[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 11.1.2006

SEC(2006) 20 końcowy

Zalecenie

DECYZJA RADY

w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Zjednoczonym Królestwie

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Stosowanie procedury nadmiernego deficytu (PND) podlega przepisom art. 104 Traktatu oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r.[1] „w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia wdrożenia procedury nadmiernego deficytu”, stanowiącego część Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Jednak podczas gdy większość przepisów stosuje się do Zjednoczonego Królestwa w taki sam sposób jak do innych krajów nieuczestniczących w obszarze euro, art. 5 Protokołu w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do Zjednoczonego Królestwa[2] stanowi, że wynikający z art. 104 ust. 1 Traktatu obowiązek unikania nadmiernego deficytu budżetowego nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa, chyba że będzie uczestniczyło w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej (UGW). Natomiast Zjednoczone Królestwo, znajdując się na drugim etapie UGW zgodnie z art. 116 ust. 4 Traktatu zobowiązane jest „czynić wysiłki w celu uniknięcia nadmiernych deficytów budżetowych.”

Od czasu uchylenia poprzedniej PND dotyczącej Zjednoczonego Królestwa w maju 1998 r., saldo sektora general government które pod koniec lat dziewięćdziesiątych cechowała znaczna nadwyżka przekształciło się w deficyt równy 3,2 % PKB w okresie 2003/4[3]. Taki rozwój sytuacji był równoznaczny ze zmianą strukturalnego salda fiskalnego o około 4 punkty procentowe PKB w okresie od 1999/2000 do 2003/2004. W tych latach wskaźnik wydatków sektora general government wzrósł z poziomu poniżej 40 % do około 43 % PKB. W tym samym okresie nakłady rządu na środki trwałe wzrosły z 1,2 % do 1,6 % PKB, a wskaźnik długu publicznego brutto spadł do wartości 37,6 % PKB w 2002/03 i od tego czasu wzrasta. Taki rozwój sytuacji w połączeniu ze zmianami wielkości stóp procentowych doprowadził do spadku wartości płatności z tytułu odsetek z 2,9 % do 2,0 %PKB w tym okresie. W wyniku odnotowania deficytu w okresie 2003/04 przekraczającego poziom odniesienia Komisja wszczęła procedurę nadmiernego deficytu, opracowując sprawozdanie zgodne z art. 104 ust. 3 przygotowane w kwietniu 2004 r.[4] Jednak ponieważ uznano wówczas, że deficyt w niewielkim stopniu przekroczył wartość 3 % PKB i istniało prawdopodobieństwo, że zjawisko to będzie miało charakter tymczasowy, nie uznano wówczas deficytu za nadmierny.

Zgodnie ze zgłoszonymi w sierpniu 2005 r. przez Zjednoczone Królestwo danymi PND deficyt sektora general government utrzymywał się w roku budżetowym 2004/05 (trwającym od kwietnia do marca) na poziomie 3,2 % PKB[5],[6], po raz kolejny przekraczając wartość odniesienia równą 3 % PKB. Zgłoszona wartość deficytu za rok budżetowy 2004/05 stanowi dostateczny dowód istnienia nadmiernego deficytu w Zjednoczonym Królestwie w rozumieniu Traktatu i Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu.

Komisja przyjęła sprawozdanie zgodne z art. 104 ust. 3 Traktatu poddające ocenie spełnienie wymogów przewidzianych w Traktacie odnośnie do kryterium deficytu i kryterium zadłużenia.[7] W sprawozdaniu uznano, że chociaż deficyt kształtował się powyżej zawartej w Traktacie wartości odniesienia równej 3 % PKB, deficyt za okres 2004/05 był do niej zbliżony. Przekroczenie wartości odniesienia równej 3 % PKB nie było wyjątkowe. W szczególności nie wynikało ono z nadzwyczajnego zdarzenia, a wzrostu towarzyszącego przekroczeniu wartości odniesienia w roku 2004/05 nie można uznać za znaczne pogorszenie koniunktury gospodarczej. Szacowano, że wzrost o 3,2 % w 2004 r. przekroczy wartość potencjalną, podobnie jak wzrost w roku budżetowym 2004/05. Szacowana luka produktowa w roku 2004 miała wartość dodatnią. W odniesieniu do kwestii tymczasowego charakteru przewidywano na podstawie okresowych zaktualizowanych prognoz gospodarczych i budżetowych dla Zjednoczonego Królestwa, że w latach 2005/06 i 2006/07 deficyt utrzymywać się będzie na poziomie przekraczającym 3 %.

W swoim sprawozdaniu Komisja przeanalizowała także istotne czynniki dotyczące średniookresowych pozycji gospodarczych i budżetowych oraz inne, które wydawały się istotne dla oceny finansów publicznych w Zjednoczonym Królestwie. Zgodnie z Paktem na rzecz Stabilności i Wzrostu uwzględnianie innych istotnych czynników na kolejnych etapach prowadzących do podjęcia decyzji o istnieniu nadmiernego deficytu (do których należą opinia Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydana zgodnie z art. 104 ust. 4, opinia Komisji wydana zgodnie z art. 104 ust. 5 oraz decyzja Rady wydana zgodnie z art. 104 ust. 6) „jeżeli podwójny warunek zawarty w nadrzędnej zasadzie stanowiący, że - przed uwzględnieniem innych istotnych czynników - przekroczenie wartości odniesienia ma charakter tymczasowy, a deficyt pozostaje zbliżony do wartości odniesienia – jest w całości spełniony”. W przypadku Zjednoczonego Królestwa mimo że prognozowany deficyt na rok budżetowy 2004/05 był zbliżony do wartości odniesienia, w sprawozdaniu uznano, że deficyt budżetowy prognozowany na lata budżetowe 2005/06 i 2006/07 przekroczy 3 %PKB.

Artykuł 104 ust. 4 Traktatu stwierdza, że „Komitet przewidziany w art. 114 (tj. Komitet Ekonomiczno-Finansowy) wydaje opinie w odniesieniu do sprawozdania Komisji”. Dnia 30 września 2005 r. Komitet wydał opinię, która potwierdza ocenę zawartą w sprawozdaniu Komisji i odnotowuje, że nadmiernego deficytu nie można uznać za tymczasowy. Komitet zalecił jednak, aby poczekać z podjęciem kolejnych kroków w ramach PND do czasu sfinalizowania jesiennej prognozy Komisji.

W prognozie służb Komisji z jesieni, zakładającej że polityka budżetowa Zjednoczonego Królestwa prowadzona będzie zgodnie z zapowiedziami, przewidywano, że deficyt wzrośnie do poziomu nieznacznie poniżej 3½ % PKB w roku 2005/06 i utrzyma się na poziomie powyżej 3 % PKB w roku budżetowym 2006/07, wykazując stopniową poprawę do wartości około 3 % PKB dopiero w okresie 2007/08. Prognozy te potwierdziły ocenę zawartą w sprawozdaniu Komisji zgodnym z art. 104 ust. 3 i w opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego przyjętej zgodnie z art. 104 ust. 4 przewidującą, że deficyt utrzyma się na poziomie przekraczającym 3 % PKB w latach budżetowych 2005/06 i 2006/07 i tym samym nie ma charakteru tymczasowego. W oparciu o powyższe prognozy potwierdzono, że przekroczenie wartości odniesienia równej 3 % PKB nie ma ani charakteru wyjątkowego ani tymczasowego, mimo że deficyt jest zbliżony do wartości odniesienia.

W odpowiedzi na jesienną prognozę służb Komisji Zjednoczone Królestwo ogłosiło środki budżetowe w sprawozdaniu przedbudżetowym (ang. Pre-Budget Report) przestawionym w Parlamencie dnia 5 grudnia 2005 r.. Dla władz Zjednoczonego Królestwa wyrażone w kwotach netto koszty tych środków, w porównaniu do kosztów bazowych ogłoszonej polityki (wziętej pod uwagę w jesiennej prognozie), oznaczają rozluźnienie polityki o 0,1 punktu procentowego PKB w bieżącym roku budżetowym oraz zacieśnienie polityki o prawie 0,1 punktu procentowego PKB w okresie 2006/2007. Biorąc pod uwagę wyżej wymienione środki – z których wszystkie to środki strukturalne – Komisja przewiduje, że w okresie do 2006/2007 deficyt w dalszym ciągu będzie przekraczał 3% PKB i w roku budżetowym 2006/07 wyniesie 3,1 % PKB. Tym samym nie ma charakteru tymczasowego.

Zatem, ponownie w oparciu o niespełnienie opisanego wyżej podwójnego warunku, dla celów opinii Komisji zgodnie z art. 104 ust. 5 oraz decyzji Rady zgodnie z art. 104 ust. 6 w przypadku Zjednoczonego Królestwa nie bierze się pod uwagę innych istotnych czynników. Analiza wykazuje zatem, że przewidziane w Traktacie kryterium deficytu nie jest spełnione. Dla odmiany wskaźnik zadłużenia sektora general government utrzymuje się znacznie poniżej wartości odniesienia wynoszącej 60 % (w roku budżetowym 2004/05 osiągnął wartość 40,8 % PKB) chociaż, biorąc pod uwagę skalę rzeczywistego i prognozowanego deficytu pierwotnego, zauważyć można tendencję wzrostową: według opracowanej jesienią prognozy Komisji osiągnie on 44½ % PKB w roku budżetowym 2007/08. Poniższa tabela pokazuje jesienną prognozę Komisji dotyczącą deficytu sektora general government i wskaźnika zadłużenia w ujęciu lat budżetowych.

Zjednoczone Królestwo: prognozy dotyczące finansów publicznych w ujęciu lat budżetowych

(% PKB)

Wynik | Prognozy |

2004/05 | 2005/06 | 2006/07 | 2007/08 |

Deficyt sektora general government | 3.2 | 3.4 | 3.2 | 3.0 |

Dług brutto sektora general government | 40.8 | 42.7 | 43.7 | 44.5 |

Komisja, biorąc pod uwagę swoje sprawozdanie i uwzględniając opinię Komitetu, prognozy służb Komisji opracowane jesienią 2005 r. oraz raport przedbudżetowy Zjednoczonego Królestwa z grudnia 2005 r. jest zdania, iż w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt. Opinia przyjęta przez Komisję w dniu 11 stycznia 2006 r. zostaje niniejszym skierowana do Rady zgodnie z art. 104 ust. 5 Traktatu. Komisja zaleca, by Rada podjęła stosowną decyzję zgodnie z art. 104 ust. 6.

Dodatkowo Komisja przedstawia Radzie zalecenie dotyczące zalecenia Rady, które ma być skierowane do Zjednoczonego Królestwa w celu położenia kresu sytuacji nadmiernego deficytu, zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1467/97, zalecenie Rady „ustala nieprzekraczalny termin (...) obniżenia nadmiernego deficytu, które powinno zostać dokonane w kolejnym roku od jego stwierdzenia, chyba że zaistnieją szczególne okoliczności. W zaleceniu Rada żąda od Państwa Członkowskiego osiągnięcia minimalnej rocznej korekty, o co najmniej 0,5 % PKB, rozumiane jako punkt odniesienia, salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe, w celu zapewnienia skorygowania nadmiernego deficytu w ostatecznym terminie wskazanym w zaleceniu.”

W przypadku Zjednoczonego Królestwa uwzględnienie istotnych czynników nie wskazuje na istnienie szczególnych okoliczności pozwalających na zmianę standardowego terminu skorygowania deficytu. O ile przewiduje się zwiększenie negatywnej luki produktowej między 2005 a 2006 r. do poziomu prawie pół punktu procentowego, zgodnie z jesienną prognozą służb Komisji (przed uwzględnieniem środków przedstawionych w grudniowym sprawozdaniu przedbudżetowym) przewidywany jest wzrost produkcji, począwszy od końca 2005 r., oraz tendencja wzrostowa, począwszy od 2006 r. Środki zgłoszone w sprawozdaniu przedbudżetowym nie mają istotnego wpływu na tendencję wzrostową, a niewielkie ograniczenie budżetowe, począwszy od roku budżetowego 2006/07, koncentrują się na przybrzeżnej produkcji ropy, to jest na dziale gospodarki, co do którego zakładać można, że nie zareaguje na środki w konwencjonalny cykliczny sposób. W jesiennej prognozie służby Komisji oceniono, że deficyt dostosowany cyklicznie zmniejszy się o 0,3 punktu procentowego PKB między 2005 a 2006 r.; można przypuszczać, że poprawa stanowić będzie około 0,4 punktu procentowego PKB, biorąc pod uwagę środki przewidziane w sprawozdaniu przedbudżetowym. W związku z powyższym biorąc pod uwagę ogłoszoną politykę, prognozowany jest dalszy stosunkowo silny wzrost produkcji przy umiarkowanej redukcji deficytu cyklicznie dostosowanego oraz utrzymaniu deficytu realnego nieznacznie powyżej wartości odniesienia. Wobec powyższego, zastosowanie rocznej korekty o co najmniej 0,5 % PKB rozumianego jako punkt odniesienia wymaga podjęcia jedynie niewielkiego wysiłku fiskalnego.

Jako że ogólny wzrost gospodarczy w Zjednoczonym Królestwie jest stosunkowo zadowalający oraz ponieważ nastąpiła nieznaczna poprawa salda strukturalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych wymagana w celu likwidacji nadmiernego deficytu, w zaleceniu uznano, że aby zapewnić zgodność z Paktem na rzecz Stabilności i Wzrostu należy zakończyć korektę budżetową przed rokiem budżetowym 2006/2007.

Zalecenie

DECYZJA RADY

w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Zjednoczonym Królestwie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 6,

uwzględniając zalecenie Komisji,

uwzględniając uwagi zgłoszone przez Zjednoczone Królestwo,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 104 Traktatu ustanawia procedurę nadmiernego deficytu (PND), aby Państwa Członkowskie unikały nadmiernego deficytu budżetowego lub ograniczyły istniejący nadmierny deficyt.

(2) Zgodnie z pkt 5 Protokołu w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, określony w art. 104 ust. 1 Traktatu obowiązek unikania nadmiernego deficytu budżetowego nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa, chyba że będzie uczestniczyło w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej[8]. Znajdując się na drugim etapie unii gospodarczej i walutowej zgodnie z art. 116 ust. 4 Traktatu Zjednoczone Królestwo zobowiązane jest czynić wysiłki w celu uniknięcia nadmiernych deficytów budżetowych.

(3) Pakt na rzecz Stabilności i Wzrostu opiera się na dążeniu do zdrowych finansów państwa jako środka służącego wzmocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

(4) Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 104 Traktatu oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu[9], które jest częścią Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury nadmiernego deficytu zawiera dalsze przepisy dotyczące wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93[10] określa szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania przepisów wspomnianego Protokołu.

(5) Artykuł 104 ust. 5 Traktatu nakłada na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w Państwie Członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić. Uwzględniając sprawozdanie Komisji zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu oraz mając na uwadze opinię wydaną przez Komitet Ekonomiczno-Finansowy zgodnie z art. 104 ust. 4, jesienną prognozę służb Komisji oraz sprawozdanie przedbudżetowe Zjednoczonego Królestwa z grudnia 2005 r., Komisja uznała, że w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt. Tym samym dnia 11 stycznia 2006 r. Komisja przedstawiła Radzie stosowną opinię w sprawie Zjednoczonego Królestwa.

(6) Artykuł 104 ust. 6 Traktatu stanowi, że Rada po dokonaniu całościowej oceny, a przed podjęciem decyzji, czy istnieje nadmierny deficyt, zobowiązana jest rozważyć wszelkie uwagi zgłaszane przez dane Państwo Członkowskie. W przypadku Zjednoczonego Królestwa całościowa ocena prowadzi do następujących wniosków.

(7) W okresie od czasu uchylenia poprzedniej procedury nadmiernego deficytu dotyczącej Zjednoczonego Królestwa w maju 1998 r., saldo sektora general government które pod koniec lat dziewięćdziesiątych cechowała znaczna nadwyżka przekształciło się w deficyt równy 3,2 % PKB w okresie 2003/4[11]. Taki rozwój sytuacji był równoznaczny ze zmianą strukturalnego salda fiskalnego o około 4 punkty procentowe PKB w okresie od 1999/00 do 2003/04. W tych latach wskaźnik wydatków sektora general government wzrósł z poziomu poniżej 40 % do około 43 % PKB. W tym samym okresie nakłady rządu na środki trwałe wzrosły z 1,2 % do 1,6 % PKB, a wskaźnik długu publicznego brutto spadł do wartości 37,6 % PKB w 2002/03, ale od tego czasu wzrasta. Taki rozwój sytuacji w połączeniu ze zmianami wielkości stóp procentowych doprowadził do spadku wartości płatności z tytułu odsetek z 2,9 % do 2,0 % PKB w tym okresie. W konsekwencji, Komisja wszczęła procedurę nadmiernego deficytu sprawozdaniem zgodnym z art. 104 ust. 3 przygotowanym w kwietniu 2004 r.[12] Jednak ponieważ uznano wówczas, że deficyt w niewielkim stopniu przekroczył przez deficyt wartości 3 % PKB było niewielkie i istniało prawdopodobieństwo, że będzie miało charakter tymczasowy, nie uznano wówczas deficytu za nadmierny.

(8) W roku budżetowym 2004/05 zgodnie ze zgłoszonymi w sierpniu 2005 r. przez Zjednoczone Królestwo danymi PND deficyt sektora general government utrzymywał się na poziomie 3,2 % PKB, po raz kolejny przekraczając wartość odniesienia równą 3 % PKB, ale był do niej zbliżony. Przekroczenie wartości odniesienia równej 3 % PKB nie było wyjątkowe. W szczególności nie wynikało ono z nadzwyczajnego zdarzenia pozostającego poza kontrolą władz Zjednoczonego Królestwa, ani też ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej. Szacuje się, że wzrost o 3,2 % w 2004 r. przekroczy wartość potencjalną, podobnie jak wzrost w roku budżetowym 2004/05. Szacuje się również, że luka produktowa w roku 2004 była dodatnia. Zatem nie można uznać, że przekroczenie przez deficyt wartości odniesienia wynika ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej. W oparciu o opracowane jesienią 2005 r. prognozy służb Komisji nie można uznać przekroczenia wartości referencyjnej równej 3 % za tymczasowe. Zakładając, że polityka budżetowa Zjednoczonego Królestwa prowadzona będzie zgodnie z dotychczasowymi zapowiedziami, w omawianych prognozach przewidywano, że deficyt wzrośnie do poziomu nieznacznie poniżej 3½ % PKB w roku budżetowym 2005/06 i utrzyma się na poziomie powyżej 3 % PKB w roku budżetowym 2006/07. W oparciu o te prognozy przekroczenie wartości odniesienia nie może być uznane za wyjątkowe i tymczasowe w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, chociaż deficyt zbliżony jest do wartości odniesienia. W odpowiedzi na przygotowane jesienią prognozy służb Komisji Zjednoczone Królestwo ogłosiło środki budżetowe w sprawozdaniu przedbudżetowym przestawionym w Parlamencie dnia 5 grudnia. Dla władz Zjednoczonego Królestwa wyrażone w kwotach netto koszty tych środków, w porównaniu do kosztów bazowych ogłoszonej polityki (wziętej pod uwagę w jesiennej prognozie służb Komisji), oznaczają rozluźnienie polityki o 0,1 punktu procentowego PKB w bieżącym roku budżetowym oraz zacieśnienie polityki o 0,1 punktu procentowego PKB w okresie 2006/2007. Biorąc pod uwagę wyżej wymienione środki – z których wszystkie to środki strukturalne – ocena przewiduje, że w roku budżetowym 2006/07 wyniesie 3,1 % PKB i w dalszym ciągu będzie przekraczał 3% PKB. Tym samym nie ma charakteru tymczasowego. Fakt ten oznacza, że zapisany w Traktacie wymóg dotyczący kryterium deficytu nie jest spełniony.

(9) Dla odmiany wskaźnik zadłużenia sektora general government utrzymuje się na poziomie znacznie poniżej wartości odniesienia wynoszącej 60 % (dane PND z sierpnia podają wskaźnik równy 40,8 % PKB w roku budżetowym 2004/05) chociaż, biorąc pod uwagę skalę rzeczywistego i prognozowanego deficytu pierwotnego, zauważyć można tendencję wzrostową. W jesiennej prognozie Komisji szacuje się, że wskaźnik zadłużenia wyniesie około 44½ % PKB w okresie 2007/08.

(10) Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 „istotne czynniki” uwzględnić można jedynie w decyzji Rady o istnieniu nadmiernego deficytu zgodnie z art. 104 ust. 6, jeżeli w całości spełniony jest podwójny warunek przewidujący, że deficyt zbliżony jest do wartości odniesienia i że przekroczenie wartości odniesienia ma charakter tymczasowy. W przypadku Zjednoczonego Królestwa ten podwójny warunek nie jest spełniony. Tym samym w niniejszej decyzji nie uwzględniono innych istotnych czynników.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Z całościowej oceny wynika, że w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący […]

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1056/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 5).

[2] http://europa.eu.int/eur-lex/en/treaties/selected/livre340.html

[3] Zgłoszenie PND z sierpnia 2005 r., skorygowane w dół w porównaniu z początkową wartością 3,3 % PKB. Dane Zjednoczonego Królestwa z sierpnia zostały zatwierdzone przez Eurostat dnia 26 września 2005 r.

[4] Patrz: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/country/edp/edprep2004_uk.pdf

[5] PND stosuje się wobec Zjednoczonego Królestwa w oparciu o lata budżetowe. Cytowane tutaj dane na temat rzeczywistego salda sektora general government stosowane są w decyzji Eurostat z dnia 14 lipca 2000 r. w sprawie podziału dochodów z UMTS. Zjednoczone Królestwo zasadniczo nie stosowało omawianej decyzji publikując dane na temat finansów publicznych dla potrzeb krajowych, w skutek czego saldo zadłużenia netto obliczone przez Eurostat jest niższe o około 0,1 punktu procentowego PKB rocznie niż wartość podawana w rachunkach narodowych Zjednoczonego Królestwa począwszy od odpowiednio lat 2001 i 2001/02.

[6] Jednak od sierpniowego zgłoszenia wynik deficytu za okres 2004/05 skorygowano w górę. Wartość zgodna z wielkością zgłoszoną w sprawozdaniu przedbudżetowym z grudnia 2005 r. wynosi 3,3 % PKB.

[7] http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/edp/com_rep_uk.pdf

[8] http://europa.eu.int/eur-lex/en/treaties/selected/livre340.html

[9] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1056/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 5).

[10] Dz.U. L 332 z 31.12.1993, str. 7. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 475/2000 (Dz.U. L 58 z 3.3.2000, str. 1) i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 351/2002 (Dz.U. L 55 z 26.2.2002, str. 23)

[11] Zgłoszenie PND z sierpnia 2005 r., skorygowane w dół w porównaniu z początkową wartością 3,3 % PKB. Dane Zjednoczonego Królestwa z sierpnia zostały zatwierdzone przez Eurostat dnia 26 września 2005 r.

[12] Patrz:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/country/edp/edprep2004_uk.pdf