Zgodnie z decyzją przyjętą na spotkaniu stron niniejszy wniosek nie obejmuje uprawnień do połowów przyznawanych UE. Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE przyjmowanie środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów stanowi prerogatywę Rady.

Wniosek uzupełnia rozporządzenie (UE) 2017/2403 w sprawie zarządzania zewnętrzną flotą rybacką, w którym przewidziano, że unijne statki rybackie podlegają wykazowi upoważnień do połowów zgodnie z warunkami i zasadami danej RFMO. Wniosek uzupełnia również rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 w sprawie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

W szczególności jest spójny z częścią VI (polityka zewnętrzna) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), w której zobowiązano UE do utrzymywania zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa zgodnie z jej zobowiązaniami międzynarodowymi i do opierania działalności połowowej na współpracy regionalnej w zakresie rybołówstwa.

Po trzecie, aby szybko wdrożyć regulamin SIOFA, w niniejszym wniosku przewidziano odesłania dynamiczne do dokumentów SIOFA, które już są stosowane przez unijną flotę i są publicznie dostępne na stronie internetowej SIOFA. Te dokumenty o charakterze obowiązkowym obejmują formaty sprawozdań SIOFA lub dokumenty dotyczące wymiany danych związane z wpływaniem na określone obszary i ich opuszczaniem, punktami początkowymi i końcowymi stawiania narzędzi połowowych, operacjami przeładunku i transferu oraz zaobserwowaniem statków państw trzecich. Ponieważ te wymogi i wzory są okresowo zmieniane, a obecnie tylko jeden unijny statek rybacki prowadzi połowy na obszarach objętych SIOFA, państwa członkowskie posiadające uprawnienia do połowów zasobów połowowych objętych SIOFA powinny przekazywać swoim statkom rybackim informacje na temat wymogów i wzorów przy wydawaniu upoważnień do połowów. W niniejszym rozporządzeniu przewidziano odesłania dynamiczne do tych dokumentów.

Po drugie, w niniejszym wniosku wprowadzono odesłania dynamiczne do środków ochrony i zarządzania na użytek państw członkowskich. Administracje państw członkowskich korzystają już z tych dokumentów, posiadają wiedzę na ich temat i muszą zapewnić ich wdrożenie. Komisja wysyła zaktualizowane wersje tych dokumentów do państw członkowskich po przyjęciu nowych wersji w ramach SIOFA.

Aby szybko wdrożyć przepisy SIOFA, w niniejszym wniosku przede wszystkim przewidziano przekazanie Komisji uprawnień na podstawie art. 290 TFUE w celu uwzględnienia zmian środków przyjętych w ramach SIOFA oraz zapewnienia, aby unijne statki rybackie były traktowane na równi ze statkami innych umawiających się stron. Proponuje się przekazanie uprawnień dotyczących następujących kwestii: (i) informacji wymaganych na potrzeby wydania upoważnienia statku; (ii) zmian dotyczących rodzajów połowów lub narzędzi połowowych; (iii) liczby złowionych/wyłowionych jednostek wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich (VME) oraz odległości, w jakich należy zaprzestać połowów dennych, jeżeli w trakcie operacji połowowych napotkano dowody na obecność tych ekosystemów powyżej poziomów progowych; obecności obserwatorów naukowych w odniesieniu do połowów dennych oraz wprowadzania elektronicznego programu obserwacyjnego; (iv) środków dotyczących połowów antara na obszarach Del Cano Rise i Williams Ridge oraz (v) zmiany załączników do niniejszego wniosku.

Proces legislacyjny związany z wdrażaniem środków przyjętych przez RFMO do prawa Unii – od pierwszej wersji roboczej wniosku Komisji do przyjęcia ostatecznego aktu prawnego przez Parlament Europejski i Radę – trwa średnio 18 miesięcy. Niniejszy wniosek ma na celu, aby UE mogła szybko: (i) wdrożyć środki, które przyniosą korzyści unijnej flocie; (ii) zapewnić operatorom równe szanse oraz (iii) dalej wspierać długoterminowe zrównoważone zarządzanie stadami ryb.

W ramach corocznego spotkania strony SIOFA posiadają mandat do przyjmowania środków ochrony i zarządzania (CMM) w odniesieniu do połowów wchodzących w zakres kompetencji SIOFA. Środki te są wiążące dla umawiających się stron SIOFA, uczestniczących jednostek połowowych oraz współpracujących stron niebędących umawiającymi się stronami (zwanych łącznie „CCP”). UE jest umawiającą się stroną SIOFA od 2008 r. Obecnie UE posiada jeden aktywny statek rybacki na obszarze obowiązywania SIOFA. Statek ten musi przestrzegać środków ochrony i zarządzania określonych w SIOFA.

Niniejszy wniosek zapewni zgodność prawa Unii z zobowiązaniami międzynarodowymi przyjętymi na spotkaniu stron. Niniejszy wniosek zapewni również przestrzeganie przez UE decyzji podjętych w ramach porozumienia SIOFA, którego jest umawiającą się stroną. Niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(10)Środki ochrony i zarządzania nakładają również na operatorów obowiązek stosowania formatów sprawozdań lub środków wymiany danych związanych z wpływaniem na określone obszary i ich opuszczaniem, punktami początkowymi i końcowymi stawiania narzędzi połowowych, operacjami przeładunku i transferu oraz zaobserwowaniem statków państw trzecich. Te wymogi dotyczące danych i szablony już są stosowane przez unijną flotę i są publicznie dostępne na stronie internetowej SIOFA. Ponieważ te wymogi i wzory są okresowo zmieniane, a obecnie tylko jeden unijny statek rybacki prowadzi połowy na obszarach objętych SIOFA, państwa członkowskie posiadające uprawnienia do połowów na obszarze objętym SIOFA powinny przekazywać swoim statkom rybackim informacje na temat wymogów i wzorów przy wydawaniu upoważnień do połowów. W niniejszym rozporządzeniu przewidziano odesłania dynamiczne do tych dokumentów, aby odesłanie do dokumentu SIOFA uwzględniało wszelkie późniejsze zmiany.

(9)Ponadto w niniejszym rozporządzeniu zawarto odesłania dynamiczne do środków ochrony i zarządzania, które mają być stosowane przez państwa członkowskie, aby odesłanie do dokumentu SIOFA obejmowało odesłanie do wszelkich późniejszych zmian tego dokumentu.

(8)Aby umożliwić szybkie wdrażanie do prawa Unii przyszłych środków ochrony i zarządzania zmieniających lub uzupełniających środki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian przepisów dotyczących następujących kwestii: (i) informacji wymaganych na potrzeby wydania upoważnienia statku; (ii) zmian dotyczących rodzajów połowów lub narzędzi połowowych; (iii) liczby złowionych/wyłowionych jednostek wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich (VME) oraz odległości, w jakich należy zaprzestać połowów dennych, jeżeli w trakcie operacji połowowych napotkano dowody na obecność tych ekosystemów powyżej poziomów progowych; obecności obserwatorów naukowych w odniesieniu do połowów dennych oraz wprowadzania elektronicznego programu obserwacyjnego; (iv) środków dotyczących połowów antara na obszarach Del Cano Rise i Williams Ridge oraz (v) zmian w załącznikach do niniejszego rozporządzenia.

(6)Aby zapewnić zgodność z WPRyb, przyjęto prawodawstwo unijne w celu ustanowienia systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania, który obejmuje zwalczanie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów („połowy NNN”). W szczególności w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 ustanowiono unijny system kontroli, inspekcji i egzekwowania zgodnie z globalnym i zintegrowanym podejściem, tak aby zapewnić przestrzeganie wszystkich przepisów WPRyb. W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 404/2011 określono szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009. Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanowiono wspólnotowy system zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania. W związku z tym nie ma potrzeby uwzględniania w niniejszym rozporządzeniu środków ochrony i zarządzania dotyczących tych przepisów.

(2)Decyzją Rady 98/392/WE Unia Europejska zatwierdziła Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. Decyzją Rady 98/414/WE Unia zatwierdziła porozumienie w sprawie wykonania tej konwencji w odniesieniu do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi, które zawiera zasady i przepisy dotyczące ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi. W ramach swoich szerszych zobowiązań międzynarodowych Unia uczestniczy w działaniach, które zmierzają do ochrony stad ryb w wodach międzynarodowych.

(1)Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) jest zapewnienie, by eksploatacja żywych zasobów wodnych przyczyniła się do długoterminowego zrównoważonego rozwoju środowiskowego, gospodarczego i społecznego.

2)Państwa członkowskie przekazują Komisji drogą elektroniczną następujące informacje o statkach pływających pod ich banderą, które są upoważnione do połowów na obszarze na podstawie art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 i na warunkach określonych w art. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2403:

34)„projekt wykazu statków NNN sporządzony przez SIOFA” oznacza wykaz statków, co do których istnieje domniemanie, że dokonywały nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych (NNN) połowów na obszarze, sporządzony przez sekretariat SIOFA i przekazany CCP oraz stronom niebędącym umawiającymi się stronami, których statki figurują w wykazie, przed spotkaniem stron;

33)„upoważniony statek inspekcyjny” oznacza każdy statek wpisany do rejestru SIOFA upoważnionych statków inspekcyjnych i organów inspekcyjnych, ustanowionego na podstawie pkt 14 CMM 2021/14 z późniejszymi zmianami, i upoważniony do prowadzenia działań związanych z wejściem na statek i inspekcją zgodnie z tymi procedurami;

25)„głębokowodna sieć skrzelowa” oznacza pasy pojedynczej, dwuściennej lub trójściennej tkaniny sieciowej, ustawionej pionowo, zazwyczaj na dnie lub blisko dna, w których ryby zaczepiają się skrzelami, oplątują lub zaplątują. W jednym narzędziu można połączyć kilka rodzajów sieci. Sieci te można stosować pojedynczo lub, co jest bardziej powszechne, w dużej liczbie w rzędach („zestawy” sieci). Narzędzia mogą być postawione, przymocowane do dna lub dryfujące, samodzielnie lub połączone ze statkiem;

1)Państwa członkowskie ograniczają roczny nakład połowowy w zakresie połowów dennych w odniesieniu do statków pływających pod ich banderą, które prowadzą połowy na obszarze, do ich średniego rocznego poziomu w okresie reprezentatywnym, w którym prowadziły działalność na obszarze, zgodnie z uprawnieniami do połowów i informacjami okresowo zgłaszanymi przez Komisję do SIOFA.

a)upoważniają statki pływające pod ich banderą do prowadzenia działalności na obszarze tylko w przypadku, gdy są one w stanie spełnić wymogi i wypełnić obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia, porozumienia oraz rozporządzenia (UE) 2017/2403;

1)Statki Unii prowadzące połowy denne za pomocą węd ręcznych i sznurów haczykowych dennych stosują poziom progowy w przypadku napotkania wrażliwych ekosystemów morskich, polegający na złowieniu/wyłowieniu co najmniej dziesięciu jednostek gatunków wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich, które to gatunki wymieniono w załączniku I, na jednym segmencie liny.

c)uwzględnia części obszaru przyszłych połowów, co do których wiadomo, że występują w nich lub mogą występować wrażliwe ekosystemy morskie;

c)kapitan unijnego statku rybackiego informuje sekretariat SIOFA natychmiast po wpłynięciu statku do komórki siatki w celu poławiania antara, stosując wzór przedstawiony w załączniku V do CMM 2021/15 z późniejszymi zmianami, przy czym poza godzinami pracy sekretariatu SIOFA stosuje się odpowiednią procedurę powiadamiania z wyprzedzeniem;

b)okazy antara są znakowane i uwalniane w liczbie co najmniej 5 ryb na złowioną tonę całej masy w relacji pełnej. Po złowieniu co najmniej 30 okazów antara do uwalniania po oznakowaniu stosuje się minimalną statystykę nakładania się wynoszącą co najmniej 60 %;

3)Państwa członkowskie bandery przesyłają Komisji miesięczne sprawozdania z połowów antara, stosując wzór przedstawiony w załączniku I do CMM 2021/15 z późniejszymi zmianami. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje do sekretariatu SIOFA.

d)okazy antara są znakowane i uwalniane w liczbie co najmniej 5 ryb na złowioną tonę całej masy w relacji pełnej. Po złowieniu co najmniej 30 okazów antara do uwalniania po oznakowaniu stosuje się minimalną statystykę nakładania się wynoszącą co najmniej 60 %;

b)dane VMS są automatycznie przekazywane do ich CMR co najmniej co godzinę, gdy znajdują się na w obszarze Del Cano Rise;

2)Unijne statki rybackie rejestrują dane i przedkładają sprawozdania z danymi zgodnie z załącznikiem IV (standardy danych) w odniesieniu do wszystkich rekinów głębinowych do najniższego możliwego poziomu taksonomicznego.

3)Państwa członkowskie bandery przesyłają Komisji dzienne sprawozdania z połowów antara, stosując wzór przedstawiony w załączniku III do CMM 2021/15 z późniejszymi zmianami. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje do sekretariatu SIOFA.

i)sekretariat SIOFA jest codziennie informowany o punktach początkowych i końcowych sznurów haczykowych dennych, stosując wzór przedstawiony w załączniku IV do CMM 2021/15 z późniejszymi zmianami, z kopią do państwa członkowskiego bandery;

e)sekretariat SIOFA jest informowany o liczbie lin postawionych lub wybranych w komórce siatki określonej w lit. d), jeżeli ma to miejsce, niezwłocznie po opuszczeniu tej komórki siatki przez odnośne statki, przy użyciu wzoru przedstawionego w załączniku VII do CMM 2021/15 z późniejszymi zmianami;

3)Jeżeli rejs trwa dłużej niż miesiąc, naprawa lub wymiana następuje w najkrótszym możliwym terminie po wejściu statku do portu. Jeżeli satelitarne urządzenie lokacyjne nie zostało naprawione lub wymienione w ciągu 90 dni od wystąpienia awarii technicznej lub stwierdzenia braku działania, państwo członkowskie bandery nakazuje statkowi przerwanie połowów, sztauowanie wszystkich narzędzi połowowych i natychmiastowy powrót do portu w celu dokonania naprawy.

b)statki rybackie stosujące automatyczne urządzenia do połowów taklowych (sznurowych) mocują obciążniki na linie głównej lub stosują liny główne ze zintegrowanym obciążeniem podczas zarzucania sznurów haczykowych. Obciążenie sznurów haczykowych ze zintegrowanym obciążeniem musi wynosić co najmniej 50 g/m lub do sznura bez zintegrowanego obciążenia musi być przymocowany obciążnik o masie co najmniej 5 kg w odstępach co 50–60 metrów lub

a)podczas stawiania lin stosuje się co najmniej jedną podborę straszącą zgodnie z załącznikiem V oraz co najmniej jedno urządzenie do odstraszania ptaków morskich (zob. specyfikacje w załączniku VI), aby zapobiec przedostawaniu się ptaków na obszar wybierania, w zakresie, w jakim pozwala na to ogólna sytuacja pogodowa;

f)statki rybackie stosujące wyłącznie system takli dennych (a nie połączenie takli i systemu hiszpańskiego w ramach jednego sznura haczykowego) stosują obciążniki wyłącznie na dystalnym końcu przyponu na takli. Stosuje się obciążniki tradycyjne o masie co najmniej 6 kg lub obciążniki ze stali uspokojonej o masie co najmniej 5 kg oraz

e)statki rybackie stosujące system hiszpański zwalniają obciążniki przed napięciem liny; stosuje się obciążniki tradycyjne (wykonane ze kamienia lub betonu) o masie co najmniej 8,5 kg, rozmieszczone w odstępach nie większych niż 40 m, lub obciążniki tradycyjne o masie co najmniej 6 kg, rozmieszczone w odstępach nie większych niż 20 m, lub obciążniki ze stali uspokojonej o masie co najmniej 5 kg, rozmieszczone w odstępach nie większych niż 40 m;

b)podczas stawiania sznurów haczykowych stosuje się co najmniej jedną podborę straszącą zgodnie z załącznikiem V oraz co najmniej jedno urządzenie do odstraszania ptaków morskich zgodnie z załącznikiem VI, aby zapobiec przedostawaniu się ptaków na obszar wybierania, w zakresie, w jakim pozwala na to ogólna sytuacja pogodowa;

b)boje znakowe i podobne obiekty pływające na powierzchni i służące do wskazywania położenia lub pochodzenia umocowanych narzędzi połowowych, a także, w stosownych przypadkach, same narzędzia były wyraźnie oznakowane nazwą statku i międzynarodowym radiowym sygnałem wywoławczym.

Unijne statki rybackie upoważnione do połowów na obszarze powiadamiają sekretariat SIOFA – pocztą elektroniczną lub w inny sposób – w ciągu 24 godzin, w formacie przewidzianym w załączniku I do CMM 2019/10, z późniejszymi zmianami, o każdym wpłynięciu na obszar lub opuszczeniu go.

a)powiadamiają właściwy organ swojego państwa członkowskiego bandery co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem 14-dniowego okresu, w którym planowane jest dokonanie przeładunku na morzu, przy użyciu powiadomienia o przeładunku określonego w załączniku II do CMM 2019/10, z późniejszymi zmianami;

1)Zakazane jest zrzucanie przez statki unijne do morza wszelkich tworzyw sztucznych, w tym lin syntetycznych, syntetycznych sieci rybackich, worków na odpady z tworzywa sztucznego i popiołów ze spalarni produktów z tworzyw sztucznych. Wszystkie tworzywa sztuczne znajdujące się na statku są przechowywane na nim do czasu, gdy będzie można je usunąć do odpowiednich portowych urządzeń odbiorczych.

7)Unijne statki rybackie przekazują właściwemu organowi swojego państwa członkowskiego bandery wszelkie szczegóły operacyjne dotyczące transferu, jak określono w deklaracji transferu określonej w załączniku VI do CMM 2019/10, z późniejszymi zmianami. W ciągu 24 godzin od transferu właściwy organ państwa członkowskiego bandery przekazuje powiadomienie Komisji, która niezwłocznie przekazuje je do sekretariatu SIOFA.

d)ich właściwy organ przekazał Komisji dane obserwatora znajdujące się w dzienniku przeładunkowym, o którym mowa w lit. c), nie później niż 10 dni po zejściu obserwatora ze statku; obserwator przekazał do sekretariatu SIOFA dane obserwatora znajdujące się w dzienniku przeładunkowym nie później niż 15 dni po zejściu ze statku.

b)zawiera zasoby połowowe przeznaczone do wykorzystania innego niż spożycie przez ludzi (takie jak na przykład mączka rybna). Na etykiecie umieszcza się słowa „nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi”;

2)Komisja przesyła informacje, o których mowa w ust. 1, do sekretariatu SIOFA co najmniej 14 dni przed każdym posiedzeniem Komitetu ds. Zgodności.

1)Państwa członkowskie co roku przekazują Komisji następujące informacje dotyczące każdego przeładunku i transferu na morzu dokonywanego przez statki pływające pod ich banderą, co najmniej 30 dni przed każdym posiedzeniem Komitetu ds. Zgodności w odniesieniu do ich działalności w ciągu ostatnich 12 miesięcy:

7)Państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdania, o których mowa w ust. 5 i 6, co najmniej 30 dni przed każdym posiedzeniem zwyczajnym Komitetu ds. Zgodności. Komisja przesyła te sprawozdania do sekretariatu SIOFA nie później niż 14 dni przed każdym posiedzeniem zwyczajnym Komitetu ds. Zgodności.

5)Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wszelkich działań podjętych wobec statków pływających pod ich banderą, w stosunku do których, w wyniku środków stosowanych przez państwo portu na podstawie niniejszego rozporządzenia, stwierdzono, że prowadziły połowy NNN. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu SIOFA.

3)Jeżeli państwo członkowskie ma wyraźne powody, by sądzić, że statek pływający pod jego banderą prowadził połowy NNN i zamierza wpłynąć do portu innej CCP lub przebywa w tym porcie, zwraca się ono, w stosownych przypadkach, do państwa portu o przeprowadzenie inspekcji na statku lub zastosowanie innych odpowiednich środków.

2)Państwa członkowskie portu utrzymują skuteczny system kontroli przeprowadzanej przez państwo portu w odniesieniu do wszystkich statków, które prowadziły połowy na obszarze, z wyjątkiem kontenerowców, które nie przewożą zasobów połowowych. Kontenerowce przewożące zasoby połowowe nie podlegają środkom kontroli przeprowadzanej przez państwo portu jedynie w przypadku gdy takie zasoby połowowe zostały wcześniej wyładowane, pod warunkiem, że nie ma wyraźnych powodów do podejrzeń, że dany statek brał udział w działalności związanej z połowami wspierającej połowy NNN.

a)port, o wejście do którego statki rybackie państw trzecich mogą wystąpić na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008;

b)punkt kontaktowy do celów odbierania uprzedniego powiadomienia na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008;

c)punkt kontaktowy do celów otrzymywania sprawozdań z inspekcji na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

9)Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie zmiany w wykazie swoich wyznaczonych portów i punktów kontaktowych co najmniej 45 dni przed wejściem tych zmian w życie. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu SIOFA co najmniej 30 dni przed wejściem tych zmian w życie.

10)Państwa członkowskie zapewniają, aby wyznaczone przez nie porty miały wystarczającą zdolność do przeprowadzania inspekcji zgodnie z wymogami określonymi w porozumieniu i niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 26

Uprzednie powiadomienie o wejściu do portu statków państw trzecich oraz zezwolenie na wejście do portu lub odmowa wejścia do portu

1)Przed udzieleniem statkowi państwa trzeciego zezwolenia na wejście do swojego portu każde państwo członkowskie portu wymaga co najmniej podania informacji, o których mowa w załączniku I do CMM 2020/08, z późniejszymi zmianami, wraz z datami rejsu połowowego, które należy dostarczyć co najmniej na trzy dni robocze przed szacunkowym czasem przybycia do portu. W przypadku świeżych produktów rybołówstwa na takim statku przedmiotowe informacje należy przekazać na cztery godziny przed szacunkowym czasem przybycia do portu.

2)Jeżeli statek państwa trzeciego ubiegający się o zezwolenie na wejście do portu przewozi produkty rybołówstwa, państwo członkowskie portu wymaga, aby do informacji, o których mowa w ust. 1, dołączone zostało świadectwo połowowe zatwierdzone zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

3)Po otrzymaniu informacji wymaganych na podstawie ust. 1 i, w stosownych przypadkach, ust. 2, państwo członkowskie portu podejmuje decyzję o wydaniu zezwolenia na wejście lub o odmowie wejścia statku państwa trzeciego do swojego portu i przekazuje tę decyzję kapitanowi statku lub przedstawicielowi statku.

4)W przypadku zezwolenia na wejście do portu właściwy organ państwa członkowskiego portu wymaga, aby kapitan statku lub przedstawiciel statku przedstawił mu zezwolenie na wejście po przybyciu statku do portu.

5)W przypadku odmowy wejścia do portu właściwy organ państwa członkowskiego portu informuje o swojej decyzji państwo bandery statku oraz Komisję. Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu SIOFA.

6)Jeżeli państwo członkowskie portu dysponuje dowodem, że statek starający się o zezwolenie na wejście do jego portu uczestniczył w połowach NNN, takim jak w szczególności umieszczenie go w wykazie statków prowadzących połowy NNN przyjętym przez SIOFA, inne CCP, inne regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem lub Komisję do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR), państwo to odmawia takiemu statkowi zezwolenia na wejście do swoich portów.

7)Państwo członkowskie portu może zezwolić na wejście do swoich portów statkowi, o którym mowa w ust. 6, wyłącznie w celu przeprowadzenia na nim inspekcji oraz podjęcia innych odpowiednich działań zgodnych z prawem międzynarodowym, które w zakresie zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania są co najmniej tak samo skuteczne jak odmowa wejścia do portu. Jeżeli z jakiegokolwiek powodu taki statek znajduje się już w porcie, państwo członkowskie portu odmawia mu prawa do korzystania ze swoich portów w celu wyładunku, przeładunku, pakowania i przetwarzania zasobów połowowych oraz odmawia możliwości skorzystania z innych usług portowych, w tym m.in. tankowania paliwa i uzupełnienia zapasów, konserwacji i suchego dokowania. W takich przypadkach stosuje się odpowiednio art. 27 ust. 2 i 3.

Artykuł 27

Korzystanie z portów przez statki państw trzecich

1)W przypadku gdy statek państwa trzeciego wpłynął do jednego z jego portów, państwo członkowskie portu, na podstawie prawa unijnego i krajowego oraz zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym z porozumieniem, odmawia prawa do korzystania z tego portu do celów wyładunku, przeładunku, pakowania i przetwarzania zasobów połowowych, które nie zostały uprzednio wyładowane, oraz odmawia możliwości skorzystania z innych usług portowych, w tym m.in. tankowania paliwa i uzupełnienia zapasów, konserwacji i suchego dokowania, jeżeli:

a)statek nie posiada ważnego i obowiązującego upoważnienia do prowadzenia połowów lub działalności związanej z połowami wymaganego przez jego państwo bandery; lub

b)państwo, pod którego banderą pływa statek, nie potwierdza w rozsądnym terminie, na wniosek państwa portu, że zasoby połowowe znajdujące się na statku zostały złowione zgodnie z porozumieniem i środkami ochrony i zarządzania; lub

c)istnieją zasadne powody, by sądzić, że statek w inny sposób uczestniczył w połowach NNN, w tym wspierając jakiś statek, chyba że właściciel/operator statku może udowodnić, że:

a)działał w sposób zgodny z odpowiednimi środkami ochrony i zarządzania lub

b)w przypadku zaopatrywania w personel, paliwo, narzędzia i inne zasoby na morzu – że zaopatrywany statek nie był w momencie zaopatrywania statkiem, o którym mowa w art. 26 ust. 6.