[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 2.6.2006

KOM(2006) 264 wersja ostateczna

2006/0093 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Dnia 19 lipca 1993 r. Rada przyjęła rozporządzenie (EWG) nr 2019/93 wprowadzające szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych. Wspomniane środki okazały się skuteczne we wspieraniu rolnictwa i zapewnianiu dostaw na te wyspy.

Z drugiej strony, należy poprawić zarządzanie tymi środkami; zarządzanie dwoma częściami systemu, tj. szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw i wspieraniem lokalnych linii produkcyjnych na mniejszych wyspach Morza Egejskiego, okazało się dość nieelastyczne. Komisja powinna przyjąć przepisy prawne w celu dostosowania bilansu dostaw do uwzględniania nawet niewielkich wahań popytu.

Ponadto ustalenia dotyczące wspierania lokalnych linii produkcyjnych są rozdrobnione na wiele (mikro-) środków ustanowionych przez wspomniane rozporządzenie Rady. Nie można dostosować tych środków z pominięciem międzyinstytucjonalnej procedury legislacyjnej, która spowalnia działanie Wspólnoty i hamuje szybkość reagowania na określone sytuacje na mniejszych wyspach Morza Egejskiego, nawet jeśli często chodzi jedynie o niewielkie sumy.

W związku z tym proponuje się zmianę filozofii dotyczącej sposobu udzielania pomocy wspomnianym mniejszym wyspom poprzez zachęcanie do uczestnictwa w podejmowaniu decyzji i szybszego reagowania na konkretne potrzeby.

Niniejszy projekt rozporządzenia przewiduje zgłoszenie przez Grecję jednego programu dotyczącego mniejszych wysp Morza Egejskiego. Wspomniany program będzie zawierał rozdział dotyczący szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw tych produktów rolnych, które na mniejszych wyspach Morza Egejskiego mają zasadnicze znaczenie dla spożycia przez ludzi, jako środki produkcji rolnej lub dla przetwórstwa, oraz inny rozdział dotyczący wsparcia produkcji lokalnej.

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na źródła finansowania lub intensywność wsparcia wspólnotowego.

Wspólnota sfinansuje program w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR w 100 % w stosunku do rocznego pułapu ustanowionego w rozporządzeniu Rady. Część tej pomocy zostanie zarezerwowana dla lokalnej produkcji rolnej. Kwoty zostały obliczone na podstawie średnich wydatków na finansowanie szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw w okresie referencyjnym 2003 roku i na podstawie pułapów wydatków stosowanych do wspierania produkcji lokalnej.

2006/0093 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[1],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Szczególne położenie geograficzne niektórych wysp Morza Egejskiego w stosunku do źródeł zaopatrzenia w podstawowe produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi, do przetworzenia, lub stanowiące środki produkcji rolnej powoduje zwiększenie kosztów ich transportu. Ponadto obiektywne czynniki wynikające z wyspiarskiego charakteru i oddalenia stanowią dodatkowe utrudnienia dla podmiotów gospodarczych i producentów z tych wysp Morza Egejskiego, ograniczając poważnie ich działalność. W niektórych przypadkach sytuacja geograficzna, w jakiej działają podmioty gospodarcze i producenci, ma charakter podwójnie wyspiarski. Wspomniane trudności mogą być złagodzone przez obniżenie cen tych produktów. Dlatego, aby zagwarantować zaopatrzenie wysp Morza Egejskiego i wyrównać wysokie koszty transportu wynikające z oddalenia, wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia, należy wprowadzić uzgodnienia szczególne w sprawie dostaw.

(2) Problemy mieszkańców wysp Morza Egejskiego pogłębia niewielki obszar wysp; w celu zapewnienia skuteczności projektowanych środków powinny one być stosowane tylko do wysp znanych jako „mniejsze wyspy”.

(3) Polityka wspólnotowa na rzecz wspierania produkcji lokalnej na mniejszych wyspach Morza Egejskiego ustanowiona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2019/93 wprowadzającym szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych[2] dotyczyła wielu produktów i obejmowała wiele działań wspierających ich wytwarzanie, wprowadzanie do obrotu lub przetwarzanie. Środki te okazały się skuteczne i zapewniły utrzymanie i rozwój działalności rolniczej. Wspólnota powinna nadal wspierać te kierunki produkcji, gdyż stanowią one zasadniczy czynnik równowagi ekologicznej, społecznej i gospodarczej na mniejszych wyspach Morza Egejskiego. Doświadczenie pokazało, że tak jak w przypadku polityki rozwoju obszarów wiejskich zacieśnienie partnerstwa z władzami lokalnymi może pomóc w skuteczniejszym rozwiązywaniu określonych problemów tych wysp. Należy zatem nadal wspierać produkcję lokalną za pośrednictwem ogólnego programu ustanowionego na najbardziej właściwym szczeblu geograficznym i przedstawionego Komisji przez Grecję.

(4) W celu obniżenia cen na mniejszych wyspach Morza Egejskiego i minimalizowania dodatkowych kosztów wynikających z ich oddalenia, wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia, przy jednoczesnym utrzymaniu konkurencyjności produktów Wspólnoty, należy przyznać pomoc na dostawy produktów pochodzących ze Wspólnoty na mniejsze wyspy Morza Egejskiego. Pomoc ta powinna uwzględniać dodatkowe koszty transportu na mniejsze wyspy Morza Egejskiego oraz, w przypadku środków produkcji rolnej lub produktów przeznaczonych do przetworzenia, dodatkowe koszty wynikające z wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia.

(5) Ponieważ ilości, których dotyczą szczególne uzgodnienia w sprawie dostaw są ograniczone do zapotrzebowania na dostawy na mniejsze wyspy Morza Egejskiego, uzgodnienia te nie zakłócają właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Korzyści gospodarcze wynikające ze szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw nie powinny również wywoływać zakłóceń w handlu omawianymi produktami. Należy w związku z tym zakazać wysyłania lub wywozu tych produktów z mniejszych wysp Morza Egejskiego. Należy jednak zezwolić na wysyłkę lub wywóz tych produktów, o ile następuje zwrot korzyści uzyskanych na podstawie szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw lub, w przypadku produktów przetworzonych, w celu umożliwienia regionalnej wymiany handlowej. Należy również wziąć pod uwagę wywóz do państw trzecich i, co za tym idzie, zezwolić na wywóz produktów przetworzonych odpowiadający wywozowi tradycyjnemu. Powyższe ograniczenie nie obowiązuje również w odniesieniu do tradycyjnych wysyłek produktów przetworzonych. W trosce o jasność należy ustalić okres referencyjny pozwalający określić ilości produktów tradycyjnie wywożonych lub wysyłanych.

(6) Aby osiągnąć cele proponowanych szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, korzyści gospodarcze wynikające z tych uzgodnień powinny się przekładać na poziom kosztów produkcji i powodować obniżenie cen aż do etapu odbiorcy końcowego. W związku z tym ich przyznawanie należy uzależnić od rzeczywistego przeniesienia korzyści na użytkownika końcowego i przeprowadzić odpowiednie kontrole.

(7) Dla zapewnienia lepszej realizacji celów, jakimi są rozwój lokalnej produkcji rolnej i zaopatrzenie w produkty rolne, szczeble ustanawiania programów zaopatrzenia tych wysp należy ujednolicić, a partnerskie stosunki między Komisją a Grecją powinny stać się regułą. Właściwe jest zatem, aby program zaopatrzenia był opracowywany przez organy wyznaczone przez Grecję i przedstawiany Komisji do zatwierdzenia.

(8) Należy zachęcać rolników na mniejszych wyspach Morza Egejskiego do dostarczania produktów wysokiej jakości, a obrót tymi produktami powinien być wspomagany;

(9) Aby złagodzić szczególne ograniczenia produkcji rolnej na mniejszych wyspach Morza Egejskiego, wynikające z oddalenia, wyspiarskiego charakteru, peryferyjnego położenia, niewielkich rozmiarów, górzystego terenu, klimatu i zależności gospodarczej od niewielkiej liczby produktów, można dokonać odstępstwa od konsekwentnej polityki Komisji zabraniającej pomocy operacyjnej w sektorze produkcji, przetwórstwa i sprzedaży produktów rolnych, określonej w załączniku I do traktatu.

(10) Wprowadzenie w życie niniejszego rozporządzenia nie powinno powodować uszczerbku dla poziomu szczególnego wsparcia, z którego dotychczas korzystały mniejsze wyspy Morza Egejskiego. Dlatego aby zrealizować niezbędne działania, Grecja powinna dysponować kwotami odpowiadającymi wsparciu wspólnotowemu, które już zostało przyznane na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2019/93. Nowy system wspierania produkcji rolnej na mniejszych wyspach Morza Egejskiego, ustanowiony niniejszym rozporządzeniem, powinien zostać skoordynowany ze wsparciem na rzecz tych samych linii produkcji obowiązującym na pozostałym obszarze Wspólnoty. W celu zapewnienia jasności należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 2019/93.

(11) Zgodnie z zasadą pomocniczości i duchem rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników[3], zarządzanie szczególnymi środkami dla mniejszych wysp Morza Egejskiego należy przekazać Grecji; dlatego środki te będą mogły funkcjonować za pośrednictwem programu zatwierdzonego przez Komisję.

(12) Grecja zdecydowała się na zastosowanie systemu jednolitych płatności do całego swojego terytorium od dnia 1 stycznia 2006 r. W celu zapewnienia koordynacji odpowiednich ustaleń dotyczących mniejszych wysp Morza Egejskiego, należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 1782/2003.

(13) Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[4].

(14) Program przewidziany w niniejszym rozporządzeniu stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r. Aby program ten mógł zostać uruchomiony we wspomnianym terminie, należy pozwolić Grecji i Komisji na podjęcie wszelkich kroków przygotowawczych pomiędzy datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia a datą uruchomienia programu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I Przepisy wstępne

ARTYKUł 1 Zakres i definicje

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczególne środki w odniesieniu do produktów rolnych wyszczególnionych w załączniku I do traktatu („produkty rolne”) i środków produkcji rolnej, rekompensujące trudności wynikające z odległego i wyspiarskiego charakteru mniejszych wysp Morza Egejskiego, zwanych dalej „mniejszymi wyspami”.

2. Do celów niniejszego rozporządzenia określenie „mniejsze wyspy” oznacza wyspy Morza Egejskiego, za wyjątkiem wysp Kreta i Evia.

Artykuł 2 Wspólnotowy program wsparcia

Wspólnotowy program wsparcia ustanowiony dla mniejszych wysp („program wsparcia”) obejmuje:

a) szczególne uzgodnienia w sprawie dostaw zgodnie z rozdziałem II, oraz

b) szczególne środki na rzecz pomocy dla lokalnej produkcji rolnej zgodnie z rozdziałem III.

Rozdział IISzczególne uzgodnienia w sprawie dostaw

ARTYKUł 3 Prognozowany bilans dostaw

1. Niniejszym ustala się szczególne uzgodnienia w sprawie dostaw produktów rolnych mających zasadnicze znaczenie na mniejszych wyspach i przeznaczonych do spożycia przez ludzi, do produkcji innych produktów lub wykorzystywanych jako środki produkcji rolnej.

2. Prognozowany bilans dostaw określa ilościowo roczne zapotrzebowanie na produkty rolne, o których mowa w ust. 1. Właściwe jest zatem, aby prognozowany bilans dostaw był opracowywany przez organy wyznaczone przez Grecję i przedstawiany Komisji do zatwierdzenia.

Ocena zapotrzebowania przedsiębiorstw zajmujących się pakowaniem lub przetwórstwem produktów przeznaczonych na rynek lokalny, wysyłanych tradycyjnie do pozostałych państw Wspólnoty lub wywożonych w ramach tradycyjnej wymiany handlowej może być przedmiotem odrębnej prognozy bilansu.

Artykuł 4 Działanie systemu

1. Przyznaje się pomoc na dostawę na mniejsze wyspy produktów, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Wysokość pomocy ustala się biorąc pod uwagę dodatkowe koszty sprzedaży produktów na wyspach mniejszych, liczone ze zwyczajowych portów załadunku w Grecji na lądzie stałym oraz z portów na wyspach tranzytowych lub wyspach, na których odbywa się załadunek dla wysp docelowych.

2. Szczególne uzgodnienia dotyczące dostaw wprowadza się w życie, biorąc pod uwagę zwłaszcza:

a) szczególne potrzeby mniejszych wysp i dokładne wymogi jakościowe;

b) tradycyjną wymianę handlową z portami w Grecji na lądzie stałym i między wyspami na Morzu Egejskim;

c) aspekt ekonomiczny proponowanej pomocy;

d) potrzebę nieutrudniania, w stosownych przypadkach, potencjalnego rozwoju produktów lokalnych.

3. Wsparcie z tytułu szczególnych uzgodnień dotyczących dostaw uwarunkowane jest tym, czy korzyść gospodarcza faktycznie dotyczy odbiorcy końcowego.

Artykuł 5 Wywóz do państw trzecich oraz wysyłka do reszty obszaru Wspólnoty

1. Produkty objęte szczególnymi uzgodnieniami dotyczącymi dostaw można wywozić do państw trzecich lub wysyłać do reszty obszaru Wspólnoty jedynie na warunkach określonych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

Warunki te obejmują w szczególności zwrot pomocy otrzymanej z tytułu szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw

2. Wywóz do państw trzecich lub wysyłka do reszty obszaru Wspólnoty jest możliwa dla produktów wytworzonych na wyspach mniejszych z produktów objętych pomocą z tytułu szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw w granicach limitów ilościowych odpowiadających tradycyjnemu wywozowi i tradycyjnym wysyłkom. Ilości produktów wywożonych lub wysyłanych określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

Wywóz tych produktów nie podlega żadnej refundacji wywozowej.

Artykuł 6 Szczegółowe zasady stosowania niniejszego systemu

Szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozdziału przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2. Zasady te określają zwłaszcza okoliczności, w jakich Grecja może zmieniać ilości produktów i środki przydzielane corocznie na różne produkty objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw oraz, zależnie od potrzeb, ustalać zasady rządzące systemem dowodów dostawy.

Rozdział III DZIAłANIA WSPIERAJąCE LOKALNE PRODUKTY ROLNE

ARTYKUł 7 Środki wspierające

1. Program wsparcia obejmuje środki konieczne do zapewnienia ciągłości i rozwoju lokalnej produkcji rolnej na mniejszych wyspach.

2. Program wsparcia ustanawia się na takim szczeblu geograficznym, jaki Grecja uzna za najwłaściwszy. Program ten jest opracowywany przez właściwy organ wyznaczony przez Grecję i po konsultacji z właściwymi organami i organizacjami na odpowiednim szczeblu lokalnym przedkładany Komisji do zatwierdzenia.

Artykuł 8 Zgodność i spójność

1. Środki przyjmowane w ramach programu wsparcia muszą być zgodne z prawem wspólnotowym i spójne z innymi działami polityki wspólnotowej oraz ze środkami przyjmowanymi w ich zakresie.

2. Należy zapewnić spójność pomiędzy środkami przyjmowanymi w ramach programu wsparcia a środkami wdrażanymi na mocy innych instrumentów wspólnej polityki rolnej, zwłaszcza w zakresie wspólnych organizacji rynków, rozwoju obszarów wiejskich, jakości produktów, dobrostanu zwierząt oraz ochrony środowiska.

W szczególności żaden ze środków przyjmowanych na mocy niniejszego rozdziału nie może być finansowany jako:

a) dodatkowe wsparcie na rzecz systemów premii lub pomocy ustanowionych w ramach wspólnej organizacji jakiegokolwiek rynku, o ile nie zajdą wyjątkowe, obiektywnie uzasadnione okoliczności;

b) wsparcie na rzecz projektów badawczych, działań je wspierających lub działań podlegających finansowaniu wspólnotowemu na mocy decyzji Rady 90/424/EWG[5];

c) wsparcie na rzecz działań, do których ma zastosowanie rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005[6];

Artykuł 9 Treść programu wsparcia

Program wsparcia może obejmować:

a) ilościowy opis stanu produkcji rolnej danego rodzaju w danym momencie, uwzględniający dostępne wyniki ocen oraz ilustrujący rozbieżności, braki i potencjalne możliwości rozwoju;

b) opis proponowanej strategii działania, przyjęte priorytety i cele ilościowe, jak również ocenę spodziewanych skutków gospodarczych, ekologicznych i społecznych, w tym w dziedzinie zatrudnienia;

c) harmonogram wprowadzania tych środków w życie oraz ogólne orientacyjne zestawienie finansowe środków, które mają zostać uruchomione;

d) dowód na wzajemną zgodność i spójność różnych środków objętych programem wsparcia, jak również kryteria służące monitorowaniu i ocenie;

e) działania podjęte w celu skutecznego i odpowiedniego wdrożenia programu, w tym uzgodnienia w zakresie kampanii informacyjnej, monitorowania i oceny oraz przepisy dotyczące kontroli i kar;

f) wskazanie właściwego organu odpowiedzialnego za wprowadzenie w życie programu wsparcia oraz wskazanie, wyznaczonych na odpowiednich szczeblach, organów lub powiązanych z nimi jednostek,

Artykuł 10 Monitorowanie

Procedury oraz wskaźniki fizyczne i finansowe zapewniające skuteczne monitorowanie realizacji programu wsparcia są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

ROZDZIAł IV ŚRODKI TOWARZYSZąCE

ARTYKUł 11 Pomoc państwa

1. W odniesieniu do produktów rolnych, do których mają zastosowanie art. 87, 88 i 89 traktatu, Komisja może zezwolić na udzielanie pomocy operacyjnej w sektorach produkcji, przetwórstwa i sprzedaży wspomnianych produktów w celu złagodzenia ograniczeń produkcji rolnej na mniejszych wyspach wynikających z ich oddalenia, wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia.

2. Grecja może przyznać dodatkowe środki finansowe na realizację programu wsparcia. W takim przypadku Grecja zgłasza Komisji pomoc państwa, którą Komisja może zatwierdzić zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jako część programu wsparcia. Tak zgłoszona pomoc uznawana jest za zgłoszoną w rozumieniu art. 88 ust. 3 zdanie pierwsze traktatu.

Rozdział V PRZEPISY FINANSOWE

ARTYKUł 12 Środki finansowe

1. Środki określone w niniejszym rozporządzeniu stanowią interwencję mającą na celu stabilizację rynków rolnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005[7].

2. Wspólnota finansuje działania przewidziane w rozdziałach II i III do wysokości kwoty rocznej równej maksymalnie 23,93 mln EUR.

3. Kwota przyznawana rocznie na program wsparcia nie może przekroczyć 5,47 mln EUR.

Rozdział VI PRZEPISY OGÓLNE, PRZEJśCIOWE I KOńCOWE

ARTYKUł 13 Projekt programu wsparcia

1. Najpóźniej do dnia 31 października 2006 r. Grecja przedstawi Komisji projekt programu wsparcia w ramach przyznanych środków finansowych, o których mowa w art. 12 ust. 2 i 3.

Projekt programu wsparcia obejmuje projekt prognozowanego bilansu dostaw, z wyszczególnieniem produktów, ich ilości i kwot pomocy zapewniającej zaopatrzenie z obszaru Wspólnoty oraz projekt programu wspierania produkcji lokalnej.

2. Komisja ocenia proponowany program wsparcia oraz podejmuje decyzję o jego ewentualnym zatwierdzeniu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

3. Program wsparcia stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 14 Przepisy wykonawcze

Środki konieczne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Obejmują one zwłaszcza:

a) okoliczności, w których Grecja może zmienić ilości i pułapy pomocy na rzecz zaopatrzenia oraz działania wspierające lub przeznaczenie środków przydzielonych na wsparcie produkcji lokalnej.

b) przepisy określające minimalną charakterystykę kontroli i kar, jakie mają być stosowane przez Grecję.

Artykuł 15 Komitet Zarządzający

1. Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Płatności Bezpośrednich powołany na podstawie art. 144 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

2. W przypadku dokonania odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.

Artykuł 16 Środki krajowe

Grecja podejmuje niezbędne środki zapewniające przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, w szczególności w kwestiach dotyczących kontroli i kar administracyjnych, oraz informuje o nich Komisję.

Artykuł 17 Powiadomienia i sprawozdania

1. Najpóźniej do dnia 15 lutego każdego roku Grecja powiadamia Komisję o udostępnionych jej środkach finansowych, które zamierza przeznaczyć w kolejnym roku na realizację programu wsparcia.

2. Najpóźniej do dnia 30 czerwca każdego roku, Grecja przekazuje Komisji sprawozdanie za rok poprzedni dotyczące realizacji środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

3. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2011 r., a następnie co pięć lat, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie ogólne przedstawiające wpływ działań przeprowadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia, uzupełnione w razie konieczności o odpowiednie propozycje.

Artykuł 18 Uchylenie

Rozporządzenie (EWG) nr 2019/93 traci moc od dnia 1 stycznia 2007 r.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktowane są tak jak odesłania do niniejszego rozporządzenia i rozumiane zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 19 Środki przejściowe

Zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2, Komisja może przyjąć konieczne środki przejściowe zapewniające płynne przejście między środkami obowiązującymi na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 a środkami wprowadzonymi na mocy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 20 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003

W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:

1) W art. 70 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:

„b) wszystkich innych płatności bezpośrednich wyszczególnionych w załączniku VI przyznawanych rolnikom w okresie referencyjnym we francuskich departamentach zamorskich, na Azorach i Maderze, Wyspach Kanaryjskich i wyspach Morza Egejskiego.”;

b) ustęp 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„państwa członkowskie przyznają płatności bezpośrednie, o których mowa w ust. 1, w ramach limitu pułapów ustalonych zgodnie z art. 64 ust. 2 na warunkach określonych w tytule IV, rozdziałach 3, 6 i 7–13.”;

2) W art. 71 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla przepisów art. 70 ust. 2 w okresie przejściowym dane państwo członkowskie stosuje płatności bezpośrednie, o których mowa w załączniku VI, na warunkach określonych w tytule IV rozdziały 3, 6 i 7–13 w ramach pułapów budżetowych odpowiadających składowej tych płatności bezpośrednich w pułapie krajowym, o którym mowa w art. 41 niniejszego rozporządzenia, ustalonym zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.”;

3) W załącznikach I i VI skreśla się wiersz dotyczący „wysp Morza Egejskiego”.

Artykuł 21 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r. Jednakże art. 11, 13 i 14 stosuje się od dnia wejścia rozporządzenia w życie

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

TABELA KORELACJI

Rozporządzenie (EWG) nr 2019/93 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 |

Artykuł 2 | Artykuł 3 |

Artykuł 3 ust. 1 | Artykuł 4 ust. 1 |

Artykuł 3 ust. 2 | Artykuł 4 ust. 2 |

Artykuł 3 ust. 3 | Artykuł 4 ust. 3 |

Artykuł 3 ust. 4 | Artykuł 5 ust. 1 |

Artykuł 3 ust. 5 | Artykuł 5 ust. 2 |

Artykuł 3a ust. 1 lit. a) | – |

Artykuł 3a ust. 1 lit. b) | Artykuł 12 ust. 3 |

Artykuł 3a ust. 1 lit. c) | Artykuł 4 ust. 3 i art. 14 lit. b) |

Artykuł 3a ust. 1 lit. d) | Artykuł 6 |

Artykuł 3 ust. 2 | Artykuł 6 |

Artykuł 5 | Artykuł 7 ust. 1 |

Artykuł 6 | – |

Artykuł 8 | – |

Artykuł 9 | – |

Artykuł 11 | – |

Artykuł 12 | – |

Artykuł 13 | – |

Artykuł 13a | Artykuł 15 |

Artykuł 14 | Artykuł 12 ust. 1 |

Artykuł 14a | Artykuł 16 |

Artykuł 15 ust. 1 | Artykuł 17 ust. 2 |

Artykuł 15 ust. 2 | Artykuł 17 ust. 3 |

Artykuł 16 | Artykuł 21 |

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH |

1. | LINIA BUDŻETOWA: 05 02 11 04 i 05 03 02 35 | ŚRODKI: 119 mln i 53 mln EUR |

2. | TYTUŁ: Rozporządzenie Rady ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 |

3. | PODSTAWA PRAWNA: Artykuły 36 i 37 traktatu |

4. | CELE: Racjonalizacja, w celu poprawy ich efektywności, środków dotyczących wysp Morza Egejskiego, w szczególności poprzez ustanowienie programów przewidujących stosowanie szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw i środków na rzecz pomocy dla lokalnej produkcji rolnej, w formie, która najbardziej odpowiada potrzebom danego regionu. |

5. | SKUTKI FINANSOWE | OKRES 12 MIESIĘCY (w milionach EUR) | BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2006 (w milionach EUR) | KOLEJNY ROK BUDŻETOWY 2007 (w milionach EUR) |

5.0 | WYDATKI – PONIESIONE Z BUDŻETU WE (REFUNDACJE / SKUP INTERWENCYJNY) – WŁADZE KRAJOWE – INNE | (1) | – | – |

5.1 | DOCHODY – ŚRODKI WŁASNE WE (OPŁATY WYRÓWNAWCZE/NALEŻNOŚCI CELNE) – KRAJOWE | – | – | – |

2008 | 2009 | 2010 | 2011 i następne |

5.0.1 | SZACOWANE WYDATKI | (1) | (1) | (1) | (1) |

5.1.1 | SZACOWANE DOCHODY |

5.2 | METODA OBLICZENIOWA – |

6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |

6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZESUNIĘCIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | TAK NIE |

6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |

6.3 | CZY ŚRODKI BĘDZIE TRZEBA PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |

UWAGI: (1) Projekt ustanawia roczny pułap kwot na finansowanie szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw i środków na rzecz pomocy dla produkcji lokalnej. W związku z tym, że pułapy oparte są na średnich wydatkach w ostatnim okresie referencyjnym i na pułapach już stosowanych dla niektórych form pomocy na rzecz wsparcia produkcji lokalnej, środek nie ma wpływu na budżet. |

[pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] Dz.U. C ... z …, str. ….

[2] Dz.U. L 184 z 27.7.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1).

[3] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 319/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 32).

[4] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[5] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19.

[6] Dz.U. L 227 z 21.10.2005, str. 1.

[7] Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1.