[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 10.11.2010

KOM(2010) 658 wersja ostateczna

2010/0324 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające uprawnienia do połowów na 2011 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach UE oraz w odniesieniu do statków UE na niektórych wodach nienależących do UE

UZASADNIENIE

1. Kontekst wniosku |

Podstawa i cele wniosku Rada Ministrów podejmuje co roku decyzję dotyczącą uprawnień do połowów stad ryb na Atlantyku, Morzu Północnym i łowiskach międzynarodowych, w których uczestniczą statki UE. Jest to główne rozporządzenie dotyczące uprawnień do połowów pod względem liczby stad objętych regulacją. Wraz z rozporządzeniami ustalającymi uprawnienia do połowów na Morzu Bałtyckim i Morzu Czarnym oraz rozporządzeniem dotyczącym połowów zasobów głębinowych (to ostatnie przyjmowane jest co dwa lata) rozporządzenia te ograniczają połowy stad do poziomów zgodnych z ogólnymi celami wspólnej polityki rybołówstwa. W tym zakresie rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[1] wyznacza cele w zakresie corocznych wniosków dotyczących ograniczeń połowowych i ograniczeń nakładu połowowego, aby zagwarantować zrównoważony rozwój rybołówstwa w UE pod kątem ekologicznym, gospodarczym i społecznym. Ustalone w tych rozporządzeniach uprawnienia do połowów odzwierciedlają stopień pomyślnej realizacji całej polityki. Instrumenty stosowane przez Unię w ramach realizacji celów polityki powinny zagwarantować wykorzystywanie zasobów ryb Europy w odpowiednim stopniu, bez przekraczania limitów. Taka gospodarka jest wynikiem nie tylko ograniczania uprawnień do połowów. Ważne są również inne dziedziny, w jakich w ramach wspólnej polityki rybołówstwa aktywnie opracowywane są środki regulacyjne, np. polityka dotycząca floty oraz kontrola działalności połowowej. Główną cechą ustalania uprawnień do połowów jest krótkoterminowość. Spowodowane jest to głównie względami historycznymi związanymi ze sposobem, w jaki WPRyb przewiduje wspólne korzystanie z przestrzeni morskiej i jej zasobów przez krajowe floty UE. Utrzymanie corocznego procesu związanego z tym porozumieniem obejmującym całą UE na podstawie polityki jest ważnym zadaniem. Nie stoi to jednak na przeszkodzie wprowadzeniu długoterminowych rozwiązań. Unia osiągnęła postępy w tej dziedzinie i obecnie główne zasoby o znaczeniu komercyjnym podlegają wieloletnim planom zarządzania, z którymi zgodne muszą być coroczne TAC i pułapy nakładu połowowego. Z ogólnej oceny wynika, że wieloletnie plany zarządzania działają, jako że większość zasobów podlegających pod te plany jest w lepszym stanie, niż zasoby niepodlegające planom. W szczególności w obliczu braku zasobów perspektywa długoterminowa umożliwia organom regulacyjnym wprowadzenie użytecznej polityki oraz osiągnięcie zakładanych celów. W tym kontekście Komisja już od pięciu lat publikuje komunikaty, w których przedstawia obecną sytuację; zaś wnioski dotyczące uprawnień do połowów stanowią odpowiedź na rozwój sytuacji. W tegorocznym komunikacie Komisji dotyczącym konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2011 r. (COM(2010)241 wersja ostateczna) odnotowano dobre wiadomości związane z poprawą stanu niektórych stad. Jednakże w stosunku do wielu stad ryb zaleca się całkowite wstrzymanie lub możliwie największe ograniczenie połowów. Wiele stad ryb znajduje się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi. Pomimo środków ochronnych stosowanych w ramach WPRyb do tych zagrożonych kategorii należy zbyt wiele stad, zaś poprawie uległ stan zbyt małej liczby stad. Z analiz wynika, że niezbędne jest przyjęcie zaostrzonych środków ochronnych w odniesieniu do nadmiernie eksploatowanych stad ryb. W opinii wydanej przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) oraz Komitet Naukowo- Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) na 2011 r. ponownie podkreślono zły stan wielu zasobów ryb w wodach UE. Odnotowano jednak poprawę w zakresie niektórych ważnych stad, takich jak morszczuk, sola i żabnica. W odpowiedzi na wniosek Komisji ICES przygotowuje wytyczne dotyczące strategii mającej na celu osiągnięcie zarządzania zgodnego z maksymalnym podtrzymywalnym połowem (MSY) do 2015 r. Unia zobowiązała się do osiągnięcia tego założenia jednocześnie z poparciem wniosków Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju, który odbył się w 2002 r. w Johannesburgu, oraz powiązanego planu wykonania. |

Kontekst ogólny Ustalanie i podział uprawnień do połowów leży wyłącznie w kompetencjach Unii. Zobowiązania UE dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych wynikają z obowiązków określonych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002. Ustalane przez Unię uprawnienia do połowów, które dotyczą międzystrefowych zasobów rybnych i stad daleko migrujących, muszą być zgodne z postanowieniami umów międzynarodowych, m.in. Porozumienia ONZ w sprawie ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi z 1995 r. Niniejszy wniosek wdraża do prawa UE środki ochronne uzgodnione przez Unię z jej międzynarodowymi odpowiednikami w odniesieniu do takich stad, w momencie gdy mają one przełożenie na uprawnienia do połowów, w formie limitów połowowych lub ograniczeń nakładu połowowego. W przypadku stad, którymi zarządza wyłącznie Unia, proponowane uprawnienia do połowów uwzględniają dostarczoną Komisji opinię naukową dotyczącą stanu stad, na podstawie której określane są limity połowowe zgodne z wieloletnimi planami zarządzania. W przypadku stad nieobjętych takimi planami proponowane TAC uwzględniają opinię naukową w sposób określony w komunikacie COM(2010)241 wersja ostateczna. W komunikacie przedstawiono szereg rozwiązań w zakresie zarządzania uznawanych za stosowne dla każdego scenariusza wynikającego z opinii naukowej, w zależności od stanu stada (od „zrównoważonej eksploatacji” po „uszczuplone”) lub od zaobserwowanych tendencji w przypadku, gdy dokładna ocena nie jest możliwa na podstawie dostępnych danych. Stada grupuje się w kategoriach. Następnie do każdej kategorii przypisuje się zasady mające za zadanie ustalenie odpowiedniego limitu połowowego / ograniczenia nakładów połowowych. Opinia naukowa zależy od tych danych. Ocenie mogą zostać poddane wyłącznie stada, dla których występują wystarczające i rzetelne dane, pozwalające na oszacowanie ich wielkości oraz sporządzenie prognoz dotyczących ich reakcji na różne scenariusze eksploatacji („tabela wariantów połowowych”). Sytuacja taka odnosi się jedynie do ograniczonej liczby stad regulowanych. W przypadku pozostałych stad zarządzanie musi opierać się na obserwacjach tendencji ustalanych na podstawie mniej lub bardziej wiarygodnych wskaźników takich jak zgłoszone połowy. W niektórych przypadkach brak wiarygodnych danych uniemożliwia naukowcom opracowanie opinii nawet w odniesieniu do tendencji. W takich przypadkach Rada powinna zdecydować o uprawnieniach do połowów na podstawie zasady ostrożnego zarządzania zasobami, stosując zachowawcze środki. Realizacja takiego podejścia jest niekiedy trudna, biorąc pod uwagę interesy różnych stron. Komisja jest jednak zobowiązana do przedkładania wniosków zgodnie z tą zasadą. W szczególności konieczne jest ścisłe stosowanie zasady gwarantującej brak wzrostu presji połowowej, chyba że z opinii naukowej wynika, że taki wzrost jest możliwy bez szkody dla danego stada. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek, mają zastosowanie do dnia 31 grudnia 2010 r., z wyjątkiem niektórych ograniczeń nakładu połowowego, które mają zastosowanie do dnia 31 stycznia 2011 r. |

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju. |

2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Wniosek uwzględnia konsultacje przeprowadzone z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury (ACFA – komitet ten składa się z przedstawicieli organizacji branżowych reprezentujących sektor produkcyjny, branżę przetwórczą oraz sektor handlu produktami rybołówstwa i akwakultury, a także z przedstawicieli organizacji niebranżowych reprezentujących interesy konsumentów oraz aspekty ochrony środowiska i rozwoju) oraz z regionalnymi komitetami doradczymi zainteresowanymi łowiskami, których dotyczy wniosek. Konsultacje przeprowadzono na podstawie komunikatu Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącego poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 wersja ostateczna), w którym określono zasady tzw. wczesnego prognozowania. W tym kontekście Komisja opracowała cztery dokumenty konsultacyjne dotyczące konkretnych kwestii w ramach niniejszego wniosku: struktury przestrzennej zarządzania homarcem w obszarze VII; oddzielenia obszarów objętych TAC dla gładzicy w obszarach VIId i VIIe; zarządzania nakładem połowowym w obszarze VIIfg: podejście oparte na ekosystemie; decyzji w zakresie zarządzania dotyczących braku pewności w odniesieniu do stad należących do kategorii 11. W pierwszych dwóch dokumentach omówiono dostosowanie techniczne do przestrzennego wdrożenia limitów połowowych oraz obliczenia niezbędne do dostosowania kwot dla państw członkowskich. W trzecim dokumencie omówiono wprowadzenie pułapu nakładu połowowego w odpowiedzi na ogólną opinię zalecającą wstrzymanie lub ograniczenie stosowania nakładu połowowego w odniesieniu do stad na Morzu Celtyckim. W ostatnim dokumencie omówiono możliwe podejście dotyczące decyzji w odniesieniu do stad, dla których naukowcy nie byli w stanie wydać opinii ze względu na brak stosownych danych; jest on przedmiotem dyskusji, która ma zaowocować sporządzeniem wniosku na 2012 r. Wynika to z faktu, że realizacja zaproponowanego podejścia musiałaby najpierw przejść przez proces oceny naukowej w pierwszej połowie 2011 r. Dokumenty dotyczące wczesnego prognozowania zostały przedłożone państwom członkowskim i regionalnym komitetom doradczym w celu umożliwienia przedstawienia uwag. W dniu 14 października Komisja zorganizowała wspólne spotkanie Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa i Akwakultury i regionalnych komitetów doradczych, które poprzedziło otwarte seminarium (z udziałem państw członkowskich, członków Parlamentu Europejskiego, ekspertów w dziedzinie rybołówstwa, zainteresowanych stron, prasy i obywateli) w dniu 14 września, podczas którego przedstawiono i omówiono wyniki oceny naukowej i jej najważniejsze konsekwencje. Proces konsultacji opierał się również na komunikacie Komisji dotyczącym konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2011 r. (COM(2010)241 wersja ostateczna), w którym przedstawiono poglądy i zamiary Komisji w odniesieniu do wniosków w zakresie uprawnień do połowów, w oczekiwaniu na opinię naukową dotyczącą stanu stad na 2011 r. |

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Chociaż proces wczesnego prognozowania skupił się na aspektach technicznych, odpowiedź na konsultacje Komisji w sprawie uprawnień do połowów odzwierciedla poglądy państw członkowskich i zainteresowanych stron dotyczące dokonanej przez Komisję oceny stanu zasobów oraz właściwego sposobu zarządzania. W tym zakresie cztery państwa członkowskie i cztery regionalne organy doradcze przekazały opinię na temat komunikatu Komisji. Uwagi przedstawione przez regionalne komitety doradcze można podsumować następująco: RKD ds. Wód Południowo-Zachodnich: Popiera cel w zakresie maksymalnego podtrzymywalnego połowu i żałuje, że Komisja nie podjęła wcześniej działań na rzecz jego osiągnięcia. Powinien on być realizowany w kontekście połowów mieszanych i ekosystemu. RKD z żalem stwierdza, że podejście takie spowoduje większe ograniczenia TAC dla stad w kategorii 2 i 3, niż miałoby to miejsce w przeciwnym wypadku. W odniesieniu do przekazania decyzji dotyczących TAC obejmujących jedno państwo członkowskie temu państwu członkowskiemu, RKD ds. Wód Południowo-Zachodnich uważa, że należałoby stworzyć mechanizm konsultacji sektorowych, a nie tylko dokonać przekazania uprawnień państwu członkowskiemu. Popiera plany wieloletnie, ale powinny one obejmować środki techniczne, ograniczenia zdolności połowowych i nakładów połowowych itd. oraz powinny być opracowane w ramach regionalnych. Podkreśla problem brakujących informacji naukowych. Kwestionuje dane dotyczące nakładu połowowego w odniesieniu do południowego stada morszczuka. Jest przeciwny uśrednieniu poziomów połowów w kategoriach 6 i 9. RKD ds. Wód Północno-Zachodnich: Odnotowuje legislacyjny obowiązek UE dotyczący osiągnięcia celu w zakresie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Jednakże w świetle braku pewności naukowej i braku danych Komisja będzie musiała dokonać ostrożnych wyborów. Podobnie jak RKD ds. Wód Południowo-Zachodnich, RKD ds. Wód Północno-Zachodnich obawia się, że doprowadzi to do znaczniejszych ograniczeń TAC niż w latach poprzednich dla stad należących do kategorii 2 i 3. Członkowie RKD należący do branży uznają, że niemożliwe jest dokonanie oceny skutków społeczno-gospodarczych, jakie wnioski na rok 2011 – opracowane na podstawie nowej zasady dla każdego stada – będą miały dla wszystkich poławiających. Podkreślają jednak, że przed dokonaniem znacznej zmiany w polityce należy dokonać takiej oceny. W odniesieniu do zarządzania Morzem Celtyckim RKD ds. Wód Północno-Zachodnich preferuje wprowadzenie pułapu zdolności połowowej od pułapu nakładu połowowego. W odniesieniu do zarządzania gładzicą w podobszarach VII d i VII e, RKD nie zgadza się z proponowanym podziałem TAC z powodów związanych z wymieszaniem dwóch stad i uważa, że to państwa członkowskie zajmujące się tymi połowami powinny zarządzać TAC w celu osiągnięcia zrównoważenia. RKD ds. Wód Północno-Zachodnich proponuje opracowanie zintegrowanego planu zarządzania połowami dla połowów homarca w podobszarze VIIa, który powinien również objąć ochronę witlinka i soli, ponieważ stanowią one główny przyłów w tych połowach. RKD ds. Zasobów Pelagicznych Pragnąłby, aby Komisja przedstawiła bardziej pozytywny obraz w odniesieniu do zasobów pelagicznych. Popiera ramy ICES dotyczące maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Pragnąłby uzyskać potwierdzenie, że TAC dla zasobów pelagicznych są ustalane zgodnie z opinią naukową. W dalszym ciągu apeluje o lepsze dane. Uważa, że należy opracować długoterminowy plan dotyczący zachodniobałtyckiego stada śledzia. Wyraża żal z powodu opóźnienia w przyjęciu planu wieloletniego dla zachodniego stada ostroboka. Zauważa potrzebę przeglądu szacunków dotyczących śmiertelności połowowej ryb zgodnie z maksymalnym podtrzymywalnym połowem (Fmsy). Z żalem przyjmuje brak analizy społeczno-gospodarczej. RKD ds. Morza Północnego Preferuje podejście wielogatunkowe, oparte na ekosystemie. Sprzeciwia się 25 %–wemu ograniczeniu stad w kategoriach 2 i 10, ograniczenie powinno wynieść tylko 15 %. Uważają, że zamiast dążenia do osiągnięcia Fmsy do 2015 r. w czterech równych etapach lepsze byłoby zachowanie pewnej elastyczności. Wyraża zaniepokojenie znaczną liczbą stad, co do których istnieje niewiele danych, oraz popiera stosowanie informacji od rybaków. Uważa, że ciągłe ograniczenia nakładu połowowego powodują odrzuty. Z żalem przyjmuje brak analizy społeczno-gospodarczej dla decyzji śródrocznych. Oczekuje na wszelkie inicjatywy dotyczące przeniesienia obowiązków, które uwzględniałyby zainteresowane strony. Dodaje wyjaśnienie dotyczące pułapów nakładu połowowego dla gatunków głębinowych w celu wskazania, że pułapy określane są zgodnie z bazą historyczną każdego państwa członkowskiego. Sprzeciwia się ograniczeniom w stosunku do stad w kategorii 11. * * * Zainteresowane strony kładą nacisk na zasadę, zgodnie z którą wszelkie zmiany w rocznych TAC oraz kwotach muszą być stopniowe, tak aby zminimalizować nagłe zakłócenia działalności gospodarczej. Jak wynika ze szczegółowego wyjaśnienia wniosku, które zamieszczono poniżej, wniosek uwzględnia zasadę stopniowego dostosowania i ograniczania rocznych zmian w zakresie uprawnień do połowów, o ile nie powoduje to pogorszenia stanu zagrożonych zasobów. Zainteresowane strony wyraziły opinię co do celu odbudowania zasobów do poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu zgodnie ze zobowiązaniem podjętym przez Unię podczas Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju, który odbył się w 2002 r. w Johannesburgu. Na ogół zgadzają się z tym celem, jednak uważają, że podejście stopniowych zmian mających na celu osiągnięcie tego poziomu w 2015 r. może być zbyt trudne dla branży, jako że na działania zostało jedynie pięć lat. Spodziewają się, że niezbędne dostosowania doprowadzą do zmniejszenia założeń dotyczących połowów w odniesieniu do stad o stosunkowo dobrym stanie ochrony. W przypadku takich stad cel w zakresie maksymalnego podtrzymywalnego połowu może rzeczywiście wymagać zmniejszenia połowów w celu uzyskania jak największych korzyści z ich lepszego stanu w porównaniu z poziomem połowów mającym na celu po prostu utrzymanie stada w bezpiecznych granicach biologicznych. W przypadku stad, dla których istnieje wystarczająca baza techniczna dla wprowadzenia tej strategii, stosowano podejście zalecone przez ICES, która zaproponowała etapowe osiągnięcie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, ale przy zastosowaniu dodatkowych zabezpieczeń w odniesieniu do stad, których poziomy liczebności są niskie. Przyjęcie podejścia RKD w odniesieniu do stad w stosunkowo dobrym stanie oznaczałoby odrzucenie celu z Johannesburga w przypadku właśnie tych zasobów, dla których wydaje się on najbardziej wykonalny. Zainteresowane strony zgadzają się, że branża powinna przejąć część odpowiedzialności. We wszystkich udzielonych odpowiedziach podkreślono konieczność zapewnienia lepszych danych oraz zaproponowano bardziej aktywną rolę sektorowi rybołówstwa w dostarczaniu tych danych naukowcom. Przeniesienie obowiązków obejmuje jednak również przejęcie konsekwencji braku działania. Konsekwencje te stały się widoczne wraz z rozwojem stanu stad. Jeżeli sytuacja nie ulegnie poprawie, uprawnienia do połowów muszą pozostać na niskim poziomie lub nawet ulec dalszemu ograniczeniu. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Dziedziny nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek Biologia rybacka i ekonomika rybacka |

Zastosowana metodyka Komisja przeprowadziła konsultacje z niezależną międzynarodową organizacją naukową – ICES, oraz zorganizowała posiedzenie plenarne STECF. Opinia ICES opiera się na wypracowanych w ICES ramach i jest stosowana zgodnie z wnioskami jej klientów, w tym Komisji. STECF udziela opinii zgodnie z zakresem uprawnień przedstawionym przez Komisję. |

Główne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacje - Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES). - Komitet Naukowo-Techniczny i Gospodarczy ds. Rybołówstwa (STECF). |

Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych opinii W 2010 r. ICES po raz pierwszy przedstawiła w swojej opinii trzy opcje, odpowiadające: 1) realizacji ram „zasad ostrożnego zarządzania zasobami”, wprowadzonych dla celów ciągłości historycznej; 2) natychmiastowemu zastosowaniu ram ICES w zakresie maksymalnego podtrzymywalnego połowu; 3) stopniowej realizacji ram ICES w zakresie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, prowadzącej do pełnej realizacji w 2015 r. (zgodnie z ustaleniami Światowego Szczytu w Johannesburgu). Opcje te są przedstawione w uzupełnieniu informacji niezbędnych do realizacji przepisów określonych w komunikacie COM(2010)241 wersja ostateczna, w tym w zakresie stopniowego przejścia z obecnego poziomu śmiertelności połowowej na poziom zgodny z maksymalnym podtrzymywalnym połowem (Fmsy) do 2015 r. W podziale na obszary najważniejsze wnioski opinii naukowej są następujące: Morze Północne, Skagerrak i Kattegat (obszary ICES IIa (wody UE), III, IV) Możliwe niewielkie zwiększenie uprawnień dla gładzicy. Niezbędne niewielkie ograniczenie dla soli, śledzia, homarca, plamiaka, witlinka, czarniaka. Śmiertelność połowowa dorsza wzrasta od 2007 r., zaś stado w dalszym ciągu znajduje się poniżej granicznego punktu referencyjnego biomasy, nawet przy zastosowaniu środków mających na celu uniknięcie odrzutów. Szacuje się, że połowy trzykrotnie przekraczają przyznaną kwotę. Śledź i plamiak są nadal poławiane zgodnie z maksymalnym podtrzymywalnym połowem. wody na zachód od Szkocji i na północ od Irlandii (obszar ICES VI) Połowy gatunków dennych w tym obszarze doprowadziły niemal do wyłowienia ryby białej i obecnie koncentrują się na homarcu, żabnicy i smuklicy. Żabnica: Nowe badania wykazują spadek liczebności od 2007 r. i biomasy od 2009 r. Oznacza to konieczność zastosowania kategorii 7 i ograniczenia TAC o 15 %. Ryba biała nadal stanowi problem. Pomimo zastosowania (podważanych) nowych środków technicznych na zachód od Szkocji, odrzut plamiaka w 2009 r. wynosił 66 % według liczby. Plamiak w dalszym ciągu znajduje się poniżej wartości Blim; Stan witlinka jest pogorszony; dorsz wykazuje nieznaczny wzrost, ale znajduje się znacząco poniżej poziomu Blim. Opinia dotycząca homarca jest restrykcyjna i sugeruje ograniczenie o 15 %. Baza informacji jest niewielka ze względu na niewiarygodne sprawozdania z połowów. Plan dotyczący dorsza wymaga ograniczenia o 25 % w odniesieniu do TAC oraz nakładu połowowego. Morze Irlandzkie (obszar ICES VIIa) Sytuacja niezmieniona od ubiegłego roku: Dalsze problemy ze sprawozdaniami z połowów. Brak wyraźnego rozwiązania problemu uszczuplenia zasobów witlinka lub soli. Plan dotyczący dorsza wymaga co najmniej dalszego ograniczenia o 25 % w odniesieniu do TAC oraz nakładu połowowego. Wszystkie łowiska poza gładzicą i śledziem są uszczuplone. Istnieje konieczność rozważenia szczegółowego przeglądu łowisk na tym obszarze. Morze Celtyckie (obszar ICES VIIb do k) Potwierdzono zły stan homarca w Porcupine Bank, ale zaobserwowano pewne optymistyczne skutki sezonowego zamknięcia połowów wprowadzonego w 2010 r. Szacuje się, że odrzut homarca wynosi ok. 20-25 %. Przywrócono ocenę i opinię dla soli z obszaru VIIe: plan wieloletni ponownie obowiązuje. Możliwe jest zwiększenie TAC dla żabnicy, jednak opinia ta nie uwzględnia zwiększenia ustalonego już w zeszłym roku przez Radę. Zatoka Biskajska i wody iberyjsko-atlantyckie Można zauważyć oznaki spadku liczebności sardeli na za zachodnich wodach iberyjskich. Istnieje możliwość zwiększenia TAC dla żabnicy. Wdrożenie planu dla południowego stada morszczuka nie było skuteczne: śmiertelność połowowa nie spadła i przekroczono TAC. Niewielkie obniżenie TAC dla smuklic. Homarzec: 10-proc. obniżenie w obszarach VIIIc i IXa; bez zmian w obszarze VIIIab. Niezbędne obniżenie TAC dla soli w Zatoce Biskajskiej. Zasoby głębinowe (wszystkie obszary) Niektóre wskaźniki liczebności wykazują tendencję wzrostową dla molwy, brosmy i molwy niebieskiej, jednak dostępne informacje nie są wystarczające, aby wyciągnąć wnioski w odniesieniu do tendencji w zakresie wielkości stada. Naukowcy uważają w dalszym ciągu, że głównym narzędziem zarządzania powinny być ograniczenia nakładu połowowego oraz że należy w dalszym ciągu podejmować środki lub rozszerzyć ich zakres w celu uniknięcia uszczuplenia lokalnych skupisk niektórych gatunków (gardłosz atlantycki, molwa niebieska). |

STECF potwierdził, a w niektórych przypadkach rozszerzył, opinię przedstawioną przez ICES. |

Sposoby udostępnienia opinii ekspertów Po formalnym przyjęciu przez Komisję wszystkie sprawozdania STECF są dostępne na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa. Wszystkie sprawozdania ICES są dostępne na stronie internetowej ICES. |

