ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 25 września 2017 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.39824(2) – Samochody ciężarowe

Sprawozdawca: Irlandia

(2020/C 216/05)

2.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją co do zastosowania w odniesieniu do projektu decyzji wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2003.
Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Samochody ciężarowe (Scania)

(Sprawa AT.39824)

(2020/C 216/06)

4.

W dniu 26 lipca 2016 r., wkrótce po przyjęciu decyzji w sprawie ugody, przedsiębiorstwo Scania złożyło wniosek do Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji (zwanej dalej „DG ds. Konkurencji”) o przedstawienie wykazu dokumentów, które zostały złożone do akt od chwili przyznania pierwotnego dostępu w celu zidentyfikowania potencjalnie uniewinniających dowodów. Po otrzymaniu wykazu dokumentów, złożonych do akt od 20 listopada 2014 r. do 10 sierpnia 2016 r., przedsiębiorstwo Scania zażądało dostępu do szeregu dokumentów wyszczególnionych w tym wykazie. DG. ds Konkurencji przyznała dostęp (w pomieszczeniach Komisji) do niektórych dokumentów, mianowicie dokumentów zawierających informacje proceduralne dotyczące postępowania ugodowego i dokumentów dotyczących złagodzenia kar, ale odmówiła dostępu do korespondencji z osobami trzecimi i odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń złożonych przez dwie strony, do których była skierowana decyzja o ugodzie. Po otrzymaniu wspomnianej odmowy przedsiębiorstwo Scania zwróciło się w tej sprawie do mnie. Po zbadaniu dokumentów odrzuciłem wniosek przedsiębiorstwa Scania o dostęp do korespondencji z osobami trzecimi (przede wszystkim do wniosków o publiczny dostęp do dokumentów na podstawie rozporządzenia 1049/2001 (3) od potencjalnych powodów występujących o odszkodowanie), ale przyznałem dostęp do czterech fragmentów odpowiedzi innych stron na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń, które mogły zostać potencjalnie uznane za dowody uniewinniające w stosunku do przedsiębiorstwa Scania (w tych fragmentach druga strona poprawiła swoje oświadczenia dotyczące złagodzenia kar lub dodała do tych oświadczeń treści bądź też dodała nowe dowody po przesłuchaniu pracownika).
Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 31 marca 2021 r.

dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG

(Sprawa AT.40023 – Transgraniczny dostęp do telewizji kodowanej)

(notyfikowana jako dokument C(2021) 2076)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 184/07)

W dniu 31 marca 2021 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 Porozumienia EOG. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) Komisja podaje niniejszym do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnic handlowych.

1) Decyzją z dnia 26 lipca 2016 r., notyfikowaną jako dokument C(2016) 4740 final („decyzja z 2016 r.”), Komisja uznała, że zobowiązania będą wiążące dla przedsiębiorstw Viacom Inc. i Paramount Pictures International Limited (dawniej Viacom Global (Netherlands) B.V.).

2) Decyzją z dnia 7 marca 2019 r., notyfikowaną jako dokument C(2019) 1772 final („decyzja z 2019 r.”), Komisja uznała, że podobne zobowiązania będą wiążące dla przedsiębiorstw The Walt Disney Company i The Walt Disney Company Limited (łącznie „Disney”), Comcast Corporation, Universal Studios International B.V. i Universal Studios Limited (łącznie „NBCUniversal”), Sony Corporation (obecnie „Sony Group Corporation”), CPT Holdings Inc. i Colgems Productions Limited (łącznie „Sony Pictures”), Warner Media LLC i Warner Bros. International Television Distribution Inc. (łącznie „Warner Bros.”) oraz Sky UK Limited i Sky Limited (łącznie „Sky”).

3) Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2020 r. w sprawie C-132/19 P Groupe Canal + przeciwko Komisji (2) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej unieważnił decyzję z 2016 r.

4) Ponieważ zakres zobowiązań uznanych za wiążące decyzją z 2019 r. był zasadniczo identyczny z zakresem zobowiązań zawartych w decyzji z 2016 r., Komisja uznaje za stosowne wycofać decyzję z 2019 r.

5) Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydał pozytywną opinię w dniu 18 marca 2021 r.

6) Na mocy niniejszej decyzji, skierowanej do Disney, NBCUniversal, Sony Pictures, Warner Bros. i Sky, Komisja wycofuje decyzję C(2019) 1772 final z dnia 7 marca 2019 r.

(1) Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 411/2004 (Dz.U. L 68 z 6 marca 2004, s. 1).

(2) EU:C:2020:1007.
10)

Po drugie, w decyzji zbadano praktyki wykorzystywania efektu dźwigni stwierdzone w postanowieniach zawartych w pięciu z sześciu umów, które umożliwiają Broadcom wykorzystanie siły rynkowej z jednego lub kilku rynków produktowych do jednego lub większej liczby podobnych, ale odrębnych rynków produktowych. W odniesieniu do tych przepisów w decyzji stwierdza się prima facie , że w niektórych przypadkach efekt dźwigni uzyskuje się dzięki korzyściom przyznanym na rynkach, na których Broadcom posiada prima facie pozycję dominującą, które uzależnione są od nabywania przez klientów produktów wyłącznie lub prawie wyłącznie od Broadcom na rynkach, na których Broadcom nie ma na pierwszy rzut oka pozycji dominującej. W decyzji uznano, że takie postępowanie może skutkować rozszerzeniem dominacji Broadcom z jednego lub większej liczby rynków (rynków podzespołów i technologii STB, SoC dekoderów do internetu światłowodowego i typu xDSL) na inny rynek (rynek układów SoC dla routerów kablowych). W innych przypadkach Broadcom zawiera wzajemne porozumienia dające mu możliwość wykorzystywania efektu dźwigni poprzez korzyści przyznawane na rynkach, na których Broadcom posiada prima facie pozycję dominującą, które uzależnione są jednak od nabywania przez klientów produktów wyłącznie lub prawie wyłącznie od Broadcom na rynkach, na których Broadcom ma również prima facie pozycję dominującą. W decyzji uznano, że postępowanie to może skutkować wzmocnieniem pozycji dominującej przedsiębiorstwa Broadcom na rynkach, na których ma ono prima facie pozycję dominującą (rynku SoC do SBT, SoC routerów do połączeń światłowodowych i SoC do routerów xDSL).
58.

Art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 stanowi, że Komisja musi poinformować pisemnie zainteresowane osoby trzecie o charakterze i przedmiocie procedury i wyznaczyć termin, w którym mogą one pisemnie przedstawić swoje opinie. W art. 13 ust. 2 dodano, że Komisja „może, gdzie to właściwe, zaprosić [te zainteresowane osoby trzecie], aby przedstawiły swoje argumenty podczas ustnego przesłuchania stron, do których skierowano przedstawienie zarzutów, jeżeli [te zainteresowane osoby trzecie] zażądają tego w swoich pisemnych opiniach”.
8)

We wstępnej ocenie Komisja stwierdziła na pierwszy rzut oka istnienie odrębnych światowych rynków na: (i) układy scalone typu Systems-on-a-Chip do dekoderów; (ii) układy scalone typu Systems-on-a-Chip do routerów/modemów światłowodowych; (iii) układy scalone typu Systems-on-a-Chip do modemów xDSL oraz (iv) układy scalone typu Systems-on-a-Chip do modemów kablowych.
Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Sprawa AT.40608 Broadcom – Zobowiązania

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 81/08)

Niniejsze sprawozdanie odnosi się do projektu decyzji w sprawie zobowiązań zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (2) („projekt decyzji”) skierowanego do przedsiębiorstwa Broadcom Inc. („Broadcom”).

Komisja przyjęła już w tej samej sprawie AT.40608 w dniu 16 października 2019 r. decyzję na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 nakładającą środki tymczasowe na Broadcom („decyzja w sprawie środków tymczasowych”) (3). W moim sprawozdaniu końcowym z dnia 8 października 2019 r. stwierdziłem już, że w postępowaniu w sprawie środków tymczasowych przestrzegano skutecznego wykonywania z praw proceduralnych stron (4).

W dniu 1 kwietnia 2020 r. przedsiębiorstwo Broadcom zaproponowało zobowiązania („pierwotne zobowiązania”) w celu uwzględnienia obaw wyrażonych w decyzji w sprawie środków tymczasowych, a także pewnych dodatkowych zastrzeżeń wyrażonych w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń z dnia 26 czerwca 2019 r. poprzedzającym wspomnianą decyzję, które łącznie stanowią wstępną ocenę do celów projektu decyzji.

W dniu 30 kwietnia 2020 r. Komisja opublikowała zawiadomienie zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, w którym wezwała zainteresowane strony trzecie do przedstawienia uwag na temat wstępnych zobowiązań.

W dniu 29 czerwca 2020 r. Komisja poinformowała Broadcom o otrzymanych uwagach.

W dniu 31 lipca 2020 r. Broadcom przedstawił zmienione zobowiązania w odpowiedzi na otrzymane uwagi („ostateczne zobowiązania”).

W projekcie decyzji czyni się ostateczne zobowiązania wiążącymi dla Broadcom na okres siedmiu lat i stwierdza się, że nie ma już podstaw do podejmowania przez Komisję działań w tej sprawie w odniesieniu do zastrzeżeń przedstawionych we wstępnej ocenie.

Nie otrzymałem żadnych wniosków ani skarg dotyczących procedury zobowiązań.

Ogólnie uważam, że w niniejszej sprawie przestrzegano skutecznego wykonywania praw procesowych.

Wouter WILS

(1) Na podstawie art. 16 i 17 decyzji 2011/695/UE Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29) („decyzja 2011/695/UE”).

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i art. 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1) („rozporządzenie nr 1/2003”).

(3) Decyzja Komisji z dnia 16 października 2019 r. dotycząca postępowania na podstawie art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 54 Porozumienia EOG i art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (sprawa AT.40608 – Broadcom), C(2019) 7406 final.

(4) Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające – Broadcom – Procedura środków tymczasowych (AT.40608) z dnia 8 października 2019 r.
Solidarną odpowiedzialność za pierwsze naruszenie przypisuje się przedsiębiorstwom Brose Fahrzeugteile SE & Co. Kommanditgesellschaft, Bamberg, Brose Fahrzeugteile SE & Co. Kommanditgesellschaft, Coburg i Brose Verwaltung SE, Coburg (za bezpośrednie uczestnictwo) oraz Brose Beteiligungs-Kommanditgesellschaft, Coburg i Brose Beteiligungs-Kommanditgesellschaft II, Coburg (jako spółkom dominującym przedsiębiorstw Brose Fahrzeugteile SE & Co. Kommanditgesellschaft, Bamberg, Brose Fahrzeugteile SE & Co. Kommanditgesellschaft, Coburg, Brose Verwaltung SE, Coburg) od dnia 12 sierpnia 2010 r. do dnia 21 lutego 2011 r.
(1)

W decyzji stwierdzono, że w porozumieniu o rozstrzygnięciu sporu patentowego („ugodzie”) producent leków innowacyjnych Cephalon, Inc. („Cephalon”, Stany Zjednoczone) nakłonił swojego konkurenta w dziedzinie leków generycznych Teva Pharmaceutical Industries Ltd. („Teva”, Izrael) za pomocą korzystnych transakcji handlowych i płatności gotówkowych do niewprowadzania do obrotu generycznej wersji leku na zaburzenia snu, modafinilu. Przedmiotowe porozumienie stanowi ograniczenie konkurencji ze względu na cel i skutek oraz naruszenie przepisów art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG.
Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 10 lipca 2020 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.40410 – Etylen

Sprawozdawca: Republika Czeska

(2021/C 24/07)

Komitet Doradczy (12 państw członkowskich) zgadza się z oceną Komisji co do zakresu definicji produktu i zakresu geograficznego pojedynczego i ciągłego naruszenia, którego dotyczy projekt decyzji.

Komitet Doradczy (12 państw członkowskich) zgadza się z oceną Komisji w odniesieniu do czasu trwania naruszenia.

Komitet Doradczy (12 państw członkowskich) zgadza się z projektem decyzji Komisji w sprawie naruszenia w odniesieniu do jej adresatów.

9.

Komitet Doradczy (12 państw członkowskich) zgadza się z Komisją co do zastosowania wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2003.
(18)

Solidarną odpowiedzialność za naruszenie przypisuje się przedsiębiorstwom Vinnolit GmbH & Co. KG (za bezpośrednie uczestnictwo od dnia 26 grudnia 2011 r. do dnia 29 czerwca 2016 r.), Westlake Chemical Corporation (jako jednostce dominującej najwyższego szczebla Vinnolit GmbH & Co. KG od dnia 31 lipca 2014 r. do dnia 29 czerwca 2016 r.), Westlake Germany GmbH & Co KG (jako pośredniej jednostce dominującej Vinnolit GmbH & Co. KG od dnia 31 lipca 2014 r. do dnia 29 czerwca 2016 r.) oraz Vinnolit Holdings GmbH (jako bezpośredniej jednostce dominującej Vinnolit GmbH & Co. KG od dnia 26 grudnia 2011 r. do dnia 29 czerwca 2016 r.).
Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 6 marca 2020 r.

dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(Sprawa AT.40335 – Rumuńskie gazociągi międzysystemowe)

(notyfikowanej jako dokument nr C(2020)1232)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(2021/C 16/04)

Dnia 6 marca 2020 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) Komisja podaje niniejszym do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, wraz z informacjami na temat wszelkich nałożonych kar, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnic handlowych.

1) Sprawa dotyczy Societatea Națională de Transport Gaze Naturale Transgaz S.A. (zwanej dalej „Transgaz”), jedynego zarządzającego i operatora sieci przesyłowej gazu ziemnego w Rumunii.

2) Komisja obawia się, że Transgaz mógł nadużywać swojej dominującej pozycji na rynku przesyłu gazu ziemnego w Rumunii, tworząc lub utrzymując bariery dla transgranicznego przepływu gazu ziemnego z Rumunii do innych państw członkowskich, w szczególności do Węgier i Bułgarii. Takie postępowanie mogło doprowadzić do podziału rynku wewnętrznego wzdłuż granic państwowych oraz do dyskryminacji między klientami w Rumunii a klientami w innych państwach członkowskich.

3) Komisja uważa, że zobowiązania zaproponowane przez Transgaz w następstwie oceny wstępnej oraz uwag przedstawionych przez zainteresowane strony trzecie są wystarczające, aby rozwiać wcześniejsze obawy odnośnie do konkurencji. Po pierwsze, zobowiązania te przewidują, że Transgaz udostępni zwiększone zdolności w zakresie eksportu gazu ziemnego do Węgier i Bułgarii. Po drugie, wspomniane zobowiązania przewidują, że Transgaz dopilnuje, aby propozycje taryfowe przedstawiane rumuńskiemu organowi regulacji energetyki nie dyskryminowały eksportu. Zobowiązania te stanowią ponadto, że Transgaz nie będzie uniemożliwiał, utrudniał ani dyskryminował, bezpośrednio ani pośrednio, eksportu gazu za pomocą żadnych innych środków.

4) W decyzji stwierdza się, że w świetle przedstawionych powyżej zobowiązań nie ma już podstaw do podjęcia przez Komisję działań. Decyzja jest wiążąca do dnia 31 grudnia 2026 r.

5) Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydał na ten temat pozytywną opinię w dniu 19 lutego 2020 r.

(1) Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1.
Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Sprawa AT.40335 – Rumuńskie gazociągi międzysystemowe

(2021/C 16/03)

1.

Projekt decyzji na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (2) skierowany jest do Societatea Naţională de Transport Gaze Naturale Transgaz S.A. („Transgaz”). Dotyczy on zarzutów zachowań antykonkurencyjnych na podstawie art. 102 TFUE, polegających na utrudnianiu przez Transgaz eksportu gazu ziemnego z Rumunii do innych państw członkowskich.
5)

Następnie strony miały pełny dostęp do części akt istotnych dla rozpatrywanego naruszenia. Strony odpowiedziały na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń po kilkukrotnym przedłużeniu terminu i wskazały, że będą zainteresowane rozmowami ugodowymi. W dniu 2 lutego 2021 r. Komisja formalnie zaoferowała stronom przejście na ścieżkę ugody. Wszystkie strony odpowiedziały, że są gotowe do podjęcia rozmów ugodowych. Do dnia 28 kwietnia 2021 r. strony przedłożyły Komisji formalne propozycje ugodowe. W dniu 21 maja 2021 r. Komisja przyjęła pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w ramach postępowania ugodowego. Wszystkie strony odpowiedziały, że zgłoszenie to odzwierciedla treść ich propozycji ugodowych.
Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Sprawa AT.40394 – Aspen

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 435/03)

Niniejsze sprawozdanie odnosi się do projektu decyzji w sprawie zobowiązań zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (2) („projekt decyzji”) skierowanego do przedsiębiorstwa Aspen Pharmacare Holdings Ltd oraz ASPEN PHARMA IRELAND LIMITED („Aspen”).

W dniu 15 maja 2017 r. Komisja wszczęła postępowanie w sprawie praktyk cenowych stosowanych przez przedsiębiorstwo Aspen w odniesieniu do niektórych leków przeciwnowotworowych celem podjęcia decyzji w ramach rozdziału III rozporządzenia 1/2003.

W dniu 24 listopada 2017 r. dopuściłem do postępowania Europejską Organizację Konsumentów (BEUC) jako zainteresowaną stronę trzecią.

W dniu 19 czerwca 2020 r. Komisja przyjęła wstępną ocenę w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, w której przedstawiła swoje obawy dotyczące konkurencji. O tej wstępnej ocenie Aspen zostało poinformowane w dniu 22 czerwca 2020 r. Aspen przedstawiło odpowiedź na wstępną ocenę Komisji w dniu 6 lipca 2020 r.

W dniu 9 lipca 2020 r. Aspen przedłożyło Komisji proponowane zobowiązania („proponowane zobowiązania”) w odpowiedzi na obawy wyrażone we wstępnej ocenie Komisji.

W dniu 15 lipca 2020 r. Komisja opublikowała zawiadomienie zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia nr 1/2003, w którym wezwała zainteresowane strony trzecie do przedstawienia uwag na temat proponowanych zobowiązań.

W dniu 9 grudnia 2020 r. Komisja poinformowała Aspen o otrzymanych uwagach.

W dniu 28 stycznia 2021 r. Aspen zaproponowało zmienione zobowiązania („zmienione zobowiązania”).

W projekcie decyzji czyni się zmienione zobowiązania wiążącymi dla Aspen na okres dziesięciu lat i stwierdza się, że nie ma już podstaw do podejmowania przez Komisję działań w tej sprawie w odniesieniu do obaw przedstawionych we wstępnej ocenie.

Ogólnie uważam, że w niniejszej sprawie przestrzegano skutecznego wykonywania praw procesowych.

Bruksela, dnia 5 lutego 2021 r. Wouter WILS

(1) Na podstawie art. 16 i 17 decyzji 2011/695/UE Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29) („decyzja 2011/695/UE”).

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i art. 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1) („rozporządzenie nr 1/2003”).
16)

W decyzji stwierdzono, że BAML, Crédit Agricole, Credit Suisse i Deutsche Bank uczestniczyły w pojedynczym i ciągłym naruszeniu art. 101 Traktatu i art. 53 Porozumienia EOG. Okoliczności faktyczne sprawy, takie jak produkt objęty postępowaniem, mechanizm zachowania, uczestniczące w zmowie przedsiębiorstwa, metody kontaktów, zamiar przyczynienia się do realizacji całościowego planu zmierzającego do zwiększenia swoich przychodów, świadomość handlowców co do prowadzonych kontaktów oraz ciągły charakter naruszenia pokazują, że kontakty pomiędzy stronami mające znamiona zmowy były powiązane ze sobą, uzupełniały się i służyły osiągnięciu jednego celu.
6.

Komitet Doradczy (11 państw członkowskich) zgadza się z Komisją co do obliczeń wskaźnika zastępczego wartości sprzedaży w celu umożliwienia zastosowania w tej sprawie wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2003.
8)

W okresie od stycznia 2007 r. do listopada 2011 r. grupa traderów zajmujących się obrotem europejskimi obligacjami skarbowymi pozostawała ze sobą w bliskim kontakcie osobistym, telefonicznym, za pomocą komunikatorów internetowych i stałych, dedykowanych pokojów czatu (ang. persistent chatrooms). Stałe pokoje czatu to miejsca wielostronnych spotkań, w których uczestnicy nie są fizycznie obecni i nie komunikują się ustnie, ale porozumiewają się ze sobą poprzez wysyłanie do grupy natychmiastowych wiadomości, do których wszyscy użytkownicy mają dostęp i na które wszyscy mogą reagować. Stałe pokoje czatu są ciągłą konferencją, dostępną wyłącznie za zaproszeniem, co oznacza, że udział w niej mogą brać tylko zaproszeni użytkownicy, którzy mają automatyczny dostęp do całej rozmowy (całych rozmów).
10)

dzielenia ładunku, nie wchodzi w zakres art. 101 ust. 1 Traktatu na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 169/2009 dzielenia ładunku , DB, ÖBB i SNCB odbywały okazjonalne spotkania i utrzymywały kontakty innego rodzaju, podczas których dochodziło do zachowań wykraczających poza działania wymagane do świadczenia wspólnych usług transgranicznego kolejowego transportu towarów, które nie są objęte wyjątkami przewidzianymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 169/2009. Współpraca między przedsiębiorstwami kolejowymi przy wspólnym świadczeniu usług transgranicznego kolejowego transportu towarów, w tym przy wspólnym ustalaniu cen w ramach modelunie wchodzi w zakres art. 101 ust. 1 Traktatu na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 169/2009 ( 6 ) i nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie ( 7 ) . Jednak oprócz utrzymywania uzasadnionych kontaktów przy współpracy w ramach modelu, DB, ÖBB i SNCB odbywały okazjonalne spotkania i utrzymywały kontakty innego rodzaju, podczas których dochodziło do zachowań wykraczających poza działania wymagane do świadczenia wspólnych usług transgranicznego kolejowego transportu towarów, które nie są objęte wyjątkami przewidzianymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 169/2009.
10)

Ustalając wysokość grzywien, Komisja wzięła pod uwagę sprzedaż tacek pianowych przez dane przedsiębiorstwo (w tym tacek standardowych, absorpcyjnych i barierowych) przeznaczonych do pakowania żywności do sprzedaży detalicznej w ostatnim pełnym roku jego uczestnictwa w każdym ztrzech karteli, fakt, że horyzontalne ustalanie cen, podział rynku i zmowa przetargowa należą ze względu na swój charakter do najpoważniejszych ograniczeń konkurencji, czas trwania karteli oraz dodatkową kwotę mającą zniechęcić przedsiębiorstwa do zawierania porozumień kartelowych.
OpiniaKomitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących podczas spotkania dnia 15 grudnia 2020 r. dotyczącego projektu decyzjiw sprawie AT.39563 – Opakowania spożywcze do sprzedaży detalicznej

Sprawozdawca: Irlandia

(2021/C 245/10)

1.

Komitet Doradczy (13 państw członkowskich) zgadza się z Komisją, by skierować tę decyzję do trzech podmiotów prawnych należących do grupy CCPL.