Niniejszy wniosek dotyczy zastosowania w postępowaniu w sprawie przywozu azotanu amonu pochodzącego z Rosji i Ukrainy rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r. (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”).

zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 658/2002 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji i rozporządzenie (WE) nr 132/2001 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego, między innymi, z Ukrainy, w następstwie częściowego przeglądu tymczasowego przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96

Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r.

Po zbadaniu dostępnych statystyk, jak również informacji przedłożonych przez różne strony, okazało się, że nowe rodzaje produktu zawierały azotan amonu, jak również inne substancje, które nie miały wpływu ani na właściwości, ani na zastosowania azotanu amonu. Dlatego też stwierdzono, iż musiano zastosować środki antydumpingowe w odniesieniu do nowych rodzajów produktu, proporcjonalnie do zawartości azotanu amonu.

Dnia 2 lipca 2004 r. Komisja rozpoczęła dochodzenie w sprawie częściowego przeglądu okresowego odnośnie do przywozu azotanu amonu pochodzącego z Rosji i Ukrainy. Celem niniejszego przeglądu jest zbadanie, czy istniejące środki nie były wystarczające by przeciwdziałać dumpingowi powodującemu szkodę, z powodu przywozu nowych rodzajów produktu, które miały mieć takie same właściwości fizyczne oraz zastosowania jak azotan amonu.

(3)Rozporządzenie (WE) 658/2002 i rozporządzenie (WE) 132/2001 zwane są dalej „rozporządzeniami pierwotnymi”, zaś cła antydumpingowe ustanowione w tych rozporządzeniach określane są jako „istniejące środki”.

(1)Rada nałożyła, w drodze rozporządzenia (WE) nr 2022/95, ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji. W wyniku późniejszego dochodzenia, które wykazało absorpcję powyższego cła, środki te zmieniono na mocy rozporządzenia (WE) nr 663/98. W następstwie wpłynięcia wniosku w sprawie wygaśnięcia oraz o przeprowadzenie przeglądu tymczasowego, na podstawie art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego, Rada nałożyła, w drodze rozporządzenia (WE) nr 658/2002, ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 47,07 euro za tonę na przywóz azotanu amonu objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 i pochodzącego z Rosji.

zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 658/2002 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji i rozporządzenie (WE) nr 132/2001 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego, między innymi, z Ukrainy, w następstwie częściowego przeglądu tymczasowego przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96

Nie ma potrzeby wskazania, jak zostały zmniejszone obciążenia finansowe i administracyjne, ciążące na Wspólnocie, rządach krajowych, władzach lokalnych, podmiotach gospodarczych oraz obywatelach i czy są one stosowne do zamierzonego celu.

(18)W celu stwierdzenia, czy istniejące środki nie już są wystarczające dla przeciwdziałania szkodliwym skutkom dumpingu, zbadano czy: (1) nowe rodzaje produktów wymienione we wniosku posiadają te same, co rozpatrywany produkt właściwości chemiczne i fizyczne oraz przeznaczenie; (2) istnieją nowe rodzaje produktów inne niż wymienione we wniosku i posiadające lub mogące posiadać te same, co rozpatrywany produkt właściwości chemiczne i fizyczne oraz przeznaczenie; (3) na podstawie faktów stwierdzonych w ramach poprzednich punktów oraz w świetle nowych okoliczności, istnieje konieczność jaśniejszego sformułowania definicji i opisu rozpatrywanego produktu.

(17)Podkreśla się fakt, że rozpatrywany produkt zawsze zawiera nieorganiczne substancje niebędące nawozami, których obecność jest konieczna, gdyż pełnią one rolę stabilizującą. Może on niekiedy również zawierać bardzo niewielkie ilości drugorzędnych składników i/lub mikroskładników pokarmowych. Obecność nieorganicznych substancji niemających właściwości użyźniających, drugorzędnych składników i/lub mikroskładników pokarmowych może zostać uznana za śladową i nie ma wpływu na klasyfikację celną rozpatrywanego produktu. Azotan amonu, wraz z tymi substancjami i/lub składnikami pokarmowymi (zwanymi dalej „substancjami śladowymi i/lub składnikami pokarmowymi”), określany jest w niniejszym rozporządzeniu mianem „rozpatrywanego produktu”.

(15)Okres objęty dochodzeniem obejmował przedział od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. Dane zgromadzone od roku 2000 do końca okresu objętego dochodzeniem miały posłużyć zbadaniu trendów w sprzedaży, przywozie i zakupach rozpatrywanego produktu oraz nowych rodzajów produktów na wspólnotowym rynku.

(13)Komisja oficjalnie poinformowała władze krajów wywozu oraz wszystkie znane strony zainteresowane wszczęciem przeglądu. Kwestionariusze rozesłano do szesnastu producentów/eksporterów w Rosji oraz do jednego na Ukrainie, jak również do importerów, użytkowników, producentów i odpowiednich stowarzyszeń w obrębie Wspólnoty, wymienionych we wniosku lub znanych Komisji z innych źródeł. Zainteresowanym stronom stworzono możliwość przedstawienia swoich uwag na piśmie oraz wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu.

(12)Producent wspólnotowy produktu objętego dochodzeniem twierdził podczas dochodzenia, że jeden z nowego rodzaju produktów został sklasyfikowany pod kodem CN 3105 90 99. W odniesieniu do kodów CN 3105 20 90 (wspomnianych we wniosku) oraz 3105 90 99, dochodzenie ujawniło, że powyższe kody obejmowały jedynie nawozy z zawartością azotu nieprzekraczającą 10 % masy produktu suchego bezwodnego. Uznano zatem, iż powyższe kody nie mogą być wzięte pod uwagę, ponieważ nie obejmowały one, a fortiori, nawozów, które w normalnych warunkach zawierały więcej niż 28 % masy azotu.

(11)Ponadto niektóre zainteresowane strony zażądały wyjaśnienia, dlaczego rozpoczęte dochodzenie dotyczyło również Ukrainy, biorąc pod uwagę, że we wniosku nie było żadnych odniesień do przywozu nowych rodzajów produktu pochodzących z tego państwa. Biorąc pod uwagę, że przegląd okresowy był ograniczony do produktu objętego postępowaniem, uznano, że odnośne konkluzje nie były związane z okolicznościami charakterystycznymi dla poszczególnych państw, lecz stosowałyby się do wszystkich przywozów azotanu amonu podlegających środkom, niezależnie od ich pochodzenia.

(10)Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że Komisja powinna przekształcić ex-officio przegląd częściowy na przegląd całkowity w świetle okoliczności, do których doszło od momentu nałożenia istniejących środków, w tym przyznania Rosji statusu gospodarki rynkowej oraz rozszerzenia UE o 10 nowych krajów. Jednakże nie zostały przedstawione dowody o wystarczającej dokładności i stosowności, które wskazywały na zmianę poziomu środków. Dlatego też stwierdzono, że nie istnieją podstawy do całkowitego przeglądu okresowego ex-officio. Po pierwsze przyznanie Rosji statusu gospodarki rynkowej samo w sobie nie oznacza, że automatycznie zmieniły się okoliczności związane z dumpingiem i szkodą dla poszczególnych producentów. Nie przedstawiono dowodu pokazującego, że margines dumpingu obliczony na podstawie rosyjskich cen i kosztów, porównanych z tymi w kraju analogicznym, znacząco różnił się od marginesów dumpingu obliczonych w poprzednich dochodzeniach. Po drugie rozszerzenie nie zmieniło automatycznie parametrów dumpingu i szkody, które stały się podstawą istniejącego środka, oraz nie zostały przedstawione żadne przekonywające dowody w celu usprawiedliwienia zmian w tym względzie.

(9)W argumentacji przedstawionej dnia 20 września 2004 r., EFMA poinformowało Komisję, że rosyjski producent rozpatrywanego produktu właśnie rozpoczął produkcję nowego rodzaju produktu niewymienionego we wniosku, o zawartości N przekraczającej 28 % masy, do którego dodano 6 % P. W związku z tym, EFMA zażądało od Komisji rozważenia rozwiązań umożliwiających przyjęcie właściwego podejścia do wszystkich nowych rodzajów produktów na bazie azotanu amonu, o zawartości N przekraczającej 28 % masy. Jako że w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu znalazło się odniesienie do „nowych rodzajów produktów” bez żadnych bliższych danych na temat ich składu, uznano, że zawiadomienie objęło swoim zakresem również ten ostatni wniosek.

(7)W argumentacji powołano się na fakt, iż nowe rodzaje produktów wymienione we wniosku miały te same, co rozpatrywany produkt, podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne i sprzedawane były za pośrednictwem tego samego kanału sprzedaży, tym samym użytkownikom końcowym oraz w tych samych celach. Ponadto, wspomniano także, że w przywozie na teren Wspólnoty nowe rodzaje produktów klasyfikuje się za pomocą następujących kodów CN: 3105 10 00, 3105 20 10, 3105 20 90, 3105 51 00, 3105 59 00 i 3105 90 91.

(6)Wniosek dotyczył nowych rodzajów produktów, zdefiniowanych jako nawozy na bazie azotanu amonu o zawartości azotu („N”) przekraczającej 28 %, lecz niższej niż 33% masy, do których nie więcej niż 5 % odpowiednika P2O5 (fosforowy składnik pokarmowy, „P”) i/lub nie więcej niż 5 % odpowiednika K2O (potasowy składnik pokarmowy, „K”), zostało dodane, zmieszane lub też zmiksowane albo przetworzone z nawozem amonowym. Produkty te zwane są dalej „nowymi rodzajami produktów wymienionymi we wniosku”.

(19)W celu zdefiniowania pojęć chemicznych i agronomicznych użytych w niniejszym rozporządzeniu, wykorzystano zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 2003/2003 („rozporządzenie w sprawie nawozów”) definicje podstawowych składników pokarmowych (N, P, K), drugorzędnych składników pokarmowych (jak: wapń, magnez, sód i siarka), mikroskładników pokarmowych (jak: bor, kobalt, miedź, żelazo, mangan, molibden i cynk), nawozów na bazie azotanu amonu o wysokiej zawartości azotu (N przekracza 28 %), nawozów prostych (z zawartością tylko jednego podstawowego składnika pokarmowego) oraz nawozów wieloskładnikowych (z zawartością więcej niż jednego podstawowego składnika pokarmowego).

1.Właściwości chemiczne i fizyczne oraz przeznaczenie rozpatrywanego produktu i nowych rodzajów produktów wymienionych we wniosku

(20)Rozpatrywany produkt wytwarzany jest z amoniaku (NH3) i kwasu azotowego (HNO3), z których połączenia uzyskuje się azotan amonu (NH4NO3, zwany dalej „AN”). Zawartość N w rozpatrywanym produkcie przekracza 28 % masy (zwykle waha się pomiędzy 33 % a 34 %). Stosunek zawartości AN do N, uzależniony od mas atomowych tych składników, wynosi 2,86. Zatem ponieważ rozpatrywany produkt zawiera ponad 28 % N w masie, automatycznie zawiera on również ponad 80 % AN w masie (zwykle pomiędzy 94 % a 97 %). Zgodnie z treścią motywu 17, rozpatrywany produkt zawiera również substancje śladowe i/lub składniki pokarmowe, których ogólna zawartość nie może przekroczyć 20 % masy, przy założeniu, że co najmniej 80 % masy rozpatrywanego produktu stanowi AN.

(21)Skład chemiczny rozpatrywanego produktu charakteryzują dwie główne cechy: forma, w jakiej występuje N oraz ogólny poziom zawartości N i AN. N występuje w formie grupy azotanowej (anionu azotanowego NO3-) lub amonowej (kationu amonowego NH4+), zaś wzajemny stosunek tych grup wynosi 1:1. Poziom zawartości N zawsze przekracza 28 % masy, a zatem, zgodnie z powyższymi danymi, poziom AN zawsze przekracza 80 % masy.

(22)W odniesieniu do nowych rodzajów produktów wymienionych we wniosku ustalono, że wytwarzane są one również z amoniaku i kwasu azotowego, przy czym zawartość N przekracza 28 % masy, a zawartość AN w związku z tym przekracza 80 % masy. Te nowe rodzaje produktów mogą także, oprócz AN, zawierać substancje śladowe i/lub składniki pokarmowe. Także i w tych produktach N występuje w formie grupy azotanowej lub amonowej, zaś wzajemny stosunek tych grup wynosi ok. 1:1.

(23)Niemniej jednak, nowe rodzaje produktów wymienione we wniosku zostały poddane dodatkowemu procesowi, mającemu na celu dodanie podstawowych składników pokarmowych innych niż N, to jest P i/lub K, których obecność spowodowała przekształcenie produktu w nawóz wieloskładnikowy. Nawóz ten można otrzymać w wyniku reakcji chemicznej lub w procesie mieszania. Pomimo dodania innych podstawowych składników pokarmowych oraz niezależnie od rodzaju transformacji (reakcja chemiczna lub proces mieszania) stwierdzono, że proces ten nie ma wpływu na żadne z kluczowych właściwości chemicznych AN zawartego w nawozie, tj. ani na formę, w jakiej występuje N, ani na ogólny poziom N i AN, który przekraczał, odpowiednio 28 % i 80 % masy.

(24)Ponadto, z uwagi na ogólny poziom N i AN, zaistniała konieczność wprowadzenia rozróżnienia pomiędzy nawozami wieloskładnikowymi otrzymanymi w wyniku reakcji chemicznej, a nawozami uzyskanymi w wyniku mieszania. W pierwszym przypadku ustalono, że maksymalna zawartość P i/lub K równa 5 %, wskazana we wniosku, jest kompatybilna chemicznie z zawartością AN przekraczającą 80 % (maksymalna dopuszczalna zawartość P i/lub K w nawozach wieloskładnikowych o poziomie AN wyższym niż 80 % wahała się pomiędzy 7,4 % i 12 % masy, zależnie od użytego składnika - 7,4 % dla polifosforanu amonu, 9,2 % dla fosforanu diamonu, 10,4 % dla fosforanu monoamonu oraz 12 % dla chlorku potasu). W przypadku nawozów wieloskładnikowych otrzymywanych w procesie mieszania stwierdzono, że produkt będący wynikiem tego procesu składa się z granulek lub bryłek rozpatrywanego produktu zmieszanych z granulkami lub bryłkami składników pokarmowych P i/lub K w sposób, który gwarantuje, że AN stanowi co najmniej 80 % ogólnej masy nawozu wieloskładnikowego.

(25)W odniesieniu do właściwości fizycznych stwierdzono, że są one ściśle związane z agronomicznymi właściwościami nawozu, a zatem mogą zostać zbadane w kontekście tych ostatnich. Agronomiczne właściwości nawozu uzależnione były najczęściej od zawartych w nim podstawowych składników pokarmowych, formy, w jakiej występowały oraz ich ilości w masie. W świetle powyższych kryteriów ustalono, że zarówno rozpatrywany produkt, jak i nowe rodzaje produktów wymienione we wniosku mają te same właściwości agronomiczne, zależne od zawartości N i AN. Forma, w której występował N – ta sama dla obydwu kategorii produktów – pozwalała na spełnienie wymagań uprawowych roślin odnośnie N zarówno w perspektywie krótkookresowej, jak i średnio-/długookresowej. Rzeczywiście, część tego pierwiastka wyrażona w formie grupy azotanowej jest łatwo i szybko absorbowana przez rośliny uprawne, podczas gdy część wyrażona w postaci grupy amonowej musi zostać poddana dodatkowemu procesowi (fermentacji wywoływanej przez bakterie zawarte w glebie) przed jej przyswojeniem przez rośliny. Ponadto, progowa zawartość wynosząca 28 % również wydaje się mieć istotne znaczenie dla zaspokojenia specyficznego zapotrzebowania roślin na N, co zostało potwierdzone na szczeblu wspólnotowym w treści rozporządzenia w sprawie nawozów, którego art. 25 stanowi, że nawozy o wysokiej zawartości azotu na bazie azotanu amonu mogą zostać zdefiniowane jako takie wyłącznie wówczas, gdy zawierają ponad 28 % N w masie. Co za tym idzie, zarówno rozpatrywany produkt, jak i nowe rodzaje produktów wymienione we wniosku w równym stopniu zaspokajają specyficzne zapotrzebowanie roślin uprawnych na N, pomimo faktu, iż nowe rodzaje produktów zawierają dodatkowo podstawowe składniki pokarmowe inne niż N, tj. P i/lub K, gdyż nie wpływa to ujemnie na właściwości agronomiczne N.

(26)Na koniec, w kwestii przeznaczenia produktów, żadna ze stron nie zakwestionowała stwierdzenia, że zarówno rozpatrywany produkt, jak i nowe rodzaje produktów wymienione we wniosku wykorzystywane były w okresie objętym dochodzeniem przez tych samych rolników do tych samych celów, pod warunkiem spełnienia wymogu dotyczącego zawartości AN. Wniosek ten potwierdziły badania rynku, w wyniku których ustalono, że niemal wszyscy rolnicy, którzy zgodzili się na udział w badaniach, zaprzestali stosowania rozpatrywanego produktu na rzecz nowych rodzajów produktów ze względu na niższą cenę tych ostatnich. Fakt ten potwierdził również importer.

(27)Ponadto, nowe rodzaje produktów określane były przez opinię publiczną jako AN lub NP/NK/NPK. Stanowi to dowód słuszności wniosku, że strategia rynkowa dostawcy (producenta-eksportera i importera) oraz sposób postrzegania produktu przez konsumenta są zbieżne w kwestii uznania, iż rozpatrywany produkt oraz nowe rodzaje produktów zaspokajają te same potrzeby.

(28)Sformułowano zatem wniosek, że z chemicznego i fizycznego/agronomicznego punktu widzenia nowych rodzajów produktów wymienionych we wniosku nie można uznać za rozpatrywany produkt, z uwagi na obecne w nich podstawowe składniki pokarmowe inne niż N, a mianowicie P i/lub K. Jednakże, rozpatrywany produkt i nowe rodzaje produktów wymienione we wniosku są identyczne po względem zawartości AN (jeżeli przekracza ona 80 % masy), substancji śladowych i składników pokarmowych, które mogą zawierać, jak również podstawowego przeznaczenia. W związku z powyższym, uwzględniając zawartość AN oraz substancji śladowych i składników pokarmowych w nowych rodzajach produktów wymienionych we wniosku, należy również uznać je za rozpatrywany produkt.

2.Właściwości chemiczne i fizyczne oraz przeznaczenie rozpatrywanego produktu i nowych rodzajów produktów innych niż wymienione we wniosku

(29)Przeprowadzono również dochodzenie, co do istnienia nowych rodzajów produktów innych niż wymienione we wniosku, które posiadają lub mogą posiadać te same, co rozpatrywany produkt podstawowe właściwości chemiczne i fizyczne oraz przeznaczenie i które mogłyby również zostać uznane za rozpatrywany produkt.

(30)Jak już wcześniej wspomniano, za główne cechy chemiczne warunkujące właściwości agronomiczne rozpatrywanego produktu uznano sposób wyrażenia zawartości N oraz ogólny poziom N i AN. Zbadano więc, czy zawartość lub potencjalna zawartość w innych nawozach N wyrażonego w formie grupy azotanowej i amonowej przekracza 28 % masy (oraz, czy poziom AN przekracza w związku z tym 80 % masy).

(31)Określono następujące nowe rodzaje produktów: (1) sole podwójne i mieszaniny siarczanu amonu z azotanem amonu (aktualnie objęte kodem CN 3102 29 00), (2) sole podwójne i mieszaniny azotanu wapnia z azotanem amonu (aktualnie objęte kodem CN 3102 60 00), (3) sole podwójne i mieszaniny złożonych soli magnezowych z azotanem amonu (aktualnie objęte kodem CN 3102 90 00) oraz (4) nawozy NPK, NP i NK, w których zawartość P, K lub PK przekracza zawartość określoną we wniosku (5 %), lecz nie przekracza wartości progowej dopuszczalnej z chemicznego punktu widzenia przy zawartości N większej niż 28 % (patrz motyw 24). Lista ta nie jest wyczerpująca.

(32)W kwestii przeznaczenia tych produktów stwierdzono, że dzięki ich strukturze chemicznej oraz właściwościom agronomicznym mogą one być wykorzystywane do tych samych, co rozpatrywany produkt celów pod warunkiem, że zawartość N jest dostateczna, czyli utrzymuje się na poziomie wyższym niż 28 % masy (a zatem poziom AN przekracza 80 % masy).

(33)Na podstawie powyższego wyciągnięto wniosek, że rozpatrywany produkt oraz nowe rodzaje produktów inne niż wymienione we wniosku, są produktami identycznymi pod względem zawartości AN (jeżeli przekracza ona 80 % masy) oraz substancji śladowych i składników pokarmowych, które mogą zawierać, jak również pod względem zasadniczego przeznaczenia. Zatem, uwzględniając zawartość AN oraz substancji śladowych i składników pokarmowych w nowych rodzajach produktów innych niż wymienione we wniosku, należy również uznać je za rozpatrywany produkt.

(34)Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że włączenie nawozów, które nie zostały uznane we wniosku za problematyczne, było nieuzasadnione. W odniesieniu do powyższego należy zauważyć, że celem niniejszego dochodzenia było objęcie wszystkich nowych rodzajów produktu, które powinny być uznane za produkt objęty postępowaniem, ponieważ mają takie same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne, oraz takie samo zastosowanie podstawowe. Zgodnie z tym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania odwołano się do „nowych rodzajów produktu”, bez podawania dodatkowych detali dotyczących ich składu chemicznego, w celu zbadania na podstawie obiektywnych kryteriów, czy i które nowe rodzaje produktu powinny zostać objęte. Z tego względu uznano, że wszystkie rodzaje nawozów, które zawierały produkt objęty dochodzeniem, oraz ich klasyfikacja taryfowa, powinny zostać poddane dochodzeniu oraz włączone do niniejszego rozporządzenia. Wniosek ten musiał zatem zostać odrzucony.

3.Wnioski

(35)W świetle powyższych ustaleń stwierdzono, że wszystkie nowe rodzaje produktów powinny zostać uznane za rozpatrywany produkt wyłącznie na podstawie zawartości AN – jeżeli przekracza ona 80 % masy – oraz substancji śladowych i składników pokarmowych, lecz bez uwzględniania podstawowych składników pokarmowych, takich jak P i K. Co za tym idzie, w celu stosowania istniejących środków jedynie wobec rozpatrywanego produktu stanowiącego składnik wszystkich nowych rodzajów produktów, konieczne wydaje się zagwarantowanie proporcjonalnego stosowania tych środków.