Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) /* COM/2014/0137 final - 2014/0073 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Decyzją Rady 2002/738/WE[1] Wspólnota Europejska zatwierdziła Konwencję w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim (zwaną dalej „konwencją”) ustanawiającą Organizację Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO). SEAFO jest regionalną organizacją ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) odpowiedzialną za ochronę gatunków innych niż tuńczyk oraz zarządzanie ich zasobami na pełnym morzu w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim. Unia Europejska stała się umawiającą się stroną SEAFO w 2002 r. Zgodnie z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, np. w przypadku gdy mają one przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ich ramy instytucjonalne, musi zostać przyjęte decyzją Rady na wniosek Komisji. Takie stanowiska na forum RFMO ustala się obecnie zgodnie z zasadą dwupoziomowego podejścia. Decyzja Rady określa podstawowe zasady i kierunki stanowiska Unii w perspektywie wieloletniej, przy czym podlega ono następnie dostosowaniu na potrzeby każdego dorocznego posiedzenia za pomocą nieoficjalnych dokumentów Komisji, które podlegają omówieniu w ramach grupy roboczej Rady. W odniesieniu do SEAFO w decyzji Rady 13421/09 z dnia 2 października 2009 r. przewidziano dokonanie przeglądu stanowiska Unii przed dorocznym posiedzeniem w 2014 r. W związku z powyższym, celem niniejszego wniosku jest ustalenie stanowiska Unii na forum SEAFO na lata 2014–2019, a tym samym zastąpienie decyzji Rady 13421/09 obejmującej lata 2009-2014. Celem tej zmiany jest włączenie zasad i kierunków działań nowej wspólnej polityki rybołówstwa ustanowionych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 [2] z uwzględnieniem celów komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa[3]. Ponadto stanowisko Unii zostało dostosowane do traktatu lizbońskiego. Stanowisko zostało także dostosowane w maksymalnym możliwym zakresie, biorąc pod uwagę uwarunkowania różnych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Podobnie jak w przypadku aktualnego stanowiska w kolejnym stanowisku zawarto zasady i kierunki działania. Ponadto na wniosek państw członkowskich włączono standardowy proces doprecyzowania z roku na rok stanowiska Unii w celu bardziej aktualnego dostosowywania stanowisk. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Zewnętrzny wymiar wspólnej polityki rybołówstwa stanowił część oceny skutków wniosków w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa. Zasady i kierunki działania uzgodnione dla nowej wspólnej polityki rybołówstwa zostały po prostu przetransponowane do zmienionego stanowiska. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Poniższa decyzja została podjęta w oparciu o Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w powiązaniu z art. 218 ust. 9, który określa, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje decyzję ustalającą stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne. Ma to zastosowanie do stanowiska, które ma zostać zajęte przez Komisję w imieniu Unii na forum SEAFO. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013[4] stanowi podstawę prawną ustanowienia zasad, które mają znaleźć odzwierciedlenie w tym mandacie negocjacyjnym. Poniższa decyzja zastępuje decyzję Rady 13421/09 obejmującą lata 2009–2014 i obejmuje lata 2014–2019. 2014/0073 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Artykuł 38 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z jego art. 39 stanowi, że jednym z celów wspólnej polityki rybołówstwa jest zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw. (2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013[5] stanowi, że Unia zapewnia, iż działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury jest zgodna z zasadą zrównoważonego rozwoju środowiska w perspektywie długoterminowej i jest zarządzana w sposób, który jest zgodny z celami dotyczącymi osiągnięcia korzyści gospodarczej, społecznej i w zakresie zatrudnienia, oraz przyczynia się do bezpieczeństwa dostaw żywności. W rozporządzeniu zapisano również, że Unia stosuje wobec zarządzania rybołówstwem podejście oparte na zasadzie ostrożnego zarządzania zasobami i dąży do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi również, że Unia dąży do podjęcia środków zarządzania i ochrony opartych na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym; do propagowania metod połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów oraz do unikania i ograniczenia w największym możliwym stopniu przypadkowych połowów; do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne oraz do stopniowego wyeliminowania odrzutów. Ponadto rozporządzenie przewiduje wyraźnie, że zasady te muszą być stosowane przez Unię w ramach polityki zewnętrznej. (3) Decyzją Rady 2002/738/WE[6] Wspólnota Europejska zatwierdziła konwencję ustanawiająca Organizację Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (zwaną dalej „konwencją”). W ramach tej organizacji Komisja SEAFO jest odpowiedzialna za przyjmowanie środków ochrony i zarządzania w celu zapewnienia długoterminowej ochrony i zrównoważonego użytkowania zasobów połowowych na obszarze objętym konwencją SEAFO i do ochrony ekosystemów morskich, w których te zasoby występują. Takie środki ochrony i zarządzania mogą stać się wiążące dla Unii. (4) Zgodnie z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w regionalnych organizacjach ds. zarządzania rybołówstwem w przypadku gdy mają one przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ich ramy instytucjonalne, musi zostać przyjęte decyzją Rady na wniosek Komisji. (5) W związku ze zmianami w zasobach połowowych na obszarze objętym konwencją SEAFO i związaną z tym koniecznością ustalenia stanowiska unijnego, które uwzględniłoby te zmiany, w tym nowe informacje statystyczne, biologiczne i inne przedstawione przed lub w trakcie dorocznego posiedzenia Komisji SEFAO, należy ustanowić procedury, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 TUE w celu corocznego doprecyzowania stanowiska Unii, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Stanowisko, jakie Unia Europejska ma zająć na dorocznym posiedzeniu Komisji ds. Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku w przypadku gdy komisja ta ma przyjąć decyzje mające skutki prawne, jest określone w załączniku I do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć na dorocznym posiedzeniu Komisji SEAFO, odbywa się zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji. Artykuł 3 Stanowisko Unii określone w załączniku I do niniejszej decyzji podlega ocenie i w stosownych przypadkach modyfikacji dokonywanej przez Radę na wniosek Komisji, najpóźniej do dnia dorocznego posiedzenia Komisji SEAFO w 2019 r. Artykuł 4 Niniejsza decyzja zastępuje decyzję Rady 13421/09 z dnia 2 października 2009 r. Artykuł 5 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem XXX r. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 234 z 31.8.2002. [2] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzje Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22). [3] COM(2011) 424 z 13.7.2011. [4] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzje Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22). [5] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzje Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22). [6] Dz.U. L 234 z 31.8.2002.