PL    PL PL 
 
PL 1   PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 21.10.2009 
SEK(2009) 1377 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
uzupełniający 
 
Wniosek 
 
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
 
w sprawie minimalnych norm dotycz ących procedur udzielania i cofania ochrony 
międzynarodowej 
  
Streszczenie oceny skutków  
  
{KOM(2009) 554} 
{SEK(2009) 1376}  
 
PL 2   PL 1. DEFINICJA PROBLEMU  
Pomimo środków przyj ętych w pierwszej fazie wprowadzania wspólnego europejskiego 
systemu azylowego (CEAS), szanse uzyskania ochrony mi ędzynarodowej przez osoby 
ubiegające się o azyl są w dalszym ci ągu bardzo zró żnicowane, w zale żności od tego, które 
państwo członkowskie rozpatruje ich wniosek. Wi ększość podmiotów, które wzi ęły udział w 
konsultacjach na pods tawie zielonej ksi ęgi wskaza ło na powa żne braki w dyrektywie Rady 
2005/85/WE z dnia 1 grudnia 2005 r. („dyrektywa w sprawie procedur azylowych” lub 
„dyrektywa”) , które mog ą powodowa ć luki w systemie ochrony i ryzyko naruszenia zasady 
non-refoulement.   
Większość przepisów dyrektywy ma char akter fakultatywny, co pozwoli ło państwom 
członkowskim na dalsze stosowanie obowi ązujących wcze śniej procedur. Rezultatem s ą 
niespójne rozwi ązania w poszczególnych pa ństwach cz łonkowskich oraz brak pewno ści dla 
wnioskodawców, przez co trudno jest mówi ć o wspólnym systemie azylowym. Statystyki w 
dziedzinie azylu potwierdzaj ą, że niejednoznaczno ści i możliwości stosowania derogacji 
doprowadzi ły do znacznego zró żnicowania sposobu stosowan ia dyrektywy w sprawie 
kwalifikowania.  Tytułem przykładu: 
• w 2007 r. łączna liczba pozytywnych decyzji przyj ętych w poszczególnych pa ństwach 
członkowskich waha ła się od 52,2% w Luksemburgu, przez 27,5% w Niemczech po 0,8% 
w Grecji; 
• w latach 2005-2007 w poszczególnych pa ństwach cz łonkowskich wyst ępowały znaczne 
różnice, jeżeli chodzi o uznawanie wniosków sk ładanych przez osoby tej samej 
narodowo ści; przykładowo w odniesieniu do osób ubiegaj ących się o azyl przybywaj ących 
z Rosji (g łównie czecze ńskiego pochodzenia), odsetek uznanych wniosków waha ł się od 
63% w Austrii, po 0% na S łowacji. 
W ocenie skutków skoncentrowano si ę na kwestiach, które okaza ły się być najbardziej 
kontrowersyjne, i które przypuszczalnie spowoduj ą zróżnicowane reakcje w poszczególnych 
państwach cz łonkowskich oraz wymagaj ą dodatkowych inwestycji finansowych, mianowicie: 
• przeszkodach w wyst ępowaniu o ochron ę międzynarodow ą; 
• możliwości wystąpienia błędu urzędniczego; 
• zróżnicowanych poj ęciach proceduralnych ; 
• problemach dotycz ących skuteczno ści i jakości procesu decyzyjnego.  
2. WARTOŚĆ DODANA DZIA ŁAŃ UE ORAZ POSZANOWANIE ZASADY POMOCNICZO ŚCI 
W konkluzjach z Tampere przewidziano, że w perspektywie krótkoterminowej CEAS 
powinien obj ąć wspólne normy dotycz ące sprawiedliwych i skutecznych procedur 
azylowych , a w dłuższej perspektywie przepisy wspólnotowe prowadz ące do wspólnej 
procedury azylowej w WE . W programie haskim jako jeden z celów drugiej fazy tworzenia 
CEAS okre ślono ustanowienie wspólnej procedury azylowej w Unii.  
 
