P6_TA(2005)0242

Wolność prasy w Algierii

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wolności prasy w Algierii

Parlament Europejski,

- uwzględniając eurośródziemnomorski układ stowarzyszeniowy zawarty pomiędzy Unią Europejską a Algierią dnia 21 kwietnia 2002 r.,

- uwzględniając sprawozdania Programu Narodów Zjednoczonych na rzecz Rozwoju (UNDP) z lat 2002, 2003 i 2004 w sprawie rozwoju społecznego w świecie arabskim,

- uwzględniając komunikat Komisji z 21 maja 2003 r. zatytułowany "Stworzenie nowego impulsu do działań prowadzonych przez UE w dziedzinie praw człowieka i demokratyzacji we współpracy z partnerami europejskimi" (COM(2003)0294),

- uwzględniając komunikat Komisji z 11 marca 2003 r. zatytułowany "Rozszerzona Europa — sąsiedztwo: nowe ramy dla stosunków z naszymi wschodnimi i południowymi sąsiadami" COM(2003)0104),

- uwzględniając komunikat Komisji z 12 kwietnia 2005 r. zatytułowany "Dziesiąta rocznica zawiązania partnerstwa eurośródziemnomorskiego: program roboczy z myślą o podjęciu wyzwań najbliższych pięciu lat" (COM(2005)0139),

- uwzględniając swoją rezolucję z 28 kwietnia 2005 r. dotyczącą rocznego sprawozdania w sprawie praw człowieka w świecie z rok 2004 i polityki UE w tej dziedzinie [1],

- uwzględniając rezolucję Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego dotyczącą kwestii gospodarczych i finansowych, spraw socjalnych i oświaty, przyjętą w Kairze w dniu 15 marca 2005 r.,

- uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Algierii, a w szczególności rezolucję z 10 października 2002 r. w sprawie zawarcia układu stowarzyszeniowego z Algierią [2],

- uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że partnerstwo eurośródziemnomorskie ma na celu w szczególności utworzenie strefy pokoju i stabilności opartej na przestrzeganiu praw człowieka, wolności podstawowych i demokracji,

B. mając na uwadze, że Unia Europejska troszczy się o promowanie demokracji, dobrego rządzenia, państwa prawa oraz o obronę całokształtu praw człowieka,

C. przypominając zobowiązania podjęte przez rząd algierski w ramach Deklaracji Barcelońskiej przyjętej podczas Konferencji Eurośródziemnomorskiej w dniach 27 i 28 listopada 1995 r.,

D. mając na uwadze, że art. 2 wyżej wymienionego układu stowarzyszeniowego wymaga, by poszanowanie zasad demokratycznych i praw podstawowych inspirowało politykę wewnętrzną i międzynarodową stron oraz stanowiło istotny element układu,

E. przypominając, że telewizja, radio i sektor drukarski są w Algierii monopolami państwowymi,

F. zaniepokojony stanem wolności prasy po reformie algierskiego kodeksu karnego z maja 2001 r., a zwłaszcza niektórymi jego postanowieniami przewidującymi wysokie grzywny i kary więzienia za zniesławienie,

G. mając na uwadze, że liczne postępowania sądowe w sprawie przestępstw prasowych zostały wszczęte przeciwko dziennikarzom pracującym dla prywatnych dzienników francuskojęzycznych, takich jak Le Matin, Liberté, Le soir d'Algérie i El Watan, a w szczególności niepokojąc się karami więzienia, na jakie skazani zostali Farid Alilat, Fouad Boughanem, Hakim Laâlam, Abla Chérif, Hassane Zerrouky, Youssef Rezzoug, Yasmine Ferroukhi i Hafnaoui Ghoul,

H. przypominając, że Mohamed Benchicou, wydawca dziennika Le Matin, został 14 czerwca 2004 r. skazany na dwa lata więzienia za naruszenie prawa regulującego kontrolę kursów wymiany i przepływ kapitałów, a jego dziennik został zlikwidowany nakazem sądowym w czerwcu 2004 r.; mając na uwadze, że jego wniosek o uwolnienie z powodów zdrowotnych został odrzucony przez władze algierskie w dniu 20 kwietnia 2005 r., pomimo alarmującego pogorszenia jego stanu zdrowia; przypominając również skazanie i uwięzienie Ahmeda Benaouma, dyrektora grupy prasowej Er-raï Elâm, od 28 czerwca 2004 r.,

I. mając na uwadze, że dekret o stanie wyjątkowym z dnia 9 lutego 1992 r., a także wszystkie dekrety i akty prawne z niego wynikające nadal pozostają w mocy,

J. mając na uwadze, że projekty zmierzające do rozwoju pluralizmu w dziedzinie informacji oraz do wzmocnienia niezależnych mediów w Algierii są obecnie finansowane zgodnie z Europejską Inicjatywę na rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR),

1. z zadowoleniem przyjmuje ratyfikację wyżej wymienionego układu stowarzyszeniowego między UE a Algierią przez parlament algierski i wyraża nadzieję, że po wejściu w życie tego układu możliwe będzie ponowne nawiązanie dialogu politycznego z Algierią za pośrednictwem rady stowarzyszeniowej;

2. podkreśla znaczenie eurośródziemnomorskiej polityki sąsiedztwa i planów działania mających na celu wzmocnienie demokracji, państwa prawa i poszanowania praw człowieka, a w szczególności wolności prasy, która musi być poważnie wzięta pod uwagę przy opracowywaniu tych planów działania;

3. uważa w szczególności, że przepisy algierskiego kodeksu karnego z maja 2001 r., przewidujące kary więzienia za zniesławienie prezydenta, Parlamentu lub jakiejkolwiek innej instytucji publicznej lub pochodzącej z wyboru, stanowią przeszkodę w wykonywaniu zawodu dziennikarza w Algierii;

4. zwraca się do władz algierskich o przyjęcie i niezwłoczne wdrożenie środków legislacyjnych umożliwiających rzetelne przestrzeganie praw podstawowych, a zwłaszcza pełne poszanowanie wolności prasy zgodnie z układami i paktami międzynarodowymi, których Algieria jest stroną; zwraca się w związku z tym o definitywną depenalizację przestępstw prasowych;

5. zwraca się do władz algierskich o niezwłoczne uwolnienie dziennikarzy skazanych na kary więzienia za zniesławienie, a także o położenie kresu tym prześladowaniom prywatnych mediów algierskich przez wymiar sprawiedliwości za głoszone przez nie poglądy oraz postępowaniom sądowym przeciw prywatnym mediom algierskim;

6. uważa, że zniesienie stanu wyjątkowego przyczyniłoby się do rozwoju państwa prawa i do przestrzegania postanowień art. 2 układu stowarzyszeniowego;

7. zwraca się do Rady i Komisji o wprowadzenie jasnych mechanizmów regularnej oceny przestrzegania art. 2 przez wszystkie strony układu stowarzyszeniowego, Parlament Europejski, Ludowe Zgromadzenie Narodowe i algierskie społeczeństwo obywatelskie;

8. zwraca się do prezydencji brytyjskiej o zwołanie rady stowarzyszeniowej UE-Algieria w celu ponownego nawiązania dialogu politycznego z Algierią oraz o włączenie kwestii wolności prasy do porządku dziennego tego posiedzenia;

9. zwraca się do Komisji o dalsze promowanie, poprzez EIDHR, programów zmierzających do wzmocnienia niezależnych mediów w Algierii, a także o rozwijanie pluralizmu w dziedzinie informacji;

10. zwraca się o poruszenie kwestii wolności prasy podczas kolejnego posiedzenia delegacji międzyrządowej do spraw stosunków z krajami Maghrebu;

11. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Osobistemu Przedstawicielowi ds. Praw Człowieka Javiera Solany, Sekretarza Generalnego i Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, Komisji oraz rządowi i Ludowemu Zgromadzeniu Narodowemu Algierii.

[1] Teksty przyjęte tego dnia, P6_TA(2005)0150.

[2] Dz.U. C 279 E z 20.11.2003, str. 115.

--------------------------------------------------