KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 29.3.2021 COM(2021) 168 final 2021/0091(NLE) Wniosek DECYZJA WYKONAWCZA RADY zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2020/1342 w sprawie udzielenia Królestwu Belgii tymczasowego wsparcia na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/672 w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej, jaka wystąpiła w związku z pandemią COVID-19



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Rozporządzenie Rady (UE) 2020/672 („rozporządzenie w sprawie SURE”) określa ramy prawne udzielania pomocy finansowej Unii państwom członkowskim, które w wyniku pandemii COVID-19 doświadczają poważnych zakłóceń gospodarczych lub są nimi istotnie zagrożone. Wsparcie w ramach SURE służy finansowaniu przede wszystkim mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy lub podobnych środków służących ochronie pracowników i osób samozatrudnionych, a tym samym zmniejszeniu skali bezrobocia i utraty dochodów, a dodatkowo także finansowaniu niektórych środków ochrony zdrowia, w szczególności w miejscu pracy. Dnia 25 września 2020 r. Rada przyznała Belgii pomoc finansową w celu uzupełnienia krajowych działań podejmowanych przez to państwo na rzecz łagodzenia wpływu pandemii COVID-19 oraz w reakcji na jej konsekwencje społeczno-gospodarcze dla pracowników i osób samozatrudnionych. W dniu 11 marca 2021 r. Belgia zwróciła się z nowym wnioskiem o pomoc finansową Unii na podstawie rozporządzenia w sprawie SURE. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie SURE Komisja skonsultowała się z władzami belgijskimi w celu zweryfikowania nagłego i znacznego wzrostu faktycznych i planowanych wydatków związanych bezpośrednio z belgijskimi instrumentami rynku pracy i środkami ochrony zdrowia i spowodowanych przez pandemię COVID-19. W szczególności zwiększone wydatki, w związku z którymi wnioskuje się o dodatkową pomoc finansową, dotyczą połączenia nowego środka i środków już istniejących, o których mowa w decyzji wykonawczej Rady (UE) 2020/1342: szereg regionalnych i wspólnotowych systemów wsparcia dochodu zapewnia wsparcie dochodu osobom samozatrudnionym, przedsiębiorstwom jednoosobowym i innym rodzajom pracowników, którzy nie kwalifikują się do innych rodzajów wsparcia dochodu. W szczególności dodatki z tytułu rekompensaty dla przedsiębiorstw i przedsiębiorców oraz nowy środek polegający na wsparciu w sytuacjach wyjątkowych dla przedsiębiorców i przedsiębiorstw jednoosobowych w Regionie Stołecznym Brukseli, dodatki z tytułu niedogodności, rekompensaty i wsparcie (i ich trzykrotne przedłużenie) w Regionie Flamandzkim i we Wspólnocie Flamandzkiej oraz dodatek z tytułu rekompensaty za zamknięcie przedsiębiorstw (i jego dwukrotne przedłużenie) w Regionie Walońskim zapewniają powszechne wsparcie jednorazowe i sektorowe dla przedsiębiorstw i osób samozatrudnionych, które musiały zaprzestać działalności z powodu COVID-19 lub doświadczyły znacznego spadku obrotów. Inne środki (dodatek z tytułu rekompensaty dla pracowników wykonujących pracę przerywaną w Regionie Stołecznym Brukseli, subwencja na żłobki i subwencja dla organizatorów działalności kulturalnej we Wspólnocie Francuskiej, działania szkoleniowe w Walonii) ukierunkowane są na osoby samozatrudnione i pracowników, którzy nie mają dostępu do systemu zasiłków dla tymczasowo bezrobotnych w określonych sektorach (sektory kultury i opieki, działania szkoleniowe). Belgia przekazała Komisji stosowne informacje. Uwzględniając dostępne dowody, Komisja zwraca się do Rady z wnioskiem o przyjęcie decyzji wykonawczej o udzieleniu Belgii pomocy finansowej na podstawie rozporządzenia w sprawie SURE w celu wsparcia powyższych środków. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Niniejszy wniosek jest w pełni zgodny z rozporządzeniem Rady (UE) 2020/672, na podstawie którego jest przedkładany. Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie innego instrumentu prawnego Unii przewidującego udzielenie wsparcia państwom członkowskim w sytuacjach nadzwyczajnych, a mianowicie rozporządzenia Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiającego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („rozporządzenie (WE) nr 2012/2002”). W dniu 30 marca przyjęto rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/461, które zmienia powyższy instrument w celu rozszerzenia jego zakresu w sposób, który uwzględnia poważne sytuacje kryzysowe dotyczące zdrowia publicznego, oraz określa konkretne działania kwalifikujące się do finansowania. •Spójność z innymi politykami Unii Wniosek jest jednym z licznych środków opracowanych w odpowiedzi na obecną pandemię COVID-19, takich jak inicjatywa inwestycyjna w odpowiedzi na koronawirusa, i stanowi uzupełnienie innych instrumentów wspierających zatrudnienie, takich jak Europejski Fundusz Społeczny i Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) / InvestEU. Wykorzystując operacje zaciągania i udzielania pożyczek jako wsparcie państw członkowskich w konkretnym przypadku pandemii COVID-19, wniosek ten jest wykorzystywany przez państwa członkowskie na drugiej linii obrony, na potrzeby finansowania mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy oraz podobnych rozwiązań, co może pomóc w ochronie miejsc pracy, a tym samym pracowników i osób samozatrudnionych, przed ryzykiem bezrobocia. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Podstawą prawną niniejszego instrumentu jest rozporządzenie Rady (UE) 2020/672.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Niniejszy wniosek jest odpowiedzią na wniosek państwa członkowskiego i stanowi wyraz europejskiej solidarności poprzez udzielenie pomocy finansowej Unii w formie tymczasowych pożyczek na rzecz państwa członkowskiego dotkniętego pandemią COVID-19. Taka pomoc finansowa pozwala sprostać – na drugiej linii obrony – zwiększonym wydatkom publicznym rządu, w sposób tymczasowy i w odniesieniu do mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy oraz podobnych rozwiązań. Pomoże ona państwom członkowskim w ochronie miejsc pracy, a tym samym w ograniczeniu narażenia pracowników i osób samozatrudnionych na ryzyko bezrobocia i utraty dochodów. Wsparcie takie pomoże ludności dotkniętej skutkami kryzysu oraz przyczyni się do ograniczenia bezpośrednich skutków społecznych i gospodarczych spowodowanych obecnym kryzysem związanym z COVID-19. •Proporcjonalność Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. Nie wykracza on poza to, co jest konieczne, by osiągnąć cele instrumentu. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Ze względu na pilną potrzebę przygotowania wniosku w celu jego szybkiego przyjęcia przez Radę nie można było przeprowadzić konsultacji z zainteresowanymi stronami. •Ocena skutków Z uwagi na pilny charakter wniosku nie przeprowadzono oceny skutków. 4.WPŁYW NA BUDŻET Komisja powinna mieć możliwość zaciągania pożyczek na rynkach finansowych w celu udzielenia pożyczek państwom członkowskim wnioskującym o pomoc finansową w ramach instrumentu SURE. Oprócz gwarancji udzielanych przez państwa członkowskie przewidziano także inne zabezpieczenia na potrzeby zapewnienia stabilności finansowej systemu: ·rygorystyczne i zachowawcze podejście do zarządzania finansowego; ·stworzenie portfela pożyczek, co ogranicza w przypadku poszczególnych państw członkowskich ryzyko koncentracji, roczną ekspozycję i nadmierną ekspozycję, zapewniając jednocześnie przyznanie wystarczających zasobów państwom najbardziej potrzebującym; oraz ·możliwość rolowania długu. 2021/0091 (NLE) Wniosek DECYZJA WYKONAWCZA RADY zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2020/1342 w sprawie udzielenia Królestwu Belgii tymczasowego wsparcia na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/672 w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej, jaka wystąpiła w związku z pandemią COVID-19

RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2020/672 z dnia 19 maja 2020 r. w sprawie ustanowienia europejskiego instrumentu tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej (SURE), jaka wystąpiła w związku z pandemią COVID-19, w szczególności jego art. 6 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Dnia 25 września 2020 r. Rada przyznała Belgii na jej wniosek z dnia 7 sierpnia 2020 r. pomoc finansową w postaci pożyczki o wartości nieprzekraczającej 7 803 380 000 EUR, o maksymalnym średnim terminie zapadalności wynoszącym 15 lat w celu uzupełnienia krajowych działań podejmowanych przez to państwo na rzecz łagodzenia wpływu pandemii COVID-19 oraz w reakcji na jej konsekwencje społeczno-gospodarcze dla pracowników i osób samozatrudnionych. (2)Pożyczka miała zostać przeznaczona na sfinansowanie mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy, podobnych środków oraz środków ochrony zdrowia, przyjętych przez Belgię, o których mowa w decyzji wykonawczej Rady (UE) 2020/1342. (3)Pandemia COVID-19 w dalszym ciągu powoduje wyłączenie znacznej części ludności Belgii z aktywności zawodowej. Doprowadziło to do nagłego i poważnego wzrostu wydatków publicznych w Belgii w odniesieniu do nowego środka, tj. nowego programu wsparcia dla małych przedsiębiorstw w Regionie Stołecznym Brukseli, i do innych istniejących środków regionalnych, z których część przedłużono i o których mowa w art. 3) lit. d) ppkt (i)–(iv) decyzji wykonawczej (UE) 2020/1342. (4)Pandemia COVID-19 oraz nadzwyczajne środki wdrożone przez Belgię w latach 2020 i 2021, aby zapobiec jej rozprzestrzenianiu się oraz złagodzić jej skutki społeczno-gospodarcze i zdrowotne, miały i nadal mają ogromny wpływ na finanse publiczne. Zgodnie z prognozą Komisji z jesieni 2020 r. zakładano, że na koniec 2020 r. deficyt oraz dług sektora instytucji rządowych i samorządowych w Belgii wyniesie odpowiednio 11,2 % i 117,7 % produktu krajowego brutto (PKB). Prognozuje się, że w 2021 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Belgii wyniesie 7,1 % PKB, zaś dług osiągnie poziom 117,8 % PKB. Jak wynika ze śródokresowej prognozy Komisji z zimy 2021 r., PKB Belgii ma wzrosnąć o 3,9 % w 2021 r. (5) W dniu 11 marca 2021 r. Belgia zwróciła się do Unii o dodatkową pomoc finansową w kwocie 394 150 000 EUR przeznaczoną na dalsze uzupełnienie krajowych działań podejmowanych przez to państwo w latach 2020 i 2021 na rzecz łagodzenia wpływu pandemii COVID-19 oraz w reakcji na jej konsekwencje społeczno-gospodarcze dla pracowników i osób samozatrudnionych. W szczególności dotyczy to środków określonych w motywach 6-7. (6)Dotyczy to wniosku Regionu Stołecznego Belgii, Regionu Flamandzkiego i Wspólnoty Flamandzkiej, Regionu Walońskiego i Wspólnoty Francuskiej Belgii o wsparcie dla przedłużenia istniejących regionalnych i wspólnotowych programów wsparcia dochodu, o których mowa w art. 3) lit. d) ppkt (i)–(iv) decyzji wykonawczej (UE) 2020/1342: „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale de pouvoirs spéciaux n° 2020/019 du 23 avril 2020/Bijzondere machtenbesluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering nr. 2020/019 van 23 april 2020”; „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale de pouvoirs spéciaux n° 2020/030 du 28 mai 2020/Bijzondere machtenbesluit nr. 2020/030 van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 28 mei 2020’, przedłużony na mocy „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale du 15 octobre 2020 relatif à une aide aux secteurs de l'événementiel, du monde de la nuit, du tourisme et de la culture dans le cadre de la crise sanitaire du COVID-19/Besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 15 oktober 2020 betreffende steun aan de evenementen-, uitgaans-, toeristische en culturele sector in het kader van de gezondheidscrisis COVID-19” oraz „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale du 12 novembre 2020 relatif à une aide aux entreprises débits de boissons et restaurants dans le cadre de la crise sanitaire du COVID-19 /Besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 12 november 2020 betreffende steun aan de eet- en drankgelegenhedenondernemingen in het kader van de gezondheidscrisis COVID-19”. Wspomniane dwa przedłużone programy zapewniają dodatki z tytułu rekompensaty dla osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw jednoosobowych w sektorach, które zmuszone były zamknąć działalność w kontekście pandemii; „Notification de la réunion du conseil des ministres du gouvernement de la région de Bruxelles-Capitale du jeudi 14 mai 2020/Betekening van de vergadering van de Ministerraad van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van donderdag 14 mei 2020”, transponowany w „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale du 24 juillet 2020 instaurant une aide exceptionnelle pour les travailleurs intermittents de la culture/Besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 24 juli 2020 houdende invoering van uitzonderlijke steun voor de cultuurwerkers”; „Besluit van de Vlaamse Regering van 20 maart 2020”; „Besluit van de Vlaamse Regering van 10 april 2020”; „Besluit van de Vlaamse Regering van 12 juni 2020” określający „dodatek z tytułu wsparcia”, przedłużony na mocy „Besluit van de Vlaamse Regering van 23 oktober 2020”, „Besluit van de Vlaamse Regering van 7 augustus 2020” oraz „Besluit van de Vlaamse Regering van 13 november 2020”. Wspomniane trzy przedłużone programy, zwane również odpowiednio „flamandzkim mechanizmem ochrony 1, 2 i 3” zapewniają dodatek z tytułu wsparcia dla przedsiębiorstw, które działają, lecz odnotowują spadek obrotów na poziomie co najmniej 60 %, lub były zmuszone zamknąć działalność z powodu federalnych środków bezpieczeństwa i ochrony; „Arrêté du Gouvernement de la Communauté française de pouvoirs spéciaux n° 4 du 23 avril 2020”, „Arrêté du Gouvernement de la Communauté française du 7 avril 2020”; „Arrêté ministériel du 8 avril 2020 portant exécution de l’arrêté du Gouvernement wallon du 20 mars 2020”; „Arrêté du Gouvernement wallon du 19 juin 2020”. Wymienione wyżej środki dotyczą systemów, które zapewniają wsparcie dochodu osobom samozatrudnionym, przedsiębiorstwom jednoosobowym i innym rodzajom pracowników, którzy nie kwalifikują się do innych rodzajów wsparcia dochodu. W szczególności dodatki z tytułu rekompensaty dla przedsiębiorstw i przedsiębiorców w Regionie Stołecznym Brukseli, dodatki z tytułu niedogodności, rekompensaty i wsparcia w Regionie Flamandzkim i Wspólnocie Flamandzkiej oraz dodatek z tytułu rekompensaty za zamknięcie przedsiębiorstwa w Regionie Walońskim zapewniają powszechne wsparcie jednorazowe dla przedsiębiorstw i osób samozatrudnionych, które musiały zaprzestać działalności z powodu COVID-19 lub doświadczyły znacznego spadku obrotów. W przypadku gdy środki są ukierunkowane na szersze grono beneficjentów, wniosek dotyczy tylko tej części wydatków, która jest związana ze wsparciem dla osób samozatrudnionych oraz przedsiębiorstw jednoosobowych. Inne środki (dodatek z tytułu rekompensaty dla pracowników wykonujących pracę przerywaną w Regionie Stołecznym Brukseli, subwencja na żłobki i subwencja dla organizatorów działalności kulturalnej we Wspólnocie Francuskiej Belgii, działania szkoleniowe w Regionie Walońskim oraz subwencja dla organizatorów działalności kulturalnej i osób samozatrudnionych) są ukierunkowane na osoby samozatrudnione i pracowników, którzy nie mają dostępu do systemu zasiłków dla tymczasowo bezrobotnych w określonych sektorach (sektory kultury i opieki, działania szkoleniowe).

(7)O wsparcie dla nowego środka wnioskuje również Region Stołeczny Brukseli. Dotyczy „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale concernant l’octroi d’une subvention de 1 625 000,00 EUR à la SA Brusoc dans le cadre de l’octroi de micro-crédits de trésorerie pour les indépendants et les micro-entreprises en raison de la crise sanitaire du COVID-19/Toekenning van micro-kaskredieten voor zelfstandigen en zko’s”. W szczególności środek zapewnia mikrokredyty dla przedsiębiorców i przedsiębiorstw jednoosobowych w Regionie Stołecznym Brukseli. Wniosek dotyczy jedynie części wydatków publicznych związanej z oczekiwanymi stratami. Wnioskowana kwota odnosząca się do wydatków dotyczy wyłącznie wsparcia dla osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw jednoosobowych. (8)Belgia spełnia warunki dotyczące zwrócenia się z wnioskiem o pomoc finansową, które określono w art. 3 rozporządzenia (UE) 2020/672. Belgia przedstawiła Komisji odpowiednie dowody potwierdzające, że faktyczne i planowane wydatki publiczne wzrosły o 10 103 933 459 EUR od dnia 1 lutego 2020 r. w związku ze środkami krajowymi przyjętymi w celu złagodzenia skutków społeczno-gospodarczych pandemii COVID-19. Stanowi to nagły i znaczny wzrost, ponieważ dotyczy on także przedłużenia zarówno nowego środka, jak i istniejących środków bezpośrednio dotyczących mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy i podobnych środków, z których część przedłużono, obejmujących znaczną część przedsiębiorstw i ludności aktywnej zawodowo w Belgii. Belgia zamierza sfinansować 1 906 403 459 EUR zwiększonej kwoty wydatków publicznych ze środków własnych. (9)Komisja skonsultowała się z Belgią oraz zweryfikowała nagły i znaczny wzrost faktycznych i planowanych wydatków publicznych związanych bezpośrednio z mechanizmami zmniejszonego wymiaru czasu pracy oraz podobnymi środkami, o których mowa we wniosku z dnia 11 marca 2021 r., zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) 2020/672. (10)Należy zatem udzielić pomocy finansowej, aby pomóc Belgii w przezwyciężeniu skutków społeczno-gospodarczych poważnych zakłóceń gospodarczych spowodowanych przez pandemię COVID-19. Komisja powinna podejmować decyzje dotyczące terminów zapadalności, wysokości i uruchamiania transz i podtransz w ścisłej współpracy z organami krajowymi. (11)Belgia i Komisja powinny uwzględnić niniejszą decyzję w umowie pożyczki, o której mowa w art. 8) ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/672. (12)Niniejsza decyzja powinna pozostawać bez uszczerbku dla wyniku procedur dotyczących zakłóceń funkcjonowania rynku wewnętrznego, które mogą zostać podjęte, w szczególności zgodnie z art. 107 i 108 TFUE. Niniejsza decyzja nie uchyla obowiązku powiadomienia Komisji przez państwo członkowskie, na podstawie art. 108 TFUE, o przypadkach potencjalnej pomocy państwa. (13)Belgia powinna regularnie przedstawiać Komisji informacje dotyczące realizacji planowanych wydatków publicznych, aby umożliwić Komisji ocenę stopnia realizacji tych wydatków przez Belgię. (14)Decyzję o udzieleniu pomocy finansowej podjęto, uwzględniając istniejące i przewidywane potrzeby Belgii, a także już przedłożone lub planowane wnioski pozostałych państw członkowskich o pomoc finansową na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/672, z uwzględnieniem zasad równego traktowania, solidarności, proporcjonalności i przejrzystości, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 W decyzji wykonawczej (UE) 2020/1342 wprowadza się następujące zmiany: 1)w art. 2 wprowadza się następujące zmiany: a)ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Unia udziela Belgii pożyczki do maksymalnej wysokości 8 197 530 000 EUR. Maksymalny średni termin zapadalności pożyczki wynosi 15 lat.”; b)ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Warunkiem uruchomienia pierwszej transzy jest rozpoczęcie obowiązywania umowy pożyczki, o której mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/672. Wszelkie kolejne transze uruchamiane są na warunkach określonych w takiej umowie pożyczki lub, w stosownych przypadkach, warunkiem ich uruchomienia jest wejście w życie addendum do takiej umowy pożyczki lub zmienionej umowy pożyczki zawartej między Belgią a Komisją.”; 2)art. 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3

Belgia może finansować następujące środki: a)system zasiłków dla tymczasowo bezrobotnych, „chômage temporaire/tijdelijke werkloosheid”, przewidziany w „Koninklijk besluit van 30 maart 2020 tot aanpassing van de procedures in het kader van tijdelijke werkloosheid omwille van het Covid-19-virus en tot wijziging van artikel 10 van het koninklijk besluit van 6 mei 2019 tot wijziging van de artikelen 27, 51, 52bis, 58, 58/3 en 63 van het koninklijk besluit van 25 november 1991 houdende de werkloosheidsreglementering en tot invoeging van de artikelen 36sexies, 63bis en 124bis in hetzelfde besluit/Arrêté royal du 30 mars 2020 visant à adapter les procédures dans le cadre du chômage temporaire dû au virus Covid-19 et à modifier l’article 10 de l’arrêté royal du 6 mei 2019 modifiant les articles 27, 51, 52bis, 58, 58/3 et 63 de l’arrêté royal du 25 november 1991 portant réglementation du chômage et insérant les articles 36sexies, 63bis et 124bis dans le même arrêté”; b)dochód zastępczy dla osób samozatrudnionych w związku z COVID-19, „uprawnienia pomostowe w sytuacji kryzysowej”, przewidziany w „Loi du 23 mars 2020 modifiant la loi du 22 décembre 2016 instaurant un droit passerelle en faveur des travailleurs indépendants et introduisant les mesures temporaires dans le cadre du COVID-19 en faveur des travailleurs indépendants/Wet van 23 maart 2020 tot wijziging van de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen en tot invoering van tijdelijke maatregelen in het kader van COVID-19 ten gunste van zelfstandigen”; c)urlop rodzicielski w związku z COVID-19 przewidziany w „Arrêté royal n° 23 du 13 mai 2020 pris en exécution de l’article 5, § 1, 5°, de la loi du 27 mars 2020 accordant des pouvoirs au Roi afin de prendre des mesures dans la lutte contre la propagation du coronavirus COVID-19 (II) visant le congé parental corona/Koninklijk besluit nr. 23 van 13 mei 2020, tot uitvoering van artikel 5, § 1, 5°, van de wet van 27 maart 2020 die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (II) houdende het corona ouderschapsverlof”; d)następujące systemy wsparcia dochodu na poziomie regionów i wspólnot: (i) w przypadku Regionu Stołecznego Brukseli: –dodatek z tytułu rekompensaty dla przedsiębiorstw przewidziany w „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale de pouvoirs spéciaux n° 2020/019 du 23 avril 2020/Bijzondere machtenbesluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering nr. 2020/019 van 23 april 2020” w zakresie wydatków związanych ze wsparciem osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw jednoosobowych; –dodatek z tytułu rekompensaty dla przedsiębiorców przewidziany w „Bijzondere machtenbesluit nr. 2020/030 van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 28 mei 2020/Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale de pouvoirs spéciaux n° 2020/030 du 28 mai 2020”, w zakresie wydatków związanych ze wsparciem dla osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw jednoosobowych, przedłużony na mocy „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale du 15 octobre 2020 relatif à une aide aux secteurs de l'événementiel, du monde de la nuit, du tourisme et de la culture dans le cadre de la crise sanitaire du COVID-19/Besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 15 oktober 2020 betreffende steun aan de evenementen-, uitgaans-, toeristische en culturele sector in het kader van de gezondheidscrisis COVID-19” oraz przedłużony na mocy „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale du 12 novembre 2020 relatif à une aide aux entreprises débits de boissons et restaurants dans le cadre de la crise sanitaire du COVID-19/ Besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 12 november 2020 betreffende steun aan de eet- en drankgelegenhedenondernemingen in het kader van de gezondheidscrisis COVID-19”; –dodatek z tytułu rekompensaty dla pracowników wykonujących pracę przerywaną przewidziany w „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale du 24 juillet 2020 instaurant une aide exceptionnelle pour les travailleurs intermittents de la culture/Besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 24 juli 2020 houdende invoering van uitzonderlijke steun voor de cultuurwerkers”; –wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych dla przedsiębiorców i przedsiębiorstw jednoosobowych przewidziane w „Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale concernant l’octroi d’une subvention de 1 625 000,00 EUR à la SA Brusoc dans le cadre de l’octroi de micro-crédits de trésorerie pour les indépendants et les micro-entreprises en raison de la crise sanitaire du COVID-19/Toekenning van micro-kaskredieten voor zelfstandigen en zko’s” w odniesieniu do części wydatków publicznych związanej z oczekiwanymi stratami z tytułu pożyczek udzielonych osobom samozatrudnionym i przedsiębiorstwom jednoosobowym; (ii) w przypadku Regionu Flamandzkiego i Wspólnoty Flamandzkiej: –dodatek z tytułu niedogodności przewidziany w „Besluit van de Vlaamse Regering van 20 maart 2020” w zakresie wydatków związanych ze wsparciem osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw jednoosobowych; –dodatek z tytułu rekompensaty przewidziany w „Besluit van de Vlaamse Regering van 10 april 2020” w zakresie wydatków związanych ze wsparciem osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw jednoosobowych; –dodatek z tytułu wsparcia przewidziany w „Besluit van de Vlaamse Regering van 12 juni 2020”, w zakresie wydatków związanych ze wsparciem dla osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw jednoosobowych, przedłużony na mocy „Besluit van de Vlaamse Regering van 23 oktober 2020”, „Besluit van de Vlaamse Regering van 7 augustus 2020” oraz „Besluit van de Vlaamse Regering van 13 november 2020” (flamandzki mechanizm wsparcia 1, 2, 3); (iii) w przypadku Wspólnoty Francuskiej Belgii: –subwencja dla organizatorów działalności kulturalnej przewidziana w „Arrêté du Gouvernement de la Communauté française de pouvoirs spéciaux n° 4 du 23 avril 2020”; –subwencja na żłobki przewidziana w „Arrêté du Gouvernement de la Communauté française du 7 avril 2020” w zakresie wydatków związanych ze wsparciem osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw jednoosobowych; (iv) w przypadku Regionu Walońskiego: –dodatek z tytułu rekompensaty za zamknięcie przedsiębiorstwa przewidziany w „Arrêté ministériel du 8 avril 2020 portant exécution de l’arrêté du Gouvernement wallon du 20 mars 2020” w zakresie wydatków związanych ze wsparciem osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw jednoosobowych; –działania szkoleniowe przewidziane w „Arrêté du Gouvernement wallon du 19 juin 2020”;