REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO  
z dnia 17 kwietnia 2013 r.  
w sprawie sprawozda ń specjalnych Trybuna łu Obrachunkowego w kontek ście absolutorium dla 
Komisji za rok 2011  
PARLAMENT EUROPEJSKI,  
— uwzgl ędniaj ąc bud żet ogólny Unii Europejskiej na rok bud żetowy 2011 (  1 ), 
— uwzgl ędniaj ąc skonsolidowane sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok bud żetowy 2011 
(COM(2012) 436 – C7-0224/2012) (  2 ), 
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdanie roczne Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące wykonania bud żetu za rok 
bud żetowy 2011, wraz z odpowiedziami instytucji (  3 ), oraz sprawozdania specjalne Trybuna łu Obra ­
chunkowego,  
— uwzgl ędniaj ąc po świadczenie wiarygodno ści (  4 ), jak równie ż legalno ści i prawid łowo ści transakcji le żą­
cych u ich podstaw przedstawione przez Trybuna ł Obrachunkowy w odniesieniu do roku 2011 zgodnie 
z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,  
— uwzgl ędniaj ąc swoj ą decyzj ę z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania 
bud żetu ogólnego Unii Europejskiej za rok bud żetowy 2011, sekcja 3 – Komisja (  5 ) oraz rezolucj ę 
zawieraj ącą uwagi, stanowi ącą integraln ą cz ęść tej decyzji,  
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdania specjalne Trybuna łu Obrachunkowego sporz ądzane zgodnie z art. 287 
ust. 4 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,  
— uwzgl ędniaj ąc zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium 
z wykonania bud żetu ogólnego Unii Europejskiej za rok bud żetowy 2011 (05752/2013 – 
C7-0038/2013),  
— uwzgl ędniaj ąc art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 106a Traktatu 
ustanawiaj ącego Europejsk ą Wspólnot ę Energii Atomowej,  
— uwzgl ędniaj ąc rozporz ądzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie 
rozporz ądzenia finansowego maj ącego zastosowanie do bud żetu ogólnego Wspólnot Europejskich (  6 ), 
w szczególno ści jego art. 55, 145, 146 i 147,  
— uwzgl ędniaj ąc rozporz ądzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 
25 pa ździernika 2012 r. w sprawie zasad finansowych maj ących zastosowanie do bud żetu ogólnego 
Unii oraz uchylaj ące rozporz ądzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (  7 ), w szczególno ści jego 
art. 62, 164, 165 i 166,  
— uwzgl ędniaj ąc art. 76 Regulaminu i za łącznik VI do Regulaminu,  
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdanie Komisji Kontroli Bud żetowej (A7-0096/2013),  
A. maj ąc na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje bud żet 
i zarz ądza programami, za ś na mocy art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dokonuje 
tego we wspó łpracy z pa ństwami cz łonkowskimi na w łasn ą odpowiedzialno ść, zgodnie z zasad ą 
nale żytego zarz ądzania finansami,  
B. maj ąc na uwadze, że sprawozdania specjalne Trybuna łu Obrachunkowego dostarczaj ą informacji na 
temat problemów zwi ązanych z wdra żaniem środków, które to informacje s ą przydatne Parlamentowi 
w wykonywaniu jego roli organu udzielaj ącego absolutorium,PL L 308/68 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Dz.U. L 68 z 15.3.2011.  
( 2 ) Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 1.  
( 3 ) Dz.U. C 344 z 12.11.2012, s. 1.  
( 4 ) Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 130.  
( 5 ) Teksty przyj ęte, P7_TA(2013)0122. (Zob. s. 25 niniejszego Dziennika Urz ędowego).  
( 6 ) Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.  
( 7 ) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
C. maj ąc na uwadze, że jego uwagi dotycz ące sprawozda ń specjalnych Trybuna łu Obrachunkowego 
stanowi ą integraln ą cz ęść ww. decyzji Parlamentu z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie udzielenia 
absolutorium z wykonania bud żetu ogólnego Unii Europejskiej za rok bud żetowy 2011, sekcja III – 
Komisja,  
Cz ęść I Sprawozdanie specjalne nr 12/2011 Europejskiego Trybuna łu Obrachunkowego zaty ­
tu łowane „Czy dzia łania podj ęte przez UE przyczyni ły si ę do dostosowania zdol ­
no ści po łowowej flot rybackich do dost ępnych mo żliwo ści po łowowych?”  
1. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Trybuna łu Obrachunkowego i przyjmuje do wiadomo ści 
jego krytyczn ą ocen ę środków przedsi ęwzi ętych zarówno przez Komisj ę, jak i pa ństwa cz łonkowskie;  
2. podkre śla, że wspólna polityka rybo łówstwa (WPRyb) ma na celu promowanie zrównowa żonego 
po łowu ryb, co zak łada d ługofalow ą rentowno ść sektora rybo łówstwa oraz równowag ę pomi ędzy 
zasobami rybnymi i zdolno ścią po łowow ą floty rybackiej, tak aby unikn ąć nadmiernej eksploatacji 
zasobów rybnych;  
3. odnotowuje, że mimo i ż kwestia ograniczenia nadmiernej zdolno ści po łowowej powraca ła w poprzed ­
nich reformach WPRyb i by ła poruszana w specjalnych sprawozdaniach nr 3/1993 i nr 7/2007 
Trybuna łu Obrachunkowego, podj ęte jak dotychczas kosztowne środki ograniczenia nadmiernej zdol ­
no ści po łowowej przez przystosowanie floty rybackiej do zasobów rybnych okaza ły si ę bezowocne;  
4. przyznaje, że w unijnych po łowach ryb od roku 1995 utrzymuje si ę tendencja zni żkowa oraz że 
wed ług zielonej ksi ęgi Komisji z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie WPRyb (COM(2009) 163) 
spadek ten spowodowany jest w du żej mierze prze łowieniem i stanowi cz ęść b łędnego ko ła, jakie 
tworz ą równie ż nadmierna zdolno ść po łowowa oraz niska rentowno ść flot rybackich;  
5. wyra ża zaniepokojenie, że od ostatniej reformy WPRyb w 2002 r. po łowy ryb spad ły o 1 000 000 
ton, a liczba miejsc pracy w sektorze rybo łówstwa zmala ła z 421 000 do 351 000;  
6. zwraca uwag ę na to, że chocia ż brak jest oficjalnej definicji nadmiernej zdolno ści po łowowej, to 
spadek po łowów i utrata miejsc pracy w wyniku zbyt intensywnie eksploatowanych zasobów rybnych 
obrazuj ą de facto  nadmiern ą zdolno ść po łowow ą; w zwi ązku z tym wzywa Komisj ę do zdefiniowania 
nadmiernej zdolno ści po łowowej oraz opracowania bardziej odpowiednich i efektywnych rozwi ąza ń, 
które b ędą u łatwia ły prowadzenie dzia łań zmierzaj ących do osi ągni ęcia równowagi pomi ędzy zdolno ­ 
ścią po łowow ą a mo żliwo ściami po łowowymi;  
7. uwa ża za istotne, by Komisja w trybie pilnym przygotowa ła sprawozdanie zawieraj ące dane na temat 
istniej ących w Unii nadwy żek zdolno ści po łowowej, z podzia łem na poszczególne łowiska i pa ństwa;  
8. wyra ża ponadto zaniepokojenie, że maksymalne pu łapy zdolno ści po łowowej floty, jako środek 
ograniczaj ący wielko ść floty rybackiej, s ą bezu żyteczne, poniewa ż rzeczywista wielko ść floty znajduje 
się zdecydowanie poni żej maksymalnych warto ści oraz mog łaby by ć nawet o 200 000 ton wi ększa 
i nadal spe łnia ć przepisy; podkre śla jednocze śnie, że wskutek post ępu technicznego w ci ągu ostatniej 
dekady zdolno ść po łowowa flot poprawi ła si ę o średnio 3 % rocznie;  
9. odnotowuje, że w WPRyb ładowno ść statku mierzona jest na podstawie mocy (w kilowatach) i wiel ­
ko ści (pojemno ść brutto) oraz że te pomiary nie uwzgl ędniaj ą jednak post ępu technicznego w meto ­
dach po łowu, co utrudnia okre ślenie w łaściwych celów w zakresie ograniczenia ładowno ści; odnoto ­
wuje, że Komisja pragnie utrzyma ć te parametry statyczne do ko ńca 2015 r.;  
10. wzywa Komisj ę do egzekwowania od pa ństw cz łonkowskich wykonywania obowi ązku prawid łowej 
aktualizacji rejestru floty oraz ustanowienia obowi ązku sk ładania sprawozda ń dotycz ących stara ń na 
rzecz osi ągni ęcia równowagi pomi ędzy zdolno ścią po łowow ą a uprawnieniami do po łowów;  
11. stwierdza, że je żeli chodzi o zmniejszenie zdolno ści po łowowej, nowy wniosek Komisji dotycz ący 
WPRyb opiera si ę na nowym podej ściu, którego podstaw ą jest rynek (systemy przyznawania przeka ­
zywalnych praw po łowowych), poniewa ż Komisja dosz ła do wniosku, że systemy te pozytywnie 
wp ływaj ą na zmniejszenie nadmiernej zdolno ści po łowowej;PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/69
12. wyra ża zaniepokojenie brakami w przepisach dotycz ących post ępowania z prawami po łowowymi 
w przypadku z łomowania statków rybackich z wykorzystaniem pomocy publicznej, a tak że z powodu 
braku definicji jasnych i skutecznych kryteriów wyboru statków; jest zdania, że programy z łomowania 
zosta ły cz ęściowo wprowadzone nieprawid łowo, na przyk ład za pieni ądze podatników z łomowano 
nieaktywne ju ż statki, a nawet po średnio wykorzystywano te środki do budowy nowych statków; 
zwraca jednak uwag ę, że niektóre pa ństwa cz łonkowskie posiadaj ą systemy z łomowania, które spe ł­
niaj ą zamierzone cele; podkre śla w zwi ązku z tym, i ż konieczne s ą ścis łe środki bezpiecze ństwa przy 
stosowaniu programów z łomowania jako sposób ograniczania nadmiernej zdolno ści po łowowej 
w celu wystrzegania si ę nadu żyć; 
13. wyra ża ubolewanie, że inwestycje na pok ładzie statków rybackich finansowane z Europejskiego 
Funduszu Rybackiego (EFF) mog ły zwi ększy ć zdolno ść poszczególnych statków do po łowu ryb; 
uwa ża, że nota interpretacyjna, jak ą Komisja przygotowa ła i rozes łała pa ństwom cz łonkowskim 
w nast ępstwie specjalnego sprawozdania Trybuna łu Obrachunkowego w sprawie zdolno ści statków 
do po łowu ryb, w której Trybuna ł Obrachunkowy wezwa ł organy krajowe do przeprowadzania 
ściślejszych kontroli przed podj ęciem decyzji w sprawie finansowania projektów inwestycyjnych na 
pok ładach statków, jest niewystarczaj ąca; 
14. maj ąc na uwadze, że – jak podano w pkt 36 sprawozdania specjalnego nr 12/2011 – do ko ńca 
2010 r. wdro żenie EFF w zakresie wydatków po świadczonych przez pa ństwa cz łonkowskie si ęgn ęło 
kwoty 645 mln EUR, czyli 15 % kwoty dost ępnej na lata 2007–2013, wi ększo ść tej kwoty zadekla ­
rowano w 2010 r., a na dzie ń 31 grudnia 2010 r. Komisja nadal nie wyp łaci ła 292 mln EUR 
z powodu pó źnego przyj ęcia przez Rad ę rozporz ądzenia (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. 
w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (  1 ) i z łożono ści procesu uruchomienia systemów 
zarz ądzania i kontroli przez pa ństwa cz łonkowskie; stwierdza, że po świadczone p łatno ści okresowe 
wyp łacone pa ństwom cz łonkowskim do ko ńca grudnia 2011 r. wynios ły 28 % (1 188 mln EUR) 
ca łkowitych środków EFF i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że tempo absorpcji środków z EFF 
obecnie wzrasta;  
15. zaleca pa ństwom cz łonkowskim podj ęcie dzia łań maj ących na celu  
— dostosowanie ich flot do obecnych uprawnie ń do po łowów,  
— dopilnowanie, by kryteria wyboru w ramach programów wycofywania statków rybackich 
z eksploatacji by ły opracowane tak, by mia ły korzystny wp ływ na trwa łość docelowych stad 
ryb oraz by unika ć udzielania pomocy publicznej na wycofywanie z eksploatacji statków rybackich 
nieprowadz ących dzia łalno ści po łowowej;  
16. wzywa Komisj ę do okre ślenia skutecznych pu łapów zdolno ści po łowowej floty;  
17. uwa ża, że niezb ędna jest reforma WPRyb w celu regionalizacji jej wdra żania oraz zarz ądzania jej 
programami i środkami;  
18. podziela zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące: 
— opracowania dzia łań, które skutecznie zmniejsz ą nadmiern ą zdolno ść po łowow ą floty rybackiej 
i doprowadz ą do lepszego zdefiniowania i pomiaru zdolno ści po łowowej i nadmiernej zdolno ści 
po łowowej, po świ ęcaj ąc jednocze śnie szczególn ą uwag ę utrzymaniu pozosta łych miejsc pracy 
w sektorze rybo łówstwa,  
— ponownego przeanalizowania systemu pomocy na rzecz modernizacji statków i wyja śnienia roli 
systemów przekazywania praw po łowowych,  
— ustanowienia jasnych przepisów selekcji dla programów wycofywania statków rybackich z eksploa ­
tacji,  
— terminowego wdro żenia EFF przez pa ństwa cz łonkowskie, a tak że tego, aby żadna z finansowa ­
nych ze środków publicznych inwestycji na pok ładzie statków nie prowadzi ła do zwi ększenia 
zdolno ści po łowowych,  
— konieczno ści w łaściwego aktualizowania rejestru floty rybackiej oraz sprawozda ń pa ństw cz łon ­
kowskich, które powinny zawiera ć wymagane i odpowiednie informacje;  
19. ponadto uwa ża, że w świetle krytycznej opinii Trybuna łu Obrachunkowego wyra źnie wida ć, że EFF 
i WPRyb w nieskuteczny sposób wykorzystuj ą nasze wspólne zasoby, dlatego te ż z zadowoleniem 
przyjmuje pomys ł dokonania przegl ądu ca łego systemu w najbli ższej przysz łości; podkre śla, że 
w procesie restrukturyzacji tych systemów wa żne jest, aby w dziedzinie WPRyb skupi ć si ę na tych 
obszarach, którymi najlepiej mo żna zaj ąć si ę na szczeblu unijnym, takimi jak aspekty środowiskowe, 
zamiast stosowa ć ró żnego rodzaju nieskuteczne systemy wsparcia;PL L 308/70 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1.
Cz ęść II Sprawozdanie specjalne nr 13/2011 Trybuna łu Obrachunkowego zatytu łowane 
„Czy mechanizmy kontrolne stosowane w procedurze celnej 42 zapobiegaj ą uchy ­
laniu si ę od podatku VAT i umo żliwiaj ą wykrycie takich przypadków?”  
20. przyjmuje z zadowoleniem sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 13/2011;  
21. przypomina, że prawid łowy pobór podatku od warto ści dodanej ma bezpo średni wp ływ zarówno na 
gospodark ę pa ństw cz łonkowskich, jak i bud żet Unii, gdy ż oszustwa podatkowe, a zw łaszcza oszu ­
stwa w zakresie podatku VAT, powoduj ą ogromne straty w bud żecie UE i gospodarce pa ństw 
cz łonkowskich, pog łębiaj ąc tym samym kryzys zad łużenia; podkre śla, że szacunkowa ocena strat 
spowodowanych oszustwami zwi ązanymi z podatkiem VAT si ęga rocznej kwoty w wysoko ści 
oko ło 1 400 mln EUR;  
22. uwa ża, że zw łaszcza w obecnej sytuacji gospodarczej nale ży po łożyć nacisk na skuteczniejsze i spra ­
wiedliwsze systemy poboru dochodów; podkre śla, że usprawnienie tych systemów powinno by ć 
najpilniejszym priorytetem Unii i wszystkich pa ństw cz łonkowskich, zw łaszcza tych zmagaj ących 
się z najwi ększymi trudno ściami gospodarczymi;  
23. przypomina, że zgodnie z ekspertyz ą przeprowadzon ą w imieniu Komisji szacuje si ę, że średni ubytek 
VAT w Unii wynosi 12 %; zwraca szczególn ą uwag ę na fakt, że ten ubytek VAT osi ągn ął alarmuj ący 
poziom wynosz ący 30 % i 22 % odpowiednio w Grecji i we W łoszech, które s ą pa ństwami cz łon ­
kowskimi do świadczaj ącymi najwi ększego kryzysu zad łużenia;  
24. podkre śla, że oprócz unikania zobowi ąza ń podatkowych i strat spowodowanych niewyp łacalno ścią 
ubytek VAT mo żna tak że przypisa ć oszustwom, nieprzejrzystym zasadom, niespójnym systemom 
kontroli i brakiem lub cz ęściowym wdro żeniem ustawodawstwa unijnego w pa ństwach cz łonkow ­
skich oraz że straty w podatku VAT, przek ładaj ące si ę na miliardy euro, s ą w znacznym stopniu 
kompensowane polityk ą oszcz ędno ści, której do świadczaj ą obywatele Unii i której konsekwencje 
ponosz ą obywatele o dobrze udokumentowanych i łatwych do zidentyfikowania źród łach dochodu;  
25. jest g łęboko zaniepokojony ustaleniami Trybuna łu Obrachunkowego, zw łaszcza faktem, że samo 
stosowanie procedury celnej 42 (  1 ) przyczyni ło si ę w 2009 r. do obliczonych na zasadzie ekstrapolacji 
strat wynosz ących 2 200 mln EUR w siedmiu pa ństwach cz łonkowskich zbadanych przez Trybuna ł 
Obrachunkowy, co stanowi 29 % teoretycznie nale żnego podatku VAT od podstawy opodatkowania 
dla wszystkich przywozów dokonanych w ramach procedury celnej 42 w 2009 r. w tych pa ństwach 
cz łonkowskich;  
26. stwierdza z zaniepokojeniem, że Trybuna ł Obrachunkowy ustali ł, i ż ramy regulacyjne Unii nie 
gwarantuj ą jednolitego i nale żytego podej ścia s łużb celnych pa ństw cz łonkowskich w zakresie zwol ­
nienia z podatku VAT ani nie gwarantuj ą, że informacje dotycz ące takich transakcji b ędą zawsze 
udost ępniane organom podatkowym pa ństwa cz łonkowskiego przeznaczenia, co nara ża system na 
nadu życia ze strony organizacji przest ępczych i indywidualnych oszustów i stawia w niekorzystnej 
sytuacji konkurencyjnej przedsi ębiorców dzia łających w dobrej wierze;  
27. zwraca uwag ę na ustalenie Trybuna łu Obrachunkowego, że s łużby celne skontrolowanych pa ństw 
cz łonkowskich nie gwarantuj ą wa żno ści i kompletno ści danych oraz spe łnienia innych kryteriów 
zwolnienia;  
28. jest zaniepokojony faktem, że Trybuna ł Obrachunkowy znalaz ł powa żne niedoci ągni ęcia podczas 
kontroli uproszczonych procedur celnych, które stanowi ą 70 % wszystkich procedur celnych, 
w tym zw łaszcza s łabej jako ści i s łabo udokumentowane audyty i technologie automatycznego 
przetwarzania danych do kontroli podczas stosowania uproszczonych procedur, które s ą ma ło przy ­
datne; podkre śla, że te niedoci ągni ęcia doprowadzi ły do nieuzasadnionych strat w bud żecie Unii oraz 
że prawid łowe funkcjonowanie administracji celnej ma bezpo średni wp ływ na obliczanie VAT; 
ubolewa nad faktem, że Komisja nie podj ęła odpowiednich dzia łań w celu zaradzenia tej sytuacji 
w ci ągu ostatnich 10 lat, lecz zas łania ła si ę przepisami, które dobrze wygl ądaj ą na papierze;  
29. stwierdza z ubolewaniem, że od momentu wprowadzenia modelu poboru podatku VAT pozostaje on 
niezmieniony; uwa ża, że model ten jest przestarza ły, zwa żywszy na liczne zmiany, jakie w mi ędzy ­
czasie zasz ły w środowisku technologicznym i gospodarczym;  
30. wzywa Komisj ę i pa ństwa cz łonkowskie do monitorowania i skutecznego reagowania zarówno na 
istniej ące, jak i nowe metody oszustów i zwraca si ę do Komisji o poinformowanie Komisji KontroliPL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/71  
( 1 ) Procedura celna 42 to mechanizm, który wykorzystuje importer w celu uzyskania zwolnienia z podatku VAT, gdy 
przywo żone towary maj ą zosta ć przewiezione do innego pa ństwa cz łonkowskiego. Podatek VAT jest nale żny 
w pa ństwie cz łonkowskim przeznaczenia.
Bud żetowej do wrze śnia 2013 r. o tym, jakie przej ściowe i sta łe środki zosta ły podj ęte w oparciu 
o procedur ę celn ą 42, nie tylko przez Uni ę, ale tak że na szczeblu krajowym, oraz jaki by ł ich wp ływ 
na liczb ę oszustw; przyjmuje do wiadomo ści zielon ą ksi ęgę Komisji w sprawie przysz łości podatku 
VAT – „W stron ę prostszego, solidniejszego i wydajniejszego systemu podatku VAT” (COM(2010) 
695)) i apeluje o konkretne propozycje w sprawie reformy VAT;  
31. wzywa Komisj ę, by zaapelowa ła do pa ństw cz łonkowskich o uproszczenie ich prawodawstwa doty ­
cz ącego podatku VAT, wprowadzenie standardowego formularza powiadamiania organów podatko ­
wych o zastosowaniu podatku VAT oraz wprowadzenie jednolitego i w łaściwego rozpatrywania 
przypadków zwolnie ń z podatku VAT przez organy celne pa ństw cz łonkowskich, a tak że by zapew ­
ni ła lepsz ą dost ępno ść tych aktów prawnych, wymagaj ąc ich t łumaczenia przynajmniej na j ęzyk 
angielski, francuski i niemiecki;  
32. ubolewa nad prze łożeniem wej ścia w życie zmodernizowanego kodeksu celnego przewidzianego we 
wniosku Komisji w sprawie rozporz ądzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiaj ącego unijny 
kodeks celny (COM(2012) 64) i uwa ża proponowan ą dat ę – 31 grudnia 2020 r. – za nie do przyj ęcia; 
przypomina, że rozporz ądzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 
23 kwietnia 2008 r. ustanawiaj ące wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (  1 ) 
przewidywa ło jego wej ście w życie dnia 24 czerwca 2013 r., i wzywa Komisj ę i pa ństwa cz łonkow ­
skie do podj ęcia niezb ędnych kroków w celu przyspieszenia przygotowa ń; 
33. sugeruje stanowczo wszystkim pa ństwom cz łonkowskim udzia ł w dziedzinie roboczej 3  Eurofisc  na 
temat nieuczciwych transakcji wykorzystuj ących procedur ę celn ą 4200;  
34. popiera wniosek Komisji z 2008 r. w sprawie dyrektywy Rady zmieniaj ącej dyrektyw ę 2006/112/WE 
w sprawie wspólnego systemu podatku od warto ści dodanej w odniesieniu do uchylania si ę od 
płacenia podatków zwi ązanego z importem i innymi transakcjami transgranicznymi (COM(2008) 
805) maj ący na celu wprowadzenie wspólnej odpowiedzialno ści przedsi ębiorców za transakcje 
wewn ątrzwspólnotowe, dzi ęki czemu importer solidarnie odpowiada za utracony podatek VAT 
i mo żna na niego na łożyć stosowne sankcje w przypadkach, gdy strata spowodowana zosta ła z łoże­
niem organowi podatkowemu fa łszywej lub niepe łnej deklaracji o transakcji lub z łożeniem jej po 
terminie;  
35. podkre śla znaczenie intensywniejszej i szybszej wspó łpracy mi ędzy pa ństwami cz łonkowskimi oraz 
lepszej kontroli wymiany informacji, bardziej bezpo średnich kontaktów mi ędzy lokalnymi urz ędami 
skarbowymi i celnymi, utrzymywanych równie ż dzi ęki internetowemu systemowi wymiany informacji 
o podatku VAT (VIES), by zapewni ć świadczenie skutecznej wzajemnej pomocy mi ędzy pa ństwami 
cz łonkowskimi;  
36. zaleca pa ństwom cz łonkowskim zapewnienie bez dalszej zw łoki w ładzom celnym dost ępu online  do 
numerów identyfikacyjnych VAT znajduj ących si ę w VIES, aby umo żliwi ć im wype łnianie obowi ązku 
weryfikacji numerów VAT zebranych w deklaracjach celnych; zwraca si ę do Komisji o informowanie 
co miesi ąc odpowiednich komisji Parlamentu i Trybuna łu Obrachunkowego o rozwoju sytuacji we 
wszystkich pa ństwach cz łonkowskich w zakresie zapobiegania oszustwom pope łnianym w ramach 
procedury celnej 42;  
37. wzywa Komisj ę do utworzenia systemu łącz ącego pomoc w obszarze ce ł i wspó łprac ę administracyjn ą 
w obszarze podatku VAT, by zapewni ć skuteczny przep ływ informacji umo żliwiaj ący bie żące infor ­
mowanie stosownych organów dzia łających w jednym obszarze o dzia łaniach podj ętych w drugim 
obszarze; jest zdania, że przyspieszy to wspó łprac ę mi ędzy w łaściwymi organami oraz naliczanie 
podatku VAT w pa ństwie cz łonkowskim przeznaczenia oraz zwi ększy skuteczno ść tych dzia łań; 
38. podkre śla rol ę administracji elektronicznej pod wzgl ędem zwi ększenia przejrzysto ści oraz zwalczania 
nadu żyć finansowych i korupcji, a tym samym zabezpieczenia funduszy publicznych; podkre śla, że 
Unia pozostaje w tyle za swoimi partnerami przemys łowymi mi ędzy innymi z powodu braku inte ­
roperacyjno ści systemów (  2 ); podkre śla, że Unia musi wzmóc wysi łki na rzecz wprowadzenia nowej 
generacji administracji elektronicznej;  
39. podkre śla, że udokumentowane elektroniczne transakcje bezgotówkowe powoduj ą, że funkcjonowanie 
w szarej strefie jest trudniejsze, oraz że istnieje prawdopodobnie silny zwi ązek mi ędzy odsetkiem 
płatno ści elektronicznych w danym kraju a jego szar ą stref ą ( 3 ); zach ęca pa ństwa cz łonkowskie do 
obni żenia progów obowi ązkowych p łatno ści bezgotówkowych;PL L 308/72 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1.  
( 2 ) Komunikat Komisji Europejskiej do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Spo łecz ­
nego oraz Komitetu Regionów z dnia 19 maja 2010 r.: Europejska agenda cyfrowa (COM(2010) 245).  
( 3 ) The Shadow Economy in Europe, 2010: Using Electronic Payment Systems to Combat the Shadow Economy [Szara 
strefa w Europie w 2010 r.: wykorzystywanie elektronicznych systemów p łatno ści do zwalczania szarej strefy]/Fried ­
rich Schneider, A.T. Kearney, 2010.
40. podziela zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego, a zw łaszcza:  
— zalecenie zmiany rozporz ądzenia wykonawczego do wspólnotowego kodeksu celnego, wdro żenie 
obowi ązkowego informowania o odpowiednich numerach identyfikacyjnych VAT,  
— zalecenie zmiany dyrektywy o VAT, tak aby importer solidarnie odpowiada ł za straty podatku 
VAT,  
— zalecenie dla Komisji, aby przygotowa ła wytyczne dla pa ństw cz łonkowskich w sprawie pomocy 
i wsparcia administracyjnego,  
— zalecenie dostarczania automatycznej weryfikacji numerów identyfikacyjnych VAT i utworzenie 
unijnego profilu ryzyka w ramach procedury celnej 42,  
— zalecenie zmiany dyrektywy o VAT umo żliwiaj ącej uzgadnianie danych celnych i podatkowych,  
— zalecenie wymieniania si ę informacjami niezb ędnymi do prawid łowego naliczania podatku VAT,  
— zalecenie ustanowienia bezpo średniej automatycznej wymiany danych w odniesieniu do transakcji 
obarczonych ryzykiem w ramach procedury celnej 42;  
wzywa Komisj ę do sk ładania sprawozdania co 6 miesi ęcy na temat sposobu i terminu wdro żenia tych 
zalece ń; 
Cz ęść III Sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 14/2011 pt. „Czy pomoc 
UE wp łyn ęła na zwi ększenie zdolno ści Chorwacji do gospodarowania środkami 
poakcesyjnymi?”  
41. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 14/2011 oraz 
popiera wnioski Trybuna łu Obrachunkowego, a zw łaszcza stwierdzenie, że „ca łość pomocy przedak ­
cesyjnej UE dla Chorwacji wnosi znacz ący wk ład w post ępy Chorwacji w zwi ększaniu zdolno ści 
administracyjnej do gospodarowania zwi ększonymi środkami UE po przyst ąpieniu”; z zadowoleniem 
przyjmuje wa żną i pozytywn ą rol ę pomocy przedakcesyjnej w przygotowywaniu w ładz Chorwacji do 
zarz ądzania polityk ą spójno ści i rolnictwa w okresie po akcesji;  
42. ubolewa, że sprawozdanie Trybuna łu Obrachunkowego nie zawiera wystarczaj ących informacji na 
temat poziomu b łędu lub nadu żyć, a tak że na temat dzia łań nast ępczych, w tym w stosownych 
przypadkach dzia łań s ądowych, a tak że oceny wykonania;  
43. podkre śla jednak stwierdzenie Trybuna łu Obrachunkowego, że „dotychczasowa pomoc jedynie po 
cz ęści osi ągn ęła jednak swoje cele, a dalszy post ęp w rozwoju potencja łu wymaga wsparcia 
w kilku najwa żniejszych obszarach, i to zarówno przed przyst ąpieniem, jak i po przyst ąpieniu”; 
zwraca uwag ę na stwierdzenie Trybuna łu Obrachunkowego, że „w wi ększo ści obszarów pomocy 
przedakcesyjnej Komisja nie uzna ła jeszcze potencja łu Chorwacji za wystarczaj ący, aby zezwoli ć jej 
na realizacj ę pomocy bez kontroli  ex ante  ze strony Komisji” oraz że pomimo niedawnych post ępów 
„potencja ł w zakresie zamówie ń publicznych i przeciwdzia łanie korupcji to dwa obszary, w których 
szczególnie potrzeba wi ększego wsparcia dla w ładz Chorwacji”;  
44. maj ąc na uwadze przypadki braku przygotowania administracji i instytucji do przej ścia z finansowania 
akcesyjnego do finansowania z funduszy strukturalnych we wcze śniejszych akcesjach do Unii, wyra ża 
zaniepokojenie, czy podobnego zagro żenia mo żna unikn ąć w przypadku Chorwacji;  
45. wyra ża obaw ę, że poza znacznym skupieniem si ę Trybuna łu Obrachunkowego na dostosowaniu 
ustawodawstwa, konieczny b ędzie sta ły nadzór, a tak że wprowadzenie środków w celu:  
— zaradzenia niewystarczaj ącemu poziomowi wykorzystania środków w przypadku szeregu 
niedawno realizowanych programów,  
— zapewnienia odpowiednich zdolno ści do kontroli zewn ętrznej i wewn ętrznej,PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/73
— zapewnienia stabilno ści procedur w programach finansowania,  
— rozwi ązania kwestii przejrzysto ści oraz zaspokojenia potrzeby poprawy świadomo ści zaintereso ­
wanych stron oraz ogó łu ludno ści, 
— rozwi ązania kwestii wydajno ści, skuteczno ści i gospodarno ści w wykorzystaniu funduszy za 
pomoc ą ocen wykonania;  
46. popiera zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego, a przede wszystkim wzywa Komisj ę i w ładze Chor ­
wacji do ścis łej wspó łpracy, tak aby priorytetowo potraktowa ć rozwój potencja łu w zakresie zamó ­
wie ń publicznych poprzez realizacj ę planów szkole ń w miejscu pracy i poza miejscem pracy, podj ąć 
szerzej zakrojone dzia łania w celu zaspokojenia potrzeb w zakresie rozwoju potencja łu na szczeblu 
lokalnym i regionalnym, udoskonala ć ocen ę skuteczno ści projektów pozwalaj ącą w pe łni wykorzysta ć 
zwi ększone środki dost ępne po przyst ąpieniu, a tak że podejmowa ć dzia łania w odniesieniu do 
programów rozwoju obszarów wiejskich oraz wzmocni ć dzia łania antykorupcyjne;  
47. popiera zalecenie Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z którym Komisja powinna uwzgl ędnia ć 
do świadczenia nabyte w zwi ązku z pomoc ą przedakcesyjn ą udzielan ą Chorwacji przy świadczeniu, 
w stosownych przypadkach, pomocy przedakcesyjnej innym pa ństwom;  
48. z zadowoleniem przyjmuje ocen ę, jakiej dokona ła Komisja w sprawozdaniu monitoruj ącym z przygo ­
towa ń Chorwacji do przyst ąpienia z dnia 24 kwietnia 2012 r., w której stwierdza, że „Ogólnie rzecz 
bior ąc, przygotowania Chorwacji do cz łonkostwa w UE przebiegaj ą planowo i że chorwackie przepisy 
zosta ły ju ż w znacznym stopniu dostosowane do unijnego dorobku prawnego. Od czasu sprawoz ­
dania o post ępach z 2011 r. i ostatniej aktualizacji tabel monitorowania opublikowanych jesieni ą 
2011 r. s ą dalsze post ępy w przygotowaniach. Komisja odnotowa ła jednak pewn ą niewielk ą liczb ę 
kwestii, które wymagaj ą dalszych wysi łków” (  1 ); 
49. zwraca uwag ę, że wci ąż istnieje szereg nierozwi ązanych kwestii w kilku obszarach dorobku prawnego; 
uwag ę nale ży zwróci ć w szczególno ści na dostosowanie prawodawstwa wtórnego dotycz ącego zamó ­
wie ń publicznych, zw łaszcza w obszarze zamówie ń w dziedzinie obronno ści, a tak że na w łaściwe 
wdra żanie nowo przyj ętych przepisów, szczególnie na szczeblu lokalnym, równie ż z my ślą o przy ­
sz łym zarz ądzaniu funduszami strukturalnymi;  
50. zauwa ża równie ż, że w obszarze kontroli finansowej konieczne s ą dalsze dzia łania na rzecz poprawy 
ogólnego dzia łania publicznej wewn ętrznej kontroli finansowej i audytu zewn ętrznego na szczeblu 
centralnym i lokalnym, w odniesieniu do przepisów finansowych i bud żetowych konieczne jest dalsze 
zwi ększanie potencja łu departamentu koordynacji w celu umo żliwienia mu skutecznego zarz ądzania 
systemem zasobów w łasnych po przyst ąpieniu, a tak że nale ży przyspieszy ć modernizacj ę strategii 
w zakresie kontroli celnej, koncentruj ąc si ę bardziej na kontrolach po odprawie celnej;  
51. podkre śla, że w niektórych obszarach konieczne s ą dalsze wysi łki, zw łaszcza je żeli chodzi o rolnictwo 
i rozwój obszarów wiejskich, nale ży zwróci ć uwag ę na dalsze dostosowywanie przepisów i zwi ększanie 
potencja łu administracyjnego w obszarach p łatno ści bezpo średnich i rozwoju obszarów wiejskich;  
52. jest zaniepokojony niskim poziomem wykorzystania funduszy z programów Sapard i IPARD – 
niektóre bran że by ły szczególnie s łabo reprezentowane w realizacji dzia łania 1 (inwestycje w gospodar ­
stwach rolnych), zw łaszcza mleczarstwo, uprawa szklarniowa oraz sadownictwo i warzywnictwo; jest 
zdania, że wskazuje to na powa żne uchybienia w zakresie zdolno ści i przygotowania tych bran ż do 
wykorzystywania unijnych środków w przysz łości; 
53. zauwa ża opó źnienia we wdra żaniu pomocy przedakcesyjnej; z zadowoleniem przyjmuje post ępy 
osi ągni ęte w rozwi ązywaniu tej kwestii i domaga si ę, aby Komisja i w ładze Chorwacji nadal zwi ęk­
sza ły tempo wdra żania pomocy, szczególnie przez wzmocnienie budowania potencja łu; podkre śla, że 
budowaniem potencja łu w ramach pomocy przedakcesyjnej powinny zajmowa ć si ę zarówno insty ­
tucje centralne, jak i struktury regionalne i lokalne; wyra ża obaw ę, że w przypadku Chorwacji 
niedostateczne po świ ęcenie uwagi tej kwestii mo że zaskutkowa ć niewystarczaj ącymi zdolno ściami 
administracyjnymi i brakiem do świadczenia we wdra żaniu pomocy unijnej;PL L 308/74 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 kwietnia 2012 r.: Sprawozdanie monitoruj ące 
z przygotowa ń Chorwacji do przyst ąpienia, s. 12.
54. przypomina, że celem pomocy przedakcesyjnej jest mi ędzy innymi poprawa zdolno ści pa ństw kandy ­
duj ących do skutecznego i przejrzystego absorbowania unijnych środków finansowych w przysz łości; 
dlatego te ż z zadowoleniem przyjmuje nowe podej ścia stosowane przez Komisj ę w planowaniu 
pomocy przedakcesyjnej dla Chorwacji, takie jak łączenie specjalnych projektów w zakresie budowania 
zdolno ści z negocjacjami akcesyjnymi oraz umo żliwianie realizacji wieloletnich programów operacyj ­
nych;  
55. wzywa Komisj ę do zmaksymalizowania potencja łu instytucjonalnego w zakresie uczenia si ę i budo ­
wania potencja łu w krajach kandyduj ących do przyst ąpienia, a tak że w krajach b ędących potencjal ­
nymi kandydatami, szczególnie poprzez dalsze ujednolicenie procedur dotycz ących pomocy przedak ­
cesyjnej oraz procedur stosowanych w ramach funduszy strukturalnych, Europejskiego Funduszu 
Spo łecznego oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich;  
56. odnotowuje równie ż, że w odniesieniu do polityki regionalnej i koordynacji instrumentów struktu ­
ralnych nale ży skoncentrowa ć si ę na skutecznym wdra żaniu planów dotycz ących zwi ększenia poten ­
cja łu administracyjnego z my ślą o przysz łym wdra żaniu polityki spójno ści i rozwijaniu dobrze dzia ­ 
łającego procesu przygotowywania projektów;  
57. zwraca si ę do w ładz Chorwacji o podj ęcie dzia łań, aby rozwi ąza ć wy żej wymienione problemy 
i wzywa Komisj ę do sk ładania sprawozda ń z post ępów Chorwacji w rozwi ązywaniu tych i innych 
nierozwi ązanych jeszcze kwestii;  
58. chwali post ępy, jakie kraj ten poczyni ł w procesie wzmacniania swych zdolno ści instytucjonalnych 
i administracyjnych oraz konsolidacji gospodarowania pomoc ą przedakcesyjn ą; 
59. z zadowoleniem przyjmuje utworzenie w Chorwacji w grudniu 2011 r. ministerstwa ds. rozwoju 
regionalnego i funduszy UE oraz fakt, że minister ds. rozwoju regionalnego i funduszy UE zosta ł 
równie ż mianowany wicepremierem, co świadczy o zaanga żowaniu nowego rz ądu w kwestie rozwoju 
regionalnego i wykorzystanie środków UE;  
60. zauwa ża tak że, że Chorwacja do łożyła znacznych stara ń, aby stworzy ć system nale żytego zarz ądzania 
finansami i kontroli, co powinno skutkowa ć spodziewanym odst ąpieniem od kontroli  ex ante  w drugiej 
po łowie 2012 r.; podkre śla jednak, że potrzebne s ą dalsze d ługotrwa łe dzia łania, bior ąc pod uwag ę, że 
w wi ększo ści dziedzin Komisja nie udzieli ła jeszcze Chorwacji zgody na zastosowanie pomocy prze ­
dakcesyjnej bez kontroli  ex ante ; 
61. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w styczniu 2012 r. wesz ła w życie nowa ustawa o zamówieniach 
publicznych, która zapewnia wi ększ ą przejrzysto ść, oraz że w 2011 r. zrealizowano projekt w ramach 
uproszczonego instrumentu twinningowego, obj ęty Instrumentem Pomocy Przedakcesyjnej 2008, pt. 
„Zwi ększanie zdolno ści zapobiegania nieprawid łowo ściom w procedurach udzielania zamówie ń 
publicznych”, który obj ął m.in. dzia łania w zakresie u świadamiania;  
62. nalega, by Komisja i w ładze Chorwacji priorytetowo potraktowa ły zbudowanie solidnych zdolno ści 
w zakresie zamówie ń publicznych; w tym kontek ście podkre śla, że walka z korupcj ą jest centralnym 
elementem ca łego procesu akcesji, a niewdro żenie zapobiegawczych środków antykorupcyjnych 
utrudni absorpcj ę pomocy unijnej w przysz łości; 
Cz ęść IV Sprawozdanie specjalne nr 16/2011 Trybuna łu Obrachunkowego zatytu łowane: 
„Pomoc finansowa Unii Europejskiej na rzecz likwidacji obiektów j ądrowych 
w Bu łgarii, na Litwie i S łowacji: osi ągni ęcia i przysz łe wyzwania”  
63. podkre śla, że likwidacja b ędzie nabieraj ącym znaczenia problemem w najbli ższych latach, poniewa ż 
jedna trzecia z 133 reaktorów funkcjonuj ących w 14 pa ństwach cz łonkowskich b ędzie musia ła zosta ć 
zamkni ęta do 2025 r. (  1 ); 
64. wzywa Komisj ę Bud żetow ą i Komisj ę Przemys łu, Bada ń Naukowych i Energii do wzi ęcia pod uwag ę 
ustale ń Komisji Kontroli Bud żetowej podczas negocjowania nowych wieloletnich ram finansowych 
(2014–2020);PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/75  
( 1 ) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2007 r.: Drugie sprawozdanie w sprawie 
wykorzystania zasobów finansowych przeznaczonych na likwidacj ę instalacji j ądrowych, zu żytego paliwa i odpadów 
promieniotwórczych (COM(2007) 794), s. 10.
Ustalenia Trybuna łu Obrachunkowego  
65. uwa ża, że ustalenia Trybuna łu Obrachunkowego mo żna podsumowa ć nast ępuj ąco: 
„a) W rezultacie stosunkowo nieprecyzyjnych ram polityki w programach nie korzystano z komple ­
ksowej oceny potrzeb, ustalenia priorytetów, ustanawiania szczegó łowych celów i rezultatów, które 
nale ży osi ągn ąć. Zakres odpowiedzialno ści jest rozproszony, zw łaszcza w odniesieniu do monito ­
rowania i osi ągania celów programu jako ca łości. Nadzór Komisji dotyczy g łównie wykonania 
bud żetu i realizacji projektu.  
b) Nie opracowano wspólnej oceny post ępów w procesach likwidacji i łagodzenia jej skutków. 
W przypadku kluczowych projektów infrastrukturalnych odnotowano opó źnienia i przekroczenie 
kosztów.  
c) Chocia ż reaktory zosta ły wygaszone w latach 2002–2009, realizacja programów nie wywo łała 
jeszcze wymaganych zmian organizacyjnych, które umo żliwi łyby przekszta łcenie operatorów 
w skuteczne organizacje odpowiadaj ące za likwidacj ę. 
d) Dost ępne obecnie środki finansowe (w tym wk ład UE do roku 2013 o warto ści 2,85 mld euro) nie 
wystarcz ą. Deficyt finansowania jest znacz ący (oko ło 2,5 mld euro)” (  1 ); 
66. stwierdza ponadto, że w schemacie finansowania zaproponowanym przez Komisj ę nie przewidziano 
kompleksowej oceny  ex ante ; 
Wnioski Parlamentu  
67. przyznaje, że sytuacja opisana w sprawozdaniu Trybuna łu Obrachunkowego odnosi si ę do okresu do 
ko ńca 2010 r., po którym Komisja podj ęła pewne kroki;  
68. stwierdza, że ogólnym celem Unii w dziedzinie energii j ądrowej jest maksymalne bezpiecze ństwo 
jądrowe;  
69. zapozna ł si ę z opini ą Komisji, która stwierdza, że stworzy ła ramy proceduralne okre ślaj ące szczegó ­ 
łowe cele, definiuj ące role i obowi ązki oraz jasno okre ślaj ące wymogi dotycz ące sprawozdawczo ści 
i nadzoru (  2 ); 
70. zapozna ł si ę z odpowiedzi ą Komisji, w której wyja śnia ona, że ocena potrzeb by ła cz ęścią oceny 
skutków (SEC(2011) 1387) przeprowadzonej w 2011 r.; odnotowuje, że ocena skutków obejmowa ła 
osi ągni ęte post ępy, nierozwi ązane problemy i ogólny zarys sytuacji finansowej;  
71. przypomina, że traktaty o przyst ąpieniu Bu łgarii i S łowacji ustanawiaj ą limity na dostarczanie przez 
Uni ę pomocy finansowej odpowiednio do 2009 r. i do 2006 r.;  
72. z zadowoleniem przyjmuje wniosek w sprawie rozporz ądzenia Rady w sprawie wsparcia unijnego 
programów pomocy dotycz ących likwidacji obiektów j ądrowych realizowanych w Bu łgarii, na Litwie 
i na S łowacji (COM(2011) 783), który sporz ądzono po obszernych konsultacjach z zainteresowanymi 
stronami, odno śnymi pa ństwami cz łonkowskimi – Bu łgari ą, Litw ą i S łowacj ą – oraz grupami 
ekspertów od likwidacji; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że jako materia ły wyj ściowe wykorzystano 
ustalenia przedstawione w rezolucji Parlamentu z dnia 5 kwietnia 2011 r. (  3 ) oraz wnioski i zalecenia 
z kontroli wykonania zada ń likwidacyjnych przeprowadzonej przez Trybuna ł Obrachunkowy 
w 2011 r.;  
73. odnotowuje, że eksperci wezwali do opracowania solidnego, kompletnego i szczegó łowego planu 
likwidacji, który b ędzie stanowi ł podstaw ę do świadczenia przez Uni ę dalszej pomocy, z uwzgl ędnie ­
niem pe łnych kosztorysów a ż do dnia zako ńczenia likwidacji; uwa ża, że nale ży jednoznacznie okre ślić 
poziom dofinansowania krajowego oraz sposób jego zapewnienia w perspektywie d ługoterminowej;PL L 308/76 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Sprawozdanie specjalne nr 16/2011, s. 7.  
( 2 ) Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie wykorzystania w latach 
2004–2009 środków finansowych przeznaczonych dla Litwy, S łowacji i Bu łgarii na rzecz wspierania likwidacji 
przedterminowo zamkni ętych elektrowni j ądrowych zgodnie z aktami przyst ąpienia (COM(2011) 432).  
( 3 ) Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 kwietnia 2011 r. pt. „Efektywno ść i skuteczno ść finansowania UE 
w dziedzinie likwidacji elektrowni j ądrowych w nowych pa ństwach cz łonkowskich” (Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, 
s. 19).
74. odnotowuje z zadowoleniem, że zainteresowane strony wyra źnie popar ły okre ślone w ww. ocenie 
skutków Komisji (  1 ) kluczowe etapy, jak równie ż ukierunkowanie pomocy unijnej na realizacj ę 
konkretnych etapów kluczowych, przynosz ących Unii najwi ększ ą warto ść dodan ą; odnotowuje, że 
od samego pocz ątku nale ży uwzgl ędnia ć procedury przestrzegania przepisów oraz ścis łe monitoro ­
wanie kosztów;  
75. powtarza i podkre śla wzajemne zobowi ązania podj ęte przez UE i Bu łgari ę, S łowacj ę i Litw ę dotycz ące 
likwidacji, odpowiednio, czterech bloków w elektrowni j ądrowej Koz łoduj, bloków 1 i 2 elektrowni 
jądrowej Bohunice V1 oraz bloków 1 i 2 elektrowni j ądrowej Ignalina;  
76. ubolewa nad faktem, że w przypadku elektrowni j ądrowej Ignalina szczególnie istotne projekty, takie 
jak B1 i B234, napotka ły powa żne opó źnienia z powodu sporów technicznych i komercyjnych, które 
spowodowa ły znaczne straty ekonomiczne i zak łóci ły ci ągłość procesu likwidacji;  
77. uwa ża, że plan dzia łania zawieraj ący ustalone rozwi ązania techniczne, uzgodniony w lipcu 2012 r. 
przez elektrowni ę jądrow ą Ignalina i NUKEM/GNS, stanowi wa żny krok naprzód w procesie prze ła­
mywania impasu zwi ązanego z instalacj ą B1 s łużącą do tymczasowego magazynowania wypalonego 
paliwa;  
78. ubolewa nad faktem, że planowany termin publikacji szczegó łowego sprawozdania z post ępów 
w realizacji planu dzia łania, tj. 5 pa ździernika 2012 r., nie zosta ł dotrzymany;  
79. z zadowoleniem przyjmuje post ępy osi ągni ęte w niektórych kwestiach obj ętych planem dzia łania, 
takich jak zatwierdzanie pojemników i środki usprawniaj ące w odniesieniu do d źwigów;  
80. jest jednak nadal zaniepokojony tym, że wci ąż nie osi ągni ęto porozumienia co do nierozwi ązanych 
kwestii, takich jak zagadnienia dotycz ące amortyzatorów i post ępowania w przypadku wycieku 
i uszkodzenia paliwa, które utrudniaj ą szybkie wdro żenie wspomnianego powy żej planu dzia łania;  
81. apeluje do obu zainteresowanych stron o szybkie i terminowe porozumienie w sprawie wszystkich 
pozosta łych kwestii;  
82. popiera ustalenia misji informacyjnej Komisji Kontroli Bud żetowej na Litwie w dniach 10–12 lipca 
2012 r. i w zwi ązku z tym uwa ża, że nale ży wstrzyma ć pomoc finansow ą Unii do czasu znalezienia 
rozwi ązania w sprawie projektów B1 i B234;  
83. popiera wniosek Komisji w sprawie przeznaczenia dodatkowych 230 mln EUR na elektrowni ę 
jądrow ą Ignalina w latach 2014–2017; przypomina, że środki finansowe nale ży przyznawa ć 
wy łącznie po spe łnieniu warunków  ex ante  okre ślonych we wspomnianym powy żej wniosku w sprawie 
rozporz ądzenia Rady, i uwa ża, że po tym terminie nie nale ży udziela ć dalszego unijnego wsparcia 
finansowego;  
84. nalega na to, że dzia łania likwidacyjne musz ą by ć zaplanowane w taki sposób, aby by ły bezpieczne 
i skuteczne i by umo żliwia ły szybkie wydanie zezwolenia na likwidacj ę, w terminie przewidzianym 
w harmonogramach zawartych w odno śnych planach likwidacji;  
85. wzywa Komisj ę, aby przekaza ła Parlamentowi ocen ę potrzeb finansowych zwi ązanych z nieodwracaln ą 
i ca łkowit ą likwidacj ą tych trzech elektrowni j ądrowych;  
86. przypomina, że jedynie krajowe organy regulacyjne w dziedzinie j ądrowej mog ą wydawa ć zezwolenia 
na likwidacj ę osobom prawnym, w ścis łej zgodno ści z odno śnym prawodawstwem krajowym;PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/77  
( 1 ) SEC(2011) 1387, s. 34, zob. za łącznik 1.
87. wzywa rz ąd Litwy do utworzenia niezale żnego zespo łu zarz ądzaj ącego projektami B1 i B234; 
zauwa ża, że nale ży równie ż wprowadzi ć niezale żne zarz ądzanie projektami wdra żanymi przez elek ­
trowni ę jądrow ą Ignalina zgodnie z propozycj ą litewskiego Krajowego Urz ędu ds. Audytu;  
88. apeluje o ustalenie jasnego, jednoznacznego terminu otrzymywania zezwole ń na likwidacj ę, je śli nie 
zosta ł on jeszcze ustalony;  
89. z zaniepokojeniem odnotowuje opó źnienia w budowaniu i finalizowaniu tymczasowych obiektów do 
sk ładowania zu żytego paliw, gdy ż dopóki te obiekty nie b ędą dost ępne, nie mo żna b ędzie usun ąć 
jądrowych pr ętów paliwowych; zauwa ża, że w odniesieniu do elektrowni j ądrowej Ignalina priory ­
tetem musi by ć usuni ęcie i bezpieczne tymczasowe sk ładowanie pr ętów j ądrowych z bloku 2;  
90. wnosi o to, by w odniesieniu do konfliktów wynikaj ących z ró żnych interpretacji umów, udzielania 
zamówie ń oraz trwaj ących sporów technicznych i handlowych mi ędzy elektrowni ą jądrow ą Ignalina 
a g łównym wykonawc ą obu projektów zastosowano arbitra ż; uwa ża, że do czasu rozstrzygni ęcia 
sporu nale ży wstrzyma ć wszelk ą dodatkow ą pomoc finansow ą ze strony Unii; apeluje do Komisji, 
aby informowa ła Parlament o aktualnej sytuacji w drodze rocznego sprawozdania;  
91. jest g łęboko zaniepokojony tym, że Trybuna ł Obrachunkowy oszacowa ł wysoko ść brakuj ących 
środków na doko ńczenie projektów likwidacji na 2 500 mln EUR, co powoduje istotny niedobór 
finansowania;  
92. apeluje do Komisji o wspó łprac ę z rz ądami Bu łgarii, Litwy i S łowacji oraz o zapewnienie jak najwi ęk­
szych post ępów w procesie likwidacji elektrowni j ądrowych poprzez udost ępnienie wystarczaj ących 
środków finansowych do 2017 r., a w razie potrzeby do 2020 r.; wzywa przy tym Komisj ę do 
okre ślenia ambitnych celów dotycz ących wykonania i monitorowania post ępów w ich realizacji; jest 
zdania, że w przypadku nieosi ągni ęcia tych celów musz ą by ć stosowane kary; wzywa do przedk ła­
dania Parlamentowi rocznego sprawozdania z post ępów;  
93. zauwa ża, że od rozpocz ęcia likwidacji elektrowni j ądrowych na Litwie, S łowacji i w Bu łgarii nie 
okre ślono jasno zakresu odpowiedzialno ści i zobowi ąza ń pa ństw cz łonkowskich uczestnicz ących 
w procesie likwidacji; zauwa ża, że obci ążenia wynikaj ące dla pa ństw cz łonkowskich zamykaj ących 
elektrownie j ądrowe z odpowiedzialno ści za ca ły proces likwidacji s ą nieproporcjonalnie du że; 
94. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ww. wniosek w sprawie rozporz ądzenia Rady (COM(2011) 783) 
ustanawia dla trzech omawianych pa ństw cz łonkowskich nie tylko ogólne cele, ale równie ż cele 
skonkretyzowane, mierzalne, osi ągalne, realne, terminowe; odnotowuje, że na poziomie projektów, 
w ramach dzia łań wdra żających i w rocznych programach prac zostan ą ustalone dalsze cele i wska ź­
niki wykonania;  
95. jest zdania, że we wniosku dotycz ącym rozporz ądzenia Rady podstaw ę prawn ą przyznania dodatko ­
wych środków finansowych na program Ignalina powinien stanowi ć protokó ł nr 4 do Aktu przyst ą­
pienia, a nie art. 203 Traktatu ustanawiaj ącego Europejsk ą Wspólnot ę Energii Atomowej;  
96. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w terminie do ko ńca 2015 r. Komisja sporz ądzi sprawozdanie 
z oceny dotycz ące osi ągni ęcia celów wszystkich dzia łań, na poziomie rezultatów i skutków, skutecz ­
no ści wykorzystania środków oraz ich warto ści dodanej dla Unii, pod k ątem decyzji zmieniaj ącej lub 
zawieszaj ącej prowadzone dzia łania; zwraca si ę do Komisji o przekazanie mu kopii tego sprawozda ­
nia; 
97. wzywa Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR) do udost ępnienia Parlamentowi sprawozda ń 
z realizacji projektu w Bu łgarii, na Litwie i S łowacji;  
98. zwraca si ę do Komisji I DO Trybuna łu Obrachunkowego o ocen ę warto ści dodanej wspó łpracy 
z EBOR i jego zdolno ści do zarz ądzania funduszami zwa żywszy, że Unia zapewnia 96 % finansowa ­
nia;PL L 308/78 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013
99. apeluje do Komisji o sporz ądzenie sprawozdania na temat procesów likwidacji w tych trzech 
pa ństwach; apeluje równie ż do Komisji o sporz ądzenie sprawozdania na temat procesów likwidacji 
elektrowni j ądrowej w Greifswald w celu okre ślenia najlepszych praktyk technicznych i organizacyj ­
nych i utworzenia tym samym p łaszczyzny odniesienia dla przysz łych projektów likwidacji;  
Cz ęść V Sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 1/2012 zatytu łowane „Sku ­
teczno ść pomocy rozwojowej Unii Europejskiej na rzecz bezpiecze ństwa żywno ­ 
ściowego w Afryce Subsaharyjskiej”  
100. przyjmuje z zadowoleniem sprawozdanie Trybuna łu Obrachunkowego oraz jego ogólny wniosek, że 
pomoc rozwojowa Unii na rzecz bezpiecze ństwa żywno ściowego w Afryce Subsaharyjskiej jest w prze ­
wa żającej mierze skuteczna i że znacznie przyczynia si ę do post ępów w osi ągni ęciu bezpiecze ństwa 
żywno ściowego w pa ństwach partnerskich, które nie posiadaj ą jeszcze zrównowa żonego i stabilnego 
sektora rolnego; zauwa ża jednak, że wed ług Trybuna łu Obrachunkowego w niektórych obszarach 
istnieje pole do znacznej poprawy;  
101. odnotowuje z zadowoleniem ustalenia Trybuna łu Obrachunkowego, z których wynika, że tam, gdzie 
bezpiecze ństwo żywno ściowe jest cz ęścią strategii realizowanej w ramach Europejskiego Funduszu 
Rozwoju (EFR), pomoc rozwojowa Unii w du żej mierze odpowiada potrzebom i priorytetom Afryki 
Subsaharyjskiej, oraz że Komisja skupi ła pomoc rozwojow ą w krajach o najwi ększej liczbie niedo ży­
wionej ludno ści; 
102. zgadza si ę z Trybuna łem Obrachunkowym, że w ramach pomocy rozwojowej udzielanej przez Uni ę 
nale ży si ę bardziej skupi ć na bezpiecze ństwie żywno ściowym;  
103. ubolewa nad tym, że w ramach dziesi ątego EFR bezpiecze ństwo żywno ściowe, rolnictwo i rozwój 
obszarów wiejskich okre ślono jako g łówny sektor w przypadku mniejszej liczby krajów partnerskich 
ni ż w ramach dziewi ątego EFR oraz że kilka krajów, w których wyst ępuje brak bezpiecze ństwa 
żywno ściowego, otrzyma ło bardzo niewielk ą pomoc rozwojow ą Unii w tym obszarze lub nie otrzy ­
ma ło jej wcale; zgadza si ę z Trybuna łem Obrachunkowym, że jest to niespójne z krytyczn ą sytuacj ą, 
jeżeli chodzi o realizacj ę 1. milenijnego celu rozwoju, którym jest wyeliminowanie skrajnego ubóstwa 
i g łodu, a tak że z oczekiwaniem, że EFR potraktuje kwesti ę bezpiecze ństwa żywno ściowego jako 
główny priorytet; wzywa Komisj ę i pa ństwa cz łonkowskie do zwrócenia baczniejszej uwagi na t ę 
dziedzin ę przy opracowywaniu krajowych dokumentów strategicznych EFR oraz do przeznaczenia 
znaczniejszych środków finansowych na ten cel;  
104. popiera zalecenie Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące przeprowadzania zorganizowanej oceny 
sytuacji w zakresie bezpiecze ństwa żywno ściowego w ka żdym kraju i systematycznego uwzgl ędniania 
mo żliwo ści udzielenia odpowiedniego wsparcia unijnego przez Europejsk ą S łużbę Dzia łań Zewn ętrz ­
nych (ESDZ) i programowania przez Komisj ę pomocy rozwojowej Unii; wzywa Dyrekcj ę Generaln ą 
Komisji ds. Rozwoju i Wspó łpracy EuropeAid, aby zadba ła o uwzgl ędnianie danych i analiz pocho ­
dz ących z jednostek terenowych Dyrekcji Generalnej ds. Pomocy Humanitarnej i Ochrony Ludno ści 
oraz z innych źróde ł oraz aby pomog ła wprowadzi ć skuteczne systemy wczesnego ostrzegania 
o zagro żeniach dla bezpiecze ństwa żywno ściowego; wzywa równie ż ESDZ, by pomog ła rz ądom 
tworzy ć odpowiednie warunki do zrównowa żonego zarz ądzania tymi systemami oraz wdra żać stra ­
tegie prewencyjne zwi ększaj ące odporno ść najs łabszych podmiotów;  
105. zauwa ża, że po kryzysie żywno ściowym z 2008 r., który g łęboko dotkn ął wiele krajów Afryki 
Subsaharyjskiej, ceny żywno ści stopniowo powróci ły do poprzednich poziomów i że prawdopodobnie 
wci ąż b ędzie panowa ć zmienno ść cen i spekulacja; wzywa Komisj ę do opracowania strategii reago ­
wania na ró żne ewentualno ści oraz do przedstawienia odpowiednich wniosków; apeluje do Komisji, 
aby zwróci ła uwag ę równie ż na fakt, że rosn ące stopniowo ceny żywno ści s ą raczej cz ęścią wyra źnej 
długofalowej tendencji zwy żkowej, a nie krótkotrwa łej sytuacji, w zwi ązku z czym wymagaj ą d ługo ­
falowej ca łościowej strategii powi ązanej bezpo średnio z szerszymi celami rozwoju; apeluje o w łączenie 
do wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 nowego instrumentu żywno ściowego lub 
porównywalnego instrumentu w celu zapewnienia zdolno ści Unii do sprawnego reagowania na 
nowe kryzysy żywno ściowe przy u życiu podobnych środków z uwagi na nieprzewidywalno ść nowych 
kryzysów żywno ściowych i wi ększej zmienno ści cen żywno ści; uwa ża, że spekulacja finansowa 
powoduje nasilenie si ę zmienno ści cen żywno ści, w zwi ązku z czym nale ży skutecznie zwalcza ć 
spekulacj ę, m.in. za pomoc ą uregulowania rynków instrumentów pochodnych oraz nadzoru nad nimi;  
106. ubolewa nad tym, że mimo silnego wzrostu gospodarczego jedna czwarta ludno ści Afryki Subsaharyj ­
skiej nadal cierpi z powodu niedo żywienia; zwraca uwag ę, że region ten dysponuje technologiami, 
wiedz ą i zasobami naturalnymi, by zmieni ć tę sytuacj ę; podkre śla, że pokój, demokracja i stabilno ść 
polityczna maj ą istotne znaczenie, jako że dost ęp do ziemi i rynków, prawa w łasno ści i edukacja 
umo żliwi ą wi ększe wp ływy i odpowiedzialno ść w ładz i organów publicznych;PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/79
107. zwraca uwag ę na wskazane przez Trybuna ł Obrachunkowy niedoci ągni ęcia w koordynacji wykorzys ­
tania środków przyznanych w ramach EFR i pozycji w bud żecie „bezpiecze ństwo żywno ściowe” na 
okres 1996–2006; wzywa Komisj ę do ujednolicenia celów obu instrumentów z zamiarem zadbania 
o to, by uzupe łnia ły si ę one nawzajem oraz by jak najefektywniej wykorzysta ć przedmiotowe środki;  
108. uwa ża, że Komisja powinna systematycznie uwzgl ędnia ć sytuacj ę w zakresie bezpiecze ństwa żywno ­ 
ściowego, a zw łaszcza sta ły brak bezpiecze ństwa żywno ściowego, szczególnie przy wdra żaniu polityki 
Unii na rzecz rozwoju;  
109. podkre śla znaczenie ściślejszego po łączenia pomocy dora źnej, odbudowy i rozwoju w celu zapew ­
nienia skuteczno ści pomocy; ponownie podkre śla wag ę przeznaczenia odpowiedniego odsetka unijnej 
oficjalnej pomocy rozwojowej na sektor rolny; ubolewa nad tym, że od lat 80. ubieg łego stulecia 
nast ąpi ła drastyczna redukcja poziomu pomocy rozwojowej przyznawanej na sektor rolny, oraz 
wzywa Komisj ę do traktowania priorytetowo rolnictwa w ramach pomocy rozwojowej, w tym do 
wsparcia rolników w dost ępie do rynków zbytu; podkre śla, że pomoc rozwojowa stanowi cz ęść 
szerszego systemu, w którym handel, przekazy pieni ężne i inne źród ła dochodu maj ą obecnie wi ększe 
znaczenie ni ż suma p łatno ści w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej na rzecz wi ększo ści krajów 
rozwijaj ących si ę, a tak że że wspólna polityka rolna utrudnia swobodn ą i sprawiedliw ą wymian ę 
handlow ą z rynkami wschodz ącymi;  
110. podkre śla, że nale ży zaj ąć si ę ca łym łańcuchem żywno ściowym „od pola do sto łu”, aby poprawi ć 
odporno ść sektora rolnego; uwa ża, że d ługoterminowe zobowi ązania polityczne rz ądów pa ństw 
Afryki Subsaharyjskiej s ą niezb ędne, by zwi ększy ć odporno ść sektora rolnego; podkre śla, że tymcza ­
sowe dotacje w formie nasion znosz ących ekstremalne warunki pogodowe mog ą stanowi ć du że 
zabezpieczenie dla drobnych producentów rolnych i rodzin, które w przeciwnym razie by łyby 
powa żnie zagro żone; podkre śla znaczenie wczesnego ostrzegania i dzia łań zapobiegawczych 
w zakresie higieny, nasion i pasz; ubolewa nad przemoc ą i brakiem bezpiecze ństwa, które stanowi ą 
przeszkod ę w zapewnieniu bezpiecze ństwa żywno ściowego w przysz łości; 
111. podkre śla konieczno ść ponownego skoncentrowania si ę na polityce żywno ściowej wykraczaj ącej poza 
pomoc żywno ściow ą, na wspó łpracy mi ędzy darczy ńcami oraz mi ędzy darczy ńcami a beneficjentami 
przy wi ększym udziale partnerów lokalnych na szczeblu europejskim i światowym, jak równie ż 
zasadnicz ą rol ę krajów partnerskich w stwarzaniu podstawowych warunków niezb ędnych dla osi ąg­
ni ęcia znacznych post ępów w tej dziedzinie, takich jak pokój wewn ątrz granic i inwestycje w infra ­
struktur ę rolnicz ą; podkre śla ponadto, że d ługoterminowy rozwój spo łeczny i gospodarczy wymaga 
trwa łych źróde ł dochodu innych ni ż pomoc; uwa ża, że swobodne i sprawiedliwe stosunki handlowe 
zgodne z zasadami Światowej Organizacji Handlu mi ędzy Europ ą a krajami rozwijaj ącymi si ę maj ą 
kluczowe znaczenie dla zwi ększenia bezpiecze ństwa żywno ściowego i przyspieszenia rozwoju 
spo łecznego w Afryce Subsaharyjskiej;  
112. zgadza si ę z Trybuna łem Obrachunkowym, że bior ąc pod uwag ę cele instrumentu żywno ściowego (na 
lata 2008–2010) i luk ę w finansowaniu mi ędzy ko ńcem okresu programowania tego instrumentu 
a okresem programowania nast ępnego EFR (od 2014 r.), bardziej odpowiednim rozwi ązaniem by łby 
dłuższy okres wdra żania tego instrumentu; podkre śla znaczenie zapewnienia ci ągłości pomocy ze 
wzgl ędu na nieustann ą zmienno ść cen i wysoki poziom cen towarów; podkre śla, że nale ży d ążyć 
– w ścis łej wspó łpracy ze Światowym Programem Żywno ściowym, Organizacj ą ds. Wy żywienia 
i Rolnictwa oraz Mi ędzynarodowym Funduszem Rozwoju Rolnictwa – do zapewnienia komplemen ­
tarno ści i synergii mi ędzy unijnymi programami bezpiecze ństwa żywno ściowego a programami 
wymienionych wy żej instytucji i innych mi ędzynarodowych darczy ńców;  
113. jest powa żnie zaniepokojony ustaleniami Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z którymi zaniedbano 
kwesti ę żywienia, oraz uznaje to za powód do obaw, gdy ż niedo żywienie jest niezwykle szkodliwe dla 
organizmu, zw łaszcza gdy wyst ępuje w okresie ci ąży lub w ci ągu pierwszych dwóch lat życia, 
poniewa ż mo że prowadzi ć do nieodwracalnych szkód; podkre śla, że niedo żywienie jest przeszkod ą 
w rozwoju spo łecznym, poniewa ż wyrz ądza nieodwracalne szkody ludziom, a pa ństwa nara żaPL L 308/80 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013
na ogromne straty gospodarcze i spo łeczne; przyjmuje z zadowoleniem postanowienie powzi ęte przez 
Komisj ę w komunikacie zatytu łowanym „Unijne zasady ramowe dotycz ące wsparcia krajów rozwija ­
jących si ę w zakresie wyzwa ń zwi ązanych z bezpiecze ństwem żywno ściowym” (COM(2010) 127) 
dotycz ące w łączenia do programów Unii aspektu żywieniowego; ponawia swój apel do Komisji 
o sporz ądzenie specjalnego komunikatu w sprawie tego aspektu i o w łączenie do swojej polityki 
rozwojowej racjonalnych i wielosektorowych strategii dotycz ących od żywiania; podkre śla, że jedn ą 
z najwa żniejszych i najbardziej op łacalnych interwencji jest wzmocnienie pozycji kobiet b ędące dale ­
kosi ężnym sposobem wsparcia gospodarstw domowych w priorytetowym traktowaniu opieki zdro ­
wotnej i od żywiania dzieci;  
114. zwraca uwag ę na ustalenia Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z którymi interwencje Unii s ą 
przewa żnie dobrze opracowane i osi ągaj ą wi ększo ść zamierzonych rezultatów, ubolewa jednak nad 
tym, że jako ść celów bywa ła ró żna i trudna do zmierzenia ze wzgl ędu na brak wska źników wyko ­
nania, a trwa łość rezultatów budzi ła w ątpliwo ści w przypadku po łowy skontrolowanych interwencji; 
wzywa Komisj ę do ustalania bardziej realistycznych i mierzalnych celów interwencji oraz do lepszego 
ich okre ślania w programach ogólnego wsparcia bud żetowego, przy czym szczególn ą uwag ę nale ży 
po świ ęcić pobudzaniu ducha przedsi ębiorczo ści w śród m łodych ludzi oraz dzia łaniu przeciwko 
dyskryminacji kobiet w sektorze rolnym;  
115. jest nadal przekonany o du żym znaczeniu, jakie dla bezpiecze ństwa żywno ściowego ma rozwini ęcie 
aspektu żywno ściowego pomocy rozwojowej, i wzywa, by Komisja przedstawi ła najpó źniej wiosn ą 
2013 r. sprawozdania na pi śmie w sprawie post ępów w tej dziedzinie;  
116. zauwa ża, że ogólny wp ływ dzia łań Unii na bezpiecze ństwo żywno ściowe zale ży równie ż od unijnej 
polityki w zakresie rolnictwa, rybo łówstwa, energetyki i handlu; podkre śla, że nale ży dba ć o spójno ść 
polityki na rzecz rozwoju zgodnie z art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a tak że że 
polityka ta powinna by ć zgodna z zasad ą „nie szkodzi ć”; 
117. zgadza si ę z Trybuna łem Obrachunkowym, że Komisja powinna usilnie d ążyć do lepszego wspierania 
stabilno ści finansowania programów dotycz ących rolnictwa i transferu socjalnego;  
Cz ęść VI Sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 2/2012 zatytu łowane 
„Instrumenty in żynierii finansowej dla M ŚP wspó łfinansowane z Europejskiego 
Funduszu Rozwoju Regionalnego”  
118. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne nr 2/2012, które skupia si ę na środkach in żynierii 
finansowej wspó łfinansowanych przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) w okresach 
programowania 2000–2006 oraz 2007–2013; przyznaje, że sprawozdanie specjalne nr 2/2012 infor ­
muje o skuteczno ści i wydajno ści środków in żynierii finansowej wspó łfinansowanych przez EFRR 
oraz zosta ło sporz ądzone w oparciu o poddan ą kontroli reprezentatywn ą grup ę projektów realizo ­
wanych w Zjednoczonym Królestwie, Niemczech, S łowacji, Portugalii i na W ęgrzech;  
119. jest zdania, że warto przygotowa ć takie sprawozdanie z kontroli równie ż na zako ńczenie okresu 
programowania 2007–2013, umo żliwiaj ąc tym samym wyci ągni ęcie dalszych wniosków dotycz ących 
wyników wspó łfinansowanych przez EFRR instrumentów finansowych dla M ŚP; uwa ża ponadto, że 
sporz ądzenie takiego sprawozdania pod koniec tego okresu programowania pozwoli unikn ąć powie ­
lania b łędów pope łnionych w przesz łości, umo żliwiaj ąc tym samym zwi ększenie skuteczno ści i wydaj ­
no ści środków in żynierii finansowej wspó łfinansowanych za po średnictwem EFRR w przysz łości; 
120. podkre śla, że M ŚP s ą podstaw ą gospodarki UE, tworz ąc miejsca pracy, innowacje i dobrobyt; zwraca 
jednak uwag ę, że na M ŚP mog ą niekorzystnie wp ływa ć niedobory finansowania – mog ą one mie ć 
trudno ści z uzyskaniem dost ępu do rodzaju i kwot środków finansowych, które s ą im potrzebne 
w danym momencie;PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/81
121. uznaje, że w dobie ogranicze ń bud żetowych i obni żonej zdolno ści sektora prywatnego do udzielania 
po życzek najbardziej ucierpia ły M ŚP, a w szczególno ści mikroprzedsi ębiorstwa i dlatego to one 
powinny uzyska ć wi ększe wsparcie unijne, tak aby nadal mog ły tworzy ć miejsca pracy oraz zapewnia ć 
innowacje i wzrost; stwierdza, że nale ży zwróci ć szczególn ą uwag ę na M ŚP dzia łające na rzecz 
zrównowa żonego rozwoju na poziomie lokalnym oraz odnotowuje, że polityka spójno ści – stano ­
wi ąca podstawowy instrument inwestycyjny na rzecz konwergencji i zrównowa żonego rozwoju ca łej 
Unii – jest jednym z dwóch g łównych kana łów przekazywania M ŚP unijnego wsparcia; podkre śla 
w zwi ązku z tym, że nale ży w przysz łości rozszerzy ć wykorzystanie instrumentów finansowych 
w polityce spójno ści w odniesieniu do M ŚP, poniewa ż mo żna dzi ęki temu zagwarantowa ć fundusze 
odnawialne, wspiera ć partnerstwa publiczno-prywatne i osi ąga ć efekt mno żnikowy z bud żetem UE;  
122. przypomina, że aby wspiera ć przedsi ębiorczo ść, Unia realizuje sw ą polityk ę w zakresie przedsi ę­
biorstw i spójno ści g łównie za pomoc ą dotacji, ale stopniowo coraz cz ęściej za pomoc ą instrumentów 
finansowych w ramach EFRR; zwraca uwag ę, że instrumenty finansowe maj ą charakter zwrotny 
i rotacyjny, co umo żliwia korzystanie z nich kolejnym M ŚP; 
123. przyznaje, że realizacja programów dotycz ących dost ępu do finansowania wymaga aktywnego udzia łu 
po średników finansowych, którzy przekszta łcaj ą fundusze publiczne w instrumenty finansowe dla 
M ŚP; zwraca uwag ę, że fundusze publiczne mog ą zosta ć powi ększone o dodatkowe fundusze pocho ­
dz ące z sektora prywatnego, co zwi ększa łączn ą kwot ę dost ępn ą na inwestycje w M ŚP; zwraca uwag ę, 
że tego rodzaju dzia łania definiowane s ą zwykle jako efekt d źwigni lub efekt mno żnikowy;  
124. podkre śla, że ograniczenia w dost ępie do finansowania doprowadzi ły do zmniejszenia liczby nowych 
przedsi ębiorstw, co oznacza że instrumenty finansowe wspó łfinansowane za po średnictwem EFRR 
odgrywaj ą równie ż coraz wa żniejsz ą rol ę jako czynnik pobudzaj ący przedsi ębiorczo ść; 
125. przypomina, że w prowadzonej kontroli Trybuna ł Obrachunkowy skupia ł si ę na środkach in żynierii 
finansowej wspó łfinansowanych przez EFRR w okresach finansowania 2000–2006 i 2007–2013 oraz 
że wyniki kontroli opieraj ą si ę na bezpo średnim przegl ądzie reprezentatywnej grupy projektów oraz 
na analizie systemów zarz ądzania, nadzoru i informacji Komisji i pa ństw cz łonkowskich;  
126. zwraca uwag ę, że podczas prowadzonej kontroli Trybuna ł Obrachunkowy skupia ł si ę na trzech 
głównych typach instrumentów finansowych: instrumentach kapita łowych, po życzkowych i gwaran ­
cyjnych; odnotowuje, że wszystkie te instrumenty kwalifikuj ą si ę do wspó łfinansowania z EFRR, 
jednak musz ą one by ć zgodne z unijnymi i krajowymi zasadami dotycz ącymi kwalifikowalno ści; 
powtarza, że g łównym celem kontroli by ła ocena skuteczno ści i wydajno ści wydatków EFRR na 
środki in żynierii finansowej dla M ŚP; 
127. z zadowoleniem przyjmuje ustalenia i zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące oceny luk 
w finansowaniu; odnotowuje, że we wniosku ustawodawczym (  1 ) dotycz ącym nast ępnego okresu 
programowania nadano tej ocenie charakter obowi ązkowy, czyni ąc z niej ocen ę ex ante ; wzywa 
Komisj ę do wprowadzenia odpowiednich wymogów, w tym wska źników ilo ściowych, w zakresie 
roli i stosowania oceny  ex ante  do odno śnych uregulowa ń prawnych jako cz ęść aktu podstawowego; 
uwa ża, że we wniosku ustawodawczym dotycz ącym nast ępnego okresu programowania nale ży zaj ąć 
się równie ż kwesti ą przepisów dotycz ących rotacyjno ści; 
128. zwraca uwag ę, że przepisy dotycz ące funduszy strukturalnych pozwalaj ą na uprzywilejowane trakto ­
wanie sektora prywatnego w stosunku do sektora publicznego; zach ęca Komisj ę do znalezienia 
właściwego uzasadnienia tego rodzaju traktowania sektora prywatnego, jako że mo że ono spowo ­
dowa ć ograniczenie zdolno ści do odzyskiwania nadprogramowych funduszy i przyznawania ich 
innym M ŚP;PL L 308/82 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Wniosek dotycz ący rozporz ądzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiaj ącego wspólne przepisy dotycz ące 
Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Spo łecznego, Funduszu Spójno ści, Europej ­
skiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybac ­
kiego obj ętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz ustanawiaj ącego przepisy ogólne dotycz ące Europej ­
skiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Spo łecznego i Funduszu Spójno ści, oraz uchylaj ą­
cego rozporz ądzenie (WE) nr 1083/2006 (COM(2011) 615/2).
129. jest zaniepokojony ustaleniem Trybuna łu Obrachunkowego, że skuteczno ść i wydajno ść środków 
obni żyły nast ępuj ące powa żne niedoci ągni ęcia: 
— w ocenach luki w finansowaniu M ŚP, je żeli by ły one dost ępne, wyst ąpi ły istotne niedoci ągni ęcia, 
a same oceny luk nie by ły systematycznie upubliczniane,  
— rozporz ądzenia w sprawie funduszy strukturalnych, które dotyczy ły pierwotnie dotacji, zawieraj ą 
istotne uchybienia, poniewa ż nie uwzgl ędniaj ą one specyfiki instrumentów finansowych,  
— fundusze dociera ły do M ŚP ze znacznym opó źnieniem, a w porównaniu z innymi programami UE 
przeznaczonymi dla M ŚP zdolno ści EFRR w zakresie pozyskiwania inwestycji prywatnych by ły 
niewielkie;  
130. przypomina równie ż, że w opinii komisji REGI Parlamentu Europejskiego w sprawie innowacyjnych 
instrumentów finansowych w kontek ście nast ępnych wieloletnich ram finansowych (  1 ) wezwano do 
zagwarantowania natychmiastowej jasno ści, prostego charakteru i przejrzysto ści ram prawnych doty ­
cz ących instrumentów finansowych i spójnego prawnego odniesienia do definicji instrumentów finan ­
sowych;  
131. z zaniepokojeniem zauwa ża, że poprzednie roczne sprawozdania z realizacji, komisje nadzorcze oraz 
wska źniki programów operacyjnych uznano za niewystarczaj ące lub niew łaściwe w stosunku do 
celów oraz za łożeń instrumentów finansowych; z zadowoleniem przyjmuje rozwój sytuacji w kwestii 
sprawozdawczo ści i nadzoru, jaki odnotowano w przypadku JEREMIE;  
132. ubolewa, że na poziomie posiadanych funduszy Trybuna ł Obrachunkowy nie skonstatowa ł znacznego 
efektu d źwigni ze strony sektora prywatnego zarówno dla okresu programowania 2000–2006, jak 
i 2007–2013; jest zaskoczony, że w umowach o finansowaniu zawartych mi ędzy instytucjami zarz ą­
dzaj ącymi a po średnikami finansowymi nie ma z regu ły wyra źnie okre ślonych wymogów dotycz ących 
dźwigni finansowej, z wyj ątkiem niektórych funduszy kapita łowych, które okre śliły prawnie wi ążące 
wymogi w zakresie d źwigni dla wspó łinwestorów prywatnych;  
133. popiera apel Trybuna łu Obrachunkowego o ja śniejsz ą definicj ę koncepcji d źwigni finansowej w instru ­
mentach finansowych; podkre śla jednak, że w zwi ązku z presj ą, aby zapewnia ć wi ększy efekt d źwigni 
finansowej, nale ży przypomnie ć, że instrumenty finansowe w polityce spójno ści zazwyczaj finansuj ą 
projekty w s łabiej rozwini ętych regionach i regionach do świadczaj ących trudno ści gospodarczych, 
z my ślą o poprawie sytuacji w przypadku niewydolno ści rynku i nieoptymalnego poziomu inwestycji, 
zatem instrumenty finansowe w polityce spójno ści nie skupiaj ą si ę jedynie na krótkoterminowej 
rentowno ści, ale równie ż na istotnych korzy ściach spo łeczno-gospodarczych widocznych zw łaszcza 
na szczeblu regionalnym i lokalnym; wskazuje, że w procesie opracowywania i realizacji programów 
wielopoziomowy system rz ądzenia i zarz ądzanie dzielone stanowi ą podstawowe filary polityki spój ­
no ści umo żliwiaj ące w ładzom regionalnym i krajowym udzia ł w planowaniu i wdra żaniu programów; 
dlatego te ż podkre śla, że w ramach legislacyjnych nale ży zachowa ć pewien poziom elastyczno ści 
równie ż w odniesieniu do definicji i wymogów dotycz ących efektu d źwigni finansowej;  
134. dostrzega potencja ł innowacyjnych instrumentów in żynierii finansowej w zakresie gromadzenia kapi ­
tału i stymulowania inwestycji, w przeciwie ństwie do dotacji, postrzeganych cz ęsto przez benefi ­
cjentów jako nadmiernie k łopotliwe i biurokratyczne; podkre śla, że instrumenty in żynierii finansowej 
mog łyby odegra ć wa żną rol ę w realizacji celów strategii „Europa 2020” przez przyci ąganie finanso ­
wania od innych inwestorów w dziedzinach maj ących istotne znaczenie dla Unii;  
135. zauwa ża ponadto, że w przypadku instrumentów kapita łowych i po życzkowych Trybuna ł ustali ł, że 
osi ągni ęty efekt d źwigni nie by ł znaczny i pozostawa ł poni żej poziomu wyznaczonego punktem 
odniesienia; z zadowoleniem zauwa ża natomiast, że w przypadku instrumentów gwarancyjnych 
efekt ten by ł znaczniejszy;  
136. wzywa Komisj ę, by niezw łocznie podj ęła dzia łania w odpowiedzi na ustalenia Trybuna łu Obrachun ­
kowego; uwa ża za szczególnie wa żne, by w przysz łości wzros ła zdolno ść EFRR do stosowania efektu 
dźwigni finansowej w odniesieniu do inwestycji prywatnych odpowiadaj ących wk ładowi publicznemu;PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/83  
( 1 ) Opinia za łączona do sprawozdania A7-0270/2012.
137. wyra ża zaniepokojenie z powodu powszechnych opó źnie ń w zakresie dost ępu M ŚP do finansowania 
w pa ństwach cz łonkowskich; wzywa Komisj ę i instytucje zarz ądzaj ące, by unika ły opó źnie ń w gwaran ­
towaniu M ŚP dost ępu do środków finansowych g łównie z powodów administracyjnych, prawnych, 
organizacyjnych lub strategicznych; wyra ża ubolewanie, że dla instytucji zarz ądzaj ących oznacza to, że 
bardziej atrakcyjne staje si ę rozwi ązanie alternatywne, tj. udzielanie M ŚP dotacji;  
138. apeluje do Komisji o jak najszybsze przedstawienie kompleksowego wniosku wyja śniaj ącego problemy 
wynikaj ące z obecnego zró żnicowania definicji M ŚP w Unii w zale żno ści od ich ró żnych celów lub 
zamierze ń, a tak że mo żliwych propozycji zaradzenia tej sytuacji;  
139. ubolewa nad faktem, że w niektórych przypadkach informacje o kosztach zarz ądzania ponoszonych 
przez M ŚP by ły niedost ępne lub niewiarygodne; zwraca si ę do w łaściwych organów, aby poprawi ły 
aktualn ą sytuacj ę oraz udost ępnia ły w przysz łości wszelkie niezb ędne informacje; uznaje, że nale ży 
wprowadzi ć rozró żnienie w odniesieniu do kosztów instrumentów in żynierii finansowej (kosztów 
zarz ądzania funduszem powierniczym JEREMIE i kosztów zarz ądzania po średnikami finansowymi) 
oraz kosztów ponoszonych przez M ŚP; 
140. ubolewa nad faktem, że w wielu przypadkach po średnicy finansowi wyznaczeni przez odpowiednie 
instytucje zarz ądzaj ące pobierali od poszczególnych M ŚP op łaty z tytu łu kosztów refinansowania 
i obs ługi; podkre śla, że koszty te powinny by ć pozycjami zwyk łych wydatków operacyjnych po śred ­
ników finansowych;  
141. podkre śla znaczenie uproszczenia procedur administracyjnych dotycz ących dost ępu do finansowania, 
a tak że ograniczenia wymogów w zakresie wspó łfinansowania;  
142. wyra ża zaniepokojenie faktem, że wytyczne Komisji nie okre ślaj ą warunków, które uniemo żliwi łyby 
obci ążanie M ŚP kosztami nieopieraj ącymi si ę na rzeczywistym ryzyku podj ętym przez M ŚP lub 
us ługach wy świadczonych przez po średników finansowych;  
143. zaleca, aby wobec z łożono ści przepisów dotycz ących instrumentów finansowych, zarz ądzania dzie ­
lonego oraz pomocy pa ństwa i funduszy strukturalnych Komisja usprawni ła systemy komunikacji 
oraz nadzoru pomi ędzy Komisj ą, instytucjami zarz ądzaj ącymi oraz beneficjentami (po średnikami 
finansowymi) oraz aby zapewni ła lepsze wytyczne i doradztwo bior ąc pod uwag ę nowe przepisy 
obowi ązuj ące w ramach prawnych na lata 2007–2013;  
144. popiera zalecenie Trybuna łu Obrachunkowego, wed ług którego Komisja powinna zapewni ć rzetelny 
i solidny technicznie system monitorowania i oceny odnosz ący si ę konkretnie do instrumentów 
finansowych; zwraca si ę do Komisji, aby zastosowa ła si ę równie ż do zalecenia Trybuna łu Obrachun ­
kowego dotycz ącego osi ągni ęcia porozumienia z pa ństwami cz łonkowskimi w sprawie niewielkiej 
liczby wymiernych, odpowiednich, konkretnych i jednolitych wska źników wyników osi ąganych 
w przypadku instrumentów finansowych, co usprawni łoby proces zarówno monitorowania, jak 
i kontroli;  
145. odnotowuje, że rozdrobnienie terytorialne oraz niewystarczaj ąca masa krytyczna maj ą wp ływ na 
atrakcyjno ść instrumentów finansowych oraz narzucaj ą pewne warunki finansowe, a by ć mo że 
tak że stosunkowo wysokie koszty zarz ądzania; zwraca uwag ę, że te cechy EFRR utrudnia ły nale żyte 
gospodarowanie środkami finansowymi instrumentów finansowych w poszczególnych okresach 
programowania, w których EFRR udziela ł wsparcia M ŚP; 
146. wyra ża ubolewanie, że w procesie przydzia łu środków finansowych w ramach programu operacyjnego 
władze publiczne, zazwyczaj niezaznajomione z finansowaniem M ŚP, przydziela ły środki publiczne 
do funduszy w taki sposób, że ich wielko ść nie osi ąga ła cz ęsto masy krytycznej; jest przekonany, że 
u źród ła tej sytuacji by ły ró żne tematyczne programy operacyjne posiadaj ące wiele celów gospodar ­
czych, środowiskowych, spo łecznych i terytorialnych;PL L 308/84 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013
147. jest zdania, że przy przedstawianiu propozycji środków in żynierii finansowej instytucje zarz ądzaj ące 
powinny upewni ć si ę, że ich propozycja jest w łaściwie uzasadniona skrupulatn ą ocen ą luki w finan ­
sowaniu M ŚP, opart ą na znormalizowanej i wspólnie uzgodnionej metodyce; zgadza si ę, by Komisja 
zweryfikowa ła ich zgodno ść z ocen ą luki w finansowaniu M ŚP i upewni ć si ę co do jej jako ści, przed 
zatwierdzeniem programów operacyjnych obejmuj ących środki in żynierii finansowej;  
148. jest zaniepokojony brakiem informacji w pa ństwach cz łonkowskich na temat dost ępu M ŚP do źróde ł 
finansowania; popiera zalecenie Trybuna łu Obrachunkowego, by w celu optymalizacji wysoko ści 
finansowania udost ępnianego M ŚP mo żliwie najbardziej podwy ższy ć wiedz ę zainteresowanych 
podmiotów na temat szczególnych potrzeb finansowania w przypadku M ŚP; 
149. jest zdania, że efekt mno żnikowy powinien ilustrowa ć stopie ń, w jakim wst ępny wk ład zarówno ze 
strony Unii, jak i pa ństw cz łonkowskich przyci ągn ął fundusze prywatne; jest zdania, że wspó łfinan ­
sowanie instrumentów finansowych przez pa ństwa cz łonkowskie, a tak że wk ład ze strony Unii 
powinny by ć postrzegane jako cz ęść finansowania publicznego;  
150. jest zdania, że kwestie, które b ędą regulowane aktami delegowanymi, a maj ą w zamierzeniu dotyczy ć 
innych ni ż istotne elementów prawodawstwa UE, nie powinny w rzeczywisto ści obejmowa ć kluczo ­
wych elementów przysz łego systemu realizacji polityki spójno ści (  1 ); 
151. zdecydowanie zaleca, aby projektuj ąc wnioski w sprawie rozporz ądze ń dotycz ących funduszy struk ­
turalnych, Rada i Komisja zapewnia ły odpowiedniejsze ramy prawne, tak aby na koncepcj ę i realizacj ę 
środków in żynierii finansowej nie wp ływa ły negatywnie braki w ramach prawnych dotycz ących 
funduszy strukturalnych, ograniczenia geograficzne i efekty rozproszenia; apeluje o to, aby do świad ­
czenia wyniesione z obecnego okresu programowania zosta ły uwzgl ędnione podczas opracowywania 
wniosków dotycz ących rozporz ądzenia w sprawie funduszy strukturalnych; uwa ża w szczególno ści, że 
wnioski powinny by ć ukierunkowane na wydajno ść i wyniki, a nie tylko na sam ą zgodno ść z prze ­
pisami;  
152. wspiera propozycj ę, aby Komisja zapewni ła rzetelny i stabilny pod wzgl ędem technicznym system 
nadzoru i oceny dostosowany do instrumentów finansowych uwzgl ędniaj ący fakt, że instrumenty 
finansowe nale ży oddzieli ć od dotacji podczas nadzoru, sprawozdawczo ści i kontroli prowadzonej 
przez Komisj ę, a kwoty rzeczywi ście wyp łacane M ŚP powinny by ć przejrzyste; zach ęca Komisj ę, a w 
szczególno ści pa ństwa cz łonkowskie, aby uzgodni ły niewielk ą liczb ę wymiernych, odpowiednich, 
konkretnych i jednolitych wska źników wyników dla instrumentów finansowych;  
153. podziela opini ę, że Komisja powinna zbada ć mo żliwo ść dostarczenia pa ństwom cz łonkowskim ogól ­
nodost ępnych struktur i instrumentów in żynierii finansowej dla M ŚP (np. dotacji z op łatami licen ­
cyjnymi, specjalnych instrumentów inwestycyjnych) jedynie w tych przypadkach, gdzie przyspieszy ­ 
łyby one realizacj ę i ograniczy ły koszty zarz ądzania, jednak w taki sposób, aby warunek ten nie 
wp ływa ł zbyt negatywnie na mo żliwo ści wykorzystania wspomnianych systemów finansowania przez 
M ŚP; podkre śla znaczenie zagwarantowania, by in żynieria finansowa pozostawa ła elastyczna, tak aby 
mo żna j ą by ło dostosowa ć zarówno do rozbie żno ści regionalnych, jak i zmian rynkowych;  
154. zwraca uwag ę, że pa ństwa cz łonkowskie, przy wsparciu ze strony Komisji, powinny d ążyć do 
włączenia wszystkich instrumentów finansowych dla M ŚP wspó łfinansowanych z EFRR do pojedyn ­
czego programu operacyjnego dla ka żdego pa ństwa cz łonkowskiego lub do pojedynczej osi priory ­
tetów w krajowym programie operacyjnym w obr ębie pa ństwa cz łonkowskiego, w celu zracjonalizo ­
wania procesu planowania oraz zlikwidowania jednego z g łównych zidentyfikowanych czynników 
opó źniaj ących;  
155. jest zdania, że Komisja powinna zaproponowa ć wspóln ą definicj ę efektu mno żnikowego, standardo ­
wych poj ęć ponownego obiegu środków w rozporz ądzeniach dotycz ących funduszy strukturalnych, 
w zale żno ści od rodzaju funduszu powierniczego lub funduszu, a tak że domaga ć si ę umownie 
wi ążących minimalnych wspó łczynników d źwigni finansowej, jak równie ż minimalnych okresówPL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/85  
( 1 ) Takich jak przyj ęcie wspólnych ram strategicznych, przyj ęcie szczegó łowych zasad odnosz ących si ę do instrumentów 
finansowych, zobowi ązania pa ństw cz łonkowskich dotycz ące procedury zg łaszania nieprawid łowo ści i odzyskiwania 
nienale żnie wyp łaconych środków, warunki audytów krajowych, kryteria akredytacji organów zarz ądzaj ących 
i organów certyfikuj ących.
rotacji oraz danych do obliczania wska źników d źwigni; uwa ża, że koncepcj ę warto ści dodanej nale ży 
postrzega ć jako znacz ący sk ładnik w obliczaniu wska źników d źwigni w celu realizacji w łaściwych 
celów politycznych, nale ży równie ż uwzgl ędnia ć warunki rynkowe; jest zdania, że w tym celu wska ­
zane by łoby przedstawienie koncepcji europejskiej warto ści dodanej w ramach prawnych na lata 
2014–2020;  
156. zwraca si ę do Rady i do Komisji, aby rozwa żyły alternatywne sposoby wspierania M ŚP za pomoc ą 
instrumentów in żynierii finansowej, gdyby ramy polityki spójno ści mia ły okaza ć si ę nieodpowiednie; 
zwraca uwag ę, że instrumenty takie powinno si ę wspiera ć albo za pomoc ą programów zarz ądzanych 
centralnie przez Komisj ę, specjalnych instrumentów inwestycyjnych dzia łających we wspó łpracy 
z Komisj ą i pa ństwami cz łonkowskimi, albo bezpo średnio przez pa ństwa cz łonkowskie;  
157. przypomina, że we wspomnianej opinii Komisji Rozwoju Regionalnego w sprawie innowacyjnych 
instrumentów finansowych w kontek ście nast ępnych wieloletnich ram finansowych z zadowoleniem 
przyj ęto rozszerzenie w nast ępnym okresie programowania stosowania instrumentów finansowych 
w ramach polityki spójno ści na wszystkie cele tematyczne i wszystkie fundusze wspólnych ram 
strategicznych;  
Cz ęść VII Sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 3/2012 zatytu łowane: 
„Fundusze strukturalne: Czy Komisja skutecznie rozwi ąza ła problem braków, 
jakie wykryto w systemach zarz ądzania i kontroli w pa ństwach cz łonkowskich?”  
158. przyjmuje z zadowoleniem sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 3/2012; popiera 
wszystkie zalecenia przedstawione przez Trybuna ł i wzywa Komisj ę do ich skutecznego wype łnienia 
w jak najkrótszym czasie;  
159. wyra ża zadowolenie z podejmowanych regularnie przez Komisj ę dzia łań naprawczych oraz z faktu, że 
w odniesieniu do braków w 90 % przypadków podj ęte zosta ły w łaściwe dzia łania w odpowiedzi na 
sformu łowane wezwania (pkt 27);  
160. zauwa ża, że w przypadku blisko 75 % wezwa ń sformu łowanych w oparciu o sprawozdania roczne, 
o których mowa w art. 13 rozporz ądzenia Komisji (WE) nr 438/2001 (  1 ), nie dokonano korekt 
finansowych; domaga si ę zatem, by Komisja przedstawi ła informacje dotycz ące przyczyn braku korekt 
finansowych w tym kontek ście; 
161. wyra ża obawy w zwi ązku z poszczególnymi wymogami Komisji w okresie programowania 
2000–2006 dotycz ącymi prowadzenia kontroli pierwszego szczebla, gdy ż mo że to potencjalnie 
prowadzi ć do niewykrycia nieprawid łowych wydatków; zwraca si ę do Komisji o zastosowanie spój ­
nego podej ścia do wniosków dotycz ących kontroli pierwszego szczebla oraz do przedstawienia infor ­
macji na temat okresów programowania nast ępuj ących po latach 2000–2006; odnotowuje, że 
podstawa prawna na lata 2007–2013 wymaga, by instytucje zarz ądzaj ące sprawdzi ły pod wzgl ędem 
administracyjnym wszystkie wnioski o zwrot kosztów przedstawione przez beneficjentów zgodnie 
z art. 13 ust. 2 rozporz ądzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 (  2 ); 
162. zwraca si ę do Komisji o rozpowszechnienie jeszcze bardziej szczegó łowych list kontrolnych oraz 
podr ęczników sprawdzonych rozwi ąza ń (koncentruj ących si ę w szczególno ści na zasadach przyzna ­
wania środków), których pa ństwa cz łonkowskie b ędą przestrzega ć, a tak że o zwi ększenie nadzoru nad 
sposobem, w jaki elementy te s ą brane pod uwag ę;PL L 308/86 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Rozporz ądzenie Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiaj ące szczegó łowe zasady wykonania 
rozporz ądzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotycz ącego zarz ądzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach 
funduszy strukturalnych (Dz.U. L 63 z 3.3.2001, s. 21).  
( 2 ) Rozporz ądzenie Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiaj ące szczegó łowe zasady wykonania 
rozporz ądzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiaj ącego przepisy ogólne dotycz ące Europejskiego Funduszu 
Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Spo łecznego oraz Funduszu Spójno ści oraz rozporz ądzenia (WE) 
nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (Dz.U. 
L 371 z 27.12.2006, s. 1).
163. uwa ża, że kontrole pierwszego szczebla maj ą kluczowe znaczenie dla zapewnienia unikni ęcia wyso ­
kiego poziomu b łędu od samego pocz ątku procesu wdra żania; dlatego uwa ża, że instytucja zarz ą­
dzaj ąca powinna by ć akredytowana przez Komisj ę lub Komisja powinna wspiera ć i nadzorowa ć 
instytucj ę zarz ądzaj ącą w prowadzeniu wspomnianych wy żej kontroli pierwszego szczebla;  
164. wyra ża jednak szczególne obawy w zwi ązku z nast ępuj ącymi uwagami:  
— dzia łania naprawcze trwa ły średnio 30 miesi ęcy (pkt 32), za ś opó źnienia by ły g łównie przypisy ­
wane poszczególnym pa ństwom cz łonkowskim, pomimo że Komisja by ła cz ęściowo odpowie ­
dzialna w 39 % przypadków i w pe łni odpowiedzialna w 5 % przypadków (pkt 35),  
— jedynie w 67 % przypadków Komisja uzyska ła wysoki stopie ń pewno ści, że korekty finansowe 
by ły prawid łowe (pkt 55),  
— jedynie w 28 % przypadków Komisja uzyska ła wysoki stopie ń pewno ści, że systemy zarz ądzania 
i kontroli w pa ństwach cz łonkowskich uleg ły poprawie w nast ępstwie dzia łań naprawczych (pkt 
64), co oznacza, że w ramach procesu zamkni ęcia niezb ędne b ędzie podj ęcie znacznych wysi łków;  
165. jest ponadto zaniepokojony wnioskami Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z którymi kontrole 
nast ępcze prowadzone przez Komisj ę w celu sprawdzenia prawid łowo ści o świadcze ń pa ństw cz łon ­
kowskich wymagaj ą dodatkowych dzia łań naprawczych w 78 % przypadków (pkt 45); w zwi ązku 
z tym wyra ża ubolewanie, że Komisja czasem opiera ła si ę na potencjalnie niemiarodajnych informa ­
cjach, nie kwestionuj ąc w wystarczaj ącym stopniu informacji przedstawianych przez pa ństwa cz łon ­
kowskie (np. pkt 57 ramki 9 i 12), oraz że nie sprawdza ła ona nale życie wiarygodno ści informacji; 
podkre śla, że brak wiarygodno ści o świadcze ń pa ństw cz łonkowskich wymaga przeznaczenia przez 
Komisj ę dodatkowych zasobów na kontrole; wskazuje równie ż na potrzeb ę w łaściwego zrównowa ­ 
żenia kosztów i korzy ści zwi ązanych z takimi kontrolami nast ępczymi (pkt 46);  
166. uwa ża, że mo żna osi ągn ąć jeszcze wy ższy poziom skuteczno ści dzi ęki wzmocnieniu roli Komisji 
w kontrolach  ex ante  raczej ni ż w kontrolach  ex post ; 
167. przypomina Komisji, że poziom b łędu w dziedzinie polityki spójno ści wzrós ł, jak wskazano w spra ­
wozdaniu rocznym Trybuna łu Obrachunkowego za rok 2010, co odwraca pozytywn ą tendencj ę 
zaobserwowan ą w poprzednich latach i pozostaje w sprzeczno ści z ide ą szybszego zmniejszenia 
poziomu b łędów, o co apelowa ł Parlament w kontek ście absolutorium za rok 2008 (  1 ); 
168. przypomina o znaczeniu nadzorczej roli, jak ą odgrywa Komisja, dla jej zdolno ści do poniesienia 
ostatecznej odpowiedzialno ści za wykonanie bud żetu, w tym w obszarach zarz ądzania dzielonego; 
przywo łuje plan dzia łania na rzecz umocnienia nadzoru Komisji nad dzia łaniami strukturalnymi 
w ramach zarz ądzania dzielonego (COM(2008) 97) oraz ulepszone ramy prawne na okres progra ­
mowania 2007–2013, których celem jest zmniejszenie poziomu b łędu w odniesieniu do dzia łań 
strukturalnych, a co za tym idzie, ochrona bud żetu Unii; zauwa ża jednak, że plan dzia łania na rok 
2008 wszed ł w życie dopiero pod koniec okresu programowania 2000–2006, w zwi ązku z czym 
móg ł on obj ąć jedynie proces zamkni ęcia; dlatego wzywa Komisj ę do pe łnego wdro żenia środków 
przewidzianych w planie dzia łania na lata 2007–2013 i w dalszej perspektywie; oczekuje w tym 
kontek ście, że Komisja doprowadzi do znacznego i sta łego spadku poziomu b łędów, zw łaszcza 
w przypadku programów, w odniesieniu do których spodziewany jest najwy ższy poziom b łędu; 
proponuje, by Trybuna ł Obrachunkowy dokonywa ł regularnie oceny jako ści technicznej i etycznej 
krajowych instytucji audytowych, zw łaszcza pod k ątem ich niezale żno ści, oraz by przedstawia ł Parla ­
mentowi i Radzie swoje wnioski i konkluzje;  
169. podkre śla, że dla zapewnienia ochrony interesów finansowych unijnych podatników szybko ść jest 
istot ą procesu kontroli; wzywa Komisj ę do uznania za priorytet jak najwcze śniej prowadzonych 
kontroli, ocen i dzia łań naprawczych w prowadzonym przez ni ą nadzorze nad zarz ądzaniem tymi 
funduszami;PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/87  
( 1 ) Zob. ust. 4 rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. zawieraj ącej uwagi, które stanowi ą integraln ą 
cz ęść decyzji dotycz ących udzielenia absolutorium z wykonania bud żetu ogólnego Unii Europejskiej za rok bud że­
towy 2008, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze (Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 39).
170. uwa ża, że wzmocnienie roli nadzorczej Komisji jest ci ągłym procesem; wskazuje w tym kontek ście na 
uwagi Trybuna łu Obrachunkowego, w świetle których, pomimo i ż systemy zarz ądzania i kontroli by ły 
skuteczne w swoim czasie, nie oznacza to koniecznie, że s ą one nadal skuteczne, poniewa ż same 
systemy, jak równie ż personel i jednostki odpowiedzialne za dzia łania strukturalne mog ą podlega ć 
zmianom; nawo łuje Komisj ę do przyj ęcia w pe łni zalece ń Trybuna łu Obrachunkowego; uwa ża, że 
konieczne b ędzie udoskonalenie planu dzia łania, je żeli oczekiwania dotycz ące poprawy zarz ądzania 
finansowego przez Komisj ę nie zostan ą spe łnione;  
171. zwraca si ę do Komisji o to, by podj ęła starania w celu upewnienia si ę, że pa ństwa cz łonkowskie nie 
wp ływaj ą na ci ągłość programów, dokonuj ąc zmiany jednostek, systemów i personelu odpowiedzial ­
nego za kontrol ę funduszy strukturalnych, wówczas gdy Komisja zatwierdzi ła te jednostki, systemy 
i personel jako skuteczne;  
172. odnotowuje z zadowoleniem du żą liczb ę dzia łań zapobiegawczych, w tym korekty finansowe zasto ­
sowane przez Komisj ę w nast ępstwie przyj ęcia programu dzia łania na rok 2008; zwraca si ę zatem do 
Komisji o przedstawienie informacji dotycz ących wp ływu tych dzia łań naprawczych na ogólny 
poziom b łędu w okresie programowania 2000–2006;  
173. przypomina o zamy śle „jednolitego modelu kontroli”, który zosta ł przedstawiony przez Trybuna ł 
Obrachunkowy w opinii nr 2/2004; uwa ża, że w skutecznym i efektywnym systemie kontroli 
wewn ętrznej wspólne zasady i standardy powinny stanowi ć podstaw ę dla administracji wszystkich 
szczebli (  1 ); 
174. jest przekonany, że Komisja powinna nadal d ążyć do wdro żenia zasady jednolitej kontroli; podkre śla, 
że nadrz ędne znaczenie ma zapewnienie jako ści pracy instytucji audytowych w obecnym i przysz łych 
okresach oraz zapewnienie ich niezale żno ści, jak równie ż że dla osi ągni ęcia tego celu istotne jest 
ustanowienie jasnych i przejrzystych wspólnych standardów tych audytów; odnotowuje, że przy 
za łożeniu, i ż instytucje audytowe osi ągaj ą wiarygodne wyniki, bud żet Unii móg łby by ć odpowiednio 
chroniony nawet wówczas, gdy wyst ąpi wysoki poziom b łędu, gdy ż Komisja mog łaby zastosowa ć 
korekty finansowe, aby zmniejszy ć te wysokie poziomy b łędów; przypomina jednak, że w takich 
przypadkach podatnicy krajowi musz ą p łaci ć dwukrotnie, dlatego te ż zapobieganie wyst ąpieniu b łędu 
jest w ka żdym przypadku bardziej skuteczne, zarówno dla Komisji, jak i zainteresowanych pa ństw 
cz łonkowskich, ni ż jego pó źniejsze korygowanie; w tym kontek ście zwraca szczególn ą uwag ę na tiret 
drugie zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego i nawo łuje Komisj ę do wype łnienia tego zalecenia;  
175. wzywa Komisj ę do ostatecznego zamkni ęcia okresu programowania 2000–2006 przy nale żytym 
uwzgl ędnieniu uwag Trybuna łu Obrachunkowego i do przedstawienia Parlamentowi sprawozdania 
na temat tego, w jaki sposób Komisja zapewni legalno ść i prawid łowo ść tego procesu;  
176. ponadto wzywa Komisj ę do wzi ęcia pod uwag ę wniosków przedstawionych w sprawozdaniu Trybu ­
na łu Obrachunkowego, do monitorowania realizacji dzia łań strukturalnych w latach 2007–2013 oraz 
do uwzgl ędnienia uwag Trybuna łu Obrachunkowego podczas dyskusji o przysz łych dzia łaniach struk ­
turalnych na lata 2014–2020;  
177. zdecydowanie uwa ża, że Komisja powinna zaanga żowa ć si ę w wi ększym stopniu w proces kontroli 
funduszy strukturalnych poprzez dalsze wspieranie instytucji zarz ądzaj ących i certyfikuj ących pa ństw 
cz łonkowskich oraz instytucji po świadczaj ących zamkni ęcie pomocy, a tak że nadzór nad nimi 
w ca łym procesie wdra żania i weryfikacji, tak by zagwarantowa ć, że proces ten b ędzie jeszcze 
skuteczniejszy oraz mniej czasoch łonny i oszcz ędny;  
Cz ęść VIII Sprawozdanie specjalne nr 4/2012 Trybuna łu Obrachunkowego pt. „Wykorzys ­
tanie funduszy strukturalnych i Funduszu Spójno ści do wspó łfinansowania infra ­
struktury transportowej portów morskich: czy środki s ą inwestowane skutecz ­
nie?”  
Wst ęp 
178. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Trybuna łu Obrachunkowego oraz odnotowuje krytyczn ą 
ocen ę wyników zarówno Komisji, jak i pa ństw cz łonkowskich pod wzgl ędem skuteczno ści i op łacal ­
no ści wydatków w dziedzinie wspó łfinansowanych projektów dotycz ących portów morskich;PL L 308/88 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Zob. ust. 61 niedawnej rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawieraj ąca uwagi stanowi ące 
nieod łączn ą cz ęść decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania bud żetu ogólnego Unii Europejskiej za rok 
bud żetowy 2009, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze (Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 33).
179. z zadowoleniem zauwa ża, że Komisja zgodzi ła si ę z wi ększo ścią zalece ń Trybuna łu Obrachunkowego;  
180. uwa ża, że wi ększo ść dzia łań podj ętych przez Komisj ę w celu zapobie żenia przysz łym niedoci ągni ę­
ciom w rodzaju ujawnionych w sprawozdaniu jest w stanie doprowadzi ć do realizacji celu, jakim jest 
skuteczniejsze i bardziej op łacalne wydatkowanie środków finansowych;  
181. uwa ża jednak, że konieczne s ą dalsze dzia łania Komisji;  
Ustalenia  
182. jest zaniepokojony faktem, że: 
— z 27 przeanalizowanych projektów 4 nie by ły uko ńczone w chwili zamkni ęcia sprawozdania, a 2 
pozostawa ły niezako ńczone w styczniu 2012 r.,  
— procedury administracyjne zwi ązane z wydawaniem pozwole ń budowlanych i innych cz ęsto by ły 
czasoch łonne i uci ążliwe, a w niektórych przypadkach prowadzi ły do opó źnie ń i dodatkowych 
wydatków,  
— cele dwóch projektów nie by ły zgodne ani z polityk ą transportow ą, ani z opisem w programie 
operacyjnym, w ramach którego by ły finansowane;  
183. zwraca uwag ę, że: 
— w chwili zamkni ęcia sprawozdania 4 projekty nie by ły w eksploatacji pomimo uko ńczenia, s ą 
jednak wykorzystywane obecnie,  
— w żadnym ze skontrolowanych regionów nie przewidziano d ługoterminowych planów strategicz ­
nych rozwoju portu; plany takie nie stanowi ły jednak warunku finansowania;  
184. zgadza si ę z Komisj ą, że wyniki i wp ływ inwestycji w infrastruktur ę transportow ą nie zawsze s ą 
zauwa żalne natychmiast po zako ńczeniu prac budowlanych, gdy ż potrzeba pewnego czasu na ich 
materializacj ę; 
185. stwierdza, że: 
— Komisja nie otrzymuje wystarczaj ących informacji na temat post ępów w realizacji projektów, gdy ż 
dost ępne informacje nie doprowadzi ły do dzia łań maj ących na celu zaradzenie uchybieniom 
w projektach,  
— wskazówki i sesje szkoleniowe zapewniane przez Komisj ę same w sobie nie wystarcza ły do 
rozszerzenia wiedzy na temat zasad nale żytego zarz ądzania finansowego,  
— przepisy okre ślaj ące doradcz ą rol ę Komisji w komitetach monitoruj ących mog ą by ć zbyt ograni ­
czaj ące, a jej „inne narz ędzia” maj ące wp łyn ąć na skuteczno ść wydatków – nieefektywne, gdy ż 
Trybuna ł Obrachunkowy stwierdzi ł, że ma ło wskazuje na to, by Komisja interweniowa ła w komi ­
tetach, aby zapewni ć skuteczno ść wydatków lub ustali ć wska źniki wyników i wp ływu,  
— poniewa ż porty jachtowe s ą dost ępne jedynie dla niewielkiej cz ęści ludno ści, nie mog ą by ć 
uznawane za s łużące poprawie dost ępu do wysp, a zatem ich budowa nie jest zgodna z polityk ą 
transportow ą, z wyj ątkiem sytuacji, w której ma łe statki powszechnie wykorzystuje si ę jako środek 
regularnego transportu mi ędzy wyspami, a budowa portu jachtowego polepszy łaby po łączenia 
wśród ca łej ludno ści,PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/89
— suche doki do budowy jednostek specjalnych nie s ą zgodne z celami wytycznych TEN-T, nawet 
jeśli mo żna wykorzystywa ć je do przegl ądów, gdy ż w żadnym wypadku nie odpowiadaj ą „Szcze ­
gó łowej specyfikacji dotycz ącej projektów stanowi ących przedmiot wspólnego zainteresowania 
i odnosz ących si ę do sieci portów morskich”, okre ślonej w sekcji 5 ust. 2 (III) za łącznika II do 
decyzji nr 1692/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (  1 ), zmienionej decyzj ą nr 
1346/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (  2 ); 
Zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego  
186. popiera zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego, zgodnie z którymi Komisja powinna:  
— d ążyć do uzale żnienia pomocy udzielanej w ramach polityki spójno ści na rozwój infrastruktury 
portów morskich od istnienia kompleksowej d ługoterminowej strategii rozwoju portów,  
— prowadzi ć kontrole na miejscu dotycz ące skuteczno ści w trakcie budowy,  
— prowadzi ć kontrole  ex post  wykorzystania i funkcjonowania wspó łfinansowanej infrastruktury na 
podstawie analizy ryzyka,  
— udoskonali ć procedur ę oceny du żych projektów i projektów Funduszu Spójno ści, tak aby 
poprawi ć wykrywalno ść powa żnych uchybie ń i zapewni ć podejmowanie odpowiednich dzia łań 
zaradczych,  
— d ążyć do wprowadzenia zasady uzale żnienia unijnego finansowania od rezultatów,  
— zach ęca ć instytucje zarz ądzaj ące do wykorzystywania wska źników wyników i wp ływu;  
187. przychylnie odnosi si ę do faktu, że Komisja:  
— wprowadzi ła uwarunkowania  ex ante  w celu zapewnienia istnienia d ługotrwa łych planów strate ­
gicznych przed wydaniem jakiejkolwiek decyzji w sprawie finansowania w odniesieniu do ram 
polityki spójno ści na lata 2014–2020,  
— prowadzi ła wizytacje w miejscach realizacji projektów i organizowa ła spotkania techniczne 
z w łaściwymi organami,  
— zacz ęła prowadzi ć kontrole zamykaj ące projektów wspó łfinansowanych przez EFRR oraz Fundusz 
Spójno ści w okresie programowania 2000–2006, wybranych na podstawie analizy ryzyka,  
— udoskonali ła procedur ę decyzyjn ą na lata 2007–2012, wprowadzaj ąc standaryzacj ę procedury 
decyzyjnej w odniesieniu do du żych projektów, ujednolicone formularze wniosków i obowi ązkow ą 
konsultacj ę z w łaściwymi s łużbami Komisji oraz wprowadzaj ąc inicjatyw ę JASPERS (wspólna 
inicjatywa wsparcia projektów w regionach europejskich), która powinna umo żliwi ć pa ństwom 
cz łonkowskim sk ładanie lepszych wniosków,  
— opracowa ła za łożenia kontroli realizacji zada ń, maj ące stanowi ć podstaw ę pierwszej serii ukierun ­
kowanych kontroli, które b ędą prowadzone od 2012 r., a we wniosku dotycz ącym ram polityki 
spójno ści na lata 2014–2020 wezwa ła do okre ślenia podstaw oceny wykonania, co obejmowa łoby 
prawo Komisji do zawieszenia p łatno ści w przypadkach, gdy niedoci ągni ęcia w osi ąganiu celów 
po średnich lub ko ńcowych s ą znaczne;  
Dalsze zalecenia  
188. wzywa Komisj ę, aby:  
— z pe łni zgodzi ła si ę z zaleceniami Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ącymi wykorzystywania 
wska źników wyników i oddzia ływania nie tylko na poziomie priorytetów – z zakresem odpowia ­
daj ącym ewentualnemu oddzia ływaniu pojedynczego projektu – lecz tak że na poziomie projektów,PL L 308/90 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Dz.U. L 228 z 9.9.1996, s. 1.  
( 2 ) Dz.U. L 185 z 6.7.2001, s. 1.
— wprowadzi ła rozwi ązanie, w ramach którego ocena wyników i wp ływu inwestycji w infrastruktur ę 
transportow ą by łaby prowadzona po uko ńczeniu prac budowlanych, gdy mo żna ju ż oczekiwa ć, że 
wyniki i oddzia ływanie b ędą wyra źnie widoczne,  
— prowadzi ła analiz ę porównuj ącą średni czas realizacji oraz jako ść procedur administracyjnych we 
wszystkich pa ństwach cz łonkowskich w przypadku porównywalnych wspó łfinansowanych projek ­
tów, aby zaleca ć wdro żenie najlepszych praktyk,  
— uwzgl ędni ła fakt, że niedoci ągni ęcia w realizacji celów po średnich nie zawsze s ą wynikiem niew ła­ 
ściwego zarz ądzania, oraz wy łączy ć z wniosku dotycz ącego podstaw oceny wykonania odmow ę 
finansowania w przypadkach, gdy brakowi po żądanych wyników inwestycji nie mo żna by ło 
zapobiec lub gdy nie da ło si ę go przewidzie ć z perspektywy  ex ante , 
— zwi ększy ła ilo ść dost ępnych informacji dotycz ących post ępu projektów oraz zwróci ła si ę o zara ­
dzenie wykrytym niedoci ągni ęciom, co stanowi łoby warunek wst ępny dalszego finansowania; brak 
informacji na temat realizacji projektów jest niedopuszczalny,  
— prowadzi ła analizy skuteczno ści sesji szkoleniowych i wskazówek maj ących na celu zwi ększenie 
wiedzy o zasadach nale żytego zarz ądzania finansowego,  
— zaproponowa ła zmiany w przepisach prawnych w celu poprawy skuteczno ści roli doradczej 
w komitetach monitoruj ących oraz przeprowadzi ła analiz ę dotycz ącą skuteczno ści wymienionych 
wy żej „innych narz ędzi” maj ących wp ływa ć na skuteczno ść wydatków;  
Cz ęść IX Sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 5/2012 zatytu łowane 
„CRIS – Wspólny system informacyjny RELEX (Common RELEX Information 
System)”  
189. przyjmuje z zadowoleniem sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 5/2012, poniewa ż 
dostarcza ono Parlamentowi, jako organowi kontrolnemu i udzielaj ącemu absolutorium, informacje 
o wykonaniu bud żetu; 
190. wyra ża zadowolenie z ogólnej opinii Trybuna łu Obrachunkowego, że „CRIS jest na ogó ł skuteczny, 
jeśli chodzi o spe łnianie potrzeb informacyjnych Komisji w dziedzinie dzia łań zewn ętrznych” (pkt 75); 
jest jednak zaniepokojony pewnymi powa żnymi niedoci ągni ęciami, jakie wykryto w sprawozdaniu;  
191. wzywa Komisj ę, aby zdefiniowa ła rol ę CRIS i jego cele, jako że nie zosta ły one zaktualizowane od 
czasu wprowadzenia systemu w 2002 r., pomimo licznych zmian jego zakresu tre ściowego;  
192. popiera wszystkie zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego; zwraca si ę do Komisji o jak najszybsze ich 
wdro żenie w celu zaradzenia utrzymuj ącym si ę niedoci ągni ęciom;  
193. podkre śla, że ka żda zmiana roli CRIS i jego modyfikacja powinny odzwierciedla ć nowe wyzwania 
polityki zewn ętrznej UE, jakie wprowadzi ł Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, co zaowocuje 
lepsz ą jako ścią i wi ększ ą spójno ścią danych;  
194. podkre śla konieczno ść dostosowania funkcji sprawozdawczych CRIS do kompetencji Parlamentu 
w dziedzinie polityki zewn ętrznej i kontroli bud żetowej;PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/91
195. uwa ża, że pierwszorz ędne znaczenie ma zalecenie nr 1, zgodnie z którym nale ży zdefiniowa ć zamie ­
rzon ą rol ę CRIS jako systemu informacyjnego, zw łaszcza w odniesieniu do system rachunkowo ści 
memoria łowej (ABAC) Komisji;  
196. jest zdania, że poprawa spójno ści danych pomi ędzy CRIS a ABAC jest niezb ędna do spójnej, prze ­
jrzystej, aktualnej i rzetelnej sprawozdawczo ści dotycz ącej dzia łań zewn ętrznych Unii; podkre śla, że 
nale ży unika ć powielania funkcji ABAC w CRIS;  
197. wyra ża zaniepokojenie nast ępuj ącymi uwagami Trybuna łu Obrachunkowego w odniesieniu do wydaj ­
no ści i skuteczno ści CRIS:  
— rola CRIS w stosunku do ABAC nie zosta ła odpowiednio okre ślona, co spowodowa ło powielenie 
funkcji (pkt 34 i 35) i podaje w w ątpliwo ść warto ść dodan ą CRIS w zwi ązku z ogólnym kodo ­
waniem transakcji finansowych w CRIS (pkt 35),  
— informacje pochodz ące z CRIS mog ą by ć niewiarygodne (pkt 39–41, 49–52 i 54–56) i wymagaj ą 
niekiedy dodatkowych r ęcznych korekt (odpowied ź Komisji na pkt 52) z powodu niedoci ągni ęć 
w kodowaniu danych (pkt 38–41) lub brakuj ących i nieprawid łowych zapisów danych (pkt 
49–51, 54 i 55),  
— nast ąpi ły znaczne opó źnienia w zapisywaniu informacji (faktury i sprawozdania z kontroli) 
w systemie CRIS (pkt 57),  
— łatwo ść u żytkowania CRIS pozostaje najpilniejszym do rozwi ązania niedoci ągni ęciem (pkt 43 
i rys. 3);  
198. jest zaniepokojony, że w wyniku tych niedoci ągni ęć istnieje ryzyko, i ż informacje dostarczane Parla ­
mentowi jako organowi udzielaj ącemu absolutorium b ędą niedostatecznie wiarygodne (np. pkt 39 
dotycz ący wydatków w rozbiciu na kraje); odnotowuje poczynione dotychczas starania Komisji 
(zw łaszcza jej odpowiedzi na pkt 35, 52 i 54); zwraca si ę jednak do Komisji, aby jak najszybciej 
zaradzi ła tym niedoci ągni ęciom, aby zapewni ć nale żyte zarz ądzanie finansami CRIS; sugeruje, aby 
zwróci ć szczególn ą uwag ę na unikanie powielania funkcji, poniewa ż zwi ększa ono nieefektywno ść 
i stwarza ryzyko wprowadzania b łędnych danych;  
199. zwraca ponadto uwag ę, że nale ży zaktualizowa ć funkcjonowanie CRIS, aby mo żna by ło otrzymywa ć 
informacje zbiorcze na temat krajów b ędących beneficjentami, dziedzin polityki i instrumentów 
finansowych, co w aktualnej formie systemu jest trudne, a nawet niemo żliwe; podkre śla konieczno ść 
poprawy skuteczno ści i efektywno ści systemu dla podmiotów poprzez racjonalizacj ę i konsolidacj ę 
kodowania danych;  
200. odnotowuje wyja śnienia Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące braku analizy kosztów systemu CRIS, 
co wynika z faktu, że kontrol ę przeprowadzono w celu przeanalizowania zdolno ści CRIS do dostar ­
czania Komisji potrzebnych informacji, nie za ś aby bada ć jego wydatki administracyjne; ubolewa 
jednak nad brakiem informacji o efektywno ści CRIS pod wzgl ędem kosztów;  
201. ubolewa nad brakiem jasnej, d ługoterminowej strategii ustanawiaj ącej cele i funkcjonowanie CRIS 
w momencie powstania systemu, co ostatecznie doprowadzi ło do namno żenia zada ń bez żadnej 
spójnej wizji;  
202. podkre śla, że CRIS powinien posiada ć standardowy mechanizm okre ślania poziomu poufno ści danych 
oraz ró żnicowania praw dost ępu; uwa ża, że nale ży ustanowi ć taki mechanizm, aby zapewni ć odpo ­
wiedni ą poufno ść i integralno ść danych;PL L 308/92 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013
203. wyra ża zaniepokojenie z powodu niewystarczaj ącego bezpiecze ństwa systemu; zwraca ponadto uwag ę, 
że okre ślenie zakresu obowi ązków w dziedzinie bezpiecze ństwa pozostaje niezdefiniowane i niejasne, 
co stanowi powa żne zagro żenie dla bezpiecze ństwa danych; podkre śla, że dane powinny w pe łni 
odpowiada ć kryteriom Komitetu Pomocy Rozwojowej;  
204. przypomina Komisji o znaczeniu przestrzegania przepisów o ochronie danych; odnosi si ę krytycznie 
do faktu, że powiadomienia przes łane inspektorowi ochrony danych nie dotyczy ły wyra źnie życio ­
rysów do łączonych do zapisów w CRIS (pkt 74);  
205. wzywa Komisj ę, by niezw łocznie zaj ęła si ę wszystkimi niedoci ągni ęciami wskazanymi przez Parlament 
i Trybuna ł Obrachunkowy oraz wysuni ętymi przez nie zaleceniami;  
Cz ęść X Sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 6/2012 zatytu łowane 
„Pomoc Unii Europejskiej dla tureckiej wspólnoty cypryjskiej”  
206. przypomina, że audyt zaj ął si ę nast ępuj ącym problemem: „Czy Komisja skutecznie zarz ądza unijnym 
instrumentem wsparcia finansowego dla tureckiej wspólnoty cypryjskiej?”;  
207. wzywa Komisj ę Bud żetow ą i Komisj ę Kontroli Bud żetowej, by wzi ęły ustalenia niniejszej rezolucji pod 
uwag ę w negocjacjach nowych wieloletnich ram finansowych (2014–2020), z zastrze żeniem ich 
ostatecznych wyników, aby uwzgl ędni ć zalecenie Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące zapewnienia 
lepszego planowania, realizacji i trwa łości, zgodnie z rozporz ądzeniem Rady (WE) nr 389/2006 (  1 ) 
w sposób nieanga żujący zewn ętrznego terytorium;  
208. zgadza si ę z wnioskami ze specjalnego sprawozdania Trybuna łu Obrachunkowego, a mianowicie że 
„w programie osi ągni ęto pewne pozytywne rezultaty, ale ich trwa łość jest cz ęsto w ątpliwa, w szcze ­
gólno ści z uwagi na niepewno ść przysz łego finansowania UE” oraz że Komisji uda ło si ę „opracowa ć 
program, który uwzgl ędnia wszystkie sektory, o których mowa w celach rozporz ądzenia i nadaje im 
odpowiedni priorytet” oraz że „w obliczu znacznych ogranicze ń Komisja znalaz ła równie ż sposób, 
aby szybko ustanowi ć biuro terenowe ds. zarz ądzania programem w pó łnocnej cz ęści Cypru oraz 
zastosowa ć w du żej mierze odpowiednie metody realizacji oraz środki ograniczania ryzyka. G łówne 
uchybienia w zarz ądzaniu programem wynika ły z tego, i ż biuro terenowe ds. programu nie funk ­
cjonowa ło w ramach bardziej zdecentralizowanych procedur, tak jak ma to miejsce w przypadku 
delegatur Unii, oraz z tego, i ż umowy pracowników by ły zbyt krótkie, aby mogli oni zarz ądza ć 
finansowanymi projektami od pocz ątku do ko ńca. Ponadto monitoring w ramach wspólnego zarz ą­
dzania z ONZ nie by ł wystarczaj ący”; 
209. zauwa ża, że program wspomóg ł bardzo wielu beneficjentów w spo łeczno ści tureckich Cypryjczyków; 
ubolewa jednak nad faktem, że nie uda ło si ę zrealizowa ć najwi ększego projektu, czyli budowy zak ładu 
odsalania wody morskiej (27,5 mln EUR) z uwagi na ograniczenia narzucone przez armi ę tureck ą; 
stwierdza, że ogranicza to w istotny sposób skuteczno ść programu;  
210. podkre śla, jak wa żne jest kontynuowanie niesienia pomocy wspólnocie Cypryjczyków pochodzenia 
tureckiego zgodnie z postanowieniami rozporz ądzenia (WE) nr 389/2006, na co równie ż zwróci ła 
uwag ę Komisja w odpowiedzi na specjalne sprawozdanie Trybuna łu Obrachunkowego; podkre śla, że 
aby u łatwi ć proces ponownego zjednoczenia wa żne jest zbli żenie spo łeczno ści Cypryjczyków pocho ­
dzenia tureckiego do Unii; uwa ża zatem, że w przysz łości powinno si ę zwi ększy ć środki przezna ­
czone na (i) promocj ę rozwoju spo łeczno-gospodarczego; (ii) rozwijanie i restrukturyzacj ę infrastruk ­
tury; (iii) rozwi ązania sprzyjaj ące pojednaniu, strategie budowania zaufania i wspierania spo łecze ństwa 
obywatelskiego; (iv) zbli żenie spo łeczno ści Cypryjczyków pochodzenia tureckiego do Unii; (v) przy ­
gotowanie tekstów prawnych zgodnych z dorobkiem wspólnotowym; (vi) przygotowania do wdro ­ 
żenia wspólnotowego dorobku prawnego oraz do promowania w pierwszym rz ędzie integracji gospo ­
darczej, i uwa ża równie ż, że powinno si ę zintensyfikowa ć powi ązane z tymi środkami programy 
obejmuj ące obie spo łeczno ści; 
211. zwraca uwag ę w szczególno ści na podstawow ą rol ę, jak ą odgrywaj ą projekty obejmuj ące obie spo łecz ­
no ści, jak Komitet ds. Osób Zaginionych, w okre ślaniu losów zaginionych i przyczynianiu si ę do 
mi ędzywspólnotowego pojednania; podkre śla znaczenie zabezpieczenia koniecznych środków na dzia ­ 
łanie Komitetu ds. Osób Zaginionych i wzywa Komisj ę, by wspieraj ąc ten Komitet, apelowa łaPL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/93  
( 1 ) Rozporz ądzenie Rady (WE) nr 389/2006 z dnia 27 lutego 2006 r. ustanawiaj ące instrument wsparcia finansowego 
w celu stymulowania rozwoju gospodarczego tureckiej wspólnoty cypryjskiej zmieniaj ące rozporz ądzenie (WE) nr 
2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy (Dz.U. L 65 z 7.3.2006, s. 5).
do tureckich si ł zbrojnych o u łatwienie mu dost ępu do stref wojskowych; podkre śla konieczno ść 
finansowania projektów infrastrukturalnych i skuteczniejszej wspó łpracy z agencjami i programami 
ONZ;  
212. zwraca równie ż uwag ę na znaczenie dalszego wspierania pracy komisji technicznej ds. dziedzictwa 
kulturowego, by zapewni ć odnawianie i zachowanie miejsc o warto ści historycznej i religijnej, które 
stanowi ą nieod łączn ą cz ęść dziedzictwa kulturowego Cypru i światowego dziedzictwa kulturowego 
jako ca łości; 
213. zwraca uwag ę, że ogólnie mówi ąc, trwa łość projektów cz ęsto jest w ątpliwa z uwagi na ograniczone 
zdolno ści administracyjne, opó źnione przyjmowanie odpowiednich tekstów oraz niepewno ść co do 
przysz łego finansowania ze strony beneficjentów;  
214. uwa ża, że nale ży tak że przypomnie ć, i ż w momencie kontroli wci ąż nie by ło jasne, czy na realizacj ę 
omawianego programu pomocy UE udost ępnione zostan ą dalsze znaczne środki finansowe; stwierdza, 
że niepewno ść ta utrudnia zarz ądzanie programem i ma negatywny wp ływ na jego skuteczno ść 
i trwa łość; 
215. odnotowuje zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego obejmuj ące ró żne scenariusze, oparte zarówno na 
rozwoju procesu zjednoczenia, jak i na poziomie przysz łej pomocy UE;  
216. zgadza si ę z Komisj ą, że do czasu rozwi ązania kwestii cypryjskiej wsparcie dla spo łeczno ści tureckich 
Cypryjczyków nale ży nadal opiera ć na obecnym rozporz ądzeniu (WE) nr 389/2006;  
217. z zadowoleniem odnotowuje, że interwencje odzwierciedlaj ą cele programu pomimo szerokiej gamy 
obj ętych nim sektorów, opó źnionego przyj ęcia rozporz ądzenia (WE) nr 389/2006 oraz braku podej ­ 
ścia wieloletniego;  
218. z niepokojem jednak odnotowuje, że Komisja napotyka na istotne ograniczenia w ustanowieniu 
i realizacji programu, że skuteczno ść lokalnego biura wsparcia zarz ądzanego przez Komisj ę zosta ła 
os łabiona przez ró żne czynniki, że procedury realizacji programu nie zawsze s ą skuteczne oraz że 
trwa łość projektów pozostaje zagro żona pomimo uzyskania pewnych rezultatów;  
219. przyjmuje do wiadomo ści sytuacj ę opisan ą w sprawozdaniu specjalnym Trybuna łu Obrachunkowego; 
stwierdza, że Komisja podj ęła szereg inicjatyw oraz że od czasu kontroli osi ągni ęto dodatkow ą 
skuteczno ść; 
220. z zadowoleniem przyjmuje tak że pomy ślne zako ńczenie dzia łań w drodze wspólnego zarz ądzania 
z Programem Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP);  
221. ubolewa nad upadkiem projektu zak ładu odsalania wody morskiej, co stanowi strat ę; przypomina, że 
ten projekt by ł nie tylko g łównym projektem w sektorze wodnym, ale tak że najwi ększym projektem 
(stanowi ącym oko ło 10 % łącznego zakontraktowanego finansowania), który finansowano z instru ­
mentu, oraz że zak ład mia ł dostarcza ć 23 000 m  3 czystej wody pitnej na dzie ń, co wedle szacunków 
pokry łoby potrzeby ok. 100 tys. mieszka ńców, oraz przypomina, że zaopatrzenie w wod ę staje si ę dla 
wyspy coraz powa żniejszym problemem w zwi ązku ze spadkiem o 40 % średnich rocznych opadów 
w ci ągu ostatnich 30 lat; jest g łęboko zaniepokojony, że rezygnacja z projektu w wyniku ogranicze ń 
narzuconych przedsi ębiorcy budowlanemu greckich Cypryjczyków przez armi ę tureck ą oraz odmowa 
kontynuowania projektu przez przedsi ębiorc ę budowlanego po zniesieniu tych ogranicze ń w marcu 
2010 r. z uwagi na jego zdaniem niekorzystne warunki oznaczaj ą, że ta istotna dla środowiska sprawa 
pozostaje nierozwi ązana; wzywa Komisj ę do rozwa żenia mo żliwo ści wznowienia projektu;  
222. nalega jednak na ochron ę finansowych interesów Komisji w zwi ązku z rezygnacj ą z projektu zak ładu 
odsalania wody; stwierdza, że na podstawie umowy o roboty budowlane nie dokonano żadnych 
płatno ści;PL L 308/94 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013
223. g łęboko ubolewa, że wi ększo ść dzia łań dotycz ących lokalnej i miejskiej infrastruktury zosta ła opó ź­
niona, mimo że w wi ększo ści przypadków opó źnienia te spowodowane by ły politycznymi trudno ­ 
ściami i weryfikacj ą w łasno ści ziemi, co w du żym stopniu pozostaje poza kontrol ą Komisji i UNDP;  
224. popiera wnioski Trybuna łu Obrachunkowego dotycz ące tego, że program ju ż osi ągn ął pewne pozy ­
tywne rezultaty i pomóg ł wielu beneficjentom w śród spo łeczno ści tureckich Cypryjczyków, w tym 
rolnikom, studentom i osobom korzystaj ącym z nowych przej ść; stwierdza, że jego trwa łość poda ­
wana jest cz ęsto w w ątpliwo ść, zw łaszcza z uwagi na niepewno ść przysz łego unijnego finansowania;  
225. z zadowoleniem przyjmuje konkluzj ę Trybuna łu Obrachunkowego, że pomimo trudnego kontekstu 
politycznego oraz napi ętego harmonogramu Komisji uda ło si ę stworzy ć program odzwierciedlaj ący 
cele rozporz ądzenia (WE) nr 389/2006, a tak że szybko zorganizowa ć biuro zarz ądzania programem 
i wprowadzi ć odpowiednie mechanizmy realizacji;  
226. podkre śla przej ściowy i wyj ątkowy charakter pomocy unijnej dla spo łeczno ści tureckich Cypryjczyków 
w zwi ązku z procesem zjednoczenia Cypru; stwierdza, że Komisja popiera kontynuacj ę wsparcia dla 
tureckiej wspólnoty cypryjskiej do chwili kompleksowego rozwi ązania problemu cypryjskiego 
w ramach rozporz ądzenia (WE) nr 389/2006;  
227. przyjmuje do wiadomo ści konkluzje i zalecenia zawarte w sprawozdaniu specjalnym Trybuna łu 
Obrachunkowego nr 6/2012; zaleca Komisji, by uwzgl ędni ła do świadczenie nagromadzone przy 
wdra żaniu programu i w razie konieczno ści zaproponowa ła środki s łużące jego dalszej poprawie 
oraz informowa ła o tym Parlament; proponuje, by pomoc finansowa Unii na rozwój gospodarczy 
tureckiej wspólnoty cypryjskiej uwzgl ędnia ła nie tylko nowe przedsi ęwzi ęcia, ale tak że konieczno ść 
zabezpieczenia trwa łego charakteru projektów realizowanych aktualnie przy podejmowaniu przy ­
sz łych decyzji dotycz ących przyznawania funduszy, w oparciu o obowi ązuj ące ramy prawne oraz 
zgodnie z celami rozporz ądzenia (WE) nr 389/2006;  
228. uwa ża, że pomoc unijna powinna dalej wspiera ć proces zjednoczenia Cypru; w zwi ązku z tym zaleca 
Komisji dalsze d ążenie do osi ągni ęcia pi ęciu celów rozporz ądzenia (WE) nr 389/2006 przez wspie ­
ranie mi ędzy innymi projektów obejmuj ących obie spo łeczno ści, buduj ących zaufanie, dzia łań na 
rzecz osób zaginionych, spo łecze ństwa obywatelskiego (w tym równie ż mniejszo ści arme ńskiej i maro ­
nickiej), odnawiania i zachowania miejsc o warto ści historycznej, ochrony środowiska, a tak że 
rozwoju spo łeczno-gospodarczego i wdro żenia wspólnotowego dorobku prawnego;  
229. wzywa Komisj ę do zmaksymalizowania przep ływu informacji o procedurach przetargowych dotycz ą­
cych programów pojednania i wzmacniania spo łecze ństwa obywatelskiego; zwraca uwag ę w szczegól ­
no ści na potrzeb ę wspierania programów dotycz ących spo łeczno-gospodarczej integracji i upodmioto ­
wienia kobiet we wspólnocie Cypryjczyków pochodzenia tureckiego;  
Cz ęść XI Sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 7/2012 zatytu łowane 
„Reforma wspólnej organizacji rynku wina – dotychczasowe post ępy”  
230. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 7/2012 zatytu ło­
wane „Reforma wspólnej organizacji rynku wina – dotychczasowe post ępy”, które analizuje post ęp 
w reformie wspólnej organizacji rynku wina wprowadzonej przez Rad ę w 2008 r.; zauwa ża, że 
głównym celem kontroli by ło ocenienie post ępów w osi ąganiu jednego z g łównych celów reformy, 
mianowicie usprawniania równowagi mi ędzy poda żą a popytem;  
231. przypomina, że reforma wspólnej organizacji rynku wina mia ła na celu zrównowa żenie poda ży 
i popytu, a g łówne instrumenty finansowe tej reformy obejmowa ły tymczasowy system karczowania 
i ustanawianie krajowych programów wsparcia umo żliwiaj ących ka żdemu pa ństwu cz łonkowskiemuPL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/95
wybór spo śród 11 dost ępnych środków takich środków, które s ą najlepiej dopasowane do ich 
konkretnej sytuacji;  
232. podkre śla, że kontrola dotyczy ła dwóch środków poci ągaj ących za sob ą najwi ększe koszty: karczo ­
wanie i restrukturyzacja i konwersja winnic, przy czym 1 074 mln EUR przeznaczono na karczowanie 
w trzyletnim okresie od 2008–2009 do 2010–2011, a na restrukturyzacj ę i konwersj ę przeznaczono 
4 200 mln EUR w dziesi ęcioletnim okresie od 2001 do 2010 r.;  
233. zauwa ża, że Unia z 3,5 mln hektarów winoro śli jest najwi ększym producentem wina na świecie; 
przypomina, że Unia w roku winiarskim 2007–2008 wyprodukowa ła oko ło 160 mln hektolitrów 
wina, co odpowiada oko ło 60 % światowej produkcji wina; zauwa ża ponadto, że mia ła miejsce 
odgórna presja na obni żanie cen wina na poziomie producenta, spot ęgowana przez ogólny spadek 
spo życia wina w Unii w ci ągu 20 lat poprzedzaj ących 2009 r.;  
234. zauwa ża, że sprawozdanie specjalne nr 7/2012 wykazuje, że chocia ż zapotrzebowanie na karczowanie 
wynios ło ponad 350 000 ha, to wp ływ tego środka zosta ł ograniczony do ustalonego celu 
175 000 ha, a ostatecznie z wykorzystaniem dop łat unijnych wykarczowano tylko 160 550 ha; 
Trybuna ł Obrachunkowy szacuje, że system karczowania pozwoli ł zmniejszy ć obszar winnic znajdu ­
jących si ę w wykazie o oko ło 5 %, co odpowiada w przybli żeniu 10,2 mln hl wycofanego wina lub 
6 % produkcji nadaj ącej si ę do wykorzystania; zauwa ża jednak, że łączny zakres karczowania w Unii 
od rozpocz ęcia reformy do chwili obecnej by ł znacznie wi ększy i wyniós ł oko ło 300 000 hektarów, 
z czego na oko ło 140 000 hektarów nie otrzymano dop łat, o czym nie wspomniano w sprawozdaniu 
specjalnym nr 7/2012;  
235. zwraca uwag ę, że Trybuna ł Obrachunkowy stwierdza, i ż w przypadku karczowania system ten móg ł 
by ć skuteczniejszy i ta ńszy, jako że stopy pomocy by ły podniesione do zbyt wysokich poziomów 
w pierwszym i drugim roku, kiedy zapotrzebowanie na ten środek przekracza ło warto ści docelowe, 
nawet je śli stopy zosta ły obni żone do poziomów pierwotnych w trzecim i ostatnim roku funkcjo ­
nowania sytemu;  
236. zauwa ża, że Trybuna ł Obrachunkowy uwa ża, że karczowanie nie zawsze dotyczy ło mniej konkuren ­
cyjnych lub mniej rentownych winnic, a system finansowa ł karczowanie niektórych winnic ju ż zres ­
trukturyzowanych i zasadniczo konkurencyjnych; z ubolewaniem odnotowuje, że takie przypadki s ą 
niezgodne z celami reformy;  
237. zauwa ża, że w sprawozdaniu specjalnym nr 7/2012 podkre śla si ę, że nie nast ąpi ło spodziewane 
zmniejszenie produkcji w wyniku niewystarczaj ącego wykorzystania niektórych instrumentów orga ­
nizacji wspólnego rynku, takich jak zbieranie zielonych plonów i promocja, oraz wskutek odrzucenia 
przez Rad ę wniosku Komisji dotycz ącego zakazu wzbogacania przy u życiu sacharozy;  
238. odnotowuje, że w sprawozdaniu specjalnym nr 7/2012 uznaje si ę, że środki restrukturyzacyjne 
przyczyni ły si ę do zwi ększenia konkurencyjno ści sektora, ale spowodowa ły tak że w niektórych 
pa ństwach cz łonkowskich wzrost plonów, co przeciwdzia łało zmniejszaniu poda ży; 
239. odnotowuje, że Trybuna ł Obrachunkowy zauwa ża, i ż Komisja nie dokona ła dog łębnej analizy mo żli­
wego wp ływu liberalizacji praw do sadzenia przewidzianej najpó źniej na 2018 r. i jest zdania, że taka 
ocena jest potrzebna do oszacowania poziomu równowagi mi ędzy poda żą a popytem w sektorze 
wina;  
240. odnotowuje zaniepokojenie Trybuna łu Obrachunkowego tym, że Unia finansowa ła karczowanie 
w celu zmniejszenia nadwy żek wina, a jednocze śnie w niektórych przypadkach restrukturyzacja 
i konwersja doprowadzi ła do zwi ększenia plonów w winnicach; uwa ża jednak, że wzrostowi plonów 
mo że towarzyszy ć poprawa konkurencyjno ści win, równocze śnie zdecydowanie zach ęcaj ąc Komisj ę 
do zagwarantowania w przysz łości odpowiedniej strategii umo żliwiaj ącej unikni ęcie takiej nierówno ­
wagi;PL L 308/96 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013
241. w pe łni zgadza si ę z opini ą, że nale żało unika ć karczowania niektórych zmodernizowanych winnic 
poprzez wyja śnienie obowi ązuj ących przepisów, tak by unikn ąć mo żliwo ści szerokiej interpretacji 
oraz ustanowi ć dodatkowe kryteria dopuszczalno ści powi ązane z sam ą winnic ą, a nie tylko jej 
właścicielem;  
242. jest zdania, że Komisja powinna dokona ć przegl ądu środków restrukturyzacyjnych w celu zwi ększenia 
ich skuteczno ści, tak by zwi ększy ć konkurencyjno ść sektora, i utrzyma ć środki, które sprawdzi ły si ę 
w poprzednim programie; oczekuje, że Komisja zapewni zgodno ść krajowych programów pa ństw 
cz łonkowskich oraz środków restrukturyzacji i konwersji z celem reformy, zw łaszcza je śli chodzi 
o system p łatno ści jednolitych; ponadto wzywa Komisj ę do usprawnienia obecnych przepisów, tak 
by umo żliwi ć rolnikom lepsze dostosowanie si ę do sygna łów p łyn ących z rynku i lepsze dopasowanie 
poda ży do popytu na okre ślone produkty;  
243. zwraca si ę do Komisji o wspieranie środków maj ących na celu ochron ę najlepszych tradycji winiar ­
skich w Unii, od których w du żej mierze zale ży spójno ść spo łeczno-gospodarcza oraz ochrona 
środowiska i krajobrazu na wielu obszarach wiejskich, w których tradycje te wyst ępuj ą; 
244. uwa ża, że Komisja powinna opracowywa ć regularnie aktualizowane szacunki poziomu równowagi 
mi ędzy poda żą a popytem w sektorze wina w oparciu o statystyczn ą analiz ę zmiennych sektora, 
uwzgl ędniaj ącą pozytywny wp ływ środków restrukturyzacji i konwersji na produkcj ę; wyra ża prze ­
konanie, że na podstawie tych szacunków Komisja powinna by ła okre ślić docelowy obszar obj ęty 
środkiem dotycz ącym karczowania i jest zdania, że w przysz łości powinna ocenia ć, czy konieczne jest 
udoskonalenie jakiegokolwiek innego środka, tak by na podstawie tej oceny wyeliminowa ć ewentualn ą 
nierównowag ę; 
245. nalega na potrzeb ę przeprowadzenia dog łębnej oceny wp ływu liberalizacji praw do sadzenia zgodnie 
z zaleceniem Trybuna łu Obrachunkowego; zwraca si ę do Komisji o ocen ę mo żliwych skutków znie ­
sienia tego systemu w celu podj ęcia najodpowiedniejszych decyzji zapewniaj ących równowag ę na 
rynku wina; zauwa ża, że wi ększo ść pa ństw cz łonkowskich jest przeciwna decyzji o zako ńczeniu 
tego systemu, a Parlament Europejski wypowiedzia ł si ę w tym samym duchu w rezolucji z dnia 
23 czerwca 2011 r. w sprawie WPR do roku 2020: sprosta ć wyzwaniom przysz łości zwi ązanym 
z żywno ścią, zasobami naturalnymi oraz aspektami terytorialnymi (  1 ); 
246. podkre śla, że chocia ż w ostatnich dziesi ęcioleciach mala ł popyt na wino w Unii, to w ostatnich latach 
nast ąpi ł znaczny wzrost wywozu do pa ństw trzecich, o czym nie wspomina sprawozdanie specjalne 
nr 7/2012; uwa ża, że wprowadzenie środków wspieraj ących wywóz win gatunkowych przyczyni si ę 
do zmniejszenia nadwy żek produkcyjnych;  
247. wzywa Komisj ę do przyj ęcia środków zapewniaj ących, że pa ństwa cz łonkowskie, które przy obli ­
czaniu p łatno ści stosuj ą stawki rycza łtowe od hektara, wprowadz ą w łaściwe mechanizmy kontroli 
agencji p łatniczych, gwarantuj ąc, że rolnicy nie otrzymuj ą nadmiernych kompensat, okre ślą standar ­
dowe metody szacowania kosztów, by ograniczy ć do minimum wahania szacunków kosztów przy 
porównywanych środkach;  
248. wzywa Komisj ę do podj ęcia stosownych dzia łań w celu wprowadzenia porównywalno ści i mo żliwego 
do zaakceptowania poziomu standaryzacji środków przyj ętych w oparciu o art. 103q rozporz ądzenia 
Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 pa ździernika 2007 r. ustanawiaj ącego wspóln ą organizacj ę 
rynków rolnych oraz przepisy szczegó łowe dotycz ące niektórych produktów rolnych („rozporz ądzenie 
o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (  2 ); 
249. jest przekonany, że do ograniczenia nadwy żki produkcji mog łoby si ę przyczyni ć, oprócz wywozu do 
pa ństw trzecich win wysokiej jako ści, równie ż wi ększe wsparcie konsumpcji europejskich win w Unii;PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/97  
( 1 ) Dz.U. C 390 E z 18.12.2012, s. 49.  
( 2 ) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
250. zwraca si ę do Komisji o o żywienie polityki promocji w sektorze wina na rynku wewn ętrznym w celu 
poprawy jego konkurencyjno ści, w tym przez prowadzenie kampanii informacyjnych skierowanych 
do doros łych, a dotycz ących odpowiedzialnej konsumpcji tego produktu, jego cech jako ściowych 
i specyfiki, a tak że przez podkre ślanie kulturowych korzeni europejskich win; wzywa równie ż Komisj ę 
do przeprowadzenia refleksji nad europejsk ą strategi ą zmierzaj ącą do zwi ększenia wywozu do pa ństw 
trzecich;  
Cz ęść XII Sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 9/2012 pt.: „Kontrola 
systemu kontroli produkcji, przetwarzania, dystrybucji i przywozu produktów 
ekologicznych”  
251. z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 9/2012 oraz 
popiera wnioski Trybuna łu Obrachunkowego; ubolewa jednak, że jedynie w sze ściu pa ństwach cz łon ­
kowskich przeprowadzono wizyty kontrolne, nawet je żeli odby ły si ę one w pa ństwach, których to 
dotyczy w najwi ększym stopniu;  
252. popiera zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego, szczególnie w odniesieniu do identyfikowalno ści oraz 
handlu transgranicznego produktami ekologicznymi;  
253. zauwa ża, że udzia ł spo życia żywno ści ekologicznej wynosi mniej ni ż 2 % ca łego rynku żywno ści, przy 
czym z du żym prawdopodobie ństwem wyst ąpi tendencja zwy żkowa;  
254. podkre śla fakt, że koncepcja produkcji ekologicznej nie sprowadza si ę wy łącznie do zdrowego od ży­
wiania; rolnictwo ekologiczne ukazuje innowacyjne, oparte na wiedzy podej ście do produkcji rolnej, 
które efektywnie wykorzystuje zasoby i mo że by ć motorem rozwoju obszarów wiejskich i zatrudnie ­
nia; stosowanie na szersz ą skal ę biotechnologii i produkcji ekologicznej mog łoby stanowi ć dla 
rolnictwa „europejsk ą warto ść dodan ą”, co z kolei mog łoby przyczyni ć si ę do wzmocnienia pozycji 
Europy w obliczu światowej konkurencji; zauwa ża ponadto, że rolnictwo ekologiczne przyczynia si ę 
do realizacji d ługofalowych celów zwi ązanych ze zrównowa żonym rozwojem w kontek ście środo ­
wiska, gospodarki i spo łecze ństwa, takich jak łagodzenie skutków zmian klimatu i dostosowanie si ę 
do nich, spowolnienie procesu zmniejszania si ę ró żnorodno ści biologicznej i poprawa standardów 
w zakresie dobrostanu zwierz ąt; 
255. przypomina, że Parlament zawsze wspiera ł i nadal b ędzie wspiera ł rolnictwo ekologiczne oraz że 
aktywnie uczestniczy ł w uchwalaniu przepisów dotycz ących produkcji i znakowania żywno ści ekolo ­
gicznej;  
256. uwa ża, że w ramach przysz łych wieloletnich ram finansowych produkcji produktów ekologicznych 
nale ży po świ ęcić wi ększ ą uwag ę i udzieli ć jej wi ększego wsparcia;  
257. wyra ża zaniepokojenie faktem, że wiele produktów ekologicznych jest dro ższych ni ż produkty nieeko ­
logiczne; w zwi ązku z tym konsumenci zwracaj ący uwag ę na cen ę i osoby o ni ższych dochodach nie 
mog ą pozwoli ć sobie na zakup tych zdrowszych produktów lub maj ą mniejsze mo żliwo ści w tym 
zakresie;  
258. uznaje, że skuteczny system kontroli produkcji ekologicznej stwarza szereg utrudnie ń dla podmiotów 
gospodarczych (w tym producentów, importerów i przetwórców), lecz jednocze śnie s łuży potwier ­
dzeniu jako ści ich produktów i wiarygodno ści podmiotów oraz pozwala konsumentom nabra ć 
zaufania do produktów oznakowanych jako ekologiczne;  
259. zwraca uwag ę na rozwój rynku żywno ści ekologicznej obejmuj ący produkty ekologiczne uprawiane 
w UE i produkty importowane, co mo że równie ż stwarza ć mo żliwo ści w zakresie nieuczciwych 
praktyk handlowych, i podkre śla, że sytuacja ta wymaga bardziej rygorystycznych systemów kontroli 
na szczeblu Unii i pa ństw cz łonkowskich; podkre śla, że kontrole powinny stanowi ć gwarancj ę, że 
produkty oznaczone jako ekologiczne s ą rzeczywi ście ekologiczne;PL L 308/98 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013
260. przypomina, że za nadzór nad systemami kontroli odpowiedzialna jest Komisja i wzywa Komisj ę do 
dokonania oceny g łównych ustale ń Trybuna łu Obrachunkowego wspólnie z pa ństwami cz łonkow ­
skimi, które s ą w du żej mierze odpowiedzialne za funkcjonowanie systemu kontroli;  
261. podkre śla znaczenie w łaściwego zapewnienia skutecznego funkcjonowania systemu oraz utrzymania 
zaufania konsumenta;  
262. zwraca si ę zatem do Komisji o przedstawienie inicjatyw i wniosków ustawodawczych s łużących 
zapewnieniu, że wszystkie nieprawid łowo ści wskazane w sprawozdaniu specjalnym nr 9/2012 
zostan ą usuni ęte do ko ńca 2013 r.;  
263. z zadowoleniem przyjmuje przegl ąd ustawodawstwa dotycz ącego kontroli, który w najbli ższym czasie 
przeprowadzi Komisja, a tak że opracowywane przez Europejsk ą Wspó łprac ę w Dziedzinie Akredytacji 
wytyczne akredytacyjne, stanowi ące cenny wk ład w usprawnienie wdra żania przepisów w przysz łości; 
264. podkre śla, że zapewnienie takich samych zasad stosowania procedur zatwierdzania i nadzorowania 
organów kontroli ma fundamentalne znaczenie; zauwa ża, że w przeciwnym wypadku mog ą wyst ąpi ć 
ró żnice w kontroli oznakowania ekologicznego, co przyczyni si ę do zwi ększenia ryzyka wyst ąpienia 
nadu żyć lub handlu oznakowaniem ekologicznym, a zatem b ędzie mia ło negatywny wp ływ na 
zaufanie konsumentów do tego oznakowania;  
265. wyra ża zdumienie i obawy w zwi ązku z wnioskami Trybuna łu Obrachunkowego, który stwierdzi ł, że 
właściwe w ładze pa ństw cz łonkowskich nie posiadaj ą wystarczaj ącej lub żadnej dokumentacji 
w zakresie wyznaczania organizmów kontroli i nadzoru nad nimi, pozwalaj ącej zapewni ć poszano ­
wanie wymogów regulacyjnych; domaga si ę, by parlamenty narodowe sprawuj ące kontrol ę nad 
rz ądami pa ństw cz łonkowskich zosta ły powiadomione o tych wnioskach;  
266. podkre śla, że niezale żno ść organów kontroli, w tym w ładz publicznych, jest podstaw ą wiarygodno ści 
oznakowania ekologicznego;  
267. z zadowoleniem przyjmuje dotychczasowe usprawnienia systemów informatycznych i postrzega je 
jako zasadnicze elementy skutecznej kontroli w przysz łości; 
268. podkre śla odpowiedzialno ść pa ństw cz łonkowskich w tej oraz w innych dziedzinach i uwa ża, że 
regularne posiedzenia Sta łego Komitetu ds. Rolnictwa Ekologicznego (SCOF) wnosz ą bardzo cenny 
wk ład w wymian ę dobrych praktyk i informacji mi ędzy pa ństwami cz łonkowskimi, Komisj ą i zaan ­
ga żowanymi w systemy kontroli pracownikami pa ństw trzecich; odnotowuje jednak uwag ę Trybuna łu 
Obrachunkowego (pkt 75), że organ ten musi poprawi ć swoj ą zdolno ść do wymiany informacji na 
temat funkcjonowania systemu zezwole ń na przywóz;  
269. podkre śla znaczenie wymiany informacji wewn ątrz pa ństw cz łonkowskich oraz mi ędzy pa ństwami 
cz łonkowskimi a Komisj ą; dlatego wzywa Komisj ę do wprowadzenia odpowiednich środków w celu 
zapewnienia, że informacje te s ą istotne, wiarygodne i przekazywane na czas; w szczególno ści wzywa 
Komisj ę do podj ęcia odpowiednich środków w celu przyspieszenia wydawania o świadcze ń zwi ąza ­
nych z certyfikacj ą żywno ści ekologicznej, takich jak te wydawane za po średnictwem systemu infor ­
macji na temat rolnictwa ekologicznego, a tak że zwi ększenia wiarygodno ści tych o świadcze ń; 
270. domaga si ę, by pa ństwa cz łonkowskie zaprzesta ły z wyprzedzeniem udziela ć zezwole ń na przywóz – 
ustanowionych jako środek przej ściowy na mocy rozporz ądzenia Rady (EWG) nr 2083/92 (  1 ) – 
których termin wydawania by ł wielokrotnie przed łużany i których to rodzajów zezwole ń pa ństwaPL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/99  
( 1 ) Rozporz ądzenie Rady (EWG) nr 2083/92 z dnia 14 lipca 1992 r. zmieniaj ące rozporz ądzenie (EWG) nr 2092/91 
w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spo żywczych 
(Dz.U. L 208 z 24.7.1992, s. 15).
cz łonkowskie, na mocy obowi ązuj ącego obecnie rozporz ądzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 
1267/2011 (  1 ) z dnia 6 grudnia 2011 r., nie b ędą mog ły wydawa ć od dnia 1 lipca 2014 r.;  
271. zauwa ża, że w rocznym sprawozdaniu z dzia łalno ści za 2011 r. Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa 
i Rozwoju Obszarów Wiejskich wskazuje si ę, że produkty ekologiczne zosta ły b łędnie uznane za 
potencjalne źród ło zaka żenia podczas epidemii wywo łanej bakteri ą E. coli, co wzbudzi ło w ątpliwo ści 
dotycz ące kontroli rolnictwa ekologicznego, oraz że w roku 2011 wyst ąpi ły szeroko komentowane 
przez media niedoci ągni ęcia w zakresie nadzoru i kontroli w sektorze ekologicznym (  2 ), w szczegól ­
no ści w wyniku oszustw wykrytych pod koniec roku polegaj ących na sfa łszowaniu danych i fa łszywym 
oznakowaniu produktów jako ekologiczne;  
272. zwraca uwag ę na zastrze żenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z dzia łalno ści za 2011 r. dotycz ące 
ewentualnego ryzyka utraty wiarygodno ści systemu kontroli ekologicznej w przypadku braku jego 
właściwego wdro żenia w ca łej Unii i na jej granicach zewn ętrznych;  
273. oczekuje na dalsze dzia łania Trybuna łu Obrachunkowego przed up ływem trzech lat celem uzyskania 
obrazu wprowadzonych środków zaradczych i ich wyników;  
Cz ęść XIII Sprawozdanie specjalne Trybuna łu Obrachunkowego nr 12/2012 zatytu łowane 
„Czy Komisja i Eurostat usprawni ły proces tworzenia rzetelnych i wiarygodnych 
statystyk europejskich?”  
274. zauwa ża, że: 
a) Europejski System Statystyczny polega na partnerstwie mi ędzy unijnym organem ds. statystyki – 
Eurostatem i krajowymi urz ędami statystycznymi, które odpowiadaj ą za koordynacj ę na szczeblu 
krajowym wszystkich dzia łań służących opracowywaniu, tworzeniu i rozpowszechnianiu statystyk 
europejskich i które mog ą otrzymywa ć dotacje z bud żetu Unii bez uprzedniego zaproszenia do 
sk ładania wniosków;  
b) Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego zapewnia fachowe wytyczne dla Europejskiego 
Systemu Statystycznego;  
275. zauwa ża, że: 
a) ogólnym celem kontroli by ła ocena, czy Komisja i Eurostat usprawni ły proces tworzenia rzetelnych 
i wiarygodnych statystyk europejskich;  
b) w zwi ązku z tym Trybuna ł Obrachunkowy zaj ął si ę dwiema kwestiami: wdra żaniem Europejskiego 
kodeksu praktyk statystycznych (ESCP) i zarz ądzaniem przez Eurostat wieloletnim Europejskim 
programem statystycznym;  
c) kontrola obj ęła tak że wk ład Europejskiej Rady Konsultacyjnej ds. Zarz ądzania Statystyk ą (ESGAB) 
oraz Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki;  
276. zasadniczo popiera trzy g łówne zalecenia Trybuna łu Obrachunkowego:  
a) poniewa ż organy statystyczne Unii i pa ństw cz łonkowskich s ą wspólnie odpowiedzialne za utrzy ­
mywanie zaufania do europejskiego procesu demokratycznego, powinny wzmocni ć system staty ­
styk europejskich, aby zapewni ć niezale żno ść zawodow ą, wystarczaj ące zasoby i skuteczny nadzór 
wraz z sankcjami i środkami na rzecz szybkiej poprawy sytuacji w przypadkach nieprzestrzegania 
standardów jako ści; 
b) aby w pe łni wdro żyć ESCP, Komisja powinna:  
— zaproponowa ć zmiany ram regulacyjnych w zakresie tworzenia statystyk europejskich, stano ­
wi ących solidn ą podstaw ę przegl ądu, egzekwowania, a w stosownych przypadkach weryfikacji 
i inspekcji, oraz obejmuj ących środowisko instytucjonalne, procesy statystyczne oraz wyniki 
bada ń statystycznych na szczeblu UE i pa ństw cz łonkowskich,PL L 308/100 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Rozporz ądzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1267/2011 z dnia 6 grudnia 2011 r. zmieniaj ące rozporz ądzenie (WE) 
nr 1235/2008 ustanawiaj ące szczegó łowe zasady wykonania rozporz ądzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu 
do ustale ń dotycz ących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 324 z 7.12.2011, s. 9).  
( 2 ) Zob. roczne sprawozdanie z dzia łalno ści z 2011 r. Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, 
s. 25.
— poczyni ć niezb ędne kroki na rzecz zagwarantowania pewno ści prawa co do charakteru 
obowi ązku przestrzegania ESCP,  
— rozwin ąć funkcj ę nadzoru nad przegl ądami, weryfikacjami i inspekcjami, np. poprzez rozsze ­
rzenie obecnego zakresu uprawnie ń ESGAB,  
— zwi ększy ć niezale żno ść zawodow ą g łównego statystyka Unii Europejskiej,  
— dostosowa ć swoj ą wewn ętrzn ą decyzj ę w sprawie roli Eurostatu do wymogów ESCP, umo żliwi ć 
Eurostatowi stosowanie bez ogranicze ń jego protoko łu w sprawie bezstronnego dost ępu do 
danych (i wycofa ć mechanizm subdelegowanych środków operacyjnych na tworzenie statystyk, 
który cz ęściowo uzale żnia Eurostat od innych s łużb Komisji),  
— rozpocz ąć now ą rund ę ocen partnerskich planowan ą przez Komisj ę na 2013 r., która obejmie 
zgodno ść ze wszystkimi zasadami ESCP i zawiera ć b ędzie silny element zewn ętrzny umo żli­
wiaj ący uzyskanie niezale żnych ocen i porównywalnych wyników,  
— rozwa żyć mo żliwo ść wprowadzenia systemu ci ągłych ocen partnerskich w odniesieniu do 
najwa żniejszych dziedzin statystycznych obejmuj ących ca ły proces tworzenia statystyk, 
w tym tak że dostawców danych administracyjnych;  
c) Eurostat powinien w pe łni wykorzysta ć potencja ł przysz łego europejskiego programu statystycz ­
nego na lata 2013–2017, a w szczególno ści: 
— okre ślić precyzyjne cele i etapy dla ka żdego roku w rocznych programach statystycznych 
i zorganizowa ć odpowiednie ich monitorowanie,  
— rozwa żyć mo żliwo ść rewizji programu w razie potrzeby podczas jego wdra żania i zsynchroni ­
zowa ć go z wieloletnimi ramami finansowymi,  
— zapewni ć systematyczny przegl ąd priorytetów statystycznych, z uwzgl ędnieniem adekwatno ści 
wyników bada ń statystycznych oraz kosztów i obci ążeń dla Europejskiego Systemu Statystycz ­
nego, jego cz łonków i respondentów, a tak że zach ęca ć do stosowania innowacji statystycznych 
przy okre ślaniu nowych priorytetów,  
— usprawni ć wsparcie dla funkcjonowania Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki 
poprzez udost ępnianie wi ększej ilo ści lepiej dostosowanych informacji na temat bud żetowych 
i finansowych skutków decyzji dotycz ących programowania statystycznego oraz na temat 
wdra żania programów statystycznych,  
— upro ścić i usprawni ć efektywno ść finansowego zarz ądzania dotacjami poprzez u żywanie stan ­
dardowej skali kosztów jednostkowych w odniesieniu do kosztów personelu oraz kwot rycza ł­
towych w odniesieniu do zestawów danych uzyskiwanych dzi ęki ankietom,  
— zbada ć mo żliwo ści wprowadzenia systemu zarz ądzania dotacjami ukierunkowanego na osi ą­
ganie rezultatów, który opiera si ę na uzgodnionych wska źnikach i celach,  
— podnie ść poziom konkurencji przy udzielaniu zamówie ń publicznych, zw łaszcza poprzez 
nadanie wi ększej wagi kryterium ceny w post ępowaniach, w których zamówienie udzielane 
jest oferentowi, który z łożył ofert ę najbardziej korzystn ą ekonomicznie, oraz poprzez unikanie 
progów minimalnych, które os łabiaj ą konkurencj ę cenow ą; 
277. z zadowoleniem przyjmuje zasadniczo konstruktywne odpowiedzi Komisji i zauwa ża w szczególno ści, 
że Komisja zgadza si ę z Trybuna łem Obrachunkowym, że Unia, pa ństwa cz łonkowskie i ich organy 
statystyczne s ą wspólnie odpowiedzialne za utrzymywanie zaufania do europejskiego procesu demo ­
kratycznego;  
278. wskazuje, że, tak jak za żąda ł Trybuna ł Obrachunkowy, Komisja:  
a) przedstawi ła wniosek w sprawie rozporz ądzenia zmieniaj ącego rozporz ądzenie (WE) nr 223/2009 
(COM(2012) 167);PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/101
b) przyj ęła now ą decyzj ę wewn ętrzn ą dotycz ącą Eurostatu w dniu 17 wrze śnia 2012 r.; oraz  
c) zatwierdzi ła we wrze śniu 2011 r. przegl ąd ESCP;  
279. zauwa ża, że nale ży umocni ć rol ę krajowych urz ędów statystycznych i Eurostatu jako koordynatorów 
przy tworzeniu statystyk europejskich i w razie konieczno ści wspiera ć ją dalszymi zmianami w prze ­
pisach; wzywa do przekszta łcenia ESGAB w niezale żny organ nadzorczy, któremu powierzone 
zostan ą zadania nadzoru nad przegl ądami, weryfikacjami i inspekcjami w Europejskim Systemie 
Statystycznym; w tym celu zwraca si ę do Komisji o przygotowanie wniosku w sprawie rozporz ą­
dzenia, które zast ąpi łoby obowi ązuj ącą decyzj ę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 235/2008/WE 
z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiaj ącą Europejsk ą Rad ę Konsultacyjn ą ds. Zarz ądzania Statystyk ą ( 1 ); 
280. podkre śla, że sam Europejski System Statystyczny musi by ć motorem ulepsze ń systemowych, aby 
dostosowa ć swoj ą struktur ę i środki do nowych wyzwa ń; zauwa ża, że w obliczu coraz wi ększego 
zapotrzebowania na statystyki oraz malej ących środków istnieje potrzeba systemowej zmiany 
w sposobie tworzenia statystyk, aby zwi ększy ć jeszcze skuteczno ść; podkre śla, że nie mo żna d łużej 
odk łada ć wdro żenia wizji na nast ępn ą dekad ę i zwi ązanej z ni ą wspólnej europejskiej strategii na 
rzecz systemu statystycznego;  
281. podkre śla potrzeb ę dalszego wzmacniania zarz ądzania Europejskim Systemem Statystycznym oraz 
podkre śla, że trwaj ący przegl ąd struktury zarz ądzania Europejskim Systemem Statystycznym musi 
zosta ć szybko uko ńczony, aby upro ścić proces decyzyjny i przekaza ć uprawnienia dotycz ące proce ­
dury komitetowej Komitetowi ds. Europejskiego Systemu Statystycznego; wzywa Komisj ę do wyja ś­
nienia roli ESGAB w obr ębie struktury zarz ądzania Europejskim Systemem Statystycznym;  
282. z zadowoleniem przyjmuje zobowi ązanie Komisji do pe łnego wdro żenia ESCP; zauwa ża jednak, że 
ESCP pozostaje wyzwaniem dla ca łego Europejskiego Systemu Statystycznego oraz że istnieje potrzeba 
wspierania Eurostatu i krajowych urz ędów statystycznych w wysi łkach zmierzaj ących do pe łnego 
wdro żenia ESCP;  
283. wyra ża ubolewanie z powodu faktu, że z 677 dzia łań usprawniaj ących wskazanych pierwotnie dla 
Europejskiego Systemu Statystycznego w ramach zewn ętrznych ocen partnerskich przeprowadzonych 
w latach 2006–2008, do 2012 r. uko ńczono zaledwie 71 %; zauwa ża, że cz ęść pozosta łych dzia łań 
usprawniaj ących jest ju ż nieaktualna, a tempo ich wdra żania jest w zastoju; dlatego z zadowoleniem 
przyjmuje plany nowej serii ocen partnerskich, które maj ą si ę rozpocz ąć w 2013 r., w tym opubli ­
kowania pe łnej listy pozosta łych dzia łań i harmonogramu ich wdra żania; k ładzie nacisk na znaczenie 
uwzgl ędnienia procesów weryfikacji zewn ętrznej przy wdra żaniu nowej rundy ocen partnerskich;  
284. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja co do zasady przyjmuje zalecenia dotycz ące ocen partner ­
skich, wprowadzenia precyzyjnych celów i etapów w rocznych programach statystycznych, redefinio ­
wania priorytetów i przegl ądu programu 2013–2017, zach ęcania do innowacji, wi ększego zaanga żo­
wania Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki, a tak że uproszczenia i usprawnienia efek ­
tywno ści finansowego zarz ądzania dotacjami; zauwa ża, że Komisja równie ż zgadza si ę, że nale ży 
unika ć os łabienia konkurencji cenowej w procedurach przetargowych i dostosowa ć istniej ące progi 
i wska źniki dla wybrania najbardziej korzystnej ekonomicznie oferty oraz wyra ża satysfakcj ę, że 
przepisy wniosku w sprawie rozporz ądzenia zmieniaj ącego rozporz ądzenie (WE) nr 223/2009 przed ­ 
łożonego przez Komisj ę okre ślaj ą wykorzystanie kwot rycza łtowych i porozumienie w kwestii 
używania standardowej skali kosztów jednostkowych;  
285. zauwa ża, że przepis zawarty we wniosku Komisji w sprawie rozporz ądzenia zmieniaj ącego rozporz ą­
dzenie (WE) nr 223/2009 zwi ększa zasad ę niezale żno ści g łównego statystyka Unii Europejskiej, alePL L 308/102 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej 16.11.2013  
( 1 ) Dz.U. L 73 z 15.3.2008, s. 17.
nie przewiduje takich samych mechanizmów jego mianowania, jak zaleci ł Trybuna ł Obrachunkowy; 
wskazuje, że zmienione rozporz ądzenie musi okre ślać rol ę ESGAB w procedurze wyboru g łównego 
statystyka stosowanej przez Komisj ę oraz że nale ży zapewni ć jasne i publicznie dost ępne zasady 
mianowania i odwo ływania g łównego statystyka dzi ęki otwartym konkursom i okre ślonym okresom 
kadencji zgodnie z ESCP;  
286. przyjmuje do wiadomo ści stanowisko Komisji w kwestii wycofania subdelegowanych środków opera ­
cyjnych na tworzenie statystyk;  
287. zobowi ązuje przewodnicz ącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybuna łowi 
Sprawiedliwo ści Unii Europejskiej i Trybuna łowi Obrachunkowemu oraz do zarz ądzenia jej publikacji 
w Dzienniku Urz ędowym Unii Europejskiej  (seria L).PL 16.11.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 308/103