Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie Programu Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych /* KOM/2011/0609 wersja ostateczna - 2011/0270 (COD) */





{SEC(2011)1130 final} {SEC(2011)1131 final} UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU · Kontekst ogólny Społeczeństwa europejskie muszą sprostać wielu wyzwaniom związanym ze wzmożoną globalną konkurencją, z szybkim postępem technicznym, z obecnymi tendencjami demograficznymi oraz ze zmianą klimatu. Te wyzwania spotęgował niedawny kryzys gospodarczy i finansowy, który dotknął wszystkie państwa członkowskie i regiony w UE. W obszarze zatrudnienia i polityki społecznej Unia nadal boryka się ze złożonymi problemami, takimi jak: – wysokie stopy bezrobocia, w szczególności wśród osób niewykwalifikowanych, osób młodych, pracowników w starszym wieku, migrantów i osób niepełnosprawnych; – coraz wyższy poziom fragmentacji rynku pracy, na którym pojawiają się bardziej elastyczne modele pracy oraz inne wyzwania mające wpływ na bezpieczeństwo zatrudnienia i warunki pracy; – spadek liczebności siły roboczej i rosnąca presja na systemy zabezpieczenia społecznego w wyniku zmian demograficznych; – trudności w łączeniu pracy i wykonywania obowiązków opiekuńczych oraz osiąganiu równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, co organiczna rozwój osobisty i życie rodzinne; – zbyt wysoka liczba ludności żyjącej poniżej granicy ubóstwa i dotkniętej wykluczeniem społecznym. Kryzys ujawnił również bliskie powiązania i zależności między gospodarkami państw UE-27, w szczególności w strefie euro, wskutek czego reformy lub ich brak w jednym państwie mają wpływ na wyniki gospodarcze pozostałych. Oznacza to, że skoordynowane działania na poziomie Unii są bardziej efektywne z punktu widzenia rozwiązywania tych problemów niż pojedyncze działania podejmowane przez poszczególne państwa członkowskie. Aby te reformy były opłacalne, należy je w jak najwyższym stopniu oprzeć na rzetelnych danych. Włączenie osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki i innych zainteresowanych stron do wspólnego procesu uczenia się oraz ich udział w rozwoju i testowaniu nowych podejść mogą przyczynić się do zwiększenia akceptacji strategii „Europa 2020”, zaangażowania w jej realizację oraz odpowiedzialności za nią. W tym kontekście innowacje, a w szczególności eksperymenty społeczne, mogą być skutecznymi narzędziami kształtowania reform i dostosowywania polityki, co jest niezbędne przy realizacji strategii „Europa 2020”. Rozwój i rozpowszechnianie podejścia wspierającego innowacje społeczne na szerszą skalę w Unii utrudnia jednak szereg czynników, między innymi: – niewystarczający poziom wiedzy na temat potrzeb i możliwości organizacji społeczeństwa obywatelskiego, przedsiębiorstw społecznych i przedsiębiorców społecznych oraz organizacji sektora publicznego, – fragmentacja działań i zasobów, brak przejrzystości i widoczności, ograniczone wsparcie finansowe i niewystarczające umiejętności techniczne, które mogłyby pomóc organizacjom w opracowywaniu i wprowadzaniu innowacji społecznych; – niski poziom zaangażowania obywateli i przedsiębiorstw; – niski stopień popularyzacji i rozpowszechnienia dobrych praktyk; – niewystarczająco rozwinięte metody oceny skutków działań i strategii. Podczas gdy za działania mające na celu rozwiązywanie problemów społeczno-ekonomicznych, odpowiedzialne są przede wszystkim państwa członkowskie i regiony, przy czym decyzje należy podejmować jak najbliżej obywateli, rola UE polega na uwzględnianiu potrzeb dotyczących konkretnych reform w planach działania, identyfikowaniu przeszkód dla zmian i sposobów ich usuwania, czuwaniu, aby zasady obowiązujące na szczeblu unijnym były przestrzegane, zachęcaniu do rozpowszechniania dobrych praktyk i wzajemnego uczenia się oraz wspieraniu innowacji społecznych i podejść o charakterze ogólnoeuropejskim. · Uzasadnienie wniosku Program Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych opiera się na trzech istniejących instrumentach: – programie Progress, ustanowionym decyzją nr 1672/2006/WE, – sieci EURES, – europejskim instrumencie mikrofinansowym na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego Progress, ustanowionym decyzją nr 283/2010/UE. Program Progress Głównym zagadnieniem dla unijnej polityki w zakresie zatrudnienia i polityki społecznej, w granicach kompetencji Unii, jest zapewnienie wspólnego działania i skutecznej koordynacji polityki państw członkowskich. Kwestia ram jest uregulowana postanowieniami Traktatu (TUE), ustanawiającego dwa główne rodzaje działań, a mianowicie: koordynację (przyjmowanie środków mających na celu sprzyjanie współpracy między państwami członkowskimi) oraz prawodawstwo (określanie minimalnych wymogów w drodze dyrektyw). Wcześniejsze doświadczenia dotyczące rozwoju współpracy między państwami członkowskimi w obszarze zatrudnienia i spraw społecznych wskazują na szereg czynników mających wpływ na skuteczność skoordynowanych działań politycznych, takich jak spójna konceptualizacja kluczowych czynników oraz zależności między nimi (na przykład w zakresie sposobu wyjaśnienia kwestii ubóstwa pracujących i rozwiązania problemu nierówności w zakresie zdrowia), jednolite sposoby pomiaru i terminologia, umożliwiające monitorowanie i analizę porównawczą, porównywalne dane oraz zbieżność lub synergia celów, wartości i interesów różnych zainteresowanych stron. Od czasu powstania program Progress pomógł w realizacji efektywnych działań politycznych. Wzmocnione ramy polityki w obrębie nowej strategii „Europa 2020” pokazują jeszcze większą potrzebę tego, aby politykę kształtowano w oparciu o dane merytoryczne, co zapewniłoby możliwość dostosowywania strategii i przepisów Unii do sytuacji społeczno-ekonomicznej. Program mający zastąpić program Progress będzie miał na celu ułatwienie Komisji realizacji jej następujących zadań: – gromadzenia faktów i danych dotyczących stosownych zmian polityki; – monitorowania i składania sprawozdań na temat postępów, jakie państwa członkowskie poczyniły w realizacji wspólnych priorytetów i celów Unii; – zapewniania skutecznego i jednolitego stosowania prawa Unii; – modernizacji prawa Unii w zakresie warunków pracy zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji. EURES Swobodny przepływ pracowników – jedna z czterech swobód zawartych w Traktacie – przyczynia się do rozwoju gospodarczego oraz do poprawy spójności społecznej w Unii. Mobilność geograficzna w Unii jest jednak ograniczona z uwagi na szereg przeszkód, takich jak przeszkody prawne i administracyjne, koszty zakwaterowania, możliwość przenoszenia uprawnień emerytalnych, bariery językowe, a także brak przejrzystości ofert pracy oraz pomocy osobom poszukującym pracy w znalezieniu zatrudnienia. EURES ma na celu zarówno poprawę przejrzystości na rynku pracy poprzez udostępnianie ofert pracy w Europejskim Portalu Mobilności Zawodowej EURES, jak i zapewnienie wsparcia w zakresie informowania i doradztwa na szczeblu krajowym i transgranicznym. Jednocześnie w związku z niedawnym kryzysem gospodarczym i z popytem na usługi lepiej dostosowane do potrzeb zmieniła się rola publicznych służb zatrudnienia. Powinny one oferować szeroki wybór usług w zakresie uczenia się przez całe życie (dotyczących, między innymi, oceny umiejętności, szkolenia, doradztwa zawodowego, poszukiwania osób odpowiadających danemu profilowi stanowiska pracy oraz doradztwa na rzecz klientów) i mieć na uwadze potrzeby osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Ponadto sieć EURES powinna promować nowe metody pracy wśród prywatnych agencji pośrednictwa pracy. Europejski Instrument Mikrofinansowy Progress Prowadzenie działalności na własny rachunek jest dla osób bezrobotnych jednym ze sposobów na podjęcie pracy. Tworzenie miejsc pracy poprzez zakładanie i konsolidację nowych przedsiębiorstw odgrywa kluczową rolę dla realizacji celów strategii „Europa 2020” – znaczną liczbę nowych miejsc pracy w Unii tworzą nowo założone przedsiębiorstwa, przy czym prawie 85%% tych miejsc pracy tworzą mikroprzedsiębiorstwa. Unia zdecydowanie nie wykorzystuje jednak w pełni swojego potencjału w tym zakresie. Jedną z głównych przeszkód dla zakładania przedsiębiorstw jest brak dostępu do źródeł finansowania, w szczególności do mikrokredytów; sytuacja ta uległa dodatkowemu pogorszeniu w związku z niedawnym kryzysem finansowym. Europejski sektor mikrofinansowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty. Aby nastąpił jego wzrost, unijne instytucje mikrofinansowe powinny tworzyć i utrzymywać odpowiednie modele finansowania. W związku z tym zachodzi wyraźna potrzeba wzmocnienia procesu budowania potencjału instytucjonalnego (w szczególności potencjału niebankowych instytucji mikrofinansowych) w celu pokrycia kosztów rozruchu oraz sfinansowania kredytów dla grup docelowych wysokiego ryzyka. Celem Programu Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych jest zwiększenie spójności działań UE w obszarze zatrudnienia i kwestii społecznych poprzez zbliżenie realizacji programu Progress, programu EURES oraz Europejskiego Instrumentu Mikrofinansowego Progress oraz poprzez korzystanie z doświadczenia zyskanego w ramach tych programów. Ponadto Program daje możliwość uproszczenia procesu wdrażania dzięki wspólnym przepisom obejmującym m.in. wspólne cele ogólne, wspólne rodzaje działań oraz racjonalizację sprawozdań i ocen. Jednocześnie w Programie przewiduje się ograniczoną liczbę przepisów szczegółowych mających zastosowanie do przedmiotowych trzech osi (Progress, EURES oraz mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej) w celu uwzględnienia wymogów prawnych (w tym przepisów w sprawie procedury komitetowej, które mają zastosowanie wyłącznie do osi Progress, wymogów dotyczących zasięgu geograficznego oraz szczególnych wymogów dotyczących sprawozdań i ocen w przypadku osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej). · Cel wniosku Program obejmie działania ukierunkowane na osiągnięcie następujących celów ogólnych: a) zwiększenie odpowiedzialności za osiąganie unijnych celów w obszarze zatrudnienia, spraw społecznych i warunków pracy wśród głównych osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki na poziomie unijnym i krajowym oraz wśród innych zainteresowanych stron, aby zrealizować konkretne i skoordynowane działania na szczeblu Unii i państw członkowskich; b) wspieranie budowania odpowiednich, dostępnych i wystarczających systemów zabezpieczenia społecznego i rynków pracy oraz ułatwianie realizacji reformy polityki, poprzez promowanie dobrych rządów, wzajemnego uczenia się oraz innowacji społecznych; c) modernizacja prawa Unii zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji oraz zapewnienie skutecznego stosowania prawa Unii dotyczącego warunków pracy; d) promowanie mobilności geograficznej pracowników oraz zwiększenie możliwości zatrudnienia poprzez budowanie otwartych i dostępnych dla wszystkich unijnych rynków pracy; e) promowanie zatrudnienia i włączenia społecznego poprzez zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla grup w trudnej sytuacji i mikroprzedsiębiorstw, a także poprzez zwiększanie dostępu do środków finansowych dla przedsiębiorstw społecznych. Sekcje programu Progress dotyczące równości płci i niedyskryminacji zostaną włączone do nowych instrumentów przestrzeni sprawiedliwości. W ramach ustanowionych celów Program Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych promuje jednak uwzględnianie aspektu płci i niedyskryminacji. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENY SKUTKÓW · Konsultacje z zainteresowanymi stronami W ramach przeglądu obowiązującego programu Progress Komisja zorganizowała dwustopniowe konsultacje. 1. W celu dostarczenia Komisji zestawu zaleceń dotyczących przyszłej struktury, celów, realizacji i finansowania instrumentu powołano grupę roboczą składającą się z najważniejszych zainteresowanych stron związanych z programem. 2. Internetową konsultację społeczną dotyczącą instrumentu zastępującego program Progress przeprowadzono w okresie od dnia 4 kwietnia do dnia 27 maja 2011 r. W 2011 r. grupa robocza sieci EURES i szefowie publicznych służb zatrudnienia przeprowadzili konkretne dyskusje na temat przyszłości sieci EURES. W odniesieniu do mikrofinansów Komisja zebrała opinie Europejskiej Sieci Mikrofinansowania, reprezentującej unijny sektor mikrofinansów, instytucji zarządzających Europejskiego Funduszu Społecznego i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (w imieniu Komisji wdrażającego instrument mikrofinansowy Progress) oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Ponadto wzięto pod uwagę ustalenia będące wynikiem dwóch sesji warsztatów zorganizowanych przez służby Komisji, które dotyczyły mikrofinansów i wspierania przedsiębiorczości społecznej. · Ocena skutków Przeprowadzono wielostopniową ocenę skutków obejmującą instrumenty finansowe podlegające Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, tj. Europejski Fundusz Społeczny, Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, program Progress, EURES oraz Instrument Mikrofinansowy Progress[1]. W ramach oceny skutków przeanalizowano trzy warianty: – wariant 1: brak zmian polityki: w przypadku zastosowania tego wariantu program Progress, EURES i instrument mikrofinansowy Progress nadal funkcjonowałyby jako odrębne instrumenty niezależne od Europejskiego Funduszu Społecznego; – wariant 2: nowy zintegrowany program na rzecz przemian i innowacji społecznych: nowy program obejmuje trzy odrębne, ale uzupełniające się osie: Progress, EURES i oś mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej; – wariant 3: jeden instrument na rzecz zatrudnienia i spraw społecznych: taki instrument składałby się z obszaru objętego zarządzaniem dzielonym (w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego) oraz obszaru objętego zarządzaniem bezpośrednim. W ramach oceny skutków stwierdzono, że wariantem preferowanym jest wariant 2, ponieważ byłby on najbardziej korzystny, jeżeli chodzi o przyrost wydajności, masę krytyczną, spójność i skuteczność przy jednoczesnym zapobieganiu ryzyku politycznemu i instytucjonalnemu. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU · Podstawa prawna Podstawą prawną wniosku są: art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a) i art. 175 akapit trzeci Traktatu. · Zasady pomocniczości i proporcjonalności Ponieważ cele proponowanego Programu na rzecz przemian i innowacji społecznych nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, UE może podejmować działania zgodnie z zasadą pomocniczości, jak określono w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. 4. WPŁYW NA BUDŻET Kwota środków finansowych na wdrażanie Programu w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r. wynosi 958,19 mln EUR (w cenach bieżących). 2011/0270 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie Programu Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a) i art. 175 akapit trzeci, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2], uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z komunikatem Komisji „Budżet z perspektywy »Europy 2020«”[4],, w którym zaleca się racjonalizację i uproszczenie struktury instrumentów finansowania UE, jak również skoncentrowanie się na wartości dodanej Unii oraz na wpływie i rezultatach, niniejszą decyzją ustanawia się Program Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych (zwany dalej „Programem”) w celu zapewnienia kontynuacji i rozwoju działań prowadzonych na podstawie decyzji nr 1672/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającej wspólnotowy program na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress[5], rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii[6] oraz decyzji Komisji nr 2003/8/WE z dnia 23 grudnia 2002 r. wykonującej rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/1968 w zakresie zestawiania wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie[7] i decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 283/2010/UE z dnia 25 marca 2010 r. ustanawiającej europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego Progress[8] (zwany dalej „Instrumentem”). (2) Dnia 17 czerwca 2010 r. Rada Europejska zatwierdziła wniosek Komisji dotyczący strategii „Europa 2020” na rzecz zatrudnienia i inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, w ramach której określono pięć głównych celów (z czego trzy dotyczą odpowiednio zatrudnienia, walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz edukacji) i siedem inicjatyw przewodnich i która stanowi tym samym spójne ramy polityki na najbliższych dziesięć lat. Rada Europejska zaleciła pełną mobilizację odpowiednich instrumentów i strategii UE w celu ułatwienia osiągnięcia wspólnych celów oraz zachęciła państw członkowskich do podjęcia wzmocnionego skoordynowanego działania. (3) Zgodnie z art. 148 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dnia 21 października 2010 r. Rada przyjęła wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia, które wraz z ogólnymi kierunkami polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii przyjętymi zgodnie z art. 121 Traktatu zawierają zintegrowane wytyczne dotyczące strategii „Europa 2020”. Program powinien ułatwić stosowanie zintegrowanych wytycznych dotyczących strategii „Europa 2020”, w szczególności wytycznych 7, 8 i 10, ułatwiając jednocześnie realizację inicjatyw przewodnich, ze szczególnym uwzględnieniem Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, Programu na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia i programu „Mobilna młodzież”. (4) W ramach inicjatyw przewodnich Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz Unii innowacji innowacje społeczne określa się jako istotne narzędzie umożliwiające stawienie czoła wyzwaniom społecznym związanym ze starzeniem się społeczeństwa, z ubóstwem, z bezrobociem, z nowymi modelami zatrudnienia i stylami życia oraz z oczekiwaniami obywateli dotyczącymi sprawiedliwości społecznej, edukacji i opieki zdrowotnej. Program powinien ułatwiać działania mające na celu promocję innowacji społecznych w obszarach polityki objętych jego zakresem w sektorach publicznym i prywatnym oraz w trzecim sektorze, uwzględniając w odpowiedni sposób rolę władz regionalnych i lokalnych. W szczególności powinien ułatwiać identyfikację, ocenę i rozpowszechnianie innowacyjnych rozwiązań i praktyk poprzez eksperymenty społeczne w celu zapewnienia państwom członkowskim skuteczniejszego wsparcia przy reformowaniu ich rynków pracy oraz strategii dotyczących zabezpieczenia społecznego. Powinien również być katalizatorem dla tworzenia transnarodowych partnerstw i sieci przez podmioty sektora publicznego i prywatnego oraz trzeciego sektora, a także wspierać ich zaangażowanie w tworzenie i stosowanie nowych podejść do zaspokajania pilnych potrzeb społecznych i stawiania czoła wyzwaniom społecznym. (5) Zgodnie ze strategią „Europa 2020” Program powinien opierać się na spójnym podejściu do promowania zatrudnienia oraz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym. Należy usprawnić i uprościć proces wdrażania Programu, głównie poprzez opracowanie zestawu wspólnych przepisów obejmujących, między innymi, cele ogólne, rodzaje działań oraz ustalenia dotyczące monitorowania i oceny. Program powinien koncentrować się również na dużych projektach o wyraźnej wartości dodanej dla UE, aby osiągnąć masę krytyczną i zmniejszyć obciążenie administracyjne zarówno w przypadku beneficjentów, jak i Komisji. Ponadto należy w większym stopniu stosować uproszczone opcje kosztów (finansowanie w postaci płatności ryczałtowych i według zryczałtowanej stawki), w szczególności przy realizacji programów wspierania mobilności. Program powinien stanowić punkt kompleksowej obsługi dostawców mikrokredytów, w którym zapewnia się wsparcie w zakresie finansowania mikrokredytów, budowania potencjału i pomocy technicznej. Co więcej, w ramach Programu należy zapewnić elastyczność budżetową poprzez ustanowienie rezerwy, która będzie przydzielana co roku na realizację działań stanowiących priorytety polityki. (6) Unia powinna zapewnić sobie solidną podstawę analityczną w celu wspierania procesu wyznaczania kierunków polityki w obszarze zatrudnienia i spraw społecznych. Taka baza merytoryczna wnosi wartość dodaną do działań na poziomie krajowym poprzez nadanie wymiaru europejskiego i umożliwienie porównania pod względem sposobu gromadzenia danych i rozwoju narzędzi statystycznych oraz metod i wspólnych wskaźników, tak aby możliwe było uzyskanie pełnego obrazu sytuacji w obszarach zatrudnienia, polityki społecznej i warunków pracy w całej Unii oraz zapewnienie wydajności i skuteczności programów i strategii. (7) Unia ma wyjątkową możliwość stworzenia unijnej platformy na rzecz wymiany przez państwa członkowskie informacji dotyczących polityki oraz ich wzajemnego uczenia się w obszarach zatrudnienia i spraw społecznych. Wiedza na temat strategii realizowanych w innych państwach oraz na temat ich efektów zwiększa liczbę wariantów dostępnych dla osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki, pozwala na prowadzenie nowych działań politycznych oraz zachęca do dokonywania reform na poziomie krajowym. (8) Zapewnienie minimalnych norm oraz stałej poprawy warunków pracy w Unii jest kluczowym elementem unijnej polityki społecznej. Unia odgrywa istotną rolę w zapewnieniu dostosowania ram prawnych, zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji, do zmieniających się modeli pracy i nowych zagrożeń dla zdrowia i