ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.7

Biorąc pod uwagę zapowiadane przez Komisję udoskonalenia w dyrektywie 2004/40/WE oraz wspomniane wystąpienie do państw członkowskich, aby wstrzymały prace nad formalną transpozycją wymagań dyrektywy do krajowego porządku prawnego, konieczne jest, aby do czasu opracowania udoskonalonego tekstu dyrektywy nie publikowano w normach Cenelec (12) informacji o ich „zharmonizowaniu z dyrektywą 2004/40/WE”. Pozwoli to na zachowanie właściwej spójności unijnego systemu prawnego.
10.1

Zważywszy na ustanowiony złożony system finansowania z wielu źródeł i znaczące kwoty zaangażowanych środków wspólnotowych, Komitet uważa, że należałoby lepiej określić wykorzystanie i przydział końcowych wyników badań. W tym celu należałoby precyzyjniej i wyraźniej określić sprawę patentów i własności intelektualnej zdefiniowanej w art. 17 projektu rozporządzenia czy też art. 1.24 załącznika do statutu przedsięwzięcia, które ograniczają się tylko do wspomnienia o zasadach. W przeciwnym wypadku stanowić to może jeden z drażliwych punktów stojących na przeszkodzie wdrożeniu i funkcjonowaniu WIT na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych. Komitet podkreślił już to niedociągnięcie w swych opiniach dotyczących ustanowienia wspólnych przedsięwzięć ILI i Clean Sky. W obecnej WIT może się ono okazać jeszcze bardziej dotkliwe, gdyż wynik końcowy badań będzie interesować przedsiębiorstwa konkurujące ze sobą bezpośrednio na rynku, zwłaszcza producentów samochodów, z których wielu będzie uczestniczyć we wspólnym przedsięwzięciu. Jednocześnie, ze względu na wysokie wspólnotowe nakłady finansowe, należałoby pomyśleć o mechanizmach sprzyjających czerpaniu zysków z inwestycji europejskich albo przynajmniej o wyrażeniu tej troski w omawianym dokumencie.
2.4

Jeżeli chodzi o prawo do odliczenia, wniosek wprowadza lub raczej wyjaśnia oczywistą zasadę, wynikającą z samych założeń, jakimi kierowano się przy wprowadzaniu podatku VAT: jeżeli nieruchomości o zróżnicowanym wykorzystaniu są włączone do majątku przedsiębiorstwa, wstępne wykonywanie prawa do odliczenia jest ograniczone proporcjonalnie do rzeczywistego wykorzystania do celów zawodowych. Zostaje również wprowadzony system sprostowań w celu uwzględniania zachodzących z upływem czasu zmian w stopniu wykorzystania zawodowego i pozazawodowego tych nieruchomości.
1.1

Biorąc pod uwagę, że utrzymująca się praktyka nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów wymaga reakcji w postaci podjęcia kompleksowych działań, których podstawę powinien stanowić skuteczny instrument regulacyjny mający zastosowanie do całego łańcucha dostaw, od połowów do sprzedaży, EKES uważa, że co do zasady proponowane rozporządzenie zapewnia ramy niezbędne do zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, w związku z czym rozporządzenie to popiera. Uważa jednocześnie, że zaproponowane środki wzmacniają rolę Wspólnoty jako państwa bandery, państwa portu, państwa zbytu i państwa beneficjenta.
2.1

Program „Młodzież w Działaniu”, zaplanowany na lata 2007-2013 i przyjęty decyzją nr 1719/2006/WE przez Parlament Europejski i Radę, to program Unii Europejskiej dotyczący kształcenia pozaformalnego. Jest skierowany głównie do tych, dla których edukacja pozaformalna to jedyna szansa indywidualnego rozwoju oraz zdobycia wiedzy i umiejętności niezbędnych we współczesnym świecie.
1.3

EKES wyraża zadowolenie w związku z faktem, że do oceny kapitałowego wymogu wypłacalności zakładów ubezpieczeń przyjęto ekonomiczne podejście oparte na analizie ryzyka, a do oceny sytuacji finansowej przyjęto całościowe podejście bilansowe oparte na pełnej ekonomicznej wycenie aktywów i pasywów. Ma to na celu należyte uwzględnienie rzeczywistej ekspozycji na ryzyko oraz narzędzi ograniczania ryzyka przez zakłady. Podejście to, oprócz tego, iż jest właściwe pod względem ekonomicznym, ma tę zaletę, że uniemożliwia podejmowanie samowolnych decyzji regulacyjnych, a jednocześnie zapewnia ten sam odpowiedni poziom ochrony wszystkim ubezpieczającym w całej Europie, niezależnie od statusu prawnego, wielkości lub lokalizacji firmy.
2.3

Celem wniosku jest harmonizacja i uproszczenie obecnych przepisów zgodnie z procedurą regulacyjną (2). Przyniesie to ułatwienia administracyjne, ponieważ zasady rejestracji, sporządzania, aktualizacji, przekazywania i publikacji wykazów będą bardziej usystematyzowane, spójne i jednolite. Z formalnego punktu widzenia konieczna jest zmiana 20 dyrektyw i jednej decyzji (3). W trosce o jasność i spójność nowa procedura powinna, zdaniem Komisji, obowiązywać również w dziedzinie zootechniki, w odniesieniu do organizacji hodowców zatwierdzonych w państwach członkowskich do prowadzenia lub zakładania ksiąg hodowlanych, do handlu końmi przeznaczonymi do udziału w zawodach oraz do warunków udziału w takich zawodach.
7.11

Określenie przejrzystych i szczegółowych zasad dostępu do terminali LNG pozwalających ustalić, które infrastruktury korzystają ze zwolnienia. Należy określić adekwatne normy stosowania procedury przyznania przepustowości (open season). Ponieważ przewiduje ona mechanizm wcześniejszego rezerwowania zdolności przesyłowej, zanim jeszcze ona powstanie, wprowadzenie tej procedury może okazać się niewystarczające do zagwarantowania większego otwarcia rynku dla podmiotów gospodarczych. W istocie, w ramach samej procedury priorytet w kwestii przydzielania zdolności przesyłowych w obrębie krajowego systemu przesyłowego należy przyznać przedsiębiorstwu, które buduje gazociąg lub terminal LNG i jest objęte zwolnieniem. Ponadto procedura alokacji pozostałej zdolności przesyłowej w wysokości 20 %, która traktuje w sposób uprzywilejowany podmioty zobowiązujące się do wypełnienia kwoty za pomocą długoterminowych umów, może hamować rozwój konkurencji na rynku zaopatrzenia, ze szkodą dla zarówno rynku spot, jak i elastyczności dostaw.
2.5.5

Dostęp do informacji: Zalecenie stwierdza, że plany kontroli i sprawozdania z kontroli powinny być podawane do publicznej wiadomości zgodnie z obowiązującymi dyrektywami UE. Sprawozdania pokazały, że szereg państw członkowskich nie publikuje ani planów kontroli ani sprawozdań. Informacje odnoszące się do kontroli w zakresie ochrony środowiska podlegają wymogom dyrektywy 2003/4/WE, a zatem zobowiązanie prawne do ich udostępnienia już istnieje. Dyrektywa ta daje również wystarczające podstawy do zwolnienia z tego obowiązku i odmowy dostępu do tych informacji w przypadku, gdy konieczna jest ochrona innych nadrzędnych interesów. Trzeba będzie znaleźć odpowiednie mechanizmy służące wypełnianiu tych przepisów.
3.5.1

EKES podkreślił już, że pojęcie flexicurity nie oznacza jednostronnego i bezprawnego ograniczenia praw pracowników — koncepcji, którą EKES odrzuca (16). Europejscy partnerzy społeczni (17) wezwali państwa członkowskie do dokonania przeglądu, a jeżeli będzie to konieczne, do dostosowania prawa pracy i systemów ochrony miejsc pracy, a także — we współpracy z partnerami społecznymi — praktyk negocjacji zbiorowych w celu: — „zapewnienia optymalnej równowagi pomiędzy elastycznością a bezpieczeństwem w przypadku wszystkich stosunków pracy; — zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa osobom zatrudnionym na podstawie umów różnego rodzaju w celu zmniejszenia segmentacji rynków pracy; — opracowania uzupełniających środków dotyczących pewności zatrudnienia, wspierających podejmowanie bardziej wydajnej i satysfakcjonującej pracy; — zwiększenia pewności i przejrzystości prawnej zarówno dla pracodawców, jak i pracowników w odniesieniu do zakresu podmiotowego i przedmiotowego oraz egzekwowania prawa pracy; — wdrażania i przestrzegania na szczeblu krajowym zasad i przepisów europejskich dyrektyw społecznych, w tym tych, które wynikają z umowy ramowej pomiędzy europejskimi partnerami społecznymi, jak i podstawowych zasad równego traktowania i niedyskryminacji; — wspierania trwałych stosunków pracy i zrównoważonych rozwiązań w zakresie rynku pracy; — ustanowienia ram w celu opracowania metod pracy poprawiających równowagę pomiędzy życiem zawodowym a życiem osobistym, a tym samym wspierania wykorzystywania w pełni potencjału wydajnościowego europejskiej siły roboczej”.
3.4

W końcu, biorąc pod uwagę rosnącą liczbę pojazdów cięższych przemieszczających się po sieci dróg miejskich (zwłaszcza samochodów typu SUV, czyli samochodów sportowo-użytkowych), we wniosku zawarto zalecenie, by po okresie przejściowym przewidziane przepisy miały zastosowanie nie tylko do samochodów kategorii M1 i N1, których masa nie przekracza 2 500 kg, jak stanowi obecnie obowiązujące prawodawstwo, lecz również do pojazdów cięższych, których masa nie przekracza 3 500 kg, co jest równoznaczne z maksymalną granicą obu rozważanych kategorii.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 211/45

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: „Dostosowanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji”

COM(2008) 104 wersja ostateczna — 2008/0042 (COD)

(2008/C 211/12)

Dnia 17 marca 2008 r. Rada, działając na podstawie art. 175 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie:

„Dostosowanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji”

Uznawszy, że treść wniosku jest w zupełności zadowalająca i że ponadto była ona już przedmiotem opinii EKES-u przyjętej 26 maja 1992 r. (1), na 444. sesji plenarnej w dniach 22–23 kwietnia 2008 r. (posiedzenie z 22 kwietnia) Komitet postanowił 146 głosami — 2 osoby wstrzymały się od głosu — wydać pozytywną opinię w sprawie wniosku i odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Komitet pracuje obecnie nad opinią w sprawie dostosowania do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2007) 741 wersja ostateczna, COM(2007) 822 wersja ostateczna, COM(2007) 824 wersja ostateczna oraz COM(2008) 71 wersja ostateczna).

Bruksela, 22 kwietnia 2008 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Dimitris DIMITRIADIS

(1) Opina w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady (EWG) regulującego warunki posiadania gatunków dzikiej fauny i flory oraz handlu nimi, Dz.U. C 223 z 31.8.1992, s. 19.
4.7.2

Zdaniem Komitetu pracodawcy mogą przyczynić się do ograniczenia różnic w wynagradzaniu mężczyzn i kobiet przy pomocy następujących środków: — Elastyczny czas pracy sprzyja równouprawnieniu na rynku pracy. Dobrowolne zatrudnienie w niepełnym wymiarze godzin stanowi dla rodziców jedną z możliwości pogodzenia życia zawodowego i rodzinnego, jednak ważne jest, by umożliwić im powrót do pracy w pełnym wymiarze godzin. Osobom, które nie z własnej woli pracują na niepełny etat, należy zaoferować zatrudnienie w pełnym wymiarze godzin, tak by mogły same się utrzymać, co jest szczególnie ważne dla osób, które mają jeszcze kogoś innego na utrzymaniu. — Rozkład czasu pracy powinien być możliwy do pogodzenia z obowiązkami rodzinnymi. Uzależniony od płci podział prac domowych i w zakresie opieki powinien zostać zmieniony tak, by kobiety i mężczyźni mieli w nich równy udział. Mężczyźni muszą odgrywać większą rolę w zakresie opieki w rodzinie i gospodarstwie domowym. — Przy pomocy modeli służących porównywaniu zawodów i zakresów obowiązków można stworzyć podstawę do przeprowadzenia oceny wynagrodzeń i tym samym zapewnić narzędzie służące propagowaniu zasady równości wynagrodzeń. Istnieje również potrzeba opracowania systemów wartościowania stanowisk prac, które można by wykorzystać do określania pracy o jednakowej wartości wykonywanej przez różne grupy pracowników. Pomogłoby to zapewnić jednakowe wynagrodzenie za pracę jednakowej wartości niezależnie od płci osoby, która ją wykonuje. — Uznawanie urlopu rodzicielskiego za coś wartościowego i odpowiednie honorowanie tego doświadczenia w kontekście awansów i wynagrodzeń może przyczynić się do zredukowania różnic w wynagradzaniu mężczyzn i kobiet. Nie powinno to jednak stawiać osób nieposiadających dzieci w nierównej sytuacji, jeśli chodzi o wynagrodzenie i rozwój kariery. — Poprzez udostępnienie usług opieki nad dziećmi społeczeństwo i pracodawcy mogą przyczynić się do tego, by kobiety miały większe szanse na rynku pracy i większe możliwości awansu zawodowego. — Pracodawcy, zapewniając możliwość wzięcia urlopu na okres ferii szkolnych czy choroby dzieci, mogą przyczynić się do łatwiejszego i lepszego godzenia obowiązków rodzinnych i zawodowych. — W państwach członkowskich, w których prawo do urlopu ojcowskiego w przypadku narodzin lub adopcji dziecka nie jest zapisane w prawie, pracodawca może wskazywać nowe drogi i służyć jako wzór, przyjmując odpowiedzialność społeczną i oferując taką możliwość (13). — W przypadku choroby osoby z bliskiej rodziny pracodawcy powinni udzielać urlopu opiekuńczego. — Należy wspierać udział kobiet w szkoleniach i programach rozwoju kariery. — Mężczyźni oraz same kobiety muszą się nauczyć dostrzegać, rozumieć, właściwie oceniać i wykorzystywać kompetencje kobiet.
2.2

Jest to postanowienie typowe dla procesu komitologii wyznaczającego procedury, według których Komisja na podstawie art. 202 Traktatu WE wykonuje przyznane jej uprawnienia do wdrażania wspólnotowych aktów prawodawczych, tzn. aktów przyjętych przez Parlament i Radę lub przez samą Radę zgodnie z jedną z procedur decyzyjnych przewidzianych w Traktacie WE (procedura konsultacji, współdecyzji, współpracy, zgody).
5.3.2

Jedynym problemem jest to, że w przypadku większości MŚP program ten nie jest zbyt praktyczny, ponieważ obejmuje niewiele mechanizmów aktywnej identyfikacji przedsiębiorstw zagrożonych upadłością wśród dziesiątek tysięcy MŚP działających w każdym państwie członkowskim. Mimo tego zachęca się państwa członkowskie, by w jak największym stopniu wykorzystywały te istniejące możliwości, jak np. francuskie urzędy podatku VAT, które wysyłają sygnały ostrzegawcze o możliwych problemach z zachowaniem płynności finansowej przedsiębiorstw. Komisja twierdzi, że środki wsparcia powinny koncentrować się na zapobieganiu bankructwom, zapewnianiu pomocy ekspertów i reagowaniu na problemy we właściwym czasie. Problem powstaje, gdy właściciele nie zdają sobie sprawy, że ich przedsiębiorstwo jest zagrożone upadłością. Rządy poszczególnych państw członkowskich będą musiały podjąć współpracę ze specjalistami w zakresie księgowości i organizacjami wspierającymi MŚP w celu opracowania takich aktywnych instrumentów, które byłyby odpowiednie ze względu na swoją kulturę MŚP.
2.1.3

Zwrócono się do Komitetu o wydanie opinii w sprawie planu, który formułuje cele i harmonogram ich realizacji oraz przewiduje wykorzystanie nowych technologii informacyjnych, mających na celu zwiększenie skuteczności logistyki transportu w odniesieniu do towarów (pojedynczych sztuk, paczek, kontenerów). Przewidziane jest także utworzenie funkcjonującego na zasadzie dobrowolności systemu certyfikacji dla pracowników logistyki, a także zdobywanie przez nich kwalifikacji i szkolenia, które są im niezbędne do wykonywania zawodu i ułatwienia ich mobilności.
3.2

W swoich wcześniejszych opiniach Komitet zachęcał Komisję, by uprościła dostęp do programów i dotacji dla organizacji przedstawiających projekty oraz zacieśniła kontakty z państwami członkowskimi w celu nakłonienia ich do konsultowania się z organizacjami w czasie opracowywania rocznych wytycznych; by skróciła terminy przyznawania dotacji i nie utrudniała realizacji projektów, zwłaszcza wskutek nadmiernie wydłużonych terminów, które powodowały nawet, że studia wykonalności traciły ważność, gdyż były sporządzone zbyt długo przed realizacją projektu.
1.12

Kluczowe znaczenie z punktu widzenia skuteczności działań zapobiegawczych mają kultura BHP w miejscu pracy, jak również organy i osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo i higienę pracy w przedsiębiorstwach. Ważne jest, by szkolenia w zakresie BHP w zakładach pracy zawsze nadążały za duchem czasu. Najważniejszymi grupami docelowymi są w tym przypadku przełożeni oraz pracownicy odpowiedzialni za bezpieczeństwo i higienę pracy. Należy zapewnić im odpowiednie szkolenia, dając im przy tym wystarczająco dużo czasu, by mogli wypełniać swoje obowiązki w zakresie BHP oraz umożliwiając im wpływanie m.in. na kształt procesów produkcyjnych. W tym kontekście istotną rolę do odegrania mają partnerzy społeczni, gdyż to oni zawierają porozumienia i zapewniają ich praktyczną realizację w miejscu pracy.
4.3.2

Cel ten można osiągnąć poprzez zbadanie problemu i jego możliwych rozwiązań w zakresie odpowiedniego planowania przestrzennego i miejskiego, udostępnienie przy trasach wjazdowych do miast bezpiecznych publicznych parkingów, tworzenie sieci arterii do wyłącznego użytku dla transportu zbiorowego, zapewniających połączenia z różnymi rodzajami transportu (parkingi, linie kolejowe i metro), budowanie terminali zachęcających do intermodalności poprzez ułatwienie zmiany środka transportu, a także poprawę jakości usług w celu uatrakcyjnienia transportu zbiorowego dla użytkowników.
4.3

W obrębie Unii chodzi o szczególne uwzględnienie wymiaru europejskiego rynku, by lepiej wykorzystać fundusze publiczne. Pomimo znacznego wzrostu liczby zamówień udzielonych firmom z innych krajów Unii przedsiębiorstwa skarżą się na brak przejrzystości i niedostatek odpowiednich informacji umożliwiających udział w transgranicznych zamówieniach publicznych. Skargi te dotyczą zwłaszcza zamówień poniżej wartości progowych obligujących do stosowania dyrektyw europejskich, co oznacza brak obowiązku ogłaszania przetargów na poziomie europejskim. Przedsiębiorcy ubolewają także nad tym, że nie zawsze jasne procedury transpozycji (terminy, opóźnienia itd.) dodatkowo zwiększają zawiłość dyrektyw europejskich, którym ponadto towarzyszą jeszcze kolejne specyficzne przepisy krajowe. EKES uznaje zasadność ustanawiania przepisów w zakresie zamówień publicznych, jednak wzywa do większej przejrzystości i pewności prawnej.
4.2.1

Głównymi zainteresowanymi stronami są ostateczni beneficjenci AAL. Zasadniczym celem AAL jest przedłużenie niezależności osób starszych, a także zadbanie o to, by ta grupa ludności mogła przebywać w warunkach domowych tak długo, jak to tylko możliwe. Należy pamiętać, że dotyczy to nie tylko sektora ludzi starszych, lecz również każdej osoby, która — z powodów zdrowotnych — ma ograniczone możliwości niezależnego funkcjonowania w miejscu, w którym mieszka. Inicjatywa ta ma zapewnić, by potrzeby i wymagania tych zainteresowanych stron rzeczywiście znalazły się w centrum badań.
3.2.5

W drugim wypadku (nowa żywność uzyskana w wyniku nietradycyjnych technik hodowli bądź poprzez nowe procesy produkcji) — gdzie koncentrują się B+R przeprowadzane przez przemysł spożywczy w UE — niezbędna jest jedna ocena bezpieczeństwa dokonywana przez EFSA oraz jasna, prosta i sprawna procedura (art. 19), która pozwoli na przyspieszenie wydłużonych obecnie okresów wydawania zezwoleń. Niemniej jednak, mimo znaczenia tej kwestii, we wniosku nie rozwija się w pełni procedury, która ma obowiązywać w takich przypadkach, lecz odsyła do wspólnej procedury wydawania zezwoleń dla dodatków, enzymów i środków aromatyzujących. Odesłanie do tej wspólnej procedury, która nie została jeszcze przyjęta w UE, może być interesujące; nie wydaje się jednak, by przemyślano dogłębnie jej zasięg.
4.6

UE musi podnieść świadomość społeczną w zakresie wykorzystywania danych osobowych pasażerów zawartych w informacjach dotyczących dokonywanych przez nich rezerwacji. Obywatele w większości nie wiedzą o istnieniu systemów KSR ani o tym, co dzieje się z danymi osobowymi, które są przez nie przetwarzane. Bez tej świadomości prawo zainteresowanych podmiotów do dostępu do dotyczących ich danych, zgodnie z propozycją w kodeksie, nie będzie miało znaczenia. Jest mało prawdopodobne, by pasażer kiedykolwiek poprosił operatora KSR o informacje dotyczące jego osoby, ponieważ po prostu nie wie on, co się z nimi dzieje. Gdyby zaś o tym wiedział, nie wyraziłby zgody na ich wykorzystywanie.
3.4.7

EKES wnosi ponadto, by Komisja zbadała możliwości międzyregionalnych przerzutów wody. Przerzut wody z dorzecza o bogatych zasobach wodnych do dorzecza o ubogich zasobach może być — również z europejskiej perspektywy — pożądany, np. w celu zapewnienia samowystarczalności rolnictwa, o ile w dorzeczu docelowym wodę wykorzystuje się efektywnie i oszczędnie. Za pomocą środków technicznych, cen i regulacji należy wszakże zadbać o to, by nie przerzucano w ten sposób nadmiernych ilości wody, tj. by kolektywna pomoc dla „zasługującego” na to sektora działalności nie powodowała wzrostu zużycia wody w sektorach niepriorytetowych.
2.3

Inne tendencje (zob. załącznik 1) (5) obejmują: a) szybką i dynamiczną ewolucję nowych środowisk technologicznych, kształtowanych w coraz większym stopniu przez konwergencję cyfrową, szybsze kanały dystrybucji, mobilny internet, Web 2.0, dostęp do technologii Wi-Fi oraz inne nowe formaty treści i sieciowe usługi technologiczne; b) dostrzeżenie bardzo młodego wieku dzieci padających ofiarą przestępstw i skrajnej szkodliwości wykorzystania seksualnego; c) oszacowanie skali problemu w odniesieniu do publicznie dostępnych stron internetowych ukazujących seksualne wykorzystywanie dzieci, tj. do konkretnej „możliwej do ogarnięcia” grupy docelowej złożonej z około 3000 stron internetowych rocznie, funkcjonujących na całym świecie i ułatwiających dostęp do wielu setek tysięcy obrazów seksualnego wykorzystywania dzieci; d) najnowsze dane dotyczące regionalnego udostępniania sieci przedstawiających seksualne wykorzystywanie dzieci sugerujące, że większość tych treści jest udostępniana w Stanach Zjednoczonych; e) najnowsze dane sugerujące, że treści online przedstawiające wykorzystywanie dzieci są regularnie udostępniane przez inne firmy hostingowe i w innych krajach w celu uniknięcia wykrycia i usunięcia z sieci, przez co utrudniają prowadzenie dochodzeń przez organy ścigania na samym szczeblu krajowym; f) brak podejmowanych na skalę międzynarodową działań ze strony rejestrów nazw domen, które zmierzałyby do usuwania domen propagujących seksualne wykorzystywanie dzieci lub umożliwiających dostęp do takich treści; g) utrzymującą się i potencjalnie rosnącą „lukę pokoleniową” pomiędzy korzystaniem z technologii sieciowych przez młodych ludzi i postrzeganiem przez nich zagrożeń a pojmowaniem tego użytkowania przez ludzi dorosłych; h) publiczne narażenie na materiały przedstawiające seksualne wykorzystywanie dzieci, które może zostać zredukowane poprzez dobrowolne blokowanie indywidualnych lokalizatorów zasobu przez dostawców usług; i) korzyści płynące z zaleceń krajowych dotyczących takich narzędzi sieciowych, jak produkty filtrujące, zabezpieczenia oferowane przez wyszukiwarki itp.
2.2.6

Z punktu widzenia prawnego potencjał przyjętych środków w zakresie usuwania problemów stojących na przeszkodzie mobilności zależy bezpośrednio od zastosowanego aktu prawnego. Szersze użycie zaleceń lub rezolucji stwarza mniejsze szanse na wdrożenie proponowanych środków we wszystkich państwach członkowskich. Jeśli Komisja musi niekiedy składać skargę do Trybunału Sprawiedliwości, by dokonano transpozycji danej dyrektywy do prawodawstwa danego państwa członkowskiego, to tym bardziej zwykłe zalecenia mogą nie być uwzględniane i w ten sposób proponowane środki stają się nieskuteczne.