„3.14

Wsparcie wypłacalności 98. Państwa członkowskie mogą rozważyć wsparcie ożywienia gospodarczego poprzez wzmocnienie wypłacalności przedsiębiorstw. Może to mieć szczególne zastosowanie, w przypadku gdy poziomy zadłużenia przedsiębiorstw wzrosły z powodu kryzysu gospodarczego, co może utrudniać dalsze inwestycje i długofalowy wzrost. Tego rodzaju środki powinny być opracowywane w taki sposób, aby zachęcały do prywatnych inwestycji w przedsiębiorstwa wykazujące potencjał wzrostu. 99. Komisja uzna takie środki za zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, o ile spełnione zostaną poniższe warunki: a. wsparcie wypłacalności ma formę zachęty do inwestycji prywatnych w kapitał własny, dług podporządkowany lub quasi-kapitał własny, w tym ciche udziały lub pożyczki partycypacyjne; b. pomoc przyznawana jest na podstawie programu w formie gwarancji publicznych lub podobnych środków skierowanych do specjalnych funduszy inwestycyjnych jako zachęta do inwestowania w beneficjentów końcowych. Tego rodzaju inwestycje dokonywane są poprzez pośredników finansowych w postaci funduszy inwestycyjnych, które co do zasady wybierane są w drodze otwartej, przejrzystej i niedyskryminacyjnej procedury. Wynagrodzenie podmiotów zarządzających tymi funduszami powinno co do zasady opierać się na wynikach całego portfela danego funduszu; c. kwalifikujący się beneficjenci końcowi ograniczają się do MŚP i małych spółek o średniej kapitalizacji (*22); d. jeżeli instytucje kredytowe działają w charakterze pośredników finansowych w odniesieniu do środków wprowadzanych na podstawie niniejszej sekcji, na przykład poprzez sekurytyzację takich inwestycji w celu udostępnienia ich innym inwestorom, muszą one ponosić odpowiednią część ryzyka. Za odpowiedni podział ryzyka prawdopodobnie uznawane będzie utrzymanie w bilansie danej instytucji co najmniej 10 % wolumenu takich instrumentów; e. kwalifikujące się programy przyciągają dodatkowe nowe inwestycje pochodzące od prywatnych inwestorów. Decyzje inwestycyjne muszą być podejmowane w sposób pozwalający osiągnąć zysk, w oparciu o biznesplany lub plany inwestycyjne wykazujące, że kwalifikujący się beneficjenci końcowi są przedsiębiorstwami rentownymi w perspektywie długoterminowej; f. wszyscy inwestorzy instytucjonalni, niezależnie od ich charakteru lub lokalizacji geograficznej, mogą inwestować na równych warunkach w fundusze inwestycyjne, które mają zostać utworzone; g. pomoc zapewnia, że inwestorzy będą ponosili odpowiednią część ryzyka, co pozwoli zagwarantować inwestycje ukierunkowane na zysk. W przypadku pierwszych strat pokrywanych przez państwo taki podział ryzyka można osiągnąć przez ograniczenie wartości gwarancji lub podobnego środka do nie więcej niż 30 % portfela bazowego i uwzględnienie jedynie kwot głównych bez odsetek lub jakichkolwiek zobowiązań dodatkowych; h. okres gwarancji nie przekracza łącznie ośmiu lat, niezależnie od instrumentu bazowego. W przypadku gwarancji na instrumenty dłużne okres ten nie może przekraczać terminu zapadalności instrumentu bazowego. W przypadku inwestycji kapitałowych gwarancja nie może obejmować inwestycji dokonanych przez pośrednika finansowego po terminie określonym w pkt 101; i. uruchomienie gwarancji jest związane w umowie z warunkami szczególnymi („zdarzenia gwarancyjne”), które mogą obejmować nawet obowiązkowe ogłoszenie upadłości przez przedsiębiorstwo będące beneficjentem lub inną tego rodzaju procedurę. Warunki te będą musiały być uzgodnione pomiędzy stronami w momencie udzielenia gwarancji. W przypadku gwarancji udzielonych na inwestycje kapitałowe kwalifikujące się straty mogą zostać pokryte z gwarancji dopiero z chwilą rozwiązania funduszu, gdy wszystkie inwestycje portfelowe zostaną zbyte na warunkach rynkowych; j. ryzyko podejmowane przez państwo odzwierciedlone jest w odpowiedniej, rynkowej stopie zwrotu. Taki zwrot może przybrać formę bezpośredniego wynagrodzenia w postaci premii gwarancyjnej lub praw do udziału w zyskach, które zostaną wypracowane przez takie fundusze – w zależności również od charakteru instrumentu (czy byłaby to pożyczka podporządkowana, czy też kapitał własny). Musi być on skalibrowany odpowiednio do ratingu inwestycyjnego beneficjentów końcowych, rodzajów objętych instrumentów oraz okresu przyznanej ochrony; k. wdrażane są skuteczne zabezpieczenia, aby zapewnić przeniesienie korzyści na beneficjentów końcowych w jak największym stopniu; l. całkowita kwota zapewnionego finansowania nie przekracza 10 mln EUR na przedsiębiorstwo; m. w oparciu o odpowiednie uzasadnienie przedstawione Komisji przez państwo członkowskie oraz dodatkowe warunki mające ograniczyć zakłócenia konkurencji Komisja może akceptować alternatywne metody wyboru i wynagradzania, wyższe kwoty finansowania lub przedsiębiorstwa o średniej wielkości. 100. Z beneficjentów końcowych wyklucza się instytucje finansowe. 101. Pomoc na podstawie niniejszej sekcji może zostać przyznana nie później niż dnia 31 grudnia 2023 r. 102. Pomoc na podstawie niniejszej sekcji może być kumulowana z inną pomocą, z zastrzeżeniem zachowania odpowiednich progów i spełnienia innych warunków dotyczących takiej innej pomocy. Pomocy na podstawie niniejszej sekcji nie można jednak przyznawać przedsiębiorstwom otrzymującym wsparcie na podstawie sekcji 3.11 niniejszego komunikatu.