ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
50.

postuluje, aby „Horyzont Europa” obejmował „misję na rzecz oceanów wolnych od tworzyw sztucznych” w celu wykorzystania innowacji do ograniczenia ilości tworzyw sztucznych wprowadzanych do środowiska morskiego oraz zbierania tworzyw sztucznych obecnych w oceanach; ponawia swoje apele dotyczące przeciwdziałania odpadom morskim (w tym zapobiegania, zwiększania wiedzy o oceanach, podnoszenia świadomości na temat wyzwań środowiskowych związanych z zanieczyszczeniem tworzywami sztucznymi i innymi formami odpadów morskich oraz kampanii na rzecz sprzątania, takich jak wyławianie odpadów i sprzątanie plaż), o czym mowa we wspólnym komunikacie Komisji i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z dnia 10 listopada 2016 r. pt. „Międzynarodowe zarządzanie oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów” (JOIN(2016)0049); wzywa decydentów politycznych, zainteresowane strony i ekspertów do dialogu politycznego na szczeblu UE na temat odpadów morskich;
D.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 10 ust. 5 dyrektywy (UE) 2018/851 jeżeli jest to niezbędne do spełnienia obowiązku przygotowania do ponownego użycia, recyklingu lub innych procesów odzysku oraz do ułatwienia lub usprawnienia odzysku, państwa członkowskie muszą przyjąć niezbędne środki, by przed odzyskiem lub podczas odzysku z odpadów niebezpiecznych usuwano niebezpieczne substancje, mieszaniny i składniki z myślą o przetworzeniu tych odpadów zgodnie z art. 4 i 13 dyrektywy 2008/98/WE (14) w sprawie odpadów;
—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 11 kwietnia 2018 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przejrzystości i zrównoważonego charakteru unijnej oceny ryzyka w łańcuchu żywnościowym, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 178/2002 [w sprawie ogólnego prawa żywnościowego], dyrektywę 2001/18/WE [w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie], rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 [w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy], rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 [w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt], rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 [w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego], rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 [w sprawie materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością], rozporządzenie (WE) nr 1331/2008 [w sprawie jednolitej procedury wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących], rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 [w sprawie środków ochrony roślin] oraz rozporządzenie (UE) 2015/2283 [w sprawie nowej żywności] (8),
35.

podkreśla, że w wyniku procesu legislacyjnego należy jasno zdefiniować, co można uznać za podwójne normy jakości oraz jak właściwe organy powinny oceniać i rozpatrywać poszczególne przypadki; w związku z tym podkreśla, że otwarty wykaz tzw. „uzasadnionych czynników”mógłby zagrozić zdolności właściwych organów do przeprowadzenia ocen i stosowania prawa; jest zaniepokojony, że posługiwanie się pojęciem „określonych preferencji konsumentów”podczas oceny, czy różnice w składzie produktów mogą lub nie mogą być uzasadnione, może prowadzić do sprzecznych interpretacji ze strony właściwych organów;
E.

mając na uwadze, że od 2007 r. do 2013 r. PKB Grecji zmniejszył się o 26 % w ujęciu rzeczywistym i że choć recesja zakończyła się w 2014 r., przez dwa kolejne lata wzrost wynosił poniżej 1 %; mając na uwadze, że wskaźnik zatrudnienia spadł z 66 % do 53 % w 2013 r., co oznacza, że jedynie ponad połowa osób w wieku produkcyjnym była zatrudniona, a bezrobocie wzrosło w tym samym okresie z 8,4 % do 27,5 %, co decydująco wpłynęło na siłę nabywczą ludności Grecji i poważnie dotknęło kilka sektorów, w tym sektor zdrowia; mając na uwadze, że według najnowszych danych Eurostatu stopa bezrobocia wynosi 20,8 %, z wysokim poziomem bezrobocia młodzieży;
76.

apeluje do UE i Stanów Zjednoczonych o połączenie zasobów w celu zwalczania nieuczciwych strategii i praktyk handlowych, przy jednoczesnym poszanowaniu zasad wielostronnych i procedur rozstrzygania sporów w ramach WTO oraz unikaniu działań jednostronnych, ponieważ są one szkodliwe dla wszystkich globalnych łańcuchów wartości, w ramach których działają przedsiębiorstwa z UE i USA; głęboko ubolewa z powodu niepewności w międzynarodowym systemie handlowym w związku ze stosowaniem przez Stany Zjednoczone instrumentów i narzędzi politycznych (np. pkt 232 z 1962 r. i pkt 301 z 1974 r.), które ustanowiono przed powstaniem WTO i jej systemu rozstrzygania sporów; w związku z tym zauważa, że decyzji Stanów Zjednoczonych o nałożeniu ceł na stal i aluminium na mocy pkt 232 nie można uzasadnić przesłankami bezpieczeństwa narodowego oraz wzywa USA do całkowitego i stałego wyłączenia UE i innych sojuszników z zakresu stosowania tych środków; wzywa Komisję do zdecydowanej reakcji, jeżeli cła te będą stosowane jako sposób na ograniczenie wywozu z UE; podkreśla ponadto, że wszelkie sankcje o charakterze odwetowym, które mogą zostać nałożone przez Stany Zjednoczone na europejskie towary po opublikowaniu sprawozdania Organu Apelacyjnego w sprawie zgodności w związku ze skargą wniesioną przez Stany Zjednoczone przeciwko UE z powodu działań mających wpływ na handel dużymi cywilnymi statkami powietrznymi, byłyby bezpodstawne, ponieważ WTO odrzuciła 204 z 218 roszczeń wysuniętych przez Stany Zjednoczone i oczekuje się kolejnego sprawozdania w powiązanej sprawie przeciwko niezgodnym z prawem dotacjom udzielanym przez Stany Zjednoczone;
8.

nalega na organy ścigania, by chroniły podstawowe wolności bez uciekania się do jakichkolwiek form zastraszania, stosując się w ten sposób do art. 24 konstytucji Ugandy, który stanowi, że nikt nie może być poddawany jakiejkolwiek formie tortur lub okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania;
4.

podkreśla, że – w sytuacji gdyby wyburzenie Chan el Ahmar i eksmisja jej mieszkańców doszły do skutku – odpowiedź UE musi być współmierna do wagi tego wydarzenia i spójna z długotrwałym wsparciem Unii dla mieszkańców Chan el Ahmar; wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, aby zintensyfikowała unijny dialog z władzami Izraela w sprawie pełnego przestrzegania praw ludności palestyńskiej w strefie C oraz aby zażądała od Izraela odszkodowania za zniszczenie infrastruktury sfinansowanej przez UE;
32.

wzywa do przeanalizowania doświadczeń licznych euroregionów, które istnieją i działają na obszarach położonych nad wewnętrznymi i zewnętrznymi granicami UE, aby zwiększyć szanse na rozwój gospodarczy i społeczny oraz podnieść jakość życia obywateli mieszkających w regionach przygranicznych; wzywa do oceny prac euroregionów w dziedzinie współpracy regionalnej, a także ich stosunku do inicjatyw i działań unijnych regionów przygranicznych, aby skoordynować i zoptymalizować wyniki ich pracy w tej dziedzinie;
1.

zdecydowanie sprzeciwia się decyzji podjętej przez nieuznawane na forum międzynarodowym Narodowe Zgromadzenie Konstytucyjne, a zatwierdzonej przez Krajową Radę Wyborczą, o przeprowadzeniu przedterminowych wyborów prezydenckich, zaplanowanych obecnie na dzień 20 maja 2018 r.; wzywa do natychmiastowego zawieszenia procesu wyborczego do czasu zapewnienia warunków koniecznych do przeprowadzenia wiarygodnych, przejrzystych i pluralistycznych wyborów;
8.

wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania wszystkim, a w szczególności dzieciom bez opieki, dostępu do godnego zakwaterowania i opieki zdrowotnej oraz do zapewnienia pełnego dostępu do formalnej i integracyjnej edukacji na takich samych warunkach, jakie mają dzieci w danym kraju, w tym do środków przygotowawczych, takich jak zajęcia językowe, żeby zapewnić integrację dzieci w społeczeństwie przyjmującym przez cały okres ich pobytu na terytorium danego państwa członkowskiego;
158.

wzywa państwa członkowskie do wspierania współpracy między placówkami oświatowymi i światem pracy, aby lepiej przygotowywać uczących się do wejścia na rynek pracy, a także by podjąć działania w celu rozwiązania problemu niedopasowania umiejętności i niedoboru wykwalifikowanej siły roboczej; zachęca w związku z tym do włączania wysokiej jakości praktyk zawodowych, zaliczanych w formie punktów ECTS, do programów szkolnictwa wyższego i programów kształcenia i szkolenia zawodowego, współpracy między uczelniami, światem pracy, sektorem badań naukowych oraz lokalnymi i regionalnymi podmiotami gospodarczymi przy opracowywaniu wysokiej jakości dualnych systemów kształcenia i szkolenia zawodowego, poradnictwa zawodowego, praktyk zawodowych i staży, a także staży w prawdziwym środowisku, które powinny stanowić część programów szkoleń i programów studiów wyższych; wzywa ponadto państwa członkowskie do zapewnienia każdej młodej osobie w UE prawa do otrzymania pracy, przyuczenia do zawodu, dodatkowego szkolenia lub pracy połączonej ze szkoleniem zawodowym;
85.

apeluje do Komisji, by podjęła dalsze działania i zapewniła dodatkową pomoc konieczną beneficjentom EFMR do uzyskania dostępu do środków;
60.

zwraca uwagę, że ochrona krytycznych aktywów związanych z infrastrukturą publiczną i inną infrastrukturą cywilną, zwłaszcza systemów informatycznych i związanych z nimi danych, staje się dla państw członkowskich kluczowym zadaniem w dziedzinie obrony, a w szczególności dla organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo systemów informatycznych, oraz że powinna ona wejść w zakres kompetencji albo krajowych struktur cyberobrony, albo wspomnianych organów; podkreśla, że będzie to wymagało odpowiedniego poziomu zaufania i możliwie najściślejszej współpracy między podmiotami wojskowymi, agencjami cyberobrony, innymi właściwymi organami oraz branżami, których to dotyczy, co można osiągnąć tylko poprzez precyzyjne określenie obowiązków, ról i odpowiedzialności podmiotów cywilnych i wojskowych, oraz wzywa wszystkie zainteresowane strony do uwzględnienia tych czynników w swoich procesach planowania; wzywa do zacieśnienia współpracy transgranicznej, przy pełnym poszanowaniu prawodawstwa UE w dziedzinie ochrony danych, w odniesieniu do egzekwowania prawa dotyczącego zwalczania szkodliwych działań cybernetycznych;
6.

wyraża zadowolenie, że w sprawozdaniu dotyczącym 2016 r. Komisja zachowała większą przejrzystość i przytoczyła więcej danych statystycznych niż w poprzednich sprawozdaniach; ubolewa jednak nad tym, że nie zawarła w nim dokładnych informacji o liczbie petycji, które doprowadziły do wszczęcia postępowań w ramach systemu EU Pilot lub postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, i zwraca się do Komisji o przekazanie konkretnych informacji na ten temat; z przykrością odnotowuje, że ani Parlament, ani składający petycje nie uczestniczą w tych postępowaniach; ponawia swój apel do Komisji o udostępnienie Parlamentowi informacji na temat wszystkich otwartych postępowań EU Pilot i wszczętych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w celu zwiększenia przejrzystości, skrócenia czasu rozstrzygania sporów za pośrednictwem Komisji Petycji, budowania zaufania do projektu UE i wreszcie w celu umocnienia legitymacji postępowania EU Pilot, zwłaszcza w przypadku postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom; zachęca Komisję, by systematycznie informowała o decyzjach i różnych krokach podjętych przez kolegium komisarzy, a także by publikowała porządki obrad i najważniejsze wyniki tzw. spotkań pakietowych; przyjmuje do wiadomości wyrok TSUE w sprawach C-39/05 P, C-52/05 P i C-562/14 P z maja 2017 r., zgodnie z którym dokumentów w ramach postępowania EU Pilot nie można podawać do wiadomości publicznej, jeżeli istnieje ryzyko, że takie ujawnienie może wpłynąć na charakter postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, zmienić jego tok lub podważyć cele tego postępowania; apeluje do Komisji o ujawnienie dokumentów wymienianych z państwami członkowskimi w momencie, kiedy takie ryzyko już nie zachodzi, czyli po zakończeniu postępowań EU Pilot; popiera w tym zakresie sugestię Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich dotyczącą terminowości i przejrzystości procedur poprzedzających wszczęcie postępowania EU Pilot; podkreśla, jak ważne jest informowanie na bieżąco wszystkich zainteresowanych podmiotów oraz zwiększenie przejrzystości procedur EU Pilot; ubolewa nad brakiem zaangażowania ze strony Komisji w odpowiedzi na obawy wyrażone przez posłów do PE w odniesieniu do EU Pilot i apeluje do Komisji, by informowała Komisję Petycji o wszelkich istotnych nowych etapach dochodzenia i toczących się rozmowach z państwami członkowskimi w kwestii rozpatrywanych petycji; ponawia swój apel do Komisji o uwzględnienie w jej sprawozdaniu rocznym wskaźnika wdrożenia zarówno unijnych rozporządzeń, jak i dyrektyw;
—

uwzględniając zlecone przez Komisję badanie z grudnia 2017 r. zatytułowane „Integration of environmental concerns in Cohesion Policy Funds (ERDF, ESF, CF) – Results, evolution and trends through three programming periods (2000-2006, 2007-2013, 2014-2020)”[Włączanie aspektów środowiskowych do funduszy z zakresu polityki spójności (EFRR, EFS, Fundusz Spójności) – wyniki, zmiany i tendencje w trzech okresach programowania (lata 2000–2006, 2007–2013, 2014–2020)],
J.

mając na uwadze, że w okupowanych regionach Gruzji nadal dochodzi do rażących naruszeń praw człowieka, w tym swobody przemieszczania się i pobytu, prawa własności i dostępu do edukacji w rodzimym języku; mając na uwadze, że nadal dochodzi tam do bezprawnego przetrzymywania i porwań;
37.

podkreśla potrzebę rozwiązania – w ramach ścisłej współpracy między UE a NATO – kwestii fizycznych i prawnych przeszkód utrudniających szybkie i sprawne przemieszczania personelu wojskowego i zasobów wojskowych w UE i poza jej granicami w celu zapewnienia w razie konieczności bezproblemowego przemieszczenia sprzętu i sił w Europie, co obejmuje również możliwość wykorzystania infrastruktury krytycznej, takiej jak drogi, mosty i linie kolejowe, zwłaszcza poprzez realizację planu działania przedstawionego przez wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Komisję na podstawie harmonogramu opracowanego przez państwa członkowskie UE w ramach Europejskiej Agencji Obrony; wzywa państwa członkowskie UE do szybkiego podjęcia działań następczych oraz wykorzystania w tym celu osiągniętego już tempa działań; podkreśla potrzebę kompatybilnych zdolności obronnych z myślą o usprawnieniu współpracy i rozmieszczania sił na całym obszarze UE i NATO; zaleca UE oraz NATO zajęcie się również kwestią mobilności sił NATO spoza UE na terytorium europejskim;
—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 11 ust. 2 oraz art. 46 ust. 5,
—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (3),
15.

wzywa ESDZ i państwa członkowskie, aby na wielostronnych forach dążyły do rozliczenia osób odpowiedzialnych za popełnienie zbrodni w Mjanmie; przyjmuje do wiadomości wniosek głównej prokurator MTK skierowany do sędziów tego sądu o potwierdzenie jurysdykcji MTK w odniesieniu do zbrodni wydalenia Rohingjów z Mjanmy do Bangladeszu; nalega, aby UE i państwa członkowskie UE objęły przewodnią rolę w Radzie Bezpieczeństwa ONZ i zgłosiły do MTK specjalną rezolucję dotyczącą całościowej sytuacji w Mjanmie i w stanie Arakan; nalega, aby państwa członkowskie UE objęły przewodnią rolę w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ i Radzie Praw Człowieka ONZ i dopilnowały, aby pilnie ustanowiono międzynarodowy, bezstronny i niezależny mechanizm w celu wsparcia dochodzeń w sprawie zarzutów popełnienia aktów okrucieństwa;
O.

mając na uwadze, że Federacja Rosyjska, jako pełnoprawny członek Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych, zobowiązała się do przestrzegania zasad demokracji, praworządności oraz poszanowania podstawowych wolności i praw człowieka; mając na uwadze, że w wyniku licznych poważnych naruszeń praworządności i przyjęcia restrykcyjnych przepisów w ostatnich latach istnieją poważne zastrzeżenia co do przestrzegania przez Rosję międzynarodowych i krajowych zobowiązań; mając na uwadze, że Unia Europejska wielokrotnie oferowała dodatkowe wsparcie i wiedzę fachową, aby pomóc Rosji w modernizacji i przestrzeganiu porządku konstytucyjnego i prawnego zgodnie ze standardami Rady Europy;
B.

mając na uwadze, że N. Radżab miał zostać uwolniony w tym miesiącu po odbyciu dwuletniego wyroku więzienia w upadlających warunkach, które należałoby uznać za przykład złego traktowania, za wywiady udzielone telewizji w 2015 r. i 2016 r. na temat ograniczania wolności prasy w Bahrajnie; mając na uwadze, że przed arbitralnym aresztowaniem w czerwcu 2016 r. Nabilowi Radżabowi zakazano podróżowania i w latach 2012–2014 odbył on dwuletnią karę więzienia za korzystanie z przysługującego mu prawa do wolności wypowiedzi i zgromadzeń; mając na uwadze, że Grupa Robocza ONZ ds. Arbitralnych Zatrzymań orzekła w 2013 r., że aresztowanie go za rolę, jaką pełnił, pomagając kierować demonstracjami w Bahrajnie i organizować je, miało arbitralny charakter; mając na uwadze, że padł on ofiarą niesprawiedliwego procesu sądowego;
20.

przypomina, że mobilizacja zasobów krajowych w drodze opodatkowania jest najważniejszym źródłem dochodów służących finansowaniu zrównoważonego rozwoju; ubolewa, że środki przeciwdziałania nielegalnym przepływom finansowym i uchylaniu się od opodatkowania nie zajmują w projekcie mandatu pierwszoplanowej pozycji; apeluje do stron negocjacji o włączenie do nowej umowy ambitnych zapisów w sprawie pomocy finansowej i technicznej dla krajów rozwijających się, tak aby mogły one dostosować się do najnowszych światowych norm w zakresie walki z uchylaniem się od opodatkowania, które obejmują m.in. automatyczną wymianę informacji, informowanie o beneficjentach rzeczywistych firm i publiczną sprawozdawczość korporacji wielonarodowych w podziale na kraje w celu powstrzymania erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków, w oparciu o modele G-20 i OECD; apeluje też do stron, by zaangażowały się w poparcie dla ustanowienia prawnie wiążącego międzyrządowego organu ONZ ds. współpracy podatkowej;
11.

zwraca się do Komisji o opracowanie planu działania, który miałby zapewnić pełne i terminowe wdrożenie przepisów o VAT we wszystkich państwach członkowskich, aby zabezpieczyć to źródło zasobów własnych Unii;
7.

odnotowuje obawy Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) – wyrażone w ramach odpowiedzi urzędu na przeprowadzone w 2013 r. konsultacje w sprawie projektu RMSR dotyczącego umów ubezpieczeniowych – odnoszące się do przedstawiania skutków zmian stopy dyskontowej częściowo po stronie „inne całkowite dochody”, a częściowo po stronie zysków lub strat, co może sprawić, że sprawozdania finansowe będą zbyt niezrozumiałe, a przez to niekorzystnie wpływać na porównywalność umów o podobnych cechach; wzywa zatem EFRAG, aby ściśle współpracowała z ESMA oraz by wzięła pod uwagę te obawy, jeśli wciąż są istotne, przy opracowywaniu opinii w sprawie zatwierdzenia, jako części ostatecznych wymogów MSSF 17, a także aby zdecydowała, czy MSSF 17 spełnia zatwierdzające kryterium zrozumiałości; zauważa obawy wyrażone przez ESMA w piśmie z uwagami z 2013 r. w sprawie proponowanych wówczas wymogów, mianowicie że MSSF 17 może nie być wystarczająco jasny w przedstawianiu przychodów oraz że określenie stopy dyskontowej i korekty o ryzyko może utrudniać skuteczne egzekwowanie; wzywa zatem EFRAG, aby ściśle współpracowała z ESMA oraz by wzięła pod uwagę te obawy, jeśli wciąż są istotne, przy opracowywaniu opinii w sprawie zatwierdzenia, jako części ostatecznych wymogów MSSF 17; zwraca uwagę na obawy EUNB dotyczące MSSF 17, który umożliwia zakładowi ubezpieczeń określanie stopy dyskontowej w oparciu o podejście odgórne lub oddolne; wzywa zatem EFRAG, aby ściśle współpracowała z EUNB oraz by wzięła pod uwagę te obawy, jeśli wciąż są istotne, przy opracowywaniu opinii w sprawie zatwierdzenia, jako części ostatecznych wymogów MSSF 17, szczególnie gdy opcja ta może znacząco rozszerzać zakres oceny i niespójności w praktyce, potencjalnie prowadząc do ograniczenia porównywalności informacji finansowych i subiektywnego zarządzania zyskami; z zadowoleniem przyjmuje projekt badawczy RMSR dotyczący stóp dyskontowych oraz zachęca RMSR do opracowania spójnego i całościowego podejścia do metod szacowania i stosowania stóp dyskontowych;
38.

wzywa Komisję, by wspierała opracowanie norm technicznych we współpracy z właściwymi organizacjami międzynarodowymi takimi jak ISO, ITU i CEN-CENELEC, a także by przeprowadziła dogłębną analizę istniejących ram prawnych w poszczególnych państwach członkowskich w odniesieniu do możliwości egzekwowania inteligentnych umów; wzywa Komisję, aby w przypadku wykrycia potencjalnych ograniczeń stosowania inteligentnych umów w ramach jednolitego rynku treści cyfrowych przyjęła odpowiednie środki w celu oceny proporcjonalności tych ograniczeń; zauważa jednak, że pewność prawa można zwiększyć dzięki koordynacji prawnej lub wzajemnemu uznawaniu przez państwa członkowskie w odniesieniu do inteligentnych umów;
10.

wzywa władze Arabii Saudyjskiej do ratyfikowania Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, wycofania zastrzeżeń do Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet i ratyfikowania protokołu fakultatywnego do tej konwencji, tak by Saudyjki mogły w pełni korzystać z praw zagwarantowanych w konwencji oraz by położyć kres dziecięcym małżeństwom, przymusowym małżeństwom i narzucaniu kobietom specjalnych zasad ubierania się; wzywa Arabię Saudyjską do wystosowania stałego zaproszenia dla przedstawicieli wszystkich specjalnych procedur Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych;
G.

mając na uwadze, że instrument „Łącząc Europę” jest jednym z najbardziej udanych programów UE, jako że zainteresowanie zaproszeniami do składania wniosków znacznie przekroczyło możliwości finansowania; mając na uwadze, że do końca 2017 r. instrument „Łącząc Europę” – Transport przeznaczył już 21,3 mld EUR w postaci dotacji na projekty TEN-T, co pociągnęło za sobą inwestycje o łącznej wartości 41,6 mld EUR; mając na uwadze, że w 2018 r. zostaną podpisane dodatkowe umowy w sprawie przyznania dotacji w ramach mieszanego zaproszenia do składania wniosków łączącego dotacje z instrumentu „Łącząc Europę” z finansowaniem prywatnym, w tym z Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS); mając na uwadze, że pierwotny budżet w wysokości 1 mld EUR na to zaproszenie do składania wniosków zwiększono w listopadzie 2017 r. o 350 mln EUR w celu wspierania priorytetu „Innowacje i nowe technologie”, zgodnie z celami planu działania dotyczącego paliw alternatywnych;