ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
125.

uważa, że ubezpieczyciele i banki nie powinni brać pod uwagę wywiadu chorobowego osób dotkniętych rakiem; wzywa do opracowania przepisów krajowych gwarantujących, że osoby żyjące z rakiem lub wyleczone nie będą dyskryminowane w porównaniu z innymi konsumentami; odnotowuje, że Komisja zamierza nawiązać współpracę z przedsiębiorstwami w celu opracowania kodeksu postępowania, który zagwarantuje, że postępy w terapiach nowotworowych i ich większa skuteczność znajdą odzwierciedlenie w praktykach biznesowych podmiotów świadczących usługi finansowe; wspiera tym samym promowanie postępów poczynionych we Francji, w Belgii, Luksemburgu i Niderlandach, gdzie osoby żyjące z rakiem lub wyleczone korzystają z „prawa do bycia zapomnianym”; domaga się, by najpóźniej do 2025 r. wszystkie państwa członkowskie zagwarantowały wszystkim europejskim pacjentom prawo do bycia zapomnianym po upływie 10 lat od zakończenia leczenia oraz do pięciu lat od zakończenia leczenia w przypadku pacjentów, u których diagnozę postawiono przed ukończeniem 18 roku życia; wzywa do wprowadzenia wspólnych norm w zakresie prawa do bycia zapomnianym na mocy odpowiednich przepisów dotyczących polityki ochrony konsumentów zawartych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aby rozwiązać problem rozdrobnionych praktyk krajowych w zakresie oceny zdolności kredytowej i zapewnić równy dostęp do kredytów osobom żyjącym z rakiem lub wyleczonym; wzywa do włączenia prawa do bycia zapomnianym dla osób żyjących z rakiem lub wyleczonych do odpowiedniego prawodawstwa UE w celu zapobiegania dyskryminacji i poprawy dostępu osób żyjących z rakiem lub wyleczonych do usług finansowych;
52.

uznaje, że liczne bariery wynikają z ograniczonej zdolności administracji do świadczenia wysokiej jakości usług w kontekście transgranicznym; uważa, że cyfryzacja usług publicznych i w pełni rozwinięte możliwości administracji elektronicznej są nadal niezbędne do wyeliminowania niektórych uciążliwych barier pozataryfowych; wzywa Komisję do propagowania korzystania z narzędzi cyfrowych i apeluje do państw członkowskich, by w pełni zaangażowały się w cyfryzację usług publicznych; podkreśla potrzebę opracowywania i stosowania w sektorze administracji elektronicznej narzędzi interoperacyjnych i otwartego oprogramowania, aby wspierać projektowanie elektronicznych procedur administracyjnych, które będą kompatybilne we wszystkich państwach członkowskich; przypomina w związku z tym, że najważniejsze przepisy dotyczące jednolitego portalu cyfrowego miały zacząć obowiązywać we wszystkich państwach członkowskich UE do 12 grudnia 2020 r.; podkreśla znaczenie zasady domyślnej cyfrowości i zasady jednorazowości, które pozwolą obywatelom i przedsiębiorcom zaoszczędzić czas i pieniądze, zwłaszcza jeśli będą stosowane na szerszą skalę; z zadowoleniem przyjmuje propozycję dodania do jednolitego portalu cyfrowego narzędzia do zgłaszania przeszkód w funkcjonowaniu jednolitego rynku;
59.

apeluje o przegląd obowiązujących ram regulujących rynki energii elektrycznej w UE, aby ułatwić korzystanie z energii z morskich źródeł odnawialnych oraz eliminować sztuczne przeszkody w handlu, ceny stałe, dotacje oraz inne mechanizmy zakłócające rynek, które uniemożliwiają dalszą pomyślną integrację morskich odnawialnych źródeł energii; apeluje do Komisji i państw członkowskich o ostrożną analizę możliwości utworzenia specjalnych morskich obszarów rynkowych i analizę istniejących obszarów rynkowych oraz ich zdolności do absorpcji rosnącej mocy morskich odnawialnych źródeł energii; zachęca Komisję do ustalenia, jakie istniejące mechanizmy regulacyjne przyczyniają się do pomyślnego promowania integracji morskich odnawialnych źródeł energii na dobrze funkcjonującym rynku energii w ramach modelu, który wytrzyma próbę czasu, obejmującego ułatwienie przedsięwzięć hybrydowych i nowych form współpracy; apeluje do Komisji, aby rozważyła poprawę warunków rozwoju projektów hybrydowych w celu lepszego wdrażania projektów hybrydowych wykorzystujących energię z morskich źródeł odnawialnych oraz bardziej elastyczne warunki, które pobudzą innowacyjność, w tym nowe kategorie aktywów, w szczególności w odniesieniu do morskich farm wiatrowych włączonych do połączeń międzysystemowych na co najmniej dwóch rynkach; zauważa, że taryfy powinny odzwierciedlać ryzyko, które ponoszą pionierzy branży, inwestujący w rozwój nowej technologii;
38.

przyjmuje do wiadomości bieżące prace Komisji nad tablicą wyników podatkowych UE; zaleca wykorzystanie wskaźników ekonomicznych, które umożliwiają stwierdzenie zakłóceń na jednolitym rynku, takich jak poziomy BIZ, należności licencyjnych i odsetek; podkreśla, że taka tabela wyników musi przyczynić się do walki ze szkodliwą konkurencją podatkową; wzywa Komisję do należytego uwzględnienia poważnych strat dochodów publicznych wynikających z krajowej polityki podatkowej ułatwiającej unikanie opodatkowania; rozumie, że tablicę wyników podatkowych należy opracować jako instrument pomagający państwom członkowskim w przeprowadzaniu rozsądnych i solidnych reform w kwestiach podatkowych; ostrzega przed wykorzystywaniem tej tabeli wyników do piętnowania konkretnych państw członkowskich, ale uważa, że może ona sprzyjać debacie na temat potrzebnych reform; zachęca do ścisłej współpracy z obecnymi platformami europejskimi przy tworzeniu tej tablicy; rozumie, że ten nowy instrument mógłby okazać się przydatny w procesie europejskiego semestru, w szczególności na potrzeby zaleceń dla poszczególnych krajów;
45.

apeluje do Komisji, aby powiązała swoje różne strategie przepisami wykonawczymi opracowanymi w celu zapewnienia spójności z Europejskim Zielonym Ładem, strategią „Od pola do stołu”, unijną strategią na rzecz bioróżnorodności 2030 oraz polityką rolną odnoszącą się do handlu, praktyk handlowych i promocji; podkreśla, że spójność tych strategii jest warunkiem wstępnym rentowności sektora rolnictwa; apeluje, by znowelizowane przepisy dotyczące dobrostanu zwierząt w pełni dostosowano do priorytetów Zielonego Ładu i strategii „Od pola do stołu” dzięki poszerzeniu ich zakresu i zapewnieniu elastyczności pozwalającej na dostosowywanie ich do najnowszych postępów naukowych i technicznych; wzywa Komisję do dostosowania polityki handlowej do norm UE w zakresie ochrony i dobrostanu zwierząt poprzez ponowną ocenę umów handlowych z państwami trzecimi i zapewnienie wzajemności w odniesieniu do nowych dwustronnych i wielostronnych umów handlowych, aby stworzyć równe warunki działania i uniknąć osłabiania rentowności swoich własnych producentów oraz zapewnić, aby przestrzegali oni unijnych norm dobrostanu zwierząt i jakości produktów;
9.

przypomina, że dostęp wszystkich podmiotów z sektora napraw do informacji dotyczących naprawy i konserwacji ma kluczowe znaczenie, by zwiększyć dostęp konsumentów do usług naprawczych; podkreśla w związku z tym, że odpowiednie prawo do naprawy powinno zapewnić podmiotom z branży napraw, w tym niezależnym warsztatom, i konsumentom bezpłatny dostęp do niezbędnych informacji dotyczących naprawy i konserwacji, np. informacji na temat narzędzi diagnostycznych, części zamiennych, oprogramowania i aktualizacji potrzebnych do wykonywania napraw i konserwacji; przypomina o znaczeniu innowacyjnego otoczenia biznesowego i poszanowania tajemnicy przedsiębiorstwa;
7.

zdecydowanie potępia uwięzienie laureata Nagrody im. Sacharowa Aleksieja Nawalnego i ponawia apel o jego natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie, podobnie jak setek innych obywateli Rosji bezpodstawnie przetrzymywanych jedynie za odwagę demonstrowania na rzecz demokracji i pokoju, oraz apeluje o poprawę ich praw, w tym prawa do wolności wypowiedzi i pokojowego zgromadzania się; wzywa władze rosyjskie do poprawy warunków panujących w więzieniach i ośrodkach przetrzymywania, aby dostosować je do norm międzynarodowych; uważa, że sytuacja humanitarna, zdrowie i bezpieczeństwo Aleksieja Nawalnego są dla UE sprawą priorytetową; wzywa władze rosyjskie, aby podjęły wszelkie niezbędne środki, które zabezpieczą w pełni jego prawa podczas bezprawnego pozbawienia wolności; potępia to, że w procesie przeciwko Aleksiejowi Nawalnemu nie przestrzegano jego prawa do rzetelnego procesu sądowego, i ponawia apel o bezzwłoczne przeprowadzenie przejrzystego dochodzenia w sprawie próby otrucia Aleksieja Nawalnego;
4.

wzywa władze Gwatemali do pilnego podjęcia niezbędnych środków w celu zapewnienia bezpieczeństwa i nietykalności sędziów, prokuratorów, prawników – w tym byłych prawników Międzynarodowej Komisji przeciw Bezkarności w Gwatemali (CICIG) – oraz obrońców praw człowieka i osób zatrzymanych, a także do zagwarantowania ich prawa do sprawiedliwego procesu; wzywa władze do zapewnienia bezpiecznego powrotu osób zmuszonych do opuszczenia kraju w obawie o swoje bezpieczeństwo;
2.

zdecydowanie potępia systematyczne i szerokie stosowanie kary śmierci w KRLD; wzywa rząd KRLD do ogłoszenia moratorium na wykonanie wszystkich wyroków śmierci z myślą o zniesieniu kary śmierci w najbliższej przyszłości; wzywa KRLD do zaprzestania pozasądowych egzekucji i położenia kresu wymuszonym zaginięciom, do uwolnienia więźniów politycznych oraz zezwolenia obywatelom na swobodne podróżowanie, zarówno na obszarze kraju, jak i poza jego terytorium; wzywa KRLD do zapewnienia krajowym i międzynarodowym mediom wolności wypowiedzi i wolności prasy oraz do zezwolenia obywatelom na wolny od cenzury dostęp do internetu; zwraca się do KRLD, aby zaprzestała oskarżania uciekinierów z kraju o zdradę i zwracania się do Chin o ich zawrócenie do KRLD;
9.

wyraża zadowolenie z szybkiego przyjęcia sankcji przez Radę i pochwala jedność instytucji UE i państw członkowskich w odpowiedzi na agresję Rosji na Ukrainę, a także wysoki poziom koordynacji w grupie G-7; wzywa wszystkich partnerów, w szczególności kraje kandydujące do UE i potencjalne kraje kandydujące, do dostosowania się do tych pakietów sankcji; z zadowoleniem przyjmuje nowo powołaną grupę zadaniową ds. rosyjskich elit, pełnomocników i oligarchów, której celem jest koordynacja prac UE, G-7 i Australii nad sankcjami wobec rosyjskich i białoruskich oligarchów; zwraca się do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i Komisji, by zintensyfikowały działania informacyjne skierowane do krajów, które jeszcze nie przyłączyły się do sankcji wprowadzanych przez UE wobec Federacji Rosyjskiej, oraz by wykorzystały w tym celu pozycję UE i pełen zakres dostępnych im narzędzi, w razie potrzeby udzielając wsparcia; ubolewa, że niektóre kraje kandydujące do UE nie przyłączyły się do unijnych sankcji; wzywa do opracowania jasnego planu działania wobec krajów spoza UE, które ułatwiają Federacji Rosyjskiej uchylanie się od sankcji; wzywa Radę do przyjęcia dalszych surowych sankcji, odzwierciedlających niesłabnącą eskalację rosyjskiej agresji i szokujące akty okrucieństwa popełniane przez rosyjskie siły zbrojne, które bezsprzecznie stanowią zbrodnie wojenne;
9.

podkreśla, że obecne opóźnienie we wdrażaniu programów polityki spójności na lata 2021–2027 ogranicza zdolność państw członkowskich do reagowania, w kontekście rosyjskiej agresji na Ukrainę, nie tylko na kryzys energetyczny i zaopatrzeniowy, ale również na kryzys uchodźczy w perspektywie średnio- i długoterminowej; z zadowoleniem przyjmuje tymczasową elastyczność i dodatkowe środki przewidziane we wniosku CARE oraz w ostatnim wniosku Komisji w sprawie zwiększenia płatności zaliczkowych, które pomogą zwiększyć zdolność państw członkowskich do reagowania na ten kryzys humanitarny; zwraca uwagę na fakt, że CARE nie miałoby negatywnego wpływu na budżet i nie wpłynęłoby na bieżące programy, projekty i inwestycje; podkreśla jednak, że CARE i proponowane wykorzystanie finansowania REACT-EU mogą nie być wystarczające w kontekście obecnego kryzysu uchodźczego; zachęca Komisję do sprawdzenia, czy możliwe byłoby wykorzystanie w ramach obecnego okresu finansowania środków na 2022 r., które mogłyby zostać umorzone ze względu na opóźnienia w programowaniu, w odniesieniu do CARE II, w celu zapewnienia stałej opieki nad uchodźcami;
59.

ponownie podkreśla, że należyte zarządzanie finansami w odniesieniu do funduszy UE jest sprawą najwyższej wagi; wyraża ubolewanie, że bazy danych dotyczące beneficjentów funduszy UE nie zawierają informacji o beneficjentach końcowych i ich beneficjentach rzeczywistych; wyraża ubolewanie, że organy kontrolne nie mają możliwości identyfikowania ostatecznych odbiorców finansowania; głęboko ubolewa nad wykorzystywaniem organizacji pozarządowych do ukrywania finansowania organizacji terrorystycznych i ekstremistycznych; podkreśla swoje stanowisko, zgodnie z którym wspólne zasady przejrzystości dotyczące beneficjentów powinny mieć również zastosowanie do organizacji parasolowych – które otrzymują fundusze UE i przekazują je organizacjom pozarządowym w ramach swojej sieci – aby zapewnić Komisji i organom kontrolnym możliwość weryfikacji celów projektów i jego beneficjentów końcowych; wyraża ubolewanie, że Komisja nie zaproponowała zharmonizowanej definicji organizacji pozarządowych, na podstawie której mogłaby kontrolować podmioty ostatecznie korzystające ze środków; zauważa, że w rozporządzeniu finansowym określono zasady wyboru i przyznawania środków tym podmiotom, a także mechanizmy kontroli; wzywa Komisję do dokonania przeglądu rozporządzenia finansowego również pod kątem zdefiniowania pojęcia „organizacji pozarządowych”, poprzez wprowadzenie jasnych kategorii organizacji pozarządowych oraz rozszerzenie kontroli również na koszty faktycznie poniesione przez beneficjentów końcowych;
68.

wzywa do szybszych i bardziej zdecydowanych działań zmniejszających marnowanie żywności, by maksymalnie zwiększyć dostępność żywności i wykorzystanie zasobów, jakimi dysponujemy w UE, a przez to zwiększyć autonomię żywnościową; podkreśla, że trzeba zapobiegać utracie żywności podczas przechowywania i na wszystkich etapach łańcucha dostaw, sprzyjać darowiznom żywności przez spójne wdrażanie przepisów o odpowiedzialności, zachęcać do odzyskiwania odpadów żywnościowych oraz opracować alternatywne warianty dla detalistów, w tym promocje cenowe i współpracę ze społecznościami lokalnymi chcącymi przeciwdziałać ubóstwu i brakowi bezpieczeństwa żywnościowego na szczeblu lokalnym; wzywa państwa członkowskie, by wprowadziły i realizowały programy zapobiegania marnowaniu żywności oraz by rozważyły przyjęcie przepisów o dalszych nieuczciwych praktykach handlowych, które prowadzą do marnotrawienia żywności, oprócz tych, które już ujęto w dyrektywie o nieuczciwych praktykach handlowych; apeluje, by w inicjatywach dotyczących norm handlowych priorytetowo traktować zmniejszanie marnotrawstwa żywności; apeluje o lepsze monitorowanie marnotrawienia żywności na wszystkich szczeblach w UE; przypomina, że krótkie łańcuchy dostaw żywności zmniejszają ryzyko marnotrawienia żywności;
2.

wzywa Komisję, by podjęła pilne działania i natychmiast zastosowała mechanizm warunkowości w zakresie praworządności przez wysłanie pisemnego powiadomienia zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunkowości w zakresie praworządności, i by poinformowała Parlament bezpośrednio po tym fakcie, oraz oczekuje, że powiadomienie obejmie wszystkie zdarzenia, do których ma zastosowanie to rozporządzenie, które miały miejsce w ciągu 14 miesięcy od jego wejścia w życie w styczniu 2021 r.; podkreśla, że nadszedł czas, aby Komisja wypełniła swoje obowiązki strażniczki Traktatów i natychmiast reagowała na obecne poważne naruszenia zasad praworządności w niektórych państwach członkowskich, co stanowi poważne zagrożenie dla interesów finansowych Unii w odniesieniu do sprawiedliwego, zgodnego z prawem i bezstronnego podziału funduszy UE, zwłaszcza tych objętych zarządzaniem dzielonym; ostrzega, że wszelkie dalsze opóźnienia mogą mieć poważne konsekwencje;
69.

wzywa Komisję do opracowania zaleceń lub wytycznych dotyczących sportu w celu zwalczania rasizmu w sporcie na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim oraz do promowania integracji i poszanowania na wszystkich szczeblach sportu, w tym osób potrzebujących specjalnej odzieży; zachęca organizacje sportowe i zainteresowane strony na wszystkich szczeblach do aktywnego udziału w pracach nad kodeksem, do podpisania go i włączenia go do swoich statutów; zachęca organizacje do upowszechniania wiedzy o takim kodeksie i jego treści wśród członków i wśród rodzin oraz wśród ogółu społeczeństwa;
13.

podkreśla, że RRF stanowi dla wszystkich państw członkowskich bezprecedensową i wyjątkową okazję do zajęcia się kluczowymi wyzwaniami strukturalnymi i potrzebami inwestycyjnymi, w tym sprawiedliwą, ekologiczną i cyfrową transformacją; nalega, aby wszystkie plany odbudowy i zwiększania odporności uwzględniały wszystkie wymogi rozporządzenia w sprawie RRF, a w szczególności sześć filarów; podkreśla wzajemne powiązania między europejskim semestrem a RRF; wzywa państwa członkowskie, by jak najlepiej wykorzystały tę szansę oraz posłużyły się nią, by przekształcić swoje gospodarki i sprawić, by były one zrównoważone, bardziej konkurencyjne i odporne na przyszłe wstrząsy; podkreśla rolę Parlamentu Europejskiego we wdrażaniu RRF, jak zapisano w rozporządzeniu w sprawie RRF;
21.

przyznaje, że obecna struktura unijnych ram uczestnictwa może powodować u obywateli wątpliwości co do tego, który kanał jest bardziej odpowiedni dla ich potrzeb, a tym samym zniechęcać ich do korzystania z dostępnych narzędzi komunikacji z instytucjami UE; apeluje do Komisji i państw członkowskich o wdrożenie odpowiednich narzędzi mających na celu zapewnienie, aby obywatele i mieszkańcy UE byli szeroko informowani o prawie do składania petycji do Parlamentu oraz o prawie do odwołania się do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich jako środkach ochrony przysługujących im praw i zgłaszania naruszeń, zgodnie z art. 44 Karty i art. 227 TFUE;
45.

uważa, że wsparcie budżetowe dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego należy nie tylko zaplanować, ale również promować i wspierać we wszystkich programach UE; ubolewa, że europejski pakiet na rzecz odbudowy nie jest ukierunkowany szczególnie na organizacje społeczeństwa obywatelskiego, oprócz biznesu oraz małych i średnich przedsiębiorstw; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zapewniły zaangażowanie organizacji społeczeństwa obywatelskiego na wszystkich etapach wdrażania i monitorowania krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności oraz innych funduszy objętych zarządzaniem dzielonym, a także by zbadały, czy krajowe plany odbudowy wspierają potrzeby w zakresie finansowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego; wzywa Komisję do zadbania o to, by wycofanie finansowania na mocy rozporządzenia w sprawie warunkowości lub na mocy warunków ujętych w funduszach i programach w ramach wieloletnich ram finansowych lub Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, w których poszanowanie praworządności i zasady niedyskryminacji jest warunkiem wstępnym otrzymania finansowania, nie miało negatywnego wpływu na organizacje społeczeństwa obywatelskiego poprzez zapewnienie specjalnych sposobów przekazywania finansowania organizacjom społeczeństwa obywatelskiego dostosowanym do środowiska, w którym działają;
137.

apeluje do UE i jej państw członkowskich o dalsze przeciwdziałanie obcym ingerencjom, w tym zakrojonym na szeroką skalę kampaniom dezinformacyjnym, zagrożeniom hybrydowym i wojnie hybrydowej, przy pełnym poszanowaniu wolności wyrazu i informacji, w tym przez ustanowienie systemu sankcji; uważa, że powinno to obejmować wprowadzenie międzysektorowych i asymetrycznych ram sankcji, a także sankcji dyplomatycznych, zakazów podróży, zamrożenia aktywów i odebrania obcokrajowcom i członkom ich rodzin pozwoleń na pobyt w UE w związku z próbami obcych ingerencji, które to sankcje powinny być jak najprecyzyjniej wymierzone w decydentów i organy odpowiedzialne za agresywne działania, nie prowadząc do powstania sytuacji „wet za wet”, zgodnie z art. 29 TUE i art. 215 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (środki ograniczające) oraz w ścisłej integracji z filarami wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii (WPZiB) i WPBiO; apeluje do państw członkowskich, by uczyniły obce i krajowe ingerencje oraz dezinformację stałym punktem porządku obrad Rady do Spraw Zagranicznych; apeluje do UE, aby zdefiniowała, czym jest niezgodne z prawem międzynarodowym działanie oraz by w następstwie tej nowej definicji przyjęła minimalne progi dla uruchomienia środków przeciwdziałania, czemu towarzyszyć powinna ocena skutków w celu zagwarantowania pewności prawnej; zauważa, że Rada powinna mieć możliwość decydowania o sankcjach związanych z obcymi ingerencjami większością głosów, a nie jednomyślnie; jest zdania, że kraje zaangażowane w obce ingerencję i manipulację informacjami w celu zdestabilizowania sytuacji w UE powinny ponieść koszty swoich decyzji oraz konsekwencje gospodarcze, wizerunkowe lub dyplomatyczne; apeluje do Komisji i wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa o przedstawienie konkretnych propozycji w tym zakresie;
69.

zaważa, że polityka handlowa nie jest neutralna płciowo i że potrzebne jest lepsze gromadzenie danych segregowanych według kryterium płci, wraz z jasnymi wskaźnikami, aby odpowiednio oceniać różne skutki polityki handlowej dla kobiet i mężczyzn; ponownie wzywa UE i jej państwa członkowskie do czerpania inspiracji z zestawu narzędzi opracowanego przez Konferencję Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju oraz do uwzględnienia w ocenach skutków ex ante i w ocenach ex post wpływu polityki handlowej i umów handlowych UE na kwestię płci w poszczególnych krajach i sektorach; wzywa Komisję do współpracy z partnerami międzynarodowymi, takimi jak WTO, oraz z władzami i organizacjami lokalnymi w celu gromadzenia danych, analizowania wpływu handlu na kobiety oraz przekładania danych na konkretne propozycje mające na celu poprawę roli kobiet w systemie handlu międzynarodowego oraz promowanie inkluzywnego wzrostu gospodarczego; podkreśla, że zacieśnienie współpracy między organizacjami międzynarodowymi, takimi jak WTO, Międzynarodowe Centrum Handlu i ONZ, oraz utworzenie sieci obejmujących środowiska akademickie, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i parlamenty może sprzyjać wymianie najlepszych praktyk i metod gromadzenia danych, a także uwzględnianiu perspektywy płci w handlu; nalega, by obecność zagadnień dotyczących płci nie ograniczała się do rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju;
7.

wzywa UE i państwa członkowskie, by poruszały kwestię pobierania narządów w Chinach podczas każdego dialogu dotyczącego praw człowieka; nalega, aby UE i państwa członkowskie publicznie potępiły nadużycia w zakresie przeszczepów narządów w Chinach; wzywa państwa członkowskie do podjęcia niezbędnych działań, by zapobiegać turystyce przeszczepowej ich obywateli do Chin oraz szerzyć wiedzę na ten temat wśród swoich obywateli podróżujących do Chin;
2.

wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Osmana Kavali zgodnie z wyrokiem ETPCz z 2019 r., do natychmiastowego wycofania wszystkich stawianych mu zarzutów oraz do pełnego zagwarantowania jego praw i wolności, a także do natychmiastowego uwolnienia pozostałych siedmiorga oskarżonych w tej sprawie; potępia fakt, że Osman Kavala jest stale pozbawiony wolności od października 2017 r., i wzywa Turcję do działania zgodnie z jej międzynarodowymi i krajowymi zobowiązaniami;
B.

mając na uwadze, że UE będzie oceniana według jej zdolności do wyjścia z obecnego kryzysu i w związku z tym powinna dążyć do tego, by stać się silniejszą;