UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

• Przyczyny i cele wniosku

ICCAT jest upoważniona do przyjmowania wiążących decyzji („zalecenia”) w zakresie ochrony zasobów, które podlegają jej kompetencji, i zarządzania nimi. Akty te są skierowane przede wszystkim do umawiających się stron ICCAT, ale nakładają również obowiązki na operatorów (np. kapitanów statków). Zalecenia ICCAT wchodzą w życie sześć miesięcy po ich przyjęciu i są wiążące dla umawiających się stron, a w przypadku Unii Europejskiej muszą zostać wprowadzone do prawa europejskiego w zakresie, w jakim nie są jeszcze objęte prawodawstwem Unii.

Wniosek ma na celu przetransponowanie do prawa Unii środków ochrony, kontroli i egzekwowania przyjętych przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), której jedną z umawiających się stron jest Unia Europejska. ICCAT jest regionalną organizacją ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO), która odpowiada za zarządzanie gatunkami ICCAT w Oceanie Atlantyckim i morzach przyległych. ICCAT co roku przyjmuje nowe środki ochrony, kontroli i egzekwowania. Niniejszy wniosek dotyczący transpozycji odnosi się do środków, które ICCAT przyjęła po 2008 r. Jedyny wyjątek stanowi tu wieloletni plan odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, który jest przedmiotem odrębnego procesu transpozycji.

• Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Ostatniej transpozycji zaleceń ICCAT w zakresie ochrony i egzekwowania dokonano w drodze następujących aktów prawnych: rozporządzenie Rady (WE) nr 1936/2001 z dnia 27 września 2001 r. ustanawiające środki kontroli stosowane do połowów niektórych zasobów ryb masowo migrujących; rozporządzenie Rady (WE) nr 520/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 973/2001 oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 302/2009 dotyczące wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

Zalecenia ICCAT przyjęte po 2008 r. wprowadziły zmiany w wielu wcześniejszych zaleceniach i ustanowiły szereg nowych przepisów. Ponadto od czasu ostatniej transpozycji odnośne prawodawstwo Unii uległo dużym zmianom wskutek przyjęcia rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa. Ze względu na jasność prawa część przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001 oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 520/2007, o których mowa powyżej, zostanie uchylona, aby uwzględnić liczne zmiany przyjęte po 2008 r.

W świetle art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który stanowi, że przyjmowanie środków dotyczących ustalania cen, potrąceń, pomocy i ograniczeń ilościowych, jak również dotyczących ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów stanowi prerogatywę Rady, niniejszy wniosek nie obejmuje uprawnień do połowów przyznanych Unii przez ICCAT.