ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
7.

wzywa władze Iranu do usunięcia określenia „osoba zasługująca na śmierć” ze zmienionego kodeksu karnego, nad którym toczy się obecnie dyskusja w irańskim parlamencie; jest głęboko zaniepokojony faktem, że fatwy wzywające do popełnienia zabójstwa mogłyby w irańskich sądach zostać wykorzystane dla obrony osób oskarżonych o zabójstwo, z racji tego, że ofiara „zasługiwała na śmierć”; wzywa irańskie władze do zadbania o to, by każda osoba podejrzana o nawoływanie do zabójstwa, jego planowanie, popełnienie lub współudział w zabójstwie, niezależnie od tego, czy zabójstwo to miało miejsce w Iranie czy poza jego granicami, została postawiona przed sądem i osądzona w procesie, który spełnia wszystkie międzynarodowe normy sprawiedliwego procesu;
9.

z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie UE do dalszego dążenia do zwiększenia międzynarodowej presji na reżim syryjski; zdecydowanie popiera decyzje Rady z 14 listopada i 1 grudnia 2011 r. o nałożeniu nowych środków ograniczających na reżim oraz wzywa do objęcia zamrożeniem aktywów i zakazem podróży rodzin i przedsiębiorstw, które w głównej mierze finansują reżim; podkreśla konieczność pozostawania przez UE w gotowości do przyjęcia dalszych środków w celu wspierania Syryjczyków, którzy w pokojowy sposób dążą do demokratycznej przyszłości; apeluje w związku z tym o wprowadzenie dalszych unijnych sankcji, które będą wymierzone w syryjski reżim, lecz zminimalizują negatywny wpływ na ludność, tak długo jak będą trwały represje, oraz o ustanowienie odpowiednich mechanizmów służących opanowywaniu obecnych i mogących się pojawić w przyszłości kryzysów humanitarnych w tym kraju; z zadowoleniem przyjmuje i popiera konkluzje Rady w sprawie Syrii z dnia 1 grudnia 2011 r., w których zadeklarowano również, że UE jest gotowa do utworzenia z Syrią nowego i ambitnego partnerstwa we wszystkich obszarach będących przedmiotem wzajemnego zainteresowania, w tym poprzez mobilizowanie pomocy i zacieśnianie stosunków handlowych i gospodarczych, jak tylko prezydent Baszar al-Assad ustąpi i rozpoczną się prawdziwe przemiany demokratyczne;
1.

z zadowoleniem przyjmuje międzynarodowe zobowiązania podjęte przez Tunezję od czasu upadku reżimu Ben Alego, zwłaszcza w kwestii współpracy z ONZ w ramach specjalnych procedur i mechanizmów zwalczania tortur oraz nieludzkiego i poniżającego traktowania; w związku z tym wzywa władze Tunezji do zagwarantowania Zacharii Bouguirze prawa do procesu sądowego zgodnego z normami międzynarodowymi, by wyjaśnić poważne naruszenia praw człowieka, których padł on ofiarą, oraz pociągnąć do odpowiedzialności sprawców opisywanych czynów; wzywa również do przeprowadzenia śledztwa w sprawie złamania praw 13 obywateli Maroka;
—

uwzględniając sprawozdanie Copenhagen Economics zatytułowane „Assessment of barriers to trade and investment between the EU and Japan” (Ocena barier w handlu i inwestycjach między UE a Japonią) opublikowane w dniu 30 listopada 2009 r.,
75.

z zadowoleniem przyjmuje ustawy przyjęte w dziedzinie polityki, gospodarki, spraw społecznych i oświaty, podkreśla jednak, że muszą one zostać poparte szeroko zakrojonymi działaniami wdrożeniowymi; apeluje w związku z tym do Rady i wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej Komisji o zachęcanie władz Turkmenistanu do wdrożenia nowego ustawodawstwa w całości oraz do aktywniejszej współpracy z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi;
11.

z zadowoleniem przyjmuje i popiera wniosek Komisji Europejskiej dotyczący instrumentu „Łącząc Europę” oraz inicjatywy w zakresie obligacji na rzecz projektów i wzywa państwa członkowskie do wdrożenia sieci najważniejszych połączeń, ponieważ koncepcja TEN-T powinna przewidywać ograniczoną liczbę projektów stanowiących dla Europy wartość dodaną oraz więcej realistycznych środków finansowych; wzywa, aby: — państwa członkowskie zobowiązały się do usunięcia do 2020 r. głównych znanych wąskich gardeł w granicach europejskiego obszaru transportu, by w razie konieczności zachęcały do ich omijania poprzez stworzenie intermodalnej infrastruktury na początku i końcu danego odcinka, traktowały priorytetowo transgraniczne projekty między wszystkimi państwami członkowskimi, nie zaniedbując jednocześnie połączeń z sąsiednimi krajami, oraz przedłożyły zatwierdzony plan finansowania do 2015 r.; — Komisja zobowiązała się do zwiększenia stabilności finansowania projektów TEN-T, koordynując je z założeniami polityki regionalnej; — Komisja zobowiązała się do wspierania alternatywnych modeli i instrumentów finansowych, m.in. obligacji na rzecz projektów, oraz do zaproponowania we wnioskach dotyczących internalizacji kosztów zewnętrznych wykorzystania większej części generowanych w ten sposób przychodów na rzecz finansowania projektów TEN-T; — w celu zagwarantowania długotrwałej skuteczności i widoczności działań UE w ramach sieci TEN-T określenie priorytetów było postrzegane w ścisłym powiązaniu z warunkami regulującymi wykorzystywanie regionalnych funduszy strukturalnych oraz by na państwach członkowskich spoczywał obowiązek zagwarantowania środków na te projekty po zakończeniu wieloletnich programów UE; — po roku 2015 priorytetowy charakter projektów został utrzymany tylko wówczas, jeżeli państwa członkowskie podejmą wiążące decyzje budżetowe gwarantujące realizację tych projektów, oraz by współfinansowanie ze środków UE opierało się na zasadzie „wykorzystaj lub strać”; — EuroVelo, europejska sieć międzynarodowych długich szlaków rowerowych, została włączona do sieci TEN-T;
15.

wzywa Komisję do zapewnienia tego, by krajowe strategie polityczne i cele ogłoszone w krajowych programach reform wspólnie przyczyniły się do ustanowienia takiego poziomu, który będzie dostatecznie ambitny, aby osiągnąć główne cele strategii UE 2020; wyraża ubolewanie z powodu tego, że nie stało się tak w ramach pierwszego europejskiego okresu oceny; wzywa Komisję do dopilnowania tego, by wszystkie państwa członkowskie przyczyniały się do realizacji głównych celów odpowiednio do swoich możliwości, a także do przedstawienia precyzyjnego planu działania oraz odnośnych harmonogramów w odniesieniu do niezbędnych interwencji;
73.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do poprawy organizacji procedur celnych na granicach zewnętrznych UE, do stworzenia lepszych warunków dla legalnej działalności gospodarczej, handlu międzynarodowego oraz szybkiego przepływu osób i towarów, do modernizacji infrastruktury placówek celnych na granicach zewnętrznych UE przy uwzględnieniu przepisów wykonawczych do Wspólnotowego kodeksu celnego, do wyposażenia placówek celnych w nowoczesny sprzęt do monitoringu oraz do dopilnowania, by z narzędzi tych skutecznie korzystano przy przeprowadzaniu kontroli celnych;
28.

z zadowoleniem odnosi się do przyjęcia przez rząd Chorwacji w lipcu 2011 r. deklaracji dotyczącej propagowania europejskich wartości w Europie Południowo-Wschodniej; zwraca się do Chorwacji o ciągłe opowiadanie się za rozszerzeniem UE oraz o promowanie w regionie europejskich wartości, takich jak pokój, dobrobyt, wolność, praworządność, demokracja i społeczna gospodarka rynkowa; zachęca Chorwację do dalszej poprawy stosunków dobrosąsiedzkich, do pozostania ważnym i aktywnym propagatorem współpracy regionalnej na wszystkich poziomach i do utrzymania zaangażowania na rzecz przełożenia środków służących pojednaniu na praktyczne działania przynoszące wszystkim obywatelom regionu korzyści gospodarcze, społeczne i ludzkie;
—

uwzględniając dokument informacyjny pt. „How effective and legitimate is the European Semester? Increasing the role of the European Parliament” („Jak skuteczny i uzasadniony jest europejski semestr? Zwiększenie roli Parlamentu Europejskiego”) (3),
7.

stanowczo potępia ciągłe stosowanie przemocy seksualnej wobec kobiet jako taktyki wojennej, którą można przyrównać do zbrodni wojennych; uznaje głębokie rany fizyczne i psychiczne, jakie tego typu przemoc zadaje ofiarom, a także dramatyczne konsekwencje dla ich rodzin, podkreśla, że sposobem na zajęcie się tym zjawiskiem są programy wsparcia dla ofiar i wzywa do mobilizacji przywódców politycznych na rzecz przedstawienia skoordynowanego zbioru środków służących zapobieganiu przemocy seksualnej i ograniczeniu przypadków jej stosowania; wskazuje w tym względzie na utrzymującą się dramatyczną sytuację w Kongu; przypomina, że w dniach od 30 lipca do 4 sierpnia 2010 r. w regionie górniczym na wschodzie Konga miały miejsce liczne gwałty zbiorowe, że w 2009 r. we wschodnim Kongu zgłoszono co najmniej 8 300 gwałtów oraz że w pierwszym kwartale 2010 r. zgłoszono przypadki zgwałcenia co najmniej 1 244 kobiet, co oznacza, że średnio dochodziło do 14 gwałtów dziennie; zwraca uwagę, że w 2011 r. sytuacja ta nie ulega zmianie; wzywa misje UE w Demokratycznej Republice Konga – EUPOL RD Kongo i EUSEC RD Kongo – aby potraktowały priorytetowo kwestie zwalczania przemocy seksualnej oraz uczestnictwa kobiet w związku z wysiłkami zmierzającymi do zreformowania kongijskiego sektora bezpieczeństwa;
4.

nalega w szczególności, by: — w nowej umowie jednoznacznie uznano nadrzędny charakter prawa UE względem postanowień w niej zawartych; — wszystkie środki mające na celu wdrożenie tej umowy były podejmowane zgodnie z odnośnymi procedurami przewidzianymi w traktatach UE; — w umowie zachowano pełną zgodność z prawem UE, zwłaszcza w odniesieniu do wartości liczbowych, o których mowa w pakcie stabilności i wzrostu, a w przypadkach, w których umawiające się strony pragnęłyby realizować cele odbiegające od prawa UE, by obowiązkowo stosowano właściwe unijne procedury prawne i nie dopuszczano do zaistnienia podwójnych standardów; — wszystkie umawiające się strony, obecni i przyszli członkowie strefy euro, miały takie samo prawo do uczestnictwa w szczytach strefy euro; — zagwarantowana została odpowiedzialność demokratyczna poprzez rozszerzenie udziału zarówno Parlamentu Europejskiego, jak i parlamentów krajowych na odpowiednich szczeblach, we wszystkich aspektach koordynacji gospodarki europejskiej i zarządzania nią; — forma współpracy parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego była obowiązkowo zgodna z traktatami unijnymi, w myśl art. 9 protokołu nr 1 do traktatów; — w nowej umowie zapisano prawnie wiążące zobowiązanie umawiających się stron do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dopilnowania, by treść tej umowy została włączona do traktatów najpóźniej w terminie pięciu lat;
38.

podkreśla, że inwestorzy i spekulanci mogą wykupywać uprawnienia do jednolitej płatności na gospodarstwo po cenach zawyżonych w celu uzyskania strumienia dochodów, jeśli uprawnienia te opierają się na wartościach historycznych lub jeśli można je zbywać bez gruntów, w przeciwieństwie do aktywnej działalności rolniczej; zauważa, że powstałe zakłócenia stanowią istotny koszt produkcji i utrudniają nowym rolnikom rozpoczęcie działalności; wzywa Komisję, Parlament, państwa członkowskie i regiony do dopilnowania, aby podczas reformy WPR w odpowiedni sposób uwzględnić te problemy oraz aby z uprawnień do płatności mogli korzystać wszyscy rolnicy prowadzący aktywną działalność produkcyjną;
32.

przypomina wyniki badania przeprowadzonego przez Komisję (Consumer Empowerment in the EU – SEC(2011)0469), według którego 18% obywateli europejskich nie rozumie sformułowania „najlepiej spożyć przed”; w związku z tym zwraca się do Komisji i państw członkowskich o doprecyzowanie znaczenia oznaczeń dat na etykietach produktów spożywczych („najlepiej spożyć przed”, „data przydatności”, „spożyć do”) w celu zmniejszenia niepewności konsumentów co do zdatności tych produktów do spożycia oraz do rozpowszechniania wśród społeczeństwa dokładnych informacji, szczególnie wyjaśniających, że minimalna data ważności oznaczona jako „najlepiej spożyć przed” odnosi się do jakości, podczas gdy określenie „spożyć do” odnosi się do bezpieczeństwa, aby pomóc konsumentom przy dokonywaniu świadomych wyborów; wzywa Komisję do opublikowania przyjaznego dla użytkowników podręcznika na temat wykorzystania żywności o bliskim upływu terminie przydatności do spożycia, a jednocześnie do zapewnienia bezpieczeństwa żywności przy jej wykorzystywaniu jako darów lub karmy dla zwierząt oraz stosowania przez zainteresowane podmioty najlepszych praktyk w ramach łańcucha dostaw żywności, aby np. szybciej i skuteczniej dostosowywać podaż do popytu;
3.

z uznaniem odnotowuje cenną pracę platformy eksperckiej zajmującej się praktykach umownymi B2B, funkcjonującej w ramach Forum Wysokiego Szczebla do spraw Poprawy Funkcjonowania Łańcucha Dostaw Żywności, a zwłaszcza określenie, opracowanie wykazu i ocenę praktyk handlowych, które należy uznać za rażąco nieuczciwe, w oparciu o dane i konkretne przykłady; wzywa do zdecydowanego popierania inicjatyw sprzyjających poświęconemu tej kwestii dialogowi między stronami; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zainteresowane strony uzgodniły zasady mające regulować kwestię dobrych praktyk, co zaprezentowano na Forum Wysokiego Szczebla w dniu 29 listopada 2011 r., i wzywa zainteresowane strony do podejmowania środków wykonawczych;
30.

wzywa Komisję do uzupełnienia ram prawnych i przedstawienia wniosku dotyczącego efektywnego zarządzania na różnych poziomach rozwoju programu i zarządzania nim, z uwzględnieniem wiedzy eksperckiej organów sektora publicznego w UE, w tym agencji UE, a także sektora prywatnego, w celu opracowywania i koordynowania usług ukierunkowanych na potrzeby użytkownika; wzywa Komisję i inne instytucje do włączenia finansowania programu GMES w wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020; ponownie podkreśla, że włączenie finansowania programu GMES do wieloletnich w ram finansowych pozwoliłoby uniknąć zmarnowania inwestycji dotychczas podejmowanych w ramach siódmego programu ramowego na rzecz badań w dziedzinie usług i informacji; zwraca uwagę na to, że brak planu finansowego określającego długoterminowe wsparcie ekonomiczne może zniweczyć dotychczasowe inwestycje; uważa, że zwrócenie się do państw członkowskich o dalsze pokrywanie kosztów uruchomienia i i rocznych kosztów prowadzenia tego programu doprowadzi do zwiększenia kosztów w okresie długoterminowym, nierównego dostępu do uzyskiwanych informacji i nierównych korzyści dla obywateli europejskich, prawdopodobieństwa czasowego zawieszenia tego programu i wynikającego z tego braku ciągłości w przekazywaniu danych, a w efekcie do zależności od nieeuropejskiej infrastruktury kosmicznej, co spowodowałoby niepewną sytuację gospodarczą dla przemysłu związanego z tym sektorem;
5.

wyraża pogląd, że Komisja powinna ocenić zdolności ministerstw rządu Islamskiej Republiki Afganistanu i uważa, że wsparcie budżetowe mogłoby rozpocząć się od ograniczonych kwot wypłacanych pod ścisłymi i dobrze określonymi warunkami; przyjmuje do wiadomości, że inne kraje będące darczyńcami wprowadzają sektorowe wsparcie budżetowe dla tych ministerstw afgańskich, które działają zgodnie z poziomami odniesienia w zakresie rozliczalności i przejrzystości; zwraca się do Komisji o rozważenie możliwości wprowadzenia wsparcia budżetowego pod ścisłymi i dobrze określonymi warunkami nie tylko na szczeblu centralnym, lecz również na szczeblu prowincji i szczeblu lokalnym, gdy tylko zostaną stworzone konieczne do tego warunki i spełnione wymagane kryteria, ponieważ zwiększyłoby to możliwości tworzenia zdolności na wszystkich szczeblach rządu; uważa, że skoordynowane zróżnicowanie wsparcia budżetowego dla różnych szczebli administracji wzmocniłoby również pozycję Komisji względem tych podmiotów i zwiększyłoby jej niezależność od stosunków z pojedynczym podmiotem; zwraca uwagę, że zróżnicowanie to nie może umniejszać roli i odpowiedzialności rządu centralnego, w związku z czym wymaga zatwierdzenia przez ten rząd;
3.

wzywa Rosję, największego dostawcę broni dla syryjskiego rządu, by niezwłocznie zaprzestała wysyłania broni do Syrii, i apeluje do UE sporządzenie czarnej listy przedsiębiorstw dostarczających broni do Syrii; w związku z tym wzywa wszystkie podmioty z UE do ścisłego przestrzegania kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni, którego celem jest niedopuszczenie do eksportu sprzętu mogącego znaleźć zastosowanie jako narzędzie wewnętrznych represji lub przyczynić się do zachwiania stabilności w regionie;
D.

mając na uwadze, że brak wiarygodnego planu finansowania przewidującego długoterminowe i stałe wsparcie finansowe mógłby doprowadzić w dłuższej perspektywie do wyższych kosztów, do nierównego dostępu obywateli europejskich do pozyskiwanych dzięki temu programowi informacji i korzyści, do przerwania, a nawet wstrzymania programu i pozyskiwania danych, co ostatecznie mogłoby oznaczać, że dotychczasowe inwestycje okazały się bezowocne, a Europa utraciłaby swą niezależność i pozycję kontynentu o wysokim stopniu rozwoju technologicznego w tej tak ważnej dziedzinie, jaką jest infrastruktura kosmiczna;
4.

wzywa Japonię do kontynuowania wysiłków w kierunku powrotu do faktycznego moratorium, które obowiązywało od listopada 1981 r. do marca 1993 r. oraz do zachęcania władz publicznych, członków parlamentu, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i mediów do udziału w krajowej debacie na temat stosowania kary śmierci w kraju;
16.

podkreśla, że przywrócenie zaufania inwestorów będzie wymagało wzmocnienia pozycji kapitałowej banków oraz środków wspierających dostęp do finansowania, w miarę możliwości ograniczając stosowanie systemów szybkich zysków i nieodpowiednich modeli działalności gospodarczej; jest przekonany, że dalsza reforma regulacji i kontroli sektora finansowego będzie niezbędna w celu odzwierciedlenia podwyższonego ryzyka na rynkach zadłużenia publicznego i prywatnego, która to reforma obejmuje wzmocnienie pozycji kapitałowej banków o znaczeniu systemowym, jednak nie może to osłabiać pozycji konkurencyjnej instytucji finansowych nieposiadających znaczenia systemowego; podkreśla, że banki – po ich prawidłowej kapitalizacji – nie powinny nadmiernie ograniczać kredytowania realnej gospodarki i w związku z tym działania regulacyjne powinny stworzyć podstawę wzrostu ich zdolności udzielania pożyczek; zwraca się do Komisji, by zadbała o to, aby a ramach europejskiego systemu nadzoru finansowego utrzymano pożyczki udzielane przez banki, w szczególności przez te instytucje, które w związku z kryzysem skorzystały z pomocy państwa oraz wsparcia z instrumentów płynnościowych EBC; oczekuje, że Komisja przedstawi propozycje dotyczące zarządzania bankowego w sytuacji kryzysu do lata 2012 r.; ubolewa nad uspołecznieniem prywatnych strat przez dofinansowanie sektora bankowego oraz nad spekulacyjnymi zachowaniami agencji ratingowych i międzynarodowych centrów finansowych;
H.

mając na uwadze, że stosowanie przez Izrael układu o stowarzyszeniu pomiędzy UE i Izraelem w stosunku do terytoriów okupowanych doprowadziło do niewłaściwego wdrażania prawodawstwa UE, co – jak zostało to potwierdzone wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Brita GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Hafen, nie pozwala organom celnym państw członkowskich na stosowanie preferencyjnego traktowania na mocy układu o stowarzyszeniu UE-Izrael w odniesieniu do produktów z terytoriów okupowanych przez Izrael;
—

uwzględniając procedurę zgody na mocy art. 207 ust. 4 akapit pierwszy oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do projektu porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych w odniesieniu do produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych oraz ryb i produktów rybołówstwa, a także zastąpienia protokołów 1, 2 i 3 oraz załączników do nich, jak również zmian do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Królestwem Marokańskim z drugiej strony (15974/2010),
45.

ponownie podkreśla podstawowe znaczenie, jakie ma sformułowanie zdecydowanego wspólnego stanowiska UE, aby wykorzystać zbiorową siłę UE i jej państw członkowskich; odnotowuje w związku z tym rozwój potencjału Grupy Roboczej Rady ds. Praw Człowieka (COHOM) oraz dążenie do określenia głównych priorytetów, a także działania, aby sprecyzować podział pracy, co pomoże rozwijać międzyregionalną pomoc i współpracę oraz wywierać nacisk na wszystkie umiarkowane państwa, także pomiędzy Genewą a Nowym Jorkiem; z zadowoleniem przyjmuje faktyczną siedzibę COHOM w Brukseli i propozycję corocznych posiedzeń COHOM w Genewie; popiera dążenie do przedstawienia „jednego przesłania o wielu głosach”, jednak ubolewa z powodu tego, że poszukiwanie wspólnej płaszczyzny zbyt często prowadzi do przyjęcia najmniejszego wspólnego mianownika, zwłaszcza w ostatecznych konkluzjach Rady, i wzywa do śmielszych, bardziej ambitnych działań; w związku z tym zachęca ESDZ, zwłaszcza delegatury UE w Genewie i Nowym Jorku, do zwiększenia spójności w oparciu o terminowe i merytoryczne konsultacje, a także zwiększenia widoczności działań UE, aby podnieść jej wiarygodność na świecie;
21.

zwraca się do Komisji, by w swoich przyszłych wnioskach i decyzjach dotyczących polityki zadbała o to, by WPRyb przyczyniała się do realizacji najważniejszych celów w ramach strategii „Europa 2020”; jest zdania, że w tym kluczowym procesie reformy WPRyb należy uznać WPRyb za źródło rozwoju w kontekście projektu dotyczącego wzrostu w Europie oraz zagwarantować warunki niezbędne do rozwinięcia jego pełnego potencjału; zwraca się do Komisji, aby podczas opracowywania i wdrażania powyższych strategii politycznych uwzględniła określone cechy charakterystyczne sektora rybołówstwa oraz obszarów przybrzeżnych;
7.

z zadowoleniem przyjmuje przedstawienie zielonej księgi, która stanowi odpowiedź na apel, jaki Parlament Europejski zgłaszał od długiego czasu, i uznaje tę księgę za pożyteczny punkt wyjścia do dalszych dyskusji; z otwartością i chęcią przystąpi do aktywnej dyskusji na temat wszystkich kwestii – zarówno zalet, jak i wad – związanych z możliwością wprowadzenia obligacji stabilnościowych w ramach różnych opcji; zachęca Komisję do dalszego pogłębienia dokonywanej przez nią analizy po szerokiej debacie publicznej, do której wkład powinny wnieść parlamenty krajowe i Parlament Europejski, jak również EBC, jeżeli uzna to za stosowne; uważa, że żadna z trzech opcji przedstawionych przez Komisję nie stanowi sama w sobie odpowiedzi na obecny kryzys długu państwowego;
57.

zaznacza, że Komisja nie przekazała sprawozdawcy Parlamentu ostatecznych sprawozdań informacyjnych i finansowych partnerów ECHO z wykonania akcji humanitarnych po katastrofach na Haiti i w Pakistanie w 2010 r., ze względu na to, że zawariały dane szczególnie chronione na temat partnerów ECHO; podkreśla, że Parlament musi mieć dostęp to takich sprawozdań lub co najmniej do najważniejszych faktów w zakresie wydajności i skuteczności wykonania akcji, aby mógł ocenić prawidłowość zarządzania finansami;
E.

mając na uwadze, że w świetle określonych wyżej podstawowych zasad rządzących wyborem dozwolonych oświadczeń żywieniowych dotyczących środków spożywczych nowe zaproponowane przez Komisję oświadczenie żywieniowe „teraz zawiera X% mniej [składnika odżywczego]”, przewidziane do włączenia do załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1924/2006, nie odpowiada celowi i treści aktu podstawowego, gdyż jest niejednoznaczne, wprowadza w błąd i dezorientuje przeciętnego konsumenta;
21.

apeluje do Komisji, by wspierała i umacniała sieć partnerstwa publiczno-prywatnego w zakresie kampanii informacyjnych; wzywa do wsparcia kampanii „sprzątanie świata”, którą pisemnie poparło ponad 400 posłów do PE i której przyszłoroczna edycja powinna otrzymać wsparcie ze strony milionów wolontariuszy;