[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 24.10.2006

KOM(2006) 646 wersja ostateczna

2006/0210 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę 2006/…/WE ustanawiającą wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. WPROWADZENIE

W celu uniknięcia dodatkowych opóźnień wejścia w życie dyrektywy 2006/…/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. ustanawiającej wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej oraz uchylającej dyrektywę Rady 82/714/EWG[1], konieczne jest pilne przyjęcie środków niezbędnych do wdrożenia niniejszej dyrektywy zgodnie z decyzją 1999/468/WE[2].

Dyrektywa 2006/…/WE wprowadza zharmonizowane warunki wydawania świadectw technicznych dla statków żeglugi śródlądowej na całej sieci śródlądowych dróg wodnych Wspólnoty.

Wymagania techniczne określone w załącznikach do dyrektywy 2006/…/WE zawierają w szczególności przepisy przewidziane w ramach rozporządzenia w sprawie kontroli żeglugi na Renie, w wersji zatwierdzonej w 2004 r. przez państwa członkowskie Centralnej Komisji ds. Żeglugi na Renie (CCNR). Warunki oraz wymagania techniczne dotyczące wydawania świadectw dla statków żeglugi śródlądowej na mocy art. 22 poprawionej Konwencji dotyczącej żeglugi na Renie, są co okresowo aktualizowane i uznaje się je za odzwierciedlające aktualny stan techniki.

W celu uniknięcia zakłócenia konkurencji oraz nierównych poziomów bezpieczeństwa należy przyjąć, mając na względzie harmonizację na poziomie europejskim, wymagania techniczne równoważne dla całej sieci śródlądowych dróg wodnych Wspólnoty oraz regularnie je aktualizować, aby utrzymać tę równoważność.

W drodze procedury komitologii dyrektywa 2006/…/WE powinna ułatwić przyszłe dostosowanie tych wymogów technicznych w zależności od postępu technicznego i rozwoju wynikającego z prac innych organizacji międzynarodowych, w szczególności CCNR. Jej art. 20 ust. 1 akapit drugi precyzuje, że „ Zmiany te są dokonywane szybko w celu zapewnienia, aby wymagania techniczne konieczne do wydania wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej uznanego dla potrzeb żeglugi na Renie gwarantowały poziom bezpieczeństwa równoważny z wymaganym dla wydania świadectwa, o którym mowa w art. 22 poprawionej Konwencji o żegludze na Renie ”.

W celu ułatwienia wprowadzenia tych szybkich zmian współprawodawcy wybrali procedurę doradczą jako najwłaściwszą z procedur przewidzianych decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[3].

Mając na uwadze większy udział współprawodawców w kontroli akt wykonawczych decyzja Rady 2006/512/WE[4] z dnia 17 lipca 2006 r. zmieniająca decyzję Rady 1999/468/WE wprowadza procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą (art. 5a zmienionej decyzji 1999/468/WE).

Stosowanie tej procedury bez rozróżnienia spowodowałoby znaczne opóźnienia w przyjęciu załączników dyrektywy 2006/…/WE, co byłoby sprzeczne z wolą współprawodawców, jak wskazano poniżej. Mając na uwadze okresowe dostosowywanie standardów reńskich, takie opóźnienia mogłyby spowodować zagrożenie znacznych odchyleń pomiędzy poziomem bezpieczeństwa żeglugi na Renie i na innych trasach żeglugi Wspólnoty. Powodowałoby to zakłócenie konkurencji dla operatorów wspólnotowych, którzy chcieliby żaglować na Renie. Sama skuteczność świadectwa wspólnotowego dla statków, wydanego na podstawie dyrektywy 2006/…/WE, zostałaby poddana w wątpliwość.

Z powodów wymienionych powyżej, należy umożliwić Komisji zastosowanie procedury nadzwyczajnej przewidzianej w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE w odniesieniu do dostosowania załączników lub przyjęcia przepisów o charakterze tymczasowym, aby w następstwie zgody udzielonej przez Komitet, Komisja mogła przyjąć te środki i wprowadzić je z efektem natychmiastowym. Ponadto w celu zapewnienia skuteczności terminy stosowane zazwyczaj w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą powinny zostać skrócone w odniesieniu do każdego innego środka, jaki należy przyjąć, dotyczącego bezpieczeństwa żeglugi śródlądowej.

2. ZMIANY ARTYKUłÓW DYREKTYWY

2.1. Artykuł 19

Należy dodać odesłanie do nowej procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą przewidzianej zmienioną decyzją Rady 1999/468/WE w art. 19 w odniesieniu do procedury Komitetu.

Jak wspomniano powyżej, z uwagi na bezpieczeństwo żeglugi, w celu uniknięcia zakłócenia konkurencji oraz w celu umożliwienia wprowadzenia szybkich zmian przewidzianych w art. 20 ust. 1 akapit drugi dyrektywy, Komisja musi mieć możliwość zastosowania procedury nadzwyczajnej, przewidzianej zmienioną decyzją Rady 1999/468/WE. Nowy ust. 4 art. 19 stanowi, że mają zastosowanie art. 5a ust. 1, 2 i 6 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Nowy ust. 3 art. 19 stanowi, że mają zastosowanie art. 5a ust. 1-4 i 5 lit. b) oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem przepisów jej art. 8. W celu zapewnienia skuteczności terminy przewidziane w art. 5a ust. 3 lit. c) i ust. 4 lit. e) decyzji 1999/468/WE ustala się na dwadzieścia jeden dni w odniesieniu do ust. 3 lit. c), na piętnaście dni w odniesieniu do ust. 4 lit. b) oraz na jeden miesiąc w odniesieniu do ust. 4 lit. e).

2.2. Artykuł 20

Dostosowanie załączników zgodnie z art. 20 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2006/…/WE stanowi środek o ogólnym zakresie, mający na celu zmianę niezasadniczych elementów podstawowego aktu prawnego, łącznie z usunięciem niektórych z tych elementów lub poprzez uzupełnienie nowymi niezasadniczymi elementami. Zgodnie z art. 2 ust. 2 zmienionej decyzji Rady 1999/468/WE, środki te przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą.

Z powodów określonych powyżej należy dodać odesłanie do procedury nadzwyczajnej przewidzianej w nowym ust. 4 art. 19 dyrektywy.

2.3. Załącznik II do dyrektywy, art. 1.06

Artykuł 1.06 załącznika II do dyrektywy przewiduje możliwość przyjęcia wymagań o charakterze tymczasowym „ jeżeli dla celów dostosowania do rozwoju technicznego żeglugi śródlądowej uzna się za konieczne, aby w pilnych przypadkach dopuścić do odstępstw od przepisów niniejszej dyrektywy przed spodziewaną jej zmianą lub aby umożliwić przeprowadzenie testów ”.

Aby przyjąć takie przepisy należy dodać odesłanie do procedury nadzwyczajnej przewidzianej w nowym ust. 4 art. 19 dyrektywy.

2.4. Załącznik II do dyrektywy, art. 10.03a i art. 10.03b

Artykuł 10.03a załącznika II do dyrektywy przewiduje możliwość zastosowania procedury komitologii w celu uznania standardów dodatkowych dotyczących zatwierdzenia według typu niektórych urządzeń do gaszenia pożaru.

Artykuł 10.03b załącznika II do dyrektywy przewiduje możliwość zastosowania procedury komitologii w celu dopuszczenia dodatkowych środków gaśniczych.

W odniesieniu do środków o ogólnym zakresie, które nie są bardzo pilne, należy dodać do każdego punktu odesłanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą przewidzianej w nowym ust. 3 art. 19 dyrektywy.

2006/0210 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę 2006/…/WE ustanawiającą wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji[5],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[7],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 traktatu[8],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2006/…/WE[9] wprowadza zharmonizowane warunki wydawania świadectw technicznych dla statków żeglugi śródlądowej na całej sieci śródlądowych dróg wodnych Wspólnoty.

(2) Wymagania techniczne określone w załącznikach dyrektywy 2006/…/WE zawierają w szczególności przepisy przewidziane w ramach rozporządzenia w sprawie kontroli żeglugi na Renie, w wersji zatwierdzonej w 2004 r. przez państwa członkowskie Centralnej Komisji ds. Żeglugi na Renie (CCNR). Warunki oraz wymagania techniczne dotyczące wydawania świadectw dla statków żeglugi śródlądowej na mocy art. 22 poprawionej Konwencji dotyczącej żeglugi na Renie, są co okresowo aktualizowane i uznaje się je za odzwierciedlające aktualny stan techniki.

(3) W celu uniknięcia zakłócenia konkurencji oraz nierównych poziomów bezpieczeństwa należy przyjąć, mając na względzie harmonizację na poziomie europejskim, wymagania techniczne równoważne dla całej sieci śródlądowych dróg wodnych Wspólnoty oraz regularnie je aktualizować, aby utrzymać tę równoważność.

(4) Dyrektywa 2006/…/WE upoważnia Komisję do dostosowania tych wymagań w zależności od postępu technicznego i rozwoju wynikającego z prac innych instytucji międzynarodowych, w szczególności CCNR, zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[10].

(5) Dostosowania te powinny być dokonywane szybko w celu zagwarantowania, że wymagania techniczne konieczne do wydania wspólnotowego świadectwa dla statków żeglugi śródlądowej zapewniają poziom bezpieczeństwa równoważny z wymaganym dla wydania świadectwa, o którym mowa w art. 22 poprawionej Konwencji o żegludze na Renie.

(6) Decyzja 1999/468/WE została zmieniona decyzją 2006/512//WE, która wprowadziła procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą w odniesieniu do środków o ogólnym zasięgu mających na celu zmianę niezasadniczych elementów aktu podstawowego przyjętego zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 traktatu, w tym również środków usuwających niektóre z tych elementów lub dodających nowe niezasadnicze elementy.

(7) Należy zatem wprowadzić procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą w odniesieniu do środków o ogólnym zasięgu mających na celu zmianę niezasadniczych elementów dyrektywy 2006/…/WE.

(8) W celu zapewnienia skuteczności należy skrócić terminy zwykle stosowane w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą.

(9) Aby nie stwarzać zagrożenia dla poziomu bezpieczeństwa żeglugi, w celu uniknięcia zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym, konieczne jest, aby procedura nadzwyczajna przewidziana w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE miała zastosowanie w odniesieniu do każdego dostosowania załączników dyrektywy 2006/…/WE do postępu technicznego lub do rozwoju w tym zakresie wynikającego z prac innych instytucji międzynarodowych, w szczególności CCNR, oraz do przyjęcia przepisów o charakterze tymczasowym.

(10) Należy zatem zmienić dyrektywę 2006/…/WE.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 2006/…/WE wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 19 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:

” 3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5a ust. 1 do 4 i 5 lit. b) oraz art. 7 decyzji 1999/468WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Terminy przewidziane w art. 5a ust. 3 lit. c), ust. 4 lit. b) i e) decyzji 1999/468/WE ustala się, odpowiednio, na dwadzieścia jeden dni, piętnaście dni i miesiąc.

4. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5a ust. 1, 2 i 6 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

W przypadku gdy środki proponowane przez Komisję są niezgodne z opinią Komitetu, lub w przypadku braku opinii, stosuje się procedurę, o której mowa w ust. 3.

2. Artykuł 20 otrzymuje brzmienie:

Artykuł 20

Dostosowanie załączników i zaleceń dotyczących świadectw tymczasowych

1. Każda zmiana konieczna do dostosowania załączników niniejszej dyrektywy do postępu technicznego lub do rozwoju w tym zakresie wynikającego z prac innych instytucji międzynarodowych, w szczególności Centralnej Komisji ds. Żeglugi na Renie (zwanej dalej „CCNR”), w celu zagwarantowania, że dwa świadectwa, określone w art. 3 ust. 1 lit. a), wydawane są na podstawie wymagań technicznych gwarantujących równoważny poziom bezpieczeństwa, przyjmowana jest zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 19 ust. 4 .

Zmiany te powinny być dokonywane szybko w celu zagwarantowania, że wymagania techniczne konieczne do wydania wspólnotowego świadectwa dla statków żeglugi śródlądowej uznanego dla potrzeb żeglugi na Renie zapewniają poziom bezpieczeństwa równoważny z wymaganym dla wydania świadectwa, o którym mowa w art. 22 poprawionej Konwencji o żegludze na Renie.

2. Każdy środek uwzględniający przypadki, o których mowa w art. 5, jest przyjmowany przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 19 ust. 2.

3. Komisja stanowi w sprawie zaleceń Komitetu do spraw wydawania wspólnotowych świadectw tymczasowych dla statków żeglugi śródlądowej zgodnie z załącznikiem II art. 2.19.”

3. W załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

1. Artykuł 1.06 otrzymuje brzmienie:

„ Wymagania o charakterze tymczasowym

Przepisy o charakterze tymczasowym będą mogły zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 19 ust. 4 . Wymagania te należy opublikować, a ich okres obowiązywania nie powinien przekraczać trzech lat. Wymagania te wchodzą w życie jednocześnie we wszystkich państwach członkowskich i zostają uchylone na takich samych warunkach.”

2. Artykuł 10.03a ust. 5 otrzymuje następujące brzmienie:

” 5. Systemy zraszające mniejszą ilością wody muszą mieć pozwolenie zgodne z zaleceniami rezolucji IMO A 800(19) lub z inną uznaną normą zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa wart. 19 ust. 3 niniejszej dyrektywy. Pozwolenie jest udzielane przez uznaną instytucję klasyfikacyjną lub akredytowany instytut badawczy. Akredytowany instytut badawczy musi stosować się do europejskiej normy w sprawie ogólnych wymagań dotyczących kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących (EN ISO/IEC 17025:2000).”

3. Artykuł 10.03b ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

” 1. Środki gaśnicze

Do ochrony pomieszczeń, takich jak maszynownia, kotłownia i pompownia, dopuszczone są jedynie urządzenia przeciwpożarowe zainstalowane na stałe stosujące następujące środki gaśnicze:

a) CO2 (dwutlenek węgla);

b) HFC 227ea (heptafluoropropan);

c) IG-541 (52 % azotu, 40 % argonu, 8 % dwutlenku węgla).

Inne środki gaśnicze dopuszczalne są tylko zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 19 ust. 3 niniejszej dyrektywy.”

Artykuł 2 Transpozycja

1. Państwa członkowskie, które posiadają wodne drogi śródlądowe, o których mowa w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2006/…/WE, wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy od dnia …[11]. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą. Komisja informuje o tym pozostałe państwa członkowskie.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem [z tym samym dniem co dyrektywa 2006/…/WE] .

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich, które posiadają wodne drogi śródlądowe, o których mowa w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2006/…/WE.

Sporzadzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[1] Dz.U. C […] z […], str. […].

[2] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

[3] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[4] Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11.

[5] Dz.U. C […] z […], str. […].

[6] Dz.U. C […] z […], str. […].

[7] Dz.U. C […] z […], str. […].

[8] Dz.U. C […] z […], str. […].

[9] Dz.U. C […] z […], str. […].

[10] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[11] Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.