[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 17.12.2009

KOM(2009)672 wersja ostateczna

2009/0177 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

(Przekształcenie)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU

Podstawa i cele wniosku

Artykuł 397 dyrektywy Rady 2006/112/WE[1] (zwanej dalej „dyrektywą VAT”) brzmi: „Stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, Rada przyjmuje środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy”. Dyrektywa ta stanowi przekształcenie dyrektywy Rady 77/388/EWG[2] (zwanej dalej „szóstą dyrektywą w sprawie VAT”).

Na podstawie art. 29a szóstej dyrektywy w sprawie. VAT (zawierającego przepis identyczny z art. 397) Rada przyjęła odpowiednie środki w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1777/2005[3] (zwanym dalej: „rozporządzeniem nr 1777/2005”), w którym nadano pewność prawną niewiążącym wytycznym uzgodnionym w latach 1977-2003 przez Komitet ds. VAT.

Od czasu przyjęcia rozporządzenia nr 1777/2005 Komitet ds. VAT uzgodnił kolejne wytyczne, w tym także odnoszące się w szczególności do przyjęcia dyrektywy Rady 2008/8/WE[4]. Konieczne jest zatem dokonanie przekształcenie rozporządzenia 1777/2005 celem odzwierciedlenia struktury i numeracji dyrektywy VAT oraz wprowadzenia wytycznych Komitetu ds. VAT wydanych od czasu ostatniej aktualizacji, które należy uznać za środki konieczne dla wdrożenia dyrektywy VAT.

Kontekst ogólny

W dniu 12 lutego 2008 r. Rada przyjęła pakiet aktów prawnych w dziedzinie VAT, zawierający między innymi dyrektywę 2009/8/WE. Dyrektywą tą wprowadzono zmiany w dyrektywie VAT w odniesieniu do miejsca świadczenia usług o istotnym znaczeniu dla zainteresowanych przedsiębiorców. Celem dyrektywy było uproszczenie funkcjonowania systemu VAT oraz zapewnienie, by VAT od świadczonych usług był pobierany przez państwo, w którym ma miejsce konsumpcja. Większość zmian ma zostać wprowadzona przez państwa członkowskie do przepisów prawodawstwa krajowego tak, by weszły one w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

Pakietem VAT wprowadzono zmiany, nadające nowy kształt podstawowym zasadom mającym zastosowanie do miejsca świadczenia usług.

Z jednej strony wprowadzono ogólną zasadę, zgodnie z którą świadczenie usług na rzecz podatnika działającego w takim charakterze podlega opodatkowaniu w kraju usługobiorcy, zaś w przypadku świadczenia usług na rzecz osoby niebędącej podatnikiem podatek należny jest w kraju usługodawcy. Dlatego też w trosce o prawidłowe stosowanie tych zasad sprawą istotnej wagi jest, aby usługodawca był w stanie poprawnie ustalić nie tylko miejsce, gdzie znajduje się usługobiorca, ale również jego status. Do tego zagadnienia odnosi się wiele z proponowanych środków.

Z drugiej strony natomiast istnieje jeszcze szereg przepisów ustanawiających odstępstwa od wspomnianych ogólnych zasad dla zagwarantowania możliwie jak najskuteczniejszego opodatkowania usług w miejscu, w którym są one wykorzystywane. Dotyczy to między innymi świadczenia usług restauracyjnych, wynajmu środków transportu, usług związanych z nieruchomościami itp. Przepisy te wymagają ponadto doprecyzowania w celu prawidłowego stosowania wspomnianych zasad.

Z wymienionych powodów, mając na celu zapewnienie płynnego i skoordynowanego przejścia do nowego systemu na poziomie Wspólnoty Komisja podjęła pogłębione i szczegółowe konsultacje z udziałem przedsiębiorców i państw członkowskich. W efekcie Komisja przedstawia obecnie wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego środki wykonawcze obejmujące kwestie praktyczne związane z przyjęciem pakietu VAT.

Wniosek ten nie powinien jednak ograniczać się wyłącznie do środków wykonawczych towarzyszących pakietowi VAT. Dotychczas obowiązujące rozporządzenie 1777/2005 należy przekształcić tak, aby dostosować jego strukturę do nowej struktury dyrektywy VAT po jej przekształceniu w 2006 r. Poza tym do rozporządzenia należy również włączyć wytyczne dotyczące innych kwestii uzgodnione przez Komitet ds. VAT od 2005 r.

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Celem rozpoznania obszarów, w których stosowne byłoby wprowadzenie środków wykonawczych, w trakcie obrad grupy roboczej, seminariów FISCALIS oraz na forum Komitetu ds. VAT, kwestie te wyczerpująco konsultowano z państwami członkowskimi. Zasięgnięto również opinii przedsiębiorców.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

Ocena skutków

Celem niniejszego rozporządzenia jest doprecyzowanie i nadanie pewności prawnej stosowanym obecnie praktykom. Podejmowane środki mają charakter czysto techniczny, toteż nie ma potrzeby oceny ich skutków.

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Zasada pomocniczości

Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Cele wniosku nie mogą być osiągnięte w sposób zadowalający przez państwa członkowskie.

Mimo że państwa członkowskie są uprawnione do transponowania prawodawstwa wspólnotowego, istotne znaczenie ma skoordynowanie transpozycji niniejszych przepisów wraz z wprowadzanymi w nich zmianami do prawodawstw krajowych, dla zażegnania sytuacji, w której rozbieżne przepisy wykonawcze przyjęte przez poszczególne państwa członkowskie mogłyby prowadzić do podwójnego opodatkowania lub też nieopodatkowania.

Z uwagi na wyżej zasygnalizowane powody wyłącznie wspólnotowe działanie może zapewnić równe traktowanie wszystkich przedsiębiorców i obywateli w Unii Europejskiej. Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

Zasada proporcjonalności

Przekształcenie rozporządzenia nr 1777/2005 jest niezbędne w celu dostosowania go do dyrektywy VAT przekształcającej szóstą dyrektywę w sprawie VAT, która była podstawą dla przedmiotowego rozporządzenia.

Treść nowych przepisów opiera się na uzgodnionych przez Komitet ds. VAT dalszych wytycznych, spośród których szereg dotyczy w szczególności dyrektywy 2008/8/WE zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do miejsca świadczenia usług. Środki te są konieczne dla wykonania dyrektywy VAT.

Wniosek jest zatem zgodny z zasadą proporcjonalności.

Przekształcenie

Wniosek obejmuje przekształcenie przepisów obowiązującego prawodawstwa.

INFORMACJE DODATKOWE

Szczegółowe objaśnienie wniosku

Niniejsza procedura polega w części na skodyfikowaniu elementów objętych rozporządzeniem nr 1777/2005 przyjętym na mocy szóstej dyrektywy w sprawie VAT. Prosta kodyfikacja okazała się wszakże niewystarczająca dla dostosowania struktury i uzgodnienia rozporządzenia z dyrektywą VAT (która stanowi przekształcenie szóstej dyrektywy w sprawie VAT). Do tego celu konieczny jest akt przekształcenia. Zmiany te są w oczywisty sposób zrozumiałe, toteż nie wymagają szczegółowego objaśniania. Wszelkie wprowadzane elementy dostosowania w tekście przedstawiono w postaci podkreślonej lub przekreślonej.

Z drugiej strony, ten sam akt wprowadza jednocześnie nowe środki oparte na wytycznych dotyczących rozmaitych kwestii, uzgadnianych przez Komitet ds. VAT zarówno przed przyjęciem pierwotnego brzmienia rozporządzenia nr 1777/2005 w 2005 r., jak i później. Wprowadza się nowe środki trzech różnych typów:

- typ 1: szereg wytycznych dotyczących różnych fragmentów dyrektywy VAT, uzgodnionych wprawdzie przed rokiem 2005, jednak nieuwzględnionych w pierwszym akcie prawnym,

- typ 2: szereg wytycznych dotyczących różnych fragmentów dyrektywy VAT, uzgodnionych od roku 2005, które nie stały się jak dotąd środkami wykonawczymi,

- typ 3: wytyczne uzgodnione w ostatnim czasie, powiązane ze zmianami, jakie wprowadzał pakiet VAT.

Tylko te nowe elementy omówiono pokrótce poniżej.

Wytyczne typu 1

Należą do nich wytyczne, które rozpatrywano w toku dyskusji nad pierwszym aktem prawnym, a które z różnych względów nie zostały dotychczas włączone do rozporządzenia nr 1777/2005. Dalsza debata prowadzona przez grupę roboczą nr 1 doprowadziła do wniosku, że wytyczne te zasługują na wprowadzenie w ramach ewentualnego kolejnego aktu prawnego w tej dziedzinie.

Artykuł 2 odnosi się do przypadków nabycia nowego środka transportu przy przeprowadzce oraz do przeniesienia z powrotem przez osobę niebędącą podatnikiem nowego środka transportu, który został jej dostarczony na zasadach zwolnienia ustanowionego w art. 138 ust. 2 lit. a) dyrektywy VAT.

Z kolei w art. 46 stwierdza się, że zakwaterowanie w obiektach wypoczynkowych, o którym mowa w pkt 12 załącznika III do dyrektywy VAT, obejmuje wynajem namiotów, przyczep turystycznych i kempingowych.

Z kolei art. 49 ma na celu uściślenie, że zwolnienie odnoszące się do świadczenia usług związanych z przywozem towarów, w przypadkach gdy wartość usług wlicza się do podstawy opodatkowania, stosuje się również do usług związanych z przywozem ruchomości w trakcie zmiany miejsca zamieszkania.

W artykule 54 precyzuje się, że w przypadku odbiorcy posiadającego siedzibę lub miejsce zamieszkania poza państwem członkowskim, w którym ma miejsce dostawa lub świadczenie usług, należy wykorzystać wzór zwykłego świadectwa zwolnienia z VAT i akcyzy zawarty w załączniku II w charakterze zaświadczenia, że odbiorcy przysługuje zwolnienie na mocy art. 151 dyrektywy VAT. Nabywca powinien wówczas zatrzymać świadectwo jako element prowadzonej dokumentacji księgowej, lub też, w przypadku zwolnienia udzielonego w postaci zwrotu podatku, załączyć je do składanego wniosku o zwrot.

Wytyczne typu 2

Są to wytyczne, dla których od przyjęcia poprzedniego aktu prawnego na forum Komitetu ds. VAT udało się osiągnąć jednogłośne poparcie, i które powinny zostać wprowadzone w niniejszym akcie prawnym.

W artykułach 7 i 12 uściśla się traktowanie obróbki zdjęć cyfrowych i druku wydawnictw papierowych, a w szczególności warunki, na jakich takie produkty i usługi należy traktować odpowiednio jako dostawę towarów albo świadczenie usług.

Artykuł 52 stanowi, że zwolnienia z tytułu art. 151 dyrektywy VAT przysługujące korpusowi dyplomatycznemu, organizacjom międzynarodowym, oddziałom NATO i podobnym mają zastosowanie do usług świadczonych drogą elektroniczną, nawet świadczonych przez osoby objęte procedurą szczególną dla usług elektronicznych.

Artykuł 53 zawiera definicję tych elementów organu, który ma zostać ustanowiony jako europejskie konsorcjum na rzecz infrastruktury badawczej (ERIC, z ang. European Research Infrastructure Consortium ), które nadawałyby mu status organizacji międzynarodowej, tym samym uprawniając ten organ do korzystania ze zwolnienia z tytułu art. 143 lit. g) oraz art. 151 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) dyrektywy VAT, pod warunkiem że zostanie ono uznane przez przyjmujące państwo członkowskie, w którym będzie się mieścił.

Wytyczne typu 3

Są to wytyczne, jakie wypływają ze zmian dokonanych w pakiecie VAT. Komitet ds. VAT osiągnął w ich sprawie jednomyślne bądź też niemal jednogłośne porozumienie.

Przepisy artykułów 3, 4 i 5 służą uściśleniu zakresu opodatkowania VAT, w szczególności w odniesieniu do świadczenia usług na rzecz osób posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Wspólnoty, jak również usług świadczonych osobom uprawnionych do zwolnienia z opodatkowania dokonywanych przez nie wewnątrzwspólnotowych zakupów towarów.

W artykule 8 zawarto natomiast definicję usług restauracyjnych i cateringowych, podczas gdy art. 9 wyjaśnia wprost, że w przypadku dostarczania żywności i/lub napojów przez jednego podatnika, podczas gdy usługi wspomagające umożliwiające ich natychmiastowe spożycie świadczy inny podatnik, każdego z dostawców lub usługodawców należy traktować odrębnie, zgodnie z charakterem jego pracy.

Należy zdefiniować pewien zbiór pojęć w celu usprawnienia prawidłowego stosowania przepisów dotyczących reguł miejsca dostawy lub świadczenia usług, jakie wprowadzono pakietem VAT. Pojęcia te dotyczą w szczególności zasad ustalania miejsca siedziby przedsiębiorstwa (art. 14), pojęcia stałego miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 15), stałego miejsca zamieszkania (art. 16) oraz zwykłego miejsca pobytu (art. 17). Ustalono ponadto, że skrzynka na listy i tabliczka z nazwą przedsiębiorstwa muszą spełniać określone wymogi, aby miejsce, gdzie je umieszczono, można było uznać za siedzibę.

Artykuły 19 i 38 uściślają, że część przewozu osób wykonywaną na terytorium Wspólnoty określa się na podstawie odległości pokonanej przez środek przewozu osób, a nie przez pasażerów podróżujących danym środkiem transportu.

W artykule 21 sprecyzowano, że w przypadku gdy to status nabywcy określa miejsce świadczenia usługi, status ten należy ustalać wyłącznie zgodnie z warunkami wymienionymi w tytule III dyrektywy VAT. Nie można zatem uwzględniać w tym kontekście żadnych ewentualnych procedur szczególnych w rodzaju programu dla małych i średnich przedsiębiorstw obejmujących usługobiorcę. Co więcej, usługodawca powinien weryfikować dane na temat statusu podatkowego nabywcy, które od niego otrzyma.

Artykuł 22 potwierdza, że jeżeli osoba prawna niebędąca podatnikiem otrzymała już numer identyfikacyjny do celów VAT, ponieważ jej wewnątrzwspólnotowe transakcje podlegają VAT, uznaje się ją za podatnika.

Artykuł 23 stanowi, że jeżeli podatnik korzysta z usług na prywatny użytek jego lub jego pracowników, lub – bardziej ogólnie – do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa, takiej osoby nie uważa się za podatnika, jako że nie działa ona w takim charakterze. W ocenie wykorzystania świadczonej usługi usługodawca kieruje się charakterem wyświadczonej usługi, a w razie wątpliwości może zażądać od uslugodawcy rozstrzygającego oświadczenia.

Artykuł 24 stanowi, że w ocenie celu świadczenia danej usługi decydujące znaczenie mają wyłącznie okoliczności występujące w chwili jej świadczenia, a wszelkie późniejsze ich zmiany są bez znaczenia.

Artykuł 25 rozstrzyga, że w przypadku jednej usługi przeznaczonej jednocześnie do celów prowadzonej działalności oraz do celów prywatnych podatnika, całość wyświadczonej usługi traktuje się jako wyświadczoną na rzecz podatnika działającego w takim charakterze.

Artykuły 26-29 służą wyjaśnieniu kwestii umiejscowienia nabywcy, jako mającej szczególne znaczenie w kontekście nowych zasad dotyczących miejsca świadczenia usług.

Artykuł 35 doprecyzowuje, że do usług pośrednictwa innych niż świadczone przez rzeczoznawców i agentów nieruchomości w związku z obrotem nieruchomościami stosuje się przepisy art. 44 dyrektywy VAT, w przypadku gdy usługobiorca jest podatnikiem, lub art. 46, w przypadku gdy jest to osoba niebędąca podatnikiem.

Zasady dotyczące miejsca świadczenia usług stanowią, że „część przewozu osób wykonywana na terytorium Wspólnoty” to część przewozu między punktem wyjazdu a punktem przeznaczenia na terytorium Wspólnoty, przy czym za punkt wyjazdu przyjmuje się miejsce pierwszego wejścia na pokład środka transportu na terytorium Wspólnoty, a za miejsce przeznaczenia – pierwsze miejsce opuszczenia środka transportu na terytorium Wspólnoty. Jako że punkty wejścia na pokład i opuszczenia go mogą być położone w głębi terytorium danego państwa członkowskiego, możliwe jest wystąpienie „części przewozu osób”, która, chociaż formalnie „nie odbywa się na terenie Wspólnoty”, odbywa się jednak na terytorium państwa członkowskiego. Artykuły 39 i 40 precyzują sposób traktowania usług restauracyjnych i cateringowych świadczonych na pokładzie statków, samolotów lub pociągów w takich okolicznościach.

Artykuł 41 definiuje środek transportu, o którym mowa w art. 56 i 59 dyrektywy VAT. Artykuł 42 stanowi o traktowaniu umów wynajmu środków transportu, w szczególności w przypadkach gdy po jednej umowie następuje bezpośrednio druga; zaś art. 43 objaśnia zasady dotyczące miejsca, w którym środek transportu uznaje się za faktycznie oddany do dyspozycji usługobiorcy.

Artykuł 56 objaśnia zagadnienie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, które występuje w kontekście dostawy lub świadczenia usług do celów zastosowania art. 192a lit. b) dyrektywy VAT, zaś art. 57 wyjaśnia, że przepisy art. 192a dyrektywy VAT nie mają zastosowania w przypadku podatnika, którego miejsce prowadzenia działalności gospodarczej leży w państwie członkowskim, w którym należny jest VAT, niezależnie od ewentualnego wykorzystania (lub nie) stałego miejsca prowadzenia działalności w danym przypadku.

Artykuł 58 stanowi, że w przypadku dostawcy lub usługodawcy spełniającego warunki określone w art. 21 i 23, nabywca może być solidarnie odpowiedzialny za zapłatę podatku na mocy art. 205 dyrektywy VAT.

ê 1777/2005

2009/0177 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

(Przekształcenie)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG2006/112/WE z dnia 17 maja 1977 r.28 listopada 2006 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych: wspólnyego systemu podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku[5], dalej zwaną dyrektywą 77/388/EWG[6], w szczególności jej art. 29a397,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

ò nowy

(1) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy wprowadzić szereg istotnych zmian[7]. W trosce o przejrzystość, rozporządzenie to powinno ulec przekształceniu.

ê 1777/2005 motyw 1 (dostosowany)

(1)(2) Dyrektywa 77/388/EWG2006/112/WE określa reguły w dziedzinie podatku od wartości dodanej √ (VAT) Õ , które, w pewnych przypadkach, są przedmiotem interpretacji ze strony państw członkowskich. Przyjęcie wspólnych przepisów wykonawczych do dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE powinno zapewnić, by stosowanie systemu podatku od wartości dodanej√VATÕ było bardziej zgodne z celem rynku wewnętrznego w przypadku gdy powstają rozbieżności w stosowaniu dyrektywy, które są niezgodne z należytym funkcjonowaniem takiego rynku √ wewnętrznego Õ lub istnieje ryzyko ich powstania. Te środki wykonawcze są prawnie wiążące wyłącznie od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie mają wpływu na obowiązywanie przepisów prawa oraz na interpretację przyjętą uprzednio przez państwa członkowskie.

ò nowy

(3) W niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić zmiany przepisów dotyczących miejsca świadczenia usług[8] wynikające z przyjęcia dyrektywy Rady 2008/8/WE z dnia 12 lutego 2008 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE.

ê 1777/2005 motyw 2 (dostosowany)

(2)(4) Niezbędne dla osiągnięcia podstawowego celu zapewnienia bardziej jednolitego stosowania obecnego systemu podatku od wartości dodanej√ VAT Õ jest przyjęcie przepisów wykonawczych do dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE, w szczególności w odniesieniu do podatników, dostaw towarów i świadczenia usług oraz miejsca dostawy lub świadczenia usług. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w akapicie trzecim art. 5 √ art. 5 ust. 4 Õ Traktatu o Unii Europejskiej niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza zakres konieczny dla osiągnięcia zamierzonego celu.Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w art. 5 akapit trzeci, niniejsze rozporządzenie nie powinno wykraczać poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia pożądanych celów. Jednolite stosowanie jest zapewnione w najlepszy sposób poprzez pPrzyjęcie rozporządzenia, które jest jako wiążącego i mającego bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich, zapewnia największą możliwą pewność jednolitego stosowania.

ê 1777/2005 motyw 3 (dostosowany)

(3)(5) Środki wykonawcze zawierają przepisy szczególne, odpowiadające niektórym zagadnieniom dotyczącym zastosowania, a ich zadaniem jest zapewnienie jednolitego traktowania wyłącznie tych szczególnych przypadków na terenie całej Wspólnoty. Dlatego też Nie są one przenaszalne na inne przypadki√ , toteż Õ z uwagi na nadane im brzmienie √ powinny być interpretowaneÕ i stosuje się je w sposób zawężający.

ò nowy

(6) W przypadku gdy osoba niebędąca podanikiem zmienia swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania, przenosząc przy tym nowy środek transportu lub też gdy nowy środek transportu wraca do państwa członkowskiego, z którego został uprzednio dostarczony ze zwolnieniem z VAT, należy sprecyzować, że nabycie takiego nowego środka transportu nie stanowi transakcji podlegającej opodatkowaniu.

(7) Konieczne jest sprecyzowanie okoliczności, w jakich świadczenie usług na rzecz znajdującej się poza Wspólnotą siedziby podatnika działającego w takim charakterze lub osoby niebędącej podatnikiemej, nie podlega opodatkowaniu VAT.

(8) Fakt nadania numeru identyfikacyjnego VAT podatnikowi świadczącemu lub nabywającemu usługi na terytorium innego państwa członkowskiego lub z terytorium innego państwa członkowskiego, a dla którego obowiązuje wyłącznie obciążenie podatkiem VAT nabywcy, nie powinno naruszać prawa tego podatnika do korzystania z nieopodatkowania towarów nabywanych przez niego w granicach Wspólnoty.

ê 1777/2005 motyw 4 (dostosowany)

ð nowy

(4)(9) Dalsza integracja rynku wewnętrznego doprowadziła do większej potrzeby współpracy transgranicznej między podmiotami gospodarczymi mającymi siedziby w różnych państwach członkowskich oraz do rozwoju europejskich ugrupowań interesów gospodarczych (EUIG), ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2137/85√ z dnia 25 lipca 1985 r. w sprawie europejskiego ugrupowania interesów gospodarczych (EUIG) Õ [9],. W w związku z czym należy ustalić√ doprecyzować Õ, że takie EUIGGEIE są również podatnikami, kiedy realizują dostawy towarów lub świadczą usługi odpłatnieð – nawet gdyby wyłącznymi odbiorcami takich dostaw i usług byli członkowie ugrupowańï.

ò nowy

(10) Należy określić rodzaj pewnych transakcji w celu zapewnienia większej pewności prawnej. W szczególności rozwijający się techniczny charakter obróbki zdjęć cyfrowych i druku wydawnictw papierowych sprawia, że koniecznym staje się doprecyzowanie warunków, zgodnie z którymi dostawy te należy traktować jako dostawę towarów albo świadczenie usług. Co więcej, konieczne jest wyraźne zdefiniowanie usług restauracyjnych oraz cateringowych, z rozróżnieniem między nimi, oraz odpowiednie traktowanie tych usług.

ê 1777/2005 motyw 8 (dostosowany)

(8)(11) Niektóre specyficzne usługi takie jak: przyznawanie praw do transmisji telewizyjnych meczów piłkarskich, tłumaczenia tekstów, usługi związane ze zwrotem podatku od wartości dodanej, niektóre usługi pośrednictwa, wynajem środków transportu oraz niektóre usługi elektroniczne pociągają za sobą transakcje o charakterze transgranicznym lub nawet uczestnictwo podmiotów gospodarczych mających przedsiębiorstwo w państwach trzecich. Należy wyraźnie określić miejsce świadczenia tego rodzaju usług w celu zwiększenia pewności prawnej. Należy też zauważyć, że √ W trosce o większą przejrzystość, należy rejestrować Õ usługi elektroniczneych lub inneych nie √ w wykazie nie posiadającym ani Õ jest ostatecznegoym ani wyczerpującegoym charakteru.

ê 1777/2005 motyw 6 (dostosowany)

(6)(12) NależyKonieczne jest, z jednej strony, określićustalenie, że transakcję, która polega wyłącznie na montażu różnych części maszyny, które zostały dostarczone usługodawcy przez klientanabywcę, należy traktować jako świadczenie usług oraz, z drugiej strony, ustanowićokreślenie miejscae świadczenia takiej usługi.

ê 1777/2005 motyw 5 (dostosowany)

(5)(13) Sprzedaż opcji jako instrumentu finansowego powinna być traktowana jako świadczenie usług odrębnych od transakcji podstawowych, do których odnoszą się takie opcje.

ò nowy

(14) Dla zapewnienia skutecznego stosowania zasad dotyczących miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu , należy wyjaśnić pojęcia takie jak: miejsce, gdzie podatnik ustanowił swoją siedzibę, siedziby podatnika, stałe miejsce prowadzenia prowadzeniadziałalności gospodarczej, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

ê 1777/2005 motyw 18 (dostosowany)

(185) Należy ustanowić zasady w celu zapewniająceenia jednakowego traktowaniea dostaw towarów, kiedy usługodawca przekroczył próg dotyczący sprzedaży na odległość ustanowiony dla dostaw do innego państwa członkowskiego,.

ò nowy

(16) Należy sprecyzować, że to odległość pokonana przez środek transportu określa część przewozu osób dokonywaną na terytorium Wspólnoty, a nie faktycznie pokonana przez pasażerów odległość na terytorium Wspólnoty.

ê 1777/2005 motyw 17 (dostosowany)

(17) W dziedzinie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów państwo członkowskie nabycia powinno zachowywać prawo do nakładania podatków, niezależnie od ewentualnego opodatkowania danej transakcji podatkiem od wartości dodanej √ VAT Õ należnym w innych państwach członkowskich.

ò nowy

(18) Zważywszy, że prawidłowe stosowanie zasad regulujących miejsce świadczenia usług jest w dużej mierze uzależnione od statusu nabywcy, ustalonego wyłącznie w oparciu o zasady definiujące status podatnika, oraz o zdolność prawną usługobiorcy, konieczne jest określenie dowodów, jakie usługodawca zobowiązany jest uzyskać od usługobiorcy.

(19) Ustalenie zdolności usługobiorcy powinno polegać na sposobie, w jaki będą wykorzystane konkretne usługi świadczone nabywcy w czasie świadczenia usług. Usług przeznaczonych na prywatny użytek jego lub jego pracowników, lub – bardziej ogólnie – do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa nie należy traktować jako świadczonych usługobiorcy mającemu status podatnika.

(20) Należy zagwarantować, żeby każda usługa świadczona na rzecz przedsiębiorcy, ale wykorzystywana zarazem na użytek prywatny podlegała opodatkowaniu tylko w jednym miejscu.

(21) W przypadku usług świadczonych nabywcy posiadającemu więcej niż jedną siedzibę lub więcej niż jedno miejsce zamieszkania,należy określić miejsce wykorzystania świadczonych usług. W takim przypadku konieczne jest uwzględnienie okoliczności, w jakich odbywa się świadczenie usług.

ê 1777/2005 motyw 8 (dostosowany)

(8)(22) Niektóre specyficzne usługi takie jak: przyznawanie praw do transmisji telewizyjnych meczów piłkarskich, tłumaczenia tekstów, usługi związane ze zwrotem podatku od wartości dodanej√ VAT Õ, niektóre usługi pośrednictwa √ świadczone w charakterze pośrednika Õ, wynajem środków transportu oraz niektóre usługi elektroniczne pociągają za sobą transakcje o charakterze transgranicznym lub nawet uczestnictwo podmiotów gospodarczych mających siedziby w państwach trzecich. Należy wyraźnie określić miejsce świadczenia tego rodzaju usług w celu zwiększenia pewności prawnej. Należy też zauważyć, że wykaz usług elektronicznych lub innych nie jest ostateczny, ani wyczerpujący.

ê 1777/2005 motyw 7 (dostosowany)

(7)(23) W przypadku świadczenia różnych usług związanych z organizacją pogrzebów, stanowiących część pojedynczej usługi, należy także określić zasadę dotyczącą miejsca świadczenia usług.

ò nowy

(24) Konieczne jest sprecyzowanie sposobu traktowania usług restauracyjnych i cateringowych świadczonych w części przewozu osób przeprowadzonej na terytorium Wspólnoty oraz świadczonych poza tą częścią, aczkolwiek również na terytorium państwa członkowskiego.

(25) Zważywszy, że przepisy szczegółowe odnoszące się do wynajmu środka transportu są uzależnione od długości czasu, w jakim środek ten był w posiadaniu lub w użyciu usługobiorcy, konieczne jest nie tylko ustalenie jaki pojazd należy uznać za „środek transportu”, ale ponadto określenie właściwego sposobu traktowania takiej formy świadczenia usług, w której kolejne umowy następują jedna po drugiej. Konieczne jest ponadto objaśnienie zasady dotyczącej miejsca, w którym środek transportu uznaje się za faktycznie oddany do dyspozycji usługobiorcy.

ê 1777/2005 motyw 9 (dostosowany)

(9)(26) W pewnych określonych okolicznościach prowizja z tytułu obsługi płatności dokonywanych za pomocą karty kredytowej lub debetowej uiszczana w związku z daną transakcją nie powinna zmniejszać podstawy opodatkowania z tytułu danej √ tejże Õ transakcji.

ò nowy

(27) Konieczne jest wyjaśnienie, że zakwaterowanie w obiektach wypoczynkowych, w odniesieniu do którego można stosować obniżoną stawką VAT, obejmuje namioty, przyczepy turystyczne i kempingowe wynajmowane przez pola kempingowe.

ê 1777/2005 motyw 10 (dostosowany)

(10)(28) KształcSzkolenie zawodowe lub przekwalifikowujące powinno obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, bez względu na czas trwania kursu.

ê 1777/2005 motyw 11 (dostosowany)

(11)(29) „Noble platynowe” (ang. platinum nobels ) należy uważać za wyłączone ze zwolnień mających zastosowanie do waluty, banknotów i monet.

ò nowy

(30) Zwolnienie obejmujące świadczenie usług w związku z przywozem towarów, których wartość zostaje wliczona do podstawy opodatkowania tychże towarów, powinno obejmować również usługi transportowe wykorzystywane w trakcie zmiany miejsca zamieszkania.

ê 1777/2005 motyw 12 (dostosowany)

(12)(31) Towary transportowane przez nabywcę poza Wspólnotą do celów wyposażenia lub zaopatrzenia w paliwo środków transportu używanych do celów pozazawodowych przez osoby inne niż osoby fizyczne, takie jak instytucje prawa publicznego oraz stowarzyszenia, należy wyłączyć ze stosowania zwolnień dotyczących transakcji wywozu.

ê 1777/2005 motyw 13 (dostosowany)

(13)(32) Aby Przepisy dotyczące obliczania wartości zwolnień przy wywozie towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych należy poddać harmonizacji w sposób zapewniającyć stosowanie jednolityche krajowyche praktyki administracyjnyche przy obliczaniu tej wartości minimalnej. zwolnień przy wywozie towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych,, należy poddać harmonizacji przepisy dotyczące obliczania tej wartości.

ò nowy

(33) Zwolnienie przysługujące określonym transakcjom traktowanym jak wywóz powinny mieć również zastosowanie w stosunku do usług objętych procedurą szczególną dla usług świadczonych drogą elektroniczną.

(34) Organ, który zostanie powołany na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 723/2009 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC)[10], powinien kwalifikować się jako organizacja międzynarodowa do celów zwolnienia z VAT tylko w przypadku spełnienia pewnych warunków. Należy wskazać konieczne cechy, które umożliwią konsorcjum korzystanie ze zwolnienia.

(35) Dostawy towarów i świadczenie usług na mocy porozumień dyplomatycznych i konsularnych lub dokonywane na rzecz uznanych organizacji międzynarodowych bądź określonych sił zbrojnych, podlegają zwolnieniu z VAT z zastrzeżeniem spełnienia pewnych ograniczeń i warunków. Aby umożliwić podatnikom dostarczającym takie towary lub świadczącym takie usługi z innego państwa członkowskiego ustalenie, czy obowiązujące warunki oraz ograniczenia takiego zwolnienia są spełniane, należy ustalić wzór wspólnego świadectwa.

ê 1777/2005 motyw 14 (dostosowany)

(14)(36) Elektroniczne dokumenty przywozowe powinny również zostać dopuszczone przy korzystaniu z prawa do odliczenia, jeśli spełniają te same wymagania co dokumenty w formie papierowej.

ò nowy

(37) Dostawca towarów lub usługodawca, który posiada siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, w którym podlega opodatkowaniu lub w którym ma stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej i wykorzystuje zasoby ludzkie i techniczne tego stałego miejsca prowadzenia działalności w celu dokonywania dostaw i świadczenia usług w granicach tego państwa członkowskiego, podlega w dalszym ciągu opodatkowaniu VAT.

(38) Należy uściślić, że w przypadku usługodawców spełniających określone warunki państwu członkowskiemu przysługuje prawo egzekwowania należnego VAT od ich nabywców obecnie obowiązującymi środkami.

ê 1777/2005 motyw 15 (dostosowany)

(15)(39) Należy określić miary wagi złota inwestycyjnego, które są powszechnie przyjęte na rynku kruszców oraz ustalić wspólny termin ustalania wartości złotych monet, aby zapewnić równe traktowanie podmiotów gospodarczych.

ê 1777/2005 motyw 16 (dostosowany)

(16)(40) Procedura szczególna, która ma zastosowanie do podatników niemających siedziby na terenie Wspólnoty, którzy świadczą usługi elektroniczne na rzecz osoóbom niebędącym podatnikami, mających swoje przedsiębiorstwosiedziby lub miejsca zamieszkaniaujących na terenie Wspólnoty, podlegajest uzależniony od spełnienia pewnymch warunkomów. Jeżeli warunki te przestają być spełniane należy w szczególności jasno określić konsekwencje takiej sytuacji.

ò nowy

(41) Zważywszy na fakt, iż państwa członkowskie zobowiązane są do przyjmowania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG[11] ze skutkiem od dnia 1 kwietnia 2010 r., niektóre z przepisów niniejszego rozporządzenia powinny obowiązywać od tego samego dnia.

(42) Pewne zmiany są wynikiem przyjęcia dyrektywy 2008/8/WE. Jako że są to zmiany dotyczące opodatkowania długoterminowego wynajmu środków transportu od dnia 1 stycznia 2013 r., stosowne przepisy niniejszego rozporządzenia powinny obowiązywać od tego samego dnia,

ê 1777/2005 (dostosowany)

ð nowy

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT

ARTYKUł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia środki wykonawcze do art. 4, 6, 9, 11, 13, 15, 18, 26b, 26c, 28a i 28b dyrektywy 77/388/EWG oraz jej załącznika L ð tytułów I-V oraz VII-XII dyrektywy 2006/112/WEï .

ò nowy

ROZDZIAŁ II

ZAKRES STOSOWANIA

(TYTUł I DYREKTYWY 2006/112/WE)

ARTYKUł 2

Następujące transakcje nie są transakcjami wewnątrzwspólnotowego nabycia w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE:

a) przeniesienie nowego środka transportu przez osobę niebędącą podatnikiem w ramach zmiany miejsca zamieszkania, pod warunkiem że w chwili dostarczenia nie mogło być zastosowane zwolnienie na mocy art. 138 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE;

b) przeniesienie przez osobę niebędącą podatnikiem nowego środka transportu z powrotem do państwa członkowskiego, w którym został pierwotnie dostarczony przy zastosowaniu zwolnienia na podstawie art. 138 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE.

Artykuł 3

1. Opodatkowaniu VAT nie podlega transakcja, w przypadku której miejsce świadczenia usług, o którym mowa w art. 44 dyrektywy 2006/112/WE, jest położone poza terytorium Wspólnoty.

2. W celu wykazania, że dostarczany towar lub świadczona usługa nie podlegają opodatkowaniu VAT, dostawca musi otrzymać od nabywcy wystarczające dowody, że nabywca jest podatnikiem działającym w takim charakterze oraz że spełnienia następujące warunki:

a) siedziba przedsiębiorstwa nabywcy znajduje się poza granicami Wspólnoty,

b) stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, na rzecz którego świadczone są usługi, leży poza granicami Wspólnoty,

c) z braku takiego stałego miejsca prowadzenia działalności – stałe miejsce zamieszkania nabywcy lub jego zwykłe miejsce pobytu położone jest poza granicami Wspólnoty.

3. Dowody, o których mowa w ust. 2, obejmują numer identyfikacyjny VAT albo podobny numer służący identyfikacji przedsiębiorstwa, nadany przez kraj siedziby, albo inny dostateczny dowód.

Artykuł 4

1. Opodatkowaniu VAT nie podlega transakcja, w przypadku której miejsce świadczenia usług, o którym mowa w art. 59 dyrektywy 2006/112/WE, znajduje się poza terytorium Wspólnoty.

2. W celu wykazania, że dostarczany towar lub świadczona usługa nie podlega opodatkowaniu VAT, dostawca musi otrzymać od nabywcy wystarczające dowody, że nabywca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza granicami Wspólnoty.

Artykuł 5

Każdy podatnik uprawniony do zwolnienia z opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów innych niż nowe środki transportu lub produkty podlegające akcyzie zgodnie z art. 3 dyrektywy 2006/112/WE zachowuje swoje uprawnienie, nawet jeżeli zgodnie z art. 214 ust. 1 lit. d) lub e) tej dyrektywy zostanie mu nadany numer identyfikacyjny VAT ze względu na wyświadczone mu usługi, z tytułu których powinien on uiścić VAT, lub ze względu na usługi świadczone przez niego na terytorium innego państwa członkowskiego, w którym opodatkowaniu podlega jedynie usługobiorca.

ê 1777/2005 (dostosowany)

ROZDZIAŁ IIIII

PODATNICY I TRANSAKCJE PODLEGAJĄCE OPODATKOWANIU

ê 1777/2005 (dostosowany)

SEKCJA 1

(ARTYKUł 4 TYTUł III DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

ARTYKUł 26

Europejskie ugrupowanie interesów gospodarczych (EUIG), utworzone zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2137/85, które realizuje dostawy towarów lub świadczy usługi odpłatnie na rzecz swoich członków lub osób trzecich, uznaje się za podatnika w rozumieniu art. 49 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE.

ò nowy

ROZDZIAŁ IV

TRANSAKCJE PODLEGAJąCE OPODATKOWANIU

SEKCJA 1

DOSTAWA TOWARÓW

(ARTYKUłY 14-19 DYREKTYWY 2006/112/WE)

ARTYKUł 7

1. Następujące transakcje są objęte zakresem pojęcia „dostawy towarów” w rozumieniu art. 14 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE:

a) obróbka zdjęć cyfrowych, w przypadku gdy nabywca otrzymuje wydrukowane zdjęcia;

b) druk wydawnictw papierowych, w przypadku gdy nabywca otrzymuje zamówione materiały od dostawcy.

ê 1777/2005 (dostosowany)

SEKCJA 2

√ śWIADCZENIE USłUG Õ

(ARTYKUłY 624-29 DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

ò nowy

Artykuł 8

1. Usługi restauracyjne i cateringowe, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności, napojów lub jednego i drugiego, do celu spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności i napojów stanowi tu zaledwie element większej całości, w której znacząco przeważają usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy catering polega na świadczeniu takich usług poza zakładem usługodawcy.

2. Natomiast dostarczanie gotowej lub niegotowej żywności, napojów lub jednego i drugiego, włącznie z dowozem lub bez niego, bez towarzyszenia żadnych usług wspomagających, nie spełnia definicji usług restauracyjnych i cateringowych w rozumieniu ust. 1.

Artykuł 9

Jeżeli dostarczanie żywności, napojów lub jednego i drugiego realizowane jest przez jednego podatnika, natomiast usługi wspomagające umożliwiające ich natychmiastowe spożycie świadczone są na rzecz tego samego nabywcy przez innego podatnika, każda z tych dostaw i świadczonych usług traktowana jest odrębnie i niezależnie, z zastrzeżeniem przypadków stwierdzonego nadużycia prawa.

ê 1777/2005 (dostosowany)

Artykuł 1110

1. Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dwunaste i załączniku L dyrektywiey 77/388/EWG2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie jest zautomatyzowane i które wymagają minimalnniewielkiego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

2. W zakres ust. 1 wchodzą w szczególności nNastępujące usługi, w szczególności jeśli świadczone są przez Internet lub sieć elektroniczną, wchodzą w zakres ust. 1:

ê 1777/2005 (dostosowany)

a) ogólnie produkty w formie cyfrowej łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami i nowszymi wersjami oprogramowania,

b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takie jak witryna lub strona internetowa,

c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane Internetem lub siecią elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę,

d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towaru lub usługi za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek on-line, na którym potencjalni kupcy przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer,

e) pakiety usług internetowych (ISP, z ang. Internet Service Packages ) oferujących dostęp do informacji, w których aspekty telekomunikacyjne są natury pomocniczej lub drugorzędnej (to znaczyczyli pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itdetc.)

f) usługi wyszczególnione w załączniku I.

ê 1777/2005 (dostosowany)

Artykuł 12

3. W szczególności następujące √ towary i usługi Õ nie są objęte art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dwunaste dyrektywy 77/388/EWGust. 1:

1 a) usługi nadawcze radiowe i telewizyjne, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret jedenaste dyrektywy 77/388/EWG;

2. b) usługi telekomunikacyjnew rozumieniu art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dziesiąte dyrektywy 77/388/EWG;

3. dostawy następujących towarów i świadczenie następujących usług:

ê 1777/2005

a) c) towary, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywa się elektronicznie;

b) d) płyty CD-ROM, dyskietki i podobne nośniki fizyczne;

c) e) materiały drukowane, takie jak książki, biuletyny, gazety i czasopisma;

ê 1777/2005 (dostosowany)

d) f) płyty CD, √ i Õ kasety magnetofonowe;

e) g) kasety wideo, √ i Õ płyty DVD;

ê 1777/2005 (dostosowany)

f) h) gry na płytach CD-ROM;

g) i) usługi świadczone przez osoby takie jak prawnicy lub doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;

h) j) usługi edukacyjne, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (czyli poprzez zdalne połączenie);

i) k) usługi fizyczne off-line naprawy sprzętu komputerowego;

j) l) hurtownie danych off-line ;

k) m) usługi reklamowe, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;

l) n) centra wsparcia telefonicznego (ang. helpdesk );

m) o) usługi edukacyjne świadczone korespondencyjnie, zwłaszcza za pośrednictwem poczty;

n) p) konwencjonalne usługi aukcyjne, przy których niezbędny jest udział człowieka, niezależnie od sposobu składania ofert;

o) q) usługi telefoniczne z elementem wideo, znane też pod nazwą usług wideofonicznych;

p) r) dostęp do Internetu i stron World Wide Web;

q) s) usługi telefoniczne świadczone przez Internet.

Artykuł 11

Jeśli podatnik jedynie montuje różne części maszyny dostarczone mu przez nabywcęklienta, transakcja ta uważana je stanowi za świadczenie usług w rozumieniu art. 24 ust. 1 dyrektywy 2006/112/EWG.

ò nowy

Artykuł 12

Prace dotyczące ruchomych dóbr materialnych, polegające na druku wydawnictw papierowych z użyciem materiałów dostarczonych usługodawcy przez nabywcę stanowią świadczenie usług w rozumieniu art. 24 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE.

ê 1777/2005 (dostosowany)

Artykuł 313

1. Sprzedaż opcji, o ile jest transakcją objętą a zakresem art. 13(B)(d)135 ust. 1. lit. fd) pkt 5 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE, jest uważana za świadczenie usług w rozumieniu art. 624 ust. 1 tejże dyrektywy. Takie świadczenie usług odróżnia się od transakcji podstawowych, do których się odnosi.

ę 1777/2005

2. Jeśli podatnik jedynie montuje różne części maszyny dostarczone mu przez klienta, czynność ta uważana jest za świadczenie usług w rozumieniu art. 6 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG.

ROZDZIAŁ IIIV

MIEJSCE TRANSAKCJI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU

ò nowy

SEKCJA 1

POJĘCIA

ARTYKUł 14

1. Miejscem siedziby przedsiębiorstwa podatnika w rozumieniu dyrektywy 2006/112/WE jest miejsce, w którym zapadają istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem i gdzie wykonywane są zasadnicze funkcje jej naczelnego zarządu. Miejsce to może być różne od miejsca, w którym dany podatnik prowadzi swoją działalność.

2. Ustalając miejsce siedziby przedsiębiorstwa, uwzględnia się, co następuje:

a) adres zarejestrowanej siedziby,

b) miejsce naczelnego zarządu przedsiębiorstwa,

c) miejsce posiedzeń zarządu przedsiębiorstwa,

d) miejsce podejmowania decyzji dotyczących ogólnego kierunku prowadzonej działalności.

3. Ustalając miejsce siedziby przedsiębiorstwa, można uwzględnić, co następuje:

a) miejsca zamieszkania kierowników przedsiębiorstwa,

b) miejsce, gdzie zwołuje się walne zebrania,

c) miejsce przechowywania akt administracyjnych i dokumentacji księgowej,

d) miejsce prowadzenia głównych kont bankowych,

e) ewentualne inne okoliczności o istotnym znaczeniu.

4. Sam adres pocztowy nie może być uznany za miejsce siedziby przedsiębiorstwa podatnika, o ile nie spełnia on wymogów wskazanych w ust. 1, 2 i 3.

Artykuł 15

1. „Stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej”, o którym mowa w art. 44 i 45 dyrektywy 2006/112/WE, jest dowolne miejsce o pewnych minimalnych rozmiarach i posiadające stale dostępne zasoby kadrowe i techniczne wystarczające do:

a) otrzymywania i wykorzystywania świadczonych usług w przypadku usług, o których mowa w art. 44 dyrektywy 2006/112/WE;

b) wykonywania świadczonych usług w przypadku usług, o których mowa w art. 45 dyrektywy 2006/112/WE.

Artykuł 16

Pojęcie „stałego miejsca zamieszkania”, o którym mowa w dyrektywie 2006/112/WE, oznacza adres miejsca zamieszkania osoby fizycznej, będącej podatnikiem lub nie, figurującej w ewidencji ludności lub innym podobnym rejestrze, a w przypadku braku takiej ewidencji – adres podawany przez tę osobę odpowiednim organom podatkowym, o ile nie ma dowodów, że podawany adres jest niezgodny z prawdą.

Artykuł 17

„Zwykłe miejsce pobytu”, o którym mowa w dyrektywie 2006/112/WE, oznacza miejsce, w którym, w czasie świadczenia usługi, osoba fizyczna będąca podatnikiem lub też nie zazwyczaj mieszka, ze względu na powiązania osobiste i zawodowe, wykazujące ścisłe związki danej osoby z miejscem, w którym zamieszkuje. Jeżeli powiązania takie istnieją w więcej niż w jednym kraju lub nie istnieją powiązania zawodowe, zwykłe miejsce pobytu określają powiązania natury osobistej.

ê 1777/2005 (dostosowany)

SEKCJA 1 2

√ MIEJSCE DOSTAWY TOWARÓW Õ

(ARTYKUłY 9 UST. 1 31-39 DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

ARTYKUł 2218

Jeżeli w ciągu roku kalendarzowego próg zastosowany przez państwo członkowskie zgodnie z art. 28b część B ust. 234 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE został przekroczony, w art. 28b część B33 tejże dyrektywy nie wprowadza się zmian w zakresie miejsca dostaw towarów innych niż produkty objęte akcyzą realizowanych w tym roku kalendarzowym zanim przekroczony został stosowany przez państwo członkowskie próg dla bieżącego roku kalendarzowego, pod warunkiem że dostawca √ spełnienia wszystkich następujących warunków Õ :

a) √dostawca Õ nie korzystał z prawa wyboru przewidzianego √ ustanowionego Õ w art. 28b część B34 ust. 34 tejżepowyższej dyrektywy; oraz

b) √wartość dostarczonych przez niego towarówÕ nie przekroczyła tego progu w ciągu minionego roku kalendarzowego.

Jednakże w art. 28b33 część B dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE wprowadza się zmiany w zakresie miejsca następujących dostaw zrealizowanych w państwie członkowskim zakończenia wysyłki lub transportu:

a) dostawa √ towarów Õ, w wyniku której przekroczony został próg dla bieżącego roku kalendarzowego stosowany przez państwo członkowskie został przekroczony w tym samym roku kalendarzowym;

b) wszystkie kolejne dostawy √ towarów Õ dokonywane w tym państwie członkowskim w tym roku kalendarzowym;

c) dostawy √ towarów Õ dokonywane w tym państwie członkowskim w roku kalendarzowym następującym po roku kalendarzowym, w którym nastąpiło zdarzenie, o którym mowa w lit. a).

ò nowy

Artykuł 19

Część przewozu osób przeprowadzona na terytorium Wspólnoty, o której mowa w art. 37 dyrektywy 2006/112/WE, określa się na podstawie odległości pokonanej przez środek transportu.

ê 1777/2005 (dostosowany)

ROZDZIAŁ VIII SEKCJA 3

ŚRODKI PRZEJŚCIOWE √ MIEJSCE WEWNąTRZWSPÓLNOTOWEGO NABYCIA TOWARÓW Õ

ę 1777/2005

(Artykuł Y 40, 41 ORAZ 42 DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

Artykuł 2120

Państwo członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 28a20 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE wykonuje swoje kompetencje w zakresie opodatkowania, bez względu na to, jak dana transakcja została potraktowana do celów podatku VAT w państwie członkowskim rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.

ê 1777/2005 (dostosowany)

Wszelkie wnioski dostawcy towarów o korektę podatku √ VAT Õ naliczonego w fakturze i wykazanego przez niego w państwie członkowskim rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów są rozpatrywane przez to państwo √ członkowskie Õ zgodnie z obowiązującymi w nim przepisami krajowymi.

SEKCJA 24

√ MIEJSCE ŚWIADCZENIA USłUG Õ

(ARTYKUłY 9 UST. 2 43-59 DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

ò nowy

Podsekcja 1

STATUS USłUGOBIORCY

ARTYKUł 21

1. W przypadku gdy miejsce świadczenia usług zależy od tego, czy usługobiorca jest podatnikiem, czy też nie, status usługobiorcy ustala się na podstawie treści tytułu III dyrektywy 2006/112/EC.

2. Zakłada się, że ustalając status usługobiorcy posiadającego siedzibę we Wspólnocie jako podatnika, usługodawca działał w dobrej wierze, o ile spełnił wszystkie następujące wymagania:

a) na podstawie dostarczonego przez usługobiorcę numeru identyfikacyjnego VAT lub na podstawie innego dowodu świadczącego o tym, że usługobiorca jest podatnikiem albo osobą prawną niebędącą podatnikiem zidentyfikowaną do celów VAT, stwierdził, że usługobiorca jest podatnikiem,

b) uzyskał potwierdzenie ważności otrzymanego numeru identyfikacyjnego VAT lub innego dowodu przedłożonego przez usługobiorcę,

c) za pomocą dostępnych środków bezpieczeństwa dokonał weryfikacji (w rozsądnych granicach) rzetelności przedstawionych przez usługobiorcę danych.

3. Zakłada się, że ustalając status usługobiorcy posiadającego siedzibę poza terytorium Wspólnoty jako podatnika, usługodawca działał w dobrej wierze, jeżeli uzyskał zaświadczenie – o ile jest ono już dostępne – wydane przez właściwe organy podatkowe usługobiorcy, potwierdzające, że usługobiorca prowadzi działalność gospodarczą, co uprawnia go do zwrotu VAT na mocy dyrektywy 86/560/EWG[12], albo spełnił łącznie niektóre lub wszystkich niżej wyszczególnione wymogi:

a) posiada numer identyfikacyjny VAT albo też podobny numer służący ewidencjonowaniu przedsiębiorców nadany usługobiorcy przez kraj siedziby,

b) posiada wydruk jakiejkowiek właściwej strony internetowej prowadzonej przez właściwe organy podatkowe usługobiorcy potwierdzające jego status podatnika,

c) posiada złożone przez usługobiorcę zamówienie zawierające adres miejsca siedziby przedsiębiorstwa oraz numer wpisu do stosownej ewidencji branżowej,

d) posiada dowody pochodzące ze strony internetowej usługobiorcy potwierdzające prowadzoną przez niego działalność gospodarczą.

Artykuł 22

Osobę prawną niebędącą podatnikiem, zidentyfikowaną do celów VAT na mocy art. 214 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE ze względu na dokonane przez nią transakcje wewnątrzwspólnotowego nabycia podlegające VAT uznaje się za podatnika w rozumieniu art. 43 tejże dyrektywy.

Podsekcja 2

ZDOLNOść USłUGOBIORCY

ARTYKUł 23

Do celów art. 44 dyrektywy 2006/112/WE za osobę działającą w charakterze podatnika nie uważa się podatnika ani osoby prawnej niebędącej podatnikiem, a uznawanej za podatnika, korzystającej z usług na prywatny użytek własny lub pracowników, lub też – ogólnie – do celów innych niż działalność ich przedsiębiorstwa. Osoby takiej nie uznaje się podatnika do celów stosowania zasad dotyczących miejsca świadczenia usług.

Charakter świadczonych usług uwzględnia się przy ustalaniu przed usługodawcę, czy usługobiorca działa w charakterze podatnika. W przypadku usług o charakterze, który budzi wątpliwości co do ich użytku związanego faktycznie z działalnością gospodarczą, usługodawca może być zobowiązany do uzyskania od usługobiorcy rozstrzygającego oświadczenia o zamierzonym wykorzystaniu świadczonej mu usługi.

Artykuł 24

Dokonując niezbędnej dla ustalenia miejsca świadczenia usługi oceny ostatecznego celu, któremu służy każda z usług, uwzględnia się wyłącznie okoliczności występujące w czasie jej świadczenia. Wszelkie późniejsze zmiany dotyczące wykorzystania otrzymanej usługi pozostają bez wpływu na ustalone miejsce jej świadczenia – pod warunkiem, że nie doszło do stwierdzonego nadużycia prawa.

Artykuł 25

W przypadku konkretnej usługi przeznaczonej zarówno do użytku związanego z działalnością przedsiębiorstwaprzedsiebiorstwa, jak i do użytku prywatnego usługobiorcy, świadczenie tej usługi obejmuje zakres zastosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE.

Podsekcja 3

UMIEJSCOWIENIE USłUGOBIORCY

ARTYKUł 26

W przypadku świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 44 dyrektywy 2006/112/WE w miejscu, gdzie usługobiorca ma swoją siedzibę, a w przypadku braku siedziby, w jego stałym miejscu zamieszkania lub zwykłym miejscu pobytu, usługodawca ustala to miejsce na podstawie informacji otrzymanych od usługobiorcy i dokonuje ich weryfikacji.

Informacje te mogą polegać na przekazanym przez usługobiorcę numerze identyfikacyjnym VAT.

Artykuł 27

1. W przypadku świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu zgodnie z z art. 56 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE w miejscu, gdzie usługobiorca ma swoją siedzibę, a w przypadku braku siedziby, w jego stałym miejscu zamieszkania lub zwykłym miejscu pobytu, usługodawca ustala to miejsce na podstawie informacji otrzymanych od usługobiorcy, dokonując ich weryfikacji za pomocą dostępnych środków bezpieczeństwa.

2. W przypadku świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 58 i 59 dyrektywy 2006/112/WE w miejscu, gdzie usługobiorca ma swoją siedzibę, a w przypadku braku siedziby, w jego stałym miejscu zamieszkania lub zwykłym miejscu pobytu, usługodawca ustala to miejsce na podstawie informacji otrzymanych od usługobiorcy, dokonując ich weryfikacji za pomocą dostępnych środków bezpieczeństwa.

Artykuł 28

1. W przypadku gdy świadczenie usług podatnikowi lub też osobie prawnej niebędącej podatnikiem, a uznawanej za podatnika, wchodzi w zakres art. 44 dyrektywy 2006/112/WE, a dany podatnik ma siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w więcej niż jednym kraju, usługi te podlegają opodatkowaniu w miejscu, w którym usługobiorca ustanowił siedzibę swojego przedsiębiorstwa.

Jeżeli jednak usługi świadczone są na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż siedziba przedsiębiorstwa, podlegają one opodatkowaniu w miejscu ich świadczenia.

2. W przypadku braku dowodów świadczących o nadużyciu prawa, za ustalenie miejsca świadczenia usług, o którym mowa w ust. 1, odpowiada podatnik będący usługobiorcą.

3. Dokonując oceny, czy usługi były faktycznie świadczone w stałym miejscu prowadzenia działalności, podatnik zwraca szczególną uwagę na następujące okoliczności:

a) czy w umowie bądź zamówieniu usług wskazano stałe miejsce prowadzenia działalności, jako miejsce wykorzystania usług,

b) czy stałe miejsce prowadzenia działalności jest tożsame z podmiotem płacącym za usługi lub czy koszty są rzeczywiście ponoszone przez ten podmiot;

c) charakter i przeznaczenie świadczonych usług – o ile umożliwiają one zidentyfikowanie konkretnego stałego miejsca prowadzenia działalności, na rzecz którego je wyświadczono.

4. W przypadku numeru identyfikacyjnego VAT usługobiorcy wskazanego na fakturze tożsamego z numerem nadanym mu przez organy państwa członkowskiego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, uznaje się, że usługi świadczono we wskazanym stałym miejscu prowadzenia działalności gospodarczej – o ile brak dowodów wskazujących na inne miejsce.

Artykuł 29

W przypadku świadczenia podatnikowi usług podlegających art. 44 dyrektywy 2006/112/WE w ramach umowy obejmujących szereg usług świadczonych w różnych miejscach, świadczenie wszystkich usług podlega opodatkowaniu w miejscu, w którym usługobiorca ustanowił siedzibę swojego przedsiębiorstwa.

W przypadku jednak, gdyby którekolwiek z usług ujętych w takiej umowie były faktycznie przeznaczone na użytek innego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, świadczenie tych usług podlega opodatkowaniu w miejscu, gdzie położone jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Artykuł 30

1. Ustalając miejsce świadczenia usług podlegających art. 56 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE osobie niebędącej podatnikiem, posiadającej więcej niż jedną siedzibę lub, w przypadku braku siedziby, więcej niż jedno stałe miejsce zamieszkania lub więcej niż jedno zwykłe miejsce pobytu, nadaje się pierwszeństwo miejscu, które umożliwia najpewniejsze opodatkowanie w miejscu faktycznego wykorzystania usług.

2. Ustalając miejsce świadczenia usług podlegających art. 58 i 59 dyrektywy 2006/112/WE osobie niebędącej podatnikiem, posiadającej więcej niż jedną siedzibę lub, w przypadku braku siedziby, więcej niż jedno stałe miejsce zamieszkania lub więcej niż jedno zwykłe miejsce pobytu, nadaje się pierwszeństwo miejscu, które umożliwia najpewniejsze opodatkowanie w miejscu faktycznego wykorzystania usług.

Podsekcja 4

ŚWIADCZENIE USłUG NA ZASADACH OGÓLNYCH

ê 1777/2005 (dostosowany)

Artykuł 731

Gdy podmiot mający przedsiębiorstwo w państwie trzecim przyznaje prawa do transmisji telewizyjnych meczów piłki nożnej na rzecz podatników mających przedsiębiorstwo we Wspólnocie, taka transakcja jest regulowana przepisami art. 944 ust. 2 lit. e) tiret pierwsze dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE.

Artykuł 832

U Świadczenie usługa ubiegania się o zwrot lub otrzymywania zwrotów podatku VAT zgodnie z dyrektywą Rady 79/1072/EWG2008/9/WE[13] jest regulująowana przepisyami art. 944 ust. 2 lit. e) tiret trzecie dyrektywy 77/388/EWG 2006/112/WE.

Artykuł 433

ê 1777/2005 (dostosowany)

ð nowy

W zakresie, w jakim usługi √ świadczone Õ w związkuane z organizacją pogrzebów stanowią jedną i tę samą usługę, ð i jeśli są świadczone podatnikowi działającemu w takim charakterze lub osobie prawnej niebędącej podatnikiem uznawanej za podatnika, Õ są one objęte art. 9 ust. 144 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE, a jeśli osobie niebędącej podatnikiem – art. 45 tejże dyrektywy ï .

Artykuł 634

Usługi tłumaczenia tekstów, √ świadczone Õ ð podatnikowi, który działa w charakterze podatnika lub osobie prawnej niebędącej podatnikiem uznawanej za podatnika ï regulowane są są objęte zakresem stosowania przepisami art. 9 ust. 2 lit. e)44 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE, a jeśli są świadczone osobie niebędacej podatnikiem – art. 45 tejże dyrektywy ï .

ò nowy

Podsekcja 5

ŚWIADCZENIE USłUG PRZEZ POśREDNIKÓW

ARTYKUł 35

Jeżeli usługi, inne niż związane z nieruchomościami usługi świadczone przez rzeczoznawców i agentów nieruchomości, są świadczone przez pośredników występujących w imieniu i na rzecz innych osób, usługi te:

a) są objęte zakresem stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE, jeśli usługobiorca jest podatnikiem,

b) są objęte zakresem stosowania art. 46 dyrektywy 2006/112/WE, jeśli usługobiorca nie jest podatnikiem.

ê 1777/2005 (dostosowany)

Artykuł 936

Świadczenie usług przez pośredników określone w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret siódme46 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE obejmuje także świadczenie usług przez pośredników, którzy działają w imieniu lub na rzecz usługobiorcy oraz usługi świadczone przez pośredników, którzy działają w imieniu lub na rzecz wykonawcy √ usług Õ rzecz usługodawcy.

PODSEKCJA 6

√ ŚWIADCZENIE USłUG W RAMACH DZIAłALNOśCI KULTURALNEJ, ARTYSTYCZNEJ, SPORTOWEJ, NAUKOWEJ, EDUKACYJNEJ, ROZRYWKOWEJ LUB PODOBNEJ ORAZ POMOCNICZYCH USłUG TRANSPORTOWYCH, A TAKżE WYCENA NIERUCHOMOśCI I PRACE Z NIMI ZWIąZANE Õ

ARTYKUł 537

Poza przypadkami, w których montowane towary stają się częścią nieruchomości, miejsce świadczenia usług określonych w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia jest√ przez podatnika na rzecz osoby niebędącej podatnikiem usług polegających wyłącznie na montażu różnych części maszyny, z których wszystkie zostały dostarczone przez usługobiorcęnabywcę, na rzecz y Õ określaone się zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. c) lub art. 28b część F54 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE.

ò nowy

Podsekcja 7

ŚWIADCZENIE USłUG RESTAURACYJNYCH I CATERINGOWYCH, W TYM NA POKłADZIE śRODKÓW TRANSPORTU

ARTYKUł 38

Część przewozu osób przeprowadzoną na terytorium Wspólnoty, o której mowa w art. 57 dyrektywy 2006/112/WE, określa się na podstawie odległości pokonanej przez środek transportu.

Artykuł 39

W przypadku usług restauracyjnych i cateringowych świadczonych w części przewozu osób przeprowadzonej na terytorium Wspólnoty stosuje się przepisy art. 57 dyrektywy 2006/112/WE.

W przypadku usług restauracyjnych i cateringowych świadczonych poza tą częścią przewozu, a jednak na terytorium państwa członkowskiego, stosuje się przepisy art. 55 dyrektywy 2006/112/WE.

Artykuł 40

Miejsce świadczenia usługi w przypadku jednorazowej usługi restauracyjnej lub cateringowej, którą zrealizowano częściowo w części przewozu osób przeprowadzonej na terytorium Wspólnoty, a częściowo poza tą częścią, ale na terytorium państwa członkowskiego, ustala się z chwilą rozpoczęcia świadczenia usługi.

PODSEKCJA 8

WYNAJEM śRODKÓW TRANSPORTU

ARTYKUł 41

1. „Środek transportu”, o którym mowa w art. 56 oraz w art. 59 lit. g) dyrektywy 2006/112/WE obejmuje wszelkie pojazdy, mechaniczne i inne, a także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy, i zasadniczo zaprojektowane oraz rzeczywiście nadające się do wykorzystania w celu transportu.

2. Ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:

a) pojazdów kołowych w rodzaju samochodów, motocykli, rowerów, trójkołowców oraz pojazdów turystycznych z wyjątkiem przymocowanych do podłoża,

b) przyczep i naczep,

c) wagonów kolejowych,

d) statków,

e) statków powietrznych,

f) pojazdów dostosowanych specjalnie do przewozu osób chorych lub rannych,

g) ciągników i innych pojazdów rolniczych,

h) pojazdów do celów militarnych, ochrony lub obrony cywilnej, z wyjątkiem pojazdów bojowych,

i) pojazdów o napędzie mechanicznym lub elektrycznym przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych.

3. Ustęp 1 nie ma zastosowania do kontenerów.

Artykuł 42

1. Czas ciągłego posiadania lub użytkowania środka transportu, który jest przedmiotem wynajmu, o którym mowa w art. 56 dyrektywy 2006/112/WE określa się na podstawie postanowień umowy zawartej przez zaangażowane strony, z uwzględnieniem ewentualnego milczącego porozumienia. Umowa jest podstawą domniemania, które jednak można obalić w razie jakichkolwiek przesłanek wynikających ze stanu faktycznego lub prawnego, pozwalających na ustalenie rzeczywistego czasu ciągłego posiadania lub użytkowania środka transportu.

W przypadku gdy przekroczenie czasu wynajmu przewidzianego w umowie wynika z wyraźnie określonych okoliczności, na które umawiające się strony nie mają wpływu, pozostaje ono bez znaczenia dla ustalonego czasu posiadania lub użytkowania środka transportu.

2. W przypadku wynajmu środka transportu na podstawie co najmniej dwóch następujących bezpośrednio po sobie umów między tymi samymi stronami lub oddzielonych przerwą nieprzekraczającą dwóch dni, przy ustalaniu czasu ciagłego posiadania lub użytkowania środka transportu w ramach umowy uwzględnia się wszelkie okresy posiadania lub użytkowania tego środka transportu na podstawie poprzednich umów.

Pod warunkiem braku domniemanego nadużycia prawa, ustalając czas ciągłego posiadania lub użytkowania środka transportu w ramach umowy nie uwzględnia się ewentualnych okresów posiadania lub użytkowania tegoż środka transportu objętych późniejszymi umowami.

3. W przypadku umów najmu dotyczących różnych środków transportu, czas ciągłego posiadania lub użytkowania każdego środka transportu w ramach poszczególnych umów ustala się odrębnie, pod warunkiem, że brak dowodów wskazujących na nadużycie prawa.

Artykuł 43

W przypadku wynajmu środka transportu podlegającego stosowaniu art. 56 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE za miejsce, w którym środek transportu oddaje się do dyspozycji najemcy, uznaje się to miejsce, w którym środek ten znajduje się w chwili przejęcia fizycznej kontroli nad nim przez najemcę.

ê 1777/2005 (dostosowany)

PODSEKCJA 9

√ ŚWIADCZENIE USłUG NA RZECZ OSOBOMÓB NIEBęDąCYMCH PODATNIKAMI SPOZA WSPÓLNOTY Õ

ARTYKUł 644

Usługi√ Świadczenie usług Õ tłumaczenia tekstów podlegaregulowane są przepisomami art. 9 ust. 2 lit. e)59 lit. c) dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE.

Artykuł 10

Przyczepy i naczepy, a także wagony kolejowe uważa się za formy środków transportu do celów art. 9 ust. 2 lit. e) tiret ósme dyrektywy 77/388/EWG.

ê 1777/2005 (dostosowany)

ROZDZIAŁ IVVI

PODSTAWA OPODATKOWANIA

( ARTYKUł 11TYTUł VII DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

ARTYKUł 1345

Zgodnie z przepisami art. 73-8011 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE, jeżeli dostawca towarów lub usługodawca wymaga, jako warunek przyjęcia płatności kartą kredytową lub debetową, by klient wpłacił pewną kwotę na jego rzecz lub na rzecz innego przedsiębiorstwa oraz jeżeli całkowita cena do zapłaty przez tego klienta niezależnie od metody płatności pozostaje niezmieniona, to kwota taka stanowi integralną część podstawy opodatkowania dostawy towarów lub świadczenia usługi.

ò nowy

ROZDZIAŁ VII

STAWKI

ARTYKUł 46

W zakres „zakwaterowania w obiektach wypoczynkowych”, o którym mowa w pkt 12 załącznika III do dyrektywy 2006/112/WE, wchodzi również realizowany przez pola kempingowe wynajem namiotów, przyczep turystycznych przymocowanych do podłoża i pojazdów kempingowych.

ę 1777/2005

ROZDZIAŁ VVIII

ZWOLNIENIA

SEKCJA 1

ê 1777/2005 (dostosowany)

√ ZWOLNIENIA DOTYCZąCE OKREśLONYCH CZYNNOśCI WYKONYWANYCH W INTERESIE PUBLICZNYM Õ

ê 1777/2005 (dostosowany)

( ARTYKUł 13ARTYKUłY 132, 133 ORAZ 134 DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

ARTYKUł 1447

Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1art. 132 ust. 1 art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia do tego celu.

SEKCJA 2

ê 1777/2005 dostosowany)

√ ZWOLNIENIA DOTYCZąCE INNYCH CZYNNOśCI Õ

ê 1777/2005 (dostosowany)

(ARTYKUłY 135, 136 ORAZ 137 DYREKTYWY 2006/112/WE)

ARTYKUł 1548

Zwolnienie określone w art. 135 ust. 1. 13 część B lit. ed) pkt 4 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE nie dotyczy „nobli platynowych”.

ò nowy (dostosowany)

SEKCJA 3

ZWOLNIENIA W IMPORCIE

(ARTYKUłY 143, 144 ORAZ 145 DYREKTYWY 2006/112/WE)

ARTYKUł 49

Zwolnienie, o którym mowa w art. 144 dyrektywy 2006/112/WE, stosuje się do usług przewozowych związanych z przywozem ruchomości świadczonych w trakcie zmiany miejsca zamieszkania.

ę 1777/2005

SEKCJA 24

ê 1777/2005 (dostosowany)

√ ZWOLNIENIA W EKSPORCIE Õ

ê 1777/2005 (dostosowany)

( ARTYKUł 13ARTYKUłY 146 ORAZ 147 DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

ARTYKUł 1650

Środki transportu służące do celów prywatnych określone w art. 14615 ust. 12 lit. b)akapit pierwszy dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE obejmują środki transportu wykorzystywane do celów pozazawodowych przez osoby niebędące osobami fizycznymi, takie jak instytucje prawa publicznego w rozumieniu art. 134 ust. 5 tej dyrektywy oraz stowarzyszenia.

Artykuł 1751

ê 1777/2005 (dostosowany)

W celu określenia, czy próg ustalony przez państwo członkowskie zgodnie z art. 14715 ust. 12 akapit drugi tiret trzecie dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE próg √ będący warunkiem zwolnienia przy wywozie towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych Õ został przekroczony, niezbędnego obliczenia dokonuje się na podstawie wartości faktury. Można zastosować łączną wartość kilku towarów, pod warunkiem że wszystkie te towary ujęte są na tej samej fakturze wystawionej dlana rzecz tego samego klienta przez tego samego dostawcę towarów podlegającego opodatkowaniu.

ò nowy

SEKCJA 5

ZWOLNIENIA DOTYCZąCE NIEKTÓRYCH TRANSAKCJI UZNANYCH ZA EKSPORT

(ARTYKUłY 151 ORAZ 152 DYREKTYWY 2006/112/WE)

ARTYKUł 52

Zwolnienie ustanowione art. 151 dyrektywy 2006/112/WE stosuje się do usług elektronicznych, nawet w przypadku gdy świadczący je podatnik objęty jest procedurą szczególną dla usług świadczonych drogą elektroniczną, ustanowioną na mocy art. 357-369 tejże dyrektywy.

Artykuł 53

1. Organ, który zostanie powołany pod nazwą europejskie konsorcjum na rzecz infrastruktury badawczej (ERIC) kwalifikuje się za organizację międzynarodową do celów art. 143 lit. g) oraz art. 151 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, w przypadku gdy spełnia wszystkie poniższe warunki:

a) posiada odrębną osobowość prawną i pełną zdolność prawną;

b) został utworzony na mocy prawa wspólnotowego i podlega jego przepisom;

c) w skład jego członków wchodzą państwa członkowskie, a w stosownych przypadkach kraje trzecie oraz organizacje międzyrządowe, jednak z wykluczeniem udziału sektora prywatnego;

d) posiada określone i uzasadnione cele, które są realizowane wspólnie i zasadniczo nie mają charakteru gospodarczego.

2. Zwolnienie, o którym mowa w art. 143 lit. g) oraz art. 151 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, stosuje się do ERIC w przypadku uznania jego statusu organizacji międzynarodowej przez przyjmujące państwo członkowskie.

Ograniczenia i warunki takiego zwolnienia ustanawia się w drodze porozumienia między członkami ERIC albo też na mocy porozumienia w sprawie siedziby. W przypadku towarów, które nie zostały wysłane lub przewiezione z terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się miejsce dostawy, a także w odniesieniu do analogicznego świadczenia usług, można udzielić zwolnienia w postaci zwrotu VAT zgodnie z art. 151 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE.

Artykuł 54

1. W przypadku odbiorcy dostawy towarów lub usługobiorcy posiadającego siedzibę lub stałe miejsce pobytu w granicach Wspólnoty, ale poza terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, podstawą do uznania uprawnienia do takiego zwolnienia na mocy art. 151 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE jest świadectwo zwolnienia z podatku VAT i podatku akcyzowego oparte na wspólnym wzorze ustanowionym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

2. Świadectwo wspomniane w ust. 1 wymaga pieczęci właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego. Natomiast w przypadku towarów lub usług o przeznaczeniu urzędowym państwo członkowskie może udzielić ich odbiorcy zwolnienia z wymogu przedstawiania świadectwa opatrzonego pieczęcią, określając warunki takiego zwolnienia.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o kompetentnych organach uprawnionych do opatrywania świadectw stosowną pieczęcią oraz o zakresie, w jakim znoszą wymóg przedkładania świadectwa opatrzonego pieczęcią. Komisja przekazuje pozostałym państwom członkowskim otrzymane od każdego z państw członkowskich informacje.

3. W przypadkach gdy w państwie członkowskim, gdzie ma miejsce dostawa lub świadczenie usług stosuje się bezpośrednie zwolnienie, dostarczający towar lub usługodawca zobowiązany jest uzyskać od odbiorcy towarów lub usługobiorcy świadectwo, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zachowując je jako dokument do celów księgowych. W przypadku zwolnienia udzielanego wyłącznie w postaci zwrotu podatku VAT, zgodnie z art. 151 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE, świadectwo należy załączyć do wniosku o zwrot składanego we właściwym państwie członkowskim.

ę 1777/2005

ROZDZIAŁ VIIIX

ODLICZENIA

( ARTYKUł 18TYTUł X DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

ARTYKUł 1855

ê 1777/2005 (dostosowany)

Jeżeli państwo członkowskie przywozu √ przywozu Õ wprowadza system umożliwiający wypełnianie formalności celnych za pomocą środków elektronicznych, termin „dokument przywozowy” znajdujący się w art. 178 ust. 1 lit. eb) dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE dotyczy wersji elektronicznych tych dokumentów, pod warunkiem że pozwala to na przeprowadzenie kontroli wykonania prawa do odliczenia.

ò nowy

ROZDZIAŁ X

OBOWIĄZKI PODATNIKÓW I NIEKTÓRYCH OSÓB NIEBĘDĄCYCH PODATNKAMI

(TYTUł XI DYREKTYWY 2006/112/WE)

ARTYKUł 56

1. Jeżeli zasoby techniczne lub ludzkie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiadanego przez podatnika na terytorium państwa członkowskiego, w którym należny jest VAT, są przez niego wykorzystywane w celu podlegającego opodatkowaniu dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług w tym państwie członkowskim, zarówno przed samą dostawą lub świadczeniem usług albo w ich trakcie, lub jeżeli przewiduje się możliwość korzystania z wspomnianych zasobów przez dostawcę lub usługodawcę, co nie stanowiłoby odrębnej dostawy towarów lub świadczenia usług, miejsce to – bez względu na zakres wykorzystania – uznawane jest za uczestniczące w wykonaniu tej dostawy lub świadczenia usług w rozumieniu art. 192a lit. b) dyrektywy 2006/112/WE.

2. W przypadku jednak gdy podatnik wykorzystuje zasoby określone w ust. 1 jedynie w charakterze zaplecza administracyjnego wykonującego zadania takie jak księgowość, fakturowanie oraz gromadzenie wymagalnych należności, nie można uznać, że zostały one wykorzystane do wykonania dostawy towarów lub świadczenia usług.

3. W przypadku gdy podatnik wystawia fakturę posługując się numerem identyfikacyjnym VAT nadanym mu przez państwo członkowskie, w którym ma stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, miejsce to uznaje się za uczestniczące w wykonaniu tej dostawy lub świadczenia usług w danym państwie członkowskim, o ile brak dowodów wskazujących na inne miejsce.

Artykuł 57

W odniesieniu do podatnika, który ustanowił swoją siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, w którym należny jest VAT, nie stosuje się art. 192a dyrektywy 2006/112/WE, nawet w przypadku gdy ta siedziba nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług na terytorium tego państwa członkowskiego.

Artykuł 58

W przypadku gdy usługodawca spełnia warunki wyszczególnione w art. 21 i 23 niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 205 dyrektywy 2006/112/WE do zapłaty należnego VAT może być zobowiązany usługobiorca.

ê 1777/2005

ROZDZIAŁ VIIX

PROCEDURY SZCZEGÓLNE

SEKCJA 1

ê 1777/2005 (dostosowany)

√ PROCEDURA SZCZEGÓLNA DLA ZłOTA INWESTYCYJNEGO Õ

ê 1777/2005 (dostosowany)

(Artykuł Y OD 26344 DO 356 DYREKTYWY 77/388/EWG2006/112/WE)

ARTYKUł 1959

1. Odniesienie do „masy akceptowanej na rynkach złota”wagi akceptowanej przez rynki kruszców” zawarte w art. 344 ust. 126b część A akapit pierwszy pkt 1i) dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE obejmuje co najmniej jednostki i wagi stosowane w handlu, jak przewidziano w załączniku IIIII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 60

ê 1777/2005 (dostosowany)

2. W celu ustalenia wykazu √ złotych monet Õ , o którym mowa w art. 34526b część A pierwszy akapit punkt ii) dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE, odniesienie do „ceny” i „wartości rynkowej” zawarte w art. 344 ust. 1 pkt 2ii) tiret czwarte oznacza cenę oraz wartość rynkową na dzień 1 kwietnia każdego roku. Jeśli 1 kwietnia nie przypada na dzień, w którym dokonuje się ustalania wartości, obowiązują wartości ustalone w następnym dniu, w którym są one ustalanenastępnym.

SEKCJA 2

√ PROCEDURA SZCZEGÓLNA DOTYCZąCA PODATNIKÓW NIEMAJąCYCH SIEDZIBY, KTÓRZY śWIADCZą USłUGI DROGą ELEKTRONICZNą NA RZECZ OSÓB NIEBęDąCYCH PODATNIKAMI Õ

(ARTYKUłY OD 357 DO 369 DYREKTYWY 2006/112/WE)

ARTYKUł 2061

1. Jeżeli w trakcie kwartału roku kalendarzowego podatnik niemający siedzibyniemający przedsiębiorstwa, a korzystający z systemu specjalnego √procedury szczególnej dla usług świadczonych drogą elektroniczną, ustanowionej Õ w art. 26c część B357-369 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE spełnia przynajmniej jedno z kryteriów wyłączenia ustanowionych w art. 26c część B ust. 4363, taki podatnik niemający siedzibyniemający przedsiębiorstwa jest wyłączony z tegoj procedury szczególnej systemu specjalnego przez państwo członkowskie identyfikacji. W takim przypadku taki podatnik niemający siedziby niemający przedsiębiorstwa może następniew związku z tym zostać wyłączony z tegoj procedury szczególnejsystemu specjalnego w dowolnym czasie w tym kwartale.

W odniesieniu do usług elektronicznych realizowanych przed zastosowaniem wyłączenia, ale w trakcie kwartału roku kalendarzowego, w którym wyłączenie to miało miejsce, podatnik niemający siedzibyprzedsiębiorstwa powinien za cały ten kwartałokres złożyć deklarację √ VAT Õ zgodnie z art. 26c część B ust. 5364 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE. Wymóg złożenia tej deklaracji nie ma wpływu na ewentualny wymóg rejestracji √ uzyskania identyfikacji do celów VAT Õ w państwie członkowskim na normalnych zasadach.

Artykuł 62

3. Wszystkie okresy sprawozdawcze (kwartały √ kalendarzowe Õ ) w rozumieniu art. 36426c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE są niezależnymi okresami sprawozdawczymi.

Artykuł 63

Po złożeniu √ , zgodnie z przepisami art. 364 dyrektywy 2006/112/WE, Õ deklaracji √ VAT Õ w rozumieniu art. 26c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG wszelkie późniejsze zmiany wartości tam zamieszczonych są dokonywane wyłącznie poprzez dokonanie korekt na tej deklaracji, a nie poprzez korygowanie następnych deklaracji.

Artykuł 64

4. Kwoty na deklaracjach √ VAT Õdotyczących podatku od wartości dodanej uzyskane na podstawie procedury szczególnejsystemu specjalnego√ dla usług świadczonych drogą elektroniczną Õ przewidzianego w art. 26c część B357-369 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE nie są zaokrąglane do najbliższej całkowitej jednostki monetarnej. Wykazana i zapłacona zostaje dokładna kwota podatku od wartości dodanej√ VAT Õ .

Artykuł 65

2. Państwo członkowskie identyfikacji, które otrzymało kwotę wyższą niż wynikałoby z deklaracji złożonej na podstawie art. 26c część B ust. 5364 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE , zwraca nadpłaconą kwotę bezpośrednio zainteresowanemu podatnikowi.

Jeżeli państwo członkowskie identyfikacji otrzymało kwotę zgodną z deklaracją√ VAT Õ, która okazała się niepoprawna, oraz rozdzieliło już tę kwotę pomiędzy państwa członkowskie konsumpcji, państwa te zwracają nadpłaconą kwotę bezpośrednio podatnikowi niemającemu siedzibyprzedsiębiorstwa i informują państwo członkowskie identyfikacji o dokonanej korekcie.

Artykuł 66

Kwoty podatku od wartości dodanej √ VAT Õ zapłacone zgodnie z art. 26c część B ust. 7367 dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE odnoszą się tylko do tej deklaracji√ VAT Õ √ przedkładanych zgodnie z art. 364 tejże dyrektywy Õ . Wszelkie późniejsze zmiany kwot zapłaconych mogą być dokonywane tylko w odniesieniu do tej deklaracji i nie mogą być przypisane do innej deklaracji lub skorygowane w kolejnej deklaracji.

ę 1777/2005

ROZDZIAŁ IXXII

PRZEPISY KOŃCOWE

ę

Artykuł 67

Rozporządzenie (WE) nr 1777/2005 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.

ê 1777/2005 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 2368

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 lipca 2006 r. √ 1 stycznia 2010 r Õ.

Article 13 ðArtykuł 54 oraz załącznik II ï stosuje się od dnia 1 stycznia 2006ð 1 kwietnia 2010 r.

ò nowy

Przepisy art. 27 ust. 1 oraz art. 30 ust. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.

ê 1777/2005

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ê 1777/2005 (dostosowany)

ZAŁĄCZNIK I

Artykuł 1110 niniejszego rozporządzenia

1.(1) Punkt 1 załącznika LII do dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE:

a) tworzenie i hosting witryn internetowych,

b) Aautomatyczna konserwacja oprogramowania, zdalnie i on-line,

c) Zzdalne zarządzanie systemami,

d) Hhurtownie danych on-line, umożliwiające elektroniczne przechowywanie i wyszukiwanie konkretnych danych,

e) Ddostarczanie on-line przestrzeni na dysku na żądanie.

2.(2) Punkt 2 załącznika LII do dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE:

a) Uuzyskiwanie dostępu on-line i pobieranie oprogramowania (w szczególności programy w zakresie zamówień publicznych/księgowości, programy antywirusowe) oraz jego uaktualnień,

b) Ooprogramowanie blokujące pojawianie się banerów reklamowych,

c) Ssterowniki do pobierania, takie jak programy ustawiające interfejsy komputera i urządzeń peryferyjnych (np. drukarek),

d) Aautomatyczna instalacja on-line filtrów na witrynach internetowych,

e) Aautomatyczna instalacja on-line zabezpieczeń typu firewalls.

3.(3) Punkt 3 załącznika LII do dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE:

a) Uuzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów,

b) Uuzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii i wygaszaczy ekranu,

c) Zzawartość książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych,

d) Pprenumerata gazet i czasopism publikowanych on-line,

e) Ddzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych,

f) Wwiadomości, informacje o sytuacji na drogach oraz prognozy pogody on-line,

g) Iinformacje generowane automatycznie on-line przez oprogramowanie po wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe),

h) Ddostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na stronach lub witrynach internetowych,

i) Kkorzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych.

4.(4) Punkt 4 załącznika LII do dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE:

a) Uuzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe,

b) Uuzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań, dzwonków i innych dźwięków,

c) Uuzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie filmów,

d) Ppobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe,

e) Uuzyskiwanie dostępu do automatycznych gier on-line, które wymagają użycia Internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie oddaleni.

5.(5) Punkt 5 załącznika LII do dyrektywy 77/388/EWG2006/112/WE:

a) Aautomatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem,

b) Ććwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.

ò nowy

ZAŁĄCZNIK II

Artykuł 54 niniejszego rozporządzenia

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA ŚWIADECTWO ZWOLNIENIA Z PODATKU VAT I PODATKU AKCYZOWEGO

(Artykuł 151 dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 13 dyrektywy 2008/118/WE)

Nr porządkowy (fakultatywnie): |

1. KWALIFIKUJĄCA SIĘ INSTYTUCJA LUB OSOBA FIZYCZNA |

Pełna nazwa/imię i nazwisko |

Ulica, nr domu |

Kod pocztowy, miejscowość |

Państwo członkowskie (przyjmujące) |

2. WŁAŚCIWY ORGAN DAJĄCY PIECZĘĆ (nazwa, adres i nr telefonu) |

3. OŚWIADCZENIE KWALIFIKUJĄCEJ SIĘ INSTYTUCJI LUB OSOBY FIZYCZNEJ Kwalifikująca się instytucja lub osoba fizyczna(1) niniejszym oświadcza, co następuje: a) towary i/lub usługi wymienione w rubryce 5 są przeznaczone(2) |

□ do użytku służbowego – na potrzeby | □ do użytku prywatnego – na potrzeby |

□ zagranicznej misji dyplomatycznej | □ członka zagranicznej misji dyplomatycznej |

□ zagranicznej placówki konsularnej | □ członka zagranicznej placówki konsularnej |

□ organizacji międzynarodowej | □ pracownika organizacji międzynarodowej |

□ sił zbrojnych państwa będącego stroną Traktatu Północnoatlantyckiego (wojsk NATO) |

□ sił zbrojnych Zjednoczonego Królestwa stacjonujących na Cyprze |

(nazwa instytucji) (patrz: rubryka 4) |

b) towary i/lub usługi opisane w rubryce 5 spełniają warunki i ograniczenia mające zastosowanie do zwolnienia w przyjmującym państwie członkowskim określonym w rubryce 1, oraz c) powyższe informacje dostarczono w dobrej wierze. Kwalifikująca się instytucja lub osoba fizyczna niniejszym zobowiązuje się do zapłaty na rzecz państwa członkowskiego, z którego towary zostały wysłane lub z którego towary i/lub usługi zostały dostarczone, ewentualny należny podatek VAT i/lub podatek akcyzowy, w przypadku gdyby towary i/lub usługi nie spełniały warunków zwolnienia lub gdyby te towary i/lub usługi nie zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem. |

Miejscowość, data | Nazwisko i status podpisującego |

Podpis |

4. PIECZęć INSTYTUCJI (w przypadku zwolnienia na użytek prywatny) |

Miejscowość, data | Pieczęć | Nazwisko i status podpisującego |

Podpis |

5. OPIS TOWARÓW I/LUB USŁUG DLA KTÓRYCH WNOSI SIĘ O ZWOLNIENIE Z PODATKU VAT I/LUB PODATKU AKCYZOWEGO |

A. Informacje dotyczące dostawcy/uprawnionego właściciela składu |

(1) Nazwisko i adres |

(2) Państwo członkowskie |

(3) Nr identyfikacyjny podatnika do celów VAT/akcyzy |

Informacje dotyczące towarów i/lub usług |

Nr | Szczegółowy opis towarów i/lub usług(3) (lub odniesienie do załączonego formularza zamówienia) | Ilość lub liczba | Wartość – bez VAT i podatku akcyzowego | Waluta |

Wartość jednostkowa | Wartość łączna |

Łączna kwota |

6. ŚWIADECTWO WYDANE PRZEZ WŁAŚCIWE ORGAN PRZYJMUJĄCEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO |

Przesyłka/dostawa towarów lub świadczenie usług, które opisano w rubryce 5 spełnia |

□ w całości | □ do ilości | (liczba)(4) |

warunki zwolnienia z podatku VAT i podatku akcyzowego |

Miejscowość, data | Pieczęć | Nazwisko i status podpisującego |

Podpis |

7. ZEZWOLENIE NA POMINIĘCIE PIECZĘCI (wyłącznie w przypadku zwolnienia na użytek oficjalny) |

Pismem nr: |

z dnia |

nazwa kwalifikującej się instytucji: |

oznaczenie właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego |

Miejscowość, data | Pieczęć | Nazwisko i status podpisującego |

Podpis |

(1) Niepotrzebne skreślić.

(2) Właściwe pole zaznaczyć krzyżykiem.

(3) Przekreślić nieużywane pola. Wymóg obowiązuje również w przypadku załączenia formularza zamówienia.

(4) Towary lub usługi niekwalifikujące się a figurujące w rubryce 5 lub w załączonym formularzu zamówienia należy skreślić.

Objaśnienia

1. Świadectwo służy dostawcy lub też uprawnionemu prowadzącemu skład podatkowy jako dokument będący podstawą do zwolnienia z podatku dostaw towarów i usług lub przesyłek towarów do kwalifikujących się instytucji lub osób fizycznych określonych w art. 151 dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 13 dyrektywy 2008/118/WE. Sporządza się odpowiednio po jednym świadectwie dla każdego dostawcy/właściciela składu. Ponadto, dostawca/właściciel składu zobowiązany jest do przechowywania niniejszego świadectwa jako części swojej dokumentacji zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w danym państwie członkowskim.

2. a) Ogólną specyfikację papieru, na jakim ma być spisywane świadectwo, określono w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich nr C 164 z dnia 1.7.1989, s. 3.

Wszystkie egzemplarze należy sporządzić na białym papierze o formacie 210 milimetrów na 297 milimetrów z maksymalną tolerancją 5 milimetrów mniej lub 8 milimetrów więcej, jeżeli chodzi o długość egzemplarza.

Świadectwo zwolnienia z podatku akcyzowego sporządza się w dwóch egzemplarzach:

– jeden egzemplarz do zachowania przez wysyłającego,

– jeden egzemplarz towarzyszący administracyjnemu dokumentowi towarzyszącemu.

b) Wszelkie niewykorzystane miejsce w rubryce 5.B należy przekreślić w ten sposób uniemożliwiający dalsze wpisy.

c) Dokument musi być wypełniony czytelnie oraz w sposób, który sprawia, że zapisy są nieusuwalne. Niedozwolone jest wymazywanie i nanoszenie nowych zapisów na istniejące. Dokument wypełnia się w języku uznawanym przez przyjmujące państwo członkowskie.

d) Jeżeli opis towarów i/lub usług (rubryka 5.B świadectwa) odwołuje się do formularza zamówienia sporządzonego w języku innym niż język uznawany przez przyjmujące państwo członkowskie, kwalifikująca się instytucja lub osoba fizyczna musi załączyć odpowiednie tłumaczenie.

e) Z drugiej strony, jeżeli świadectwo sporządzone jest w języku innym niż język uznany przez państwo członkowskie dostawcy lub właściciela składu, tłumaczenie informacji dotyczących towarów i usług w rubryce 5.B musi zostać załączone przez kwalifikującą się instytucję lub osobę fizyczną.

f) Pod pojęciem uznawanego języka rozumie się jeden z języków urzędowo używanych w danym państwie członkowskim lub jakikolwiek inny język urzędowy Wspólnoty, co do którego państwo członkowskie oświadczy, iż może on być używany do tego celu.

3. Składając oświadczenie w rubryce 3 świadectwa, kwalifikująca się instytucja lub osoba fizyczna dostarcza informacji koniecznych do oceny wniosku o przyznanie zwolnienia w przyjmującym państwie członkowskim.

4. Składając oświadczenie w rubryce 4 świadectwa, instytucja potwierdza dokładność informacji zawartych w rubrykach 1 oraz 3 lit. a) dokumentu oraz zaświadcza, że kwalifikująca się osoba fizyczna jest pracownikiem tej instytucji.

5. a) Odniesienie się do formularza zamówienia (rubryka 5.B świadectwa) musi zawierać przynajmniej datę oraz numer zamówienia. Formularz ten powinien zawierać wszystkie elementy, które figurują w rubryce 5 świadectwa. W przypadku gdy świadectwo ma zostać opatrzone pieczęcią właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego, wówczas formularz zamówienia jest również opatrywany pieczęcią.

b) Wskazanie numeru identyfikacji akcyzy określonego w art. 22 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 2073/2004 z dnia 16 listopada 2004 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych nie jest obowiązkowe, wymagane jest natomiast wskazanie numeru identyfikacyjnego VAT.

c) Waluty należy wskazać przy użyciu trzyliterowego kodu zgodnie z międzynarodową normą ISO 4127 ustaloną przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną(1).

6. Wspomniane wyżej oświadczenie kwalifikującej się instytucji/osoby fizycznej poświadcza się urzędowo w rubryce 6 pieczęcią właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego. Właściwe organy mogą uzależniać wymagane zatwierdzenie od zgody innej instancji w tym samym państwie członkowskim. Za uzyskanie takiej zgody odpowiada wówczas właściwy organ podatkowy.

7. W celu uproszczenia procedury, właściwy organ może zwolnić kwalifikującą się instytucję od obowiązku zwracania się z prośbą o pieczęć w przypadku zwolnienia do celów służbowych. Kwalifikująca się instytucja powinna wymienić takie zwolnienie w rubryce 7 świadectwa

________

(1) Przykładowo zestaw wybranych kodów odsyłających do obecnie używanych walut: EUR (euro), BGN (lew bułgarski), CZK (korona czeska), DKK (korona duńska), EEK (korona estońska), GBP (funt szterling), HUF (forint węgierski), LTL (lit litewski), PLN (złoty), RON (rumuński lej), SEK (korona szwedzka), USD (dolar amerykański).

ê 1777/2005

ZAŁĄCZNIK IIIII

Artykuł 1959 niniejszego rozporządzenia

Jednostka | Wagi stosowane w handlu |

Kg | 12,5/1 |

gram | 500/250/100/50/20/10/5/2,5/2 |

Uncja (1 oz = 31,1035 g) | 100/10/5/1/1/2/1/4 |

Tael (1 tael = 1,193 uncji)[14] | 10/5/1 |

Tola (10 toli = 1,193 uncji)[15] | 10 |

⎡

ZAŁĄCZNIK IV

Tabela korelacji

Rozporządzenie (WE) nr 1777/2005 | Niniejsze rozporządzenie |

Rozdział I | Rozdział I |

Artykuł 1 | Artykuł 1 |

Rozdział II | Rozdział III |

Sekcja 1 | - |

Artykuł 2 | Artykuł 6 |

Sekcja 2 | Sekcja 2 w rozdziale IV |

Artykuł 3 ust. 1 | Artykuł 13 |

Artykuł 3 ust. 2 | Artykuł 11 |

Rozdział III | Rozdział V |

Sekcja 1 | Sekcja 2 w rozdziale V |

Artykuł 4 | Artykuł 33 |

Sekcja 2 | Sekcja 4 w rozdziale V |

Artykuł 5 | Artykuł 37 |

Artykuł 6 | Artykuły 34 i 44 |

Artykuł 7 | Artykuł 31 |

Artykuł 8 | Artykuł 32 |

Artykuł 9 | Artykuł 36 |

Artykuł 10 | Artykuł 41 ust. 2 lit. b)-c) |

Artykuł 11 ust. 1-2 | Artykuł 10 ust. 1-2 |

Artykuł 12 | Artykuł 10 ust. 3 |

Rozdział IV | Rozdział VI |

Artykuł 13 | Artykuł 45 |

Rozdział V | Rozdział VIII |

Sekcja 1 | Sekcja 1 w rozdziale VIII |

Artykuł 14 | Artykuł 47 |

Artykuł 15 | Artykuł 48 |

Sekcja 2 | Sekcja 2 w rozdziale VIII |

Artykuł 16 | Artykuł 50 |

Artykuł 17 | Artykuł 51 |

Rozdział VI | Rozdział IX |

Artykuł 18 | Artykuł 55 |

Rozdział VII | Rozdział X |

Artykuł 19 ust. 1 | Artykuł 59 |

Artykuł 19 ust. 2 | Artykuł 60 |

Artykuł 20 ust. 1 | Artykuł 61 |

Artykuł 20 ust. 2 | Artykuł 65 |

Artykuł 20 ust. 3 akapit pierwszy | Artykuł 62 |

Artykuł 20 ust. 3 akapit drugi | Artykuł 63 |

Artykuł 20 ust. 3 akapit trzeci | Artykuł 66 |

Artykuł 20 ust. 4 | Artykuł 64 |

Rozdział VIII | Sekcja 3 w rozdziale V |

Artykuł 21 | Artykuł 20 |

Artykuł 22 | Artykuł 18 |

Rozdział IX | Rozdział XII |

Artykuł 23 | Artykuł 68 |

Załącznik I | Załącznik I |

Załącznik II | Załącznik III |

[1] Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).

[2] Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, 13.6.1977, s. 1).

[3] Rozporządzenie Rady (WE) 1777/2005/WE z dnia 17 października 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 272 z 3.10.2006, s. 15).

[4] Dyrektywa Rady 2008/8/WE z dnia 12 lutego 2008 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do miejsca świadczenia usług (Dz.U. L 44, 20.2.2008, s. 11).

[5] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, s. 35).

[6] Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

[7] Dz.U. L 288 z 29.10.2005, s. 1.

[8] Dz.U. L 44 z 20.2.2008, s. 11.

[9] Dz.U. L 199 z 31.7.1985, s. 1.

[10] Dz.U. L 206 z 8.8.2009, s. 1.

[11] Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 12.

[12] Dz.U. L 326 z 21.11.1986, s. 40.

[13] Ósma dyrektywa Rady 79/1072/EWG z dnia 6 grudnia 1979 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych – warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium kraju (Dz.U. L 331, 27.12.1979, s. 11). Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem przystąpienia z 2003 r.Dz.U. L 44 z 20.2.2008, s. 23.

[14] Tael jest tradycyjną chińską jednostką masywagi. Nominalna próba sztabki ważącej 1 tael w Hongkongu wynosi 990, podczas gdy na Tajwanie sztabki o wadze 5 i 10 taeli mogą nosić próbę 999,9.

[15] Tola jest tradycyjną hinduską jednostką masywagi używaną do ważenia złota. Najpopularniejszy wymiar wzorca to sztabka ważąca 10 toli próby 999.