[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 29.10.2009

KOM(2009)608 wersja ostateczna

Wniosek

DECYZJA RADY

upoważniająca Republikę Estońską i Republikę Słowenii do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 167 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

Zgodnie z art. 395 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą VAT”), Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów tej dyrektywy w celu uproszczenia poboru podatku od wartości dodanej (VAT) lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.

Decyzją Rady 2007/133/WE z dnia 30 stycznia 2007 r. (Dz.U. L 57 z 24.2.2007, s. 12) Republika Estońska (zwana dalej „Estonią”) i Republika Słowenii (zwana dalej „Słowenią”) zostały upoważnione do wprowadzenia do dnia 31 grudnia 2009 r. szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 167 dyrektywy VAT.

Upoważnienie to pozwala tym krajom odroczyć powstawanie prawa do odliczenia podatku VAT do czasu zapłacenia go dostawcy towarów lub usługodawcy, w odniesieniu do podatników o rocznych obrotach nieprzekraczających 208 646 EUR w przypadku Słowenii i osób zarejestrowanych w formie jednoosobowej działalności gospodarczej w przypadku Estonii, którzy w konsekwencji korzystają z fakultatywnej metody (zwanej metodą kasową), przy zastosowaniu której, zgodnie z art. 66 lit. b) dyrektywy VAT, podatek VAT od realizowanych przez nich transakcji sprzedaży staje się wymagalny w momencie otrzymania zapłaty.

Dwoma pismami, które wpłynęły do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 4 września 2009 r., Estonia zwróciła się o upoważnienie umożliwiające przedłużenie stosowania tego środka oraz wniosła, by podatnicy, którzy mogą korzystać z tej metody, wykazywali się odtąd rocznymi obrotami nieprzekraczającymi 208 646 EUR. Dwoma pismami, które wpłynęły do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniach 23 i 31 lipca 2009 r., Słowenia zwróciła się również o upoważnienie umożliwiające przedłużenie stosowania tego środka oraz o podwyższenie pułapu rocznych obrotów w ramach wspomnianej metody do 400 000 EUR. Słowenia wskazała, że podwyższenie pułapu pozwoliłoby zmniejszyć obciążenia administracyjne większej liczby małych przedsiębiorstw, prowadząc jednocześnie do poprawy ich kondycji finansowej. Jego skutkiem byłoby otwarcie metody na 8 787 nowych podatników.

Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT, pismem z dnia 1 października 2009 r. w przypadku Estonii i z dnia 25 września 2009 r. w przypadku Słowenii Komisja przekazała ich wnioski pozostałym państwom członkowskim, a pismem z dnia 5 października 2009 r. w przypadku Estonii i z dnia 29 września 2009 r. w przypadku Słowenii powiadomiła je, że znajduje się w posiadaniu wszystkich informacji, które uznaje za niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

Metoda zwana metodą kasową jest metodą uproszczonego i fakultatywnego opodatkowania małych przedsiębiorstw, które nie są zwolnione z podatku. Umożliwia ona stosowanie przez tych podatników prostej zasady, która przyjmuje za podstawę datę dokonywanych przez nich płatności i realizowanych transakcji sprzedaży w celu ustalenia, kiedy mogą oni korzystać odpowiednio z prawa do odliczenia i kiedy mają zapłacić podatek. Stanowi ona zatem uproszczenie, w szczególności dla przedsiębiorstw mających trudności z ustaleniem na normalnych zasadach terminu płatności w realizowanych przez nie transakcjach sprzedaży oraz dla przedsiębiorstw nieprowadzących księgowości memoriałowej. Oprócz tego metoda ta przynosi korzyści finansowe w szczególności przedsiębiorstwom ponoszącym głównie wydatki nie obciążone podatkiem VAT, takie jak wydatki na wynagrodzenia, lub przedsiębiorstwom akceptującym dalekie terminy znacznych płatności ze strony klientów bez możliwości wyznaczenia takich terminów swoim dostawcom.

Należy przypomnieć, że w swoim wniosku z dnia 28 stycznia 2009 r. dotyczącym dyrektywy zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania (COM(2009) 21 wersja ostateczna) Komisja zawarła przepisy pozwalające wszystkim państwom członkowskim na odroczenie powstawania prawa do odliczenia podatku VAT do czasu jego zapłacenia dostawcy towarów lub usługodawcy, w odniesieniu do podatników o rocznych obrotach nieprzekraczających określonego pułapu, który państwa członkowskie mogą ustalić na poziomie do 2 000 000 EUR (lub progu dla mikroprzedsiębiorstw zgodnie z zaleceniem Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r., Dz. U. L 124 z 20.5.2003, s. 36) i którzy w związku z tym mogą korzystać z fakultatywnej metody, przy zastosowaniu której VAT obciążający realizowane przez nich transakcje sprzedaży staje się wymagalny dopiero po otrzymaniu zapłaty.

Uwzględniając przepisy art. 395 dyrektywy VAT oraz argumenty przedstawione przez Estonię i Słowenię, Komisja uważa, że wnioskowane odstępstwo spełnia warunki określone w tym artykule, w szczególności stanowiąc część fakultatywnej metody kasowej, która pozwala na uproszczenie poboru podatku w odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw. W związku z tym oraz uwzględniając opisane powyżej okoliczności, Komisja nie zgłasza zastrzeżeń do przedmiotowej prośby i uważa za konieczne przedstawienie Radzie odpowiedniego wniosku. W szczególności progi rocznych obrotów przy korzystaniu z tej metody są, po zastosowaniu, w stosownych przypadkach, zasad dotyczących wymiany zawartych w art. 399 i 400 dyrektywy VAT, niższe od progów zaproponowanych przez Komisję.

Komisja uważa jednak, że należy ograniczyć czas stosowania przedmiotowego odstępstwa, tak by na podstawie odpowiednich, dostarczonych przez te państwa członkowskie informacji, móc okresowo oceniać, czy jego stosowanie jest nadal uzasadnione z powodów prawnych lub z przyczyn opartych na faktach. Komisja uważa też, że przedmiotowe odstępstwo powinno przestać obowiązywać z chwilą wejścia w życie ujednoliconych przepisów zaproponowanych przez nią w odniesieniu do tej szczególnej metody.

2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Wniosek dotyczący decyzji pozwala na utrzymanie fakultatywnej metody zwanej metodą kasową, która ma na celu uproszczenie stosowania przez mikroprzedsiębiorstwa przepisów dotyczących podatku VAT przy jednoczesnej poprawie ich płynności finansowej. Będzie ona mieć zatem pozytywny wpływ na te przedsiębiorstwa. Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych, przeprowadzenia konsultacji z zainteresowanymi stronami ani oceny skutków decyzji. W każdym przypadku skutki będą bowiem ograniczone ze względu na wąski zakres odstępstwa i ograniczony czas jego stosowania.

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Celem zaproponowanej decyzji jest udzielenie Estonii i Słowenii pozwolenia na dalsze korzystanie z odstępstwa od art. 167 dyrektywy VAT, a zatem na odroczenie powstawania prawa do odliczenia VAT do czasu zapłacenia go dostawcy towarów lub usługodawcy, w odniesieniu do podatników o rocznych obrotach nieprzekraczających 400 000 EUR w przypadku Słowenii i równowartości 208 646 EUR w walucie krajowej w przypadku Estonii, i którzy mogą zatem korzystać z fakultatywnej metody zwanej metodą kasową, przy zastosowaniu której, zgodnie z art. 66 lit. b) dyrektywy VAT, podatek VAT od realizowanych przez nich transakcji sprzedaży staje się wymagalny dopiero w momencie otrzymania zapłaty.

Podstawę prawną niniejszej decyzji stanowią przepisy art. 395 dyrektywy VAT, ustanowione z kolei na mocy art. 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Zgodnie z tymi przepisami państwo członkowskie pragnące wprowadzić środek stanowiący odstępstwo od wymienionej dyrektywy musi otrzymać stosowane upoważnienie Rady w postaci decyzji Rady. Przedmiotowy środek jest środkiem wykonawczym związanym z ujednoliceniem ustawodawstw w odniesieniu do podatków obrotowych; jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, a zatem nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zamierzonego celu uproszczenia, gdyż odnosi się tylko do ograniczonej liczby podatników, którzy będą jedynie dobrowolnie stosować zasady przedmiotowej metody. W związku z tym, wniosek stanowi jedynie ograniczone i uzasadnione odstępstwo od zasad dyrektywy VAT.

4. WPłYW NA BUDżET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.

5. INFORMACJE DODATKOWE

We wniosku przewiduje się, że okres stosowania decyzji wygaśnie automatycznie w dniu wejścia w życie przepisów określających jednakowe zasady pozwalające wszystkim państwom członkowskim na stosowanie szczególnego wnioskowanego środka stanowiącego odstępstwo.

Wniosek

DECYZJA RADY

upoważniająca Republikę Estońską i Republikę Słowenii do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 167 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 93,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[1], w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 167 dyrektywy 2006/112/WE, decyzją Rady 2007/133/WE[3] Republika Estońska (zwana dalej „Estonią”) i Republika Słowenii (zwana dalej „Słowenią”) zostały upoważnione do odroczenia powstawania prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) do czasu jego zapłacenia dostawcy towarów lub usługodawcy w odniesieniu do podatników korzystających z fakultatywnej metody zwanej metodą kasową, przy zastosowaniu której, zgodnie z art. 66 lit. b) tej dyrektywy, podatek VAT od realizowanych przez nich dostaw towarów i świadczonych przez nich usług staje się wymagalny w momencie otrzymania zapłaty. Aby móc korzystać z tej metody, roczne obroty podatników nie mogą przekraczać 208 646 EUR w przypadku Słowenii, a w przypadku Estonii muszą być oni zarejestrowani jako prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą.

2. Pismami, które wpłynęły do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 4 września 2009 r. w przypadku Estonii i w dniach 23 i 31 lipca 2009 r. w przypadku Słowenii, Estonia i Słowenia zwróciły się o upoważnienie umożliwiające przedłużenie stosowania tego szczególnego środka stanowiącego odstępstwo. Estonia wniosła również, by podatnicy, którzy mogą korzystać ze wspomnianej metody, wykazywali się odtąd rocznymi obrotami nieprzekraczającymi 208 646 EUR. Słowenia zwróciła się także o podwyższenie pułapu rocznych obrotów w ramach metody do 400 000 EUR.

3. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE, pismem z dnia 1 października 2009 r. w przypadku Estonii i z dnia 25 września 2009 r. w przypadku Słowenii Komisja przekazała ich wnioski pozostałym państwom członkowskim, a pismem z dnia 5 października 2009 r. w przypadku Estonii i z dnia 29 września 2009 r. w przypadku Słowenii powiadomiła je, że znajduje się w posiadaniu wszystkich informacji, które uznaje za niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

4. Metoda zwana metodą kasową jest uproszczoną i fakultatywną metodą przeznaczoną dla małych przedsiębiorstw, które nie korzystają ze zwolnienia z podatku. Umożliwia ona stosowanie przez tych podatników prostej zasady, która przyjmuje za podstawę datę dokonywanych przez nich płatności i realizowanych transakcji sprzedaży w celu ustalenia, kiedy mogą oni korzystać odpowiednio z prawa do odliczenia i kiedy mają zapłacić podatek. Metoda ta jest zatem dla podatników metodą upraszczającą, która może poza tym przynosić im korzyści finansowe.

5. W dniu 28 stycznia 2009 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy (COM(2009) 21 wersja ostateczna) zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania i pozwalającej również państwom członkowskim na odroczenie powstania prawa do odliczenia podatku VAT do czasu jego zapłacenia dostawcy towarów lub usługodawcy w odniesieniu do podatników o rocznych obrotach nieprzekraczających określonego pułapu, który państwa członkowskie mogą ustalić na poziomie do 2 000 000 EUR, i którzy w związku z tym są upoważnieni do korzystania z fakultatywnej metody, przy zastosowaniu której VAT obciążający realizowane przez nich transakcje sprzedaży staje się wymagalny dopiero po otrzymaniu zapłaty.

6. Wnioskowany szczególny środek stanowiący odstępstwo nie ma wpływu na kwotę dochodów z podatku VAT Estonii i Słowenii pobieranego na etapie ostatecznej konsumpcji i nie ma wpływu na zasoby własne Wspólnoty Europejskiej pochodzące z podatku VAT.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 167 dyrektywy Rady 2006/112/WE, upoważnia się Estonię i Słowenię do odroczenia powstawania prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej przez podatników, o których mowa w akapicie drugim, do czasu zapłacenia go dostawcy towarów lub usługodawcy.

Zainteresowani podatnicy musieli zdecydować się na korzystanie z metody, przy zastosowaniu której podatek od wartości dodanej od realizowanych przez nich dostaw towarów i świadczonych przez nich usług staje się wymagalny w momencie otrzymania zapłaty. Przy stosowaniu tej metody ich roczne obroty nie mogą przekraczać 400 000 EUR w przypadku Słowenii i równowartości 208 646 EUR w walucie krajowej, określonej zgodnie z art. 399 i 400 dyrektywy 2006/112/WE, w przypadku Estonii.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia wejścia w życie przepisów dyrektywy upoważniającej państwa członkowskie do odroczenia powstawania prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej do czasu jego zapłacenia dostawcy towarów lub usługodawcy w odniesieniu do podatników o rocznych obrotach nieprzekraczających określonego pułapu i którzy w związku z tym korzystają z fakultatywnej metody, przy zastosowaniu której podatek od realizowanych przez nich dostaw towarów i świadczonych przez nich usług staje się wymagalny w momencie otrzymania zapłaty. W każdym przypadku niniejszą decyzję stosuje się najpóźniej do dnia 31 grudnia 2012 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Estońskiej i Republiki Słowenii.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

[2] Dz.U. C z , s. .

[3] Dz.U. L 57 z 24.2.2007, s. 12.