ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.

wzywa władze Azerbejdżanu do zajęcia się problemem nieprzeprowadzenia śledztw policyjnych w związku z przypadkami przemocy wobec dziennikarzy i napastowania ich, a także faktem, iż za wiele przestępstw nie wymierzono dotychczas kar; podkreśla, że należy w trybie pilnym poprawić bezpieczeństwo osób zatrudnionych w mediach; wyraża zadowolenie z powodu poprawek zaproponowanych do przepisów prawa karnego dotyczących zniesławienia i zniewagi, gdyż mogłyby one stanowić przeszkodę w korzystaniu z prawa do wolności wypowiedzi i z prawa do informacji, prowadząc do autocenzury, oraz wzywa do ich szybkiego przyjęcia;
22.

wzywa Komisję i rządy państw członkowskich do przyznania wsparcia finansowego telewizji Biełsat oraz nalega, by rząd Białorusi oficjalnie zarejestrował stację Biełsat na Białorusi; wzywa rząd białoruski, by w geście dobrej woli i na znak pozytywnych zmian zezwolił białoruskiemu Europejskiemu Uniwersytetowi Humanistycznemu działającemu na uchodźstwie w Wilnie (Litwa) na legalny powrót na Białoruś z rzeczywistą gwarancją, że będzie mógł on swobodnie działać i ponownie ukonstytuować się na warunkach odpowiednich dla jego przyszłego rozwoju w Mińsku, szczególnie poprzez zezwolenie uniwersytetowi na ponowne otwarcie biblioteki w Mińsku, przy zapewnieniu pomieszczeń i stworzeniu warunków umożliwiających otwarcie i publiczne udostępnienie bogatych zbiorów w języku białoruskim, rosyjskim, angielskim, niemieckim i francuskim;
2.

wzywa do natychmiastowego zaprzestania przemocy i naruszania praw człowieka w DRK; podkreśla konieczność dalszych starań na rzecz zakończenia działalności zagranicznych grup zbrojnych we wschodniej części DRK, a zwłaszcza FDLR i LRA; wzywa wszystkie te grupy do natychmiastowego złożenia broni i zaprzestania ataków wymierzonych przeciwko ludności cywilnej oraz apeluje do wszystkich stron porozumień z dnia 23 marca 2009 r. o przestrzeganie zawieszenia broni i realizację ich zobowiązań skutecznie i w dobrej wierze;
15.

wzywa kraje rozwinięte i wschodzące do dopilnowania, by porozumienie umożliwiło krajom rozwijającym się korzystanie z instrumentów politycznych koniecznych do ochrony i rozwoju ich sektora rolnictwa i lokalnej produkcji żywności, podniesienia standardu życia na obszarach wiejskich oraz poprawy gwarancji podaży żywności (tzn. powszechnego dostępu do odpowiedniej ilości żywności po przystępnych cenach); w związku z tym domaga się zawarcia w porozumieniu jasnych postanowień o specjalnym i wyróżniającym traktowaniu, zwłaszcza w odniesieniu do produktów specjalnych i szczególnych mechanizmów ochronnych;
K.

mając na uwadze, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, iż otwartość i dostęp do informacji „pozwalające na to, by rozbieżności między szeregiem punktów widzenia były poddane otwartej debacie, przyczyniają się do tego, by przydać większej legitymizacji w oczach europejskich obywateli i zdobyć ich większe zaufanie. W rzeczywistości to raczej brak informacji i debaty może wzbudzić u obywateli wątpliwości, nie tylko co do zgodności z prawem pojedynczego aktu, lecz co do legitymizacji procedury legislacyjnej w całości.” (połączone sprawy C-39/05 i C-52/05, punkt uzasadnienia 59),
8.

zdecydowanie zachęca państwa południowego i wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego do rozwijania handlu na osi południe-południe, wzorując się na porozumieniu z Agadiru podpisanym przez Egipt, Jordanię, Maroko i Tunezję; uważa to rozwiązanie za bardzo ważne dla integracji regionalnej; wzywa także pozostałe państwa w regionie do włączenia się w dalszy rozwój inicjatyw integracyjnych z udziałem partnerów z południowego i wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego oraz do wykorzystania możliwości współdziałania w ramach coraz szerszych euro-śródziemnomorskich umów stowarzyszeniowych między państwami południowego i wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego i UE; podkreśla, że z myślą o wspieraniu takiej integracji gospodarczej na linii południe-południe, instytucje UE muszą pozytywnie podchodzić do wniosków o wsparcie techniczne i finansowe;
4.

wzywa Przewodniczącego-elekta Rady Europejskiej do jak najbardziej ambitnego działania w czasie jego kadencji i do zachęcania państw członkowskich do ratyfikacji i wdrażania uaktualnionych konwencji MOP;
3.

wzywa zatem chiński rząd do przyjęcia moratorium na wykonywanie kary śmierci, natychmiast i bezwarunkowo, co postrzegane jest jako kluczowy krok w kierunku zniesienia kary śmierci; zdecydowanie potępia egzekucje dwóch Tybetańczyków, Lobsanga Gyaltsena i Loyaka, oraz dziewięciu osób narodowości ujgurskiej, odpowiednio w następstwie wydarzeń, które miały miejsce w marcu 2008 r. w Lhasie, i zamieszek w dniach 5-7 lipca 2009 r. w Urumczi; wzywa władze chińskie do wstrzymania wszelkich pozostałych wyroków śmierci wydanych przez trybunały ludowe średniego szczebla w Lhasie i Urumczi i do zamiany tych wyroków – w przypadku osób należycie uznanych za winne aktów przemocy – na kary pozbawienia wolności; potępia też wyroki śmierci z zawieszeniem na dwa lata, jakie w następstwie marcowych protestów otrzymali Tenzin Phuntsog i Kangtsuk, oraz dożywotniego pozbawienia wolności Dawy Sangpo, a także podkreśla swoje zaniepokojenie dotyczące niepewności co do zapewnienia im sprawiedliwego procesu;
9.

ubolewa, że 35 do 40 % statków w regionie nie zostało zarejestrowanych w centralnej jednostce koordynacji bezpieczeństwa morskiego, co powoduje, że statki te nie są świadome konkretnych zagrożeń; dlatego też zwraca się do państw członkowskich o dopilnowanie, by wszystkie ich statki zostały zarejestrowane; apeluje do wszystkich statków o przestrzeganie zaleceń EUNAVFOR-u Atalanta, by zapewnić sobie jak najwyższy poziom bezpieczeństwa, a tym samym ograniczyć ryzyko ataków lub pojmania;
3.

wzywa Komisję do przestawienia Parlamentowi i Radzie ukierunkowanego i bardziej spójnego programu działań politycznych UE w dziedzinie walki ze wszelkimi formami przemocy wobec kobiet, zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 1 marca 2006 r. zatytułowanym „Plan działania na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2006-2010” (COM(2006)0092), obejmującym środki mające na celu zwalczanie przemocy wobec kobiet w planie działania na rzecz równości kobiet i mężczyzn na lata 2011-2016, a także konkretne środki zapobiegania wszelkim formom przemocy, ochrony ofiar i ścigania sprawców, a także do zapewnienia analizy wpływu przemocy stosowanej przez mężczyzn wobec kobiet na równouprawnienie płci we wszystkich obszarach polityki oraz do zagwarantowania skoordynowanych, zaangażowanych i spójnych działań ze strony instytucji UE i państw członkowskich w celu wyeliminowania takiej przemocy;
148.

ubolewa, że traktat z Lizbony wejdzie w życie bez odpowiedniego przygotowania przez Radę i Komisję środków niezbędnych do „nowego początku” w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; zauważa, że w przeciwieństwie do działań wykonanych w europejskiej polityce bezpieczeństwa i obrony, zwłaszcza w odniesieniu do służby ds. działań zewnętrznych, nie przygotowano wdrożenia podstaw prawnych przejrzystości (art. 15 TFUE), ochrony danych (art. 16 TFUE) i niedyskryminacji (art. 18 TFUE), a sytuacja ta może doprowadzić do długotrwałej niepewności prawa, która zaszkodzi szczególnie PWBS; wzywa Komisję w związku z powyższym i przy uwzględnieniu art. 265 TFUE, by do 1 września 2010 r. przedłożyła następujące dokumenty zgodnie z zwykłą procedurą ustawodawczą: — ramowy wniosek legislacyjny przedstawiający zarys udziału Parlamentu Europejskiego i parlamentów państw członkowskich w ocenie polityki PWBS i agencji działających na szczeblu europejskim (w tym organów Schengen oraz agencji Europol, Eurojust, FRONTEX i Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu), — zmieniony mandat Agencji Praw Podstawowych, obejmujący m.in. współpracę sądową i policyjną w sprawach karnych, — wniosek legislacyjny wdrażający art. 16 i art. 39 TUE, zwłaszcza w kwestii ochrony danych w przypadkach dotyczących bezpieczeństwa, a zarazem rozszerzającego zakres rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w zakresie ochrony danych przez instytucje UE, — zmienione ramy prawne Europolu i Eurojustu w celu ich dostosowania do nowych ram prawnych UE;
G.

mając na uwadze, że podczas wizyty w Nikaragui delegacja Międzynarodówki Liberalnej spotkała się z pogróżkami i zniewagami, a jej przewodniczącemu i posłowi do Parlamentu Europejskiego Johannesowi Cornelisowi van Baalenowi władze sandinistowskie zagroziły nawet wydaleniem z Nikaragui i uznały go za persona non grata,
I.

mając na uwadze, że UE jako jedyny region na świecie zaakceptowała wiążące cele w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych, przyjmując wspomniany pakiet klimatyczno-energetyczny, na który składają się środki legislacyjne zmierzające do jednostronnego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do 2020 r. o 20 % w porównaniu z 1990 r., a przy tym zobowiązała się do zmiany tego poziomu redukcji na co najmniej 30 %, zgodnie z najnowszymi wynikami badań naukowych, jeżeli w Kopenhadze osiągnięte zostanie wystarczająco ambitne i wiążące porozumienie międzynarodowe, które zobowiąże pozostałe kraje rozwinięte do podjęcia porównywalnych wysiłków, a silniejsze gospodarczo kraje rozwijające się do wniesienia odpowiedniego wkładu stosownie do stopnia swojej odpowiedzialności i do swoich możliwości,
2.

podkreśla przynależne każdemu prawo dostępu do pożywnych produktów żywnościowych w wystarczającej ilości, wzywa do stworzenia świata wolnego od głodu oraz wskazuje, że prawdziwa walka z głodem wymaga stworzenia kompleksowej polityki poprawiającej funkcjonowanie systemów zrównoważonej uprawy ziemi i produkcji żywności, w celu poprawienia możliwości krajów rozwijających się w zakresie wyżywienia obywateli; wzywa państwa do wdrażania „fakultatywnych wytycznych FAO na rzecz stopniowej realizacji prawa do odpowiedniej żywności w kontekście krajowego bezpieczeństwa żywnościowego” oraz wspiera praktyczne zastosowanie tych wytycznych w oparciu o zasadę udziału, przejrzystości i odpowiedzialności, z zadowoleniem przyjmuje przedsięwzięcia, których podstawy zarysowano podczas szczytu w Rzymie, wyrażając jednocześnie rozczarowanie z powodu braku konkretnych zobowiązań finansowych oraz nieznacznego zainteresowania szczytem ze strony przedstawicieli państw grupy G8, w tym kontekście wzywa wszystkie państwa członkowskie do podwojenia ich zobowiązań na rzecz osiągnięcia milenijnego celu rozwoju nr 1 (ograniczenie głodu o połowę do 2015 r.) oraz popiera światowy cel zwalczenia głodu i niedożywienia do 2025 r. lub w jak najkrótszym terminie;
P.

mając na uwadze, że Parlament wezwał państwa członkowskie do wprowadzenia w terminie do października 2009 r. bezwzględnego zakazu palenia tytoniu we wszelkich zamkniętych miejscach pracy, w tym w lokalach gastronomicznych, jak również we wszelkich zamkniętych pomieszczeniach publicznych i środkach transportu publicznego w Unii Europejskiej,
5.

wzywa Komisję do zbadania możliwości opracowania wniosku legislacyjnego, którego konkretnym celem byłoby zapewnienie odszkodowania pasażerom bankrutujących linii lotniczych i który zawierałby postanowienia finansowe i administracyjne, w tym zasadę zbiorowej odpowiedzialności, zgodnie z którą wszystkie linie lotnicze lecące tą samą trasą i posiadające wolne miejsca byłyby zobowiązane zapewnić sprowadzenie do kraju pasażerów, którzy utknęli na obcym lotnisku wskutek upadłości linii lotniczych, i przedłożenia takiego wniosku legislacyjnego – jeżeli uzna to za stosowne – do dnia 1 lipca 2010 r.; zwraca się do Komisji, aby podczas rewizji dyrektywy 90/314/EWG w sprawie zorganizowanych podróży przedstawiła propozycję jej uzupełnienia o przepisy dotyczące sprowadzenia do kraju pasażerów lub zmiany trasy ich przelotu;
11.

