Wtorek, 23 listopada 2010 r.

Długoterminowy plan dotyczący zasobów sardeli w Zatoce Biskańskiej i połowów tych zasobów ***I

P7_TA(2010)0420

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 listopada 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego plan długoterminowy dotyczący stada sardeli w Zatoce Biskajskiej oraz połowów eksploatujących to stado (COM(2009)0399 – C7-0157/2009 – 2009/0112(COD))

2012/C 99 E/41

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

Wtorek, 23 listopada 2010 r.

P7_TC1-COD(2009)0112

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 listopada 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2011 ustanawiającego plan długoterminowy dotyczący stada sardeli w Zatoce Biskajskiej oraz połowów eksploatujących to stado

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Z uwagi na plan wykonania przyjęty w 2002 r. na Światowym Szczycie ONZ w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu Wspólnota Europejska jest zobowiązana między innymi do zachowania lub odbudowy zasobów rybnych na poziomach, które pozwalają uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów, przy czym w przypadku uszczuplonych zasobów cele te należy osiągnąć jak najszybciej i, o ile to możliwe, do 2015 r.

(2) Łowisko sardeli w Zatoce Biskajskiej jest zamknięte od 2005 r. ze względu na zły stan tego stada.

(3) W celu odbudowy stada sardeli w Zatoce Biskajskiej do poziomu umożliwiającego jego zrównoważoną eksploatację zgodnie z maksymalnym podtrzymywalnym połowem konieczne jest stworzenie środków długoterminowego zarządzania tym stadem zapewniających wysoki uzysk z jego eksploatacji stosownie do maksymalnego podtrzymywalnego połowu i gwarantujących, w miarę możliwości, stabilność połowów przy niskim poziomie ryzyka wyniszczenia stada.

(4) Okres połowu sardeli w Zatoce Biskajskiej trwa od dnia 1 lipca każdego roku do dnia 31 czerwca następnego roku. W celu uproszczenia należy przewidzieć szczegółowe środki określające TAC dla każdego okresu połowu i przydział uprawnień do połowów państwom członkowskim, w sposób zgodny z obecnym okresem zarządzania oraz na podstawie opinii Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) (3). Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) na Radzie spoczywa obowiązek przyjęcia środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowu. Ze względu na specyfikę połowów sardeli w Zatoce Biskajskiej byłoby stosowne, gdyby Rada przyjęła te środki w taki sposób, aby TAC i kwoty mogły stosować się do poszczególnych okresów połowów.

(5) Z opinii przedstawionej przez STECF wynika, że zrównoważone zarządzanie stadem zapewnia odławianie stałej proporcji biomasy tarłowej stada. STECF zaleca także, aby minimalny poziom biomasy tarłowej, od wysokości którego możliwe byłoby rozpoczęcie odławiania, ustalić na poziomie 24 000 ton, a ostrożnościowy poziom biomasy na 33 000 ton. Ponadto właściwa wielkość odłowu powinna wynosić 30 % biomasy tarłowej stada każdego roku stosownie do właściwych ograniczeń. Wielkość ta zminimalizuje ryzyko spadku biomasy stada poniżej minimalnego poziomu biomasy tarłowej, a także prawdopodobieństwo zamknięcia łowiska, utrzymując jednocześnie wysokie uzyski.

(6) W przypadku gdy STECF nie jest w stanie wydać opinii na temat TAC ze względu na brak wystarczająco dokładnych i reprezentatywnych informacji, należy ustanowić przepisy zapewniające możliwość spójnego ustalania TAC.

(7) Jeżeli ocena wykazałaby, że minimalny poziom biomasy tarłowej lub poziomy TAC określone w planie nie są już odpowiednie, należy również zapewnić dostosowanie planu. Komisja powinna być zatem uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 290 TFUE, aktów delegowanych dotyczących zmian ostrożnościowego poziomu biomasy lub poziomów TAC ustalonych w załączniku I stosownie do właściwych poziomów biomasy. Szczególnie ważne jest to, aby Komisja podczas prac przygotowawczych prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów.

(8) Zasada eksploatacji zaproponowana w planie w celu ustalania TAC opiera się na szacunkach biomasy stada tarłowego sardeli dokonywanych w maju i czerwcu każdego roku, bezpośrednio przed okresem zarządzania połowami trwającym od 1 lipca do 30 czerwca. Jeżeli zostaną dokonane postępy w naukowym monitorowaniu stada umożliwiające przewidywanie z dostateczną wiarygodnością liczebności uzupełnienia na początku każdego roku, wówczas zaistnieje możliwość udoskonalenia strategii eksploatacji połowów, uzasadniająca dostosowanie planu długoterminowego dotyczącego sardeli.

(9) W celu zapewnienia zgodności ze środkami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu należy wdrożyć dodatkowe środki kontroli, prócz przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (4) . Uwzględniając dużą liczbę statków o długości poniżej 15 metrów uczestniczących w połowach sardeli, należy rozszerzyć obowiązki ustanowione w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków (5) na wszystkie statki prowadzące połowy sardeli.

(10) Należy zadbać o regularną ocenę planu, a w przypadku oceny wykazującej, że zasady kontroli odłowu nie są już zgodne z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami ryb, należy zagwarantować odpowiednie dostosowanie planu.

(11) Do celów art. 21 lit. a) ppkt (i) oraz (iv) rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (6) przedmiotowy plan powinien być planem odbudowy w rozumieniu art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (7), jeżeli liczebność stada jest niższa niż ostrożnościowy poziom biomasy tarłowej, lub planem zarządzania w rozumieniu art. 6 tegoż rozporządzenia we wszystkich innych przypadkach,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia plan długoterminowy dotyczący zachowania stada sardeli w Zatoce Biskajskiej i zarządzania nim (zwany dalej „planem”).

Artykuł 2

Zakres

Niniejsze rozporządzenie stosuje się wobec stada sardeli występującego w obszarze ICES VIII.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „okres połowu” oznacza okres trwający od dnia 1 lipca do dnia 31 czerwca następnego roku;

b) „całkowite dopuszczalne połowy” (TAC) oznacza ilość, którą można złowić i wyładować lub wykorzystać jako żywą przynętę ze stada sardeli w obszarze, o którym mowa w art. 2, w trakcie każdego okresu połowu;

c) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną państwom członkowskim;

d) „ostrożnościowy poziom biomasy” oznacza poziom biomasy tarłowej wynoszący 33 000 ton;

e) „aktualna biomasa” oznacza średnią wielkość biomasy stada sardeli w ▐ okresie maj–czerwiec bezpośrednio poprzedzającym rozpoczęcie okresu połowu , dla którego zostanie ustalony TAC;

f) „system monitorowania stada sardeli” oznacza procedury bezpośredniej oceny stada sardeli umożliwiające STECF określenie poziomu jego aktualnej biomasy. Obecnie te procedury to przeprowadzane w maju i czerwcu badania akustyczne oraz badania oparte na metodzie dziennej produkcji ikry.

ROZDZIAŁ II

CEL DŁUGOTERMINOWEGO ZARZĄDZANIA

Artykuł 4

Cel planu

Celem planu jest:

a) zapewnienie wysokich uzysków z eksploatacji stada sardeli stosownie do maksymalnego podtrzymywalnego połowu, oraz

b) zagwarantowanie, w miarę możliwości, długotrwałej stabilności połowów jest nieodzownym warunkiem równowagi ekonomicznej i ekologicznej sektora gospodarki rybnej, przy utrzymaniu niskiego ryzyka wyniszczenia stada.

ROZDZIAŁ III

ZASADY ODŁOWU

Artykuł 5

TAC i jego rozdział pomiędzy państwa członkowskie

1. TAC i jego rozdział pomiędzy państwa członkowskie na każdy okres połowu odpowiada ilości ton wskazanej w załączniku I stosownie do aktualnej biomasy obliczonej przez STECF.

2. W przypadku gdy– ze względu na błąd w systemie monitorowania lub niewystarczająco dokładne czy niespójne szacunki poziomu aktualnej biomasy – STECF nie jest w stanie wydać oceny aktualnej biomasy, TAC i kwoty kształtują się następująco:

a) w przypadku gdy STECF zaleca, aby połowy sardeli ograniczyć do maksymalnie niskiego poziomu, TAC i kwoty odpowiadają obniżonej o 25 % wartości TAC i kwot obowiązujących w poprzednim okresie połowu;

b) we wszystkich pozostałych przypadkach TAC i kwoty odpowiadają liczbie ton obowiązującej w poprzednim okresie połowu.

3. Każdego roku Komisja informuje zainteresowane państwa członkowskie o opinii STECF i potwierdza odpowiadające tej opinii TAC i kwoty zgodnie z załącznikiem I, które to TAC i kwoty obowiązują w okresie połowu zaczynającym się z dniem 1 lipca danego roku i publikowane są w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej oraz na stronie internetowej Komisji. Jeśli to konieczne, Komisja zakomunikuje do dnia 1 lipca każdego roku orientacyjny TAC, w oczekiwaniu na ustanowienie stałego TAC w ciągu piętnastu dni od rozpoczęcia sezonu.

Artykuł 6

Przekazanie uprawnień

W przypadku gdy STECF informuje, że ostrożnościowy poziom biomasy, o którym mowa w art. 3, lub poziomy TAC ustalone w załączniku I stosownie do właściwych poziomów biomasy nie są już odpowiednie dla umożliwienia zrównoważonej eksploatacji stada sardeli, Komisja może przyjąć w drodze aktów delegowanych nowe wartości dla tych poziomów ▐ zgodnie z art. 7 i z warunkami ustanowionymi w art.8i 9.

Artykuł 7

Wykonanie przekazania

1. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6, przyznaje się Komisji na okres trzech lat od … (8). Komisja sporządza sprawozdanie w odniesieniu do przekazanych uprawnień nie później niż sześć miesięcy przed upływem tego trzyletniego okresu. Delegacja uprawnień jest automatycznie przedłużana na ten sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada wycofają ją zgodnie z art. 8.

2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja informuje o nim jednocześnie Parlament Europejski i Radę.

3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych przyznane Komisji z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 8 i 9.

Artykuł 8

Odwołanie przekazania uprawnień

1. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6, może być w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.

2. Instytucja, która wszczęła procedurę wewnętrzną mającą na celu podjęcie decyzji o ewentualnym odwołaniu przekazanych uprawnień, dokłada starań o powiadomienie drugiej instytucji i Komisji w rozsądnym czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, określając, które przekazane uprawnienia mogłyby zostać odwołane, i wskazując ewentualne przyczyny takiego odwołania.

3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Wchodzi ona w życie natychmiast lub z dniem w niej określonym. Nie narusza ona ważności już obowiązujących aktów delegowanych. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 9

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1. Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy, licząc od daty zawiadomienia.

Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten wydłuża się o dwa miesiące.

2. Jeżeli ani Parlament Europejski ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego w terminie, o którym mowa w ust. 1, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wchodzi w życie z dniem podanym w tym akcie.

Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu.

3. Jeżeli Parlament Europejski lub Rada wyraża sprzeciw wobec przyjętego aktu delegowanego w terminie, o którym mowa ust. 1, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje powody sprzeciwu.

▐

ROZDZIAŁ IV

MONITOROWANIE, INSPEKCJA I NADZÓR

Artykuł 10

Związek z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009

Środki kontroli przewidziane w niniejszym rozdziale stosuje się dodatkowo w stosunku do środków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 i przepisach wykonawczych do tego rozporządzenia .

Artykuł 11

Specjalne zezwolenie połowowe

1. Aby podjąć połów sardeli w Zatoce Biskajskiej, statki muszą posiadać specjalne zezwolenia połowowe, wydawane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych (9).

2. Statkom rybackim nieposiadającym zezwolenia połowowego, o którym mowa w ust. 1, które znalazły się na obszarze ICES wyszczególnionym w art. 2 podczas rejsu połowowego, zabrania się prowadzenia w czasie tego rejsu połowów sardeli lub przechowywania jakiejkolwiek ilości ryb tego gatunku.

3. Przed rozpoczęciem działalności połowowej w dowolnym okresie połowu państwa członkowskie sporządzają wykaz statków posiadających specjalne pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, i udostępniają go na swojej oficjalnej stronie internetowej Komisji oraz innym państwom członkowskim przekazując im link internetowy do tejże strony internetowej. Państwa członkowskie uaktualniają wykaz na bieżąco i bezzwłocznie informują Komisję oraz inne państwa członkowskie o wszelkich zmianach pierwotnego linku do strony internetowej.

Artykuł 12

Systemy monitorowania statków

Oprócz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, obowiązki ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2244/2003 mają zastosowanie do statków nieprzekraczających 15 metrów całkowitej długości. Art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 nie stosuje się.

Artykuł 13

Kontrole krzyżowe

Przy zatwierdzaniu danych zgodnie z art. 109 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 w odniesieniu do sardeli organy państw członkowskich uprawnione do monitorowania rybołówstwa kładą szczególny nacisk na ewentualność zgłaszania innych gatunków jako sardeli i odwrotnie.

▐

▐

Artykuł 14

Uprzednie powiadomienie przed wyładunkiem

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 17 ust. 1 oraz art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 limit czasowy na uprzednie powiadomienie właściwych organów państwa członkowskiego bandery lub przybrzeżnego państwa członkowskiego ustanawia się na jedną godzinę przed szacowanym czasem przybycia do portu.

2. Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma zostać wyładowana więcej niż jedna tona sardeli, mogą zażądać, by wyładunek znajdującego się na statku połowu nie rozpoczął się przed uzyskaniem zezwolenia od odnośnych organów. Jednakże, wyładunki nie powinny być odkładane w sposób mogący spowodować pogorszenie jakości ryb lub obniżenie ich wartości rynkowej.

▐

Artykuł 15

Wyznaczone porty

▐

Władze krajowe i regionalne każdego państwa członkowskiego wyznaczają porty, w których może odbyć się wyładunek sardeli przekraczający jedną tonę.

▐

Artykuł 16

Margines tolerancji przy szacowaniu ilości wpisanych do dziennika połowowego

Zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dopuszczalny margines tolerancji w szacowaniu ilości, w kilogramach ryb zatrzymanych na statku, wynosi 10 % ilości wskazanej w dzienniku pokładowym.

Artykuł 17

Osobne sztauowanie sardeli

Zabrania się przechowywania na wspólnotowym statku rybackim w jakimkolwiek pojemniku jakichkolwiek ilości sardeli zmieszanej z innymi gatunkami organizmów morskich. Pojemniki zawierające sardelę są sztauowane w ładowni oddzielnie od innych pojemników.

▐

Artykuł 18

Krajowe programy kontroli

▐

1. Co najmniej raz w ciągu roku Komisja zwołuje posiedzenie Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury w celu przeprowadzenia oceny stosowania oraz wyników krajowych programów kontroli.

2. Komisja udziela informacji o stosowaniu oraz wynikach krajowych programów kontroli Regionalnemu Komitetowi Doradczemu ds. Wód Południowo-Zachodnich.

▐

Artykuł 19

Szczegółowy program kontroli i inspekcji

Komisja może podejmować decyzje dotyczące szczegółowego programu kontroli i inspekcji zgodnie z art. 95 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

ROZDZIAŁ V

DZIAŁANIA NASTĘPCZE

Artykuł 20

Ocena planu

Komisja – na podstawie opinii STECF i po konsultacji z odpowiednim regionalnym komitetem doradczym – ocenia oddziaływanie planu na stado sardeli i połowy eksploatujące to stado najpóźniej w trzecim roku stosowania niniejszego rozporządzenia, a następnie każdego trzeciego roku stosowania niniejszego rozporządzenia oraz, w odpowiednich przypadkach, proponuje odpowiednie środki w celu zmiany planu.

ROZDZIAŁ VII

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 21

Pomoc z Europejskiego Funduszu Rybackiego

1. W okresach połowu, w których liczebność stada jest niższa od ostrożnościowego poziomu biomasy, plan jest uznawany za plan odbudowy w rozumieniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 oraz do celów art. 21 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1198/2006.

2. W okresach połowu, w których liczebność stada jest równa ostrożnościowemu poziomowi biomasy lub wyższa od niego, plan jest uznawany za plan zarządzania w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 oraz do celów art. 21 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia (WE) nr 1198/2006.

Artykuł 22

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w W imieniu Parlamentu Europejskiego Przewodniczący W imieniu Rady Przewodniczący

(1) Dz.U. C 354 z 28.12.2010, s. 69.

(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 listopada 2010 r.

(3) Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

(4) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(5) Dz.U. L 333 z 20.12.2003, s. 17.

(6) Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1.

(7) Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

(8) Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(9) Dz.U. L 171 z 6.7.1994, s. 7.

Wtorek, 23 listopada 2010 r.

ZAŁĄCZNIK I Poziomy TAC przedstawione w poniższej tabeli zostały obliczone według następującego wzoru: TAC γ = 0 wenn SŜB γ ≤ 24 000 TAC min wenn 24 000 < SŜB γ < B pa MIN {y SŜBy, TAC max} wenn SŜB γ ≥ B pa gdzie: TAC y to całkowity dopuszczalny połów dla rocznego okresu zarządzania trwającego od dnia 1 lipca do 30 czerwca następnego roku. TAC min to minimalny TAC TAC max to maksymalny dopuszczalny TAC B pa to tarłowa biomasa referencyjna ostrożnego zarządzania dla danego stada Gamma γ to wielkość odłowu SSBy to rzeczywista biomasa tarłowa wyliczana w maju każdego roku. Zgodnie z opinią naukową właściwe parametry do podstawienia w powyższym wzorze z zamiarem wykorzystania go w celu zarządzania stadem sardeli w Zatoce Biskajskiej powinny wyglądać następująco: TAC min = 7 000 ton; TAC min = 33 000 ton; Bpa = 33 000 ton; γ = 0,3. Poziomy aktualnej biomasy oraz odpowiadające im poziomy TAC i kwot Szacowana aktualna biomasa (w tonach) Właściwy TAC (w tonach) Kwoty (w tonach) Francja Hiszpania 24 000 lub mniej 0 0 0 24 001 – 33 000 7 000 700 6 300 33 001 – 34 000 10 200 1 020 9 180 34 001 – 35 000 10 500 1 050 9 450 35 001 – 36 000 10 800 1 080 9 720 36 001 – 37 000 11 100 1 110 9 990 37 001 – 38 000 11 400 1 140 10 260 38 001 – 39 000 11 700 1 170 10 530 39 001 – 40 000 12 000 1 200 10 800 40 001 – 41 000 12 300 1 230 11 070 41 001 – 42 000 12 600 1 260 11 340 42 001 – 43 000 12 900 1 290 11 610 43 001 – 44 000 13 200 1 320 11 880 44 001 – 45 000 13 500 1 350 12 150 45 001 – 46 000 13 800 1 380 12 420 46 001 – 47 000 14 100 1 410 12 690 47 001 – 48 000 14 400 1 440 12 960 48 001 – 49 000 14 700 1 470 13 230 49 001 – 50 000 15 000 1 500 13 500 50 001 – 51 000 15 300 1 530 13 770 51 001 – 52 000 15 600 1 560 14 040 52 001 – 53 000 15 900 1 590 14 310 53 001 – 54 000 16 200 1 620 14 580 54 001 – 55 000 16 500 1 650 14 850 55 001 – 56 000 16 800 1 680 15 120 56 001 – 57 000 17 100 1 710 15 390 57 001 – 58 000 17 400 1 740 15 660 58 001 – 59 000 17 700 1 770 15 930 59 001 – 60 000 18 000 1 800 16 200 60 001 – 61 000 18 300 1 830 16 470 61 001 – 62 000 18 600 1 860 16 740 62 001 - 63 000 18 900 1 890 17 010 63 001 – 64 000 19 200 1 920 17 280 64 001 – 65 000 19 500 1 950 17 550 65 001 – 66 000 19 800 1 980 17 820 66 001 – 67 000 20 100 2 010 18 090 67 001 – 68 000 20 400 2 040 18 360 68 001 – 69 000 20 700 2 070 18 630 69 001 – 70 000 21 000 2 100 18 900 70 001 – 71 000 21 300 2 130 19 170 71 001 – 72 000 21 600 2 160 19 440 72 001 – 73 000 21 900 2 190 19 710 73 001 – 74 000 22 200 2 220 19 980 74 001 – 75 000 22 500 2 250 20 250 75 001 – 76 000 22 800 2 280 20 520 76 001 – 77 000 23 100 2 310 20 790 77 001 – 78 000 23 400 2 340 21 060 78 001 – 79 000 23 700 2 370 21 330 79 001 – 80 000 24 000 2 400 21 600 80 001 – 81 000 24 300 2 430 21 870 81 001 – 82 000 24 600 2 460 22 140 82 001 – 83 000 24 900 2 490 22 410 83 001 – 84 000 25 200 2 520 22 680 84 001 – 85 000 25 500 2 550 22 950 85 001 – 86 000 25 800 2 580 23 220 86 001 – 87 000 26 100 2 610 23 490 87 001 – 88 000 26 400 2 640 23 760 88 001 – 89 000 26 700 2 670 24 030 89 001 – 90 000 27 000 2 700 24 300 90 001 – 91 000 27 300 2 730 24 570 91 001 – 92 000 27 600 2 760 24 840 92 001 – 93 000 27 900 2 790 25 110 93 001 – 94 000 28 200 2 820 25 380 94 001 – 95 000 28 500 2 850 25 650 95 001 – 96 000 28 800 2 880 25 920 96 001 – 97 000 29 100 2 910 26 190 97 001 – 98 000 29 400 2 940 26 460 98 001 – 99 000 29 700 2 970 26 730 99 001 – 100 000 30 000 3 000 27 000 Ponad 100 000 33 000 3 300 29 700

Wtorek, 23 listopada 2010 r.

ZAŁĄCZNIK II TREŚĆ KRAJOWYCH PROGRAMÓW KONTROLI W krajowych programach kontroli należy określić, między innymi: 1. ŚRODKI KONTROLI Zasoby ludzkie 1.1. Liczba inspektorów na lądzie i na morzu oraz okresy i strefy ich rozmieszczenia. Środki techniczne 1.2. Liczba statków i samolotów patrolowych oraz okresy i strefy ich rozmieszczenia. Środki finansowe 1.3. Środki z budżetu przeznaczone na rozmieszczenie zasobów ludzkich, statków i samolotów patrolowych. 2. ELEKTRONICZNY ZAPIS I PRZEKAZ INFORMACJI ZWIĄZANYCH Z DZIAŁALNOŚCIĄ POŁOWOWĄ Opis systemów wprowadzonych w celu zapewnienia przestrzegania art. 13, 15 i 17. 3. WYZNACZENIE PORTÓW W stosownych przypadkach, wykaz portów wyznaczonych do wyładunku sardeli, zgodnie z art. 16. 4. POWIADOMIENIE PRZED WYŁADUNKIEM Opis systemów wprowadzonych w celu zapewnienia zgodności z art. 14. 5. KONTROLA WYŁADUNKÓW Opis urządzeń i systemów wprowadzonych w celu zapewnienia zgodności z art. 14, 15 i 16. 6. PROCEDURY INSPEKCJI Krajowe programy kontroli określają procedury, jakie należy stosować: a) przy przeprowadzaniu inspekcji na morzu i na lądzie; b) przy wymianie informacji z właściwymi organami wyznaczonymi przez inne państwa członkowskie jako odpowiedzialnymi za krajowy program kontroli w odniesieniu do sardeli; c) przy wspólnym nadzorze i wymianie inspektorów, w tym przy określaniu uprawnień i kompetencji inspektorów prowadzących działania na wodach innych państw członkowskich.