(3)W dniu 20 grudnia 2005 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2173/2005, które ustanowiło system zezwoleń FLEGT na przywóz drewna do Unii z krajów, z którymi Unia zawała dobrowolne umowy o partnerstwie.

(1)W maju 2003 r. Komisja przyjęła komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany: „Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (FLEGT): wniosek w sprawie planu działań UE”, w którym wezwano do wprowadzenia środków mających na celu rozwiązanie problemu nielegalnego pozyskiwania drewna poprzez opracowanie dobrowolnych umów o partnerstwie z krajami produkującymi drewno. Rada przyjęła konkluzje dotyczące planu działań w październiku 2003 r., a Parlament przyjął w tej sprawie rezolucję w dniu 11 lipca 2005 r.

Zawarcie niniejszej umowy jest zgodne z planem działań UE na rzecz egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa i nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia określonych w nim celów.

Biorąc pod uwagę cel i treść umowy, która ustanawia ramy prawne na potrzeby zapewnienia, by całe przywożone z Hondurasu do Unii drewno i wszystkie przywożone z Hondurasu do Unii produkty z drewna objęte umową były wyprodukowane legalnie, Unia posiada wyłączną kompetencję do zawarcia jej zgodnie z art. 207 ust. 3 i ust. 4 TFUE. Art. 218 ust. 5 TFUE przyznaje Radzie prawo do przyjęcia, na wniosek negocjatora, decyzji upoważniającej do podpisania umowy.

Jako element planu działania UE na rzecz egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa zawarcie niniejszej umowy ma znaczenie dla unijnej polityki współpracy na rzecz rozwoju, ponieważ nie tylko wspiera handel legalnie pozyskanym drewnem, lecz również zmierza do wzmocnienia gospodarki leśnej w Hondurasie poprzez zwiększenie przejrzystości, rozliczalności i zaangażowania zainteresowanych stron. Ponieważ wdrożenie umowy wzmocni zrównoważoną gospodarkę leśną, inicjatywa ta będzie również przyczyniać się do przeciwdziałania zmianie klimatu poprzez redukcję emisji spowodowanych wylesianiem i degradacją lasów.

Umowa zawiera postanowienia dotyczące kontroli przywozu na granicach Unii, przewidzianych rozporządzeniem (WE) nr 2173/2005 w sprawie systemu zezwoleń FLEGT i jego rozporządzeniem wykonawczym (WE) nr 1024/2008. W umowie znajduje się także opis zezwolenia FLEGT wydawanego przez Honduras, którego format określono we wspomnianym powyżej rozporządzeniu wykonawczym.

Umowa nie dotyczy wyłącznie produktów zaproponowanych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2173/2005, lecz obejmuje szeroki asortyment produktów z drewna podlegających wywozowi.

Umowa ma na celu wzmocnienie zarządzania i egzekwowania prawa w dziedzinie leśnictwa oraz, za pośrednictwem systemu zezwoleń FLEGT, zagwarantowanie rynkowi UE, że drewno wywożone z Hondurasu zostało legalnie pozyskane. Gdy wydane zostaną zezwolenia FLEGT, umowa ułatwi unijnym importerom przestrzeganie wymogów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna, które stanowi, że drewno i produkty z drewna objęte zezwoleniem FLEGT uznaje się do celów tego rozporządzenia za legalnie pozyskane.

Umowa o dobrowolnym partnerstwie między UE a Hondurasem („umowa”) obejmuje wszystkie elementy zawarte w wytycznych negocjacyjnych Rady. W szczególności umowa ustanawia ramy, instytucje i systemy składające się na system zapewniania legalności drewna na potrzeby systemu zezwoleń FLEGT. Określono w niej również ramy monitorowania zgodności oraz ramy niezależnej oceny systemu. W umowie znajduje się także wyraźne zobowiązanie Hondurasu do opracowania prawodawstwa w celu zapewnienia, by drewno importowane z Hondurasu było legalnie pozyskiwane zgodnie z obowiązującym prawodawstwem kraju pozyskania. Zagadnienia te określono w załącznikach do umowy, gdzie podano szczegółowy opis struktur, które będą stanowić podstawę opracowywania i wdrażania systemu zapewniania legalności drewna w Hondurasie, jak również kryteria oceny funkcjonowania tego systemu przed przyjęciem w przyszłości decyzji o uruchomieniu systemu zezwoleń FLEGT.

W planie działania UE na rzecz egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT), zatwierdzonym przez Radę w 2003 r., zaproponowano zestaw środków, w tym wsparcie dla krajów produkujących drewno, wielostronną współpracę w celu zwalczania nielegalnego handlu drewnem, wsparcie dla inicjatyw sektora prywatnego oraz środki mające zapobiegać inwestycjom, które zachęcają do nielegalnego pozyskiwania drewna. Głównym założeniem planu działania jest ustanowienie pomiędzy UE a krajami produkującymi drewno partnerstw FLEGT, mających na celu powstrzymanie nielegalnego pozyskiwania drewna. W 2005 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2173/2005 w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT, mechanizmu umożliwiającego weryfikację legalności drewna przywożonego do UE w ramach partnerstw FLEGT.

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 29.7.2020 COM(2020) 341 final ZAŁĄCZNIK

do wniosku dotyczącego



DECYZJI RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii, dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Hondurasu dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej



DOBROWOLNA UMOWA O PARTNERSTWIE POMIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A REPUBLIKĄ HONDURASU DOTYCZĄCA EGZEKWOWANIA PRAWA, ZARZĄDZANIA I HANDLU

W DZIEDZINIE LEŚNICTWA ORAZ HANDLU PRODUKTAMI Z DREWNA WPROWADZANYMI NA TERYTORIUM UNII EUROPEJSKIEJ UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”, oraz REPUBLIKA HONDURASU, zwana dalej „Hondurasem”, zwane dalej łącznie „Stronami”, UWZGLĘDNIAJĄC współpracę pomiędzy Unią a Hondurasem, w szczególności w kontekście Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony, podpisanej w 2012 r., UWZGLĘDNIAJĄC Umowę o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony, podpisaną w 2003 r., a także Ramową umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy, podpisaną w 1993 r., UWZGLĘDNIAJĄC komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego pt. „Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (FLEGT) – wniosek w sprawie planu działań UE” jako pierwszy krok na drodze do uregulowania pilnej kwestii nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z tym handlu,



MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ znaczenia zasad zrównoważonej gospodarki leśnej, przedstawionych w deklaracji z Rio de Janeiro z 1992 r. w sprawie środowiska i rozwoju, w szczególności zasady 10. dotyczącej znaczenia uświadamiania i udziału społeczeństwa w zakresie zagadnień środowiskowych i zasady 22. dotyczącej istotnej roli, jaką odgrywają ludy tubylcze i ich wspólnoty oraz inne wspólnoty lokalne w zarządzaniu środowiskowym i rozwoju, UWZGLĘDNIAJĄC Konwencję o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), w szczególności wymóg, zgodnie z którym zezwolenie eksportowe wydane przez strony CITES w odniesieniu do okazów należących do gatunków wymienionych w dodatkach I, II i III można uzyskać jedynie po spełnieniu określonych warunków, w szczególności warunku, aby takie okazy nie zostały pozyskane z naruszeniem właściwych przepisów o ochronie zwierząt i roślin, POTWIERDZAJĄC znaczenie, jakie Strony przywiązują do zasad i postanowień regulujących handel wielostronny, w szczególności praw i obowiązków określonych w Układzie ogólnym w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. i w innych umowach wielostronnych wymienionych w załączniku 1A do Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO) z 1994 r., oraz do potrzeby ich stosowania w sposób przejrzysty i niedyskryminujący, UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT,

UWZGLĘDNIAJĄC Umowę ustanawiającą stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony, w szczególności jej tytuł VIII art. 289 dotyczący handlu produktami leśnymi, w którym strony zobowiązują się do współpracy w celu poprawy egzekwowania prawa i zarządzania w dziedzinie leśnictwa oraz wspierania handlu legalnymi produktami z drewna oraz do prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej za pomocą takich instrumentów jak umowy o dobrowolnym partnerstwie dotyczące egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT) lub CITES, POTWIERDZAJĄC zaangażowanie i determinację Stron w odniesieniu do celów Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, a zwłaszcza wkład, jaki wdrożenie dobrowolnej umowy o partnerstwie wniesie w osiągnięcie celu 15. dotyczącego propagowania zrównoważonej gospodarki leśnej, powstrzymania wylesiania i przyjęcia środków mających na celu rozwiązanie problemu popytu i podaży na nielegalne produkty z dzikiej fauny i flory, UZNAJĄC wkład, jaki wdrożenie dobrowolnej umowy o partnerstwie wniesie w przeciwdziałanie zmianie klimatu, zgodnie z wysiłkami podejmowanymi na rzecz redukcji emisji gazów cieplarnianych spowodowanych wylesianiem i degradacją lasów w krajach rozwijających się (REDD+) przez propagowanie egzekwowania prawa i zarządzania w dziedzinie leśnictwa, UZNAJĄC, że podstawowym celem honduraskiego systemu zapewnienia legalności jest objęcie całego drewna i wszystkich produktów z drewna ramami prawnymi, a także że wymogi systemu zapewnienia legalności powinny być stosowane bez wyjątku do rynku krajowego oraz do wywozu drewna i produktów z drewna z Hondurasu,

MAJĄC NA UWADZE znaczenie, jakie Strony przywiązują do zaangażowania wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron, niezależnie od ich płci, wieku, miejsca zamieszkania, religii lub przekonań, pochodzenia etnicznego, rasy, języka, niepełnosprawności lub wszelkich innych uwarunkowań, w tym społeczeństwa obywatelskiego, sektora prywatnego, ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie i ludności lokalnej, w powodzenie polityki w zakresie gospodarki leśnej, w szczególności przez konsultacje i informowanie społeczeństwa, MAJĄC NA UWADZE, że zasoby leśne Hondurasu stanowią dobro strategiczne zarządzane w sposób zrównoważony przez Instituto Nacional de Conservación y Desarrollo Forestal, Áreas Protegidas y Vida Silvestre (ICF) za pomocą krajowego modelu polityki leśnej ukierunkowanego na skuteczne reagowanie na wyzwania związane ze zrównoważoną gospodarką leśną i skuteczne wykonywanie zadań polegających na kierowaniu inwestycjami w rozwój publicznego i prywatnego sektora leśnego, ich regulowaniu, zarządzaniu tymi inwestycjami oraz ich ułatwianiu,

MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z polityką leśną Hondurasu oraz zgodnie z jego prawem leśnym podjęto wysiłki na rzecz ochrony i rozwoju gospodarczego obszarów chronionych, odbudowy i zrównoważonej gospodarki lasami iglastymi, ochrony lasów liściastych i propagowania zrównoważonego zarządzania tymi lasami, zaangażowania organizacji środowiskowych w zrównoważoną gospodarkę leśną, propagowania ochrony środowiska i ponownego zalesiania na szczeblu krajowym, zintegrowanego zarządzania mikrozlewniami, kompleksowego monitorowania nielegalnego pozyskiwania drewna, handlu drewnem oraz handlu dziką fauną i florą, a także modernizacji instytucjonalnej leśnictwa, obszarów chronionych i sektora dzikiej fauny i flory,

MAJĄC NA UWADZE, że niniejsza Umowa będzie stanowiła centralny filar programów rozwoju społecznego wdrażanych w kraju w celu tworzenia miejsc pracy, poprawy warunków inwestycji, tworzenia polityki planowania przestrzennego i pomocy w ożywieniu przemysłu, a także zapewnienia zrównoważonego wykorzystania zasobów z perspektywy społecznej i środowiskowej, MAJĄC NA UWADZE, że prawo leśne w Hondurasie ma na celu stworzenie ram prawnych administrowania i zarządzania zasobami leśnymi, obszarami chronionymi oraz dziką fauną i florą, w tym ich ochrony, odtwarzania, produktywnego wykorzystywania, zachowania i propagowania, wspierając w ten sposób zrównoważony rozwój odpowiedni dla interesów społecznych, gospodarczych, środowiskowych i kulturowych kraju, MAJĄC NA UWADZE, że traktaty międzynarodowe dotyczące środowiska i leśnictwa ratyfikowane przez Narodowy Kongres Republiki Hondurasu stanowią część przepisów krajowych, które z kolei stanowią podstawę do tworzenia i wdrażania polityki leśnej kraju, MAJĄC NA UWADZE, że podpisując niniejszą Umowę, Honduras ma nadzieję na wzmocnienie zarządzania, użytkowania gruntów i prawa własności gruntów, a także przepisów w sektorze leśnictwa; ustanowienie silnych i skutecznych procesów dla poszczególnych zainteresowanych stron, tworząc tym samym warunki dla bardziej przejrzystych inwestycji na większą skalę; opracowanie polityk w zakresie użytkowania gruntów; opracowanie polityk inwestycyjnych w celu wsparcia legalnej produkcji; oraz wsparcie wdrażania polityk REDD+ przez bezpośrednie przeciwdziałanie niektórym przyczynom wylesiania i degradacji lasów,

MAJĄC NA UWADZE, że wykonanie niniejszej Umowy wesprze wysiłki na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie z wysiłkami w ramach REDD+, ZWAŻYWSZY, że deklaracja z Rio de Janeiro z 1992 r. w sprawie środowiska i rozwoju stanowi tekst odniesienia dla globalnego porozumienia w sprawie zagospodarowania, ochrony i zrównoważonego ekologicznie pozyskiwania drewna ze wszystkich typów lasów, a także biorąc pod uwagę niedawne przyjęcie przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych Prawnie niewiążącego instrumentu w sprawie wszystkich rodzajów lasów, UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: ARTYKUŁ 1

Cel Celem niniejszej Umowy jest, zgodnie ze wspólnym zobowiązaniem Stron do zrównoważonego zarządzania wszelkimi rodzajami lasów, określenie ram prawnych mających na celu zagwarantowanie, że wszelkie produkty z drewna objęte niniejszą Umową i przywożone do Unii z Hondurasu zostały legalnie wyprodukowane, a tym samym propagowanie handlu tymi produktami z drewna.

Niniejsza Umowa stanowi ponadto podstawę dialogu i współpracy Stron w celu ułatwienia i propagowania pełnego wdrożenia niniejszej Umowy i usprawnienia egzekwowania prawa i zarządzania w dziedzinie leśnictwa. ARTYKUŁ 2 Definicje Do celów niniejszej Umowy stosuje się następujące definicje: a) „przywóz do Unii” oznacza dopuszczenie do obrotu w Unii w rozumieniu art. 201 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny produktów z drewna, których nie można klasyfikować jako „towary o charakterze niehandlowym” zdefiniowane w art. 1 pkt 21 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego; b) „wywóz” oznacza fizyczne opuszczenie przez produkty z drewna jakiejkolwiek części terytorium Hondurasu lub odebranie ich z jakiejkolwiek części tego terytorium, poza produktami z drewna przewożonymi przez Honduras w tranzycie;

c) „produkty z drewna przewożone w tranzycie” oznaczają wszelkie produkty z drewna pochodzące z państwa trzeciego, które trafiają do kontroli celnej na terytorium Hondurasu i opuszczają go w niezmienionej formie, bez zmiany kraju pochodzenia oraz bez wprowadzania do obrotu w Hondurasie; d) „produkty z drewna” oznaczają produkty wymienione w załączniku I;

e) „kod HS” oznacza najwyżej sześciocyfrowy kod określony w nomenklaturze zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów ustanowionego na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów Światowej Organizacji Celnej; f) „zezwolenie FLEGT” oznacza dokument, który potwierdza, że dostawa produktów pochodzi z legalnego źródła i była skontrolowana zgodnie z kryteriami ustalonymi w niniejszej Umowie; g) „organ wydający zezwolenia” oznacza organ wyznaczony przez Honduras do wydawania i zatwierdzania zezwoleń FLEGT; h) „właściwe organy” oznaczają organy wyznaczone przez państwa członkowskie Unii do przyjmowania, uznawania i weryfikacji zezwoleń FLEGT;

i) „dostawa” oznacza pewną ilość produktów z drewna objętą zezwoleniem FLEGT wysyłaną z Hondurasu przez wysyłającego lub przewoźnika, która jest zgłaszana w urzędzie celnym w celu dopuszczenia do obrotu w Unii; j) „drewno wyprodukowane legalnie” oznacza produkty z drewna, które pozyskano, wyprodukowano, poddano obróbce, przewieziono i wprowadzono do obrotu w procesach zgodnych z wszystkimi przepisami obowiązującymi w Hondurasie, jak określono w załączniku II, lub które przywieziono i wyprodukowano zgodnie z tymi przepisami; k) „dopuszczenie do obrotu” oznacza procedurę celną Unii nadającą status celny towaru z Unii towarowi, który nie pochodzi z Unii, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 952/2013, co wiąże się z: pobraniem wszelkich należnych należności celnych przywozowych; pobraniem w stosownych przypadkach innych opłat; zastosowaniem środków polityki handlowej, a także zakazów oraz ograniczeń; oraz dopełnieniem innych formalności przewidzianych do celów przywozu towarów.

ARTYKUŁ 3 System zezwoleń FLEGT

1. Niniejszym ustanawia się pomiędzy Stronami system zezwoleń w zakresie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa („systemem zezwoleń FLEGT”). Obejmuje on zestaw procedur i wymogów mających na celu sprawdzenie i poświadczenie za pomocą zezwoleń FLEGT, że produkty z drewna dostarczone do Unii zostały wyprodukowane legalnie. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2173/2005 oraz z niniejszą Umową Unia nie będzie przyjmowała dostaw z Hondurasu do celów przywozu do Unii, chyba że są one objęte zezwoleniami FLEGT. 2. System zezwoleń FLEGT ma zastosowanie do produktów z drewna wymienionych w załączniku I. 3. Strony postanawiają, że zastosują wszelkie środki niezbędne do wdrożenia systemu zezwoleń FLEGT. ARTYKUŁ 4 Organ wydający zezwolenia 1. Honduras wyznacza organ wydający zezwolenia, a następnie przekazuje jego dane kontaktowe Komisji Europejskiej. Obie Strony podają te informacje do wiadomości publicznej.

2. Organ wydający zezwolenia weryfikuje, czy produkty z drewna zostały wyprodukowane legalnie, zgodnie z przepisami wyszczególnionymi w załączniku II. Wydaje on zezwolenia FLEGT obejmujące dostawy produktów z drewna wyprodukowanych legalnie w Hondurasie i przeznaczonych na wywóz do Unii. W stosownych przypadkach Honduras wydaje niezbędną dokumentację w odniesieniu do produktów z drewna przewożonych w tranzycie przez jego terytorium pod nadzorem honduraskich organów celnych. 3. Organ wydający zezwolenia nie może wydać zezwoleń FLEGT w odniesieniu do żadnych produktów z drewna, na które składają się produkty z drewna lub które obejmują produkty z drewna przywiezione do Hondurasu z państwa trzeciego, jeżeli przepisy tego państwa trzeciego zabraniają wywozu, lub co do których istnieje dowód potwierdzający, że te produkty z drewna zostały wyprodukowane z naruszeniem przepisów państwa, w którym drzewa zostały pozyskane. 4. Zgodnie z zasadą przejrzystości organ wydający zezwolenia dokumentuje i podaje do wiadomości publicznej swoje procedury wydawania zezwoleń FLEGT. Prowadzi on także ewidencję wszystkich dostaw objętych zezwoleniami FLEGT i udostępnia, zgodnie z przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony danych, tę ewidencję w celu przeprowadzenia niezależnego audytu z poszanowaniem poufności danych eksporterów.



ARTYKUŁ 5 Właściwe organy Unii 1. Komisja Europejska informuje Honduras o danych kontaktowych właściwych organów wyznaczonych przez państwa członkowskie Unii. Obie Strony podają te informacje do wiadomości publicznej. 2. Przed dopuszczeniem dostawy do obrotu w Unii właściwe organy weryfikują, czy każda taka dostawa posiada ważne zezwolenie FLEGT. Zgodnie z załącznikiem III dopuszczenie do obrotu można zawiesić, a dostawę zatrzymać, jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do ważności zezwolenia FLEGT. 3. Właściwe organy prowadzą i co roku publikują rejestr otrzymanych zezwoleń FLEGT. 4. Zgodnie z przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony danych właściwe organy zapewniają dostęp do stosownych dokumentów i danych osobom lub organom wyznaczonym przez Honduras na niezależnych audytorów.

5. Produkty z drewna pozyskane z gatunków wymienionych w dodatkach do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) i objęte zezwoleniem FLEGT przy wprowadzeniu na terytorium Unii zostaną poddane wyłącznie kontroli przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi. Niezależnie od okoliczności system zezwoleń FLEGT gwarantuje legalne pozyskanie tych produktów. ARTYKUŁ 6 Zezwolenia FLEGT 1. Organ wydający zezwolenia wydaje zezwolenia FLEGT w celu potwierdzenia, że produkty z drewna zostały wyprodukowane legalnie.

2. Zezwolenia FLEGT są wydawane na formularzu w języku hiszpańskim określonym w załączniku IV. 3. Za porozumieniem Strony mogą ustanowić systemy elektroniczne służące do wydawania, przekazywania i przyjmowania zezwoleń FLEGT.

4. Procedura wydawania zezwoleń FLEGT i specyfikacje techniczne są określone w załączniku IV. ARTYKUŁ 7 Definicja drewna wyprodukowanego legalnie Do celów niniejszej Umowy stosuje się definicję drewna wyprodukowanego legalnie określoną w załączniku II. Załącznik ten zawiera również przepisy krajowe Hondurasu, które muszą być przestrzegane, aby produkty z drewna mogły otrzymać zezwolenie FLEGT. Określono w nim również zasady, kryteria, wskaźniki i środki weryfikacji mające na celu udowodnienie zgodności z przepisami.

ARTYKUŁ 8 Weryfikacja legalności wyprodukowanego lub nabytego drewna 1. Honduras ustanawia system służący weryfikacji, czy produkty z drewna przeznaczone do dostawy zostały legalnie wyprodukowane i czy tylko dostawy zweryfikowane jako legalne są wywożone do Unii. System weryfikacji legalności obejmuje kontrole zgodności mające na celu uzyskanie pewności, że produkty z drewna przeznaczone na wywóz do Unii zostały wyprodukowane lub nabyte legalnie i że nie wydano zezwoleń FLEGT w odniesieniu do dostaw produktów z drewna, których nie wyprodukowano lub nie nabyto legalnie lub które pochodzą z nieznanych źródeł. System obejmuje także procedury mające na celu zagwarantowanie, że do łańcucha dostaw nie trafia drewno z nielegalnego lub nieznanego źródła.

2. System weryfikacji, czy dostawy produktów z drewna zostały wyprodukowane legalnie, opisano w załączniku V. ARTYKUŁ 9 Dopuszczenie do obrotu dostaw objętych zezwoleniem FLEGT 1. Procedury regulujące dopuszczenie dostaw objętych zezwoleniem FLEGT do obrotu w Unii opisano w załączniku III.

2. Jeżeli ważność zezwolenia budzi wątpliwości, właściwy organ państwa członkowskiego Unii odbierający dostawę może natychmiast zwrócić się do organu wydającego zezwolenia o udzielenie dodatkowych informacji lub wyjaśnień. Jeżeli organ wydający zezwolenia nie udzieli odpowiedzi w ciągu 21 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku o dodatkowe informacje, właściwy organ postępuje zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi i nie uznaje zezwolenia. Jeżeli po udzieleniu dodatkowych informacji zostanie ustalone, że informacje na zezwoleniu nie odpowiadają dostawie, właściwy organ postępuje zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i nie uznaje zezwolenia. Organ wydający zezwolenia musi otrzymać informację o każdym przypadku nieuznania zezwolenia FLEGT wraz z uzasadnieniem. 3. Jeżeli w odniesieniu do konsultacji dotyczących zezwoleń FLEGT pojawiają się stałe rozbieżności lub trudności, kwestia ta może zostać skierowana do wspólnego komitetu ds. wdrażania umowy (zwanego dalej „wspólnym komitetem”). ARTYKUŁ 10 Niezależny audytor 1. Strony są zgodne co do konieczności zamówienia usług niezależnego audytora w uzgodnionych okresach w celu weryfikacji wydajności i skuteczności honduraskiego systemu zapewnienia legalności oraz systemu zezwoleń FLEGT zgodnie z załącznikiem VI.



2. W celu wykonywania zadań wymienionych w załączniku VI Honduras w porozumieniu z Unią korzysta z usług niezależnego audytora. 3. Niezależny audytor przekazuje Stronom swoje uwagi za pośrednictwem sprawozdań zgodnie z procedurą opisaną w załączniku VI. Sprawozdania niezależnego audytora będą publikowane zgodnie z procedurą opisaną w załączniku VI. 4. Strony ułatwiają pracę niezależnemu audytorowi, w szczególności przez zapewnienie mu na terytoriach każdej Strony dostępu do informacji niezbędnych do realizacji jego zadań. Zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi ochrony danych Strona może jednak odmówić udzielenia informacji, do których udostępnienia nie jest upoważniona.

ARTYKUŁ 11 Nieprawidłowości Zgodnie z art. 21 Strony informują się wzajemnie o podejrzeniach lub dowodach dotyczących wszelkich przypadków obejścia systemu zezwoleń FLEGT lub nieprawidłowości w tym systemie, w szczególności, ale nie wyłącznie, związanych z: a) nielegalnym handlem, w tym przekierowaniem handlu z Hondurasu do Unii przez państwo trzecie, jeżeli są powody, by sądzić, że przekierowanie przeprowadzono z zamiarem uniknięcia obowiązku uzyskania zezwolenia; b) zezwoleniami FLEGT obejmującymi produkty z drewna zawierające drewno z państw trzecich, co do których istnieje podejrzenie, że zostały nielegalnie wyprodukowane; c) oszustwem związanym z uzyskaniem zezwoleń FLEGT lub korzystaniem z takich zezwoleń.



ARTYKUŁ 12 Termin rozpoczęcia wdrażania systemu zezwoleń FLEGT 1. Strony zawiadamiają się wzajemnie za pośrednictwem wspólnego komitetu, gdy uznają, że poczyniły wszelkie niezbędne przygotowania do pełnego wprowadzenia systemu zezwoleń FLEGT. 2. Za pośrednictwem wspólnego komitetu Strony zlecają niezależną ocenę systemu zezwoleń FLEGT na podstawie kryteriów określonych w załączniku VII. W ramach oceny ustala się, czy opisany w załączniku V system zapewnienia legalności, będący podstawą systemu zezwoleń FLEGT, właściwie spełnia swoje funkcje. 3. Na podstawie zaleceń wspólnego komitetu Strony uzgadniają termin wprowadzenia systemu zezwoleń FLEGT. Strony powiadamiają się wzajemnie o tym terminie w formie pisemnej, którą wspólny komitet uzna za stosowną.

ARTYKUŁ 13 Zastosowanie systemu zezwoleń FLEGT

do produktów z drewna niewywożonych do Unii 1. Honduras dokłada starań, aby zweryfikować legalność produktów z drewna zarówno w odniesieniu do konsumpcji krajowej, jak i wywozu na rynki inne niż unijny. Podejmuje również odpowiednie wysiłki w celu weryfikacji legalności przywożonych produktów z drewna za pomocą systemów weryfikacji legalności opracowanych na potrzeby wdrożenia niniejszej Umowy. 2. Aby wesprzeć takie starania, Unia zachęca, w duchu dialogu z zainteresowanymi stronami, do stosowania systemów utworzonych w celu wdrażania niniejszej Umowy w handlu na innych rynkach międzynarodowych i z państwami trzecimi.



