ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
5.

uważa, że deponenci, inwestorzy i organy nadzorcze muszą zająć się kwestią nadmiernego zróżnicowania wag ryzyka stosowanych do aktywów ważonych ryzykiem tej samej kategorii między instytucjami; przypomina, że obecne zasady dotyczące wykorzystywania modeli wewnętrznych zapewniają bankom duży stopień elastyczności i dodają warstwę modelowania ryzyka z perspektywy nadzorczej; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez EUNB działania na rzecz harmonizacji kluczowych założeń i parametrów, których dywergencję uznano za jedną z głównych przyczyn zróżnicowania, a także działania podjęte przez nadzór bankowy EBC w ramach ukierunkowanego przeglądu modeli wewnętrznych (projektu TRIM), mające na celu ocenę i potwierdzenie adekwatności i odpowiedniości modeli wewnętrznych; zachęca do dalszych postępów w tym zakresie; oczekuje na wyniki międzynarodowych prac mających na celu usprawnienie korzystania z modeli wewnętrznych w przypadku ryzyka operacyjnego oraz kredytowania przedsiębiorstw, innych instytucji finansowych oraz banków specjalizujących się w finansowaniu i papierach wartościowych, aby przywrócić wiarygodność modeli wewnętrznych i zagwarantować, że będą koncentrować się na obszarach, w których przynoszą wartość dodaną; z zadowoleniem przyjmuje również wprowadzenie wskaźnika dźwigni, który ma działać jako solidny mechanizm ochronny, w szczególności dla światowych instytucji finansowych o znaczeniu systemowym; podkreśla, że potrzebne jest standardowe podejście, które będzie bardziej wrażliwe na ryzyko, aby zapewnić poszanowanie zasady „takie samo ryzyko, takie same reguły”; apeluje do organów nadzoru finansowego, aby dopuszczały nowe modele wewnętrzne wyłącznie w przypadku, gdy nie prowadzą one do znacząco niższych wag ryzyka; ponownie podkreśla wnioski zawarte w rezolucji z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie finalizacji pakietu Bazylea III; przypomina w szczególności, że planowane zmiany regulacyjne nie powinny prowadzić do ogólnego zwiększenia wymogów kapitałowych ani osłabienia zdolności banków do finansowania gospodarki realnej, zwłaszcza MŚP; podkreśla, że działania międzynarodowe powinny przestrzegać zasady proporcjonalności; przypomina, że bardzo ważne jest, aby w sposób nieuzasadniony nie szkodzić modelowi bankowemu UE oraz aby unikać nierównego traktowania banków unijnych i międzynarodowych; wzywa Komisję do zadbania o to, by przy opracowywaniu nowych standardów międzynarodowych w tym obszarze uwzględniono specyfikę europejską, a także do należytego uwzględnienia zasady proporcjonalności i istnienia różnych modeli bankowych przy ocenie skutków przyszłego prawodawstwa wdrażającego normy uzgodnione na szczeblu międzynarodowym;
56.

z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący rozszerzenia EFIS oraz podwojenia jego wysokości do kwoty 630 mld EUR do roku 2022, przy jednoczesnym zwiększeniu jego zasięgu geograficznego i sektorowego; zauważa brak dotychczasowej skuteczności EFIS w zwiększaniu konwergencji społecznej i gospodarczej między państwami członkowskimi i ich regionami w ramach Unii oraz w ukierunkowaniu na infrastrukturę społeczną; przypomina, że większość projektów zatwierdzono w gospodarczo bardziej zdrowych regionach Europy Zachodniej, a tym samym pogłębia się luka inwestycyjna pomiędzy państwami członkowskimi i wzrastają europejskie nierównowagi; zwraca się do Komisji o pomoc dla słabszych regionów w odniesieniu do procedury składania wniosków, z jednoczesnym zachowaniem podstawowego założenia, w myśl którego selekcja projektów dokonywana jest wyłącznie na podstawie ich jakości; pilnie apeluje do Komisji o wsparcie przedsiębiorstw społecznych i MŚP w możliwości skorzystania z EFIS; wzywa Komisję i Europejski Bank Inwestycyjny do podjęcia dodatkowych, proaktywnych działań w celu zadbania o to, by wszystkie państwa członkowskie i sektory zostały odpowiednio uwzględnione w zakresie możliwości uruchomienia EFIS, a w szczególności te bezpośrednio przyczyniające się do walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym; podkreśla potrzebę wzmocnienia działań administracyjnych, takich jak centrum doradztwa inwestycyjnego; ubolewa z powodu braku dostępnych danych dotyczących nowych miejsc pracy, których utworzenie stanowi oczekiwany efekt inwestycji w ramach EFIS; wzywa Komisję, aby monitorowała i kontrolowała inwestycje w ramach EFIS oraz prowadziła pomiar ich skutków gospodarczych i społecznych, a także aby zagwarantowała, że EFIS nie będzie powielał istniejących programów finansowych lub substytutów bezpośrednich wydatków publicznych; ponawia swój apel o dokonywanie inwestycji w kapitał ludzki i społeczny, taki jak opieka zdrowotna, opieka nad dziećmi i przystępne cenowo mieszkalnictwo;
9.

zgadza się z Komisją co do tego, że dostęp do finansowania i wzmocnienie jednolitego rynku mają zasadnicze znaczenie dla innowacyjności i rozwoju przedsiębiorstw; podkreśla, że nowe wymogi dotyczące kapitału i płynności są konieczne, by zwiększyć odporność sektora bankowego, lecz nie powinny one ograniczać zdolności banków do kredytowania realnej gospodarki; uważa, że należy włożyć więcej wysiłku w ułatwienie MŚP dostępu do finansowania; wzywa w związku z tym Komisję do wzmożenia wysiłków na rzecz poprawy warunków finansowania;
6.

zwraca się do komisji parlamentarnej ad hoc do spraw reformy ordynacji wyborczej o szybkie sfinalizowanie przeglądu kodeksu wyborczego przy jednoczesnym uwzględnieniu wszystkich wcześniejszych zaleceń OBWE/ODIHR oraz zwiększeniu przejrzystości finansowania partii i integralności procesów wyborczych; wzywa właściwe władze do zapewnienia wdrożenia we właściwym czasie przed zbliżającymi się wyborami parlamentarnymi w czerwcu 2017 r. oraz do zapewnienia niezależności i odpolitycznienia administracji wyborczej; przypomina, że wszystkie partie polityczne odpowiadają za dopilnowanie, by demokratyczne wybory były przeprowadzane zgodnie z międzynarodowymi standardami; wzywa władze, by zachęcały organizacje społeczeństwa obywatelskiego do aktywnego udziału w przeglądzie całego procesu wyborczego; przypomina, że wolne i uczciwe wybory mają zasadnicze znaczenie dla dalszych postępów w procesie przystępowania do UE; podkreśla konieczność rozwiania obaw związanych z finansowaniem partii politycznych i rozliczalnym systemem kontroli;
3.

utrzymuje, że demaskatorzy odgrywają zasadniczą rolę w pomaganiu państwom członkowskim oraz instytucjom i organom Unii Europejskiej w zapobieganiu naruszeniom zasady uczciwości i nadużywaniu władzy oraz eliminacji tych zjawisk, które mogłyby prowadzić do pogwałcenia lub zagrożenia zdrowia i bezpieczeństwa publicznego, integralności finansowej, gospodarki, praw człowieka, środowiska i rządów prawa na szczeblu europejskim i krajowym, zwiększenia bezrobocia, ograniczenia lub zakłócenia uczciwej konkurencji oraz podważenia zaufania obywateli do demokratycznych instytucji i procesów; w związku z tym podkreśla, że demaskatorzy w znaczący sposób przyczyniają się do poprawy jakości demokracji i zaufania do instytucji publicznych, gdyż sprawiają, że odpowiadają one bezpośrednio przed obywatelami, i czynią je przejrzystszymi;
33.

z zadowoleniem przyjmuje terminowe złożenie przez Mongolię w dniu 21 września 2016 r. dokumentu ratyfikacyjnego dotyczącego porozumienia klimatycznego z Paryża; wyraża zaniepokojenie, że połączenie skutków zmiany klimatu, znacznego wzrostu hodowli zwierząt, drastycznego wzrostu migracji z obszarów wiejskich do stolicy oraz masowego wykorzystywania i intensywnej eksploatacji zasobów naturalnych, takich jak woda i gleby, w związku z oficjalnym i nieoficjalnym wydobyciem miedzi, węgla i innych surowców doprowadziło do drastycznego pogorszenia stanu środowiska naturalnego w Mongolii, wzrostu zagrożenia konfliktami o wodę z sąsiednimi krajami oraz występowania zjawiska klimatycznego znanego jako „zud”, które charakteryzuje się długimi okresami suszy i mroźnymi zimami, co powoduje masowe padanie zwierząt gospodarskich i dzikich oraz utratę bioróżnorodności w ogóle; zachęca rząd mongolski do wzmożenia wysiłków na rzecz dywersyfikacji krajowej gospodarki oraz wzywa UE do wsparcia tego procesu poprzez specjalne działania oraz wdrażanie środków prewencyjnych i innych, na przykład w kontekście ściślejszej koordynacji polityki w dziedzinie środowiska obu stron; wzywa władze i parlament Mongolii oraz wszystkie państwa członkowskie UE do współpracy oraz istotnego wzmacniania międzynarodowego systemu rozwiązań dotyczących zmiany klimatu w ramach zobowiązań podjętych na konferencji COP22 w Marrakeszu;
117.

wzywa Komisję do opracowania i udostępnienia uaktualnionych danych statystycznych i przeprowadzenia badań monitorujących wdrażanie programu Erasmus+, w szczególności liczbę zainteresowanych młodych ludzi, z podziałem na region i płeć, jego wpływ na szanse zatrudnienia, jak również rodzaj i wskaźnik zatrudnienia oraz wpływ na wynagrodzenia, a także do określenia ewentualnych usprawnień; apeluje do Komisji o przeanalizowanie kwestii, dlaczego niektóre państwa częściej zgłaszają się do programów mobilności w kształceniu i szkoleniu zawodowym, gdzie występują największe różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz jakie są tego przyczyny, lub gdzie jest najwięcej niepełnosprawnych wnioskodawców, a także o stworzenie planu zwiększenia uczestnictwa innych państw; wzywa zatem agencje narodowe państw członkowskich do ścisłej współpracy w wymianie informacji i danych statystycznych; uważa, że wyniki badań i dane statystyczne należy dołączyć do następnego śródokresowego przeglądu Erasmus+ i je w nim uwzględnić;
2.

wzywa rząd, by powstrzymał się od prześladowania i represjonowania Franciski Ramirez i innych obrońców praw człowieka za prowadzoną przez nich uprawnioną działalność; zwraca się do władz Nikaragui, by położyły kres bezkarności sprawców przestępstw skierowanych przeciwko obrońcom praw człowieka; popiera prawo ekologów i obrońców praw człowieka do wyrażania protestu bez obawy, że narażą się na działania odwetowe; zwraca się do Nikaragui, by przed podjęciem dalszych działań faktycznie zainicjowano niezależną ocenę oddziaływania na środowisko i ujawniono wszystkie elementy tego procesu;
59.

wzywa do unijnej debaty w sprawie spójności polityki na rzecz rozwoju, aby wyjaśnić powiązanie między spójnością polityki na rzecz rozwoju a spójnością polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju; podkreśla zasadnicze znaczenie stosowania zasad dotyczących spójności polityki na rzecz rozwoju we wszystkich strategiach politycznych UE; podkreśla, że spójność polityki na rzecz rozwoju powinna być głównym elementem strategii UE, aby osiągnąć cele zrównoważonego rozwoju; ponownie wskazuje na potrzebę dalszego dążenia unijnych instytucji i państw członkowskich do uwzględniania celów współpracy na rzecz rozwoju we wszelkich wewnętrznych i zewnętrznych strategiach politycznych mogących mieć wpływ na kraje rozwijające się, do znalezienia skutecznych mechanizmów i wykorzystywania istniejących najlepszych praktyk na szczeblu państw członkowskich w celu wdrażania i oceny spójności polityki na rzecz rozwoju, do zadbania o to, by spójność polityki na rzecz rozwoju była wdrażana z uwzględnieniem kwestii płci oraz do uwzględniania w tym procesie wszystkich zainteresowanych stron, w tym organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz władz lokalnych i regionalnych;
53.

przypomina, że znaczna ilość inwestycji publicznych jest realizowana na szczeblu lokalnym i regionalnym; podkreśla, że Europejski System Rachunków (ESA) nie może ograniczać zdolności władz lokalnych i regionalnych do dokonywania niezbędnych inwestycji, gdyż to uniemożliwiłoby państwom członkowskim wniesienie wkładu we współfinansowanie projektów kwalifikujących się do środków z funduszy strukturalnych, a tym samym wykorzystanie tego istotnego źródła finansowania do pomocy w wyjściu z kryzysu gospodarczego oraz do stymulowania wzrostu i zatrudnienia; zaleca Komisji dokonanie ponownej oceny ściśle rocznego podejścia ESA, tak aby wydatki publiczne finansowane z EFSI były uważane za inwestycje kapitałowe, a nie tylko za zobowiązania lub koszty operacyjne;
46.

podkreśla, że prawo do tworzenia związków zawodowych i przystępowania do nich oraz do działań zbiorowych należy do praw podstawowych i musi być przestrzegane zgodnie z art. 12 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; sprzeciwia się wszelkim próbom ograniczenia prawa do strajku w sektorze lotnictwa; zwraca uwagę na znaczenie silnych i niezależnych partnerów społecznych w sektorze lotniczym, zinstytucjonalizowanego dialogu społecznego na wszystkich szczeblach oraz zaangażowania i reprezentacji pracowników w sprawy ich przedsiębiorstw; nalega, aby każdą inicjatywę UE dotyczącą sektora lotniczego poprzedzał proces należytych konsultacji i intensywniejszy dialog społeczny; z zadowoleniem przyjmuje podejmowane przez partnerów społecznych próby negocjowania porozumienia w sprawie warunków pracy i praw socjalnych pracowników europejskiego sektora lotniczego; zachęca ich do negocjowania układów zbiorowych we wszystkich częściach sektora lotniczego zgodnie z krajowymi przepisami i praktykami, ponieważ są one skutecznym instrumentem w walce z równaniem w dół pod względem standardów socjalnych, norm pracy i zatrudnienia oraz w zapewnianiu godnych wynagrodzeń dla wszystkich pracowników;
7.

przypomina wyniki 93 konsultacji wspólnotowych podejmowanych w dobrej wierze w 2014 i 2015 r.; przypomina, że trwa obecnie proces partycypacyjny, i wzywa władze Gwatemali do przyspieszenia procedur w celu ustanowienia krajowego mechanizmu dobrowolnych i rzetelnych wcześniejszych konsultacji, zgodnie z konwencją MOP nr 169; wzywa rząd Gwatemali do przeprowadzenia szerszych konsultacji społecznych na temat hydroelektrowni, projektów górniczych i przedsiębiorstw naftowych, a także wzywa instytucje UE do zadbania o to, by żadna forma europejskiej pomocy lub wsparcia nie promowała ani nie dopuszczała projektów rozwojowych, w przypadku których nie dopełniono obowiązku uprzednich, dobrowolnej i rzetelnych konsultacji ze społecznościami tubylczymi;
5.

w związku z tym wzywa Komisję, aby w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i na podstawie obiektywnej analizy czynników przyczyniających się do obecnych opóźnień przedstawiła „plan na rzecz przyspieszenia spójności” w pierwszym kwartale 2017 r. w celu ułatwienia i przyspieszenia wdrażania programów operacyjnych europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych; w tym kontekście podkreśla jednak konieczność zapewnienia niskich poziomów błędu, walki z nadużyciami finansowymi oraz wzmocnienia potencjału administracyjnego na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, co jest warunkiem wstępnym terminowego osiągnięcia pozytywnych wyników; uważa, że analizie sprawozdania podsumowującego roczne sprawozdania z wykonania dotyczące wdrażania programu w latach 2014–2015, udostępnionego przez Komisję pod koniec 2016 r., powinny towarzyszyć dostosowane do potrzeb środki, a ponadto wzywa państwa członkowskie do stałego monitorowania postępów w realizacji projektów; w związku z tym podkreśla potrzebę i wartość dodaną skoncentrowania wysiłków na celach tematycznych sektorów priorytetowych; ponadto wzywa Komisję do dalszego udzielania wsparcia za pośrednictwem grupy zadaniowej ds. lepszego wdrażania i do przedłożenia Parlamentowi planu działania dotyczącego jej działalności;
S.

mając na uwadze, że ekologiczne systemy produkcji, w ramach których tuczone króliki trzymane są w zbiorowych kojcach z dostępem do niewielkiej przestrzeni pastwiskowej i ogólnie do większej powierzchni, stanowią alternatywę wobec chowu klatkowego, chociaż takie systemy utrzymania grupowego mogą powodować problemy związane z negatywnymi interakcjami społecznymi oraz agresją wśród zwierząt, prowadzącą do zranień wpływających na ich zdrowie i dobrostan oraz do zwiększenia występowania chorób przekazywanych drogą oralno-fekalną;
26.

z zadowoleniem przyjmuje bardziej ambitne podejście UE do ochrony dzikiej fauny i flory odzwierciedlone w rozdziale dotyczącym handlu i zrównoważonego rozwoju umowy o wolnym handlu między UE a Wietnamem, który obejmuje nie tylko zobowiązania do właściwego wdrożenia i egzekwowania wielostronnych umów środowiskowych, takich jak CITES, Konwencja o różnorodności biologicznej (CBD) i Międzynarodowa konwencja o uregulowaniu połowów wielorybów (ICRW), ale także przepisy dotyczące budowania zdolności w zakresie handlu, wymiany informacji oraz podnoszenia świadomości, oraz wzywa UE i państwa członkowskie do zagwarantowania właściwego wdrożenia tych zobowiązań i przepisów; uważa, że te zobowiązania powinny być możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej, aby zapewnić skuteczne i stałe przestrzeganie przepisów, w tym poprzez przewidzenie odpowiedniej roli dla organizacji pozarządowych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego;
60.

wzywa Komisję do zweryfikowania, czy w obliczu dużej liczby dziedzin branży twórczej miałoby sens stworzenie Europejskiego Obserwatorium Kultury i Kreatywności porównywalnego do Europejskiego Obserwatorium Audiowizualnego, działającego w oparciu o standardy podobne do standardów Europejskiego Obserwatorium Audiowizualnego, a w przypadku pozytywnej weryfikacji do opracowania kryteriów odpowiadających szczególnemu charakterowi tych sektorów;
15.

domaga się, by Komisja oraz Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) regularnie przeprowadzały ocenę skutków szeregu uzgodnień budżetowych dla wnioskodawców oraz potencjalnych kwalifikujących się wnioskodawców; domaga się w szczególności oceny, czy zmniejszenie kwoty płatności zaliczkowych (z 50 do 40 % w przypadku projektów i z 80 do 50 % w przypadku dotacji na działalność krajowych punktów kontaktowych) wprowadzone w 2015 r. ze względu na znaczny niedobór środków na płatności, potrzeba współfinansowania oraz stosowanie tych samych parametrów bez względu na rzeczywisty koszt życia i geograficzne oddalenie mogły i nadal mogą stawiać niektóre rodzaje organizacji i poszczególne państwa członkowskie w niekorzystnej sytuacji; ponadto apeluje, by w dalszym ciągu opracowywały one strategie zbliżenia instytucji europejskich do obywateli i lepszego informowania obywateli o różnych strategiach politycznych UE;
E.

mając na uwadze, że „[w] celu zapewnienia odpowiedniego zaangażowania Parlamentu Europejskiego i Rady w drugi etap stosowania mechanizmu wzajemności, z uwagi na szczególnie delikatną politycznie kwestię zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego wszystkich obywateli państwa trzeciego wymienionego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001 oraz jej horyzontalne konsekwencje dla państw członkowskich, państw stowarzyszonych ze strefą Schengen oraz dla samej Unii, w szczególności w ich stosunkach zewnętrznych i w ogólnym funkcjonowaniu strefy Schengen, [przekazano] Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do niektórych elementów mechanizmu wzajemności”, w tym zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego wszystkich obywateli danego państwa trzeciego;
16.

uznając zaangażowanie organizacji społeczeństwa obywatelskiego w przygotowania akcesyjne, wzywa właściwe organy do dalszej poprawy dostępu organizacji społeczeństwa obywatelskiego do informacji związanych z UE, a także do dopilnowania, by konsultacje z tymi organizacjami były prowadzone w miarę możliwości w konstruktywny sposób; wzywa właściwe organy, by opracowały bardziej wspierające i włączające podejście w celu ułatwienia działalności oddolnej organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz zachęcały je do aktywnego udziału w przeglądzie całego procesu wyborczego; wzywa właściwe organy, by rozwijały finansowanie publiczne dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zarówno na szczeblu krajowym, jak i lokalnym, w bardziej zrównoważony, przejrzysty i wydajny sposób; wzywa odpowiednie organy do stworzenia korzystniejszych warunków dla wolontariatu i większej aktywności obywatelskiej; jest głęboko zaniepokojony faktem, że w dalszym ciągu prowadzone są kampanie oszczerstw oraz że dochodzi do prób zastraszania wobec niektórych działaczy organizacji społeczeństwa obywatelskiego; wzywa właściwe organy do zbadania i wyjaśnienia przyczyny tych prób oraz do wzmocnienia wysiłków na rzecz ochrony działaczy organizacji społeczeństwa obywatelskiego;
57.

zauważa, że w przypadku koniowatych nieprzeznaczonych do uboju w celu produkcji żywności do spożycia przez człowieka (koniowate zarejestrowane jako „nieprzeznaczone do produkcji żywności”) w niektórych państwach członkowskich nie istnieje żaden rejestr podawanych leków, można jednak przypuszczać, że trafiają one do nielegalnego uboju, co stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego; wzywa zatem Komisję, by usunęła tę lukę w przepisach;
76.

zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, aby także uwzględniał perspektywę płci przy ocenie wykonania budżetu Unii w odniesieniu do osiągnięcia szczegółowych celów polityki równouprawnienia w UE i do przekrojowych aspektów tej polityki, zarówno w jej zaleceniach, jak i sprawozdaniach specjalnych; podobnie wzywa państwa członkowskie, aby wprowadziły do swoich budżetów aspekt płci w celu analizowania programów i polityk rządowych, ich wpływu na przydział środków i ich wkładu w równouprawnienie kobiet i mężczyzn;
17.

zwraca się do Komisji o przedstawienie wszystkich szczegółów technicznych i prawnych dotyczących porozumienia między przewodniczącym Komisji a niemieckim Ministerstwem Transportu i Infrastruktury Cyfrowej z dnia 1 grudnia 2016 r. oraz o wyjaśnienie wszystkich istotnych aspektów prawnych i politycznych, dlaczego porozumienie z dnia 1 grudnia 2016 r., które wciąż nie nakłada dodatkowych obciążeń na użytkowników niemieckich, a co za tym idzie utrzymuje dyskryminację pośrednią ze względu na obywatelstwo, zostało uznane za wystarczającą podstawę do wstrzymania postępowania w sprawie naruszenia, które zostało wszczęte przeciwko Niemcom w oparciu o dokładnie te same względy dyskryminacji, a także o należyte poinformowanie o tym Parlamentu;
D.

mając na uwadze, że w dniu 1 lutego 2017 r. pastor Evan Mawarire został aresztowany na lotnisku w Harare, kiedy wracał do Zimbabwe; mając na uwadze, że został on początkowo oskarżony o „podważanie rządu konstytucyjnego” zgodnie z art. 22 ustawy o postępowaniu karnym, które to przestępstwo podlega karze pozbawienia wolności do lat 20; mając na uwadze, że dnia 2 lutego 2017 r. postawiono mu kolejny zarzut dotyczący znieważenia flagi, na podstawie art. 6 ustawy o fladze Zimbabwe; mając na uwadze, że pastor Mawarire został zwolniony za kaucją dopiero po dziewięciu dniach pobytu w areszcie;
58.

ponawia sformułowany w 2014 r. apel do Komisji i państw członkowskich o podjęcie niezbędnych środków, by aktywnie ułatwić przestrzeganie – za pośrednictwem Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL) i/lub w ramach kontroli przeprowadzanej przez państwo portu – zakazu stosowania i przewozu paliwa ciężkiego (HFO) jako paliwa dla statków pływających na morzach arktycznych, podobnie jak to zostało uregulowane na wodach otaczających Antarktydę; wzywa Komisję do uwzględnienia płynących ze stosowania paliwa ciężkiego zagrożeń dla środowiska i klimatu w analizie zagrożeń wynikających ze wzrostu żeglugi Północną Drogą Morską; wzywa Komisję, aby w związku z brakiem odpowiednich uregulowań międzynarodowych przedstawiła propozycje przepisów dotyczących statków, które po przepłynięciu wód Arktyki lub przed wypłynięciem na te wody wpływają do portów UE, z myślą o zakazaniu stosowania i przewozu paliwa ciężkiego;
1.

wzywa do natychmiastowego uwolnienia senator Leili M. De Limy i zapewnienia jej odpowiedniego bezpieczeństwa w trakcie pobytu w więzieniu; wzywa władze Filipin do zapewnienia rzetelnego procesu sądowego, przypominając o prawie do domniemania niewinności, a także wzywa do odstąpienia od wszystkich motywowanych politycznie zarzutów przeciwko niej i do zaprzestania dalszych prześladowań;