wzywa władze tajlandzkie do natychmiastowego położenia kresu przetrzymywaniu 158 uchodźców Hmong z Laosu i umożliwienie im osiedlenia się w Tajlandii lub w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Holandii albo Australii, które to państwa już zgodziły się na ich przyjęcie; podobnie wzywa władze tajlandzkie do dopilnowania, aby wszyscy przedstawiciele laotańskiej ludności Hmong w obozie Huay Nam Khan, którzy pragną złożyć wniosek o azyl, mieli dostęp do procedur sprawdzania i określania statusu;
wzywa wysokiego przedstawiciela do spraw polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz państwa członkowskie UE do zintensyfikowania szkoleń dla sił policyjnych w Afganistanie oraz do znacznego zwiększenia liczby szkolących na miejscu, tak aby cel konferencji w Londynie wyszkolenia 134 000 afgańskich policjantów do końca 2011 r. stał się realistyczny; wzywa wysokiego przedstawiciela do spraw polityki zagranicznej i bezpieczeństwa do zmiany misji EUPOL – Afganistan upoważniając również do szkoleń personel niskiego szczebla we wszystkich prowincjach przez zwiększenie liczby tygodni poświęconych szkoleniu podstawowemu oraz zapewnienie wspólnego prowadzenia w terenie patroli i innych operacji policyjnych; wzywa państwa członkowskie UE nie tylko do połączenia ich dwustronnych misji szkolenia sił policyjnych z EUPOL-em, lecz również niezgłaszania zastrzeżeń do angażowania krajowych sił policyjnych w EUPOL-u;
F.

mając na uwadze, że ofiary chłosty spoza Malezji często nie są informowane o stawianych im zarzutach, są pozbawiane prawa do tłumaczenia ustnego i dostępu do porady prawnej, co stanowi naruszenie ich prawa do obiektywnego i bezstronnego procesu,
10.

przyznaje, że o ile ustanowienie skutecznego mechanizmu kryzysowego leży w interesie wszystkich państw członkowskich, nie wszystkie państwa członkowskie będą należeć lub kandydować do strefy euro do czasu wprowadzenia takiego mechanizmu, oraz zauważa, że należy wyjaśnić ich szczególną sytuację, zwłaszcza państw ubiegających się o przynależność do strefy euro, które mają dług publiczny w euro; przypomina, że państwa nienależące do strefy euro korzystają na mocy art. 143 TFUE z instrumentu wsparcia bilansu płatniczego;
52.

podkreśla potrzebę przyjęcia ambitnej strategii politycznej w zakresie praw podstawowych po wejściu w życie Traktatu z Lizbony oraz jak najskuteczniejszego poszanowania praw podstawowych gwarantowanych w Karcie praw podstawowych; zwraca się do Komisji o zapewnienie zgodności wszelkich inicjatyw prawodawczych z prawami podstawowymi oraz o zadbanie o to, by państwa członkowskie wypełniały postanowienia Karty praw podstawowych podczas wdrażania prawodawstwa UE; wzywa do zwiększenia możliwości monitorowania oraz stosowania mechanizmów traktatowych w odniesieniu do naruszeń postanowień Karty praw podstawowych;
33.

jest przekonany, że osiągnięcie celu energooszczędności wymaga zaangażowania organów publicznych szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego; zwraca się do organów publicznych, by wychodziły daleko poza wymogi ustanowione w dyrektywie dotyczącej sprawności energetycznej budynków, zwłaszcza przez jak najszybszą modernizację, tam gdzie to możliwe pod względem technicznym i ekonomicznym, wszystkich należących do nich nieruchomości do poziomu porównywalnego z normami domu pasywnego; z drugiej strony uznaje, że istniejące ograniczenia budżetowe, szczególnie na szczeblu regionalnym i lokalnym, często zmniejszają zdolność podmiotów publicznych do dokonywania wymaganych inwestycji; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ułatwiania i wspierania poszukiwań innowacyjnych rozwiązań tego problemu, z uwzględnieniem umów o poprawę efektywności energetycznej lub instrumentów rynkowych, a także do zachęcenia organów publicznych, by rozważyły włączenie oszczędności energii do wieloletnich ram budżetowych, jeżeli nie uczyniono tego dotychczas;
—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 29 marca 2010 r. zatytułowany „Consumer Markets Scoreboard – Consumers at Home in the Internal Market – Monitoring the integration of the retail Internal Market and Benchmarking the Consumer Environment in Member States” (SEC(2010)0385),
12.

ponadto z zadowoleniem przyjmuje nowe zobowiązania horyzontalne ustanowione przez traktat lizboński w celu przeciwdziałania wyłączeniu społecznemu i dyskryminacji oraz wspierania sprawiedliwości i ochrony społecznej, równości kobiet i mężczyzn, poszanowania dla życia prywatnego i rodzinnego, solidarności pokoleń i ochrony praw dziecka, opracowania wspólnej polityki azylowej i imigracyjnej oraz w celu zwalczania handlu ludźmi, a także przez wyraźne odniesienie w traktacie do osób należących do mniejszości, co odzwierciedla inną wartość podstawową Unii; przyjmuje również z zadowoleniem fakt, że Unia uzyskała osobowość prawną, która umożliwia jej przystępowanie do umów międzynarodowych, zwiększenie ochrony sądowej poprzez poszerzenie właściwości TS na dziedziny, które wyraźnie odnoszą się do ochrony praw podstawowych, takie jak współpraca policyjna i sądowa w dziedzinie prawa karnego, zwiększona rola Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych w procesie podejmowania decyzji na szczeblu europejskim, w szczególności w ocenie wdrażania polityki UE w zakresie PWBS, oraz zwiększona rola obywateli europejskich, którym obecnie przysługuje prawo do inicjowania ustawodawstwa unijnego w drodze europejskiej inicjatywy obywatelskiej, a także zobowiązanie do utrzymywania otwartego, przejrzystego i regularnego dialogu ze stowarzyszeniami przedstawicielskimi i społeczeństwem obywatelskim (art. 11 ust. 2 TUE);
32.

podkreśla, że zmiany klimatu w pierwszej kolejności i w największym stopniu dotykają najuboższych mieszkańców świata, i wzywa wszystkie podmioty do wspierania krajów rozwijających się w dostosowywaniu się do skutków zmian klimatu i w osiąganiu rozwoju prowadzącego do niskiej emisji dwutlenku węgla, by w ten sposób eliminować ubóstwo;
24.

wzywa organy regulacyjne, by monitorowały i regulowały zapewnianie sponsorowanego dostępu, a Komisję, by rozważyła dodatkowe środki obejmujące: — wyraźny zakaz sponsorowanego dostępu bez filtrów do przedsiębiorstw, niezależnie od tego, czy należą one do tej samej grupy przedsiębiorstw co sponsor, — zobowiązanie brokerów-dealerów i przedsiębiorstw inwestycyjnych do stworzenia, udokumentowania i utrzymywania systemu kontroli związanych z zarządzaniem ryzykiem, procedur przed- i potransakcyjnych oraz nadzorczych w celu zarządzania ryzykiem finansowym, regulacyjnym i innym związanym z ich dostępem do rynku;
65.

wzywa Komisję do zapewnienia odpowiedniego finansowania w celu rozwoju lepszego sprzętu do wykrywania i identyfikowania czynników biologicznych na wypadek ataku lub wypadku; wyraża ubolewanie, że obecny sprzęt wykrywający ma ograniczone zdolności i ograniczoną szybkość działania, co oznacza stratę cennego czasu w przypadku sytuacji nagłej; podkreśla, że personel ratunkowy musi być z wyprzedzeniem odpowiednio wyposażony i posiadać ochronę medyczną, tak aby móc bez narażania własnego życia pracować na obszarze katastrofy, na którym możliwa jest obecność szkodliwych patogenów; podkreśla, że lepszy sprzęt do identyfikacji czynników oraz diagnostyki jest również konieczny w szpitalach i innych jednostkach, do których kierowane są ofiary wypadków;
31.

wzywa Komisję do pełnego uwzględnienia zasad różnicowania i proporcjonalności w przyszłych przepisach oraz do dostosowania wymogów do skali programu i rodzaju partnerów, zwłaszcza gdy zaangażowane są organy publiczne niewielkich rozmiarów; zwraca się o szersze wykorzystanie płatności i stawek ryczałtowych we wszystkich funduszach, zwłaszcza w odniesieniu do kosztów ogólnych i wsparcia technicznego; proponuje, by stosować bardziej elastyczne kryteria oceny w odniesieniu do innowacyjnych projektów, aby zachęcać do ich realizacji, i łagodniejsze wymogi kontrolne w odniesieniu do projektów pilotażowych; zachęca Komisję do szerzenia zasady wzajemnego zaufania z państwami członkowskimi zobowiązującymi się do właściwego wykorzystania funduszy i będącymi w stanie to zapewnić;
11.

podkreśla, że spójność terytorialna ma charakter horyzontalny i wielosektorowy, w związku z czym do jej wypracowania musi przyczyniać się polityka Unii; przypomina, że pojęcie to nie ogranicza się do skutków polityki regionalnej, ale też koncentruje się na koordynacji z innymi obszarami polityki Unii ukierunkowanymi na zrównoważony rozwój i zapewniającymi widoczne wyniki na poziomie regionalnym, w celu rozwoju i pełnego wykorzystania szczególnych form potencjału regionalnego oraz zwiększenia ich skutków w terenie, co prowadzi do wzrostu konkurencyjności i atrakcyjności regionalnej oraz do osiągnięcia spójności terytorialnej; jest zdania, że „koncentracja, współpraca i więzi” to kluczowe współrzędne spójności terytorialnej umożliwiające wypracowanie bardziej wyważonego rozwoju terytorialnego w UE;
11.

wzywa Komisję do wykorzystania doświadczeń europejskiej strategii dla regionu Morza Bałtyckiego; w związku z tym wzywa do włączenia tego dokumentu do planu działania; uważa, że powinien on obejmować następujące elementy: przyjazną dla środowiska poprawę śródlądowej żeglowności Dunaju, intermodalność z innymi środkami transportu nad Dunajem poprzez poprawę wszelkiej infrastruktury (przy priorytetowym traktowaniu lepszego wykorzystania infrastruktury już istniejącej) oraz poprzez stworzenie wzdłuż tej rzeki systemu transportowego łączącego różne środki transportu, przyjazną dla środowiska modernizację elektrowni wodnych wzdłuż Dunaju, utrzymanie i poprawę jakości wody w Dunaju zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie wody, rygorystyczne standardy bezpieczeństwa dla statków, rozwój przyjaznej dla środowiska turystyki oraz podniesienie standardów szkolnictwa, badań naukowych i spójności społecznej;
G.

mając na uwadze, że działanie to doprowadziło do aresztowania czołowych działaczy z rodziny Ampatuan i do oskarżenia ich o wiele morderstw, a także do odkrycia zdumiewającego arsenału broni i tysiąca ukrytych wyborczych kart identyfikacyjnych, co wskazuje na masowe fałszowanie głosów na korzyść Lakas-Kampi-CMD, partii politycznej prezydent Arroyo,
K.

mając na uwadze, że w dniu 31 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy Malezji orzekł, chrześcijanie w Malezji mają konstytucyjne prawo do używania słowa „Allach” w odniesieniu do Boga i że słowo to nie należy wyłącznie do islamu,
17.

wzywa negocjatorów do zajęcia się kwestiami podatkowymi w dziedzinie rozwoju oraz do ustanowienia skutecznych i opłacalnych systemów podatkowych w państwach AKP w celu zapewnienia trwałego źródła finansowania na rzecz rozwoju, co w perspektywie długoterminowej zastąpiłoby zależność od pomocy zagranicznej; zachęca zatem negocjatorów do włączenia zasady dobrych rządów w zakresie podatków do przepisów art. 9.3 umowy AKP-UE dotyczącej dobrych rządów;
K.

mając na uwadze, że w maju 2009 r. ataki armii birmańskiej i Demokratycznej Kareńskiej Armii Buddyjskiej (DKBA) doprowadziły do przesiedlenia tysięcy cywilów i zmusiły około 5 tysięcy osób do ucieczki do Tajlandii; mając na uwadze, że istnieje poważne ryzyko, iż po powrocie do kraju uchodźcy kareńscy będą ofiarami brutalnych naruszeń praw człowieka, w tym pracy przymusowej i gwałtów popełnianych przez żołnierzy armii birmańskiej,