Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006, współczynnik potrzebny do obliczenia dodatkowej opłaty na lata gospodarcze 2001/2002 i 2004/2005 oraz kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłat a kwotą takich opłat, która zostanie pobrana w odniesieniu do lat gospodarczych 2002/2003, 2003/2004 i 2005/2006 /* COM/2013/0527 final - 2013/0252 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU W dniu 27 września 2012 r. Trybunał Sprawiedliwości wydał orzeczenie w połączonych sprawach C-113/10, C-147/10 i C-234/10, Zuckerfabrik Jülich AG przeciwko Hauptzollamt Aachen, British Sugar plc przeciwko Rural Payments Agency, Tereos przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects (orzeczenie „Jülich-II”), którym unieważnił rozporządzenie Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonujące sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006. W rozporządzeniu (WE) nr 1193/2009, unieważnionym w całości orzeczeniem z dnia 27 września 2012 r., dokonano – z mocą wsteczną – korekty kwot opłat produkcyjnych na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006, ustalonych wcześniej przez Komisję w następstwie unieważnienia przez Trybunał rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, 1775/2004, 1686/2005 i 164/2007 w drodze orzeczenia z dnia 8 maja 2008 r. w połączonych sprawach C-5/06 oraz C-23/06 do C-36/06, Zuckerfabrik Jülich i inni („Jülich I”) oraz kolejnego postanowienia z dnia 6 października 2008 r. w połączonych sprawach C-175/07 do C-184/07, SAFBA i inni („SAFBA”). Pierwotnie Komisja ustaliła kwoty opłat na przedmiotowe lata gospodarcze na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru („rozporządzenie podstawowe”), w którym na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 przewidziano system samofinansowania sektora cukru poprzez elastyczne opłaty produkcyjne. Jak określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1260/2001, wspólna organizacja rynków w sektorze cukru opiera się na zasadzie, że producenci powinni ponosić pełną odpowiedzialność finansową za straty poniesione w każdym roku gospodarczym wynikające ze zbytu tej części produkcji wspólnotowej w ramach kwoty, która stanowi nadwyżkę w stosunku do wewnętrznego spożycia Wspólnoty, oraz na zróżnicowaniu gwarancji cenowych dla zbytu, odzwierciedlających kwoty produkcyjne przydzielone każdemu przedsiębiorstwu. Zasada odpowiedzialności finansowej była zagwarantowana poprzez pobieranie od producentów podstawowych opłat produkcyjnych, jakimi obciążona jest cała produkcja cukru A i B, ograniczonych do 2 % ceny interwencyjnej dla cukru białego, oraz opłaty B, jaką obciążona jest produkcja cukru B do limitu wynoszącego 37,5 % tej ceny. W sytuacji gdy opłaty te nie pozwalały osiągnąć celu samofinansowania sektorowego w każdym roku gospodarczym, w rozporządzeniu podstawowym przewidziano nałożenie na producentów dodatkowej opłaty. W art. 15 rozporządzenia podstawowego określono elementy, które należy uwzględnić przy obliczaniu wysokości opłat. W orzeczeniach wymienionych powyżej Trybunał nie kwestionował systemu opłat produkcyjnych ani zasady, zgodnie z którą producenci cukru ponoszą pełną odpowiedzialność finansową za straty poniesione w każdym roku gospodarczym wynikające ze zbytu tej części produkcji w ramach kwoty, która stanowi nadwyżkę w stosunku do wewnętrznego spożycia Unii, w związku z czym podlegają opłacie nałożonej na ich produkcję w ramach kwoty, ustalanej przez Komisję w celu pokrycia strat poniesionych w latach gospodarczych 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006. Trybunał orzekł jednak, że Komisja wielokrotnie popełniała błędy przy obliczaniu rocznych opłat na dany okres na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001. Trybunał