Bruksela, dnia 12.11.2004

COM(2004) 716 końcowy

2004/0249 (CNS)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWY RADY

w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów radioaktywnych oraz wypalonego paliwa jądrowego

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. JUSTIFICATION OF THE PROPOSAL

1.1. Existing system under Directive 92/3/Euratom

Directive 92/3/Euratom of 3 February 1992 on the supervision and control of shipments of radioactive waste between Member States and into and out of the Community was adopted to establish a system of strict control and prior authorisation for shipments of radioactive waste in order to avoid illicit traffic of such materials.

The Directive applies both to the shipments between the Member States and to import into and export out of the Community. It ensures that Member States of destination and of transit are informed about the transfer of radioactive waste to or through their country and that they approve such a transfer or have an opportunity to object to it. As regards export, the authorities of the third country of destination are informed about the transfer. Export of radioactive waste to certain places is totally forbidden, e.g. to the Antarctic or to the states that are parties to the Lomé Convention.

This Directive was intended to supplement Directive 80/836/Euratom of 15 July 1980 laying down the basic safety standards for the health protection of the general public and workers against the dangers arising from ionising radiation, which was amended by Council Directive 84/467/Euratom.

Directive 80/836 was replaced and repealed with effect from 13 May 2000 by Directive 96/29/Euratom of 13 May 1996 laying down basic safety standards for the protection of the health of workers and the general public against the dangers arising from ionising radiation.

While the system of strict control and prior authorisation for shipments of radioactive waste laid down in Directive 92/3 has proved satisfactory, its implementation in practice has highlighted the need for a number of adaptations.

Although the essentials of the provisions in Directive 92/3 are being maintained, the number and nature of the modifications to be proposed justify that a new, recasting Directive be adopted replacing and repealing Directive 92/3.

1.2. Need for simplification

The revision process of Directive 92/3 Euratom was initiated in 2001 in the context of the fifth phase of the SLIM initiative (Simpler Legislation for Internal Market; SLIM V), with a view to making Directive 92/3 Euratom more user-friendly and transparent.

The SLIM review of the Directive focused on the following issues:

- incorporating the technical provisions set out in subsequent legislation and in particular, the Basic Safety Standards Directive;

- aligning the provisions of the Directive (in particular Articles 7, 10, 11, 12) with certain international agreements to which the Community is a party or plans to accede;

- clarifying and, where appropriate, removing inconsistencies in those provisions (Article 12 in particular) dealing with the right of third countries to be consulted on the proposed shipment of radioactive waste in the case of export;

- the possible extension of the scope of the Directive to include irradiated fuel for reprocessing, thus bringing it into line with current international rules and instruments;

- examining and clarifying those rules in the Directive which provide for the refusal to grant approvals for shipments of radioactive waste;

- the simplification of the standard document used for notification of the intention to ship radioactive waste;

- the benefits of replacing the Directive by a Regulation.

Those issues were discussed and led to 14 recommendations being proposed and included in the Report from the Commission on the Outcome of the 5th Phase of SLIM.[1]

1.3. Modifications proposed

Modifications in the provisions of Directive 92/3 are justified by four different reasons:

1.3.1 Consistency with latest Euratom Directives

The new Directive has necessarily to reflect the adoption of Directive 96/29 Euratom, and is thus meant to supplement that Directive.

The adoption on 22 December 2003 of Council Directive 2003/122/Euratom on the control of high-activity sealed radioactive sources and orphan sources, makes it also necessary to adapt the wording of the provisions on reshipment of radioactive sealed sources. It should be noted that while under certain conditions such shipments can be exempted from the requirements of this Directive, this exemption should not apply to fissile materials, in order to ensure adequate safeguards.

1.3.2 Consistency with international Conventions

Directive 92/3/Euratom is not limited to intra-Community shipments of radioactive waste, and its implementation involves several international legal instruments, such as conventions adopted in the same field by the International Atomic Energy Agency or international agreements concerning airspace or maritime movements. These legal instruments have evolved considerably since 1992.

Consistency was in particular needed in view of the planned accession of the European Atomic Energy Community (Euratom) to the IAEA Joint Convention on the Safety of Spent fuel Management and on the Safety of Radioactive Waste Management.

1.3.3. Clarifying the procedure in practice

The existing system needs to be improved by clarifying certain concepts, either by amending the existing definitions or by adding new definitions. It has also proved necessary to remove inconsistencies and to simplify the existing procedure for the shipment of radioactive waste between Member States.

Further to the recommendations in the SLIM Report, it was felt necessary to address situations that had been omitted in the past. In particular, there is a need to take into consideration shipments from and to the same country of origin when they are transiting through another country.

The use of languages in the standard document also needs to be clarified. Some Member States have pointed out uncertainties on this, and the fact that in some cases delays would occur when the applications for the authorisation of a shipment are transmitted to countries with a language other than that used to fill in the application. The need for clear rules on the use of languages is specially relevant in a Community of 25 Member States.

1.3.4. Extension of the scope to spent fuel

The scope of the Directive is now extended so that the control procedures it lays down are also explicitly applicable to shipments of spent fuel, whether it is intended for disposal or for reprocessing.

The provisions in Directive 92/3 gave raise to uncertainties regarding its applicability to shipments of irradiated fuel, and the Commission had to give its interpretation on this issue on several occasions, following individual requests for information, but also parliamentary questions.

Under Directive 92/3, spent fuel for which no use is foreseen is considered as “radioactive waste” and shipments of such materials are subject to the uniform control procedure laid down in the Directive. Shipments of spent fuel for reprocessing are on the contrary not subject to such a procedure. This leads to the inconsistency that the same material is or is not subject to this procedure depending on its intended use.

The SLIM report recognised “that the example of the Joint Convention on Safety of Spent Fuel Management and on the Safety of Radioactive Waste Management would suggest that the scope of the Directive be extended to cover also spent nuclear fuel for reprocessing”. No direct recommendation was however made, because the SLIM team considered this as “going beyond its mandate in the framework of the SLIM V initiative”.

In view of the foregoing circumstances, and because from a radiological point of view there would be no reason not to apply the procedure laid down in Directive 92/3 to all shipments of spent fuel, it is deemed appropriate to extend the scope of the Directive as explained. The administrative burden for those shipments of irradiated fuel which would concern only Member States who have concluded an agreement that this will be for the purpose of reprocessing can be kept very low. It would indeed imply only minor constraints in addition to those in place for ensuring adequate safeguards.

1.3.5. Improving the Directive structure

The existing provisions in Directive 92/3 needed to be reorganised in a user-friendly way. The Directive’s internal structure has thus been modified on the basis of considerations of legislative technique and some provisions have been relocated or regrouped, as considered appropriate.

2. LEGAL BASIS

The legal basis for this proposal is Article 31 of the Euratom Treaty, in connection with Article 32 thereof. Article 31 defines the procedure for the adoption of the basic safety standards provided for in Article 30 for the protection of the health of workers and the general public against the dangers arising from ionising radiation. Article 32 explicitly states that said basic standards might be supplemented in accordance with the procedure laid down in Article 31.

3. SUBSIDIARITY AND PROPORTIONALITY

While the Community is responsible for establishing uniform rules in the radiation protection field in order to achieve a high level of health protection of workers and the general public, it falls on the Member States to transpose into their national legislation such rules and to implement them.

When considering the existing requirements concerning shipments between Member States, there is no ambiguity as to the roles of the Community and the Member States under the existing system of prior authorisation and control of shipments of radioactive waste laid down by Directive 92/3.

This proposal for a Directive does not fundamentally modify this existing prior authorisation system. The task of controlling shipments through a specific mechanism remains within the competence of Member States.

Nevertheless, the proposed modifications reflect the need for a more harmonised approach to the existing prior authorisation system which exists between the Member States, while simplifying the procedure and thus improving its efficiency.

4. COSTS OF IMPLEMENTING THE PROPOSAL FOR MEMBER STATES AND THE COMMUNITY

4.1. Costs to the Member States

Directive 92/3 Euratom already provides for a system of supervision and control of shipments of radioactive waste which involves designated competent authorities in each Member State.

The proposed amendments do not modify the existing scheme. The fact of extending the procedure also to shipments of spent fuel intended for reprocessing should not imply considerable extra costs to the Member States, the costs being easily absorbed by the administrative infrastructures already in place.

The procedure being now clarified in some key aspects (certainty concerning spent fuel, generalisation of automatic approval, use of languages, user-friendly structure of the Directive provisions, etc.), the new Directive will allow delays to be avoided in carrying out shipments, thus reducing their administrative cost.

4.2. Costs to operators

The extension of the authorisation procedure also to shipments of spent fuel intended for reprocessing should not imply additional costs to nuclear operators, as shipments of this kind are already covered in the Member States by some kind of administrative procedure on the basis of Directive 96/29.

The procedure being now clarified in some key aspects (certainty concerning spent fuel, generalisation of automatic approval, use of languages, user friendly structure of the Directive provisions, etc), the new Directive will allow delays to be avoided in carrying out shipments, which is beneficial to the operators concerned.

4.3. Costs to the Community

There will be no impact on the Community budget.

The various obligations upon the Commission arising from this Directive (concerning reporting, establishment and updating of standard document, publication of lists of authorities) already exist on the basis of Directive 92/3.

Similarly, the Advisory Committee to be set up under Article 16 corresponds to the Committee which already exists under Article 19 of Directive 92/3.

In certain respects the costs of effective compliance with Community requirements at an early stage through the use of a more precise and simplified procedure will be cost-beneficial in terms of avoiding administrative costs associated with dealing with infringements of Community law caused by bad practical application of the BSS requirements.

5. CONSULTATIONS WITH INTERESTED PARTIES

This Proposal is based on the report of the SLIM team (see point 1.2 above).

Furthermore, because the main purpose of this proposal is to render the Directive more user-friendly and transparent, the representatives of the competent authorities in charge of the implementation of Directive 92/3 Euratom (Committee provided for in Article 19 of Directive 92/3) were consulted on the draft revision of the Directive at a meeting held on 18 October 2002.

Under Article 31 of the Euratom Treaty, any draft legislation related to basic safety standards shall be submitted to an expert group (Article 31 Group of Experts) which is composed of persons appointed by the Scientific and Technical Committee from among scientific experts, and in particular public health experts, in the Member States.

These experts, acting independently from Member States, provide the Commission with valuable scientific expertise, give advice on all planned Community legislation and propose to amend or complement the standards on the basis of scientific and technical expertise.

This Group of Experts was consulted on the revision of Directive 92/3 during its meeting on December 2002 and gave its support to it.

6. PROVISIONS OF THE PROPOSAL

The title of the Directive has been shortened, the expression “between Member States and into and out of the Community” being redundant.

Following the extended scope of this proposal, and the new definition of “shipments”, the words “spent fuel” have been added; alternatively the words “radioactive waste” have been deleted, as appropriate.

The general structure has been modified, and the different steps of the procedure are now dealt with in different Articles. This implies that some provisions have been moved from one article to another. Provisions in the Directive are no longer divided in Titles.

The provision in Article 3 of Directive 92/3, according to which “The transport operations necessary for shipment shall comply with Community and national provisions and with international agreements on the transport of radioactive material” has been deleted. This provision did not create any new obligation additional to other relevant legal provisions applicable to the transport operations, and was therefore redundant. A general reference to the relevant obligations concerning transport and waste management has instead been included in the fourth recital of the Directive.

All references to the standard document have been deleted in individual articles and regrouped in Article 13 ( Use of the standard document ).

Explanations are given only for those provisions that deviate from those in Directive 92/3/Euratom. Unless explicitly indicated, Article numbers correspond to those in Directive 92/3.

6.1. Subject matter and scope (Article 1)

Article 1(1) : For reasons of legislative technique, the purpose of the Directive is now clearly stated. This Directive supplements Directive 96/29/Euratom, under which Member States have set out a system of reporting and authorisation of practices involving a risk from ionising radiation, and its purpose is thus consistent with those in Directive 96/29: health protection. To this aim, the Directive lays down administrative requirements, so as to allow Member States to discharge their responsibilities in this area; the same administrative requirements can be used for safeguards purposes.

Article 1(2) : The provision in Article 1(1) of Directive 92/3 has been reworded so that:

- It takes into account the new conditions set in Articles 3.2 (a) and (b) of Directive 96/29/Euratom (quantities and concentration of radionuclides).

- It is clarified so as to cover shipments involving the same country of origin and of destination, when such a shipment concerns a different country of transit.

- Shipments of spent fuel not considered as waste are now also subject to the procedures laid down in the Directive.

Article 1(3): This corresponds to the contents of Article 13 of Directive 92/3, concerning disused sources but its wording has been simplified and adapted to the provisions of Directive 2003/122. This exemption now covers all shipments of disused sources to a supplier, manufacturer or recognised installation (as described in Article 3(2)(a) of Directive 2003/122, as a part of the safe management of the source when it is no longer used), and not just the cases where the source is “returned by its user to the supplier of the source in another country”, as under Directive 92/3.

The right place of this provision seems to be Article 1, as it delimits the scope of the Directive.

6.2. Reshipments related to processing and reprocessing operations (Article 2)

The provision in Article 14 of Directive 92/3 has now been moved to Article 2. The term “waste” has been replaced by “radioactive waste”. The words “exported” have been replaced by “shipped”, in order to also cover those reshipments from a Member State to another Member State.

6.3. Definitions (Article 3)

Definitions have been modified as follows:

- Definitions of “Radioactive waste”, “Spent fuel”, “Disposal” and “Storage” have been brought into line with the definitions in the Joint Convention on the Safety of Spent Fuel Management and on the Safety of Radioactive Waste Management.

- “Shipment” now covers both shipments of radioactive waste and shipments of spent fuel. This allows a single term to be used to refer to shipments of all these materials and makes it unnecessary to repeat the whole expression.

- More preciseness has been given to the following definitions : “Holder” , where the word “intends” has been replaced by “plans” (see comments on Article 4); new definitions are given for “Country of origin” and “country of destination”, which replace the existing “place of origin and place of destination”, and for “Country of transit” .

- The definition of “ Sealed source” has been taken from Directive 96/29; those of “disused source” and “recognised installation” correspond to Directive 2003/122.

6.4. Application for shipment authorisation (Article 4)

In Article 4 (1) the expression “intends to carry out a shipment” is replaced by a less ambiguous wording (“has planned to carry out a shipment”). This new expression will avoid in practice difficulties deriving from considerations as for the “intentional” character of a shipment (see point 3.5 SLIM Report), while ensuring the timeliness of applications (so that they are not lodged too far in advance).

Article 4 (2) corresponds to Article 5 (1) of Directive 92/3.

6.5. Transmission of the application to the competent authorities (Article 5)

Article 5 (1) and (2) correspond respectively to Article 4 (1), paragraph 1, second sentence, and paragraph 3, of Directive 92/3.

6.6. Acceptance and refusal (Article 6)

Contrary to the provision in Article 6 (4) of Directive 92/3, the automatic approval procedure is no longer optional, but shall apply to any shipment. A country of transit or of destination that does not give any reply as regards an intended shipment is deemed to have approved such shipment. Now, acknowledgement of receipt is requested within one month, and the period for notifying acceptance/refusal is extended to 4 months (3 months reply + 1 month extension on request).

The provision in Article 6 (2) of Directive 92/3 has now been simplified. The reference to the compliance with international agreements when imposing conditions is not appropriate, because it is redundant. A general reference to the ”relevant legislation applicable” is made in connection to the reasoning of any refusal of condition. This suffices to avoid arbitrary decisions.

Article 6 (4) corresponds to the provision of Article 16 of Directive 92/3, its wording having been adapted to the structure of the present proposal. It is now clear that the approval procedure also applies to reshipments in cases where the initial shipment fails for the reasons detailed in Article 9 (see point 3.12 of the SLIM Report).

6.7. Authorisation of shipments (Article 7)

It is logical to address the stage of authorisation in a separate Article and after the provisions on acceptance.

Article 7 (3) reflects the idea that was already implicit in Article 5 (1) of Directive 92/3.

Article 7 (4) corresponds to Article 5 (2) of Directive 92/3.

6.8. Acknowledgement of receipt of the shipment (Article 8)

This provision corresponds to Article 9 of Directive 92/3.

6.9. Shipment failure (Article 9)

This provision corresponds to Article 15 of Directive 92/3.

Article 9 (1) has been added: it is considered appropriate to state the right of the Member State of destination to abort a shipment, in the conditions laid down in the same provision.

6.10. Special rules for imports into the Community (Article 10)

The wording of Article 10 of Directive 92/3 has been clarified/simplified. It clearly assigns responsibilities for different steps of the procedure laid down in the Directive, by identifying who is assuming the role of “holder” (consignee and person responsible for managing the shipment, respectively) and of “country of origin” (Member State of destination and Member State of first entry into the Community). According to the redrafting, paragraph 3 is now redundant: the fact of identifying the “holder” for the purposes of this Article, implies that it is for him to initiate the authorisation procedure by informing the Member State considered as “country of origin” in this case.

6.11. Special rules for exports out of the Community (Article 11)

This Article modifies the provision in Article 12 of Directive 92/3 in order to make it consistent with the provisions of Article 27 of the Joint Convention on the Safety of Spent Fuel Management, and the export from the Community to a third country will in future require notification and consent of the State of destination, instead of a mere information.

6.12. Prohibited exports (Article 12)

Article 12 (1) corresponds to Article 11 of Directive 92/3, which prohibits exports to specific countries (ACP Countries) or to other third countries that do not meet the conditions for safe waste management. It has been amended to take into account that the Fourth Lomé ACP-EEC Convention has now been replaced by the Partnership Agreement between the members of the African, Caribbean and Pacific Group of States (ACP) of the one part, and the European Community and its Member States, of the other part, signed in Cotonou on 23 June 2000,[2] which entered into force on 1 April 2003. The relevant commitment by the Community had been included in Declaration IX to the Cotonou Agreement as follows: “The Community ensures that Article 11 of Directive 92/3/Euratom will be revised to cover all Parties of this Agreement which are not members of the Community.”

Article 12(2) reproduces the provision in Article 20, fourth indent, of Directive 92/3.

6.13. Use of a standard document (Article 13)

Article 13(1) has been adapted from Article 20 of Directive 92/3. This provision lays down a general obligation for the use of the standard document, so that individual references to the use of the standard document in the relevant provisions of the Directives are now redundant. The obligation to establish the new standard document by the date of transposition is laid down for the sake of clarity. However, should this deadline not be met, a transitional provision in Article 19 (3) provides for the use of the existing standard document.

Article 13(2) clarifies the use of languages, in order to avoid uncertainties. The need for clear rules on the use of languages is especially relevant in a Community of 25 Member States.

This question will subsequently be addressed when establishing the new standard document using the advisory committee procedure laid down in Article 16, possibly by including the different items/headings in all EU languages, or by allowing for the use of bilingual or multilingual official versions combining the language of the country of origin with one or more other EU languages, according to the needs.

Article 13 (3) corresponds to Article 7, second paragraph, of Directive 92/3.

Article 13 (5) corresponds to the provision in Article 8 of Directive 92/3, which has been adapted to the new structure of the Directive.

6.14. Competent authorities (Article 14)

The provision in Article 14 corresponds to Article 17 of Directive 92/3, but the reference to the automatic approval procedure has been deleted as a consequence of Article 6 (4).

6.15. Regular reports (Article 15)

Article 15 corresponds to Article 18 of Directive 92/3. A reference is made to the procedure to be followed (this Proposal does not contain any provision similar to Article 20 of Directive 92/3, but integrates such a reference in Articles 3, 12, 13 and 15).

6.16. Advisory committee (Article 16)

Article 16 corresponds to Article 19 of Directive 92/3.

6.17. Transposition (Article 17)

When transposing this Directive, Member should pay special attention to those aspects that are new:

- Article 1 is mentioned, as far as it defines the extended scope of the Directive, which is now also applicable to shipments of spent fuel meant for reprocessing and shipments from one point to another of the same Member State but transiting through another country; and it makes reference to the quantities and concentration levels laid down in Directive 96/29.

- Article 2, extended provision on reshipments for processing and reprocessing purposes.

- Article 6, concerning the modified acceptance procedure.

- Article 9, paragraph 1, on shipment failure.

- Article 11, paragraph 1, concerning the exports out of the Community, which now requires the consent of the competent authorities of the country of destination.

- Article 12, including a new reference to the Cotonou ACP-EC Agreement.

- Article 13, on the use of the standard document, and in particular paragraph 3, on the use of languages.

6.18. Final provisions (Articles 19, 21 and 22)

Standard texts.

After Directive 92/3 has been repealed, all references to this have to be considered as referring to the present Directive. A correlation table is annexed to the Directive.

6.19. Transitional provisions (Article 20)

Although the transition to the revised procedure should not present major difficulties in practice, for reasons of legal certainty it was deemed necessary to make it clear that the special requirements introduced by this Directive will not be applicable where the procedure of authorisation was initiated before the date of transposition, meaning in those cases where the application for authorisation had been duly submitted before that date.

For those applications covering multiple shipments to a third country of destination submitted during the transitional period, Member States should, however, refuse to grant authorisation for several shipments where there is no objective reason for regrouping them in a single application and there is a suspicion that the operator is seeking to avoid the application of the relevant provisions of this Directive, and in particular the need to obtain the consent of the third country of destination.

The existing standard document should be used as long as the new one has not been established. If necessary, its wording should be adapted in practice for the needs of this Directive (e.g. reference to spent fuel).

2004/0249 (CNS)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWY RADY

w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów radioaktywnych oraz wypalonego paliwa jądrowego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 31 ust. 2 i art. 32,

uwzględniając wniosek Komisji[3] opracowany po otrzymaniu opinii grupy osób wyznaczonych przez Komitet Naukowy i Techniczny spośród ekspertów naukowych z Państw Członkowskich, zgodnie z art. 31 Traktatu, po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym[4],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Działania związane z przesyłaniem odpadów radioaktywnych oraz wypalonego paliwa jądrowego podlegają pewnym wymaganiom w ramach wspólnotowych i międzynarodowych instrumentów prawnych, związanym w szczególności z bezpiecznym transportem materiałów radioaktywnych oraz warunkami ich unieszkodliwiania lub przechowywania w kraju przeznaczenia.

(2) Ponadto ochrona zdrowia pracowników oraz społeczeństwa wymaga, aby przesyłanie odpadów radioaktywnych pomiędzy Państwami Członkowskimi, a także do i ze Wspólnoty, podlegały obowiązkowemu i wspólnemu systemowi wcześniejszych upoważnień. Zostało to w szczególności podkreślone w rezolucji Parlamentu Europejskiego z 6 lipca 1988 r. dotyczącej wyników badań Komisji Śledczej w sprawie przeładunku i transportu materiałow jądrowych[6], wzywającej między innymi do stworzenia szczegółowych wspólnotowych zasad podporządkowania transgranicznych przewozów odpadów jądrowych systemowi ścisłej kontroli i upoważnień od miejsca ich pochodzenia aż do miejsca składowania.

(3) Dyrektywę Rady 92/3/Euratom z dnia 3 lutego 1992 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów radioaktywnych między Państwami Członkowskimi oraz do Wspólnoty i poza jej obszar[7] przyjęto w celu ustanowienia systemu ścisłej kontroli oraz wcześniejszych upoważnień do przesyłania odpadów radioaktywnych, tak aby zapobiec wszelkiemu zagrożeniu radiologicznemu wynikającemu z nielegalnego przesyłania takich materiałów.

(4) Ten system kontroli oraz wcześniejszych upoważnień do przesyłania odpadów radioaktywnych okazał się zadowalający. Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenia, należy go jednak zmienić, tak aby wyjaśnić oraz dodać pojęcia i definicje w celu działania w sytuacjach, które w przeszłości nie były objęte systemem, aby uprościć istniejącą procedurę przesyłania odpadów radioaktywnych pomiędzy Państwami Członkowskimi oraz aby zagwarantować spójność z innymi przepisami wspólnotowymi i międzynarodowymi.

(5) W ramach piątej fazy inicjatywy SLIM (Simpler Legislation for Internal Market – Prostsze Ustawodawstwo dla Rynku Wewnętrznego) ustanowiono grupę roboczą przedstawicieli Państw Członkowskich oraz użytkowników, aby zająć się uwagami zgłoszonymi przez użytkowników dyrektywy 92/3/Euratom, dostosowując ją jednocześnie do obowiązujących międzynarodowych zasad i instrumentów.

(6) Procedura określona w dyrektywie 92/3 w praktyce jest stosowana tylko do przesyłania wypalonego paliwa jądrowego, które nie jest przeznaczone do użytku, a zatem do celów tej dyrektywy traktuje się je jako „odpady radioaktywne”. Z radiologicznego punktu widzenia wyłączenie z procedury nadzoru i kontroli wypalonego paliwa jądrowego, które nie jest przeznaczone do powtórnego przetworzenia, jest nieuzasadnione. Właściwe jest zatem zwiększenie zakresu niniejszej dyrektywy na wszystkie przesyłki wypalonego paliwa jądrowego, niezależnie od tego, czy jest przeznaczone do usunięcia, czy do powtórnego przetworzenia.

(7) Przesyłki z oraz do kraju pochodzenia z tranzytem przez inny kraj nie zostały uwzględnione w dyrektywie 92/3. Pominięcie to nie zostało uzasadnione.

(8) Przyjęcie dyrektywy Rady 2003/122/Euratom z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie kontroli wysoce radioaktywnych źródeł zamkniętych i odpadów radioaktywnych[8] pociąga za sobą potrzebę dostosowania sformułowania przepisów dotyczących ponownego przesyłania radioaktywnych źródeł zamkniętych.

(9) Uproszczenie istniejącej procedury nie powinno utrudnić istniejących praw Państw Członkowskich do sprzeciwu lub wyznaczania warunków przesyłania odpadów radioaktywnych wymagającego ich aprobaty. Zastrzeżenia powinny opierać się na łatwych do znalezienia odpowiednich przepisach krajowych lub międzynarodowych.

(10) Możliwość odrzucenia automatycznej procedury przyjęcia przesyłek przez Państwo Członkowskie przeznaczenia lub tranzytu stwarza nieuzasadnione obciążenie administracyjne oraz powoduje niepewność. Obowiązkowe poświadczenie przyjęcia wniosku przez władze państw przeznaczenia lub tranzytu wraz z przedłużeniem okresu udzielania zgody powinno zezwolić na założenie, z dużym stopniem prawdopodobieństwa, otrzymania milczącej zgody.

(11) W celu ochrony zdrowia ludzkiego oraz środowiska naturalnego przed zagrożeniem spowodowanym przez odpady radioaktywne należy wziąć pod uwagę ryzyko występujące poza terenem Wspólnoty. W wypadku wywozu odpadów radioaktywnych poza Wspólnotę nie tylko należy państwo trzecie przeznaczenia poinformować o przesyłce, ale także uzyskać jego zgodę.

(12) Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z drugiej strony, podpisana w Kotonu 23 czerwca 2000 r.[9], weszła w życie w dniu 1 kwietnia 2003 r. Zawiera ona szczegółowe przepisy dotyczące wywozu odpadów radioaktywnych do państw będących Stronami tej Umowy, które nie są członkami Wspólnoty.

(13) Istniejący standardowy dokument należy dostosować na potrzeby przepisów niniejszej dyrektywy oraz w świetle dotychczasowych doświadczeń. Jasne zasady odnośnie do stosowania języków zapewnią pewność pod względem prawnym i uniknięcie nieuzasadnionych opóźnień.

(14) Okresowe sprawozdania przesyłane przez Państwa Członkowskie do Komisji oraz przez Komisję do Parlamentu, Rady lub Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego dają przydatny przegląd upoważnień wydanych w całej Wspólnocie oraz identyfikują możliwe trudności napotkane w praktyce przez Państwa Członkowskie i zastosowane przez nie rozwiązania.

(15) W świetle powyższego należy, ze względu na jasność, uchylić i zastąpić dyrektywę 92/3/Euratom. Niniejsza dyrektywa nie może ograniczać obowiązków Państw Członkowskich odnośnie do terminów transpozycji do prawa krajowego oraz stosowania uchylonej dyrektywy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsza dyrektywa wprowadza odpowiednie ustalenia administracyjne, aby zapewnić właściwą ochronę ludności, a także odpowiednie zabezpieczenie materiałów rozszczepialnych, ustanawiając jednolity system nadzoru i kontroli przesyłania odpadów radioaktywnych oraz wypalonego paliwa jądrowego.

2. Niniejsza dyrektywa stosuje się do przesyłek odpadów radioaktywnych oraz wypalonego paliwa jądrowego, kiedy:

a) kraj pochodzenia, kraj przeznaczenia albo kraj lub kraje tranzytu znajdują się na terytorium Wspólnoty oraz

b) ilości oraz stężenie przesyłki przekracza poziomy określone w art. 3 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy Rady 96/29/Euratom[10].

3. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do przesyłek nieużywanych źródeł do dostawcy lub wytwórcy źródeł radioaktywnych lub do uznanego obiektu. Zwolnienie to nie stosuje się jednak do źródeł zamkniętych zawierających materiały rozszczepialne.

Artykuł 2

Ponowne przesyłanie związane z przetwarzaniem i ponownym przetwarzaniem

Niniejsza dyrektywa nie wpływa na prawa Państwa Członkowskiego lub przedsiębiorstwa w Państwie Członkowskim, do którego odpady radioaktywne mają być przesłane do przetworzenia, do zwrócenia odpadów po przetworzeniu do kraju pochodzenia. Nie wpływa ona także na prawa Państwa Członkowskiego lub przedsiębiorstwa w Państwie Członkowskim, do którego napromienione paliwa atomowe mają być przesłane do przetworzenia, do zwrócenia do kraju pochodzenia odpadów radioaktywnych i innych produktów przetwarzania.

Artykuł 3

Definicje

Dla celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

1) „odpady radioaktywne” oznaczają materiały radioaktywne w stanie lotnym, ciekłym lub stałym, których dalszego użytku nie przewiduje kraj pochodzenia ani przeznaczenia, ani żadna osoba fizyczna lub prawna, której decyzję akceptują te kraje, i/lub które kontrolowane są jako odpady radioaktywne przez organ kontrolny w ramach ustawodawstwa kraju pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia;

2) „wypalone paliwo jądrowe” oznacza paliwo, które zostało napromieniowane i na stałe usunięte z rdzenia reaktora;

3) „przesyłka” oznacza całość działań podejmowanych przy przenoszeniu odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego z miejsca pochodzenia do miejsca przeznaczenia, wraz z transportem, ładowaniem i wyładowywaniem w celu składowania lub przechowania;

4) „składowanie” oznacza umieszczenie odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego w odpowiednim miejscu bez zamiaru ich odbierania;

5) „przechowywanie” oznacza przetrzymywanie odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego w obiekcie zapewniającym ich zatrzymanie, z zamiarem odebrania ich;

6) „posiadacz” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która przed przesłaniem odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego jest prawnie odpowiedzialna za takie materiały i planuje przesłanie ich do odbiorcy;

7) „odbiorca” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, do której przesyła się odpady radioaktywne lub wypalone paliwo jądrowe;

8) „kraj pochodzenia” i „kraj przeznaczenia” oznaczają odpowiednio każdy kraj, z którego planuje się wysłać lub wysłano przesyłkę, oraz każdy kraj, do którego planuje się lub wysłano przesyłkę;

9) „kraj tranzytu” oznacza każdy kraj inny niż kraj pochodzenia lub kraj przeznaczenia, przez którego terytorium przesyłka odbywa się lub jest planowana;

10) „właściwe organy” oznaczają każdy organ, który na mocy ustawodawstwa lub przepisów krajów pochodzenia, tranzytu lub przeznaczenia jest upoważniony do wdrażania systemu nadzoru i kontroli określonego w niniejszej dyrektywie; właściwe organy wyznacza się zgodnie z art. 14;

11) „źródło zamknięte” oznacza źródło o strukturze zapobiegającej, w normalnych warunkach użytkowania, wszelkiemu rozpraszaniu substancji radioaktywnych do środowiska;

12) „źródło nieużywane” oznacza źródło zamknięte, które nie jest już używane ani nie planuje się jego używania w działaniach, na które przyznano upoważnienie;

13) „uznany obiekt” oznacza obiekt znajdujący się na terytorium państwa, autoryzowany przez właściwe organy tego państwa zgodnie z krajowym prawem do długoterminowego przechowywania lub składowania źródeł, lub obiekt odpowiednio autoryzowany zgodnie z krajowym prawem do tymczasowego przechowywania źródeł.

Artykuł 4 Wniosek o autoryzację przesyłki

1. Posiadacz planujący przeprowadzenie albo zorganizowanie przesyłki odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego przedkłada wniosek o autoryzację do właściwego organu państwa pochodzenia.

2. Przesłany wniosek może dotyczyć więcej niż jednej przesyłki, pod warunkiem że:

a) odpady radioaktywne lub wypalone paliwo jądrowe, którego dotyczy wniosek, mają zasadniczo takie same właściwości fizyczne, chemiczne i radioaktywne oraz

b) przesyłanie odbywa się od tego samego posiadacza do tego samego odbiorcy i dotyczy tych samych właściwych organów; oraz

c) jeśli w przesyłaniu biorą udział kraje trzecie, tranzyt odbywa się przez te same przejścia graniczne wejścia i/lub wyjścia ze Wspólnoty oraz przez te same przejścia graniczne odpowiedniego kraju lub krajów trzecich, chyba że odpowiednie właściwe organy uzgodniły między sobą inaczej.

Artykuł 5 Przesyłanie wniosków do właściwych organów

1. Właściwe organy kraju pochodzenia przesyłają wnioski określone w art. 4 do zatwierdzenia do właściwych organów kraju przeznaczenia oraz kraju lub krajów tranzytu, jeśli ma on miejsce.

2. Wysłanie tego dokumentu nie wpływa w żaden sposób na późniejsze decyzje określone w art. 7.

Artykuł 6 Zgoda i odmowa

1. Nie później niż miesiąc od daty otrzymania prawidłowo wypełnionego wniosku właściwe organy kraju przeznaczenia oraz każdego kraju tranzytu wydają zaświadczenie o otrzymaniu wniosku.

Nie później niż trzy miesiące od daty otrzymania prawidłowo wypełnionego wniosku właściwe organy kraju przeznaczenia oraz każdego kraju tranzytu powiadamiają właściwe organy kraju pochodzenia o swojej zgodzie lub warunkach, których spełnienie uważają za konieczne, lub o odmowie udzielenia zgody.

Właściwe organy kraju przeznaczenia lub każdego kraju tranzytu mogą jednak przed ogłoszeniem swojego stanowiska zażądać dodatkowego okresu, nieprzekraczającego jednego miesiąca, ponad okresy wymienione w pierwszym i drugim akapicie.

2. Jeśli po upływie terminów określonych w ust. 1 nie otrzymano odpowiedzi od właściwych organów kraju przeznaczenia i/lub krajów planowanego tranzytu, uznaje się, że kraje te wyraziły zgodę na wnioskowaną przesyłkę.

3. W przypadku każdej odmowy udzielenia zgody lub warunków uzyskania zgody należy przedstawić uzasadnienie oparte na odpowiednim obowiązującym ustawodawstwie.

Warunki postawione przez właściwe organy Państw Członkowskich będących krajami tranzytu lub przeznaczenia nie mogą być surowsze od warunków stawianych podobnym przesyłkom w obrębie tych państw.

4. Państwo lub Państwa Członkowskie, które wyraziły zgodę na tranzyt danej przesyłki, nie mogą odmówić zgody na przesłanie zwrotne w następujących przypadkach:

a) kiedy dla początkowej przesyłki udzielono zgody dla celów przetwarzania lub ponownego przetwarzania, jeśli przesłanie zwrotne odnosi się do odpadów radioaktywnych lub innych produktów odpowiadających materiałowi początkowemu po przetwarzaniu lub ponownym przetwarzaniu, przy przestrzeganiu wszystkich odpowiednich przepisów prawnych;

b) w okolicznościach opisanych w art. 9, jeśli przesłanie zwrotne odbywa się na tych samych warunkach i z takimi samymi specyfikacjami.

Artykuł 7 Uprawnienia do przesyłania

1. Jeśli uzyskano wszystkie pozwolenia potrzebne do przesyłki, właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia upoważnione są do autoryzowania posiadacza do przeprowadzenia wysyłki oraz odpowiedniego poinformowania właściwych organów kraju przeznaczenia i kraju lub krajów tranzytu, jeśli istnieją.

2. Autoryzacja ta nie wpływa w żaden sposób na obowiązki posiadacza, przewoźnika, właściciela, odbiorcy ani żadnych innych osób fizycznych lub prawnych zaangażowanych w przesyłkę.

3. Pojedyncza autoryzacja może dotyczyć więcej niż jednej przesyłki pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 4 ust. 2.

4. Autoryzacje ważne są na okres nieprzekraczający trzech lat.

Artykuł 8 Poświadczenie otrzymania przesyłki

1. Odbiorca przesyła właściwym organom swojego Państwa Członkowskiego poświadczenie otrzymania przesyłki w ciągu 15 dni od jej otrzymania.

2. Właściwe organy kraju przeznaczenia wysyłają kopie poświadczenia innym krajom zaangażowanym w przesyłkę.

3. Właściwe organy kraju pochodzenia wysyłają kopię poświadczenia pierwotnemu posiadaczowi.

Artykuł 9 Przesyłka niemożliwa do zrealizowania

1. Państwo Członkowskie przeznaczenia może zdecydować, że przesyłka nie może mieć miejsca w każdej z następujących sytuacji:

a) jeśli nie są spełnione warunki przesyłki zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy lub

b) jeśli właściwości odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego nie zgadzają się z technicznymi specyfikacjami, na których podstawie zezwolono na przesyłkę; lub

c) jeśli właściwości odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego nie zgadzają się z kryteriami, według których niewymagana była zgoda.

2. Jeśli nie można przeprowadzić przesyłki lub jeśli nie są spełnione warunki przesyłki zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, właściwe organy Państwa Członkowskiego przesyłki zapewniają odbiór odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego, o którym mowa, przez posiadacza tych odpadów.

3. W przypadku przesyłek z kraju trzeciego do miejsca na terenie Wspólnoty właściwe organy Państwa Członkowskiego przeznaczenia zapewniają wynegocjowanie przez odbiorcę z posiadaczem mającym siedzibę w kraju trzecim klauzuli zobowiązującej posiadacza do odebrania odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego, jeśli nie będzie można przeprowadzić przesyłki.

Artykuł 10 Specjalne zasady przywozu do Wspólnoty

1. Jeśli odpady radioaktywne lub wypalone paliwo jądrowe objęte niniejszą dyrektywą mają być wprowadzone na teren Wspólnoty z kraju trzeciego, a krajem przeznaczenia jest Państwo Członkowskie, odbiorca składa wniosek o autoryzację u właściwych organów tego Państwa Członkowskiego. Odbiorca występuje jako posiadacz, a właściwe organy kraju przeznaczenia postępują, jakby były właściwymi organami kraju pochodzenia.

2. Jeśli odpady radioaktywne lub wypalone paliwo jądrowe objęte niniejszą dyrektywą mają być wprowadzone na teren Wspólnoty z kraju trzeciego, a krajem przeznaczenia nie jest Państwo Członkowskie, to za kraj pochodzenia odpadów radioaktywnych lub wypalonego paliwa jądrowego dla celów tej przesyłki uznaje się Państwo Członkowskie, na którego terytorium po raz pierwszy wjadą one do Wspólnoty. Jako posiadacz występuje osoba odpowiedzialna za kierowanie przesyłką w tym Państwie Członkowskim.

Artykuł 11 Specjalne zasady wywozu ze Wspólnoty

1. Jeśli odpady radioaktywne lub wypalone paliwo jądrowe mają być wywiezione ze Wspólnoty do kraju trzeciego, właściwe organy Państwa Członkowskiego powiadamiają właściwe organy tego kraju przeznaczenia i proszą o ich zgodę przed wysłaniem przesyłki.

2. Jeśli spełniono wszystkie warunki przesyłki, właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia zezwalają posiadaczowi na przeprowadzenie przesyłki oraz informują o niej władze kraju przeznaczenia.

3. Autoryzacja ta nie wpływa w żaden sposób na obowiązki posiadacza, przewoźnika, właściciela, odbiorcy ani żadnych innych osób fizycznych lub prawnych zaangażowanych w przesyłkę.

4. Posiadacz powiadamia właściwe organy kraju pochodzenia, że odpady radioaktywne lub wypalone paliwo jądrowe dotarły do miejsca przeznaczenia w kraju trzecim w ciągu dwóch tygodni od daty ich przybycia i wskazuje ostatni urząd celny Wspólnoty, przez który przeszła przesyłka.

Powiadomienie to poparte jest deklaracją lub poświadczeniem odbiorcy stwierdzającym, że odpady radioaktywne lub wypalone paliwo jądrowe dotarły do miejsca przeznaczenia, i wskazującym urząd celny wejścia do kraju trzeciego.

Artykuł 12 Wywozy zakazane

1. Właściwe organy Państw Członkowskich nie autoryzują przesyłek:

a) do miejsca przeznaczenia znajdującego się na południe od równoleżnika 60° lub

b) do państwa będącego stroną Umowy z Kotonu między krajami AKP a WE, niebędącego członkiem Wspólnoty, uwzględniając jednak art. 2; lub

c) do kraju trzeciego, który zdaniem właściwych organów kraju pochodzenia, zgodnie z kryteriami określonymi w ust. 2, nie posiada środków technicznych, prawnych lub administracyjnych do bezpiecznego zarządzania odpadami radioaktywnymi.

2. Kryteria pozwalające Państwom Członkowskim na ocenę, czy spełnione są wymagania odnośnie do wywozu, ustala się zgodnie z procedurą wyznaczoną w art. 16.

Artykuł 13 Stosowanie standardowego dokumentu

1. Dla wszystkich przesyłek objętych zakresem niniejszej dyrektywy stosuje się standardowy dokument.

2. Standardowy dokument zostaje opracowany zgodnie z procedurą określoną w art. 16 i opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej najpóźniej (ta sama data, co w art. 17 ust. 1 – data transpozycji). W razie potrzeby aktualizuje się go zgodnie z tą samą procedurą.

3. Wniosek o autoryzację należy wypełnić, a wszelkie dalsze dokumenty i informacje określone w art. 7 dostarczyć w języku zaakceptowanym przez właściwy organ kraju pochodzenia.

Na żądanie właściwych organów kraju przeznaczenia posiadacz dostarcza potwierdzone tłumaczenie na język przez nie zaakceptowany.

4. Wszelkie dodatkowe wymagania odnośnie do autoryzacji przesyłki należy dołączyć do dokumentu standardowego.

5. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek dokumentów towarzyszących wymaganych na podstawie odpowiednich przepisów wypełniony dokument standardowy zaświadczający spełnienie wymogów procedury autoryzacji powinien towarzyszyć każdej przesyłce objętej zakresem niniejszej dyrektywy, także w wypadkach, kiedy zezwolenie odnosi się do więcej niż jednej przesyłki w jednym dokumencie.

6. Przy przesyłkach odbywających się koleją dokumenty te są dostępne właściwym organom we wszystkich odnośnych krajach.

Artykuł 14 Właściwe organy

Najpóźniej (ta sama data, co w art. 17 ust. 1) Państwa Członkowskie przesyłają Komisji nazwę(-y) i adres(y) właściwych organów oraz wszystkie informacje niezbędne do szybkiego komunikowania się z tymi organami.

Państwa Członkowskie regularnie przesyłają Komisji wszelkie zmiany tych danych.

Komisja przekazuje te informacje oraz wszelkie wprowadzone do nich zmiany wszystkim właściwym organom we Wspólnocie.

Artykuł 15 Sprawozdania okresowe

Do dnia 1 kwietnia 2007 r. oraz następnie co dwa lata Państwa Członkowskie przesyłają do Komisji sprawozdania z wdrażania niniejszej dyrektywy.

Do sprawozdań tych dołączane są informacje o sytuacji w zakresie przesyłek na ich terytoriach.

Na podstawie tych sprawozdań Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 16, przygotowuje sprawozdanie podsumowujące dla Parlamentu Europejskiego, Rady oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego.

Artykuł 16 Komitet doradczy

W wykonywaniu zadań określonych w art. 12, 13 i 15 Komisji pomaga mający charakter doradczy Komitet złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.

Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wyraża swoją opinię na temat projektu w terminie, który może zostać wyznaczony przez przewodniczącego w zależności od pilności sprawy, w razie potrzeby w drodze głosowania.

Opinia zostaje zapisana w protokole. Każde Państwo Członkowskie ma prawo do uzyskania zapisu swojego stanowiska w protokole.

Komisja bierze pod uwagę opinię wyrażoną przez Komitet. Informuje ona Komitet o tym, w jaki sposób wzięła pod uwagę jego opinię.

Artykuł 17 Transpozycja

1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zastosowania postanowień niniejszej dyrektywy przed (rok od daty przyjęcia) .

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy oraz tabelę pokazującą, w jaki sposób postanowienia niniejszej dyrektywy odpowiadają przyjętym przepisom prawa krajowego.

Artykuł 18 Uchylenie

Niniejszym uchyla się dyrektywę 92/3/Euratom ze skutkiem od (ta sama data, co wyznaczona w art. 17 ust. 1) , bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących ograniczeń czasowych w zakresie transpozycji do prawa krajowego oraz stosowania tej dyrektywy.

Odniesienia do uchylonej dyrektywy traktuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy i rozumie się je zgodnie z tabelą zgodności zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 19 Przepisy przejściowe

1. Jeśli wniosek o autoryzację złożono u właściwych organów kraju pochodzenia przed (ta sama data, co w art. 17 ust. 1), do wszystkich przesyłek odbywających się w ramach tej autoryzacji stosować się będzie dyrektywę 92/3/Euratom.

2. Przy podejmowaniu decyzji odnośnie do wniosków o autoryzację złożonych przed (ta sama data, co w art. 17 ust. 1) na więcej niż jedną przesyłkę do kraju trzeciego przeznaczenia Państwo Członkowskie pochodzenia uwzględnia wszystkie istotne okoliczności, a w szczególności:

a) planowany harmonogram przesyłek objętych tym samym wnioskiem;

b) uzasadnienie objęcia wszystkich przesyłek tym samym wnioskiem;

c) terminowość przyznania autoryzacji ilości przesyłek mniejszej od ilości objętej wnioskiem.

3. Jeśli standardowy dokument określony w art. 14 niniejszej dyrektywy nie zostanie opublikowany do (ta sama data, co w art. 17 ust. 1), należy dla celów niniejszej dyrektywy stosować mutatis mutandis dokument standardowy ustanowiony przez decyzję Komisji 93/552/Euratom[11].

Artykuł 20 Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 21

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Tabela zgodności

Dyrektywa 92/3/Euratom | Niniejsza dyrektywa | Rodzaj poprawki[12] |

Art. 1 ust. 1 | Nowy przepis |

Art. 1 ust. 1 | Art. 1 ust. 2 | Zmienione |

Art. 2 | Art. 3 | Dostosowane |

Art. 3 | Pierwszy akapit preambuły | Dostosowane |

Art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze | Art. 4 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 4 ust. 1 zdanie drugie | Art. 5 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 4 ust. 2 | Art. 13 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 4 ust. 3 | Art. 5 ust. 2 |

Art. 5 ust. 1 | Art. 4 ust. 2 | Dostosowane |

Art. 5 ust. 2 | Art. 7 ust. 4 | Dostosowane |

Art. 6 ust. 1 akapit pierwszy | Art. 6 ust. 1 akapit drugi | Zmienione |

Art. 6 ust. 1 akapit drugi | Art. 13 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 6 ust. 2 akapit pierwszy | Art. 6 ust. 3 akapit drugi | Zmienione |

Art. 6 ust. 2 akapit drugi | Art. 6 ust. 3 akapit pierwszy | Zmienione |

Art. 6 ust. 3 | Art. 6 ust. 1 akapit trzeci | Dostosowane |

Art. 6 ust. 4 | Art. 6 ust. 2 | Zmienione |

Art. 7 ust. 1 | Art. 7 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 7 ust. 2 zdanie pierwsze | Art. 13 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 7 ust. 2 zdanie drugie | Art. 13 ust. 4 | Dostosowane |

Art. 7 ust. 3 | Art. 7 ust. 2 |

Art. 8 ust. 1 | Art. 13 ust. 5 | Dostosowane |

Art. 8 ust. 2 | Art. 13 ust. 6 |

Art. 9 ust. 1 pierwsza część zdania | Art. 8 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 9 ust. 1 końcowa część zdania | Art. 13 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 9 ust. 2 | Art. 8 ust. 2 |

Art. 10 ust. 1 | Art. 10 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 10 ust. 1 końcowa część pierwszego zdania | Art. 13 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 10 ust. 2 | Art. 10 ust. 2 | Dostosowane |

Art. 10 ust. 3 odniesienie do ust. 1 | Art. 10 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 10 ust. 3 odniesienie do ust. 2 | Art. 10 ust. 2 | Dostosowane |

Art. 11 | Art. 12 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 12 ust. 1 | Art. 11 ust. 1 | Zmienione |

Art. 12 ust. 2 | Art. 11 ust. 2 | Dostosowane |

Art. 12 ust. 3 | Art. 11 ust. 3 |

Art. 12 ust. 4 | Art. 13 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 12 ust. 5 | Art. 11 ust. 4 | Dostosowane |

Art. 12 ust. 6 | Art. 11 ust. 5 | Dostosowane |

Art. 13 ust. 1 | Art. 1 ust. 3 zdanie pierwsze | Zmienione |

Art. 13 ust. 2 | Art. 1 ust. 3 zdanie drugie |

Art. 14 | Art. 2 | Zmienione |

Art. 9 ust. 1 | Nowy przepis |

Art. 15 ust. 1 | Art. 9 ust. 2 | Dostosowane |

Art. 15 ust. 2 | Art. 9 ust. 3 | Dostosowane |

Art. 16 tiret pierwsze | Art. 6 ust. 4 lit. a) | Dostosowane |

Art. 16 tiret drugie | Art. 6 ust. 4 lit. b) | Dostosowane |

Art. 17 ust. 1 | Art. 14 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 17 ust. 2 | Art. 14 ust. 2 |

Art. 17 ust. 3 | Art. 14 ust. 3 |

Art. 18 ust. 1 | Art. 15 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 18 ust. 2 | Art. 15 ust. 2 |

Art. 18 ust. 3 | Art. 15 ust. 3 zdanie pierwsze |

Art. 19 ust. 1 | Art. 16 ust. 1 | Dostosowane |

Art. 19 ust. 2 | Art. 16 ust. 2 |

Art. 19 ust. 3 | Art. 16 ust. 3 |

Art. 19 ust. 4 | Art. 16 ust. 4 |

Art. 20 tiret pierwsze | Art. 13 ust. 2 | Dostosowane |

Art. 20 tiret drugie | Art. 13 ust. 2 | Dostosowane |

Art. 20 tiret trzecie | Art. 13 ust. 2 | Dostosowane |

Art. 20 tiret czwarte | Art. 12 ust. 2 | Dostosowane |

Art. 20 tiret piąte | Art. 15 ust. 3 | Dostosowane |

Art. 21 | Art. 17 | Dostosowane |

Art. 22 | Art. 21 |

Art. 13 ust. 3 | Nowy przepis |

Art. 18 | Nowy przepis |

Art. 19 | Nowy przepis |

Art. 20 | Nowy przepis |

[1] Commission Staff Working Paper, Simpler Legislation for the Internal Market (SEC (2001)1977), transmitted to the Council and the European Parliament on 5 th December 2001.

[2] 2000/483/EC, OJ L 317, 15.12.2000, p. 3.

[3] Dz. U. C […] z […], str.

[4] Dz. U. C […] z […], str.

[5] Dz. U. C […] z […], str.

[6] Dz. U. C 235 z 12.9.1988, str. 70.

[7] Dz.U. L 35 z 12.2.1992, str. 24.

[8] Dz.U. L 346 z 31.12.2003, str. 57.

[9] 2000/483/WE, Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

[10] Dz.U. L 159 z 29.6.1996, str. 1.

[11] Dz.U. L 268 z 29.10.1993, str. 83.

[12] „Dostosowane” oznacza zmianę sformułowania bez zmiany zakresu tekstu uchylonej dyrektywy. Zmiany zakresu przepisów uchylonej dyrektywy oznaczone są słowem „Zmienione”.