PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej CE 172/26

WSPÓLNE STANOWISKO (WE) NR 24/2005

przyjęte przez Radę dnia 18 kwietnia 2005 r.

w celu przyjęcia dyrektywy 2005/…/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiego z dnia … w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (promieniowaniem optycznym) (dziewiętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)

(2005/C 172 E/02)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 137 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji (1), przedłożony po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno — Społecznego (2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z Traktatem, Rada może w trybie dyrektyw przyjmować minimalne wymagania sprzyjające poprawie warunków, w szczególności w środowisku pracy, w celu zagwarantowania lepszego poziomu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników. Takie dyrektywy powinny unikać nakładania ograniczeń administracyjnych, finansowych i prawnych w sposób, który wstrzymywałby tworzenie i rozwój małych i średnich przedsiębiorstw.

(2) Komunikat Komisji, dotyczący jej programu działań związanego z wprowadzeniem w życie Wspólnotowej Karty Socjalnych Praw Podstawowych Pracowników, przewiduje wprowadzenie minimalnych wymogów w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi. We wrześniu 1990 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie tego programu działań (4), w którym zwraca się do Komisji w szczególności o przygotowanie szczegółowej dyrektywy w sprawie ryzyka, spowodowanego hałasem i wibracjami, a także innymi czynnikami fizycznymi w miejscu pracy.

(3) Jako pierwszy krok, Parlament Europejski i Rada przyjęły dyrektywę 2002/44/WE z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (wibracjami) (szesnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (5). Następnie, w dniu 6 lutego 2003 r., Parlament Europejski i Rada przyjęły dyrektywę 2003/10/WE w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (hałasem) (siedemnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (6). Następnie Parlament Europejski i Rada przyjęły w dniu 29 kwietnia 2004 r. dyrektywę 2004/40/WE w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (polem elektromagnetycznym) (osiemnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (7).

(4) Obecnie uznaje się za niezbędne wprowadzenie środków ochrony pracowników przed ryzykiem spowodowanym promieniowaniem optycznym, w związku z jego wpływem na zdrowie i bezpieczeństwo pracowników, w szczególności w postaci uszkodzeń oczu i skóry. Środki te mają nie tylko zapewnić ochronę zdrowia i bezpieczeństwo indywidualne każdego pracownika, lecz także stworzyć minimalne podstawy ochrony wszystkich pracowników we Wspólnocie w celu uniknięcia możliwych zakłóceń konkurencji.

(5) Niniejsza dyrektywa ustanawia minimalne wymagania, pozostawiając w ten sposób Państwom Członkowskim możliwość utrzymania lub przyjęcia bardziej rygorystycznych przepisów w zakresie ochrony pracowników, w szczególności poprzez ustanowienie niższych wartości granicznych ekspozycji. Wprowadzenie w życie niniejszej dyrektywy nie powinno służyć uzasadnieniu regresu w stosunku do sytuacji już istniejącej w każdym Państwie Członkowskim.

(6) System ochrony przed zagrożeniem związanym z promieniowaniem optycznym powinien ograniczać się do zdefiniowania, w sposób nieobciążony nadmiernymi szczegółami, celów, do których się dąży, obowiązujących zasad i podstawowych wartości, które należy stosować, tak aby umożliwić Państwom Członkowskim stosowanie minimalnych wymagań w jednakowy sposób.

(7) Poziom narażenia na promieniowanie optyczne może być skutecznie obniżany poprzez uwzględnienie środków zapobiegawczych przy projektowaniu miejsc pracy oraz poprzez taki dobór sprzętu, procedur i metod pracy, który przyznaje pierwszeństwo ograniczeniu ryzyka u źródła. W ten sposób przepisy dotyczące sprzętu i metod pracy przyczyniają się do ochrony pracowników, których to dotyczy. Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi zapobiegania określonymi w art. 6 ust. 2 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (8), środki ochrony zbiorowej mają pierwszeństwo przed środkami ochrony indywidualnej.

(8) W celu poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników pracodawcy powinni dokonać dostosowań w świetle postępu technicznego i wiedzy naukowej dotyczącej ryzyka związanego z narażeniem na promieniowanie optyczne.

(9) W związku z tym, że niniejsza dyrektywa jest dyrektywą szczegółową w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG, ta dyrektywa ma zastosowanie w zakresie narażenia pracowników na promieniowanie optyczne, bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych lub szczegółowych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie.

(10) Niniejsza dyrektywa stanowi praktyczny krok w kierunku tworzenia społecznego wymiaru rynku wewnętrznego.

(11) Podejście uzupełniające, które jednocześnie wspiera zasadę lepszego stanowienia prawa oraz zapewnia wysoki poziom ochrony, może zostać osiągnięte tam, gdzie produkty wytworzone przez producentów źródeł promieniowania optycznego i związanego z nimi sprzętu spełniają zharmonizowane normy opracowane w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa użytkowników przed zagrożeniami właściwymi dla takich produktów; odpowiednio, nie ma konieczności, aby pracodawcy powtarzali pomiary lub obliczenia wcześniej dokonane przez producenta w celu określenia zgodności z istotnymi wymogami bezpieczeństwa takiego sprzętu, określonymi w mających zastosowanie dyrektywach wspólnotowych.

(12) Środki niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (9),

(13) Przestrzeganie wartości granicznych ekspozycji powinno zapewnić wysoki poziom ochrony w odniesieniu do określonych skutków zdrowotnych, mogących być wynikiem narażenia na promieniowanie optyczne. Jednakże w związku z tym, że stosowanie wartości granicznych ekspozycji i kontroli inżynieryjnej nie wydaje się być stosowne w przypadku narażenia na naturalne źródła promieniowania optycznego, w ocenie zagrożenia i ograniczaniu ryzyka związanego z narażeniem na światło słoneczne niezwykle istotne jest stosowanie środków zapobiegawczych, włącznie z informowaniem i szkoleniem pracowników.

(14) Zgodnie z ust. 34 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (10), zachęca się Państwa Członkowskie do sporządzania, do celów własnych i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie zilustrują korelacje między niniejszą dyrektywą a przyjętymi przepisami krajowymi, oraz podania ich do wiadomości publicznej.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

SEKCJA I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Cel i zakres

1. Niniejsza dyrektywa, będąca dziewiętnastą dyrektywą szczegółową w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG, ustanawia minimalne wymagania w zakresie ochrony pracowników przed ryzykiem dla ich zdrowia i bezpieczeństwa wynikającym lub mogącym wyniknąć z narażenia na promieniowanie optyczne w czasie pracy.

2. Niniejsza dyrektywa dotyczy ryzyka dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników z powodu niekorzystnych skutków dla oczu i skóry spowodowanych narażeniem na promieniowanie optyczne.

3. Dyrektywa 89/391/EWG ma pełne zastosowanie do całego obszaru określonego w ust. 1, bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych lub szczegółowych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

a) promieniowanie optyczne: wszelkie promieniowanie elektromagnetyczne o długości fali w zakresie od 100 nm do 1 mm. Widmo promieniowania optycznego dzieli się na promieniowanie nadfioletowe, promieniowanie widzialne i promieniowanie podczerwone: i) promieniowanie nadfioletowe: promieniowanie optyczne o długości fali w zakresie od 100 nm do 400 nm. Zakres nadfioletu dzieli się na UVA (315–400 nm), UVB (280–315 nm) oraz UVC (100–280 nm); ii) promieniowanie widzialne: promieniowanie optyczne o długości fali w zakresie od 380 nm do 780 nm. iii) promieniowanie podczerwone: promieniowanie optyczne o długości fali w zakresie od 780 nm do 1 mm. Zakres podczerwieni dzieli się na IRA (780–1 400 nm), IRB (1 400–3 000 nm) oraz IRC (3 000 nm–1 mm);

b) laser (wzmocnienie światła poprzez wymuszoną emisję promieniowania): każde urządzenie, które może wytwarzać lub wzmacniać promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie długości fal promieniowania optycznego, głównie w procesie kontrolowanej emisji wymuszonej;

c) promieniowanie laserowe: promieniowanie optyczne emitowane przez laser;

d) promieniowanie niekoherentne (nielaserowe): każde promieniowanie optyczne inne niż promieniowanie laserowe;

e) wartości graniczne ekspozycji: wartości graniczne ekspozycji na promieniowanie optyczne, które bezpośrednio opierają się na ustalonych skutkach zdrowotnych i względach biologicznych. Zastosowanie się do tych wartości granicznych zapewni pracownikom, narażonym na promieniowanie optyczne emitowane przez sztuczne źródła, ochronę przed wszelkimi znanymi niekorzystnymi skutkami zdrowotnymi;

f) natężenie napromienienia (E) lub gęstość mocy: strumień promienisty (energetyczny) padający na elementarną powierzchnię, wyrażone w watach na metr kwadratowy (W m-2);

g) napromienienie (H): całka natężenia napromienienia liczona dla danego czasu ekspozycji, wyrażone w dżulach na metr kwadratowy (J m-2);

h) luminancja energetyczna (L): strumień energetyczny (promienisty) lub moc wyjściowa (wypromieniowana) w jednostkowym kącie bryłowym przez elementarną powierzchnię, wyrażona w watach na metr kwadratowy na steradian (W m-2 sr-1);

i) poziom: kombinacja natężenia napromienienia, napromienienia i luminancji energetycznej, na które narażony jest pracownik.

Artykuł 3

Wartości graniczne ekspozycji

1. Wartości graniczne ekspozycji dla promieniowania niekoherentnego (nielaserowego), innego niż emitowane przez naturalne źródła promieniowania optycznego, są określone w załączniku I.

2. Wartości graniczne ekspozycji dla promieniowania laserowego są określone w załączniku II.

SEKCJA II

OBOWIĄZKI PRACODAWCÓW

Artykuł 4

Określenie ekspozycji i ocena ryzyka

1. Wypełniając obowiązki określone w art. 6 ust. 3 i art. 9 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG, pracodawca, w przypadku pracowników narażonych na promieniowanie optyczne emitowane przez sztuczne źródła, ocenia i, jeżeli to konieczne, dokonuje pomiaru lub obliczeń poziomów ekspozycji na promieniowanie optyczne, na jakie mogą być narażeni pracownicy, tak aby środki niezbędne do ograniczenia ekspozycji do mających zastosowanie poziomów mogły zostać określone i wprowadzone w życie. Metodologia stosowana do oceny, pomiaru lub obliczeń powinna być zgodna z normami Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej (IEC) w odniesieniu do promieniowania laserowego i zaleceń Międzynarodowej Komisji Oświetleniowej (CIE) oraz Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) w odniesieniu do promieniowania niekoherentnego (nielaserowego). W przypadkach ekspozycji, które nie są objęte tymi normami i zaleceniami, i do czasu gdy odpowiednie normy lub zalecenia UE staną się dostępne, ocenę, pomiary lub obliczenia należy przeprowadzać, stosując dostępne wytyczne krajowe lub międzynarodowe oparte na naukowych podstawach. W obydwu przypadkach ekspozycji ocena może uwzględniać dane dostarczone przez producentów sprzętu, w przypadkach objętych odpowiednią dyrektywą wspólnotową.

2. Wypełniając obowiązki określone w art. 6 ust. 3 i art. 9 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG, pracodawca, w przypadku pracowników narażonych na promieniowanie optyczne emitowane przez źródła naturalne, dokonuje oceny ryzyk dla zdrowia i bezpieczeństwa, tak aby środki niezbędne do zminimalizowania tego ryzyka mogły zostać określone i wprowadzone w życie.

3. Ocenę, pomiar lub obliczenia, o których mowa w ust. 1, oraz ocenę, o której mowa w ust. 2, planują i przeprowadzają kompetentne służby lub osoby w odpowiednich przedziałach czasowych, uwzględniając w szczególności postanowienia art. 7 i 11 dyrektywy 89/391/EWG dotyczące niezbędnych kompetentnych służb lub osób oraz konsultacji i udziału pracowników. Dane otrzymane z tych ocen, włącznie z danymi uzyskanymi z pomiaru lub obliczeń poziomu ekspozycji, o których mowa w ust. 1, przechowuje się w odpowiedniej postaci, umożliwiającej konsultację na późniejszym etapie.

4. Zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy 89/391/EWG, dokonując oceny ryzyka, pracodawca jest obowiązany zwrócić szczególną uwagę na:

a) poziom, zakres długości fal oraz czas trwania ekspozycji na promieniowanie optyczne emitowane przez sztuczne źródła;

b) ekspozycję na promieniowanie optyczne emitowane przez naturalne źródła;

c) wartości graniczne ekspozycji określone w art. 3 niniejszej dyrektywy;

d) wszelkie skutki dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników należących do grup ryzyka o szczególnej wrażliwości;

e) wszelkie możliwe skutki dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, wynikające z interakcji w miejscu pracy między promieniowaniem optycznym a chemicznymi substancjami fotouczulającymi;

f) wszelkie pośrednie skutki, takie jak czasowe oślepienie, eksplozja lub pożar;

g) istnienie wyposażenia zastępczego, przeznaczonego do ograniczenia poziomów ekspozycji na promieniowanie optyczne;

h) odpowiednie informacje uzyskane w wyniku profilaktycznych badań lekarskich, w tym, w miarę możliwości, na informacje opublikowane;

i) wielorakie źródła narażenia na promieniowanie optyczne;

j) klasyfikację zastosowaną dla lasera, określoną zgodnie z odpowiednią normą IEC, oraz w odniesieniu do każdego sztucznego źródła, co do którego istnieje prawdopodobieństwo spowodowania uszkodzenia podobnego do tego, jakie może spowodować laser klasy 3B lub 4 — każdą podobną klasyfikację;

k) informacje dostarczone przez producentów źródeł promieniowania optycznego i związanego z nimi wyposażenia roboczego, zgodnie z odpowiednimi dyrektywami wspólnotowymi.

5. Pracodawca jest zobowiązany posiadać ocenę ryzyka, zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy 89/391/EWG, i określić, jakie środki należy podjąć zgodnie z art. 5 i 6 niniejszej dyrektywy. Ocenę ryzyka zapisuje się na odpowiednim nośniku, zgodnie z krajowym prawem i praktyką; może ona zawierać uzasadnienie pracodawcy stwierdzające, że charakter i zakres ryzyka związanego z promieniowaniem optycznym powoduje, że dalsza szczegółowa ocena ryzyka jest zbędna. Ocenę ryzyka należy systematycznie aktualizować, w szczególności, jeżeli nastąpiły istotne zmiany, które mogły spowodować, że ocena stała się nieaktualna, lub jeżeli wyniki badań lekarskich wskazują na konieczność aktualizacji.

Artykuł 5

Przepisy mające na celu unikanie lub ograniczanie ryzyka

1. Uwzględniając postęp techniczny i dostępność środków kontroli ryzyka w miejscu jego powstawania (u źródła), należy eliminować lub ograniczać do minimum ryzyko wynikające z narażenia na promieniowanie optyczne.

Ograniczenie ryzyka związanego z narażeniem na promieniowanie optyczne opiera się na ogólnych zasadach dotyczących zapobiegania określonych w dyrektywie 89/391/EWG.

2. W przypadku gdy ocena ryzyka przeprowadzona zgodnie z art. 4 ust. 1 w odniesieniu do pracowników narażonych na promieniowanie optyczne emitowane przez sztuczne źródła wykazuje, że wartości graniczne ekspozycji mogą zostać przekroczone, pracodawca opracowuje i wprowadza w życie plan działania obejmujący środki techniczne lub organizacyjne, uwzględniając w szczególności:

a) inne metody pracy, ograniczające ryzyko związane z promieniowaniem optycznym;

b) dobór sprzętu o niższym poziomie emisji promieniowania optycznego, z uwzględnieniem rodzaju wykonywanej pracy;

c) środki techniczne mające na celu redukcję emisji promieniowania optycznego, w tym, tam, gdzie jest to konieczne, zastosowanie blokad, ekranowania lub podobnych mechanizmów ochrony zdrowia;

d) właściwe programy konserwacji sprzętu roboczego, miejsc pracy i systemów stanowisk pracy;

e) projektowanie i rozmieszczenie miejsc pracy i stanowisk pracy;

f) ograniczenie czasu trwania i poziomu ekspozycji;

g) dostępność właściwie dobranych środków ochrony indywidualnej;

h) instrukcje producentów sprzętu, w przypadkach objętych odpowiednimi dyrektywami wspólnotowymi.

3. W przypadku gdy ocena ryzyka przeprowadzona zgodnie z art. 4 ust. 2 wskazuje na ryzyko pracowników eksponowanych na promieniowanie optyczne emitowane przez źródła naturalne, pracodawca opracowuje i wprowadza w życie plan działania obejmujący środki techniczne lub organizacyjne w celu ograniczenia do minimum ryzyka dla zdrowia i bezpieczeństwa.

4. Na podstawie oceny ryzyka przeprowadzonej zgodnie z art. 4, miejsca pracy, w których pracownicy mogliby być narażeni na promieniowanie optyczne emitowane przez sztuczne źródła, którego poziomy przekraczają wartości graniczne ekspozycji, powinny zostać odpowiednio oznakowane zgodnie z dyrektywą Rady 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących znaków bezpieczeństwa i/lub zdrowia w pracy (dziewiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (11). Obszary, o których mowa, powinny zostać określone, a dostęp do nich ograniczony, tam, gdzie jest to technicznie możliwe i tam, gdzie istnieje ryzyko, że wartości graniczne ekspozycji mogą zostać przekroczone.

5. Jeżeli, pomimo środków podjętych przez pracodawcę w stosunku do sztucznych źródeł promieniowania optycznego w celu zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą, wartości graniczne ekspozycji zostaną przekroczone, pracodawca podejmuje natychmiastowe działanie w celu ograniczenia ekspozycji poniżej wartości granicznej ekspozycji. Pracodawca ustala przyczyny przekroczenia wartości granicznych ekspozycji oraz dostosowuje środki ochrony i środki zapobiegawcze, tak aby zapobiec ich ponownemu przekroczeniu. W żadnym przypadku ekspozycja pracowników nie przekroczy wartości granicznych ekspozycji.

6. Zgodnie z art. 15 dyrektywy 89/391/EWG, pracodawca dostosowuje środki, określone w niniejszym artykule, do potrzeb pracowników należących do grup szczególnego ryzyka.

Artykuł 6

Informowanie i szkolenie pracowników

Bez uszczerbku dla art. 10 i 12 dyrektywy 89/391/EWG, pracodawca zapewnia pracownikom, narażonym w pracy na ryzyko związane z promieniowaniem optycznym, i/lub ich przedstawicielom uzyskanie wszelkich niezbędnych informacji i szkolenie dotyczące wyników oceny ryzyka, o której mowa w art. 4 niniejszej dyrektywy, w szczególności dotyczących:

a) środków podjętych w celu wprowadzenia w życie niniejszej dyrektywy;

b) wartości granicznych ekspozycji i związanego z nimi potencjalnego ryzyka;

c) wyników ocen, pomiarów lub obliczeń, dotyczących poziomów ekspozycji na promieniowanie optyczne, przeprowadzonych zgodnie z art. 4 niniejszej dyrektywy, wraz z wyjaśnieniem ich znaczenia oraz potencjalnego ryzyka;

d) sposobu wykrywania niekorzystnych skutków dla zdrowia wynikających z ekspozycji i sposobu ich zgłaszania;

e) okoliczności, w których pracownicy uprawnieni są do profilaktycznych badań lekarskich;

f) bezpiecznych sposobów wykonywania pracy, ograniczających do minimum ryzyko związane z ekspozycją;

g) właściwego stosowania odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

Artykuł 7

Konsultacje i udział pracowników

Konsultacje i udział pracowników lub ich przedstawicieli w sprawach, których dotyczy niniejsza dyrektywa, odbywają się zgodnie z art. 11 dyrektywy 89/391/EWG.

SEKCJA III

PRZEPISY RÓŻNE

Artykuł 8

Profilaktyczne badania lekarskie

1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 14 dyrektywy 89/391/EWG, Państwa Członkowskie przyjmą przepisy w celu zapewnienia odpowiednich profilaktycznych badań lekarskich pracowników, w przypadku gdy wyniki oceny ryzyka przewidzianej w art. 4 niniejszej dyrektywy wskazują na znaczące ryzyko dla ich zdrowia. Przepisy te, w tym wymagania określone w zakresie dokumentacji medycznej i jej dostępności, wprowadza się zgodnie z krajowym prawem lub praktyką.

2. Państwa Członkowskie stwarzają warunki w celu zapewnienia sporządzania i aktualizacji indywidualnej dokumentacji medycznej każdego pracownika, który poddał się profilaktycznym badaniom lekarskim zgodnie z ust. 1. Dokumentacja medyczna zawiera podsumowanie wyników przeprowadzonych profilaktycznych badań lekarskich. Prowadzi się ją w odpowiedniej formie, umożliwiającej późniejsze konsultacje, z uwzględnieniem wymogów wszelkiej poufności. Kopia odpowiedniej dokumentacji jest przekazywana właściwym organom na żądanie, z uwzględnieniem wymogów poufności. Indywidualnym pracownikom udostępnia się na żądanie dokumentację medyczną dotyczącą ich stanu zdrowia.

