PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 169/1

STANOWISKO RADY (UE) NR 8/2016 W PIERWSZYM CZYTANIU

w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW

Przyjęte przez Radę w dniu 10 marca 2016 r.

(2016/C 169/01)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 88,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Europol został utworzony na mocy decyzji Rady 2009/371/WSiSW (2) jako jednostka Unii finansowana z budżetu ogólnego Unii, mająca na celu wspieranie i wzmacnianie działań i wzajemnej współpracy właściwych organów państw członkowskich w zakresie zapobiegania przestępczości zorganizowanej, terroryzmowi i innym formom poważnej przestępczości – dotykającym co najmniej dwa państwa członkowskie – oraz w zakresie zwalczania tych zjawisk. Decyzja 2009/371/WSiSW zastąpiła Konwencję sporządzoną na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (zwaną dalej „Konwencją o Europolu”) (3).

(2) Art. 88 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że Europol działa na mocy rozporządzenia przyjmowanego zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Ponadto artykuł ten nakłada wymóg ustanowienia procedur kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski, w której uczestniczą parlamenty narodowe, zgodnie z art. 12 lit. c) Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i art. 9 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do TUE i TFUE (zwanego dalej „Protokołem nr 1”), w celu wzmocnienia legitymacji demokratycznej i odpowiedzialności Europolu względem obywateli Unii. W związku z tym decyzję 2009/371/WSiSW należy zastąpić rozporządzeniem ustanawiającym między innymi przepisy dotyczące kontroli parlamentarnej.

(3) Zgodnie z „Programem sztokholmskim – otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli” (4) Europol powinien rozwijać się, tak by stać się centrum wymiany informacji między organami ścigania państw członkowskich, dostawcą usług i platformą dla organów ścigania. Z oceny funkcjonowania Europolu wynika, że dla osiągnięcia tego celu konieczne jest dalsze zwiększenie jego skuteczności operacyjnej.

(4) Duże sieci przestępcze i terrorystyczne stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego Unii oraz dla bezpieczeństwa i życia jej obywateli. Dostępne oceny zagrożenia wskazują, że działania grup przestępczych stają się w coraz większym stopniu wielowymiarowe i transgraniczne. W związku z tym krajowe ograny ścigania muszą ściślej współpracować ze swoimi odpowiednikami w innych państwach członkowskich. W tej sytuacji konieczne jest przygotowanie Europolu do lepszego wspierania państw członkowskich w zapobieganiu przestępczości, analizach i prowadzeniu postępowań przygotowawczych w wymiarze ogólnounijnym. Pogląd ten potwierdza także ocena decyzji 2009/371/WSiSW.

(5) Celem niniejszego rozporządzenia jest zmiana i rozszerzenie przepisów decyzji Rady 2009/371/WSiSW, a także decyzji 2009/934/WSiSW (5), 2009/935/WSiSW (6), 2009/936/WSiSW (7) i 2009/968/WSiSW (8) wykonujących decyzję 2009/371/WSiSW. Biorąc pod uwagę znaczną liczbę i istotny charakter zmian, które należy wprowadzić, wspomniane decyzje powinny przez wzgląd na jasność zostać zastąpione w całości w odniesieniu do państw członkowskich związanych niniejszym rozporządzeniem. Europol ustanowiony na mocy niniejszego rozporządzenia powinien zastąpić Europol ustanowiony na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i przejąć jego funkcje, a wspomnianą decyzję należy w związku z tym uchylić.

(6) Z uwagi na fakt, że poważna przestępczość często wykracza poza granice wewnętrzne, Europol powinien wspierać i wzmacniać działania państw członkowskich oraz ich współpracę w zakresie zapobiegania i zwalczania poważnej przestępczości dotykającej co najmniej dwa państwa członkowskie. Ponieważ terroryzm stanowi jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla bezpieczeństwa Unii, Europol powinien pomagać państwom członkowskim w stawianiu czoła wspólnym wyzwaniom w tym względzie. Jako unijny organ ścigania Europol powinien również wspierać i wzmacniać działania i współpracę w zakresie zwalczania form przestępczości naruszających interesy Unii. Spośród różnych form przestępczości, w odniesieniu do których Europol jest właściwy do podejmowania działań, jednym z głównych celów Europolu będzie nadal walka z przestępczością zorganizowaną, gdyż ze względu na skalę, znaczenie i skutki przestępczość taka wymaga także wspólnego podejścia państw członkowskich. Europol powinien również oferować wsparcie w zakresie zapobiegania przestępstwom powiązanym, służącym uzyskaniu środków na popełnienie czynów, w odniesieniu do których Europol jest właściwy, ułatwieniu lub umożliwieniu popełnienia takich czynów lub mającym na celu uniknięcie kary za te czyny, a także w zakresie zwalczania tych przestępstw.

(7) Europol powinien dostarczać analizy strategiczne i oceny zagrożenia, aby pomóc Radzie i Komisji w określaniu priorytetów strategicznych i operacyjnych Unii w zakresie zwalczania przestępczości oraz we wprowadzaniu w życie tych priorytetów pod kątem operacyjnym. Na wniosek Komisji złożony zgodnie z art. 8 rozporządzenia Rady (UE) nr 1053/2013 (9) Europol powinien również przeprowadzać analizy ryzyka, w tym dotyczące przestępczości zorganizowanej w zakresie, w jakim ryzyko to może narazić na szwank stosowanie przez państwa członkowskie dorobku Schengen. Ponadto na wniosek Rady lub Komisji Europol powinien w stosownych przypadkach dostarczać analizy strategiczne i oceny zagrożenia, aby wnieść wkład w ocenę państw kandydujących do przystąpienia do Unii.

(8) Ataki na systemy informatyczne dotykające organów Unii lub co najmniej dwóch państw członkowskich są w Unii coraz bardziej niebezpieczne, w szczególności ze względu na tempo i skutki tych ataków oraz trudności z identyfikacją ich źródeł. Rozpatrując wniosek Europolu o wszczęcie postępowania przygotowawczego dotyczącego podejrzenia popełnienia przestępstwa poważnego ataku na systemy informatyczne organów Unii lub co najmniej dwóch państw członkowskich, państwa członkowskie powinny niezwłocznie udzielić Europolowi odpowiedzi, mając na uwadze, że szybka reakcja jest jednym z kluczowych warunków skutecznej walki z przestępczością komputerową.

(9) Przez wzgląd na znaczenie, jakie ma współpraca międzyagencyjna, Europol i Eurojust powinny zapewnić dokonanie niezbędnych uzgodnień służących optymalizacji ich współpracy operacyjnej, z należytym uwzględnieniem ich odpowiednich zadań i zakresów działania, a także z uwzględnieniem interesów państw członkowskich. W szczególności Europol i Eurojust powinny informować się wzajemnie o działaniach pociągających za sobą finansowanie wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych.

(10) Ustanawiając wspólny zespół dochodzeniowo-śledczy, należy określić w odpowiedniej umowie warunki uczestnictwa w tym zespole pracowników Europolu. Europol powinien prowadzić ewidencję uczestnictwa we wspólnych zespołach dochodzeniowo-śledczych zwalczających działalność przestępczą objętą jego celami.

(11) Europol powinien mieć możliwość występowania do państw członkowskich z wnioskiem o wszczęcie, prowadzenie lub koordynowanie postępowań przygotowawczych w konkretnych sprawach, w których współpraca transgraniczna stanowiłaby wartość dodaną. Europol powinien informować Eurojust o takich wnioskach.

(12) Europol powinien być centrum wymiany informacji w Unii. Informacje zbierane, przechowywane, przetwarzane, analizowane i wymieniane przez Europol obejmują dane o charakterze operacyjnym, czyli informacje o przestępstwach lub działaniach przestępczych objętych celami Europolu, i służą ustaleniu, czy konkretne czyny przestępcze zostały popełnione lub czy jest możliwe, że zostaną popełnione w przyszłości.

(13) Aby zapewnić skuteczność Europolu jako centrum wymiany informacji, należy określić jasne zobowiązania państw członkowskich do dostarczania Europolowi danych niezbędnych do osiągnięcia stawianych mu celów. Przy wypełnianiu tych zobowiązań państwa członkowskie powinny zwrócić szczególną uwagę na dostarczanie danych mających znaczenie dla walki z przestępstwami, których zwalczanie uznaje się za priorytety strategiczne i operacyjne w ramach stosownych instrumentów polityki Unii, w szczególności priorytety określone przez Radę w ramach cyklu polityki unijnej dotyczącej poważnej i zorganizowanej przestępczości międzynarodowej. Państwa członkowskie powinny również starać się przekazywać Europolowi kopie dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji z innymi państwami członkowskimi na temat przestępstw objętych celami Europolu. Dostarczając Europolowi niezbędne informacje, państwa członkowskie powinny także uwzględnić informacje o domniemanych cyberatakach dotykających organy Unii mieszczące się na ich terytorium. Jednocześnie Europol powinien zwiększyć swoje wsparcie dla państw członkowskich, aby poprawić wzajemną współpracę i dzielenie się informacjami. Europol powinien składać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i parlamentom narodowym sprawozdania roczne dotyczące informacji dostarczanych przez poszczególne państwa członkowskie.

(14) W celu zapewnienia skutecznej współpracy między Europolem a państwami członkowskimi w każdym państwie członkowskim powinna zostać utworzona jednostka krajowa (zwana dalej „jednostką krajową”). Powinna ona być łącznikiem między właściwymi organami krajowymi a Europolem, i w ten sposób odgrywać rolę koordynującą współpracę państw członkowskich z Europolem, a co za tym idzie przyczyniać się do zapewnienia, by poszczególne państwa członkowskie reagowały na wnioski Europolu w jednolity sposób. W celu zapewnienia stałej i skutecznej wymiany informacji między Europolem a jednostkami krajowymi oraz w celu ułatwienia ich współpracy, każda jednostka krajowa powinna wyznaczyć co najmniej jednego oficera łącznikowego przy Europolu.

(15) Z uwagi na zdecentralizowaną strukturę niektórych państw członkowskich oraz potrzebę zapewnienia szybkiej wymiany informacji, Europol powinien mieć możliwość prowadzenia bezpośredniej współpracy z właściwymi organami w państwach członkowskich z zastrzeżeniem warunków określonych przez państwa członkowskie i przy zapewnieniu informowania jednostek krajowych na ich wniosek.

(16) Należy zachęcać do tworzenia wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, a pracownicy Europolu powinni móc w nich uczestniczyć. Aby zapewnić, by takie uczestnictwo było możliwe w każdym państwie członkowskim, rozporządzenie Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 (10) przewiduje, że pracownicy Europolu uczestniczący we wspólnych zespołach dochodzeniowo-śledczych nie korzystają z immunitetów.

(17) Konieczna jest również poprawa zarządzania Europolem poprzez dążenie do zwiększenia wydajności i usprawnienia procedur.

(18) Komisja i państwa członkowskie powinny być reprezentowane w zarządzie Europolu (zwanym dalej „zarządem”) w celu skutecznego nadzorowania jego pracy. Przy powoływaniu członków i zastępców członków zarządu należy brać pod uwagę ich stosowne umiejętności kierownicze, administracyjne i budżetowe oraz ich wiedzę na temat współpracy organów ścigania. W przypadku nieobecności członka zastępcy członków powinni działać jako członkowie.

(19) Wszystkie strony reprezentowane w zarządzie powinny starać się ograniczyć rotację swoich przedstawicieli, aby zapewnić ciągłość prac zarządu. Wszystkie strony powinny dążyć do osiągnięcia równowagi pod względem reprezentacji mężczyzn i kobiet w zarządzie.

(20) Zarząd powinien mieć możliwość zapraszania obserwatorów bez prawa do głosowania, których opinia może być istotna dla dyskusji, w tym przedstawiciela wyznaczonego przez grupę ds. wspólnej kontroli parlamentarnej (GWKP).

(21) Zarządowi należy przyznać niezbędne uprawnienia, w szczególności uprawnienia do uchwalania budżetu, kontroli jego wykonywania, przyjmowania odpowiednich przepisów finansowych i dokumentów z zakresu planowania, a także przyjmowania przepisów, których celem jest zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi, w odniesieniu do jego członków, ustanawiania przejrzystych zasad działania w zakresie podejmowania decyzji przez dyrektora wykonawczego Europolu oraz przyjmowania rocznego sprawozdania z działalności. Zarząd powinien wykonywać uprawnienia organu powołującego w odniesieniu do personelu agencji, w tym dyrektora wykonawczego.

