Znaczenie e-integracji zostało potwierdzone w inicjatywie i2010, a państwa członkowskie, Komisja Europejska, przemysł i organizacje pozarządowe reprezentujące użytkowników podjęły szereg działań w celu przyspieszenia e-integracji. Punktem zwrotnym była deklaracja ministrów przyjęta w Rydze w 2006 roku w sprawie TIK na rzecz integracyjnego społeczeństwa informacyjnego, w której wytyczono konkretne cele dotyczące korzystania z Internetu i jego rozpowszechnienia, umiejętności informatycznych i łatwego dostępu do TIK, które mają być zrealizowane do 2010 r.

e-integracja stanowi klucz do realizacji celów dotyczących postępu gospodarczego i społecznego zakładanych w inicjatywie i2010 Społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia oraz w strategii lizbońskiej. Działania takie jak niwelowanie różnic w dostępie do łączy szerokopasmowych i dostępności nowych technologii czy poprawa kompetencji informatycznych przekładają się w praktyce na nowe miejsca pracy i nowe usługi. Zgodnie ze wstępnymi szacunkami korzyści osiągnięte dzięki e-integracji w UE mogłyby sięgnąć od 35 do 85 miliardów euro w ciągu pięciu lat.

·W wielu krajach utrzymuje się brak e-dostępności, np. w odniesieniu do stron internetowych, telewizji cyfrowej, dostępu telefonicznego do służb ratunkowych albo publicznych portali informacyjnych. Pojawiają się też nowe bariery. Wynika to często z wad strukturalnych lokalnego rynku i braku wspólnego podejścia na rynku wewnętrznym, co stanowi poważne bariery dla przemysłu. Twórcy masowych technologii i usług często nie zauważają potrzeby wzornictwa służącego integracji i które uwzględniałoby potrzeby wszystkich użytkowników . Niewykorzystany pozostaje potencjał sektora e-dostępności, który jest potencjalnie warty wiele miliardów EUR (zgodnie z szacunkami osoby niepełnosprawne stanowią 15 % ludności UE).

·Mimo że penetracja Internetu stale wzrasta, ok. 50 % mieszkańców Europy nie korzysta z niego regularnie. Są to głównie osoby z niskim wykształceniem, nieaktywne zawodowo i starsze.

2.3.Władze publiczne: działania polityczne nie są wystarczająco skoordynowane i skuteczne

Inicjatywy sprzyjające e-integracji są realizowane przez wiele organów, na każdym szczeblu władzy publicznej. Zakres tych inicjatyw sięga od uznania praw do dostępu do TIK i do łatwej dostępności tych technologii aż po wsparcie finansowe dla działań na rzecz e-integracji. Za sprawą swoich programów politycznych UE jest również bardzo aktywna w dziedzinie społeczeństwa informacyjnego, ochrony danych, integracji społecznej i zatrudnienia, zamówień publicznych, badań naukowych, kształcenia, kultury i normalizacji. e-integracja jest jednym z najważniejszych elementów inicjatywy i2010, za którą idą konkretne działania polityczne. Deklaracja ministrów przyjęta w Rydze w 2006 r. przygotowała podstawy kompleksowej polityki przez określenie jej priorytetów i zobowiązanie się do określonych celów. Wiele pozostaje jeszcze jednak do zrobienia.

·Powiązanie między korzystaniem z TIK a uczestnictwem w życiu społecznym i ekonomicznym nie jest jeszcze wystarczająco uświadomione, niezadowalające są również dowody na wpływ tego powiązania oraz zrozumienie jego charakteru.

·e-integracja nie jest jeszcze powszechnie uwzględniana w programach z zakresu polityki społecznej, gospodarczej i w zakresie techniki, a we współpracy zainteresowanych stron brak jest strategicznego podejścia koncentrującego się na wspólnych celach lub jest ono niedostateczne.

·Działania mają często charakter fragmentaryczny i brakuje w nich dostatecznej koordynacji pomiędzy organami publicznymi a społeczeństwem obywatelskim i przedsiębiorstwami. Wynika to częściowo z wieloaspektowego charakteru e-integracji, który może wymagać zaangażowania wielu ministerstw.

·Brakuje skutecznych ram prawnych, które dobrze zabezpieczałyby na rynku wewnętrznym prawa użytkowników zagrożonych wykluczeniem. Jest to szczególnie widoczne w przypadku e-dostępności: odnośne ustawodawstwo jest zróżnicowane w poszczególnych krajach Europy i ma ograniczony zasięg. Prawodawstwo unijne w tej dziedzinie jest wdrażane niekonsekwentnie albo wcale, co wynika głównie z jego niewiążącego charakteru, a rozwiązania krajowe niekiedy bardzo się różnią. Przeszkadza to w ustaleniu wspólnych kryteriów e-dostępności, ze szkodą dla wielu użytkowników oraz dla przemysłu TIK, który ma do czynienia z rozdrobnionymi rynkami i rozbieżnymi wymogami.

Cel e-integracji: spójność i efektywność prawodawstwa i polityki w dziedzinie e-integracji

3.Sprostanie wyzwaniom: Europejska inicjatywa na rzecz e-integracji

Przeciwdziałanie problemom określonym w poprzedniej sekcji przyniesie znaczny postęp w realizacji celów z Rygi i celów w zakresie e-integracji określonych w inicjatywie i2010. Dlatego też pierwszym celem europejskiej inicjatywy na rzecz e-integracji jest uświadomienie pilnego charakteru tego zadania, większe spopularyzowanie ważnego wkładu, jaki e-integracja może wnieść w jakość życia, wzrost gospodarczy i zatrudnienie oraz potwierdzenie głównych zobowiązań podjętych w Rydze. Inicjatywa nie wiąże się z żadnym obciążeniem administracyjnym ani finansowym na poziomie UE.

„Przyłącz się do e-integracji!”: zwiększenie świadomości społecznej i połączenie działań -Komisja przeprowadzi w 2008 roku ukierunkowaną kampanię („Przyłącz się do e-integracji!”) bazującą na wynikach zaproszenia do przedłożenia wkładów, podczas której będzie popularyzować inicjatywy, wydarzenia i osiągnięcia e-integracyjne z całej Europy. -Pod koniec 2008 roku Komisja zorganizuje konferencję ministerialną wysokiego szczebla w sprawie e-integracji poświęconą zebraniu i ogłoszeniu różnorodnych osiągnięć e-integracyjnych, nadaniu im rozgłosu dzięki europejskiej nagrodzie e-integracyjnej, rozważeniu aktualnej sytuacji oraz ustaleniu nowych kierunków działania w przyszłości.

Drugim celem europejskiej inicjatywy na rzecz e-integracji jest stworzenie ram dla działań bazujących na dotychczasowych staraniach, poprzez szukanie synergii, niwelowanie różnic i dążenie do polepszenia wyników e-integracji dzięki spójnemu zestawowi działań w trzech dziedzinach:

·Stworzenie warunków dających każdemu możliwość uczestniczenia w społeczeństwie informacyjnym

·Przyspieszenie skutecznego uczestnictwa grup zagrożonych wykluczeniem społecznym i poprawa jakości życia

·Skonsolidowanie działań e-integracyjnych w celu osiągnięcia jak najtrwalszych skutków.

3.1.Stworzenie warunków dających każdemu możliwość uczestniczenia w społeczeństwie informacyjnym

Warunki wstępne pozwalające na uczestniczenie w społeczeństwie informacyjnym to rozpowszechnienie przystępnych cenowo i dostępnych TIK oraz umiejętność korzystania z nich. Jeszcze dzisiaj wielu ludzi jest pozbawionych możliwości korzystania z możliwości oferowanych przez TIK, ponieważ nie zostały spełnione te warunki wstępne. Niektórzy z nich nie mają fizycznego dostępu do produktów i usług TIK (dotyczy to zwłaszcza łączy szerokopasmowych), a inni nie mogą sobie na nie pozwolić z powodu zbyt wysokich kosztów. Ponadto, aby móc czerpać pełnię korzyści ze społeczeństwa informacyjnego, konieczne jest zapewnienie łączy szerokopasmowych o dostatecznej przepustowości. Za kilka lat wymagana będzie minimalna przepustowość 20 Mbit/s, w związku z usługami takimi jak telemedycyna, które odgrywają ogromną rolę dla wielu osób zagrożonych wykluczeniem, w szczególności dla rosnącej grupy osób starszych. Ważne jest również uświadamianie zagrożeń związanych z przetwarzaniem danych osobowych za pośrednictwem sieci TIK i edukowanie użytkowników w zakresie takich zagrożeń jak kradzież tożsamości, dyskryminacyjne profilowanie użytkowników i ciągły nadzór.

Dla wielu osób niepełnosprawnych główną przeszkodą pozostają bariery e-dostępności. W komunikacie z 2005 r. w sprawie e-dostępności zapowiedziano, że w razie potrzeby w 2007 r. zostaną zaproponowane dalsze środki, w tym nowe akty prawne. Badania i konsultacje społeczne na skalę europejską przeprowadzone do celów niniejszego komunikatu wskazują, że nie osiągnięto zadowalających postępów. Mimo że kilka krajów przyjęło odpowiednie środki, w tym akty prawne, w niektórych wypadkach ich oddziaływanie jest ograniczone z powodu nieprawidłowego wdrażania. Dlatego ważne jest ustalenie jasnych, wspólnotowych przepisów i mechanizmów, do czego wzywał niedawno Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny. Musi to nastąpić teraz, zanim nieskoordynowane interwencje krajowe doprowadzą do jeszcze większego rozdrobnienia rynku i przed szerokim wejściem na rynek nowych masowych technologii takich jak telewizja cyfrowa. Działaniom prawnym powinno towarzyszyć wsparcie pozaprawne (działania pilotażowe, promocyjne, badania). Konieczne jest także dążenie do współpracy międzynarodowej w zakresie e-integracji.

Należy również uwzględnić fakt, że wiele osób zagrożonych wykluczeniem nie posiada niezbędnych kompetencji informatycznych.