P7_TA(2014)0382

Środki ochronne przeciwko agrofagom roślin ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin (COM(2013)0267 – C7-0122/2013 – 2013/0141(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 443/61)

Parlament Europejski,

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

(1) Dz.U. C 170 z 5.6.2014, s. 104.

P7_TC1-COD(2013)0141

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2014 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa Rady 2000/29/WE (3) określa system ochrony zdrowia roślin.

(2) W dniu 21 listopada 2008 r. Rada zwróciła się do Komisji o przeprowadzenie oceny tego systemu ochrony zdrowia roślin (4).

(3) W świetle wyników tej oceny oraz doświadczenia zdobytego w trakcie stosowania dyrektywy 2000/29/WE dyrektywa ta powinna zostać zastąpiona. Aby zapewnić jednolite stosowanie nowych reguł, akt zastępujący tę dyrektywę powinien mieć formę rozporządzenia.

(4) Zdrowie roślin jest bardzo ważne dla produkcji roślinnej, publicznych i prywatnych terenów zielonych, naturalnych ekosystemów, usług ekosystemowych i różnorodności biologicznej w Unii. Zdrowiu roślin zagrażają gatunki szkodliwe dla roślin i produktów roślinnych, zwane dalej „agrofagami” , których ryzyko pojawienia się na terytorium Unii wzrosło z powodu globalnej wymiany handlowej i zmian klimatycznych . W celu zwalczania tego zagrożenia konieczne jest przyjęcie środków dotyczących określania ryzyka fitosanitarnego związanego z tymi agrofagami i ograniczania tego ryzyka do dopuszczalnego poziomu. [Popr. 1]

(5) Potrzebę dysponowania takimi środkami dostrzeżono już dawno temu. Stały się one przedmiotem umów i konwencji międzynarodowych, w tym Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (IPPC) z dnia 6 grudnia 1951 r. zawartej w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) i jej nowego zmienionego tekstu zatwierdzonego podczas 29. sesji Konferencji FAO w listopadzie 1997 r. oraz międzynarodowej konwencji o różnorodności biologicznej (CBD) z dnia 29 grudnia 1993 r. Unia jest zarówno stroną IPPC , jak i CBD . [Popr. 2]

(6) Okazało się, że w celu określenia zakresu niniejszego rozporządzenia ważne jest, aby wziąć pod uwagę czynniki biogeograficzne, aby uniknąć rozprzestrzeniania się na europejskim terytorium Unii agrofagów, które na nim nie występują. W związku z powyższym z terytorialnego zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wykluczyć terytoria pozaeuropejskie państw członkowskich (regiony najbardziej oddalone), o których mowa w art. 355 ust. 1 Traktatu o funckjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Terytoria te należy wymienić w wykazie. W przypadku gdy status takiego terytorium lub terytorium, o którym mowa w art. 355 ust. 2 TFUE, zostanie zmieniony na podstawie art. 355 ust. 6 TFUE, wykaz ten należy zmienić w celu zapewnienia, aby terytorialny zakres stosowania niniejszego rozporządzenia pozostał ograniczony do europejskiej części terytorium Unii. Odniesienia do państw trzecich należy odczytywać jako odniesienia także do terytoriów wymienionych w tym wykazie.

(7) Dyrektywa 2000/29/WE ustanawia reguły dotyczące kontroli urzędowych, które mają być przeprowadzane przez właściwe organy w odniesieniu do środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie. Takie reguły są obecnie ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/…. (5) [Numer rozporządzenia w sprawie kontroli urzędowych oraz przypis z odniesieniem do publikacji w Dz.U.], dlatego nie powinny stanowić części niniejszego rozporządzenia.

(8) Należy ustanowić kryteria umożliwiające identyfikację agrofagów, w odniesieniu do których konieczne jest przyjęcie środków kontroli dla całego terytorium Unii. Agrofagi takie są zwane „agrofagami kwarantannowymi dla Unii”. Należy także ustanowić kryteria służące identyfikacji agrofagów, w odniesieniu do których konieczne jest przyjęcie środków kontroli jedynie w odniesieniu do jednej lub kilku części tego terytorium. Agrofagi takie są zwane „agrofagami kwarantannowymi dla stref chronionych”.

(9) Aby działania Unii na rzecz kontroli agrofagów kwarantannowych dla Unii mogły skoncentrować się na agrofagach, których skutki gospodarcze, społeczne lub środowiskowe są najbardziej dotkliwe dla terytorium Unii jako całości, należy ustanowić ograniczony wykaz takich agrofagów, zwanych dalej „agrofagami priorytetowymi”.

(10) Należy przewidzieć wyjątki od zakazu wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii agrofagów kwarantannowych dla Unii do celów naukowych, prób, selekcji odmianowych, hodowli i wystaw.

(11) W celu zapewnienia skutecznego i szybkiego działania w przypadku wystąpienia agrofaga kwarantannowego dla Unii, na społeczeństwie, podmiotach zawodowych i państwach członkowskich powinny spoczywać obowiązki w zakresie powiadamiania. Podstawowe znaczenie ma podnoszenie poziomu wiedzy i kształcenie w zakresie zwalczania agrofagów roślin wśród podmiotów takich jak: osoby zawodowo zajmujące się terenami zielonymi, pracownicy jednostek samorządu terytorialnego, ogrodnicy, pracownicy szkółek drzew, importerzy, architekci krajobrazu, arboryści, nauczyciele, badacze, przemysłowcy, urzędnicy, wybierani przedstawiciele władz i osoby prywatne. [Popr. 3]

(12) Jeżeli obowiązki te wiążą się z ujawnianiem danych osobowych osób fizycznych lub prawnych właściwym organom, może to stanowić ograniczenie art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (ochrona danych osobowych). Ograniczenie to byłoby jednak niezbędne i proporcjonalne ze względu na osiągnięcie celu niniejszego rozporządzenia leżącego w interesie publicznym.

(13) Podmiot zawodowy, który stwierdzi występowanie agrofaga kwarantannowego dla Unii w roślinach, produktach roślinnych lub przedmiotach, które są lub były pod jego kontrolą, powinien być zobowiązany do wprowadzenia wszelkich środków, które mogą być właściwe w celu wyeliminowania agrofaga, wycofania z obrotu lub od konsumentów danych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów oraz poinformowania właściwego organu, innych osób w łańcuchu handlu i opinii publicznej.

(14) Państwa członkowskie powinny wprowadzić wszelkie niezbędne środki w celu zwalczenia agrofagów kwarantannowych dla Unii, których występowanie stwierdzono na ich terytorium. Należy określić środki, które mogą być wprowadzone przez państwa członkowskie w takim przypadku, i zasady, w oparciu o które mają one zdecydować, jakie środki wprowadzić. Środki te powinny obejmować ustanowienie obszarów wyznaczonych, składających się ze strefy porażenia i strefy buforowej.

(15) W niektórych przypadkach państwa członkowskie powinny wprowadzić środki w celu zwalczania agrofagów kwarantannowych na roślinach na terenach prywatnych, ponieważ zwalczanie agrofagów może być skuteczne tylko wówczas, gdy wszystkie źródła porażenia zostaną usunięte. W tym celu właściwe organy państw członkowskich powinny posiadać prawny dostęp do takich terenów. Może to stanowić ograniczenie art. 7 (poszanowanie życia prywatnego i rodzinnego) i art. 17 (prawo własności) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Ograniczenie to jest niezbędne i proporcjonalne ze względu na osiągnięcie celu systemu leżącego w interesie publicznym, o ile państwa członkowskie zapewnią w odpowiednim czasie sprawiedliwe odszkodowania za utratę własności prywatnej.

(16) Zapobieganie, środki ochronne i wczesne wykrywanie wystąpienia agrofagów jest niezwykle ważne dla ich szybkiego i skutecznego zwalczenia. W związku z tym państwa członkowskie powinny prowadzić kontrole występowania agrofagów kwarantannowych dla Unii na obszarach, gdzie nie stwierdzono ich występowania. Z uwagi na liczbę agrofagów kwarantannowych dla Unii oraz czas i zasoby niezbędne do przeprowadzenia tych kontroli, państwa członkowskie powinny ustanowić wieloletnie programy kontroli występowania. [Popr. 4]

(16a) Agronomiczne środki zapobiegawcze oraz integrowana ochrona roślin w zgodzie z dyrektywą 2009/128/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6) nie powinny obejmować systematycznej profilaktyki z wykorzystaniem pestycydów, tj. stosowania biocydów jeszcze przed wykryciem agrofagów. [Popr. 5]

(17) Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania środków w przypadku potwierdzenia lub podejrzenia występowania określonych agrofagów kwarantannowych dla Unii, dotyczących zwłaszcza ich zwalczania i ograniczania rozprzestrzeniania oraz ustanowienia obszarów wyznaczonych, kontroli występowania, planów awaryjnych, ćwiczeń symulacyjnych i planów zwalczania w odniesieniu do tych agrofagów. W sprawie przyjmowanych środków Komisja zasięga uprzedniej opinii państw członkowskich. [Popr. 6]

(18) Aby zapewnić szybkie i skuteczne działanie przeciwko agrofagom, które nie są agrofagami kwarantannowymi dla Unii, lecz które zdaniem państw członkowskich mogą spełniać warunki włączenia do wykazu tych agrofagów, należy określić środki, jakie mają być wprowadzone przez państwa członkowskie w przypadku, gdy powezmą one wiadomość o wystąpieniu takich agrofagów. Podobne środki należy określić w odniesieniu do Komisji.

(19) Pod pewnymi warunkami państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia bardziej rygorystycznych środków zwalczania niż jest to wymagane na mocy przepisów Unii , o ile są one stosowane w zrównoważony sposób . [Popr. 7]

(20) Do agrofagów priorytetowych powinny mieć zastosowanie przepisy szczególne w odniesieniu do informowania opinii publicznej, kontroli występowania, planów awaryjnych, planów zwalczania i współfinansowania środków przez Unię.

(21) Agrofagi kwarantannowe, które występują na terytorium Unii, ale nie występują na określonych częściach tego terytorium wyznaczonych jako „strefy chronione”, a których wystąpienie spowodowałoby niedopuszczalne skutki gospodarcze, społeczne lub środowiskowe tylko dla tych stref chronionych, powinny być ściśle określone i ujęte w wykazie jako „agrofagi kwarantannowe dla stref chronionych”. Wprowadzenie agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych do tych stref, ich przemieszczanie w nich oraz uwalnianie do odpowiednich stref chronionych powinno być zakazane.

(22) Należy ustanowić reguły dotyczące uznawania, modyfikacji lub cofnięcia uznania stref chronionych, obowiązków w zakresie kontroli występowania w odniesieniu do stref chronionych oraz działań, które należy podjąć w przypadku stwierdzenia występowania agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych w danych strefach chronionych. W przypadku stwierdzenia występowania agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej w danej strefie chronionej powinny obowiązywać surowe reguły dotyczące zmiany i zniesienia stref chronionych.

(23) Agrofag, który nie jest agrofagiem kwarantannowym dla Unii, a który jest przenoszony głównie za pośrednictwem określonych roślin przeznaczonych do sadzenia, którego występowanie na tych roślinach przeznaczonych do sadzenia powoduje niedopuszczalne skutki gospodarcze w odniesieniu do planowanego wykorzystania tych roślin i który jest wymieniony w wykazie agrofagów jakościowych dla UE, powinien być zwany „agrofagiem jakościowym dla Unii”. Aby ograniczyć występowanie takich agrofagów, należy zakazać ich wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii na danych roślinach przeznaczonych do sadzenia, chyba że wspomniany wykaz stanowi inaczej.

(24) Niektóre rośliny, produkty roślinne i przedmioty stwarzają niedopuszczalne ryzyko fitosanitarne, ponieważ mogą być żywicielami agrofaga kwarantannowego dla Unii. W przypadku niektórych z nich dostępne są dopuszczalne środki zmniejszające ryzyko. W zależności od dostępności dopuszczalnych środków zmniejszających ryzyko wprowadzanie i przemieszczanie takich agrofagów na terytorium Unii powinno być zakazane albo podlegać szczególnym wymogom. Powyższe rośliny, produkty roślinne i przedmioty powinny zostać wymienione w wykazie.

(25) Należy przewidzieć odstępstwa od zakazów lub szczególnych wymogów w odniesieniu do wprowadzania roślin, produktów roślinnych i przedmiotów na terytorium Unii. Komisja powinna być uprawniona do uznania niektórych środków państw trzecich za równoważne wymogom dotyczącym przemieszczania na terytorium Unii danych roślin, produktów roślinnych i przedmiotów.

(26) Powyższe zakazy lub wymogi nie powinny mieć zastosowania do niewielkich ilości roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, innych niż rośliny przeznaczone do sadzenia, do celów niekomercyjnych i niezawodowych ani do wprowadzania roślin, produktów roślinnych i przedmiotów do stref przygranicznych i przemieszczania w nich. Nie powinny mieć również zastosowania do wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii roślin, produktów roślinnych i przedmiotów do celów naukowych, prób, selekcji odmianowych, hodowli i wystaw. Należy określić odpowiednie zabezpieczenia i udzielać informacji zainteresowanym podmiotom.

(27) Należy przewidzieć odstępstwo od przepisów Unii dotyczących wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i przedmiotów w tranzycie.

(28) Międzynarodowy handel roślinami przeznaczonymi do sadzenia, w przypadku których doświadczenie fitosanitarne jest ograniczone, może nieść ze sobą poważne ryzyko związane z zadomowieniem agrofagów kwarantannowych, w odniesieniu do których nie wprowadzono środków na podstawie niniejszego rozporządzenia. Aby zapewnić szybkie i skuteczne działanie wobec nowo rozpoznanych zagrożeń związanych z roślinami przeznaczonymi do sadzenia, które nie podlegają stałym wymogom lub zakazom, ale które mogą kwalifikować się do takich stałych środków, Komisja powinna mieć możliwość przyjęcia środków tymczasowych zgodnie z zasadą ostrożności.

(29) Konieczne jest określenie zakazów i wymogów szczególnych, podobnych do tych, które są określone dla terytorium Unii, w odniesieniu do wprowadzania do stref chronionych i przemieszczania w nich roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, które mogłyby stwarzać ryzyko fitosanitarne o niedopuszczalnym poziomie wynikające z tego, że mogą być żywicielami agrofaga kwarantannowego dla danej strefy chronionej.

(30) Należy przyjąć ogólne wymogi dotyczące pojazdów i materiałów opakowań roślin, produktów roślinnych i przedmiotów w celu zapewnienia, aby były one wolne od agrofagów kwarantannowych.

(31) Państwa członkowskie powinny wyznaczyć stacje kwarantanny. Należy określić wymogi dotyczące wyznaczania i funkcjonowania tych stacji kwarantanny oraz nadzoru nad nimi, jak również zwalniania roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów z tych stacji. Jeżeli wymogi te obejmują prowadzenie wykazu personelu i odwiedzających wchodzących na teren stacji, może to stanowić ograniczenie art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (ochrona danych osobowych). Ograniczenie to byłoby jednak niezbędne i proporcjonalne ze względu na osiągnięcie celu niniejszego rozporządzenia leżącego w interesie publicznym.

(32) Jeżeli wymaga tego porozumienie dwustronne zawarte przez Unię z państwem trzecim lub przepisy państwa trzeciego, rośliny, produkty roślinne i przedmioty wyprowadzane poza terytorium Unii do danego państwa trzeciego powinny być zgodne z tymi przepisami.

(33) W przypadku gdy w odniesieniu do niektórych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów wyprowadzanych poza terytorium Unii do państw trzecich nie ma zastosowania dwustronne porozumienie fitosanitarne zawarte przez Unię z państwem trzecim ani przepisy fitosanitarne państwa trzeciego, należy zapewnić państwom trzecim ochronę przed agrofagami kwarantannowymi dla Unii ze względu na ich potwierdzoną szkodliwość, z wyjątkiem przypadków, w których w danym państwie trzecim urzędowo stwierdzono występowanie agrofaga kwarantannowego dla Unii i nie jest on objęty kontrolą urzędową lub gdy można zasadnie przypuszczać, że nie spełnia on kryteriów, aby zakwalifikować go jako agrofaga kwarantannowego dla danego państwa trzeciego.

(33a) Handel roślinami na odległość może stanowić wysokie ryzyko fitosanitarne, jeśli towary zostaną zarażone nierodzimymi agrofagami, w tym agrofagami kwarantannowymi. W szczególności przesyłki roślin przywożonych z państw trzecich i nabytych w drodze sprzedaży na odległość w wielu przypadkach nie spełniają wymogów fitosanitarnych Unii Europejskiej dotyczących importu. Aby zaradzić tym brakom, należy podnosić świadomość konsumentów i sprzedawców roślin oraz zagwarantować możliwość zidentyfikowania sprzedawców na odległość, zarówno w Unii Europejskiej, jak i w państwach trzecich. [Popr. 9]

(33b) Państwa członkowskie powinny przedsięwziąć środki w celu zorganizowania kampanii uświadamiających dotyczących potencjalnych gospodarczych, środowiskowych i społecznych skutków agrofagów roślin, kluczowych zasad dotyczących zapobiegania i rozprzestrzeniania się oraz odpowiedzialności całego społeczeństwa za fitosanitarną ochronę roślin w Unii. Ponadto Komisja powinna prowadzić i aktualizować publicznie dostępny wykaz pojawiających się w krajach trzecich agrofagów roślin, które mogą stanowić ryzyko dla zdrowia roślin na terytorium Unii. [Popr. 10]

(34) Aby zapewnić skuteczne wykonanie niniejszego rozporządzenia, podmioty zawodowe podlegające wynikającym z niego obowiązkom powinny być wpisane do w rejestrów ustanowionych przez państwa członkowskie. W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych rejestry te powinny obejmować również podmioty zawodowe objęte zakresem zastosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/…. (7) [Numer, tytuł oraz przypis z odniesieniem do publikacji w Dz.U. rozporządzenia w sprawie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin].

(35) Podmioty zawodowe prowadzące działalność na więcej niż jednym terenie powinny mieć możliwość zarejestrowania się osobno dla każdego z tych terenów.

(36) Aby ułatwić wykrywanie źródła porażenia agrofagiem kwarantannowym, należy wprowadzić wymóg prowadzenia przez podmioty zawodowe dokumentacji w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i przedmiotów dostarczanych im przez podmioty zawodowe oraz dostarczanych przez nie innym podmiotom zawodowym. Biorąc pod uwagę okresy utajenia niektórych agrofagów kwarantannowych oraz czas wymagany do wykrycia źródeł porażenia, dokumentacja powinna być przechowywana przez trzy lata.

(37) Podmioty zawodowe powinny również dysponować systemami i procedurami umożliwiającymi zidentyfikowanie przemieszczeń roślin, produktów roślinnych i przedmiotów w obrębie ich terenów.

(38) Świadectwo fitosanitarne powinno być wymagane do celów wprowadzania z państw trzecich na terytorium Unii oraz do stref chronionych niektórych roślin, produktów roślinnych i przedmiotów. W celu zachowania przejrzystości powyższe rośliny, produkty roślinne i przedmioty powinny zostać wymienione w wykazie.

(39) Wspomniane świadectwa fitosanitarne powinny spełniać wymogi IPPC i poświadczać zgodność z wymogami i środkami ustanowionymi na podstawie niniejszego rozporządzenia. W celu zapewnienia wiarygodności świadectw fitosanitarnych należy ustanowić reguły dotyczące warunków ich ważności i unieważniania.

(40) Przemieszczanie na terytorium Unii, a także do i wewnątrz stref chronionych, niektórych roślin, produktów roślinnych i przedmiotów powinno być dozwolone jedynie w przypadku, gdy dołączony jest do nich paszport roślin poświadczający zgodność z wymogami i środkami ustanowionymi na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia. W celu zachowania przejrzystości powyższe rośliny, produkty roślinne i przedmioty powinny zostać wymienione w wykazie.

(41) Paszporty roślin nie powinny być wymagane dla roślin, produktów roślinnych i przedmiotów przeznaczonych dla użytkowników ostatecznych , w tym dla osób uprawiających rośliny w przydomowych ogrodach . [Popr. 11]

(42) W celu zapewnienia wiarygodności paszportów roślin należy ustanowić reguły dotyczące ich treści.

(43) Paszporty roślin powinny być w zasadzie wydawane przez podmiot zawodowy. Jeżeli podmioty zawodowe nie dysponują zasobami do wydawania paszportów roślin, powinna istnieć możliwość, by na ich wniosek paszporty roślin były wydawane przez właściwe organy państw członkowskich . [Popr. 12]

(44) Należy określić reguły dotyczące wydawania paszportów roślin, badań wymaganych do ich wydania, udzielania podmiotom zawodowym upoważnienia do wydawania paszportów roślin i nadzoru nad tymi podmiotami, obowiązków podmiotów upoważnionych oraz cofania takiego upoważnienia.

(45) Aby zmniejszyć obciążenie podmiotów upoważnionych, badania w celu wydawania paszportów roślin powinny w stosownych przypadkach być połączone z badaniami wymaganymi na mocy rozporządzenia (UE) nr…/… [Numer rozporządzenia w sprawie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin].

(46) Upoważnione podmioty zawodowe powinny posiadać niezbędną wiedzę w zakresie agrofagów.

(47) Niektóre upoważnione podmioty mogą chcieć ustanowić plan zarządzania ryzykiem fitosanitarnym, zapewniający i wykazujący wysoki poziom kompetencji i świadomości na temat ryzyka fitosanitarnego w odniesieniu do punktów krytycznych w ich działalności zawodowej i uzasadniający specjalne uzgodnienia dotyczące kontroli z właściwymi organami. Należy ustanowić przepisy Unii dotyczące treści tych planów. [Popr. 13]

(48) Należy przewidzieć zastępowanie paszportów roślin oraz świadectw fitosanitarnych.

(49) W przypadku niezgodności z przepisami Unii paszporty roślin powinny być usuwane, unieważniane oraz – ze względu na identyfikowalność – przechowywane.

(50) Międzynarodowy Standard FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 zawiera wymóg umieszczania na drewnianych materiałach opakowaniowych określonego znaku, stosowanego przez należycie upoważnione i nadzorowane podmioty zawodowe. W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić wzór i treść tego znaku oraz przewidzieć udzielanie upoważnień podmiotom zawodowym na terytorium Unii stosującym ten znak i nadzór nad nimi.

(51) Tam gdzie jest to wymagane przez państwo trzecie, odpowiednie rośliny, produkty roślinne lub przedmioty powinny być przemieszczane z terytorium Unii do tego państwa trzeciego ze świadectwem fitosanitarnym dla wywozu lub powrotnego wywozu. W odniesieniu do odpowiednich postanowień IPPC świadectwa te powinny być wydawane przez właściwe organy, z poszanowaniem treści wzoru świadectw dla wywozu i powrotnego wywozu określonych w IPPC.

(52) Jeżeli rośliny, produkty roślinne lub przedmioty są przemieszczane przez więcej niż jedno państwo członkowskie przed ich wywozem do państwa trzeciego, ważne jest, aby państwo członkowskie, w którym rośliny, produkty roślinne lub przedmioty zostały wyprodukowane lub były przetwarzane, wymieniało się informacjami z państwem członkowskim wydającym świadectwo fitosanitarne dla wywozu. Ta wymiana informacji jest istotna, by umożliwić poświadczenie zgodności z wymogami państwa trzeciego. Dlatego też należy ustanowić zharmonizowane „świadectwo przedwywozowe” w celu zapewnienia, aby wymiana tych informacji odbywała się w jednolity sposób.

(53) Komisja powinna ustanowić elektroniczny system do powiadomień wymaganych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(53a) W celu uwzględnienia postępu technicznego i naukowego oraz zmienionej sytuacji w zakresie zdrowia roślin należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE, jeśli chodzi o zmienianie lub uzupełnianie wykazów agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów priorytetowych oraz agrofagów jakościowych dla Unii i roślin przeznaczonych do sadzenia. W przypadku poważnego ryzyka fitosanitarnego uprawnienia do przyjmowania aktów z zastosowaniem trybu pilnego powinny zostać powierzone Komisji, aby określić agrofagi kwarantannowe dla Unii jako agrofagi priorytetowe. [Popr. 14]

(54) W celu zapewnienia, aby wyjątki dotyczące agrofagów kwarantannowych dla Unii wykorzystywanych do celów naukowych, prób, selekcji odmianowych, hodowli lub wystaw były wdrażane w sposób niestwarzający ryzyka fitosanitarnego dla terytorium Unii lub jego części, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł dotyczących wymiany pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją informacji w zakresie wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii danych agrofagów, odpowiednich ocen i zezwoleń oraz monitorowania zgodności, działań w przypadku stwierdzenia niezgodności i ich zgłaszania.

(55) W celu zapewnienia skutecznego systemu powiadamiania należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł dotyczących obowiązków w zakresie powiadamiania o podejrzeniu wystąpienia poszczególnych agrofagów kwarantannowych dla Unii, którego jeszcze nie potwierdzono urzędowo.

(56) W celu uwzględnienia postępu technicznego i naukowego dotyczącego kontroli występowania agrofagów należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł zmieniających lub uzupełniających elementy, które mają być objęte wieloletnimi programami kontroli występowania.

(57) W celu zapewnienia skutecznego funkcjonowania ćwiczeń symulacyjnych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł określających częstotliwość, treść, format i inne zasady dotyczące ćwiczeń symulacyjnych.

(58) W celu zapewnienia, aby strefy chronione były ustanawiane i funkcjonowały w rzetelny sposób, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł dotyczących kontroli występowania przeprowadzanych w celu uznania stref chronionych, a także tego, czy strefy chronione spełniają odpowiednie wymogi.

(59) W celu zapewnienia proporcjonalnego i ograniczonego stosowania zwolnień w odniesieniu do przemieszczania roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów do stref przygranicznych i w ich obrębie należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł dotyczących maksymalnej szerokości stref przygranicznych państw trzecich i stref przygranicznych państw członkowskich, maksymalnej odległości, na którą mogą być przemieszczane rośliny, produkty roślinne i przedmioty w strefach przygranicznych państw trzecich i strefach przygranicznych państw członkowskich, oraz procedur dotyczących zezwolenia na wprowadzanie do stref przygranicznych państw członkowskich i przemieszczanie w nich roślin, produktów roślinnych i przedmiotów.

(60) W celu uniknięcia ryzyka fitosanitarnego podczas tranzytu roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł określających treść oświadczenia dotyczącego przewozu roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów przez terytorium Unii do celów ich przemieszczenia do państwa trzeciego.

(61) W celu zapewnienia, aby rejestracja podmiotów zawodowych była proporcjonalna do celu, jakim jest kontrolowanie ryzyka fitosanitarnego, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł określających kategorie podmiotów zawodowych zwolnionych z obowiązku wpisania do rejestru i warunki takiego zwolnienia.

(62) W celu zapewnienia wiarygodności świadectw fitosanitarnych państw trzecich, które nie są stronami IPPC, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł uzupełniających warunki przyjmowania świadectw fitosanitarnych z tych państw trzecich.

(63) W celu zminimalizowania ryzyka fitosanitarnego związanego z roślinami, produktami roślinnymi lub przedmiotami przemieszczanymi na terytorium Unii należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł określających wartość maksymalną dla niewielkich ilości poszczególnych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, które mają być zwolnione z obowiązku dołączania do nich paszportów roślin.

(64) W celu zapewnienia wiarygodności badań roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, przeprowadzanych w celu wydawania paszportów roślin, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł dotyczących oględzin, pobierania próbek i przeprowadzania testów oraz stosowania systemów certyfikacji.

(65) W celu zwiększenia wiarygodności paszportów roślin należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł określających wymogi dotyczące kwalifikacji, które podmioty zawodowe muszą spełnić, aby uzyskać upoważnienie do wydawania paszportów roślin.

(66) W celu zwiększenia zakresu i użyteczności planu zarządzania ryzykiem fitosanitarnym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł uzupełniających lub zmieniających elementy zawarte w takim planie.

(67) W celu uwzględnienia rozwoju norm międzynarodowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł dotyczących poświadczeń dla towarów o szczególnym charakterze, innych niż drewniane materiały opakowaniowe, które wymagałyby zastosowania szczególnego poświadczenia zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia.

(68) W celu zapewnienia przydatności i wiarygodności urzędowych poświadczeń i świadectw przedwywozowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł określających treść poświadczeń urzędowych, udzielanie podmiotom zawodowym upoważnienia do wydawania tych poświadczeń i nadzór nad tymi podmiotami oraz treść świadectwa przedwywozowego.

(69) W celu dostosowania do rozwoju nauki i techniki, a także w celu dostosowania do decyzji Rady Europejskiej na podstawie art. 355 ust. 6 TFUE, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do reguł zmieniających załączniki do niniejszego rozporządzenia.

(70) Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(71) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do ustanowienia wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii, ustanowienia wykazu agrofagów priorytetowych, określania środków przeciwko określonym agrofagom kwarantannowym dla Unii, przyjmowania na ograniczony czas środków w odniesieniu do ryzyka fitosanitarnego stwarzanego przez agrofagi tymczasowo kwalifikujące się jako agrofagi kwarantannowe dla Unii, uznawania stref chronionych uznanych zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. h) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE oraz ustanowienia wykazu odpowiednich agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych, zmiany lub zniesienia stref chronionych, zmiany wykazu tych stref chronionych, sporządzenia wykazu agrofagów jakościowych dla Unii i danych roślin przeznaczonych do sadzenia, sporządzenia wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, których wprowadzanie i przemieszczanie na terytorium Unii ma być zakazane, oraz danych państw trzecich, sporządzenia wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów oraz wymogów odnoszących się do ich wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii, określenia wymogów państw trzecich równoważnych wymogom dotyczącym przemieszczania na terytorium Unii roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, określenia szczegółowych warunków lub środków w zakresie wprowadzania poszczególnych roślin, produktów roślinnych i przedmiotów do stref przygranicznych państw członkowskich, przyjęcia środków tymczasowych w odniesieniu do wprowadzania i przemieszczania na terytorium Unii roślin przeznaczonych do sadzenia z państw trzecich, sporządzenia wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, których wprowadzanie do poszczególnych stref chronionych i przemieszczanie w nich ma być zakazane, sporządzenia wykazu wymogów w odniesieniu do wprowadzania do poszczególnych stref chronionych i przemieszczania w nich roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, sporządzenia wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów oraz odpowiednich państw trzecich pochodzenia lub wysyłki, w przypadku których do wprowadzenia na terytorium Unii wymagane ma być świadectwo fitosanitarne, sporządzenia wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów oraz odpowiednich państw trzecich pochodzenia lub wysyłki, w przypadku których do wprowadzenia do niektórych stref chronionych z tych państw trzecich wymagane ma być świadectwo fitosanitarne, sporządzenia wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, do których przemieszczania na terytorium Unii ma być wymagany paszport roślin, sporządzenia wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, w przypadku których do wprowadzenia do niektórych stref chronionych ma być wymagany paszport roślin, a także określenia formatu paszportu roślin. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (8).

(72) Należy stosować procedurę doradczą w przypadku przyjmowania początkowego wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, agrofagi wymienione w załączniku I część A do dyrektywy 2000/29/WE oraz w załączniku II część A sekcja I do tej dyrektywy; w przypadku zmiany nazwy naukowej agrofaga, gdy taka zmiana jest uzasadniona na podstawie rozwoju wiedzy naukowej; w przypadku przyjmowania początkowego wykazu stref chronionych i odpowiednich agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, strefy chronione uznane zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. h) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE oraz agrofagi kwarantannowe dla stref chronionych wymienione w załączniku I część B i załączniku II część B do dyrektywy 2000/29/WE; w przypadku zmiany lub zniesienia stref chronionych; w przypadku przyjmowania początkowego wykazu agrofagów jakościowych dla Unii, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, agrofagi wymienione w niektórych dyrektywach w sprawie produkcji i wprowadzania do obrotu nasion i materiału rozmnożeniowego; w przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, których wprowadzanie i przemieszczanie na terytorium Unii ma być zakazane, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty oraz odpowiednie zakazy i państwa trzecie, jak określono w załączniku III część A do dyrektywy 2000/29/WE, wraz z ich kodami nomenklatury scalonej (CN); w przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, których wprowadzanie i przemieszczanie na terytorium Unii ma podlegać szczególnym wymogom, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty oraz odpowiednie wymogi i państwa trzecie, jak określono w załączniku IV część A do dyrektywy 2000/29/WE, wraz z ich kodami nomenklatury scalonej (CN); w przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, których wprowadzanie do niektórych stref chronionych ma być zakazane, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty oraz odpowiednie zakazy i państwa trzecie, jak określono w załączniku III część B do dyrektywy 2000/29/WE, wraz z ich kodami nomenklatury scalonej (CN); w przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, których wprowadzanie do niektórych stref chronionych i przemieszczanie w nich ma podlegać szczególnym wymogom, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty oraz wymogi, jak określono w załączniku IV część B do dyrektywy 2000/29/WE, wraz z ich kodami nomenklatury scalonej (CN); w przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów oraz odpowiednich państw trzecich pochodzenia lub wysyłki, w przypadku których do wprowadzania na terytorium Unii wymagane jest świadectwo fitosanitarne, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty wymienione w załączniku V część B pkt I do dyrektywy 2000/29/WE; w przypadku przyjmowania wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów oraz odpowiednich państw trzecich pochodzenia lub wysyłki, w przypadku których do wprowadzania do niektórych stref chronionych wymagane jest świadectwo fitosanitarne, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty wymienione w załączniku V część B pkt II do dyrektywy 2000/29/WE; w przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, do których przemieszczania na terytorium Unii wymagany jest paszport roślin, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty wymienione w załączniku V część A pkt I do dyrektywy 2000/29/WE, a także w przypadku przyjmowania początkowego wykazu roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, do których wprowadzania do niektórych stref chronionych wymagany jest paszport roślin, biorąc pod uwagę, że ten początkowy wykaz powinien jedynie obejmować, bez żadnych modyfikacji, rośliny, produkty roślinne i przedmioty wymienione w załączniku V część A pkt II do dyrektywy 2000/29/WE.

(73) W dyrektywie Rady 74/647/EWG (9) oraz dyrektywie Rady 69/466/EWG (10) określono środki w zakresie kontroli tych agrofagów. Po wejściu w życie tych dyrektyw agrofagi te znacznie rozprzestrzeniły się na terytorium Unii, w związku z czym ograniczanie ich rozprzestrzeniania przestało być wykonalne. Należy zatem uchylić te dyrektywy.

(74) Dyrektywa Rady 69/464/EWG (11), dyrektywa Rady 93/85/EWG (12), dyrektywa Rady 98/57/WE (13) i dyrektywa Rady 2007/33/WE (14) powinny być uchylone, ponieważ w odniesieniu do tych agrofagów należy przyjąć nowe środki zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Z uwagi na czas i zasoby potrzebne do przyjęcia tych nowych środków powyższe akty prawne powinny zostać uchylone do 1 stycznia 2021 r. [Popr. 15]

(75) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 (15) stanowi, że dotacje na środki przeciwko agrofagom mają dotyczyć niektórych agrofagów wymienionych w załącznikach do dyrektywy 2000/29/WE oraz niektórych agrofagów niewymienionych w tych załącznikach, ale podlegających przyjętym w odniesieniu do nich tymczasowym środkom unijnym. Niniejsze rozporządzenie ustanawia kategorię agrofagów priorytetowych. Właściwe Kluczowe jest, aby do dotacji unijnych oraz do wdrożenia zwiększonych środków bezpieczeństwa fitosanitarnego koniecznych do zapobiegania rozprzestrzenianiu się agrofagów priorytetowych, wykrywania ich i kontroli nad nimi na poziomie gospodarstw kwalifikowały się niektóre środki wprowadzane przez państwa członkowskie w szczególności w odniesieniu do agrofagów priorytetowych, w tym odszkodowania wypłacane podmiotom zawodowym za wartość roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, pod warunkiem ich zniszczenia zgodnie ze środkami zwalczania określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Ponadto środki przedsięwzięte przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2014 (16) [Numer i tytuł oraz przypis z odniesieniem do publikacji w Dz.U. rozporządzenia w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się inwazyjnych gatunków obcych i zarządzania nimi ] w celu wczesnego zwalczania potencjalnie niebezpiecznych obcych gatunków na wczesnym etapie inwazji również powinny kwalifikować się do dotacji unijnych. Powinno to również uwzględniać odszkodowania wypłacane podmiotom zawodowym za wartość roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów podlegającym zniszczeniu zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr …/2014 [ Numer rozporządzenia w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się inwazyjnych gatunków obcych i zarządzania nimi]. Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) nr 652/2014 . [Popr. 16]

(75a) Wspólna polityka rolna obejmuje przepisy, które uzależniają przyznanie rolnikom wsparcia/finansowania Unii od spełnienia szczegółowych norm dotyczących środowiska, zdrowia publicznego, zdrowia roślin i zwierząt oraz dobrostanu zwierząt. [Popr. 17]

(76) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, jakim jest zapewnienie zharmonizowanego podejścia w odniesieniu do środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skutki, złożoność oraz transgraniczny i międzynarodowy charakter możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, może ona przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(77) Niniejsze rozporządzenie nie powoduje nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych ani skutków gospodarczych dla małych i średnich przedsiębiorstw. Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w oparciu o konsultacje z zainteresowanymi stronami, w miarę możliwości uwzględniono szczególną sytuację małych i średnich przedsiębiorstw. Nie rozważano ewentualnego powszechnego zwolnienia dla mikroprzedsiębiorstw, które stanowią większość przedsiębiorstw, z uwagi na cele ochrony zdrowia roślin, które leżą w interesie publicznym.

(78) Niniejsze rozporządzenie nie narusza IPPC, Porozumienia w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych (porozumienia SPS) ani ustanowionych na ich mocy wytycznych.

(78a) Treść niniejszego rozporządzenia powinna inteligentnie współgrać z treścią rozporządzenia (UE) nr …/2014 [ Numer rozporządzenia w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się inwazyjnych gatunków obcych i zarządzania nimi ] w celu zagwarantowania pełnego i całościowego wykonania przepisów z zakresu zdrowia roślin. [Popr. 18]

(79) W niniejszym rozporządzeniu respektuje się prawa podstawowe uznane w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej i przestrzega się uznanych w niej zasad, zwłaszcza poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawa własności, ochrony danych osobowych, wolności prowadzenia działalności gospodarczej oraz wolności sztuki i nauki. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane przez państwa członkowskie zgodnie z tymi prawami i zasadami,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I

Przedmiot, zakres i definicje

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia reguły mające na przeprowadzania inspekcji fitosanitarnych i innych czynności urzędowych przez odpowiednie organy państw członkowskich w celu określenie określenia ryzyka fitosanitarnego stwarzanego przez wszelkie gatunki, szczepy lub biotypy czynników chorobotwórczych, zwierząt lub roślin pasożytniczych szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych (zwane dalej „agrofagami”) , w tym inwazyjne gatunki obce szkodliwe dla roślin oraz środki mające na celu ograniczenie tego ryzyka do dopuszczalnego poziomu fitosanitarne, które należy stosować, aby zapobiec zawleczeniu agrofagów do państw członkowskich z innych państw członkowskich lub z państw trzecich. [Popr. 19]

2. Do celów niniejszego rozporządzenia odniesienia do państw trzecich odczytuje się jako odniesienia do państw trzecich i terytoriów wymienionych w załączniku I.

Do celów niniejszego rozporządzenia odniesienia do terytorium Unii odczytuje się jako odniesienia do terytorium Unii bez terytoriów wymienionych w załączniku I.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98, zmieniających załącznik I, aby zapewnić ograniczenie zakresu niniejszego rozporządzenia do europejskiej części terytorium Unii. Zmiana ta polega na:

a) dodaniu do załącznika I jednego lub większej liczby terytoriów, o których mowa w art. 355 ust. 1 Traktatu; lub

b) usunięciu z załącznika I jednego lub większej liczby terytoriów, o których mowa w art. 355 ust. 2 Traktatu.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „rośliny” oznaczają żywe rośliny oraz następujące żywe części roślin: a) nasiona w znaczeniu botanicznym, oprócz nasion nieprzeznaczonych do siewu; b) owoce w znaczeniu botanicznym; c) warzywa; d) bulwy, bulwocebule, cebule, kłącza, korzenie, podkładki, stolony; e) pędy, łodygi, rozłogi; f) kwiaty cięte; g) gałęzie z liśćmi; h) drzewa ścięte z zachowanym ulistnieniem; i) liście, ulistnienie; j) roślinne hodowle tkankowe, w tym kultury komórkowe, zasoby genowe, merystemy; klony chimerowe; materiał mikrorozmnażany; k) żywy pyłek; l) pąki, okulanty, sadzonki, zrazy, szczepy;

2) „produkty roślinne” oznaczają produkty pochodzenia roślinnego, nieprzetworzone lub poddane podstawowemu przetworzeniu, o ile nie są to rośliny. O ile nie postanowiono inaczej, drewno jest uznawane za „produkt roślinny” tylko wówczas, gdy nie zostało poddane przetwarzaniu eliminującemu ryzyko fitosanitarne i spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków: a) zachowuje w całości lub częściowo swoją naturalną zaokrągloną powierzchnię, z korą lub bez; b) nie zachowało swojej naturalnej okrągłej powierzchni z powodu piłowania, cięcia lub rozłupywania; c) występuje w postaci zrębków, cząstek, trocin, odpadów drzewnych, wiórów lub skrawków i nie zostało poddane przetwarzaniu z wykorzystaniem kleju, wysokiej temperatury lub ciśnienia, lub połączenia tych elementów, w celu wyprodukowania granulatu, brykietów, sklejki lub płyty wiórowej; d) jest lub ma być wykorzystywane jako materiał opakowaniowy lub drewno sztauerskie, niezależnie od tego, czy jest faktycznie stosowane do transportu towarów;

3) „rośliny przeznaczone do sadzenia” oznaczają rośliny, które mogą wytwarzać całe rośliny i służą do tego celu, i są przeznaczone do sadzenia lub przesadzenia, lub zasadzone;: — rośliny już zasadzone i mające rosnąć lub zostać ponownie zasadzone po ich wprowadzeniu lub — rośliny jeszcze niezasadzone w chwili ich wprowadzania, ale przeznaczone do zasadzenia po wprowadzeniu; [Popr. 20]

4) „przedmiot” oznacza jakikolwiek materiał lub przedmiot, inny niż rośliny lub produkty roślinne, który może być siedliskiem agrofagów lub rozprzestrzeniać je, łącznie z glebą lub podłożem uprawowym;

5) „właściwy organ” oznacza właściwy organ określony w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Numer rozporządzenia w sprawie kontroli urzędowych];

6) „partia” oznacza liczbę jednostek pojedynczego towaru, odróżnianego do celów fitosanitarnych po jednolitym składzie i pochodzeniu, tworzących część przesyłki;

7) „podmiot zawodowy” oznacza osobę prawa publicznego lub prywatnego, zaangażowaną zawodowo w jedną lub więcej z następujących czynności w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i przedmiotów: a) sadzenie; b) uprawa; c) produkcja; d) wprowadzanie i przemieszczanie na terytorium Unii oraz wyprowadzanie poza terytorium Unii; e) udostępnianie na rynku; ea) hodowla; [Popr. 21] eb) rozmnażanie; [Popr. 22] ec) utrzymywanie; [Popr. 23] ed) świadczenie usług; [Popr. 24] ee) zabezpieczanie, w tym magazynowanie; [Popr. 25]

8) „użytkownik ostateczny” oznacza osobę działającą w celach, które nie mieszczą się w ramach jej działalności handlowej, gospodarczej lub zawodowej, która nabywa na własny użytek rośliny lub produkty roślinne;

9) „test” oznacza badanie urzędowe, inne niż oględziny, mające na celu ustalenie występowania lub zidentyfikowanie agrofagów;

10) „zabieg” oznacza procedurę zabijania, inaktywacji lub usunięcia agrofagów, lub wywołania ich bezpłodności, lub dewitalizacji;

10a) „operator” oznacza operatora określonego w art. 2 pkt 26 rozporządzenia(UE) nr …/2014 [Dz.U.: proszę wstawić numer rozporządzenia w sprawie kontroli urzędowych]; [Popr. 26]

10b) „inspekcja fitosanitarna” oznacza urzędową kontrolę: a) roślin lub towarów; b) środków z zakresu przepisów wymienionych w art. 1 ust. 1, a także urządzeń i środków transportu wykorzystywanych w celu wykonywania tych czynności; c) miejsc lub przestrzeni, w których podejmuje się takie środki; [Popr. 27]

10c) „środek fitosanitarny” oznacza każdy środek, którego stosowanie ma na celu eliminację ryzyka lub zapobieganie zawleczeniu agrofagów na terytorium Unii z innych państw członkowskich bądź z państw trzecich; [Popr. 28]

10d) „stacje kwarantanny” oznaczają wskazane przez odpowiednie organy miejsca, w których rośliny pochodzące z państw trzecich są składowane przez okres pozwalający na stwierdzenie, że ryzyko zawleczenia organizmów z państw trzecich zostało wyeliminowane. [Popr. 29]

Rozdział II

Agrofagi kwarantannowe

Sekcja 1

Agrofagi kwarantannowe

Artykuł 3

Definicja agrofagów kwarantannowych

Agrofag jest zwany „agrofagiem kwarantannowym” w odniesieniu do danego terytorium, jeżeli spełnia wszystkie poniższe warunki:

a) ustalono jego tożsamość, w rozumieniu załącznika II sekcja 1 pkt 1;

b) nie występuje na tym terytorium, w rozumieniu załącznika II sekcja 1 pkt 2 lit. a), lub jeżeli występuje, to tylko w ograniczonym stopniu, w rozumieniu załącznika II sekcja 1 pkt 2 lit. b) i c);

c) może zostać zawleczony na to terytorium, utrzymać się na nim przez pewien czas po zawleczeniu (dalej: „zadomowić się”) i rozprzestrzeniać się na tym terytorium, lub jeżeli na nim występuje, na tych jego częściach, na których występuje w ograniczonym stopniu, zgodnie z załącznikiem II sekcja 1 pkt 3;

d) jego zawleczenie, zadomowienie i rozprzestrzenianie się powodowałoby, w rozumieniu załącznika II sekcja 1 pkt 4, niedopuszczalne skutki gospodarcze, środowiskowe lub społeczne dla tego terytorium, lub, jeżeli na nim występuje, dla tych jego części, na których występuje w ograniczonym stopniu; oraz

e) dostępne są wykonalne i skuteczne środki pozwalające zapobiec zawleczeniu, zadomowieniu lub rozprzestrzenianiu się tego agrofaga na tym terytorium oraz zmniejszyć związane z nim ryzyko i skutki fitosanitarne.

Sekcja 2

Agrofagi kwarantannowe dla Unii

Artykuł 4

Definicja agrofagów kwarantannowych dla Unii

Agrofag kwarantannowy jest zwany agrofagiem kwarantannowym dla Unii, jeżeli określonym terytorium, o którym mowa w formule wprowadzającej w art. 3, jest terytorium Unii, a dany agrofag jest ujęty w wykazie, o którym mowa w art. 5 ust. 2.

Artykuł 5

Zakaz wprowadzania i przemieszczania agrofagów kwarantannowych dla Unii

1. Agrofag kwarantannowy dla Unii nie może być wprowadzany ani przemieszczany na terytorium Unii.

Zakazane jest podejmowanie celowego działania, które może przyczyniać się do wprowadzenia agrofaga kwarantannowego dla Unii na terytorium Unii oraz jego zadomowienia i rozprzestrzeniania się na tym terytorium.