stwierdził ponadto, że metoda zastosowana przez Komisję w rozporządzeniu (WE) nr 1193/2009 w celu ustalenia wysokości opłat jest niepoprawna, ponieważ prowadzi do przeszacowania kosztów, jakie należy pokryć, co skutkuje zbyt wysokimi opłatami nakładanymi na producentów. W związku z orzeczeniem nieważności rozporządzenia (WE) nr 1193/2009 Trybunał stwierdził, że osobom fizycznym przysługuje prawo do otrzymania zwrotu nadwyżki niesłusznie zapłaconej w związku z nieważnymi opłatami produkcyjnymi pobranymi przez państwa członkowskie w przedmiotowym okresie oraz prawo do otrzymania odsetek od takiej nadwyżki. W wyniku orzeczenia powstała luka prawna w kwestii dokładnej wysokości opłat na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006. Zatem w celu wykonania orzeczenia należy ustalić nowe opłaty za przedmiotowe lata gospodarcze, obliczone według metody zatwierdzonej przez Trybunał i obowiązujące z mocą wsteczną. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Komisja przedstawiła państwom członkowskim różne dokumenty robocze dotyczące określania prawidłowych opłat wyrównawczych od cukru oraz działań następczych wobec orzeczenia Trybunału z dnia 27 września 2012 r. Wspomniane dokumenty robocze przedstawiono na posiedzeniach Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych w dniach 6 grudnia 2012 r., 20 grudnia 2012 r. i 24 stycznia 2013 r. oraz wersję skonsolidowaną w dniu 28 lutego 2013 r. Kilka państw członkowskich (DE, BE, LV, IT, FR, NL, UK, CZ) zwróciło się do Komisji o przygotowanie aktu prawnego zawierającego korektę wysokości opłat, który powinien umożliwiać zwrot z unijnego budżetu odsetek od zwrotów od państw członkowskich, jakie otrzymali lub mają otrzymać producenci cukru, którzy uiścili zbyt wysokie opłaty w przedmiotowych latach. Niektóre delegacje zaproponowały także, by odsetki obliczane były według jednolitej stawki na poziomie unijnym. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Zgodnie z art. 266 TFUE „W przypadku orzeczenia o nieważności aktu przyjętego przez instytucję (…) jest ona zobowiązana do podjęcia środków, które zapewnią wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej”. W następstwie unieważnienia rozporządzenia (WE) nr 1193/2009 należy zatem ustalić nowe opłaty za przedmiotowy okres. Ponieważ ze skutkiem od roku gospodarczego 2006/2007 rozporządzenie (WE) nr 1260/2001 zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru, a następnie zastąpione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1234/2007 ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”), rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 nie może już stanowić podstawy prawnej dla skorygowania wysokości opłat. Komisja nie ma zatem uprawnień do przyjęcia korygującego aktu prawnego niezbędnego do wykonania orzeczenia. Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE „Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania … potrąceń”. Ze względu na charakter rozporządzenia będącego przedmiotem wniosku art. 43 ust. 3 wydaje się być stosowną podstawą prawną do ustalenia skorygowanych opłat wyrównawczych od cukru za przedmiotowe lata gospodarcze. Mimo iż Trybunał nie unieważnił rozporządzenia (WE) nr 1837/2002, w którym ustalono opłaty produkcyjne na rok gospodarczy 2001/2002, to biorąc pod uwagę, iż do ustalenia opłat na rok gospodarczy 2001/2002 zastosowano tę samą metodę, która została unieważniona przez Trybunał, opłaty ustalone na ten rok gospodarczy należy również uznać za niepoprawne. Należy zatem ustalić nowe opłaty za ten rok gospodarczy i włączyć je do korygującego aktu prawnego. W orzeczeniach wymienionych powyżej Trybunał wskazał wszystkie elementy, które należy uwzględnić przy obliczaniu „średniej straty” w rozumieniu art. 15 rozporządzenia podstawowego, którą należy wykorzystać do oszacowania „całkowitej straty”, którą mają pokryć opłaty produkcyjne. „Średnią stratę” należy w szczególności obliczać poprzez podzielenie całkowitych refundacji rzeczywiście wypłaconych (niższych niż refundacje obliczone przez Komisję w unieważnionym rozporządzeniu (WE) nr 1193/2009) przez całkowitą wywiezioną ilość, niezależnie od tego, czy wywóz objęto refundacją. „Nadwyżkę przeznaczoną na wywóz” również oblicza się na podstawie całej wywożonej ilości, niezależnie od tego, czy wypłacono refundację. Zastosowanie nowej metody wskazanej przez Trybunał prowadzi do znacznego obniżenia „średniej straty” i „całkowitej straty” do pokrycia przez opłaty za przedmiotowy okres. W rozporządzeniu będącym przedmiotem wniosku ustalone zostaną zatem opłaty produkcyjne dla cukru na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006, ponownie obliczone na podstawie metodyki objaśnionej przez Trybunał. Dzięki temu państwa członkowskie będą mogły obliczyć kwoty zwrotu należne producentom cukru w związku z zawyżonymi opłatami, które nałożono na nich w tym samym okresie. Zmiana opłat produkcyjnych na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 wpłynie ponadto na wysokość cen uzupełniających, które producenci cukru musieli zapłacić plantatorom buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłaty A lub B a kwotą tych opłat nałożoną w odniesieniu do lat gospodarczych 2002/2003, 2003/2004 i 2005/2006. W istocie, zgodnie ze wspólną organizacją rynków w sektorze cukru obowiązującą do 2006 r. producenci cukru uiszczali opłaty, ale odzyskiwali je w 60 % od plantatorów buraków, płacąc niższą cenę za buraki. W art. 18 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przewidziano, że gdy opłaty ustalone są na poziomie niższym niż maksymalny poziom opłat A lub B (tj. odpowiednio 2 % i 37,5 % ceny interwencyjnej cukru białego), producenci cukru muszą dokonać płatności na rzecz sprzedawców buraków w wysokości 60 % różnicy między maksymalną kwotą danej opłaty a faktycznie pobraną kwotą opłaty podstawowej lub opłaty B. W korygującym akcie prawnym ustala się zatem zmienione kwoty cen uzupełniających, które producenci cukru powinni zwrócić sprzedawcom buraków. Zwrot na rzecz sprzedawców buraków powinien objąć jedynie różnicę między starymi a nowymi cenami uzupełniającymi. Zwrot opłat wyrównawczych od cukru stanowi korektę opłat pierwotnie uiszczonych na rzecz zasobów własnych UE. Państwa członkowskie muszą ustalić nowe uprawnienia dotyczące opłat wyrównawczych od cukru na podstawie nowych opłat w ciągu czterech miesięcy po wejściu w życie aktu będącego przedmiotem wniosku. 4. WPŁYW NA BUDŻET Zmiana opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 poskutkuje negatywną korektą w wysokości 295 541 212 EUR, którą trzeba będzie pobrać z zasobów własnych budżetu UE. Oprócz rzeczonej kwoty państwa członkowskie mogłyby zwrócić się do Komisji o zwrot odsetek faktycznie przez nie zapłaconych, zgodnie z przepisami krajowymi, w ramach zwrotu zawyżonych opłat pobranych za przedmiotowe lata. Zainteresowane państwa członkowskie muszą otrzymać zwrot tego wydatku z budżetu UE osobno, po przedstawieniu odpowiednich dowodów zapłaty. 5. ELEMENTY FAKULTATYWNE Komisja wyda oświadczenie towarzyszące niniejszemu wnioskowi dotyczącemu rozporządzenia Rady, aby objaśnić niektóre elementy związane ze zwrotem kwoty głównej i odsetek, zwrotem na rzecz sprzedawców buraków, procedurą księgową i monitorowaniem procesu dokonywania zwrotów. 2013/0252 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006, współczynnik potrzebny do obliczenia dodatkowej opłaty na lata gospodarcze 2001/2002 i 2004/2005 oraz kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłat a kwotą takich opłat, która zostanie pobrana w odniesieniu do lat gospodarczych 2002/2003, 2003/2004 i 2005/2006 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru[1], w szczególności w jej art. 15 ust. 8 tiret pierwsze, art. 16 ust. 5 oraz art. 18 ust. 5 uprawniono Komisję do przyjęcia szczegółowych zasad dotyczących kwot opłat, które należy pobrać, współczynnika do obliczania dodatkowej opłaty oraz spłaty na rzecz sprzedawców buraków. (2) Komisja ustaliła opłaty produkcyjne na lata gospodarcze 2001/2002[2], 2002/2003[3], 2003/2004[4], 2004/2005[5] i 2005/2006[6]. (3) Artykuł 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, że gdy podstawowa opłata produkcyjna jest niższa niż maksymalna kwota określona w art. 15 ust. 3 lub gdy opłata B określona w tym artykule jest niższa niż maksymalna kwota określona w art. 14 ust. 4 tego rozporządzenia, dostosowana, w razie potrzeby, zgodnie z ust. 5 tego artykułu, producenci cukru muszą zwrócić sprzedawcom buraków kwotę w wysokości 60 % różnicy między maksymalną kwotą danej opłaty a kwotą, która faktycznie zostanie pobrana. (4) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 314/2002 z dnia 20 lutego 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru[7] kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłaty podstawowej i opłaty B a kwotą takich opłat, którą rzeczywiście pobrano, zostały ustalone w odniesieniu do lat gospodarczych 2002/2003[8], 2003/2004[9] i 2005/2006[10]. (5) W ramach reformy wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru rozporządzeniem Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru[11] uchylono i zastąpiono rozporządzenie (WE) nr 1260/2001 ze skutkiem od roku gospodarczego 2006/2007. W rozporządzeniu (WE) nr 318/2006, uchylonym i włączonym do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”)[12], system zmiennych opłat produkcyjnych dla cukru w ramach samofinansowania systemu kwot produkcyjnych zastąpiono nową opłatą produkcyjną z przeznaczeniem na wkład w finansowanie wydatków powstałych w sektorze cukru w ramach wspólnej organizacji rynku cukru. (6) W dniu 8 maja 2008 r. Trybunał Sprawiedliwości orzekł nieważność[13] rozporządzenia Komisji (WE) nr 1762/2003 z dnia 7 października 2003 r. ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na rok gospodarczy 2002/2003[14] oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1775/2004 z dnia 14 października 2004 r. ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na rok gospodarczy 2003/2004[15]. W swoim orzeczeniu Trybunał stwierdził, że przy obliczaniu szacunkowej średniej straty na tonę produktu należy uwzględnić każdą ilość cukru w wywożonych produktach, niezależnie od tego, czy refundacje zostały faktycznie wypłacone. (7) Trybunał orzekł również o nieważności[16] rozporządzenia Komisji (WE) nr 1686/2005 z dnia 14 października 2005 r. ustalającego kwoty opłat produkcyjnych oraz współczynnik dodatkowej opłaty w sektorze cukru na rok gospodarczy 2004/2005[17]. (8) W celu wykonania orzeczeń Trybunału Komisja przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1193/2009 dokonujące sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006[18]. (9) W dniu 29 września 2011 r. Sąd wydał orzeczenie w sprawie T-4/06, w którym stwierdził, że nie ma stosownej podstawy prawnej dla zróżnicowanych wartości współczynnika stosowanego w odniesieniu do dodatkowej opłaty w sektorze cukru, w związku z czym unieważnił art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1686/2005 zastąpiony art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009. (10) W dniu 27 września 2012 r. Trybunał orzekł nieważność rozporządzenia (WE) nr 1193/2009, stwierdzając, że art. 15 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 należało interpretować w ten sposób, iż do celów obliczenia szacunkowej średniej straty na tonę produktu całkowita kwota refundacji powinna była obejmować wszystkie zapłacone kwoty[19]. (11) W związku z powyższym opłaty należy ustalić na właściwym poziomie. „Średnią stratę” w rozumieniu art. 15 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 należy obliczyć, dzieląc wypłacone refundacje przez wywiezione ilości, niezależnie od tego, czy wypłacono daną refundację, w odniesieniu do wywozu zgodnego z definicją w art. 6 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 314/2002 z dnia 20 lutego 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru[20]. „Nadwyżkę przeznaczoną na wywóz” w rozumieniu art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 należy również obliczyć z wykorzystaniem całego wywozu, niezależnie od tego, czy wypłacono refundację. (12) Zważywszy, że do obliczenia opłat za rok gospodarczy 2001/2002 zastosowano tę samą metodę unieważnioną przez Trybunał, opłaty produkcyjne i współczynnik dla dodatkowej opłaty za rok gospodarczy 2001/2002 należy również odpowiednio skorygować. (13) Z orzeczenia Trybunału wynika, że skorygowane opłaty powinny być stosowane od tych samych dat, co opłaty, które uznano za nieważne. (14) W związku z ustaleniem opłat wyrównawczych od cukru zgodnie z nową metodą, o której mowa w motywie 11, należy również ponownie ustalić, z mocą wsteczną, kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłaty podstawowej a kwotą opłat pobieranych za lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004 i 2005/2006. (15) Za rok gospodarczy 2001/2002 całkowita niepokryta strata, obliczona ponownie zgodnie z metodą, o której mowa w motywie 11, wynosi 14 123 937 EUR. Należy zatem ustalić współczynnik, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, do zastosowania w wymienionym roku gospodarczym. (16) Zastosowanie metody, o której mowa w motywie 11 w odniesieniu do roku gospodarczego 2002/2003 skutkuje poziomem 2 % w odniesieniu do opłaty podstawowej i 16, 371 % w odniesieniu do opłaty B, które to wartości powinny mieć zastosowanie z mocą wsteczną za ten rok gospodarczy. Ponownie obliczona całkowita strata jest w całości pokryta wpływami z podstawowej opłaty produkcyjnej i opłaty B. W odniesieniu do tego roku gospodarczego nie ma zatem potrzeby ustalania dodatkowego współczynnika, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. (17) W odniesieniu do roku gospodarczego 2002/2003 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1440/2002 z dnia 7 sierpnia 2002 r. weryfikującym maksymalną kwotę opłaty produkcyjnej B oraz zmieniającym cenę minimalną za buraki B w sektorze cukru na rok gospodarczy 2002/2003[21] ustalono maksymalną kwotę opłaty B na poziomie 37,5 % ceny interwencyjnej cukru białego, podczas gdy opłata B za ten rok gospodarczy zmieniona zgodnie z metodą, o której mowa w motywie 11, wynosi 16,371 % ceny interwencyjnej cukru białego. Ze względu na tę różnicę należy ustalić kwotę do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków za tonę buraków jakości standardowej na przedmiotowy rok gospodarczy, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. (18) Zastosowanie nowej metody obliczeniowej, o której mowa w motywie 11, w odniesieniu do roku gospodarczego 2003/2004 skutkuje poziomem 2 % w odniesieniu do opłaty podstawowej i 17,259 % w odniesieniu do opłaty B. Ponownie obliczona całkowita strata jest w całości pokryta wpływami z podstawowej opłaty produkcyjnej i opłaty B. W odniesieniu do tego roku gospodarczego nie ma zatem potrzeby ustalania dodatkowego współczynnika, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. (19) W odniesieniu do roku gospodarczego 2003/2004 rozporządzeniem (WE) nr 1440/2002 ustalono maksymalną kwotę opłaty B na poziomie 37,5 % ceny interwencyjnej cukru białego, podczas gdy opłata B zweryfikowana zgodnie z metodą, o której mowa w motywie 11, mająca zastosowanie do wymienionego roku gospodarczego, wynosi 17,259 % ceny interwencyjnej cukru białego. Ze względu na tę różnicę należy ustalić kwotę do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków za tonę buraków jakości standardowej na przedmiotowy rok gospodarczy, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. (20) Zastosowanie nowej metody obliczeniowej, o której mowa w motywie 11, w odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 nie wpływa na zmianę wysokości opłaty podstawowej ani opłaty B. Za ten rok marketingowy całkowita niepokryta strata obliczona zgodnie z nową metodą wynosi 57 648 788 EUR. Należy zatem ustalić współczynnik, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Jak wynika z orzeczenia Trybunału, o którym mowa w motywie 9, współczynnik powinien być jednolity dla państw członkowskich, które należały do Unii w dniu 30 kwietnia 2004 r., i dla państw członkowskich, które należały do Unii w dniu 1 maja 2004 r. (21) Zastosowanie nowej metody obliczeniowej, o której mowa w motywie 11, w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 skutkuje poziomem 1,2335 % w odniesieniu do opłaty podstawowej i nie wymaga ustalenia opłaty B. Ponownie obliczona całkowita strata jest w całości pokryta wpływami z podstawowej opłaty produkcyjnej, a zatem w odniesieniu do tego roku gospodarczego nie ma potrzeby ustalania dodatkowego współczynnika, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. (22) W odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1296/2005 z dnia 5 sierpnia 2005 r. weryfikującym maksymalną kwotę opłaty produkcyjnej B oraz zmieniającym cenę minimalną za buraki B w sektorze cukru na rok gospodarczy 2005/2006[22] maksymalna kwota opłaty B została ustalona na 37,5 % ceny interwencyjnej cukru białego. Mająca zastosowanie do tego roku gospodarczego opłata podstawowa, zmieniona zgodnie z metodą, o której mowa w motywie 11, wynosi 1,2335 % ceny interwencyjnej cukru białego, nie ma natomiast potrzeby ustalania opłaty B. Ze względu na te różnice należy ustalić kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków za tonę produktu jakości standardowej na przedmiotowy rok gospodarczy, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. (23) Ze względu na pewność prawa oraz aby zapewnić jednakowe traktowanie zainteresowanych podmiotów w różnych państwach członkowskich, należy ustalić wspólną datę ustalenia kwot opłat produkcyjnych określonych niniejszym rozporządzeniem w rozumieniu art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 2007/436 (WE, Euratom) w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich[23], PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 1. Opłaty produkcyjne w sektorze cukru na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 są określone w pkt 1 załącznika. 2. Współczynniki wymagane do obliczenia dodatkowej opłaty na lata gospodarcze 2001/2002 i 2004/2005 są określone w pkt 2 załącznika. 3. Kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z opłatami A lub B na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004 i 2005/2006 są określone w pkt 3 załącznika. Artykuł 2 Datą ustalenia, o której mowa w art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000, opłat określonych niniejszym rozporządzeniem, jest najpóźniej ostatni dzień czwartego miesiąca następującego po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 1 ust. 1 stosuje się od dnia: – 16 października 2002 r. na rok gospodarczy 2001/2002, – 8 października 2003 r. na rok gospodarczy 2002/2003, – 15 października 2003 r. na rok gospodarczy 2003/2004, – 18 października 2005 r. na rok gospodarczy 2004/2005, oraz – 23 lutego 2007 r. na rok gospodarczy 2005/2006. Artykuł 1 ust. 2 stosuje się od dnia: – 16 października 2002 r. na rok gospodarczy 2001/2002, oraz – 18 października 2005 r. na rok gospodarczy 2004/2005. Artykuł 1 ust. 3 stosuje się od dnia: – 8 października 2003 r. na rok gospodarczy 2002/2003, – 15 października 2003 r. na rok gospodarczy 2003/2004, oraz – 23 lutego 2007 r. na rok gospodarczy 2005/2006. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK (1) Opłaty produkcyjne w sektorze cukru, o których mowa w art. 1 ust. 1 || 2001/2002 || 2002/2003 || 2003/2004 || 2004/2005 || 2005/2006 a) EUR za tonę cukru białego jako podstawowa opłata produkcyjna dla cukru A i cukru B || 12,638 || 12,638 || 12,638 || 12,638 || 7,794 b) EUR za tonę cukru białego jako opłata B dla cukru B || 236,963 || 103,447 || 109,061 || 236,963 || - c) EUR za tonę masy suchej jako podstawowa opłata produkcyjna dla izoglukozy A i izoglukozy B || 5,330 || 5,330 || 5,330 || 5,330 || 3,394 d) EUR za tonę masy suchej jako opłata B dla izoglukozy B || 99,424 || 46,017 || 48,261 || 99,424 || - e) 12,638 EUR za tonę suchej masy ekwiwalentu cukru/izoglukozy jako podstawowa opłata produkcyjna dla syropu inulinowego A i syropu inulinowego B || 12,638 || 12,638 || 12,638 || 12,638 || 7,794 f) 236,963 EUR za tonę suchej masy ekwiwalentu cukru/izoglukozy jako opłata B dla syropu inulinowego B || 236,963 || 103,447 || 109,061 || 236,963 || - (2) Współczynniki wymagane do obliczenia dodatkowej opłaty, o których mowa w art. 1 ust. 2 Rok gospodarczy 2001/2002: 0,01839 Rok gospodarczy 2004/2005: 0,07294 (3) Kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z opłatami A lub B, o których mowa w art. 1 ust. 3 || 2002/2003 || 2003/2004 || 2005/2006 Cena uzupełniająca za buraki A* || || || 0,378 Cena uzupełniająca za buraki B* || 10,414 || 9,976 || 18,258 * Cena uzupełniająca w odniesieniu do opłaty A lub B za tonę buraków jakości standardowej (EUR). SPRAWOZDANIE FINANSOWE || FS/13/367494 6.2.2013.1 || DATA: 15.04.2013 1. || LINIA BUDŻETOWA: Zobacz prognozę budżetową poniżej. Artykuł 1 1 (podatki i inne opłaty określone w ramach wspólnej organizacji rynku cukru) 05 07 02 (Rozstrzyganie sporów) || ŚRODKI: 123,4 mln EUR 53,4 mln EUR 2. || TYTUŁ: ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 oraz kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłat a kwotą takich opłat, która zostanie pobrana w odniesieniu do lat gospodarczych 2002/2003, 2003/2004 i 2005/2006. 3. || PODSTAWA PRAWNA: Art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. 4. || CELE: W dniu 27 września 2012 r. Trybunał Sprawiedliwości wydał orzeczenie w połączonych sprawach C-113/10, C-147/10 i C-234/10 (orzeczenie Jülich-II), którym unieważnił rozporządzenie Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. Celem niniejszego rozporządzenia jest ustalenie z mocą wsteczną opłat produkcyjnych dla cukru na lata gospodarcze od 2001/2002 do 2005/2006, ponownie obliczonych na podstawie metody objaśnionej przez Trybunał. 5. || SKUTKI FINANSOWE || OKRES 12 MIESIĘCY (w mln EUR) || BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2013] (w mln EUR) || NASTĘPNY ROK BUDŻETOWY 2014 (w mln EUR) 5.0 || WYDATKI - POKRYWANE Z BUDŻETU UE (REFUNDACJE/INTERWENCJE) - ORGANY KRAJOWE - INNE || 53,4 mln EUR || 53,4 mln EUR || n.d. 5.1 || DOCHODY - ZASOBY WŁASNE UE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE/NALEŻNOŚCI CELNE) - KRAJOWE || -214,1 mln EUR || -214,1 mln EUR || n.d. || || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 5.0.1 || SZACOWANE WYDATKI || || || || 5.1.1 || SZACOWANE DOCHODY || || || || 5.2 || METODA OBLICZENIOWA Zob. uwagi 6.0 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || Nie 6.1 || CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? || Tak 6.2 || CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? || Nie 6.3 || CZY BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ ŚRODKI W KOLEJNYCH BUDŻETACH? || Zob. uwagi UWAGI: W dniu 27 września 2012 r. Trybunał Sprawiedliwości wydał orzeczenie w połączonych sprawach C-113/10, C-147/10 i C-234/10 (orzeczenie Jülich-II), którym unieważnił rozporządzenie Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. Trybunał orzekł, że Komisja wielokrotnie popełniała błędy przy obliczaniu rocznych opłat na przedmiotowy okres. Trybunał stwierdził, że osobom fizycznym przysługuje prawo do otrzymania zwrotu nadwyżki niesłusznie zapłaconej w związku z nieważnymi opłatami produkcyjnymi pobranymi przez państwa członkowskie w przedmiotowym okresie i zgromadzonymi w budżecie Unii. W korygującym akcie prawnym ustala się z mocą wsteczną opłaty produkcyjne dla cukru na lata gospodarcze od 2001/2002 do 2005/2006, ponownie obliczone na podstawie metody objaśnionej przez Trybunał. Zgodnie z orzeczeniem zwrot na rzecz podmiotów musi obejmować odsetki (w oparciu o przepisy krajowe i zgodnie z zasadą bezpodstawnego wzbogacenia UE musi zwrócić państwom członkowskim wypłacone przez nie odsetki wyrównawcze). Łącznie państwom członkowskim należy zwrócić następującą kwotę: Zasoby własne – kwota główna 295,5 mln EUR - 10,0 mln EUR (zwrócone w 2009 r.) * 75 % = 214,1 mln EUR opłat po odliczeniu kosztów poboru. Odsetki wyrównawcze Zasoby własne nie obejmują wnioskowanych odsetek wyrównawczych. Szacowana kwota podana powyżej jest obliczana w odniesieniu do 100 % różnicy między starymi opłatami a nowymi. Stopy procentowe zostaną określone prawem krajowym, zatem w chwili obecnej nie jest możliwe podanie dokładnej kwoty ostatecznej. Jako podstawę do oszacowania skutków finansowych 53,4 mln EUR wzięto stopy procentowe określone w następujących rozporządzeniach: rozporządzenie (WE) nr 2012/2001; rozporządzenie (WE) nr 1852/2002; rozporządzenie (WE) nr 1842/2003; rozporządzenie (WE) nr 1751/2004; rozporządzenie (WE) nr 956/2005; rozporządzenie (WE) nr 1119/2005; rozporządzenie (WE) nr 1668/2005; rozporządzenie (WE) nr 1489/2006; rozporządzenie (WE) nr 981/2007; rozporządzenie (WE) nr 1190/2007; rozporządzenie (WE) nr 999/2008; rozporządzenie (WE) nr 1012/2009; rozporządzenie (UE) nr 974/2010; rozporządzenie (UE) nr 1036/2011; rozporządzenie (UE) nr 938/2012. Przedmiotowa kwota zostanie wypłacona w ramach linii budżetowej nr 05 07 02. Jeżeli rozporządzenie nie zostanie przyjęte na czas i wypłaty nie będą mogły nastąpić w roku budżetowym 2013, pewna kwota będzie musiała zostać włączona do listu w sprawie poprawek do budżetu na 2014 r. [1] Dz.U. L 178 z 30.6.2001, s. 1. [2] Dz.U. L 278 z 16.10.2002, s. 13. [3] Dz.U. L 254 z 8.10.2003, s. 4. [4] Dz.U. L 316 z 15.10.2004, s. 64. [5] Dz.U. L 271 z 15.10.2005, s. 12. [6] Dz.U. L 51 z 20.2.2007, s. 17. [7] Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 40. [8] Dz.U. L 254 z 8.10.2003, s. 5. [9] Dz.U. L 316 z 15.10.2004, s. 65. [10] Dz.U. L 51 z 20.2.2007, s. 16. [11] Dz.U. L 58 z 20.2.2006, s. 1. [12] Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1. [13] Połączone sprawy C-5/06 i C-23/06 do C-36/06, Zb.Orz. 2008, I-03231. [14] Zob. odesłanie w przypisie 3. [15] Zob. odesłanie w przypisie 4. [16] Postanowienia z dnia 6 października 2008 r. w połączonych sprawach C-175/07 do C-184/07, Zb.Orz. 2008, I-00142, oraz w sprawach C-466/06, Zb.Orz. 2008, I-00140 i C-200/06, Zb.Orz. 2008, I-00137. [17] Zob. odesłanie w przypisie 5. [18] Dz.U. L 321 z 8.12.2009, s. 1. [19] Sprawy połączone C-113/10, C-147/10 i C-234/10, dotychczas niepublikowane. [20] Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 40. [21] Dz.U. L 212 z 8.8.2002, s. 3. [22] Dz.U. L 205 z 6.8.2005, s. 20. [23] Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1.