[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 2.6.2010

KOM(2010)297 wersja ostateczna

2010/0155 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

dotyczące pewnych środków ograniczających wobec Erytrei

(przedstawiony wspólnie przez Komisję i Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa)

2010/0155 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

dotyczące pewnych środków ograniczających wobec Erytrei

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215 ust. 1 i 2,

uwzględniając decyzję Rady 2010/127/WPZiB z dnia 1 marca 2010 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Erytrei[1],

uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Dnia 1 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2010/127/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Erytrei oraz wdrażającą rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 1907(2009).

2. Środki ograniczające wobec Erytrei obejmują zakaz świadczenia pomocy technicznej, szkoleniowej, finansowej i innej pomocy związanej z działaniami wojskowymi, jak również zakaz zdobywania i otrzymywania takiej pomocy technicznej, szkoleniowej, finansowej lub innej od Erytrei.

3. Decyzja Rady 2010/127/WPZiB przewiduje także inspekcję niektórych ładunków wysyłanych do Erytrei i przysyłanych z Erytrei oraz – w przypadku statków powietrznych i jednostek pływających – obowiązek przedstawienia przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem dodatkowej informacji o towarach przywożonych do Unii lub z niej wywożonych. Informacje te muszą być dostarczone zgodnie z przepisami dotyczącymi przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych, ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/1992 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny[2].

4. Decyzja Rady nr 2010/127/WPZiB przewiduje ponadto finansowe środki ograniczające wobec osób i podmiotów wskazanych przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez właściwy Komitet ds. Sankcji oraz zakaz dostarczania, sprzedaży lub transferu broni i sprzętu wojskowego tym wskazanym osobom i podmiotom oraz zakaz świadczenia powiązanej pomocy i usług. Te środki ograniczające należy nałożyć przede wszystkim, lecz nie wyłącznie, na osoby i podmioty, należące do erytrejskiego kierownictwa politycznego i wojskowego, oraz na podmioty rządowe i okołopaństwowe, wskazane przez ONZ jako: łamiące embargo na przywóz broni, ustanowione w rezolucji RB ONZ nr 1907 (2009); udzielające z Erytrei wsparcia uzbrojonym ugrupowaniom opozycyjnym, które dążą do destabilizacji regionu; utrudniające wdrożenie rezolucji RB ONZ 1862 (2009) w sprawie Dżibuti; które goszczą, finansują, wspomagają, popierają, organizują, szkolą lub podburzają osoby fizyczne lub grupy, mające popełniać akty przemocy lub terroryzmu przeciwko innym niż Erytrea państwom regionu lub ich obywatelom; lub które utrudniają śledztwa lub prace prowadzone przez grupę monitorującą reaktywowaną na mocy rezolucji RB ONZ nr 1853 (2008).

5. Środki te wchodzą w zakres Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich wdrożenia w Unii niezbędne jest – w szczególności aby zagwarantować jednolite stosowanie tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich – prawodawstwo na szczeblu unijnym w zakresie, w jakim dotyczy to Unii.

6. Ze względów praktycznych Komisja powinna zostać upoważniona do zmiany załączników do niniejszego rozporządzenia na podstawie stosownego powiadomienia lub informacji dostarczonych odpowiednio przez Radę Bezpieczeństwa ONZ, właściwy Komitet ONZ ds. Sankcji i państwa członkowskie.

7. Wykaz osób i podmiotów, wobec których stosuje się środki ograniczające, zawarty w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, powinien obejmować powody umieszczenia ich w wykazie. Procedura zmiany wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, wobec których należy stosować środki ograniczające, powinna obejmować opublikowanie zawiadomienia, aby umożliwić umieszczonym w wykazie osobom, podmiotom i organom skorzystanie z prawa do bycia wysłuchanym. Jeśli zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Komisja, wspomagana przez Komitet, powinna ponownie rozpatrzyć swoją decyzję w świetle otrzymanych uwag i stosownie poinformować zainteresowaną osobę, podmiot lub organ.

8. Na potrzeby wykonywania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz w celu zapewnienia najwyższego stopnia pewności prawnej w Unii, nazwiska i inne istotne dane dotyczące osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których fundusze i zasoby gospodarcze powinny zostać zamrożone zgodnie z rozporządzeniem, powinny zostać podane do wiadomości publicznej. Każde przetwarzanie danych osobowych osób fizycznych na mocy niniejszego rozporządzenia powinno przebiegać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[3] oraz zgodnie z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[4].

