Bruksela, dnia 23.9.2004

COM(2004) 606 końcowy

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

zmieniająca dyrektywę 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu ustanowienia maksymalnej wartości koncentracji niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/95/WE w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym stanowi, iż począwszy od 1 lipca 2006 r. nowy sprzęt elektryczny i elektroniczny nie może zawierać ołowiu, rtęci, kadmu, sześciowartościowego chromu, polibromowego difenylu (PBB) lub polibromowego eteru fenylowego (PBDE).

2. Art. 5 ust. 1 lit. a) przewiduje ustanowienie maksymalnej wartości koncentracji, do wysokości której jest dopuszczalna obecność substancji określonych w art. 4 ust. 1 w specyficznych materiałach i komponentach sprzętu elektrycznego i elektronicznego. W wykonaniu tego zadania Komisję wspomaga komitet powołany na mocy art. 18 dyrektywy 75/442/EWG w sprawie odpadów[1]. Procedura jest określona w art. 7 dyrektywy 2002/95/WE.

Komisja przedłożyła zatem, w dniu 10 lipca 2004 r., projekt decyzji pod głosowanie w komitecie ustanowionym na mocy art. 18 dyrektywy 75/442/WE w sprawie odpadów. Projekt decyzji nie uzyskał jednak większości kwalifikowanej.

Dlatego też, zgodnie z procedurą określoną w art. 18 dyrektywy 75/442/EWG przedłożony zostaje Radzie wniosek dotyczący decyzji Rady. Jeżeli po upływie trzech miesięcy od daty przedłożenia Radzie wniosku Rada nie podejmie decyzji, proponowane środki zostaną przyjęte przez Komisję.

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

zmieniająca dyrektywę 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu ustanowienia maksymalnej wartości koncentracji niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym[2], a w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit.a ),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) ponieważ jest rzeczą oczywistą, iż całkowite wyeliminowanie metali ciężkich oraz bromowanych opóźniaczy płomienia jest w niektórych przypadkach niemożliwe do osiągnięcia, niektóre wartości koncentracji dla ołowiu, rtęci, kadmu, sześciowartościowego chromu, polibromowego difenylu lub polibromowego eteru fenylowego w materiałach powinny zostać dopuszczone;

(2) proponowane wartości koncentracji są oparte na obowiązującym wspólnotowym ustawodawstwie w dziedzinie chemii i uważa się je za najbardziej odpowiednie dla zapewnienia wysokiego poziomu ochrony;

(3) zgodnie z art. 5 ust. 2 Komisja zasięgnęła opinii producentów sprzętu elektrycznego i elektronicznego, podmiotów zajmujących się recyklingiem, podmiotów zajmujących się przetwarzaniem, organizacji środowiskowych oraz stowarzyszeń pracowniczych i konsumenckich i przekazała uwagi komitetowi utworzonemu na mocy art. 18 dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów,[3]

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do dyrektywy 2000/95/WE dodaje się następujący zapis:

"Do celów art. 5 ust. 1 lit. a), dopuszcza się maksymalną wartość koncentracji 0.1% wagowo w materiałach jednorodnych dla rtęci, sześciowartościowego chromu, polibromowego difenylu i polibromowego eteru fenylowego oraz 0.01% wagowo w materiałach jednorodnych dla kadmu."

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2006 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Ostatnio zmieniona decyzją Rady 1999/468/WE (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23)

[2] Dz.U. L 37 z 13.2.2003, str. 19.

[3] Dz.U. L 194, z 25.7.1975, str. 39, dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Komisji 96/350/WE (Dz.U. L 135, z 6.6.1996, str. 32).