KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 25.1.2021 COM(2021) 38 final 2021/0021(NLE) Wniosek ZALECENIE RADY zmieniające zalecenie Rady (UE) 2020/1475 z dnia 13 października 2020 r. w sprawie skoordynowanego podejścia do ograniczania swobodnego przepływu w odpowiedzi na pandemię COVID-19 (Tekst mający znaczenie dla EOG)



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Dnia 13 października 2020 r. Rada przyjęła zalecenie Rady (UE) 2020/1475 w sprawie skoordynowanego podejścia do ograniczania swobodnego przepływu w odpowiedzi na pandemię COVID-19. W zaleceniu tym określono skoordynowane podejście w następujących kluczowych kwestiach: w zakresie stosowania wspólnych kryteriów i progów przy podejmowaniu decyzji o wprowadzeniu ograniczeń swobodnego przepływu; w zakresie mapowania ryzyka przenoszenia COVID-19 przy użyciu uzgodnionego kodowania barwnego oraz w zakresie skoordynowanego podejścia do ewentualnych środków, jakie można odpowiednio stosować wobec osób przemieszczających się między obszarami, w zależności od poziomu ryzyka przenoszenia zakażenia na tych obszarach. Zalecenie Rady (UE) 2020/1475 ma na celu zapewnienie większej koordynacji między państwami członkowskimi rozważającymi przyjęcie środków ograniczających swobodny przepływ ze względu na zdrowie publiczne w kontekście pandemii. W zaleceniu wyraźnie stwierdzono, że przy przyjmowaniu i stosowaniu ograniczeń swobodnego przepływu państwa członkowskie powinny przestrzegać zasad prawa UE, w szczególności zasady proporcjonalności i niedyskryminacji. Zobowiązano w nim Komisję, wspieraną przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, do regularnej oceny kryteriów, potrzeb w zakresie danych i określonych w zaleceniu progów w związku ze zmieniającą się sytuacją epidemiologiczną, i do przekazywania tych ustaleń Radzie pod rozwagę, w razie potrzeby wraz ze stosownym wnioskiem dotyczącym zmiany tego zalecenia. Jak zauważono w komunikacie Komisji z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wspólnego frontu do walki z COVID-19, przełom roku prawdopodobnie przyniesie ze sobą początek końca pandemii COVID-19. Dzięki pionierskim pracom naukowym i niezwykłym staraniom politycznym i wysiłkom przemysłu w dziesięć miesięcy osiągnięto to, co zajęłoby normalnie dziesięć lat, i w wyniku wdrożenia szybkich, masowych szczepień miliony Europejczyków otrzymały już szczepionkę przeciwko COVID-19. Dopóki jednak rośnie liczba zakażeń i dopóki stan zaszczepienia nie osiągnie skali koniecznej do odwrócenia tendencji wzrostowej pandemii, niezbędne jest jednak zachowanie stałej czujności, stosowanie środków powstrzymujących rozprzestrzenianie się koronawirusa i prowadzenie kontroli zdrowia publicznego. UE i państwa członkowskie muszą działać już teraz, aby ograniczyć ryzyko pojawienia się potencjalnie poważniejszej trzeciej fali zakażeń charakteryzującej się nowymi, bardziej zakaźnymi wariantami wirusa, które są już obecne w całej Europie. Te nowe warianty wirusa stanowią rzeczywisty i poważny powód do obaw. Chociaż obecnie nie ma żadnych dowodów na to, aby powodowały one poważniejszy przebieg choroby, wydaje się, że warianty te są w 50–70 % bardziej zakaźne. Oznacza to, że wirus może łatwiej i szybciej się rozprzestrzeniać, zwiększając obciążenie i tak już przeciążonych systemów opieki zdrowotnej. Jest to jedna z możliwych przyczyn znacznego wzrostu zakażeń w większości państw członkowskich w ostatnich tygodniach. W związku z tym podróżowanie będzie wciąż szczególnym wyzwaniem. Należy zdecydowanie unikać wszelkich podróży innych niż niezbędne, szczególnie do obszarów o wysokim stopniu ryzyka i z takich obszarów, aż do momentu znacznej poprawy sytuacji epidemiologicznej. Jest to poparte zaleceniami wydanymi przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) w ramach szybkiej oceny ryzyka z dnia 21 stycznia 2021 r. ECDC oceniło prawdopodobieństwo wprowadzenia i rozprzestrzenienia się w społeczności budzących obawy wariantów w UE/EOG jako bardzo wysokie ze względu na ich zwiększoną zdolność do przenoszenia się. Taka zwiększona zdolność wiąże się prawdopodobnie ze wzrostem liczby zakażeń. To z kolei może najwyraźniej prowadzić do wyższych wskaźników hospitalizacji i umieralności we wszystkich grupach wiekowych, a szczególnie wśród osób w podeszłym wieku lub z chorobami współistniejącymi. W związku z tym ECDC uznało, że konieczne są bardziej rygorystyczne pozafarmaceutyczne środki przeciwdziałania w celu ograniczenia przenoszenia zakażeń oraz zmniejszenia obciążenia systemów opieki zdrowotnej. ECDC uznało zatem wpływ pojawienia się nowych wariantów i ich rozprzestrzeniania się w społeczności za istotny. Centrum oceniło ogólne ryzyko związane z pojawieniem i rozprzestrzenianiem się w społeczności budzących obawy wariantów jako wysokie/bardzo wysokie. Chcąc spowolnić napływ i rozprzestrzenianie się nowych, budzących obawy wariantów SARS-CoV-2, ECDC zaleciło – jako jedną z możliwych odpowiedzi – unikanie podróży innych niż niezbędne. Oprócz zaleceń dotyczących podróży innych niż niezbędne oraz ograniczeń w podróżowaniu osób zakażonych należy utrzymać środki dotyczące podróżowania, takie jak testowanie podróżnych i poddawanie ich kwarantannie, w szczególności gdy przybywają oni z obszarów o większej częstotliwości występowania nowych wariantów. Jeżeli sekwencjonowanie – zgodnie z wytycznymi ECDC dotyczącymi sekwencjonowania genomowego – będzie niedostateczne, aby wykluczyć możliwość częstszego występowania nowych wariantów, należy również rozważyć proporcjonalne środki dotyczące podróży z obszarów, w których utrzymuje się wysoki poziom przenoszenia zakażenia w społeczności. Zgodnie z zaleceniem Rady (UE) 2020/1475, Komisja, wspierana przez ECDC, regularnie ocenia kryteria, potrzeby w zakresie danych i progi określone w tym zaleceniu w związku ze zmieniającą się sytuacją epidemiologiczną. W świetle wyżej wymienionych wyzwań związanych z bardziej zakaźnymi, budzącymi obawy wariantami Komisja uważa, że należy dostosować zalecenie Rady (UE) 2020/1475. Należy utrzymać lub zwiększyć proporcjonalne, niedyskryminacyjne ograniczenia związane z podróżą i testowanie podróżnych, w szczególności w odniesieniu do osób podróżujących z obszarów, na których częstotliwość występowania budzących obawy wariantów jest większa. W razie konieczności należy wprowadzić obowiązek kwarantanny podróżnych, z odpowiednimi wyjątkami dotyczącymi podróżnych pełniących istotne funkcje lub realizujących istotne potrzeby. Takie ukierunkowane środki mają zapobiec konieczności zamykania granic lub wprowadzania całkowitego zakazu podróżowania oraz zawieszania lotów, transportu lądowego i przepraw wodnych między państwami członkowskimi, gdyż takie środki nie znajdują uzasadnienia, skoro istnieją środki lepiej ukierunkowane, które mają wystarczająco skuteczne oddziaływanie i powodują mniej zakłóceń. Dzięki systemowi uprzywilejowanych korytarzy przepływy w transporcie powinny przebiegać sprawnie, szczególnie na potrzeby zapewnienia swobodnego przepływu towarów, a więc unikania przerw w łańcuchu dostaw. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Niniejsze zalecenie służy ułatwieniu wykonywania istniejących przepisów związanych z ograniczeniami swobody przemieszczania się ze względu na zdrowie publiczne. •Spójność z innymi politykami Unii Niniejsze zalecenie jest zgodne z innymi politykami Unii, w tym w zakresie zdrowia publicznego i kontroli na granicach wewnętrznych.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), a w szczególności art. 21 ust. 2, art. 168 ust. 6 i art. 292. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Na podstawie art. 292 TFUE Rada jest uprawniona do przyjmowania zaleceń. Zgodnie z tym postanowieniem Rada stanowi na wniosek Komisji we wszystkich przypadkach, gdy Traktaty przewidują przyjmowanie aktów przez Radę na wniosek Komisji. Zasada ta ma zastosowanie w obecnej sytuacji, ponieważ spójne podejście jest konieczne, aby uniknąć dalszych zakłóceń spowodowanych jednostronnymi i niewystarczająco skoordynowanymi środkami ograniczającymi swobodny przepływ w Unii. Art. 21 ust. 1 TFUE stanowi, że każdy obywatel Unii ma prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich, z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków ustanowionych w Traktatach i w środkach przyjętych w celu ich wykonania. Jeżeli dla osiągnięcia tego celu działanie Unii okazuje się konieczne, Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, mogą wydać przepisy ułatwiające wykonywanie tych praw. Na podstawie art. 168 ust. 6 TFUE Rada, na wniosek Komisji, może również przyjąć zalecenia służące zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii. •Proporcjonalność Przyjęcie jednostronnych lub nieskoordynowanych środków może prowadzić do niespójnych i fragmentarycznych ograniczeń swobodnego przepływu, co skutkuje niepewnością wśród obywateli Unii pod względem korzystania z praw przysługujących im w UE. Wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne i proporcjonalne do osiągnięcia zamierzonego celu. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa Nie dotyczy. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami We wniosku uwzględniono dyskusje prowadzone regularnie z państwami członkowskimi od czasu wprowadzenia pierwszych tymczasowych ograniczeń, dostępne informacje na temat zmieniającej się sytuacji epidemiologicznej oraz odnośne dowody naukowe. •Ocena skutków Nie dotyczy. •Prawa podstawowe Swoboda przemieszczania się jest prawem podstawowym zapisanym w art. 45 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Z zastrzeżeniem zasady proporcjonalności, ograniczenia mogą być wprowadzone wyłącznie wtedy, gdy są konieczne i rzeczywiście odpowiadają celom interesu ogólnego uznawanym przez Unię lub potrzebom ochrony praw i wolności innych osób. W art. 21 Karty zakazuje się ograniczeń ze względu na przynależność państwową w zakresie stosowania Traktatów. Wszelkie ograniczenia swobody przemieszczania się w Unii uzasadnione względami zdrowia publicznego muszą być konieczne, proporcjonalne i oparte na obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriach. Muszą być odpowiednie dla zapewnienia realizacji wyznaczonego celu i nie wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. 4.WPŁYW NA BUDŻET

Brak. 2021/0021 (NLE) Wniosek ZALECENIE RADY zmieniające zalecenie Rady (UE) 2020/1475 z dnia 13 października 2020 r. w sprawie skoordynowanego podejścia do ograniczania swobodnego przepływu w odpowiedzi na pandemię COVID-19 (Tekst mający znaczenie dla EOG) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 21 ust. 2, art. 168 ust. 6 i art. 292 zdanie pierwsze i drugie, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Dnia 13 października 2020 r. Rada przyjęła zalecenie Rady (UE) 2020/1475 w sprawie skoordynowanego podejścia do ograniczania swobodnego przepływu w odpowiedzi na pandemię COVID-19. W zaleceniu tym określono skoordynowane podejście w następujących kluczowych kwestiach: w zakresie stosowania wspólnych kryteriów i progów przy podejmowaniu decyzji o wprowadzeniu ograniczeń swobodnego przepływu; w zakresie mapowania ryzyka przenoszenia COVID-19 przy użyciu uzgodnionego kodowania barwnego oraz w zakresie skoordynowanego podejścia do ewentualnych środków, jakie można odpowiednio stosować wobec osób przemieszczających się między obszarami, w zależności od poziomu ryzyka przenoszenia zakażenia na tych obszarach. (2)Wykorzystując kryteria i progi ustanowione w tym zaleceniu, Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób raz w tygodniu publikuje mapę państw członkowskich w podziale na regiony, aby ułatwić państwom członkowskim podejmowanie decyzji. (3)Zgodnie z motywem 26 wspomnianego zalecenia Komisja, wspierana przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, powinna regularnie oceniać kryteria, potrzeby w zakresie danych i progi określone w zaleceniu, w tym rozważyć możliwość uwzględnienia innych kryteriów, takich jak wskaźnik hospitalizacji lub wskaźnik obłożenia oddziałów intensywnej terapii, w związku ze zmieniającą się sytuacją epidemiologiczną. (4)Na rozwój pandemii wpływają obecnie dwa czynniki. Z jednej strony od początku 2021 r. uruchamiane są programy masowych szczepień, a miliony Europejczyków zostały już zaszczepione przeciwko COVID-19. Jak jednak zauważono w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady w sprawie wspólnego frontu do walki z COVID-19, dopóki rośnie liczba zakażeń i dopóki stan zaszczepienia nie osiągnie skali koniecznej do odwrócenia tendencji wzrostowej pandemii, niezbędne jest zachowanie stałej czujności, stosowanie środków powstrzymujących rozprzestrzenianie się koronawirusa i prowadzenie kontroli zdrowia publicznego. UE i państwa członkowskie muszą zatem dołożyć starań, aby ograniczyć ryzyko pojawienia się potencjalnie poważniejszej kolejnej fali zakażeń charakteryzującej się nowymi, bardziej zakaźnymi wariantami wirusa SARS-CoV-2, które są już obecne w całej Europie. (5)Pojawienie się ostatnio nowych wariantów wirusa stanowi poważny powód do obaw. Chociaż obecnie nie ma żadnych dowodów na to, aby powodowały one poważniejszy przebieg choroby, wydaje się, że warianty te są w 50–70 % bardziej zakaźne. Oznacza to, że wirus może łatwiej i szybciej się rozprzestrzeniać, zwiększając obciążenie i tak już przeciążonych systemów opieki zdrowotnej. Jest to jedna z możliwych przyczyn znacznego wzrostu zakażeń w większości państw członkowskich w ostatnich tygodniach. (6)W swojej najnowszej ocenie ryzyka dotyczącej rozprzestrzeniania się w UE/EOG nowych, budzących obawy wariantów SAR-CoV-2 Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób stwierdza, że ryzyko związane z pojawieniem i rozprzestrzenianiem się w społeczności budzących obawy wariantów wzrosło do wysokiego/bardzo wysokiego poziomu. (7)Jako jedną z możliwych odpowiedzi na to ryzyko Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób zaleca unikanie podróży innych niż niezbędne, aby w ten sposób spowolnić napływ i rozprzestrzenianie się nowych, budzących obawy wariantów SARS-CoV-2. Oprócz zaleceń dotyczących podróży innych niż niezbędne oraz ograniczeń w podróżowaniu osób zakażonych należy utrzymać środki dotyczące podróżowania, takie jak testowanie podróżnych i poddawanie ich kwarantannie, w szczególności gdy przybywają oni z obszarów o większej częstotliwości występowania nowych wariantów. Jeżeli sekwencjonowanie – zgodnie z wytycznymi Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób dotyczącymi sekwencjonowania genomu – jest nadal niewystarczające, aby wykluczyć możliwość większej częstotliwości występowania nowych wariantów, należy również rozważyć proporcjonalne środki dotyczące podróży z obszarów, w których utrzymuje się wysoki poziom przenoszenia zakażenia w społeczności. (8)W świetle zaleceń Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób należy zatem odpowiednio zmienić zalecenie Rady (UE) 2020/1475. (9)Aby uwzględnić bardzo wysoki poziom przenoszenia zakażenia w społeczności, być może związany ze zwiększoną zdolnością do przenoszenia się nowych, budzących obawy wariantów, na mapie publikowanej co tydzień przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób należy dodać nowy kolor – ciemnoczerwony. Kolorem tym należy oznaczać obszary, na których rozprzestrzenianie się wirusa osiąga bardzo wysoki poziom, między innymi ze względu na bardziej zakaźne, budzące obawy warianty. (10)Państwa członkowskie powinny również wziąć pod uwagę częstość występowania nowych, budzących obawy wariantów SARS-CoV-2. W komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady w sprawie wspólnego frontu do walki z COVID-19 podkreślono, że państwa członkowskie muszą pilnie zwiększyć liczbę analiz sekwencjonowania genomu do 5–10 % pozytywnych wyników testów, w razie potrzeby z wykorzystaniem zdolności Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, w celu określenia postępu mutacji wariantów lub wykrywania nowych.

(11)Wysoki poziom przenoszenia zakażenia w społeczności w większości państw członkowskich oznacza, że podróże nadal będą stanowić szczególne wyzwanie. Należy zdecydowanie unikać wszelkich podróży innych niż niezbędne, szczególnie do obszarów o wysokim stopniu ryzyka i z takich obszarów, aż do momentu znacznej poprawy sytuacji epidemiologicznej, zwłaszcza w świetle pojawienia się nowych wariantów wirusa. Biorąc pod uwagę, że ryzyko zakażenia lub przeniesienia zakażenia jest podobne w przypadku podróży krajowych i transgranicznych, państwa członkowskie powinny zapewnić spójność środków stosowanych w odniesieniu do obu rodzajów podróży innych niż niezbędne. (12)W ustnych konkluzjach z wideokonferencji członków Rady Europejskiej w dniu 21 stycznia 2021 r. przewodniczący Rady Europejskiej stwierdził, że granice muszą pozostać otwarte, tak by funkcjonował jednolity rynek, w tym przepływ podstawowych towarów i usług. Nie należy wprowadzać żadnych powszechnych zakazów podróżowania. Jednak do powstrzymania ekspansji wirusa konieczne może być ograniczenie w UE podróży innych niż niezbędne. Dotychczasowe zasady pozostają w mocy, ale możliwe jest, że Rada będzie musiała zmienić swoje zalecenia co do podróży wewnątrzunijnych oraz podróży innych niż niezbędne do UE z uwagi na ryzyko związane z nowymi wariantami wirusa. (13)Skoordynowane podejście ma na celu uniknięcie ponownego wprowadzenia kontroli na granicach wewnętrznych. Zamykanie granic lub całkowite zakazy podróżowania oraz zawieszenie lotów, transportu lądowego i przepraw wodnych nie znajdują uzasadnienia, gdyż bardziej ukierunkowane środki, takie jak obowiązkowa kwarantanna lub testowanie, mają wystarczająco skuteczne oddziaływanie i powodują mniej zakłóceń. Dzięki systemowi uprzywilejowanych korytarzy przepływy w transporcie powinny przebiegać sprawnie, szczególnie na potrzeby zapewnienia swobodnego przepływu towarów i usług, a więc unikania przerw w łańcuchu dostaw. (14)Wszelkie ograniczenia swobodnego przepływu osób należy nadal stosować zgodnie z ogólnymi zasadami prawa Unii, w szczególności z zasadami proporcjonalności i niedyskryminacji, w tym ze względu na narodowość. Wszelkie wdrożone środki nie powinny zatem wykraczać poza to, co jest ściśle niezbędne do ochrony zdrowia publicznego. Podstawowe znaczenie ma nadal jasne, terminowe i wyczerpujące informowanie społeczeństwa, aby zapewnić przewidywalność, pewność prawa oraz przestrzeganie przepisów przez obywateli. Ograniczenia należy egzekwować w odpowiedni sposób, a wszelkie nakładane sankcje powinny być skuteczne i proporcjonalne. (15)W dniu 11 stycznia 2020 r. Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia uzgodnił zalecenia dotyczące wspólnego podejścia UE do środków izolacji pacjentów z COVID-19 oraz kwarantanny dla osób z kontaktu i podróżnych. Wprowadzając obowiązek kwarantanny związanej z podróżą, państwa członkowskie powinny stosować zalecenia Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia dotyczące środków kwarantanny wobec podróżnych. W szczególności w przypadkach gdy osoby przybywające z obszarów o wysokim ryzyku są zobowiązane poddać się kwarantannie, należy rozważyć skrócenie wymaganego okresu kwarantanny, jeżeli po 5–7 dniach po przyjeździe podróżny przedłoży negatywny wynik testu, chyba że wystąpią u niego objawy choroby. (16)Ze względu na zwiększenie zdolności w zakresie testowania na COVID-19 należy zmienić zalecenie Rady (UE) 2020/1475, tak aby umożliwić państwom członkowskim nałożenie na podróżnych przybywających z obszarów niezaklasyfikowanych jako „zielone” obowiązku poddania się testowi przed wyjazdem. (17)Ze względu na wysoki poziom przenoszenia zakażenia w społeczności na obszarach zaklasyfikowanych jako „ciemnoczerwone” osoby podróżujące z takich obszarów, odbywające podróże inne niż niezbędne, powinny być objęte obowiązkiem poddania się testowi przed wyjazdem oraz kwarantannie, zgodnie z zaleceniami Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, po przybyciu do miejsca przeznaczenia. W przypadku gdy podróżni odbywają kwarantannę w miejscu innym niż ich miejsce pobytu, należy zapewnić odpowiednie warunki fizyczne w miejscu kwarantanny, jak również ochronę i opiekę dla dzieci w warunkach kwarantanny, zgodnie z wytycznymi WHO. (18)Jeżeli osoby powracające do swojego państwa członkowskiego zamieszkania nie mogły poddać się testowi przed wyjazdem, powinny mieć możliwość poddania się testowi po przyjeździe, tak aby nie uniemożliwiać im powrotu do domu. (19)Ze względu na wysoką liczbę zakażeń na obszarach oznaczonych jako „ciemnoczerwone” od osób odbywających podróże niezbędne powinno się również wymagać poddania się testowi w kierunku zakażenia COVID-19 i kwarantannie, pod warunkiem że nie będzie to miało nieproporcjonalnego wpływu na wykonywanie przez nich niezbędnej funkcji lub realizację niezbędnej potrzeby, na przykład jeżeli w miejscu docelowym podróżny będzie miał styczność z resztą społeczeństwa w bardzo ograniczonym stopniu. Jeżeli państwo członkowskie, przy uwzględnieniu konkretnej sytuacji epidemiologicznej, wymaga mimo wszystko testu w przypadku pracowników sektora transportu i dostawców usług transportowych, nie powinno to prowadzić do zakłóceń w transporcie. Aby utrzymać łańcuchy dostaw, wymogi w zakresie kwarantanny nie powinny mieć zastosowania do pracowników sektora transportu podczas wykonywania tej niezbędnej funkcji. (20)Ograniczenia związane z podróżami transgranicznymi mają szczególnie zakłócający skutek dla osób, które codziennie lub często przekraczają granicę, aby dojechać do pracy lub szkoły, odwiedzić bliskich, skorzystać z opieki medycznej lub zaopiekować się najbliższymi. Od takich osób nie powinno się wymagać kwarantanny po przekroczeniu granicy do tych niezbędnych celów ze względu na fakt, że powoduje to znaczące zakłócenia w ich życiu codziennym i źródłach utrzymania, jak również w całej gospodarce. Jeżeli sytuacja epidemiologiczna jest porównywalna po obu stronach granicy, wymaganie od takich osób, aby poddawały się częstym testom tylko dlatego, że przekraczają granicę, wydaje się zbędne. Szczególnie ważna będzie nadal ścisła koordynacja między państwami członkowskimi i regionami transgranicznymi. (21)W związku ze zmieniającą się sytuacją epidemiologiczną Komisja, wspierana przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, powinna nadal regularnie oceniać kryteria, potrzeby w zakresie danych i progi określone w niniejszym zaleceniu, w tym rozważać możliwość uwzględnienia innych kryteriów lub dostosowania progów, i przekazywać swoje ustalenia Radzie pod rozwagę, w razie potrzeby wraz ze stosownym wnioskiem dotyczącym zmiany niniejszego zalecenia, PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE: W zaleceniu Rady (UE) 2020/1475 w sprawie skoordynowanego podejścia do ograniczania swobodnego przepływu w odpowiedzi na pandemię COVID-19 wprowadza się następujące zmiany: 1.w pkt 10 lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) czerwonym, jeżeli 14-dniowy wskaźnik łącznych zgłoszonych przypadków COVID-19 wynosi od 50 do 150, a wskaźnik dodatnich wyników testów w kierunku zakażenia COVID-19 wynosi 4 % lub więcej, lub jeżeli 14-dniowy wskaźnik łącznych zgłoszonych przypadków COVID-19 wynosi więcej niż 150, lecz mniej niż 500;”; 2.w pkt 10 dodaje się lit. ca) w brzmieniu: „ca) ciemnoczerwonym, jeżeli 14-dniowy wskaźnik łącznych zgłoszonych przypadków COVID-19 wynosi 500 lub więcej;”; 3.w pkt 13 lit. a) otrzymuje brzmienie: „a) państwa członkowskie powinny uwzględniać różnice w sytuacji epidemiologicznej między obszarami zaklasyfikowanymi jako »pomarańczowe«, »czerwone« albo »ciemnoczerwone« oraz działać w sposób proporcjonalny;”; 4.w pkt 13 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d) państwa członkowskie powinny uwzględniać strategie testowania i zwracać szczególną uwagę na sytuację obszarów o wysokim wskaźniku przeprowadzonych testów;”; 5.w pkt 13 dodaje się lit. e) w brzmieniu: „e) państwa członkowskie powinny uwzględniać częstość występowania budzących obawy wariantów SARS-CoV-2.”; 6.Po nagłówku „Wspólne ramy w odniesieniu do możliwych środków dotyczących osób podróżujących z obszarów podwyższonego ryzyka” dodaje się punkt 16a w brzmieniu: „Państwa członkowskie powinny zdecydowanie zniechęcać do wszystkich podróży innych niż niezbędne do i z obszarów zaklasyfikowanych jako »ciemnoczerwone« i zniechęcać do wszystkich podróży innych niż niezbędne do i z obszarów zaklasyfikowanych jako »czerwone« zgodnie z pkt 10. W tym kontekście państwa członkowskie powinny zapewnić spójność środków wprowadzonych w odniesieniu do podróży transgranicznych oraz podróży w obrębie terytorium danego państwa członkowskiego. Jednocześnie państwa członkowskie powinny dążyć do unikania zakłóceń podróży niezbędnych, utrzymywania sprawnych przepływów w transporcie zgodnie z systemem uprzywilejowanych korytarzy, jak również unikania zakłóceń w łańcuchach dostaw oraz przepływie pracowników i osób samozatrudnionych podróżujących ze względów zawodowych lub biznesowych.”; 7.w pkt 17 lit. a) i b) otrzymują brzmienie: „a) odbyły kwarantannę zgodnie z zaleceniem Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia; lub b) przed przybyciem lub po przybyciu poddały się testowi w kierunku zakażenia COVID-19. Może to być test RT-PCR lub szybki test antygenowy zamieszczony we wspólnym i aktualizowanym wykazie szybkich testów antygenowych na COVID-19 ustanowionym na podstawie zalecenia Rady z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie wspólnych ram stosowania i walidacji szybkich testów antygenowych oraz wzajemnego uznawania wyników testów na COVID-19 w UE.”; 8.w pkt 17 skreśla się akapit w brzmieniu: „Państwa członkowskie mogą oferować osobom podróżującym możliwość zastąpienia testu, o którym mowa w lit. b), testem w kierunku zakażenia COVID-19 przeprowadzonym przed przyjazdem.”; 9.w pkt 17 dodaje się akapit w brzmieniu: „Państwa członkowskie powinny zapewniać wystarczające zdolności testowania oraz akceptować potwierdzenia wyniku testu w formie elektronicznej, jednocześnie zapewniając, aby takie działania nie wpływały niekorzystnie na świadczenie podstawowych usług publicznej opieki zdrowotnej, w szczególności pod względem zdolności laboratoryjnej.”; 10.dodaje się punkt 17a w brzmieniu: „Państwa członkowskie powinny wymagać od osób przybywających z obszaru zaklasyfikowanego jako »ciemnoczerwony« zgodnie z pkt 10 lit. ca), aby przed przyjazdem poddały się testowi w kierunku zakażenia COVID-19 oraz aby poddały się kwarantannie zgodnie z zaleceniem Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia. Państwa członkowskie powinny przyjąć, utrzymać lub wzmocnić pozafarmaceutyczne środki przeciwdziałania, w szczególności w obszarach zaklasyfikowanych jako »ciemnoczerwone«, wzmocnić wysiłki w zakresie testowania i ustalania kontaktów zakaźnych oraz zwiększyć poziom monitorowania i sekwencjonowania reprezentatywnych próbek przypadków COVID-19 w danej społeczności, aby kontrolować rozprzestrzenianie się i oddziaływanie pojawiających się wariantów SARS-CoV-2 wykazujących większą zdolność do przenoszenia się.”; 11.dodaje się pkt 17b w brzmieniu: „Państwa członkowskie powinny zapewniać osobom mieszkającym na ich terytorium możliwość zastąpienia testu, któremu należy się poddać przed przyjazdem, o którym mowa w pkt 17 lit. b) i pkt 17a, przez test w kierunku zakażenia COVID-19, wykonywany po przyjeździe, oprócz przestrzegania wszelkich obowiązujących wymogów w zakresie kwarantanny.”; 12.dodaje się punkt 19a w brzmieniu: „Zgodnie z pkt 17a osoby podróżujące wykonujące niezbędną funkcję lub realizujące niezbędną potrzebę przybywające z obszaru »ciemnoczerwonego« powinny spełnić wymogi w zakresie testowania i poddać się kwarantannie, pod warunkiem że nie będzie to miało nieproporcjonalnego wpływu na wykonywanie przez nich niezbędnej funkcji lub realizację niezbędnej potrzeby.