ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
a)

Zadania kierownictwa w zakresie „rocznego sprawozdania finansowego Wspólnot Europejskich” obejmują: opracowywanie, wdrażanie i utrzymywanie systemów kontroli wewnętrznej związanych ze sporządzeniem i rzetelną prezentacją sprawozdania finansowego wolnego od istotnych nieprawidłowości wynikających czy to z nadużyć, czy z błędów, a także wybór i stosowanie właściwych metod rachunkowości na podstawie zasad rachunkowości przyjętych przez księgowego Komisji (4) oraz sporządzanie szacunków księgowych stosownie do okoliczności. Na mocy art. 129 rozporządzenia finansowego Komisja zatwierdza „Roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich” po skonsolidowaniu go przez księgowego Komisji na podstawie informacji dostarczonych przez pozostałe instytucje (5) i organy (6). Do skonsolidowanego sprawozdania finansowego księgowy Komisji dołącza oświadczenie, w którym stwierdza między innymi, że uzyskał wystarczającą pewność co do prawdziwości i rzetelności zawartych w tych sprawozdaniach informacji na temat sytuacji finansowej Wspólnot Europejskich we wszystkich istotnych aspektach.
I.

Na mocy postanowień art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 141 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do dziesiątego EFR, jak również do poprzednich EFR, Trybunał zbadał: a) „Końcowe roczne sprawozdanie finansowe ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2009” składające się ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego (1) oraz ze skonsolidowanego sprawozdania z realizacji finansowej ósmego, dziewiątego i dziesiątego EFR; oraz b) legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw rozliczeń zgodnie z przepisami prawa dotyczącymi EFR w odniesieniu do tej części środków EFR, która podlega zarządzaniu finansowemu Komisji (2).
a)

Zadania kierownictwa w zakresie sprawozdania finansowego Unii Europejskiej obejmują: opracowywanie, wdrażanie i utrzymywanie systemów kontroli wewnętrznej związanych ze sporządzeniem i rzetelną prezentacją sprawozdania finansowego wolnego od istotnych nieprawidłowości wynikających czy to z nadużyć, czy z błędów, a także wybór i stosowanie właściwych metod rachunkowości na podstawie zasad rachunkowości przyjętych przez księgowego Komisji (4) oraz sporządzanie szacunków księgowych stosownie do okoliczności. Na mocy art. 129 rozporządzenia finansowego Komisja zatwierdza sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej po skonsolidowaniu go przez księgowego Komisji na podstawie informacji dostarczonych przez pozostałe instytucje (5) i organy (6). Do skonsolidowanego sprawozdania finansowego księgowy Komisji dołącza oświadczenie, w którym stwierdza między innymi, że uzyskał wystarczającą pewność co do prawdziwości i rzetelności zawartych w tym sprawozdaniu informacji na temat sytuacji finansowej Unii Europejskiej we wszystkich istotnych aspektach.
I.

Na mocy postanowień art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz art. 141 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do dziesiątego EFR, jak również do poprzednich EFR, Trybunał zbadał: a) roczne sprawozdanie finansowe ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju składające się ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego (1) oraz ze skonsolidowanego sprawozdania z realizacji finansowej ósmego, dziewiątego i dziesiątego EFR za rok budżetowy zakończony w dniu 31 grudnia 2010 r.; oraz b) legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw tych sprawozdań, zgodnie z przepisami prawa dotyczącymi EFR w odniesieniu do tej części środków EFR, która podlega zarządzaniu finansowemu Komisji (2).
a)

Zadania kierownictwa w zakresie sprawozdania finansowego Unii Europejskiej obejmują: opracowywanie, wdrażanie i utrzymywanie systemów kontroli wewnętrznej związanych ze sporządzeniem i rzetelną prezentacją sprawozdania finansowego wolnego od istotnych nieprawidłowości wynikających czy to z nadużyć, czy z błędów, a także wybór i stosowanie właściwych metod rachunkowości na podstawie zasad rachunkowości przyjętych przez księgowego Komisji (3) oraz sporządzanie szacunków księgowych stosownie do okoliczności. Na mocy art. 129 rozporządzenia finansowego Komisja zatwierdza sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej po skonsolidowaniu go przez księgowego Komisji na podstawie informacji dostarczonych przez pozostałe instytucje i organy. Do skonsolidowanego sprawozdania finansowego księgowy Komisji dołącza oświadczenie, w którym stwierdza między innymi, że uzyskał wystarczającą pewność co do prawdziwości i rzetelności zawartych w tym sprawozdaniu informacji na temat sytuacji finansowej Unii Europejskiej we wszystkich istotnych aspektach.
a)

Zadania kierownictwa w zakresie skonsolidowanego sprawozdania finansowego Unii Europejskiej obejmują: opracowywanie, wdrażanie i utrzymywanie systemów kontroli wewnętrznej umożliwiających sporządzanie i rzetelną prezentację sprawozdań finansowych, które nie zawierają istotnych zniekształceń spowodowanych nadużyciem lub błędem, a także wybór i stosowanie właściwych metod rachunkowości na podstawie zasad rachunkowości przyjętych przez księgowego Komisji (3) oraz sporządzanie szacunków księgowych stosownie do okoliczności. Na mocy art. 129 rozporządzenia finansowego Komisja zatwierdza skonsolidowane sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej po skonsolidowaniu go przez księgowego Komisji na podstawie informacji dostarczonych przez pozostałe instytucje i organy. Do skonsolidowanego sprawozdania finansowego księgowy Komisji dołącza oświadczenie, w którym stwierdza między innymi, że uzyskał wystarczającą pewność co do prawdziwości i rzetelności zawartych w tym sprawozdaniu informacji na temat sytuacji finansowej Unii Europejskiej we wszystkich istotnych aspektach.
I.

Na mocy postanowień art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz art. 141 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do dziesiątego EFR, jak również do poprzednich EFR, Trybunał zbadał: a) roczne sprawozdanie finansowe ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju składające się ze sprawozdania finansowego (1) oraz ze sprawozdania z finansowego wykonania za rok budżetowy zakończony w dniu 31 grudnia 2011 r. oraz b) legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw tych sprawozdań, zgodnie z przepisami prawa dotyczącymi EFR w odniesieniu do tej części środków EFR, która podlega zarządzaniu finansowemu Komisji (2).
V.

Jeśli chodzi o dochody, do celów przeprowadzanej przez Trybunał kontroli zasobów własnych opartych na podatku od wartości dodanej i dochodzie narodowym brutto, jako punkt wyjścia przyjmuje się odpowiednie zagregowane dane makroekonomiczne wykorzystywane do obliczania tych zasobów oraz ocenia się stosowane w Komisji systemy przetwarzania tych danych do momentu otrzymania wkładów państw członkowskich i uwzględnienia ich w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym. W zakresie tradycyjnych zasobów własnych Trybunał bada rozliczenia organów celnych oraz analizuje przepływ opłat celnych pod nadzorem celnym do momentu otrzymania tych kwot przez Komisję i ich ujęcia w sprawozdaniu finansowym.
II.

Na mocy art. 310-325 TFUE oraz rozporządzeń finansowych mających zastosowanie do ósmego, dziewiątego i dziesiątego EFR, kierownictwo odpowiada za sporządzenie i prezentację rocznego sprawozdania finansowego EFR zgodnie z powszechnie przyjętymi międzynarodowymi standardami rachunkowości sektora publicznego (2) oraz za legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw tego sprawozdania. Do zadań kierownictwa należy także opracowywanie, wdrażanie i utrzymywanie systemów kontroli wewnętrznej umożliwiających sporządzanie i prezentację sprawozdań finansowych, które nie zawierają istotnych zniekształceń spowodowanych nadużyciem lub błędem Kierownictwo odpowiada również za dopilnowanie, by ujęte w sprawozdaniu finansowym działania, transakcje finansowe i informacje były zgodne z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Ostateczną odpowiedzialność za legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw rozliczeń EFR ponosi Komisja (art. 317 TFUE).
II –

Na mocy art. 310–325 TFUE oraz rozporządzeń finansowych mających zastosowanie do ósmego, dziewiątego i dziesiątego EFR, kierownictwo odpowiada za sporządzenie i prezentację rocznego sprawozdania finansowego EFR zgodnie z powszechnie przyjętymi międzynarodowymi standardami rachunkowości sektora publicznego (2) oraz za legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw tego sprawozdania. Do zadań kierownictwa należy także opracowywanie, wdrażanie i utrzymywanie systemów kontroli wewnętrznej umożliwiających sporządzanie i prezentację sprawozdań finansowych, które nie zawierają istotnych zniekształceń spowodowanych nadużyciem lub błędem. Kierownictwo odpowiada również za dopilnowanie, by ujęte w sprawozdaniu finansowym działania, transakcje finansowe i informacje były zgodne z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Ostateczną odpowiedzialność za legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw rozliczeń EFR ponosi Komisja (art. 317 TFUE).
I –

Zgodnie z przepisami art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i art. 49 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju w odniesieniu do stosowania okresu przejściowego między 10. Europejskim Funduszem Rozwoju a 11. Europejskim Funduszem Rozwoju do dnia wejścia w życie umowy wewnętrznej 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju, który stosuje się również w odniesieniu do poprzednich EFR, Trybunał zbadał: a) roczne sprawozdania finansowe ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju, obejmujące bilans, rachunek wyniku ekonomicznego, rachunek przepływów pieniężnych, zestawienie zmian w aktywach netto oraz tabelę pozycji płatnych na rzecz Europejskich Funduszy Rozwoju, a także sprawozdanie z realizacji finansowej za rok budżetowy zakończony w dniu 31 grudnia 2014 r., zatwierdzone przez Komisję w dniu 24 lipca 2015 r.; b) legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw tych sprawozdań, zgodnie z przepisami prawa dotyczącymi EFR w odniesieniu do tej części środków EFR, która podlega zarządzaniu finansowemu Komisji (1).
V. Jeśli chodzi o dochody, do celów przeprowadzanej przez Trybunał kontroli zasobów własnych opartych na podatku od wartości dodanej i dochodzie narodowym brutto, jako punkt wyjścia przyjmuje się odpowiednie zagregowane dane makroekonomiczne wykorzystywane do obliczania tych zasobów oraz ocenia się stosowane w Komisji systemy przetwarzania tych danych do momentu otrzymania wkładów państw członkowskich i uwzględnienia ich w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym. W zakresie tradycyjnych zasobów własnych Trybunał bada rozliczenia organów celnych i analizuje przepływ opłat celnych do momentu otrzymania tych kwot przez Komisję i ujęcia ich w sprawozdaniu rocznym. VI. Jeśli chodzi o wydatki, Trybunał bada transakcje płatnicze po tym, jak wydatki zostały poniesione, ujęte i zatwierdzone. Badanie to obejmuje wszystkie kategorie płatności (w tym płatności z tytułu nabycia aktywów) z wyjątkiem zaliczek w chwili ich wypłaty. Zaliczki bada się po zażądaniu od odbiorcy środków lub przedstawieniu przez niego uzasadnienia ich właściwego wykorzystania oraz po rozliczeniu zaliczki lub gdy jest ona możliwa do odzyskania. VII. Trybunał uznał, że uzyskane dowody kontroli są wystarczające i właściwe, aby stanowić podstawę do wydania opinii.
