Zgodnie z wynikami konsultacji i procesami gromadzenia dowodów istnieje wyraźne zapotrzebowanie, aby zarówno środowisko przemysłowe, jak i naukowe posiadały mechanizm umożliwiający UE opracowanie spójnej polityki przemysłowej w zakresie cyberbezpieczeństwa, wykraczającej poza działania związane jedynie z badaniami i rozwojem, aby umożliwić Europie osiągnięcie pozycji światowego lidera w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Jednocześnie zainteresowane strony podkreśliły, że kluczem do sukcesu będzie jasno określona rola Centrum we wspieraniu i ułatwianiu wysiłków sieci i odpowiednich społeczności oraz integrujące, oparte na współpracy podejście do sieci, aby uniknąć tworzenia nowych, odizolowanych projektów. Struktura powinna również być elastyczna, aby można ją było łatwo dostosować, biorąc pod uwagę fakt, że cyberbezpieczeństwo jest szybko rozwijającym się środowiskiem. W czasie całego procesu państwa członkowskie podkreślały konieczność integracyjnego podejścia do wszystkich państw członkowskich oraz ich istniejących centrów doskonałości i kompetencji, a także poświęcania szczególnej uwagi kwestii komplementarności działań. Jeśli chodzi w szczególności o Centrum, państwa członkowskie podkreśliły znaczenie jego roli koordynacyjnej we wsparciu sieci. Dlatego też każda inicjatywa Komisji będzie musiała znaleźć właściwą równowagę w strukturach zarządzania i wdrażania oraz odzwierciedlić tę równowagę w strukturach zarządzania i wdrażania w celu zapewnienia skutecznej koordynacji na szczeblu europejskim, przy jednoczesnym uwzględnieniu rozwoju sytuacji na szczeblu krajowym.

Preferowany wariant umożliwi organom publicznym i gałęziom przemysłu we wszystkich państwach członkowskich skuteczniejsze zapobieganie zagrożeniom dla cyberbezpieczeństwa i reagowanie na nie poprzez oferowanie bezpieczniejszych produktów i rozwiązań oraz wyposażenie się w nie. Jest to w szczególności istotne w przypadku ochrony dostępu do podstawowych usług (np. usług transportowych, zdrowotnych, bankowych i finansowych). Miałoby to również pozytywny wpływ na konkurencyjność UE i MŚP, ponieważ zakłada stworzenie mechanizmu umożliwiającego budowę zdolności przemysłowych państw członkowskich i Unii w zakresie cyberbezpieczeństwa i skuteczne przełożenie europejskiej doskonałości naukowej na rozwiązania rynkowe, które można wprowadzić w całej gospodarce. Wariant ten umożliwia łączenie zasobów w celu inwestycji w niezbędne zdolności na szczeblu państw członkowskich i rozwoju wspólnych europejskich aktywów, przy jednoczesnym osiągnięciu korzyści skali. Prawdopodobnie doprowadzi to do zwiększenia dostępu MŚP, gałęzi przemysłu i naukowców do takiej infrastruktury, co będzie stymulować innowacje i skróci procesy rozwojowe. Obniży to również koszty ponoszone przez niektóre przedsiębiorstwa po stronie popytu i pomoże im uczynić z cyberbezpieczeństwa przewagę konkurencyjną. Wariant ten pozwala na wykorzystanie możliwości rynkowych podwójnego zastosowania poprzez umożliwienie społecznościom z sektora obronności i sektora cywilnego pracy nad wspólnymi wyzwaniami. Może on również wnieść wartość dodaną do krajowych wysiłków na rzecz zmniejszania braków umiejętności w zakresie cyberbezpieczeństwa. Na szczeblu UE wariant ten umożliwia również poprawę spójności i synergii między różnymi mechanizmami finansowania. Pośredni pozytywny wpływ na środowisko można osiągnąć przez opracowanie specjalnych rozwiązań w dziedzinie cyberbezpieczeństwa dla sektorów, które mogą mieć ogromny wpływ na środowisko (jak np. elektrownie jądrowe), pomagając im uniknąć potencjalnie niszczycielskich skutków ataków na cyberbezpieczeństwo tego rodzaju infrastruktury.