[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 11.7.2007

SEK(2007) 936

DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY WPŁYWU

Dokument towarzyszący Białej księdze na temat sportu {COM(2007) 391 wersja ostateczna} {SEC(2007) 932} {SEC(2007) 934} {SEC(2007) 935}

W ocenie wpływu Białej księgi na temat sportu przedstawiono główne motywy oraz procesy, które doprowadziły do podjęcia przez Komisję decyzji o jej opracowaniu. Decyzję tę podjęto w oparciu o wiedzę zgromadzoną podczas prac Komisji, dogłębne konsultacje z zainteresowanymi stronami reprezentującymi rządy państw członkowskich oraz organizacje pozarządowe, jak również w oparciu o przegląd sprawozdań i wyników badań[1]. Umożliwiło to Komisji określenie zagadnień priorytetowych związanych z inicjatywą polityczną w dziedzinie sportu. Przeprowadzona analiza potwierdziła istnienie szeregu oczekiwań wobec UE, związanych z lepszym uwzględnieniem cech charakterystycznych sektora sportu w tworzeniu jej polityki[2], przy równoczesnym poszanowaniu autonomii tego rodzaju aktywności. Uznano również, że istnieją różne dziedziny, w których działania unijne w zakresie sportu mogą w znaczącym stopniu przyczynić się do polepszenia obecnie stosowanych środków na szczeblu krajowym. Analiza Komisji potwierdziła również, że potencjał sportu można lepiej wykorzystać w dziedzinie społecznej i gospodarczej po to, aby dopomóc UE w osiągnięciu jej celów strategicznych.

Obowiązujące ramy legislacyjne nie dają UE konkretnych kompetencji prawnych w zakresie sportu. Jednakże sport jest dziedziną, do której odnosi się wiele przepisów Traktatu WE i dlatego też jest on przedmiotem orzeczeń sądów europejskich oraz decyzji Komisji. Bogaty krajobraz europejskiego sportu z jego wielowymiarowymi płaszczyznami współgra z wieloma obszarami polityki unijnej. Europejski sport funkcjonuje w nowej rzeczywistości społecznej i gospodarczej i zmaga się ze stawianymi przez nim wyzwaniami – dotychczas sytuacji tej nie uwzględniała całościowo żadna z inicjatyw powziętych na szczeblu europejskim. Dlatego też wszelkie reakcje na oczekiwania zainteresowanych stron związane z inicjatywą unijną powinny być oparte na całościowym podejściu politycznym, uwzględniającym z jednej strony kontekst prawny sportu, z drugiej zaś potrzebę poszanowania autonomii tej dziedziny życia oraz wymagań subsydiarności. Oczywiście wszelkie inicjatywy tego typu wymagają ścisłej współpracy pomiędzy wszystkimi zaangażowanymi w te działania służbami Komisji.

Uwzględniając powyższe fakty, w ocenie wpływu nakreślono główne założenia dotyczące inicjatywy Komisji w dziedzinie sportu poprzez przedstawienie motywów leżących u podstaw jej działania oraz określenie głównych problemów i opisanie najważniejszych celów. Główne problemy można nakreślić w odniesieniu do trzech kluczowych dziedzin, a mianowicie społecznej roli sportu, wymiaru gospodarczego sportu oraz organizacji sportu. Problemy te przedstawiono w formie listy kwestii problematycznych oraz wyzwań określonych w odniesieniu do trzech wspomnianych wyżej dziedzin. Ze względu na dużą liczbę kwestii, którymi należy się zająć w ramach całościowego podejścia do sportu określono sześć problemów priorytetowych, celem przeprowadzenia oceny wpływu. Odzwierciedlają one główne kwestie, co do których zainteresowane strony wyrażają swoje obawy:

a) Brak pewności prawnej dotyczącej stosowania prawa unijnego w przypadku sportu;

b) Kwestie związane z dobrym zarządzaniem odnoszące się do zawodowych dziedzin sportu, w szczególności takie jak nielegalne praktyki, które wydają się być szeroko rozpowszechnione między agentami sportowców, niski poziom ochrony zawodników nieletnich oraz szkodliwe skutki dopingu, rasizmu i przemocy w sporcie;

c) Finansowanie sportu oraz wyzwania związane z tradycyjnymi sposobami finansowania sportu na poziomie jak najbardziej zbliżonym do obywateli;

d) Brak danych dotyczących sektora sportowego jako podstawy tworzenia polityk;

e) Rosnący problem nadwagi, otyłości, schorzeń układu krążenia oraz choroby zwyrodnieniowej stawów, spowodowanych w znacznej mierze brakiem aktywności fizycznej;

f) Niski stopień włączenia zagadnień sportowych w politykę edukacji i szkoleń.

Autorzy sprawozdania podkreślają, że unijna inicjatywa w zakresie sportu powinna określać strategiczne wytyczne dla roli sportu w Europie, zachęcać do debaty nad konkretnymi problemami, jak również dbać o należne miejsce sektora sportu podczas tworzenia polityk UE. Zaznaczają oni, że celem unijnej inicjatywy jest przedstawienie gremiom tworzącym unijne polityki cech charakterystycznych społecznego, gospodarczego i organizacyjnego wymiaru sportu, ich propagowanie oraz uznanie ich znaczenia. Kolejnym celem jest skuteczniejsze wprowadzenie sportu do już istniejących i zaplanowanych programów i działań UE, jak również określenie możliwości pomocy finansowej z przeznaczeniem dla związanych ze sportem projektów w ramach unijnych instrumentów finansowych. W ocenie wpływu określono również cel lepszego dialogu i struktur współpracy politycznej na rzecz sportu na szczeblu UE.

Wyznaczono cztery różne opcje związane z określeniem właściwej roli sportu w Europie w ramach obecnego kontekstu prawnego i politycznego:

- Opcja 1 polega na nieprzeprowadzaniu żadnych działań, w wyniku czego w dalszym ciągu w dziedzinie sportu obowiązywałyby bieżące ustalenia;

- Opcja 2 polega na prowadzeniu dalszych konsultacji dotyczących potrzeby unijnej inicjatywy w dziedzinie sportu poprzez wybranie narzędzia, jakim jest zielona księga;

- Opcja 3 to podejście do kwestii sportu przy pomocy szerokiej i całościowej inicjatywy przyjmującej formę niezobowiązującego prawnie instrumentu, a mianowicie białej księgi lub komunikatu;

- Opcja 4 pociąga za sobą środki regulacyjne dotyczące poszczególnych problemów w połączeniu z zapewnieniem lepszego miejsca sportu w unijnych politykach i programach.

Na podstawie analizy możliwego wpływu, skuteczności, opłacalności, spójności i możliwych zagrożeń związanych z proponowanymi działaniami we wspomnianych sześciu priorytetowych dziedzinach autorzy sprawozdania dochodzą do wniosku, że opcja 1 (nieprzeprowadzenie żadnych działań na szczeblu UE) nie spełniłaby oczekiwań zainteresowanych stron i mogłaby mieć jako skutek dalszy brak brania pod uwagę obecnych spraw w dziedzinie sportu. W świetle dogłębnych konsultacji przeprowadzonych w ciągu ostatnich dwóch lat, autorzy sprawozdania nie widzą żadnych korzyści, jakie mogłoby dać dalsze prowadzenie konsultacji (opcja 2). Według autorów sprawozdania wnioski regulacyjne lub legislacyjne dotyczące szeregu dziedzin, zgodnie z sugestiami zawartymi w opcji 4 niosłyby za sobą ryzyko naruszenia zasady subsydiarności oraz autonomii sportu. Nie uwzględniłyby również jego wielowymiarowego charakteru.

Opcja związana z białą księgą w najlepszy sposób odpowiada określonym celom, jest również najbardziej opłacalna. Dzięki planowi działań określającemu konkretne środki w zakresie głównych kwestii związanych ze sportem, biała księga opisuje najskuteczniejsze działania na różnych poziomach przy równoczesnym zachowaniu autonomii sportu oraz podziału kompetencji w zakresie sportu w Europie. Jest to opcja najlepiej odpowiadająca życzeniu przyznania większej wagi politycznej oraz właściwego miejsca inicjatywie w zakresie sportu na poziomie unijnym, w ramach obecnie istniejących możliwości prawnych.

[1] Szczegółowe streszczenie wyników konsultacji przeprowadzonych w ostatnich latach ze stronami reprezentującymi rządy i organizacje pozarządowe znajduje się w załączniku III do dokumentu roboczego Komisji, który towarzyszy Białej księdze.

[2] Zgodnie z Deklaracją Nicejską Rady Europejskiej z 2000 r.