REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

z dnia 29 kwietnia 2015 r.

zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości

PARLAMENT EUROPEJSKI,

— uwzględniając swoją decyzję w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości,

— uwzględniając decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 26 lutego 2015 r. zamykającą dochodzenie z własnej inicjatywy nr OI/1/2014/PMC w sprawie informowania o nieprawidłowościach,

— uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0111/2015),

1. zauważa z zadowoleniem, że w sprawozdaniu rocznym za rok 2013 Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż nie odnotowano istotnych słabych punktów w objętych audytem obszarach dotyczących zasobów ludzkich i zamówień dla Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („Trybunał Sprawiedliwości”);

2. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że na podstawie przeprowadzonych prac kontrolnych Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż w roku budżetowym zakończonym dnia 31 grudnia 2013 r. w łącznych płatnościach na wydatki administracyjne i inne wydatki instytucji i organów nie wystąpiły istotne błędy;

3. zauważa, że w 2013 r. środki Trybunału Sprawiedliwości wyniosły 354 880 000 EUR (348 300 000 EUR w 2012 r.), a wskaźnik wykonania wyniósł 96,3 %; wyraża ubolewanie z powodu niższego wskaźnika wykonania w 2013 r. w porównaniu z wartością 98,6 %, jaką Trybunał osiągnął w 2012 r.;

4. zauważa, że niższy poziom wykonania można przypisać faktowi, że pierwotne środki na 2013 r. uwzględniały proponowane dostosowanie wysokości wynagrodzeń i emerytur na łączną kwotę niemal 6 000 000 EUR, lecz Rada nie udzieliła ostatecznie zgody na żadne dostosowanie; wskazuje na to, że przyczyny leżące u podstaw nieoczekiwanego wyroku w sprawie dostosowania wynagrodzeń nie mają już zastosowania w związku z osiągniętym w 2014 r. porozumieniem w sprawie nowego regulaminu pracowniczego;

5. podkreśla jednak, że budżet Trybunału Sprawiedliwości jest czysto administracyjny, a znaczną jego część przeznacza się na wydatki na pracowników tej instytucji; przyjmuje do wiadomości uzasadnienie spadku wskaźnika wykonania, jakie podano w rocznym sprawozdaniu z działalności Trybunału Sprawiedliwości za rok budżetowy 2013;

6. zauważa, że Trybunał Sprawiedliwości zakończył w 2013 r. 701 spraw (tymczasem w 2012 r. liczba zakończonych spraw wyniosła 595) oraz że wszczęto przed Trybunałem 699 nowych spraw (w 2012 r. 632), w tym 450 odwołań i odesłań prejudycjalnych; zatwierdza pozytywne wyniki statystyczne, uważa jednak, że pomimo dobrych wyników sytuacja nadal wymaga poprawy;

7. zauważa, że w 2013 r. do Sądu wpłynęło 790 nowych spraw, a 702 sprawy zostały rozpatrzone, podczas gdy w toku jest 1 325 spraw, co oznacza ogólny wzrost liczby postępowań w stosunku do 2012 r.; zauważa również, że czas trwania postępowań nieznacznie się skrócił; zauważa, że utworzenie dziewiątej izby nie przyczyniło się w 2013 r. do poprawy skuteczności Sądu, niemniej jednak ponownie podkreśla swoje zdanie, iż niezbędne jest zasilenie zasobów ludzkich Trybunału;

8. zauważa, że w 2013 r. liczba spraw zakończonych przez Sąd do spraw Służby Publicznej wyniosła 184, podczas gdy w 2012 r. liczba ta wyniosła 121 (czyli nastąpił wzrost o 52 %), co spowodowało zmniejszenie liczby spraw toczących się o 24 (czyli zmniejszenie zaległości Sądu o 11 %); uważa, że zniesienie Sądu do spraw Służby Publicznej nie jest właściwym rozwiązaniem wobec długotrwałego blokowania ze strony Rady;

9. uważa, że sytuacja w obrębie istniejących środków będących do dyspozycji Trybunału Sprawiedliwości nadal wymaga poprawy; podkreśla, że wewnętrzne reformy wdrożone w 2013 r., zwłaszcza utworzenie nowej izby w Sądzie i ustanowienie nowego rzecznika generalnego, a także reforma regulaminu regulującego funkcjonowanie Trybunału, zwłaszcza w obszarze językowym i informatycznym, i innych przepisów uzupełniających, przyczyniły się do pozytywnych zmian systemu, które umożliwiły poprawę w zakresie optymalizacji zasobów; zachęca Trybunał Sprawiedliwości do kontynuowania prac w tym kierunku;

10. zaleca reorganizację instytucji w taki sposób, aby lepiej oddzielić funkcje prawne i administracyjne, tak aby struktura instytucji była bardziej zgodna z art. 6 Europejskiej konwencji praw człowieka, a sędziowie nie musieli orzekać w sprawach odwołań od aktów, w których udział brały bezpośrednio ich instancje;

11. przypomina, że w odpowiedzi na rezolucję w sprawie udzielenia absolutorium za rok 2012 Trybunał Sprawiedliwości wskazuje, iż większa liczba rozpraw i wyroków nie zwiększy w znaczny sposób produktywności; zauważa, że z drugiej strony Trybunał wystąpił z wnioskiem o zwiększenie liczby sędziów; wzywa Trybunał Sprawiedliwości do zlecenia zewnętrznej oceny wzajemnej, aby uzyskać zewnętrzne instrumenty w celu wskazania ewentualnych rozwiązań problemów podniesionych przez Trybunał Sprawiedliwości;

12. podkreśla wyjątkowe znaczenie poszanowania wielojęzyczności w Trybunale Sprawiedliwości, jako że musi nie tylko gwarantować równość w dostępie do orzecznictwa Trybunału, ale również równość szans stron sporu przed Trybunałem;

13. ubolewa nad niewystarczającą ilością otrzymanych w trakcie procedury udzielania absolutorium informacji o wykazie działań zewnętrznych sędziów; zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o opublikowanie na swojej stronie internetowej wykazu zawierającego szczegółowe informacje o mających wpływ na budżet unijny działaniach zewnętrznych każdego sędziego;

14. zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości, aby w odniesieniu do dwóch tłumaczy na emeryturze, którym udzielono zamówienia na tłumaczenia, przedstawił sprawozdanie umożliwiające sprawdzenie, czy sytuacja ta jest zgodna z wymogami regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej zarówno pod kątem konfliktu interesów, jak i wynagrodzenia;

15. zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o konsolidację archiwów Trybunału Sprawiedliwości w celu utworzenia jednego archiwum, aby zapewnić lepszą koordynację czynności procesowych sądów;

16. zauważa postępy poczynione w obrębie programu e-Curia; zauważa, że program ten nie rozwinął jeszcze w pełni swojego potencjału; zaleca, by Trybunał Sprawiedliwości ustanowił plan służący zachęcaniu wszystkich państw członkowskich do korzystania z tego programu;

17. zauważa uruchomienie w 2013 r. projektu cyfrowych zbiorów orzeczeń, które mają zastąpić wydawane w papierowej wersji zbiory orzeczeń; jest zdania, że projekt ten można było wdrożyć wcześniej;

18. uważa, że Trybunał Sprawiedliwości, uwzględniając dane podane w rocznym sprawozdaniu z działalności, może jeszcze bardziej zredukować liczbę papierowych egzemplarzy bez uszczerbku dla spoczywających na nim obowiązków;

19. mając na uwadze, że w 2013 r. po raz pierwszy przeprowadzono transmisję internetową na żywo z Trybunału Sprawiedliwości, zachęca Trybunał Sprawiedliwości do korzystania z tej technologii w większym stopniu i do rozszerzenia jej zastosowań na zagadnienia związane z pracą;

20. uznaje, że wysoka jakość usług tłumaczeniowych w Trybunale Sprawiedliwości ma podstawowe znaczenie i że nie ma możliwości ograniczenia liczy rozpraw; uważa jednak, że bardziej skuteczne planowanie kalendarza rozpraw jest możliwe; sugeruje, by Trybunał poszukiwał w swoich stosunkach międzyinstytucjonalnych najlepszych praktyk stosowanych w tej dziedzinie w innych instytucjach;

21. zwraca uwagę na politykę Trybunału Sprawiedliwości polegającą na priorytetowym wykorzystywaniu zasobów wewnętrznych, zwłaszcza w dziedzinie usług tłumaczeniowych; rozumie trudności związane ze znalezieniem określonych kombinacji językowych popartych znajomością kwestii prawnych; jest jednak głęboko zaniepokojony bardzo wysoką kwotą niewykorzystanych środków (2 200 000 EUR) przyznanych na tłumaczenia zewnętrzne; uważa zatem, że zlecanie na zewnątrz, w razie potrzeby, powinno również skutkować dalszymi oszczędnościami;

22. zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o rozważenie wdrożenia systemu tłumaczenia „na żądanie” w konkretnych sytuacjach oraz o bardziej systematyczne korzystanie z narzędzi tłumaczeniowych opierających się na właściwych technologiach;

23. zwraca się do Trybunału o sprawdzanie w każdym przypadku, czy istnieje konieczność tłumaczenia pisemnego, jeśli dana sprawa nie jest wielce istotna dla obywateli Unii;

24. zauważa z zaniepokojeniem ogromne różnice w kosztach tłumaczeń między poszczególnymi instytucjami Unii; w związku z tym wzywa międzyinstytucjonalną grupę roboczą ds. tłumaczeń, by wskazała przyczyny tych rozbieżności i zaproponowała rozwiązanie tego braku równowagi wraz ze sposobami osiągnięcia harmonizacji kosztów tłumaczeń pisemnych, przy pełnym poszanowaniu jakości i różnorodności językowej; zauważa, że w związku z tym grupa robocza powinna ożywić współpracę między instytucjami w celu wymiany najlepszych praktyk i wyników oraz określenia obszarów, w których można wzmocnić współpracę lub umowy między instytucjami; zauważa, że celem grupy roboczej powinno być również ustanowienie jednolitej metodologii przedstawiania kosztów tłumaczeń pisemnych dla wszystkich instytucji, aby uprościć analizę i porównywanie tych kosztów; zauważa, że grupa robocza powinna przedstawić odnośne wyniki przed końcem 2015 roku; wzywa wszystkie instytucje do aktywnego udziału w pracach międzyinstytucjonalnej grupy roboczej; w tym kontekście przypomina o fundamentalnym znaczeniu poszanowania wielojęzyczności w instytucjach unijnych, aby zagwarantować równe traktowanie i równe szanse wszystkim obywatelom Unii;

25. uważa, że w czasach kryzysu i ogólnych cięć budżetowych koszty posiedzeń wyjazdowych pracowników instytucji unijnych powinny zostać zmniejszone oraz, w miarę możliwości, posiedzenia te powinny być organizowane w siedzibach instytucji, ponieważ wartość dodana tworzona przez takie wyjazdy nie uzasadnia tak wysokich kosztów;

26. oczekuje, że Trybunał Sprawiedliwości będzie w dalszym ciągu dążył do osiągnięcia wewnętrznych synergii, zwłaszcza w dziedzinie tłumaczeń pisemnych i ustnych;

27. ponawia swój wniosek o ujmowanie w rocznym sprawozdaniu z działalności załącznika zawierającego harmonogramu posiedzeń Trybunału Sprawiedliwości na dany rok;

28. zaleca ustanowienie szeregu obiektywnych kryteriów w celu zdefiniowania nadmiernych opóźnień w harmonogramie wydawania orzeczeń;

29. ubolewa nad faktem, że państwa członkowskie, które przystąpiły do Unii po 2004 r., nie są reprezentowane w najwyższych kadrach kierowniczych instytucji; przypomina o potrzebie większej równowagi geograficznej na wszystkich szczeblach administracji;

30. wyraża zaniepokojenie nieobecnością kobiet na stanowiskach w Trybunale Sprawiedliwości, które wiążą się z odpowiedzialnością (70 % – 30 %); wzywa do uruchomienia planu na rzecz równości szans, w szczególności w odniesieniu do stanowisk kierowniczych, aby jak najszybciej zaradzić temu brakowi równowagi;

31. zauważa, że stosowane przez Trybunał Sprawiedliwości przepisy regulujące korzystanie z samochodów służbowych są zbliżone do tych stosowanych w innych instytucjach; jest zdania, że przepisy te powinny zostać uaktualnione w celu redukcji kosztów, zwłaszcza w zakresie korzystania z pojazdów do celów prywatnych;

32. wzywa Trybunał Sprawiedliwości do zmniejszenia liczby samochodów służbowych będących do dyspozycji członków i pracowników Trybunału oraz poinformowania Parlamentu o uzyskanych oszczędnościach; jest zdania, że niezbędny będzie przegląd przydziału stanowisk dla kierowców; zwraca uwagę, że koszty rozszerzonych prywatnych usług kierowców ponoszone są przez podatników UE;

33. uważa, że Trybunał Sprawiedliwości powinien zwiększyć swoje zobowiązania środowiskowe poprzez dalszy rozwój istniejących środków mających na celu zmniejszenie emisji, a także włączenie kryteriów związanych z ochroną środowiska do procesu udzielania zamówień;

34. odnotowuje podjęte przy Trybunał Sprawiedliwości zobowiązanie do dalszego udoskonalania systemu terminowego monitorowania i kontroli procedur rekrutacji i postępowań o udzielenie zamówienia; wspiera Trybunał Sprawiedliwości w działaniach służących dalszemu monitorowaniu zarządzania dodatkami i poprawie jego wydajności;

35. uważa, że liczba umów zawartych w procedurze negocjacyjnej jest dość wysoka; wnosi o przekazanie mu wyczerpujących informacji o przyczynach leżących u podstaw tych decyzji;

36. wzywa Trybunał Sprawiedliwości, aby w rocznych sprawozdaniach z działalności uwzględniał, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi poufności i ochrony danych, wyniki i konsekwencje spraw zamkniętych przez OLAF, w których przedmiotem dochodzenia była instytucja lub jej pracownik;

37. przyjmuje do wiadomości informacje o polityce Trybunału Sprawiedliwości w zakresie nieruchomości dołączone do rocznego sprawozdania z działalności;

38. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Sprawiedliwości przygotował gruntowne i szczegółowe roczne sprawozdanie z działalności i umieścił w nim pogłębione informacje o zarządzaniu personelem, zgodnie z prośbą Parlamentu;