Potwierdzenie powrotu z kolei ograniczy konieczność inwestowania zasobów organów publicznych w śledzenie nielegalnych migrantów, którzy w rzeczywistości już opuścili UE. W przypadku obywatela państwa trzeciego, którego wyjazd nie został potwierdzony, w odniesieniu którego uzyskano powiadomienie z SIS o upływie terminu dobrowolnego wyjazdu, organy publiczne będą również świadome tego, że należy podjąć dalsze działania w celu śledzenia takiej osoby w celu zapewnienia jej wydalenia oraz wydania zakazu wjazdu zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 2008/115/WE. System ten zapewni dodatkowe narzędzie, z którego państwa członkowskie będą mogły skorzystać w celu wypełnienia obowiązku podjęcia wszystkich niezbędnych kroków, aby zapewnić wykonanie decyzji nakazujących powrót w skuteczny i proporcjonalny sposób zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy 2008/115/WE. Bardziej skuteczne monitorowanie przestrzegania decyzji nakazujących powrót wydanych zgodnie z przepisami zgodnymi z dyrektywą 2008/115/WE przyczyniłoby się do wykrycia szeregu przypadków niewykonania decyzji, co, zgodnie z oczekiwaniami, może prowadzić do zwiększenia liczby powrotów oraz zakazów wjazdu.

W związku z tym SIS ułatwi przekazywanie bardziej wiarygodnych danych i statystyk dotyczących liczby decyzji nakazujących powrót wydanych zgodnie z przepisami dyrektywy 2008/115/WE oraz poziomu ich przestrzegania.

Trudności w identyfikowaniu nielegalnych migrantów oraz brak ważnych dokumentów podróży wydanych przez docelowe państwo trzecie osób powracających to główne przeszkody utrudniające skuteczny powrót. Nielegalnie przebywający obywatele państw trzecich mogą w momencie zatrzymania posiadać dokumenty identyfikacyjne lub dokumenty podróży i podlegać procedurom powrotu w danym państwie członkowskim, ale na późniejszym etapie mogą pozbyć się takich dokumentów w celu powstrzymania powrotu lub nielegalnie przemieścić się do innego państwa członkowskiego. W takich przypadkach informacje dotyczące dokumentów identyfikacyjnych lub dokumentów podróży, którymi dysponuje państwo członkowskie, które pierwsze zatrzymało nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego, mogą ułatwić identyfikację oraz wydanie migrantom, którzy zbiegli do innego państwa członkowskiego, ważnego dokumentu podróży przez docelowe państwo trzecie. W tym celu konieczne jest umożliwienie przekazywania odpowiednich danych dostępnych w SIS właściwym organom państw trzecich na ściśle określonych warunkach. Takie przekazywanie musi ograniczać się do informacji, które są ściśle niezbędne na potrzeby zapewnienia identyfikacji migranta oraz ponownego wydania mu dokumentów, oraz musi być zgodne z przepisami rozporządzenia (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych, w szczególności jego rozdziału V, w którym określono szczegółowe zasady i warunki przekazywania danych osobowych do państw trzecich lub organizacji międzynarodowych. Gdy takiego przekazania dokonuje państwo członkowskie, które nie wprowadziło informacji na temat dokumentu do wpisu w SIS i nie jest właścicielem tych danych, wymagana jest wcześniejsza zgoda państwa członkowskiego, które wprowadziło informacje do SIS.

Wniosek ten wzmocni również zasady dotyczące procesu konsultacji, których państwa członkowskie muszą przestrzegać w przypadku natrafienia na wpisy dotyczące powrotów lub zamiaru dokonania takich wpisów, jeżeli dochodzi do kolizji z decyzjami wydanymi przez inne państwa członkowskie, takimi jak na przykład ważne dokumenty pobytowe. Takie zasady powinny zapobiegać wystąpieniu sprzecznych instrukcji, które mogą wynikać z takich sytuacji, i rozstrzygać takie kwestie, jednocześnie oferując użytkownikom końcowym jasne wytyczne co do działań, które należy podjąć, a także wskazując organom państw członkowskich, czy należy w takim przypadku usunąć wpis.