[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 12.8.2008

KOM(2008) 511 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Pierwsze sprawozdanie monitorujące dotyczące restrukturyzacji przemysłu stalowego w Bułgarii i Rumunii

1. WPROWADZENIE

1.1. Kontekst

Niniejsze sprawozdanie opisuje postępy w restrukturyzacji przeprowadzanej przez bułgarskie i rumuńskie przedsiębiorstwa sektora stalowego, które podlegają wymogom określonym we właściwych rozdziałach odpowiednio Układu Europejskiego i traktatu o przystąpieniu. Zobowiązania te, dotyczące zarówno rządów, jak i poszczególnych przedsiębiorstw, określone są dokładniej w:

- Protokole 2 do Układu Europejskiego[1], który odnosi się do restrukturyzacji bułgarskiego przemysłu stalowego oraz decyzji Rady Stowarzyszenia UE - Bułgaria 3/2006 z dnia 29 grudnia 2006 r.[2] zmieniającej Protokół 2 do Układu Europejskiego oraz

- załączniku VII do traktatu o przystąpieniu[3], który odnosi się do restrukturyzacji rumuńskiego przemysłu stalowego.

Przepisy te określają warunki systemu przejściowego dla pomocy państwa przekazanej na restrukturyzację przemysłu stalowego. Chociaż udzielanie pomocy państwa na restrukturyzację przemysłu stalowego jest wyraźnie zabronione w świetle prawa unijnego, Unia Europejska wyraziła zgodę na wprowadzenie uzgodnień przejściowych mających na celu przyznanie niektórych form pomocy, co umożliwiłoby nowym państwom członkowskim[4] zakończenie tego zadania przy jednoczesnej minimalizacji zaburzeń społecznych i rynkowych. Przyznaniu pomocy towarzyszą ściśle określone warunki, w szczególności osiągnięcie rentowności przez przedsiębiorstwa objęte restrukturyzacją.

Okres obowiązywania uzgodnień dotyczących okresu przejściowego trwa do 31 grudnia 2008 r. W wyżej wspomnianym Protokole i załączniku określono także szczegółowe przepisy dotyczące monitorowania realizacji związanych z nimi zobowiązań oraz składania sprawozdań na ten temat. Niniejsze sprawozdanie do Rady jest częścią tych przepisów i odnosi się do wyników osiągniętych w 2006 r. Informacje za rok 2007 są również podawane w przypadku ich dostępności.

1.2. Główne elementy restrukturyzacji

Wyjątek od przepisów UE dotyczących pomocy państwa był uwarunkowany spełnieniem pewnych zobowiązań wynegocjowanych między UE a Bułgarią i Rumunią. Warunkiem wstępnym udzielenia pomocy państwa było przedstawienie krajowych programów restrukturyzacji obejmujących krajowy plan sektora stalowego oraz indywidualne plany biznesowe każdego korzystającego z pomocy przedsiębiorstwa. Celem programów restrukturyzacji przemysłu stalowego było wykazanie, że spełniane są warunki dotyczące udzielenia pomocy na restrukturyzację, a krajowe programy restrukturyzacji prowadzą do osiągnięcia rentowności przez te przedsiębiorstwa[5].

W obu przypadkach krajowe programy restrukturyzacji obejmowały też przedsiębiorstwa, które znajdowały się w trudnej sytuacji, lecz nie były beneficjentami dotychczasowej ani przyszłej pomocy państwa. W wielu przypadkach przedsiębiorstwa niebędące beneficjentami zakończyły restrukturyzację w 2006 roku, osiągając rentowność i dochodowość.

Na podstawie informacji dostarczanych przez władze Bułgarii i Rumunii w przedstawianych co sześć miesięcy sprawozdaniach Komisja oceniła postępy we wdrażaniu środków przewidzianych w krajowych programach restrukturyzacji i indywidualnych planach biznesowych przedsiębiorstw. Zakres dostarczanych informacji obejmował dane na temat produkcji, mocy produkcyjnych, inwestycji, zatrudnienia, wydajności, wyników finansowych i ochrony środowiska.

