ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.1

EKES popiera wniosek Komisji, ponieważ zwiększa on spójność ustawodawstwa Unii, zgodnie z art. 7 TFUE, dzięki przekształceniu przepisów w drodze zastąpienia dotychczasowego aktu prawnego przez nowy akt prawny, który w jednolitym tekście obejmuje zarówno zmiany merytoryczne wprowadzone do tego wcześniejszego aktu prawnego, jak i te jego przepisy, które pozostały niezmienione, zastępuje on bowiem i uchyla akt wcześniejszy, dostosowując terminologię do decyzji nr 768/2008/WE i traktatu lizbońskiego.
3.2

Odnosząc się do zgodności z zasadniczymi wartościami gwarantowanymi na szczeblu europejskim, EKES podkreśla konieczność przestrzegania wartości określonych w traktatach europejskich, w szczególności w preambule do Traktatu o Unii Europejskiej i w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, której artykuł 21 zawiera zakaz dyskryminacji z jakichkolwiek względów. Zasada równości kobiet i mężczyzn we wszystkich dziedzinach, zawarta w art. 22 Karty, powinna też znaleźć odzwierciedlenie we wszystkich organach zarządzających europejskich partii i fundacji politycznych.
3.2.4

EKES wyraża ponadto obawę, że wyłącznie przy pomocy zaproponowanych środków nie będzie można osiągnąć celów wytyczonych w strategii UE na rzecz zatrudnienia. Dlatego też Komitet nieustannie wnosi o europejski pakiet środków stymulacyjnych o kompleksowych skutkach dla polityki rynku pracy, na który przeznaczono by budżet w wysokości 2 % PKB. Pakt na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia przyjęty na szczycie Rady Europejskiej w czerwcu 2012 r. oznaczał podjęcie pierwszych poważnych kroków w tym kierunku. Muszą one obecnie zostać rozwinięte, tak aby stworzyć pilnie potrzebne pole manewru na rzecz zrównoważonego wzrostu i zatrudnienia w całej Europie. Komitet wezwał także do uzgodnienia społecznego paktu na rzecz inwestycji, co miałoby prowadzić do przezwyciężenia kryzysu i inwestycji w przyszłość, i będzie dokładnie śledzić pakiet w sprawie inwestycji społecznych, którego przyjęcie przez Komisję zapowiedziano na luty 2013 r.
5.2.1

Problemu masowego bezrobocia w Europie nie uda się rozwiązać w krótkim ani średnim okresie, nawet jeśli perspektywy wzrostu poprawią się do 2014 r. a ogólnoeuropejskie środki stymulacyjne zaczną przynosić efekty. Bardziej istotny musi stać się europejski rynek pracy jako oferujący naszej sile roboczej możliwości swobodnego przemieszczania się, oferowania umiejętności tam, gdzie są one potrzebne, oraz nabywania umiejętności, aby z nimi wrócić i je rozwijać. Jest niezbędne, by siła robocza pozostawała aktywna, najlepiej wykonując pracę, ew. w niepełnym wymiarze godzin, a jeśli nie, to w ramach edukacji, kształcenia i przekwalifikowywania zawodowego. Należy koniecznie zapewnić skuteczność, długoterminową perspektywę, innowacyjność tej edukacji, a także jej adekwatność do potrzeb rynku pracy. Wiele programów kształcenia i szkolenia jest krótkookresowych i często nie oferują one możliwości znalezienia stałej pracy. Starsi pracownicy, którzy stają się bezrobotni, rzadziej uczestniczą w takich programach. Można by rozważyć bardziej długookresowe podejście, także o wymiarze europejskim, opierając się na wypróbowanych już najlepszych rozwiązaniach europejskich, takich jak program kształcenia dorosłych prowadzony w Szwecji w latach 1997–2002 czy też system dwutorowego kształcenia w Niemczech i Austrii. UE mogłaby być może pomóc w utworzeniu europejskiej sieci szkolnictwa dla niezatrudnionych pracowników, aby zaproponować kompleksowy, dwuletni program edukacyjny oferujący możliwość zmiany ścieżki zawodowej, uczestniczenia w wymianie w ramach pracy, szkolenia lub kształcenia w innym państwie członkowskim, poprzez wydawanie transgranicznych bonów edukacyjnych do szkolnictwa umożliwiających przenoszenie punktów kredytowych, oraz ostatecznie uzyskania wzajemnie uznawanych kwalifikacji zawodowych.
1.3

Komitet przywiązuje dużą wagę do prowadzenia polityki celnej opartej na jednolitych, przejrzystych, skutecznych, wydajnych i uproszczonych procedurach, dzięki której Unia Europejska będzie w stanie stawić czoła światowej konkurencji i która umożliwi ochronę praw i bezpieczeństwa europejskich przedsiębiorstw i konsumentów oraz własności intelektualnej. Niemniej należy przy tym unikać nadmiernego ograniczania pola manewru państw członkowskich w zakresie wdrażania przepisów celnych, tak by mogły one dostosowywać działania do wielkości przepływów handlowych.
2.7

Jeśli semestr europejski będzie przebiegał zgodnie z planami, a zalecenia dla poszczególnych krajów będą przedmiotem debaty w parlamentach krajowych, należy zastosować niezbędne środki, by rząd krajowy, który podpisze umowę w ramach proponowanego instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności, najpierw poddał ją pod debatę w parlamencie, zgodnie z praktyką przyjętą w danym państwie, podobnie jak debatowano by nad każdym programem dotyczącym funduszy strukturalnych. Przedstawiciele Komisji mogliby zostać zaproszeni do udziału w debacie lub do zabrania głosu na forum organów krajowych lub lokalnych. Do dyskusji należy włączyć społeczeństwo obywatelskie, w tym partnerów społecznych, podobnie jak ma to miejsce w wypadku innych wspólnych unijnych czy krajowych projektów rządowych. Należy przewidzieć wystarczającą ilość czasu, by parlamenty i społeczeństwo obywatelskie, włączając w to partnerów społecznych, mogli wziąć udział w tym procesie.
1.11

Zważywszy na znaczenie przestrzegania we wszystkich państwach członkowskich zasad bezpieczeństwa sieci i informacji całej UE, EKES zwraca się do Komisji o rozważenie, jaką część wieloletnich ram finansowych można by przeznaczyć na zapewnienie zgodności w dziedzinie NIS, by pomóc państwom członkowskim potrzebującym wsparcia finansowego.
3.3

W agendzie cyfrowej wytycza się ambitne cele w zakresie zasięgu łącz szerokopasmowych i ich szybkości. Wymaga to od państw członkowskich podjęcia działań, w tym przyjęcia przepisów prawnych, by ułatwić inwestycje w te technologie. Niemniej zdaniem Komisji (15) Europa pozostaje coraz bardziej w tyle w stosunku do swych konkurentów światowych, jeśli chodzi o infrastruktury szerokopasmowe. Inwestycje w szybkie sieci szerokopasmowe są przeprowadzane szybciej w części Azji i w Stanach Zjednoczonych, co prowadzi do znacznie większego zasięgu łącz i wyższej prędkości. W grudniu 2011 r. Korea Południowa przy 20,6 % abonamentów na stu mieszkańców wykazywała najwyższy na świecie stopień wykorzystania światłowodów, dwukrotnie większy niż w najlepszej pod tym względem w UE Szwecji (9,7 %). Druga w kolejności jest Japonia z wynikiem 17,2 % światłowodów.
3.2.1

Zainteresowane przedsiębiorstwa wiele oczekują od dostępu do prawnych i technicznych informacji, które pozwoliłyby im uzyskać bezpieczeństwo prawne niezbędne do podejmowania decyzji o inwestowaniu w produkcję lub wprowadzanie produktów do obrotu. Powinny one mieć dostęp do informacji zgromadzonych przez poszczególne organa nadzoru i kontroli odnoszących się do produktów, które przedstawiają do kontroli lub w ramach oceny zgodności.
1.3

Pojawiają się wątpliwości co do konieczności przyjęcia podejścia równie represyjnego, które naturalnym biegiem może doprowadzić do łamania podstawowych praw i swobód – Komitet stawia pod znakiem zapytania jego skuteczność, gdyż pomimo ustanowienia minimalnego progu kar zawsze będą one stosowane zgodnie z różnymi interpretacjami w poszczególnych tradycjach prawnych państw członkowskich i podlegały swobodzie uznania przysługującej sędziemu.
4.5

Zgłaszający będą mogli odtąd przekazywać swoje zgłoszenie albo pracodawcy, albo właściwemu organowi publicznemu, podczas gdy dotychczas przewidziane było tylko przekazywanie zgłoszenia do organu publicznego. Kiedy zgłoszenie jest przekazywane bezpośrednio do pracodawcy, ten ostatni powinien przekazać je właściwemu organowi publicznemu. Zarazem art. 7 ust. 3 projektu rozporządzenia przewiduje, że organizacje sektora wprowadzają procedury kontroli jakości danych, zwłaszcza po to, aby zapewnić spójność odmiennych danych zawartych w zgłoszeniach o zdarzeniach i szczegółowych informacji o zdarzeniach przekazanych pierwotnie przez zgłaszającego. EKES wyciąga stąd wniosek, że dane dotyczące zdarzeń przekazanych pierwotnie przez zgłaszającego są niekoniecznie takie same jak dane przekazywane następnie organowi publicznemu, co jego zdaniem jest nie do przyjęcia. Wyraża zastrzeżenia w kwestii zgłoszeń przekazywanych bezpośrednio pracodawcy. W trosce o zapewnienie neutralności i uniknięcie wszelkich późniejszych ingerencji pracodawcy w sposób relacjonowania faktów przez zgłaszającego, zgłaszający powinien równocześnie obowiązkowo przesłać kopię zgłoszenia właściwemu organowi publicznemu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 198/77

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy Rady 92/58/EWG, 92/85/EWG, 94/33/WE, 98/24/WE oraz dyrektywę 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin

COM(2013) 102 final – 2013/0062 (COD)

2013/C 198/13

Parlament Europejski, w dniu 12 marca 2013 r., oraz Rada, w dniu 15 marca 2013 r., postanowiły, zgodnie z art. 153 ust. 2 TFUE, zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy Rady 92/58/EWG, 92/85/EWG, 94/33/WE, 98/24/WE oraz dyrektywę 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin

COM(2013)102 final – 2013/0062 (COD).

Zważywszy na to, że Komitet już się wypowiedział na temat treści wspomnianego wniosku w swojej opinii CESE 493/2008 przyjętej w dniu 12 marca 2008 r. (1), na 489. sesji plenarnej w dniach 17–18 kwietnia 2013 r. (posiedzenie z 17 kwietnia) Komitet stosunkiem głosów 178 do 3 – 10 osób wstrzymało się od głosu – postanowił nie sporządzać nowej opinii w tej sprawie, lecz odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, 17 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Henri MALOSSE

(1) Opinia EKES-u w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie klasyfikacji, etykietowania i pakowania substancji i mieszanin oraz zmieniającego dyrektywę 67/548/EWG i rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 COM(2007) 355 final – 2007/0121 COD (Dz.U. C 204 z 9.8.2008, ss. 47–56).
1.2

EKES zaleca Komisji i Radzie, by włączyły do dorocznej analizy wzrostu i semestru europejskiego kwestie oszustw podatkowych i unikania opodatkowania oraz agresywnego planowania podatkowego, a także by wdrożyły konkretne środki zwalczania tych zjawisk, tak by zapewnić postępy w zakresie płacenia i ściągania podatków, sprawić by były one sprawiedliwsze, poprawić redystrybucję i sprawniej zwalczać ubóstwo.
1.1

Zdaniem EKES-u należy wprowadzić zmiany do rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, by dostosować je do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
4.6

W odniesieniu do działań 3 i 4, zgodnie z dyrektywą usługową, Komisja powinna zachęcić państwa członkowskie do zastanowienia się, czy i które formy handlu detalicznego mogą realizować te cele polityki społecznej i kulturalnej. Powinna zatem zachęcać do uwzględnienia tradycyjnego i niezależnego, lokalnego handlu detalicznego w interesie ogólnym tam, gdzie jest on wyrazem lokalnego obszaru i jego specyfiki. Niemniej nie można dopuścić do tego, by stronnicze interesy lokalne przesłaniały ogólne interesy społeczności, takie jak środowisko naturalne i planowanie przestrzenne. Komisja powinna w związku z tym jasno wskazać, które interesy ogólne danego obszaru są możliwe do przyjęcia, między innymi zwracając się do każdego regionu / obszaru, by sam wskazał klasyfikację trzech pierwszoplanowych interesów, które należy uwzględnić podczas oceny nowych kompleksów handlowych.
2.10

W rezolucji z 25 września 2008 r. w sprawie europejskiego globalnego planu walki z fałszerstwem i piractwem Rada wniosła o przegląd rozporządzenia (WE) nr 1383/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. dotyczącego działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa (3). EKES ma nadzieję, że ramy prawne zostaną tak ulepszone, by wzmocnić ochronę praw własności intelektualnej przez organy celne i zagwarantować odpowiednie bezpieczeństwo prawne.
3.1.2

Znaczenie łączy szerokopasmowych dla wzrostu gospodarczego oraz tworzenia stanowisk pracy zostało uznane w agendzie cyfrowej, która zakłada udostępnienie podstawowych łączy szerokopasmowych dla wszystkich obywateli Europy do 2013 r. a do 2020 r. (i) dostępu do przepustowości łącza 30 Mb/s dla wszystkich obywateli Europy oraz (ii) dostępu do połączeń internetowych powyżej 100 Mb/s dla 50 % lub więcej europejskich gospodarstw domowych. Te cele są możliwe do osiągnięcia wyłącznie wtedy, kiedy koszty wdrażania infrastruktury zostaną obniżone w całej UE oraz przyjęte zostaną środki nadzwyczajne mające na celu dostawę łączy szerokopasmowych do obszarów wiejskich oraz mniej rozwiniętych obszarów Unii.
5.3

Wprawdzie dialog społeczny już przynosi rezultaty, to jednak dalej należy go wzmacniać i rozszerzać. Partnerzy społeczni, zwłaszcza w sektorze prywatnym, są słabi. Podpisywane układy zbiorowe niekoniecznie są wdrażane, a wiele szerokich obszarów pozostaje po prostu poza zasięgiem dialogu społecznego. Na poziomie krajowym nie prowadzi się systematycznych konsultacji z RSG we wszystkich kwestiach należących do jej kompetencji, lub konsultacje te są czystą formalnością, a jej zalecenia są zbyt często ignorowane przez rząd. Jedyny pozytywny wyjątek stanowi Ministerstwo Pracy, które przedkłada Radzie do zaopiniowania wszystkie projekty ustaw i strategii. Poza tym zaproponowało niedawno utworzenie trójstronnej grupy roboczej do sporządzenia projektu zmian w prawie pracy. Odnotowano również postępy w ustawodawstwie dotyczącym szkolnictwa, jako że Ministerstwo Edukacji i Nauki przedstawiło Radzie do zaopiniowania trzy projekty ustaw. Mimo tych coraz pozytywniejszych oznak, RSG jest nadal w dużej mierze ignorowana w dziedzinie polityki gospodarczej i jej środków, które mają przecież bezpośredni wpływ na działalność przedsiębiorstw i pracowników.
3.4.1

W zielonej księdze zwraca się uwagę na rosnące trudności, jakie napotykają MŚP w wielu państwach członkowskich przy próbie uzyskania funduszy niezbędnych do przetrwania i rozwoju. Oprócz skutków prowadzonego przez banki delewarowania MŚP muszą stawić czoła fragmentaryczności i ograniczoności alternatywnych źródeł finansowania. Banki lokalne w znacznym stopniu utraciły lub ograniczyły powiązania z terytorium lokalnym. Relacje między bankami a MŚP zostały osłabione i należy je odbudować lub wzmocnić. Podjęto kilka inicjatyw mających na celu zapewnienie MŚP pozabankowych źródeł finansowania, łącznie z dostępem do niektórych funduszy venture capital, finansowaniem aktywów (2), finansowaniem łańcucha dostaw oraz finansowaniem społecznościowym. Należy zrobić o wiele więcej. Branża ubezpieczeniowa oraz fundusze emerytalne chętnie odegrają bardziej znaczącą rolę, jednak wymagają one niezbędnych bodźców, którymi powinna się teraz zająć Komisja. W przyszłych działaniach mających ułatwić MŚP dostęp do bardziej długoterminowego finansowania należy zagwarantować, że jeśli owe działania będą realizowane za pośrednictwem banków, to MŚP będą w stanie z nich skorzystać zgodnie z pierwotnymi założeniami, tzn. że banki nie wprowadzą nadmiernych dodatkowych warunków.
4.6

EKES pozytywnie odnosi się do wprowadzonych ulepszeń w zakresie egzekwowania praw pasażerów niepełnosprawnych i pasażerów o ograniczonej sprawności ruchowej, gdyż umożliwia to dostosowanie się do przepisów Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych. W tak określonych ramach EKES proponuje wprowadzić następujące poprawki: 4.6.1 Termin użyty w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2006 w sprawie praw osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej podróżujących drogą lotniczą: „osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej” należy zastąpić użytym we wniosku ogólnym terminem „osoby o ograniczonej sprawności ruchowej”. 4.6.2 Termin „sprzęt służący do poruszania się”, zastosowany w zaproponowanym art. 6b, należy zastąpić terminem „sprzęt służący do poruszania się lub urządzenia pomocnicze”. 4.6.2.1 EKES zdecydowanie zaleca zwiększenie profesjonalizmu w obchodzeniu się ze sprzętem służącym do poruszania się i urządzeniami pomocniczymi. W tym celu wszyscy pracownicy mający do czynienia z takim sprzętem powinni być lepiej informowani i szkoleni. Należy odpowiednio zmienić przepisy UE odnoszące się do praw pasażerów niepełnosprawnych. Większy profesjonalizm byłby korzystny dla wszystkich – przedsiębiorstw obsługi naziemnej, linii lotniczych, portów lotniczych i pasażerów. 4.6.3 W nowym art. 6 wniosku należy uściślić, że w przypadku dużego opóźnienia bez względu na przyczynę pasażerowie niepełnosprawni lub pasażerowie o ograniczonej sprawności ruchowej powinni móc skorzystać z takiej samej pomocy, jak ta wymieniona w załącznikach I i II rozporządzenia (WE) nr 1107/2006. 4.6.4 Należy wyraźnie wyjaśnić, że zapewniony nocleg, transport do jego miejsca, informacje na temat planów podróży a także sposoby ich rozpowszechnienia (w tym strony internetowe i inne środki elektroniczne), a także informacje na temat procedur dochodzenia roszczeń i deklaracji interesu (w odniesieniu do sprzętu), jeśli zachodzi taka potrzeba powinny być dostępne dla osób niepełnosprawnych. Należy także zaspokoić potrzeby psów przewodników oraz psów pomocników. W tym zakresie przepisy zaproponowane w art. 14 dotyczącym obowiązku informowania pasażerów powinny zostać poszerzone i obejmować wszystkie kategorie osób niepełnosprawnych, a nie tylko osoby niewidzące i niedowidzące (odnośny art. 14 ust. 3). 4.6.5 Rozporządzenie stanowi, że nie można odmówić przewozu ze względu na niepełnosprawność lub ograniczoną sprawność ruchową pasażera. Tymczasem w art. 4 czyni się wyjątek od tej reguły ze względu na wymagania dotyczące bezpieczeństwa, wymiary statku powietrznego lub ze względu na to, iż drzwi uniemożliwiają wejście na pokład i przewóz osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej. W tej sprawie konieczne jest co najmniej wprowadzenie polityki przejrzystości w odniesieniu do możliwości dostępu do statku powietrznego. Jasne i przejrzyste informacje na ten temat powinny być dostępne w momencie zakupu biletu, co obecnie nie jest przyjętą praktyką.
1.6

EKES zaleca, by kryteria dostępu do programu pozostały otwarte i by zostały one jaśniej przedstawione w art. 7 ust. 1 lit. a). Bardzo ważne jest, by do udziału w programie dopuszczono nie tylko kraje, które dysponują już odpowiednimi środkami (np. Francja, Niemcy czy Zjednoczone Królestwo), ale także te, które mogą udostępnić wiedzę na temat przetwarzania danych. Proponowany tekst powinien zostać odpowiednio zmieniony.
2.7

Obawy wyrażane przez szerokie kręgi społeczeństwa co do obecnego niedopasowania umiejętności młodych ludzi do wymogów biznesu oraz co do trudnego przejścia od etapu kształcenia do etapu pracy zawodowej bądź z bezrobocia na zatrudnienie są ważne i należy się nimi odpowiednio zająć. Dlatego też EKES szczególnie przychylnie przyjmuje decyzję Komisji dotyczącą dalszego rozwoju powiązań między sferą edukacji i zatrudnienia, promowania wspólnych inicjatyw i środków łagodzących przejście od etapu kształcenia do etapu pracy zawodowej, obniżenia przeszkód w mobilności w UE oraz znacznej poprawy funkcjonowania rynku pracy i gwarancji równych szans. EKES wzywa Komisję i państwa członkowskie do realizacji tego podejścia, przy jednoczesnym utrzymaniu europejskiego modelu społecznego i wzmocnieniu spójności społecznej.
4.6.3

W odniesieniu do wymogu wynikającego z art. 39 wniosku dotyczącego dyrektywy, aby niszczyć dokumenty i zgromadzone informacje po okresie 5 lub 10 lat od zakończenia stosunków biznesowych, EKES apeluje do państw członkowskich, by zadbały o to, by ich przepisy prawa przewidywały sytuacje (np. postępowania karne, upadłości lub spadki), w odniesieniu do których wymóg ten nie powinien być stosowany, aby zapobiec naruszaniu interesu ogólnego.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 271/151

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego

COM(2013) 168 final – 2012/0035 (COD)

2013/C 271/29

Rada, w dniu 8 kwietnia 2013 r., oraz Parlament Europejski, w dniu 16 kwietnia 2013 r., działając na podstawie art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), postanowiły zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego

COM(2013) 168 final – 2012/0035 (COD).

Zważywszy na to, że Komitet już się wypowiedział na temat treści wspomnianego wniosku w swojej opinii CESE 1573/2012 przyjętej w dniu 12 lipca 2012 r. (1), na 490. sesji plenarnej w dniach 22–23 maja 2013 r. (posiedzenie z dnia 22 maja) Komitet stosunkiem głosów 161 do 2 – 5 osób wstrzymało się od głosu – postanowił nie sporządzać nowej opinii w tej sprawie, lecz odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, 22 maja 2013 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Henri MALOSSE

(1) Opinia EKES-u w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakres systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, Dz.U. C 299 z 4.10.2012, s 81.
3.4

Mimo dobrych intencji zawartych w dokumencie, nie do końca jasna jest forma wdrażania i monitorowania polityki, którą powinny promować państwa członkowskie. Zdaniem EKES-u trzeba pamiętać, że wiele z tych strategii będzie skutecznych jedynie, jeśli państwa członkowskie aktywnie włączą się w proces zmian kulturowych, co obecnie, z uwagi na stan gospodarki, wydaje się trudne do zapewnienia bez dostępu do środków finansowych z programów europejskich. Komitet podkreśla, że wdrożenie planu działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r. powiedzie się tym lepiej, im więcej przedstawicieli MŚP zaangażuje się w jego realizację, gwarantując tym samym udział właściwych podmiotów w podejmowanych działaniach i procesie zmiany behawioralnej.
1.7

Wreszcie, EKES wzywa państwa członkowskie, by nie ograniczały swoich zobowiązań finansowych dotyczących wspierania zatrudnienia młodych ludzi z funduszy określonych we wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych i by przyjęły sugestię Komisji dotyczącą wykorzystania dodatkowych zasobów w celu likwidacji problemu, który stawia pod znakiem zapytania przyszłość całego pokolenia młodych Europejczyków.
4.5.2

W tym celu trzeba się również upewnić, że mechanizmy przełożenia polityki EBC na gospodarkę realną funkcjonują prawidłowo. Działania niekonwencjonalne podejmowane niedawno przez EBC, by zwiększyć skuteczność tych mechanizmów, polegające zarówno na zasilaniu płynnością systemu bankowego (program zakupu zabezpieczonych obligacji i dłuższych operacji refinansujących), jak i na zakupie obligacji państwowych na rynku wtórnym (program dotyczący rynków papierów wartościowych i bezwarunkowych transakcji monetarnych) można uznać za pierwszy krok w pożądanym kierunku. Nie nadają one jeszcze EBC roli pożyczkodawcy ostatniej instancji zdolnego do podejmowania własnych i niezależnych decyzji, kiedy jest to konieczne, co – jak wiadomo – wymaga zmiany traktatów.