Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek nr EGF/2013/007 BE/Hainaut steel (Duferco-NLMK) z Belgii) /* COM/2014/0725 final */





UZASADNIENIE KONTEKST WNIOSKU 1. Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w odniesieniu do wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2013 r. zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającym Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji („rozporządzenie w sprawie EFG”)[1]. 2. W dniu 27 września 2013 r. Belgia złożyła wniosek EGF/2013/007 BE/Hainaut steel (Duferco-NLMK) w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników spowodowanymi zamknięciem przedsiębiorstwa Duferco Belgium SA („Duferco”) oraz zmniejszeniem liczby pracowników w przedsiębiorstwie NLMK La Louvière SA („NLMK”), które znajdują się w La Louvière[2]. Wniosek został uzupełniony dodatkowymi informacjami do dnia 4 lipca 2014 r. 3. Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przekazania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione. STRESZCZENIE WNIOSKU Wniosek EFG: || EGF/2013/007 BE/Hainaut steel (Duferco-NLMK) Państwo członkowskie: || Belgia Data złożenia wniosku: || 27.9.2013 Kryterium interwencji: || Artykuł 2 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG Przedmiotowy region (przedmiotowe regiony) (poziom NUTS 2): || BE32 Prov. Hainaut Sektor(y) działalności gospodarczej (dział NACE Rev. 2): || Dział 24 „Produkcja metali” Okres odniesienia: || 22.1.2013-22.10.2013 Termin, od którego rozpoczęto świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz pracowników objętych pomocą: || 1.6.2013 Liczba zwolnień w okresie odniesienia: || 708 Liczba osób, co do których oczekuje się, że skorzystają ze środków pomocy: || 701 Budżet na zindywidualizowane usługi: || 1 891 134 EUR Budżet na wdrażanie EFG: || 72 778 EUR (3,7 % budżetu całkowitego) Budżet całkowity: || 1 963 912 EUR Wkład finansowy z EFG: || 981 956 EUR (50 % budżetu całkowitego) ANALIZA WNIOSKU Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją 4. Przedsiębiorstwa, których dotyczy niniejszy wniosek, to Duferco i NLMK. Duferco produkuje wyroby płaskie (slaby) i wyroby długie (kęsy, drut). NLMK produkuje wyroby płaskie (produkty walcowane na gorąco i walcowane na zimno oraz taśmy). Sektory działalności gospodarczej, których dotyczy wniosek, są klasyfikowane zgodnie z NACE Rev. 2[3] w ramach działu 24 „Produkcja metali”. 5. Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, władze belgijskie wskazują na fakt, że w sektorze produkcji stali pojawiły się poważne problemy gospodarcze, a w szczególności nastąpił gwałtowny spadek udziału UE w rynku. Biorąc pod uwagę różnorodność produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa Duferco i NLMK, w celu zidentyfikowania poważnych zmian strukturalnych w handlu światowym dotyczących tych produktów należy rozpatrzyć rynek stali surowej jako całości, jako przybliżony wskaźnik dla struktury handlu określonymi kategoriami produktów wytwarzanych przez Duferco i NLMK (wyroby płaskie, wyroby długie, taśmy), w szczególności z uwagi na to, że niektóre z tych produktów są produktami pośrednimi, które mogą być wykorzystywane do wytwarzania innych produktów na dalszych etapach łańcucha produkcyjnego (tj. kęsy do produkcji drutu, wyroby płaskie do produkcji taśmy). 6. Według danych, do których odnoszą się władze belgijskie[4], w latach 2006–2011 wielkość produkcji stali surowej w UE-27 zmalała z 206,9 mln ton do 177,7 mln ton (− 14,1 %; − 3,0 % rocznego wzrostu[5]), podczas gdy produkcja na poziomie światowym wzrosła z 1 249,0 mln ton do 1 518,3 mln ton (+ 21,6 %; + 4,0 % rocznego wzrostu). Doprowadziło to do spadku udziału UE-27 w rynku produkcji stali surowej, mierzonego wielkością produkcji, z 16,6 % w 2006 r. do 11,7 % w 2011 r. (− 29,4 %; − 6,7 % rocznego wzrostu). Dla porównania, w tym samym okresie chiński udział w rynku wzrósł z 33,7 % do 45,0 % (+ 33,6 %; + 6,0 % rocznego wzrostu), a udział w rynku pięciu pozostałych największych producentów (który ogółem obejmuje od około 25 % do 30 % światowej produkcji) albo zmalał, choć w mniejszym stopniu niż udział państw UE-27 (Japonia, USA, Rosja), albo nieznacznie wzrósł (Korea Południowa, Indie). Dane te wskazują zatem na gwałtowny spadek udziału UE w światowym rynku w sektorze produkcji stali surowej. Udział w światowym rynku produkcji stali surowej (wielkość) Źródło: Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali, obliczenia własne. 7. Wpływ tych zmian w strukturze handlu dodatkowo spotęgowały także inne czynniki, takie jak spadek popytu na stal w przemyśle motoryzacyjnym i budowlanym w UE w wyniku kryzysu gospodarczego oraz umiarkowany wzrost kosztów produkcji (surowce, energia, ograniczenia środowiskowe itd.). Wspomniane czynniki wpłynęły negatywnie na konkurencyjność unijnego przemysłu hutniczego i doprowadziły do znacznej liczby zwolnień w sektorze stalowym w ostatnich latach z powodu zamykania zakładów i ich restrukturyzacji przez kilku producentów stali w Europie[6]. Na przykład w latach 2008–2013 liczba osób zatrudnionych w sektorze metalurgicznym (NACE Rev. 2 dział 24 „Produkcja metali”) w państwach UE-27 zmniejszyła się o około 280 000 z 1,44 mln do 1,16 mln (− 19,4 %)[7]. 8. Od rozpoczęcia działalności EFG w 2007 r. w odniesieniu do sektora stali przedstawiono cztery wnioski w sprawie wkładu z EFG[8]. Trzy z tych wniosków dotyczyły poważnych zmian strukturalnych w handlu światowym spowodowanych globalizacją[9], a jeden odnosił się do światowego kryzysu finansowego i gospodarczego[10]. Liczba zwolnień oraz zgodność z kryteriami określonymi w art. 2 lit. b) 9. Wniosek opiera się na kryterium interwencji określonym w art. 2 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest przynajmniej 500 zwolnień w okresie dziewięciu miesięcy w przedsiębiorstwach działających w tym samym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev.2 i zlokalizowanych w jednym regionie lub dwóch sąsiadujących ze sobą regionach na poziomie NUTS 2 w państwie członkowskim. 10. Wniosek odnosi się do 708 zwolnień dokonanych w okresie dziewięciu miesięcy od dnia 22 stycznia 2013 r. do dnia 22 października 2013 r. (który obejmuje 381 zwolnień w Duferco i 327 zwolnień w NLMK). Duferco i NLMK znajdują się w tym samym regionie zaliczanym do poziomu NUTS 2 (BE 32 prov. Hainaut) i prowadzą działalność gospodarczą w tym samym sektorze (NACE Rev. 2 dział 24 „Produkcja metali”). 11. W 2006 r. grupa Duferco podpisała porozumienie branżowe z grupą NLMK (Novolipetsk Steel) w celu utworzenia spółki joint venture zwanej SIF (Steel Invest & Finance) w zakresie różnej działalności przemysłowej w Belgii, w tym działalności prowadzonej przez Duferco La Louvière SA, Duferco Clabecq SA i Carsid SA. W 2011 r. udziałowcy podjęli jednak decyzję o rozwiązaniu spółki joint venture. W rezultacie Duferco La Louvière SA zostało podzielone na NLMK La Louvière SA, obejmujące walcownie gorące i walcownie zimne, oraz Duferco Belgium SA odpowiedzialne za produkcję stali elektrycznej i produkcję walcówki[11]. Zatem gdy ogłoszono zwolnienia w Duferco i NLMK oba przedsiębiorstwa nie były już prawnie powiązane, mimo że nadal prowadziły działalność w tym samym miejscu w La Louvière. Od podziału w 2011 r. oba przedsiębiorstwa utrzymywały powiązania gospodarcze i funkcjonalne, ale nie dzieliły ze sobą obiektów ani urządzeń czy też personelu. Wniosek dotyczy zatem dwóch odrębnych procedur zwolnień grupowych (zamknięcia przedsiębiorstwa w przypadku Duferco i restrukturyzacji w przypadku NLMK). 12. Wszystkie zwolnienia zostały obliczone od daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę przed jej wygaśnięciem, zgodnie z art. 2 akapit drugi tiret drugie rozporządzenia w sprawie EFG („metoda 2”). Wyjaśnienie nieprzewidzianego charakteru zwolnień 13. Władze belgijskie twierdzą, że zwolnień w przedsiębiorstwach Duferco i NLMK nie można było przewidzieć. Między 2007 r. a 2012 r., w trakcie funkcjonowania spółki joint venture i po jej rozwiązaniu, przedsiębiorstwa NLMK i Duferco zainwestowały odpowiednio 82 mln EUR i 20 mln EUR w ich zakłady produkcyjne w La Louvière, co pokazuje, że miały zamiar rozwinąć tam swoją działalność. Starania te jednak szybko zniweczyła niepewność co do skutków kryzysu gospodarczego w strukturze światowego handlu produktami stalowymi oraz problemy związane z nadwyżką mocy produkcyjnych i intensywną konkurencją. W związku z powyższym w grudniu 2012 r. Duferco ogłosiło decyzję o zamknięciu zakładu w La Louvière i o zwolnieniu wszystkich 381 pracowników. Zwolnienia te zostały przeprowadzone w maju 2013 r. W grudniu 2012 r. również NLMK ogłosiło zamiar zmniejszenia zatrudnienia w zakładzie w La Louvière i zwolnienia 327 pracowników. Zwolnienia te zostały przeprowadzone w czterech etapach pomiędzy majem a listopadem 2013 r. Wskazanie pracowników, którzy mają zostać objęci pomocą 14. Władze belgijskie szacują, że 701 z 708 zwolnionych pracowników będzie uczestniczyć w działaniach współfinansowanych przez EFG (374 pracowników z Duferco i 327 pracowników z NLMK[12]). Podział pracowników objętych pomocą według przedsiębiorstwa przedstawia się następująco: Duferco 15. Podział pracowników objętych pomocą według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco: Kategoria || Liczba pracowników objętych pomocą Płeć: || Mężczyźni: || 362 || Kobiety: || 12 Obywatelstwo: || Obywatele UE: || 372 || Obywatele państw trzecich: || 2 Grupa wiekowa: || 15-24 lat: || 8 || 25-54 lat: || 312 || 55-64 lat: || 54 || powyżej 65 lat: || 0 16. Żaden z pracowników objętych pomocą nie jest dotknięty długotrwałymi problemami zdrowotnymi ani niepełnosprawnością. 17. Podział pracowników objętych pomocą według kategorii zawodów[13] przedstawia się następująco: Grupa główna ISCO-08 || Liczba pracowników objętych pomocą 1 Kierownicy || 32 2 Specjaliści || 2 3 Technicy i inny personel średniego stopnia || 18 4 Pracownicy biurowi || 17 5 Pracownicy działów obsługi i sprzedaży || 23 7 Robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy || 127 8 Operatorzy i monterzy maszyn i urządzeń || 147 9 Pracownicy przy pracach prostych || 8 Nieznane/niedostępne || 0 NLMK 18. Podział pracowników objętych pomocą według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco: Kategoria || Liczba pracowników objętych pomocą Płeć: || Mężczyźni: || 316 || Kobiety: || 11 Obywatelstwo: || Obywatele UE: || 327 || Obywatele państw trzecich: || 0 Grupa wiekowa: || 15-24 lat: || 6 || 25-54 lat: || 238 || 55-64 lat: || 83 || powyżej 65 lat: || 0 19. Żaden z pracowników objętych pomocą nie jest dotknięty długotrwałymi problemami zdrowotnymi ani niepełnosprawnością. 20. Podział pracowników objętych pomocą według kategorii zawodów przedstawia się następująco: Grupa główna ISCO-08 || Liczba pracowników objętych pomocą 1 Kierownicy || 19 2 Specjaliści || 5 3 Technicy i inny personel średniego stopnia || 31 4 Pracownicy biurowi || 17 5 Pracownicy działów obsługi i sprzedaży || 9 7 Robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy || 85 8 Operatorzy i monterzy maszyn i urządzeń || 126 9 Pracownicy przy pracach prostych || 35 Nieznane/niedostępne || 0 21. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG władze belgijskie potwierdziły, że w zakresie udostępniania środków i ich wprowadzania w życie przestrzegane będą zasady równego traktowania oraz niedyskryminacji. Opis obszaru, którego dotyczy wniosek, jego władz i zainteresowanych stron 22. Zwolnienia w przedsiębiorstwach Duferco i NLMK dotyczą przede wszystkim okręgu La Louvière w prowincji Hainaut, w regionie Walonii w południowo-wschodniej Belgii. Obszar la Louvière, który stanowi część rynku pracy centralnej części prowincji Hainaut (innym dużym miastem tej prowincji jest Mons), jest obszarem, na którym w przeszłości wydobywano węgiel i produkowano stal, a zatrudnienie w nim jest w dużym stopniu zależne od tradycyjnego przemysłu ciężkiego i sektora publicznego. Obszar rynku pracy centralnej części prowincji Hainaut obejmuje około 510 000 mieszkańców (14 % ludności regionu Walonii). W przemyśle wytwórczym znajduje się prawie 12 % stanowisk pracy za wynagrodzeniem w tym obszarze (15 100 miejsc pracy). Pozostałe główne sektory to: opieka zdrowotna i usługi socjalne (18 % prac za wynagrodzeniem), edukacja i administracja publiczna (11 %), handel (11 %) oraz budownictwo (7 %). W 2012 r. wskaźnik zatrudnienia w centralnej części prowincji Hainaut (52,9 %) był znacznie niższy od średniej regionalnej i średniej krajowej (odpowiednio 56,9 % i 61,3 %)[14]. W roku 2013 w centralnej części prowincji Hainaut było około 42 300 bezrobotnych osób poszukujących zatrudnienia (tj. 16,7 % bezrobotnych osób poszukujących zatrudnienia w Walonii). Popyt na zatrudnienie ogólnie kształtował się zgodnie z regionalnymi tendencjami, lecz w centralnej części prowincji Hainaut sytuacja wyglądała inaczej. Między 2008 a 2012 r. popyt na zatrudnienie w obszarze Mons utrzymywał się na stosunkowo stałym poziomie (− 0,8 %), podczas gdy w obszarze La Louvière, w którym sektory najbardziej dotknięte kryzysem (przemysł, budownictwo) mają większe znaczenie, wzrósł (+ 5,5 %)[15]. W 2012 r. stopa bezrobocia w centralnej części prowincji Hainaut wynosiła 17,7 % w porównaniu ze średnią 15,8 % w Walonii i 11,2 % na poziomie krajowym[16]. Poziom kwalifikacji osób poszukujących zatrudnienia jest generalnie niski (51 % nie posiada wykształcenia średniego II stopnia w porównaniu z 47 % osób w Walonii), a odsetek osób długotrwale bezrobotnych jest wysoki (38 % osób poszukujących zatrudnienia było bezrobotnych przez ponad dwa lata w porównaniu z 36 % w Walonii). Stopa bezrobocia wśród osób w wieku od 18 do 25 lat jest również wysoka (39 % w porównaniu z 36 % w Walonii)[17]. 23. Środki są wdrażane przez FOREM (publiczne służby zatrudnienia i szkoleń regionu Walonii) za pośrednictwem dwóch jednostek ds. przeniesienia pracowników („cellule de reconversion”), utworzonych specjalnie jako część zobowiązań prawnych w ramach dwóch procedur zwolnień grupowych dla każdego z przedsiębiorstw[18]. Każdą z jednostek ds. przeniesienia pracowników w przedsiębiorstwach Duferco i NLMK zarządza komitet zrzeszający przedstawicieli walońskich służb użyteczności publicznej odpowiedzialnych za zatrudnienie, szkolenia i sprawy gospodarcze, przedstawicieli FOREM, związków zawodowych i branżowych organizacji szkolenia zawodowego. 24. Do innych organizacji zaangażowanych w ogólną koordynację i wdrażanie środków, poza FOREM, należą: – rząd Walonii (premier rządu regionu Walonii odpowiedzialny za koordynację funduszy strukturalnych, minister ds. zatrudnienia i szkolenia, minister gospodarki); – związki zawodowe (FGTB, CSC); – sektorowe ośrodki kształcenia zawodowego i technicznego w regionie Walonii („centres de compétences”)[19]; – agencja Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) Wspólnoty Francuskiej Belgii. Spodziewany wpływ zwolnień na zatrudnienie lokalne, regionalne lub krajowe 25. Oczekuje się, że zwolnienia w przedsiębiorstwach Duferco i NLMK znacznie zwiększą bezrobocie w okręgu La Louvière. Jak zauważono powyżej, okręg La Louvière (centralna część prowincji Hainaut) charakteryzuje się wysokim poziomem bezrobocia, wysokim odsetkiem osób długotrwale bezrobotnych i niskim poziomem kwalifikacji i umiejętności. Zwolnienia w Duferco i NLMK mają zatem miejsce w kontekście trudnej lokalnej sytuacji społeczno-gospodarczej. W przemyśle metalurgicznym (zlokalizowanym głównie w La Louvière) oraz sektorze produkcji wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych (w Mons, Saint-Ghislain oraz Soignies), na które przypada około 3 600 miejsc pracy (tj. 24 % miejsc pracy w przemyśle w centralnej części prowincji Hainaut), odnotowano silny spadek liczby miejsc pracy: o 18,3 % w sektorze metalurgicznym i o 27,6 % w produkcji wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych. Rynek pracy w centralnej części prowincji Hainaut charakteryzuje się silną obecnością przemysłu. W związku z tym, że sektor przemysłu jest jednak w dużej mierze uzależniony od gospodarki światowej, liczba miejsc pracy w przemyśle wytwórczym zmniejszyła się z 18 000 w 2000 r. do około 15 000 w 2012 r. (– 20 %). Podobnie jak w pozostałej części regionu Walonii większość przedsiębiorstw to MŚP (około 80 % spośród 9 400 zakładów w centralnej części prowincji Hainaut zatrudnia mniej niż 10 pracowników). To jednak średnie i duże przedsiębiorstwa odpowiadają za większość miejsc pracy. Zakłady zatrudniające od 20 do 99 pracowników (10,5 % placówek w tym obszarze) odpowiadają za prawie 32 % miejsc pracy w tym obszarze. Przedsiębiorstwa zatrudniające od 100 do 499 pracowników (2,3 % zakładów) zapewniają 32,5 % miejsc pracy, a te zatrudniające co najmniej 500 pracowników (2,5 % zakładów) zapewniają 10,5 % miejsc pracy. W ostatnich latach liczba pracowników mieszkających w centralnej części prowincji Hainaut znacznie się zmniejszyła, w szczególności w La Louvière i w obrębie sektorów przemysłu wytwórczego (− 914 pracowników, − 5,2 %), budownictwo(− 437 pracowników, − 4 %) oraz handel (− 326 pracowników, − 1,8 %). Sąsiadujący okręg Charleroi (południowa część prowincji Hainaut) znajduje się w podobnej sytuacji – wysokie bezrobocie, duże zapotrzebowanie na zatrudnienie oraz masowe zwolnienia: 960 zwolnień w przedsiębiorstwie Carsid (stal) w latach 2012–2013 i ok. 1 400 zwolnień w Caterpillar (sprzęt budowlany) w 2014 r. W takich okolicznościach pracownicy z przedsiębiorstw Duferco i NLMK będą musieli się przekwalifikować, aby znaleźć nową pracę w innych zawodach i sektorach w tym obszarze. Zindywidualizowane usługi, które mają być finansowane, i podział szacowanych kosztów 26. Tylko niektóre ze środków będących częścią działań realizowanych przez władze belgijskie w celu wsparcia pracowników zwolnionych przez przedsiębiorstwa Duferco i NMLK będą współfinansowane przez EFG. Środki, które są obowiązkowe zgodnie z procedurą zwolnień grupowych w Belgii i które są wprowadzane w ramach standardowych działań jednostek ds. przeniesienia pracowników (np. pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych, szkolenia, pomoc w poszukiwaniu pracy i doradztwo zawodowe itd.)[20], nie zostały zatem uwzględnione w niniejszym wniosku w sprawie wkładu z EFG. Ogólnym zestawem środków (środków obowiązkowych i środków w ramach EFG) zarządza FOREM. 27. Zindywidualizowane usługi świadczone na rzecz zwolnionych pracowników w ramach działań, które mają być współfinansowane przez EFG, obejmują następujące środki (w podziale na kategorie)[21]: 1) Indywidualna pomoc w szukaniu pracy, zarządzanie sprawami oraz ogólne usługi informacyjne: – Przeniesienie (wsparcie/doradztwo/integracja): ten zestaw usług opiera się na standardowych działaniach przeprowadzanych przez jednostki ds. przeniesienia pracowników. Usługi będą świadczone przez zespół personelu FOREM (kierownik projektu, wyspecjalizowani doradcy) we współpracy z przedstawicielami byłych pracowników, funkcjonującymi jako „asystenci socjalni” („accompagnateurs sociaux”), aby zachęcić pracowników do uczestnictwa w działaniach oraz aby pomóc im w kwestiach procedur administracyjnych. Aby ułatwić kontakty między pracownikami, usługi są świadczone wspólnie na rzecz wszystkich zwolnionych pracowników w przeznaczonych do tego celu miejscach. Usługi te obejmują trzy rodzaje działań: (i) informacje zbiorcze na temat technik poszukiwania pracy (pisanie CV i listu motywacyjnego, korzystanie z zasobów internetowych itd.), wyjaśnienia dotyczące przepisów prawa pracy (zwolnienie monitorowane, bezrobocie, umowa o pracę, emerytura), podnoszenie świadomości na temat dyskryminacji, prezentacja zawodów i sektorów oferujących możliwość zatrudnienia itd.; (ii) indywidualne rozmowy z doradcą FOREM (bilans kompetencji, ścieżka kariery, doradztwo w zakresie szkoleń itd.); (iii) darmowy dostęp do narzędzi wyszukiwania pracy (sprzęt informatyczny z dostępem do internetu, telefon, specjalistyczna dokumentacja itd.). Środek ten będzie dotyczył wszystkich 701 pracowników, którzy mają zostać objęci pomocą, przez maksymalny okres 24 miesięcy. – Usprawnianie procesu poszukiwania pracy: FOREM będzie również prowadzić określone działania, aby pomóc pracownikom w poszukiwaniu pracy i pokonywaniu trudności związanych z procesem przeniesienia. Działania te obejmują spotkania zwolnionych pracowników i potencjalnych pracodawców (pośrednictwo pracy), wizyty w przedsiębiorstwach, spotkania z osobami rekrutującymi w celu przygotowania do rozmowy kwalifikacyjnej, a także wymiany doświadczeń z innymi pracownikami, którzy już się przekwalifikowali lub znaleźli pracę po zwolnieniu w wyniku zwolnień grupowych. Środek ten mógłby potencjalnie dotyczyć wszystkich 701 pracowników, którzy mają zostać objęci pomocą (na zasadzie dobrowolnego uczestnictwa, w zależności od indywidualnych potrzeb); oczekuje się, że chęć udziału zgłosi 450 osób. 2) Szkolenia i przekwalifikowanie: – Szkolenie zintegrowane: różne rodzaje szkolenia zawodowego mogłyby potencjalnie być oferowane wszystkim 701 pracownikom objętym pomocą (w zależności od rodzaju szkolenia) przez FOREM, sektorowe ośrodki kształcenia zawodowego i technicznego lub przez IFAPME[22]. Oczekuje się, że 350 osób wyrazi chęć uczestnictwa. Na początkowym etapie pracownicy FOREM będą pomagać każdemu uczestnikowi w określeniu jego związanych z pracą celów i skierują go na jeden z trzech rodzajów modułów szkoleniowych. Pracownicy, którzy mogliby się przekwalifikować na zawód podobny do tego, który wykonywali, pracując w przedsiębiorstwie Duferco lub NLMK, mogliby wziąć udział w konkretnym module lub module specjalizacyjnym (40 godzin), aby dostosować swoje kompetencje i uaktualnić umiejętności (np. operator wózka podnośnikowego, szczególny proces spawania, umiejętności informatyczne) lub w kursie dodatkowym prowadzącym do zdobycia nowych kwalifikacji (320 godzin), co umożliwiłoby tym pracownikom ubieganie się o pracę w nowym zawodzie w sektorze przemysłowym. W celu przekwalifikowania się na zupełnie inny sektor działalności pracownicy mogliby wziąć udział w szkoleniu zawodowym (średnio 960 godzin), aby nabyć kompetencje wymagane w danym zawodzie. Na koniec każdego modułu szkoleniowego nowe umiejętności mogą zostać ocenione i udokumentowane. W zależności od rodzaju szkolenia i obszaru kompetencji uczestnikom będą przyznawane oficjalne świadectwa umiejętności (tj. świadectwa kwalifikacji), zaświadczenia o uczestnictwie (w odniesieniu do kompetencji lub zawodów, dla których nie istnieją oficjalne świadectwa) lub poświadczenia nabytych kompetencji (w zakresie umiejętności i kompetencji nabytych poza formalnymi kursami szkoleniowymi). Oficjalne świadectwa umiejętności są weryfikowane za pomocą testów oceniających, które prowadzą do przyznania „świadectwa umiejętności nabytych w trakcie szkolenia” („Certificat des Compétences Acquises en Formation CECAF”). Poświadczenie nabytych kompetencji jest weryfikowane za pomocą testów oceniających, które prowadzą do przyznania kwalifikacji („titres de compétences”). – Wymiana doświadczeń: doświadczeni pracownicy mogą podnosić swoje kwalifikacje i poszerzać wiedzę ekspercką, stając się nauczycielami lub szkoleniowcami w zakresie wykształcenia technicznego. FOREM wraz z federacjami z poszczególnych sektorów związanych z wykształceniem technicznym opracują specjalny moduł poprzedzający szkolenie, którego celem będzie podnoszenie świadomości i zachęcenie niektórych pracowników do odbycia szkoleń i zostania nauczycielami zawodu. Moduł będzie obejmować dostarczanie konkretnych informacji, wsparcie techniczne, spotkania z praktykami i wizyty w terenie. Czas trwania modułu, skierowanego do około 10 pracowników, wyniesie osiem tygodni. 3) Promowanie przedsiębiorczości: – Wsparcie na tworzenie przedsiębiorstw: Pracownicy, którzy rozważają założenie własnej działalności gospodarczej, otrzymają wskazówki i wsparcie od doradcy ds. tworzenia przedsiębiorstw z FOREM. Przedmiotowe wsparcie obejmuje dwa główne działania: (i) wspólne sesje informacyjne w celu zwiększenia świadomości na temat możliwości tworzenia przedsiębiorstw, dostarczanie informacji na temat aspektów prawnych i środków umożliwiających zakładanie przedsiębiorstw; (ii) indywidualne spotkania z zainteresowanymi pracownikami w sprawie oceny ich projektów i skontaktowania tych pracowników z organizacjami wspierającymi biznes oraz z dostawcami usług. Doradca będzie ściśle współpracować z jednostkami ds. przeniesienia pracowników, aby pomagać pracownikom przy ich projektach biznesowych. Oczekuje się, że około 50 osób weźmie udział w sesjach informacyjnych, a około 10 osób będzie uczestniczyć w spotkaniach i działaniach następczych. – Wsparcie dla wspólnych projektów: Pracownicy, którzy mogliby rozważyć utworzenie przedsiębiorstwa społecznego razem jako grupa, otrzymają wytyczne i wsparcie w postaci wyspecjalizowanego doradztwa (wybranego w drodze zaproszenia do składania wniosków) oraz wsparcie ze strony jednostek ds. przeniesienia pracowników. Wsparcie tego rodzaju obejmuje sesje informacyjne, których celem jest podnoszenie świadomości na temat tworzenia przedsiębiorstw, dotyczące także podstawowych umiejętności w zakresie zarządzania oraz doradztwo w zakresie zakładania przedsiębiorstw (np. opracowanie biznesplanu, regulaminu, marketing itp.). Na pokrycie kosztów rozruchu takich projektów biznesowych mogą być przyznawane dotacje. Pracownicy muszą złożyć wniosek zawierający opis projektu (np. umiejętności i doświadczenie pracowników, analizę wykonalności, analizę finansową, potencjał rynkowy, perspektywy wzrostu, korzyści społeczno-gospodarcze itd.). Komitety wsparcia jednostek ds. przeniesienia pracowników, które zrzeszają przedstawicieli pracodawców, związków zawodowych i FOREM, dokonują oceny wniosku i podejmują decyzję o przyznaniu dotacji. Każdy pracownik zaangażowany w projekt może otrzymać dotację w wysokości 5 000 EUR (ze środkami zebranymi wśród wszystkich uczestniczących pracowników). Dotacje mogą być wykorzystywane na zakup sprzętu, towarów, reklam, doradztwa, szkoleń itd. Dotacjami zarządzać będzie podmiot zapewniający wspomniane doradztwo, a także składać FOREM sprawozdania na temat wykorzystania wydatków (faktury i dokumenty uzupełniające). Oczekuje się, że 25 pracowników będzie uczestniczyć w tym działaniu i przyznanych zostanie 10 dotacji na wsparcie. 28. Środki te stanowią aktywne instrumenty rynku pracy w ramach działań kwalifikowalnych określonych w art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG. 29. Szacuje się, że całkowite koszty środków wyniosą 1 963 912 EUR. Kwota ta obejmuje 1 891 134 EUR na usługi zindywidualizowane oraz 72 778 EUR na wdrożenie EFG (3,7 % kosztów całkowitych). Całkowity objęty wnioskiem wkład z EFG wynosi 981 956 EUR (50 % łącznych kosztów). Działania || Szacunkowa liczba pracowników objętych pomocą || Szacunkowy koszt na jednego pracownika objętego pomocą (EUR)* || Łączny koszt (EFG i współfinansowanie krajowe) (EUR)* Zindywidualizowane usługi: || || || 1) Indywidualna pomoc w szukaniu pracy, zarządzanie sprawami oraz ogólne usługi informacyjne: || || || – Przeniesienie (wsparcie/doradztwo/integracja) || 701 || 1 963 || 1 375 800 – Usprawnianie procesu poszukiwania pracy || 450 || 100 || 45 000 2) Szkolenia i przekwalifikowanie: || || || – Szkolenie zintegrowane || 350 || 1 100 || 384 834 – Wymiana doświadczeń || 10 || 300 || 3 000 3) Promowanie przedsiębiorczości: || || || – Wsparcie na tworzenie przedsiębiorstw || 50 || 450 || 22 500 – Wsparcie dla wspólnych projektów: || 25 || 2 400 || 60 000 Razem: || – || – || 1 891 134 Wydatki na wdrażanie EFG: || || || 1. Działania przygotowawcze || – || – || 0 2. Zarządzanie || – || – || 28 978 3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji || – || – || 43 800 4. Działania kontrolne || – || – || 0 Razem: || – || – || 72 778 Koszty całkowite: || – || – || 1 963 912 Wkład z EFG (50 % całkowitych kosztów) || – || – || 981 956 * Dane zaokrąglone. 30. Władze Belgii potwierdzają, że opisane powyżej środki uzupełniają działania finansowane z funduszy strukturalnych oraz że podjęto odpowiednie kroki, aby wyeliminować ryzyko podwójnego finansowania. Termin, od którego rozpoczęto lub planuje się rozpocząć świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz pracowników objętych pomocą 31. Władze belgijskie rozpoczęły świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz pracowników objętych pomocą w dniu 1 czerwca 2013 r. Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG, począwszy od tej daty. Procedury konsultacji z partnerami społecznymi 32. Przedmiotowe środki są wynikiem licznych dyskusji i spotkań przygotowawczych, które odbyły się w okresie od kwietnia 2012 r. do lipca 2013 r. pomiędzy poszczególnymi zainteresowanymi partnerami społecznymi. Jak wspomniano powyżej, związki zawodowe są bezpośrednio zaangażowane w zarządzanie jednostkami ds. przeniesienia pracowników oraz we wdrażanie niektórych środków. 