5.Negocjacje dotyczące planowanej umowy o partnerstwie powinny opierać się na skutecznym wykonaniu Umowy o wystąpieniu i załączonych do niej trzech protokołów. W tym kontekście planowana umowa o partnerstwie powinna nadal chronić porozumienie wielkopiątkowe (porozumienie z Belfast), zawarte w dniu 10 kwietnia 1998 r. przez rząd Zjednoczonego Królestwa, rząd irlandzki oraz innych uczestników negocjacji wielostronnych, we wszystkich jego częściach, uznając fakt, że proces pokojowy w Irlandii Północnej nadal będzie miał nadrzędne znaczenie dla pokoju, stabilności i pojednania na wyspie Irlandii.

4.Umowa o wystąpieniu przewiduje okres przejściowy, w trakcie którego prawo Unii będzie miało zastosowanie w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. Okres przejściowy upłynie z dniem 31 grudnia 2020 r., chyba że Wspólny Komitet ustanowiony Umową o wystąpieniu przyjmie przed dniem 1 lipca 2020 r. jedną decyzję przedłużającą okres przejściowy o maksymalnie rok lub 2 lata. W Umowie o wystąpieniu Unia i Zjednoczone Królestwo zobowiązały się do dołożenia wszelkich starań, aby podjąć niezbędne kroki w celu szybkiego wynegocjowania umów regulujących ich planowane partnerstwo w celu zapewnienia, aby w zakresie, w jakim jest to możliwe, umowy te miały zastosowanie od zakończenia okresu przejściowego. W Deklaracji politycznej Unia i Zjednoczone Królestwo zobowiązały się do dołożenia wszelkich starań, aby zawrzeć i ratyfikować nową umowę w zakresie rybołówstwa do dnia 1 lipca 2020 r.

17.W planowanej umowie o partnerstwie należy uznać, że nadrzędnym celem Stron jest zapewnienie zrównoważonego rozwoju. Partnerstwo gospodarcze powinno zapewnić, aby Strony zachowały swoją autonomię i zdolność do regulowania działalności gospodarczej stosownie do poziomów ochrony, jakie każda ze Stron uzna za właściwe w celu osiągnięcia uzasadnionych celów polityki publicznej, takich jak: zdrowie publiczne, zdrowie i dobrostan zwierząt i roślin, usługi społeczne, edukacja publiczna, bezpieczeństwo, środowisko, w tym walka ze zmianą klimatu, moralność publiczna, ochrona socjalna lub ochrona konsumentów, ochrona prywatności i danych, a także promowanie i ochrona różnorodności kulturowej oraz walka z praniem pieniędzy.

13.W planowanej umowie o partnerstwie należy ustanowić ogólne zasady i warunki uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w programach Unii i Euratomu oraz wnoszenia wkładu do nich, z zastrzeżeniem warunków określonych w odpowiednich instrumentach, w takich obszarach jak: nauka i innowacje, młodzież, kultura i edukacja, rozwój i współpraca międzynarodowa, zdolności obronne, ochrona ludności, przestrzeń kosmiczna oraz w innych obszarach leżących w interesie Unii. Będzie to również obejmowało ogólne zasady finansowania oraz kontroli i audytu wdrożenia programów oraz stosowne konsultacje ze Zjednoczonym Królestwem.

12.W obliczu znaczenia, jakie mają przepływy danych, w planowanej umowie o partnerstwie należy potwierdzić zobowiązanie Stron do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony danych osobowych oraz w pełni przestrzegać unijnych przepisów dotyczących ochrony danych osobowych, w tym uszanować proces decyzyjny Unii w odniesieniu do decyzji stwierdzających odpowiedni stopień ochrony. Przyjmowanie przez Unię decyzji stwierdzających odpowiedni stopień ochrony, jeżeli spełnione są wymagane warunki, powinno ułatwiać współpracę i wymianę informacji, w szczególności w obszarze współpracy organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.

-zapewnienie równowagi praw i obowiązków oraz równych warunków działania. Równowaga ta musi zapewniać autonomię procesu decyzyjnego i porządku prawnego Unii, zapewniać ochronę interesów finansowych Unii i być zgodna z innymi zasadami Unii określonymi we właściwych wytycznych Rady Europejskiej, w szczególności w odniesieniu do integralności jednolitego rynku i unii celnej oraz niepodzielności czterech swobód;

-potwierdzenie zobowiązania Stron do wspólnego działania na rzecz ochrony tych ogólnych zasad oraz do współpracy w celu wyeliminowania wewnętrznych i zewnętrznych zagrożeń dla ich wartości i interesów;

29.Jeżeli chodzi o SPS, planowana umowa o partnerstwie powinna opierać się na Porozumieniu WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych i wykraczać poza zakres tego porozumienia, w celu ułatwienia dostępu do rynku każdej ze Stron, chroniąc jednocześnie zdrowie ludzi i zwierząt, jak również zdrowie roślin. Postanowienia dotyczące SPS powinny przewidywać stosowanie ogólnounijnego procesu wydawania pozwoleń na wywóz (jako pojedynczy podmiot) i powinny uznawać regionalizację w przypadku pojawienia się ognisk choroby lub obecności agrofagów na podstawie stosownych informacji epidemiologicznych dostarczonych przez stronę dokonującą wywozu. Postanowienia dotyczące SPS powinny uwzględniać stosowne normy międzynarodowe, wytyczne i zalecenia Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (IPPC), Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) oraz Kodeksu Żywnościowego. Postanowienia SPS powinny uwzględniać takie kwestie jak przejrzystość i niedyskryminacja, unikanie niepotrzebnych opóźnień, harmonizacja, uznawanie statusu Stron odnośnie do zdrowia i obecności agrofagów, kontrola, inspekcje i procedury zatwierdzania, audyt, certyfikacja, kontrole przywozu, środki nadzwyczajne, zatwierdzanie zakładów bez uprzednich inspekcji, współpraca regulacyjna, współpraca w kwestiach dotyczących oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, współpraca na forach wielostronnych zajmujących się kwestiami SPS, współpraca w zakresie zrównoważonych systemów żywnościowych oraz stworzenie mechanizmu mającego na celu niezwłoczne rozwiązywanie problemów związanych z handlem, dotyczących SPS lub innych istotnych kwestii. Planowana umowa o partnerstwie powinna propagować stałą współpracę i wymianę opinii w zakresie dobrostanu zwierząt. Ponadto w umowie należy utrzymać stosowanie zasady ostrożności w Unii, jak określono w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

28.W szczególności zasady TBT powinny określać reguły w dziedzinach normalizacji, regulacji technicznych, oceny zgodności, akredytacji, nadzoru rynku, metrologii i etykietowania. Postanowienia dotyczące TBT powinny zawierać definicję norm międzynarodowych, w oparciu o wspólne obecne praktyki stosowane przez obie Strony, oraz powinny mieć na celu promowanie odpowiednich norm międzynarodowych jako podstawy regulacji technicznych, jak również uproszczonych wymogów dotyczących testowania i certyfikacji przez, na przykład, stosowanie podejścia opartego na analizie ryzyka w odniesieniu do oceny zgodności (w tym wykorzystania samocertyfikacji w sektorach, w których jest to możliwe i stosowne). W planowanej umowie o partnerstwie należy również ustanowić mechanizm niezwłocznego reagowania na wszelkie konkretne kwestie handlowe dotyczące TBT oraz zawrzeć postanowienia mające na celu zapewnienie terminowego rozpowszechniania informacji na temat mających zastosowanie TBT wśród importerów i eksporterów obu Stron.

26.Ponadto planowana umowa o partnerstwie powinna zawierać ustalenia dotyczące ułatwienia inspekcji oraz formalności odnoszących się do przewozu towarów oraz środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne, w tym przez wzajemne uznawanie programów dotyczących upoważnionych przedsiębiorców, jeżeli leży to w interesie Unii oraz spełnione są wymagane warunki w zakresie bezpieczeństwa handlu towarami.

23.W ramach unijnego kodeksu celnego w planowanej umowie o partnerstwie należy dążyć do optymalizacji procedur celnych, nadzoru i kontroli oraz ułatwienia legalnego handlu dzięki wykorzystaniu dostępnych mechanizmów i technologii wspomagających, jednocześnie zapewniając, aby organy celne wprowadzały skuteczne środki na granicy w celu egzekwowania uzasadnionej polityki publicznej i ochrony interesów finansowych, w tym środki zapewniające skuteczne i wydajne egzekwowanie praw własności intelektualnej przez organy celne w odniesieniu do wszystkich towarów podlegających kontroli celnej.

19.W planowanej umowie o partnerstwie należy dążyć do ustanowienia strefy wolnego handlu zakładającej brak taryf celnych, opłat, opłat o skutku równoważnym lub ograniczeń ilościowych we wszystkich sektorach, o ile zapewnione zostaną równe warunki działania dzięki stanowczym zobowiązaniom, jak określono w sekcji 15 niniejszej części. Należy zakazać wszelkich opłat celnych, podatków wywozowych oraz wszelkich środków o równoważnym skutku, jak również nie należy wprowadzać nowych obciążeń. W planowanej umowie o partnerstwie należy również zabronić wprowadzania wszelkich zakazów lub ograniczeń handlu między Stronami, w tym ograniczeń ilościowych lub wymogów dotyczących zezwolenia, które nie są uzasadnione szczegółowymi zasadami lub wyjątkami określonymi w ramach partnerstwa gospodarczego, oraz należy zawrzeć bardziej szczegółowe postanowienia dotyczące pozwoleń na przywóz i wywóz, monopoli przywozowych i wywozowych, towarów naprawionych, przeładunku, towarów przerobionych i oznaczania pochodzenia.

42.Planowana umowa o partnerstwie powinna ponownie potwierdzić zobowiązanie Stron do utrzymania stabilności finansowej, integralności rynku, ochrony inwestorów i konsumentów oraz uczciwej konkurencji, przy jednoczesnym poszanowaniu autonomii regulacyjnej i decyzyjnej Stron oraz ich zdolności do podejmowania – w ich własnym interesie – decyzji o równoważności. Pozostaje to bez uszczerbku dla zdolności Stron do przyjmowania lub utrzymania dowolnych środków ze względów ostrożnościowych. Głównym instrumentem, który Strony będą wykorzystywały do regulowania powiązań między swoimi systemami finansowymi, będą odpowiednio ich jednostronne ramy równoważności.

41.Planowana umowa o partnerstwie powinna również uwzględniać ramy negocjacji w sprawie warunków, na jakich właściwe organy krajowe będą uznawały kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania szczególnych zawodów regulowanych, jeżeli będzie to leżało w interesie Unii.

38.Planowana umowa o partnerstwie powinna ponownie potwierdzić zobowiązanie Stron do zapewnienia – w drodze postanowień sektorowych dotyczących usług telekomunikacyjnych – uczciwego i równego dostępu dla usługodawców każdej ze Stron do publicznych sieci i usług telekomunikacyjnych; powinna też zająć się kwestią praktyk antykonkurencyjnych.

34.Planowana umowa o partnerstwie powinna obejmować postanowienia dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego na zasadach państwa przyjmującego względem usługodawców i inwestorów każdej ze Stron; uzgodnienia te powinny też odnosić się do wymagań w zakresie wykonania nakładanych na inwestorów.

32.W planowanej umowie o partnerstwie należy zawrzeć ambitne, wszechstronne i zrównoważone postanowienia w zakresie handlu usługami oraz inwestycji w sektorze usług i sektorze pozausługowym, przy poszanowaniu prawa każdej ze Stron do wprowadzania regulacji. Postanowienia te powinny dążyć do osiągnięcia poziomu liberalizacji handlu usługami wykraczającego poza zobowiązania Stron w ramach WTO, uwzględniając istniejące umowy Unii o wolnym handlu.

54.W planowanej umowie o partnerstwie należy dążyć do określenia warunków wjazdu i pobytu do celów takich jak badania naukowe, studia, szkolenia i wymiany młodzieży.

51.Uwzględniając planowane przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do Porozumienia WTO w sprawie zamówień rządowych (GPA), planowana umowa o partnerstwie powinna zapewnić Stronom obopólne możliwości na ich rynkach zamówień publicznych na podstawie przedstawionej przez Zjednoczone Królestwo oferty dostępu do rynku w ramach procesu przystąpienia do GPA oraz możliwości wykraczające poza zobowiązania, jakie Strony podjęły w ramach GPA w konkretnych obszarach, bez uszczerbku dla swoich krajowych przepisów mających na celu ochronę własnych podstawowych interesów bezpieczeństwa. Do obszarów tych powinny należeć między innymi istotne zamówienia nieobjęte GPA, takie jak zamówienia w sektorach użyteczności publicznej nieobjętych GPA. Zasada traktowania narodowego powinna zapewnić traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie przyznane krajowym dostawcom i usługodawcom.

48.Umowa powinna utrzymać obecny wysoki poziom stosowanej przez Strony ochrony praw własności intelektualnej, takich jak prawo autorskie i powiązane prawa, znaki towarowe, prawa do niezarejestrowanych lub zarejestrowanych wzorów, oznaczenia geograficzne, patenty, informacje nieujawnione oraz prawo do ochrony odmian roślin. W planowanej umowie o partnerstwie należy potwierdzić, że zachowana zostanie ochrona istniejących oznaczeń geograficznych, zgodnie z Umową o wystąpieniu, oraz ustanowić mechanizm ochrony przyszłych oznaczeń geograficznych, zapewniając taki sam poziom ochrony, jak poziom przewidziany w Umowie o wystąpieniu.

72.Jeżeli chodzi o kwestię przewozu osób autokarami i autobusami (przewozy okazjonalne i regionalne), w umowie należy uwzględnić wielostronną umowę INTERBUS wraz z protokołem do tej umowy dotyczącym międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów, wobec których to dokumentów trwa obecnie proces składania podpisów lub ratyfikowania przez strony tej umowy i protokołu.

69.Przewoźnikom transportu drogowego towarów ze Zjednoczonego Królestwa – jako przewoźnikom z państwa trzeciego – nie zostaną przyznane takie same prawa jak prawa przysługujące unijnym przewoźnikom transportu drogowego towarów w odniesieniu do działalności w zakresie transportu drogowego towarów z jednego państwa członkowskiego UE do drugiego („duży kabotaż”) oraz działalności w zakresie transportu drogowego towarów na terytorium jednego państwa członkowskiego UE („kabotaż”).

64.Planowana umowa o partnerstwie powinna ułatwiać handel i inwestycje w odniesieniu do wyrobów, części i urządzeń lotniczych dzięki współpracy w takich obszarach jak certyfikacja i monitorowanie, nadzór produkcji oraz zgodność z normami środowiskowymi i kontrola środowiska. Negocjacje powinny opierać się na zadowoleniu obu Stron, jeżeli chodzi o wymogi i procesy regulacyjne drugiej Strony oraz jej zdolność do ich wdrożenia.

85.Warunki dostępu do wód i udziały kwotowe powinny zostać uwzględnione w warunkach określonych w odniesieniu do innych aspektów części gospodarczej planowanego partnerstwa, w szczególności jeżeli chodzi o warunki dostępu w ramach strefy wolnego handlu zgodnie z sekcją 2 lit. B niniejszej części.

-przewidywać dalszy wzajemny dostęp, w odniesieniu do wszystkich odnośnych gatunków, statków Unii i Zjednoczonego Królestwa do wód Unii i Zjednoczonego Królestwa;

82.Postanowienia dotyczące połowów powinny obejmować współpracę w zakresie rozwoju środków na rzecz zrównoważonej eksploatacji i zachowania zasobów, w tym unikania praktyk prowadzących do marnotrawienia zasobów, takich jak wyrzucanie. Takie środki powinny być niedyskryminujące i zgodne z podejściem naukowym, któremu przyświeca cel, jakim jest uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu w odniesieniu do przedmiotowych stad ryb. Planowana umowa o partnerstwie powinna zawierać postanowienia dotyczące współpracy w zakresie gromadzenia danych i badań naukowych.

80.Postanowienia dotyczące współpracy w kwestiach jądrowych powinny ułatwić handel materiałami jądrowymi i sprzętem jądrowym oraz transfer technologii jądrowej, jak również umożliwić współpracę i wymianę informacji między Euratomem, Zjednoczonym Królestwem i jego organami krajowymi, w tym w odniesieniu do wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia materiałów jądrowych, bezpieczeństwa jądrowego, poziomu promieniotwórczości w środowisku oraz dostaw izotopów promieniotwórczych do zastosowań medycznych.

79.Postanowienia dotyczące współpracy w kwestiach jądrowych powinny opierać się na poszanowaniu międzynarodowych konwencji i traktatów. Postanowieniom dotyczącym współpracy w kwestiach jądrowych powinny towarzyszyć zobowiązania do utrzymania wysokich norm bezpieczeństwa jądrowego, które będą obowiązywały w dniu zakończenia okresu przejściowego, oraz zobowiązanie Euratomu i Zjednoczonego Królestwa do dalszej poprawy wdrażania zasad zapisanych w Konwencji bezpieczeństwa jądrowego.

76.Planowana umowa o partnerstwie powinna przewidywać współpracę w celu wspierania racjonalnych kosztowo, czystych i bezpiecznych dostaw energii elektrycznej i gazu, w oparciu o konkurencyjne rynki i niedyskryminacyjny dostęp do sieci. Współpraca ta wymaga stanowczych zobowiązań do zapewnienia równych warunków działania, w tym skutecznego ustalania opłat za emisję gazów cieplarnianych, jak określono w sekcji 15 niniejszej części, oraz włączenia energii ze źródeł odnawialnych do systemu energetycznego. Rynki konkurencyjne i niedyskryminacyjny dostęp do sieci wymagają skutecznego rozdziału działalności operatorów systemów przesyłowych, niezależnych organów regulacyjnych oraz środków zapobiegających stosowaniu nieuczciwych praktyk mających negatywny wpływ na hurtowe rynki energii.

86.Do dnia 1 lipca 2020 r. należy ustanowić przepisy dotyczące połowów, aby zaczęły obowiązywać w terminie umożliwiającym ustalenie uprawnień do połowów na pierwszy rok po okresie przejściowym.

13. MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA

87.Planowana umowa o partnerstwie powinna zawierać osobny rozdział dotyczący małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), mający wspierać MŚP, tak aby mogły w pełni czerpać korzyści płynące z planowanego partnerstwa, m.in. za sprawą podniesienia poziomu wiedzy wśród MŚP i zwiększenia ich dostępu do pożytecznych informacji na temat przepisów ustawowych i wykonawczych i procedur dotyczących prowadzenia działalności, w tym udzielania zamówień publicznych.

14.GLOBALNA WSPÓŁPRACA

88.Planowana umowa o partnerstwie powinna zawierać postanowienia uznające rolę, jaką globalna współpraca odgrywa w rozwiązywaniu kwestii gospodarczych, środowiskowych i społecznych będących przedmiotem zainteresowania wszystkich stron. W związku z tym, zachowując autonomię podejmowania decyzji obu Stron, planowana umowa o partnerstwie powinna – w przypadku gdy leży to w obopólnym interesie – przewidywać współpracę na forach międzynarodowych, takich jak G-7 i G-20, m.in. w następujących dziedzinach: zmiana klimatu; zrównoważony rozwój; zanieczyszczenia transgraniczne; ochrona środowiska; zdrowie publiczne i ochrona konsumentów; stabilność finansowa oraz zwalczanie protekcjonizmu w handlu.

15. RÓWNE WARUNKI DZIAŁANIA I ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ

A. Postanowienia ogólne

89.Z uwagi na bliskie położenie geograficzne oraz współzależność gospodarczą Unii i Zjednoczonego Królestwa planowana umowa o partnerstwie musi zapewniać otwartą i uczciwą konkurencję opartą na solidnych zobowiązaniach mających zapewnić równe warunki działania. Takie zobowiązania powinny być proporcjonalne do zakresu i stopnia szczegółowości ogólnego planowanego partnerstwa i więzi gospodarczych między Stronami. Takie zobowiązania powinny zapobiegać zakłóceniom w handlu i nieuczciwej przewadze konkurencyjnej. W tym celu planowana umowa o partnerstwie powinna przyczyniać się do zachowania wspólnych wysokich norm w obszarach dotyczących pomocy państwa, konkurencji, spółek będących własnością państwa, kwestii społecznych i dotyczących zatrudnienia, środowiska naturalnego, zmiany klimatu i istotnych kwestii podatkowych. W ten sposób umowa powinna opierać się na odpowiednich i istotnych normach unijnych i międzynarodowych. Powinna ona zakładać odpowiednie mechanizmy mające zapewniać skuteczne wdrażanie wewnętrzne, egzekwowanie oraz rozstrzyganie sporów, w tym właściwe środki zaradcze. Unia powinna również mieć możliwość stosowania autonomicznych środków tymczasowych, aby szybko reagować na zakłócenia równych warunków konkurencji w odnośnych obszarach.

90.Planowana umowa o partnerstwie powinna zobowiązywać Strony do dalszego podnoszenia stosowanego przez każdą ze Stron poziomu ochrony, mając przy tym na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony w obszarach, o których mowa w punkcie 89 . Organ zarządzający powinien być uprawniony do zmiany zobowiązań dotyczących równych warunków działania, aby uwzględnić dodatkowe obszary lub z czasem ustanowić wyższe normy.

B. Konkurencja

91.Planowana umowa o partnerstwie powinna zapewniać stosowanie unijnych zasad pomocy państwa względem Zjednoczonego Królestwa i na jego terytorium. Jeżeli chodzi o pomoc przyznawaną przez Zjednoczone Królestwo i wpływającą na handel między Wielką Brytanią i Unią, Zjednoczone Królestwo powinno powołać niezależny i dysponujący odpowiednimi zasobami organ egzekwowania prawa, który powinien mieć skuteczne uprawnienia w zakresie egzekwowania obowiązujących przepisów i ściśle współpracować z Komisją. Spory dotyczące stosowania zasad pomocy państwa w Zjednoczonym Królestwie powinny być objęte mechanizmem rozstrzygania sporów.

92.Planowana umowa o partnerstwie powinna stanowić, że porozumienia antykonkurencyjne, nadużywanie pozycji dominującej i koncentracja przedsiębiorstw, które grożą zakłóceniami konkurencji – chyba że problemy te zostaną rozwiązane – są zakazane w stopniu, w jakim wpływają one na handel między Unią i Zjednoczonym Królestwem. Strony powinny także zobowiązać się do skutecznego egzekwowania na podstawie prawa konkurencji i w drodze wewnętrznych postępowań administracyjnych i sądowych, co pozwoli na skuteczne i terminowe działania wymierzone przeciwko naruszaniu reguł konkurencji, oraz do wprowadzenia skutecznych środków zaradczych.

C. Spółki będące własnością państwa

93.Planowana umowa o partnerstwie powinna zawierać postanowienia o spółkach będących własnością państwa, wyznaczonych monopolistach i przedsiębiorstwach, którym przyznano szczególne prawa lub przywileje, aby zagwarantować, że nie będą oni zakłócać konkurencji ani tworzyć barier dla handlu i inwestycji.

D. Opodatkowanie

94.Planowana umowa o partnerstwie powinna uznawać zasady dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych, w tym światowe normy w zakresie przejrzystości i wymiany informacji, sprawiedliwego opodatkowania, oraz normy OECD przeciwko erozji bazy podatkowej i przenoszeniu zysków (BEPS), i zobowiązywać Strony do ich stosowania. Planowana umowa o partnerstwie powinna gwarantować, że Zjednoczone Królestwo będzie stosowało wspólne normy obowiązujące w Unii i Zjednoczonym Królestwie w dniu zakończenia okresu przejściowego w odniesieniu do co najmniej następujących obszarów: wymiana informacji o dochodach, rachunkach finansowych, interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, sprawozdaniach w podziale na kraje, beneficjentach rzeczywistych i ewentualnych transgranicznych uzgodnieniach z zakresu planowania podatkowego. Planowana umowa o partnerstwie powinna również zapewniać, aby Zjednoczone Królestwo stosowało wspólne normy obowiązujące w Unii i Zjednoczonym Królestwie w dniu zakończenia okresu przejściowego w odniesieniu do przeciwdziałania unikaniu opodatkowania i do podawanych do wiadomości publicznej sprawozdań w podziale na kraje, sporządzanych przez instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne.

95.Planowana umowa o partnerstwie powinna potwierdzać zobowiązanie Stron do ograniczania szkodliwych instrumentów podatkowych, biorąc pod uwagę plan przeciwdziałania BEPS opracowany przez OECD i państwa grupy G20. Planowana umowa o partnerstwie powinna również zapewniać, aby Zjednoczone Królestwo potwierdziło swoje zobowiązanie do przestrzegania kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej.

E. Ochrona pracy i ochrona socjalna

96.Planowana umowa o partnerstwie powinna zapewniać, aby poziom ochrony pracy i ochrony socjalnej przewidziany w przepisach ustawowych i wykonawczych i stosowanych praktykach nie został obniżony poniżej poziomu określonego we wspólnych normach obowiązujących w Unii i Zjednoczonym Królestwie w dniu zakończenia okresu przejściowego w odniesieniu do co najmniej następujących obszarów: prawa podstawowe w miejscu pracy; bezpieczeństwo i higiena pracy, w tym zasada ostrożności; uczciwe warunki pracy i normy zatrudnienia oraz prawo do informacji i konsultacji na poziomie przedsiębiorstwa i restrukturyzacja. Planowana umowa o partnerstwie powinna także chronić i promować dialog społeczny dotyczący kwestii zatrudnienia między pracownikami i pracodawcami oraz ich odpowiednimi organizacjami, a także rządami.

97.Planowana umowa o partnerstwie powinna zapewniać skuteczne wypełnianie przez Zjednoczone Królestwo jego zobowiązań i przestrzeganie jego przepisów ustawowych i wykonawczych i stosowanych praktyk odzwierciedlających te zobowiązania, za pośrednictwem krajowych organów dysponujących odpowiednimi zasobami, skutecznego systemu inspekcji pracy i skutecznych postępowań administracyjnych i sądowych.