3. W przypadku gdy w wyniku profilaktycznych badań lekarskich stwierdzono, że pracownik zachorował na określoną chorobę lub poniósł uszczerbek na zdrowiu, które w opinii lekarza lub specjalisty medycyny pracy są wynikiem narażenia na promieniowanie optyczne w pracy:

a) lekarz lub inna osoba o odpowiednich kwalifikacjach zawiadamia pracownika o wynikach, które dotyczą go osobiście. Pracownik powinien, w szczególności, otrzymać informację i poradę dotyczącą wszelkich badań lekarskich, którym powinien się poddać po ustaniu narażenia;

b) pracodawca jest informowany o wszelkich istotnych wynikach profilaktycznych badań lekarskich, z uwzględnieniem wymogów tajemnicy lekarskiej;

c) pracodawca: — dokonuje przeglądu oceny ryzyka przeprowadzonej zgodnie z art. 4, — dokonuje przeglądu środków podjętych w celu eliminacji lub zmniejszenia ryzyka zgodnie z art. 5, — uwzględnia porady specjalisty medycyny pracy lub innej odpowiednio wykwalifikowanej osoby, lub właściwych organów, przy wprowadzaniu jakiegokolwiek środka wymaganego w celu eliminacji lub zmniejszenia ryzyka zgodnie z art. 5, włącznie z możliwością przeniesienia pracownika do innej pracy, gdzie nie występuje ryzyko ekspozycji na promieniowanie optyczne przekraczające odpowiednie wartości graniczne ekspozycji, oraz — organizuje okresowe profilaktyczne badania lekarskie i zapewnia przegląd stanu zdrowia każdego innego pracownika, który jest podobnie narażony. W takich przypadkach lekarz właściwej specjalności lub specjalista medycyny pracy, lub właściwe organy mogą zaproponować, aby narażone osoby poddały się badaniom lekarskim.

Artykuł 9

Sankcje

Państwa Członkowskie przewidują odpowiednie sankcje, które stosuje się w przypadku naruszenia ustawodawstwa krajowego, przyjętego zgodnie z niniejszą dyrektywą. Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Artykuł 10

Zmiany techniczne

1. Wszelkie modyfikacje wartości granicznych ekspozycji określonych w załącznikach przyjmuje Parlament Europejski i Rada, zgodnie z procedurą określoną w art. 137 ust. 2 Traktatu.

2. Zmiany załączników o ściśle technicznym charakterze, zgodne z:

a) przyjęciem dyrektyw w dziedzinie technicznej harmonizacji i normalizacji w odniesieniu do projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego i/lub miejsc pracy;

b) postępem technicznym, zmianami w najbardziej odpowiednich zharmonizowanych normach europejskich lub specyfikacjach międzynarodowych i nowymi odkryciami naukowymi, dotyczącymi narażenia na promieniowanie optyczne w związku z wykonywanym zawodem,

są przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ust. 2.

Artykuł 11

Komitet

1. Komisja jest wspierana przez Komitet, określony w art. 17 dyrektywy 89/391/EWG.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem postanowień jej art. 8.

Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, wynosi trzy miesiące.

3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

SEKCJA IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 12

Sprawozdania

Co pięć lat Państwa Członkowskie przedkładają Komisji sprawozdania z praktycznego wdrażania niniejszej dyrektywy, wskazując stanowiska partnerów społecznych.

Co pięć lat Komisja informuje Parlament Europejski, Radę, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy o treści tych sprawozdań, o swojej ocenie rozwoju sytuacji w tej dziedzinie oraz o wszelkich działaniach, które mogą być uzasadnione w świetle nowej wiedzy naukowej.

Artykuł 13

Transpozycja

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, niezbędne do stosowania niniejszej dyrektywy do … (12). Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o przyjmowanych lub już przyjętych tekstach przepisów prawa krajowego w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 15

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w …, dnia … W imieniu Parlamentu Europejskiego … Przewodniczący W imieniu Rady … Przewodniczący

(1) Dz.U. C 77 z 18.3.1993, str. 12 oraz Dz.U. C 230 z 19.8.1994, str. 3.

(2) Dz.U. C 249 z 13.9.1993, str. 28.

(3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 20 kwietnia 1994 r. (Dz.U. C 128 z 9.5.1994, str. 146) potwierdzona w dniu 16 września 1999 r. (Dz.U. C 54 z 25.2.2000, str. 75), wspólne stanowisko Rady z dnia 18 kwietnia 2005 r. oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ...... (dotychczas niepublikowane w Dzienniku Urzędowym).

(4) Dz.U. C 260 z 15.10.1990, str. 167.

(5) Dz.U. L 177 z 6.7.2002, str. 13.

(6) Dz.U. L 42 z 15.2.2003, str. 38.

(7) Dz.U. L 159 z 30.4.2004, str.1, sprostowana w Dz.U. L 184 z 24.5.2004, str. 1.

(8) Dz.U. L 183 z 29.6.1989, str.1. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str.1).

(9) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

(10) Dz. U. C 321 z 31.12.2003, str. 1.

(11) Dz.U. L 245 z 26.8.1992, str. 23.