Sektor stalowy stanowi w Bułgarii 2 % całkowitego zatrudnienia w przemyśle i 3 % PKB, natomiast w Rumunii stanowi on 4 % całkowitego zatrudnienia w przemyśle i 4 % PKB[6].

2. WYNIKI PROGRAMÓW MONITOROWANIA W BUŁGARII I RUMUNII

2.1. Bułgaria

Przedsiębiorstwo Kremikovtzi AD było jedynym przedsiębiorstwem, które przeszło proces restrukturyzacji przy pomocy finansowania publicznego. Dwa pozostałe przedsiębiorstwa objęte krajowymi programami restrukturyzacji zdołały pomyślnie zakończyć proces restrukturyzacji w 2006 r. bez uciekania się do pomocy państwa.

W 2006 r. Bułgaria poinformowała, że przedsiębiorstwo Kremikovtzi AD, chociaż nie wymaga większej pomocy niż wcześniej zatwierdzona, nie jest gotowe do zakończenia planu restrukturyzacji przed 31 grudnia 2006 r. Przedłożyła ona zatem Komisji zmodyfikowany program restrukturyzacji oraz plan biznesowy, w których zaproponowała przedłużenie okresu ich wdrażania do końca 2008 r. Ocena sporządzona przez Komisję wskazywała, że wdrożenie planu pozwoliłoby przedsiębiorstwu osiągnąć rentowność i spełnić wymogi Protokołu 2. Na podstawie tej oceny Rada Stowarzyszenia UE-Bułgaria decyzją nr 3/2006 z dnia 29 grudnia 2006 r. odpowiednio zmieniła Protokół 2.

Jeśli chodzi o łączną sumę dopuszczonej pomocy, zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze bułgarskie, w latach 1993-2005 łączna suma pomocy państwa przyznanej w Bułgarii, wyniosła 432 613 000 BGN (222 mln EUR[7]); nie przyznano żadnej pomocy państwa w 2006 r. Całkowita suma udzielonej pomocy państwa odpowiada limitowi określonemu w Protokole.

Większa część (393 556 517 BGN (202 mln EUR)) dopuszczonej kwoty została wydana w 1999 r., aby pomóc beneficjentowi - przedsiębiorstwu Kremikovtzi AD - w utrzymaniu ciągłości produkcji. Pomoc skupiała się przede wszystkim na restrukturyzacji finansów w celu rozwiązania problemu zadłużenia przedsiębiorstwa. Pozostała część przyznanej sumy została przekazana przedsiębiorstwu w 2004 r. w formie restrukturyzacji zadłużenia wobec dostawców gazu i energii elektrycznej.

2.1.1. Monitorowanie głównych wskaźników restrukturyzacyjnych bułgarskiego sektora stalowego

Zgodnie z postanowieniami Wspólnego Stanowiska UE - rozdział 6: Konkurencja[8] oraz decyzją 3/2006 Rady Stowarzyszenia UE-Bułgaria:

- całkowite zmniejszenie mocy produkcyjnej netto przedsiębiorstwa korzystającego z pomocy wynosi 0,5 mln ton,

- Komisja ocenia postępy w restrukturyzacji przedsiębiorstw za pomocą testu rentowności,

- restrukturyzacja prowadzi do poprawy skuteczności i efektywności zarządzania przedsiębiorstwem.

Zmniejszenie mocy produkcyjnych

Zamknięto walcownię walcówki przedsiębiorstwa Kremikovtzi, co zostało zaplanowane jako środek wyrównawczy rządu bułgarskiego wobec przyznanej pomocy na restrukturyzację. Zaprzestano produkcji i rozebrano walcownię kęsów. Walcownia walcówki ma zostać ostatecznie zniszczona, zgodnie z właściwym prawodawstwem unijnym[9], przed końcem okresu restrukturyzacji.

Rentowność

Głównym celem procesu restrukturyzacji oraz wszystkich działań przewidzianych w ramach krajowych programów restrukturyzacji i indywidualnego planu biznesowego przedsiębiorstwa Kremikovtzi jest osiągnięcie przez to przedsiębiorstwo rentowności w normalnych warunkach rynkowych. Jeśli chodzi o wyniki, uzyskany pod koniec 2006 stopień zgodności ze wskaźnikami testu rentowności WE był, w przypadku przedsiębiorstwa Kremikovtzi, bardzo daleki od założonego celu.

Komisja ustaliła na podstawie oceny danych dostępnych pod koniec 2006 r., że istniały poważne opóźnienia w realizacji inwestycji planowanych w ramach indywidualnego planu biznesowego tego przedsiębiorstwa. Może to spowodować efekt domina jeśli chodzi o zdolność tego przedsiębiorstwa do wytwarzania produktów o wyższej wartości dodanej. Zdolność ta jest warunkiem zwiększenia przychodów ze sprzedaży i przynoszenia zysków. Działalność operacyjna przyniosła zatem znaczne straty, natomiast przedsiębiorstwo osiągnęło niższą rentowność niż zaplanowano w indywidualnym planie biznesowym. Wyniki finansowe osiągnęły krytycznie niski poziom.

Wydajność

Poziom wydajności przedsiębiorstwa Kremikovtzi utrzymuje się znacznie poniżej norm unijnych i międzynarodowych, ponieważ niewielki stopień wykorzystania mocy produkcyjnych hamuje postępy w wydajności pracy mimo stopniowego zmniejszania liczby pracowników. Poziom wydajności wynosi zaledwie 30 % wydajności porównywalnych europejskich hut stali. Chociaż nadal oczekiwana jest pewna poprawa wydajności w wyniku zamknięcia zgniatacza kęsisk kwadratowych w drugiej połowie 2007 i na początku 2008 roku, aktualny poziom wydajności wynoszący 30 % uważa się za bardzo niski i będzie on miał negatywny wpływ na skuteczność i efektywność działalności przedsiębiorstwa.

Obniżanie kosztów

Wyniki osiągnięte w 2006 r. poprzez wprowadzanie szczególnych środków obniżania kosztów w przedsiębiorstwie Kremikovtzi były przeważnie równoważone przez większy niż oczekiwany wzrost kosztów całkowitych, odzwierciedlający tendencję ogólną. W przypadku przedsiębiorstwa Kremikovtzi ceny zakupu oraz określone zużycie surowców przekroczyły w 2006 r. przewidywania zawarte w indywidualnym planie biznesowym. Wymagane obniżenie kosztów można osiągnąć w niektórych obszarach, np. zużycia energii i materiałów, wyłącznie w perspektywie długofalowej poprzez inwestycje w modernizację. Z powodu braku kapitału zainwestowane sumy osiągnęły znacznie niższą wartość niż oczekiwano. W 2006 r. wszystkie zsumowane inwestycje przedsiębiorstwa Kremikovtzi wyniosły 80 % docelowych inwestycji przewidzianych w indywidualnym planie biznesowym na ten rok. Jednocześnie inwestycje w dziedzinie ochrony środowiska wyniosły 75 % docelowych inwestycji przewidzianych w indywidualnym planie biznesowym.

2.1.2. Ochrona środowiska

Traktat o przystąpieniu określa, że bułgarskie przedsiębiorstwa sektora stalowego muszą się dostosować do właściwego prawodawstwa unijnego w dziedzinie ochrony środowiska przed momentem przystąpienia, a w szczególności muszą one dokonywać niezbędnych inwestycji w celu zagwarantowania przestrzegania tego prawodawstwa. W tym kontekście Bułgaria złożyła wniosek o przyznanie jej okresu przejściowego celem wprowadzenia przepisów dyrektywy IPPC[10]. W drodze odstępstwa przedsiębiorstwo Kremikovtzi powinno było dostać w pełni uzgodnione pozwolenie przed 30 października 2007 r., zawierające wiążący harmonogram dla celów osiągnięcia pełnej zgodności przed 31 grudnia 2011 r. Przedsiębiorstwo jeszcze go nie otrzymało, wydaje się zatem, że od momentu utraty ważności ostatniego pozwolenia działa ono bez zezwolenia środowiskowego.

2.2. Rumunia

Załącznik VII do traktatu o przystąpieniu określa maksymalną pomoc państwa dopuszczoną dla każdego z sześciu poniższych przedsiębiorstw produkujących stal: Mittal Steel Galati, na które przypada około 60 % produkcji stali surowej w Rumunii, Mittal Steel Hunedoara, Mechel Targoviste, Mechel Campia Turzi, TMK Resita i Tenaris Donasid Calarasi.

Zgodnie z posiadanymi przez Komisję informacjami w latach 1993-2004 Rumunia przyznała na realizację restrukturyzacji łączną sumę pomocy w wysokości 49 985 mld ROL (1 270 mln EUR[11]). Te kwoty całkowitej przyznanej pomocy państwa odpowiadają limitowi określonemu w załączniku VII do traktatu o przystąpieniu.

Rząd rumuński sporządził krajowe programy restrukturyzacji celem uporządkowania oraz ograniczenia pomocy państwa udzielanej przedsiębiorstwom sektora stalowego do bezwzględnego minimum. Wdrożenie krajowych programów restrukturyzacji stanowiło ważny element pomocy w osiąganiu rentowności przez te przedsiębiorstwa. Pomoc skupiała się przede wszystkim na restrukturyzacji finansów w celu rozwiązania problemu zadłużenia tych przedsiębiorstw, tak aby ułatwić im dostęp do finansowania i przejęcia ich przez inwestora strategicznego. Uważa się, że przyznana pomoc jest wystarczająca, aby pomóc tym przedsiębiorstwom osiągnąć rentowność przed końcem okresu restrukturyzacji.

Jeśli chodzi o elementy potencjalnej dodatkowej pomocy państwa rozpatrywane przez rumuńską Radę ds. Konkurencji w odniesieniu do przedsiębiorstwa Mittal Steel Galati należy zauważyć, że w marcu 2006 r. przedsiębiorstwo to zwróciło wszystkie zakwestionowane kwoty odpowiadające właściwej kwocie głównej i odsetkom. Decyzją nr 56/13.03.2006 rumuńska Rada ds. Konkurencji zamknęła następnie dochodzenie i oświadczyła, że przedsiębiorstwo Mittal Steel Galati nie korzysta z żadnej budzącej wątpliwości pomocy państwa.

2.2.1. Monitorowanie głównych wskaźników restrukturyzacyjnych rumuńskiego sektora stalowego

W postanowieniach traktatu o przystąpieniu Rumunii ustanowiono, że:

- pomoc państwa prowadzi do rentowności przedsiębiorstw w normalnych warunkach rynkowych i jest ograniczona do niezbędnej wysokości,

- całkowite zmniejszenie mocy produkcyjnych netto przedsiębiorstw korzystających z pomocy wynosi minimum 2,05 mln ton,

- Komisja ocenia postępy w restrukturyzacji przedsiębiorstw za pomocą wskaźników restrukturyzacyjnych określonych w dodatku do traktatu o przystąpieniu (rentowność, wydajność i obniżenie kosztów).

Zmniejszenie mocy produkcyjnych

Z informacji posiadanych przez Komisję wynika, że ograniczenie mocy produkcyjnych planowane na rok 2006 - walcownia średnia i specjalna przedsiębiorstwa TMK Resita - przebiegły zgodnie z planem. To samo przedsiębiorstwo wstrzymało produkcję w przypadku walcowni dużej rok przed terminem przewidzianym w traktacie. W przedsiębiorstwie Mittal Steel Hunedoara zamknięcie walcowni średniej miało miejsce w 2006 r., przed zamknięciem planowanym w pierwszym kwartale 2008 r. Po ostatecznym zburzeniu[12] wyżej wymienionych zakładów Rumunia spełni swoje zobowiązania dotyczące zamknięcia mocy produkcyjnych wynikające z traktatu o przystąpieniu.

Zostały również zamknięte przestarzałe moce produkcyjne w trzech przedsiębiorstwach, których nie uwzględniono w traktacie o przystąpieniu, a mianowicie w zgniataczu kęsisk kwadratowych przedsiębiorstwa Mittal Steel Hunedoara, walcowni częściowo obrobionych kształtowników ciężkich i szyn przedsiębiorstwa Tennaris Donasid Calarasi oraz walcowni wstępnej przedsiębiorstwa Mechel Campia Turzii.

Rentowność

Głównym celem procesu restrukturyzacji oraz działań przewidzianych w ramach krajowych programów restrukturyzacji jest osiągnięcie rentowności przez przedsiębiorstwa korzystające z pomocy, aby mogły one funkcjonować w normalnych warunkach rynkowych. Z przeprowadzonego monitoringu wynika jak dotąd, iż rozpoczęto wprowadzanie niektórych z przewidzianych środków mających na celu osiągnięcie rentowności przez przedsiębiorstwa korzystające z pomocy, np. zamknięcie niewydajnych mocy produkcyjnych, zmiany strategii zatrudnienia oraz modernizacja organizacyjna i zarządzania.

Chociaż jedno przedsiębiorstwo, a mianowicie Mittal Steel Galati, już w 2006 r. osiągnęło dwa wskaźniki opracowane przez Komisję, jego stabilność można ocenić jedynie w perspektywie długoterminowej.

W przypadku dwóch przedsiębiorstw, Mechel Campia Turzii i TMK Resita, sporządzane przez te przedsiębiorstwa regularnie aktualizowane prognozy wykazały, że nie spodziewały się one osiągnąć pełnej zgodności z kryteriami rentowności z końcem okresu restrukturyzacji. Te dwa przedsiębiorstwa powinny zatem rozważyć wdrożenie specjalnych planów działań naprawczych, aby tę sytuację rozwiązać.

Wydajność

W 2006 r. wskaźnik wydajności całkowitej w analizowanych przedsiębiorstwach był niższy niż normy unijne. Chociaż poziom zatrudnienia w całym sektorze był znacznie niższy niż wskazany w postanowieniach krajowych programów restrukturyzacji, poziom wydajności w przedsiębiorstwach korzystających z pomocy wyniósł jedynie około 50 % wartości podobnego wskaźnika w średnio wydajnym zakładzie europejskim. Zgodnie z indywidualnymi planami biznesowymi tych przedsiębiorstw zagregowana prognoza za rok 2008 nadal wynosi jedynie około 60 % wydajności średnio wydajnego zakładu europejskiego. Konieczne są dalsze wysiłki, jeśli wymagany wzrost wydajności ma zostać osiągnięty zgodnie z wymogami Protokołu.

Obniżenia kosztów

Monitoring wykazał, że w 2006 r. wiele korzystających z pomocy przedsiębiorstw nie zdołało znacznie obniżyć kosztów całkowitych mimo wprowadzonych i wdrożonych programów inwestycji. Mogło to być wynikiem wzrostu cen surowców na świecie i wysokiego zużycia surowców w większości tych przedsiębiorstw, co miało bezpośredni wpływ na koszty. Wartości za rok 2006 i poprawiona aktualizacja przekraczają międzynarodowe normy zużycia energii i materiałów. Niemal wszystkie przedsiębiorstwa korzystające z pomocy osiągnęły postępy w obniżaniu kosztów zatrudnienia. Wydaje się jednak, że przedsiębiorstwa Mittal Steel Galati i Hunedoara mają możliwości dalszej poprawy w tym zakresie.

2.2.2. Ochrona środowiska

W przypadku prawodawstwa Rumunii w zakresie ochrony środowiska traktat o przystąpieniu określa system przejściowy i ustanawia wykaz zakładów, którym przyznano odstępstwo od zgodności z dyrektywą IPPC do grudnia 2014 r. Do przedsiębiorstw objętych wykazem należą Mittal Steel Galati, Mittal Steel Hunedoara i Mechel Campia Turzii. Pozostałe przedsiębiorstwa nie są objęte tym wykazem i nie odnoszą korzyści z okresu przejściowego, musiały zatem spełnić wymogi tego prawodawstwa przed datą przystąpienia.

Przedsiębiorstwa, którym odroczono dostosowanie na mocy dyrektywy IPPC, z wyjątkiem przedsiębiorstwa Mittal Steel Hunedoara, przeprowadziły inwestycje w zakresie ochrony środowiska zgodnie z programem.

Dzięki wyższym niż planowane inwestycjom przedsiębiorstw Mittal Steel Galati i TMK Resita w zakresie ochrony środowiska kwoty zainwestowane w 2006 r. na ochronę środowiska stanowią ponad 120 % przewidywanego poziomu w krajowych programach restrukturyzacji. Dwa pozostałe przedsiębiorstwa, Mechel Targoviste i Mittal Steel Hunedoara, nie osiągnęły celów indywidualnych planów biznesowych, inwestując w ochronę środowiska w znacznie mniejszym stopniu niż planowano.

3. GŁÓWNE WNIOSKI

Po zaprezentowaniu krajowych planów restrukturyzacji w obu krajach podjęto ważne kroki dotyczące restrukturyzacji przemysłu stalowego. Modernizowane są istniejące zakłady, aby dostosować produkcję do jakości stali wymaganej przez rynki unijne i eksportowe. Zmiany w strukturach zarządzania przebiegały równocześnie z trwającymi procesami koncentracji, w szczególności w Rumunii.

Jednak mimo tych starań Komisja stwierdziła opóźnienia, czasami poważne, we wdrażaniu zobowiązań i wymogów określonych we właściwych decyzjach i protokołach. W swoim kolejnym i ostatnim sprawozdaniu monitorującym Komisja dogłębnie przeanalizuje, czy za stwierdzone problemy dotyczące realizacji planów restrukturyzacji odpowiadają same przedsiębiorstwa, czy też należy je przypisać wyjątkowym i nieprzewidzianym okolicznościom, za które przedsiębiorstwa nie są odpowiedzialne. Obejmie to dalszą ocenę możliwego wpływu ostatnich wzrostów cen surowców.

3.1. Bułgaria

W chwili obecnej Kremikovtzi, jedyne objęte restrukturyzacją przedsiębiorstwo otrzymujące pomoc, wkracza w sytuację poważnej niezgodności ze swoimi zobowiązaniami wobec rządu bułgarskiego i wobec Komisji. Niezgodność ta dotyczy inwestycji w zakresie technologii i ochrony środowiska, sprzedaży, wydajności oraz obniżania kosztów, które wpływają na rentowność, skuteczność i efektywność zarządzania przedsiębiorstwem.

Komisja napotkała ponadto trudności w otrzymaniu odpowiednich i spójnych danych związanych z restrukturyzacją tego przedsiębiorstwa.

Osiągnięcie rentowności przed końcem 2008 r. zgodnie z określonymi warunkami wydaje się być bardzo trudnym wyzwaniem dla tego przedsiębiorstwa, nawet przy wyjątkowo sprzyjających aktualnie warunkach panujących na światowym rynku stali. Komisja będzie uważnie monitorować obszary, w których odnotowano opóźnienia i brak zgodności, a także składać odpowiednie sprawozdania o postępach w przyszłości.

3.2. Rumunia

W Rumunii proces monitorowania przebiega z odpowiednim poszanowaniem obopólnych zobowiązań ze strony rządu i odnośnych przedsiębiorstw. Jeśli skupić się na wynikach z 2006 r., wszystkie sześć przedsiębiorstw poprawiło wyniki w porównaniu z poprzednim rokiem. Stopień zgodności ze wskaźnikami rentowności jest jednak daleki od zobowiązań przyjętych we właściwych indywidualnych planach biznesowych.

W celu osiągnięcia rentowności we wszystkich przedsiębiorstwach należy nasilić starania w zakresie restrukturyzacji, w szczególności w odniesieniu do wdrażania strategii obniżania kosztów, poprawy zarządzania tymi przedsiębiorstwami oraz ulepszenia ich strategii sprzedaży, aby odniosły one korzyści ze sprzyjających warunków rynkowych. Są to zasadnicze wymagania dotyczące osiągnięcia celów określonych w indywidualnych planach biznesowych w latach 2007 i 2008.

3.3. Działania następcze

Komisja uważa, że konieczna jest intensyfikacja procesu restrukturyzacji, aby umożliwić przedsiębiorstwom korzystającym z pomocy osiągnięcie rentowności w 2008 r.

Komisja przypomina, że przepisy Rady Stowarzyszenia UE-Bułgaria oraz protokołu do traktatu o przystąpieniu podpisanego z Rumunią wyraźnie stanowią, że za wyjątkiem zaplanowanej pomocy dalsza pomoc państwa na restrukturyzację nie będzie przyznawana. Wszelka dodatkowa pomoc na restrukturyzację mogłaby być zatem niezgodna z zawartymi tam odpowiednimi przepisami i postanowieniami. Komisja podejmie niezbędne kroki w przypadku niezgodności ze zobowiązaniami mającymi zastosowanie do dotychczas udzielonej pomocy, a mianowicie niezgodności ze wskaźnikami rentowności WE, celem odzyskania tej pomocy.

[1] Dz.U. L 358 z 31.12.1994, s. 3–222.

[2] UE-BG 1909/06 - decyzja o przyjęciu 3/2006.

[3] Dz.U. L 157 z 21.6.2005, s. 3-393.

[4] Podobny proces został zakończony w odniesieniu do Republiki Czeskiej i Polski, w których to krajach Komisja prowadziła monitoring i przygotowywała sprawozdania dotyczące restrukturyzacji do końca 2006 r.

[5] Rentowność oznacza, że przedsiębiorstwa odzyskają trwałą dochodowość przed końcem okresu restrukturyzacji. Zgodnie z przyjętą od dawna praktyką Komisja uważa, iż przedsiębiorstwa powinny osiągnąć:- rozsądną marżę operacyjną: tzn. wskaźnik EBITDA w wysokości co najmniej 10 % obrotów dla niezintegrowanych przedsiębiorstw sektora stalowego oraz 13,5 % dla zakładów zintegrowanych);- minimalny zwrot z obrotów na kapitale własnym: interpretujemy to jako minimalny zwrot ze sprzedaży, tzn. wskaźnik EBIT musi wynosić co najmniej 1,5% tego obrotu).

[6] Eurostat, sprawozdania rządów

[7] Kurs wymiany BGN/Euro 1,9487 (średnia z czerwca 2004 r.)

[8] Wspólne Stanowisko UE – rozdział 6: Konkurencja, przyjęte w czerwcu 2004 r., 10232/04.

[9] Decyzja 3010/91/EWWiS, Dz.U. L 286 z 16.10.1991, s. 20.

[10] Dyrektywa Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r., Dz.U. L 1257 z 10.10.1996, s. 26.

[11] Kurs wymiany ROL/EUR 39358,0 (średnia z grudnia 2004 r.)

[12] Decyzja 3010/91/EWWiS, Dz.U. L 286 z 16.10.1991, s. 20.