KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 28.1.2016 COM(2016) 25 final 2016/0010(CNS) Wniosek DYREKTYWA RADY zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania



UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku W konkluzjach z dnia 18 grudnia 2014 r. Rada Europejska podkreśliła „pilną potrzebę kontynuowania prac nad zwalczaniem unikania opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego, zarówno na szczeblu ogólnoświatowym, jak i na szczeblu Unii”. Począwszy od grudnia 2014 r. Komisja podejmowała szybko pierwsze działania w celu opracowania unijnego podejścia. OECD ukończyła w międzyczasie prace nad globalnymi zasadami i standardami w tym zakresie. Niniejsza dyrektywa zmieniająca dyrektywę Rady 2011/16/UE wchodzi w skład pakietu wniosków Komisji mających na celu zapobieganie unikaniu opodatkowania i wpisuje się w priorytet polityczny dotyczący zwalczania unikania opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego. Do jej przedstawienia wezwał Komisję Parlament Europejski. Jest ona również zgodna z inicjatywami na rzecz zwalczania unikania opodatkowania, które zapowiedziano w planie działania Komisji w sprawie bardziej sprawiedliwego systemu opodatkowania przedsiębiorstw (COM(2015) 302). Przedsiębiorstwa nie od dziś traktują planowanie podatkowe jako legalny środek służący obniżeniu ich zobowiązań z tytułu podatków, ponieważ wykorzystują w tym celu zgodne z prawem struktury. W ostatnich latach planowanie podatkowe nabrało jednak bardziej wyrafinowanego charakteru, przekraczając granice poszczególnych jurysdykcji i służąc przerzucaniu zysków podlegających opodatkowaniu do państw o korzystnych systemach podatkowych. Tego rodzaju agresywne planowanie podatkowe może mieć różną postać i polegać np. na wykorzystywaniu technicznych zawiłości systemu podatkowego bądź rozbieżności pomiędzy dwoma systemami podatkowymi lub większą ich liczbą w celu zmniejszenia lub uniknięcia zobowiązań podatkowych. Jego skutki obejmują podwójne odliczenia (np. gdy ten sam koszt jest odliczany zarówno w państwie źródła dochodu, jak i w państwie siedziby) i podwójne nieopodatkowanie (np. w sytuacji, gdy dochód nie zostaje opodatkowany ani w państwie źródła dochodu, ani w państwie siedziby). W przeciwieństwie do małych i średnich przedsiębiorstw czy podatników będących osobami fizycznymi grupy przedsiębiorstw wielonarodowych są w stanie wykorzystywać luki w krajowym i międzynarodowym prawie podatkowym, aby przerzucać zyski pomiędzy krajami w celu zmniejszenia płaconego podatku. Panujący w ostatnich latach globalny kryzys gospodarczo-finansowy uświadomił ogółowi społeczeństwa konieczność zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążeń podatkowych między wszystkich podatników. Uzyskane w ten sposób wyższe dochody podatkowe przyczyniłyby się do redukcji deficytów sektora publicznego, z korzyścią dla wszystkich. Organy podatkowe potrzebują w związku z tym wyczerpujących i rzetelnych danych na temat struktury, polityki cen transferowych i transakcji wewnętrznych dokonywanych pomiędzy grupami przedsiębiorstw wielonarodowych a ich podmiotami powiązanymi. Mając za cel zwalczanie unikania opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego, niniejsza dyrektywa nakłada na grupy przedsiębiorstw wielonarodowych wymogi w zakresie przejrzystości. Jej przepisy zobowiązują grupy przedsiębiorstw wielonarodowych do przedstawiania co roku – w odniesieniu do każdej jurysdykcji podatkowej, w której prowadzą działalność – określonych informacji dotyczących wysokości osiągniętych przychodów, dochodu przed opodatkowaniem, zapłaconego podatku dochodowego, należnego podatku dochodowego, liczby pracowników, kapitału zakładowego, niepodzielonego zysku z lat ubiegłych i rzeczowych aktywów trwałych. Informacje te umożliwią organom podatkowym reagowanie na szkodliwe praktyki podatkowe poprzez zmianę prawa lub odpowiednie oceny ryzyka i kontrole podatkowe. Większa przejrzystość powinna również zachęcić grupy przedsiębiorstw wielonarodowych do uczciwego płacenia podatków w kraju, w którym uzyskują dochód. Nowe wymogi w zakresie przejrzystości powinny zapewniać, aby obciążenie administracyjne nakładane w związku z nimi na przedsiębiorstwa było jak najmniejsze. Generalnie, unijne grupy przedsiębiorstw wielonarodowych nie powinny mieć obowiązku przedstawiania informacji wszystkim państwom członkowskim UE, w których prowadzą działalność, a tylko organom podatkowym miejsca ich rezydencji. Dyrektywa zobowiązywałaby państwa członkowskie, które otrzymały sprawozdanie według krajów, do przekazania tych informacji państwom członkowskim, w których – jak wynika z informacji zawartych w sprawozdaniu – rezydentami do celów podatkowych są podmioty wchodzące w skład grupy przedsiębiorstw wielonarodowych lub w których opodatkowaniu podlega działalność gospodarcza prowadzona przez ich stały zakład. Aby zapewnić właściwą równowagę pomiędzy obciążeniem sprawozdawczym a korzyściami dla administracji podatkowych, obowiązek przedstawiania sprawozdań według krajów ma zastosowanie wyłącznie do grup przedsiębiorstw wielonarodowych, których skonsolidowane przychody ogółem wynoszą co najmniej 750 000 000 EUR. Mimo że zgodnie z szacunkami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) wyłączone z tego obowiązku będzie od 85 do 90 % grup przedsiębiorstw wielonarodowych, to otrzymywane sprawozdania według krajów będą obejmować grupy kontrolujące ok. 90 % wszystkich przychodów przedsiębiorstw. Rozwiązanie problemu unikania opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego wymaga teraz – jeszcze bardziej niż dotychczas – współpracy pomiędzy organami podatkowymi. Prawodawstwo UE przewiduje współpracę administracyjną między organami podatkowymi państw członkowskich i określa szereg instrumentów mających pomóc im współpracować przy pobieraniu należnych dochodów, w tym wymianę informacji. UE musi jednak zacieśniać współpracę, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, z uwzględnieniem praw podstawowych zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Dyrektywa Rady 77/799/EWG stanowiła pierwszą odpowiedź na potrzebę zintensyfikowania wzajemnej pomocy państw członkowskich w obszarze podatków. Dyrektywę tę zastąpiła następnie dyrektywa Rady 2011/16/UE („dyrektywa w sprawie współpracy administracyjnej”), której celem było zwiększenie skuteczności wcześniejszej dyrektywy. Dyrektywę w sprawie współpracy administracyjnej zmieniono w ostatnich latach dyrektywą 2014/107/UE i dyrektywą (UE) 2015/2376, które przekazały organom podatkowym dodatkowe instrumenty służące zwalczaniu oszustw podatkowych, unikania opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego w zakresie sprawozdawczości, interpretacji indywidualnych prawa podatkowego i uprzednich porozumień w sprawie ustalania cen transferowych. Niniejszy wniosek ma na celu zagwarantowanie, by dyrektywa 2011/16/UE zapewniała w dalszym ciągu kompleksową i skuteczną współpracę administracyjną między administracjami podatkowymi, określając wymóg obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących sprawozdań według krajów. Jest on również zgodny z pracami prowadzonymi na szczeblu międzynarodowym. W dniu 5 października 2015 r. OECD przedstawiła sprawozdania końcowe dotyczące Planu działań w zakresie erozji bazy podatkowej i przerzucania zysków (BEPS), który stanowi główną inicjatywę mającą na celu zmianę obecnych międzynarodowych zasad opodatkowania. Pakiet OECD został również zatwierdzony przez przywódców grupy G20 podczas spotkania w dniach 15–16 listopada 2015 r. Wynikiem prac nad działaniem nr 13 w ramach planu działań OECD w zakresie BEPS jest zbiór standardów przekazywania informacji na temat polityki cen transferowych w grupie przedsiębiorstw wielonarodowych, obejmujących dokumentację grupową (ang. master file), dokumentację na poziomie lokalnym (ang. local file) i sprawozdanie według krajów (ang. country-by-country report). Dyrektywa przyczynia się do wprowadzenia w Unii sprawozdawczości według krajów. Większość państw członkowskich zobowiązała się, w charakterze członków OECD, do wprowadzenia w życie wyników prac tej organizacji zawartych w sprawozdaniach końcowych dotyczących 15 działań przeciwdziałających BEPS. W celu zapewnienia dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego konieczne jest zatem, aby zobowiązania polityczne dotyczące BEPS zostały wprowadzone w życie przez państwa członkowskie w ich systemach krajowych w sposób jednolity i odpowiednio skoordynowany. Taki sposób działania pozwoli zmaksymalizować korzyści dla całego rynku wewnętrznego. W przeciwnym wypadku jednostronne wdrożenie planu działań w zakresie BEPS będzie wiązać się z ryzykiem kolizji pomiędzy krajowymi politykami i grozić powstaniem nowych barier na rynku wewnętrznym, podtrzymując jego rozdrobnienie na 28 rynków krajowych zmagających się z problemami niedopasowań i innych zakłóceń. Niniejsza inicjatywa ma na celu zapewnienie w pewnym zakresie jednolitego w całej Unii wdrażania działania nr 13 dotyczącego BEPS. Proponowana dyrektywa ma również przyczynić się do uczciwej konkurencji pomiędzy różnymi podmiotami gospodarczymi, a w docelowo – do ochrony bazy podatkowej w państwach członkowskich UE. Wniosek opracowano specjalnie z myślą o umożliwieniu automatycznej wymiany informacji dotyczących sprawozdań według krajów, z wykorzystaniem obowiązujących przepisów dyrektywy 2011/16/UE dotyczących praktycznych rozwiązań w zakresie wymiany informacji, w tym stosowania standardowych formularzy. Zobowiązanie Komisji do przedstawienia takiego wniosku w sprawie automatycznej wymiany informacji (AWI) dotyczących sprawozdań według krajów zostało uwzględnione w programie prac Komisji na 2016 r.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Pakiet dotyczący przejrzystości podatkowej (COM(2015) 136) Na pakiet ten składają się dwa główne dokumenty: (i) wniosek dotyczący wprowadzenia pomiędzy państwami członkowskimi AWI w odniesieniu do ich interpretacji indywidualnych prawa podatkowego oraz (ii) ogłoszenie Komisji, zgodnie z którym rozważa ona konieczność wprowadzenia dodatkowych obowiązków ujawniania niektórych informacji dotyczących podatku od przedsiębiorstw. Niniejszy wniosek pozostaje bez uszczerbku dla ewentualnej decyzji o nałożeniu na przedsiębiorstwa obowiązku publicznego ujawniania informacji, którą Komisja może podjąć w przyszłości. Plan działania Komisji w sprawie bardziej sprawiedliwego systemu opodatkowania przedsiębiorstw (COM(2015) 302) Niniejszy wniosek jest zgodny z inicjatywami na rzecz zwalczania unikania opodatkowania, które zapowiedziano w tym planie działania. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Niniejszy wniosek wprowadza zmiany w dyrektywie 2011/16/UE zmienionej dyrektywą 2014/107/UE i dyrektywą Rady (UE) 2015/2376, ustanawiając szczególny wymóg AWI w zakresie sprawozdania według krajów. Zmiany są zawarte w art. 1 niniejszego wniosku. Poniżej opisano najważniejsze zmiany. Zmieniony zostaje art. 3 (definicje). Art. 8aa wymaga, aby państwa członkowskie zobowiązały grupy przedsiębiorstw wielonarodowych do przedstawiania odnośnych informacji (sprawozdań według krajów) i aby wymieniały się automatycznie otrzymanymi informacjami z pozostałymi zainteresowanymi państwami członkowskimi. Art. 20 ust. 6 odnosi się do standardowego formularza, który będzie wykorzystywany do wymian, zaś art. 21 ust. 7 dotyczy praktycznych ustaleń. Dodano nowy art. 25a w sprawie kar. Dodano nowy załącznik zawierający definicje stosujące się do wniosku, określający obowiązki grup przedsiębiorstw wielonarodowych i wzory wymiany informacji. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Podstawą prawną tych zmian jest podstawa prawna dyrektywy 2011/16/UE, tj. art. 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który służy zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Art. 115 TFUE dotyczy uchwalania dyrektyw w celu zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które mają bezpośredni wpływ na ustanowienie lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Aby zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, UE musi zadbać o uczciwą konkurencję i równe warunki działania pomiędzy MŚP a grupami przedsiębiorstw wielonarodowych z UE i spoza UE. Ze względu na transgraniczny charakter swojej działalności grupy przedsiębiorstw wielonarodowych mają możliwość stosowania praktyk agresywnego planowania podatkowego. Z tego względu wszystkie przedsiębiorstwa wielonarodowe, zarówno te należące do grup kapitałowych z UE, jak i spoza UE, powinny podlegać obowiązkowi sprawozdawczemu. Bez tego elementu niniejsza inicjatywa straciłaby w znacznym stopniu skuteczność, jeśli chodzi o osiągnięcie jej ostatecznego celu, tj. zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej.

Dostęp państw członkowskich do sprawozdań według krajów może zatem zostać skutecznie osiągnięty jedynie w drodze działania na szczeblu Unii. Cel, jakim jest zapewnienie, by wszystkie państwa członkowskie otrzymywały sprawozdania według krajów nie może zostać w dostateczny sposób osiągnięty poprzez nieskoordynowane działania podejmowane indywidualnie przez poszczególne państwa członkowskie. Ponadto wymiana informacji, które mogą mieć wpływ na bazę podatkową w więcej niż jednym państwie członkowskim, wymaga wspólnego podejścia o charakterze obowiązkowych wymogów. Należy uwzględnić fakt, że grupy przedsiębiorstw wielonarodowych prowadzą zwykle działalność w różnych państwach członkowskich, a zatem kontekst transgraniczny stanowi nieodłączny element proponowanego działania. •Proporcjonalność Konkretnym problemem, który zidentyfikowano jako przedmiot interwencji politycznej, jest brak przejrzystości w odniesieniu do struktur przedsiębiorstw mających znaczenie w kontekście transgranicznym i prowadzących działalność na znaczącą skalę, który ma niekorzystne skutki, zwłaszcza jeśli chodzi o prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Zakres interwencji politycznej ogranicza się do grup przedsiębiorstw wielonarodowych prowadzących działalność w więcej niż jednym państwie – przy czym mogą to być zarówno inne państwa członkowskie Unii Europejskiej, jak i państwa spoza UE. Niniejszy wniosek stanowi zatem najbardziej proporcjonalną odpowiedź na stwierdzony problem. Opiera się on ponadto na automatycznej wymianie podstawowych informacji, co zapewnia otrzymywanie informacji każdemu państwu członkowskiemu, w którym dane przedsiębiorstwo prowadzi działalność. Proponowane zmiany nie wykraczają zatem poza to, co jest niezbędne do rozwiązania stwierdzonego problemu, a tym samym do osiągnięcia zapisanych w Traktacie celów, a mianowicie właściwego i skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej. •Wybór instrumentu Niniejszy wniosek rozszerzy zakres automatycznej wymiany informacji (AWI) w UE. Inicjatywa UE jest niezbędna zarówno z perspektywy rynku wewnętrznego, jak i pod względem efektywności i skuteczności: – inicjatywa UE zapewnia spójne, zgodne i kompleksowe podejście w całej UE do AWI w ramach rynku wewnętrznego. Dzięki temu we wszystkich państwach członkowskich obowiązywałoby jednolite podejście w zakresie sprawozdawczości, które przyniosłoby oszczędności zarówno administracjom podatkowym, jak i przedsiębiorstwom; – instrument prawny UE zapewniłby również pewność prawa administracjom podatkowym i przedsiębiorstwom w UE; – instrument prawny UE przyczyniłyby się do opracowania międzynarodowego standardu AWI w zakresie sprawozdań według krajów, zgodnie z dyskusjami i uzgodnieniami na forum OECD; – instrument prawny UE oparty na dyrektywie w sprawie współpracy administracyjnej wiązałby się z wykorzystaniem istniejących lub powstających systemów informatycznych w celu ułatwienia sprawozdawczości na podstawie tej dyrektywy. Na podstawie tej dyrektywy państwa członkowskie UE mają dzielić się informacjami w określonych formatach i przy użyciu określonego kanału komunikacji. Format ten może zostać łatwo rozszerzony, tak by nadawał się dla dodatkowych pozycji, które mają być objęte rozszerzonym zakresem. Jako że państwa członkowskie poświęciły sporo czasu i środków finansowych na opracowanie tych formatów, ich wykorzystanie przez państwa członkowskie do wymiany informacji na temat nowych pozycji przyniosłoby korzyści skali. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Konsultacje w kontekście planu działania zakładającego poprawę skuteczności walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania oraz powiązanych zaleceń (komunikat COM(2012) 722), jak również w ramach innych forów W swojej rezolucji z dnia 21 maja 2013 r. Parlament Europejski wyraził zadowolenie z planu działania Komisji i jej zaleceń, wezwał pilnie państwa członkowskie do wypełniania zobowiązań oraz do poparcia planu działania Komisji, a także podkreślił, że UE powinna przejąć inicjatywę w globalnych dyskusjach na temat zwalczania oszustw podatkowych, unikania opodatkowania oraz rajów podatkowych, w szczególności w odniesieniu do promowania wymiany informacji. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął swoją opinię w dniu 17 kwietnia 2013 r. Komitet zatwierdził plan działania Komisji oraz poparł jej starania zmierzające do określenia praktycznych rozwiązań służących ograniczeniu oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania. W ciągu ostatnich lat państwa członkowskie pracowały w ramach Grupy ds. Kodeksu Postępowania nad usprawnieniem wymiany informacji dotyczących interpretacji o kontekście transgranicznym oraz w obszarze cen transferowych. Wnioski formułowane przez Grupę ds. Kodeksu Postępowania były regularnie przekazywane Radzie w formie sprawozdań. Większość państw członkowskich należy do OECD i uczestniczyła w związku z tym w długich i szczegółowych dyskusjach, które toczyły się w latach 2013–2015 w sprawie działań przeciwdziałających BEPS, w tym kwestii technicznych. OECD zorganizowała szerokie konsultacje społeczne z zainteresowanymi stronami w sprawie każdego z działań przeciwdziałających BEPS. Oprócz tego Komisja poddała szereg kwestii związanych z BEPS pod dyskusję wśród własnych służb, przy udziale ekspertów OECD, szczególnie w przypadkach, gdy miała wątpliwości co do zgodności pewnych koncepcji i proponowanych rozwiązań z prawem unijnym. W drugim półroczu 2014 r. włoska prezydencja Rady przedstawiła pomysł unijnego planu działania w sprawie BEPS i zachęciła do utrzymania spójności z równoległymi inicjatywami OECD, przy jednoczesnym poszanowaniu prawa UE. Podejście to zostało zatwierdzone przez Grupę Roboczą Wysokiego Szczebla do Spraw Podatkowych i było kontynuowane przez kolejne prezydencje. Dyskusje w sprawie unijnego planu działania w sprawie BEPS kontynuowano do 2015 r. Ich celem było wniesienie wkładu w debatę na forum OECD oraz przygotowanie się do sprawnego wdrożenia przyszłych zaleceń OECD w sposób uwzględniający unijną specyfikę. Konsultacje społeczne Komisji w sprawie przejrzystości podatkowej dały zainteresowanym stronom możliwość wypowiedzenia się na temat różnych aspektów przejrzystości podatkowej przedsiębiorstw, w tym zwłaszcza sprawozdawczości według krajów. Przedstawione warianty strategiczne skupiały się przede wszystkim na publicznej sprawozdawczości przedsiębiorstw, ale obejmowały też wymianę informacji pomiędzy administracjami podatkowymi, zgodnie z wymogami działania nr 13 dotyczącego BEPS. Komisja otrzymała w sumie 422 odpowiedzi; większość z nich zawierała przydatne uwagi dotyczące środków w zakresie publicznej lub niepublicznej przejrzystości podatkowej. Jeśli chodzi o działanie nr 13 dotyczące BEPS, wymiana takich informacji pomiędzy organami podatkowymi nie zyskała wprawdzie poparcia przedsiębiorstw, ale większość respondentów opowiedziała się za tym rozwiązaniem.

Państwa członkowskie Niniejsza dyrektywa jest również zgodna z wynikami uzgodnień na szczeblu międzynarodowym w ramach OECD i prowadzonymi przez nią pracami dotyczącymi erozji bazy podatkowej i przerzucania zysków, w których uczestniczy większość państw członkowskich UE. W prace zaangażowana była także mocno Komisja Europejska; przeprowadzono szerokie konsultacje obejmujące państwa trzecie i zainteresowane strony. •Ocena skutków Po publikacji sprawozdania OECD poświęconego rozwiązaniu kwestii erozji bazy podatkowej i przerzucania zysków na początku 2013 r. i zatwierdzeniu Planu działań w zakresie BEPS przez przywódców grupy G20 we wrześniu 2013 r., OECD rozpoczęła dwuletnie, intensywne prace, których wyniki podsumowano w 13 sprawozdaniach przedstawionych w listopadzie 2015 r. Sprawozdania te określają zupełnie nowe lub wzmocnione standardy międzynarodowe oraz konkretne środki, które pomogą państwom zwalczać BEPS. W tych ramach członkowie OECD i grupy G20 zobowiązali się do wdrożenia tego kompleksowego pakietu i do jego jednolitego stosowania. Wiele państw członkowskich rozpoczęło, w charakterze członków OECD, wdrażanie w swoim prawie krajowym wyników prac prowadzonych w ramach projektu BEPS, w niektórych obszarach w bardzo pilnym trybie. W związku z tym niezwykle ważne jest poczynienie szybkich postępów w uzgadnianiu zasad mających na celu skoordynowanie pomiędzy państwami członkowskimi sposobu wdrażania w UE wyników prac dotyczących BEPS. Z uwagi na poważną groźbę fragmentacji rynku wewnętrznego, do której mogłoby dojść w przypadku nieskoordynowanych jednostronnych działań państw członkowskich, Komisja przedstawia w niniejszym wniosku rozwiązania pozwalające zapewnić w pewnym zakresie jednolite w całej Unii wdrażanie działania nr 13 dotyczącego BEPS. Komisja dołożyła wszelkich starań, aby uwzględnić zarówno pilną potrzebę działania, jak i bezwzględną konieczność ochrony rynku wewnętrznego przed zakłóceniami, do których może dojść wskutek przyjęcia jednostronnych środków przez państwa członkowskie (zarówno te będące członkami OECD, jak i pozostałe) działające na własną rękę albo wskutek niepodjęcia jakichkolwiek działań przez inne państwa członkowskie. Rozważono także możliwość przedstawienia propozycji „prawa miękkiego”, ale odrzucono ją jako nieodpowiednią do celów zapewnienia skoordynowanego podejścia. Aby przedstawić aktualne analizy i dowody, do niniejszego wniosku załączono odrębny dokument roboczy służb Komisji (SWD) zawierający szeroki przegląd publikacji naukowych oraz dowodów ekonomicznych dotyczących erozji bazy podatkowej i przerzucania zysków. Opiera się on na niedawnych analizach m.in. OECD, Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego. SWD zwraca uwagę na czynniki sprzyjające agresywnemu planowaniu podatkowemu i zidentyfikowane w sprawozdaniach OECD mechanizmy, które są najczęściej związane z takimi praktykami. Streszczono w nim również wnioski płynące ze szczegółowego przeglądu najważniejszych mechanizmów agresywnego planowania podatkowego, który opiera się na analizach poszczególnych państw członkowskich i został przeprowadzony w imieniu Komisji w 2015 r. W SWD opisano także, w jaki sposób wdrożenie działania nr 13 dotyczącego BEPS za pomocą niniejszego wniosku uzupełnia inne inicjatywy wprowadzające w życie w UE wyniki sprawozdań OECD dotyczących BEPS i przyczynia się do wspólnego minimalnego poziomu ochrony przeciwko unikaniu podatków. W świetle powyższego zrezygnowano z przygotowania oceny skutków dla niniejszego wniosku z następujących powodów: istnieje silny związek z pracami OECD dotyczącymi BEPS, zwłaszcza z działaniem nr 13; w SWD przedstawiono znaczną ilość dowodów i analiz; zainteresowane strony były aktywnie zaangażowane w konsultacje w sprawie technicznych elementów proponowanych przepisów na poprzednim etapie; oraz – przede wszystkim – istnieje aktualna i pilna potrzeba podjęcia w UE skoordynowanego działania w tej dziedzinie, która stanowi międzynarodowy priorytet polityczny. 4.WPŁYW NA BUDŻET Wpływ wniosku na budżet UE został przedstawiony w załączonej do niniejszego wniosku ocenie skutków finansowych regulacji; zostanie on zrealizowany w ramach dostępnych zasobów. Koszty dodatkowych narzędzi informatycznych służących ułatwieniu przekazywania informacji między państwami członkowskimi zostałyby pokryte ze środków programu FISCALIS 2020 ustanowionego rozporządzeniem (UE) nr 1286/2013, który zapewnia wsparcie finansowe działań mających na celu usprawnienie współpracy administracyjnej między organami skarbowymi w UE. 2016/0010 (CNS) Wniosek DYREKTYWA RADY zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113 i 115, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)W ostatnich latach znacząco przybyło wyzwań związanych z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania; wyzwania te stały się również przedmiotem poważnych obaw w Unii i na całym świecie. Automatyczna wymiana informacji stanowi ważne narzędzie w tym względzie, a Komisja w swoim komunikacie z dnia 6 grudnia 2012 r. zawierającym Plan działania zakładający poprawę skuteczności walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania podkreśliła potrzebę zdecydowanego promowania automatycznej wymiany informacji jako przyszłego europejskiego i międzynarodowego standardu dla przejrzystości i wymiany informacji w sprawach podatkowych. W konkluzjach z dnia 22 maja 2013 r. Rada Europejska wezwała do rozszerzenia automatycznej wymiany informacji na poziomie unijnym i globalnym z myślą o zwalczaniu oszustw podatkowych, uchylania się od opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego. (2)Ponieważ grupy przedsiębiorstw wielonarodowych działają w różnych krajach, mają możliwość stosowania praktyk agresywnego planowania podatkowego, które nie są dostępne dla przedsiębiorstw krajowych. Wskutek stosowania tych praktyk przez grupy przedsiębiorstw wielonarodowych mogą ucierpieć przede wszystkim przedsiębiorstwa działające wyłącznie na rynku krajowym (zwykle małe i średnie – MŚP), jako że ich obciążenie podatkowe jest wyższe niż w przypadku grup przedsiębiorstw wielonarodowych. Z drugiej strony, wszystkie państwa członkowskie są narażone na uszczuplenie dochodów podatkowych, istnieje zatem ryzyko, że będą one ze sobą konkurowały, oferując grupom przedsiębiorstw wielonarodowych dodatkowe korzyści podatkowe, aby je przyciągnąć. Taka sytuacja utrudnia właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. (3)Unijne organy podatkowe potrzebują wyczerpujących i rzetelnych danych na temat struktury grup przedsiębiorstw wielonarodowych, ich polityki cen transferowych oraz transakcji wewnętrznych zarówno w UE, jak i poza jej terytorium. Informacje te umożliwią organom podatkowym reagowanie na szkodliwe praktyki podatkowe poprzez zmianę prawa lub odpowiednie oceny ryzyka i kontrole podatkowe oraz pozwolą im stwierdzić, czy przedsiębiorstwa stosują praktyki prowadzące do sztucznego przerzucania znacznej części dochodów w celu uzyskania korzyści podatkowych. (4)Większa przejrzystość wobec organów podatkowych może nakłonić grupy przedsiębiorstw wielonarodowych do zaprzestania pewnych praktyk i do uczciwego płacenia podatków w kraju, w którym uzyskują dochód. Wprowadzenie większej przejrzystości po stronie grup przedsiębiorstw wielonarodowych stanowi w związku z tym niezbędny element działań zapobiegających erozji bazy podatkowej i przerzucaniu zysków. (5)Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich dotycząca kodeksu postępowania w sprawie dokumentacji cen transferowych dla przedsiębiorstw stowarzyszonych w Unii Europejskiej (DCT UE) określa już metodę służącą do przedstawiania organom podatkowym przez unijne grupy przedsiębiorstw wielonarodowych informacji na temat globalnej działalności gospodarczej i polityki cen transferowych (dokumentacja grupowa) oraz informacji na temat konkretnych transakcji podmiotu lokalnego (dokumentacja na poziomie lokalnym). Na chwilę obecną DCT UE nie zapewnia jednak żadnego mechanizmu przedstawiania sprawozdania według krajów. (6)W sprawozdaniu według krajów grupy przedsiębiorstw wielonarodowych powinny zgłaszać co roku – w odniesieniu do każdej jurysdykcji podatkowej, w której prowadzą działalność – wysokość osiągniętych przychodów, dochodu przed opodatkowaniem, zapłaconego podatku dochodowego i należnego podatku dochodowego. W sprawozdaniu powinny się także znaleźć informacje na temat liczby pracowników, kapitału zakładowego, niepodzielonego zysku z lat ubiegłych i rzeczowych aktywów trwałych w każdej jurysdykcji podatkowej. Grupy przedsiębiorstw wielonarodowych powinny również wskazać wszystkie podmioty wchodzące w jej skład, które prowadzą działalność gospodarczą w danej jurysdykcji podatkowej, i informacje na temat typu działalności gospodarczej prowadzonej przez każdy z tych podmiotów. (7)W celu bardziej wydajnego wykorzystania zasobów i zmniejszenia obciążenia administracyjnego grup przedsiębiorstw wielonarodowych obowiązek sprawozdawczy powinien mieć zastosowanie wyłącznie do tych grup, których roczne skonsolidowane przychody ogółem przekraczają określony próg. Dyrektywa powinna zapewnić, aby w całej Unii były zbierane i przekazywane administracjom podatkowym – we właściwym terminie – te same informacje. (8)Aby zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, UE musi zadbać o uczciwą konkurencję pomiędzy grupami przedsiębiorstw wielonarodowych z UE i tymi grupami spoza UE, w których skład wchodzi co najmniej jeden podmiot mający siedzibę w UE. Obowiązkowi sprawozdawczemu powinny zatem podlegać oba te rodzaje grup. (9)Państwa członkowskie powinny ustanowić zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie do naruszeń przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą, a także zapewnić skuteczność, proporcjonalność i odstraszające działanie tych sankcji oraz ich wykonywanie. (10)Aby zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego konieczne jest skoordynowanie przepisów dotyczących obowiązków grup przedsiębiorstw wielonarodowych w zakresie przejrzystości, które będą przyjmowane przez państwa członkowskie. (11)Jeśli chodzi o wymianę informacji pomiędzy państwami członkowskimi, dyrektywa Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylająca dyrektywę 77/799/EWG przewiduje już obowiązkową automatyczną wymianę informacji w szeregu dziedzin. Jej zakres należy rozszerzyć, aby obejmowała również obowiązkową automatyczną wymianę sprawozdań według krajów pomiędzy państwami członkowskimi. (12)Obowiązkowa automatyczna wymiana sprawozdań według krajów prowadzona pomiędzy państwami członkowskimi powinna w każdym przypadku obejmować przekazanie określonego zbioru podstawowych informacji wszystkim państwom członkowskim, w których – jak wynika z informacji zawartych w sprawozdaniu według krajów – rezydentem do celów podatkowych jest co najmniej jeden podmiot wchodzący w skład grupy przedsiębiorstw wielonarodowych lub w którym co najmniej jeden taki podmiot podlega opodatkowaniu w odniesieniu do działalności gospodarczej prowadzonej przez stały zakład grupy przedsiębiorstw wielonarodowych. (13)Aby zminimalizować koszty i obciążenia administracyjne zarówno dla administracji podatkowych, jak i dla grup przedsiębiorstw wielonarodowych, konieczne jest, aby ustanowione przepisy były zgodne ze zmianami na szczeblu międzynarodowym i przyczyniały się pozytywnie do ich wdrożenia. W dniu 19 lipca 2013 r. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) opublikowała Plan działań w zakresie erozji bazy podatkowej i przerzucania zysków („plan działań w zakresie BEPS”), który stanowi główną inicjatywę mającą na celu zmianę obecnych międzynarodowych zasad opodatkowania. W dniu 5 października 2015 r. OECD przedstawiła sprawozdania końcowe, które zostały zatwierdzone przez ministrów finansów grupy G20. Pakiet OECD został również zatwierdzony przez przywódców grupy G20 podczas spotkania w dniach 15–16 listopada 2015 r. (14)Wynikiem prac nad działaniem nr 13 w ramach planu działań w zakresie BEPS jest zbiór standardów przekazywania informacji przez grupy przedsiębiorstw wielonarodowych, obejmujących dokumentację grupową, dokumentację na poziomie lokalnym i sprawozdanie według krajów. Ustanawiając przepisy dotyczące sprawozdania według krajów, należy zatem uwzględnić standardy OECD. (15)Działania Unii dotyczące sprawozdawczości według krajów powinny stale uwzględniać przyszłe zmiany na szczeblu OECD. Przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny korzystać ze sprawozdania końcowego z 2015 r. dotyczącego działania nr 13, opracowanego przez OECD w ramach projektu OECD i G20 dotyczącego erozji bazy podatkowej i przerzucania zysków, jako źródła przykładów lub interpretacji niniejszej dyrektywy oraz w celu zapewnienia spójności stosowania we wszystkich państwach członkowskich. (16)Konieczne jest określenie wymogów językowych na potrzeby wymiany informacji dotyczących sprawozdania według krajów dokonywanej między państwami członkowskimi. Konieczne jest również przyjęcie ustaleń praktycznych niezbędnych do modernizacji sieci CCN. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania art. 20 ust. 6 i 21 ust. 7 należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011. (17)W celu bardziej wydajnego wykorzystania zasobów, ułatwienia wymiany informacji oraz uniknięcia potrzeby dokonywania przez każde państwo członkowskie podobnych zmian w swoim systemie, wymiany informacji należy dokonywać przy użyciu wspólnej sieci łączności (CCN) opracowanej przez Unię. Ustalenia praktyczne niezbędne do modernizacji tego systemu powinny zostać przyjęte przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 dyrektywy 2011/16/UE.

(18)Zakres obowiązkowej wymiany informacji należy zatem rozszerzyć, tak aby obejmował automatyczną wymianę informacji zawartych w sprawozdaniach według krajów. (19)Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. (20)Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie skuteczna współpraca administracyjna pomiędzy państwami członkowskimi na warunkach zgodnych z prawidłowym funkcjonowaniem rynku wewnętrznego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na wymaganą jednolitość i skuteczność możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. (21) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/16/UE, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 W dyrektywie 2011/16/UE wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany: a)pkt 9 otrzymuje brzmienie: „9. »wymiana automatyczna« oznacza: a) do celów art. 8 ust. 1 oraz art. 8a i 8aa – systematyczne przekazywanie określonych z góry informacji innemu państwu członkowskiemu, bez uprzedniego wniosku, w ustalonych z góry, regularnych odstępach czasu; do celów art. 8 ust. 1 odniesienie do dostępnych informacji dotyczy informacji zawartych w dokumentacji podatkowej państwa członkowskiego przekazującego informacje, które można wyszukiwać zgodnie z procedurami gromadzenia i przetwarzania informacji w tym państwie członkowskim; b) do celów art. 8 ust. 3a – systematyczne przekazywanie odnośnemu państwu członkowskiemu rezydencji określonych z góry informacji na temat rezydentów innych państw członkowskich, bez uprzedniego wniosku, w ustalonych z góry, regularnych odstępach czasu. c) do celów przepisów niniejszej dyrektywy innych niż przepisy art. 8 ust. 1, art. 8 ust. 3a oraz art. 8a i 8aa – systematyczne przekazywanie określonych z góry informacji określonych w lit. a) i b) niniejszego punktu.”; b)dodaje się akapit drugi w brzmieniu: „W kontekście art. 8 ust. 3a, art. 8 ust. 7a, art. 21 ust. 2 oraz art. 25 ust. 2 i 3 wszelkie terminy ujęte w pojedyncze górne cudzysłowy mają takie samo znaczenie jak w odpowiadających im definicjach zawartych w załączniku I. W kontekście art. 8aa i załącznika III wszelkie terminy ujęte w pojedyncze górne cudzysłowy mają takie samo znaczenie jak w odpowiadających im definicjach zawartych w załączniku III.”; 2) w sekcji II rozdziału II dodaje się art. 8aa w brzmieniu: „Artykuł 8aa Zakres i warunki obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących sprawozdania według krajów

1. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zobowiązania 'ostatecznej jednostki dominującej' 'grupy przedsiębiorstw wielonarodowych', która jest rezydentem do celów podatkowych na jego terytorium, lub każdego innego 'podmiotu raportującego' w rozumieniu załącznika III sekcja II do przedstawiania sprawozdania według krajów w odniesieniu do jej 'sprawozdawczego roku podatkowego' w terminie 12 miesięcy od ostatniego dnia 'sprawozdawczego roku podatkowego' danej 'grupy przedsiębiorstw wielonarodowych', zgodnie z załącznikiem III sekcja II. 2. Właściwy organ państwa członkowskiego, które otrzymało sprawozdanie według krajów zgodnie z ust. 1, ma obowiązek przekazać to sprawozdanie – w drodze wymiany automatycznej i w terminie określonym w ust. 4 – każdemu państwu członkowskiemu, w którym – jak wynika z informacji zawartych w sprawozdaniu według krajów – rezydentem do celów podatkowych jest co najmniej jeden 'podmiot wchodzący w skład' 'grupy przedsiębiorstw wielonarodowych', do której należy 'podmiot raportujący', lub w którym podlega opodatkowaniu działalność gospodarcza prowadzona przez jego stały zakład. 3. Sprawozdanie według krajów zawiera następujące informacje w odniesieniu do 'grupy przedsiębiorstw wielonarodowych': a) zagregowane dane dotyczące wysokości osiągniętych przychodów, dochodu (straty) przed opodatkowaniem, zapłaconego podatku dochodowego, należnego podatku dochodowego, kapitału zakładowego, niepodzielonego zysku z lat ubiegłych, liczby pracowników i rzeczowych aktywów trwałych innych niż środki pieniężne i ich ekwiwalenty, w odniesieniu do każdej jurysdykcji, w której 'grupa przedsiębiorstw wielonarodowych' prowadzi działalność; b) dane identyfikujące każdy 'podmiot wchodzący w skład' 'grupy przedsiębiorstw wielonarodowych', obejmujące nazwę jurysdykcji, w której podmiot ten ma rezydencję podatkową, oraz nazwę jurysdykcji, zgodnie z której prawem został utworzony, jeśli jest ona inna niż jego jurysdykcja podatkowa, a także charakter głównego przedmiotu działalności prowadzonej przez ten 'podmiot wchodzący w skład grupy'. 4. Informacje są przekazywane w terminie 15 miesięcy od ostatniego dnia roku podatkowego 'grupy przedsiębiorstw wielonarodowych', której dotyczy dane sprawozdanie według krajów. Pierwsze sprawozdanie według krajów podlegające przekazaniu obejmuje rok podatkowy 'grupy przedsiębiorstw wielonarodowych' rozpoczynający się w dniu 1 stycznia 2016 r. lub po tej dacie. 5. Przepisy art. 17 ust. 4 nie mają zastosowania do informacji wymienianych zgodnie z przepisami ust. 1 i 4 niniejszego artykułu.”; 3) w art. 20 dodaje się ust. 6 w brzmieniu: „6. Automatyczna wymiana informacji dotyczących sprawozdania według krajów na podstawie art. 8aa jest prowadzona przy użyciu standardowego formularza przedstawionego w załączniku III sekcja III tabele 1, 2 i 3. Do dnia 31 grudnia 2016 r. Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – ustalenia językowe mające zastosowanie do tej wymiany. Ustalenia te nie mogą uniemożliwiać państwom członkowskim przekazywania informacji, o których mowa w art. 8aa, w dowolnym z języków urzędowych i roboczych Unii. Ustalenia językowe mogą jednak przewidywać, że najistotniejsze elementy takich informacji należy również przekazywać w innym języku urzędowym Unii Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 26 ust. 2.”; 4) w art. 21 dodaje się ust. 6 w brzmieniu: „6. Przekazywanie informacji zgodnie z art. 8aa ust. 2 odbywa się drogą elektroniczną przy użyciu wspólnej sieci CCN. Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – ustalenia praktyczne niezbędne do modernizacji sieci CCN. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 26 ust. 2.”; 5) art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Państwa członkowskie przekazują Komisji roczną ocenę skuteczności automatycznej wymiany informacji, o której mowa w art. 8, 8a i 8aa, a także jej praktyczne wyniki. Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – formę i warunki przekazywania tej rocznej oceny. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 26 ust. 2.”; 6) dodaje się art. 25a w brzmieniu: „Artykuł 25a

Sankcje Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą i dotyczących art. 8aa oraz zapewniają wykonywanie tych sankcji. Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach do dnia 31 grudnia 2016 r. oraz powiadamiają ją niezwłocznie o każdej późniejszej zmianie, która ich dotyczy.”; 7) art. 26 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 26 Procedura komitetowa 1. Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Współpracy Administracyjnej w dziedzinie Opodatkowania. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011(*). 2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. (*) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”; 8) dodaje się załącznik III, którego tekst określony jest w załączniku I do niniejszej dyrektywy. Artykuł 2 1.Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2016 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów. Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2017 r. Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie. 2.Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Artykuł 3 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI 1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2.Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3.Charakter wniosku/inicjatywy 1.4.Cele 1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.6.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy 1.7.Planowane tryby zarządzania 2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości 2.2.System zarządzania i kontroli 2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki 3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki operacyjne 3.2.3.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 3.2.5.Udział osób trzecich w finansowaniu 3.3.Szacunkowy wpływ na dochody OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI 1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy Wniosek w sprawie dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania 1.2.Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 14 14.03 1.3.Charakter wniosku/inicjatywy ☒ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania ◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego ◻ Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania ◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.Cel(e) 1.4.1.Wieloletnie cele strategiczne Komisji wskazane we wniosku/inicjatywie Wśród priorytetów programu prac Komisji na 2015 r. znalazło się bardziej sprawiedliwe podejście do opodatkowania. W związku z tym jednym z głównych obszarów działania w ramach programu prac Komisji na 2016 r. jest zwiększenie przejrzystości systemu opodatkowania przedsiębiorstw. 1.4.2.Cele szczegółowe i działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Cel szczegółowy Szczegółowymi celami programu FISCALIS są: wspieranie walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i agresywnym planowaniem podatkowym oraz wspieranie wdrażania unijnego prawa w dziedzinie podatków, poprzez zapewnienie wymiany informacji, wspieranie współpracy administracyjnej oraz, w razie potrzeby i w stosownych przypadkach, zwiększanie zdolności administracyjnych krajów uczestniczących z myślą o zapewnianiu pomocy w zakresie zmniejszania obciążeń administracyjnych dla organów podatkowych i obniżania kosztów przestrzegania przepisów dla podatników. Działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa ABB 3 1.4.3.Oczekiwane wyniki i wpływ Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej. Automatyczna wymiana między państwami członkowskimi informacji dotyczących sprawozdawczości według krajów oznacza, po pierwsze, że wszystkie państwa członkowskie będą miały możliwość należytej oceny, czy grupy przedsiębiorstw wielonarodowych stosują agresywne planowanie podatkowe, oraz będą mogły podjąć w odpowiedzi stosowne działania. Po drugie, zwiększenie przejrzystości powinno zwiększyć zachęty dla zapewnienia uczciwszej konkurencji podatkowej. Automatyczna wymiana informacji dotyczących sprawozdań według krajów może również zniechęcić przedsiębiorców do stosowania agresywnego planowania podatkowego, gdyż państwa członkowskie będą teraz dysponować informacjami niezbędnymi do wykrycia sztucznych struktur i przerzucania zysków oraz do podjęcia w reakcji na nie odpowiednich działań. 1.4.4.Wskaźniki wyników i wpływu Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy. Wniosek będzie regulowany wymogami dyrektywy, której zmianie służy (tj. dyrektywy 2011/16/UE), w odniesieniu do corocznego przekazywania przez państwa członkowskie oceny skuteczności automatycznej wymiany informacji. 1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.5.1.Potrzeby, które mają zostać zaspokojone w perspektywie krótko- lub długoterminowej Niniejszy wniosek zobowiązywałby państwa członkowskie, które otrzymały sprawozdanie według krajów, do przekazania tych informacji państwom członkowskim, w których – jak wynika z informacji zawartych w sprawozdaniu – rezydentami do celów podatkowych są podmioty wchodzące w skład grupy przedsiębiorstw wielonarodowych lub w których podlega opodatkowaniu działalność gospodarcza prowadzona przez ich stały zakład. 1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej Inicjatywa UE zapewnia spójne, zgodne i kompleksowe podejście w całej UE do AWI w ramach rynku wewnętrznego. Dzięki temu we wszystkich państwach członkowskich obowiązywałoby jednolite podejście w zakresie sprawozdawczości, które przyniosłoby oszczędności zarówno administracjom podatkowym, jak i przedsiębiorstwom.

Instrument prawny UE zapewniłby również pewność prawa administracjom podatkowym i przedsiębiorstwom w UE, przyczyniłyby się do opracowania międzynarodowego standardu AWI w zakresie sprawozdań według krajów (zgodnie z dyskusjami i uzgodnieniami na forum OECD) oraz wiązałby się z wykorzystaniem istniejących lub powstających systemów informatycznych w celu ułatwienia sprawozdawczości na podstawie dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej. Na podstawie tej dyrektywy państwa członkowskie UE mają dzielić się informacjami w określonych formatach i przy użyciu określonego kanału komunikacji. Format ten może zostać łatwo rozszerzony, tak by nadawał się dla dodatkowych pozycji, które mają być objęte rozszerzonym zakresem. Jako że państwa członkowskie poświęciły sporo czasu i środków finansowych na opracowanie tych formatów, ich wykorzystanie przez państwa członkowskie do wymiany informacji na temat nowych pozycji przyniosłoby korzyści skali. 1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań Automatyczna wymiana informacji między administracjami podatkowymi, która znajduje zastosowanie w innych kwestiach podatkowych, jak np. w kwestii opodatkowania dochodów z oszczędności, przyniosła dobre rezultaty. Automatyczna wymiana informacji jest obecnie uznawana na szczeblu globalnym za najlepsze narzędzie, jakim mogą dysponować administracje podatkowe na potrzeby zwalczania unikania opodatkowania, uchylania się od opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego. 1.5.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia W związku z tym, że wniosek służy zmianie dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (2011/16/UE), procedury, ustalenia i narzędzia informatyczne, które są opracowywane lub już dostępne w ramach tej dyrektywy, będą również mogły być wykorzystywane do celów wprowadzenia w życie przepisów zawartych w niniejszym wniosku. 1.6.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy ◻ Wniosek/inicjatywa o ograniczonym okresie trwania –◻ ◻Okres trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r. –◻ ◻Okres trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r. ☒ Wniosek/inicjatywa o nieograniczonym okresie trwania –Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r., –Przepisy proponowanej dyrektywy zaczną być stosowane z dniem 1 stycznia 2017 r. –po którym następuje faza operacyjna. 1.7.Planowane tryby zarządzania ☒ Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję –☒ w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii; program Fiscalis 2020 jest zarządzany w trybie bezpośrednim. –◻ przez agencje wykonawcze; ◻ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi ◻ Zarządzanie pośrednie poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu: –◻ państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym;

–◻ organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić); –◻ EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu; –◻ organom, o których mowa w art. 208 i 209 rozporządzenia finansowego; –◻ organom prawa publicznego; –◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe; –◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe; –◻ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym. –W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”. Uwagi Pod względem zarządzania niniejszy wniosek nie wprowadza żadnych zmian. Zgodnie z art. 21 dyrektywy 2011/16/UE Komisja, przy udziale państw członkowskich w ramach procedury komitetowej, opracowuje formaty na potrzeby wymiany informacji. Jeśli chodzi o sieć CCN, która jest niezbędna dla umożliwienia wymiany informacji między państwami członkowskimi, Komisja jest odpowiedzialna za dokonywanie wszelkich zmian sieci CCN niezbędnych dla umożliwienia wymiany takich informacji, podczas gdy państwa członkowskie są odpowiedzialne za dokonywanie w swoich własnych systemach wszelkich zmian niezbędnych dla umożliwienia wymiany takich informacji przy użyciu sieci CCN. 2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości Należy określić częstotliwość i warunki. W ramach programu FISCALIS nadzór i sprawozdawczość prowadzone są, jak opisano poniżej. Działania przygotowawcze wymagane na potrzeby niniejszej inicjatywy oraz inne wspólne działania i wspólne działania szkoleniowe są objęte regularnym nadzorem prowadzonym na podstawie informacji przekazywanych przez uczestników oraz osoby odpowiedzialne za zarządzanie tymi działaniami. Informacje te są gromadzone przy użyciu standardowych formularzy i są uwzględniane we wskaźnikach ustanowionych na potrzeby ram oceny wyników programu Fiscalis 2020. Inne wydatki związane z wymianą informacji są objęte nadzorem zgodnie z mechanizmem opisanym w pkt 1.4.4, jak również są konsolidowane w ramach wspomnianych wyżej ram oceny wyników. 2.2.System zarządzania i kontroli 2.2.1.Zidentyfikowane ryzyko Potencjalne ryzyko związane z realizacją inicjatywy przy wsparciu ze strony programu Fiscalis 2020 dotyczy: realizacji umowy o dotację podpisanej z konsorcjum państw członkowskich i krajów kandydujących; realizacji umów dotyczących zamówień zawartych w ramach programu.

2.2.2.Informacje dotyczące struktury wewnętrznego systemu kontroli Struktura wewnętrznego systemu kontroli jest taka sama jak w przypadku programu Fiscalis 2020, który będzie obejmować wszystkie wydatki operacyjne w ramach inicjatywy. Główne elementy stosowanej strategii kontroli są opisane poniżej. W odniesieniu do zamówień: Stosowane są procedury kontrolne dotyczące zamówień określone w rozporządzeniu finansowym. Każde zamówienie zostaje udzielone po przeprowadzeniu przez służby Komisji określonej procedury weryfikacji w odniesieniu do płatności, z uwzględnieniem zobowiązań umownych oraz zasad należytego zarządzania finansami i zarządzania ogólnego. We wszystkich umowach zawieranych między Komisją i beneficjentami przewidziane są środki przeciwdziałające oszustwom (kontrole, sprawozdania itd.). Opracowuje się szczegółowy zakres zadań, który jest podstawą każdego konkretnego zamówienia. Proces akceptacji następuje ściśle według metodyki TEMPO stosowanej przez DG TAXUD: wyniki końcowe są sprawdzane, w razie potrzeby korygowane i w końcu akceptowane (lub odrzucane). Bez „pisma akceptującego” nie można zapłacić żadnej faktury. Weryfikacja techniczna zamówień DG TAXUD prowadzi kontrolę wyników końcowych i nadzoruje działania i usługi realizowane przez wykonawców. Prowadzi również regularne audyty wykonawców pod kątem jakości i bezpieczeństwa. Audyt jakości oznacza sprawdzanie zgodności faktycznego przebiegu działań wykonawców z zasadami i procedurami określonymi w ich planach dotyczących jakości. Audyty w zakresie bezpieczeństwa koncentrują się na konkretnych procesach, procedurach i strukturach. Oprócz powyższych kontroli DG TAXUD sprawuje tradycyjną kontrolę finansową: Weryfikacja zobowiązań ex ante: W DG TAXUD wszelkie zobowiązania są sprawdzane przez szefa działu zasobów ludzkich i finansów. W konsekwencji 100 % zaangażowanych kwot objęte jest weryfikacją ex ante. Procedura ta daje wysoki stopień pewności co do legalności i prawidłowości transakcji. Weryfikacja płatności ex ante: 100 % płatności jest weryfikowanych ex ante. Ponadto co najmniej jedna płatność tygodniowo (we wszystkich kategoriach wydatków) jest losowo wybierana w celu dodatkowej weryfikacji ex ante wykonywanej przez szefa działu zasobów ludzkich i finansów. Nie ma rezultatu docelowego jeśli chodzi o zakres, ponieważ celem tej weryfikacji jest kontrolowanie płatności w sposób „losowy” w celu sprawdzenia, czy wszystkie płatności były przygotowane zgodnie z wymogami. Pozostałe płatności przetwarza się codziennie zgodnie z obowiązującymi zasadami. Deklaracje subdelegowanych urzędników zatwierdzających: Wszyscy subdelegowani urzędnicy zatwierdzający podpisują deklaracje potwierdzające roczne sprawozdanie z działalności za dany rok. Deklaracje te obejmują operacje w ramach programu. Subdelegowani urzędnicy zatwierdzający deklarują, że operacje związane z wykonaniem budżetu zostały wykonane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami, że istniejące systemy zarządzania i kontroli zapewniły wystarczającą pewność co do legalności i prawidłowości transakcji i że ryzyko związane z tymi operacjami zostało w sposób właściwy określone, zgłoszone oraz że wdrożono działania służące łagodzeniu negatywnych skutków. 2.2.3.Oszacowanie kosztów i korzyści wynikających z kontroli i ocena prawdopodobnego ryzyka błędu Stworzone mechanizmy kontrolne umożliwiają uzyskanie przez DG TAXUD wystarczającej pewności co do jakości i prawidłowości wydatków oraz co do ograniczenia ryzyka nieprzestrzegania przepisów. Korzyść płynąca z powyższych środków strategii kontroli polega na zmniejszeniu potencjalnego ryzyka do wartości poniżej docelowego poziomu wynoszącego 2 % ogólnego budżetu i obejmuje wszystkich beneficjentów. Wszelkie dodatkowe środki zmierzające do dalszego zmniejszenia ryzyka skutkowałyby nieproporcjonalnie wysokimi kosztami i dlatego nie są brane pod uwagę. Łączne koszty związane z wdrożeniem powyższej strategii kontroli – dla wszystkich wydatków w ramach programu Fiscalis 2020 – są ograniczone do 1,6 % kwoty dokonanych płatności ogółem. Oczekuje się, że w przypadku niniejszej inicjatywy wskaźnik ten utrzyma się na tym samym poziomie. Uznaje się, że strategia kontroli przyjęta w programie skutecznie ogranicza ryzyko nieprzestrzegania przepisów praktycznie do zera i że jest proporcjonalna do występującego ryzyka. 2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony

Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (1) oraz w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (2) w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii, w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem finansowanym na podstawie niniejszej dyrektywy. 3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ Istniejące linie budżetowe Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych Dział wieloletnich ram finansowych Linia budżetowa Rodzaj

środków Wkład Numer

1A Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia Zróżnicowane /niezróżnicowane państw EFTA krajów kandydujących państw trzecich w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego 14.0301 (Doskonalenie właściwego funkcjonowania systemów opodatkowania) Zróżnicowane NIE NIE NIE NIE Nowe linie budżetowe, o których utworzenie się wnioskuje Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych Dział wieloletnich ram finansowych Linia budżetowa Rodzaj

środków Wkład Numer

[Treść…………………………………] Zróżnicowane /niezróżnicowane państw EFTA krajów kandydujących państw trzecich w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego [XX.YY.YY.YY] TAK/ NIE TAK/ NIE TAK/ NIE TAK/NIE 3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki [Niniejszą część należy uzupełnić przy użyciu arkusza kalkulacyjnego dotyczącego danych budżetowych o charakterze administracyjnym (drugi dokument w załączniku do niniejszej oceny skutków finansowych) i przesłać do CISNET w celu konsultacji między służbami.] 3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Dział wieloletnich ram

finansowych Numer 1 A Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia Dyrekcja Generalna: TAXUD Rok

2016 Rok

2017 Rok

2018 Rok

2019 2020 OGÓŁEM • Środki operacyjne Numer linii budżetowej 14.0301 Środki na zobowiązania (1) 0,300 0,300 0,300 0,050 0,050 1000 Środki na płatności (2) 0 0,300 0,300 0,300 0,050 0,050 1000 Numer linii budżetowej Środki na zobowiązania (1a) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Środki na płatności (2a) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Numer linii budżetowej (3) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. OGÓŁEM środki

dla Dyrekcji Generalnej TAXUD Środki na zobowiązania =1+1a +3 0,300 0,300 0,300 0,050 0,050 1000 Środki na płatności = 2+2a +3 0 0,300 0,300 0,300 0,050 0,050 1000



• OGÓŁEM środki operacyjne Środki na zobowiązania (4) 0,300 0,300 0,300 0,050 0,050 1000 Środki na płatności (5) 0 0,300 0,300 0,300 0,050 0,050 1000 • OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne (6) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. OGÓŁEM środki

na DZIAŁ 1A

wieloletnich ram finansowych Środki na zobowiązania =4+6 0,300 0,300 0,300 0,050 0,050 1000 Środki na płatności =5+6 0 0,300 0,300 0,300 0,050 0,050 1000 Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie ogranicza się do jednego działu: • OGÓŁEM środki operacyjne Środki na zobowiązania (4) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Środki na płatności (5) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. • OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne (6) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. OGÓŁEM środki

na DZIAŁY 1 do 4

wieloletnich ram finansowych

(kwota referencyjna) Środki na zobowiązania =4+6 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Środki na płatności =5+6 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m.









Dział wieloletnich ram

finansowych 5 „Wydatki administracyjne” w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Rok

2016 Rok

2017 Rok

2018 Rok

2019 Rok 2020 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna: TAXUD • Zasoby ludzkie 0,528 0,528 0,528 0,528 0,528 2,640 • Pozostałe wydatki administracyjne 0,030 0,030 0,030 0,030 0,030 0,150 OGÓŁEM Dyrekcja Generalna TAXUD Środki 0,558 0,558 0,558 0,558 0,558 OGÓŁEM środki

na DZIAŁ 5

wieloletnich ram finansowych (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) 0,558 0,558 0,558 0,558 0,558 2,790 w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Rok

2016 Rok

2017 Rok

2018 Rok

2019 Rok 2020 OGÓŁEM OGÓŁEM środki

na DZIAŁY 1 do 5

wieloletnich ram finansowych Środki na zobowiązania 0,858 0,858 0,858 0,608 0,608 3,790 Środki na płatności 0,558 0,858 0,858 0,858 0,608 0,50 3,790 3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki operacyjne –◻ ◻Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych –☒ ☒Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej: Środki na zobowiązania w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Określić cele i produkty ⇩ Rok

2016 Rok

2017 Rok

2018 Rok

2019 2020 OGÓŁEM PRODUKT Rodzaj Średni koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba ogółem Koszt całkowity CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1 – Produkt – Produkt – Produkt Cel szczegółowy nr 1 – suma cząstkowa CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2 – Produkt Cel szczegółowy nr 2 – suma cząstkowa KOSZT OGÓŁEM UWAGA Zakładany pozytywny skutek („produkt”) niniejszego wniosku obejmuje, co następuje: (i) państwa członkowskie będą otrzymywać informacje podatkowe dotyczące podmiotów, które umożliwią im lepsze planowanie kontroli podatkowych; (ii) ogół społeczeństwa może widzieć w tym środku aktywny krok na rzecz zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążeń podatkowych między wszystkich podatników; (iii) przedsiębiorstwa mogą ograniczyć swoje struktury agresywnego planowania podatkowego. Na państwach członkowskich spocznie wprawdzie większe obciążenie administracyjne, które będzie bezpośrednio związane z przekazywaniem informacji dotyczących sprawozdań według krajów, ale oczekuje się, że koszty te będą ograniczone, ponieważ przygotowywanie sprawozdań będzie obowiązkiem podmiotów. 3.2.3.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.3.1.Streszczenie –◻ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

–☒ Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej: w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Rok

N Rok

N+1 Rok

N+2 Rok

N+3 Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) OGÓŁEM DZIAŁ 5

wieloletnich ram finansowych Zasoby ludzkie 0,528 0,528 0,528 0,528 0,528 Pozostałe wydatki administracyjne 0,030 0,030 0,030 0,030 0,030 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa 0,558 0,558 0,558 0,558 0,558 Poza DZIAŁEM 5

wieloletnich ram finansowych Zasoby ludzkie Pozostałe wydatki

administracyjne Poza DZIAŁEM 5

wieloletnich ram finansowych –

suma cząstkowa OGÓŁEM 0,558 0,558 0,558 0,558 0,558 Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne środki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych. 3.2.3.2.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie –◻ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich –☒ Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej: Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy Rok

2016 Rok

2017 Rok 2018 Rok 2019 2020 •Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) 4 4 4 4 4 XX 01 01 02 (w delegaturach) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. . . XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. . . 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. . •Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy) XX 01 02 01 (CA, SNE, INT z globalnej koperty finansowej) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. XX 01 02 02 (CA, LA, SNE, INT i JED w delegaturach) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. . XX 01 04 yy – w centrali p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. – w delegaturach p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. . XX 01 05 02 (CA, SNE, INT – pośrednie badania naukowe) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. 10 01 05 02 (CA, SNE, INT – bezpośrednie badania naukowe) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Inna linia budżetowa (określić) p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. OGÓŁEM 4 4 4 4 4 XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Opis zadań do wykonania: Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony Przygotowywanie posiedzeń oraz korespondencja z państwami członkowskimi; (w zależności od dyskusji państwami członkowskimi) prace nad formularzami, formatami elektronicznymi i centralną bazą danych; udzielanie zamówień zewnętrznym wykonawcom w zakresie prac nad systemem informatycznym. Personel zewnętrzny Nie dotyczy 3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi