UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Od 1998 r. Unia Europejska (UE) i Stany Zjednoczone Ameryki (USA) są partnerami strategicznymi w dziedzinie badań naukowych. Pierwszą dwustronną umowę dotyczącą współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Stanów Zjednoczonych („umowa”) podpisano w dniu 5 grudnia 1997 r. w Waszyngtonie i weszła ona w życie w dniu 14 października 1998 r. Od tej pory umowa była przedłużana trzykrotnie, a mianowicie w 2003, 2008 i 2013 r., za każdym razem na dodatkowy okres 5 lat. Drugie przedłużenie zawierało zmianę, a mianowicie dodanie badań w zakresie bezpieczeństwa i przestrzeni kosmicznej do wykazu sektorów współpracy (art. 4).

Art. 12 lit. b) umowy przewiduje, że: „Niniejsza Umowa jest zawarta na okres pięciu lat. Na podstawie przeglądu dokonanego przez Strony, w ostatnim roku każdego późniejszego okresu umowa może być przedłużona, wraz z możliwymi zmianami na kolejny okres pięciu lat za wzajemnym pisemnym porozumieniem między Stronami.”.

Obecna umowa wygasa w dniu 14 października 2018 r.

Służby Komisji przeprowadziły ocenę tego, jak rozwija się współpraca z USA i jak przyczynia się ona do realizacji celów strategii współpracy międzynarodowej. Z oceny wyraźnie wynika, że umowa zapewnia istotne ramy ułatwiające współpracę między UE a USA we wspólnych priorytetowych obszarach nauki i technologii, co prowadzi do wzajemnych korzyści. Głównym instrumentem współpracy jest program ramowy UE w zakresie badań naukowych i innowacji.

Więzi UE z USA w obszarze nauki, technologii i innowacji są silniejsze niż z jakimkolwiek innym krajem spoza Europy. Wśród niezrzeszonych krajów trzecich USA są do tej pory zdecydowanie najbardziej aktywnym państwem w ramach programu „Horyzont 2020”. Dotyczy to kwot wspólnych inwestycji w badania i rozwój, przepływu naukowców, zasięgu wspólnych działań i ilości współtworzonych publikacji i patentów. Ta więź w obszarze nauki, technologii i innowacji odzwierciedla siłę naszych stosunków gospodarczych z USA. Jeśli USA i UE znajdą sposób, aby istotnie rozwinąć wspólne działania, doprowadzi to do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, wyższej jakości życia i wspólnych rozwiązań dla globalnych wyzwań.

Spośród wielu osiągnięć, współpraca między UE i USA w dziedzinie nauki i technologii doprowadziła do podpisania w maju 2013 r. Deklaracji z Galway w sprawie współpracy w rejonie Oceanu Atlantyckiego oraz do utworzenia Transatlantyckiego Stowarzyszenia Badań Oceanów (AORA). Od tego czasu współpraca w dziedzinie badań morskich i arktycznych nabiera tempa i zyskuje międzynarodowe uznanie na skalę światową. Poszczególne grupy robocze w ramach AORA uzyskały światowej klasy wyniki w różnych obszarach współpracy, takich jak mapowanie dna morskiego, systemy obserwacyjne, akwakultura, wiedza o oceanach, zdrowie oceanów oraz czynniki stresogenne.

Dlatego w interesie Unii leży przedłużenie Umowy o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki na nowy okres pięciu lat. Na posiedzeniu Wspólnej Grupy Konsultacyjnej ustanowionej na mocy umowy, które odbyło się w Waszyngtonie w dniu 23 października 2017 r., obie Strony potwierdziły zamiar przedłużenia umowy oraz uzgodniły, że będą kontynuować współpracę, korzystając z trwałego sukcesu wynikającego z dostosowania programów. Obie Strony uznały rolę badań naukowych i innowacji jako kluczowych czynników pobudzających tworzenie miejsc pracy i wzrost gospodarczy; podkreśliły także fakt, że od ponad stu lat transatlantycka współpraca w dziedzinie badań naukowych jest głównym źródłem nowych technologii i odkryć naukowych. Treść przedłużonej umowy powinna być identyczna z treścią obecnej umowy, jak omówiono i uzgodniono z partnerami z USA.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki