ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
21.

wzywa Komisję do opracowania odpowiednich szczegółowych kryteriów i norm ścisłego monitorowania i ciągłej oceny skuteczności planów naprawczych na poziomie krajowym i regionalnym, w szczególności w odniesieniu do zgodności z wymogami w zakresie przejrzystości; apeluje o przeprowadzenie w 2010 r. oceny skuteczności reform wprowadzonych po przyjęciu zmienionych rozporządzeń dotyczących funduszy strukturalnych w celu dokonania dalszej poprawy wydajności tych środków, a także dokonania analizy przyczyn problemów i opóźnień we wdrażaniu reform; apeluje do Komisji o uwzględnienie tych uwag we wnioskach dotyczących następnej tury programów w ramach funduszy strukturalnych;
1.

jest zdania, że w obliczu głębokiej recesji światowej oraz przewidywanego wzrostu bezrobocia o co najmniej trzy i pół miliona osób w UE do końca 2009 r. zasadnicze cele polityki zatrudnienia dla Unii i jej państw członkowskich muszą obejmować: ocalenie jak największej ilości opłacalnych miejsc pracy przed krótkoterminowym spadkiem popytu, wspieranie tworzenia miejsc pracy, a także wzmacnianie siły nabywczej bezrobotnych pracowników oraz ich zdolności do szybkiego ponownego podjęcia zatrudnienia; wzywa Komisję, aby dała państwom członkowskim jasny sygnał, iż należy w tym duchu wprowadzać wytyczne w sprawie polityki zatrudnienia oraz traktować zatrudnienie jako kwestię priorytetową, przedkładając na wiosennym szczycie w 2009 r. wnioski dotyczące europejskiej inicjatywy na rzecz zatrudnienia, obejmującej skoordynowane działania państw członkowskich w celu ochrony zatrudnienia i tworzenia nowych miejsc pracy;
11.

wzywa zatem państwa członkowskie, aby zapewniły zachowanie równowagi między równością i jakością w swej polityce oświatowej, z położeniem nacisku na środki socjalne gwarantujące ułatwienia uczniom i studentom ze środowisk nieuprzywilejowanych oraz na adaptację procesu nauczania do ich indywidualnych potrzeb, a co za tym idzie, oferowaniem im równych szans pod względem dostępu do kształcenia;
11.

wzywa do zajęcia się trudnościami napotykanymi przez dzieci przybywające do innego państwa członkowskiego wraz z rodzicami imigrującymi ze względów zatrudnienia, związanymi z zapisaniem się do szkoły na poziomie adekwatnym do tego, na którym kształciły się w państwie członkowskim pochodzenia;
6.

wyraża ubolewanie, że 20 lat po upadku dyktatur komunistycznych w Europie Środkowej i Wschodniej w niektórych państwach członkowskich wciąż niesłusznie ograniczony jest dostęp do dokumentów istotnych dla poszczególnych osób lub potrzebnych do badań naukowych; wzywa, by we wszystkich państwach członkowskich faktycznie dążyć do otwarcia archiwów, w tym archiwów byłych wewnętrznych służb bezpieczeństwa, tajnej policji i agencji wywiadowczych, choć konieczne jest podjęcie kroków zapobiegających nadużyciom i wykorzystywaniu do celów politycznych;
26.

wzywa Komisję do sprawdzenia, czy w państwach członkowskich istnieją systemy przetwarzania danych osobowych odnoszących się konkretnie do obywateli Unii niebędących obywatelami danego państwa członkowskiego oraz czy zawierają one wyłącznie dane niezbędne do stosowania dyrektywy 2004/38/WE i przeniesienia prawodawstwa UE na grunt prawa krajowego; apeluje również do Komisji o sprawdzenie, czy istnieją podobne systemy w celu zwalczania przestępczości, i wzywa państwa członkowskie posiadające takie systemy do dokonania ich przeglądu w oparciu o sprawę Huber;
54.

wzywa państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do wydrukowania treści art. 20 Traktatu WE w paszportach krajowych obok informacji krajowych, do czego nawoływano w sprawozdaniu Michela Barniera i konkluzjach Rady z dnia 15 czerwca 2006 r.; wzywa Komisję do przekazania biurom paszportowym we wszystkich państwach członkowskich broszury określającej te prawa i w ogólnym zarysie środki wspierające art. 20 Traktatu WE; domaga się, by broszury te rozdawać osobom odbierającym nowy paszport; wzywa Komisję do utworzenia strony internetowej na portalu „Europa”, zawierającej praktyczne informacje na temat ochrony konsularnej oraz ułatwiającej dostęp do publikowanych przez państwa członkowskie wskazówek dla podróżnych, o co apelowała Komisja w planie działania z 2007 r.;
13.

wzywa Komisję do przyznania wsparcia finansowego niezależnej białoruskiej stacji telewizyjnej Belsat oraz ponagla rząd Białorusi do oficjalnego zarejestrowania stacji Belsat na Białorusi; wzywa rząd białoruski, by w geście dobrej woli i sygnalizując pozytywne zmiany, zezwolił białoruskiemu Europejskiemu Uniwersytetowi Humanistycznemu działającemu na uchodźstwie w Wilnie (Litwa) na legalny powrót na Białoruś z zagwarantowaniem, że będzie mógł on swobodnie działać, i na ponowne ukonstytuowanie się na warunkach odpowiednich dla jego przyszłego rozwoju w Mińsku, szczególnie poprzez pozwolenie uniwersytetowi na ponowne otwarcie w roku 2009 r. biblioteki w Mińsku, zapewniając w tym celu pomieszczenia i stwarzając warunki umożliwiające otwarcie i publiczne udostępnienie jego dużych zbiorów w języku białoruskim, rosyjskim, angielskim, niemieckim i francuskim;
H.

mając jednak na uwadze, że wszyscy wydają się zgodni co do niektórych kwestii, zwłaszcza co do zmienności reakcji poszczególnych osób na narażenie na mikrofale, co do konieczności priorytetowego przeprowadzenia testów narażenia w skali rzeczywistej w celu dokonania oceny innych niż cieplne skutków działania pól o częstotliwościach radiowych oraz co do szczególnej wrażliwości dzieci na narażenie na pola elektromagnetyczne (9),
3.

przypomina Komisji, ze zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2371/2002 jest ona prawnie zobowiązana do opierania swoich wniosków w dziedzinie WPRyb „na doradztwie naukowym oraz podejściu zapobiegawczym”; wzywa Komisję do podkreślenia i dowiedzenia znaczenia badań naukowych nad stanem mórz i stad rybnych;
H.

mając na uwadze, że Rada uprawniła Komisję do dokonania analizy wpływu zachęt na sprzedaż produktów wytworzonych bez udziału dzieci oraz do zbadania możliwości ustanowienia dodatkowych środków w odniesieniu do produktów wytworzonych z wykorzystaniem najgorszych form pracy dzieci, i do przedłożenia na ten temat sprawozdania,
51.

zwraca się do Komisji o przeanalizowanie możliwości wzmocnienia procedur udzielania zamówień publicznych poprzez wprowadzenie do nich warunków zapewnienia efektywności energetycznej, co można osiągnąć, traktując w kontraktach publicznych w sposób priorytetowy produkty ekologiczne, w tym obowiązkowego stosowania standardów w zakresie racjonalizacji zużycia energii oraz obowiązkowego włączenia kosztów energii cyklu życia do oceny inwestycji; uważa, że władze publiczne na wszystkich szczeblach powinny jako pierwsze dać przykład i wdrożyć ekologiczne zamówienia publiczne do swoich procedur;
34.

jest zdania, że oprócz potrzeby o wiele skuteczniejszego wykorzystania zasobów wojskowych, w interesie bezpieczeństwa europejskiego zasadnicze znaczenie ma lepsza i skuteczniejsza koordynacja inwestycji w sektor obrony – w celu zagwarantowania synergii – w państwach członkowskich UE; wzywa do znacznego zwiększenia udziału wspólnych kosztów we wszystkich działaniach wojskowych prowadzonych przez NATO i UE; zauważa znaczne różnice, jeśli chodzi o skalę i skuteczność, między wydatkami na obronność europejskich członków NATO, z jednej strony, a USA z drugiej strony; wzywa UE, by zobowiązała się do sprawiedliwszego udziału w obciążeniach na skalę światową; wzywa również USA do wykazania większej chęci konsultowania się ze swoimi europejskimi sojusznikami w sprawach związanych z pokojem i bezpieczeństwem;
45.

jest zdania, że UE powinna rozwijać swe możliwości na podstawie celów operacyjnych (cywilnego i wojskowego) z Helsinek; stwierdza, że należy dążyć do oddania sił liczących 60 000 żołnierzy do stałej dyspozycji UE; ponawia swą propozycję, by zalążkiem tych sił stał się Eurokorpus, w razie potrzeby wzmocniony dodatkowymi zdolnościami morskimi i powietrznymi; z zadowoleniem przyjmuje zgodność pomiędzy Niemcami a Francją w kwestii dalszego istnienia wspólnie stacjonującej brygady niemiecko-francuskiej; stwierdza ponadto, że UE powinna oddać do stałej dyspozycji odpowiednią liczbę policjantów, sędziów i prokuratorów; uważa, że dezorientujące jest to, że koncepcja grupy bojowej UE i konkretne scenariusze potencjalnych misji zdają się nie prowadzić do wykorzystania grup bojowych w operacjach zewnętrznych UE;
29.

podkreśla fakt, że część przedsiębiorstw gospodarki społecznej to mikroprzedsiębiorstwa lub małe i średnie przedsiębiorstwa, którym może brakować środków koniecznych do działania na rynku wewnętrznym i do udziału w programach krajowych i europejskich, i proponuje, by zapewniono ukierunkowane wsparcie i instrumenty mające na celu umożliwienie im większego wkładu w trwały wzrost gospodarczy Unii Europejskiej oraz ułatwienie w przypadku kryzysu w przedsiębiorstwie przekształcenia go w przedsiębiorstwo należące do pracowników;
2.

wzywa państwa członkowskie, Radę i Komisję do pełnego wdrożenia zaleceń sformułowanych przez Parlament w swojej rezolucji z dnia 14 lutego 2007 r. oraz do udzielenia pomocy w ustaleniu prawdy przez wszczęcie dochodzeń lub współpracę z właściwymi organami, przez ujawnianie i dostarczanie wszystkich istotnych informacji, a także przez zapewnienie skutecznej kontroli parlamentarnej działania tajnych służb; zwraca się do Rady o ujawnienie wszystkich istotnych informacji dotyczących transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów, także w ramach Grupy Roboczej Rady ds. Międzynarodowego Prawa Publicznego (COJUR); wzywa państwa członkowskie i instytucje UE do współpracy ze wszystkimi właściwymi organami międzynarodowymi, w tym organami ONZ oraz Rady Europy, i do przekazania Parlamentowi wszelkich istotnych informacji oraz sprawozdania z parlamentarnego dochodzenia lub orzeczenia;
18.

przypomina, że konsolidacja po ostatecznym ustaleniu statusu Kosowa jest sprawą zasadniczą dla osiągnięcia stabilizacji na Bałkanach Zachodnich; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje konsensus osiągnięty w Radzie Bezpieczeństwa ONZ dnia 26 listopada 2008 r., który umożliwił rozmieszczenie na terenie Kosowa misji EULEX, oraz wzywa Radę do osiągnięcia, we współpracy z tymczasową administracją ONZ w Kosowie (UNMIK), jasnej sytuacji w zakresie współpracy i sprawnego przekazania zadań między oboma misjami w dziedzinie praworządności; wzywa misję EULEX do wykazania się szybkimi rezultatami w dziedzinie zwalczania przestępczości zorganizowanej i ścigania osób oskarżonych o zbrodnie wojenne; ponadto wyraża poparcie dla działalności specjalnego przedstawiciela UE w Kosowie i zachęca go do kontynuowania realizacji mandatu i promowania ducha pragmatycznej współpracy między władzami w Prisztinie i w Belgradzie, z korzyścią dla społeczności serbskiej mieszkającej w Kosowie;
2.

zauważa z niepokojem, że transpozycja zasadniczych pojęć takich jak „jednostki interesu publicznego” (6) i „sieć” (7) prowadzi do odmiennych interpretacji przez państwa członkowskie; podkreśla w związku z tym, że w odniesieniu do przedsiębirstwa uznanego za jednostkę interesu publicznego oraz księgowego przeprowadzającego audyt tego przedsiębiorstwa dyrektywa wprowadza rózne daleko idące obowiązki; zauważa ponadto, że dyrektywa wprowadza również różne dodatkowe obowiązki dla firm audytorskich objętych definicją „sieci”; zauważa potrzebę dalszych rozważań dotyczących wpływu definicji sieci oraz braku przejrzystości prawnej w odniesieniu do odpowiedzialności spółek za działania innych spółek należących do tej samej sieci; obawia się, że różnorodność definicji doprowadzi do braku pewności prawa i wysokich kosztów zgodności z przepisami oraz przez to ostatecznie wpłynie negatywnie na cel dyrektywy; apeluje zatem do Komisji, aby podjęła się wszechstronnego przeglądu stosowania definicji i dostrzegalnych skutków jej wprowadzenia oraz dążyła do przejrzystości w odniesieniu do długoterminowych priorytetów politycznych dla UE w tym obszarze i sposobu, w jaki najlepiej mogą zostać one osiągnięte poprzez konsultacje z państwami członkowskimi;
1.

zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi do dnia 31 marca 2009 r., na podstawie art. 44 traktatu WE, projektu legislacyjnego dotyczącego dyrektywy ustanawiającej narzędzia koordynacji przepisów państw członkowskich w celu ułatwienia transgranicznego przenoszenia w obrębie Wspólnoty siedziby spółki zawiązanej zgodnie z prawodawstwem państwa członkowskiego (czternasta dyrektywa o spółkach), a także zwraca się o opracowanie wymienionego wniosku w ramach dyskusji międzyinstytucjonalnych, zgodnie ze szczegółowymi zaleceniami przedstawionymi poniżej;
12.

wspiera starania mediatora Matthew Nimetza w ramach ONZ, jak to przewidują wyżej wymienione rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr S/RES/817 i S/RES/845 z 1993 r. mające na celu rozwiązanie rozbieżności, jakie pojawiły się w sprawie nazwy państwa, na rzecz jak najszybszego osiągnięcia ostatecznego porozumienia pomiędzy Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii i Grecją w oparciu o jego propozycję z dnia 6 października 2008 r. dotyczącą sposobu międzynarodowego wyjaśnienia kwestii rozróżnienia pomiędzy obszarami należącymi do różnych państw, lecz mających wspólny mianownik, mianowicie nazwę Macedonia; zauważa, że obie strony podchodzą do tej propozycji z wahaniem; przyjmuje do wiadomości mianowanie nowego negocjatora Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii; wzywa obie strony do dalszego zaangażowania w rozmowy pod auspicjami ONZ oraz do osiągnięcia kompromisowego rozwiązania, aby kwestia ta nie stanowiła już przeszkody dla członkostwa Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w organizacjach międzynarodowych, jak stwierdzono w wyżej wymienionym porozumieniu tymczasowym z 1995 r., które wciąż pozostaje w mocy; ostrzega, że jeżeli nie uda się osiągnąć szybkiego porozumienia pomiędzy tymi dwoma państwami, może skutkować to długim opóźnieniem przystąpienia Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do UE; jest zdania, że takie nierozstrzygnięte kwestie dwustronne na Bałkanach nie powinny zakłócać lub mieć pierwszeństwa przed procesem integracji europejskiej;
19.

zachęca właściwe organizacje szczebla terytorialnego do podjęcia działań w celu sporządzenia planów technik wykorzystania wody przeznaczonej do irygacji oraz gospodarowania nią zgodnie z nowymi wymogami i warunkami ochrony środowiska, do zaplanowania ukierunkowanego wykorzystania zasobów wodnych według ich jakości oraz do podjęcia kroków w organach gospodarujących wodą do irygacji w celu optymalizacji gospodarowania dostępnymi zasobami wodnymi z uwzględnieniem konieczności mniejszego marnotrawienia zasobów w systemach dystrybucji;
6.

podkreśla, że kraje uprzemysłowione mają obowiązek zapewnienia dostatecznego, zrównoważonego i przewidywalnego wsparcia finansowego i technicznego krajom rozwijającym się, aby zachęcić je do zobowiązania się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, do dostosowania się do skutków zmian klimatu oraz do ograniczenia emisji powodowanej wylesianiem i degradacją lasów, a także do intensyfikacji tworzenia potencjału w celu wypełnienia obowiązków wynikających z przyszłego porozumienia międzynarodowego w sprawie zmian klimatu; podkreśla, że w większości środki te muszą być nowe i dodatkowe w stosunku do oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA);
1.

oświadcza, że woda to wspólne dobro należące do całej ludzkości i że dostęp do niej powinien być podstawowym i powszechnym prawem; wzywa do podjęcia wszelkich wysiłków niezbędnych, by do 2015 r. zapewnić najuboższej ludności dostęp do wody;
59.

krytycznie odnosi się do państw członkowskich, które nie ratyfikowały dotychczas Konwencji ramowej Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych z 1995 r.; wzywa te państwa członkowskie do natychmiastowej ratyfikacji tej konwencji; wzywa państwa członkowskie, które na mocy konwencji ramowej wydały restrykcyjne deklaracje mające wpływ na uznanie Romów za mniejszość narodową; do wycofania tych deklaracji;
48.

odnotowuje postępy poczynione w dziedzinie migracji i azylu; ubolewa jednak, iż od grudnia 2006 r. Turcja nie podjęła przerwanych negocjacji w sprawie umowy z WE o readmisji, od podpisania której zależy umowa w sprawie ułatwień wizowych; wzywa rząd turecki do zacieśnienia współpracy z UE w zakresie zarządzania migracją, w tym poprzez właściwe wdrożenie istniejących dwustronnych umów i protokołów o readmisji zawartych z państwami członkowskimi; zauważa, że nie można przesuwać w czasie dalszego dostosowania do unijnych list wizowych; nawołuje Komisję i rząd turecki do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy o ułatwieniach wizowych; zwraca się do państw członkowskich o złagodzenie ograniczeń wizowych dla osób podróżujących w dobrej wierze, takich jak studenci, pracownicy naukowi czy przedsiębiorcy; wzywa do pełnego poszanowania praw człowieka ubiegających się o azyl i uchodźców, w tym do otwartego i nieograniczonego dostępu Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców do wszystkich ośrodków zatrzymań;
3.

wzywa władze Gwinei Bissau do dokładnego zbadania tych zbrodni oraz do postawienia osób odpowiedzialnych przed wymiarem sprawiedliwości, a także wzywa społeczność międzynarodową do wywierania niezbędnego wpływu i oferowania maksymalnego wsparcia wymaganego do osiągnięcia tego celu; zwraca uwagę, że sprawy dotyczące zabójstwa generałów Ansumanego Mané (2000 r.) i Veríssimo Correii Seabry (2004 r.) nie zostały jeszcze wyjaśnione, a odnośnych zabójców nie znaleziono, nie postawiono w stan oskarżenia i nie osądzono; podkreśla, że bezkarność nie stanowi rozwiązania;
18.

z zadowoleniem odnosi się ponadto do przyjęcia obszernego prawodawstwa antydyskryminacyjnego i przykłada wielką wagę do skutecznego wprowadzenia w życie jego przepisów; wzywa władze krajowe i lokalne do stosowania zasady zerowej tolerancji wobec objawów nienawiści na tle rasowym i wszelkich innych form nienawiści oraz do zagwarantowania ścigania ich sprawców; nawołuje ponadto władze krajowe do ochrony praw mniejszości seksualnych;
C.

mając na uwadze, że w art. 11 ust. 3 i 4 dyrektywy o eurowinietach (3), zmienionej w 2006 r., postanowiono, że najpóźniej „dnia 10 czerwca 2008 r. Komisja przedstawi, po zbadaniu wszystkich opcji, w tym kosztów związanych z ochroną środowiska, hałasem, zatorami komunikacyjnymi i ochroną zdrowia, powszechnie stosowany, przejrzysty i zrozumiały model oceny wszelkich zewnętrznych kosztów, jako podstawy obliczania w przyszłości opłat za korzystanie z infrastruktury. Model ten musi być połączony z analizą skutków internalizacji kosztów zewnętrznych w odniesieniu do wszystkich rodzajów transportu oraz strategią stopniowego wdrażania tego modelu w odniesieniu do wszystkich rodzajów transportu. Do sprawozdania i do modelu dołącza się, w razie potrzeby, wnioski do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wprowadzenia dalszych zmian do niniejszej dyrektywy”;
5.

zauważa, że bez wątpienia i na podstawie wniosków wyciągniętych w USA wprowadzenie w życie możliwości wyjazdowych jest trudniejsze niż w przypadku możliwości wjazdowych, co w szczególności dotyczy wyjazdu drogą morską i lądową, ponadto, na podstawie wyciągniętych wniosków, wyraża poważne obawy co do opłacalności takiego systemu; wzywa zatem Komisję do dostarczenia dodatkowych informacji na temat faktycznych inwestycji wymaganych w związku z takim systemem;
88.

nawołuje Komisję, by przedstawiając listę szczegółowych projektów, dla których wnioskowano o finansowanie z budżetu UE, oraz zgodnie z postulatami Rady Europejskiej z grudnia 2008 r., uwzględniła potrzebę zwiększenia konkurencyjności gospodarki UE w długoterminowej perspektywie, wspierając zaplanowane już projekty infrastrukturalne, co do których zapadła decyzja;
53.

z zadowoleniem przyjmuje postępy dokonane w ostatnich latach w ramach strategii lizbońskiej, zauważa jednak, że oczekuje się jeszcze szeregu istotnych inicjatyw legislacyjnych, które powinny zostać przyjęte w trybie priorytetowym; podkreśla brak równowagi w odniesieniu do jakości i ilości inicjatyw zgodnie z różnymi wytycznymi europejskimi; wzywa do zastosowania bardziej zrównoważonego podejścia w interesie rzeczywistego wielostronnego programu reformy europejskiej polityki makroekonomicznej; popiera wzmocnienie zewnętrznego wymiaru europejskiego programu reform, przewidującego wysokie standardy, odpowiednie ramy regulacyjne i metody pracy oparte na kooperacji, aby współpracować z innymi międzynarodowymi podmiotami gospodarczymi oraz sprostać globalnym wyzwaniom; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje pracę wykonywaną przez różne dyrekcje generalne Komisji w celu opracowania nowych wskaźników jakościowych; wzywa Radę do zwrócenia się do Komisji o dopilnowanie, by wykorzystano te wskaźniki w nadchodzących ocenach krajowych programów reform i włączono je do działalności monitorującej Komisji, tworząc tym samym bardziej spójny i adekwatny obraz sukcesów strategii lizbońskiej i göteborskiej;
4.

wzywa Komisję do oceny zasadności zawarcia w statucie europejskiej spółki prywatnej reguły, według której zwrot pożyczki lub innego wkładu akcjonariusza powinien być traktowany jako dług podporządkowany, jeśli wkład na kapitał zakładowy byłby bardziej odpowiedni (to jest, w przypadku nadmiernego zadłużenia samej spółki); uważa, że należy rozważyć wprowadzenie zasady, która przewidywałaby, że akcjonariusz musi zwrócić otrzymany zwrot, jeśli został on wypłacony w okresie bliskim niewypłacalności spółki;
71.

domaga się od Komisji wpisania do swojego programu prac włączenia równego traktowania MŚP do zasad WTO dotyczących dostępu do zamówień publicznych; wzywa Komisję do zajęcia się ze szczególną uwagą problemami, z jakimi borykają się MŚP, związanymi z formalnościami celnymi, w szczególności poprzez ułatwienie dostosowania systemów informatycznych MŚP do systemów wykorzystywanych przez krajową administrację celną, po możliwie najmniejszych kosztach, oraz poprzez uproszczenie warunków dostępu do statusu podmiotu gospodarczego;
11.

zwraca uwagę, że Indie są zaniepokojone brakiem harmonizacji norm mikrobiologicznych w Unii Europejskiej, skutkami REACH, kosztownymi certyfikatami dotyczącymi eksportu owoców do Unii Europejskiej i kosztownymi procedurami zgodności odnośnie do oznakowania WE, oraz podkreśla, że kwestie te należy rozwiązać w umowie o wolnym handlu; wzywa obie strony do zadbania o to, by regulacje prawne i pozataryfowe bariery w handlu były zarządzane w taki sposób, aby nie utrudniać ogólnego wymiaru handlu; wzywa zarówno Indie jak i Unię Europejską do bliższej współpracy w różnych grupach roboczych, mającej na celu opracowanie bardziej przejrzystych ram dla regulacji i norm technicznych; wzywa Komisję do udzielenia pomocy technicznej w celu wsparcia producentów indyjskich w ich wysiłkach na rzecz spełnienia norm UE, przede wszystkim dotyczących aspektów zdrowotnych, środowiskowych i społecznych produkcji, stwarzając w ten sposób sytuacje przynoszące obopólne korzyści;
19.

zwraca się do obu stron przemysłu, żeby stały się liderami we wspieraniu z jednej strony podwykonawstwa spółdzielczego w odniesieniu do specyficznych prac jednorazowych, a z drugiej strony we wspieraniu ograniczeń dla przenoszenia podwykonawstwa na kolejne podmioty, oraz z zadowoleniem przyjmuje rozwój umów ramowych, które określają obowiązki socjalne i odpowiedzialność socjalną w łańcuchu, będąc uzupełnieniem niezbędnych uregulowań;
B.

mając na uwadze, że PMI z dnia 17 maja 2006 r. stanowi, że Komisja przygotowuje sprawozdanie na temat funkcjonowania PMI do końca 2009 r. i wzywa Komisję do przeprowadzenia pełnego i szeroko zakrojonego przeglądu obejmującego wszystkie aspekty wydatków UE, włączając w to wspólną politykę rolną, a także zasoby, w tym rabat Wielkiej Brytanii, i do przedłożenia sprawozdania w roku 2008/2009,
12.

zachęca państwa członkowskie i Komisję do przeglądu warunków koniecznych do wprowadzenia przenoszenia indywidualnych grantów badawczych, w przypadku gdy pozwoli to na lepsze zaspokojenie potrzeb fundatorów, a naukowcom zapewni dostęp do zaplecza badawczego niedostępnego w ich macierzystych instytucjach; uważa, że przegląd ten powinien w szczególności dotyczyć skutków przenoszenia dla instytucji badawczych w państwach członkowskich i zagrożenia „nierównomiernym rozmieszczeniem naukowców” na terytorium Unii Europejskiej oraz skutków przenoszenia z i do państw trzecich;