W protokole do części piątej umowy o handlu i współpracy określono szczegółowo specyfikę udziału Zjednoczonego Królestwa jako państwa trzeciego stowarzyszonego z programem badawczym w ramach Euratomu oraz działania w dziedzinie syntezy jądrowej prowadzone przez Fusion for Energy, w tym działania związane z ITER.

Na mocy protokołu do części piątej umowy o handlu i współpracy Zjednoczone Królestwo będzie uczestniczyło jako stowarzyszone państwo trzecie w programie badawczym w ramach Euratomu. Zjednoczone Królestwo stanie się również członkiem Fusion for Energy jako stowarzyszone państwo trzecie. Stowarzyszenie to będzie zgodne z decyzją Rady z dnia 27 marca 2007 r. powołującą Fusion for Energy oraz załączonym do niej statutem, z ostatnimi zmianami lub zmianami, które zostaną wprowadzone w przyszłości, przyczyniając się do przyszłej współpracy naukowej i technologicznej w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej poprzez stowarzyszenie Zjednoczonego Królestwa z programem w ramach Euratomu.

Umowa z Euratomem określa ponadto produkty objęte tą umową (art. 5). Podkreślono, że materiał jądrowy podlega szczególnym postanowieniom dotyczącym zabezpieczeń (w odniesieniu do Wspólnoty: zabezpieczeniom Euratomu zgodnie z Traktatem Euratom oraz zabezpieczeniom MAEA wraz z ich protokołami dodatkowymi; w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa: krajowemu systemowi zabezpieczeń oraz zabezpieczeniom MAEA i ich protokołom dodatkowym) (art. 6). Umowa z Euratomem zawiera jeden artykuł dotyczący ochrony fizycznej (art. 7).

Współpraca w dziedzinie badań jądrowych, a w szczególności stowarzyszenie Zjednoczonego Królestwa jako państwa trzeciego z programem badawczym w ramach Euratomu oraz działaniami Fusion for Energy umożliwią Zjednoczonemu Królestwu dalsze dzielenie się wiedzą fachową w dziedzinie rozszczepienia jądrowego i syntezy jądrowej, w tym w zakresie działań związanych z ITER. Stowarzyszenie to będzie realizowane w drodze umowy o handlu i współpracy oraz protokołów do niej załączonych i będzie miało zasadnicze znaczenie dla rozwoju europejskich badań jądrowych, w których Zjednoczone Królestwo jako państwo członkowskie Euratomu było jednym z głównych podmiotów.

Taka umowa umożliwi Zjednoczonemu Królestwu i Euratomowi nawiązanie współpracy w kilku obszarach związanych z energią jądrową, w tym w dziedzinie badań jądrowych. W deklaracji politycznej podkreślono, że Zjednoczone Królestwo jest zainteresowane stowarzyszeniem z programem badawczym w ramach Euratomu, a w wytycznych negocjacyjnych stwierdzono, że w planowanej umowie o partnerstwie należy ustanowić ogólne zasady i warunki uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w programach Unii i Euratomu oraz wnoszenia wkładu do nich, z zastrzeżeniem warunków określonych w odpowiednich instrumentach. Biorąc pod uwagę, że Zjednoczone Królestwo dysponuje ugruntowaną wiedzą fachową w zakresie badań jądrowych, w szczególności w dziedzinie energii termojądrowej, oraz że Euratom jest zaangażowany na arenie międzynarodowej w rozwój tej dziedziny, stowarzyszenie to przyniosłoby korzyści zarówno Euratomowi, jak i Zjednoczonemu Królestwu. W szczególności stowarzyszenie to pozwoliłoby Zjednoczonemu Królestwu uczestniczyć w charakterze stowarzyszonego państwa trzeciego w programie badawczym w ramach Euratomu oraz w europejskich działaniach w dziedzinie syntezy jądrowej, w tym w działaniach związanych z ITER, poprzez członkostwo w charakterze państwa trzeciego w Europejskim Wspólnym Przedsięwzięciu na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej (Fusion for Energy).

W odniesieniu do cywilnego wykorzystania technologii jądrowych wytyczne negocjacyjne stanowią między innymi, że:”[c]elem negocjacji jest ustanowienie nowego kompleksowego partnerstwa między Unią, oraz w stosownych przypadkach Euratomem, i Zjednoczonym Królestwem; partnerstwo to ma objąć obszary zainteresowania przedstawione w Deklaracji politycznej [...].” oraz że „[z] uwagi na znaczenie bezpieczeństwa jądrowego i nieproliferacji planowana umowa o partnerstwie powinna zawierać postanowienia przewidujące szeroko zakrojoną współpracę między Euratomem i Zjednoczonym Królestwem w sprawie pokojowego wykorzystywania energii jądrowej”.

W dniu 25 lutego 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE, Euratom) 2020/266 upoważniającą do podjęcia negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczących nowej umowy o partnerstwie oraz zamieszczone w addendum do niniejszej decyzji wytyczne negocjacyjne dotyczące nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („wytyczne negocjacyjne”). Komisję wyznaczono na negocjatora Unii.

Deklaracja polityczna towarzysząca umowie o wystąpieniu określa ramy przyszłych stosunków między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem („deklaracja polityczna”). Ustanawia ona parametry „ambitnego, szerokiego, pogłębionego i elastycznego partnerstwa w dziedzinach współpracy handlowej i gospodarczej opartej na kompleksowej i wyważonej umowie o wolnym handlu, ścigania przestępstw i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, polityki zagranicznej, bezpieczeństwa i obrony oraz szerszych obszarów współpracy”. W odniesieniu do obszaru cywilnego wykorzystania energii jądrowej deklaracja polityczna stanowi: „[z] uwagi na znaczenie bezpieczeństwa jądrowego i nieproliferacji przyszłe stosunki powinny obejmować szeroko zakrojone porozumienie o współpracy jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) a Zjednoczonym Królestwem w zakresie pokojowego wykorzystywania energii jądrowej; podstawą porozumienia powinny być zobowiązania do przestrzegania własnych obowiązujących wysokich standardów bezpieczeństwa jądrowego”. Stwierdzono w niej ponadto, że: „[...] Zjednoczone Królestwo jest zainteresowane stowarzyszeniem z programami badawczymi i szkoleniowymi w ramach Euratomu”.

COM(2020) 857 final of 25.12.2020 downgraded on 26.12.2020.

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 27.12.2020 COM(2020) 857 final COM(2020) 857 final of 25.12.2020 downgraded on 26.12.2020 ZAŁĄCZNIK

do zalecenia dotyczącego decyzji Rady



zatwierdzającej zawarcie przez Komisję Europejską umowy między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej o współpracy w zakresie bezpiecznego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej oraz zawarcie przez Komisję Europejską w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony



UMOWA O HANDLU I WSPÓŁPRACY MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ I EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ ENERGII ATOMOWEJ, Z JEDNEJ STRONY, A ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, Z DRUGIEJ STRONY



PREAMBUŁA CZĘŚĆ PIERWSZA: POSTANOWIENIA WSPÓLNE I INSTYTUCJONALNE Tytuł I: Postanowienia ogólne Tytuł II: Zasady wykładni i definicje Tytuł III: Ramy instytucjonalne CZĘŚĆ DRUGA: HANDEL, TRANSPORT, RYBOŁÓWSTWO I INNE USTALENIA

DZIAŁ PIERWSZY: HANDEL Tytuł I: Handel towarami Tytuł II: Usługi i inwestycje Tytuł III: Handel cyfrowy Tytuł IV: Przepływy kapitału, płatności, transfery i tymczasowe środki ochronne Tytuł V: Własność intelektualna Tytuł VI: Zamówienia publiczne Tytuł VII: Małe i średnie przedsiębiorstwa Tytuł VIII: Energia Tytuł IX: Przejrzystość Tytuł X: Dobre praktyki regulacyjne i współpraca regulacyjna Tytuł XI: Równe warunki działania na rzecz otwartej i uczciwej konkurencji oraz zrównoważonego rozwoju Tytuł XII: Wyjątki DZIAŁ DRUGI: LOTNICTWO Tytuł I: Transport lotniczy Tytuł II: Bezpieczeństwo lotnicze DZIAŁ TRZECI: TRANSPORT DROGOWY Tytuł I: Transport drogowy towarów Tytuł II: Przewóz drogowy pasażerów DZIAŁ CZWARTY: KOORDYNACJA SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO I WIZY W PRZYPADKU WIZYT KRÓTKOTERMINOWYCH

Tytuł I: Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego Tytuł II: Wizy na pobyt krótkoterminowy DZIAŁ PIĄTY: Rybołówstwo DZIAŁ SZÓSTY: POZOSTAŁE POSTANOWIENIA CZĘŚĆ TRZECIA: WSPÓŁPRACA ORGANÓW ŚCIGANIA I WYMIARÓW SPRAWIEDLIWOŚCI W SPRAWACH KARNYCH Tytuł I: Postanowienia ogólne Tytuł II: Wymiana danych DNA, odcisków palców i danych rejestracyjnych pojazdów Tytuł III: Przekazywanie danych dotyczących przelotu pasażera i ich przetwarzanie Tytuł IV: Współpraca w zakresie informacji operacyjnych Tytuł V: Współpraca z Europolem Tytuł VI: Współpraca z Eurojustem Tytuł VII: Zrzeczenie się Tytuł VIII: Wzajemna pomoc Tytuł IX: Wymiana informacji z rejestrów karnych Tytuł X: Przeciwdziałanie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu Tytuł XI: Zabezpieczenie i konfiskata Tytuł XII: Pozostałe postanowienia Tytuł XIII: Rozstrzyganie sporów CZĘŚĆ CZWARTA: WSPÓŁPRACA TEMATYCZNA Tytuł I: Bezpieczeństwo zdrowotne

Tytuł II: Cyberbezpieczeństwo CZĘŚĆ PIĄTA: UDZIAŁ W PROGRAMACH UNII, NALEŻYTE ZARZĄDZANIE FINANSAMI I POSTANOWIENIA FINANSOWE CZĘŚĆ SZÓSTA: ROZSTRZYGANIE SPORÓW I POSTANOWIENIA HORYZONTALNE Tytuł I: Rozstrzyganie sporów Tytuł II: Podstawa współpracy Tytuł III: Wypełnianie zobowiązań i środki ochronne CZĘŚĆ SIÓDMA: POSTANOWIENIA KOŃCOWE ZAŁĄCZNIKI ZAŁĄCZNIK INST: REGULAMIN RADY PARTNERSTWA I KOMITETÓW ZAŁĄCZNIK ORIG-1:UWAGI WPROWADZAJĄCE DO REGUŁ POCHODZENIA DLA POSZCZEGÓLNYCH PRODUKTÓW ZAŁĄCZNIK ORIG-2:REGUŁY POCHODZENIA DLA POSZCZEGÓLNYCH PRODUKTÓW ZAŁĄCZNIK ORIG-2A: KONTYNGENTY POCHODZENIA I ALTERNATYWY DLA REGUŁ POCHODZENIA DOTYCZĄCYCH POSZCZEGÓLNYCH PRODUKTÓW, OKREŚLONYCH W ZAŁĄCZNIKU ORIG-2 [REGUŁY POCHODZENIA DLA POSZCZEGÓLNYCH PRODUKTÓW] ZAŁĄCZNIK ORIG-2B: PRZEJŚCIOWE REGUŁY POCHODZENIA DLA AKUMULATORÓW ELEKTRYCZNYCH I POJAZDÓW Z NAPĘDEM ELEKTRYCZNYM ZAŁĄCZNIK ORIG-3: DEKLARACJA DOSTAWCY ZAŁĄCZNIK ORIG-4: TREŚĆ OŚWIADCZENIA O POCHODZENIU ZAŁĄCZNIK ORIG-5: WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA KSIĘSTWA ANDORY ZAŁĄCZNIK ORIG-6: WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA REPUBLIKI SAN MARINO ZAŁĄCZNIK SPS-1: KRYTERIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. SPS.19 LIT. d) ZAŁĄCZNIK TBT-1: POJAZDY SILNIKOWE ORAZ WYPOSAŻENIE I CZĘŚCI ZAŁĄCZNIK TBT-2:Produkty lecznicze

ZAŁĄCZNIK TBT-3:CHEMIKALIA ZAŁĄCZNIK TBT-4:PRODUKTY EKOLOGICZNE ZAŁĄCZNIK-TBT-5: HANDEL WINEM ZAŁĄCZNIK TBT-XX – USTALENIE, O KTÓRYM MOWA W ART. TBT.9 UST. 4, DOTYCZĄCE REGULARNEJ WYMIANY INFORMACJI NA TEMAT BEZPIECZEŃSTWA PRODUKTÓW NIEŻYWNOŚCIOWYCH I POWIĄZANYCH ŚRODKÓW ZAPOBIEGAWCZYCH, OGRANICZAJĄCYCH I NAPRAWCZYCH ZAŁĄCZNIK TBT-ZZ – USTALENIE, O KTÓRYM MOWA W ART. TBT.9 UST. 5, DOTYCZĄCE REGULARNEJ WYMIANY INFORMACJI NA TEMAT ŚRODKÓW WPROWADZONYCH W ODNIESIENIU DO PRODUKTÓW NIESPOŻYWCZYCH NIEZGODNYCH Z WYMOGAMI, INNYCH NIŻ TE OBJĘTE ZAKRESEM ART. TBT.9 UST. 4 ZAŁĄCZNIK CUSTMS-1: UPOWAŻNIENI PRZEDSIĘBIORCY ZAŁĄCZNIK SERVIN-1: OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI ZAŁĄCZNIK SERVIN-2: PRZYSZŁE ŚRODKI ZAŁĄCZNIK SERVIN-3: OSOBY ODBYWAJĄCE WIZYTY SŁUŻBOWE DO CELÓW PROWADZENIA PRZEDSIĘBIORSTWA, OSOBY PRZENIESIONE WEWNĄTRZ PRZEDSIĘBIORSTWA I OSOBY ODBYWAJĄCE KRÓTKOTERMINOWE WIZYTY SŁUŻBOWE ZAŁĄCZNIK SERVIN-4: USŁUGODAWCY UMOWNI ORAZ OSOBY WYKONUJĄCE WOLNY ZAWÓD ZAŁĄCZNIK SERVIN-5: PRZEPŁYW OSÓB FIZYCZNYCH ZAŁĄCZNIK SERVIN-6: WYTYCZNE DOTYCZĄCE USTALEŃ W ZAKRESIE UZNAWANIA KWALIFIKACJI ZAWODOWYCH ZAŁĄCZNIK PPROC-1: ZAMÓWIENIA PUBLICZNE ZAŁĄCZNIK ENER-1: WYKAZ TOWARÓW ENERGETYCZNYCH, WĘGLOWODORÓW I SUROWCÓW ZAŁĄCZNIK ENER-2: SUBSYDIA DOTYCZĄCE ENERGII I ŚRODOWISKA ZAŁĄCZNIK ENER-3: NIESTOSOWANIE DOSTĘPU STRON TRZECICH I ROZDZIAŁU WŁASNOŚCIOWEGO DO INFRASTRUKTURY ZAŁĄCZNIK ENER-4: ALOKACJA ZDOLNOŚCI PRZESYŁOWYCH ELEKTROENERGETYCZNYCH POŁĄCZEŃ MIĘDZYSYSTEMOWYCH W PRZEDZIALE CZASOWYM RYNKU DNIA NASTĘPNEGO ZAŁĄCZNIK AVSAF-1: CERTYFIKACJA ZDATNOŚCI DO LOTU ORAZ ZGODNOŚCI Z WYMOGAMI OCHRONY ŚRODOWISKA ZAŁĄCZNIK ROAD-1: TRANSPORT DROGOWY TOWARÓW ZAŁĄCZNIK ROAD-2: Wzór zezwolenia na międzynarodowe usługi regularne i szczególne usługi regularne

ZAŁĄCZNIK ROAD-3: WZÓR WNIOSKU O ZEZWOLENIE NA MIĘDZYNARODOWE USŁUGI REGULARNE I SZCZEGÓLNE USŁUGI REGULARNE ZAŁĄCZNIK ROAD-4: WZÓR FORMULARZA PODRÓŻY DLA USŁUG OKAZJONALNYCH ZAŁĄCZNIK FISH.1 ZAŁĄCZNIK FISH.2 ZAŁĄCZNIK FISH.3 ZAŁĄCZNIK FISH.4: PROTOKÓŁ W SPRAWIE DOSTĘPU DO WÓD ZAŁĄCZNIK LAW-1: WYMIANA DANYCH DNA, ODCISKÓW PALCÓW I DANYCH REJESTRACYJNYCH POJAZDÓW 959 ZAŁĄCZNIK LAW-2: DANE DOTYCZĄCE PRZELOTU PASAŻERA ZAŁĄCZNIK LAW-3: FORMY PRZESTĘPCZOŚCI, W ODNIESIENIU DO KTÓRYCH EUROPOL JEST WŁAŚCIWY ZAŁĄCZNIK LAW-4: Formy poważnej przestępczości, w odniesieniu do których Eurojust jest właściwy ZAŁĄCZNIK LAW-5: NAKAZ ARESZTOWANIA ZAŁĄCZNIK LAW-6: Wymiana informacji pochodzących z rejestrów karnych – specyfikacje techniczne i proceduralne ZAŁĄCZNIK LAW-7: Definicja terroryzmu ZAŁĄCZNIK LAW-8: Zabezpieczenie i konfiskata ZAŁĄCZNIK UNPRO-1: REALIZACJA WARUNKÓW FINANSOWYCH ZAŁĄCZNIK INST: REGULAMIN DOTYCZĄCY ROZSTRZYGANIA SPORÓW ZAŁĄCZNIK INST:KODEKS POSTĘPOWANIA ARBITRÓW PROTOKÓŁ W SPRAWIE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ I ZWALCZANIA OSZUSTW W DZIEDZINIE PODATKU OD WARTOŚCI DODANEJ ORAZ W SPRAWIE WZAJEMNEJ POMOCY PRZY ODZYSKIWANIU WIERZYTELNOŚCI DOTYCZĄCYCH PODATKÓW I CEŁ TYTUŁ I: POSTANOWIENIA OGÓLNE TYTUŁ II: WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA I ZWALCZANIE OSZUSTW ZWIĄZANYCH Z VAT

TYTUŁ III: POMOC PRZY ODZYSKIWANIU WIERZYTELNOŚCI TYTUŁ IV: WDROŻENIE I STOSOWANIE TYTUŁ V: POSTANOWIENIA KOŃCOWE ZAŁĄCZNIK DO PROTOKOŁU W SPRAWIE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ I ZWALCZANIA OSZUSTW W DZIEDINIE PODATKU OD WARTOŚCI DODANEJ ORAZ W SPRAWIE WZAJEMNEJ POMOCY PRZY ODZYSKIWANIU WIERZYTELNOŚCI DOTYCZĄCYCH PODATKÓW I CEŁ PROTOKÓŁ DOTYCZĄCY WZAJEMNEJ POMOCY ADMINISTRACYJNEJ W SPRAWACH CELNYCH PROTOKÓŁ W SPRAWIE KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO TYTUŁ I: POSTANOWIENIA OGÓLNE TYTUŁ II: OKREŚLANIE MAJĄCEGO ZASTOSOWANIE USTAWODAWSTWA TYTUŁ III: POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE POSZCZEGÓLNYCH KATEGORII ŚWIADCZEŃ TYTUŁ IV: POSTANOWIENIA RÓŻNE TYTUŁ V: POSTANOWIENIA KOŃCOWE ZAŁĄCZNIK SSC-1: NIEKTÓRE ŚWIADCZENIA PIENIĘŻNE, DO KTÓRYCH PROTOKÓŁ NIE MA ZASTOSOWANIA ZAŁĄCZNIK SSC-2: OGRANICZENIE PRAW DO ŚWIADCZEŃ RZECZOWYCH DLA CZŁONKÓW RODZINY PRACOWNIKA PRZYGRANICZNEGO ZAŁĄCZNIK SSC-3: WIĘCEJ PRAW DLA EMERYTÓW LUB RENCISTÓW POWRACAJĄCYCH DO WŁAŚCIWEGO PAŃSTWA ZAŁĄCZNIK SSC-4: PRZYPADKI, W KTÓRYCH ODSTĘPUJE SIĘ OD WYLICZENIA PROPORCJONALNEGO LUB NIE STOSUJE SIĘ GO ZAŁĄCZNIK SSC-5: ŚWIADCZENIA I UMOWY, KTÓRE UMOŻLIWIAJĄ STOSOWANIE ART. SSC.49 [Kumulacja świadczeń tego samego rodzaju] ZAŁĄCZNIK SSC-6: POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE STOSOWANIA USTAWODAWSTW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ORAZ ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA ZAŁĄCZNIK SSC-7: CZĘŚĆ WYKONAWCZA ZAŁĄCZNIK SSC-8: POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE DOTYCZĄCE STOSOWANIA ART. SSC.11 [Pracownicy delegowani]





UMOWA O HANDLU I WSPÓŁPRACY MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ I EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ ENERGII ATOMOWEJ, Z JEDNEJ STRONY, A ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, Z DRUGIEJ STRONY PREAMBUŁA UNIA EUROPEJSKA I EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ ORAZ ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, POTWIERDZAJĄC swoje zobowiązanie do przestrzegania zasad demokracji, praworządności, praw człowieka oraz do przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, a także do przeciwdziałania zmianie klimatu, które stanowią elementy zasadnicze niniejszej Umowy i umów uzupełniających; UZNAJĄC znaczenie globalnej współpracy na rzecz kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; UZNAJĄC znaczenie przejrzystości w handlu międzynarodowym i inwestycjach przynoszącej korzyści wszystkim zainteresowanym stronom; DĄŻĄC do ustanowienia jasnych i wzajemnie korzystnych zasad regulujących kwestie handlu i inwestycji między Stronami; MAJĄC NA UWADZE, że w celu zagwarantowania skutecznego zarządzania niniejszą Umową i wszelkimi umowami uzupełniającymi oraz ich właściwego interpretowania i stosowania, a także w celu zapewnienia zgodności z wynikającymi z tych umów obowiązkami, konieczne jest ustanowienie przepisów zapewniających ogólne sprawowanie rządów, w szczególności zasad rozstrzygania sporów i egzekwowania prawa gwarantujących pełne poszanowanie odpowiednich porządków prawnych Unii i Zjednoczonego Królestwa, a także statusu Zjednoczonego Królestwa jako państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej; OPIERAJĄC SIĘ na swoich odpowiednich prawach i obowiązkach na mocy Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu, sporządzonego w dniu 15 kwietnia 1994 r., oraz na mocy innych wielostronnych i dwustronnych instrumentach współpracy; UZNAJĄC właściwą autonomię Stron i prawo do wprowadzania regulacji na swoich terytoriach w celu osiągnięcia uzasadnionych celów polityki publicznej, takich jak ochrona i promowanie zdrowia publicznego, usługi społeczne, edukacja publiczna, bezpieczeństwo, środowisko, w tym zmiana klimatu, moralność publiczna, ochrona socjalna lub ochrona konsumentów, dobrostan zwierząt, prywatność i ochrona danych lub promowanie i ochrona różnorodności kulturowej, przy jednoczesnym dążeniu do podniesienia swoich odpowiednio wysokich poziomów ochrony; WIERZĄC w korzyści płynące z przewidywalnego środowiska handlowego wpływającego na rozwój handlu i inwestycji między nimi i zapobiegającego powstawaniu zakłóceń w handlu i nieuczciwej przewadze konkurencyjnej, oraz w sposób sprzyjający zrównoważonemu rozwojowi jego wymiaru gospodarczego, społecznego i środowiskowego; Uznając potrzebę oparcia ambitnego, szeroko zakrojonego i zrównoważonego partnerstwa gospodarczego na równych warunkach dla otwartej i uczciwej konkurencji oraz zrównoważonego rozwoju, poprzez skuteczne i solidne zasady w zakresie subsydiów i konkurencji oraz zobowiązanie do utrzymania swoich odpowiednich wysokich poziomów ochrony w dziedzinie norm pracy i norm społecznych, środowiska, przeciwdziałania zmianie klimatu i opodatkowania, UZNAJĄC potrzebę zapewnienia otwartego i bezpiecznego rynku dla przedsiębiorstw, w tym średnich przedsiębiorstw, oraz ich towarów i usług poprzez usunięcie nieuzasadnionych barier w handlu i inwestycjach, ODNOTOWUJĄC znaczenie ułatwiania przedsiębiorstwom i konsumentom nowych możliwości dzięki handlowi cyfrowemu oraz usuwania nieuzasadnionych barier w przepływie danych i handlu za pomocą środków elektronicznych, przy jednoczesnym poszanowaniu przepisów Stron w zakresie ochrony danych osobowych, PRAGNĄC, aby niniejsza Umowa przyczyniała się do panowania dobrobytu konsumentów poprzez realizację polityki zapewniającej wysoki poziom ochrony konsumentów i dobrobytu gospodarczego oraz poprzez zapewnienie współpracy między właściwymi organami;

MAJĄC NA UWADZE znaczenie łączności transgranicznej drogą powietrzną, lądową i morską w odniesieniu do pasażerów i towarów, a także potrzebę zapewnienia wysokich standardów świadczenia usług transportowych między Stronami; UZNAJĄC korzyści płynące z handlu i inwestycji w energię i surowce oraz znaczenie wspierania dostaw opłacalnej, czystej i bezpiecznej energii do Unii i Zjednoczonego Królestwa; ZAUWAŻAJĄC zainteresowanie Stron ustanowieniem ram ułatwiających współpracę techniczną i opracowanie nowych porozumień handlowych dotyczących połączeń wzajemnych przynoszących solidne i skuteczne rezultaty we wszystkich przedziałach czasowych; ZAUWAŻAJĄC, że współpracę i handel między Stronami w tych obszarach należy oprzeć na uczciwej konkurencji na rynkach energii oraz na niedyskryminującym dostępie do sieci; UZNAJĄC korzyści płynące ze zrównoważonej energii, energii ze źródeł odnawialnych, w szczególności wytwarzania energii na Morzu Północnym, oraz efektywności energetycznej; PRAGNĄC promować pokojowe wykorzystanie wód przyległych do wybrzeży Stron oraz optymalne i sprawiedliwe wykorzystanie żywych zasobów morza na tych wodach, w tym dalsze zrównoważone zarządzanie wspólnymi stadami, STWIERDZAJĄC, że Zjednoczone Królestwo wystąpiło z Unii Europejskiej i że ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2021 r. Zjednoczone Królestwo jest niezależnym państwem nadbrzeżnym posiadającym odpowiednie prawa i obowiązki wynikające z prawa międzynarodowego, POTWIERDZAJĄC, że suwerenne prawa państw nadbrzeżnych wykonywane przez Strony w celu poszukiwania,wydobywania i chronienia żywych zasobów w ich wodach oraz zarządzania nimi należy realizować na podstawie zasad prawa międzynarodowego i zgodnie z nimi, w tym z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 10 grudnia 1982 r.; UZNAJĄC znaczenie koordynowania praw w zakresie zabezpieczenia społecznego, z których korzystają osoby przemieszczające się między terytoriami Stron w celu zatrudnienia, pobytu lub zamieszkania, a także praw, z których korzystają członkowie rodzin tych osób oraz osoby ocalałe; MAJĄC NA UWADZE, że współpraca w obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, takich jak nauka, badania i innowacje, badania jądrowe lub przestrzeń kosmiczna, w postaci udziału Zjednoczonego Królestwa w odpowiednich programach Unii na sprawiedliwych i odpowiednich warunkach przyniesie korzyści obu Stronom, MAJĄC NA UWADZE, że współpraca między Zjednoczonym Królestwem a Unią w zakresie zapobiegania przestępstwom, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, wykrywania ich lub ścigania oraz wykonywania sankcji karnych, w tym ochrony przed zagrożeniami dla bezpieczeństwa publicznego i zapobiegania takim zagrożeniom, umożliwi wzmocnienie bezpieczeństwa Zjednoczonego Królestwa i Unii; PRAGNĄC, aby między Zjednoczonym Królestwem a Unią została zawarta umowa zapewniająca podstawę prawną takiej współpracy; UZNAJĄC, że Strony mogą uzupełniać niniejszą Umowę innymi umowami stanowiącymi integralną część ich ogólnych stosunków dwustronnych regulowanych niniejszą Umową oraz że Umowa w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych została zawarta jako taka uzupełniająca umowa i umożliwia wymianę informacji niejawnych między Stronami na mocy niniejszej Umowy lub jakiejkolwiek innej umowy uzupełniającej, UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:



CZĘŚĆ PIERWSZA: POSTANOWIENIA WSPÓLNE I INSTYTUCJONALNE Tytuł I: Postanowienia ogólne

Artykuł COMPROV.1: Cel W niniejszej Umowie ustanowiono podstawę dla szeroko zakrojonych stosunków między Stronami w obszarze dobrobytu i dobrego sąsiedztwa charakteryzującego się bliskimi i pokojowymi stosunkami opartymi na współpracy, z poszanowaniem autonomii i suwerenności Stron. Artykuł COMPROV.2: Umowy uzupełniające 1. Jeżeli Unia i Zjednoczone Królestwo zawierają inne umowy dwustronne, umowy te – o ile ich treść nie stanowi inaczej – stanowią umowy uzupełniające względem niniejszej Umowy. Takie umowy uzupełniające są integralną częścią ogólnych stosunków dwustronnych regulowanych niniejszą Umową oraz stanowią część ogólnych ram. 2. Ustęp 1 ma zastosowanie również do: (a)umów między Unią i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Zjednoczonym Królestwem z drugiej strony; oraz (b)umów między Euratomem z jednej strony a Zjednoczonym Królestwem z drugiej strony. Artykuł COMPROV.3: Dobra wiara 1. Strony, darząc się wzajemnym szacunkiem i działając w dobrej wierze, wspierają się wzajemnie w realizacji zadań wynikających z niniejszej Umowy i wszelkich umów uzupełniających. 2. Wprowadzają one wszelkie właściwe środki ogólne lub szczególne w celu zapewnienia realizacji obowiązków wynikających z niniejszej Umowy i wszelkich umów uzupełniających oraz powstrzymują się od wszelkich działań, które mogłyby zagrozić osiągnięciu celów niniejszej Umowy i wszelkich umów uzupełniających. Tytuł II: Zasady wykładni i definicje Artykuł COMPROV.13: Międzynarodowe prawo publiczne 1. Wykładni postanowień niniejszej Umowy oraz jakiejkolwiek umowy uzupełniającej dokonuje się w dobrej wierze na podstawie ich zwykłego rozumienia w ich kontekście oraz w świetle celu umowy, zgodnie ze zwyczajowymi zasadami wykładni międzynarodowego prawa publicznego, w tym zasadami skodyfikowanymi w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów sporządzonej w Wiedniu w dniu 23 maja 1969 r. 2. Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że niniejsza Umowa ani żadna z umów uzupełniających nie ustanawiają obowiązku dokonywania wykładni ich postanowień zgodnie z przepisami prawa wewnętrznego danej Strony. 3. Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że wykładnia postanowień niniejszej umowy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej dokonywana przez sądy jednej Strony nie jest wiążąca dla sądów drugiej Strony. Artykuł COMPROV.16: Prawa prywatne 1. Bez uszczerbku dla art. MOBI.SSC.67 [Ochrona praw indywidualnych] i z wyjątkiem, w odniesieniu do Unii, części trzeciej [Współpraca organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości], żadnego z postanowień niniejszej Umowy ani jakiejkolwiek umowy uzupełniającej nie interpretuje się jako przyznania osobom praw lub nałożenia na nie obowiązków innych niż prawa i obowiązki powstałe między Stronami na mocy prawa międzynarodowego publicznego ani jako dopuszczenia bezpośredniego powoływania się na niniejszą Umowę lub jakąkolwiek umowę uzupełniającą w wewnętrznych systemach prawnych Stron. 2. Strona nie przewiduje prawa do wniesienia na mocy własnego prawa skargi przeciwko drugiej Stronie na tej podstawie, że druga Strona działała z naruszeniem niniejszej Umowy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej. Artykuł COMPROV.17: Definicje 1. Do celów niniejszej Umowy i wszelkich umów uzupełniających oraz o ile nie określono inaczej, zastosowanie mają następujące definicje:

(a)„osoba,której dane dotyczą” oznacza zidentyfikowaną lub możliwą do zidentyfikowania osobę fizyczną; możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej; (b)„dzień” oznacza dzień kalendarzowy; (c)„państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej; (d)„dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje o osobie, której dane dotyczą; (e)„państwo” oznacza państwo członkowskie lub Zjednoczone Królestwo; (f)„terytorium” Strony oznacza, w odniesieniu do każdej ze Stron, terytoria, do których ma zastosowanie Umowa zgodnie z art. FINPROV.1 [Zakres terytorialny]; (g)„okres przejściowy” oznacza okres przejściowy przewidziany w art. 126 umowy o wystąpieniu; oraz (h)„umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej” oznacza Umowę o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z protokołami do niej. 2. Wszelkie odniesienia do „Unii”, „Strony” lub „Stron” w niniejszej Umowie lub jakiejkolwiek umowie uzupełniającej rozumie się jako nieobejmujące Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, chyba że określono inaczej lub jeżeli z kontekstu wynika inaczej. Tytuł III: Ramy instytucjonalne Artykuł INST.1: Rada Partnerstwa 1. Niniejszym ustanawia się Radę Partnerstwa. W jej skład wchodzą przedstawiciele Unii i Zjednoczonego Królestwa. Rada Partnerstwa może zbierać się w różnych składach w zależności od omawianych kwestii. 2. Radzie Partnerstwa współprzewodniczą członek Komisji Europejskiej i przedstawiciel rządu Zjednoczonego Królestwa na szczeblu ministerialnym. Posiedzenia Rady odbywają się na wniosek Unii lub Zjednoczonego Królestwa, a w każdym razie co najmniej raz w roku, natomiast harmonogram posiedzeń i porządek obrad są ustalane za obopólną zgodą. 3. Rada Partnerstwa nadzoruje osiąganie celów niniejszej Umowy i wszelkich umów uzupełniających. Nadzoruje i ułatwia wdrażanie i stosowanie niniejszej Umowy oraz wszelkich umów uzupełniających. Każda ze Stron może kierować do Rady Partnerstwa wszelkie kwestie związane z wykonaniem, stosowaniem i interpretacją niniejszej Umowy lub wszelkich umów uzupełniających. 4. Rada Partnerstwa jest uprawniona do: (a)przyjmowania decyzji w odniesieniu do wszystkich spraw, co do których niniejsza Umowa lub jakakolwiek umowa uzupełniająca tak stanowi; (b)wydawania Stronom zaleceń dotyczących wykonania i stosowania niniejszej Umowy lub wszelkich umów uzupełniających; (c)przyjmowania, w drodze decyzji, zmian do niniejszej Umowy lub do jakiejkolwiek umowy uzupełniającej w przypadkach przewidzianych w niniejszej Umowie lub jakiejkolwiek umowie uzupełniającej; (d)z wyjątkiem tytułu III [Ramy instytucjonalne] części Pierwszej [Postanowienia wspólne i instytucjonalne], do końca czwartego roku od wejścia w życie niniejszej Umowy, przyjmowania decyzji zmieniających niniejszą Umowę lub każdą umowę uzupełniającą, pod warunkiem że takie zmiany są niezbędne w celu skorygowania błędów lub usunięcia pominięć lub innych braków; (e)omawiania wszelkich kwestii związanych z dziedzinami objętymi niniejszą Umową lub jakąkolwiek umową uzupełniającą;

(f)przekazywania niektórych ze swoich uprawnień Komitetowi Partnerstwa Handlowego lub specjalnemu komitetowi z wyjątkiem tych uprawnień i obowiązków, o których mowa w art. INST.1 [Rada Partnerstwa] ust. 4 lit. g); (g)ustanawiania, w drodze decyzji, specjalnych komitetów ds. handlu i specjalnych komitetów innych niż te, o których mowa w art. INST.2 [Komitety] ust. 1, rozwiązywania specjalnego komitetu handlowego lub specjalnego komitetu lub zmiany powierzonych im zadań; oraz (h)wydawanie Stronom zaleceń dotyczących przekazywania danych osobowych w określonych dziedzinach objętych niniejszą Umową lub jakąkolwiek umową uzupełniającą. 5. Prace Rady Partnerstwa podlegają regulaminowi wewnętrznemu określonemu w ZAŁĄCZNIKU INST-1 [Regulamin Rady Partnerstwa i komitetów]. Rada Partnerstwa może zmienić ten załącznik. Artykuł INST.2: Komitety 1. Niniejszym ustanawia się następujące komitety: (a)Komitet Partnerstwa Handlowego, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy [Handel] tytuły I–VII, tytuł VIII rozdział 4 [Towary energetyczne i surowce], tytuły IX–XII; części drugiej, dział szósty [Pozostałe postanowienia] oraz załącznika ENER-2 [DOTACJE NA OCHRONĘ ŚRODOWISKA I W ENERGETYCE]; (b)Specjalny Komitet Handlowy ds. Towarów, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy tytuł I rozdział 1 oraz części drugiej dział pierwszy tytuł VIII rozdział 4 [Towary energetyczne i surowce]; (c)Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej, dział pierwszy, tytuł I rozdziały 2 i 5, Protokołu o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych oraz postanowień dotyczących egzekwowania przez organy celne praw własności intelektualnej, opłat i należności, ustalania wartości celnej i towarów naprawionych; (d)Specjalny Komitet Handlowy ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy tytuł I rozdział 3; (e)Specjalny Komitet Handlowy ds. Barier Technicznych w Handlu, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy tytuł I rozdział 4 oraz części drugiej dział pierwszy tytuł VIII [Energia] art. ENER.25 [Współpraca w zakresie norm]; (f)Specjalny Komitet Handlowy ds. Usług, Inwestycji i Handlu Cyfrowego, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy tytuły II–IV oraz części drugiej dział pierwszy tytuł VIII rozdział 4 [Towary energetyczne i surowce]; (g)Specjalny Komitet Handlowy ds. Własności Intelektualnej, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy tytuł V; (h)Specjalny Komitet Handlowy ds. Zamówień Publicznych, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy tytuł VI; (i)Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Regulacyjnej, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy tytuł X; (j)Specjalny Komitet Handlowy ds. Równych Warunków Działania na rzecz Otwartej i Uczciwej Konkurencji oraz Zrównoważonego Rozwoju, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy tytuł XI i załącznikiem ENER-2 [DOTACJE NA OCHRONĘ ŚRODOWISKA I W ENERGETYCE]; (k)Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Administracyjnej w dziedzinie VAT oraz Odzyskiwania Podatków i Ceł, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem Protokołu w sprawie współpracy administracyjnej i zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej oraz w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków i ceł; (l)Specjalny Komitet ds. Energii, (I)który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział pierwszy tytuł VIII, z wyjątkiem rozdziału 4 [Towary energetyczne i surowce] i art. ENER.25 [Współpraca w zakresie norm] oraz załącznikiem ENER-2 [Dotacje na ochronę środowiska i w energetyce], oraz

(II)może prowadzić dyskusje i zapewniać dostęp do wiedzy eksperckiej odpowiednim specjalnym komitetom handlowym w sprawach dotyczących rozdziału 4 [Towary energetyczne i surowce] i części drugiej dział pierwszy tytuł VIII art. ENER.25 [Współpraca w zakresie norm]; (m)Specjalny Komitet ds. Transportu Lotniczego, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział drugi tytuł I; (n)Specjalny Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział drugi tytuł II; (o)Specjalny Komitet ds. Transportu Drogowego, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział trzeci [Transport drogowy]; (p)Specjalny Komitet ds. Koordynacji Zabezpieczenia Społecznego, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział czwarty i Protokołu w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego; (q)Specjalny Komitet ds. Rybołówstwa, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części drugiej dział V [Rybołówstwo]; (r)Specjalny Komitet ds. Współpracy Organów Ścigania i Wymiarów Sprawiedliwości, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części trzeciej [Współpraca organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości]; oraz (s)Specjalny Komitet ds. Uczestnictwa w Programach Unii, który zajmuje się sprawami objętymi zakresem części piątej [Programy Unii]. 2. W odniesieniu do kwestii związanych z tytułami I–VII, tytułem VIII rozdział 4 [Energia i surowce], częścią drugą dział pierwszy [Handel] tytuły IX–XII, częścią drugą dział szósty [Pozostałe postanowienia] oraz załącznikiem ENER-2 [DOTACJE NA OCHRONĘ ŚRODOWISKA I W ENERGETYCE], Komitet Partnerstwa Handlowego, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jest uprawniony do: (a)wspierania Rady Partnerstwa w wykonywaniu jej zadań, a w szczególności składa sprawozdania Radzie Partnerstwa i wykonuje wszelkie zadania powierzone mu przez Radę Partnerstwa; (b)nadzorowania wykonania niniejszej Umowy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej; (c)przyjmowania decyzji lub wydawania zaleceń przewidzianych w niniejszej Umowie lub w przypadku gdy takie uprawnienia zostały mu przekazane przez Radę Partnerstwa; (d)nadzorowania prac specjalnych komitetów ds. handlu, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu; (e)zbadania najwłaściwszego sposobu zapobiegania wszelkim trudnościom, które mogą pojawić się w związku z interpretacją i stosowaniem niniejszej Umowy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej, bez uszczerbku dla postanowień części szóstej tytuł I [Rozstrzyganie sporów]; (f)wykonywania uprawnień przekazanych mu przez Radę Partnerstwa zgodnie z art. INST.1 ust. 4 lit. f) [Rada Partnerstwa]; (g)ustanawiania, w drodze decyzji, specjalnych komitetów ds. handlu innych niż te, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, rozwiązywania takich specjalnych komitetów ds. handlu lub zmieniania powierzonych im zadań; oraz (h)ustanawiania, rozwiązywania, nadzorowania i koordynowania grup roboczych lub przekazania nadzoru nad nimi Specjalnemu Komitetowi ds. Handlu. 3. W odniesieniu do kwestii związanych z obszarem ich kompetencji specjalne komitety handlowe są uprawnione do: (a)monitorują wdrażanie i dokonują jego przeglądu oraz zapewniają właściwe funkcjonowanie niniejszej Umowy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej; (b)wspierania Komitetu Partnerstwa Handlowego w wykonywaniu jego zadań, w szczególności składania sprawozdań Komitetowi Partnerstwa Handlowego i wykonywania wszelkich zadań powierzonych im przez ten komitet;

(c)prowadzenia przygotowawczych prac technicznych niezbędnych do wspierania funkcji Rady Partnerstwa i Komitetu Partnerstwa Handlowego, w tym gdy organy te muszą przyjmować decyzje lub zalecenia; (d)przyjmowania decyzji w odniesieniu do wszystkich spraw, co do których niniejsza Umowa lub jakakolwiek umowa uzupełniająca tak stanowi; (e)omawiania kwestii technicznych wynikających z wykonania niniejszej Umowy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej, bez uszczerbku dla postanowień części szóstej tytuł I [Rozstrzyganie sporów]; oraz (f)zapewnienia Stronom wymiany informacji, omówienia najlepszych praktyk i prowadzenia wymiany doświadczeń w zakresie wdrażania, 4. W odniesieniu do kwestii związanych z obszarem ich kompetencji specjalne komitety są uprawnione do: (a)monitorują wdrażanie i dokonują jego przeglądu oraz zapewniają właściwe funkcjonowanie niniejszej Umowy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej; (b)wspierają Radę Partnerstwa w wykonywaniu jej zadań, w szczególności składają sprawozdania Radzie Partnerstwa i wykonują wszelkie zadania powierzone im przez tę radę; (c)przyjmują decyzje, w tym zmiany, i zalecenia w odniesieniu do wszystkich kwestii, co do których niniejsza Umowa lub jakakolwiek umowa uzupełniająca tak stanowi lub w odniesieniu do których Rada Partnerstwa przekazała swoje uprawnienia specjalnemu komitetowi zgodnie z art. INST.1 [Rada Partnerstwa] ust. 4 lit. f); (d)omawiają kwestie techniczne wynikające z wykonania niniejszej Umowy lub jakichkolwiek umów uzupełniających; (e)zapewniają Stronom forum wymiany informacji, omawiają najlepsze praktyki i prowadzą wymianę doświadczeń w zakresie wdrażania; (f)ustanawiają i rozwiązują, nadzorują i koordynują grupy robocze; oraz (g)zapewniają forum w celu prowadzenia konsultacji zgodnie z częścią szóstą tytuł I [Rozstrzyganie sporów] art. INST.13 [Konsultacje] ust. 7. 5. Komitety składają się z przedstawicieli każdej ze Stron. Każda ze Stron zapewnia, aby jej przedstawiciele w komitetach posiadali odpowiednią wiedzę fachową w odniesieniu do omawianych kwestii. 6. Komitetowi Partnerstwa Handlowego współprzewodniczą przedstawiciel Unii i przedstawiciel Zjednoczonego Królestwa odpowiedzialni za sprawy związane z handlem lub wyznaczone przez nich osoby. Posiedzenia Komitetu odbywają się na wniosek Unii lub Zjednoczonego Królestwa, a w każdym razie co najmniej raz w roku, a Komitet ustala za obopólną zgodą swój harmonogram posiedzeń i porządek obrad. 7. Specjalnym komitetom handlowym i specjalnymi komitetom współprzewodniczą przedstawiciel Unii i przedstawiciel Zjednoczonego Królestwa. O ile niniejsza Umowa nie stanowi inaczej lub o ile współprzewodniczący nie postanowią inaczej, spotykają się oni co najmniej raz w roku. 8. Komitety ustalają swój harmonogram i porządek obrad za obopólną zgodą. 9. Prace komitetów podlegają regulaminowi określonemu w ZAŁĄCZNIKU INST-X [Regulamin Rady Partnerstwa i komitetów] do niniejszej Umowy. 10. W drodze odstępstwa od ust. 9, Komitet może przyjąć, a następnie zmienić swoje zasady regulujące jego prace. Artykuł INST.3: Grupy robocze 1. Niniejszym ustanawia się następujące grupy robocze:

a) Grupę Roboczą ds. Produktów Ekologicznych pod nadzorem Specjalnego Komitetu Handlowego ds. Barier Technicznych w Handlu; b) Grupę Roboczą ds. Pojazdów Silnikowych oraz części do nich pod nadzorem Specjalnego Komitetu Handlowego ds. Barier Technicznych w Handlu; c) Grupę Roboczą ds. Produktów Leczniczych pod nadzorem Specjalnego Komitetu Handlowego ds. Barier Technicznych w Handlu; d) Grupę Roboczą ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego pod nadzorem specjalnego komitetu ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego; 2. Grupy robocze, pod nadzorem komitetów, wspierają komitety w wykonywaniu ich zadań, a w szczególności przygotowują prace komitetów i wykonują wszelkie zadania powierzone im przez te ostatnie. 3. W skład grup roboczych wchodzą przedstawiciele Unii i Zjednoczonego Królestwa, a współprzewodniczą im przedstawiciel Unii i przedstawiciel Zjednoczonego Królestwa. 4. Grupy robocze ustalają swoje regulaminy i porządek obrad za obopólną zgodą. Artykuł INST.4: Decyzje i zalecenia 1. Decyzje przyjęte przez Radę Partnerstwa lub, w zależności od przypadku, przez komitet są wiążące dla Stron oraz dla wszystkich organów utworzonych na mocy niniejszej Umowy i wszelkich umów uzupełniających, w tym dla trybunału arbitrażowego, o którym mowa w części szóstej tytuł I [Rozstrzyganie sporów]. Zalecenia nie mają mocy wiążącej. 2. Rada Partnerstwa lub, w zależności od przypadku, komitet przyjmuje decyzje i formułuje zalecenia za obopólną zgodą. Artykuł INST.5: Współpraca parlamentarna 1. Parlament Europejski i Parlament Zjednoczonego Królestwa mogą ustanowić – jako forum wymiany poglądów na temat partnerstwa – Zgromadzenie Parlamentarne Partnerstwa, w skład którego wchodzą posłowie do Parlamentu Europejskiego i posłowie do Parlamentu Zjednoczonego Królestwa. 2. Z chwilą ustanowienia Zgromadzenie Parlamentarne Partnerstwa: (a)może zwrócić się o istotne informacje dotyczące wykonania niniejszej Umowy i jakiejkolwiek umowy uzupełniającej do Rady Partnerstwa, która następnie przekazuje wymagane informacje; (b)jest informowane o decyzjach i zaleceniach Rady Partnerstwa; oraz (c)może formułować zalecenia dla Rady Partnerstwa. Artykuł INST.6: Udział społeczeństwa obywatelskiego Strony konsultują się ze społeczeństwem obywatelskim w sprawie wykonania niniejszej Umowy i jakiejkolwiek umowy uzupełniającej, w szczególności poprzez interakcję z wewnętrznymi grupami doradczymi i Forum Społeczeństwa Obywatelskiego, o których mowa w art. INST.7 [Wewnętrzne grupy doradcze] i INST.8 [Forum Społeczeństwa Obywatelskiego]. Artykuł INST.7: Wewnętrzne grupy doradcze 1. Każda ze Stron konsultuje się w kwestiach objętych niniejszą Umową i jakąkolwiek umową uzupełniającą, z nowo utworzoną lub istniejącą wewnętrzną grupę doradczą lub wewnętrznymi grupami doradczymi składającymi się z przedstawicieli niezależnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacji pozarządowych, organizacji przedsiębiorców i pracodawców, a także związków zawodowych, działających w sprawach gospodarczych, zrównoważonego rozwoju, społecznych, praw człowieka, ochrony środowiska i innych. Każda ze Stron może zwoływać swoją wewnętrzną grupę lub wewnętrzne grupy doradcze w różnych składach w celu omówienia wdrażania różnych postanowień niniejszej Umowy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej.

2. Każda ze Stron uwzględnia opinie lub zalecenia przedstawione przez jej wewnętrzną grupę doradczą lub takie grupy. Przedstawiciele każdej ze Stron starają się konsultować z odpowiednią wewnętrzną grupą doradczą lub takimi grupami co najmniej raz w roku. Posiedzenia mogą odbywać się za pomocą środków wirtualnych. 3. W celu propagowania świadomości społecznej na temat wewnętrznych grup doradczych każda ze Stron stara się publikować wykaz organizacji uczestniczących w jej wewnętrznej grupie doradczej lub takich grupach, a także punkt kontaktowy dla tej grupy lub grup. 4. Strony promują interakcje między swoimi wewnętrznymi grupami doradczymi, w tym poprzez wymianę, w miarę możliwości, danych kontaktowych członków ich wewnętrznych grup doradczych. Artykuł INST.8: Forum Społeczeństwa Obywatelskiego 1. Strony ułatwiają organizację Forum Społeczeństwa Obywatelskiego w celu prowadzenia dialogu na temat wdrażania części drugiej niniejszej Umowy. Rada Partnerstwa przyjmuje wytyczne operacyjne dotyczące prowadzenia Forum. 2. Forum społeczeństwa obywatelskiego spotyka się przynajmniej raz w roku, o ile Strony nie postanowią inaczej. Forum społeczeństwa obywatelskiego może spotykać się za pomocą środków wirtualnych. 3. Udział w Forum Społeczeństwa Obywatelskiego jest otwarty dla niezależnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego mających siedzibę na terytorium Stron, w tym członków wewnętrznych grup doradczych, o których mowa w art. INST.7 [Wewnętrzne grupy doradcze]. Każda ze Stron propaguje zrównoważoną reprezentację, w tym organizacje pozarządowe, organizacje przedsiębiorców i pracodawców oraz związki zawodowe, działające w sprawach gospodarczych, zrównoważonego rozwoju, społecznych, dotyczących praw człowieka, ochrony środowiska i innych.



CZĘŚĆ DRUGA: HANDEL, TRANSPORT, RYBOŁÓWSTWO I INNE USTALENIA DZIAŁ PIERWSZY: HANDEL Tytuł I: Handel towarami Rozdział 1: Traktowanie narodowe i dostęp do rynku w odniesieniu do towarów (w tym środki ochrony handlu) Artykuł GOODS.1: Cel Celem niniejszego rozdziału jest ułatwienie handlu towarami między Stronami oraz utrzymanie zliberalizowanego handlu towarami zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy. Artykuł GOODS.2: Zakres O ile nie postanowiono inaczej, niniejszy rozdział ma zastosowanie do handlu towarami Strony. Artykuł GOODS.3: Definicje Na potrzeby niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje: (a)„czynności konsularne” oznaczają procedurę uzyskania od konsula Strony dokonującej przywozu na terytorium Strony dokonującej wywozu lub na terytorium strony trzeciej faktury konsularnej lub wizy konsularnej dla faktur handlowych, świadectwa pochodzenia, manifestu ładunkowego, zgłoszenia wywozowego przewoźnika lub innej dokumentacji celnej związanej z przywozem towarów;

(b)„Porozumienie w sprawie ustalania wartości celnej” oznacza porozumienie w sprawie stosowania artykułu VII GATT 1994 (c)„procedura licencjonowania wywozu” oznacza procedurę administracyjną, niezależnie od tego, czy określa się ją mianem procedury licencjonowania, stosowaną przez Stronę w ramach systemów wydawania pozwolenia na wywóz, wymagającą jako warunek wstępny wywozu od tej Strony złożenia właściwemu organowi administracyjnemu wniosku lub innych dokumentów, innych niż ogólnie wymagane w procedurach odpraw celnych; (d)„procedura licencjonowania przywozu” oznacza procedurę administracyjną, niezależnie od tego, czy określa się ją mianem procedury licencjonowania, stosowaną przez Stronę w ramach systemów wydawania pozwolenia na przywóz, wymagającą jako warunek wstępny przywozu na terytorium Strony dokonującej przywozu złożenia właściwemu organowi administracyjnemu lub organom administracyjnym wniosku lub innych dokumentów, innych niż ogólnie wymagane w procedurach odpraw celnych; (e)„towary pochodzące” oznaczają, o ile nie przewidziano inaczej, towar kwalifikujący się zgodnie z regułami pochodzenia określonymi w niniejszym tytule rozdział 2 [Reguły pochodzenia]; (f)„wymogi dotyczące wyników” oznaczają wymogi: (I)wywozu określonej ilości, wartości lub określonego odsetka towarów; (II)zastępowania towarów przywożonych towarami Strony udzielającej pozwolenia na przywóz; (III)zakupu przez osobę, która korzysta z pozwolenia na przywóz, innych towarów na terytorium Strony udzielającej pozwolenia na przywóz lub przyznania przez nią pierwszeństwa towarom produkcji wewnętrznej; (IV)produkowania przez osobę, która korzysta z pozwolenia na przywóz, na terytorium Strony udzielającej pozwolenia na przywóz, towarów zawierających określoną ilość, wartość lub określony odsetek zawartości wewnętrznej; albo (V)odnoszące się w jakikolwiek sposób do wielkości lub wartości przywozu, wielkości lub wartości wywozu lub kwoty przepływów w walucie obcej. (g)„Towar przerobiony” oznacza towar sklasyfikowany w działach HS: 32, 40, 84–90, 94 lub 95, który: (I)składa się całkowicie lub częściowo z części uzyskanych z towarów używanych; (II)w przypadku gdy jest nowy, ma podobną przewidywaną żywotność i podobną wydajność w porównaniu z takimi towarami; oraz (III)objęty jest gwarancją równoważną tej, która ma zastosowanie do takich towarów, gdy są nowe; oraz (h)„naprawa” oznacza wszelkie operacje przetwarzania podjęte na towarze w celu usunięcia wad eksploatacyjnych lub szkód materialnych, wiążące się z przywróceniem towaru do jego pierwotnej funkcji lub prowadzone w celu zapewnienia zgodności z wymogami technicznymi na potrzeby jego użytkowania. Naprawa towaru obejmuje renowację i konserwację, z możliwością zwiększenia wartości towaru w wyniku przywrócenia pierwotnej funkcjonalności tego towaru, ale nie obejmuje operacji ani procesu, które: (I)prowadzą do pozbawienia towaru jego zasadniczych właściwości lub powstania nowego towaru lub towaru o odmiennych cechach handlowych; (II)przyczyniają się do przekształcenia wyrobu niegotowego w wyrób gotowy; albo (III)są wykorzystywane do poprawy lub ulepszenia parametrów technicznych towaru. Artykuł GOODS.3A: Klasyfikacja towarów Klasyfikacja towarów w handlu między Stronami na podstawie niniejszej Umowy jest określona w nomenklaturze taryfowej każdej ze Stron zgodnie z Systemem Zharmonizowanym (HS).

Artykuł GOODS.4: Traktowanie narodowe w zakresie podatków i uregulowań wewnętrznych Każda ze Stron przyznaje traktowanie narodowe towarom drugiej Strony zgodnie z art. III GATT 1994 wraz z uwagami i postanowieniami uzupełniającymi. W tym celu art. III GATT 1994 wraz z uwagami i postanowieniami uzupełniającymi zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian. Artykuł GOODS.4A: Swoboda tranzytu Każda ze Stron przyznaje swobodę tranzytu przez swoje terytorium trasami najbardziej dogodnymi dla tranzytu międzynarodowego, na potrzeby ruchu tranzytowego na terytorium lub z terytorium drugiej Strony lub dowolnego innego państwa trzeciego. W tym celu art. V GATT 1994 wraz z uwagami i postanowieniami uzupełniającymi zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian. Strony uznają, że art. V GATT 1994 obejmuje przepływ towarów energetycznych, między innymi rurociągami lub sieciami elektroenergetycznymi. Artykuł GOODS.5: Zakaz należności celnych O ile niniejsza Umowa nie stanowi inaczej, cła na wszystkie towary pochodzące z terytorium drugiej Strony są zakazane. Artykuł GOODS.6: Należności celne wywozowe, podatki i inne opłaty 1.Strona nie może przyjmować ani utrzymywać żadnych ceł, podatków ani innych opłat dowolnego rodzaju nakładanych na wywóz towaru do drugiej Strony lub w związku z tym wywozem; ani żadnych podatków wewnętrznych lub innych opłat nakładanych na towary wywożone do drugiej Strony, które przekraczają podatek lub opłatę, które zostałyby nałożone na towary podobne, jeżeli są przeznaczone do konsumpcji wewnętrznej. 2.Do celów niniejszego artykułu termin „inne opłaty dowolnego rodzaju” nie obejmują opłat ani innych należności dozwolonych na mocy art. GOODS.7 [Opłaty i formalności]. Artykuł GOODS.7: Opłaty i formalności 1.Kwoty opłat i innych należności nakładanych przez Stronę na przywóz lub wywóz towarów drugiej Strony lub w związku z przywozem lub wywozem takich towarów są ograniczone do przybliżonych kosztów świadczonych usług i nie stanowią pośredniej ochrony towarów wewnętrznych ani opodatkowania przywozu lub wywozu do celów podatkowych. Strona nie pobiera opłat ani innych należności od przywozu lub wywozu ani w związku z przywozem lub wywozem na zasadzie ad valorem. 2.Każda ze Stron może nakładać opłaty lub odzyskiwać koszty wyłącznie w przypadku świadczenia określonych usług, w szczególności, choć nie wyłącznie, w następujących przypadkach: (a)obecność funkcjonariuszy celnych, na wniosek, poza oficjalnymi godzinami urzędowania lub w miejscach innych niż miejsca celne; (b)analizy lub ekspertyzy dotyczące towarów oraz opłaty pocztowe za zwrot towarów do wnioskodawcy, w szczególności w odniesieniu do decyzji w sprawie wiążących informacji lub udzielenia informacji dotyczących stosowania przepisów ustawowych i wykonawczych prawa celnego; (c)kontrola lub pobieranie próbek towarów do celów weryfikacji lub zniszczenie towarów, jeżeli powoduje to koszty inne niż koszty pracy funkcjonariuszy celnych; oraz (d)nadzwyczajne środki kontroli, jeżeli jest to niezbędne ze względu na rodzaj towaru lub potencjalne ryzyko. 3.Każda ze Stron niezwłocznie publikuje za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej wszystkie opłaty i należności, które nakłada w związku z przywozem lub wywozem, w taki sposób, aby umożliwić rządom, przedsiębiorstwom handlowym i innym zainteresowanym stronom zapoznanie się z nimi. Informacje te zawierają przyczyny nałożenia opłat lub należności na świadczone usługi, nazwę odpowiedzialnego organu, opłaty i należności, jakie zostaną zastosowane, a także informację, kiedy i jak należy dokonać płatności. Nie nakłada się nowych lub zmienionych opłat i należności aż do czasu opublikowania i udostępnienia informacji zgodnie z niniejszym ustępem. 4.Żadna ze Stron nie wymaga czynności konsularnych, w tym zapłaty powiązanych opłat i należności, w związku z przywozem jakichkolwiek towarów drugiej Strony. Artykuł GOODS.8: Towary poddane naprawie 1.Niezależnie od pochodzenia towaru Strona nie stosuje należności celnych w odniesieniu do towaru, który ponownie wjeżdża na obszar Strony po czasowym wywozie towarów z jej obszaru na obszar drugiej Strony w celu naprawy.

2.Ustęp 1 nie ma zastosowania do towarów przywożonych pod zabezpieczeniem majątkowym, do wolnych obszarów celnych lub na podobnych zasadach, które są następnie wywożone w celu naprawy i nie są ponownie przywożone pod zabezpieczeniem majątkowym, do wolnych obszarów celnych lub na podobnych zasadach. 3.Strona nie stosuje należności celnych w stosunku do towarów tymczasowo przywiezionych z terytorium drugiej Strony w celu naprawy, niezależnie od ich pochodzenia. Artykuł GOODS.9: Towary przerobione 1.Strona nie przyznaje towarom przerobionym drugiej Strony traktowania mniej korzystnego niż to, które przyznaje równoważnym towarom nowym. 2.Artykuł TOWARY.10 [Ograniczenia przywozu i wywozu] ma zastosowanie do zakazów lub ograniczeń przywozu i wywozu towarów przerobionych. Jeżeli Strona przyjmuje lub utrzymuje zakazy lub ograniczenia przywozu i wywozu dotyczące towarów używanych, środki te nie mają zastosowania do towarów przerobionych. 3.Strona może wymagać, aby towary przerobione były identyfikowane jako takie do celów dystrybucji lub sprzedaży na jej terytorium oraz aby spełniały wszystkie obowiązujące wymogi techniczne mające zastosowanie do równoważnych towarów nowych. Artykuł GOODS.10: Ograniczenia w przywozie i wywozie 1.Strona nie przyjmuje ani nie utrzymuje żadnych zakazów ani ograniczeń w przywozie jakichkolwiek towarów drugiej Strony ani w wywozie lub sprzedaży na wywóz jakiegokolwiek towaru przeznaczonego na terytorium drugiej Strony, chyba że zgodnie z art. XI GATT 1994 wraz z uwagami i postanowieniami uzupełniającymi. W tym celu art. XI GATT 1994 wraz z uwagami i postanowieniami uzupełniającymi zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian. 2.Strona nie przyjmuje ani nie utrzymuje: (a)wymogów dotyczących cen wywozowych i przywozowych, z wyjątkiem przypadków dozwolonych w ramach egzekwowania nakazów i zobowiązań dotyczących ceł wyrównawczych i antydumpingowych; lub (b)zezwoleń na przywóz uzależnionych od spełnienia wymogów dotyczących wyników. Artykuł GOODS.11: Monopol w przywozie i wywozie Strona nie wyznacza ani nie utrzymuje monopolu przywozowego lub wywozowego. Do celów niniejszego artykułu monopol przywozowy lub wywozowy oznacza wyłączne prawo podmiotu lub udzielenie przez Stronę podmiotowi upoważnienia do przywozu towaru lub wywozu towaru do drugiej Strony. Artykuł GOODS. 13: Procedury licencjonowania przywozu 1.Każda ze Stron zapewnia, aby wszystkie procedury licencjonowania przywozu obowiązujące w handlu towarami między Stronami były neutralne pod względem stosowania i prowadzone w sposób uczciwy, sprawiedliwy, niedyskryminacyjny i przejrzysty. 2.Strona przyjmuje lub utrzymuje procedury licencjonowania jako warunek przywozu na jej terytorium z terytorium drugiej Strony tylko jeżeli inne odpowiednie procedury służące osiągnięciu celu administracyjnego nie są odpowiednio dostępne. 3.Strona nie przyjmuje ani nie utrzymuje żadnych nieautomatycznych procedur licencjonowania przywozu, chyba że jest to konieczne, aby wprowadzić środek, który jest spójny z niniejszą Umową. Strona przyjmująca procedurę nieautomatycznego licencjonowania przywozu wyraźnie wskazuje środek wprowadzany przez tego rodzaju procedurę licencjonowania. 4.Każda ze Stron wprowadza i prowadzi wszelkie procedury licencjonowania przywozu zgodnie z art. 1–3 Porozumienia WTO w sprawie licencjonowania przywozu („Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu”). W tym celu art. 1–3 Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian. 5.Strona wprowadzająca lub zmieniająca dowolną procedurę licencjonowania przywozu udostępnia wszystkie istotne informacje na oficjalnej stronie internetowej. Informacje te udostępnia się w miarę możliwości co najmniej 21 dni przed datą rozpoczęcia stosowania nowej lub zmienionej procedury licencjonowania, a w każdym razie nie później niż w dniu rozpoczęcia stosowania. Informacje te zawierają dane wymagane na podstawie art. 5 Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu. 6.Na wniosek drugiej Strony Strona niezwłocznie przekazuje wszelkie istotne informacje dotyczące wszelkich procedur licencjonowania przywozu, które zamierza przyjąć lub które utrzymuje, w tym informacje, o których mowa w art. 1–3 Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu.

7.Dla większej pewności należy wyjaśnić, że żadne z postanowień niniejszego artykułu nie wymaga od żadnej ze Stron przyznania pozwolenia na przywóz ani nie uniemożliwia żadnej ze Stron realizacji jej obowiązków lub zobowiązań wynikających z rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych czy z wielostronnych układów o nierozprzestrzenianiu i ustaleń w sprawie kontroli przywozu. Artykuł GOODS. 14: Procedury licencjonowania wywozu 1.Każda ze Stron publikuje wszelkie nowe procedury licencjonowania wywozu lub wszelkie zmiany w istniejącej procedurze licencjonowania wywozu w taki sposób, aby umożliwić rządom, przedsiębiorstwom handlowym i innym zainteresowanym stronom zapoznanie się z nimi. O ile to możliwe, publikacja taka ma miejsce 45 dni przed wejściem w życie procedury lub zmiany, a w każdym razie nie później niż w dniu, w którym taka procedura lub zmiana stają się skuteczne, oraz, w stosownych przypadkach, publikacja ma miejsce na wszelkich odpowiednich rządowych stronach internetowych. 2.Publikacja procedur licencjonowania wywozu zawiera następujące informacje: (a)treść procedur licencjonowania wywozu lub wszelkich zmian dokonanych w tych procedurach; (b)towary podlegające każdej procedurze licencjonowania; (c)w odniesieniu do każdej procedury: opis procedury wnioskowania o licencję oraz wszelkie kryteria, które wnioskodawca musi spełnić, aby kwalifikować się do wnioskowania o licencję, takie jak posiadanie zezwolenia na prowadzenie działalności, przedsięwzięcie lub utrzymanie inwestycji lub prowadzenie działalności w określonej formie na terytorium Strony; (d)punkt lub punkty kontaktowe, w których zainteresowane podmioty mogą uzyskać szczegółowe informacje na temat warunków uzyskania pozwolenia na wywóz; (e)organ lub organy administracyjne, do których składa się wniosek lub inne stosowne dokumenty; (f)opis wszelkich środków wdrażanych w ramach procedury licencjonowania wywozu; (g)okres obowiązywania każdej procedury licencjonowania wywozu, chyba że procedura ta pozostaje w mocy do czasu wycofania lub zmiany w nowej publikacji; (h)jeżeli Strona zamierza skorzystać z procedury licencjonowania w celu zarządzania kontyngentem wywozowym, całkowita ilość oraz, w stosownych przypadkach, wartość kontyngentu oraz daty otwarcia i zamknięcia kontyngentu oraz (i)wszelkie wyłączenia lub wyjątki, które zastępują wymóg uzyskania pozwolenia na wywóz, sposób wnioskowania o te wyłączenia lub wyjątki lub korzystania z nich, a także kryteria ich przyznawania. 3.W terminie 45 dni od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron powiadamia drugą Stronę o swoich istniejących procedurach licencjonowania wywozu. Każda ze Stron powiadamia drugą Stronę o wszelkich nowych procedurach licencjonowania wywozu oraz o wszelkich zmianach istniejących procedur licencjonowania wywozu w ciągu 60 dni od publikacji. Powiadomienie zawiera odniesienie do źródeł, w których publikowane są informacje wymagane zgodnie z ust. 2 oraz – w stosownych przypadkach – adresy odpowiednich rządowych stron internetowych. 4.Dla większej pewności należy wyjaśnić, że żadne z postanowień niniejszego artykułu nie wymaga od Strony udzielenia pozwolenia na wywóz ani nie uniemożliwia Stronie realizacji jej zobowiązań wynikających z rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, jak również wielostronnych układów o nierozprzestrzenianiu i ustaleń w sprawie kontroli wywozu, w tym Porozumienia z Wassenaar w sprawie kontroli eksportu broni konwencjonalnej oraz towarów i technologii podwójnego zastosowania, Grupy Australijskiej, Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych, ani nie uniemożliwia przyjmowania, utrzymywania lub wdrażania niezależnych systemów sankcji. Artykuł GOODS.15: Ustalanie wartości celnej Każda ze Stron określa wartość celną towarów drugiej Strony przywożonych na jej terytorium zgodnie z art. VII GATT 1994 i Porozumieniem w sprawie ustalania wartości celnej. W tym celu art. VII GATT 1994 wraz z uwagami i postanowieniami uzupełniającymi, a także art. 1–17 porozumienia w sprawie ustalania wartości celnej wraz z uwagami interpretacyjnymi zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian. Artykuł GOODS.16: Wykorzystanie preferencji 1.Do celów monitorowania funkcjonowania niniejszej Umowy i obliczania wskaźników wykorzystania preferencji Strony co roku wymieniają się danymi statystycznymi dotyczącymi przywozu za okres 10 lat, począwszy od jednego roku od wejścia w życie niniejszej Umowy. O ile Komitet Partnerstwa Handlowego nie postanowi inaczej, okres ten jest automatycznie przedłużany o pięć lat, a następnie Komitet Partnerstwa Handlowego może zdecydować o dalszym jego przedłużeniu. 2.Wymiana danych statystycznych dotyczących przywozu obejmuje dane dotyczące ostatniego dostępnego roku, w tym wartość i – w stosownych przypadkach – wolumen, na poziomie pozycji taryfowej w odniesieniu do przywozu towarów drugiej Strony, w odniesieniu do których skorzystano z preferencyjnego traktowania celnego na mocy niniejszej Umowy oraz towarów, w odniesieniu do których skorzystano z traktowania niepreferencyjnego.

Artykuł GOODS.17: Środki ochrony handlu 1.Strony potwierdzają swoje prawa i obowiązki wynikające z art. VI GATT 1994, porozumienia antydumpingowego, porozumienia SCM, art. XIX GATT 1994, Porozumienia w sprawie środków ochronnych i art. 5 porozumienia w sprawie rolnictwa. 2.Rozdział 2 [Reguły pochodzenia] niniejszego tytułu nie ma zastosowania do dochodzeń i środków antydumpingowych, wyrównawczych i ochronnych. 3.Każda ze Stron stosuje środki antydumpingowe i wyrównawcze zgodnie z wymogami porozumienia antydumpingowego i porozumienia SCM oraz zgodnie z uczciwą i przejrzystą procedurą. 4.Każda zainteresowana strona biorąca udział w dochodzeniu antydumpingowym lub dochodzeniu w sprawie środków wyrównawczych ma zapewnioną pełną możliwość obrony własnych interesów, pod warunkiem że nie spowoduje to niepotrzebnego opóźnienia w prowadzeniu dochodzenia. 5.Organ dochodzeniowy każdej ze Stron może zgodnie z przepisami Strony rozważyć, czy kwota cła antydumpingowego, które ma zostać nałożone, powinna być równa kwocie pełnego marginesu dumpingu, czy też niższa. 6.Organ dochodzeniowy każdej ze Stron zgodnie z przepisami Strony analizuje dostarczone informacje, aby ustalić, czy nakładanie cła antydumpingowego lub wyrównawczego nie leżałoby w interesie publicznym. 7.Strona nie stosuje ani nie utrzymuje jednocześnie w odniesieniu do tego samego towaru: (a)środka na podstawie art. 5 porozumienia w sprawie rolnictwa; oraz (b)środka na podstawie art. XIX GATT 1994 oraz Porozumienia w sprawie środków ochronnych. 8.Część szósta tytuł I [Rozstrzyganie sporów] nie ma zastosowania do ust. 1–6 niniejszego artykułu. Artykuł GOODS.18: Wykorzystanie istniejących kontyngentów taryfowych WTO 1.Produkty pochodzące od jednej ze Stron nie kwalifikują się do przywozu do drugiej Strony w ramach istniejących kontyngentów taryfowych WTO określonych w ust. 2. Obejmuje to kontyngenty taryfowe rozdzielone między Strony zgodnie z art. XXVIII negocjacji GATT zainicjowanych przez Unię Europejską w dokumencie WTO G/SECRET/42/Add.2 oraz przez Zjednoczone Królestwo w dokumencie WTO G/SECRET/44 oraz zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem wewnętrznym każdej ze Stron. Do celów niniejszego artykułu status pochodzenia produktów ustala się na podstawie reguł niepreferencyjnego pochodzenia obowiązujących na terytorium Strony dokonującej przywozu. 2.Do celów ust. 1 „istniejące kontyngenty taryfowe WTO” oznaczają kontyngenty taryfowe, które są koncesjami Unii Europejskiej w ramach WTO zawartymi w projekcie listy koncesyjnej i zobowiązań UE-28 na mocy GATT 1994, przedłożonym WTO w dokumencie G/MA/TAR/RS/506 i zmienionym dokumentami G/MA/TAR/RS/506/Add.1 i G/MA/TAR/RS/506/Add.2. Artykuł GOODS.19: Środki w przypadku naruszenia lub obejścia przepisów prawa celnego 1.Strony współpracują przy zapobieganiu naruszeniom lub obchodzeniu przepisów prawa celnego, ich wykrywaniu i zwalczaniu, zgodnie z ich obowiązkami wynikającymi z niniejszego tytułu rozdział 2 [Reguły pochodzenia] i Protokołu o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych. Każda ze Stron stosuje odpowiednie i porównywalne środki w celu ochrony swoich interesów finansowych i interesów finansowych drugiej Strony w odniesieniu do nakładania ceł na towary wprowadzane na obszary celne Zjednoczonego Królestwa lub Unii. 2.Z zastrzeżeniem możliwości wyłączenia na podstawie ust. 7 przedsiębiorstw handlowych stosujących się do wymogów Strona może tymczasowo zawiesić odpowiednie preferencyjne traktowanie danego produktu lub danych produktów zgodnie z procedurą określoną w ust. 3 i 4, jeżeli: a) Strona ta stwierdziła na podstawie obiektywnych, przekonujących i możliwych do zweryfikowania informacji, że miało miejsce systematyczne naruszanie lub obchodzenie przepisów prawa celnego na dużą skalę; oraz b) druga Strona wielokrotnie i bezpodstawnie odmawia wypełnienia lub w inny sposób nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 1. 3.Strona, która dokonała ustalenia, o którym mowa w ust. 2, powiadamia Komitet Partnerstwa Handlowego i rozpoczyna konsultacje z drugą Stroną w ramach Komitetu Partnerstwa Handlowego w celu znalezienia rozwiązania możliwego do zaakceptowania przez obie Strony.

4.Jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia w sprawie wzajemnie akceptowalnego rozwiązania w ciągu trzech miesięcy od dnia powiadomienia, Strona, która dokonała ustalenia, może podjąć decyzję o tymczasowym zawieszeniu odpowiedniego preferencyjnego traktowania danego produktu lub produktów. W takim przypadku Strona, która dokonała ustalenia, niezwłocznie powiadamia o tymczasowym zawieszeniu, w tym o okresie, w którym ma ono mieć zastosowanie, Komitet Partnerstwa Handlowego. 5.Tymczasowe zawieszenie stosuje się jedynie przez okres niezbędny do przeciwdziałania naruszeniom lub obchodzeniu przepisów oraz do ochrony interesów finansowych danej Strony, a w każdym razie nie dłużej niż sześć miesięcy. Zainteresowana Strona dokonuje przeglądu sytuacji i w przypadku gdy stwierdzi, że tymczasowe zawieszenie nie jest już konieczne, kończy je przed upływem okresu, o którym powiadomiła Komitet Partnerstwa Handlowego. Jeżeli warunki, które doprowadziły do zawieszenia, utrzymują się w momencie upływu okresu, o którym powiadomiono Komitet Partnerstwa Handlowego, zainteresowana Strona może podjąć decyzję o odnowieniu zawieszenia. Każde zawieszenie podlega okresowym konsultacjom w ramach Komitetu Partnerstwa Handlowego. 6.Każda ze Stron publikuje, zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi, zawiadomienia dla importerów w sprawie wszelkich decyzji dotyczących tymczasowego zawieszenia, o którym mowa w ust. 4 i 5. 7.Niezależnie od postanowień ust. 4, jeżeli importer jest w stanie wykazać wobec organu celnego przywozu, że takie produkty są w pełni zgodne z przepisami celnymi Strony dokonującej przywozu, wymogami niniejszej Umowy i wszelkimi innymi odpowiednimi warunkami związanymi z tymczasowym zawieszeniem ustanowionym przez Stronę dokonującą przywozu zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi, Strona dokonująca przywozu zezwala importerowi na złożenie wniosku o preferencyjne traktowanie i odzyskanie wszelkich zapłaconych ceł przekraczających preferencyjne stawki celne obowiązujące w czasie przywozu produktów. Artykuł GOODS.20: Usuwanie błędów administracyjnych W przypadku systemowych błędów właściwych organów lub uchybień we właściwym zarządzaniu systemem preferencyjnym w wywozie, w szczególności w stosowaniu postanowień niniejszego tytułu rozdział 2 lub w stosowaniu Protokołu o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, oraz w przypadku gdy te błędy lub uchybienia prowadzą do skutków w zakresie należności celnych przywozowych, Strona mająca do czynienia z takimi konsekwencjami może zwrócić się do Komitetu Partnerstwa Handlowego o zbadanie możliwości przyjęcia odpowiednich decyzji w celu rozwiązania tej sytuacji. Artykuł GOODS.21: Dobra kultury 1.Strony współpracują w celu ułatwienia zwrotu dóbr kultury wyprowadzonych nielegalnie z terytorium Strony, uwzględniając zasady zawarte w Konwencji UNESCO dotyczącej środków zmierzających do zakazu i zapobiegania nielegalnemu przywozowi, wywozowi i przenoszeniu własności dóbr kultury, podpisanej w Paryżu w dniu 17 listopada 1970 r. 2.Do celów niniejszego artykułu: (a)„dobro kultury” oznacza mienie sklasyfikowane lub zdefiniowane jako należące do skarbów kultury narodowej o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej zgodnie z odpowiednimi zasadami i procedurami każdej ze Stron; oraz (b)„wyprowadzone nielegalnie z terytorium Strony” oznacza: (i) wyprowadzone z terytorium Strony w dniu 1 stycznia 1993 r. lub później z naruszeniem zasad tej Strony dotyczących ochrony skarbów kultury narodowej lub z naruszeniem jej zasad dotyczących wywozu dóbr kultury albo (ii) niezwrócone przed upływem okresu zgodnego z prawem czasowego wyprowadzenia lub w przypadku jakiegokolwiek naruszenia innego warunku regulującego takie czasowe wyprowadzenie w dniu 1 stycznia 1993 r. lub po tej dacie. 3.Właściwe organy Stron współpracują ze sobą w szczególności poprzez: a) powiadamianie drugiej Strony o odnalezieniu dobra kultury na jej terytorium i istnieniu uzasadnionych podstaw, by przypuszczać, że dobro kultury zostało wyprowadzone z terytorium drugiej Strony nielegalnie; b) reagowanie na wnioski drugiej Strony o zwrot dobra kultury wyprowadzonego nielegalnie z terytorium tej Strony; c) zapobieganie za pomocą jakichkolwiek niezbędnych środków tymczasowych wszelkim działaniom mającym na celu uniknięcie zwrotu takich dóbr kultury; oraz d) wprowadzanie wszelkich niezbędnych środków w celu fizycznego zachowania dobra kultury wyprowadzonego nielegalnie z terytorium drugiej Strony. 4.Każda ze Stron wyznacza punkt kontaktowy odpowiedzialny za komunikację z punktem kontaktowym drugiej Strony we wszelkich kwestiach wynikających z niniejszego artykułu, w tym w odniesieniu do powiadomień i wniosków, o których mowa w ust. 3 lit. a) i b). 5.W stosownych przypadkach i w razie konieczności planowana współpraca między Stronami obejmuje organy celne Stron odpowiedzialne za zarządzanie procedurami wywozu dóbr kultury.

6. Część szósta tytuł I [Rozstrzyganie sporów] nie ma zastosowania do niniejszego artykułu. Rozdział 2: Reguły pochodzenia Sekcja 1: Reguły pochodzenia Artykuł ORIG.1: Cel Celem niniejszego rozdziału jest ustanowienie postanowień określających pochodzenie towarów do celów stosowania preferencyjnego traktowania taryfowego na mocy niniejszej Umowy, a także określenie powiązanych procedur dotyczących pochodzenia. Artykuł ORIG.2: Definicje Na potrzeby niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje: (a)„klasyfikacja” odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału w konkretnym dziale, pozycji lub podpozycji Systemu Zharmonizowanego; (b)„przesyłka” oznacza produkty, które są albo łącznie wysyłane od jednego eksportera do jednego odbiorcy, albo objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od eksportera do odbiorcy bądź, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą; (c)„eksporter” oznacza osobę znajdującą się na terytorium Strony, która zgodnie z wymogami określonymi w przepisach ustawowych i wykonawczych tej Strony dokonuje wywozu lub produkcji produktu pochodzącego oraz sporządza oświadczenie o pochodzeniu; (d)„importer” oznacza osobę, która dokonuje przywozu produktu pochodzącego i ubiega się w odniesieniu do niego o preferencyjne traktowanie taryfowe; (e)„materiał” oznacza każdą substancję wykorzystywaną do produkcji produktu, w tym wszelkie składowe, składniki, surowce lub części; (f)„materiał niepochodzący” oznacza materiał, który nie kwalifikuje się jako pochodzący na mocy niniejszego rozdziału, w tym materiał, którego statusu pochodzenia nie można określić; (g)„produkt” oznacza produkt powstały w wyniku produkcji, nawet jeżeli jest przeznaczony do wykorzystania jako materiał do produkcji innego produktu; (h)„produkcja” oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetwarzania, w tym montaż. Artykuł ORIG.3: Wymagania ogólne 1. Do celów stosowania preferencyjnego traktowania taryfowego przez Stronę w odniesieniu do towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony zgodnie z niniejszą Umową, pod warunkiem że produkty te spełniają wszystkie pozostałe obowiązujące wymogi niniejszego rozdziału, za pochodzące z terytorium drugiej Strony uważa się następujące produkty: (a)produkty całkowicie uzyskane na terytorium tej Strony w rozumieniu art. ORIG.5 [Produkty całkowicie uzyskane] (b)produkty wytworzone na terytorium tej Strony wyłącznie z materiałów pochodzących z terytorium tej Strony oraz

(c)produkty wytworzone na terytorium tej Strony zawierające materiały niepochodzące, pod warunkiem że spełniają one wymogi określone w ZAŁĄCZNIKU ORIG-2 [Reguły pochodzenia dla poszczególnych produktów]. 2. Jeżeli produkt uzyskał status pochodzenia, materiały niepochodzące użyte do wytworzenia tego produktu nie są uważane za niepochodzące, jeżeli produkt ten został włączony jako materiał do innego produktu. 3. Uzyskanie statusu pochodzenia musi odbywać się w sposób ciągły w Zjednoczonym Królestwie lub w Unii. Artykuł ORIG.4: Kumulacja pochodzenia 1.Produkt pochodzący z terytorium Strony uważa się za pochodzący z terytorium drugiej Strony, jeżeli produkt ten jest wykorzystywany jako materiał do produkcji innego produktu na terytorium tej drugiej Strony. 2.Produkcja prowadzona na terytorium jednej ze Stron z wykorzystaniem materiału niepochodzącego może być brana pod uwagę przy ustalaniu, czy produkt jest pochodzący z terytorium drugiej Strony. 3.Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli produkcja prowadzona na terytorium drugiej Strony nie wykracza poza działania, o których mowa w art. ORIG.7 [Niewystarczająca produkcja]. 4.W celu wypełnienia przez eksportera oświadczenia o pochodzeniu, o którym mowa w art. ORIG.18 ust. 2 lit. a) [Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe] w odniesieniu do produktu, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, eksporter uzyskuje od swojego dostawcy deklarację dostawcy przewidzianą w załączniku ORIG-3 [Deklaracja dostawcy] lub równoważny dokument zawierający te same informacje opisujące przedmiotowe materiały niepochodzące w sposób wystarczająco szczegółowy, aby umożliwić ich identyfikację. Artykuł ORIG.5: Produkty całkowicie uzyskane 1. Za całkowicie uzyskane na terytorium Strony uważa się następujące produkty: (a)produkty mineralne wydobyte z ziemi lub pozyskane z dna morskiego; (b)produkty roślinne tam uprawiane lub zebrane; (c)żywe zwierzęta tam urodzone i wyhodowane; (d)produkty uzyskane od żywych zwierząt tam chowanych; (e)produkty pochodzące z ubitych zwierząt tam urodzonych i chowanych; (f)produkty uzyskane przez polowania lub połowy tam przeprowadzone; (g)produkty uzyskane z akwakultury tam, gdzie organizmy wodne, w tym ryby, mięczaki, skorupiaki, inne bezkręgowce wodne i rośliny wodne, urodziły się lub zostały wyhodowane z materiału obsadowego, takiego jak jaja, ikra, narybek, palczaki,larwy, parr, smolt lub inne młode ryby w stadium postlarwalnym, poprzez interwencję w proces chowu lub wzrostu w celu zwiększenia produkcji taką jak regularne zarybianie, karmienie lub ochrona przed drapieżnikami; (h)produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wydobyte z morza znajdującego się poza wszystkimi morzami terytorialnymi przez statek Strony; (i)produkty wytworzone na pokładzie statku Strony wyłącznie z produktów, o których mowa w lit. h); (j)produkty wydobyte z dna morskiego lub podglebia poza jakimkolwiek morzem terytorialnym, pod warunkiem że Strona ma prawo do eksploatacji takiego dna morskiego lub podglebia lub prowadzenia tam prac;

(k)odpady i złom powstające w wyniku działalności produkcyjnej tam przeprowadzonej; (l)odpady i złom pochodzące z zebranych tam produktów zużytych, pod warunkiem że produkty te nadają się wyłącznie do odzysku surowców; (m)produkty wytworzone tam wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a)–l). 2. Termin „statek Strony” w ust. 1 lit. h) i i) oznacza statek, który: a) jest zarejestrowany w państwie członkowskim lub w Zjednoczonym Królestwie; b) pływa pod banderą państwa członkowskiego lub Zjednoczonego Królestwa oraz c) spełnia jeden z poniższych warunków: (i) jest w co najmniej 50 % własnością obywateli państwa członkowskiego lub Zjednoczonego Królestwa albo (ii) jest własnością osób prawnych, z których każda: (A) posiada siedzibę zarządu lub główne miejsce prowadzenia działalności w Unii lub Zjednoczonym Królestwie oraz (B) jest w co najmniej 50 % własnością podmiotów publicznych, obywateli lub osób prawnych państwa członkowskiego lub Zjednoczonego Królestwa. Artykuł ORIG.6: Tolerancje 1.Jeżeli produkt nie spełnia wymogów określonych w ZAŁĄCZNIKU ORIG-2 [Reguły pochodzenia dla poszczególnych produktów] ze względu na zastosowanie do jego produkcji materiału niepochodzącego, produkt ten uznaje się mimo to za pochodzący z terytorium Strony, pod warunkiem że: a) całkowita masa materiałów niepochodzących stosowanych do wytwarzania produktów sklasyfikowanych w działach 2 i 4–24 Systemu Zharmonizowanego, innych niż przetworzone produkty rybołówstwa objęte działem 16, nie przekracza 15 % masy produktu;] b) całkowita wartość materiałów niepochodzących dla wszystkich pozostałych produktów, z wyjątkiem produktów sklasyfikowanych w działach 50–63 Systemu Zharmonizowanego, nie przekracza 10 % ceny ex-works produktu; albo c) w odniesieniu do produktu sklasyfikowanego w działach 50–63 Systemu Zharmonizowanego stosuje się tolerancje określone w uwadze 7 i 8 do ZAŁĄCZNIKA ORIG-1 [Uwagi wprowadzające do reguł pochodzenia dla poszczególnych produktów]. 2. Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli wartość lub masa materiałów niepochodzących użytych do wytworzenia produktu przekracza którąkolwiek z wartości procentowych określających maksymalną wartość lub masę materiałów niepochodzących, jak określono w wymogach określonych w ZAŁĄCZNIKU ORIG-2 [Reguły pochodzenia dla poszczególnych produktów]. 3. Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do produktów całkowicie uzyskanych na terytorium Strony w rozumieniu art. ORIG.5 [Produkty całkowicie uzyskane]. Jeżeli ZAŁĄCZNIK ORIG-2 [Reguły pochodzenia dla poszczególnych produktów] wymaga, aby materiały użyte do wytworzenia produktu były całkowicie uzyskane, zastosowanie mają ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. Artykuł ORIG.7: Niewystarczająca produkcja 1. Niezależnie od art. ORIG.3 [Wymogi ogólne] ust. 1 lit. c) produkt nie jest uważany za pochodzący z terytorium Strony, jeżeli wytwarzanie produktu na terytorium Strony polega wyłącznie na jednej z następujących czynności lub większej liczby następujących czynności przeprowadzonych na materiałach niepochodzących:

a) czynności konserwowania, takie jak suszenie, mrożenie, przechowywanie w solance i inne podobne czynności, których jedynym celem jest zapewnienie, aby produkty pozostały w dobrym stanie podczas transportu i składowania; b) rozłączanie i łączenie opakowań; c) mycie, czyszczenie; odkurzanie, usuwanie rdzy, oleju, farby lub innych pokryć; d) wszelkie prasowanie materiałów i artykułów włókienniczych; e) proste czynności malowania i polerowania; f) łuskanie i częściowe lub całkowite bielenie ryżu; polerowanie i glazurowanie zbóż i ryżu; bielenie ryżu; g) czynności polegające na barwieniu lub aromatyzowaniu cukru lub formowaniu kostek cukru; częściowe lub całkowite mielenie cukru w postaci stałej; h) obieranie ze skóry, drylowanie i łuskanie owoców, orzechów i warzyw; i) ostrzenie, proste szlifowanie lub przycinanie; j) przesiewanie, odsiewanie, sortowanie, klasyfikowanie, ocenianie, dobieranie, łącznie z tworzeniem zestawów artykułów; k) proste umieszczanie w butelkach, puszkach, flakonach, torbach, skrzynkach, pudełkach, umieszczanie na kartach lub tablicach oraz wszystkie inne proste czynności związane z pakowaniem; l) umieszczanie lub drukowanie znaków, etykiet, logo i innych znaków rozpoznawczych na produktach lub ich opakowaniach; m) proste mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów; mieszanie cukru z dowolnymi materiałami; n) proste dodawanie wody lub rozcieńczanie wodą lub inną substancją, które nie zmienia w istotny sposób właściwości produktu, albo odwadnianie lub denaturacja produktów; o) prosty montaż części artykułów w celu utworzenia całego artykułu lub rozkładanie produktów na części; p) ubój zwierząt. 2. Na potrzeby ust. 1 czynność uznaje się za prostą, jeżeli jej wykonanie nie wymaga szczególnych umiejętności ani maszyn, aparatury czy sprzętów specjalnie wytworzonych lub zainstalowanych w celu wykonania takich czynności. Artykuł ORIG.8: Jednostka kwalifikacyjna 1. Do celów niniejszego rozdziału jednostką kwalifikacyjną jest poszczególny produkt, który jest uważany za jednostkę podstawową przy klasyfikowaniu produktu według Systemu Zharmonizowanego. 2. W przypadku przesyłki składającej się z wielu identycznych produktów klasyfikowanych w tej samej pozycji Systemu Zharmonizowanego, każdy produkt traktuje się indywidualnie do celów stosowania postanowień niniejszego rozdziału.

Artykuł ORIG.9: Materiały opakowaniowe i opakowania do wysyłki Przy określaniu, czy produkt jest pochodzący, nie bierze się pod uwagę materiałów opakowaniowych i opakowań do wysyłki, które są wykorzystywane do ochrony produktu podczas transportu. Artykuł ORIG.10: Materiały opakowaniowe i opakowania do sprzedaży detalicznej Jeżeli materiały opakowaniowe i opakowania, w których produkt jest umieszczany na potrzeby sprzedaży detalicznej, są sklasyfikowane razem z produktem, nie są brane pod uwagę przy określaniu pochodzenia produktu, z wyjątkiem obliczania wartości materiałów niepochodzących, jeżeli produkt podlega maksymalnej wartości materiałów niepochodzących zgodnie z ZAŁĄCZNIKIEM ORIG-2 [Reguły pochodzenia dla poszczególnych produktów]. Artykuł ORIG.11: Akcesoria, części zapasowe i narzędzia 1. Akcesoria, części zamienne, narzędzia i instrukcje lub inne materiały informacyjne uważa się za jeden produkt z danym sprzętem, maszyną, aparaturą lub pojazdem, jeżeli: (a)są klasyfikowane i dostarczane wraz z produktem, ale nie są fakturowane oddzielnie od produktu; oraz (b)są typami, ilościami i wartością zwyczajowo stosowaną dla tego produktu. 2. Akcesoria, części zamienne, narzędzia i instrukcje lub inne materiały informacyjne, o których mowa w ust. 1, nie są brane pod uwagę przy określaniu pochodzenia produktu, z wyjątkiem obliczania wartości materiałów niepochodzących, jeżeli produkt podlega maksymalnej wartości materiałów niepochodzących, określonej w ZAŁĄCZNIKU ORIG-2 [Reguły pochodzenia dla poszczególnych produktów]. Artykuł ORIG.12: Zestawy Zestawy w rozumieniu ogólnej reguły interpretacji nr 3 Systemu Zharmonizowanego uznaje się za pochodzące z terytorium Strony, jeżeli wszystkie elementy zestawu są produktami pochodzącymi. Jeżeli zestaw składa się z elementów pochodzących i niepochodzących, cały zestaw uważa się za pochodzący z terytorium Strony, jeżeli wartość elementów niepochodzących nie przekracza 15 % ceny zestawu ex-works. Artykuł ORIG.13: Elementy neutralne Aby ustalić, czy produkt jest produktem pochodzącym z terytorium Strony, nie jest konieczne ustalenie pochodzenia następujących składników, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania: a) paliwa, energii, katalizatorów i rozpuszczalników; b) instalacji, sprzętu, części zamiennych i materiałów wykorzystywanych do konserwacji sprzętu i budynków; c) maszyn, narzędzi, matryc i form; d) oliw, smarów, materiałów składowych i innych materiałów stosowanych w produkcji lub używanych do obsługi sprzętu i budynków; e) rękawic, okularów, obuwia, odzieży, sprzętu ochronnego i zapasów; f) sprzętu, urządzeń i zapasów stosowanych do testowania lub kontrolowania produktu oraz g) innych materiałów użytych do produkcji, które nie są włączone do produktu ani nie są przeznaczone do włączenia do ostatecznego składu produktu.

Artykuł ORIG.14: Rozróżnienie księgowe 1. Materiały zamienne pochodzące i niepochodzące lub „produkty zamienne” są podczas składowania fizycznie segregowane w celu zachowania ich statusu pochodzących i niepochodzących. 2. Do celów ust. 1 terminy „materiały zamienne” lub „produkty zamienne” oznaczają materiały lub produkty tego samego rodzaju i o tej samej jakości handlowej, mające te same właściwości techniczne i fizyczne, i których nie można odróżnić od siebie w celu określenia ich pochodzenia. 3. Niezależnie od ust. 1 materiały zamienne pochodzące i niepochodzące mogą być użyte do wytworzenia produktu bez fizycznego oddzielenia podczas składowania, jeżeli stosowana jest metoda rozróżnienia księgowego. 4. Niezależnie od ust. 1 produkty zamienne pochodzące i niepochodzące sklasyfikowane w dziale 10, 15, 27, 28, 29, na pozycjach 32.01–32.07 lub na pozycjach 39.01–39.14 Systemu Zharmonizowanego mogą być przechowywane bez fizycznego oddzielenia na terytorium Strony przed wywozem do terytorium drugiej Strony, pod warunkiem że stosowana jest metoda rozróżnienia księgowego. 5. Metodę rozróżnienia księgowego, o której mowa w ust. 3 i 4, stosuje się zgodnie z metodą zarządzania zapasami zgodnie z zasadami rachunkowości powszechnie akceptowanymi przez Stronę. 6. Metodą rozróżnienia księgowego jest każda metoda gwarantująca, że w żadnym momencie status materiałów pochodzących nie przysługuje większej ilości materiałów lub produktów niż miałoby to miejsce, gdyby materiały lub produkty zostały fizycznie rozdzielone. 7. Strona może wymagać, na warunkach określonych w jej przepisach ustawowych lub wykonawczych, aby stosowanie metody rozróżnienia księgowego odbywało się pod warunkiem uzyskania wcześniejszego pozwolenia organów celnych tej Strony. Organy celne Strony monitorują korzystanie z takich pozwoleń i mogą cofnąć pozwolenie, jeżeli podmiot, który je uzyskał, niewłaściwie stosuje metodę rozróżnienia księgowego lub nie spełnia któregokolwiek z pozostałych warunków określonych w niniejszym rozdziale. Artykuł ORIG.15: Produkty zwrócone Jeżeli produkt pochodzący z terytorium Strony wywieziony z terytorium tej Strony do państwa trzeciego powraca do tej Strony, uznaje się go za produkt niepochodzący, chyba że można wykazać w sposób zgodny z wymogami organu celnego tej Strony, że powracający produkt: (a)jest tożsamy z wywiezionym oraz (b)nie został poddany żadnym czynnościom wykraczającym poza czynności niezbędne do zachowania go w dobrym stanie, gdy znajdował się w państwie trzecim, do którego został wywieziony, lub gdy był wywożony. Artykuł ORIG.16: Zasada niemanipulacji 1. Produkt pochodzący zgłoszony do użytku domowego na terytorium Strony dokonującej przywozu nie może po dokonaniu wywozu i przed zgłoszeniem go do użytku domowego zostać zmieniony, przekształcony w jakikolwiek sposób ani poddany czynnościom innym niż służące zachowaniu go w dobrym stanie lub innym niż dodawanie lub umieszczanie oznaczeń, etykiet, pieczęci lub jakiejkolwiek innej dokumentacji w celu zapewnienia zgodności z określonymi wymogami wewnętrznymi Strony dokonującej przywozu. 2. Przechowywanie lub wystawianie produktu może odbywać się w państwie trzecim, pod warunkiem że produkt pozostaje pod dozorem celnym w tym państwie trzecim. 3. Dzielenie przesyłek może mieć miejsce w państwie trzecim, jeżeli prowadzone jest przez eksportera lub na odpowiedzialność eksportera i pod warunkiem, że przesyłki pozostają pod dozorem celnym w tym państwie trzecim. 4. W razie wątpliwości, czy warunki przewidziane w ust. 1–3 zostały spełnione, organ celny Strony dokonującej przywozu może zażądać od importera dostarczenia dowodu spełniania tych warunków, przy czym można to udowodnić za pomocą wszelkich środków, w tym umownych dokumentów przewozowych, takich jak konosament, lub dowodów faktycznych lub materialnych, takich jak oznakowanie lub numeracja opakowań, lub jakichkolwiek innych dowodów związanych z samym produktem. Artykuł ORIG.17: Przegląd zwrotu ceł lub zwolnienia z ceł Nie wcześniej niż 2 lata od wejścia w życie niniejszej Umowy, na wniosek jednej ze Stron, Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia dokonuje przeglądu odpowiednich systemów zwrotu ceł i uszlachetniania czynnego Stron. W tym celu, na wniosek jednej ze Stron, nie później niż 60 dni od złożenia takiego wniosku, druga Strona dostarcza wnioskującej Stronie dostępne informacje i szczegółowe dane statystyczne na temat funkcjonowania systemu ceł zwrotnych i uszlachetniania czynnego obejmujące okres od wejścia w życie niniejszej Umowy lub poprzednich 5 lat w przypadku gdy taki okres jest krótszy. W świetle tego przeglądu Specjalny Komitet Handlowy ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia może skierować do Rady Partnerstwa zalecenia dotyczące zmiany postanowień niniejszego rozdziału i załączników do niego w celu wprowadzenia limitów lub ograniczeń w odniesieniu do zwrotu ceł lub zwolnienia z ceł. Sekcja 2: Procedury dotyczące pochodzenia

Artykuł ORIG.18: Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe 1.Przy przywozie Strona dokonująca przywozu przyznaje preferencyjne traktowanie taryfowe produktowi pochodzącemu z terytorium drugiej Strony w rozumieniu niniejszego rozdziału na podstawie wniosku importera o preferencyjne traktowanie taryfowe. Za poprawność wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe oraz za zgodność z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozdziale odpowiedzialny jest importer. 2.Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe opiera się na: (a)wystawionym przez eksportera oświadczeniu o pochodzeniu wskazującym, że produkt jest pochodzący lub (b)wiedzy importera, że produkt jest produktem pochodzącym. 3.Importer składający wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe na podstawie oświadczenia o pochodzeniu, o którym mowa w ust. 2 lit. a), przechowuje oświadczenie o pochodzeniu i, jeżeli wymaga tego organ celny Strony dokonującej przywozu, dostarcza jego kopię temu organowi celnemu. Artykuł ORIG.18a: Termin złożenia wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe 1.Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe i podstawę tego wniosku, o której mowa w art. ORIG.18 [Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe] ust. 2, włącza się do zgłoszenia przywozowego zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony dokonującej przywozu. 2.W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli importer nie złożył wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe w momencie przywozu, Strona dokonująca przywozu przyznaje preferencyjne traktowanie taryfowe i zwraca lub umarza wszelkie nadpłacone cła, pod warunkiem że: (a)wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe zostanie złożony nie później niż trzy lata po dacie przywozu lub w takim dłuższym terminie, jaki określono w przepisach ustawowych i wykonawczych Strony dokonującej przywozu; (b)importer przedstawi podstawę wniosku, o której mowa w art. ORIG.18 [Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe] ust. 2; oraz (c)produkt zostałby uznany za pochodzący i spełniałby wszystkie inne obowiązujące wymogi w rozumieniu sekcji 1 [Reguły pochodzenia], gdyby importer składał wniosek w momencie dokonywania przywozu. Pozostałe obowiązki mające zastosowanie do importera zgodnie z art. ORIG.18 [Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe] pozostają niezmienione. Artykuł ORIG.19: Oświadczenie o pochodzeniu 1.Eksporter produktu sporządza oświadczenie o pochodzeniu na podstawie informacji świadczących o tym, że produkt jest produktem pochodzącym, w tym informacji na temat statusu pochodzenia materiałów użytych do wytworzenia produktu. Eksporter odpowiada za poprawność oświadczenia o pochodzeniu i dostarczonych informacji. 2.Oświadczenie o pochodzeniu sporządza się w jednej z wersji językowych określonych w ZAŁĄCZNIKU ORIG-4 [Tekst oświadczenia o pochodzeniu] na fakturze lub dowolnym innym dokumencie opisującym produkt pochodzący w sposób wystarczająco szczegółowy, aby umożliwić identyfikację tego produktu. Eksporter jest odpowiedzialny za dostarczenie informacji wystarczających do identyfikacji produktu pochodzącego. Strona dokonująca przywozu nie wymaga od importera przedłożenia tłumaczenia oświadczenia o pochodzeniu. 3.Oświadczenie o pochodzeniu ważne jest przez 12 miesięcy od dnia jego sporządzenia lub przez dłuższy okres określony przez Stronę dokonującą przywozu, wynoszący maksymalnie 24 miesiące. 4.Oświadczenie o pochodzeniu może mieć zastosowanie do: (a)pojedynczej wysyłki jednego produktu lub większej liczby produktów przywożonych na terytorium danej Strony lub (b)wielokrotnych przesyłek identycznych produktów przywożonych na terytorium Strony w okresie określonym w oświadczeniu o pochodzeniu, nieprzekraczającym 12 miesięcy.

5.Jeżeli na wniosek importera produkty niezmontowane lub rozmontowane w rozumieniu ogólnej reguły interpretacji 2 lit. a) Systemu Zharmonizowanego, objęte sekcjami XV–XXI Systemu Zharmonizowanego, przywożone są partiami, można stosować dla takich produktów jedno oświadczenie o pochodzeniu zgodnie z wymogami określonymi przez organ celny Strony dokonującej przywozu. Artykuł ORIG.20: Rozbieżności Organ celny Strony dokonującej przywozu nie może odrzucić wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe z powodu drobnych błędów lub rozbieżności w oświadczeniu o pochodzeniu lub wyłącznie z uwagi na fakt, że faktura została wystawiona w państwie trzecim. Artykuł ORIG.21: Wiedza importera 1.Do celów wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe złożonego na podstawie art. ORIG.18 [Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe] ust. 2 lit. b)wiedza importera o pochodzeniu produktu z terytorium Strony dokonującej wywozu opiera się na informacjach świadczących, że produkt jest produktem pochodzącym i spełnia wymogi przewidziane w niniejszym rozdziale. 2.Przed złożeniem wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe, w przypadku gdy importer nie może zdobyć informacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, ponieważ eksporter uznaje je za poufne lub z jakiejkolwiek innej przyczyny, eksporter może przedłożyć oświadczenie o pochodzeniu, co umożliwi importerowi złożenie wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe na podstawie art. ORIG.18 [Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe]ust. 2 lit. a). Artykuł ORIG.22: Wymogi dotyczące prowadzenia rejestrów 1.Importer składający wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe w odniesieniu do produktu przywożonego do Strony dokonującej przywozu przechowuje przez okres co najmniej trzech lat od dnia przywozu produktu: (a)oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera, jeżeli wniosek opierał się na oświadczeniu o pochodzeniu lub (b)całość dokumentacji świadczącej, że produkt spełnia wymogi do uzyskania statusu pochodzenia, jeżeli wniosek opierał się na wiedzy importera. 2.Eksporter, który sporządził oświadczenie o pochodzeniu, przechowuje kopię oświadczenia o pochodzeniu oraz wszystkie inne dokumenty świadczące, że produkt spełnia wymogi uzyskania statusu pochodzenia, przez okres co najmniej czterech lat od sporządzenia takiego oświadczenia o pochodzeniu. 3.Dokumenty, które mają być przechowywane zgodnie z niniejszym artykułem, mogą być przechowywane w formie elektronicznej. Artykuł ORIG.23: Małe przesyłki 1.Na zasadzie odstępstwa od artykułów od ORIG.18 [Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe] do ORIG.21 [Wiedza importera], pod warunkiem że produkt został zgłoszony jako spełniający wymogi niniejszego rozdziału, a organ celny Strony dokonującej przywozu nie ma wątpliwości co do prawdziwości tego zgłoszenia, Strona dokonująca przywozu przyznaje preferencyjne traktowanie taryfowe w odniesieniu do: (a)produktu wysyłanego w małych opakowaniach od osób prywatnych do osób prywatnych; (b)produktu stanowiącego część bagażu osobistego podróżnych oraz (c)w przypadku Zjednoczonego Królestwa – oprócz produktów wymienionych w lit. a) i b) innych przesyłek o niskiej wartości. 2.Wyłączone ze stosowania ust. 1 niniejszego artykułu są następujące produkty: (a)produkty, których przywóz stanowi część serii przywozów, które można racjonalnie uznać za dokonane oddzielnie w celu uniknięcia wymogów art. ORIG.18 [Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe]; (b)w odniesieniu do Unii:

(I)produkt przywożony w celach handlowych; przywozu, który jest okazjonalny i dotyczy wyłącznie produktów do osobistego użytku ich odbiorców albo podróżnych lub ich rodzin, nie uważa się za przywóz w celach handlowych, jeżeli rodzaj i ilość produktów nie wskazuje na przeznaczenie handlowe; oraz (II)produkty, których całkowita wartość przekracza 500 EUR w przypadku produktów wysyłanych w małych opakowaniach lub 1 200 EUR w przypadku produktów stanowiących część bagażu osobistego podróżnych. Kwoty wyrażone w danej walucie krajowej stanowią równowartość w tej walucie kwot wyrażonych w euro według kursu z pierwszego dnia roboczego października. Kwoty kursu wymiany są kwotami opublikowanymi na ten dzień przez Europejski Bank Centralny, chyba że do dnia 15 października Komisja Europejska zostanie powiadomiona o innej kwocie, i stosuje się je od dnia 1 stycznia następnego roku. Komisja Europejska powiadamia Zjednoczone Królestwo o odpowiednich kwotach. Unia może ustanowić inne limity, o których poinformuje Zjednoczone Królestwo; oraz (c)w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa – produkty, których całkowita wartość przekracza limity określone w prawie krajowym Zjednoczonego Królestwa. Zjednoczone Królestwo poinformuje Unię o tych limitach. 3.Za poprawność deklaracji oraz zgodność z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozdziale odpowiada importer. Wymogi przechowywania dokumentacji, o których mowa w art. ORIG.22 [Wymogi w zakresie przechowywania dokumentacji], nie obowiązują importera na mocy niniejszego artykułu. Artykuł ORIG.24: Weryfikacja 1.Organ celny Strony dokonującej przywozu może zweryfikować, czy produkt jest produktem pochodzącym lub czy spełnione są inne wymogi niniejszego rozdziału w oparciu o metody oceny ryzyka, które mogą obejmować losowy dobór próby. Weryfikacje takie można przeprowadzić w drodze wniosku o udzielenie informacji przez importera, który złożył wniosek, o którym mowa w art. ORIG.18 [Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe], w momencie składania zgłoszenia przywozowego, przed zwolnieniem produktów lub po zwolnieniu produktów. 2.Informacje wymagane zgodnie z ust. 1 obejmują nie więcej niż następujące elementy: (a)jeżeli wniosek opierał się na oświadczeniu o pochodzeniu – oświadczenie o pochodzeniu; oraz (b)informacje dotyczące spełnienia kryteriów pochodzenia, to jest: (I)w przypadku gdy kryterium pochodzenia jest „całkowicie uzyskane” – mająca zastosowanie kategoria (taka jak zbiory, górnictwo, rybołówstwo) i miejsce produkcji; (II)w przypadku gdy kryterium pochodzenia jest oparte na zmianie w klasyfikacji taryfowej – wykaz wszystkich materiałów niepochodzących wraz z ich klasyfikacją taryfową (w formacie 2, 4 lub 6-cyfrowym, w zależności od kryterium pochodzenia); (III)w przypadku gdy kryterium pochodzenia jest oparte na