[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 31.5.2005

COM(2005) 230 końcowy

2005/0103 (CNS)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

1.1. Podstawy i cele wniosku

Cel ogólny

Głównym celem niniejszej decyzji oraz rozporządzenia w sprawie utworzenia, działaniai wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (zwanego dalej „SIS II”), określonym na podstawie tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej „Traktatem WE”) jest stworzenie ram prawnych regulujących SIS II. Dostępność SIS II jako środka wyrównawczego, który przyczynia się do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa na obszarze bez kontroli wewnętrznych jest sprawą o zasadniczym znaczeniu, gdyż umożliwia Państwom Członkowskim pełne zastosowanie dorobku Schengen, a ich obywatelom wykorzystanie wszystkich zalet obszaru swobodnego przepływu.

W tym kontekście, w grudniu 2001 r. Rada położyła pierwsze fundamenty pod SIS II powierzając jego rozwój techniczny Komisji i przydzielając niezbędne środki finansowez budżetu Unii Europejskiej[1]. Niniejsza decyzja, wraz z wyżej wspomnianym rozporządzeniem (zwanym dalej „rozporządzeniem”) stanowi drugi krok prawny, a oba instrumenty ustanawiają wspólne przepisy dotyczące struktury, finansowania, obowiązków oraz ogólnych zasad przetwarzania i ochrony danych związanych z SIS II. Poza tymi wspólnymi zasadami niniejsza decyzja zawiera szczególne przepisy dotyczące przetwarzania danych SIS II w celu wspomagania współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, podczas gdy rozporządzenie reguluje przetwarzanie danych SIS II wspomagające realizację polityk związanych z przepływem osób, stanowiących część dorobku Schengen (np. polityka wizowa i dotycząca granic zewnętrznych).

Cele szczegółowe

Niniejsza decyzja oraz rozporządzenie są w znacznym stopniu oparte na aktualnie obowiązujących przepisach dotyczących systemu informacyjnego Schengen (zwanego dalej „SIS”), zawartych w Konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układuz Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. pomiędzy Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach[2] (zwanej dalej „Konwencją z Schengen”), oraz uwzględniają konkluzje Rady i rezolucje Parlamentu Europejskiego w sprawie SIS II[3]. Ponadto celem niniejszej decyzji jest lepsze dostosowanie ram prawnych SIS do prawodawstwa UE oraz rozszerzenie zakresu wykorzystania SIS II, zwłaszczaw następujących obszarach:

- Europejski nakaz aresztowania . Niniejsza decyzja przewiduje przetwarzanie (np. wprowadzanie i wymianę) danych niezbędnych dla skutecznego wykonania decyzji ramowej w sprawie Europejskiego Nakazu Aresztowania i procedurze wydawania osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa pomiędzy Państwami Członkowskimi. Dane te będą dostępne bezpośrednio w SIS II, co wpłynie na poprawę obecnej sytuacji, w której są one wymieniane wyłącznie na zasadzie dwustronnej.

- Poprawa jakości danych i zdolności identyfikacji . Niniejsza decyzja określa możliwość wprowadzenia do systemu SIS II, za zgodą danej osoby, informacjio osobach, co do których popełniono nadużycie odnośnie do ich tożsamości, w celu uniknięcia dalszych niedogodności powodowanych błędną identyfikacją osób. Niniejsza decyzja umożliwia także przetwarzanie danych biometrycznych, co spowoduje dokładniejszą identyfikację i poprawę jakości danych osobowych wprowadzanych do systemu.

- Ochrona danych . W celu zapewnienia spójnego i jednolitego stosowania przepisówo ochronie danych dotyczących SIS II, niniejsza decyzja przewiduje stosowanie rozporządzenia (WE) 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związkuz przetwarzaniem danych i powierza Europejskiemu Pełnomocnikowi ds. Ochrony Danych zadanie monitorowania działań w zakresie przetwarzania danych osobowych prowadzonych przez Komisję w ramach SIS II zgodnie z niniejszą decyzją. Jest to korzystne, gdyż ten sam organ będzie organem właściwym dla wszystkich działań Komisji w zakresie przetwarzania danych, zarówno w ramach pierwszego, jaki trzeciego filaru. Niniejsza decyzja stanowi, że Państwa Członkowskie są zobowiązane respektować Konwencję nr 108 Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób fizycznych w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych przetwarzając dane zawarte w SIS II w kontekście niniejszej decyzji.[4]

- Przekazywanie danych osobowych osobom lub państwom trzecim . Niniejsza decyzja przewiduje możliwość przekazywania danych osobowych zawartych w SIS II państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym zgodnie z odpowiednimi instrumentami prawnymi. Możliwość ta jednak stanowi wyjątek od ogólnej zasady.

- Międzyrządowe pochodzenie obowiązujących przepisów dotyczących SIS . Przepisy te, opracowane w ramach współpracy międzyrządowej, zostaną zastąpione klasycznymi instrumentami prawodawstwa europejskiego. Korzyść tego przedsięwzięcia polegać będzie na tym, że tym razem różne instytucje Unii Europejskiej (zwane dalej „instytucjami UE”) będą ze sobą współpracowaćw przyjmowaniu i wdrażaniu tych nowych instrumentów, a wartość prawna zasad regulujących SIS zostanie wzmocniona.

- Zarządzanie operacyjne SIS II. Niniejsza decyzja powierza Komisji zadanie operacyjnego zarządzania systemem. Operacyjne zarządzanie centralną częścią SIS sprawuje jedno z Państw Członkowskich.

1.2. Kontekst ogólny

SIS

Stopniowe ustanawianie obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości wymaga utworzenia obszaru bez granic wewnętrznych. W tym celu art. 61 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wymaga przyjęcia środków mających na celu zapewnienie swobodnego przepływu osób, zgodnie z art. 14 Traktatu WE, w powiązaniu ze środkami towarzyszącymi dotyczącymi kontroli granic zewnętrznych, azylu i imigracji, jak również środkami zapobiegania i zwalczania przestępczości.

SIS jest wspólnym systemem informacyjnym umożliwiającym właściwym władzomw Państwach Członkowskich współpracę w celu ustanowienia obszaru bez kontroli granic wewnętrznych poprzez wymianę informacji dotyczących realizacji różnych wymaganych polityk. System ten, poprzez procedurę automatycznego wyszukiwania danych, umożliwia tym władzom otrzymanie informacji dotyczących wpisów odnoszących się do osóbi przedmiotów. Uzyskanie informacje wykorzystuje się, w szczególności, we współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, jak również przy kontroli osób na granicach zewnętrznych lub na terytorium krajowym oraz w przypadku wydawania wiz i zezwoleń na pobyt. SIS jest zatem elementem obszaru Schengen, który jest niezbędny do stosowania przepisów dotyczących przepływu osób i zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwaw tym obszarze. W związku z powyższym, konieczne jest zachowanie spójności z wieloma różnymi politykami związanymi z kontrolą granic zewnętrznych, wizami, imigracją, a także współpracą policyjną i sądową w sprawach karnych.

Obowiązujące przepisy i odnośne wnioski w tym obszarze

Artykuły 92–119 Konwencji z Schengen są podstawowymi przepisami prawnymi regulującymi SIS. Przyjęte w ramach współpracy międzyrządowej, zostały włączone w instytucjonalne i prawne ramy Unii Europejskiej po wejściu w życie Traktatu z Amsterdamu.

Niniejsza decyzja zostaje przedłożona wraz z rozporządzeniem w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania SIS II, na podstawie tytułu IV Traktatu WE. Trzeci wniosek, którego podstawą jest tytuł V Traktatu WE (Transport), dotyczący konkretnej kwestii dostępu władz i służb odpowiedzialnych w Państwach Członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do SIS, uzupełni oba te wnioski.

Niniejsza decyzja i rozporządzenie, wydane na podstawie tytułu IV Traktatu WE, zastąpią art. 92-119 Konwencji z Schengen oraz decyzje i deklaracje Komitetu Wykonawczego Schengen dotyczące SIS.

Ponadto niniejsza decyzja uchyli decyzję 2004/201/WSiSW z dnia 19 lutego 2004 r.w sprawie procedury zmiany podręcznika SIRENE[5].

Harmonogram

Instrumenty prawne regulujące SIS II należy przyjąć we właściwym terminie, aby umożliwić niezbędne przygotowania do tego nowego systemu, a w szczególności przejście z obecnego systemu na SIS II.

2. ASPEKTY PRAWNE

2.1. Podstawa prawna

Dorobek Schengen , obejmujący SIS, włączono w ramy UE dnia 1 maja 1999 r. Protokołem załączonym do Traktatu z Amsterdamu. Rada określiła te części dorobku Schengen, które włączono w ramy Unii w swojej decyzji z dnia 20 maja 1999 r. Obejmują one uzgodnienia dotyczące SIS, tj. art. 92-119 Konwencji z Schengen oraz odnośne decyzje i deklaracje Komitetu Wykonawczego.

Decyzja Rady 1999/436/WE z dnia 20 maja 1999[6] określiła podstawę prawną w Traktatach dla poszczególnych postanowień i decyzji stanowiących dorobek Schengen. Niemniej jednak Rada nie podjęła decyzji w sprawie postanowień dotyczących SIS. W związku z tym, na podstawie art. 2 ust. 1 Protokołu z Schengen postanowienia dorobku Schengen dotyczące SIS traktowane są jako akty wydane na podstawie tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem UE”). Jednakże zgodnie z art. 5 ust. 1 Protokołu, nowe wnioski dotyczące dorobku Schengen muszą być oparte na właściwej podstawie prawnej w Traktatach.

Podstawę prawną dla niniejszej decyzji stanowią artykuły 30 ust. 1 lit. a) i b), art. 31 ust. 1) lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2) lit. c) Traktatu UE.

Niniejszy wniosek jest objęty zakresem art. 30 ust. 1) lit. a) Traktatu UE, gdyż ma na celu poprawę współpracy operacyjnej pomiędzy właściwymi organami w odniesieniu do zapobiegania i wykrywania przestępstw oraz zakresem art. 30 ust. 1) lit. b), gdyż reguluje gromadzenie, przechowywanie, przetwarzanie i wymianę odpowiednich informacji.

Ponadto niniejszy wniosek ma na celu ułatwienie współpracy pomiędzy organami sądowymii organami o równorzędnym znaczeniu w Państwach Członkowskich w odniesieniu do postępowania karnego i wykonywania wyroków w sprawach karnych, a zatem jest on objęty także zakresem art. 31 ust. 1) lit. a) Traktatu UE. Istotne znaczenie ma art. 31 ust. 1) lit. b), gdyż intencją niniejszego wniosku jest ułatwianie ekstradycji i wydawania osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa pomiędzy Państwami Członkowskimi.

2.2. Pomocniczość i proporcjonalność

Zgodnie z zasadą pomocniczości, cel proponowanego działania, a mianowicie wymiana informacji dotyczących niektórych kategorii osób i przedmiotów za pośrednictwem komputerowego systemu informacyjnego, nie może zostać osiągnięty w dostatecznym stopniu przez Państwa Członkowskie. Ze względu na specyfikę wspólnego systemu informacji, a także ze względu na skalę i wpływ działania, może ono być lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym. Niniejsza inicjatywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

Działania Wspólnoty ograniczają się do operacyjnego zarządzania SIS II obejmującego centralną bazę danych, krajowe punkty dostępu oraz infrastrukturę komunikacyjną łączącą oba te elementy. Państwa Członkowskie są kompetentne w przypadku systemów krajowych oraz ich podłączenia do SIS II oraz odpowiedzialne za umożliwienie właściwym władzom przetwarzania danych SIS II. Przeszukiwanie danych jest zastrzeżone dla właściwych władz każdego Państwa Członkowskiego, określonych dla każdego z celów wymienionych w niniejszej decyzji i ograniczone do zakresu, w jakim dane te są wymagane dla realizacji zadań zgodnie z tymi celami.

2.3. Wybór instrumentów

Gwarantuje się wykorzystanie decyzji jako aktu prawnego z uwagi na potrzebę stosowania wspólnych reguł, w szczególności w odniesieniu do przetwarzania danych w systemie. Decyzja ramowa nie jest odpowiednim instrumentem, gdyż wniosek nie obejmuje zbliżenia prawodawstw Państw Członkowskich.

2.4. Uczestnictwo w SIS II

Podstawę prawną niniejszej decyzji stanowi tytuł VI Traktatu UE, natomiast sama decyzja stanowi rozwinięcie dorobku Schengen. W związku z tym należy ją zaproponować i przyjąć zgodnie z Protokołami załączonymi do Traktatu z Amsterdamu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa, Irlandii oraz z Protokołem włączającym dorobek Schengenw ramy Unii Europejskiej.

a) Zjednoczone Królestwo i Irlandia

Decyzja, której dotyczy wniosek rozbudowuje postanowienia dorobku Schengen, w których uczestniczą Zjednoczone Królestwo i Irlandia, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen [7], oraz z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen [8] .

b) Norwegia i Islandia

Ponadto, zgodnie z art. 6 akapit pierwszy Protokołu włączającego dorobek Schengen, dnia 18 maja 1999 r. podpisano Układ pomiędzy Radą a Norwegią i Islandią w celu włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

Artykuł 1 Układu stanowi, że Norwegia i Islandia mają być włączone w działania Wspólnoty Europejskiej i Unii Europejskiej w dziedzinach objętych postanowieniami, o których mowa w załącznikach do Układu, tj. załączniku A (postanowienia dorobku Schengen) i załączniku B (postanowienia aktów Wspólnoty Europejskiej, które zastąpiły postanowienia będące ich odpowiednikami lub zostały przyjęte na mocy Konwencji z Schengen) i w kolejnych aktach będących ich rozbudowaniem.

Na mocy art. 2 działania i środki przyjęte przez Unię Europejską w celu zmiany lub uzupełnienia dorobku Schengen, który został włączony w ramy Unii Europejskiej (załączniki A i B) są wprowadzane w życie i stosowane przez Norwegię i Islandię. Przedstawiony wniosek rozbudowuje dorobek Schengen w sposób określony w załączniku A do Układu.

c) Nowe Państwa Członkowskie

W związku z tym, że inicjatywa stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposóbz nim związany, w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu Przystąpienia, niniejsza decyzja stosowana jest w nowym Państwie Członkowskim wyłącznie na mocy decyzji Rady podjętej zgodnie z tym postanowieniem.

d) Szwajcaria

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[9], należącego do obszaru określonego w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE rozumianym w powiązaniu z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/849/WE w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych przepisów tej Umowy[10].

3. WPłYW NA BUDżET

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2424/2001 i decyzja Rady 2001/886/WSiSW w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji[11] stanowią, że wydatki związane z rozwojem SIS II obciążają budżet Unii Europejskiej. Zgodnie z niniejszym wnioskiem koszty poniesione w związku z uruchomieniem SIS II nadal będą pokrywanez budżetu Unii Europejskiej. Mimo, że największe wydatki zostaną poczynione podczas fazy rozwoju (zaprojektowanie, budowa i testowanie SIS II), faza operacyjna, która rozpocznie się w 2007 r., będzie stanowić długoterminowe zobowiązanie budżetowe, które należy przeanalizować w świetle nowych perspektyw finansowych. Komisja, która odpowiada za operacyjne zarządzanie systemem w pierwszej fazie przejściowej będzie wymagać odpowiednich zasobów ludzkich i środków finansowych. Odnośnie do perspektywy średnio- i długoterminowej, Komisja oceni różne możliwości przeniesienia prac na zewnątrz, biorąc pod uwagę efekty synergii wynikające z uruchomienia na dużą skalę szeregu innych systemów technologii informatycznych, takich jak VIS (system informacji wizowej) i EURODAC.

Komisja przygotowała wspólne sprawozdanie finansowe, załączone do rozporządzenia proponowanego na podstawie tytułu IV Traktatu WE.

2005/0103 (CNS)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i b), art. 31 ust. 1) lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c),

uwzględniając wniosek Komisji[12],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[13],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) System Informacyjny Schengen, zwany dalej „SIS”, utworzony na podstawie postanowień tytułu IV Konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. pomiędzy Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach[14] (zwanej dalej „Konwencją z Schengen”), stanowi zasadniczy instrument stosowania postanowień dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej.

(2) Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2424/2001[15] i decyzji Rady2001/886/WSiSW [16] z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) utworzenie systemu drugiej generacji SIS (zwanego dalej „SIS II”) powierzono Komisji. SIS II zastąpi SIS utworzony Konwencją z Schengen.

(3) Niniejsza decyzja stanowi niezbędną podstawę prawną dla SIS II w odniesieniu do spraw wchodzących w zakres Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej „Traktatem UE”). Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej (WE) nr 2006/XX w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania SIS II[17] stanowi niezbędną podstawę prawną dla SIS II w odniesieniu do spraw wchodzących w zakres Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej „Traktatem WE”).

(4) Fakt, że podstawa prawna niezbędna dla zarządzania SIS II składa się z odrębnych instrumentów nie narusza zasady, zgodnie z którą SIS II stanowi jeden odrębny system informacyjny, który powinien działać jako taki. Niektóre postanowienia tych instrumentów powinny zatem być identyczne.

(5) SIS II powinien stanowić środek wyrównawczy przyczyniający się do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa na obszarze bez kontroli wewnętrznych pomiędzy Państwami Członkowskimi poprzez wspomaganie współpracy operacyjnej pomiędzy organami policji i sądownictwa w sprawach karnych.

(6) Należy dokładnie określić cele SIS II i ustanowić zasady dotyczące jego działaniai wykorzystania oraz obowiązki związane z systemem, obejmujące bazę technicznąi finansowanie SIS II, kategorie danych, jakie będą wprowadzane do systemu oraz cele i kryteria ich wprowadzania, władze uprawnione do dostępu do systemu, wzajemne powiązania między wpisami oraz dalsze zasady przetwarzania danych i ochrony danych osobistych.

(7) Wydatki związane z działaniem SIS II obciążają budżet Unii Europejskiej.

(8) Właściwym jest opracowanie podręcznika określającego szczegółowe zasady wymiany informacji uzupełniających związanych z działaniami, których wymaga wpis. Władze krajowe w każdym Państwie Członkowskim powinny zapewnić wymianę tych informacji.

(9) Komisja powinna odpowiadać za zarządzanie operacyjne SIS II, w szczególności w celu zapewnienia płynnego przejścia od fazy utworzenia systemu do rozpoczęcia jego działania.

(10) SIS II powinien zawierać wpisy dotyczące osób poszukiwanych w celu aresztowania, wydania lub ekstradycji. Poza wpisami należy zamieszczać w SIS II dane dodatkowe, wymagane procedurami wydania lub ekstradycji. W szczególności, w SIS II należy przetwarzać dane określone w art. 8 ramowej decyzji Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi[18].

(11) Należy umożliwić dodawanie do SIS II tłumaczenia danych dodatkowych wprowadzonych w celu wydania na mocy europejskiego nakazu aresztowania oraz w celu ekstradycji.

(12) SIS II powinien zawierać wpisy dotyczące osób zaginionych dla zapewnienia ich ochrony lub w celu zapobiegania zagrożeniom, wpisy dotyczące osób wezwanych do stawienia się w związku z postępowaniem sądowym, wpisy dotyczące osób i przedmiotów do celów niejawnego nadzoru lub szczególnych kontroli oraz wpisy dotyczące przedmiotów niezbędne do celów ich zajęcia lub wykorzystania w charakterze dowodu w postępowaniu karnym.

(13) Właściwym jest ustalenie dla każdej kategorii danych minimalnego okresu przechowywania, który może zostać przedłużony jedynie w razie konieczności, proporcjonalnego do spełnienia celu wpisu. Zgodnie z ogólną zasadą wpisy należy usuwać z SIS II, gdy tylko zostanie podjęte działanie wymagane we wpisie.

(14) Należy umożliwić przechowywanie w SIS II, przez maksymalny okres 10 lat, wpisów dotyczących osób poszukiwanych w celu aresztowania i wydania lub ekstradycji, jak również osób poszukiwanych w celu zapewnienia ochrony lub zapobiegania zagrożeniom oraz osób wezwanych do stawienia się w związku z postępowaniem sądowym, z uwagi znaczenie tych wpisów dla utrzymania bezpieczeństwa publicznego w obszarze Schengen.

(15) SIS II powinien umożliwiać przetwarzanie danych biometrycznych, aby pomóc w prawidłowej identyfikacji danych osób. W tym samym kontekście SIS II powinien pozwalać na przetwarzanie danych osób, co do których popełniono nadużycie odnośnie ich tożsamości, w celu uniknięcia dalszych niedogodności powodowanych błędną identyfikacją osób, pod warunkiem zastosowania odpowiednich środków bezpieczeństwa, zwłaszcza zgody danej osoby i ścisłego ograniczenia celów, dla których takie dane mogą być legalnie przetwarzane.

(16) Należy umożliwić Państwu Członkowskiemu dodanie do wpisu oznaczenia, zwanego zastrzeżeniem, zakazującego podjęcia na jego terytorium działań, jakie mają być podjęte na podstawie wpisu. W przypadku, gdy wpisu dokonano w celu aresztowaniai wydania, sposób wykorzystania zastrzeżenia należy dostosować do decyzji ramowej 2002/584/WSiSW. Decyzję o dodaniu zastrzeżenia do wpisu powinien podjąć wyłącznie właściwy organ sądownictwa, w oparciu o podstawy do odmowy zawarte w tej decyzji ramowej.

(17) SIS II powinien umożliwiać Państwom Członkowskim ustanowienie powiązań pomiędzy wpisami. Ustanowienie przez Państwo Członkowskie powiązań pomiędzy dwoma lub więcej wpisami nie powinno mieć wpływu na działanie, jakie należy podjąć, okres przechowywania lub prawa dostępu do wpisów.

(18) Właściwym jest wzmocnienie współpracy pomiędzy Unią Europejską a państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie współpracy policyjnej i sądowej poprzez upowszechnienie skutecznej wymiany informacji. W przypadku przekazywania osobie trzeciej danych osobowych z SIS II osoba trzecia powinna zapewnić odpowiedni poziom ochrony tych danych, zagwarantowany umową.

(19) Wszystkie Państwa Członkowskie ratyfikowały Konwencję Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób fizycznych w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych. Artykuł 9 tej konwencji dopuszcza wyjątki i ograniczenia przewidzianych w niej praw i obowiązków, z pewnymi ograniczeniami. Dane osobowe przetwarzane w kontekście wykonania niniejszej decyzji należy chronić zgodnie z zasadami tej konwencji. W miarę potrzeby, zasady określone w konwencji powinny zostać uzupełnione lub wyjaśnione w niniejszej decyzji.

(20) W przypadku przetwarzania danych osobowych przez organy policji, w zastosowaniu niniejszej decyzji należy uwzględnić zasady zawarte w rozporządzeniu nr R (87) 15 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 17 września 1987 r. regulujące wykorzystanie danych osobowych w sektorze policyjnym.

(21) Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[19] stosuje się do procesu przetwarzania danych osobowych przez Komisję, gdy jest on prowadzony w ramach realizacji działań, które w całości lub w części są objęte zakresem prawodawstwa wspólnotowego. Częściowo przetwarzanie danych osobowych w SIS II wchodzi w zakres prawodawstwa wspólnotowego. Spójne i jednolite stosowanie przepisów dotyczących ochrony podstawowych praw i swobód osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych wymaga wyjaśnienia, że kiedy Komisja przetwarza dane osobowe w zastosowaniu niniejszej decyzji, ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 45/2001. W miarę potrzeby, zasady określone w tym rozporządzeniu należy uzupełnić lub wyjaśnić w niniejszej decyzji.

(22) Niezależne krajowe organy nadzorcze powinny monitorować, czy Państwa Członkowskie przetwarzają dane osobowe zgodnie z prawem. Natomiast zadaniem Europejskiego Pełnomocnika ds. Ochrony Danych, mianowanego decyzją 2004/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie mianowania niezależnego organu kontrolnego przewidzianego w art. 286 Traktatu WE (Europejskiego Pełnomocnika ds. Ochrony Danych)[20] jest nadzorowanie działań Komisji związanych z przetwarzaniem danych osobowych.

(23) Odpowiedzialność Wspólnoty wynikającą z naruszenia przez Komisję niniejszej decyzji reguluje art. 288 akapit drugi Traktatu WE.

(24) Postanowienia Konwencji z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji[21] (zwanej dalej “Konwencją o Europolu”) dotyczące ochrony danych mają zastosowanie do przetwarzania danych zawartych w SIS II przez Europol, włącznie z uprawnieniami wspólnego organu nadzorczego, ustanowionego zgodnie z art. 24 Konwencji o Europolu, do nadzorowania działań Europolu i odpowiedzialności za nielegalne przetwarzanie danych osobowych przez Europol.

(25) Przepisy decyzji Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającej Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością[22]dotyczące ochrony danych stosuje się do przetwarzania danych zawartych w SIS II przez Eurojust, włącznie z uprawnieniami wspólnego organu nadzorczego, ustanowionego na mocy art. 23 tej decyzji, do nadzorowania działań Eurojust i odpowiedzialności za nielegalne przetwarzanie danych przez Eurojust.

(26) W celu zapewnienia przejrzystości, Komisja powinna sporządzać co dwa lata sprawozdanie na temat działalności w ramach SIS II i wymiany informacji uzupełniających. Komisja powinna wystawiać ogólną ocenę co cztery lata.

(27) Z uwagi na charakter techniczny, poziom szczegółowości i potrzebę regularnej aktualizacji niektórych aspektów SIS II, takich jak kompatybilność wpisów, dodawanie zastrzeżeń, powiązania pomiędzy wpisami oraz wymiana informacji uzupełniających nie mogą one zostać objęte w wyczerpujący sposób przez przepisy niniejszej decyzji. W związku z powyższym, należy przekazać Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie tych aspektów.

(28) Niniejsza decyzja powinna określić procedurę przyjmowania środków niezbędnych dla jej wykonania. Procedura przyjmowania środków wykonawczych na mocy niniejszej decyzji i rozporządzenia (WE) nr XX/2006 powinna być taka sama.

(29) Właściwym jest ustanowienie przepisów przejściowych w odniesieniu do wpisów dokonanych w SIS zgodnie z Konwencją z Schengen, które zostaną przeniesione do SIS II lub wpisów dokonanych w SIS II w okresie przejściowym zanim zaczną być stosowane wszystkie przepisy niniejszej decyzji. Niektóre postanowienia dorobku Schengen powinny nadal obowiązywać przez okres ograniczony, dopóki Państwa Członkowskie nie zbadają zgodności tych wpisów z nowymi ramami prawnymi.

(30) Konieczne jest ustanowienie specjalnych przepisów dotyczących pozostałej części budżetu dotyczącej działań SIS, która nie jest częścią budżetu Unii Europejskiej.

(31) W związku z tym, że cele działań, jakie należy podjąć, a mianowicie utworzeniei uregulowanie wspólnego systemu informacji, nie mogą zostać osiągnięte w wystarczający sposób przez Państwa Członkowskie, a w związku z tym ze względu na skalę i efekty działania ich osiągnięcie w lepszym stopniu jest możliwe na poziomie wspólnotowym, Rada może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu WE i wspomnianą w art. 2 Traktatu UE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 Traktatu WE niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(32) Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych,w szczególności, w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

(33) Zjednoczone Królestwo uczestniczy w niniejszej decyzji zgodnie z art. 5 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, stanowiącego załącznik do Traktatu UE i Traktatu WE oraz z art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[23].

(34) Irlandia uczestniczy w niniejszej decyzji zgodnie z art. 5 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, stanowiącego załącznik do Traktatu UE i Traktatu WE oraz z art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[24].

(35) Niniejsza decyzja nie narusza uzgodnień dotyczących częściowego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w dorobku Schengen, jak określono odpowiednio w decyzjach 2000/365/WE i 2002/192/WE.

(36) W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie postanowień dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej, Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, należącego do obszaru określonego w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999[25] w sprawie niektórych warunków stosowania tego Układu.

(37) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, należącego do obszaru określonego w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE rozumianym w powiązaniu z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/849/WE w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych przepisów tej Umowy[26].

(38) Niniejsza decyzja stanowi akt rozbudowujący dorobek Schengen lub w inny sposób z nim związany, w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu Przystąpienia z 2003 r.,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Ustanowienie i ogólny cel SIS II

1. Niniejszym zostaje utworzony komputerowy system informacyjny zwany Systemem Informacyjnym Schengen drugiej generacji (zwany dalej „SIS II”) celem umożliwienia właściwym władzom Państw Członkowskich współpracy poprzez wymianę informacji dla celów kontroli osób i przedmiotów.

2. SIS II przyczyni się do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa w obszarze bez kontroli granic wewnętrznych pomiędzy Państwami Członkowskimi.

Artykuł 2

Zakres

Niniejsza decyzja określa warunki i procedury przetwarzania wpisów i danych dodatkowych zawartych w SIS II oraz wymiany informacji uzupełniających w celach związanych ze współpracą policyjną i sądową w sprawach karnych.

3. Ponadto niniejsza decyzja ustanawia przepisy dotyczące bazy technicznej SIS II, obowiązków Państw Członkowskich i Komisji, ogólnego przetwarzania danych, praw osób zainteresowanych i odpowiedzialności prawnej.

Artykuł 3

Definicje

1. Dla celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

a) „wpis” oznacza zestaw danych wprowadzonych do SIS II umożliwiający właściwym władzom zidentyfikowanie osoby lub przedmiotu w związku z konkretnym planowanym działaniem;

b) „informacje uzupełniające” oznaczają informacje niegromadzone w SIS II, ale związane z wpisami SIS II, które są niezbędne w odniesieniu do planowanego działania;

c) „dane dodatkowe” oznaczają dane gromadzone w SIS II i związane z wpisami SIS II, które są niezbędne dla umożliwienia właściwym władzom podjęcia odpowiedniego działania;

2. „Przetwarzanie danych osobowych”, „przetwarzanie” oraz „dane osobowe” należy rozumieć zgodnie z art. 2 dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[27].

Artykuł 4

Baza techniczna i sposoby eksploatacji SIS II

1. 1. SIS II składa się z:

a) centralnej bazy danych zwanej „Centralnym Systemem Informacyjnym Schengen” (zwanej dalej “CS-SIS”);

b) jednego lub dwóch punktów dostępu określonych przez każde Państwo Członkowskie (zwanej dalej „NI-SIS”);

c) infrastruktury komunikacji pomiędzy CS-SIS a NI-SIS.

2. Krajowe systemy Państw Członkowskich (zwane dalej “NS”) są podłączone do SIS II poprzez NI-SIS.

3. Właściwe władze krajowe, określone w art. 40 ust. 4, wprowadzają dane, uzyskują dostęp do SIS II i wyszukują w nim dane bezpośrednio lub na kopii danych CS-SIS dostępnych w ich NS.

4. Państwa Członkowskie wykorzystują infrastrukturę komunikacji pomiędzy CS-SIS a NI-SIS także w celu wymiany informacji uzupełniających.

Artykuł 5

Koszty

1. Koszty poniesione w związku z eksploatacją i utrzymaniem SIS II obejmujące CS-SIS, NI-SIS oraz infrastrukturę komunikacji pomiędzy CS-SIS a NI-SIS są pokrywane z budżetu Unii Europejskiej.

2. Koszty budowy, adaptacji i eksploatacji każdego NS ponosi zainteresowane Państwo Członkowskie.

3. Koszty dodatkowe poniesione w wyniku wykorzystania kopii, o których mowa w art. 4 ust. 3 ponosi Państwo Członkowskie, które korzysta z takich kopii.

ROZDZIAŁ II

Obowiązki Państw Członkowskich

Artykuł 6

Systemy krajowe

Każde Państwo Członkowskie odpowiada za eksploatację i utrzymanie swojego NS oraz za jego podłączenie do SIS II.

Artykuł 7

Krajowe biuro SIS II i władze SIRENE

1. Każde Państwo Członkowskie wyznacza biuro, które zapewnia właściwym władzom dostęp do SIS II zgodnie z niniejszą decyzją.

2. Każde Państwo Członkowskie wyznacza władze, które zapewniają wymianę wszystkich informacji uzupełniających, dalej zwane „władzami SIRENE”. Władze te weryfikują jakość informacji wprowadzanych do SIS II. Dla tych celów posiadają dostęp do danych przetwarzanych w SIS II.

3. Państwa Członkowskie informują się nawzajem oraz Komisję o biurze, o którym mowa w ust. 1 oraz o władzach SIRENE, o których mowa w ust. 2.

Artykuł 8

Wymiana informacji uzupełniających

4. 1. Państwa Członkowskie wymieniają za pośrednictwem władz SIRENE wszystkie informacje uzupełniające. Informacje takie należy wymieniać, aby stworzyć Państwom Członkowskim możliwość konsultacji lub wzajemnego informowania się podczas wprowadzania wpisu po uzyskaniu potwierdzenia w systemie (hit), w przypadku niemożności podjęcia wymaganego działania, rozwiązywania kwestii jakości danych SIS II oraz zgodności wpisów, a także w celu wykonania prawa dostępu.

5. Szczegółowe zasady wymiany informacji uzupełniających są przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 61 w formie podręcznika zwanego „Podręcznikiem SIRENE”.

Artykuł 9

Zgodność techniczna

1. Każde Państwo Członkowskie zapewnia zgodność swojego NS z SIS II i przestrzega procedur i norm technicznych ustanowionych w tym celu, zgodnie z procedurą określoną w art. 60.

2. W stosownych przypadkach, Państwa Członkowskie gwarantują, aby dane zawarte w kopiach z bazy danych CS-SIS były zawsze identyczne i spójne z CS-SIS.

3. W stosownych przypadkach, Państwa Członkowskie gwarantują, aby wyszukiwanie w kopii danych CS-SIS przyniosło takie same rezultaty, jak wyszukiwanie bezpośrednio w CS-SIS.

Artykuł 10

Bezpieczeństwo i poufność

1. Państwa Członkowskie posiadające dostęp do danych przetwarzanych w SIS II zobowiązują się przyjąć niezbędne środki w celu:

a) uniemożliwienia nieupoważnionym osobom dostępu do sprzętu służącego do prowadzenia operacji związanych z NI-SIS i NS (kontrola przy wejściu do budynku);

b) uniemożliwienia osobom nieuprawnionym dostępu, czytania, kopiowania, modyfikacji lub usuwania danych i nośników danych (kontrola nośników danych);

c) zapobiegania nieupoważnionemu dostępowi, czytaniu, kopiowaniu, modyfikacjom lub usuwaniu danych SIS II przekazywanych pomiędzy NS a SIS II (kontrola przekazywania danych);

d) zapewnienia możliwości sprawdzenia i stwierdzenia, w późniejszym terminie, które dane SIS II zostały zarejestrowane, kiedy i przez kogo (kontrola rejestracji danych);

e) uniemożliwienia nieupoważnionego przetwarzania danych SIS II zawartych w NS oraz nieupoważnionej modyfikacji lub usuwania danych SIS II zawartych w NS (kontrola wprowadzania danych);

f) zapewnienia, aby przy korzystaniu z NS osoby uprawnione miały dostęp jedynie do tych danych SIS II, które są objęte ich upoważnieniem (kontrola dostępu do danych);

g) zapewnienia możliwości sprawdzenia i ustalenia, do których organów dane SIS II zarejestrowane w NS mogą być przekazywane z wykorzystaniem sprzętu do przekazywania danych (kontrola transmisji danych);

h) monitorowania skuteczności środków bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym ustępie (samokontrola).

2. Państwa Członkowskie przyjmują środki w zakresie bezpieczeństwa i poufności równoważne do tych, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do wymiany i dalszego przetwarzania informacji uzupełniających.

3. Wszystkie osoby i organy, które muszą pracować z danymi SIS II i informacjami uzupełniającymi są zobowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej lub spełnienia równoważnego obowiązku zachowania poufności.

Zasada zachowania poufności obowiązuje także po odejściu tych osób z urzędu, porzuceniu zatrudnienia lub zakończeniu działalności tych organów.

Artykuł 11

Prowadzenie rejestr ów na poziomie krajowym

1. Każde Państwo Członkowskie prowadzi rejestry wszystkich przypadków wymiany danych w SIS II oraz ich dalszego przetwarzania w celu monitorowania, czy przetwarzanie danych jest zgodne z prawem i zapewnienia prawidłowego funkcjonowania NS, integralności i bezpieczeństwa danych.

2. Rejestry ukazują, w szczególności, datę i godzinę przekazania danych, dane wykorzystane w prowadzeniu śledztwa, przekazanie danych oraz nazwę właściwego organu i osoby odpowiedzialnej za przetwarzanie danych.

3. Rejestry należy chronić odpowiednimi środkami przed nieupoważnionym dostępem i usuwać po upływie jednego roku, jeśli nie są potrzebne do procedur monitorowania, które już się rozpoczęły.

4. Właściwe władze Państw Członkowskich, zwłaszcza te, które odpowiadają za nadzór nad przetwarzaniem danych w SIS II, mają prawo dostępu do rejestrów dla celów monitorowania, czy przetwarzanie danych jest zgodne z prawem i zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu, w tym integralności i bezpieczeństwa danych. Każde Państwo Członkowskie niezwłocznie przekazuje Komisji ustalenia z monitorowania, aby umożliwić, w stosownych przypadkach, ich włączenie do sprawozdań, o których mowa w art. 59 ust. 3.

Rozdział III

Obowiązki Komisji

Artykuł 12

Zarządzanie operacyjne

1. Komisja odpowiada za zarządzanie operacyjne SIS II.

2. Zarządzanie operacyjne obejmuje wszystkie zadania niezbędne dla ciągłego funkcjonowania SIS II przez 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu zgodnie z niniejszą decyzją, w szczególności prace konserwacyjne oraz rozwój technologii niezbędny dla sprawnego działania systemu.

Artykuł 13

Bezpieczeństwo i poufność

W odniesieniu do eksploatacji SIS II, Komisja stosuje art. 10 mutatis mutandis .

Artykuł 14

Prowadzenie rejestr ów na poziomie centralnym

1. Wszystkie operacje przetwarzania danych w SIS II są rejestrowane w celu monitorowania, czy przetwarzanie danych jest zgodne z prawem i zapewnienia prawidłowego funkcjonowania NS, integralności i bezpieczeństwa danych.

2. Rejestry ukazują, w szczególności, datę i godzinę operacji, przetwarzane dane oraz określenie właściwych władz.

3. Rejestry należy chronić odpowiednimi środkami przed nieupoważnionym dostępem i usuwać po upływie jednego roku po skreśleniu wpisu, którego dotyczą, jeśli nie są potrzebne do procedur monitorowania, które już się rozpoczęły.

4. Właściwe władze krajowe, w szczególności te, które odpowiadają za nadzór nad przetwarzaniem danych w SIS II, mają prawo dostępu do rejestrów wyłącznie dla celów monitorowania, czy przetwarzanie danych jest zgodne z prawem oraz w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu, w tym integralności i bezpieczeństwa danych.

Dostęp taki jest ograniczony do rejestrów dotyczących operacji przetwarzania danych prowadzonych przez zainteresowane Państwo Członkowskie.

5. Komisja ma prawo dostępu do rejestrów wyłącznie dla celów zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu, integralności i bezpieczeństwa danych.

6. Europejski Pełnomocnik ds. Ochrony Danych ma prawo dostępu do rejestrów wyłącznie w celu monitorowania, czy operacje przetwarzania danych osobowych prowadzone przez Komisję są zgodnie z prawem, w tym bezpieczeństwo danych.

ROZDZIAŁ IV

Wpisy dotyczące osób poszukiwanych w celu aresztowania i wydania lub ekstradycji

Artykuł 15

Cele i warunki dokonywania wpisów

Wpisy są wprowadzane w SIS II na wniosek właściwego organu sądowego wobec osób poszukiwanych w celu aresztowania i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania lub wobec osób poszukiwanych w celu aresztowania tymczasowego w celu ekstradycji.

Artykuł 16

Dodatkowe dane na temat osób poszukiwanych w celu aresztowania i wydania

1. Poza wpisami, o których mowa w art. 15, Państwo Członkowskie dokonujące wpisu wprowadza do SIS II dane określone w art. 8 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiWS oraz kopię oryginału europejskiego nakazu aresztowania.

2. Państwo Członkowskie dokonujące wpisu może wprowadzić tłumaczenie danych określonych w ust. 1 oraz/lub oryginał europejskiego nakazu aresztowania w jednym lub większej liczbie oficjalnych języków instytucji Unii Europejskiej.

Artykuł 17

Dodatkowe dane na temat osób poszukiwanych w celu aresztowania i wydania

1. Oprócz wpisów określonych w art. 15, Państwo Członkowskie dokonujące wpisu wprowadza do SIS II następujące dane na temat osób poszukiwanych w celu aresztowania i ekstradycji:

a) tożsamość i obywatelstwo osoby poszukiwanej;

b) nazwisko, adres, numery telefonu i faksu oraz adres poczty elektronicznej organu sądowego dokonującego wpisu;

c) dowód wyroku podlegającego wykonaniu lub innej podlegającej wykonaniu decyzji mającej identyczny skutek prawny;

d) charakter i klasyfikację prawną przestępstwa;

e) opis okoliczności, w których przestępstwo zostało popełnione, w tym czas, miejsce oraz stopień udziału w przestępstwie osoby poszukiwanej;

f) rodzaj nałożonej kary, jeśli jest to wyrok ostateczny, lub przewidywany wymiar kary za to przestępstwo zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego dokonującego wpisu;

g) tak dalece jak to możliwe, konsekwencje popełnienia przestępstwa.

2. Państwo Członkowskie dokonujące wpisu może wprowadzić tłumaczenie danych dodatkowych, o których mowa w ust. 1 w jednym lub większej liczbie oficjalnych języków instytucji Unii Europejskiej.

Artykuł 18

Organy uprawnione do dostępu do wpisów i dodatkowych danych na temat osób poszukiwanych w celu aresztowania

1. Następujące organy mają prawo dostępu do wpisów, o których mowa w art. 15, dla następujących celów:

a) organy policji i kontroli granicznej, dla celów aresztowania;

b) krajowe organy sądowe i organy odpowiedzialne za wszczęcie dochodzenia w karnej procedurze sądowej.

2. Europejski Urząd Policji (Europol) posiada prawo dostępu do danych zawartych we wpisach, jeśli wymaga tego realizacja jego zadań zgodnie z Konwencją z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji („Konwencja o Europolu”).

3. Eurojust posiada prawo dostępu do danych zawartych we wpisach dotyczących aresztowania oraz danych określonych w art. 16 i 17, jeśli wymaga tego realizacja jego zadań zgodnie z decyzją 2002/187/WSiSW.

4. Krajowe organy sądowe oraz organy odpowiedzialne za wszczęcie dochodzenia w karnej procedurze sądowej posiadają prawo dostępu do danych określonych w art. 16 w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania oraz do danych określonych w art. 17 w celu przeprowadzenia procedury ekstradycji.

Artykuł 19

Okres przechowywania wpisów i dodatkowych danych dotyczących aresztowania

1. Wpisy dokonane w celu aresztowania oraz dane dodatkowe określone w art. 16 i 17 są przechowywane w SIS II do czasu wydania lub wydalenia osoby poszukiwanej. Wpisy te przechowuje się wyłącznie tak długo, jak Państwo Członkowskie dokonujące wpisu uznaje nakaz aresztowania za prawomocny zgodnie ze swoim prawem krajowym.

2. Wpisy dokonane w celu aresztowania i dodatkowe dane określone w art. 16 i 17 zostają automatycznie usunięte po 10 latach od daty podjęcia decyzji, w wyniku której dokonano wpisu. Państwo Członkowskie, które wprowadziło dane do SIS II, może podjąć decyzję o zatrzymaniu ich w systemie, jeśli okaże się to niezbędne dla osiągnięcia celu, w jakim zostały wprowadzone.

3. Państwa Członkowskie będą systematycznie informowane na jeden miesiąc przed automatycznym usunięciem danych z systemu.

Artykuł 20

Zastrzeżenia odnośnie wpisów dotyczących osób poszukiwanych w celu aresztowania

1. W przypadku dodania zastrzeżenia do wpisu dokonanego w celu aresztowania zgodnie z art. 45 a aresztowanie nie może być dokonane, gdyż nie jest znane miejsce pobytu osoby, Państwo Członkowskie, które dodało zastrzeżenie, powinno uznać wpis za wpis do celów podania miejsca pobytu danej osoby.

2. Państwo Członkowskie, które dodało zastrzeżenie do wpisu dotyczącego osoby poszukiwanej w celu aresztowania, przeanalizuje przynajmniej co sześć miesięcy potrzebę utrzymywania tego zastrzeżenia. Państwa Członkowskie mogą ustalić krótszy okres przeglądu.

Artykuł 21

Zastrzeżenia odnośnie wpisów dokonanych w celu aresztowania i wydania

1. Zastrzeżenie zakazujące aresztowania przewidziane w art. 45 ust. 1 można dodać do wpisu wprowadzonego w celu aresztowania i wydania jedynie w przypadku, gdy właściwy organ sądowy wydał, na podstawie jasnych i oczywistych podstaw, zezwolenie na nie wykonanie europejskiego nakazu aresztowania w oparciu o decyzję ramową 2002/584/WSiSW lub osoba aresztowana została warunkowo zwolniona.

Zastrzeżenie należy dodać jak najwcześniej, o ile to możliwe nie później niż siedem dni po dokonaniu wpisu w SIS II.

2. Zakaz aresztowania i wydania pozostaje w mocy do czasu usunięcia zastrzeżenia.

Zastrzeżenie należy usunąć niezwłocznie po ustaniu powodów niewykonania europejskiego nakazu aresztowania lub wygaśnięciu okresu zwolnienia warunkowego.

3. Ustępy 4 i 5 art. 45 nie mają zastosowania do zastrzeżeń dotyczących wpisów w celu aresztowania lub wydania.

Artykuł 22

Wykonanie działań na podstawie wpisu dotyczącego osoby poszukiwanej w celu aresztowania i wydania

Wpis wprowadzony do SIS II w celu aresztowania i wydania odnosi skutek prawny równoznaczny z działaniem, jakie należy podjąć po wydaniu europejskiego nakazu aresztowania zgodnie z art 9 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW

Rozdział V

Wpisy dotyczące osób w celu ich ochrony lub zapobiegania zagrożeniom

Artykuł 23

Cele i warunki dokonywania wpisów

1. Państwa Członkowskie wprowadzają do SIS II wpisy dotyczące osób zaginionych lub osób, które dla ich własnej ochrony lub w celu zapobiegania zagrożeniom powinny być tymczasowo oddane pod opiekę policji na wniosek właściwego organu lub właściwej władzy sądowej.

2. Wpisy określone w ust. 1 są wprowadzane w szczególności w odniesieniu do zaginionych małoletnich lub osób, które powinny zostać internowane w wyniku decyzji podjętej przez właściwy organ.

Artykuł 24

Organy posiadające prawo dostępu do wpisów

1. Organy policji i kontroli granicznej posiadają prawo dostępu do wpisów określonych w art. 23 w celu oddania danej osoby pod ochronę policji lub w celu ustalenia miejsca pobytu osoby zaginionej.

2. Krajowe organy sądowe, w tym organy odpowiedzialne za wszczęcie dochodzenia w karnej procedurze sądowej i dochodzenia sądowego przed przedstawieniem aktu oskarżenia mogą uzyskać prawo dostępu do wpisów określonych w art. 23, w trakcie realizacji swoich zadań.

Artykuł 25

Okres przechowywania wpisów

1. Wpisy wprowadzone w celu zapewnienia ochrony lub zapobiegania zagrożeniom są usuwane natychmiast po oddaniu danej osoby pod ochronę policji.

2. Wpisy określone w ust. 1 zostają automatycznie usunięte po 10 latach od daty podjęcia decyzji, w wyniku której dokonano wpisu. Państwo Członkowskie, które wprowadziło wpis do SIS II, może podjąć decyzję o zatrzymaniu go w systemie, jeśli okaże się to niezbędne dla osiągnięcia celu, w jakim został wprowadzony.

3. Państwa Członkowskie będą systematycznie informowane na jeden miesiąc przed automatycznym usunięciem wpisów z systemu.

Artykuł 26

Wykonanie działań na podstawie wpisu

1. Właściwe władze Państwa Członkowskiego, gdzie odnaleziono osobę, o której mowa w art. 23, informują Państwo Członkowskie dokonujące wpisu o miejscu jej pobytu w drodze wymiany informacji uzupełniających. Szczegółowe zasady tej wymiany zostaną przyjęte zgodnie z art. 61 i zamieszczonew podręczniku SIRENE.

2. Przekazywanie danych na temat pełnoletnich osób zaginionych zależy od zgody zainteresowanej osoby.

3. Właściwe władze Państwa Członkowskiego, gdzie odnaleziono osobę, o której mowa w art. 23, mogą przetransportować osobę do bezpiecznego miejsca w celu zapobieżenia kontynuowania jej podróży, o ile jest to dozwolone przez prawo krajowe.

Rozdział VI

Wpisy dotyczące osób wezwanych w związku z postępowaniem sądowym

Artykuł 27

Cele i warunki dokonywania wpisów

Państwa Członkowskie wprowadzają do SIS II wpisy dotyczące świadków, osób wezwanych do stawienia się przed organami sądowymi w związku z postępowaniem karnym w celu poniesienia odpowiedzialności za czyny, za które są ścigane lub osób, które powinny odbywać wyrok w sprawie karnej lub wezwanych do stawienia się w celu odbycia kary pozbawienia wolności, na wniosek właściwych organów sądowych, w celach poinformowania o ich miejscu zamieszkania lub pobytu.

Artykuł 28

Organy posiadające prawo dostępu do wpisów

1. 1. Organy policji i kontroli granicznej posiadają prawo dostępu do wpisów określonych w art. 27 w celu poinformowania ich o miejscu zamieszkania lub pobytu osoby zaginionej.

2. 2. Krajowe organy sądowe, w tym organy odpowiedzialne za wszczęcie dochodzenia w karnej procedurze sądowej i dochodzenia sądowego przed przedstawieniem aktu oskarżenia mogą uzyskać prawo dostępu do wpisów określonych w art. 27, w trakcie realizacji swoich zadań.

3. Eurojust posiada prawo dostępu do danych zawartych we wpisach określonych w art. 27, jeśli jest to wymagane dla realizacji jego zadań zgodnie z decyzją 2002/187/WSiSW.

Artykuł 29

Okres przechowywania wpisów

1. Wpisy określone w art. 27 są usuwane natychmiast po ustaleniu miejsca zamieszkania lub pobytu danej osoby.

2. Wpisy określone w art. 27 zostają automatycznie usunięte po 10 latach od daty podjęcia decyzji, w wyniku której dokonano wpisu. Państwo Członkowskie, które wprowadziło wpis do SIS II, może podjąć decyzję o zatrzymaniu go w systemie, jeśli okaże się to niezbędne dla osiągnięcia celu, w jakim został wprowadzony.

3. Państwa Członkowskie będą systematycznie informowane na jeden miesiąc przed automatycznym usunięciem wpisów z systemu.

Artykuł 30

Wykonanie działań na podstawie wpisu

1. Właściwe władze Państwa Członkowskiego, gdzie odnaleziono osobę, o której mowa w art. 27, informują Państwo Członkowskie dokonujące wpisu o miejscu jej zamieszkania lub pobytu w drodze wymiany informacji uzupełniających.

2. Szczegółowe zasady tej wymiany zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61i zamieszczone w podręczniku SIRENE.

Rozdział VII

Wpisy dotyczące osób lub przedmiotów wprowadzane w celu niejawnego nadzoru lub szczególnych kontroli

Artykuł 31

Cele i warunki dokonywania wpisów

1. Na wniosek właściwego organu sądowego lub administracyjnego, w celach ścigania przestępstw oraz zapobiegania zagrożeniom dla bezpieczeństwa publicznego, Państwa Członkowskie wprowadzają do SIS II wpisy dotyczące osób lub pojazdów, łodzi, samolotów lub pojemników w celu niejawnego nadzoru lub szczególnych kontroli, w następujących okolicznościach:

(a) eśli istnieje wyraźny dowód, że dana osoba zamierza popełnić przestępstwo lub popełnia liczne i szczególnie poważne przestępstwa lub

(b) eśli ogólna ocena danej osoby, w szczególności na podstawie wcześniej popełnionych przestępstw, daje powód do przypuszczenia, że powyższa osoba popełni szczególnie poważne przestępstwa w przyszłości.

2. Państwa Członkowskie mogą wprowadzać wpisy do SIS II na wniosek organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo narodowe, jeśli istnieje wyraźny dowód, że informacje określone w art. 32 są niezbędne dla zapobiegania poważnym zagrożeniom przez daną osobę lub poważnym zagrożeniom dla wewnętrznego i zewnętrznego bezpieczeństwa narodowego. Państwo Członkowskie wprowadzające wpis jest zobowiązane poinformować o tym pozostałe Państwa Członkowskie w drodze wymiany informacji uzupełniających. Szczegółowe zasady tej wymiany zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE.

Artykuł 32

Gromadzenie i wymiana informacji uzupełniających dotyczących

1. W przypadku wpisów do celów niejawnego nadzoru, właściwe władze Państw Członkowskich przeprowadzające kontrole graniczne oraz inne kontrole policyjne i celne na obszarze danego kraju mogą gromadzić i przekazywać organom wprowadzającym wpis wszystkie lub niektóre poniższe informacje:

a) fakt, że stwierdzono obecność osoby lub pojazdu, w przypadku których został wprowadzony wpis;

b) miejsce, czas lub przyczyny kontroli;

c) droga oraz cel podróży;

d) osoby towarzyszące danej osobie lub osoby przewożone pojazdem;

e) używany pojazd;

f) przewożone przedmioty;

g) okoliczności, w których osoba lub pojazd zostały znalezione.

2. Informacje określone w ust. 1 są przekazywane w drodze wymiany informacji uzupełniających. Szczegółowe zasady tej wymiany zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE.

3. Podczas gromadzenie informacji określonych w ust. 1 Państwa Członkowskie podejmą niezbędne kroki w celu zachowania niejawnego charakteru prowadzonego nadzoru.

4. Podczas szczególnych kontroli, określonych w art. 31, osoby, pojazdy, łodzie, samoloty, pojemniki oraz przewożone przedmioty mogą zostać przeszukane zgodnie z prawem krajowym w celach określonych w tym artykule. Jeśli szczególna kontrola nie jest dozwolona na mocy przepisów prawnych Państwa Członkowskiego, jest ona automatycznie zastępowana, w przypadku tego Państwa Członkowskiego, niejawnym nadzorem.

Artykuł 33

Organy posiadające prawo dostępu do wpisów

1. Organy policji, kontroli granicznej i celnej posiadają prawo dostępu do wpisów określonych w art. 31 w celu prowadzenia niejawnego nadzoru lub szczególnych kontroli.

2. Krajowe organy sądowe, w tym organy odpowiedzialne za wszczęcie dochodzenia w karnej procedurze sądowej i dochodzenia sądowego przed przedstawieniem aktu oskarżenia mogą uzyskać prawo dostępu do wpisów określonych w art. 31, w trakcie realizacji swoich zadań.

3. Europol posiada prawo dostępu do danych zawartych we wpisach określonych w art. 31, jeśli jest to wymagane dla realizacji jego zadań zgodnie z Konwencją o Europolu.

Artykuł 34

Okres przechowywania wpisów

1. Wpisy dotyczące osób wprowadzone zgodnie z art. 31 zostają automatycznie usunięte po 3 latach od daty podjęcia decyzji, w wyniku której dokonano wpisu.

2. Wpisy dotyczące przedmiotów wprowadzone zgodnie z art. 31 zostają automatycznie usunięte po 5 latach od daty podjęcia decyzji, w wyniku której dokonano wpisu.

3. Państwo Członkowskie, które wprowadziło wpis do systemu, może podjąć decyzjęo zatrzymaniu go w SIS II, jeśli okaże się to niezbędne dla osiągnięcia celu, w jakim został wprowadzony.

4. Państwa Członkowskie będą systematycznie informowane na jeden miesiąc przed automatycznym usunięciem wpisów z systemu.

Rozdział VIII

Wpisy dotyczące przedmiotów do zajęcia lub wykorzystania w charakterze dowodu w postępowaniu karnym

Artykuł 35

Cele i warunki dokonywania wpisów

1. Na wniosek właściwego organu, dla celów zajęcia lub wykorzystania w charakterze dowodu w postępowaniu karnym, Państwa Członkowskie wprowadzają do SIS II wpisy dotyczące następujących przedmiotów:

a) pojazdy silnikowe o pojemności silnika przekraczającej 50 cm3, łodzie i samoloty, które zostały skradzione, wykorzystane w niewłaściwy sposób lub utracone;

b) przyczepy i naczepy o masie własnej przekraczającej 750 kg, przyczepy turystyczne, urządzenia przemysłowe, silniki przyczepne i pojemniki, które zostały skradzione, wykorzystane w niewłaściwy sposób lub utracone;

c) broń palna, która została skradziona, wykorzystana w niewłaściwy sposób lub utracona;

d) urzędowe blankiety, które zostały skradzione, wykorzystane w niewłaściwy sposób lub utracone;

e) wydane dokumenty tożsamości (paszporty, dowody tożsamości, prawa jazdy, dokumenty pobytowe i dokumenty podróży), które zostały skradzione, wykorzystane w niewłaściwy sposób, utracone i unieważnione;

f) świadectwa rejestracji pojazdów i numery tablic rejestracyjnych, które zostały skradzione, wykorzystane w niewłaściwy sposób, utracone lub unieważnione;

g) banknoty (obligacje imienne);

h) papiery wartościowe i środki płatnicze, takie jak czeki, karty kredytowe, obligacje, akcje, i udziały, które zostały skradzione, wykorzystane w niewłaściwy sposób lub utracone.

2. Komisja ustanowi przepisy techniczne niezbędne dla wprowadzania danych zawartych we wpisach określonych w ust. 1 i uzyskiwania dostępu do nich, zgodnie z art. 60.

Artykuł 36

Gromadzenie i wymiana informacji uzupełniających dotyczących wpisów

1. Jeżeli w wyniku wyszukiwania zostanie ujawniony wpis dotyczący przedmiotu, który został odnaleziony, organ Państwa Członkowskiego, w którym odnaleziono ten przedmiot skontaktuje się z organem, który dokonał wpisu, w celu uzgodnienia środków, jakie należy przyjąć. W tym celu dopuszcza się przekazywanie danych osobowych zgodnie z niniejszą decyzją.

2. Kontakty i przekazywanie danych osobowych określonych w ust. 1 odbywają się w drodze wymiany informacji uzupełniających. Szczegółowe zasady tej wymiany zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE.

3. Środki, jakie zobowiązane jest przyjąć Państwo Członkowskie, które odnalazło przedmiot, są zgodne z prawem krajowym tego państwa.

Artykuł 37

Organy posiadające prawo dostępu do wpisów

1. Organy policji, kontroli granicznej i celnej posiadają prawo dostępu do wpisów określonych w art. 35 w celu zajęcia przedmiotu.

2. Krajowe organy sądowe, w tym organy odpowiedzialne za wszczęcie dochodzenia w karnej procedurze sądowej i dochodzenia sądowego przed przedstawieniem aktu oskarżenia mogą uzyskać prawo dostępu do wpisów określonych w art. 35, w trakcie realizacji swoich zadań.

3. Europol posiada prawo dostępu do danych zawartych we wpisach określonych w art. 35, jeśli jest to wymagane dla realizacji jego zadań zgodnie z Konwencją o Europolu.

Artykuł 38

Okres przechowywania wpisów

1. Wpisy dotyczące przedmiotów określonych w art. 35 zostają usunięte natychmiast po zajęciu przedmiotu.

2. Wpisy określone w art. 35, które nie zawierają danych osobowych, zostają automatycznie usunięte po 10 latach od daty podjęcia decyzji, w wyniku której dokonano wpisu.

3. Wpisy określone w art. 35, które zawierają dane osobowe, zostają automatycznie usunięte z SIS II po trzech latach od daty podjęcia decyzji, w wyniku której dokonano wpisu.

4. Państwo Członkowskie, które wprowadziło wpis do SIS II, może podjąć decyzję o zatrzymaniu go w systemie przez okres dłuższy niż okresy przechowywania określone w ust. 2 i 3, jeśli okaże się to niezbędne dla osiągnięcia celu, w jakim został wpisy te zostały wprowadzone.

5. Państwa Członkowskie będą systematycznie informowane na jeden miesiąc przed automatycznym usunięciem wpisów z systemu.

Rozdział IX

Ogólne zasady przetwarzania danych

Artykuł 39

Kategorie danych

1. Jedynie następujące dane mogą być zawarte we wpisach dotyczących osób wprowadzanych do SIS II w zastosowaniu niniejszej decyzji:

a) nazwisko i imię (nazwiska i imiona), imię nadane przy urodzeniu i poprzednio używane imiona/nazwiska oraz wszelkie pseudonimy, jeśli to możliwe, wpisane oddzielnie;

b) data i miejsce urodzenia;

c) płeć;

d) fotografie;

e) odciski palców;

f) obywatelstwo;

g) wszelkie szczególne obiektywne cechy fizyczne, niepodlegające częstym zmianom;

h) informacje, czy dana osoba jest uzbrojona, niebezpieczna lub czy jest zbiegiem;

i) powód wpisu do systemu;

j) organ dokonujący wpisu;

k) działania, jakie należy podjąć;

l) w przypadku wpisów dokonanych w celu aresztowania, kategoria przestępstwa;

m) powiązania z innymi wpisami przetwarzanymi w SIS II.

2. Dane określone w ust. 1 można wykorzystywać wyłącznie w celu identyfikacji osoby w celu podjęcia szczególnego działania zgodnie z niniejszą decyzją.

3. Komisja ustanowi przepisy techniczne niezbędne dla wprowadzania danych określonych w ust. 1 i uzyskiwania dostępu do nich, zgodnie z art. 60.

Artykuł 40

Przetwarzanie danych SIS II

1. Dane wprowadzone do SIS II na podstawie niniejszej decyzji mogą być przetwarzane wyłącznie dla celów określonych przez Państwa Członkowskie, przez właściwe władze krajowe przez nie wyznaczone zgodnie z niniejszą decyzją.

2. Państwo Członkowskie może zmienić kategorię wpisu na inną, jeśli jest to uzasadnione potrzebą zapobiegania bezpośredniemu poważnemu zagrożeniu dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego, z poważnych przyczyn bezpieczeństwa narodowego lub do celów zapobiegania popełnieniu poważnych przestępstw. Wpis, którego kategorię zmieniono, należy uznać za nowy wpis wprowadzony przez Państwo Członkowskie wnioskujące o zmianę kategorii. W tym celu należy uzyskać, w drodze wymiany informacji uzupełniających, uprzednie upoważnienie od Państwa Członkowskiego, które wprowadziło pierwszy wpis. Szczegółowe zasady tej wymiany informacji uzupełniających zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE.

3. Prawo dostępu do danych SIS II przyznaje się jedynie w granicach kompetencji organu krajowego, właściwie upoważnionym pracownikom.

4. Każde Państwo Członkowskie utrzymuje i przekazuje Komisji uaktualniony wykaz organów krajowych uprawnionych do przetwarzania danych SIS II. Wykaz ten określa, dla każdego organu, które kategorie danych organ ten może przetwarzać, w jakim celu i kogo uważa się za administratora danych. Wykaz jest przekazywany przez Komisję Europejskiemu Pełnomocnikowi ds. Ochrony Danych. Komisja zapewnia coroczne opublikowanie wykazu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 41

Wprowadzenie numeru referencyjnego

Państwo Członkowskie uzyskujące dostęp do SIS II bez wykorzystania kopii danych CS-SIS, o której mowa w art. 4 ust. 3, może dodać numer referencyjny do swojego wpisu, wyłącznie w celu prześledzenia informacji krajowych związanych z dokonanym wpisem.

Dostęp do numeru referencyjnego jest zastrzeżony dla Państwa Członkowskiego, które dokonało wpisu.

Artykuł 42

Kopia danych SIS II

1. Za wyjątkiem kopii danych CS-SIS, o której mowa w art. 4 ust. 3, dane przetwarzane w SIS II można kopiować jedynie w celach technicznych z zastrzeżeniem, że kopiowanie to jest niezbędne właściwym organom dla uzyskania dostępu do danych zgodnie z niniejszą decyzją.

2. Państwa Członkowskie nie mogą kopiować do własnych krajowych modułów danych wprowadzonych do SIS II przez inne Państwo Członkowskie.

3. Ust. 2 nie narusza prawa Państwa Członkowskiego do przechowywania w module krajowym danych SIS II, w związku z którymi podjęto działanie na jego terytorium. Dane takie są przechowywane w module krajowym przez okres najwyżej trzech lat, chyba że szczególne przepisy prawa krajowego przewidują dłuższy czas ich zachowywania.

4. Niniejszy artykuł nie narusza prawa Państwa Członkowskiego do przechowywania w swoim rejestrze krajowym danych zawartych w konkretnym wpisie dokonanym w SIS II przez to Państwo Członkowskie.

Artykuł 43

Jakość danych przetwarzanych w SIS II i kompatybilność wpisów

1. Państwo Członkowskie wprowadzające dane do SIS II jest odpowiedzialne za zapewnienie, aby dane te były przetwarzane zgodnie z prawem, a zwłaszcza aby były właściwe i aktualne.

2. Jedynie Państwo Członkowskie, które wprowadziło dane do SIS II, jest upoważnione do modyfikowania, uzupełniania, korekty lub usuwania danych.

3. Jeżeli Państwo Członkowskie, które nie wprowadziło danych, posiada dowody sugerujące, że dane są nieprawidłowe lub zostały przetworzone w SIS II z naruszeniem przepisów prawnych, informuje o tym Państwo Członkowskie, które wprowadziło dane, w drodze wymiany informacji uzupełniających, jak najszybciej, a jeśli to możliwe nie później niż 10 dni po otrzymaniu dowodu. Państwo Członkowskie, które wprowadziło dane sprawdza je, a w razie potrzeby wprowadza w nich modyfikacje, uzupełnienia, korekty lub je usuwa. Szczegółowe zasady tej wymiany informacji uzupełniających zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE.

4. Jeżeli Państwa Członkowskie nie są w stanie osiągnąć porozumienia odnośnie korekty danych w ciągu dwóch miesięcy, każde z nich może przekazać tę sprawę Europejskiemu Pełnomocnikowi ds. Ochrony Danych, który działa w charakterze mediatora.

5. Państwa Członkowskie wymieniają informacje uzupełniające w celu dokładnego rozróżnienia między wpisami w SIS II dotyczącymi osób fizycznych o podobnych cechach charakterystycznych. Szczegółowe zasady tej wymiany informacji uzupełniających zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE.

6. W przypadku, gdy dana osoba już podlega wpisowi w SIS II, Państwo Członkowskie, które wprowadza kolejny wpis, powinno porozumieć się w sprawie wprowadzenia wpisu z Państwem Członkowskim, które wprowadziło wpis jako pierwsze, w drodze wymiany informacji uzupełniających. Szczegółowe zasady tej wymiany informacji uzupełniających zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE.Do SIS II można wprowadzać różne wpisy dotyczące tej samej osoby, jeśli są one kompatybilne.Zasady regulujące kompatybilność wpisów i uszeregowanie ich kategorii według ważności są należy ustalić zgodnie z procedurą określoną w art. 61.

7. Dane przechowywane w SIS II podlegają przeglądowi, prowadzonemu przynajmniej raz do roku przez Państwo Członkowskie dokonujące wpisów. Państwa Członkowskie mogą ustalić krótszy okres przeglądu.

Artykuł 44

Dodatkowe dane wprowadzane w celu rozwiązywania problemów związanych z błędną identyfikacją osób

1. W przypadku pomylenia osoby, której faktycznie dotyczy wpis z osobą, której tożsamości nadużyto, Państwa Członkowskie dodają do wpisu dane dotyczące tej osoby w celu uniknięcia negatywnych konsekwencji błędnej identyfikacji.

2. Dane dotyczące osoby, której tożsamości nadużyto, można dodawać za wyraźną zgodą tej osoby, wyłącznie w następujących celach:

a) umożliwienie właściwemu organowi odróżnienia osoby, której tożsamości nadużyto od osoby, której faktycznie dotyczy wpis;

b) umożliwienie osobie, której tożsamości nadużyto, udowodnienia swojej tożsamości i ustalenia faktu nadużycia.

3. Jedynie następujące dane mogą być wprowadzane do SIS II i dalej przetwarzane w tym systemie w celu wykonania niniejszego artykułu:

a) nazwiska i imiona oraz wszelkie pseudonimy, które mogą być wpisane oddzielnie;

b) data i miejsce urodzenia;

c) płeć;

d) fotografie;

e) odciski palców;

f) wszelkie obiektywne szczególne cechy fizyczne, nie podlegające częstym zmianom;

g) obywatelstwo;

h) numer(y) dokumentu(ów) tożsamości i data wydania.

4. Dane określone w ust. 3 są usuwane w tym samym czasie, co odpowiadający im wpis lub wcześniej, jeśli osoba sobie tego życzy.

5. Prawo dostępu do danych określonych w ust. 3 przysługuje jedynie organom posiadającym prawo dostępu do odpowiadającego im wpisu, wyłącznie w celu uniknięcia błędnej identyfikacji.

6. Przepisy techniczne, o których mowa w art. 39 ust. 3, mają zastosowanie także do danych określonych w ust. 3 niniejszego artykułu.

Artykuł 45

Zastrzeżenia

1. Państwo Członkowskie może dodać do wpisu wprowadzonego zgodnie z art. 15, 23i 31 zastrzeżenie informujące, że działanie podejmowane na podstawie wpisu nie zostanie podjęte na jego terytorium.Państwo Członkowskie może dodać zastrzeżenie w przypadku, gdy uzna, że wpis wprowadzony do SIS II jest niezgodny z jego prawem krajowym, zobowiązaniami międzynarodowymi lub podstawowymi interesami narodowymi.

2. W celu umożliwienia Państwom Członkowskim podjęcia decyzji o dodaniu zastrzeżenia, należy poinformować Państwa Członkowskie automatycznie, za pośrednictwem SIS II o nowych wpisach wprowadzonych zgodnie z art. 15 oraz danych dodatkowych określonych w art. 16 i 17.Państwo Członkowskie dokonujące wpisu zgodnie z art. 23 i 31 informuje o tym pozostałe Państwa Członkowskie w drodze wymiany informacji uzupełniających. Szczegółowe zasady tej wymiany informacji uzupełniających zostają przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE.

3. Państwo Członkowskie, które chce dodać zastrzeżenie do wpisu zasięga opinii Państwa Członkowskiego dokonującego wpisu w drodze wymiany informacji uzupełniających. Szczegółowe zasady tej wymiany informacji uzupełniających zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE. Jeżeli Państwo Członkowskie dokonujące wpisu nie wycofa zastrzeżenia, zastrzeżenie stosuje się nadal w pełni do Państw Członkowskich, które nie dodały zastrzeżenia.

4. Zastrzeżenie powinno zostać usunięte nie później niż miesiąc po jego dodaniu, chyba że Państwo Członkowskie odmawia podjęcia działania z uwagi na przyczyny prawne lub ze szczególnych względów praktycznych.

5. Jeżeli w szczególnie pilnych i poważnych przypadkach Państwo Członkowskie dokonujące wpisu zażąda przeprowadzenia działań, przeprowadzające Państwo Członkowskie zbada, czy jest w stanie wycofać zastrzeżenie. Jeżeli przeprowadzające Państwo Członkowskie jest w stanie to uczynić, podejmie niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby działania zostały przeprowadzone niezwłocznie.

6. Procedura i przepisy techniczne dotyczące dodawania i aktualizowania zastrzeżeń są przyjmowane zgodnie z art. 60.

Artykuł 46

Powiązania pomiędzy wpisami

1. Państwo Członkowskie może utworzyć powiązanie między wpisami, których dokonuje w SIS II zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym. Efektem takiego powiązania jest ustanowienie połączenia pomiędzy co najmniej dwoma wpisami.

2. Utworzenie powiązania nie ma wpływu na okres przechowywania każdego z powiązanych wpisów ani na konkretne działanie, jakie należy podjąć na jego podstawie.

3. Utworzenie powiązania nie narusza praw dostępu przewidzianych w niniejszej decyzji. Organy nieposiadające prawa dostępu do niektórych kategorii wpisów nie mają prawa dostępu do powiązań z tymi kategoriami.

4. Jeżeli Państwo Członkowskie uzna, że utworzenie powiązania pomiędzy wpisami jest niezgodne z jego prawem krajowym lub zobowiązaniami międzynarodowymi, może przyjąć niezbędne środki w celu zapewnienia, aby z terytorium tego państwa nie było dostępu do tego powiązania.

5. Przepisy techniczne dotyczące łączenia wpisów są przyjmowane zgodnie z art. 60.

Artykuł 47

Cel i okres przechowywania informacji uzupełniających

1. Informacje uzupełniające przekazane przez inne Państwo Członkowskie należy wykorzystywać jedynie w celu, w jakim je przekazano. Mogą one pozostawać w module krajowym jedynie dopóty, dopóki w SIS II jest przechowywany wpis, którego te informacje dotyczą. W razie potrzeby Państwa Członkowskie mogą przechowywać te informacje przez dłuższy okres, aby osiągnąć cel, dla którego je przekazano. W każdym przypadku, informacje uzupełniające należy usunąć najpóźniej po roku od usunięcia z SIS II odnośnego wpisu.

2. Ust. 1 nie narusza prawa Państwa Członkowskiego do przechowywania w swoim module krajowym danych dotyczących konkretnego wpisu, w związku z którym podjęto działanie na jego terytorium. Takie dane mogą pozostawać w module krajowym przez okres najwyżej trzech lat, chyba że szczególne przepisy prawa krajowego zezwalają na dłuższe ich przechowywanie.

Artykuł 48

Przekazywanie danych osobowych osobom trzecim

1. Jeżeli prawodawstwo UE wyraźnie nie stanowi inaczej, danych osobowych przetwarzanych w SIS II w zastosowaniu niniejszej decyzji nie należy przekazywać ani udostępniać państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1, dane osobowe można przekazywać państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym w ramach umowy Unii Europejskiej w zakresie współpracy policyjnej lub sądowej, gwarantującej odpowiedni poziom ochrony przekazywanych danych osobowych i za zgodą Państwa Członkowskiego, które wprowadziło te dane do SIS II.

ROZDZIAŁ X

Ochrona danych

Artykuł 49

Zastosowanie Konwencji Rady Europy o ochronie danych

Dane osobowe przetwarzane w zastosowaniu niniejszej decyzji podlegają ochronie zgodniez Konwencją Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, z późniejszymi zmianami.

Artykuł 50

Prawo do informacji

1. Osoba, której dane mają być przetwarzane w SIS II w wyniku zastosowania niniejszej decyzji, jest na żądanie informowana o:

a) tożsamości administratora danych i jego przedstawiciela, jeśli istnieje;

b) celach, dla których dane będą przetwarzane w ramach SIS II;

c) potencjalnych odbiorcach danych;

d) przyczynie dokonania wpisu w SIS II;

e) posiadaniu prawa dostępu do swoich danych osobowych i ich korekty.

2. Odmawia się przekazywania informacji określonych w ust. 1 osobie, której dotyczą dane, jeżeli jest to konieczne dla wykonania zgodnego z prawem zadania w związku z danymi wprowadzonymi do SIS II lub dla ochrony praw i swobód tej osoby lub osób trzecich. W każdym przypadku odmowa obowiązuje przez okres ważności wpisu wprowadzonego dla celów niejawnego nadzoru.

Artykuł 51

Prawo dostępu, korekta i usunięcie

1. Prawo każdej osoby do dostępu do jej danych osobowych przetwarzanych w SIS II oraz spowodowania ich korekty lub usunięcia wykonywane jest zgodnie z przepisami prawa Państwa Członkowskiego, wobec którego powołano się na to prawo.

2. Jeśli Państwo Członkowskie, wobec którego powołano się na prawo dostępu nie wprowadziło danych, przekazuje ono dane osobie zainteresowanej po umożliwieniu Państwu Członkowskiemu, które wprowadziło dane, zajęcie stanowiska. To należy uczynić w drodze wymiany informacji uzupełniających. Szczegółowe zasady tej wymiany informacji uzupełniających zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 61 i zamieszczone w podręczniku SIRENE.

3. Dane osobowe należy przekazać osobie zainteresowanej tak szybko, jak to możliwe, a w każdym przypadku nie później niż 60 dni od daty złożenia przez tę osobę wniosku o udzielenie dostępu.

4. Odmawia się przekazywania informacji osobie, której dotyczą dane, jeśli jest to konieczne dla wykonania zgodnego z prawem zadania w związku z danymi wprowadzonymi do SIS II lub dla ochrony praw i swobód data tej osoby lub osób trzecich. W każdym przypadku odmowa obowiązuje przez okres ważności wpisu wprowadzonego do celów niejawnego nadzoru.

5. Osoba zainteresowana jest informowana o działaniach podjętych w wyniku wykonania praw do korekty i usunięcia danych tak szybko, jak to możliwe, a w każdym przypadku nie później niż 6 miesięcy od daty złożenia przez nią wniosku o korektę lub usunięcie.

Artykuł 52

Środki odwoławcze

Każda osoba na terytorium Państwa Członkowskiego ma prawo wszcząć postępowanie lub wnieść skargę przed sądami tego Państwa, jeżeli otrzyma odmowę prawa dostępu lub prawa do korekty lub usunięcia danych jej dotyczących lub prawa do uzyskania informacji lub odszkodowania w związku z przetwarzaniem jej danych osobowych w sposób sprzeczny z niniejszą decyzją.

Artykuł 53

Organy odpowiedzialne za ochronę danych

1. Każde Państwo Członkowskie zapewni, aby niezależny organ kontrolował, czy przetwarzanie danych osobowych zawartych w SIS II na jego terytorium jest zgodne z prawem, co obejmuje wymianę i dalsze przetwarzanie informacji uzupełniających. Każda osoba ma prawo poprosić organ nadzorczy o sprawdzenie, czy przetwarzanie w SIS II danych, które jej dotyczą jest zgodne z prawem. Prawo to jest regulowane prawem krajowym Państwa Członkowskiego, do którego wniosek taki jest kierowany. Jeśli dane zostały wprowadzone do SIS II przez inne Państwo Członkowskie, sprawdzenie jest przeprowadzane w ścisłej koordynacji z organem nadzorczym tego Państwa Członkowskiego.

2. Organy nadzorcze, o których mowa w art. 24 Konwencji o Europolu i art. 23 decyzji 2002/187/WSiSW zapewniają Europolowi i Eurojustowi legalny dostęp do danych osobowych zawartych w SIS II oraz, zależnie od sytuacji, możliwość dalszego ich przetwarzania.

3. Zadaniem Europejskiego Pełnomocnika ds. Ochrony Danych jest kontrolowanie, czy działania Komisji w zakresie przetwarzania danych osobowych w SIS II są prowadzone zgodnie z niniejszą decyzją.

4. Organy określone w niniejszym artykule wzajemnie ze sobą współpracują. Europejski Pełnomocnik ds. Ochrony Danych zwołuje w tym celu posiedzenie przynajmniej raz do roku.

ROZDZIAŁ XI

Odpowiedzialność i sankcje

Artykuł 54

Odpowiedzialność

1. Każde Państwo Członkowskie ponosi odpowiedzialność za wszelkie szkody wyrządzone osobom w związku z nieuprawnionym lub nieprawidłowym przetwarzaniem, przez to Państwo Członkowskie, danych przekazanych za pośrednictwem organów SIS II lub SIRENE.

2. Jeżeli Państwo Członkowskie, przeciwko któremu wniesiono powództwo zgodnie z ust. 1, nie jest Państwem Członkowskim, które wprowadziło dane do SIS II, państwo, które wprowadziło dane zobowiązane jest do zwrotu, na wniosek tej pierwszej, sum zapłaconych w charakterze odszkodowania, jeśli dane zostały wykorzystane przez wezwane Państwo Członkowskie z naruszeniem niniejszej decyzji.

3. Jeżeli niewypełnienie przez Państwo Członkowskie jego zobowiązań podjętych na mocy niniejszej decyzji powoduje szkody dla SIS II, wówczas to Państwo Członkowskie ponosi odpowiedzialność za tego rodzaju szkody, o ile Komisja lub inne Państwa Członkowskie uczestniczące w SIS II nie podjęły rozsądnych kroków w celu nie dopuszczenia do wystąpienia szkód lub zmniejszenia do minimum ich skutków.

Artykuł 55

Sankcje

Państwa Członkowskie zapewniają, aby przetwarzanie danych zawartych w SIS II lub informacji uzupełniających w sposób sprzeczny z niniejszą decyzją podlegało skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym sankcjom, zgodnie z prawem krajowym.

ROZDZIAŁ XII

Dostęp Europolu i Eurojustu do SIS II

Artykuł 56

Dostęp Europolu i Eurojustu

Zarówno Europol, jak i Eurojust, określą po jednym lub dwa punkty dostępu do SIS II.

Artykuł 57

Dostęp Europolu do danych zawartych w SIS II

1. W przypadku, gdy dostęp Europolu do SIS II ujawni istnienie wpisu w SIS II, który leży w zakresie zainteresowania Europolu, Europol informuje Państwo Członkowskie, które wprowadziło ten wpis, za pośrednictwem krajowej jednostki Europolu w tym Państwie Członkowskim.

2. Wykorzystanie informacji uzyskanych przez Europol w wyniku dostępu do SIS II, włącznie z przekazaniem tych informacji państwom i organom trzecim, jest uzależnione od zgody Państwa Członkowskiego, które wprowadziło wpis. Zgodę taką należy uzyskać za pośrednictwem krajowej jednostki Europolu w tym Państwie Członkowskim.

3. Jeżeli Państwo Członkowskie, które wprowadziło wpis, zezwoli na wykorzystanie informacji, ich przetwarzanie reguluje Konwencja o Europolu.

4. Europol przyjmie i zastosuje, z niezbędnymi zmianami, przepisy dotyczące bezpieczeństwa i poufności, zgodnie z postanowieniami określonymi w art. 10.

5. Europol rejestruje swój dostęp do SIS II oraz dalsze przetwarzanie danych zawartych w SIS II, zgodnie z zasadami określonymi w art. 11.

6. Bez naruszenia przepisów ust. 1, Europol nie może łączyć części SIS II ani przekazywać danych w nim zawartych, do których dostęp posiada do żadnego komputerowego systemu przetwarzania danych prowadzonego przez Europol lub w Europolu, ani też pobierać ani powielać w inny sposób żadnej części SIS II.

7. Europol może zażądać od Państwa Członkowskiego, które dokonało wpisu, informacji uzupełniających lub danych dodatkowych określonych w art. 16 i 17 za pośrednictwem krajowej jednostki Europolu w tym Państwie Członkowskim.

Artykuł 58

Dostęp Eurojustu do danych zawartych w SIS II

1. W przypadku, gdy dostęp Eurojustu do SIS II ujawni istnienie wpisu w SIS II, który leży w zakresie zainteresowania Eurojustu, Eurojust informuje Państwo Członkowskie, które wprowadziło ten wpis, za pośrednictwem krajowych członków Eurojustu.

2. Wykorzystanie informacji uzyskanych przez Eurojust w wyniku dostępu do SIS II, włącznie z przekazaniem tych informacji państwom i organom trzecim, jest uzależnione od zgody Państwa Członkowskiego, które wprowadziło wpis. Zgodę taką należy uzyskać za pośrednictwem krajowego członka Eurojustu w tym Państwie Członkowskim.

3. Jeżeli Państwo Członkowskie, które wprowadziło wpis, zezwoli na wykorzystanie informacji, ich przetwarzanie reguluje decyzja 2002/187/WSiSW.

4. Eurojust przyjmie i zastosuje, z niezbędnymi zmianami, przepisy dotyczące bezpieczeństwa i poufności, zgodnie z postanowieniami określonymi w art. 10.

5. Eurojust rejestruje swój dostęp do SIS II oraz dalsze przetwarzanie danych zawartych w SIS II, zgodnie z zasadami określonymi w art. 11.

6. Bez naruszenia przepisów ust. 1, Eurojust nie może łączyć części SIS II ani przekazywać danych w nim zawartych, do których dostęp posiada do żadnego komputerowego systemu przetwarzania danych prowadzonego przez Eurojust lub w Eurojust, ani też pobierać ani powielać w inny sposób żadnej części SIS II.

7. Europol może zażądać od danego Państwa Członkowskiego, informacji uzupełniających zgodnie z przepisami określonymi w decyzji 2002/187/WSiSW.

8. Dostęp do danych wprowadzanych do SIS II jest zastrzeżony dla krajowych członków i ich asystentów i nie może być rozszerzony na pracowników Eurojust.

ROZDZIAŁ XIII

Postanowienia końcowe

Artykuł 59

Monitorowanie, ocena i statystyka

1. Komisja zapewnia, aby wprowadzono systemy monitorowania funkcjonowania SIS II w stosunku do celów, pod kątem wydajności, efektywności pod względem kosztów i jakości usług.

2. Dla celów konserwacji technicznej, sprawozdawczości i statystyki, Komisja posiada dostęp do niezbędnych informacji związanych z operacjami przetwarzania danych wykonywanymi w SIS II.

3. Dwa lata po rozpoczęciu eksploatacji SIS II, a następnie co dwa lata, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące działania SIS II oraz dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji uzupełniających pomiędzy Państwami Członkowskimi.

4. Cztery lata po rozpoczęciu eksploatacji SIS II, a następnie co cztery lata, Komisja sporządza ogólną ocenę dotyczącą SIS II oraz dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji uzupełniających pomiędzy Państwami Członkowskimi. Ta ogólna ocena obejmuje analizę osiągniętych wyników w stosunku do celów oraz oszacowanie dalszej celowości utrzymywania systemu oraz konsekwencji przyszłych operacji. Komisja przekazuje sprawozdanie z oceny Parlamentowi Europejskiemui Radzie.

5. Państwa Członkowskie dostarczają Komisji informacje niezbędne do sporządzenia sprawozdań, o których mowa w ust. 3 i 4.

Artykuł 60

Komitet Doradczy

1. W przypadku dokonywania odniesień do niniejszego artykułu, Komisję wspomaga Komitet Doradczy złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

2. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na wniosek przewodniczącego, na podstawie standardowego regulaminu, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

3. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, jakie należy przyjąć. Komisja wydaje swoją opinię na temat projektu w terminie, jaki przewodniczący ustala w zależności od pilności sprawy, w razie potrzeby w drodze głosowania. Przewodniczący nie głosuje.

4. Opinia jest odnotowywana w protokole; ponadto, każde Państwo Członkowskie ma prawo poprosić, aby jego stanowisko odnotowano w protokole..

5. Komisja uwzględnia, w możliwie jak największym stopniu, opinię wydaną przez Komitet. Komisja informuje Komitet o sposobie uwzględnienia opinii.

Artykuł 61

Komitet Regulacyjny

1. W przypadku dokonywania odniesień do niniejszego artykułu, Komisję wspomaga Komitet Regulacyjne złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, jakie należy przyjąć. Komisja wydaje swoją opinię na temat projektu w terminie, jaki przewodniczący ustala w zależności od pilności sprawy, w razie potrzeby w drodze głosowania. W przypadku decyzji, które Rada zobowiązana jest przyjąć na wniosek Komisji, opinia zostanie wydana większością głosów określoną w art. 205 ust. 2 Traktatu WE Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich reprezentowanych w Komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie głosuje.

2. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na wniosek przewodniczącego, na podstawie standardowego regulaminu, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

3. Komisja przyjmuje przewidywane środki, jeśli są one zgodne z opinią Komitetu. Jeśli przewidywane środki nie są zgodne z opinią Komitetu, lub jeśli nie wydano opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek dotyczący środków, jakie należy przyjąć.

4. W odpowiedzi na wniosek Rada może stanowić większością kwalifikowaną w terminie dwóch miesięcy od daty skierowania wniosku do Rady. Jeżeli w tym terminie Rada, większością kwalifikowaną, wyrazi sprzeciw wobec wniosku, Komisja przeanalizuje go ponownie. Komisja może przedłożyć Radzie zmieniony wniosek, przedłożyć ten sam wniosek ponownie lub przedstawić wniosek legislacyjny. Jeżeli po wygaśnięciu tego terminu Rada nie przyjmie aktu wykonawczego stanowiącego przedmiot wniosku ani nie wyrazi swojego sprzeciwu wobec wniosku w sprawie środków wykonawczych, Komisja przyjmie akt wykonawczy stanowiący przedmiot wniosku.

Artykuł 62

Zmiany w Konwencji z Schengen

1. Dla celów kwestii wchodzących w zakres Traktatu WE, niniejsza decyzja zastępuje artykuły od 92 do 119 Konwencji z Schengen, za wyjątkiem jej art. 102 (a).

2. Zastępuje ono także następujące postanowienia dorobku Schengen mające na celu wykonanie tych artykułów[28]:

a) Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. w sprawie rozporządzenia finansowego dotyczącego kosztów budowy i eksploatacji Systemu Informacyjnego Schengen (C.SIS) (SCH/Com-ex (93) 16);

b) Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 7 października 1997 r. w sprawie udziału Norwegii i Islandii w kosztach budowy i eksploatacji C.SIS (SCH/Com-ex (97) 18);

c) Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 7 października 1997 r. w sprawie rozwoju SIS (SCH/Com-ex (97) 24);

d) Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 15 grudnia 1997 r. zmieniająca rozporządzenie finansowe w sprawie C.SIS (SCH/Com-ex (97) 35);

e) Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie C.SISz połączeniami 15/18 (SCH/Com-ex (98) 11);

f) Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie kosztów budowy C.SIS (SCH/Com-ex (99) 4);

g) Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie uaktualnienia podręcznika Sirene (SCH/Com-ex (99) 5);

h) Deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 18 kwietnia 1996 r. definiująca pojęcie cudzoziemca (SCH/Com-ex (96) dekl. 5);

i) Deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 w sprawie struktury SIS (SCH/Com-ex (99) dekl. 2 wersja.).

3. Dla celów kwestii wchodzących w zakres Traktatu WE, odesłania do zastąpionych artykułów Konwencji z Schengen i odpowiednich postanowień dorobku Schengen mających na celu wykonanie tych artykułów należy rozumieć jako odesłania do niniejszej decyzji i odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zawartą w Załączniku.

Artykuł 63

Uchylenie

Uchyla się decyzje 2004/201/WSiSW[29].

Artykuł 64

Okres przejściowy i budżet

1. Artykuły 94, 95, 97, 98, 99 i 100 oraz art. 101 ust. 1 i 2 Konwencji z Schengen nadal mają zastosowanie do wpisów dokonanych w SIS i przeniesionych do SIS II lub do wpisów dokonanych bezpośrednio w SIS II przed terminem ustalonym zgodnie z art. 65 ust. 3 niniejszej decyzji do jednego roku po tym terminie.Po upływie jednego roku od daty ustalonej zgodnie z art. 65 ust. 3, wpisy te zostaną automatycznie usunięte z SIS II, o ile Państwa Członkowskie nie dokonały ich ponownie zgodnie z niniejszą decyzją.

2. Pozostała część budżetu na dzień określony zgodnie z art. 65 ust. 2, zatwierdzonego zgodnie z art. 119 Konwencji z Schengen zostaje zwrócona Państwom Członkowskim. Kwoty, jakie należy zwrócić, zostaną wyliczone na podstawie udziałów Państw Członkowskich określonych w decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. w sprawie rozporządzenia finansowego dotyczącego kosztów budowy i eksploatacji Systemu Informacyjnego Schengen.

Artykuł 65

Wejście w życie i stosowanie

1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .Niniejsza decyzja stosuje się od dnia ustalonego przez Komisję zgodnie z ust. 2 i 3.

2. Data, od której stosuje się artykuły 1-14 i 40-64, z wyjątkiem art. 41, 44, 45 i 46 zostanie ustalona po:

a) przyjęciu niezbędnych środków wykonawczych,

b) dokonaniu przez Komisję niezbędnych uzgodnień technicznych dotyczących umożliwienia podłączenia SIS II do Państw Członkowskich oraz

c) poinformowaniu Komisji przez wszystkie Państwa Członkowskie o tym, że dokonały one uzgodnień technicznych i prawnych niezbędnych dla przetwarzania danych zawartych w SIS II oraz wymiany informacji uzupełniających zgodnie z wyżej wspomnianymi artykułami.Komisja opublikuje ten termin w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

3. Data, od której stosuje się artykuły 15-39 oraz art. 41, 44, 45 i 46, zostanie ustalona po:

a) przyjęciu niezbędnych środków wykonawczych oraz

b) poinformowaniu Komisji przez wszystkie Państwa Członkowskie o tym, że dokonały one uzgodnień technicznych i prawnych niezbędnych dla przetwarzania danych zawartych w SIS II oraz wymiany informacji uzupełniających zgodnie z wyżej wspomnianymi artykułami.

Komisja opublikuje ten termin w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Tabela korelacji

Artykuły Konwencji z Schengen[30] | Artykuły decyzji |

Art. 92 ust. 1 | Art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1, 2, 3 |

Art. 92 ust. 2 | Art.4 ust. 1, 2, 3; art. 5 ust. 2, 3; art. 6; art. 9; |

Art. 92 ust. 3 | Art. 4 ust. 1, 2, 3; art. 5 ust. 1; art. 12 |

Art. 92 ust. 4 | Art. 3 ust 1; art. 7 ust. 2, 3; art. 8; |

Art. 93 | Art.1 ust. 2 |

Art. 94 ust. 1 | Art. 40 ust. 1 |

Art. 94 ust. 2 | Art.15; art. 23 ust. 1 ; art. 27 ; art. 31 ust. 1; art. 35 ust. 1 |

Art. 94 ust. 3 | Art. 39 ust. 1; art. 44 ust. 3 |

Art. 94ust. 4 | Art. 45 |

Art. 95 ust. 1 | Art. 15 |

Art. 95 ust. 2 | Art. 16; art. 17; art. 45 |

Art. 95 ust. 3 | Art. 20; art. 21; art. 45 |

Art. 95 ust. 4 | Art. 45 ust. 5 |

Art. 95 ust. 5 | Art. 20 ust. 1 |

Art. 95 ust. 6 | Art. 22 |

Art. 96 ust. 1 |

Art. 96 ust. 2 |

Art. 96 ust. 3) |

Art. 97 | Art. 23; art. 26 |

Art. 98 ust. 1 | Art. 27 |

Art. 98 ust. 2 | Art. 30 |

Art. 99 ust. 1 | Art. 31 ust. 1 |

Art. 99 ust. 2 | Art. 31 ust. 1 |

Art. 99 ust. 3 | Art. 31 ust. 2 |

Art. 99 ust. 4 | Art. 32 ust. 1, 2 i 3 |

Art. 99 ust. 5 | Art. 32 ust. 4 |

Art. 99 ust. 6 | Art. 45 |

Art. 100 ust. 1 | Art. 35 |

Art. 100 ust. 2 | Art. 36 |

Art. 100 ust. 3 | Art. 35 |

Art. 101 ust. 1 | Art. 18 ust. 1; art. 24; art. 28 ust. 1 i 2; art. 33 ust. 1 i2; art. 37 ust. 1 i 2 |

Art. 101 ust. 2 |

Art. 101 ust. 3 | Art. 40 ust. 3 |

Art. 101 ust. 4 | Art. 40 ust. 4 |

Art. 101A ust. 1 | Art. 18 ust. 2; art. 33 ust. 3; art. 37 ust. 3; |

Art. 101A ust. 2 | Art. 18 ust. 2; art. 33 ust. 3; art. 37 ust. 3 |

Art. 101A ust. 3 | Art. 57 ust. 1 |

Art. 101A ust. 4 | Art. 57 ust. 2 |

Art. 101A ust. 5 | Art. 57 ust. 7 |

Art. 101A ust. 6 | Art. 53 ust. 2; art. 57 ust. 4, 5 i 6 |

Art. 101B ust. 1 | Art. 18 ust. 3; art. 28 ust. 3 |

Art. 101B ust. 2 | Art. 18 ust. 3; art. 28 ust. 3; art. 58 ust. 8 |

Art. 101B ust. 3 | Art. 58 ust. 1 i 2 |

Art. 101B ust. 4 | Art. 53 ust. 2; art. 58 ust. 3 |

Art. 101B ust. 5 | Art. 58 ust. 5 |

Art. 101B ust. 6 | Art. 58 ust. 6 |

Art. 101B ust. 7 | Art. 58 ust. 8 |

Art. 101B ust. 8 | Art. 58 ust. 4 |

Art. 102 ust. 1 | Art. 40 ust. 1 |

Art. 102 ust. 2 | Art. 42 ust. 1 i 2 |

Art. 102 ust. 3 | Art. 40 ust. 2 |

Art. 102 ust. 4 |

Art. 102 ust. 5 | Art. 54 ust. 1 |

Art. 103 | Art. 11 |

Art. 104 ust. 1 |

Art. 104 ust. 2 |

Art. 104 ust. 3 |

Art. 105 | Art. 43 ust. 1 |

Art. 106 ust. 1 | Art. 43 ust. 2 |

Art. 106 ust. 2 | Art. 43 ust. 3 |

Art. 106 ust. 3 | Art. 43 ust. 4 |

Art. 107 | Art. 43 ust. 6 |

Art. 108 ust. 1 | Art. 7 ust. 1 |

Art. 108 ust. 2 |

Art. 108 ust. 3 | Art. 6; art. 7 ust. 1; art. 9 ust. 1 |

Art. 108 ust. 4 | Art. 7 ust. 3 |

Art. 109 ust. 1 | Art. 50 ust. 1; Art. 51 ust. 1, 2 i 3 |

Art. 109 ust. 2 | art. 51 ust. 4 |

Art. 110 | Art. 51 ust. 1 i 5; art. 53 ust 1 |

Art. 111 ust. 1 | Art. 52 |

Art. 111 ust. 2 |

Art. 112 ust. 1 | Art. 19 ust. 1 i 2; art. 25 ust. 1 i 2; art. 29 ust. 1 i 2; art. 34 ust. 1, 2 i 3; art. 43 ust. 7 |

Art. 112 ust. 2 | Art. 43 ust. 7 |

Art. 112 ust. 3 | Art. 19 ust. 3; art. 25 ust. 3; Art. 29 ust. 3;art. 34 ust. 4; Art. 38 ust. 5 |

Art. 112 ust. 4 | Art. 19 ust. 2; art. 25 ust. 2; art. 29 ust. 2; art. 34 ust. 3 art. 38 ust. 4 |

Art. 112A ust. 1 | Art. 47 ust. 1 |

Art. 112A ust. 2 | Art. 47 ust. 2 |

Art. 113 ust. 1 | Art. 38 ust. 1, 2 i 3 |

Art. 113 ust. 2 | Art. 14 ust. 3, 4, 5 i 6 |

Art. 113A ust. 1 | Art. 47 ust. 1 |

Art. 113A ust. 2 | Art. 47 ust. 2 |

Art. 114 ust. 1 | Art. 53 ust. 1 |

Art. 114 ust. 2 | Art. 53 |

Art. 115 ust. 1 | Art. 53 ust. 3 |

Art. 115 ust. 2 |

Art. 115 ust. 3 |

Art. 115 ust. 4 |

Art. 116 ust. 1 | Art. 54 ust. 1 |

Art. 116 ust. 2 | Art. 54 ust. 2 |

Art. 117 ust. 1 | Art. 49 |

Art. 117 ust. 2 |

Art. 118 ust. 1 | Art. 10 ust. 1 |

Art. 118 ust. 2 | Art. 10 ust. 1 |

Art. 118 ust. 3 | Art. 10 ust. 3 |

Art. 118 ust. 4 | Art. 13 |

Art. 119 ust. 1 | Art. 5 ust. 1; art. 64 ust. 2 |

Art. 119 ust. 2 | Art. 5 ust. 2 i 3 |

[1] Rozporządzenie WE nr 2424/2001 i decyzja 2001/886/WSiSW w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji.

[2] Artykuły 92-119 Konwencji z Schengen (Dz.U. 239 z 22.9.2000, str. 19), uwzględniając także zmiany, które zostaną wprowadzone w Konwencji po przyjęciu decyzji Rady 2005/211/JAI dotyczącej wprowadzenia niektórych nowych funkcji Systemu Informacyjnego Schengen, włączając walkę z terroryzmem (Dz.U. L 68 z 15.3.2005, str. 44).

[3] Konkluzje Rady dotyczące SIS II z 5-6 czerwca 2003 r., 29 kwietnia i 14 czerwca 2004 r. oraz opinie i rezolucje Parlamentu Europejskiego T4-0082/1997, T5-0610/2002, T5-0611/2002, T5-0391/2003, T5-0392/2003 i T5-0509/2003.

[4] W przypadku gdy Komisja zaproponuje niezbędny instrument dotyczący ochrony danych osobowych w ramach tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej, konieczne będzie zastąpienie odesłania do Konwencji nr 108 w celu zastosowania tego nowego instrumentu do procesu przetwarzania danych osobowych prowadzonego w zastosowaniu niniejszej decyzji.

[5] Dz.U. L 64 z 2.3.2004, str. 45.

[6] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 17.

[7] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, str. 43.

[8] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, str. 20.

[9] Dokument Rady 13054/04.

[10] Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 26.

[11] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, str. 1.

[12] Dz.U. C […] z […], str. […].

[13] Dz.U. C […] z […], str.[…] .

[14] Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 19. Konwencja ostatnio zmieniona decyzją Rady 2005/211/WSiSW.

[15] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, str.4.

[16] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, str. 1.

[17] Dz.U. L...

[18] Dz.U. L 190 z 18.7.2002, str. 1.

[19] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str.1.

[20] Dz.U. L 12 z 17.1.2004, str. 47.

[21] Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 2.

[22] Dz.U. L 63 z 6.3.2002, str. 1.

[23] Dz.U. L 131z 1.6.2000, str. 43.

[24] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, str. 20.

[25] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.

[26] Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 26.

[27] Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31.

[28] Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 439.

[29] Dz.U. L 64 z 2.3.2004

[30] Artykuły i ustępy zaznaczone kursywą zostały dodane lub zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr. 871/2004 i decyzją Rady 2005/211/WSiSW dotyczącymi wprowadzenia niektórych nowych funkcji Systemu Informacyjnego Schengen, włączając walkę z terroryzmem.