ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
57.

przypomina państwom członkowskim, że zapewnienie odpowiedniej opieki nad dziećmi stanowi podstawowy element równości płci na rynku pracy; wyraża żal, że jesteśmy bardzo daleko od realizacji celów określonych przez Radę Europejską w Barcelonie w 2002 r. dotyczących zapewnienia opieki nad dziećmi w wieku przedszkolnym w odniesieniu do co najmniej 90 % dzieci między 3 rokiem życia a wiekiem obowiązku szkolnego oraz co najmniej 33 % dzieci poniżej 3 roku życia, dla których to celów przewidziano działania do 2010 r.; wzywa Radę i państwa członkowskie, aby ponowiły i wypełniły zobowiązania do realizacji celów określonych w Barcelonie, dotyczących zapewnienia dostępnej, przystępnej cenowo i wysokiej jakości opieki nad dziećmi oraz określały nowe cele dotyczące opieki nad osobami zależnymi; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do poprawy dostępności, zwłaszcza poprzez finansowe wsparcie systemów opieki nad dziećmi, by udoskonalić publiczne placówki opieki nad dziećmi oraz tworzyć zachęty skłaniające przedsiębiorstwa do tworzenia zakładowych placówek tego rodzaju;
9.

wzywa UE i państwa członkowskie do dopilnowania, żeby ich polityka zagraniczna, łącznie z polityką na rzecz współpracy i rozwoju, dotycząca krajów trzecich, właściwie uwzględniała – w porozumieniu z władzami i organizacjami pozarządowymi – sytuację związaną z prawami człowieka wszystkich grup mniejszościowych, w tym osób LGBT, a także wzywa do zagwarantowania namacalnych postępów w tym obszarze; wzywa Komisję, Radę i Służby Działań Zewnętrznych do pełnego wykorzystania zestawu narzędzi służących promowaniu i ochronie wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, biseksualistom i transgenderystom (LGBT) w kontaktach z Ugandą, do zapewnienia pełnej ochrony działaczom LGBT w Ugandzie oraz do wspierania ich działalności; wzywa Komisję do włączenia tych kwestii do mapy drogowej UE w zakresie walki z homofobią, o sporządzenie której wystąpił Parlament Europejski (3);
B.

mając na uwadze, że około półtora miliarda ludzi żyje obecnie bez dostępu do elektryczności, przy czym cztery na pięć z tych osób mieszka w Afryce Subsaharyjskiej i Azji Południowej, głównie na obszarach wiejskich; mając również na uwadze, że niemal 2,4 miliarda ludzi nadal używa tradycyjnych paliw z biomasy do przygotowywania posiłków i do ogrzewania, co powoduje poważne problemy zdrowotne i śmierć 1,9 mln osób rocznie wynikające z zanieczyszczenia pomieszczeń, a także szkody ekologiczne spowodowane niezrównoważonym sposobem wykorzystywania surowców naturalnych (4),
10.

wzywa te państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do wyznaczenia krajowych celów w zakresie integracji społecznej i walki z ubóstwem oraz do zajęcia się rosnącym problemem osób pracujących, które pomimo pracy żyją w ubóstwie; zachęca państwa członkowskie do zapewnienia osiągnięcia przy tym ambitnego celu uzgodnionego przez Radę Europejską i odpowiedniego uwzględnienia interakcji między tymi celami, szczególnie w odniesieniu do zatrudnienia, edukacji i szkoleń oraz integracji społecznej i ubóstwa;
10.

wzywa oba kraje do znalezienia rozwiązania, które zapewni bezpośredni dostęp do świątyni Preah Vihear z terytoriów obu państw, oraz do nieutrudniania obywatelom drugiego kraju wstępu do świątyni i na obszar graniczny;
13.

zwraca uwagę, że jako członek Rady Europy Rosja zobowiązała się do pełnego przestrzegania europejskich standardów w dziedzinie demokracji, praw podstawowych i praw człowieka oraz rządów prawa, wzywa w związku z tym władze rosyjskie, by zastosowały się do wszystkich orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i wdrożyły środki stanowiące zadośćuczynienie za naruszenia w poszczególnych przypadkach, w tym przez zapewnienie przeprowadzenia prawdziwych dochodzeń i pociągnięcie sprawców do odpowiedzialności, a także by przyjęły ogólne środki wdrażające wspomniane orzeczenia, w tym poprzez wprowadzenie zmian politycznych i prawnych mających zapobiegać podobnym naruszeniom w przyszłości;
23.

przychylnie odnosi się do przewodniej inicjatywy strategii „UE 2020” dotyczącej efektywnego korzystania z zasobów w Europie i wzywa Komisję do kontynuacji prac nad sformułowaniem konkretnych działań pozwalających stworzenie gospodarki, która będzie efektywna pod względem zasobów i niskoemisyjna; wzywa Komisję do opracowania konkretnych wskaźników i do zagwarantowania realizacji uzgodnionych celów, które będzie można monitorować w ramach europejskiego semestru koordynacji polityki „Europy 2020”; podkreśla pilną potrzebę modernizacji i podniesienia standardu europejskiej infrastruktury energetycznej, tworzenia inteligentnych sieci i wzajemnych połączeń, niezbędnych do stworzenia wewnętrznego rynku energii, podniesienia bezpieczeństwa dostaw, realizacji celów energetycznych i klimatycznych oraz przyspieszenia procedur wydawania zezwoleń;
9.

wzywa Komisję do priorytetowego traktowania rolnictwa w ukierunkowanej, odpowiedzialnej, skutecznej i przejrzyście zarządzanej pomocy rozwojowej, w tym w formie wspierania rolników w uzyskiwaniu dostępu do rynków; wzywa do znacznego zwiększenia kwot pomocy na rzecz rozwoju przeznaczanych na rolnictwo, a także do inwestowania w szkolenia, poprawę usług upowszechniania wiedzy oraz zdecentralizowane badania w dziedzinie rolnictwa w krajach rozwijających się, żeby rolnicy poznali zrównoważone techniki umożliwiające bardziej wydajną produkcję, a zarazem ochronę środowiska, co zagwarantuje bezpieczeństwo żywnościowe w długiej perspektywie, z wykorzystaniem odpowiedniej pomocy publicznej, np. dostępu do kredytów, mikrokredytów nienastawionych na zysk i materiału siewnego;
B.

mając na uwadze, że Muhammed Taher Thabet Samoum został skazany na śmierć we wrześniu 2001 r. przez sąd karny w Ibb, po uznaniu go winnym morderstwa, które według domniemań popełnił w czerwcu 1999 r., gdy przypuszczalnie nie ukończył jeszcze 18 lat; mając na uwadze, że mimo braku aktu urodzenia w maju 2005 r. wyrok śmierci został utrzymany w mocy przez sąd apelacyjny, co następnie potwierdził Sąd Najwyższy w kwietniu 2010 r., a później podpisał prezydent Jemenu; mając na uwadze, że egzekucję Muhammeda Tahera Thabeta Samouma zaplanowano pierwotnie na 12 stycznia 2011 r., jednak jemeński prokurator generalny czasowo ją wstrzymał,
14.

ponownie wzywa UE do dokonania przeglądu swojej polityki wspierania demokracji i praw człowieka, tak by stworzyć mechanizm wdrażania klauzuli praw człowieka we wszystkich umowach z krajami trzecimi; stanowczo uważa, że przegląd EPS musi przede wszystkim uwzględniać kryteria odnoszące się do niezawisłości sądownictwa, poszanowania podstawowych wolności, pluralizmu i wolności prasy oraz zwalczania korupcji; podkreśla w związku z tym, że należy radykalnie zmienić bieżące plany działania, tak by uwzględniały one precyzyjnie określone priorytety wraz z zachętami do reform politycznych; wzywa Radę do określenia katalogu kryteriów politycznych, które muszą spełnić kraje objęte EPS, by uzyskać szczególny status;
23.

wskazuje, że z ekologicznego punktu widzenia Europa Środkowa i Południowo-Wschodnia to jeden z najbogatszych, a jednocześnie najbardziej zagrożonych obszarów w Europie, który charakteryzuje ekosystem o wysokiej złożoności i ogromnej wartości ekologicznej, wymagający wysokiego poziomu ochrony; z zadowoleniem przyjmuje cel strategii UE na rzecz regionu naddunajskiego, jakim jest przekształcenie go w atrakcyjny do życia, zrównoważony, a zarazem rozwinięty i prosperujący region przez zarządzanie zagrożeniami dla środowiska, takimi jak powodzie i zanieczyszczenia przemysłowe, utrzymanie jakości i ilości zasobów wodnych oraz zapewnienie ich zrównoważonego wykorzystania, ochronę różnorodności biologicznej, krajobrazów oraz jakości powietrza i gleb; podkreśla, że ochrona środowiska w dorzeczu Dunaju to istotny aspekt, który powinien pobudzać do odpowiedzialnego rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich w tym regionie; wzywa do poprawy stanu ekologicznego Dunaju oraz do podjęcia działań zmierzających do zmniejszenia zanieczyszczenia oraz zapobieżenia dalszemu odprowadzaniu do rzeki substancji ropopochodnych oraz innych substancji toksycznych i szkodliwych; podkreśla, że dobry ekologiczny stan Dunaju to warunek niezbędny dla wszelkiej działalności człowieka wzdłuż brzegów tej rzeki, i zaleca zwrócenie szczególnej uwagi na cele z zakresu środowiska naturalnego;
9.

zauważa, że obecna struktura finansowania MŚP w wielu krajach europejskich zarówno po stronie popytu, jak i podaży zależy w dużej mierze od systemów podatkowych i subwencji, które oferują silne zachęty dla finansowania dłużnego, a zniechęcają do finansowania kapitałowego; wzywa Komisję do podjęcia inicjatyw zmierzających do zwiększenia świadomości o problemach wynikających ze złych zachęt przewidzianych w ramach regulacyjnych i do zwrócenia się do państw członkowskich o przeprowadzenie niezbędnych reform;
54.

z uwagą przyjmuje do wiadomości dużą różnorodność we wdrażaniu i stosowaniu dyrektywy w sprawie niewypłacalności; zauważa, że chociaż stosowne przepisy legislacyjne mogą być względnie dostosowane, rezultaty mogą być niewystarczające i tym samym niezgodne z celem dyrektywy; nawiązuje do wniosku Komisji, że w niektórych przypadkach dotyczących wdrażania obowiązków nałożonych na podstawie art. 8 dyrektywy można zastanawiać się, do jakiego stopnia niektóre z tych środków mogą być wystarczające, by chronić interesy pracowników i emerytów na wypadek niewypłacalności pracodawcy oraz, że należy rozpatrzyć szereg zagadnień;
37.

zachęca Chorwację do kontynuowania wysiłków w celu utrzymania i dalszego rozwijania dobrosąsiedzkich stosunków i pozostania ważnym i proaktywnym promotorem współpracy regionalnej na wszystkich szczeblach; pochwala prezydenta Chorwacji za to, że podczas oficjalnej wizyty w Sarajewie w kwietniu 2010 r. oddał cześć bośniackim ofiarom zbrodni wojennych; uznaje tę inicjatywę i taki gest za zobowiązanie się Chorwacji do uczciwego, szczerego i godnego rozwiązania sporów historycznych z sąsiadami; z zadowoleniem przyjmuje wspólną deklarację prezydenta i premiera Chorwacji w sprawie wspierania integralności terytorialnej i suwerenności Bośni i Hercegowiny oraz jej przystąpienia do UE i NATO; zauważa, że postępy we współpracy regionalnej były nierówne i wzywa dlatego rząd chorwacki i rządy państw ościennych do intensyfikacji dialogu między nimi w celu pojednania obywateli w tym regionie i opracowania ostatecznych i akceptowalnych wzajemnie rozwiązań szeregu nieuregulowanych zagadnień dwustronnych, zwłaszcza sprawy ostatecznego porozumienia w sprawie wytyczenia granic, osób zaginionych, zwrotu mienia, uchodźców, a także ekstradycji obywateli oskarżonych o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości;
26.

apeluje do państw członkowskich o włączenie pojedynczych punktów kontaktowych do kompleksowych portali elektronicznej administracji przeznaczonych dla usługodawców, którzy chcą otworzyć działalność lub świadczyć usługi transgraniczne; wzywa państwa członkowskie do dalszej poprawy dostępności pojedynczych punktów kontaktowych, w tym umożliwienia realizacji procedur i formalności bez konieczności udawania się do pojedynczego punktu kontaktowego i drogą elektroniczną, jak również jakości i przydatności informacji udzielanych usługodawcom,szczególnie MŚP, w tym informacji i możliwości dopełniania procedur dotyczących prawa pracy oraz przepisów podatkowych obowiązujących w danym państwie członkowskim i przydatnych tym usługodawcom, szczególnie odnośnie do podatku VAT czy też procedur związanych z rejestracją w systemie ubezpieczeń społecznych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do upewnienia się, że wszystkie informacje udzielane przez pojedyncze punkty kontaktowe są również dostępne w językach innych niż język danego kraju, ze szczególnym uwzględnieniem języków państw sąsiadujących;
7.

przypomina postęp społeczny i polityczny stwierdzony w ostatnich latach w większości państw członkowskich RWPZ; zachęca wszystkie państwa do kontynuowania wysiłków i wzywa je do podejmowania kolejnych kroków w zakresie promowania praw człowieka, walki z wszelkimi przejawami dyskryminacji, w tym dyskryminacji ze względu na płeć, orientację seksualną czy religię; zwraca się do państw członkowskich RWPZ o zagwarantowanie i promowanie praw mniejszości, w tym mniejszości religijnych, równości kobiet i mężczyzn, prawa do pracy, w tym pracowników migrujących, jak również wolności sumienia, wypowiedzi i opinii; wspiera ciągły dialog między UE a RWPZ dotyczący tych kwestii; wzywa państwa RWPZ do skuteczniejszego utrzymywania kontaktów ze społeczeństwem obywatelskim i wspierania powstawania lokalnych struktur i stowarzyszeń; wzywa w szczególności państwa członkowskie RWPZ do: — zagwarantowania poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności, w szczególności wolności słowa, wolności zgromadzeń oraz prawa do pokojowych demonstracji, a także wzywa do wysłuchania uzasadnionych żądań uczestników demonstracji i zapewnienia im bezpieczeństwa, — przyjmowania środków zachęcających do udzielania kobietom dostępu do rynku pracy i edukacji, eliminując wszystkie formy dyskryminacji ze względu na płeć oraz inne uregulowania zwyczajowe lub prawne, w tym te, które dotykają osobistego statusu, — zniesienia systemu patronatu narzuconego pracownikom migrującym, tam gdzie wciąż on obowiązuje, i kontynuowania reform w zakresie prawa pracy z myślą o zagwarantowaniu pracownikom, w tym migrantom i służbie, pełnego korzystania z ochrony prawnej i socjalnej; — stworzenia synergii z Unią i jej państwami członkowskimi na rzecz wspierania Konwencji MOP dotyczącej praw osób zatrudnionych w charakterze pomocy domowej; — zwalczania wszelkich form bezkarności, zagwarantowania niezależności wymiaru sprawiedliwości, zapewnienia prawa do sprawiedliwego procesu i wzmacniania roli pracowników wymiaru sprawiedliwości; — podjęcia działań zmierzających do zapewnienia szerokiego upowszechniania norm w zakresie poszanowania praw człowieka i stosowania ich podczas szkoleń dla urzędników zajmujących się egzekwowaniem prawa, prawników i pracowników wymiaru sprawiedliwości;
21.

ubolewa nad tym, że podczas gdy kryteria członkostwa w UNHRC ustalone w rezolucji 60/251 Zgromadzenia Ogólnego ONZ zakładają pełną współpracę z tym organem, obecna praktyka dobrowolnych deklaracji doprowadziła do bardzo rozbieżnych i niewystarczających wyników; ponawia zatem apel, by wszyscy członkowie UNHRC byli stale zapraszani do udziału w procedurach specjalnych, co – poza nieposzlakowanymi notowaniami w zakresie zaangażowania w prawa człowieka – stanowiłoby minimalny próg uzyskania członkostwa; podkreśla znaczenie prawdziwie konkurencyjnego środowiska w procesie wyborów; wzywa do zniesienia możliwości, by grupy regionalne wnosiły ustaloną wcześniej listę kandydatów do członkostwa w UNHRC;
C.

mając na uwadze, że Komisja wyraziła obawy i zwróciła się do rządu Węgier o udzielenie informacji w zakresie zgodności węgierskiej ustawy medialnej z dyrektywą o audiowizualnych usługach medialnych oraz ogółem wspólnotowych przepisów prawnych, szczególnie w odniesieniu do obowiązku wyważonego przedstawiania wydarzeń, nałożonego na wszystkie podmioty świadczące audiowizualne usługi medialne, kwestionując także zgodność przedmiotowej ustawy z zasadą proporcjonalności oraz z zasadą poszanowania podstawowych praw do wolności wypowiedzi i do swobodnego przepływu informacji, określonych w art. 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, z zasadą kraju pochodzenia i z wymogami dotyczącymi rejestracji, oraz mając na uwadze, że rząd węgierski w odpowiedzi udzielił dodatkowych informacji i rozpoczął przegląd i wprowadzanie zmian w przedmiotowej ustawie, tak by uwzględnić kwestie podniesione przez Komisję,
3.

wzywa do natychmiastowego zakończenia brutalnej dyktatury pułkownika Kaddafiego oraz wzywa go do natychmiastowego ustąpienia, aby zapobiec dalszemu rozlewowi krwi i umożliwić pokojowe przemiany polityczne; wzywa władze Libii do natychmiastowego odrzucenia przemocy oraz umożliwienia pokojowego rozwiązania sytuacji w odpowiedzi na uzasadnione oczekiwania narodu libijskiego; wzywa władze Libii do przestrzegania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, do zniesienia wszelkich ograniczeń wolności wypowiedzi, w tym za pośrednictwem Internetu, a także do umożliwienia natychmiastowego dostępu do kraju niezależnym obserwatorom nadzorującym przestrzeganie praw człowieka i zagranicznym mediom;
12.

wyraża szczególne uznanie dla wysiłków byłej minister Sherry Rehman i zamordowanego ministra ds. mniejszości Szahbaza Bhattiego o wprowadzenie zmian w przepisach zakazujących bluźnierstwa, by zapobiec ich nadużywaniu, a także wzywa rząd do uchylenia tych przepisów i innych przepisów o charakterze dyskryminacyjnym, m.in. sekcji 295 B i C kodeksu karnego, które należą do reliktów przeszłości; zdecydowanie wzywa również rząd Pakistanu do egzekwowania takich obowiązujących przepisów, jak art. 137 kodeksu karnego, który uznaje nawoływanie do nienawiści za przestępstwo;
10.

wzywa przedstawicieli UE i wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do zintensyfikowania i pogłębienia rozmów na temat praw człowieka i praw mniejszości z Chińską Republiką Ludową, a także do takiego prowadzenia dialogu na temat praw człowieka, by był on skuteczniejszy i w większym stopniu ukierunkowany na wyniki;
24.

ubolewa, że – niezgodnie z konstytucją – członkowie mniejszości religijnych są dyskryminowani przy poszukiwaniu mieszkania, w edukacji i przy obsadzaniu stanowisk urzędniczych, co skłania młodych ludzi należących do tych mniejszości do podejmowania decyzji o emigracji; potępia przede wszystkim systematyczne prześladowanie wspólnoty bahaitów, falę aresztowań chrześcijan w 2009 r. oraz nękanie religijnych dysydentów i neofitów, jak również sunnitów i sufich; stale wzywa do uwolnienia siedmiu bahaickich przywódców i zwraca się do irańskiego parlamentu o zmianę irańskiego ustawodawstwa w celu dopilnowania, aby wszyscy zwolennicy odmiennych poglądów w Iranie, bez względu na to, czy uznaje je konstytucja, mogli postępować zgodnie ze swoimi przekonaniami i nie być za to prześladowani oraz aby zagwarantowano im równe prawa zarówno w przepisach, jak i w praktyce;
5.

wzywa Białoruś do przestrzegania praworządności, międzynarodowych konwencji i praw krajowych gwarantujących odpowiednie traktowanie więźniów i ich nieograniczony kontakt z krewnymi i doradcami prawnymi oraz dostęp do opieki medycznej, a także do położenia kresu trwającym prześladowaniom przeciwników politycznych, działaczy praw człowieka i niezależnych mediów;
4.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że proces ustanawiania ram prawnych i konstytucyjnych kraju jest bliski zakończenia; zwraca jednak uwagę na fakt, że termin harmonizacji obecnego systemu prawnego z nową konstytucją został przedłużony po raz czwarty oraz wzywa władze do szybkiego przyjęcia brakujących przepisów, w szczególności zmiany prawa wyborczego; wzywa wszystkie partie polityczne do niezwłocznego osiągnięcia konsensusu w sprawie projektu przepisów zgodnie z zaleceniami OBWE/ODIHR oraz Komisji Weneckiej, a także do poprawy mechanizmu sprawdzania skarg dotyczących wyborów wnoszonych do komisji wyborczej lub sądów; apeluje do parlamentu Czarnogóry o pilne i znaczące polepszenie swych możliwości dokonania oceny, czy ustawy proponowane przez rząd odpowiadają dorobkowi UE i wzywa Komisję do zapewnienia w związku z tym koniecznej pomocy technicznej w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej; wzywa rząd do nadania większej przejrzystości procesowi tworzenia prawa i upublicznienia go;
52.

przyjmuje do wiadomości wciąż rosnącą aktywność tureckiej polityki zagranicznej, mającej na celu umocnienie jej pozycji w regionie; nalega, aby wiceprzewodnicząca Komisji/wysoka przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa w pełni uwzględniła ten wymiar i zaangażowała się wobec Turcji w koordynację celów i pełną waloryzację interesów UE; wzywa rząd Turcji do większej koordynacji swojej polityki zagranicznej z UE; w zasadzie z zadowoleniem przyjmuje niedawno ogłoszoną politykę „neutralności” w stosunku do sąsiadów Turcji, zwraca jednak uwagę na potrzebę utrzymania przez Turcję jednoznacznego przywiązania do naszych wspólnych europejskich wartości i interesów; wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/wysoką przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do pogłębienia prowadzonego obecnie z Turcją dialogu na temat zagadnień polityki zagranicznej leżących we wspólnym interesie; wobec faktu, że dla wielu przedstawicieli świata arabskiego Turcja jest inspiracją, jako świecki demokratyczny kraj zamieszkany przez muzułmańską większość, zdecydowanie zachęca do dalszych zdecydowanych starań o wspieranie demokratyzacji i rozwoju na Bliskim Wschodzie i w północnej Afryce;
17.

wzywa Komisję do przedstawienia opartych na zachętach rozwiązań, aby doprowadzić do włączenia do produkcji terenów nieuprawnych, co mogłoby w znacznej mierze przyczynić się do ograniczenia deficytu roślin wysokobiałkowych w UE;
66.

wyraża zadowolenie z powodu podejmowanych na szczeblu UE i krajowym działań zwalczających przemoc wobec kobiet, ale podkreśla, że zjawisko to pozostaje nadal dużym problemem bez rozwiązania, a także ponagla państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz zapewnienia dostępu do usług mających na celu zapobieżenie przemocy na tle płci oraz ochronę kobiet przed taką przemocą, bez względu na ich status prawny, rasę, wiek, orientację seksualną, pochodzenie etniczne czy religię; wyraża uznanie dla wszczęcia debaty nad tego rodzaju przemocą, owocującej m.in. ustanowieniem europejskiego nakazu ochrony i dyrektywy w sprawie zwalczania handlu ludźmi; zachęca kolejne prezydencje Unii do kontynuowania tej drogi; podkreśla, że Rada i Komisja powinny zatwierdzić osiągnięte w Parlamencie Europejskim porozumienie w sprawie europejskiego nakazu ochrony, aby dyrektywa jak najszybciej weszła w życie;
22.

wzywa Islandię do przygotowania się do udziału w unijnej polityce rolnej i polityce rozwoju obszarów wiejskich, a w szczególności do nasilenia starań zmierzających do utworzenia struktur administracyjnych niezbędnych do wdrożenia tej polityki przed przystąpieniem do UE; podkreśla jednak specyfikę ekosystemu Islandii i zachęca Komisję oraz władze Islandii do zawarcia satysfakcjonującego dla obu stron porozumienia, biorącego pod uwagę wyjątkowy charakter islandzkiego środowiska naturalnego;
55.

podkreśla rolę Parlamentu Europejskiego na wszystkich etapach i we wszystkich obszarach rozwoju EPS, zarówno przy podejmowaniu wyborów strategicznych, jak i przy kontrolowaniu wdrażania EPS, oraz ponawia swoje zobowiązanie do dalszego korzystania z prawa do kontroli parlamentarnej przy wdrażaniu EPS, także poprzez prowadzenie regularnych debat z Komisją na temat stosowania ENPI; jednakże wyraża ubolewanie z powodu ograniczonego dostępu do dokumentów przy opracowywaniu odpowiednich dokumentów programowych; wzywa do przyznania Parlamentowi dostępu do mandatów wszystkich negocjowanych obecnie umów międzynarodowych z krajami partnerskimi objętymi EPS, zgodnie z art. 218 ust.10 TFUE, który stanowi, że Parlament ma być natychmiast i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury;
40.

wyraża ubolewanie z powodu utrzymującego się wciąż sporu z Grecją dotyczącego nazwy, który stoi na drodze do członkostwa w UE, i przypomina o swoim zaleceniu dla Rady dotyczącym niezwłocznego podjęcia negocjacji akcesyjnych; podkreśla znaczenie dobrych stosunków sąsiedzkich i zrozumienia kwestii drażliwych dla sąsiadujących państw w tym procesie; apeluje do rządów, których to dotyczy, o unikanie gestów, kontrowersyjnych działań i wypowiedzi mogących negatywnie wpłynąć na dobre stosunki sąsiedzkie i wystawić je na ciężką próbę; zwraca uwagę na zintensyfikowany dialog między obydwoma premierami i zachęca ich do wykazania się polityczną rozwagą i wolą porozumienia oraz do sprawnego wypracowania rozwiązania zadowalającego obie strony;