PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 366/5

Zawiadomienie Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004

(2013/C 366/04)

I. WPROWADZENIE

1. Niniejsze zawiadomienie określa uproszczoną procedurę, zgodnie z którą Komisja zamierza rozpatrywać niektóre koncentracje na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1) („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”), pod warunkiem że nie powodują one problemów w zakresie konkurencji. Niniejsze zawiadomienie zastępuje obwieszczenie w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 opublikowane w 2005 r. (2). Doświadczenie Komisji uzyskane podczas stosowania rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, z uwzględnieniem rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 (3) poprzedzającego obecnie obowiązujące rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wskazuje, że niektóre kategorie zgłaszanych koncentracji są zazwyczaj zatwierdzane, nie budząc większych wątpliwości, pod warunkiem że nie wystąpiły żadne okoliczności szczególne.

2. Celem niniejszego zawiadomienia jest określenie warunków, w których Komisja zwykle przyjmuje, zgodnie z uproszczoną procedurą, skróconą decyzję uznającą koncentrację za zgodną z zasadami rynku wewnętrznego, a także określenie wytycznych odnośnie do samej procedury. Gdy spełnione są konieczne warunki określone w pkt 4 lub 6 niniejszego zawiadomienia i jeżeli nie zachodzą szczególne okoliczności, Komisja przyjmuje, w ciągu 25 dni roboczych od daty zgłoszenia, skróconą decyzję zatwierdzającą na podstawie art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (4).

3. Komisja może jednak wszcząć postępowanie lub przyjąć pełną decyzję na podstawie rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw w odniesieniu do każdej proponowanej koncentracji, w szczególności jeżeli mają zastosowanie zabezpieczenia lub wyłączenia określone w pkt od 8 do 19 niniejszego zawiadomienia.

4. Postępując zgodnie z procedurą przedstawioną w poniższych sekcjach, Komisja zmierza do lepszego ukierunkowania i zwiększenia skuteczności unijnej kontroli łączenia przedsiębiorstw.

II. KATEGORIE KONCENTRACJI, KTÓRE MOŻNA ROZPATRYWAĆ W PROCEDURZE UPROSZCZONEJ

Kwalifikujące się koncentracje

5. Komisja będzie zasadniczo stosowała uproszczoną procedurę do każdej z następujących kategorii koncentracji: (5) a) dwa lub więcej przedsiębiorstw przejmuje wspólną kontrolę nad wspólnym przedsiębiorstwem, pod warunkiem że wspólne przedsiębiorstwo nie prowadzi i nie zamierza prowadzić żadnej faktycznej działalności, lub prowadzi bądź zamierza prowadzić działalność o niewielkim znaczeniu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Przypadki takie występują, gdy: (i) obroty wspólnego przedsiębiorstwa lub obroty z wniesionej działalności (6) są niższe niż 100 mln EUR na terytorium EOG w momencie dokonywania zgłoszenia (7) oraz (ii) całkowita wartość aktywów przeniesionych do wspólnego przedsiębiorstwa jest niższa niż 100 mln EUR na terytorium EOG w momencie dokonywania zgłoszenia (8); b) dwa lub więcej przedsiębiorstw łączy się albo jedno lub więcej przedsiębiorstw przejmuje wyłączną lub wspólną kontrolę nad innym przedsiębiorstwem, pod warunkiem że żadna ze stron koncentracji nie prowadzi działalności gospodarczej na tym samym rynku produktowym i geograficznym (9) lub na rynku produktowym, który jest rynkiem niższego lub wyższego szczebla w stosunku do tego rynku produktowego, na którym działa jakakolwiek inna strona koncentracji (10) lub c) dwa lub więcej przedsiębiorstw łączy się, albo jedno lub więcej przedsiębiorstw przejmuje wyłączną lub wspólną kontrolę na innym przedsiębiorstwem, a ponadto spełnione są oba poniższe warunki: (i) łączny udział w rynku wszystkich stron uczestniczących w koncentracji, które są zaangażowane w działalność gospodarczą na tym samym rynku produktowym i geograficznym (11) (stosunki horyzontalne), jest niższy niż 20 % (12); (ii) indywidualny lub łączny udział w rynku wszystkich stron uczestniczących w koncentracji, które są zaangażowane w działalność gospodarczą na rynku produktowym będącym rynkiem wyższego lub niższego szczebla w stosunku do rynku produktowego, na którym działa inna strona koncentracji (stosunki wertykalne) (13), jest niższy niż 30 % (14) lub d) strona ma przejąć wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem, nad którym posiada już wspólną kontrolę.

6. Komisja może również stosować uproszczoną procedurę w przypadku połączenia dwóch lub większej liczby przedsiębiorstw, albo gdy jedno lub więcej przedsiębiorstw przejmuje wyłączną lub wspólną kontrolę nad innym przedsiębiorstwem, pod warunkiem że spełnione zostały obydwa poniższe warunki: (i) łączny udział w rynku wszystkich stron uczestniczących w koncentracji, pomiędzy którymi istnieją stosunki horyzontalne, jest niższy niż 50 % oraz (ii) przyrost („delta”) wskaźnika Herfindahla-Hirschmana (HHI) wynikający z koncentracji jest niższy niż 150 (15) (16).

7. Do celów stosowania pkt 5 lit. b) i c) i pkt 6 w przypadku przejęcia wspólnej kontroli poza obszarem działalności wspólnego przedsiębiorstwa, stosunki istniejące wyłącznie między przedsiębiorstwami przejmującymi wspólną kontrolę nie są uważane za stosunki horyzontalne lub wertykalne do celów niniejszego zawiadomienia. Stosunki te mogą jednak prowadzić do koordynacji, o której mowa w art. 2 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw; o takich sytuacjach jest mowa w pkt 15 niniejszego zawiadomienia.

Zabezpieczenia i wyłączenia

8. Dokonując oceny, czy dana koncentracja należy do jednej z kategorii, o których mowa w pkt 5 i 6 powyżej, Komisja zadba o to, by wszelkie stosowne okoliczności zostały ustalone w sposób wystarczająco jasny. Z uwagi na fakt, że definicje rynku prawdopodobnie będą kluczowym elementem takiej oceny, strony powinny przekazywać informacje na temat wszystkich możliwych alternatywnych definicji rynku zasadniczo na etapie poprzedzającym zgłoszenie (zob. pkt 22). Strony zgłaszające odpowiadają za opisanie wszystkich alternatywnych właściwych rynków produktowych lub geograficznych, na które zgłaszana koncentracja może mieć wpływ, oraz za dostarczenie danych i informacji na temat definicji takich rynków (17). Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie definicji rynku, opierając ją na analizie faktów dotyczących danej sprawy. Tam, gdzie zdefiniowanie właściwych rynków lub określenie udziałów stron w rynku jest trudne, Komisja nie będzie stosowała uproszczonej procedury. Ponadto w zakresie, w jakim koncentracje związane są z nowymi zagadnieniami prawnymi o znaczeniu ogólnym, Komisja zazwyczaj powstrzymuje się od przyjmowania decyzji skróconych i przechodzi do pierwszej fazy zwykłej procedury łączenia.

9. Podczas gdy zazwyczaj można uznać, że koncentracje należące do kategorii, o których mowa w pkt 5 i 6, nie będą powodowały poważnych wątpliwości, jeżeli chodzi o ich zgodność z rynkiem wewnętrznym, mogą jednak wystąpić pewne sytuacje wyjątkowo wymagające głębszego zbadania lub podjęcia pełnej decyzji. W takich przypadkach Komisja może przejść do pierwszej fazy zwykłej procedury łączenia.

10. Poniżej przedstawiono przykłady rodzajów spraw, które mogą być wyłączone z uproszczonej procedury.

11. Komisja jest mniej skłonna do tego, by zatwierdzić proponowaną koncentrację w ramach uproszczonej procedury w przypadku wystąpienia jakichkolwiek szczególnych okoliczności, o których mowa w wytycznych Komisji w sprawie oceny horyzontalnego połączenia przedsiębiorstw (18). Obejmuje to przypadki – w których rynek jest już skoncentrowany – gdy proponowana koncentracja prowadziłaby do wyeliminowania ważnej siły konkurencyjnej, gdy proponowana koncentracja połączyłaby dwóch ważnych innowatorów, gdy proponowana koncentracja obejmuje przedsiębiorstwo, które ma obiecujące produkty, które będą mogły niedługo zostać wprowadzone na rynek, lub gdy istnieją przesłanki wskazujące na to, że proponowana koncentracja umożliwiłaby łączącym się stronom utrudnienie ekspansji ich konkurentów.

12. Podobne podejście może również zostać zastosowane w przypadkach, gdy nie można określić dokładnych udziałów rynkowych stron. Ma to często miejsce w przypadku, gdy strony prowadzą działalność na nowych lub mało rozwiniętych rynkach.

13. Niektóre rodzaje koncentracji mogą zwiększać siłę rynkową stron poprzez łączenie zasobów technologicznych, finansowych lub innych, nawet jeżeli strony koncentracji nie działają na tym samym rynku. Koncentracje, w których przynajmniej dwie strony koncentracji są obecne na ściśle powiązanych rynkach sąsiadujących (19), również mogą nie spełniać wymogów uproszczonej procedury, w szczególności wówczas, gdy jedna lub więcej stron koncentracji posiada indywidualnie 30 % lub większy udział w jakimkolwiek rynku produktowym, na którym nie istnieją horyzontalne ani wertykalne stosunki między stronami, ale który jest rynkiem sąsiadującym rynku, na którym działa druga strona (20).

14. Komisja może uznać za właściwe przeprowadzenie pełnej oceny, według zwykłej procedury łączenia, niektórych wspólnych przedsiębiorstw, których obrót na terytorium EOG w momencie zgłoszenia jest niższy niż wartość progowa określona w pkt 5 lit. a), ale co do których oczekuje się, że w ciągu następnych trzech lat znacznie przekroczą ten próg na terytorium EOG. W przypadkach, o których mowa w pkt 5 lit. a), zwykła procedura może również zostać uznana za właściwą w przypadku wystąpienia pomiędzy stronami uczestniczącymi w koncentracji stosunków horyzontalnych lub wertykalnych, na podstawie których nie można wykluczyć, że koncentracja wzbudzi poważne wątpliwości co do jej zgodności z rynkiem wewnętrznym, lub jeżeli zachodzą którekolwiek z okoliczności, o których mowa w pkt 11.

15. Ponadto Komisja może przejść do pełnej oceny w trybie zwykłej procedury łączenia, gdy pojawia się kwestia koordynacji, o której mowa w art. 2 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw.

16. Dotychczasowe doświadczenie Komisji pokazuje, że przejście z kontroli wspólnej na wyłączną może wyjątkowo wymagać bliższego zbadania lub przyjęcia pełnej decyzji. Szczególny problem w zakresie konkurencji może się pojawić w sytuacji, gdy dawne wspólne przedsiębiorstwo zostaje włączone do grupy lub sieci należącej do jedynego pozostałego wspólnika lub akcjonariusza kontrolującego, przez co zniesione zostają ograniczenia dyscyplinujące wprowadzane przez potencjalnie rozbieżne bodźce ze strony różnych wspólników lub akcjonariuszy kontrolujących, a strategiczna pozycja rynkowa tego wspólnego przedsiębiorstwa może ulec wzmocnieniu. Na przykład w scenariuszu, w którym przedsiębiorstwo A i przedsiębiorstwo B wspólnie sprawują kontrolę nad wspólnym przedsiębiorstwem C, koncentracja, w wyniku której A obejmuje wyłączną kontrolę nad C, może spowodować problemy w zakresie konkurencji, jeżeli C jest bezpośrednim konkurentem A, a C i A zdobędą znaczącą wspólną pozycję na rynku, oraz jeżeli dojdzie do utraty części niezależności posiadanej wcześniej przez C (21). W przypadkach, w których takie scenariusze będą wymagały głębszej analizy, Komisja może przejść do pierwszej fazy zwykłej procedury łączenia (22).

17. Komisja może również przejść do pierwszej fazy zwykłej procedury łączenia w sytuacji, gdy ani Komisja, ani właściwe władze państw członkowskich nie dokonały oceny wcześniejszego przejęcia wspólnej kontroli nad danym wspólnym przedsiębiorstwem.

18. W przypadku koncentracji opisanych w pkt 6 Komisja zdecyduje w poszczególnych przypadkach, czy w konkretnym stanie faktycznym wzrost poziomu koncentracji rynku wyrażony poprzez zmianę wartości wskaźnika koncentracji HHI jest taki, że sprawa powinna zostać zbadana w ramach pierwszej fazy zwykłej procedury łączenia.

19. Jeżeli państwo członkowskie wyrazi uzasadnione wątpliwości dotyczące zgłoszonej koncentracji w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania kopii zgłoszenia, lub jeżeli osoba trzecia wyrazi uzasadnione wątpliwości w terminie ustalonym dla takich uwag, Komisja przejdzie do pierwszej fazy zwykłej procedury łączenia.

Wnioski o odesłanie

20. Uproszczona procedura nie będzie stosowana, jeżeli państwo członkowskie złoży wniosek o odesłanie zgłoszonej koncentracji na podstawie art. 9 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, lub jeśli Komisja przyjmie wniosek jednego lub więcej państw członkowskich o odesłanie zgłoszonej koncentracji na podstawie art. 22 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw.

Odesłania przed zgłoszeniem na wniosek stron zgłaszających

21. Z zastrzeżeniem zabezpieczeń i wyłączeń przewidzianych w niniejszym zawiadomieniu Komisja może zastosować uproszczoną procedurę do koncentracji, w których: a) w wyniku uzasadnionego wniosku złożonego na podstawie art. 4 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw Komisja zdecyduje nie odsyłać sprawy do państwa członkowskiego; b) w wyniku uzasadnionego wniosku złożonego na podstawie art. 4 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw sprawa zostaje odesłana do Komisji.

III. PRZEPISY PROCEDURALNE

Kontakty przed zgłoszeniem

22. Komisja uznaje za korzystne kontakty przed zgłoszeniem między zgłaszającymi stronami a Komisją, nawet w pozornie nieskomplikowanych przypadkach (23). Doświadczenie Komisji w stosowaniu uproszczonej procedury pokazuje, że sprawy zgłaszane do uproszczonej procedury mogą wiązać się ze skomplikowanymi problemami, na przykład wynikającymi z definicji rynku (patrz pkt 8), które najlepiej jest rozwiązać przed zgłoszeniem. Kontakty przed zgłoszeniem pozwalają Komisji i zgłaszającym stronom precyzyjnie określić informacje, jakie mają być zawarte w zgłoszeniu. Kontakty przed zgłoszeniem powinny zostać zainicjowane przynajmniej na dwa tygodnie przed oczekiwaną datą zgłoszenia. Zgłaszające strony szczególnie zachęca się do podjęcia kontaktów przed zgłoszeniem w każdym przypadku, gdy chcą zwrócić się do Komisji z wnioskiem o zastosowanie uproszczonej procedury w sytuacjach opisanych w pkt 6. Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw strony zgłaszające są uprawnione do dokonania zgłoszenia koncentracji w dowolnym momencie, o ile zgłoszenie to jest kompletne. Możliwość nawiązania kontaktów przed zgłoszeniem to usługa oferowana przez Komisję stronom zgłaszającym na zasadzie dobrowolności; jej celem jest przygotowanie do przeprowadzenia formalnej procedury kontroli łączenia przedsiębiorstw. Kontakty przed zgłoszeniem, chociaż nie są obowiązkowe, mogą zatem być niezwykle cenne zarówno dla stron zgłaszających, jak i dla Komisji przy określaniu dokładnego zakresu informacji wymaganych w zgłoszeniu oraz, w większości przypadków, będą skutkować znacznym ograniczeniem wymaganego zakresu informacji.

23. Niemniej jednak kontakty przed zgłoszeniem, a w szczególności przedłożenie projektu zgłoszenia, mogą być mniej użyteczne w przypadkach, o których mowa w pkt 5 lit. b), czyli w przypadku braku rynków objętych obowiązkiem zgłoszenia (24), ponieważ strony nie prowadzą działalności gospodarczej na tym samym rynku produktowym i geograficznym lub na rynku produktowym będącym rynkiem niższego lub wyższego szczebla w stosunku do rynku produktowego, na którym działa jakakolwiek inna strona koncentracji. W takich okolicznościach strony zgłaszające mogą woleć dokonać zgłoszenia bezpośrednio, bez wcześniejszego przedkładania projektu zgłoszenia (25).

24. Stwierdzenie braku rynków objętych obowiązkiem zgłoszenia musi nastąpić w sposób zgodny z pkt 8 niniejszego zawiadomienia. Dlatego też obowiązkiem stron zgłaszających jest w dalszym ciągu przedstawienie Komisji wszelkich informacji, które są niezbędne, aby stwierdzić, że planowana koncentracja nie dotyczy żadnego rynku objętego obowiązkiem zgłoszenia w EOG. Komisja nie zastosuje uproszczonej procedury na podstawie pkt 5 lit. b), jeżeli trudno będzie stwierdzić, że proponowana koncentracja nie dotyczy żadnych rynków objętych obowiązkiem zgłoszenia. W takich przypadkach Komisja może przejść do zwykłej procedury i uznać zgłoszenie za niekompletne w istotnym aspekcie, jak określono w pkt 26 niniejszego zawiadomienia.

Publikacja faktu zgłoszenia

25. Informacje, jakie mają być opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po otrzymaniu zgłoszenia (26), będą obejmowały: nazwy stron koncentracji, państwo ich pochodzenia, charakter koncentracji i objęte sektory gospodarcze, jak również wskazanie, iż na podstawie informacji przekazanych przez zgłaszającą stronę koncentracja może kwalifikować się do zastosowania uproszczonej procedury. Następnie zainteresowane strony będą miały możliwość zgłoszenia uwag, w szczególności dotyczących okoliczności, które mogą wymagać wszczęcia postępowania.

Decyzja skrócona

26. Jeżeli Komisja jest przekonana, że koncentracja spełnia kryteria uproszczonej procedury (patrz pkt 5 i 6), wydaje zazwyczaj decyzję skróconą. Dotyczy to odpowiednich przypadków niepowodujących żadnych problemów w zakresie konkurencji, w odniesieniu do których Komisja otrzymuje zgłoszenie w pełnej formie. Koncentracja zostanie wówczas uznana za zgodną z zasadami rynku wewnętrznego w ciągu 25 dni roboczych od daty zgłoszenia na podstawie art. 10 ust. 1 i 6 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Komisja dołoży wszelkich starań, aby wydawać decyzje skrócone najszybciej jak to w praktyce możliwe, po upływie terminu 15 dni roboczych, podczas którego państwa członkowskie mogą wnioskować o odesłanie zgłoszonej koncentracji na podstawie art. 9 rozporządzenia w sprawie łączenia przedsiębiorstw. Jednak w okresie 25 dni roboczych Komisja ma możliwość przejścia do pierwszej fazy zwykłej procedury łączenia, a zatem wszczęcia postępowania lub przyjęcia pełnej decyzji, jeżeli uzna takie działanie za stosowne w danym przypadku. W takich przypadkach Komisja może również uznać zgłoszenie za niekompletne w istotnym aspekcie na podstawie art. 5 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego w przypadku nieotrzymania zgłoszenia w pełnej formie.

Publikacja decyzji skróconej

27. Komisja opublikuje zawiadomienie o przyjęciu decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, tak jak ma to miejsce w przypadku przyjęcia pełnej decyzji zatwierdzającej. Publiczna wersja decyzji będzie dostępna na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji. Decyzja skrócona będzie zawierała informacje o zgłoszonej koncentracji opublikowane w Dzienniku Urzędowym w czasie zgłoszenia (nazwy stron, państwo ich pochodzenia, charakter koncentracji i objęte sektory gospodarcze) oraz stwierdzenie, że koncentrację uznaje się za zgodną z rynkiem wewnętrznym, ponieważ należy do co najmniej jednej z kategorii przedstawionych w niniejszym zawiadomieniu, z wyraźnym wskazaniem tej/tych kategorii.

IV. DODATKOWE OGRANICZENIA

28. Uproszczona procedura nie ma zastosowania w przypadkach, w których zainteresowane przedsiębiorstwa wnioskują o ekspresową ocenę ograniczeń koniecznych dla dokonania koncentracji i bezpośrednio z nią związanych.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1).

(2) Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32.

(3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 1).

(4) Wymagania dotyczące zgłoszenia są określone w załącznikach I i II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 802/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw („rozporządzenie wykonawcze”).

(5) Poniższe kategorie stosuje się alternatywnie, a nie łącznie, tj. spełnienie wszystkich kryteriów odnoszących się do którejkolwiek z kategorii wymienionych w pkt 5 lit. a), b), c) lub d), lub też w pkt 6 będzie zasadniczo oznaczać, że zgłoszona koncentracja kwalifikuje się do rozpatrzenia w ramach uproszczonej procedury. Transakcja może spełniać kryteria więcej niż jednej z kategorii opisanych w niniejszym zawiadomieniu. W związku z tym strony zgłaszające mogą przedstawić zgłoszenie transakcji w oparciu o więcej niż jedną kategorię opisaną w niniejszym zawiadomieniu.

(6) Wyrażenie „lub” odnosi się do różnorodnych sytuacji, przykładowo:

— w przypadku wspólnego nabycia spółki docelowej obrotem, który ma być brany pod uwagę, jest obrót tej spółki docelowej (wspólnego przedsiębiorstwa),

— w przypadku utworzenia wspólnego przedsiębiorstwa, do którego spółki dominujące wnoszą swoją działalność, obrotem, który ma być brany pod uwagę, jest obrót z wniesionej działalności,

— w przypadku wejścia do istniejącego wspólnego przedsiębiorstwa nowej kontrolującej strony, pod uwagę należy wziąć obrót wspólnego przedsiębiorstwa i obrót z działalności wnoszonej przez nową spółkę dominującą (jeżeli istnieje).

(7) Obrót wspólnego przedsiębiorstwa może być określony na podstawie najaktualniejszych skontrolowanych sprawozdań finansowych spółek dominujących lub samego wspólnego przedsiębiorstwa, w zależności od dostępności odrębnych sprawozdań finansowych dotyczących zasobów połączonych we wspólnym przedsiębiorstwie.

(8) Całkowita wartość aktywów wspólnego przedsiębiorstwa może zostać określona zgodnie z ostatnimi sporządzonymi i zatwierdzonymi bilansami każdej spółki dominującej. Określenie „aktywa” obejmuje: 1) wszystkie rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, które zostaną przeniesione do wspólnego przedsiębiorstwa (przykładem rzeczowych aktywów trwałych są zakłady produkcyjne, hurtownie lub punkty sprzedaży detalicznej oraz zapasy towarów; przykładem aktywów niematerialnych jest własność intelektualna, wartość firmy itp.) oraz 2) kredyt w każdej wysokości lub wszelkie zobowiązania wspólnego przedsiębiorstwa, jakich spółki dominujące wspólnego przedsiębiorstwa zgodziły się udzielić lub zagwarantować. Jeżeli w momencie dokonywania zgłoszenia przenoszone aktywa generują obrót, wówczas ani wartość aktywów, ani wysokość rocznego obrotu nie może przekraczać 100 mln EUR.

(9) Zob. obwieszczenie Komisji w sprawie definicji rynku właściwego do celów wspólnotowego prawa konkurencji (Dz.U. C 372 z 9.12.1997, s. 5). Wszelkie zawarte w niniejszym zawiadomieniu odniesienia do działalności przedsiębiorstw na rynkach należy rozumieć jako działalność na rynkach wewnątrz terytorium EOG lub rynkach, które obejmują terytorium EOG, ale mogą też wykraczać poza terytorium EOG.

(10) W stosunkach wertykalnych zwykle zakłada się, że produkt lub usługa przedsiębiorstwa działającego na rynku wyższego szczebla wnoszą istotną wartość do produktu lub usługi przedsiębiorstwa prowadzącego działalność na rynku niższego szczebla; zob. wytyczne Komisji w sprawie oceny niehoryzontalnych połączeń przedsiębiorstw na mocy rozporządzenia Rady w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (Dz.U. C 265 z 18.10.2008, s. 6), pkt 34.

(11) Porównaj: przypis 9.

(12) Progi dla stosunków horyzontalnych i wertykalnych stosuje się do wszelkich możliwych alternatywnych definicji rynku produktowego i geograficznego, jakie mogą być rozważane w danym przypadku. Ważne jest, aby zastosowane definicje rynku określone w zgłoszeniu były wystarczająco precyzyjne, aby uzasadnić ocenę, że progi te nie zostały przekroczone oraz aby wszystkie możliwe alternatywne definicje rynku zostały wymienione (z uwzględnieniem rynków geograficznych węższych niż rynek krajowy).

(13) Porównaj: przypis 10.

(14) Porównaj: przypis 12.

(15) Wskaźnik HHI oblicza się jako sumę kwadratów indywidualnych udziałów w rynku wszystkich firm na rynku; zob. wytyczne w sprawie oceny horyzontalnego połączenia przedsiębiorstw na mocy rozporządzenia Rady w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. C 31 z 5.2.2004, s. 5), pkt 16. Jednak aby obliczyć zmianę wskaźnika HHI wynikającą z koncentracji, wystarczy od kwadratu sumy udziałów w rynku stron koncentracji (innymi słowy, kwadratu udziału w rynku, jaki ma po koncentracji podmiot powstały w wyniku połączenia) odjąć sumę kwadratów indywidualnych udziałów w rynku stron (ponieważ udziały w rynku wszystkich innych konkurentów pozostają niezmienione, nie mają one wpływu na wynik równania). Innymi słowy, do obliczenia zmiany wskaźnika HHI wystarczą udziały w rynku stron koncentracji, natomiast nie są do tego celu potrzebne informacje na temat udziałów w rynku jakichkolwiek innych konkurentów na rynku.

(16) Porównaj: przypis 12.

(17) Podobnie jak w przypadku wszystkich innych zgłoszeń Komisja może odwołać skróconą decyzję, jeżeli jest ona oparta na nieprawidłowych informacjach, za które odpowiedzialne jest jedno z zainteresowanych przedsiębiorstw (art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

(18) Zob. wytyczne w sprawie oceny horyzontalnego połączenia przedsiębiorstw na mocy rozporządzenia Rady w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. C 31 z 5.2.2004, s. 5), szczególnie pkt 20.

(19) Rynki produktów są ściśle ze sobą związanymi rynkami sąsiadującymi, jeżeli dane produkty są w stosunku do siebie komplementarne lub gdy należą one do grupy produktów, które są zazwyczaj kupowane przez jedną grupę klientów, z tym samym przeznaczeniem końcowym.

(20) Zob. wytyczne w sprawie oceny niehoryzontalnych połączeń przedsiębiorstw na mocy rozporządzenia Rady w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. C 265 z 18.10.2008, s. 6); w szczególności pkt 25 i sekcja V.

(21) Sprawa COMP/M.5141 KLM/Martinair, 17.12.2008, pkt 14–22.

(22) Sprawa COMP/M.2908 Deutsche Post/DHL (II), 18.9.2002.

(23) Zob. najlepsze wzorce Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji w zakresie prowadzenia postępowań WE dotyczących kontroli łączenia przedsiębiorstw, dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/competition/mergers/legislation/proceedings.pdf

(24) Definicja rynków objętych obowiązkiem zgłoszenia znajduje się w pkt 6.2 formularza skróconego CO (załącznik II do rozporządzenia wykonawczego).

(25) W świetle najlepszych wzorców Komisja pragnie jednak zachęcić strony do złożenia z wyprzedzeniem wniosku o przydzielenie sprawy zespołowi w ramach DG ds. Konkurencji.

(26) Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw.