[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 11.6.2008

KOM(2008) 310 wersja ostateczna

2005/0239 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2002/59/WE ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków

(przedstawiony przez Komisję)

2005/0239 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2002/59/WE ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków

1. PRZEBIEG PROCEDURY

Data przekazania wniosku PE i Radzie (dokument COM(2005) 589 wersja ostateczna – 2005/0239 (COD)): | 9.01.2006 |

Data wydania opinii przez Komitet Regionów: | 15.06.2006 |

Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny: | 13.09.2006 |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski, pierwsze czytanie: | 25.04.2007 |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska: | 6.06.2008 |

2. PRZEDMIOT WNIOSKU KOMISJI

Wniosek dotyczący dyrektywy zmieniającej dyrektywę 2002/59 ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków jest częścią całego szeregu środków mających na celu wzmocnienie i uzupełnienie istniejących przepisów prawnych w zakresie bezpieczeństwa morskiego.

Celem tego wniosku jest uzupełnienie i wzmocnienie istniejącej dyrektywy 2002/59/WE w następujących kwestiach:

- Wyjaśnienie i wzmocnienie przepisów obecnej dyrektywy dotyczących przyjęcia zagrożonych statków w miejscach schronienia. Celem jest wprowadzenie zasady przyjęcia zagrożonych statków w miejscach schronienia poza przypadkiem, gdy ocena sytuacji wskazuje na inne rozwiązanie. Chodzi również o to, by zapewnić, że niezależne organy odpowiedzialne za wyznaczanie najbardziej odpowiedniego miejsca schronienia są jednoznacznie określone i że dysponują one niezbędnymi do szybkiego podjęcia decyzji elementami, włącznie z informacjami dotyczącymi obszarów przybrzeżnych, które mogą służyć jako miejsca schronienia.

- Obowiązek zainstalowania urządzeń (AIS-Automatyczny System Identyfikacji) umożliwiających automatyczne rozpoznawanie statków rybackich o długości ponad 15 metrów. Urządzenia te pozwolą na lepsze rozpoznawanie i ustalenie położenia statków rybackich, zwłaszcza przez statki handlowe, oraz tym samym na zmniejszenie ryzyka wypadków, którym ulegają statki rybackie.

- Upowszechnienie stosowania telematycznej sieci wymiany danych SafeSeaNet. Dzięki temu systemowi, który został rozwinięty przez Komisję i wykorzystywany jest przez Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu, organy morskie będą szczegółowo informowane o ruchu statków i ich ładunkach.

- Obowiązek załadowców polegający na dostarczeniu kapitanowi szczegółowych informacji o ładunku, co umożliwi zwłaszcza skuteczniejsze zapobieganie zanieczyszczeniom dzięki szerszej wiedzy na temat fizykochemicznych właściwości produktów.

- Przepisy umożliwiające państwom nadbrzeżnym podjęcie właściwych środków w celu ograniczenia zagrożenia, jakim dla żeglugi może być tworzenie się lodu w niektórych obszarach morskich na północy Unii Europejskiej. Kwestia ta jest szczególnie istotna ze względu na podwyższone ryzyko związane ze zwiększeniem ilości ropy przewożonej na Morzu Bałtyckim.

3. UWAGI DOTYCZĄCE WSPÓLNEGO STANOWISKA

Rada odchodzi znacznie od pierwotnego wniosku Komisji w jego zasadniczym punkcie, to znaczy w kwestii miejsc schronienia, czego Komisja nie może zaakceptować. Rada w rzeczywistości znacznie ogranicza zasięg wniosku Komisji poprzez usunięcie, z jednej strony, zasady, zgodnie z którą zagrożone statki muszą zostać przyjęte w miejscu schronienia, pod warunkiem uzyskania odpowiednich wyników oceny sytuacji i, z drugiej strony, obowiązku państw członkowskich polegającego na wyznaczeniu niezależnego organu, który przeprowadza ocenę sytuacji i podejmuje decyzję.

Tymczasem Komisja uważa, że niezależność ta jest niezwykle istotna w celu zagwarantowania podjęcia we właściwym czasie najlepszej decyzji, z dala od lokalnych nacisków politycznych, w celu ochrony statku znajdującego się w trudnej sytuacji lub ograniczenia zanieczyszczenia środowiska, w przypadku gdy nie można mu zapobiec, zmniejszając w ten sposób jego skutki, w tym w państwach sąsiednich.

Komisja przyjmuje zatem do wiadomości przyjęte jednomyślnie wspólne stanowisko Rady, podkreślając jednocześnie swoje odmienne stanowisko w głównej kwestii dotyczącej miejsc schronienia.

Komisja zauważa jednak, że Rada odniosła się przychylnie do innych aspektów wniosku, w szczególności poprzez zaakceptowanie propozycji, by statki rybackie o długości większej niż 15 metrów wyposażone były w systemy automatycznego rozpoznawania (AIS) w celu zapobiegania ryzyku kolizji, a także poprzez uznanie potrzeby zagwarantowania, że SafeSeaNet, czyli wspólnotowy system wymiany danych dotyczących statków, ich ruchu i ładunków, funkcjonować będzie nieprzerwanie 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu.

4. UWAGI SZCZEGÓłOWE KOMISJI

4.1. Poprawki przyjęte przez Komisję i włączone w całości lub w części do wspólnego stanowiska

Poprawki 17, 20 i 22 wprowadzają do wniosku Komisji użyteczne wyjaśnienia, zwłaszcza jeżeli chodzi o definicję systemu LRIT i dodanie międzynarodowego dokumentu referencyjnego (poprawka 17).

4.2. Poprawki przyjęte przez Komisję, ale nie włączone do wspólnego stanowiska

Poprawki 1, 4, 12, 16, 18, 25, 26, 27, 28, 30, 36, 42, 43 i 48 z punktu widzenia Komisji są przydatnym wyjaśnieniem i/lub uzupełnieniem tekstu jej wniosku.

Komisja w pełni popiera poprawki 5, 31 i 33 dotyczące wyznaczenia właściwych i niezależnych organów posiadających wymagane kompetencje, które mają prawo samodzielnie podejmować decyzje dotyczące przyjęcia zagrożonych statków w miejscu schronienia.

Komisja popiera również poprawki 8, 34, 39 i 40 dotyczące zasady przyjęcia zagrożonego statku w miejscu schronienia.

Komisja wyraziła również poparcie dla poprawek 13, 14 i 24 związanych z utworzeniem europejskiego centrum danych LRIT.

4.3. Poprawki odrzucone przez Komisję i nieujęte we wspólnym stanowisku

Poprawki 2, 45 i 46, których skutkiem byłoby opóźnienie zainstalowania systemu AIS na statkach rybackich, nie są możliwe do pogodzenia z ogólnym celem wniosku Komisji, jako że system AIS jest ważnym narzędziem przyczyniającym się do ratowania życia ludzkiego.

Komisja nie popiera poprawki 3 dotyczącej utworzenia, niezależnie od Instrumentu Finansowego Orientacji Rybołówstwa, specjalnej linii budżetowej w celu wyposażenia istniejących statków rybackich w system AIS. Komisja przypomina, że instrumentem stosowanym na szczeblu wspólnotowym w celach wsparcia finansowego instalacji takich urządzeń zabezpieczających jak AIS, jest Europejski Fundusz Rybacki.

Poprawka 6 dotycząca statków wymagających pomocy nie wchodzi w zakres dyrektywy, gdyż rutynowe interwencje w przypadku statków wymagających pomocy muszą, zgodnie z zasadą pomocniczości, być podejmowane na poziomie państw członkowskich. Wniosek Komisji dotyczy miejsc schronienia dla zagrożonych statków.

Poprawka 11 przewidująca wprowadzenie zakazu wpływania na wody terytorialne państw członkowskich statków nieobjętych ubezpieczeniem jest sprzeczna z prawem międzynarodowym i w związku z tym nie zostaje zaakceptowana przez Komisję.

Poprawki 21, 50, 51, 52, 53 i 54 dotyczące wyposażenia w system AIS jedynie statków rybackich, których długość przekracza 24 metry (podczas gdy we wniosku Komisji długość ta określona została na 15 metrów), ograniczają zasięg wniosku Komisji i tym samym nie są możliwe do zaakceptowania. W rzeczywistości mniejsze statki (o długości poniżej 24 metrów) są również w większym stopniu narażone na ryzyko kolizji.

5. PODSUMOWANIE

Komisja przyjmuje do wiadomości wspólne stanowisko przyjęte przez Radę jednomyślnie, przypomina jednakże, iż jej własne stanowisko w głównej kwestii dotyczącej miejsc schronienia (zasada przyjęcia zagrożonych statków w miejscach schronienia i obowiązek państw członkowskich dotyczący wyznaczenia niezależnego organu) jest odmienne.