[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 7.11.2008 r.

KOM(2008) 683 wersja ostateczna

Projekt

DECYZJA RADY

dotycząca stanowiska Wspólnoty w odniesieniu do decyzji nr 1/2008 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego w ramach Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, dotyczącej zmiany dodatków 2, 3, 4, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (zwana dalej „umową rolną” weszła w życie 1 czerwca 2002 r.

Konfederacja Szwajcarska zobowiązała się do przejęcia do swojego ustawodawstwa przepisów następujących aktów prawnych: dyrektywy Rady nr 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającej dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG; dyrektywy Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich; dyrektywy Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi; rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz przepisów dotyczących zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, a także wszystkich przepisów przyjętych w celu ich wdrożenia w dziedzinie kontroli przywozu z krajów niebędących członkami UE.

W celu zapewnienia niezbędnych środków do celów kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich, konieczne jest przynajmniej częściowe włączenie Szwajcarii do systemu wczesnego ostrzegania ustanowionego w art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności.

Konfederacja Szwajcarska zobowiązała się do przejęcia do swojego ustawodawstwa przepisów rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniającego dyrektywę Rady 92/65/EWG.

W związku z powyższym należy odpowiednio dostosować przepisy załącznika 11 do umowy rolnej i jej dodatków. Od momentu wejścia w życie umowy, przepisy ustawowe przyjęte przez strony, wymienione w dodatkach do załącznika 11 do umowy rolnej zostały zmienione w sektorach mających wpływ na umowę. Dodatki te muszą zostać dostosowane w celu uwzględnienia wspomnianych zmian.

Konieczność dostosowania przepisów załącznika 11 do umowy rolnej wykracza poza upoważnienie przyznane Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. Zmiana załącznika 11 musi więc zostać zatwierdzona przy użyciu takiej samej procedury jak ta, którą wykorzystano przy zawieraniu umowy rolnej. Zmiana ta jest przedmiotem odrębnej procedury.

Artykuł 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej powołuje Wspólny Komitet Weterynaryjny, w którego skład wchodzą przedstawiciele stron. Jego zadaniem jest rozpatrywanie wszystkich kwestii dotyczących wymienionego załącznika, wdrożenie go oraz wykonywanie wszelkich przewidzianych w nim zadań. Wspólny Komitet Weterynaryjny dysponuje w szczególności prawem do podejmowania decyzji w przypadkach przewidzianych w załączniku 11. Artykuł 19 ust. 3 załącznika 11 do umowy rolnej zezwala Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu na modyfikowanie dodatków do tego załącznika, w celu ich dostosowywania i aktualizacji.

Wspólnota musi ustalić stanowisko, jakie ma przyjąć Wspólny Komitet Weterynaryjny w kwestii przyjęcia koniecznych zmian w dodatkach, 2, 3, 4, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11. Zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit pierwszy decyzji 2002/309/WE, Euratom stanowisko Wspólnoty zostaje przyjęte przez Radę na wniosek Komisji.

Zmiana Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi oraz decyzja nr 1/2008 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

* * *

Projekt

DECYZJA RADY

dotycząca stanowiska Wspólnoty w odniesieniu do decyzji nr 1/2008 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego w ramach Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, dotyczącej zmiany dodatków 2, 3, 4, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Artykuł 5 ust. 2 akapit pierwszy decyzji Rady i – w odniesieniu do Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji 2002/309/WE z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską przewiduje, że stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego jest określane przez Radę na wniosek Komisji.

2. Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi z dnia 21 czerwca 1999 r. (zwana dalej „umową rolną”) weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

3. Artykuł 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej ustanawia Wspólny Komitet Weterynaryjny, którego zadaniem jest rozpatrywanie wszystkich kwestii związanych z tym załącznikiem, jego wdrażanie oraz wykonywanie wszelkich przewidzianych w nim zadań. Zgodnie z ust. 3 tego samego artykułu Wspólny Komitet Weterynaryjny może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do dodatków do załącznika 11, w szczególności w celu ich dostosowania i aktualizacji.

4. W celu zapewnienia niezbędnych środków do celów kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich, konieczne jest przynajmniej częściowe włączenie Szwajcarii do systemu wczesnego ostrzegania ustanowionego w art. 50 Rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności.

5. Wspólnota i Konfederacja Szwajcarska wynegocjowały i podpisały porozumienie zmieniające załącznik 11 do umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi z dnia 21 czerwca 1999 r.

6. Wspólnota powinna ustalić stanowisko, które ma przyjąć w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego w kwestii przyjęcia koniecznych zmian do dodatków do załącznika 11 do umowy rolnej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, które ma przyjąć Wspólnota w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego na podstawie art. 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, dotyczące zmiany dodatków 2, 3, 4, 5, 6 i 10 do załącznika 11, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego załączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Decyzja nr 1/2008 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi, dotycząca zmiany dodatków 2, 3, 4, 5, 6 i 10 do załącznika 11, zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zaraz po jej przyjęciu.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Projekt

DECYZJA NR 1/2008 WSPÓLNEGO KOMITETU WETERYNARYJNEGO

USTANOWIONEGO W UMOWIE MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ

A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ

DOTYCZĄCEJ HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMI

z dnia […] 2008 r.

dotycząca zmiany dodatków 2, 3, 4, 5, 6 i 10 do załącznika 11

(2008/.../WE)

KOMITET,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi, (zwaną dalej „umową rolną”), w szczególności art. 19 ust. 3 jej załącznika 11,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Umowa rolna weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

(2) Artykuł 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej ustanawia Wspólny Komitet Weterynaryjny, którego zadaniem jest rozpatrywanie wszystkich kwestii związanych z tym załącznikiem, jego wdrażanie oraz wykonywanie wszelkich przewidzianych w nim zadań. Zgodnie z ust. 3 tego samego artykułu Wspólny Komitet Weterynaryjny może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do dodatków do załącznika 11, w szczególności w celu ich dostosowania i aktualizacji.

(3) Dodatki do załącznika 11 do umowy rolnej zostały po raz pierwszy zmienione decyzją nr 2/2003 z dnia 25 listopada 2003 r. Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, dotyczącą zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 11 do załącznika 11 do umowy[1].

(4) Dodatki do załącznika 11 do umowy rolnej zostały po raz ostatni zmienione decyzją nr 1/2006 z dnia 1 grudnia 2006 r. Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, dotyczącą zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy[2].

(5) Konfederacja Szwajcarska zobowiązała się do przejęcia do swojego ustawodawstwa przepisów następujących aktów prawnych: dyrektywy Rady nr 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającej dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG[3]; dyrektywy Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich[4]; dyrektywy Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi[5]; rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz przepisów dotyczących zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt[6], a także wszystkich przepisów przyjętych w celu ich wdrożenia w dziedzinie kontroli przywozu z krajów niebędących członkami UE.

(6) W celu zapewnienia niezbędnych środków do celów kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich, konieczne jest przynajmniej częściowe włączenie Szwajcarii do systemu wczesnego ostrzegania ustanowionego w art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności[7].

(7) Środki sanitarne przewidziane przez prawodawstwo szwajcarskie i wspólnotowe w odniesieniu do kontroli weterynaryjnych stosowanych w ramach przemieszczania i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego, uznaje się za równoważne. Należy zatem zmienić tekst dodatków 5 i 10 do załącznika 11 do umowy.

(8) Konfederacja Szwajcarska zobowiązała się do przejęcia do swojego ustawodawstwa przepisów rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniającego dyrektywę Rady 92/65/EWG[8].

(9) Należy zmienić tekst dodatków 2, 3, 4 i 6 do załącznika 11 do wymienionej umowy w celu uwzględnienia zmian, jakie zaszły w ustawodawstwie wspólnotowym i szwajcarskim obowiązujących w dniu 30.6.2008 r.,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dodatek 2 do załącznika 11 do umowy rolnej zmienia się zgodnie z przepisami zamieszczonymi w załączniku I do niniejszej decyzji, pod warunkiem wejścia w życie porozumienia z dnia 23 grudnia 2008 r. między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie zmiany załącznika 11 do umowy z dnia 21 czerwca 1999 r. między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi.

