PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 270/15

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

(2007/C 270/09)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

STRESZCZENIE

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 510/2006

„OIGNON DOUX DES CEVENNES”

Nr WE: FR/PDO/005/0314/25.09.2003

CHNP ( X ) CHOG ( )

Niniejsze streszczenie zawiera główne elementy specyfikacji produktu i jest przeznaczone do celów informacyjnych.

1. Właściwy organ w państwie członkowskim:

Nazwa: Institut National de l'Origine et de la Qualité (INAO) Adres: 51, rue d'Anjou F-75008 Paris Telefon: (33) 153 89 80 00 Faks: (33) 142 25 57 97 E-mail: info@inao.gouv.fr

2. Grupa składająca wniosek:

Nazwa: Association de Défense de l'Oignon Doux des Cévennes (A.D.O.C.) Adres: 15, avenue Emmanuel d'Alzon F-30120 Le Vigan Telefon: (33) 467 82 69 34 Faks: (33) 467 82 69 16 E-mail: defenseoignondoux.cevennes@wanadoo.fr Skład: producenci/przetwórcy ( X ) inni ( )

3. Rodzaj produktu:

Klasa 1.6 Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

4. Specyfikacja produktu:

(podsumowanie wymogów określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

4.1. Nazwa produktu: „Oignon doux des Cévennes”

4.2. Opis produktu: Cebula nadająca się do przechowywania, o barwie białoperłowej do białomiedzianej, posiadająca kształt dużej bulwy o formie zaokrąglonej lub przypominającej romb, błyszcząca, pokryta cienkimi i przezroczystymi łuskami. Pochwy liściowe są grube, o białym, dość twardym i soczystym miąższu. Zawartość suchej masy nie przekracza 10 %. Spożywana na surowo, cebula ta wyróżnia się chrupiącym miąższem, brakiem pikantnego i gorzkiego posmaku, a jej aromat jest delikatny i zrównoważony. Po ugotowaniu cebula zachowuje błyszczący wygląd, staje się przezroczysta, aksamitna, soczysta i słodkawa w smaku, bez gorzkiego posmaku, a jej zapach przypomina zapach pieczonego kasztana jadalnego.

4.3. Obszar geograficzny: Cebula jest siana, uprawiana i pakowana w obszarze geograficznym obejmującym następujące gminy departamentu Gard: Arphy; Arre; Arrigas; Aulas; Aumessas; Avèze; Bez-et-Esparon; Bréau-et-Salagosse; Colognac; Cros; Lasalle; Mandagout; Mars; Molières-Cavaillac; Monoblet; Notre-Dame-de-la-Rouvière; Pommiers; Roquedur; Saint-André-de-Majencoules; Saint-André-de-Valborgne; Saint-Bonnet-de-Salendrinque; Saint-Bresson; Sainte-Croix-de-Caderle; Saint-Julien-de-la-Nef; Saint-Laurent-le-Minier; Saint-Martial; Saint-Roman-de-Codières; Soudorgues; Sumène; Vabres; Valleraugue; Vigan (le).

4.4. Dowód pochodzenia: Każdy podmiot składa deklarację przydatności w INAO, który jest organem rejestrującym wszystkie podmioty prowadzące działalność w sektorze wytwarzania produktów objętych chronioną nazwą pochodzenia.

Uprawa cebuli musi odbywać się na polach zatwierdzonych przez INAO w oparciu o kryteria dotyczące położenia pól uprawnych i warunków produkcji określonych w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia. Wnioski o zatwierdzenie danego pola przeznaczonego pod uprawę cebuli muszą wpłynąć przed dniem 31 grudnia roku poprzedzającego rozpoczęcie uprawy.

Każdego roku producent sporządza:

deklarację uprawową zawierającą szczegółowy wykaz pól, na których sieje się cebulę i pól, na które przesadza się jej sadzonki,

deklarację zbioru zawierającą szczegółowe wskazanie ilości cebul zebranych z danego pola.

Przez cały okres uprawy producent prowadzi aktualizowaną księgę uprawy, w której zapisywane są wszystkie czynności przeprowadzone na danym polu.

Cebula zebrana z jednego pola jest przechowywana oddzielnie i posiada swój oddzielny numer identyfikacyjny.

Producenci i zakłady pakujące prowadzą rejestr produktów wchodzących i wychodzących, co pozwala zidentyfikować pochodzenie cebuli i jej miejsce przeznaczenia oraz określić ilości wprowadzone do obrotu. Rejestr te pozostaje do wglądu inspektorów przeprowadzających kontrole.

Cebula jest wprowadzana do obrotu w opakowaniu, na którym widnieje nazwa zakładu pakującego, data pakowania oraz numer identyfikacyjny danej partii.

Zapakowane partie cebuli poddawane są wyrywkowym badaniom organoleptycznym oraz, w razie potrzeby, badaniom analitycznym.

4.5. Metoda produkcji: Cebula musi być siana, uprawiana i pakowana na obszarze produkcji określonym w pkt 4-3.

Nasiona:

Nasiona pochodzą z bulw należących do gatunku „Allium cépa L.”, posiadających cechy tradycyjnej odmiany słodkiej cebuli z Sewennów, a mianowicie:

sztywne liście o barwie niebieskozielonej, przypominające odcieniem wodę morską;

bulwy duże, o kształcie zaokrąglonym lub przypominającym romb, o grubych pochwach liściowych z cienkimi łuskami, białym, średnio zwartym miąższu i o suchych pochwach liściowych w kolorze białoperłowym do białomiedzianego;

są średniodojrzewające;

zawartość suchej masy nie przekracza w nich 10 %.

Nasiona odpowiadające odmianie opisanej powyżej należą do zarejestrowanych odmian Cénol i Toli lub są nasionami uzyskanymi w danym gospodarstwie rolnym.

Etapy uprawy:

Praktyki uprawowe powinny prowadzić do otrzymania cebuli nadającej się do długiego przechowywania, o regularnej wielkości, posiadającej cechy odmiany określone powyżej.

Wysiew nasion odbywa się w szkółce, w okresie od dnia 1 stycznia do 15 marca, w maksymalnej gęstości 1 200 sadzonek na m2.

Rozsadzanie przeprowadza się ręcznie w okresie od 15 kwietnia do 10 czerwca, kiedy sadzonki mają od 3 do 4 liści. Gęstość wysadzenia wynosi maksymalnie 80 sadzonek na m2.

Podlewanie, które prowadzi się aż do momentu kiedy liście zwiędną, musi być systematyczne i oszczędne.

Nawożenie ma charakter w dużym stopniu organiczny i stosowane jest racjonalnie. Nawożenie azotem mineralnym musi być rozłożone w czasie i zakończone na co najmniej jeden miesiąc przed zbiorem cebuli.

Stosowanie preparatów przedwschodowych jest zabronione.

Wyrywanie i zbiór cebuli przeprowadza się ręcznie.

Zbiór ma miejsce pomiędzy sierpniem a wrześniem i zaczyna się po zwiędnięciu co najmniej 50 % liści.

Wydajność uprawianego pola nie powinna przekraczać 100 ton z hektara.

Po zebraniu z pola cebule powinny być suszone. Suszenie odbywa się na polu lub w suszarni, albo metodą łączoną.

Cebulę przechowuje się w suchym, wentylowanym pomieszczeniu lub w chłodni.

Po zakończeniu suszenia cebulom ucina się korzonki, usuwa uszkodzone lub łatwo odrywające się łuski, tak aby cebula była gładka i błyszcząca. Piętka w dotyku musi być sucha.

Ze względu na chęć zachowania jakości cebuli jej pakowanie musi odbywać się w obszarze geograficznym produkcji. Cebule są pakowane na miejscu u producenta lub dostarczane do zakładu pakującego. Pakowanie na polu pozwala uniknąć uszkodzenia cebuli i nadmiaru czynności manipulacyjnych, co pozwala na zachowanie cech charakterystycznych cebuli, a mianowicie cienkich, przezroczystych i bardzo delikatnych łusek. Cebule pakowane po dniu 15 maja w roku następującym po roku, w którym odbył się zbiór nie mogą być objęte chronioną nazwą pochodzenia „Oignon Doux des Cévennes”. Badanie organoleptyczne i analityczne, zapewniające zgodność cebuli z jej standardem organoleptycznym, przeprowadza się losowo na opakowanych partiach.

Cebula musi być wprowadzona do obrotu w oryginalnym opakowaniu, stosowanym wyłącznie do pakowania cebuli o chronionej nazwie pochodzenia „Oignon Doux des Cévennes”. Wprowadzenie do obrotu nie może nastąpić przed dniem 1 sierpnia roku, w którym nastąpił zbiór.

4.6. Związek z obszarem geograficznym: Południowe zbocza Sewennów, niezbyt sprzyjające działalności rolnej (poza chowem ekstensywnym) zmusiły mieszkańców do zapewnienia sobie samowystarczalności żywieniowej. Na przekór uwarunkowaniom naturalnym rolnicy z Sewennów wykorzystywali te obszary prowadząc tam uprawy roślin żywieniowych. Wykorzystywali maksymalnie powierzchnię uprawową i powiększali ją budując tarasy poziomicowe, wzmocnione kamiennymi murkami oporowymi (pierres sèches), nawadniane siłą ciężkości dzięki znajdującemu się powyżej kanałowi pobierającemu wodę ze strumieni. Takie tarasy tradycyjnie nazywają się „cébières”.

Z drugiej zaś strony warunki klimatyczne sprzyjały uprawom, których zbiór miał miejsce przed rozpoczęciem sezonu opadów po równonocy jesiennej.

Słodka cebula jest tradycyjnym warzywem, stanowiącym dziedzictwo regionu i jego mieszkańców.

Jej metoda produkcji opiera się zatem na:

zróżnicowanej rzeźbie terenu, charakteryzującej się stromymi stokami, budowie tarasów na nieco niższych obszarach koluwialnych, co pozwoliło zapanować nad rzeźbą terenu i uchronić glebę przed erozją. Bardzo zróżnicowany teren jest jedną z głównych przyczyn utrzymania takich tarasów. Jeszcze w chwili obecnej stare tarasy wokół wiosek i osad pozostają najczęstszym miejscem uprawy cebuli.

podłożu lekkim i filtrowanym, niesprzyjającym szkodnikom i zagrożeniom fitosanitarnym. Takie warunki glebowe i zdrowy mikroklimat nie wymagają płodozmianu: na niektórych tarasach uprawa cebuli jest obecna bez przerwy od ponad 50 lat.

klimacie śródziemnomorskim, charakteryzującym się wyraźnym okresem suszy letniej i obfitymi, ograniczonymi w czasie opadami. Temperatura i nasłonecznienie odpowiednio zorientowanych stoków pozwalają na uprawy o stosunkowo krótkim cyklu, zaczynające się wczesną wiosną, co sprzyja wystarczająco wczesnym zbiorom, umożliwiającym suszenie cebuli na polu, zanim zacznie się pora jesiennych opadów.

metodzie uprawy ściśle związanej z warunkami naturalnymi: rozdrobnione poletka, na których nie jest możliwa uprawa mechaniczna. Technika uprawy dostosowała się zatem do trudnych warunków naturalnych, w szczególności poprzez ręczne przesadzanie na pola o gęstej obsadzie i zbiory polegające na ręcznym wyrywaniu cebuli.

Wybór odmian również odpowiada takiemu harmonijnemu związkowi środowiska naturalnego z uprawą: producenci wyselekcjonowali przez lata materiał roślinny dostosowany do warunków lokalnych, w oparciu o kryteria związane z cyklem wegetacyjnym, przechowywaniem, ale również ze zaletami smakowymi.

Warunki naturalne regionu sprzyjały szczególnie rozwojowi uprawy cebuli, a umiejętności rolników z Sewennów przejawiały się w bardzo różnorodny sposób: kształtując środowisko naturalne dostosowywali je do uprawy cebuli, a ulepszając cechy charakterystyczne rośliny poprzez jej selekcję, w pełni wykorzystywali szczególne właściwości tamtejszego środowiska naturalnego.

4.7. Organ kontrolny:

Nazwa: Institut National de l'Origine et de la Qualité (INAO) Adres: 51, rue d'Anjou F-75008 Paris Telefon: (33) 153 89 80 00 Faks: (33) 142 25 57 97 E-mail: info@inao.gouv.fr





Nazwa: D.G.C.C.R.F. Adres: 59, bd Vincent Auriol F-75703 Paris Cedex 13 Telefon: (33) 144 87 17 17 Faks: (33) 144 97 30 37 E-mail: C3@dgccrf.finances.gouv.fr

4.8. Etykietowanie: Każde opakowanie musi być zaopatrzone w etykietę zawierającą przynajmniej:

chronioną nazwę pochodzenia,

zapis „appellation d'origine contrôlée” lub „A.O.C”, który umieszczony jest bezpośrednio przed chronioną nazwą pochodzenia lub za nią, bez żadnych zapisów pośrednich,

nazwę zakładu pakującego,

datę pakowania,

numer identyfikacyjny danej partii.

(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12.