stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stanowisko Rady odzwierciedla tymczasowe porozumienie polityczne osiągnięte przez Radę, Komisję JURI Parlamentu Europejskiego i Komisję w ramach nieformalnych rozmów trójstronnych, które odbyły się w dniu 21 kwietnia 2015 r. To porozumienie polityczne zostało potwierdzone przez Radę w dniu 13 lipca 2015 r. Przyjęcie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu i głosowanie na posiedzeniu plenarnym Parlamentu w połowie grudnia 2015 r. powinny doprowadzić do ostatecznego przyjęcia tekstu w drodze wczesnego porozumienia w drugim czytaniu. Pomimo wątpliwości dotyczących niektórych aspektów budżetowych rozwiązania kompromisowego, które omówiono w załączonym oświadczeniu, Komisja popiera osiągnięty kompromis, który poprawi obecną sytuację, zwłaszcza z punktu widzenia prawa znaków towarowych.

–dostosowanie rozporządzenia (WE) nr 207/2009 do traktatu lizbońskiego;

Głównym wspólnym celem wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (COM(2013) 161 final – 2013/0088 (COD)) („wniosek dotyczący rozporządzenia”) oraz równoległego wniosku w sprawie przekształcenia dyrektywy – rozpatrywanych łącznie jako pakiet – jest pobudzenie innowacji i wzrostu poprzez uczynienie systemów znaków towarowych w Europie bardziej dostępnymi, efektywnymi i skutecznymi z punktu widzenia przedsiębiorstw dzięki zmniejszeniu kosztów i złożoności, poprawie szybkości obsługi, większej pewności prawa i lepszej ochronie przed podrabianiem.

stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

3.2.1.Poprawki Parlamentu Europejskiego uwzględnione w pełni, częściowo lub co do zasady w stanowisku Rady w pierwszym czytaniu

Stanowisko Rady w pierwszym czytaniu obejmuje znaczną liczbę poprawek wprowadzonych przez Parlament Europejski, w tym poprawki wymagane w związku z równoległymi zmianami w dyrektywie 2008/95/WE.

W odniesieniu do prawa znaków towarowych Rada zgodziła się uzupełnić okres przejściowy określony we wniosku dotyczącym rozporządzenia, który ma na celu dostosowanie specyfikacji unijnych znaków towarowych zgłoszonych przed zmianą praktyki klasyfikacyjnej w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości poprzez udzielenie gwarancji stronom trzecim, które w międzyczasie złożyły wnioski dotyczące znaków towarowych. Komisja może poprzeć takie podejście.

Rada zatwierdziła również wniosek Parlamentu o ustalenie wysokości opłat na rzecz UHRW, które są obecnie przedmiotem rozporządzenia Komisji (WE) nr 2869/95, bezpośrednio w samym rozporządzeniu (WE) nr 207/2009 w formie załącznika. Jest to możliwe do przyjęcia przez Komisję.

Jeżeli chodzi o rolę i funkcjonowanie UHRW, poprawki Parlamentu zasadniczo uzgodnione z Radą obejmują zmianę nazwy tej agencji na „Urząd Unii Europejskiej ds. własności intelektualnej”. Komisja może przyjąć tę poprawkę w duchu kompromisu, godny ubolewania jest jednak fakt, że nowa nazwa nie odzwierciedla rzeczywistej działalności podstawowej i nie uwzględnia odpowiednio faktu, że „Urząd” jest „agencją” UE. Z drugiej strony Komisja może poprzeć pomysł wspierany przez współprawodawców, jakim jest ustanowienie centrum mediacji w ramach agencji, ale – podobnie jak Rada – wolałaby, by zadań agencji nie rozszerzać na działalność arbitrażową.

W kwestii nowych ram współpracy między krajowymi urzędami ds. własności intelektualnej a agencją UE Rada zaakceptowała nadanie takiej współpracy charakteru obowiązkowego, jednakże z umożliwieniem urzędom krajowym odstąpienia od niej (opt-out) w określonych sytuacjach. Ponadto Rada zgodziła się z wnioskiem Parlamentu, by zapewnić ścisłe konsultacje z użytkownikami znaków towarowych w odniesieniu do projektów opracowywanych w tej dziedzinie. Ponadto Rada uzgodniła, że należy zwiększyć maksymalną wysokość budżetu przeznaczonego na tę działalność do 15 % rocznego dochodu agencji, a PE poparł zwiększenie jej do 20 %. Komisja w pełni popiera te zmiany.

W odniesieniu do zarządzania agencją, chociaż Komisja ubolewa, że Rada podzieliła zdanie Parlamentu Europejskiego i skreśliła we wniosku dotyczącym rozporządzenia przepisy pozwalające na powołanie rady zarządzającej, wspiera jednak nowy skład zarządu obejmujący przedstawiciela Parlamentu Europejskiego.

3.2.2.Poprawki Parlamentu Europejskiego nieuwzględnione w stanowisku Rady w pierwszym czytaniu

Współprawodawcom nie udało się uzgodnić nowej procedury selekcji i mianowania dyrektora UHRW zgodnej z praktykami istniejącymi w większości innych agencji UE, w związku z czym skreślono odpowiedni przepis we wniosku dotyczącym rozporządzenia. Komisja wyraża ubolewanie z powodu tej sytuacji, która nie powinna być traktowana jako precedens w przypadku reform innych agencji UE w przyszłości.

