Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie (WE) nr 954/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy /* COM/2012/0224 final - 2012/0112 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. Kontekst wniosku Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych C-191/09 P i C-200/09 P, Rada Unii Europejskiej przeciwko Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT i Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT („Interpipe”). W wyroku Trybunał Sprawiedliwości podtrzymał wyrok Sądu w sprawie T-249/06, którym stwierdzono nieważność art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim cło antydumpingowe ustalone w odniesieniu do wywozu do Unii Europejskiej przez Interpipe zostało określone na podstawie cen eksportowych, które zostały dostosowane z tytułu prowizji w przypadku sprzedaży za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego. Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym w przypadku orzeczenia o nieważności aktu przyjętego przez daną instytucję Unii Europejskiej jest ona zobowiązana do podjęcia środków, które zapewnią wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości. Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 954/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy. Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. 2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków Konsultacje z zainteresowanymi stronami Strony zainteresowane wykonaniem wyroku miały już możliwość obrony swoich interesów podczas ujawnienia ustaleń, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”). Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych C-191/09 P i C-200/09 P w odniesieniu do wykładni rozporządzenia podstawowego. W rozporządzeniu podstawowym nie przewidziano ogólnej oceny skutków, ale zawarto wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. 3. Aspekty prawne wniosku Krótki opis proponowanych działań Rada, rozporządzeniem (WE) nr 954/2006, nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy. Wnioskodawcy, grupa Interpipe, zakwestionowali przed Sądem Pierwszej Instancji rozporządzenie (WE) nr 954/2006, między innymi w odniesieniu do obliczenia ich indywidualnej stawki celnej. Wyrokiem z dnia 10 marca 2009 r. Sąd Pierwszej Instancji stwierdził nieważność art. 1 rozporządzenia (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim cło antydumpingowe ustalone w odniesieniu do wywozu dokonanego przez wnioskodawców przekracza cło, które byłoby stosowane, gdyby nie dokonano dostosowania ceny eksportowej z tytułu prowizji w przypadku sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem Sepco (przedsiębiorstwa handlowego powiązanego z wnioskodawcami). Po wniesieniu odwołań przez Radę i Komisję oraz odwołania wzajemnego przez wnioskodawców Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał ostateczne orzeczenie w swoim wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. („wyrok”), odrzucając zarówno odwołania, jak i odwołanie wzajemne, a co za tym idzie, potwierdzając wyrok Sądu Pierwszej Instancji (obecnie: Sąd). W celu wykonania wyroku ponownie obliczono stawkę cła w odniesieniu do grupy Interpipe, co spowodowało zmianę stawki cła antydumpingowego. Występuje się zatem do Rady o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 954/2006 r. Podstawa prawna Art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej. Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Unii, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku nie mają zastosowania. Wybór instrumentów Proponowane instrumenty: rozporządzenie. Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: W wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym nie przewiduje się innych możliwości. 4. Wpływ na budżet Wniosek ma wpływ na budżet Unii. Zmienione cło antydumpingowe będzie obowiązywać z mocą wsteczną, w wyniku czego nastąpi zwrot różnicy pomiędzy cłami pobranymi na podstawie pierwotnej stawki cła i zmienionej stawki cła. Ostateczny wpływ na budżet szacuje się na 3,5 mln EUR, zob. załączoną ocenę skutków finansowych regulacji. 2012/0112 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie (WE) nr 954/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 266, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4, uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: A. PROCEDURA (1) W marcu 2005 r. Komisja wszczęła dochodzenie[2] w sprawie przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu pochodzących między innymi z Ukrainy („pierwotne dochodzenie”). W czerwcu 2006 r., rozporządzeniem Rady (WE) nr 954/2006[3], ostatnio zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 812/2008[4], nałożono ostateczne cła antydumpingowe. Ponadto w dniu 30 listopada 2007 r. Komisja opublikowała zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej[5] odzwierciedlające zmianę nazw dwóch ukraińskich producentów eksportujących. (2) W dniu 8 września 2006 r. przedsiębiorstwa Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant („grupa Interpipe” lub „wnioskodawcy”) złożyły wniosek[6] do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim ich ono dotyczy. (3) W odniesieniu do przedsiębiorstw CJSC Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (NTRP) należy przypomnieć, że ich nazwy zmieniły się w lutym 2007 r., odpowiednio na CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant[7]. Następnie przedsiębiorstwo CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube przestało istnieć jako osoba prawna, a wszystkie jej prawa i obowiązki majątkowe i niemajątkowe zostały przejęte przez przedsiębiorstwo LLC Interpipe Niko Tube, założone w grudniu 2007 r. (4) Wyrokiem z dnia 10 marca 2009 r[8]. Sąd Pierwszej Instancji stwierdził nieważność art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim cło antydumpingowe ustalone w odniesieniu do wywozu dokonanego przez wnioskodawców przekracza cło, które byłoby stosowane, gdyby nie dokonano dostosowania ceny eksportowej z tytułu prowizji w przypadku sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego. (5) Rada Unii Europejskiej i Komisja oraz wnioskodawcy złożyli odwołania, zwracając się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („ETS”) o uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 marca 2009 r. W dniu 16 lutego 2012 r. ETS oddalił zarówno odwołania, jak i odwołanie wzajemne („wyrok”)[9], potwierdzając wyrok Sądu Pierwszej Instancji (obecnie: Sąd) z dnia 10 marca 2009 r. (6) W związku z tym stwierdzono nieważność art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim cło antydumpingowe nałożone na wywóz do Unii Europejskiej towarów wyprodukowanych i wywożonych przez grupę Interpipe przekraczało cło, które byłoby stosowane, gdyby nie dokonano dostosowania ceny eksportowej z tytułu prowizji w przypadku sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego. (7) Zgodnie z orzecznictwem unijnym[10] w przypadkach, gdy postępowanie składa się z kilku etapów, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. Postępowanie antydumpingowe stanowi przykład takiego postępowania wieloetapowego. W rezultacie unieważnienie części rozporządzenia w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przed przyjęciem przedmiotowego rozporządzenia. Z drugiej strony zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej instytucje Unii Europejskiej zobowiązane są do wykonania wyroku sądów Unii Europejskiej. W związku z powyższym instytucje Unii, stosując się w ten sposób do przedmiotowego wyroku, mają możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które doprowadziły do stwierdzenia jego nieważności, pozostawiając niezmienioną treść niepodlegających zaskarżeniu przepisów, które nie zostały objęte wyrokiem[11]. (8) Niniejsze rozporządzenie ma na celu skorygowanie aspektów rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006, co do których stwierdzono niezgodność z rozporządzeniem podstawowym i które w konsekwencji doprowadziły do stwierdzenia nieważności części tego rozporządzenia. Wszelkie pozostałe ustalenia poczynione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 954/2006 pozostają w mocy. (9) W związku z powyższym, zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stawka cła antydumpingowego dla grupy Interpipe została ponownie obliczona na podstawie wyroku. B. NOWA OCENA USTALEŃ W OPARCIU O WYROK TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI (10) Niniejsze rozporządzenie odnosi się do aspektu wyroku dotyczącego obliczenia marginesu dumpingu, a dokładniej obliczenia dostosowania cen eksportowych z tytułu różnic w prowizjach zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego. (11) Jak wskazano w motywach 131 i 134 rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006, cena eksportowa została dostosowana z tytułu prowizji na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w przypadku sprzedaży za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego. (12) W swoim wyroku Sąd Pierwszej Instancji orzekł – co zostało później potwierdzone przez ETS – że przy porównywaniu wartości normalnej i ceny eksportowej instytucje Unii nie powinny były w tym konkretnym przypadku dokonywać dostosowania z tytułu prowizji. (13) W związku z powyższym margines dumpingu został ponownie obliczony bez dostosowania ceny eksportowej z tytułu różnic w prowizjach. (14) Porównanie ponownie obliczonej w ten sposób średniej ważonej ceny eksportowej ze średnią ważoną wartością normalną ustaloną w toku pierwotnego dochodzenia ze względu na rodzaj produktu na podstawie ceny ex-factory wykazało istnienie dumpingu. Ustalony margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny importowej CIF na granicy Unii przed ocleniem wynosi 17,7 %. C. UJAWNIENIE USTALEŃ (15) Wszystkie strony zainteresowane wykonaniem wyroku zostały poinformowane o wniosku dotyczącym zmiany stawek cła antydumpingowego stosowanych wobec grupy Interpipe. Zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego strony dysponowały okresem następującym po ujawnieniu ustaleń, w którym mogły składać oświadczenia. D. WNIOSEK (16) Na podstawie powyższych ustaleń należy odpowiednio zmienić stawkę cła stosowaną wobec grupy Interpipe. Zmieniona stawka powinna również być stosowana z mocą wsteczną od daty wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 954/2006, w następujący sposób: wnioski o zwrot lub umorzenie należy składać do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego. Jeżeli na przykład wniosek o zwrot lub umorzenie złożono na podstawie art. 236 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, co do zasady wniosek należy uznać tylko jeśli złożono go poprzez wystąpienie do właściwego urzędu celnego, w ciągu trzech lat od daty powiadomienia dłużnika o kwocie tych ceł (jeżeli na przykład cło zostało pobrane wkrótce po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 954/2006, a wniosek o zwrot złożono w ciągu trzech lat od daty powiadomienia dłużnika o kwocie ceł, co do zasady wniosek ten należy uznać, pod warunkiem że spełnia on także wszystkie pozostałe wymogi.), PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Pozycja dotycząca CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant w tabeli w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 954/2006 otrzymuje brzmienie: Przedsiębiorstwo || Cło antydumpingowe || Dodatkowy kod TARIC LLC Interpipe Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP) || 17,7 % || A743 Artykuł 2 Na podstawie powyższych ustaleń należy odpowiednio zmienić stawkę cła stosowaną wobec grupy Interpipe. Wnioski o zwrot lub umorzenie należy składać do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego. Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia [...] r. W imieniu Rady Przewodniczący […] OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓW, KTÓRYCH WPŁYW NA BUDŻET OGRANICZA SIĘ WYŁĄCZNIE DO DOCHODÓW 1. TYTUŁ WNIOSKU: Rozporządzenie Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 954/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy 2. POZYCJE W BUDŻECIE: Rozdział i artykuł: 120 Kwota zapisana w budżecie na dany rok: 19 171 200 000 EUR 3. WPŁYW FINANSOWY Wniosek nie ma wpływu finansowego na wydatki, lecz ma następujący wpływ finansowy na dochody: (mln EUR (do jednego miejsca po przecinku) || || Pozycja w budżecie || Dochody[12] || 2012 || 2013 Artykuł 120 || Wpływ na zasoby własne || -2,6 || 0 4. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCH Nie dotyczy 5. INNE UWAGI Sąd Pierwszej Instancji częściowo stwierdził nieważność art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim dotyczył on grupy Interpipe („wnioskodawcy”, tj. CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant). Po wniesieniu odwołania przez Radę i Komisję oraz odwołania wzajemnego przez wnioskodawców Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał ostateczne orzeczenie w swoim wyroku z dnia 16 lutego 2012 r., odrzucając zarówno odwołania, jak i odwołanie wzajemne, a co za tym idzie, potwierdzając wyrok Sądu Pierwszej Instancji (obecnie: Sąd). W rezultacie ostateczne cło antydumpingowe dla wnioskodawców zmniejsza się z 25,1 % do 17,7 %. Nowe stawki cła, powinny, zgodnie z wyrokiem Trybunału, być stosowane z mocą wsteczną od dnia wejścia w życie cła antydumpingowego, tj. 30 czerwca 2006 r. Kwota ceł zapłaconych od wprowadzenia środków antydumpingowych do końca lutego 2012 r. została oszacowana na podstawie informacji uzyskanych z bazy danych statystycznych na temat przywozu. W związku z powyższym wydaje się, że kwoty kwalifikujące się do zwrotu wyniosą około 3,5 mln EUR. Wniosek o zwrot należy składać do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi unijnymi przepisami prawa celnego, a zatem faktyczna kwota zależeć będzie od kwot wnioskowanych przez importerów. Na podstawie powyższych ustaleń ostateczny wpływ na stronę budżetu dotyczącą dochodów wynosi 2,6 mln EUR, tzn. jest kwalifikującą się kwotą pomniejszoną o 25 % na poczet kosztów poboru. [1] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51. [2] Dz.U. C 77 z 31.3.2005, s. 2. [3] Dz.U. L 175 z 29.6.2006, s. 4. [4] Dz.U. L 220 z 15.8.2008, s. 1. [5] Dz.U. C 288 z 30.11.2007, s. 34. [6] Dz.U. C 261 z 28.10.2006, s. 28. [7] Dz.U. C 288 z 30.11.2007, s. 34. [8] Sprawa T-249/06 - Interpipe Niko Tube i Interpipe NTRP przeciwko Radzie [2009] II-00383. [9] Dz.U. C 98 z 31.3.2012, s. 2. [10] Sprawa T-2/95, Industrie des poudres sphériques (IPS) przeciwko Radzie, Rec. 1998, s. II-3939. [11] Sprawa C-458/98 P IPS przeciwko Radzie, [2000] Rec. s. I-08147. [12] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty rolne, opłaty wyrównawcze od cukru, cła) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.