zmieniające załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w odniesieniu do niebezpiecznej właściwości HP 14 („ekotoksyczne”)

zmieniające załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w odniesieniu do niebezpiecznej właściwości HP 14 („ekotoksyczne”)

Główne obawy komitetu dotyczyły 1) konieczności jasnego stwierdzenia, że państwa członkowskie mogą nadal stosować metody badań do celów oceny ekotoksyczności oraz 2) prawdopodobieństwa, że wzory obliczeniowe przewidziane przez Komisję doprowadziłyby do zmiany klasyfikacji niektórych rodzajów odpadów z odpadów innych niż niebezpieczne na odpady niebezpieczne, co miałoby negatywny wpływ na recykling tych odpadów ze względu na zwiększone koszty zarządzania nimi. Rodzaje odpadów wymieniane w tym kontekście to popiół paleniskowy i pozostałości ze strzępiarki.

Obecnie znajdujemy się w próżni prawnej w odniesieniu do oceny ekotoksyczności: w uwadze w załączniku III do dyrektywy ramowej w sprawie odpadów stwierdzono, że przypisania niebezpiecznej właściwości HP 14 dokonuje się na podstawie kryteriów określonych w załączniku VI do dyrektywy Rady 67/548/EWG, która to dyrektywa została uchylona z dniem 1 czerwca 2015 r.

W 2014 r. na mocy rozporządzenia Komisji (UE) nr 1357/2014 został podjęty kompleksowy przegląd załącznika III do dyrektywy 2008/98/WE w sprawie odpadów (dyrektywa ramowa w sprawie odpadów), w którym określono właściwości odpadów, które czynią z nich odpady niebezpieczne. Głównym celem tego przeglądu było dostosowanie właściwości odpadów do postępu naukowo-technicznego oraz dostosowanie, w miarę możliwości, identyfikacji odpadów niebezpiecznych do kryteriów rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (rozporządzenie CLP).

(3)Załącznik III do dyrektywy 2008/98/WE stanowi, że przypisania niebezpiecznej właściwości HP 14 („ekotoksyczne”) dokonuje się na podstawie kryteriów określonych w załączniku VI do dyrektywy Rady 67/548/EWG.

(4)Dyrektywa 67/548/EWG została uchylona z dniem 1 czerwca 2015 r. i zastąpiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008. Dyrektywa ta może jednak nadal mieć zastosowanie do niektórych mieszanin do dnia 1 czerwca 2017 r., jeżeli zostały one sklasyfikowane, opatrzone etykietami i były pakowane zgodnie z przepisami dyrektywy 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i zostały wprowadzone do obrotu przed dniem 1 czerwca 2015 r.

(5)Załącznik III do dyrektywy 2008/98/WE został zastąpiony rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1357/2014 w celu dostosowania, w stosownych przypadkach, definicji niebezpiecznych właściwości do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 oraz zastąpienia odniesień do dyrektywy 67/548/EWG odniesieniami do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008.

(6)Definicja niebezpiecznej właściwości HP 14 („ekotoksyczne”) nie została zmieniona rozporządzeniem (UE) nr 1357/2014, ponieważ niezbędne było dodatkowe badanie, aby zapewnić kompletność i reprezentatywność informacji dotyczących ewentualnych skutków dostosowania oceny niebezpiecznej właściwości HP 14 („ekotoksyczne”) do kryteriów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008. Badanie to zostało zakończone, należy zatem uwzględnić jego zalecenia przy dokonywaniu oceny niebezpiecznej właściwości HP 14 („ekotoksyczne”) w odniesieniu do odpadów określonych w załączniku III do dyrektywy 2008/98/WE oraz dostosować tę ocenę, w miarę możliwości, do kryteriów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 w odniesieniu do oceny ekotoksyczności chemikaliów. Przy ustalaniu klasyfikacji odpadów pod względem zagrożeń w odniesieniu do niebezpiecznej właściwości HP 14 („ekotoksyczne”) poprzez stosowanie wzorów obliczeniowych zastosowanie powinny mieć podstawowe wartości graniczne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008.

(7)Jeżeli przeprowadzane jest badanie w celu oceny niebezpiecznej właściwości HP 14 („ekotoksyczne”), należy stosować odpowiednie metody ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 440/2008 lub inne międzynarodowo uznane metody badawcze i wytyczne. W decyzji 2000/532/WE określono, że w przypadku gdy niebezpieczna właściwość odpadów została oceniona na podstawie przeprowadzonego badania oraz przy wykorzystaniu stężeń substancji niebezpiecznych, jak wskazano w załączniku III do dyrektywy 2008/98/WE, decydujące znaczenie mają wyniki badania. Ponadto należy uwzględnić art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, a w szczególności art. 12 lit. b) oraz metodykę jego stosowania.

(8)Należy zapewnić przedsiębiorstwom i właściwym organom wystarczający czas na dostosowanie się do nowych wymogów.

(9)Komitet, o którym mowa w art. 39 dyrektywy 2008/98/WE nie wydał opinii w sprawie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Środki te powinny zatem zostać przyjęte przez Radę zgodnie z art. 5a ust. 4 decyzji Rady 1999/468/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2008/98/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) pozycja dotycząca HP 14 „ekotoksyczne” otrzymuje brzmienie:

„HP 14 »Ekotoksyczne«: odpady, które stanowią lub mogą stanowić bezpośrednie lub opóźnione zagrożenie dla co najmniej jednego elementu środowiska.

Odpady spełniające którykolwiek z następujących warunków klasyfikuje się jako niebezpieczne zgodnie z HP 14:

–Odpady zawierające substancję zaklasyfikowaną jako zubożająca warstwę ozonową, której przypisano kod zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia H420 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008*, a stężenie tej substancji jest równe stężeniu granicznemu 0,1 % lub je przewyższa.

[ c(H420) ≥ 0,1% ]

–Odpady zawierające co najmniej jedną substancję zaklasyfikowaną jako „toksyczność ostra dla środowiska wodnego”, której przypisano kod zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia H400 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008, a suma stężeń tych substancji jest równa stężeniu granicznemu 25 % lub je przewyższa. Do takich substancji zastosowanie ma wartość graniczna 0,1%.

[ ∑ c (H400) ≥ 25 % ]

–Odpady zawierające co najmniej jedną substancję zaklasyfikowaną jako „toksyczność przewlekła dla środowiska wodnego” kategorii 1, 2 lub 3, której przypisano kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia H410, H411 lub H412 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008, a suma stężeń wszystkich substancji zaklasyfikowanych jako toksyczność przewlekła dla środowiska wodnego kategorii 1 (H410) pomnożona przez 100, dodana do sumy stężeń wszystkich substancji zaklasyfikowanych jako toksyczność przewlekła dla środowiska wodnego kategorii 2 (H411) pomnożonej przez 10 i dodana do sumy stężeń wszystkich substancji zaklasyfikowanych jako toksyczność przewlekła dla środowiska wodnego kategorii 3 (H412) jest równa stężeniu granicznemu 25 % lub je przewyższa. Wartość graniczna wynosząca 0,1 % ma zastosowanie do substancji zaklasyfikowanych jako H410, a wartość graniczna wynosząca 1 % ma zastosowanie do substancji zaklasyfikowanych jako H411 lub H412.

[ 100 x ∑c (H410)) + 10 x ∑c (H411) + ∑c (H412) ≥ 25% ]

–Odpady zawierające co najmniej jedną substancję zaklasyfikowaną jako „toksyczność przewlekła dla środowiska wodnego” kategorii 1, 2, 3 lub 4, której przypisano kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia H410, H411, H412 lub 413 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008, a suma stężeń wszystkich substancji zaklasyfikowanych jako toksyczność przewlekła dla środowiska wodnego jest równa stężeniu granicznemu 25 % lub je przewyższa. Wartość graniczna wynosząca 0,1 % ma zastosowanie do substancji zaklasyfikowanych jako H410, a wartość graniczna wynosząca 1 % ma zastosowanie do substancji zaklasyfikowanych jako H411, H412 lub H413.