(22) W celu zapewnienia sprawnego bieżącego funkcjonowania Europolu dyrektor wykonawczy powinien być jego przedstawicielem prawnym i zarządcą, działającym w sposób niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków oraz zapewniającym wykonywanie przez Europol zadań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. W szczególności dyrektor wykonawczy powinien być odpowiedzialny za przygotowanie dokumentów budżetowych i dokumentów z zakresu planowania przedkładanych do decyzji zarządu oraz za wdrożenie programu wieloletniego i rocznych programów prac Europolu, oraz innych dokumentów z zakresu planowania.

(23) Dla potrzeb zapobiegania i zwalczania przestępczości objętej celami Europolu, Europol powinien mieć jak najpełniejsze i najbardziej aktualne informacje. Europol powinien mieć zatem możliwość przetwarzania danych – dostarczanych mu przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie, organizacje międzynarodowe oraz, z zastrzeżeniem spełnienia rygorystycznych warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu, podmioty prywatne, a także danych pochodzących z ogólnodostępnych źródeł, aby lepiej zrozumieć zjawiska przestępcze i tendencje przestępczości, móc gromadzić informacje na temat sieci przestępczych i wykrywać powiązania między różnymi przestępstwami.

(24) Aby zwiększyć skuteczność Europolu w zakresie dostarczania dokładnych analiz przestępczości właściwym organom państw członkowskich, powinien on wykorzystywać nowe technologie do przetwarzania danych. Europol powinien mieć możliwość szybkiego wykrywania powiązań między prowadzonymi postępowaniami przygotowawczymi i między podobnymi sposobami działania różnych grup przestępczych, sprawdzania wyników kontroli krzyżowej danych oraz uzyskiwania jasnego obrazu tendencji, jednocześnie gwarantując wysoki poziom ochrony danych osobowych w odniesieniu do osób fizycznych. W związku z tym bazy danych Europolu powinny być zorganizowane w taki sposób, by pozwolić Europolowi na wybór najbardziej efektywnej struktury informatycznej. Europol powinien także mieć możliwość działania jako dostawca usług, w szczególności przez zapewnianie bezpiecznej sieci wymiany danych, takiej jak aplikacja sieci bezpiecznej wymiany informacji (SIENA), w celu ułatwienia wymiany informacji między państwami członkowskimi, Europolem, innymi organami Unii, państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi. Aby zapewnić wysoki poziom ochrony danych, należy określić cel operacji przetwarzania i prawa dostępu, a także szczególne dodatkowe zabezpieczenia. W szczególności w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych należy stosować zasadę konieczności i zasadę proporcjonalności.

(25) Europol powinien zapewnić, by wszystkim danym osobowym przetwarzanym z myślą o analizach operacyjnych przypisany został konkretny cel. Niemniej jednak, aby Europol mógł realizować swoje zadania, powinien mieć możliwość przetwarzania wszystkich otrzymanych danych osobowych w celu wskazywania powiązań między wielorakimi obszarami przestępczości i postępowaniami przygotowawczymi, i nie powinien być ograniczony do wskazywania powiązań w obrębie tylko jednego obszaru przestępczości.

(26) Aby respektowane były własność danych i ochrona danych osobowych, należy umożliwić państwom członkowskim, organom Unii, państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym określanie celu lub celów, dla których Europol mógłby przetwarzać dostarczane przez nie dane, oraz ograniczanie praw dostępu. Zasada związania z celem jest jedną z podstawowych zasad przetwarzania danych osobowych; w szczególności przyczynia się ona do przejrzystości, pewności prawa oraz przewidywalności i jest szczególnie ważna w obszarze współpracy organów ścigania, gdzie osoby, których dane dotyczą, przeważnie nie mają świadomości, że ich dane osobowe są zbierane i przetwarzane, a wykorzystywanie danych osobowych może bardzo istotnie wpływać na życie i wolność poszczególnych osób.

(27) Aby zapewnić, by dostęp do danych miały tylko osoby, które potrzebują dostępu w celu wykonywania swoich zadań, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące różnych stopni prawa dostępu do danych przetwarzanych przez Europol. Takie przepisy powinny pozostać bez uszczerbku dla ograniczeń w dostępie nałożonych przez podmioty dostarczające dane, ponieważ należy przestrzegać zasady własności danych. Aby zwiększyć skuteczność zapobiegania i zwalczania przestępczości objętej celami Europolu, Europol powinien powiadamiać państwa członkowskie o informacjach, które ich dotyczą.

(28) Aby poprawić współpracę operacyjną między agencjami, a w szczególności ustalić powiązania między danymi już będącymi w posiadaniu różnych agencji, Europol powinien zapewnić Eurojustowi i Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) dostęp w oparciu o system trafieniowy (figuruje/nie figuruje) do danych dostępnych w Europolu. Europol i Eurojust powinny mieć możliwość zawarcia uzgodnienia roboczego zapewniającego – na zasadzie wzajemności i w ramach ich odpowiednich zakresów działania – dostęp do i możliwość wyszukiwania wszelkich informacji, które zostały dostarczone, na potrzeby sprawdzania krzyżowego, zgodnie ze szczególnymi zabezpieczeniami oraz gwarancjami ochrony danych przewidzianymi w niniejszym rozporządzaniu. Każdy dostęp do danych dostępnych w Europolu powinien być ograniczony – za pomocą środków technicznych – do informacji objętych odpowiednimi zakresami działania tych organów Unii.

(29) W zakresie niezbędnym do realizacji swoich zadań Europol powinien utrzymywać współpracę z innymi organami Unii, organami państw trzecich, organizacjami międzynarodowymi oraz podmiotami prywatnymi.

(30) Aby zapewnić mu skuteczność operacyjną, Europol powinien mieć możliwość wymiany wszystkich odpowiednich informacji, z wyjątkiem danych osobowych, z innymi organami Unii, organami państw trzecich i organizacjami międzynarodowymi w zakresie niezbędnym do wykonywania swoich zadań. Ponieważ spółki, przedsiębiorstwa, stowarzyszenia przedsiębiorców, organizacje pozarządowe i inne podmioty prywatne dysponują wiedzą fachową i posiadają informacje mające bezpośrednie znaczenie dla zapobiegania poważnej przestępczości i terroryzmowi oraz ich zwalczania, Europol powinien mieć również możliwość wymiany takich informacji z podmiotami prywatnymi. W celu zapobiegania cyberprzestępczości, w odniesieniu do incydentów zagrażających bezpieczeństwu sieci i informacji, oraz zwalczania jej, na podstawie mającego zastosowanie aktu ustawodawczego Unii określającego środki zapewniające wspólny wysoki poziom bezpieczeństwa sieci i informacji w obrębie Unii, Europol powinien prowadzić współpracę i wymianę informacji, z wyjątkiem danych osobowych, z krajowymi organami właściwymi w zakresie bezpieczeństwa sieci i systemów informacyjnych.

(31) Europol powinien mieć możliwość wymiany odpowiednich danych osobowych z innymi organami Unii w zakresie niezbędnym do realizacji zadań Europolu lub tych organów.

(32) Powiązania poważnej przestępczości i terroryzmu często sięgają poza terytorium Unii. W związku z tym w zakresie niezbędnym do realizacji swoich zadań Europol powinien mieć możliwość wymiany danych osobowych z organami państw trzecich i organizacjami międzynarodowymi takimi jak Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnej (Interpol).

(33) Wszystkie państwa członkowskie należą do Interpolu. Aby realizować swoje cele zadania, Interpol otrzymuje, przechowuje i przekazuje dane w celu wsparcia właściwych organów ścigania w zapobieganiu i zwalczaniu przestępczości międzynarodowej. W związku z tym należy wzmocnić współpracę między Europolem a Interpolem poprzez promowanie sprawnej wymiany danych osobowych przy jednoczesnym zapewnieniu poszanowania podstawowych praw i wolności w odniesieniu do automatycznego przetwarzania danych osobowych. W przypadku przekazywania danych osobowych z Europolu do Interpolu powinno mieć zastosowanie niniejsze rozporządzenie, w szczególności przepisy dotyczące międzynarodowego przekazywania danych.

(34) Z myślą o zagwarantowaniu przestrzegania zasady związania z celem ważne jest zapewnienie, by Europol mógł przekazywać dane osobowe organom Unii, państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do zapobiegania i zwalczania przestępczości objętej celami Europolu. W tym celu należy zapewnić, by w przypadku przekazywania danych osobowych odbiorca zobowiązał się do tego, by dane były przez niego wykorzystywane lub przekazywane wtórnie właściwemu organowi państwa trzeciego wyłącznie w celu, w jakim zostały pierwotnie przekazane. Dalsze wtórne przekazywanie danych powinno odbywać się w sposób zgodny z niniejszym rozporządzeniem.

(35) Europol powinien mieć możliwość przekazywania danych osobowych organowi państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej na podstawie decyzji Komisji stwierdzającej, że dane państwo lub organizacja międzynarodowa zapewniają odpowiedni poziom ochrony danych (zwanej dalej „decyzją stwierdzającą odpowiedni stopień ochrony”), lub – w przypadku braku decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony – na podstawie umowy międzynarodowej zawartej przez Unię zgodnie z art. 218 TFUE lub umowy o współpracy umożliwiającej wymianę danych osobowych, zawartej między Europolem a tym państwem trzecim przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. W myśl art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do TUE i TFUE skutki prawne takich umów należy utrzymać do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych umów w zastosowaniu Traktatów. W stosownych przypadkach i zgodnie z rozporządzeniem nr Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (11) Komisja powinna mieć możliwość, przed rozpoczęciem negocjacji w sprawie umowy międzynarodowej i podczas trwania takich negocjacji, zasięgnięcia opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD). W przypadku gdy zarząd stwierdzi, że ze względów operacyjnych istnieje potrzeba współpracy z państwem trzecim lub organizacją międzynarodową, powinien mieć możliwość zaproponowania Radzie, by zwróciła uwagę Komisji na potrzebę wydania decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony lub na potrzebę wydania zalecenia w sprawie otwarcia negocjacji dotyczących umowy międzynarodowej, określonej powyżej.

(36) Jeżeli podstawą do przekazywania danych osobowych nie może być decyzja stwierdzająca odpowiedni stopień ochrony, umowa międzynarodowa zawarta przez Unię ani obowiązująca umowa o współpracy, zarząd w porozumieniu z EIOD powinien mieć prawo wyrażania zgody na zestaw transferów danych, gdy wymagają tego szczególne okoliczności i o ile zapewnione są odpowiednie zabezpieczenia. W wyjątkowych sytuacjach dyrektor wykonawczy powinien być uprawniony do wyrażania w indywidualnych przypadkach zgody na przekazanie danych, jeżeli takie przekazanie jest niezbędne, przy zachowaniu ściśle określonych warunków.

(37) Europol powinien mieć możliwość przetwarzania danych osobowych pochodzących od podmiotów prywatnych i osób prywatnych, tylko jeżeli zostały mu one przekazane przez: jednostkę krajową zgodnie z jej prawem krajowym; przez punkt kontaktowy w państwie trzecim lub w organizacji międzynarodowej, z którymi nawiązano współpracę za pośrednictwem umowy o współpracy umożliwiającej wymianę danych osobowych, zawartej zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia; przez organ państwa trzeciego lub organizację międzynarodową, w odniesieniu do których wydano decyzję stwierdzającą odpowiedni stopień ochrony lub z którą Unia zawarła umowę międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE. Jednakże w przypadkach gdy Europol otrzymuje dane osobowe bezpośrednio od podmiotów prywatnych oraz gdy nie można zidentyfikować odpowiedniej jednostki krajowej, odpowiedniego punktu kontaktowego lub odpowiedniego organu, Europol powinien mieć możliwość przetwarzania tych danych osobowych wyłącznie w celu zidentyfikowania wspomnianych jednostek, przy czym należy je usunąć, o ile jednostki te nie przedłożą tych danych osobowych ponownie w terminie czterech miesięcy od daty dokonania przekazania. Europol powinien zapewnić za pomocą środków technicznych, by w tym okresie takie dane nie były dostępne do przetwarzania w innym celu.

(38) Mając na uwadze wyjątkowe i szczególne zagrożenie, jakim dla bezpieczeństwa wewnętrznego Unii są terroryzm i inne formy poważnej przestępczości – w szczególności gdy są ułatwiane, propagowane lub popełniane z wykorzystaniem internetu – działania, które Europol powinien podejmować na podstawie niniejszego rozporządzenia, wynikające z wdrażania przez Europol konkluzji Rady z dnia 12 marca 2015 r. i z apelu wystosowanego na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniu 23 kwietnia 2015 r. zwłaszcza w odniesieniu do tych obszarów priorytetowych – a w szczególności odpowiednia praktyka bezpośredniej wymiany danych osobowych z podmiotami prywatnymi – powinny zostać ocenione przez Komisję do dnia 1 maja 2019 r.

(39) Wszelkie informacje, które ewidentnie zostały uzyskane z oczywistym naruszeniem praw człowieka, nie powinny być przetwarzane.

(40) Aby zapewnić wysoki poziom ochrony osób w związku z przetwarzaniem danych osobowych, zasady ochrony danych w Europolu powinny zostać wzmocnione i opierać się na zasadach stanowiących podstawę rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Ponieważ w deklaracji nr 21w sprawie ochrony danych osobowych w dziedzinie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych i współpracy policyjne załączonej do TFUE i TUE uznaje się specyficzny charakter przetwarzania danych osobowych w kontekście ścigania przestępstw, przepisy obowiązujące Europol w zakresie ochrony danych powinny być autonomiczne, a jednocześnie spójne z innymi stosownymi aktami dotyczącymi ochrony danych mającymi zastosowanie w obszarze współpracy policyjnej w Unii. Akty te obejmują w szczególności mające zastosowanie akty ustawodawcze Unii dotyczące ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępstwom, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, wykrywania ich i ścigania albo wykonywania kar oraz swobodnego przepływu tych danych oraz Konwencję Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych oraz jej rekomendację nr R(87) 15 (12).

(41) Wszelkie przetwarzanie danych osobowych przez Europol powinno być zgodne z prawem i rzetelne względem osób, których dane dotyczą. Zasada rzetelnego przetwarzania wymaga przejrzystości przetwarzania oraz zapewnienia, by osoby, których dane dotyczą, mogły korzystać z praw przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia. Powinna jednak istnieć możliwość odmowy im dostępu do ich danych osobowych lub ograniczenia go, w przypadku gdy – przy należytym uwzględnieniu interesów osób, których dane dotyczą – taka odmowa lub ograniczenie stanowią niezbędny środek, który umożliwia Europolowi właściwe wykonywanie jego zadań, pozwala chronić bezpieczeństwo i porządek publiczny lub zapobiegać przestępstwom, zagwarantować, by nie zostało zagrożone krajowe postępowanie przygotowawcze, lub chronić prawa i wolności osób trzecich. W celu zwiększenia przejrzystości Europol powinien podawać do wiadomości publicznej dokument, który przedstawia w zrozumiały sposób mające zastosowanie przepisy dotyczące przetwarzania danych osobowych oraz dostępne środki umożliwiające osobom, których dane dotyczą korzystanie z przysługujących im praw. Ponadto Europol powinien publikować na swojej stronie internetowej wykaz decyzji stwierdzających odpowiedni stopień ochrony, umów oraz uzgodnień administracyjnych odnoszących się do przekazywania danych osobowy państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym. Ponadto z myślą o zwiększeniu przejrzystości Europolu względem obywateli Unii i poprawie rozliczalności, Europol powinien publikować na swojej stronie internetowej wykaz członków zarządu oraz w stosownych przypadkach podsumowania wyników posiedzeń zarządu, z poszanowaniem wymogów dotyczących ochrony danych.

(42) W miarę możliwości należy klasyfikować dane osobowe pod względem stopnia ich prawdziwości i wiarygodności. Fakty należy rozróżniać od osobistych osądów w celu zapewnienia zarówno ochrony osób fizycznych, jak i jakości oraz wiarygodności informacji przetwarzanych przez Europol. W przypadku informacji pochodzących z ogólnodostępnych źródeł, zwłaszcza źródeł internetowych, Europol powinien w najszerszym możliwym zakresie ze szczególną starannością ocenić prawdziwość takich informacji i wiarygodność ich źródeł w celu sprostania ryzyku związanemu z internetem w zakresie ochrony danych osobowych i prywatności.

(43) W obszarze współpracy organów ścigania przetwarzane są dane osobowe odnoszące się do różnych kategorii osób, których dane dotyczą. Europol powinien jak najwyraźniej rozróżniać dane osobowe różnych kategorii osób, których dane dotyczą. W szczególności chronione powinny być dane osobowe takich osób, jak ofiary, świadkowie, osoby posiadające odpowiednie informacje oraz dane osobowe nieletnich. Europol powinien przetwarzać dane wrażliwe wyłączne wtedy, gdy takie dane uzupełniają inne dane osobowe już przetwarzane przez Europol.

(44) W świetle praw podstawowych dotyczących ochrony danych osobowych Europol nie powinien przechowywać danych osobowych dłużej, niż jest to niezbędne do wykonywania jego zadań. Potrzeba dalszego przechowywania takich danych powinna zostać zweryfikowana nie później niż w terminie trzech lat od ich pierwotnego przetworzenia.

(45) W celu zagwarantowania bezpieczeństwa danych osobowych Europol i państwa członkowskie powinny wdrożyć niezbędne środki techniczne i organizacyjne.

(46) Każda osoba, której dane dotyczą, powinna mieć prawo dostępu do danych osobowych, które jej dotyczą, prawo do sprostowania nieprawidłowych danych, które jej dotyczą, oraz usuwania takich danych lub ograniczania dostępu do nich, jeżeli dane te nie są już potrzebne. Koszty związane z korzystaniem z prawa dostępu do danych osobowych nie powinny nigdy stanowić bariery uniemożliwiającej skuteczne korzystanie z tego prawa. Prawa osoby, której dane dotyczą, i ich wykonanie nie powinny mieć wpływu na obowiązki nałożone na Europol i powinny podlegać ograniczeniom określonym w niniejszym rozporządzeniu.

(47) Niniejsze rozporządzenie musi wprowadzać jasny podział odpowiedzialności w zakresie ochrony praw i wolności osób, których dane dotyczą. W szczególności państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za prawdziwość i aktualizację danych przekazanych przez nie do Europolu oraz zgodność takiego przekazania danych z prawem. Europol powinien być odpowiedzialny za prawdziwość i aktualizację danych dostarczanych przez inne podmioty dostarczające dane lub danych pochodzących z własnych analiz Europolu. Europol powinien zapewniać, by dane były przetwarzane rzetelnie i zgodnie z prawem oraz by były zbierane i przetwarzane w konkretnym celu. Europol powinien również zapewniać, by dane były prawidłowe, odpowiednie, proporcjonalne w stosunku do celu, dla którego są przetwarzane, przechowywane przez czas nie dłuższy, niż jest to niezbędne do tego celu, a także by były przetwarzane w sposób zapewniający odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych oraz poufność przetwarzania danych.

(48) W celu weryfikacji zgodności przetwarzania danych z prawem, samodzielnego monitorowania i zapewnienia odpowiedniej integralności i bezpieczeństwa danych Europol powinien prowadzić ewidencję zbierania, modyfikowania, dostępu, ujawniania, łączenia lub usuwania danych osobowych. Europol powinien być zobowiązany do współpracy z EIOD oraz do udostępniania mu na żądanie rejestrów lub dokumentacji, tak by można je było wykorzystywać do monitorowania operacji przetwarzania.

(49) Europol powinien wyznaczyć inspektora ochrony danych, który będzie go wspierał w monitorowaniu zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Inspektor ochrony danych powinien mieć warunki do wykonywania swoich obowiązków i zadań w sposób niezależny i skuteczny oraz powinien zostać wyposażony w niezbędne do tego zasoby.

(50) Do ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych niezbędne są niezależne, przejrzyste, rozliczalne i skuteczne struktury nadzoru, o którym to wymogu mowa w art. 8 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Organy krajowe odpowiedzialne za nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych powinny monitorować zgodność z prawem danych osobowych dostarczanych Europolowi przez państwa członkowskie. EIOD, pełniąc swoje funkcje w sposób całkowicie niezależny, powinien monitorować zgodność z prawem przetwarzania danych przez Europol. W tym względzie ważnym zabezpieczeniem w odniesieniu do nowych rodzajów operacji przetwarzania jest mechanizm uprzednich konsultacji. Nie powinno to mieć zastosowania do konkretnych indywidualnych działań operacyjnych, takich jak projekty analizy operacyjnej, lecz do wykorzystywania nowych systemów informatycznych w celu przetwarzania danych osobowych oraz do wszelkich istotnych zmian w nich wprowadzanych.

(51) Ważne jest zapewnienie wzmocnionego i skutecznego nadzoru nad Europolem i zagwarantowanie, by EIOD, przyjmując odpowiedzialność za nadzór nad Europolem w zakresie ochrony danych, miał możliwość korzystania z właściwej wiedzy fachowej dotyczącej ochrony danych w dziedzinie ścigania przestępstw. EIOD oraz krajowe organy nadzorcze powinny ściśle ze sobą współpracować w konkretnych kwestiach wymagających zaangażowania na szczeblu krajowym oraz w celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego rozporządzenia w całej Unii.

(52) W celu ułatwienia współpracy między EIOD a krajowymi organami nadzorczymi, lecz bez uszczerbku dla niezależności EIOD i jego odpowiedzialności za nadzór nad Europolem w zakresie ochrony danych, należy organizować regularne spotykania EIOD z tymi organami w ramach rady współpracy, która jako organ doradczy powinna wydawać opinie, wytyczne, zalecenia i formułować wzorcowe rozwiązania w odniesieniu do różnych kwestii wymagających zaangażowania na szczeblu krajowym.

(53) Ponieważ Europol przetwarza również nieoperacyjne dane osobowe, które nie są związane z postępowaniami przygotowawczymi takie jak dane osobowe personelu Europolu, dostawców usług lub gości, przetwarzanie takich danych powinno podlegać rozporządzeniu (WE) nr 45/2001.

(54) EIOD powinien rozpatrywać i badać skargi składane przez osoby, których dane dotyczą. Postępowanie wyjaśniające wszczęte w związku ze skargą powinno być prowadzone – z zastrzeżeniem kontroli sądowej – w zakresie odpowiednim do danej sprawy. Krajowy organ nadzorczy powinien w rozsądnym terminie poinformować osobę, której dane dotyczą, o postępach i wyniku postępowania dotyczącego skargi.

(55) Każda osoba fizyczna powinna mieć prawo do sądowego środka odwoławczego od dotyczących jej decyzji EIOD.

(56) Europol powinien podlegać ogólnym zasadom dotyczącym odpowiedzialności umownej i pozaumownej mającym zastosowanie do instytucji, agencji i organów Unii, z wyjątkiem zasad dotyczących odpowiedzialności za niezgodne z prawem przetwarzanie danych.

(57) Dla osoby fizycznej, której dotyczy dana sprawa, może nie być jasne, czy szkody poniesione w wyniku niezgodnego z prawem przetwarzania danych są następstwem działań Europolu czy też państwa członkowskiego. W związku z tym Europol i państwo członkowskie, w którym miało miejsce zdarzenie będące powodem szkody, powinny być odpowiedzialne solidarnie.

(58) Przy poszanowaniu roli, jaką Parlament Europejski odgrywa wraz z parlamentami narodowymi w kontroli działań Europolu, niezbędne jest zapewnienie, by Europol był w pełni rozliczalną i przejrzystą organizacją wewnętrzną. W tym celu w świetle art. 88 TFUE należy ustanowić procedury kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski, w której uczestniczą parlamenty narodowe. Takie procedury powinny podlegać art. 12 lit. c) TUE i art. 9 Protokołu nr 1 przewidującym, że Parlament Europejski i parlamenty narodowe mają wspólnie określić sposób organizacji i wspierania skutecznej i systematycznej współpracy międzyparlamentarnej w ramach Unii. Procedury, które mają zostać przyjęte w celu kontroli działań Europolu, powinny w sposób należyty uwzględniać potrzeby zapewnienia, by Parlament Europejski i parlamenty narodowe traktowane były na równi, oraz potrzeby zachowania poufności informacji operacyjnych. Sposób, w jaki parlamenty narodowe sprawują kontrolę nad swoimi rządami w odniesieniu do działań Unii, należy jednak do szczególnej organizacji i praktyki konstytucyjnej każdego państwa członkowskiego.

(59) Do pracowników Europolu powinny mieć zastosowanie Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (zwany dalej „regulaminem pracowniczym”) i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (zwane dalej „warunkami zatrudnienia innych pracowników”) ustanowione rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (13). Europol powinien mieć możliwość zatrudniania personelu z właściwych organów państw członkowskich, jako pracowników tymczasowych, których okres zatrudnienia powinien być ograniczony w celu zachowania zasady rotacji, ponieważ następujące później ponowne włączenie takich członków personelu w pracę ich właściwego organu ułatwia ścisłą współpracę między Europolem a właściwymi organami państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić personelowi zatrudnionemu w Europolu jako pracownicy tymczasowi możliwość powrotu – po zakończeniu służby w Europolu – do służby publicznej, której są członkami.

(60) Zważywszy na charakter zadań Europolu i rolę dyrektora wykonawczego, właściwa komisja Parlamentu Europejskiego powinna mieć możliwość wezwania dyrektora wykonawczego do stawienia się przed nią zanim nastąpi jego mianowanie i przed każdym przedłużeniem jego kadencji. Dyrektor wykonawczy powinien także przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne. Ponadto Parlament Europejski i Rada powinny mieć możliwość wezwania dyrektora wykonawczego do poinformowania ich o wykonywaniu powierzonych mu obowiązków.

(61) W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności Europolu należy mu przyznać autonomiczny budżet, którego dochody pochodzą zasadniczo z wkładu z budżetu ogólnego Unii. W zakresie dotyczącym wkładu Unii oraz wszelkich innych dotacji pochodzących z budżetu ogólnego Unii zastosowanie powinna mieć procedura budżetowa Unii. Kontrolę sprawozdań finansowych powinien przeprowadzać Trybunał Obrachunkowy.

(62) Do Europolu powinno mieć zastosowanie rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 (14).

(63) Ze względu na swoje specyficzne uprawnienia prawne i administracyjne oraz swoje kompetencje techniczne dotyczące prowadzenia działań w zakresie transgranicznej wymiany informacji, transgranicznych operacji i transgranicznych postępowań przygotowawczych, także w ramach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, jak również dotyczące zapewniania obiektów szkoleniowych, właściwe organy państw członkowskich powinny mieć możliwość otrzymywania z Europolu dotacji bez zaproszenia do składania wniosków zgodnie z art. 190 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 (15).

(64) Do Europolu powinno mieć zastosowanie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (16).

(65) Europol przetwarza dane, które wymagają szczególnej ochrony, gdyż obejmują dane wrażliwe niebędące informacjami niejawnymi i informacje niejawne UE. Europol powinien zatem sformułować zasady dotyczące poufności i przetwarzania takich informacji. Przepisy dotyczące ochrony informacji niejawnych UE powinny być zgodne z decyzją Rady 2013/488/UE (17).

(66) Należy regularnie przeprowadzać ocenę stosowania niniejszego rozporządzenia.

(67) Niezbędne przepisy dotyczące obiektów dla Europolu w Hadze, gdzie ma on siedzibę, a także szczególne przepisy mające zastosowanie do wszystkich pracowników Europolu i członków ich rodzin powinny zostać określone w umowie w sprawie siedziby. Ponadto przyjmujące państwo członkowskie powinno zapewnić warunki niezbędne dla niezakłóconego działania Europolu, w tym wielojęzyczne placówki szkolne o orientacji europejskiej i właściwe połączenia transportowe, co pozwoli przyciągnąć zasoby ludzkie wysokiej jakości z jak największego obszaru geograficznego.

(68) Europol utworzony na mocy niniejszego rozporządzenia zastępuje Europol ustanowiony na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i jest jego następcą prawnym. W związku z tym powinien on być następcą prawnym wszystkich jego umów, w tym umów o pracę, zaciągniętych zobowiązań i nabytych nieruchomości. Umowy międzynarodowe zawarte przez Europol ustanowiony decyzją 2009/371/WSiSW i umowy zawarte przez Europol ustanowiony na mocy Konwencji o Europolu przed dniem 1 stycznia 2010 r. powinny pozostać w mocy.

(69) Aby Europol mógł jak najlepiej kontynuować wykonywanie zadań Europolu ustanowionego decyzją 2009/371/WSiSW, należy określić środki przejściowe, w szczególności jeśli chodzi o zarząd, dyrektora wykonawczego i personel zatrudniany jako personel miejscowy na podstawie umowy na czas nieokreślony zawartej przez Europol ustanowiony Konwencją o Europolu, który to personel powinien mieć możliwość zatrudnienia w charakterze członka personelu tymczasowego lub kontraktowego zgodnie z warunkami zatrudnienia innych pracowników.

(70) Akt Rady 1999/C 26/07 (18) w sprawie regulaminu pracowniczego Europolu został uchylony art. 63 decyzji 2009/371/WSiSW. Powinien on jednak w dalszym ciągu mieć zastosowanie do pracowników zatrudnionych przez Europol przed wejściem w życie decyzji 2009/371/WSiSW. Dlatego też przepisy przejściowe powinny przewidywać, że umowy zawarte zgodnie z tym regulaminem pracowniczym nadal temu regulaminowi podlegają.

(71) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie stworzenie jednostki odpowiedzialnej za współpracę organów ścigania na poziomie Unii, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na zakres i skutki działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(72) Zgodnie z art. 3 i art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE, Irlandia powiadomiła o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.

(73) Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związane ani go nie stosuje.

(74) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani go nie stosuje.

(75) Skonsultowano się z EIOD, który wydał opinię w dniu 31 maja 2013 r.

(76) Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza prawa do ochrony danych osobowych i prawa do prywatności chronionych na podstawie art. 8 i 7 Karty oraz art. 16 TFUE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne, cele i zadania Europolu

Artykuł 1

Ustanowienie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania

1. Niniejszym ustanawia się Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) w celu wspierania współpracy organów ścigania w Unii.

2. Europol ustanowiony niniejszym rozporządzeniem zastępuje Europol ustanowiony decyzją 2009/371/WSiSW i jest jego następcą prawnym.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia:

a) „właściwe organy państw członkowskich” oznaczają wszystkie organy policyjne i inne organy ścigania istniejące w państwach członkowskich, odpowiedzialne zgodnie z prawem krajowym za zapobieganie przestępstwom i ich zwalczanie. Właściwe organy obejmują także inne organy publiczne istniejące w państwach członkowskich, odpowiedzialne na mocy prawa krajowego za zapobieganie przestępstwom, w odniesieniu do których Europol jest właściwy, i za zwalczanie tych przestępstw;

b) „analiza strategiczna” oznacza wszystkie metody i techniki stosowane do zbierania, przechowywania, przetwarzania i oceny informacji w celu wspierania i rozwijania polityki w sprawach karnych przyczyniającej się do sprawnego i skutecznego zapobiegania i zwalczania przestępczości;

c) „analiza operacyjna” oznacza wszystkie metody i techniki stosowane do zbierania, przechowywania, przetwarzania i oceny informacji w celu wspierania postępowań przygotowawczych;

d) „organy Unii” oznaczają instytucje, organy, przedstawicielstwa, biura i agencje utworzone w TUE oraz w TFUE lub na ich podstawie;

e) „organizacja międzynarodowa” oznacza organizację będącą podmiotem prawa międzynarodowego publicznego oraz organy jej podlegające lub inny organ utworzony na mocy lub na podstawie umowy między co najmniej dwoma państwami;

f) „podmioty prywatne” oznaczają podmioty i jednostki utworzone zgodnie z prawem państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, w szczególności spółki i przedsiębiorstwa, stowarzyszenia przedsiębiorców, organizacje non-profit i inne osoby prawne, które nie są objęte zakresem lit. e);

g) „osoby prywatne” oznaczają wszelkie osoby fizyczne;

h) „dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje o osobie, której dane dotyczą;

i) „osoba, której dane dotyczą” oznacza zidentyfikowaną lub możliwą do zidentyfikowania osobę fizyczną; osoba możliwa do zidentyfikowania to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora, takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane dotyczące lokalizacji, identyfikator internetowy lub co najmniej jeden znak szczególny związany z jej tożsamością fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną;

j) „dane genetyczne” oznaczają wszelkie dane osobowe odnoszące się do charakterystyki genetycznej człowieka, które zostały odziedziczone lub nabyte, zawierające niepowtarzalne informacje o fizjologii lub zdrowiu danej osoby i które wynikają w szczególności z analizy jej próbki biologicznej;

k) „przetwarzanie” oznacza dowolną operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zbiorach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub nie, takie jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptacja lub modyfikacja, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie przez przekazanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie;

l) „odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, agencję lub inny organ, którym ujawnia się dane, niezależnie od tego, czy są stroną trzecią;

m) „przekazywanie danych osobowych” oznacza przekazywanie danych osobowych, udostępnianych w sposób aktywny, pomiędzy ograniczoną liczbą zidentyfikowanych stron za wiedzą lub zgodnie z zamiarem wysyłającego, aby udzielić odbiorcy dostępu do danych osobowych;

n) „naruszenie ochrony danych osobowych” oznacza naruszenie bezpieczeństwa prowadzące do przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utracenia, zmodyfikowania, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do danych osobowych przekazywanych, przechowywanych lub przetwarzanych w inny sposób;

o) „zgoda osoby, której dane dotyczą” oznacza dobrowolne, odnoszące się do konkretnego przypadku, świadome i jednoznaczne oświadczenie woli, przez jakie osoba, której dane dotyczą wyraża zgodę na przetwarzanie dotyczących jej danych osobowych w sposób wyraźny lub poprzez zachowanie w jasny sposób wskazujące na taką zgodę;

p) „administracyjne dane osobowe” oznaczają wszystkie dane osobowe przetwarzane przez Europol z wyjątkiem danych przetwarzanych dla potrzeb realizacji celów określonych w art. 3.

Artykuł 3

Cele

1. Europol wspiera i wzmacnia działania i wzajemną współpracę właściwych organów państw członkowskich w zakresie zapobiegania i zwalczania poważnej przestępczości, dotykającej co najmniej dwa państwa członkowskie, terroryzmowi i formom przestępczości mającym wpływ na wspólny interes objęty polityką Unii, wymienionym w załączniku I.

2. Oprócz celów określonych w ust. 1 cele Europolu dotyczą także przestępstw powiązanych. Za przestępstwa powiązane uważa się:

a) przestępstwa mające służyć uzyskaniu środków do popełniania czynów, w odniesieniu do których Europol jest właściwy;

b) przestępstwa mające ułatwić lub umożliwić popełnienie czynów, w odniesieniu do których Europol jest właściwy;

c) przestępstwa popełnione w celu zapewnienia uniknięcia kary za czyny, w odniesieniu do których Europol jest właściwy.

Artykuł 4

Zadania

1. Europol wykonuje następujące zadania, aby zrealizować cele określone w art. 3:

a) zbiera, przechowuje, przetwarza i analizuje informacje oraz prowadzi wymianę informacji, także w zakresie danych o charakterze operacyjnym;

b) niezwłocznie powiadamia państwa członkowskie za pośrednictwem jednostek krajowych ustanowionych lub wyznaczonych zgodnie z art. 7 ust. 2 o wszelkich informacjach i powiązaniach między przestępstwami, które ich dotyczą;

c) koordynuje, organizuje i prowadzi działania procesowe i operacyjne mające na celu wspieranie i wzmocnienie działań właściwych organów państw członkowskich realizowanych: (i) wspólnie z właściwymi organami państw członkowskich; lub (ii) w ramach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, zgodnie z art. 5, w stosownych przypadkach w porozumieniu z Eurojustem;

d) uczestniczy we wspólnych zespołach dochodzeniowo-śledczych, a także proponuje ich utworzenie zgodnie z art. 5;

e) zapewnia państwom członkowskim informacje i wsparcie analityczne w związku z ważnymi wydarzeniami międzynarodowymi;

f) przygotowuje oceny zagrożenia, analizy strategiczne i operacyjne oraz ogólne sprawozdania sytuacyjne;

g) rozwija, udostępnia i propaguje wiedzę specjalistyczną w zakresie metod zapobiegania przestępczości, czynności w ramach postępowania przygotowawczego oraz metod technicznych i kryminalistycznych, a także zapewnia doradztwo państwom członkowskim;

h) wspiera prowadzone przez państwa członkowskie transgraniczne działania w zakresie wymiany informacji, transgraniczne operacje i postępowania przygotowawcze, a także wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze, między innymi dostarczając wsparcie operacyjne, techniczne i finansowe;

i) zapewnia specjalistyczne szkolenia i pomaga państwom członkowskim w organizowaniu szkoleń – w tym poprzez udzielenie wsparcia finansowego, zgodnie z zakresem swoich celów i stosownie do dostępnych mu zasobów kadrowych i budżetowych – w koordynacji z Agencja Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania (CEPOL);

j) współpracuje z organami Unii ustanowionymi na podstawie tytułu V TFUE oraz z OLAF, w szczególności przez wymianę informacji i dostarczanie im wsparcia analitycznego w obszarach wchodzących w zakres ich kompetencji;

k) dostarcza unijnym strukturom zarządzania kryzysowego i misjom ustanowionym na podstawie TUE informacji i wsparcia mieszczących się w zakresie celów Europolu określonych w art. 3;

l) rozwija ośrodki Unii dysponujące specjalistyczną wiedzą fachową w zakresie zwalczania niektórych rodzajów przestępstw objętego celami Europolu, w szczególności Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością;

m) wspiera działania państw członkowskich służące zapobieganiu formom przestępczości wymienionym w załączniku I, ułatwianym, propagowanym lub popełnianym z wykorzystaniem internetu, oraz zwalczaniu ich, także w ramach współpracy z państwami członkowskimi, zgłaszaniu odnośnym dostawcom usług internetowych treści internetowych, za których pośrednictwem takie formy przestępczości są ułatwiane, propagowane lub popełniane, po to by na zasadzie dobrowolności rozpatrzyli, czy zgłoszone treści internetowe są zgodne ze stosowanymi przez nich warunkami.

2. Europol dostarcza analizy strategiczne i oceny zagrożenia, aby pomóc Radzie i Komisji w określaniu priorytetów strategicznych i operacyjnych Unii w zakresie zwalczania przestępczości. Europol pomaga również we wdrażaniu tych priorytetów pod kątem operacyjnym.

3. Europol dostarcza analizy strategiczne i oceny zagrożenia w celu wspierania sprawnego i skutecznego wykorzystywania zasobów dostępnych na poziomie krajowym i na poziomie Unii do celów działań operacyjnych i zapewnia wsparcie tych działań.

4. Europol pełni funkcję biura centralnego ds. zwalczania fałszowania euro zgodnie z decyzją Rady 2005/511/WSiSW (19). Europol zachęca również do koordynacji działań podejmowanych przez właściwe organy państw członkowskich w walce z fałszowaniem euro lub w ramach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, w stosownych przypadkach w porozumieniu z organami Unii lub organami państw trzecich.

5. Realizując swoje zadania, Europol nie stosuje środków przymusu.

ROZDZIAŁ II

Współpraca między państwami członkowskimi a Europolem

Artykuł 5

Udział we wspólnych zespołach dochodzeniowo-śledczych

1. Pracownicy Europolu mogą uczestniczyć w działaniach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych zwalczających przestępstwa objęte celami Europolu. Umowa w sprawie utworzenia wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego określa warunki uczestnictwa w tym zespole pracowników Europolu i zawiera informacje na temat przepisów dotyczących odpowiedzialności.

2. Pracownicy Europolu mogą, w zakresie ograniczonym prawem państw członkowskich, w których działa dany wspólny zespół dochodzeniowo-śledczy, wspierać wszystkie działania i wymiany informacji z wszystkimi członkami tego wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego.

3. Pracownicy Europolu uczestniczący w danym wspólnym zespole dochodzeniowo-śledczym mogą zgodnie z niniejszym rozporządzeniem dostarczać wszystkim członkom tego zespołu niezbędne informacje przetwarzane przez Europol w celach określonych w art. 18 ust. 2. Jednocześnie Europol informuje jednostki krajowe państw członkowskich reprezentowanych w zespole oraz te państwa członkowskie, które dostarczyły informacje.

4. Informacja, którą pracownicy Europolu uzyskali, uczestnicząc we wspólnym zespole dochodzeniowo-śledczym, może za zgodą państwa członkowskiego, które ją dostarczyło, i na odpowiedzialność tego państwa, być przetwarzana przez Europol do celów określonych w art. 18 ust. 2 na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu.

5. W przypadku gdy Europol ma powody, by uważać, że utworzenie wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego stanowiłoby wartość dodaną dla prowadzonego postępowania przygotowawczego, może zaproponować odnośnym państwom członkowskim utworzenie takiego zespołu i podjąć środki, aby pomóc tym państwom w utworzeniu go.

Artykuł 6

Wniosek Europolu o wszczęcie postępowania przygotowawczego

1. W szczególnych przypadkach, gdy Europol uzna, że należy wszcząć postępowanie przygotowawcze dotyczące przestępstwa, objętego jego celami, zwraca się z wnioskiem do właściwych organów odnośnych państw członkowskich za pośrednictwem jednostek krajowych o wszczęcie, prowadzenie lub koordynowanie takiego postępowania przygotowawczego.

2. Jednostki krajowe niezwłocznie informują Europol o decyzji właściwych organów państw członkowskich dotyczącej wniosku złożonego zgodnie z ust. 1.

3. Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego nie przychylą się do wniosku Europolu złożonego zgodnie z ust. 1, bez zbędnej zwłoki informują Europol o powodach swojej decyzji, w miarę możliwości w terminie miesiąca od daty otrzymania wniosku. Powody nie muszą być jednak ujawnione, gdy ich ujawnienie:

a) byłoby sprzeczne z istotnymi interesami bezpieczeństwa danego państwa członkowskiego; lub

b) zagroziłoby toczącemu się postępowaniu przygotowawczemu lub bezpieczeństwu osób.

4. Europol informuje niezwłocznie Eurojust o wszelkich wnioskach złożonych zgodnie z ust. 1 i o każdej decyzji właściwego organu państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2.

Artykuł 7

Jednostki krajowe Europolu

1. Państwa członkowskie i Europol współpracują ze sobą przy wykonywaniu swoich odpowiednich zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu.

2. Każde państwo członkowskie ustanawia lub wyznacza jednostkę krajową, która jest organem łącznikowym między Europolem a właściwymi organami tego państwa członkowskiego. Każde państwo członkowskie wyznacza urzędnika na stanowisko szefa jednostki krajowej.

3. Każde państwo członkowskie zapewnia, by jego jednostka krajowa była na mocy prawa krajowego właściwa do wykonywania zadań wyznaczonych jednostkom krajowym w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności by miała dostęp do krajowych danych w dziedzinie ścigania przestępstw i innych stosownych danych niezbędnych do współpracy z Europolem.

4. Każde państwo członkowskie określa organizację i personel jednostki krajowej zgodnie z prawem krajowym.

5. Zgodnie z ust. 2 jednostka krajowa jest organem łącznikowym pomiędzy Europolem a właściwymi organami państwa członkowskiego. Jednak na warunkach określonych przez państwa członkowskie, obejmujących uprzednie zaangażowanie jednostki krajowej, państwa członkowskie mogą zezwolić na bezpośrednie kontakty między swymi właściwymi organami a Europolem. Jednocześnie jednostka krajowa otrzymuje od Europolu wszelkie informacje wymieniane w ramach bezpośrednich kontaktów między Europolem a właściwymi organami, chyba, że jednostka krajowa stwierdzi, że nie musi otrzymywać takich informacji.

6. W szczególności każde państwo członkowskie za pośrednictwem swojej jednostki krajowej lub, z zastrzeżeniem ust. 5, właściwego organu:

a) dostarcza Europolowi informacje niezbędne do realizacji jego celów, w tym informacje dotyczące form przestępczości, którym zapobieganie i których zwalczanie należy do priorytetów Unii;

b) zapewnia skuteczną komunikację i współpracę wszystkich odpowiednich właściwych organów z Europolem;

c) zwiększa świadomość na temat działań Europolu;

d) zgodnie z art. 38 ust. 5 lit a), zapewnia, by dostarczanie Europolowi informacji odbywało się zgodnie z prawem krajowym.

7. Bez uszczerbku dla realizacji przez państwa członkowskie swoich obowiązków w zakresie utrzymania porządku publicznego i ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego, nie są one zobowiązane w żadnych szczególnych przypadkach do dostarczania informacji zgodnie z ust. 6 lit. a), jeżeli:

a) byłoby to sprzeczne z istotnymi interesami bezpieczeństwa danego państwa członkowskiego;

b) zagroziłoby to toczącemu się postępowaniu przygotowawczemu lub bezpieczeństwu osób; lub

c) spowodowałoby to ujawnienie informacji o organizacjach lub o konkretnych działaniach wywiadowczych związanych z bezpieczeństwem narodowym.

Państwa członkowskie są zobowiązane do dostarczenia informacji niezwłocznie po ustaniu okoliczności, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), b) lub c).

8. Państwa członkowskie zapewniają, by ich jednostki analityki finansowej ustanowione zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE (20) mogły za pośrednictwem ich jednostki krajowej współpracować z Europolem w zakresie analiz, w granicach swojego zakresu działania i kompetencji.

9. Szefowie jednostek krajowych spotykają się regularnie, w szczególności w celu omówienia i rozwiązania problemów pojawiających się w związku ze współpracą operacyjną z Europolem.

10. Wydatki związane z kontaktami pomiędzy jednostkami krajowymi a Europolem są pokrywane przez państwa członkowskie i, z wyjątkiem kosztów połączenia, nie obciążają Europolu.

11. Europol sporządza sprawozdanie roczne dotyczące informacji dostarczanych przez poszczególne państwa członkowskie zgodnie z ust. 6 lit. a) w oparciu o ilościowe i jakościowe kryteria oceny określone przez zarząd. Sprawozdanie roczne przesyła się Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i parlamentom narodowym.

Artykuł 8

Oficerowie łącznikowi

1. Każda jednostka krajowa wyznacza co najmniej jednego oficera łącznikowego przy Europolu. O ile w niniejszym rozporządzeniu nie określono inaczej, oficerowie łącznikowi podlegają prawu krajowemu państwa członkowskiego, które ich wyznaczyło.

2. Oficerowie łącznikowi pełnią funkcję krajowego biura łącznikowego przy Europolu i zgodnie z instrukcjami jednostek krajowych reprezentują ich interesy w Europolu zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, które ich wyznaczyło, i zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do administracji Europolu.

3. Oficerowie łącznikowi pomagają w wymianie informacji między Europolem a swoimi państwami członkowskimi.

4. Oficerowie łącznikowi pomagają w wymianie informacji między swoimi państwami członkowskimi a oficerami łącznikowymi innych państw członkowskich, państw trzecich i organizacji międzynarodowych zgodnie z prawem krajowym. W takich dwustronnych wymianach informacji można korzystać z infrastruktury Europolu, zgodnie z prawem krajowym, także gdy wymiany te dotyczą przestępstw, których zwalczanie wykracza poza zakres celów Europolu. Każda taka wymiana informacji odbywa się zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii i prawem krajowym.

5. Zarząd określa prawa i obowiązki oficerów łącznikowych w odniesieniu do Europolu. Oficerowie łącznikowi korzystają z przywilejów i immunitetów niezbędnych do wykonywania ich zadań zgodnie z art. 63 ust. 2.

6. Europol zapewnia pełne informowanie oficerów łącznikowych o wszystkich swoich działaniach oraz włączanie oficerów łącznikowych we wszystkie swoje działania w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonywania ich zadań.

7. Europol pokrywa koszty zapewnienia państwom członkowskim niezbędnych pomieszczeń w budynku Europolu oraz odpowiedniego wsparcia dla oficerów łącznikowych umożliwiającego im wykonywanie ich obowiązków. Wszelkie inne koszty związane z wyznaczeniem oficerów łącznikowych, w tym koszty ich wyposażenia, są ponoszone przez wyznaczające ich państwo członkowskie, chyba że Parlament Europejski i Rada na zalecenie zarządu zdecydują inaczej.

ROZDZIAŁ III

Organizacja Europolu

Artykuł 9

Struktura administracyjna i kierownicza Europolu

W skład struktury administracyjnej i kierowniczej Europolu wchodzą:

a) zarząd;

b) dyrektor wykonawczy;

c) w stosownych przypadkach inne organy doradcze ustanowione przez zarząd zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. s);

Sekcja 1

Zarząd

Artykuł 10

Skład zarządu

1. W skład zarządu wchodzi jeden przedstawiciel każdego państwa członkowskiego oraz jeden przedstawiciel Komisji. Każdy przedstawiciel posiada prawo głosu.

2. Przy powoływaniu członków zarządu bierze się pod uwagę ich wiedzę na temat współpracy organów ścigania.

3. Każdy członek zarządu ma swojego zastępcę, który jest powoływany z uwzględnieniem kryterium określonego w ust. 2. Zastępca członka reprezentuje go pod jego nieobecność.

Uwzględnia się również zasadę zrównoważonej reprezentacji płci w zarządzie.

4. Kadencja członków i zastępców członków trwa cztery lata, bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich i Komisji do zakończenia mandatu swoich przedstawicieli. Kadencję tę można przedłużyć.

Artykuł 11

Funkcje zarządu

1. Zarząd:

a) corocznie przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków oraz zgodnie z art. 12, dokument zawierający wieloletni program Europolu oraz jego roczny program prac na kolejny rok;

b) przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków, roczny budżet Europolu oraz pełni inne funkcje związane z budżetem Europolu zgodnie z rozdziałem X;

c) przyjmuje roczne skonsolidowane sprawozdanie dotyczące działalności Europolu i do dnia 1 lipca następnego roku przesyła je do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Obrachunkowego i parlamentów narodowych. Roczne skonsolidowane sprawozdanie dotyczące działalności jest podawane do wiadomości publicznej;

d) przyjmuje przepisy finansowe mające zastosowanie do Europolu zgodnie z art. 61;

e) przyjmuje wewnętrzną strategię zwalczania nadużyć finansowych, proporcjonalną do zagrożenia takimi nadużyciami, przy uwzględnieniu kosztów i korzyści wynikających ze środków, które mają zostać wdrożone;

f) przyjmuje przepisy, których celem jest zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi, w odniesieniu do jego członków, w tym dotyczące ich deklaracji o braku konfliktu interesów;

g) zgodnie z ust. 2 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Europolu – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia organu uprawnionego do zawierania umów o pracę przyznane w warunkach zatrudnienia innych pracowników („uprawnienia organu powołującego”);

h) przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego;

i) przyjmuje przepisy wewnętrzne dotyczące procedury wyboru na stanowisko dyrektora wykonawczego, w tym przepisy dotyczące składu komisji selekcyjnej zapewniające jej niezależność i bezstronność;

j) proponuje Radzie listę kandydatów na stanowiska dyrektora wykonawczego i zastępców dyrektora wykonawczego, a także w stosownych przypadkach proponuje Radzie, by przedłużyła ich mandat lub odwołała ich ze stanowiska zgodnie z art. 54 i 55;

k) określa wskaźniki skuteczności i nadzoruje działalność dyrektora wykonawczego, w tym wykonanie decyzji zarządu;

l) powołuje inspektora ochrony danych, który jest funkcjonalnie niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków;

m) powołuje księgowego, z zastrzeżeniem regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia innych pracowników, który jest funkcjonalnie niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków;

n) ustanawia, w stosownych przypadkach, jednostkę audytu wewnętrznego;

o) zapewnia odpowiednie działania następcze w odpowiedzi na ustalenia i zalecenia wynikające z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, a także z postępowań wyjaśniających OLAF oraz EIOD;

p) definiuje kryteria oceny w odniesieniu do sprawozdania rocznego zgodnie z art. 7 ust. 11;

q) przyjmuje wytyczne doprecyzowujące procedury przetwarzania informacji przez Europol zgodnie z art. 18, po zasięgnięciu opinii EIOD;

r) decyduje o zawarciu uzgodnień roboczych i administracyjnych zgodnie z odpowiednio art. 23 ust. 4 i z art. 25 ust. 1;

s) podejmuje, uwzględniając zarówno wymogi funkcjonalne jak i finansowe, decyzje dotyczące stworzenia wewnętrznych struktur Europolu, w tym ośrodków Unii dysponujących specjalistyczną wiedzą fachową, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. l), na wniosek dyrektora wykonawczego;

t) przyjmuje swój regulamin, w tym przepisy dotyczące zadań i funkcjonowania sekretariatu;

u) przyjmuje, w stosownych przypadkach, inne przepisy wewnętrzne.

2. W przypadku gdy zarząd uzna to za niezbędne do wykonania zadań Europolu, może zaproponować Radzie, by zwróciła uwagę Komisji na potrzebę wydania decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony, o której to decyzji mowa w art. 25 ust. 1 lit. a), lub zalecenia w sprawie decyzji upoważniającej do podjęcia negocjacji w celu zawarcia umowy międzynarodowej, o której to umowie mowa w art. 25 ust. 1 lit. b).

3. Zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego zarząd przyjmuje – na podstawie art. 2 ust. 1 regulaminu pracowniczego i art. 6 warunków zatrudnienia innych pracowników – decyzję przekazującą dyrektorowi wykonawczemu odpowiednie uprawnienia organu powołującego i określającą warunki, na jakich można zawiesić takie przekazanie uprawnień. Dyrektor wykonawczy jest uprawniony do dalszego przekazywania tych uprawnień.

Jeżeli wymagają tego szczególne okoliczności, zarząd może – w drodze decyzji – tymczasowo zawiesić przekazanie uprawnień organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu i dalsze przekazanie takich uprawnień przez dyrektora wykonawczego oraz wykonywać je samodzielnie lub przekazać je jednemu ze swoich członków lub członkowi personelu innemu niż dyrektor wykonawczy.

Artykuł 12

Programy roczne i wieloletnie

1. Zarząd przyjmuje dokument programowy zawierający program wieloletni oraz roczny program prac do dnia 30 listopada każdego roku w oparciu o projekt przedstawiony przez dyrektora wykonawczego z uwzględnieniem opinii Komisji, a w przypadku programu wieloletniego – po zasięgnięciu opinii GWKP. Zarząd przekazuje ten dokument programowy Radzie, Komisji i GWKP.

2. Wieloletni program określa ogólny program strategiczny, w tym cele, oczekiwane wyniki oraz wskaźniki skuteczności. Określa również planowanie zasobów, w tym wieloletni budżet i personel. Obejmuje strategię dotyczącą stosunków z państwami trzecimi oraz organizacjami międzynarodowymi.

Program wieloletni jest realizowany poprzez roczne programy prac i w stosownych przypadkach jest aktualizowany w następstwie rezultatów ocen zewnętrznych i wewnętrznych. Wnioski z tych ocen powinny w stosownych przypadkach znaleźć również odzwierciedlenie w rocznym programie prac na kolejny rok.

3. Roczny program prac określa szczegółowe cele, oczekiwane wyniki oraz wskaźniki skuteczności. Zawiera również opis działań, które mają być finansowane, oraz określa zasoby finansowe i ludzkie przydzielone na każde działanie, zgodnie z zasadami budżetowania i zarządzania zadaniowego. Roczny program prac jest spójny z programem wieloletnim. Jednoznacznie określa on zadania, które zostały dodane, zmienione lub skreślone w stosunku do poprzedniego roku budżetowego.

4. W przypadku, gdy po przyjęciu rocznego programu prac, Europolowi powierza się nowe zadanie, zarząd dokonuje zmiany rocznego programu prac.

5. Wszelkie istotne zmiany w rocznym programie prac przyjmuje się w drodze procedury mającej zastosowanie do przyjęcia pierwotnego rocznego programu prac. Zarząd może przekazać dyrektorowi wykonawczemu uprawnienia do dokonywania mniej istotnych zmian w rocznym programie prac.

Artykuł 13

Przewodniczący i wiceprzewodniczący zarządu

1. Zarząd wybiera przewodniczącego i wiceprzewodniczącego spośród przedstawicieli trzech państw członkowskich, które wspólnie przygotowały osiemnastomiesięczny program prac Rady. Kadencja przewodniczącego i wiceprzewodniczącego trwa osiemnaście miesięcy, co odpowiada okresowi objętemu tym programem Rady. Jeżeli w trakcie swojej kadencji przewodniczący lub wiceprzewodniczący przestaną być członkami zarządu, ich kadencja automatycznie wygasa z tym dniem.

2. Przewodniczący i wiceprzewodniczący wybierani są większością dwóch trzecich głosów członków zarządu.

3. W przypadku, gdy przewodniczący nie jest w stanie wykonywać swoich obowiązków, zastępuje go z urzędu wiceprzewodniczący.

Artykuł 14

Posiedzenia zarządu

1. Posiedzenia zarządu zwołuje przewodniczący.

2. Dyrektor wykonawczy uczestniczy w obradach zarządu.

3. Zarząd zbiera się co najmniej dwa razy do roku na posiedzeniach zwyczajnych. Ponadto zarząd zbiera się również z inicjatywy przewodniczącego, na wniosek Komisji lub co najmniej jednej trzeciej jego członków.

4. Zarząd może zapraszać na posiedzenie w charakterze obserwatora bez prawa do głosowania każdą osobę, której opinia może być istotna dla dyskusji, w tym w stosownych przypadkach przedstawiciela GWKP.

5. Członkowie zarządu oraz ich zastępcy mogą, z zastrzeżeniem postanowień regulaminu zarządu, korzystać podczas posiedzeń ze wsparcia doradców lub ekspertów.

6. Europol zapewnia zarządowi obsługę sekretariatu.

Artykuł 15

Zasady głosowania zarządu

1. Bez uszczerbku dla art. 11 ust. 1 lit. a) i b), art. 13 ust. 2, art. 50 ust. 2, art. 54 ust. 8 i art. 64 zarząd podejmuje decyzje większością głosów swoich członków.

2. Każdemu członkowi przysługuje jeden głos. W przypadku nieobecności członka uprawnionego do głosowania jego zastępca jest uprawniony do wykonywania jego prawa głosu.

3. Dyrektor wykonawczy nie bierze udziału w głosowaniach.

4. Szczegółowe zasady głosowania, w szczególności okoliczności, w których członek zarządu może występować w imieniu innego członka zarządu, jak również, w miarę potrzeby, wymagania dotyczące kworum określane są w regulaminie zarządu.

Sekcja 2

Dyrektor wykonawczy

Artykuł 16

Obowiązki dyrektora wykonawczego

1. Europolem zarządza dyrektor wykonawczy. Odpowiada on przed zarządem.

2. Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji lub zarządu, dyrektor wykonawczy jest niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków i nie zwraca się o instrukcje do żadnego rządu ani innego podmiotu ani nie przyjmuje od nich takich instrukcji.

3. Rada może wezwać dyrektora wykonawczego do poinformowania jej o wykonywaniu powierzonych mu obowiązków.

4. Dyrektor wykonawczy jest prawnym przedstawicielem Europolu.

5. Dyrektor wykonawczy odpowiada za realizację zadań powierzonych Europolowi na mocy niniejszego rozporządzenia, w szczególności za:

a) bieżące administrowanie Europolem;

b) przedstawianie zarządowi propozycji dotyczących stworzenia wewnętrznych struktur Europolu;

c) wdrażanie decyzji przyjętych przez zarząd;

d) opracowywanie projektu programów wieloletnich oraz rocznych programów prac i przekazywanie ich zarządowi po zasięgnięciu opinii Komisji;

e) realizację programów wieloletnich oraz rocznych programów prac i informowanie zarządu o tej realizacji;

f) opracowanie projektu odpowiednich przepisów wykonawczych do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego;

g) opracowywanie projektu rocznego skonsolidowanego sprawozdania z działalności Europolu i przedstawianie go do przyjęcia zarządowi;

h) opracowywanie planu działania w następstwie wniosków z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen oraz sprawozdań i zaleceń z postępowań wyjaśniających przeprowadzanych przez OLAF i EIOD, a także przygotowywanie sprawozdań z postępu prac – dwa razy w roku dla Komisji i regularnie dla zarządu;

i) ochronę interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, a także, bez uszczerbku dla kompetencji OLAF w zakresie prowadzenia postępowań wyjaśniających, poprzez skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – odzyskiwanie nienależycie wydatkowanych kwot, a także w razie potrzeby stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar administracyjnych i finansowych;

j) opracowywanie projektu wewnętrznej strategii zwalczania nadużyć finansowych dla Europolu i przedstawianie jej zarządowi do przyjęcia;

k) opracowanie projektu przepisów wewnętrznych dotyczących zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi w odniesieniu do członków zarządu i przedstawienie go do przyjęcia zarządowi;

l) przygotowanie projektu przepisów finansowych mających zastosowanie do Europolu;

m) sporządzanie projektu zestawienia przewidywanych dochodów i wydatków Europolu i realizacja jego budżetu;

n) wspieranie przewodniczącego zarządu w przygotowywaniu posiedzeń zarządu;

o) regularne informowanie zarządu o realizacji unijnych priorytetów strategicznych i operacyjnych w zakresie walki z przestępczością;

p) wykonywanie innych zadań zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

ROZDZIAŁ IV

Przetwarzanie informacji

Artykuł 17

Źródła informacji

1. Europol przetwarza jedynie informacje przekazane mu przez:

a) państwa członkowskie zgodnie z ich prawem krajowym i art. 7;

b) organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe zgodnie z rozdziałem V;

c) podmioty prywatne i osoby prywatne zgodnie z rozdziałem V.

2. Europol może bezpośrednio pobierać i przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, z ogólnodostępnych źródeł, włączając w to internet i dane publiczne.

3. W zakresie, w jakim Europol jest uprawniony na mocy unijnych, międzynarodowych lub krajowych instrumentów prawnych do uzyskiwania komputerowego dostępu do danych z unijnych, międzynarodowych lub krajowych systemów informacyjnych, Europol może pobierać i przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, za ich pośrednictwem, o ile jest to niezbędne do wykonywania jego zadań. Mające zastosowanie postanowienia takich unijnych, międzynarodowych lub krajowych instrumentów prawnych regulują dostęp Europolu do tego rodzaju informacji i korzystanie z nich, o ile przewidziane w nich zasady dostępu do informacji i korzystania z nich są bardziej rygorystyczne niż przepisy niniejszego rozporządzenia. Dostępu do przedmiotowych systemów informacyjnych udziela się jedynie należycie upoważnionym pracownikom Europolu i wyłącznie w zakresie, w jakim jest to niezbędne i proporcjonalne do wykonywania przez nich powierzonych im zadań.

Artykuł 18

Cele działań związanych z przetwarzaniem informacji

1. Europol może przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, w zakresie, w jakim jest to niezbędne do realizacji jego celów określonych w art. 3.

2. Dane osobowe mogą być przetwarzane wyłącznie do celów:

a) sprawdzania krzyżowego mającego na celu wskazanie powiązań lub innych odpowiednich związków między informacjami dotyczącymi: (i) osób, w odniesieniu do których zachodzi podejrzenie, że popełniły przestępstwo, w odniesieniu do którego Europol jest właściwy, lub brały udział w takim przestępstwie, lub osób skazanych za takie przestępstwo; (ii) osób, w przypadku których istnieją przesłanki faktyczne lub uzasadnione powody, by sądzić, że popełnią one przestępstwa, w odniesieniu do których Europol jest właściwy;

b) analiz o charakterze strategicznym lub tematycznym;

c) analiz operacyjnych;

d) ułatwiania wymiany informacji między państwami członkowskimi, Europolem, innymi organami Unii, państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.

3. Przetwarzanie do celów analiz operacyjnych, o których mowa w ust. 2 lit. c), prowadzi się z wykorzystaniem projektów analizy operacyjnej, do których mają zastosowanie następujące szczególne zabezpieczenia:

(a) w odniesieniu do każdego projektu analizy operacyjnej dyrektor wykonawczy określa konkretny cel, kategorie danych osobowych oraz kategorie osób, których dane dotyczą, uczestników, okres przechowywania oraz warunki dostępu do danych, przekazywania i wykorzystywania ich i informuje o nich zarząd oraz EIOD;

(b) dane osobowe można gromadzić i przetwarzać wyłącznie do celów określonego projektu analizy operacyjnej. W przypadku gdy staje się jasne, że dane osobowe mogą mieć znaczenie dla innego projektu analizy operacyjnej, dalsze przetwarzanie tych danych osobowych jest dozwolone wyłącznie w zakresie, w jakim takie dalsze przetwarzanie jest niezbędne i proporcjonalne, a dane osobowe spełniają wymogi określone w lit. a) mające zastosowanie do tego innego projektu analizy;

(c) dostęp do danych odpowiedniego projektu i możliwość przetwarzania tych danych mają wyłącznie upoważnieni pracownicy.

4. Przetwarzanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, prowadzi się zgodnie z zabezpieczeniami służącymi ochronie danych przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu. Europol w należyty sposób dokumentuje te operacje przetwarzania. Dokumentację udostępnia się na żądanie inspektorowi ochrony danych i EIOD w celu weryfikacji zgodności z prawem tych operacji przetwarzania danych.

5. W załączniku II wymieniono kategorie danych osobowych oraz kategorie osób, których dane dotyczą, w odniesieniu do których można gromadzić i przetwarzać dane w odniesieniu do każdego z celów, o których mowa w ust. 2.

6. Europol może czasowo przetwarzać dane na potrzeby stwierdzenia, czy dane takie mają znaczenie dla realizacji jego zadań, a jeśli tak to dla którego z celów, o których mowa w ust. 2. Zarząd, działając na wniosek dyrektora wykonawczego i po zasięgnięciu opinii EIOD, doprecyzowuje warunki przetwarzania takich danych, w szczególności odnoszące się do dostępu do danych i wykorzystania danych, a także do ograniczeń czasowych, nieprzekraczających sześciu miesięcy, dotyczących przechowywania i usuwania danych, z należytym uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 28.

7. Zarząd po zasięgnięciu opinii EIOD przyjmuje w odpowiednich przypadkach wytyczne doprecyzowujące procedury przetwarzania informacji do celów wymienionych w ust. 2 zgodnie za art. 11 ust. 1 lit. q).

Artykuł 19

Określenie celu przetwarzania informacji przez Europol oraz ograniczeń w tym zakresie

1. Państwo członkowskie, organ Unii, państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa dostarczające informacje Europolowi określają cel lub cele, w jakich informacje te mogą być przetwarzane, o których to celach mowa w art. 18. Jeżeli tego nie uczynią, Europol w porozumieniu z odnośnym podmiotem dostarczającym informacje przetwarza przedmiotowe informacje, aby określić znaczenie takich informacji oraz cel lub cele ich dalszego przetwarzania. Europol może przetwarzać informacje w innym celu niż cel, w jakim zostały dostarczone, wyłącznie za zgodą podmiotu dostarczającego przedmiotowe informacje.

2. Państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe mogą wskazać, w momencie dostarczania Europolowi informacji, wszelkie ograniczenia dotyczące dostępu lub wykorzystywania, ogólne lub szczegółowe, w tym ograniczenia dotyczące przekazywania, usuwania lub niszczenia informacji. Jeżeli konieczność nałożenia takich ograniczeń zaistnieje po dostarczeniu informacji, powiadamiają o tym odpowiednio Europol. Europol przestrzega tych ograniczeń.

3. W należycie uzasadnionych przypadkach Europol może nałożyć ograniczenia dotyczące dostępu do informacji pobranych z ogólnodostępnych źródeł lub ich wykorzystywania przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe.

Artykuł 20

Dostęp państw członkowskich i pracowników Europol do informacji przechowywanych przez Europol

1. Państwa członkowskie mają, zgodnie ze swym prawem krajowym i art. 7 ust. 5, dostęp do wszystkich informacji i mogą wyszukiwać wszystkie informacje, które zostały dostarczone do celów określonych w art. 18 ust. 2 lit. a) i b). Pozostaje to bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich, organów Unii, państw trzecich oraz organizacji międzynarodowych do wskazania dowolnych ograniczeń zgodnie z art. 19 ust. 2.

2. Państwa członkowskie mają, zgodnie ze swym prawem krajowym i art. 7 ust. 5, pośredni dostęp do informacji dostarczonych do celów określonych w art. 18 ust. 2 lit. c) w oparciu o system trafieniowy (figuruje/nie figuruje), bez uszczerbku dla wszelkich ograniczeń wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii i państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe dostarczające informacje, zgodnie z art. 19 ust. 2.

W przypadku trafienia Europol wszczyna procedurę, dzięki której można wymieniać informacje będące przedmiotem trafienia, zgodnie z decyzją podmiotu, który dostarczył dane informacje do Europolu.

3. Zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskie uzyskują dostęp do informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, i następnie je przetwarzają wyłącznie w celu zapobiegania i zwalczania odnoszącego się do:

a) form przestępczości, w odniesieniu do których Europol jest właściwy, oraz

b) innych form poważnej przestępczości, określonych w decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW (21).

4. Pracownicy Europolu należycie upoważnieni przez dyrektora wykonawczego mają dostęp do informacji przetwarzanych przez Europol w zakresie wymaganym do wykonywania powierzonych im zadań i bez uszczerbku dla art. 67.

Artykuł 21

Dostęp Eurojustu i OLAF do informacji przechowywanych przez Europol

1. Europol przyjmuje wszelkie stosowne środki, aby umożliwić Eurojustowi i OLAF, w zakresie ich odpowiednich zakresów działania, pośredni dostęp do informacji dostarczonych do celów określonych w art. 18 ust. 2 lit. a), b) i c) w oparciu o system trafieniowy (figuruje/nie figuruje), bez uszczerbku dla wszelkich ograniczeń wskazanych przez państwo członkowskie, organ Unii, państwo trzecie lub organizację międzynarodową dostarczające odnośne informacje, zgodnie z art. 19 ust. 2.

W przypadku trafienia Europol wszczyna procedurę, dzięki której można wymieniać informacje będące przedmiotem trafienia zgodnie z decyzją podmiotu, który dostarczył dane informacje do Europolu, i wyłącznie w zakresie, w jakim dane, na podstawie których trafienie zostało wygenerowane, są niezbędne do wykonywania zadań Eurojustu i OLAF.

2. Europol i Eurojust mogą zawrzeć uzgodnienie robocze zapewniające – na zasadzie wzajemności i w zakresie ich odpowiednich zakresów działania – dostęp do i możliwość wyszukania wszelkich informacji, które zostały dostarczone w celu określonym w art. 18 ust. 2 lit. a). Pozostaje to bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich, organów Unii, państw trzecich oraz organizacji międzynarodowych do wskazania ograniczeń dotyczących dostępu do takich danych i wykorzystywania ich oraz zgodnie z gwarancjami ochrony danych przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu.

3. Wyszukiwania informacji zgodnie z ust. 1 i 2 dokonuje się wyłącznie w celu ustalenia, czy informacje dostępne w Eurojuście lub OLAF pasują do informacji przetwarzanych w Europolu.

4. Europol umożliwia wyszukiwanie zgodnie z ust. 1 i 2 jedynie po otrzymaniu od Eurojustu informacji na temat tego, których krajowych członków, zastępców, asystentów oraz pracowników Eurojustu, a od OLAF informacji na temat tego, których członków personelu OLAF wyznaczono jako osoby upoważnione do przeprowadzania takiego wyszukiwania.

5. Jeżeli podczas działań Europolu związanych z przetwarzaniem informacji w odniesieniu do danego postępowania przygotowawczego Europol lub dane państwo członkowskie stwierdzi potrzebę koordynacji, współpracy lub wsparcia zgodnie z zakresem działania Eurojustu lub OLAF, Europol powiadamia je o tym oraz wszczyna procedurę wymiany informacji, zgodnie z decyzją państwa członkowskiego dostarczającego informacje. W takim przypadku Eurojust lub OLAF konsultują się z Europolem.

6. Eurojust, w tym Kolegium, krajowi członkowie, zastępcy, asystenci i pracownicy Eurojustu, a także OLAF przestrzegają wszelkich ogólnych lub szczególnych ograniczeń dotyczących dostępu lub wykorzystywania wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe zgodnie z art. 19 ust. 2.

7. Europol, Eurojust i OLAF informują się nawzajem, w przypadku gdy po zapoznaniu się danymi drugiej strony zgodnie z ust. 2 lub w wyniku trafienia zgodnie z ust. 1 pojawią się przesłanki, że dane mogą być nieprawidłowe lub sprzeczne z innymi danymi.

Artykuł 22

Obowiązek powiadamiania państw członkowskich

1. Europol, zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b), niezwłocznie powiadamia państwo członkowskie o informacjach, które tego państwa dotyczą. Jeżeli takie informacje objęte są ograniczeniem dostępu na podstawie art. 19 ust. 2, które zabrania ich przekazywania, Europol przeprowadza konsultacje z podmiotem dostarczającym informacje nakładającym ograniczenia dostępu i dąży do uzyskania jego zgody na przekazanie tych informacji.

W takim przypadku, bez wyraźnej zgody podmiotu dostarczającego informacje nie mogą być przekazywane.

2. Bez względu na jakiekolwiek ograniczenia dostępu Europol powiadamia państwo członkowskie o informacjach, które tego państwa dotyczą, jeżeli jest to absolutnie niezbędne do zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu życia.

W takim przypadku Europol jednocześnie powiadamia podmiot dostarczający informacje o przekazaniu tych informacji i uzasadnia swoją analizę sytuacji.

ROZDZIAŁ V

Stosunki z partnerami

Sekcja 1

Przepisy wspólne

Artykuł 23

Przepisy wspólne

1. W zakresie, w jakim jest niezbędne do wykonywania jego zadań, Europol może ustanawiać i utrzymywać współpracę z organami Unii zgodnie z celami przedmiotowych organów, z organami państw trzecich, organizacjami międzynarodowymi i podmiotami prywatnymi.

2. W zakresie, w jakim ma to znaczenie dla wykonywania jego zadań, z zastrzeżeniem wszelkich ograniczeń przewidzianych na podstawie art. 19 ust. 2 i bez uszczerbku dla art. 67, Europol może wymieniać wszystkie informacje, z wyjątkiem danych osobowych, bezpośrednio z jednostkami, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Dyrektor wykonawczy informuje zarząd o wszelkiej regularnej współpracy, którą Europol zamierza ustanowić i utrzymywać zgodnie z ust. 1 i 2, oraz o rozwoju takiej współpracy po jej ustanowieniu.

4. Do celów określonych w ust. 1 i 2 Europol może dokonywać uzgodnień roboczych z jednostkami, o których mowa w ust. 1. Takie uzgodnienia robocze nie mogą zezwalać na wymianę danych osobowych i nie wiążą Unii ani jej państw członkowskich.

5. Europol może otrzymywać i przetwarzać dane osobowe pochodzące od jednostek, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim jest to niezbędne i proporcjonalne do uzasadnionego wykonywania jego zadań, i z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozdziału.

6. Bez uszczerbku dla art. 30 ust. 5, dane osobowe są przekazywane przez Europol organom Unii, państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym, wyłącznie jeżeli jest to niezbędne do zapobiegania i zwalczania przestępczości objętej celami Europolu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz jeżeli odbiorca zobowiązał się do tego, że dane będą przetwarzane wyłącznie w celu, w jakim zostały przekazane. Jeżeli dane, które mają zostać przekazane, zostały dostarczone przez państwo członkowskie, Europol uzyskuje zgodę danego państwa członkowskiego, chyba że dane państwo członkowskie z góry udzieliło zgody na takie wtórne przekazanie, ogólnie lub z zastrzeżeniem spełnienia szczególnych warunków. Zgodę taką można wycofać w każdej chwili.

7. Wtórne przekazywanie danych osobowych będących w posiadaniu Europolu przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe jest zakazane, o ile Europol nie udzielił na to z góry wyraźnej zgody.

8. Europol zapewnia prowadzenie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem szczegółowej ewidencji wszystkich operacji przekazania danych osobowych wraz z uzasadnieniami tych operacji.

9. Wszelkie informacje, które w sposób ewidentny zostały uzyskane z oczywistym naruszeniem praw człowieka, nie mogą być przetwarzane.

Sekcja 2

Przekazywanie i wymiana danych osobowych

Artykuł 24

Przekazywanie danych osobowych organom Unii

Z zastrzeżeniem wszelkich możliwych ograniczeń nałożonych na podstawie art. 19 ust. 2 lub 3 i bez uszczerbku dla art. 67 Europol może przekazywać dane osobowe bezpośrednio organowi Unii w zakresie, w jakim przekazanie takie jest niezbędne do wykonywania jego zadań lub zadań organu Unii będącego odbiorcą danych.

Artykuł 25

Przekazywanie danych osobowych państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym

1. Z zastrzeżeniem wszelkich możliwych ograniczeń na podstawie art. 19 ust. 2 lub 3 i bez uszczerbku dla art. 67 Europol może przekazywać dane osobowe organowi państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonywania zadań Europolu, w oparciu o jedną z następujących podstaw:

a) decyzję Komisji przyjętą na podstawie mającego zastosowanie aktu ustawodawczego Unii dotyczącego ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy na potrzeby zapobiegania przestępstwom, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, wykrywania ich i ścigania albo wykonywania kar oraz swobodnego przepływu takich danych uznającą, że dane państwo trzecie lub terytorium, lub sektor, w którym odbywa się przetwarzanie danych w tym państwie trzecim, lub dana organizacja międzynarodowa zapewnia odpowiedni poziom ochrony (zwaną dalej „decyzją stwierdzająca odpowiedni stopień ochrony”);

b) umowę międzynarodową zawartą między Unią a danym państwem trzecim lub daną organizacją międzynarodową na podstawie art. 218 Traktatu przyznającą odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych;

c) umowę o współpracy umożliwiającą wymianę danych osobowych zawartą przed dniem 1 maja 2017 r. między Europolem a danym państwem trzecim lub daną organizacją międzynarodową zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW.

Europol może dokonać uzgodnień administracyjnych w celu wykonania takich umów lub decyzji stwierdzających odpowiedni stopień ochrony.

2. Dyrektor wykonawczy informuje zarząd o wymianie danych osobowych na podstawie decyzji stwierdzających odpowiedni stopień ochrony zgodnie z ust. 1 lit. a).

3. Europol publikuje na swojej stronie internetowej i uaktualnia wykaz decyzji stwierdzających odpowiedni stopień ochrony, umów, uzgodnień administracyjnych i innych instrumentów dotyczących przekazywania danych osobowych zgodnie z ust. 1.

4. Do dnia … [pięć lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja dokonuje oceny postanowień zawartych w umowach o współpracy, o których mowa w ust. 1 lit. c), w szczególności postanowień dotyczących ochrony danych. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o rezultacie tej oceny i w stosownych przypadkach może przedłożyć Radzie zalecenie w sprawie decyzji upoważniającej do rozpoczęcia negocjacji w celu zawarcia umów międzynarodowych, o których mowa w ust. 1 lit. b).

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 dyrektor wykonawczy, rozpatrując każdy przypadek indywidualnie, może zatwierdzić przekazanie danych osobowych państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej, jeżeli przekazanie:

a) jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby;

b) jest niezbędne do zabezpieczenia uzasadnionych interesów osoby, której dane dotyczą, jeżeli prawo państwa członkowskiego przekazującego dane osobowe tak stanowi;

c) ma zasadnicze znaczenie dla zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa publicznego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego;

d) jest niezbędne w indywidualnych przypadkach do zapobiegania przestępstwom, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, wykrywania ich i ścigania albo wykonywania kar; lub

e) jest niezbędne w indywidualnych przypadkach do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń w związku z zapobieganiem określonemu przestępstwu, prowadzeniem postępowania przygotowawczego w jego sprawie, wykryciem go lub ściganiem albo wykonaniem konkretnej kary.

Danych osobowych nie przekazuje się, jeżeli dyrektor wykonawczy stwierdzi, że podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, są nadrzędne wobec interesu publicznego przemawiającego za przekazaniem, o którym mowa w lit. d) i e).

Odstępstw na podstawie niniejszego ustępu nie stosuje się do systematycznego, masowego lub strukturalnego przekazywania danych.

6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 zarząd w porozumieniu z EIOD może wyrazić zgodę, na okres nieprzekraczający jednego roku, z możliwością odnowienia, na zestaw przekazań zgodnie z ust. 5 lit. a) – e), uwzględniając istnienie odpowiednich zabezpieczeń w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych. Taka zgoda musi być należycie uzasadniona i udokumentowana.

7. Dyrektor wykonawczy informuje niezwłocznie zarząd i EIOD o przypadkach, w których zastosował ust. 5.

8. Europol prowadzi szczegółową ewidencję wszystkich operacji przekazania dokonanych na mocy niniejszego artykułu.

Artykuł 26

Wymiana danych osobowych z podmiotami prywatnymi

1. W zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonywania swych zadań, Europol może przetwarzać dane osobowe uzyskane od podmiotów prywatnych, pod warunkiem że otrzymano je za pośrednictwem:

a) jednostki krajowej zgodnie z prawem krajowym;

b) punktu kontaktowego w państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej, z którymi Europol zawarł przed dniem 1 maja 2017 r. umowę o współpracy umożliwiającą wymianę danych osobowych zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW; lub

c) organu państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, w odniesieniu do których wydano decyzję stwierdzającą odpowiedni stopień ochrony, jak określono w art. 25 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, lub z którymi Unia Europejska zawarła umowę międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE.

2. W przypadkach gdy Europol mimo tego otrzymuje dane osobowe bezpośrednio od podmiotów prywatnych i nie można zidentyfikować odpowiedniej jednostki krajowej, odpowiedniego punktu kontaktowego lub organu, o których mowa w ust. 1, Europol może przetwarzać te dane osobowe wyłącznie w celu takiej identyfikacji. Wspomniane dane osobowe zostają następnie niezwłocznie przekazane dalej odpowiedniej jednostce krajowej, odpowiedniemu punktowi kontaktowemu lub organowi oraz usunięte, o ile dana jednostka krajowa, dany punkt kontaktowy lub organ nie przedłożą tych danych osobowych ponownie zgodnie z art. 19 ust. 1 w terminie czterech miesięcy od daty dokonania przekazania. Europol za pomocą środków technicznych zapewnia, by w tym okresie takie dane nie były dostępne do przetwarzania w jakimkolwiek innym celu.

3. Po przekazaniu danych osobowych zgodnie z ust. 5 lit. c) niniejszego artykułu, Europol może w związku z tym przekazaniem otrzymywać dane osobowe bezpośrednio od podmiotu prywatnego, który deklaruje, że jest uprawniony do ich przekazywania zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, w celu przetwarzania takich danych dla potrzeb realizacji zadania określonego w art. 4 ust. 1 lit. m).

4. Jeżeli Europol otrzyma dane osobowe od podmiotu prywatnego w państwie trzecim, z którym nie zawarto umowy na podstawie art. 23 decyzji 2009/371/ WSiSW ani na podstawie art. 218 TFUE lub w odniesieniu do którego nie wydano decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony, jak określono w art. 25 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, Europol może przekazywać te dane jedynie państwu członkowskiemu lub odnośnemu państwu trzeciemu, z którym zawarto taką umowę.

5. Europol nie może przekazywać danych osobowych podmiotom prywatnym z wyjątkiem gdy w indywidualnych przypadkach jest to absolutnie niezbędne i z zastrzeżeniem ewentualnych ograniczeń nałożonych zgodnie z art. 19 ust. 2 lub 3 oraz bez uszczerbku dla art. 67:

a) przekazanie leży bez wątpienia w interesie osoby, której dane dotyczą, i uzyskano zgodę osoby, której dane dotyczą, lub okoliczności pozwalają w uzasadniony sposób przypuszczać, że zgoda zostałaby wyrażona; lub

b) przekazanie jest absolutnie niezbędne w celu zapobieżenia przestępstwu, które zostałoby popełnione w najbliższej przyszłości, w tym przestępstwu terrorystycznemu, w odniesieniu do którego Europol jest właściwy; lub

c) przekazanie danych osobowych, które są publicznie dostępne, jest absolutnie niezbędne w celu wykonania zadania określonego w art. 4 ust. 1 lit. m) i spełnione są następujące warunki: (i) przekazanie dotyczy konkretnego i indywidualnego przypadku; oraz (ii) podstawowe prawa i wolności osób, których dane dotyczą, nie są nadrzędne wobec interesu publicznego przemawiającego za przedmiotowym przekazaniem.

6. W odniesieniu do ust. 5 lit. a) i b) niniejszego artykułu, w przypadku gdy dany podmiot prywatny nie ma siedziby na terytorium Unii ani w państwie, z którym Europol ma umowę o współpracy umożliwiającą wymianę danych osobowych lub z którym Unia zawarła umowę międzynarodową zgodnie z art. 218 TFUE, lub w odniesieniu do którego wydano decyzję stwierdzającą odpowiedni stopień ochrony, o której decyzji mowa w art. 25 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, przekazanie jest dozwolone jedynie wówczas, gdy przekazanie:

a) jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby; lub

b) jest niezbędne do zabezpieczenia uzasadnionych interesów osoby, której dane dotyczą; lub

c) ma zasadnicze znaczenie dla zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa