1.7.

Podsumowując, EKES stanowczo popiera plan działania Komisji dotyczący finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego , dzięki któremu cały łańcuch wartości powinien stać się bardziej zrównoważony, jednak pragnie poczynić kilka uwag w odniesieniu do działań zaproponowanych w planie oraz ich wdrażania: I. Całościowe podejście wykorzystujące metodologię cyklu życia do uwzględniania czynnika istotności finansowej (3) w procesie inwestowania wymaga zrównoważonych inwestycji oraz odpowiedzialnych pożyczek: skupianie się na jednym elemencie w oderwaniu od drugiego byłoby niekonsekwentne i sprawiłoby, że proces budowania unii finansowej (bankowej i kapitałowej) ulegnie zahamowaniu. II. Klasyfikacja powinna być dynamiczna i należy ją wprowadzać stopniowo, wychodząc od jasno zdefiniowanych kryteriów z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego dla zrównoważonej działalności gospodarczej. Na początkowym etapie należałoby dokonać konfiguracji czynników środowiskowych, a jednocześnie wprowadzić gwarancje w sektorach społecznych oraz dobry ład korporacyjny. III. Dziesięć działań wykazuje dużą spójność wewnętrzną i oddziałuje między sobą. W związku z powyższym należy odpowiednio wyważyć skonfigurowanie nowej klasyfikacji (działanie 1) oraz jej uwzględnienie przez agencje ratingowe (działanie 6) w celu rozwinięcia systemów punktowej oceny na podstawie wiarygodnych informacji dostarczanych przez przedsiębiorstwa (działanie 9), uzupełniających oznakowania (działanie 2) oraz wskaźniki referencyjne (działanie 5). Dzięki temu podmioty systemu finansowego będą dysponować solidną podstawą umożliwiającą uwzględnianie czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego w decyzjach inwestycyjnych (działanie 7) w oparciu o uprzednie doradztwo i proaktywne interakcje z klientami (działanie 4). Wszystko to będzie przebiegać z poszanowaniem obowiązku powierniczego polegającego na działaniu w najlepszym interesie inwestorów lub beneficjentów (zasada ostrożnego inwestora w dorobku prawnym UE). IV. Normalizację oraz, w stosownych wypadkach, późniejsze znakowanie zrównoważonych produktów finansowych można by uzupełnić nowymi europejskimi ramami obligacji zabezpieczonych (4) i rozszerzyć planowane zrównoważone produkty ogólnoeuropejskie, począwszy od rozdziału dotyczącego emerytur. V. Ogromne znaczenie ma dostosowanie różnych zachęt stymulujących zrównoważone inwestycje, o ile daje się uzasadnić powiązane pozytywne efekty zewnętrzne. Zharmonizowana metodologia wskaźników niskoemisyjnych powinna służyć jako wytyczne dla szacowania innych skutków. Mając na uwadze odporność i stabilność sektora finansowego, należy zbadać możliwość opracowania współczynnika wsparcia ekologicznego, by odpowiednio określić ich parametry. W tej dziedzinie EKES zgadza się z Parlamentem Europejskim, który popiera włączenie zagrożeń dla zrównoważonego rozwoju do pakietu Bazylea IV (5). Należy ewentualnie rozważyć inne alternatywy zapewniające bezpośrednią korzyść końcowym pożyczkobiorcom i inwestorom, takie jak zachęty podatkowe. VI. Należy dążyć do publikowania jak najbardziej zharmonizowanych, bardziej kompletnych, odpowiednich i porównywalnych informacji niefinansowych wysokiej jakości, by umożliwić kontrole zewnętrzne. W tym celu należy także ocenić wpływ dyrektywy w sprawie informacji niefinansowych (95/2014/UE). Równolegle należy opracować alternatywne zasady rachunkowości. VII. Europejskie organy nadzoru oraz ich wspólny komitet muszą dysponować wyspecjalizowanymi zasobami technicznymi (wiele podmiotów posiada wieloletnie doświadczenie w dziedzinie zrównoważonego odpowiedzialnego inwestowania, ZOI), tak aby przygotować standardy techniczne powiązane z aktami delegowanymi zaproponowanymi przez Komisję Europejską i późniejsze monitorowanie wdrażania dużej ilości przepisów. Należy przy tym ustanowić proporcjonalne i skuteczne procesy i unikać nadmiaru technokracji, z którym mamy do czynienia dość często. VIII. Depozytariusz inwestycji również musi być w stanie wypełniać skutecznie swoją funkcję nadzoru działalności spółki zarządzającej lub inwestycyjnej, zatem jego niezależność musi być zagwarantowana. Wymaga to w szczególności polityki dotyczącej konfliktu interesów w przypadku powiązań udziałowych lub krzyżowych powiązań kapitałowych (6). IX. W odniesieniu do wniosku Komisji w sprawie wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2021–2027 (7), EKES uważa, że jest to krok w dobrym kierunku, ale potrzebne są bardziej ambitne zobowiązania, by umożliwić realizację Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030. W związku z tym EKES wzywa do zwiększenia udziału wydatków UE na cele związane z klimatem o co najmniej 30 % bez narażania na szwank innych zobowiązań (8). Komitet z zadowoleniem przyjmuje znaczny wzrost procentowy środków przeznaczonych na wypełnienie zobowiązań w zakresie środowiska i klimatu (+46 %). Jednakże kwota środków budżetowych przeznaczonych na te cele jest nadal zdecydowanie niewystarczająca, aby przejść do zrównoważonego rozwoju i walki ze zmianą klimatu.