PL    PL  
 KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 11.7.2012 r. 
SWD(2012) 196 final 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Streszczenie oceny skutków 
Towarzysz ący dokumentowi: 
Wniosek dotycz ący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 
w sprawie zwalczania nadu żyć na szkod ę interesów finansowych Unii za po średnictwem 
prawa karnego 
{COM(2012) 363 final} 
{SWD(2012) 195 final}  
 
2 
  
1. Okre ślenie problemu .................................................................................................... 3 
2. Analiza zasady pomocniczo ści .................................................................................... 4 
3. G łówne cele polityczne................................................................................................ 4 
4. Warianty strategiczne................................................................................................... 5 4.1. Ocena proponowanych wariantów strategicznych:...................................................... 6 4.2. Wariant preferowany.................................................................................................... 8 4.3. Monitorowanie i ocena................................................................................................. 9 
 
 
3 
 1. OKREŚLENIE PROBLEMU  
 
UE i państwa członkowskie s ą zobowiązane do zwalczania nadu żyć finansowych i wszelkich 
innych niezgodnych z prawem dzia łań naruszających interesy finansowe Unii. Obowi ązek ten 
jest określony w art. 310 ust. 6 Traktatu o funkcjo nowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Art. 
325 TFUE nak łada ponadto na pa ństwa członkowskie obowi ązek przyjęcia środków, które 
mają skutek odstraszaj ący i zapewniaj ą równe warunki dzia łania. 
 UE wypracowa ła już zbiór instrumentów prawnych, które wymagaj ą od pa ństw 
członkowskich ustanowienia norm minimalnych w zakresie prawa karnego w celu ochrony 
interesów finansowych UE (w szczególno ści Konwencji w sprawie ochrony interesów 
finansowych Wspólnot Europejs kich z 1995 r., w sprawie nadu żyć finansowych, protoko łów 
na temat korupcji i prania pieni ędzy). Te instrumenty okaza ły się jednak niewystarczaj ące do 
osiągnięcia pożądanego poziomu ochrony, naruszaj ąc tym samym wiarygodno ść UE w jej 
inicjatywach dotycz ących ogranicze ń budżetowych. W szczególno
ści dotycz ą one jedynie 
ograniczonej podkategorii zachowa ń niezgodnych z prawem i naruszaj ących interesy 
finansowe UE, pomijaj ąc tym samym wiele istotnych zjaw isk, do których stale dochodzi w 
praktyce.  Obecne ramy nie s ą wystarczaj ąco silne, aby ograniczy ć utratę środków finansowych 
podatników przeznaczonych na rzecz UE, zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków. Dobrym przyk ładem obrazuj ącym tę sytuację jest całkowita liczba 13 631 przypadków 
działań niezgodnych z prawem przy wykorzyst aniu funduszy UE (tzw. „nieprawid łowości”), 
które mia ły miejsce w 2010 r. Te zg łoszone przypadki doprowadzi ły do zebrania i wydania 
publicznych środków UE w nieprawid łowy sposób na łączną kwotę ok. 2 mld EUR. 
 Różnego rodzaju niedoci ągnięcia w sposobach ochrony publicznych środków UE zwi ązane są 
z następującymi aspektami:  
• niewystarczaj ący skutek odstraszaj ący przepisów chroni ących interesy finansowe UE,  
• luki w egzekwowaniu istniej ących zakazów spowodowane nisk ą zdolnością wykrywania 
działalności przestępczej i niskim poziomem dzia łań następczych, poniewa ż wyroki w 
postępowaniach s ądowych s ą na ogół nadzwyczaj łagodne, oraz  
• niskie stopy odzyskiwania utraconych środków pieni ężnych.  
 
Z perspektywy prawa karnego materialnego g łówne przyczyny wy żej wymienionych 
problemów s ą różnorodne:  
• Po pierwsze, zakres przewidzianych przez prawo karne przest ępstw na szkod ę ochrony 
interesów finansowych UE jest niewystarczaj ący aby ustali ć, kto podlega 
odpowiedzialno ści, i aby opracowa ć zasady post ępowania s ądowego niezb ędne do ścigania 
przestępstw pope łnionych zagranic ą.  
• Po drugie, lista przest ępstw jest niepe łna, nie tylko z powodu niedostatecznego wdro żenia 
istniejących definicji, ale równie ż z powodu niewystarczaj ącej liczby przest ępstw 
zdefiniowanych na poziomie UE, co mo że prowadzi ć do całkowitego braku ochrony przed 
pewnymi rodzajami post ępowania niezgodnego z prawem. 
 
4 
 • Po trzecie, rodzaje i wymiary kar s ą często zbyt niskie, a w ka żdym razie ró żnią się w 
poszczególnych pa ństwach cz łonkowskich. Oprócz braku skutku odstraszaj ącego i 
niesprawiedliwo ści wynikaj ących z rozbie żności w stosowanych karach, brak równych 
warunków dzia łania obni ża równie ż wzajemne zaufanie organów wymiarów 
sprawiedliwo ści, które musz ą ze sobą współpracować w celu rozwi ązywania spraw 
transgranicznych zwi ązanych z interesami finansowymi UE. 
• Ponadto istniej ą nadmierne przeszkody w stosowaniu prawa karnego. W szczególno ści, 
pomimo z łożoności dochodze ń w sprawach finansowych, co  uzasadnia przeznaczenie 
dłuższego czasu na post ępowanie, sprawy si ę przedawniaj ą i muszą być zakończone nawet 
po rozpocz ęciu przewodu s ądowego.  
 
Narusza to interesy finansowe UE, poniewa ż środki pieni ężne należne UE nie zosta ły 
wyegzekwowane lub dokonano ich niew łaściwej alokacji w sprzeczno ści z zasadami 
prawnymi. Niezgodna z prawem dzia łalność jest na tyle powa żnym i częstym problemem, że 
uzasadnia wprowadzenie dodatkowych zabezpiecze ń. 
 Z powodów wymienionych powy żej konieczna jest zdecydowana odpowied ź w celu ustalenia 
wspólnego i proporcjonalnego poziomu ochrony poprzez odstraszanie. Wzmocni to skuteczno ść przepisów bud żetowych i finansowych UE i ostatecznie przyniesie korzy ść 
ogólnej wiarygodno ści finansów UE i wymiarowi sprawiedliwo ści w dziedzinie prawa 
karnego dzi ęki równym warunkom dzia łania w ca łej UE. 
2. A
NALIZA ZASADY POMOCNICZO ŚCI 
 
Interesy finansowe UE zwi ązane są z aktywami i zobowi ązaniami zarz ądzanymi przez UE lub 
w jej imieniu. Nie mog ą być one, co wynika z samego ich ch arakteru, czyli umiejscowienia 
na szczeblu UE, chronione w rozs ądny sposób przez pojedyncze pa ństwa członkowskie. 
Zwalczanie nadu żyć finansowych jest wspólnym obowi ązkiem UE i pa ństw członkowskich. 
 UE dysponuje optymalnymi mo żliwościami oceny, które środki są konieczne i 
proporcjonalne do celu ochrony interesów finansowych, bior ąc pod uwag ę unijne przepisy 
szczegółowe, które maj ą zastosowanie w tym wzgl ędzie.  
Odnosi si ę to równie ż do zakresu, w jakim nale ży zharmonizowa ć przepisy prawa karnego 
odnoszące się do ochrony interesów finansowych UE . Jedynie UE jest w stanie stworzy ć 
równe warunki dzia łania dzięki wiążącym przepisom prawnym skutecznym we wszystkich 
państwach cz łonkowskich i tym samym stworzy ć ramy prawne, które mog łyby przyczyni ć się 
do pokonania trudno ści w obecnej sytuacji.  
Szczególna warto ść dodana przepisów prawnokarnyc h UE w tej dziedzinie mog
łaby polega ć 
na zdefiniowaniu po raz pierws zy stosownych dodatkowych przest ępstw oraz rodzajów i 
wymiarów kar, które by łyby stosowane konsekwentnie we wszystkich pa ństwach 
członkowskich. By łoby to pe łnym zastosowaniem wniosków z kontroli i wdra żania 
Konwencji w sprawie ochrony inte resów finansowych Wspólnot. 
3. GŁÓWNE CELE POLITYCZNE  
 
Na podstawie zidentyfikowanych problemów mo żna zdefiniowa ć szereg celów ogólnych, 
szczegółowych i operacyjnych: 
 
5 
  
Cele ogólne:  
 zapobieganie utracie środków finansowych przez UE i ograniczanie tej straty, 
 zwiększenie wiarygodno ści w zakresie odpowiedzialno ści budżetowej Komisji. 
 
Cele szczegó łowe:  
 odpowiednie zwi ększenie odstraszaj ącego charakteru zakazów zwi ązanych z 
interesami finansowymi UE zgodnie z Kart ą praw podstawowych UE, 
 skuteczniejsze egzekwowanie zakazów niektórych praktyk wp ływających niezgodnie 
z prawem na środki publiczne UE poprzez popraw ę wyników dochodze ń, w tym 
identyfikowania podejrzanych i wykrywania  beneficjentów niezgodnych z prawem 
transakcji zgodnie z Kart ą praw podstawowych UE, 
 stosowne podniesienie poziomu odzyskiwania środków publicznych UE, które 
podlegały działaniom niezgodnym z prawem zgodnie z Kart ą praw podstawowych 
UE, 
 zapewnienie równowa żności i sprawiedliwo ści przepisów chroni ących interesy 
finansowe UE na obszarze ca łej UE,  
 wkład w zwi ększenie wzajemnego zaufania mi ędzy organami s ądowymi pa ństw 
członkowskich, 
 zwiększenie świadomości w zakresie zasad rz ądzących ochron ą interesów 
finansowych UE w śród inwestorów i potencjalnych sprawców. 
Cele operacyjne:   
 zapewnienie wystarczaj ąco szerokiego zakresu obejmuj ącego grupy sprawców, którzy 
najpoważniej lub najcz ęściej narażają na uszczerbek środki publiczne UE, 
 odpowiednie zwi ększenie liczby definicji przest ępstw w celu uwzgl ędnienia 
najpoważniejszych lub najcz ęściej wyst ępujących rodzajów praktyk naruszaj ących 
środki publiczne UE, 
 zapewnienie wystarczaj ącej liczby rodzajów i wymiar ów kar, aby zagwarantowa ć 
rzetelność w ochronie środków publicznych UE na ca łym obszarze UE przy 
równoczesnym poszanowaniu proporcjonalno ści, 
 sformułowanie jasnych i stosownych zasad wspomagaj ących w celu u łatwienia 
egzekwowania przepisów.  
4. WARIANTY STRATEGICZNE  
 
Rozważono szczegó łowo pięć wariantów:  
 Wariant 1:
 zachowanie status quo (scenariusz podstawowy) w po łączeniu ze sta łą kontrolą 
wdrażania istniej ących instrumentów. 
 
6 
  
Wariant 2:  działania o charakterze pozalegislacyjnym w celu zwi ększenia świadomości na 
temat właściwych przepisów w śród potencjalnych sprawców i praktyków, oraz u łatwienie 
zrozumienia tych przepisów oraz ich stosowania poprzez m.in. wymian ę informacji na temat 
dobrych praktyk i konkretnych spraw.  Wariant 3:
 instrument legislacyjny przekszta łcający Konwencj ę w sprawie ochrony interesów 
finansowych Wspólnot Eur opejskich i jej protoko ły w instrument zgodny z zasadami 
określonymi w nowym Trak tacie, równocze śnie podnosz ąc poziom zgodno ści przepisów w 
nich zawartych. 
 Wariant 4:
 instrument legislacyjny wymagaj ący od pa ństw członkowskich ujednolicenia 
przepisów prawa karnego w celu zharmonizo wania rozszerzania zakresu, wprowadzenia 
konkretnych nowych rodzajów przest ępstw, wzmocnienia rodzajów i minimalnych wymiarów 
kar w celu ochrony interesów finansowych UE.  Wariant 5:
 instrument legislacyjny zawieraj ący bezpo średnio stosowane przepisy prawa 
karnego materialnego w celu ochron y interesów finansowych, w tym dok ładne wymiary kar 
(minimalny i maksymalny). 
4.1. Ocena proponowanych wariantów strategicznych: 
Wariant 1:  skuteczno ść tego wariantu w osi ąganiu założonych celów jest je dnak bardzo niska, 
a nawet zerowa. Nie wydaje si ę, aby ten wariant strategiczny mia ł wpływ na prawa 
podstawowe, krajowe systemy wymiaru sprawiedliwo ści lub dziedziny gospodarki i finansów 
w większym stopniu ni ż obecne ramy prawne.  
 Wariant 2:
 skuteczno ść tego wariantu jest ocen iania jako niska, poniewa ż niemożliwe jest 
uzyskanie dodatkowego skutku odstraszaj ącego i egzekwowania w sytuacji, gdy nie ma 
zastosowania prawo karne. Wp ływ na prawa podstawowe je st oceniany jako niski lub średni. 
Wpływ gospodarczy i wp ływ finansowy okre śla się jako + 37 mln EUR na poziomie UE z 
powodu skuteczniejszych dzia łań następczych podejmowanych przez organy s ądowe państw 
członkowskich w zwi ązku z konkretnymi sprawami, co prowadzi do wy ższego poziomu 
odzyskiwania środków, z uwzgl ędnieniem kwoty kosztów dodatkowych Komisji w 
wysokości 3 mln EUR, zw łaszcza na środki szkoleniowe. Ten wariant strategiczny spe łnia 
kryterium proporcjonalno ści.  
 Wariant 3:
 ten wariant strategiczny jest jedynie umiarkowanie skuteczny i nie wydaje si ę, aby 
miał znacząco większy wpływ na prawa podstawowe czy na krajowe systemy wymiaru 
sprawiedliwo ści niż istniejące ramy prawne. Wed ług szacunków pozytywny wp ływ na bud żet 
UE, będący wynikiem lepszego egzekwowa nia przepisów i odzyskiwania środków przy 
równoczesnym koszcie procesu legislacyjnego na poziomie pa ństw członkowskich w 
wysokości około 3 mln EUR, wyniesie oko ło 17 mln EUR. Bior ąc pod uwag ę fakt, że wariant 
ten równowa ży ogromne znaczenie st rukturalne integralno ści, siły nabywczej i reputacji UE 
oraz minimaln ą dodatkow ą inwazyjno ść w porównaniu do obecnym ram prawnych, mo żna 
stwierdzić, że środek ten jest proporcjonalny do zam ierzonego celu. Jednak jego warto ść 
dodana dla ochrony środków finansowych podatników jest ograniczona. 
 Wariant 4:
 szacuje si ę, że ten wariant charakteryzuje średnia lub wysoka skuteczno ść w 
ograniczaniu strat środków UE i w przywracaniu wiarygodno ści działań zmierzaj ących do 
ogranicze ń budżetowych. Nie podejmuje si ę w nim jednak wszystkich teoretycznie 
 
7 
 możliwych środków prawa karnego i nie harmonizuje si ę rodzajów i wymiarów kar. Szersze 
definicje istniej ących przest ępstw podnosz ą poziom równowa żności warunków dzia łania w 
zakresie sankcji na obszarze UE, zwi ększają wzajemne zaufanie mi ędzy systemami wymiaru 
sprawiedliwo ści i w ten sposób u łatwione jest egzekwowanie przepisów  i odzyskiwanie 
środków  w sprawach transgranicznych. Zdefin iowanie szerszych i nowych istotnych 
rodzajów przest ępstw oraz surowsze rodz aje i wymiary kar dotycz ących strat zasobów 
finansowych UE oznaczaj ą, że ich skutek odstraszaj ący może być bardzo du ży. Te wspólne 
definicje i zasady kar minimalnych poprawi ą również równowa żność warunków dzia łania w 
zakresie sankcji na obszarze UE i tym samym zwi ększy się wzajemne zaufanie mi ędzy 
organami s ądowymi, co u łatwi egzekwowanie przepisów  i odzyskiwanie środków  w 
sprawach transgranicznych.  Wariant ten ma średni wpływ na prawa podstawowe, poniewa ż definiuje si ę w nim nowe 
przestępstwa i rozszerzony zakres stosowania przewidzianych przez prawo przest ępstw przy 
równoczesnym wzmocnieniu rodzajów i poziomów sankcji minimalnych. Środki te s łużą 
spełnieniu celów interesu ogól nego uznawanych przez Uni ę (zob. art. 52 ust. 1 Karty), a w 
szczególno ści zagwarantowaniu skutecznych i odstraszaj ących środków ochrony interesów 
finansowych UE. W kontek ście zwiększania liczby nieprawid łowości oraz podejrze ń nadużyć 
oraz w świetle braku skuteczno ści obecnych środków stosowanych na mocy Konwencji w 
sprawie ochrony interesów finans owych Wspólnot Europejskich, środki te nie wykraczaj ą 
poza to, co jest konieczne, aby osi ągnąć zamierzony cel.  
Szacuje si ę, że wariant ten przyniesie wysoki zwrot wynosz ący 471 mln EUR na poziomie 
UE z powodu wi ększego skutku odstraszaj ącego (ograniczaj ąc stratę środków) oraz 
skuteczniejszego egzekwowania przepisów i odzyskiwania środków (zwi ększając ilość 
środków zwróconych) przy relatywnie niskim  koszcie organizacyjnym i administracyjnym 
wynoszącym 29 mln EUR, w szczególno ści za prace legislacyjne, na poziomie pa ństw 
członkowskich.  
Biorąc pod uwag ę zrównowa żenie ogromnego znaczenia strukturalnego ochrony środków 
publicznych UE dla integralno ści, siły nabywczej i reputacji UE z jednej strony i 
odpowiednio rozszerzonego zakresu definicji przest ępstw i wiarygodnych wymiarów kar 
minimalnych z drugiej strony, mo żna stwierdzi ć, że kryterium proporcjonalno ści zostało 
spełnione. 
Ponieważ ten wariant strategiczny ma znacz ący wpływ na skutek odstraszaj ący, zdolno ść 
egzekwowania przepisów i poziom odzyskiwania środków, uznaje si ę jego skuteczno ść za 
średnią lub wysok ą. 
 Wariant 5:
 skuteczno ść tego wariantu ocenia si ę jako równie wysok ą jak wariantu 4, 
ponieważ stosuje si ę w nim szersze oraz nowe definicje przest ępstw, zapewnia si ę 
wystarczaj ące rodzaje i wymiary sankcji i zawarte s ą w nim zasady u łatwiające stosowanie 
definicji przest ępstw. Mia łoby to znacz ący pozytywny wp ływ na skutek odstraszaj ący, 
zdolności egzekwowania przepisów i poziomy odzyskiwania środków. Wp ływ na prawa 
podstawowe i systemy wymiaru sprawiedliwo ści tego wariantu strategicznego jest średni, tak 
jak wariantu 4, z dodatkowym wp ływem polegaj ącym na tym, że przepisy UE mog łyby być 
bezpośrednio stosowane w celu wszcz ęcia postępowania s ądowego i skazania.  
Miałoby to znacz ący wpływ na krajowe systemy wymiaru sprawiedliwo ści, poniewa ż 
krajowe organy wymiarów s ądownictwa musia łyby bezpo średnio wdra żać przepisy prawa 
karnego UE.  Ocenia się, że wpływ gospodarczy i finansowy jest podobny do wp ływu w wariancie 4. 
Bior
ąc pod uwag ę zrównowa żenie ogromnego znaczenia strukturalnego ochrony środków 
publicznych UE dla integralno ści, siły nabywczej i reputacji UE z jednej strony i 
odpowiednio zwi ększonego zakresu definicji przest ępstw i wiarygodnych wymiarów kar 
 
8 
 minimalnych z drugiej strony, mo żna stwierdzi ć, że kryterium proporcjonalno ści powinno 
zostać spełnione, chocia ż inwazyjno ść i wpływ na prawa podstawowe s ą wyższe niż w 
wariancie 4 przy braku zauwa żalnego wy ższego wpływu finansowego. 
4.2. Wariant preferowany 
Ocena porównawcza wp ływów wymienionych powy żej prowadzi do wniosku, że zarówno 
wariant 4 i 5 s ą skuteczne w zakresie osi ągania wszystkich celów ogólnych i szczegó łowych. 
W kwestii efektywno ści wariant 4 jest jednak mniej in wazyjny w odniesieniu do systemów 
wymiaru sprawiedliwo ści państw członkowskich.  
 
→ Głowna różnica między wariantem 4 i wariantem 5 polega na odmiennym zakresie swobody 
państw członkowskich, które w wariancie 4 mog ą w dużej mierze zachowa ć swój własny system 
prawa karnego oraz sposób sporz ądzania dokumentów w odniesieniu do przest ępstw okre ślonych w 
Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, i stosowa ć surowsze 
środki ni ż te okre ślone w tek ście UE, 
podczas gdy wariant 5 charakteryzuje ca łkowita sztywno ść przepisów UE, które musia łyby być 
stosowane przez prokuratorów i s ądy orzekaj ące w sprawach karnych w pa ństwach cz łonkowskich.  
Wariant 4 
 Wariant 5 
 
• dyrektywa • rozporządzenie 
• zapewnia łby rozszerzon ą ochron ę, 
pozwalaj ąc równocze śnie państwom 
członkowskim na zaostrzenie środków , • zapewnia łby wspólny, niezmienny zbiór 
przepisów  w sprawie ochrony 
prawnokarnej interesów finansowych UE, 
• zapewnia łby minimalne definicje  
przestępstw, które mog łyby by ć 
rozszerzone przez pa ństwa członkowskie, 
np. poprzez dodanie kwalifikowanych 
rodzajów przest ępstw lub 
odpowiedzialno ści za lekkomy ślność lub 
niedbalstwo, • narzucałby wyczerpuj ące definicje  
rodzajów przest ępstw, 
• zawierałby normy minimalne  dotyczące 
rodzajów i wymiarów kar, • określałby w sposób sztywny rodzaje i 
wymiary kar , 
• zawierałby przepisy dodatkowe, które 
byłyby transponowane przez pa ństwa 
członkowskie zgodnie z ich tradycjami 
prawnymi , • zawierałby wyczerpuj ący, pojedynczy 
zbiór przepisów dodatkowych , w 
niektórych przypadkach prawdopodobnie 
odmienny od krajowych tradycji 
ustawodawstwa karnego i zamieszczony 
poza krajowymi kodeksami karnymi, 
• prokuratorzy i s ądy państw członkowskich 
stosowałyby w krajowym ustawodawstwie 
karnym krajowe środki maj ące na celu 
transpozycj ę. • władze pa ństw cz łonkowskich 
stosowałyby przepisy rozporządzenia 
bezpośrednio . 
 
Z tego powodu wariant 4 jest wariantem preferowanym.   
 
 
9 
 Wariant preferowany zwi ększyłby ochron ę interesów finansowych UE zarówno przez 
rozszerzenie ochrony prawnoka rnej na obszary obejmuj ące powa żne lub wyj ątkowo 
szkodliwe dzia łania niezgodne z prawem, które nie zosta ły ujęte w Konwencji w sprawie 
ochrony interesów finansowych Wspólnot Eur opejskich i przez zapewnienie odpowiedniego 
wymiaru kar minimalnych maj ących zastosowanie zarów no do obecnych jak i nowych 
rodzajów przest ępstw, gwarantuj ąc tym samym równe warunki dzia łania i przejrzysto ść 
prawodawstwa w ca łej UE. 
 Wariant 4 jest proporcjonalny w stosunku do swoich uzasadnionych celów, poniewa ż żaden z 
pozostałych wariantów nie wykazuje takiego samego poziomu skutecznego po łączenia 
ograniczenia kosztów i efektywno ści w osiąganiu celów opisanych w cz ęści 3 powy żej. 
Mimo że preferowany wariant dzia łań legislacyjnych wymaga od niektórych z pa ństw 
członkowskich wprowadzenia zmian w ich przepisach karnych w celu wdro żenia dyrektywy, 
nie wydaje si ę, aby istnia ł inny równie skuteczny środek osi ągnięcia ogólnych i 
szczegółowych celów polityki.   
 
4.3. Monitorowanie i ocena 
Potencjalne zagro żenia dla wdro
żenia przepisów przez pa ństwa członkowskie w terminie 
transpozycji zosta ły wymienione i omówione w planie wdra żania dołączonym do wniosku. 
 Przewidziane jest wprowad zenie odpowiedniego mechaniz mu kontroli i oceny, zgodnie z 
którym pa ństwa członkowskie musia łyby sporz ądzić sprawozdanie ze skutecznego wdro żenia 
legislacyjnych i pozalegislacyjnych środków opartych na charakterze proponowanych zmian. 
Dane przekazane przez pa ństwa członkowskie (zgodnie z art. 325 us t. 5 TFUE), Eurostat, 
Eurobarometr, przysz ły europejski system rejestrów karnych (ECRS) i Rad ę Europy 
umożliwią stworzenie u żytecznej podstawy do kontroli sytuacji i pozwol ą na sporz ądzenie 
oceny ex post wp ływu tej inicjatywy poprzez porównanie danych podanych przez pa ństwa 
członkowskie przed jej wej ściem w życie. Poza danymi ilo ściowymi przekazanymi przez 
państwa członkowskie konsultowane b ędą inne źródła informacji ilo ściowych na temat 
zgodności legislacyjnej i praktycznej pochodz ące ze sprawozda ń państw członkowskich na 
temat nadu żyć finansowych, z Forum ds. Wymiaru Sprawiedliwo ści, z Europejskiego Urz
ędu 
ds. Zwalczania Nadu żyć Finansowych (OLAF) i z Eurojustu.  
Po upływie roku do trzech lat od daty wdro żenia tego wniosku Komisja przeprowadzi 
szczegółowe badanie empiryczne, ze szczególnym naciskiem na zebranie danych.