Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. Zgodnie z komunikatem Komisji dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych przewidywane środki są zgodne z zasadami uproszczenia procedur obowiązujących podmioty prowadzące działalność w zakresie handlu zagranicznego. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, zgodnie z art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE).

W dniu 17 grudnia 2013 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła rozporządzenie (UE) nr 1388/2013 otwierające i ustalające sposób zarządzania autonomicznymi kontyngentami taryfowymi Unii na niektóre produkty rolne i przemysłowe, tak aby zapotrzebowanie na te produkty w Unii mogło zostać zaspokojone na jak najkorzystniejszych warunkach. Rozporządzenie to jest zmieniane dwa razy do roku w celu uwzględnienia potrzeb przemysłu unijnego.

Proponowana zmiana ma charakter czysto techniczny i dotyczy wyłącznie zakresu kontyngentów taryfowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1388/2013 (które zostaje uchylone i zastąpione niniejszym wnioskiem). Nie przeprowadzono oceny skutków, ponieważ nie należy się spodziewać, by proponowane zmiany w kontyngentach taryfowych mogły mieć znaczące skutki.

Grupa ETQG dokonała szczegółowej oceny każdego wniosku (nowego wniosku lub wniosku o zmianę) pod kątem tego, czy nie spowoduje on szkody dla producentów unijnych i czy przyczyni się on do zwiększenia i wzmocnienia konkurencyjności produkcji unijnej. Członkowie ETQG przeprowadzili ocenę w drodze dyskusji, a państwa członkowskie odbyły z kolei konsultacje z odpowiednimi branżami, stowarzyszeniami, izbami handlowymi i innymi zainteresowanymi podmiotami.

Stało się tak, ponieważ autonomiczne kontyngenty taryfowe są środkami podobnymi do autonomicznych zawieszeń ceł, z wyjątkiem tego, że kontyngenty taryfowe ograniczają wielkości przywozu. W wyniku oceny stwierdzono, że główna idea systemu wciąż jest aktualna. Oszczędności kosztów dla przedsiębiorstw unijnych realizujących przywóz towarów w ramach systemu mogą być znaczne. Co więcej, w zależności od produktu, przedsiębiorstwa i branży oszczędności te mogą przynieść szersze korzyści, takie jak zwiększenie konkurencyjności, wydajniejsze metody produkcji i tworzenie lub utrzymanie miejsc pracy w Unii. Szczegółowe informacje dotyczące oszczędności wynikających z niniejszego rozporządzenia można znaleźć w pkt 4 oraz w dołączonej ocenie skutków finansowych.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Produkcja niektórych produktów rolnych i przemysłowych w Unii jest niewystarczająca, aby zaspokoić szczególne potrzeby przemysłu unijnego wykorzystującego te produkty. Zaopatrzenie rynku Unii w te produkty jest uzależnione od przywozu z państw trzecich. Najpilniejsze potrzeby Unii w zakresie przedmiotowych produktów powinny być zaspokajane niezwłocznie, na najkorzystniejszych warunkach. W związku z tym kontyngenty taryfowe Unii o preferencyjnych stawkach celnych powinny zostać otwarte w granicach stosownych ilości w taki sposób, aby nie powodowało to zakłócenia rynków takich produktów ani trudności w uruchamianiu lub rozwoju produkcji w Unii.

(2)Niezbędne jest zapewnienie wszystkim importerom w Unii równego i niezakłóconego dostępu do tych kontyngentów oraz zapewnienie nieprzerwanego stosowania stawek ustanowionych dla tych kontyngentów w odniesieniu do całego przywozu przedmiotowych produktów do wszystkich państw członkowskich, aż do wyczerpania kontyngentów.

(3)Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/2447 przewiduje utworzenie systemu zarządzania kontyngentami taryfowymi, który zapewnia równy i nieprzerwany dostęp do kontyngentów oraz nieprzerwane stosowanie stawek celnych zgodnie z porządkiem chronologicznym dat przyjęcia zgłoszeń o dopuszczenie do obrotu. Komisja oraz państwa członkowskie powinny zatem zarządzać kontyngentami taryfowymi przyznanymi na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z tym systemem.

(4)Wielkości kontyngentu są wyrażane najczęściej w jednostkach miary wagi. W przypadku niektórych produktów, dla których zostaje otwarty autonomiczny kontyngent taryfowy, jego wielkość ustalana jest w innych jednostkach miary. Jeżeli w odniesieniu do takich produktów nie podano uzupełniającej jednostki miary w Nomenklaturze scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, może zaistnieć niepewność co do stosowanej jednostki miary. Aby zapewnić przejrzystość oraz lepszą jakość zarządzania kontyngentami, należy zatem określić, że w celu skorzystania z tych autonomicznych kontyngentów taryfowych w zgłoszeniu do dopuszczenia do obrotu należy podać dokładną ilość przywożonych produktów z zastosowaniem jednostki miary wielkości kontyngentu określonej dla tych produktów w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(5)Konieczne jest wyjaśnienie, że wszelkie mieszaniny, preparaty lub produkty składające się z różnych składników zawierających produkty objęte autonomicznymi kontyngentami taryfowymi powinny być wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia, ponieważ jedynie produkty opisane w załączniku podlegają autonomicznym kontyngentom taryfowym.

(6)Rozporządzenie Rady (UE) nr 1388/2013 było wielokrotnie zmieniane. Ponadto, ponieważ kody Nomenklatury scalonej zostały zaktualizowane w celu wypełnienia zobowiązań międzynarodowych związanych ze zmianami w nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego na 2022 r. („HS 2022”), konieczne jest wprowadzenie szeregu zmian w kodach Nomenklatury scalonej wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady (UE) nr 1388/2013. W związku z tym, w celu zapewnienia jasności i przejrzystości, rozporządzenie to należy zastąpić w całości.

(7)Zgodnie z zasadą proporcjonalności dla osiągnięcia podstawowego celu, jakim jest wspieranie handlu między państwami członkowskimi i państwami trzecimi, konieczne i właściwe jest przyjęcie przepisów w celu zrównoważenia interesów handlowych podmiotów gospodarczych w Unii, bez zmiany unijnego harmonogramu dotyczącego działań podejmowanych w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO). Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, zgodnie z art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej.

(8)Aby uniknąć jakichkolwiek zakłóceń w stosowaniu systemu kontyngentów taryfowych i aby zapewnić zgodność z wytycznymi zawartymi w komunikacie Komisji dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych, kontyngenty taryfowe dotyczące produktów wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i powinno być stosowane w trybie pilnym od dnia 1 stycznia 2022 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.W odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku otwiera się autonomiczne kontyngenty taryfowe Unii, w ramach których cła wspólnej taryfy celnej, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, zawiesza się na okresy, według stawek celnych i do maksymalnych wielkości zgodnie z tym załącznikiem.

2.W przypadku mieszanin, preparatów lub produktów złożonych z różnych komponentów zawierających produkty wymienione w załączniku nie stosuje się ust. 1.

Artykuł 2

Kontyngentami taryfowymi, o których mowa w art. 1, zarządza Komisja zgodnie z art. 49–54 rozporządzenia (UE) 2015/2447.

Artykuł 3

W przypadku składania zgłoszenia do dopuszczenia do obrotu w odniesieniu do produktów, dla których w załączniku podano jednostki uzupełniające, dokładną ilość przywożonych produktów wpisuje się do tego zgłoszenia przy użyciu jednostki miary określonej w załączniku.