[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 17.9.2007

KOM(2007) 525 wersja ostateczna

2007/0192 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Kontekst ogólny

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r.[1] ustanawia środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem. Wykrywanie i identyfikacja fałszywych pieniędzy stanowią zasadniczą część ochrony euro i dlatego art. 6 rozporządzenia zobowiązuje instytucje kredytowe i wszelkie inne pokrewne instytucje do wycofania z obiegu wszystkich otrzymanych banknotów i monet euro, o których wiedzą lub mają wystarczające powody podejrzewać, że zostały sfałszowane oraz do przekazania ich właściwym organom krajowym.

Obowiązek ten wynika z wymogu należytej staranności instytucji kredytowych i innych właściwych instytucji służącej zapewnieniu autentyczności banknotów i monet euro, które ponownie wprowadzają do obiegu lub faktycznemu wykrywaniu fałszywych pieniędzy. Podczas gdy pierwotny wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia 1338/2001 obejmował zobowiązanie tych instytucji do sprawdzania fałszywych pieniędzy, ostatecznie wniosku tego nie przyjęto, głównie z braku uzgodnionych jednolitych i skutecznych metod weryfikacji autentyczności banknotów i monet euro na dużą skalę lub wykrywania fałszywych pieniędzy.

W wyniku badań metod weryfikacji autentyczności banknotów i monet euro EBC wydał ramowe zasady działania na rzecz wykrywania fałszywych banknotów[2], a Komisja przyjęła zalecenie w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro[3]. W związku z tym instytucje kredytowe i inne pokrewne instytucje dysponują wiedzą na temat procedur w zakresie wykrywania fałszywych pieniędzy w trakcie postępowania z otrzymanymi banknotami i monetami, przed ponownym wprowadzeniem ich do obiegu. W rozmowach ekspertów krajowych, jak również instytucji i organów europejskich podkreślano znaczenie wprowadzenia przepisów prawnych zobowiązujących do kontroli autentyczności banknotów i monet euro znajdujących się w obiegu.

Kontrole te przeprowadza się za pomocą odpowiednio dostrojonych maszyn sortujących. Maszyny dostraja się przy użyciu próbek zawierających zarówno autentyczne, jak też podrobione banknoty lub monety. Dlatego należy udostępnić odpowiednią ilość podrobionych banknotów i monet w miejscach przeprowadzania testów, aby umożliwić dostrojenie maszyn. W tym celu konieczne jest udzielenie zezwolenia na transport podrobionych banknotów i monet między właściwymi organami krajowymi, jak również instytucjami i organami UE.

Artykuły 4 i 5 rozporządzenia 1338/2001 nakładają na krajowe centra analiz podrobionych banknotów i monet obowiązek przesyłania fałszywych pieniędzy odpowiednio do EBC i Komisji.

Jednakże transport fałszywych pieniędzy w celu dostrojenia urządzeń nie jest obecnie dozwolony na poziomie UE. Transport podrobionych banknotów i monet, nawet jeśli zasadniczo nie podlega karze ze względu na brak zamiaru popełnienia nadużycia, nosi obiektywne znamiona przestępstwa i z tego względu może doprowadzić do wszczęcia postępowania karnego. Aby ułatwić krajowe postępowania sądowe, należy wyjątkowo zezwolić na transport fałszywych pieniędzy w celu dostrojenia urządzeń. Inne instytucje i organy UE również uznają konieczność zezwolenia na transport z takich powodów, a EBC wydał w tym celu zalecenie[4].

W chwili przyjmowania rozporządzenia 1338/2001 Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ETSC) tymczasowo wykonywało swoje zadania we francuskiej mennicy, korzystając z pomocy administracyjnej i kadrowej Komisji, ale działając niezależnie od Komisji. ETSC powołano następnie na stałe w ramach Komisji decyzją Rady 2003/861/WE[5] i decyzją Komisji 2005/37/WE[6]. W związku z powyższym nie trzeba już określać, że ETSC ma przekazywać dane Komisji.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1339/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r.[7] rozszerza skutki rozporządzenia 1338/2001 na te państwa członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty. Artykuł 1 rozporządzenia 1339/2001 odnosi się do dynamicznych relacji stworzonych między tymi dwoma rozporządzeniami. Zaproponowane poniżej zmiany dotyczące rozporządzenia 1338/2001 wywołują skutek prawny w postaci automatycznego stosowania do państw członkowskich spoza strefy euro.

Proponowane zmiany

W świetle powyższych rozważań proponuje się zmianę:

1. Artykułu 4 ust. 2 i art. 5 ust. 2 w celu zezwolenia na transport podrobionych banknotów i monet między właściwymi organami krajowymi, o których mowa w art. 2 lit. b) rozporządzenia 1338/2001, jak również instytucjami i organami UE.

2. Artykułu 5 ust. 4 w celu usunięcia odniesienia do Komisji zawartego w trzecim zdaniu.

3. Artykułu 6 w celu nałożenia na instytucje kredytowe i inne właściwe instytucje wyraźnego obowiązku sprawdzania autentyczności otrzymanych przez nie banknotów i monet euro oraz ponownego wprowadzania ich do obrotu zgodnie z procedurami określonymi przez EBC i Komisję odpowiednio w stosunku do banknotów i monet euro. Instytucjom tym zapewnia się czas na dostosowanie ich wewnętrznych procedur i modernizację urządzeń.

2007/0192 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 123 ust. 4 zdanie trzecie,

uwzględniając wniosek Komisji[8],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[9],

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[10],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001[11] zobowiązuje instytucje kredytowe i wszelkie inne pokrewne instytucje do wycofania z obiegu wszystkich otrzymanych banknotów i monet euro, o których wiedzą lub mają wystarczające powody podejrzewać, że zostały sfałszowane oraz do przekazania ich właściwym organom krajowym.

(2) Należy zapewnić autentyczność banknotów i monet euro będących w obiegu. Obecnie istniejące procedury umożliwiają instytucjom kredytowym i innym pokrewnym instytucjom sprawdzanie autentyczności otrzymywanych przez nie banknotów i monet euro przed ponownym wprowadzeniem ich do obiegu. W celu wypełnienia obowiązku dotyczącego sprawdzania autentyczności i wdrożenia tych procedur instytucje potrzebują czasu na dostosowanie swojej wewnętrznej struktury organizacyjnej.

(3) Odpowiednie dostrojenie urządzeń stanowi niezbędny warunek umożliwienia kontroli autentyczności banknotów i monet euro. W celu dostrojenia urządzeń wykorzystywanych do kontroli autentyczności należy udostępnić odpowiednią ilość podrobionych banknotów i monet w miejscach przeprowadzania testów. Dlatego ważne jest, aby zezwolić na transport podrobionych banknotów i monet między właściwymi organami krajowymi, jak również instytucjami i organami Unii Europejskiej.

(4) Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ETSC) zostało obecnie formalnie powołane jako część Komisji decyzją Rady 2003/861/WE[12] i decyzją Komisji 2005/37/WE[13]. Dlatego przepis stanowiący, że ETSC przekazuje dane Komisji, nie jest już potrzebny.

(5) Na mocy art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1339/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. rozszerzającego działanie rozporządzenia (WE) nr 1338/2001 na te państwa członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty, niniejsze rozporządzenie stosuje się do nieuczestniczących państw członkowskich.

(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1338/2001,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany

W rozporządzeniu (WE) nr 1338/2001 wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje następujące brzmienie:

„Obowiązek przekazywania podrobionych banknotów”;

b) na końcu ust. 2 dodaje się następujące zdanie:

„W celu ułatwienia kontroli autentyczności banknotów euro będących w obiegu zezwala się na transport podrobionych banknotów między właściwymi organami krajowymi, jak również instytucjami i organami Unii Europejskiej.”.

2. W art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje następujące brzmienie:

„Obowiązek przekazywania podrobionych monet”;

b) na końcu ust. 2 dodaje się następujące zdanie:

„W celu ułatwienia kontroli autentyczności monet euro będących w obiegu zezwala się na transport podrobionych monet między właściwymi organami krajowymi, jak również instytucjami i organami Unii Europejskiej.”.

c) ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ETSC) analizuje i klasyfikuje każdy nowy typ podrobionej monety euro. W tym celu ETSC posiada dostęp do danych technicznych i statystycznych odnoszących się do podrobionych monet euro, przechowywanych przez Europejski Bank Centralny. ETSC przekazuje odpowiednie wyniki końcowe swoich analiz właściwym organom krajowym oraz, w ramach swoich kompetencji, Europejskiemu Bankowi Centralnemu. Europejski Bank Centralny przekazuje te wyniki Europolowi zgodnie z porozumieniem, o którym mowa w art. 3 ust. 3.”.

3. W art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a) ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Instytucje kredytowe i wszelkie inne instytucje biorące udział w sortowaniu i publicznym rozprowadzaniu banknotów i monet jako działalności zawodowej, łącznie z przedsiębiorstwami, których działalność polega na wymianie banknotów i monet, takimi jak kantory wymiany walut, zobowiązane są do zapewnienia, że sprawdzono autentyczność otrzymanych przez nie banknotów i monet euro, które zamierzają ponownie wprowadzić do obrotu oraz że wykryto fałszywe pieniądze. Weryfikacja powinna się odbywać zgodnie z procedurami określonymi przez Europejski Bank Centralny i Komisję odpowiednio w stosunku do banknotów i monet euro.

Instytucje, o których mowa w pierwszym akapicie, są zobowiązane do wycofania z obiegu wszystkich otrzymanych banknotów i monet euro, o których wiedzą lub mają wystarczające powody podejrzewać, że są sfałszowane. Niezwłocznie przekazują je właściwym organom krajowym.”.

b) na końcu ust. 3 dodaje się następujący akapit:

„W drodze odstępstwa od pierwszego akapitu ustępu 3 przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne służące stosowaniu pierwszego akapitu ustępu 1 niniejszego artykułu są przyjmowane najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję i Europejski Bank Centralny.”.

Artykuł 2

Zastosowanie

Niniejsze rozporządzenie stosuje się w uczestniczących państwach członkowskich określonych w pierwszym tiret art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98[14].

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie […] dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 6

[2] Dostępne na stronie internetowej www.ecb.int

[3] Dz.U. L 184 z 15.7.2005, str. 60

[4] Dz.U. C 257 z 25.10.2006, str. 16

[5] Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 44

[6] Dz.U. L 19 z 21.1.2005, str. 73

[7] Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 11

[8] Dz.U. C […] z […], str. […]

[9] Dz.U. C […] z […], str. […]

[10] Dz.U. C […] z […], str. […]

[11] Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 6

[12] Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 44

[13] Dz.U. L 19 z 21.1.2005, str. 73

[14] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1