33. Władze belgijskie potwierdziły, że wymogi dotyczące zwolnień zbiorowych określone w przepisach prawa krajowego i prawa UE zostały spełnione. Informacje o działaniach, które są wymagane zgodnie z prawem krajowym lub na podstawie układów zbiorowych 34. Zgodnie z belgijskim ustawodawstwem federalnym[23] przedsiębiorstwa, które dokonują zwolnień grupowych, muszą zapewnić zwalnianym pracownikom pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych. Czas świadczenia pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych musi wynosić co najmniej 30 godzin w ciągu trzech miesięcy dla pracowników w wieku poniżej 45 lat i co najmniej 60 godzin w okresie sześciu miesięcy dla pracowników w wieku 45 lat i powyżej. Wszyscy stali pracownicy muszą uczestniczyć w tego rodzaju pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych, z wyjątkiem przypadków szczególnych odstępstw. Zgodnie z ustawodawstwem w Walonii[24] organizacje przedstawicieli pracowników mogą zwrócić się do FOREM o utworzenie jednostki ds. przeniesienia pracowników w celu zagwarantowania wsparcia zwalnianym pracownikom. Decyzja FOREM o utworzeniu jednostki ds. przeniesienia pracowników jest dyskrecjonalna, a uczestnictwo w działaniach organizowanych przez jednostkę nie jest obowiązkowe ani dla pracodawców, ani dla pracowników. Usługi świadczone przez jednostki ds. przeniesienia pracowników mogą jednak zostać uznane za spełniające zobowiązania prawne dotyczące pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych. 35. Władze belgijskie potwierdziły, że: – wkład finansowy z EFG nie zastąpi środków, za które zgodnie z prawem krajowym lub układami zbiorowymi odpowiedzialne są przedsiębiorstwa[25]; – działania te stanowią wsparcie dla poszczególnych pracowników i nie są wykorzystywane w celu przeprowadzenia restrukturyzacji przedsiębiorstw ani sektorów; – działania te nie zostaną objęte wsparciem finansowym w ramach innych funduszy Unii lub instrumentów finansowych[26]. Systemy zarządzania i kontroli 36. We wniosku zawarto szczegółowy opis systemów zarządzania i kontroli, w którym wyszczególniono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Komitet Sterujący złożony ze wszystkich organizacji zaangażowanych we wdrażanie środków z EFG zapewnia ogólną koordynację oraz monitorowanie wszelkich działań. Zarządzaniem wkładem finansowym z EFG i kontrolą nad nim będą zajmowały się te same organy, które odpowiadają za zarządzanie i kontrolę w przypadku EFS. Jeden podmiot w ramach agencji EFS Wspólnoty Francuskiej Belgii będzie pełnił rolę instytucji zarządzającej, a inna, odrębna jednostka w ramach agencji EFS będzie działać jako instytucja płatnicza. Sekretariat Generalny Wspólnoty Francuskiej Belgii będzie funkcjonować jako instytucja certyfikująca, a FOREM pełnić będzie funkcję organu pośredniczącego. Finansowanie 37. W art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020[27] umożliwiono uruchomienie środków z EFG w ramach rocznego pułapu w wysokości 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.) powyżej limitów odpowiednich działów ram finansowych. 38. Biorąc pod uwagę maksymalną dopuszczalną wysokość wkładu finansowego z EFG oraz zakres możliwości dokonania przesunięć środków, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG na łączną kwotę wnioskowanego wkładu (981 956 EUR), co stanowi 50 % całkowitych kosztów proponowanych środków. 39. Zaproponowana decyzja o uruchomieniu EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[28]. 40. Komisja przedstawia oddzielnie wniosek o przesunięcie tych środków w celu zapisania w budżecie na 2015 r. szczegółowych środków na zobowiązania, zgodnie z wymogami pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. Źródła środków na płatności 41. Środki przeznaczone na linię budżetową EFG w budżecie na 2015 r. zostaną wykorzystane na pokrycie kwoty 981 956 EUR. Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek nr EGF/2013/007 BE/Hainaut steel (Duferco-NLMK) z Belgii) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[29], w szczególności jego art. 12 ust. 3, uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[30], w szczególności jego pkt 13, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[31], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy. (2) EFG nie przekracza maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), jak określono w art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020[32]. (3) W dniu 27 września 2013 r. Belgia przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwach Duferco Belgium SA i NLMK La Louvière SA i uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 4 lipca 2014 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnioskuje zatem o uruchomienie środków w wysokości 981 956 EUR. (4) Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Belgię, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), aby udostępnić kwotę 981 956 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności. Artykuł 2 Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1. [2] Duferco było klientem przedsiębiorstwa Carsid, które stanowiło część spółki joint venture pomiędzy Duferco i NLMK w latach 2006–2011. W związku z powyższym przedmiotowy wniosek jest powiązany z wnioskiem EGF/2013/002 BE/Carsid. [3] Statystyczna klasyfikacja działalności gospodarczej, Rev 2. [4] Źródło: Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali (World Steel Association), Steel Statistical Yearbook 2012. [5] Średnioroczna stopa wzrostu. [6] Por. komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Plan działania na rzecz konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu stalowego w Europie (COM(2013) 407). [7] Źródło: Eurostat (internetowy kod danych: lfsa_egan22d). Dane dotyczące zatrudnienia w podziale na sektory nie są dostępne na poziomie bardziej zdezagregowanym niż poziom działów NACE Rev. 2. [8] Zob. baza danych EFG dostępna na stronie http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=582 [9] Zob. projekt wniosków Komisji w sprawach EGF/2009/022 BG/Kremikovtsi (wniosek odrzucony przez Komisję), EGF/2012/010 RO/ Mechel (decyzja COM(2014) 255 final z dnia 7 maja 2014 r.), EGF/2013/002 BE Carsid (wniosek przedłożony Komisji w dniu 2 kwietnia 2013 r.). [10] Sprawa EGF/2010/007 AT/Steiermark / Niederösterreich. Decyzja 2011/652/UE z dnia 27 września 2011 r. (Dz.U. L 263 z 7.10.2011, s. 9). [11] Duferco Clabecq SA pozostało własnością NLMK i przekształciło się w NKMK Clabecq SA. Carsid SA zostało sprzedane zewnętrznemu nabywcy, przedsiębiorstwu Steel Project Development SA. [12] Pozostałych 7 pracowników albo odmówiło zarejestrowania w celu skorzystania ze środków przewidzianych na przeniesienia pracowników, albo postanowiło wystąpić o wyłączenie z programu (ponieważ mieli albo ukończone 58 lat, albo ponad 38 lat stażu pracy). [13] Odpowiednie główne grupy na podstawie międzynarodowej standardowej klasyfikacji zawodów (ISCO-08). [14] Źródło: Steunpunt GPW, obliczenia FOREM. [15] Źródło: ONSS / RSZ. [16] Źródło: Steunpunt WSE. [17] Źródło: FOREM. [18] Mimo że oficjalnie utworzono dwie jednostki ds. przeniesienia pracowników, w praktyce jednostki te działają jako jeden podmiot dla obu procedur zwolnień zbiorowych z uwagi na korzyści, które może przynieść pracownikom obu przedsiębiorstw połączenie środków, zarówno ze względów organizacyjnych (personel, pomieszczenia, sprzęt itp.), jak i z powodu charakteru prowadzonych działań. [19] Sektorowe ośrodki kształcenia zawodowego i technicznego prowadzą szkolenia, dokonują analiz i podejmują działania podnoszące świadomość na temat określonych zawodów lub sektorów. Ośrodki te powstają dzięki współpracy regionu Walonii, FOREM, partnerów społecznych z odnośnych sektorów, ośrodków badawczych i uniwersytetów. [20] Zob. pkt 34. [21] W swoim piśmie z dnia 4 lipca 2014 r. władze belgijskie znacznie zmieniły zestaw środków, tak aby odpowiadały one rzeczywistemu statusowi realizacji działań. Szereg pierwotnie zaplanowanych środków nie jest obecnie uwzględnionych we wniosku. [22] IFAPME (Institut wallon de Formation en Alternance et des indépendants et Petites et Moyennes Entreprises) to publiczny instytut szkoleniowy, który oferuje przemienny system szkolenia związanego z pracą obejmujący przyuczanie do zawodu i specjalne szkolenia dla kierowników MŚP. [23] „Arrêté royal relatif à la gestion active des restructurations du 9 mars 2006” („Dekret królewski w sprawie aktywnego zarządzania restrukturyzacjami z dnia 9 marca 2006 r.”) (Belgisch Staatsblad / Moniteur Belge z 31.3.2006, wyd. 2, s. 18309). [24] „Décret de la Région wallonne relatif au plan d’accompagnement des reconversions du 29 janvier 2004” („Dekret regionu Walonii w sprawie planu uzupełniającego w odniesieniu do przekwalifikowania”) (Belgisch Staatsblad / Moniteur Belge z 10.3.2004, s. 13547). [25] Wkład finansowy z EFG umożliwi władzom belgijskim rozszerzenie świadczenia pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych poza okresy obowiązkowe oraz pozwoli na wprowadzenie dodatkowych środków. W celu obliczenia kosztów przypisanych EFG władze belgijskie uwzględnią działania przeprowadzone w okresie istnienia zobowiązań prawnych (powyższe odnosi się wyłącznie do środka „Przeniesienie (wsparcie/doradztwo/integracja)”). Liczbę godzin pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych oferowanych w okresie obowiązkowym odejmuje się od całkowitej liczby godzin pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych, z której skorzysta każdy z beneficjentów objętych pomocą. [26] Wsparcie finansowe z EFS przyznano w ramach osi 2.2 programu operacyjnego „Konwergencja” na lata 2008–2013 projektowi (EnTrain – En Transition-Reconversion-Accompagnement), w ramach którego zadaniem było opracowanie metod pedagogicznych na potrzeby jednostek ds. przeniesienia pracowników ogółem. [27] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884. [28] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1. [29] Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1. [30] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1. [31] Dz.U. C […] z […], s. […]. [32] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.