ARTYKUŁ 14 Harmonogram wdrażania niniejszej Umowy 1. Strony, działając za pośrednictwem wspólnego komitetu, zatwierdzają harmonogram wdrażania niniejszej Umowy. 2. Strony oceniają postępy we wdrażaniu Umowy w stosunku do harmonogramu zatwierdzonego przez wspólny komitet. ARTYKUŁ 15 Środki uzupełniające i środki wsparcia 1. Obszary wymagające dodatkowych zasobów technicznych i finansowych w celu wdrożenia niniejszej Umowy i usunięcia pierwotnych przyczyn i czynników prowadzących do nielegalnego pozyskiwania drewna określono w załączniku VIII. 2. Honduras zapewnia uwzględnienie budowania zdolności do wdrażania niniejszej Umowy w krajowych instrumentach planowania, strategiach ograniczania ubóstwa i budżecie państwa.

3. Strony dopilnowują, aby działania związane z wdrażaniem niniejszej Umowy były skoordynowane z odpowiednimi istniejącymi i przyszłymi inicjatywami na rzecz rozwoju, w szczególności inicjatywą na rzecz REDD+.

4. Udostępnienie tych dodatkowych zasobów zgodnie z ust. 1 podlega zwykłym procedurom programowania wsparcia dla Hondurasu oraz procedurom budżetowym samego Hondurasu. 5. Strony uwzględniają konieczność wspólnego porozumienia lub mechanizmu, w ramach których finansowanie i udział techniczny Komisji Europejskiej i państw członkowskich Unii są koordynowane w celu wspierania procesu wdrażania niniejszej Umowy. ARTYKUŁ 16 Udział zainteresowanych stron we wdrażaniu niniejszej Umowy 1. Honduras angażuje zainteresowane strony we wdrażanie niniejszej Umowy.

2. Honduras zapewnia, aby we wdrażanie i monitorowanie niniejszej Umowy zaangażowane były odpowiednie zainteresowane strony, niezależnie od płci, wieku, lokalizacji, religii lub przekonań, pochodzenia etnicznego, rasy, języka, niepełnosprawności lub wszelkich innych warunków, sprzyjając tym samym udziałowi sektora prywatnego, społeczeństwa obywatelskiego, wspólnot lokalnych, ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie oraz innych osób, których egzystencja zależy od lasów. 3. Udział we wspólnym komitecie odzwierciedla różnorodność grup podmiotów w sektorze leśnym Hondurasu: sektor publiczny i prywatny, społeczeństwo obywatelskie, ludy tubylcze i potomkowie Afrykanów zamieszkujący w Hondurasie, społeczności lokalne i inne grupy, w razie potrzeby. 4. Uwzględniając swoje zobowiązania wynikające z Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska z 1998 r., Unia prowadzi z zainteresowanymi stronami regularne konsultacje dotyczące wdrażania niniejszej Umowy. ARTYKUŁ 17

Zabezpieczenia społeczne 1. Aby zminimalizować potencjalne negatywne skutki dla zainteresowanych stron wymienionych w art. 16 ust. 2, Strony niniejszym postanawiają ocenić wpływ niniejszej Umowy na ich sposób życia.

2. Strony monitorują wpływ niniejszej Umowy na zainteresowane strony wymienione w art. 16 ust. 2, podejmując przy tym uzasadnione i odpowiednie działania w celu złagodzenia wszelkich negatywnych skutków. Strony mogą uzgodnić dodatkowe środki w celu wyeliminowania ewentualnych negatywnych skutków na podstawie metody oceny niniejszej Umowy, która zostanie uzgodniona przez Strony. ARTYKUŁ 18 Zachęty rynkowe Uwzględniając zobowiązania międzynarodowe, Unia dąży do promowania dostępu na korzystnych warunkach do swojego rynku produktów z drewna objętych niniejszą Umową. Dążenia te obejmują: a) wspieranie polityki udzielania zamówień publicznych i prywatnych uwzględniającej starania zmierzające do zapewnienia podaży legalnych produktów z drewna; b) bardziej korzystne postrzeganie produktów posiadających zezwolenia FLEGT na rynku unijnym.

ARTYKUŁ 19

Wspólny komitet ds. wdrażania umowy 1. Strony ustanawiają wspólny komitet ds. wdrażania umowy (zwany dalej „wspólnym komitetem”), który odpowiada za wdrażanie i monitorowanie niniejszej Umowy oraz zarządzanie niezależnym audytem. Wspólny komitet ułatwia także dialog i wymianę informacji między Stronami. 2. Wspólny komitet ustanawia się w ciągu trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszej Umowy zgodnie z art. 31. Każda ze Stron wyznacza swojego przedstawiciela we wspólnym komitecie, który podejmuje decyzje w drodze konsensusu. 3. Wspólny komitet rozpatruje wszelkie sprawy związane ze skutecznym wdrażaniem niniejszej Umowy. W szczególności wspólny komitet: a) zbiera się co najmniej dwa razy w roku w ciągu pierwszych dwóch lat istnienia oraz co najmniej raz w roku w kolejnych latach w miejscach i terminach ustalonych przez Strony oraz zgodnie z harmonogramem zatwierdzonym uprzednio przez Strony. Dodatkowe posiedzenia wspólnego komitetu mogą być zwoływane na żądanie którejkolwiek ze Stron; b) opracowuje harmonogram swoich prac oraz zakres zadań dotyczący wspólnych działań;

c) opracowuje własny regulamin wewnętrzny; d) ustanawia zasadę współprzewodnictwa do celów przewodniczenia w posiedzeniach; e) sporządza, weryfikuje, aktualizuje i zatwierdza dokumenty i procedury służące wdrażaniu niniejszej Umowy; f) zapewnia przejrzystość prowadzonych prac oraz podawanie do wiadomości publicznej informacji dotyczących tych prac i ich wyników;

g) powołuje w razie potrzeby grupy robocze lub inne organy pomocnicze w obszarach pracy, w których wymagana jest szczególna wiedza fachowa; h) uzgadnia metodę monitorowania i oceny wdrażania i wpływu niniejszej Umowy; a także i) publikuje sprawozdanie roczne. Szczegółowe informacje dotyczące treści tego sprawozdania przedstawiono w załączniku X. 4. Poszczególne zadania wspólnego komitetu określono w załączniku X.

ARTYKUŁ 20 Przejrzystość i dostęp do informacji publicznych 1. Aby poprawić zarządzanie, centralną kwestią niniejszej Umowy musi być dostarczenie informacji zainteresowanym stronom. Informacje są podawane regularnie do wiadomości publicznej w celu ułatwienia wdrożenia oraz monitorowania systemów, zwiększenia przejrzystości i tym samym poprawy zaufania zainteresowanych stron oraz konsumentów, jak również zapewnienia odpowiedzialności Stron. Informacje, które mają być podawane do wiadomości publicznej, wyszczególniono w załączniku IX. 2. Każda ze Stron wybiera najstosowniejsze mechanizmy (media, dokumentacja, internet, warsztaty, sprawozdania roczne) podawania informacji do wiadomości publicznej. Strony starają się zwłaszcza udostępniać poszczególnym zainteresowanym stronom związanym z sektorem leśnym wiarygodne, stosowne i aktualne informacje. Mechanizmy te opisano w załączniku IX.



ARTYKUŁ 21 Wymiana informacji na temat wdrażania niniejszej Umowy 1. Przedstawicielami Stron odpowiedzialnymi za oficjalną wymianę informacji dotyczących wdrażania niniejszej Umowy są: − ze strony Unii Europejskiej – Szef Delegatury Unii w Hondurasie; − ze strony Hondurasu – Minister-dyrektor Instituto Nacional, de Conservación y Desarrollo Forestal, Áreas Protegidas y Vida Silvestre (ICF). 2. Strony przekazują sobie wzajemnie w odpowiednich terminach informacje niezbędne do wdrażania niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ 22 Informacje poufne 1. Każda ze Stron zobowiązuje się do nieujawniania, w zakresie określonym w jej własnym ustawodawstwie, informacji poufnych wymienianych na mocy niniejszej Umowy. Strony nie podają do wiadomości publicznej i nie zezwalają swoim organom na ujawnianie informacji wymienianych w ramach niniejszej Umowy i stanowiących tajemnicę handlową lub będących poufnymi informacjami handlowymi. 2. Z zastrzeżeniem ust. 1 następujące informacje nie są uznawane za poufne:

a) liczba zezwoleń FLEGT wydanych przez Honduras i otrzymanych przez Unię oraz objętość produktów z drewna wywiezionych z Hondurasu i otrzymanych przez Unię na podstawie takich zezwoleń; b) imię i nazwisko lub nazwa i adres posiadacza zezwolenia FLEGT i importera; c) kwoty opłat oraz podatków płacone przez eksporterów; jak również d) kary pieniężne nałożone na dowolnego wykonawcę lub posiadacza zezwolenia FLEGT lub wprowadzone przeciwko nim środki prawne.

ARTYKUŁ 23 Terytorialny zakres stosowania Niniejszą Umowę stosuje się na terytoriach, na których ma zastosowanie Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej na warunkach określonych w tym Traktacie, z jednej strony, i na terytorium Hondurasu, z drugiej strony. ARTYKUŁ 24 Rozstrzyganie sporów

1. Strony starają się rozwiązywać wszelkie spory dotyczące stosowania lub wykładni niniejszej Umowy w drodze niezwłocznie przeprowadzanych konsultacji. 2. Konsultacje, o których mowa w ust. 1, rozpoczyna się za pomocą pisemnego wniosku, w którym wskazuje się kwestię lub kwestie wymagające rozstrzygnięcia oraz datę i miejsce konsultacji.

3. Jeżeli spór nie zostanie rozstrzygnięty w drodze konsultacji w terminie trzech miesięcy od daty pierwotnego wniosku o przeprowadzenie konsultacji, każda ze Stron może skierować spór do wspólnego komitetu, który postara się go rozstrzygnąć. Wspólny komitet otrzymuje wszelkie stosowne informacje potrzebne do dokładnego zbadania sytuacji w celu znalezienia możliwego do przyjęcia rozwiązania. W tym celu wymaga się od wspólnego komitetu zbadania wszelkich możliwości utrzymania skutecznego wdrażania niniejszej Umowy. 4. Jeżeli wspólny komitet nie jest w stanie rozstrzygnąć sporu, Strony mogą wspólnie zwrócić się do strony trzeciej o dobre usługi lub wnieść o mediację osoby trzeciej. 5. W przypadku gdy nie jest możliwe rozstrzygnięcie sporu zgodnie z ust. 3, każda ze Stron może powiadomić drugą Stronę o wyznaczeniu arbitra; druga Strona musi następnie wyznaczyć drugiego arbitra w terminie 30 dni kalendarzowych od dnia wyznaczenia pierwszego arbitra. Strony wspólnie wyznaczają trzeciego arbitra w terminie dwóch miesięcy od wyznaczenia drugiego arbitra. 6. Orzeczenia arbitrażowe przyjmowane są większością głosów w terminie sześciu miesięcy od dnia wyznaczenia trzeciego arbitra. 7. Orzeczenie arbitrażowe jest wiążące dla Stron i nie przysługuje od niego odwołanie. 8. Wspólny komitet ustanawia procedury robocze dotyczące arbitrażu.

ARTYKUŁ 25

Zawieszenie 1. Strona, która życzy sobie zawieszenia stosowania niniejszej Umowy, powiadamia na piśmie drugą Stronę o takim zamiarze. Kwestia ta jest następnie omawiana przez Strony z uwzględnieniem opinii odpowiednich zainteresowanych stron. 2. Każda ze Stron może zawiesić stosowanie niniejszej Umowy, w przypadku gdy druga Strona: a) nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań określonych na mocy niniejszej Umowy, b) nie utrzymuje środków wykonawczych i administracyjnych koniecznych do wdrażania niniejszej Umowy lub c) działa lub zaniecha działania w sposób stwarzający znaczne zagrożenie dla środowiska, zdrowia, bezpieczeństwa lub ochrony ludności Unii Europejskiej albo Hondurasu. O decyzji w sprawie zawieszenia i powodach podjęcia tej decyzji zawiadamia się drugą Stronę na piśmie.

3. Warunki niniejszej Umowy przestają mieć zastosowanie po upływie 30 dni kalendarzowych od otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2. 4. Stosowanie niniejszej Umowy zostaje wznowione po upływie 30 dni kalendarzowych od dnia, w którym Strona, która zawiesiła jej stosowanie, poinformuje drugą Stronę o ustaniu przyczyny zawieszenia. ARTYKUŁ 26

Zmiany 1. Strona pragnąca zmienić niniejszą Umowę przedkłada propozycję zmiany co najmniej trzy miesiące przed kolejnym posiedzeniem wspólnego komitetu. Wspólny komitet omawia propozycję i, jeżeli osiągnięte zostanie porozumienie, formułuje zalecenie. Każda ze Stron rozważa zalecenie i, jeżeli się z nim zgadza, przyjmuje je zgodnie ze swoimi procedurami. 2. Każda zmiana zatwierdzona w ten sposób przez obie Strony wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych procedur.

3. Wspólny komitet może przyjmować zmiany do załączników do niniejszej Umowy. 4. Powiadomienie o wprowadzeniu wszelkich zmian wysyła się do wspólnych depozytariuszy niniejszej Umowy. ARTYKUŁ 27 Czas trwania Ze skutkiem od dnia wejścia w życie niniejsza Umowa pozostaje w mocy przez okres pięciu lat z automatycznym przedłużeniem na równoważny okres, chyba że zostanie wypowiedziana zgodnie z procedurą określoną w art. 28. ARTYKUŁ 28

Wypowiedzenie niniejszej Umowy Niezależnie od przepisów art. 27 każda ze Stron może rozwiązać niniejszą Umowę, powiadamiając o tym na piśmie drugą Stronę. Niniejsza Umowa przestaje być stosowana po upływie 12 miesięcy od daty takiego powiadomienia.

ARTYKUŁ 29 Załączniki Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część. ARTYKUŁ 30 Teksty autentyczne Niniejszą Umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym wszystkie te wersje są jednakowo autentyczne. W przypadku rozbieżności rozstrzygająca jest wersja w języku hiszpańskim.



ARTYKUŁ 31 Wejście w życie 1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomiły się wzajemnie na piśmie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur. 2. Powiadomienie wysyła się do Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej i do Ministerstwa Spraw Zagranicznych Hondurasu, które są wspólnymi depozytariuszami niniejszej Umowy. W DOWÓD CZEGO niżej podpisani Pełnomocnicy, należycie w tym celu umocowani, podpisali niniejszą Umowę. Sporządzono w … dnia … r. W imieniu Unii Europejskiej W imieniu Republiki Hondurasu ZAŁĄCZNIKI I. Wykaz produktów z drewna objętych systemem zezwoleń FLEGT II. Honduraskie matryce legalności III. Warunki regulujące dopuszczenie do obrotu w Unii produktów z drewna wywiezionych z Hondurasu i objętych zezwoleniem FLEGT

IV. Procedura wydawania zezwoleń FLEGT V. Honduraski system zapewniania legalności (LAS) produktów z drewna VI. Niezależne audyty VII. Kryteria oceny honduraskiego systemu zapewniania legalności (LAS) produktów z drewna VIII. Środki uzupełniające i środki wsparcia IX. Przejrzystość i dostęp do informacji publicznych X. Wspólny komitet ds. wdrażania umowy ZAŁĄCZNIK I Wykaz produktów z drewna

objętych systemem zezwoleń FLEGT Niniejszy załącznik zawiera 19 produktów z drewna, w tym pięć produktów obowiązkowych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT oraz 14 dodatkowych produktów wybranych przez Honduras na podstawie przeglądu danych z różnych źródeł: Centralnego Banku Hondurasu dla rynku eksportowego oraz rejestru ICF (Instituto Nacional de Conservación y Desarrollo Forestal, Áreas Protegidas y Vida Silvestre) dla rynku krajowego. W 2013 r. przeprowadzono również konsultacje z poszczególnymi podmiotami sektora leśnego w głównych regionach tego państwa dotyczące produktów z drewna, które należy uwzględnić w niniejszym załączniku. W honduraskiej ustawie o leśnictwie zakazuje się wywozu niektórych produktów z drewna. Art. 102 tej ustawy stanowi, że drewno drzew liściastych z lasów naturalnych może być wywożone wyłącznie jako drewno przetworzone. Wywóz drewna okrągłego lub drewna zgrubnie obrobionego tych gatunków nie jest zatem dozwolony. Chociaż wywóz drewna okrągłego lub drewna zgrubnie obrobionego tych gatunków jest zabroniony, jest on objęty systemem zapewnienia legalności produktów z drewna w Hondurasie (Sistema para Asegurar la Legalidad de los productos de madera de Honduras), na dowolnym etapie przetwarzania.

Wykaz w poniższej tabeli odnosi się do zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów ustanowionego na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów Światowej Organizacji Celnej oraz Nomenklatury scalonej wspólnego systemu celnego UE. Kody zharmonizowanego systemu i Nomenklatury scalonej dla produktów z drewna objętych systemem zezwoleń FLEGT

Numer Kod Opis Nazwa zwyczajowa w Hondurasie 1 4401.21 Drewno w postaci wiórów lub kawałków, z drzew iglastych. Astillas o chips 2 4401.22 Drewno w postaci wiórów lub kawałków, z drzew innych niż iglaste. Astillas o chips 3 4401.31 Granulki drzewne. Pellets, briquetas 4 Ex. 4403 Drewno surowe, nawet pozbawione kory lub bieli, lub zgrubnie obrobione; z wyjątkiem drewna okrągłego lub drewna zgrubnie obrobionego gatunków liściastych z lasów naturalnych, odpowiadającego kodowi 4403 4985. Madera en rollo, timber Ex. 4403 4985 Drewno surowe, nawet pozbawione kory lub bieli, lub zgrubnie obrobione. Niemalowane, nienasycone kreozotem ani innymi środkami konserwującymi, z drzew innych niż iglaste. Z drewna tropikalnego z lasów naturalnych. (SA 4403.49.00.00 w Hondurasie). Wywóz zakazany na mocy prawa honduraskiego. Zgodnie z art. 3 niniejszej Umowy produkty objęte tym kodem HS nie mogą być objęte zezwoleniem FLEGT, w związku z czym nie mogą być przywożone do UE. 5 4404 Obręcze drewniane; żerdzie rozszczepione; pale, paliki i kołki z drewna, zaostrzone, ale nieprzetarte wzdłużnie; tyczki drewniane, zgrubnie przycięte, ale nietoczone, niewygięte lub w inny sposób obrobione, nadające się do produkcji lasek, parasoli, rękojeści do narzędzi lub tym podobne; wióry i tym podobne. Estacas, palos de escoba, palillos, nasas, tampas 6 4406 Podkłady kolejowe lub tramwajowe, z drewna. Durmientes 7 4407 Drewno przetarte lub strugane wzdłużnie, skrawane warstwami lub obwodowo, nawet strugane, łączone na długość lub łączone stykowo, o grubości przekraczającej 6 mm. Madera aserrada, madera cepillada, madera en bloque, cuartones 8 4408 Arkusze na forniry (włącznie z otrzymanymi przez cięcie drewna warstwowego), na sklejkę lub na podobne drewno warstwowe i inne drewno, przetarte wzdłużnie, skrawane warstwami lub obwodowo, nawet strugane, szlifowane, łączone na długość lub łączone stykowo, o grubości nieprzekraczającej 6 mm. Chapa, enchapado, plywood 9 4409 Drewno (włącznie z klepkami i listwami na parkiet, niepołączonymi), kształtowane w sposób ciągły (z wypustem, rowkiem, ze ściętymi krawędziami, zaokrąglone, ze złączami w jaskółczy ogon i tym podobne) wzdłuż dowolnej krawędzi, końców lub powierzchni, nawet strugane, szlifowane lub łączone stykowo. Molduras, pisos, forros, cielos, machimbres 10 4410 Płyta wiórowa, płyta o wiórach zorientowanych („oriented strand board” OSB) i podobna płyta (na przykład płyta płatkowa (płyta ze średniodużych wiórów „waferboard”)) z drewna lub pozostałych zdrewniałych materiałów, nawet aglomerowanych żywicami lub innymi organicznymi substancjami wiążącymi. Tableros, OSB 11 4411 Płyta pilśniowa, z drewna lub pozostałych zdrewniałych materiałów, nawet związana za pomocą żywic lub innych substancji organicznych. Tableros, MDF 12 4412 Sklejka, płyty fornirowane i podobne drewno warstwowe. Contrachapada 13 4415 Skrzynie, pudła, klatki, bębny i podobne opakowania, z drewna; bębny do kabli, z drewna; palety, palety skrzyniowe i pozostałe platformy załadunkowe, z drewna; nadstawki do palet płaskich, z drewna. Pallets, tarimas, cajas 14 4418 Wyroby stolarskie i ciesielskie budowlane, z drewna, włącznie z drewnianymi płytami komórkowymi, połączonymi płytami podłogowymi, dachówkami i gontami. Puertas, ventanas, marcos, contramarcos, encofrados, postes, vigas 15 4419 Naczynia stołowe i naczynia kuchenne, z drewna. 16 9403.30 Meble drewniane, w rodzaju stosowanych w biurze. 17 9403.40 Meble drewniane, w rodzaju stosowanych w kuchni. 18 9403.50 Meble drewniane, w rodzaju stosowanych w sypialni. 19 9403.60 Pozostałe meble drewniane. ________________ ZAŁĄCZNIK II Honduraskie matryce legalności Definicja legalnego drewna i legalnych produktów z drewna Do celów niniejszej Umowy drewno i produkty z drewna uznaje się za legalne, jeżeli ich pochodzenie, pozyskiwanie, transport, tarcie, obróbka oraz handel nimi na rynkach krajowych i międzynarodowych są zgodne z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi w zakresie lasów, środowiska naturalnego, gospodarki, spraw społecznych, kultury, podatków i sprzedaży, jak określono w niniejszym załączniku i zgodnie z załącznikiem V. Stworzenie matryc legalności zawierających informacje mające zasadnicze znaczenie dla poprawy gospodarki leśnej było możliwe dzięki pełnemu i aktywnemu zaangażowaniu instytucji rządowych, sektora prywatnego, organizacji społeczeństwa obywatelskiego, grup rolno-leśnych, społeczności lokalnych, środowiska akademickiego oraz ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie. Honduraskie matryce legalności obejmują: 6 zasad, 17 kryteriów, 36 wskaźników i 56 środków weryfikacji. W strukturze matryc uwzględniono przepisy dotyczące sektora leśnego i obejmujące różne aspekty zarządzania publicznego, takie jak: − procedury administracyjne w zakresie uznawania praw własności gruntów publicznych i prywatnych,





− prawidłowe stosowanie procedur przydziału lasów publicznych osobom lub grupom, − poszanowanie odziedziczonych po przodkach praw ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie, − poszanowanie praw pracowniczych prawników sektora leśnego. W łańcuchu produkcji leśnej celem jest zapewnienie: − zgodności z technicznymi i prawnymi wymogami dotyczącymi zatwierdzania i stosowania zezwoleń na pozyskiwanie produktów z drewna, − zgodności z przepisami prawnymi dotyczącymi transportu produktów z drewna w ramach całego łańcucha dostaw, − zgodności z technicznymi i prawnymi przepisami dotyczącymi rejestracji i prowadzenia przedsiębiorstw wytwarzających produkty leśne (zajmujących się obróbką pierwotną i wtórną) oraz składów drewna, − zgodności z przepisami prawnymi dotyczącymi handlu lokalnego, krajowego i międzynarodowego, − zgodności z przepisami dotyczącymi taryf i podatków.

Matryce te nie zawierają konkretnej zasady dotyczącej ochrony środowiska, gdyż uważa się, że jest to kwestia przekrojowa ujęta we wszystkich matrycach oraz wyraźnie w zasadzie 3, ponieważ działalność leśna i działalność w zakresie pozyskiwania drewna opierają się na planach urządzenia lasu, które służą zapewnieniu prawidłowego zarządzania zasobami i ich zrównoważonego wykorzystania. Ochrona środowiska została wyraźnie uwzględniona we wskaźniku 3.4.2, który odnosi się do oceny oddziaływania na środowisko w planach urządzenia lasu, oraz we wskaźniku 3.6.2, który odnosi się do przestrzegania przez przedsiębiorstwa leśne środków łagodzących oddziaływanie na środowisko.

1. Zasady Struktura matryc opiera się na następujących sześciu zasadach: 1) prawa własności gruntów i posiadanie gruntu, 2) prawa ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie na obszarach leśnych, 3) zgodność z przepisami ustawowymi i wykonawczymi dotyczącymi gospodarki leśnej oraz działalności podmiotów działających w sektorze leśnym w zakresie pozyskiwania, transportu i uprzemysłowienia produktów z drewna oraz handlu takimi produktami, 4) obowiązki wynikające z prawa pracy i obowiązki w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,

5) przepisy dotyczące międzynarodowego handlu produktami z drewna, 6) obowiązki związane z taryfami i podatkami. 2. Kwestie uwzględniane przy weryfikacji legalności Środki weryfikacji w odniesieniu do wskaźników w ramach każdej z sześciu zasad zawartych w niniejszych matrycach legalności obejmują dokumenty i zapisy administracyjne sporządzane przez instytucje publiczne w zależności od popytu na usługi. Podręcznik dotyczący weryfikacji zawiera opis metod tworzenia i weryfikacji oraz częstotliwości weryfikacji w odniesieniu do każdego wskaźnika, a także informacje na temat fizycznych i elektronicznych archiwów, w których można znaleźć dane środki weryfikacji. Za wspomniany podręcznik odpowiada wspólny komitet, który w razie potrzeby przeprowadza jego przegląd, aktualizuje go i udoskonala.

Aby zapewnić przestrzeganie zasad, instytucje uczestniczące w łańcuchu produkcji leśnej i Instytut Ochrony Lasów (ICF) dokonają ustaleń dotyczących współpracy.

3. Źródła drewna Ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze zawiera opis form własności obszarów, z których pochodzi drewno cięte, poddawane obróbce i sprzedawane w Hondurasie. Zalicza się do nich następujące obszary: A. obszary lasów publicznych: są to obszary lasów krajowych na gruntach będących własnością państwa, obszary lasów gminnych (ejido) na gruntach należących do gmin oraz obszary leśne nabyte przez instytucje państwowe, a także wszystkie obszary stanowiące własność państwową i dzierżawione przez państwo (art. 45, 46 i 47 ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze). Dzierżawa oznacza proces, w ramach którego właściciel oddaje osobie fizycznej lub prawnej obszar leśny do użytkowania i eksploatacji na czas oznaczony i na określonych warunkach; a) do obszarów lasów krajowych należą: − znajdujące się na terytorium państwa grunty leśne, które nie mają innego właściciela, − grunty leśne nabyte przez państwo lub dowolną instytucję państwową w rezultacie wywłaszczenia, kupna, sprzedaży lub dowolnego innego należytego tytułu prawnego dającego państwu prawo własności, niezależnie od tego, czy dokonano jego wpisu w rejestrze gruntów. Takie tereny określa się mianem bienes fiscales lub bienes nacionales [własność państwowa lub krajowa] (art. 46 ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze);

b) do obszarów lasów gminnych (ejido) należą: − grunty leśne objęte tytułami własności nadanymi przez państwo gminom jako ejidos (grunty gminne), − pozostałe grunty leśne należące do gmin na mocy dowolnego innego tytułu własności zgodnie z prawem (art. 47 ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze). Obszary lasów gminnych stanowią własność publiczną. Jeżeli chodzi o pozyskiwanie drewna, ICF traktuje jednak gminę jako właściciela prywatnego;

c) obszary leśne nabyte przez instytucje państwowe lub terrenos fiscales (grunty państwowe) oznaczają własność państwową, do której tytuł własności posiada podmiot publiczny. Istnieje możliwość pozyskiwania drewna z lasów państwowych, jeżeli pozwala na to przypisana im kategoria gospodarki leśnej, a właściwy organ należycie zatwierdził takie pozyskiwanie drewna w odpowiednim planie urządzenia lasu. Jeżeli taka sytuacja występuje w przypadku lasu państwowego (zarejestrowanego w katalogu niezbywalnych publicznych zasobów leśnych oraz w rejestrze gruntów), wówczas należy uznać, że las ten stanowi własność prywatną, a nie publiczną;

B. obszary lasów prywatnych: są to obszary znajdujące się na gruntach należących do osób fizycznych lub prawnych, regulowanych prawem prywatnym, których pełna własność została uznana należytym tytułem własności pierwotnie wydanym przez państwo i zarejestrowanym w rejestrze gruntów (art. 45 ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze); − na obszary prywatnych lasów wspólnotowych lub międzywspólnotowych składają się lasy znajdujące się na gruntach stanowiących własność społeczności wiejskich oraz obszary leśne stanowiące własność (ale niekoniecznie) ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie. Zgodnie z prawem krajowym i konwencją nr 169 Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej w krajach niezależnych państwo przestrzega odziedziczonych po przodkach praw do obszarów leśnych znajdujących się na gruntach tradycyjnie należących do ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie, niezależnie od tego, czy posiadają oni tytuł własności; C. obszary inne niż obszary leśne: obecnie nie ma ram prawnych ani regulacyjnych dotyczących użytkowania drewna pozyskiwanego z tych obszarów, które niekiedy dostarczają drewno z drzew rosnących pojedynczo na tych obszarach. Środki uzupełniające zawarte w załączniku VIII obejmują strukturę takich ram regulacyjnych.

4. Zmiany w ramach regulacyjnych, administracyjnych i instytucjonalnych Hondurasu W związku z tym, że zarówno ramy regulacyjne, administracyjne, jak i instytucjonalne podlegają zmianom, może zajść konieczność zmiany procedur w Hondurasie celem ich dostosowania do treści wskaźników opisanych w niniejszych matrycach legalności. Wspólny komitet ds. wdrażania umowy (wspólny komitet) co najmniej co dwa lata będzie przeprowadzał analizę tych zmian i, w stosownych przypadkach, będzie je zatwierdzał. Co najmniej raz na dwa lata wspólny komitet będzie również przeprowadzał analizę wszelkich rewizji lub aktualizacji niniejszego załącznika, które mogą być konieczne w celu uwzględnienia wszelkich istotnych zmian ram regulacyjnych, administracyjnych i instytucjonalnych Hondurasu. MATRYCE LEGALNOŚCI ZASADA 1. PODMIOTY SEKTORA LEŚNEGO PRZESTRZEGAJĄ PRAW WŁASNOŚCI I POSIADANIA OBSZARÓW LEŚNYCH ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI. Kryterium 1.1 Publiczne i prywatne podmioty sektora leśnego zaangażowane w działalność produkcyjną opartą na leśnictwie przestrzegają obowiązujących przepisów w zakresie wykazywania własności obszarów leśnych. Wskaźnik 1.1.1 Właściciele obszarów lasów prywatnych, w tym obszarów lasów wspólnotowych lub międzywspólnotowych oraz obszarów lasów gminnych (ejido), posiadają dokumenty potwierdzające własność. Środek weryfikacji: 1. Aktualne pełne świadectwo zarejestrowanego tytułu własności. Podstawa prawna: Art. 37, 94, 95 dekretu nr 82-2004, ustawa o prawie rzeczowym. Właściwa instytucja: Instytut Własności (IP), Dyrekcja Generalna ds. Rejestracji Gruntów i Geografii (DGRCG). Wskaźnik 1.1.2 Obszary lasów krajowych stanowiące własność państwową są wpisywane do rejestru gruntów prowadzonego przez IP i do katalogu niezbywalnych publicznych zasobów leśnych prowadzonego przez ICF. Środek weryfikacji: 1. Wpis tytułu własności w rejestrze gruntów prowadzonym przez IP. 2. Wpis dotyczący rejestracji tytułu własności widniejący w katalogu niezbywalnych publicznych zasobów leśnych prowadzonym przez ICF. Podstawa prawna: W odniesieniu do środka 1: Art. 37 dekretu nr 82-2004, ustawa o prawie rzeczowym. W odniesieniu do środka 2: Art. 56 i 61 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Właściwa instytucja: W odniesieniu do środka 1: IP, Dyrekcja Generalna ds. Rejestracji Gruntów i Geografii. W odniesieniu do środka 2: ICF, Centrum ds. Zasobów Leśnych i Informacji nt. Leśnictwa (CIPF). Kryterium 1.2 Przydział obszarów lasów krajowych i gminnych (ejido) społecznościom lokalnym, grupom rolno-leśnym oraz osobom fizycznym lub prawnym. Wskaźnik 1.2.1 ICF zawiera umowy o urządzeniu lasów na terenach krajowych, obejmujące prowadzenie działalności związanej z gospodarką leśną w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej. Środek weryfikacji (do wyboru): 1. Podpisana i ważna umowa dotycząca gospodarki leśnej lub działalności leśnej (dotyczy osób fizycznych i prawnych). 2. Podpisana i ważna umowa o urządzeniu lasów wspólnotowych (dotyczy grup i społeczności rolno-leśnych). Podstawa prawna: W odniesieniu do obu środków: Art. 77 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Właściwa instytucja: W odniesieniu do środka 1: ICF, Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu. W odniesieniu do środka 2: ICF, Departament ds. Rozwoju Lasów Wspólnotowych. Wskaźnik 1.2.2 Gmina zawiera umowę o urządzeniu lasów wspólnotowych na obszarach gminnych (ejido), obejmującą prowadzenie działalności związanej z gospodarką leśną w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej. Środek weryfikacji: 1. Podpisana i ważna umowa o urządzeniu lasów wspólnotowych na terenach gminnych (ejido). Podstawa prawna: Art. 128 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Art. 451 postanowienia wykonawczego nr 031-2010, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Postanowienie ICF nr 027-2015 dotyczące gospodarki leśnej na obszarach gminnych (ejido) w kontekście leśnictwa wspólnotowego. Właściwa instytucja: Gmina, rada gminy. ICF, Departament ds. Rozwoju Lasów Wspólnotowych. ZASADA 2. HONDURAS PRZESTRZEGA PRAW LUDÓW TUBYLCZYCH I POTOMKÓW AFRYKANÓW ZAMIESZKUJĄCYCH W HONDURASIE NA OBSZARACH LEŚNYCH. Kryterium 2.1 Honduras przestrzega postanowień konwencji nr 169 MOP w zakresie uznawania praw własności i konsultacji („dobrowolna, uprzednia i świadoma zgoda”) w odniesieniu do obszarów, które w drodze dziedziczenia po przodkach należą do ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie. Wskaźnik 2.1.1 Państwo, za pośrednictwem właściwych instytucji, IP, Krajowego Instytutu Rolnictwa (INA) i ICF, wydaje pełne tytuły własności, a IP rejestruje grunty leśne, które w drodze dziedziczenia po przodkach należą do ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie, aby umożliwić pozyskiwanie drewna w celach komercyjnych. Środek weryfikacji: W przypadku terenów krajowych i gminnych (ejido) (w odniesieniu do środków 1 i 2): 1. Wpis tytułu własności w rejestrze gruntów prowadzonym przez IP. 2. Wpis tytułu własności w krajowym rejestrze rolnym prowadzonym przez INA. W odniesieniu do terenów stanowiących wyłączną własność ICF i zajmowanych przez ludy tubylcze i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie (środek 3): 3. Tytuł własności, wynikający z wydzielenia, wpisany do rejestru gruntów prowadzonego przez IP. Podstawa prawna: W odniesieniu do środków 1, 2 i 3: − Art. 13, 14, 15, 18 i 19 dekretu nr 26-94 (ratyfikującego konwencję nr 169 MOP). W odniesieniu do środków 1 i 2: − Art. 93, 94, 95, 100, 101 i 125 dekretu nr 82-2004, ustawa o prawie rzeczowym oraz rozporządzenie wykonawcze do tej ustawy. − Art. 92 ustawy o reformie rolnej zmienionej ustawą o modernizacji i rozwoju sektora rolnego, dekret nr 31-92. Właściwa instytucja: W odniesieniu do środka 1: IP, Dyrekcja Generalna ds. Rejestracji Gruntów i Geografii. W odniesieniu do środka 2: INA, krajowy rejestr rolny. W odniesieniu do środka 3: ICF, Centrum ds. Zasobów Leśnych i Informacji nt. Leśnictwa (CIPF). W odniesieniu do środka 2: − Art. 69 zmienionej ustawy o gminach, dekret nr 127-2000. W odniesieniu do środka 3: − Art. 45 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. − Dekret nr 61-2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. upoważniający ICF do udzielania odpowiedzi na wnioski o tytuły własności dotyczące obszarów gminnych i międzygminnych złożone przez organizacje ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie. − Postanowienie nr 031-2012 z dnia 3 sierpnia 2012 r., w którym ICF określa procedurę wydawania tytułów własności w odniesieniu do ziemi przodków ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie i żyjących w biosferze Río Plátano. − Jak określono w postanowieniu nr 031-2012 z dnia 3 sierpnia 2012 r., zostanie opublikowany dekret legislacyjny zatwierdzający wydzielenie obszarów leśnych określonych przez ICF i do niego należących, tak aby tytuły własności mogły zostać przeniesione na ludy tubylcze i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie. Wskaźnik 2.1.2 ICF przestrzega prawa do dobrowolnej, uprzedniej i świadomej zgody na terytorium zajmowanym przez ludy tubylcze i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie, na którym planowane jest pozyskiwanie drewna do celów komercyjnych mające bezpośredni wpływ na tę ludność. Środek weryfikacji: 1. Sprawozdanie z konsultacji przeprowadzonych przez ICF. Uwaga: sprawozdanie z konsultacji przeprowadzonych przez ICF zawiera opis wyników konsultacji (tj. wymaganej zgody lub zatwierdzenia proponowanych środków w zakresie pozyskiwania drewna do celów komercyjnych) zorganizowanych na podstawie konwencji nr 169 MOP dotyczącej ludności tubylczej i plemiennej oraz na podstawie obowiązujących przepisów krajowych. Podstawa prawna: Art. 6 i 15 dekretu nr 26-94 (ratyfikującego konwencję nr 169 MOP). Po zatwierdzeniu krajowej ustawy o dobrowolnej, uprzedniej i świadomej zgodzie należy zamieścić odesłanie do tej ustawy. Właściwa instytucja: ICF, Departament ds. Rozwoju Lasów Wspólnotowych. ZASADA 3. PODMIOTY SEKTORA LEŚNEGO PRZESTRZEGAJĄ PRZEPISÓW USTAWOWYCH I WYKONAWCZYCH DOTYCZĄCYCH GOSPODARKI LEŚNEJ, POZYSKIWANIA, TRANSPORTU I OBRÓBKI DREWNA ORAZ HANDLU PRODUKTAMI Z DREWNA Kryterium 3.1 Właściciele i użytkownicy gruntów, którzy zawarli umowy o urządzeniu lasu, posiadają plany urządzenia lasu lub specjalne plany dotyczące systemów rolno-leśnych, które spełniają odpowiednie wymogi prawne. Wskaźnik 3.1.1 Właściciele obszarów lasów prywatnych i gminnych (ejido), którzy prowadzą działalność w zakresie pozyskiwania drewna, posiadają zatwierdzony i ważny plan urządzenia lasu. Środek weryfikacji: 1. Zatwierdzony i ważny plan urządzenia lasu Podstawa prawna: Art. 70 i 74 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Właściwa instytucja: ICF, Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu. Wskaźnik 3.1.2 Użytkownicy (społeczności lokalne, organizacje rolno-leśne i osoby fizyczne lub prawne) obszarów krajowych lasów publicznych, którzy są zarejestrowani w ICF i prowadzą działalność w zakresie pozyskiwania drewna, posiadają zatwierdzony i ważny plan urządzenia lasu. Środek weryfikacji: 1. Zatwierdzony i ważny plan urządzenia lasu na obszarach krajowych lasów publicznych. Podstawa prawna: Art. 70 i 74 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Właściwa instytucja: ICF, Departament ds. Rozwoju Lasów Wspólnotowych i Departament ds. Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu. Wskaźnik 3.1.3 Właściciele obszarów, na których występują prywatne i gminne (ejido) systemy rolno-leśne, prowadzący działalność w zakresie pozyskiwania drewna posiadają zatwierdzony i ważny specjalny plan dotyczący systemów rolno-leśnych. Środek weryfikacji: 1. Zatwierdzony i ważny specjalny plan dotyczący systemów rolno-leśnych. Podstawa prawna: Postanowienie ICF nr 010-2015 zatwierdzające instrukcje dotyczące stosowania standardów technicznych w zakresie specjalnych planów dotyczących systemów rolno-leśnych w odniesieniu do obszarów o powierzchni poniżej 100 ha. Właściwa instytucja: Właściwe regionalne biuro leśnictwa ICF. Wskaźnik 3.1.4 Właściciele i użytkownicy obszarów leśnych, którzy mają zatwierdzony i ważny plan urządzenia lasu, posiadają roczny plan operacyjny, a właściciele, którzy mają specjalny plan dotyczący systemów rolno-leśnych, posiadają roczny plan ścinki. Środek weryfikacji: 1. Zatwierdzony roczny plan operacyjny (w przypadku właścicieli obszarów leśnych i użytkowników lasów, którzy mają zatwierdzony i ważny plan urządzenia lasu). 2. Roczny plan ścinki (w przypadku posiadaczy specjalnego planu dotyczącego systemów rolno-leśnych). Podstawa prawna: W odniesieniu do środka 1: Art. 70 ust. 2 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. W odniesieniu do środka 2: Postanowienie ICF nr 010-2015(IV) i (V)(3), instrukcje dotyczące stosowania standardów technicznych w zakresie specjalnych planów dotyczących systemów rolno-leśnych w odniesieniu do obszarów o powierzchni poniżej 100 ha. Przepisy obowiązujące w odniesieniu do specjalnego planu dotyczącego systemów rolno-leśnych dla obszarów o powierzchni 100 hektarów lub większej zostaną objęte przeglądem i zmienione (zob. odpowiedni środek uzupełniający określony w załączniku VIII). Właściwa instytucja: ICF, Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu. Kryterium 3.2 Podmiotami odpowiedzialnymi za przeprowadzanie działań związanych z leśnictwem i które wyznaczono do przeprowadzenia tych działań na mocy zezwolenia na pozyskiwanie drewna w ramach rocznych planów operacyjnych, rocznych planów ścinki, zalesiania, planów ratowania i planów odbudowy są osoby fizyczne lub prawne, które spełniają wymogi prowadzenia działalności w sektorze leśnym. Wskaźnik 3.2.1 Wykwalifikowani technicy leśni odpowiedzialni za przeprowadzanie działań związanych z leśnictwem na mocy zezwoleń na pozyskiwanie drewna w ramach rocznych planów operacyjnych, rocznych planów ścinki, zalesiania, planów ratowania i planów odbudowy są zarejestrowani w ICF i figurują w zapisach dotyczących odpowiednich zezwoleń na pozyskiwanie drewna. Środek weryfikacji: 1. Legitymacja wykwalifikowanego technika leśnego. 2. Memorandum wykwalifikowanego technika leśnego zgadzającego się zrealizować zezwolenie na pozyskiwanie drewna. Podstawa prawna: Art. 477 postanowienia wykonawczego nr 031-2010, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Art. 159 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Właściwa instytucja: ICF, Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu. Wskaźnik 3.2.2 Osoby prawne lub fizyczne, którym zlecono przeprowadzanie działań w zakresie pozyskiwania drewna w ramach rocznych planów operacyjnych, rocznych planów ścinki, zalesiania oraz planów ratowania i planów odbudowy, są zarejestrowane w ICF i figurują w zapisach dotyczących odpowiednich zezwoleń na pozyskiwanie drewna. Środek weryfikacji: 1. Aktualna legitymacja wykonawcy. 2. Sprawozdanie przedoperacyjne w rocznych planach operacyjnych. Podstawa prawna: W odniesieniu do środka 1: Art. 216 i 217 postanowienia wykonawczego nr 031-2010, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Instrukcje dotyczące stosowania postanowienia nr 045 A-2013 o opłatach za usługi świadczone przez przedsiębiorstwa wytwarzające produkty leśne, zajmujące się obróbką pierwotną i wtórną, oraz składy drewna. W odniesieniu do środka 2: W odniesieniu do rocznych planów operacyjnych dotyczących lasów sosnowych rozdział 4 lit. c) wytycznych administracyjnych dotyczących planów pozyskiwania drewna w lasach sosnowych, okólnik ICF nr DE-ICF-001-2013. Jeżeli chodzi o pozostałe zezwolenia na pozyskiwanie drewna, nie istnieje obecnie podstawa prawna w odniesieniu do środka 2, dlatego też uwzględnia się go jako środek uzupełniający, jak określono w załączniku VIII. Właściwa instytucja: W odniesieniu do środka 1: ICF, Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu. W odniesieniu do środka 2: Właściwe regionalne biuro leśnictwa ICF. Wskaźnik 3.2.3 Niezależni technicy leśni odpowiadają za poprawne przeprowadzanie działań związanych z leśnictwem na mocy zezwoleń na pozyskiwanie drewna w ramach rocznych planów ścinki, zalesiania, planów ratowania i planów odbudowy. Niezależni technicy leśni należą do stowarzyszenia zawodowego, są wypłacalni i wpisani do rejestru w odniesieniu do odpowiednich zezwoleń na pozyskiwanie drewna. Środek weryfikacji: 1. Dowód wypłacalności niezależnego technika leśnego (licencja lub zaświadczenie). 2. Protokół niezależnego technika leśnego zgadzającego się zrealizować zezwolenie na pozyskiwanie drewna. Podstawa prawna: W odniesieniu do środka 1: Art. 1 dekretu nr 73 (z dnia 17 maja 1962 r.), ustawa o obowiązkowym członkostwie w stowarzyszeniu zawodowym (Dziennik Urzędowy nr 17692 z dnia 6 czerwca 1962 r.). W odniesieniu do środka 2: Postanowienie ICF dotyczące ustrukturyzowanego porządku przedkładania planów urządzenia lasu, które zostanie opracowane jako środek uzupełniający w załączniku VIII. Właściwa instytucja: ICF, Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu. Kryterium 3.3 Posiadacze i użytkownicy planów urządzenia lasu i zezwoleń na pozyskiwanie drewna pozyskują drewno i inne niedrzewne produkty leśne zgodnie z wymogami prawnymi. Wskaźnik 3.3.1 Posiadacze planów urządzenia lasu i innych zezwoleń na pozyskiwanie drewna spełniają normy techniczne dotyczące pozyskiwania drewna podczas realizacji działań wymienionych w rocznych planach operacyjnych i innych zezwoleniach na pozyskiwanie drewna. Środek weryfikacji: 1. Sprawozdania z kontroli w terenie (w odniesieniu do lasów sosnowych i liściastych). 2. Dokument stwierdzający, czy przestrzegano (lub nie) normy techniczne po zakończeniu obowiązywania rocznych planów operacyjnych (wyłącznie w odniesieniu do lasów sosnowych). Podstawa prawna: W odniesieniu do środków 1 i 2: Tytuły IX i XI wytycznych administracyjnych dotyczących planów pozyskiwania drewna w lasach sosnowych. W odniesieniu do środka 1: Pkt 6.17 postanowienia ICF nr 050-2012 dotyczącego norm technicznych i wytycznych dotyczących sporządzania planów urządzenia lasu i planów operacyjnych w odniesieniu do lasów liściastych. Właściwa instytucja: Właściwe regionalne biuro leśnictwa ICF. Wskaźnik 3.3.2 Właściciele lub użytkownicy obszarów leśnych, którzy przeprowadzają działania w zakresie pozyskiwania drewna, posiadają zatwierdzone i ważne plany ratowania lasów dotkniętych klęskami żywiołowymi, chorobami lub inwazjami, publiczne lub prywatne projekty budowy i zmian roślinności na gruntach wykorzystywanych do celów rolniczych. Środek weryfikacji: 1. Decyzja zatwierdzająca plan ratowania. Podstawa prawna: Art. 147 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Postanowienie ICF nr 030/2013, zatwierdzenie planów ratowania. Właściwa instytucja: Właściwe regionalne biuro leśnictwa ICF oraz Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu. Wskaźnik 3.3.3 Właściciele plantacji leśnych posiadają zatwierdzony i ważny certyfikat plantacji i zezwolenie na pozyskiwanie drewna do celów pozyskiwania i sprzedaży produktów pochodzących z gospodarowania zajmowanymi, zalesionymi lub ponownie zalesionymi prywatnymi, gminnymi (ejido) i krajowymi obszarami. Środek weryfikacji: 1. Certyfikat plantacji leśnej. 2. Zezwolenie na pozyskiwanie drewna z certyfikowanej plantacji. Podstawa prawna: Art. 149 ust. 10 i 11 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Rezolucja ICF nr DE-MP-071-2010, podręcznik zawierający zasady wydawania certyfikatów plantacji leśnych. Właściwa instytucja: W odniesieniu do środka 1: ICF, krajowy program ponownego zalesiania. W odniesieniu do środka 2: Właściwe regionalne biuro leśnictwa ICF. Kryterium 3.4 Posiadacze i użytkownicy zezwoleń na pozyskiwanie drewna stosują środki ochrony środowiska, które są zgodne z wymogami prawnymi. Wskaźnik 3.4.1 Właściciele wymienieni w planach urządzenia lasu dotyczących krajowych, gminnych (ejido) i prywatnych obszarów leśnych przestrzegają programu ochrony w odniesieniu do pożarów, inwazji szkodników, chorób lasu, ujęć wody, flory i fauny. Środek weryfikacji: 1. Roczny program ochrony. 2. Sprawozdanie techniczne w sprawie zgodności zatwierdzonych rocznych planów operacyjnych z programem ochrony. Podstawa prawna: Art. 172 ust. 3 postanowienia wykonawczego nr 031-2010, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Pkt 6.2 ppkt 6.2.1 i 6.2.2 postanowienia nr 050-2012, normy techniczne dotyczące lasów liściastych. Rozdział 1, pkt 5 rezolucji ICF nr DE-MP-285-2010, wytyczne i normy dotyczące lepszej gospodarki leśnej. Właściwa instytucja: Właściwe regionalne biuro leśnictwa ICF. Wskaźnik 3.4.2 Właściciele wskazani w planach urządzenia lasu działają zgodnie z programem oceny oddziaływania na środowisko działalności leśnej. Środek weryfikacji: 1. Zatwierdzony i ważny program oceny oddziaływania na środowisko działalności leśnej. 2. Sprawozdania dotyczące zgodności technicznej w odniesieniu do programu oceny oddziaływania na środowisko zawarte w zatwierdzonych rocznych planach operacyjnych. Podstawa prawna: W odniesieniu do środka 1: Art. 70 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Art. 170 postanowienia wykonawczego nr 031-2010, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. W odniesieniu do środka 2: Rezolucja ICF DE-MP-285-2010, wytyczne i normy dotyczące lepszej gospodarki leśnej, rozdział III, pkt 3.1. Właściwa instytucja: ICF, Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu (DMDF). Kryterium 3.5 Drewno jest przewożone zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wskaźnik 3.5.1 Drewno przewożone z lasu do miejsca gromadzenia drewna, przedsiębiorstw wytwarzających produkty leśne, zajmujących się obróbką pierwotną i wtórną, oraz składów drewna posiada zezwolenie na transport. Środek weryfikacji: 1. Zezwolenie na transport. Uwaga: ICF zatwierdza trzy rodzaje zezwoleń na transport: dla drewna okrągłego (1), dla produktów i produktów ubocznych (2) oraz dla tarcicy (3). Podstawa prawna: Art. 103 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Art. 239 postanowienia wykonawczego nr 031-2010, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. W odniesieniu do lasów liściastych: Podstawa prawa mająca zastosowanie wyłącznie do lasów liściastych ma zostać dopiero sporządzona (zob. odpowiedni środek uzupełniający w załączniku VIII). Właściwa instytucja: Właściwe regionalne biuro leśnictwa ICF. Wskaźnik 3.5.2 Zatwierdzone faktury wykorzystuje się do celów transportu przetworzonego drewna sprzedawanego przez przedsiębiorstwa wytwarzające produkty leśne, zajmujące się obróbką pierwotną lub wtórną, lub składy drewna do dowolnego miejsca przeznaczenia. Środek weryfikacji: 1. Zatwierdzone faktury. Podstawa prawna: Art. 12 postanowienia nr 189-2014, rozporządzenie wykonawcze dotyczące systemu fakturowania, z późniejszymi zmianami. Art. 236 postanowienia wykonawczego nr 031-2010, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Właściwa instytucja: SAR, Dział Fakturowania. Właściwe regionalne biuro leśnictwa ICF. Wskaźnik 3.5.3 Ważne listy przewozowe wykorzystuje się podczas przewożenia drewna do dowolnego miejsca przeznaczenia. Środek weryfikacji: 1. List przewozowy. Podstawa prawna: Art. 11, 19 i 44 postanowienia nr 189-2014, rozporządzenie wykonawcze dotyczące systemu fakturowania, z późniejszymi zmianami. Właściwa instytucja: SAR, Dział Fakturowania. Kryterium 3.6 Osoby fizyczne lub prawne będące właścicielami przedsiębiorstw i składów drewna przestrzegają obowiązujących przepisów podczas zakładania i prowadzenia przedsiębiorstw wytwarzających produkty leśne, zajmujących się obróbką pierwotną i wtórną, oraz składów drewna. Wskaźnik 3.6.1 Osoby fizyczne lub prawne będące właścicielami przedsiębiorstwa wytwarzającego produkty leśne, zajmującego się obróbką pierwotną lub wtórną, lub składu drewna są zarejestrowane w gminie i ICF. Środek weryfikacji: 1. Zezwolenie na prowadzenie działalności. 2. Koncesja. Podstawa prawna: W odniesieniu do środka 1: Art. 119 postanowienia nr 018-93, rozporządzenie wykonawcze do ustawy o gminach. W odniesieniu do środka 2: Art. 98 dekretu nr 98-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Właściwa instytucja: W odniesieniu do środka 1: Gmina, biuro administracji lub inspektorat skarbowy. W odniesieniu do środka 2: ICF, Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu. Wskaźnik 3.6.2 Osoby fizyczne lub prawne będące właścicielami przedsiębiorstw wytwarzających produkty leśne, zajmujących się obróbką pierwotną i wtórną, oraz składów drewna przestrzegają środków monitorowania środowiska zgodnie z klasyfikacją wpływu na środowisko. Środek weryfikacji: 1. Zezwolenie środowiskowe. 2. Opinia z technicznego monitorowania i weryfikacji dotycząca umowy w sprawie środków monitorowania środowiska. Podstawa prawna: MiAmbiente: − Art. 11 lit. c) i art. 83 dekretu nr 104-93, ustawa ogólna o środowisku naturalnym; − Art. 10 ust. 3 i art. 24 ust. 6 postanowienia nr 008-2015. Gminy uprawnione do wydawania licencji: − Art. 1 ust. 28-A dekretu nr 181-2007, nowelizacja ustawy ogólnej o środowisku naturalnym. − Art. 19 postanowienia nr 008-2015, rozporządzenie wykonawcze w sprawie krajowego systemu oceny oddziaływania na środowisko. Gminy posiadające autonomię prawną: Art. 12 i 12a ustawy o gminach, dekret nr 134-90. Właściwa instytucja: Ministerstwo Energii, Zasobów Naturalnych, Środowiska i Kopalń (MiAmbiente) Dyrekcja Generalna ds. Oceny i Monitorowania Środowiska (DECA). Gminy, które podpisały umowę w sprawie uprawnień do wydawania licencji środowiskowych lub posiadają autonomię prawną. Kryterium 3.7 Podmioty uczestniczące w łańcuchu produkcji leśnej przestrzegają obowiązujących przepisów dotyczących krajowego handlu produktami z drewna. Wskaźnik 3.7.1 Podmioty uczestniczące w łańcuchu produkcji leśnej przestrzegają przepisów niniejszych matryc legalności, które mają zastosowanie do krajowego rynku produktów z drewna. Środek weryfikacji: 1. Miesięczne sprawozdanie dotyczące przedsiębiorstw wytwarzających produkty leśne, zajmujących się obróbką pierwotną i wtórną, oraz składów drewna. 2. Rejestr produktów wprowadzanych i otrzymywanych. 3. Dokumentacja dotycząca należytej staranności. Podstawa prawna: W odniesieniu do środka 1: Art. 225 i 229 ogólnego rozporządzenia wykonawczego do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. W odniesieniu do środka 2: Art. 219 ogólnego rozporządzenia wykonawczego do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. W odniesieniu do środka 3: Szczegółowe artykuły zostaną sporządzone po zatwierdzeniu odpowiednich przepisów (zob. odpowiedni środek uzupełniający w załączniku VIII). Właściwa instytucja: W odniesieniu do środków 1, 2 i 3: ICF, Dział Handlu i Przemysłu (do czasu powstania działu jego obowiązki pełnić będzie Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu). ZASADA 4. PRACODAWCY W SEKTORZE LEŚNYM PRZESTRZEGAJĄ OBOWIĄZKÓW WYNIKAJĄCYCH Z PRAWA PRACY ORAZ WYMOGÓW BEZPIECZEŃSTWA I HIGIENY PRACY. Kryterium 4.1 Pracodawcy w sektorze leśnym przestrzegają przepisów związanych z rekrutacją pracowników sektora leśnego i ich wynagrodzeniem. Wskaźnik 4.1.1 Pracodawcy w sektorze leśnym przeprowadzają formalne rekrutacje swoich (zatrudnianych na stałe lub tymczasowo) pracowników. Środek weryfikacji: 1. Dokument lub sprawozdanie z kontroli potwierdzające, że pracodawcy w sektorze leśnym przestrzegają tego wskaźnika. Podstawa prawna: Art. 11 lit. e) i art. 13 ust. 1 dekretu nr 178-2016, ustawa o inspekcji pracy. Właściwa instytucja: Sekretariat ds. Zatrudnienia i Zabezpieczenia Społecznego (STSS), Generalny Inspektorat Pracy (DGIT). Wskaźnik 4.1.2 Pracodawcy uczestniczący w łańcuchu produkcji leśnej wypłacają swoim (zatrudnianym na stałe lub tymczasowo) pracownikom co najmniej płacę minimalną. Środek weryfikacji: 1. Dokument lub sprawozdanie z kontroli potwierdzające, że pracodawcy uczestniczący w łańcuchu dostaw w sektorze leśnym przestrzegają tego wskaźnika. Podstawa prawna: Art. 11 lit. e) i art. 13 ust. 1 dekretu nr 178-2016, ustawa o inspekcji pracy. Art. 2 dekretu nr 103, ustawa o płacy minimalnej, zatwierdzona w dniu 3 czerwca 1971 r., z późniejszymi zmianami. Art. 381 i 387 dekretu nr 189-1959, kodeks pracy. Właściwa instytucja: Sekretariat ds. Zatrudnienia i Zabezpieczenia Społecznego (STSS), Generalny Inspektorat Pracy (DGIT). Kryterium 4.2 Pracodawcy uczestniczący w łańcuchu produkcji leśnej przestrzegają zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w odniesieniu do pracowników. Wskaźnik 4.2.1 Pracodawcy uczestniczący w łańcuchu dostaw w sektorze leśnym zapewniają bezpieczeństwo i higienę pracy swoich pracowników w ich miejscu pracy. Środek weryfikacji: 1. Sprawozdanie z inspekcji BHP potwierdzające, że pracodawcy uczestniczący w łańcuchu produkcji leśnej przestrzegają tego wskaźnika. Podstawa prawna: Rozdział I tytuł V art. 391 i 392 dekretu nr 189-1959, kodeks pracy. Rozdział VII art. 36 ogólnego rozporządzenia wykonawczego w sprawie środków zapobiegania wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym. Właściwa instytucja: Sekretariat ds. Zatrudnienia i Zabezpieczenia Społecznego (STSS), Dyrekcja Generalna ds. Dobrobytu Społecznego, Dział Służb Inspekcji oraz Bezpieczeństwa i Higieny Pracy. Kryterium 4.3 Pracodawcy w sektorze leśnym przestrzegają zasad dotyczących dobrobytu społecznego pracowników. Wskaźnik 4.3.1 Pracodawcy uczestniczący w łańcuchu produkcji leśnej rejestrują swoich pracowników w Honduraskiej Instytucji Zabezpieczenia Społecznego (IHSS). Środek weryfikacji: 1. Potwierdzenie rejestracji i wypłacalności. 2. Dane pobrane z bazy danych przedstawiające podsumowanie listy wynagrodzeń. 3. Sprawozdanie z kontroli (jeżeli jest dostępne). Podstawa prawna: W odniesieniu do środków 1 i 2: Art. 7 dekretu nr 140-1959, ustawa o zabezpieczeniu społecznym, oraz dekret nr 080-2001 z dnia 1 czerwca 2001 r., który zawiera nowelizację tej ustawy. W odniesieniu do środka 3: Art. 96 dekretu nr 140-1959, ustawa o zabezpieczeniu społecznym. Właściwa instytucja: Honduraska Instytucja Zabezpieczenia Społecznego (IHSS), Dział Kontroli Przedsiębiorstw. ZASADA 5. PODMIOTY DZIAŁAJĄCE W SEKTORZE LEŚNYM PRZESTRZEGAJĄ PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH MIĘDZYNARODOWEGO HANDLU PRODUKTAMI Z DREWNA. Kryterium 5.1 Eksporterzy i importerzy produktów z drewna działają zgodnie z prawem na podstawie wymaganego zezwolenia i wypełniają swoje zobowiązania podatkowe i celne. Wskaźnik 5.1.1 Importerzy i eksporterzy wypełniają swoje zobowiązania celne zgodnie z procedurą celną. Środek weryfikacji: 1. Dane pobrane ze zautomatyzowanego systemu należności celnych (SARAH) przedstawiające podsumowanie ewidencji celnej importera/eksportera. Podstawa prawna: Art. 23 rezolucji nr 224-2008 (COMIECO-XLIX), rozporządzenie wykonawcze do Jednolitego Kodeksu Celnego Ameryki Środkowej (RECAUCA). Właściwa instytucja: Generalny Sekretariat Rządu ds. Koordynacji, Poddyrekcja ds. Przychodów z Ceł (DARA). Wskaźnik 5.1.2 Importerzy spełniają wymogi należytej staranności mające zastosowanie do przywozu produktów z drewna. Środek weryfikacji: 1. Dokumentacja importera dotycząca należytej staranności. Podstawa prawna: Szczegółowe artykuły zostaną sporządzone po zatwierdzeniu odpowiednich przepisów (zob. odpowiedni środek uzupełniający w załączniku VIII). Właściwa instytucja: ICF, Dział Handlu i Przemysłu (do czasu powstania działu jego obowiązki pełnić będzie Dział Gospodarki Leśnej i Rozwoju Lasu). Wskaźnik 5.1.3 Eksporterzy produktów z drewna pochodzących z gatunków objętych konwencją waszyngtońską przestrzegają tej konwencji. Środek weryfikacji: 1. Świadectwo CITES. Podstawa prawna: Art. 116 dekretu nr 098-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. Postanowienie SAG nr 936-13, regulamin wdrażania Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES). Właściwa instytucja: SAG, Krajowy Urząd ds. CITES. ZASADA 6. PODMIOTY DZIAŁAJĄCE W SEKTORZE LEŚNYM WYPEŁNIAJĄ SWOJE ZOBOWIĄZANIA TARYFOWE I PODATKOWE. Kryterium 6.1 Podmioty działające w sektorze leśnym ustanowiono zgodnie z prawem. Wskaźnik 6.1.1 Podmioty działające w sektorze leśnym są zarejestrowane w organie podatkowym. Środek weryfikacji: 1. Dokument krajowego rejestru podatkowego (RTN). Podstawa prawna: Art. 1 i 2 dekretu z mocą ustawy nr 102-1974, ustawa o krajowym rejestrze podatkowym. Art. 27 dekretu nr 51-2003, ustawa o sprawiedliwym opodatkowaniu. Właściwa instytucja: Służba Administracji Podatkowej (SAR), Dział Wsparcia Podatnika. Kryterium 6.2 Podmioty działające w sektorze leśnym wypełniają swoje zobowiązania podatkowe wobec instytucji rządowych na szczeblu centralnym i gminnym. Wskaźnik 6.2.1 Posiadacze zezwoleń na pozyskiwanie drewna płacą podatek od licencji za zezwolenie na pozyskiwanie lub eksploatację zasobów naturalnych zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym do ustawy o gminach, a także opłaty ustanowione w obowiązującym planie dotyczącym opodatkowania gmin. Środek weryfikacji: 1. Potwierdzenie uiszczenia podatku za wydanie zezwolenia na pozyskiwanie lub eksploatację zasobów naturalnych. 2. Potwierdzenie uiszczenia opłaty za wydanie zezwolenia na pozyskiwanie lub eksploatację zasobów naturalnych. Podstawa prawna: W odniesieniu do środka 1: Art. 128 i 130 postanowienia nr 018-93, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o gminach. W odniesieniu do środka 2: Art. 152 lit. c) pkt 15 postanowienia nr 018-93, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o gminach. Właściwa instytucja: Gmina, biuro administracji lub inspektorat skarbowy. Wskaźnik 6.2.2 Podmioty działające w sektorze leśnym płacą podatek dochodowy, podatek solidarnościowy i podatek od aktywów netto. Środek weryfikacji: 1. Deklaracje podatkowe a) deklaracja CPAT-272 (dochody osób fizycznych) lub b) deklaracja CPAT-352 (dochody osób prawnych). Podstawa prawna: Art. 30 dekretu nr 25-1963, ustawa o podatku dochodowym. Właściwa instytucja: Służba Administracji Podatkowej (SAR), Departament Wywiadu Skarbowego. Wskaźnik 6.2.3 Podmioty działające w sektorze leśnym stosują system fakturowania w przypadku sprzedaży drewna i sprzedaży usług przez tartaki. Środek weryfikacji: 1. Dane pobrane z modułu fakturowania, zawierające zapis faktur zatwierdzonych przez SAR. Podstawa prawna: Art. 10 postanowienia nr 189-2014, rozporządzenie wykonawcze dotyczące systemu fakturowania, innych dokumentów podatkowych i rejestracji usług drukowania do celów podatkowych. Właściwa instytucja: Służba Administracji Podatkowej (SAR), Dział Fakturowania. Kryterium 6.3 Podmioty działające w sektorze leśnym wypełniają swoje zobowiązania taryfowe wobec instytucji rządowych na szczeblu centralnym. Wskaźnik 6.3.1 Podmioty działające w sektorze leśnym wypełniają swoje zobowiązania taryfowe. Środek weryfikacji: 1. Świadectwo wypłacalności podatkowej. Podstawa prawna: Art. 49 dekretu nr 17-2010, ustawa o zwiększaniu dochodów, równości społecznej i racjonalizacji wydatków publicznych. Właściwa instytucja: Służba Administracji Podatkowej (SAR), Dział Windykacji i Odzyskiwania. Dodatki 1. Definicja podmiotów działających w sektorze leśnym zawarta w dokumentach niniejszej Umowy W kontekście niniejszej Umowy podmiotem działającym w sektorze leśnym jest każda osoba fizyczna lub prawna prowadząca działalność w łańcuchu produkcji leśnej. Podmioty działające w sektorze leśnym są zobowiązane do stosowania się do poszczególnych wskaźników i środków weryfikacji opisanych w niniejszym załączniku, które dotyczą ich udziału w poszczególnych etapach łańcucha produkcji leśnej.

Podmiot Definicja/koncepcja Wskaźnik / środek weryfikacji 1. Podmioty działające w sektorze leśnym Osoby fizyczne lub prawne prowadzące działalność w łańcuchu produkcji leśnej. Działalność ta obejmuje m.in. gospodarkę leśną, pozyskiwanie, obróbkę, transport, sprzedaż, przywóz i wywóz drewna i produktów z drewna oraz zmianę przeznaczenia obszaru leśnego. Definicja ta obejmuje podmioty, którym zlecono wykonanie tych czynności w ramach podwykonawstwa, np. operatorów pił łańcuchowych, kontrolerów lub dyspozytorów, przedstawicieli handlowych, przewoźników i odbiorców produktów z drewna. Pod różnymi nagłówkami w całej tabeli. 2. Społeczność wiejska Grupa osób fizycznych i ich organizacji z siedzibą w miejscowości wiejskiej (wieś lub osada), na obszarach leśnych lub w miejscach położonych na skraju tych obszarów, z dostępem do zasobów gospodarki leśnej i innych zasobów rolno-leśnych. 1.1.1/1 – 1.2.1/2 – 1.2.2/1 – 2.1.2/1 – 3.1.2/1 – 3.3.2/1 3. Grupa środowiskowa Organizacja środowiskowa posiadająca osobowość prawną, w tym organizacje rolno-leśne, grupy etniczne, przedsiębiorstwa leśne na obszarach wiejskich oraz zorganizowane społeczności znajdujące się na terenie lasów państwowych, których celem jest zarządzanie towarami i usługami związanymi z lasami oraz ich pozyskiwanie, przetwarzanie i sprzedaż. 1.1.1/1 – 1.2.1/2 – 1.2.2/1 – 2.1.1/1 – 2.1.1/2 – 2.1.1/3 – 2.1.2/1 – 3.1.2/1 – 3.3.2/1 4. Właściciel lasu Osoba fizyczna lub prawna będąca właścicielem nieruchomości porośniętej lasami, która może być np. własnością prywatną, gminną (ejido), państwową, środowiskową lub wspólną własnością ludów tubylczych, między innymi. 1.1.1/1 – 1.1.2/1 – 1.1.2/2 – 1.2.1/1 – 1.2.1/2 – 1.2.2/1 – 2.1.1/1 – 2.1.1/2 – 2.1.1/3 – 2.1.2/1 – 3.1.1/1 – 3.1.2/1 – 3.1.3/1 – 3.3.2/1 – 3.3.3/1 – 3.3.3/2 5. Właściciel lasu prywatnego Osoba fizyczna lub prawna, która posiada pełne prawo własności do nieruchomości porośniętej lasami. 1.1.1/1 – 2.1.1/1 – 2.1.1/2 – 2.1.2/1 – 3.1.1/1 – 3.1.3/1 – 3.3.2/1 – 3.3.3/1 – 3.3.3/2 6. Właściciel lasu gminnego (ejido) Gmina, która posiada nieruchomość porośniętą lasami. 1.1.1/1 – 1.2.2/1 – 2.1.1/1 – 2.1.1/2 – 2.1.2/1 – 3.1.1/1 – 3.1.3/1 – 3.3.2/1 – 3.3.3/1 – 3.3.3/2 7. Właściciel wymieniony w planie urządzenia lasu dotyczącym lasu krajowego Osoba fizyczna lub prawna będąca beneficjentem zatwierdzonego planu urządzenia lasu dotyczącego lasu krajowego. 2.1.2/1 – 3.1.2/1 – 3.1.4/1 – 3.2.1/1 – 3.2.1/2 – 3.2.2/1 – 3.2.2/2 – 3.2.3/1 – 3.2.3/2 – 3.3.1/1 – 3.3.1/2 – 3.3.2/1 – 3.4.1/1 – 3.4.1/2 – 3.4.2/1 – 3.4.2/2 – 3.5.1/1 – 3.5.2/1 – 3.5.3/1 – 6.2.1/1 – 6.2.1/2 8. Właściciel wymieniony w planie urządzenia lasu dotyczącym lasu gminnego (ejido) Osoba fizyczna lub prawna będąca beneficjentem zatwierdzonego planu urządzenia lasu dotyczącego lasu gminnego (ejido). 2.1.2/1 – 3.1.1/1 – 3.1.4/1 – 3.2.1/1 – 3.2.1/2 – 3.2.2/1 – 3.2.2/2 – 3.2.3/1 – 3.2.3/2 – 3.3.1/1 – 3.3.1/2 – 3.3.2/1 – 3.4.1/1 – 3.4.1/2 – 3.4.2/1 – 3.4.2/2 – 3.5.1/1 – 3.5.2/1 – 3.5.3/1 – 6.2.1/1 – 6.2.1/2 9. Właściciel wymieniony w planie urządzenia lasu dotyczącym lasu prywatnego Osoba fizyczna lub prawna będąca beneficjentem zatwierdzonego planu urządzenia lasu dotyczącego lasu prywatnego. 2.1.2/1 – 3.1.1/1 – 3.1.4/1 – 3.2.1/1 – 3.2.1/2 – 3.2.2/1 – 3.2.2/2 – 3.2.3/1 – 3.2.3/2 – 3.3.1/1 – 3.3.1/2 – 3.3.2/1 – 3.4.1/1 – 3.4.1/2 – 3.4.2/1 – 3.4.2/2 – 3.5.1/1 – 3.5.2/1 – 3.5.3/1 – 6.2.1/1 – 6.2.1/2 10. Właściciel obszaru z systemem rolno-leśnym Osoba fizyczna lub prawna będąca właścicielem nieruchomości z systemem produkcji łączącym produkty rolne i leśne. 1.1.1/1 – 2.1.1/1 – 2.1.1/2 – 2.1.2/1 – 3.1.3/1 – 3.1.4/2 – 3.2.1/1 – 3.2.1/2 – 3.2.2/1 – 3.2.3/1 – 3.2.3/2 – 3.3.1/1 – 3.3.2/1 – 3.5.1/1 – 3.5.2/1 – 3.5.3/1 – 6.2.1/1 – 6.2.1/2 11. Właściciel plantacji leśnej Osoba fizyczna lub prawna będąca pełnoprawnym lub uprawnionym właścicielem nieruchomości z plantacją leśną. 1.1.1/1 – 2.1.1/1 – 2.1.1/2 – 2.1.2/1 – 3.2.1/1 – 3.2.1/2 – 3.2.2/1 – 3.2.3/1 – 3.2.3/2 – 3.3.1/1 – 3.3.2/1 – 3.3.3/1 – 3.3.3/2 – 3.5.1/1 – 3.5.2/1 – 3.5.3/1 – 6.2.1/1 – 6.2.1/2 12. Użytkownik / osoba zajmująca dany obszar Osoba fizyczna lub prawna posiadająca lub zajmująca obszar krajowy lub gminny (ejido) bez tytułu własności gruntu potwierdzającego własność prawną. Podmiot ten korzysta z procedur legislacyjnych, aby uzyskać umowę użytkowania pozwalającą mu m.in. na prowadzenie działalności związanej z gospodarką leśną. 1.2.1/1 – 2.1.2/1 – 3.1.2/1 – 3.3.2/1 13. Użytkownik lasu Osoba fizyczna lub prawna wyznaczona przez państwową administrację leśną lub samorząd gminny do zrównoważonego gospodarowania lasem publicznym (krajowym lub gminnym/ejido) na jego rzecz. 1.2.1/1 – 2.1.2/1 – 3.1.2/1 – 3.3.2/1 14. Wykonawca Osoba fizyczna lub prawna prowadząca działalność w zakresie pozyskiwania drewna w naturalnych lub zasadzonych lasach sosnowych i liściastych, wyznaczona przez właściciela wskazanego w zatwierdzonym i ważnym planie urządzenia lasu. 3.2.2/1 – 3.2.2/2 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 15. Przewoźnik Osoba fizyczna lub prawna w sektorze leśnym, której działalność polega na przewozie lub transporcie produktów z drewna. 3.5.1/1 – 3.5.2/1 – 3.5.3/1 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 16. Wykwali-fikowany technik leśny (TFC) Specjalista w dziedzinie leśnictwa lub innej podobnej dziedzinie, który zapewnia gospodarkę leśną i zrównoważony rozwój lasów dzięki realizacji planów urządzenia lasu lub zatwierdzonych planów operacyjnych w lasach publicznych lub prywatnych oraz który, zgodnie z obowiązkami zawodowymi, jest urzędnikiem poświadczającym. 3.2.1/1 – 3.2.1/2 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 17. Niezależny technik leśny (TFI) Prywatny specjalista w dziedzinie leśnictwa, który prowadzi działalność w sektorze leśnym, z wyłączeniem wdrażania planów operacyjnych. 3.2.3/1 – 3.2.3/2 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 18. Eksporter Osoba fizyczna lub prawna handlująca produktami z drewna poza terytorium kraju. 5.1.1/1 – 5.1.3/1 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 19. Importer Osoba fizyczna lub prawna, która nabywa produkty z drewna z zagranicy w celu ich dystrybucji, sprzedaży lub obróbki w kraju lub za granicą. 5.1.1/1 – 5.1.2/1 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 20. Właściciel przedsiębiorstwa wytwarzającego produkty leśne, zajmującego się obróbką pierwotną Osoba fizyczna lub prawna będąca właścicielem lub przedstawicielem prawnym przedsiębiorstwa wytwarzającego produkty leśne, które przeprowadza wstępną obróbkę drewna okrągłego (w stanie naturalnym) lub dowolnego innego drewna lub surowca innego niż drewno pochodzącego z lasu. 3.6.1/1 – 3.6.1/2 – 3.6.2/1 – 3.6.2/2 – 3.7.1/1 – 3.7.1/2 – 3.7.1/3 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 21. Właściciel przedsiębiorstwa wytwarzającego produkty leśne, zajmującego się obróbką wtórną Osoba fizyczna lub prawna będąca właścicielem lub przedstawicielem prawnym przedsiębiorstwa wytwarzającego produkty leśne, które dokonuje obróbki produktów pochodzących z przedsiębiorstwa wytwarzającego produkty leśne, zajmującego się obróbką pierwotną, lub dowolnego innego drewna lub surowca innego niż drewno pochodzącego z lasu. 3.6.1/1 – 3.6.1/2 – 3.6.2/1 – 3.6.2/2 – 3.7.1/1 – 3.7.1/2 – 3.7.1/3 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 22. Właściciel składu drewna Osoba fizyczna lub prawna będąca właścicielem lub przedstawicielem prawnym gruntu, terenu lub obszaru składowania, na którym drewno jest kupowane i sprzedawane na szczeblu krajowym / na rynku krajowym. 3.6.1/1 – 3.6.1/2 – 3.6.2/1 – 3.6.2/2 – 3.7.1/1 – 3.7.1/2 – 3.7.1/3 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 23. Pracodawca Osoba fizyczna lub prawna, na mocy prawa prywatnego lub publicznego, która korzysta z usług jednego lub kilku pracowników za pośrednictwem umowy o pracę lub stosunku pracy. Definicja ta ma zastosowanie na wszystkich szczeblach. 4.1.1/1 – 4.1.2/1 – 4.2.1/1 – 4.3.1/1 – 4.3.1/2 – 4.3.1/3 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1



2. Instytucje państwowe powiązane z matrycami legalności Odnośna instytucja Środek weryfikacji Krajowy Instytut Ochrony i Rozwoju Leśnictwa, Obszarów Chronionych oraz Dzikiej Fauny i Flory (ICF) 1.1.2/2 – 1.2.1/1 – 1.2.1/2 – 1.2.2/1 – 2.1.1/3 – 2.1.2/1 – 3.1.1/1 – 3.1.2/1 - 3.1.3/1 – 3.1.4/1 – 3.1.4/2 – 3.2.1/1 – 3.2.1/2 – 3.2.2/1 – 3.2.2/2 – 3.2.3/1 – 3.2.3/2 – 3.3.1/1 – 3.3.1/2 – 3.3.2/1 – 3.3.3/1 – 3.3.3/2 – 3.4.1/1 - 3.4.1/2 – 3.4.2/1 – 3.4.2/2 – 3.5.1/1 – 3.5.2/1 – 3.6.1/2 – 3.7.1/1 – 3.7.1/2 – 3.7.1/3 – 5.1.2/1 Gminy 1.2.2/1 – 3.6.1/1 – 3.6.2/1 – 3.6.2/2 – 6.2.1/1 – 6.2.1/2 Służba Administracji Podatkowej (SAR) 3.5.2/1 – 3.5.3/1 – 6.1.1/1 – 6.2.2/1 – 6.2.3/1 – 6.3.1/1 Instytut Własności (IP) 1.1.1/1 – 1.1.2/1 – 2.1.1/1 Ministerstwo Zatrudnienia i Zabezpieczenia Społecznego (STSS) 4.1.1/1 – 4.1.2/1 – 4.2.1/1 Ministerstwo Energii, Zasobów Naturalnych, Środowiska i Kopalń (MiAmbiente) 3.6.2/1 – 3.6.2/2 Krajowy Instytut Rolnictwa (INA) 2.1.1/2 Ministerstwo Rolnictwa i Zwierząt Gospodarskich (SAG) 5.1.3/1 Poddyrekcja ds. Przychodów z Ceł (DARA) 5.1.1/1 Honduraska Instytucja Zabezpieczenia Społecznego (IHSS) 4.3.1/1

3. Wykaz instrumentów prawnych uwzględnionych w matrycach legalności Wykaz sporządzono z uwzględnieniem kolejności aktów prawnych przywołanych w matrycach legalności, począwszy od zasady I. 1. Dekret nr 082-2004, ustawa o prawie własności. 2. Dekret nr 098-2007, ustawa o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. 3. Postanowienie ICF nr 027-2015 dotyczące gospodarki leśnej na obszarach gminnych (ejido) w kontekście leśnictwa wspólnotowego. 4. Dekret nr 026-94, ratyfikacja Konwencji nr 169 MOP.

5. Postanowienie nr 003-2010, rozporządzenie wykonawcze do ustawy o prawie własności. 6. Dekret z mocą ustawy nr 170 o reformie rolnej zmieniony dekretem nr 031-92 o modernizacji i rozwoju sektora rolnego.

7. Dekret nr 61-2013 upoważniający ICF do udzielania odpowiedzi na wnioski o tytuły własności dotyczące obszarów gminnych i międzygminnych złożone przez organizacje ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie. 8. Postanowienie ICF nr 031-2012 dotyczące procedury wydawania tytułów własności do ziemi przodków ludów tubylczych i potomków Afrykanów zamieszkujących w Hondurasie i żyjących w biosferze Río Plátano. 9. Postanowienie ICF nr 010-2015, instrukcje dotyczące stosowania standardów technicznych w zakresie specjalnych planów dotyczących systemów rolno-leśnych (specjalnych planów zarządzania dla systemów rolno-leśnych) w odniesieniu do obszarów o powierzchni poniżej 100 ha. 10. Postanowienie nr 031-2010, ogólne rozporządzenie wykonawcze do ustawy o leśnictwie, obszarach chronionych oraz dzikiej faunie i florze. 11. Instrukcje dotyczące stosowania postanowienia nr 045 A-2013 o opłatach za usługi świadczone przez przedsiębiorstwa wytwarzające produkty leśne, zajmujące się obróbką pierwotną i wtórną, oraz składy drewna. 12. Okólnik ICF nr DE-ICF-001-2013, wytyczne administracyjne dotyczące planów pozyskiwania drewna w lasach sosnowych. 13. Dekret nr 073, ustawa o obowiązkow