Po pierwsze, zewnętrzne badanie ujawniło, że obecnie na Azorach produkowany jest rum, ale nie jest on objęty obecnym systemem. System ten obejmuje jednak rum produkowany na Maderze, co prowadzi do nierównych warunków działania wśród producentów rumu z dwóch regionów najbardziej oddalonych. Po drugie, w badaniu stwierdza się, że oprócz produkcji rumu na Azorach wzrasta produkcja rumu na Maderze, a z powodu ograniczonego rynku w regionach najbardziej oddalonych nie cały rum może być sprzedawany lokalnie. Dodatkowe koszty dostępu do rynku Portugalii kontynentalnej stanowią barierę dla tych producentów i w związku z tym rum jest przechowywany, co powoduje koszty.

Niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej. Proponowane zmiany nie wykraczają poza to, co jest konieczne do rozwiązania przedmiotowych problemów, a tym samym do osiągnięcia celów określonych w Traktacie, polegających na zapewnieniu prawidłowego i skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Jedynie Rada jest uprawniona do przyjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania Traktatów do tych regionów, w tym wspólnej polityki, z powodu występowania trwałych niekorzystnych warunków, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną tych regionów. Dotyczy to również zatwierdzania odstępstw od art. 110 TFUE. W związku z powyższym niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady jest zgodny z zasadą pomocniczości.

Wniosek ten pociąga za sobą przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa do 2027 r., obejmując nim sprzedaż na Azorach wyprodukowanego lokalnie rumu, przy utrzymaniu obniżenia na poziomie 75 %, a także rozszerzając go na obniżenie stawki podatku akcyzowego od sprzedaży na terytorium Portugalii kontynentalnej na wszystkie objęte nim produkty do 50 %.

Wniosek dotyczy decyzji Rady w sprawie zastąpienia obowiązującej obecnie decyzji Rady nr 376/2014/UE z dnia 12 czerwca 2014 r. przyjętej na podstawie art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Artykuł ten przewiduje przyjmowanie specyficznych środków dla najbardziej oddalonych regionów UE, ponieważ uznaje się w nim, że istnieją trwałe i występujące łącznie utrudnienia, które poważnie szkodzą ich rozwojowi i wpływają na ich sytuację gospodarczą i społeczną. Artykuł zezwala na przyjmowanie takich środków, pod warunkiem że nie naruszają one integralności ani spójności porządku prawnego Unii, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych polityk. Obecna decyzja upoważnia Portugalię do zastosowania obniżonych stawek podatku akcyzowego w wysokości do 75 % jednolitej portugalskiej stawki podstawowej dla rumu i likierów produkowanych i spożywanych na Maderze oraz likierów i okowit produkowanych i spożywanych na Azorach. Aktualna decyzja traci moc z dniem 31 grudnia 2020 r.

Umożliwi to Komisji ocenę, czy nadal istnieją powody uzasadniające odstępstwo, czy korzyść podatkowa przyznana przez Portugalię jest nadal proporcjonalna oraz czy możliwe są alternatywne środki w stosunku do systemu odstępstw podatkowych, z uwzględnieniem ich wymiaru międzynarodowego.

Portugalia zostanie poproszona o przedłożenie sprawozdania z monitorowania do dnia 30 września 2025 r. w odniesieniu do okresu od 2019 r. do 2024 r. Sprawozdanie z monitorowania będzie obejmowało następujące elementy:

Inicjatywę planuje się w następujący sposób: przeprowadzenie oceny ex post obecnego systemu, po której nastąpi od razu ocena perspektywiczna. Taka ocena potencjalnych skutków kontynuacji i ewentualnej zmiany istniejącego systemu została opisana w dokumencie analitycznym, który zawiera załącznik do oceny. Dokument ten opiera się na zewnętrznym badaniu i informacjach dostarczonych przez państwo członkowskie.

(8)Ponieważ korzyść podatkowa nie wykracza ponad to, co jest konieczne do wyrównania dodatkowych kosztów, a przedmiotowe ilości pozostają niewielkie i korzyść podatkowa ogranicza się do spożycia w autonomicznych regionach Madery i Azorów oraz Portugalii kontynentalnej, środek nie podważa integralności i spójności porządku prawnego Unii.

(5)Produkcja rumu wzrosła w wyniku zwiększonej produkcji trzciny cukrowej. Chociaż część rumu składuje się w celu uszlachetnienia lub wykorzystuje się jako bazę likierów, składowanie niesprzedanych ilości rumu dodatkowo zwiększa koszty ponoszone przez producentów. W wyniku dodatkowych kosztów producenci w regionach autonomicznych Madery i Azorów nie są w stanie konkurować z producentami spoza tych regionów ze względu na wyższą cenę produktu końcowego i w związku z tym nie mają dostępu do innych rynków. Dostęp do rynku Portugalii kontynentalnej z obniżonymi stawkami podatku akcyzowego rozwiązałby tę kwestię.

(4)W przypadku Azorów charakter wyspiarski jest podwójny, ponieważ jest to grupa wysp rozrzuconych na dużej przestrzeni. Transport w tych oddalonych, wyspiarskich regionach jeszcze bardziej zwiększa dodatkowe koszty. To samo dotyczy niektórych niezbędnych podróży i wysyłek na kontynent. Konieczne jest również ponoszenie dodatkowych kosztów przechowywania gotowych produktów, gdyż lokalne spożycie nie obejmuje całej produkcji, szczególnie w przypadku rumu. Niewielki rozmiar regionalnego rynku zwiększa jednostkowe koszty, zwłaszcza w wyniku niekorzystnej relacji między kosztami stałymi a produkcją. Wspomniani producenci muszą także ponosić dodatkowe koszty ogólne wynikające z charakteru lokalnej gospodarki, w szczególności zwiększone koszty pracy i energii.

(3)Producenci w regionach autonomicznych Madery i Azorów napotykają trudności w dostępie do rynków poza tymi regionami, a rynki regionalne i lokalne to jedyne możliwe rynki zbytu niektórych produktów alkoholowych. Ci producenci obciążeni są dodatkowymi kosztami, ponieważ surowce pochodzenia rolniczego są droższe niż w normalnych warunkach produkcji, co wynika z niewielkiego rozmiaru, rozdrobnienia i niskiego poziomu mechanizacji gospodarstw rolnych. Dodatkowo – ze względu na topografię, klimat, glebę i rzemieślniczy charakter produkcji – produkcja w przetwórstwie trzciny cukrowej jest niższa niż w innych najbardziej oddalonych regionach. Ponadto transport na wyspy niektórych surowców i opakowań, które nie są produkowane lokalnie, generuje dodatkowe koszty.

(2)W lutym 2019 r. władze portugalskie zwróciły się do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie przedłużenia terminu zezwolenia określonego w decyzji nr 376/2014/UE na tych samych warunkach, a także w sprawie rozszerzenia zakresu geograficznego na Portugalię kontynentalną z bardziej ograniczonym obniżeniem na okres kolejnych siedmiu lat, od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 110 TFUE niniejszym zezwala się Portugalii na stosowanie stawki akcyzy niższej od pełnej stawki na alkohol określonej w art. 3 dyrektywy 92/84/EWG w autonomicznym regionie Madery na lokalnie produkowane i spożywane likiery i rum oraz w autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i spożywane likiery i okowitę.

Artykuł 2

W drodze odstępstwa od art. 110 TFUE niniejszym zezwala się Portugalii na stosowanie stawki akcyzy niższej od pełnej stawki na alkohol określonej w art. 3 dyrektywy 92/84/EWG na rum i likiery produkowane w autonomicznym regionie Madery, w przypadku gdy spożywane są w Portugalii kontynentalnej, oraz na rum, likiery i okowity produkowane w autonomicznym regionie Azorów, w przypadku gdy spożywane są w Portugalii kontynentalnej.

Artykuł 3

W przypadku Madery zezwolenie określone w art. 1 i 2 ogranicza się do następujących produktów:

a) do dnia 24 maja 2021 r. do rumu określonego w pkt 1 załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 posiadającego oznaczenie geograficzne „Rum da Madeira”, o którym mowa w pkt 1 załącznika III do tego rozporządzenia, a od dnia 25 maja 2021 r. do rumu określonego w pkt 1 załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787, posiadającego oznaczenie geograficzne „Rum da Madeira”;

b) do dnia 24 maja 2021 r. do likierów i „crème de” określonych, odpowiednio, w pkt 32 i 33 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008, produkowanych z regionalnych owoców lub roślin, a od dnia 25 maja 2021 r. w odniesieniu do likierów i „crème de” określonych, odpowiednio, w pkt 33 i 34 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/787, produkowanych z regionalnych owoców lub roślin.

W przypadku Azorów zezwolenie określone w art. 1 i 2 ogranicza się do następujących produktów:

a) do dnia 24 maja 2021 r. do rumu określonego w pkt 1 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008, produkowanego z regionalnej trzciny cukrowej, a od dnia 25 maja 2021 r. do rumu określonego w pkt 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/787, produkowanego z regionalnej trzciny cukrowej;

b) do dnia 24 maja 2021 r. do likierów i „crème de” określonych odpowiednio w pkt 32 i 33 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008, produkowanych z regionalnych owoców lub surowców, a od dnia 25 maja 2021 r. w odniesieniu do likierów i „crème de” określonych odpowiednio w pkt 33 i 34 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/787, produkowanych z regionalnych owoców lub surowców;

c) do dnia 24 maja 2021 r. do okowity z wina lub wytłoków z winogron o cechach i właściwościach określonych w pkt 4 i 6 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008, a od dnia 25 maja 2021 r. do okowity z wina lub wytłoków z winogron, mającej cechy i właściwości określone w pkt 4 i 6 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/787.

Artykuł 4

Obniżona stawka akcyzy mająca zastosowanie do produktów, o których mowa w art. 1 niniejszej decyzji, może być niższa od minimalnej stawki akcyzy na alkohol określonej w dyrektywie 92/84/EWG, ale nie może być niższa od podstawowej krajowej stawki akcyzy na alkohol o więcej niż 75 %.

Artykuł 5

Obniżona stawka akcyzy mająca zastosowanie do produktów, o których mowa w art. 2 niniejszej decyzji, może być niższa od minimalnej stawki akcyzy na alkohol określonej w dyrektywie 92/84/EWG, ale nie może być niższa od podstawowej krajowej stawki akcyzy na alkohol o więcej niż 50 %.

Artykuł 6

Najpóźniej do dnia 30 września 2025 r. Portugalia przedstawi Komisji sprawozdanie z monitorowania, aby umożliwić jej ocenę, czy warunki uzasadniające zezwolenie określone w art. 1 i 2 są nadal spełniane. Sprawozdanie z monitorowania zawiera informacje wymagane w załączniku.

Artykuł 7