KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 11.10.2011 
SEK(2011) 1166 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Streszczenie oceny skutków 
Towarzysz ący dokumentowi: 
Wniosek dotycz ący rozporz ądzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 
w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotycz ących sprzeda ży 
{KOM(2011) 635 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 1165 wersja ostateczna}  
 
 1 
1. KWESTIE PROCEDURALNE I KONSU LTACJE Z ZAIN TERESOWANYMI 
PODMIOTAMI 
Komisja Europejska (Komisja) pracuje nad st worzeniem europejskie go prawa umów od 2001 
r. W lipcu 2010 r. Komisja przyj ęła „Zielon ą księgę w sprawie mo żliwości politycznych w 
zakresie post ępów w kierunku ustanowienia europejs kiego prawa umów dla konsumentów i 
przedsiębiorstw” (zielona ksi ęga). Program prac Komisji na 2011 r. przewiduje 
przedstawienie w ostatn im kwartale 2011 r. aktu prawnego dotycz ącego europejskiego prawa 
umów jako inicjatywy strategicznej.   
W kwietniu 2010 r. Komisja ustanowi ła grupę ekspertów, której powierzono opracowanie 
studium wykonalno ści projektu aktu. Prace nad studium zako ńczono w kwietniu 2011 r. 
Grupa steruj ąca ds. oceny skutków spotka ła się pięciokrotnie, aby omówi ć projekt zielonej 
księgi, sprawozdanie z oceny s kutków oraz studium wykonalno ści.  
 
Komisja prowadzi ła w tym czasie ci ągłe konsultacje. W wyniku opublikowania zielonej 
księgi otrzymano 320 odpowiedzi od du żej grupy zainteresowa nych podmiotów. Pozwoli ły 
one Komisji na zidentyfikowanie obaw dotycz ących możliwości politycznych oraz na zaj ęcie 
się nimi. Komisja powo łała takż
e grupę ekspertów reprezentuj ących najwa żniejsze 
zainteresowane podmioty: przedsi ębiorców, konsumentów i prawników. Konsultowano si ę z 
nią nieprzerwanie w zwi ązku ze studium wykonalno ści. Celem tych konsultacji by ło 
zapewnienie, by przepisy opracowywane w jego ramach obj ęły wszystkie problemy 
praktyczne i by ły dostosowane do potrzeb u żytkownika. Ponadto, za po średnictwem 
Eurobarometru, panelu M ŚP (SME Panel) i Europejskiego Panelu Testów Biznesowych 
(European Business Test Pa nel), Komisja przeprowadzi ła badania w śród przedsi ębiorców i 
konsumentów. W listopadzie 2010 r. zorganizow ano warsztaty na temat prawa umów dla 
zainteresowanych przedsi ębiorców. Dodatkowo urz ędnicy Komisji spotkali si ę z 
przedstawicielami Europejskiej Organizacji Konsumentów i wzi ęli udział w dwóch 
posiedzeniach Europejskiej Grupy K onsultacyjnej ds. Konsumentów.  
 
2. OPIS PROBLEMU 
2.1. Wprowadzenie 
Różnice w prawie umów poszczególnych pa ństw członkowskich mog ą stanowić przeszkod ę 
w handlu transgranicznym w UE, zniech ęcając przedsi ębiorców i konsumentów do 
dokonywania transakcji transgranicznych. Przedsi ębiorcy handluj ący towarami, którzy 
eksportują na inne rynki unijne, ka żdego roku musz ą niepotrzebnie ponosi ć początkowe 
koszty transakcyjne w wysoko ści prawie 1 mld EUR. Warto ść transakcji handlowych, do 
których nie dosz ło między spółkami zniech ęconymi do ich przeprowadzenia ze wzgl ędu na 
różnice w prawie umów, si ęga dziesiątków miliardów euro. 
 
2.2. Obecne ramy prawne UE w dziedzinie prawa umów 
Cechą charakterystyczn ą obecnych ram prawnych w dziedzinie prawa umów s ą różnice w 
prawie poszczególnych pa ństw członkowskich. Chocia ż w dziedzinie prawa umów przyj ęto 
szereg unijnych i mi ędzynarodowych instrumentów praw nych, nadal brakuje jednolitego i 
spójnego zestawu norm , z którego przedsi ębiorcy i konsumenci  mogliby korzysta ć w 
transakcjach transgranicznych w UE.   
 
 22.3. Problem 1: ró żnice w prawie umów zniech ęcają przedsiębiorców do handlu 
transgranicznego i ograniczaj ą liczbę przeprowadzanych przez nich operacji 
transgranicznych  
Obecnie średnio tylko 9,3% wszystkich unijnych przedsi ębiorców handluj ących towarami 
dokonuje wywozu w ramach UE. Wi ększość z nich (62% w przypadku transakcji mi ędzy 
przedsiębiorcami (B2B) i 57% w przypadku transakcji mi ędzy przedsi ębiorcami a 
konsumentami (B2C)) eksportuje do nie wi ęcej niż trzech innych pa ństw członkowskich. 
Jedną z przyczyn tego stosunkowo niskiego poziomu handlu transgranicznego s ą nadal 
istniejące bariery regulacyjne (np. ró żnice w regulacjach podatkowych, prawie umów i 
wymogach administracyjnyc h) i praktyczne (np. trudno ści językowe, transportowe i zwi ązane 
z obsługą posprzeda żową) w handlu transgranicznym. 
 Negatywny wp ływ różnic w prawie umów na handel transgraniczny:  bariery zwi ązane z 
prawem umów zniech ęcają niektórych przedsi ębiorców do handlu transgranicznego. 61% 
przedsiębiorców dokonuj ących transakcji B2B i 55% przedsi ę
biorców dokonuj ących 
transakcji B2C cz ęsto lub co najmniej od czasu do czasu by ło zniechęconych przez ró żnice w 
prawie umów. W dodatku 3% respondentów dokonuj ących transakcji mi ędzy 
przedsiębiorcami (B2B) i 2% respondentów dokonuj ących transakcji mi ędzy 
przedsiębiorcami a konsumentami (B2C) ka żdorazowo zrezygnowa ło z transakcji w łaśnie z 
tego powodu. Po drugie bariery zwi ązane z prawem umów sprawiaj ą, że przedsi ębiorcy 
ograniczaj ą swoje operacje transgraniczne. Ponad 80%  (zarówno w transakcjach B2B, jak i 
B2C) przedsi ębiorców prowadz ących handel transgraniczny lub zainteresowanych t ą formą 
handlu i borykaj ących się z barierami zwi ązanymi z prawem umów stwierdzi ło, że gdyby nie 
te bariery eksportowaliby swoje towary do wi ększej liczby pa ństw UE. Warto ść transakcji 
handlowych wewn ątrz UE, które nie dosz ły do skutku, gdy ż przedsiębiorcy zrezygnowali z 
handlu transgranicznego ze wzgl ędu na bariery zwi ązane z prawem umów, mo że wynosić od 
26 mld EUR (co stanowi równowarto ść PKB Litwy) do 184 mld EUR (troch ę powyżej PKB 
Portugalii).  
 Z badań wynika, że system prawny o wspólnyc h korzeniach pozytywnie wp ływa na handel 
dwustronny mi ędzy państwami. Gdyby wyeliminowanie ró żnic w prawie umów wi ązało się z 
podobnym pozytywnym skutkiem rz ędu 1 punktu procentowego, wzrost handlu wewn ątrz UE 
mógłby wynieść około 30 mld EUR.  
 
2.3.1.  Dodatkowe koszty transakcyjne wynikaj ące z różnic w prawie umów 
stanowią przeszkod ę w handlu transgranicznym:  potrzeba stosowania ró żnych przepisów 
obcego prawa powoduje powstanie dodatkow ych kosztów w porównaniu z handlem 
krajowym. Koszty te zazwyczaj rosn ą proporcjonalnie do liczby pa ństw członkowskich UE, z 
którymi handluje dany przedsi ębiorca. Przedsi ębiorcy szacuj ą, iż ich koszty transakcyjne 
związane z wej ściem na rynek jednego pa ństwa członkowskiego mieszcz ą się w przedziale 
między poni żej 1 000 i powy żej 30 000 EUR. Koszty te maj ą największy wpływ na 
mikroprzedsi ębiorstwa i ma łe przedsi ębiorstwa, poniewa ż
 stanowi ą większą część ich 
obrotów.  
2.3.2.   
Koszty łączne wszystkich obecnie eksportuj ących przedsi ębiorców w UE wynosz ą między 6 a 
13 mld EUR. Roczne koszty transakcyjne wynosz ą około 0,9-1,9 mld EUR.  Jeśli nie zostan ą 
podjęte odpowiednie dzia łania, przy zachowaniu tego samego poziomu wywozu ich łączna 
wartość do roku 2020 wyniesie 9-19 mld EUR.  
 
 32.3.3.  Dostrzegalnie wi ększa zawi łość przepisów prawnych stanowi przeszkod ę 
w handlu transgranicznym: dostrzegalna skomplikowana sytuacja prawna stanowi 
dodatkowy czynnik maj ący wpływ na decyzj ę o rozpocz ęciu handlu transgranicznego. 
Przedsiębiorcy uznali na przyk ład trudno ść w ustaleniu przepisów obcego prawa umów za 
jedną z największych przeszkód. W transakcjach B2C plasuje si ę ona na pierwszym miejscu, 
zaś w transakcjach B2B zajmuje trzeci ą pozycję.  
 
2.4. Problem 2: konsumenci napotykaj ą trudno ści w dokonywaniu zakupów 
transgranicznych i trac ą możliwości w tym zakresie  
Poziom zakupów transgranicznych w UE jest  nadal stosunkowo niski: 26% konsumentów 
dokonuje takich zakupów podczas podró ży do innego pa ństwa członkowskiego UE, za ś 9% 
zawiera umowy na odleg łość. Czynnikiem hamuj ącym wzrost handlu transgranicznego 
wydają się być bariery istniej ące zarówno po stronie sprzedaj ących, jak i kupuj ących. Podczas 
gdy stopniowo maleje wp ływ barier praktycznych, bariery regulacyjne nadal maj ą duże 
znaczenie.  
 
2.4.1.  Różnice w prawie umów maj ą negatywny wp ływ na zakupy 
transgraniczne 
Prawo umów obejmuje przepisy dotycz ące ochrony konsumentów . Pewność treści tych 
przepisów stanowi g łówny czynnik zwi ększania zaufania konsumentów do zakupów 
transgranicznych. Konsumenci, którzy staj ą w obliczu ró żnych przepisów prawa obcego, nie 
są pewni, jakie prawa przys ługują im w kontek ście transgranicznym. 44% konsumentów 
europejskich twierdzi, że niepewno ść co do przys ługujących im praw konsumenckich 
rzeczywiście zniech ęciła ich do dokonywania zakupów w innych pa ństwach UE. 
2.4.2.  Konsumenci trac ą możliwości związane z jednolitym rynkiem   
Znaczna liczba konsumentów, którzy wol ą dokonywa ć zakupów w kraju ze wzgl ędu na brak 
pewności co do praw przys ługujących im w transakcjach transgranicznych, jest cz ęsto 
poszkodowana wskutek ograniczonego wyboru towarów i wy ższych cen na rynku krajowym. 
Jeśli 44% konsumentów, którzy dokonuj ą zakupów w Internecie jedyn ie w kraju i którzy nie 
są pewni praw przys ługujących im w transakcjach  transgranicznych, dokona łoby co najmniej 
jednego zakupu transgraniczn ego w Internecie, mog łoby zaoszcz ędzić 380 mln EUR. 
 
Z drugiej strony przedsi ębiorcy cz ęsto odmawiaj ą konsumentom, którzy chc ą skorzysta ć z 
lepszych ofert w innych pa ństwach cz łonkowskich, mo żliwości dokonania zakupu. Prawie 
jedna czwarta zorientowanych na eks port detalistów europejskich odmówi ła sprzeda ży w 
związku z prawem umów. Odmowa sprzeda ży może zniech ęcić bardziej aktywnych 
konsumentów do dokonywania zakupów transgranicz nych i stawia ich w mniej korzystnej 
ekonomicznie sytuacji. Eur opejscy konsumenci wydaj ą 42,3 mld EUR rocznie na zakupy 
transgraniczne. Przyjmuj ąc, że w ciągu roku odmowa realizac ji zamówienia na produkt o 
średniej warto ści 52 EUR dotkn ęła 3 mln konsumentów, kt órym odmówiono sprzeda ży, 
wartość niezrealizowanych transakcji wynios łaby 156 mln EUR.  
 
2.5. Potrzeba dzia łania na szczeblu UE  i zasada pomocniczo ści 
 
Niniejsza inicjatywa jest zgodna z zasad ą pomocniczo ści. Cele zak ładające ułatwienie 
przedsiębiorcom ekspansji w kontek ście transgranicznym a konsumentom dokonywania 
zakupów na rynku wewn ętrznym nie mog ą zostać w pełni osiągnięte tak długo, jak d ługo 
istnieją różnice w przepisach krajow ego prawa umów. W miar ę zmiany tendencji rynkowych, 
które sk łaniają państwa członkowskie do podejmowania niezale żnych dzia łań (np. 
 
 4polegających na wprowadzaniu przepisów dotycz ących produktów zawieraj ących treści 
cyfrowych) rozbie żności regulacyjne prowadz ą do zwiększonych kosztów transakcyjnych 
oraz komplikacji prawnych dla przedsi ębiorców; luki w ochronie konsumentów 
przypuszczalnie jeszcze wzrosn ą. Krajowe przepisy prawa umów mo żna zbliżyć jedynie 
poprzez przyj ęcie właściwych środków na szczeblu UE. Unia jest najlepiej predestynowana 
do zaradzenia powy ższym problemom, gdy ż mają one wyra źny wymiar transgraniczny.  
 
3. CELE POLITYCZNE 
Celem zasadniczym jest wsparcie dzia łalności gospodarczej na rynku wewn ętrznym przez 
poprawę warunków handlu transgranicznego, któr ą można osiągnąć dzięki zmniejszeniu 
barier spowodowanych ró żnicami w prawie umów poszczególnych pa ństw członkowskich. 
Celem ogólnym jest u łatwienie przedsi ębiorcom ekspansji w kontek ście transgranicznym a 
konsumentom dokonywania zakupów transgranicznych.  
  
4. WARIANTY POLITYCZNE  
4.1. Warianty dotycz ące rodzaju interwencji  
 
Wariant 1: scenariusz wyj ściowy (niezmieniona polityka): obecne ramy prawne zosta łyby 
utrzymane bez podejmowania dalszych dzia łań na szczeblu UE.  
Wariant 2: zestaw narz ędzi dla unijnego prawodawcy: miałby określać wzorcowe 
definicje i zasady z takiego zakresu prawa umów, jaki mo że być regulowany przepisami UE. 
Można przewidzie ć stosowny dokument Komis ji lub porozumienie mi ędzyinstytucjonalne.  
Wariant 3: zalecenie w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotycz ących 
sprzedaży: wspólne europejskie przepisy dotycz ące sprzeda ży można by za łączyć do 
zalecenia skierowanego do pa ństw członkowskich, w którym zach ęcono by ich do 
dobrowolnego zast ąpienia (wariant 3a) lub w łączenia (wariant 3b) tych przepisów do ich 
przepisów krajowych, pozostawiaj ąc im wybór terminu, sposobu i zakresu wdro żenia tych 
przepisów. Wariant ten ma sk łonić państwa członkowskie do zast ąpienia krajowych 
przepisów prawa umów przepisami unijnymi lub umo żliwić im włączenie wspólnych 
europejskich przepisów dotycz ących sprzeda ży do prawa krajowego jako fakultatywnego 
reżimu prawa umów. 
Wariant 4: rozporz ądzenie lub dyrektywa w sprawi e fakultatywnych wspólnych 
europejskich przepisów dotycz ących sprzeda ży: fakultatywne wspólne europejskie 
przepisy dotycz ące sprzeda ży mogłyby ustanowi ć drugi reżim prawny w krajowym prawie 
cywilnym ka żdego państwa członkowskiego. Tworzy łby on spójny, samodzielny zestaw 
przepisów prawa umów, gwarantuj ący wysoki poziom ochrony konsumentów, który strony 
mogłyby wybiera ć jako prawo w łaściwe dla swoich umów transgranicznych. 
Wariant 5a i 5b: dyrektywa w sprawie bezwzgl ędnie wiążących wspólnych europejskich 
przepisów dotycz ących sprzeda ży: dyrektywa ta mog łaby zharmonizowa ć krajowe prawo 
umów 27 pa ństw członkowskich. Stanowi łaby ona uzupe łnienie dorobku prawnego w 
zakresie ochrony konsumentów, maj ąc za podstaw ę wysoki poziom ochrony konsumentów. 
Harmonizacja mo że być pełna (5a) lub minimalna (5b). 
Wariant 6: rozporz ądzenie ustanawiaj ące bezwzgl ędnie wiążące wspólne europejskie 
przepisy dotycz ące sprzeda ży: prowadziłoby ono do powstania jednolitego zestawu 
unijnych norm dotycz ących prawa umów we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich. 
 
 5Wariant 7: rozporz ądzenie ustanawiaj ące europejski kodeks cywilny:  prowadziłoby ono 
do powstania jednolitego zesta wu unijnych norm dotycz ących prawa cywilnego we 
wszystkich pa ństwach cz łonkowskich. 
 
Warianty odrzucone:  
• wariant 3a: zalecenie zach ęcające państwa członkowskie do zast ąpienia przepisów 
prawa krajowego przepisami unijnymi, 
• wariant 7: rozporz ądzenie ustanawiaj ące europejski kodeks cywilny. 
Warianty te nie uzyska ły prawie żadnego poparcia zainteresowanych podmiotów 
prawdopodobnie dlatego, że wykraczaj ą poza konieczny zakres i s ą zatem nieproporcjonalne. 
Budzą także poważne obawy co do zgodno ści z zasad ą pomocniczo ści. 
4.2. Warianty dotycz ące zakresu i tre ści  
Zakres wspólnych europejskich przepisów dotycz ących sprzeda ży mógłby objąć wyłącznie 
transakcje transgraniczne albo za równo transakcje krajowe, jak i transgraniczne. Zakres ten 
mógłby objąć wyłącznie umowy B2C lub tak że umowy B2B. W w ąskim materialnym 
zakresie instrument zosta łby zawężony do najwa żniejszych dziedzin ogólnego prawa umów. 
W szerokim zakresie natomiast móg łby także objąć szczególne dziedziny prawa umów, takie 
jak umowy o świadczenie us ług i inne dziedziny prawa, jak np. odpowiedzialno ść 
pozaumowna.  
W niniejszej ocenie wp ływu analizie poddano kombinacj ę wąskiego i szerokiego zakresu 
poszczególnych dziedzin. Obejmuje ona wi ększość problemów praktycznych, które 
zazwyczaj wyst ępują w cyklu życia umowy transgranicznej. Analiz ę skoncentrowano na 
wpływie przepisów materialnych, które maj ą znaczenie dla konsumentów i przedsi ębiorców. 
 
5. ANALIZA WP ŁYWU 
 
5.1. Główne skutki wariantu politycznego 1: scenariusz wyj ściowy   
Scenariusz wyj ściowy nie usun ąłby dodatkowych kosztów transa kcyjnych ani nie zmniejszy ł 
komplikacji prawnych dla przedsi ębiorców, którzy pragn ą prowadzi ć handel transgraniczny. 
Konkurencja na rynku wewn ętrznym nadal by łaby ograniczona, nadal pozosta łyby różnice w 
przepisach dotycz ących ochrony konsumentów poszczególnych pa ństw członkowskich, mimo 
przyjęcia dyrektywy o prawach konsumentów.  
  
5.2. Główne skutki wariantu politycznego 2: 
 
5.2.1.   2a: zestaw narz ędzi jako dokument Komisji   
Zestaw narz ędzi zosta łby wykorzystany do zmiany istniej ących lub opracowania nowych 
przepisów sektorowych. Z tego wzgl ędu, w porównaniu ze scenariuszem bazowym, 
pozytywne skutki tego  wariantu dla przedsi ębiorców i konsumentów by łyby pośrednie i 
bardzo ograniczone. Ponadto skutki tego wariantu nie by łyby odczuwalne natychmiast ze 
względu na czas potrzebny do zako ńczenia rokowa ń dotyczących nowych przepisów lub 
zmian do istniej ących przepisów. W chwili obecnej nie mo żna stwierdzi ć, czy i w jakim 
zakresie wariant ten zosta łby wykorzystany i przyj ęty przez Rad ę i Parlament, zatem skutki 
tego wariantu nie ró żniłyby się faktycznie od skutków scenariusza bazowego.  
 
5.2.2.  2b: zestaw narz ędzi jako porozumienie mi ędzyinstytucjonalne   
 
 6Od wariantu 2a wariant ten ró żni się jedynie tym, że w trakcie rokowa ń na temat nowych 
przepisów lub zmian do istniej ących przepisów Rada i Parlament wykorzysta łyby ten zestaw 
narzędzi, o ile nie istnia łyby nadrz ędne, charakterystyczne dla sektora przyczyny odmiennego 
działania. Wariant ten dotyczy łby jednak tylko przepisów kr ajowego prawa umów, które 
byłyby modyfikowane w nast ępstwie zmiany obowi ązujących przepisów UE lub 
wprowadzenia nowych, zatem koszty wynikaj ące z różnic w krajowych przepisach prawa 
umów pozosta łyby w du żej mierze takie same. Doda tkowo wariant ten przyniós łby skutki 
najwcześniej w perspektywie średnioterminowej. Ogólne pozy tywne skutki tego wariantu 
byłyby zatem raczej ograniczone, chocia ż większe niż w przypadku wariantu 2a. 
 
5.3. Główne skutki wariantu politycznego 3: zalecenie w sprawie wspólnych 
europejskich przepisów dotycz ących sprzeda ży   
Wariant ten by łby skuteczny wy łącznie wtedy, gdy wspólne eu ropejskie przepisy dotycz ące 
sprzedaży zostałyby wprowadzone w życie przez pewn ą liczbę państw członkowskich w 
całości i bez zmian w stosunku do wersji oryginalnej za łączonej do zalecenia. Jednak jest to 
bardzo ma ło prawdopodobne. Wariant ten pomóg łby w pewnym zakresie przedsi ębiorcom 
przy zawieraniu umów B2B (gdy ż mieliby oni swobod ę decydowania o wyborze prawa 
właściwego do zawieranej umowy). Zatem przedsi ębiorcy ci mieliby mo żliwość obniżenia 
swoich kosztów transakcyjnych poprzez wykorzy stanie wspólnych europejskich przepisów 
dotyczących sprzeda ży tego pa ństwa członkowskiego, które najlepiej je wdro żyło. Inaczej 
byłoby jednak w przypadku przedsi ębiorców zawieraj ących umowy B2C, gdy ż musieliby oni 
sprawdza ć, czy dane pa ństwo członkowskie zmieni ło wspólne europejskie przepisy dotycz ące 
sprzedaży w zakresie bezwzgl ędnie wi ążących przepisów dotycz ących ochrony 
konsumentów. Oznacza to, że nie byliby oni w stanie prowadzi ć handlu transgranicznego z 
konsumentami na podstawie jednego systemu prawnego, zatem ponosiliby koszty transakcyjne wskazane w scenariuszu wyj ściowym. W zwi ązku z tym wariant ten jedynie w 
ograniczonym zakresie usun ąłby utrudnienia w handlu transgranicznym okre ślone w opisie 
problemu. 
 
5.4. 
Główne skutki wariantu politycznego 4: rozporz ądzenie lub dyrektywa w 
sprawie fakultatywnych wspólnych europejskich przepisów dotycz ących 
sprzedaży 
 
Wariant ten znacznie obni żyłby koszty transakcyjne, umo żliwiając przedsi ębiorcom 
korzystanie z jednego zestawu norm w handlu transgranicznym, niezale żnie od liczby pa ństw, 
z którymi prowadz ą wymianę handlow ą w UE. Obni żenie kosztów stanowi łoby bodziec do 
zwiększenia handlu, co z kolei przyczyni łoby się do rozwoju konkurencji na rynku 
wewnętrznym, równocze śnie zapewniaj ąc konsumentom szerszy wybór produktów po ni ższej 
cenie.   Gdyby przedsi ębiorca skorzysta ł z fakultatywnych wspólnych europejskich przepisów 
dotyczących sprzeda ży, koszty administracyjne wynios łyby 3 000 EUR dla umów B2C i 1 
500 EUR dla umów B2B ( średnio na przedsi ębiorstwo). Zak ładając, że początkowo 25% 
obecnych eksporterów podejmie decyzj ę o skorzystaniu z fakultatywnych wspólnych 
przepisów dotycz ących sprzeda ży, jednorazowe koszty wdro żenia wynios łyby 1,89 mld EUR. 
Koszty te by łyby jednak zdecydowanie zrównowa żone oszcz ę
dnościami wynikaj ącymi z 
niepłacenia przez przedsi ębiorcę dodatkowych kosztów transakcyjnych zwi ązanych z tym, że 
handluje on z kilkoma pa ństwami cz łonkowskimi. Skutkiem tego wariantu by łyby 
oszczędności kosztów dla nowych ekspor terów i potencjalne oszcz ędności dla obecnych 
eksporterów, którzy rozszerzyliby prowadz ony przez siebie handel transgraniczny na nowe 
 
 7państwa. Roczne oszcz ędności nowych eksporterów mo żna szacowa ć na 150-400 mln EUR, 
zaś potencjalne oszcz ędności obecnych eksporterów mog łyby wynie ść 3,7-4,3 mld EUR. 
Przedsiębiorcy krajowi lub podmioty, które nie zdecyduj ą się skorzysta ć z fakultatywnych 
wspólnych europejskich przepisów dotycz ących sprzeda ży, nie ponie śliby żadnych kosztów, 
gdyż wariant ten nie mia łby na nich wp ływu.  
 Ten wariant polityczny spe łnia cele polityczne, gdy ż obniża koszty ponoszone przez 
przedsiębiorców i oferuje mniej skomplikowane otoczenie prawne tym, którzy pragn ą 
prowadzić handel transgraniczny z kilkoma pa ństwami cz łonkowskimi. Jednocze śnie 
zapewnia wysoki poziom ochrony konsumenta.   
5.5. Główne skutki wariantu politycznego 5 i 6 
 
5.5.1.  Wariant polityczny 5a: dyrektywa przewiduj ąca pełną harmonizacj ę w 
zakresie bezwzgl ędnie wi ążących wspólnych europejskich przepisów 
dotyczących sprzeda ży i wariant polityczny 6: rozporz ą
dzenie ustanawiaj ące 
bezwzględnie wiążące wspólne europejskie przepisy dotycz ące sprzeda ży  
W porównaniu ze scenariuszem bazowym instru ment wprowadzony w ramach realizacji tych 
wariantów wi ązałby się ze znacznymi kosztami. Instrument ten znacznie obci ążałby w 
szczególno ści małe i średnie przedsi ębiorstwa. Przedsi ębiorcy, którzy prowadz ą jedynie 
handel krajowy, musieliby ponie ść duże koszty zwi ązane z korzystaniem z nowego 
instrumentu, bez żadnej warto ści dodanej. Podmioty te  (17 136 213 w B2B i 4 420 563 w 
B2C) musia łyby ponie ść jednorazowy koszt wdro żenia nowych przepisów w wysoko ści 208,8 
mld EUR.   Instrument ten wi ązałby się także z dodatkowymi kosztami admi nistracyjnymi dla 22 mln 
przedsiębiorców, tj. łącznie z przedsi ębiorcami, którzy prowadz ą jedynie handel krajowy, w 
wysokości – średnio na jedno przedsi ębiorstwo – 2 500 EUR w transakcjach B2C oraz 1 500 
EUR w transakcjach B2B. Przedsi ębiorcy prowadz ący wyłącznie handel krajowy musieliby 
ponieść te koszty, nie uzyskuj ąc ż
adnych rzeczywistych korzy ści finansowych, gdy ż korzyści 
takie odnie śliby tylko przedsi ębiorcy, którzy prowadz ą handel transgraniczny. Jednorazowe 
koszty transakcyjne dla 22 mln przedsi ębiorców (w tym dla tych, którzy prowadz ą wyłącznie 
handel krajowy) w UE wynios łyby 217 mld EUR.  
 Instrument ten przyniós łby jednak oszcz ędności kosztów nowym eksporterom, a tak że 
obecnym eksporterom, którzy rozszerzyli by swój handel transgraniczny na nowe pa ństwa. 
Roczne oszcz ędności nowych eksporterów wynios łyby 0,63-1,6 mld EUR. Podobnie jak w 
wariancie 4 potencjalne oszcz ędności obecnych eksporterów, którzy zacz ęliby handlowa ć z 
dodatkowymi pa ństwami, mo żna by szacowa ć na co najmniej 3,7-4,3 mld EUR.  
 Instrument ten przyczyni łby się do zwiększenia konkurencyjno ści na rynku wewn ętrznym i 
doprowadzi łby do obni żenia cen. Konsumenci skorzystaliby na wi ększym wyborze 
produktów po ni ższej cenie. Chocia ż instrument ten zapewni łby wysoki poziom ochrony 
konsumentów, zast ąpienie przepisów krajowych przepisami unijnymi oznacza łoby, że w 
niektórych przypadkach cz ęść konsumentów mo że utracić ochron
ę przysługującą im na mocy 
dotychczas obowi ązujących przepisów krajowych.  
 Te warianty polityczne by łyby prawdopodobnie bardzo trudne do przyj ęcia i realizacji przez 
państwa członkowskie, gdy ż oznacza łyby likwidacj ę krajowych przepisów i tradycji 
prawnych. Chocia ż instrument ten oznacza łby harmonizacj ę obowiązujących przepisów 
 
 8prawa umów i likwidacj ę kosztów transakcyjnych, przyniós łby inne istotne ujemne skutki, nie 
tylko warto ści pieniężnej. Z tego wzgl ędu, biorąc pod uwag ę powyższe ujemne skutki oraz 
ich koszty finansowe, mo żna stwierdzi ć, iż znacznie przewy ższają one korzy ści związane z 
tym instrumentem.  
 
5.5.2.  Wariant polityczny 5a: dyrektywa przewiduj ąca minimaln ą harmonizacj ę 
w zakresie wspólnych europejskich przepisów dotycz ących sprzeda ży   
Państwa członkowskie mog łyby wdro żyć tę dyrektyw ę, która znacznie wykracza poza poziom 
ochrony konsumentów gwarantowany przez te pa ństwa. Jak pokazuje do świadczenie 
związane z istniej ącymi dyrektywami przewiduj ącymi minimaln ą harmonizacj ę, poziom 
wdrożenia pozostawi łby istotne ró żnice w przepisach krajowego prawa umów. Wariant ten w 
pewnym zakresie zmniejszy łby koszty transakcyjne i podwy ższył poziom ochrony 
konsumentów, jednocze śnie zwiększając ich zaufanie do dokonywania zakupów 
transgranicznych.   Jednak, jak wskazano w wariantach 5a i 6, przedsi ębiorcy krajowi i prowadz ący handel 
transgraniczny musieliby ponie ść bardzo wysoki koszt jednorazowy, gdy ż musieliby 
dostosowa ć swoje umowy do nowych przepisów. Koszt ten wp łynąłby na wszystkich 
przedsiębiorców handluj ących towarami, niezale żnie od ich ch ęci prowadzenia handlu 
transgranicznego. Ponadto, w zwi ązku z charakterem minimalnej harmonizacji, 
przedsiębiorcy musieliby ponie ść koszty dodatkowe zwi ązane z handlem transgranicznym z 
klientami, wynikaj ące z konieczno ści sprawdzenia poziomu oc hrony konsumentów w innych 
państwach cz łonkowskich. Zatem, chocia ż w przypadku transgranicznych transakcji B2B 
mogłaby to by ć dobra inwestycja, przedsi ębiorcy zawieraj ące transgraniczne umowy B2C 
oraz podmioty prowadz ące wyłącznie handel krajowy musieliby ponie ść bardzo wysokie 
koszty dodatkowe bez żadnej jasnej warto ści dodanej.  
 
6. WARIANTY OCENY PORÓWNAWCZEJ 
Z oceny porównawczej wynika, że warianty: 4 (fakultatywne wspólne europejskie przepisy 
dotyczące sprzeda ży), 5a (dyrektywa przewiduj ąca pełną harmonizacj ę w zakresie 
bezwzględnie wiążących wspólnych europejs kich przepisów dotycz ą
cych sprzeda ży) oraz 6 
(rozporządzenie ustanawiaj ące bezwzgl ędnie wiążące wspólne europejskie przepisy 
dotyczące sprzeda ży) w najwi ększym stopniu spe łniają cele polityczne. Jednak koszty 
związane z wariantem 5a i 6 s ą znaczące w porównaniu z innymi wariantami, poniewa ż 
wszyscy przedsi ębiorcy handluj ący towarami w UE musieliby dostosowa ć się do nowych ram 
legislacyjnych. Koszty te oznacza łyby przede wszystkim znaczne obci ążenia finansowe, które 
nie byłyby zrównowa żone żadnymi korzy ściami dla przedsi ębiorców, którzy prowadz ą 
wyłącznie handel krajowy i dla których koszty zwi ązane z transakcjami transgranicznymi nie 
stanowią problemu. Z tego wzgl ędu nie jest to proporcjonalny środek zmniejszenia przeszkód 
związanych z prawem umów w handlu tran sgranicznym. Wariant 5a i 6 spotka ły się także z 
niewielkim poparciem pa ństw członkowskich.   
Preferowanym wariantem politycznym  jest zatem wariant 4, który spe łniłby cele 
polityczne, je śli chodzi o zmniejszenie komplikacji prawnych i obni żenie kosztów 
transakcyjnych. Eksporterzy, którzy zdecyduj ą się korzysta ć z fakultatywnych wspólnych 
europejskich przepisów dotycz ących sprzeda ży, będą początkowo musieli ponie ść pewne 
koszty transakcyjne. Jednak wariant ten by łby najchętniej dobrowolnie wybieranym przez 
przedsiębiorców wariantem. Wariant 4 przyniós łby przedsi ębiorcom rozpoczynaj ącym lub 
rozszerzaj ącym handel transgraniczny znaczne oszcz ędności kosztów. Przedsi ębiorcy 
prowadzący handel krajowy lub podmioty, które decyduj ą się nie korzysta ć z fakultatywnych 
 
 9wspólnych europejskich przepisów dotycz ących sprzeda ży podczas wywozu, nie ponie śliby 
żadnych kosztów, gdy ż wariant ten nie mia łby na nich wp ływu.  
 Wariant ten zapewni łby ponadto wysoki poziom ochr ony konsumentów, co przyczyni łoby się 
do zwiększenia pewno ści konsumentów oraz ich zaufania do praw przys ługujących im w 
przypadku zakupów transgranicznych. Wp łynąłby on na rozwój handlu zagranicznego i 
konkurencyjno ści w ramach gospodarki UE oraz umo żliwił konsumentom skorzystanie z 
większego wyboru produktów po ni ższej cenie. Wariant ten by łby najchętniej dobrowolnie 
wybieranym przez przedsi ębiorców wariantem, zatem nie nak ładałby dodatkowych ci ężarów, 
a przyniós ł znaczne oszcz ędności kosztów przedsi ębiorcom rozszerzaj ącym wymian ę 
transgraniczn ą. 
 
7. USTALENIA DOTYCZ ĄCE MONITOROWANIA I OCENY  
 
Komisja rozpocznie monitorowanie i ocen ę, aby oszacowa ć skuteczno ść realizacji celów 
Komisji przez wspólne eu ropejskie przepisy dotycz ące sprzeda ży. Monitorowanie i ocena 
zostan
ą przeprowadzone po up ływie czterech lat od daty wdro żenia tego instrumentu. 
Intencją Komisji jest, by monitorowanie i ocena poprzedzi ły i wpisa ły się w proces 
przeglądu, którego celem b ędzie zbadanie skuteczno ści wspólnych europejskich przepisów 
dotyczących sprzeda ży.