Ocena skutków Rozporządzenie w sprawie uprawnień do połowów nie jest już instrumentem pozwalającym samej Radzie na przyjmowanie kompleksowych pakietów środków i musi ono ograniczać się do zakresu określonego w art. 43 ust. 3 TFUE. Dlatego jest ono odpowiednie dla przyjęcia podejścia, które polega na zarządzaniu poprzez wyniki. Jeżeli cała polityka będzie lepiej realizowana, roczne uprawnienia do połowów również ulegną poprawie. Obejmuje to w szczególności zarządzanie flotą, wsparcie strukturalne, kontrolę i egzekwowanie, regulację rynków oraz integrację instrumentów zarządzania z kompleksową polityką morską. Niezbędne pozostaje jednak stosowanie niniejszego instrumentu w celu dokonania dostosowań koniecznych dla zachowania bazy zasobów dla europejskiej branży połowowej i przetwórczej oraz w celu zapobiegania powstawaniu negatywnych skutków lub korygowania takich skutków, jakie zbyt wysoka śmiertelność połowowa wywiera na środowisko morskie. Unia przyjęła szereg wieloletnich planów zarządzania dla stad o kluczowym znaczeniu gospodarczym, w tym m.in. morszczuka, dorsza i płastugi. Przed przyjęciem planów istnieje obowiązek sporządzenia dla nich oceny skutków. Po wejściu planów w życie obowiązują poziomy TAC ustalone dla danego roku, mając na względzie osiągnięcie celów długoterminowych. Komisja ma obowiązek przedstawienia wniosków dotyczących TAC zgodnie z tymi planami. W związku z powyższym wiele kluczowych TAC objętych wnioskiem jest wynikiem konkretnej oceny skutków przeprowadzonej dla planu, na którym się opiera. W przypadku pozostałych TAC, pomimo faktu że dla stosownych stad nie obowiązują plany wieloletnie, wniosek stara się uniknąć stosowania podejścia krótkoterminowego na korzyść długoterminowych decyzji sprzyjających zrównoważeniu. W wielu przypadkach oznacza to bardziej stopniowe ograniczenie uprawnień do połowów. W związku z tym mniejsze TAC w krótkim terminie doprowadzą w miarę odbudowy nadmiernie wyeksploatowanych stad do zwiększenia uprawnień do połowów. Przewiduje się, że średnio- i długoterminowe skutki przyjętego podejścia będą miały ograniczony wpływ na środowisko w wyniku zmniejszenia nakładu połowowego, wprowadzonych w sektorze połowów ograniczeń dotyczących liczby statków lub średniego nakładu połowowego w przeliczeniu na statek oraz niezmienionych lub zwiększonych wyładunków. |

3. Aspekty prawne wniosku |

Krótki opis proponowanych działań Wniosek określa ograniczenia połowowe i ograniczenia nakładu połowowego mające zastosowanie do unijnego rybołówstwa, a także do międzynarodowego rybołówstwa, w którym uczestniczą statki unijne. Wprowadzenie tych ograniczeń zmierza do osiągnięcia celu wspólnej polityki rybołówstwa, polegającego na zagwarantowaniu, że połowy są utrzymane na ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważonym poziomie. |

Podstawa prawna Art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |

Zasada pomocniczości Wniosek jest przedmiotem kompetencji wyłącznej Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następującego względu. |

Wspólna polityka rybołówstwa jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE na Radzie spoczywa obowiązek przyjęcia środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów. W proponowanym rozporządzeniu Rady przydziela się państwom członkowskim uprawnienia do połowów. Uwzględniając art. 20 ust. 3 rozporządzenia 2371/2002, państwa członkowskie mają swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze według własnego uznania. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez nie społeczno-ekonomicznego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów. |

Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje przedmiotowe rozporządzenie co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu. |

Wybór instrumentów |

Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

Niniejszy wniosek dotyczy zarządzania rybołówstwem w oparciu o art. 43 ust. 3 TFUE oraz zgodnie z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002. |

4. Wpływ na budżet |

Wniosek nie ma wpływu na budżet UE. |

5. Informacje dodatkowe |

Uproszczenie |

Wniosek przewiduje uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu UE lub krajowym), w szczególności w odniesieniu do wymogów dotyczących zarządzania nakładem połowowym. |

Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |

Niniejszy wniosek dotyczy przyjęcia rozporządzenia na 2011 r.; tego typu rozporządzenie jest przyjmowane corocznie i z tego względu nie zawiera klauzuli rewizji. |

Szczegółowe omówienie wniosku Traktat lizboński stanowi, że w odniesieniu do zagadnień wchodzących w zakres WPRyb zwykłą procedurą decyzyjną jest procedura współdecyzji. Wyjątek od tej zasady przewidziany został w art. 43 ust. 3 Traktatu w odniesieniu do środków „ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów”. Środki te przyjmować ma Rada, na wniosek Komisji, bez udziału Parlamentu. Niniejszy wniosek ogranicza się zatem do ustanowienia i przydzielenia uprawnień do połowów i związanych z nimi warunków, na podstawie których takie uprawnienia do połowów można wykorzystać. W odniesieniu do ograniczeń połowowych i zarządzania nakładem połowowym wniosek jest zgodny z zasadami tzw. wczesnego prognozowania określonymi w komunikacie Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 wersja ostateczna) oraz z komunikatem Komisji dotyczącym konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2011 r. (COM(2010) 241 wersja ostateczna), który zawiera opinie i zamierzenia Komisji w zakresie wniosków w sprawie uprawnień do połowów w oczekiwaniu na opinię naukową na temat stanu zasobów w 2011 r. Zgodnie z tym komunikatem uprawnienia do połowów w przypadku coraz większej liczby stad, na przykład morszczuka, soli, gładzicy i homarca, ustanowiono na podstawie przepisów określonych w odpowiednich planach wieloletnich. W odniesieniu do stad, dla których zaproponowano nowe plany wieloletnie (zachodnie stado ostroboka pospolitego), jak również tych stad, dla których Rada i Komisja podjęły zobowiązania w formie oświadczenia przyjętego na posiedzeniu Rady w grudniu 2009 r. (śledź w Morzu Celtyckim oraz plamiak w obszarach Vb oraz VIa), wniosek jest zgodny z ustanowionymi w ten sposób zasadami. Należy zwrócić uwagę na specyficzną sytuację stad dorsza. Na wodach zachodnich (Morze Irlandzkie, wody na zachód od Szkocji i Kattegat) liczebność tych stad wynosi poniżej 5 % biomasy w stanie nieeksploatowanym, czyli stado jest w stanie krytycznym. Stada te oraz stada Morza Północnego, Skagerrak i wschodniej części kanału La Manche są objęte wieloletnim planem zarządzania (rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r.), który, w świetle opinii naukowej, nie jest prawidłowo realizowany. Stan tych stad pogarsza się w dalszym ciągu. Szacuje się, że połowy są znacznie wyższe niż poziom dozwolony, co wskazuje na brak odpowiedniej kontroli połowów i brak wiarygodnych danych, w tym dotyczących odrzutów. W odniesieniu do trzech stad (Morze Irlandzkie, wody na zachód od Szkocji i Kattegat) skutkuje to brakiem danych. Nie istnieją żadne oznaki odwrócenia tendencji, które doprowadziły te stada do obecnego stanu krytycznego. W przypadku dorsza na Morzu Północnym sytuację należy omówić z Norwegią, jako że jest to stado wspólnie eksploatowane. Jednakże w odniesieniu do stad, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi Unia, art. 10 ust. 2 planu zarządzania stanowi, że Rada stosuje środki ostrzejsze niż normalnie, jeżeli STECF wyda opinię, że nie zachodzi odpowiednia odbudowa stad. W otrzymanej opinii zawarto informacje wystarczające do stwierdzenia, że przepis ten może mieć zastosowanie, zaś ICES i STECF stwierdzają to wyraźnie. Biorąc pod uwagę krytyczny stan stad, zaprzestanie połowów wydaje się stosowne. Wniosek wprowadza zatem ograniczenie TAC o 50 % zamiast ograniczenia o 25 %, które miałoby miejsce w normalnej sytuacji. W każdym przypadku zastosowano by ograniczenie nakładu połowowego o 25 %. W związku z tym dla okresu połowu w 2012 r. zaproponowano by zerowy TAC. Równocześnie Komisja zwróci się do państw członkowskich o podjęcie niezbędnych kroków w zakresie surowej kontroli realizacji tych środków. Ponadto wniosek jest zgodny z komunikatem Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego na temat wprowadzenia zrównoważenia w rybołówstwie UE przy pomocy podejścia opartego na maksymalnie podtrzymywalnym odłowie (COM(2006) 360 wersja ostateczna), jako że proponowane uprawnienia do połowów nie powodują zwiększania śmiertelności połowowej stosownych stad. Zwiększenie takie stałoby w sprzeczności ze zobowiązaniem podjętym przez UE i państwa członkowskie na Światowym Szczycie w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu, dotyczącym utrzymania lub przywrócenia zasobów do poziomów umożliwiających osiągnięcie maksymalnego zrównoważonego połowu z zamiarem szybkiego osiągnięcia tego celu w odniesieniu do uszczuplonych zasobów i w miarę możliwości najpóźniej w 2015 r. W odniesieniu do wprowadzonej w zeszłym roku możliwości dodatkowych połowów dorsza do 5 % kwoty dla w pełni udokumentowanych połowów, została ona zachowana w niniejszym wniosku, ale stosowne przepisy umieszczono w nawiasach kwadratowych, ponieważ wymagają one zgody Norwegii. Wszelkie takie inicjatywy powinny w każdym przypadku podlegać ocenie naukowej ex-ante, w szczególności przez STECF. Na tej podstawie przewiduje się we wniosku wprowadzenie dodatkowej kwoty połowowej w odniesieniu do TAC dla soli w obszarze VIIe. Wniosek zawiera ograniczenia połowowe uzgodnione w ramach niektórych regionalnych organizacji ds. rybołówstwa. Ograniczenia połowowe i inne zalecenia regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO), Komisji na rzecz Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT), Komisji ds. Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR), Komisji Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO), Konwencji w sprawie połowów na Zachodnio-Środkowym Pacyfiku (WCPFC), Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) zostaną określone na dorocznych posiedzeniach tych organizacji w okresie od października do grudnia 2010 r. TAC dla stad występujących w wodach Grenlandii oraz stad dzielonych z Norwegią i Wyspami Owczymi nie są jeszcze dostępne, ponieważ oczekuje się na zakończenie konsultacji, które zostaną przeprowadzone w listopadzie i grudniu 2010. Te wartości TAC oznaczone są jako pro memoria (pm). W związku z zarządzaniem nakładem połowowym w odniesieniu do połowów dorsza w 2009 r. ustanowiono system oparty na kilowatodniach, który będzie utrzymany w 2011 r. W odniesieniu do zarządzania nakładem połowowym soli w zachodniej części kanału La Manche, południowego stada morszczuka oraz homarca system zarządzania oparty na liczbie dni przebywania na morzu przypadającej na typ statku posiadającego bazę historyczną dla danego rodzaju połowów będzie nadal stosowany w 2011 r., ale rozporządzenie, którego dotyczy wniosek, nadal dopuszcza możliwość stosowania przez państwa członkowskie systemu opartego na kilowatodniach, w celu lepszego wykorzystywania uprawnień do połowów oraz wspierania działań ochronnych w porozumieniu z sektorem rybołówstwa. W odniesieniu do przepisów związanych z nakładem połowowym dla połowów południowego stada morszczuka i homarca wniosek pozwoli na racjonalizację systemu w celu ustanowienia pułapów nakładu połowowego mających zastosowanie do każdego państwa członkowskiego. Od 2011 r. w rozporządzeniu podawana będzie wartość dla każdego państwa członkowskiego. Pozwoli to na osiągnięcie bardziej przejrzystego procesu ponownego przyznawania dni przebywania na morzu odzyskanych dzięki złomowaniu statków dla danego rodzaju połowu, a w związku z tym na określenie konkretnych ilości dla każdego państwa członkowskiego w oparciu o dokonane złomowanie. Maksymalny dopuszczalny nakład połowowy określony dla różnych stad w załączniku II, mierzony w dniach na morzu na statek lub kilowatodniach na grupę nakładu, jest obecnie szacunkowy i może zostać uaktualniony w świetle ostatecznej opinii STECF po spotkaniu plenarnym w listopadzie 2010 r. Metodyka ustalenia ostatecznego nakładu połowowego dla połowów dobijaków w wodach UE obszarów IIa, IIIa oraz IV również jest przedmiotem trwającej analizy. Wniosek obejmuje środki dotyczące ograniczenia nakładu połowowego na Morzu Celtyckim, które zostały zaproponowane po raz pierwszy w procedurze regulacyjnej na rok 2011. Proponowane środki obejmują ustanowienie pułapu nakładu połowowego dla tego obszaru, który miałby zastosowanie do wszystkich połowów. Proponuje się, aby pułap wynosił o 10 % mniej, niż poziom nakładu połowowego w roku referencyjnym 2007. Ten rok referencyjny został wybrany, aby uniknąć niesprawiedliwego traktowania państw członkowskich, które w ostatnich kilku latach wprowadziły ograniczenia, w stosunku do państw, które zwiększyły swoje nakłady połowowe w tym obszarze w tym samym okresie. Środek ten jest uzasadniony faktem, że zgodnie z opinią naukową dla większości stad na tym obszarze należy zmniejszyć nakład połowowy lub nie należy go zwiększać. Mieszany charakter połowów powoduje, że stosowne jest wprowadzenie ogólnego pułapu, który będzie łatwiejszy do wprowadzenia i monitorowania. Miałby on zastosowanie w podrejonach f i g obszaru ICES VII, gdzie wykorzystuje się większość nakładu połowowego. Spodziewany wpływ na flotę jest niewielki, jako że środek powinien doprowadzić do stabilizacji obecnej sytuacji na obszarach połowowych. Środek będzie korzystny dla ochrony stad, ponieważ zapobiegnie przeniesieniu nakładu połowowego na ten obszar z regionów sąsiednich, gdzie stan stad jest gorszy, np. z Morza Irlandzkiego (podrejon VIIa). W przypadku zarządzania nakładem połowowym w odniesieniu do zasobów głębinowych Komisja Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) zaleciła w 2002 r. wstrzymanie nakładu połowowego na dwa lata. W związku z powyższym stopniowo ograniczano maksymalny dopuszczalny nakład połowowy poprzez coroczne konwencje NEAFC i transpozycje przez Radę. Dla lat 2008 i 2009 nakład wyniósł zatem odpowiednio 75 % i 65 % nakładu wykorzystanego w roku referencyjnym 2003. Dla lat 2010-2012 NEAFC zaleciła utrzymanie pułapu nakładu połowowego na poziomie maksymalnie 65 %. To utrzymanie ograniczenia nakładu jest konieczne zarówno do wypełnienia zobowiązań międzynarodowych UE, jak i do ochrony zasobów, które – jak od kilku lat podkreśla ICES – są niezwykle wrażliwe i wymagają zastosowania natychmiastowej ochrony z powodu bardzo niskiego wskaźnika rozrodu. Systemy śródrocznego zarządzania stadami zostają utrzymane w przypadku gatunków żyjących krótko, takich jak dobijaki, okowiel i szprot w Morzu Północnym. W tych przypadkach uprawnienia do połowów dla pierwszych miesięcy 2011 r. mogą zostać zweryfikowane w ciągu roku, zgodnie z zaktualizowaną opinią naukową, poprzez rozporządzenia Komisji, które umożliwią szybkie wdrożenie przewidzianych środków zarządzania. Jednakże metodyka zarządzania stadem dobijaków jest obecnie poddawana przeglądowi, który może doprowadzić do wprowadzenia systemu, w ramach którego przeglądy śródroczne będą zbędne. Ewentualne zmiany zostaną omówione i uzgodnione jesienią z Norwegią, a w świetle tych dyskusji może zaistnieć konieczność znacznej zmiany lub nawet eliminacji załącznika IID. Niniejsze rozporządzenie przewiduje, po raz pierwszy w przypadku corocznej procedury regulacyjnej dotyczącej uprawnień do połowów, przyjmowanie niektórych TAC przez same państwa członkowskie. Rozwiązanie takie jest proponowane dla 7 TAC, w przypadku których tylko jedno państwo członkowskie posiada uprawnienia do połowów. W takim przypadku nie zachodzi rzeczywisty przydział uprawnień, jako że TAC jest zasadniczo „własnością” jednego państwa, które nim zarządza. W takiej sytuacji należy uprościć rozporządzenie poprzez zaproponowanie, aby odpowiedzialność za ten przypadek została przejęta przez zainteresowane państwo członkowskie, które ma jednak obowiązek działać w zgodności z celami wspólnej polityki rybołówstwa. |

2010/0324 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające uprawnienia do połowów na 2011 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach UE oraz w odniesieniu do statków UE na niektórych wodach nienależących do UE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów.

(2) Rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[3] wymaga przyjęcia środków zarządzania dostępem do wód i zasobów oraz zrównoważoną działalnością połowową w oparciu o dostępne opinie naukowe, techniczne i gospodarcze, a w szczególności sprawozdania przygotowane przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF).

(3) Obowiązkiem Rady jest przyjęcie środków w zakresie ustalania i przydziału uprawnień do połowów w podziale na łowiska lub grupy łowisk, w tym, w stosownych przypadkach, pewnych związanych z nimi warunków. Uprawnienia do połowów należy rozdzielić między państwa członkowskie w taki sposób, żeby zapewnić każdemu państwu członkowskiemu względną stabilność działalności połowowej dla każdego stada lub łowiska oraz z należytym uwzględnieniem celów wspólnej polityki rybołówstwa ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002.

(4) W przypadku, gdy TAC przydziela się tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do ustalenia poziomu tego TAC. Należy jednak ustanowić przepisy w celu zagwarantowania, że przy ustalaniu poziomu TAC zainteresowane państwo członkowskie działa w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa oraz że zapewnia eksploatację przedmiotowego stada na poziomie pozwalającym na osiągnięcie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w tym poprzez podjęcie stosownych środków w celu zbierania stosownych danych, oceny przedmiotowego stada i ustalenia poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu.

(5) TAC należy ustalać na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-ekonomicznych, gwarantując sprawiedliwe traktowanie sektorów rybołówstwa, oraz w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas spotkań z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury oraz odpowiednimi regionalnymi komitetami doradczymi.

(6) W odniesieniu do stad objętych szczegółowymi planami wieloletnimi TAC należy ustalać zgodnie z zasadami, które zostały określone w tych planach. W związku z powyższym TAC dla stad morszczuka, homarca, soli w Zatoce Biskajskiej, zachodniej części kanału La Manche i w Morzu Północnym, gładzicy w Morzu Północnym, śledzia w wodach na zachód od Szkocji oraz dorsza w Kattegat, Morzu Północnym, Skagerrak, wschodniej części kanału La Manche, wodach na zachód od Szkocji i w Morzu Irlandzkim należy ustanowić zgodnie z przepisami odpowiednio rozporządzenia Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego[4], rozporządzenia Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającego środki służące odnowieniu zasobów morszczuka nowozelandzkiego i homarca w Morzu Kantabryjskim i u zachodnich wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego[5], rozporządzenia Rady (WE) nr 388/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiającego wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w Zatoce Biskajskiej[6], rozporządzenia Rady (WE) nr 509/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiającego wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w zachodniej części kanału La Manche[7], rozporządzenia Rady (WE) nr 676/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. ustanawiającego wieloletni plan zarządzania połowami gładzicy i soli w Morzu Północnym[8], rozporządzenia Rady (WE) nr 1300/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiającego wieloletni plan dotyczący zasobów śledzia występujących przy zachodnim wybrzeżu Szkocji oraz połowów tych zasobów[9], rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 i rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotyczącego wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym[10].

(7) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe warunki dla corocznego zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[11] niezbędne jest określenie stad, które podlegają różnym środkom w nim ustanowionych.

(8) W przypadku niektórych gatunków, takich jak pewne gatunki rekina, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić znaczące zagrożenie dla ich ochrony. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem podlegać pełnym ograniczeniom w formie ogólnego zakazu połowów tych gatunków.

(9) Połowów homarca dokonuje się w ramach połowów mieszanych gatunków dennych wraz z szeregiem innych gatunków. W obszarze na zachód od Irlandii znanym jako Porcupine Bank zachodzi pilna potrzeba jak największego ograniczenia połowów homarca. Stosowne jest zatem ograniczenie uprawnień do połowów na tym obszarze tylko do połowów gatunków pelagicznych, podczas których nie dokonuje się połowów homarca.

(10) Konieczne jest ustalenie pułapów nakładu połowowego na 2011 r. zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2166/2005, art. 5 rozporządzenia (WE) nr 509/2007, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 676/2007, art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 oraz art. 5 i 9 rozporządzenia (WE) nr 302/2009, z uwzględnieniem rozporządzenia Rady (WE) nr 754/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. wyłączającego niektóre grupy statków z systemu nakładu połowowego ustanowionego w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1342/2008[12].

[(11) Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać i zweryfikować system zarządzania nakładem połowowym dla dobijaków w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa oraz IV.]

(12) W świetle opinii naukowej dotyczącej stanu stad w Morzu Celtyckim oraz biorąc pod uwagę mieszany charakter połowów na tym obszarze, należy przyjąć środki ustanawiające pułap nakładu połowowego dla połowów w podrejonach f oraz g obszaru statystycznego ICES VII.

(13) W świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez ICES i zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami przyjętymi w ramach Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku (NEAFC) należy ograniczyć nakład połowowy w odniesieniu do pewnych gatunków głębinowych.

(14) Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Norwegią[13], Wyspami Owczymi[14] i Grenlandią[15] Unia przeprowadziła konsultacje z tymi partnerami w sprawie praw połowowych.

(15) Unia jest umawiającą się stroną wielu organizacji ds. rybołówstwa i uczestniczy w innych organizacjach jako podmiot współpracujący niebędący stroną. Ponadto na mocy Aktu przystąpienia z 2003 r., od dnia przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do UE Unia zarządza umowami w sprawie połowów zawartymi uprzednio przez to państwo, takimi jak Konwencja o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa. Wspomniane organizacje ds. rybołówstwa zaleciły wprowadzenie na 2011 r. szeregu środków, obejmujących uprawnienia do połowów w odniesieniu do statków UE. Unia powinna wdrożyć te uprawnienia do połowów.

(16) Na dorocznym posiedzeniu w 2010 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) nie osiągnęła porozumienia w zakresie przyjęcia środków ochronnych dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito. Jednakże większość umawiających się stron, w tym Unia Europejska, uznała, że konieczna jest regulacja uprawnień do połowów tych trzech stad, aby zapewnić zrównoważone zarządzanie nimi. Unia powinna zatem przyjąć środki w tym zakresie.

(17) Na dorocznym posiedzeniu w 2010 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) dokonała przeglądu łącznej zdolności połowowej flot poławiających tuńczyki tropikalne w latach 2006-2008 i włócznika i tuńczyka białego w latach 2007-2008. IOTC zatwierdziła również wprowadzenie planów rozwoju flot. Ponadto IOTC zatwierdziła rezolucję dotyczącą ochrony alopiasa (rodzina Alopiidae) poławianego w związku z połowami w obszarze jej kompetencji.

(18) Podczas trzeciego międzynarodowego posiedzenia dotyczącego utworzenia regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem na pełnym morzu Południowego Pacyfiku (SPRFMO), zorganizowanego w maju 2007 r., przyjęto środki przejściowe, w tym uprawnienia do połowów, zmierzające do uregulowania połowów pelagicznych oraz połowów dennych na Południowym Pacyfiku do czasu utworzenia takiej organizacji. Środki te zostały poddane przeglądowi podczas 8. międzynarodowych konsultacji dotyczących powołania SPRFMO w listopadzie 2009 r. i zostaną poddane kolejnemu przeglądowi podczas nadchodzącej 2. przygotowawczej konferencji Komisji SPRFMO w styczniu 2011 r. Obowiązujące obecnie środki przejściowe pozostaną ważne do czasu przyjęcia nowych środków. Zgodnie z porozumieniem osiągniętym przez uczestników te środki przejściowe są dobrowolne i nie są prawnie obowiązujące na mocy prawa międzynarodowego. Niemniej jednak wskazane jest, w świetle odnośnych przepisów Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie zasobów rybnych, by włączyć te środki do prawa Unii.

(19) Na dorocznym posiedzeniu w 2010 r. Organizacja ds. Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła limity połowowe dla czterech stad ryb w obszarze objętym Konwencją SEAFO. Należy wprowadzić te limity połowowe do prawa Unii.

(20) Zgodnie z art. 291 Traktatu środki niezbędne dla ustalenia limitów połowowych niektórych zasobów żyjących krótko powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[16] z uwagi na pilność sprawy.

(21) Niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów w UE, są przyjmowane przez stosowne regionalne organizacje ds. rybołówstwa pod koniec roku i mają zastosowanie przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Niezbędne jest zatem, aby przepisy wdrażające te środki miały zastosowanie z mocą wsteczną.

(22) Korzystanie z uprawnień do połowów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa[17], a w szczególności jego art. 33 i 34 dotyczącym ewidencji połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Należy zatem ustalić kody stosowane przez państwa członkowskie podczas przesyłania Komisji danych dotyczących wyładunków stad objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.

(23) Uprawnienia do połowów należy stosować w pełnej zgodności ze stosownym prawodawstwem Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

ARTYKUł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia następujące uprawnienia do połowów oraz związane z nimi warunki, na podstawie których takie uprawnienia do połowów można wykorzystać:

a) limity połowowe na 2011 r. dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, oraz

b) na okres od dnia 1 lutego 2011 r. do dnia 31 stycznia 2012 r. pewne ograniczenia nakładu połowowego,

c) na okresy określone w art. 18-20 i w załącznikach IE i V, uprawnienia do połowów dla niektórych stad obszaru Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (CCAMLR),

[d) na okresy określone w art. 26, uprawnienia do połowów dla niektórych stad na obszarze Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC).

Artykuł 2

Zakres stosowania

O ile nie przewidziano inaczej, niniejsze rozporządzenie stosuje się do:

a) statków UE oraz

b) statków państw trzecich na wodach UE.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „statek UE” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;

b) „statki państw trzecich” oznaczają statki rybackie pływające pod banderą państwa trzeciego i zarejestrowane w państwie trzecim;

c) „wody UE” oznaczają wody podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód sąsiadujących z terytoriami wymienionymi w załączniku II do Traktatu;

d) „całkowite dopuszczalne połowy” (TAC) oznaczają ilość ryb, która może zostać odłowiona i wyładowana co roku w ramach każdego stada;

e) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną UE, państwom członkowskim lub państwu trzeciemu;

f) „wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa;

g) „rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci określony zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 517/2008 z dnia 10 czerwca 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 w odniesieniu do ustalania rozmiaru oczek oraz oceny grubości przędzy sieci rybackich[18];

h) „unijny rejestr floty rybackiej” oznacza rejestr utworzony przez Komisję zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

i) „dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 4

Obszary połowowe

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów:

a) obszary ICES (Międzynarodowa Rada Badań Morza) zgodnie z definicją w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009[19];

b) „Skagerrak” oznacza obszar ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;

c) „Kattegat” oznacza obszar ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;

d) „VII (wschodnia część Morza Irlandzkiego – jednostka 14)” oznacza obszar ograniczony:

( i ) loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

- przecięcie południka 5°W i wybrzeża Wielkiej Brytanii w pobliżu Portpatrick;

- 54°30' N 5°W;

- 54°30' N 4°W;

- przecięcie południka 4°W i wybrzeża Wielkiej Brytanii w pobliżu Llanfairfechan;

( ii ) wybrzeżem Wielkiej Brytanii.

e) „VII (zachodnia część Morza Irlandzkiego – jednostka 15)” oznacza obszar ograniczony:

( i ) loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

- przecięcie równoleżnika 55°N i wybrzeża Irlandii w pobliżu Camlough;

- przecięcie równoleżnika 55°N i wybrzeża Wielkiej Brytanii w pobliżu Stranraer;

( ii ) wybrzeżem Wielkiej Brytanii pomiędzy przecięciem równoleżnika 55°N i wybrzeża w pobliżu Stranraerar oraz przecięciem południka 5°W i wybrzeża w pobliżu Portpatrick;

( iii ) loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

- przecięcie południka 5°W i wybrzeża Wielkiej Brytanii w pobliżu Portpatrick;

- 54°30' N 5°W;

- 54°30' N 4°W;

- przecięcie południka 4°W i wybrzeża Wielkiej Brytanii w pobliżu Llanfairfechan;

( iv ) wybrzeżem Wielkiej Brytanii pomiędzy przecięciem południka 4°W i wybrzeża w pobliżu Llanfairfechan oraz przecięciem równoleżnika 53°N i wybrzeża w pobliżu półwyspu Llyn;

( v ) loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

- przecięcie równoleżnika 55°N i wybrzeża Wielkiej Brytanii w pobliżu półwyspu Llyn;

- przecięcie równoleżnika 53°N i wybrzeża Irlandii w pobliżu Wicklow;

- wschodnie wybrzeże Irlandii między równoleżnikami 53° 00'N i 55° 00'N.

f) „VII (Porcupine Bank – jednostka 16) oznacza obszar ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

- 53° 30'N 15°00'W;

- 53° 30'N 11°00'W;

- 51°30'N 11°00'W;

- 51°30'N 13°00'W;

- 51°00'N 13°00'W;

- 51°00'N 15°00'W;

- 53° 30'N 15°00'W.

g) „VII (Aran Grounds – jednostka 17)” oznacza obszar ograniczony:

( i ) zachodnim wybrzeżem Irlandii;

( ii ) równoleżnikiem 53°30'N;

( iii ) południkiem 11°00'W;

( iv ) równoleżnikiem 52°30' N;

h) „VII (południe i południowy zachód część Irlandii – jednostka 19)” oznacza obszar ograniczony:

( i ) loksodromami łączącymi kolejno następujące pozycje:

- przecięcie równoleżnika 52°30'N i zachodniego wybrzeża Irlandii

- 52°30'N 11°00'W;

- 51°00'N 11°00'W;

- 51°00'N 8°00'W;

- 51°30'N 8°00'W;

- 51°30'N 7°00'W;

- 52°00'N 7°00'W;

- 52°00'N 6°00'W;

- 52°30'N 6°00'W;

- przecięcie równoleżnika 52°30'N i

( ii ) wschodnim wybrzeżem Irlandii na południe od 52°30'N.

i) „VII (Morze Celtyckie – jednostka 20-22)” oznacza obszar ograniczony loksodromami łączącymi kolejno następujące pozycje:

- 51°00' N 9°00'W;

- 51°00' N 8°00'W;

- 51°30' N 8°00'W;

- 51°30' N 7°00'W;

- 52°00' N 7°00'W;

- 52°00' N 6°00'W;

- 51°30' N 6°00'W;

- 51°30' N 5°00'W;

- 51°00' N 5°00'W;

- 51°00' N 6°00'W;

- 50°30' N 6°00'W;

- 50°30' N 7°00'W;

- 49°30' N 7°00'W;

- 49°30' N 9°00'W;

- 51°00' N 9°00'W.

j) „VII (północny zachód Irlandii i inne obszary – jednostka 18)” oznacza część obszaru VII nieobjętą obszarami określonymi w lit. d)-i) powyżej.

k) „zatoka Kadyksu” oznacza część obszaru ICES IXa na wschód od 7o 23' 48″ W;

l) strefy CECAF (środkowo-wschodni Atlantyk lub główna strefa połowowa FAO 34) zgodnie z definicją rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009[20];

m) strefy NAFO (Organizacja Rybacka Północno-Zachodniego Atlantyku) zgodnie z definicją rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009[21];

n) obszar konwencji SEAFO (Organizacja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku) zgodnie z definicją Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim[22];

o) obszar konwencji ICCAT (Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) zgodnie z definicją Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego[23];

p) obszar konwencji CCAMLR (Komisja do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki) zgodnie z definicją rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającego określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki[24];

q) obszar konwencji IATTC (Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego) zgodnie z definicją Konwencji o wzmocnieniu Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r.[25];

r) obszar IOTC (Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim) zgodnie z definicją Umowy o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim[26];

s) „obszar konwencji SPRFMO (regionalna organizacja ds. zarządzania rybołówstwem na Południowym Pacyfiku) oznacza obszar pełnomorski na południe od 10o N, na północ od obszaru konwencji CCAMLR, na wschód od obszaru konwencji SIOFA zgodnie z definicją Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego[27] oraz na zachód od obszarów połowowych znajdujących się pod jurysdykcją państw Ameryki Południowej;

t) obszar konwencji WCPFC (Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku) zgodnie z definicją Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku[28];

u) „obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza obszar pełnomorski Morza Beringa leżący poza obszarem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa.

TYTUŁ II

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW UE

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

ARTYKUł 5

TAC i przydziały

1. TAC dla statków UE na wodach UE lub na niektórych wodach nienależących do UE oraz podział tych TAC między państwa członkowskie oraz, w stosownych przypadkach, związane z nimi warunki, określono w załączniku I.

2. Niniejszym zezwala się statkom UE na dokonywanie połowów w granicach TAC określonych w załączniku I w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia i Norwegia oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 13, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1006/2008[29] i jego przepisach wykonawczych.

3. Komisja ustala TAC dla gromadnika na wodach Grenlandii obszarów ICES V i XIV dostępnych Unii na podstawie TAC oraz przydziału dla Unii ustalonego przez Grenlandię zgodnie z umową z nią zawartą.

4. W świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2011 r. TAC ustalone w załączniku I dla następujących stad mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002:

[a) dobijaki w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV zgodnie z przepisami określonymi w pkt 6 załącznika IID;]

b) stado okowiela w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV oraz stado szprota w wodach UE obszarów ICES IIa i IV;

c) stada witlinka w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV oraz stada plamiaka w wodach UE obszarów ICES IIa, III i IV, w celu uwzględnienia przyłowów przemysłowych w połowach okowiela.

Artykuł 6

Gatunki objęte zakazem połowów

1. Statkom UE zabrania się połowów, zatrzymywania na burcie, przeładowywania oraz wyładowywania następujących gatunków:

a) długoszpar ( Cetorhinus maximus ) i żarłacz biały ( Carcharodon carcharias ) we wszystkich wodach UE i wodach nienależących do UE;

b) raszpla zwyczajna ( Squatina squatina ) we wszystkich wodach UE;

c) raja gładka ( Dipturus batis ) w wodach UE obszarów ICES IIa, III, IV, VI, VII, VIII, IX i X;

d) raja bruzdowana ( Raja undulata ) i raja siwa ( Rostroraja alba ) w wodach UE obszarów ICES VI, VII, VIII, IX i X;

e) żarłacz śledziowy ( Lamna nasus) w wodach międzynarodowych, oraz

f) rochowate ( Rhinobatidae ) w wodach UE obszarów I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X oraz XII

2. Osobniki gatunków, o których mowa w ust. 1, należy bezzwłocznie uwolnić możliwie nieokaleczone.

Artykuł 7

Przepisy szczegółowe dotyczące przydziałów

1. Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu nie stanowi uszczerbku dla:

a) wymian dokonanych na mocy art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

b) ponownych przydziałów dokonywanych na mocy art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 lub na mocy art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008;

c) dodatkowych wyładunków dozwolonych na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

d) ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

e) potrąceń dokonywanych na mocy art. 37, 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

2. Jeżeli w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie stwierdzono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się do stad, wobec których obowiązuje TAC przezornościowy, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia – do stad, wobec których obowiązuje TAC analityczny.

Artykuł 8

Ograniczenia nakładu połowowego

Od dnia 1 lutego 2011 r. do dnia 31 stycznia 2012 r. środki dotyczące nakładu połowowego określone w:

a) załączniku IIA stosuje się do zarządzania niektórymi stadami w cieśninie Kattegat, cieśninie Skagerrak i w części obszaru ICES IIIa poza cieśninami Kattegat i Skagerrak, w obszarach ICES IV, VIa, VIIa, VIId oraz w wodach UE obszarów ICES IIa oraz Vb;

b) załączniku IIB stosuje się do odbudowy stad morszczuka i homarca w obszarach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu;

c) załączniku IIC stosuje się do zarządzania stadem soli w obszarze ICES VIIe;

[d) załączniku IID stosuje się do zarządzania stadami dobijaków w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa oraz IV;]

e) załączniku II stosuje się do zarządzania niektórymi stadami w obszarach ICES VIIf i g.

Artykuł 9

Limity połowowe i ograniczenia nakładu połowowego przy połowach głębinowych

1. W odniesieniu do halibuta niebieskiego stosuje się przepisy art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2347/2002[30]. Połów, zatrzymywanie na burcie, przeładunek i wyładunek halibuta niebieskiego podlega warunkom, o których mowa we wspomnianym artykule.

2. Państwa członkowskie gwarantują, że poziomy nakładu połowowego na 2011 rok, mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem, dla statków posiadających pozwolenia na połowy dalekomorskie, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2347/2002, nie przekraczają 65 % średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki danego państwa członkowskiego w 2003 roku podczas rejsów, w trakcie których statki te były w posiadaniu pozwolenia na połowy dalekomorskie lub w trakcie których złowiono gatunki głębinowe wymienione w załączniku I i II do wspomnianego rozporządzenia. Niniejszy ustęp stosuje się tylko do rejsów połowowych, podczas których złowiono ponad 100 kg gatunków głębinowych innych niż argentyna wielka.

Artykuł 10

Warunki wyładunku połowów i przyłowów

Ryby pochodzące ze stad, dla których ustalono TAC, są zatrzymywane na burcie lub wyładowywane wyłącznie, jeżeli:

a) połowów dokonały statki państwa członkowskiego posiadającego określoną kwotę, która nie została wyczerpana; lub

b) połowy stanowią część kwoty UE, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot i która nie została wyczerpana.

Artykuł 11

Ograniczenia stosowania niektórych uprawnień do połowów

1. Uprawnienia do połowów ustalone w załączniku I dla brosmy, dorsza, smuklicy, żabnicy, plamiaka, witlinka, morszczuka, molwy niebieskiej, molwy, homarca, gładzicy, rdzawca, czarniaka, rajowatych, soli [i kolenia] w obszarze ICES VII lub odpowiednich podobszarach są ograniczone zakazem połowów lub zatrzymywania na burcie w okresie od dnia 1 maja do dnia 31 lipca 2011 r. w Porcupine Bank. Stosowne wpisy w załączniku I identyfikuje się poprzez odniesienie do niniejszego artykułu.

2. Dla celów niniejszego artykułu Porcupine Bank obejmuje obszar ograniczony loksodromami łączącymi kolejno następujące pozycje:

Punkt | Szerokość geograficzna | Długość geograficzna |

1 | 52o 27' N | 12o 19' W |

2 | 52o 40' N | 12o 30' W |

3 | 52o 47' N | 12o 39,600' W |

4 | 52o 47' N | 12o 56' W |

5 | 52o 13,5' N | 13o 53,830' W |

6 | 51o 22' N | 14o 24' W |

7 | 51o 22' N | 14o 03' W |

8 | 52o 10' N | 13o 25' W |

9 | 52o 32' N | 13o 07,500' W |

10 | 52o 43' N | 12o 55' W |

11 | 52o 43' N | 12o 43' W |

12 | 52o 38,800' N | 12o 37' W |

13 | 52o 27' N | 12o 23' W |

14 | 52o 27' N | 12o 19' W |

3. W odniesieniu do obszaru określonego w ust. 2 stosuje się art. 50 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 12

Przekazywanie danych

Państwa członkowskie, przesyłając Komisji zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych stad, stosują kody stad wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ II

UPOWAżNIENIA DO POłOWÓW W WODACH PAńSTW TRZECICH

ARTYKUł 13

Upoważnienia do połowów

1. Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków UE poławiających w wodach państwa trzeciego określono w załączniku III.

2. W przypadku gdy jedno z państw członkowskich przekazuje kwotę innemu państwu członkowskiemu (swap) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w załączniku III, na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, taki transfer obejmuje transfer odpowiednich upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby upoważnień do połowów dla każdego obszaru połowowego, określonej w załączniku III.

ROZDZIAŁ III

UPRAWNIENIA DO POłOWÓW W WODACH REGIONALNYCH ORGANIZACJI DS. RYBOłÓWSTWA

SEKCJA 1

OBSZAR MIęDZYNARODOWEJ KONWENCJI O OCHRONIE TUńCZYKA ATLANTYCKIEGO (ICCAT)

ARTYKUł 14

Ograniczenia połowów oraz możliwości chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego

1. Ogranicza się liczbę unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku zgodnie z pkt 1 załącznika IV.

2. Ogranicza się liczbę unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Śródziemnym o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku zgodnie z pkt 2 załącznika IV.

3. Ogranicza się liczbę unijnych statków dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów hodowlanych upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku zgodnie z pkt 3 załącznika IV.

4. Liczbę statków upoważnionych do poławiania, zatrzymywania na burcie, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz ich całkowitą zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto ogranicza się zgodnie z pkt 4 załącznika IV.

5. Liczbę tonarów służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z pkt 5 załącznika IV.

6. Ogranicza się możliwości w zakresie chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego rozdzielaną między miejsca hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym zgodnie z pkt 6 załącznika IV.

Artykuł 15

Dodatkowe warunki dotyczące kwoty tuńczyka błękitnopłetwego przydzielonej w załączniku ID

Oprócz okresu zakazu połowów określonego w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 302/2009 zakazuje się połowów tuńczyka błękitnopłetwego okrężnicami we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym w okresie od dnia 15 kwietnia do dnia 15 maja 2011 r.

Artykuł 16

Połowy rekreacyjne i sportowe

Państwa członkowskie przydzielają, ze swoich kwot przydzielonych w załączniku ID, szczególną kwotę tuńczyka błękitnopłetwego z przeznaczeniem na połowy rekreacyjne i sportowe.

Artykuł 17

Rekiny

1. Zabrania się zatrzymywania na burcie lub wyładunku części lub całej tuszy alopiasa ( Alopias superciliosus) na jakimkolwiek łowisku.

2. Zabrania się dokonywania ukierunkowanych połowów gatunków alopiasa rodzaju Alopias .

Sekcja 2

OBSZAR KONWENCJI O ZACHOWANIU żYWYCH ZASOBÓW MORSKICH ANTARKTYKI (CCAMLR)

ARTYKUł 18

Zakazy oraz ograniczenia połowowe

1. Ukierunkowane połowy gatunków wymienionych w części A załącznika V są zakazane w obszarach oraz w okresach wskazanych w tym załączniku.

2. W odniesieniu do nowych połowów i zwiadów rybackich TAC oraz ograniczenia przyłowów określone w części B załącznika V stosuje się w podobszarach wskazanych w tej części.

Artykuł 19

Zwiady rybackie

1. Statki UE, o których powiadomiono CCAMRL zgodnie z przepisami art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004, mogą uczestniczyć w zwiadach rybackich przy użyciu takli w odniesieniu do Dissostichus spp . na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1 i 58.4.2 poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej.

2. W odniesieniu do podobszarów FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 i 58.4.2 całkowite TAC oraz ograniczenia przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (Small Scale Research Units, SSRU) w ramach każdego z nich, określono w części B załącznika V. Połowy na jakimkolwiek małym obszarze badawczym wstrzymuje się, jeśli zgłoszony połów osiąga określony TAC, a odnośny mały obszar badawczy zamyka się dla połowów na pozostałą część okresu.

3. Połowy odbywają się na możliwie jak największym obszarze geograficznym oraz batymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości prowadzenia połowów oraz w celu uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów i nakładu połowowego. Jednakże połowy w podobszarach FAO 88.1 oraz 88.2, a także w rejonach 58.4.1 i 58.4.2 są zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m.

Artykuł 20

Połowy kryla w okresie połowu 2011/2012

1. Tylko te państwa członkowskie, które są członkami komisji CCAMLR, mogą w okresie połowu 2011/2012 poławiać kryla ( Euphausia superba ) na obszarze objętym konwencją CCAMLR. Takie państwo członkowskie zamierzające poławiać kryla w obszarze objętym konwencją CCAMLR powiadamia Sekretariat CCAMLR i Komisję zgodnie z art. 5a rozporządzenia (WE) nr 601/2004, a w każdym razie nie później niż dnia 1 czerwca 2011 roku:

a) o swym zamiarze poławiania kryla, przy użyciu formularza przedstawionego w części C załącznika V;

b) o konfiguracji sieci, przy użyciu formularza przedstawionego w części D załącznika V.

2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, w odniesieniu do każdego statku, któremu państwo członkowskie zamierza zezwolić na uczestnictwo w połowach kryla.

3. Państwa członkowskie zamierzające poławiać kryla w obszarze objętym konwencją CCAMLR powiadamiają wyłącznie o upoważnionych statkach pływających pod ich banderą w momencie powiadomienia.

4. Państwa członkowskie są uprawnione do zezwolenia na uczestnictwo w połowach kryla innemu statkowi niż statek zgłoszony do CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3, jeśli upoważniony statek nie może w nich uczestniczyć z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwo członkowskie bezzwłocznie informuje Sekretariat CCAMLR i Komisję, dostarczając:

a) wszystkie szczegółowe informacje dotyczące statku zastępującego (statków zastępujących), w tym informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;

b) wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie i wszelkie odpowiednie dokumenty potwierdzające.

5. Państwa członkowskie nie zezwalają na połowy kryla statkom znajdującym się w którymkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków prowadzących połowy NNN.

Sekcja 3

OBSZAR KOMISJI DS. TUńCZYKA NA OCEANIE INDYJSKIM (IOTC)

ARTYKUł 21

Ograniczenia zdolności połowowej statków poławiających w obszarze IOTC

1. Maksymalna liczba statków UE poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze IOTC oraz odpowiadająca im zdolność połowowa wyrażona w pojemności brutto (GT) określone są w pkt 1 załącznika VI .

2. Maksymalna liczba statków UE poławiających włócznika ( Xiphias gladius ) oraz tuńczyka białego ( Thunnus alalunga ) w obszarze IOTC oraz odpowiadająca im zdolność połowowa wyrażona w pojemności brutto (GT) określone są w pkt 2 załącznika VI.

3. Państwa członkowskie mogą dokonać ponownego przydziału statków przydzielonych do jednego z dwóch rodzajów połowów, o których mowa w ust. 1 i 2, do drugiego rodzaju połowu, pod warunkiem że mogą udowodnić Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do przedmiotowych stad ryb.

4. Państwa członkowskie dopilnowują, by w przypadku propozycji transferu zdolności połowowej do ich floty statki objęte transferem figurowały w rejestrze statków IOTC lub w rejestrze statków innej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa zajmującej się połowami tuńczyka. Zabrania się dokonywania transferu statków figurujących w wykazie statków dokonujących nielegalnych, nieudokumentowanych i nieuregulowanych połowów (statków NNN) jakiejkolwiek regionalnej organizacji ds. rybołówstwa.

W celu uwzględnienia realizacji planów rozwoju przedstawionych IOTC państwa członkowskie mogą zwiększyć ograniczenia zdolności połowowej, o których mowa w niniejszym artykule, jedynie w ramach ograniczeń przedstawionych w tych planach rozwoju.

Artykuł 22

Rekiny

1. Zabrania się zatrzymywania na burcie, przeładunku lub wyładunku części lub całej tuszy alopiasa wszystkich gatunków rodziny Alopiidae w odniesieniu do każdego połowu.

2. Osobniki gatunków, o których mowa w ust. 1, należy bezzwłocznie uwolnić możliwie nieokaleczone.

SEKCJA 4

OBSZAR REGIONALNEJ ORGANIZACJI DS. ZARZąDZANIA RYBOłÓWSTWEM NA POłUDNIOWYM PACYFIKU (SPRFMO)

ARTYKUł 23

Połowy gatunków pelagicznych – ograniczenia zdolności połowowej

Państwa członkowskie, które aktywnie prowadziły połowy gatunków pelagicznych w obszarze konwencji SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r., ograniczają całkowitą pojemność brutto (GT) statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2011 r. roku połowy gatunków pelagicznych do poziomów wynoszących ogółem 78 610 GT w tym obszarze, w taki sposób, aby zapewnić zrównoważoną eksploatację zasobów gatunków pelagicznych na Południowym Pacyfiku.

Artykuł 24

Połowy gatunków pelagicznych – TAC

1. Połowów gatunków pelagicznych w tym obszarze, zgodnie z TAC określonymi w załączniku IJ, mogą dokonywać tylko państwa członkowskie, które aktywnie prowadziły połowy gatunków pelagicznych w obszarze konwencji SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r., o których mowa w art. 23.

2. Państwa członkowskie podają Komisji co miesiąc nazwy i cechy charakterystyczne, w tym pojemność brutto (GT), statków prowadzących połowy, o których mowa w niniejszym artykule.

3. W celu monitorowania połowów, o których mowa w niniejszym artykule, państwa członkowskie wysyłają Komisji, w celu przekazania Tymczasowemu Sekretariatowi SPRFMO, zapisy z systemów monitorowania statków (VMS), miesięczne raporty połowowe oraz, jeżeli są one dostępne, zawinięcia do portu, najpóźniej piętnastego dnia następnego miesiąca.

Artykuł 25

Połowy denne

Państwa członkowskie ograniczają nakład połowowy lub połowy w odniesieniu do połowów dennych w obszarze konwencji SPRFMO do średnich rocznych poziomów w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. pod względem liczby statków rybackich i innych parametrów, które odzwierciedlają poziom połowów, nakład połowowy i zdolność połowową, oraz wyłącznie do tych części obszaru konwencji SPRFMO, w których połowy denne miały miejsce w poprzednim okresie połowu.

