Bruksela, dnia 28.12.2004

COM(2004) 840 końcowy

2004/0288 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

zmieniającego rozporządzenie Rady nr 382/2001 w odniesieniu do daty jego wygaśnięcia oraz zawartych w nim niektórych przepisów dotyczących wykonania budżetu.

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. WSTęP

1.1. Podstawy

Unia konsekwentnie przywiązuje dużą wagę do rozwijania bliskich politycznych, gospodarczych i handlowych stosunków z uprzemysłowionymi krajami niebędącymi członkami UE[1]. W celu dalszego wzmocnienia naszych stosunków z tymi krajami ważne jest, aby Wspólnota miała do swej dyspozycji instrument umożliwiający jej realizację działań związanych z dwustronną współpracą. Podstawę prawną do tego typu działalności daje Rozporządzenie Rady 382/2001 z dnia 26 lutego 2001 r.[2] Instrument ten stwarza ramy dla interwencji Wspólnoty mających na celu:

- promowanie współpracy na rzecz wspierania celów ustalonych w różnorodnych instrumentach dwustronnych pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi w celu stworzenia korzystniejszego środowiska dla prowadzenia i dalszego rozwoju stosunków pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi oraz zapewnienia, aby UE, jej instytucje i jej polityki były lepiej znane ogółowi społeczeństwa oraz ośrodkom opiniotwórczym w tych krajach;

- budowanie silniejszych więzów gospodarczych, handlowych i finansowych przez pomaganie przemysłowi UE w jego staraniach uzyskania lepszego dostępu do rynków w tych krajach, w szczególności tam, gdzie przeszkody strukturalne utrudniają firmom UE umocnienie swojej obecności (Japonia i Korea).

Projekty w tych obszarach współpracy i promocji więzów handlowych pomiędzy UE a uprzemysłowionymi krajami Ameryki Północnej, Północno-Wschodniej Azji oraz Australazji nieustannie rozwijały się w ostatnich latach na podstawie wymienionego rozporządzenia oraz zgodnie z celami polityki określonymi w różnorodnych instrumentach politycznych regulujących dwustronne stosunki (porozumienia ramowe, wspólne deklaracje polityczne, wspólne plany działań, Nowa Agenda Transatlantycka, agendy partnerskie, itp.) przyjęte w ostatnim dziesięcioleciu.

1.2. Współpraca z krajami uprzemysłowionymi

Rozporządzenie stworzyło zintegrowane i spójne ramy dla rozwoju projektów wspierających polityczne i gospodarcze stosunki UE z sześcioma krajami: Stanami Zjednoczonymi, Kanadą, Japonią, Republiką Korei, Australią i Nową Zelandią (zwanymi dalej „krajami partnerskimi”). Ponadto, w użyteczny sposób uzupełniło ono szczegółowe porozumienia dwustronne pomiędzy Wspólnotą a niektórymi spośród tych krajów, takie jak porozumienia o współpracy w dziedzinie szkolnictwa wyższego ze Stanami Zjednoczonymi i Kanadą czy porozumienie ramowe w sprawie handlu i współpracy gospodarczej z Republiką Korei.

Rozporządzenie 2001 obejmuje dwa kompleksowe zagadnienia: a) rozwój szeroko zakrojonej współpracy dwustronnej oraz b) promocja stosunków handlowych, przy czym pierwszy z tych celów dotyczy wszystkich krajów objętych rozporządzeniem, a drugi jest wyłącznie skupiony na Japonii, a w mniejszym stopniu na Korei.

Projekty rozwoju współpracy dwustronnej

Odnośnie współpracy z krajami partnerskimi, wspomniane rozporządzenie 2001 obejmuje współpracę w następujących dziedzinach:

- kultura, szkolnictwo wyższe oraz więzi międzyludzkie;

- nauka i technika, energetyka, transport i sprawy związane z ochroną środowiska;

- dialog pomiędzy partnerami politycznymi, gospodarczymi i społecznymi oraz organizacjami pozarządowymi UE i krajów partnerskich;

- współpraca celna.

Określa ono także szereg konkretnych celów i zasad, które powinny kierować przyznawaniem funduszy wspólnotowych:

- kształcenie i informowanie społeczeństwa (w tym również decydentów, opiniotwórców oraz innych propagatorów informacji) w sprawach związanych z dwustronnymi stosunkami pomiędzy UE a krajami partnerskimi;

- rozwijanie prac badawczych i studiów dotyczących szerokiego zakresu tematów w celu promowania i przygotowywania inicjatyw w zakresie współpracy z krajami partnerskimi;

- poprawa wizerunku Unii Europejskiej w krajach partnerskich;

- opracowywanie planów pilotażowych mających na celu testowanie możliwych nowych działań.

Od czasu wejścia w życie rozporządzenia 2001, ten program współpracy został wprowadzony poprzez szereg projektów, z których najbardziej znaczącymi są:

- konsolidacja i rozszerzenie sieci centrów informacyjnych UE na uczelniach wyższych w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii oraz, w 2004 r., w Japonii;

- wsparcie dla dialogu politycznego w ramach Nowej Agendy Transatlantyckiej;

- wsparcie projektów pilotażowych w dziedzinie współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego z Australią i Nową Zelandią;

- rozwijanie prac badawczych prowadzonych przez różne ośrodki naukowe i inne organizacje w USA i Kanadzie;

- wzmocnienie więzi międzyludzkich poprzez inicjatywy, takie jak dialog z przedsiębiorstwami i konsumentami;

- organizowanie różnych imprez w krajach partnerskich, mających na celu poszerzenie wiedzy na temat UE w krajach partnerskich lub poinformowanie społeczeństwa w zakresie różnorodnych tematów związanych z UE, takich jak wprowadzenie waluty euro lub rozszerzenie UE.

W dziedzinie współpracy, założenie i rozwinięcie 23 centrów informacyjnych UE w pięciu spośród sześciu krajów objętych rozporządzeniem stanowi znaczące osiągnięcie, które pod względem finansowym jest najważniejszą inicjatywą w ramach tego rozdziału.

Tworzenie centrów informacyjnych UE zainicjowano początkowo w USA w 1998 r. Doświadczenia te zostały rozwinięte i skonsolidowane w ramach rozporządzenia w okresie 2001-2003 r. i rozszerzone na inne kraje partnerskie: Kanadę, Australię, Nową Zelandię, a na koniec na Japonię. Wszystkie centra informacyjne UE mają swoją siedzibę na uznanych uniwersytetach, które współfinansują ich funkcjonowanie. Głównym ich celem jest promowanie w krajach partnerskich lepszego poznania Unii Europejskiej, jej instytucji, jej historii, jej gospodarki oraz jej polityk, zwłaszcza poprzez:

- tworzenie i rozwijanie nauczania o UE i Europie;

- pobudzanie badań dotyczących tematów związanych z UE i jej dwustronnymi stosunkami z krajami partnerskimi;

- organizowanie seminariów, warsztatów, konferencji i innych imprez o tematyce związanej z UE;

- opracowywanie narzędzi informacji (strony internetowe, publikacje, biuletyny informacyjne, itp.) na temat Unii Europejskiej;

- opracowywanie programów dla odwiedzających oraz wymian pomiędzy uczelniami wyższymi.

Na podstawie rozporządzenia udzielono wsparcia dla 15 centrów w USA, 5 w Kanadzie, 1 w Australii, 1 w Nowej Zelandii oraz 1 w Japonii. Inicjatywa ta stworzyła okazję do lepszego poznania UE w krajach partnerskich poprzez jej szeroko zakrojone badania, nauczanie oraz inne działania o szerokim zasięgu. Pozwoliła ona rozwinąć studia w zakresie UE jako odrębny przedmiot, a także zwiększyła skoncentrowanie się na tematyce UE w ramach Studiów Europejskich. Efektem tego były 264 nowe specjalizacje oraz kursy dotyczące UE. Wzrosła również liczba badań zorientowanych na politykę UE, czego dowodem jest 462 doktorantów oraz 1731 publikacji badawczych. Ponadto, szacuje się, że co najmniej 42000 absolwentów rozwinęło swoją wiedzę na temat UE poprzez wspomniane centra. Wszystkie te działania jako całość były przedmiotem zewnętrznej oceny w latach 2003/2004 zgodnie z art. 11 rozporządzenia 2001.

Projekty związane z promocją stosunków handlowych

Cel, jakim jest ułatwienie firmom UE dostępu do rynku w Japonii i Korei oraz poprawa ich obecności handlowej jest drugim zasadniczym zagadnieniem rozporządzenia 2001. Faktycznie bowiem, większa część (prawie 75%) wspólnotowych środków finansowych wyasygnowanych w ramach tego rozporządzenia w okresie 2001-2003r. została przeznaczona na projekty skierowane na ten cel.

- ETP (Program Szkolenia Kadry Kierowniczej) jest programem rozwoju zasobów ludzkich, w skład którego wchodzi intensywny kurs języka (japońskiego lub koreańskiego) wraz z szeregiem seminariów biznesowych, wizyt w zakładach przemysłowych, zwiedzania regionów oraz pobytów w prywatnych domach. W ślad za tym następuje okres wewnętrznego szkolenia w siedzibach firm japońskich/koreańskich, w czasie którego uczestnicy mogą wykorzystywać swoje umiejętności w rzeczywistym środowisku pracy. Program szkolenia dla kierownictwa w Japonii został po raz pierwszy ustanowiony w 1979 r. Grupa z 22-go naboru ukończy szkolenie w listopadzie 2004 r. Grupa 23-cia odbywa obecnie szkolenie, natomiast grupa 24-ta znajduje się na etapie rekrutacji. Do chwili obecnej, w programie tym wzięło udział 850 osób z europejskiej kadry kierowniczej. Ogólne badanie przeprowadzone wśród uczestników ETP podczas pierwszego semestru 2003 r. potwierdziło, że program ten stanowi dla firm UE doskonałą bazę do rozwijania ich interesów w Japonii, a dla kadry kierowniczej – do rozwijania jej umiejętności w zakresie zarządzania i wspomagania jej kariery zawodowej. Z uwagi na rosnące znaczenie gospodarki koreańskiej dla firm UE, rozporządzenie 2001 ustanowiło zasadę rozszerzenia koncepcji szkolenia ETP na Koreę. Dlatego w 2002 r. wprowadzono koreańską wersję tego programu, dostosowaną do rynku koreańskiego. Pierwsza grupa europejskiej kadry kierowniczej ukończyła szkolenie w październiku 2003 r., druga grupa odbywa obecnie szkolenie, a trzecia grupa znajduje się na etapie rekrutacji.

- Kampania UE pod nazwą Gateway to Japan (Wrota do Japonii) weszła w swoją trzecią fazę w ramach rozporządzenia 2001. Gateway to Japan, to program promocji handlowej, którego celem jest pomoc MSP z UE w ich staraniach rozwinięcia swoich interesów i rozszerzenia swojej sprzedaży na rynku japońskim. Koncepcja Gateway to Japan wprowadzona została w 1993 r., po czym nastąpiła jej druga edycja w latach 1997 – 2001. Obecna trzecia edycja programu Gateway to Japan rozpoczęła się w październiku 2002 r. i ma trwać cztery lata. Istota kampanii Gateway to Japan polega na organizacji grupowego uczestnictwa MSP z UE w sektorowych misjach handlowych do Japonii oraz w targach handlowych w Japonii. W pierwszych dwu edycjach programu wzięło udział około 1500 MSP z UE. Gateway to Japan III ma w zamierzeniu wprowadzić do Japonii dalsze 880 MSP z UE z 8 sektorów poprzez 32 akcje (głównie misje handlowe) podzielone na cztery roczne rundy organizowane tak, aby zostały przeprowadzone w okresie 48 miesięcy (2002-2006 r.), przy czym wydarzenia finalizujące kampanię są planowane na drugą połowę 2006 r.

Najważniejszym wyzwaniem stojącym przed obydwoma programami jest ich rozpiętość geograficzna wynikła z rozszerzenia UE: ich ogłoszenie oraz rekrutacja uczestników musi odbyć się w rozszerzonej Unii Europejskiej składającej się z 25 Państw Członkowskich. Obydwa programy były przedmiotem zewnętrznej oceny w okresie 2003/2004, zgodnie z art. 11 rozporządzenia 2001.

1.3. Aspekty finansowe

Artykuł 2 rozporządzenia 2001 stanowi, że wspólnotowe środki niezbędne do sfinansowania działań objętych rozporządzeniem są ustalane corocznie przez władze budżetowe.

Rzeczywiście wyasygnowane środki budżetowe wyniosły 15.240.000 € w 2001 r., 16.025.000 € w 2002 r. i 16.800.000 € w 2003 r.

Do chwili obecnej, przydzielone środki zostały wykorzystane następująco (w €)[3]:

+++++ TABLE +++++

2. OCENA DZIAłAń I PROGRAMÓW FINANSOWANYCH W RAMACH OBECNEGO ROZPORZąDZENIA

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia 2001 Komisja zorganizowała ocenę działań i programów finansowanych w jego ramach. Ocena ta skupiła się na najważniejszych projektach z punktu widzenia środków budżetowych, istotności dla polityki oraz znaczenia operacyjnego: oceną objęto Program Szkolenia Kadry Kierowniczej w Japonii i Korei, Kampanię Gateway to Japan oraz centra informacyjne UE założone w czterech[4] spośród sześciu krajów partnerskich. Te projekty i programy stanowią razem ponad 90% wspólnotowych środków finansowania przyznanych na podstawie wspomnianego rozporządzenia.

Ocena została przeprowadzona w okresie od grudnia 2003 r. do czerwca 2004 r. przez dwa niezależne zespoły oceniające, z którymi zawarto umowy w wyniku otwartego przetargu. Obydwie oceny potwierdziły duże znaczenie ocenianych projektów i programów.

Główne wnioski z oceny odnośnie stosowności kontynuowania tych inicjatyw są następujące:

- Centra informacyjne UE w USA, Kanadzie, Australii i Nowej Zelandii

- Inicjatywa dotycząca centrów w sumie przebiega dobrze i przynosi wysoki stopień zwrotu inwestycji.

- Zalecane jest kontynuowanie inicjatywy i, tam, gdzie jest to możliwe, rozszerzenie zakresu koncepcji centrów informacyjnych UE na inne regiony i kraje.

- Zalecane jest, ażeby finansowanie było organizowane w wieloletnich programach ramowych, dając w ten sposób większą przewidywalność i elastyczność instytucjom, w których funkcjonują te centra.

- Program Szkolenia Kadry Kierowniczej oraz program Gateway to Japan

- Obydwa programy odpowiadają celom zwiększenia eksportu do Japonii/Korei.

- Stwierdzono, że obydwa te programy są odpowiednie i powinny być kontynuowane.

- Efektywność obydwóch programów ocenia się w przedziale od średniej/wysokiej do wysokiej z pewną możliwością poprawy, zwłaszcza w wypadku ETP.

- Program ETP ma jeszcze pewien potencjał rozwojowy, jeżeli zostanie dostosowany do bieżących potrzeb gospodarczo-handlowych UE.

- Rozszerzenie UE stwarza nowe możliwości dla obydwóch programów.

Ocena potwierdziła więc podejście przyjęte przez Służby Komisji przy realizacji przedmiotowych inicjatyw. Jednakże, oceniający zasugerowali pewne korekty i udoskonalenia, które zostaną uwzględnione tak dalece, jak to jest możliwe.

Przewidywane udoskonalenia dotyczą przede wszystkim Programu Szkolenia Kadry Kierowniczej, dla którego służby opracowały plan istotnej adaptacji w celu uwzględnienia ewoluującego środowiska biznesowego w Japonii i UE. W szczególności, dokładnemu badaniu poddawane są następujące aspekty:

- potrzeba skrócenia czasu trwania programu tak, aby lepiej odpowiadał on ograniczeniom i możliwościom firm i kierownictwa z UE;

- potrzeba zweryfikowania równowagi pomiędzy składnikiem językowym a składnikiem zarządzającym/biznesowym programu;

- potrzeba stworzenia modułu wstępnego szkolenia odbywającego się w UE a poprzedzającego moduł intensywnego szkolenia odbywającego się w Japonii (Korei);

- potrzeba zachęcenia uznanych instytucji edukacyjnych w UE, Japonii i Korei do udziału w realizacji programu;

- potrzeba przystosowania strategii promocji programu.

Co się tyczy Gateway to Japan, oceniający nie zalecają żadnej modernizacji programu; tym niemniej, w nadchodzącym roku przeprowadzona zostanie gruntowna analiza programu i jego potencjalnej ewolucji w świetle rozwijających się okoliczności rynkowych.

Jeśli chodzi o inicjatywę centrów informacyjnych UE, to z oceny nie wynika potrzeba większej adaptacji dotychczasowych doświadczeń. Wynika z niej raczej, iż zidentyfikowane dobre praktyki mogłyby być uogólnione z uwagi na nowy cykl finansowania i że w niektórych krajach partnerskich, w których funkcjonują centra informacyjne UE, mogłoby zostać rozwinięte bardziej strategiczne podejście.

3. ISTOTA WNIOSKOWANEJ ZMIANY

3.1. Czasowe przedłużenie obowiązywania

Głównym celem niniejszego wniosku w sprawie zmiany rozporządzenia 2001 jest przedłużenie czasu jego obowiązywania tak, aby stanowiło ono pomost łączący z nowymi instrumentami prawnymi w dziedzinie stosunków zewnętrznych, których spodziewane wejście w życie przypada na początek 2007 r., równocześnie z nowymi Perspektywami Finansowymi (2007-2013 r.).

W swoich komunikatach z 10 lutego i 14 lipca 2004[5] Komisja wskazuje, iż w ciągu okresu nowych Perspektyw Finansowych duża ilość obecnie istniejących instrumentów prawnych w dziedzinie stosunków zewnętrznych zostanie skonsolidowana i tym samym zredukowana do bardziej ograniczonej liczby (6) instrumentów. Typ działań prowadzonych obecnie wraz z uprzemysłowionymi krajami w ramach rozporządzenia Rady 382/2001 nie będzie więc już objęty samodzielnym rozporządzeniem, lecz jednym z nowych instrumentów[6].

W celu zapewnienia ciągłości pomiędzy obecnym rozporządzeniem – którego moc prawna wygasa z końcem 2005 r. – a przyszłymi instrumentami, których spodziewane wejście w życie ma nastąpić w 2007 r., najbardziej odpowiednim rozwiązaniem jest przedłużenie obowiązywania, na prawie identycznych warunkach, obecnego rozporządzenia na należyty okres.

Aby uniknąć ewentualnej luki pomiędzy dwiema podstawami prawnymi wnioskuje się, aby przedłużyć obowiązywanie obecnego rozporządzenia o 2 lata (do końca 2007 r.). W każdym razie, po swoim wejściu w życie, nowy akt spowoduje uchylenie przedłużonego rozporządzenia.

3.2. Zgodność z nowym rozporządzeniem finansowym

W dniu 25 czerwca 2002 r. Rada przyjęła nowe rozporządzenie finansowe stosujące się do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[7], które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. Niektóre przepisy zamieszczone w rozporządzeniu finansowym stosują się w zależności od tego, czy podstawowy akt prawny szczególnie się do nich odwołuje. Dotyczy to w szczególności art. 114 (przyznawanie dotacji osobom fizycznym) oraz art. 76.3 (możliwość podzielenia przydzielonych środków budżetowych) nowego rozporządzenia finansowego.

Uczestnicy programów ETP prowadzonych w Japonii i Korei otrzymują obecnie miesięczny dodatek na mieszkanie i utrzymanie, który, aby zachować zgodność z rozporządzeniem finansowym został zrównany ze stypendium szkoleniowym. Podobne okoliczności mogą występować w ramach projektów dotyczących współpracy w zakresie edukacji, takich jak projekty pilotażowe w dziedzinie szkolnictwa wyższego przeprowadzone wspólnie przez UE i Australię (stypendium dla studentów z tytułu mobilności) czy centra informacyjne UE. Należy zaznaczyć – mając na uwadze cel skutecznego zarządzania programami i projektami – że szereg przepisów finansowych zamieszczonych w rozporządzeniu finansowym nie stosuje się w przypadku dotacji i stypendiów dla osób fizycznych[8], skąd wynika potrzeba odwołania się do tej możliwości przewidywanej w podstawowym akcie prawnym.

Dlatego wnioskuje się o wykorzystanie wnioskowanej zmiany obowiązywania rozporządzenia Rady 382/2001 również w celu doprowadzenia aktu do zgodności z przepisami wprowadzonymi przez nowe rozporządzenie finansowe:

- Zgodnie z art. 114 rozporządzenia finansowego, nowy przepis powinien zostać wprowadzony po to, aby wskazać, że dotacje mogą być przyznawane osobom fizycznym podczas realizacji projektów dotyczących współpracy lub stosunków handlowych, o których mowa w art. 4 i art. 7 rozporządzenia 2001. Jest to szczególnie potrzebne w odniesieniu do Programu Szkolenia Kadry Kierowniczej (stypendia dla stażystów).

4. PODSTAWA PRAWNA

Podstawy prawne wybrane dla zmienionego rozporządzenia są częściowo różne od zastosowanych do pierwotnego rozporządzenia, odzwierciedlając nowe przepisy wprowadzone wraz z przyjęciem traktatu z Nicei. Niniejszy wniosek jest zatem oparty o art. 133 (niezmieniony) oraz art. 181a (nowy) Traktatu (współpraca gospodarcza, finansowa i techniczna z państwami trzecimi).

5. KONKLUZJA

Mając na uwadze zapewnienie ciągłości działań związanych ze współpracą i promocją handlową pomiędzy UE a uprzemysłowionymi krajami Ameryki Północnej, Dalekiego Wschodu oraz Australazji do czasu przyjęcia nowych instrumentów prawnych w dziedzinie stosunków zewnętrznych w ramach nowych Perspektyw Finansowych (2007-2013 r.) wnioskuje się o przedłużenie obowiązywania rozporządzenia Rady 382/2001 maksymalnie o 2 lata, to jest do 31.12.2007r.

Ponadto wnioskuje się o doprowadzenie do zgodności tego rozporządzenia z niektórymi wymaganiami i możliwościami nowego rozporządzenia finansowego, szczególnie przez wyraźne stwierdzenie możliwości przyznawania dotacji i stypendiów osobom fizycznym.

Cele i istota pierwotnego rozporządzenia pozostają niezmienione przez wnioskowane zmiany.

2004/0288 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

zmieniającego rozporządzenie Rady nr 382/2001 w odniesieniu do daty jego wygaśnięcia oraz zawartych w nim niektórych przepisów dotyczących wykonania budżetu.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 i art. 181a,

uwzględniając wniosek Komisji[9],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[10],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 382/2001 z dnia 26 lutego 2001 r. dotyczące wprowadzania w życie projektów wspierających współpracę i stosunki handlowe między Unią Europejską a uprzemysłowionymi krajami Ameryki Północnej, Dalekiego Wschodu i Australazji oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1035/1999[11] stanowi, do dnia 31 grudnia 2005 r., ramy prawne dla wzmocnienia współpracy i stosunków handlowych z tymi krajami.

(2) W swoim komunikacie z dnia 10 lutego 2004 r. „Budowanie naszej wspólnej przyszłości – Wyzwania polityczne i środki budżetowe rozszerzonej Unii (2007-2013 r.)”[12] Komisja ogłosiła, że podczas kolejnego okresu Perspektyw Finansowych na lata 2007-2013 interwencje Wspólnoty w dziedzinie stosunków zewnętrznych zostaną zorganizowane w oparciu o uproszczoną strukturę składającą się z sześciu instrumentów zastępując tym samym ponad trzydzieści dotychczasowych instrumentów. Jednym z zaproponowanych instrumentów jest instrument finansowania współpracy dotyczącej rozwoju i gospodarki[13], który ma w założeniu stanowić ramy prawne dla współpracy między Wspólnotą a wieloma państwami, włączając w to także państwa uprzemysłowione objęte rozporządzeniem (WE) nr 382/2001. Wspieranie współpracy i stosunków gospodarczych z państwami uprzemysłowionymi będzie tym samym objęte wspomnianym nowym instrumentem zaraz po jego wejściu w życie.

(3) Jednakże rozporządzenie ustanawiające wspomniany instrument wejdzie w życie najwcześniej 1 stycznia 2007 r. Ze względu na fakt, że zapewnienie kontynuacji w działaniach dotyczących współpracy z państwami uprzemysłowionymi odgrywa niezmiernie ważną rolę, jest zatem konieczne aby uniknąć potencjalnego braku ram prawnych dla tych działań w okresie pomiędzy datą wygaśnięcia rozporządzenia (WE) nr 382/2001 a datą wejścia w życie nowego rozporządzenia. Przedłużenie czasu obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 382/2001 zapełni potencjalną lukę w ramach prawnych regulujących współpracę z państwami uprzemysłowionymi oraz ułatwi przejście od obecnie obowiązujących (lata 2000-2006) do przyszłych (lata 2007-2013) Perspektyw Finansowych.

(4) Wydłużenie czasu obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 382/2001 jest tym bardziej usprawiedliwione, że ocena projektów i programów finansowanych w ramach tego rozporządzenia przeprowadzona w 2004 r. potwierdziła ich wydajność i potrzebę dalszej kontynuacji.

(5) Artykuł 114 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euroatom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2001 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[14], ustanawia, w drodze wyjątku, możliwość przyznawania dotacji osobom fizycznym, jeśli jest ona przewidziana w podstawowym akcie prawnym. Sytuacje takie pojawiają się w związku z wdrażaniem Programu Szkolenia Kadry Kierowniczej w Japonii i Korei, a także mogą czasami wystąpić w związku z innymi działaniami dotyczącymi współpracy z państwami uprzemysłowionymi, w szczególności w ramach współpracy w dziedzinie edukacji lub wymiany zasobów ludzkich.

(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 382/2001,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 382/2001 wprowadza się następujące zmiany:

1) W art. 5 dodaje się następujący akapit:

„Jeśli jest to stosowne, w szczególności w wypadku projektów związanych z kształceniem i szkoleniem lub innych podobnych projektów, z których korzyści odnoszą osoby indywidualne, wsparcie Wspólnoty może przyjmować formę dotacji dla osób fizycznych. Dotacje te mogą przyjąć formę stypendiów.”

2) W art. 7 dodaje się następujący akapit:

„W tym celu, wsparcie Wspólnoty może przyjmować formę dotacji dla osób fizycznych. Dotacje te mogą przyjąć formę stypendiów.”

3) W art. 13 drugi akapit otrzymuje następujące brzmienie:

„Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 31 grudnia 2007 r.”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

LEGISLATIVE FINANCIAL STATEMENT

+++++ TABLE +++++

1. BUDGET LINE + HEADING

19 05 02 - Cooperation with industrialised non-member countries

2. OVERALL FIGURES

2.1. Total allocation for action (Part B): 17,000 € million for commitment

2.2. Period of application:

2006-2007

2.3. Overall multi-annual estimate of expenditure:

As the Regulation does not provide for a global financial envelope deemed necessary for its entire duration, figures are provided for 2006 only.

(a) Schedule of commitment appropriations/payment appropriations

€ Million

+++++ TABLE +++++

(b) Technical and administrative assistance and support expenditure

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

(c) Overall financial impact of human resources and other administrative expenditure

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

2.4. Compatibility with financial programming and financial perspectives

[X] Proposal is compatible with existing financial programming.

Proposal will entail reprogramming of the relevant heading in the financial perspectives.

Proposal may require application of the provisions of the Inter-institutional Agreement.

2.5. Financial impact on revenue:

[X] Proposal has no financial implications on revenue

3. BUDGET CHARACTERISTICS

+++++ TABLE +++++

4. LEGAL BASIS

Treaty articles 133 and 181a

5. DESCRIPTION AND GROUNDS

5.1. Need for Community intervention

5.1.1. Objectives pursued

The objectives pursued are essentially based on the joint policy statements and instruments (joint declarations, joint action plans, framework agreements, New Transatlantic Agenda and other Partnership Agendas…) between the EU and the partner countries concerned. These are major economic players and important commercial and political partners for the EU and it is vital that the bilateral political dialogue wit them is underpinned and enhanced by concrete cooperation actions. The overall objective of the Community intervention is therefore twofold:

- to contribute to the creation of a more favourable environment for the conduct and development of the political relations between the EU and the partner countries thus strengthening the determination of the EU and the partner countries to build stronger links in all relevant areas;

- to enhance the commercial relations between the EU and the partner countries, in particular Japan and Korea, by stimulating the EU business presence there;

The specific objectives of cooperation and commercial promotion initiatives towards the partner countries include among others:

(1) The promotion of a better understanding of EU related matters (institutions, policies, positions on global issues…) in the partner countries;

(2) The education and information of decision makers, opinion leaders, futures elites, the business communities and, more generally, the general public on the bilateral relations between the EU and the partner countries;

Both objectives can be attained notably through the consolidation and further development of EU Centres establishing themselves as centres of academic excellence as well as research and information reference points on EU matters in partner countries.

(3) The enhancement of people-to-people, cultural and academic exchanges between the EU and the partner countries, notably through support to projects in the field of higher education;

(4) The promotion of the dialogue between political, economic and social partners, NGOs and the civil society in all relevant sectors;

(5) The further development of cooperation in various fields of common interest for the EU and partner countries, such as: the environment, science and technology, customs, transport and energy;

(6) The facilitation of exports, investment and market access for EU goods and companies in Japan and Korea through human resource development (Executive Training programme) or through direct product exposure on, and business contacts with, the relevant market segments and actors;

5.1.2. Measures taken in connection with ex ante evaluation

In 2004, the main initiatives implemented during the period 2001-2004 have been the subject of an external evaluation. Two separate evaluation exercises have been carried out in parallel, one focused on the EU Centre initiative, the other focused on the initiatives relating to the promotion of commercial relations (ETP and Gateway to Japan). During the period 2001-2003 this set of initiatives has mobilised slightly over 90% of the Community funding awarded under the budget line concerned (B7-665 and then 19 05 02, cooperation with industrialised non-member countries). The evaluation carried out is therefore believed to be fully representative of the results achieved under the Regulation for the period 2001-2004. This evaluation was designed to both assess the results achieved and the impact of the initiatives and to assess their continued relevance. It therefore fulfils at the same time the objectives of an ex-post and an ex-ante evaluation.

The evaluation studies were conducted in parallel during the period December 2003 – August 2004 by two independent firms identified following an open call for tenders. In addition to these evaluation studies a survey of all the beneficiaries (response rate close to 20%) of the Executive Training Programme since its inception in 1979 was carried out during the first half of 2003. The results of this survey were fuelled into the evaluation work undertaken in 2004.

The conclusions of both evaluations are overwhelmingly positive and call for a continuation and consolidation of the initiatives. The main findings, conclusions and recommendations are as follows:

- EU Centres in the USA, Canada, Australia and New Zealand

- The centre initiative as a whole is progressing well and provide a high level of return considering the relatively small investment;

- The “EU brand” is one of the strongest potential factors contributing to the strength of the Centres;

- It is recommended to continue the initiative and where possible to extend the scope of the EU Centre concept to other regions and countries;

- It is recommended that a more strategic approach is adopted in renewing the funding cycle;

- It is recommended that funding is organised in a multi-annual framework to provide more predictability and flexibility to the host institutions;

- Executive Training Programme and Gateway to Japan

- Both programmes fit with the objectives of increasing exports to Japan/Korea;

- Both programmes are found to be highly appropriate and should be continued;

- Market circumstances an business practices in Japan / Korea have evolved but continue to justify specific support to EU companies;

- The effectiveness of both programmes is judged medium/high to high with some room for improvement, in particular as regards ETP

- The ETP programme has still a specific development potential if adapted to the current needs of the EU business;

- The Community initiatives complements well the initiatives existing at Member State level;

- The EU Enlargement provides new development opportunities for both programmes;

5.1.3. Measures taken following ex post evaluation

The evaluation has validated most of the lines taken by the responsible department as regards the implementation of the initiatives concerned. However some adjustments and improvements are suggested by the evaluators and will be taken into account where deemed appropriate and feasible.

The envisaged modifications concern first and foremost the Executive Training Programme, and, to a lesser extent the EU Centre initiative.

As far as the Executive Training programme –which over the past 3 year has represented alone roughly 50% of the budget allocated to cooperation with industrialised non-member countries- is concerned, the reflection of services is well advanced (a roadmap for the adaptation of the programme has already been prepared) and, as a matter of fact, the evaluation confirms most of the adaptations envisaged. These adaptations concern in particular:

- The need to shorten the duration of the programme in order to better correspond to the constraints and possibilities of EU companies and executives;

- The need to review the balance between the language component and the management / business component of the programme;

- The desirability to create an EU-based inception training module prior to the Japan (or Korea) based immersion training module

- The need to associate reputable education institutions in EU, Japan and Korea to programme delivery;

- The need to adapt the programme promotion strategy;

Proposals in this regard are under preparation and will be submitted to the programme committee in the autumn of 2004.

As far as the EU Centre initiative is concerned, the evaluation does not call for an in-depth adaptation of the experience. Rather, it suggests that the different good practices identified in the various projects are taken into account when drafting the terms of reference for the new funding cycle so that they can benefit to the entire network in the future. The evaluation recommends that more flexibility is introduced in the way the Commission awards grants to Centres. This is why it is proposed, in the amendment of the Regulation, to introduce a specific reference to the mechanism of budgetary commitment splitting which is established in article 76.3 of the Financial Regulation. This will allow the shift from an annual grant award exercise which is extremely time and work-consuming for Commission services and beneficiary institutions whilst not giving any predictability or flexibility beyond an annual horizon.

5.2. Actions envisaged and budget intervention arrangements

EU Centres

- Target population: leading universities in the partner countries. An indicative number of 20 to 25 Centres across the partner countries could be envisaged, in compliance with the recommendations by the evaluators.

- Specific objectives (and indicators): curriculum development (number of EU related courses created, number of students enrolled in EU-related modules); research work (number of publications, number of research fellows and scholarships); outreach (number of workshops and conferences; number and type of attendees; media coverage);

- Implementation measures: calls for proposals. Community support will take the form of grants with a funding rate in the 50-75% range.

- Outputs: enhanced understanding of the EU, its policies, its institutions and what it stands for by the present and future elites as well as the general public;

Other cooperation projects (Policy advice, Public diplomacy, People-to-people exchanges, public outreach),

- Target population: foundations, think-tanks, NGO’s, education institutions, research institutions. An average of 15/20 beneficiaries per year is envisaged.

- Specific objectives (and indicators): reinforced people-to-people links (academic exchanges, joint courses developed; student mobility; faculty mobility); research work and policy advice (number of publications and other forms of providing policy advice); outreach (number of workshops and conferences; number and type of attendees; media coverage); dialogues (relevance of sectors; number and quality of stakeholders involved);

- Implementation measures: calls for proposals. Community support will take the form of grants with a funding rate in the 50-75% range.

- Outputs: enhanced understanding of the EU, its policies, its institutions and what it stands for by the present and future elites as well as the general public; enhancement of bilateral links between the EU and partner countries;

Commercial Relations

- Target population: EU companies and EU executives. ETP targets 40 participants per year for Japan and 15 for Korea. Gateway aims to bring around 220 companies per year in Japan.

- Specific objectives (and indicators): trade missions and fairs (number of EU participating companies; number of Japanese attendees; number of business leads; sales figures evolution); development of a pool of EU executives able to work in the Japanese / Korean market (number of candidates; number of graduates; career development of alumni; proportion of graduate settling in Japan/Korea);

- Implementation measures: Procurement procedures for the establishment of the programme components. Calls for proposals for the selection and award of scholarships to ETP participants.

