Zalecenie

ZALECENIE RADY

w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136 w związku z jego art. 121 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych, w szczególności jego art. 5 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania, w szczególności jego art. 6 ust. 1,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

uwzględniając opinię Komitetu Polityki Gospodarczej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W strefie euro trwa umiarkowane ożywienie gospodarcze. Podtrzymanie i wzmacnianie wzrostu gospodarczego w strefie euro wymaga stałych wysiłków politycznych, by zapewnić zrównoważoną korektę w sektorze prywatnym i publicznym, poprawić zdolności dostosowawcze oraz zwiększyć konkurencyjność gospodarki i potencjał wzrostu gospodarczego w perspektywie średnio- i długoterminowej. Tempo wzrostu hamują skutki niedawnego kryzysu gospodarczo-finansowego, w tym obecne przywracanie równowagi zewnętrznej, wysoki poziom zadłużenia sektora publicznego i prywatnego, wysokie bezrobocie oraz utrzymujące się bariery strukturalne na krajowych rynkach pracy i produktów. Poziom inwestycji jest nadal niski, co spowodowane jest powyższymi czynnikami, ale przyczyniają się do tego także inne ograniczenia, takie jak niekorzystne otoczenie biznesu, nieefektywność administracji publicznej, a także przeszkody w dostępie do finansowania.

(2)Należy usprawnić wprowadzanie ambitnych reform strukturalnych, które mają zwiększyć wydajność i potencjał wzrostu gospodarczego, tak by przyczynić się do realizacji priorytetów politycznych określonych w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2016 r. we wszystkich państwach członkowskich UE. Reformy strukturalne, o ile realizowane są wspólnie we wszystkich państwach członkowskich, mogą przynieść korzyści całej strefie euro dzięki pozytywnym skutkom ubocznym, przenoszącym się zwłaszcza kanałami handlowymi i finansowymi. Pomimo pewnego postępu reform poprawiających odporność rynków pracy wciąż utrzymują się znaczne różnice między państwami strefy euro, w szczególności jeśli chodzi o stopę bezrobocia długotrwałego i bezrobocia młodzieży. Państwa członkowskie, które wprowadziły kompleksowe reformy rynku pracy i ochrony socjalnej jeszcze przed kryzysem, w czasie pogorszenia koniunktury gospodarczej były w stanie lepiej wspierać zatrudnienie i utrzymać uczciwe warunki pracy. Takie reformy obejmują elastyczne i przewidywalne warunki umów, kompleksowe strategie uczenia się przez całe życie, skuteczną aktywną politykę w zakresie rynku pracy i nowoczesne systemy ochrony socjalnej. Do jeszcze lepszych rezultatów przyczyniłoby się zmniejszenie klina podatkowego, w szczególności w przypadku osób pobierających niskie wynagrodzenia, oraz zapewnienie sprawiedliwości systemów podatkowych.

(3)Odpowiedni kształt reform oraz ich szybkie wdrażanie mogą pomóc wyeliminować istniejące zakłócenia równowagi w strefie euro oraz zapobiec powstawaniu nowych. Dyskusje tematyczne na forum Eurogrupy, ze szczególnym naciskiem na analizę porównawczą, stosowanie najlepszych praktyk i presję partnerską, mogą zwiększyć spójność działań w kierunku poprawy wyników gospodarczych. Eurogrupa powinna zatem zintensyfikować dyskusje tematyczne dotyczące reform, które mają zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania UGW, oraz regularnie monitorować wdrażanie reform przez państwa członkowskie strefy euro, a także postępy w korygowaniu zakłóceń równowagi w kontekście procedury dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej.

(4)Polityka budżetowa jest kwestią wspólnego zainteresowania o podstawowym znaczeniu w unii gospodarczej i walutowej. Odpowiedzialna krajowa polityka budżetowa, zgodna ze wspólnymi zasadami budżetowymi, ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia zdolności obsługi zadłużenia. Dzięki niej mogą także działać fiskalne mechanizmy stabilizacyjne, amortyzując wstrząsy w poszczególnych krajach. Ponadto w świetle skutków ubocznych w państwach członkowskich strefy euro niezbędne jest także osiągnięcie właściwego kursu polityki budżetowej na poziomie strefy euro jako całości oraz unikanie procyklicznej polityki fiskalnej. Wymaga to wzmocnionej koordynacji polityki budżetowej w strefie euro przy pełnym poszanowaniu paktu stabilności i wzrostu. W tym kontekście wydaje się, że zasadniczo neutralny wspólny kurs polityki budżetowej spodziewany w 2016 r. jest właściwy w świetle ogólnych warunków makroekonomicznych i ryzyka osłabienia wzrostu gospodarczego. Jeśli chodzi o 2017 r., w oparciu o prognozowane stopniowe zmniejszanie się luki produktowej polityka budżetowa powinna równoważyć konieczność unikania procykliczności oraz zmniejszenia długu publicznego w celu przywrócenia buforów fiskalnych. Należy to odzwierciedlić w przygotowaniach zaktualizowanych programów stabilności na wiosnę 2016 r., biorąc pod uwagę najnowsze zmiany sytuacji gospodarczej i budżetowej. Strategie budżetowe w obecnym kształcie nie sprzyjają wzrostowi gospodarczemu w dostatecznym stopniu. Jak podkreślono w zaleceniach do państw członkowskich strefy euro wydanych latem 2015 r., państwa członkowskie powinny odbywać dyskusje tematyczne w celu poprawy jakości i stabilności finansów publicznych.

(5)Niezbędne jest pełne wdrożenie unii bankowej. Po pierwsze, dyrektywa w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków musi zostać w pełni transponowana do dnia 30 listopada 2015 r. we wszystkich 28 państwach członkowskich. Po drugie, jeśli chodzi o restrukturyzację i uporządkowaną likwidację, należy niezwłocznie wprowadzić właściwe pomostowe rozwiązania finansowe, tak by jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mógł sprostać wszelkim potencjalnym potrzebom w zakresie finansowania od dnia 1 stycznia 2016 r. Ponadto w okresie przejściowym należy jak najszybciej uzgodnić neutralny dla budżetu mechanizm ochronny dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Wreszcie, w ramach dalszego rozwoju unii bankowej, dnia 24 listopada 2015 r. Komisja zaproponowała stworzenie europejskiego systemu ubezpieczenia depozytów dla państw członkowskich strefy euro.