Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2022/C 252/08)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„OKTOBERFESTBIER”

Nr UE: PGI-DE-1034 – 23.8.2012

ChNP ( ) ChOG (X)

1. Nazwa lub nazwy [ChNP lub ChOG]

„Oktoberfestbier”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Niemcy

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Typ produktu

Klasa 2.1: Piwo

3.2. Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Piwo produkowane metodą fermentacji dolnej, w którym

Pierwotna zawartość brzeczki w %: 13,6–14,0 Zawartość alkoholu w % obj.: 5,3–6,6 Barwa (EBC): 6,0–28,0 jednostek Substancje gorzkie (EBU): 16,0–28,0 jednostek

Jasne, o złotej, bursztynowej lub ciemnej barwie, od wyrazistego w smaku, bardzo łagodnego, delikatnego o aromacie słodowym po delikatnie chmielone, z bardzo delikatną goryczką lub o wyrazistym, nieco słodkim smaku.

Podane wartości objęte są granicami tolerancji uregulowanymi w prawodawstwie i uznanymi przez właściwe bawarskie organy nadzoru środków spożywczych.

Proces produkcji odbywa się zgodnie z monachijską ustawą o czystości piwa z 1487 r. w formie przewidzianej w § 9 ust. 1 tymczasowej ustawy dotyczącej piwa (VorlBierG).

Woda musi pochodzić z warstw z trzeciorzędu położonych na żwirowym obszarze w granicach miasta Monachium. Studnie głębinowe, z których obecnie pobiera się wodę, mają – w zależności od lokalizacji – głębokość 140–250 m. Woda miejska w Monachium nie spełnia tych wymogów.

3.3. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Składnikami muszą być: słód jęczmienny, chmiel, drożdże i woda. Woda musi pochodzić z warstw z trzeciorzędu położonych na żwirowym obszarze w granicach miasta Monachium.

3.4. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Cały proces produkcji piwa „Oktoberfestbier” musi odbywać się na obszarze miasta Monachium. Proces rozpoczyna się od zmielenia i rozdrobnienia słodu, a kończy się po 4–11 tygodniach dojrzewania produktu, kiedy to młode piwo jest naturalnie wzbogacone w dwutlenek węgla i leżakuje do momentu osiągnięcia odpowiedniego smaku.

3.5. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

—

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Piwo jest etykietowane jako „Oktoberfestbier”. Zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w związku z art. 13 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 668/2014 na etykietach umieszcza się symbol Unii związany z ChOG oraz zarejestrowaną nazwę.

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar miasta Monachium.

5. Związek z obszarem geograficznym

Specyfika obszaru geograficznego

Renoma i specyfika piwa „Oktoberfestbier” warzonego w obrębie granic miasta Monachium są wynikiem zarówno tradycyjnej, stosowanej na przestrzeni wieków metody produkcji, jak i wyjątkowej sławy monachijskiego Oktoberfest.

W 1487 r. przyjęto monachijską ustawę o czystości piwa. Określono w niej nie tylko składniki piwa, ale sprecyzowano również, że piwo musi zostać poddane „kontroli piwa” (obecnie określanej jako kontrola jakości). Obecnie zasada ta nadal ma zastosowanie jako § 9 ust. 1 tymczasowej ustawy dotyczącej piwa (VorlBierG).

Kolejną charakterystyczną cechą jest używanie wody ze studni głębinowych znajdujących na obszarze miasta Monachium, z warstw pochodzących z trzeciorzędu (do głębokości około 250 m). Jak można przeczytać w części 2 książki „Geschichte der Spatenbrauerei” [„Historia browaru Spaten”] autorstwa Fritza Sedlmayra, w połowie XIX w. wykopywano studnie na głębokość 200 m.

Wolfgang Behringer w swojej książce „Lowenbräu” również podaje, że około 1900 r. wykopywano studnie głębinowe.

Początki sprzedaży piwa – wówczas najczystszego napoju, jaki znano – podczas Oktoberfest, sięgają pierwszego święta Oktoberfest w 1810 r., kiedy to wspomniano o „Traiteuren” (specjalistycznych jadłodajniach), które miały zezwolenie na serwowanie piwa i wina (Por. „175 Jahre Oktoberfest” [„175 lat Oktoberfest”], pamiątkowa publikacja miasta Monachium, Monachium 1985 lub „tz” z 16 lipca 2010 r.).

Początki święta Oktoberfest sięgają 1810 r., kiedy to na łące za miastem odbył się wyścig konny z okazji ślubu księcia Ludwika I Wittelsbacha i księżniczki Teresy z Saksonii-Hildburghausen. Obecnie Oktoberfest, nazywany przez mieszkańców Monachium „Wies’n” [łąki], odbywa się co roku od połowy września do początku października na tej samej 42-hektarowej łące „Theresienwiese”, znajdującej się w środku miasta, na której wciąż można zobaczyć ślady toru wyścigowego z dawnych czasów. Obok Oktoberfest co 4 lata odbywa się Centralny Festiwal Rolniczy, który zorganizowano po raz pierwszy w 1811 r. W 2010 r. Oktoberfest odbył się po raz 200. i z tej okazji zorganizowano specjalną „sekcję historyczną” z wyścigami konnymi i pokazami zwierząt. Od tego czasu sekcję tę nieco zmodyfikowano i nazwano „Oide Wiesn” [Stary Oktoberfest].

Oktoberfest rozpoczyna się, gdy urzędujący burmistrz miasta Monachium odszpuntowuje pierwszą beczkę „Oktoberfestbier”. Tradycję tę zapoczątkował w 1950 r. ówczesny burmistrz Thomas Wimmer. Zanim nastąpi odszpuntowanie pierwszej beczki piwa restauratorzy udają się w paradzie do swoich namiotów na terenach Oktoberfest w ozdobionych kwiatami powozach, w towarzystwie burmistrzów i radnych, konnych zaprzęgów wiozących obsługę i okazałych wozów monachijskich browarów. Wjazd powozów restauratorów i browarów oraz odszpuntowanie pierwszej beczki są transmitowane na cały świat w telewizji i internecie, podobnie jak największa na świecie parada strojów ludowych i strzelców, która odbywa się następnego dnia – wiele osób uważa ją za najważniejszy punkt uroczystości otwarcia Oktoberfest.

Światowa renoma, jaką cieszy się obecnie „Oktoberfestbier”, wynika częściowo z faktu, że w Monachium wcześnie wprowadzono innowacje w zakresie warzenia piwa, co miało decydujący wpływ na jego jakość. Jedną z takich innowacji była w szczególności pierwsza chłodziarka, którą w 1873 r. skonstruował Carl von Linde. Po raz pierwszy użyto jej w browarze w Monachium. Sukces tego urządzenia sprawił, że zaczęło być używane przez inne monachijskie browary, a następnie na całym świecie w postaci lodówek. Znaczący był przy tym fakt, że piwo tej samej jakości można było produkować i przechowywać w sposób ciągły i w dowolnej ilości, niezależnie od klimatu i zewnętrznej temperatury. Umożliwiło to produkcję z wyprzedzeniem dużych ilości piwa na duże wydarzenia oraz przechowywanie i serwowanie piwa na miejscu bez utraty jego jakości.

Jednym z głównych czynników decydujących o wyjątkowej renomie piwa „Oktoberfestbier” jest fakt, że warzono je specjalnie na Oktoberfest. Obecnie ten produkt najwyższej jakości jest dostępny nie tylko podczas Oktoberfest, ale jest również sprzedawany na całym świecie z etykietą „Oktoberfestbier”.

Mimo iż miasto Monachium przestało promować Oktoberfestbier w 1985 r., w oficjalnym badaniu światowym 91 % respondentów stwierdziło, że zna Oktoberfest. W odniesieniu do tego w artykule na łamach „Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung” z 20 października 1997 r. napisano: „To święto jest niezwykle międzynarodowe! Chociaż jest nazywane monachijskim Oktoberfest, wielu gości przybyło z zagranicy – mówią po angielsku, włosku, francusku, japońsku i w innych mniej rozpoznawalnych językach i prawie nie słyszy się prawdziwego bawarskiego dialektu”.

Specyfika produktu

W tym kontekście w oficjalnej publikacji miasta Monachium z okazji 200. rocznicy Oktoberfest stwierdzono, że „charakterystyczne »Oktoberfestbier« rozwinęło się stopniowo dopiero od 1872 r.” Autorzy książki „175 Jahre Oktoberfest 1810 bis 1895” [„175 lat Oktoberfest: 1810–1895”], Richard Bauer i Fritz Fenzl, podają, że w 1872 r. serwowano szczególnie mocne piwo o wysokiej pierwotnej zawartość brzeczki. W swojej książce „München, Bier, Oktoberfest” [„Monachium, piwo i Oktoberfest”] Hans Glöckle pisze, że w tamtych czasach mieszkańcy Monachium musieli płacić za „Oktoberfestbier” wysoką cenę 12 kreutzerów. Zamiast jednak narzekać na cenę, pili piwo „z czcią i zadowoleniem, doceniając jego szczególną jakość”. Autor dodaje: „Od 1872 roku »Märzen« (»piwo marcowe«) o pierwotnej zawartość brzeczki 13 % i zawartości alkoholu 4,1 %, stało się piwem Oktoberfest par excellence i zachowało ten szczególny status aż do II wojny światowej”. Od 1950 r. zaczęły pojawiać się jaśniejsze warianty, które bardziej przypadły do gustu uczestnikom ówczesnego Oktoberfest, choć obecnie piwo o bursztynowej barwie przeżywa swój renesans.

„Oktoberfestbier” to piwo warzone przez browary znajdujące się na przedmiotowym obszarze geograficznym specjalnie na Oktoberfest, podczas którego serwuje się je w dużych ilościach; aspekt ten wiąże się ze szczególnym oczekiwaniem konsumentów. „Oktoberfestbier” różni się od innych piw warzonych na specjalne okazje wodą używaną do jego produkcji, wyższą pierwotną zawartością brzeczki wynoszącą 13,6 %, niższą maksymalną zawartością brzeczki wynoszącą 14,0 %, wyższą zawartością alkoholu wynoszącą 5,3–6,6 % oraz wyższą podstawową wartością goryczy wynoszącą 16 jednostek EBC wraz z niższą maksymalną wartością goryczy wynoszącą 28 jednostek EBC. Dzięki maksymalnej wartości 28 jednostek goryczy piwa nie są bardzo gorzkie i zazwyczaj charakteryzują się pełnym, bardzo łagodnym smakiem – od dziesięcioleci ulubionym w południowej Bawarii.

Metody produkcji oparte na ustawie o czystości piwa z 1487 r. oraz związane z nimi wyjątkowe doświadczenie i wiedza fachowa browarów funkcjonujących na tym obszarze geograficznym sprawiają, że konsumenci kojarzą „Oktoberfestbier” z oczekiwaniem wyjątkowej jakości.

Specjalny status i renoma „Oktoberfestbier” są uznawane w Niemczech i na całym świecie. W licznym artykułach w europejskich gazetach wspomina się o Oktoberfest, wskazując na mniej lub bardziej ścisły związek z piwem. W latach 1995–2012 w 74 artykułach w brytyjskiej prasie piwo i Oktoberfest określano często jako „najbardziej znane”, „znane na całym świecie”, „słynne” itp. W niektórych artykułach opisano nawet to piwo. Już w 1955 r. Dr Kuballe w artykule na łamach „Industrie-Kurier-Düsseldorf” poświęconym Oktoberfest napisał: „Coroczne obchody, które w ubiegłym stuleciu były świętem monachijskim, stały się największym tego typu wydarzeniem w Europie”. Autor dodaje: „W folderach turystycznych w Europie i USA coraz częściej staje ono się wydarzeniem przyciągającym uwagę, które trzeba przynajmniej zobaczyć”. W 1996 r. Paul Delany napisał w brytyjskim dzienniku „The Sun”: „Odwiedzający największe święto piwa na świecie wypili w zeszłym roku prawie dziewięć MILIONÓW kufli piwa. W tym roku organizatorzy 163. Oktoberfest w niemieckim Monachium oczekują, że siedem milionów odwiedzających poprawi ten wynik”. W 2003 r. Derek Scally z „The Irish Times” napisał: „... oryginalne piwo Oktoberfestbeer. Trudno je znaleźć poza Monachium, ale warto go poszukać”. W 2006 r. w „Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung” nazwano Oktoberfest „największym świętem piwa w układzie słonecznym”. W 2011 r. w tej samej gazecie w jednym z artykułów napisano, że „żadne pochwały dla Monachium nie są kompletne bez Oktoberfest”. Pokazuje to, jak ważny dla Monachium jest Oktoberfest, a tym samym piwo „Oktoberfestbier”.