- Outputs: enhanced EU business presence on the Japanese / Korean market; increased EU exports and investment to Japan and Korea; improved market access and regulatory framework in Japan for EU products and services; Consolidated EU business lobbying force in Japan and Korea;

5.3. Methods of implementation

The Commission will continue to implement the projects under direct management. This will involve both headquarters and the delegations concerned, under a deconcentration model.

6. FINANCIAL IMPACT

6.1. Total financial impact on Part B - (over the entire programming period)

6.1.1. Financial intervention

Commitments (in € million to three decimal places)

+++++ TABLE +++++

6.2. Calculation of costs by measure envisaged in Part B (over the entire programming period)

Commitments (in € million to three decimal places)

+++++ TABLE +++++

7. IMPACT ON STAFF AND ADMINISTRATIVE EXPENDITURE

The needs for human and administrative resources shall be covered within the allocation granted to the managing DG in the framework of the annual allocation procedure.

7.1. Impact on human resources

+++++ TABLE +++++

7.2. Overall financial impact of human resources

+++++ TABLE +++++

The amounts are total expenditure for twelve months.

7.3. Other administrative expenditure deriving from the action

+++++ TABLE +++++

The amounts are total expenditure for twelve months.

+++++ TABLE +++++

8. FOLLOW-UP AND EVALUATION

8.1. Follow-up arrangements

The monitoring of projects is ensured by the desks and the delegation concerned through regular contacts / meetings with and reports from beneficiaries and contractors.

As far as ETP and Gateway to Japan in-built performance indicators are regularly updated making it possible to follow progress in implementation, measure users’ satisfaction rate, identify potential weaknesses and take the appropriate remediation measures. Follow-up questionnaires and survey of participants are organised on a regular basis to measure medium-term business impact and career development.

As far as EU Centres are concerned, planning and work programme approval mechanisms make it possible to the Delegation to ensure compliance of the activities effectively carried out with the overall and specific objectives of the initiatives. Beneficiaries report to the Commission on a regular basis. In this regards, best practices have been identified during the evaluation exercises and could be generalised for the next funding cycles (activity-based reporting and accounting). Standards indicators such as student enrolment; number of scholarships; number of teaching modules or courses; number of outreach event and related participants; number of publications… can be included in the reporting obligations of the beneficiaries for monitoring and impact measurement purposes.

8.2. Arrangements and schedule for the planned evaluation

An ex-post evaluation may be organised, if deemed necessary, in 2006 or 2007. However, it should be noted that the time span between this new evaluation and the most recent one (2004) would only be in the range of 2 to 3 years.

9. ANTI-FRAUD MEASURES

Projects and programmes will be implemented directly by the Commission both in Brussels and, in the case of cooperation with USA and Japan, in Washington and Tokyo by the respective Delegations under a deconcentrated model for parts of the programme.

The European Commission and the European Court of Auditors may conduct on-the-spot checks and inspections of the projects and programmes, in order to safeguard the European Communities’ financial interests.

Control provisions (submission of reports, submission of justifying documents, on-site control by the Commission, by any entity mandated by the Commission or by the Court of Auditors…) are therefore included in all contracts and grant agreements.

On-the-spot audits may be carried out if deemed necessary.

[1] W rozumieniu wymienionego rozporządzenia, określenie „uprzemysłowione kraje niebędące członkami UE” odnosi się do: USA, Kanady, Japonii, Australii, Nowej Zelandii oraz Korei Południowej.

[2] Rozporządzenie Rady dotyczące wprowadzania w życie projektów wspierających współpracę i stosunki handlowe między Unią Europejską a uprzemysłowionymi krajami Ameryki Północnej, Dalekiego Wschodu i Australazji oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1035/1999 opublikowane w Dz.U. L 57 z 27.2.2001.

[3] Więcej szczegółów na ten temat można znaleźć w sprawozdaniu z realizacji złożonym przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie COM(2004) 803 wersja ostateczna.

[4] W USA, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii. Instytut w Japonii, został założony dopiero pod koniec 2003 r., w konsekwencji czego, nie został ujęty we wspomnianej ocenie.

[5] COM(2004) 101: „Budowanie naszej wspólnej przyszłości – Wyzwania polityczne i środki budżetowe rozszerzonej Unii 2007-2013 r.)” oraz COM(2004) 487 w sprawie „Perspektyw Finansowych 2007 – 2013 r.”.

[6] W obecnej chwili przewiduje się, że działania realizowane w ramach rozporządzenia 2001 zostaną włączone do instrumentu dotyczącego współpracy w zakresie rozwoju oraz współpracy gospodarczej z krajami trzecimi.

[7] Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25.06.2002 r. opublikowane w Dz.U. L 248 z 16.9.2002.

[8] Art. 165 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich.

[9] Dz.U. C […] z […], str. […].

[10] Dz.U. C […] z […], str. […].

[11] Dz.U. L 57 z 27.2.2001, str. 10.

[12] COM(2004) 101 wersja ostateczna.

[13] COM(2004) 629 wersja ostateczna.

[14] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.