Bruksela, dnia 2.2.2005

SEC(2005) 147 końcowy

Zalecenie w sprawie

OPINII RADY

zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie programu konwergencji Polski na lata 2004 – 2007

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że nieuczestniczące Państwa Członkowskie, to jest te, które nie przyjęły wspólnej waluty, muszą przedstawić Radzie i Komisji programy konwergencji. Zgodnie z art. 9 tego rozporządzenia Rada musi zbadać każdy program konwergencji na podstawie ocen przygotowanych przez Komisję oraz komitet ustanowiony na mocy art. 114 Traktatu (Komitet Ekonomiczno-Finansowy). Wymagane jest, aby na podstawie zalecenia Komisji i po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, Rada przedstawiła opinię po zbadaniu przez siebie programu. Zgodnie z rozporządzeniem, Państwa Członkowskie muszą przedstawiać roczne aktualizacje swoich programów konwergencji, które mogą również być zbadane przez Radę zgodnie z tymi samymi procedurami.

Państwa Członkowskie, które przystąpiły do UE w dniu 1 maja 2004 r., nie uczestniczą we wspólnej walucie, tym niemniej muszą we właściwym czasie wypełnić kryteria konwergencji, w tym kryterium dotyczące stabilności pozycji finansowej państwa, aby kwalifikować się do przyjęcia euro. Z uwagi na odnotowany w 2003 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych (sektor general government ) wynoszący 3,9% PKB, w dniu 5 lipca 2004 r. Rada uznała, że Polska znajduje się w sytuacji nadmiernego deficytu i zaleciła, aby nadmierny deficyt został skorygowany najpóźniej do 2007 r., zgodnie z programem konwergencji z maja 2004 r. W szczególności zalecono Polsce energiczne wdrożenie środków przewidzianych w majowym programie konwergencji, zwłaszcza tych zawartych w Planie Hausnera . Zalecono podjęcie skutecznych działań w odniesieniu do środków przewidzianych w celu osiągnięcia docelowego deficytu w 2005 r., w terminie do 5 listopada 2004 r., zgodnie z Paktem Stabilności i Wzrostu (PSW). Ponadto wezwano władze polskie do przeznaczenia ewentualnych dodatkowych przychodów na zmniejszenie deficytu sektora general government i powstrzymanie dalszego wzrostu wskaźnika zadłużenia. W swoim komunikacie z dnia 22 grudnia 2004 r. Komisja stwierdziła, że Rząd Polski podjął skuteczne działania w odniesieniu do środków przewidzianych w celu osiągnięcia docelowego deficytu w 2005 r.[2].

Państwa Członkowskie, które przystąpiły do UE 1 maja 2004 r. zobowiązały się do przedstawienia swoich programów konwergencji do 15 maja 2004 r. oraz ich pierwszej aktualizacji do końca 2004 r. Pierwszy program konwergencji Polski obejmujący okres 2004-2007 został przedłożony w dniu 17 maja 2004 r. i oceniony przez Radę w dniu 5 lipca 2004 r. Polska przedstawiła aktualizację swojego programu konwergencji w dniu 1 grudnia 2004 r. Służby Komisji przeprowadziły techniczną ocenę tej aktualizacji, biorąc pod uwagę wyniki prognoz gospodarczych służb Komisji z jesieni 2004 r. oraz uwzględniając kodeks postępowania[3], powszechnie przyjętą metodologię szacowania produktu potencjalnego, zalecenia w Ogólnych wytycznych polityki gospodarczej na okres 2003-2005 oraz zasady ustalone w komunikacie Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie wzmocnienia koordynacji polityk budżetowych[4]. Ocena ta daje podstawy do następujących wniosków:

- Polska przedstawiła Komisji Europejskiej swój zaktualizowany program konwergencji obejmujący okres 2004-2007 w dniu 1 grudnia 2004 r. po jego zatwierdzeniu przez Radę Ministrów w dniu 30 listopada 2004 r. Dokument ten zawiera środki podjęte w budżecie na 2005 r. i opiera się na rządowym „ Programie uporządkowania i ograniczenia wydatków publicznych ” (tak zwanym Planie Hausnera ) zatwierdzonym w 2004 r. Program konwergencji częściowo spełnia wymagania „Kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilizacji i konwergencji” dotyczące danych oraz stosuje się do norm ESA95. Jakość danych ESA95 dotyczących składu dochodów sektora general government nie jest w pełni zgodna z normami statystycznymi ESA95. W związku z tym Polska jest proszona o osiągnięcie zgodności z wymaganiami dotyczącymi danych.

- Ramy makroekonomiczne przedstawione w programie przewidują spowolnienie wzrostu realnego PKB z 5,7% w 2004 r. odpowiednio do 5,0% i 4,8% w latach 2005 i 2006, a następnie powrót do 5,6% w 2007 r. W całym okresie objętym prognozą wzrost będzie napędzany przez popyt krajowy, natomiast oczekuje się, że udział eksportu netto zmieni się na ujemny począwszy od roku 2005. Scenariusz makroekonomiczny do 2006 r. jest wiarygodny i bliski prognozom służb Komisji z jesieni 2004 r., choć te ostatnie przewidują nieco mniejszy wzrost PKB w 2006 r. Natomiast prognoza wzrostu dla ostatniego roku programu wydaje się zawyżona. Przewidywane przyspieszenie wzrostu PKB w 2007 r. opiera się na optymistycznych założeniach wzrostu zarówno produktu potencjalnego, jak i popytu krajowego. Program zakłada wzmożenie wzrostu potencjalnego z 3,6% w 2004 r. do 4,7% w 2007 r. (zgodnie z obliczeniami służb Komisji), co spowoduje szacowaną lukę produktową w wysokości 2% na koniec okresu objętego programem. Sugeruje to również, że presje cenowe mogą być silniejsze od przewidywanych w programie.

- W ciągu 2004 r. wzrastała w Polsce inflacja – od bardzo niskiego poziomu odnotowanego w 2003 r. – choć ostatnio tempo jej wzrostu zmalało. Skok inflacji zaobserwowany w okresie od kwietnia do sierpnia 2004 r. był spowodowany przeważnie czynnikami przejściowymi (ceny żywności i ropy, podwyższenie niektórych podatków w związku z przystąpieniem do UE), choć dalszy umiarkowany wzrost wynagrodzeń i silna złotówka stwarzają podstawy dla perspektyw spowolnienia inflacji w 2005 r. W przeważającej części 2004 r. złoty znacznie się umacniał, zyskując około 13% wobec euro w stosunku do grudnia 2003 r. W kategoriach rzeczywistych, zarówno nominalnych, jak i realnych, złoty odnotował aprecjację o ponad 10% również w ciągu 2004 r. (od końca do końca roku). Rozpiętość zysków pomiędzy referencyjnymi obligacjami polskimi i strefy euro poszerzyła się w okresie od połowy 2003 r. do połowy 2004 r. wskutek zaniepokojenia inwestorów zarządzaniem polityką gospodarczą, lecz w ostatnich miesiącach ponownie zmniejszyła się do około 200 punktów bazowych pod koniec roku. Nie jest przewidywana zmiana obecnych ustaleń monetarnych i dotyczących kursu wymiany, tj. ram ukierunkowanych bezpośrednio na inflację w połączeniu z systemem płynnego kursu wymiany.

- Strategia budżetowa, będąca podstawą zaktualizowanego programu, ma na celu zmniejszenie deficytu sektora general government poniżej 3% PKB do 2007 r. i utrzymanie wskaźnika zadłużenia poniżej 60% PKB. Aktualizacja przewiduje stopniowe zmniejszanie deficytu do 2,2% PKB w 2007 r. z poziomu 5,4% PKB w roku 2004. Otwarte fundusze emerytalne (szacowany wpływ roczny w wysokości 1,5% PKB) są zaklasyfikowane do sektora general government , co jest dozwolone w okresie przejściowym, przyznanym przez Eurostat. W porównaniu z poprzednim programem najbardziej znaczącą zmianą jest korekta w górę planowanego na 2007 r. deficytu sektora general government o 0,7 punktów procentowych PKB, pomimo przewidywanego powrotu wzrostu gospodarczego. Konsolidacja fiskalna ma nastąpić w wyniku wdrożenia obszernego zestawu środków zawartych w Planie Hausnera, które jeśli zostaną w pełni zrealizowane, mają mieć szacowany łączny wpływ na budżet równy 4,7% PKB w okresie 2005-2007 (skorygowany w dół o 0,6 punktów procentowych w porównaniu do poprzedniego programu).

- Zmniejszenie podstawowego deficytu w latach 2004-2007 jest mniej ambitne niż w majowym programie konwergencji i wynosi 3,2 (zamiast 4,2) punktu procentowego. Istnieje wiele zagrożeń wokół planowanej strategii konsolidacji. Już teraz urzeczywistnia się zagrożenie związane z opóźnieniem lub niepełnym wdrożeniem środków przewidzianych w Planie Hausner a, opisane w ocenie programu z maja 2004 r. Nadal istnieje niepewność co do realizacji pozostałych środków zawartych już w budżecie na rok 2005, lecz wymagających działania na poziomie ustawodawczym. Pomimo odrzucenia przez Sejm dwóch istotnych środków, docelowe wielkości deficytu pozostały niezmienione. Niemal połowa spośród środków mających na celu dodatkowe dochody i oszczędności w wydatkach, opisanych w aktualizacji, jest nieokreślona. Dodatkowe ryzyko dla zapewnienia stabilności finansów publicznych stanowią zobowiązania warunkowe. Osiągnięcie planowanych wielkości deficytu opiera się również na zakładanym wysokim wzroście PKB w całym okresie objętym programem. Dodatkowo, kapitałowy system emerytalny nadal jest rejestrowany wewnątrz sektora general government . Wraz ze zmianą klasyfikacji w 2007 r. wielkości deficytu na każdy rok będą korygowane w górę o 1,5 punktu procentowego. Przy braku dodatkowych środków oszczędnościowych wypełnienie zalecenia Rady dotyczącego sprowadzenia deficytu poniżej 3% w ostatnim roku programu nie jest zapewnione, zważywszy, że nowy docelowy deficyt na 2007 r. wynosi 2,2% PKB. Biorąc pod uwagę ocenę ryzyka, wynik budżetowy może być gorszy od przewidywanego.

- Przewiduje się, że wskaźnik długu publicznego wrośnie o skumulowane 2,6 punktu procentowego w okresie od 2004 do 2006 roku, osiągając szczytową wartość wynoszącą 48% PKB pod koniec 2006 r., po czym obniżając się o 0,8 punktu procentowego w 2007 r. Prognozy służb Komisji z jesieni 2004 r. pokazują mniej korzystne zmiany zadłużenia. Zaklasyfikowanie otwartych funduszy emerytalnych poza sektorem general government , zgodnie z postanowieniem Eurostatu, może doprowadzić do wzrostu wartości zadłużenia średnio o około 6 punktów procentowych rocznie w okresie 2005-2007. Zatem wskaźnik zadłużenia pozostałby poniżej wartości odniesienia 60% PKB nawet przy tej zmianie klasyfikacji. Prognozowane zadłużenie na 2004 r. zostało skorygowane w dół o około 3 punkty procentowe w stosunku do programu majowego, głównie z powodu silniejszego od spodziewanego wzrostu nominalnego PKB oraz efektów waluacyjnych w następstwie umocnienia złotego. W pozostałej części okresu objętego programem polepszające się saldo pierwotne oraz dywidenda z dużego wzrostu nominalnego PKB mogą częściowo zrekompensować zwiększający dług wpływ korekty przepływu walorów, po części odzwierciedlającej prefinansowanie funduszy unijnych. Planowane spowolnienie i ostateczne odwrócenie wzrostu wskaźnika zadłużenia opiera się także na założeniu znacznych przychodów z prywatyzacji. Zobowiązania warunkowe również stanowią ryzyko dla planowanej ścieżki redukcji długu. Zasoby gwarancji skarbowych wynosiły pod koniec 2004 r. 3,9% i oczekuje się, że w nadchodzących latach będą wzrastać. Ponadto, zaległy dług systemu opieki zdrowotnej nadal wzrasta i rosną oczekiwania odnośnie pomocy w jego spłaceniu ze strony państwa.

- Aktualizacja zawiera jedynie zarys środków przewidzianych w Planie Hausnera , mających na celu ograniczenie wydatków socjalnych oraz poprawę zarządzania wydatkami publicznymi. Ścieżka prowadząca do stabilności finansów publicznych, opisana w programie, jest mocno uzależniona od przeprowadzenia planowanej reformy opieki społecznej. Aktualizacja uzupełnia majowy program konwergencji, w którym omówiono większość środków, o projekcje wpływu tych środków na budżet. Oprócz wpłynięcia na budżet, reformy te mogą utorować drogę do obniżenia wysokiego klina podatkowego, który stanowi poważną przeszkodę w tworzeniu miejsc pracy i w uczestnictwie w rynku pracy. Podejmują one także wyzwanie zmniejszenia stosunkowo wysokiego udziału wydatków prawnie zdeterminowanych. Oczekuje się, że dzięki reformie finansów publicznych oraz racjonalizacji wydatków udział wydatków obowiązkowych (zdeterminowanych prawnie) zmniejszy się z 42,5% w 2003 r. do 39,3% w roku 2007.

