[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 13.2.2007

SEK(2007) 191 wersja ostateczna

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa na lata 2006/2007-2011/2012

(przedstawione przez Komisję)

UZASADNIENIE

Informacje ogólne

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, który wszedł w życie dnia 1 lipca 1998 r., opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Przeprowadzona w 2005 r. reforma paktu potwierdziła jego przydatność w zakresie utrzymywania dyscypliny budżetowej, a jednocześnie miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

Stanowiące część Paktu na rzecz stabilności i wzrostu rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że państwa członkowskie muszą przedstawiać Radzie i Komisji programy stabilności lub konwergencji oraz ich coroczne zaktualizowane wersje (państwa członkowskie, które przyjęły jednolitą walutę, przedstawiają (zaktualizowane) programy stabilności, a te, które jej jeszcze nie przyjęły, przedstawiają (zaktualizowane) programy konwergencji). Pierwszy program konwergencji Zjednoczonego Królestwa przedstawiono w grudniu 1998 r. Zgodnie z rozporządzeniem Rada zaopiniowała go w dniu 8 lutego 1999 r. na podstawie zalecenia Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z tą samą procedurą zaktualizowane programy stabilności i konwergencji są oceniane przez Komisję i badane przez wyżej wymieniony Komitet, przy czym istnieje również możliwość zbadania programów przez Radę.

Podstawy oceny zaktualizowanego programu

Komisja zbadała przedstawioną w dniu 18 grudnia 2006 r. najnowszą, zaktualizowaną wersję programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa i przyjęła zalecenie dotyczące opinii Rady w sprawie przedmiotowego programu (główne aspekty podlegające ocenie przedstawiono w ramce).

W celu określenia kontekstu, w którym dokonywana jest ocena strategii budżetowej przedstawionej w zaktualizowanej wersji programu konwergencji, poniżej przedstawiono podsumowanie:

1. wyników gospodarczych i budżetowych w okresie ostatnich dziesięciu lat;

2. sytuacji kraju w odniesieniu do części naprawczej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (procedury nadmiernego deficytu);

3. najnowszej oceny sytuacji kraju w odniesieniu do części prewencyjnej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (podsumowanie opinii Rady dotyczącej poprzedniej aktualizacji programu konwergencji);

4. dokonanej przez Komisję oceny krajowego programu reform przedstawionego w październiku 2006 r.

Najnowsze wyniki gospodarcze i budżetowe

Wyniki gospodarcze Zjednoczonego Królestwa były w ostatniej dekadzie bardzo dobre, a stosunkowo wysokie tempo wzrostu, niska inflacja oraz elastyczny rynek pracy utrzymały się pomimo kolejnych wstrząsów gospodarczych. Na uwagę zasługuje szczególnie zwiększona stabilność, wynikająca z ograniczonych wahań koniunktury i inflacji. Dynamiczny wzrost produkcji napędzany był głównie przez wysoki popyt gospodarstw domowych, któremu towarzyszył stosunkowo niski poziom oszczędności tychże. Pomimo znakomitej według niemal wszystkich kryteriów elastyczności na rynkach pracy, kapitału i produktów, pewne słabości po stronie podaży okazały się trudne do poprawienia. Stosunkowo przeciętną wydajność pracy wytłumaczyć można w pewnym zakresie względnie wysoką stopą zatrudnienia, jednak przyczyniają się do tego również brak kwalifikacji na średnim poziomie oraz zbyt niskie nakłady na infrastrukturę, m.in. transportową. W porównaniu z wyraźną konsolidacją budżetową zanotowaną w pierwszej połowie okresu, stan finansów publicznych znacznie pogorszył się od roku 2001, częściowo w sposób planowany, w związku z decyzją rządu o zwiększeniu nakładów na usługi użyteczności publicznej bez pełnego pokrycia finansowego w ramach rozwiązywania wyżej wymienionych problemów, lecz także ze względu na niepełną realizację zaplanowanych dochodów.

Procedura nadmiernego deficytu w stosunku do Zjednoczonego Królestwa

W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada zgodnie z art. 104 ust. 6 Traktatu WE uznała, że w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt budżetowy, i wydała zalecenie zgodnie z art. 104 ust. 7, stwierdzając konieczność korekty nadmiernego deficytu do roku finansowego 2006/07 oraz konieczność podjęcia przez władze skutecznych działań w ustalonym w pakcie terminie sześciu miesięcy, czyli do dnia 24 lipca 2006 r. W dniu 20 września 2006 r. Komisja wydała komunikat dla Rady, zawierający ocenę działań podjętych przez Zjednoczone Królestwo. Na podstawie dostępnych informacji Komisja uznała, że Zjednoczone Królestwo wydaje się być na drodze do skorygowania nadmiernego deficytu, choć wynik ten obciążony jest sporą niepewnością, a dostosowanie strukturalne wydaje się nie sięgać zalecanych 0,5 % PKB. W dniu 10 października 2006 r. Rada zatwierdziła pogląd Komisji, stwierdzając jednocześnie, że obecnie nie ma konieczności podejmowania dalszych kroków.

Ocena zawarta w opinii Rady dotyczącej poprzedniego programu

W dniu 14 marca 2006 r. Rada przyjęła opinię w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa na okres od roku budżetowego 2005/06 do roku 2011/12[2]. Rada stwierdziła, że „prognozowana ścieżka dostosowania podlega pewnym zagrożeniom” i – biorąc pod uwagę zalecenia sformułowane na podstawie art. 104 ust. 7 oraz w celu uwzględnienia zagrożeń dla długoterminowej stabilności finansów publicznych – wezwała Zjednoczone Królestwo do „zmniejszenia deficytu poniżej 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały najpóźniej do 2006/2007 r. oraz kontynuowania konsolidacji budżetowej, w szczególności ograniczając zgodnie z prognozą wzrost wydatków po 2007/2008 r.”, a także do „osiągnięcia średniookresowego celu, który gwarantuje szybkie postępy w kierunku stabilności i rozsądnego wskaźnika długu znacznie poniżej 60 % PKB, zapewnia wystarczający margines bezpieczeństwa chroniącego przed przekroczeniem wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB, czego zgodnie z zobowiązaniami Zjednoczone Królestwo stara się uniknąć, oraz pozostawia możliwości manewrów w ramach budżetu, w szczególności uwzględniając potrzeby inwestycji publicznych.”

Dokonana przez Komisję ocena krajowego programu reform z października 2006 r.

Sprawozdanie z realizacji krajowego programu reform Zjednoczonego Królestwa zostało przedstawione w dniu 16 października 2006 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia. W przedstawionym przez Zjednoczone Królestwo krajowym programie reform za najważniejsze kwestie uznano: utrzymanie stabilności budżetowej w kontekście zmian demograficznych; budowę prężnego i elastycznego sektora przedsiębiorstw; wspieranie innowacyjności oraz badań naukowych i rozwoju; zwiększenie możliwości nabywania odpowiednich kwalifikacji; zwiększenie innowacyjności i zdolności adaptacji w zakresie wykorzystania zasobów; oraz zapewnienie sprawiedliwości w oparciu o nowoczesny i elastyczny system opieki społecznej.

Z dokonanej przez Komisję oceny tego programu (przyjętej w ramach rocznego sprawozdania Komisji z postępów w realizacji strategii lizbońskiej przedstawionego w grudniu 2006 r.[3]) wynika, że Zjednoczone Królestwo z dużym powodzeniem realizuje krajowy program reform. Duże postępy odnotowano we wszystkich obszarach, w szczególności w polityce mikroekonomicznej i polityce zatrudnienia. W dziedzinie polityki makroekonomicznej niezbędna jest realizacja istniejących planów konsolidacji budżetowej i reformy systemu świadczeń emerytalnych. Godne podkreślenia są starania Zjednoczonego Królestwa o zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron.

W świetle wskazanych mocnych i słabych stron zalecono Zjednoczonemu Królestwu podjęcie działań w dziedzinach kwalifikacji podstawowych i średnich.

Główne aspekty podlegające ocenie Zgodnie z wymaganiami art. 5 ust. 1 (w przypadku programów stabilności) i art. 9 ust. 1 (w przypadku programów konwergencji) rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97, ocena obejmuje następujące kwestie: czy założenia ekonomiczne, na których opiera się program, są realistyczne; czy przedstawiony przez dane państwo członkowskie średniookresowy cel budżetowy oraz prowadząca do niego ścieżka dostosowania są odpowiednie; czy podejmowane i/lub proponowane działania mające na celu przestrzeganie ścieżki dostosowania wystarczą, by osiągnąć średniookresowy cel budżetowy w trakcie cyklu; w ramach oceny ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego: czy podejmowane działania korygujące są intensyfikowane w okresach dobrej koniunktury, podczas gdy w okresach dekoniunktury mogą być ograniczane, oraz – w przypadku strefy euro oraz państw członkowskich należących do systemu ERM II – czy dane państwo realizuje coroczną poprawę salda dostosowanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o referencyjną wartość 0,5 % PKB, pozwalającą na osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego; w ramach definiowania ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego (w przypadku państw członkowskich, które jeszcze go nie osiągnęły) lub pozwolenia na czasowe odejście od niego (w przypadku państw, które tego dokonały): realizację kluczowych reform strukturalnych, przynoszących bezpośrednie oszczędności w perspektywie długoterminowej (między innymi poprzez zwiększanie dynamiki potencjalnego wzrostu), a tym samym mających konkretny wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych (pod warunkiem zachowania odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa odnośnie do referencyjnej wartości 3 % PKB oraz spodziewanego powrotu sytuacji budżetowej do celu średniookresowego w okresie objętym programem), ze szczególnym uwzględnieniem reform systemu emerytalnego wprowadzających strukturę wielofilarową, obejmującą obowiązkowy filar kapitałowy; czy prowadzona przez dane państwo członkowskie polityka gospodarcza jest zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej. Wiarygodność założeń makroekonomicznych programu ocenia się w odniesieniu do prognozy służb Komisji z jesieni 2006 r., z zastosowaniem między innymi powszechnie przyjętej metodyki szacowania produktu potencjalnego i sald dostosowywanych cyklicznie. Zgodność z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej ocenia się w odniesieniu do ogólnych wytycznych polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych, zawartych w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008. W ramach oceny zbadano również: zmiany wskaźnika zadłużenia oraz długoterminową perspektywę stabilności finansów publicznych, którym zgodnie ze sprawozdaniem Rady z dnia 20 marca 2005 r. w sprawie „Poprawy wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu” należy poświęcić „należytą uwagę w procesie nadzoru nad sytuacją budżetu”; podejście do oceny długoterminowej stabilności przedstawiono w komunikacie Komisji z dnia 12 października 2006 r.[4]; stopień integracji z krajowym programem reform, przedstawianym przez państwa członkowskie w kontekście strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; w skierowanym do Rady Europejskiej piśmie przewodnim z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej na lata 2005-2008 Rada ECOFIN stwierdziła, że krajowe programy reform powinny być zgodne z programami stabilności i konwergencji; zgodność z kodeksem postępowania[5], w którym między innymi określono jednolitą strukturę i jednolite tabele danych dla programów konwergencji i stabilności. |

- Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa na lata 2006/2007-2011/2012

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[6], w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

5. W dniu [27 lutego 2007 r.] Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Zjednoczonego Królestwa na okres od roku budżetowego 2006/2007 do roku 2011/2012[7].

6. Program zawiera dwa różne scenariusze makroekonomiczne: scenariusz umiarkowany i scenariusz alternatywny, oparty na założeniu wzrostu niższego o ¼ punktu procentowego niż w scenariuszu podstawowym. Zawarte w aktualizacji programu konwergencji prognozy dotyczące finansów publicznych oparte są na tym drugim scenariuszu, który na potrzeby niniejszej oceny przyjęto za scenariusz odniesienia. Przewiduje on, że realny wzrost PKB wyniesie 2¾ % w latach 2006 i 2007, a przez resztę okresu objętego programem zmniejszy się nieznacznie i wyniesie średnio 2½ %. Biorąc pod uwagę dostępne obecnie informacje wydaje się, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego. Prognozy dotyczące inflacji, przewidujące jej spadek z poziomu 2½ % w 2006 r. do 2 % począwszy od roku 2007, wydają się w kontekście ostatnio opublikowanych wyników zaniżone w perspektywie krótkoterminowej, lecz poza tym realistyczne.

7. Na rok 2006/07 deficyt sektora general government oszacowano w prognozie służb Komisji z jesieni 2006 r. na 3 % PKB. W obecnej aktualizacji programu konwergencji deficyt na ten sam rok szacowany jest na 2,8 % PKB, co sugeruje utrzymanie się najnowszych tendencji związanych z szybkim wzrostem dochodów i wolniejszym wzrostem wydatków przez pozostałe miesiące roku finansowego.

8. W zaktualizowanym programie konwergencji za najważniejsze cele polityki budżetowej uznano zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych oraz solidarność wewnątrzpokoleniową i międzypokoleniową, a także – przy nadrzędności powyższych celów – wspieranie polityki monetarnej, w szczególności poprzez wykorzystanie automatycznych stabilizatorów do łagodzenia wahań rozwoju gospodarczego. Program przewiduje obniżenie deficytu poniżej 3 % PKB do roku 2006/07 (2,8 %) oraz do poziomu 1,4 % PKB do końca okresu objętego programem (rok 2011/12). Przewiduje się zrównoważenie salda pierwotnego do roku 2008/09 i osiągnięcie nadwyżki w wysokości 0,7 % PKB do roku 2011/12, wobec szacowanego w roku 2005/06 deficytu na poziomie 0,6 % PKB. Korekta budżetowa w objętym programem okresie jest równo rozłożona na dochody i wydatki. W pierwszych dwóch latach tego okresu przewiduje się wzrost stopy dochodów, częściowo za sprawą środków uznaniowych, natomiast na okres począwszy od roku 2008/09 planuje się znaczącą korektę po stronie wydatków poprzez ograniczenie ich obecnego wzrostu. Przewiduje się ustabilizowanie inwestycji publicznych, w rozumieniu definicji przyjętej w programie konwergencji[8], na poziomie 2¼ % PKB od roku 2006/07, dzięki czemu od roku 2007/08 deficyt ma być wykorzystywany w całości na finansowanie inwestycji publicznych. Ścieżka dostosowania jest zasadniczo zgodna z przyjętą w zaktualizowanym programie z 2005 r., w sytuacji lepszych krótkoterminowych perspektyw makroekonomicznych.

9. Przewiduje się poprawę salda strukturalnego (tj. salda dostosowywanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), obliczanego zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką, od deficytu w wysokości 2½ % PKB w roku 2006/07 do deficytu na poziomie około 1¼ % PKB w ostatnim roku objętym programem (2011/12). Korekta ta jest wyraźniejsza w latach od 2006/07 do 2008/09, a wolniejsza w kolejnych latach. Podobnie jak w zaktualizowanym programie z roku 2005, nie określono ilościowo celu średniookresowego dla salda strukturalnego. Program odnosi się do celów budżetowych określonych zgodnie z przepisami krajowymi, które zakładają zgodność średnioterminowej ścieżki deficytu dostosowanego cyklicznie ze stabilizacją wskaźnika relacji zadłużenia do PKB na stosunkowo niskim poziomie, ale tylko w określonych okolicznościach zapewniają margines bezpieczeństwa chroniący przez przekroczeniem progu deficytu sektora general government , wynoszącego 3 % PKB.

10. Ryzyko związane z przedstawionymi w programie prognozami budżetowym wydaje się być zasadniczo zrównoważone do roku 2007/08, ale wyniki budżetowe po tym okresie mogą okazać się gorsze od zakładanych w programie. Zakładany wzrost wskaźnika udziału podatków w PKB opiera się częściowo na stosunkowo niestabilnych czynnikach, takich jak zyski branży finansowej i przemysłu naftowego. Jednocześnie aktualne dane ekonomiczne, w tym wysoka rentowność, wydają się przemawiać za stosunkowo dobrymi perspektywami dotyczącymi dochodów. Jednak począwszy od roku 2008/09 realizacja zakładanej w programie ścieżki deficytu uzależniona będzie od wprowadzenia w życie planowanego ograniczenia wzrostu wydatków, przy aktywnym monitorowaniu w celu egzekwowania ograniczeń. Wprawdzie władze Zjednoczonego Królestwa zapowiedziały wstępnie ograniczenie środków budżetowych dla szeregu mniejszych ministerstw, jednak większość ograniczeń wydatków, jakie mają wejść w życie od roku 2008/09, nie znalazła jeszcze przełożenia na konkretne środki, lecz wymaga zatwierdzenia w kompleksowej prognozie wydatków ( Comprehensive Spending Review ), którą władze planują opublikować w lipcu 2007 r. i w której ogłoszą wiążące plany wydatków do roku 2010/11. Aktywne monitorowanie w celu egzekwowania ograniczeń realizowane jest do tej pory z powodzeniem.

11. W świetle powyższej oceny ryzyka nakreślony w programie kurs polityki budżetowej wydaje się zasadniczo zgodny z zaleconą przez Radę korektą nadmiernego deficytu do roku 2006/07. Jednak zapewnia on wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych dopiero około roku 2009/10, czyli w okresie, dla którego prognozy są uzależnione od wyników kompleksowej prognozy wydatków. W latach następujących po przeprowadzeniu korekty nadmiernego deficytu należy zatem zwiększyć założone w programie tempo konsolidacji budżetowej, zwłaszcza w końcowych latach okresu objętego programem, na które nie planuje się żadnych istotnych dalszych działań dostosowawczych, pomimo zasadniczo korzystnych perspektyw gospodarczych.

12. Przewiduje się, że wskaźnik zadłużenia brutto, który w roku 2005/06 wyniósł 42,1 % PKB, pozostanie znacznie poniżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej, wynoszącej 60 % PKB, lecz w okresie objętym prognozą będzie powoli rósł, dochodząc do poziomu nieco powyżej 44 % PKB w roku 2008/09. W kolejnych latach wskaźnik zadłużenia ma się ustabilizować, a następnie zacząć spadać pod koniec okresu objętego programem.

13. Długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa jest w Zjednoczonym Królestwie zbliżony do średniej UE, jednak wydatki na emerytury rosną nieco wolniej niż średnia unijna, co jest częściowo wynikiem historycznie większej roli prywatnych systemów emerytalnych w tym kraju niż w innych państwach UE. Proponowane reformy systemu emerytalnego wychodzą naprzeciw obawom o niedostateczną wysokość świadczeń w przyszłości, wzmacniając motywację do oszczędzania w prywatnych funduszach emerytalnych i zwiększając świadczenia z systemów obowiązkowych, co wiąże się z nieco większym niż wcześniej prognozowano wzrostem wydatków na publiczne świadczenia emerytalne. Reforma obejmuje także plany stopniowego podwyższania ustawowego wieku emerytalnego. Mimo poprawy w stosunku do roku 2005, wyjściowa sytuacja budżetowa nadal stanowi zagrożenie dla stabilności finansów publicznych, nawet bez uwzględnienia długoterminowego wpływu na budżet związanego ze starzeniem się społeczeństwa. Konsolidacja finansów publicznych poprzez poprawę sytuacji budżetowej w stopniu większym niż przewidziano w zaktualizowanym programie konwergencji przyczyniłaby się do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych. Generalnie wydaje się, że zagrożenia dla stabilności finansów publicznych Zjednoczonego Królestwa kształtują się na średnim poziomie.

14. Program konwergencji zawiera jakościową ocenę ogólnego wpływu przedstawionego w październiku 2006 r. sprawozdania z realizacji krajowego programu reform w ramach średniookresowej strategii budżetowej. Podano w nim również systematyczne informacje o bezpośrednich kosztach lub oszczędnościach budżetowych wynikających z najważniejszych reform przewidzianych w krajowym programie, a w przedstawionych prognozach budżetowych bezpośrednio uwzględniono skutki działań nakreślonych w krajowym programie reform dla finansów publicznych. Przedstawione w programie konwergencji środki w dziedzinie finansów publicznych wydają się zgodne z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform. W szczególności w obu programach przewiduje się stopniową realizację rządowych zamierzeń poprawy wydajności i jakości usług publicznych, natomiast w długoterminowych prognozach dotyczących finansów publicznych uwzględniono szacunkowe koszty proponowanej reformy emerytalnej.

15. Strategia budżetowa określona w programie jest zasadniczo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.

16. Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie zanotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych[9], który stanowi większy problem niż w poprzedniej aktualizacji ze względu na krótszy horyzont czasowy, dla którego określono plany wydatków.

Podsumowując, program wydaje się zasadniczo zgodny z korektą nadmiernego deficytu w wyznaczonym przez Radę terminie, czyli do roku finansowego 2006/2007. Nie przewiduje się w nim jednak żadnej znaczącej dalszej konsolidacji w okresie po roku 2009/2010, a realizacja celów budżetowych po roku 2007/2008 jest uwarunkowana skutecznym wdrożeniem planowanych ograniczeń wydatków.

W świetle powyższej oceny wzywa się Zjednoczone Królestwo do kontynuowania konsolidacji budżetowej w okresie objętym programem, w szczególności poprzez wdrożenie planowanych ograniczeń wzrostu wydatków po roku 2007/08, oraz do dalszej poprawy sytuacji budżetowej w celu uwzględnienia zagrożeń dla długoterminowej stabilności finansów publicznych.

Zjednoczone Królestwo wzywa się również do przestrzegania zawartych w kodeksie postępowania wymogów dotyczących danych.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

2005/06 | 2006/07 | 2007/08 | 2008/09 | 2009/10 | 2010/11 | 2011/12 |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Rok budżetowy Zjednoczonego Królestwa obejmuje okres od kwietnia do marca.

[3] Komunikat Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej „Realizacja odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – rok wyników” z 12.12.2006, COM(2006)816.

[4] Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Długoterminowa stabilność finansów publicznych w UE” z 12.10.2006, COM (2006) 574 wersja ostateczna, oraz Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (2006), „The long-term sustainability of public finances in the European Union”, European Economy nr 4/2006.

[5] „Szczegółowe zasady wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji”, zatwierdzone przez Radę ECOFIN dnia 11 października 2005 r.

[6] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[7] Rok budżetowy Zjednoczonego Królestwa obejmuje okres od kwietnia do marca.

[8] Przyjęta w programie konwergencji Zjednoczonego Królestwa definicja inwestycji publicznej nie jest tożsama z koncepcją ESA i obejmuje wszystkie inwestycje sektora publicznego (zarówno spółek publicznych, jak i sektora instytucji rządowych i samorządowych), w tym także dotacje kapitałowe dla sektora prywatnego, bez amortyzacji.

[9] W szczególności brak danych na temat prognoz dotyczących zatrudnienia, bezrobocia i inflacji płacowej oraz szczegółowej analizy prognozowanych dochodów i wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych w okresie po roku 2007/08. W porównaniu z aktualizacją z 2005 r. w obecnym zaktualizowanym programie przyjęto krótszy horyzont czasowy analizy wydatków sektora general government . Jest to ostania aktualizacja programu przed zatwierdzeniem nowych, szczegółowych planów wydatków w kompleksowej prognozie wydatków, która zostanie opublikowana w lipcu 2007 r.