[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 11.8.2008

KOM(2008) 508 wersja ostateczna

2008/0162 (CNS)

Zmieniony wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym oraz jej Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r.

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. CEL NINIEJSZEGO WNIOSKU

Komisja występuje z wnioskiem o zawarcie przez Wspólnotę Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym („konwencji kapsztadzkiej” lub „konwencji”) oraz jej Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego („protokół lotniczy”) przyjętych podczas konferencji dyplomatycznej, która odbyła się w Kapsztadzie w dniach 29 października – 16 listopada 2001 r. pod łącznymi auspicjami Międzynarodowego Instytutu Unifikacji Prawa Prywatnego (UNIDROIT) oraz Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO).

Konwencja kapsztadzka oraz protokół lotniczy przyjęte w 2001 r. są aktami o charakterze mieszanym, których zakres podlega częściowo wyłącznym kompetencjom Wspólnoty. W 2002 r. Komisja przedstawiła dwa wnioski dotyczące podpisania i zawarcia przez Wspólnotę tych aktów. Wnioski te zawierały oświadczenia, które miały zostać złożone przez Wspólnotę w przedmiocie stosowania określonych postanowień obu aktów wpływających na prawo wspólnotowe. Po dyskusjach w Komitecie ds. Prawa Cywilnego dossier zostało w październiku 2003 r. przekazane COREPEROWI, jednak wnioski nie zostały ostatecznie przyjęte ze względu na spór między Hiszpanią i Zjednoczonym Królestwem dotyczący władz Gibraltaru w kontekście umów o charakterze mieszanym. Spór ten został rozstrzygnięty w grudniu 2007 r. Jednakże od grudnia 2003 r. znacząco zmienił się kontekst, ponieważ do Wspólnoty przystąpiło szereg nowych państw członkowskich, a konwencja i protokół nie są już otwarte do podpisu. Dlatego konieczne było przedstawienie zmienionego wniosku.

W związku z powyższym kwestia ta została podniesiona na posiedzeniu Komitetu ds. Prawa Cywilnego w dniu 3 marca 2008 r., na którym Komisja zobowiązała się do przygotowania zmienionego wniosku dotyczącego zawarcia tych aktów międzynarodowych. Zmieniony wniosek ma połączyć projekty wspólnotowych aktów zawierających oświadczenia o podpisaniu i zawarciu w jeden wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia.

Niniejszy wniosek zastępuje i aktualizuje następujące wnioski przedstawione przez Komisję w 2002 r.:

- wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania przez Wspólnotę Europejską Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym oraz jej Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r.,

- wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym oraz jej Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r.[1].

2. KOMPETENCJE WSPÓLNOTY

Ponieważ Wspólnocie przysługują kompetencje w zakresie niektórych kwestii uregulowanych przez konwencję i jej protokół lotniczy, które wpływają na stosowanie rozporządzeń (WE) nr 44/2001 z 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych[2] oraz (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego[3], państwa członkowskie nie mogą ratyfikować tych aktów w sposób niezależny.

W dniu 29 października 2001 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania w imieniu Wspólnoty, podczas konferencji dyplomatycznej w Kapsztadzie, postanowień konwencji i protokołu lotniczego należących do wyłącznej kompetencji Wspólnoty i wpływających na stosowanie obu rozporządzeń. Konwencję i jej protokół lotniczy podpisały cztery państwa członkowskie. Od daty wejścia w życie konwencji kapsztadzkiej (1 kwietnia 2004 r.) i jej protokołu lotniczego (1 marca 2006 r.) Wspólnota nie może podpisać tych aktów międzynarodowych, w związku z czym wniosek z 2003 r. dotyczących ich podpisania stał się nieaktualny. Wspólnota przystąpi jednak do konwencji i protokołu lotniczego, składając odpowiednie oświadczenia.

Zgodnie z konwencją i jej protokołem lotniczym stroną tych aktów mogą zostać „regionalne organizacje integracji gospodarczej” (odpowiednio art. 48 i XXVII). Do celów konwencji i jej protokołu lotniczego „regionalna organizacja integracji gospodarczej” oznacza organizację mającą kompetencje w zakresie określonych spraw uregulowanych konwencją lub protokołem, mogącą podpisać, przyjąć lub zatwierdzić te akty albo przystąpić do nich. Dzięki tej definicji Wspólnota będzie mogła zostać stroną obu tych aktów, pod warunkiem uzyskania niezbędnej zgody instytucji wspólnotowych. Wszelkie zawarte w konwencji lub protokole odniesienia do „Umawiającego się Państwa/Umawiających się Państw” lub „Państw-Stron” dotyczą również Wspólnoty, o ile wymaga tego kontekst odniesienia (odpowiednio art. 48 ust. 3 i XXVII ust. 3).

Oba akty zawierają wymóg, by w momencie ich podpisania, przyjęcia lub zatwierdzenia albo przystąpienia do nich Wspólnota złożyła ogólne oświadczenie określając sprawy objęte zakresem konwencji i protokołu, które należą do kompetencji Wspólnoty (odpowiednio art. 48 ust. 2 i XXVII ust. 2). W celu wypełnienia tego obowiązku w załączniku I załączono projekt oświadczenia. Jego tekst został sporządzony stosownie do obecnych kompetencji Wspólnoty, powierzonych jej w rozporządzeniach (WE) nr 44/2001 z 22.12.2000 r. i nr 1346 z 29.5.2000 r.

3. OśWIADCZENIA DOTYCZąCE SPRAW NALEżąCYCH DO ZAKRESU WYłąCZNEJ KOMPETENCJI WSPÓLNOTY

W trakcie konferencji demokratycznej w Kapsztadzie w listopadzie 2001 r. Wspólnota uzyskała postanowienia umożliwiające jej stosowanie prawa wspólnotowego zamiast konwencji i protokołu lotniczego w sprawach objętych zakresem obu wyżej wymienionych rozporządzeń. Wspólnota będzie zobowiązana przy zawieraniu złożyć oświadczenia dotyczące spraw należących do zakresu wyłącznej kompetencji Wspólnoty. Oświadczenia te, załączone w załączniku II, dotyczą następujących spraw:

3.1. Tymczasowe środki zabezpieczające (art. 55 konwencji i art. X protokołu)

W odniesieniu do kwestii zgodności z art. 13 i 43 konwencji należy zaznaczyć, że w rozumieniu art. 31 rozporządzenia nr 44/2001 środkami o charakterze tymczasowym lub zabezpieczającym są wyłącznie środki, które – w dziedzinach należących do zakresu rozporządzenia – służą utrzymaniu stanu faktycznego lub prawnego w celu zabezpieczania praw, o których uznanie wystąpiono do sądu orzekającego[4].

W dodatku przyznanie środków tymczasowych lub zabezpieczających na podstawie art. 31 rozporządzenia uzależnione jest, w szczególności, od spełnienia warunku dotyczącego faktycznego wystąpienia łącznika między przedmiotem dochodzonych środków oraz jurysdykcją terytorialną Umawiającego się Państwa, do którego sądu wystąpiono o ich przyznanie[5].

Wspólnota będzie musiała oświadczyć, że jeżeli dłużnik ma miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, przyznanie tymczasowego środka zabezpieczającego na podstawie art. 13 konwencji przez sądy, którym przysługuje jurysdykcja na podstawie art. 43, będzie możliwe wyłącznie zgodnie z art. 31 rozporządzenia nr 44/2001 (art. 24 konwencji brukselskiej z dnia 27 września 1968 r., w myśl wykładni Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich).

Zgodnie z art. X ust. 1 oraz art. XXX ust. 2 protokołu, art. X protokołu, którego zakres obejmuje tymczasowe środki zabezpieczające, stosuje się w całości lub w części wyłącznie w przypadku, gdy Umawiające się Państwo złożyło odpowiednie oświadczenie. Artykuł ten rozszerza wykaz form tymczasowych środków zabezpieczających określony w art. 13 konwencji o sprzedaż przedmiotu. Jeżeli Umawiające się Państwo złoży takie oświadczenie w odniesieniu do art. X ust. 2, musi ono określić termin uzyskania form tymczasowych środków zabezpieczających określonych w art. 13 ust. 1 konwencji. Proponuje się, by Wspólnota nie składała oświadczenia, o którym mowa w art. X na mocy art. XXX ust. 2.

3.2. Upadłość (art. XI i XII protokołu)

Artykuły XI i XII protokołu lotniczego dotyczące upadłości dłużnika stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy Umawiające się Państwo będące podstawową jurysdykcją w sprawach upadłościowych złożyło odpowiednie oświadczenie na mocy art. XXX.

Artykuł XI ustanawia szczegółowe zasady przekazywania posiadania przedmiotu lotniczego stanowiącego zabezpieczenie wierzyciela na wypadek upadłości dłużnika (wariant A lub B). Są to materialne przepisy mające chronić wierzyciela zabezpieczonego prawami do rzeczy przed wszystkimi ewentualnymi konsekwencjami upadłości dłużnika.

Rozporządzenie 1346/2000 ustanawia zasady dotyczące jurysdykcji, uznawania i wykonywania oraz reguły kolizyjne mające zastosowanie do postępowań upadłościowych wszczętych we Wspólnocie. W art. 5 rozporządzenia stwierdzono jednakże, że wszczęcie postępowania upadłościowego nie narusza praw rzeczowych wierzycieli lub osób trzecich na materialnych lub niematerialnych, ruchomych lub nieruchomych składnikach majątku dłużnika, które w chwili wszczęcia postępowania znajdują się na terytorium innego państwa członkowskiego Jest to materialny przepis prawa prywatnego międzynarodowego, który bezpośrednio określa status praw rzeczowych do majątku nieruchomego położonego w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym wszczęto postępowanie. Zamiast odwoływać się do prawa państwa, w którym wszczęto postępowanie lub prawa obowiązującego w miejscu położenia rzeczy w celu ustalenia, czy prawa rzeczowe stanowią element masy upadłościowej, w rozporządzeniu stwierdzono bezpośrednio, że wszczęcie postępowania upadłościowego nie narusza praw rzeczowych do tych składników majątkowych.

W motywie 12 do rozporządzenia stwierdzono, że „główne postępowanie upadłościowe […] ma zakres uniwersalny, jego celem jest objęcie całego majątku dłużnika”, niezależnie od tego, w którym państwie członkowskim położony jest jego majątek, z wyjątkiem sytuacji, w których dochodzi do wszczęcia postępowania upadłościowego ograniczonego do określonego terytorium zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia. W związku z tym państwo, w którym wszczęto postępowanie zgodnie z art. 4 powinno ustalić, które składniki należą do majątku będącego przedmiotem postępowania głównego, a które są z niego wyłączone. W odniesieniu do składników majątku będących przedmiotem praw rzeczowych, rozporządzenie nie wymaga zaliczenia ich do masy upadłościowej w postępowaniu głównym ani też wyłączenia ich z tej masy. W art. 5 zaznaczono tylko, że należy respektować prawa rzeczowe osób trzecich do składników majątku położonych na terytorium państwa członkowskiego (będącego Umawiającym się Państwem w zakresie protokołu) innego niż państwo, którym wszczęto postępowanie główne. W związku z tym nawet jeśli prawo państwa, w którym postępowanie wszczęto stanowi, że wszystkie składniki majątku należą do masy upadłościowej, osoba, której przysługuje prawo rzeczowe nie traci żadnego szczególnego uprawnienia związanego z tym prawem, w szczególności do zaspokojenia ze składników majątku. Tym samym art. 5 rozporządzenia i art. XI protokołu jednakowo przewidują, że składnik majątkowy będący przedmiotem praw rzeczowych nie wchodzi do masy upadłościowej.

W związku z powyższym i zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie AETR [6] Wspólnota jest wyłącznie uprawniona do zaciągania zewnętrznych zobowiązań w tej dziedzinie oraz do podjęcia decyzji, czy złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. XXX ust. 3 w celu dokonania wyboru jednego z wariantów (A lub B), jak również do określenia terminu wymaganego w art. XI.

Komisja uważa, że w przypadku, w którym podstawowa jurysdykcja w sprawach upadłościowych przysługuje jednemu z państw członkowskich, w miejsce konwencji i protokołu lotniczego należy w każdym przypadku stosować rozporządzenie nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego. Aby osiągnąć ten cel a zarazem utrzymać pewność prawną, Komisja zaleca, by Wspólnota nie decydowała się na stosowanie, w całości lub w części, żadnego z wariantów określonych w artykule XI protokołu. Wydaje się to być jedynym rozwiązaniem gwarantującym jednolite funkcjonowanie rozporządzenia nr 1346/2000 na terytorium Wspólnoty w tych przypadkach, w których brakuje uzasadnienia, by odstępować od jego przepisów w odniesieniu do wyposażenia lotniczego.

W związku z tym Wspólnota nie złoży na mocy XXX ust. 3 oświadczenia, o którym mowa w art. XI protokołu ani oświadczenia o pomocy w przypadku upadłości, o którym mowa w art. XII, powiązanego z oświadczeniem z art. XI, na mocy art. XXX ust. 1.

3.3. Jurysdykcja według miejsca rejestracji

Na koniec Komisja stwierdza, że w odniesieniu do art. XXI protokołu należałoby raczej unikać sytuacji, w której nowa zasada ustalania jurysdykcji określona w tym artykule miałaby wprowadzać wyjątek od przepisów prawa wspólnotowego. W przypadkach, w których dłużnik zgodnie z art. 4 konwencji znajduje się na terytorium Wspólnoty, prawo wspólnotowe należy stosować w sposób jednolity. Artykuł XXX ust. 5 protokołu daje państwom członkowskim możliwość oświadczenia, że nie będą stosować powyższego artykułu. Proponuje się, by Wspólnota oświadczyła, że nie będzie stosować tego artykułu, co umożliwi jej stosowanie rozporządzenia nr 44/2001.

4. OśWIADCZENIA PRZEWIDZIANE W ART. VIII PROTOKOłU

Ponieważ wszystkie państwa członkowskie wiąże konwencja rzymska z 1980 r. o prawie właściwym dla zobowiązań umownych do czasu, w którym zaczną podlegać przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r.[7], Komisja proponuje, by nie składały one oświadczenia na mocy art. XXX ust. 1 protokołu, o tym, że będą stosować art. VIII protokołu dotyczący wyboru prawa.

W świetle wyżej przedstawionych uwag Komisja proponuje, by Rada przyjęła poniższą decyzję zezwalającą na zawarcie konwencji UNIDROIT o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym oraz jej Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego, poprzez złożenie wyżej wymienionych oświadczeń, których tekst załączono w załącznikach I i II.

2008/0162 (CNS)

Zmieniony wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym oraz jej Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji[8],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[9],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Wspólnota działa na rzecz ustanowienia wspólnej przestrzeni sądowej opartej na zasadzie wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych.

(2) Konwencja o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym (zwana dalej „konwencją kapsztadzką”) oraz jej Protokół dotyczący zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego (zwany dalej „protokołem lotniczym”) przyjęte wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r. stanowią cenny wkład w uregulowanie na szczeblu międzynarodowym dziedzin, których dotyczą. W związku z tym postanowienia obu tych aktów dotyczące spraw należących do wyłącznej kompetencji Wspólnoty powinny zacząć obowiązywać możliwie jak najszybciej.

(3) Komisja wynegocjowała konwencję kapsztadzką i protokół lotniczy w imieniu Wspólnoty, w zakresie części należących do wyłącznej kompetencji Wspólnoty.

(4) Regionalne organizacje integracji gospodarczej właściwe w zakresie określonych spraw uregulowanych przez konwencję kapsztadzką i protokół lotniczy mogą przystąpić do wymienionej konwencji i protokołu po ich wejściu w życie.

(5) W konwencji kapsztadzkiej i protokole lotniczym uregulowano również niektóre ze spraw poddanych rozporządzeniu Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych[10], rozporządzeniu Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego[11] oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I)[12].

(6) Wspólnocie przysługują wyłączne kompetencje w zakresie niektórych spraw uregulowanych konwencją kapsztadzką i protokołem lotniczym, natomiast w pozostałych sprawach uregulowanych przez oba akty właściwe są państwa członkowskie.

(7) W związku z tym Wspólnota powinna przystąpić do konwencji kapsztadzkiej i protokołu lotniczego.

(8) Artykuł 48 konwencji kapsztadzkiej i art. XXVII protokołu lotniczego przewidują, że w momencie przystąpienia regionalna organizacja integracji gospodarczej składa oświadczenie określające sprawy regulowane przez wymienioną konwencję i protokół, w odniesieniu do których państwa członkowskie tej organizacji przekazały jej swoje kompetencje. W związku z powyższym Wspólnota powinna złożyć takie oświadczenie w momencie przystąpienia.

(9) Artykuł 55 konwencji kapsztadzkiej przewiduje, że Umawiające się Państwo może oświadczyć, że nie będzie stosować postanowień art. 13 lub 43 lub obu tych artykułów, w całości lub w części. Wspólnota powinna złożyć takie oświadczenie w momencie przystąpienia do wspomnianej konwencji.

(10) Artykuły X, XI, XII i XIII protokołu lotniczego mają zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do Umawiającego się Państwa, które złożyło odpowiednie oświadczenie na mocy art. XXX wymienionego protokołu, na warunkach określonych w tym oświadczeniu. W momencie przystąpienia do protokołu lotniczego Wspólnota powinna oświadczyć, że nie złoży żadnego oświadczenia na mocy art. XXX ust. 3. Nie wpłynie to na kompetencje państw członkowskich w zakresie przepisów prawa materialnego dotyczących upadłości.

(11) Każde Umawiające się Państwo może również na mocy art. XXX ust. 1 złożyć oświadczenie w sprawie stosowania art. VIII protokołu lotniczego dotyczącego wyboru prawa. W momencie przystąpienia do protokołu lotniczego Wspólnota powinna oświadczyć, że nie będzie stosować art. VIII.

(12) Zjednoczone Królestwo będzie w dalszym ciągu związane konwencją rzymską z 1980 r. o prawie właściwym dla zobowiązań umownych[13] do czasu, kiedy zaczną je wiązać przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008. Przyjmuje się, że jeśli Zjednoczone Królestwo przystąpi do protokołu lotniczego przed tą datą, złoży w momencie przystąpienia oświadczenie na mocy art. XXX ust. 1, które pozostanie bez uszczerbku dla stosowania przepisów wymienionego rozporządzenia.

(13) Zjednoczone Królestwo i Irlandia powinny uczestniczyć w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(14) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji oraz nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Konwencja o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym (zwana dalej „konwencją kapsztadzką”) oraz Protokół dotyczący zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego (zwany dalej „protokołem lotniczym”) przyjęte wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r. zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

2. Teksty konwencji kapsztadzkiej i protokołu lotniczego zostały dołączone do niniejszej decyzji.

3. W niniejszej decyzji „państwo członkowskie” oznacza wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem Danii.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób upoważnionych do złożenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej dokumentu, o którym mowa w art. 47 ust. 4 konwencji kapsztadzkiej i art. XXVI ust. 4 protokołu lotniczego.

Artykuł 3

1. W momencie przystąpienia do konwencji kapsztadzkiej Wspólnota składa oświadczenie określone w załączniku I pkt I oraz oświadczenie określone w załączniku II pkt I.

2. W momencie przystąpienia do protokołu lotniczego Wspólnota składa oświadczenie określone w załączniku I pkt II oraz oświadczenie określone w załączniku II pkt II.

Sporządzono w Brukseli dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Ogólne oświadczenia dotyczące właściwości Wspólnoty, które mają zostać złożone przez Wspólnotę w momencie przystąpienia do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym („konwencja kapsztadzka”) oraz Protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego („protokół lotniczy”) przyjętych wspólnie w Kapsztadzie w dniu 16 listopada 2001 r.

I. Oświadczenie na mocy art. 48 ust. 2 dotyczące właściwości Wspólnoty Europejskiej w sprawach uregulowanych przez konwencję kapsztadzką, w odniesieniu do których państwa członkowskie przekazały swoje kompetencje Wspólnocie.

1. Artykuł 48 konwencji kapsztadzkiej przewiduje, że regionalne organizacje integracji gospodarczej złożone z suwerennych państw i posiadające kompetencje w zakresie określonych spraw uregulowanych w tej konwencji mogą do niej przystąpić pod warunkiem złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 48 ust. 2. Wspólnota podjęła decyzję o przystąpieniu do konwencji kapsztadzkiej, w związku z czym składa takie oświadczenie.

2. Do Wspólnoty Europejskiej należą obecnie Królestwo Belgii, Republika Bułgarii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republika Węgierska, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Rumunia, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

3. Niniejsze oświadczenie nie ma jednak zastosowania do Królestwa Danii, zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do traktatów.

4. Niniejsze oświadczenie nie dotyczy tych terytoriów państw członkowskich, do których Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską nie ma zastosowania oraz pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich aktów i stanowisk, które mogą zostać przyjęte na mocy konwencji kapsztadzkiej przez zainteresowane państwa członkowskie w imieniu i interesie tych terytoriów.

5. Państwa członkowskie przekazały Wspólnocie Europejskiej kompetencje w odniesieniu do spraw wpływających na rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych[14], rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego[15] oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I)[16].

6. W momencie przystąpienia do konwencji kapsztadzkiej Wspólnota nie złoży żadnego z oświadczeń, na jakie zezwalają artykuły, o których mowa w art. 56 wymienionej konwencji. Państwa członkowskie zachowują właściwość w zakresie przepisów prawa materialnego dotyczących upadłości.

7. Wykonywanie kompetencji, które państwa członkowskie przekazały Wspólnocie mocą Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską może podlegać, ze swej natury, ciągłym zmianom. W ramach tego traktatu właściwe instytucje mogą podejmować decyzje określające zakres kompetencji Wspólnoty. W związku z czym ta ostatnia zastrzega sobie prawo odpowiedniego zmieniania niniejszego oświadczenia, przy czym nie będzie to stanowić warunku wykonywania posiadanych przez nią kompetencji w odniesieniu do spraw uregulowanych przez konwencję kapsztadzką.

II. Oświadczenie na mocy art. XXVII ust. 2 dotyczące właściwości Wspólnoty Europejskiej w sprawach uregulowanych przez protokół lotniczy, w odniesieniu do których państwa członkowskie przekazały swoje kompetencje Wspólnocie.

1. Artykuł XXVII protokołu lotniczego przewiduje, że regionalne organizacje integracji gospodarczej złożone z suwerennych państw i posiadające kompetencje w zakresie określonych spraw uregulowanych przez ten protokół mogą do niego przystąpić pod warunkiem złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. XXVII ust. 2. Wspólnota podjęła decyzję o przystąpieniu do protokołu lotniczego, w związku czym składa takie oświadczenie.

2. Do Wspólnoty Europejskiej należą obecnie Królestwo Belgii, Republika Bułgarii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republika Węgierska, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Rumunia, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

3. Niniejsze oświadczenie nie ma jednak zastosowania do Królestwa Danii, zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do traktatów.

4. Niniejsze oświadczenie nie dotyczy tych terytoriów państw członkowskich, do których Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską nie ma zastosowania oraz pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich aktów i stanowisk, które mogą zostać przyjęte na mocy protokołu lotniczego przez zainteresowane państwa członkowskie w imieniu i interesie tych terytoriów.

5. Państwa członkowskie przekazały Wspólnocie Europejskiej kompetencje w odniesieniu do spraw wpływających na rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych[17], rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego[18] oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I)[19].

6. W momencie przystąpienia do protokołu lotniczego Wspólnota nie złoży oświadczenia na mocy art. XXX ust. 1 o tym, że będzie stosować art. VIII ani też nie złoży żadnego z oświadczeń, na jakie zezwala art. XXX ust. 3. Państwa członkowskie zachowują właściwość w zakresie przepisów prawa materialnego dotyczących upadłości.

7. Wykonywanie kompetencji, które państwa członkowskie przekazały Wspólnocie mocą Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską może podlegać, ze swej natury, ciągłym zmianom. W ramach tego traktatu właściwe instytucje mogą podejmować decyzje określające zakres kompetencji Wspólnoty. W związku z czym ta ostatnia zastrzega sobie prawo odpowiedniego zmieniania niniejszego oświadczenia, przy czym nie będzie to stanowić warunku wykonywania posiadanych przez nią kompetencji w odniesieniu do spraw uregulowanych przez protokół lotniczy.

ZAŁĄCZNIK II

Oświadczenia, które mają zostać złożone przez Wspólnotę przy przystąpieniu do konwencji kapsztadzkiej i protokołu lotniczego, dotyczące określonych postanowień i środków zawartych w tych aktach

I. Oświadczenie Wspólnoty na mocy art. 55 konwencji kapsztadzkiej

Na mocy art. 55 konwencji kapsztadzkiej, w przypadkach w których dłużnik ma miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Wspólnoty, państwa członkowskie związane rozporządzeniem Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych[20] będą stosować art. 13 i 43 konwencji kapsztadzkiej w odniesieniu do tymczasowych środków zabezpieczających wyłącznie w zgodności z art. 41 rozporządzenia nr 44/2001, w myśl wykładni Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w kontekście konwencji brukselskiej z dnia 27 września 1968 r.[21] (art. 24).

II. Oświadczenie Wspólnoty na mocy art. XXX protokołu lotniczego

Zgodnie z art. XXX ust. 5 protokołu lotniczego, art. XXI nie będzie miał zastosowania na terytorium Wspólnoty a przedmiotowa sprawa podlegać będzie rozporządzeniu Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych[22] w przypadku państw członkowskich związanych tym rozporządzeniem lub inną umową mającą na celu rozciągnięcie jego skutków.

[1] SEC (2002) 1308 wersja ostateczna/2 z 3.3.2003.

[2] Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1.

[3] Dz.U. L 160 z 30.6.2000, s. 1.

[4] Wyrok z dnia 31 marca 1982 r. C.H.W. przeciwko G.J.H. (sprawa 25/81, Rec. 1982, s. 1189).

[5] Wyrok z dnia 17 listopada 1998 r. Van Uden Maritime przeciwko Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line i in. (sprawa 391/95, Rec. 1998, s. I-7091).

[6] Sprawa 22/70.

[7] Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6.

[8] Dz.U. C z , s. .

[9] Dz.U. C z , s. .

[10] Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione…

[11] Dz.U. L 160 z 30.6.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione…

[12] Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6.

[13] Dz.U. C 27 z 26.1.1998, s. 34.

[14] Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione…

[15] Dz.U. L 160 z 30.6.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione…

[16] Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6.

[17] Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione…

[18] Dz.U. L 160 z 30.6.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione…

[19] Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6.

[20] Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione…

[21] Dz.U. C 27 z 26.1.1998, s. 1.

[22] Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione…