P6_TA(2004)0023

Gruzja

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Gruzji

Parlament Europejski,

- uwzględniając Umowę o Partnerstwie i Współpracy pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Gruzją z drugiej strony [1], która weszła w życie w 1999 roku,

- uwzględniając swoje wcześniejsze sprawozdania i rezolucje w sprawie stosunków z krajami tego regionu, mianowicie swoje zalecenia z dnia 26 lutego 2004 r. dla Rady w sprawie polityki UE względem Południowego Kaukazu [2],

- uwzględniając powstającą Szerszą Europę — Politykę sąsiedztwa Unii Europejskiej, która obejmuje ten region, oraz wytyczony cel długoterminowy państw tego regionu, którym jest pełny udział w europejskiej integracji i współpracy,

- uwzględniając art. 103 ust. 4 swojego Regulaminu,

A. witając z zadowoleniem przeprowadzane reformy polityczne i ekonomiczne i posunięcia zmierzające do zbudowania trwałych i wydajnych instytucji demokratycznych, jak również podejmowane przez rząd wysiłki na rzecz rozwiązania problemu korupcji na szeroką skalę, co przyczynia się do stworzenia pokojowej i zamożnej Gruzji, która może przyczynić się do stabilności w tym regionie i całej Europie,

B. ubolewając nad niedawnymi wybuchami przemocy w regionie Południowej Osetii i eskalacji przemocy, która pozostawiła po sobie ofiary śmiertelne, rannych i poważne zniszczenia materialne,

C. mając na uwadze, że brak postępu w rozwiązywaniu konfliktów w regionach Abchazji i Południowej Osetii jest przeszkodą w rozwoju Gruzji,

D. mając na uwadze, że Unia Europejska — we współpracy z Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i innymi podmiotami — powinna zwiększyć poparcie dla obecnych wysiłków zmierzających do rozwiązania konfliktów w Gruzji i rejonie Południowego Kaukazu,

E. mając na uwadze, że "wybory prezydenckie", które odbyły się w Abchazji w dniu 3 października 2004 r., muszą — wobec braku porozumienia w sprawie ostatecznego statusu Abchazji — zostać uznane za nielegalne i nie do przyjęcia, przy czym odnotować należy, że elektorat obejmował 115000 osób, podczas gdy ponad 300000 Gruzinów zostało wcześniej pozbawionych prawa wyborczego poprzez wypędzenie ich z domostw w tym regionie,

F. ubolewając nad niedawnym oświadczeniem władz Rosji o zastosowaniu uderzeń prewencyjnych w Południowym Kaukazie jako części rosyjskiej doktryny bezpieczeństwa i podkreślając niezbędną rolę, którą Rosja powinna pełnić przy rozwiązywaniu istniejących konfliktów;

1. wyraża pełne poparcie dla suwerenności i integralności terytorialnej Gruzji i zwraca uwagę na konieczność rozwiązania w drodze negocjacji, budowy zaufania i przy zastosowaniu wyłącznie pokojowych środków konfliktów w Abchazji i Południowej Osetii, respektując prawo ludów Gruzji do wytyczania własnych celów kulturowych, społecznych, ekonomicznych i politycznych;

2. zwraca się do rządu Gruzji o określenie swojego zaangażowania na rzecz autonomii Abchazji i Południowej Osetii, które wydaje się być warunkiem wstępnym pokojowego rozwiązania konfliktów i zjednoczenia narodowego opartego na porozumieniu;

3. podkreśla, że pełna demilitaryzacja strefy konfliktu w Południowej Osetii (z wyłączeniem Wspólnych Sił Pokojowych OBWE) jest warunkiem wstępnym trwałego rozwiązania konfliktu w tym regionie; prosi Radę o udzielenie poparcia dla dalszego podwyższenia skuteczności misji OBWE w tym regionie;

4. odrzuca "wybory prezydenckie" w Abchazji jako nielegalne i wzywa Komisję i Radę do wsparcia intensyfikacji procesu negocjacyjnego pod auspicjami ONZ w konflikcie gruzińsko-abchaskim;

5. wita z zadowoleniem rozpoczęcie misji "Rządy prawa" EPBiO w Gruzji; wierzy, że ta misja stanowi krok naprzód w stosunkach pomiędzy UE i Gruzją i krok naprzód Gruzji na drodze do ustanowienia głębszych i bardziej owocnych stosunków z UE i przejęcia celów Europejskiej Polityki Sąsiedztwa;

6. wzywa Unię Europejską i urzędującego Przewodniczącego do zaopatrzenia specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej na Południowym Kaukazie we wszystkie środki potrzebne do skutecznego i widocznego działania oraz podjęcia dalszych zdecydowanych kroków, wliczając w to wolę mediacji w konfliktach, dla osiągnięcia politycznych celów UE w tym regionie;

7. wzywa Radę i Komisję do pełnego włączenia Federacji Rosyjskiej w proces budowy stabilizacji na drodze negocjacji politycznych i wzywa Rząd Federacji Rosyjskiej do powstrzymania się od wszelkich kroków, które mogłyby mu zagrozić; wzywa Radę i Komisję do poruszenia sprawy integralności terytorialnej Gruzji podczas dialogu z Rosją w ramach Umowy o Partnerstwie i Współpracy;

8. wzywa Federację Rosyjską do respektowania zobowiązania wycofania rosyjskich sił zbrojnych z Gruzji podjętego na konferencji OBWE w Stambule w roku 1999 i popiera zobowiązanie Gruzji złożone przez prezydenta Sakaszwili Organizacji Narodów Zjednoczonych, że obce wojska nie zajmą terenu opuszczanego przez wojska rosyjskie;

9. wzywa UE do przejęcia aktywnej roli w opracowaniu szeregu inicjatyw zmierzających do przełamania impasu w tym regionie;

10. wita, w tym kontekście, porozumienie, do którego dojdzie podczas przyszłego spotkania premiera Gruzji, Zuraba Żwanii, z przywódcą separatystów w Południowej Osetii, Eduardem Kokojtim; wzywa Radę do uważnego śledzenia rozwoju kwestii i do dołożenia starań w celu ułatwienia dialogu i zapobieżenia eskalacji napiętej sytuacji;

11. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji do Rady i Komisji, urzędującej Prezydencji, Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Sekretarza Generalnego NATO, Prezydenta i Parlamentu Gruzji oraz de facto władz regionów Południowej Osetii i Abchazji.

[1] Dz. U. L 205 z 4.8.1999, str. 1.

[2] P5_TA(2004)0122.

--------------------------------------------------