Wymienione artykuły stanowią zgodne podstawy prawne w świetle stanowiska Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii w odniesieniu do obszarów, których dotyczą, a tym samym zapewniają porównywalne zasady głosowania w Radzie. Do każdego z nich zastosowanie ma zwykła procedura ustawodawcza.

W świetle dyskusji z Parlamentem Europejskim i Radą, które miały miejsce w 2018 r., Komisja proponuje zmiany techniczne do art. 18 rozporządzenia (UE) nr 516/2014, aby umożliwić państwom członkowskim wykorzystanie pozostałych przydzielonych środków do celów realizacji unijnych priorytetów w obszarze migracji, w tym przeprowadzania relokacji po zakończeniu stosowania decyzji Rady. Wniosek rozszerzy również grupę docelową kwalifikującą się do relokacji w ramach obecnego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, tj. grupę osób korzystających z ochrony międzynarodowej, aby obejmowała ona również przekazywanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (tak jak w przypadku wspomnianych wcześniej decyzji Rady).

Z kwoty 843 mln EUR przydzielonych w 2016 r. na programy krajowe państw członkowskich w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji nadal dostępnych jest około 567 mln EUR. Zgodnie z regułą dotyczącą umarzania zobowiązań określoną w rozporządzeniu ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Funduszu Azylu, Migracji i Integracji płatności z tytułu tych zobowiązań należy dokonać do końca 2018 r., po której to dacie państwa członkowskie nie będą już mogły wykorzystać tych środków finansowych na potrzeby programów krajowych w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji.

Pierwszym celem niniejszego wniosku jest umożliwienie wykorzystania pozostałych kwot, które przydzielono wcześniej w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji na wspieranie wdrażania decyzji Rady (UE) 2015/1523 i (UE) 2015/1601, do celów wspierania priorytetów UE w obszarach migracji i azylu, w tym relokacji. Takie wykorzystanie byłoby możliwe w trakcie przedłużonego okresu dwóch lat od rewizji programów krajowych przez Komisję; proponowana zmiana umożliwiałaby ponadto wykorzystanie tych środków do celów innych niż relokacja po wprowadzeniu odpowiednich modyfikacji w programach krajowych państw członkowskich. Wniosek rozszerza jednocześnie zakres grupy docelowej osób kwalifikujących się do relokacji, aby państwa członkowskie mogły korzystać z większej elastyczności podczas wdrażania środków solidarności.

(10)[Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, państwa te nie uczestniczą w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie są nim związane ani go nie stosują.]

(9)[Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.]

(7)Państwa członkowskie powinny również mieć wystarczająco dużo czasu na wykorzystanie kwot ponownie przydzielonych na to samo działanie lub przeniesionych na cele innych działań, zanim kwoty te zostaną umorzone. Po zatwierdzeniu przez Komisję takiego ponownego przydzielenia lub przeniesienia kwot w ramach programu krajowego, przedmiotowe kwoty należy zatem uznać za przydzielone w roku, w którym zrewidowano program krajowy zatwierdzający to ponowne przydzielenie lub przeniesienie.

(4)Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wykorzystania tych kwot na dalsze działania relokacyjne w drodze ich ponownego przydzielenia na to samo działanie w ramach programów krajowych. Powinna również istnieć możliwość – o ile taka potrzeba zostałaby należycie uzasadniona w zrewidowanych programach krajowych państw członkowskich – wykorzystania tych środków także na działania odpowiadające na inne wyzwania w obszarze migracji i azylu, zgodnie z rozporządzeniem w sprawie Funduszu Azylu, Migracji i Integracji. Potrzeby państw członkowskich w tych obszarach są nadal duże. Ponowny przydział przedmiotowych kwot na to samo działanie lub ich przeniesienie na potrzeby innych działań w ramach programu krajowego powinny być możliwe tylko jednokrotnie i za zgodą Komisji.

ALBO

(10)[Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związane ani go nie stosuje.

(10a)Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Irlandia powiadomiła (pismem z dnia ....) o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.]

ALBO

(10)[Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo powiadomiło (pismem z dnia ....) o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.

(10a)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje.]

(11)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje.

(12)Aby zapobiec umorzeniu pozostałych środków finansowych, które przydzielono wcześniej na wspieranie wdrażania decyzji Rady (UE) 2015/1523 i (UE) 2015/1601, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym.

(13)Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) nr 516/2014,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany art. 18 rozporządzenia (UE) nr 516/2014

W art. 18 wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 18

1)w ust. 1 słowa „osobę korzystającą z ochrony międzynarodowej” zastępuje się wyrażeniem „osobę ubiegającą się o udzielenie ochrony międzynarodowej lub osobę korzystającą z ochrony międzynarodowej”;

2)ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Kwoty dodatkowe, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przydziela się państwom członkowskim za pierwszym razem na mocy indywidualnych decyzji w sprawie finansowania zatwierdzających ich programy krajowe zgodnie z procedurą określoną w art. 14 rozporządzenia (UE) nr 514/2014, a następnie na mocy decyzji w sprawie finansowania, która ma zostać załączona do decyzji zatwierdzającej ich programy krajowe. Ponowne przydzielenie tych kwot na to samo działanie w ramach programu krajowego lub ich przesunięcie na potrzeby innych działań w ramach programu krajowego powinno być możliwe w przypadku, gdy takie potrzeby zostały należycie uzasadnione w odpowiednim zrewidowanym programie krajowym. Kwota może zostać ponownie przydzielona lub przesunięta tylko jednokrotnie. Komisja zatwierdza takie ponowne przydzielenie lub przeniesienie w drodze rewizji programu krajowego.”;