Artykuł 2

Dodatki 3, 4, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy rolnej między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi zmienia się zgodnie z przepisami zamieszczonymi w załącznikach II-VI do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja, sporządzona w dwóch egzemplarzach, jest podpisana przez współprzewodniczących lub inne osoby upoważnione do działania w imieniu stron.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 1 stycznia 2009 r.

Podpisano w Brukseli dnia […] r. Podpisano w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej W imieniu Wspólnoty Europejskiej

Szef delegacji Szef delegacji

_____________

ZAŁĄCZNIK I

Dodatek 2 do załącznika 11 uzupełnia się w następujący sposób:

„ X. PRZEMIESZCZANIE ZWIERZĄT DOMOWYCH O CHARAKTERZE NIEHANDLOWYM

A. USTAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG (Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 1). | Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące kontroli przywozu zwierząt domowych (OLAC) (RS 916.443.14). |

B. SZCZEGÓLNE PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Obowiązującym systemem identyfikacji jest system przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r.

2. Ważność szczepienia przeciwko wściekliźnie oraz, w stosownych przypadkach, ponownego szczepienia ustalana jest według zaleceń laboratorium, które wyprodukowało szczepionkę, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 998/2003 oraz decyzją Komisji 2005/91/WE z dnia 2 lutego 2005 r. ustanawiającą okres, po którym szczepienie przeciwko wściekliźnie uważa się za ważne.[9]

3. Obowiązującym paszportem jest paszport przewidziany w decyzji Komisji 2003/803/WE z dnia 26 listopada 2003 r. ustanawiającej wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek[10].

4. Do celów niniejszego dodatku, w odniesieniu do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym między państwami członkowskimi Wspólnoty a Szwajcarią, stosuje się, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, przepisy rozdziału II (przepisy stosowane do przemieszczania między państwami członkowskimi) rozporządzenia (WE) nr 998/2003.

ZAŁĄCZNIK II

Dodatek 3 do załącznika 11 zastępuje się następującym tekstem:

„Dodatek 3

PRZYWÓZ ŻYWYCH ZWIERZĄT, ICH NASIENIA, KOMÓREK JAJOWYCH I ZARODKÓW Z KRAJÓW TRZECICH

I. WSPÓLNOTA EUROPEJSKA — USTAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

A. Zwierzęta kopytne, z wyjątkiem koniowatych

Dyrektywa Rady 2004/68/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Wspólnoty niektórych żywych zwierząt kopytnych, zmieniająca dyrektywy 90/426/EWG oraz 92/65/EWG i uchylająca dyrektywę 72/462/EWG (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 320).

B. Koniowate

Dyrektywa Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych wierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 42).

C. Drób i jaja wylęgowe

Dyrektywa Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz.U. L 303 z 31.10.1990, s. 6).

D. Zwierzęta akwakultury

Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14).

E. Zarodki bydła

Dyrektywa Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego (Dz.U. L 302 z 19.10.1989, s. 1).

F. Nasienie bydła

Dyrektywa Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie nasienia bydła domowego (Dz.U. nr L 194 z 22.7.1988, s. 10).

G. Nasienie świń

Dyrektywa Rady 90/429/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiająca warunki sanitarne odnośnie do zwierząt mające zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym nasieniem bydła i trzody chlewnej oraz w przywozie nasienia trzody chlewnej (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 62).

H. Pozostałe zwierzęta żywe

1. Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (Dz.U. L nr 268, z 14.9.1992, s. 54).

2. Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG (Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 1).

I. Pozostałe przepisy szczególne

1. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).

2. Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z 23.5.1996, s. 10).

II. SZWAJCARIA — USTAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

1. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE),(RS 916.443.10);

2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą zwierząt pochodzących z krajów trzecich (OITA), (RS 916.443.12);

3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą produktów zwierzęcych pochodzących z krajów trzecich (OITPA), (RS 916.443.13);

4. Rozporządzenie Federalnego Departamentu Gospodarki (DFE) z dnia 16 maja 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu zwierząt i produktów zwierzęcych (Rozporządzenie dotyczące kontroli OITE), (RS 916.443.106);

5. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu zwierząt domowych (OIAC) (RS 916.443.14);

6. Rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2004 r. dotyczące weterynaryjnych produktów leczniczych (OMédV), (RS 812.212.27);

7. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Weterynaryjny (OEVET) (RS 916.472).

III. PRZEPISY WYKONAWCZE

Federalny Urząd Weterynaryjny stosuje, równolegle do właściwych organów państw członkowskich, warunki przywozu, o których mowa w punkcie I niniejszego dodatku, środki wykonawcze oraz wykazy zakładów, z których przywóz jest dozwolony. Powyższe zobowiązanie obejmuje wszystkie odpowiednie akty prawne niezależnie od daty ich przyjęcia.

Federalny Urząd Weterynaryjny może przyjąć bardziej restrykcyjne środki i wymagać dodatkowych gwarancji. W takim przypadku, w celu znalezienia najwłaściwszych rozwiązań, w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego odbędą się konsultacje.

Federalny Urząd Weterynaryjny i państwa członkowskie powiadamiają się nawzajem o szczególnych warunkach przywozu ustanowionych na poziomie dwustronnym i nie będących przedmiotem harmonizacji na poziomie wspólnotowym.

Do celów stosowania niniejszego załącznika zoo w Zurychu zostaje uznane dla Szwajcarii ośrodkiem zatwierdzonym zgodnie z przepisami załącznika C do dyrektywy 92/65/EWG.”

ZAŁĄCZNIK III

Dodatek 4 do załącznika 11 zastępuje się następującym tekstem:

„Dodatek 4

ZOOTECHNIKA, W TYM PRZYWÓZ Z KRAJÓW TRZECICH

A. USTAWODAWSTWO

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

Dyrektywa Rady 77/504/EWG z dnia 25 lipca 1977 r. w sprawie zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła (Dz.U. L 206 z 12.8.1977, s. 8). Dyrektywa Rady 88/661/EWG z dnia 19 grudnia 1988 r. w sprawie norm zootechnicznych mających zastosowanie do zwierząt hodowlanych z gatunku świń (Dz.U. L 382 z 31.12.1988, s. 36). Dyrektywa Rady 87/328/EWG z dnia 18 czerwca 1987 r. w sprawie dopuszczania zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła do celów hodowlanych (Dz.U. L 167 z 26.6.1987, s. 54). Dyrektywa Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie zamrożonego nasienia bydła domowego (Dz.U. L 194 z 22.7.1988, s. 10). Dyrektywa Rady 89/361/EWG z dnia 30 maja 1989 r. dotycząca owiec i kóz hodowlanych czystorasowych (Dz.U. L 153 z 6.6.1989, s. 30). Dyrektywa Rady 90/118/EWG z dnia 5.3.1990 r. w sprawie dopuszczania czystorasowych świń hodowlanych do hodowli (Dz.U. L 71 z 17.3.1990, str. 34). Dyrektywa Rady 90/119/EWG z dnia 5 marca 1990 r. w sprawie dopuszczania do hodowli mieszańców świń hodowlanych (Dz.U. L 71 z 17.3.1990, str. 36). Dyrektywa Rady 90/427/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków handlu wewnątrzwspólnotowego koniowatymi (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 55). Dyrektywa Rady 90/428/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie handlu zwierzętami z rodziny koniowatych przeznaczonymi do udziału w zawodach oraz ustanawiająca warunki udziału w takich zawodach. (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 60). Dyrektywa Rady 91/174/EWG z dnia 25 marca 1991 r. ustanawiająca wymogi zootechniczne i rodowodowe przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt czystorasowych oraz zmieniająca dyrektywy 77/504/EWG oraz 90/425/EWG (Dz.U. L 85 z 5.4.1991, s. 37). Dyrektywa Rady 94/28/WE z dnia 23 czerwca 1994 r. ustanawiająca zasady odnoszące się do warunków genealogicznych i zootechnicznych stosowanych w przywozie z państw trzecich zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków oraz zmieniająca dyrektywę 77/504/EWG w sprawie zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła (Dz.U. L 178 z 12 7.1994, s. 66). | Rozporządzenie z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie hodowli (RS 916.310). |

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

Do celów niniejszego dodatku, żywe zwierzęta i produkty zwierzęce będące przedmiotem wymiany handlowej między państwami członkowskimi Wspólnoty a Szwajcarią są przemieszczane na warunkach ustanowionych dla wymiany pomiędzy państwami członkowskimi Wspólnoty.

Nie naruszając przepisów dotyczących kontroli zootechnicznej znajdujących się w dodatkach 5 i 6, władze szwajcarskie zobowiązują się zapewnić aby, w odniesieniu do swego przywozu, Szwajcaria stosowała te same przepisy jak te wynikające z dyrektywy Rady 94/28/WE.

W przypadku wystąpienia trudności w tym zakresie, każda ze Stron może odwołać się do Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.”

ZAŁĄCZNIK IV

Dodatek 5 do załącznika 11 zastępuje się następującym tekstem:

„Dodatek 5

ŻYWE ZWIERZĘTA, ICH NASIENIE, KOMÓRKI JAJOWE I ZARODKI: KONTROLE GRANICZNE I OPŁATY

ROZDZIAŁ I Postanowienia ogólne – system TRACES

A. USTAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

Decyzja Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES i zmieniająca decyzję 92/486/EWG (Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 63) | 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE) (RS 916.40); 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE) (RS 916.401) 3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE), (RS 916.443.10); 4. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą zwierząt pochodzących z krajów trzecich (OITA) (RS 916.443.12); 5. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą produktów zwierzęcych pochodzących z krajów trzecich (OITPA) (RS 916.443.13); 6. Rozporządzenie Federalnego Departamentu Gospodarki (DFE) z dnia 16 maja 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu zwierząt i produktów zwierzęcych (Rozporządzenie dotyczące kontroli OITE), (RS 916.443.106); 7. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu zwierząt domowych (OIAC) (RS 916.443.14); |

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

Komisja przy współpracy z Federalnym Urzędem Weterynaryjnym włącza Szwajcarię do systemu informatycznego TRACES, zgodnie z decyzją Komisji 2004/292/WE.

Jeżeli okaże się to konieczne, w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zostaną określone środki przejściowe i uzupełniające.

ROZDZIAŁ II Kontrole weterynaryjne i zootechniczne mające zastosowanie w handlu między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Szwajcarią;

A. USTAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Kontrole weterynaryjne i zootechniczne mające zastosowanie w handlu między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Szwajcarią są przeprowadzane zgodnie z przepisami podanymi poniżej:

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

1. Dyrektywa Rady 89/608/EWG z dnia 21 listopada 1989 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania ustawodawstwa dotyczącego spraw weterynaryjnych i zootechnicznych (Dz.U. L 351 z 2.12.1989, s. 34). 2. Dyrektywa Rady z dnia 26 czerwca 1990 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29). | 1. Ustawa o epizootiach (LFE) z dnia 1 lipca 1966 r. (RS 916.40), w szczególności jej art. 57; 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE), (RS 916.443.10); 3. Rozporządzenie Federalnego Departamentu Gospodarki (DFE) z dnia 16 maja 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu zwierząt i produktów zwierzęcych (Rozporządzenie dotyczące kontroli OITE), (RS 916.443.106); 4. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu zwierząt domowych (OIAC) (RS 916.443.14); 5. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Weterynaryjny (OEVET) (RS 916.472). |

B. OGÓLNE PRZEPISY WYKONAWCZE

W przypadkach przewidzianych w art. 8 dyrektywy 90/425/EWG właściwe organy kraju przeznaczenia nawiązują niezwłocznie kontakt z właściwymi organami kraju wysyłki. Podejmują one wszelkie niezbędne środki oraz powiadamiają właściwe organy kraju wysyłki o charakterze przeprowadzanych kontroli, podjętych decyzjach oraz przyczynach ich podjęcia.

Wykonanie przepisów przewidzianych w art. 10, 11 i 16 dyrektywy 89/608/EWG oraz w art. 9 i 22 dyrektywy 90/425/EWG podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

C. SZCZEGÓLNE PRZEPISY WYKONAWCZE DOTYCZĄCE ZWIERZĄT W WYPASIE PRZYGRANICZNYM

1. Definicje:

„wypas”: działanie polegające na wyprowadzaniu zwierząt na wypas w strefie przygranicznej ograniczonej do 10 km do państwa członkowskiego lub do Szwajcarii. W przypadku specjalnych, odpowiednio uzasadnionych warunków właściwe organy mogą z jednej i drugiej strony granicy poszerzyć obszar wypasu po obu stronach granicy między Szwajcarią a Wspólnotą,

„wypas dzienny”: wypas, w trakcie którego pod koniec każdego dnia zwierzęta powracają do swojego gospodarstwa w państwie członkowskim lub Szwajcarii.

2. Odnośnie do wypasu między państwami członkowskimi a Szwajcarią stosuje się, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, przepisy decyzji Komisji 2001/672/WE z dnia 20 sierpnia 2001 r. ustanawiającej szczególne zasady stosowane do przewozu bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich (Dz.U. L 235 z 4.9.2001, s. 23). Jednakże w ramach niniejszego załącznika, w odniesieniu do art. 1 decyzji 2001/672/WE, decyzję stosuje się z następującymi dostosowaniami:

- odniesienie do okresu od 1 maja do 15 października zostaje zastąpione określeniem „rok kalendarzowy”,

- w przypadku Szwajcarii stronami, o których mowa w art. 1 decyzji 2001/672/WE i wymienionymi w odpowiednim załączniku, są:

SZWAJCARIA

KANTON ZURYCH

Kanton Berno

Kanton LUCERNA

Kanton Uri

Kanton Schwyz

Kanton ObwaldEN

Kanton NidwaldEN

Kanton GlarUs

Kanton Zug

Kanton FRYBURG

Kanton SolURA

Kanton BAZYLEA-MIASTO

Kanton BAZYLEA-OKRĘG

Kanton SZAFUZA

Kanton Appenzell Ausserrhoden

Kanton Appenzell Innerrhoden

Kanton SANKT GallEN

Kanton GRYZONIA

Kanton ArgOWIA

Kanton TURGOWIA

Kanton TICINO

Kanton Vaud

Kanton Valais

Kanton Neuchâtel

kanton GENEWA

kanton Jura

W zastosowaniu rozporządzenia o epizootiach (OFE) z dnia 27 czerwca 1995 r. (RS 916.401), w szczególności jego art. 7 (rejestrowanie) oraz rozporządzenia z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczącego bazy danych dot. przemieszczania zwierząt, w szczególności jego art. 2 (zawartość bazy danych), Szwajcaria przydziela każdemu pastwisku specyficzny kod rejestracyjny, który musi zostać zarejestrowany w krajowej bazie danych dotyczącej bydła.

3. W odniesieniu do wypasu między państwami członkowskimi a Szwajcarią urzędowy weterynarz kraju wysyłki:

a) w dniu wystawienia świadectwa, lecz najpóźniej na dwadzieścia cztery godziny przed przewidywaną datą przyjazdu zwierząt, informuje o wysłaniu zwierząt właściwe organy miejsca przeznaczenia (lokalna jednostka weterynaryjna) przy pomocy zinformatyzowanego systemu łączności między organami weterynaryjnymi, przewidzianego w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG;

b) przystępuje do badania zwierząt na 48 godzin przed ich wyjazdem na wypas; zwierzęta muszą być odpowiednio zidentyfikowane;

c) wydaje zaświadczenie zgodne z wzorem znajdującym się w pkt 9.

4. Przez cały okres trwania wypasu zwierzęta powinny pozostawać pod kontrolą celną.

5. Posiadacz zwierząt musi:

a) zobowiązać się na piśmie do dostosowania się do wszystkich środków przyjętych w wyniku zastosowania przepisów przewidzianych w niniejszym załączniku i wszelkich innych środków wprowadzonych na poziomie lokalnym, w takim samym stopniu co posiadacz zwierząt pochodzący z jednego z państw członkowskich lub Szwajcarii;

b) pokryć koszty kontroli wynikające z zastosowania niniejszego załącznika;

c) podjąć się całkowitej współpracy przy realizacji kontroli celnej i weterynaryjnej wymaganej przez oficjalne organy kraju wysyłki lub kraju przeznaczenia.

6. Podczas powrotu zwierząt pod koniec okresu wypasu lub w okresie wcześniejszym urzędowy weterynarz kraju miejsca wypasu:

a) w dniu wystawienia świadectwa, lecz najpóźniej na dwadzieścia cztery godziny przed przewidywaną datą przyjazdu zwierząt, informuje o wysłaniu zwierząt właściwe organy miejsca przeznaczenia (lokalna jednostka weterynaryjna) przy pomocy zinformatyzowanego systemu łączności między organami weterynaryjnymi, przewidzianego w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG;

b) przystępuje do badania zwierząt na 48 godzin przed ich wyjazdem na wypas; zwierzęta muszą być odpowiednio zidentyfikowane;

c) wydaje zaświadczenie zgodne z wzorem znajdującym się w pkt 9.

7. W przypadku pojawienia się choroby właściwe organy weterynaryjne wspólnie podejmują odpowiednie środki. Organy te rozpatrują kwestię ewentualnych kosztów. Jeżeli okaże się to konieczne, należy odwołać się do Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

8. W drodze wyjątku od przepisów pkt 1-7 mających zastosowanie do wypasu, w przypadku wypasu dziennego między państwami członkowskimi a Szwajcarią:

a) zwierzęta nie powinny stykać się ze zwierzętami z innego gospodarstwa;

b) posiadacz zwierząt zobowiązuje się do poinformowania właściwych organów weterynaryjnych o wszelkich kontaktach zwierząt ze zwierzętami z innego gospodarstwa;

c) świadectwo zdrowia określone w pkt 9 poniżej powinno być przedstawiane właściwym organom weterynaryjnym w każdym roku kalendarzowym, przy pierwszym wprowadzeniu zwierząt na terytorium państwa członkowskiego lub Szwajcarii. Świadectwo zdrowia należy przedstawiać właściwym organom weterynaryjnym na ich żądanie;

d) przepisy pkt 2 i 3 stosuje się jedynie podczas pierwszego w danym roku kalendarzowym wysłania zwierząt do państwa członkowskiego lub Szwajcarii;

e) nie stosuje się przepisów pkt 6;

f) posiadacz zwierząt zobowiązuje się do informowania właściwych organów weterynaryjnych o zakończeniu okresu wypasu.

9. Wzór świadectwa zdrowia do celów wypasu granicznego lub wypasu dziennego dla bydła oraz powrotu z wypasu granicznego bydła:

Wzór świadectwa zdrowia do celów wypasu granicznego lub wypasu dziennego dla bydła oraz powrotu z wypasu granicznego bydła:

[pic]

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA 2005/22 Wypas letni |

II. Informacje sanitarne | II.a. Nr referencyjny świadectwa | II.b. Nr referencyjny lokalny |

II.1. Świadectwo zdrowia do celów wypasu granicznego(3) lub dziennego (3) (4) bydła. Ja, niżej podpisany urzędowy lekarz weterynarii, zaświadczam, że każde zwierze należące do wyżej opisanej partii: II.1.1. pochodzi z gospodarstwa położonego w strefie, która, zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub krajowym, nie jest przedmiotem żadnego zakazu czy ograniczenia związanego z chorobami bydła; II.1.2. pochodzi ze stada pochodzącego z jednego z państw członkowskich lub części jego terytorium, które(-a): a) uruchomiło(-a) sieć nadzoru zatwierdzoną decyzją Komisji …/…/WE, lub w przypadku Szwajcarii, umową między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią z dnia 21 czerwca 1999 r. (załącznik 11 dodatek 2 pkt I); b) jest oficjalnie uznane za niedotknięte białaczką, gruźlicą i brucelozą; II.1.3. jest zwierzęciem hodowlanym(3) lub użytkowym (3), które: a) przebywało, według dostępnych informacji, w ciągu ostatnich trzydziestu dni lub od swojego urodzenia, jeżeli ma mniej niż 30 dni, w gospodarstwie pochodzenia, a żadne zwierzę przywiezione z kraju trzeciego nie zostało wprowadzone do tego gospodarstwa w ciągu tego okresu, chyba że było odizolowane od innych zwierząt tego gospodarstwa, b) nie miało kontaktu w ciągu ostatnich trzydziestu dni ze zwierzętami, których stada nie spełniają warunków, o których mowa w pkt II.1.2.. II.1.4. Zwierzęta opisane powyżej zostały poddane badaniu [wstawić datę] w ciągu 48 godzin poprzedzających przewidywany wyjazd i nie przejawiały żadnych objawów klinicznych choroby zakaźnej lub zaraźliwej; II.1.5. Gospodarstwo pochodzenia oraz, w zależności od przypadku, zatwierdzone miejsce gromadzenia oraz strefa, w której się znajdują, nie są przedmiotem żadnego zakazu lub ograniczenia dotyczącego chorób bydła zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub krajowym; II.1.6. Wszystkie przepisy dyrektywy Rady 64/432/EWG mające zastosowanie są przestrzegane; II.1.7. Zwierzęta wykazują dodatkowe gwarancje w odniesieniu do IBR/IPV (zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy u bydła / pęcherzykowego zapalenia błony śluzowej sromu i pochwy), zgodnie z decyzją Komisji 93/42/WE, której przepisy stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian, zgodnie z Umową między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią z dnia 21 czerwca 1999 r. II.1.8. Podczas badania wyżej opisane zwierzęta znajdowały się w stanie kwalifikującym je do planowanego przewozu zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005(5). II.1.9. Data przyjazdu na pastwisko(6): II.1.10. Data przewidywanego wyjazdu z pastwiska: II.2. Świadectwo zdrowia odnoszące się do powrotu bydła z wypasu granicznego (powrót normalny lub wcześniejszy). II.2.1. że zwierzęta opisane powyżej [lista zwierząt podczas wcześniejszego powrotu(3) lub lista zwierząt znajdujących się na towarzyszącym świadectwie oryginalnym(3) (7) (8)] zostały poddane badaniu w dniu (dzień załadowania zwierząt lub 48 godzin przed ich wyjazdem) i nie przejawiały żadnych klinicznych oznak choroby zakaźnej lub zaraźliwej; II.2.2. że strefa wypasu, w której przebywały zwierzęta, nie jest przedmiotem żadnego zakazu lub ograniczenia związanego z chorobami zwierzęcymi dotyczącymi bydła zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub krajowym, a w szczególności, że nie stwierdzono żadnego przypadku gruźlicy, brucelozy i białaczki w okresie wypasu. Uwagi Część I: ( Numer świadectwa zdrowia użytego przy wejściu do strefy wypasu wskazano w części I.6 niniejszego świadectwa. Część II: (1) Informacje, które muszą znajdować się na niniejszym świadectwie, muszą również zostać wprowadzone do zinformatyzowanego systemu łączności między organami weterynaryjnymi, przewidzianego w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG, w dniu wydania świadectwa i najpóźniej na dwadzieścia cztery godziny przed przewidywanym przyjazdem zwierząt. (2) Świadectwo to jest ważne przez dziesięć dni, licząc od daty badania sanitarnego dokonanego w Szwajcarii lub w państwie członkowskim pochodzenia. W przypadku wypasu dziennego świadectwo to ważne jest przez cały okres wypasu. (3) Niepotrzebne skreślić. (4) W przypadku wypasu dziennego świadectwo to ważne jest przez cały okres wypasu. (5) Oświadczenie to nie zwalnia przewoźników z obowiązków, które na nich ciążą z tytułu obowiązujących przepisów wspólnotowych, między innymi w odniesieniu do oceny kwalifikowalności zwierząt do transportu. (6) Kod rejestracyjny pastwiska wskazano w części I.13 (numer zatwierdzenia) niniejszego świadectwa. (7) W przypadku, gdyby zwierzęta w okresie wypasu, powróciły do gospodarstwa pochodzenia wraz z towarzyszącym im świadectwem zdrowia, elementy je identyfikujące muszą zostać skreślone z pierwotnej listy, a ta ostatnia musi zostać zatwierdzona przez urzędowego weterynarza. (8) Część II.1 do wypełnienia przy wyjeździe na wypas graniczny lub wypas dzienny, część II.2 do wypełnienia przy powrocie z wypasu granicznego. Kolor pieczęci i podpisu musi się różnić od koloru pozostałych adnotacji na świadectwie. |

Część II: Zaświadczenie |

Urzędowy weterynarz lub urzędowy inspektor Nazwisko i imię (drukowanymi literami): Kwalifikacje i tytuł: Lokalna placówka weterynaryjna: Nr lokalnej placówki weterynaryjnej: Data: Podpis: Pieczęć: |

ROZDZIAŁ III Warunki wymiany handlowej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską

A. USTAWODAWSTWO

W odniesieniu do wymiany handlowej dotyczącej zwierząt żywych, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków pomiędzy Wspólnotą Europejską a Szwajcarią, obowiązują świadectwa zdrowia przewidziane w niniejszym załączniku i dostępne w systemie TRACES, zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 599/2004 z dnia 30 marca 2004 r. dotyczącego przyjęcia zharmonizowanego wzoru świadectwa i sprawozdania z kontroli związanych z wewnątrzwspólnotowym handlem zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 44).

ROZDZIAŁ IV Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w odniesieniu do przywozu z państw trzecich

A. USTAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Kontrole dotyczące przywozu z krajów trzecich są przeprowadzane zgodnie z przepisami podanymi poniżej:

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

1. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 282/2004 z dnia 18 lutego 2004 r. wprowadzające dokument zgłoszenia i kontroli weterynaryjnych dotyczących zwierząt wwożonych do Wspólnoty pochodzących z krajów trzecich (Dz.U. L 49 z 19.2.2004, s. 11); 2. Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt. (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1). 3. Dyrektywa Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniająca dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 56). 4. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3). 5. Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z 23.5.1996, s. 1). 6. Decyzja Komisji 97/794/WE z dnia 12 listopada 1997 r. ustanawiająca niektóre szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/496/EWG w odniesieniu do kontroli weterynaryjnych żywych zwierząt sprowadzanych z państw trzecich (Dz.U. L 323 z 26.11.1997, s. 31). | 1. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE), (RS 916.443.10); 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą zwierząt pochodzących z krajów trzecich (OITA), (RS 916.443.12); 3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą produktów zwierzęcych pochodzących z krajów trzecich (OITPA), (RS 916.443.13); 4. Rozporządzenie Federalnego Departamentu Gospodarki (DFE) z dnia 16 maja 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu zwierząt i produktów zwierzęcych (Rozporządzenie dotyczące kontroli OITE), (RS 916.443.106); 5. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu zwierząt domowych (OIAC) (RS 916.443.14); 6. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Weterynaryjny (OEVET) (RS 916.472); 7. Rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2004 r. dotyczące weterynaryjnych produktów leczniczych (OMédV), (RS 812.212.27). |

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. W celu wykonania art. 6 dyrektywy 91/496/EWG punkty kontroli granicznej państw członkowskich do celów kontroli weterynaryjnej zwierząt żywych zostały określone w załączniku do decyzji Komisji 2001/881/WE z dnia 7 grudnia 2001 r. ustalającej wykaz punktów kontroli granicznej zatwierdzonych do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych zwierząt i produktów odzwierzęcych sprowadzanych z państw trzecich oraz uaktualniającej szczegółowe przepisy dotyczące kontroli przeprowadzanych przez ekspertów Komisji.

2. W celu wykonania art. 6 dyrektywy 91/496/EWG określa się następujące punkty kontroli granicznej w Szwajcarii:

Nazwa | Kod TRACES | Typ | Ośrodek kontroli | Typ zezwolenia |

Port Lotniczy w Zurichu | CHZRH4 | A | Ośrodek 3 | O – Inne zwierzęta (w tym zwierzęta z ogrodów zoologicznych)* |

Port Lotniczy w Genewie | CHGVA4 | A | Ośrodek 2 | O – Inne zwierzęta (w tym zwierzęta z ogrodów zoologicznych)* |

* Przy stosowaniu kategorii zezwoleń określonych w decyzji Komisji 2001/881/WE.

Późniejsze zmiany w wykazie punktów kontroli granicznej, ich ośrodkach kontroli oraz typie zezwolenia podlegają kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 19 dyrektywy 91/496/EWG oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

3. Federalny Urząd Weterynaryjny stosuje, równolegle do organów państw członkowskich, warunki przywozu, o których mowa w dodatku 3 niniejszego załącznika, oraz środki wykonawcze.

Federalny Urząd Weterynaryjny może przyjąć bardziej restrykcyjne środki i wymagać dodatkowych gwarancji. W takim przypadku, w celu znalezienia najwłaściwszych rozwiązań, w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego odbędą się konsultacje.

Federalny Urząd Weterynaryjny i państwa członkowskie powiadamiają się nawzajem o szczególnych warunkach przywozu ustanowionych na poziomie dwustronnym i nie będących przedmiotem harmonizacji na poziomie wspólnotowym.

4. Wspomniane w pkt. 1 punkty kontroli granicznej państw członkowskich wykonują kontrole przywozu z państw trzecich, których miejscem przeznaczenia jest Szwajcaria, zgodnie z przepisami zawartymi w rozdziale IV lit. A. niniejszego dodatku.

5. Wspomniane w pkt. 2 punkty kontroli granicznej Szwajcarii wykonują kontrole przywozu z państw trzecich, których miejscem przeznaczenia są państwa członkowskie, zgodnie z przepisami zawartymi w rozdziale IV lit. A. niniejszego dodatku.

ROZDZIAŁ V Przepisy szczególne

A. IDENTIFIKACJA ZWIERZĄT

1. PRAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

1. Dyrektywa Rady 92/102/EWG z dnia 27 listopada 1992 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz.U. L 355, z 5.12.1992, s. 32) 2. 7 Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. L 204 z 11.8.2000, s. 1). | 1. Rozporządzenie o epizootiach (OFE) z 27 czerwca 1995 r. (RS 916.401), w szczególności jego art. 7-22 (rejestracja i identyfikacja); 2. Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące banku danych dotyczącego przemieszczania zwierząt (RS 916.404). |

2. SZCZEGÓLNE PRZEPISY WYKONAWCZE

a) Stosowanie art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1a akapit piąty oraz art. 4 ust. 2 dyrektywy 92/102/EWG podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

b) Odnośnie do wewnętrznego przemieszczania świń, owiec i kóz w Szwajcarii, datą obowiązującą w rozumieniu art. 5 ust. 3 jest 1 lipca 1999 r.

c) W ramach art. 10 dyrektywy 92/102/EWG koordynacja ewentualnego wprowadzania elektronicznych środków identyfikacji podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

B. OCHRONA ZWIERZĄT

1. PRAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

1. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (Dz.U. L 3 z 5.1.2005, s.1); 2. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczące kryteriów wspólnotowych dla miejsc postoju oraz zmieniające plan trasy określony w Załączniku do dyrektywy 91/628/EWG | Rozporządzenie o ochronie zwierząt (OPAn) z 23 kwietnia 2008 r. (RS 455.1), w szczególności jego art. 169-176. |

2. SZCZEGÓLNE PRZEPISY WYKONAWCZE

a) Władze szwajcarskie zobowiązują się do przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE) 1/2005 odnośnie handlu między Szwajcaria a Wspólnotą Europejską oraz przywozu z krajów trzecich.

b) W przypadkach przewidzianych w art. 26 rozporządzenia (WE) 1/2005 właściwe organy kraju przeznaczenia nawiązują niezwłocznie kontakt z właściwymi organami kraju wysyłki.

c) Zastosowanie przepisów zawartych w art. 10, 11 i 16 dyrektywy 89/608/EWG podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

d) Przeprowadzanie kontroli na miejscu pozostaje w kompetencjach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1/2005 i art. 208 rozporządzenia o ochronie zwierząt (OPAn) z 23 kwietnia 2008 r. (RS 455.1).

e) Zgodnie z przepisami art. 175 rozporządzenia o ochronie zwierząt (OPAn) z 23 kwietnia 2008 r. (RS 455.1), tranzyt przez Szwajcarię bydła, owiec i świń może odbywać się jedynie koleją lub samolotem. Kwestia ta zostanie przeanalizowana przez Wspólny Komitet Weterynaryjny.

C. OPŁATY

1. Żadne opłaty nie będą pobierane za kontrole weterynaryjne związane z handlem między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Szwajcarią.

2. W przypadku kontroli weterynaryjnych przywozu z państw trzecich władze szwajcarskie zobowiązują się do pobierania opłat związanych z kontrolami urzędowymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).”

ZAŁĄCZNIK V

A. Specjalne warunki odnoszące się do produktów zwierzęcych przeznaczonych do konsumpcji przez człowieka, znajdujące się w dodatku 6 do załącznika 11 zostają uzupełnione o następujący tekst:

„(11) Do czasu uznania dostosowania prawodawstwa wspólnotowego i szwajcarskiego, w odniesieniu do wywozu do Wspólnoty Europejskiej, Szwajcaria zapewnia respektowanie wymienionych poniżej aktów prawnych i ich przepisów wykonawczych:

- Dyrektywa Rady 88/344/EWG z dnia 13 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności (Dz.U. L 157 z 24.6.1988, s. 28)

- Dyrektywa Rady 88/388/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do środków aromatyzujących przeznaczonych do użytku w środkach spożywczych i materiałów źródłowych służących do ich produkcji (Dz.U. L 184 z 15.7.1988, s. 61)

- Dyrektywa Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dodatków do środków spożywczych dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 27)

- Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 1)

- Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1)

- Dyrektywa 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 237 z 10.9.1994, s. 3)

- Dyrektywa 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie barwników używanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 237 z 10.9.1994, s. 13)

- Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 95/2/WE z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 61 z 18.3.1995, s. 1)

- Dyrektywa Komisji 95/31/WE z dnia 5 lipca 1995 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 178 z 28.7.1995, s. 1)

- Dyrektywa Komisji 95/45/WE z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 226 z 22.9.1995, s. 1)

- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2232/96 z dnia 28 października 1996 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla substancji aromatycznych używanych lub przeznaczonych do użycia w lub na środkach spożywczych (Dz.U. L 299 z 23.11.1996, s. 1)

- Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3)

- Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z 23.5.1996, s. 10).

- Dyrektywa Komisji 96/77/WE z dnia 2 grudnia 1996 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 339 z 30.12.1996, s. 1)

- Dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 16).

- Dyrektywa 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 24)

- Decyzja Komisji 1999/217/WE z dnia 23 lutego 1999 r. przyjmująca rejestr substancji aromatycznch używanych w lub na środkach spożywczych sporządzony w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 84 z 27.3.1999, s. 1)

- Decyzja Komisji 2002/840/WE z dnia 23 października 2002 r. przyjmująca wykaz zatwierdzonych jednostek w państwach trzecich w odniesieniu do napromieniowania żywności (Dz.U. L 287 z 25.10.2002, s. 40)

- Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni (Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1)

- Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55)

- Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5)

- Rozporządzenie Komisji (WE) nr 884/2007 z dnia 26 lipca 2007 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zawieszających stosowanie E 128 czerwień 2G jako barwnika żywności (Dz.U. L 195 z 27.7.2007, s. 8)”

B. Część odnosząca się do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożywania przez ludzi, znajdująca się w dodatku 6 do załącznika 11 otrzymuje następujące brzmienie:

„Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczone do spożywania przez ludzi

Wywóz ze Wspólnoty Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Wspólnoty Europejskiej |

Warunki handlowe | Równoważność |

Normy WE* | Normy szwajcarskie* |

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1). Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 273 z 10.10.2002, s. 1). | Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie uboju zwierząt i kontroli mięsa (OAbCV) (RS 817.190) Rozporządzenie DFE z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące higieny podczas uboju zwierząt (OHyAb) (RS 817.190.1) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE) (RS 916.401). Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE) (RS 916.443.10) Rozporządzenie z dnia 23 czerwca 2004 r. dotyczące eliminacji produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (OESPA) (RS 916.441.22) | Tak, przy szczególnych warunkach |

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Warunki szczególne

W odniesieniu do swojego przywozu, Szwajcaria stosuje te same przepisy co te wynikające z załączników VII, VIII, X (świadectwa) oraz XI (kraje), zgodnie z art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.

Handel surowcami kategorii 1 i 2 podlega przepisom art. 8 ust.2-6 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.

Surowce kategorii 3 będące przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać dokumenty handlowe i świadectwa zdrowia przewidziane w rozdziale III załącznika II, zgodnie z art. 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.

Stosownie do rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, Szwajcaria sporządza wykaz swoich odpowiednich zakładów.

Stosownie do rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, Szwajcaria zakazuje karmienia świń odpadami gastronomicznymi aż do 1 lipca 20011 r. Kwestia ta zostanie przeanalizowana przez Wspólny Komitet Weterynaryjny.”

ZAŁĄCZNIK VI

Dodatek 10 do załącznika 11 zastępuje się następującym tekstem:

„Dodatek 10

PRODUKTY ZWIERZĘCE: KONTROLE GRANICZNE I OPŁATY

ROZDZIAŁ I Postanowienia ogólne

A. PRAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

Decyzja Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES i zmieniająca decyzję 92/486/EWG (Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 63); Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1). | 1. Ustawa o epizootiach (LFE) z dnia 1 lipca 1966 r. (RS 916.40), w szczególności jej art. 57; 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE), (RS 916.443.10); 3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą produktów zwierzęcych pochodzących z krajów trzecich (OITPA), (RS 916.443.13); 4. Rozporządzenie Federalnego Departamentu Gospodarki (DFE) z dnia 16 maja 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu zwierząt i produktów zwierzęcych (Rozporządzenie dotyczące kontroli OITE), (RS 916.443.106); 5. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Weterynaryjny (OEVET) (RS 916.472). |

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Komisja przy współpracy z Federalnym Urzędem Weterynaryjnym włącza Szwajcarię do systemu informatycznego TRACES, zgodnie z decyzją Komisji 2004/292/WE.

2. Komisja przy współpracy z Federalnym Urzędem Weterynaryjnym i Federalnym Biurem Zdrowia Publicznego włącza Szwajcarię do systemu szybkiego alarmowania przewidzianego w art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 w zakresie przepisów dotyczących odmowy wwozu produktów zwierzęcych na granicach.

W przypadku odrzucenia partii towaru, kontenera lub ładunku przez właściwy organ na posterunku granicznym w Unii Europejskiej, Komisja niezwłocznie powiadamia Szwajcarię.

Szwajcaria niezwłocznie informuje Komisję o każdym przypadku odrzucenia partii towaru, kontenera, albo ładunku żywności lub pasz przez właściwy organ, na posterunku granicznym Unii Europejskiej, związanym z bezpośrednim lub pośrednim ryzykiem dla zdrowia ludzkiego i przestrzega reguł poufności przewidzianych w art. 52 rozporządzenia (WC) nr 178/2002.

Środki specjalne związane z jej udziałem są określane w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

ROZDZIAŁ II Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w handlu między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Szwajcarią

A. PRAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w handlu między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Szwajcarią są przeprowadzane zgodnie z przepisami podanymi poniżej:

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

1. Dyrektywa Rady 89/608/EWG z dnia 21 listopada 1989 r. w sprawie wzajemnej pomocy między władzami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania ustawodawstwa dotyczącego spraw weterynaryjnych i zootechnicznych (Dz.U. L 351 z 2.12.1989, s. 34). 2. 5 Dyrektywa Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13). 3. Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiająca przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. U. L 18 z 23.1.2003, s. 11) | 1. Ustawa o epizootiach (LFE) z dnia 1 lipca 1966 r. (RS 916.40), w szczególności jej art. 57; 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE),(RS 916.443.10); 3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą produktów zwierzęcych pochodzących z krajów trzecich (OITPA), (RS 916.443.13); 4. Rozporządzenie Federalnego Departamentu Gospodarki (DFE) z dnia 16 maja 2007 r. dotyczące kontroli przywozu i przewozu zwierząt i produktów zwierzęcych (Rozporządzenie dotyczące kontroli OITE), (RS 916.443.106); 5. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu zwierząt domowych (OIAC) (RS 916.443.14); 6. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Weterynaryjny (OEVET) (RS 916.472). |

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

W przypadkach przewidzianych w art. 8 dyrektywy 89/662/EWG właściwe organy kraju przeznaczenia nawiązują niezwłocznie kontakt z właściwymi organami kraju wysyłki. Podejmują one wszelkie niezbędne środki oraz powiadamiają właściwe organy kraju wysyłki oraz Komisję o charakterze przeprowadzanych kontroli, podjętych decyzjach oraz przyczynach ich podjęcia.

Wykonanie przepisów przewidzianych w art. 10, 11 i 16 dyrektywy 89/608/EWG oraz w art. 9 i 16 dyrektywy 89/662/EWG podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

ROZDZIAŁ III Kontrole weterynaryjne stosowane w odniesieniu do przywozu z państw trzecich

A. PRAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie z ostatnimi zmianami.

Kontrole dotyczące przywozu z krajów trzecich są przeprowadzane zgodnie z przepisami podanymi poniżej:

Wspólnota Europejska | Szwajcaria |

1. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 136/2004 z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiające procedurę kontroli weterynaryjnej we wspólnotowych punktach kontroli granicznej dotyczącą produktów przywożonych z państw trzecich (Dz. U. L 21 z 28.1.2004, s. 11); 2 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 745/2004 z dnia 16 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki w odniesieniu do przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do indywidualnego spożycia (Dz. U. L 122 z 26.4.2004, s. 1); 3. Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. U. L 139 z 30.4.2004, s. 206); 4. Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt. (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1) ; 5. Dyrektywa Rady 89/608/EWG z dnia 21 listopada 1989 r. w sprawie wzajemnej pomocy między władzami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania ustawodawstwa dotyczącego spraw weterynaryjnych i zootechnicznych (Dz.U. L 351 z 2.12.1989, s. 34); 6. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3); 7. Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z 23.5.1996, s. 10); 8. Dyrektywa Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9); 9. Decyzja Komisji 2002/657/WE z dnia 12 sierpnia 2002 r. wykonująca dyrektywę Rady 96/23/WE dotyczącą wyników metod analitycznych i ich interpretacji (Dz.U. L 221 z 17.8.2002, s. 8); 10. Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiająca przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. U. L 18 z 23.1.2003, s. 11); 11. Decyzja Komisji 2005/34/WE z dnia 11 stycznia 2005 r. ustanawiająca zharmonizowane normy badania na obecność niektórych pozostałości w produktach pochodzenia zwierzęcego przywożonego z krajów trzecich (Dz.U. L 16 z 20.1.2005, s. 61). | 1. Ustawa o epizootiach (LFE) z dnia 1 lipca 1966 r. (RS 916.40), w szczególności jej art. 57; 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE), (RS 916.443.10); 3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą produktów zwierzęcych pochodzących z krajów trzecich (OITPA), (RS 916.443.13); 4. Rozporządzenie Federalnego Departamentu Gospodarki (DFE) z dnia 16 maja 2007 r. dotyczące kontroli przywozu i przewozu zwierząt i produktów zwierzęcych (Rozporządzenie dotyczące kontroli OITE), (RS 916.443.106); 5. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu zwierząt domowych (OIAC) (RS 916.443.14); 6. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Weterynaryjny (OEVET) (RS 916.472); 7. Ustawa z dnia 9 października 1992 r. o środkach spożywczych (LDAl), (RS 817.0); 8. Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. o środkach spożywczych i przedmiotach codziennego użytku (ODAlOUs), (RS 817.02); 9. Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. o wykonywaniu przepisów dotyczących środków spożywczych (RS 817.025.21); 10. Rozporządzenie DFI z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie obcych substancji i składników środków spożywczych (OSEC), (RS 817.021.23). |

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. W celu wykonania art. 6 dyrektywy 97/78/WE określa się następujące punkty kontroli granicznej w państwach członkowskich: punkty kontroli granicznej zatwierdzone do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych produktów zwierzęcych wymienione w załączniku do decyzji Komisji 2001/881/WE z dnia 7 grudnia 2001 r., ustalającej wykaz punktów kontroli granicznej zatwierdzonych do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych zwierząt i produktów zwierzęcych pochodzących z państw trzecich, oraz uaktualniającej szczegółowe przepisy dotyczące kontroli przeprowadzanych przez ekspertów Komisji.

2. W celu wykonania art. 6 dyrektywy 97/78/EWG określa się następujące punkty kontroli granicznej w Szwajcarii:

Nazwa | Kod TRACES | Typ | Ośrodek kontroli | Typ zezwolenia |

Port Lotniczy w Zurichu | CHZRH4 | A | Ośrodek 1 | NHC* |

Ośrodek 2 | HC(2)* |

Port Lotniczy w Genewie | CHGVA4 | A | Ośrodek 1 | HC(2), NHC* |

* Przy stosowaniu kategorii zezwoleń określonych w decyzji Komisji 2001/881/WE.

Późniejsze zmiany w wykazie punktów kontroli granicznej, ich ośrodkach kontroli oraz typie zezwolenia podlegają kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

Przeprowadzanie kontroli na miejscu pozostaje w kompetencjach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 45 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 i art. 57 ustawy o epizootiach.

ROZDZIAŁ IV Warunki sanitarne i warunki kontroli handlu między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią

W odniesieniu do sektorów, w stosunku do których równoważność jest wzajemnie uznawana, produkty zwierzęce będące przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Wspólnoty a Szwajcarią są wprowadzane do obrotu na tych samych warunkach co produkty będące przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Wspólnoty. W razie konieczności, produktom tym będą towarzyszyły świadectwa zdrowia przewidziane do celów handlu między państwami członkowskimi Wspólnoty lub określone w niniejszym załączniku i dostępne w systemie TRACES.

W odniesieniu do innych sektorów obowiązują warunki sanitarne określone w rozdziale II dodatku 6.

ROZDZIAŁ V Warunki sanitarne i warunki kontroli przywozu z krajów trzecich

1. Wspólnota Europejska – Przepisy prawne*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

A. ZASADY ZDROWIA PUBLICZNEGO

1. Dyrektywa Rady 88/344/EWG z dnia 13 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności (Dz.U. L 157 z 24.6.1988, s. 28).

2. Dyrektywa Rady 88/388/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do środków aromatyzujących przeznaczonych do użytku w środkach spożywczych i materiałów źródłowych służących do ich produkcji (Dz.U. L 184 z 15.7.1988, s. 61).

3. Dyrektywa Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dodatków do środków spożywczych dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 27).

4. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 1).

5. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1).

6. Dyrektywa 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 237 z 10.9.1994, s. 3).

7. Dyrektywa 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie barwników używanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 237 z 10.9.1994, s. 13).

8. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 95/2/WE z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 61 z 18.3.1995, s. 1).

9. Dyrektywa Komisji 95/31/WE z dnia 5 lipca 1995 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 178 z 28.7.1995, s. 1).

10. Dyrektywa Komisji 95/45/WE z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 226 z 22.9.1995, s. 1).

11. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).

12. Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z 23.5.1996, s. 10).

13. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2232/96 z dnia 28 października 1996 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla substancji aromatycznych używanych lub przeznaczonych do użycia w lub na środkach spożywczych (Dz.U. L 299 z 23.11.1996, s. 1).

14. Dyrektywa Komisji 96/77/WE z dnia 2 grudnia 1996 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 339 z 30.12.1996, s. 1).

15. Dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 16).

16. Dyrektywa 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 24).

17. Decyzja Komisji 1999/217/WE z dnia 23 lutego 1999 r. przyjmująca rejestr substancji aromatycznch używanych w lub na środkach spożywczych sporządzony w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 84 z 27.3.1999, s. 1).

18. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1).

19. Decyzja Komisji 2002/840/WE z dnia 23 października 2002 r. przyjmująca wykaz zatwierdzonych jednostek w państwach trzecich w odniesieniu do napromieniowania żywności (Dz.U. L 287 z 25.10.2002, s. 40)

20. Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz. U. L 325 z 12.12.2003, s. 1).

21. Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni (Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1).

22. Dyrektywa 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. uchylająca niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia przy produkcji i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi zmieniająca dyrektywy Rady 89/662/EWG i 92/118/EWG oraz decyzję Rady 95/408/WE (Dz. U. L 157 z 30.4.2004, s. 33).

23. Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 14).

24. Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. U. L 139 z 30.4.2004, s. 206).

25. Decyzja Komisji 2005/34/WE z dnia 11 stycznia 2005 r. ustanawiająca zharmonizowane normy badania na obecność niektórych pozostałości w produktach pochodzenia zwierzęcego przywożonego z krajów trzecich (Dz.U. L 16 z 20.1.2005, s. 61).

26. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 401/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiające metody pobierania próbek i analizy do celów urzędowej kontroli poziomów mikotoksyn w środkach spożywczych (Dz.U. L 70 z 9.3.2006, s. 12).

27. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).

28. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1883/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustanawiające metody pobierania próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli dioksyn i dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 32).

29. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 333/2007 z dnia 28 marca 2007 r. ustanawiające metody pobierania próbek i metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej, 3-MCPD i benzo[a]pirenu w środkach spożywczych (Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 29).

30. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 884/2007 z dnia 26 lipca 2007 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zawieszających stosowanie E 128 czerwień 2G jako barwnika żywności (Dz.U. L 195 z 27.7.2007, s. 8).

B. ZASADY ZDROWIA ZWIERZĄT

1. Dyrektywa Rady 92/118/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt i zdrowia publicznego regulujące handel i przywóz do Wspólnoty produktów nieobjętych wyżej wymienionymi warunkami ustanowionymi w szczególnych zasadach wspólnotowych określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 89/662/EWG oraz w zakresie czynników chorobotwórczych do dyrektywy 90/425/EWG (Dz.U. L 62 z 15.3.1993, s. 49).

2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1).

3. Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 273 z 10.10.2002, s. 1).

4. Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiająca przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. U. L 18 z 23.1.2003, s. 11).

5. Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14).

C. INNE SZCZEGOLNE SRODKI*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

1. Umowa przejściowa w sprawie handlu i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino - Wspólna deklaracja - Deklaracja Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 359 z 9.12.1992, s. 14).

2. Decyzja Rady i Komisji 94/1/WE z dnia 13 grudnia 1993 r. w sprawie zawarcia Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, między Wspólnotami Europejskimi, ich Państwami Członkowskimi a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską (Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 1).

3. Decyzja Rady 97/132/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi (Dz.U. L 57 z 26.2.1997, s. 4).

4. Decyzja Rady 97/345/WE z dnia 17 lutego 1997 r. dotycząca sporządzenia Protokołu w sprawie zagadnień weterynaryjnych uzupełniającego Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Księstwem Andory (Dz.U. L 148 z 6.6.1997, s. 15).

5. Decyzja Rady 98/258/WE z dnia 16 marca 1998 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi (Dz.U. L 118 z 21.4.1998, s. 1).

6. Decyzja Rady 98/504/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. w sprawie przyjęcia Umowy przejściowej dotyczącej handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony (Dz.U. L 226 z 13.8.1998, s. 24).

7. Decyzja Rady 1999/201/WE z dnia 14 grudnia 1998 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady o środkach sanitarnych dla ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, w związku z handlem żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 71 z 18.3.1999, s. 1).

8. Decyzja Rady 1999/778/WE z dnia 15 listopada 1999 r. dotycząca podpisania Protokołu w sprawie zagadnień weterynaryjnych uzupełniającego Umowę między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych z drugiej strony (Dz.U. L 305 z 30.11.1999, s. 25).

9. Protokół 1999/1130/WE dotyczący kwestii weterynaryjnych uzupełniający porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, oraz Rządem Danii i Rządem Autonomicznym Wysp Owczych, z drugiej strony (Dz.U. L 305 z 30.11.1999, s. 26).

10. Decyzja Rady 2002/979/WE z dnia 18 listopada 2002 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (Dz.U. L 352 z 30.12.2002, s. 1).

2. Szwajcaria – Przepisy prawne*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 czerwca 2008 r.

A Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE);

B Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą produktów zwierzęcych pochodzących z krajów trzecich (OITPA);

3. Przepisy wykonawcze

A Federalny Urząd Weterynaryjny stosuje, równolegle do organów państw członkowskich, warunki przywozu, o których mowa w punkcie I niniejszego dodatku, środki wykonawcze oraz wykazy zakładów, z których przywóz jest dozwolony. Powyższe zobowiązanie obejmuje wszystkie odpowiednie akty prawne niezależnie od daty ich przyjęcia.

Federalny Urząd Weterynaryjny może przyjąć bardziej restrykcyjne środki i wymagać dodatkowych gwarancji. W takim przypadku, w celu znalezienia najwłaściwszych rozwiązań, w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego odbędą się konsultacje.

Federalny Urząd Weterynaryjny i państwa członkowskie powiadamiają się nawzajem o szczególnych warunkach przywozu ustanowionych na poziomie dwustronnym i nie będących przedmiotem harmonizacji na poziomie wspólnotowym.

B Wspomniane w rozdziale III lit. B. pkt 1 niniejszego dodatku punkty kontroli granicznej państw członkowskich wykonują kontrole przywozu z państw trzecich, których miejscem przeznaczenia jest Szwajcaria, zgodnie z przepisami zawartymi w rozdziale III lit. A niniejszego dodatku.

C Wspomniane w rozdziale III lit. B. pkt 2 niniejszego dodatku punkty kontroli granicznej Szwajcarii wykonują kontrole przywozu z państw trzecich, których miejscem przeznaczenia są państwa członkowskie, zgodnie z przepisami zawartymi w rozdziale III lit. A niniejszego dodatku.

D Zgodnie z przepisami rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczącego przywozu i przewozu drogą lotniczą produktów zwierzęcych pochodzących z krajów trzecich (OITPA), (RS 916.443.13), Konfederacja Szwajcarska utrzymuje możliwość przywozu wołowiny i cielęciny pochodzącej z bydła, któremu mogły być podawane hormonalne promotory wzrostu. Wywóz tego mięsa do Wspólnoty Europejskiej jest zabroniony. Ponadto Konfederacja Szwajcarska:

- ogranicza używanie tego rodzaju mięsa jedynie do celu bezpośredniej sprzedaży konsumentom za pośrednictwem obiektów handlu detalicznego i przy zachowaniu odpowiednich warunków etykietowania;

- ogranicza jego wjazd wyłącznie do szwajcarskich punktów kontroli granicznej oraz

- utrzymuje odpowiedni system identyfikowalności i przesyłania mający na celu wyeliminowanie możliwości późniejszego wprowadzenia go na terytorium państw członkowskich;

- Przedstawia Komisji roczne sprawozdania dotyczące pochodzenia i miejsca przeznaczenia przywozu, a także stan dokonanych kontroli w celu zapewnienia przestrzegania wyżej wymienionych warunków;

- w razie wątpliwości kwestie te zostaną przeanalizowane przez Wspólny Komitet Weterynaryjny.

ROZDZIAŁ VI Opłaty

1. Żadne opłaty nie będą pobierane za kontrole weterynaryjne związane z handlem między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Szwajcarią.

2. W przypadku kontroli weterynaryjnych przywozów z państw trzecich władze szwajcarskie zobowiązują się do pobierania opłat związanych z kontrolami urzędowymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).”

[1] Dz.U. L 23 z 28.1.2004, s. 27.

[2] Dz.U. L 32 z 6.2.2007, s. 91.

[3] Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 56.

[4] Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9.

[5] Dz.U. L18 z 23.1.2003, s. 11.

[6] Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

[7] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

[8] Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 1.

[9] Dz.U. L 31 z 4.2.2005, s. 61.

[10] Dz.U. L 312 z 27.11.2003, s. 1.