UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU

1. Zasady mające zastosowanie do wkładów finansowych z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w odniesieniu do wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2013 r. zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającym Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji („rozporządzenie w sprawie EFG”)[1].

2. W dniu 2 kwietnia 2013 r. Belgia złożyła wniosek EGF/2013/002 BE/Carsid w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników w wyniku zamknięcia zakładu produkcyjnego przedsiębiorstwa Carsid SA („Carsid”)[2] z siedzibą w Marcinelle w pobliżu Charleroi[3]. Wniosek uzupełniano dodatkowymi informacjami przekazywanymi do dnia 4 lipca 2014 r.

3. Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przekazania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

STRESZCZENIE WNIOSKU

Wniosek EFG: || EGF/2013/002 BE/Carsid

Państwo członkowskie: || Belgia

Data złożenia wniosku: || 2.4.2013

Kryterium interwencji: || Artykuł 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG

Główne przedsiębiorstwo: || Carsid SA

Liczba dostawców i producentów niższego szczebla: || 0

Okres odniesienia: || 28.9.2012-28.1.2013

Termin, od którego rozpoczęto świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz pracowników objętych pomocą: || 1.10.2012

Liczba zwolnień w okresie odniesienia: || 939

Liczba zwolnień przed okresem odniesienia i po nim: || 0

Całkowita liczba zwolnień: || 939

Liczba osób, co do których oczekuje się, że skorzystają ze środków pomocy: || 752

Budżet na zindywidualizowane usługi: || 1 760 869 EUR

Budżet na wdrażanie EFG: || 63 000 EUR (3,5 % całkowitego budżetu)

Budżet całkowity: || 1 823 869 EUR

Wkład finansowy z EFG: || 911 934 EUR (50 % całkowitego budżetu)

ANALIZA WNIOSKU

Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją

4. Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, władze belgijskie wskazują na fakt, że w sektorze produkcji stali surowej za pomocą odlewania ciągłego (obejmującej kęsy, kęsiska i slaby), w ramach którego prowadziło działalność przedsiębiorstwo Carsid, pojawiły się poważne problemy gospodarcze, w szczególności nastąpił gwałtowny spadek udziału UE w rynku.

5. Według danych, do których odnoszą się władze belgijskie[4], w latach 2006–2011 wielkość produkcji stali surowej za pomocą odlewania ciągłego w państwach UE-27 zmalała ze 197, 1 mln ton do 170,8 mln ton (− 13,4 %; − 2,8 % rocznego wzrostu[5]), podczas gdy produkcja na poziomie światowym wzrosła z 1 149,6 mln ton do 1 438,3 mln ton (+ 25,1 %; + 4,6 % rocznego wzrostu). Doprowadziło to do spadku udziału państw UE-27 w rynku produkcji stali surowej za pomocą odlewania ciągłego – w ujęciu realnym z 17,1 % w 2006 r. do 11,9 % w 2011 r. (− 30,7 %; − 7,1 % rocznego wzrostu). Dla porównania, w tym samym okresie chiński udział w rynku wzrósł z 35,5 % do 46,8 % (+ 32,0 %; + 5,7 % rocznego wzrostu), a udział w rynku pięciu pozostałych największych producentów (który ogółem obejmuje od około 25 % do 30 % światowej produkcji) albo zmalał, choć w mniejszym stopniu niż udział państw UE-27 (Japonia, USA, Rosja), albo nieznacznie wzrósł (Korea Południowa, Indie). Dane te wskazują zatem na gwałtowny spadek udziału UE w światowym rynku w sektorze produkcji stali surowej za pomocą odlewania ciągłego.

Udział w światowym rynku produkcji stali surowej za pomocą odlewania ciągłego (wielkość)

Źródło: Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali (World Steel Association), obliczenia własne.

6. Jak przedstawiono na poniższym wykresie, w latach 2002–2011 przywóz wlewków i półwyrobów stalowych[6] w państwach UE-27 wzrósł z 13,3 mln ton do 18,1 mln ton (+ 36,8 %; + 3,5 % rocznego wzrostu), a w odniesieniu do wielkości wywozu tych produktów ogólnie nie odnotowano znacznych zmian – wielkość ta zmalała z 11,0 mln ton do 10,8 mln ton (− 1,8 %; − 0,2 % rocznego wzrostu), co spowodowało ogólne pogorszenie bilansu handlowego (− 13,9 % rocznego wzrostu).

Przywóz i wywóz wlewków i półwyrobów stalowych w państwach UE- 27 (w tys. ton)

Źródło: Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali (World Steel Association).

7. Wpływ tych zmian w strukturze handlu dodatkowo spotęgowały także inne czynniki, takie jak spadek popytu na stal w przemyśle motoryzacyjnym i budowlanym w UE w wyniku kryzysu gospodarczego oraz umiarkowany wzrost kosztów produkcji (surowce, energia, ograniczenia środowiskowe itd.). Wspomniane czynniki wpłynęły negatywnie na konkurencyjność unijnego przemysłu hutniczego i doprowadziły do znacznej liczby zwolnień w sektorze stalowym w ostatnich latach z powodu zamykania zakładów i ich restrukturyzacji przez kilku producentów stali w Europie[7]. Na przykład w latach 2008–2013 liczba osób zatrudnionych w sektorze metalurgicznym (NACE Rev. 2 dział 24 „Produkcja metali”) w państwach UE-27 zmniejszyła się o około 280 000 z 1,44 mln do 1,16 mln (− 19,4 %)[8].

8. Od rozpoczęcia działalności EFG w 2007 r. w odniesieniu do sektora stali przedstawiono cztery wnioski w sprawie wkładu z EFG[9]. Trzy z tych wniosków dotyczyły poważnych zmian strukturalnych w handlu światowym spowodowanych globalizacją[10], a jeden odnosił się do światowego kryzysu finansowego i gospodarczego[11].

Liczba zwolnień oraz zgodność z kryteriami określonymi w art. 2 lit. a)

9. Wniosek opiera się na kryterium interwencji określonym w art. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest co najmniej 500 zwolnień w okresie czterech miesięcy w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim.

10. Wniosek dotyczy 939 zwolnień, których dokonano w okresie czterech miesięcy od dnia 28 września 2012 r. do dnia 28 stycznia 2013 r. Wszystkie zwolnienia zostały policzone od dnia przekazania przez pracodawcę indywidualnego zawiadomienia o zwolnieniu pracownika lub o wypowiedzeniu zawartej z pracownikiem umowy o pracę, zgodnie z art. 2 akapit drugi tiret pierwsze rozporządzenia w sprawie EFG („metoda 1”).

Wyjaśnienie nieprzewidzianego charakteru zwolnień

11. Władze belgijskie twierdzą, że zwolnień w przedsiębiorstwie Carsid nie można było przewidzieć. W 2007 r. przedsiębiorstwo Carsid zainwestowało 100 mln EUR w renowację wielkiego pieca oraz 27 mln EUR w udoskonalenia środowiskowe. W 2008 r. przedsiębiorstwo zamówiło sprzęt, aby rozpocząć obróbkę stali w próżni oraz tworzenie produktów o wysokiej wartości dodanej. Przedsiębiorstwo Carsid otrzymało również uprawnienia do emisji CO2 na lata 2008–2013 i zwróciło się o przyznanie uprawnień do emisji CO2 na okres po roku 2013. Jednak ze względu na spadek popytu wywołany kryzysem gospodarczym w listopadzie 2008 r. przedsiębiorstwo Carsid postanowiło tymczasowo zaprzestać działalności produkcyjnej. W wyniku porozumienia z przedstawicielami pracowników pracownicy z linii produkcyjnej zostali objęci tymczasowym bezrobociem w pełnym wymiarze godzin, a wobec pracowników biurowych i kadry zarządzającej zastosowano systemy kredytu czasowego lub krótszy czas pracy. W latach 2008–2011 przedsiębiorstwo Carsid odnotowało wysokie straty. W 2011 r. rozpoczęto poszukiwania potencjalnych nabywców, ale nie zdołano doprowadzić do podpisania umowy przejęcia. Ostatecznie w marcu 2012 r. przedsiębiorstwo Carsid poinformowało radę zakładową, że podjęło decyzję o zamknięciu zakładu i przeprowadzeniu zwolnień grupowych.

Wskazanie pracowników, którzy mają zostać objęci pomocą

12. Władze belgijskie szacują, że 752 z 939 zwolnionych pracowników będzie uczestniczyć w działaniach współfinansowanych przez EFG[12].

13. Podział pracowników objętych pomocą według płci, obywatelstwa i grupy wiekowej przedstawia się następująco:

Kategoria || Liczba pracowników objętych pomocą

Płeć: || Mężczyźni: || 740

|| Kobiety: || 12

Obywatelstwo: || Obywatele UE: || 723

|| Obywatele państw trzecich: || 29

Grupa wiekowa: || 15-24 lat: || 0

|| 25-54 lat: || 595

|| 55-64 lat: || 157

|| powyżej 65 lat: || 0

14. Żaden z pracowników objętych pomocą nie jest dotknięty długotrwałymi problemami zdrowotnymi ani niepełnosprawnością.

15. Podział pracowników objętych pomocą według kategorii zawodów[13] przedstawia się następująco:

Grupa główna ISCO-08 || Liczba pracowników objętych pomocą

1 Kierownicy || 34

2 Specjaliści || 28

3 Technicy i inny personel średniego stopnia || 68

4 Pracownicy biurowi || 27

5 Pracownicy działów obsługi i sprzedaży || 19

7 Robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy || 256

8 Operatorzy i monterzy maszyn i urządzeń || 320

9 Pracownicy przy pracach prostych || 0

Nieznane/niedostępne || 0

16. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG władze belgijskie potwierdziły, że w zakresie udostępniania środków i ich wprowadzania w życie przestrzegane będą zasady równego traktowania oraz niedyskryminacji.

Opis obszaru, którego dotyczy wniosek, jego władz i zainteresowanych stron

17. Zwolnienia w przedsiębiorstwie Carsid dotyczą przede wszystkim okręgu Charleroi w prowincji Hainaut, w regionie Walonia na południu Belgii. Okręg Charleroi (południowa część Hainaut) jest obszarem, na którym w przeszłości wydobywano węgiel i produkowano stal, a zatrudnienie w nim jest w dużym stopniu zależne od tradycyjnego przemysłu ciężkiego. W 2012 r. stopa bezrobocia w okręgu Charleroi wynosiła 21,6 %, w porównaniu ze średnią 15,8 % w regionie Walonii i 11,2 % na poziomie krajowym. Wskaźnik zatrudnienia (50,6 %) był znacznie niższy od średniej regionalnej i krajowej (odpowiednio 69,0 % i 61,3 %)[14]. W 2012 r. około 42 % osób poszukujących pracy zarejestrowanych w Regionalnej Dyrekcji w Charleroi (FOREM) było bezrobotnych od ponad dwóch lat, a 58 % nie miało wykształcenia średniego II stopnia[15].

18. Środki są wdrażane przez FOREM (publiczne służby zatrudnienia i szkoleń regionu Walonii) za pośrednictwem jednostki ds. przeniesienia pracowników („cellule de reconversion”), którą utworzono specjalnie jako część zobowiązań prawnych w ramach procedury zwolnień grupowych[16]. Jednostką ds. przeniesienia pracowników w przedsiębiorstwie Carsid zarządza komitet zrzeszający przedstawicieli walońskich służb użyteczności publicznej odpowiedzialnych za zatrudnienie, szkolenia i sprawy gospodarcze, przedstawicieli FOREM, związków zawodowych i branżowych organizacji szkolenia zawodowego.

19. Do innych organizacji zaangażowanych w ogólną koordynację i wdrażanie środków należą poza FOREM:

– rząd Walonii (premier rządu regionu Walonii odpowiedzialny za koordynację funduszy strukturalnych, minister ds. zatrudnienia i szkolenia, minister gospodarki);

– związki zawodowe (FGTB, CSC);

– sektorowe ośrodki kształcenia zawodowego i technicznego w regionie Walonii („centres de compétences”)[17];

– agencja Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) Wspólnoty Francuskiej Belgii.

Spodziewany wpływ zwolnień na zatrudnienie lokalne, regionalne lub krajowe

20. Oczekuje się, że zwolnienia w przedsiębiorstwie Carsid znacznie zwiększą bezrobocie w okręgu Charleroi (południowa część prowincji Hainaut). Jak zauważono powyżej, okręg Charleroi charakteryzuje się wysokim poziomem bezrobocia, wysokim odsetkiem osób długotrwale bezrobotnych i niskim poziomem kwalifikacji i umiejętności. Skutki kryzysu gospodarczego były bardziej odczuwalne w okręgu Charleroi niż w pozostałej części Walonii. Trend ten wyjaśnia częściowo sektorowa struktura zatrudnienia w okręgu Charleroi, gdzie przemysł wytwórczy odgrywa większą rolę niż w pozostałej części Walonii. Ogólnie rzecz biorąc, znaczna liczba miejsc pracy (19 500) przypada na przemysł wytwórczy, w którym południowa część prowincji Hainaut najwyraźniej się specjalizuje. Jednak poziom zatrudnienia w przemyśle wytwórczym w południowej części Hainaut wyraźnie zmalał w ostatnich latach (− 15,3 % w latach 2007–2012), zwłaszcza w sektorach, w których przedsiębiorstwa często zatrudniają duże ilości pracowników, takich jak produkcja maszyn i urządzeń (np. Caterpillar): − 970 miejsc pracy (− 18,6 %), hutnictwo (np. Carsid, Industeel, Aperam, Thy-Marcinelle): − 110 miejsc pracy (− 30,6 %), produkcja metalowych wyrobów gotowych (np. Cofely Fabricom): − 399 miejsc pracy (− 12,3 %), produkcja pozostałego sprzętu transportowego (np. Sonaca, SABCA): − 160 miejsc pracy (− 5,5 %). Zdolność lokalnych przedsiębiorstw działających w tych sektorach do przyjęcia pracowników zwolnionych przez Carsid jest bardzo ograniczona. Biorąc pod uwagę spadek zatrudnienia w produkcji również w sąsiednich okręgach Namur i centrum, prawdopodobne jest, że pracownicy ci będą musieli się przekwalifikować, aby znaleźć zatrudnienie w innych zawodach i innych sektorach.

Zindywidualizowane usługi, które mają być finansowane, i podział szacowanych kosztów

21. Tylko niektóre ze środków będących częścią działań realizowanych przez władze belgijskie w celu wsparcia pracowników zwolnionych przez przedsiębiorstwo Carsid będą współfinansowane przez EFG. Środki, które są obowiązkowe zgodnie z procedurą zwolnień grupowych w Belgii i które są wprowadzane w ramach standardowych działań jednostki ds. przeniesienia pracowników (np. pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych, szkolenia, pomoc w poszukiwaniu pracy i doradztwo zawodowe itd.)[18], nie zostały zatem uwzględnione w niniejszym wniosku w sprawie wkładu z EFG. Ogólnym zestawem środków (środków obowiązkowych i środków w ramach EFG) zarządza FOREM.

22. Zindywidualizowane usługi świadczone na rzecz zwolnionych pracowników w ramach działań, które mają być współfinansowane przez EFG, obejmują następujące środki (w podziale na kategorie)[19]:

(1) Indywidualna pomoc w szukaniu pracy, zarządzanie sprawami oraz ogólne usługi informacyjne:

– Przeniesienie (wsparcie/doradztwo/integracja): ten zestaw usług opiera się na standardowych działaniach przeprowadzanych przez jednostkę ds. przeniesienia pracowników. Usługi będą świadczone przez zespół personelu FOREM (kierownik projektu, wyspecjalizowani doradcy) we współpracy z przedstawicielami byłych pracowników, funkcjonującymi jako „asystenci socjalni” („accompagnateurs sociaux”), aby zachęcić pracowników do uczestnictwa w działaniach oraz aby pomóc im w kwestiach procedur administracyjnych. Aby ułatwić kontakty między pracownikami, usługi są świadczone wspólnie na rzecz wszystkich zwolnionych pracowników w przeznaczonych do tego celu miejscach. Usługi te obejmują trzy rodzaje działań: (i) informacje zbiorcze na temat technik poszukiwania pracy (pisanie CV i listu motywacyjnego, korzystanie z zasobów internetowych itd.), wyjaśnienia dotyczące przepisów prawa pracy (zwolnienie monitorowane, bezrobocie, umowa o pracę, emerytura), podnoszenie świadomości na temat dyskryminacji, prezentacja zawodów i sektorów oferujących możliwość zatrudnienia itd.; (ii) indywidualne rozmowy z doradcą FOREM (bilans kompetencji, ścieżka kariery, doradztwo w zakresie szkoleń itd.); (iii) darmowy dostęp do narzędzi wyszukiwania pracy (sprzęt informatyczny z dostępem do internetu, telefon, specjalistyczna dokumentacja itd.). Środek ten będzie dotyczył wszystkich 752 pracowników, którzy mają zostać objęci pomocą, przez maksymalny okres 24 miesięcy. FOREM będzie również prowadzić określone działania, mające na celu ułatwienie poszukiwania pracy i pokonanie trudności w procesie przeniesienia pracowników. Działania te obejmują spotkania zwolnionych pracowników i potencjalnych pracodawców (pośrednictwo pracy), wizyty w przedsiębiorstwach, spotkania z osobami rekrutującymi w celu przygotowania do rozmowy kwalifikacyjnej, a także wymiany doświadczeń z innymi pracownikami, którzy już się przekwalifikowali lub znaleźli pracę po zwolnieniu w wyniku zwolnień grupowych.

(2) Szkolenia i przekwalifikowanie:

– Szkolenie zintegrowane: różne rodzaje szkolenia zawodowego mogą być oferowane potencjalnie wszystkim 752 pracownikom objętym pomocą (w zależności od rodzaju szkolenia) przez FOREM, sektorowe ośrodki kształcenia zawodowego i technicznego lub przez IFAPME[20]. Na początkowym etapie pracownicy FOREM będą pomagać każdemu uczestnikowi w określeniu jego związanych z pracą celów i skierują go na jeden z trzech rodzajów modułów szkoleniowych. Pracownicy, którzy mogliby się przekwalifikować na zawód podobny do tego, który wykonywali, pracując w przedsiębiorstwie Carsid, mogliby wziąć udział w konkretnym module lub module specjalizacyjnym (40 godzin), aby dostosować swoje kompetencje i uaktualnić umiejętności (np. operator wózka podnośnikowego, szczególny proces spawania, umiejętności informatyczne) lub w kursie dodatkowym prowadzącym do zdobycia nowych kwalifikacji (320 godzin), co umożliwiłoby tym pracownikom ubieganie się o pracę w nowym zawodzie w sektorze przemysłowym. W celu przekwalifikowania się na zupełnie inny sektor działalności pracownicy mogliby wziąć udział w szkoleniu zawodowym (średnio 960 godzin), aby nabyć kompetencje wymagane w danym zawodzie. Na koniec każdego modułu szkoleniowego nowe umiejętności mogą zostać ocenione i udokumentowane. W zależności od rodzaju szkolenia i obszaru kompetencji uczestnikom będą przyznawane oficjalne świadectwa umiejętności (tj. świadectwa kwalifikacji), zaświadczenia o uczestnictwie (w odniesieniu do kompetencji lub zawodów, dla których nie istnieją oficjalne świadectwa) lub poświadczenia nabytych kompetencji (w zakresie umiejętności i kompetencji nabytych poza formalnymi kursami szkoleniowymi). Oficjalne świadectwa umiejętności są weryfikowane za pomocą testów oceniających, które prowadzą do przyznania „świadectwa umiejętności nabytych w trakcie szkolenia” („Certificat des Compétences Acquises en Formation – CECAF”). Poświadczenie nabytych kompetencji jest weryfikowane za pomocą testów oceniających, które prowadzą do przyznania kwalifikacji („titres de compétences”).

– Wymiana doświadczeń: doświadczeni pracownicy mogą podnosić swoje kwalifikacje i poszerzać wiedzę ekspercką, stając się nauczycielami lub szkoleniowcami w zakresie wykształcenia technicznego. FOREM wraz z federacjami z poszczególnych sektorów związanych z wykształceniem technicznym opracują specjalny moduł poprzedzający szkolenie, którego celem będzie podnoszenie świadomości i zachęcenie niektórych pracowników do odbycia szkoleń i zostania nauczycielami zawodu. Moduł będzie obejmować dostarczanie konkretnych informacji, wsparcie techniczne, spotkania z praktykami i wizyty w terenie. Czas trwania modułu, skierowanego do około 10 pracowników, wyniesie osiem tygodni.

23. Środki te stanowią aktywne instrumenty rynku pracy w ramach kwalifikowalnych działań określonych w art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

24. Szacuje się, że całkowite koszty środków wyniosą 1 823 869 EUR. Kwota ta obejmuje 1 760 869 EUR na usługi zindywidualizowane oraz 63 000 EUR na wdrożenie EFG (3,5 % kosztów całkowitych). Łączna kwota wkładu finansowego ze środków EFG, którego dotyczy wniosek, wynosi 911 934 EUR (50 % kosztów całkowitych).

Działania || Szacunkowa liczba pracowników objętych pomocą || Szacunkowy koszt na jednego pracownika objętego pomocą (w EUR)* || Koszty ogółem (EFG i współfinansowanie krajowe) (w EUR)*

Zindywidualizowane usługi: || || ||

(1) indywidualna pomoc w szukaniu pracy, zarządzanie sprawami oraz ogólne usługi informacyjne: || || ||

– Przeniesienie (wsparcie/doradztwo/integracja): || 752 || 1 803 || 1 355 569

(2) Szkolenia i przekwalifikowanie: || || ||

– Szkolenie zintegrowane || 752 || 535 || 402 300

– Wymiana doświadczeń || 10 || 300 || 3 000

Razem: || – || – || 1 760 869

Wydatki na wdrażanie EFG: || || ||

1. Działania przygotowawcze || – || – || 0

2. Zarządzanie || – || – || 19 200

3. Dostarczanie i upowszechnianie informacji || – || – || 43 800

4. Działania kontrolne || – || – || 0

Razem: || – || – || 63 000

Koszty całkowite: || – || – || 1 823 869

Wkład z EFG (50 % kosztów całkowitych) || – || – || 911 934

* Dane zaokrąglone.

25. Władze Belgii potwierdzają, że opisane powyżej środki uzupełniają działania finansowane z funduszy strukturalnych oraz że podjęto odpowiednie kroki, aby wyeliminować ryzyko podwójnego finansowania.

Termin, od którego rozpoczęto lub planuje się rozpocząć świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz pracowników objętych pomocą

26. Władze belgijskie rozpoczęły świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz pracowników objętych pomocą w dniu 1 października 2012 r. Wydatki na te działania kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG, począwszy od tej daty.

Procedury konsultacji z partnerami społecznymi

27. Przedmiotowe środki są wynikiem licznych dyskusji i spotkań przygotowawczych, które odbyły się w okresie od sierpnia 2012 r. do stycznia 2013 r. pomiędzy poszczególnymi zainteresowanymi partnerami społecznymi. Jak wspomniano powyżej, związki zawodowe są bezpośrednio zaangażowane w zarządzanie jednostką ds. przeniesienia pracowników oraz we wdrażanie niektórych środków.

28. Władze belgijskie potwierdziły, że wymogi dotyczące zwolnień zbiorowych określone w prawie krajowym i prawie UE zostały spełnione.

Informacje o działaniach, które są wymagane zgodnie z prawem krajowym lub na podstawie układów zbiorowych

29. Zgodnie z belgijskim ustawodawstwem federalnym[21] przedsiębiorstwa, które dokonują zwolnień grupowych, muszą zapewnić zwalnianym pracownikom pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych. Czas świadczenia pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych musi wynosić co najmniej 30 godzin w ciągu trzech miesięcy dla pracowników w wieku poniżej 45 lat i co najmniej 60 godzin w okresie sześciu miesięcy dla pracowników w wieku 45 lat i powyżej. Wszyscy stali pracownicy muszą uczestniczyć w tego rodzaju pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych, z wyjątkiem przypadków szczególnych odstępstw. Zgodnie z ustawodawstwem w Walonii[22] organizacje przedstawicieli pracowników mogą zwrócić się do FOREM o utworzenie jednostki ds. przeniesienia pracowników w celu zagwarantowania wsparcia zwalnianym pracownikom. Decyzja FOREM o utworzeniu jednostki ds. przeniesienia pracowników jest dyskrecjonalna, a uczestnictwo w działaniach organizowanych przez jednostkę nie jest obowiązkowe ani dla pracodawców, ani dla pracowników. Usługi świadczone przez jednostki ds. przeniesienia pracowników mogą jednak zostać uznane za spełniające zobowiązania prawne dotyczące pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych.

30. Władze belgijskie potwierdziły, że:

– wkład finansowy z EFG nie zastępuje środków, za które zgodnie z prawem krajowym lub układami zbiorowymi odpowiedzialne są przedsiębiorstwa[23];

– działania te stanowią wsparcie dla poszczególnych pracowników i nie są wykorzystywane w celu przeprowadzenia restrukturyzacji przedsiębiorstw ani sektorów;

– proponowane działania nie będą finansowane ze środków innych unijnych funduszy ani instrumentów finansowych[24].

Systemy zarządzania i kontroli

31. We wniosku zawarto szczegółowy opis systemów zarządzania i kontroli, w którym wyszczególniono obowiązki zaangażowanych podmiotów. Komitet Sterujący złożony ze wszystkich organizacji zaangażowanych we wdrażanie środków z EFG zapewnia ogólną koordynację oraz monitorowanie wszelkich działań. Zarządzaniem wkładem finansowym z EFG i kontrolą nad nim będą zajmowały się te same organy, które odpowiadają za zarządzanie i kontrolę w przypadku EFS. Jeden podmiot w ramach agencji EFS Wspólnoty Francuskiej Belgii będzie pełnił rolę instytucji zarządzającej, a inna, odrębna jednostka w ramach agencji EFS będzie działać jako instytucja płatnicza. Sekretariat Generalny Wspólnoty Francuskiej Belgii będzie funkcjonować jako instytucja certyfikująca, a FOREM pełnić będzie funkcję organu pośredniczącego.

Finansowanie

32. W art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020[25] umożliwiono uruchomienie środków z EFG w ramach rocznego pułapu w wysokości 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.) powyżej limitów odpowiednich działów ram finansowych.

33. Biorąc pod uwagę maksymalną dopuszczalną wysokość wkładu finansowego z EFG oraz zakres możliwości dokonania przesunięć środków, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG na łączną kwotę wnioskowanego wkładu (911 934 EUR), co stanowi 50 % całkowitych kosztów proponowanych środków.

34. Proponowana decyzja o uruchomieniu środków z EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jak określono w pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[26].

35. Komisja przedstawia oddzielnie wniosek o przesunięcie tych środków w celu zapisania w budżecie na 2014 r. szczegółowych środków na zobowiązania, zgodnie z wymogami pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r.

Źródła środków na płatności

36. Środki przeznaczone na linię budżetową EFG w budżecie na 2014 r. zostaną wykorzystane na pokrycie kwoty 911 934 EUR.

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2013/002 BE/Carsid z Belgii)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[27], w szczególności jego art. 12 ust. 3,

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[28], w szczególności jego pkt 13,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[29],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

(2) EFG nie przekracza maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), jak określono w art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020[30].

(3) W dniu 2 kwietnia 2013 r. Belgia przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Carsid SA i uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 4 lipca 2014 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. W związku z tym Komisja wnioskuje o uruchomienie środków w wysokości 911 934 EUR.

(4) Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Belgię,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), aby udostępnić kwotę 911 934 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[1] Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.

[2] Przedsiębiorstwo Carsid produkowało slaby stalowe przeznaczone do dalszej obróbki przez przedsiębiorstwa należące do grupy Duferco w Belgii (głównie w produkcji walcowanych na gorąco i na zimno wyrobów stosowanych w budownictwie, sprzęcie transportowym i w przemyśle motoryzacyjnym). W latach 2006–2011 przedsiębiorstwo Carsid było częścią spółki joint venture przedsiębiorstw Duferco i NLMK. W związku z powyższym przedmiotowy wniosek jest powiązany z wnioskiem EGF/2013/007 BE/Hainaut steel (Duferco-NLMK).

[3] Niniejszy wniosek zastępuje wniosek EGF/2012/009 BE/Carsid, który został wycofany przez władze belgijskie.

[4] Źródło: Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali (World Steel Association), „Steel Statistical Yearbook 2012”.

[5] Średnioroczna stopa wzrostu.

[6] Ta kategoria statystyczna obejmuje wlewki, kęsy, kęsiska i slaby.

[7] Por. Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Plan działania na rzecz konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu stalowego w Europie (COM(2013) 407).

[8] Źródło: Eurostat (internetowy kod danych: lfsa_egan22d). Dane dotyczące zatrudnienia w podziale na sektory nie są dostępne na poziomie bardziej zdezagregowanym niż poziom działów NACE Rev. 2.

[9] Zob. bazę danych EFG dostępną na stronie internetowej http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=582&langId=pl.

[10] Zob. projekt wniosków Komisji w sprawach EGF/2009/022 BG/Kremikovtsi (wniosek odrzucony przez Komisję), EGF/2012/010 RO/ Mechel (decyzja COM(2014) 255 final z dnia 7 maja 2014 r.), EGF/2013/007 BE Hainaut steel (Duferco-NLMK) (wniosek przedłożony Komisji w dniu 27 września 2013 r.).

[11] Sprawa EGF/2010/007 AT/Steiermark / Niederösterreich. Decyzja 2011/652/UE z dnia 27 września 2011 r. (Dz.U. L 263 z 7.10.2011, s. 9).

[12] Pozostałych 187 pracowników albo odmówiło zarejestrowania w celu skorzystania ze środków przewidzianych na przeniesienia pracowników, albo postanowiło wystąpić o wyłączenie z programu (będąc w wieku powyżej 58 lat lub mając ponad 38 lat stażu pracy).

[13] Odpowiednie główne grupy na podstawie międzynarodowej standardowej klasyfikacji zawodów (ISCO-08):

[14] Źródło: Steunpunt WSE.

[15] Źródło: FOREM.

[16] Zob. pkt 29.

[17] Sektorowe ośrodki kształcenia zawodowego i technicznego prowadzą szkolenia, dokonują analiz i podejmują działania podnoszące świadomość na temat określonych zawodów lub sektorów. Ośrodki te powstają dzięki współpracy regionu Walonii, FOREM, partnerów społecznych z odnośnych sektorów, ośrodków badawczych i uniwersytetów.

[18] Zob. pkt 29.

[19] W swoim piśmie z dnia 4 lipca 2014 r. władze belgijskie znacznie zmieniły zestaw środków, tak aby odpowiadały one rzeczywistemu statusowi realizacji działań. Szereg pierwotnie zaplanowanych środków nie jest obecnie uwzględnionych we wniosku.

[20] IFAPME (Institut wallon de Formation en Alternance et des indépendants et Petites et Moyennes Entreprises) to publiczny instytut szkoleniowy, który oferuje przemienny system szkolenia związanego z pracą obejmujący przyuczanie do zawodu i specjalne szkolenia dla kierowników MŚP.

[21] Arrêté royal relatif à la gestion active des restructurations du 9 mars 2006 („Dekret królewski w sprawie aktywnego zarządzania restrukturyzacjami z dnia 9 marca 2006 r.”) (Belgisch Staatsblad / Moniteur Belge z 31.3.2006, wyd. 2, s. 18309).

[22] Décret de la Région wallonne relatif au plan d’accompagnement des reconversions du 29 janvier 2004 („Dekret regionu Walonii w sprawie planu uzupełniającego w odniesieniu do przekwalifikowania”) (Belgisch Staatsblad / Moniteur Belge z 10.3.2004, s. 13547).

[23] Wkład finansowy z EFG umożliwi władzom belgijskim rozszerzenie świadczenia pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych poza okresy obowiązkowe oraz pozwoli na wprowadzenie dodatkowych środków. W celu obliczenia kosztów przypisanych EFG władze belgijskie uwzględnią działania przeprowadzone w okresie istnienia zobowiązań prawnych (powyższe odnosi się wyłącznie do środka „Przeniesienie (wsparcie/doradztwo/integracja)”). Liczbę godzin pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych oferowanych w okresie obowiązkowym odejmuje się od całkowitej liczby godzin pomocy w zakresie zwolnień monitorowanych, z której skorzysta każdy z beneficjentów objętych pomocą.

[24] Wsparcie finansowe z EFS przyznano w ramach osi 2.2 programu operacyjnego „Konwergencja” na lata 2008–2013 projektowi (EnTrain – En Transition-Reconversion-Accompagnement), w ramach którego zadaniem było opracowanie metod pedagogicznych na potrzeby jednostek ds. przeniesienia pracowników ogółem.

[25] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

[26] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

[27] Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.

[28] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

[29] Dz.U. C […] z […], s. […].

[30] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.