ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.1

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny z zadowoleniem przyjmuje zmiany zaproponowane przez Komisję do postanowień rozporządzenia Rady 1493/1999 oraz do jego załączników (1). Wspomniane modyfikacje przynoszą konieczne zmiany w celu dostosowania rozporządzenia do realiów sektora wina. Jednakże EKES proponuje, aby węgiel drzewny dla celów enologicznych był także używany w przypadku win niemusujących, z braku powodów usprawiedliwiających jego wyłączenie z akceptowanych praktyk.
3.2

Komitet ze swej strony przyjął i regularnie weryfikował strategiczny plan komunikacji. Oprócz tego w grudniu 2004 r. Prezydium Komitetu zatwierdziło ogólne podejście strategiczne do wyzwania dotyczącego „informowania o Europie”. W obu przypadkach Komitet dążył do zapewnienia, by jego członkowie i organizacje, które reprezentują, w pełniejszy sposób wypełniali powierzoną im rolę łącznika. W 2004 r. Komitet aktywnie uczestniczył w tzw. „inicjatywie z Wicklow”, m.in. przedłożył na nieformalnym posiedzeniu ministerialnym w Amsterdamie dokument strategiczny zatytułowany „Bridging the Gap” [Pokonywanie barier], omawiający zalecane metody pełniejszego zaangażowania całego społeczeństwa obywatelskiego, a w szczególności Komitetu, w proces komunikacji.
3.2.1

Komitet zwraca uwagę na ustęp dodany do art. 95. Stwierdza on, że może zostać utworzona „wspólna baza danych” przez „dwie lub więcej instytucje” celem ustalenia, którzy kandydaci znajdują się w sytuacji wyłączenia (art. 93 i 94). Utworzenie scentralizowanej bazy danych (tzn. nie ograniczonej do jednej instytucji) jest dobrym pomysłem, jednak Komisja mówi tylko, że powinno się przewidzieć możliwość wzajemnej wymiany swoich danych przez dwie lub więcej instytucje. EKES zgadza się co do użyteczności bazy danych w ogóle, lecz zastanawia się, czy w tym szczególnym przypadku koszty integracji uzasadniałyby wynikające z niej korzyści: systemy poszczególnych instytucji są całkiem różne, a kryteria gromadzenia danych nie są zawsze takie same.
3.7

Co się tyczy szacowania szkód, Komitet uważa, że jest to postępowanie nie tylko skomplikowane, ze względu na skalę sytuacji objętych proponowanym rozporządzeniem, ale też może być bardzo niedoskonałe, ze względu na szeroki zakres kosztów i zaangażowanych podmiotów oraz to, że dotyczy ono szkód własności tak publicznej, jak i prywatnej. Ze względu na krótki termin składania wniosków do Komisji oraz zróżnicowanie interesów i typu dóbr materialnych dotkniętych szkodami, koszty usuwania skutków klęski mogą być oszacowane zbyt nisko lub zbyt wysoko. Dlatego też wnioski składane przez państwa muszą być oceniane bardzo skrupulatnie, z odwołaniem się do specjalistów, danych historycznych i zgromadzonych danych statystycznych i z uwzględnieniem wskaźników gospodarczych, zgodnie z poziomem cen w państwie otrzymującym pomoc.
4.4

EKES zwraca uwagę na podjęcie kwestii zmian demograficznych w komunikacie oraz jego powiązania z Zieloną księgą Komisji poświęconą zmianom demograficznym (10). Przykładowo, liczba osób w wieku od 0 do 14 lat spadnie o 11 % w latach 2000 — 2015, zaś do roku 2030 spadnie ona o kolejne 6 %. EKES pragnie zwrócić uwagę na kwestie zmian społecznych, kulturowych i politycznych w Europie. Zmiany demograficzne to nie tylko statystyka i dane liczbowe; przy rozważaniu odpowiednich polityk i działań należy koniecznie brać pod uwagę szerszą perspektywę. Jak to sygnalizuje grupa wysokiego szczebla ds. przyszłości polityki społecznej w rozszerzonej Unii Europejskiej, ta sytuacja demograficzna, w której względny statystyczny udział grupy ludzi młodych w społeczeństwie będzie znacznie malał co najmniej do 2025 r., stanowi — jeśli się z niej skorzysta — pewną szansę, jako że pociąga ona za sobą „ograniczony popyt na zasoby socjalne” i możliwość wprowadzenia przy nie zmienionych kosztach znaczących udoskonaleń w tych dziedzinach.
1.2

Konkretnie komunikatem tym wypełnia Komisja zobowiązanie, jakie podjęła w ramach reformy WPR w czerwcu 2003 r. w Luksemburgu w postaci deklaracji: „Komisja zbada specjalne środki umożliwiające stawienie czoła ryzyku, sytuacjom kryzysowym oraz klęskom żywiołowym o zasięgu ogólnokrajowym w rolnictwie i do końca 2004 r. przedstawi Radzie raport wraz z odpowiednimi wnioskami. Komisja zbada w szczególności możliwość finansowania tych działań z kwoty jednego punktu procentowego z modulacji, którą bezpośrednio rozdzielano by pomiędzy Państwa Członkowskie, oraz włączenia do każdej wspólnej organizacji rynku artykułu upoważniającego Komisję w sytuacjach kryzysowych do podejmowania działań na szczeblu Wspólnoty zgodnie z zasadami ustalonymi dla tego typu przypadków we wspólnej organizacji rynku wołowiny” (1).
4.16

EKES wspiera propozycje Komisji w zakresie wdrożenia specjalnego planu działania dla realizacji strategii leśnej. EKES jest zdania, że jest istotne, by plan ten określał priorytety i kompetencje oraz by zapewnione zostały odpowiednie środki na wprowadzenie go w życie.
2.3

EKES chciałby również w niniejszej opinii zwrócić uwagę na to, że chmiel (humulus lupulus) jest niezbędnym surowcem do produkcji piwa i jest uprawiany w 8 Państwach Członkowskich, przede wszystkim w małych, wyspecjalizowanych gospodarstwach rodzinnych, przeciętnie o powierzchni 8 ha. Europejskim producentom chmielu udało się utrzymać wiodącą pozycję na rynku. Wspólna organizacja rynków w sektorze chmielu towarzyszyła w ostatnich latach wielkim dostosowaniom rynkowym, co przyniosło pozytywne skutki. Dzięki niej zaakceptowany i promowany był wszechstronny system zapewniania jakości i kontraktów, który jest niezbędnym warunkiem powodzenia upraw, i który uważany jest przez stowarzyszenia producentów za „duszę” regulacji rynku chmielu. Zasady te powinny być zachowane również w nowych regulacjach rynku.
2.7

Ponieważ plan działania przyjęty przez Agencję identyfikuje priorytety na podstawie ograniczonych funduszy, które będą dostępne, EKES wyraża obawę, że z uwagi na obecne trudności z osiągnięciem porozumienia co do budżetu Wspólnoty ostatecznie może się okazać, że fundusze będą niższe niż zapisane w proponowanym budżecie. Oznaczałoby to wybranie pewnych środków zamiast innych oraz czynienie postępów w niektórych dziedzinach kosztem pozostałych. EKES nie może poprzeć takiego podejścia, ponieważ decyzja Państw Członkowskich o przyznaniu Agencji dodatkowych kompetencji oznacza potrzebę zapewnienia koniecznych funduszy w celu umożliwienia jej realizacji celów w zakresie zapobiegania zanieczyszczeniom mórz. Konieczne jest, by do zapobiegania zanieczyszczeniom mórz i reagowania w przypadku wystąpienia takiego zanieczyszczenia przywiązano odpowiednią wagę także na szczeblu wspólnotowym oraz by nie było to postrzegane wyłącznie z gospodarczego punktu widzenia.
2.2

Komitet szczególnie domagał się, by Państwa Członkowskie były zachęcane do wprowadzania procedur konsultacyjnych odnośnie tematów objętych programem, aby jak najlepiej uwzględnione zostały propozycje i potrzeby sformułowane przez użytkowników i ekspertów oraz podmioty gospodarki elektronicznej. Jest to również pożądane w kontekście programu ramowego, który zastąpi eEurope, i w którym kwestie kwalifikacji i zatrudnienia w społeczeństwie informacyjnym powinny być przedmiotem dogłębnych konsultacji z partnerami społecznymi.
3.3

W omawianym wniosku klauzula ochronna uprawniająca Komisję do przedsięwzięcia środków w wypadku poważnych zakłóceń mogących zagrozić realizacji celów artykułu 33 Traktatu została znacząco ograniczona do państw niebędących członkami WTO. Wszyscy obecni konkurenci Unii Europejskiej w dziedzinie produktów wytwarzanych przy użyciu zaawansowanej technologii, takich jak nasiona, to kraje rozwinięte (Stany Zjednoczone, Chile, Australia, Nowa Zelandia…). Wszystkie one są, rzecz jasna, członkami WTO. Nie jest więc właściwe ograniczenie zastosowania klauzuli ochronnej do państw niebędących członkami WOR.
2.2

