UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

· Podstawa i cele wniosku

Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej w UE jest regulowane dyrektywą Rady 2003/96/WE ([1]) (zwaną dalej „dyrektywą w sprawie opodatkowania energii” lub „dyrektywą”).

Na mocy art. 19 ust. 1 dyrektywy, oprócz przepisów przewidzianych w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek podatku akcyzowego z uwagi na szczególne względy polityczne.

Celem niniejszego wniosku jest udzielenie Włochom zezwolenia na stosowanie na niektórych szczególnie upośledzonych obszarach obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu ciekłego (LPG) używanych do celów grzewczych w celu częściowej kompensacji wysokich kosztów ogrzewania ponoszonych przez mieszkańców tych obszarów geograficznych. Wysoki poziom kosztów ogrzewania na tych obszarach wynika z bardzo trudnych warunków klimatycznych lub wyspiarskiego charakteru tych obszarów oraz trudności w zaopatrzeniu w paliwo.

· Kontekst ogólny

Pismem z dnia 31 maja 2012 r. władze włoskie wystąpiły z wnioskiem o zezwolenie na stosowanie na niektórych szczególnie upośledzonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i LPG używanych do celów grzewczych w drodze przedłużenia decyzji Rady 2008/318/WE z dnia 7 kwietnia 2008 r. upoważniającej Włochy do stosowania na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE([2]). Decyzją tą upoważniono Włochy do stosowania, do dnia 31 grudnia 2012 r., na niektórych szczególnie upośledzonych obszarach obniżonych stawek podatku akcyzowego w odniesieniu do oleju opałowego i LPG używanych do celów grzewczych. Ponadto władze włoskie ujęły w swoim wniosku rozszerzenie zakresu zezwolenia na gminy wchodzące w skład prowincji, gdzie ponad 70 % gmin klasyfikuje się do strefy klimatycznej F, które to same prowincje nie znajdują się jednak w strefie klimatycznej F. Władze włoskie przedstawiły dodatkowe informacje i wyjaśnienia w dniach 4 grudnia 2012 r., 16 lipca 2013 r., 31 grudnia 2013 r. oraz 22 stycznia 2014 r. Pismem z dnia 19 marca 2014 r. władze włoskie poinformowały Komisję, że występują z wnioskiem o odnowienie zezwolenia przyznanego decyzją Rady 2008/318/WE na kolejny okres sześciu lat bez dodawania do wykazu nowych gmin uwzględnionych w pierwotnym wniosku.

W celu uzasadnienia swojego wniosku o odstępstwo Włochy wskazują na różnorodność swojego terytorium cechującego się zmiennym klimatem i warunkami geograficznymi. Krajowe poziomy podatku akcyzowego w przypadku oleju gazowego oraz LPG używanych do celów grzewczych są we Włoszech stosunkowo wysokie. W celu uniknięcia nadmiernych obciążeń niektórych konsumentów szczególnie zależnych od ogrzewania Włochy wprowadziły obniżone stawki opodatkowania w niektórych częściach swojego terytorium oraz chciałyby w dalszym ciągu stosować obniżkę wprowadzoną w 2006 r. Ulga podatkowa wynosi 129,11 EUR za 1 000 litrów w przypadku oleju gazowego (co obniża stosowaną stawkę podatkową do 274,10 EUR za 1 000 litrów) i 159,07 EUR za 1 000 kg w przypadku LPG (co obniża stosowaną stawkę podatkową do 30,87 EUR za 1 000 kg). Stosowane stawki podatkowe są ustalone na poziomie przewyższającym minimalny poziom opodatkowania przewidziany w dyrektywie.

Ulga podatkowa obowiązuje na obszarach geograficznych spełniających następujące kryteria:

Na mocy art. 8 ust. 10 włoskiej ustawy nr 448/1998 wspomniana korzyść odnosi się do dostaw paliwa (oleju gazowego i LPG) wykorzystywanego na terenie gmin:

· zaklasyfikowanych do strefy F zgodnie z dekretem prezydenckim nr 412 z dnia 26 sierpnia 1993 r.;

· nieposiadających sieci dostaw gazu i zaklasyfikowanych do strefy klimatycznej E zgodnie z wyżej wymienionym dekretem prezydenckim nr 412/1993. W tym przypadku, jak przewidziano w art. 8 ust. 10 lit. c) pkt 4) ustawy nr 448/1998, wspomniana korzyść zostanie usunięta w momencie podłączenia gminy do sieci dostaw gazu;

· w regionie Sardynii i małych wysp, dopóki w danej gminie nie zostanie udostępniona sieć przesyłowa gazu ziemnego. Ta część systemu obejmuje wszystkie wyspy włoskie z wyjątkiem Sycylii.

Przedmiotowej korzyści podatkowej nie można łączyć z innymi obniżkami podatku akcyzowego.

Według władz włoskich zróżnicowanie stawek podatkowych opiera się na obiektywnych kryteriach i ma na celu zapewnienie geograficznej spójności z pozostałą częścią terytorium włoskiego, tj. zapewnienie ludności kwalifikujących się obszarów porównywalnej stopy życia, jaką ma pozostała część ludności Włoch, za pomocą zmniejszenia nieproporcjonalnie wysokich kosztów ogrzewania. We wszystkich przypadkach wysokość ulgi podatkowej jest taka sama; ma ona jedynie na celu częściowe zmniejszenie dodatkowych kosztów ogrzewania związanych z zimnym klimatem lub trudnościami w zaopatrzeniu w paliwo napotykanymi przez ludność kwalifikujących się obszarów.

Zdaniem władz włoskich w przypadku regionów górskich dodatkowe koszty transportu LPG są o 120 % wyższe niż w pozostałej części kraju, zaś transportu oleju gazowego – o 132 % wyższe.

Według władz włoskich w przypadku stref klimatycznych E i F ulga podatkowa jest równa średnio 11–12 % ceny oleju gazowego i LPG używanych do celów grzewczych.

Powyższe wartości liczbowe należy porównać ze średnimi kosztami ogrzewania: koszty te przewyższają o 90 % średnią krajową w strefie klimatycznej E oraz o 170 % średnią krajową w strefie klimatycznej F, co jest związane z warunkami klimatycznymi.

Specyfika wysp polega na tym, że z powodu ich położenia geograficznego mają one ograniczone możliwości w zakresie dostaw paliwa, co powoduje, że w związku z dodatkowymi kosztami transportu dostawy te są droższe niż w przypadku kontynentalnej części Włoch. Władze włoskie potwierdziły, że wspomniana ulga podatkowa nie powoduje nadmiernej kompensacji i nie sprowadza cen LPG oraz oleju gazowego poniżej poziomu cen na kontynencie. Jeśli chodzi o stosowanie subsydium w odniesieniu do małych wysp, w ich przypadku łańcuch logistyczny jest w sposób nieunikniony droższy niż we Włoszech kontynentalnych. Wyższe koszty są wynikiem braku podstawowej logistyki, co prowadzi do wyższych kosztów dystrybucji. Często są one również powodowane utrudnionym dostępem drogowym, wyższymi kosztami paliwa silnikowego niż na kontynencie i kosztami transportu umożliwiającego dostęp do małych wysp, jak również ograniczoną wielkością poszczególnych dostaw. Władze włoskie oszacowały, że koszty te są około 10–15 % wyższe niż odpowiadające im koszty we Włoszech kontynentalnych.

Wyjaśniły również, że w ciągu ostatnich trzech lat środek umożliwił obniżenie końcowej ceny zakupu LPG oraz oleju gazowego wykorzystywanych do celów grzewczych o około 10 %.

Władze włoskie wyjaśniły, że na wspomnianych obszarach nie nastąpił rozwój sieci przesyłowej gazu ziemnego, co stawia gminy w górach, na Sardynii oraz małych wyspach w jeszcze bardziej niekorzystnym położeniu.

Roczne wydatki z budżetu na realizację przedmiotowego środka wynoszą około 230 mln EUR.

· Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej oraz decyzja Rady 2008/318/WE z dnia 7 kwietnia 2008 r. upoważniająca Włochy do stosowania na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE.

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Każdy wniosek o odstępstwo na mocy art. 19 dyrektywy w sprawie opodatkowania energii musi zostać zbadany przez Komisję z uwzględnieniem prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, konieczności zapewnienia uczciwej konkurencji oraz polityki UE w dziedzinach zdrowia, ochrony środowiska, energii i transportu.

Zróżnicowanie stawek podatkowych częściowo zmniejsza dodatkowe koszty ogrzewania ponoszone przez mieszkańców niektórych obszarów geograficznych we Włoszech, znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji w porównaniu z pozostałą częścią terytorium, w przypadku których standardowa stawka podatkowa mająca zastosowanie do LPG i olejów gazowych używanych do celów grzewczych doprowadziłaby do nadmiernego obciążenia podatkowego. Niekorzystna sytuacja geograficzna przekłada się na dodatkowe koszty ogrzewania, które wynikają z trudnych warunków klimatycznych lub wyspiarskiego charakteru tych obszarów, w połączeniu z niedostępnością alternatywnych źródeł energii do celów grzewczych, a w szczególności z brakiem dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego.

Zarówno w przypadku LPG, jak i gazu płynnego obniżona stawka podatkowa jest wyższa niż minimalne poziomy opodatkowania określone w dyrektywie w sprawie opodatkowania energii i jedynie częściowo zmniejsza dodatkowe koszty ogrzewania ponoszone na odnośnych obszarach geograficznych.

Można zatem uznać, że obniżka ta jest zgodna z celem polegającym na zapewnieniu zachęty podatkowej do osiągnięcia większej efektywności energetycznej. Środka nie uznano za niezgodny z odpowiednimi politykami UE dotyczącymi środowiska i energii.

Ponadto jest on do przyjęcia z punktu widzenia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz potrzeby zapewnienia uczciwej konkurencji. Ogranicza się on do częściowej kompensacji dodatkowych kosztów ogrzewania związanych z obiektywnymi warunkami istniejącymi na obszarach, których dotyczy wniosek. Ulga podatkowa nie sumuje się z żadną inną ulgą podatkową i nie ma zastosowania do jakiegokolwiek innego wykorzystania olejów opałowych niż ogrzewanie pomieszczeń.

Artykuł 19 ust. 2 dyrektywy w sprawie opodatkowania energii stanowi, że środki przyjęte na jego podstawie muszą być ograniczone w czasie, i wyznacza maksymalny okres ich obowiązywania wynoszący sześć lat, z możliwością przedłużenia. Ponieważ jest to środek podatkowy o charakterze tymczasowym, Komisja zakłada, ze jego przedłużenie powinno zapewnić Włochom wystarczającą ilość czasu na dokonanie oceny wpływu tego środka na środowisko, jak również na wprowadzenie zachęt do poprawy efektywności energetycznej i przeprowadzenie ich oceny. Przedłużenie środka powinno zapewnić władzom włoskim wystarczająco dużo czasu na zebranie informacji niezbędnych do przeprowadzenia takiej oceny. Będzie ono również stanowić sygnał, że w przyszłości nacisk zostanie położony na bardziej ukierunkowane działania w zakresie oszczędzania energii w celu zwiększenia efektywności energetycznej i zapewnienia pozytywnego wpływu na środowisko. Z wymienionych powodów na obecnym etapie właściwe wydaje się udzielanie pozwolenia na okres trzech lat.

Zasady pomocy państwa

Przewidziane przez władze włoskie obniżone stawki podatkowe w wysokości 274,10 EUR za 1 000 l oleju gazowego i 30,87 EUR za 1 000 kg LPG, wykorzystywanych do celów grzewczych, są powyżej minimalnego unijnego poziomu opodatkowania określonego w art. 9 dyrektywy 2003/96/WE. Przedmiotowy środek wchodzi zatem w zakres art. 25 rozporządzenia 800/2008/WE ([3]) („ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych”) i w związku z tym zostałby uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym oraz zwolniony z wymogu zgłoszenia. Okres obowiązywania ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych był pierwotnie ograniczony do dnia 31 grudnia 2013 r. Został jednak przedłużony przez Komisję do dnia 30 czerwca 2014 r. na mocy rozporządzenia 1224/2013/UE ([4]). W przypadku nowych zasad pomocy państwa przyjętych przez Komisję przed wydaniem decyzji Rady w sprawie przedmiotowego wniosku zobowiązania w zakresie zgłoszenia będą musiały zostać poddane ponownej ocenie na podstawie nowych przepisów.

2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

· Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Niniejszy wniosek dotyczy jedynie Włoch.

· Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

· Ocena skutków Niniejszy wniosek dotyczy upoważnienia dla jednego państwa członkowskiego, wydawanego na wniosek tego państwa.

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Wniosek ma na celu przyznanie Włochom pozwolenia na stosowanie odstępstwa od przepisów ogólnych dyrektywy Rady 2003/96/WE w celu stosowania obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i LPG używanych do celów grzewczych.

Podstawa prawna

Artykuł 19 dyrektywy Rady 2003/96/WE.

Zasada pomocniczości

Dziedzina podatków pośrednich objęta art. 113 TFUE nie jest sama w sobie przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej w rozumieniu art. 3 TFUE.

Wykonywanie przez państwa członkowskie ich obecnych kompetencji w tej dziedzinie jest jednak ściśle określone i ograniczone przez istniejące prawo UE. Zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE jedynie Rada może upoważnić państwo członkowskie do wprowadzenia dodatkowych zwolnień lub obniżek w rozumieniu tego przepisu. Państwa członkowskie nie mogą zastępować w tym zakresie Rady.

Wniosek spełnia zatem wymogi zasady pomocniczości.

Zasada proporcjonalności

Wniosek spełnia wymogi zasady proporcjonalności. Ulga podatkowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia przedmiotowego celu (zob. powyżej rozważania na temat aspektów rynku wewnętrznego i uczciwej konkurencji).

Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: decyzja wykonawcza Rady.

Artykuł 19 dyrektywy 2003/96/WE przewiduje jedynie tego typu środek.

4. WPŁYW NA BUDŻET

Proponowany środek nie pociąga ze sobą obciążenia finansowego ani administracyjnego dla Unii. Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

2014/0200 (NLE)

Wniosek

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

upoważniająca Włochy do stosowania na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i LPG używanych do celów grzewczych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej ([5]), w szczególności jej art. 19 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 19 ust 1 dyrektywy 2003/96/WE Włochy zostały upoważnione do stosowania na niektórych szczególnie upośledzonych obszarach obniżonych stawek podatku akcyzowego na olej gazowy oraz LPG używane do celów grzewczych. Odnośne pozwolenie zostało wydane z mocą obowiązującą do dnia 31 grudnia 2012 r. decyzją Rady 2008/318/WE z dnia 7 kwietnia 2008 r. upoważniającą Włochy do stosowania na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE ([6]).

(2) Pismem z dnia 31 maja 2012 r. władze włoskie wystąpiły z wnioskiem o zezwolenie na stosowanie na niektórych szczególnie upośledzonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i LPG używanych do celów grzewczych w drodze przedłużenia praktyki stosowanej na niektórych obszarach zgodnie z wyżej wymienioną decyzją Rady, jeszcze przed upływem terminu jej obowiązywania. Władze włoskie przedłożyły dodatkowe informacje i wyjaśnienia w dniach 4 grudnia 2012 r., 16 lipca 2013 r., 31 grudnia 2013 r. i 22 stycznia 2014 r. Pismem z dnia 19 marca 2014 r. władze włoskie wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie zezwolenia udzielonego decyzją Rady 2008/318/WE bez zmian w odniesieniu do jego zasięgu terytorialnego. Wniosek o zezwolenie obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

(3) Włochy mają niezwykle zróżnicowane terytorium, gdzie warunki klimatyczne i geograficzne są bardzo zmienne. Z uwagi na charakterystykę swojego terytorium Włochy wprowadziły obniżone stawki opodatkowania oleju gazowego i LPG w celu częściowej kompensacji nieproporcjonalnie wysokich kosztów ogrzewania ponoszonych przez mieszkańców niektórych obszarów geograficznych.

(4) Zróżnicowanie stawek podatkowych opiera się na obiektywnych kryteriach i ma na celu zapewnienie ludności na kwalifikujących się obszarach stopy życia porównywalnej do tej, jaką ma pozostała część ludności Włoch, za pomocą obniżenia nieproporcjonalnie wysokich kosztów ogrzewania wynikających z trudnych warunków klimatycznych lub trudności w zaopatrzeniu w paliwo w porównaniu z pozostałą częścią kraju.

(5) Ulga podatkowa ma zastosowanie na obszarach geograficznych spełniających następujące kryteria: i) najtrudniejsze warunki klimatyczne na terytorium Włoch (gminy położone na terenie strefy F zgodnie z dekretem prezydenckim nr 412 z 1993 r. ([7])), trudne warunki klimatyczne połączone z trudnościami w zaopatrzeniu w paliwo (gminy położone w strefie E zgodnie z dekretem prezydenckim nr 412 z 1993 r., o ile nie zostały podłączone do sieci przesyłowej gazu ziemnego), izolacja geograficzna w połączeniu z trudnym i kosztownym zaopatrzeniem w paliwo: Sardynia oraz małe wyspy. Ze względu na fakt, że rozwój sieci przesyłowej gazu ziemnego w istotnym stopniu obniży dodatkowe koszty ogrzewania i zwiększy zróżnicowanie dostaw paliwa, w stosownych przypadkach stosowanie obniżonej stawki jest ograniczone do czasu zakończenia budowy sieci przesyłowej gazu ziemnego na terenie poszczególnych gmin.

(6) Komisja dokonała przeglądu omawianego środka i uznała, że nie narusza on zasad konkurencji ani nie ogranicza funkcjonowania rynku wewnętrznego; nie uznała go też za niezgodny z polityką UE w dziedzinach ochrony środowiska, energii i transportu. Zarówno w przypadku oleju gazowego, jak i LPG obniżona stawka podatkowa jest wyższa niż minimalne poziomy opodatkowania określone w dyrektywie 2003/96/WE i jedynie częściowo zmniejsza dodatkowe koszty ogrzewania ponoszone na odnośnych obszarach geograficznych.

(7) Środek ma zastosowanie jedynie do ogrzewania pomieszczeń (zarówno na potrzeby osób prywatnych, jak i podmiotów gospodarczych); nie ma on zastosowania w przypadku innych form wykorzystania gospodarczego wspomnianych produktów. Według władz włoskich kwota korzyści podatkowych dla podmiotów gospodarczych jest w każdym poszczególnym przypadku objęta rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 TFUE do pomocy de minimis ([8]). Jeśli jednak zyski dowolnego indywidualnego przedsiębiorstwa przekroczą limity określone w przywołanym rozporządzeniu, fakt ten należy zgłosić Komisji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 734/2013 z dnia 22 lipca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 659/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE ([9]).

(8) Biorąc pod uwagę potencjalny wpływ środka na środowisko, właściwe wydaje się udzielanie pozwolenia na okres trzech lat. Taki okres jego stosowania powinien zapewnić władzom włoskim wystarczająco dużo czasu na przeprowadzenie oceny jego wpływu na środowisko, jak również będzie wskazywać na potrzebę wprowadzenia w przyszłości bardziej ukierunkowanych środków w zakresie oszczędzania energii w celu poprawy efektywności energetycznej i zapewnienia pozytywnego wpływu na środowisko,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Włochy do stosowania obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i LPG używanych do celów grzewczych w następujących znajdujących się w niekorzystnej sytuacji obszarach geograficznych:

1. gminy znajdujące się w strefie F zgodnie z dekretem prezydenckim nr 412 z dnia 26 sierpnia 1993 r.;

2. gminy znajdujące się w strefie E zgodnie z dekretem prezydenckim nr 412 z dnia 26 sierpnia 1993 r.;

3. gminy Sardynii i małych wysp ([10]).

W celu uniknięcia nadmiernej kompensacji obniżka nie może wykroczyć poza dodatkowe koszty ogrzewania na danych obszarach. W przypadku Sardynii i małych wysp ulga podatkowa nie może pociągać za sobą obniżki cen poniżej ceny tego samego paliwa we Włoszech kontynentalnych.

Obniżona stawka musi być zgodna z wymogami dyrektywy Rady 2003/96/WE, a w szczególności z minimalnymi poziomami stawek podatkowych określonymi w art. 9 tej dyrektywy.

Artykuł 2

Obszary geograficzne, o których mowa w załączniku w pkt 2 i 3,kwalifikują się do ulgi podatkowej, jeżeli w danej gminie nie ma dostępnej sieci przesyłowej gazu ziemnego.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji. Decyzja wygasa po upływie trzech lat.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

([1]) Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283 z 31.10.2003 r., s. 51; ostatnio zmieniona dyrektywami 2004/74/WE i 2004/75/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, s. 87 i 100).

([2]) Dz.U. L 109 z 19.4.2008, s. 27–29.

([3]) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008/WE z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3).

([4]) Dz.U. L 320 z 30.11.2013.

([5]) Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/75/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, s. 100).

([6]) Dz.U. L 109 z 19.4.2008, s. 27–29.

([7]) W dekrecie prezydenckim nr 412 z 1993 r. podzielono terytorium Włoch na sześć stref klimatycznych (od A do F). Klasyfikacja ta oparta jest oparta na jednostce „stopniodni”, które odzwierciedlają ilość dni w roku, w których temperatura zewnętrzna odbiega od optymalnego poziomu 20°C, co powoduje konieczność ogrzewania.

([8]) Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 1.

([9]) Dz.U. L 204 z 31.7. 2013, s. 15.

([10]) Wszystkie włoskie wyspy z wyjątkiem Sycylii.