KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 27.10.2011 
SEK(2011) 1294 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
 
Towarzysz ący dokumentowi: 
WNIOSEK DOTYCZ ĄCY ROZPORZ ĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 
I RADY 
w sprawie bezpiecze ństwa dzia łalności związanej z poszukiwaniem, badaniem i 
eksploatacj ą podmorskich z łóż ropy naftowej i gazu ziemnego 
 
{KOM(2011) 688 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 1292 wersja ostateczna} {SEK(2011) 1293 wersja ostateczna} 
 
 
PL Strona 1 z 9  PL 1. OPIS PROBLEMU I POTRZEBA PODJ ĘCIA DZIA ŁAŃ 
W ostatnich trzech dekadach odnotowano przynajmniej 11 powa żnych wypadków 
w obiektach morskich1 i wiele mniejszych incydentów2, które mog ły przerodzi ć się 
w poważne wypadki. Wypadek na platformie wier tniczej Deepwater Horizon w kwietniu 
2010 r. spowodowa ł, że dyskusje o zarz ądzaniu ryzykiem w dzia łalności związanej 
z wydobyciem ropy i gazu ze z łóż podmorskich sta ły się bardziej nasilone. 
Również w UE ryzyko jest wci ąż znaczne, chocia ż w niektórych pa ństwach cz łonkowskich 
ograniczono je dzi ęki reformom wprowadzonym po wypadk ach na platformach Piper Alpha 
(1988 r.) i Alexander Kielland  (1980 r.). Zgodnie z analiz ą częstotliwości i kosztów 
wypadków w Europie szacunkowe zdyskontowane średnie roczne straty ekonomiczne 
i szkody spowodowane wypadkami w obiektach morskich w UE zawieraj ą się w przedziale 
wartości od 205 do 915 milionów EUR3 (ten przedzia ł odpowiada scenariuszowi bazowemu 
oceny skutków). Sytuacja wymaga podj ęcia działań w celu ograniczenia ryzyka, zapewnienia 
skutecznej reakcji w razie powa żnych wypadków i umo żliwienia szybkiego przywrócenia 
normalnego funkcjonowania regionów i przedsi ębiorstw dotkni ętych skutkami wypadków. 
Ryzyko zdarzenia jest iloczynem jego prawdopodobie ństwa i skutków jego zaistnienia. 
Nie można zaniżać prawdopodobie ństwa zaistnienia powa żnego wypadku, szczególnie bior ąc 
pod uwag ę fakt, iż zgodnie ze zg łaszanymi danymi4 nie odnotowuje si ę obniżania 
wskaźników powa żnych wypadków. Powszechnie pojawiaj ące się zdarzenia5, które mog ą 
prowadzić do potencjalnych powa żnych wypadków („zdarzenia potencjalnie wypadkowe”) 
przypominaj ą nam o konieczno ści dalszego usprawniania stosowanych praktyk i ograniczania 
ryzyka. 
Potencjalne skutki  poważnych wypadków w sektorze s ą ogromne. Obejmuj ą one liczne ofiary 
w ludziach, powa żne szkody ekologiczne oraz szkody uboczne wyrz ądzone nadbrze żnym i 
morskim ga łęziom gospodarki6. Nawet mniejsze wypadki mog ą poważnie obniżyć zaufanie 
publiczne i zaufanie rynków, a ograniczenia prewencyjne7 wydobycia mog ą wpłynąć na 
bezpiecze ństwo dostaw energii i gospodark ę. 
Mimo zbli żonych zagro żeń sektor wydobycia ze z łóż podmorskich dzia ła na podstawie 
różnych standardów ochrony środowiska, zdrowia i bezpiecze ństwa w poszczególnych 
jurysdykcjach unijnych, a prawo UE tylko cz ęściowo uwzgl ędnia istotne aspekty dzia łalności 
w zakresie wydobycia ze z łóż podmorskich8. Taka sytuacja nie zapewnia stworzenia 
odpowiedniego, kompleksowego i spójnego środowiska regulacyjnego w ca łej UE, którego 
                                                 
1 §. 2.1 Dokument zawieraj ący ocenę skutków. 
