PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 12.10.2004 
COM(2004) 676 wersja ostateczna 
2003/0037 (COD)   
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 
 
zgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi traktatu WE 
 
dotyczący  
wspólnego stanowiska przyj ętego przez Rad ę w celu przyj ęcia dyrektywy Parlamentu 
Europejskiego i Rady w sprawie zanieczyszc zenia mórz powodowanego przez statki i 
wprowadzenia sankcji, w szczególno ści karnych, za naruszenia powoduj ące 
zanieczyszczenie 
 
PL 2   PL 2003/0037 (COD) 
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 
 
zgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi traktatu WE 
 
dotyczący  
wspólnego stanowiska przyj ętego przez Rad ę w celu przyj ęcia dyrektywy Parlamentu 
Europejskiego i Rady w sprawie zanieczyszc zenia mórz powodowanego przez statki i 
wprowadzenia sankcji, w szczególno ści karnych, za naruszenia powoduj ące 
zanieczyszczenie 
1. H ISTORIA DOKUMENTU  
Data przekazania wniosku Parlam entowi Europejskiemu i Radzie 
(dokument COM(2003)92 wersja ostateczna – 2003/0037(COD)) 6 marca 2003 r. 
Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-
Społeczny 19 czerwca 2003 r. 
Data wydania opinii przez Parlam ent Europejski w pierwszym 
czytaniu 13 stycznia 2004 r. 
Data przyj ęcia wspólnego stanowiska wiekszo ścią kwalifikowan ą 7 pa ździernika 
2004 r. 
1. C EL WNIOSKU KOMISJI  
Cel wniosku jest dwojaki:  
– wprowadzenie do prawa wspólnotow ego stosownych przepisów prawa 
międzynarodowego, dotycz ących zapobiegania i zwalczania zanieczyszcze ń. W ten 
sposób wniosek przejmuje z jednej strony przepisy konwencji Narodów Zjednoczonych w dziedzinie prawa mors kiego, z drugiej przepisy MARPOL - 
Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczeniu, w szczególno ści jej 
postanowienia definiuj ące nielegalne odprowadzanie substancji zanieczyszczaj ących 
do morza. 
– zagwarantowanie, by podmioty odpowiedzialn e za te nielegalne odprowadzenia – a 
mianowicie nie tylko kapita nowie i armatorzy, ale równie ż czarteruj ący statki, 
towarzystwa klasyfikacyjne – by ły rzeczywi ście ścigane i podlega ły, pod pewnymi 
warunkami, na łożeniu sankcji karnych. Poci ągnięcie ich do odpowiedzialno ści 
karnej powinno mie ć miejsce, gdy odpr owadzenia dokonano umy ślnie, lecz równie ż, 
gdy jest ono skutkiem wypadku spowodowanego powa żnym zaniedbaniem.  
 
PL 3   PL 2. U WAGI DOTYCZ ĄCE WSPÓLNEGO STANOWISKA  
Wspólne stanowisko wprowadza dwie g łówne zmiany w stosunku do pocz ątkowego wniosku.  
- w odniesieniu do zakresu stosowania  
Wniosek mia ł na celu zdefiniowanie narusze ń powoduj ących zanieczyszczenie, okre ślając w 
sposób ogólny powa żne zaniedbanie jako jeden z elementów naruszenia. Wniosek jednak że 
nie precyzowa ł wyjątków poza odwo łaniem do obowi ązującego prawa mi ędzynarodowego na 
mocy klauzuli ochronnej (art. 7).  
Pod tym wzgl ędem wspólne stanowisko wyra źnie określa wyjątki od regu ły. Dokonane 
zmiany dotycz ą jedynie formy, a nie tre ści. 
- w odniesieniu do sankcji karnych  
Komisja przyjmuje tekst wspólnego stanowiska. Niemniej, przyjmuj ąc porozumienie 
polityczne podczas posiedzenia Rady Transportu w dniu 11 czerwca 2004 r. przedstawi ła 
następujące oświadczenie: 
„Komisja zwraca uwag ę, że Rada nie uzna ła za pożądane obowi ązkowe wprowadzenie 
systemu sankcji karnych za przypadki nielegalnego odprowadzania substancji 
zanieczyszczaj ących do morza. 
Stwierdza, że skutkiem tego tekst kompromisu Rady nie dorównuje ambitnym za łożeniom jej 
wniosku w kwestii po żądanego efektu zniech ęcającego w zakresie zapobiegania i walki z 
zanieczyszczaniem mórz. 
Komisja przypomina, że na szczycie w Brukseli w marc u 2002, Rada Europejska wezwa ła do 
„przyjęcia przed ko ńcem 2003 r., na podstawie niedawno z łożonego wniosku Komisji, 
systemu sankcji, w tym karnych, za naruszenia powoduj ące zanieczyszczenie w oparciu o 
odpowiednie umocowanie prawn e”. Komisja stwierdza, że art. 80 ust. 2 Traktatu WE stanowi 
taką podstawę prawną. 
Przypomina swoje sta łe stanowisko maj ące poparcie Parlamentu Europejskiego, że władza 
ustawodawcza posiada pe łne uprawnienia do ustanowienia systemu sankcji karnych, je żeli 
uzna to za konieczne dla osi ągnięcia celu wspólnotowego. Ko misja jest przekonana, że w tym 
przypadku jest to niezb ędne. Dlatego, jako że Komisja nie zamierza blokowa ć procesu 
ustawodawczego, przyjmuje niniejsze rozwi ązanie, pomimo że stanowi ono regres w 
stosunku do jej pocz ątkowego wniosku. Podkre śla jednak, że nie narusza to stanowiska, 
którego broni przed Trybyna łem w sprawie C-176/03.” 
3. U WAGI SZCZEGÓ ŁOWE KOMISJI  
3.1. Poprawki przyj ęte przez Komisj ę i ujęte w całości lub częściowo we wspólnym 
stanowisku 
Poprawki: 1, 4, 6 (cz ęściowo) i 8 (cz ęściowo) stanowi ą użyteczne wyja śnienia tekstu 
wniosku. 
 
PL 4   PL 3.2. Poprawki przyj ęte przez Komisj ę, ale nie uj ęte we wspólnym stanowisku 
Poprawki: 2, 5, 9, 12, 18, 20 i 23 by ły zdaniem Komisji u żytecznymi wyja śnieniami tekstu 
wniosku.  
Poprawki: 6 i 22 dotycz ące powołania europejskich s łużb ochrony wybrze ża zostały w 
zasadzie przyj ęte przez Komisj ę. 
3.3. Poprawki odrzucone przez Komisj ę i nieujęte we wspólnym stanowisku 
Poprawki: 16, 17, 19, 21 i 29 by ły zbędne.  
Poprawki: 3, 11, 13, 30, 31 i 32 wykracza ły poza zakres stosowania  dyrektywy, o której 
mowa.  
Poprawki: 10, 14, 24 i 27 nie odpowiada ły celom wniosku. 
4. W NIOSKI  
Komisja zwraca uwag ę, że Rada nie uzna ła za pożądane obowi ązkowe wprowadzenie 
systemu sankcji karnych za przypadki nielegalnego odprowadzania substancji 
zanieczyszczaj ących do morza. W zwi ązku z tym, Komisja w swoim o świadczeniu na 
posiedzeniu Rady Transportu wyrazi ła ubolewanie, że wspólne stanowisko nie dorównuje 
ambitnym za łożeniom wniosku Rady. Pomimo tego Komisja uznaje, że wspólne stanowisko 
nie zmienia ani celów, an i ducha jej wniosku, w zwi ązku z czym mo że mu udzieli ć swojego 
poparcia. To poparcie jest  uzasadnione szczególn ą troską o to, by procedura wspó łdecyzji 
mogła być kontynuowana i o to, by dyrektywa, o której mowa mog ła zostać jak najszybciej 
przyjęta.