KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 18.4.2018 COM(2018) 206 final 2018/0101(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY wprowadzające klauzule ochronne i inne mechanizmy umożliwiające tymczasowe wycofanie preferencji taryfowych niektórych umów między Unią Europejską, z jednej strony, a niektórymi państwami trzecimi, z drugiej strony





UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy włączenia do prawa unijnego (i) klauzul ochronnych oraz (ii) wszelkich specjalnych mechanizmów umożliwiających wycofanie preferencji taryfowych i innego traktowania preferencyjnego wymagających rozporządzenia wykonawczego przewidzianych w przyszłych, zawieranych przez UE umowach handlowych. Rozporządzenie przewiduje obecnie wdrożenie umowy o wolnym handlu między UE a Singapurem, umowy o wolnym handlu między UE a Wietnamem oraz umowy o wolnym handlu między UE a Japonią. Proponuje się również, by kolejne umowy handlowe zostały dodane do zakresu rozporządzenia w drodze aktów delegowanych. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki W większości umów handlowych zawieranych przez UE uwzględnia się dwustronną klauzulę ochronną. Klauzula ta przewiduje możliwość zawieszenia dalszej liberalizacji taryf albo przywrócenia stawki należności celnej stosowanej względem kraju najbardziej uprzywilejowanego, jeżeli w wyniku liberalizacji handlu przywóz odbywa się w tak zwiększonych ilościach i na takich warunkach, że może to wyrządzić poważną szkodę (lub grozić jej wyrządzeniem) producentom krajowym wytwarzającym produkt podobny lub bezpośrednio konkurujący. Ponadto niektóre umowy handlowe UE mogą obejmować specjalne mechanizmy, które również dają możliwość przywrócenia stawki KNU. Aby zapewnić funkcjonowanie tych środków, przedmiotowa dwustronna klauzula ochronna i wszelkie specjalne mechanizmy powinny zostać włączone do prawa Unii Europejskiej, a aspekty proceduralne ich stosowania oraz prawa zainteresowanych stron określone. Zgodnie z dotychczasową stałą praktyką Komisja przedstawiała wniosek dotyczący rozporządzenia wykonawczego w odniesieniu do każdej niedawno podpisanej umowy handlowej. Na podstawie dotychczasowych doświadczeń i obowiązujących rozporządzeń sugeruje się zaproponowanie horyzontalnego dwustronnego rozporządzenia ochronnego, które mogłoby być wykorzystywane do wszystkich przyszłych umów o wolnym handlu, tak aby usprawnić cały proces. Tekst części normatywnej rozporządzenia powinien dotyczyć głównie wspólnych technicznych i proceduralnych szczegółów dwustronnego instrumentu ochronnego (prowadzenie dochodzeń, procedury dla środków tymczasowych i ostatecznych itp.). W osobnym rozdziale ustalone byłyby przepisy proceduralne dotyczące specjalnych mechanizmów. Załącznik zawierałby informacje dotyczące stosowania przedmiotowego rozporządzenia do konkretnego państwa będącego stroną umowy o wolnym handlu, jak i wszelkie cechy charakterystyczne danej umowy handlowej. Załączniki zawierające kilka elementów, które są specyficzne dla każdej poszczególnej umowy, zmieniano by w drodze aktów delegowanych. Za pomocą aktów delegowanych wdrażano by umowy handlowe, które zostały już zatwierdzone przez Parlament Europejski i Radę, a co za tym idzie bardzo ograniczano Komisji wybór polityczny. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Załączony wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady stanowi instrument prawny umożliwiający stosowanie klauzul ochronnych i wszelkich mechanizmów specjalnych objętych umowami handlowymi UE. Art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Niniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia pochodzi bezpośrednio z tekstów umów wynegocjowanych z różnymi innymi krajami, takimi jak Kolumbia, Peru, kraje Ameryki Środkowej, Republika Mołdawii i Gruzja. Co za tym idzie, ani oddzielne konsultacje z zainteresowanymi stronami ani ocena skutków nie były konieczne. Wniosek jest w dużej mierze oparty na istniejących rozporządzeniach wykonawczych. 4.WPŁYW NA BUDŻET

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE Roczne sprawozdanie zostanie przedstawione Radzie i PE; zawarte w nim zostaną statystyki handlowe dotyczące poszczególnych partnerów umów o wolnym handlu, jak również informacje dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia. 2018/0101 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY wprowadzające klauzule ochronne i inne mechanizmy umożliwiające tymczasowe wycofanie preferencji taryfowych niektórych umów między Unią Europejską, z jednej strony, a niektórymi państwami trzecimi, z drugiej strony

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Unia Europejska regularnie zawiera umowy handlowe („umowy”) z państwami trzecimi, które mogą zawierać dwustronne klauzule ochronne. Konieczne jest ustanowienie procedur w celu zagwarantowania skutecznego stosowania klauzul ochronnych, które zostaną uzgodnione z tymi państwami–stronami. (2)Umowy te mogą obejmować również niektóre inne mechanizmy umożliwiające tymczasowe wycofanie preferencji taryfowych lub innego preferencyjnego traktowania. Konieczne jest także określenie procedur stosowania takich mechanizmów w przypadku, gdy będą one zawarte w umowach. (3)Zastosowanie dwustronnych środków ochronnych może być rozważane jedynie w przypadku, gdy dany produkt jest przedmiotem przywozu do Unii w tak zwiększonych ilościach, w ujęciu bezwzględnym lub względem produkcji unijnej, oraz na takich warunkach, że może wyrządzić poważną szkodę lub grozić wyrządzeniem takiej szkody producentom unijnym wytwarzającym produkty podobne lub bezpośrednio konkurujące. Dwustronne środki ochronne powinny przyjąć jedną z form, o których mowa w umowie. (4)Działania następcze w stosunku do umów oraz ich przegląd, prowadzenie dochodzeń oraz – w stosownych przypadkach – wprowadzanie środków ochronnych powinny być realizowane w przejrzysty sposób. (5)Państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji informacje na temat wszelkich tendencji w przywozie, które mogłyby wymagać zastosowania środków ochronnych. (6)W związku z powyższym kluczowe znaczenie dla ustalenia, czy spełnione są warunki zastosowania środków ochronnych, ma wiarygodność danych statystycznych dotyczących całości przywozu z państw – stron do Unii. (7)Ewentualne ścisłe monitorowanie produktów wrażliwych powinno ułatwić terminowe podjęcie decyzji w sprawie ewentualnego wszczęcia dochodzenia i zastosowania wynikających z niego środków. Dlatego też od dnia rozpoczęcia tymczasowego stosowania lub wejścia w życie umów, jeżeli ich tymczasowe stosowanie nie zostało przewidziane, Komisja powinna regularnie monitorować ewentualny przywóz produktów wrażliwych. Na należycie umotywowany wniosek, złożony przez odpowiednią branżę przemysłu, należy rozszerzyć monitorowanie na inne sektory. (8)Niezbędne jest także określenie terminów wszczynania dochodzeń oraz ustalania, czy środki ochronne są odpowiednie dla zapewnienia szybkiego dokonania takich ustaleń, w celu zwiększenia pewności prawa dla podmiotów gospodarczych.

(9)Zastosowanie każdego środka ochronnego powinno być poprzedzone dochodzeniem, z zastrzeżeniem możliwości zastosowania tymczasowych środków ochronnych przez Komisję w krytycznych okolicznościach. (10)Środki ochronne powinny być stosowane wyłącznie w zakresie i okresie niezbędnym dla zapobieżenia powstaniu poważnej szkody oraz dla ułatwienia dostosowania. Należy ustanowić maksymalny okres obowiązywania środków ochronnych oraz szczegółowe przepisy dotyczące jego przedłużenia oraz przeglądu takich środków. (11)Komisja niezwłocznie przystępuje do konsultacji z państwami–stronami, których dotyczą środki, jeżeli wymagają tego poszczególne umowy. (12)W celu dodania lub usunięcia umowy z załącznika, dodania przepisów określających wszelkie zawarte w umowie szczególne zasady do załącznika lub dodania produktów określonych jako „wrażliwe” do załącznika należy zmienić załącznik. Aby wprowadzić zmiany do załącznika do niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu. (13)Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z udziałem ekspertów. W trakcie przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. (14)Wprowadzenie klauzul ochronnych lub innych mechanizmów i kryteriów w celu czasowego zawieszenia preferencji taryfowych lub innych preferencji przewidzianych w umowach wymaga jednolitych warunków przyjmowania tymczasowych i ostatecznych środków ochronnych, wprowadzania uprzednich środków nadzoru, kończenia dochodzenia bez wprowadzania środków oraz tymczasowego zawieszania ceł preferencyjnych i innego preferencyjnego traktowania. (15)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011. (16)W przypadku wprowadzenia środków nadzoru i tymczasowych środków ochronnych należy stosować procedurę doradczą ze względu na skutki tych środków i ich sekwencyjną logikę w odniesieniu do wprowadzenia ostatecznych środków ochronnych. Procedurę sprawdzającą powinno się stosować w przypadku wprowadzenia ostatecznych środków ochronnych oraz przeglądu takich środków. (17)Komisja powinna niezwłocznie przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli, w należycie uzasadnionych przypadkach, opóźnienie we wprowadzeniu tymczasowych środków ochronnych wyrządziłoby trudną do naprawienia szkodę lub w celu zapobiegania negatywnemu wpływowi na rynek unijny w wyniku wzrostu przywozu, w przypadku gdy jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą (18)Komisja powinna przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie dotyczące wdrażania umów zawartych w załączniku do niniejszego rozporządzenia oraz stosowania środków ochronnych. PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Przedmiot i zakres stosowania 1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące wdrażania dwustronnych klauzul ochronnych i innych mechanizmów umożliwiających tymczasowe zawieszenie preferencji taryfowych lub innego preferencyjnego traktowania, zawartych w umowach obowiązujących między Unią a jednym z państw trzecich, które wymienione są w załączniku. 2. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie bez uszczerbku dla postanowień szczególnych zawartych w umowach, które wymienione są w załączniku. 3. Art. 194 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ma nadal zastosowanie do wdrażania środków ochronnych i innych mechanizmów przewidzianych w umowach zawartych między Unią a państwami trzecimi, które nie zostały wymienione w załączniku. Artykuł 2 Definicje 1. Do celów niniejszego rozporządzenia: a)„dwustronna klauzula ochronna” oznacza postanowienie zawarte w umowie między Unią a jednym państwem trzecim bądź większą ich liczbą, które wymienione są w załączniku, dotyczące tymczasowego zawieszenia stosowania preferencji taryfowych;

b)„zainteresowane strony” oznaczają strony, których dotyczy przywóz produktu; c)„przemysł Unii” oznacza wszystkich unijnych producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych, prowadzących działalność na terytorium Unii lub producentów unijnych, których łączna produkcja produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych stanowi większą część całkowitej unijnej produkcji tych produktów, lub, w przypadku gdy produkt podobny lub bezpośrednio konkurencyjny jest tylko jednym z szeregu produktów wytwarzanych przez producentów unijnych, przemysł Unii definiowany jest w odniesieniu do konkretnych działań służących produkcji produktu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego; d)„poważna szkoda” oznacza ogólne istotne pogorszenie sytuacji przemysłu Unii; e)„groźba poważnej szkody” dla sytuacji przemysłu Unii oznacza poważną szkodę, której powstanie jest w sposób oczywisty nieuchronne; f)„produkt wrażliwy” oznacza produkt oznaczony w danej umowie jako produkt stosunkowo bardziej wrażliwy na gwałtowny wzrost importu niż inne produkty; g)„umowa” oznacza umowę handlową wymienioną w załączniku; h)„okres przejściowy” oznacza okres 10 lat od wejścia w życie umowy, o ile nie określono inaczej w danej umowie wymienionej w załączniku; i)„państwo – strona” oznacza państwo będące stroną umowy wymienionej w załączniku. Artykuł 3 Zasady 1. Środek ochronny może zostać nałożony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w przypadku, gdy produkt pochodzący z państwa – strony jest przywożony do Unii: a)w tak zwiększonych ilościach, w ujęciu bezwzględnym lub względem produkcji unijnej, oraz na takich warunkach, że b)może wyrządzić poważną szkodę lub grozić wyrządzeniem takiej szkody przemysłowi Unii; oraz c)zwiększenie przywozu jest wynikiem zobowiązań podjętych w ramach danej umowy zawartej między Unią a państwem trzecim, w tym zmniejszenia lub zniesienia ceł na ten produkt. 2. Środek ochronny może przyjąć jedną z następujących form: a)zawieszenie dalszego obniżania stawki należności celnej nałożonej na dany produkt, przewidzianego w harmonogramie znoszenia ceł w ramach umowy z państwem – stroną; b)podwyższenie stawki należności celnej nałożonej na dany produkt do poziomu, który nie przekracza niższego z dwóch następujących poziomów: –(i) stawki należności celnej nałożonej na dany produkt, stosowanej wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego, obowiązującej w momencie wprowadzania środka ochronnego; lub –(ii) podstawowej stawki należności celnej określonej w harmonogramie znoszenia ceł w ramach umowy z państwem – stroną. Artykuł 4

Monitorowanie 1. Komisja monitoruje ewolucję danych statystycznych dotyczących ewentualnego przywozu produktów wrażliwych, wymienionych w załączniku w odniesieniu do każdej umowy. W tym celu Komisja regularnie współpracuje i prowadzi regularną wymianę danych z państwami członkowskimi i przemysłem Unii. 2. Na należycie uzasadniony wniosek przemysłu Unii Komisja może rozważyć rozszerzenie monitorowania na inne sektory niż te wymienione w załączniku. 3. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie z monitorowania zawierające aktualne dane statystyczne dotyczące ewentualnego przywozu produktów wrażliwych, jak również wszelkich sektorów, na które rozszerzono monitorowanie. Artykuł 5 Wszczęcie dochodzenia 1. Komisja wszczyna dochodzenie na wniosek państwa członkowskiego, dowolnej osoby prawnej lub stowarzyszenia niemającego osobowości prawnej, działających w imieniu przemysłu unijnego, lub z własnej inicjatywy, jeżeli istnieją wystarczające dowody prima facie – ustalone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 6 ust. 5. 2. Wniosek zawiera następujące informacje: a)stopę i wielkość wzrostu przywozu danego produktu w ujęciu bezwzględnym i względnym; b)udział w rynku krajowym przejęty przez zwiększony przywóz oraz zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania mocy produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia w odniesieniu do przemysłu Unii. 3. Produkt stanowiący przedmiot dochodzenia może obejmować jedną lub kilka pozycji taryfowych lub ich podsegment, w zależności od konkretnej sytuacji rynkowej, lub jakąkolwiek segmentację produktów powszechnie stosowaną w przemyśle Unii. 4. Dochodzenie można również wszcząć w przypadku gwałtownego wzrostu przywozu skoncentrowanego w jednym państwie członkowskim lub w kilku takich państwach, pod warunkiem że istnieją wystarczające dowody prima facie, ustalone na podstawie czynników, o których mowa w art. 6 ust. 5. 5. Gdy Komisja otrzyma wniosek o wszczęcie dochodzenia lub zgodnie z ust. 1 z własnej inicjatywy uzna wszczęcie dochodzenia za odpowiednie, informuje o tym państwa członkowskie. 6. Jeżeli oczywiste jest, że istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia, Komisja wszczyna dochodzenie i publikuje zawiadomienie o tym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wszczęcie dochodzenia następuje w terminie jednego miesiąca od otrzymania przez Komisję wniosku zgodnie z ust. 1. 7. W zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia: a)przedstawia się streszczenie otrzymanych informacji oraz wzywa się do przekazania Komisji wszelkich istotnych informacji; b)określa się termin, w którym zainteresowane strony mogą przedstawiać swoje stanowisko na piśmie oraz przekazywać Komisji informacje, jeśli to stanowisko i informacje mają być uwzględnione w dochodzeniu; c)określa się termin, w którym zainteresowane strony mogą wnioskować o wyznaczenie posiedzenia wyjaśniającego przez Komisję, zgodnie z art. 6 ust. 9. Artykuł 6 Prowadzenie dochodzenia

1. Po opublikowaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 5 ust. 7, Komisja wszczyna dochodzenie. Termin określony w ust. 3 niniejszego artykułu rozpoczyna bieg z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzji w sprawie wszczęcia dochodzenia. 2. Komisja może zażądać od państw członkowskich dostarczenia informacji, a państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania w celu spełnienia takiego żądania. Jeżeli informacje te są przedmiotem ogólnego zainteresowania i nie są poufne w rozumieniu art. 12, dodaje się je do dokumentów niepoufnych zgodnie z ust. 8 niniejszego artykułu. 3. W miarę możliwości dochodzenie zostaje zakończone w terminie sześciu miesięcy od jego wszczęcia. Termin ten może zostać przedłużony o kolejne trzy miesiące w przypadku zaistnienia wyjątkowych okoliczności, takich jak udział nadzwyczaj dużej liczby zainteresowanych stron lub złożona sytuacja rynkowa. Komisja informuje wszystkie zainteresowane strony o każdym takim przedłużeniu terminu, wyjaśniając jego przyczyny. 4. Komisja dąży do uzyskania wszelkich informacji, które uważa za niezbędne do dokonania ustaleń w odniesieniu do warunków określonych w art. 3 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, weryfikuje te informacje. 5. Komisja ocenia wszystkie istotne obiektywne i wymierne czynniki wpływające na sytuację przemysłu Unii, w szczególności stopę i wielkość wzrostu przywozu danego produktu w ujęciu bezwzględnym i względnym, udział w rynku krajowym przejęty przez zwiększony przywóz i zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania mocy produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia. Lista ta nie jest wyczerpująca i w celu ustalenia zaistnienia poważnej szkody lub groźby poważnej szkody Komisja może wziąć pod uwagę również inne istotne czynniki, takie jak zapasy, ceny, zwrot zainwestowanego kapitału, przepływy pieniężne i inne czynniki, które powodują lub mogły spowodować powstanie poważnej szkody lub grożą powstaniem poważnej szkody dla przemysłu Unii. 6. Zainteresowane strony, które przekazały informacje zgodnie z art. 5 ust. 7 lit. b), oraz przedstawiciele państwa – strony mogą, na pisemny wniosek, uzyskać wgląd we wszystkie informacje udostępniane Komisji w związku z dochodzeniem, inne niż informacje zawarte w dokumentach wewnętrznych przygotowanych przez organy Unii lub państw członkowskich, pod warunkiem że informacje te są istotne dla sprawy i nie są poufne w rozumieniu art. 12 oraz że są one wykorzystywane przez Komisję w ramach dochodzenia. Zainteresowane strony mogą przedstawić swoje opinie odnośnie do udostępnionych przez Komisję informacji. W przypadku gdy istnieją wystarczające dowody prima facie na poparcie tego stanowiska, Komisja uwzględnia takie stanowisko. 7. Komisja zapewnia, aby wszystkie informacje i dane statystyczne wykorzystywane do dochodzenia były reprezentatywne, dostępne, zrozumiałe, przejrzyste i możliwe do zweryfikowania. 8. Jak tylko zostaną stworzone niezbędne warunki techniczne, Komisja zapewni chroniony hasłem dostęp on-line do informacji niepoufnych za pomocą platformy internetowej („platforma internetowa”), którą będzie zarządzać i poprzez którą będą rozpowszechniane wszystkie istotne informacje, które nie są poufne w rozumieniu art. 12. Dostęp do tej platformy internetowej otrzymają zainteresowane strony, państwa członkowskie i Parlament Europejski. 9. Komisja wysłuchuje zainteresowanych stron, w szczególności w przypadku, gdy złożyły one pisemny wniosek w terminie określonym w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wykazały, że wynik dochodzenia może wpłynąć na ich sytuację oraz że istnieją szczególne powody dla ich wysłuchania. Jeżeli istnieją ku temu szczególne powody, Komisja ponownie wysłuchuje zainteresowane strony. 10. W przypadku niedostarczenia informacji w terminie wskazanym przez Komisję lub gdy dochodzenie jest znacząco utrudnione, Komisja może podjąć decyzję na podstawie dostępnych faktów. W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że którakolwiek z zainteresowanych stron lub osób trzecich dostarczyła nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, nie uwzględnia ona takich informacji i opiera się na dostępnych faktach. 11. Komisja powiadamia na piśmie państwo – stronę o wszczęciu dochodzenia. Artykuł 7 Uprzednie środki nadzoru 1. Komisja może wprowadzić uprzednie środki nadzoru w odniesieniu do przywozu z państwa – strony, jeżeli tendencje przywozowe dla produktu mają taki charakter, że mogłyby spowodować jedną z sytuacji, o których mowa w art. 3 i 5. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 17 ust. 2. 2. Uprzednie środki nadzoru wprowadza się na czas określony. O ile nie przewidziano inaczej, okres obowiązywania tych środków upływa wraz z końcem drugiego sześciomiesięcznego okresu, następującego po pierwszym sześciomiesięcznym okresie liczonym od dnia ich wprowadzenia. Artykuł 8 Wprowadzenie tymczasowych środków ochronnych 1. Komisja przyjmuje tymczasowe środki ochronne w nagłych okolicznościach, w których opóźnienie przy wprowadzaniu spowodowałoby trudne do naprawienia szkody, stosownie do swoich wstępnych ustaleń w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 6 ust. 5, że istnieją wystarczające dowody prima facie na to, iż produkt pochodzący z państwa – strony jest przywożony: a)w tak zwiększonych ilościach, w ujęciu bezwzględnym lub względem produkcji unijnej, oraz na takich warunkach, że b)może wyrządzić poważną szkodę lub grozić wyrządzeniem takiej szkody przemysłowi Unii;. oraz

c)wzrost przywozu jest wynikiem zmniejszenia lub zniesienia cła na ten produkt. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 17 ust. 2. 2. W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby, w przypadku wystąpienia przez jedno z państw członkowskich z wnioskiem o niezwłoczną interwencję Komisji i po spełnieniu warunków określonych w ust. 1 Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17ust. 4. Komisja podejmuje decyzję w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku. 3. Okres stosowania tymczasowych środków ochronnych nie może przekroczyć 200 dni kalendarzowych. 4. Jeżeli tymczasowe środki ochronne zostaną zniesione ze względu na fakt, iż dochodzenie wykazało, że nie zostały spełnione warunki określone w art. 3 ust. 1, wszelkie należności celne pobrane w wyniku wprowadzenia tych tymczasowych środków ochronnych są automatycznie zwracane. 5. Tymczasowe środki ochronne stosowane są w odniesieniu do każdego produktu wprowadzanego do swobodnego obrotu po dniu wejścia w życie tych środków. Takie środki nie mogą jednak uniemożliwiać dopuszczenia do obrotu produktów będących już w drodze do Unii, w przypadku gdy miejsce przeznaczenia takich produktów nie może zostać zmienione. Artykuł 9 Zakończenie dochodzenia i postępowania bez wprowadzenia środków 1. W przypadku gdy z dochodzenia wynika, że warunki określone w art. 3 ust. 1 nie są spełnione, Komisja przyjmuje decyzję kończącą dochodzenie i postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 17 ust. 3. 2. Komisja, z należytym uwzględnieniem ochrony informacji poufnych w rozumieniu art. 12, podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie przedstawiające jej ustalenia i uzasadnione konkluzje we wszystkich istotnych kwestiach faktycznych i prawnych. Artykuł 10 Wprowadzenie ostatecznych środków ochronnych 1. Jeżeli z dochodzenia wynika, że warunki ustanowione w art. 3 ust. 1 są spełnione, Komisja może przyjąć ostateczne środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 17 ust. 3. 2. Komisja, z należytym uwzględnieniem ochrony informacji poufnych w rozumieniu art. 12, podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie zawierające podsumowanie istotnych elementów stanu faktycznego i wniosków istotnych dla ustaleń. Artykuł 11 Okres stosowania i przegląd środków ochronnych 1. Środek ochronny pozostaje w mocy jedynie przez taki okres, jaki jest niezbędny dla zapobieżenia poważnej szkodzie dla przemysłu Unii lub naprawienia takiej szkody oraz dla ułatwienia dostosowania. Okres ten nie może przekraczać dwóch lat, chyba że zostanie przedłużony na mocy ust. 3. 2. Środek ochronny pozostaje w mocy do czasu uzyskania wyniku przeglądu na mocy art. 3. 3. Pierwotny okres obowiązywania środka ochronnego, o którym mowa w ust.1, można przedłużyć o okres nie dłuższy niż dwa lata, pod warunkiem że środek ochronny jest nadal niezbędny dla zapobieżenia poważnej szkodzie dla przemysłu Unii lub naprawienia takiej szkody oraz pod warunkiem, że istnieją dowody na to, iż przemysł Unii jest w trakcie dostosowywania. 4. Każde przedłużenie na mocy ust. 3 poprzedza się dochodzeniem wszczętym na wniosek państwa członkowskiego, jakiejkolwiek osoby prawnej lub stowarzyszenia niemającego osobowości prawnej działających w imieniu przemysłu unijnego, lub z własnej inicjatywy Komisji, jeżeli istnieją wystarczające dowody prima facie – ustalone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 6 ust. 5 – potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 3.

5. Zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia, o którym mowa w ust. 4, publikuje się zgodnie z art. 5 ust. 6 i 7. Dochodzenie przeprowadza się zgodnie z art. 6. 6. Wszelkie decyzje dotyczące przedłużenia na podstawie ust. 3 są podejmowane zgodnie z art. 9 i 10. 7. Łączny okres obowiązywania środka ochronnego nie przekracza czterech lat, łącznie z okresem stosowania wszelkich tymczasowych środków ochronnych, pierwotnym okresem ich stosowania oraz przedłużeniem tego okresu. Artykuł 12 Poufność 1. Informacje otrzymane na podstawie niniejszego rozporządzenia są wykorzystywane wyłącznie do celów, w związku z którymi o nie wystąpiono. 2. Żadne informacje poufne lub przekazane z zastrzeżeniem poufności na mocy niniejszego rozporządzenia nie mogą być ujawniane bez wyraźnej zgody udzielającego tych informacji. 3. W każdym z wniosków o zachowanie poufności określa się powody, dla których informacje te są poufne. Od zainteresowanych stron przekazujących informacje poufne wymaga się przedłożenia ich podsumowania, niemającego poufnego charakteru. Podsumowania te muszą być wystarczająco szczegółowe, żeby umożliwić prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. W wyjątkowych okolicznościach strony takie mogą wskazać, że informacje takie nie nadają się do podsumowania. W takich wyjątkowych okolicznościach musi zostać dostarczone oświadczenie określające powody, dla których nie jest możliwe przedstawienie takiego streszczenia. Jeżeli jednak udzielający informacji zastrzega, że nie mogą być one podawane do wiadomości publicznej ani ujawniane, w formie pełnej lub skróconej, oraz jeżeli okaże się, że wniosek o zachowanie poufności jest nieuzasadniony, informacji tych można nie uwzględniać. 4. Informacje są uważane za poufne w każdym przypadku, jeżeli ich ujawnienie może mieć znacząco niekorzystne skutki dla osoby udzielającej tych informacji lub źródła tych informacji. 5. Przepisy ust. 1–4 nie wyłączają możliwości powołania się przez organy unijne na informacje ogólne, a w szczególności na powody, na których oparto decyzje podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia. Organy te uwzględniają jednak uzasadniony interes zainteresowanych osób fizycznych i prawnych w zachowaniu ich tajemnic handlowych. Artykuł 13 Sprawozdanie 1. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie dotyczące stosowania, wdrażania i wypełniania zobowiązań uwzględnionych w umowie zawartej z każdym państwem – stroną oraz w niniejszym rozporządzeniu. 2. Sprawozdanie to zawiera między innymi informacje o zastosowaniu środków tymczasowych i ostatecznych, uprzednich środków nadzoru, regionalnych środków nadzoru i środków ochronnych oraz o przypadkach zakończenia dochodzeń i postępowań bez wprowadzania środków. 3. Sprawozdanie zawiera podsumowanie danych statystycznych i zmian w handlu z każdym z państw – stron. 4. W ciągu miesiąca od dnia przedłożenia sprawozdania przez Komisję Parlament Europejski może zaprosić Komisję do udziału w posiedzeniu ad hoc komisji przedmiotowo właściwej, w celu przedstawienia i objaśnienia przez Komisję wszelkich kwestii związanych z wdrażaniem niniejszego rozporządzenia. 5. Nie później niż trzy miesiące po przedłożeniu sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Komisja podaje to sprawozdanie do wiadomości publicznej. Artykuł 14 Inne mechanizmy i kryteria umożliwiające tymczasowe zawieszenie preferencji taryfowych lub innego preferencyjnego traktowania 1. Jeżeli umowa przewiduje inne mechanizmy i kryteria umożliwiające tymczasowe zawieszenie preferencji w odniesieniu do niektórych produktów, Komisja, w przypadku gdy warunki określone w odnośnej umowie są spełnione, przyjmuje akty wykonawcze:

a)zawieszające preferencje w odniesieniu do danego produktu; b)przywracające preferencje w przypadku gdy warunki określone w danej umowie są spełnione; c)dostosowujące zawieszenie, tak by spełniało ono warunki odpowiedniej umowy; lub d)stanowiące o podjęciu wszelkich innych działań określonych w umowie. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 17 ust. 3. 2. Jeżeli jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, w przypadku gdy opóźnienie we wprowadzeniu tymczasowych środków ochronnych wyrządziłoby trudną do naprawienia szkodę lub w celu zapobiegania negatywnemu wpływowi na rynek unijny w szczególności w wyniku wzrostu przywozu lub w innych przypadkach określonych w umowie, Komisja niezwłocznie przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 4. Artykuł 15 Akty delegowane Komisja uprawniona jest do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16, aby zmienić załącznik w celu: a)dodania umowy do załącznika; b)uzupełnienia załącznika o wszelkie zawarte w umowie szczególne zasady; c)dodania do załącznika wszelkich produktów określonych w umowie jako „wrażliwe”. Artykuł 16 Wykonywanie przekazanych uprawnień 1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. 2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 15, powierza się Komisji na okres pięciu lat od UP – proszę wstawić (dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia)]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu. 3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. 4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 5. Akt delegowany przyjęty na podstawie ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. Artykuł 17