2 Na przyk ład Brent B 2003, Gullfaks C 2010, Ganneth F 2011. 
3 Zakładając wskaźnik powtarzania si ę na poziomie 35 lat dla powa żnych wypadków i średni koszt ekonomiczny 
w przedziale od 5 miliardów EUR (samo oczyszczenie) do 30 miliardów EUR (pe łny koszt ekonomiczny), te 
koszty wynosz ą 140-850 milionów EUR rocznie. Do tego nale ży dodać szacowane roczne straty maj ątkowe na 
poziomie 65 milionów EUR sp owodowane bardziej powszechnymi, lecz mniej powa żnymi wypadkami, jakie 
udokumentowano. Te szacunki opieraj ą się na szczegó łowej analizie prawdopodobie ństwa i danych 
statystycznych wypadków, przedstawionej w za łączniku I. 
4 http://www.ptil.no/news/rnnp-2010-major-challenges- in-important-areas-article7810-79.html 
5 Wycieki ropy naftowej i gazu, zak łócenia bezpiecze ństwa procesów produkcyjnych i kontroli szybów, awarie 
na skutek niedozwolonych zmian projektów, zaleg łości w konserwacji. 
6 Na przyk ład rybołówstwu, turystyce, niekiedy portom, rolnictwu. 
7 Na przyk ład moratoria zwi ązane z katastrof ą w Zatoce Meksyka ńskiej w 2010 r., obowi ązujące obecnie we 
Włoszech i w 1988 r. w Wielkiej Bryt anii (wypadek na Ocean Odyssey) 
8 § 2.1. Dokument zawieraj ący ocenę skutków. 
 
PL Strona 2 z 9  PL priorytetem by łoby ciągłe zmniejszanie ryzyka powa żnych wypadków. Mimo i ż 
wprowadzenie usprawnie ń byłoby uzasadnione we wszystkich regionach, dzia łania 
regulacyjne dotycz ące zagrożeń obejmuj ące obszar poza Morzem Pó łnocnym s ą słabiej 
rozwinięte i opieraj ą się bardziej na okre ślaniu szczegó łowych wymogów ni ż na skutecznej 
kontroli ryzyka. W komuni kacie „Problemy bezpiecze ństwa w eksploatacji podmorskich z łóż 
ropy naftowej i gazu ziemnego” (COM (2010)  560 wersja ostateczna ) przedstawiono braki 
i aspekty wymagaj ące podjęcia działań w odniesieniu do ram regulacyjnych i praktyk 
stosowanych przez sektor. W niniejs zej ocenie skutków przedstawiono ró żne warianty 
polityki i ich potencjalne skutki. 
Jeżeli chodzi o bezpiecze ństwo w eksploatacji podmorskich z łóż ropy naftowej i gazu 
ziemnego, UE stoi przed problemem wynikaj ącym z trzech kwestii: 
1) Ryzyko powa żnego wypadku w obiektach morskich eksploatowanych w celu wydobycia ropy naftowej lub 
gazu ziemnego na wodach UE jest znaczne, a istniej ące niejednolite przepisy prawne oraz praktyki regulacyjne 
i branżowe nie zapewniaj ą osiągalnego ograniczenia ryzyka w UE. 
2) Istniejące ramy regulacyjne i ustalenia operacyjne nie zapewniaj ą najbardziej efektywnej reakcji w razie 
wypadków, je żeli zaistniej ą one na wodach UE. 
3) Zgodnie z obecnymi uregulowaniami dotycz ącymi odpowiedzialno ści nie zawsze jest jasno ść co do tego, 
która strona jest odpowiedzialna i/lub strona odpowiedzialna (np. przedsi ębiorstwo odpowiedzialne za wyciek 
ropy) może nie być w stanie lub mo że nie być zobowiązana do pokrycia wszystkich kosztów usuni ęcia 
spowodowanych przez ni ą szkód. 
Poniższa tabela przedstawia zestawienie bazowych czynników wp ływających na poziom 
ryzyka  zidentyfikowanych w ramach naszej analiz y, konsultacji z zaintere sowanymi stronami 
i badań międzynarodowych. 
Kategoria czynnika Czynniki bazowe 
Czynniki zwi ązane z  istotnym i niewystarczaj ąco ograniczonym ryzykiem zwi ązanym z morsk ą działalnością 
wydobywcz ą w UE  
Starzejąca się infrastruktura i zmieniaj ące się środowisko w sektorze  
Zmiany strukturalne w sektorze zmierzaj ące w kierunku dywersyfikacji  Ewolucja sektora 
Przejście do dzia łalności „granicznej” i nowych technologii  
Niespójne stosowanie najnowszych praktyk i technologii 
Nieprzestrzeganie zasad i norm Praktyki charakterystyczne dla 
poszczególnych 
przedsiębiorstw Nieodpowiednia/niespójna kultura bezpiecze ństwa w przedsi ębiorstwach 
Nierównomierna wiedza techniczna w śród organów regulacyjnych 
Nieoptymalna przejrzysto ść i wymiana informacji Czynniki zwi ązane z ramami 
regulacyjnymi 
Niejednolite ramy regulacyjne 
Czynniki zwi ązane z nieoptymalnym poziomem przygotowania na wypadek awarii  
Brak spójno ści planowania na wypadek awarii w poszczególnych pa ństwach 
członkowskich  Stan planowania opartego na 
ryzyku  
Transgraniczna niezgodno ść aktywów wykorzystywanych w dzia łaniach 
podejmowanych w przypadku awarii  
Brak informacji o zasobach sektora wykorzystywanych w przypadku awarii Integracja planów i aktywów 
publicznych i sektorowych Różnice w jako ści planów dzia łania na wypadek awarii poszczególnych 
przedsiębiorstw 
Czynniki zwi ązane z nieodpowiednimi przepisami dotycz ącymi odpowiedzialno ści 
Przejrzysto ść i zakres przepisów unijnych dotycz ących odpowiedzialno ści za 
środowisko  
Brak zdolno ści finansowej i gwarancji  Przejrzysto ść i kompleksowy 
charakter przepisów 
dotyczących odpowiedzialno ści 
Niewłaściwe systemy odszkodowa ń za szkody o charakterze konwencjonalnym 
Tabela 1 
2. UZASADNIENIE DLA DZIA ŁANIA NA SZCZEBLU UE  
 
PL Strona 3 z 9  PL Główną odpowiedzialno ść ponosi sektor . On równie ż posiada środki umo żliwiające 
kontrolowanie ryzyka, jakie niesie ze sob ą morska dzia łalność wydobywcza. Ograniczenie 
ryzyka wyst ąpienia powa żnych wypadków w obiektach morskich wymaga, aby nowoczesne 
praktyki sta ły się normą w całej UE. Mo żna było oczekiwa ć, że po wypadku na platformie 
wiertniczej Deepwater Hori zon wszyscy operatorzy dokonaj ą przeglądu swoich praktyk, ale 
reakcje by ły niejednolite: zaledwie kilku operatorów zapowiedzia ło i/lub wdro żyło 
szczególne środki. Taka sytuacja podkre śla potrzeb ę podjęcia działań dodatkowych przez 
organy publiczne. 
Zgodnie z zasad ą pomocniczo ści działania podejmowane przez UE podejmuje si ę tylko 
wtedy, gdy mog ą one zapewni ć realizacj ę celów bardziej skutecznie ni ż same pa ństwa 
członkowskie, lub je żeli działania podj ęte przez same pa ństwa członkowskie nie mog ą 
zapewnić optymalnych usprawnie ń. Chociaż Wielka Brytania, Niderlandy, Dania i Norwegia 
zastosowa ły podejście regulacyjne oparte na ustalaniu celów, mog ą one usprawni ć swoje 
systemy poprzez ustanowienie wspólne go poziomu referencyjnego dla dzia łalności 
prowadzonej na Morzu Pó łnocnym. Zakres korzy ści mógłby być szerszy w przypadku Morza 
Śródziemnego, Morza Czarnego i Morza Ba łtyckiego, gdzie niektóre kraje maj ą mniejsze 
doświadczenie w zarz ądzaniu rozwijaj ącą się morską działalnością wydobywcz ą. 
Brak dzia łań międzynarodowych lub na poziomie UE  spowoduje nasilenie jednego 
z głównych czynników wp ływających na zakres problemu, czyli niejednolitych uregulowa ń 
prawnych i polityk krajowych w UE. 
Ujednolicenie praktyk krajowych wskazane jest  w odniesieniu do zapobiegania, reagowania 
i odpowiedzialno ści w UE w przypadkach, w których powa żny wypadek mo że prowadzi ć do 
transgranicznego wycieku ropy na ftowej. Unijny plan wydaje si ę najlepszym środkiem 
osiągnięcia pożądanej sytuacji w ca łej UE. Móg łby on równie ż rozwiązać problemy 
dotyczące wiarygodnego porównywania wyników se ktora oraz wymiany informacji i danych 
dotyczących incydentów. 
Proporcjonalno ść zapewniono poprzez ocen ę efektywno ści, kosztów oraz korzy ści działań 
UE podjętych w celu osi ągnięcia pożądanego wyniku. 
W rezultacie dzia łania UE proponuje si ę tylko w przypadku, gdy zapewniaj ą one osiągnięcie 
celu w sposób bardziej efektywny pod wzgl ędem kosztów ni ż działania państw 
członkowskich. Zapewnienie efektywno ści pod wzgl ędem kosztów jest szczególnie istotne w 
przypadku kosztów administracyj nych (np. zapewnienie przejrzysto ści). Nale życie 
uwzględniono równie ż samoregulacj ę sektora (np. technologi e reagowania) i opcje 
międzynarodowe (np. odpowiedzialno ść cywilna). 
Ponieważ większość czynników wp ływających na zakres problemu ma charakter globalny, 
wskazane s ą równoleg łe rozwiązania mi ędzynarodowe . Rozmowy w ramach OSPAR, 
NSOAF, IRF, G-20 i IMO sugeruj ą jednak, że osiągnięcie szybkiego post ępu w ramach tych 
forów jest ma ło prawdopodobne, poniewa ż nie maj ą one organu naczelnego, który 
kierowałby pracami lub gwarantowa ł przestrzeganie przepisów. 
3. GŁÓWNE CELE POLITYCZNE  
Zważywszy na fakt, i ż problem posiada trzy aspekty, inicjatywa unijna powinna zapewnia ć 
realizację dwóch celów ogólnych , którymi s ą: 
 
PL Strona 4 z 9  PL 1. zapobieganie powa żnym incydentom dotycz ącym prowadzonej w UE dzia łalności 
związanej z wydobyciem ropy i gazu ze z łóż podmorskich (w szczególno ści zagrożeniom 
poważnymi awariami (ang. major accident hazards, MAH)); 
2. umożliwienie UE efektywnego dzia łania w razie wyst ąpienia powa żnej awarii, je żeli 
środki prewencyjne nie spe łnią swojego zadania. 
Te cele ogólne zosta ły podzielone na cztery cele szczegó łowe, tak aby dzia łania w sektorze 
objęły pełny zakres – od zapobiegania do reagowania i wprowadzania środków naprawczych: 
1. zapewnienie jednolitego zastosowani a najlepszych praktyk kontroli g łównych zagro żeń 
w działalności związanej z wydobyciem ropy i gazu ze z łóż podmorskich potencjalnie 
wpływającej na wody lub strefy przybrze żne Unii Europejskiej; 
2. wdrożenie najlepszych praktyk regulacyjnych we  wszystkich jurysdykcjach europejskich, 
w których prowadzi si ę działalność związaną z wydobyciem ropy i gazu ze z łóż 
podmorskich; 
3. wzmocnienie przygotowania i zdolno ści UE do reagowania w przypadku awarii 
potencjalnie maj ących wpływ na obywateli, gospodark ę lub środowisko UE; 
4. udoskonalenie i doprecyzowanie obowi ązujących unijnych przepisów dotycz ących 
odpowiedzialno ści i odszkodowa ń. 
 
4. WARIANTY POLITYKI 
W zależności od ilo ści pożądanych zmian dotycz ących praktyk w zakresie morskiej 
działalności wydobywczej lub realizow anych celów politycznych, mo żna określić kilka 
odrębnych wariantów polityki. Ka żdy wariant polityki obejmuje pakiet środków 
ukierunkowanych na czynniki wp ływające na poziom ryzyka, które wskazano w rozdziale 1. 
Poza wariantem bazowym, polegaj ącym na niepodejmowaniu żadnych dzia łań (wariant 0) 
opracowano cztery warianty polityki: 
Wariant 1  („Może Północne – wariant podstawowy”) stanowi poziom pocz ątkowy znacz ącej 
interwencji UE. Obejmuje on wprowadzen ie unijnych przepisów prawnych dotycz ących 
sprawozdania dotycz ącego powa żnych zagro żeń (ang. major hazards report, MHR) jako 
koncepcji opartej na dokumencie bezpiecze ństwa i ochrony zdrowia wymaganym na mocy 
dyrektywy 92/91/WE, ale id ącej dalej, odzwierciedlaj ącej dobre praktyki stosowane 
w różnych jurysdykcjach krajów w rejonie Morza Pó łnocnego. 
Wariant 1+  („Morze Pó łnocne +”) stanowi rozszerzenie wariantu 1 poprzez wprowadzenie – 
oprócz MHR – szeregu środków tzw. „mi ękkiego prawa” inspirowanych przez szeroko 
przyjęte dobre praktyki stosowane w niektórych  jurysdykcjach krajów w rejonie Morza 
Północnego, dotycz ących np.: dok ładnej analizy zdolno ści technicznych podmiotu 
składającego wniosek o zezwolenie na dzia łalność związaną z wydobyciem ropy i gazu ze 
złóż podmorskich, ujednolicenia krajowych planów  reagowania na wypadek awarii; rozwoju 
kompatybilnych aktywów wykorzystywanych w dzia łaniach podejmowanych w razie awarii 
w poszczególnych krajach i nale żących do sektora, a tak że udostępniania tych aktywów 
innym krajom w razie potrzeby; oraz dotycz ących wyja śnienia zakresu przepisów zwi ązanych 
z ochron ą środowiska istotnych w kontek ście odpowiedzialno ści operatorów 
(np. zastosowanie przepisów dotycz ących odpadów) zwi ązanej z wypadkami w obiektach 
morskich wykorzystywanych do celów wydobyc ia ropy naftowej i gazu ziemnego. UE 
zaproponuje równie ż przedsiębiorstwom z siedzibami w UE  dobrowolne umowy w sprawie 
stosowania norm unijnych poza wodami UE. 
 
PL Strona 5 z 9  PL Wariant 2  („Najlepsze praktyki UE”) polega na stwo rzeniu bardziej kompleksowego pakietu 
reform opartego na szeroko przyj ętych globalnych najlepszych praktykach zwi ązanych 
z kontrolą głównych zagro żeń. Polegałyby one na wprowadzeniu obowi ązującej w całej UE 
oceny pod k ątem ryzyka środowiskowego, która zosta łaby włączona do MHR. Ten wariant 
prowadziłby do dalszych usprawnie ń, również w regionie Morza Pó łnocnego, i stworzy łby 
warunki wst ępne dla prowadzonego w ca łej UE dialogu regulacyjnego mi ędzy właściwymi 
organami krajowymi. 
Wariant 3 („Agencja UE”)  stanowi dalsze rozszerzenie wariantu 2 poprzez wprowadzenie 
agencji UE w celu zinstytucjonalizowania i tym samym konsolidacji reform wprowadzonych 
zgodnie z wariantem 2. Agencja ta prowadzi łaby kontrole i post ępowania wyja śniające, 
monitorowa łaby i wspiera ła spójno ść działalności, rozwija łaby zdolno ści w zakresie 
interwencji, a tak że pomaga łaby w rozwoju takich zdolno ści w krajach granicz ących z UE. 
Każdy wariant sk łada się z zestawu szczegó łowych środków  – niektórych wspólnych dla 
więcej niż jednego wariantu, innych – indywidualnych. Na przyk ład w zwi ązku z tym, że 
wariant 1+ opiera si ę na wariancie 1, obejmuje on środki wchodz ące w skład wariantu 1 
uzupełnione innymi dodatkowymi środkami. Wariant 2 zawiera cz ęściowo środki dodatkowe, 
a częściowo środki zawarte w poprzednich wariantach, ale zapewnia ich wdro żenie w inny 
sposób. Odzwierciedla to mo żliwość wdrożenia środka na ró żne sposoby, cz ęsto związane 
z wyborem pomi ędzy efektywno ścią a złożonością/praktyczno ścią. 
