[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 23.06.2006 r.

KOM(2006) 329 wersja ostateczna

2006/0106 (CNS)

Wniosek

ZALECENIE RADY

w sprawie zapobiegania urazom i propagowania bezpieczeństwa

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

W dniu 23.06.2006 r. Komisja Europejska przyjęła komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie działań na rzecz bezpieczniejszej Europy[1].

Komunikat ten dotyczy zapobiegania wypadkom i urazom w państwach członkowskich poprzez prowadzenie akcji związanych ze zdrowiem publicznym. Określa on ramy strategiczne w formie wspólnotowego planu działania, który pomoże państwom członkowskim ustalić ich priorytetowe działania związane z ograniczeniem wypadków i urazów. Działania te zostaną przeprowadzone głównie w ramach wspólnotowego programu zdrowia publicznego (2003-2008)[2] i kolejnych programów.

W przedmiotowym komunikacie Komisja podkreśla rolę sektora zdrowia w zapobieganiu urazom poprzez określanie problemów, zgłaszanie czynników ryzyka, propagowanie podstawowej prewencji, rozpowszechnianie strategii opartych na dowodach, zwiększanie zawodowych umiejętności doradczych dla osób narażonych na zagrożenia, prowadzenie krajowych planów działania oraz informowanie ludności o rodzajach ryzyka i środkach zapobiegawczych.

W ramach jednej z niezbędnych części wspólnotowego planu działania Komisja stworzy wspólnotowy system informacyjny dotyczący wypadków i urazów, którego celem będzie udostępnienie wszystkim zainteresowanym podmiotom najlepszych dostępnych informacji dotyczących zakresu problemu wypadków i urazów obejmującego grupy społeczne najbardziej narażone na zagrożenia, główne czynniki powodujące ryzyko oraz rodzaje zagrożeń związane z określonymi produktami konsumenckimi oraz usługami. Informacje te są niezbędne do opracowywania polityk, przygotowywania działań i oceny wyników.

Kolejną częścią wspólnotowego planu działania jest przyjęcie przez Komisję ustaleń dotyczących rozprzestrzeniania w ramach Wspólnoty informacji dotyczących środków prewencyjnych, które okazały się być skuteczne. Skuteczna wymiana doświadczeń pozwoli uniknąć powielania działań, ułatwi maksymalne wykorzystanie dostępnej wiedzy i umożliwi osiągnięcie większych korzyści z ograniczonych zasobów.

W ramach tego wspólnotowego planu działania Komisja określa główne dziedziny priorytetowe w zakresie środków prewencyjnych dotyczących urazów poprzez uwzględnienie wpływu, jaki na społeczeństwa mają wypadki w ujęciu liczbowym, ich powagi i konsekwencji różnych rodzajów urazów, dowodów dotyczących skuteczności interwencji oraz możliwości skutecznego prowadzenia interwencji w państwach członkowskich. Do dziedzin priorytetowych należą:

- Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży szkolnej;

- Bezpieczeństwo osób starszych;

- Bezpieczeństwo narażonych na zagrożenie użytkowników dróg;

- Zapobieganie kontuzjom sportowym;

- Zapobieganie urazom spowodowanym przez produkty i usługi;

- Zapobieganie samoobrażeniom;

- Zapobieganie przemocy interpersonalnej;

Ponadto Komisja zamierza opracować kampanie obejmujące swoim zasięgiem całą Wspólnotę celem informowania ludności o liczbie wypadków i urazów, podniesienia standardów prewencji podstawowej, propagowania dobrych praktyk oraz dostarczania administracjom do spraw zdrowia w państwach członkowskich narzędzi politycznych do wykorzystania w działaniach krajowych.

Projekt zalecenia Rady dotyczący zapobiegania urazom oraz propagowania bezpieczeństwa jest pierwszym krokiem na drodze do połączenia wysiłków Komisji z działaniami państw członkowskich w ramach działań na rzecz bezpieczniejszej Europy celem obniżenia kosztów, na jakie narażone są systemy opieki zdrowotnej z powodu wypadków. Poprzez wspólne działania Komisji i państw członkowskich w zapobieganiu urazom oczekuje się, że wysoka liczba urazów ulegnie zmniejszeniu, zaś sytuacja w państwach członkowskich związana z wypadkami i urazami ulegnie znacznej poprawie.

2006/0106 (CNS)

Wniosek

ZALECENIE RADY

w sprawie zapobiegania urazom i propagowania bezpieczeństwa (Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152 ust. 4 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji[3],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Co roku w wyniku wypadku lub przemocy ginie około 235 000 obywateli Wspólnoty. Po chorobach układu krążenia, chorobach nowotworowych i chorobach układu oddechowego, wypadki są czwartym najczęstszym powodem zgonów w państwach członkowskich.

2. Wśród dzieci, nastolatków i młodzieży dorosłej wypadki i urazy są główną przyczyną zgonów.

3. Wiele osób, które doświadczyły groźnych urazów cierpi na upośledzenia pozostającego na całe życie. Wypadki i urazy są główną przyczyną przewlekłej niepełnosprawności młodzieży, prowadzącej do ciężkiej i w wielu przypadkach możliwej do uniknięcia utraty lat życia w dobrym zdrowiu.

4. Statystycznie wypadki są powodem 6,8 mln przykadków hospitalizacji, co stanowi 11% wszystkich hospitalizacji w Unii Europejskiej.

5. Urazy stanowią poważne obciążenie budżetowe dla systemów opieki zdrowotnej i opieki społecznej, będąc powodem około 20% zwolnień chorobowych i stanowiąc główny czynnik obniżenia produktywności.

6. Ryzyko odniesienia urazów rozkłada się nierównomiernie w państwach członkowskich oraz w grupach społecznych. Ryzyko poniesienia śmierci z powodu urazu jest o pięć razy wyższe w państwie członkowskim o największej stopie urazów niż w państwie o najniższej stopie urazów.

7. W odróżnieniu od innych powodów chorób lub przedwczesnej śmierci, urazom można zapobiegać poprzez uczynienie środowiska, w którym żyjemy, jak również produktów i usług, z których korzystamy bezpieczniejszymi. Istnieje wiele dowodów potwierdzonej skuteczności środków zapobiegania wypadkom, których wciąż nie stosuje się na terenie całej Wspólnoty.

8. Większość tych środków okazała się optymalna cenowo, ponieważ korzyści jakie daje systemom opieki zdrowotnej zapobieganie wypadkom często przekraczają ponad kilkukrotnie koszty interwencji.

9. Pomimo faktu, iż w różnych dziedzinach bezpieczeństwa, takich jak ruch drogowy lub miejsca pracy, poczyniono znaczny postęp, wciąż istnieją dziedziny objęte w znacznie mniejszym stopniu prewencją zdrowotną, takie jak dom, spędzanie czasu wolnego, uprawianie sportów, wypadki oraz prewencja zdrowotna w odniesieniu do dzieci i osób starszych.

10. Dlatego też konieczne wydaje się stworzenie systemu nadzoru urazowego oraz sprawozdawczości, który mógłby zapewnić skoordynowane podejście państw członkowskich celem stworzenia i wprowadzenia w życie polityk krajowych dotyczących zapobiegania urazom, włącznie z wymianą najlepszych praktyk. Tego rodzaju system zostanie stworzony na mocy decyzji nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmującej program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003-2008)[5] oraz wszelkie kolejne programy, zostanie on stworzony na podstawie krajowych systemów kontroli urazów i sprawozdawczości celem stworzenia go w sposób spójny i zharmonizowany.

11. Celem ukierunkowania zasobów wspólnotowego programu zdrowia publicznego[6] oraz celem najskuteczniejszego rozwiązania problemu zapobiegania urazom, określono siedem priorytetowych dziedzin: bezpieczeństwo dzieci i młodzieży, bezpieczeństwo osób starszych, bezpieczeństwo narażonych na zagrożenia użytkowników dróg, zapobieganie kontuzjom sportowym, zapobieganie urazom spowodowanym przez produkty i usługi, zapobieganie samoobrażeniom oraz zapobieganie przemocy. Te priorytetowe dziedziny określono poprzez uwzględnienie społecznego wpływu urazów w ujęciu liczbowym, powagi i konsekwencji różnych rodzajów obrażeń, dowodów dotyczących skuteczności interwencji oraz możliwości skutecznego prowadzenia interwencji w państwach członkowskich,

NINIEJSZYM ZALECA:

Celem ustanowienia wyższego poziomu zdrowia publicznego, państwa członkowskie powinny:

12. Stworzyć krajowe systemy nadzoru urazowego i sprawozdawczości, dostarczające porównywalnych informacji, monitorujące rozwój różnych rodzajów zagrożenia oraz skutków środków prewencyjnych w czasie oraz oceniające potrzeby związane z wprowadzeniem dodatkowych inicjatyw związanych z bezpieczeństwem produktów i usług;

13. Stworzyć krajowe plany zapobiegania wypadkom i urazom inicjując między departamentalną współpracę i zwiększyć możliwości finansowania na kampanie związane z działaniami dotyczącymi bezpieczeństwa, jego propagowaniem, oraz wprowadzić tego rodzaju plany krajowe w życie zwracając szczególną uwagę na dzieci, osoby starsze oraz narażonych na zagrożenia użytkowników dróg, mając na względzie kontuzje sportowe, urazy spowodowane przez produkty i usługi, przemoc i samoobrażenia.

14. Zapewnić systematyczne wprowadzanie zapobiegania urazom i propagowanie bezpieczeństwa do szkolenia zawodowego osób zajmujących się zdrowiem publicznym, tak aby ta grupa pracowników mogła służyć jako kompetentni doradcy dla swoich pacjentów, klientów oraz ludności.

WZYWA KOMISJĘ DO NASTĘPUJĄCYCH DZIAŁAŃ:

15. Wsparcia i przyznania priorytetowego traktowania, w ramach wspólnotowego programu zdrowia publicznego[7] i kolejnych programów, utworzenia obejmującego swoim zasięgiem całą Wspólnotę systemu nadzoru gromadzącego dane na temat urazów, dostarczane przez państwa członkowskie na podstawie ich krajowych systemów nadzoru urazowego oraz umożliwienie łatwego dostępu do informacji zawartych w systemie wszystkim zainteresowanym podmiotom;

16. Utworzenia wspólnotowego mechanizmu wymiany informacji i dobrych praktyk oraz przekazania informacji o nim zainteresowanym podmiotom;

17. Dostarczenia państwom członkowskim niezbędnych dowodów dotyczących włączenia wiedzy w zakresie zapobiegania urazom do szkolenia zawodowego pracowników związanych z ochroną zdrowia;

18. Wspierania dobrych praktyk oraz prowadzonych w ramach polityk działań w odniesieniu do wspomnianych wyżej siedmiu priorytetowych dziedzin przy wykorzystaniu zasobów przewidzianych we wspólnotowym programie zdrowia publicznego i kolejnych programach w zakresie ogólnych ram finansowania działań wspólnotowych wspierających politykę konsumencką[8] oraz programu ramowego dotyczącego badań[9];

19. Prowadzenia sprawozdania oceniającego przez cztery lata po przyjęciu niniejszego zalecenia celem określenia skuteczności zaproponowanych środków oraz określenia, jakie należy podjąć dalsze działania.

Sporządzono w Brukseli, dnia […]

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L […] z […], str. […].

[2] Decyzja nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmująca program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003 - 2008), Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1.

[3] Dz.U. L […] z […], str. […].

[4] Dz.U. L […] z […], str. […].

[5] Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1.

[6] Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1.

[7] Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1.

[8] Decyzja nr 20/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 grudnia 2003 r. przyjmująca ogólne ramy finansowania działań wspólnotowych wspierających politykę konsumencką na lata 2004-2007, Dz.U. L 5, 9.1.2004, str. 1.

[9] Decyzja nr 1513/2002/EC Rady oraz Parlamentu Europejskiego z dnia 27 czerwca 2002 roku dotycząca szóstego programu strukturalnego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego oraz działalności pokazowej, przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej oraz wynalazczości (2002 - 2006), OJ L 232, 28.8.2002, p. l.