KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 7.9.2020 COM(2020) 489 final 2020/0246(NLE) Wniosek DECYZJA WYKONAWCZA RADY w sprawie wyrażenia zgody na związanie się przez Zjednoczone Królestwo, w imieniu własnym, określonymi umowami międzynarodowymi w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa Unii, które mają być stosowane w okresie przejściowym



UZASADNIENIE Niniejszy wniosek dotyczy decyzji wykonawczej Rady w sprawie wyrażenia zgody na związanie się przez Zjednoczone Królestwo, w imieniu własnym, określonymi umowami międzynarodowymi w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa Unii wchodzącymi w życie w okresie przejściowym. 1.Kontekst wniosku Unia i Zjednoczone Królestwo wynegocjowały umowę o wystąpieniu na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Umowa o wystąpieniu weszła w życie w dniu 1 lutego 2020 r., po jej uzgodnieniu w dniu 17 października 2019 r., wraz z deklaracją polityczną określającą ramy przyszłego partnerstwa między UE a Zjednoczonym Królestwem. W art. 127 ust. 1 umowy o wystąpieniu przewidziano okres przejściowy, w którym prawo Unii nadal będzie miało zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i na jego terytorium („okres przejściowy”). Okres przejściowy kończy się w dniu 31 grudnia 2020 r. Art. 129 ust. 1 umowy o wystąpieniu stanowi, że w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo jest związane zobowiązaniami wynikającymi z umów międzynarodowych zawartych przez Unię, przez państwa członkowskie działające w jej imieniu lub przez Unię i państwa członkowskie działające wspólnie. Unia poinformowała swoich partnerów międzynarodowych o szczegółowych ustaleniach przewidzianych w umowie o wystąpieniu, na podstawie których w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo będzie traktowane jak państwo członkowskie do celów umów międzynarodowych zawartych przez Unię. Art. 129 ust. 3 umowy o wystąpieniu stanowi, że zgodnie z zasadą lojalnej współpracy w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo powstrzymuje się od wszelkich działań lub inicjatyw, które mogłyby zaszkodzić interesom Unii, szczególnie w ramach wszelkich organizacji międzynarodowych, agencji, konferencji lub forów, których Zjednoczone Królestwo jest stroną na podstawie własnego uprawnienia. Zgodnie z art. 129 ust. 4 umowy o wystąpieniu w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo może negocjować, podpisywać i ratyfikować umowy międzynarodowe w imieniu własnym w obszarach należących do wyłącznej kompetencji Unii, pod warunkiem że takie umowy nie wejdą w życie ani nie będą stosowane w okresie przejściowym, chyba że Unia wyrazi na to zgodę. W decyzji Rady 2020/135 określono warunki i procedury udzielania takich zezwoleń. Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji Rady 2020/135 Rada może wyrazić zgodę na związanie się przez Zjednoczone Królestwo, w imieniu własnym, umową międzynarodową, która ma wejść w życie lub być stosowana w okresie przejściowym, w obszarze należącym do wyłącznej kompetencji Unii. Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji Rady 2020/135 taka zgoda może zostać udzielona tylko pod warunkiem, że: a)Zjednoczone Królestwo wykazało istnienie szczególnego interesu związanego z wejściem w życie lub stosowaniem danej umowy międzynarodowej już w okresie przejściowym; b)dana umowa międzynarodowa jest zgodna z prawem Unii mającym zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie zgodnie z art. 127 umowy o wystąpieniu i jest zgodna z zobowiązaniami, o których mowa w art. 129 ust. 1 tej umowy; oraz c)wejście w życie lub stosowanie danej umowy międzynarodowej w okresie przejściowym nie będzie zagrażać osiągnięciu celu działań zewnętrznych Unii w danym obszarze, ani w inny sposób nie zaszkodzi interesom Unii. Zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji Rady 2020/135 zgoda udzielona na podstawie ust. 1 może być uzależniona od włączenia do danej umowy międzynarodowej lub wyłączenia z niej dowolnych postanowień, bądź może być uzależniona od zawieszenia stosowania dowolnych postanowień tej umowy, jeżeli jest to konieczne dla spełnienia warunków określonych w ust. 1. W piśmie z dnia 3 kwietnia 2020 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję Europejską o swoim zamiarze związania się, w imieniu własnym, pięcioma umowami międzynarodowymi – ustanawiającymi pięć regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (zwanych dalej RFMO) – które mają być stosowane w okresie przejściowym w obszarze należącym do wyłącznej kompetencji zewnętrznej Unii w zakresie rybołówstwa. Wspomniane RFMO to Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO), Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC), Organizacja Ochrony Łososia Atlantyckiego (NASCO). Zjednoczone Królestwo uzasadnia swoje zainteresowanie przystąpieniem do tych RFMO w okresie przejściowym w świetle art. 63 i 64 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (zwanej dalej „UNCLOS”) oraz art. 7 i 8 porozumienia ONZ o zasobach rybnych (zwanego dalej „UNFSA”), w szczególności zobowiązania Unii i Zjednoczonego Królestwa do współpracy za pośrednictwem odpowiednich organizacji regionalnych w zakresie ochrony wspólnych zasobów i zarządzania nimi.

Art. 63 ust. 2 konwencji UNCLOS i art. 8 porozumienia UNFSA stanowią, że gdy te same stada gatunków powiązanych występują zarówno w wyłącznej strefie ekonomicznej, jak i poza nią na obszarze przyległym do niej, państwo nadbrzeżne i państwa prowadzące połowy tych stad na obszarze przyległym współpracują ze sobą w celu uzgodnienia środków niezbędnych do ochrony tych stad na obszarze przyległym. Taką współpracę można nawiązać w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Zjednoczone Królestwo uważa, że ani ono, ani Unia nie mogą w pełni wywiązać się z tych zobowiązań, chyba że w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo będzie w stanie współpracować niezależnie z UE i innymi odpowiednimi państwami w sprawach dotyczących Zjednoczonego Królestwa jako niezależnego państwa nadbrzeżnego i państwa prowadzącego połowy po zakończeniu okresu przejściowego. W związku z tym Zjednoczone Królestwo pragnie w okresie przejściowym uczestniczyć w dyskusjach na temat decyzji dotyczących zarządzania rybołówstwem, które staną się skuteczne po zakończeniu okresu przejściowego. Wniosek Zjednoczonego Królestwa omówiono w ramach grupy roboczej Rady ds. Zjednoczonego Królestwa. W dniu 8 kwietnia 2020 r. przedstawiono wniosek wraz z przygotowaną przez służby Komisji wstępną oceną uwzględniającą warunki, które należy spełnić, oraz brak jasności w kwestii przedłużenia okresu przejściowego. W dniu 28 sierpnia 2020 r. sprawę ponownie przedstawiono w grupie roboczej Rady ds. Zjednoczonego Królestwa. Na okres od września do grudnia zaplanowano kilka posiedzeń pod auspicjami zainteresowanych RFMO; spotkania te będą obejmowały dyskusje na temat decyzji dotyczących ochrony rybołówstwa i zarządzania nim, które to decyzje staną się skuteczne po okresie przejściowym. 1.1.Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku Konwencja o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku („konwencja NEAFC”) ma obecnie zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, ponieważ Unia jest umawiającą się stroną tej konwencji, natomiast art. 20 ust. 4 konwencji NEAFC wyklucza przystępowanie do niej państw członkowskich Unii. Komisja NEAFC jest organizacją właściwą do zalecania umawiającym się stronom środków zarządzania dotyczących połowów poza obszarami podlegającymi jurysdykcji umawiających się stron w zakresie rybołówstwa, a także – na wniosek odpowiednich umawiających się stron – w odniesieniu do obszarów podlegających jurysdykcji umawiających się stron w zakresie rybołówstwa. Celem NEAFC jest zapewnienie długoterminowej ochrony i optymalnego użytkowania zasobów rybackich na obszarze objętym konwencją, zapewniające zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne. NEAFC przyjmuje środki zarządzania dotyczące różnych stad i środki kontroli zapewniające odpowiednie wdrażanie. Zgodnie z art. 56, 63 i 116 konwencji UNCLOS Zjednoczone Królestwo ma uzasadnione interesy połowowe na obszarze konwencji NEAFC (na morzu pełnym) oraz jako państwo nadbrzeżne na wodach wyłącznej strefy ekonomicznej Zjednoczonego Królestwa, które stanowią część obszaru konwencji NEAFC. Aby zapobiec niezrównoważonemu rybołówstwu, w interesie Unii jest, aby Zjednoczone Królestwo współpracowało przy zarządzaniu stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania przy zachowaniu pełnej zgodności z postanowieniami UNCLOS i UNFSA. Zjednoczone Królestwo wykazało zainteresowanie uczestnictwem w dyskusjach na temat decyzji dotyczących ochrony rybołówstwa i zarządzania nim w okresie przejściowym, które to decyzje staną się skuteczne po zakończeniu tego okresu. Umożliwiłoby to Zjednoczonemu Królestwu skuteczne przygotowanie stosowania i wdrożenia tych środków. Zjednoczone Królestwo potwierdziło, że wejście w życie lub stosowanie konwencji NEAFC w okresie przejściowym nie będzie zagrażać osiągnięciu celu działań zewnętrznych Unii w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa, ani w inny sposób nie zaszkodzi interesom Unii. Bez uszczerbku dla interesów Unii i pod warunkiem, że Zjednoczone Królestwo będzie uczestniczyło wyłącznie w posiedzeniach dotyczących kwestii z zakresu spraw, które będą miały zastosowanie dopiero po zakończeniu okresu przejściowego, należy zezwolić Zjednoczonemu Królestwu na związanie się konwencją NEAFC we własnym imieniu. 1.2.Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku Konwencja Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, ponieważ Unia jest umawiającą się stroną tej konwencji. NAFO jest międzyrządowym organem ds. nauki o rybołówstwie i zarządzania nim. Konwencja NAFO ma zastosowanie do niemal wszystkich zasobów ryb północno-zachodniego Atlantyku, z wyjątkiem łososia, tuńczyków/marlinów, wielorybów i gatunków osiadłych (np. skorupiaków, mięczaków i innych bezkręgowców wodnych). Zgodnie z art. 116 UNCLOS Zjednoczone Królestwo ma aktywne interesy połowowe na obszarze objętym konwencją NAFO. Jego statki dokonują obecnie połowów stad dorsza NAFO na „obszarze podlegającym regulacji” (obszarze objętym konwencją NAFO znajdującym się poza jurysdykcją którejkolwiek z umawiających się stron). Aby zapobiec niezrównoważonemu rybołówstwu, w interesie Unii jest, aby Zjednoczone Królestwo współpracowało przy zarządzaniu stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania przy zachowaniu pełnej zgodności z postanowieniami UNCLOS i UNFSA. Zjednoczone Królestwo wykazało zainteresowanie uczestnictwem w dyskusjach na temat decyzji dotyczących ochrony rybołówstwa i zarządzania nim w okresie przejściowym, które to decyzje staną się skuteczne po zakończeniu tego okresu. Umożliwiłoby to Zjednoczonemu Królestwu skuteczne przygotowanie stosowania i wdrożenia tych środków. Zjednoczone Królestwo potwierdziło, że wejście w życie lub stosowanie konwencji NAFO w okresie przejściowym nie będzie zagrażać osiągnięciu celu działań zewnętrznych Unii w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa, ani w inny sposób nie zaszkodzi interesom Unii. Bez uszczerbku dla interesów Unii i pod warunkiem, że Zjednoczone Królestwo będzie uczestniczyło wyłącznie w posiedzeniach dotyczących kwestii z zakresu spraw, które będą miały zastosowanie dopiero po zakończeniu okresu przejściowego, należy zezwolić Zjednoczonemu Królestwu na związanie się konwencją NAFO we własnym imieniu. 1.3.Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego. Międzynarodowa konwencja o ochronie tuńczyka atlantyckiego (zwana dalej „ICCAT”) ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i na jego terytorium na podstawie jego członkowska w UE. Zjednoczone Królestwo przystąpiło również oddzielnie do konwencji w imieniu niektórych swoich terytoriów zamorskich.

Głównym celem ICCAT jest promowanie ochrony i optymalnego wykorzystania gatunków tuńczyka i tuńczykowców objętych konwencją ICCAT. ICCAT jest uprawniona do przyjmowania wiążących środków ochrony i zarządzania w celu wspierania ochrony i optymalnego wykorzystania tych stad. Zjednoczone Królestwo ma aktywne interesy połowowe na obszarze objętym konwencją ICCAT. Jego statki dokonują obecnie połowów stad dorsza ICCAT na obszarze objętym konwencją ICCAT znajdującym się poza jurysdykcją którejkolwiek ze stron. Zjednoczone Królestwo wykazało zainteresowanie uczestnictwem w dyskusjach na temat decyzji dotyczących ochrony rybołówstwa i zarządzania nim w okresie przejściowym, które to decyzje staną się skuteczne po zakończeniu tego okresu. Umożliwiłoby to Zjednoczonemu Królestwu skuteczne przygotowanie stosowania i wdrożenia tych środków. Zjednoczone Królestwo potwierdziło, że wejście w życie lub stosowanie konwencji ICCAT w okresie przejściowym nie będzie zagrażać osiągnięciu celu działań zewnętrznych Unii w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa, ani w inny sposób nie zaszkodzi interesom Unii. Bez uszczerbku dla interesów Unii i pod warunkiem, że Zjednoczone Królestwo będzie uczestniczyło wyłącznie w posiedzeniach dotyczących kwestii z zakresu spraw, które będą miały zastosowanie dopiero po zakończeniu okresu przejściowego, należy zezwolić Zjednoczonemu Królestwu na związanie się konwencją NAFO we własnym imieniu. 1.4.Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim Umowa o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i na jego terytorium na podstawie jego członkostwa w UE oraz tego, że Unia jest umawiającą się stroną umowy IOTC. Zjednoczone Królestwo przyjęło również umowę oddzielnie w imieniu Brytyjskiego Terytorium Oceanu Indyjskiego. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) odpowiada za ochronę i optymalne wykorzystanie stad objętych umową IOTC oraz wspieranie zrównoważonego rozwoju rybołówstwa opartego na tych stadach. Zjednoczone Królestwo ma aktywne interesy połowowe w obszarze kompetencji IOTC. Jego statki dokonują obecnie połowów stad na obszarze objętym umową IOTC znajdującym się poza jurysdykcją któregokolwiek z państw należących do IOTC. Zjednoczone Królestwo wykazało zainteresowanie uczestnictwem w dyskusjach na temat decyzji dotyczących ochrony rybołówstwa i zarządzania nim w okresie przejściowym, które to decyzje staną się skuteczne po zakończeniu tego okresu. Umożliwiłoby to Zjednoczonemu Królestwu skuteczne przygotowanie stosowania i wdrożenia tych środków. Zjednoczone Królestwo potwierdziło, że wejście w życie lub stosowanie umowy IOTC w okresie przejściowym nie będzie zagrażać osiągnięciu celu działań zewnętrznych Unii w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa, ani w inny sposób nie zaszkodzi interesom Unii. Bez uszczerbku dla interesów Unii i pod warunkiem, że Zjednoczone Królestwo będzie uczestniczyło wyłącznie w posiedzeniach dotyczących kwestii z zakresu spraw, które będą miały zastosowanie dopiero po zakończeniu okresu przejściowego, należy zezwolić Zjednoczonemu Królestwu na związanie się umową IOTC we własnym imieniu. 1.5.Organizacja do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego Organizacja do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego (NASCO) odpowiada za regulację działalności połowowej dzikiego łososia w wodach północnego Atlantyku. W interesie Unii jest, aby Zjednoczone Królestwo współpracowało przy zarządzaniu stadami łososia w pełnej zgodności z postanowieniami UNCLOS i UNFSA. Zgodnie z art. 66 UNCLOS państwa, z których rzek pochodzą stada anadromiczne, mają podstawowy interes związany z takimi stadami i ponoszą za nie odpowiedzialność. Państwo, z którego pochodzą stada anadromiczne, musi zapewnić ich ochronę poprzez ustanowienie odpowiednich środków regulacyjnych w odniesieniu do połowów we wszystkich wodach wewnętrznych w obrębie zewnętrznych granic swojej wyłącznej strefy ekonomicznej. W przypadku gdy stada anadromiczne migrują do wód wewnętrznych lub przez wody wewnętrzne w obrębie zewnętrznych granic wyłącznej strefy ekonomicznej danego państwa innego niż państwo pochodzenia, państwo takie musi współpracować z państwem pochodzenia w zakresie ochrony tych stad i zarządzania nimi. Zjednoczone Królestwo, jako państwo pochodzenia i państwo sprawujące jurysdykcję w zakresie rybołówstwa, ma uzasadnione interesy w obszarze konwencji NASCO, jako że wody znajdujące się w wyłącznej strefie ekonomicznej Zjednoczonego Królestwa i sąsiadujące z nimi pełne morze należą do obszaru konwencji NASCO. Zjednoczone Królestwo wykazało zainteresowanie uczestnictwem w dyskusjach na temat decyzji dotyczących ochrony rybołówstwa i zarządzania nim w okresie przejściowym, które to decyzje staną się skuteczne po zakończeniu tego okresu. Umożliwiłoby to Zjednoczonemu Królestwu skuteczne przygotowanie stosowania i wdrożenia tych środków. Zjednoczone Królestwo potwierdziło, że wejście w życie lub stosowanie konwencji NASCO w okresie przejściowym nie będzie zagrażać osiągnięciu celu działań zewnętrznych Unii w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa, ani w inny sposób nie zaszkodzi interesom Unii. Bez uszczerbku dla interesów Unii i pod warunkiem, że Zjednoczone Królestwo będzie uczestniczyło wyłącznie w posiedzeniach dotyczących kwestii z zakresu spraw, które będą miały zastosowanie dopiero po zakończeniu okresu przejściowego, należy zezwolić Zjednoczonemu Królestwu na związanie się konwencją NASCO we własnym imieniu. 2.Stanowisko, jakie ma być zajęte w sprawie wyrażenia zgody W piśmie z dnia 3 kwietnia 2020 r. Zjednoczone Królestwo wykazało istnienie szczególnego interesu związanego ze stosowaniem przedmiotowych umów międzynarodowych już w okresie przejściowym. Warunek, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) decyzji Rady 2020/135, został zatem spełniony. Głównym celem wspólnej polityki rybołówstwa, określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, jest zapewnienie, aby działalność połowowa była zrównoważona pod względem środowiskowym, gospodarczym i społecznym oraz by była zarządzana w sposób spójny z celami, które dotyczą osiągnięcia korzyści gospodarczych, społecznych i w zakresie zatrudnienia oraz przywrócenia i utrzymania stad ryb powyżej poziomów, które mogą zapewnić maksymalny podtrzymywalny połów, a także aby przyczyniała się do bezpieczeństwa zaopatrzenia w żywność. Te pięć umów międzynarodowych jest zgodnych z prawem Unii – w szczególności z celami wspólnej polityki rybołówstwa – mającym zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i na jego terytorium zgodnie z art. 127 ust. 1 umowy o wystąpieniu oraz ze zobowiązaniami, o których mowa w art. 129 ust. 1 tej umowy. Warunki, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) decyzji Rady 2020/135, zostały zatem spełnione.

Zjednoczone Królestwo nie złożyło wniosku o przedłużenie okresu przejściowego, który w związku z tym zakończy się w dniu 31 grudnia 2020 r. bez możliwości jakiegokolwiek kolejnego przedłużenia. Ponieważ okres przejściowy kończy się w dniu 31 grudnia 2020 r., Zjednoczone Królestwo nie będzie mogło uczestniczyć w podejmowaniu przez Unię decyzji w sprawach następujących po zakończeniu okresu przejściowego. Warunki, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c) decyzji Rady 2020/135, zostały spełnione. Wejście w życie lub stosowanie umów międzynarodowych w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa na podstawie jego własnego uprawnienia w okresie przejściowym nie zagraża osiągnięciu celów działań zewnętrznych Unii w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa ani w żaden sposób nie zaszkodzi interesom Unii. W związku z tym zgodnie z przepisami art. 129 ust. 4 umowy o wystąpieniu zaleca się, aby Rada wyraziła zgodę na podpisanie i ratyfikowanie w okresie przejściowym pięciu konwencji międzynarodowych w imieniu własnym przez Zjednoczone Królestwo w obszarach należących do wyłącznej kompetencji Unii. Ułatwi to i umożliwi Zjednoczonemu Królestwu wywiązanie się w pełni ze zobowiązań wynikających z UNCLOS, w szczególności z jej art. 63, 66 i 116. W celu zapewnienia dobrego funkcjonowania wspólnej polityki rybołówstwa Unii w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo nie powinno uczestniczyć w sprawach, które mają zastosowanie lub stają się skuteczne w okresie przejściowym. Ponadto, aby nie narazić na uszczerbek trwających negocjacji w sprawie rybołówstwa w przyszłej umowie o partnerstwie między UE a Zjednoczonym Królestwem – w szczególności w odniesieniu do uprawnień do połowów, w przypadku których kwota Unii obejmuje obecnie udział Zjednoczonego Królestwa – Zjednoczone Królestwo powinno rozpocząć konsultacje z UE przed omówieniem takiej kwoty. 3.Podstawa prawna 3.1.Materialna podstawa prawna 3.1.1.Zasady Materialną podstawą prawną decyzji wykonawczej Rady, w której wyraża się zgodę na związanie się przez Zjednoczone Królestwo, w imieniu własnym, umową międzynarodową, która ma wejść w życie lub ma być stosowana w okresie przejściowym, w obszarze należącym do wyłącznej kompetencji Unii, jest art. 3 decyzji Rady 2020/135. 3.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do wspólnej polityki rybołówstwa. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 43 TFUE. 3.2.Podsumowanie Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 3 decyzji Rady 2020/135. 2020/0246 (NLE) Wniosek DECYZJA WYKONAWCZA RADY w sprawie wyrażenia zgody na związanie się przez Zjednoczone Królestwo, w imieniu własnym, określonymi umowami międzynarodowymi w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa Unii, które mają być stosowane w okresie przejściowym RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w szczególności jej art. 3 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Art. 129 ust. 1 Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (umowa o wystąpieniu) stanowi, że w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo jest związane zobowiązaniami wynikającymi z umów międzynarodowych zawartych przez Unię, przez państwa członkowskie działające w jej imieniu lub przez Unię i państwa członkowskie działające wspólnie. (2)Art. 129 ust. 3 umowy o wystąpieniu stanowi, że zgodnie z zasadą lojalnej współpracy w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo powstrzymuje się od wszelkich działań lub inicjatyw, które mogłyby zaszkodzić interesom Unii, szczególnie w ramach wszelkich organizacji międzynarodowych, agencji, konferencji lub forów, których Zjednoczone Królestwo jest stroną na podstawie własnego uprawnienia. (3)Zgodnie z art. 129 ust. 4 umowy o wystąpieniu w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo może negocjować, podpisywać i ratyfikować umowy międzynarodowe w imieniu własnym w obszarach należących do wyłącznej kompetencji Unii, pod warunkiem że takie umowy nie wejdą w życie ani nie będą stosowane w okresie przejściowym, chyba że Unia wyrazi na to zgodę. (4)W decyzji Rady (UE) 2020/135 określono warunki i procedury udzielania takich zezwoleń. (5)Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji (UE) 2020/135 Rada może wyrazić zgodę na związanie się przez Zjednoczone Królestwo, w imieniu własnym, umową międzynarodową, która ma wejść w życie lub ma być stosowana w okresie przejściowym, w obszarze należącym do wyłącznej kompetencji Unii. (6)W dniu 3 kwietnia 2020 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję o swoim zamiarze związania się, w imieniu własnym, pięcioma umowami międzynarodowymi – ustanawiającymi pięć regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) – które mają być stosowane w okresie przejściowym w obszarze należącym do wyłącznej kompetencji zewnętrznej Unii w zakresie rybołówstwa. Wspomniane umowy to Konwencja o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku ustanawiająca Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), Konwencja o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantykuustanawiająca Organizację Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO), Międzynarodowa konwencja o ochronie tuńczyka atlantyckiego ustanawiająca Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), Umowa o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz Konwencja w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim ustanawiająca Organizację do Spraw Ochrony Łososia Atlantyckiego (NASCO). (7)Zjednoczone Królestwo uzasadnia swoje zainteresowanie przystąpieniem do tych umów w okresie przejściowym w świetle art. 63 i 64 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) oraz art. 7 i 8 porozumienia ONZ o zasobach rybnych (UNFSA), w szczególności zobowiązania Unii i Zjednoczonego Królestwa do współpracy za pośrednictwem odpowiednich organizacji regionalnych w zakresie ochrony wspólnych zasobów i zarządzania nimi. Zjednoczone Królestwo uważa, że ani ono, ani Unia nie mogą w pełni wywiązać się z tych zobowiązań, chyba że w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo będzie w stanie współpracować niezależnie z Unią i innymi odpowiednimi państwami w sprawach dotyczących Zjednoczonego Królestwa jako niezależnego państwa nadbrzeżnego i państwa prowadzącego połowy po zakończeniu okresu przejściowego. W związku z tym Zjednoczone Królestwo pragnie w okresie przejściowym uczestniczyć w dyskusjach na temat decyzji dotyczących zarządzania rybołówstwem, które staną się skuteczne po zakończeniu okresu przejściowego. (8)W piśmie z dnia 3 kwietnia 2020 r. Zjednoczone Królestwo wykazało istnienie szczególnego interesu związanego ze stosowaniem przedmiotowych umów międzynarodowych już w okresie przejściowym. Warunek, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) decyzji (UE) 2020/135, został zatem spełniony. (9)Wspomnianych pięć umów międzynarodowych jest zgodnych z prawem Unii mającym zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i na jego terytorium zgodnie z art. 127 ust. 1 umowy o wystąpieniu oraz ze zobowiązaniami, o których mowa w art. 129 ust. 1 umowy o wystąpieniu. Warunki, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) decyzji (UE) 2020/135, zostały zatem spełnione. (10)Zjednoczone Królestwo potwierdza również, że przystąpienie do tych umów międzynarodowych nie zaszkodzi interesom Unii. Ponadto Zjednoczone Królestwo zamierza uczestniczyć w posiedzeniach dotyczących wyłącznie kwestii z zakresu spraw, które staną się skuteczne po zakończeniu okresu przejściowego. Warunki, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c) decyzji (UE) 2020/135, uznaje się za spełnione. W szczególności członkostwo Zjednoczonego Królestwa na podstawie własnego uprawnienia w okresie przejściowym nie zagraża osiągnięciu celów działań zewnętrznych Unii w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa ani w żaden sposób nie zaszkodzi interesom Unii. (11)Na podstawie art. 3 ust. 2 decyzji (UE) 2020/135 taka zgoda może być warunkowa. Zgody należy udzielić pod warunkiem, że Zjednoczone Królestwo będzie uczestniczyło wyłącznie w posiedzeniach dotyczących kwestii z zakresu spraw, które będą miały zastosowanie i staną się skuteczne dopiero po zakończeniu okresu przejściowego. (12)Zjednoczone Królestwo jest związane zobowiązaniami wynikającymi z UNCLOS i UNFSA, w związku z czym musi w sposób zrównoważony zarządzać żywymi zasobami morza i je chronić. Cele te są zgodne z celem Unii, jakim jest zapewnienie zrównoważoności i zagwarantowanie dalszego odpowiedzialnego rybołówstwa, które zapewnia długoterminową ochronę i zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza. (13)W związku z tym, zgodnie z art. 129 ust. 4 umowy o wystąpieniu, w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo może, na podstawie własnego uprawnienia, podpisać i ratyfikować pięć umów międzynarodowych stanowiących podstawę pięciu RFMO, do których Zjednoczone Królestwo chce przystąpić. Ma to na celu ułatwienie i umożliwienie Zjednoczonemu Królestwu wywiązania się w pełni ze zobowiązań wynikających z UNCLOS, w szczególności z jej art. 63 i 64, w momencie, gdy okres przejściowy się skończy i prawo Unii przestanie je obowiązywać. (14)Należy wyrazić zgodę na związanie się przez Zjednoczone Królestwo, w imieniu własnym, umowami międzynarodowymi, które mają być stosowane w okresie przejściowym. (15)W celu zapewnienia dobrego funkcjonowania wspólnej polityki rybołówstwa Unii w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo nie powinno uczestniczyć w sprawach, które mają zastosowanie lub stają się skuteczne w okresie przejściowym. Ponadto, aby nie narazić na uszczerbek trwających negocjacji w sprawie rybołówstwa w przyszłej umowie o partnerstwie między UE a Zjednoczonym Królestwem – w szczególności w odniesieniu do uprawnień do połowów, w przypadku których kwota Unii obejmuje obecnie udział Zjednoczonego Królestwa – Zjednoczone Królestwo powinno rozpocząć konsultacje z UE przed omówieniem takiej kwoty, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1