(12) 4 lata od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

ZAŁĄCZNIK I PROMIENIOWANIE OPTYCZNE NIEKOHERENTNE (NIELASEROWE) Istotne z biofizycznego punktu widzenia wartości ekspozycji na promieniowanie optyczne można ustalić na podstawie poniższych wzorów. Wzór, który należy zastosować, zależy od zakresu promieniowania emitowanego przez źródło, a wyniki należy porównać z odpowiednimi wartościami granicznymi ekspozycji wskazanymi w tabeli 1.1. Dla danego źródła promieniowania optycznego może mieć zastosowanie więcej niż jedna wartość ekspozycji i odpowiadająca jej wartość graniczna. Pozycje oznaczone lit. a) — o) odnoszą się do odpowiadających im wierszy w tabeli 1.1. a) (Heff ma zastosowanie jedynie w zakresie od 180 do 400 nm) b) (HUVA ma zastosowanie jedynie w zakresie od 315 do 400 nm) c, d) (LB ma zastosowanie jedynie w zakresie od 300 do 700 nm) e, f) (EB ma zastosowanie jedynie w zakresie od 300 do 700 nm) g do l) (Patrz tabela 1.1 dla właściwych wartości λ1 i λ2) m, n) (EIR ma zastosowanie jedynie w zakresie od 780 do 3 000 nm) o) (Hskin ma zastosowanie jedynie w zakresie od 380 do 3 000 nm) Do celów niniejszej dyrektywy powyższe wzory można zastąpić następującymi wyrażeniami z zastosowaniem wartości dyskretnych zawartych w zamieszczonych dalej tabelach: a) oraz Heff = Eeff · Δt b) oraz HUVA = EUVA · Δt c, d) e, f) g do l) (Patrz: tabela 1.1 dla właściwych wartości λ1 i λ2) m, n) o) oraz Hskin = Eskin·Δt Uwagi: Eλ (λ,t), Eλ widmowe natężenie napromienienia lub widmowa gęstość mocy: strumień promienisty (energetyczny) padający na elementarną powierzchnię, wyrażone w watach na metr kwadratowy na nanometr [W m-2 nm-1]; wartości Eλ (λ,t) i Eλ pochodzą z pomiarów lub mogą być podane przez producenta sprzętu; Eeff skuteczne natężenie napromienienia (zakres UV): obliczone natężenie napromienienia w zakresie długości fal UV od 180 do 400 nm ważone według rozkładu widmowego S (λ), wyrażone w watach na metr kwadratowy [W m-2]; H napromienienie, całka natężenia napromienienia liczona dla danego czasu ekspozycji, wyrażone w dżulach na metr kwadratowy [J m-2]; Heff skuteczne napromienienie: napromienienie ważone według rozkładu widmowego S (λ), wyrażone w dżulach na metr kwadratowy [J m-2]; EUVA całkowite natężenie napromienienia (UVA): obliczone natężenie napromienienia z zakresu długości fal UVA od 315 do 400 nm, wyrażone w watach na metr kwadratowy [W m-2]; HUVA napromienienie, całka lub suma natężenia napromienienia liczona dla danego czasu ekspozycji w zakresie długości fali UVA od 315 do 400 nm, wyrażone w dżulach na metr kwadratowy [J m-2]; S (λ) rozkład widmowy skuteczności wywoływania uszkodzeń oczu i skóry przez promieniowanie UV w zależności od długości fali (tabela 1.2) [bezwymiarowy]; t, Δt czas, czas trwania ekspozycji, wyrażony w sekundach [s]; λ długość fali, wyrażona w nanometrach [nm]; Δ λ szerokość pasma, wyrażona w nanometrach [nm], przedziałów obliczeniowych lub pomiarowych; Lλ (λ), Lλ widmowa luminancja energetyczna źródła wyrażona w watach na metr kwadratowy na steradian na nanometr [W m- 2 sr –1 nm-1]; R (λ) rozkład widmowy skuteczności wywoływania uszkodzeń termicznych oczu przez promieniowanie widzialne i IRA w zależności od długości fali, (tabela 1.3) [bezwymiarowy]; LR skuteczna luminancja energetyczna (uszkodzenie termiczne): obliczona luminancja energetyczna ważona według rozkładu widmowego R (λ), wyrażona w watach na metr kwadratowy na steradian na nanometr [W m- 2 sr –1]; B (λ) rozkład widmowy skuteczności wywoływania uszkodzeń fotochemicznych oczu przez promieniowanie światła niebieskiego w zależności od długości fali (tabela 1.3) [bezwymiarowy]; LB skuteczna luminancja energetyczna (światło niebieskie): obliczona luminancja energetyczna ważona według rozkładu widmowego B (λ), wyrażona w watach na metr kwadratowy na steradian [W m- 2 sr –1]; EB skuteczne natężenie napromienienia (światło niebieskie): obliczone natężenie napromienienia ważone według rozkładu widmowego B (λ), wyrażone w watach na metr kwadratowy [W m-2]; EIR całkowite natężenie napromienienia (uszkodzenie termiczne): obliczone natężenie napromienienia w zakresie długości fal podczerwieni od 780 do 3 000 nm, wyrażone w watach na metr kwadratowy [W m-2]; Eskin całkowite natężenie napromienienia (widzialne, IRA I IRB): obliczone natężenie napromienienia z zakresu długości fal promieniowania widzialnego i podczerwonego od 380 do 3 000 nm, wyrażone w watach na metr kwadratowy [W m-2]; Hskin napromienienie, całka lub suma natężenia napromienienia liczona dla danego czasu ekspozycji w zakresie długości fal promieniowania widzialnego i podczerwonego od 380 do 3 000 nm, wyrażone w dżulach na metr kwadratowy [J m-2]; α kąt widzenia: kąt, w obrębie którego obserwowalne źródło promieniowania jest widziane przez obserwatora w danym punkcie przestrzeni, wyrażony w miliradianch (mrad). Obserwowalne źródło promieniowania jest rzeczywistym lub pozornym obiektem, który tworzy na siatkówce oka obraz najmniejszy z możliwych. Tabela 1.1 Wartości graniczne ekspozycji na promieniowanie optyczne niekoherentne (nielaserowe) Indeks Długość fali w nm Wartości graniczne ekspozycji Jednostka Uwagi Część ciała Zagrożenie a. 180–400 (UVA, UVB i UVC) Heff = 30 Wartość dobowa — 8 godzin [J m-2] oko rogówka spojówka soczewkaskóra zapalenie rogówki zapalenie spojówek zaćma rumień elastoza rak skóry b. 315–400 (UVA) HUVA = 104 Wartość dobowa — 8 godzin [J m-2] oko soczewka zaćma c. 300–700 (Światło niebieskie) patrz: przypis 1 LB:[W m-2 sr-1] t: [sekundy] dla α ≥ 11 mrad oko siatkówka zapalenie siatkówki dla t ≤ 10 000 s d. 300–700 (Światło niebieskie) patrz: przypis 1 LB = 100 dla t > 10 000 s [W m-2 sr-1] e. 300–700 (Światło niebieskie) patrz: przypis 1 ER: [W m-2] t: [sekundy] dla α < 11 mrad patrz: przypis 2 dla t ≤ 10 000 s f. 300–700 (Światło niebieskie) patrz: przypis 1 EB = 0,01 t >10 000 s [W m-2] g. 380–1 400 (Widzialne i IRA) [W m-2 sr-1] Cα = 1,7 dla α ≤ 1,7 mrad Cα = α dla 1,7 ≤ α ≤ 100 mrad Cα = 100 dla α > 100 mrad λ1 = 380; λ2= 1 400 oko siatkówka oparzenie siatkówki dla t > 10 s h. 380–1 400 (Widzialne i IRA) LR:[W m-2 sr-1] t: [sekundy] dla 10 μs ≤ t ≤ 10 s i. 380–1 400 (Widzialne i IRA) [W m-2 sr-1] dla t <10 μs j. 780–1 400 (IRA) [W m-2 sr-1] Cα = 11 dla α ≤ 11 mrad Cα = α dla 11≤ α ≤ 100 mrad Cα = 100 dla α > 100 mrad (pomiarowe pole widzenia: 11 mrad) λ1 = 780; λ2= 1 400 oko siatkówka oparzenie siatkówki dla t > 10 s k. 780–1 400 (IRA) LR: [W m-2 sr-1] t: [sekundy] dla 10 μs ≤ t ≤ 10 s l. 780–1 400 (IRA) [W m-2 sr-1] dla t <10 μs m. 780–3 000 (IRA i IRB) EIR = 18 000 t-0.75 dla t ≤ 1 000 s E: [Wm-2] t: [sekundy] oko rogówka soczewka oparzenie rogówki zaćma n. 780–3 000 (IRA i IRB) EIR = 100 dla t > 1 000 s [W m-2] o. 380–3 000 (Widzialne, IRA i IRB) Hskin = 20 000 t0,25 dla t < 10 s H: [J m-2] t: [sekundy] skóra oparzenie Przypis 1: Zakres od 300 do 700 nm obejmuje części promieniowania UVB, całe promieniowanie UVA i większość promieniowania widzialnego; jednakże związane z nim zagrożenie określa się powszechnie mianem zagrożenia „światłem niebieskim”. Światło niebieskie w wąskim znaczeniu obejmuje jedynie zakres w przybliżeniu od 400 do 490 nm. Przypis 2: W odniesieniu do stałej obserwacji bardzo małych źródeł, których kąt widzenia < 11 mrad, można przekształcić skuteczną luminację energetyczną LB na skuteczne natężenie napromienienia EB. Zwykle dotyczy to jedynie narzędzi okulistycznych lub unieruchomienia oka podczas znieczulenia. Maksymalny „czas patrzenia” oblicza się za pomocą wzoru: tmax = 100/EB, gdzie EB wyrażone jest w W m-2. Ze względu na ruch oczu podczas wykonywania zwykłych zadań wzrokowych, wartość ta nie przekracza 100s.

Tabela 1.2 S (λ) [bezwymiarowe], 180 nm do 400 nm λ in nm S (λ) 180 0,0120 181 0,0126 182 0,0132 183 0,0138 184 0,0144 185 0,0151 186 0,0158 187 0,0166 188 0,0173 189 0,0181 190 0,0190 191 0,0199 192 0,0208 193 0,0218 194 0,0228 195 0,0239 196 0,0250 197 0,0262 198 0,0274 199 0,0287 200 0,0300 201 0,0334 202 0,0371 203 0,0412 204 0,0459 205 0,0510 206 0,0551 207 0,0595 208 0,0643 209 0,0694 210 0,0750 211 0,0786 212 0,0824 213 0,0864 214 0,0906 215 0,0950 216 0,0995 217 0,1043 218 0,1093 219 0,1145 220 0,1200 221 0,1257 222 0,1316 223 0,1378 224 0,1444 225 0,1500 226 0,1583 227 0,1658 228 0,1737 229 0,1819 230 0,1900 231 0,1995 232 0,2089 233 0,2188 234 0,2292 235 0,2400 236 0,2510 237 0,2624 238 0,2744 239 0,2869 240 0,3000 241 0,3111 242 0,3227 243 0,3347 244 0,3471 245 0,3600 246 0,3730 247 0,3865 248 0,4005 249 0,4150 250 0,4300 251 0,4465 252 0,4637 253 0,4815 254 0,5000 255 0,5200 256 0,5437 257 0,5685 258 0,5945 259 0,6216 260 0,6500 261 0,6792 262 0,7098 263 0,7417 264 0,7751 265 0,8100 266 0,8449 267 0,8812 268 0,9192 269 0,9587 270 1,0000 271 0,9919 272 0,9838 273 0,9758 274 0,9679 275 0,9600 276 0,9434 277 0,9272 278 0,9112 279 0,8954 280 0,8800 281 0,8568 282 0,8342 283 0,8122 284 0,7908 285 0,7700 286 0,7420 287 0,7151 288 0,6891 289 0,6641 290 0,6400 291 0,6186 292 0,5980 293 0,5780 294 0,5587 295 0,5400 296 0,4984 297 0,4600 298 0,3989 299 0,3459 300 0,3000 301 0,2210 302 0,1629 303 0,1200 304 0,0849 305 0,0600 306 0,0454 307 0,0344 308 0,0260 309 0,0197 310 0,0150 311 0,0111 312 0,0081 313 0,0060 314 0,0042 315 0,0030 316 0,0024 317 0,0020 318 0,0016 319 0,0012 320 0,0010 321 0,000819 322 0,000670 323 0,000540 324 0,000520 325 0,000500 326 0,000479 327 0,000459 328 0,000440 329 0,000425 330 0,000410 331 0,000396 332 0,000383 333 0,000370 334 0,000355 335 0,000340 336 0,000327 337 0,000315 338 0,000303 339 0,000291 340 0,000280 341 0,000271 342 0,000263 343 0,000255 344 0,000248 345 0,000240 346 0,000231 347 0,000223 348 0,000215 349 0,000207 350 0,000200 351 0,000191 352 0,000183 353 0,000175 354 0,000167 355 0,000160 356 0,000153 357 0,000147 358 0,000141 359 0,000136 360 0,000130 361 0,000126 362 0,000122 363 0,000118 364 0,000114 365 0,000110 366 0,000106 367 0,000103 368 0,000099 369 0,000096 370 0,000093 371 0,000090 372 0,000086 373 0,000083 374 0,000080 375 0,000077 376 0,000074 377 0,000072 378 0,000069 379 0,000066 380 0,000064 381 0,000062 382 0,000059 383 0,000057 384 0,000055 385 0,000053 386 0,000051 387 0,000049 388 0,000047 389 0,000046 390 0,000044 391 0,000042 392 0,000041 393 0,000039 394 0,000037 395 0,000036 396 0,000035 397 0,000033 398 0,000032 399 0,000031 400 0,000030

Tabela 1.3 B (λ), R (λ) [bezwymiarowe], 380 nm do 1 400 nm λ w nm B (λ) R (λ) 300 ≤ λ < 380 0,01 — 380 0,01 0,1 385 0,013 0,13 390 0,025 0,25 395 0,05 0,5 400 0,1 1 405 0,2 2 410 0,4 4 415 0,8 8 420 0,9 9 425 0,95 9,5 430 0,98 9,8 435 1 10 440 1 10 445 0,97 9,7 450 0,94 9,4 455 0,9 9 460 0,8 8 465 0,7 7 470 0,62 6,2 475 0,55 5,5 480 0,45 4,5 485 0,32 3,2 490 0,22 2,2 495 0,16 1,6 500 0,1 1 500 < λ ≤ 600 100,02·(450 - λ) 1 600 < λ ≤ 700 0,001 1 700 < λ ≤ 1 050 — 100,002·(700 - λ) 1 050 < λ ≤ 1 150 — 0,2 1 150 < λ ≤ 1 200 — 0,2 · 100,02·(1 150 - λ) 1 200 < λ ≤ 1 400 — 0,02

ZAŁĄCZNIK II PROMIENIOWANIE OPTYCZNE LASEROWE Istotne z biofizycznego punktu widzenia wartości ekspozycji na promieniowanie optyczne można ustalić na podstawie poniższych wzorów. Wzór, który należy zastosować, zależy od zakresu promieniowania emitowanego przez źródło, a wyniki należy porównać z odpowiednimi wartościami granicznymi ekspozycji wskazanymi w tabelach 2.2–2.4. Dla danego źródła promieniowania optycznego laserowego może mieć zastosowanie więcej niż jedna wartość ekspozycji i odpowiadająca jej wartość graniczna. Współczynniki stosowane jako narzędzia obliczeniowe w tabelach 2.2–2.4 wymienione są w tabeli 2.5, a współczynniki korekcyjne odnoszące się do ekspozycji powtarzalnych wymienione są w tabeli 2.6. Uwagi: dP moc wyrażona w watach [W]; dA powierzchnia wyrażona w metrach kwadratowych [m2]; E (t), E natężenie napromienienia lub gęstość mocy: strumień promienisty (energetyczny) padający na elementarną powierzchnię, wyrażone w watach na metr kwadratowy [W m-2]. Wartości E(t), E pochodzą z pomiarów lub mogą być podane przez producenta sprzętu; H napromienienie, całka natężenia napromienienia liczona dla danego czasu ekspozycji, wyrażone w dżulach na metr kwadratowy [J m-2]; t czas, czas trwania ekspozycji, wyrażony w sekundach [s]; λ długość fali, wyrażona w nanometrach [nm]; γ stożkowy kąt ograniczający pomiarowe pole widzenia, wyrażony w miliradianach [mrad]; γm pomiarowe pole widzenia wyrażone w miliradianach [mrad]; α kąt widzenia źródła wyrażony w miliradianach [mrad]; apretura ograniczająca: obszar w kształcie koła, w obrębie którego jest uśredniane natężenie napromienienia i napromienienie; G zintegrowana luminancja energetyczna: całka luminancji energetycznej w danym czasie ekspozycji wyrażona jako energia promieniowania z jednostki powierzchni promieniującej w jednostkowym kącie bryłowym emisji, w dżulach na metr kwadratowy na steradian [J m-2 sr-1]. Tabela 2.1. Zagrożenia związane z promieniowaniem Długość fali [nm] λ Zakres promieniowania Zagrożony narząd Zagrożenie Tabela wartości granicznych ekspozycji 180 do 400 UV oko uszkodzenie fotochemiczne i termiczne 2.2, 2.3 180 do 400 UV skóra rumień 2.4 400 do 700 widzialne oko uszkodzenie siatkówki 2.2 400 do 600 widzialne oko uszkodzenie fotochemiczne 2.3 400 do 700 widzialne skóra uszkodzenie termiczne 2.4 700 do 1 400 IRA oko uszkodzenie termiczne 2.2, 2.3 700 do 1 400 IRA skóra uszkodzenie termiczne 2.4 1 400 do 2 600 IRB oko uszkodzenie termiczne 2.2 2 600 do 106 IRC oko uszkodzenie termiczne 2.2 1 400 do 106 IRB, IRC oko uszkodzenie termiczne 2.3 1 400 do 106 IRB, IRC skóra uszkodzenie termiczne 2.4

Tabela 2.2. Wartości graniczne ekspozycji oka na promieniowanie laserowe - Krótki czas trwania ekspozycji < 10 s Długość fali (1)[nm] Apertura Czas trwania [s] 10-13 — 10-11 10-11 — 10-9 10-9 — 10-7 10-7 — 1.8 · 10-5 1.8 · 10-5 — 5 · 10-5 5 · 10-5 — 10-3 10-3 — 101 UVC 180-280 1 mm dla t<0,3 s; 1,5 · t0,375 dla 0,3<t<10 s E = 3 · 1010 · [W m-2] (2) H = 30 [J m-2] UVB 280-302 303 H = 40 [J m-2] jeżeli t < 2,6 · 10-9, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (3) 304 H = 60 [J m-2] jeżeli t < 1,3 · 10-8, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 305 H = 100 [J m-2] jeżeli t < 1,0 · 10-7, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 306 H = 160 [J m-2] jeżeli t < 6,7 · 10-7, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 307 H = 250 [J m-2] jeżeli t < 4,0 · 10-6, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 308 H = 400 [J m-2] jeżeli t < 2,6 · 10-5, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 309 H = 630 [J m-2] jeżeli t < 1,6 · 10-4, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 310 H = 103 [J m-2] jeżeli t < 1,0 · 10-3, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 311 H = 1,6·103 [J m-2] jeżeli t < 6,7 · 10-3, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 312 H = 2,5·103 [J m-2] jeżeli t < 4,0 · 10-2, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 313 H = 4,0·103 [J m-2] jeżeli t < 2,6 · 10-1, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) 314 H = 6,3·103 [J m-2] jeżeli t < 1,6 · 100, to H = 5,6 · 103 t 0,25 [J m-2 ], (4) UVA 315-400 H = 5,6 ·103 t0,25 [J m-2] Widzialne i IRA 400-700 7 mm H = 1,5·10-4CE [Jm-2] H = 2,7·104 t0,75 CE [Jm-2] H = 5·10-3 CE [Jm-2] H = 18 · t0,75 CE [Jm-2] 700-1 050 H = 1,5·10-4 CA CE [Jm-2] H=2,7·104 t0,75 CA CE [Jm-2] H = 5·10-3 CA CE [Jm-2] H = 18 · t0,75 CA CE [Jm-2] 1 050-1 400 H = 1,5·10-3 CC CE [Jm-2] H =2,7·105 t0,75 CC CE [Jm-2] H = 5·10-2 CC CE [Jm-2] H = 90 · t0,75 CC CE [Jm-2] IRB i IRC 1 400-1 500 (2) E = 1012 [W m-2] (3) H = 103 [Jm-2] H=5,6·103 · t0,25 [Jm-2] 1 500-1 800 E = 1013 [W m-2] (3) H = 104 [Jm-2] 1 800-2 600 E = 1012 [W m-2] (3) H = 103 [Jm-2] H=5,6·103 · t0,25 [Jm-2] 2 600-106 E = 1011 [W m-2] (3) H=100 [Jm-2] H = 5,6·103 · t0,25 [Jm-2]

Tabela 2.3. Wartości graniczne ekspozycji oka na promieniowanie laserowe — Długi czas trwania ekspozycji ≥ 10 s Długość fali (5) [nm] Apertura Czas trwania [s] 101 — 102 102 — 104 104 — 3 · 104 UVC 180-280 3,5 mm H = 30 [J m-2] UVB 280-302 303 H = 40 [J m-2] 304 H = 60 [J m-2] 305 H = 100 [J m-2] 306 H = 160 [J m-2] 307 H = 250 [J m-2] 308 H = 400 [J m-2] 309 H = 630 [J m-2] 310 H = 1,0 103 [J m-2] 311 H = 1,6 103 [J m-2] 312 H = 2,5 103 [J m-2] 313 H = 4,0 103 [J m-2] 314 H = 6,3 103 [J m-2] UVA 315-400 H = 104 [J m-2] Widzialne 400 — 700 400 — 600 Fotochemiczne (6) uszkodzenie siatkówki 7 mm H = 100 CB [Jm-2] (γ = 11 mrad) (8) E = 1CB [Wm-2]; (γ = 1,1 t0,5 mrad) (8) E = 1CB [Wm-2] (γ = 110 mrad) (8) 400 –700 Termiczne (6) uszkodzenie siatkówki jeżeli α < 1,5 mrad, to E = 10 [W m-2] jeżeli α > 1,5 mrad i t ≤ T2, to H = 18 CE t0,75 [J m-2] jeżeli α > 1,5 mrad i t > T2, to E = 18 CE T2 -0,25 [W m-2] IRA 700-1 400 7 mm jeżeli α < 1,5 mrad, to E = 10 CA CC [W m-2] jeżeli α > 1,5 mrad i t ≤ T2, to H = 18 CA CC CE t0,75 [J m-2] jeżeli α > 1,5 mrad I t > T2, to E = 18 CA CC CE T2 -0,25 [W m-2] (maksymalnie 1 000 W m-2) IRB i IRC 1 400-106 (7) E = 1 000 [Wm-2]

Tabela 2.4. Wartości graniczne ekspozycji skóry na promieniowanie laserowe Długość fali (9)[nm] Apertura Czas trwania [s] < 10-9 10-9 — 10-7 10-7 — 10-3 10-3 — 101 101 — 103 103 — 3 · 104 UV (A, B, C) 180-400 3,5 mm E = 3 · 1010 [W m-2] Takie same jak wartości graniczne ekspozycji oka Widzialne i IRA 400-700 3,5 mm E = 2 · 1011 [W m-2] H = 200 CA [J m-2] H = 1,1 · 104 CA t 0,25 [J m-2] E = 2 · 103 CA [W m-2] 700-1 400 E = 2 · 1011 CA [W m-2] IRB i IRC 1 400-1 500 E = 1012 [W m-2] Takie same jak wartości graniczne ekspozycji oka 1 500-1 800 E = 1013 [W m-2] 1 800-2 600 E = 1012 [W m-2] 2 600-106 E = 1011 [W m-2]

Tabela 2.5. Stosowane współczynniki korekcyjne i inne parametry obliczeniowe Parametr wg wykazu ICNIRP Obowiązujący zakres widmowy (nm) Wartość CA λ < 700 CA = 1,0 700-1 050 CA = 100,002(λ — 700) 1 050-1 400 CA = 5,0 CB 400-450 CB = 1,0 450-700 CB = 100,02(λ — 450) CC 700-1 150 CC = 1.0 1 150-1 200 CC = 100,018(λ — 1150) 1 200-1 400 CC = 8,0 T1 λ < 450 T1 = 10 s 450-500 T1 = 10 · [100,02 ( λ — 450)] s λ > 500 T1 = 100 s Parametr wg wykazu ICNIRP Obowiązujące dla skutków biologicznych Wartość αmin wszystkie skutki termiczne αmin = 1,5 mrad Parametr wg wykazu ICNIRP Obowiązujący zakres kątowy (mrad) Wartość CE α < αmin CE = 1,0 αmin < α < 100 CE = α/αmin α > 100 CE = α2 / (αmin αmax) mrad, gdzie αmax = 100 mrad T2 α < 1,5 T2 = 10 s 1,5 < α < 100 T2 = 10 · [10(α — 1,5)/98,5] s α > 100 T2 = 100 s Parametr wg wykazu ICNIRP Obowiązujący zakres czasu ekspozycji (s) Wartość γ t ≤ 100 γ = 11 [mrad] 100 < t < 104 γ = 1,1 t 0, 5 [mrad] t > 104 γ = 110 [mrad] Tabela 2.6. Korekta dla ekspozycji powtarzalnych W przypadku wszystkich ekspozycji powtarzalnych pochodzących z aparatury laserowej emitującej impulsy powtarzalne lub skanującej powinno zastosować się każdą spośród następujących trzech zasad ogólnych: 1. Ekspozycja na jakikolwiek pojedynczy impuls w obrębie ciągu impulsów nie może przekraczać wartości granicznych ekspozycji dla pojedynczego impulsu o tym czasie trwania impulsu. 2. Ekspozycja na jakąkolwiek grupę impulsów (lub podgrupę impulsów w ciągu impulsów) dostarczonych w czasie t nie może przekraczać wartości granicznej ekspozycji dla czasu t. 3. Ekspozycja na jakikolwiek pojedynczy impuls w obrębie grupy impulsów nie może przekraczać wartości granicznej ekspozycji dla pojedynczego impulsu pomnożonej przez skumulowany termiczny współczynnik korekcyjny Cp=N-0,25, gdzie N oznacza liczbę impulsów. Zasada ta ma zastosowanie jedynie do wartości granicznych ekspozycji mających na celu ochronę przed uszkodzeniem termicznym, w przypadku gdy wszystkie impulsy dostarczone w czasie mniejszym niż Tmin traktowane są jako pojedynczy impuls. Parametr Obowiązujący zakres widmowy (nm) Wartość Tmin 315 < λ ≤ 400 Tmin = 10-9 s (= 1 ns) 400 < λ ≤ 1 050 Tmin = 18 · 10-6 s (= 18 μs) 1 050 < λ ≤ 1 400 Tmin = 50 · 10-6 s (= 50 μs) 1 400 < λ ≤ 1 500 Tmin = 10-3 s (= 1 ms) 1 500 < λ ≤ 1 800 Tmin = 10 s 1 800 < λ ≤ 2 600 Tmin = 10-3 s (= 1 ms) 2 600 < λ ≤ 106 Tmin = 10-7 s (= 100 ns) (1) Jeżeli dla danej długości fali promieniowania laserowego istnieją dwie wartości graniczne, stosuje się wartość graniczną bardziej restrykcyjną. (2) Gdy 1 400≤λ<105 nm: średnica apertury = 1 mm dla t ≤ 0,3 s i 1,5 t0,375 mm dla 0,3 s < t < 10 s; gdy 105≤λ<106 nm: średnica apretury = 11 mm. (3) Ze względu na brak danych dla tych długości impulsów, ICNIRP (Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony przed Promieniowaniem Niejonizującym) zaleca korzystanie z wartości granicznych natężenia napromienienia wyznaczonych dla 1 ns. (4) Tabela określa wartości dla pojedynczych impulsów laserowych. W przypadku wielokrotnych impulsów laserowych czasy trwania impulsów należących do przedziału Tmin (wymienione w tabeli 2.6) należy dodać, a będącą wynikiem wartość czasu należy podstawić w miejsce t we wzorze: 5,6 · 103 t0,25. (5) Jeżeli dla danej długości fali promieniowania laserowego lub dla innej jego właściwości istnieją dwie wartości graniczne, stosuje się wartość graniczną bardziej restrykcyjną. (6) Dla małych źródeł, których kąt widzenia wynosi co najwyżej 1,5 mrad, podwójne wartości graniczne ekspozycji E od 400 nm do 600 nm, w zakresie widzialnym, ograniczają się do termicznych wartości granicznych dla 10 s ≤ t < T1 oraz do fotochemicznych wartości granicznych dla dłuższych czasów. Dla określenia T1 i T2, patrz: tabela 2.5. Zagrożenie fotochemiczne siatkówki oka może być wyrażone również poprzez zintegrowaną luminancję energetyczną G = 106 CB[J m-2 sr-1] dla t > 10s do t = 10 000 s oraz poprzez luminację energetyczną L = 100 CB [W m-2 sr-1] dla t > 10 000 s. Przy pomiarze G i L γm należy zastosować jako uśrednione pole widzenia. Oficjalna granica pomiędzy promieniowaniem widzialnym a podczerwonym wynosi 780 nm, jak określa CIE. Kolumna zawierająca nazwy zakresów długości fali ma jedynie zapewnić użytkownikowi lepszy ogólny przegląd. (Symbol G używany jest przez CEN; symbol Lt używany jest przez CIE; symbol LP używany jest przez IEC I CENELEC). (7) Dla długości fali 1 400 — 105 nm: średnica apertury = 3,5 mm; dla długości fali 105 — 106 nm: średnica apertury = 11 mm. (8) Dla pomiaru wartości ekspozycji, uwzględnienie γ określone jest w następujący sposób: Jeżeli α (kąt widzenia źródła) > γ (stożkowy kąt ograniczający pomiarowe pole widzenia, wskazany w nawiasie w odpowiedniej kolumnie), to pomiarowe pole widzenia γm powinno przyjmować wartość γ. (Przy użyciu większego pomiarowego pola widzenia, zagrożenie byłoby przeszacowane). Jeżeli α < γ to pomiarowe pole widzenia γm musi być wystarczająco duże, by całkowicie obejmować źródło, ale nie jest ograniczone w żaden inny sposób i może być większe niż γ. (9) Jeżeli dla danej długości fali promieniowania laserowego lub dla innej jego właściwości istnieją dwie wartości graniczne, stosuje się wartość graniczną bardziej restrykcyjną.