[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 23.1.2007

SEK(2007) 69 wersja ostateczna

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie programu stabilności Słowenii na lata 2006-2009

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. INFORMACJE OGÓLNE

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, który wszedł w życie dnia 1 lipca 1998 r., opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Przeprowadzona w 2005 r. reforma paktu potwierdziła jego przydatność w zakresie utrzymywania dyscypliny budżetowej, a jednocześnie miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

Stanowiące część paktu na rzecz stabilności i wzrostu rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że państwa członkowskie muszą przedstawiać Radzie i Komisji programy stabilności lub konwergencji oraz ich coroczne zaktualizowane wersje (państwa członkowskie, które przyjęły jednolitą walutę przedstawiają (zaktualizowane) programy stabilności, a te, które jej jeszcze nie przyjęły, przedstawiają (zaktualizowane) programy konwergencji). Pierwszy program konwergencji Słowenii przedstawiono w maju 2004 r. Zgodnie z rozporządzeniem Rada zaopiniowała go dnia 5 lipca 2004 r. opierając się na zaleceniu Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z tą samą procedurą zaktualizowane programy stabilności i konwergencji są oceniane przez Komisję i badane przez wyżej wymieniony Komitet, przy czym istnieje również możliwość zbadania programów przez Radę.

2. PODSTAWY OCENY NOWEGO PROGRAMU

Komisja zbadała przedstawioną w dniu 7 grudnia 2006 r. pierwszy program stabilności Słowenii[2] i przyjęła zalecenie dotyczące opinii Rady w sprawie przedmiotowego programu (główne aspekty podlegające ocenie przedstawiono w ramce).

W celu określenia kontekstu, w którym dokonywana jest ocena strategii budżetowej przedstawionej programie stabilności, poniżej przedstawiono podsumowanie:

1. wyników gospodarczych i budżetowych w okresie ostatnich dziesięciu lat;

2. najnowszej oceny sytuacji kraju w odniesieniu do części prewencyjnej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (podsumowanie opinii Rady dotyczącej ostatniej aktualizacji programu konwergencji); oraz

3. dokonanej przez Komisję oceny krajowego programu reform przedstawionego w październiku 2006 r.

2.1. Najnowsze wyniki gospodarcze i budżetowe

W ostatniej dekadzie słoweńska gospodarka była nadzwyczaj stabilna. Brak jakichkolwiek większych zachwiań równowagi potwierdza jej siłę i zdolność reakcji na wstrząsy gospodarcze. Jednakże wprowadzenie euro będzie próbą solidności i elastyczności rynku. Zmniejszono inflację, lecz konieczne jest dokładne monitorowanie zmian cen, mimo że prawdopodobnie uda się zachować pod kontrolą presje płacowe na podstawie niedawno zawartych układów dotyczących płac dla sektora publicznego i prywatnego. Zmiany na rynku pracy były zasadniczo pozytywne nie licząc paru niedociągnięć strukturalnych, w szczególności przejawiających się niską stopą zatrudnienia starszych pracowników. Tworzeniu zatrudnienia sprzyjałyby dalsze środki na rzecz poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej, promowania badań i rozwoju oraz aktywnego starzenia się.

2.2. Ocena zawarta w opinii Rady dotyczącej poprzedniego programu

Dnia 14 lutego 2006 r. Rada przyjęła opinię w sprawie ostatniej aktualizacji programu konwergencji na lata 2005-2008. Zdaniem Rady „program ma na celu ograniczenie inflacji do poziomu zbliżonego do średniej UE, przewidując jednocześnie ścieżkę stopniowego dostosowania fiskalnego.” Rada wezwała Słowenię do „szybszego postępu na drodze do realizacji celu średniookresowego przyjętego w programie, w szczególności poprzez bliższe określenie i wdrożenie środków służących zmniejszeniu, zgodnie z planem, wskaźnika wydatków, jak również skoncentrowanie działań dostosowawczych w okresie początkowym”, jak również do „podjęcia dalszych środków w celu poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych, zwłaszcza w odniesieniu do systemu emerytalnego.”

2.3. Dokonana przez Komisję ocena krajowego programu reform z października 2006 r.

Sprawozdanie z realizacji krajowego programu reform Słowenii zostało przedstawione w dniu 16 października 2006 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia. W przedstawionym przez Słowenię krajowym programie reform za pięć najważniejszych kwestii uznano: konkurencyjną gospodarkę i szybszy wzrost gospodarczy; społeczeństwo oparte na wiedzy; sprawnie funkcjonujące państwo; nowoczesne państwo socjalne; zwiększenie zatrudnienia oraz zrównoważony rozwój.

Z dokonanej niedawno przez Komisję oceny programu (przyjętej w ramach przedstawionego w grudniu 2006 r. rocznego sprawozdania Komisji z postępów w realizacji strategii lizbońskiej [3] ) wynika, że Słowenia z powodzeniem realizuje krajowy program reform. Korzystając ze stosunkowo korzystnych warunków makroekonomicznych Słowenia zastosowała właściwe środki w określonych kluczowych obszarach, m.in. jeżeli chodzi o przedsiębiorczość i lepsze uregulowania prawne oraz rozpoczęła większość głównych reform polityki zatrudnienia. Jednakże postępy w realizacji strategii na rzecz aktywnego starzenia się oraz w usuwaniu barier w zatrudnianiu młodzieży nie były wystarczająco szybkie. Konieczne są bardziej zdecydowane środki w obszarze mikroekonomii, aby zwiększyć innowacje i konkurencję. Wskazane jest podjęcie większych starań w zakresie restrukturyzacji wydatków publicznych.

W kontekście wskazanych mocnych i słabych punktów zalecono Słowenii podjęcie działań mających na celu: zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych, w szczególności wzmocnienie systemu emerytalnego oraz zwiększenie zatrudnienia starszych pracowników, jak również działań dotyczących służb ds. zatrudnienia oraz elastycznych uzgodnień umownych oraz większego uzależnienia świadczeń od szeregu wymagań.

Główne aspekty podlegające ocenie

Zgodnie z wymaganiami art. 5 ust. 1 (w przypadku programów stabilności) i art. 9 ust. 1 (w przypadku programów konwergencji) rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97, ocena obejmuje następujące kwestie:

- czy założenia ekonomiczne, na których opiera się program, są realistyczne;

- czy przedstawiony przez dane państwo członkowskie średniookresowy cel budżetowy oraz prowadząca do niego ścieżka dostosowania są odpowiednie;

- czy są podejmowane i/lub proponowane działania mające na celu przestrzeganie ścieżki dostosowań wystarczą, by osiągnąć średniookresowy cel budżetowy w trakcie cyklu;

- w ramach oceny ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego: czy podejmowane działania korygujące są intensyfikowane w okresach dobrej koniunktury, podczas gdy w okresach dekoniunktury mogą być ograniczane, oraz – w przypadku strefy euro oraz państw członkowskich należących do systemu ERM II – czy dane państwo realizuje coroczną poprawę salda dostosowanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o referencyjną wartość 0,5 % PKB, pozwalającą na osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego;

- w ramach definiowania ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego (w przypadku państw członkowskich, które jeszcze go nie osiągnęły) lub pozwolenia na czasowe odejście od niego (w przypadku państw, które tego dokonały): realizację kluczowych reform strukturalnych, przynoszących bezpośrednie oszczędności w perspektywie długoterminowej (między innymi poprzez zwiększanie dynamiki potencjalnego wzrostu), a tym samym mających konkretny wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych (pod warunkiem zachowania odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa odnośnie do referencyjnej wartości 3 % PKB oraz spodziewanego powrotu sytuacji budżetowej do celu średniookresowego w okresie objętym programem), ze szczególnym uwzględnieniem reform systemu emerytalnego wprowadzających strukturę wielofilarową, obejmującą obowiązkowy filar kapitałowy;

- czy prowadzona przez dane państwo członkowskie polityka gospodarcza jest zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej.

Wiarygodność założeń makroekonomicznych programu ocenia się w odniesieniu do prognozy służb Komisji z jesieni 2006 r., z zastosowaniem między innymi powszechnie przyjętej metodyki szacowania produktu potencjalnego i sald dostosowywanych cyklicznie. Zgodność z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej ocenia się w odniesieniu do ogólnych wytycznych polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych, zawartych w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.

W ramach oceny zbadano również:

- zmiany wskaźnika zadłużenia oraz długoterminową perspektywę stabilności finansów publicznych, którym zgodnie ze sprawozdaniem Rady z dnia 20 marca 2005 r. w sprawie „Poprawy wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu” należy poświęcić „należytą uwagę w procesie nadzoru nad sytuacją budżetu”; podejście do oceny długoterminowej stabilności przedstawiono w komunikacie Komisji z dnia 12 października 2006 r.[4];

- stopień integracji z krajowym programem reform, przedstawianym przez państwa członkowskie w kontekście strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; w skierowanym do Rady Europejskiej piśmie przewodnim z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej na lata 2005-2008 Rada ECOFIN stwierdziła, że krajowe programy reform powinny być zgodne z programami stabilności i konwergencji;

- zgodność z kodeksem postępowania[5], w którym między innymi określono jednolitą strukturę i jednolite tabele danych dla programów konwergencji i stabilności.

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie programu stabilności Słowenii na lata 2006-2009

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[6], a w szczególności jego art. 5 ust. 1,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

4. Dnia [27 lutego 2007 r.] Rada zbadała pierwszy program stabilności Słowenii na lata 2006-2009.

5. Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje stały wzrost realnego PKB powyżej 4% przez okres objęty programem. Z dostępnych obecnie informacji wynika, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego. Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.

6. W odniesieniu do 2006 r. w prognozie służb Komisji z jesieni 2006 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych (sektora general government ) oszacowano na 1,6% PKB, podczas gdy w zaktualizowanej wersji programu konwergencji z grudnia 2005 r. zakładano, że osiągnie on 1,7% PKB. Osiągnięto planowane zmniejszenie wskaźnika wydatków, jednak spadek dochodów ma być wyższy niż zakładano w budżecie mimo cyklicznej poprawy gospodarki, a deficyt nieco większy niż w 2005 r.

7. Celem przedstawionej w programie strategii budżetowej jest osiągnięcie do 2009 r. celu średniookresowego dla sytuacji budżetowej zgodnie z Paktem na rzecz Stabilności i wzrostu poprzez przypadającą na końcowy okres konsolidację. Mając na uwadze dalsze reformy podatkowe oraz szereg środków mających na celu ograniczenie wydatków prognozowany jest dalszy spadek dochodów i wydatków wyrażonych jako procent PKB w okresie objętym programem. Do 2008 r. przy zasadniczo zrównoważonym spadku wszystkich wskaźników, przewiduje się, że deficyt sektora general government będzie utrzymywał się na poziomie ok. 1,5% PKB. Na 2009 r. prognozowany jest spadek deficytu do 1,0%, ponieważ zmniejszenie wydatków skompensuje spadek dochodów. Saldo pierwotne początkowo spadnie z 0,1% PKB w 2006 r. do -0,3% PKB w 2008 r., po czym wzrośnie do 0,3% PKB w 2009 r. Program stabilności wyznaczył docelowy deficyt nominalny w wysokości 1% PKB rok później niż przewidywała to ostatnia aktualizacja programu konwergencji przy bardziej korzystnym scenariuszu makroekonomicznym.

8. Przewiduje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne (tj. saldo dostosowane cyklicznie bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych), obliczone zgodnie z powszechnie przyjętą metodą, ulegnie poprawie o około 0,25% PKB. Podobnie jak w aktualizacji programu konwergencji z grudnia 2005 r., przedstawionym w programie stabilności średniookresowym celem budżetowym jest osiągnięcie deficytu strukturalnego w wysokości 1% PKB do 2009 r., czyli rok później niż zakładano w poprzednim programie. Program przewiduje takie opóźnienie z uwagi na duży projekt kolejowy, którego szacunkowy koszt wyniesie 0,4% PKB w 2007 r., 0,5% PKB w 2008 r. i 0,2% PKB w 2009 r. Ponieważ cel średniookresowy jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna wartość odniesienia (szacowana jako deficyt w wysokości ok. 1,5% PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu. Wyznaczony cel średniookresowy mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania, a także odpowiednio uwzględnia wskaźnik zadłużenia i średni potencjalny wzrost w perspektywie długoterminowej.

9. Ryzyko zagrażające przedstawionym w programie prognozom budżetowym wydaje się być w dużym stopniu zrównoważone w przypadku 2007 i 2008 r., ale wyniki budżetowe w 2009 r. mogą okazać się gorsze od zakładanych w programie. Z jednej strony założenia dotyczące wzrostu gospodarczego i dochodów podatkowych wydają się realistyczne. W ostatnich latach Słowenia osiągała wyniki budżetowe, które były lepsze od przyjętych założeń, czemu sprzyjał m.in. skuteczny mechanizm budżetowy polegający na ograniczaniu wydatków sektora general government w odpowiedzi na niespodziewany niedobór dochodów. Z drugiej strony, mimo działań na rzecz restrukturyzacji wydatków sektora general government , udział wydatków obowiązkowych jest w dalszym ciągu bardzo wysoki. Konieczne jest szczegółowe określenie środków pozwalających na zapowiadaną na 2009 r. istotną redukcję wydatków pierwotnych wyrażoną jako procent PKB.

10. W świetle powyższej oceny ryzyka przedstawiony w programie kurs polityki budżetowej może okazać się nieodpowiedni, aby zapewnić do 2009 r. realizację przewidzianego w programie celu średniookresowego. Jednak wydaje się, że zapewnia on wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3% PKB przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych w okresie objętym programem. Tempo działań dostosowawczych prowadzących do osiągnięcia określonego w programie celu średniookresowego nie jest w pełni zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego powinna wynieść 0,5 % PKB oraz że dostosowanie powinno być większe w okresach dobrej koniunktury gospodarczej i może być mniejsze w okresach gorszej koniunktury. Dobra koniunktura gospodarcza przewidywana jest na cały okres objęty programem, jednak istotną poprawę salda strukturalnego przewiduje się nie wcześniej niż w ostatnim roku objętym programem. Jednak istnieje ryzyko, że w 2009 r. wyniki będą gorsze niż zakładano.

11. Szacuje się, że w 2006 r. wskaźnik długu publicznego brutto osiągnął 28,5% PKB, czyli znacznie poniżej wartości odniesienia określonej Traktatem, która wynosi 60%. Program przewiduje obniżenie się wskaźnika zadłużenia o 0,8 punktu procentowego w okresie objętym programem.

12. Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet należy w Słowenii do najwyższych w UE, co wynika głównie z bardzo dużego wzrostu wydatków na emerytury w relacji do PKB. Choć podejmowane są pewne działania, przeprowadzenie dalszych reform mających na celu ograniczenie istotnego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa przyczyniłoby się, również w opinii władz, do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych. Choć wyjściowa sytuacja budżetowa przyczynia się do ustabilizowania wskaźnika zadłużenia w perspektywie średnioterminowej, niewielka poprawa salda strukturalnego w okresie objętym programem nie będzie wystarczająca, aby ograniczyć prognozowany wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet. Generalnie wydaje się, że zagrożenie dla stabilności finansów publicznych Słowenii jest wysokie.

13. Program stabilności zawiera jakościową ocenę ogólnego wpływu przedstawionego przez Słowenię w październiku 2006 r. krajowego programu reform w ramach średniookresowej strategii budżetowej. Podano w nim również określone systematyczne informacje o bezpośrednich kosztach lub oszczędnościach budżetowych wynikających z najważniejszych reform przewidzianych w krajowym programie reform, natomiast w przedstawionych prognozach budżetowych nie uwzględniono wyraźnie skutków działań nakreślonych w krajowym programie reform dla finansów publicznych. Przedstawione w programie stabilności środki w dziedzinie finansów publicznych wydają się zgodne z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform. Program stabilności szczegółowo opisuje reformę podatkową zapowiadaną w krajowym programie reform oraz uzupełnia działania przewidywane w tym programie o środki po stronie wydatków.

14. Przedstawiona w programie strategia budżetowa jest częściowo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008. Ścieżka dostosowania prowadząca do celu średniookresowego określonego w programie jest niewystarczająca i powinna zostać wzmocniona.

15. Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie zanotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych[7].

Zasadniczo można uznać, że program uwzględnia fakt, że ograniczenie presji inflacyjnej oraz dalsza konsolidacja fiskalna są konieczne dla zapewnienia prężnej gospodarki, przy czym zakłada niewystarczające postępy w realizacji celu średniookresowego mimo optymistycznych perspektyw wzrostu gospodarczego. W świetle powyższej oceny wzywa się Słowenię do:

(i) wykorzystania dobrej sytuacji gospodarczej w celu przyspieszenia realizacji celu średniookresowego poprzez skoncentrowanie działań dostosowawczych w okresie początkowym oraz

(ii) w kontekście prognozowanego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, do poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych poprzez wprowadzenie w ramach trwającej reformy systemu emerytalnego dodatkowych środków mających na celu głównie zwiększenie zatrudnienia starszych pracowników oraz promowanie rozwoju prywatnych funduszy emerytalnych.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Realny PKB (zmiana w %) | PS grudzień 2006 | 4,0 | 4,7 | 4,3 | 4,2 | 4,1 |

KOM listopad 2006 | 4,0 | 4,8 | 4,2 | 4,5 | n.d. |

PK grudzień 2005 | 3,9 | 4,0 | 4,0 | 3,8 | n.d. |

Inflacja HICP (%) | PS grudzień 2006 | 2,5 | 2,7 | 2,7 | 2,5 | 2,2 |

KOM listopad 2006 | 2,5 | 2,5 | 2,5 | 2,6 | n.d. |

PK grudzień 2005 | 2,2 | 1,5 | 2,2 | 2,5 | n.d. |

Luka produktowa (% potencjalnego PKB) | PS grudzień 20061 | -1,2 | -0,5 | -0,3 | -0,1 | 0,3 |

KOM listopad 20065 | -1,1 | -0,3 | 0,0 | 0,4 | n.d. |

PK grudzień 20051 | -1,2 | -0,7 | -0,3 | 0,0 | n.d. |

Saldo sektora general government (% PKB) | PS grudzień 2006 | -1,4 | -1,6 | -1,5 | -1,6 | -1,0 |

KOM listopad 2006 | -1,4 | -1,6 | -1,6 | -1,5 | n.d. |

PK grudzień 2005 | -1,7 | -1,7 | -1,4 | -1,0 | n.d. |

Saldo pierwotne (% PKB) | PS grudzień 2006 | 0,4 | 0,1 | -0,1 | -0,3 | 0,3 |

KOM listopad 2006 | 0,3 | -0,1 | -0,2 | -0,3 | n.d. |

PK grudzień 2005 | -0,2 | -0,3 | -0,1 | 0,2 | n.d. |

Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) | PS grudzień 20061 | -0,9 | -1,4 | -1,4 | -1,6 | -1,1 |

KOM listopad 2006 | -0,9 | -1,5 | -1,6 | -1,7 | n.d. |

PK grudzień 20051 | -1,2 | -1,4 | -1,3 | -1,0 | n.d. |

Saldo strukturalne2 (% PKB) | PS grudzień 20063 | -0,9 | -1,4 | -1,4 | -1,6 | -1,1 |

KOM listopad 20064 | -0,9 | -1,5 | -1,6 | -1,7 | n.d. |

PK grudzień 2005 | -0,4 | -1,4 | -1,4 | -1,0 | n.d. |

Dług publiczny brutto (% PKB) | PS grudzień 2006 | 28,0 | 28,5 | 28,2 | 28,3 | 27,7 |

KOM listopad 2006 | 28,0 | 28,4 | 28,0 | 27,6 | n.d. |

PK grudzień 2005 | 29,0 | 29,6 | 29,8 | 29,4 | n.d. |

Uwagi: 1 Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie. 2 Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. 3W programie nie uwzględniono żadnych środków jednorazowych ani innych środków tymczasowych. 4 Prognozy służb Komisji z jesieni 2006 r. nie uwzględniają środków jednorazowych ani innych środków tymczasowych. 5 W oparciu o szacowany potencjalny wzrost w wysokości 3,8% w 2005 r. i 4% w latach 2006-2008. Źródło: Program konwergencji/stabilności (PK/PS), prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2006 r. (KOM), obliczenia służb Komisji |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Artykuł 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 stanowi, że „państwo członkowskie, które przyjmuje jednolitą walutę w późniejszym etapie [tj. po 1 stycznia 1999 r., kiedy pierwsze państwa członkowskie UE przyjęły jednolitą walutę], przedstawi swój program stabilności w ciągu sześciu miesięcy od podjęcia przez Radę decyzji o jego uczestnictwie we wspólnej walucie.” Dnia 11 lipca 2006 r. Rada przyjęła decyzję sprawie przyjęcia jednej waluty przez Słowenię z dniem 1 stycznia 2007 r., zgodnie z art. 122 ust. 2 Traktatu (decyzja Rady 2006/495/WE, Dz.U. L 195 z 15.7.2006, str. 25).

[3] Komunikat Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej „Realizacja odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – rok wyników” z 12.12.2006, KOM(2006)816.

[4] Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Długoterminowa stabilność finansów publicznych w UE” z 12.10.2006, KOM(2006) 574, oraz Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (2006), „The long-term sustainability of public finances in the European Union”, European Economy nr 4/2006.

[5] „Szczegółowe zasady wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji”, zatwierdzone przez Radę ECOFIN dnia 11 października 2005 r.

[6] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[7] W szczególności nie przedstawiono danych dotyczących równowagi bilansu płatniczego netto na lata 2006-2007, jak również pewnych danych opcjonalnych dotyczących salda poszczególnych sektorów, zmian na rynku pracy, wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych w układzie kalkulacyjnym oraz zmian wskaźnika zadłużenia.