[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 24.2.2011

KOM(2011) 79 wersja ostateczna

2011/0038 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywy 89/666/EWG, 2005/56/WE i 2009/101/WE w zakresie integracji rejestrów centralnych, rejestrów handlowych i rejestrów spółek

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

SEK(2011) 223 wersja ostatecznaSEK(2011) 222 wersja ostateczna

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU

Kryzys finansowy ponownie uwypuklił znaczenie przejrzystości na rynkach finansowych, w tym również dla ładu korporacyjnego i działalności gospodarczej przedsiębiorstw. W konkluzjach Rady ds. Konkurencyjności z dnia 25 maja 2010 r. potwierdzono, że ułatwienie dostępu do aktualnych i wiarygodnych informacji o spółkach może przyczynić się do wzrostu zaufania wobec rynku, wspomóc ożywienie gospodarcze i zwiększyć konkurencyjność europejskich przedsiębiorstw[1]. Istotną rolę na tym polu mają do odegrania rejestry przedsiębiorstw[2], których zadaniem jest gromadzenie, weryfikowanie oraz przechowywanie danych dotyczących formy prawnej, siedziby, kapitału, przedstawicieli prawnych i rocznych sprawozdań finansowych spółki, a także udostępnianie tych danych wszystkim zainteresowanym.

Tymczasem przedsiębiorcy korzystają z dobrodziejstw jednolitego rynku, w coraz większym stopniu rozszerzając swoją działalność poza granice krajowe. Postępy w dziedzinie technologii informatycznych ułatwiają obywatelom i przedsiębiorstwom zakup i sprzedaż towarów i usług za granicą. Spółki z różnych państw członkowskich UE współtworzą ponadnarodowe grupy kapitałowe i angażują się w liczne procesy restrukturyzacyjne polegające na łączeniu lub też podziale spółek. Obserwuje się zatem rosnące zapotrzebowanie na transgraniczny dostęp do informacji o spółkach, czy to do celów komercyjnych, czy też dla ułatwienia dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

Transgraniczny dostęp do informacji o spółkach wymaga transgranicznej współpracy rejestrów przedsiębiorstw. Taka współpraca ma już miejsce w pewnym zakresie, jednak jest ona ograniczona do niektórych rodzajów informacji i nie obejmuje wszystkich państw członkowskich. Nie wystarcza ona zatem, aby zaspokoić zapotrzebowanie na informacje wywoływane za sprawą działań gospodarczych na jednolitym rynku. Sprawna współpraca transgraniczna między rejestrami przedsiębiorstw jest jednak nieodzowna nie tylko dla płynnego funkcjonowania jednolitego rynku. Pozwala ona również na ograniczenie kosztów przedsiębiorstw działających w skali transgranicznej.

W 2007 r. Komisja uruchomiła program działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w celu poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej dla europejskich przedsiębiorstw[3], który został zatwierdzony na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w marcu 2007 r.[4] W 2008 r. dokonano szeroko zakrojonej oceny kosztów administracyjnych, w ramach której za obszar priorytetowy uznano prawo spółek[5]. Grupa Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń Administracyjnych udzieliła pełnego poparcia dla wprowadzenia interoperacyjności rejestrów handlowych w całej Europie[6].

Integracja rejestrów przedsiębiorstw to jedna z propozycji przedstawionych w komunikacie dotyczącym Aktu o jednolitym rynku[7], których celem jest stworzenie bardziej korzystnych warunków prawnych i podatkowych dla prowadzenia działalności gospodarczej i które mogą również stanowić wkład w realizację agendy „Europa 2020”[8], wzmacniając zaufanie do jednolitego rynku.

CELE WNIOSKU

Cele niniejszej inicjatywy to: zwiększenie zaufania do europejskiego jednolitego rynku poprzez zapewnienie bezpieczniejszych warunków gospodarczych dla konsumentów, wierzycieli i innych partnerów biznesowych; zwiększenie konkurencyjności europejskich przedsiębiorców poprzez zmniejszenie obciążeń administracyjnych i zwiększenie pewności prawa; oraz poprawa działania administracji publicznej poprzez wspieranie współpracy rejestrów przedsiębiorstw w Europie w zakresie procedur dotyczących transgranicznego łączenia spółek, przenoszenia siedziby i aktualizacji rejestracji zagranicznych oddziałów w przypadku braku mechanizmów współpracy lub ich ograniczonego zakresu.

Celem zmian dyrektywy 2009/101/WE jest zatem ułatwienie transgranicznego dostępu do oficjalnych informacji o spółkach poprzez utworzenie elektronicznej sieci rejestrów i określenie wspólnego minimalnego zestawu aktualnych informacji, które miałyby być udostępniane osobom trzecim w każdym państwie członkowskim za pomocą środków elektronicznych.

Zmiany dyrektywy 89/666/EWG[9] mają zapewnić przekazywanie przez rejestr spółki aktualnych informacji o statusie spółki do rejestrów zagranicznych oddziałów w całej Europie.

Celem zmian dyrektywy 2005/56/WE[10] jest usprawnienie struktur współpracy rejestrów przedsiębiorstw w zakresie procedur dotyczących transgranicznego łączenia się spółek. Wprawdzie w rozporządzeniach 2157/2001[11] i 1435/2003[12] określono wymóg transgranicznej współpracy rejestrów przedsiębiorstw odnośnie do zmiany siedziby spółki europejskiej (SE) i spółdzielni europejskiej (SCE), to jednak zmiana tych instrumentów prawnych może być bardziej właściwa w ramach zbliżającego się przeglądu tych rozporządzeń.

Należy zwrócić uwagę, że europejski portal „e-sprawiedliwość”[13] ma się stać centralnym punktem dostępu do informacji prawnych, instytucji prawnych i administracyjnych, rejestrów, baz danych i innych usług w UE. Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie projektu „e-sprawiedliwość” i powinien się przyczynić do łatwiejszego dostępu do informacji o spółkach za pomocą tego portalu.

PODSTAWA PRAWNA

Podstawę prawną wniosku stanowi art. 50 ust. 2 lit. g) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

POMOCNICZOść I PROPORCJONALNOść

Blisko dwa dziesięciolecia doświadczeń w zakresie dobrowolnej współpracy europejskich rejestrów przedsiębiorstw wskazują, że samoregulacja nie wystarcza do osiągnięcia celów niniejszej inicjatywy. Również państwa członkowskie nie mogą zrealizować tych celów, ponieważ należy ustanowić wspólny zestaw zasad i warunków transgranicznej współpracy rejestrów. W przypadku ustanowienia takich przepisów na poziomie krajowym, przepisy mogą być ze sobą niespójne i nieodpowiednie dla realizacji wyznaczonych celów.

Proponowane zmiany ograniczają się do tego co niezbędne w celu utworzenia funkcjonujących mechanizmów komunikacji pomiędzy rejestrami przedsiębiorstw w odpowiednich obszarach i są proporcjonalne w odniesieniu do tego celu. Działanie na szczeblu UE jest zatem niezbędne i uzasadnione.

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

W dniu 5 listopada 2009 r. Komisja Europejska przyjęła zieloną księgę[14] wraz ze sprawozdaniem z postępu prac[15] w sprawie integracji rejestrów przedsiębiorstw. W sprawozdaniu z postępów prac przedstawiono ówczesną sytuację odnośnie do istniejących mechanizmów współpracy rejestrów przedsiębiorstw i innych organów. Zielona księga stanowiła uzupełnienie sprawozdania dzięki uwzględnieniu różnych przyszłych wariantów działania.

Zielona księga stanowiła podstawę konsultacji społecznych przeprowadzonych w okresie od 5 listopada 2009 r. do 31 stycznia 2010 r. Prawie wszyscy respondenci opowiedzieli się za zwiększeniem integracji rejestrów przedsiębiorstw w UE. Panowała zgoda co do tego, że taka sieć dawałaby prawdziwą wartość dodaną w odniesieniu do przejrzystości rynku jedynie pod warunkiem, że łączyłaby rejestry przedsiębiorstw wszystkich 27 państw członkowskich. Odnośnie do ułatwiania komunikacji pomiędzy rejestrami w ramach procedur transgranicznych (łączenie się spółek, przenoszenie siedziby, rejestracja zagranicznego oddziału), większość respondentów opowiedziała się za rozwiązaniem, które umożliwiałoby automatyczne przekazywanie danych pomiędzy rejestrami przedsiębiorstw.

W dniu 25 maja 2010 r. Rada ds. Konkurencyjności przyjęła konkluzje, przyjmując z zadowoleniem inicjatywę Komisji mającą na celu poprawę integracji rejestrów przedsiębiorstw[16]. Rada podkreśliła, że inicjatywa ta powinna zapewnić udział wszystkich państw członkowskich w sieci, przekazywanie w ramach sieci rzetelnych, aktualnych i standardowych danych, oraz podstawę prawną dla współpracy rejestrów. Drożne kanały komunikacji pomiędzy rejestrami przedsiębiorstw powinny ponadto zapewnić sprawną ich współpracę w ramach procedur transgranicznych. W perspektywie długoterminowej można rozważyć możliwość podłączenia usprawnionej sieci rejestrów przedsiębiorstw do sieci elektronicznej utworzonej na mocy dyrektywy w sprawie przejrzystości (2004/109/WE), w której przechowuje się wymagane regulacjami informacje dotyczące spółek giełdowych.

W dniu 7 września 2010 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję, w której wyrażono generalne poparcie dla tego projektu i podkreślono, że korzyści płynące z tego projektu dla dalszej integracji Europejskiego Obszaru Gospodarczego będzie można wykorzystać wyłącznie pod warunkiem udziału wszystkich państw członkowskich w sieci[17].

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny[18] i Komitet Regionów[19] przyjęły opinie wyrażające podobne poparcie.

OCENA SKUTKÓW

W dniu 15 września 2010 r. Rada ds. Ocen Skutków wydała opinię zatwierdzającą sprawozdanie. W wyniku uwag przedstawionych przez Radę w sprawozdaniu z oceny skutków wprowadzono szereg poprawek, szczególnie odnośnie do lepszego uwzględnienia w analizie rozwiązań technicznych i związanych z nimi kosztów. Koszty inicjatywy są jednak zależne od wybranego rozwiązania w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych. Wyboru należy dokonać w trakcie fazy wdrożenia projektu.

Kwestie związane z integracją rejestrów przedsiębiorstw zostały podzielone na trzy grupy.

Brak aktualnych informacji o spółkach w rejestrze zagranicznych oddziałów

Zgodnie z dyrektywą 89/666/EWG na spółkach otwierających oddział w innym państwie członkowskim spoczywa obowiązek ujawnienia pewnych danych oraz dokumentów. Przedsiębiorstwa jednak często nie aktualizują takich danych. Takie zaniechanie może mieć krytyczne skutki dla ochrony konsumentów i partnerów biznesowych, zwłaszcza w przypadku gdy rejestr oddziału nie zostanie powiadomiony o rozwiązaniu lub niewypłacalności spółki. Zgodnie z pewnymi badaniami szacuje się, że około 15 % oddziałów zagranicznych spółek poddanych badaniu nie posiadało istniejącej spółki macierzystej, co oznacza, że obecnie 16 800 oddziałów może się potencjalnie znajdować w takiej sytuacji.

Brak współpracy rejestrów przedsiębiorstw nakłada na spółki obciążenia administracyjne, ponieważ muszą one aktualizować treść rejestru zagranicznego oddziału. Zapewnienie rozwiązania tej kwestii mogłoby przynieść potencjalne oszczędności wynoszące 69 mln EUR.

W ocenie skutków stwierdzono, że w prawodawstwie UE należy określić wymóg prawny współpracy rejestrów za pomocą środków elektronicznych w zakresie aktualizacji rejestracji zagranicznych oddziałów, a Komisja powinna określić w akcie delegowanym szczegóły techniczne takiej współpracy.

Utrudnienia dla współpracy rejestrów w ramach procedur transgranicznego łączenia spółek i przenoszenia siedziby

W prawodawstwie UE nałożono wyraźny wymóg transgranicznej współpracy rejestrów przedsiębiorstw w ramach procedur transgranicznego łączenia spółek i przenoszenia siedziby. Chociaż takie przepisy mogą potencjalnie przyspieszyć procedury rejestracji i zwiększyć pewność prawa, to pozostają kwestie praktyczne dotyczące ich stosowania, ponieważ nie zawierają one wytycznych co do sposobu przekazywania powiadomień lub kwestii tłumaczenia. Powiadomienia są w praktyce przekazywane między rejestrami przedsiębiorstw tradycyjną pocztą i są one sporządzane w języku organu wydającego.

W ocenie skutków wnioskuje się przekazanie Komisji na mocy przepisów UE uprawnień do ustalenia w akcie delegowanym szczegółów technicznych dotyczących procedur w zakresie transgranicznego łączenia spółek i przenoszenia siedziby.

Utrudnienia w transgranicznym dostępie do informacji o spółkach

O ile informacje o spółkach są łatwo dostępne w państwach, w których zostały one zarejestrowane, o tyle na drodze do uzyskania dostępu do takich danych z innego państwa członkowskiego mogą stać przeszkody natury technicznej lub językowej. Wprowadzono już dobrowolny mechanizm współpracy rejestrów (europejski rejestr przedsiębiorstw), jednak nie obejmuje on wszystkich 27 państw członkowskich, a informacje udostępniane poprzez tę sieć różnią się w poszczególnych państwach.

Brak niepowtarzalnego identyfikatora spółki powoduje ponadto, że identyfikacja i wyszukiwanie spółek są trudne w kontekście transgranicznym (np. łączenie spółek lub grupy). Częstotliwość aktualizacji nie jest ponadto obecnie zharmonizowana, przy czym brak jest informacji dostępnych dla użytkowników danych dotyczących ich wartości prawnej (tzn. czy osoby trzecie mogą polegać na takich danych) w różnych państwach członkowskich.

W ocenie skutków stwierdzono, że najlepszym wariantem w celu poprawy obecnej sytuacji byłoby określenie w przepisach UE obowiązku uczestnictwa przez państwa członkowskie w elektronicznej sieci rejestrów, ustalenie wykazu informacji, które mają być przekazywane w ramach sieci oraz częstotliwości aktualizacji rejestrowanych informacji; Komisja powinna natomiast ustalić w akcie delegowanym szczegóły techniczne współpracy.

WYJAśNIENIE WNIOSKU

Artykuł 1: Zmiana dyrektywy 89/666/EWG

W ust. 1 zapewniono posiadanie przez oddziały (analogicznie do spółek) niepowtarzalnego europejskiego identyfikatora umożliwiającego ich jednoznaczną identyfikację i powiązanie ze spółką, do której należą. W ust. 2 nałożono na rejestr oddziału zagranicznego obowiązek przesyłania drogą elektroniczną do rejestru swojej spółki informacji o zmianach danych ujętych w rejestrze. W gestii państw członkowskich pozostaje podjęcie decyzji co do procedury po otrzymaniu takiego zawiadomienia, tzn. czy przyznają mu wartość prawną lub uznają je za informację. W każdym razie państwa członkowskie powinny dopilnować, aby oddziały rozwiązanych spółek zagranicznych zostały wykreślone z rejestru w najkrótszym możliwym terminie. Ustępy 3 i 4 zawierają niezbędne przepisy dotyczące aktów delegowanych i ochrony danych.

Artykuł 2: Zmiana dyrektywy 2005/56/WE

W ust. 1 tego artykułu zawarto niewielkie modyfikacje jasno określające, że rejestry przedsiębiorstw przekazują sobie nawzajem drogą elektroniczną powiadomienia w ramach procedur transgranicznego łączenia spółek oraz upoważniono Komisję do ustalenia szczegółów technicznych komunikacji pomiędzy rejestrami w aktach delegowanych. W ust. 2 i 3 ujęto szczegóły dotyczące przekazania uprawnień i ochrony danych.

Artykuł 3: Zmiany w dyrektywie 2009/101/WE

W ust. 1 tego artykułu zadbano o to, by dokumenty i dane w rejestrach przedsiębiorstw państw członkowskich były zawsze aktualne. Muszą one dopilnować, aby dane w rejestrze zostały zaktualizowane w ciągu 15 dni kalendarzowych od momentu zajścia odnośnej zmiany. Aby spełnić ten wymóg państwa członkowskie muszą dopilnować, aby spółki zgłaszały odpowiednie zmiany w terminie oraz aby ich rejestracja odbywała się bezzwłocznie.

Celem ust. 2 jest wprowadzenie niepowtarzalnego identyfikatora dla wszystkich europejskich spółek kapitałowych, co ułatwiłoby ich identyfikację na poziomie europejskim i umożliwiło łatwiejszą identyfikację spółek i ich zagranicznych oddziałów. Z takiego identyfikatora mogłyby również korzystać inne rejestry rejestrujące, np. spółki giełdowe, instytucje finansowe lub grupy ponadnarodowe spółek.

W ust. 3 wprowadzono usprawnienia w zakresie transgranicznego dostępu do minimalnego wspólnego zestawu informacji o zarejestrowanych spółkach poprzez nałożenie na państwa członkowskie obowiązku udostępniania dokumentów i danych wymienionych w art. 2 i zarejestrowanych na mocy wymogów dyrektywy poprzez wspólną europejską platformę elektroniczną, np. poprzez centralną stronę internetową umożliwiającą wyszukiwanie we wszystkich rejestrach przedsiębiorstw w UE. Ponieważ pomiędzy państwami członkowskimi występują różnice w zakresie wdrożenia art. 3 ust. 5-7, oprócz danych wymienionych w art. 2 do każdego zestawu przekazywanych danych należy dołączyć informację zawierającą wyjaśnienie przepisów prawa spółek mających zastosowanie odnośnie do wartości prawnej informacji o zarejestrowanych spółkach, w szczególności, na ile osoby trzecie mogą polegać na takich informacjach („zaufanie publiczne”).

W ust. 4 i 6 nałożono na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia interoperacyjności ich rejestrów przedsiębiorstw, tym samym wymaga się od nich utworzenia sieci elektronicznej. Eksperci powinni opracować szczegóły takiej współpracy, które powinny zostać przyjęte w formie aktu delegowanego. W ust. 5 określono wymogi w zakresie ochrony danych.

2011/0038 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywy 89/666/EWG, 2005/56/WE i 2009/101/WE w zakresie integracji rejestrów centralnych, rejestrów handlowych i rejestrów spółek

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50 ust. 2 lit. g),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[20],

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych[21],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Przedsiębiorstwa korzystają z dobrodziejstw jednolitego rynku, w coraz większym stopniu rozszerzając swoją działalność poza granice krajowe. Ponadnarodowe grupy kapitałowe, jak również liczne procesy restrukturyzacyjne, takie jak łączenie lub podział spółek, obejmują spółki z różnych państw członkowskich. W wyniku powyższego występuje rosnące zapotrzebowanie na dostęp do informacji o spółkach w kontekście transgranicznym. Oficjalne informacje o spółkach nie są jednak zawsze łatwo dostępne za granicą.

2. W jedenastej dyrektywie Rady 89/666/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. dotyczącej wymogów ujawniania informacji odnośnie do oddziałów utworzonych w państwie członkowskim przez niektóre rodzaje spółek podlegające prawu innego państwa[22] określono wykaz dokumentów i danych, które spółki muszą ujawnić w rejestrze swojego oddziału. Rejestry nie są jednak zobowiązane na mocy prawa do wymiany danych dotyczących zagranicznych oddziałów. Powyższe skutkuje brakiem pewności prawa dla osób trzecich w państwie, w którym istnieje oddział, w przypadku gdy istotne zmiany dotyczące spółki nie zostały ujęte w rejestrze.

3. Działania takie jak transgraniczne łączenie spółek lub przenoszenie siedziby powodują, że konieczna jest bieżąca współpraca rejestrów przedsiębiorstw. W dyrektywie 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych[23] nałożono na rejestry obowiązek transgranicznej współpracy. Brak jest jednak ustalonych kanałów komunikacji, które mogłyby przyspieszyć procedury, pomóc w przezwyciężeniu problemów językowych i zwiększyć pewność prawa.

4. W dyrektywie 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 48 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich[24] zapewniono m.in. dostęp do dokumentów i danych przechowywanych w rejestrze zarówno w formie dokumentów papierowych, jak i w formacie elektronicznym. Obywatele i przedsiębiorstwa muszą jednak nadal wyszukiwać dane w poszczególnych państwach, szczególnie ze względu na fakt, że obecna dobrowolna współpraca pomiędzy rejestrami okazała się niewystarczająca.

5. W komunikacie Komisji w sprawie Aktu o jednolitym rynku[25] integrację rejestrów centralnych, rejestrów handlowych i rejestrów spółek wskazano jako środek do stworzenia warunków prawnych i podatkowych bardziej sprzyjających prowadzeniu działalności gospodarczej. Integracja taka powinna sprzyjać wzmocnieniu konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw dzięki zmniejszeniu obciążeń administracyjnych oraz zwiększeniu pewności prawa, tym samym przyczyniając się do przezwyciężenia kryzysu, co jest jednym z priorytetów strategii „Europa 2020”[26]. Powinna się ona również przyczynić do poprawy transgranicznej komunikacji pomiędzy rejestrami dzięki wykorzystaniu nowatorskich rozwiązań technologii informacyjno-komunikacyjnych.

6. W konkluzjach Rady z dnia 25 maja 2010 r. na temat integracji rejestrów przedsiębiorstw[27] potwierdzono, że ułatwienie dostępu do aktualnych i wiarygodnych informacji o spółkach może przyczynić się do wzrostu zaufania wobec rynku, wspomóc ożywienie gospodarcze i zwiększyć konkurencyjność europejskich przedsiębiorstw.

7. W dniu 7 września 2010 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie integracji rejestrów przedsiębiorstw[28], w której podkreślono, że korzyści płynące z tego projektu dla dalszej integracji Europejskiego Obszaru Gospodarczego będzie można wykorzystać jedynie pod warunkiem udziału wszystkich państw członkowskich w sieci.

8. W planie działania dotyczącym europejskiego e-prawa[29] przewidziano utworzenie europejskiego portalu „e-sprawiedliwość” jako centralnego punktu dostępu do informacji prawnych, instytucji prawnych i administracyjnych, rejestrów, baz danych i innych usług oraz uznano integrację rejestrów centralnych, rejestrów handlowych i rejestrów spółek za istotny element.

9. Poprawa w zakresie transgranicznego dostępu do informacji o spółkach może nastąpić jedynie pod warunkiem, że wszystkie państwa członkowskie zaangażują się w tworzenie elektronicznej sieci rejestrów i będą przekazywać informacje użytkownikom w standardowej formie (podobna treść i interoperacyjne technologie) w całej Unii. Użytkownicy powinni mieć dostęp do informacji poprzez wspólną europejską platformę elektroniczną stanowiącą część sieci elektronicznej.

10. Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[30] powinna regulować przetwarzanie danych osobowych przez państwa członkowskie, w tym przekazywanie danych osobowych za pomocą sieci elektronicznej.

11. Oprócz obecnego numeru rejestru spółki należy wprowadzić niepowtarzalny identyfikator spółki w celu ułatwienia identyfikacji spółek, które działają w więcej niż jednym państwie członkowskim, np. poprzez oddziały lub spółki zależne.

12. Odnośnie do spółek ich oddziały powinny również mieć, oprócz numeru w rejestrze, niepowtarzalny identyfikator umożliwiający ich jednoznaczną identyfikację w Europejskim Obszarze Gospodarczym. Zmiana dyrektywy 89/666/EWG w tym zakresie powinna umożliwić stworzenie klarownego powiązania pomiędzy spółkami a ich oddziałami zagranicznymi, co jest niezbędne w celu okresowej aktualizacji informacji w rejestrze spółki i w rejestrze zagranicznego oddziału. Spójność informacji rejestrowych powinna zapewnić osobom trzecim dostęp do aktualnych danych oddziałów w ich państwie członkowskim. Chociaż państwa członkowskie powinny mieć możliwość określenia procedur, które będą stosować odnośnie do oddziałów zarejestrowanych na ich terytorium, to muszą przynajmniej zapewnić wykreślenie z rejestru oddziałów rozwiązanych spółek bez nieuzasadnionej zwłoki.

13. Należy również zmienić dyrektywę 2005/56/WE w celu zapewnienia komunikacji pomiędzy rejestrami poprzez elektroniczną sieć rejestrów.

14. W celu dopilnowania, aby nie występowały istotne różnice w zakresie jakości dokumentów i danych rejestrowych w Unii, państwa członkowskie powinny zapewnić aktualizację wszelkich informacji zarejestrowanych na mocy art. 2 dyrektywy 2009/101/WE i jej podanie do wiadomości publicznej nie później niż piętnastego dnia kalendarzowego po zajściu zdarzenia, które skutkowało zmianą danych rejestrowych. W celu wzmocnienia ochrony osób trzecich w innych państwach członkowskich, wszystkie dokumenty i dane przekazywane poprzez sieć należy ponadto opatrywać jednoznacznymi informacjami dotyczącymi ich wartości prawnej.

15. Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do: eksploatacji, reprezentowania i finansowania sieci elektronicznej oraz zarządzania i administrowania nią; warunków uczestnictwa w sieci elektronicznej krajów spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego; minimalnych norm bezpieczeństwa; wykorzystania niepowtarzalnego identyfikatora; języków używanych w sieci elektronicznej; metody przekazywania informacji pomiędzy rejestrami zapewniającej transgraniczny dostęp do tych informacji; interoperacyjności technologii informacyjno-komunikacyjnych używanych przez członków sieci elektronicznej; definiowania norm dotyczących formatu, treści i ograniczeń dla przechowywania i wyszukiwania dokumentów oraz danych, które umożliwiają automatyczną wymianę danych; konsekwencji niespełnienia warunków; metody identyfikacji powiązania pomiędzy spółką i jej zagranicznym oddziałem; metody i norm technicznych do celów przekazywania informacji pomiędzy rejestrem spółki a rejestrem oddziału; norm technicznych do celów przekazywania informacji pomiędzy rejestrami oraz standardowych formularzy powiadomień o transgranicznym połączeniu spółek, które mają być używane przez rejestry. Zarządzanie siecią powinno obejmować mechanizm informacji zwrotnej dla użytkowników, aby możliwe było uwzględnienie ich potrzeb. Niezbędne jest przekazanie Komisji uprawnień na czas nieokreślony w celu umożliwienia korekty przepisów w razie potrzeby.

16. Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, tj. poprawa transgranicznego dostępu do informacji o spółkach, zapewnienie aktualnych informacji w rejestrach oddziałów i utworzenie precyzyjnych kanałów komunikacji pomiędzy rejestrami w ramach procedur transgranicznej rejestracji, nie mogą być w wystarczający sposób zrealizowane przez państwa członkowskie, a mogą natomiast, ze względu na skalę i skutki, zostać lepiej zrealizowane na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do realizacji tych celów.

17. Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 89/666/EWG, 2005/56/WE i 2009/101/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1 Zmiany dyrektywy 89/666/EWG

W dyrektywie 89/666/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

3. Oddziały mają niepowtarzalny identyfikator umożliwiający ich jednoznaczną identyfikację w Europejskim Obszarze Gospodarczym.”;

2) Dodaje się art. 5a w brzmieniu:

„ Artykuł 5a

1. Rejestr oddziału bezzwłocznie powiadamia poprzez sieć elektroniczną, o której mowa w art. 4a dyrektywy 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(*), rejestr spółki o wszelkich zmianach dokumentów i danych wymienionych w art. 2 niniejszej dyrektywy.

2. Państwa członkowskie określają procedurę prawną stosowaną po otrzymaniu powiadomień, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu i w art. 4a ust. 2 dyrektywy 2009/101/WE. Procedury takie zapewniają zamknięcie bez nieuzasadnionej zwłoki oddziałów spółek, które zostały rozwiązane lub z innego powodu wykreślone z rejestru.

3. Komisja przyjmuje, zgodnie z art. 11a i z zastrzeżeniem warunków art. 11b i 11c, akty delegowane określające:

a) metodę identyfikacji powiązania pomiędzy spółką a jej oddziałem;

b) metodę i normy techniczne przekazywania informacji pomiędzy rejestrem spółki a rejestrem oddziału.”;

______

(*) Dz.U. L 258 z 1.10.2009, s. 11.

3) dodaje się sekcję IIIa w brzmieniu:

„SEKCJA IIIA

AKTY DELEGOWANE

Artykuł 11a

1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 5a ust. 3, powierza się Komisji na czas nieokreślony.

2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 11b i 11c.

Artykuł 11b

1. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11a, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę.

2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, informuje drugiego prawodawcę i Komisję, w odpowiednim czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.

3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 11c

1. Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy, licząc od daty zawiadomienia.

Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące.

2. Jeśli przed upływem tego terminu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wchodzi w życie z dniem podanym w tym akcie.

Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu.

3. Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.”.

4) dodaje się sekcję IIIb w brzmieniu:

„SEKCJA IIIB

OCHRONA DANYCH

Artykuł 11d

Przetwarzanie danych osobowych, które odbywa się w kontekście niniejszej dyrektywy, podlega przepisom dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(*).”.

______

(*) Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

Artykuł 2 Zmiany dyrektywy 2005/56/WE

W dyrektywie 2005/56/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

1. Prawo każdego państwa członkowskiego, którego jurysdykcji podlegały łączące się spółki, określa w odniesieniu do terytorium danego państwa, zgodnie z art. 3 dyrektywy 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(*), warunki ogłoszenia ukończenia połączenia transgranicznego w rejestrze publicznym, w którym każda ze spółek ma obowiązek składać dokumenty.

Rejestr właściwy dla dokonania wpisu spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego niezwłocznie zawiadamia poprzez sieć elektroniczną, o której mowa w art. 4a dyrektywy 2009/101/WE, rejestr, w którym każda ze spółek miała obowiązek złożyć swoje dokumenty, że połączenie transgraniczne stało się skuteczne. Wykreślenie wcześniejszego wpisu, jeżeli ma to zastosowanie, następuje nie wcześniej niż w chwili otrzymania tego powiadomienia.

2. Komisja przyjmuje, zgodnie z art. 17a i z zastrzeżeniem warunków art. 17b i 17c, akty delegowane określające:

a) normy techniczne do celów przekazywania informacji pomiędzy rejestrami;

b) standardowe formularze powiadomień o połączeniu transgranicznym, które mają być używane.”;

_____

(*) Dz.U. L 258 z 1.10.2009, s. 11.

2) dodaje się art. 17a, 17b i 17c w brzmieniu:

„ Artykuł 17a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 13 ust. 2, powierza się Komisji na czas nieokreślony.

2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 17b i 17c.

Artykuł 17b

Odwołanie przekazanych uprawnień

1. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13 ust. 2, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę.

2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, informuje drugiego prawodawcę i Komisję, w odpowiednim czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.

3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 17c

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1. Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy, licząc od daty zawiadomienia.

Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące.

2. Jeśli przed upływem tego terminu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wchodzi w życie z dniem podanym w tym akcie.

Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu.

3. Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.”

3) dodaje się art. 17d w brzmieniu:

„Artykuł 17d

Ochrona danych

Przetwarzanie danych osobowych, które odbywa się w kontekście niniejszej dyrektywy, podlega przepisom dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(*).”;

______

(*) Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

Artykuł 3 Zmiany dyrektywy 2009/101/WE

W dyrektywie 2009/101/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 dodaje się nowy akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie podejmują działania wymagane w celu zapewnienia ujawnienia w ciągu 15 dni kalendarzowych wszelkich zmian dokumentów i informacji, o których mowa w akapicie pierwszym.”;

2) w art. 3 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Spółki mają niepowtarzalny identyfikator umożliwiający ich jednoznaczną identyfikację w Europejskim Obszarze Gospodarczym.”;

3) dodaje się art. 3a w brzmieniu:

„Artykuł 3a

1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby złożone w ich rejestrze dokumenty i informacje, o których mowa w art. 2, były na wniosek każdego wnioskodawcy dostępne drogą elektroniczną poprzez wspólną europejską platformę elektroniczną dostępną z terytorium każdego państwa członkowskiego.

2. Państwa członkowskie zapewniają również załączenie do każdego dokumentu i każdej informacji przechowywanych w ich rejestrze i przekazywanych zgodnie z ust. 1 jednoznacznych informacji podających przepisy prawa krajowego, zgodnie z którymi osoby trzecie mogą powoływać się na te dokumenty i informacje, zgodnie z art. 3 ust. 5, 6 i 7.

3. Opłaty pobierane za udostępnienie dokumentów i informacji nie przekraczają kosztów administracyjnych takich czynności.”;

4) dodaje się art. 4a w brzmieniu:

„Artykuł 4a

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne działania w celu dopilnowania, aby rejestry, o których mowa w art. 3 ust. 1, były interoperacyjne i tworzyły sieć elektroniczną (zwaną dalej „siecią elektroniczną”).

2. Rejestr spółki bezzwłocznie powiadamia przez sieć elektroniczną rejestr jej oddziału o wszelkich zmianach dokumentów lub danych wymienionych w art. 2 dyrektywy 89/666/EWG(*).

3. Komisja przyjmuje, zgodnie z art. 13a i z zastrzeżeniem warunków art. 13b i 13c, akty delegowane określające:

a) przepisy dotyczące eksploatacji i reprezentacji sieci elektronicznej oraz zarządzania i administrowania nią;

b) finansowanie sieci elektronicznej;

c) warunki uczestnictwa w sieci elektronicznej państw spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego;

d) minimalne normy bezpieczeństwa dla sieci elektronicznej;

e) używanie niepowtarzalnego identyfikatora;

f) języki używane w sieci elektronicznej;

g) metodę przekazywania informacji pomiędzy rejestrami zapewniającą transgraniczny dostęp do informacji zgodnie z art. 3a, w tym wybór wspólnej europejskiej platformy elektronicznej;

h) interoperacyjność technologii informacyjno-komunikacyjnych używanych przez członków sieci elektronicznej, w tym interfejsu płatności;

i) definicję norm w zakresie formatu, treści i ograniczeń dla przechowywania i wyszukiwania dokumentów i informacji, umożliwiających automatyczną wymianę danych;

j) konsekwencje niespełnienia warunków określonych w lit. a)-i) oraz sposób egzekwowania tych warunków.”;

_____

(*) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 36.

5) dodaje się art. 7a w brzmieniu:

„Artykuł 7a

Przetwarzanie danych osobowych, które odbywa się w kontekście niniejszej dyrektywy, podlega przepisom dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(*).”;

______

(*) Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

6) dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ 4A

AKTY DELEGOWANE

Artykuł 13a

1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4a ust. 3, powierza się Komisji na czas nieokreślony.

2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 13b i 13c.

Artykuł 13b

1. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13a, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę.

2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, informuje drugiego prawodawcę i Komisję, w odpowiednim czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.

3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 13c

1. Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy, licząc od daty zawiadomienia.

Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące.

2. Jeśli przed upływem tego terminu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wchodzi w życie z dniem podanym w tym akcie.

Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu.

3. Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.”.

Artykuł 4 Transpozycja

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 2014 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 5 Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 6 Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący[pic][pic][pic]

[1] Konkluzje Rady na temat integracji rejestrów przedsiębiorstw, 9678/10.

[2] Termin „rejestr przedsiębiorstw”, używany w uzasadnieniu, obejmuje wszystkie rejestry centralne, rejestry handlowe i rejestry spółek w rozumieniu art. 3 dyrektywy 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 48 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich, Dz.U. L 258 z 1.10.2009, s. 11.

[3] Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Program działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej, COM(2007) 23 wersja ostateczna.

[4] Konkluzje prezydencji z obrad Rady Europejskiej w Brukseli (7224/07).

[5] Cap Gemini, Deloitte, Ramboll Management: Final Report for Priority Area Annual Accounts / Company Law.

[6] Opinia Grupy Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń Administracyjnych („grupy Stoibera”) z dnia 10 lipca 2008 r. na temat dziedziny priorytetowej: prawo spółek / roczne sprawozdania finansowe.

[7] Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „W kierunku Aktu o jednolitym rynku. W stronę społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności” (COM(2010) 608 wersja ostateczna).

[8] Konkluzje Rady Europejskiej EUCO 13/10 z dnia 17 czerwca 2010 r.

[9] Jedenasta dyrektywa Rady 89/666/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. dotycząca wymogów ujawniania informacji odnośnie do oddziałów utworzonych w państwie członkowskim przez niektóre rodzaje spółek podlegające prawu innego państwa (Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 36).

[10] Dyrektywa 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych, Dz.U. L 310 z 25.11.2005, s. 1.

[11] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE), Dz.U. L 294 z 10.11.2001, s. 1.

[12] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE), Dz.U. L 207 z 18.8.2003, s. 1.

[13] https://e-justice.europa.eu/home.do

[14] Zielona księga - Integracja rejestrów przedsiębiorstw (COM(2009) 614 wersja ostateczna).

[15] Dokument roboczy służb Komisji (SEC(2009) 1492).

[16] 9678/10

[17] Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie integracji rejestrów przedsiębiorstw, 2010/2055 (INI).

[18] CES296-2010_PA.

[19] CdR 20/2010.

[20] Dz.U. C […] z […], s. […].

[21] Opinia z dnia … Dz.U. C […] z [...], s. […].

[22] Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 36.

[23] Dz.U. L 310 z 25.11.2005, s. 1.

[24] Dz.U. L 258 z 1.10.2009, s. 11.

[25] COM(2010) 608 wersja ostateczna.

[26] Konkluzje Rady Europejskiej EUCO 13/10 z dnia 17 czerwca 2010 r.

[27] 9678/10

[28] A7-0218/2010.

[29] 2009/C 75/01.

[30] Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.