KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW w sprawie nowego podejścia UE do wykrywania i zmniejszania zagrożeń związanych z materiałami CBRJ i materiałami wybuchowymi /* COM/2014/0247 final */





I. Kontekst Unia Europejska, jej państwa członkowskie oraz inni kluczowi partnerzy podjęli liczne działania, aby poprawić zdolność zapobiegania incydentom chemicznym, biologicznym, radiologicznym, jądrowym (CBRJ) i związanym z materiałami wybuchowymi oraz aby chronić obywateli, instytucje i infrastrukturę przed takimi incydentami. Pozostaje jednak jeszcze wiele do zrobienia. Po publikacji w 2012 r. sprawozdań z postępów[1] w realizacji planu działania UE w obszarze CBRJ[2] i planu działań UE na rzecz poprawy bezpieczeństwa materiałów wybuchowych[3] przeprowadzono szeroko zakrojone konsultacje z państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami na temat najlepszych sposobów podjęcia tych kwestii. Aby skoncentrować się na kluczowych priorytetach, które należy uwzględnić na szczeblu unijnym, opracowano nowy program działań w obszarze materiałów chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych oraz materiałów wybuchowych (CBRJ-W). Rada w swoich konkluzjach przyjętych w dniu 11 grudnia 2012 r. podkreśliła „potrzebę określenia obszarów, w których rozwiązania w zakresie bezpieczeństwa są niewystarczające, oraz skupienia się na dalszych wspólnych działaniach na rzecz poprawy bezpieczeństwa produkcji, przechowywania, obsługi i transportu ryzykownych materiałów CBRJ oraz materiałów wybuchowych”. Ponadto Rada zachęciła Komisję do stosowania „unijnego planu działania w obszarze materiałów chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych oraz planu działania w sprawie poprawy bezpieczeństwa materiałów wybuchowych jako podstawy zmienionej polityki”[4]. Niniejszy komunikat jest pierwszym etapem realizacji nowego programu działań w obszarze CBRJ-W. Jego celem jest spowodowanie postępów w dziedzinie wykrywania zagrożeń związanych z materiałami CBRJ-W i wprowadzenie skutecznych środków w celu wykrywania i zmniejszania takich zagrożeń i ryzyka na szczeblu unijnym. II. Informacje ogólne i cele II.1 Zmieniające się okoliczności dotyczące zagrożeń i ryzyka Ochrona obywateli, instytucji, infrastruktury i mienia jest jednym z czterech kluczowych filarów strategii UE w dziedzinie walki z terroryzmem[5]. W unijnym podejściu do zagrożeń związanych z materiałami CBRJ-W należy również uwzględnić strategię bezpieczeństwa wewnętrznego UE[6], której jednym z głównych celów jest wykrywanie i zmniejszanie wspomnianych zagrożeń. Rozwój sytuacji w ostatnim czasie – jak wynika ze sprawozdań INTCEN[7] lub Interpolu – daje powody, aby sądzić, że zagrożenie ze strony materiałów CBRJ i materiałów wybuchowych jest nadal duże i że ulega ono zmianom. Wydarzenia takie jak ataki terrorystyczne w Madrycie, Londynie i Moskwie oraz zamachy bombowe podczas maratonu bostońskiego w ubiegłym roku, jak również niedawne zalecenia dla dżihadystów dotyczące dokonywania ataków w zatłoczonych miejscach[8], pokazują, że zamachowcy działają w sposób bardzo nowatorski i wyrachowany oraz że zagrożenia w trakcie imprez publicznych i zagrożenia bezpieczeństwa w miastach muszą być lepiej wykrywane. Mimo że terroryści zwykle korzystają z dostępnych w handlu lub wytwarzanych domowym sposobem materiałów wybuchowych, substancje CBRJ takie jak sarin, rycyna lub wąglik również stanowią poważne zagrożenie. Już od czasów ataku w tokijskim metrze z użyciem czynnika chemicznego (sarinu) w 1995 r. i ataku z wykorzystaniem czynnika biologicznego (salmonelli) w stanie Oregon w 1984 r.[9] grupy terrorystyczne starały się uzyskać zdolność obsługiwania i wykorzystywania materiałów CBRJ. Również w wyniku niedawnego użycia sarinu w Syrii kwestia ta znalazła się w centrum zainteresowania. Każdego roku dochodzi do setek kradzieży i zaginięć materiałów CBRJ. Niedawne przypadki konfiskaty uranu wysokowzbogaconego (w Gruzji w 2010 r. i w Mołdawii w 2011 r.) pokazują, że nielegalny obrót materiałami radiologicznymi i jądrowymi nadal stanowi poważny problem. poważny problem Ponad 150 takich przypadków jest corocznie odnotowywanych w bazie danych o incydentach i nielegalnym obrocie prowadzonej przez Międzynarodową Agencję Energii Atomowej (MAEA). Liczne przypadki nielegalnego obrotu uwypuklają potrzebę opracowania skutecznych środków zaradczych, które nie polegają jedynie na uniemożliwianiu handlarzom zdobycia tych materiałów, lecz również na skutecznej strategii wykrywania zagrożeń. Źródłem zagrożeń mogą być również wysoko wykwalifikowane osoby, które mają dostęp do danych i materiałów szczególnie chronionych. Należy tu wspomnieć choćby przypadek starszego pracownika naukowego w dziedzinie obrony przeciwbiologicznej, prowadzącego badania z zakresu medycyny dla amerykańskiej armii, który jest domniemanym sprawcą ataków z użyciem wąglika z 2001 r., czy też francuskiego naukowca z CERN[10], skazanego za pomaganie Al-Kaidzie w przygotowywaniu ataków we Francji. W ostatnim czasie nasiliła się unijna debata na temat radykalizacji postaw. Z najnowszych doniesień wynika, że szczególnie niepokojące jest nastawienie osób powracających z Syrii. Niektóre z nich, a także inne osoby o radykalnej postawie, które mają dostęp do obszarów szczególnie chronionych i które pracują w takich obszarach, mogą wykorzystać swoją specjalistyczną, „wewnętrzną” wiedzę do przeprowadzenia ataku na infrastrukturę krytyczną, taką jak zakład uzdatniania wody, lub do odcięcia dopływu energii elektrycznej do kolei. Tego typu zagrożenia pochodzące z