Z drugiej strony Komisja przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Rada nie uwzględniła wniosku Parlamentu Europejskiego, aby utrzymać obecny przepis rozporządzenia (WE) nr 207/2009 umożliwiający dyrektorowi agencji przedstawianie propozycji zmiany rozporządzenia, ani by formalnie przydzielić uprawnienia w zakresie mianowania dyrektorowi zamiast zarządowi.

Odnośnie do prawa znaków towarowych i zgodnie z podejściem przyjętym w sprawie wniosku dotyczącego przekształcenia dyrektywy 2008/95/WE Komisja popiera sprzeciw Rady wobec dalszego uzupełniania ograniczeń skutków znaku towarowego, co preferował Parlament Europejski. Komisja może jednak zaakceptować ostateczne rozwiązanie kompromisowe polegające na dodaniu sformułowań wyjaśniających w odpowiednim motywie w celu uwzględnienia w szczególności kwestii przestrzegania podstawowych praw i wolności, w tym swobody wypowiedzi artystycznej.

Podobnie jak w przypadku wniosku dotyczącego przekształcenia dyrektywy 2008/95/WE Komisja w dalszym ciągu wspiera skreślenie przez Radę odpowiedniego przepisu dotyczącego przywozu małych przesyłek w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości.

3.3Nowe przepisy wprowadzone przez Radę i stanowisko Komisji

Zgodnie z podejściem stosowanym w sprawie wniosku dotyczącego przekształcenia dyrektywy 2008/95/WE Rada zgodziła się na rozwiązanie kompromisowe w odniesieniu do przepisów dotyczących przewożonych towarów, zgodnie z którym prawo do zapobiegania wprowadzaniu towarów na terytorium UE wygasa, jeżeli zgłaszający/posiadacz towarów jest w stanie wykazać przed właściwym sądem, że właściciel znaku towarowego nie ma prawa zakazać wprowadzania towarów do obrotu w państwie końcowego przeznaczenia. Zachowując podstawowy cel wniosku Komisji polegający na ustanowieniu efektywnych i skutecznych środków do walki z rosnącym przepływem podrabianych towarów przez terytorium Unii, wspomniana poprawka pozwala zachować właściwą równowagę między koniecznością zapewnienia skutecznego egzekwowania praw ze znaków towarowych a polityczną koniecznością ustanowienia zabezpieczeń w celu uniknięcia nadmiernego utrudniania swobodnego przepływu towarów w rzadkich sytuacjach, w których prawa ze znaków towarowych należą do różnych stron spoza UE. Komisja aprobuje zatem rozwiązanie zaproponowane przez Radę.

Rada przyjęła nowe kwoty opłat na rzecz UHRW (które mają zostać określone w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 207/2009), aby obniżyć opłaty za przedłużenie do poziomu opłat za złożenie wniosku. Komisja zdecydowanie popiera takie podejście, które doprowadzi do oszczędności w wysokości do 37 %, w szczególności w odniesieniu do opłat za przedłużenie dla przedsiębiorstw, które ubiegają się o ochronę swoich unijnych znaków towarowych po początkowym okresie 10 lat.

Rada dodała nowe podstawy prawne w celu zrekompensowania państwom członkowskim kosztów ponoszonych przez ich urzędy krajowe jako funkcjonalną część systemu unijnych znaków towarowych. Komisja pierwotnie zaproponowała jedynie mechanizm finansowania pozwalający UHRW na finansowanie wspólnych projektów współpracy za pomocą dotacji, ale może zaakceptować tę poprawkę w ramach ostatecznego kompromisu między współprawodawcami.

Rada ponownie wprowadziła przepis, pierwotnie zaproponowany przez Komisję, a usunięty przez Parlament Europejski, który zezwala na przeniesienie nadwyżki budżetowej UHRW do budżetu UE. Komisja w pełni popiera zasadę takiego przeniesienia, ubolewa jednak, że warunki określone przez Radę prawdopodobnie poważnie ograniczą zakres stosowania tego nowego przepisu w praktyce.

Wreszcie Rada wprowadziła przepisy dotyczące stosowania aktów wykonawczych oraz odpowiednich procedur komitetowych w celu ich przyjęcia. Z tego względu konieczne było włączenie do tekstu rozporządzenia dużej liczby przepisów technicznych zawartych obecnie w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2868/95, rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2869/95 oraz rozporządzeniu Komisji (WE) nr 216/96. Komisja ubolewa, że z praktycznego punktu widzenia będzie to wymagać stosowania zwykłej procedury ustawodawczej nawet do drobnych zmian technicznych.

4.Podsumowanie

Pomimo wątpliwości dotyczących niektórych aspektów budżetowych rozwiązania kompromisowego, omówionych w załączonym oświadczeniu, Komisja może poprzeć osiągnięty kompromis, zwłaszcza te zmiany, które umacniają pozycję posiadaczy znaków towarowych i skutkują większą pewnością prawa w zakresie stosowania prawa znaków towarowych.