Jedynie działanie na szczeblu UE jest zdolne do osiągnięcia skoordynowanego i zintegrowanego programu o skali, zakresie i masie krytycznej niezbędnych do realizacji celów ogólnych i szczegółowych. Działanie na szczeblu UE charakteryzuje silny efekt dźwigni, ponieważ mobilizuje ono znaczne dodatkowe inwestycje publiczne i prywatne. Zapewnia ono również skutki wykraczające poza politykę i rozwiązania z zakresu badań naukowych i innowacji, a tym samym wspiera politykę zewnętrzną UE oraz działania mające na celu zajęcie się pierwotnymi przyczynami migracji. Zaangażowanie UE w PRIMA może także zwiększyć widoczność i globalną odpowiedzialność Europy w duchu polityki sąsiedztwa UE, która zachęca do zróżnicowania i większej wzajemnej odpowiedzialności między krajami partnerskimi.

Wariant 0: Brak zmiany polityki – scenariusz odniesienia – „Horyzont 2020” nadal będzie wspierał ogólne kwestie związane z wodą i żywnością na zasadzie ad hoc. Jest mało prawdopodobne, by uruchomione zostały specjalne inicjatywy mające na celu zintegrowanie śródziemnomorskich systemów badań naukowych i innowacji. Poszczególne działania trwałyby zwykle 3–4 lata. Skutki byłyby ograniczone. Nie jest to wariant preferowany. Wariant 1: Działanie w ramach ERA-NET Cofund –głównym działaniem w ramach programu „Horyzont 2020” mogłyby być wdrożenie jednego (lub kilku) współfinansowanych wspólnych zaproszeń do składania wniosków na działania prowadzące do finansowania ponadnarodowych projektów badań naukowych lub innowacji. Poszczególne działania trwałyby zwykle 5 lat. Nie pozwoliłoby na znaczące rozwinięcie wymiaru innowacji, ponieważ krajowe programy, które objęte byłyby współpracą i koordynacją działalności, zajmują się głównie działalnością w zakresie badań publicznych organizacji badawczych. Wariant 1 nie doprowadziłby prawdopodobnie do integracji krajowych programów finansowania badań we wspólnym programie strategicznym. Nie jest to wariant preferowany. Wariant 2: Wspólny program PRIMA na podstawie art. 185 TFUE – przepis ten umożliwia UE udział w programach badawczych i rozwojowych podjętych przez kilka państw członkowskich, w tym udział w strukturach utworzonych na potrzeby wykonania tych programów. Art. 26 rozporządzenia w sprawie programu ramowego „Horyzont 2020” określa warunki i kryteria dotyczące określenia i zaproponowania inicjatywy na podstawie art. 185 TFUE. Oprócz innych kryteriów inicjatywy na podstawie art. 185 mogą być proponowane przez Komisję w przypadkach, gdy potrzebna jest specjalna struktura na potrzeby realizacji oraz kiedy uczestniczące państwa wykazują wysoki poziom zaangażowania w integrację na poziomie naukowym, zarządzania i finansowym. Wariant ten obejmuje opracowanie wszechstronnego strategicznego programu badań i jego pełne wdrożenie poprzez wiele międzynarodowych zaproszeń do składania wniosków podjętych przez szereg państw uczestniczących i realizowanych przez specjalną jednostkę ds. realizacji. Jest to zwykle zobowiązanie długoterminowe (10 lat). UE zapewni wsparcie finansowe w wysokości równej inwestycjom krajowym. Ten wariant jest najbardziej odpowiedni do osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych, a zwłaszcza do realizacji szeregu projektów pilotażowych i demonstracji w strategicznych sektorach związanych z systemami zaopatrzenia w wodę i żywność. Uwzględnia on wszelkie wnioski – w odniesieniu do zarządzania wkładem finansowym Unii, osiągnięcia odpowiedniego wpływu itp. – z wdrażania wcześniejszych i obecnych inicjatyw na podstawie art. 185. Wariant ten jest też tak zaprojektowany, by zapewniał należyte zarządzanie finansami i chronił interesy finansowe Unii Europejskiej poprzez odpowiednie kontrole ex ante, sprawozdawczość finansową i kontrole ex post.