wewnątrz organizacji mogą mieć skutki transnarodowe, a zatem wywierać wpływ również na bezpieczeństwo w UE. Niedawnym przykładem ataku na tzw. „łatwy cel” (ang. „soft target”) były ataki bombowe podczas maratonu bostońskiego w 2013 r., przeprowadzone przez młodych zamachowców z użyciem starej metody produkcji bomb. Zarówno to zdarzenie, jak i wcześniejsze ataki w metrze i na kolei uwypuklają potrzebę poprawy wykrywania zagrożeń. Choć działania na szczeblu krajowym nadal spełniają kluczową rolę w walce z terroryzmem, konieczna jest solidna, lepiej opracowana i proporcjonalna do potrzeb unijna strategia przewidywania przyszłych zagrożeń związanych z materiałami CBRJ-W i zapobiegania im, obejmująca rozwiązanie problemu nielegalnych metod produkcji, obsługiwania, ukrywania i przechowywania tych materiałów. Ważne jest zatem przyjęcie aktywnego podejścia i wprowadzenie skutecznych i proporcjonalnych do potrzeb środków ochronnych, w tym tych dotyczących zapobiegania zagrożeniom, gotowości i reagowania na szczeblu unijnym, przy jednoczesnym poszanowaniu praw podstawowych. II.2 Dotychczasowe osiągnięcia i obecne działania na szczeblu unijnym Unia Europejska i jej państwa członkowskie zrobiły już wiele w celu realizacji priorytetów w obszarze CBRJ-W. Jako przykłady tych działań podać można stworzenie narzędzi o charakterze bazy danych, takich jak europejski system informacji o bombach (EBDS) i system wczesnego ostrzegania (EWS), a także prace europejskiej sieci niszczenia amunicji wybuchowej (EEODN). Innym przykładem jest nowe rozporządzenie (nr 98/2013) w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych, którego celem jest ograniczenie dostępu ogółu obywatelu do prekursorów niebezpiecznych. Oprócz badań naukowych, szkoleń i upowszechniania wiedzy przeprowadzono praktyczne działania w celu określenia i udostępnienia najlepszych praktyk, przetestowania i zbadania nowych urządzeń, opracowania wytycznych dla praktyków itd. Postępy odnotowano we wszystkich obszarach, ale z niedawnej oceny obu planów działania w obszarze CBRJ-W wynika, że należy prowadzić dalsze działania, ustalić priorytety i bardziej skupić się na kluczowych obszarach oferujących unijną wartość dodaną. II.3 Potrzeba stawienia czoła zagrożeniom związanym z materiałami CBRJ-W na szczeblu unijnym Dochodzenia w wyniku ataków wielokrotnie wykazały, że materiały wybuchowe i ich prekursory zakupiono w jednym państwie członkowskim, po czym przetransportowano je do innego państwa członkowskiego, gdzie doszło do ataków. Miesięczne sprawozdania Interpolu dotyczące materiałów CBRJ-W również informują o licznych próbach zakupu, przemytu lub wykorzystania takich materiałów. Ataki z wykorzystaniem substancji CBRJ, takie jak otrucie Aleksandra Litwinienki substancją radiologiczną, wykazały, że stwarzające zagrożenie substancje CBRJ zostały wprowadzone do Unii Europejskiej i z niej wywiezione, przy czym fakt ten nie został wykryty. Poważne incydenty radiologiczne lub jądrowe czy też celowe rozprzestrzenianie czynników biologicznych (np. wirusa SARS, H1N1 lub pryszczycy) mogłyby mieć poważne skutki dla obywateli i gospodarki w całej Europie. W przeprowadzonej w 2012 r. analizie unijnych luk w wykrywaniu materiałów wybuchowych, stanowiącej część planu działań dotyczącego tych materiałów, wskazano na utrzymujące się mimo postępu technologicznego liczne niedociągnięcia w wykrywaniu zagrożeń związanych z materiałami wybuchowymi i wyrażono pilną potrzebę zwiększenia unijnej zdolności wykrywania zagrożeń. W analizie tej, którą oparto na przeglądzie służących ochronie bezpieczeństwa środków, urządzeń i procesów wykorzystujących najnowsze technologie, wezwano do dalszego przeglądu i podkreślono potrzebę wzmocnienia środków w różnych dziedzinach bezpieczeństwa publicznego. Na podstawie tej analizy Komisja rozpoczęła również – w 2013 r. – analizę unijnych luk w wykrywaniu czynników zagrożenia związanych z materiałami CBRJ. Zagrożenia i ryzyko związane z materiałami CBRJ-W są wspólne dla wszystkich państw członkowskich UE. UE jest zatem dobrze usytuowana, aby odegrać centralną rolę przez pomaganie w wykrywaniu i zmniejszaniu takich zagrożeń oraz przez sprawienie, aby i) za priorytetowe uznano obszary najpoważniejszych zagrożeń, ii) problemy te były rozwiązywane wspólnie, iii) działania nie były powielane oraz aby iv) zmaksymalizowano korzyści skali i synergię. UE może wnieść wartość dodaną przez opracowanie praktycznych i skutecznych narzędzi dla praktyków, takich jak warsztaty, wytyczne, szkolenia i działania na rzecz upowszechniania wiedzy oraz wspieranie badań naukowych i testów. Jednym z przykładów jest wsparcie dla współpracy – w ramach sieci ATLAS – specjalnych służb interwencyjnych unijnych sił policyjnych, które szkolą się i działają wspólnie. III. Nowe podejście do wykrywania i zmniejszania zagrożeń związanych z materiałami CBRJ-W Komunikat ten ma na celu wprowadzenie lepszej oceny ryzyka, opracowanie środków zapobiegawczych, wymianę wiedzy i najlepszych praktyk, testowanie i zatwierdzanie nowych środków ochronnych, których ostatecznym celem jest przyjęcie nowych norm bezpieczeństwa. Aby strategia zmniejszania ryzyka była skuteczna, należy w niej uwzględnić następujące kwestie: - skuteczność i wydajność istniejących urządzeń i procesów; - nowe substancje powodujące zagrożenia; - nowe sposoby przeprowadzania ataków; - nowe metody ukrywania materiałów w celu obejścia kontroli bezpieczeństwa; - nowe cele ataków („łatwe cele”, infrastruktura krytyczna, miejsca publiczne, miejsca niezwiązane z lotnictwem). Nowe podejście będzie wprowadzane w życie stopniowo, z uwzględnieniem każdego rodzaju zagrożenia i otoczenia, w celu: - poprawy wykrywania zagrożeń; - poprawy wykorzystywania wyników badań naukowych, testów i walidacji; - wspierania upowszechniania wiedzy, sesji szkoleniowych i ćwiczeń; - wspierania inicjatyw państwa wiodącego i współpracy z przemysłem i innymi stronami zainteresowanymi kwestią bezpieczeństwa; - uwzględniania, w stosownych przypadkach, wymiaru zewnętrznego. W trakcie całego procesu ważny jest udział wszystkich zainteresowanych stron, takich jak przedstawiciele środowisk akademickich, sektora prywatnego lub organów odpowiedzialnych za ochronę ludności, w prowadzeniu działań i udzielaniu odpowiedniego wsparcia finansowego, tak aby działania i polityka w tej dziedzinie były właściwie realizowane. W ramach każdego z pięciu wyżej wymienionych aspektów wskazane zostaną działania, do których praca UE wniesie wartość dodaną. III.1 Lepsze wykrywanie W przeszłości strategie zapobiegania zagrożeniom były zazwyczaj oparte na danych historycznych dotyczących ataków. Środki ochrony często były wprowadzane po nastąpieniu ataków lub wykryciu spisków; brak było też wystarczająco aktywnego podejścia do opracowywania skutecznej strategii wykrywania zagrożeń i zmniejszania ryzyka. Strategia wykrywania zagrożeń jest skuteczna tylko wtedy, gdy podczas jej opracowywania i przeglądu uwzględniane są stwarzające zagrożenie substancje i otoczenie (miejsca związane z lotnictwem, publiczne obiekty sportowe itd.). Podejście stosowane w przeszłości, zgodnie z którym próbowano dostosować związaną z bezpieczeństwem technologię lub proces do konkretnych zagrożeń, jest nieskuteczne. W każdej operacji służącej ochronie bezpieczeństwa należy zastosować specyficzne podejście oparte na ryzyku, w tym szereg różnych działań, których celem jest skuteczne wykrywanie zagrożeń. Każde otoczenie, które ma zostać objęte ochroną, musi zostać poddane dogłębnej analizie, a rozważane środki muszą uwzględniać nie tylko dane historyczne, ale również sposoby zmniejszania nowych zagrożeń. Wszelka unijna strategia wykrywania zagrożeń powinna opierać się na zidentyfikowanych lukach, takich jak te wskazane w dokonanej w 2012 r. analizie unijnych luk w wykrywaniu materiałów wybuchowych. W przeprowadzonej niedawno ocenie zauważono również, że mimo znacznych postępów poczynionych w ostatnich latach wiele jeszcze należy zrobić, aby skutecznie zaradzić niedociągnięciom w dziedzinie technologii wykrywania zagrożeń w różnych dziedzinach bezpieczeństwa publicznego, w tym w zakresie bezpieczeństwa w środkach transportu. Podejmując działania, należy zatem zająć się wskazanymi niedociągnięciami i opracować realistyczne rozwiązania w przypadku zagrożeń, które można zmniejszyć. Osoby posiadające specjalistyczną, „wewnętrzną” wiedzę mogą stanowić szczególne wyzwanie w zakresie zagrożeń związanych z materiałami CBRJ-W; konieczne są zatem dodatkowe środki przeciwko zagrożeniom pochodzącym od takich osób. Przykładowo, w planie działania w obszarze CBRJ postuluje się, aby Komisja i państwa członkowskie zastanowiły się, jak poprawić weryfikację pracowników pod kątem bezpieczeństwa. Właściwa weryfikacja pracowników biorących udział w całym cyklu życia materiałów wybuchowych oraz materiałów CBRJ ma kluczowe znaczenie dla podjęcia kwestii zagrożeń wewnątrz organizacji. W tej kwestii dokonano analizy, w wyniku której zalecono podjęcie kroków w celu ujednolicenia procedur weryfikacji w przemyśle CBRJ-W, poczynając od przejęcia najlepszych praktyk w zakresie kontroli pochodzenia pracowników i weryfikacji pod kątem bezpieczeństwa. Ponieważ procedury kontroli bezpieczeństwa należą do kompetencji państw członkowskich, Komisja będzie ściśle współpracować z nimi w celu podjęcia tych kwestii. Komisja współpracowała z użytkownikami końcowymi, takimi jak podmioty prywatne i organy ścigania, aby poprawić znajomość możliwości technologii. Współpraca ta odbywała się w formie działań opartych na warsztatach, podczas których urzędnicy organów ścigania i inni urzędnicy otrzymali niejawne informacje o ograniczeniach związanych z bezpieczeństwem technologii i procesów. Trzeba jednak zrobić więcej, aby zaangażować użytkowników końcowych i praktyków w przyszły proces opracowywania sposobów wykrywania zagrożeń. Doświadczenia z igrzysk olimpijskich w Londynie i mistrzostw Europy w piłce nożnej w Polsce w 2012 r. uwypukliły następujące przesłanie organów ścigania: jedno narzędzie wykrywania zagrożeń nie zawsze wystarcza – połączenie narzędzi, takie jak kombinacja analizy zachowania z wykorzystaniem psów do wykrywania materiałów wybuchowych, może poprawić wydajność systemu. To od zadania służącego wykryciu zagrożeń zależy, jakiego narzędzia należy użyć, a nie odwrotnie. Komisja prowadzi, wraz z praktykami, różnorodne praktyczne testy w obszarach, których nie można odtworzyć w środowisku laboratoryjnym. Ich celem jest ocena i przetestowanie technologii, produktów i procesów z uwzględnieniem różnych celów w zakresie wykrywania zagrożeń, tak aby wykrywanie to było bardziej skuteczne. Przykładem takich działań było testowanie urządzeń do wykrywania materiałów CBRJ-W we współpracy z polskimi władzami podczas mistrzostw Europy w piłce nożnej w 2012 r. Na podstawie tych doświadczeń Komisja współpracowała z policją belgijską w celu przetestowania urządzeń do wykrywania materiałów CBRJ-W podczas szczytu UE-Afryka na początku kwietnia 2014 r. Testy obejmowały działania w miejscu szczytu oraz w belgijskim metrze, pociągach dużej prędkości i otoczeniu portu lotniczego. Komisja: - będzie nadal wspierać krótkoterminowe testy dla praktyków w celu poprawy wykrywania zagrożeń w trakcie przyszłych masowych imprez sportowych, kulturalnych i innych, takich jak mistrzostwa Europy w piłce nożnej w 2016 r. Ostatecznym celem tego działania będzie opracowanie unijnego podejścia do bezpieczeństwa podczas imprez publicznych; - dokona przeglądu analizy luk w wykrywaniu materiałów wybuchowych i będzie korzystać z jej wniosków; - przeprowadzi analizę luk w wykrywaniu materiałów CBRJ; - przygotuje dokumentację analityczną i przeprowadzi przegląd zagrożeń związanych z materiałami CBRJ i materiałami wybuchowymi w różnych dziedzinach bezpieczeństwa publicznego, w tym w zakresie bezpieczeństwa w środkach transportu, w celu wspierania polityki; - zorganizuje i wesprze kolejne działania w celu podjęcia kwestii zagrożeń wewnętrznych, takie jak warsztaty i działania upowszechniające wiedzę, i opracuje wytyczne w tym zakresie; - uwzględni zagrożenia związane z materiałami CBRJ w „międzysektorowym przeglądzie naturalnych i powodowanych przez człowieka zagrożeń dla Unii”, który Komisja musi opracować i zaktualizować; - w oparciu o istniejące sieci unijne Komisja zbada wraz z państwami członkowskimi możliwość utworzenia grupy ds. współpracy cywilno-wojskowej w dziedzinach a) technologii wykrywania zagrożeń oraz b) metod ochrony przed improwizowanymi urządzeniami wybuchowymi, przenośnymi przeciwlotniczymi zestawami rakietowymi (MANPADS) oraz innymi istotnymi zagrożeniami, takimi jak zagrożenia związane z materiałami CBRJ-W.[11] III. 2 Wykorzystywanie lepszej jakości badań naukowych, testowania i walidacji Państwa członkowskie, przedstawiciele środowiska akademickiego, przemysł i inne zainteresowane strony powinny współpracować w celu zidentyfikowania i określenia potrzeb, które powinny być zaspokajane przez badania naukowe w obszarze CBRJ-W. Komisja sfinansowała wiele działań badawczych w ramach siódmego programu ramowego (7PR). Ich wyniki powinny zostać lepiej upowszechnione i wykorzystane przy produkcji użytecznych produktów komercyjnych. Nowy program „Horyzont 2020” w zakresie badań naukowych powinien lepiej odpowiadać na potrzeby polityki i użytkowników końcowych. Komisja odegra kluczową rolę w tym względzie. 1. Dotychczas na 60 projektów związanych z materiałami CBRJ przeznaczono w ramach FP7 około 200 mln EUR. Ponadto ponad 67 mln EUR przydzielono ponad 15 projektom dotyczącym materiałów wybuchowych, np. projektowi PREVAIL (prekursory materiałów wybuchowych: dodatki działające jako ich inhibitory, z włączeniem cieczy)[12] oraz projektowi pokazowemu na dużą skalę o nazwie EDEN[13] o dużym znaczeniu dla polityki i praktycznej pracy w obszarze CBRJ-W.) 2. Wspólne Centrum Badawcze (JRC) Komisji również udziela wsparcia naukowego w zakresie potrzeb polityki w obszarze CBRJ-W. Centrum ma wieloletnie doświadczenie w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, środków ochronnych w tym zakresie i ochrony fizycznej obiektów jądrowych; uczestniczyło ono w wielu projektach badawczych i współpracowało z kluczowymi partnerami. Przykładowo, we współpracy z partnerami ze Stanów Zjednoczonych Komisja wdrożyła projekt ITRAP+10 (program oceniający wykrywanie nielegalnego obrotu substancjami radioaktywnymi), który ma na celu badanie i ocenę wyników pracy różnych urządzeń do wykrywania promieniowania. Wyniki projektu mogłyby pomóc organom państw członkowskich w identyfikacji urządzeń do wykrywania, które najlepiej odpowiadają ich potrzebom. Producenci również otrzymali zalecenia dotyczące sposobów poprawy wyników pracy urządzeń, ich wiarygodności i łatwości obsługi. Prace te nadal będą wspierane przez Komisję. JRC realizuje również projekt mający na celu udoskonalenie bazy danych o incydentach i nielegalnym obrocie prowadzonej przez Międzynarodową Agencję Energii Atomowej. Wraz z państwami członkowskimi JRC przygotowało zbiór najlepszych praktyk dotyczących sposobów poprawy kultury sprawozdawczej właściwej dla tej bazy danych, a zatem również jakości danych dostępnych dla MAEA. JRC opracowuje również bezpieczny protokół, aby umożliwić przesyłanie danych do bazy online. 3. Komisja doprowadziła również do nawiązania współpracy między różnymi sieciami organów ścigania. Jej celem jest umożliwienie tym sieciom łatwiejszego określania ich potrzeb w zakresie nowych technologii oraz ustalenie, czy Europejska Sieć Służb Technologii Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ENLETS) mogłaby zostać wykorzystana jako pośrednik dla sieci organów ścigania w celu informowania przez nie naukowców i przedstawicieli przemysłu o wspomnianych potrzebach. 4. Aby uzupełnić działania badawcze w ramach 7PR oraz wesprzeć certyfikację i normalizację w różnych dziedzinach, Komisja prowadzi próby i testy nowych urządzeń. Rozpoczynane są próby z wykorzystaniem najnowszych technologii, aby ustalić najlepszy sposób ich dostosowania do potrzeb każdego sektora. Doświadczenia portów lotniczych powinny służyć jako przykłady dobrych praktyk, które mogłyby być stosowane przez inne sektory. Wspomniane próby koncentrują się na szczegółowym określeniu sposobu, w jaki praktycy powinni używać różnych urządzeń i procesów w różnych otoczeniach (w kontekście transportu, bezpieczeństwa publicznego, imprez sportowych itd.). Z wyników tych prób korzystać będą mogli również praktycy i państwa członkowskie w celu dalszego dostosowania narzędzi do wykrywania zagrożeń w poszczególnych państwach. 5. Komisja prowadzi również szereg działań w tej dziedzinie, aby zapewnić zharmonizowany rozwój norm i procedur badań. Należy opracować i stosować w całej UE odpowiednie normy wykrywania oparte na zagrożeniach i ryzyku, tak aby wszyscy Europejczycy objęci byli ochroną na takim samym poziomie. Takie normy pomogłyby także dostawcom technologii w lepszym zrozumieniu szczególnych wymogów organów ścigania. Dobrze opracowane są normy w zakresie wykrywania stosowane w celu reagowania na znane zagrożenia. Technologie, praktyki i doświadczenia wojskowe powinny jednak w stosownych przypadkach zostać również uwzględnione i dostosowane do potrzeb cywilnych. Organy ścigania powinny współpracować z wojskiem w celu wymiany doświadczeń i znalezienia najlepszych rozwiązań wspólnych problemów. Komisja: - będzie nadal zapewniać, aby w badaniach naukowych uwzględniano potrzeby polityki bezpieczeństwa, oraz wesprze opracowywanie programu badań, aby priorytety badań odzwierciedlały potrzeby organów ścigania i innych użytkowników końcowych, a także potrzeby polityki; - będzie nadal wspierać badania naukowe, testowanie i działania w zakresie walidacji w obszarze CBRJ-W oraz działania na rzecz opracowania odpowiednich norm wykrywania dostosowanych do każdego rodzaju otoczenia, w tym projekty takie jak ERNCIP (europejska sieć referencyjna dla potrzeb ochrony infrastruktury krytycznej); - będzie nadal wspierać etap 2 projektu ITRAP – projekt uzupełniający, w ramach którego po raz pierwszy oceniona zostanie wykonalność wykrywania zagrożeń radiologicznych i jądrowych oraz materiałów wybuchowych przez to samo urządzenie. Komisja pomaga również laboratoriom w państwach członkowskich w uzyskaniu akredytacji w zakresie wykrywania zagrożeń radiologicznych lub jądrowych, w ocenie nowych urządzeń do wykrywania takich zagrożeń i umożliwiających określenie norm w zakresie wykrywania zagrożeń, w ścisłej współpracy z różnymi organizacjami normalizacyjnymi i zgodnie z normami europejskimi lub międzynarodowymi. III.3. Szkolenia, upowszechnianie wiedzy i budowanie potencjału Skuteczne szkolenia i upowszechnianie wiedzy wśród organów ochrony bezpieczeństwa ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego wdrożenia środków bezpieczeństwa. W związku z tym Komisja musi zapewnić więcej środków finansowych dla inicjatyw dotyczących szkolenia oraz podnieść ich poziom – dzięki tym inicjatywom organy ścigania i sektor prywatny uzyskują odpowiednie wsparcie szkoleniowe. Oto kilka przykładów działań: - wspieranie europejskiej sieci niszczenia amunicji wybuchowej (EEODN), która stanowi forum operacyjne dla ekspertów ds. materiałów wybuchowych, na którym mogą oni dzielić się najlepszymi praktykami i szkolić w dziedzinie materiałów wybuchowych i zagrożeń związanych z materiałami CBRJ; - poprawa infrastruktury szkoleniowej dla praktyków z organów ścigania, tak aby pomóc państwom członkowskim w stawieniu czoła zagrożeniom związanym z materiałami CBRJ-W, np. za pośrednictwem różnych unijnych sieci organów ścigania (Atlas, Airpol, Aquapol, Railpol itd.); - aby pomóc w opracowaniu wspólnego podejścia do reagowania na przyszłe ataki na „łatwe cele”, jak w przypadku ataku w porcie lotniczym w Burgas, Komisja, wraz z państwami członkowskimi, opracowuje wytyczne dotyczące postępowania w przypadku ataku na „łatwy cel” w porcie lotniczym; - poprawa współpracy cywilno-wojskowej, takiej jak wspólne szkolenie Europejskiej Agencji Obrony i Komisji (wiosną 2014 r.) na temat wytycznych dotyczących podatności na zagrożenia i metodyki oceny zagrożeń w zakresie przenośnych przeciwlotniczych zestawów rakietowych (MANPAD), które odbędzie się w ramach sieci Airpol; - grupa ekspertów unijnych organów celnych ds. technologii wykrywania zagrożeń, która służy wymianie informacji i najlepszych praktyk w celu poprawy zdolności wykrywania zagrożeń związanych z materiałami CBRJ-W i poprawy norm wydajności istniejących i nowych urządzeń wykrywających; - możliwości szkoleniowe w Europejskim Ośrodku Szkoleń w zakresie Bezpieczeństwa Jądrowego (EUSECTRA) w zakresie wykrywania materiałów jądrowych, reagowania na zagrożenia jądrowe i technik kryminalistycznych w obszarze jądrowym. Szkolenia te będą uzupełniać szkolenia krajowe i będą prowadzone we współpracy z partnerami z państw członkowskich i organizacji międzynarodowych. Programy szkoleniowe będą zawierać kwestie multidyscyplinarne, w tym egzekwowanie prawa, ochronę przed promieniowaniem oraz analizę materiałów. Wysiłki na rzecz upowszechniania wiedzy i budowania potencjału również powinny zostać wzmożone. Powinny one obejmować dodatkowe działania na rzecz wymiany najlepszych praktyk i opracowania wytycznych. Do przykładów takich działań należą: 1) ATLAS – sieć specjalnych służb interwencyjnych sił policyjnych – doskonały przykład budowania przez UE potencjału i zaufania wśród jednostek, które przechodzą do działania, gdy zawiodły inne środki. Wspieranie takich sieci pomaga UE w dążeniu do osiągnięcia gotowości na sytuacje kryzysowe, tworzeniu synergii i unikaniu powielania działań państw członkowskich służących ochronie obywateli UE; 2) grupa robocza ds. psów do wykrywania materiałów wybuchowych – forum dla praktyków, które z powodzeniem wspiera wymianę najlepszych praktyk w zakresie szkolenia, wykorzystywania i certyfikacji, również za pomocą wytycznych i podręczników. Grupa ta składa się z ekspertów Komisji i państw członkowskich, jak również obserwatorów z Kanady i USA; 3) materiały wybuchowe domowej roboty, a także względna łatwość, z jaką można uzyskać materiały do produkcji bomb, uwypuklają potrzebę dodatkowych działań w tej dziedzinie oraz sprawnego wdrożenia przepisów rozporządzenia nr 98/2013 w sprawie ograniczenia nielegalnego dostępu do prekursorów materiałów wybuchowych, które mogą być wykorzystywane do wytwarzania bomb; 4) należy również wziąć pod uwagę czynnik ludzki. Oprócz selekcji i podstawowego szkolenia należy zoptymalizować i precyzyjnie dostosować procedury, takie jak usuwanie przyczyny alarmu, aby zagwarantować, że urządzenia są obsługiwane przez wykwalifikowanych operatorów – dobrze przeszkolonych i zmotywowanych do poprawy wyników swojej pracy przy jednoczesnym pełnym wykorzystaniu dostępnych technologii; 5) przyjęte ostatnio przepisy w sprawie unijnego mechanizmu ochrony ludności[14] otwierają drogę do utworzenia europejskiej zdolności reagowania kryzysowego w formie dobrowolnej puli wcześniej zadeklarowanych zdolności reagowania. Obejmuje to konkretne możliwości postępowania w przypadku incydentów CBRJ (np. wykrywanie materiałów CBRJ, moduły służące pobieraniu próbek i zespoły zajmujące się poszukiwaniem ofiar w miastach po incydentach CBRJ). Komisja: - będzie kontynuować opracowywanie narzędzi szkoleniowych i zachęcać do wymiany najlepszych praktyk; przygotuje również wytyczne, aby wspierać praktyków za pomocą najbardziej aktualnego szkolenia, mającego na celu zwłaszcza pomoc organom ścigania w ulepszeniu ich technik wykrywania, np. w ramach działań EEODN; - będzie nadal upowszechniać wiedzę o ograniczeniach sprzętu do wykrywania materiałów wybuchowych; - opublikuje w połowie 2014 r. wytyczne dotyczące ochrony „łatwych celów” w unijnych portach lotniczych, które to wytyczne dostępne będą dla każdego funkcjonariusza policji pracującego w unijnym porcie lotniczym i będącego członkiem sieci sił policyjnych w portach lotniczych (Airpol); - opracuje modelowe programy kontroli jakości w celu badania skuteczności psów do wykrywania materiałów wybuchowych (np. w Belgii, na Węgrzech i we Włoszech); - zapewni członkom Airpolu szkolenia na temat oceny zagrożeń związanych z MANPAD w portach lotniczych; - wesprze państwa członkowskie przy opracowywaniu protokołów certyfikacji psów do wykrywania materiałów wybuchowych; - ulepszy swoje wytyczne dotyczące wykonania rozporządzenia nr 98/2013 w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych; - zajmie się kwestią czynnika ludzkiego przez wspieranie programu mającego na celu dobre wyszkolenie i motywowanie osób obsługujących sprzęt wykrywający oraz poprawi komunikację między przemysłem, dostawcami usług ochrony i państwami członkowskimi za pomocą warsztatów i narzędzi, a także poprawi poziom bezpieczeństwa; - dopilnuje, aby zagrożenia związane z materiałami CBRJ zostały odpowiednio uwzględnione przy tworzeniu europejskiej zdolności reagowania kryzysowego; - zbada możliwość stworzenia ściślejszych powiązań ze szkoleniem i ćwiczeniami zapewnianymi w ramach unijnego mechanizmu ochrony ludności; - rozszerzy również zakres szkolenia związanego z ochroną fizyczną obiektów jądrowych prowadzonego w Europejskim Ośrodku Szkoleń w zakresie Bezpieczeństwa Jądrowego(EUSECTRA). III. 4. Promowanie większej liczby inicjatyw państwa wiodącego i współpraca z przemysłem Celem inicjatyw państwa wiodącego, które Komisja zapoczątkowała w 2012 r., jest skłonienie państw członkowskich do bardziej aktywnego wdrażania planów działania w obszarze CBRJ i materiałów wybuchowych. Komisja wezwała państwa członkowskie do zgłoszenia się jako państwa wiodące w zakresie działań, które państwa te uważają za priorytetowe i które mogłyby koordynować na szczeblu unijnym. Do tej pory pięć uruchomiono lub przygotowano do uruchomienia pięć inicjatyw[15]. Inicjatywy państwa wiodącego należy postrzegać jako sposób przyspieszenia początkowej fazy dużego projektu. Obejmują one szeroki zakres tematów. W wyniku pierwszej z nich powstał finansowany przez Komisję projekt dotyczący bezpieczeństwa sprzedaży chemikaliów wysokiego ryzyka. Pozostałe inicjatywy dotyczą kwestii takich jak zasady bezpieczeństwa w zakładach obsługujących i przechowujących biologiczne czynniki i toksyny wysokiego ryzyka czy też lepsze upowszechnianie wyników badań naukowych. Komisja zintensyfikuje dialog z sektorem prywatnym – z pracownikami zakładów obsługujących materiały CBRJ-W, producentami sprzętu i dostawcami usług ochrony – aby lepiej zrozumieć ich potrzeby i obawy. Będzie to miało na celu rozpoczęcie efektywnego dialogu publiczno-prywatnego na temat zagrożeń i ryzyka związanych z materiałami CBRJ-W, analogicznie do działań podjętych w dziedzinie prekursorów materiałów wybuchowych wraz z ustanowieniem Stałego Komitetu ds. Prekursorów. Komitet ten skupia organy państw członkowskich i stowarzyszenia branżowe. Komisja: - podejmie aktywną współpracę z zainteresowanymi stronami i zorganizuje spotkania z przedstawicielami państw członkowskich ds. materiałów CBRJ-W, aby opracować lepsze środki zapobiegawcze i działania związane z gotowością oraz reagowaniem na zagrożenia; - utworzy platformę wymiany informacji między Komisją, państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami, i będzie regularnie organizować warsztaty na temat potrzeb użytkowników końcowych w zakresie badań naukowych; - będzie nadal wspierać państwa członkowskie w zgłaszaniu inicjatyw państwa wiodącego w ramach jednego lub większej liczby działań ujętych w planie działania w obszarze CBRJ i materiałów wybuchowych. Komisja będzie w szczególności wspierać inicjatywy uwzględniające kwestie wykrywania zagrożeń. III. 5. Wymiar zewnętrzny Zagrożenia związane z materiałami CBRJ-W nie znają granic, jak można się było przekonać podczas epidemii wirusów SARS i ptasiej grypy. Chociaż były one wynikiem niezamierzonego rozprzestrzenienia wirusa, ich konsekwencje miały skutki na skalę światową. Materiały wybuchowe dostępne w handlu i te wykonane domowym sposobem, takie jak bomby umieszczone w samolotach towarowych z Jemenu w 2010 r., są jeszcze innym przykładem zagrożeń zewnętrznych, które nie dotyczą wyłącznie państw UE. Z tego powodu, aby zapewnić UE odpowiednią ochronę, trzeba nawiązywać kontakty z państwami trzecimi i wspierać ich działania na rzecz gotowości na zagrożenia oraz środki służące ich wykrywaniu. W związku z tym Komisja proponuje skonsolidować realizację inicjatywy dotyczącej unijnych centrów doskonałości w dziedzinie zmniejszania ryzyka związanego z materiałami CBRJ[16], która skupia obecnie ponad 44 państwa w 8 regionach świata. W ramach tej unijnej inicjatywy państwom partnerskim zapewnia się wsparcie i wiedzę ekspercką (dotyczące np. oceny krajowych potrzeb w obszarze CBRJ; opracowywania krajowych planów działania i regionalnych projektów w obszarze CBRJ) na podstawie podejścia dobrowolnego i opartego na inicjatywie oddolnej. Ważna jest również dalsza współpraca z kluczowymi partnerami międzynarodowymi. Przykładem takich działań jest forum unijnych i amerykańskich ekspertów ds. materiałów wybuchowych, którego piąte posiedzenie z udziałem obu stron odbyło się w listopadzie 2013 r. Trzy grupy robocze forum – ds. wykrywania zagrożeń, wymiany informacji i szkolenia – poczyniły znaczne postępy w swoich obszarach działalności. Forum to umożliwia ekspertom unijnym częsty udział w szkoleniowych programach wymiany i wymianę informacji o różnych urządzeniach do produkcji bomb oraz o czynnikach CBRJ za pomocą istniejących mechanizmów takich jak listy gończe Interpolu, Europol i amerykański system TRIPwire. Innym przykładem takiej współpracy jest zainteresowanie władz państw trzecich pracami grupy roboczej ds. psów do wykrywania materiałów wybuchowych oraz unijnymi praktykami i normami w tej dziedzinie oraz możliwościami wdrożenia tych praktyk i norm w Kanadzie. Komisja aktywnie uczestniczy również w międzynarodowych grupach ekspertów, takich jak międzynarodowa techniczna grupa robocza ds. technik kryminalistycznych w obszarze jądrowym lub światowa inicjatywa na rzecz zwalczania nielegalnego obrotu, które stanowią źródło zasobów służących do opracowywania dobrych praktyk i wytycznych. Komisja: - będzie pracować na rzecz rezultatów w ramach forum unijnych i amerykańskich ekspertów ds. materiałów wybuchowych, w tym przez wymianę doświadczeń z wdrażania odnośnych przepisów dotyczących prekursorów chemicznych i innych środków kontroli; - będzie poszukiwać nowych sposobów wymiany informacji oraz najlepszych praktyk w zakresie informowania obywateli i sektora prywatnego o wskaźnikach incydentów dotyczących improwizowanych urządzeń wybuchowych i o środkach ochronnych w tej dziedzinie; - zorganizuje projekty pilotażowe w zakresie udzielania pomocy technicznej i prowadzenia szkoleń w państwach trzecich, dotyczące np. analizy podatności na zagrożenia, aby pomóc tym państwom w budowaniu ich potencjału. Pierwsze szkolenie mogłoby opierać się na wytycznych dotyczących ochrony „łatwych celów” w unijnych portach lotniczych; - opracuje, wraz ze Stanami Zjednoczonymi, programy dotyczące psów do wykrywania materiałów wybuchowych z wykorzystaniem zasobów grupy roboczej działającej w tej dziedzinie; - będzie wspierać wymianę z zainteresowanymi państwami trzecimi najlepszych praktyk unijnych oraz informacji w zakresie programów dotyczących psów do wykrywania materiałów wybuchowych (z Kanadą, Stanami Zjednoczonymi i innymi państwami); - będzie współpracować z państwami członkowskimi na rzecz wspierania pracy międzynarodowych grup ekspertów w obszarze bezpieczeństwa jądrowego. Komisja zbada również sposoby zapewnienia wsparcia finansowego dla proponowanych działań. W ramach obecnego komisyjnego programu finansowania „Zapobieganie i walka z przestępczością” na lata 2007–2013 na ponad 30 projektów w obszarze CBRJ i ponad 20 projektów dotyczących materiałów wybuchowych przeznaczono już kwotę przewyższającą 20 mln EUR. Projekty te obejmują szeroki zakres działań, począwszy od sesji szkoleniowych i działań takich jak EEODN, poprzez opracowywanie nowych metod badań przesiewowych w celu wykrycia zagrożeń, po narzędzia informatyczne do wymiany informacji, takie jak europejski system informacji o bombach (EBDS). Następny program finansowania – Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Policja (na lata 2014–20) – jest w trakcie przygotowania. W trakcie dialogów politycznych z każdym państwem członkowskim Komisja podkreślała potrzebę zwiększenia zdolności reagowania na zagrożenia związane z materiałami CBRJ-W, konieczność wykorzystania istniejących systemów i baz danych (takich jak SCEPYLT[17], system wczesnego ostrzegania i działający w ramach Europolu EBDS) do wymiany informacji oraz znaczenie kampanii upowszechniania wiedzy o nowym rozporządzeniu w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych. Komisja bardziej skoncentruje się na wykorzystywaniu zasobów dostępnych w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz będzie lepiej korzystać ze środków finansowych dostępnych w ramach nowego programu „Horyzont 2020” w zakresie badań naukowych, tak aby finansowane przez UE działania bardziej odpowiadały potrzebom użytkowników i były w większym stopniu zgodne z polityką w obszarze CBRJ-W na szczeblu unijnym. IV. WNIOSKI W świetle innowacyjności i wyrachowania terrorystów chcących wyrządzić szkody z wykorzystaniem materiałów CBRJ-W UE musi przyjąć bardziej aktywne podejście do wykrywania tych materiałów. To nowe, stopniowe podejście obejmuje rozpatrywanie każdego zagrożenia i otoczenia osobno przez lepsze wykorzystanie badań naukowych i walidacji, wspieranie upowszechniania wiedzy, szkoleń i ćwiczeń z udziałem wszystkich zainteresowanych stron. Przyjmując takie podejście, Komisja uważa, iż może odegrać aktywną rolę na szczeblu unijnym polegającą na wspieraniu państw członkowskich i innych ważnych podmiotów, aby Europa była bezpieczniejsza. Obecnie rozpoczynają się pracę nad realizacją proponowanych w niniejszym komunikacie inicjatyw, co stanowi pierwszy element nowego planu działania w obszarze CBRJ-W. W pierwszym roku uwagę poświęci się zaspokojeniu najpilniejszych potrzeb w zakresie wykrywania i zmniejszania zagrożeń związanych z materiałami CBRJ-W. Jednocześnie kontynuowana będzie współpraca z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami we wszystkich pozostałych kluczowych dziedzinach wymienionych w planie działania. Jej celem jest zaproponowanie działań w innych dziedzinach, aby również w nich skutecznie zapobiegać zagrożeniom i ryzyku związanym z materiałami CBRJ-W i reagować na nie na szczeblu unijnym. [1] Sprawozdanie z postępów w realizacji planu działania UE w obszarze CBRJ, maj 2012 r. (wersja ogólnodostępna): http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/what-we-do/policies/crisis-and-terrorism/securing-dangerous-material/docs/eu_cbrn_action_plan_progress_report_en.pdf Sprawozdanie z postępów w realizacji planu działań UE na rzecz poprawy bezpieczeństwa materiałów wybuchowych (wersja ogólnodostępna): http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/what-we-do/policies/crisis-and-terrorism/explosives/docs/progress_report_on_explosives_security_2012_en.pdf [2] Dokument Rady 15505/1/09 REV 1. [3] Dokument Rady 8109/08. [4] Dokument Rady 16980/12. [5] Dokument Rady 14469/4/05 REV 4. [6] COM(2010) 673 final. [7] Centrum Analiz Wywiadowczych UE. [8] W wydaniu nr 12 (z wiosny 2014 r.) internetowego czasopisma Al-Kaidy na Półwyspie Arabskim o nazwie „Inspire” zaleca się dżihadystom atakowanie – z użyciem umieszczonych w pojazdach improwizowanych urządzeń wybuchowych – zatłoczonych lokalizacji, takich jak miejsca, w których odbywają się imprezy sportowe, wiece wyborcze i festiwale, a także miejsca popularne wśród turystów. [9] Przeprowadzony w 1984 r. przez wyznawców kultu religijnego Rajneeshee atak bioterrorystyczny był największym tego typu wydarzeniem w historii Stanów Zjednoczonych – w jego wyniku zatruciu uległo ponad 750 osób. [10] Europejska Organizacja Badań Jądrowych. [11] Jak stwierdzono również w COM(2013) 542 final – komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „W kierunku bardziej konkurencyjnego i wydajnego sektora obronności i bezpieczeństwa”. [12] Projekt PREVAIL, wspierany w ramach 7PR kwotą w wysokości 4,3 mln EUR, był pierwszym projektem w części dotyczącej prewencji planu działania UE w obszarze CBRJ. Przeanalizowano w nim zagrożenia bezpieczeństwa stwarzane przez chemikalia dostępne dla społeczeństwa ze względu na ich legalne codzienne zastosowania, które to chemikalia mogą jednak być wykorzystane do wytwarzania materiałów wybuchowych domowej roboty. Pierwszym celem projektu PREVAIL było ograniczenie użyteczności tych chemikaliów do codziennego użytku jako materiałów wybuchowych lub ich prekursorów przez określenie inhibitorów, które można dodać do tych chemikaliów. Drugim celem tego projektu była poprawa możliwości wykrywania materiałów wybuchowych domowej roboty wytworzonych na bazie nawozów przez określenie markerów, które można dodać do nawozów, oraz opracowanie detektorów tych markerów. Projekt ten stanowił zatem bezpośrednie wsparcie polityki UE przez ograniczenie możliwości wykorzystania niektórych chemikaliów codziennego użytku jako prekursorów materiałów wybuchowych, zmniejszenie dostępności tych prekursorów i poprawę ich wykrywania i śledzenia. [13] Przewodnim projektem 7PR w obszarze CBRJ jest projekt pokazowy na dużą skalę o nazwie EDEN (angażujący 39 partnerów przy wkładzie UE w wysokości 24 mln EUR ). Projekt EDEN zwiększy wartość dodaną narzędzi i systemów z poprzednich działań w zakresie badań i rozwoju oraz poprawi odporność na zagrożenia związane z materiałami CBRJ-W przez adaptację i integrację tych narzędzi i systemów. Założeniem projektu EDEN jest opracowanie całościowego zestawu narzędzi – EDEN Store – aby udostępnić zainteresowanym stronom istotne lub przystępne dla nich cenowo interoperacyjne rozwiązania zawarte w certyfikowanym zestawie aplikacji. Dzięki temu działania na rzecz rozwoju prowadzone będą wspólnie, będzie można wykorzystywać nabyte doświadczenia, a aplikacje będą udoskonalane. [14] Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (Dz. U. L 347 z 20.12.2013, s. 924). [15] Inicjatywy oficjalnie uruchomione: 1. działania C7 i C11 planu działania UE w obszarze CBRJ, prowadzone przez Niderlandy i Zjednoczone Królestwo; 2. działanie B2 prowadzone przez Francję; 3. działanie H29 prowadzone przez Zjednoczone Królestwo; 4. działanie H63 prowadzone przez Szwecję w ścisłej współpracy z Niderlandami i Zjednoczonym Królestwem. [16] Zapoczątkowana w 2010 r. w ramach Instrumentu na rzecz Stabilności i kontynuowana obecnie w ramach nowego Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (na lata 2014–2020). [17] Ogólnoeuropejski system informacji dotyczących kontroli materiałów wybuchowych na rzecz walki z terroryzmem. System ten stosowany jest do wymiany informacji na temat wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych.