Wniosek Unii Europejskiej dotyczący decyzji Organu Wykonawczego w ramach Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości: metoda dokonania dostosowań w tabelach 2–6 załącznika II do Protokołu w sprawie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej (zwanego „protokołem z Göteborga”) zmienionego w 2012 r., w celu uwzględnienia zmian w członkostwie w Unii Europejskiej.

Projekt decyzji w sprawie dokonania dostosowań w załączniku II do protokołu z Göteborga zmienionego w 2012 r., w celu uwzględnienia zmian w członkostwie w Unii Europejskiej

Organ Wykonawczy

Przywołując swoje decyzje 2013/14 i 2016/4 dotyczące przestrzegania przez Unię Europejską Protokołu w sprawie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej (zwanego dalej „protokołem z Göteborga”)

Odnotowując, że art. 13 ust. 2 zmienionego protokołu z Göteborga przewiduje procedurę, zgodnie z którą jedna ze stron może zaproponować dostosowanie swoich zobowiązań do redukcji emisji wymienionych w załączniku II do protokołu z Göteborga, ale metody określone w decyzjach Organu Wykonawczego 2012/3 i 2012/12 w sprawie dostosowań nie będą miały zastosowania do dostosowania tych zobowiązań do redukcji emisji w celu odzwierciedlenia zmian w członkostwie w Unii Europejskiej,

Przywołując swoją decyzję 2017/3 dotyczącą dostosowań na mocy Protokołu w sprawie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej w celu uwzględnienia zmian w członkostwie w Unii Europejskiej, przyjętą na wniosek Unii Europejskiej i jej państw członkowskich w odpowiedzi na wniosek stron konwencji złożony na 36. posiedzeniu Organu Wykonawczego (ECE/EB.AIR/137),

Z zadowoleniem przyjmując wejście w życie Protokołu w sprawie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej (zwanego „protokołem z Göteborga) zmienionego w 2012 r., w dniu 7 października 2019 r.,

1.Postanawia, zgodnie z art. 13 ust. 2 zmienionego protokołu z Göteborga, ustanowić następującą metodę dostosowania bazowych poziomów emisji i zobowiązań do redukcji emisji wymienionych w odniesieniu do Unii Europejskiej w tabelach 2–6 załącznika II do zmienionego protokołu z Göteborga, w przypadku zmian w członkostwie w Unii Europejskiej:

-Emisje bazowe Unii Europejskiej w podziale na rodzaj zanieczyszczenia, odpowiadające poziomom emisji z 2005 r. wyrażonym w kilotonach w tabelach 2–6 załącznika II do zmienionego protokołu z Göteborga, stanowią sumę emisji bazowych w podziale na rodzaj zanieczyszczenia dla państw członkowskich Unii Europejskiej, z uwzględnieniem każdego przystąpienia do Unii Europejskiej lub wystąpienia z niej.

-Zobowiązania Unii Europejskiej do redukcji emisji, w podziale na zanieczyszczenie, określone w tabelach 2–6 załącznika II do zmienionego protokołu z Göteborga, są sumą zobowiązań do redukcji emisji państw członkowskich Unii Europejskiej obliczonych w wyniku: a) zastosowania do poziomów emisji z 2005 r. każdego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, określonych w tabelach 2–6 załącznika II do zmienionego protokołu z Göteborga, zobowiązań redukcyjnych każdego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na 2020 r., określonych w tych samych tabelach; oraz b) wyrażania sumy wyników w lit. a) jako procentu sumy poziomów emisji państw członkowskich Unii Europejskiej w 2005 r.

-Jeśli chodzi o tę metodę, poziomy emisji z 2005 r. są poziomami wymienionymi w tabelach 2–6 załącznika II do zmienionego protokołu z Göteborga, chyba że dla danego sygnatariusza lub strony nie określono w załączniku II poziomów emisji na 2005 r., w którym to przypadku stosuje się najnowsze zgłoszone emisje z 2005 r. Zobowiązania do redukcji emisji na 2020 r. i kolejne lata są zobowiązaniami wymienionymi w tabelach 2–6 załącznika II do zmienionego protokołu z Göteborga, chyba że w załączniku II nie określono żadnych zobowiązań do redukcji emisji na 2020 r. i kolejne lata w odniesieniu do danego sygnatariusza lub strony, w którym to przypadku Unia Europejska przekazuje te informacje na piśmie Sekretarzowi Wykonawczemu Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych.

2.Postanawia, że Unia Europejska może, stosując powyższą metodę, przedstawić na piśmie dostosowania Sekretarzowi Wykonawczemu Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, który przekaże te dostosowania do wiadomości wszystkim stronom.