ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
zmieniające rozporządzenie (UE) 2021/92 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów na rok 2021 w wodach Unii i w wodach nienależących do Unii

Rozporządzenie Rady (UE) 2021/92 ustalające uprawnienia do połowów na rok 2021 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii. Te uprawnienia do połowów są zazwyczaj wielokrotnie zmieniane w okresie ich obowiązywania.

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (UE) 2021/92 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów na rok 2021 w wodach Unii i w wodach nienależących do Unii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W rozporządzeniu Rady (UE) 2021/92 ustalono uprawnienia do połowów na rok 2021 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii.

(2)W rozporządzeniu (UE) 2021/92 całkowity dopuszczalny połów („TAC”) dobijaków w rejonach ICES 2a i 3a oraz podobszarze ICES 4 został ustalony na poziomie zero do czasu opublikowania przez Międzynarodową Radę Badań Morza („ICES”) odpowiednich opinii naukowych, które stały się dostępne w dniu 25 lutego 2021 r. Dobijak jest gatunkiem krótko żyjącym, w związku z czym połowy rozpoczynają się w dniu 1 kwietnia wkrótce po opublikowaniu opinii naukowej.

(3)Limity połowowe dobijaków w rejonach ICES 2a i 3a oraz w podobszarze ICES 4 należy zmienić zgodnie z najnowszą opinią naukową ICES.

(4)Rozporządzenie (UE) 2021/92 ustanawia wstępne uprawnienia do połowów na pierwszy kwartał 2021 r. Ponadto w jego art. 14 ustanowiono zakaz na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2021 r. w odniesieniu do statków poławiających dobijaki przy użyciu niektórych narzędzi w rejonach ICES 2a, 3a i podobszarze ICES 4. Ponieważ niniejsze rozporządzenie ustanawia uprawnienia do połowów na cały rok połowowy, zakaz ten powinien również obejmować okres od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia 2021 r., podobnie jak w 2020 r.

(5)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2021/92.

(6)Limity połowowe, które wprowadzono w rozporządzeniu (UE) 2021/92, mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2021 r. Przepisy wprowadzone niniejszym rozporządzeniem zmieniającym dotyczące limitów połowowych powinny zatem również mieć zastosowanie od tego dnia. Takie stosowanie z mocą wsteczną nie narusza zasad pewności prawa ani ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ uprawnienia do połowów, których to dotyczy, nie zostały jeszcze wyczerpane.

(7)Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu ze względu na pilną potrzebę terminowego rozpoczęcia okresu połowu dobijaków w dniu 1 kwietnia 2021 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia (UE) 2021/92

W rozporządzeniu (UE) 2021/92 wprowadza się następujące zmiany:

1)art. 14 otrzymuje brzmienie:
UZASADNIENIE

1.PRZEDMIOT WNIOSKU

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustanawiającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Wspólnego Komitetu ds. Produktów Ekologicznych („wspólny komitet”), ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w związku z przewidywanym przyjęciem regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu („regulamin wewnętrzny”).

2.KONTEKST WNIOSKU

2.1 Umowa między UE a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Jest to pierwszy raz, kiedy ustanowiono wspólny komitet między partnerami handlowymi zajmującymi się produktami ekologicznymi; choć mamy tu do czynienia z powszechną praktyką w innych międzynarodowych umowach handlowych. Umowa między UE a Chile jest pierwszą umową międzynarodową podpisaną w odniesieniu do handlu produktami ekologicznymi.
upoważniającej Komisję do negocjacji, w imieniu Unii, zmian do Konwencji o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk (konwencji berneńskiej)

do

ZAŁĄCZNIK

Wytyczne negocjacyjne dotyczące zmian do Konwencji o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk (konwencji berneńskiej)

1)Komisja powinna dążyć do zapewnienia, aby porozumienie prowadzące do wszelkich zmian do Konwencji o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk (konwencji berneńskiej) oraz jej stosowania było spójne z odpowiednimi przepisami i politykami Unii Europejskiej, w szczególności z prawodawstwem Unii w dziedzinie przyrody i różnorodności biologicznej, a także ze zobowiązaniami Unii wynikającymi z innych odpowiednich wielostronnych umów środowiskowych.

2)W odniesieniu do wniosków dotyczących zmian do Konwencji o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk (konwencji berneńskiej) w celu wprowadzenia obowiązkowego wkładu finansowego Komisja powinna aktywnie uczestniczyć w negocjacjach dotyczących najlepszego sposobu rozwiązania kwestii ustanowienia bezpiecznych i przewidywalnych podstaw finansowych konwencji oraz powinna dążyć do zapewnienia, zgodnie ze stanowiskiem Unii, aby zmiana ta:

a)nie wprowadzała obowiązkowego wkładu w odniesieniu do budżetu programowego,

b)nie prowadziła do tego, by wkład Unii przekraczał 2,5 % całkowitych wkładów,

c)nie wpływała na istniejące zobowiązania stron wynikające z konwencji.

3)Komisja powinna prowadzić negocjacje zgodnie z odpowiednimi obowiązującymi przepisami Unii Europejskiej lub uzgodnionymi stanowiskami Unii określonymi specjalnie do celów tych negocjacji w ramach specjalnego komitetu przedstawicieli państw członkowskich, o którym mowa w art. 1 ust. 2 niniejszej decyzji Rady, lub w ramach Rady.

4)Komisja powinna składać Radzie sprawozdanie z wyników negocjacji oraz z wszelkich ewentualnych problemów, które wynikną w czasie negocjacji.
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczący

3)zapewnianie narzędzi do wymiany informacji i do wsparcia działań operacyjnych w obszarze wzajemnego wsparcia administracyjnego w kwestiach celnych i rolnych.

2)wspieranie zgłaszania nieprawidłowości, w tym nadużyć finansowych, w odniesieniu do funduszy zarządzania dzielonego i funduszy pomocy przedakcesyjnej ujętych w budżecie Unii;

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczący

–przewiduje, że pula środków finansowych na realizację programu wynosi 181 207 000 EUR w cenach bieżących;

–przewiduje, że program należy ustanowić na okres obowiązywania wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 określonych w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) 2020/2093;

–przewiduje przyjęcie programów prac w drodze aktów wykonawczych bez procedury komitetowej, co zapewnia odpowiednią równowagę między wymaganiami proceduralnymi a zakresem programu;

–przewiduje orientacyjny podział puli środków finansowych między trzy komponenty programu oraz, w razie potrzeby, możliwość realokacji kwot między tymi trzema komponentami programu;

–przewiduje pułap 2 % dla wydatków na wsparcie techniczne i administracyjne związane z realizacją programu, takie jak działania przygotowawcze, monitorowanie, kontrola, audyt i ocena, w tym na instytucjonalne systemy informatyczne;

–zawiera niewyczerpujący wykaz działań kwalifikujących się do dotacji oraz ustanawia maksymalne stopy współfinansowania dla dotacji w wysokości 80 % kosztów kwalifikowanych, które w wyjątkowych przypadkach mogą zostać podniesione do maksymalnej wysokości 90 % kosztów kwalifikowanych;

–przewiduje przekazanie Komisji uprawnień do opracowania ram monitorowania i oceny programu oraz do wprowadzania zmian do załącznika II zawierającego wykaz wskaźników monitorowania;

–wprowadza wymóg składania przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie corocznego sprawozdania z wyników działania programu w ramach sprawozdania dotyczącego ochrony interesów finansowych Unii. Komisja powinna należycie uwzględnić wyrażone w tym kontekście zalecenia Parlamentu Europejskiego;

–wprowadza przepisy dotyczące stosowania programu z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2021 r. w celu zapewnienia ciągłości działań finansowanych w ramach programu.

4.Wniosek

Komisja przyjmuje stanowisko zajęte przez Radę.
ZAŁĄCZNIK

Oświadczenie Komisji

W pkt 30–33 Porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych, zobowiązano Komisję do udostępnienia zintegrowanego i interoperacyjnego systemu informowania i monitorowania, w tym jednolitego narzędzia eksploracji danych i punktowej oceny ryzyka służącego do dostępu do wymaganych danych i ich analizy z myślą o ich powszechnym stosowaniu przez państwa członkowskie. Ponadto wymienione trzy instytucje podjęły się lojalnej współpracy w trakcie procedury ustawodawczej dotyczącej odnośnych aktów podstawowych w celu zapewnienia podjęcia działań następczych w związku z konkluzjami Rady Europejskiej z lipca 2020 r. dotyczącymi tego elementu.

Komisja jest zdania, że porozumienie osiągnięte przez współprawodawców na mocy art. 23 ust. 1a w sprawie obowiązkowego stosowania jednolitego narzędzia eksploracji danych oraz w sprawie gromadzenia i analizy danych dotyczących beneficjentów rzeczywistych odbiorców finansowania nie jest wystarczające do zwiększenia ochrony budżetu Unii i NextGenerationEU przed oszustwami i nieprawidłowościami ani do zapewnienia skutecznych kontroli konfliktów interesów, nieprawidłowości, kwestii podwójnego finansowania i niezgodnego z prawem wykorzystywania środków finansowych. W związku z tym podejście uzgodnione przez współprawodawców w rozporządzeniu w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w odniesieniu do zwolnionych pracowników nie odzwierciedla należycie pożądanego poziomu ambicji i ducha porozumienia międzyinstytucjonalnego.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy projektu decyzji Rady w sprawie drugiej raty wkładów finansowych na rzecz 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju („EFR”), wnoszonych przez strony EFR w 2021 r.

11. EFR oraz inne fundusze EFR, które nie zostały jeszcze zamknięte (tj. 8., 9. i 10. EFR), są zarządzane według zasad określonych w następujących dokumentach:

obowiązująca Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku („AKP”) z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony („umowa o partnerstwie AKP–UE”), z późniejszymi zmianami;

Decyzja nr 2/2020 Komitetu Ambasadorów AKP–UE z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie zmiany decyzji nr 3/2019 Komitetu Ambasadorów AKP–UE w sprawie przyjęcia środków przejściowych zgodnie z art. 95 ust. 4 umowy o partnerstwie AKP–UE, w celu dalszego przedłużenia stosowania postanowień umowy o partnerstwie AKP–UE do dnia 30 listopada 2021 r. lub do dnia wejścia w życie lub rozpoczęcia tymczasowego stosowania nowej umowy AKP–UE („nowa umowa”), w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Decyzja Rady (UE) 2020/2233 w sprawie zobowiązania dotyczącego środków powracających w ramach instrumentu inwestycyjnego AKP z operacji w ramach 9., 10. i 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju.

Umowa wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („umowa wewnętrzna dotycząca 11. EFR”).

Rozporządzenie Rady (UE) 2018/1877 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju („rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do 11. EFR”).

Wymienione wyżej dokumenty zawierają wieloletnie zobowiązania stron EFR do zapewnienia wsparcia finansowego na rzecz EFR. Rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do 11. EFR przewiduje regularne wnoszenie wkładów przez strony EFR na podstawie wcześniej ustalonych zobowiązań finansowych. Regularne wkłady są następstwem technicznych decyzji Rady odzwierciedlających realizację podjętych wcześniej zobowiązań finansowych.
w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego ustanawiającego przepisy i ogólne warunki regulujące wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich (Statut Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich) i uchylającego decyzję 94/262/EWWiS, WE, Euratom

OPINIA KOMISJI

w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego ustanawiającego przepisy i ogólne warunki regulujące wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich (Statut Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich) i uchylającego decyzję 94/262/EWWiS, WE, Euratom

W dniu 25 marca 2019 r., zgodnie z art. 228 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament Europejski skierował do Komisji Europejskiej pismo, w którym zwrócił się o wydanie opinii Komisji w sprawie projektu rozporządzenia, przyjętego na sesji plenarnej Parlamentu w dniu 12 lutego 2019 r., ustanawiającego przepisy i ogólne warunki regulujące wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich (Statut Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich) i uchylającego decyzję 94/262/EWWiS, WE, Euratom. Tego samego dnia Parlament skierował do Rady pismo z prośbą o wyrażenie zgody.

Komisja wydała opinię w dniu 31 października 2019 r. I . W dniu 27 listopada 2019 r. prezydencja fińska w Radzie UE wysłała pismo zawierające wstępne uwagi do Pana Antonia Tajaniego, przewodniczącego Komisji Spraw Konstytucyjnych (AFCO) Parlamentu Europejskiego.

W wyniku dyskusji między trzema instytucjami Parlament przyjął w dniu 9 czerwca 2021 r. nowy projekt rozporządzenia.

Komisja uważa, że ten nowy projekt rozporządzenia może zostać przyjęty i w związku z tym wydaje pozytywną opinię w jego sprawie.
zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/216 w odniesieniu do unijnego kontyngentu taryfowego na wysokiej jakości wołowinę z Paragwaju

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W dniu 29 marca 2017 r. rząd Zjednoczonego Królestwa (Zjednoczone Królestwo) notyfikował Radzie Europejskiej zamiar wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (UE). Od dnia 1 lutego 2020 r. Zjednoczone Królestwo stało się „państwem trzecim”. Od dnia 1 stycznia 2021 r. – po zakończeniu okresu przejściowego – wspólna polityka handlowa Unii Europejskiej nie ma już zastosowania do Zjednoczonego Królestwa.

Decyzja Zjednoczonego Królestwa o wystąpieniu z UE spowodowała konieczność podziału zobowiązań ilościowych znajdujących się w obowiązującej UE-28 liście koncesyjnej WTO odnoszącej się do 143 unijnych kontyngentów taryfowych WTO dotyczących rolnictwa, rybołówstwa i przemysłu. UE zapoczątkowała ten proces w Genewie w październiku 2018 r. Podejście to opiera się na założeniu, że obecna wielkość każdego kontyngentu taryfowego zostanie w przyszłości w pełni utrzymana, lecz zostanie podzielona między dwa odrębne obszary celne: UE-27 i Zjednoczone Królestwo.

Paragwaj dysponuje kontyngentem taryfowym w wysokości 1 000 ton na wysokiej jakości mięso wołowe (numer porządkowy 094455), który nie jest uwzględniony w unijnej liście koncesyjnej WTO. Ten kontyngent taryfowy został omyłkowo uwzględniony w podziale i tym samym zmniejszony do 711 ton po stronie UE-27, przy czym żadna odpowiednia wielkość nie została otwarta po stronie Zjednoczonego Królestwa.

Oznacza to, że z dniem 1 stycznia 2021 r. ograniczono z 1 000 ton do 711 ton dostęp Paragwaju do rynku.

Niniejsze rozporządzenie zmieniające ma na celu przywrócenie prawidłowej wielkości dla UE-27 (1 000 ton) w odniesieniu do kontyngentu taryfowego 094455.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Inicjatywa ta jest zgodna z prowadzonymi przez UE działaniami mającymi na celu zapewnienie uporządkowanego podejścia do konsekwencji wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE.

•Spójność z innymi politykami Unii

Jak powyżej.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Wspólna polityka handlowa należy do wyłącznych kompetencji Unii.

•Proporcjonalność
2018/0248 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI

DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO



na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej



dotyczący

stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz Azylu, Migracji i Integracji

1.Przebieg procedury

Data przekazania wniosku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (dokument COM(2018) 471 final – 2018/0248 COD):

13 czerwca 2018 r. Data wydania przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny swojej opinii w sprawie wniosku: 17 października 2018 r. Data uchwalenia stanowiska Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu: 13 marca 2019 r. Data przyjęcia częściowego podejścia ogólnego Rady: 7 czerwca 2019 r. Data przyjęcia ogólnego podejścia Rady: 12 października 2020 r. Data szóstego posiedzenia trójstronnego, podczas którego osiągnięto wstępne porozumienie polityczne w kluczowych kwestiach politycznych: 9 grudnia 2020 r. Data przyjęcia stanowiska Rady: 14 czerwca 2021 r.

2.Przedmiot wniosku Komisji

W kontekście wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 Komisja przedłożyła wniosek dotyczący Funduszu Migracji i Azylu („FAM”), w celu zapewnienia odnowionego i wzmocnionego wsparcia na rzecz skutecznego zarządzania migracją przez państwa członkowskie. Wniosek miał na celu znaczne zwiększenie ogólnego budżetu Unii przeznaczonego na zarządzanie migracją i granicami zewnętrznymi.

Celem Funduszu jest przyczynienie się do solidnej i sprawiedliwej polityki migracyjnej UE. Fundusz zaspokaja przede wszystkim wewnętrzne potrzeby państw członkowskich UE, ale uznaje również potrzeby wykraczające poza granice zewnętrzne UE i, z zastrzeżeniem odpowiednich zabezpieczeń, może je zaspokajać. Dzięki szeregowi warunków realizacji może on wspierać działania poza UE za pośrednictwem organizacji międzynarodowych, kwalifikujących się podmiotów z siedzibą w państwach trzecich (np. organizacji pozarządowych) lub z państwami trzecimi, które spełniają kryteria kwalifikowalności do przystąpienia do funduszu.

Fundusz zapewni, że UE będzie nadal wypełniała swoje zobowiązania wobec osób potrzebujących ochrony międzynarodowej poprzez wspieranie przesiedleń, przyjmowanie ze względów humanitarnych oraz integrację kwalifikujących się osób ubiegających się o azyl i migrantów. Fundusz może również ułatwiać godne powroty osobom, które nie mają prawa do pobytu w UE, oraz wspierać rozwiązania, które zastępują nieuregulowane przepływy migracyjne bezpiecznymi i dobrze zarządzanymi drogami legalnej migracji.

Jak wskazano w poprzednim okresie programowania, potrzebna była większa elastyczność w zarządzaniu poprzednim funduszem, aby lepiej wspierać jego cele. Zapewniając taką elastyczność, we wniosku dotyczącym nowego funduszu zapewniono również ukierunkowanie finansowania na priorytety i działania Unii przynoszące znaczne korzyści Unii. Aby sprostać nowym, zmieniającym się wyzwaniom i priorytetom operacyjnym, zaproponowano więc nowe mechanizmy przydzielania środków finansowych na zarządzanie dzielone, bezpośrednie i pośrednie.

3.Uwagi dotyczące stanowiska Rady
Proporcjonalność

Wybór instrumentów

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

Niniejszemu wnioskowi nie towarzyszy odrębna ocena skutków, gdyż ocenę taką przeprowadzono już w odniesieniu do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1286/2014, które dotyczy również UCITS. Wniosek nie prowadzi do nałożenia nowych obowiązków na uczestników rynków finansowych.

4.WPŁYW NA BUDŻET

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Niniejszy wniosek służy wprowadzeniu do dyrektywy 2009/65/WE nowego art. 82a. Artykuł ten stanowi w jasny, precyzyjny i bezwarunkowy sposób, że w przypadku gdy „dokument zawierający kluczowe informacje” zostaje w odniesieniu do konkretnego UCITS sporządzony, przekazany, zmieniony i przetłumaczony zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1286/2014, należy go uznać za spełniający wymogi mające zastosowanie do „kluczowych informacji dla inwestorów” do celów tej dyrektywy.

.
UZASADNIENIE

Niniejsze zalecenie dotyczy decyzji upoważniającej Komisję do podjęcia w imieniu Unii negocjacji dotyczących częściowej rewizji Międzynarodowej umowy w sprawie kawy z 2007 r., które to negocjacje postanowiła rozpocząć Międzynarodowa Rada Kawy.

1.KONTEKST ZALECENIA

•Międzynarodowa umowa w sprawie kawy z 2007 r.

•Międzynarodowa Organizacja Kawy i Międzynarodowa Rada Kawy

Art. 6 Międzynarodowej umowy w sprawie kawy stanowi, że Międzynarodowa Organizacja Kawy (zwana dalej „organizacją”) ustanowiona na mocy Międzynarodowej umowy w sprawie kawy z 1962 r. zarządza postanowieniami umowy i nadzoruje jej funkcjonowanie.

Zgodnie z art. 9 umowy organem odpowiedzialnym za wypełnianie wszystkich zadań niezbędnych do wykonania jej postanowień jest – jako najwyższy organ organizacji – Międzynarodowa Rada Kawy (zwana dalej „radą”). W skład rady wchodzą wszyscy członkowie organizacji (art. 8 umowy).

Zgodnie z art. 49 umowy rada może zaproponować wprowadzenie zmian do tej umowy i przedstawić propozycję takich zmian wszystkim umawiającym się stronom. Art. 14 umowy stanowi, że wszystkie decyzje Międzynarodowej Rady Kawy, w tym zmiany do umowy, podejmowane są co do zasady w drodze konsensusu. W przypadku braku osiągnięcia konsensusu rada wydaje decyzje i zalecenia rozdzieloną większością głosów co najmniej 70 % członków eksportujących obecnych i głosujących oraz co najmniej 70 % członków importujących obecnych i głosujących, liczonych oddzielnie.

Zgodnie z art. 12 umowy członkowie rady mają łącznie 2000 głosów. Każdemu z członków rady przysługuje określona liczba głosów, która jest corocznie dostosowywana przez radę zgodnie z kryteriami określonymi w umowie. Rozdział głosów decyduje również o wkładzie członka (art. 20 ust. 2 umowy). Obecnie największy wkład w organizację wnosi Unia Europejska.