[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 14.7.2006

KOM(2006) 387 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Sprawozdania państw członkowskich dotyczące zachowań, które poważnie naruszyły zasady wspólnej polityki rybołówstwa w 2004 r.

KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Sprawozdania państw członkowskich dotyczące zachowań, które poważnie naruszyły zasady wspólnej polityki rybołówstwa w 2004 r.

1. WSTęP

W celu zwiększenia przejrzystości wypełniania przez państwa członkowskie zobowiązań dotyczących egzekwowania przepisów wspólnotowych, rozporządzenie Rady (WE) nr 1447/1999[1] zobowiązało wszystkie państwa członkowskie do przedstawiania Komisji corocznych sprawozdań o liczbie wykrytych „poważnych” naruszeń i o nałożonych karach. W tym celu we wspomnianym rozporządzeniu zawarto wykaz 19 typów naruszeń przepisów wspólnotowych uważanych za szczególnie poważne. Państwa członkowskie mają obowiązek zapewnienia podjęcia właściwych środków przeciw osobom fizycznym lub prawnym naruszającym zasady wspólnej polityki rybołówstwa[2].Objęte wykazem naruszenia są związane z najważniejszymi zobowiązaniami nałożonymi na mocy przepisów wspólnotowych dotyczących ochrony zasobów, monitorowania i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa.

Procedura zgłaszania Komisji wymaganych informacji została ustanowiona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2740/1999[3]. Dane przekazywane drogą elektroniczną powinny umożliwiać porównanie państw członkowskich pod względem efektywności ich systemów egzekwowania przepisów. Ostatecznym celem ustawodawcy jest stopniowe doprowadzenie do stworzenia równych warunków dla rybaków, którzy dzięki temu nabiorą większego zaufania do organów kontrolnych w obrębie całej Wspólnoty Europejskiej i będą stosować się do przepisów wspólnotowych dotyczących zachowania zasobów rybnych.

Niniejszy komunikat dotyczy przypadków zachowań stanowiących poważne naruszenie zasad wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), w odniesieniu do których w 2004 r. wszczęto postępowanie. Jest to piąty komunikat w tej sprawie. Komisja przedstawiła najistotniejsze dane za 2000 r. w komunikacie z dnia 12 listopada 2001 r.[4], za 2001 r. – w komunikacie z dnia 5 grudnia 2002 r.[5], za 2002 r. – w komunikacie z dnia 15 grudnia 2003 r.[6], a za 2003 r. – w komunikacie z dnia 20 maja 2005 r.[7]

2. SPRAWOZDANIA PAńSTW CZłONKOWSKICH ZA 2004 R.

Rozporządzenie Rady nr 2740/1999 ustanowiło szczegółowe zasady przekazywania danych dotyczących zachowań poważnie naruszających zasady wspólnej polityki rybołówstwa. Dane takie przekazywane są drogą elektroniczną, co pozwala służbom Komisji na opracowanie tabel dołączanych do komunikatu. Tabele takie mają na celu przedstawianie najbardziej interesujących informacji wynikających ze sprawozdań państw członkowskich.

Przedstawione dane są danymi przekazanymi przez państwa członkowskie, którym umożliwiono ich zweryfikowanie przed sfinalizowaniem komunikatu przez Komisję.

Interpretacja zgromadzonych danych nie jest łatwa, ponieważ składają się na nie jedynie zbiory liczb, a niektóre z nich mogą być do pewnego stopnia mylące, w związku z czym Komisja poprosiła państwa członkowskie o dostarczenie informacji uzupełniających uznanych przez państwa członkowskie za przydatne w analizie danych liczbowych.Komentarze nadesłane przez państwa członkowskie zostały uwzględnione i wszędzie tam, gdzie wydawało się to właściwe, zamieszczono wyraźne odniesienia.

3. POWAżNE NARUSZENIA W PORÓWNANIU Z LICZBą STATKÓW RYBACKICH W KAżDYM Z PAńSTW CZłONKOWSKICH

W celu przedstawienia niektórych parametrów liczbowych w poniższej tabeli podano liczbę statków wyszczególnionych w rejestrze statków rybackich dla każdego państwa członkowskiego na dzień 1 stycznia 2005 r. wraz z łączną liczbą poważnych naruszeń wykrytych i zgłoszonych przez państwa członkowskie w odniesieniu do (wyłącznie) statków pływających pod ich banderą. Uzyskane dane nie pozwalają na rozróżnienie między naruszeniami ze strony rybaków a naruszeniami ze strony podmiotów sektora rybołówstwa innych niż rybacy. Liczba poważnych naruszeń przedstawiona poniżej nie odnosi się w związku z tym wyłącznie do rybaków.

Państwo członkowskie | Liczba statków | Poważne naruszenia |

Belgia | 123 | 32 |

Dania | 3416 | 258 |

Niemcy | 2163 | 87 |

Grecja | 18723 | 1487 |

Estonia | 1050 | b/d |

Hiszpania | 14053 | 3813 |

Francja | 7884 | 492 |

Irlandia | 1431 | 50 |

Włochy | 14923 | 3398 |

Cypr | 897 | 5 |

Łotwa | 942 | 175 |

Litwa | 303 | b/d |

Malta | 2133 | b/d |

Holandia | 862 | 141 |

Polska | 1248 | 73 |

Portugalia | 10082 | 1729 |

Słowenia | 148 | b/d |

Finlandia | 3394 | 5 |

Szwecja | 1598 | 94 |

Zjednoczone Królestwo | 7034 | 76 |

4. LICZBA WYKRYTYCH NARUSZEń W PORÓWNANIU Z LICZBą INSPEKCJI PRZEPROWADZONYCH PRZEZ PAńSTWA CZłONKOWSKIE

W celu porównania danych przedstawionych przez państwa członkowskie należałoby ocenić liczbę naruszeń wykrytych w danym okresie w odniesieniu do liczby inspekcji przeprowadzonych w tym samym okresie przez władze kontrolne. Niestety państwa członkowskie nie przekazały Komisji wystarczających danych, które pozwoliłyby służbom Komisji na przygotowanie właściwej tabeli. Ponadto państwa członkowskie mogą stosować różne definicje „inspekcji”, nie można więc zapewnić homogeniczności danych.

Niektóre państwa członkowskie poinformowały Komisję o liczbie inspekcji przeprowadzonych w 2004 r. Poważne różnice między poszczególnymi państwami członkowskimi budzą wątpliwości co do poprawności niektórych danych liczbowych: na przykład stosunek liczby wykrytych naruszeń do liczby inspekcji wynosi w przypadku Polski 2 %, Hiszpanii 6 %, Cypru 12 %, a Grecji 65 %.

5. NARUSZENIA WYKRYTE W RAMACH REGIONALNYCH ORGANIZACJI DS. RYBOłÓWSTWA (RFO)

KILKA ORGANIZACJI DS. RYBOłÓWSTWA WDROżYłO LUB ZAMIERZA WDROżYć PROGRAMY KONTROLNE PRZEWIDUJąCE REJESTRACJę NARUSZEń. PROGRAMY TAKIE PROWADZą ORGANIZACJA RYBOłÓWSTWA PÓłNOCNO-ZACHODNIEGO ATLANTYKU (NAFO), ORGANIZACJA RYBOłÓWSTWA PÓłNOCNO-WSCHODNIEGO ATLANTYKU (NEAFC) ORAZ MIęDZYNARODOWA KOMISJA DS. OCHRONY TUńCZYKA ATLANTYCKIEGO (ICCAT).

Zakłada się, że wszelkie „poważne” naruszenia zasad WPRyb ze strony statków działających w ramach wymienionych powyżej organizacji ds. rybołówstwa zarejestrowane zostały wśród przypadków zgłoszonych Komisji do celów niniejszego komunikatu.

W tym miejscu warto przypomnieć, że Wspólnota Europejska przedstawia wspomnianym organizacjom coroczne sprawozdanie o naruszeniach wykrytych i zgłoszonych służbom Komisji przez krajowe organy kontrolne. Nie jest jednak możliwe porównanie danych przekazanych przez organizacje ds. rybołówstwa i danych przedstawionych w załącznikach do niniejszego komunikatu, ponieważ typy naruszeń nie są takie same.

W kontekście organizacji ds. rybołówstwa wydaje się, że w 2004 r. w obszarze NEAFC nie wykryto żadnych jawnych (tzn. domniemanych) naruszeń w odniesieniu do statków wspólnotowych. W przypadku NAFO 18 jawnych naruszeń ze strony statków wspólnotowych zostało zgłoszonych przez inne umawiające się strony, aczkolwiek dane te muszą jeszcze zostać zweryfikowane przez NAFO.

6. SPOSTRZEżENIA DOTYCZąCE SPRAWOZDAń ZłOżONYCH PRZEZ PAńSTWA CZłONKOWSKIE

Łączna liczba przypadków zgłoszonych przez państwa członkowskie wynosi 9 660 . Wykryto naruszenia każdego z typów ujętych w wykazie zamieszczonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1447/1999. Liczba naruszeń jest więc nieco wyższa niż w 2003 r. (liczba poważnych naruszeń w latach ubiegłych wynosiła 7 298 w 2000 r., 8 139 w 2001 r., 6 756 w 2002 r. i 9 502 w 2003 r.), jednak liczba państw członkowskich prowadzących działalność w sektorze rybołówstwa morskiego wzrosła w tym czasie o siedem. Faktyczna liczba poważnych naruszeń wykrytych przez państwa członkowskie, które dołączyły w 2004 r. stanowi jedynie 2,7 % całości (258 przypadków zostało zgłoszonych przez Cypr, Estonię, Łotwę i Polskę).

Jak podkreślano już w poprzednich komunikatach, liczba wykrytych naruszeń może obejmować naruszenia związane z działalnością na wodach wewnętrznych lub rekreacyjną. Dotyczy to danych przekazanych przez Hiszpanię.

79,6 % naruszeń wykrytych zostało przez Hiszpanię, Włochy i Portugalię. Kraje te posiadają także większą liczbę statków. 22 % zgłoszeń dotyczy nielegalnych połowów, natomiast na drugim miejscu sytuuje się magazynowanie, przetwarzanie, wystawianie na sprzedaż i przewożenie produktów rybołówstwa niespełniających obowiązujących norm handlowych (19 %). Prowadzenie połowów bez posiadania licencji połowowej awansowało na trzecią pozycję (14 %). Te dane procentowe podobne są do danych za 2003 r. i faktycznie większość naruszeń wykrytych od 2000 r. odnosi się do tych trzech typów zachowania, natomiast bardzo niewiele przypadków (mniej niż 10 %) dotyczy innych typów poważnych naruszeń zasad WPRyb. Zaskakujące jest na przykład, że w 2004 r. w całej Wspólnocie Europejskiej wystąpiło tylko 60 przypadków manipulowania satelitarnym systemem monitorowania statków.

W 82 % przypadków przeprowadzono postępowania w sprawie naruszenia z nałożeniem kary. W Niemczech, Estonii, Zjednoczonym Królestwie, Hiszpanii, na Cyprze, Łotwie i w Polsce kary nałożono w 100 % przypadków. We Włoszech kary nałożono w ponad 90 % przypadków. W Szwecji natomiast kary nałożono jedynie w 17 % przypadków. Finlandia nie zgłosiła nałożenia żadnych kar. Dane te należy również traktować z rezerwą, ponieważ nie jest wykluczone, że państwa członkowskie zarejestrowały postępowania wszczęte w latach poprzednich, jednak niesfinalizowane do 2004 r. Mogły też zgłosić jedynie postępowania wszczęte i zamknięte w 2004 r.

Przy porównaniu grzywien nakładanych na winnych wykroczeń uderzają różnice w wysokości kar nakładanych przez różne państwa członkowskie za wykroczenia tego samego typu. Na przykład:

- za używanie lub przechowywanie na pokładzie niedozwolonych narzędzi połowowych średnia wysokość grzywny w jednym z państw członkowskich wynosiła 108 EUR, a w innym 15 000 EUR, aczkolwiek zgłoszony został tylko jeden przypadek;

- za nielegalne połowy średnia wysokość grzywny w jednym z państw członkowskich wynosiła 58 EUR, a w innym 13 788 EUR;

- za ukierunkowane połowy gatunków, które objęto zakazem połowów, średnia wysokość grzywny w jednym z państw członkowskich wynosiła 10 EUR, a w innym 3 334 EUR;

- za fałszowanie danych, które należy podać w dokumentach kontrolnych, średnia wysokość grzywny w jednym z państw członkowskich wynosiła 48 EUR, a w innym 18 900 EUR.

Oczywiście średnie te należy także odnieść do występowania poszczególnych typów naruszeń i wagi poszczególnych przypadków. Ponadto w niektórych sprawozdaniach dotyczących grzywien wskazano wartość zajętego mienia, a w innych nie, co oznacza, że porównania pomiędzy wysokością grzywien w różnych państwach członkowskich mogą być wypaczone. Rozporządzenie (WE) nr 1447/1999 nie określa żadnego rankingu 19 typów naruszeń pod względem ich wagi.

Ogólnie rzecz biorąc średnia wysokość grzywny nałożonej przez każde z państw członkowskich mieści się w zakresie od 48 EUR do 13 099 EUR, a średnia wysokość grzywny nałożonej na obszarze UE wskutek postępowania zamkniętego w 2004 r. nałożeniem kary wynosi 2 272 EUR. Liczba ta to mniej niż połowa przeciętnej grzywny nałożonej w 2003 r. (4 664 EUR). Ta tendencja malejąca nie jest pozytywnym sygnałem. Dane liczbowe dotyczące wysokości grzywien nałożonych na sektor rybołówstwa UE w porównaniu z wartością pozyskanych produktów rybołówstwa (patrz załącznik VIII) wspierają konkluzję, że wysokość nakładanych grzywien zmniejszyła się od 2003 r. Wysokie grzywny nałożone w ograniczonej liczbie przypadków (do 120 000 EUR) dowodzą jedynie, że w większości przypadków państwa członkowskie były zbyt pobłażliwe.

Oceniając wysokość wymierzonych kar należy wziąć pod uwagę dwa główne aspekty: po pierwsze, zarejestrowana suma może, ale nie musi obejmować wartości połowów i/lub narzędzi skonfiskowanych w ramach dodatkowej kary. Ponieważ wartość połowów z łatwością może przekraczać wartość grzywny, wysokość średniej może ulec poważnej zmianie. Służby Komisji nie są w stanie ustalić, czy wartość połowów i narzędzi została uwzględniona, jeżeli państwa członkowskie nie przedstawią szczegółowych informacji.

Ponadto w przypadku naruszeń ukaranych zawieszeniem uprawnień do prowadzenia połowów lub działalności zawodowej nie ma możliwości oszacowania, a w związku z tym także zarejestrowania, utraty zysków przez operatora zmuszonego do zaprzestania działalności zawodowej. Straty mogą być poważne, nie można ich jednak uwzględnić.

Ponadto w 3203 przypadkach zarządzono zajęcie połowów lub narzędzi połowowych. Zaobserwowano znaczny wzrost - z 444 zajęć w 2000 r. do 4 720 zajęć w 2003 r. W 2004 r. liczba zajęć zmniejszyła się. Grecja, Włochy, Portugalia i Zjednoczone Królestwo to państwa członkowskie, które zgłosiły zastosowanie tego środka w licznych przypadkach. Z drugiej strony Niemcy, Estonia, Hiszpania, Finlandia, Cypr, Łotwa i Polska nie zgłosiły żadnych zajęć połowów ani narzędzi.

Ponadto na podstawie informacji uzupełniających przekazanych przez niektóre państwa członkowskie można poczynić następujące uwagi: procedury (zarówno administracyjne, jak i karne) nakładania kar w przypadku naruszeń zasad WPRyb zajmują zwykle wiele czasu. Wydaje się, że średni czas niezbędny do zamknięcia całej procedury to 8 do 12 miesięcy. Najwięcej czasu zajmują zwykle procedury karne (w Belgii, Irlandii, Holandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie i Finlandii stosowane są tylko procedury karne).

Służby Komisji ponawiały prośby o szczegóły, jednak zgromadzono mało informacji o gatunkach najbardziej zagrożonych poważnymi naruszeniami (zasadniczo tych, w odniesieniu do których obowiązują plany odbudowy lub restrykcyjne środki krajowe, a także o gatunkach o wysokiej wartości komercyjnej i obszarach, na których dopuszczono się poważnych naruszeń). Oczywiście wydaje się, że większość naruszeń wykrywanych jest przez państwa członkowskie w ich obszarach EEZ, obecnie jednak nie możliwa jest dokładna identyfikacja stref ICES.

7. ROZWÓJ SYTUACJI W PRZYSZłOśCI I UWAGI KOńCOWE

W związku ze swoim zaangażowaniem określonym w poprzednim komunikacie Komisja przeprowadziła serię konsultacji z państwami członkowskimi w celu poznania opinii o sposobach poprawienia komunikatu pod względem jego treści. Komisja zorganizowała najpierw spotkanie Dyrektorów Generalnych ds. Rybołówstwa dnia 30 września 2005 r. Spotkanie to umożliwiło uczestnikom otwartą debatę o celach komunikatu w sprawie poważnych naruszeń i o uzyskanych dotychczas wynikach. Ogólnie rzecz biorąc uczestnicy uznali komunikat za przydatne narzędzie oceny egzekwowania przepisów wspólnotowych. Stwierdzono jednak także, że zachodzi potrzeba poprawienia go pod względem treści w sposób umożliwiający uniknięcie niewłaściwej interpretacji danych liczbowych przedstawionych w tabelach. W szczególności nacisk położono na wagę zapewnienia pewnych odniesień do kontekstu, w jakim dopuszczono się wykroczenia, takich jak wielkość statku, typ łowiska oraz, w ujęciu ogólnym, aspekty ekonomiczne.

Uzgodniono jednak, że format komunikatu z 2004 r. nie ulegnie zmianie.

Pozostałe fundamentalne kwestie dotyczą wykazu zachowań: zasadniczo uważa się, że typy nie są wystarczająco szczegółowo określone, co prowadzi do różnych interpretacji przez państwa członkowskie.

Przeanalizowano także możliwość uproszczenia obowiązków sprawozdawczych.

Kwestie omówione z Dyrektorami Generalnymi zostały następnie zbadane przez grupę ekspertów ds. kontroli zwołaną przez Komisję dnia 8 listopada 2005 r. Państwa członkowskie miały wówczas możliwość przedstawienia komentarzy do tabel przygotowanych przez służby Komisji.

Należycie uwzględniając komentarze państw członkowskich Komisja stawia sobie za cel poprawę tekstu komunikatu, który uważa za przydatne narzędzie zwiększenia przejrzystości i skutecznego egzekwowania. Podziela ona pogląd państw członkowskich, że wykaz „poważnych naruszeń” należy poddać rewizji, w szczególności w odniesieniu do ustanowienia „katalogu sankcji” przewidzianego w art. 25 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 2371/2002. Komisja podejmie również starania w kierunku ograniczenia w stopniu możliwie największym obowiązków sprawozdawczych państw członkowskich.

Jednakże w celu udoskonalenia treści następnych komunikatów w sprawie poważnych naruszeń państwa członkowskie zostaną poproszone o przedstawienie Komisji zbioru informacji dotyczących wpływu ekonomicznego sankcji, w tym zawieszenia uprawnień do prowadzenia działalności zawodowej, na sprawcę wykroczenia, w porównaniu z jego obrotami. W rzeczywistości jedynie analiza tych czynników może pozwolić na ocenę odstraszającego wpływu sankcji.

Państwa członkowskie zostaną także poproszone o określenie, które przypadki odnoszą się do naruszeń zasad WPRyb lub przepisów krajowych ze strony rybaków zawodowych lub niezawodowych.

W odniesieniu do niniejszego komunikatu, podkreśliwszy po raz kolejny, że interpretacja zbiorów danych liczbowych przedstawionych w poniższych tabelach jest raczej trudna bez komentarzy państw członkowskich, Komisja kończy go stwierdzeniem, że sytuacja nie uległa realnej poprawie w porównaniu z ubiegłym rokiem.Statystyki wskazują, że karami objęto ponad 10 % statków, jednak kwota zapłacona przez sektor rybołówstwa w rezultacie sankcji nałożonych w 2004 r. (13,8 mln EUR[8]) jest w przybliżeniu równa dwóm tysięcznym wartości wyładowanego towaru z2003 r.[9] Z taką wysokością sankcji wiąże się ryzyko, że sektor rybołówstwa może uznać kary nakładane z tytułu naruszeń zasad WPRyb za zwykłe koszty bieżące prowadzenia przedsiębiorstwa i nie dostrzec żadnej realnej zachęty do przestrzegania tych zasad.Ponadto z analizy danych liczbowych w załączniku IV wynika, że większość kar nakładanych na sprawców wykroczeń jest w sposób oczywisty niewystarczająca, aby mieć odstraszający skutek.

W związku z tym Komisja wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiednich zmian w ustawodawstwie. W tym kontekście Komisja sugeruje także, aby władze, nakładając karę, zasadniczo uwzględniały wartość połowów znajdujących się na pokładzie.

Ponadto, chociaż państwa członkowskie mają swobodę przyjmowania procedur, które uznają za najbardziej odpowiednie, Komisja pragnie powtórzyć swoją opinię, że sankcja administracyjna, taka jak zawieszenie uprawnień do prowadzenia działalności zawodowej, stanowi bardzo skuteczny środek zwiększenia stopnia przestrzegania zasad WPRyb ze względu na fakt, że można ją szybko zastosować. Niektóre państwa członkowskie korzystają obecnie z tej uprzednio nieznanej w ich systemach prawnych możliwości, natomiast godny pożałowania jest fakt, że większość państw członkowskich nie stosuje jeszcze tego środka, przynajmniej wówczas, gdy naruszenie zasad nie jest na tyle poważne, by uzasadniać sankcję karną.

Lista tabel w załączniku

I liczba wykrytych przypadków w podziale na rodzaje naruszeń i państwa członkowskie;

II liczba wykrytych przypadków w podziale na narodowości stron dopuszczających się naruszeń i na państwa członkowskie;

III liczba przypadków, w których nałożono kary w podziale na rodzaje naruszeń i państwa członkowskie;

IV średnia wysokość grzywny w podziale na rodzaje naruszeń i państwa członkowskie;

V liczba przypadków zajęcia mienia w podziale na rodzaje naruszeń i państwa członkowskie;

VI liczba przypadków zawieszenia w podziale na rodzaje naruszeń i państwa członkowskie;

VII kwoty zapłacone przez sektor rybołówstwa w poszczególnych państwach członkowskich w rezultacie poważnych naruszeń;

VIII kwoty zapłacone przez sektor rybołówstwa w poszczególnych państwach członkowskich w rezultacie poważnych naruszeń i wartość towaru wyładowanego w 2003 r. w poszczególnych państwach członkowskich.

[pic]

[pic]

[pic]

[pic]

[pic]

[pic]

[pic]

VIII KWOTY ZAPŁACONE W 2004 R. PRZEZ SEKTOR RYBOŁÓWSTWA W POSZCZEGÓLNYCH PAŃSTWACH CZŁONKOWSKICH W REZULTACIE POWAŻNYCH NARUSZEŃ I WARTOŚĆ TOWARU WYŁADOWANEGO W 2003 R. W POSZCZEGÓLNYCH PAŃSTWACH CZŁONKOWSKICH

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE | KWOTA ZAPŁACONA PRZEZ SEKTOR RYBOŁÓWSTWA W 2004 R. | WARTOŚĆ TOWARU WYŁADOWANEGO W 2003[10] | % |

BEL | 2 050 | 78 000 000 | 0,0026 |

CZE | b.d. | b.d. | b.d. |

DNK | 42 910 | 390 000 000 | 0,011 |

DEU | 29 603 | 81 000 000 | 0,036 |

EST | 238 | b.d. | b.d. |

GRC | 284 850 | 267 000 000 | 0,10 |

ESP | 5 084 061 | 1 873 000 000 | 0,27 |

FRA | 116 825 | 823 000 000 | 0,014 |

IRL | 44 451 | 253 000 000 | 0,017 |

ITA | 6 456 507 | 1 012 000 000 | 0,64 |

CYP | 5 820 | b.d. | b.d. |

LTU | b.d. | b.d. | b.d. |

LVA | 28 118 | b.d. | b.d. |

LUX | b.d. | b.d. | b.d. |

HUN | b.d. | b.d. | b.d. |

MLT | b.d. | b.d. | b.d. |

NLD | 16 410 | 313 000 000 | 0,005 |

AUT | b.d. | b.d. | b.d. |

POL | 39 269 | b.d. | b.d. |

PRT | 269 176 | 205 000 000 | 0,13 |

SVN | b.d. | b.d. | b.d. |

SVK | b.d. | b.d. | b.d. |

FIN | b.d. | 19 000 000 | b.d. |

SWE | 9 652 | 95 000 000 | 0,01 |

GBR | 1 349 236 | 666 000 000 | 0,20 |

Razem | 13 779 175 | 6 075 000 000 | 0,22 |

[1] Dz.U. L 167 z 2.7.1999, s. 5.

[2] Art. 25 R. 2371/2002.

[3] Dz.U. L 328 z 22.12.1999, s. 62.

[4] COM (2001) 650 z 12.11.2001.

[5] COM (2002) 687 z 5.12.2002.

[6] COM (2003) 782 z 15.12.2003.

[7] COM (2005) 207 z 30.5.2005.

[8] Szczegóły można znaleźć w załączniku VII.

[9] Łączna wartość wyładowanego towaru w Unii Europejskiej w 2003 r. wynosi 6 075 mln EUR (Eurostat, Dane statystyczne z rybołówstwa 1990-2004, wydanie z 2005 r.)

[10] Eurostat, Dane statystyczne z rybołówstwa 1990-2004, wydanie z 2005 r.