Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania w imieniu Unii Europejskiej powiadomienia przewidzianego w art. 11 umowy w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na to, aby umowa stała się dla niej wiążąca.

(4)Niektóre zadania związane z wykonaniem umowy zostały powierzone wspólnemu komitetowi ustanowionemu zgodnie z jej art. 10, w szczególności uprawnienia do zmiany niektórych technicznych aspektów umowy oraz niektórych załączników do niej. Należy określić procedurę przyjmowania przez Unię Europejską stanowiska w tym wspólnym komitecie w odniesieniu do zagadnień związanych z umową.

wszelkimi innymi praktykami mogącymi wprowadzić konsumentów w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu.

Rokowania między UE a Islandią dotyczące oznaczeń geograficznych trwały od dnia 4 lipca 2012 r. do dnia 17 września 2015 r. Były one prowadzone w połączeniu z rokowaniami między UE a Islandią w sprawie dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi i przetworzonymi produktami rolnymi. W ramach wynegocjowanej umowy w sprawie oznaczeń geograficznych w Islandii chronionych będzie 1 150 oznaczeń geograficznych dotyczących unijnych środków spożywczych. Islandia nie zarejestrowała jeszcze żadnych chronionych oznaczeń geograficznych. Jednakże umowa przewiduje mechanizm umożliwiający aktualizację wykazu oznaczeń geograficznych oraz uwzględnienie nowych oznaczeń geograficznych na późniejszym etapie za pośrednictwem procedury prowadzonej we wspólnym komitecie.

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 24.8.2016 COM(2016) 523 final ZAŁĄCZNIK Wniosek



DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Islandią w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych



ZAŁĄCZNIK Umowa między Unią Europejską a Islandią w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych UNIA EUROPEJSKA, z jednej strony, oraz ISLANDIA, z drugiej strony, zwane dalej „Stronami”, MAJĄC NA UWADZE, że Strony zgadzają się wzajemnie propagować harmonijny rozwój oznaczeń geograficznych zgodnie z art. 22 ust. 1 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS) oraz wspierać handel produktami rolnymi i środkami spożywczymi pochodzącymi z terytoriów Stron, UWZGLĘDNIAJĄC FAKT, że Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) przewiduje wzajemne uznawanie i ochronę oznaczeń geograficznych win, aromatyzowanych produktów sektora wina i napojów spirytusowych, UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Zakres 1. Niniejszą Umowę stosuje się do uznawania i ochrony oznaczeń geograficznych produktów rolnych oraz środków spożywczych – innych niż wina, aromatyzowane produkty sektora wina i napoje spirytusowe – pochodzących z terytoriów Stron. 2. Oznaczenia geograficzne Strony są chronione na mocy niniejszej Umowy przez drugą Stronę tylko wtedy, gdy są objęte zakresem stosowania prawodawstwa, o którym mowa w art. 2. Artykuł 2 Uznane oznaczenia geograficzne

1. Po przeanalizowaniu prawodawstwa Islandii wymienionego w załączniku I część A Unia Europejska stwierdza, że jest ono zgodne z elementami określonymi w załączniku I część B. 2. Po przeanalizowaniu prawodawstwa Unii Europejskiej wymienionego w załączniku I część A Islandia stwierdza, że jest ono zgodne z elementami określonymi w załączniku I część B. 3. Islandia, po zakończeniu procedury sprzeciwu zgodnie z załącznikiem I część C oraz po przeanalizowaniu oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych Unii Europejskiej wymienionych w załączniku II, które zostały zarejestrowane przez Unię Europejską na mocy prawodawstwa, o którym mowa w ust. 2, chroni te oznaczenia geograficzne zgodnie z poziomem ochrony ustanowionym w niniejszej Umowie. 4. Unia Europejska, po zakończeniu procedury sprzeciwu zgodnie z załącznikiem I część C oraz po przeanalizowaniu oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych Islandii wymienionych w załączniku II, które zostały zarejestrowane przez Islandię na mocy prawodawstwa, o którym mowa w ust. 1, chroni te oznaczenia geograficzne zgodnie z poziomem ochrony ustanowionym w niniejszej Umowie. Artykuł 3 Dodawanie nowych oznaczeń geograficznych 1. Strony zgodnie postanawiają o możliwości dodawania do załącznika II nowych oznaczeń geograficznych, które mają zostać objęte ochroną, zgodnie z art. 10 ust. 3, po zakończeniu procedury sprzeciwu zgodnie z załącznikiem I część C oraz po przeanalizowaniu oznaczeń geograficznych, jak określono w art. 2 ust. 3 i 4, w sposób zadowalający obie Strony. 2. Żadna ze Stron nie jest zobowiązana do ochrony jako oznaczenia geograficznego nazwy sprzecznej z nazwą odmiany rośliny lub rasy zwierząt i w konsekwencji mogącej wprowadzić konsumenta w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu. Artykuł 4 Zakres ochrony oznaczeń geograficznych 1. Oznaczenia geograficzne wymienione w załączniku II oraz oznaczenia dodane na podstawie art. 3 są chronione przed: a) wszelkim bezpośrednim lub pośrednim wykorzystaniem chronionej nazwy w celach handlowych: (i) w odniesieniu do porównywalnych produktów niezgodnych ze specyfikacją produktu chronionej nazwy, lub (ii) jeśli takie zastosowanie wykorzystuje renomę oznaczenia geograficznego; b) wszelkim niewłaściwym stosowaniem, naśladowaniem bądź przywołaniem, nawet jeśli prawdziwe pochodzenie produktu jest podane, lub przed umieszczeniem chronionej nazwy w tłumaczeniu, w formie transkrybowanej lub transliterowanej, w tym z towarzyszącym jej określeniem takim jak: „w stylu”, „typu”, „zgodnie z metodą”, „jak produkowane w”, „imitacja”, „o smaku”, „podobne do” itp.; c) wszelkimi innymi nieprawdziwymi lub mylącymi wskazaniami odnoszącymi się do pochodzenia, charakteru lub podstawowych właściwości produktu, umieszczanymi na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym lub dokumentach odnoszących się do tego produktu, oraz opakowaniem produktu w pojemnik mogący stwarzać błędne wrażenie co do jego pochodzenia; d) wszelkimi innymi praktykami mogącymi wprowadzić konsumentów w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu. 2. Chronione oznaczenia geograficzne nie stają się nazwami rodzajowymi na terytorium Stron. 3. W przypadku całkowicie lub częściowo homonimicznych oznaczeń geograficznych ochronę przyznaje się każdemu oznaczeniu, jeżeli było ono użyte w dobrej wierze i z należytym uwzględnieniem zastosowań lokalnych i tradycyjnych oraz rzeczywistego ryzyka pomyłki. Strony wspólnie określają praktyczne warunki stosowania, na podstawie których rozróżniane będą homonimiczne oznaczenia geograficzne, uwzględniając przy tym potrzebę równego traktowania producentów oraz dbając o to, aby nie wprowadzać w błąd konsumentów. Nie rejestruje się nazwy homonimicznej prowadzącej do błędnego przekonania konsumenta, że produkty pochodzą z innego terytorium, nawet jeżeli nazwa ta odpowiada faktycznemu terytorium, regionowi lub miejscu pochodzenia danych produktów. 4. W przypadku gdy Strona, w kontekście rokowań z państwem trzecim, proponuje ochronę oznaczenia geograficznego tego państwa trzeciego, a nazwa ta jest jednobrzmiąca z oznaczeniem geograficznym drugiej Strony, ta ostatnia jest o tym informowana i otrzymuje możliwość wyrażenia uwag na ten temat, zanim dana nazwa zostanie objęta ochroną.

5. Żadne postanowienia niniejszej Umowy nie zobowiązują Strony do ochrony oznaczenia geograficznego drugiej Strony, które nie jest chronione lub przestało być chronione w jego państwie pochodzenia. Strony powiadamiają się wzajemnie, jeżeli oznaczenie geograficzne przestaje być chronione w swoim państwie pochodzenia. Takie powiadomienie przedkłada się zgodnie z art. 10 ust. 3. 6. Postanowienia niniejszej Umowy w żadnym wypadku nie naruszają prawa jakiejkolwiek osoby do stosowania w handlu jej nazwiska lub nazwiska jej poprzedników prowadzących działalność gospodarczą, z wyjątkiem przypadków stosowania takiego nazwiska w sposób wprowadzający konsumentów w błąd. Artykuł 5 Prawo do wykorzystania oznaczeń geograficznych 1. Nazwa chroniona na mocy niniejszej Umowy może być używana przez każdy podmiot wprowadzający do obrotu produkty rolne lub środki spożywcze, które są zgodne z daną specyfikacją produktu. 2. Jeżeli oznaczenie geograficzne jest chronione na mocy niniejszej Umowy, wykorzystanie tej nazwy chronionej nie podlega rejestracji użytkowników ani dodatkowym kosztom. Artykuł 6 Związek ze znakami towarowymi 1. Strony odmawiają rejestracji lub unieważniają rejestrację, z urzędu lub na wniosek jakiejkolwiek zainteresowanej strony, zgodnie z przepisami każdej ze Stron, znaku towarowego odpowiadającego którejkolwiek z sytuacji, o których mowa w art. 4 ust. 1, w związku z chronionym oznaczeniem geograficznym dla podobnych produktów, o ile wniosek o rejestrację znaku towarowego został złożony po dacie złożenia wniosku o rejestrację oznaczenia geograficznego na danym terytorium. 2. W odniesieniu do oznaczeń geograficznych, o których mowa w art. 2, data złożenia wniosku o rejestrację odpowiada dacie wejścia w życie niniejszej Umowy. 3. W odniesieniu do oznaczeń geograficznych, o których mowa w art. 3, data złożenia wniosku o rejestrację odpowiada dacie przekazania drugiej Stronie wniosku o ochronę oznaczenia geograficznego. 4. Strony nie są zobowiązane do ochrony oznaczenia geograficznego na podstawie art. 3, jeżeli – w świetle renomy lub popularności znaku towarowego – ochrona mogłaby wprowadzić konsumenta w błąd co do prawdziwej tożsamości produktu. 5. Nie naruszając ust. 4, Strony chronią oznaczenia geograficzne również wtedy, gdy istnieje poprzedni znak towarowy. Przez poprzedni znak towarowy rozumie się znak towarowy, którego wykorzystanie odpowiada jednej z sytuacji, o których mowa w art. 4 ust. 1, i w odniesieniu do którego złożono wniosek bądź który został zarejestrowany lub ustanowiony poprzez użycie, jeżeli odnośne przepisy przewidują tę możliwość, w dobrej wierze, na terytorium jednej ze Stron przed datą złożenia przez drugą Stronę wniosku o ochronę oznaczenia geograficznego na mocy niniejszej Umowy. Taki znak towarowy może nadal być używany i wznawiany pomimo ochrony oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że w prawodawstwie Stron dotyczącym znaków towarowych nie istnieje żaden powód nieważności lub cofnięcia znaku towarowego. Artykuł 7 Egzekwowanie ochrony Organy Stron właściwie egzekwują ochronę przewidzianą w art. 4–6 w celu zapobiegania oraz, w stosownych przypadkach, przeciwdziałania wszelkim niezgodnym z prawem przypadkom wykorzystywania chronionych oznaczeń geograficznych. Strony egzekwują taką ochronę także na wniosek zainteresowanej strony. Artykuł 8 Zasady ogólne 1. Operacje przywozu, wywozu i wprowadzania do obrotu jakiegokolwiek produktu, o którym mowa w art. 2 i 3, odbywają się zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi obowiązującymi na terytorium Strony, na którym wprowadza się produkty do obrotu.

2. Wszelkie kwestie wynikające ze specyfikacji produktu zarejestrowanych oznaczeń geograficznych są rozstrzygane w ramach wspólnego komitetu ustanowionego na podstawie art. 10. 3. Rejestracja oznaczeń geograficznych chronionych na mocy niniejszej Umowy może być anulowana jedynie przez Stronę, z której pochodzi produkt. 4. Specyfikacja produktu, o której mowa w niniejszej Umowie, jest specyfikacją zatwierdzoną przez organy Strony, z terytorium której pochodzi produkt, i obejmuje również wszelkie zatwierdzone zmiany. Artykuł 9 Współpraca i przejrzystość 1. Strony pozostają w kontakcie bezpośrednim albo za pośrednictwem wspólnego komitetu ustanowionego na podstawie art. 10 we wszelkich kwestiach dotyczących wykonania i funkcjonowania niniejszej Umowy. W szczególności Strona może zwrócić się do drugiej Strony o informacje dotyczące specyfikacji produktów i zmian do nich, a do punktów kontaktowych w sprawie przepisów dotyczących kontroli. 2. Każda Strona może udostępnić publicznie specyfikacje produktów lub ich skrócone wersje oraz punkty kontaktowe w sprawie przepisów dotyczących kontroli odpowiadające chronionym oznaczeniom geograficznym drugiej Strony chronionych na mocy niniejszej Umowy. Artykuł 10 Wspólny komitet 1. Obie Strony postanawiają ustanowić wspólny komitet składający się z przedstawicieli Unii Europejskiej i Islandii w celu monitorowania funkcjonowania niniejszej Umowy oraz zacieśnienia współpracy i dialogu w zakresie oznaczeń geograficznych. 2. Wspólny komitet podejmuje decyzje w drodze konsensusu. Przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. Wspólny komitet zbiera się na wniosek którejkolwiek ze Stron, na przemian w Unii Europejskiej i Islandii, w terminie, w miejscu oraz w sposób (może to być również wideokonferencja) ustalony wspólnie przez Strony, lecz nie później niż 90 dni po dniu przedstawienia wniosku. 3. Wspólny komitet dba również o prawidłowe funkcjonowanie niniejszej Umowy i może rozpatrywać wszelkie sprawy związane z jej wdrożeniem i wykonaniem. Odpowiada on w szczególności za: a) zmiany załącznika I część A w zakresie odniesień do przepisów mających zastosowanie na terytorium Stron; b) zmiany załącznika I część B w odniesieniu do elementów dotyczących rejestracji i kontroli oznaczeń geograficznych; c) zmiany załącznika II w odniesieniu do oznaczeń geograficznych; d) wymianę informacji na temat zmian w przepisach i polityce w zakresie oznaczeń geograficznych oraz wszelkich innych kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w obszarze oznaczeń geograficznych; e) wymianę informacji na temat oznaczeń geograficznych w celu rozpatrzenia kwestii ich ochrony zgodnie z niniejszą Umową. Artykuł 11 Wejście w życie

1. Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi. 2. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 3 niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu procedur, o których mowa w ust. 1. 3. Jeżeli data ta przypada przed datą wejścia w życie porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi na podstawie art. 19 Porozumienia EOG, sporządzonego w Brukseli dnia … … …. r., niniejsza Umowa wchodzi w życie dopiero z dniem wejścia w życie porozumienia. Sporządzono w Brukseli dnia ……. r. W imieniu Unii Europejskiej W imieniu Islandii



ZAŁĄCZNIK I Część A Prawodawstwo Stron Prawodawstwo Unii Europejskiej: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych; rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 664/2014 z dnia 18 grudnia 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców, niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych; rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych; Prawodawstwo Islandii: ustawa o ochronie nazw produktów jako nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności, 2014, Nr 130, 22 grudnia. Część B Elementy wymagane do rejestracji i kontroli oznaczeń geograficznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2

1. Rejestr zawierający oznaczenia geograficzne chronione na terytorium. 2. Postępowanie administracyjne pozwalające zweryfikować, czy oznaczenia geograficzne określają towar jako pochodzący z terytorium, regionu lub miejscowości jednego lub większej liczby państw, jeżeli pewna jakość, renoma lub inna cecha towaru jest przypisywana zasadniczo pochodzeniu geograficznemu tego towaru. 3. Wymóg, by zarejestrowana nazwa odpowiadała danemu produktowi lub danym produktom, dla których sporządzono specyfikacje, które mogą być zmieniane wyłącznie w drodze właściwego postępowania administracyjnego. 4. Przepisy dotyczące kontroli mające zastosowanie do produkcji. 5. Prawo każdego producenta mającego siedzibę w regionie podlegającego systemowi kontroli do produkowania produktu oznakowanego chronioną nazwą, jeżeli spełnia on wymogi specyfikacji produktu. 6. Procedura sprzeciwu, która umożliwia uwzględnienie uzasadnionych interesów poprzednich użytkowników danej nazwy, bez względu na to, czy nazwa ta jest chroniona jako forma własności intelektualnej. 7. Zasada, zgodnie z którą nazwy chronione nie mogą stać się nazwami rodzajowymi. 8. Przepisy dotyczące rejestracji (które mogą obejmować odmowę rejestracji): terminów homonimicznych lub częściowo homonimicznych z zarejestrowanymi terminami; terminów będących w powszechnym użyciu w języku codziennym jako rzeczowniki pospolite stanowiące nazwy towarów; terminów obejmujących nazwy odmian roślin i ras zwierząt. Przepisy te uwzględniają uzasadnione interesy wszystkich zainteresowanych stron. Część C Kryteria, które należy uwzględnić w procedurze sprzeciwu, o której mowa w art. 2 1. Wykaz nazw, w stosownych przypadkach, wraz z ich odpowiednią transkrypcją na alfabet łaciński. 2. Informacje o klasie produktu. 3. Wezwanie państw członkowskich (w przypadku Unii Europejskiej) lub państw trzecich oraz wszelkich zasadnie zainteresowanych osób fizycznych lub prawnych, mających swoje miejsca zamieszkania lub siedziby w państwie członkowskim (w przypadku Unii Europejskiej), w Islandii lub w państwie trzecim, do zgłaszania sprzeciwów wobec takiej ochrony przez złożenie odpowiednio uzasadnionego oświadczenia. 4. Oświadczenia o sprzeciwie należy przekazać Komisji Europejskiej lub Rządowi Islandii (Islandzki Urząd ds. Żywności i Weterynarii (MAST)) w ciągu trzech miesięcy od daty opublikowania ogłoszenia informacyjnego. 5. Oświadczenia o sprzeciwie są dopuszczalne tylko wtedy, gdy zostaną dostarczone w terminie ustalonym w pkt 4 i jeśli wykazane zostanie, że ochrona proponowanej nazwy: a) jest sprzeczna z nazwą odmiany roślin, w tym odmiany winorośli lub rasy zwierząt, i może z tego powodu wprowadzić w błąd konsumenta co do prawdziwego pochodzenia danego produktu; b) kolidowałaby z nazwą homonimiczną, prowadząc konsumenta do błędnych wniosków co do miejsca pochodzenia produktów; c) przy uwzględnieniu renomy danego znaku towarowego, jego powszechnej znajomości oraz okresu, przez jaki jest on używany, może wprowadzić konsumenta w błąd, co do prawdziwego pochodzenia produktu; d) zagraża istnieniu całkowicie lub częściowo identycznej nazwy lub znaku towarowego bądź istnieniu produktów, które były zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu przez okres co najmniej pięciu lat poprzedzających publikację ogłoszenia informacyjnego; e) jest sprzeczna z nazwą uznawaną za zwyczajową.