I — Na mocy postanowień art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz art. 49 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do jedenastego EFR, jak również do poprzednich EFR, Trybunał zbadał: a) roczne sprawozdania finansowe ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju, obejmujące bilans, rachunek wyniku ekonomicznego, rachunek przepływów pieniężnych, zestawienie zmian w aktywach netto oraz tabelę pozycji płatnych na rzecz Europejskich Funduszy Rozwoju, a także sprawozdanie z realizacji finansowej za rok budżetowy zakończony w dniu 31 grudnia 2015 r., zatwierdzone przez Komisję w dniu 15 lipca 2016 r.; b) legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw tych sprawozdań, zgodnie z przepisami prawa dotyczącymi EFR w odniesieniu do tej części środków EFR, która podlega zarządzaniu finansowemu Komisji (1). Zadania kierownictwa II — Na mocy art. 310–325 TFUE oraz stosownych rozporządzeń finansowych (2) kierownictwo odpowiada za sporządzenie i prezentację rocznego sprawozdania finansowego EFR zgodnie z powszechnie przyjętymi międzynarodowymi standardami rachunkowości sektora publicznego (3) oraz za legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw tego sprawozdania. Do zadań kierownictwa należy także opracowywanie, wdrażanie i utrzymywanie systemów kontroli wewnętrznej umożliwiających sporządzanie i prezentację sprawozdań finansowych, które nie zawierają istotnych zniekształceń spowodowanych nadużyciem lub błędem. Kierownictwo odpowiada również za dopilnowanie, by ujęte w sprawozdaniu finansowym działania, transakcje finansowe i informacje były zgodne z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Ostateczną odpowiedzialność za legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw rozliczeń EFR ponosi Komisja (art. 317 TFUE).
V. Jeśli chodzi o dochody, do celów przeprowadzanej przez Trybunał kontroli zasobów własnych opartych na podatku od wartości dodanej i dochodzie narodowym brutto, jako punkt wyjścia przyjmuje się odpowiednie zagregowane dane makroekonomiczne wykorzystywane do obliczania tych zasobów oraz ocenia się stosowane w Komisji systemy przetwarzania tych danych do momentu otrzymania wkładów państw członkowskich i uwzględnienia ich w skonsolidowanym sprawozdaniu rocznym. W zakresie tradycyjnych zasobów własnych Trybunał bada rozliczenia organów celnych i analizuje przepływ opłat celnych do momentu otrzymania tych kwot przez Komisję i ujęcia ich w sprawozdaniu rocznym. VI. Jeśli chodzi o wydatki, Trybunał bada transakcje płatnicze po tym, jak wydatki zostały poniesione, ujęte i zatwierdzone. Badanie to obejmuje wszystkie kategorie płatności (w tym płatności z tytułu nabycia aktywów) z wyjątkiem zaliczek w chwili ich wypłaty. Zaliczki bada się tylko wówczas, gdy od odbiorcy środków żąda się uzasadnienia ich właściwego wykorzystania lub gdy przedstawi on takie uzasadnienie, a zaliczka zostanie rozliczona lub jest możliwa do odzyskania. VII. Trybunał uznał, że uzyskane dowody kontroli są wystarczające i właściwe, aby stanowić podstawę do wydania opinii.
14.

EBC pozytywnie przyjmuje główne usprawnienia planowane w stosunku do danych statystycznych dotyczących usług, w szczególności wprowadzenie wskaźnika cen produkcji. Wskaźnik ten wniesie istotny wkład do analizy cen obszaru euro oraz przyczyni się do poprawy jakości prognoz wzrostu dokonywanych w ramach sprawozdań krajowych. Biorąc pod uwagę, że termin publikacji PEEI w zakresie wskaźnika cen produkcji nie przekracza dwóch miesięcy od zakończeniu kwartału sprawozdawczego, EBC sugeruje dostosowanie wymaganych przez projektowane rozporządzenie terminów przekazywania danych (trzy miesiące) do bardziej przydatnych terminów publikacji PEEI. Ponadto projektowane rozporządzenie określa termin, z upływem którego lista usług objętych wskaźnikiem może być zmieniana (Załącznik, część D). Jako że opracowywane są całkowicie nowe modele danych statystycznych, takie obostrzenie może przynieść skutki odwrotne od planowanych. Zakres uwzględnienia danych statystycznych w odniesieniu do cen produkcji w sektorze usług powinien w razie potrzeby podlegać zmianom zgodnie ze zmieniającymi się wymogami informacyjnymi. W związku z tym EBC sugeruje usunięcie tego terminu.
5.

Projektowane rozporządzenie przyczyni się do realizacji ogólnego celu, jakim jest opracowanie spójnego systemu kwartalnych sprawozdań dla sektora publicznego, odnoszących się do Unii Europejskiej, a tym samym do strefy euro. Uzupełni ono istniejące zestawienia kwartalnych danych dotyczących finansów publicznych określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 264/2000 z dnia 3 lutego 2000 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2223/96 w zakresie krótkoterminowych statystyk finansów publicznych (2), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2002 z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie kwartalnych niefinansowych sprawozdań administracji publicznej (3) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 501/2004 z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie kwartalnych finansowych sprawozdań administracji publicznej (4).
8.

EBC pozytywnie przyjmuje przepisy ochronne zawarte w artykule 2 projektowanego rozporządzenia. Przepisy te dotyczą przypadków, w których medale lub żetony mogą z powodu ich wyglądu lub rozmiaru zostać pomylone z autentycznymi monetami euro. W szczególności EBC zauważa, że w artykule 2, pod literami (a) i (b) wprowadzono czytelne rozróżnienie pomiędzy medalami i żetonami oznaczonymi określeniami „euro” lub „euro cent” bądź też symbolem euro, a takimi medalami i żetonami, które jedynie kwalifikują się do przedziału referencyjnego, niezależnie od tego, czy są oznaczone wskazanymi określeniami lub symbolem. Mając powyższe na uwadze, zakaz produkcji i sprzedaży oraz importu i dystrybucji w celu sprzedaży lub w innych celach komercyjnych obu kategorii medali i żetonów wydaje się wystarczającym środkiem zapobiegającym ryzyku wystąpienia pomyłek wśród ludności. Takie same uwagi dotyczące zapobiegania ryzyku wystąpienia pomyłek dotyczą zakazu przewidzianego w artykule 2, literze (c) projektowanego rozporządzenia, odnoszącego się do medali i żetonów oznaczonych na powierzchni jakimikolwiek wzorami, które są „podobne do któregokolwiek z wzorów narodowych umieszczonych na awersie lub też do wspólnego wzoru rewersu monet euro, bądź też podobne lub identyczne z wzorem krawędzi monety o nominale 2 euro”. EBC zauważa jednak, że sformułowanie „symbol zbliżony do symbolu euro połączony ze wskazaniem wartości nominalnej”, użyte w artykule 2, literze (b) Zaleceń, nie zostało włączone do artykułu 2 projektowanego rozporządzenia. EBC zaleca przejęcie tego sformułowania w projektowanym rozporządzeniu, gdyż użycie tego typu symboli może również prowadzić do pomyłek wśród ludności. EBC sądzi, że wprowadzenie wskazanego sformułowania rozszerzy zakres i wzmocni skuteczność postanowień ochronnych.
Po czwarte, w odniesieniu do proponowanego zobowiązania „banków” do dokonania wymiany banknotów i monet w walucie krajowej na banknoty i monety denominowane w euro, co ma następować bez nakładania opłat do pułapu ustalonego w prawie krajowym zgodnie z proponowanym art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 974/98, EBC pragnie zauważyć, że z punktu widzenia techniki legislacyjnej, pojęciem stosowanym zarówno w Traktacie jak i we wspólnotowym prawie wtórnym na określenie banków jest pojęcie „instytucji kredytowej”.

Tym samym, jeżeli odwołanie do „banków” zostanie zastąpione odwołaniem do „instytucji kredytowych” zgodnie z definicją zawartą z skonsolidowanej dyrektywie bankowej, to należałoby uwzględnić, że niektóre instytucje „kredytowe” objęte zakresem zastosowania tej dyrektywy nie wykonują operacji gotówkowych (np. instytucje pieniądza elektronicznego) (27), podczas gdy inne, wyłączone spod zakresu tej dyrektywy (np. instytucje pocztowe dokonujące przelewów gotówkowych), w przeszłości okazały się być ważne dla wymiany pieniądza gotówkowego na euro. W związku z powyższym, wskazane wydaje się pozostawienie Państwom Członkowskim pewnej swobody w odniesieniu do definiowania innych instytucji, które mogą zostać objęte obowiązkiem dokonywania bezpłatnej wymiany banknotów oraz monet.
3.

Program „Perykles” wprowadzony został decyzją Rady 2001/923/WE z dnia 17 grudnia 2001 r. ustanawiającą program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles”) (2). Zarówno w odniesieniu do projektu, jak i do równoległego projektu, EBC — w zgodzie z poglądem jaki wyraził w swojej opinii wydanej w związku z konsultacją projektu decyzji 2001/923/WE (3) — przyjmuje z jednoznacznym zadowoleniem oraz w pełni popiera inicjatywy, których celem jest ochrona euro przed fałszowaniem, realizowana za pomocą programów szkoleń, wymiany i pomocy kierowanych do wybranych grup odbiorców.
4.

Celem projektowanego rozporządzenia jest uwzględnienie zmian w zakresie realizacji Paktu Stabilności i Rozwoju uzgodnionych przez Radę (ECOFIN) w dniu 20 marca 2005 r. Projektowane rozporządzenie dotyczy przy tym realizacji procedury nadmiernego deficytu (PND). Projektowane rozporządzenie ma zapewnić prowadzenie prawidłowych polityk fiskalnych, stwarzając w tym celu system zachęt do zachowywania dyscypliny fiskalnej. EBC nie widzi potrzeby wyrażania opinii na temat szczegółowych rozwiązań projektowanego rozporządzenia, podkreśla tym niemniej potrzebę zapewnienia, aby PND stanowiła tyleż wiarygodną co efektywną metodę przeciwdziałania nierównowadze finansów publicznych, stosowaną z uwzględnieniem ścisłych limitów czasowych. Wziąwszy powyższe pod uwagę, EBC popiera ograniczenie do minimum zmian wprowadzanych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 czerwca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia sposobu realizacji procedury nadmiernego deficytu (1). Rygorystyczna i spójna realizacja PND będzie czynnikiem wspierającym prowadzenie rozważnych polityk fiskalnych.
7.

Po przeprowadzeniu bardziej szczegółowej oceny załączników I do III projektowanego rozporządzenia, EBC zauważa, iż dział 6 załącznika I rozporządzenia (WE) nr 184/2005 zatytułowany „Poziomy podziału geograficznego” zawiera dodatkową pozycję „U4 Poza strefą euro” wśród innych pozycji dotyczących obszaru UE. EBC uważa, iż celem umożliwienia przygotowania odpowiedniego agregatu dla strefy euro wskazane byłoby uwzględnienie podobnego odniesienia do pozycji „Poza strefą euro” w załączniku III projektowanego rozporządzenia, jako dodatkowego poziomu podziału geograficznego w kategorii „Poziom 1”. Należy wreszcie zauważyć, iż w uzasadnieniu projektu stosowany jest termin „UE-15” (względnie „Państwa Członkowskie UE-15”); EBC proponuje zastąpienie takiej terminologii za pomocą odniesienia do obecnych „UE-25” lub „Państw Członkowskich UE-25”.