ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.4

ubolewa, że wytworzyła się hierarchia stopnia ochrony między poszczególnymi grupami objętymi zapisami art. 13. Zarówno w materii, jak i w mechanizmach wykonawczych utrzymują się nierówności w odniesieniu do poszczególnych rodzajów dyskryminacji - skuteczne podejście do zwalczania dyskryminacji wymaga większej równości w zakresie stopnia dostępnej ochrony oraz zwiększania spójności prawa w tej dziedzinie. KR przypomina również Komisji, iż bardziej całościowe ramy polityki UE nadal powinny być uzupełnione w odniesieniu do niepełnosprawności, wieku, orientacji seksualnej, religii i wyznania. Na przykład, KR uznaje, że osoby niepełnosprawne często doświadczają dyskryminacji w formie niedostępności środków publicznego transportu, obszarów zabudowanych oraz braku dostępu do informacji i środków komunikacji. Komisja nie opublikowała żadnych komunikatów konkretnie i wyłącznie poświęconych kwestiom orientacji seksualnej w prawodawstwie i polityce UE, choć wchodzą one w sposób wyraźny w zakres art. 13 Traktatu;
7.

W wyniku rozszerzenia narażone z punktu widzenia geograficznego są przede wszystkim wschodnie obszary przygraniczne Państw Członkowskich UE takich jak Austria i Niemcy. Graniczą one bezpośrednio ze Słowenią, Słowacją, Węgrami, Polską i Czechami i muszą liczyć się początkowo ze wzrostem napływu pracowników transgranicznych. Konsekwencje rozszerzenia Unii Europejskiej mogą jednak stworzyć również szansę uregulowania nielegalnych dotychczas migracji oraz doprowadzić do sytuacji, że migracje te w przyszłości nie będą ograniczać się tylko do regionów przygranicznych, ale że będą się one kierować raczej w stronę obszarów, na których brakuje siły roboczej.
9.

Lotniska regionalne stanowią krytyczne punkty dostępu do regionów. Usługi lotnicze świadczone z lotnisk regionalnych, włącznie z tymi, jakie świadczą tani przewoźnicy, mają potencjał, który może odegrać kluczową rolę w procesie wspierania spójności terytorialnej. Dla zrealizowania tego potencjału konieczny jest większy stopień pewności, dzięki której będą mogły następować inwestycje publiczne i prywatne. Jest to szczególnie istotne w odniesieniu do inwestycji w infrastrukturę lotniskową, jakich dokonuje się w dłuższym okresie czasu. Komisja winna bardziej uwydatnić znaczenie lotnisk regionalnych i regionalnych usług lotniczych jako części wieloaspektowego podejścia do rozwoju Transeuropejskich Sieci Transportowych. W szczególności, Komisja powinna rozważyć możliwość inwestycji w bezpośrednie, międzyregionalne usługi lotnicze jako uzupełnienie rozwoju sieci szybkich kolei.
1.4.2

uważa, że regiony, miasta i gminy niejednokrotnie mogą przyczynić się do wzmocnienia czynników pozytywnie oddziałujących na konkurencyjność. Komitet pragnie wskazać zwłaszcza następujące czynniki, na które władze lokalne i regionalne mogą mieć największy wpływ: a) Zdolność społeczeństwa do stawienia czoła zmianom strukturalnym. Zdolność do dostosowania się zarówno do powolnych, jak i do gwałtownych zmian strukturalnych, jak np. likwidacja przedsiębiorstw na szeroką skalę, nie wszędzie jest jednakowa. Tam, gdzie występuje silne, dobrze funkcjonujące przywództwo lokalne i regionalne oraz społeczeństwo skłonne do ciągłego kształcenia się, większe są szanse na stawienie czoła zmianom strukturalnym. b) Stosunek do inicjatyw gospodarczych oraz przedsiębiorczości. Niektóre regiony wyróżniają się szczególną kulturą przedsiębiorczości, która czyni je konkurencyjnymi. Wprawdzie wypracowanie tego rodzaju kultury wymaga czasu, jednak jej stworzenie i pielęgnacja są możliwe. c) Celowość regulacji i przepisów oraz ich stosowanie. Otoczenie prawne przedsiębiorstw musi być dostosowane do ich aktualnych potrzeb oraz celowe. Obowiązujące przepisy należy stosować w sposób obiektywny oraz ze zrozumieniem problemu. Potrzeba tutaj administracji publicznej zdolnej do wzmacniania konkurencyjności. d) Dostęp do innowacji i rezultatów badań. Wyniki badań powinny w większej mierze przekładać się na produkty rynkowe, a innowacje powinny szybciej znajdować praktyczne zastosowanie. Wymaga to społeczeństwa uczącego się nieustannie oraz lokalnej i regionalnej kultury wspierania inicjatyw gospodarczych. e) Dostępność wiedzy i zasobów ludzkich. Uczącemu się społeczeństwu potrzeba łatwiejszego dostępu do wiedzy. Przedsiębiorcom i osobom poszukującym pracy należy ułatwić wzajemne dopasowanie się poprzez poprawę dostępności miejsc pracy oraz uelastycznienie rynku pracy. f) Rola rynków lokalnych i regionalnych. Konkurencyjności nie można oddzielać od konkurencji na skalę światową, europejską, krajową, regionalną czy lokalną. Aby umożliwić wysoki poziom konkurencji na rynkach lokalnych i regionalnych potrzeba administracji, która starać się będzie wzmacniać konkurencyjność. Na administracji samorządowej spoczywa odpowiedzialność wspierania sprawnie funkcjonujących rynków lokalnych i regionalnych. g) Dostęp do źródeł finansowania. O wiele za mało instytucji finansowych kieruje swoją ofertę specjalnie do małych przedsiębiorstw, co utrudnia małym firmom dostęp do środków finansowych i kapitałów wysokiego ryzyka. Dla wzmocnienia kultury przedsiębiorczości potrzeba regionalnych pośredników i usług, których zadaniem byłoby ułatwianie przedsiębiorstwom dostępu do źródeł finansowania. h) Oddziaływanie podatków komunalnych i regionalnych na przedsiębiorców. Aby wypełniać swoje obowiązki administracja publiczna potrzebuje wpływów z podatków. Jednocześnie poziom opodatkowania bezpośrednio wpływa na koszty, na przykład koszty pracy. Wyzwaniem dla rządu i administracji jest ustalenie podatków na takim poziomie, aby stanowiły one możliwie najmniejsze obciążenie dla gospodarki, zapewniając przy tym jednak wymagany poziom dochodów.
2.12

zachęca Komisję do uczynienia zapobiegania katastrofom statków na pełnym morzu, u wybrzeży i w portach jednym z priorytetów Unii Europejskiej, do podniesienia, poprzez inicjatywy UE, poziomu bezpieczeństwa wiążących konwencji międzynarodowych w międzynarodowym prawie publicznym, jak konwencje SOLAS i MARPOL Międzynarodowej Organizacji Morskiej, do przyspieszenia ratyfikacji tych konwencji, poprawy ich wdrażania i monitoringu oraz do zastanowienia się, przy tej okazji, do jakiego stopnia środki funduszy strukturalnych można przeznaczyć na zarządzanie tym ryzykiem;
7.

proponuje, by lotniska kategorii C i D zostały wyłączone z wymogów zawiadamiania. Jeżeli wyłączone zostaną tylko lotniska kategorii D, wśród nich powinny znajdować się lotniska o liczbie pasażerów nie przekraczającej 2 mln rocznie. Pkt 92 lit. c) wytycznych powinien zawierać wyraźne odniesienie do szczególnych potrzeb w zakresie spójności terytorialnej w przypadku lotnisk należących do kategorii C i D zlokalizowanych na wyspach;
17.

Domaga się, by w nowym traktacie uwzględnione zostały w każdym przypadku następujące kwestie: — znaczenie nadane celom UE, wartościom i prawom podstawowym, w szczególności poszanowaniu autonomii lokalnej i regionalnej oraz uznaniu różnorodności kulturowej i językowej (art. I-3, I-5 i preambuła Karty praw podstawowych UE); — nowa definicja zasady pomocniczości (art. I-11, ust. 3); — uwzględnienie wpływu ustawodawstwa wspólnotowego na władze lokalne i regionalne (Protokół w sprawie stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności); — uznanie zasady konsultacji, a co za tym idzie, ściślejsze włączenie władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie, realizację i ocenę polityki wspólnotowej (Protokół dotyczący stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności); — umożliwienie parlamentom regionalnym posiadającym uprawnienia legislacyjne włączenia się w procedurę wczesnego ostrzegania, ustanowioną w mechanizmie kontroli ex ante w ramach stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności (art. 6 Protokołu dotyczącego stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności); — przyznanie KR-owi prawa do wnoszenia skarg w obronie własnych uprawnień (art. III-365) i w przypadku nieprzestrzegania zasady pomocniczości (art. 8 Protokołu dotyczącego stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności); — zharmonizowanie kadencji członków Komitetu Regionów z kadencją deputowanych do Parlamentu Europejskiego i członków Komisji (art. III-386 ust. 2); — nowe zasady określające liczbę i sposób mianowania członków i zastępców członków KR-u, zastępujące obecny system i wprowadzające system oparty na kryteriach politycznych i terytorialnych (art. III-386); — uznanie znaczenia demokracji bliskiej obywatelom w UE (art. I-46); — nowe postanowienia dotyczące demokracji uczestniczącej, które zachęcają instytucje unijne do stwarzania przedstawicielskim organizacjom stowarzyszeniowym — wśród których należy uwzględnić organizacje o charakterze lokalnym i regionalnym — możliwości publicznego przedstawiania i wymiany własnych opinii we wszystkich dziedzinach działalności Unii oraz prowadzenia z nimi otwartego, przejrzystego i regularnego dialogu (art. I-47); — włączenie spójności terytorialnej do celów Unii (art. I-3) oraz zobowiązań podjętych przez państwa członkowskie wobec promowania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (Protokół dotyczący spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej); — uznanie szczególnego statusu regionów najbardziej oddalonych (art. III-424); — uwzględnienie wymiaru regionalnego i lokalnego w dziedzinie ochrony ludności (art. III-284).
5.9

Dla zachęcania do uczestnictwa w rozwoju Unii Europejskiej wzywa Komisję do zaplanowania kampanii informacyjnej ad hoc w celu rozpropagowania wszystkich programów wspólnotowych skierowanych do młodzieży.
1.10

Zgodnie z powyższymi uwagami Komitet proponuje, by tak jak biała księga z 2001 r. opatrzona była przypiskiem „czas na decyzje”, biała księga z 2006 r. została opatrzona przypiskiem „czas na działania”. Jedyną gwarancją osiągnięcia pożądanych wyników jest bowiem konsekwentne przenoszenie decyzji przyjętych na szczeblu europejskim do kierunków polityki transportowej poszczególnych państw członkowskich oraz dalej — do kompetencji organów samorządowych regionów i miast aż do czasu ich skutecznej realizacji.
3.1

Uważa, że ustanowienie Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) ma bardzo pozytywne znaczenie dla przyszłego rozwoju obszarów wiejskich, a w szczególności gmin wiejskich, nawet jeśli przyznane środki finansowania były znacznie niższe od oczekiwanych, a Komitet nie uważa, że jest on ostatecznym rozwiązaniem w zakresie opracowywania polityki rozwoju obszarów wiejskich Unii Europejskiej. Wzywa Komisję Europejską — by w celu osiągnięcia konkretnych i trwałych rezultatów — połączyła strategię rozwoju obszarów wiejskich i EFRROW z inwestycjami w badania naukowe, kulturę i środowisko na obszarach wiejskich, które są już wspierane przez inne fundusze strukturalne i przez inne kierunki polityki wspólnotowej; apeluje o to, by położyć większy nacisk na Europejski Fundusz Społeczny (EFS), edukację i zatrudnienie.
7)

UNICEF szacuje, że co roku przemycanych jest około 1,2 miliona dzieci, zarówno wewnątrz granic, jak i poza nimi (raport UNICEF-u Stop the Traffic, lipiec 2003). Program Separated Children in Europe — wspólna inicjatywa International Save the Children Alliance oraz Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców — ostrożnie szacuje, że w Europie znajduje się co najmniej 100 000 małoletnich bez opieki. We Włoszech, według władz odpowiedzialnych za ochronę małoletnich obcokrajowców bez opieki (Comitato Minori Stranieri), ich liczba — wzrastająca w ostatnich latach — sięga prawie 8000 rocznie. W Hiszpanii liczbę tę szacuje się na 3000-4000 rocznie, we Francji, Holandii i Belgii zaś na 5000-6000 rocznie. Liczba małoletnich bez opieki niewątpliwie wzrośnie, jeśli weźmie się pod uwagę nielegalne przekraczanie granicy; problem stanowi w tym wypadku oszacowanie liczby tych osób.
3.5

Uważa, że swoboda korzystania z europejskich paktów terytorialnych i ich negocjowanie oparte na dobrej woli wyrażanej wspólnie przez poszczególne strony byłyby atutem wzmacniającym stały i regularny dialog pomiędzy trzema szczeblami władzy — włączając przypadki, gdy dotyczy to więcej niż jednego państwa członkowskiego — od etapu opracowania do wdrożenia paktu. W każdym razie tworząc ten instrument, należy jednocześnie przestrzegać obowiązujących przepisów i je stosować, zarówno na szczeblu regionalnym i krajowym, jak i wspólnotowym, czyniąc to także w odniesieniu do istniejącego podziału kompetencji w każdym państwie członkowskim, do wdrażania obowiązujących uregulowań sektoralnych czy przepisów regulujących zarządzanie zasobami finansowymi oraz ich kontrolę.
2.4

zauważa, że choć w odniesieniu do większości starszego dziedzictwa kulturowego Europy nie obowiązują już ograniczenia wynikające z praw autorskich, co umożliwia udostępnienie ich w sieciach informacyjnych, to propozycja Komisji dotycząca nowelizacji prawodawstwa odnoszącego się do praw autorskich w stosunku do nowszego dziedzictwa kulturowego ma duże znaczenie;
3.1

wzywa Komisję Europejską do uwzględniania wymiaru miejskiego we wszystkich politykach wspólnotowych. Potrzebne jest do tego podejście, które wskazuje, analizuje i uwzględnia konkretne problemy związane z realiami miejskimi oraz wpływ polityk wspólnotowych na miasta. Aby to osiągnąć, niezbędne wydaje się zaangażowanie władz miejskich we wszystkie fazy opracowywania polityk i programów, a także w ich realizację i ocenę;
—

Uważa, że w tej sytuacji Komitet Regionów ma do odegrania pewną rolę ze względu na obowiązki, jakie w niektórych państwach członkowskich przypadają w zakresie edukacji młodzieży samorządom lokalnym i regionalnym, a ponadto ze względu na niewielki dystans, jaki dzieli je od młodych ludzi, co pozwala im przyczynić się do zachęcania młodzieży do angażowania się w sprawy obywatelskie.
42.

Podkreśla znaczenie udzielania znajdującym się w depresji gospodarczej, zacofanym regionom pomocy w nadrobieniu zaległości i sądzi, że wymaga to istnienia na Ukrainie strategii rządowej zgodnej z zasadami europejskiej polityki regionalnej, jak również opracowania systemu instrumentów i instytucji. Regiony państw członkowskich mogłyby być w tym pomóc poprzez transfer wiedzy, przy zapewnieniu wszystkim zainteresowanym stronom możliwości udziału w konkretnych projektach, mogłyby współpracować w poszczególnych dziedzinach objętych planem działania w zakresie sąsiedztwa UE i Ukrainy, a także przyczynić się do rozpowszechniania najlepszych wzorców. Jest niezwykle ważne, by zapewnić środki finansowe na realizację swoistej treści planu działania w zakresie sąsiedztwa UE i Ukrainy. Środki te muszą być łatwo dostępne.
—

Władze lokalne i regionalne powinny zachęcać zawodników i widzów ze wszystkich społeczności do udziału w wydarzeniach sportowych i zapewniać im ochronę przed prześladowaniem i szykanowaniem. Powinny one udostępniać na równych zasadach obiekty sportowe, które do nich należą, którymi zarządzają, które finansują lub, na których wykorzystanie wydają zezwolenie. Powinny zachęcać członków wszystkich społeczności do angażowania się na wszystkich szczeblach administracji sportowej, zarządzania i trenerstwa — wypełnianie tych zadań powinno stać się wskaźnikiem ogólnych wyników działania władz lokalnych i regionalnych.
3.

Odnotowuje, że jest to problem o charakterze ogólnoświatowym. To niedociągnięcie w sferze społecznej dotyczy wszystkich kultur, od Wschodu po Zachód. Podczas światowej konferencji w sprawie kobiet, która odbyła się we wrześniu 1995 r. w Pekinie, stwierdzono, że ten rodzaj przemocy jest najbardziej rozpowszechniony na świecie, lecz również najmniej widoczny: „Przemoc wobec kobiet stanowi manifestację stosunku sił między kobietami a mężczyznami, który charakteryzuje się od dawna brakiem równowagi i który doprowadził do dominacji mężczyzn oraz dyskryminacji kobiet i utrudniania im pełnego rozwoju […]. Przemoc wobec kobiet ma swoje źródło we wzorcach kulturowych, utrwalających niższą pozycję kobiety w rodzinie, w miejscu pracy, we wspólnocie i w społeczeństwie”.
71.

Przypomina, że Morza Bałtyckie jest i będzie jednym z najbardziej uczęszczanych mórz świata. Obecnie każdego dnia kursuje po nim ponad 2 tys. statków. Nawet jeśli kryzys gospodarczy wywrze na transport morski niekorzystny wpływ, to jednak zasadniczo tendencja będzie wzrostowa. Morze Bałtyckie, z wyjątkiem wód terytorialnych Rosji, otrzymało od Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) status „szczególnie wrażliwego obszaru morskiego” (Particularly Sensitive Sea Area — PSSA), co umożliwia podjęcie działań ochronnych w odniesieniu do transportu morskiego.
17.

Gorąco popiera zachęcanie do wdrażania planów zrównoważonego zintegrowanego transportu miejskiego (planów mobilności w miastach), zarazem jednak, świadom potencjalnych wątpliwości związanych z zasadą pomocniczości, zauważa, że o ile UE ma do odegrania rolę, zachęcając do sporządzania takich planów w duchu promowania dobrych praktyk, to decyzja o opracowaniu planów leży w kompetencjach zainteresowanych miast i regionów, tak aby uwzględnione zostały dalej położone obszary, z których ludzie dojeżdżają do pracy.
29.

Przypomina, że niektóre regiony europejskie odgrywają kluczową rolę w integracji nieletnich imigrantów bez opieki, którzy przybywają na ich terytorium. Zajmują się nimi odpowiednie władze regionalne, co dla wielu z nich oznacza dodatkowe koszty, gdyż muszą zapewnić rzeczywistą integrację tych nieletnich, ich utrzymanie, edukację i wszystko co niezbędne do życia aż do pełnoletności. Dlatego też Komitet Regionów apeluje do władz regionalnych, krajowych i europejskich o wypełnianie ich zadań w obliczu tego zjawiska i podział wynikających z niego obciążeń finansowych.
33.

Zauważa potrzebę dalszej współpracy Komisji Europejskiej i państw członkowskich z władzami lokalnymi i społeczeństwem obywatelskim, aby wspierać prawa człowieka i wszystkich grup ludności w trudnej sytuacji w gminach, w szczególności zwracając się do krajów zaangażowanych we współpracę eurośródziemnomorską, by były bardziej otwarte na wkład społeczeństwa obywatelskiego, samorządu lokalnego, a co za tym idzie – dyplomacji miast.
32.

Zwraca uwagę, że doświadczenia zdobyte we wcześniejszych programach wsparcia nie pozostawiają wątpliwości co do znaczenia możliwie jak największego ograniczania biurokracji towarzyszącej programom wsparcia w ramach IPA. Nie mogą one obejmować zbyt wielu etapów, na których każdorazowo potrzebna jest decyzja o przyznaniu środków, dlatego też Komitet wskazuje na to, że ramy projektów muszą być elastyczne, aby umożliwić przenoszenie środków między pozycjami w budżecie — pozwoli to na uwzględnienie nowych informacji i optymalizację projektów w trakcie ich realizacji. Komitet zauważa w tym kontekście, że skomplikowane procedury administracyjne przynoszą szkodę zwłaszcza małym projektom. Komitet przywołuje tu doświadczenia z Serbii, świadczące o tym, że np. opóźnienia w przekazywaniu przyznanych środków władzom odpowiedzialnym za realizację projektu mogą mieć niepożądane skutki.
37.

Zaleca, by władze lokalne i regionalne zwiększyły zdolność danej społeczności do przeciwstawiania się agresywnym ekstremistom poprzez przyjęcie na siebie funkcji przywódczej. Powinny więc one dążyć do: — Podkreślania wspólnych wartości w społecznościach lokalnych oraz współpracy z grupami, partnerstwami i wiodącymi osobami w celu budowania spójności społecznej. — Znajdowania łatwiejszych sposobów odpierania bądź rozpoznawania i zwalczania nieporozumień mogących prowadzić do wyobcowania i stanowiących motywację do agresywnego ekstremizmu. — Skutecznego stawienia czoła przestępstwom wywołanym przez nienawiść w ścisłej współpracy z policją i w ramach lokalnych projektów wsparcia. — Odgrywania roli mediatora w danej społeczności po rozpoczęciu operacji w zakresie bezpieczeństwa. — Zapewniania pomocy oraz doradztwa grupom i organizacjom działającym w danej społeczności i przeciwstawiającym się ekstremistycznej ideologii przemocy.
48.

Przypomina, że na mocy dyrektywy 2004/38 utrzymane zostaje prawo obywatela Unii, który nie jest pracownikiem najemnym ani osobą prowadzącą działalność na własny rachunek, do przebywania w innym kraju niż kraj, którego obywatelstwo on posiada, o ile nie stanowi to problemu lub nieracjonalnego obciążenia dla systemu pomocy społecznej w przyjmującym państwie członkowskim i pod warunkiem — jeżeli pobyt przedłuża się ponad trzy miesiące — że dysponuje on odpowiednimi środkami finansowymi dla siebie i swojej rodziny, jak również posiada pełne ubezpieczenie zdrowotne w państwie przyjmującym.
d)

Działania mające na celu promowanie czynnego obywatelstwa, zaangażowania na płaszczyźnie instytucjonalnej szczebla terytorialnego, konsultacji i dialogu między ludźmi, a także integracji społecznej są konieczne do zagwarantowania większej skuteczności europejskich działań legislacyjnych, które wymagają coraz większego wsparcia i akceptacji ze strony poszczególnych obszarów, regionów i osób indywidualnych. Niezbędne jest zatem, by w swych dokumentach oraz w swoich kontaktach zewnętrznych i międzyinstytucjonalnych Wspólnota Europejska przemawiała językiem swych obywateli, tak by być zrozumianą, by instytucje lokalne (władze lokalne i regionalne) umiały ze sobą współpracować i by obywatele zrozumieli adresowane do nich przesłanie, uczestniczyli w życiu europejskim oraz rozpowszechniali osiągnięte cele strategiczne.
4.

Zwraca uwagę na duży, lecz wciąż nie do końca wykorzystany potencjał sektora leśnego i drzewnego w realizacji celów UE na rok 2020, w szczególności na możliwość dużo większego wzrostu wykorzystania biomasy leśnej jako surowca i materiału oraz w produkcji energii, w tym zwłaszcza z plantacji szybko rosnących drzew. Stwierdza, że wykorzystanie drewna do celów energetycznych i jako materiału przeciwdziała zmianom klimatu dzięki magazynowaniu dwutlenku węgla (w wyrobach z drewna), mniejszemu zużyciu energii potrzebnej do produkcji w porównaniu z innymi materiałami budowlanymi, oszczędności energii potrzebnej do ogrzewania w zimie i do chłodzenia w lecie (drewniane materiały izolacyjne) oraz zastępowaniu kopalnych źródeł energii w produkcji energii cieplnej i elektrycznej (paliwo drzewne, termiczne wykorzystanie drewna z odzysku). Należy dokładniej rozważyć możliwość wykorzystania dochodów z systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS) na potrzeby wspierania takich właśnie lub innych inicjatyw w tym zakresie.
28.

Podkreśla, że transport i ochrona środowiska nie mogą się wykluczać, lecz przeciwnie – powinny iść ręka w rękę. Podkreśla, że nadrzędnym celem powinien być zrównoważony rozwój regionu Dunaju i wdrożenie podstawowych zasad zawartych we wspólnej deklaracji Komisji ds. Dunaju, Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Dunaju (ICPDR – International Commission for the Protection of the Danube River) oraz Międzynarodowej Komisji ds. Dorzecza Sawy (ISRBC – International Sava River Basin Commission), dotyczącej żeglugi śródlądowej i ochrony środowiska naturalnego w dorzeczu Dunaju.
26.

Sugeruje, by skorzystano z europejskich doświadczeń związanych z „lokalnymi planami działania na rzecz zatrudnienia”, wzorując się na 89 pilotażowych „terytorialnych paktach na rzecz zatrudnienia”, oraz by opracowano plany na szczeblu regionalnym we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi, przedstawicielami sektorów hotelarstwa, rozrywki i kultury, reprezentantami pracowników tych branż oraz podmiotami społecznymi z europejskiego sektora turystyki alternatywnej, tak aby na szczeblu regionów opracowana została spójna polityka wspierająca zatrudnienie w branży turystycznej. Zaleca, by działania oparte na takich planach kwalifikowały się do wsparcia z funduszy strukturalnych.
—

Wyraża zaniepokojenie z powodu bardzo ograniczonego zakresu obowiązków przypisanych gminom na mocy prawa. W rzeczywistości jest on jeszcze mniejszy i w najlepszym razie dotyczy utrzymywania lokalnych dróg, cmentarzy, parków oraz niektórych aspektów świadczenia opieki społecznej, o ile nie są one domeną władzy centralnej. W większości wypadków możliwości gmin oraz przeszkolenie bądź wiedza, którą dysponują, są niewystarczające, by mogły one wywiązać się nawet z tych ograniczonych zadań, które są im przypisane na mocy prawa.