Wniosek DECYZJA RADY dotycząca zawarcia Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych /* COM/2012/0108 final - 2012/0048 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Artykuł 194 TFUE stanowi, że jednym z celów polityki energetycznej UE jest efektywne użytkowanie energii. Urządzenia biurowe mają duży udział w zużyciu energii elektrycznej w UE. Do tej pory głównym narzędziem poprawy zużycia energii przez urządzenia biurowe był unijny program Energy Star. Program ten został ustanowiony przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (Environmental Protection Agency) i jest realizowany w UE na podstawie umowy między USA a UE, która została przedłużona w 2006 r. na okres 5 lat[1]. W 2008 r. realizacja programu została wzmocniona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 106/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie wspólnotowego programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych[2]. Na podstawie zalecenia Komisji[3] w dniu 12 lipca 2011 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia rokowań w sprawie nowej umowy. Rokowania w oparciu o ten mandat zakończono dnia 28 listopada 2011 r. Zgodnie z decyzją Rady przeprowadzono konsultacje z grupą roboczą Rady ds. energetyki, która wspomogła Komisję w rokowaniach. Proponowana umowa jest w pełni zgodna z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi przez Radę. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Wnioski dotyczące nowej umowy oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 106/2008, przedstawione równolegle z niniejszym wnioskiem, uwzględniają doświadczenia zdobyte w pierwszych dwóch okresach realizacji programu Energy Star w UE w latach 2001-2010 oraz wyniki konsultacji z Grupą Unii Europejskiej ds. Energy Star. W zaleceniu Komisji dla Rady dotyczącym otwarcia rokowań w sprawie trzeciej umowy Energy Star oraz komunikacie w sprawie wdrożenia programu Energy Star w Unii Europejskiej w latach 2006-2010[4] szczegółowo opisano powody zawarcia nowej umowy dotyczącej kontynuowania programu Energy Star przez okres kolejnych pięciu lat, której tekst znajduje się w załączniku. Poniżej podsumowano najważniejsze kwestie: – program Energy Star skutecznie przyczynił się do zwiększenia energooszczędności na rynku urządzeń biurowych. Zużycie energii elektrycznej przez urządzenia sprzedane w ciągu ostatnich trzech lat zmalało o ok. 11 TWh, czyli ok. 16 %. W związku z powyższym rachunki za energię elektryczną były niższe o ok. 1,8 mld EUR oraz uniknięto emisji 3,7 Mt CO2; – program oferuje elastyczne i dynamiczne ramy polityki, dobrze dostosowane do szybko zmieniających się produktów branży ICT (technologii informacyjno-komunikacyjnych); – UE i USA powinny kontynuować współpracę w zakresie tworzenia specyfikacji produktów, wprowadzając ten sam poziom wymogów w zbliżonym czasie; – biorąc pod uwagę zamysł USA polegający na wprowadzeniu do programu certyfikacji zewnętrznej, umowę należy kontynuować z zachowaniem dwóch oddzielnych systemów rejestracji produktów, przy czym w UE stosowany będzie system certyfikacji własnej producentów, a w USA – certyfikacji zewnętrznej. Zakończenie stosowania zasady wzajemnego uznawania nie powinno mieć negatywnych skutków dla producentów uczestniczących w programie UE, jako że koncentrują się oni głównie na rynku unijnym; – producenci stwierdzili, że głównym czynnikiem skłaniającym ich do udziału w programie był wymóg, aby centralne organy rządowe dokonywały zakupu urządzeń o stopniu efektywności przynajmniej równym Energy Star. Ponadto znaczna część producentów uczestniczy w zamówieniach publicznych w państwach członkowskich innych niż państwo, w którym mają siedzibę, w związku z czym należy rozważyć wzmocnienie przepisów dotyczących zamówień publicznych. Dodatkowe powody dla wzmocnienia przepisów dotyczących zamówień publicznych przedstawiono w ocenie skutków[5] towarzyszącej wnioskowi dotyczącemu dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej[6]; – choć dostępne dane wskazują na wysoki stopień zgodności z wymogami, Komisja i państwa członkowskie powinny ze sobą ściśle współpracować w zakresie skrupulatnego wdrażania programu oraz powinny zbadać skuteczność egzekwowania jego wymogów najpóźniej w terminie 18 miesięcy od zawarcia umowy. W związku z powyższym należy sprecyzować odpowiednie obowiązki Komisji i państw członkowskich w zakresie egzekwowania wymogów programu; – Komisja będzie monitorować wpływ zmian proponowanych przez USA oraz wpływ programu Energy Star na energooszczędność, producentów i zachowanie zgodności z wymogami. Na co najmniej rok przed wygaśnięciem nowej umowy Komisja dokona analizy możliwych wariantów w odniesieniu do zużycia energii przez urządzenia biurowe, w tym wariantu zastąpienia Energy Star alternatywnym instrumentem polityki. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi wydanymi Komisji przez Radę, art. VI nowej umowy umożliwia producentom certyfikację własną produktów w UE. Na mocy nowej umowy obowiązywać zatem będą dwa oddzielne systemy rejestracji produktów: certyfikacja własna w UE i certyfikacja zewnętrzna w USA. Artykuł IX nowej umowy przewiduje większą przejrzystość w odniesieniu do obowiązków Komisji i państw członkowskich w zakresie egzekwowania wymogów programu Energy Star w UE, nie tworząc jednak nowych obowiązków w porównaniu z obecną umową i rozporządzeniem (WE) nr 106/2008. Nowa umowa nie zawiera innych znaczących zmian w porównaniu z obecnym tekstem. W załączniku C znajdują się wspólne specyfikacje techniczne (kryteria efektywności, które należy spełnić w celu uzyskania kwalifikacji Energy Star i stosowania oznakowania) zmienione decyzjami Komisji 2009/789/WE[7], 2009/489/WE[8] i 2009/347/WE[9]. Zostanie on zmieniony zgodnie z procedurą określoną w art. XII nowej umowy w przypadku opracowania przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska lub Komisję Europejską nowych lub zaktualizowanych specyfikacji. Równolegle z niniejszym projektem decyzji przedstawia się wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia (WE) nr 106/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnotowego programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych. 4. WPŁYW NA BUDŻET Celem niniejszego wniosku jest kontynuacja realizacji istniejącego programu, zatem nie ma on wpływu na środki operacyjne i administracyjne ani na zasoby ludzkie. 2012/0048 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY dotycząca zawarcia Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z jego art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (iii), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 12 lipca 2011 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia rokowań dotyczących Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych. (2) Zgodnie z decyzją Rady przeprowadzono konsultacje z grupą roboczą Rady ds. energetyki, która wspomogła Komisję w rokowaniach. (3) W dniu 29 listopada 2011 r. zakończono rokowania i obustronnie parafowano Umowę między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych (zwaną dalej „Umową”). (4) W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania Umowy powinny zostać ustanowione właściwe wewnętrzne procedury unijne. (5) W miarę pojawiania się nowych zastosowań i funkcji urządzenia biurowe będą w przyszłości odpowiadać za coraz większą część zużycia energii. W celu osiągnięcia unijnego celu polegającego na 20% ograniczeniu do 2020 r. zużycia energii pierwotnej w porównaniu z prognozami, potwierdzonego na szczycie Rady Europejskiej wiosną 2007 r., należy dokonać jeszcze większej optymalizacji efektywności energetycznej urządzeń biurowych. (6) Rynek takich urządzeń szybko się zmienia. Istotną kwestią jest częste ocenianie potencjału maksymalizacji oszczędności energii i korzyści dla środowiska naturalnego poprzez stymulowanie podaży i popytu na produkty energooszczędne. Zatem niezbędne jest upoważnienie Komisji, wspomaganej przez grupę doradczą Unii składającą się z przedstawicieli krajowych i zainteresowanych stron, do regularnej oceny i aktualizacji wspólnych specyfikacji urządzeń biurowych znajdujących się w załączniku C do Umowy. (7) Biorąc pod uwagę, że producenci uczestniczący w unijnym programie Energy Star to w większości małe i średnie przedsiębiorstwa, rejestracja produktów w Unii powinna w dalszym ciągu być nieskomplikowana i opierać się na certyfikacji własnej. Powinno to wiązać się ze ściślejszym egzekwowaniem wymogów programu przez Komisję i państwa członkowskie. (8) Przegląd realizacji został powierzony komisji technicznej, ustanowionej przez Umowę. (9) Każda ze stron wyznaczyła podmiot zarządzający. Unia Europejska jako swój podmiot zarządzający wyznaczyła Komisję, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych, łącznie z załącznikami do tej Umowy. Tekst Umowy wraz z załącznikami jest dołączony do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy w celu wyrażenia zgody Unii na związanie Umową. Artykuł 3 Przewodniczący Rady w imieniu Unii dokonuje notyfikacji w formie pisemnej, przewidzianej w art. XIV ust. 1 Umowy. Artykuł 4 1. Komisja reprezentuje Unię w komisji technicznej przewidzianej w art. VII Umowy, po wysłuchaniu opinii członków Grupy Unii Europejskiej ds. Energy Star, o której mowa w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 106/2008[10]. Komisja, po konsultacji z Grupą Unii Europejskiej ds. Energy Star, podejmuje działania dotyczące komunikatów, współpracy, przeglądu realizacji i notyfikacji, określone w art. VI ust. 4, art. VII ust. 1 i 2 oraz art. IX ust. 4 Umowy. 2. W kwestii przygotowania stanowiska Unii w odniesieniu do zmiany wykazu urządzeń biurowych w załączniku C do Umowy, Komisja uwzględnia ewentualne opinie przedstawione przez Grupę Unii Europejskiej ds. Energy Star. 3. Stanowisko Unii w odniesieniu do decyzji, jakie mają zostać podjęte przez podmioty zarządzające, jest ustalane, w odniesieniu do zmiany załącznika A (nazwa i wspólne logo Energy Star), załącznika B (wytyczne w zakresie prawidłowego używania nazwy i wspólnego logo Energy Star) oraz załącznika C (wspólne specyfikacje) do Umowy, przez Komisję, po konsultacji z Grupą Unii Europejskiej ds. Energy Star. 4. We wszystkich innych przypadkach stanowisko Unii w odniesieniu do decyzji podejmowanych przez Strony ustalane jest przez Radę, stanowiącą na wniosek Komisji, zgodnie z art. 218 Traktatu. Artykuł 5 Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK UMOWA między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych Rząd STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI i UNIA EUROPEJSKA, zwane dalej „Stronami”, DĄŻĄC do maksymalizacji oszczędności energii i korzyści dla środowiska naturalnego poprzez stymulowanie podaży i popytu na produkty energooszczędne, UWZGLĘDNIAJĄC Umowę między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Wspólnotą Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych zawartą w dniu 20 grudnia 2006 r. oraz załączniki do tej umowy, z późniejszymi zmianami (zwaną dalej „umową z 2006 r.”), ZADOWOLONE z postępów dokonanych w wyniku umowy z 2006 r., PRZEKONANE, że kontynuacja wspólnych wysiłków w związku z programem ENERGY STAR pozwoli osiągnąć dodatkowe korzyści, UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł I Zasady ogólne 1. Strony wykorzystują wspólny zestaw specyfikacji efektywności energetycznej oraz wspólne logo do celów ustanowienia jednolitych celów dla producentów, maksymalizując w ten sposób efekty ich indywidualnych wysiłków w zakresie podaży i popytu na produkty tego typu. 2. Strony wykorzystują wspólne logo do celów identyfikacji zakwalifikowanych typów produktów efektywnych energetycznie, wymienionych w załączniku C. 3. Strony dopilnowują, aby wspólne specyfikacje zachęcały do kontynuowania poprawy w zakresie efektywności, uwzględniając najbardziej zaawansowane na rynku rozwiązania technicznie. 4. Wspólne specyfikacje mają na celu objęcie nie więcej niż 25 % najbardziej energooszczędnych modeli, dla których w chwili opracowywania specyfikacji dostępne są dane, uwzględniając jednocześnie inne czynniki. 5. Strony starają się zagwarantować, aby konsumenci mieli możliwość rozpoznania efektywnych produktów na rynku na podstawie etykiety. Artykuł II Związek z umową z 2006 r. Niniejsza Umowa zastępuje w całości umowę z 2006 r. Artykuł III Definicje Do celów niniejszej Umowy: (a) „ENERGY STAR” oznacza znak usługowy wskazany w załączniku A i będący własnością Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych („U.S. EPA”); (b) „wspólne logo” oznacza znak certyfikacji wskazany w załączniku A i będący własnością Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych; (c) „znaki ENERGY STAR” oznaczają znak usługowy „ENERGY STAR” i wspólne logo, a także każdą wersję tych znaków, jaka może zostać opracowana lub zmodyfikowana przez podmioty zarządzające lub uczestników programu w rozumieniu niniejszej Umowy, w tym znak i oznaczenie zawarte w załączniku A do niniejszej Umowy; (d) „program znakowania ENERGY STAR” oznacza program zarządzany przez dany podmiot zarządzający, wykorzystujący wspólne specyfikacje efektywności energetycznej, znaki i wytyczne, jakie będą stosowane do oznaczonych typów produktów; (e) „uczestnicy programu” oznaczają producentów, sprzedawców lub podmioty odsprzedające, którzy sprzedają określone energooszczędne produkty zgodne ze specyfikacjami i którzy zdecydowali się na uczestnictwo w programie znakowania ENERGY STAR poprzez zarejestrowanie się lub zawarcie odpowiedniej umowy z podmiotem zarządzającym którejkolwiek ze Stron; (f) „wspólne specyfikacje” oznaczają wymogi dotyczące efektywności energetycznej i parametrów eksploatacyjnych, obejmujące metody badania wymienione w załączniku C, stosowane przez podmioty zarządzające i uczestników programu w celu określenia kwalifikacji energooszczędnych produktów do wspólnego logo; (g) „certyfikacja zewnętrzna” oznacza zbiór procedur w ramach programu ENERGY STAR Stanów Zjednoczonych Ameryki, stosowany przez niezależną organizację w celu zapewnienia zgodności produktów z wymogami programu ENERGY STAR. Procedury te obejmują prowadzenie badań w laboratorium spełniającym międzynarodowe normy w zakresie jakości i kompetencji. Procedury te obejmują również wymóg przeglądu dokumentacji w celu ustalenia kwalifikowalności do ENERGY STAR oraz ciągłą weryfikację w celu zapewnienia stałej zgodności; (h) „certyfikacja własna” oznacza zbiór procedur w zakresie kwalifikacji produktów w ramach programu ENERGY STAR Unii Europejskiej, gdzie uczestnik programu gwarantuje i oświadcza, że zarejestrowany produkt spełnia wymogi wszystkich stosownych przepisów odpowiednich wspólnych specyfikacji. Artykuł IV Podmioty zarządzające Każda Strona niniejszym wyznacza podmiot zarządzający, który jest odpowiedzialny za wykonanie niniejszej Umowy („podmioty zarządzające”). Unia Europejska wyznacza Komisję Unii Europejskiej („Komisja”) jako swój podmiot zarządzający. Stany Zjednoczone Ameryki wyznaczają Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych jako swój podmiot zarządzający. Artykuł V Zarządzanie programem znakowania ENERGY STAR 1. Każdy podmiot zarządzający zarządza programem znakowania ENERGY STAR energooszczędnych typów produktów wymienionych w załączniku C, z zastrzeżeniem warunków ustalonych w niniejszej Umowie. Zarządzanie programem obejmuje rejestrację uczestników programu na zasadzie dobrowolności, prowadzenie wykazów uczestników programu i produktów spełniających wymogi oraz egzekwowanie wytycznych dotyczących stosowania nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo, wymienionych w załączniku B. 2. Program znakowania ENERGY STAR wykorzystuje wspólne specyfikacje wymienione w załączniku C. 3. W zakresie, w jakim poszczególne podmioty zarządzające podejmują efektywne środki służące edukacji konsumentów na temat znaków ENERGY STAR, czynią to one zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo, wymienionymi w załączniku B. 4. Każdy podmiot zarządzający ponosi wydatki z tytułu wszystkich swoich działań na mocy niniejszej Umowy. Artykuł VI Uczestnictwo w programie znakowania ENERGY STAR 1. Podmioty zarządzające umożliwiają każdemu producentowi, sprzedawcy lub podmiotowi odsprzedającemu uczestnictwo w programie znakowania ENERGY STAR poprzez zarejestrowanie się jako uczestnik programu. 2. Podmioty zarządzające umożliwiają uczestnikom programu wykorzystywanie wspólnego logo w celu identyfikacji zakwalifikowanych produktów, które zostały poddane testom w ich własnych laboratoriach lub w niezależnych laboratoriach i które są zgodne ze wspólnymi specyfikacjami określonymi w załączniku C. W przypadku produktów wprowadzanych wyłącznie na rynek UE, podmiot zarządzający umożliwia uczestnikom programu certyfikację własną zakwalifikowanych produktów. W przypadku produktów wprowadzanych na rynek USA, podmiot zarządzający wymaga, aby uczestnicy programu spełnili wymóg certyfikacji zewnętrznej określony w zmienionych zobowiązaniach partnerskich USA. 3. Każdy podmiot zarządzający prowadzi i udostępnia drugiemu podmiotowi wykaz wszystkich uczestników programu i produktów kwalifikujących się do stosowania wspólnego logo na jego terytorium. 4. Nie naruszając procedur określonych w ust. 2 (certyfikacja własna dla produktów wprowadzanych na rynek UE i certyfikacja zewnętrzna dla produktów wprowadzanych na rynek USA), każdy podmiot zarządzający zastrzega sobie prawo zbadania lub dokonania innego przeglądu produktów, które są lub były sprzedawane na jego terytorium (na terytoriach państw członkowskich Unii Europejskiej w przypadku Komisji) w celu ustalenia, czy produkty były certyfikowane zgodnie ze wspólnymi specyfikacjami określonymi w załączniku C. Podmioty zarządzające komunikują się i w pełni ze sobą współpracują w celu zagwarantowania, że wszystkie produkty opatrzone wspólnym logo są zgodne ze wspólnymi specyfikacjami określonymi w załączniku C. Artykuł VII Koordynacja programu między Stronami 1. Na potrzeby dokonywania przeglądu wykonania niniejszej Umowy Strony ustanawiają komisję techniczną, złożoną z przedstawicieli ich odpowiednich podmiotów zarządzających. 2. W miarę możliwości, komisja techniczna zbiera się corocznie oraz przeprowadza konsultacje na żądanie jednego z podmiotów zarządzających w celu dokonania przeglądu działalności i zarządzania programem znakowania ENERGY STAR, wspólnych specyfikacji określonych w załączniku C, zakresu produktów, jak również postępów w realizacji celów niniejszej Umowy. 3. Strony trzecie (łącznie z przedstawicielami innych rządów lub sektora przemysłowego) mogą brać udział w posiedzeniach komisji technicznej w charakterze obserwatorów, chyba że podmioty zarządzające uzgodniły inaczej. Artykuł VIII Rejestracja znaków ENERGY STAR 1. Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych, jako właściciel znaków ENERGY STAR, zarejestrowała je w Unii Europejskiej jako wspólnotowe znaki towarowe. Komisja nie zabiega o rejestrację ani nie otrzymuje rejestracji znaków ENERGY STAR lub jakichkolwiek odmian tych znaków w żadnym państwie. 2. Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych zobowiązuje się nie uznawać za naruszenie praw do tych znaków użycia przez Komisję lub autoryzowanego użycia przez uczestnika programu zarejestrowanego przez Komisję, znaków ENERGY STAR zgodnie z warunkami niniejszej Umowy. Artykuł IX Egzekwowanie i brak zgodności 1. W celu ochrony znaków ENERGY STAR każdy podmiot zarządzający zapewnia właściwe stosowanie znaków ENERGY STAR na swoim terytorium (na terytoriach państw członkowskich Unii Europejskiej w przypadku Komisji). Każdy podmiot zarządzający dopilnowuje, aby znaki ENERGY STAR stosowane były tylko w formie widniejącej w załączniku A oraz wyłącznie na zakwalifikowanych produktach. Każdy podmiot zarządzający dopilnowuje, aby znaki ENERGY STAR były stosowane wyłącznie w sposób określony w wytycznych dotyczących stosowania nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo, określonych w załączniku B. 2. Każdy podmiot zarządzający dopilnowuje, aby podjęto niezwłoczne i właściwe działania wobec uczestników programu w każdym przypadku, gdy podmiot ów posiada wiedzę o tym, iż uczestnik programu wykorzystał naruszający postanowienia znak lub iż umieścił znak ENERGY STAR na produkcie, który nie jest zgodny ze wspólnymi specyfikacjami określonymi w załączniku C. Takie działania obejmują między innymi: (a) poinformowanie uczestnika programu na piśmie o nieprzestrzeganiu przez niego warunków programu znakowania ENERGY STAR, (b) opracowanie planu zmierzającego do osiągnięcia zgodności za pośrednictwem konsultacji; oraz (c) w stosownych przypadkach, jeżeli nie można doprowadzić do osiągnięcia zgodności, wypowiedzenie rejestracji uczestnika programu. 3. Każdy podmiot zarządzający dopilnowuje, aby podjęto wszelkie uzasadnione działania zmierzające do zakończenia nieuprawnionego stosowania znaków ENERGY STAR lub stosowania znaku naruszającego postanowienia przez podmiot niebędący uczestnikiem programu. Takie działania obejmują między innymi: (a) poinformowanie podmiotu wykorzystującego znaki ENERGY STAR o wymogach programu znakowania ENERGY STAR oraz o wytycznych dotyczących stosowania nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo, oraz (b) w stosownych przypadkach, zachęcanie tego podmiotu do zostania uczestnikiem programu oraz zarejestrowania kwalifikujących się produktów. 4. Każdy podmiot zarządzający niezwłocznie powiadamia podmiot zarządzający drugiej Strony o wszelkich naruszeniach znaków ENERGY STAR na terytorium drugiej Strony, jak również o podjętych ewentualnie działaniach wstępnych mających na celu wyeliminowanie takich naruszeń. 5. Jeżeli w wyniku działań wymienionych w ust. 2 i 3 nie udało się osiągnąć zgodności, UE zobowiązuje swoje państwa członkowskie do pełnej współpracy i konsultacji z podmiotem zarządzającym oraz do podjęcia wszelkich niezbędnych środków, w tym środków prawnych, w celu wyeliminowania wszelkich przypadków braku zgodności i nieautoryzowanego stosowania znaków ENERGY STAR. Artykuł X Procedury wprowadzania zmian do Umowy i dodawania nowych załączników 1. Każdy z podmiotów zarządzających może zaproponować zmianę niniejszej Umowy oraz dodanie do niej nowych załączników. 2. Proponowana zmiana przedstawiana jest na piśmie oraz poddawana dyskusji na następnym posiedzeniu komisji technicznej, pod warunkiem że drugi podmiot zarządzający został powiadomiony o propozycji zmiany co najmniej sześćdziesiąt dni przed takim posiedzeniem. 3. Wprowadzanie zmian w niniejszej Umowie oraz podejmowanie decyzji o dodaniu nowych załączników odbywa się za obopólnym porozumieniem Stron. Zmiany w załącznikach A, B i C wprowadzane są zgodnie z postanowieniami art. XI i XII. Artykuł XI Procedury wprowadzania zmian w załącznikach A i B 1. Podmiot zarządzający zabiegający o zmianę załącznika A lub załącznika B postępuje według procedur określonych w art. X ust. 1 i 2. 2. Wprowadzanie zmian w załącznikach A i B odbywa się za obopólnym porozumieniem podmiotów zarządzających. Artykuł XII Procedury wprowadzania zmian w załączniku C 1. Podmiot zarządzający zabiegający o zmianę załącznika C w celu rewizji istniejących specyfikacji lub dodania nowego typu produktu („proponujący podmiot zarządzający”) stosuje procedury przewidziane w art. X ust. 1 i 2 oraz uwzględnia w swojej propozycji: (a) wykazanie, że w wyniku rewizji tych specyfikacji lub dodania nowego typu produktu powstałyby znaczne oszczędności energii; (b) w stosownych przypadkach, wymagania dotyczące zużycia energii dla różnych trybów poboru mocy; (c) informacje na temat znormalizowanych protokołów badawczych, które mają być stosowane przy ocenie produktu; (d) udowodnienie, że istniejąca niezastrzeżona technologia umożliwiłaby dokonanie opłacalnych oszczędności energii bez negatywnego wpływu na działanie danego produktu; informację w sprawie przewidywanej liczby modeli produktu, które byłyby zgodne ze specyfikacjami oraz przybliżony udział rynkowy tego produktu; (e) informację w sprawie poglądów grup przemysłowych, na które potencjalnie wpłyną proponowane zmiany; oraz (f) proponowaną datę wejścia w życie nowych specyfikacji, uwzględniającą cykle życia produktu oraz plany produkcji. 2. Proponowane zmiany w załączniku C, przyjęte przez oba podmioty zarządzające, wchodzą w życie z dniem uzgodnionym wspólnie przez podmioty zarządzające. 3. Jeżeli, po otrzymaniu propozycji przedstawionej zgodnie z art. X ust. 1 i 2, drugi podmiot zarządzający („sprzeciwiający się podmiot zarządzający”) stoi na stanowisku, że propozycja nie spełnia wymogów określonych w ust. 1 lub w inny sposób sprzeciwia się propozycji, podmiot ten niezwłocznie (zwykle do następnego posiedzenia komisji technicznej) powiadamia na piśmie proponujący podmiot zarządzający o swoim sprzeciwie oraz dołącza wszelkie posiadane informacje, które uzasadniają jego sprzeciw; mogą to być na przykład informacje wykazujące, że jeżeli taka propozycja zostałaby przyjęta, to prawdopodobnie: (a) spowodowałaby nieproporcjonalną i niesprawiedliwą przewagę na rynku jednej spółki lub grupy przemysłowej, (b) podważyłaby całkowity udział sektora przemysłowego w programie znakowania ENERGY STAR, (c) doprowadziłoby to do niezgodności z przepisami ustawowymi i wykonawczymi, lub (d) nałożyłoby to uciążliwe wymagania techniczne. 4. Podmioty zarządzające dokładają wszelkich starań w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie proponowanej zmiany podczas pierwszego posiedzenia komisji technicznej następującego po przedstawieniu propozycji. Jeżeli podmioty zarządzające nie są w stanie osiągnąć porozumienia w sprawie proponowanej zmiany podczas tego posiedzenia komisji technicznej, czynią one starania w celu osiągnięcia porozumienia na piśmie przed następnym posiedzeniem komisji technicznej. 5. Jeżeli do końca następnego posiedzenia komisji technicznej Strony nie są w stanie osiągnąć porozumienia, proponujący podmiot zarządzający wycofuje swoją propozycję; zaś w odniesieniu do propozycji zmiany istniejących specyfikacji dany typ produktu jest wykreślany z załącznika C w terminie uzgodnionym na piśmie przez podmioty zarządzające. Wszyscy uczestnicy programu są informowani o powyższej zmianie oraz o procedurach, które zostaną zastosowane w celu wprowadzenia tej zmiany w życie. 6. Przy przygotowywaniu nowych wspólnych specyfikacji lub rewizji istniejących wspólnych specyfikacji podmioty zarządzające zapewniają skuteczną koordynację i wzajemne konsultacje między sobą oraz z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, szczególnie w odniesieniu do treści dokumentów roboczych i terminów. Artykuł XIII Postanowienia ogólne 1. Niniejsza Umowa nie obejmuje innych programów znakowania w zakresie ochrony środowiska, jakie mogą zostać opracowane i przyjęte przez każdą ze Stron. 2. Wszystkie działania podejmowane na podstawie niniejszej Umowy podlegają odpowiednim przepisom ustawowym i wykonawczym każdej ze Stron i są uzależnione od dostępności przyznanych funduszy i środków. 3. Postanowienia niniejszej Umowy nie mają wpływu na prawa i obowiązki żadnej ze Stron wynikające z dwustronnego, regionalnego lub wielostronnego porozumienia, które dana Strona zawarła przed wejściem w życie niniejszej Umowy. 4. Bez uszczerbku dla innych postanowień niniejszej Umowy, każdy z podmiotów zarządzających może realizować programy znakowania inne niż ENERGY STAR w odniesieniu do typów produktów nieujętych w załączniku C. Niezależnie od innych postanowień niniejszej Umowy, żadna ze Stron nie utrudnia przywozu, wywozu, sprzedaży ani dystrybucji produktu objętego takim programem ze względu na to, że jest on opatrzony znakiem efektywności energetycznej podmiotu zarządzającego drugiej Strony. Artykuł XIV Wejście w życie i czas obowiązywania 1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem, w którym każda Strona powiadomiła drugą Stronę na piśmie drogą dyplomatyczną o zakończeniu wszystkich odpowiednich wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie. 2. Niniejsza Umowa obowiązuje przez okres pięciu lat. Co najmniej na rok przed zakończeniem tego okresu Strony spotkają się w celu przedyskutowania przedłużenia niniejszej Umowy. Artykuł XV Rozwiązanie umowy 1. Każda ze Stron może w każdej chwili rozwiązać niniejszą Umowę poprzez przedstawienie drugiej Stronie pisemnego, trzymiesięcznego wypowiedzenia. 2. W przypadku rozwiązania lub nieodnowienia niniejszej Umowy, podmioty zarządzające informują wszystkich zarejestrowanych uczestników programu o zakończeniu wspólnego programu. Ponadto podmioty zarządzające informują zarejestrowanych przez siebie uczestników programu, że każdy podmiot zarządzający może kontynuować znakowanie w ramach dwóch osobnych programów indywidualnych. W takim przypadku w programie znakowania Unii Europejskiej nie będą używane znaki ENERGY STAR. Komisja dopilnowuje, że ona sama, państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz zarejestrowani przez nią uczestnicy programu zaprzestali używania znaków ENERGY STAR w terminie uzgodnionym pisemnie przez podmioty zarządzające. Zobowiązania zawarte w niniejszym art. XV ust. 2 pozostają ważne pomimo rozwiązania niniejszej Umowy. Sporządzono w Waszyngtonie, D.C, dnia [...] 2011 r., w dwóch oryginalnych egzemplarzach. Zgodnie z prawem UE niniejsza Umowa zostaje sporządzona przez UE również w języku bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim. ZAŁĄCZNIK A Nazwa Energy Star i wspólne logo Nazwa: ENERGY STAR ZAŁĄCZNIK B Wytyczne w zakresie prawidłowego stosowania nazwy Energy Star i wspólnego logo Nazwa ENERGY STAR i wspólne logo są znakami Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych. Jako takie, nazwa i wspólne logo mogą być używane wyłącznie zgodnie z poniższymi wytycznymi i umową partnerską lub formularzem rejestracyjnym Komisji Europejskiej podpisanym przez uczestników programu w programie znakowania ENERGY STAR. Prosimy rozpowszechnić niniejsze wytyczne wśród podmiotów odpowiedzialnych za przygotowanie materiałów ENERGY STAR w Państwa imieniu. Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych oraz Komisja Europejska na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej nadzorują prawidłowe stosowanie nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo. Obejmuje to monitorowanie stosowania znaków, a także bezpośrednie kontaktowanie się z tymi organizacjami, które wykorzystują je niewłaściwie lub bez zezwolenia. Konsekwencje nadużywania znaków mogą obejmować wypowiedzenie uczestnikowi programu uczestnictwa w programie znakowania ENERGY STAR, a w przypadku produktów przywożonych do Stanów Zjednoczonych, na których nieprawidłowo użyto znaków, istnieje możliwość zajęcia takich towarów przez służby celne Stanów Zjednoczonych. Ogólne wytyczne Program ENERGY STAR ma postać partnerstwa pomiędzy przedsiębiorstwami i organizacjami z jednej strony a rządem federalnym Stanów Zjednoczonych lub Unią Europejską z drugiej strony. W ramach tego partnerstwa przedsiębiorstwa i organizacje mogą używać nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo w ramach swoich działań na rzecz efektywności energetycznej i ochrony środowiska. Aby używać znaków zgodnie z niniejszym dokumentem, organizacja musi zawrzeć umowę z podmiotem zarządzającym – Agencją Ochrony Środowiska w przypadku Stanów Zjednoczonych lub Komisją Europejską w przypadku Unii Europejskiej. Modyfikacje tych znaków są niedozwolone, ponieważ takie modyfikacje mogłyby wprowadzać w błąd przedsiębiorstwa i konsumentów co do źródła programu ENERGY STAR i obniżać jego wartość dla wszystkich podmiotów. Organizacje używające tych znaków muszą przestrzegać następujących ogólnych wytycznych: 1. Nazwa ENERGY STAR i wspólne logo nie mogą być używane w żaden sposób, który sugerowałby promowanie firmy, jej produktów lub jej usług. Ani wspólne logo, ani nazwa ENERGY STAR nie mogą być użyte w żadnej nazwie ani logo firmy, nazwie produktu, nazwie usługi, nazwie domeny czy tytule witryny internetowej, jak również ani wspólne logo, ani nazwa ENERGY STAR bądź jakikolwiek podobny znak nie mogą być stosowane jako znaki towarowe ani jako części znaków towarowych przez żaden podmiot poza Agencją Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych. 2. Nazwa ENERGY STAR i wspólne logo nie mogą być używane w sposób, który byłby wyrazem negatywnej opinii na temat ENERGY STAR, Agencji Ochrony Środowiska, Departamencie Energii, Unii Europejskiej, Komisji Europejskiej ani innym organie rządowym. 3. Wspólne logo nie może być kojarzone z produktami, które nie kwalifikują się do oznaczeń ENERGY STAR. 4. Partnerzy oraz inne uprawnione organizacje odpowiadają za używanie nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo przez siebie, jak również przez swoich przedstawicieli, takich jak agencje reklamowe i wykonawcy wdrażający. Używanie nazwy ENERGY STAR – Nazwa ENERGY STAR powinna być zawsze zapisywana wielkimi literami; – Przy pierwszym użyciu słów „ENERGY STAR” w materiale przeznaczonym na rynek Stanów Zjednoczonych należy umieścić symbol rejestracji ®; oraz – Symbol ® powinien być zawsze zapisywany w formie indeksu górnego; – Pomiędzy słowami „ENERGY STAR” i symbolem ® nie może być spacji; – Symbol ® musi być powtarzany w każdym tytule rozdziału dokumentu lub na każdej stronie internetowej. Używanie wspólnego logo Wspólne logo jest znakiem przeznaczonym do stosowania jako etykieta umieszczana wyłącznie na produktach, które spełniają lub przewyższają wytyczne ENERGY STAR w zakresie parametrów. Wspólne logo może być używane: – na zakwalifikowanym i zarejestrowanym produkcie, – w publikacjach dotyczących zakwalifikowanego produktu, – w Internecie w celu wskazania zakwalifikowanego produktu, – w reklamie, o ile jest użyte w sąsiedztwie zakwalifikowanego produktu lub na takim produkcie, – na materiałach punktu sprzedaży, – na opakowaniu zakwalifikowanego produktu. Wygląd wspólnego logo Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych stworzyła ten znak pod kątem maksymalnego zwiększenia jego wizualnego oddziaływania, kontrastu i czytelności. Znak zawiera symbol ENERGY STAR w jednym bloku wraz z nazwą ENERGY STAR w drugim bloku umieszczonym bezpośrednio poniżej w celu wzmocnienia czytelności symbolu. Obydwa bloki są rozdzielone białą linią o grubości równej grubości łuku w symbolu. Znak ma również biały kontur, którego grubość także jest równa grubości łuku w symbolu. Wolna przestrzeń Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych i Komisja Unii Europejskiej wymagają każdorazowego zachowania wolnej przestrzeni wokół znaku odpowiadającej 0,333 (1/3) wysokości grafiki w znaku. W obszarze tym nie mogą znajdować się żadne inne elementy graficzne, takie jak tekst czy obraz. Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych i Komisja Unii Europejskiej wymagają zachowania tej wolnej przestrzeni, ponieważ wspólne logo często pojawia się w materiałach zawierających złożone elementy wizualne, takie jak inne znaki, urządzenia graficzne i tekst. Minimalna wielkość Wielkość znaku można zmieniać pod warunkiem zachowania proporcji. Ze względu na czytelność zaleca się, aby w materiałach drukowanych szerokość znaku nie był mniejsza niż 0,375 cala (3/8; 9,5 mm). W Internecie musi być zachowana czytelność liter zawartych w znaku. Preferowany kolor Preferowany kolor znaku to 100 % cyjan. Dopuszczalne są wersje alternatywne w kolorze czarnym lub białym przy odwróceniu kolorów. Ekwiwalentem koloru 100 % cyjan w Internecie jest kolor o kodzie heksadecymalnym #0099FF. Jeżeli w materiałach reklamowych, literaturze dotyczącej produktu lub materiałach punktu sprzedaży możliwe jest zastosowanie druku wielobarwnego, znak powinien być wydrukowany w kolorze 100 % cyjan. Jeżeli kolor ten jest niedostępny, można go zastąpić kolorem czarnym. Nieprawidłowe użycie znaku Prosimy: – nie używać znaku na produktach niezakwalifikowanych, – nie zmieniać znaku poprzez użycie bloku z symbolem ENERGY STAR bez bloku zawierającego nazwę „ENERGY STAR”. Przy reprodukcji znaku prosimy: – nie używać znaku w postaci konturu, – nie umieszczać znaku w kolorze białym na białym tle, – nie zmieniać kolorów znaku, – nie zniekształcać znaku w żaden sposób, – nie zmieniać układu graficznego znaku, – nie umieszczać znaku na obrazie o dużym zagęszczeniu elementów graficznych, – nie obracać znaku, – nie rozdzielać żadnego z elementów znaku, – nie zastępować żadnego z elementów znaku, – nie używać innej czcionki do zastąpienia elementu znaku, – nie naruszać wolnej przestrzeni wokół znaku, – nie pochylać znaku, – nie zmieniać wielkości elementów znaku, – nie zamieniać zatwierdzonych słów, – nie stosować wspólnego logo w niezatwierdzonym kolorze, – nie dopuszczać do zachodzenia tekstu na znak, – nie używać samego bloku z symbolem; nazwa ENERGY STAR musi być obecna w znaku, – nie usuwać bloku symbolu ze znaku. Pisanie i mówienie o ENERGY STAR W celu utrzymania i budowania wartości ENERGY STAR Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych i Komisja Unii Europejskiej zalecają terminologię, którą należy posługiwać się przy pisaniu i w rozmowie o elementach programu. PRAWIDŁOWO || NIEPRAWIDŁOWO Komputer zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR || Komputer zgodny z ENERGY STAR Komputer z certyfikacją ENERGY STAR Komputer z oceną ENERGY STAR Komputer, który uzyskał oznaczenie ENERGY STAR || Produkty, które uzyskały oznaczenie ENERGY STAR || Produkt ENERGY STAR Produkty ENERGY STAR (w odniesieniu do pakietu produktów) Sprzęt ENERGY STAR Aprobowany przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych Spełniający normy ENERGY STAR PARTNERZY / UCZESTNICY PROGRAMU Partner ENERGY STAR || Przedsiębiorstwo ENERGY STAR Przedsiębiorstwo X, partner ENERGY STAR || Przedsiębiorstwo X, przedsiębiorstwo aprobowane przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych Przedsiębiorstwo uczestniczące w programie ENERGY STAR || Sprzedawca urządzeń ENERGY STAR zatwierdzony przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych Przedsiębiorstwo promujące ENERGY STAR || Aprobowane przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych Monitory zakwalifikowane do oznaczenia ENERGY STAR || Program monitorów ENERGY STAR POWOŁANIE SIĘ NA AUTORYTET INSTYTUCJI RZĄDOWEJ Produkty, które uzyskały oznaczenie ENERGY STAR przyczyniają się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, ponieważ spełniają rygorystyczne wytyczne w zakresie efektywności energetycznej, określone przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych i Komisję Unii Europejskiej. || ENERGY STAR i znak ENERGY STAR są zarejestrowanymi znakami Stanów Zjednoczonych || ENERGY STAR jest zarejestrowanym znakiem rządu Stanów Zjednoczonych || WYTYCZNE W ZAKRESIE PARAMETRÓW || Wytyczne ENERGY STAR || Standardy (normy) ENERGY STAR Specyfikacje ENERGY STAR || Zatwierdzone przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych Poziom parametrów ENERGY STAR || Popierane przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych Programy dobrowolne || Uzyskał poparcie Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych Pytania dotyczące stosowania nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo Gorąca linia ENERGY STAR W Stanach Zjednoczonych – tel. (połączenie bezpłatne): 1-888-STAR-YES (1-888-782-7937) Poza Stanami Zjednoczonymi: tel: +1 202-775–6650 faks: +1 202-775–6680 www.energystar.gov EUROPEAN COMMISSION Directorate-General Energy tel: +32 2 2972136 www.eu-energystar.org ZAŁĄCZNIK C WSPÓLNE SPECYFIKACJE I. SPECYFIKACJE KOMPUTERÓW 1. Definicje A. Komputer: Urządzenie, które wykonuje operacje logiczne i przetwarza dane. Komputery składają się co najmniej z: (1) procesora (CPU) do wykonywania operacji; (2) urządzeń do wprowadzania danych przez użytkownika, np. klawiatury, myszy, digitalizatora lub sterownika gier; oraz (3) ekranu wyświetlającego informacje wyjściowe. Do celów niniejszej specyfikacji termin „komputery” oznacza zarówno jednostki stacjonarne, jak i przenośne, w tym komputery stacjonarne, komputery zintegrowane, notebooki, małe serwery, urządzenia typu cienki klient oraz stacje robocze. Pomimo że komputery muszą być przystosowane do korzystania z urządzeń wejściowych i wyświetlaczy, jak odnotowano w pkt 2 i 3 powyżej, system komputerowy nie musi być dostarczany wraz z tymi urządzeniami, aby spełniać kryteria niniejszej definicji. Elementy B. Wyświetlacz: Ekran wraz z towarzyszącymi mu układami elektronicznymi, umieszczony w oddzielnej obudowie lub w obudowie komputera (np. notebook lub komputer zintegrowany) i umożliwiający wyświetlanie informacji wyjściowych z komputera za pośrednictwem jednego lub większej liczby wejść, takich jak VGA, DVI, Display Port lub IEEE 1394. Przykładowe typy wyświetlaczy to m.in. monitor kineskopowy (CRT) i monitor ciekłokrystaliczny (LCD). C. Niezależna jednostka przetwarzania grafiki (GPU): Procesor graficzny z interfejsem sterownika pamięci lokalnej oraz z lokalną pamięcią przeznaczoną na potrzeby grafiki. D. Zewnętrzne źródło zasilania : Część umieszczona w wyodrębnionej fizycznie obudowie poza obudową komputera, służąca przekształcaniu napięcia prądu przemiennego z sieci zasilającej na niższe napięcie prądu stałego do celów zasilania komputera. Zewnętrzne źródło zasilania musi być połączone z komputerem poprzez odłączalne lub podłączone na stałe męskie/żeńskie złącze elektryczne, kabel, przewód lub inny typ przyłącza. E. Wewnętrzne źródło zasilania : Część umieszczona wewnątrz obudowy komputera i służąca przekształcaniu napięcia prądu przemiennego z sieci zasilającej na napięcie prądu stałego do celów zasilania części składowych komputera. Do celów niniejszej specyfikacji wewnętrzne źródło zasilania musi być umieszczone w obudowie komputera, ale nie może być częścią płyty głównej komputera. Zasilacz musi być podłączony do sieci zasilającej przez pojedynczy kabel bez pośrednich obwodów elektrycznych pomiędzy zasilaczem i siecią zasilającą. Ponadto wszystkie połączenia prowadzące z zasilacza do części składowych komputera, z wyjątkiem połączenia prądu stałego do wyświetlacza w zintegrowanym komputerze biurkowym, muszą być umieszczone wewnątrz obudowy komputera (tzn. z zasilacza do komputera lub poszczególnych części komputera nie mogą biec żadne kable zewnętrzne). Wewnętrznych przetwornic prądu stałego służących zmianie pojedynczego napięcia prądu stałego z zewnętrznego źródła zasilania na kilka napięć używanych przez komputer nie uważa się za wewnętrzne źródła zasilania. Rodzaje komputerów F. Komputer stacjonarny : Komputer, którego jednostka główna ma być umieszczona na stałe w jednym miejscu, często na biurku lub na podłodze. Komputery stacjonarne nie są projektowane jako komputery przenośne i korzystają z zewnętrznego monitora, klawiatury i myszy. Komputery stacjonarne mają szeroką gamę zastosowań w domu i biurze. G. Mały serwer : Komputer, w którym stosuje się tradycyjnie części składowe komputera stacjonarnego w obudowie stacjonarnej, lecz który jest zaprojektowany zasadniczo jako komputer centralny (host) dla innych komputerów. Aby komputer został uznany za mały serwer, musi posiadać następujące cechy: (a) jest umieszczony w obudowie typu cokół, wieża lub innej podobnej stosowanej dla komputerów stacjonarnych, tak więc wszelkie funkcje przetwarzania danych, przechowywania danych oraz łączności sieciowej są skupione w obrębie jednej obudowy/jednego produktu; (b) jest zaprojektowany do pracy przez 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, a nieplanowane przestoje są wyjątkowo rzadkie (liczone w godzinach na rok); (c) jest w stanie pracować w środowisku wielodostępnym, obsługując jednocześnie kilku użytkowników poprzez połączone w sieć jednostki poszczególnych klientów; oraz (d) jest przeznaczony do pracy pod kontrolą uznanego w branży systemu operacyjnego do zastosowań domowych lub zastosowań serwerowych niższej klasy (np. Windows Home Server, Mac OS X Server, Linux, UNIX i Solaris); (e) małe serwery są przeznaczone do pełnienia takich funkcji, jak usługi związane z infrastrukturą sieciową (np. archiwizowanie) oraz hosting danych/mediów. Podstawową funkcją tych produktów nie jest przetwarzanie danych dla innych systemów ani obsługa serwerów www; (f) niniejsza specyfikacja nie obejmuje serwerów komputerowych zdefiniowanych w specyfikacji serwerów komputerowych ENERGY STAR wersja 1.0. Małe serwery objęte niniejszą specyfikacją to wyłącznie komputery wprowadzane na rynek jako urządzenia przeznaczone do operacji niezwiązanych z funkcjonowaniem centrów obliczeniowych (np. do użytku domowego lub dla małych biur). H. Zintegrowany komputer stacjonarny : Stacjonarny system komputerowy, w którym komputer i wyświetlacz funkcjonują jako pojedyncza jednostka zasilana prądem przemiennym przez jeden przewód. Istnieją dwa typy komputerów zintegrowanych: (1) systemy, w których wyświetlacz i komputer są fizycznie połączone w pojedynczą jednostkę; lub (2) systemy zestawione jako pojedynczy system, w którym wyświetlacz stanowi odrębną część, ale jest połączony z jednostką główną poprzez przewód zasilania prądem stałym, przy czym zarówno komputer, jak i wyświetlacz są zasilane z jednego źródła zasilania. Zintegrowane komputery stacjonarne stanowią podtyp komputerów stacjonarnych i pełnią podobne funkcje jak stacjonarne systemy komputerowe. I. Urządzenia typu cienki klient: Komputer z niezależnym źródłem zasilania, którego podstawowe funkcje są uzależnione od dostępu do zdalnych zasobów obliczeniowych. Podstawowe funkcje (np. wykonywanie programów, przechowywanie danych, interakcje z innymi zasobami internetowymi itp.) realizowane są przy użyciu zdalnych zasobów obliczeniowych. Urządzenia typu cienki klient objęte niniejszą specyfikacją to wyłącznie urządzenia pozbawione rotacyjnych pamięci masowych zintegrowanych z komputerem. Główna jednostka cienkiego klienta objętego niniejszą specyfikacją musi być przeznaczona do eksploatacji jako jednostka stacjonarna (umieszczona np. na biurku), a nie do korzystania przenośnego. J. Notebook: Komputer zaprojektowany jako komputer przenośny, działający przez długi czas bez bezpośredniego podłączenia do źródła zasilania prądem przemiennym. Notebooki muszą być wyposażone w zintegrowany monitor i pracować, korzystając ze zintegrowanej baterii lub innego przenośnego źródła zasilania. Ponadto w większości notebooków stosuje się zewnętrzne źródło zasilania oraz zintegrowaną klawiaturę i urządzenie wskazujące. Notebooki są zwykle zaprojektowane tak, by spełniać podobne funkcje jak komputery stacjonarne, w tym obsługiwać oprogramowanie o podobnych funkcjach jak oprogramowanie wykorzystywane w komputerach stacjonarnych. Do celów niniejszej specyfikacji stacje dokujące uważa się za akcesoria i w związku z tym nie stosują się do nich poziomy parametrów odnoszące się do notebooków, przedstawione w sekcji 3 poniżej. Tablety, w których możliwe jest wykorzystanie ekranów dotykowych razem z innymi urządzeniami do wprowadzania danych lub zamiast nich, do celów niniejszej specyfikacji uważane są za notebooki. K. Stacja robocza: Komputer o dużej wydajności przeznaczony do wykorzystywania przez jednego użytkownika, używany zazwyczaj na potrzeby programów graficznych, komputerowego wspomagania projektowania, tworzenia oprogramowania, aplikacji finansowych i naukowych oraz do innych zadań wymagających dużej mocy obliczeniowej. Komputer kwalifikowany jest jako stacja robocza, jeśli: (a) jest wprowadzany do obrotu jako stacja robocza; (b) średni czas bezawaryjnej pracy (MTBF) wynosi co najmniej 15 000 godzin, liczony na podstawie Bellcore TR-NWT-000332, wydanie 6, 12/97, albo na podstawie danych empirycznych; oraz (c) posiada kod korekcji błędów (kod ECC) lub pamięć buforowaną. (d) Ponadto stacja robocza musi charakteryzować się trzema spośród następujących sześciu cech opcjonalnych: (e) posiada dodatkowe źródło zasilania dla grafiki wyższej klasy (tj. dodatkowy sześciożyłowy przewód zasilający napięciem 12 V dla kart PCI-E); (f) oprócz gniazda lub gniazd karty graficznej lub magistrali PCI-X system jest wyposażony w magistralę o parametrach lepszych niż PCI-E x4 na płycie głównej; (g) nie obsługuje grafiki z jednolitym dostępem do pamięci (UMA); (h) posiada 5 lub więcej gniazd rozszerzeń PCI, PCIe lub PCI-X; (i) umożliwia pracę wieloprocesorową z dwoma lub większą liczbą procesorów (musi współpracować z fizycznie odrębnymi procesorami/gniazdami, tzn. egzemplarz współpracujący z jednym procesorem wielordzeniowym nie spełnia tych parametrów); lub (j) posiada co najmniej dwa certyfikaty produktu wydawane przez niezależnych sprzedawców oprogramowania (ISV); proces wydawania certyfikatów może być w toku, ale musi się zakończyć w ciągu trzech miesięcy od kwalifikacji. Tryby pracy L. Tryb wyłączenia: Tryb najniższego poboru mocy, który nie może być wyłączony (zmieniony) przez użytkownika i który może trwać przez nieograniczony czas, jeżeli urządzenie jest podłączone do sieci zasilającej i użytkowane zgodnie z instrukcjami producenta. W przypadku systemów, do których mają zastosowanie standardy ACPI, tryb wyłączenia odpowiada stanowi S5 ACPI. M. Tryb uśpienia: Stan niskiego poboru mocy, w który komputer wchodzi automatycznie po pewnym okresie nieużywania lub w który wprowadzany jest ręcznie. Komputer wyposażony w tryb uśpienia może się szybko „obudzić” w odpowiedzi na aktywność sieci lub urządzeń interfejsu użytkownika, z opóźnieniem ≤ 5 sekund od momentu zainicjowania zdarzenia „budzącego” do pełnej gotowości systemu do pracy, w tym rozpoczęcia wyświetlania obrazu. W przypadku systemów, do których mają zastosowanie standardy ACPI, tryb wyłączenia odpowiada przeważnie stanowi S3 ACPI (zapis w pamięci roboczej). N. Stan bezczynności: Stan, w którym system operacyjny i inne oprogramowanie zostały załadowane, profil użytkownika został utworzony, urządzenie nie jest w stanie uśpienia, a jego działanie ogranicza się do tych podstawowych aplikacji, które system uruchamia domyślnie. O. Stan aktywności: Stan, w którym komputer wykonuje użyteczne działania w reakcji na a) wcześniejsze lub bieżące wprowadzenie danych przez użytkownika lub b) wcześniejsze lub bieżące polecenia przekazane poprzez sieć. Stan ten obejmuje aktywne przetwarzanie danych oraz ich wyszukiwanie w pamięci masowej, operacyjnej lub podręcznej, w tym czas, w którym komputer pozostaje w stanie bezczynności, oczekując na wprowadzenie danych przez użytkownika przed przejściem w jeden z trybów niskiego poboru mocy. P. Typowe zużycie energii (TEC): Metoda testowania i porównywania wydajności energetycznej komputerów koncentrująca się na typowym zużyciu energii elektrycznej przez produkt podczas normalnego działania w reprezentatywnym czasie. W odniesieniu do komputerów stacjonarnych i notebooków kluczowym kryterium koncepcji TEC jest wartość typowego rocznego zużycia energii mierzonego w kilowatogodzinach (kWh), wyznaczonego na podstawie pomiarów przeciętnego poboru mocy dla każdego trybu pracy, przeliczonych odpowiednio do zakładanego typowego modelu eksploatacji (cyklu pracy). W przypadku stacji roboczych wymogi oparte są o wartość TEC obliczoną na podstawie poziomów poboru mocy dla trybu pracy, maksymalnego poboru mocy i zakładanego cyklu pracy. Praca w sieci i zarządzanie zasilaniem Q. Interfejs sieciowy: Części składowe (sprzęt i oprogramowanie), których funkcją podstawową jest umożliwienie komputerowi komunikowania się z co najmniej jedną siecią. Przykłady interfejsów sieciowych to IEEE 802.3 (Ethernet) oraz IEEE 802.11 (Wi-Fi). R. Zdarzenie powodujące przebudzenie: Zdarzenie spowodowane przez użytkownika lub zaprogramowane albo zdarzenie lub bodziec zewnętrzny, które powodują przejście komputera z trybu uśpienia lub wyłączenia do trybu aktywnego działania. Przykłady różnych zdarzeń powodujących przebudzenie obejmują między innymi: ruch myszą, użycie klawiatury, sygnał wejściowy sterownika, zdarzenie zegara czasu rzeczywistego, naciśnięcie przycisku na obudowie oraz, w przypadku zdarzeń zewnętrznych, bodziec przekazany poprzez pilota, sieć, modem itp. S. Przebudzenie na skutek aktywności sieci lokalnej (Wake on LAN – WOL): Funkcja, która umożliwia przebudzenie komputera z trybu uśpienia lub wyłączenia za pomocą polecenia sieciowego przesłanego przez Ethernet. T. Pełna łączność z siecią : Zdolność komputera do utrzymania obecności w sieci w trybie uśpienia oraz do inteligentnego wybudzenia, kiedy wymagane jest dalsze przetwarzanie danych (w tym okresowe przetwarzanie niezbędne do podtrzymania obecności w sieci). Utrzymywanie obecności w sieci może obejmować następujące czynności wykonywane w stanie uśpienia: uzyskiwanie lub ochrona przypisanego interfejsu lub adresu sieciowego, reakcje na zapytania innych węzłów sieci lub utrzymywanie istniejących połączeń sieciowych. W ten sposób utrzymywana jest obecność komputera w sieci oraz jego usługi i aplikacje sieciowe, mimo że komputer pozostaje w trybie uśpienia. Z punktu widzenia monitoringu sieci, w odniesieniu do powszechnie wykorzystywanych aplikacji i modeli eksploatacji, komputer w stanie uśpienia o pełnej łączności z siecią jest funkcjonalnie równorzędny komputerowi w stanie bezczynności. Pełna łączność z siecią w trybie uśpienia nie jest ograniczona do konkretnego zestawu protokołów i może objąć aplikacje zainstalowane po instalacji wstępnej. Kanały handlowe i kanały dostaw U. Sieć dystrybucji dla przedsiębiorstw: Kanały sprzedaży tradycyjnie wykorzystywane przez dużej i średniej wielkości przedsiębiorstwa, organizacje rządowe i instytucje edukacyjne lub inne organizacje dokonujące zakupu komputerów, które będą używane w zarządzanym środowisku klient-serwer. V. Numer modelu: Niepowtarzalna nazwa handlowa mająca zastosowanie do konkretnej konfiguracji sprzętowo-programowej (np. systemu operacyjnego, rodzajów procesorów, pamięci, GPU itp.), która jest określona z góry lub wybierana przez klienta. W. Nazwa modelu : Nazwa handlowa zawierająca odniesienie do numeru rodziny komputera osobistego, krótki opis produktu lub odniesienie do marki. X. Rodzina produktów : Opis wysokiego poziomu odnoszący się do grupy komputerów, które zwykle charakteryzują się takim samym zestawem obudowy i płyty głównej, a które obejmują często setki możliwych konfiguracji sprzętowo-programowych. 2. Kwalifikacja produktów Aby komputer mógł zostać zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR, musi mieścić się w definicji komputera oraz w jednej z definicji produktów zawartych w sekcji 1 powyżej. Poniższa tabela zawiera listę typów komputerów, które kwalifikują się (bądź nie) do oznaczenia ENERGY STAR. Produkty objęte niniejszą wersją 5.0 specyfikacji || Produkty nieobjęte niniejszą wersją 5.0 specyfikacji · Komputery stacjonarne · Zintegrowane komputery stacjonarne · Notebooki · Stacje robocze · Małe serwery · Urządzenia typu cienki klient || · Serwery komputerowe (zdefiniowane w wersji 1.0 specyfikacji serwerów komputerowych) · Palmtopy, komputery kieszonkowe (PDA), smartfony 3. Kryteria efektywności energetycznej i zarządzania zasilaniem Komputery kwalifikujące się do otrzymania oznaczenia ENERGY STAR muszą spełniać poniższe kryteria. Data wejścia w życie wersji 5.0 określona jest w sekcji 5 niniejszej specyfikacji. A. Wymagania dotyczące energooszczędności źródła zasilania Komputery kwalifikujące się do otrzymania oznaczenia ENERGY STAR muszą spełniać poniższe kryteria. Data wejścia w życie wersji 5.0 określona jest w sekcji 5 niniejszej specyfikacji. (a) komputery korzystające z wewnętrznego źródła zasilania: sprawność co najmniej 85% przy 50% obciążenia znamionowego i co najmniej 82% przy 20% i 100% obciążenia znamionowego, współczynnik mocy > 0,9 przy 100% obciążenia znamionowego; (b) komputery korzystające z zewnętrznego źródła zasilania: Zewnętrzne źródła zasilania sprzedawane z komputerami ENERGY STAR muszą kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR lub odpowiadać poziomom sprawności przy braku obciążenia i w trybie aktywnym przedstawionym w wymogach programu ENERGY STAR dla zewnętrznych źródeł zasilania o pojedynczym napięciu AC-AC i AC-DC, wersja 2.0. Specyfikacja ENERGY STAR i wykaz zakwalifikowanych produktów są zamieszczone na stronie www.energystar.gov/powersupplies. Uwaga: Wymóg ten ma także zastosowanie do wielonapięciowych zewnętrznych źródeł zasilania przetestowanych metodą testowania wewnętrznego źródła zasilania, o której mowa w sekcji 4 poniżej. B. Wymogi dotyczące zużycia energii i parametrów eksploatacyjnych (1) Poziomy poboru mocy komputera stacjonarnego, zintegrowanego komputera stacjonarnego i notebooka: Kategorie komputerów stacjonarnych na potrzeby kryteriów typowego zużycia energii Do celów określenia poziomów typowego zużycia energii komputery stacjonarne i zintegrowane komputery stacjonarne muszą kwalifikować się do kategorii A, B, C lub D zgodnie z opisem poniżej: (a) Kategoria A: do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR wszystkie komputery stacjonarne, które nie spełniają kryteriów definicji kategorii B, kategorii C lub kategorii D poniżej, będą zaliczane do kategorii A; (b) Kategoria B: do kategorii B kwalifikują się komputery stacjonarne posiadające: – dwa rdzenie fizyczne, oraz – dwa gigabajty (GB) pamięci systemowej; (c) kategoria C: do kategorii C kwalifikują się komputery stacjonarne posiadające: – więcej niż dwa rdzenie fizyczne. Poza powyższym wymogiem modele kwalifikujące się do kategorii C muszą być skonfigurowane z uwzględnieniem co najmniej jednej spośród dwóch poniższych cech: – co najmniej dwa gigabajty (GB) pamięci systemowej, lub – niezależną jednostkę przetwarzania grafiki; (d) Kategoria D: do kategorii D kwalifikują się komputery stacjonarne posiadające: – co najmniej cztery rdzenie fizyczne. Poza wymienionymi powyżej wymogami modele kwalifikujące się do kategorii D muszą być skonfigurowane z uwzględnieniem co najmniej jednej spośród dwóch poniższych cech: – co najmniej cztery gigabajty (GB) pamięci systemowej, lub – niezależną jednostkę przetwarzania grafiki o wielkości bufora ramki ponad 128 bitów. Kategorie notebooków na potrzeby kryteriów typowego zużycia energii Do celów określenia poziomów typowego zużycia energii notebooki muszą zaliczać się do kategorii A, B lub C zgodnie z opisem poniżej: (a) Kategoria A: do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR wszystkie notebooki, które nie spełniają kryteriów definicji kategorii B lub kategorii C poniżej, będą zaliczane do kategorii A; (b) Kategoria B: do kategorii B kwalifikują się notebooki posiadające: – niezależną jednostkę przetwarzania grafiki; (c) kategoria C: do kategorii C kwalifikują się notebooki posiadające: – co najmniej dwa rdzenie fizyczne, – co najmniej 2 gigabajty (GB) pamięci systemowej, oraz – niezależną jednostkę przetwarzania grafiki o wielkości bufora ramki ponad 128 bitów. Typowe zużycie energii (kategorie produktów w odniesieniu do komputerów stacjonarnych i notebooków) W poniższych tabelach podano wymagane poziomy TEC dla specyfikacji 5.0. W tabeli 1 poniżej wymieniono wymogi dotyczące typowego zużycia energii, zaś w tabeli 2 udział poszczególnych trybów pracy w podziale na typy produktów. TEC określane będzie za pomocą następującego wzoru: ETEC = (8760/1000) ∙ (Pwyłączony ∙ Twyłączony + Puśpiony ∙ Tuśpiony + Pbezczynny ∙ Tbezczynny), gdzie wszystkie Px oznaczają wartość mocy w watach, wszystkie Tx to czas jako % roku, a TEC w ETEC podane jest w kWh i odpowiada rocznemu zużyciu energii na podstawie udziału poszczególnych trybów podanego w tabeli 2. Tabela 1: Wymóg ETEC – Komputery stacjonarne i notebooki || || Komputery stacjonarne i zintegrowane (kWh) || Notebooki (kWh) || TEC (kWh) || Kategoria A: ≤ 148,0 Kategoria B: ≤ 175,0 Kategoria C: ≤ 209,0 Kategoria D: ≤ 234,0 || Kategoria A: ≤ 40,0 Kategoria B: ≤ 53,0 Kategoria C: ≤ 88,5 || Korekta na parametry eksploatacyjne || Pamięć || 1 kWh (na każdy 1 GB powyżej wielkości pamięci podstawowej) Pamięć podstawowa: Kategorie A, B i C: 2GB. Kategoria D: 4 GB || 0,4 kWh (na każdy 1 GB powyżej 4 GB) || Karta graficzna wysokiej klasy (Premium Graphics) (dla odrębnych GPU o określonych wielkościach bufora ramki) || Kategoria A, B: 35 kWh (wielkość bufora ramki ≤ 128-bit) 50 kWh (wielkość bufora ramki > 128-bit) Kategoria C, D: 50 kWh (wielkość bufora ramki > 128-bit) || Kategoria B: 3 kWh (wielkość bufora ramki > 64-bit) || Dodatkowy zasób wewnętrznej pamięci masowej || 25 kWh || 3 kWh || || Tabela 2: Udział poszczególnych trybów pracy – Komputery stacjonarne i notebooki || || Komputer stacjonarny || Notebook || || Tradycyjny || Pośredniczenie* || Tradycyjny || Pośredniczenie* || Twyłączony || 55% || 40% || 60% || 45% || Tuśpiony || 5% || 30% || 10% || 30% || Tbezczynny || 40% || 30% || 30% || 25% || Uwaga: Komputer pośredniczący oznacza komputer utrzymujący pełną łączność z siecią zgodnie z definicją zawartą w sekcji 1 niniejszej specyfikacji. Aby system mógł kwalifikować się na podstawie powyższych wartości udziału poszczególnych trybów pracy dla komputerów pośredniczących, musi on odpowiadać niezastrzeżonemu standardowi pośredniczenia zatwierdzonemu przez Agencję Ochrony Środowiska oraz Komisję Europejską i realizującemu cele ENERGY STAR. Zatwierdzenie takie musi być wydane przed przedstawieniem danych produktu w celu kwalifikacji. Zob. sekcja 3.C „Kwalifikowanie komputerów wyposażonych w funkcję zarządzania zasilaniem”. (2) Poziomy poboru mocy stacji roboczych PTEC (kategoria produktów stacji roboczych): W poniższych tabelach podano wymagane poziomy PTEC dla specyfikacji 5.0. W tabeli 3 poniżej wymieniono wymogi dotyczące PTEC dla wersji 5.0, zaś w tabeli 4 udział poszczególnych trybów pracy. PTEC określane będzie za pomocą następującego wzoru: PTEC = 0,35 ∙ Pwyłączony + 0.10 ∙ Puśpiony + 0.55 ∙ Pbezczynny gdzie wszystkie Px to wartości mocy wyrażone w watach. Tabela 3: Wymogi PTEC– Stacje robocze PTEC ≤ 0,28 ∙ [Pmax + (# HDD ∙ 5)] Tabela 4: Udział poszczególnych trybów pracy – Stacje robocze Twyłączony || 35% Tuśpiony || 10% Tbezczynny || 55% Uwaga: Podane wartości udziału zawarte są we wzorze PTEC powyżej. Stacje robocze wyposażone w więcej urządzeń graficznych: Stacje robocze z pojedynczym urządzeniem graficznym spełniające wymogi ENERGY STAR mogą również kwalifikować się do konfiguracji z kilkoma urządzeniami graficznymi, pod warunkiem że dodatkowa konfiguracja sprzętu jest identyczna – poza dodatkowymi urządzeniami graficznymi. Wykorzystanie kilku urządzeń graficznych obejmuje m.in. obsługę kilku wyświetlaczy oraz łączenie konfiguracji kilku GPU o wysokiej wydajności (np. ATI Crossfire czy NVIDIA SLI). W takich przypadkach oraz dopóki SPECviewperf® nie zacznie współpracować z wieloma kartami grafiki, producenci mogą dostarczać dane testów stacji roboczych z jednym urządzeniem graficznym dla obydwu konfiguracji, bez ponownego testowania systemu. (3) Poziomy poboru mocy przez małe serwery: Do celów określenia parametrów dla poziomów bezczynności małe serwery muszą kwalifikować się do kategorii A lub B zdefiniowanych poniżej: (a) Kategoria A: do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR wszystkie małe serwery, które nie spełniają kryteriów definicji kategorii B, będą zaliczane do kategorii A; (b) Kategoria B: do kategorii B kwalifikują się małe serwery posiadające: – procesor(y) o więcej niż jednym rdzeniu fizycznym lub więcej niż jeden odrębny procesor; oraz – co najmniej jeden gigabajt pamięci systemowej. Tabela 6: Wymogi dotyczące zużycia energii przez małe serwery Wymogi dotyczące poboru mocy w poszczególnych trybach pracy Tryb wyłączenia : ≤ 2,0 W Stan bezczynności: Kategoria A: ≤ 50,0 W Kategoria B: ≤ 65,0 W Funkcja || Dodatkowy limit mocy Wake On LAN (WOL) (ma zastosowanie wyłącznie, gdy komputer wyposażony jest w aktywną opcję WOL) || + 0,7 W w trybie wyłączenia (4) Poziomy poboru mocy przez cienkiego klienta Kategorie cienkich klientów w odniesieniu do kryteriów stanu bezczynności: do celów określenia poziomów poboru mocy w stanie bezczynności urządzenia typu cienki klient muszą kwalifikować się do kategorii A lub B zdefiniowanej poniżej: (a) Kategoria A: do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR wszystkie urządzenia typu cienki klient, które nie spełniają kryteriów definicji kategorii B poniżej, będą zaliczane do kategorii A; (b) Kategoria B: do kategorii B kwalifikują się urządzenia typu cienki klient posiadające koniecznie: – możliwość lokalnego kodowania/odkodowania multimediów. Tabela 7: Wymogi dotyczące zużycia energii przez cienkiego klienta Wymogi dotyczące poboru mocy w poszczególnych trybach pracy Tryb wyłączenia : ≤ 2 W Tryb uśpienia (w stosownych przypadkach): ≤ 2 W Stan bezczynności: Kategoria A: ≤ 12,0 W Kategoria B: ≤ 15,0 W Funkcja || Dodatkowy limit mocy Wake On LAN (WOL) (ma zastosowanie wyłącznie, gdy komputer wyposażony jest w aktywną opcję WOL) || + 0,7 W w trybie uśpienia + 0,7 W w trybie wyłączenia C. Wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem Produkty muszą spełniać wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem wymienione w tabeli 8 oraz być testowane w konfiguracji fabrycznej. Tabela 8: Wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem Wymogi specyfikacji || || Dotyczy Wymogi dotyczące dostawy Tryb uśpienia || Dostarczany produkt musi być skonfigurowany w taki sposób, że tryb uśpienia aktywuje się po 30 minutach nieużywania komputera. Przy przejściu do trybu uśpienia lub wyłączenia komputer redukuje prędkość wszelkich aktywnych połączeń z siecią Ethernet o prędkości 1 Gb/s. || Komputery stacjonarne || √ Zintegrowane komputery stacjonarne || √ Notebooki || √ Stacje robocze || √ || Małe serwery || Urządzenia typu cienki klient || Tryb uśpienia wyświetlacza || Dostarczany produkt musi być skonfigurowany w taki sposób, że tryb uśpienia wyświetlacza aktywuje się po 15 minutach nieużywania komputera. || Komputery stacjonarne || √ Zintegrowane komputery stacjonarne || √ Notebooki || √ Stacje robocze || √ || Małe serwery (jeśli posiadają wyświetlacze) || √ Urządzenia typu cienki klient || √ Wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem podczas pracy w sieci Przebudzenie na skutek aktywności sieci lokalnej (WOL) || Wszystkie komputery o zdolności łączenia się z Ethernetem muszą posiadać możliwość włączenia i wyłączenia funkcji WOL dla trybu uśpienia. || Komputery stacjonarne || √ Zintegrowane komputery stacjonarne || √ Notebooki || √ Stacje robocze || √ || Małe serwery || √ Urządzenia typu cienki klient (ma zastosowanie jedynie, jeśli aktualizacje oprogramowania z centralnie zarządzanej sieci są przeprowadzane w czasie, gdy urządzenie znajduje się w trybie uśpienia lub wyłączenia. Zwolnione z tego wymogu są urządzenia typu cienki klient, których standardowa procedura aktualizacji oprogramowania klienta nie wymaga aktualizacji poza godzinami pracy). || √ Ma zastosowanie wyłącznie do komputerów dostarczanych poprzez sieci dystrybucji dla przedsiębiorstw: Komputery z możliwością łączenia się z Ethernetem muszą spełniać jeden z następujących wymogów: · są dostarczane z funkcją przebudzenia na skutek aktywności sieci lokalnej (WOL) aktywną w trybie uśpienia przy zasilaniu prądem przemiennym (tzn. notebooki mogą automatycznie wyłączać WOL, kiedy są odłączone od sieci zasilającej), lub · zapewniają możliwość włączenia funkcji WOL, która jest dostatecznie dostępna z poziomu interfejsu użytkownika systemu operacyjnego klienta oraz przez sieć, jeśli komputer jest dostarczany do przedsiębiorstwa bez aktywnego WOL. || Komputery stacjonarne || √ Zintegrowane komputery stacjonarne || √ Notebooki || √ Stacje robocze || √ || Małe serwery || √ Urządzenia typu cienki klient (ma zastosowanie jedynie, jeśli aktualizacje oprogramowania z centralnie zarządzanej sieci są przeprowadzane w czasie, gdy urządzenie znajduje się w trybie uśpienia lub wyłączenia. Zwolnione z tego wymogu są urządzenia typu cienki klient, których standardowa procedura aktualizacji oprogramowania klienta nie wymaga aktualizacji poza godzinami pracy). || √ Zarządzanie przebudzeniem || Ma zastosowanie wyłącznie do komputerów dostarczanych poprzez sieci dystrybucji dla przedsiębiorstw: Komputer z możliwością łączenia się z Ethernetem powinien mieć opcje zdalnych (poprzez sieć) i planowanych zdarzeń powodujących przebudzenie z trybu uśpienia (np. zegar czasu rzeczywistego). Producenci muszą zapewnić, na ile pozwalają im na to ich możliwości (tzn. konfiguracja sprzętowa, a nie programowa), centralne zarządzanie tymi ustawieniami, zgodnie z życzeniami klienta, przy użyciu narzędzi udostępnionych przez producenta. || Komputery stacjonarne || √ Zintegrowane komputery stacjonarne || √ Notebooki || √ Stacje robocze || √ || Małe serwery || √ Urządzenia typu cienki klient || √ W przypadku komputerów z aktywną funkcją WOL wszystkie filtry pakietowe oparte na adresach muszą być aktywne i skonfigurowane według domyślnego standardu. Do czasu uzgodnienia co najmniej jednego standardu partnerzy proszeni są o dostarczenie swoich konfiguracji filtrów pakietowych do Agencji Ochrony Środowiska oraz do Komisji Europejskiej na potrzeby publikacji na stronie internetowej w celu wywołania dyskusji i opracowania standardowych konfiguracji. Kwalifikowanie komputerów wyposażonych w funkcje zarządzania zasilaniem: (a) Tryb wyłączenia: Pobór mocy w trybie wyłączenia musi zostać przetestowany i podany w sprawozdaniu dla konfiguracji fabrycznej. Modele dostarczane z aktywną funkcją WOL w trybie wyłączenia muszą być testowane z aktywną funkcją WOL. Podobnie, produkty dostarczane z nieaktywną funkcją WOL muszą być testowane z nieaktywną funkcją WOL. (b) Tryb uśpienia: Pobór mocy w trybie uśpienia musi zostać przetestowany i podany w sprawozdaniu dla konfiguracji fabrycznej. Modele sprzedawane poprzez sieć dystrybucji dla przedsiębiorstw, zgodnie z definicją V zawartą w sekcji 1, powinny być testowane, kwalifikowane i dostarczane z aktywną/nieaktywną funkcją WOL zgodnie z wymogami zawartymi w tabeli 8. Produkty trafiające bezpośrednio do konsumentów wyłącznie poprzez tradycyjne kanały sprzedaży detalicznej nie muszą być dostarczane z aktywną funkcją WOL w trybie uśpienia i mogą być testowane, kwalifikowane i dostarczane z funkcją WOL aktywną bądź nieaktywną. (c) Pośredniczenie: Dla komputerów stacjonarnych, zintegrowanych komputerów stacjonarnych i notebooków pobór mocy w trybie bezczynności, uśpienia i wyłączenia musi zostać przetestowany i podany w sprawozdaniu przy włączonych lub wyłączonych funkcjach pośredniczenia, jak w konfiguracji fabrycznej. Aby system mógł kwalifikować się na podstawie udziału poszczególnych trybów pracy w typowym zużyciu energii podczas pracy w trybie pośredniczenia, musi odpowiadać standardowi pośredniczenia zatwierdzonemu przez Agencję Ochrony Środowiska oraz Komisję Europejską i realizującemu cele ENERGY STAR. Zatwierdzenie takie musi być wydane przed przedstawieniem danych produktu w celu kwalifikacji. Preinstalacja oprogramowania klienta i prekonfiguracja usług zarządzania: Partner odpowiedzialny jest za testowanie i kwalifikowanie dostarczanych produktów w takim stanie, w jakim są dostarczane. Jeśli w stanie tym produkt spełnia wymogi ENERGY STAR i kwalifikuje się do takiego oznaczenia, może zostać odpowiednio oznaczony. Jeśli klient zleca partnerowi zainstalowanie indywidualnego obrazu, partner ma obowiązek podjąć następujące działania: – poinformować klienta, że po zainstalowaniu indywidualnego obrazu produkt może nie spełniać wymogów ENERGY STAR (wzór pisma do klienta dostępny jest na stronie internetowej ENERGY STAR), – zachęcić klienta do przetestowania produktu pod kątem zgodności z wymogami ENERGY STAR. Wymogi dotyczące informacji dla użytkownika: W celu zagwarantowania, że nabywcy/użytkownicy są we właściwy sposób informowani o korzyściach zarządzania zasilaniem, producent będzie załączać do każdego komputera materiały należące do jednej z następujących kategorii: – informacje o oznaczeniu ENERGY STAR i korzyściach z zarządzania zasilaniem umieszczone w podręczniku użytkownika – albo w postaci wydania papierowego, albo w postaci elektronicznej. Informacja ta powinna być umieszczona blisko początku podręcznika użytkownika, lub – informacje na temat ENERGY STAR i korzyści z zarządzania zasilaniem zawarte w pakiecie lub ulotce. Materiały każdego z tych dwóch rodzajów muszą zawierać przynajmniej: – Informację o tym, że w konfiguracji fabrycznej komputera funkcja zarządzania zasilaniem jest włączona, i informację o ustawieniach czasowych (domyślne ustawienia systemu lub informacja, że ustawienia domyślne komputera spełniają wymogi ENERGY STAR przy okresie braku aktywności użytkownika krótszym niż 15 minut w odniesieniu do wyświetlacza i krótszym niż 30 minut w odniesieniu do komputera, zalecane przez program ENERGY STAR dla optymalnego oszczędzania energii), oraz – wskazówki, jak prawidłowo przebudzić komputer z trybu uśpienia. D. Wymogi dobrowolne Interfejs użytkownika Nie jest to obowiązkowe, ale producentom stanowczo zaleca się projektowanie produktów według normy dla interfejsów użytkownika w systemach sterowania zasilaniem – IEEE 1621 (oficjalnie znanej jako „Norma dla elementów interfejsu użytkownika w sterowaniu zasilaniem urządzeń elektronicznych do użytku w środowiskach biurowych i domowych”). Zgodność ze standardem IEEE 1621 umożliwi ujednolicenie i uproszczenie sterowania zasilaniem wszystkich urządzeń elektronicznych. Więcej informacji na temat tej normy znajduje się pod adresem http://eetd.LBL.gov/Controls 4. Procedury badawcze Producenci modeli spełniających wymogi ENERGY STAR zobowiązani są do przeprowadzania testów i samodzielnej certyfikacji. – Przy przeprowadzaniu tych testów partner wyraża zgodę na stosowanie procedur testowych, o których mowa w tabeli 9 poniżej. – Sprawozdanie z wyników testu musi zostać przedłożone odpowiednio Agencji Ochrony Środowiska lub Komisji Europejskiej. Dodatkowe wymogi dotyczące testowania i sprawozdawczości są przedstawione poniżej. 1. Liczba egzemplarzy wymaganych dla testowania typowego zużycia energii lub testowania w trybie bezczynności: Początkowo producenci mogą wstępnie przetestować jeden egzemplarz do celów kwalifikacji. Jeśli wyniki wstępnego testu egzemplarza są lepsze lub takie same jak mający zastosowanie wymóg dla TEC lub stanu bezczynności, ale różnią się od tego poziomu o mniej niż 10%, należy przetestować dodatkowy egzemplarz tego samego modelu o identycznej konfiguracji. Producenci przedstawiają w sprawozdaniu wyniki testów dla obu egzemplarzy. Aby otrzymać oznaczenie ENERGY STAR, oba egzemplarze muszą spełniać wymogi dotyczące maksymalnego poziomu TEC lub maksymalnego poziomu w trybie bezczynności dla tego produktu i tej kategorii produktu. Uwaga: Dodatkowe testowanie jest wymagane wyłącznie dla kwalifikacji TEC (komputery stacjonarne, zintegrowane komputery stacjonarne, notebooki, stacje robocze) i kwalifikacji w trybie bezczynności (małe serwery, urządzenia typu cienki klient) – w przypadku testowania w trybie uśpienia i wyłączenia wystarczy jeden egzemplarz. Metoda ta została zilustrowana na poniższych przykładach. Przykład 1 - Komputer stacjonarny kategorii A musi zmieścić się w limicie TEC 148,0 kWh, w związku z czym próg 10% wymagający dodatkowych testów zaczyna się od 133,2 kWh. – Jeżeli pomiar dla pierwszego egzemplarza wynosi 130 kWh, dalsze testy nie są wymagane i model zostaje zakwalifikowany (130 kWh oznacza zużycie o 12% niższe w stosunku do podanego w specyfikacji, czyli znajduje się poza progiem 10%). – Jeżeli pomiar dla pierwszego egzemplarza wynosi 133,2 kWh, dalsze testy nie są wymagane i model zostaje zakwalifikowany (133,2 kWh to zużycie dokładnie o 10% niższe od podanego w specyfikacji). – Jeśli pomiar dla pierwszego egzemplarza wynosi 135 kWh, w celu zakwalifikowania wymagane jest przetestowanie kolejnego egzemplarza (135 kWh oznacza zużycie tylko o 9% niższe niż podano w specyfikacji i mieści się w zakresie progu 10%). – Jeżeli zmierzony pobór mocy dwóch egzemplarzy wynosi odpowiednio 135 kWh i 151 kWh, to model nie zostaje zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR – mimo że średnia pomiarów wynosi 143 kWh – ponieważ jedna z wartości wykracza poza specyfikację ENERGY STAR. – Jeżeli zmierzony pobór mocy dwóch jednostek wynosi odpowiednio 135 kWh i 147 kWh to model zostaje zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR, ponieważ obie wartości są zgodne ze specyfikacją ENERGY STAR określoną na poziomie 148,0 kWh. Przykład 2 - Mały serwer kategorii A w trybie bezczynności musi zmieścić się w limicie 50 W lub poniżej, w związku z czym próg 10% wymagający dodatkowych testów zaczyna się od 45 W. A zatem podczas testowania modelu z myślą o jego kwalifikacji zdarzyć się mogą następujące scenariusze: – Jeżeli pobór mocy zmierzony dla pierwszego egzemplarza wynosi 44 W, dalsze testy nie są wymagane i model zostaje zakwalifikowany (44 W oznacza zużycie o 12% niższe od podanego w specyfikacji, czyli znajduje się poza progiem 10%). – Jeżeli zmierzony pobór mocy pierwszej jednostki wynosi 45 W, dalsze testy nie są wymagane i model zostaje zakwalifikowany (45 W to efektywność dokładnie o 10% większa od podanej w specyfikacji). – Jeżeli pobór mocy pierwszego egzemplarza wynosi 47 W, w celu zakwalifikowania wymagane jest przetestowanie kolejnego egzemplarza (47 W oznacza zużycie tylko o 6% niższe od podanego w specyfikacji i mieści się w zakresie progu 10%). – Jeżeli zmierzony pobór mocy dwóch egzemplarzy wynosi odpowiednio 47 W i 51 W, to model nie zostaje zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR – mimo że średnia pomiarów wynosi 49 W – ponieważ jedna z wartości (51) wykracza poza specyfikację ENERGY STAR. – Jeżeli zmierzony pobór mocy dwóch egzemplarzy wynosi odpowiednio 47 W i 49 W, to model zostaje zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR, ponieważ obie wartości są zgodne ze specyfikacją ENERGY STAR określoną na poziomie 50 W. 2. Modele zdolne do działania w różnych kombinacjach napięcia/częstotliwości. Producenci muszą testować produkty zgodnie z wymaganiami rynku, na którym będą one sprzedawane i promowane jako zakwalifikowane do programu ENERGY STAR. W przypadku produktów sprzedawanych pod znakiem ENERGY STAR na wielu rynkach międzynarodowych i w związku z tym przystosowanych do pracy przy różnych napięciach zasilania, producent musi przeprowadzić testy i podać w sprawozdaniu wymagane zmierzone wartości zużycia energii lub poziomu efektywności przy wszystkich odnośnych kombinacjach napięcia/częstotliwości. Na przykład producent dostarczający ten sam model na rynki Stanów Zjednoczonych i Europy w celu zakwalifikowania modelu do oznaczenia ENERGY STAR na obu rynkach musi dokonać pomiarów, spełnić wymogi specyfikacji i podać wyniki testów zarówno przy 115 V/60 Hz, jak i przy 230 V/50 Hz. Jeżeli model kwalifikuje się do oznaczenia ENERGY STAR tylko w przypadku jednej kombinacji napięcia/częstotliwości (np. 115 V/60 Hz), może on zostać zakwalifikowany i promowany pod znakiem ENERGY STAR tylko w regionach wykorzystujących testowaną kombinację napięcia/częstotliwości (np. Ameryka Północna i Tajwan). Tabela 9: Procedury badawcze Kategoria produktu || Wymogi specyfikacji || Protokół testu || Źródło Wszystkie komputery || Sprawność źródła zasilania || IPS: Ogólny protokół testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania wersja 6.4.2 EPS: Metoda testowania ENERGY STAR dla zewnętrznych źródeł zasilania Uwaga: Jeśli oprócz informacji/procedur opisanych w protokole testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania konieczne są dodatkowe informacje/procedury w celu przetestowania wewnętrznego źródła zasilania, partnerzy muszą udostępnić odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej na ich wniosek ustawienia testowe wykorzystane w celu uzyskania danych IPS wykorzystanych przy przedkładaniu produktu. || IPS: www.efficientpowersupplies.org EPS: www.energystar.gov/powersupplies Komputer stacjonarny, zintegrowany komputer stacjonarny i notebook || ETEC (z pomiarów trybu wyłączenia, trybu uśpienia i stanu bezczynności) || Metoda testowania komputerów ENERGY STAR (wersja 5.0), załącznik I sekcja III || Dodatek A Stacje robocze || PTEC (z pomiarów trybu wyłączenia, trybu uśpienia, stanu bezczynności i trybu maksymalnego poboru mocy) || Metoda testowania komputerów ENERGY STAR (wersja 5.0), załącznik I sekcje III–IV || || Małe serwery || Tryb wyłączenia i stan bezczynności || Metoda testowania komputerów ENERGY STAR (wersja 5.0), załącznik I sekcja III Urządzenia typu cienki klient || Tryb wyłączenia, tryb uśpienia i stan bezczynności || Metoda testowania komputerów ENERGY STAR (wersja 5.0), załącznik I sekcja III 3. Kwalifikowanie rodzin produktów Modele, które pozostają niezmienione lub które od modeli sprzedawanych rok wcześniej różnią się wyłącznie wykończeniem, nadal się kwalifikują i – przy założeniu, że ich specyfikacja się nie zmieniła – dostarczenie nowych danych testowych nie jest konieczne. Jeśli model produktu jest wprowadzany do obrotu w wielu konfiguracjach lub stylach, jako „rodzina” lub seria produktów, partner może przedłożyć sprawozdanie i zakwalifikować ten produkt pod pojedynczym numerem modelu, pod warunkiem że wszystkie modele w tej rodzinie lub serii spełniają jeden z następujących warunków: – komputery, które zostały zbudowane na tej samej platformie i są jednakowe w każdym aspekcie poza obudową i kolorem, mogą zostać zakwalifikowane na podstawie dostarczenia danych testowych dla jednego reprezentatywnego modelu, – jeśli model produktu jest wprowadzany do obrotu w wielu konfiguracjach, partner może przedłożyć sprawozdanie i zakwalifikować ten produkt pod pojedynczym numerem identyfikacyjnym modelu, który odpowiada konfiguracji o najwyższej mocy dostępnej w tej rodzinie, zamiast przedkładać sprawozdanie dla wszystkich poszczególnych modeli w rodzinie; nie mogą istnieć konfiguracje tego samego modelu produktu o wyższym zużyciu mocy niż taka konfiguracja reprezentatywna. W takim przypadku najwyższa konfiguracja składałaby się z: procesora o najwyższej mocy, maksymalnej konfiguracji pamięci, procesora graficznego o najwyższej mocy itp. Dla systemów spełniających kryteria definicji wielu kategorii (w rozumieniu sekcji 3.B), w zależności od specyficznej konfiguracji, producenci będą musieli przedłożyć konfigurację o najwyższej mocy dla każdej kategorii, w ramach której chcieliby zakwalifikować swój system. Na przykład system, który mógłby być skonfigurowany jako komputer biurkowy kategorii A lub kategorii B, wymagałby przedłożenia konfiguracji o najwyższej mocy dla obu kategorii, aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR. Jeśli produkt mógłby być skonfigurowany tak, aby spełniał kryteria definicji wszystkich trzech kategorii, należałoby przedstawić dane dla konfiguracji o najwyższej mocy spośród wszystkich kategorii. Producenci ponoszą odpowiedzialność za oświadczenia dotyczące efektywności w odniesieniu do wszystkich innych modeli w rodzinie, w tym modeli nieprzetestowanych lub takich, na których temat nie przedstawiono danych. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, wszystkie jednostki/konfiguracje powiązane z konkretnym modelem produktu, dla którego partner pragnie uzyskać kwalifikację ENERGY STAR, muszą spełniać wymogi specyfikacji ENERGY STAR. Jeśli partner zamierza zakwalifikować konfiguracje modelu, dla którego istnieją alternatywy niekwalifikujące się, musi przypisać do kwalifikujących się konfiguracji oznaczenia identyfikacyjne przy użyciu nazwy/numeru modelu używanych wyłącznie w stosunku do konfiguracji kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR. Oznaczenie identyfikacyjne musi być stosowane zawsze w odniesieniu do kwalifikujących się konfiguracji w materiałach marketingowych/sprzedażowych oraz na liście zakwalifikowanych produktów ENERGY STAR (np. model A1234 dla konfiguracji podstawowych oraz A1234-ES dla konfiguracji zakwalifikowanych do oznaczenia ENERGY STAR). 5. Data wejścia w życie Data, od której producenci mogą kwalifikować produkty do oznaczenia ENERGY STAR, będzie określona jako data wejścia w życie umowy. Komputery stacjonarne, zintegrowane komputery stacjonarne, notebooki, stacje robocze, małe serwery: Datą wejścia w życie ENERGY STAR wersja 5.0 dla komputerów stacjonarnych, zintegrowanych komputerów stacjonarnych, notebooków, stacji roboczych, małych serwerów i cienkich klientów jest 1 lipca 2009 r. Wszystkie produkty, w tym modele pierwotnie zakwalifikowane w ramach wersji 4.0, wyprodukowane w dniu 1 lipca 2009 r. lub później, muszą spełniać wymagania wersji 5.0 w celu zakwalifikowania do programu Energy Star. Konsole do gier wyprodukowane dnia 1 lipca 2010 r. lub później muszą spełniać wymogi wersji 5.0 w celu otrzymania oznakowania ENERGY STAR. Każde zawarte wcześniej porozumienie dotyczące komputerów zakwalifikowanych do oznaczenia ENERGY STAR wygasa dnia 30 czerwca 2009 r. 6. Przyszłe zmiany specyfikacji Agencja Ochrony Środowiska i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany specyfikacji w przypadku, gdy zmiany techniczne lub rynkowe wpłyną na ich przydatność dla konsumentów lub branży, bądź na ich oddziaływanie na środowisko naturalne. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach omawia się z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy zauważyć, że kwalifikacja ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na okres żywotności modelu produktu. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, model produktu musi spełniać wymogi specyfikacji ENERGY STAR obowiązujące w dniu produkcji tego modelu. DODATEK A Procedura testowa ENERGY STAR dla określenia poboru mocy przez komputery w trybie wyłączenia, uśpienia i bezczynności Przy pomiarze poziomów poboru mocy przez komputery pod kątem zgodności z poziomami określonymi w niniejszej wersji 5.0 specyfikacji komputerów ENERGY STAR dla trybu wyłączenia, uśpienia i bezczynności należy kierować się poniższym protokołem. Partnerzy muszą dokonać pomiarów na reprezentatywnym egzemplarzu konfiguracji dostarczanej klientowi. Partner nie musi jednakże brać pod uwagę zmian w zużyciu energii, które mogą wynikać ze stosowania dodatkowych części bądź z ustawień BIOS lub oprogramowania wprowadzonych przez użytkownika po sprzedaży produktu. Procedurę tę należy stosować krok po kroku, a testowany tryb pracy jest w stosownych przypadkach wskazany. Komputery należy testować w konfiguracji fabrycznej i z ustawieniami fabrycznymi, o ile procedura testowa zawarta w niniejszym dodatku A nie przewiduje inaczej. Etapy wymagające innych ustawień oznaczone są gwiazdką (*). I. Definicje O ile nie przewidziano inaczej, wszystkie terminy użyte w niniejszym dokumencie są zgodne z definicjami zawartymi w wersji 5.0 kryteriów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR dla komputerów. 1. UUT: akronim oznaczający „testowany egzemplarz” (unit under test), co w tym przypadku odnosi się do testowanego komputera. 2. UPS: akronim oznaczający „zasilacz awaryjny” (uninterruptible power supply), czyli zespół przetwornic, przełączników i urządzeń gromadzących energię, np. akumulatorów, stanowiących źródło zasilania służące utrzymywaniu ciągłości pracy w przypadku utraty mocy zasilania. II. Wymogi dotyczące testowania 1. Atestowany miernik: Atestowane mierniki posiadają następujące cechy[11]: – rozdzielczość miernika mocy 1 mW lub lepsza, – stosunek prądu maksymalnego do skutecznego w zakresie znamionowym równy 3 lub wyższy; oraz – dolny zakres pomiaru prądu równy 10 mA lub mniej. Dodatkowo zaleca się następujące cechy: – zakres częstotliwości – co najmniej 3 kHz; oraz – kalibracja zgodna ze standardem opartym na standardach Krajowego Instytutu Standaryzacji i Technologii (NIST) w USA. Przyrządy pomiarowe powinny również być przystosowane do dokładnego pomiaru średniej mocy w dowolnym przedziale czasowym zdefiniowanym przez użytkownika (z reguły osiąga się to poprzez zastosowanie wewnętrznego systemu obliczeniowego, który dzieli zmierzoną energię przez czas, co stanowi najdokładniejszy sposób). Alternatywnie przyrząd pomiarowy może być przystosowany do całkowania energii w dowolnym przedziale czasowym zdefiniowanym przez użytkownika przy rozdzielczości pomiaru energii równej lub mniejszej niż 0,1 mWh i całkowania wyświetlonego czasu z rozdzielczością równą 1 sekundzie lub mniejszą. 2. Dokładność Pomiaru mocy wynoszącej 0,5 W lub większej dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 2% przy poziomie ufności 95%. Pomiaru mocy mniejszej niż 0,5 W dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 0,01 W przy poziomie ufności 95%. Przyrząd do pomiaru poboru mocy powinien mieć rozdzielczość: – 0,01 W lub wyższą do pomiarów poboru mocy do 10 W, – 0,1 W lub wyższą do pomiarów poboru mocy powyżej 10 W do 100 W; oraz – 1 W lub wyższą do pomiarów poboru mocy powyżej 100 W. Wszystkie wartości mocy powinny być wyrażone w watach i zaokrąglane do drugiego miejsca po przecinku. Dla obciążeń równych lub większych niż 10 W odnotowuje się trzy cyfry znaczące. 3. Warunki testu Napięcie zasilania: || Ameryka Północna/Tajwan: Europa/Australia/Nowa Zelandia: Japonia: || 115 (± 1%) V AC, 60 Hz (± 1%) 230 (± 1%) V AC, 50 Hz (± 1%) 100 (± 1%) V AC, 50 Hz (± 1%)/60 Hz (± 1%) Uwaga: Dla produktów o maksymalnej mocy znamionowej > 1,5 kW tolerancja napięcia wynosi ±4 %. Współczynnik zniekształceń harmonicznych (napięcie): || < 2% THD (< 5% dla produktów o maksymalnej mocy znamionowej > 1,5 kW) Temperatura otoczenia: || 23°C ± 5°C Wilgotność względna: || 10 – 80 % (Odniesienie do normy IEC 62301: Elektryczny sprzęt domowy -- Pomiar poboru mocy sprzętu w stanie gotowości do pracy, sekcje 4.2, 4.3 i 4.4) 4. Konfiguracja testowa Pobór mocy przez komputer mierzy się i testuje przy podłączeniu testowanego egzemplarza do źródła prądu przemiennego. Jeśli testowany egzemplarz obsługuje Ethernet, musi być podłączony do przełącznika sieci Ethernet zdolnego do pracy z najwyższą i najniższą prędkością transmisji danych w sieci, jakie obsługuje testowany egzemplarz. Przez cały czas trwania testu połączenie sieciowe musi być aktywne. III. Procedura testowa dla trybu wyłączenia, uśpienia i bezczynności dla wszystkich produktów komputerowych Pomiar maksymalnego poboru mocy prądu przemiennego przez komputer powinien być przeprowadzony w następujący sposób: Przygotowanie testowanego egzemplarza 1. Zanotować nazwę producenta i modelu testowanego egzemplarza. 2. Upewnić się, czy testowany egzemplarz jest podłączony do zasobów sieci, tak jak to określono poniżej, i czy połączenie to jest aktywne przez cały czas trwania testu, poza krótkimi przerwami w połączeniu podczas zmiany szybkości transmisji. (a) Komputery stacjonarne, zintegrowane komputery stacjonarne i notebooki muszą być podłączone do aktywnego przełącznika sieci Ethernet (IEEE 802.3), tak jak to określono w sekcji II „Konfiguracja testowa” powyżej. Połączenie komputera z przełącznikiem musi być aktywne przez cały czas trwania testu, poza krótkimi przerwami w połączeniu podczas zmiany szybkości transmisji. Komputery bez możliwości łączenia się z Ethernetem muszą utrzymywać stałe bezprzewodowe połączenie z bezprzewodowym routerem lub punktem dostępu do sieci przez cały czas trwania testu. (b) Małe serwery muszą być podłączone do przełącznika sieci Ethernet (IEEE 802.3), tak jak to określono w sekcji II „Konfiguracja testowa” powyżej, a połączenie musi być aktywne. (c) Urządzenia typu cienki klient muszą być podłączone do aktywnego serwera poprzez aktywny przełącznik sieci Ethernet (IEEE 802.3) i posiadać uruchomione odpowiednie oprogramowanie terminala/połączenia zdalnego. 3. Podłączyć atestowany miernik przystosowany do pomiaru mocy rzeczywistej do źródła prądu przemiennego ustawionego na odpowiednią kombinację napięcia/częstotliwości. 4. Podłączyć testowany egzemplarz do gniazda pomiaru mocy w mierniku. Miernik i testowany egzemplarz nie powinny być łączone listwami zasilającymi ani zasilaczami. Aby test był przeprowadzony prawidłowo, miernik powinien pozostać podłączony do momentu zarejestrowania wszystkich wartości mocy dla trybu wyłączenia, uśpienia i bezczynności. 5. Zanotować napięcie i częstotliwość prądu przemiennego. 6. Włączyć komputer i poczekać na całkowite załadowanie systemu operacyjnego. W razie konieczności przeprowadzić wstępną konfigurację systemu operacyjnego i odczekać, aż zakończy się wstępne indeksowanie plików i inne jednorazowe/cykliczne procedury. 7. Zanotować podstawowe informacje dotyczące konfiguracji komputera – rodzaj komputera, nazwę i wersję systemu operacyjnego, typ i prędkość procesora oraz całkowitą i dostępną pamięć fizyczną itp. 8. Zanotować podstawowe informacje dotyczące – odpowiednio – karty wideo lub chipsetu graficznego: nazwę karty wideo/chipsetu, wielkość bufora ramki, rozdzielczość, wielkość wbudowanej pamięci oraz liczbę bitów na piksel. 9. * Upewnić się, czy konfiguracja testowanego egzemplarza odpowiada konfiguracji fabrycznej, wraz ze wszystkimi akcesoriami, czynną funkcją WOL i domyślnie instalowanym oprogramowaniem. Do celów wszystkich testów obowiązują następujące wymogi dotyczące konfiguracji testowanego egzemplarza: (a) stacjonarne systemy komputerowe dostarczane bez akcesoriów powinny być wyposażone w standardową mysz, klawiaturę i zewnętrzny monitor; (b) notebooki powinny być wyposażone we wszystkie akcesoria dostarczane wraz z systemem, a w przypadku gdy posiadają wbudowane urządzenie wskazujące lub digitalizator, nie muszą być wyposażone w osobną klawiaturę lub mysz; (c) do celów testowania z notebooków należy wymontować baterie. W przypadku systemów, które nie są przystosowane do działania bez baterii, test można przeprowadzić z zamontowanymi całkowicie naładowanymi bateriami, przy czym należy odnotować tę konfigurację w wynikach testu; (d) małe serwery i urządzenia typu cienki klient dostarczane bez akcesoriów powinny być wyposażone w standardową mysz, klawiaturę i zewnętrzny monitor (o ile serwer posiada funkcję wyświetlania); (e) do celów testowania należy odłączyć zasilanie urządzeń łączności bezprzewodowej w komputerach z możliwością łączenia się z Ethernetem. Instrukcja ta odnosi się do bezprzewodowych kart sieciowych (np. 802.11) lub protokołów bezprzewodowej wymiany danych między urządzeniami. W przypadku komputerów bez możliwości łączenia się z Ethernetem zasilanie urządzeń łączności bezprzewodowej LAN (np. IEEE 802.11) powinno być włączone podczas testu, zaś komputery takie muszą utrzymywać stałe bezprzewodowe połączenie z bezprzewodowym routerem lub punktem dostępu do sieci przez cały czas trwania testu; (f) podczas testowania w stanie bezczynności podstawowe dyski twarde nie mogą mieć włączonego zarządzania zasilaniem (zatrzymywania), jeżeli nie posiadają one trwałej pamięci podręcznej zintegrowanej z dyskiem (np. tzw. dyski hybrydowe). Jeśli w konfiguracji fabrycznej zainstalowany jest więcej niż jeden dysk twardy, dyski wewnętrzne niebędące dyskami podstawowymi mogą być testowane przy aktywnym zarządzaniu zasilaniem, jak w konfiguracji fabrycznej. Jeśli te dodatkowe dyski nie mają aktywnego zarządzania zasilaniem w momencie dostawy do klienta, muszą być przetestowane bez takich opcji. 10. W celu skonfigurowania ustawień dotyczących zasilania wyświetlaczy należy kierować się następującymi wskazówkami (nie zmieniając żadnych innych ustawień dotyczących zarządzania zasilaniem): (a) dla komputerów z zewnętrznymi wyświetlaczami (większość komputerów stacjonarnych): zastosować ustawienia zarządzania zasilaniem wyświetlacza, aby zapobiec jego wyłączeniu się i zagwarantować, że pozostanie włączony przez cały czas trwania testu w stanie bezczynności, jak opisano poniżej; (b) dla komputerów z wbudowanymi wyświetlaczami (notebooki i systemy zintegrowane): zastosować ustawienia zarządzania zasilaniem, przy których monitor wyłącza się po jednej minucie. 11. Wyłączyć testowany egzemplarz. Testowanie w trybie wyłączenia 12. Przy wyłączonym testowanym egzemplarzu w trybie wyłączenia nastawić miernik tak, by zaczął mierzyć rzeczywistą moc z częstotliwością co najmniej jednego odczytu na sekundę. Prowadzić pomiar wartości mocy przez 5 kolejnych minut i zanotować średnią (arytmetyczną) wartość zmierzoną podczas tego okresu[12]. Testowanie w stanie bezczynności 13. Włączyć komputer i rozpocząć pomiar upływającego czasu, zaczynając w momencie włączenia komputera lub zaraz po zakończeniu wszelkich procedur logowania koniecznych do pełnego zainicjowania systemu. Po zalogowaniu, gdy system operacyjny jest w pełni załadowany i gotowy, zamknąć wszystkie otwarte okna, tak by wyświetlił się standardowy pulpit lub podobny ekran gotowości systemu. W okresie od 5 do 15 minut po zainicjowaniu systemu lub zalogowaniu się ustawić miernik tak, żeby zaczął mierzyć rzeczywistą moc z częstotliwością co najmniej 1 odczytu na sekundę. Prowadzić pomiar wartości mocy przez 5 kolejnych minut i zanotować średnią (arytmetyczną) wartość zmierzoną podczas tego okresu. Testowanie w trybie uśpienia 14. Po zakończeniu pomiarów dla stanu bezczynności uruchomić tryb uśpienia. Wyzerować miernik (jeśli jest to konieczne) i rozpocząć pomiar mocy rzeczywistej z częstotliwością co najmniej jednego odczytu na sekundę. Prowadzić pomiar wartości mocy przez 5 kolejnych minut i zanotować średnią (arytmetyczną) wartość zmierzoną podczas tego okresu. 15. W przypadku testowania w trybie uśpienia z aktywną i nieaktywną funkcją WOL wybudzić komputer i zmienić ustawienia funkcji WOL dla trybu uśpienia z poziomu ustawień systemu operacyjnego lub w inny sposób. Ponownie uruchomić tryb uśpienia i powtórzyć krok 14, odnotowując moc w trybie uśpienia wymaganą dla tej alternatywnej konfiguracji. Sprawozdania z wyników testów 16. Wyniki testów muszą być przedstawione odpowiednio Agencji Ochrony Środowiska lub Komisji Europejskiej, przy czym należy dopilnować, by w sprawozdaniu znalazły się wszystkie wymagane informacje, w tym modalne wartości mocy oraz odpowiednie korekty na parametry eksploatacyjne dla komputerów stacjonarnych, zintegrowanych komputerów stacjonarnych i notebooków. IV. Test mocy maksymalnej dla stacji roboczych Moc maksymalną dla stacji roboczych określa się poprzez jednoczesne działanie dwóch branżowych standardowych wskaźników wzorcowych: Linpack obciąża system podstawowy (np. procesor, pamięć itd.), natomiast SPECviewperf® (najnowsza dostępna wersja dla testowanego egzemplarza) obciąża procesor graficzny systemu. Dodatkowe informacje dotyczące tych wskaźników wzorcowych, w tym bezpłatne kopie programów testujących, są zamieszczone pod adresami: Linpack || http://www.netlib.org/linpack/ SPECviewperf® || http://www.spec.org/benchmarks.html#gpc Test ten należy powtórzyć trzykrotnie na tym samym testowanym egzemplarzu; wszystkie trzy pomiary powinny mieścić się w przedziale tolerancji ± 2% w stosunku do średniej z trzech zmierzonych wartości maksymalnej mocy. Pomiar maksymalnego poboru mocy prądu przemiennego przez stację roboczą należy przeprowadzić w następujący sposób: Przygotowanie testowanego egzemplarza 1. Podłączyć atestowany miernik przystosowany do pomiaru mocy rzeczywistej do źródła prądu przemiennego ustawionego na odpowiednią kombinację napięcia/częstotliwości. Miernik powinien być przystosowany do zachowywania i wskazywania maksymalnej wartości mocy zmierzonej podczas testu lub w inny sposób określać moc maksymalną. 2. Podłączyć testowany egzemplarz do gniazda pomiaru mocy w mierniku. Miernik i testowany egzemplarz nie powinny być łączone listwami zasilającymi ani zasilaczami. 3. Zanotować napięcie prądu przemiennego. 4. * Zainicjować komputer, a następnie zainstalować – o ile nie są jeszcze zainstalowane – Linpack i SPECviewperf zgodnie z instrukcjami podanymi na wskazanych powyżej stronach internetowych. 5. Włączyć wszystkie ustawienia domyślne