[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 20.6.2007

KOM(2007) 341 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

Specjalny Region Administracyjny Hongkong: Sprawozdanie roczne za rok 2006

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

Specjalny Region Administracyjny Hongkong: Sprawozdanie roczne za rok 2006

W komunikacie wydanym niezwłocznie po przekazaniu Hongkongu Chińskiej Republice Ludowej w 1997 r. (1997 COM 171) Komisja zobowiązała się przedstawiać coroczne sprawozdania na temat rozwoju sytuacji w Specjalnym Regionie Administracyjnym Hongkong. Niniejsze sprawozdanie jest dziewiątym z kolei.

Hongkong jest dla UE ważnym partnerem – łączą go z Unią wspólne wartości i interesy w sferze gospodarczej, regulacyjnej, edukacyjnej, społecznej i kulturowej. Od 1997 r. stosunki pomiędzy UE a Hongkongiem w tych dziedzinach cechuje trwały rozwój. Dla obydwu stron nadal najważniejsze pozostają kwestie praktyczne leżące w ich wspólnym interesie.

Zmiany polityczne i konstytucyjne

Na początku 2006 r. szef rządu Hongkongu Donald Tsang przeprowadził pierwsze poważne zmiany w rządzie od chwili objęcia stanowiska w 2005 r. Joseph Wong został mianowany Sekretarzem ds. Handlu, Przemysłu i Technologii, John Tsang stanął na czele Prezydium Rządu, natomiast Denise Yue stanął na czele administracji państwej.

W lipcu rząd Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong wydał dokument konsultacyjny dotyczący dalszego postępu prac politycznych podjętych w ramach służby publicznej. Zaproponowano utworzenie dwóch nowych stanowisk politycznych – zastępcy dyrektora biura oraz asystenta dyrektora biura – do pomocy sekretarzom w ich pracach politycznych. Konsultacje zakończyły się w listopadzie 2006 r., zaś rząd ma poinformować o swojej decyzji w pierwszej połowie 2007 r.

Na początku 2006 r., w wyniku odrzucenia w grudniu 2005 r. przez Radę Ustawodawczą wniosku rządu dotyczącego reformy konstytucyjnej, stosunki pomiędzy prodemokratyczną Radą Ustawodawczą a ugrupowaniami politycznymi pozostawały napięte.

W marcu organizacja o nazwie Article 45 concern group utworzyła Partię Obywatelską , składającą się głównie z prawników i przedstawicieli środowisk naukowych, w tym sześciu członków Rady Ustawodawczej, na której czele stanęła Audrey Eu. Ugrupowanie to popiera ideę szybkiego przejścia na system powszechnych wyborów, wcielenia idei sprawiedliwości społecznej, wprowadzenia minimalnej płacy i ujednolicenia standardowego czasu pracy.

W ciągu całego 2006 r. Partia Demokratyczna (największe ugrupowanie prodemokratyczne w Hongkongu) nękana była konfliktami wewnętrznymi. Jej przywódca – Lee Wing Tat – ustąpił ze stanowiska w grudniu 2006 r., ustępując miejsca innemu członkowi Rady Ustawodawczej, Albertowi Ho.

W październiku 2006 r. Donald Tsang wygłosił na forum Rady Ustawodawczej swoje drugie przemówienie na temat pozostałej części jego kadencji jako szefa rządu (wygasającej 30 czerwca 2007 r.). Donald Tsang zaproponował w nim podjęcie środków w związku z rosnącymi obawami opinii publicznej dotyczącymi środowiska. Tsang nie skomentował wniosku dotyczącego wprowadzenia podatku od towarów i usług oraz wykluczył wprowadzenie w najbliższej przyszłości jakiejkolwiek ustawy w zakresie płacy minimalnej. Postawa ta spotkała się z ostrą krytyką. Krytycy zarzucili Tsangowi próbę uniknięcia rozstrzygnięcia kontrowersyjnych kwestii przed końcem jego kadencji jako szefa rządu.

Komentatorzy wyrazili jednogłośnie opinię, że Donald Tsang zostanie ponownie wybrany na szefa rządu w wyborach, które odbędą się w marcu 2007 r., mimo że do grudnia 2006 r. nie zgłosił on swojej kandydatury.

Po licznych spekulacjach Anson Chan oświadczyła we wrześniu, że nie będzie kandydować w wyborach na szefa rządu. Ugrupowania demokratyczne zgodziły się ostatecznie wysunąć jednego wspólnego kandydata, Alana Leonga, adwokata oraz członka Rady Ustawodawczej zasiadającego w Radzie z ramienia Partii Obywatelskiej.

W dniu 10 grudnia podczas wyborów do liczącego 800 członków Komitetu Elekcyjnego, 134 członków ugrupowań prodemokratycznych zdobyło w nim miejsca i tym samym spełniony został wymóg przekroczenia progu 100 nominacji wymaganego do wystawienia kandydata w wyborach na szefa rządu. Pozwala to przypuszczać, że Alan Leong zostanie nominowana kandydatem.

W 2006 r. nie odnotowano znacznego postępu w kierunku wprowadzenia wyborów powszechnych mimo trwającej ożywionej dyskusji oraz nagłośnienia sprawy w środkach masowego przekazu.

Wnioski przedstawione przez rząd Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong pod koniec 2005 r. nie uzyskały wystarczającego poparcia i zostały odrzucone przez Radę Ustawodawczą. Zawierały one propozycję ograniczonego zwiększenia liczby członków Rady Ustawodawczej oraz Komitetu Elekcyjnego wybierającego szefa rządu. W wyniku tego niepowodzenia Donald Tsang oświadczył, że rząd Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong nie będzie już przedstawiał żadnych wniosków dotyczących reformy konstytucyjnej przed wyborami do Rady Ustawodawczej w 2008 r., co doprowadziło do zawieszenia oficjalnego dialogu w 2006 r. Kolejne sprawozdanie Komisji ds. Rozwoju Strategicznego, wraz z proponowanymi rozwiązaniami oraz możliwymi sposobami działania w celu wprowadzenia wyborów powszechnych, zostanie opublikowane prawdopodobnie na początku 2007 r.

Nie zakończyło to jednak debaty publicznej. Politycy, tacy jak była główna sekretarz Anson Chan, była sekretarz ds. obrony Regina Ip oraz katolicki kardynał z Hongkongu Joseph Zen dołączyli do debaty publicznej na temat rozwoju sytuacji politycznej w kraju, wzywając jednocześnie do wprowadzenia wyborów powszechnych – wielu z nich wymieniało wybory na szefa rządu w 2012 r. jako termin wprowadzenia wyborów powszechnych. Prodemokratyczne ugrupowania polityczne, w tym prodemokratyczne zgromadzenie w Radzie Ustawodawczej, wzywają do wprowadzenia powszechnych i bezpośrednich wyborów na szefa rządu w 2012 r. Przeprowadzone na przestrzeni 2006 r. niezależne badania opinii publicznej potwierdziły, że około 60 % mieszkańców Hongkongu nadal popiera ideę dalszej demokratyzacji oraz wprowadzenia powszechnych wyborów.

W dniu 31 marca 2006 r. Komitet Praw Człowieka ONZ opublikował własne stanowisko dotyczące drugiego sprawozdania na temat sytuacji w Specjalnym Regionie Administracyjnym Hongkong w świetle Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych NZ (MPPOP). Komitet oświadczył, że należy podjąć wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia równych i powszechnych wyborów do Rady Ustawodawczej oraz wezwał władze Hongkongu do przedstawienia w ciągu roku sprawozdania z działań podjętych w następstwie zaleceń Komitetu.

Unia Europejska wspiera demokrację na całym świecie. Demokracja jest najlepszym ustrojem służącym stworzeniu prawowitego, stabilnego, odpowiedzialnego i kierującego się zasadą przejrzystości rządu, przestrzegającego praw i wolności oraz stojącego na straży praworządności. UE zaleca dokonanie szybkiego i znacznego postępu w kierunku osiągnięcia ostatecznego celu, jakim jest wprowadzenie w Hongkongu powszechnych wyborów, zgodnie z zapisem w Ustawie Zasadniczej oraz uwzględniając opinię mieszkańców Hongkongu. Komisja szeroko komentowała w ramach poprzednich sprawozdań rocznych, zwłaszcza sprawozdań za lata 2004 i 2005, zmiany konstytucyjne, jakie dokonały się w Hongkongu, oraz interpretację dokonaną przez Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych w związku z Ustawą Zasadniczą Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong.

Rząd chiński wyraził zainteresowanie tą debatą oraz, w następstwie tych działań, starał się wywrzeć presję na rządzie Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong. Chińscy przywódcy wezwali do konstruktywnej debaty w celu osiągnięcia porozumienia dotyczącego demokratyzacji Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong zgodnie z Ustawą Zasadniczą.

Komisja uznaje jednak, że w ogólnym rozrachunku zasada „jeden kraj, dwa systemy” jest respektowana i funkcjonuje sprawnie z korzyścią dla mieszkańców Hongkongu. UE wspiera stosowanie tej zasady, zwłaszcza w odniesieniu do poszanowania praw i podstawowych wolności człowieka zapisanych w Ustawie Zasadniczej, które powinny mieć zastosowanie wobec wszystkich mieszkańców Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong. Szczególnie istotne jest, aby rząd Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong nadal zachował duży stopień autonomii w dziedzinie ekonomii, handlu, podatków, finansów oraz w dziedzinie tworzenia prawa, i aby mieszkańcy Hongkongu nadal mogli korzystać z własnego systemu prawnego, niezależnych rządów prawa, osobistych praw majątkowych, wolności słowa oraz systemu gospodarki rynkowej.

Rozwój sytuacji gospodarczej, handel oraz kwestie sektorowe

W trzech pierwszych kwartałach 2006 r. w gospodarce Hongkongu nadal utrzymywał się wysoki wzrost gospodarczy: w Chinach kontynentalnych utrzymał się trwały impuls wzrostowy w sektorze towarów i usług; łączne wydatki na inwestycje utrzymały się na stałym poziomie; rynek nieruchomości pozostał stabilny; polepszyła się sytuacja na rynku pracy, a stopa bezrobocia osiągnęła najniższy od pięciu lat poziom. Wraz ze wzrostem popytu wewnętrznego odnotowano wzrost cen towarów konsumpcyjnych.

Wskaźniki gospodarcze dotyczące Hongkongu:

Tempo wzrostu PKB | Stopa inflacji | Stopa bezrobocia | Usługi wyrażone jako odsetek PKB |

2005 | 7,3% | 1% | 5,6% | 90,6% |

2006 (Q1-Q3) | 6,8% | 2,3% | 4,7% | Nie dotyczy |

Spośród wszystkich sektorów gospodarki w 2006 r. największym wzrostem charakteryzowały się usługi finansowe, handel związany z wywozem lub przywozem oraz usługi transportowe. Hongkong utrzymał swoją pozycję najważniejszego w regionie ośrodka usług finansowych, handlu, logistyki oraz usług transportowych. W szeregu międzynarodowych badań przeprowadzonych przez międzynarodowe instytucje ratingowe Hongkong został bardzo wysoko oceniony jako miejsce sprzyjające działalności gospodarczej.

Siłę napędową dla dobrych wyników sektora finansowego, zwłaszcza na giełdzie papierów wartościowych, stanowił wysoki stopień płynności finansowej w regionie. Działalność na rynku kapitałowym związana z przedsiębiorstwami z Chin kontynentalnych rozwijała się. Na giełdę w Hongkongu w 2006 r. udało się wprowadzić szereg dużych przedsiębiorstw chińskich, osiągając przy tym najwyższą w świecie pierwszą ofertą publiczną – dla akcji Industrial and Commercial Bank of China. Łączna wartość aktywów zgromadzonych podczas pierwszego roku działalności giełdy osiągnęła rekordowy poziom, co pozwoliło giełdzie w Hongkongu konkurować z giełdami w Londynie czy w Nowym Jorku. W roku 2006, odzwierciedlając bardzo pozytywne prognozy dotyczące rynku, indeks akcji spółek notowanych na giełdzie w Hongkongu (Hang Seng Index) oraz wolumen transakcji giełdy osiągnęły historyczne rekordy.

