UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej w Unii jest regulowane dyrektywą Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej („dyrektywa w sprawie opodatkowania energii” lub „dyrektywa”).

Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy, oprócz przepisów określonych w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek poziomu opodatkowania na podstawie szczególnych względów politycznych.

W art. 15 ust. 1 lit. e) dyrektywy upoważniono państwa członkowskie do stosowania obniżek lub zwolnień w zakresie poziomu opodatkowania energii elektrycznej wykorzystywanej do przewozów towarów i pasażerów koleją, metrem, tramwajem, trolejbusem. Nie przewidziano jednak możliwości stosowania obniżek dotyczących energii elektrycznej wykorzystywanej do transportu pojazdami elektrycznymi innymi niż trolejbusy.

Decyzją wykonawczą Rady (UE) 2016/2266 Niderlandy zostały już upoważnione do stosowania, do dnia 31 grudnia 2020 r., obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej dostarczanej do stacji ładowania pojazdów elektrycznych.

Celem niniejszego wniosku jest upoważnienie Niderlandów do dalszego stosowania obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej dostarczanej do stacji ładowania pojazdów elektrycznych zgodnie z wnioskiem, począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 1 stycznia 2025 r. Celem takiej obniżki jest dalsze propagowanie korzystania z bardziej ekologicznych środków transportu, a także zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza oraz emisji CO2 pochodzących z sektora transportu.

Pismem z dnia 30 marca 2020 r. oraz późniejszymi pismami, zgodnie z art. 19 dyrektywy władze niderlandzkie poinformowały Komisję, że zamierzają stosować obniżoną stawkę opodatkowania wynoszącą 51,64 EUR/MWh wobec energii elektrycznej dostarczanej do stacji ładowania dla pojazdów elektrycznych w przypadku rocznego zużycia nieprzekraczającego 10 MWh na stację ładowania. Zużycie wynoszące od 10 do 50 MWh będzie opodatkowane według stawki 51,64 EUR, zużycie od 50 do 10 000 MWh – według stawki 13,75 EUR, a roczne zużycie przekraczające 10 000 MWh – według stawki 0,56 EUR. W odniesieniu do stacji ładowania, które nie są objęte stawkami opodatkowania dotyczącymi zastosowań gospodarczych, roczne zużycie przekraczające 10 000 MWh będzie opodatkowane według stawki 1,13 EUR. Ogólna stawka podatku będzie wyższa od minimalnej stawki opodatkowania energii elektrycznej do zastosowań gospodarczych, określonej w dyrektywie 2003/96/WE. Obowiązująca obecnie krajowa stawka podatku od energii elektrycznej wykorzystywanej do ładowania pojazdów elektrycznych wynosi 94,28 EUR/MWh za początkowe 10 MWh rocznego zużycia, co odpowiada krajowej stawce podatku od energii elektrycznej do zastosowań gospodarczych i innych niż gospodarcze za wskazany poziom zużycia. Obecnie w Niderlandach stosowane są zróżnicowane krajowe stawki opodatkowania energii elektrycznej według zużycia, zgodnie z art. 5 dyrektywy 2003/96/WE.

Informacje uzupełniające otrzymano od władz niderlandzkich w dniu 20 listopada 2020 r.

Niderlandy nadal stosowałyby obniżoną stawkę opodatkowania wobec energii elektrycznej dostarczanej do pojazdów elektrycznych przez wyspecjalizowane publiczne stacje ładowania, a w niektórych przypadkach także prywatne lub korporacyjne stacje ładowania. Te stacje ładowania mają zwykle bezpośrednie podłączenie do sieci elektroenergetycznej. Operatorzy stacji ładowania oraz osoby prywatne i prawne upoważnione do stosowania obniżonej stawki będą zobowiązane do złożenia u dostawcy energii elektrycznej oświadczenia wskazującego, że ich przyłączenie do sieci ma na celu wyłącznie dostarczanie energii elektrycznej do pojazdów elektrycznych. Wniosek złożony przez Niderlandy wyłącza ze stosowania obniżonej stawki stacje ładowania, w których następuje wymiana akumulatorów.

Ogólna stawka opodatkowania, łącznie z obniżoną stawką za początkowe 10 MWh rocznego zużycia każdego podmiotu, będzie na poziomie znacznie wyższym od poziomu minimalnego ustalonego w tabeli C załącznika I do dyrektywy Rady 2003/96/WE.

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze niderlandzkie, w przypadku gdy operator stacji ładowania zamierza stosować obniżoną stawkę dla swoich stacji, będzie on zobowiązany do złożenia u dostawcy energii elektrycznej oświadczenia wskazującego, które przyłączenia do sieci mają na celu wyłącznie dostarczanie energii elektrycznej do pojazdów elektrycznych. Przedmiotowy środek miałby zastosowanie wyłącznie do energii elektrycznej dostarczanej do wyznaczonych przyłączeń do sieci. Ponadto operator stacji ładowania jest zobowiązany do poinformowania dostawcy energii elektrycznej w sytuacji, gdy zmaga się z problemami finansowymi i w związku z tym kwalifikuje się do pomocy zgodnie z wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (2014/C 249/01). W takiej sytuacji dostawca nie może już stosować obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej.

Korzyści wynikające z obniżonej stawki podatku będą wahać się w zależności od ilości kWh. Jak podkreśliły władze niderlandzkie, na podstawie badania zleconego na szczeblu krajowym szacuje się, że w 2020 r. zużycie na stację ładowania wyniosło średnio 3 900 kWh. Przy takim założeniu szacuje się, że maksymalna korzyść na stację ładowania w 2020 r. wyniesie 289 EUR na rok. Korzyść ta zwiększy się, jeżeli wzrośnie zwykła stawka opodatkowania energii. Ponadto stacja ładowania może w praktyce dostarczać 12 000 kWh rocznie. Przy takim założeniu maksymalna całkowita korzyść wynosi 815 EUR w 2020 r. Liczba stacji ładowania przypadająca na beneficjenta jest zróżnicowana.

Jak poinformowały władze niderlandzkie, obecnie w Niderlandach działa około 40 operatorów stacji ładowania.

Przedmiotowy środek jest dostępny dla wszystkich operatorów z UE bez rozróżnienia. Państwo pochodzenia operatora stacji ładowania nie jest warunkiem korzystania ze środka. Przedsiębiorstwo transportowe lub gospodarstwo domowe posiadające stację ładowania może również skorzystać z tego środka, o ile spełni wyżej wymienione warunki.

Jak podkreślono we wniosku, badanie zlecone przez niderlandzkie ministerstwo transportu wykazało, że obecnie w wielu przypadkach nadal nie ma zachęt do prowadzenia działalności dla publicznych stacji ładowania. Stanowi to przeszkodę dla rozwoju publicznej infrastruktury stacji ładowania oraz korzystania z pojazdów elektrycznych. Środek ma na celu dalsze wzmacnianie uzasadnienia biznesowego dla publicznych stacji ładowania, co z kolei powinno zwiększyć atrakcyjność korzystania z pojazdów elektrycznych i sprzyjać ochronie środowiska. Szybki rozwój infrastruktury publicznych stacji ładowania ma kluczowe znaczenie dla przejścia od pojazdów wyposażonych w silniki spalinowe wewnętrznego spalania korzystające głównie z paliw kopalnych do pojazdów elektrycznych. Dobrze rozwinięta infrastruktura jest niezbędna, by pojazdy elektryczne stały się rzeczywistą alternatywą dla tradycyjnego transportu drogowego. Jest to ważne z uwagi na korzyści dla środowiska naturalnego, jakie niesie ze sobą korzystanie z pojazdów elektrycznych. Pojazdy elektryczne przeważnie emitują mniej CO2 oraz lokalnych zanieczyszczeń powietrza (PM10, NOx) niż pojazdy korzystające z paliw kopalnych. Według władz niderlandzkich w 2019 r. odsetek energii elektrycznej wytwarzanej z węgla wynosił 14 %. Przewiduje się, że w 2030 r. odsetek ten wyniesie 0 %. Udział energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w niderlandzkim koszyku energetycznym wynosił w 2019 r. 18 %; szacuje się, że odsetek ten wyniesie 58 % w 2025 r. i 75 % w 2030 r.

We wniosku podkreślono, że operatorzy stacji ładowania będą mieli możliwość przeniesienia (części) korzyści wynikających ze środka na swoich klientów w formie obniżki opłat za ładowanie. W takim przypadku koszt posiadania pojazdów elektrycznych zmniejszy się z uwagi na niższe koszty eksploatacji. Stworzy to zachętę dla konsumentów do wyboru nowego pojazdu elektrycznego zamiast nowego pojazdu napędzanego paliwem kopalnym. Kolejnym pozytywnym skutkiem niższych opłat za ładowanie jest to, że posiadacze pojazdów hybrydowych typu plug-in, które mogą również być napędzane paliwem kopalnym, zostaną zachęceni do korzystania raczej z energii elektrycznej niż z paliwa kopalnego do celów transportowych.

Jeżeli chodzi o okres stosowania środka, co do zasady powinien być wystarczająco długi, aby w dalszym ciągu zapewniać pewność prawa operatorom rynku energii elektrycznej oraz osobom prywatnym i prawnym. Możliwy maksymalny okres przedłużenia stosowania odstępstwa to sześć lat, natomiast Niderlandy wniosły o okres wynoszący cztery lata. W tych okolicznościach właściwe wydaje się udzielenie Niderlandom, zgodnie z ich wnioskiem, upoważnienia na okres czterech lat, który jest dopuszczalny w świetle dyrektywy.