1.

występuje do Rady i Komisji z następującymi zaleceniami i zwraca się o ich uwzględnienie w czasie prowadzenia negocjacji: a) należy nadal domagać się szeroko zakrojonej i prawnie wiążącej umowy opartej na wspólnym zaangażowaniu na rzecz praw człowieka, obejmującej pełny zakres współpracy między stronami i stanowiącej krok naprzód w stosunku do obecnej umowy o partnerstwie i współpracy, zarówno pod względem zasięgu zobowiązań, jak i ujętych w niej tematów; należy domagać się, aby umowa obejmowała mechanizmy kontroli jej istotnych elementów; b) należy podkreślać fakt, że naruszanie przez Rosję suwerenności i integralności terytorialnej Gruzji oraz jej rola w sporze o gaz na początku 2009 r. poważnie zaszkodziły stosunkom między UE i Rosją oraz negocjacjom w sprawie nowej umowy; c) należy domagać się, aby stosunki UE z Rosją opierały się na poszanowaniu litery prawa międzynarodowego i wszelkich wiążących umów oraz traktatów, których Rosja i państwa członkowskie UE przestrzegają, w tym Karty Narodów Zjednoczonych, Europejskiej konwencji praw człowieka oraz Traktatu Karty Energetycznej, jak również na zasadach i zobowiązaniach, które spoczywają na członkach OBWE i Rady Europy; d) należy podkreślić fakt, że bliskie partnerstwo, ścisła współpraca i dobre stosunki sąsiedzkie pomiędzy Unią Europejską a Rosją, jak również nowa polityka Stanów Zjednoczonych wobec Rosji mogą stworzyć stabilną podstawę i stanowić warunek wstępny stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu w Europie i na świecie; w związku z tym z zadowoleniem należy przyjąć deklaracje administracji Stanów Zjednoczonych dotyczące ogromnych możliwości współpracy z Rosją; e) należy ustanowić mechanizm konsultacji, wchodzący w zakres kompetencji Wysokiego Przedstawiciela, który umożliwiłby państwom członkowskim wzajemne konsultacje, prowadzone z odpowiednim wyprzedzeniem, we wszelkich związanych z Rosją kwestiach dwustronnych – niezależnie od tego, czy chodziłoby o umowę czy o spór – które mogłyby mieć wpływ na inne państwa członkowskie oraz UE jako całość, pozwalając tym samym UE na zajęcie możliwie jak najbardziej spójnego stanowiska poprzez zagwarantowanie pełnego uwzględnienia obaw poszczególnych państw członkowskich i niedopuszczenie do zablokowania negocjacji na późniejszym etapie przez jakiekolwiek państwo członkowskie; f) należy domagać się wzmocnienia roli Parlamentarnego Komitetu Współpracy w ramach nowej umowy celem wzmocnienia parlamentarnego wymiaru współpracy między UE i Rosją; g) należy odnowić zobowiązania uzgodnione na szczeblu międzynarodowym przez UE i Rosję, zwłaszcza jako członków Rady Europy i OBWE, oraz należy wyrazić wobec rządu rosyjskiego zaniepokojenie w związku z sytuacją w dziedzinie praw człowieka i rosnącymi ograniczeniami rosyjskiego społeczeństwa obywatelskiego, wzywając władze rosyjskie do przestrzegania wolności wypowiedzi i stowarzyszania się poprzez dostosowanie prawodawstwa dotyczącego społeczeństwa obywatelskiego do europejskich i międzynarodowych zobowiązań Rosji, do podjęcia szybkich i skutecznych działań w celu stworzenia sprzyjających warunków pracy dla organizacji praw człowieka oraz niezależnych organizacji charytatywnych działających na rzecz promocji kulturowych powiązań pomiędzy Rosją i państwami członkowskimi UE, a także do zaprzestania zastraszania i prześladowania obrońców praw człowieka oraz do powstrzymania się od stosowania surowych środków administracyjnych wobec tych organizacji; h) należy wezwać rząd rosyjski do pełnego poszanowania wolności mediów i zagwarantowania niezależnym mediom warunków politycznych i gospodarczych, umożliwiających im normalne funkcjonowanie; należy zaapelować do rządu rosyjskiego o położenie kresu ciągłej przemocy stosowanej wobec dziennikarzy i ich prześladowaniom; i) przypomina o publicznym zobowiązaniu się prezydenta Miedwiediewa do wzmocnienia rządów prawa w Rosji i wyraża obawy o niezawisłość systemu sądownictwa i systemu prawnego Rosji; j) należy uwzględnić fakt, że przeprowadzane regularnie co sześć miesięcy konsultacje pomiędzy UE i Rosją w zakresie praw człowieka nie przyniosły żadnych konkretnych rezultatów od momentu ich rozpoczęcia w 2005 r. oraz że konieczne jest dokonanie ich przeglądu celem umożliwienia istotnego i zorientowanego na wyniki dialogu na temat praw człowieka i praw mniejszości zarówno w Rosji, jak i w UE oraz współpracy pomiędzy UE i Rosją w kwestiach związanych z prawami człowieka na forach międzynarodowych; k) należy zatem domagać się dogłębnego zreformowania konsultacji UE-Rosja w zakresie praw człowieka, w tym określenia formalnej roli niezależnych organizacji pozarządowych z Rosji i UE, zaangażowania urzędników ze wszystkich istotnych departamentów rządu rosyjskiego oraz zakończenia wydawania przez rząd rosyjskich odrębnych komunikatów; l) należy zaapelować do władz Federacji Rosyjskiej o zagwarantowanie rdzennej ludności zamieszkującej w jej granicach zachowania i zrównoważonego rozwoju tradycyjnego stylu życia, kultury i języka; m) należy wezwać rząd rosyjski do pełnego wdrożenia decyzji Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, zapewnienia możliwości pociągania do odpowiedzialności za popełnione w przeszłości nadużycia i położenia kresu powtarzającym się naruszeniom prawa; n) wyraża duże zaniepokojenie z powodu sytuacji w Czeczenii, gdzie reżim Kadyrowa nie był w stanie zapewnić pokoju i pojednania, a wręcz przeciwnie, szerzył strach i ucisk, które zniszczyły społeczeństwo obywatelskie oraz stłumiły każdy wolny i demokratyczny głos; domaga się prawdziwego politycznego rozwiązania; o) należy podkreślić, że „program wsparcia rodaków rosyjskich”, wspierany przez władze Federacji Rosyjskiej, nie powinien być nadużywany jako narzędzie mające na celu zwiększenie wpływu politycznego w niektórych państwach członkowskich UE; p) należy nadal wspierać przystąpienie Rosji do WTO oraz dalsze otwarcie gospodarki rosyjskiej; należy uznać pełne przestrzeganie przez Rosję zasad WTO za konieczny warunek wstępny oraz minimalną normę utworzenia strefy wolnego handlu pomiędzy UE i Rosją, co nadal stanowi cel długoterminowy; q) przyjmując z zadowoleniem niedawne zmiany, należy wezwać Rosję do dalszej poprawy prawodawstwa i egzekwowania prawa w dziedzinie ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej w celu zwiększenia konkurencyjności oraz poprawy klimatu inwestycyjnego poprzez dostosowanie systemów regulacyjnych do najwyższych norm międzynarodowych; należy wezwać władze rosyjskie, zanim oraz przed tym, jak Rosja zostanie członkiem WTO, do dostosowania części IV rosyjskiego Kodeksu cywilnego dotyczącej praw własności intelektualnej oraz odnośnych wykonawczych przepisów proceduralnych do zasad WTO i porozumień międzynarodowych, szczególnie zaś Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS), oraz do zagwarantowania jego pełnego wdrożenia, co umożliwi skuteczną walkę z podrabianiem i piractwem; r) należy domagać się, aby Traktat Karty Energetycznej, jako już istniejący traktat, który jest prawnie wiążący dla Rosji i wszystkich państw członkowskich UE, stanowił podstawę stosunków w dziedzinie energii, a także należy domagać się włączenia przepisów Traktatu Karty Energetycznej i Protokołu Przejściowego do tego traktatu, wzywając Rosję ponownie do wzmocnienia swojego zobowiązania wobec opartego na zasadach podejścia poprzez ratyfikowanie Traktatu Karty Energetycznej oraz podpisanie i ratyfikowanie Protokołu Przejściowego, mając na uwadze stanowisko Parlamentu, zgodnie z którym partnerzy powinni mieć możliwość negocjowania zapisów wykraczających poza traktat, na przykład dotyczących pogłębienia współpracy i objętych nią dziedzin, przy czym zakres umowy nie może być pod żadnym warunkiem węższy niż w przypadku obecnego porozumienia zawartego przez strony w ramach obowiązującej umowy o partnerstwie i współpracy; s) w ramach negocjacji nowej umowy należy zakończyć negocjacje dotyczące Protokołu Przejściowego i wezwać Rosję do jego podpisania celem ustanowienia ram prawnych regulujących tranzyt dostaw energii pomiędzy stronami, które będą kontynuacją obecnych ram ustanowionych na mocy Traktatu Karty Energetycznej; t) należy podkreślić potrzebę przeprowadzenia właściwych ocen oddziaływania na środowisko dla wszystkich projektów infrastrukturalnych związanych z energią celem zagwarantowania, że spełniane są międzynarodowe normy w zakresie ochrony środowiska naturalnego; w związku z tym należy zaapelować do Federacji Rosyjskiej o ratyfikację Konwencji z Espoo oraz Protokołu w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko; u) należy wezwać do zwiększenia skuteczności i zdolności dialogu energetycznego UE-Rosja w zakresie reagowania na sytuacje kryzysowe, do zwiększenia przejrzystości, wzajemności, bezpieczeństwa inwestycji oraz do wynikającej z nich poprawy bezpieczeństwa dostaw energii, a także należy podkreślić potrzebę ustanowienia mechanizmów na rzecz systemu opierającego się na przejrzystych zasadach oraz mechanizmu rozstrzygania sporów w dziedzinie energii; v) należy przypomnieć mechanizm rozstrzygania sporów zawarty w Traktacie Karty Energetycznej, który został już podpisany przez Rosje i Ukrainę; w) należy stworzyć precyzyjny kodeks postępowania regulujący stosunki pomiędzy UE, Rosją i krajami ze wspólnego sąsiedztwa, obejmujący przepisy dotyczące poszanowania suwerennej niezależności wszystkich państw europejskich, zobowiązanie do pokojowego rozstrzygania sporów i determinację w dążeniu do rozwiązania zamrożonych konfliktów; x) należy zaktualizować istniejący dialog polityczny, aby zachęcić do dyskusji na temat „trudnych kwestii dotyczących bezpieczeństwa”, które często stanowią istotę różnicy stanowisk pomiędzy UE i Rosją, lecz które bez wątpienia wpływają na bezpieczeństwo w Europie i na świecie, podkreślając potrzebę wielostronnej kontroli i ograniczenia zbrojeń, jak również potrzebę istnienia systemów nieproliferacyjnych; y) należy wezwać rząd rosyjski – wraz z UE i pozostałymi krajami będącymi członkami grupy kontaktowej ds. Kosowa – do pozytywnego zaangażowania się w poszukiwania trwałego politycznego rozwiązania dla przyszłości Kosowa i dla dalszego umacniania stabilności w regionie Bałkanów Zachodnich; z) należy wezwać rząd Rosji do okazania swojego zaangażowania na rzecz konstruktywnego i pokojowego uregulowania, wspólnie z Gruzją i UE, kwestii „warunków bezpieczeństwa i stabilności w Abchazji i Osetii Południowej” zgodnie z ustaleniami zawartymi w porozumieniu z dnia 12 sierpnia 2008 r.; należy wezwać rząd Rosji do przedstawienia konkretnych gwarancji, że Rosja nie będzie uciekać się do stosowania siły wobec żadnego ze swoich sąsiadów; aa) w odpowiedzi na apele wyrażane we wszystkich odnośnych rezolucjach ONZ należy wyrazić wobec rządu rosyjskiego zaniepokojenie z powodu decyzji o uznaniu Abchazji i Osetii Południowej, o podpisaniu z faktycznymi władzami tych dwóch gruzińskich prowincji umów o pomocy wojskowej i współpracy oraz o utworzeniu tam baz wojskowych, ponieważ kroki te podważają integralność terytorialną Gruzji; należy ponownie wezwać Rosję do odwołania swojej decyzji i podtrzymać stanowisko, że Rosji nie można postrzegać jako bezstronnego mediatora w procesie pokojowym; należy wezwać rząd rosyjski do zagwarantowania, że obserwatorzy UE będą mieli nieograniczony wstęp na wszystkie obszary objęte konfliktem zgodnie z mandatem misji obserwacyjnej UE; ab) należy domagać się, by cel ruchu bezwizowego z Rosją był realizowany w świetle rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (17), które stanowi, że odstąpienie od obowiązku wizowego powinno podlegać dokładnej ocenie pod względem szeregu kryteriów, w tym nielegalnej imigracji, polityki społecznej i bezpieczeństwa oraz stosunków zewnętrznych UE z państwami trzecimi, z uwzględnieniem skutków spójności regionalnej i zasady wzajemności, mając na uwadze, że stosunki pomiędzy UE i krajami trzecimi wymienionymi na białej liście cechuje specjalny wymiar polityczny, w związku z którym wymaga się od tych krajów trzecich osiągnięcia odpowiedniego poziomu pod względem wartości demokratycznych i praw podstawowych; ac) należy domagać się, aby ułatwienia wizowe dla studentów, badaczy i przedsiębiorców miały charakter priorytetowy celem wspierania kontaktów międzyludzkich; należy domagać się jednak, aby wszelka dalsza liberalizacja systemu wizowego w odniesieniu do Rosji była uwarunkowana analogiczną liberalizacją warunków wizowych w odniesieniu do krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa w celu uniknięcia jakichkolwiek rozbieżności; ad) zgodnie z umową o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych między UE a Rosją należy zwrócić się do władz rosyjskich o wyraźne zobowiązanie się do ograniczenia przeszkód biurokratycznych stosowanych jednostronnie w stosunku do wszystkich osób podróżujących, takich jak konieczność posiadania zaproszenia i meldunku po przyjeździe; należy pamiętać, że zmiany, które nastąpiły w rosyjskich przepisach wizowych w ostatnich latach, oraz zaprzestanie wydawania wielokrotnych wiz biznesowych może mieć negatywne skutki dla stosunków gospodarczych i handlowych między UE a Rosją; ponadto należy mieć na uwadze stanowisko Parlamentu, zgodnie z którym ułatwienia podróżne dla posiadaczy paszportów rosyjskich powinny być ograniczone wyłącznie do obywateli Rosji; ae) należy pilnie zająć się kwestią wiz i tranzytu do i z Kaliningradu, o ile to możliwe, obejmując cały obwód kaliningradzki systemem lokalnego ruchu granicznego; af) należy domagać się, aby stosunki pomiędzy UE i Rosją opierały się na zasadach zliberalizowanych i otwartych rynków oraz wzajemności praw inwestycyjnych pomiędzy partnerami, a w związku z tym należy wymagać, aby rząd Rosji w zamian za bliskie i przynoszące korzyści więzi gospodarcze zagwarantował zagranicznym inwestorom prawa własności i rewizję przepisów w zakresie strategicznych sektorów z 2008 r., które przyznają państwu rosyjskiemu szeroko zakrojone prawo decydowania o dyskryminowaniu zagranicznych inwestorów, podczas gdy rynek wewnętrzny UE jest ogólnie dostępny dla inwestorów rosyjskich; należy zażądać, by prawodawstwo dotyczące inwestycji w sektorach strategicznych było zgodne z obecnymi i przyszłymi zobowiązaniami Rosji w ramach WTO oraz z obecna umową o partnerstwie i współpracy; ag) w ramach obecnych negocjacji w sprawie przystąpienia do WTO należy wezwać władze rosyjskie, by nie zawieszały niektórych z już wynegocjowanych i uzgodnionych zobowiązań i by w pełni przestrzegały porozumienia dotyczącego przystąpienia do WTO zawartego między UE a Rosją w 2004 r. poprzez zniesienie wszelkich dyskryminujących opłat, w szczególności za towarowe przewozy kolejowe, oraz stopniowe zniesienie ceł eksportowych na surowe drewno; ah) należy wezwać Rosję do wywiązania się z zobowiązania dotyczącego stopniowego zniesienia opłat za przeloty nad Syberią i do podpisania porozumienia osiągniętego w tej kwestii na szczycie w Samarze; ai) należy rozważyć wspólnie z rządem rosyjskim plany dotyczące zawarcia umów o wolnym handlu z niektórymi krajami, co może mieć wpływ na stworzenie wspólnej przestrzeni gospodarczej z Rosją; ai) należy zająć się wspólnie z rządem rosyjskim szeregiem kwestii związanych z transportem morskim, w tym swobodą żeglugi przez Cieśninę Pilawską, dostępem floty UE do korytarza prowadzącego do Azji wzdłuż północnego terytorium Rosji oraz możliwymi zagrożeniami środowiskowymi wynikającymi m.in. z nasilenia ruchu tankowców na Morzu Bałtyckim; ak) należy przedstawić rządowi Rosji kwestię zatłoczenia na wspólnej granicy z UE, co pozostaje poważną przeszkodą dla stosunków handlowych i gospodarczych pomiędzy UE i Rosją; al) należy zwrócić się do Federacji Rosyjskiej o nawiązanie z UE konstruktywnej współpracy mającej za cel uzgodnienie statusu terytoriów separatystycznych, w tym Naddniestrza, oraz zaangażowanie się we wzmocnienie suwerenności rządu mołdawskiego jako koniecznego wymogu dla stabilności głównego regionu granicznego UE; należy podkreślić, że postęp w tej sprawie zależy od wycofania oddziałów rosyjskich stacjonujących na terytorium Mołdawii, do czego Rosja zobowiązała się między innymi na szczycie OBWE w Stambule w 1999 r.; am) dostrzegając pozytywne aspekty wzmocnienia współpracy naukowej pomiędzy UE i Rosją, należy wezwać do przeprowadzenia dalszych szeroko zakrojonych analiz (związanych z bezpieczeństwem) wpływów ewentualnego włączenia Rosji do 7. programu ramowego; an) należy opracować nieformalne wskazówki dotyczące tego, w jaki sposób zasady solidarności i wzajemnej odpowiedzialności mogłyby wzmocnić stosunki pomiędzy UE i Rosją, z zamiarem opracowania bardziej jednolitej i spójnej polityki wobec Rosji;