[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 13.2.2007

SEK(2007) 192 wersja ostateczna

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Szwecji na lata 2006-2009

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Informacje ogólne

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, który wszedł w życie dnia 1 lipca 1998 r., opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Przeprowadzona w 2005 r. reforma paktu potwierdziła jego przydatność w zakresie utrzymywania dyscypliny budżetowej, a jednocześnie miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

Stanowiące część Paktu na rzecz stabilności i wzrostu rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że państwa członkowskie muszą przedstawiać Radzie i Komisji programy stabilności lub konwergencji oraz ich coroczne zaktualizowane wersje (państwa członkowskie, które przyjęły jednolitą walutę, przedstawiają (zaktualizowane) programy stabilności, a te, które jej jeszcze nie przyjęły, przedstawiają (zaktualizowane) programy konwergencji). Pierwszy program konwergencji Szwecji przedstawiono w grudniu 1998 r. Zgodnie z rozporządzeniem Rada zaopiniowała go w dniu 8 lutego 1999 r. na podstawie zalecenia Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z tą samą procedurą zaktualizowane programy stabilności i konwergencji są oceniane przez Komisję i badane przez wyżej wymieniony Komitet, przy czym istnieje również możliwość zbadania programów przez Radę.

Podstawy oceny zaktualizowanego programu

Komisja zbadała przedstawioną w dniu 7 grudnia 2006 r. najnowszą, zaktualizowaną wersję programu konwergencji Szwecji i przyjęła zalecenie dotyczące opinii Rady w sprawie przedmiotowego programu (główne aspekty podlegające ocenie przedstawiono w ramce).

W celu określenia kontekstu, w którym dokonywana jest ocena strategii budżetowej przedstawionej w zaktualizowanej wersji programu konwergencji, poniżej przedstawiono podsumowanie:

1. wyników gospodarczych i budżetowych w okresie ostatnich dziesięciu lat;

2. najnowszej oceny sytuacji kraju w odniesieniu do części prewencyjnej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (podsumowanie opinii Rady dotyczącej poprzedniej aktualizacji programu konwergencji); oraz

3. dokonanej przez Komisję oceny krajowego programu reform przedstawionego w listopadzie 2006 r.

Najnowsze wyniki gospodarcze i budżetowe

W ostatniej dekadzie Szwecja odnotowywała ogólnie dobre wyniki gospodarcze. Wzrost realnego PKB był wyższy niż w strefie euro i wynikał głównie ze znacznego wzrostu wydajności oraz wkładu eksportu netto. Nadwyżka na rachunku bieżącym stale rosła. Wskaźniki bezrobocia są niższe niż w strefie euro i zmniejszyły się, jednak w kontekście krajowym są nadal uważane za wysokie. Wskaźniki zatrudnienia są stosunkowo wysokie. Inflacja jest niska dzięki wiarygodnej polityce pieniężnej, opartej na celu inflacyjnym. Podobnie jak w innych krajach nominalne i realne stopy procentowe spadły. Sytuacja finansów publicznych jest dzięki krajowym ramom prawnym dobra; wykazywane średnie nadwyżki budżetowe odpowiadają zasadniczo wartości docelowej, określonej przez Szwecję jako nadwyżka wynosząca średnio 2 % w ciągu całego cyklu koniunkturalnego. Wskaźnik zadłużenia brutto sektora general government stopniowo zmniejszył się i jest obecnie dużo niższy od progu wynoszącego 60 % PKB.

Ocena zawarta w opinii Rady dotyczącej poprzedniego programu

W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła opinię w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Szwecji na lata 2005-2009. Rada była zdania, że sytuacja budżetowa jest dobra, zaś strategia budżetowa stanowi przykład polityki fiskalnej kształtowanej zgodnie z wymogami Paktu na rzecz stabilności i wzrostu.

Szwecja korzysta z upływającego wiosną 2007 r. okresu przejściowego na wykonanie decyzji Eurostatu z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie sektorowej klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych. Wykonanie tej decyzji doprowadzi do spadku nadwyżki budżetowej o około 1 % PKB rocznie oraz do wzrostu wskaźnika długu publicznego o pół punktu procentowego.

Dokonana przez Komisję ocena krajowego programu reform przedstawionego w listopadzie 2006 r.

Sprawozdanie z realizacji krajowego programu reform Szwecji, w wersji zmienionej przez nowy rząd, zostało przedstawione w dniu 28 listopada 2006 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia. W przedstawionym przez Szwecję krajowym programie reform za najważniejsze kwestie uznano konieczność zwiększenia wskaźników zatrudnienia i liczby przepracowanych godzin oraz rozwój gospodarki opartej na wiedzy, stosującej przyjazne środowisku procesy produkcyjne.

Z dokonanej przez Komisję oceny tego programu (przyjętej w ramach przedstawionego w grudniu 2006 r. rocznego sprawozdania Komisji z postępów w realizacji strategii lizbońskiej[2]) wynika, że Szwecja z dużym powodzeniem realizuje krajowy program reform. Ramy makroekonomiczne, ukierunkowane na zapewnienie stabilności, są odpowiednie i funkcjonują należycie. Podejmowane są intensywne działania w celu rozbudowania systemu zachęt do podejmowania pracy. Niezbędne są dodatkowe działania w celu zwiększenia konkurencji na rynku usług.

Biorąc pod uwagę osiągnięte postępy, Szwecję zachęcono do skoncentrowania się również na takich kwestiach jak: środki regulacyjne służące zwiększeniu konkurencji; system oceny wpływu; lepsze uregulowania prawne; podaż siły roboczej i liczba przepracowanych godzin; wskaźniki zatrudnienia imigrantów i ludzi młodych oraz reintegracja na rynku pracy osób przebywających na długich zwolnieniach chorobowych.

Główne aspekty podlegające ocenie Zgodnie z wymaganiami art. 5 ust. 1 (w przypadku programów stabilności) i art. 9 ust. 1 (w przypadku programów konwergencji) rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97, ocena obejmuje następujące kwestie: czy założenia ekonomiczne, na których opiera się program, są realistyczne; czy przedstawiony przez dane państwo członkowskie średniookresowy cel budżetowy oraz prowadząca do niego ścieżka dostosowania są odpowiednie; czy podejmowane i/lub proponowane działania mające na celu przestrzeganie ścieżki dostosowania wystarczą, by osiągnąć średniookresowy cel budżetowy w trakcie cyklu; w ramach oceny ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego: czy podejmowane działania korygujące są intensyfikowane w okresach dobrej koniunktury, podczas gdy w okresach dekoniunktury mogą być ograniczane, oraz – w przypadku strefy euro oraz państw członkowskich należących do systemu ERM II – czy dane państwo realizuje coroczną poprawę salda dostosowanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o referencyjną wartość 0,5 % PKB, pozwalającą na osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego; w ramach definiowania ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego (w przypadku państw członkowskich, które jeszcze go nie osiągnęły) lub pozwolenia na czasowe odejście od niego (w przypadku państw, które tego dokonały): realizację kluczowych reform strukturalnych, przynoszących bezpośrednie oszczędności w perspektywie długoterminowej (między innymi poprzez zwiększanie dynamiki potencjalnego wzrostu), a tym samym mających konkretny wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych (pod warunkiem zachowania odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa odnośnie do referencyjnej wartości 3 % PKB oraz spodziewanego powrotu sytuacji budżetowej do celu średniookresowego w okresie objętym programem), ze szczególnym uwzględnieniem reform systemu emerytalnego wprowadzających strukturę wielofilarową, obejmującą obowiązkowy filar kapitałowy; czy prowadzona przez dane państwo członkowskie polityka gospodarcza jest zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej. Wiarygodność założeń makroekonomicznych programu ocenia się w odniesieniu do prognozy służb Komisji z jesieni 2006 r., z zastosowaniem między innymi powszechnie przyjętej metodyki szacowania produktu potencjalnego i sald dostosowywanych cyklicznie. Zgodność z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej ocenia się w odniesieniu do ogólnych wytycznych polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych, zawartych w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008. W ramach oceny zbadano również: zmiany wskaźnika zadłużenia oraz długoterminową perspektywę stabilności finansów publicznych, którym zgodnie ze sprawozdaniem Rady z dnia 20 marca 2005 r. w sprawie „Poprawy wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu” należy poświęcić „należytą uwagę w procesie nadzoru nad sytuacją budżetu”; podejście do oceny długoterminowej stabilności przedstawiono w komunikacie Komisji z dnia 12 października 2006 r.[3]; stopień integracji z krajowym programem reform, przedstawianym przez państwa członkowskie w kontekście strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; w skierowanym do Rady Europejskiej piśmie przewodnim z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej na lata 2005-2008 Rada ECOFIN stwierdziła, że krajowe programy reform powinny być zgodne z programami stabilności i konwergencji; zgodność z kodeksem postępowania[4], w którym między innymi określono jednolitą strukturę i jednolite tabele danych dla programów konwergencji i stabilności. |

- Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Szwecji na lata 2006-2009

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[5], w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

4. W dniu [27 lutego 2007 r.] Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Szwecji na lata 2006-2009.

5. Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, zakłada spadek wzrostu PKB w ujęciu realnym z 4,0 % w 2006 r. do średnio 3,0 % rocznie w pozostałym okresie objętym programem, aczkolwiek pozostanie on nadal na poziomie bliskim wzrostowi potencjalnemu. Z dostępnych obecnie informacji wynika, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego, przy czym wzrost w roku 2006 mógł być nawet nieco wyższy. Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.

6. W prognozie służb Komisji z jesieni 2006 r. nadwyżkę sektora general government w 2006 r. oszacowano na 2,8 % PKB, podczas gdy w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu konwergencji zakładano, że wyniesie ona 0,9 % PKB; różnica ta odzwierciedla głównie lepszą pozycję wyjściową wynikającą z wyższej niż przewidywano nadwyżki w roku 2005. Na podstawie dostępnych danych w ujęciu kasowym można przypuszczać, że w związku z niższymi wydatkami pierwotnymi oraz wyższymi dochodami podatkowymi nadwyżka w roku 2006 będzie prawdopodobnie wyższa od prognozowanej przez Komisję.

7. W zaktualizowanym programie konwergencji potwierdzono, że zasadniczym założeniem polityki budżetowej pozostaje nadwyżka budżetowa w wysokości średnio 2 % PKB w ciągu całego cyklu koniunkturalnego, której osiągnięciu służą m.in. wieloletnie limity wydatków. Wiosną 2007 r. w ustawie dotyczącej polityki budżetowej rząd dokona weryfikacji obecnej wartości docelowej nadwyżki sektora general government , tak by uwzględnić decyzję Eurostatu w sprawie klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych drugiego filara[6]. Po upływie wiosną 2007 r. okresu przejściowego na wykonanie tej decyzji nadwyżka budżetowa będzie niższa o około 1 % PKB rocznie, a wskaźnik zadłużenia brutto wzrośnie o 0,5 % PKB. Przedstawiona w zaktualizowanym programie konwergencji strategia budżetowa zakłada spadek nadwyżki w 2007 r. (z 3,0 % PKB w roku 2006 do 2,4 %), a następnie stopniowy jej wzrost (aż do 3,1 % w roku 2009); w przypadku nadwyżki pierwotnej oczekiwany jest podobny rozwój. Zarówno wskaźnik wydatków, jak i wskaźnik dochodów mają stopniowo obniżać się w okresie objętym programem. Strategia ukierunkowana jest na końcowe lata objęte programem, a znaczna obniżka podatków w roku 2007 ma tylko częściowe pokrycie finansowe. Prognozowana ścieżka rozwoju nadwyżki (początkowy spadek, a następnie stopniowy wzrost) jest podobna do przedstawionej w poprzedniej aktualizacji programu, lecz przez cały okres objęty programem towarzyszy jej wyższe zadłużenie netto.

8. Przewiduje się, że nadwyżka strukturalna (tj. nadwyżka dostosowywana cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych) obliczana zgodnie z powszechnie przyjętą metodyką, utrzyma się na poziomie powyżej 2 % PKB przez cały okres objęty programem. Podobnie jak w poprzedniej aktualizacji programu konwergencji, przedstawiony w programie średniookresowy cel budżetowy odpowiada wspomnianej powyżej wartości docelowej, czyli nadwyżce budżetowej w wysokości średnio 2 % PKB w ciągu całego cyklu koniunkturalnego (tj. w kategoriach strukturalnych), przy czym zakłada się, że cel ten zostanie osiągnięty w całym okresie objętym programem. Ponieważ cel ten jest dużo bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna pośrednia wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 1 % PKB), jego osiągnięcie powinno zapewnić margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem wystąpienia nadmiernego deficytu. Cel średniookresowy jest również dużo bardziej ambitny niż nakazywałby wskaźnik zadłużenia i długookresowy średni wzrost produktu potencjalnego.

9. Ryzyko związane z celami budżetowymi zawartymi w programie wydaje się być zasadniczo zrównoważone począwszy od 2007 r. Perspektywy makroekonomiczne oraz prognozy dotyczące wpływów podatkowych wydają się być oparte na realistycznych założeniach, mimo niepewności co do przyszłych wpływów z podatku od zysków kapitałowych. Założenia dotyczące docelowych poziomów wydatków znajdują potwierdzenie w dotychczas skutecznej realizacji osiągniętej przy udziale wspomnianych wyżej limitów wydatków.

10. W świetle powyższej oceny ryzyka przedstawiony w programie kurs polityki budżetowej wydaje się wystarczający do utrzymania celu średniookresowego przez okres objęty programem, tak jak przewidziano w programie. Dodatkowo zapewnia on dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych w okresie objętym programem. Istnieje jednak ryzyko, że wynikający z programu kurs polityki fiskalnej może mieć charakter procykliczny w 2007 r., w którym zgodnie z przewidywaniami ma utrzymywać się dobra koniunktura gospodarcza. Byłoby to niezgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu.

11. Szacuje się, że w 2006 r. wskaźnik długu publicznego brutto obniżył się do 46,5 % PKB, czyli znacznie poniżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 %. W programie przewiduje się kontynuację tendencji spadkowej wskaźnika zadłużenia, który powinien obniżyć się o 13,5 punktów procentowych w okresie objętym programem.

12. Długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa jest w Szwecji niższy niż średnia UE, a według przewidywań poziom związanych z tym wydatków jako udział w PKB ma pozostać stosunkowo stabilny w długim okresie, co wynika ze znacznego ograniczenia wydatków w następstwie reformy systemu emerytalnego. Wyjściowa sytuacja budżetowa charakteryzująca się wysoką nadwyżką pierwotną przyczynia się ponadto do redukcji zadłużenia publicznego brutto oraz akumulacji aktywów. Utrzymanie solidnych finansów publicznych, w tym osiąganie planowanych nadwyżek, przyczyniłoby się do ograniczenia zagrożeń dla ich stabilności. Generalnie wydaje się, że zagrożenia dla finansów publicznych Szwecji kształtują się na niskim poziomie.

13. Program konwergencji zawiera jakościową ocenę ogólnego wpływu przedstawionego w listopadzie 2006 r. sprawozdania z realizacji krajowego programu reform w ramach średniookresowej strategii budżetowej. Podano w nim również systematyczne informacje o bezpośrednich kosztach lub oszczędnościach budżetowych wynikających z najważniejszych reform przewidzianych w krajowym programie, a w przedstawionych prognozach budżetowych uwzględniono skutki działań nakreślonych w krajowym programie reform dla finansów publicznych. Przedstawione w programie konwergencji środki w dziedzinie finansów publicznych wydają się zgodne z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform. W szczególności w obu programach zaplanowano wdrożenie środków służących zwiększeniu podaży siły roboczej.

14. Strategia budżetowa określona w programie jest zasadniczo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.

15. Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie zanotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych[7].

W świetle powyższej oceny sytuację budżetową w średnim okresie można uznać za dobrą, zaś strategia budżetowa stanowi przykład prawidłowej polityki fiskalnej, prowadzonej zgodnie z wymogami Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Istotne będzie jednak zagwarantowanie, by pogorszenie sytuacji budżetowej w kategoriach strukturalnych w roku 2007, które jest związane z reformami strukturalnymi służącymi zwiększeniu wskaźników zatrudnienia, nie utrwaliło się w kolejnych latach.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych 1

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Realny PKB (zmiana w %) | PK grudzień 2006 | 2,7 | 4,0 | 3,3 | 3,1 | 2,7 |

KOM listopad 2006 | 2,7 | 4,0 | 3,3 | 3,1 | n.d. |

PK grudzień 2005 | 2,4 | 3,1 | 2,8 | 2,3 | n.d. |

Inflacja HICP2 (%) | PK grudzień 2006 | 1,3 | 1,9 | 2,2 | 1,5 | 1,9 |

KOM listopad 2006 | 0,8 | 1,5 | 1,6 | 1,8 | n.d. |

PK grudzień 2005 | 1,5 | 1,5 | 2,0 | 2,0 | n.d. |

Luka produktowa (% potencjalnego PKB) | PK grudzień 20063 | -0,7 | 0,0 | 0,3 | 0,3 | 0,3 |

KOM listopad 20067 | -0,5 | 0,2 | 0,5 | 0,6 | n.d. |

PK grudzień 20053 | -0,4 | -0,1 | 0,1 | -0,1 | n.d. |

Saldo sektora general government (% PKB) | PK grudzień 2006 | 3,0 | 3,0 | 2,4 | 2,7 | 3,1 |

KOM listopad 2006 | 3,0 | 2,8 | 2,4 | 2,5 | n.d. |

PK grudzień 2005 | 1,6 | 0,9 | 1,2 | 1,7 | n.d. |

Saldo pierwotne (% PKB) | PK grudzień 2006 | 4,6 | 4,5 | 4,1 | 4,2 | 4,6 |

KOM listopad 2006 | 4,6 | 4,5 | 4,1 | 4,3 | n.d. |

PK grudzień 2005 | 3,2 | 2,5 | 3,0 | 3,6 | n.d. |

Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) | PK grudzień 20063 | 3,4 | 3,0 | 2,2 | 2,5 | 3,0 |

KOM listopad 2006 | 3,3 | 2,7 | 2,1 | 2,1 | n.d. |

PK grudzień 20053 | 1,8 | 0,9 | 1,1 | 1,7 | n.d. |

Saldo strukturalne4 (% PKB) | PK grudzień 20065 | 3,0 | 3,0 | 2,2 | 2,5 | 3,0 |

KOM listopad 20066 | 2,9 | 2,7 | 2,1 | 2,1 | n.d. |

PK grudzień 2005 | 1,8 | 0,9 | 1,1 | 1,7 | n.d. |

Dług publiczny brutto (% PKB) | PK grudzień 2006 | 50,3 | 46,5 | 41,5 | 37,4 | 33,0 |

KOM listopad 2006 | 50,4 | 46,7 | 42,6 | 38,7 | n.d. |

PK grudzień 2005 | 50,9 | 49,4 | 47,8 | 46,0 | n.d. |

Uwagi: 1 W prognozach budżetowych nie uwzględniono skutków decyzji Eurostatu z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych, którą należy wprowadzić w życie przed terminem dokonania zgłoszenia fiskalnego wiosną 2007 r. Po uwzględnieniu tych skutków saldo sektora general government zgodnie ze zaktualizowanym programem wyniesie 2,0 % PKB w 2005 r., 2,0 % w 2006 r., 1,3 % w 2007 r., 1,6 % w 2008 r. i 2,0 % w 2009 r., natomiast dług publiczny brutto wyniesie: 50,9 % PKB w 2005 r., 47,0 % w 2006 r., 42,0 % w 2007 r., 37,9 % w 2008 r. i 33,5 % w 2009 r. 2 Dane dotyczące inflacji w programie konwergencji oszacowano w ujęciu grudzień do grudnia, zaś w prognozie Komisji w ujęciu średniorocznym. Wyjaśnia to różnicę miedzy danymi Komisji a inflacją HCIP w latach 2005-2006. W programie założono również, że w latach 2008-2009 indeks HICP będzie odpowiadał indeksowi UND1X (krajowemu indeksowi cen konsumpcyjnych nie obejmującemu zmian w podatkach pośrednich, dotacjach i płatnościach odsetek z tytułu kredytów hipotecznych). Oczekuje się jednak, że w roku 2007 indeks HICP będzie o pół punktu procentowego wyższy od indeksu UND1X, co w 2008 r. powinno doprowadzić do większego spadku inflacji HICP niż zakładany w programie. 3 Obliczenia służb Komisji oparte na informacjach zawartych w programie. 4 Saldo dostosowywane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. 5 Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z programem (0,4 % PKB w 2005 r.; środki te obniżają deficyt). 6 Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2006 r. (0,4 % PKB w 2005 r.; środki te obniżają deficyt). 7 W oparciu o szacunkowy potencjalny wzrost w wysokości odpowiednio: 2,6 %, 3,2 %, 3,1 % i 3,0 % w latach 2005-2008. Źródło: Program konwergencji (PK), prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2006 r. (KOM), obliczenia służb Komisji. |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Komunikat Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej „Realizacja odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – rok wyników” z 12.12.2006, KOM(2006) 816.

[3] Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Długoterminowa stabilność finansów publicznych w UE” z 12.10.2006, KOM(2006) 574, oraz Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (2006), „The long-term sustainability of public finances in the European Union”, European Economy nr 4/2006.

[4] „Szczegółowe zasady wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji”, zatwierdzone przez Radę ECOFIN dnia 11 października 2005 r.

[5] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Zob. Eurostat News Release nr 30/2004 z dnia 2 marca 2004 r. oraz nr 117/2004 z dnia 23 września 2004 r.

[7] Brakuje m.in. obowiązkowych danych dotyczących niektórych deflatorów, obciążenia podatkowego oraz wzrostu istotnych rynków zagranicznych.