PL 3   PL Wskutek splotu ró żnych czynników rozwój CEAS sta ł się jednym z priorytetów UE. W 
szczególno ści istotny okaza ł się fakt, że do niektórych pa ństw członkowskich trafia du żo 
więcej osób ubiegaj ących się o ochron ę międzynarodow ą niż do innych. Prawie 1/5 
wniosków to wnioski sk ładane wielokrotnie przez t ę samą osobę. Osoby ubiegaj ące się o azyl 
niewątpliwie uznaj ą niektóre pa ństwa członkowskie za bardziej „atrakcyjne” cele ni ż inne, np. 
w 2006 r. Belgia, Francja, Niemcy, Szw ecja i Zjednoczone Królestwo otrzyma ły ponad 3000 
takich „wielokrotnych” wniosków, podczas gdy Cypr i Portugalia poni żej 100. Niektóre 
osoby potrzebuj ące ochrony nie uzyskuj ą jej. 
Powodem tych rozbie żności jest niejednolite st osowanie procedur rozpatrywania wniosków. 
Doprowadzi ło to do kontynuowania swoistej „loterii ” azylowej, a tym samym wtórnego 
przepływu osób ubiegaj ących się o azyl mi ędzy państwami cz łonkowskimi, podwa żając 
założenia stojące u podstaw rozporz ądzenia dubli ńskiego, zgodnie z którymi wnioskodawcy 
mają dostęp do ochrony na równych warunkach we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich. 
Dyrektywa dotyczy zasadniczy ch elementów CEAS, poniewa ż łączy i wspiera ws zystkie akty 
prawne w dziedzinie azylu, a ws zystkie jej braki negatywnie wp ływają na stosowanie innych 
przepisów wspólnotowych. 
Niezbędne jest zatem dzia łanie ze strony UE  w celu uzyskania wy ższych i bardziej 
harmonijnych norm, opartych na obowi ązujących normach minimalnych w dziedzinie 
procedur azylowych.  
3. CELE STRATEGICZNE  
Cel ogólny: 
uzyskanie w ca łej UE wy ższych norm ochrony osób potrzebuj ących ochrony 
międzynarodowej. 
Cele szczegó łowe:  
(1) zapewnienie dost ępności procedur azylowych; 
(2) bardziej sprawiedliwe procedury; 
(3) zapewnienie spójnego stosowania ws pólnych mechanizmów proceduralnych; 
(4) poprawa jako ści i efektywno ści procedur; 
(5) poprawa dost ępu do skutecznego środka odwo ławczego; 
(6) zapewnienie spójno ści między różnymi instrumentami UE w dziedzinie azylu. 
4. WARIANTY STRATEGICZNE  
Ponieważ rozpatrywane problemy maj ą zróżnicowany charakter, nie ma mo żliwości ustalenia 
jednego, uniwersalnego warian tu strategicznego. W zwi ązku z tym w ocenie skutków 
zaproponowano odr ębny wariant strategiczny dla ka żdego celu strategicznego. Nast ępnie 
opisano dwa lub trzy podwarianty prawodawcze w zakresie ka żdego wariantu strategicznego. 
W dziedzinie azylowych przepisów proceduralnych wy łącznie środki prawodawcze mog ą 
zagwarantowa ć systematyczny i trwa ły wpływ na jako ść i efektywno ść procedur 
 
PL 4   PL rozpatrywania wniosków. Prawie wszystkie podwarianty maj ą charakter kumulatywny. 
Towarzysz ą im przewidywane dzia łania w zakresie praktycznej wspó łpracy. W celu ustalenia 
elementów preferowanego wariantu, w o cenie skutków przeanalizowano wszystkie 
podwarianty na tle scenariusza wyj ściowego pod k ątem efektywno ści, skuteczno ści i 
spójności, lecz tak że pod kątem ich proporcjonalno ści oraz skutków spo łecznych i wp ływu na 
prawa podstawowe. 
W obliczu z łożoności proponowanych wariantów, w niniejszym streszczeniu ograniczono si ę 
do opisu podstawowych elementów sk ładających się na preferowany wariant. 
i. Status quo  
Obowiązujące ramy prawne pozosta łyby w niezmienionym kszta łcie. Monitorowanie przez 
Komisję przyczyni łoby się do lepszego przestrzegania obecnyc h norm. Orzeczenia i ustalenia 
Europejskiego Trybuna łu Sprawiedliwo ści i Europejskiego Trybuna łu Praw Cz łowieka w 
których, przyk ładowo, podkre śla się konieczno ść przestrzegania zasady dok ładnej kontroli 
wniosków, mog łyby przyczyni ć do zmniejszenia arbitralno ści w stosowaniu dyrektywy. 
Byłyby to jednak post ępy o charakterze dora źnym, które nie mia łyby charakteru 
systematycznego. W dalszym ci ągu stosowane by łyby zróżnicowane procedury azylowe, na 
co zezwala dyrektywa, chocia ż mogłoby też dojść do większej ich harmonizacji poprzez 
praktyczn ą współpracę, w szczególno ści gdyby Europejski Urz ąd Wsparcia w dziedzinie 
Azylu opracowa ł programy szkoleniowe lub zapewnia ł w razie potrzeby konkretne 
specjalistyczne wsparcie za po średnictwem sieci ekspertów. 
ii. Zapewnienie dost ępu do procedur azylowych 
– zapewnienie w łaściwego organu odpowiedzialnego za rejestrowanie wniosków o udzielenie 
ochrony mi ędzynarodowej;  
– wyraźne zaznaczenie, że policja, stra ż graniczna i inne organy, do których przypuszczalnie 
skierują się osoby pragn ące złożyć wniosek o udzielenie ochrony mi ędzynarodowej, powinny 
otrzymać wyraźne instrukcje, jak post ępować w takim przypadku, w tym co do obowi ązku 
przekazania wniosku w łaściwemu organowi;  
– wprowadzenie obowi ązku udost ępnienia informacji na temat procedur sk ładania wniosków 
oraz odpowiednich us ług doradczych i zwi ązanych z t łumaczeniem stawiaj ącym się na 
przejściu granicznym; 
– nałożenie na pa ństwa członkowskie obowi ązku rejestrowania wniosków w rozs ądnym 
terminie; 
– weryfikacja przes łanek niedopuszczalno ści oraz wprowadzenie rozwi ązań umożliwiających 
wnioskodawcy przedstawienie stan owiska na temat tych przes łanek, jak równie ż informacji, 
na których organy zamierzaj ą oprzeć swoją decyzję; 
– skreślenie pojęcia europejskiego bezpi ecznego kraju trzeciego. 
iii. Poprawa gwarancji proceduralnych  
 
PL 5   PL – usunięcie derogacji od podstawowych zasad i gwarancji oraz zapewnienie bezp łatnej 
pomocy prawnej ma łoletnim bez opieki, jak równie ż innym osobom ubiegaj ącym się o azyl, 
które nie maj ą zasobów finansowych, w post ępowaniu w pierwszej instancji; 
– dopilnowanie, by umowy mi ędzynarodowe dotycz ące ekstradycji nie by ły wykorzystywane 
do odsyłania wnioskodawców do ich krajów pochodzenia; 
– przyznanie wnioskodawcom ubiegaj ącym się o azyl prawa dost ępu do sprawozdania z 
przesłuchania oraz zg łoszenia do niego uwag zanim zostanie podj ęta decyzja w sprawie jego 
wniosku 
– ustanowienie przepisów przewiduj ących, że komunikacja w trakcie przes łuchania powinna 
odbywać się w języku, który wnioskodawca jest w stanie zrozumie ć i w którym jest w stanie 
prawidłowo przedstawi ć elementy swojego wniosku.  
iv. Równiejszy dost ęp do ochrony osób o szczególnych potrzebach 
– wprowadzenie poj ęcia wnioskodawców o szczególnych potrzebach;  
– wprowadzenie prawa sk ładania przez dzieci wniosków o udzielenie ochrony 
międzynarodowej, usuni ęcie istniej ącej obecnie mo żliwości odstąpienia od wyznaczenia 
przedstawiciela w przypadkach, w których ma łoletni bez opieki ma 16 lat i wi ęcej;  
– określenie kwalifikacji kuratora oraz wyra źne przyznanie mu prawa do wyst ępowania o 
azyl w imieniu ma łoletniego bez opieki;  
– nałożenie na pa ństwa członkowskie wymogu informowania ka żdej osoby doros łej na 
osobności o przys ługującym jej prawie do z łożenia odrębnego wniosku o udzielenie ochrony 
międzynarodowej oraz zapewnienie doros łym pozostaj ącym na utrzymaniu mo żliwości 
przedstawienia ich osobistej sytuac ji personelowi organu rozstrzygaj ącego;  
– określenie roli i procedur uzyskania ekspertyzy s ądowo-lekarskiej w celu udokumentowania 
śladów tortur, zapewnienie ofiarom tortur odpowiedniego czasu na przygotowanie si ę do 
przesłuchania na temat zasadniczej tre ści wniosku oraz wprowadzenie wymogu 
uwzględnienia aspektów zwi ązanych z p łcią i wiekiem podczas przes łuchiwania 
wnioskodawców;  
– wyjaśnienie, że aspekty zwi ązane z płcią oraz zobowi ązania międzynarodowe dotycz ące 
prawa dziecka powinny by ć należycie uwzgl ędniane przy stosowaniu dyrektywy oraz 
wyłączenie mo żliwości prowadzenia wobec ofiar tortur, osób upo śledzonych umys łowo oraz 
małoletnich bez opieki post ępowania w trybie przy śpieszonym, opartego na koncepcji 
wniosków oczywi ście bezzasadnych;  
– wyłączenie mo żliwości stosowania wobec ma łoletnich bez opieki procedury granicznej i 
procedury bezpiecznego  kraju pochodzenia;  
– wprowadzenie przepisów przewiduj ących uwzgl ędnianie aspektów zwi ązanych z p łcią, 
traumatycznymi prze życiami oraz wiekiem w programach szkoleniowych dla personelu 
azylowego.  
v. Zbli żenie post ępowań prowadzonych w trybie przy śpieszonym 
 
PL 6   PL – wprowadzenie ograniczonego, enumeratywnego wykazu przes łanek wszcz ęcia 
postępowania w trybie przy śpieszonym, opartego na koncepcji oczywi ście bezzasadnych 
wniosków, z równoczesnym zachowaniem prawa pa ństw członkowskich do nadania 
priorytetu innym wnioskom;  
– nałożenie na pa ństwa członkowskie obowi ązku prowadzenia przes łuchań oraz 
sprecyzowanie, że organ rozstrzygaj ący powinien mie ć niezbędny czas na skrupulatn ą ocenę 
wniosku.  
vi. Wyja śnienie poj ęcia bezpiecznego kraju pochodzenia  
– usunięcie pojęcia minimalnego wspólnego wykazu bezpiecznych krajów pochodzenia oraz 
wyjątków od materialnych wymogów uznawania pa ństw trzecich za bezpieczne kraje 
pochodzenia na szczeblu krajowym; 
– zapewnienie regularnej nast ępczej weryfikacji sytuacji w pa ństwach trzecich uznanych za 
bezpieczne.  
vii. Poprawa dost ępu do skutecznego środka odwo ławczego  
– wyjaśnienie, że zakres kontroli powinien obejmowa ć zarówno zagadnienia faktyczne, jak i 
prawne, przynajmniej w post ępowaniu przed s ądem pierwszej instancji, oraz że powinien 
opierać się na ocenie ex nunc potrzeby ochrony;  
– wprowadzenie, z ograniczon ą liczbą wyjątków, automatycznego skutku zawieszaj ącego 
odwołań od decyzji wydanych w pierwszej instancji; w takich wyj ątkowych przypadkach s ąd 
może, na podstawie indywi dualnej oceny, przyzna ć środki przej ściowe;  
– nadanie s ądom nieograniczonego prawa do uzyskiwania materia łów stanowi ących podstaw ę 
decyzji organu rozstrzygaj ącego;  
– ustanowienie rozs ądnego terminu na z łożenie odwo łania od decyzji podj ętej w pierwszej 
instancji.  
viii. Zwi ększenie spójno ści między różnymi aktami prawnymi UE w obszarze azylu  
- określenie w dyrektywie kluczowych elementów jednej procedury azylowej; 
- rozci ągnięcie zakresu zastosowania przepisów dyrektywy dotycz ących cofni ęcia 
statusu uchod źcy na cofni ęcie ochrony uzupe łniającej;  
- podkre ślenie, że zakres zastosowania dyrektywy obejmuje osoby poddawane 
procedurom dubli ńskim oraz że pojęcie dorozumianego wycofania wniosku nie dotyczy osób 
przekazanych do odpowiedzialnego pa ństwa członkowskiego na mocy rozporz ądzenia 
dublińskiego. 
ix. Zwi ększenie wydajno ści i jakości procedur decyzyjnych  
- ograniczenie obecnych derogacji od zasady jednego organu rozstrzygaj ącego; 
 