Sekcja 5

OBSZAR MIęDZYAMERYKAńSKIEJ KOMISJI DS. TUńCZYKA TROPIKALNEGO (IATTC)

ARTYKUł 26

Połowy przy użyciu okrężnic

1. Połowy tuńczyka żółtopłetwego ( Thunnus albacares ), opastuna ( Thunnus obesus ) oraz tuńczyka bonito ( Katsuwonus pelamis ) dokonywane przez statki łowiące za pomocą okrężnic są zabronione:

a) albo od dnia 29 lipca do dnia 28 września 2011 r. albo od dnia 18 listopada 2011 r. do dnia 18 stycznia 2012 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:

linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego,

150° długości geograficznej zachodniej,

40° szerokości geograficznej północnej,

40° S szerokości geograficznej południowej;

b) od dnia 29 września do dnia 29 października 2011 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:

96° długości geograficznej zachodniej,

110° długości geograficznej zachodniej,

4° szerokości geograficznej północnej,

3° szerokości geograficznej południowej;

2. Do dnia 1 kwietnia 2011 r. zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia, o którym mowa w ust. 1 lit. a). Wszystkie statki rybackie do połowów okrężnicą zainteresowanego państwa członkowskiego wstrzymują połowy okrężnicą na określonym obszarze w trakcie wybranego okresu.

3. Połowy tuńczyka dokonywane przez statki łowiące za pomocą okrężnic w obszarze podlegającym regulacji IATTC są zatrzymywane na burcie, a następnie całość złowionego tuńczyka żółtopłetwego, opastuna i tuńczyka bonito zostaje wyładowana, z wyjątkiem ryb uznanych za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż ich wymiar. Jedyny wyjątek stanowi ostatnia część rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tego rejsu.

Sekcja 6

OBSZAR ORGANIZACJI RYBOłÓWSTWA POłUDNIOWO-WSCHODNIEGO ATLANTYKU (SEAFO)

ARTYKUł 27

Środki na rzecz ochrony rekinów głębinowych

Zakazuje się ukierunkowanych połowów rekinów głębinowych w obszarze objętym konwencją SEAFO:

- rajowate ( Rajidae),

- koleń ( Squalus acanthias ),

- Etmopterus bigelowi

- Etmopterus brachyurus

- koleń długopłetwy ( Etmopterus princeps)

- kolczak smukły ( Etmopterus pusillus)

- Apristurus manis

- Scymnodon squamulosus

- oraz rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha.

Sekcja 7

OBSZAR KOMISJI DS. RYBOłÓWSTWA NA ZACHODNIM I ŚRODKOWYM PACYFIKU (WCPFC)

ARTYKUł 28

Ograniczenia nakładu połowowego dla opastuna, tuńczyka żółtopłetwego, tuńczyka bonito i tuńczyka białego z południowego Pacyfiku

Państwa członkowskie dopilnowują, aby całkowity nakład połowowy dla opastuna ( Thunnus obesus ), tuńczyka żółtopłetwego ( Thunnus albacares ), tuńczyka bonito ( Katsuwonus pelamis ) i tuńczyka białego z południowego Pacyfiku ( Thunnus alalunga ) w obszarze konwencji WCPFC był ograniczony do nakładu połowowego ustanowionego w umowach o partnerstwie w sprawie połowów zawartych między Unią a państwami nadbrzeżnymi tego regionu.

Artykuł 29

Obszar zamknięty dla połowów przy pomocy urządzeń FAD

1. W części obszaru konwencji WCPFC między 20°N a 20°S między godz. 00:00 dnia 1 lipca 2011 r. a godz. 24:00 dnia 30 września 2011 r. zabrania się działalności połowowej statkom łowiącym za pomocą okrężnic korzystających z urządzeń do sztucznej koncentracji ryb (FAD). W tym okresie statki łowiące za pomocą okrężnic mogą prowadzić operacje połowowe w tej części obszaru konwencji WCPFC jedynie wtedy, gdy na ich pokładzie przebywa obserwator kontrolujący, czy dany statek w żadnym momencie:

a) nie stosuje urządzenia FAD ani podobnego urządzenia elektronicznego ani nie obsługuje takiego urządzenia,

b) nie prowadzi połowów w ławicach przy pomocy urządzeń FAD.

2. Wszystkie statki łowiące za pomocą okrężnic prowadzące połowy w części obszaru konwencji WCPFC, o której mowa w ust. 1, zatrzymują na burcie i wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i tuńczyki bonito.

3. Ustęp 2 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:

a) w ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby,

b) jeżeli ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar, lub

c) jeżeli wystąpi poważna awaria urządzeń do zamrażania.

Artykuł 30

Obszary zamknięte dla połowów przy użyciu okrężnic

W następujących obszarach pełnomorskich zabrania się prowadzenia połowów opastuna oraz tuńczyka żółtopłetwego przez statki łowiące za pomocą okrężnic:

a) wody międzynarodowe położone w granicach wyłącznych stref ekonomicznych Indonezji, Palau, Mikronezji i Papui-Nowej Gwinei;

b) wody międzynarodowe położone w granicach wyłącznych stref ekonomicznych Mikronezji, Wysp Marshalla, Nauru, Kiribati, Tuvalu, Fidżi, Wysp Salomona i Papui-Nowej Gwinei.

Artykuł 31

Ograniczenia liczby statków upoważnionych do połowów włócznika

Maksymalna liczba statków UE upoważnionych do połowów włócznika ( Xiphias gladius ) w obszarach na południe od 20°S w obszarze konwencji WCPFC określona jest w załączniku VII.

Sekcja 8

MORZE BERINGA

ARTYKUł 32

Zakaz połowów w obszarach pełnomorskich Morza Beringa

Zakazuje się połowów mintaja ( Theragra chalcogramma ) w obszarach pełnomorskich Morza Beringa.

TYTUŁ III

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW PAŃSTW TRZECICH POŁAWIAJĄCYCH NA WODACH UE

ARTYKUł 33

TAC

Statkom rybackim pływającym pod banderą Norwegii oraz statkom rybackim zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów na wodach UE w granicach TAC określonych w załączniku I oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 oraz w niniejszym tytule.

Artykuł 34

Upoważnienia do połowów

1. Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków państw trzecich poławiających w wodach UE określono w załączniku VIII.

2. Ryby ze stad, w odniesieniu do których ustalono TAC, nie są zatrzymywane na burcie ani wyładowywane, chyba że połowów dokonały statki rybackie państwa trzeciego posiadającego kwotę połowową, która nie została wyczerpana.

Artykuł 35

Gatunki objęte zakazem połowów

1. [Statkom państw trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na burcie, przeładowywania oraz wyładowywania następujących gatunków:

a) długoszpar ( Cetorhinus maximus ) i żarłacz białopłetwy ( Carcharodon carcharias ) we wszystkich wodach UE;

b) raszpla zwyczajna ( Squatina squatina ) we wszystkich wodach UE;

c) raja gładka ( Dipturus batis ) w wodach UE obszarów ICES IIa, III, IV, VI, VII, VIII, IX i X; oraz

d) raja bruzdowana ( Raja undulata ) i raja siwa ( Rostroraja alba ) w wodach UE obszarów ICES VI, VII, VIII, IX i X.

2. Osobniki gatunków, o których mowa w ust. 1, należy bezzwłocznie uwolnić możliwie nieokaleczone.

TYTUŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

ARTYKUł 36

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

W przypadkach gdy uprawnienia do połowów w odniesieniu do obszaru konwencji CCAMLR są ustanowione dla okresów rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2011 r., art. 18-20 oraz załączniki IE i V stosuje się od daty rozpoczęcia odpowiednich okresów stosowania tych uprawnień do połowów.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Limity połowowe mające zastosowanie do statków UE w obszarach, gdzie obowiązują TAC, oraz do statków państw trzecich w wodach UE, w podziale na gatunki i obszary (w tonach wagi w relacji pełnej, z wyjątkiem przypadków, w których określono inaczej)

W poniższych tabelach określono TAC i kwoty (w tonach wagi w relacji pełnej, z wyjątkiem przypadków, w których określono inaczej) według stada oraz w stosownych przypadkach związane z nimi warunki.

Wszystkie TAC ustalone w niniejszym załączniku są uznawane za kwoty do celów niniejszego rozporządzenia i z tego względu podlegają przepisom określonym w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009, w szczególności w jego art. 33 oraz 34. O ile nie stwierdzono inaczej, odniesienia do obszarów połowowych oznaczają odniesienia do obszarów ICES.

W granicach każdego obszaru stada ryb określa się zgodnie z kolejnością alfabetyczną łacińskich nazw gatunków. Do celów niniejszego rozporządzenia poniżej podano tabelę zgodności nazw łacińskich i nazw zwyczajowych:

Nazwa systematyczna | Kod alfa-3 | Nazwa zwyczajowa |

Amblyraja radiata | RJR | Raja promienista |

Ammodytes spp. | SAN | Dobijaki |

Argentina silus | ARU | Argentyna wielka |

Beryx spp. | ALF | Beryksy |

Brosme brosme | USK | Brosma |

Centrophorus squamosus | GUQ | Koleń czerwony |

Centroscymnus coelolepis | CYO | Koleń iberyjski |

Chaceon maritae | CGE | Czerwony krab głębinowy |

Champsocephalus gunnari | ANI | Kergulena |

Chionoecetes spp. | PCR | kraby z gatunków należących do Chionoecetes spp. |

Clupea harengus | HER | Śledź |

Coryphaenoides rupestris | RNG | Buławik czarny |

Dalatias licha | SCK | Liksa |

Deania calcea | DCA | Koleń kolcobrody |

Dipturus batis | RJB | Raja gładka |

Dissostichus eleginoides | TOP | Antar patagoński |

Engraulis encrasicolus | ANE | Sardela |

Etmopterus princeps | ETR | Koleń długopłetwy |

Etmopterus pusillus | ETP | Kolczak smukły |

Euphausia superba | KRI | Kryl |

Gadus morhua | COD | Dorsz |

Galeorhinus galeus | GAG | Rekin szary |

Glyptocephalus cynoglossus | WIT | Szkarłacica |

Hippoglossoides platessoides | PLA | Niegładzica |

Hippoglossus hippoglossus | HAL | Halibut atlantycki |

Hoplostethus atlanticus | ORY | Gardłosz atlantycki |

Illex illecebrosus | SQI | Kalmar illeks |

Lamna nasus | POR | Lamna |

Lepidonotothen squamifrons | NOS | Nototenia skwama |

Lepidorhombus spp. | LEZ | Smuklice |

Leucoraja circularis | RJI | Raja piaskowa |

Leucoraja fullonica | RJF | Raja kosmata |

Leucoraja naevus | RJN | Raja dwuplama |

Limanda ferruginea | YEL | Żółcica |

Limanda limanda | DAB | Zimnica |

Lophiidae | ANF | Żabnica |

Macrourus spp. | GRV | Buławiki |

Makaira nigricans | BUM | Marlin błękitny |

Mallotus villosus | CAP | Gromadnik |

Martialia hyadesi | SQS | Kałamarnica |

Melanogrammus aeglefinus | HAD | Plamiak |

Merlangius merlangus | WHG | Witlinek |

Merluccius merluccius | HKE | Morszczuk |

Micromesistius poutassou | WHB | Błękitek |

Microstomus kitt | LEM | Złocica |

Molva dypterygia | BLI | Molwa niebieska |

Molva molva | LIN | Molwa |

Nephrops norvegicus | NEP | Homarzec |

Pandalus borealis | PRA | Krewetka północna |

Paralomis spp. | PAI | Kraby |

Penaeus spp. | PEN | Krewetki „Penaeus” |

Platichthys flesus | FLE | Stornia |

Pleuronectes platessa | PLE | Gładzica |

Pleuronectiformes | FLX | Płastugokształtne |

Pollachius pollachius | POL | Rdzawiec |

Pollachius virens | POK | Czarniak |

Psetta maxima | TUR | Turbot |

Raja brachyura | RJH | Raja białoplama |

Raja clavata | RJC | Raja ciernista |

Raja (Dipturus) nidarosiensis | JAD | Raja czarnobrzucha |

Raja microocellata | RJE | Raja drobnooka |

Raja montagui | RJM | Raja nakrapiana |

Raja undulata | RJU | Raja bruzdowana |

Rajiformes - Rajidae | SRX-RAJ | Rajowate |

Reinhardtius hippoglossoides | GHL | Halibut niebieski |

Rostroraja alba | RJA | Raja siwa |

Scomber scombrus | MAC | Makrela |

Scophthalmus rhombus | BLL | Nagład |

Sebastes spp. | RED | Karmazyny |

Solea solea | SOL | Sola zwyczajna |

Solea spp. | SOO | Sola |

Sprattus sprattus | SPR | Szprot |

Squalus acanthias | DGS | Koleń |

Tetrapturus albidus | WHM | Marlin biały |

Thunnus maccoyii | SBF | Tuńczyk południowy |

Thunnus obesus | BET | Opastun |

Thunnus thynnus | BFT | Tuńczyk błekitnopłetwy |

Trachurus spp. | JAX | Ostroboki |

Trisopterus esmarkii | NOP | Okowiel |

Urophycis tenuis | HKW | Widlak bostoński |

Xiphias gladius | SWO | Włócznik |

Poniższa tabela zgodności nazw zwyczajowych oraz nazw łacińskich służy wyłącznie do celów informacyjnych:

Beryksy | ALF | Beryx spp. |

Niegładzica | PLA | Hippoglossoides platessoides |

Sardela | ANE | Engraulis encrasicolus |

Żabnica | ANF | Lophiidae |

Kergulena | ANI | Champsocephalus gunnari |

Halibut atlantycki | HAL | Hippoglossus hippoglossus |

Opastun | BET | Thunnus obesus |

Koleń kolcobrody | DCA | Deania calcea |

Raja białoplama | RJH | Raja brachyura |

Molwa niebieska | BLI | Molva dypterygia |

Marlin błękitny | BUM | Makaira nigricans |

Błękitek | WHB | Micromesistius poutassou |

Tuńczyk błękitnopłetwy | BFT | Thunnus thynnus |

Nagład | BLL | Scophthalmus rhombus |

Gromadnik | CAP | Mallotus villosus |

Dorsz | COD | Gadus morhua |

Raja gładka | RJB | Dipturus batis |

Sola zwyczajna | SOL | Solea solea |

Kraby | PAI | Paralomis spp. |

Raja dwuplama | RJN | Leucoraja naevus |

Zimnica | DAB | Limanda limanda |

Czerwony krab głębinowy | CGE | Chaceon maritae |

Płastugokształtne | FLX | Pleuronectiformes |

Stornia | FLE | Platichthys flesus |

Koleń długopłetwy | ETR | Etmopterus princeps |

Argentyna wielka | ARU | Argentina silus |

Halibut niebieski | GHL | Reinhardtius hippoglossoides |

Buławiki | GRV | Macrourus spp. |

Nototenia skwama | NOS | Lepidonotothen squamifrons |

Plamiak | HAD | Melanogrammus aeglefinus |

Morszczuk | HKE | Merluccius merluccius |

Śledź | HER | Clupea harengus |

Ostrobok | JAX | Trachurus spp. |

Liksa | SCK | Dalatias licha |

Kryl | KRI | Euphausia superba |

Koleń czerwony | GUQ | Centrophorus squamosus |

Złocica | LEM | Microstomus kitt |

Molwa | LIN | Molva molva |

Makrela | MAC | Scomber scombrus |

Smuklice | LEZ | Lepidorhombus spp. |

Krewetka północna | PRA | Pandalus borealis |

Homarzec | NEP | Nephrops norvegicus |

Okowiel | NOP | Trisopterus esmarkii |

Raja czarnobrzucha | JAD | Raja (Dipturus) nidarosiensis |

Gardłosz atlantycki | ORY | Hoplostethus atlanticus |

Antar patagoński | TOP | Dissostichus eleginoides |

Krewetki „Penaeus” | PEN | Penaeus spp. |

Gładzica | PLE | Pleuronectes platessa |

Rdzawiec | POL | Pollachius pollachius |

Lamna | POR | Lamna nasus |

Koleń iberyjski | CYO | Centroscymnus coelolepis |

Karmazyny | RED | Sebastes spp. |

Buławik czarny | RNG | Coryphaenoides rupestris |

Czarniak | POK | Pollachius virens |

Dobijaki | SAN | Ammodytes spp. |

Raja piaskowa | RJI | Leucoraja circularis |

Raja kosmata | RJF | Leucoraja fullonica |

Kalmar illeks | SQI | Illex illecebrosus |

Rajowate | SRX-RAJ | Rajiformes - Rajidae |

Raja drobnooka | RJE | Raja microocellata |

Kolczak smukły | ETP | Etmopterus pusillus |

kraby z gatunków należących do Chionoecetes spp. | PCR | Chionoecetes spp. |

Sola | SOX | Solea spp. |

Tuńczyk południowy | SBF | Thunnus maccoyii |

Raja nakrapiana | RJM | Raja montagui |

Szprot | SPR | Sprattus sprattus |

Koleń | DGS | Squalus acanthias |

Kałamarnica | SQS | Martialia hyadesi |

Raja promienista | RJR | Amblyraja radiata |

Włócznik | SWO | Xiphias gladius |

Raja ciernista, raja nabijana | RJC | Raja clavata |

Rekin szary | GAG | Galeorhinus galeus |

Turbot | TUR | Psetta maxima |

Brosma | USK | Brosme brosme |

Raja bruzdowana | RJU | Raja undulata |

Widlak bostoński | HKW | Urophycis tenuis |

Marlin biały | WHM | Tetrapturus albidus |

Raja siwa | RJA | Rostroraja alba |

Witlinek | WHG | Merlangius merlangus |

Szkarłacica | WIT | Glyptocephalus cynoglossus |

Żółcica | YEL | Limanda ferruginea |

ZAŁĄCZNIK IA

Skagerrak i Kattegat, obszary ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII i XIV, wody UE CECAF, wody Gujany Francuskiej

Gatunek: | Dobijaki Ammodytes spp. | Obszar: | Wody Norwegii obszaru IV (SAN/04-N.) |

Dania | pm | TAC analityczny. Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |

Zjednoczone Królestwo | pm |

UE | pm |

TAC | Nie dotyczy |

Gatunek: | Dobijaki Ammodytes spp. | Obszar: | Wody UE obszarów IIa, IIIa oraz IV(1) (SAN/2A3A4.) |

Dania | pm | TAC przezornościowy |

Zjednoczone Królestwo | pm |

Niemcy | pm |

Szwecja | pm |

UE | pm |

Norwegia | pm |

Wyspy Owcze | pm |

TAC | pm |

(1) Z wyjątkiem wód w odległości 6 mil od linii podstawowych Zjednoczonego Królestwa na Szetlandach, Fair Isle i Foula. (2) Do wykorzystania w obszarze ICES IV. |

Gatunek: | Argentyna wielka Argentina silus | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów I oraz II (ARU/1/2.) |

Niemcy | 25 | TAC przezornościowy |

Francja | 8 |

Niderlandy | 20 |

Zjednoczone Królestwo | 42 |

UE | 95 |

TAC | 95 |

Gatunek: | Argentyna wielka Argentina silus | Obszar: | Wody UE obszarów III oraz IV (ARU/3/4.) |

Dania | 963 | TAC przezornościowy |

Niemcy | 10 |

Francja | 7 |

Irlandia | 7 |

Niderlandy | 45 |

Szwecja | 37 |

Zjednoczone Królestwo | 17 |

UE | 1086 |

TAC | 1086 |

Gatunek: | Argentyna wielka Argentina silus | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów V, VI oraz VII (ARU/567.) |

Niemcy | 330 | TAC przezornościowy |

Francja | 7 |

Irlandia | 306 |

Niderlandy | 3 449 |

Zjednoczone Królestwo | 242 |

UE | 4 334 |

TAC | 4 334 |

Gatunek: | Brosma Brosme brosme | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów I, II oraz XIV (USK/1214EI.) |

Niemcy | 6 | (1) | TAC analityczny |

Francja | 6 | (1) |

Zjednoczone Królestwo | 6 | (1) |

Pozostałe | 3 | (1) |

UE | 21 | (1) |

TAC | 21 |

(1) Wyłącznie przyłowy. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty. |

Gatunek: | Brosma Brosme brosme | Obszar: | IIIa; wody UE obszarów IIIb, IIIc oraz podrejonów 22-32 (USK/03-C.) |

Dania | 12 | TAC analityczny |

Szwecja | 6 |

Niemcy | 6 |

UE | 24 |

TAC | 24 |

Gatunek: | Brosma Brosme brosme | Obszar: | wody UE obszaru IV (USK/04-C.) |

Dania | 53 | TAC analityczny |

Niemcy | 16 |

Francja | 37 |

Szwecja | 5 |

Zjednoczone Królestwo | 80 |

Pozostałe | 5 | (1) |

UE | 196 |

TAC | 196 |

(1) Wyłącznie przyłowy. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty. |

Gatunek: | Brosma Brosme brosme | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów V, VI oraz VII (USK/567EI) |

Niemcy | pm | TAC analityczny Stosuje się art. 11. |

Hiszpania | pm |

Francja | pm |

Irlandia | pm |

Zjednoczone Królestwo | pm |

Pozostałe | pm | (1) |

UE | pm |

Norwegia (2) | pm | (3)(4) |

TAC | 3 217 |

(1) Wyłącznie przyłowy. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty. (2) Należy poławiać w wodach UE obszaru IIa, IV, Vb, VI oraz VII. (3) Z czego przypadkowy połów innych gatunków w wysokości pm % na statek, w jakimkolwiek czasie, jest dozwolony w obszarach Vb, VI i VII. Odsetek ten może jednak być zwiększony w pierwszych 24 godzinach następujących po rozpoczęciu połowów w określonym obszarze. Całkowity przypadkowy połów innych gatunków w obszarach Vb, VI oraz VII nie przekracza pm ton. (4) Łącznie z molwą. Kwoty dla Norwegii wynoszą pm ton molwy i pm ton brosmy i są one zamienne do wysokości pm ton oraz można je poławiać wyłącznie taklami w obszarach Vb, VI oraz VII. |

Gatunek: | Brosma Brosme brosme | Obszar: | Wody Norwegii obszaru IV (USK/04-N.) |

Belgia | pm | TAC analityczny |

Dania | pm |

Niemcy | pm |

Francja | pm |

Niderlandy | pm |

Zjednoczone Królestwo | pm |

UE | pm |

TAC | Nie dotyczy |

(1) Wyłącznie przyłowy. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty. (2) Należy poławiać w wodach UE obszaru IIa, IV, Vb, VI oraz VII. (3) Z czego przypadkowy połów innych gatunków w wysokości pm % na statek, w jakimkolwiek czasie, jest dozwolony w obszarach Vb, VI i VII. Odsetek ten może jednak być zwiększony w pierwszych 24 godzinach następujących po rozpoczęciu połowów w określonym obszarze. Całkowity przypadkowy połów innych gatunków w obszarach Vb, VI oraz VII nie przekracza pm ton. (4) Łącznie z molwą. Kwoty dla Norwegii wynoszą pm ton molwy i pm ton brosmy i są one zamienne do wysokości pm ton oraz można je poławiać wyłącznie taklami w obszarach Vb, VI oraz VII. |

Gatunek: | Śledź(1) Clupea harengus | Obszar: | IIIa (HER/03A.) |

Dania | pm | TAC analityczny |

Niemcy | pm |

Szwecja | pm |

UE | pm |

Wyspy Owcze | pm | (2) |

TAC | pm |

(1) Wyładunki śledzia złowionego przy wykorzystaniu sieci o rozmiarze oczek równym co najmniej 32 mm. (2) Do połowu w cieśninie Skagerrak. |

Gatunek: | Śledź(1) Clupea harengus | Obszar: | Wody UE i wody Norwegii obszaru IV na północ od 53°30’ N (HER/4AB.) |

Dania | pm | TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |

Niemcy | pm |

Francja | pm |

Niderlandy | pm |

Szwecja | pm |

Zjednoczone Królestwo | pm |

UE | pm |

Norwegia | pm | (2) |

TAC | pm |

(1) Wyładunki śledzia złowionego przy wykorzystaniu sieci o rozmiarze oczek równym co najmniej 32 mm. Państwa członkowskie muszą informować Komisję o wyładunkach śledzia, uwzględniając rozróżnienie między obszarami ICES IVa i IVb. (2) Można poławiać na wodach UE. Połowy dokonane w ramach tej kwoty należy odjąć od udziału Norwegii w TAC. |

Warunek szczególny: |

W granicach wyżej wymienionych kwot w następującym obszarze nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej: |

Wody Norwegii na południe od 62°N (HER/*04N-) |

UE | pm |

Gatunek: | Śledź(1) Clupea harengus | Obszar: | Wody Norwegii na południe od 62° N (HER/04-N.) |

Szwecja | pm | (1) | TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. |

UE | pm |

TAC | pm |

(1) Przyłowy dorsza, plamiaka, rdzawca oraz witlinka i czarniaka są wliczane do kwot dotyczących tych gatunków. |

Gatunek: | Śledź(1) Clupea harengus | Obszar: | Przyłowy w obszarze IIIa (HER/03A-BC) |

Dania | pm | TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (