[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 1.3.2006

SEK(2006) 285 wersja ostateczna

Zalecenie

DECYZJA RADY

o wezwaniu Niemiec zgodnie z art. 104 ust. 9 Traktatu WE do przyjęcia środków zmierzających do zredukowania deficytu oraz uznanych za konieczne w celu zaradzenia sytuacji nadmiernego deficytu

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

NADMIERNY DEFICYT W NIEMCZECH

Procedura nadmiernego deficytu (EDP) podlega przepisom art. 104 TWE i przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu[1], która jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu.

W związku z wystąpieniem deficytu sektora general government przekraczającego wartość referencyjną wynoszącą 3% PKB w 2002 r. oraz w oparciu o zalecenie Komisji dnia 21 stycznia 2003 r. Rada zdecydowała, że w Niemczech występuje nadmierny deficyt (art. 104 ust. 6 TWE)[2]. Ponadto zgodnie z warunkami Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz w oparciu o zalecenie Komisji tego samego dnia Rada przyjęła zalecenie zgodnie z art. 104 ust. 7 w celu położenia kresu sytuacji nadmiernego deficytu. W zaleceniu tym Rada wezwała „rząd niemiecki do położenia kresu tak szybko, jak jest to możliwe obecnej sytuacji nadmiernego deficytu zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97”, mając na myśli obniżenie deficytu do poziomu poniżej 3% PKB do 2004 r. Zalecenie to zostało podane do publicznej wiadomości. Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 14 grudnia 2004 r.[3], z którego treścią w dniu 18 stycznia 2005 r. zgodziła się Rada, w świetle szczególnych okoliczności, o których mowa we wnioskach Rady z dnia 25 listopada 2003 r., oraz biorąc pod uwagę orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 lipca 2004 r., za termin właściwy do ograniczenia nadmiernego deficytu należy uznać rok 2005.

W 2005 r. deficyt sektora general government w Niemczech wyniósł 3,3% PKB zgodnie z danymi przedstawionymi przez Eurostat opartymi na raporcie, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3605/93, który Niemcy przekazały Komisji w dniu 24 lutego 2006 r. Zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97, jeżeli „stan faktyczny” zaprezentowany przez Komisję „wskazuje, że nadmierny deficyt nie został skorygowany w wyniku działania państwa członkowskiego w terminie określonym w zaleceniu wydanym na mocy art. 104 ust. 7 (…), Rada niezwłocznie podejmie decyzję na mocy odpowiednio art. 104 ust. 9” , to jest wezwie „dane państwo członkowskie do przyjęcia w określonym terminie środków zmierzających do takiego ograniczenia deficytu, jakie zostanie uznane przez Rade za niezbędne do zaradzenia sytuacji”.

SYTUACJA GOSPODARCZA I BUDżETOWA W NIEMCZECH

Prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. zakładała, że w 2005 r. deficyt wyniesie 3,9% PKB[4]. Zakładając brak zmian w kierunkach politycznych, służby Komisji w swojej prognozie przewidywały deficyt na poziomie 3,7% i 3,3% PKB odpowiednio w latach 2006 i 2007. Przewidywano, że realny wzrost PKB wyniesie 0,8% w 2005 r., 1,2% w 2006 r. i 1,6% w 2007 r., przy czym luka produktowa w objętym prognozą okresie nie zamknie się całkowicie.

W obliczu tych faktów oraz biorąc pod uwagę w dalszym ciągu nienajlepszą sytuację gospodarczą, rząd niemiecki, wyłoniony w rezultacie wyborów, które miały miejsce w dniu 18 września 2005 r., przyjął strategię ukierunkowaną na obniżenie deficytu sektora general government do poziomu poniżej zapisanej w TWE wartości referencyjnej do 2007 r. Rząd niemiecki rozpoczął wdrażanie wspomnianej strategii konsolidacji już w grudniu 2005 r., przyjmując kilka spośród przewidzianych w niej środków. W dniu 22 lutego 2006 r. rząd przyjął projekt budżetu federalnego na 2006 r. oraz – co istotne – projekt nowej ustawy dotyczącej podniesienia podstawowej stawki VAT z 16% do 19% z dniem 1 stycznia 2007 r.

W dniu 22 lutego 2006 r. Federalny Urząd Statystyczny podał, że w 2005 r. wzrost PKB wyniósł 0,9%. Zgodnie z danymi Eurostatu deficyt sektora general government w Niemczech osiągnął w 2005 r. poziom 3,3% PKB. Dane te, podlegające dalszej ocenie pod względem jakościowym, oparte są na wstępnym zgłoszeniu zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 3605/93 przekazanym Komisji przez Niemcy w dniu 24 lutego 2006 r. Różnica w stosunku do jesiennej prognozy służb Komisji wynika w dużym stopniu z wyższych od spodziewanych przychodów pod koniec 2005 r.

Okresowa prognoza służb Komisji z dnia 21 lutego 2006 r. przewiduje wzrost realnego PKB o 1,5% w 2006 r., co stanowi poziom nieco powyżej niskiej stopy potencjalnego wzrostu. Należy zaznaczyć, że prognoza ta jest nieco zawyżona w związku ze spodziewaną przyspieszoną reakcją popytu wewnętrznego na planowaną podwyżkę stawki VAT. Biorąc pod uwagę skutki dla gospodarki, jakie ta podwyżka może mieć, przewiduje się obecnie, że w 2007 r. wzrost PKB wyniesie w przybliżeniu 1%.

Zgodnie z powyższą prognozą makroekonomiczną deficyt nominalny ma pozostać na poziomie nieznacznie powyżej 3% PKB w 2006 r., by w 2007 r. zmniejszyć się zdecydowanie poniżej wartości referencyjnej. Deficyt strukturalny (tj. deficyt dostosowywany cyklicznie, bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych) rozumiany jako wartość procentowa PKB pozostanie w świetle prognoz służb Komisji w dużym stopniu niezmieniony między 2005 a w 2006 r., natomiast w 2007 r. zmniejszy się o co najmniej 1% PKB.

WYMAGANIA POLITYKI BUDżETOWEJ DO ROKU 2007 I NA LATA NASTęPNE

Artykuł 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 stanowi, że „ w wezwaniu Rada żąda od państwa członkowskiego osiągnięcia minimalnej rocznej korekty o co najmniej 0,5 % PKB, rozumiane jako punkt odniesienia, salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe, w celu zapewnienia skorygowania nadmiernego deficytu w ostatecznym terminie wskazanym w wezwaniu”.

Zdecydowane obniżenie nadmiernego deficytu w Niemczech ma zasadnicze znaczenie, zważywszy na niski potencjał wzrostu oraz wyzwania finansowe dla budżetu związane ze zjawiskiem starzejącego się społeczeństwa. Ponadto utrzymujący się stan nierównowagi budżetowej ma negatywny wpływ na poziom zaufania i w konsekwencji także na wzrost produktu. Strategia konsolidacji budżetowej ukierunkowana na opanowanie stanu nierównowagi budżetowej stanowi część obszernego programu działania opracowanego przez rząd niemiecki w listopadzie 2005 r. Jej wdrażanie jest na zaawansowanym etapie. Celem strategii konsolidacji jest strukturalna korekta budżetowa o ponad jeden punkt procentowy do roku 2007. W 2006 r. skutki wspomnianej strategii będą wprawdzie ograniczone, jednak częściowo wiąże się to z tym, że niektóre z wdrożonych już środków dopiero z czasem przyniosą pierwsze efekty. Przewidywana strukturalna korekta budżetowa w latach 2006 i 2007 może być uważana za zgodną z postanowieniami PSW, włączając w to wymóg dotyczący osiągania rocznej poprawy salda dostosowywanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o co najmniej 0,5 % PKB jako wartości odniesienia. Na podstawie scenariusza wzrostu przedstawionego powyżej planowana korekta powinna być wystarczająca do obniżenia nadmiernego deficytu w sposób trwały i dający się utrzymać oraz powinna być zgodna z postanowieniami PSW.

Uwzględniając wyżej wymienione czynniki, wydaje się, że nadmierny budżet powinien zostać skorygowany najpóźniej do 2007 r. Pośrednia wartość odniesienia na poziomie 0,5% PKB rocznie dla rocznej poprawy salda strukturalnego powinna być osiągnięta kumulatywnie w latach 2006 i 2007.

* * *

W świetle powyższych ustaleń Komisja zaleca Radzie, aby zgodnie z art. 104 ust. 9 Rada udzieliła Niemcom zalecenie przyjęcia środków zmierzających do takiego ograniczenia deficytu, jakie zostanie uznane przez Radę za niezbędne do zaradzenia sytuacji nadmiernego deficytu najpóźniej do 2007 r., tak aby miało to charakter stały i dający się utrzymać. Rzetelna ścieżka dostosowania mająca doprowadzić do trwałego obniżenia deficytu do poziomu poniżej 3% PKB najpóźniej do 2007 r. wymagałaby od Niemiec – zgodnie z przygotowanym przez służby Komisji w lutym 2006 r. scenariuszu wzrostu – zapewnienia kumulatywnej poprawy salda dostosowywanego cyklicznie (bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych) o jeden punkt procentowy PKB w latach 2006 i 2007. Niemcy przyjmą konieczne środki, aby zapewnić trwałą konsolidację budżetu w kontekście średnioterminowego celu, jakim jest osiągnięcie długotrwałej strukturalnej równowagi budżetowej poprzez redukcję deficytu strukturalnego o co najmniej 0,5% PKB rocznie po przeprowadzeniu korekty nadmiernego deficytu. Komisja zaleca także, aby Niemcy przedłożyły przed dniem [14 lipca] 2006 r. sprawozdanie wyszczególniające środki przyjęte w celu zastosowania się do zaleceń ujętych w decyzji Rady. Sprawozdanie to powinno w szczególności zawierać ocenę wpływu na budżet środków wchodzących w życie w latach 2006 i 2007 i przyjętych w celu skorygowania nadmiernego deficytu oraz potencjalne zagrożenia związane z prognozowanym scenariuszem makroekonomicznym. Komisja oceni takie sprawozdanie pod kątem postępów w zakresie korekty nadmiernego deficytu. Zgodnie z art. 104 ust. 9 Komisja zaleca również, aby poprosić Niemcy o składanie kolejnych sprawozdań według ustalonego harmonogramu.

Zalecenie

DECYZJA RADY

o wezwaniu Niemiec zgodnie z art. 104 ust. 9 Traktatu WE do przyjęcia środków zmierzających do zredukowania deficytu oraz uznanych za konieczne w celu zaradzenia sytuacji nadmiernego deficytu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 9,

uwzględniając zalecenie Komisji zgodnie z art. 104 ust. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Zgodnie z art. 104 ust. 1 traktatu państwa członkowskie unikają nadmiernego deficytu budżetowego.

2. Pakt na rzecz stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do stabilności finansów publicznych jako środka służącego tworzeniu warunków do zapewnienia stabilności cenowej oraz trwałego silnego wzrostu sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Pakt na rzecz stabilności i wzrostu zawiera rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu[5].

3. W przyjętej w dniu 17 czerwca 1997 r. w Amsterdamie rezolucji Rady Europejskiej dotyczącej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu[6] Rada Europejska uroczyście wezwała wszystkie strony, a mianowicie państwa członkowskie, Radę i Komisję, do ścisłego i terminowego wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu.

4. Decyzją Rady 2003/89/WE[7] z dnia 21 stycznia 2003 r. uznano zgodnie z art. 104 ust. 6 TWE, że w Niemczech wystąpił nadmierny deficyt.

5. Zgodnie z art. 104 ust. 7 TWE oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 Rada w dniu 21 stycznia 2003 r. skierowała do Niemiec zalecenie, wzywając to państwo do położenia kresu sytuacji nadmiernego deficytu tak szybko jak to możliwe, przy czym najpóźniej do roku 2004. Zalecenie to zostało podane do publicznej wiadomości. Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 14 grudnia 2004 r.[8], z którego treścią w dniu 18 stycznia 2005 r. zgodziła się Rada, w świetle szczególnych okoliczności, o których mowa we wnioskach Rady z dnia 25 listopada 2003 r., oraz biorąc pod uwagę orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 lipca 2004 r., za termin właściwy do ograniczenia nadmiernego deficytu należy uznać rok 2005.

6. Od 2002 r. deficyt sektora general government w Niemczech znacznie przekracza zapisaną w TWE wartość referencyjną na poziomie 3% PKB. Stosunek zadłużenia do PKB wzrósł, przekraczając ustaloną w Traktacie wartość referencyjną 60 % PKB w 2001 r. i osiągając w 2006 r. prognozowany poziom 69% PKB.

7. Zgodnie z danymi Eurostatu deficyt sektora general government w Niemczech osiągnął w 2005 r. poziom 3,3% PKB. Dane te, podlegające dalszej ocenie pod względem jakościowym, oparte są na przekazanym Komisji przez Niemcy w dniu 24 lutego 2006 r. wstępnym zgłoszeniu zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską[9]. Ponadto w oparciu o dostępne obecnie informacje i biorąc pod uwagę plany budżetowe przyjęte do tej pory przez rząd niemiecki, również w 2006 r. deficyt sektora general government będzie się utrzymywał na poziomie powyżej wartości referencyjnej zapisanej w Traktacie, co dowodzi, że nadmierny budżet nie został skorygowany.

8. Stosownie do art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 jeżeli stan faktyczny zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3605/93 wskazuje, że nadmierny deficyt nie został skorygowany w wyniku działania państwa członkowskiego w terminie określonym w zaleceniu wydanym na mocy art. 104 ust. 7, Rada niezwłocznie podejmie decyzję na mocy art. 104 ust. 9, to znaczy wezwie dane państwo członkowskie do przyjęcia w określonym terminie środków zmierzających do takiego ograniczenia deficytu, jakie zostanie uznane przez Rade za niezbędne do zaradzenia sytuacji.

9. Prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. przewidywała deficyt w 2005 r. na poziomie 3,9% PKB[10]. Zakładając brak zmian w kierunkach politycznych, służby Komisji w swojej prognozie przewidywały deficyt na poziomie 3,7% i 3,3% PKB odpowiednio w latach 2006 i 2007. Przewidywano, że realny wzrost PKB wyniesie 0,8% w 2005 r., 1,2% w 2006 r. i 1,6% w 2007 r., przy czym luka produktowa w objętym prognozą okresie nie zamknie się całkowicie. W obliczu tych faktów oraz biorąc pod uwagę w dalszym ciągu niestabilną sytuację gospodarczą, rząd niemiecki, wyłoniony po wyborach z dnia 18 września 2005 r., przyjął strategię ukierunkowaną na obniżenie deficytu sektora general government do poziomu poniżej zapisanej w TWE wartości referencyjnej do 2007 r. Rząd niemiecki rozpoczął wdrażanie wspomnianej strategii konsolidacji już w grudniu 2005 r., przyjmując klika spośród przewidzianych w niej środków. W dniu 22 lutego 2006 r. rząd przyjął projekt budżetu federalnego na 2006 r. oraz – co istotne – projekt nowej ustawy dotyczącej podniesienia podstawowej stawki VAT z 16% do 19% z dniem 1 stycznia 2007 r.

10. W dniu 22 lutego 2006 r. Federalny Urząd Statystyczny opublikował dane liczbowe dotyczące wzrostu PKB i deficytu sektora general government w 2005 r., wynoszące odpowiednio 0,9% i 3,3% PKB. Różnica w stosunku do jesiennej prognozy służb Komisji wynika w dużym stopniu z wyższych od spodziewanych przychodów pod koniec 2005 r. Okresowa prognoza służb Komisji z dnia 21 lutego 2006 r. przewiduje wzrost realnego PKB o 1,5% w 2006 r., co stanowi poziom nieco powyżej niskiej stopy potencjalnego wzrostu. Należy zaznaczyć, że prognoza ta jest nieco zawyżona w związku ze spodziewaną przyspieszoną reakcją popytu wewnętrznego na planowaną podwyżkę stawki VAT. Biorąc pod uwagę skutki dla gospodarki, jakie ta podwyżka może mieć, przewiduje się obecnie, że w 2007 r. wzrost PKB nie przekroczy 1%. Zgodnie z powyższą prognozą makroekonomiczną deficyt nominalny ma pozostać na poziomie nieznacznie powyżej 3% PKB w 2006 r., by w 2007 r. zmniejszyć się zdecydowanie poniżej wartości referencyjnej. Deficyt strukturalny (tj. deficyt dostosowywany cyklicznie, bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych) rozumiany jako wartość procentowa PKB pozostanie w świetle prognoz służb Komisji w dużym stopniu niezmieniony między 2005 a 2006 r., natomiast w 2007 r. zmniejszy się o co najmniej 1% PKB.

11. Przy wyznaczaniu terminu, w którym na zostać dokonana korekta nadmiernego budżetu, należy uwzględnić następujące czynniki: po pierwsze, wdrażana korekta budżetowa stanowi część szeroko zakrojonej strategii, w ramach której proces przyjmowania planowanych środków jest już na zaawansowanym etapie, co zmniejsza niepewność co do skuteczności konsolidacji. Po drugie, ograniczone skutki towarzyszące procesowi redukcji deficytu strukturalnego, jakich można się spodziewać w 2006 r., przynajmniej częściowo dają się wytłumaczyć faktem, iż niektóre spośród wdrożonych środków dopiero z czasem przyniosą rezultaty. Po trzecie, planowana przez rząd niemiecki korekta strukturalna na poziomie przynajmniej 1% w latach 2006 i 2007 może być uważana za zgodną z postanowieniami PSW, włączając w to wymóg dotyczący osiągania rocznej poprawy salda dostosowywanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o co najmniej 0,5 % PKB jako wartości odniesienia. Wychodząc od ogólnej prognozy makroekonomicznej przedstawionej w motywie 10, korekta taka byłaby wystarczająca do obniżenia nadmiernego deficytu w sposób trwały i dający się utrzymać.

12. Uwzględniając wyżej wymienione czynniki, wydaje się, że nadmierny budżet powinien zostać skorygowany najpóźniej do 2007 r. Pośrednia wartość odniesienia na poziomie 0,5% PKB rocznej poprawy salda strukturalnego powinna być osiągnięta kumulatywnie w latach 2006 i 2007.

13. Zgodnie z art. 104 ust. 9 akapit drugi TWE Rada może zażądać od Niemiec składania według ustalonego harmonogramu sprawozdań tak, by mogła ocenić działania dostosowawcze podjęte w celu zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej decyzji. Niemcy powinny przedłożyć sprawozdanie Komisji najpóźniej do dnia [14 lipca] 2006 r., przedstawiające środki przyjęte oraz planowane w celu zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej decyzji. Sprawozdanie to powinno w szczególności zawierać ocenę wpływu na budżet przyjętych w celu obniżenia nadmiernego budżetu środków wyrażającą ilościowo ich wpływ na wyniki budżetowe w 2006 r. i w 2007 r. oraz analizę potencjalnych zagrożeń związanych z prognozowanym scenariuszem makroekonomicznym. Komisja oceni takie sprawozdanie pod kątem postępów w zakresie korekty nadmiernego deficytu. Niemcy powinny dostarczać kolejne sprawozdania, dotrzymując wyznaczonych terminów zgłaszania deficytu budżetowego oraz długu określonych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 3605/93.

14. Środki dostosowawcze powinny zapewniać trwałą poprawę w sektorze general government . W celu zapewnienia zrównoważonej konsolidacji budżetu w kontekście średnioterminowego celu Niemiec, jakim jest osiągnięcie długotrwałej strukturalnej równowagi budżetowej, konieczna jest redukcja deficytu strukturalnego o co najmniej 0,5% PKB rocznie po przeprowadzeniu korekty nadmiernego deficytu.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Niemcy położą kres obecnej sytuacji nadmiernego deficytu tak szybko jak to możliwe, a najpóźniej do 2007 r.

2. W latach 2006 i 2007 Niemcy zapewnią kumulatywną poprawę salda dostosowywanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o przynajmniej jeden punkt procentowy.

Artykuł 2

1. Niemcy przedłożą Komisji sprawozdanie najpóźniej do dnia [14 lipca] 2006 r., przedstawiające środki przyjęte w celu zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej decyzji. Komisja oceni takie sprawozdanie pod kątem postępów w zakresie korekty nadmiernego deficytu.

2. Niemcy przedłożą Komisji kolejne sprawozdania do dnia [1 października 2006 r., 1 kwietnia 2007 r., 1 października 2007 r. i 1 kwietnia 2008 r.] na temat postępów w zakresie zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niemcy przyjmą konieczne środki, aby zapewnić zrównoważoną konsolidację budżetu w kontekście średnioterminowego celu, jakim jest osiągnięcie długotrwałej strukturalnej równowagi budżetowej poprzez redukcję deficytu strukturalnego o co najmniej 0,5% PKB rocznie po przeprowadzeniu korekty nadmiernego deficytu.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1056/2005(Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 5).

[2] Wszystkie dokumenty wiążące się z procedurą nadmiernego deficytu w przypadku Niemiec można znaleźć na następującej stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/edp/edpde_en.htm.

[3] Komunikat Komisji do Rady: Sytuacja Niemiec i Francji wobec ich zobowiązań w ramach procedury nadmiernego deficytu w następstwie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, COM(2004) 813.

[4] Wartość ta w dużej mierze odpowiadała tej zgłoszonej przez władze niemieckie w dniu 1 września (3,7% PKB), podstawowa różnica zaś wynikała w pierwszej kolejności z sekurytyzacji przeprowadzonej przez kasę emerytalną dla byłych urzędników pocztowych, co w prognozie jesiennej nie zostało potraktowane jako czynnik obniżający deficyt.

[5] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1056/2005(Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 5).

[6] Dz.U. C 236 z 2.8.1997, str. 1.

[7] Dz.U. L 34 z 11.2.2003, str. 16.

[8] Komunikat Komisji do Rady: Sytuacja Niemiec i Francji wobec ich zobowiązań w ramach procedury nadmiernego deficytu w następstwie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, COM(2004) 813.

[9] Dz.U. L 332 z 31.12.1993, str. 7.

[10] Wartość ta w dużej mierze odpowiada tej zgłoszonej przez władze niemieckie w dniu 1 września(3,7% PKB), podstawowa różnica zaś wynikała w pierwszej kolejności z sekurytyzacji przeprowadzonej przez kasę emerytalną dla byłych urzędników pocztowych, co w prognozie jesiennej nie zostało potraktowane jako czynnik obniżający deficyt.