Co za tym idzie, Komitet popiera niniejszy wniosek, mając nadzieję, że zwłaszcza usługi związane z integracją społeczną zostaną rozwinięte w pierwszym rzędzie i że doprowadzi to do powstania przedsiębiorstw i miejsc pracy w branżach niezbędnych dla obywateli europejskich. Komitet nawołuje również Państwa Członkowskie, by podczas przyznawania częstotliwości nowym teleusługom nadawały uprzywilejowaną pozycję integracji społecznej i zatrudnieniu w społeczeństwie informacyjnym.
1.3.2

Co się tyczy przyszłych działań, chociaż w komunikacie podkreśla się, że to społeczeństwo obywatelskie w oparciu o swoje doświadczenie będzie opracowywać nowe programy, to przedstawia się szeroki wachlarz propozycji i zaleca realizować: — długoterminowe partnerstwo między organizacjami pozarządowymi, partnerami społecznymi a organizacjami zawodowymi, które będzie mogło skorzystać z funduszy wspólnotowych; — ścisłe kontakty między organizacjami zajmującymi się obroną praw kobiet, — utworzenie rady ds. przedsiębiorczości UE-Turcja, — nowe projekty twinningu między społecznościami lokalnymi, — wymianę młodzieży, wymiany uniwersyteckie i zawodowe, — wymianę kulturalną, — większy udział we wspólnotowych programach z dziedziny kultury i mediów, — lepsze kształcenie językowe, — zachęcanie do debat publicznych, zwłaszcza internetowych, — wymiany doświadczeń i działania podnoszące świadomość dziennikarzy, — dialog między kościołami i religiami.
3.2

EKES uważa, że proponowane obniżki cen są zbyt duże i nie będą miały żadnego wpływu na import cukru realizowany w ramach trójstronnych operacji handlowych (rynek światowy, kraje najsłabiej rozwinięte, UE), a ich kwota będzie ulegać zmianie w zależności od wahań ceny na rynku światowym i kursów wymiany walut. EKES wzywa zatem do tego, by obniżka cen ograniczała się do niezbędnego poziomu, zważywszy na negocjacje w ramach WTO, oraz by została rozłożona w czasie, jak w przypadku obniżek taryf, w szczególności po to, by dać nowym Państwom Członkowskim czas konieczny na dostosowanie się. EKES domaga się również, by Rada zwróciła szczególną uwagę na problemy rolników w regionach z trudnościami lub takich, które nie oferują wielu rentownych alternatyw do uprawy buraków.
3.1

Rozporządzenie podobne do wyżej wspomnianego rozporządzenia Rady nr 2201/2003, lecz stosujące się do spadków, nie wystarczyłoby do rozwiązania problemów, które stwarza dziedziczenie transnarodowe. W zasadzie większość spraw spadkowych nie ma charakteru spornego, należy więc również rozwiązać problemy powstające w wypadku braku jakiegokolwiek sporu. Co więcej, w niektórych krajach lub w pewnych wypadkach interwencja sędziego jest czasami konieczna w celu rozstrzygnięcia spraw niespornych.
2.2

Od 3 stycznia 2002 r. pięćdziesiąt siedem typów urządzeń będących przedmiotem dyrektywy w sprawie hałasu, musi spełniać wymogi tej dyrektywy zanim zostaną one wprowadzone do obrotu lub oddane do użytku we Wspólnocie Europejskiej.
5.5

EKES sugeruje, by cykl nauczania podstawowego, a nie tylko programy związane z uczeniem się przez całe życie, stał się miejscem i chwilą, w których kształtuje się obywatelstwo europejskie poprzez nauczanie go i gdzie nie jest on jedynie poddawany zabiegom kosmetycznym (ubarwianie, nalepki, kaszkiety, imprezy itp.). Obywatelstwo nie dotyczy wyłącznie osób w aktywnych przedziałach wiekowych. Również Komisja mogłaby zaproponować Państwom Członkowskim zapisanie w ich programach szkolnych modułu oraz określenie zakresu wiedzy o Unii Europejskiej oraz zagadnień dotyczących obywatelstwa europejskiego. Należałoby przewidzieć stworzenie programu typu „Erasmus” dla nauczania podstawowego dostosowanego do tej grupy wiekowej i wykraczającego poza tradycyjny model wymiany językowej. Należy wykorzystać wszystkie możliwości, jakie stwarzają nowe technologie informacyjne i komunikacyjne, zwłaszcza dzięki informowaniu i nauczaniu w sposób interaktywny, poprzez zabawę i aktywne uczestnictwo (dla każdego nowego nośnika tego typu można by powołać komisję oceniającą złożoną z psychologów) wykraczając poza charakter statyczny i mało atrakcyjny obecnych stron internetowych instytucji europejskich. Takie sugestie i propozycję są koherentne z programem Comenius, którego cele to: 1) pozwolić młodzieży i personelowi uczącemu lepiej zrozumieć różnorodność kulturową Europy i jej wartość; 2) pomóc młodzieży w zdobywaniu podstawowych życiowych umiejętności i kompetencji, które są konieczne do rozwoju osobowości, do przyszłej działalności zawodowej i do aktywnego obywatelstwa europejskiego.
9.1

Trzeba będzie w jak największym stopniu ograniczyć obowiązek odwoływania się do interpretacji, aby zrozumieć prawodawstwo, chociaż wykładnia przedstawiona przez sędziego, uzupełniona interpretacją doktryny i praktyków, nadal jest niezbędna do stosowania prawa w odniesieniu do odrębnych przypadków. Nieprecyzyjne lub niepewne prawodawstwo narusza bezpieczeństwo prawne, zwiększa koszty jego wdrażania ze względu na obowiązek ciągłego odwoływania się do ekspertów prawnych i technicznych oraz ewentualnie do sędziego, pociąga za sobą wydłużone terminy wdrożenia lub niewłaściwe transpozycje. Sędzia jest wówczas zmuszony do przyjęcia roli legislatora, natomiast liczba spraw może wzrastać w takim stopniu, że zaszkodzi skuteczności prawa dostępu do sędziów i co najmniej do sprawiedliwego procesu w racjonalnym terminie.
2.1

W 2000 r. Finlandii przyznano odstępstwo do dnia 31 grudnia 2005 r., mające na celu ograniczenie przywozu na użytek osobisty piwa przez osoby z państw innych niż Państwa Członkowskie do ilości nie przekraczającej 6 litrów. Chodzi zwłaszcza o granicę z Rosją, w której alkohol jest znacznie tańszy, zatem gdyby zastosować normalne ograniczenia finansowe, osoby prywatne mogłyby przywozić po ok. 200 litrów piwa.
9.3.7

Kierowane przez przemysł platformy technologiczne zapoczątkowane w 2003 roku przez zainteresowane podmioty przy wsparciu Komisji z pewnością staną się ważnymi podmiotami unijnej polityki badawczej oraz bazą dla jej polityki przemysłowej. EKES sugeruje, że przemysł powinien pozytywnie zareagować na żądanie Komisji Europejskiej, by odgrywał jeszcze bardziej aktywną rolę w platformach technologicznych. Jednakże EKES sugeruje także, by platformy te były otwarte dla partnerów społecznych i innych organizacji społeczeństwa obywatelskiego, tak by także one mogły uczestniczyć w określaniu programu badań.
3.9

Komitet zwraca się do Komisji z apelem, by w programie ramowym zanadto nie zawężała definicji grup docelowych, aby wynikające z niego korzyści były jak największe i szeroko dostępne, zarówno pod względem regionalnym, jak i sektorowym. Także spółdzielnie, przedsiębiorstwa stowarzyszone i towarzystwa świadczeń wzajemnych (mutuals) oraz innowacyjne nowo założone firmy i mikroprzedsiębiorstwa mogą przyczynić się do wzmocnienia konkurencyjności i innowacyjności w UE. W ten sposób, np. dzięki spółdzielniom, można wykorzystać te atuty wynikające z wielkości, które oddziaływałyby pozytywnie na dostęp do rynku (włączając w to udział w zamówieniach publicznych o większej skali), na pozycję na rynku, na rozwój potencjału kadry kierowniczej, na doskonalenie zawodowe i potencjał badawczy. O dostępie do projektów programu ramowego powinien decydować zakres, w jakim grupy docelowe opracowały realne koncepcje, które zwiększają konkurencyjność i innowacyjność oraz zasługują na wsparcie. Fundacje, stowarzyszenia i izby przemysłowo-handlowe odgrywają ważną rolę w upowszechnianiu programu ramowego.
4.2.2.1

Jeśli chodzi o wszelkie przejawy ochrony ofiar terroryzmu, ich rodzin i osób znajdujących się na ich utrzymaniu, należy włączyć „wymiar ludzki” walki z terroryzmem, oscylujący wokół wspierania i ochrony roli ofiar oraz społeczeństwa obywatelskiego, jako integralną część jakiejkolwiek strategii zwalczania terroryzmu. Ofiary osobiście doświadczają przemocy, zwróconej przeciwko całemu społeczeństwu i reprezentowanym przez nie wartościom, przez co niezbędne staje się uznanie przez społeczeństwo wagi problemu i udzielenie stosownej odpowiedzi, co stanowi jego moralny i polityczny obowiązek. Każde państwo zobowiązane jest do ochrony praw i wolności swoich obywateli i do zapewnienia swobodnego z nich korzystania, począwszy od prawa do życia i do egzystencji wolnej od strachu w obliczu jakichkolwiek zagrożeń. Ofiary stanowią rzeczywistość i prawdziwy przejaw terroryzmu, są głosem społeczeństwa i stoją na pierwszej linii walki prowadzonej z terroryzmem. Są najbardziej rzucającym się w oczy świadectwem terroryzmu, służąc obudzeniu świadomości i wytworzeniu koniecznego zaangażowania społeczeństwa oraz wyartykułowania obywatelskiej reakcji w obliczu terroryzmu. Stanowią także najlepszy sposób dyskredytacji oraz politycznego i moralnego wyizolowania terroryzmu. Dlatego też konieczne są: — uznanie i solidarność ze strony społeczności międzynarodowej, stanowiące jasne przesłanie dotyczące centralnej roli poszanowania praw człowieka w walce z terroryzmem; — międzynarodowe środki i mechanizmy ochrony i wsparcia dla ofiar terroryzmu; — debata dotycząca ofiar wywiera daleko sięgający wpływ na debatę dotyczącą praw człowieka, wymagając rozszerzenia dyskusji w kwestiach poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności jednostki w walce z terroryzmem, co godzi ze sobą i łączy dwa uzupełniające się wymiary: zobowiązanie państw do przestrzegania praw człowieka w walce z terroryzmem oraz ich zobowiązanie do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu ochrony w obliczu terroryzmu praw człowieka przynależnych jednostkom. Niestety, w analizowanym dokumencie Komisji debata ta jest nieobecna; — sprzyjanie środkom wspierania zobowiązania społeczeństwa obywatelskiego w obliczu zwalczania terroryzmu, dzięki którym uaktywni się na arenie międzynarodowej głos i udział podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, a zwłaszcza ofiar.
4.2

W zakresie usług finansowych UE może poczynić znaczące kroki w kierunku realizacji celów z Lizbony poprzez zajęcie się szeregiem zagadnień. EKES jest zdania, że obejmuje to m.in.: — rygorystyczne stosowanie ram lepszego stanowienia prawa dla całości nowego i istniejącego prawodawstwa; — mierzenie zaufania konsumentów poprzez ich gotowość do zaakceptowania danej propozycji; — sprawienie, by instytucje UE i Państwa Członkowskie współpracowały nad transponowaniem i wdrażaniem prawodawstwa w wyznaczonym czasie i przy zachowaniu ducha, w jakim ono powstawało; — skupienie się na zakończeniu realizacji pozostałych środków planu działań w zakresie usług finansowych (FSAP), przy zastosowaniu w razie potrzeby celowych, w pełni zharmonizowanych środków; — pracę nad usunięciem przeszkód dla optymalnych ram nadzoru dla Europy: nadzór skonsolidowany; — usunięcie nieuzasadnionych utrudnień dla zwiększenia działalności w zakresie przejęć i fuzji (M&A) w Europie, w szczególności w sektorze bankowym; oraz — uznanie faktu, że dla konsumentów jakość produktów na rynku jest równie ważna — jeżeli nie ważniejsza — co ich ilość.
7.14

Zasadniczo, co wyrażono już w poprzednich opiniach, EKES uważa, że EPA stanowią bardzo trudne wyzwanie dla UE i gospodarki światowej. Zostaną one zawarte później, niż to przewidywano (47), i przyniosą sukces jedynie wtedy, gdy uda im się zaangażować społeczeństwo obywatelskie i zwiększyć w nim rolę kobiet w procesach decyzyjnych oraz w realizacji konkretnych inicjatyw.
2.2.8.1

SBA posiada szereg programów: — Basic Loan Program zapewnia poręczenia (do 75 %) dla kredytów w wysokości do dwóch milionów dolarów na przedsiębiorstwo, — SBA Investment Program dla inwestycji „aniołów biznesu” i kapitału wysokiego ryzyka, — Certified Development Company „504” Loan Program obejmujący środki wspierania innowacji i modernizacji w wysokości do czterech milionów dolarów, — Microloan Program obejmuje pomoc krótkoterminową w wysokości do 35 000 dolarów (udzielaną poprzez pośredników), — Prequalification Loan Program obejmuje środki w wysokości do 250 000 dolarów (udzielane poprzez pośredników), — Export Working Capital Program zapewnia poręczenia w wysokości do 90 %, do maksymalnej wysokości 1,5 mln dolarów, — SBA Express obejmuje środki w wysokości do 350 000 dolarów i poręczenia do 50 %, — SBA Community Express obejmuje środki w wysokości do 250 000 dolarów, poręczane do wysokości 75 %, — SBA Secondary Market Program i SBA Asset Sales Program dla wspierania łatwiejszego wejścia na rynek akcji, — SBA Women's Network for Entrepreneurial Training Initiative wspiera przedsiębiorczość kobiet.
3.5.4

Instytucje wymienione w powyższym akapicie powinny być w pełni samofinansujące się. Jest to trudne do urzeczywistnienia, a ponadto wymagałoby ciągłego monitorowania celem zagwarantowania, że początkowe warunki zachowane są w miarę upływu czasu. W każdym innym przypadku, skorzystanie z finansowania zewnętrznego — niezależnie od jego formy — jest nieuniknione. EKES dochodzi do wniosku, że instytucje reprezentujące typ opisany przez Komisję muszą podlegać kontrolom ostrożnościowym, niezależnie od tego, czy są one narzucone przez banki, czy też innego rodzaju instytucje; pod drugie należy utrzymać jednakowe zasady w zakresie konkurencji, a normy stosując do instytucji kredytowych — szczególnie dotyczące wypłacalności i płynności — muszą obowiązywać także te ewentualne inne instytucje. Jeżeli zasady przewodnie nadzoru ostrożnościowego do dzisiaj zachowały swój sens, nie powinno być miejsca na wyjątki.
3.3.1

Tym samym Komisja ogranicza swoją analizę do powszechnie znanych ogólnych czynników. Decydująca jest także kwestia, czy restrukturyzacje są planowane długoterminowo, aby wyjść naprzeciw pewnym zmianom, czy też są one jedynie pospieszną reakcją na presję z zewnątrz lub błędy w zarządzaniu. Jednym z przykładów jest rozwój relacji potencjału rynku do mocy produkcyjnych — gdy się ten wskaźnik lekceważy, powstaje nadmiar mocy produkcyjnych, prowadzących prędzej, czy później do restrukturyzacji. Komitet oczekiwałby pogłębionej analizy, gdyż każda z tych sytuacji implikuje inne podejście i rozwiązania.
1.2

Dnia 21 sierpnia 2003 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen w zakresie dostępu służb odpowiedzialnych w Państwach Członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) (1). Zamierzeniem było stworzenie dostępu do danych SIS dotyczących skradzionych pojazdów i przyczep, skradzionych czystych blankietów dokumentów urzędowych i wydanych dowodów tożsamości (paszportów, dowodów osobistych, prawa jazdy) — w celu sprawdzenia, czy zgłoszone do drugiej rejestracji pojazdy zostały skradzione, przywłaszczone bądź utracone oraz czy osoby ubiegające się o świadectwo rejestracji pojazdu posługują się w tym celu skradzionymi dowodami tożsamości lub skradzionymi dokumentami rejestracji pojazdu.
2.4

Złoto inwestycyjne, np. w formie sztabek lub płytek, jest zwolnione z podatku VAT. Podatek VAT jest jednak naliczany w przypadku, gdy złoto to zostanie sprzedane w formie, która nie pozwala na zakwalifikowanie go jako złoto inwestycyjne, np. jako biżuteria. Jeśli klient przeznacza posiadane własne złoto do obróbki, wówczas tylko usługa, czyli obróbka złota, podlega opodatkowaniu. Złoto samo w sobie nie podlega opodatkowaniu, nawet jeśli utraciło status złota inwestycyjnego i nie kwalifikuje się do zwolnienia. To nadużycie próbuje się zwalczać, przyznając liczne odstępstwa. Dlatego Komisja proponuje opcjonalną zasadę, zgodnie z którą Państwa Członkowskie mogłyby ustalić, że do podstawy wymiaru podatku doliczyć należy także rynkową wartość złota zawartego w produkcie.