Rynek kapitałowy w Hongkongu nadal odgrywa kluczową rolę w finansowaniu reformy chińskich przedsiębiorstw państwowych, rozszerzaniu działalności przedsiębiorstw prywatnych oraz zasilaniu rozległego programu rozwoju infrastruktury. Korzystne przepisy wynikające z umowy o bliższej współpracy gospodarczej CEPA zapewniły dostawcom usług bankowych i finansowych z Hongkongu łatwiejszy dostęp do rynku usług w Chinach kontynentalnych. Pod koniec 2006 r. pierwsze deklaracje polityczne ze strony władz Chin kontynentalnych potwierdziły, że Chiny są przygotowane do dalszego wzmocnienia pozycji Hongkongu jako lidera oraz światowego centrum finansowego – między innymi poprzez włączenie Hongkongu do strefy rozszerzenia oraz liberalizacji rynków instrumentów finansowych notowanych w walucie juan renminbi.

Interesy handlowe Hongkongu oraz Chin, zwłaszcza w delcie Rzeki Perłowej, są ze sobą w dalszym ciągu mocno powiązane. Oficjalne instytucje zostały powołane w celu ułatwienia współpracy oraz przepływu towarów, usług i osób pomiędzy obydwoma obszarami, włączając w to zawarcie kolejnych umów – umowy o bliższej współpracy gospodarczej (CEPA), umowy ramowej o współpracy regionalnej w delcie Rzeki Perłowej oraz programu przyjmowania kwalifikowanych emigrantów (QMAS). Hongkong potrzebuje do utrzymania trwałego rozwoju gospodarczego zaplecza w postaci Chin, ale będzie też musiał stawić czoło wyzwaniom wynikającym z bliższej współpracy pomiędzy gospodarkami Chin i Hongkongu, tzn. utrzymać swoje liberalne, kosmopolityczne poglądy i wolnorynkowe praktyki handlowe.

W dziedzinie podatków rząd Hongkongu rozpoczął w lipcu 2006 r. konsultacje na temat wprowadzenia powszechnego podatku od towarów i usług w celu poszerzenia podstawy opodatkowania, i tym samym zwiększenia wpływów do budżetu. Z uwagi na długoterminowe obciążenia finansowe w postaci szybko starzejącego się społeczeństwa oraz na niestabilność obecnie głównych źródeł dochodów państwa rząd Hongkongu uznał za niezbędne przeprowadzenie reformy podatkowej w celu zapewnienia bardziej zrównoważonej podstawy finansowej. Jednak propozycja podatku nie spotkała się z przychylnym przyjęciem ze strony ugrupowań politycznych, środowiska biznesu, ani ogółu społeczeństwa. W grudniu rząd, pod naciskiem powszechnej i otwartej krytyki, zawiesił ten projekt. Hongkong jest jedną z niewielu rozwiniętych gospodarek światowych o wysokich dochodach, która nie stosuje powszechnego podatku od wartości dodanej.

Dwustronne stosunki handlowe i gospodarcze pomiędzy UE a Hongkongiem dobrze funkcjonują i nie zakłócają ich prawie żadne problemy. Władze Hongkongu utrzymują częste i regularne kontakty ze stowarzyszeniami przedsiębiorców, zarówno zagranicznymi jak i lokalnymi, oraz w sprawny sposób reagują na sygnalizowane problemy. Członkowie Światowej Organizacji Handlu (WTO) podkreślili podczas przeglądu polityki handlowej mającego miejsce 15 grudnia w Genewie niemal zupełny brak problemów w skali mikro oraz wydali pozytywną opinię na temat polityki handlowej prowadzonej przez Hongkong.

W dwustronnych stosunkach UE-Hongkong odnotowano w 2006 r. silny wzrost. W 2006 r. UE wysunęła się na pozycję drugiego największego partnera handlowego Hongkongu (na pierwszym miejscu plasują się Chiny kontynentalne). Kluczowymi towarami napędzającymi wzrost były maszyny biurowe oraz wyroby włókiennicze.

Handel pomiędzy UE a Hongkongiem |

Rok | Całkowity przywóz UE z Hongkongu (w mld EUR) | Roczna zmiana (%) | Całkowity wywóz UE do Hongkongu (w mld EUR) | Roczna zmiana (%) | Nadwyżka UE w handlu (w mld EUR) | Całkowita wymiana handlowa (w mld EUR) |

2006 | 14,2 | 33,9 | 21,5 | 5,3 | 7,2 | 35,8 |

Źródło: Eurostat |

Prawa własności intelektualnej Komisja Europejska docenia stałe wysiłki podejmowane przez władze Hongkongu w celu ochrony praw własności intelektualnej. Środki podjęte przez rząd Hongkongu – wzmocnienie współpracy z sektorem przemysłu, podniesienie świadomości opinii publicznej w kwestii wagi praw własności intelektualnej, wprowadzenie nowych przepisów oraz podejmowane wysiłki w celu ich egzekwowania – w znaczący sposób przyczyniły się do ochrony praw własności intelektualnej. Jednak w opinii Komisji w niektórych obszarach problemy związane z ochroną praw własności intelektualnej nie zostały do końca rozwiązane. W dalszym ciągu głównym źródłem zaniepokojenia Komisji pozostaje stosowana w Hongkongu praktyka polegająca na zezwalaniu na rejestrowanie przedsiębiorstw pod nazwą identyczną lub bardzo podobną do znanych na terenie UE nazw handlowych. Przedsiębiorstwa te, prowadząc działalność na terenie Chin kontynentalnych, naruszają prawa przedsiębiorstw wspólnotowych. Obawy Komisji budzi również fakt, że właściciele praw patentowych w zakresie produktów farmaceutycznych nie są wystarczająco chronieni w ramach obecnego systemu rejestracji.

Prawo konkurencji. Komisja Europejska z zadowoleniem przyjęła do wiadomości fakt, że rząd Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong bierze pod uwagę wprowadzenie nowego, kompleksowego ustawodawstwa w dziedzinie konkurencji. Komitet ds. przeglądu polityki w dziedzinie konkurencji w czerwcowym sprawozdaniu stanął na stanowisku, że Hongkong potrzebuje międzysektorowych przepisów prawa w dziedzinie konkurencji, ukierunkowanych na zwalczanie konkretnych rodzajów antykonkurencyjnych zachowań, oraz niezależnej komisji ds. konkurencji czuwającej nad egzekwowaniem tego prawa. Rząd Hongkongu rozpoczął szeroko zakrojone konsultacje ze społeczeństwem na ten temat, które zakończyły się w lutym 2007 r. Komisja będzie uważnie śledzić rozwój sytuacji w tym obszarze.

Lotnictwo cywilne. Komisja zaproponowała podjęcie z rządem Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong dialogu na temat potrzeby wprowadzenia zmian do obowiązujących umów dwustronnych o przewozach lotniczych zawartych pomiędzy Hongkongiem a państwami członkowskimi UE w celu dostosowania ich do przepisów prawa wspólnotowego. Komisja wezwała rząd Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong do zapewnienia, w sposób priorytetowy i we wspólnym interesie, pewności prawnej w odniesieniu do wspomnianych umów. W tym względzie Komisja zaproponowała umowę horyzontalną wiążącą obydwie strony, która stanowiłaby solidną podstawę prawną dla wszystkich obowiązujących umów. Komisja przyjęła do wiadomości obawy wyrażone przez rząd Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong oraz z zadowoleniem przyjęła zobowiązanie do rozpoczęcia dialogu z Komisją.

Podatek od wina. Komisja z rozczarowaniem przyjęła fakt, że rząd Hongkongu nie obniżył w roku budżetowym 2006–2007 bardzo wysokiego podatku akcyzowego na wina, który wynosi 80 %.

Dyrektywa UE w sprawie opodatkowania oszczędności. W 2006 r. Komisja wyraziła zainteresowanie rozpoczęciem wstępnych rozmów z rządem Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong w celu wspierania wprowadzenia środków odpowiadających środkom określonym w dyrektywie WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności. Zgodnie ze wspólnotową polityką podatkową możliwie jak najszerszego wspierania powszechnie przyjętych na forum międzynarodowym zasad dobrego zarządzania, Komisja proponuje nawiązanie z Hongkongiem współpracy w celu poprawy przejrzystości i wymiany informacji, wzmocnienia środków wykonawczych celem zapobiegania unikaniu zobowiązań podatkowych i uchylaniu się od nich, a w szczególności wspierania stosowania środków odpowiadających środkom mającym zastosowanie w obrębie UE w odniesieniu do opodatkowania przychodów z oszczędności. Komisja z zadowoleniem przyjęła zgodę rządu Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong na nawiązanie wstępnego dialogu na poziomie operacyjnym w tej kwestii.

Umowa o bliższej współpracy gospodarczej (CEPA). Pierwsza umowa o wolnym handlu pomiędzy Hongkongiem a Chinami kontynentalnymi, podpisana w 2003 r., jest w czwartej fazie realizacji. Aneks III (CEPA IV) został popisany 27 czerwca 2006 r. Chiny kontynentalne i Hongkong kontynuowały współpracę nad poprawą dostępu do rynków po obu stronach i osiągnęły porozumienie w sprawie dalszych środków prowadzących do liberalizacji rynku towarów i usług oraz w sprawie środków ułatwiających ochronę praw własności intelektualnej. Od 1 stycznia 2006 r. wszystkie produkty pochodzące z Hongkongu (z wyjątkiem towarów zakazanych) zwolnione są z opłat celnych na przywóz do Chin kontynentalnych pod warunkiem zgodności z regułami pochodzenia określonymi w umowie CEPA. Od momentu pełnego wdrożenia postanowień umowy CEPA w 2004 r. zliberalizowano rynek obejmujący 27 sektorów usług. Umowa o wolnym handlu zapewnia szybszy i szerszy dostęp do rynku dla dostawców usług z Hongkongu, podczas gdy niektóre sektory korzystają z preferencyjnego traktowania w ramach WTO, w tym turystyka, usługi prawne, usługi audiowizualne, usługi transportowe i usługi dystrybucyjne. Preferencyjne przepisy stosowane w odniesieniu do sektora usług w dalszej mierze wzmocniły pozycję Hongkongu jako światowego centrum usług.

Środowisko. Powszechnie wiadomo, że UE kładzie szczególny nacisk na działania związane z ograniczaniem zmian klimatycznych oraz zanieczyszczeń wody, powietrza itp. Komisja uważa, że międzynarodowa współpraca ponadgraniczna w tej kwestii jest niezbędna w celu osiągnięcia globalnych korzyści. Komisja z zadowoleniem przyjęła propozycję rządu Hongkongu odnośnie do wprowadzenia nowych środków ochrony środowiska , określonych w przemówieniu szefa rządu wygłoszonym w październiku 2006 r. , zwłaszcza odniesienie do norm i wskazówek EURO oraz wniosek o ich zastosowanie. Komisja gotowa jest współpracować z Hongkongiem w zakresie pomocy przy wprowadzaniu w życie takich środków, a także przeanalizować, w miarę potrzeb, zakres trójstronnej współpracy z Chinami kontynentalnymi.

Stosunki UE – Hongkong

W dniu 26 czerwca[1] Komisja przyjęła komunikat pt. „Unia Europejska, Hongkong i Makau: możliwości współpracy w latach 2007–2013” zatwierdzony w konkluzjach Rady w dniu 12 grudnia. W komunikacie określono siedem kluczowych sektorów w celu poszerzania współpracy: handel i cła; finanse kontakty międzyludzkie (w tym w ramach środowisk akademickich); transport; środowisko naturalne; zdrowie; bezpieczeństwo żywności. Zaproponowano również nawiązanie stałego, strukturalnego dialogu pomiędzy Komisją Europejską a Specjalnym Regionem Administracyjnym Hongkong w zakresie spraw należących do kompetencji Komisji.

W dniu 21 grudnia Rada przyjęła instrument finansowy na rzecz współpracy z państwami i terytoriami uprzemysłowionymi oraz o wysokim dochodzie, w tym z Hongkongiem. Komisja omówi i uzgodni z Hongkongiem elementy programu współpracy, który ma wejść w życie z końcem 2007 r.

W dniu 7 listopada przewodniczący Komisji José Barroso gościł w Brukseli szefa rządu Hongkongu Donalda Tsanga. Obaj przywódcy zgodzili się, że „Hongkong i Unia Europejska powinny zacieśniać, poszerzać i pogłębiać współpracę w obszarach wspólnego zainteresowania”. Uzgodniono nawiązanie usystematyzowanego dialogu w celu utrzymania bliskich kontaktów na wszystkich poziomach i zapewnienia pomyślnego rozwoju stosunków, przy zapewnieniu szybkiego i skutecznego reagowania na pojawiające się wyzwania i możliwości.

W 2006 r. doszło do szeregu spotkań na wysokim szczeblu, służących zacieśnieniu dwustronnych stosunków, pomiędzy przedstawicielami Komisji i władz Hongkongu.

- Wspólny Komitet WE-Hongkong ds. Readmisji obradował w styczniu w Hongkongu, dokonując wówczas przeglądu postępów we wdrażaniu umowy o readmisji podpisanej między WE a Hongkongiem.

- Markos Kyprianou, komisarz ds. zdrowia i ochrony konsumentów, stanął na czele ważnej misji do Hongkongu, mającej na celu debatę na temat przygotowania Hongkongu w przypadku wybuchu pandemii i odwiedził zakłady opieki zdrowotnej.

- W lutym Dyrektor Generalny ds. Gospodarczych i Finansowych Komisji Europejskiej Klaus Regling oraz członek zarządu Europejskiego Banku Centralnego Jose Manuel Gonzalez-Paramo poprowadzili wraz z Josephem Yamem – stojącym na czele władz monetarnych Hongkongu, ważną konferencję na temat: „Euro: wnioski dla europejskich i azjatyckich rynków finansowych”.

- Charlie McCreevy, komisarz ds. rynku wewnętrznego, uczestniczył w maju w szeregu spotkań z sekretarzem ds. finansów i skarbu, Frederickiem Ma, oraz wysokimi urzędnikami Komisji ds. papierów wartościowych i transakcji terminowych Hongkongu, władz monetarnych Hongkongu oraz giełdy papierów wartościowych w Hongkongu.

- Viviane Reding, komisarz ds. społeczeństwa informacyjnego i mediów, złożyła w grudniu wizytę, aby móc uczestniczyć w konferencji Telecom World 2006 zorganizowanej w Hongkongu przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny.

Biuro Komisji Europejskiej w Hongkongu zostało założone w 1993 r. Szesnaście państw członkowskich Unii Europejskiej utrzymuje działające w pełnym wymiarze godzin i akredytowane przez nie lokalne misje dyplomatyczne, których celem jest utrzymywanie stosunków z Hongkongiem (misja dyplomatyczna Portugalii mieści się w leżącym nieopodal Makao). Według oficjalnych statystyk rządowych Hongkongu w sierpniu 2006 r. w Hongkongu mieszkało około 37 000 obywateli Unii Europejskiej.

Dyplomacja publiczna UE w Hongkongu została wzmocniona w 2006 r. Przez cały rok biuro Komisji Europejskiej w Hongkongu prowadziło dynamiczną i szeroko zakrojoną akcję z zakresu informacji i dyplomacji publicznej, przedstawiającą za pomocą środków masowego przekazu oraz wewnątrz społeczeństwa Hongkongu wartości UE oraz politykę wspólnotową w zakresie gospodarki, przepisów, edukacji, społeczeństwa i kultury. Ponadto biuro Komisji Europejskiej w Hongkongu zorganizowało w 2006 r. w Hongkongu serię ośmiu seminariów konsultacyjnych w celu omówienia i rozwinięcia tematów, których dotyczyła akcja, oraz ewentualnego zacieśnienia w przyszłości współpracy pomiędzy UE a Hongkongiem w obszarach wspólnego zainteresowania. Udział w nich wzięło ponad 200 przedstawicieli różnych grup społecznych Hongkongu aktywnych w dziedzinie edukacji i badań, środowiska, zdrowia, bezpieczeństwa żywności i towarów, handlu, gospodarki i finansów, a także reprezentujących Europejską Izbę Handlową, wspólnotę przedsiębiorców z UE zamieszkałych w Hongkongu oraz eksporterów na rynek wspólnotowy. Zorganizowano również seminaria skierowane do szefów misji państw członkowskich UE oraz komisarzy ds. handlu w Hongkongu.

[1] „Unia Europejska, Hongkong i Makau: możliwości współpracy w latach 2007–2013” Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego. COM (2006) 648 wersja ostateczna z 26.10.2006 r.