ustalające uprawnienia do połowów na 2017 rok w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim

W przedmiotowym rozporządzeniu Rady przydziela się uprawnienia do połowów państwom członkowskim. Uwzględniając art. 16 ust. 6 i 7 oraz art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, państwa członkowskie mają swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze zgodnie z kryteriami określonymi w wymienionych artykułach. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez siebie społeczno-gospodarczego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów.

We wniosku ustanawia się kwoty na poziomach zgodnych z celami rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa. Uwzględnia on też niedawne zmiany wprowadzone rozporządzeniem (UE) 2015/812, które zniosło system nakładów połowowych w Morzu Bałtyckim.

Celem niniejszego wniosku jest ustalenie uprawnień do połowów przysługujących państwom członkowskim w 2017 r. w odniesieniu do stad ryb Morza Bałtyckiego o najwyższej wartości handlowej. W celu uproszczenia i zwiększenia przejrzystości podejmowanych corocznie decyzji w sprawie TAC i kwot od 2006 r. uprawnienia do połowów w wodach Morza Bałtyckiego są ustalane odrębnym rozporządzeniem.

Niniejsze rozporządzenie upraszcza zarządzanie rybołówstwem, gdyż odchodzi od ograniczenia połowów w drodze ustanawiania określonej liczby dni przebywania na morzu, w ciągu których statki rybackie mogą prowadzić połowy, co praktykowano w poprzednich latach. Zmniejszy to obciążenie administracyjne państw członkowskich. Zdaniem naukowców brak ograniczenia nakładu połowowego nie będzie stanowić zagrożenia dla stanu zasobów, gdyż skuteczne monitorowanie wykorzystywania kwoty wystarczy do kontroli presji połowowej na stada.

Wniosek nadal przewiduje uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu UE lub krajowym), ponieważ zawiera przepisy podobne do przepisów rozporządzenia z 2016 r. w sprawie uprawnień do połowów na wodach Morza Bałtyckiego.

Wniosek uwzględnia nie tylko problemy krótkoterminowe, lecz stanowi część podejścia długoterminowego, zgodnie z którym poziom połowów jest stopniowo ograniczany do poziomów gwarantujących długoterminowe zrównoważenie i na tych poziomach utrzymywany. W związku z powyższym stanowisko przyjęte we wniosku spowoduje w perspektywie średnio- i długoterminowej stabilizację nakładu połowowego i zwiększenie kwot. Oczekuje się, że długoterminowym wynikiem takiego podejścia będzie bardziej zrównoważona działalność połowowa oraz większe wyładunki.

Łączna kwota uprawnień do połowów w Morzu Bałtyckim wyrażona w tonach zaproponowana na 2017 r. zostanie zwiększona o 14 % w porównaniu z 2016 r. i wyniesie ok. 705 tys. ton. Przy obliczaniu na podstawie stad odnotowano wzrost kwot dla stad śledzia atlantyckiego i szprota w części środkowej, zachodniej i w Zatoce Botnickiej – średnio o 18 %, łososia w basenie głównym – o 10 % i gładzicy – o 95 %. Natomiast obniżenie kwot dotyczy stad śledzia atlantyckiego w Zatoce Ryskiej – o 21 %, łososia w Zatoce Fińskiej – o 28 % oraz wschodniego stada dorsza atlantyckiego – o 38 %.

Co roku Unia zwraca się do ICES o opinię naukową dotyczącą stanu istotnych stad ryb. Otrzymane opinie dotyczą wszystkich stad ryb w Morzu Bałtyckim, dla których proponuje się TAC.

W oparciu o komunikat Komisji dotyczący konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2017 r. w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2016) 396 final) zasięgnięto opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Morza Bałtyckiego. Wniosek opiera się na opinii naukowej Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES). We wniosku uwzględniono wstępne opinie dotyczące wszystkich odnośnych stad ryb w takim zakresie, w jakim było to możliwe bez tworzenia sprzeczności z istniejącą polityką lub pogorszenia stanu wrażliwych zasobów.

ustalające uprawnienia do połowów na 2017 rok w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim

W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym przepisy dotyczące elastyczności określone w art. 3 i 4, odpowiednio w odniesieniu do stad objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 i 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu stad. Niedawno wprowadzono mechanizm elastyczności dla wszystkich stad, których dotyczy obowiązek wyładunku na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasady racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza i utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa, należy jasno określić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie tylko wówczas, gdy państwa członkowskie nie korzystają z elastyczności pomiędzy poszczególnymi latami przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia 1380/2013.

Wszystkie pięć stad pelagicznych (cztery stada śledzia atlantyckiego i jedno stado szprota), gładzica oraz łosoś w basenie głównym w Morzu Bałtyckim mają być poławiane w 2017 r. na poziomach zgodnych z MSY; proponowane TAC odpowiadają zatem albo obu częściom zakresu śmiertelności połowowej przy MSY, o których mowa w art. 4 ust. 2, 3 i 5 rozporządzenia (UE) 2016/1139, albo podejściu opartemu na MSY, które stosuje ICES. TAC dla łososia w Zatoce Fińskiej i wschodniego stada dorsza atlantyckiego są zgodne z podejściem opracowanym przez ICES i mającym zastosowanie do stad, w odniesieniu do których dane są niekompletne. Opinia i zalecane TAC w odniesieniu do zachodniego stada dorsza atlantyckiego wymagają jeszcze wyjaśnienia przez instytucje naukowe.

Uprawnienia do połowów powinny być również określone zgodnie z art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów wspólnej polityki rybołówstwa i zasad przewidzianych w planach wieloletnich).

Dnia 20 lipca 2016 r. wszedł w życie nowy plan wieloletni dotyczący połowów w Morzu Bałtyckim. Przepisy tego planu stanowią, że uprawnienia do połowów są ustalane zgodnie z wartościami docelowymi planu i powinny one być zgodne z docelowymi zakresami śmiertelności połowowej określonymi w tym planie. Jeżeli biomasa stada jest niższa niż ustanowione w planie punkty odniesienia, uprawnienia do połowów ustala się na poziomie odpowiadającym śmiertelności połowowej, którą się proporcjonalnie obniża, aby uwzględnić spadek biomasy stada.

Od dnia 1 stycznia 2015 r. w przypadku stad poławianych w ramach niektórych rodzajów rybołówstwa ma zastosowanie obowiązek wyładunku. Na Morzu Bałtyckim te rodzaje rybołówstwa obejmują zasoby uregulowane za pomocą TAC i kwot zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a mianowicie: połowy małych gatunków pelagicznych (stada śledzia atlantyckiego i szprota), połowy łososia (stada łososia), jak również połowy dorsza (stada dorsza atlantyckiego), gdzie gatunek ryb określa połowy. Połowy wszystkich gatunków, które nie określają połowów w wodach Unii Morza Bałtyckiego podlegających limitowi połowowemu, tj. również gatunków, które nie określają połowów, lecz są objęte TAC, np. połowy gładzicy, będą objęte obowiązkiem wyładunku od dnia 1 stycznia 2017 r. W związku z wprowadzeniem obowiązku wyładunku połowów, zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, proponowane uprawnienia do połowów odzwierciedlają przejście z ilości wyładowanej na ilość złowioną. W odniesieniu do stad wymienionych powyżej (z wyjątkiem stada gładzicy) nie ma to już zastosowania, gdyż zmianę tę wprowadzono w rozporządzeniu w sprawie uprawnień do połowów na 2015 r. Od 2017 r. uprawnienia do połowów stada gładzicy będą odzwierciedlać przejście z ilości wyładowanej na ilość złowioną.

Monitorowanie wykorzystania uprawnień do połowów w formie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) i kwot wprowadzono rozporządzeniem Rady (WE) nr 1224/2009.

(2)W art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 nałożono wymóg ustanowienia środków zachowania i zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza, z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, obejmujących w stosownych przypadkach sprawozdania przygotowane przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) i inne organy doradcze, jak również z uwzględnieniem wszelkich opinii otrzymanych od komitetów doradczych, które powołano dla odpowiednich obszarów geograficznych lub dziedzin kompetencji, w tym wszelkich wspólnych zaleceń wydanych przez państwa członkowskie.

(3)Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Uprawnienia do połowów należy przydzielić państwom członkowskim w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa, i z należytym uwzględnieniem celów wspólnej polityki rybołówstwa określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013.

(4)Całkowite dopuszczalne połowy (TAC) należy zatem ustalać, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami.

(5)Uprawnienia do połowów dla stad objętych szczegółowymi planami wieloletnimi należy ustalać zgodnie z zasadami określonymi w tych planach. W związku z tym limity połowowe dla stad dorsza atlantyckiego, śledzia atlantyckiego i szprota w Morzu Bałtyckim należy ustanowić zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu (UE) 2016/1139.

(6)Ze względu na zmiany w biologii wschodniego stada dorsza atlantyckiego Międzynarodowej Radzie Badań Morza (ICES) nie udało się ustalić biologicznych punktów odniesienia dla stad dorsza atlantyckiego w podrejonach ICES 25–32 i zaleciła ona dla tego stada dorsza atlantyckiego określenie TAC zgodnie z podejściem stosowanym w przypadku ograniczonego dostępu do danych. Brak biologicznych punktów odniesienia sprawił, że w odniesieniu do stad dorsza atlantyckiego w tych podrejonach nie było możliwe zastosowanie zasad ustalania i przydziału uprawnień do połowów ustanowionych w rozporządzeniu (UE) 2016/1139. Nieustalenie i nieprzydzielenie uprawnień do połowów mogłoby stanowić poważne zagrożenie dla zrównoważonego charakteru stada dorsza atlantyckiego, należy zatem – z myślą o przyczynieniu się do realizacji celów wspólnej polityki rybołówstwa – ustalić TAC zgodnie z podejściem stosowanym w przypadku ograniczonego dostępu do danych, na poziomie odpowiadającym podejściu opracowanemu i zalecanemu przez ICES.

(7)W rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 ustalono cel wspólnej polityki rybołówstwa polegający na osiągnięciu współczynnika eksploatacji na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r. w miarę możliwości i – w sposób stopniowy i rosnący – najpóźniej do 2020 r. dla wszystkich stad.

(8)Korzystanie z uprawnień do połowów określonych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, w szczególności jego art. 33 oraz 34 dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania Komisji danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem określić kody dotyczące wyładunków stad objętych niniejszym rozporządzeniem, które państwa członkowskie mają stosować, przesyłając dane Komisji.

(9)W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym w art. 3 i 4 przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do zasobów objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 lub 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu tych stad. Niedawno w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w odniesieniu do wszystkich stad podlegających obowiązkowi wyładunku wprowadzono mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasady racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa i pogorszyłaby biologiczny stan stad, należy przewidzieć, by art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 miały zastosowanie w odniesieniu do analitycznych TAC tylko wówczas, gdy nie korzysta się z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(10)Aby uniknąć zakłócenia działalności połowowej oraz zapewnić unijnym rybakom środki utrzymania, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2017 r. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim na rok 2017.

Artykuł 2

Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do unijnych statków rybackich prowadzących działalność na Morzu Bałtyckim.

Artykuł 3

Definicje