Środki okre ślono na podstawie konsultac ji z zainteresowanymi stronami i n podstawie bada ń. 
Poniższa tabela zawiera pe łną listę środków i ich uwzgl ędnienie w poszczególnych 
wariantach. Okre śla ona równie ż ogólny sposób wdro żenia dla ka żdego środka 
w poszczególnych wariantach. W rezultacie ka żdy wariant polityki charakteryzuje si ę 
zestawem środków w ramach danego wariantu, i sposobami wdro żenia każdego ze środków 
preferowanymi w ramach tego wariantu. 
 
Lp. Środek 
 Wariant 
0 Wariant 
1 Wariant 
1+ Wariant 
2 Wariant 
3 
1 Szczegó łowa weryfikacja zdolno ści technicznej 
potencjalnego operatora 0 (= nie 
dotyczy) 0 W 
(wyty-
czne) P Agencja  
UE 
2 Ustanowienie systemu regularnych kontroli i sankcji 0 Prawo P P UE 
3 Sk ładanie formalnej oceny bezpiecze ństwa do 
zatwierdzenia przez organ regulacyjny 0 P P P UE 
4 Przekszta łcenie MHR w kompleksowy model 
zarządzania ryzykiem 0 0 0 P P 
5 Rozszerzenie praktyk unijnych na dzia łalność 
prowadzon ą za granic ą 0 0 W W UE 
6 Ustanowienie w łaściwego organu 0 0 0 P UE 
7 Ustanowienie platformy dialogu dotycz ącego dzia łań 
regulacyjnych 0 0 0 P UE 
8 Kompleksowa wymiana in formacji i zapewnienie 
przejrzysto ści 0 0 0 P P 
9 Przygotowanie do efektywnego podj ęcia działań w razie 
poważnych wypadków w morskich obiektach 
wydobywczych 0 0 W P UE 
10 Zapewnienie transgranicznej dost ępności 
i kompatybilno ści środków wykorzystywanych w 
przypadku interwencji 0 0 W P UE 
 
PL Strona 6 z 9  PL Lp. Środek 
 Wariant 
0 Wariant 
1 Wariant 
1+ Wariant 
2 Wariant 
3 
11 Wyja śnienie zakresu odpowiedzialno ści za szkody 
wyrządzone środowisku 0 0 W P P 
Tabela 2 Porównanie wariantów polityki 
Poza środkami wymienionymi w tabeli 2 zidentyfikowano trzy inne środki dotycz ące 
(i) bezpiecze ństwa produktu; (ii) gwarancji zdolno ści finansowych; oraz (iii) systemów 
odszkodowa ń z tytułu poniesionych szkód. Te środki dotycz ą czynników wymienionych 
w tabeli 1, ale nie s ą opracowane w wystarczaj ącym stopniu, aby uwzgl ędnić je w niniejszej 
ocenie skutków, i w zwi ązku z tym zostan ą one ocenione w pó źniejszym terminie. 
5. OCENA SKUTKÓW WARIANTÓW  
Ocena skutków obj ęła wszystkie warianty pod wzgl ędem zakresu, w jakim ograniczaj ą one 
ryzyko, ich wp ływu na koszty zapewnienia zgodno ści z przepisami przez pa ństwa 
członkowskie UE, sektor i Komisj ę, a także pod wzgl ędem szerszych skutków (spo łecznych, 
gospodarczych i środowiskowych) niepodlegaj ących ocenie ilo ściowej. 
Wariant 0  (brak dzia łań UE) nie wi ąże się z żadnymi kosztami dodatkowymi ani nie wp ływa 
na bazowy przedzia ł kosztów od 205 do 915 milionów EUR7. Nie wpływa on na czynniki 
oddziaływujące na zakres problemu spój nie we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich. Mimo 
iż oczekuje si ę pewnych ulepsze ń w krajowych przepisach prawych, a tak że w praktykach 
państw członkowskich i sektora, ich skutki mog ą być zrównowa żone poprzez zwi ększenie 
poziomów ryzyka w wyniku rosn ącej złożoności morskiej dzia łalności wydobywczej 
(bardziej skomplikowane i dalej po łożone platformy wiertnicze itp.). 
Wariant 1  skutkuje zwi ększeniem kosztów zapewnienia zgodno ści z przepisami o oko ło 
36 milionów EUR rocznie , przy czym koszty te ponosi g łównie sektor. Ten wariant 
zapewnia spójn ą ocenę ryzyka przez sektor i organy regu lacyjne, lepsze uregulowania w 
zakresie sankcji/kar, a tak że częściową popraw ę kultury bezpiecze ństwa w sektorze. 
Uzyskane ograniczenie ryzyka w odni esieniu do kosztu bazowego szacuje si ę na około 7-
30 milionów EUR rocznie , co zapewnia spadek  ryzyka bazowego średnio o 3 %. 
Wariant 1+  wiąże się z dodatkowymi kosztami bie żącymi na poziomie oko ło 3 milionów 
EUR , ponoszonymi przez pa ństwa członkowskie, a tak że ze zwi ększeniem kosztów dla 
sektora o oko ło 16 milionów EUR, co daje łączne koszty zapewnienia zgodno ści z przepisami 
ponoszone przez sektor  na poziomie oko ło 52 milionów EUR . Ten wariant zapewnia 
ograniczone usprawnienie weryfikacji zdolno ści technicznych, precyzuje odpowiedzialno ść 
operatorów za zanieczyszczenia oraz formalizuje cel polegaj ący na zapewnieniu aktywów 
i planów dzia łania na wypadek awarii wspólnych dla pa ństw członkowskich. Zaczyna on 
dawać UE pewien wp ływ w kontek ście tworzenia globalnych norm. Korzy ści wynikaj ące 
z wariantu 1+ wynosz ą 25-109 milionów EUR rocznie , co odpowiada obniżeniu ryzyka 
bazowego średnio o 12 % . 
Wariant 2  wiąże się z dodatkowymi rocznymi kosztami zapewnienia zgodno ści z 
przepisami/wdro żenia dla sektora na poziomie 70 milionów EUR, co daje łączne koszty dla 
sektora w kwocie oko ło 122 milionów EUR ; dodatkowe koszty administracyjne wynios ą 9-
15 milionów EUR, co daje łączną kwotę około 12-18 milionów EUR  dla państw 
członkowskich, plus jednorazowe ko szty administracyjne wynosz ące około 18-44 milionów 
EUR. Ten wariant uwzgl ędnia wszystkie zidentyfikowane czynniki wp ływające na zakres 
problemu. Środki w ramach tego wariantu łącznie obni żają bazowe koszty ryzyka o 103-
455 milionów EUR rocznie , co odpowiada zmniejszeniu  ryzyka bazowego o 50 % . 
 
PL Strona 7 z 9  PL Wariant 3  zapewnia korzy ści wynikaj ące z wariantu 2, wspiera spójno ść regulacyjn ą, 
zapewnia pomoc techniczn ą dla nowych i nowopowstaj ących krajowych systemów 
regulacyjnych, a tak że wzmacnia koordynacj ę i przejrzysto ść. W przypadku systemów 
opartych na ryzyku istnieje jednak obawa, że wariant ten mo że ograniczy ć korzyści na skutek 
niekorzystnego wp ływu na priorytety regiona lne lub krajowe, wynikaj ącego 
z instytucjonalnych, u średnionych celów. Wariant ten wi ąże się z kosztami bie żącymi 
ponoszonymi przez Komisj ę na poziomie oko ło 34 milionów EUR rocznie oraz  
jednorazowymi kosztami pocz ątkowymi  w kwocie 18-44 milionów EUR, plus 10 milionów 
EUR na zakup aktywów kapita łowych wykorzystywanych w dzia łaniach podejmowanych 
w razie awarii. Koszty zapewnienia zgodno ści z przepisami ponoszone przez sektor i pa ństwa 
członkowskie, a tak że ogólne korzy ści wynikaj ące z tego wariantu s ą porównywalne 
z wariantem 2. 
6. PREFEROWANY WARIANT POLITYKI I INSTRUMENT PRAWNY  
Preferowanym wariantem polityki jest wariant 2 , tj. kompleksowa reforma dzia łalności 
związanej z wydobyciem ropy i gazu ze z łóż podmorskich w ca łej UE, która dzi ęki 
wprowadzeniu nowych przepisów prawnych podniesie poziom zarz ądzania ryzykiem 
i poziom przygotowania na wypadek awar ii w morskim sektorze wydobywczym, zgodnie 
z najlepszymi praktykami. Poza spójno ścią wariant ten zapewnia wi ększą przejrzysto ść 
sektora oraz dzia łań regulacyjnych. 
 Wariant ten mo że w najbardziej zdecydowany sposób (o 50 %) obni żyć ryzyko bazowe dzi ęki 
lepszemu zapobieganiu incydentom i ograniczaniu skutków w przypadku zaistnienia incydentu. Ograniczenie ryzyka wyra żone w średniej warto ści pieni ężnej (oko ło 
279 milionów EUR rocznie) korzystnie przedstawia si ę w porównaniu z szacowanymi 
łącznymi kosztami wdro żenia wariantu (koszty administracyjne pa ństw członkowskich 
w wysoko ści 12-18 milionów EUR rocznie or az koszty zapewnienia zgodno ści z przepisami 
równe 122 milionom EUR rocznie dla sektor a). Wariant 2 jest bardziej przyst ępny 
administracyjnie i ekonomicznie, poniewa ż dodatkowe koszty bie żące wariantu 3 (oko ło 
34 milionów EUR rocznie) nie zapewniaj ą odpowiadaj ącego im ograniczenia ryzyka. 
Wariant 1+ to wybór o ba rdziej umiarkowanych pozytywnych skutkach (12 %) i o 
umiarkowanych mo żliwościach egzekwowania przepisów, za ś wariant 1 jest 
niewystarczaj ący, aby uzasadni ć koszty, mimo że są one niskie. W śród zainteresowanych 
stron organizacje pozarz ądowe i towarzystwa klasyfikacyjne s ą bardziej przychylne 
wprowadzeniu zmian ni ż
 organy regulacyjne i – w szczególno ści – sektor. 
 W celu wdro żenia wariantu 2 proponuje si ę rozporządzenie . Jego przewaga w stosunku do 
dyrektywy wynika z przejrzysto ści, spójno ści i szybkiego tempa wdro żenia poprzez 
bezpośrednie zastosowanie
9, a także z tego, że jego g łównym celem jest zapewnienie 
zgodności zastosowania przepisów w obszarach, w których obecnie wdro żone przepisy s ą 
niejednolite w poszczególnych pa ństwach cz łonkowskich. Wp ływając bezpośrednio na 
sektor, rozporz ądzenie zapewni równie ż większe ujednolicenie warunków prowadzenia 
działalności. Umożliwi ono tak że opracowanie planów dzia łania na wypadek awarii, które 
będą dostosowane do walki z zanieczyszczeniami transgranicznymi. 
 
                                                 
9 Jeśli chodzi o inne akty prawne dotycz ące sektorów wysokiego ryzyka/sektorów o wysokiej warto ści, preferuje 
się dyrektywy (np. dyrektywa IPPC, dyrektywa SEVESO II), natomiast w przypadku w ęższych sektorów 
wysokiego ryzyka (np. lotnictwo cywilne) cz ęsto stosuje si ę rozporządzenia.  
 
PL Strona 8 z 9  PL 7. MONITOROWANIE I OCENA 
Ocenę skutków rozporz ądzenia nale ży przeprowadzi ć nie później niż pięć lat od wej ścia 
w życie przepisów prawnych. W tym kontek ście należy zastosowa ć wskaźniki wyników 
w zakresie bezpiecze ństwa, a tak że dane dotycz ące działań w zakresie weryfikacji zgodno ści 
z przepisami (zob. ocena skutków, rozdzia ł 8). Oczekuje si ę, że propozycje dotycz ące 
poprawy przejrzysto ści i sprawozdawczo ści usprawni ą ocenę i monitorowanie, a tak że 
porównywanie ryzyka dzia łalności związanej z wydobyciem ropy i gazu ze z łóż podmorskich 
w całej UE.  
Ponadto regularne spotkania z w łaściwymi organami umo żliwią Komisji monitorowanie 
sektora. Pomog ą one także w wymianie wiedzy mi ędzy tradycyjnymi i nowymi regionami 
UE, w których prowadzi si ę morską działalność wydobywcz ą.