2. Komisja, w drodze aktu wykonawczego, W załączniku Ia ustanawia się wykaz agrofagów spełniających warunki, o których mowa w art. 3 lit. b), c) i d) w odniesieniu do terytorium Unii, zwany dalej „wykazem agrofagów kwarantannowych dla Unii”. [Popr. 30]

Wykaz ten obejmuje agrofagi wymienione w załączniku I część A do dyrektywy 2000/29/WE oraz załączniku II część A sekcja I do tej dyrektywy. [Popr. 31]

Agrofagi, które są rodzime na jakiejkolwiek części terytorium Unii, z przyczyn naturalnych lub z powodu ich wprowadzenia spoza terytorium Unii, oznacza się w tym wykazie jako agrofagi, których występowanie stwierdzono na terytorium Unii.

Agrofagi, które nie są rodzime dla żadnej części terytorium Unii, oznacza się w tym wykazie jako agrofagi, których występowania nie stwierdzono na terytorium Unii.

Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2. [Popr. 32]

3. Komisja zmienia akt wykonawczy jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 dotyczącym zmiany wykazu , o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy z oceny wynika, że agrofag niewymieniony w tym akcie wykazie spełnia warunki, o których mowa w art. 3 lit. b), c) i d) w odniesieniu do terytorium Unii, lub że agrofag wymieniony w tym akcie wykazie nie spełnia już jednego lub większej liczby tych warunków. W pierwszym z tych przypadków Komisja dodaje danego agrofaga do wykazu, o którym mowa w ust. 2, a w drugim – skreśla danego agrofaga z tego wykazu. [Popr. 33]

Komisja udostępnia tę ocenę państwom członkowskim.

Akty wykonawcze zmieniające akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 2, przyjmuje się Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3. Tę samą procedurę stosuje się do 98, dotyczących uchylenia lub zastąpienia aktu wykonawczego wykazu , o którym mowa w ust. 2. [Popr. 34]

4. Komisja zmienia akt wykonawczy jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 dotyczącym zmiany nazwy naukowej agrofaga zawartego w wykazie , o którym mowa w ust. 2, zmieniając nazwę naukową agrofaga, jeżeli taka zmiana jest uzasadniona rozwojem wiedzy naukowej. [Popr. 35]

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2. [Popr. 36]

Artykuł 6

Agrofagi priorytetowe

1. Agrofag kwarantannowy dla Unii jest „agrofagiem priorytetowym”, jeżeli spełnia wszystkie poniższe warunki:

a) spełnia, w odniesieniu do terytorium Unii, warunek określony w załączniku II sekcja 1 pkt 2 lit. a) lub b);

b) jego potencjalne skutki gospodarcze, środowiskowe lub społeczne są najbardziej dotkliwe dla terytorium Unii określonego w załączniku II sekcja 2;

c) wymieniono go w wykazie zgodnie z ust. 2.

2. Komisja, w drodze aktu wykonawczego, ustanawia i zmienia jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających wykaz agrofagów priorytetowych z załącznika Ib , zwany dalej „wykazem agrofagów priorytetowych”. [Popr. 37]

Gdy z oceny wynika, że agrofag kwarantannowy dla Unii spełnia warunki, o których mowa w ust. 1, lub że agrofag nie spełnia już jednego lub większej liczby tych warunków, Komisja zmienia akt wykonawczy jest uprawniona zgodnie z art. 98 do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących zmiany wykazu , o którym mowa w akapicie pierwszym, dodając poprzez dodanie do wykazu lub usuwając usunięcie z niego danego agrofaga. [Popr. 38]

Komisja niezwłocznie udostępnia tę ocenę państwom członkowskim. [Popr. 39]

Liczba agrofagów priorytetowych nie może przekraczać 10 % liczby agrofagów kwarantannowych dla UE wymienionych w wykazie na podstawie art. 5 ust. 2 i 3. W przypadku gdy liczba agrofagów priorytetowych przekroczy 10 % liczby agrofagów kwarantannowych dla UE wymienionych w wykazie na podstawie art. 5 ust. 2 i 3, Komisja zmienia akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, odpowiednio dostosowując liczbę agrofagów w tym wykazie, na podstawie ich potencjalnych skutków gospodarczych, środowiskowych lub społecznych, określonych w załączniku II sekcja 2. [Popr. 40]

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3. [Popr. 41]

W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby związanej z poważnym ryzykiem fitosanitarnym Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe Jeżeli w przypadkach poważnego ryzyka fitosanitarnego jest to pilnie wymagane, procedura przewidziana w art. 98a ma zastosowanie, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 99 ust. 4, w których agrofagi kwarantannowe dla UE wymienia się jako agrofagi priorytetowe. do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu. [Popr. 42]

Artykuł 7

Zmiana załącznika II sekcja 1 i 2

1. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających załącznik II sekcja 1 w sprawie kryteriów identyfikacji agrofagów, które kwalifikują się jako agrofagi kwarantannowe, w odniesieniu do tożsamości agrofaga, jego występowania, możliwości zawleczenia, zadomowienia i rozprzestrzeniania się oraz jego potencjalnych skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych, z uwzględnieniem rozwoju wiedzy technicznej i naukowej i norm międzynarodowych . [Popr. 43]

2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających załącznik II sekcja 2 w sprawie kryteriów identyfikacji agrofagów kwarantannowych dla Unii, które kwalifikują się jako agrofagi priorytetowe, w odniesieniu do ich potencjalnych skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych, z uwzględnieniem rozwoju wiedzy technicznej i naukowej.

Artykuł 8

Agrofagi kwarantannowe dla Unii wykorzystywane do celów naukowych, prób, selekcji odmianowych, hodowli lub wystaw

1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 1 państwa członkowskie mogą, na wniosek, zezwolić na wprowadzanie i przemieszczanie na ich terytorium agrofagów kwarantannowych dla Unii do wykorzystania do celów naukowych, prób, selekcji odmianowych, hodowli lub wystaw, jeżeli spełnione są wszystkie następujące wymagania:

a) przy nałożeniu odpowiednich ograniczeń wprowadzenie, przemieszczanie i wykorzystanie danego agrofaga nie powoduje zadomowienia ani rozprzestrzeniania się tego agrofaga na terytorium Unii;

b) miejsca składowania, w których ma być przechowywany dany agrofag, i stacje kwarantanny, o których mowa w art. 56, w których ma być on wykorzystywany, są odpowiednie;

c) kwalifikacje naukowe i techniczne personelu, który ma prowadzić działania dotyczące agrofaga, są odpowiednie.

2. Właściwy organ ocenia ryzyko zadomowienia i rozprzestrzeniania się agrofaga, o którym mowa w ust. 1 lit. a), biorąc pod uwagę tożsamość, biologię i sposoby rozprzestrzeniania się agrofaga, przewidywane działanie, oddziaływanie na środowisko oraz inne istotne czynniki odnoszące się do ryzyka, jakie stwarza dany agrofag.

Ocenia on miejsca składowania, w których ma być przechowywany dany agrofag, o których mowa w ust. 1 lit. b), oraz kwalifikacje naukowe i techniczne personelu, który ma prowadzić działania dotyczące agrofaga, o których mowa w ust. 1 lit. c).

Na podstawie tych ocen właściwy organ zezwala na wprowadzenie lub przemieszczanie agrofaga na terytorium Unii, jeżeli spełnione są wymogi określone w ust. 1.

3. W razie wydania zezwolenia musi ono obejmować wszystkie poniższe warunki:

a) agrofag musi być przechowywany w miejscach składowania uznanych za odpowiednie przez właściwe organy i określonych w zezwoleniu;

b) działania dotyczące agrofaga muszą być prowadzone w stacji kwarantanny wyznaczonej zgodnie z art. 56 przez właściwy organ i określonej w zezwoleniu;

c) działania dotyczące agrofaga muszą być prowadzone przez personel, którego kwalifikacje naukowe i techniczne zostały uznane za odpowiednie przez właściwy organ i określone w zezwoleniu;

d) przy wprowadzaniu lub przemieszczaniu na terytorium Unii do agrofaga jest dołączone zezwolenie.

4. Zezwolenie ogranicza się do ilości odpowiedniej do przedmiotowych działań i nie przekracza pojemności wyznaczonej stacji kwarantanny.

Zawiera ono restrykcje konieczne do właściwego zmniejszenia ryzyka zadomowienia i rozprzestrzeniania się danego agrofaga kwarantannowego dla Unii.

5. Właściwy organ monitoruje przestrzeganie warunków, o których mowa w ust. 3, oraz ograniczeń i restrykcji, o których mowa w ust. 4, i podejmuje konieczne działanie w przypadku nieprzestrzegania tych warunków, ograniczeń lub restrykcji. W stosownych przypadkach powyższe działanie polega na cofnięciu zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

6. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających szczegółowe reguły odnoszące się do:

a) wymiany między państwami członkowskimi a Komisją informacji dotyczących wprowadzania i przemieszczania danych agrofagów na terytorium Unii;

b) ocen i zezwolenia, o których mowa w ust. 2; oraz

c) monitorowania zgodności, działań w przypadku niezgodności i ich zgłaszania, o których mowa w ust. 5.

Artykuł 9

Powiadamianie właściwych organów o agrofagach kwarantannowych dla Unii

1. Każdy, kto poweźmie wiadomość o wystąpieniu agrofaga kwarantannowego dla Unii lub ma powody, by podejrzewać to wystąpienie, powiadamia o tym pisemnie niezwłocznie właściwy organ oraz potwierdza powiadomienie właściwemu organowi pisemnie w terminie dziesięciu dni kalendarzowych. [Popr. 44]

2. Jeżeli zażąda tego właściwy organ, osoba, o której mowa w ust. 1, udziela temu organowi posiadanych informacji w tej kwestii.

Artykuł 10

Środki wprowadzane w razie podejrzenia występowania agrofaga kwarantannowego dla Unii

Jeżeli właściwy organ podejrzewa występowanie agrofaga kwarantannowego dla Unii na części terytorium danego państwa członkowskiego, w przypadku której wcześniej nie odnotowano występowania tego agrofaga, natychmiast wprowadza wszelkie niezbędne środki w celu urzędowego stwierdzenia, czy agrofag występuje.

Artykuł 11

Powiadamianie Komisji i pozostałych państw członkowskich o agrofagach kwarantannowych dla Unii

1. Państwo członkowskie powiadamia Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 97, w przypadku gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

a) właściwy organ tego państwa otrzymał diagnozę laboratorium urzędowego, o którym mowa w art. 36 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Numer rozporządzenia w sprawie kotroli urzędowych], potwierdzającą (dalej: „urzędowe potwierdzenie”) występowanie na jego terytorium agrofaga kwarantannowego dla Unii, którego dotychczas nie odnotowywano w tym państwie członkowskim;

b) właściwy organ tego państwa urzędowo potwierdził występowanie na jego terytorium agrofaga kwarantannowego dla Unii, jeżeli stwierdzono je na części terytorium tego państwa, na której agrofag ten wcześniej nie występował;

c) właściwy organ tego państwa urzędowo potwierdził wystąpienie na jego terytorium agrofaga kwarantannowego dla Unii w przesyłce roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów wprowadzonych, przeznaczonych do wprowadzenia lub przemieszczanych na terytorium Unii.

2. Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, są przedkładane w ciągu trzech dni roboczych od daty urzędowego potwierdzenia przez właściwy organ występowania danego agrofaga kwarantannowego dla Unii.

3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 stanowiących, że zobowiązania w zakresie powiadamiania, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie również do podejrzenia występowania poszczególnych agrofagów kwarantannowych dla Unii, którego jeszcze urzędowo nie potwierdzono. Te akty delegowane mogą również określać termin przedkładania tych powiadomień.

Artykuł 12

Informacje o agrofagach kwarantannowych dla Unii udzielane podmiotom zawodowym przez właściwe organy

Jeżeli warunki jednej z liter w art. 11 ust. 1 są spełnione, właściwy organ zapewnia natychmiastowe poinformowanie podmiotów zawodowych, których rośliny, produkty roślinne lub przedmioty mogą zostać zaatakowane, o występowaniu danego agrofaga kwarantannowego dla Unii.

Artykuł 13

Informacje o agrofagach priorytetowych udzielane opinii publicznej przez właściwe organy

Jeżeli warunki określone w art. 11 ust. 1 lit. a) lub b) są spełnione w odniesieniu do agrofaga priorytetowego, właściwy organ informuje opinię publiczną o środkach, które wprowadził lub ma wprowadzić, oraz, w stosownych przypadkach, o środkach, które mają wprowadzić poszczególne podmioty zawodowe lub inne osoby.

Państwa członkowskie gwarantują ogólna dostępność informacji dotyczących potencjalnych gospodarczych, środowiskowych i społecznych skutków agrofagów roślin, kluczowych zasad dotyczących zapobiegania i rozprzestrzeniania się oraz odpowiedzialności całego społeczeństwa za fitosanitarną ochronę roślin na terytorium Unii.

Ponadto Komisja prowadzi i aktualizuje publicznie dostępny wykaz pojawiających się w krajach trzecich agrofagów roślin, które mogą stanowić ryzyko dla zdrowia roślin w Unii. [Popr. 45]

Artykuł 14

Powiadamianie o bezpośrednich zagrożeniach

1. W przypadku gdy państwo członkowskie posiada dowody, że istnieje bezpośrednie zagrożenie zawleczeniem agrofaga kwarantannowego dla Unii na terytorium Unii lub część tego terytorium, na której agrofag ten jeszcze nie występuje, państwo to natychmiast powiadamia na piśmie Komisję i pozostałe państwa członkowskie o tych dowodach.

2. Podmioty zawodowe natychmiast powiadamiają właściwe organy o wszelkich dowodach, które mogą posiadać, dotyczących bezpośredniego zagrożenia agrofagiem kwarantannowym dla Unii, o którym mowa w ust. 1.

2a. W przypadku bezpośredniego zagrożenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, państwa członkowskie i podmioty zawodowe podejmują wszelkie niezbędne działania, stosowne do występującego ryzyka, aby nie dopuścić do przedostania się takich agrofagów na terytorium Unii. [Popr. 46]

Artykuł 15

Środki wprowadzane natychmiast przez podmioty zawodowe

1. Jeżeli podmiot zawodowy stwierdzi wystąpienie agrofaga kwarantannowego dla Unii w roślinach, produktach roślinnych lub przedmiotach, które są pod jego kontrolą, natychmiast – po informowaniu odpowiedniego właściwego organu i przeprowadzeniu z nimi konsultacji, wprowadza środki fitosanitarne niezbędne do wyeliminowania tego agrofaga z danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów i, w stosownych przypadkach, ze swych terenów, oraz do zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tego agrofaga.

Wspomniany podmiot zawodowy natychmiast – po poinformowaniu odpowiedniego właściwego organu i przeprowadzeniu z nim konsultacji – informuje podmioty w łańcuchu handlu, od których otrzymano te rośliny, produkty roślinne lub przedmioty.

W stosownych przypadkach wspomniany właściwy organ zapewnia wycofanie z obrotu przez dany podmiot zawodowy roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, w których może występować ten agrofag.

2. W przypadku gdy rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, o których mowa w ust. 1, przestały znajdować się pod kontrolą danego podmiotu zawodowego, podmiot ten natychmiast – po poinformowaniu odpowiedniego właściwego organu i przeprowadzeniu z nim konsultacji – informuje o wystąpieniu agrofaga podmioty w łańcuchu handlu, od których otrzymano te rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, oraz podmioty, którym je dostarczono.

3. W stosownych przypadkach właściwy organ zapewnia wycofanie od użytkowników przez dany podmiot zawodowy roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, w których może być obecny agrofag, a w przypadku gdy rośliny, produkty roślinne i przedmioty mogły dotrzeć do użytkowników ostatecznych, ich wycofanie od tych użytkowników ostatecznych.

4. W przypadku gdy ma zastosowanie ust. 1 lub 2, dany podmiot zawodowy udziela danemu właściwemu organowi wszelkich informacji, które mogą być istotne dla opinii publicznej. Organ ten informuje opinię publiczną, jeżeli konieczne jest podjęcie działań w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, w których może być obecny przedmiotowy agrofag.

Artykuł 16

Zwalczanie agrofagów kwarantannowych dla Unii

1. W przypadku urzędowego potwierdzenia występowania agrofaga kwarantannowego dla Unii właściwy organ natychmiast wprowadza wszelkie środki niezbędne, aby , jeśli to możliwe, wyeliminować tego agrofaga na danym obszarze i z tego obszaru (dalej: „zwalczyć”) lub, jeśli zwalczenie nie jest możliwe, zapobiec jego rozprzestrzenianiu się poza ten obszar (dalej: „zwalczyć ograniczyć rozprzestrzenianie ”). Powyższe środki przyjmowane są zgodnie z załącznikiem IV w sprawie środków i zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami. [Popr. 47]

1a. Jeżeli państwa członkowskie udzielają odszkodowania podmiotom zawodowym, zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. ca) rozporządzenia (UE) nr 652/2014, które odpowiada wartości roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów zniszczonych w ramach środków, o których mowa w ust. 1, oraz wdrażanych na obszarze transgranicznym, gwarantują one koordynację należytego odszkodowania między zaangażowanymi państwami członkowskimi, aby uniknąć, jeżeli to możliwe, zbędnych zakłóceń rynku. [Popr. 48]

2. W przypadku gdy występowanie danego agrofaga kwarantannowego dla Unii może być związane z przemieszczaniem roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, właściwy organ bada, czym jest spowodowane to występowanie i czy jest możliwe, że przemieszczanie to spowodowało rozprzestrzenienie się agrofaga na dalsze rośliny, produkty roślinne lub przedmioty.

3. Jeżeli środki, o których mowa w ust. 1, dotyczą wprowadzania lub przemieszczania na terytorium Unii roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, dane państwo członkowskie natychmiast powiadamia o tych środkach Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

4. Tereny prywatne obywateli nie są zwolnione ze środków, o których mowa w ust. 1, i badania, o którym mowa w ust. 2.

Artykuł 17

Ustanawianie obszarów wyznaczonych

1. Po urzędowym potwierdzeniu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), właściwy organ natychmiast ustanawia obszar, na którym mają być wprowadzone środki, o których mowa w tym artykule (dalej: „obszar wyznaczony”).

Obszar wyznaczony składa się ze strefy porażenia, o której mowa w ust. 2, oraz strefy buforowej, o której mowa w ust. 3.

2. Strefa porażenia obejmuje:

a) wszystkie rośliny, o których wiadomo, że są porażone przez danego agrofaga;

b) wszystkie rośliny wykazujące oznaki lub objawy wskazujące na ewentualne porażenie przez danego agrofaga;

c) wszystkie pozostałe rośliny, które mogą być porażone przez danego agrofaga ze względu na podatność na niego oraz znajdowanie się w pobliżu roślin porażonych lub wspólne źródło produkcji, jeśli jest znane, z roślinami porażonymi, lub roślinami z nich uprawianymi.

3. Strefa buforowa sąsiaduje ze strefą porażenia i ją otacza.

Wielkość strefy buforowej musi być odpowiednia ze względu na ryzyko rozprzestrzenienia się danego agrofaga poza strefę porażenia, w sposób naturalny lub w wyniku działalności człowieka w strefie porażenia i w jej otoczeniu, oraz jest ustalana zgodnie z zasadami określonymi w sekcji 2 załącznika IV w sprawie środków i zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami.

Jeżeli jednak ryzyko rozprzestrzenienia się danego agrofaga poza strefę porażenia można wystarczająco ograniczyć poprzez zastosowanie naturalnych lub sztucznych barier, ustanowienie strefy buforowej nie jest konieczne.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy po wstępnej analizie właściwy organ uzna, ze względu na charakter danego agrofaga i miejsce, gdzie stwierdzono jego występowanie, że danego agrofaga można wyeliminować natychmiast, może zdecydować o nieustanawianiu obszaru wyznaczonego.

W takim przypadku organ ten przeprowadza kontrolę występowania w celu ustalenia, czy doszło do porażenia dalszych roślin lub produktów. Na podstawie tej kontroli właściwy organ określa, czy istnieje potrzeba ustanowienia obszaru wyznaczonego. Odpowiedni właściwy organ niezwłocznie przekazuje Komisji i pozostałym państwom członkowskim wnioski z tej kontroli.

5. W przypadku gdy zgodnie z ust. 2 i 3 obszar wyznaczony ma obejmować część terytorium innego państwa członkowskiego, państwo członkowskie, na którego terytorium stwierdzono występowanie danego agrofaga, natychmiast kontaktuje się z państwem członkowskim, którego część terytorium ma być objęta obszarem wyznaczonym, aby umożliwić temu państwu członkowskiemu podjęcie wszelkich odpowiednich działań, o których mowa w ust. 1–4.

6. Do dnia 31 marca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim informacje dotyczące liczby i lokalizacji obszarów wyznaczonych, danych agrofagów oraz odpowiednich środków wprowadzonych w poprzednim roku.

Artykuł 18

Kontrole występowania, modyfikacje obszarów wyznaczonych i znoszenie ograniczeń

1. Każdego roku Właściwe organy przeprowadzają kontrolę występowania , w oparciu o ryzyko oraz z odpowiednią częstotliwością, na każdym obszarze wyznaczonym w odniesieniu do zmian występowania danego agrofaga. [Popr. 49]

Kontrole te są przeprowadzane zgodnie z przepisami dotyczącymi kontroli występowania określonymi w art. 21 ust. 1 i 2.

2. Jeżeli w wyniku corocznej kontroli występowania właściwy organ stwierdzi występowanie agrofaga w strefie buforowej, dane państwo członkowskie natychmiast powiadamia o tym fakcie Komisję i pozostałe państwa członkowskie, informując o stwierdzeniu występowania agrofaga w strefie buforowej. [Popr. 50]

3. W stosownych przypadkach, w świetle wyników kontroli występowania, o których mowa w ust. 1, właściwe organy modyfikują granice stref porażenia, stref buforowych i obszarów wyznaczonych.

4. Właściwe organy mogą znieść obowiązywanie obszaru wyznaczonego i zakończyć stosowanie odpowiednich środków zwalczania, pod warunkiem że w trakcie kontroli występowania, o których mowa w ust. 1, przez wystarczająco długi okres nie stwierdzono występowania danego agrofaga na tym obszarze wyznaczonym , co umożliwia potwierdzenie statusu obszaru wolnego od agrofagów . [Popr. 51]

5. Przy podejmowaniu decyzji o modyfikacjach, o których mowa w ust. 3, lub zniesieniu obowiązywania obszaru wyznaczonego, o którym mowa w ust. 4, właściwy organ bierze pod uwagę przynajmniej biologię danego agrofaga i wektora, obecność roślin żywicielskich, warunki ekoklimatyczne i prawdopodobieństwo, że środki zwalczania przyniosły pożądany efekt.

Artykuł 19

Sprawozdania na temat środków wprowadzonych zgodnie z art. 16, 17 i 18

Państwa członkowskie sporządzają sprawozdanie dotyczące środków wprowadzonych zgodnie z art. 16, 17 i 18.

W przypadku gdy środki te są wprowadzane przez państwo członkowskie na obszarze przylegającym do granicy z innym państwem członkowskim, sprawozdanie to jest przekazywane temu drugiemu państwu członkowskiemu.

Sprawozdanie to jest przekazywane, na wniosek, Komisji i pozostałym państwom członkowskim.

Artykuł 20

Zmiana załącznika IV

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających sekcję 1 załącznika IV dotyczącą środków zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami kwarantannowymi, w odniesieniu do środków mających na celu zapobieganie porażeniu roślin uprawnych i dziko występujących oraz jego eliminację, środków ukierunkowanych na przesyłki roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, środków ukierunkowanych na inne drogi przenoszenia agrofagów kwarantannowych, a także aktów delegowanych zmieniających sekcję 2 tego załącznika dotyczącą zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami, w odniesieniu do zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami, biorąc pod uwagę rozwój wiedzy technicznej i naukowej oraz Międzynarodowe Standardy dla Środków Fitosanitarnych (ISPM) uzgodnione w ramach Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (IPPC) . [Popr. 52]

Artykuł 21

Kontrole występowania agrofagów kwarantannowych dla Unii i agrofagów tymczasowo kwalifikujących się jako agrofagi kwarantannowe dla Unii

1. Państwa członkowskie prowadzą przez określony czas kontrole występowania , na podstawie oczywistego ryzyka, w celu wykrycia agrofagów kwarantannowych dla Unii oraz oznak lub objawów wszelkich agrofagów tymczasowo kwalifikujących się jako agrofagi kwarantannowe dla Unii, na podstawie załącznika II sekcja 3, na wszystkich obszarach, na których nie stwierdzono występowania danego agrofaga. [Popr. 53]

2. Kontrole te obejmują co najmniej oględziny przez właściwy organ oraz, w stosownych przypadkach, pobranie próbek i przeprowadzenie testów. Opierają się na rzetelnych podstawach naukowych i technicznych i są prowadzone w odpowiednim czasie w odniesieniu do możliwości wykrycia danego agrofaga.

Uwzględniają one dowody naukowe i techniczne oraz wszelkie inne odpowiednie informacje dotyczące występowania danych agrofagów.

3. Do dnia 30 kwietnia każdego roku państwa członkowskie zgłaszają Komisji i pozostałym państwom członkowskim wyniki kontroli występowania, o których mowa w ust. 1, przeprowadzonych w roku poprzednim.

Artykuł 22

Wieloletnie programy kontroli występowania i gromadzenie informacji

1. Państwa członkowskie ustanawiają wieloletnie programy określające treść kontroli występowania, które mają być prowadzone na podstawie art. 21. Programy te przewidują gromadzenie i rejestrowanie dowodów naukowych i technicznych i innych informacji, o których mowa w art. 21 ust. 2 akapit drugi.

Programy te określają następujące elementy: szczegółowy cel każdej kontroli występowania, jej zakres przestrzenny i czasowy, nazwy agrofagów, roślin i towarów będących jej przedmiotem, metodykę kontroli i zarządzanie jakością, w tym opis procedur oględzin, pobierania próbek i przeprowadzania testów oraz ich uzasadnienie techniczne, harmonogram, częstotliwość i liczbę zaplanowanych oględzin, próbek i testów, metody rejestrowania zgromadzonych informacji oraz sprawozdawczość.

Wieloletnie programy obejmują okres od pięciu do siedmiu lat.

2. Po ustanowieniu wieloletnich programów kontroli występowania państwa członkowskie powiadamiają o nich Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających lub uzupełniających elementy, które nakładają na państwa członkowskie obowiązek zmiany lub uzupełnienia elementów, które mają być objęte wieloletnimi programami kontroli występowania określonymi w ust. 1. [Popr. 54]

Artykuł 23

Kontrole występowania agrofagów priorytetowych

1. Każdego roku państwa członkowskie przeprowadzają w odniesieniu do każdego agrofaga priorytetowego odrębną kontrolę występowania określoną w art. 21 ust. 1. Kontrole te obejmują wystarczająco dużą liczbę oględzin, próbek i testów, stosownie do odpowiednich agrofagów, w celu zapewnienia, z dużym prawdopodobieństwem, ich szybkiego wykrycia.

2. Do dnia 30 kwietnia każdego roku państwa członkowskie zgłaszają Komisji i pozostałym państwom członkowskim wyniki kontroli występowania, o których mowa w ust. 1, przeprowadzonych w roku poprzednim.

Artykuł 24

Plany awaryjne dla agrofagów priorytetowych

1. Każde państwo członkowskie opracowuje i uaktualnia, dla każdego agrofaga priorytetowego, który może zostać zawleczony i zadomowić się na jego terytorium lub jego części, odrębny plan zawierający informacje na temat procesów decyzyjnych, procedur i protokołów, które mają być stosowane, oraz zasobów, które mają być udostępnione w przypadku potwierdzenia lub podejrzenia wystąpienia danego agrofaga (zwany dalej „planem awaryjnym”). Na wczesnym etapie państwa członkowskie angażują wszystkie zainteresowane strony w proces sporządzania i aktualizowania planu awaryjnego. [Popr. 55]

2. Plan awaryjny obejmuje:

a) role i obowiązki organów zaangażowanych w realizację planu w przypadku potwierdzenia lub podejrzenia wystąpienia danego agrofaga priorytetowego, strukturę dowodzenia i procedury dotyczące koordynacji działań podejmowanych przez właściwe organy, inne organy publiczne, o których mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Numer rozporządzenia w sprawie kontroli urzędowych], zaangażowane organy delegowane lub osoby fizyczne, o których mowa w art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr …/…. [Numer rozporządzenia w sprawie kontroli urzędowych], laboratoria i podmioty zawodowe, w tym, w stosownych przypadkach, koordynację z sąsiednimi państwami członkowskimi i sąsiednimi państwami trzecimi;

b) dostęp właściwych organów do terenów podmiotów zawodowych i, w stosownych przypadkach, osób fizycznych, do laboratoriów, wyposażenia, personelu, zewnętrznej wiedzy specjalistycznej i zasobów niezbędnych do szybkiego i skutecznego zwalczenia lub, w stosownych przypadkach, ograniczenia rozprzestrzeniania się danego agrofaga priorytetowego;

c) środki, które należy wprowadzić, dotyczące poinformowania Komisji, pozostałych państw członkowskich, danych podmiotów zawodowych i opinii publicznej o wystąpieniu danego agrofaga priorytetowego i, w przypadku podejrzenia lub urzędowego potwierdzenia wystąpienia agrofaga, wprowadzonych przeciw niemu środków;

d) mechanizmy rejestrowania ustaleń dotyczących wystąpienia agrofagów priorytetowych;

e) dostępne oceny, określone w art. 6 ust. 2, oraz wszelkie oceny państwa członkowskiego w odniesieniu do ryzyka związanego z danym agrofagiem dla jego terytorium;

f) środki zarządzania ryzykiem, które mają zostać wdrożone w odniesieniu do agrofagów priorytetowych, zgodnie z załącznikiem IV sekcja 1, oraz procedury, których należy przestrzegać;

g) zasady wytyczania granic obszarów wyznaczonych;

h) protokoły opisujące metody oględzin, pobierania próbek i przeprowadzania testów laboratoryjnych; oraz

i) zasady dotyczące szkolenia personelu właściwych organów.

W stosownych przypadkach lit. a)–i) mają formę instrukcji obsługi.

3. W ciągu roku od włączenia danego agrofaga do wykazu agrofagów priorytetowych państwo członkowskie ustanawia plan awaryjny dla danego agrofaga priorytetowego.

Państwa członkowskie dokonują regularnych przeglądów i, w stosownych przypadkach, aktualizacji planów awaryjnych.

4. Państwa członkowskie, na wniosek, przekazują swoje plany awaryjne Komisji i pozostałym państwom członkowskim oraz informują wszystkie zainteresowane podmioty . [Popr. 56]

Artykuł 25

Ćwiczenia symulacyjne

1. Państwa członkowskie przeprowadzają ćwiczenia symulacyjne dotyczące wdrożenia planów awaryjnych w odstępach czasu wynikających z biologii danego agrofaga priorytetowego i związanego z nim ryzyka fitosanitarnego.

Ćwiczenia te odbywają się w odniesieniu do wszystkich agrofagów priorytetowych w rozsądnym terminie oraz przy zaangażowaniu zainteresowanych stron . [Popr. 57]

2. W odniesieniu do agrofagów priorytetowych, których występowanie w jednym państwie członkowskim może mieć skutki dla sąsiednich państw członkowskich, ćwiczenia symulacyjne są mogą być przeprowadzane razem przez dane państwa członkowskie w oparciu o ich odpowiednie plany awaryjne. [Popr. 58]

W stosownych przypadkach państwa członkowskie przeprowadzają ćwiczenia symulacyjne z sąsiednimi państwami trzecimi.

3. Państwa członkowskie, na wniosek, udostępniają sprawozdanie dotyczące wyników wszystkich ćwiczeń symulacyjnych Komisji i pozostałym państwom członkowskim.

4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających:

a) częstotliwość, treść i format ćwiczeń symulacyjnych;

b) ćwiczenia symulacyjne obejmujące więcej niż jednego agrofaga priorytetowego;

c) współpracę między państwami członkowskimi oraz współpracę państw członkowskich z państwami trzecimi;

d) treść sprawozdań dotyczących ćwiczeń symulacyjnych, o których mowa w ust. 3. [Popr. 59]

Artykuł 26

Plany zwalczania agrofagów priorytetowych

1. W przypadku urzędowego potwierdzenia występowania agrofaga priorytetowego jednego bądź więcej agrofagów priorytetowych na terytorium państwa członkowskiego na podstawie art. 11 ust. 1 lit. a) właściwy organ , po konsultacji z zainteresowanymi podmiotami, natychmiast przyjmuje plan określający środki zwalczania danego agrofaga / danych agrofagów , jak przewidziano w art. 16, 17 i 18, oraz harmonogram dotyczący stosowania tych środków. Plan ten zwany jest „planem zwalczania”. [Popr. 60]

Plan zwalczania zawiera opis projektu i organizacji kontroli występowania, które mają zostać przeprowadzone, a także określa liczbę oględzin, próbek, które mają zostać pobrane, oraz testów laboratoryjnych, które mają być przeprowadzone.

2. Państwa członkowskie, na wniosek, przekazują Komisji i pozostałym państwom członkowskim plany zwalczania i sprawozdanie roczne dotyczące środków wprowadzonych zgodnie z artykułami 16, 17 i 18 w ramach danych planów zwalczania.

Artykuł 27

Środki unijne dotyczące określonych agrofagów kwarantannowych dla Unii

1. Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, określić jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 98, określających środki przeciwko określonym agrofagom kwarantannowym dla Unii. Środki te wdrażają, konkretnie dla każdego z danych agrofagów, co najmniej jeden z poniższych przepisów: [Popr. 61]

a) art. 10 dotyczący środków wprowadzanych w razie podejrzenia występowania agrofaga kwarantannowego dla Unii;

b) art. 15 dotyczący środków wprowadzanych natychmiast przez podmioty zawodowe;

c) art. 16 dotyczący zwalczania agrofagów kwarantannowych dla Unii;

d) art. 17 dotyczący ustanawiania obszarów wyznaczonych;

e) art. 18 dotyczący kontroli występowania, modyfikacji obszarów wyznaczonych i znoszenia ograniczeń;

f) art. 21 dotyczący kontroli występowania agrofagów kwarantannowych dla Unii i agrofagów tymczasowo kwalifikujących się jako agrofagi kwarantannowe dla Unii;

g) art. 23 dotyczący kontroli występowania agrofagów priorytetowych, w odniesieniu do liczby oględzin, próbek i testów pod kątem poszczególnych agrofagów priorytetowych;

h) art. 24 dotyczący planów awaryjnych dla agrofagów priorytetowych;

i) art. 25 dotyczący ćwiczeń symulacyjnych;

j) art. 26 dotyczący planów zwalczania agrofagów priorytetowych.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3. [Popr. 62]

2. Jeżeli w odniesieniu do obszaru wyznaczonego Komisja uzna, na podstawie kontroli występowania, o których mowa w art. 18, lub innych dowodów, że zwalczenie danego agrofaga kwarantannowego dla Unii nie jest możliwe, może przyjąć akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, określające Komisja zgodnie z art. 98 jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających środki, które mają jedynie zapobiec rozprzestrzenianiu się tych agrofagów poza przedmiotowe obszary. Takie zapobieganie jest zwane „ograniczaniem rozprzestrzeniania”. [Popr. 63]

3. W przypadku gdy Komisja uzna, że środki zapobiegawcze w miejscach poza obszarami wyznaczonymi są niezbędne, aby chronić część terytorium Unii, na której dany agrofag kwarantannowy dla Unii nie występuje, Komisja może przyjąć akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, określające jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 określających takie środki. [Popr. 64]

4. Środki, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, przyjmowane są zgodnie z załącznikiem IV w sprawie środków i zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami, z uwzględnieniem określonego ryzyka związanego z danymi agrofagami kwarantannowymi dla Unii i potrzeby wdrożenia niezbędnych środków zmniejszających ryzyko w sposób zharmonizowany na poziomie Unii.

5. Akty wykonawcze delegowane , o których mowa w ust. 1, mogą przewidywać uchylenie lub zmianę środków, o których mowa w ust. 1 lit. a)–j), wprowadzanych przez państwa członkowskie. Do czasu przyjęcia środka przez Komisję państwo członkowskie może utrzymać wprowadzone środki. [Popr. 65]

6. W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby wymagającej działań w celu zareagowania na poważne ryzyko fitosanitarne Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 99 ust. 4. Jeżeli w przypadkach poważnego ryzyka fitosanitarnego jest to pilnie wymagane, procedura przewidziana w art. 98 lit. a) ma zastosowanie do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu. [Popr. 66]

7. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 97, o wszelkich przypadkach nieprzestrzegania przez podmioty zawodowe środków przyjętych na podstawie niniejszego artykułu.

Artykuł 28

Środki wprowadzane przez państwa członkowskie w odniesieniu do agrofagów niewymienionych jako agrofagi priorytetowe dla Unii

1. Jeżeli na terytorium państwa członkowskiego zostanie urzędowo potwierdzone występowanie agrofaga niewymienionego w wykazie agrofagów kwarantannowych dla Unii, a dany właściwy organ uzna, że agrofag ten może spełniać warunki włączenia do wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii, niezwłocznie ocenia on, czy agrofag ten spełnia kryteria załącznika II sekcja 3 podsekcja 1. Jeżeli uzna, że kryteria są spełnione, natychmiast wprowadza środki zwalczania zgodnie z załącznikiem IV w sprawie środków i zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami. Zastosowanie mają przepisy art. 16–19.

Jeżeli właściwy organ podejrzewa występowanie na swoim terytorium agrofaga spełniającego kryteria, o których mowa w akapicie pierwszym, przepisy art. 10 stosuje się odpowiednio.

2. W następstwie działań, o których mowa w ust. 1, państwo członkowskie ocenia, czy dany agrofag spełnia, w odniesieniu do terytorium Unii, kryteria dla agrofagów kwarantannowych określone w załączniku II sekcja 1.

3. Dane państwo członkowskie natychmiast powiadamia Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wystąpieniu agrofaga, ocenie, o której mowa w ust. 1, wprowadzonych środkach oraz dowodach uzasadniających takie środki.

Powiadamia ono Komisję o wynikach oceny, o której mowa w ust. 2, w terminie 24 miesięcy od urzędowego potwierdzenia wystąpienia agrofaga.

Powiadomienia o wystąpieniu tego agrofaga przedkładane są za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 97.

Artykuł 29

Środki wprowadzane przez Unię w odniesieniu do agrofagów niewymienionych jako agrofagi priorytetowe dla Unii

1. W przypadku gdy Komisja otrzymuje powiadomienie, o którym mowa w art. 28 ust. 3 akapit pierwszy, lub posiada inne dowody występowania lub bezpośredniego zagrożenia zawleczeniem na terytorium Unii agrofaga niewymienionego w wykazie agrofagów kwarantannowych dla Unii i uznaje, że agrofag ten może spełniać warunki włączenia do tego wykazu, natychmiast ocenia, czy w odniesieniu do terytorium Unii agrofag ten spełnia kryteria zawarte w załączniku II sekcja 3 podsekcja 2.

Jeżeli uzna, że kryteria są spełnione, natychmiast, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje na ograniczony okres środki w odniesieniu do ryzyka fitosanitarnego stwarzanego przez tego agrofaga. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3.

Środki te wykonują, szczegółowo dla każdego z danych agrofagów, co najmniej jeden z przepisów, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. a)– f).

2. W przypadku gdy na podstawie kontroli występowania, o których mowa w art. 18 i w art. 21, lub innych dowodów, Komisja uzna, że zwalczenie danego agrofaga nie jest możliwe na pewnych obszarach wyznaczonych, akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1 akapit drugi, mogą ustanawiać środki mające na celu jedynie ograniczenie rozprzestrzeniania tego agrofaga.

3. W przypadku gdy Komisja uzna, że środki zapobiegawcze w miejscach poza obszarami wyznaczonymi są niezbędne, aby chronić część terytorium Unii, na której dany agrofag nie występuje, akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, mogą określać takie środki.

4. Środki, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, przyjmowane są zgodnie z sekcją 1 załącznika IV dotyczącą środków zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami kwarantannowymi i sekcją 2 tego załącznika dotyczącą zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami, z uwzględnieniem określonego ryzyka związanego z danymi agrofagami i potrzeby wdrożenia niezbędnych środków zmniejszających ryzyko w sposób zharmonizowany na poziomie Unii.

5. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, mogą przewidywać uchylenie lub zmianę środków wprowadzanych przez państwa członkowskie na podstawie art. 28. Do czasu przyjęcia środka przez Komisję państwo członkowskie może utrzymać wprowadzone środki.

6. W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby wymagającej działań w celu zareagowania na poważne ryzyko fitosanitarne Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 99 ust. 4.

7. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 97, o wszelkich przypadkach nieprzestrzegania przez podmioty zawodowe środków przyjętych na podstawie niniejszego artykułu.

Artykuł 30

Zmiana załącznika II sekcja 3

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 zmieniających załącznik II sekcja 3 w sprawie kryteriów, jakie muszą spełniać agrofagi, jak przewidziano w art. 28 i 29, w odniesieniu do kryteriów dotyczących tożsamości agrofaga, jego występowania, prawdopodobieństwa zawleczenia, zadomowienia i rozprzestrzeniania się oraz jego potencjalnych skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych, z uwzględnieniem rozwoju wiedzy technicznej i naukowej oraz zmian w normach międzynarodowych . [Popr. 67]

Artykuł 31

Bardziej rygorystyczne wymogi przyjmowane przez państwa członkowskie

1. Państwa członkowskie mogą stosować na swoim terytorium bardziej rygorystyczne środki niż te przyjęte na podstawie art. 27 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 29 ust. 1, 2 i 3, jeżeli jest to uzasadnione celem ochrony fitosanitarnej i zgodne z sekcją 2 załącznika IV w sprawie środków i zasad zarządzania ryzykiem związanym z agrofagami.

Środki te nie nakładają ani nie powodują zakazów ani ograniczeń we wprowadzaniu lub przemieszczaniu na terytorium Unii roślin, produktów roślinnych i przedmiotów, innych niż zakazy i ograniczenia nałożone przepisami art. 40–54 oraz art. 67–96.

2. Państwa członkowskie natychmiast powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie o środkach przyjętych przez siebie w ramach ust. 1.

Państwa członkowskie, na wniosek, przekazują Komisji i pozostałym państwom członkowskim roczne sprawozdanie dotyczące środków wprowadzonych zgodnie z ust. 1. [Popr. 68]

Sekcja 3

Agrofagi kwarantannowe dla stref chronionych

Artykuł 32

Uznawanie stref chronionych

1. W przypadku gdy agrofag kwarantannowy występuje na terytorium Unii, lecz nie występuje w danym państwie członkowskim i nie jest agrofagiem kwarantannowym dla Unii, Komisja może, na wniosek tego państwa członkowskiego i na podstawie ust. 4, uznać terytorium tego państwa członkowskiego za strefę chronioną zgodnie z ust. 3.

Jeżeli agrofag kwarantannowy dla strefy chronionej nie występuje na części terytorium państwa członkowskiego, to samo ma zastosowanie w odniesieniu do tej części.

Taki agrofag kwarantannowy zwany jest „agrofagiem kwarantannowym dla strefy chronionej”.

2. Agrofag kwarantannowy dla strefy chronionej nie może być wprowadzany do danej strefy chronionej ani w niej przemieszczany.

Zakazane jest podejmowanie celowego działania, które przyczynia się do wprowadzenia agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej do strefy chronionej przed danym agrofagiem oraz do jego zadomowienia i rozprzestrzeniania się w tej strefie.

3. Komisja, w drodze aktu wykonawczego, ustanawia wykaz stref chronionych i odpowiednich agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych. Wykaz ten obejmuje strefy chronione uznane zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. h) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE i odpowiednie agrofagi wymienione w części B załącznika I i części B załącznika II do dyrektywy 2000/29/WE. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.

Komisja może uznać dodatkowe strefy chronione, zmieniając akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, jeżeli spełnione są warunki przewidziane w ust.1. Zmianę taką przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 99 ust. 3. Tę samą procedurę stosuje się do uchylenia lub zastąpienia aktu wykonawczego, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Jeżeli zastosowanie ma art. 35, przyjmuje się akt wykonawczy zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 99 ust. 2.

4. Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, zainteresowane państwo członkowskie przedstawia:

a) opis granic danej strefy chronionej, w tym mapy; oraz

b) wyniki kontroli występowania wskazujące, że w ciągu trzech lat poprzedzających złożenie wniosku dany agrofag kwarantannowy nie występował na danym terytorium.

Powyższe kontrole występowania muszą zostać przeprowadzone w czasie i z intensywnością pozwalającymi na wykrycie występowania danego agrofaga kwarantannowego. Opierają się one na solidnych podstawach technicznych i naukowych.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 98, ustanawiających szczegółowe reguły dotyczące kontroli występowania, które mają być przeprowadzane do celów uznawania stref chronionych.

Artykuł 33

Ogólne obowiązki dotyczące stref chronionych

1. W odniesieniu do strefy chronionej do agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych stosuje się odpowiednio obowiązki określone w następujących artykułach:

a) art. 9–12 dotyczące potwierdzania, zgłaszania i informowania w odniesieniu do występowania agrofagów kwarantannowych dla Unii;

b) art. 15 dotyczący środków wprowadzanych natychmiast przez podmioty zawodowe;

c) art. 16, 17 i 18 dotyczące zwalczania agrofagów kwarantannowych dla Unii, ustanawiania i modyfikacji obszarów wyznaczonych oraz kontroli występowania na tych obszarach.

2. Rośliny, produkty roślinne lub przedmioty pochodzące z obszaru wyznaczonego, ustanowionego zgodnie z art. 17 w strefie chronionej dla danego agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej, nie mogą być przemieszczane w obrębie lub do strefy chronionej ustanowionej dla danego agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej. Podczas wyprowadzania z danej strefy chronionej powyższe rośliny, produkty roślinne lub przedmioty są pakowane i przemieszczane w taki sposób, by nie występowało ryzyko rozprzestrzenienia się w ramach tej strefy chronionej danego agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej.

3. Komisja i pozostałe państwa członkowskie są natychmiast powiadamiane o obszarach wyznaczonych ustanowionych w strefie chronionej oraz środkach zwalczania wprowadzanych na tych obszarach na podstawie art. 16, 17 i 18.

Artykuł 34

Kontrole występowania agrofagów kwarantannowych dla stref chronionych

1. Właściwy organ przeprowadza w każdej strefie chronionej coroczną kontrolę występowania danego agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej. Powyższe kontrole występowania są przeprowadzane w czasie i z intensywnością pozwalającymi na wykrycie występowania danego agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej. Opierają się one na solidnych podstawach technicznych i naukowych.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 98 ustanawiających szczegółowe reguły przeprowadzania tych kontroli występowania w celu potwierdzenia, że strefy chronione nadal spełniają warunki określone w art. 32 ust. 1.

2. Do dnia 30 kwietnia każdego roku państwa członkowskie zgłaszają Komisji i pozostałym państwom członkowskim wyniki kontroli występowania, o których mowa w ust. 1, przeprowadzonych w poprzednim roku.

Artykuł 35

Zmiana i zniesienie stref chronionych

1. Komisja może zmienić wielkość strefy chronionej na wniosek państwa członkowskiego, którego terytorium to dotyczy.

W przypadku gdy Komisja zmienia strefę chronioną, dane państwo członkowskie powiadamia Komisję, pozostałe państwa członkowskie oraz, za pośrednictwem internetu, podmioty zawodowe, o zmianie strefy chronionej, załączając mapy.

W przypadku gdy zmiana dotyczy rozszerzenia strefy chronionej, stosuje się art. 32, 33 i 34.

2. Na wniosek państwa członkowskiego, o którym mowa w ust. 1, Komisja cofa uznanie danej strefy chronionej lub zmniejsza jej wielkość.

3. Komisja cofa uznanie strefy chronionej, w przypadku gdy kontrole występowan