Specjalny status „Oktoberfestbier” znajduje odzwierciedlenie w niemieckich i międzynarodowych utworach literackich wielu różnych gatunków. Wśród przykładów wymienić można „Manuale della birra” [„Podręcznik piwa”] oraz fragmenty następujących książek: „L’Oktoberfest de Munich:portée sociale et politique [„Wpływ społeczno-polityczny monachijskiego Oktoberfest”] autorstwa Thomasa Landwehrlena, 2005: „… première place la Wiesn-Bier (ou Oktoberfestbier), cette bière spécialement brassée pour l’occasion...” [... pierwsze miejsce, Wiesn-Bier lub Oktoberfestbier, piwo warzone specjalnie na tę okazję]; oraz „The Oxford Companion to Beer” Olivera Garreta i Toma Colicchio, 2011: „Dzisiejsze Spaten oktoberfestbier nadal opiera w dużej mierze na recepturze z 1872 r. W XIX [w.] ... większość słodu podstawowego w piwach märzenbier i oktoberfestbier...”. W książce Bena McFarlanda z 2009 r. „World’s Best Beers – One thousand craft brews from cask to glass” można znaleźć następujący tekst: „Z technicznego punktu widzenia warzenie piwa Oktoberfest może odbywać się tylko w obrębie granic miasta Monachium przez browary uczestniczące w ...”.

Prymat „Oktoberfestbier” jest uznawany nie tylko przez browary, ale także w prasie i literaturze. Na przykład w 2005 r. w gazecie „Welt am Sonntag” odniesiono się do „Oktoberfestbier” w kontekście kolorów niemieckiej flagi narodowej, rządu federalnego i związanych z nimi kolorów głównych partii politycznych w Niemczech w następujący sposób: „Kiedy Oktoberfest rozpocznie się w sobotę, będziemy myśleć bardziej o piwie niż o wyborach”. A w innym miejscu: „Wtedy nie będzie rządzić czerń czy czerwień, ale złoto, płynne złoto – najlepsze bawarskie piwo”. W 2009 r. w artykule w gazecie opisano „Oktoberfestbier” z punktu widzenia międzynarodowych konsumentów: „Piwo, na które są zwrócone oczy całego świata”. A następnie w artykule o „Oktoberfestbier” z 2011 r. napisano jasno i zwięźle: „Jedno jest pewne: wszystkie piwa »Wiesnbiere« wyprodukowane przez browary na tegoroczny Oktoberfest są wspaniałe”. Te oceny prasy pokrywają się z relacją pisarza Thomasa Wolfego z jego wizyty na Oktoberfest w 1928 r., w której podkreśla on prymat „Oktoberfestbier”: „Narrator, tak samo anonimowy jak zachwyt i euforia, które natychmiast ogarniają go na Wiesn, musi zapytać, aby zrozumieć ten spektakl: »Piwo?«, zapytałem, »Dlaczego piwo? Dlaczego ludzie przychodzą tu, aby pić piwo? Dlaczego słynne browary rozstawiają wszystkie te hale, skoro całe Monachium słynie z piwa, a w mieście są setki piwiarni?« Jego towarzysz Heinrich odpowiedział mu, że ma rację, ale: »To jest ‘Oktoberfestbier’«”. Znany dziennikarz specjalizujący się w tematyce dotyczącej piwa, Michael Jackson, w następujący sposób opisał nieporównywalny charakter „Oktoberfestbier”: „»Oktoberfestbier« ma pianę o wymiarach alpejskich z pikantnymi nutami śmietany i słodu...”.

Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy charakterystyką obszaru geograficznego a szczególnymi cechami jakościowymi, renomą lub innymi właściwościami produktu

Długa tradycja produkcji „Oktoberfestbier” na obchody święta piwa w Monachium, jego sprzedaż na słynnym i znanym na całym świecie Oktoberfest, który odbywa się już od ponad 200 lat, oraz jego szczególny charakter pełnego, łagodnego piwa, które jest uważane za czynnik jednoczący, sprawiły, że piwo „Oktoberfestbier” stało się znanym i popularnym piwem specjalnym w Niemczech i na całym świecie. Jego renoma, niemalże jako ambasadora Monachium, jest nierozerwalnie związana z tym miastem i jego stylem życia. Święto, z którego wywodzi się słynne „Oktoberfestbier” i podczas którego jest serwowane, jest znane na całym świecie.

Jedna z pierwszych wzmianek o tym, że podczas Oktoberfest można było podawać wyłącznie piwo warzone przez browary z obszaru geograficznego, pojawia się w rozporządzeniu władz miejskich w sprawie Oktoberfest, które obowiązywało do 1850 r. W serii artykułów „Miscellanea Bavarica Monacensia”, w numerze 100, pt. „Das Münchner Oktoberfest” [„Monachijski Oktoberfest”], opisano krótko, jak czterem restauratorom z okolic Monachium uniemożliwiono serwowanie na Oktoberfest piwa pochodzącego z gminy Tölz (ok. 45 km od Monachium). Podczas Oktoberfest swoje produkty mogło serwować tylko 18 monachijskich restauratorów, których piwo pochodziło z lokalnych monachijskich browarów. Czterech restauratorów z okolicy otrzymało pozwolenie na sprzedaż piwa poza terenem Oktoberfest, w pewnej odległości od niego, w dzielnicy Sendlinger Höhe.

Mieszkańcy Monachium kojarzą „Oktoberfestbier” z historią i tradycjami Oktoberfest, o których uczą się już w szkole podstawowej. Okres, w którym odbywa się Oktoberfest, często określa się więc w Monachium jako „sezon” sam w sobie, podobnie jak „Starkbierzeit” („sezon mocnego piwa” w marcu).

Co roku goście z całego świata przybywają na Oktoberfest, aby w tradycyjnej atmosferze delektować się tym szczególnym piwem. Władze miasta Monachium podają, że w każdym z 10 lat przed 2010 r. Oktoberfest odwiedzało średnio ponad 6 milionów osób, które wypijały tam średnio 6,24 miliona litrów piwa.

O tym, że słowo „Oktoberfestbier” kojarzy się nie tylko z piwem o szczególnej jakości, ale także z miastem Monachium, świadczą dwa przeprowadzone w ostatnim czasie badania konsumenckie.

Uczestnikom badania przeprowadzonego w Niemczech w 1980 r. zadano następujące pytanie: „Proszę wyobrazić sobie, że w pubie lub od znajomych dostaje Pan/Pani butelkę piwa, na której widnieje napis »Oktoberfest Beer«. Gdzie Pana/Pani zdaniem wyprodukowano to piwo?” 70 % Niemców i 84 % Bawarczyków, którym zadano to pytanie, odpowiedziała natychmiast – Monachium.

Empiryczne badanie rynku przeprowadzone w Austrii w 2008 r. wykazało, że 68,5 % osób spożywających okazjonalnie piwo znało nazwę „Oktoberfestbier”, a 53,5 % z tej grupy kojarzyło ją z miastem Monachium.

O znaczeniu „Oktoberfestbier” dla Oktoberfest, miasta Monachium i nie tylko świadczy między innymi fakt, że cena „Maß” (kufel o pojemności 1 litra) „Oktoberfestbier” jest nadal przedmiotem debaty politycznej w Monachium i Bawarii, w przeciwieństwie do ceny zwykłego piwa.

Thiemo Heeg w artykule w „Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung” z 21 września 2003 r. odniósł się do tego faktu, stwierdzając, że „najważniejsze pytanie przed monachijskim świętem Oktoberfest jest zawsze takie samo: ile w tym roku będzie kosztował litr piwa?”. W przeszłości nie zawsze było to przedmiotem dyskusji. Na przykład w 1844 r. w stan gotowości postawiono „ciężko uzbrojone” rezerwowe oddziały wojska, ponieważ w tamtym roku protestowano przeciwko cenom piwa i obawiano się powtórzenia protestów (oficjalne czasopismo miasta Monachium „Wiesn”„200 Jahre Oktoberfest”, Münchner Merkur i „tz”).

Odesłanie do publikacji specyfikacji

https://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/29500

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.