Znacząco przyspieszył proces ograniczania wysokiego stopnia autonomii Hongkongu oraz panujących w nim praw i wolności, które miały być chronione co najmniej do 2047 r. na mocy oświadczenia chińsko-brytyjskiego. Rok 2021 rozpoczął się masowymi aresztowaniami 55 działaczy prodemokratycznych na początku stycznia, a zakończył się wyborami do Rady Ustawodawczej bez udziału opozycji 19 grudnia. W roku tym miały także miejsce pierwsze procesy wszczęte na podstawie ustawy o bezpieczeństwie narodowym oraz reforma ordynacji wyborczej wzmocniona rozporządzeniem w sprawie składania przyrzeczeń, którego celem było zdyskwalifikowanie prodemokratycznych członków rady dystryktu wybranych w wyborach w 2019 r.

W ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy 2021 r. gospodarka Hongkongu odbiła się o 7,0 % rok do roku . Wsparciem dla gospodarki były dobre wyniki w sektorze handlu i logistyki oraz w branży finansowej, podczas gdy handel detaliczny, transport i budownictwo radziły sobie w wciąż trudnym otoczeniu. Status Hongkongu jako międzynarodowego centrum biznesu może jednak ulec pogorszeniu, jeżeli nadal będzie zmniejszać się liczba przedsiębiorstw zagranicznych spoza Chin. Przyniosłoby to również nowe wyzwania w zakresie globalnej konkurencyjności, dostępności talentów i niedoborów na rynku pracy (w niedawnym badaniu liczba pracowników zatrudnionych przez przedsiębiorstwa zagraniczne w Hongkongu spadła o 4 %, czyli 20 000, w ciągu dwóch lat).

W 2021 r. Hongkong osiągnął dobre wyniki gospodarcze. Był trzecim co do wielkości celem inwestycyjnym na świecie i stał się szóstą co do wielkości gospodarką handlową. Podczas gdy pracownicy zagraniczni wyjeżdżali, obecność przedsiębiorstw z UE wzrosła w ciągu 12 miesięcy upływających w czerwcu o 3,5 % pod względem liczby przedsiębiorstw (osiągając poziom 1 614), pozostając tym samym największą, inną niż chińska społecznością biznesową w Hongkongu. W 2021 r. UE była trzecim co do wielkości partnerem handlowym Hongkongu w zakresie handlu towarami, po Chinach kontynentalnych i Tajwanie.

W 2021 r. w Hongkongu pandemia COVID-19 była w znacznym stopniu pod kontrolą dzięki wprowadzeniu szeregu ograniczeń, takich jak zakaz zgromadzeń publicznych. Ograniczenia w dostępie do terytorium Hongkongu stały się coraz bardziej dotkliwe, a do końca roku były identyczne jak ograniczenia w dostępie do Chin kontynentalnych. Do końca roku granica z Chinami kontynentalnymi nie została ponownie otwarta.

Kolejnym elementem reformy ordynacji wyborczej był projekt ustawy w sprawie składania przyrzeczeń: 23 lutego rząd przyjął projekt ustawy o urzędach publicznych (kandydowanie i obejmowanie urzędów) (różne zmiany) z 2021 r., przewidującą wymóg składania przysięgi przy obejmowaniu urzędu przez obecnych i przyszłych członków rad dystryktu. Ustawa weszła w życie w dniu 21 maja. W rezultacie pierwsza grupa obejmująca 214 członków rady dystryktu podała się do dymisji w lipcu, po tym jak media zaczęły donosić, że rząd może dochodzić wstecznych roszczeń dotyczących wynagrodzeń i diet osób zdyskwalifikowanych. Od września władze zdyskwalifikowały 49 prodemokratycznych członków rad dystryktów, unieważniając ich przysięgę przestrzegania ustawy zasadniczej i wierności wobec Specjalnego Regionu Administracyjnego pod zarzutem „nieautentyczności”, rzekomo na podstawie wcześniej wyrażonych opinii, co potwierdza, że rozporządzenie działa z mocą wsteczną. Posunięcie to negowało wyniki wyborów do rady dystryktu z listopada 2019 r., w których prodemokratyczni kandydaci zdobyli ponad 80 % mandatów i uzyskali bezwzględną większość w 17 z 18 rad dystryktów. 21 października rzecznik ESDZ wydał oświadczenie na temat wydalenia członków rady dystryktu wybranych w demokratycznych wyborach oraz zmniejszającej się przestrzeni do funkcjonowania społeczeństwa obywatelskiego.

Ponadto w wyniku reformy ordynacji wyborczej powołano komitet kontroli kwalifikowalności kandydatów w celu dyskwalifikacji kandydatów uznanych za „niepatriotów” z uczestnictwa w wyborach do Komitetu Wyborczego, Rady Ustawodawczej i na stanowisko dyrektora generalnego. Decyzje podjęte po konsultacji z Komitetem Bezpieczeństwa Narodowego nie podlegają zaskarżeniu przed sądem. W wyniku reformy ordynacji wyborczej wprowadzono również zakaz wzywania ludzi do oddawania pustych głosów.

W geograficznych okręgach wyborczych, w których odbywały się wybory bezpośrednie, swoje karty do głosowania oddało łącznie 1 350 680 wyborców, co oznacza frekwencję na poziomie 30,2 % – rekordowo niską. W funkcjonalnych okręgach wyborczych, w których odbywały się wybory pośrednie, oraz w nowym okręgu wyborczym Komitetu Wyborczego, swoje głosy oddało odpowiednio 70 490 wyborców i 1 426 wyborców, co stanowiło odpowiednio 32,22 % i 96,28 % frekwencji.

Siódme wybory do Rady Ustawodawczej, pierwotnie zaplanowane na wrzesień 2020 r., odbyły się 19 grudnia 2021 r. Były to pierwsze takie wybory od czasu wprowadzenia ustawy o bezpieczeństwie narodowym i wprowadzenia gruntownych zmian w systemie wyborczym.

Wybory do Rady Ustawodawczej, które odbyły się 19 grudnia, były pierwszymi wyborami do tego organu od czasu wprowadzenia ustawy o bezpieczeństwie narodowym i reformy ordynacji wyborczej. W ramach trzech dużych grup okręgów wyborczych startowało łącznie 153 kandydatów. [219 254 wyborców zarejestrowanych do głosowania w funkcjonalnych okręgach wyborczych i 4 472 863 w geograficznych okręgach wyborczych].

Komitet Wyborczy zwiększono z 1 200 do 1 500 członków (w praktyce zasiada w nim 1 448 członków w większości popierających elity władzy). We wrześniu w wyborach do tego komitetu wzięło udział 4 389 osób, co oznacza, że frekwencja wyniosła 89,77 %. Wyborcy wybrali tylko jednego samozwańczego polityka, który nie popierał elit władzy. Zmieniono skład i rolę Komitetu Wyborczego. Zlikwidowano 117 miejsc zarezerwowanych dla członków rady dystryktu. Dodano nowe miejsca dla członków Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin oraz członków wybranych organizacji krajowych z Hongkongu. Komitet Wyborczy otrzymał nowe uprawnienia kontrolne, w szczególności możliwość decydowania o wyborze prawie połowy członków Rady Ustawodawczej.

30 marca Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych zmieniło załączniki do ustawy zasadniczej, aby zmienić system wyborczy Hongkongu. Osłabiło to jeszcze bardziej i tak już skromne elementy demokratyczne systemu wyborczego i sprawiło, że głosy sprzyjające elitom władzy mogły kontrolować wszystkie jej szczeble – rząd, Radę Ustawodawczą i Komitet Wyborczy. 9 czerwca wysoki przedstawiciel wydał oświadczenie na temat zmian w systemie wyborczym Hongkongu.

W orzeczeniu z 14 grudnia Sąd Apelacyjny potwierdził, że norma, na podstawie której przyznaje się zwolnienie za kaucją osób podejrzanych o przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu narodowemu, może mieć zastosowanie również do osób oskarżonych na podstawie innych ustaw – o ile zarzucane im czyny są postrzegane jako zagrażające bezpieczeństwu narodowemu. Mogą to być m.in. przestępstwa wymienione w art. 23 ustawy zasadniczej.

Wyrok skazujący w pierwszej sprawie prowadzonej na podstawie ustawy o bezpieczeństwie narodowym zapadł w lipcu 2021 r. Sąd wydał wówczas wyrok dziewięciu lat pozbawienia wolności za „podżeganie do secesji” i „udział w działalności terrorystycznej”. Sądy w Hongkongu interpretowały ustawę o bezpieczeństwie narodowym z surowością, chociaż stanowiła ona, że prawa człowieka będą przestrzegane i chronione przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa narodowego. Zwolnienie za kaucją było raczej wyjątkiem niż normą pomimo wyroku Sądu Apelacyjnego, który dawał sądom niższej instancji pewną swobodę w podejmowaniu decyzji o zatrzymaniu oskarżonych w areszcie. Na przykład w przypadku 47 działaczy prodemokratycznych, którzy byli ścigani w związku z prawyborami, do końca 2021 r. tylko 14 zostało zwolnionych za kaucją. Coraz częściej obawy budziło długie przetrzymywanie więźniów przed procesem, czasem w izolacji.

W 2021 r. zaszły także głębokie zmiany w społeczeństwie obywatelskim w Hongkongu. Wszystkie główne organizacje społeczeństwa obywatelskiego, które nie popierały elit władzy, rozwiązały się z obawy przed ustawą o bezpieczeństwie narodowym, a niektórzy działacze powoływali się na groźby dotyczące osobistego bezpieczeństwa. Rozwiązały się organizacje the Civil Human Rights Front, the China Human Rights Lawyers Concern Group, the Hong Kong Alliance in Support of Patriotic Democratic Movements of China, the Democratic Alliance, lokalny oddział Amnesty International, ale także związki studentów, związki zawodowe, grupy medialne oraz grupy powiązane z kościołem. Łącznie rozwiązano ponad 50 organizacji. Wielu z ich przywódców aresztowano.

W roku 2021 przestała istnieć skuteczna opozycja polityczna w Hongkongu. Pozostała Partia Demokratyczna, Partia Obywatelska i kilka innych, ale ich pozycja stawała się coraz bardziej niepewna, ponieważ kwestionowano ich istnienie, chyba że odgrywały rolę „lojalnej opozycji”. Partie te nie wystawiły jednak kandydatów w wyborach do Rady Ustawodawczej, a większości czołowych polityków demokratycznych zabroniono startu w wyborach. Pasja Obywatelska, jedyna partia niepopierająca elit władzy pozostająca w Radzie Ustawodawczej w 2021 r., rozwiązała się we wrześniu. W sierpniu rozwiązał się Sojusz na rzecz Prawdziwej Demokracji, a w czerwcu NeoDemokraci.

Z kolei dostęp do Hongkongu z zagranicy stawał się coraz trudniejszy. Przyczyniło się to do względnej izolacji Hongkongu i wzbudziło wątpliwości co do jego statusu jako międzynarodowego ośrodka w perspektywie długoterminowej. Dyskusje w Hongkongu na temat ewentualnych „baniek turystycznych” nie przyniosły rozstrzygnięcia. W czerwcu UE dodała Hongkong do listy krajów i terytoriów, do których można podróżować w celach innych niż służbowe.

W związku z zachodzącymi zmianami politycznymi nasiliła się emigracja. Oficjalne dane Departamentu Statystyki opublikowane w sierpniu br. wskazują na odpływ netto około 89 200 mieszkańców od połowy 2020 r. We wrześniu statystyki publiczne wykazały, że w szkołach podstawowych było o 81 klas mniej niż rok wcześniej. Wielu obywateli Hongkongu wyjechało do Zjednoczonego Królestwa, które 31 stycznia rozszerzyło prawa imigracyjne, aby zapewnić możliwość uzyskania obywatelstwa osobom posiadającym brytyjski paszport terytoriów zamorskich (ang. British National Overseas, BN(O)). Według statystyk publicznych Zjednoczonego Królestwa w okresie od 31 stycznia do 30 sierpnia 2021 r. złożono 88 900 wniosków o wizę BN(O), nie uwzględniając wiz studenckich.. Wśród innych głównych kierunków znalazły się Australia, która wprowadziła wizy na pobyt stały dla obywateli Hongkongu, a także Kanada, Stany Zjednoczone i Tajwan. Hongkong borykał się również z problemem malejącego współczynnika urodzeń. Według danych Urzędu Statystycznego współczynnik dzietności ogólny był niższy od współczynnika zastępowalności pokoleń.

Coraz więcej zagranicznych przedsiębiorstw wyraziło obawy związane z coraz większą integracją Hongkongu z Chinami kontynentalnymi. Zmiany polityczne miały wpływ na przewidywalność i ogólny klimat biznesowy, wpływając na zdolność przedsiębiorstw do prowadzenia działalności. Sytuację zaostrzyły naciski na swobodny dostęp do informacji oraz ryzyko, że Chiny kontynentalne narzucą Hongkongowi więcej przepisów, w tym np. przepisy antydoksingowe, przeciwsankcyjne, dotyczące cyberbezpieczeństwa, danych.

4 czerwca policja dokonała prewencyjnego aresztowania jednego z przywódców Sojuszu. Aresztowano również kilku obywateli, którzy przyszli do Victoria Park, gdzie w poprzednich latach odbywało się czuwanie. Muzeum 4 czerwca, które od 10 lat było prowadzone przez Sojusz, zostało zamknięte w czerwcu po tym, jak Wydział ds. Higieny Żywności i Środowiska stwierdził, że nie posiada ono licencji na prowadzenie publicznych lokali rozrywkowych. Policja przeprowadziła nalot na muzeum we wrześniu, wkrótce po zatrzymaniu przywódców Sojuszu Władze Hongkongu podjęły wszechstronne działania mające na celu tuszowanie pamięci o stłumieniu protestów z 4 czerwca w innych obszarach. Kolumna Wstydu, rzeźba mająca upamiętniać stłumienie protestów na placu Tiananmen, została usunięta ze swojego dotychczasowego miejsca na Uniwersytecie Hongkongu po tym, jak zażądał tego uniwersytet. Chiński Uniwersytet w Hongkongu, Uniwersytet Lingnan i Miejski Uniwersytet w Hongkongu poszły w ich ślady i usunęły z kampusów dzieła sztuki związane z protestami. Biblioteki publiczne również usunęły książki na temat protestów.

Wolność zrzeszania się została ograniczona, kiedy dwie grupy najbardziej związane z dwoma najbardziej znanymi dorocznymi demonstracjami politycznymi w Hongkongu rozwiązały się w tym roku. Przed ich rozwiązaniem obie grupy były oskarżane o otrzymywanie „zagranicznego wsparcia”. W sierpniu zwrócono się do Sojuszu o przedstawienie dokumentów na podstawie art. 43 ustawy o bezpieczeństwie narodowym i oskarżono go o działanie w charakterze „zagranicznego agenta”.

Niejasne sformułowania i ścisłe wdrażanie ustawy o bezpieczeństwie narodowym ograniczyły wolność wypowiedzi. W 2021 r. powszechnym zjawiskiem stała się autocenzura. Miało to wpływ na prawo dostępu do kultury, ponieważ coraz częściej produkcje kulturalne, filmy, książki i media ogółem były cenzurowane. Z bibliotek publicznych usunięto około 70 tytułów. Agencja rządowa organizująca targi książki w Hongkongu wydała ostrzeżenia w związku z ustawą o bezpieczeństwie narodowym w odniesieniu do pięciu wystawionych książek.

Opieka nad dziećmi i osobami starszymi nadal była uzależniona od zagranicznych pracowników domowych, najczęściej z Filipin i Indonezji. Problemem pozostawały warunki ich pracy, ponieważ zgodnie z prawem musieli oni mieszkać u swoich pracodawców, co czasem utrudniało zapewnienie im ochrony przed nadużyciami. Ograniczenia w dostępie do Hongkongu spowodowały niedobór pomocy domowych. Aby rozwiązać problem niedoboru pracowników, rząd otworzył specjalne hotele kwarantannowe dla pomocy domowych, ale zamroził ich minimalne wynagrodzenie.

W kwietniu rząd wprowadził zmiany do nowego prawa imigracyjnego, które zaczęło obowiązywać od sierpnia. Prawo to dało władzom nieograniczone uprawnienia do uniemożliwiania mieszkańcom i innym osobom wjazdu na teren Specjalnego Regionu Administracyjnego lub opuszczenia go bez nakazu sądowego. Biuro Bezpieczeństwa obiecało, że przedstawi przepisy uzupełniające ograniczające te uprawnienia do lotów przychodzących, mając na celu wykrywanie nielegalnego przekraczania granicy przez migrantów, nie podało jednak terminu wprowadzenia tych przepisów.

W Hongkongu nadal nie uznaje się związków osób tej samej płci ani zarejestrowanych związków partnerskich osób tej samej płci, ale w zakresie praw osób LGBTI odnotowano pewne postępy. W czerwcu sąd pierwszej instancji orzekł, że polityka rządu, która odmawia parom tej samej płci prawa do dodawania lokatorów i przenoszenia własności w mieszkalnictwie subwencjonowanym, stanowi bezprawną dyskryminację ze względu na orientację seksualną. W październiku, w związku z pozwem złożonym przez wdowca homoseksualistę, rząd wyjaśnił, że w różnych departamentach nie ma żadnych zasad ani wytycznych zabraniających świadczenia usług w zakresie ustaleń dotyczących śmierci małżonkom tej samej płci i odmówił małżonkowi tej samej płci ubiegania się o akt zgonu. W najważniejszych mediach rozpowszechnił się pozytywny przekaz dotyczący osób LGBTI, czego przykładem jest pierwszy hongkoński serial obyczajowy o związkach homoseksualnych i małżeństwach osób tej samej płci The Gay Games, którego premiera zaplanowana pierwotnie na listopad 2022 r. została przełożona ze względu na obawy związane z ograniczeniami w podróżowaniu związanymi z COVID-19. Szefowa administracji i inni politycy popierający elity władzy wyrazili poparcie dla tego serialu. Coroczne obchody Pink Dot and Pride Parade zostały przeniesione do pomieszczeń zamkniętych.

Według sprawozdania rocznego Departamentu Służby Więziennej średnia liczba osób przebywających w aresztach śledczych w 2020 r. osiągnęła najwyższy od dziesięciu lat poziom, wzrastając o 37 % z 1 436 do 1 962. Prawa więźniów były często naruszane w wyniku przepełnienia, w szczególności w aresztach śledczych. We wrześniu 2021 r. rozwiązano główną grupę walczącą o prawa więźniów, Wall-fare. Kolejne znaczące stowarzyszenie wspierające więźniów, 612 Humanitarian Relief Fund, zaprzestało działalności i jest przedmiotem dochodzenia prowadzonego przez Departament Bezpieczeństwa Narodowego policji w związku z „podejrzeniem naruszenia ustawy o bezpieczeństwie narodowym Hongkongu lub innych przepisów prawa Hongkongu”.

Hongkong w dalszym ciągu sprawował niezależną władzę, wdrażając umowy handlowe, ustanawiając politykę pieniężną niezależnie od Chin kontynentalnych oraz uczestnicząc na własnych prawach w wielu organizacjach międzynarodowych i podmiotach wielostronnych, w tym w Grupie Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy oraz Światowej Organizacji Handlu. Hongkong zachował również odrębną jurysdykcją sądową od Chin kontynentalnych, a także odrębną walutę niepodlegającą ograniczeniom kapitałowym oraz odrębne struktury regulacyjne służące do nadzorowania przedsiębiorstw działających na terytorium Hongkongu. Do głównych priorytetów rządu należała integracja gospodarcza z Chinami kontynentalnymi oraz ogłoszona niedawno budowa Metropolii Północnej. Jeśli chodzi o finanse, Hongkong pozostał jednym z największych rynków kapitałowych na świecie, a jego celem jest zwiększenie roli w zakresie zielonego finansowania oraz ładu środowiskowego, społecznego i korporacyjnego, a także ściślejsze powiązanie z chińskim rynkiem finansowym.

W 2021 r. Hongkong osiągnął dobre wyniki gospodarcze. Był trzecim co do wielkości celem inwestycyjnym na świecie i stał się szóstą co do wielkości gospodarką handlową. Podczas gdy wielu zagranicznych pracowników odchodziło (liczba pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwach zagranicznych zmniejszyła się o 4,1 % w ciągu dwóch lat, co oznacza spadek o 20 000 osób), liczba nowych przedsiębiorstw spoza Hongkongu (w tym z Chin kontynentalnych) oraz przedsiębiorstw typu start-up osiągnęła rekordowy poziom.

W 2020 r. umocniła się pozycja Hongkongu jako centrum bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ). Według Światowego Raportu Inwestycyjnego 2021 przygotowanego w czerwcu przez Konferencję Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju, Hongkong był trzecim co do wielkości centrum inwestycyjnym na świecie.

W 2021 r. przyjęto kluczowe prawodawstwo dotyczące ochrony środowiska (gospodarowanie odpadami, handel zwierzętami). W planie działań w dziedzinie klimatu Hongkongu wyznaczono cel polegający na osiągnięciu neutralności pod względem emisji dwutlenku węgla do 2050 r.; plan ten przewiduje ograniczenie emisji dwutlenku węgla o 50 % do 2035 r. w porównaniu z poziomem z 2005 r. oraz tymczasowy cel zaprzestania wykorzystywania węgla do codziennego wytwarzania energii elektrycznej do 2035 r.

Po dwóch latach recesji gospodarczej (-1,7 % w 2019 r.; -6,1 % w 2020 r.) w ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy 2021 r. gospodarka Hongkongu odbiła się o 7,0 % rok do roku (r/r) . Wsparciem dla gospodarki były dobre wyniki w sektorze handlu i logistyki oraz w branży finansowej, podczas gdy handel detaliczny, transport i budownictwo nadal funkcjonowały w trudnym otoczeniu. Gospodarka pozostawała poniżej poziomu z 2018 r., a kilka sektorów nadal nie osiąga zadowalających wyników. Inflacja była umiarkowana, a roczny wzrost wskaźnika cen konsumpcyjnych wyniósł 1,5 % w ciągu pierwszych 10 miesięcy roku .

Poprawiła się sytuacja na rynku pracy – stopa bezrobocia spadła do 4,1 % w listopadzie 2021 r. z 7,2 % na początku 2021 r. Wartość ta była jednak nadal wyższa od stopy bezrobocia obserwowanej przed kryzysem związanym z COVID-19.

Sektor handlu i logistyki, który stanowił około 20 % PKB Hongkongu, w dużej mierze przyczynił się do ożywienia gospodarczego. W pierwszej połowie 2021 r. PKB z działalności przywozowej i wywozowej wzrósł o 20,8 % rok do roku. Do tak dobrych wyników przyczynił się znaczny wzrost wartości zagranicznego handlu towarami Hongkongu. W ciągu pierwszych 10 miesięcy 2021 r. handel zagraniczny osiągnął wartość 8,3 bln HKD (921 mld EUR) , co stanowi wzrost o 26 % w porównaniu z tym samym okresem w 2020 r. – przewyższając ożywienie w handlu światowym.

Głównym motorem wzrostu nadal był sektor finansowy, przy czym wzrost działalności finansowej i ubezpieczeniowej w pierwszej połowie 2021 r. wyniósł 6,8 %, co oznacza przyspieszenie w porównaniu z tymi samymi okresami w 2020 r. (2,6 % r/r) i 2019 r. (3,3 % r/r) .

Pierwsze oferty publiczne (IPO) wpłynęły pozytywnie na działalność finansową. W ciągu pierwszych 10 miesięcy 2021 r. na giełdzie w Hongkongu miało miejsce mniej IPO, ale miały one większą wartość: 76 IPO na łączną kwotę 291 mld HKD (32 mld EUR) – w porównaniu z 120 IPO i 251 mld HKD w 2020 r. W 2020 r. Hongkong był drugim co do wielkości ośrodkiem na świecie przeprowadzającym IPO (po siedmiokrotnym zajęciu pierwszego miejsca od 2009 r.). Zaostrzony nadzór nad chińskimi przedsiębiorstwami notowanymi w Stanach Zjednoczonych przyczynił się do wzrostu liczby IPO w Hongkongu, ponieważ przedsiębiorstwa zdecydowały się na notowania na giełdzie w Hongkongu.

Na koniec października 2021 r. kapitalizacja rynkowa na giełdzie w Hongkongu osiągnęła 45,3 bln HKD (5 bln EUR) (wzrost o 4,5 % rok do roku). Według stanu na koniec września 2021 r. Hongkong był siódmą co do wielkości giełdą świata i czwartą co do wielkości giełdą Azji (pod względem kapitalizacji rynkowej), a także największym centrum biznesu offshore w renmimbi. Średni dzienny obrót w pierwszych 10 miesiącach 2021 r. wyniósł 175,8 mld HKD (19,5 mld EUR), co stanowi wzrost o 41 % w ujęciu rok do roku . Niemniej jednak na rynku akcji występowały wahania, a indeks Hang Seng Hongkong odnotował pod koniec października 2021 r. stratę w wysokości 8,4 %, co czyni Hang Seng jednym z najgorszych wskaźników na świecie. Wynikało to ze skumulowanych obaw dotyczących gospodarki światowej i pandemii (w tym w Chinach kontynentalnych), napięć geopolitycznych, wysokiego zadłużenia przedsiębiorstw w Chinach kontynentalnych oraz zaostrzenia przepisów w kilku branżach w Chinach kontynentalnych (technologie, gry online, edukacja, nieruchomości), zwłaszcza że rynek giełdowy w Hongkongu był nadal zdominowany przez przedsiębiorstwa z Chin kontynentalnych.