PL 7   PL - wprowadzenie przepisów przewiduj ących, że organ rozstrzygaj ący powinien 
dysponowa ć dostateczn ą liczbą kompetentnych pracowników;  
- wprowadzenie minimalnych wymogów w zakresie tre ści przesłuchania; 
- okre ślenie minimalnych wymogów dotycz ących zakresu programów szkoleniowych; 
- po łączenie procedury post ępowania z kolejnymi wnioskami z procedur ą oceny 
dopuszczalno ści;  
- na łożenie na pa ństwa członkowskie wymogu uwzgl ędnienia dalszych o świadczeń 
przed wydaniem ostatecznej d ecyzji co do istoty sprawy; 
- ustanowienie rozs ądnego terminu na podj ęcie w pierwszej instan cji decyzji co do 
istoty sprawy.  
5. OCENA SKUTKÓW  
Każdy podwariant wywiera, w zró żnicowanym zakresie, skutki w nast ępujących dziedzinach:   
• poprawa dost ępu do ochrony i wymiaru sprawiedliwo ści, poprzez znacz ące ograniczenie 
możliwości popełnienia błędu urzędniczego w post ępowaniu azylowym dzi ęki lepszym 
gwarancjom proceduralnym, wi ększej spójno ści między aktami prawnymi w dziedzinie 
azylu oraz poprawie jako ści procesu decyzyjnego; 
• poprawa dost ępu do opieki socjalnej , poniewa ż osoby ubiegaj ące się azyl zyska łyby 
większe szanse dost ępu do procedur azylowych oraz, w odpowiednich przypadkach, 
uzyskania ochrony, w tym odpowiedniej opieki so cjalnej i zdrowotnej. Te same aspekty 
dotyczą również poprawy zdrowia publicznego; 
• większa równo ść/niedyskryminacja : w szczególno ści przepisy wspieraj ące faktyczn ą 
równość w procedurach azylowych (szczególne gwarancje dla kobiet i osób wymagaj ących 
szczególnej troski), przepisy dotycz ące dostępu do skutecznego środka odwo ławczego oraz 
poprawione gwarancje pr oceduralne stanowi ą kluczowy element preferowanego wariantu, 
który doprowadzi do wi ększej równo ści i niedyskryminacji;  
• właściwe sprawowanie rz ądów: byłoby lepiej zapewnione w pa ństwach cz łonkowskich 
dzięki wprowadzeniu jednego organu rozstrzygaj ącego oraz zapewnienie personelu 
posiadającego potrzebne umiej ętności i wiedz ę specjalistyczn ą.  
Oszacowanie kosztów zmian wspólnego europejskiego systemu azylowego jest 
szczególnie trudne. Ochrona je st udzielana na zasadzie oceny ka żdego indywidualnego 
przypadku , po przeprowadzeniu z łożonej analizy, odpowiedniej do kontekstu, oraz zale ży od 
szeregu czynników prawnych i fakty cznych. Brakuje danych pozwalaj ących ustali ć dlaczego, 
w danym okresie, jedne wnioski zosta ły zaakceptowane, a inne odrzucone. Nie mo żna 
przewidzie ć, ile osób i o jakim profilu wyst ąpi o azyl w danym roku. Dost ępne są następujące 
dane dotycz ące zasadniczych elementów preferowanego wariantu: 
10 państw członkowskich, które odczu łoby skutki przewidzianych przepisów dotycz ących 
przesłuchań otrzymało w 2008 r. łącznie 111 650 wniosków. Je żeli dostępność przesłuchań 
zwiększy się o 5%, proponowane przepisy zapewni ą możliwość przesłuchania 5 582 
 
PL 8   PL dodatkowym wnioskodawcom, co wymaga 266 149,76 EUR  rocznie1. 5 państw 
członkowskich, które odczu łyby skutki środków dotycz ących ułatwienia dost ępu do procedur 
na granicy morskiej otrzyma ło w 2008 r. łącznie 56 985 wniosków. Skutki przepisów 
dotyczących bezp łatnej pomocy prawnej w pierwszej instancji odczu łoby co najmniej 11 
państw członkowskich, które w 2008 r. otrzyma ły łącznie 125 255 wniosków. Do 48 400 osób 
(20% wszystkich wnioskodawców) mo że potrzebowa ć przewidzianych środków dotycz ących 
ofiar tortur. Oko ło 45 140 osób mo że skorzysta ć z lepszego dost ępu do skutecznego środka 
odwoławczego w 8 pa ństwach cz łonkowskich. Przypuszczalne łączne koszty administracyjne 
preferowanego wariantu szacowane s ą na 2 857 555 EUR. 
Wiele kosztów zosta łoby w du żej mierze zrekompensowanych przez oszcz ędności w 
dłuższej perspektywie czasowej  Potencjalne oszcz ędności mogą wynikać z ograniczenia 
wtórnych przep ływów oraz poprawy skuteczno ści procedur w pierwszej instancji. Dzi ęki 
skoncentrowaniu us ług, wiedzy specjalistycznej i an aliz na wczesnym etapie post ępowania, 
preferowany wariant powinien ograniczy ć korzystanie ze środków odwo ławczych, 
pozwalając na oszcz ędności administracyjne i finansowe. Istniej ą przesłanki wskazuj ące, że 
odwołania mog ą podwoić koszty rozpatrzenia wniosku azylowego, tymczasem w 2007 r. 
wniesiono 110 846 odwo łań. Dodatkowo ograniczone zosta łyby koszty us ług związanych z 
przyjmowaniem wnioskodawców. Średnio 1 rok przyjmowania jednej osoby kosztuje 11 000 
EUR, podczas gdy przewidywana d ługość postępowania w pierwszej instancji wynosi 6 
miesięcy, a procedury odwo ławcze często trwają co najmniej rok.  
Krajowe środki służące wdrożeniu norm przewidzianych we wniosku kwalifikuj ą się do 
współfinansowania z Europejskiego Funduszu na rzecz Uchod źców, na poziomie 50% lub 
70%. 
6. PORÓWNANIE WARIANTÓW  
Wariant preferowany przewiduje ustanowie nie zasadniczych za sad, gwarancji i poj ęć 
proceduralnych w prawie wspólnotowym. Dzi ęki harmonizacji rozwi ązań proceduralnych 
wariant preferowany mo że zapewni ć dostęp do ochrony na równych warunkach w ca łej Unii, 
jak równie ż lepsze roz łożenie „ciężarów” ponoszonych przez pa ństwa członkowskie. Stanowi 
on równie ż istotny krok na drodze do realizacji celu UE dotycz ącego zagwarantowania 
przestrzegania prawa do azylu, zasady non-refoulement oraz, bardziej ogólnie, praw 
podstawowych. 
Wariant preferowany ma poprawi ć zarówno jako ść, jak i skuteczno ść procedur poprzez 
skoncentrowanie us ług, doradztwa i wiedzy specjalistyczn ej na wczesnym etapie, a tak że 
zachęcenia państw członkowskich to tego, aby w rozs ądnym terminie podejmowa ły solidne 
decyzje w pierwszej instancji. Powinno to (i) umo żliwić państwom cz łonkowskim szybsze 
odróżnianie osób ubiegaj ących się o azyl od innych migrantów, przybywaj ących w tej samej 
grupie, (ii) zwi ększyć możliwość obrony decyzji odmownych podj ętych w pierwszej 
instancji, (iii) umo żliwić pracownikom zajmuj ącym się azylem lepsze identyfikowanie 
przypadków wniosków bezzasadnych lub stanowi ących nadu życie; (iv) wsparcie wysi łków 
państw członkowskich zmierzaj ących do wydalenia z ich tery torium osób, które nie uzyska ły 
azylu.  
                                                           
1 Szacunki oparto na średnich kosztach godziny pracy urz ędników azylowych (23,84 EUR).  
 
PL 9   PL 7. MONITOROWANIE I OCENA  
Proces monitorowania i oceny b ędzie miał formę sprawozdania z oceny sporz ądzanego przez 
Komisję co pięć lat. W dalszym ci ągu odbywa ć się będą regularne spotkania ekspertów w 
celu omówienia problemów z wdra żaniem i wymiany najlepszych praktyk mi ędzy państwami 
członkowskimi. Za po średnictwem Europejskiego Urz ędu Wsparcia w dziedzinie Azylu 
gromadzone b ędą aktualne informacje na temat wdra żania dyrektywy w pa ństwach 
członkowskich.