Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia uzgodnień z Konfederacją Szwajcarską dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu /* COM/2013/0862 final - 2013/0422 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Na mocy rozporządzenia (UE) nr 439/2010 ustanowiono Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu[1], by usprawnić praktyczną współpracę między państwami członkowskimi w dziedzinie azylu, poprawić wdrażanie wspólnego europejskiego systemu azylowego i wspierać państwa członkowskie, których systemy azylowe i systemy przyjmowania znajdują się pod szczególną presją. W motywie 24 rozporządzenia stwierdzono, że „aby Urząd mógł wypełniać swoją rolę, udział w jego pracach powinien być otwarty dla państw, które zawarły z Unią umowy, na mocy których przyjęły one i stosują prawo Unii w dziedzinie objętej niniejszym rozporządzeniem, w szczególności dla Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii”. Państwa te są dalej zwane „krajami stowarzyszonymi”. W związku z tym art. 49 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że „następujące kraje mogą uczestniczyć w pracach Urzędu w charakterze obserwatorów: Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria. Dokonuje się uzgodnień określających w szczególności charakter, zakres i zasady udziału tych krajów w pracach Urzędu. Uzgodnienia takie obejmują przepisy dotyczące udziału w inicjatywach podejmowanych przez Urząd, wkładu finansowego i personelu. W odniesieniu do kwestii kadrowych uzgodnienia te są w każdym przypadku zgodne z regulaminem pracowniczym.” Udział krajów stowarzyszonych w pracach Urzędu jest nie tylko logicznym posunięciem, biorąc pod uwagę ich przynależność do systemu dublińskiego, ale również ma oczywistą wartość dodaną dla oferty wsparcia Urzędu w dziedzinach takich jak: wymiana najlepszych praktyk i wiedzy fachowej, stałe i doraźne wsparcie ze strony Urzędu, gromadzenie i analiza informacji przez Urząd, system wczesnego ostrzegania i gotowości Urzędu. Na tej podstawie Komisja przedstawiła w dniu 1 lipca 2011 r. zalecenie dla Rady wzywające do upoważnienia Komisji do rozpoczęcia negocjacji z Islandią, Norwegią, Szwajcarią oraz Liechtensteinem na temat porozumień międzynarodowych określających takie uzgodnienia. W dniu 27 stycznia 2012 r. Komisja otrzymała od Rady upoważnienie do rozpoczęcia negocjacji z Islandią, Norwegią, Szwajcarią oraz Liechtensteinem w sprawie uzgodnień dotyczących warunków udziału tych państw w pracach Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu. Przeprowadzono negocjacje wspólnie ze wszystkimi krajami stowarzyszonymi. Odbyły się cztery rundy negocjacji. Ostateczne brzmienie projektu uzgodnień ze Szwajcarią zostało parafowane w dniu 28 czerwca 2013 r. Państwa członkowskie były informowane o przebiegu negocjacji, zasięgano także ich opinii na forum stosownych grup roboczych Rady. Podstawą prawną uzgodnień w przypadku Unii jest art. 74 i art. 78 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 218 TFUE. Komisja podpisała uzgodnienia w dniu ... Zgodnie z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE Parlament Europejski udzielił zgody na zawarcie uzgodnień w dniu [...] 2. WYNIKI NEGOCJACJI Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt uzgodnień może zostać przyjęty przez Unię. Jego ostateczną treść można podsumować następująco: Projekt uzgodnień przewiduje pełny udział Szwajcarii w pracach Urzędu [art. 1], reprezentację w zarządzie Urzędu w charakterze obserwatora oraz bez prawa głosu [art. 2], roczny wkład finansowy Szwajcarii do budżetu Urzędu w wysokości rocznej kwoty obliczonej zgodnie z jej PKB jako procent PKB wszystkich państw uczestniczących w pracach Urzędu [art. 3 i załącznik I]. Dodatkowo Szwajcaria zaakceptowała postanowienia dotyczące możliwości zwiększenia wkładu w przypadku zwiększenia wkładu Unii [art. 3 i załącznik I]. Ponadto projekt uzgodnień przewiduje utworzenie komitetu składającego się z przedstawicieli Komisji i krajów stowarzyszonych. Aby zyskać na efektywności, komitet zbiera się wspólnie z odpowiednimi komitetami utworzonymi z udziałem innych krajów stowarzyszonych uczestniczących na podstawie art. 49 ust. 1 rozporządzenia. Przedmiotowy komitet nie został umieszczony w wytycznych negocjacyjnych i został powołany na wniosek krajów stowarzyszonych w celu umożliwienia wymiany informacji i monitorowania prawidłowej realizacji uzgodnień [art. 11]. 3. WPŁYW NA BUDŻET W art. 3 i załączniku I do projektu uzgodnień opisano przepisy dotyczące rocznego wkładu finansowego Szwajcarii do budżetu Urzędu i jego ewentualnego dostosowania w przypadku sytuacji opisanej w załączniku I. 4. PODSUMOWANIE W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, aby – po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego – Rada zatwierdziła uzgodnienia z Konfederacją Szwajcarską w sprawie warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu. 2013/0422 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia uzgodnień z Konfederacją Szwajcarską dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74, art. 78 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit a)], uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[2], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z decyzją Rady 2013/XXX z dnia [...][3], uzgodnienia między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, zostały podpisane przez Komisję w dniu [ ], z zastrzeżeniem ich zawarcia. (2) Uzgodnienia powinny zostać zatwierdzone. (3) Jak wskazano w motywie 21 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010, Zjednoczone Królestwo i Irlandia stosują rozporządzenie i są nim związane. Powinny one zatem wykonać art. 49 ust. 1 rozporządzenia, zostając stroną niniejszej decyzji. Zjednoczone Królestwo i Irlandia są zatem stronami niniejszej decyzji. (4) Jak wskazano w motywie 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010, Dania nie stosuje rozporządzenia i nie jest nim związana. Dania nie jest zatem stroną niniejszej decyzji. PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii uzgodnienia między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu. Tekst uzgodnień jest dołączony do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania w imieniu Unii Europejskiej notyfikacji, o której mowa w art. 13 ust. 1 uzgodnień, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na związanie się postanowieniami uzgodnień. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK UZGODNIENIA między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczące warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”, z jednej strony, oraz KONFEDERACJA SZWAJCARSKA, zwana dalej „Szwajcarią”, z drugiej strony, uwzględniając art. 49 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 439/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu[4], zwanego dalej „rozporządzeniem”, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z rozporządzeniem, aby Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu – zwany dalej „Urzędem” – mógł spełniać swoją rolę, konieczne jest zagwarantowanie możliwości udziału w jego pracach krajów, które zawarły z Unią umowy, na mocy których przyjęły one i stosują prawo Unii w dziedzinie objętej niniejszym rozporządzeniem, w szczególności Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii, zwanych dalej „krajami stowarzyszonymi”, (2) Szwajcaria zawarła umowy z Unią Europejską, na mocy których przyjęła i stosuje prawo UE w dziedzinie objętej rozporządzeniem, w szczególności Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii[5], UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Zakres udziału Szwajcaria w pełni uczestniczy w pracach Urzędu oraz jest uprawniona do otrzymywania wsparcia ze strony Urzędu określonych w rozporządzeniu i zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszych uzgodnieniach. Artykuł 2 Zarząd Szwajcaria jest reprezentowana w zarządzie Urzędu jako obserwator bez prawa głosu. Artykuł 3 Wkład finansowy 1. Szwajcaria wnosi wkład do dochodów Urzędu w wysokości rocznej kwoty obliczonej zgodnie z jej produktem krajowym brutto (PKB) jako procent PKB wszystkich krajów stowarzyszonych zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I. 2. Wkład finansowy, o którym mowa w ust. 1, podlega wniesieniu od dnia wejścia w życie niniejszych uzgodnień. Kwota pierwszego wkładu finansowego zostaje obniżona proporcjonalnie do czasu pozostałego w roku wejścia w życie niniejszych uzgodnień. Artykuł 4 Ochrona danych 1. Szwajcaria stosuje swoje przepisy krajowe dotyczące ochrony osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych i do swobodnego przepływu tych danych.[6] 2. Do celów niniejszych uzgodnień, operacje przetwarzania danych osobowych przez Urząd podlegają przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[7]. 3. Szwajcaria przestrzega zasad poufności dokumentów będących w posiadaniu Urzędu, jak określono w regulaminie wewnętrznym zarządu. Artykuł 5 Status prawny Urząd posiada osobowość prawną na mocy prawa Szwajcarii oraz zdolność do wszelkich czynności prawnych w Szwajcarii przyznanych osobom prawnym na mocy prawa Szwajcarii. Może on w szczególności nabywać lub zbywać mienie ruchome i nieruchomości oraz być stroną postępowań sądowych. Artykuł 6 Odpowiedzialność Odpowiedzialność Urzędu podlega przepisom art. 45 ust. 1, 3 i 5 rozporządzenia. Artykuł 7 Trybunał Sprawiedliwości Szwajcaria uznaje właściwość Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wobec Urzędu zgodnie z art. 45 ust. 2 i 4 rozporządzenia. Artykuł 8 Personel Urzędu 1. Zgodnie z art. 38 ust. 1 i art. 49 ust. 1 rozporządzenia, do obywateli Szwajcarii zatrudnionych przez Urząd zastosowanie mają Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, zasady przyjęte wspólnie przez instytucje Unii Europejskiej do celów stosowania tego regulaminu pracowniczego i zasady przyjęte przez Urząd zgodnie z art. 38 ust. 2 rozporządzenia. 2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 2 lit. a) i art. 82 ust. 3 lit. a) Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, obywatele Szwajcarii korzystający z pełni praw obywatelskich mogą być zatrudniani na podstawie umowy przez dyrektora wykonawczego Urzędu, zgodnie z istniejącymi przepisami dotyczącymi wyboru i zaangażowania pracowników przyjętymi przez Urząd. 3. Art. 38 ust. 4 rozporządzenia stosuje się odpowiednio do obywateli Szwajcarii. 4. Obywatel Szwajcarii nie może jednak zostać powołany na stanowisko dyrektora wykonawczego Urzędu. Artykuł 9 Przywileje i immunitety 1. Szwajcaria stosuje w odniesieniu do Urzędu i jego personelu Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, który znajduje się w załączniku II do niniejszych uzgodnień, jak również wszelkie zasady przyjęte na podstawie tego Protokołu, a odnoszące się do spraw kadrowych Urzędu. 2. Procedura stosowania Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej określona jest w dodatku do załącznika II. Artykuł 10 Zwalczanie nadużyć finansowych W załączniku III określono postanowienia odnoszące się do art. 44 rozporządzenia dotyczącego finansowej kontroli sprawowanej przez UE w Szwajcarii w odniesieniu do uczestników działań Urzędu. Artykuł 11 Komitet 1. Komitet, składający się z przedstawicieli Komisji Europejskiej i Szwajcarii, monitoruje odpowiednie wdrożenie uzgodnień oraz zapewnia ciągłe dostarczanie informacji i wymianę poglądów na ten temat. Ze względów praktycznych, komitet odbywa posiedzenia wspólnie z odpowiednimi komitetami utworzonymi z udziałem pozostałych krajów stowarzyszonych, uczestniczących na podstawie art. 49 ust. 1 rozporządzenia. Zbiera się on na wniosek Szwajcarii lub Komisji Europejskiej. Zarząd Urzędu jest informowany o pracach tego komitetu. 2. Informacje o przewidywanych przepisach prawodawstwa UE, mających bezpośredni wpływ na rozporządzenie lub je zmieniających – lub w przypadku których oczekuje się wpływu na wkład finansowy ustanowiony w art. 3 niniejszych uzgodnień – są rozpowszechniane i stanowią obiekt wymiany poglądów w komitecie. Artykuł 12 Załączniki Załączniki do niniejszych uzgodnień stanowią ich integralną część. Artykuł 13 Wejście w życie 1. Umawiające się Strony zatwierdzają niniejsze uzgodnienia zgodnie z ich własnymi, wewnętrznymi procedurami. Powiadamiają się one wzajemnie o zakończeniu tych procedur. 2. Niniejsze uzgodnienia wchodzą w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu złożenia ostatniej notyfikacji, o której mowa w ust. 1. Artykuł 14 Rozwiązanie i ważność uzgodnień 1. Przedmiotowe uzgodnienia zostają zawarte na czas nieokreślony. 2. Każda z Umawiających się Stron może, po konsultacjach w ramach komitetu, wypowiedzieć niniejsze uzgodnienia powiadamiając drugą Umawiającą się Stronę. Uzgodnienia przestają obowiązywać sześć miesięcy od daty takiej notyfikacji. 3. Niniejsze uzgodnienia wygasają w przypadku wygaśnięcia Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii[8]. 4. Niniejsze uzgodnienia sporządzone są w jednym egzemplarzu w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny. …………… ZAŁĄCZNIK I Wzór obliczania wkładu 1. Wkład finansowy Szwajcarii do dochodów Urzędu określony w art. 33 ust. 3 lit. d) rozporządzenia jest obliczany w następujący sposób: Najbardziej aktualne dane ostateczne o wysokości produktu krajowego brutto (PKB) Szwajcarii, dostępne dnia 31 marca każdego roku, dzielone są przez sumę dostępnych dla tego samego roku wartości PKB wszystkich krajów uczestniczących w pracach Urzędu. Uzyskana wartość procentowa jest stosowana do części zatwierdzonego dochodu Urzędu, określonego w art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia w przedmiotowym roku, w celu uzyskania kwoty wkładu finansowego Szwajcarii. 2. Wkład finansowy jest uiszczany w euro. 3. Szwajcaria wnosi swój wkład finansowy nie później niż 45 dni po otrzymaniu noty debetowej. Jakakolwiek zwłoka Szwajcarii w zapłacie spowoduje naliczanie odsetek od kwoty pozostającej do spłaty począwszy od dnia terminu płatności. Stopa oprocentowania jest równa stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującej pierwszego dnia kalendarzowego miesiąca, na który przypada ostateczny termin płatności, powiększonej o 3,5 punktu procentowego. 4. Wkład finansowy Szwajcarii jest dostosowywany zgodnie z niniejszym załącznikiem w przypadku gdy wkład finansowy Unii Europejskiej zapisany w ogólnym budżecie Unii Europejskiej, jak określono w art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia został zwiększony zgodnie z art. 26, 27 lub 41 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002[9]. W tym przypadku różnica należna jest w ciągu 45 dni od otrzymania noty debetowej. 5. W przypadku gdy środki na płatności Urzędu otrzymane z UE zgodnie z art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia, odnoszące się do roku N, nie zostały wydane przed dniem 31 grudnia roku N lub jeżeli budżet Urzędu na rok N został zmniejszony zgodnie z art. 26, 27 lub 41 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, część tych niewykorzystanych lub zmniejszonych środków na płatności odpowiadających wartości procentowej wkładu Szwajcarii zostaje przeniesiona do budżetu Urzędu na rok N+1. Wkład Szwajcarii do budżetu Urzędu na rok N+1 zostaje odpowiednio obniżony. ZAŁĄCZNIK II PROTOKÓŁ NR 7 W SPRAWIE PRZYWILEJÓW I IMMUNITETÓW UNII EUROPEJSKIEJ WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY, MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z artykułem 343 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i artykułem 191 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, Unia Europejska i EWEA korzystają na terytoriach państw członkowskich z przywilejów i immunitetów niezbędnych do wykonywania ich zadań, UZGODNIŁY następujące postanowienia, które są dołączone do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej: ROZDZIAŁ I MIENIE, FUNDUSZE, AKTYWA I OPERACJE UNII EUROPEJSKIEJ Artykuł 1 Lokale i budynki Unii są nietykalne. Nie podlegają rewizjom, rekwizycjom, konfiskacie lub wywłaszczeniu. Mienie i aktywa Unii nie podlegają żadnym środkom przymusu administracyjnego lub sądowego bez upoważnienia Trybunału Sprawiedliwości. Artykuł 2 Archiwa Unii są nietykalne. Artykuł 3 Unia, jej aktywa, przychody i inne mienie są zwolnione ze wszelkich podatków bezpośrednich. Rządy państw członkowskich, wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, podejmują stosowne środki w celu umorzenia lub zwrotu kwoty podatków pośrednich lub podatków z tytułu sprzedaży wliczonych w cenę mienia ruchomego i nieruchomego, w przypadku gdy Unia dokonuje, do celów użytku służbowego, poważnych zakupów, których cena zawiera tego typu podatki. Jednakże stosowanie tych postanowień nie może spowodować zakłócenia konkurencji w obrębie Unii. Zwolnień nie udziela się w stosunku do podatków i opłat, których wysokość stanowi jedynie wynagrodzenie za korzystanie z usługi użyteczności publicznej. Artykuł 4 Unia jest zwolniona z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w stosunku do produktów przeznaczonych do ich użytku służbowego: produkty przywiezione w ten sposób mogą zostać sprzedane, odpłatnie lub nieodpłatnie, na terytorium kraju, do którego zostały przywiezione, wyłącznie na warunkach określonych przez rząd tego kraju. Unia jest także zwolniona z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w odniesieniu do swoich publikacji. ROZDZIAŁ II KOMUNIKACJA I LAISSEZ-PASSER Artykuł 5 (dawny Artykuł 6) W celu komunikacji służbowej i przekazywania wszelkich dokumentów, instytucje Unii korzystają na terytorium każdego państwa członkowskiego z przywilejów przyznawanych przez dane państwo placówkom dyplomatycznym. Korespondencja służbowa i inne środki komunikacji służbowej instytucji Unii nie podlegają cenzurze. Artykuł 6 (dawny Artykuł 7) Laissez-passer w postaci, która zostanie określona przez Radę stanowiącą zwykłą większością, a które władze państwa członkowskiego uznają za ważny dokument podróży, mogą być wystawiane członkom i pracownikom instytucji Unii przez szefów tych instytucji. Te laissez-passer wydawane są urzędnikom i innym pracownikom na warunkach określonych w Regulaminie pracowniczym urzędników i warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii. Komisja może zawierać umowy umożliwiające uznawanie laissez-passer jako ważnych dokumentów podróży na terytorium państw trzecich. ROZDZIAŁ III CZŁONKOWIEPARLAMENTU EUROPEJSKIEGO Artykuł 7 (dawny Artykuł 8) Swoboda przepływu członków Parlamentu Europejskiego podróżujących do lub z miejsca obrad Parlamentu Europejskiego nie podlega żadnym ograniczeniom administracyjnym ani innym. Członkom Parlamentu Europejskiego, w zakresie kontroli celnej i walutowej, przyznaje się: a) ze strony własnego rządu – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są wyższym urzędnikom wyjeżdżającym za granicę na czasowe pobyty służbowe; b) ze strony rządów innych państw członkowskich – takie same udogodnienia jakie przyznawane są przedstawicielom obcych rządów w związku z czasowym pobytem służbowym. Artykuł 8 (dawny Artykuł 9) Wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych. Artykuł 9 (dawny Artykuł 10) Podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego członkowie korzystają: a) na terytorium swojego państwa – z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa; b) na terytorium innego państwa członkowskiego – z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego. Immunitet chroni także członków podczas ich podróży do i z miejsca, gdzie odbywa się posiedzenie Parlamentu Europejskiego. Nie można powoływać się na immunitet w przypadku, gdy członek został schwytany na gorącym uczynku i nie może on stanowić przeszkody w wykonywaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek ze swoich członków. ROZDZIAŁ IV PRZEDSTAWICIELE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH BIORĄCY UDZIAŁ W PRACACH INSTYTUCJI UNII EUROPEJSKIEJ Artykuł 10 (dawny Artykuł 11) Przedstawiciele państw członkowskich biorący udział w pracach instytucji Unii, ich doradcy i eksperci techniczni, korzystają w czasie wykonywania swoich funkcji i w czasie podróży do i z miejsca obrad, ze zwyczajowych przywilejów, immunitetów i udogodnień. Niniejszy artykuł stosuje się również do członków organów doradczych Unii. ROZDZIAŁ V URZĘDNICY I INNI PRACOWNICY UNII EUROPEJSKIEJ Artykuł 11 (dawny Artykuł 12) Na terytorium każdego państwa członkowskiego i bez względu na ich przynależność państwową, urzędnicy i inni pracownicy Unii: a) z zastrzeżeniem postanowień Traktatów dotyczących z jednej strony reguł odpowiedzialności urzędników i innych pracowników w stosunku do Unii oraz, z drugiej strony, właściwości Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sporach między Unią a jej urzędnikami i innymi pracownikami, korzystają z immunitetu jurysdykcyjnego co do dokonanych przez nich czynności służbowych, a obejmującego również słowa wypowiedziane lub napisane; korzystają oni z tego immunitetu również po zakończeniu pełnienia funkcji; b) wraz ze współmałżonkami oraz członkami rodziny pozostającymi na utrzymaniu, nie podlegają ograniczeniom imigracyjnym i nie są objęci formalnościami dotyczącymi rejestracji cudzoziemców; c) w zakresie przepisów walutowych, korzystają z takich samych udogodnień, które są zwyczajowo przyznawane pracownikom organizacji międzynarodowych; d) korzystają z prawa przywozu bez opłat z kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub z kraju, którego są obywatelami, mebli i przedmiotów osobistego użytku przy podejmowaniu po raz pierwszy pracy w danym kraju, a także prawa ponownego wywozu bez opłat mebli i przedmiotów osobistego użytku, po ustaniu funkcji w tym kraju, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd państwa, w którym prawo to jest wykonywane, za niezbędny; e) korzystają z prawa przywozu bez opłat samochodu do użytku osobistego, nabytego w kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub w kraju, którego są obywatelami na zasadach rządzących rodzimym rynkiem tego kraju, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat tego samochodu, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd danego państwa za niezbędny. Artykuł 12 (dawny Artykuł 13) Urzędnicy i inni pracownicy Unii objęci są podatkiem na rzecz Unii od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Unię, na warunkach i zgodnie z procedurą określonymi przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami. Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię. Artykuł 13 (dawny Artykuł 14) Przy stosowaniu podatku dochodowego, podatku majątkowego oraz podatku od spadku, a także stosując konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte między państwami członkowskimi Unii, uznaje się, że urzędnicy i inni pracownicy Unii, którzy osiedlają się na terytorium państwa członkowskiego innego niż kraj ich miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, w momencie dołączenia do służb Unii, i wyłącznie z tytułu wykonywania swoich obowiązków na rzecz Unii zarówno w kraju ich faktycznego zamieszkania i kraju zamieszkania dla celów podatkowych, zachowują miejsce zamieszkania w tym ostatnim, pod warunkiem że kraj ten należy do Unii. Niniejsze postanowienie to stosuje się także do współmałżonka, w zakresie, w jakim nie wykonuje on działalności zawodowej, oraz do dzieci pozostających na utrzymaniu i pod opieką osób, o których jest mowa w niniejszym artykule. Mienie ruchome należące do osób, o których mowa w pierwszym akapicie, znajdujące się na terytorium, w którym osoby te przebywają, jest zwolnione z podatku od spadku w tym państwie; w celu ustalenia takiego podatku, uznaje się za znajdujące się w kraju stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem praw państw trzecich oraz ewentualnego stosowania postanowień międzynarodowych konwencji dotyczących podwójnego opodatkowania. Miejsce zamieszkania uzyskane wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji w innych organizacjach międzynarodowych nie jest brane pod uwagę przy stosowaniu postanowień niniejszego artykułu. Artykuł 14 (dawny Artykuł 15) Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami, określają system świadczeń socjalnych obejmujący urzędników i innych pracowników Unii. Artykuł 15 (dawny Artykuł 16) Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z innymi zainteresowanymi instytucjami, określają kategorie urzędników i innych pracowników Unii, do których stosują się postanowienia artykułu 11, drugiego akapitu artykułu 12 i artykułu 13, częściowo lub w całości. Nazwiska, stopnie służbowe i adresy urzędników i innych pracowników w poszczególnych kategoriach przekazywane są okresowo rządom państw członkowskich. ROZDZIAŁ VI PRZYWILEJE I IMMUNITETY PLACÓWEK DYPLOMATYCZNYCH PAŃSTW TRZECICH AKREDYTOWANYCH PRZY UNII EUROPEJSKIEJ Artykuł 16 (dawny Artykuł 17) Państwo członkowskie, na którego terytorium znajduje się siedziba Unii, udziela zwyczajowych immunitetów dyplomatycznych i przywilejów placówkom dyplomatycznym państw trzecich akredytowanych przy Unii. ROZDZIAŁ VII POSTANOWIENIA OGÓLNE Artykuł 17 (dawny Artykuł 18) Przywileje, immunitety i inne udogodnienia przyznaje się urzędnikom i innym pracownikom Unii wyłącznie w interesie Unii. Każda instytucja Unii powinna uchylić immunitet udzielony urzędnikowi lub innemu pracownikowi, kiedy uzna, że uchylenie takiego immunitetu nie jest sprzeczne z interesami Unii. Artykuł 18 (dawny Artykuł 19) W celu stosowania niniejszego Protokołu, instytucje Unii współpracują z właściwymi władzami danych państw członkowskich. Artykuł 19 (dawny Artykuł 20) Artykuły 11-14 i artykuł 17 mają zastosowanie do przewodniczącego Rady Europejskiej. Mają one także zastosowanie do członków Komisji. Artykuł 20 (dawny Artykuł 21) Artykuły 11–14 i artykuł 17 stosuje się wobec sędziów, rzeczników generalnych, sekretarzy i sprawozdawców pomocniczych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla postanowień artykułu 3 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dotyczących immunitetu jurysdykcyjnego sędziów i rzeczników generalnych. Artykuł 21 (dawny Artykuł 22) Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Inwestycyjnego, członków jego organów, jego pracowników i do przedstawicieli państw członkowskich biorących udział w jego działalności, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie Statutu tego banku. Ponadto Europejski Bank Inwestycyjny jest zwolniony z jakiegokolwiek opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze związanych z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Podobnie też, jego rozwiązanie lub likwidacja nie stanowią podstaw do nałożenia opodatkowania. Ponadto działalność Banku i jego organów, prowadzona zgodnie z jego statutem, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu. Artykuł 22 (dawny Artykuł 23) Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Centralnego, do członków jego organów i do jego personelu, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego. Europejski Bank Centralny jest dodatkowo zwolniony z jakiegokolwiek opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze związanych z podwyższeniem jego kapitału, jak również z wszelkich formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym bank ma swoją siedzibę. Działalność Banku i jego organów, podejmowana zgodnie ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu. Dodatek do ZAŁĄCZNIKA II Warunki stosowania w Szwajcarii Protokołu o przywilejach i immunitetach 1. Rozszerzenie stosowania na Szwajcarię Wszelkie odniesienia do państw członkowskich poczynione w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (zwanym dalej „Protokołem”) należy rozumieć jako obejmujące również Szwajcarię, chyba że poniższe postanowienia stanowią inaczej. 2. Zwolnienie Urzędu z podatków pośrednich (w tym z VAT-u) Towary i usługi eksportowane ze Szwajcarii nie podlegają szwajcarskiemu podatkowi od towarów i usług (VAT). W odniesieniu do towarów i usług dostarczanych Urzędowi w Szwajcarii do jego użytku służbowego zwolnienie z VAT-u jest realizowane zgodnie z art. 3 akapit drugi Protokołu poprzez jego zwrot. Zwolnienie z VAT-u dotyczy przypadków, gdy rzeczywista cena towarów i usług podana na fakturze lub innym równoważnym dokumencie wynosi co najmniej 100 franków szwajcarskich (wraz z podatkiem). Zwrot podatku VAT następuje po przedstawieniu odpowiednich szwajcarskich formularzy w Szwajcarskiej Federalnej Administracji Podatkowej, w Dziale Głównym ds. Podatku VAT. Co do zasady, wnioski są rozpatrywane w terminie trzech miesięcy od daty złożenia wniosku o zwrot i odpowiednich dowodów zakupu. 3. Warunki stosowania zasad dotyczących personelu Urzędu W odniesieniu do art. 12 akapit drugi Protokołu, Szwajcaria, zgodnie z zasadami swojego prawa krajowego, zwalnia urzędników i innych pracowników Urzędu w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 z dnia 25 marca 1969 r. określającego kategorie urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, do których mają zastosowanie przepisy art. 12, art. 13 ust. 2 i art. 14 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot[10] z podatków federalnych, kantonalnych i gminnych od wynagrodzeń, płac i poborów służbowych wypłacanych przez UE i podlegających wewnętrznemu podatkowi na jej rzecz. Do celów stosowania art. 13 Protokołu Szwajcaria nie jest uznawana za państwo członkowskie w rozumieniu punktu 1 powyżej. Funkcjonariusze i inni pracownicy Urzędu, a także członkowie ich rodzin, należący do systemu ubezpieczeń społecznych stosowanego wobec funkcjonariuszy i innych urzędników UE, nie podlegają obowiązkowi przynależenia do szwajcarskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest jedynym organem właściwym do rozstrzygania wszelkich kwestii dotyczących stosunków między Urzędem lub Komisją Europejską a ich personelem w odniesieniu do zastosowania Regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej oraz pozostałych przepisów prawnych Unii Europejskiej określających warunki pracy. ZAŁĄCZNIK III Kontrola finansowa dotycząca szwajcarskich uczestników działań Urzędu Artykuł 1 Bezpośredni kontakt Urząd i Komisja Europejska bezpośrednio kontaktują się z wszelkimi osobami lub podmiotami, które mają siedzibę w Szwajcarii i uczestniczą w działaniach Urzędu jako kontrahenci, uczestnicy programów Urzędu, osoby opłacane z budżetu Urzędu lub Unii Europejskiej lub też jako podwykonawcy. Osoby te mogą bezpośrednio przekazywać Komisji Europejskiej lub Urzędowi wszelkie stosowne informacje i dokumenty, które są zobowiązane przedkładać na podstawie instrumentów prawnych, do których odnoszą się niniejsze uzgodnienia a także na podstawie zawartych kontraktów lub umów oraz podjętych na ich podstawie decyzji. Artykuł 2 Audyty 1. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002[11], z rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[12] oraz z innymi instrumentami, które przywołują niniejsze uzgodnienia, kontrakty lub umowy zawarte z beneficjentami mającymi siedzibę w Szwajcarii, a także podjęte z nimi decyzje mogą przewidywać możliwość przeprowadzenia w dowolnym momencie audytów naukowych, finansowych, technologicznych i innych u beneficjentów lub ich podwykonawców, przeprowadzanych przez pracowników Urzędu i Komisji Europejskiej lub przez inne osoby przez nie upoważnione. 2. Pracownicy Urzędu i Komisji Europejskiej oraz inne upoważnione przez Urząd i Komisję osoby mają prawo do odpowiedniego dostępu do miejsc, prac i dokumentów, a także do wszelkich niezbędnych informacji, również w formie elektronicznej, jakie są im niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia audytów. Prawo dostępu jest jasno określane w kontraktach lub umowach zawieranych w celu zastosowania instrumentów, które przywołują niniejsze uzgodnienia. 3. Trybunał Obrachunkowy dysponuje tymi samymi prawami co Komisja Europejska. 4. Audyty mogą mieć również miejsce w ciągu pięciu lat od wygaśnięcia niniejszych uzgodnień lub na warunkach wskazanych w kontraktach lub umowach oraz w podjętych decyzjach. 5. Szwajcarskie Federalne Biuro Kontroli jest informowane z wyprzedzeniem o audytach przeprowadzanych na terytorium Szwajcarii. Powiadomienie takie nie stanowi z prawnego punktu widzenia warunku koniecznego do przeprowadzenia audytów. Artykuł 3 Kontrole na miejscu 1. Na mocy niniejszych uzgodnień Komisja (OLAF) jest uprawniona do przeprowadzania kontroli na miejscu oraz inspekcji na terytorium Szwajcarii, zgodnie z warunkami rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami[13]. 2. Kontrole na miejscu oraz inspekcje są przygotowywane i prowadzone przez Komisję Europejską w ścisłej współpracy ze Szwajcarskim Federalnym Biurem Kontroli lub z innymi właściwymi organami szwajcarskimi wskazanymi przez Szwajcarskie Federalne Biuro Kontroli, które w stosownym czasie są informowane o przedmiocie, celu i podstawie prawnej kontroli i inspekcji, w sposób umożliwiający im udzielenie niezbędnej pomocy. W związku z powyższym urzędnicy właściwych organów szwajcarskich mogą uczestniczyć w kontrolach na miejscu oraz inspekcjach. 3. Jeżeli właściwe władze szwajcarskie wyrażą taką wolę, kontrole na miejscu i inspekcje mogą być przeprowadzane wspólnie przez Komisję Europejską i owe władze. 4. Jeżeli uczestnicy programu przeciwstawiają się kontroli na miejscu lub inspekcji, organy szwajcarskie, działając zgodnie z przepisami krajowymi, udzielają kontrolerom Komisji Europejskiej wsparcia, niezbędnego do przeprowadzenia wyznaczonych im zadań związanych z kontrolą na miejscu lub inspekcją. 5. Komisja Europejska możliwie jak najszybciej zawiadamia Szwajcarskie Federalne Biuro Kontroli o wszelkich faktach lub podejrzeniach dotyczących nieprawidłowości, o których uzyska informacje w ramach przeprowadzania kontroli lub inspekcji na miejscu. W każdym przypadku Komisja Europejska jest zobowiązana powiadomić wyżej wymieniony organ o wyniku przedmiotowych kontroli i inspekcji. Artykuł 4 Informacje i konsultacje 1. W celu prawidłowego wykonania postanowień niniejszego załącznika, właściwe organy szwajcarskie i unijne regularnie dokonują wymiany informacji oraz, na wniosek jednej z Umawiających się Stron, przeprowadzają konsultacje. 2. Właściwe organy szwajcarskie bezzwłocznie powiadamiają Urząd i Komisję Europejską o wszelkich znanych im faktach lub powziętych przez nie podejrzeniach, które wskazują na istnienie nieprawidłowości dotyczących zawierania i wykonywania kontraktów lub umów zawartych w ramach stosowania instrumentów, o których mowa w niniejszych uzgodnieniach. Artykuł 5 Poufność Informacje przekazane lub uzyskane na mocy postanowień niniejszego załącznika, niezależnie od ich postaci, są objęte tajemnicą zawodową i korzystają z ochrony przyznawanej podobnym informacjom na mocy prawa szwajcarskiego oraz odpowiednich przepisów mających zastosowanie do instytucji UE. Informacje takie mogą być przekazywane wyłącznie tym osobom, które potrzebują zapoznać się z nimi ze względu na swoje funkcje w instytucjach UE, państwach członkowskich lub w Szwajcarii; ponadto informacje takie nie mogą być wykorzystywane do celów innych niż skuteczna ochrona interesów finansowych Umawiających się Stron. Artykuł 6 Środki i kary administracyjne Bez uszczerbku dla stosowania szwajcarskiego prawa karnego, Urząd lub Komisja Europejska mogą nakładać środki i kary administracyjne zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002[14] a także zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii[15] i z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich[16]. Artykuł 7 Odzyskiwanie należności i egzekucja Decyzje Urzędu lub Komisji Europejskiej podjęte w ramach stosowania niniejszych uzgodnień, nakładające zobowiązania pieniężne na osoby inne niż państwa, stanowią w Szwajcarii tytuł egzekucyjny. Tytuł egzekucyjny wydaje, bez przeprowadzania kontroli innych niż weryfikacja autentyczności aktu, organ wskazany przez rząd szwajcarski, który zawiadamia o tym Urząd lub Komisję Europejską. Egzekucja przeprowadzana jest zgodnie z procedurami szwajcarskimi. Zgodność z prawem decyzji o egzekucji podlega kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmowane na mocy klauzuli arbitrażowej podlegają wykonaniu na tych samych warunkach. [1] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu Dz.U. L 132/11, z 29.5.2010. [2] Dz.U. C z […], […], s. […]. [3] Dz.U. C z […], […], s. […]. [4] Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11 [5] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 5 [6] Decyzja Komisji z dnia 26 lipca 2000 r. na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie właściwej ochrony danych osobowych w Szwajcarii, Dz.U. L 215 z 25.8.2000, str. 1 [7] Dz.U. L 8 z 12.1.2011, s. 1 [8] Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 5 [9] Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1 [10] Dz.U. L 74, 27.3.1969, s. 1, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 371/2009, Dz.U. L 121, 15.5.2009, s. 1 [11] Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1 [12] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72, rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 652/2008, Dz.U. L 181 z 10.7.2008, s. 23 [13] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2 [14] Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1 [15] Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1 [16] Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1