych objętych 
przeprogramowaniem EFS/realokacją 
oraz szacowanej liczby prawdopo ­
dobnych beneficjentów. Komisja 
ograniczyła się w swoich wnioskach 
o informacje do wskaźników produktu 
(np. liczba uczestników w działaniach 
finansowanych z EFS), nie domagała 
się natomiast informacji na temat 
rezultatów (zob. pkt 26).74 
Na podstawie tych informacji, Komisja 
przekazywała informacje o rezulta ­
tach inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. 
młodzieży” w reakcji na poszczególne 
wnioski Rady Europejskiej o aktualiza ­
cję (maj 2012 r., listopad 2012 r., marzec 
2013 r., czerwiec 2013 r. i październik 
2013 r.) oraz z własnej inicjatywy 
(w marcu 2014 r.).Przykłady problemów związanych z danymi przedstawionymi 
przez państwa członkowskie na temat osiągniętych rezultatów
W protokole Komisji z corocznego spotkania oceniającego z władzami litewskimi, które odbyło się w styczniu 
2014 r., stwierdzono, że osiągnięto już wartości docelowe dla trzech działań46. W przypadku jednego z nich, 
działania dotyczącego udzielania mikrokredytów, przeprowadzone przez Trybunał ponowne obliczenia wyka ­
zały, że w rzeczywistości osiągnięto tylko 72% wartości docelowej.
46 Kształcenie i szkolenie zawodowe dla młodzieży, wsparcie zdobywania umiejętności zawodowych i udzielanie mikrokredytów.Ramka 9
33 Uwagi
75 
Przeprowadzony przez Trybunał 
przegląd sprawozdań aktualizujących 
przedstawianych Radzie Europejskiej 
przez Komisję oraz innych komuni ­
katów wykazał, że w sprawozdaniach 
tych brakowało analizy jakościowej 
wykorzystania środków finansowych 
objętych przeprogramowaniem i re ­
alokacją (zob. ramka 10 ).76 
Przykłady przedstawione jako „kon ­
kretne działania” i „rezultaty pomocy 
udzielonej młodym osobom przez 
grupy zadaniowe w poszczególnych 
krajach” niekiedy nie były wyczerpują ­
ce (zob. ramka 11 ).
Przykłady ograniczonej analizy przedstawionej przez Komisję 
w sprawozdaniach aktualizujących dla Rady Europejskiej
Sprawozdania aktualizujące na temat grup zadaniowych ds. młodzieży zawierały ograniczone informacje na 
temat rezultatów ich działań. Przykładowo w sprawozdaniu aktualizującym z maja 2012 r. w odniesieniu do 
Grecji znalazło się stwierdzenie: „w następstwie prac grup zadaniowych ds. młodzieży wiosną 2012 r. inicjowa ­
ne są nowe ukierunkowane działania na rzecz młodzieży ”. Nie wskazano jednak, które nowe działania na rzecz 
młodzieży miałyby otrzymać wsparcie z EFS i w jakiej kwocie.
Ponadto w przypadku Hiszpanii podano, że „środki w wysokości 135 mln euro zostały przekazane publicznym 
służbom zatrudnienia na pomoc dla osób młodych w poszukiwaniu pracy”. Te dodatkowe środki zostały prze ­
kazane na rzecz działań już istniejących na poziomie krajowym, w szczególności w celu wsparcia zatrudnienia 
większej liczby osób młodych. Nie wyjaśniono jednak, czy były one skuteczne w przeszłości.Ramka 10
Przykład nadmiernie optymistycznej sprawozdawczości 
dotyczącej konkretnych działań
W przypadku regionalnego PO finansowanego ze środków EFS we Włoszech (Sycylia) nowe działania na 
rzecz zatrudnienia młodzieży sfinansowano nie poprzez transfer środków z EFS, lecz poprzez uwolnienie, 
dzięki podwyższonemu poziomowi współfinansowania z UE, krajowych zasobów pierwotnie przydzielonych 
na rzecz programu operacyjnego. Krok ten podjęto pod warunkiem, że fundusze krajowe zostaną w całości 
przeznaczone na rzecz młodzieży. Efektem był plan o budżecie 452 mln euro, z którego, jak oczekiwano, 
miało skorzystać 50 tys. młodych osób. Komisja zapowiedziała to posunięcie oraz informowała o nim jako 
o będącym w toku w szeregu sprawozdań aktualizujących przedstawionych Radzie w okresie od maja 2012 r. 
do czerwca 2013 r.
W czerwcu 2013 r. jednakże komitet monitorujący poinformował Komisję, że w początkowej fazie wystąpiły 
poważne opóźnienia. Projekt uruchomiono ostatecznie w czerwcu 2014 r., lecz wkrótce potem, w sierpniu 
2014 r., region Sycylii uchylił rezolucję zatwierdzającą przewidziane środki i przyznającą finansowanie na 
ich realizację. Wynikało to z poważnych niedociągnięć w informatycznym systemie doboru uczestników, 
ze względu na które ok. 54% użytkowników nie było w stanie przystąpić do procesu selekcji47.
47 Regione Sicilia, Decreto del Dirigente Generale Numero 4567 z dnia 18 sierpnia 2014 r.Ramka 11
34 Uwagi
77 
Ponieważ wszystkie te informacje 
pozyskiwano w drodze doraźnych 
wniosków Komisji kierowanych do 
państw członkowskich, konieczne było 
powtarzanie tego działania każdora ­
zowo, gdy nowa aktualizacja miała 
być przedstawiona Komisji lub opu ­
blikowana. W przypadku tego rodzaju 
informacji, przekazywanych przez 
państwa członkowskie na zasadzie dobrowolności, Komisja nie posiada 
uprawnień do przeprowadzania kon ­
troli niezawodności ani wiarygodności 
W ten sposób powstaje więc ryzyko, 
że w przedkładanych Radzie sprawoz ­
daniach aktualizujących mogą znaleźć 
się niewiarygodne lub niepoprawne 
informacje. Co więcej, również kontro ­
le danych przekazywanych w ramach 
EFS nie zawsze okazywały się skutecz ­
ne (zob.  ramka 12 ).
Przykład niedokładnych danych przekazanych zainteresowanym stronom
W sprawozdaniu aktualizującym dotyczącym grup zadaniowych ds. młodzieży z marca 2014 r. Komisja stwier ­
dziła w odniesieniu do portugalskiej inicjatywy „Impulso Jovem”, że: „W Portugalii […] realokacją objęto 
143 mln euro ze środków EFS […] i całą kwotę zaangażowano do końca 2013 r. Inicjatywa objęła 56 tys. mło ­
dych osób”. Niemniej jednak wydaje się, że liczba ta stanowi wartość docelową, a nie osiągnięty dotychczas 
rezultat. W rzeczywistości w danych na temat realizacji finansowej PO i w danych przedstawionych w rocznym 
sprawozdaniu z realizacji za 2013 r. dotyczącym Programu Operacyjnego Potencjał ludzki jest mowa o 10 tys. 
młodych osób, które objęto inicjatywą.Ramka 12
35
 Wnioski  
i zalecenia
78 
Trybunał stwierdził, że skuteczność 
wsparcia doradczego Komisji dla 
państw członkowskich w związku 
z grupami zadaniowymi ds. młodzieży 
była ograniczona z uwagi na poziomi 
jakość dostępnych informacji na temat 
tego, jak w praktyce sprawdzają się 
bieżące działania na rzecz młodych 
osób bezrobotnych wspierane ze środ ­
ków EFS bądź ze środków krajowych 
(pkt 25–37). Ponadto przeprowadzo ­
ne przez Komisję oceny zmian w PO 
zaproponowanych przez państwa 
członkowskie skupiały się głównie 
na aspektach budżetowych, a nie na 
optymalnym wykorzystaniu środków 
finansowych z EFS (zob. pkt 58–61). 
Oprócz tego wystąpiły niedociągnięcia 
w zakresie sprawozdawczości Komisji 
dotyczącej rezultatów inicjatywy „Gru ­
py zadaniowe ds. młodzieży” do 2014 r. 
(zob. pkt 73–77).
Komisja udzieliła państwom 
członkowskim wsparcia 
doradczego, było ono jednak 
ograniczone z uwagi na poziom 
i jakość dostępnych informacji
79 
Inicjatywa „Grupy zadaniowe ds. mło ­
dzieży” nie mogła sprostać wygórowa ­
nym oczekiwaniom sformułowanym 
na nieformalnym posiedzeniu Rady 
Europejskiej w 2012 r., m.in. ze wzglę ­
du na ograniczenia w zakresie informa ­
cji dostępnych Komisji na podstawie 
mechanizmów monitorowania i spra ­
wozdawczości określonych w rozpo ­
rządzeniach na okres programowania 
2007–2013. Oznaczało to, że Komisja 
nie dysponowała:
 ο przeglądem istniejących działań 
na rzecz zatrudnienia młodzieży 
finansowanych z EFS ani infor ­
macjami, które z nich okazały się 
skuteczne pod względem doce ­
lowych i faktycznych rezultatów 
na poziomie państwa członkow ­
skiego. Tego rodzaju informacje mogły ułatwić przygotowanie 
praktycznych i krótkoterminowych 
propozycji dotyczących sposobów 
przekierowania finansowania z EFS 
na działania, które okazały się sku ­
teczne w przeszłości lub w innym 
obszarze;
 ο pełnymi i aktualnymi informacjami 
na temat dostępnego finansowa ­
nia z EFS, które można by poten ­
cjalnie objąć przeprogramowa ­
niem lub realokacją.
80 
W ramach działań przygotowawczych 
Komisja opracowała arkusze infor ­
macyjne dotyczące każdego z ośmiu 
odnośnych państw członkowskich. 
Koordynowała także spotkania grup 
zadaniowych ds. młodzieży oraz przy ­
gotowała wnioski operacyjne dotyczą ­
ce przeprogramowania EFS i realokacji. 
W obu przypadkach był to pozytywny 
wkład ze strony Komisji, jednak realiza ­
cja tych działań podlegała wspomnia ­
nym powyżej ograniczeniom.
81 
Analiza Trybunału wykazała również, 
że grupy zadaniowe ds. młodzieży 
ustanowione dla ośmiu państw człon ­
kowskich przedstawiły niewielką liczbę 
konkretnych propozycji dotyczących 
sposobów szybszego i skuteczniej ­
szego osiągania rezultatów korzyst ­
nych dla młodych bezrobotnych. Aby 
opracować specjalne krajowe plany 
działania na rzecz młodzieży w for ­
mie przewidzianej przez Komisję oraz 
umożliwić państwom członkowskim 
skuteczne wykorzystanie funduszy 
strukturalnych na działania na rzecz 
obniżenia poziomu bezrobocia wśród 
młodzieży, konieczna byłaby szerzej 
zakrojona, długofalowa inicjatywa 
cechująca się większą stabilnością.
36 Wnioski i zalecenia 
Zalecenie 1
W odniesieniu do przyszłych inicjatyw 
tego rodzaju Komisja powinna należy ­
cie uwzględnić możliwości i ogranicze ­
nia wynikające z kontekstu politycz ­
nego i prawnego, swoją szczegółową 
znajomość tej dziedziny i wiedzę 
specjalistyczną w tym zakresie (opartą 
na realizacji działań finansowanych 
przez UE i państwa członkowskie) oraz 
dostępność środków finansowych na 
poziomie UE i państw członkowskich.
Inicjatywa „Grupy 
zadaniowe ds. młodzieży” 
doprowadziła wprawdzie 
do przeprogramowania 
EFS i realokacji, jednak 
przeprowadzone przez 
Komisję oceny zmian w PO 
skupiały się głównie na 
aspektach budżetowych
82 
Jak wynika z informacji przekazanych 
Komisji przez państwa członkowskie, 
łączna kwota środków finansowych 
z EFS objętych przeprogramowaniem 
i realokacją w siedmiu z ośmiu państw 
członkowskich wyniosła do czerwca 
2013 r. 1,9 mld euro. Podanie dokładnej 
łącznej kwoty jest trudne, gdyż nie 
wszystkie przypadki przeprogramowa ­
nia EFS były efektem inicjatywy „Grupy 
zadaniowe ds. młodzieży” i mogły 
wynikać z innych przyczyn.83 
Po spotkaniach grup zadaniowych 
ds. młodzieży i w związku z wnioska ­
mi operacyjnymi z nich płynącymi 
wszystkie państwa członkowskie 
przygotowały plany działania na rzecz 
młodzieży lub uwzględniły te aspek ­
ty w krajowych programach reform. 
Niemniej jednak w obu przypadkach 
kwestie te potraktowano ogólnikowo. 
Ewentualnego przeprogramowania fi ­
nansowania z EFS wymaganego w tym 
kontekście może dokonać jedynie od ­
nośne państwo członkowskie, wystę ­
pując z wnioskiem o zmianę danego 
PO. Komisja musi wówczas rozpatrzyć 
uzasadnienie przedstawione przez 
państwo członkowskie i, jeśli uzna je za 
zadowalające, zatwierdzić zmianę.
84 
Trybunał stwierdził, że rozpatrując 
wnioski państw członkowskich o zmia ­
ny w PO włączonych do próby, Komisja 
nie badała, czy objęte przeprogramo ­
waniem finansowanie z EFS może po ­
móc młodym osobom w „znalezieniu 
pracy lub zwiększaniu ich zdolności do 
zatrudnienia” w większym stopniu niż 
pierwotnie planowane środki. Podczas 
rozpatrywania wniosków skupiono się 
natomiast głównie na budżetowych 
aspektach przeprogramowania. Na 
podstawie informacji przekazanych 
Komisji przez państwa członkowskie 
Trybunał stwierdził, że nie jest rów ­
nież możliwa ocena, w jakim stopniu 
finansowanie z EFS objęte przeprogra ­
mowaniem lub realokacją z 2012 r. było 
zorientowane na konkretne potrzeby 
różnych grup młodych bezrobotnych.
37 Wnioski i zalecenia 
Zalecenie 2
W okresie programowania 2014–2020 
Komisja powinna:
a) zapewnić, aby przyszłe wnioski 
państw członkowskich dotyczące 
przeprogramowania wynikały 
z dążenia do osiągnięcia lepszych 
rezultatów, a nie głównie z chęci 
zaradzenia trudnościom w absorp ­
cji funduszy UE;
b) zatwierdzać wnioski państw 
członkowskich dotyczące zmiany 
PO tylko wówczas, gdy istnieje 
uzasadniona szansa osiągnięcia 
dodatkowych rezultatów, do któ ­
rych mają doprowadzić propono ­
wane transfery budżetowe;
c) wymagać od państw członkow ­
skich wystarczająco szczegółowe ­
go przedstawiania zarówno nad ­
zwyczajnych transferów w ramach 
programów operacyjnych, jak 
i zmian w priorytetach w składa ­
nych przez nie rocznych sprawoz ­
daniach z realizacji, a także prezen ­
towania osiągniętych rezultatów;
d) czynnie uczestniczyć w działal ­
ności komitetów monitorują ­
cych PO oraz zachęcać państwa 
członkowskie do podejmowania 
właściwych działań, jeśli z oceny 
rocznego sprawozdania z realizacji 
jasno wynika, że cele nie zostaną 
osiągnięte.Niedociągnięcia 
w sprawozdaniach Komisji 
dla Rady dotyczących 
oddziaływania inicjatywy 
„Grupy zadaniowe 
ds. młodzieży”
85 
Ponieważ Komisja była świadoma, 
że w informacjach systematycznie 
przekazywanych jej przez państwa 
członkowskie w ramach mechani ­
zmów monitorowania EFS występują 
ograniczenia, zwracała się do państw 
członkowskich z doraźnymi wnioskami 
o informacje do celów przygotowania 
sprawozdań aktualizujących dla Rady 
dotyczących postępów w realizacji 
inicjatywy. W przypadku tego rodza ­
ju informacji, przekazywanych przez 
państwa członkowskie na zasadzie 
dobrowolności, Komisja nie posiada 
uprawnień do przeprowadzania kon ­
troli niezawodności i wiarygodności. 
Co więcej, również kontrole danych 
przekazywanych w ramach EFS nie 
zawsze okazywały się skuteczne.
86 
W konsekwencji analiza informa ­
cji przedłożonych Radzie wykazała 
pewne niedociągnięcia pod względem 
kompletności, spójności i niezawod ­
ności. Ponadto, ponieważ Komisja 
nie przeprowadza systematycznych 
kontroli informacji przekazywanych 
przez państwa członkowskie, istnieje 
potencjalne ryzyko, że w przedkłada ­
nych przez nią sprawozdaniach aktuali ­
zujących znajdą się niewiarygodne lub 
niepoprawne stwierdzenia.
38 Wnioski i zalecenia 
Zalecenie 3
Wykorzystując w swoich komunikatach 
dane przekazane przez państwa człon ­
kowskie, Komisja powinna zapewnić, 
by systematycznie prowadzone były 
minimalne kontrole wiarygodności 
i niezawodności.
Niniejsze sprawozdanie zostało przyjęte przez Izbę II, której przewodniczył Henri 
GRETHEN, członek Trybunału Obrachunkowego, na posiedzeniu w Luksemburgu 
w dniu 11 listopada 2015 r.
 W imieniu Trybunału Obrachunkowego
 Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA
 Prezes

39
V
Zdaniem Komisji inicjatywa „Grupy zadaniowe ds. mło ­
dzieży” spełniła polityczne oczekiwania określone przez 
Radę Europejską w jej konkluzjach z dnia 30 stycznia 
2012 r. Podstawowym celem wspólnych grup zadanio ­
wych ds. młodzieży – inicjatywy doraźnej i ograniczonej 
w czasie – było uruchomienie unijnych i krajowych 
instrumentów, w tym funduszy strukturalnych, oraz 
omówienie reform polityki, które należy uwzględnić 
w planach tworzenia miejsc pracy dla młodzieży. Grupy 
miały „zasiać ferment” poprzez rozbudzenie świadomo ­
ści na najwyższym szczeblu politycznym, stworzenie 
atmosfery naglącej konieczności oraz wyraźniejsze 
wskazanie kierunku działania bez tworzenia dodatko ­
wych procedur administracyjnych lub prawnych.
Komisja sądzi również, że ważnym wkładem grup 
zadaniowych ds. młodzieży było przygotowanie terenu 
dla nowych inicjatyw mających na celu przeciwdziałanie 
bezrobociu młodzieży, takich jak gwarancja dla mło ­
dzieży, Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych 
oraz ulepszone programowanie EFS na lata 2014–2020, 
w większym stopniu uwzględniające osoby młode.
Komisja aktywnie korzystała ze wszystkich dostępnych 
instrumentów, w obowiązujących ramach prawnych, 
aby osiągnąć cele inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. mło ­
dzieży” i przedstawić stosowne sprawozdanie w tym 
zakresie.
Chociaż w przypadku środków finansowych wykorzy ­
stywanych w ramach zarządzania dzielonego Komisja 
nie zawsze może dysponować szczegółowymi infor ­
macjami na temat wszystkich wspieranych środków, 
a właśnie jednym z celów spotkań grup zadaniowych 
ds. młodzieży było ponowne sprawdzenie wraz 
z państwami członkowskimi szacunków dotyczących 
dostępnych środków finansowych z EFS, przy jednocze ­
snym upewnieniu się, że wykorzystywane są najlepsze 
i najaktualniejsze informacje, to jednak Komisja zapew ­
nia wskazówki i wytyczne także na podstawie infor ­
macji uzyskiwanych i ocen polityki przeprowadzanych 
w ramach europejskiego semestru.
Co się tyczy właściwego charakteru finansowanych 
środków – a typowe środki na rzecz zatrudnienia ludzi 
młodych wspierane przez EFS dotyczą szkolenia, zdo ­
bywania doświadczenia zawodowego, dofinansowania 
zatrudnienia oraz dalszego uczenia się i kształcenia – 
zastosowane podejście zakładało skłonienie państw 
członkowskich do wzmocnienia tych środków, które 
dają dobre wyniki.Streszczenie
I
Wspólna odpowiedź Komisji do pkt I, II, III i IV:
W ostatnim dziesięcioleciu bezrobocie młodzieży 
stało się szeroko rozpowszechnionym problemem 
w wielu państwach członkowskich. Dzięki inicjatywie 
„Grupy zadaniowe ds. młodzieży”, powstałej wpraw ­
dzie jedynie jako instrument doraźny, problem ten, 
który pogłębił się na skutek kryzysu gospodarczego, 
uzyskał czołowe miejsce w europejskiej agendzie 
politycznej.
Ta nowa świadomość doprowadziła do podjęcia 
szeregu konkretnych działań zarówno na szczeblu UE, 
jak i na poziomie państw członkowskich, w szczegól ­
ności w postaci gwarancji dla młodzieży i Inicjatywy 
na rzecz zatrudnienia ludzi młodych. Pakiet na rzecz 
zatrudnienia młodzieży  (2012 r.) będący kontynuacją 
szerszego pakietu dotyczącego zatrudnienia  zawierał 
propozycję ustanowienia gwarancji dla młodzieży . 
W efekcie w kwietniu 2013 r. Rada przyjęła stosowne 
zalecenie.
Kolejnym rezultatem było podjęcie przez przywód ­
ców europejskich konkretnych działań w wymiarze 
finansowym, a mianowicie uruchomienie Inicjatywy 
na rzecz zatrudnienia ludzi młodych  (2013 r.). Jej 
celem jest wspieranie przede wszystkim młodzieży 
niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się 
w regionach, w których stopa bezrobocia młodzieży 
przekracza 25%. Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi 
młodych – wraz z EFS – zapewniła państwom człon ­
kowskim ukierunkowane środki finansowe na rozpo ­
częcie wprowadzania w życie gwarancji dla młodzieży.
IV
Komisja zauważa, że kwoty „dostępnych” środków 
finansowych z EFS oszacowane przez państwa 
członkowskie miały jedynie orientacyjny charakter 
i zależały w szczególności od już ogłoszonych zapro ­
szeń do składania wniosków oraz ustaleń umownych 
w ramach odnośnych programów operacyjnych.Odpowiedzi  
Komisji
Odpowiedzi Komisji 40
VI Tiret drugie a)
Komisja przyjmuje to zalecenie i uważa, że obecne 
ramy prawne zawierają niezbędne wymogi w tym 
zakresie.
Ramy prawne europejskich funduszy strukturalnych 
i inwestycyjnych na lata 2014–2020 określają już w bar ­
dzo dużej mierze warunki zapewniające lepsze wyko ­
rzystanie środków finansowych. Mają to umożliwić 
między innymi ramy wykonania i rezerwy wykonania, 
warunki wstępne oraz wspólne wskaźniki produktu 
i rezultatu. Wykorzystywanie i programowanie euro ­
pejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych jest 
ponadto ściśle związane ze strategią na rzecz zatrud ­
nienia i wzrostu gospodarczego oraz zaleceniami dla 
poszczególnych krajów.
Artykuł 30 rozporządzenia w sprawie wspólnych prze ­
pisów zawiera wymóg, by w przypadku zmian PO pań ­
stwo członkowskie przedstawiło uzasadnienie wskazu ­
jące oczekiwany wpływ na realizację krajowych celów 
strategii „Europa 2020” oraz celów szczegółowych PO.
Dodatkowo zgodnie z art. 23 rozporządzenia w spra ­
wie wspólnych przepisów Komisja może z własnej 
inicjatywy zwrócić się do państwa członkowskiego 
o zaproponowanie zmian w jego programach opera ­
cyjnych w celu zapewnienia zgodności z zaleceniami 
Rady w ramach europejskiego semestru, a tym samym 
zapewnienia, aby europejskie fundusze strukturalne 
i inwestycyjne wspierały realizację stosownych priory ­
tetów w dziedzinie zatrudnienia i wzrostu gospodar ­
czego na szczeblu krajowym lub regionalnym.
Komisja zauważa, że nadzór nad wszelkimi kwestiami 
związanymi z budżetem/absorpcją należy również do 
zadań nadzorczych Komisji.
VI Tiret drugie b)
Komisja przyjmuje to zalecenie i uważa, że obecne 
ramy prawne zawierają niezbędne wymogi w tym 
zakresie.
Artykuł 30 rozporządzenia w sprawie wspólnych 
przepisów wyraźnie stanowi, że po przeprowadzeniu 
przez Komisję oceny uzasadnienia przedstawionego 
przez państwo członkowskie i po wezwaniu do przed ­
stawienia dalszych informacji, państwo członkowskie 
przedstawia Komisji wszelkie niezbędne dodatkowe 
informacje. Ponadto do zmian PO dotyczących aloka ­
cji rezerwy wykonania zastosowanie mają szczegó ­
łowe zasady dodatkowe.W swoich regularnych sprawozdaniach dla Rady 
Europejskiej Komisja, opierając się na informacjach 
dostarczanych przez państwa członkowskie, wskazała 
wiele pozytywnych zmian wskutek działalności grup 
zadaniowych ds. młodzieży pod względem działań 
wprowadzonych w terenie, wsparcia budżetu kra ­
jowego i liczby młodych osób objętych wsparciem. 
Komisja uważa, że przeprogramowanie środków finan ­
sowych w celu zwiększenia wsparcia finansowego 
w odniesieniu do dobrze funkcjonujących programów 
na rzecz młodzieży stanowiło wyraźne ulepszenie 
wsparcia UE dla osób młodych.
W odniesieniu do monitorowania Komisja zauważa, że 
w ramach zarządzania dzielonego państwa członkow ­
skie odpowiadają za ustanowienie systemów moni ­
torowania i sprawozdawczości oraz zapewnienie ich 
niezawodności, co podlega audytom Komisji. Komi ­
sja miała do dyspozycji informacje ze sprawozdań 
wymaganych na mocy rozporządzenia w sprawie EFS. 
Dodatkowo, ponieważ grupy zadaniowe ds. młodzieży 
stanowiły inicjatywę polityczną i tak były od samego 
początku przedstawiane, Komisja gromadziła infor ­
macje także drogą nieformalną, poprzez kwestiona ­
riusze i wnioski o udzielenie informacji, jak również 
w toku innych procesów politycznych, w szczególno ­
ści w ramach europejskiego semestru. W przypadku 
takich informacji Komisja nie jest upoważniona 
do przeprowadzenia kontroli niezawodności lub 
wiarygodności.
VI Tiret pierwsze
Komisja przyjmuje to zalecenie.
W swoich działaniach Komisja zawsze uwzględnia 
kontekst polityczny, prawny, finansowy i administra ­
cyjny. W przypadku inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. 
młodzieży” Komisja miała świadomość, że napotka 
szereg ograniczeń. Nie było to jednak powodem do 
zaniechania działań: zważywszy na niemożliwe do 
zaakceptowania bezrobocie młodzieży, Komisja była 
zdeterminowana, aby podjąć wszelkie możliwe działa ­
nia w celu poprawy sytuacji.
Z zasady Komisja systematycznie opiera tego rodzaju 
inicjatywy na wiedzy specjalistycznej uzyskanej pod ­
czas wdrażania europejskich funduszy strukturalnych 
i inwestycyjnych, a w szczególności Europejskiego 
Funduszu Społecznego, a także w ramach jej udziału 
w europejskim semestrze.
Odpowiedzi Komisji 41
Wprowadzenie
09
Komisja zaproponowała utworzenie grup zadanio ­
wych w państwach członkowskich, w których stopa 
bezrobocia młodzieży znacznie przekraczała unijną 
średnią – wniosek ten zyskał poparcie Rady Europej ­
skiej. Średnia w UE wynosiła wówczas 22,3%, przy ­
jęto zatem wskaźnik referencyjny na poziomie 30%, 
w związku z czym do działania tego zakwalifikowało 
się osiem państw członkowskich – wskaźnik ten był 
zgodny z oświadczeniem Rady Europejskiej. Komisja 
jest zdania, że działała zgodnie z oświadczeniem Rady 
Europejskiej.
Uwagi
Wspólna odpowiedź Komisji do pkt 25 
i 26
Komisja jest uprawniona jedynie do monitorowania 
środków finansowych UE zgodnie z przepisami okre ­
ślonymi w rozporządzeniach, a państwa członkowskie 
korzystają ze znacznej swobody uznania w zakresie 
sprawozdawczości dotyczącej informacji na temat 
wyników. Chociaż faktycznie istniał wspólny (obowiąz ­
kowy) wskaźnik produktu odnoszący się do młodzieży, 
państwa członkowskie przedstawiały także osiągane 
co roku rezultaty w rocznym sprawozdaniu z wdraża ­
nia opartym na szczegółowych wskaźnikach określo ­
nych w PO w odniesieniu do każdej osi priorytetowej, 
przy czym te szczegółowe wskaźniki nie umożliwiały 
agregowania na poziomie UE. We wszystkich przypad ­
kach Komisja zastosowała się do tych przepisów.
27
Komisja uważa, że istnieje wystarczająca liczba wskaź ­
ników, które umożliwiają Komisji właściwe monitorowa ­
nie, chociaż są one właściwe dla poszczególnych PO.VI Tiret drugie c)
Komisja przyjmuje to zalecenie i uważa, że obecne 
ramy prawne zawierają niezbędne wymogi w tym 
zakresie.
W rozporządzeniu w sprawie wspólnych przepisów 
sprawozdawczość jest uregulowana w art. 50 doty ­
czącym rocznych sprawozdań z wdrażania w odnie ­
sieniu do wszystkich istotnych aspektów wykonania. 
Państwa członkowskie są zobowiązane do składania 
sprawozdań także w oparciu o kategorie interwencji 
określone w odnośnym rozporządzeniu wykonaw ­
czym Komisji (UE) nr 215/2014.
VI Tiret drugie d)
Komisja przyjmuje to zalecenie i uważa, że jest to 
już obecnie stała praktyka, zważywszy również na 
konkretne zadanie, jakim jest jej udział w komitecie 
monitorującym.
VI Tiret trzecie
Komisja przyjmuje to zalecenie. W ramach zarządza ­
nia dzielonego Komisja faktycznie sprawdza, między 
innymi, solidność systemów rejestrowania i przecho ­
wywania dokumentacji księgowej i danych doty ­
czących wdrażania przekazywanych przez państwa 
członkowskie. Odbywa się to na ogół poprzez audyty 
systemu przeprowadzane zarówno przez Komisję, jak 
i przez krajowe instytucje audytowe.
W odniesieniu do okresu 2014–2020 w rozporządze ­
niu w sprawie wspólnych przepisów przewiduje się 
spoczywający na instytucji zarządzającej EFS/Inicja ­
tywą na rzecz zatrudnienia ludzi młodych obowiązek 
gromadzenia, przechowywania i rejestracji w systemie 
komputerowym wiarygodnych danych odnoszących 
się do wskaźników (art. 125 ust. 2 lit. a), d) i e)), co pod ­
lega audytom Komisji.
Odpowiedzi Komisji 42
Komisja zainicjowała ponadto szereg ocen polityk 
w odniesieniu do okresu 2007–2013, które będą 
dostępne w połowie 2016 r. Wszystkie te oceny 
dostarczą przydatnych dowodów w odniesieniu do 
osiągnięć programów. Dodatkowo sprawozdania koń ­
cowe będą zawierały oddzielne rozdziały poświęcone 
zdobytym doświadczeniom i dobrym praktykom.
Wspólna odpowiedź Komisji do 
pkt 30–32
Sprawozdanie Komisji stanowiło przegląd oparty na 
kwestionariuszach skierowanych do instytucji zarzą ­
dzających – czyli na dokonanej przez same państwa 
członkowskie ocenie tego, co sprawdziło się jako 
dobra praktyka. Celem sprawozdania było rozpo ­
wszechnienie koncepcji politycznych i praktyk, aby 
dostarczyć decydentom źródła „inspiracji”. Spra ­
wozdanie nie miało przedstawiać oceny jakości ani 
skuteczności interwencji EFS.
34
Komisja zauważa, że jednym z celów spotkań grup 
zadaniowych ds. młodzieży było właśnie bardziej pre ­
cyzyjne określenie wspólnie z państwami członkow ­
skimi tego, jakie środki finansowe UE będą dostępne 
i co jeszcze można zrobić, aby zaspokoić potrzeby 
bezrobotnej młodzieży.
35
W kontekście zarządzania dzielonego stosowne szcze ­
gółowe informacje dotyczące operacji są dostępne 
na szczeblu państw członkowskich, ponieważ to one 
odpowiadają za ogłaszanie i przeprowadzanie róż ­
nych zaproszeń do składania wniosków. Mimo obiek ­
tywnych ograniczeń ram prawnych na lata 2007–2013 
Komisja aktywnie starała się bardziej regularnie 
gromadzić pochodzące od państw członkowskich 
istotne informacje na temat wsparcia z EFS działań na 
rzecz zatrudnienia młodzieży w powiązaniu z innymi 
ogólnounijnymi inicjatywami dotyczącymi zatrudnie ­
nia młodzieży.Problem wskazany w sprawozdaniu sieci ekspertów ds. 
oceny wynika przede wszystkim z faktu, że – inaczej niż 
ma to miejsce w przypadku sprawozdawczości w zakre ­
sie wskaźników produktu – sprawozdawczość odno ­
sząca się do wskaźników rezultatu dla poszczególnych 
środków nie była obowiązkowa. Dlatego kompleksowe 
i spójne dane dotyczące wskaźników rezultatu nie są 
dostępne. Wprowadzenie wspólnych wskaźników pro ­
duktu i rezultatu w odniesieniu do okresu programowa ­
nia 2014–2020 zaradzi temu problemowi.
28
W sprawozdaniu Służby Audytu Wewnętrznego, na 
które powołuje się Trybunał, stwierdzono, że nie ­
które z występujących niedociągnięć wynikają z ram 
prawnych, na których Komisja z zasady opiera swoją 
pracę. W sprawozdaniu Służby Audytu Wewnętrznego 
wskazuje się też na znaczącą poprawę w zakresie 
wymagań dotyczących wyników wprowadzonych 
w ramach prawnych na okres 2014–2020. W latach 
2007–2013 instytucje zarządzające były zobowiązane 
do określenia szczegółowych wskaźników rezultatu 
i ustalenia celów w programach operacyjnych. Było to 
przedmiotem negocjacji przy programowaniu progra ­
mów operacyjnych. Komisja przyznaje, że agregacja 
na szczeblu UE stanowiła w związku z tym wyzwanie, 
jednak uważa, że prowadzone przez nią monitorowa ­
nie na szczeblu programu operacyjnego było właściwe. 
Co więcej, Komisja przeprowadziła badanie mające na 
celu analizę wszystkich szczegółowych wskaźników 
rezultatu i wykorzystała zdobytą wiedzę w celu zapro ­
ponowania wspólnych wskaźników rezultatu na lata 
2014–2020 oraz utworzyła sieć ds. oceny, aby spróbo ­
wać połączyć dowody z monitorowania i oceny pocho ­
dzące od instytucji zarządzających w celu dostarczenia 
informacji na temat wyników na potrzeby służb Komisji 
i jej prac w zakresie sprawozdawczości.
29
Komisja zwraca uwagę, że poprzez regularne kontakty 
dwustronne z instytucjami zarządzającymi, ocenę 
rocznego sprawozdania z wdrażania oraz udział 
w spotkaniach przewidzianych w rozporządzeniu, 
lecz także w spotkaniach z departamentami odpo ­
wiedzialnymi za politykę w państwach członkowskich 
w ramach europejskiego semestru, urzędnicy Komisji 
mają wiedzę o postępach i „dobrych praktykach” 
we wdrażaniu PO. Dzięki analizie różnych szczegóło ­
wych wskaźników mają oni dobry obraz skuteczności 
w realizacji poszczególnych PO.
Odpowiedzi Komisji 43
Od wskazania państw członkowskich z najwyższą 
stopą bezrobocia młodzieży do późniejszych analiz 
i dyskusji stosowano standardową definicję młodzieży 
według Eurostatu (wiek 15–24). Ogólnym założeniem 
grup zadaniowych ds. młodzieży było jednak zapew ­
nienie najodpowiedniejszych działań dla poszcze ­
gólnych państw, a zatem w niektórych przypadkach 
dopuszczono pewną elastyczność definicji, o ile 
uzasadniały to uwarunkowania krajowe.
41
Rola grup zadaniowych ds. młodzieży polegała na 
zbadaniu możliwości podjęcia szybkich działań w celu 
zareagowania na bezpośrednie skutki kryzysu. Nie ­
dopasowanie umiejętności stanowi problem struktu ­
ralny, a PO EFS zostały już zaprogramowane, w 2006 r., 
z myślą o zwalczaniu problemów strukturalnych na 
rynkach pracy. To dążenie do reformy strukturalnej 
poważnie utrudnił jednak kryzys gospodarczy, który 
spowodował gwałtowny wzrost stóp bezrobocia 
w całej UE. W związku z tym, o ile misją grup zadanio ­
wych ds. młodzieży było poszukiwanie natychmiasto ­
wych rozwiązań zarówno pod względem finansowym, 
jak i pod względem wdrażania polityki, o tyle równo ­
ległe starania Komisji miały na celu ukierunkowanie 
państw członkowskich z powrotem na drogę reform.
Dodatkowo większość prac Komisji polegających na 
gromadzeniu szczegółowych informacji o polityce 
odbywa się w kontekście pracy analitycznej podczas 
europejskiego semestru i prowadzi do publikacji 
odpowiednich informacji w sprawozdaniach Komi ­
sji/krajowych. Komisja opiera się ponadto na licz ­
nych sprawozdaniach ekspertów oraz przykładach 
wewnętrznych sprawozdań dotyczących polityki 
DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia 
Społecznego, a zwłaszcza na tak zwanych sprawo­
zdaniach krajowych, sporządzanych w kontekście 
semestru europejskiego.
42
Komisja zauważa, że w ośmiu arkuszach informacyj ­
nych krajów zaproponowano wytyczne dotyczące 
polityki w oparciu o analizę potrzeb rynku pracy, 
poparte różnymi źródłami, a w szczególności nawiązu ­
jące do prac analitycznych Komisji w ramach europej ­
skiego semestru.36
Komisja zauważa, że jej szacunki opierały się na 
danych przekazywanych dobrowolnie przez państwa 
członkowskie. Szacunki te stanowiły jedynie punkt 
wyjścia do dwustronnych dyskusji i były systematycz ­
nie aktualizowane na podstawie rzeczywistej sytuacji 
w poszczególnych państwach członkowskich.
37
Komisja przyznaje, że w przypadku Słowacji popeł ­
niono błąd techniczny. Dyskusja na spotkaniu grupy 
zadaniowej ds. młodzieży odbyła się jednak w oparciu 
o właściwe dane liczbowe.
38
Komisja zauważa, że w kontekście przygotowania 
 spotkań grup zadaniowych ds. młodzieży wszelkie 
oceny powinny opierać się na tym, co Komisja ogło ­
si ła, do czego się zobowiązała oraz czego mogła 
rzeczywiście dokonać w uzgodnionych ramach czaso ­
wych i w obowiązujących ramach prawnych.
40
Zdaniem Komisji celem grup zadaniowych ds. mło ­
dzieży nie było przedstawienie państwom członkow ­
skim analiz ex ante  dotyczących określonych grup 
młodzieży ani też badań na temat wymogów dotyczą ­
cych przyszłych umiejętności.
Ponadto analiza Komisji dotycząca potrzeb rynku 
pracy nie ogranicza się do arkuszy informacyjnych 
krajów – dokumentów informacyjnych, które były 
wykorzystywane jako noty poglądowe do celów 
dwustronnych spotkań grup zadaniowych ds. mło ­
dzieży. Urzędnicy odpowiedzialni za dane obszary 
geograficzne przygotowują szczegółowe sprawozda ­
nia dotyczące poszczególnych państw oraz gruntow ­
nie analizują stan zatrudnienia i polityki społeczne 
w państwach członkowskich, co znajduje potem 
odzwierciedlenie w zaleceniach dla poszczególnych 
krajów. Zaradzenie problemowi bezrobocia młodzieży 
wymaga kompleksowego podejścia, a arkusze infor ­
macyjne krajów przedstawiają spójne dane i politykę 
nie tylko w odniesieniu do kwestii zatrudnienia, lecz 
także do wielu innych kluczowych zagadnień, takich 
jak kształcenie.
Odpowiedzi Komisji 44
Na przykład w przypadku państw posiadających dużą 
liczbę PO, takich jak Włochy, wszystkie szczegółowe 
wnioski należało sprawdzić pod kątem możliwości 
stosowania w odniesieniu do statusu (wdrożenie, 
rezultaty) każdego PO (np. który PO należy przepro ­
gramować, w odniesieniu do jakiej kwoty itp.).
49
Zdaniem Komisji streszczenia wniosków operacyj ­
nych Sekretariatu Generalnego nie należy czytać bez 
uwzględnienia kontekstu. W szczególnym przypadku 
Grecji pomoc techniczna była już bardzo inten ­
sywna z uwagi na program pomocy finansowej, a we 
wnioskach operacyjnych Sekretariatu Generalnego 
zasugerowano rozszerzenie/wzmocnienie istniejących 
inicjatyw w formie wytycznych dotyczących polityki 
oraz położono podstawy pod dalsze opracowanie 
konkretnych środków zaspokajających zidentyfiko ­
wane potrzeby. Operacyjnym wynikiem pracy grup 
zadaniowych ds. młodzieży był plan działania obejmu ­
jący ukierunkowane interwencje wspierające przed ­
siębiorczość i zatrudnianie młodzieży, przyjęty przez 
Grecję w grudniu 2012 r.
Ponadto państwa członkowskie już otrzymują od 
Komisji szczegółowe oceny krajowe i zalecenia doty ­
czące polityki w kontekście europejskiego semestru.
50
Komisja odnosi się do swojej odpowiedzi do pkt 29, 44 
i 47.
W stosownych przypadkach konkretne zmiany 
w zaproszeniach do składania ofert i kryteriach kwali ­
fikacji omawiano w ramach spotkań komitetu moni ­
torującego, na których Komisja pełni rolę doradczą. 
Komisja uważa, że wartość dodana zaproponowanych 
inicjatyw nie była oceniania wyłącznie w odniesieniu 
do ich oczekiwanego oddziaływania na absorpcję.
51
Komisja zauważa, że zmiany PO nie zawsze wiązały 
się całkowicie ze środkami na rzecz zatrudnienia ludzi 
młodych jako takimi. Stanowiły one często element 
szerszych realokacji środków finansowych z przezna ­
czeniem na ogólne działania na rzecz zatrudnienia. 
Dodatkowo w kontekście grup zadaniowych ds. 
młodzieży rola doradcza Komisji nie ograniczała się do 
kwestii realokacji środków finansowych.43
Zob. odpowiedź Komisji do pkt 41.
44
We Włoszech sytuacja na rynku pracy była szczególnie 
niekorzystna dla ludzi młodych. W arkuszu informa ­
cyjnym kraju wskazano grupy znajdujące się w szcze ­
gólnie trudnej sytuacji, w tym osoby ze średnim 
i wyższym wykształceniem, jednak inicjatywy wpisy ­
wały się w ogólne podejście do zwalczania problemu 
w kompleksowy sposób.
Decyzja o przeniesieniu zarządzania środkami finan ­
sowymi (jak w przypadku wszystkich innych inicjatyw 
grup zadaniowych ds. młodzieży) miała wyraźnie 
dwojaki cel: podnieść poziom kapitału ludzkiego (aby 
ułatwić zatrudnienie) i przyspieszyć wydatkowanie 
(zważywszy na fakt, że – jak stwierdzono w arkuszu 
informacyjnym kraju – „problemy we Włoszech nie 
wiążą się z priorytetami wydatkowania, lecz z opóź ­
nieniami w realizacji”).
45
Komisja zwraca uwagę, że wszelka ocena wyników 
pracy grup zadaniowych ds. młodzieży musi uwzględ ­
niać cele i zamierzenia zadań grup zadaniowych 
ds. młodzieży, jak również ramy regulacyjne EFS.
47
Głównym zadaniem grup zadaniowych ds. młodzieży 
było określenie – w drodze dyskusji politycznych na 
wysokim szczeblu – możliwych sposobów dokonywa ­
nia przez władze krajowe realokacji środków finanso ­
wych, przenosząc je na projekty mogące spowodować 
największe zmiany w krótkim czasie. Wymagało to 
przede wszystkim uzgodnienia sposobu postępowa ­
nia w przypadku konkurencyjnych priorytetów EFS, 
ale nie obejmowało wchodzenia w techniczne szcze ­
góły zarządzania środkami finansowymi. Spotkania 
stanowiły okazję do omówienia różnych możliwości, 
które należało poddać technicznej weryfikacji w świe ­
tle specyfiki każdego PO.
Zanim mogło nastąpić jakiekolwiek przeprogramo ­
wanie należało omówić z państwami członkowskimi 
zakres, w jakim środki finansowe z EFS mogły zostać 
przekierowane na programy na rzecz młodzieży.
Odpowiedzi Komisji 45
Co się tyczy właściwego charakteru finansowanych 
środków – a typowe środki na rzecz zatrudnienia 
ludzi młodych wspierane przez EFS dotyczą szkolenia, 
zdobywania doświadczenia zawodowego, dofinanso ­
wania zatrudnienia oraz dalszego uczenia się i kształ ­
cenia – zastosowane podejście Komisji zakładało skło ­
nienie państw członkowskich do wzmocnienia tych 
środków, które dają dobre wyniki. W ogólnym kon ­
tekście bezrobocia młodzieży w 2011 r. (niski ogólny 
wskaźnik zatrudnienia i rosnące wskaźniki bierności 
zawodowej, w szczególności w przypadku młodzieży 
NEET) jednym z głównych celów Komisji było rów ­
nież zwiększenie zakresu uczestnictwa w przypadku 
środków, które mogły poprawiać szanse młodych 
osób na rynku pracy. Nie bez znaczenia jest też fakt, 
że wszystkie powyższe środki zachowują kluczowe 
znaczenie także w świetle gwarancji dla młodzieży, 
którą EFS także wspiera finansowo.
Wspólna odpowiedź do pkt 64 i ramki 7
Komisja podkreśla, że grupy priorytetowe omówione 
na spotkaniu dwustronnym grupy zadaniowej ds. 
młodzieży obejmowały zarówno wysoko wykwalifiko ­
wane młode osoby, jak i młodzież z wykształceniem 
podstawowym. Na te dwie grupy ukierunkowany był 
także portugalski plan działania na rzecz młodzieży, 
zatytułowany „Impulso Jovem”, wraz z odpowiadają ­
cym mu przeprogramowaniem PO.
Wspólna odpowiedź do pkt 65, 66 i 67 
oraz ramki 8
Komisja zauważa, że krajowe programy reform są 
dokumentami strategicznymi, za które odpowiadają 
wyłącznie państwa członkowskie. Ich celem nie jest 
określenie, które działania mają być wspierane z fun ­
duszy UE w rezultacie spotkania grup zadaniowych 
ds.  młodzieży.
Komisja monitoruje sytuację ludzi młodych na rynku 
pracy w ramach europejskiego semestru, który ma 
na celu pogłębianie i promowanie reform polityki 
z korzyścią dla obywateli UE. W tym kontekście 
Komisja zapewnia gruntowne oceny analityczne 
w sprawozdaniach krajowych i proponuje działania 
w ramach polityki w formie projektu zaleceń dla 
poszczególnych krajów. W ramach europejskiego 
semestru w 2015 r. pięć państw członkowskich 
otrzymało zalecenia mające na celu przyjęcie bardziej 
ambitnych środków z zakresu polityki w tym obszarze.53
Komisja uważa, że aby nakreślić pełny obraz wyników 
finansowych inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. mło ­
dzieży”, należy uwzględnić także informacje doty ­
czące środków finansowych przeznaczonych na ini ­
cjatywy związane z młodzieżą w wyniku zmniejszenia 
krajowego współfinansowania PO EFS i EFRR. Na przy ­
kład w przypadku Włoch środki te, uzyskane wskutek 
przeprogramowania PO, posłużyły do sfinansowania 
szeregu inicjatyw (w tym planu na rzecz młodzieży na 
Sycylii) objętych krajowym planem działania na rzecz 
spójności. Według strony włoskiej chodziło o dodat ­
kową kwotę około 1,5 mld euro, która stanowiła część 
środków finansowych objętych realokacją, zgłoszo ­
nych w przypadku Włoch w czasie trwania inicjatywy 
„Grupy zadaniowe ds. młodzieży”.
54
Komisja uznaje wystąpienie błędu technicznego, który 
miał jednak bardzo ograniczony wpływ na ogólną 
kwotę (poniżej 4% całkowitej kwoty EFS, poniżej 
1,2%, jeśli wziąć pod uwagę całkowity budżet grup 
zadaniowych ds. młodzieży, łącznie z włoskim planem 
działania na rzecz spójności).
56
W ramach zarządzania dzielonego państwa członkow ­
skie odpowiadają za ustanowienie systemów moni ­
torowania i sprawozdawczości oraz zapewnienie ich 
niezawodności.
60
Komisja uważa, że zwiększenie wsparcia finansowego 
w przypadku programów na rzecz młodzieży (szkole ­
nie itp.), które już przynosiły rezultaty w terenie, jest 
lepszym posunięciem niż utrata pieniędzy w wyniku 
automatycznego umorzenia. Programy, które otrzy ­
mały wsparcie, zostały już poddane ocenie w momen ­
cie ich przyjęcia, a ich wdrażanie było zgodne z wymo ­
gami zawartymi w rozporządzeniach.
Odpowiedzi Komisji 46
73
Komisja miała do dyspozycji informacje ze sprawo­
zdań wymaganych na mocy rozporządzenia w sprawie 
EFS. Dodatkowo, ponieważ grupy zadaniowe ds. mło ­
dzieży stanowiły inicjatywę polityczną i tak były od 
samego początku przedstawiane, Komisja gromadziła 
informacje także drogą nieformalną, poprzez kwestio ­
nariusze i wnioski o udzielenie informacji, jak również 
w toku innych procesów politycznych, w szczególno ­
ści w ramach europejskiego semestru.
W odniesieniu do grup zadaniowych ds. młodzieży nie 
można było zastosować żadnego formalnego procesu 
monitorowania i sprawozdawczości wykraczającego 
poza ramy monitorowania EFS.
75
Sprawozdania dla Rady Europejskiej zawierały ogólny 
przegląd stanu wdrażania inicjatywy „Grupy zada ­
niowe ds. młodzieży”, oparty na danych uzyskiwanych 
doraźnie od państw członkowskich. Zob. także odpo ­
wiedź Komisji do pkt 68.
76
Zob. odpowiedź Komisji do pkt 72.
Sprawozdania składane przez Komisję opierały się 
także na informacjach przekazanych przez Włochy. 
W odniesieniu do opóźnień, które były znaczące 
w szczególności na etapie rozruchu planu krajowego, 
Komisja wzywała do szybkiego wdrażania zawsze, gdy 
było to możliwe.
77
W ramach zarządzania dzielonego państwa członkow ­
skie odpowiadają za ustanowienie systemów moni ­
torowania i sprawozdawczości oraz zapewnienie ich 
niezawodności. Komisja sprawdza solidność systemów 
w ramach przeprowadzanych audytów.68
Komisja zauważa, że aby utrzymać obciążenie admini ­
stracyjne państw członkowskich na poziomie abso ­
lutnego minimum i szybko osiągnąć rezultaty, grupy 
zadaniowe ds. młodzieży utworzono i monitorowano 
zgodnie z przepisami dotyczącymi EFS.
70
Komisja zauważa, że informacje przekazywane 
w odniesieniu do celów wskaźników zależą od ogól ­
nego kontekstu zaproponowanej zmiany PO oraz od 
tego, czy jest ona związana konkretnie z zatrudnie ­
niem ludzi młodych czy szerzej – ze zwiększaniem 
skuteczności środków na rzecz zatrudnienia w odnie ­
sieniu do wszystkich grup docelowych uwzględnio ­
nych w ramach PO jako całości.
Na przykład w przypadku Grecji programy operacyjne 
już zawierały wskaźniki umożliwiające monitorowanie 
w odniesieniu do młodzieży.
71
Komisja zauważa, że protokoły z rocznych spotkań 
przeglądowych nie są jedynym źródłem informacji 
odnoszących się do regularnego monitorowania PO 
przez Komisję.
Wspólna odpowiedź Komisji do pkt 72 
i ramki 9
Komisja faktycznie kwestionuje niekiedy wiarygod ­
ność konkretnych wartości wskaźników przedstawia ­
nych w rocznym sprawozdaniu z wdrażania. Systemy 
komputerowe państw członkowskich są również 
przedmiotem audytów systemów przeprowadza ­
nych przez Komisję i instytucje audytowe państw 
członkowskich.
Komisja przyznaje, że wystąpił jeden błąd techniczny 
w informacjach przekazanych przez litewską instytu ­
cję zarządzającą.
Odpowiedzi Komisji 47
79 Tiret drugie
Jednym z celów spotkań grup zadaniowych ds. mło­
dzieży było właśnie ponowne sprawdzenie wraz 
z państwami członkowskimi szacunków dotyczących 
dostępnych środków finansowych z EFS, przy jedno­
czesnym upewnieniu się, że wykorzystywane są 
najlepsze i najaktualniejsze informacje.
80
Komisja uważa, że „arkusze informacyjne krajów” 
muszą mieć charakter ogólny, ponieważ stanowią 
streszczenie analizy, którą Komisja przeprowadza 
regularnie w odniesieniu do wydarzeń na rynku pracy 
(np. roczny raport na temat zatrudnienia i rozwoju 
sytuacji społecznej w Europie, roczny raport doty ­
czący sytuacji na rynku pracy i warunków płacowych 
oraz kwartalny przegląd dotyczący zatrudnienia 
i sytuacji społecznej w UE).
81
Z uwagi na naglącą sytuację w dziedzinie zatrudnienia 
młodzieży Komisja i Rada Europejska postanowiły 
uruchomić doraźną, ograniczoną w czasie inicjatywę, 
która doprowadziła w szczególności do szybkiego 
przekierowania dostępnego finansowania z EFS na 
środki związane z młodzieżą.
Komisja sądzi również, że ważnym wkładem grup 
zadaniowych ds. młodzieży było przygotowanie 
terenu dla nowych inicjatyw mających na celu prze ­
ciwdziałanie bezrobociu młodzieży, takich jak gwa ­
rancja dla młodzieży, Inicjatywa na rzecz zatrudnienia 
ludzi młodych oraz ulepszone programowanie EFS na 
lata 2014–2020, w większym stopniu uwzględniające 
osoby młode.
Zalecenie 1
Komisja przyjmuje to zalecenie.
W swoich działaniach Komisja zawsze uwzględnia 
kontekst polityczny, prawny, finansowy i administra ­
cyjny. W przypadku inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. 
młodzieży” Komisja miała świadomość, że napotka 
szereg ograniczeń. Nie było to jednak powodem do 
zaniechania działań: zważywszy na niemożliwe do 
zaakceptowania bezrobocie młodzieży, Komisja była 
zdeterminowana, aby podjąć wszelkie możliwe działa ­
nia w celu poprawy sytuacji.Wnioski i zalecenia
Wspólna odpowiedź Komisji 
do pkt 78 i 79
Zdaniem Komisji inicjatywa „Grupy zadaniowe ds. mło­
dzieży” spełniła polityczne oczekiwania określone przez 
Radę Europejską w jej konkluzjach z dnia 30  stycznia 
2012 r. Podstawowym celem wspólnych grup zada ­
niowych ds. młodzieży było uruchomienie unijnych 
i krajowych instrumentów, w tym funduszy struktu ­
ralnych, oraz omówienie reform polityki, które należy 
uwzględnić w planach dotyczących miejsc pracy dla 
młodzieży. Grupy zadaniowe ds. młodzieży skupiały 
się na wyzwaniach zidentyfikowanych w państwach 
członkowskich objętych inicjatywą. Grupy miały „zasiać 
ferment” poprzez rozbudzenie świadomości na naj ­
wyższym szczeblu politycznym, stworzenie atmosfery 
naglącej konieczności oraz wyraźniejsze wskazanie kie ­
runku działania bez tworzenia dodatkowych procedur 
administracyjnych lub prawnych.
Komisja aktywnie korzystała ze wszystkich dostępnych 
instrumentów, w obowiązujących ramach prawnych, 
aby osiągnąć cele inicjatywy „Grupy zadaniowe ds. mło­
dzieży” i przedstawić stosowne sprawozdanie w tym 
zakresie. Działalność grup zadaniowych ds. młodzieży 
przyczyniła się także do opracowania nowych inicjatyw 
z zakresu polityki, takich jak pakiet na rzecz zatrudnienia 
młodzieży i, w tym kontekście, zalecenia Rady w sprawie 
gwarancji dla młodzieży. Ponadto ścisłe monitorowanie 
sytuacji w ośmiu odnośnych państwach członkowskich 
(oraz w innych państwach członkowskich z wysoką stopą 
bezrobocia młodzieży) poprzez zwyczajne procesy 
w ramach europejskiego semestru doprowadziło do 
opracowania zaleceń dla poszczególnych krajów odno ­
szących się do bezrobocia młodzieży. Opierając się na 
informacjach dostarczanych przez państwa członkowskie, 
Komisja wskazała w swoich regularnych sprawozdaniach 
dla Rady Europejskiej wiele pozytywnych zmian wskutek 
działalności grup zadaniowych ds. młodzieży pod wzglę ­
dem działań wprowadzonych w terenie, wsparcia budżetu 
krajowego i liczby młodych osób objętych wsparciem.
79 Tiret pierwsze
Chociaż w przypadku środków finansowych wykorzy ­
stywanych w ramach zarządzania dzielonego Komisja 
nie zawsze może dysponować szczegółowymi infor ­
macjami na temat wszystkich wspieranych środków, 
to jednak zapewnia ona wskazówki i wytyczne także 
na podstawie informacji uzyskiwanych i ocen polityki 
przeprowadzanych w ramach europejskiego semestru.
Odpowiedzi Komisji 48
Zalecenie 2 a)
Komisja przyjmuje to zalecenie i uważa, że obecne 
ramy prawne zawierają niezbędne wymogi w tym 
zakresie.
Ramy prawne europejskich funduszy strukturalnych 
i inwestycyjnych na lata 2014–2020 określają już w bar ­
dzo dużej mierze warunki zapewniające lepsze wyko ­
rzystanie środków finansowych. Mają to umożliwić 
między innymi ramy wykonania i rezerwy wykonania, 
warunki wstępne oraz wspólne wskaźniki produktu 
i rezultatu. Wykorzystywanie i programowanie euro ­
pejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych jest 
ponadto ściśle związane ze strategią na rzecz zatrud ­
nienia i wzrostu gospodarczego oraz zaleceniami dla 
poszczególnych krajów.
Artykuł 30 rozporządzenia w sprawie wspólnych 
przepisów zawiera wymóg, by w przypadku zmian 
PO państwo członkowskie przedstawiło uzasad ­
nienie wskazujące oczekiwany wpływ na realizację 
krajowych celów strategii „Europa 2020” oraz celów 
szczegółowych PO.
Dodatkowo zgodnie z art. 23 rozporządzenia w spra ­
wie wspólnych przepisów Komisja może z własnej 
inicjatywy zwrócić się do państwa członkowskiego 
o zaproponowanie zmian w jego programach opera ­
cyjnych w celu zapewnienia zgodności z zaleceniami 
Rady w ramach europejskiego semestru, a tym samym 
zapewnienia, aby europejskie fundusze strukturalne 
i inwestycyjne wspierały realizację stosownych priory ­
tetów w dziedzinie zatrudnienia i wzrostu gospodar ­
czego na szczeblu krajowym lub regionalnym.
Komisja zauważa, że nadzór nad wszelkimi kwestiami 
związanymi z budżetem/absorpcją należy również do 
zadań nadzorczych Komisji.Z zasady Komisja systematycznie opiera tego rodzaju 
inicjatywy na wiedzy specjalistycznej uzyskanej pod ­
czas wdrażania europejskich funduszy strukturalnych 
i inwestycyjnych, a w szczególności Europejskiego 
Funduszu Społecznego, a także w ramach jej udziału 
w europejskim semestrze.
82
Komisja przyznaje, że trudno jest przedstawić stałą 
łączną kwotę, zważywszy na fakt, że Komisja ma 
dostęp jedynie do formalnych decyzji w sprawie 
zmian PO oraz że kwoty dostępne w ramach danego 
PO lub w danym państwie członkowskim do celów 
przekierowania w obrębie jednego PO lub między róż ­
nymi PO zmieniały się dynamicznie, w zależności od 
poziomu i tempa zawierania umów w ramach projek ­
tów oraz postępów w realizacji PO jako całości.
84
Komisja uważa, że przeprogramowanie środków finan ­
sowych w celu zwiększenia wsparcia finansowego dla 
dobrze funkcjonujących programów na rzecz mło ­
dzieży stanowiło wyraźne ulepszenie wsparcia UE dla 
osób młodych. Wzmocnione w ten sposób działania 
były w każdym razie wybierane, realizowane i moni ­
torowane zgodnie z zasadami, a tym samym były 
postrzegane jako przynoszące pozytywne rezultaty, 
nawet w tych przypadkach, w których było zbyt wcze ­
śnie na dokonanie oceny w pełnym zakresie.
Co się tyczy właściwego charakteru finansowanych 
środków – a typowe środki na rzecz zatrudnienia 
ludzi młodych wspierane przez EFS dotyczą szkolenia, 
zdobywania doświadczenia zawodowego, dofinanso ­
wania zatrudnienia oraz dalszego uczenia się i kształ ­
cenia – zastosowane podejście zakładało skłonienie 
państw członkowskich do wzmocnienia tych środków, 
które dają dobre wyniki.
Komisja odnosi się ponadto do odpowiedzi do pkt 60, 
72 i 76.
Odpowiedzi Komisji 49
Wspólna odpowiedź Komisji do 
pkt 85 i 86
W ramach zarządzania dzielonego państwa członkow ­
skie odpowiadają za ustanowienie systemów moni ­
torowania i sprawozdawczości oraz zapewnienie ich 
niezawodności.
Komisja sprawdza niezawodność danych przekazywa ­
nych przez państwa członkowskie w ramach audytów.
W odniesieniu do okresu 2014–2020 w rozporządze ­
niu w sprawie wspólnych przepisów przewiduje się 
spoczywający na instytucji zarządzającej EFS/Inicja ­
tywą na rzecz zatrudnienia ludzi młodych obowiązek 
gromadzenia, przechowywania i rejestracji w systemie 
komputerowym wiarygodnych danych odnoszących 
się do wskaźników (art. 125 ust. 2 lit. a), d) i e)), co pod ­
lega audytom Komisji.
Zalecenie 3
Komisja przyjmuje to zalecenie. W ramach zarządza ­
nia dzielonego Komisja faktycznie sprawdza między 
innymi solidność systemów rejestrowania i przecho ­
wywania dokumentacji księgowej i danych doty ­
czących wdrażania przekazywanych przez państwa 
członkowskie. Odbywa się to na ogół poprzez audyty 
systemu przeprowadzane zarówno przez Komisję, jak 
i przez krajowe instytucje audytowe.
W odniesieniu do okresu 2014–2020 w rozporządze ­
niu w sprawie wspólnych przepisów przewiduje się 
spoczywający na instytucji zarządzającej EFS/Inicja ­
tywą na rzecz zatrudnienia ludzi młodych obowiązek 
gromadzenia, przechowywania i rejestracji w systemie 
komputerowym wiarygodnych danych odnoszących 
się do wskaźników (art. 125 ust. 2 lit. a), d) i e)), co pod ­
lega audytom Komisji.Zalecenie 2 b)
Komisja przyjmuje to zalecenie i uważa, że obecne 
ramy prawne zawierają niezbędne wymogi w tym 
zakresie.
Artykuł 30 rozporządzenia w sprawie wspólnych 
przepisów wyraźnie stanowi, że po przeprowadzeniu 
przez Komisję oceny uzasadnienia przedstawionego 
przez państwo członkowskie i po wezwaniu do przed ­
stawienia dalszych informacji, państwo członkowskie 
przedstawia Komisji wszelkie niezbędne dodatkowe 
informacje. Ponadto do zmian PO dotyczących aloka ­
cji rezerwy wykonania zastosowanie mają szczegó ­
łowe zasady dodatkowe.
Zalecenie 2 c)
Komisja przyjmuje to zalecenie i uważa, że obecne 
ramy prawne zawierają niezbędne wymogi w tym 
zakresie.
W rozporządzeniu w sprawie wspólnych przepisów 
sprawozdawczość jest uregulowana w art. 50 doty ­
czącym rocznych sprawozdań z wdrażania w odnie ­
sieniu do wszystkich istotnych aspektów wykonania. 
Państwa członkowskie są zobowiązane do składania 
sprawozdań także w oparciu o kategorie interwencji 
określone w odnośnym rozporządzeniu wykonaw ­
czym Komisji (UE) nr 215/2014.
Zalecenie 2 d)
Komisja przyjmuje to zalecenie i uważa, że jest to 
już obecnie stała praktyka, zważywszy również na 
konkretne zadanie, jakim jest jej udział w komitecie 
monitorującym.

JAK OTRZYMAĆ PUBLIKACJE UE
Publikacje bezpłatne:
  jeden egzemplarz:  
w EU Bookshop (http://bookshop.europa.eu)
  kilka egzemplarzy (lub mapy, plakaty):  
w przedstawicielstwach Unii Europejskiej (http://ec.europa.eu/represent_pl.htm)  
w delegaturach Unii Europejskiej w krajach poza UE (http://eeas.europa.eu/delegations/index_pl.htm)  
kontaktując się z Europe Direct (http://europa.eu/europedirect/index_pl.htm)  
lub dzwoniąc pod numer 00 800 6 7 8 9 10 11 (numer bezpłatny w całej UE) (*)
(*)  Informacje są udzielane nieodpłatnie, większość połączeń również jest bezpłatna (niektórzy operatorzy,  
hotele lub telefony publiczne mogą naliczać opłaty).
Publikacje płatne:
 w EU Bookshop (http://bookshop.europa.eu)
W 2012 r. w  ośmiu państwach członkowskich borykających 
się ze szczególnie wysokim poziomem bezrobocia wśród 
osób młodych utworzone zostały grupy zadaniowe 
ds. młodzieży. W ich skład weszli eksperci z właściwych 
organów krajowych oraz z Komisji. Grupy te miały 
za zadanie pomóc owym państwom członkowskim w jak 
najlepszym wykorzystaniu funduszy strukturalnych UE. 
W tym celu skierowano nieprzydzielone środki finansowe 
z okresu programowania 2007–2013 (łącznie ze środkami 
z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w kwocie 
około 10 mld euro) na projekty wspierające możliwości 
zatrudnienia osób młodych oraz ułatwiające dostęp do 
finansowania małym przedsiębiorstwom.
W ramach kontroli Trybunał ocenił, w  jakim zakresie 
dokonano przekierowania funduszy w stosunku do 
nieprzydzielonych środków finansowych z EFS, a także 
w jakim stopniu grupy zadaniowe ds. młodzieży pomogły 
organom krajowym w  realokacji środków na rzecz 
projektów, które mogły przynieść „największe efekty 
w najkrótszym czasie”.
EUROPEJSKI
TRYBUNAŁOBRACHUNKOW
Y