9. Państwa członkowskie powinny określić sankcje stosowane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Przewidziane sankcje muszą być proporcjonalne, skuteczne i odstraszające.

10. Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i respektuje zasady określone w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej[5], a zwłaszcza prawo do skutecznego środka prawnego i do rzetelnego procesu sądowego, prawo własności i prawo do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.

11. Niniejsze rozporządzenie jest także w pełni zgodne ze zobowiązaniami państw członkowskich w ramach Karty Narodów Zjednoczonych oraz z prawnie wiążącym charakterem rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ.

12. W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu musi ono natychmiast wejść w życie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub wszelką inną obsługę techniczną; może przyjmować takie formy jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy i umiejętności lub usługi konsultingowe; w tym porady udzielane w formie ustnej;

b) „fundusze” oznaczają aktywa finansowe i różnego rodzaju korzyści ekonomiczne, w tym między innymi (lecz nie wyłącznie):

(i) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;

(ii) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne;

(iii) publiczne i prywatne rynkowe papiery wartościowe i instrumenty dłużne, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, poręczenia, skrypty dłużne, kontrakty pochodne;

(iv) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wytwarzane przez te aktywa;

(v) kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;

(vi) akredytywy, listy przewozowe (konosamenty), kwity zastawne;

(vii) dokumenty poświadczające posiadanie udziałów w funduszach lub środkach finansowych;

c) „zamrożenie funduszy” oznacza zapobieganie jakimkolwiek ruchom funduszy, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym również zarządzanie portfelem;

d) „zasoby gospodarcze” oznaczają wszelkiego rodzaju aktywa, rzeczowe i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są funduszami, ale mogą być użyte do pozyskania funduszy, towarów lub usług;

e) „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza zapobieganie wykorzystywaniu tych zasobów do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym między innymi – lecz nie wyłącznie – poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążanie ich hipoteką;

f) „Komitet ds. Sankcji” oznacza Komitet Rady Bezpieczeństwa ONZ, ustanowiony zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 751(1992) i rozszerzony na mocy rezolucji RB OZN nr 1844 (2008) oraz RB ONZ nr 1907 (2009);

g) „terytorium Unii” oznacza terytoria, do których ma zastosowanie Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na warunkach ustalonych w Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.

Artykuł 2

Zakazuje się:

a) udzielania pomocy technicznej związanej z działalnością wojskową oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem broni i wszelkiego rodzaju powiązanych materiałów, w tym uzbrojenia i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wspomnianego sprzętu, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom na terenie Erytrei lub z przeznaczeniem do wykorzystania w tym kraju;

b) świadczenia pomocy finansowej lub zapewniania finansowania związanego z działalnością wojskową, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu broni i powiązanych materiałów lub świadczenia powiązanej pomocy technicznej i usług pośrednictwa, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom na terenie Erytrei lub z przeznaczeniem do wykorzystania w tym kraju;

c) uzyskiwania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej związanej z działalnością wojskową oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem broni i wszelkiego rodzaju powiązanych materiałów, w tym uzbrojenia i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wspomnianego sprzętu, od osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów na terenie Erytrei;

d) uzyskiwania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy finansowej lub zapewniania finansowania związanego z działalnością wojskową, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu broni i powiązanych materiałów lub świadczenia powiązanej pomocy technicznej i usług pośrednictwa, od osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów na terenie Erytrei;

e) świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a), b), c) i d).

Artykuł 3

13. Aby zapewnić ścisłe wykonanie przepisów art. 1 decyzji Rady nr 2010/127/WPZiB, do wszystkich towarów przywożonych na obszar celny Unii lub z niego wywożonych na pokładach towarowych statków powietrznych i statków handlowych, przewożących ładunki z i do Erytrei, stosuje się obowiązek przedstawienia przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem informacji, które należy przekazać właściwym organom danego państwa członkowskiego.

14. Zasady dotyczące obowiązku dostarczania informacji przed przybyciem lub przed odlotem/odpłynięciem statków powietrznych i jednostek pływających, w szczególności terminy, jakich należy dotrzymać i dane, jakie należy dostarczyć, odpowiadają zasadom określonym w odnośnych przepisach dotyczących przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych oraz zgłoszeń celnych, ustanowionych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny[6] oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny[7].

15. Ponadto osoby, które przywożą towary lub które przejmują odpowiedzialność za przewóz towarów na pokładach towarowych statków powietrznych i statków handlowych, przewożących ładunki z i do Erytrei, lub ich pełnomocnicy, deklarują, czy towary te figurują we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej[8] oraz, jeżeli ich wywóz podlega wymogowi otrzymania pozwolenia – przedstawiają szczegółowe dane dotyczące przyznanego im pozwolenia na wywóz.

16. Do dnia 31 grudnia 2010 r. przywozowe i wywozowe deklaracje skrócone, a także niezbędne dodatkowe informacje, o których mowa w niniejszym artykule, mogą być przedstawiane na piśmie przy użyciu dokumentów handlowych, portowych lub transportowych, pod warunkiem, że dokumenty te zawierają niezbędne dane.

17. Począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. niezbędne dodatkowe informacje, o których mowa w niniejszym artykule, przedstawiane są w formie pisemnej lub w deklaracjach skróconych, odpowiednio przywozowych i wywozowych.

Artykuł 4

18. Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze będące własnością, pozostające w posiadaniu, w faktycznym władaniu lub pod kontrolą osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I.

19. Funduszy ani zasobów gospodarczych nie udostępnia się, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku I, ani też na ich rzecz.

20. Zakazuje się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie ominięcie środków, o których mowa w ust. 1 i 2.

21. Załącznik I obejmuje osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy wskazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet ds. Sankcji zgodnie z pkt 15 i 18 lit. b) rezolucji RB ONZ nr 1907 (2009).

22. W załączniku I przedstawione są powody umieszczenia w wykazie znajdujących się w nim osób, podmiotów i organów oraz data ich wskazania przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet ds. Sankcji.

23. Załącznik I zawiera także, o ile są dostępne, informacje o wymienionych w nim osobach fizycznych, umożliwiające ich identyfikację. Informacje takie obejmują wyłącznie:

a) nazwisko i imiona, w tym ewentualne pseudonimy i tytuły;

b) datę i miejsce urodzenia;

c) obywatelstwo;

d) numer paszportu i dowodu tożsamości;

e) numer podatkowy i numer ubezpieczenia społecznego;

f) płeć;

g) adres i inne informacje o miejscu pobytu;

h) stanowisko lub zawód.

24. Załącznik I może również zawierać wymienione powyżej informacje dotyczące członków rodziny osób umieszczonych w wykazie, jeżeli informacje te są niezbędne w konkretnych przypadkach i wyłącznie do celów weryfikacji tożsamości danej osoby fizycznej umieszczonej w wykazie.

Artykuł 5

25. W drodze odstępstwa od art. 4 właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych, które wymieniono w załączniku II, mogą zezwolić – na warunkach, które uznają za stosowne – by niektóre zamrożone środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostały uwolnione lub udostępnione, po ustaleniu, że środki lub zasoby, o których mowa, są:

a) niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku I i zależnych od nich członków rodziny, w tym opłat za środki spożywcze, najem lub kredyt hipoteczny, leki, leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłaty na rzecz użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub

c) przeznaczone wyłącznie w celu pokrycia kosztów opłat lub usług związanych z rutynowym prowadzeniem lub utrzymaniem zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych;

pod warunkiem, że właściwy organ powiadomi Komitet ds. Sankcji o takim ustaleniu i zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet ds. Sankcji nie zgłosi sprzeciwu wobec tych działań w ciągu trzech dni roboczych od dnia powiadomienia.

26. W drodze odstępstwa od art. 4 właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych, które wymieniono w załączniku II, mogą udzielić zezwolenia na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie określonych funduszy lub zasobów gospodarczych, po ustaleniu, że dane fundusze lub zasoby gospodarcze są niezbędne dla pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem, że dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet ds. Sankcji o tych ustaleniach oraz że zostały one zatwierdzone przez Komitet.

27. Właściwe państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję o zezwoleniach udzielonych na podstawie ust. 1 i 2.

Artykuł 6

W drodze odstępstwa od art. 4 właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych, które wymieniono w załączniku II, mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) fundusze lub zasoby gospodarcze podlegają zastawowi sądowemu, administracyjnemu lub arbitrażowemu, ustanowionemu przed datą przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 1907 (2009) lub orzeczeniu sądu, organu administracyjnego lub organu arbitrażowego wydanemu przed tą datą;

b) fundusze lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń, których zabezpieczeniem jest tego typu zastaw, lub roszczeń uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób zgłaszających takie roszczenia;

c) decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu ujętego w załączniku I;

d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego; oraz

e) Komitet ds. Sankcji został powiadomiony przez państwo członkowskie o zastawie lub orzeczeniu.

Artykuł 7

28. Artykuł 4 ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych narosłych na zamrożonych rachunkach z tytułu:

a) odsetek i innych zysków na tych rachunkach; lub

b) płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem wskazania przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 4,

pod warunkiem, że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają przepisom art. 4 ust. 1.

29. Artykuł 4 ust. 2 nie uniemożliwia instytucjom finansowym lub kredytowym w Unii zasilania zamrożonych rachunków funduszami przekazywanymi im na rachunek umieszczonych w wykazie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostają również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.

Artykuł 8

30. Zakazuje się:

a) udzielania pomocy technicznej związanej z działalnością wojskową oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem broni i wszelkiego rodzaju powiązanych materiałów, w tym uzbrojenia i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wspomnianego sprzętu, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom, wymienionym w załączniku I;

b) świadczenia pomocy finansowej lub zapewniania finansowania związanego z działalnością wojskową, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu broni i powiązanych materiałów, albo udzielania powiązanej pomocy technicznej i usług pośrednictwa, bezpośrednio lub pośrednio, osobom, podmiotom lub organom, wymienionym w załączniku I.

31. Zakazuje się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie ominięcie zakazu, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 9

32. Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, dokonane w dobrej wierze, że takie działanie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie skutkują żadnego rodzaju odpowiedzialnością osoby fizycznej lub prawnej bądź podmiotu wykonującego takie działanie ani jego dyrektorów lub pracowników, chyba że udowodniono, że fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone na skutek zaniedbania.

33. Zakazy ustanowione w art. 2 lit. b) i d), art. 4 ust. 2 i art. 8 ust. 1 lit. b) nie skutkują żadnego rodzaju odpowiedzialnością osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wykonujących takie działanie, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć te zakazy.

Artykuł 10

34. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy są zobowiązane:

a) przekazywać niezwłocznie wszelkie informacje, które ułatwiłyby dostosowanie się do przepisów niniejszego rozporządzenia, takie jak dane dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 4, wymienionym w załączniku II właściwym organom państw członkowskich, w których wspomniane osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, oraz Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych organów;

b) współpracować z właściwymi organami, wskazanymi na stronach internetowych, które wymienione są w załączniku II, w zakresie weryfikacji tych informacji.

35. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem zostaną wykorzystane jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.

Artykuł 11

Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i będą wymieniać wszelkie inne stosowne dostępne im informacje w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacje odnośnie do problemów dotyczących naruszeń i trudności w stosowaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.

Artykuł 12

36. Komisję upoważnia się do zmiany załącznika I na podstawie ustaleń Rady Bezpieczeństwa ONZ lub Komitetu ds. Sankcji.

37. Gdy Rada Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet ds. Sankcji podejmują decyzję o umieszczeniu po raz pierwszy w wykazie osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, Komisja przyjmuje niezwłocznie decyzję w sprawie zmiany załącznika I.

38. Komisja publikuje także niezwłocznie zawiadomienie dotyczące sposobów przekazywania informacji dotyczących załącznika I, umożliwiając osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku 1 wyrażenie swojej opinii.

39. Jeśli zostaną zgłoszone uwagi, Komisja ponownie rozpatruje swoją decyzję, o której mowa w ust. 2 w świetle otrzymanych uwag i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2. Uwagi te przekazywane są Komitetowi ds. Sankcji. Komisja informuje o wynikach ponownego rozpatrzenia decyzji zainteresowaną osobę, podmiot lub organ. Wyniki ponownego rozpatrzenia decyzji przekazywane są również Komitetowi ds. Sankcji.

40. Gdy ONZ podejmuje decyzję o usunięciu z wykazu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, lub o zmianie danych identyfikacyjnych osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu ujętych w wykazie, Komisja zmienia odpowiednio załącznik I.

41. Bez uszczerbku dla praw i obowiązków państw członkowskich wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, Komisja zachowuje wszystkie niezbędne kontakty z Komitetem ds. Sankcji i Radą Bezpieczeństwa ONZ w celu skutecznego wdrażania niniejszego rozporządzenia. Komisja przekazuje zwłaszcza Komitetowi ds. Sankcji wszelkie zmiany do załącznika I.

Artykuł 13

1. Komisję wspiera komitet.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 999/468/WE.

3. Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

Artykuł 14

Komisję upoważnia się do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.

Artykuł 15

42. Komisja przetwarza dane osobowe w celu realizacji zadań spoczywających na niej na mocy niniejszego rozporządzenia. Zadania te obejmują:

a) przygotowywanie zmian do załącznika I do niniejszego rozporządzenia;

b) konsolidację treści załącznika I w elektronicznym skonsolidowanym wykazie osób, grup i podmiotów podlegających sankcjom finansowym UE, dostępnym na stronie internetowej Komisji[9];

c) przetwarzanie informacji dotyczących powodów umieszczenia w wykazie; oraz

d) przetwarzanie informacji na temat wpływu środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, takich jak wartość zamrożonych funduszy i informacje o zezwoleniach wydanych przez właściwe organy.

43. Komisja może przetwarzać odpowiednie dane dotyczące przestępstw popełnionych przez osoby fizyczne umieszczone w wykazie, wyroków skazujących za przestępstwa lub środków bezpieczeństwa dotyczących takich osób, jedynie w zakresie, w jakim przetwarzanie to jest niezbędne do przygotowania powodów umieszczenia w wykazie i rozpatrzenia uwag przekazanych na ten temat przez zainteresowane osoby fizyczne, przy zapewnieniu odpowiednich konkretnych zabezpieczeń. Dane te nie są podawane do wiadomości publicznej ani wymieniane.

44. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia dział Komisji wymieniony w załączniku II jest wyznaczony jako „administrator danych” w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001, w celu zagwarantowania, że zainteresowane osoby fizyczne mogą wykonywać swoje prawa zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

Artykuł 16

45. Państwa członkowskie określają zasady dotyczące sankcji, mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne dla zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

46. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych zasadach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

Artykuł 17

47. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu i podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku II lub za pośrednictwem takich stron.

48. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich właściwych organach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

49. Adres i inne dane kontaktowe Komisji Europejskiej na potrzeby powiadamiania, informowania lub innego sposobu przekazywania informacji we wszystkich przypadkach, gdy wymagają tego przepisy niniejszego rozporządzenia, wskazane są w załączniku II.

Artykuł 18

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:

a) na terytorium Unii, w tym w granicach jej przestrzeni powietrznej;

b) na pokładach wszystkich statków powietrznych lub jednostek pływających podlegających jurysdykcji państw członkowskich;

c) wobec każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim,

d) wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, zarejestrowanego lub utworzonego na mocy prawa państwa członkowskiego;

e) wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.

Artykuł 19

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący […]

ZAŁĄCZNIK I

Osoby fizyczne i prawne oraz podmioty i organy, o których mowa w art. 4, 5, 6, 7, 8, 12 oraz 15

ZAŁĄCZNIK II

Strony internetowe zawierające informacje o właściwych organach, o których mowa w art. 5 ust. 2, art. 6, 7 i 10 oraz adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej

(Do uzupełnienia przez państwa członkowskie)

BELGIA

BUŁGARIA

REPUBLIKA CZESKA

DANIA

NIEMCY

ESTONIA

IRLANDIA

GRECJA

HISZPANIA

FRANCJA

WŁOCHY

CYPR

ŁOTWA

LITWA

LUKSEMBURG

WĘGRY

MALTA

NIDERLANDY

AUSTRIA

POLSKA

PORTUGALIA

RUMUNIA

SŁOWENIA

SŁOWACJA

FINLANDIA

SZWECJA

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Adres Komisji Europejskiej, na który należy kierować powiadomienia:

European Commission

DG External Relations

Directorate A. Crisis Platform and Policy Coordination in CFSP

Unit A.2. Crisis Management and Conflict Prevention

CHAR 12/106

B-1049 Bruxelles/Brussel (Belgia)

E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu

Tel.: (32 2) 295 55 85

Faks: (32 2) 299 08 73

[1] Dz.U. L 51 z 2.3.2010, s. 19.

[2] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

[3] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

[4] Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

[5] Dz.U. L 364 z 18.12.2000, s. 1.

[6] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

[7] Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

[8] Dz.U. C 65 z 19.3.2009, s.1.

[9] http://ec.europa.eu/external_relations/cfsp/sanctions/consol-list_en.htm