- Brak przewidywań budżetowych poza 2020 r. bardzo utrudnia ocenę długoterminowej stabilności polskich finansów publicznych, gdyż wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet może najsilniej zaznaczyć się po 2020 r. Jednak w oparciu o dostępne informacje nie można wykluczyć pewnych zagrożeń. Pozostają poważne niepewności dotyczące wpływu na budżet polityk zmierzających do wzmocnienia długoterminowych tendencji budżetowych.

- Choć strategia przedstawiona w programie opiera się głównie na wpływie reformy emerytalnej oraz niezbędnej konsolidacji budżetowej w średnim okresie, w przyszłości muszą być wdrożone dodatkowe środki reform w celu zwiększenia zdolności do radzenia sobie z problemem starzejącej się populacji. Zatem pomyślne wdrożenie planowanych środków, ścisłe kontrolowanie zaległych zobowiązań warunkowych oraz zdecydowana realizacja planowanej konsolidacji budżetowej w średnim okresie powinny przyczynić się do zrównoważonej pozycji w dłuższej perspektywie.

- Ogólnie, strategie gospodarcze przedstawione w aktualizacji programu konwergencji są częściowo zgodne z Ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej dla Polski w dziedzinie finansów publicznych. Z jednej strony program jest zgodny z zaleconą przez Radę redukcją deficytu sektora general government , która opiera się na realizacji Planu Hausnera . Program nie przedstawia jednak konkretnych kroków mających na celu zabezpieczenie długoterminowej stabilności finansów publicznych oraz zaradzenie kwestii wzrastających zobowiązań warunkowych.

- Biorąc pod uwagę powyższą ocenę oraz w świetle zaleceń dokonanych przez Radę zgodnie z art. 104 ust. 7, stosownym byłoby, aby Polska wzmocniła proces korekty fiskalnej i obniżyła docelowy deficyt na 2007 r. Aby sprowadzić deficyt poniżej 3% PKB w 2007 r. w sposób wiarygodny i trwały, należy zapewnić pełne wdrożenie środków strukturalnych zawartych w Planie Hausnera oraz podjąć dalsze środki konsolidacji fiskalnej. Jeżeli zagrożenia związane z wdrażaniem urzeczywistnią się, to należy podjąć dodatkowe wysiłki w celu wprowadzenia środków alternatywnych. Ponadto, należy wezwać Polskę do podjęcia wysiłków w celu rozwiązania problemu rosnących zobowiązań warunkowych.

Na podstawie niniejszej oceny Komisja przyjęła załączone zalecenie w sprawie opinii Rady dotyczącej zaktualizowanego programu konwergencji Polski i przekazuje je Radzie.

Zalecenie w sprawie

OPINII RADY

zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie programu konwergencji Polski na lata 2004 – 2007

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[5], w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:

W dniu 17 lutego 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Polski obejmujący okres od 2004 do 2007 r. Program ten częściowo spełnia wymagania „kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilizacji i konwergencji”, dotyczące danych. Jakość danych ESA95 dotyczących składu dochodów i wydatków w sektorze general government nie w pełni odpowiada normom statystycznym ESA95. Program odbiega również od wymagań w odniesieniu do danych w dziedzinie długoterminowej stabilności finansów publicznych. W związku z tym Polska proszona jest o osiągnięcie zgodności z wymaganiami dotyczącymi danych.

Scenariusz makroekonomiczny, będący podstawą programu, przewiduje spowolnienie wzrostu realnego PKB z 5,7% w 2004 r. średnio do 4,9% w latach 2005 i 2006, a następnie jego powrót do 5,6% w 2007 r. Na podstawie aktualnie dostępnych informacji wydaje się, że scenariusz ten odzwierciedla dość korzystne założenia wzrostu. O ile przewidywania dotyczące wzrostu na lata 2005 i 2006 są wiarygodne, to prognoza na ostatni rok programu wydaje się zawyżona. W szczególności, przewidywane przyspieszenie wzrostu PKB w 2007 r. odzwierciedla optymistyczne założenia dotyczące wzrostu produktu potencjalnego i siły krajowego popytu. Przewidywania programu odnośnie do inflacji wydają się zaniżone.

W dniu 5 lipca 2004 r. Rada uznała, że w Polsce istnieje nadmierny deficyt i zaleciła, aby został on skorygowany do 2007 r. Celem strategii budżetowej, będącej podstawą zaktualizowanego programu, jest zmniejszenie deficytu sektora general government poniżej 3% PKB do 2007 r. oraz utrzymanie stopy zadłużenia poniżej 60% PKB. Aktualizacja przewiduje stopniowe zmniejszenie deficytu do 2,2% PKB w 2007 r. z poziomu 5,4% PKB w 2004 r., włączając nadwyżkę z otwartych funduszy emerytalnych (roczny wpływ szacowany na 1,5% PKB). W porównaniu do poprzedniego programu najbardziej znaczącą różnicą jest korekta w górę planowanego deficytu sektora general government w 2007 r. o 0,7 punktu procentowego PKB, pomimo przewidywanego powrotu wzrostu gospodarczego.

Konsolidacja fiskalna w okresie 2005-2007 ma nastąpić w wyniku wdrożenia obszernego zestawu środków zawartych w Planie Hausnera, które, jeśli zostaną w pełni zrealizowane, mają mieć szacowany całkowity wpływ na budżet wynoszący 4,7% PKB (skorygowany w dół o 0,6 punktu procentowego w stosunku do poprzedniego programu). Jednocześnie realizowany jest znaczący program inwestycji publicznych, który podnosi wskaźnik inwestycji publicznych z 3,4% PKB w 2003 r. średnio do 4,1% w ciągu okresu objętego programem – w porównaniu do średniej wielkości w UE wynoszącej 2,4% PKB w 2004 r.

Istnieje wyraźne ryzyko, że wynik budżetowy może być gorszy od przewidywanego w programie. Już teraz urzeczywistnia się zagrożenie związane z opóźnieniem lub niepełnym wdrożeniem środków przewidzianych w Planie Hausnera , opisane w ocenie programu z maja 2004 r. W dalszym ciągu istnieje niepewność co do wdrożenia pozostałych środków, które wymagają podjęcia działań legislacyjnych, lecz zostały już zawarte w budżecie na 2005 r. Pomimo odrzucenia przez Sejm dwóch ważnych środków, docelowy deficyt pozostał niezmieniony. Prawie połowa opisanych w aktualizacji środków, mających na celu osiągnięcie dodatkowych dochodów i oszczędności w wydatkach, jest nieokreślona. Dodatkowe ryzyko dla zapewnienia stabilności finansów publicznych stanowią zobowiązania warunkowe. Osiągnięcie docelowych wielkości deficytu opiera się również na wysokim przewidywanym wzroście PKB w całym okresie objętym programem. Należy też zaznaczyć, że kapitałowy system emerytalny jest nadal rejestrowany w ramach sektora general government , co jest dozwolone w okresie przejściowym, przyznanym przez Eurostat. Wraz ze zmianą klasyfikacji, wielkości deficytu za każdy rok będą skorygowane w górę o 1,5 punktu procentowego. Przy braku dodatkowych działań oszczędnościowych wypełnienie zalecenia Rady dotyczącego sprowadzenia deficytu poniżej 3% w ostatnim roku programu nie jest zapewnione, zważywszy, że nowy docelowy deficyt na 2007 r. wynosi 2,2% PKB.

W świetle powyższej oceny ryzyka, pozycja budżetowa zaprezentowana w programie wydaje się niewystarczająca do redukcji deficytu poniżej 3% PKB do 2007 r. i konieczne mogą się okazać dodatkowe środki poza opisanym w zaktualizowanym programie Planem Hausnera .

Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia osiągnął 45,9% PKB w 2004 r., to jest poniżej przewidzianej w Traktacie wartości referencyjnej, wynoszącej 60% PKB. Program przewiduje wzrost wskaźnika zadłużenia w okresie 2004-2007 r. o kumulacyjne 1,8 punktu procentowego, przy czym wzrost ten zatrzyma się dopiero w ostatnim roku programu.

Brak przewidywań dotyczących budżetu poza 2020 r. utrudnia ocenę długofalowego zrównoważenia polskich finansów publicznych, gdyż wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet prawdopodobnie najsilniej zaznaczy się po roku 2020. Jednakże, w oparciu o dostępne informacje, nie można wykluczyć pewnych zagrożeń. Pozostają poważne niepewności dotyczące wpływu na budżet polityk zmierzających do wzmocnienia długoterminowych tendencji budżetowych. Choć strategia nakreślona w programie opiera się głównie na wpływie reformy emerytalnej oraz niezbędnej konsolidacji budżetowej w średnim okresie, w przyszłości muszą być wdrożone dodatkowe środki reform, aby zwiększyć zdolność do radzenia sobie z problemem starzejącej się populacji. Zatem pomyślne wdrożenie planowanych środków, ścisłe kontrolowanie zaległych zobowiązań warunkowych oraz zdecydowana realizacja planowanej konsolidacji budżetowej w średnim okresie powinny przyczynić się do zrównoważonej pozycji w dłuższej perspektywie.

Ogólnie, strategie gospodarcze przedstawione w aktualizacji są częściowo zgodne z Ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej dla Polski w dziedzinie finansów publicznych. Z jednej strony, program jest zgodny z zaleconą przez Radę redukcją deficytu sektora general government , która opiera się na realizacji Planu Hausnera . Program nie przedstawia jednak konkretnych kroków, mających na celu zabezpieczenie długoterminowej stabilności finansów publicznych, w szczególności w zakresie zaradzenia kwestii rosnących zobowiązań warunkowych.

* * *

Biorąc pod uwagę powyższą ocenę oraz w świetle zaleceń dokonanych przez Radę zgodnie z art. 104 ust. 7, Rada wyraża opinię, że Polska powinna:

i) wzmocnić korektę fiskalną i obniżyć docelowy deficyt na 2007 r.;

ii) zapewnić pełne wdrożenie środków strukturalnych przewidzianych w Planie Hausnera oraz podjąć dalsze wysiłki w celu wprowadzenia środków alternatywnych, w przypadku urzeczywistnienia się zagrożeń dotyczących jego wdrażania;

iii) zająć się kwestią rosnących zobowiązań warunkowych.

Porównanie głównych przewidywań makroekonomicznych i budżetowych

2004 | 2005 | 2006 | 2007 |

Realny PKB (% zmiana) | PK grudzień 2004 | 5,7 | 5,0 | 4,8 | 5,6 |

KOM październik 2004 | 5,8 | 4,9 | 4,5 | n.d. |

PK maj 2004 | 5,0 | 5,0 | 5,6 | 5,6 |

Inflacja HICP (%) | PK grudzień 2004 | 3,5 | 3,0 | 2,7 | 2,5 |

KOM październik 2004 | 3,5 | 3,3 | 3,0 | n.d. |

PK maj 2004 | 2,2 | 2,8 | <3 | <3 |

Saldo sektora general government (% PKB) | PK grudzień 2004 | -5,4 | -3,9 | -3,2 | -2,2 |

KOM październik 2004 | -5,6 | -4,1 | -3,1 | n.d. |

PK maj 2004 | -5,7 | -4,2 | -3,3 | -1,5 |

Saldo pierwotne (% PKB) | PK grudzień 2004 | -2,6 | -1,3 | -0,5 | 0,4 |

KOM październik 2004 | -2,5 | -1,0 | -0,0 | n.d. |

PK maj 2004 | -2,8 | -1,1 | -0,3 | 1,3 |

Dług sektora general government brutto (% PKB) | PK grudzień 2004 | 45,9 | 47,6 | 48,0 | 47,3 |

KOM październik 2004 | 47,7 | 49,8 | 49,3 | n.d. |

PK maj 2004 | 49,0 | 51,9 | 52,7 | 52,3 |

Źródła: Program konwergencji (PK); Prognozy służb Komisji z jesieni 2004 r. (KOM) |

[1] Dz.U. L 209, 2.08.1997. Wszystkie dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na następującej stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.

[2] SEC(2004) 1630 wersja ostateczna, 22.12.2004 r.

[3] Zmieniona opinia Komitetu Ekonomiczno-Finansowego w sprawie treści i formy programów konwergencji, zatwierdzona przez Radę ECOFIN w dniu 10.7.2001.

[4] COM(2002) 668 wersja ostateczna, 27.11.2002.

[5] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.