[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 5.12.2007

KOM(2007) 771 wersja ostateczna

Wniosek

DECYZJA RADY

upoważniająca Republikę Federalną Niemiec oraz Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

(Jedynie teksty w językach niemieckim i polskim są autentyczne)

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

110 | Podstawa i cele wniosku Zgodnie z art. 395 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie VAT”), Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde z państw członkowskich do stosowania szczególnych środków dotyczących odstępstwa od przepisów tej dyrektywy w celu uproszczenia procedury poboru podatku od wartości dodanej (VAT) lub w celu zapobieżenia niektórym formom uchylania się od zobowiązań podatkowych, lub unikania takich zobowiązań. Pismami z maja i lipca 2007 r., zarejestrowanymi przez Sekretariat Generalny Komisji w dniach 22 października i 27 lipca 2007 r., Republika Federalna Niemiec i Rzeczpospolita Polska zwróciły się z wnioskami o upoważnienie do stosowania środków stanowiących odstępstwo od przepisów dyrektywy w sprawie VAT, w odniesieniu do budowy i utrzymania mostów granicznych wchodzących w skład sieci kolejowych obu krajów. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy w sprawie VAT, pismem z dnia 24 października 2007 r., Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wnioskach złożonych przez Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską. Pismem z dnia 25 października 2007 r. Komisja zawiadomiła Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosków. |

120 | Kontekst ogólny Republika Federalna Niemiec i Rzeczpospolita Polska, w celu ułatwienia ruchu kolejowego między tymi dwoma krajami, postanowiły zawrzeć umowę w sprawie budowy (a następnie utrzymania) dwóch mostów granicznych oraz w sprawie utrzymania jedenastu innych istniejących mostów granicznych na rzekach Odra (Oder) i Nysa Łużycka (Lausitzer Neiße). Umowa ta zawierałaby środki, które stanowią odstępstwo od dyrektywy w sprawie VAT w odniesieniu do zasady terytorialności. Zgodnie z umową Republika Federalna Niemiec albo Rzeczpospolita Polska stałyby się odpowiedzialne za budowę i utrzymanie pewnej liczby mostów. Umowa przewiduje, że miejsca budowy na mostach granicznych oraz same mosty, które są (częściowo) położone na terytorium jednego z krajów, uważa się za leżące na terytorium drugiego kraju, gdy kraj ten jest odpowiedzialny za ich budowę lub utrzymanie. Oznacza to, że do celów podatku VAT, w odniesieniu do dostawy towarów i świadczenia usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przeznaczonych do budowy lub utrzymania tych mostów granicznych, polska część mostu granicznego uznawana będzie za terytorium Niemiec, gdy Niemcy odpowiedzialne będą za budowę lub utrzymanie tego mostu i na odwrót. Na mocy umowy Republika Federalna Niemiec będzie odpowiedzialna za budowę i utrzymanie jednego nowego mostu oraz utrzymanie czterech istniejących mostów. Rzeczpospolita Polska będzie odpowiedzialna za budowę i utrzymanie jednego nowego mostu oraz utrzymanie siedmiu istniejących mostów. Zgodnie z obowiązującymi przepisami zawarta w dyrektywie w sprawie VAT zasada terytorialności stanowi, że dostawy towarów i świadczenie usług oraz wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów w Republice Federalnej Niemiec podlegają niemieckiemu podatkowi VAT. Podobnie dostawy towarów i świadczenie usług oraz wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów w Rzeczpospolitej Polskiej powinny podlegać polskiemu podatkowi VAT. Zastosowanie obowiązujących przepisów oznaczałoby konieczność określenia dokładnego miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu, według terytorium, na którym przeprowadzono daną część prac. Republika Federalna Niemiec i Rzeczpospolita Polska uważają, że zastosowanie tych przepisów spowodowałoby znaczące komplikacje podatkowe dla przedsiębiorstw odpowiedzialnych za przedmiotowe prace. Uważają one zatem, że przepisy podatkowe uwzględnione w umowie są uzasadnione z uwagi na cel, jakim jest uproszczenie zobowiązań podatkowych przedsiębiorstw. Komisja zgadza się, że w powyższych przypadkach jednolite opodatkowanie prac w zakresie budowy i utrzymania stanowić będzie uproszczenie i sprawi, że zainteresowanym przedsiębiorstwom łatwiej będzie stosować przepisy VAT, niż miałoby to miejsce w przypadku zastosowania normalnych przepisów podatkowych. |

130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek W przeszłości Rada upoważniła w kilku przypadkach państwa członkowskie do stosowania odstępstw od zasady terytorialności w odniesieniu do obszarów przygranicznych. |

141 | Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach Nie dotyczy. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

219 | Nie dotyczy. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

230 | Ocena skutków Wniosek dotyczący decyzji ma na celu uproszczenie poboru podatków w odniesieniu do budowy i utrzymania mostów granicznych, a zatem jego potencjalny wpływ na gospodarkę jest pozytywny. W każdym przypadku wpływ ten będzie ograniczony ze względu na wąski zakres odstępstwa. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

305 | Krótki opis proponowanych działań Upoważnienie Niemiec i Polski do stosowania odstępstwa od zasady terytorialnego zakresu stosowania podatku VAT w odniesieniu do budowy i utrzymania mostów granicznych między dwoma krajami. |

310 | Podstawa prawna Artykuł 395 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. |

329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. W związku z tym zasada pomocniczości nie ma zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |

331 | Decyzja dotyczy upoważnienia przyznanego państwom członkowskim w odpowiedzi na ich własny wniosek i nie stanowi jakiegokolwiek zobowiązania. |

332 | Biorąc pod uwagę bardzo ograniczony zakres odstępstwa, środek specjalny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu. |

Wybór instrumentów |

341 | Proponowane instrumenty: inne. |

342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Zgodnie z art. 395 dyrektywy w sprawie VAT odstępstwo od wspólnych zasad dotyczących podatku VAT jest możliwe jedynie po uzyskaniu upoważnienia Rady, stanowiącej jednogłośnie na wniosek Komisji. Decyzja Rady jest jedynym właściwym instrumentem, ponieważ może być skierowana do poszczególnych państw członkowskich. |

WPłYW NA BUDżET |

409 | Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty. |

1. Wniosek

DECYZJA RADY

upoważniająca Republikę Federalną Niemiec oraz Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

(Jedynie teksty w językach niemieckim i polskim są autentyczne)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[1], w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

2. Pismami zarejestrowanymi przez Sekretariat Generalny Komisji w dniach 22 października i 27 lipca 2007 r. Republika Federalna Niemiec i Rzeczpospolita Polska zwróciły się z wnioskami o upoważnienie do stosowania szczególnych środków podatkowych w odniesieniu do budowy i utrzymania niektórych mostów granicznych pomiędzy dwoma krajami.

3. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE, pismem z dnia 24 października 2007 r., Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wnioskach złożonych przez Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską. Pismem z dnia 25 października 2007 r. Komisja zawiadomiła Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosków.

4. Celem środka szczególnego jest, w przypadku dostaw towarów i świadczenia usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przeznaczonych do budowy i utrzymania mostów granicznych, uznanie, że mosty te, a w przypadku robót budowlanych miejsce budowy, znajdują się całkowicie na terytorium jednego z państw członkowskich zgodnie z zawartą między nimi umową w sprawie podziału zakresu odpowiedzialności za budowę i utrzymanie tych mostów granicznych.

5. W przypadku braku środka szczególnego konieczne byłoby ustalenie w odniesieniu do każdej dostawy towarów lub świadczonej usługi lub każdego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, czy miejscem opodatkowania jest Republika Federalna Niemiec czy też Rzeczpospolita Polska. Prace na moście granicznym przeprowadzone na terytorium Niemiec podlegałyby niemieckiemu podatkowi VAT, natomiast prace przeprowadzone na terytorium Polski podlegałyby polskiemu podatkowi VAT.

6. Celem niniejszego odstępstwa jest zatem uproszczenie procedury pobierania podatku od budowy i utrzymania przedmiotowych mostów.

7. Odstępstwo nie będzie miało negatywnego wpływu na środki własne Wspólnoty pochodzące z podatku od wartości dodanej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ :

Artykuł 1

Upoważnia się Republikę Federalną Niemiec i Rzeczpospolitą Polską, na warunkach określonych w art. 2 i 3, do stosowania środków stanowiących odstępstwo od dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do budowy oraz późniejszego utrzymania jednego mostu granicznego na Odrze (Oder) i jednego mostu granicznego na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße), oraz utrzymania dwóch istniejących mostów granicznych na Odrze (Oder) i dziewięciu istniejących mostów granicznych na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße), które to mosty położone są częściowo na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, a częściowo na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Szczegóły dotyczące przedmiotowych mostów przedstawia załącznik do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W drodze odstępstwa od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE, most graniczny, za którego budowę i utrzymanie odpowiada Republika Federalna Niemiec, oraz mosty graniczne, za których utrzymanie odpowiada wyłącznie Republika Federalna Niemiec, oraz, w stosownych przypadkach, miejsce budowy, jeżeli znajduje się ono na terytorium Polski, uważa się za część terytorium Niemiec do celów dostaw towarów i świadczenia usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przeznaczonych do budowy lub utrzymania tych mostów.

Artykuł 3

W drodze odstępstwa od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE, most graniczny, za którego budowę i utrzymanie odpowiada Rzeczpospolita Polska, oraz mosty graniczne, za których utrzymanie odpowiada wyłącznie Rzeczpospolita Polska, oraz, w stosownych przypadkach, miejsce budowy, jeżeli znajduje się ono na terytorium Niemiec, uważa się za część terytorium Polski do celów dostaw towarów i świadczenia usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przeznaczonych do budowy lub utrzymania tych mostów.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec oraz do Rzeczpospolitej Polskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Mosty, o których mowa w art. 1:

1. Republika Federalna Niemiec jest odpowiedzialna za budowę poniższego mostu granicznego:

(a) most graniczny na Odrze (Oder) między miejscowościami Frankfurt (n. Odrą) i Kunowice w punkcie 580,640.

2. Rzeczpospolita Polska jest odpowiedzialna za budowę poniższego mostu granicznego:

(a) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Horka i Węgliniec w punkcie 130,470.

3. Republika Federalna Niemiec jest odpowiedzialna za utrzymanie następujących mostów granicznych:

(a) most graniczny na Odrze (Oder) między miejscowościami Neurüdnitz i Siekierki w punkcie 653,903;

(b) most graniczny na Odrze (Oder) między miejscowościami Küstrin Kietz i Kostrzyn n. Odrą w punkcie 615,102;

(c) most graniczny na Odrze (Oder) między miejscowościami Frankfurt (n. Odrą) i Kunowice w punkcie 580,640;

(d) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Hagenwerder i Ręczyn w punkcie 169,611;

(e) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Hirschfelde i Trzciniec Zgorzelecki w punkcie 186,281.

4. Rzeczpospolita Polska jest odpowiedzialna za utrzymanie następujących mostów granicznych:

(a) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Guben i Gubin w punkcie 13,375;

(b) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Guben i Gubinek w punkcie 17,625;

(c) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Forst i Tuplice w punkcie 51,935;

(d) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Bad Muskau i Łęknica w punkcie 80,530;

(e) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Horka i Węgliniec w punkcie 130,470;

(f) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Görlitz i Zgorzelec w punkcie 153,885;

(g) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Krzewina Zgorzelecka i Trzciniec Zgorzelecki w punkcie 184,220;

(h) most graniczny na Nysie Łużyckiej (Lausitzer Neiße) między miejscowościami Krzewina Zgorzelecka i Trzciniec Zgorzelecki w punkcie 184,780.

[1] Dz.U. L 347 z 11.12.2006, str. 1. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2006/138/WE (Dz.U. L 384 z 29.12.2006, str. 92).

[2] Dz.U. C […] z […], str. […].