zmieniająca decyzję nr 940/2014/UE w odniesieniu do produktów uprawnionych do korzystania ze zwolnienia lub obniżki podatku od dokowania

UZASADNIENIE

Postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) mają zastosowanie do regionów najbardziej oddalonych Unii. Francuskie regiony najbardziej oddalone zostały jednak wyłączone z terytorialnego zakresu stosowania dyrektyw w sprawie VAT i akcyzy.

Postanowienia TFUE, w szczególności jego art. 110, zasadniczo nie dopuszczają żadnej różnicy w opodatkowaniu we francuskich regionach najbardziej oddalonych między produktami lokalnymi a produktami pochodzącymi z Francji metropolitalnej, z innych państw członkowskich lub z państw trzecich. W art. 349 TFUE przewidziano jednak możliwość wprowadzenia środków szczególnych dla regionów najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych niekorzystnych warunków, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną tych regionów. Środki te dotyczą różnych polityk, w tym polityki podatkowej.

Podatek od dokowania jest podatkiem pośrednim obowiązującym wyłącznie we francuskich najbardziej oddalonych regionach (Martynika, Gwadelupa, Gujana Francuska, Reunion i Majotta). Podatek ten ma zastosowanie do przywozu towarów, niezależnie od ich pochodzenia, oraz do odpłatnych dostaw towarów wykonywanych przez osoby prowadzące działalność produkcyjną. Zasadniczo stosuje się go w ten sam sposób do produktów wytwarzanych lokalnie i do produktów przywożonych.

W decyzji Rady nr 940/2014/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. upoważniono jednak Francję do stosowania do dnia 31 grudnia 2020 r. zwolnień z „podatku od dokowania” lub obniżek „podatku od dokowania” w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia z podatku lub obniżki podatku. W zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych. W części A załącznika wymieniono produkty, w przypadku których różnica w opodatkowaniu nie może przekraczać 10 punktów procentowych; w części B produkty, dla których różnica w opodatkowaniu nie może przekraczać 20 punktów procentowych, zaś w części C produkty, dla których różnica w opodatkowaniu nie może przekraczać 30 punktów procentowych.

W decyzji Rady z dnia 17 grudnia 2014 r. podano przyczyny, które doprowadziły do przyjęcia środków szczególnych: oddalenie, zależność od surowców i źródeł energii, obowiązek tworzenia większych zapasów, mały rozmiar rynku lokalnego połączony ze słabo rozwiniętą działalnością eksportową itd. Wszystkie te niekorzystne warunki powodują zwiększenie kosztów produkcji, a zatem cen netto produktów wytwarzanych lokalnie, które przy braku środków szczególnych byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu kosztów dostawy do francuskich regionów najbardziej oddalonych. Utrudniłoby to zatem utrzymanie produkcji lokalnej. Środki szczególne zawarte w decyzji Rady z dnia 17 grudnia 2014 r. zostały więc opracowane w celu wzmocnienia przemysłu lokalnego.

W art. 3 decyzji Rady z dnia 17 grudnia 2014 r. przewidziano, że do dnia 31 grudnia 2017 r. władze francuskie przedstawią Komisji sprawozdanie na temat stosowania systemu opodatkowania przewidzianego w przedmiotowej decyzji w celu oceny skutków zastosowanych środków i ich wkładu w promowanie lub utrzymanie lokalnej działalności gospodarczej z uwzględnieniem niekorzystnych warunków, z którymi borykają się regiony najbardziej oddalone. W oparciu o to sprawozdanie Komisja przedłoży Radzie sprawozdanie zawierające pełną analizę gospodarczą i społeczną oraz, w stosownych przypadkach, wniosek mający na celu dostosowanie przepisów decyzji nr 940/2014/UE.

W dniu 12 lutego 2018 r. władze francuskie przedstawiły Komisji przewidziane sprawozdanie. Szczegółowe sprawozdania z oceny każdego z francuskich regionów najbardziej oddalonych, do których dołączono wnioski dotyczące dostosowania wykazu produktów, które kwalifikują się do objęcia zróżnicowanym opodatkowaniem, przekazano dnia 15 marca 2018 r. w przypadku Gujany Francuskiej, Martyniki i Gwadelupy, dnia 4 czerwca 2018 r. w przypadku Reunion i dnia 28 sierpnia 2018 r. w przypadku Majotty, przy czym do tego sprawozdania nie dołączono wniosku o aktualizację wykazu. Dnia 26 października 2018 r. przedłożono wniosek uzupełniający dotyczący wprowadzenia nowego produktu.

Wnioski o aktualizację wykazów przekazane przez władze francuskie to głównie wnioski dotyczące umieszczenia w wykazach nowych produktów (50), ale również wnioski dotyczące przeprowadzenia ponownej klasyfikacji produktów znajdujących się w wykazie, co umożliwiłoby wprowadzenie większego zróżnicowania stawek opodatkowania (28), wnioski dotyczące powiększenia kategorii odnośnych produktów (7), a także kilka wniosków dotyczących aktualizacji kodów (9 produktów w Gujanie Francuskiej). Wnioski te mają na celu przywrócenie konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez rekompensatę części dodatkowych kosztów produkcji, które obciążają produkcję lokalną.

W sprawozdaniu Komisji, o którym mowa w art. 3 decyzji nr 940/2014/UE, zawarto analizę ekonomiczną i społeczną stosowania systemu podatku od dokowania od czasu wejścia w życie niniejszej decyzji i zaproponowano przychylenie się do wniosku władz francuskich dotyczącego aktualizacji wykazów.

Istotnie, w przypadku niektórych produktów lokalnych, spadek lub załamanie cen, agresywne praktyki cenowe, trudności w sektorze budowlanym, zmniejszenie udziału w rynku lub wzrost dodatkowych kosztów produkcji zagrażają przetrwaniu działalności i utrzymaniu miejsc pracy.

Ponadto rozwój nowej produkcji jest ograniczony lub nawet zagrożony z powodu istnienia dodatkowych kosztów produkcji, które osłabiają jej konkurencyjność w porównaniu z tanimi produktami przywożonymi z Francji metropolitalnej lub Azji.

Okoliczności te wymagają wprowadzenia różnic w opodatkowaniu lub nawet ich wzrostu w odniesieniu do lokalnej produkcji, która ma pierwszorzędne znaczenie dla przedmiotowych regionów.

Sprawozdanie to zostało dzisiaj przedstawione Radzie. Towarzyszy mu niniejszy wniosek Rady.

Celem niniejszego wniosku jest dostosowanie wykazu produktów kwalifikujących się do zróżnicowania podatkowego do zmian gospodarczych, które nastąpiły od czasu przyjęcia decyzji nr 940/2014/UE.

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W dniu 15 marca 2018 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji o przedstawienie projektu dostosowania technicznego decyzji Rady nr 940/2014/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. Do wniosku dołączone zostały sprawozdania uzasadniające wnioskowane dostosowania. Na podstawie tych sprawozdań Komisja przedłożyła dziś Radzie sprawozdanie zawierające ekonomiczną i społeczną analizę stosowania systemu podatku od dokowania oraz uzasadniające potrzebę dostosowania decyzji 940/2014/UE.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki