[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 18.04.2005

COM(2005) 146 końcowy

2005/0056 (CNS)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

dotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

dotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich

(przedstawione przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Podstawa prawna i tło polityczne

Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w wykonaniu tytułu IV Traktatu. W rezultacie wspólnotowe instrumenty przyjęte między innymi w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych nie są wiążące dla Danii ani nie mają do tego kraju zastosowania.

Jednym z takich wspólnotowych instrumentów jest rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich Rozporządzenie to stosuje się do wszystkich Państw Członkowskich oprócz Danii, przy czym Zjednoczone Królestwo i Irlandia skorzystały ze swojego prawa do wyrażenia chęci uczestnictwa Rozporządzenie nr 1348/2000 ma istotne znaczenie dla funkcjonowania rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, które odwołuje się do postanowień rozporządzenia nr 1348/2000 w zakresie doręczania dokumentów wszczynających postępowanie i dokumentów równorzędnych[1]. Rozporządzenie nr 44/2001 ma również zastosowanie do wszystkich Państw Członkowskich z wyjątkiem Danii. Rozporządzenie to zawiera skorygowane i unowocześnione zasady z Konwencji brukselskiej z 1968 r. o jurysdykcji oraz uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń sądowych, do której przystąpiły wszystkie Państwa Członkowskie, włącznie z Danią. Niezastosowanie rozporządzenia nr 44/2001 w Danii stwarza niekorzystną sytuację prawną, w której zasady w zakresie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych obowiązujące w Danii różnią się od zasad obowiązujących w pozostałych Państwach Członkowskich Unii Europejskiej. Biorąc pod uwagę fakt, że przed wejściem w życie rozporządzenia nr 44/2001 zasady Konwencji brukselskiej były jednolicie stosowane do wszystkich Państw Członkowskich, sytuacja ta stanowi krok wstecz. Obecna sytuacja zagraża więc jednolitości i pewności prawnej wspólnotowych zasad.

Dania niejednokrotnie wyrażała zainteresowanie uczestnictwem w nowym systemie ustanowionym rozporządzeniami nr 44/2001 i 1348/2000. Po szczegółowych dyskusjach Komisja zgodziła się podjąć negocjację równoległych umów z Danią pod następującymi warunkami: rozwiązanie takie musiałoby mieć charakter wyjątkowy i obowiązywać jedynie przez okres przejściowy, uczestnictwo Danii w systemie Wspólnoty musiałoby być w pełni w interesie Wspólnoty i jej obywateli, a nałożone na Danię wymogi musiałyby być równoważne z wymogami nałożonymi na wszystkie Państwa Członkowskie, aby zapewnić w ten sposób stosowanie w Danii i w pozostałych Państwach Członkowskich zasad o tej samej treści.

W świetle wyżej opisanej sytuacji Komisja uznała, że rozszerzenie na Danię przepisów rozporządzenia nr 44/2001 oraz rozporządzenia nr 1348/2000 leży w interesie Wspólnoty. Umowa rozszerzająca na Danię przepisy rozporządzenia nr 44/2001 jest przedmiotem osobnej decyzji Rady. W szczególności Komisja uznała, że skoro dokonuje się rozszerzenia na Danię przepisów rozporządzenia nr 44/2001 na mocy umowy równoległej, konieczne jest również rozszerzenie na ten kraj przepisów rozporządzenia nr 1348/2000, ze względu na bliski związek obu instrumentów.

W dniu 28 czerwca 2002 r. Komisja przedstawiła zalecenie dotyczące decyzji Rady, upoważniające Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie zawarcia dwóch umów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Danią, rozszerzających na Danię rozporządzenia nr 44/2001 oraz nr 1348/2000.

W dniu 8 maja 2003 r. Rada podjęła decyzję, by w drodze wyjątku upoważnić Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie umowy z Danią, celem zastosowania do tego kraju przepisów rozporządzenia (WE) nr 44/2001 oraz rozporządzenia (WE) nr 1348/2000, na gruncie prawa międzynarodowego.

2. Wyniki negocjacji

Komisja przeprowadziła negocjacje umowy równoległej, rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych, zgodnie z dyrektywami negocjacyjnymi Rady, zwracając szczególną uwagę, by prawa i obowiązki Danii w ramach tej umowy odpowiadały prawom i obowiązkom pozostałych Państw Członkowskich.

W rezultacie umowa równoległa zawiera w szczególności następujące postanowienia:

- odpowiednie zasady dotyczące roli Trybunału Sprawiedliwości w zapewnianiu jednolitej wykładni dla instrumentów stosowanych w ramach umowy równoległej pomiędzy Danią a pozostałymi Państwami Członkowskimi;

- mechanizm pozwalający Danii przyjmować zmiany wprowadzane w przyszłości przez Radę do instrumentu podstawowego oraz przepisy wykonawcze przyjmowane w przyszłości zgodnie z postanowieniami art. 202 Traktatu WE;

- klauzulę stanowiącą, że umowę uznaje się za rozwiązaną, jeśli Dania odmówi w przyszłości przyjęcia takich zmian i przepisów wykonawczych;

- zasady określające zobowiązania Danii w ramach negocjowania z krajami trzecimi umów dotyczących kwestii objętych umową równoległą;

- możliwość wypowiedzenia umowy równoległej przez powiadomienie drugiej Umawiającej się Strony.

3. Wnioski

W świetle pozytywnych wyników negocjacji Komisja zaleca przyjęcie przez Radę następujących dwóch decyzji:

Po pierwsze, decyzji dotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.

Po drugie, decyzji dotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

dotyczącej podpisania umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) oraz w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy i z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie jest związana przepisami rozporządzenia (WE) nr 1348/2000[3] ani nie podlega jego stosowaniu.

(2) Decyzją z dnia 8 maja 2003 r. Rada upoważniła Komisję do przeprowadzenia negocjacji w sprawie umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy wyżej wymienionego rozporządzenia.

(3) Komisja przeprowadziła w imieniu Wspólnoty negocjacje z Królestwem Danii w sprawie takiej umowy.

(4) Zgodnie z postanowieniami art. 3 protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, stanowiącego załącznik do TUE oraz TWE, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(5) Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 wyżej wymienionego protokołu w sprawie stanowiska Danii kraj ten nie uczestniczy w przyjmowaniu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(6) Przedmiotowa umowa, parafowana w Brukseli w dniu 17 stycznia 2005 r., powinna zostać podpisana,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia umowy w późniejszym terminie niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

2005/0056 (CNS)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

dotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) oraz w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji[4],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie jest związana przepisami rozporządzenia (WE) nr 1348/2000[6] ani nie podlega jego stosowaniu.

(2) Komisja przeprowadziła negocjacje w sprawie umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię przepisy wyżej wymienionego rozporządzenia.

(3) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu ……… 2005 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …/…/WE z dnia […] r.

(4) Zgodnie z postanowieniami art. 3 protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, stanowiącego załącznik do TUE oraz TWE, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(5) Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 wyżej wymienionego protokołu w sprawie stanowiska Danii kraj ten nie uczestniczy w przyjmowaniu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(6) Przedmiotowa umowa powinna zostać przyjęta.

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W imieniu Wspólnoty przyjmuje się umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającą na Danię przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.

Tekst umowy stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia powiadomienia, o którym mowa w art. 10 ust. 2 umowy.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

UMOWA

pomiędzy Wspólnotą Europejską

a Królestwem Danii

w sprawie

doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,

zwana w dalszej części umowy „Wspólnotą”, z jednej strony, oraz

KRÓLESTWO DANII,

zwane w dalszej części umowy „Danią”, z drugiej strony,

1. PRAGNĄC ulepszyć i usprawnić przekazywanie dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych pomiędzy Danią a pozostałymi Państwami Członkowskimi Wspólnoty,

2. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że przekazywanie dokumentów ma się w tym celu odbywać bezpośrednio pomiędzy miejscowymi organami wyznaczonymi przez Umawiające się Strony,

3. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że szybkość przekazywania dokumentów uzasadnia wykorzystanie wszystkich stosownych środków, pod warunkiem spełnienia określonych warunków dotyczących czytelności i wiarygodności dokumentów,

4. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że bezpieczeństwo przekazywania wymaga, by przekazywanym dokumentom towarzyszył formularz wzorcowy wypełniony w języku miejsca planowanego doręczenia bądź w innym języku akceptowanym przez Państwo Członkowskie będące adresatem dokumentów,

5. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że w celu zapewnienia skuteczności niniejszej Umowy możliwość odmowy doręczenia dokumentów powinna być ograniczona do sytuacji wyjątkowych,

6. ZWAŻYWSZY NA TO, ŻE Konwencja o doręczaniu w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych, przyjęta przez Radę Unii Europejskiej aktem z dnia 26 maja 1997 r.[7], nie weszła w życie oraz że należy zapewnić ciągłość z wynikami negocjacji mającymi na celu zawarcie Konwencji,

7. ZWAŻYWSZY NA TO, ŻE zasadnicza treść tej Konwencji została zawarta w rozporządzeniu Rady Unii Europejskiej nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych[8] („rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów”),

8. NAWIĄZUJĄC do protokołu w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską („protokół w sprawie stanowiska Danii”), zgodnie z którym rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów nie jest wiążące ani nie ma zastosowania w Danii,

9. PRAGNĄC, by postanowienia rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, późniejsze jego zmiany oraz związane z nim przepisy wykonawcze miały zgodnie z prawem międzynarodowym zastosowanie w stosunkach pomiędzy Wspólnotą a Danią jako Państwem Członkowskim o szczególnej pozycji w odniesieniu do tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

10. PODKREŚLAJĄC wagę należytej koordynacji działań pomiędzy Wspólnotą a Danią w zakresie negocjacji i zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres,

11. PODKREŚLAJĄC, że Dania powinna starać się dołączyć do zawartych przez Wspólnotę umów międzynarodowych w przypadkach, gdy udział Danii w takich umowach jest istotny dla spójnego stosowania rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz niniejszej Umowy,

12. STWIERDZAJĄC, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich powinienposiadać prawo orzekania celem zapewnienia jednolitego stosowania i interpretacji niniejszej Umowy, w tym postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych, stanowiących część niniejszej Umowy,

13. ODNOSZĄC się do przyznanej Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na mocy art. 68 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską kompetencji do orzekania w zakresie pytań prejudycjalnych dotyczących ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje Wspólnoty na podstawie tytułu IV Traktatu, w tym ważności i interpretacji niniejszej Umowy, oraz do faktu, że postanowienie to nie jest wiążące ani nie ma zastosowania w Danii, co wynika z protokołu w sprawie stanowiska Danii,

14. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich powinien na takich samych warunkach posiadać prawo do orzekania w trybie prejudycjalnym w sprawach dotyczących ważności i interpretacji niniejszej Umowy, wnoszonych przez sąd bądź trybunał duński, oraz że duńskie sądy i trybunały powinny wobec tego zwracać się z prośbą o wydanie orzeczenia prejudycjalnego na takich samych warunkach, jak sądy i trybunały innych Państw Członkowskich, w odniesieniu do wykładni rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego,

15. ODNOSZĄC się do postanowienia, że zgodnie z art. 68 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska oraz Państwa Członkowskie mają prawo zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydanie orzeczenia w sprawie wykładni aktów przyjętych przez instytucje wspólnotowe na podstawie tytułu IV Traktatu, w tym w sprawie interpretacji niniejszej Umowy, oraz do faktu, że postanowienie to nie jest wiążące ani nie ma zastosowania w Danii, co wynika z protokołu w sprawie stanowiska Danii,

16. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że Dania powinna uzyskać możliwość zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydanie orzeczenia w sprawach dotyczących interpretacji niniejszej Umowy, na takich samych warunkach jak inne Państwa Członkowskie, w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego,

17. PODKREŚLAJĄC, że zgodnie z prawem duńskim sądy tego kraju – dokonując interpretacji niniejszej Umowy, w tym postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych stanowiących część niniejszej Umowy – powinny należycie uwzględniać orzeczenia zawarte w prawie precedensowym Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz sądów Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich w odniesieniu do postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wspólnotowych przepisów wykonawczych,

18. UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że powinna istnieć możliwość zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydawanie orzeczeń w sprawach związanych z wypełnieniem zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy na mocy postanowień Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską regulujących kwestie postępowania sądowego,

19. ZWAŻYWSZY NA TO, ŻE na mocy art. 300 ust. 7 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza Umowa jest wiążąca dla Państw Członkowskich; stosowne jest zatem, by Dania, w razie niewywiązania się ze zobowiązań przez Państwo Członkowskie, miała możliwość zwrócenia się do Komisji jako do strażnika Traktatu;

STRONY UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

ARTYKUŁ 1

Cel

1. Celem niniejszej Umowy jest zastosowanie postanowień rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich („rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów”) oraz przepisów wykonawczych do niego w odniesieniu do stosunków pomiędzy Wspólnotą a Danią, zgodnie z postanowieniami art. 2 ust 1.

2. Celem Umawiających się Stron jest ustalenie jednolitego zastosowania i jednolitej wykładni postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego we wszystkich Państwach Członkowskich.

3. Postanowienia art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy wynikają z protokołu w sprawie stanowiska Danii.

ARTYKUŁ 2

Współpraca w zakresie doręczania dokumentów

1. Zgodnie z prawem międzynarodowym, do stosunków pomiędzy Wspólnotą a Danią zastosowanie mają postanowienia rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, które zostało dołączone do niniejszej Umowy i stanowi jej część, wraz z przepisami wykonawczymi przyjętymi na mocy postanowień art. 17 tego rozporządzenia oraz – w odniesieniu do przepisów wykonawczych przyjętych po wejściu w życie niniejszej Umowy – wdrożonymi przez Danię w sposób, o którym mowa w art. 4 niniejszej Umowy, a także z informacjami przekazanymi przez Państwa Członkowskie zgodnie z postanowieniami art. 23 rozporządzenia.

2. Zamiast daty, o której mowa w artykule 25 rozporządzenia, zastosowanie ma data wejścia w życie niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ 3

Zmiany rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów

1. Dania nie bierze udziału w przyjmowaniu zmian do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, a zmiany takie nie mają mocy obowiązującej ani zastosowania w Danii.

2. W przypadku przyjęcia zmian do rozporządzenia Dania powiadamia Komisję o swej decyzji dotyczącej ewentualnego wprowadzenia treści takich zmian. Powiadomienie takie wystosowuje się z chwilą przyjęcia zmian bądź w terminie 30 dni od ich przyjęcia.

3. Jeśli Dania zdecyduje się na wprowadzenie treści zmian, w powiadomieniu należy wskazać, czy może to nastąpić na drodze administracyjnej, czy też wymagana jest akceptacja parlamentu.

4. Jeśli z treści powiadomienia wynika, że zmiany można wprowadzić na drodze administracyjnej, w powiadomieniu należy ponadto określić, że wszelkie niezbędne przepisy administracyjne wchodzą w życie z dniem wejścia w życie zmian do rozporządzenia lub weszły w życie z dniem powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

5. Jeśli z treści powiadomienia wynika, że wprowadzenie zmian wymaga akceptacji duńskiego parlamentu, zastosowanie mają następujące zasady:

(a) Przepisy prawne w Danii wchodzą w życie z dniem wejścia w życie zmian do rozporządzenia bądź w terminie 6 miesięcy od daty powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza;

(b) Dania powiadamia Komisję o dacie wejścia w życie przepisów wprowadzających zmiany.

6. Wystosowane przez Danię powiadomienie informujące o wprowadzeniu w Danii treści zmian, o którym mowa w ust. 4 i 5, rodzi wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Wspólnotą na gruncie prawa międzynarodowego. Zmiany do rozporządzenia stanowią w następstwie tego zmiany do niniejszej Umowy i uznaje się je za dołączone do niej.

7. W przypadku gdy:

(a) Dania przekaże swoją decyzję o niewprowadzaniu treści zmian; lub

(b) Dania nie przekaże powiadomienia w 30-dniowym terminie, o którym mowa w ustępie 2; lub

(c) przepisy prawne w Danii nie wejdą w życie w terminie określonym w ustępie 5;

niniejszą Umowę uznaje się za rozwiązaną, chyba że przed upływem 90 dni strony postanowią inaczej lub – w sytuacji, o której mowa w lit. c) – przepisy prawne w Danii wejdą w życie w tym samym terminie. Rozwiązanie umowy następuje w terminie 3 miesięcy po upływie 90-dniowego okresu.

8. Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania, o której mowa w ustępie 7.

ARTYKUŁ 4

Przepisy wykonawcze

1. Dania nie bierze udziału w przyjmowaniu opinii przez Komitet, o którym mowa w artykule 18 rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów. Przepisy wykonawcze przyjęte zgodnie z postanowieniami art. 17 nie są wiążące i nie mają zastosowania w Danii.

2. W przypadku przyjęcia przepisów wykonawczych zgodnie z postanowieniami art. 17 rozporządzenia, informacja o tych przepisach jest przekazywana Danii, a Dania powiadamia Komisję o swej decyzji dotyczącej ewentualnego wprowadzenia w życie ich treści. Powiadomienie takie wystosowuje się z chwilą otrzymania przepisów wykonawczych bądź w terminie 30 dni od ich otrzymania.

3. W powiadomieniu należy określić, że wszelkie niezbędne przepisy administracyjne wchodzą w życie w Danii z dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych lub weszły w życie z dniem powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

4. Wystosowane przez Danię powiadomienie informujące o wprowadzeniu w Danii treści przepisów wykonawczych rodzi wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Wspólnotą na gruncie prawa międzynarodowego. Przepisy wykonawcze stanowią w następstwie tego część niniejszej Umowy.

5. W przypadku gdy:

(a) Dania przekaże swoją decyzję o niewprowadzaniu treści przepisów wykonawczych; lub

(b) Dania nie przekaże powiadomienia w 30-dniowym terminie, o którym mowa w ustępie 2;

niniejszą umowę uznaje się za rozwiązaną, chyba że strony postanowią inaczej przed upływem 90 dni. Rozwiązanie umowy następuje w terminie 3 miesięcy po upływie 90-dniowego okresu.

6. Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania, o której mowa w ustępie 5.

7. Jeśli, w wyjątkowych przypadkach, wprowadzenie przepisów wymaga akceptacji duńskiego parlamentu, odpowiednia informacja powinna znaleźć się w powiadomieniu wystosowanym przez Danię zgodnie z postanowieniami ustępu 2, a jednocześnie zastosowanie mają postanowienia art. 3 ust. 5 do 8.

8. Dania przekazuje Komisji informacje, o których mowa w art. 2, 3, 4, 9, 10, 13, 14, 15, 17 lit. a) oraz 19 rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów. Komisja publikuje te informacje wraz z odpowiednimi informacjami dotyczącymi pozostałych Państw Członkowskich. Podręcznik i słowniczek sporządzone zgodnie z postanowieniami art. 17 mają również zawierać stosowne informacje na temat Danii.

ARTYKUŁ 5

Umowy międzynarodowe mające wpływ na rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów

1. Umowy międzynarodowe zawarte przez Wspólnotę w ramach wykonywania przez nią kompetencji zewnętrznych na podstawie przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów nie są wiążące ani nie mają zastosowania w Danii.

2. Dania powstrzyma się od zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na dołączone do niniejszej Umowy rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres, chyba że odbywa się to w porozumieniu ze Wspólnotą oraz że dokonane zostały odpowiednie ustalenia w odniesieniu do relacji pomiędzy niniejszą Umową a daną umową międzynarodową.

3. Podczas negocjowania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na dołączone do niniejszej Umowy rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres, Dania będzie uzgadniać swoje stanowisko ze Wspólnotą i powstrzyma się od wszelkich działań, które mogłyby zagrażać celom uzgodnionego stanowiska Wspólnoty w sferze jej kompetencji w takich negocjacjach.

ARTYKUŁ 6

Właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do interpretacji Umowy

1. W przypadku, gdy kwestia dotycząca ważności bądź interpretacji niniejszej Umowy podnoszona jest w sprawie toczącej się przed sądem lub trybunałem duńskim, sąd lub trybunał ten zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w danej sprawie w każdym przypadku, gdy tego samego wymagano by w takich samych okolicznościach od sądu bądź trybunału innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej, w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów i przepisów wykonawczych do niego, o których mowa w art. 2 ust. 1.

2. Zgodnie z prawem duńskim sądy tego kraju dokonując interpretacji niniejszej Umowy zobowiązane są należycie brać pod uwagę zawarte w prawie precedensowym Trybunału Sprawiedliwości orzeczenia dotyczące postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych.

3. Dania ma prawo, podobnie jak Rada, Komisja i każde Państwo Członkowskie, zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w sprawie interpretacji niniejszej Umowy. Orzeczenie wydane przez Trybunał Sprawiedliwości w odpowiedzi na taki wniosek nie ma zastosowania do prawomocnych orzeczeń sądów lub trybunałów Państw Członkowskich.

4. Danii przysługuje prawo przedkładania Trybunałowi Sprawiedliwości uwag w sprawach, w których sąd bądź trybunał Państwa Członkowskiego zwrócił się do niego z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie interpretacji któregokolwiek z postanowień, o których mowa w art. 2 ust. 1.

5. Zastosowanie ma protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz jego Regulamin.

6. W przypadku, gdy postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dotyczące orzeczeń wydawanych przez Trybunał Sprawiedliwości są zmieniane w sposób powodujący skutki dla orzeczeń dotyczących rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, Dania ma prawo powiadomić Komisję o swej decyzji dotyczącej niewprowadzenia zmian na podstawie niniejszej Umowy. Powiadomienie takie należy przekazać z chwilą wejścia zmian w życie bądź w terminie 60 dni od tej daty.

W takim wypadku niniejszą umowę uznaje się za rozwiązaną. Rozwiązanie umowy następuje po upływie trzech miesięcy od przekazania powiadomienia.

7. Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania, o której mowa w ustępie 6.

ARTYKUŁ 7

Właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do zgodności z Umową.

1. Komisji przysługuje prawo wniesienia do Trybunału Sprawiedliwości sprawy przeciwko Danii o niewypełnienie zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy.

2. Danii przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Komisji w sprawie niewypełnienia przez Państwo Członkowskie zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy.

3. Zastosowanie mają stosowne postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską regulujące postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości, jak również protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i jego Regulamin.

ARTYKUŁ 8

Zastosowanie terytorialne

Niniejsza Umowa ma zastosowanie do terytoriów, o których mowa w art. 299 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

ARTYKUŁ 9

Rozwiązanie Umowy

1. Niniejsza Umowa ulega rozwiązaniu w przypadku, gdy Dania powiadomi pozostałe Państwa Członkowskie, że nie zamierza dłużej korzystać z postanowień części I protokołu w sprawie stanowiska Danii (por. artykuł 7 tego protokołu).

2. Niniejsza Umowa może zostać rozwiązana przez każdą z Umawiających się Stron za wypowiedzeniem przekazanym drugiej Umawiającej się Stronie. Rozwiązanie umowy następuje po upływie sześciu miesięcy od daty wypowiedzenia.

3. Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania, o której mowa w ustępie 1 lub 2.

ARTYKUŁ 10

Wejście w życie

1. Niniejsza Umowa zostaje przyjęta przez Umawiające się Strony zgodnie z odpowiednimi procedurami.

2. Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po powiadomieniu przez Umawiające się Strony o zakończeniu wymaganych w tym celu odpowiednich procedur.

ARTYKUŁ 11

Autentyczność dokumentów

Niniejsza Umowa zostaje sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, holenderskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, które to teksty są na równi autentyczne.

Załącznik

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich.

[1] Por. art. 26 ust. 3 rozporządzenia nr 44/2001.

[2] Dz.U. C […] […], str. […].

[3] Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.

[4] Dz.U. C […] […], str. […].

[5] Dz.U. C […] […], str. […].

[6] Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.

[7] Dz.U. C 261 z 27.8.1997, str. 1. Tego samego dnia, w którym przyjęto Konwencję, Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie wyjaśniające, zawarte na str. 26 ww. Dziennika Urzędowego.

[8] Dz.U. L 160 z 30.06.2000, str. 37.