bezpieczeństwa oraz w finansowaniu działań mających na celu zapewnienie zgodności z przepisami Unii w zakresie ochrony praw pracowników. (9) Organizacje społeczeństwa obywatelskiego prowadzące działalność na różnych poziomach mogą odgrywać istotną rolę w osiąganiu celów Programu dzięki ich udziałowi w procesie wyznaczania kierunków polityki oraz ich wkładowi w rozwój innowacji społecznych. (10) Unia wyraża poparcie dla wzmocnienia społecznego wymiaru globalizacji poprzez promowanie godnej pracy i norm pracy na skalę międzynarodową, bezpośrednio w państwach trzecich lub pośrednio poprzez współpracę z organizacjami międzynarodowymi. Dlatego też aby zapewnić pomoc w realizacji celów Programu, należy nawiązywać odpowiednie stosunki z państwami trzecimi, które w nim nie uczestniczą, przy jednoczesnym uwzględnieniu wszelkich istotnych umów zawartych między takimi państwami a Unią. Przedstawiciele takich państw trzecich mogą na przykład uczestniczyć w wydarzeniach leżących we wspólnym interesie (takich jak konferencje, warsztaty i seminaria), które odbywają się w państwach uczestniczących w Programie. Ponadto powinno się rozwijać współpracę z zainteresowanymi organizacjami międzynarodowymi, w szczególności z Międzynarodową Organizacją Pracy (MOP), z Radą Europy i z Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), tak aby możliwa była realizacja Programu w sposób umożliwiający uwzględnienie roli takich organizacji. (11) Zgodnie z art. 45 i 46 Traktatu, w rozporządzeniu (UE) nr 492/2011 określono przepisy mające na celu umożliwienie pracownikom swobody przemieszczania się poprzez zagwarantowanie ścisłej współpracy pomiędzy państwami członkowskimi oraz współpracy z Komisją. Sieć EURES powinna promować lepsze funkcjonowanie rynków pracy poprzez zwiększanie transgranicznej mobilności geograficznej pracowników, zapewnianie większej przejrzystości na rynku pracy, umożliwianie zestawiania wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie oraz wspieranie działań w obszarach rekrutacji i usług w zakresie doradztwa na szczeblu krajowym i transgranicznym, tym samym przyczyniając się do realizacji celów strategii „Europa 2020”. (12) Zakres działań sieci EURES powinien objąć również cele rozwoju i wspomagania programów wspierania mobilności na poziomie Unii, aby obsadzać wolne miejsca pracy w tych obszarach rynku, w których zidentyfikowano braki. Zgodnie z art. 47 Traktatu program powinien zwiększać mobilność wśród młodych pracowników. (13) W ramach strategii „Europa 2020”, w szczególności wytycznej 7, prowadzenie działalności na własny rachunek i przedsiębiorczość są kluczowymi czynnikami umożliwiającymi osiągnięcie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu[9]. (14) Brak dostępu do kredytów jest jedną z głównych przeszkód dla zakładania przedsiębiorstw, w szczególności wśród osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Należy zwiększyć wysiłki w tym obszarze na poziomie krajowym i unijnym w celu zwiększania dostępności mikrofinansowania oraz pokrycia zapotrzebowania osób najbardziej potrzebujących, w szczególności osób bezrobotnych i znajdujących się w trudnej sytuacji społecznej, które chcą założyć lub rozwijać mikroprzedsiębiorstwo, również w ramach działalności na własny rachunek, ale nie mają dostępu do kredytów. Pierwszym krokiem było ustanowienie Instrumentu przez Parlament Europejski i Radę w 2010 r. (15) Zwiększanie dostępności mikrofinansów na młodym rynku mikrofinansowym Unii wymaga zwiększenia potencjału instytucjonalnego podmiotów udzielających mikrokredytu, w szczególności niebankowych instytucji mikrofinansowych, zgodnie z komunikatem Komisji „Europejska inicjatywa na rzecz rozwoju mikrokredytów”[10]. (16) Przedsiębiorstwa społeczne są jednym z filarów pluralistycznej społecznej gospodarki rynkowej Europy. Oferując innowacyjne rozwiązania, mogą funkcjonować jako siła napędowa przemian społecznych i w związku z tym w znacznym stopniu przyczyniać się do realizacji celów strategii „Europa 2020”. Program powinien zwiększyć dostępność do finansowania wśród przedsiębiorstw społecznych i tym samym przyczynić się do realizacji Inicjatywy na rzecz przedsiębiorczości społecznej podjętej przez Komisję[11]. (17) W celu wykorzystania doświadczenia międzynarodowych instytucji finansowych, w szczególności Grupy Europejskiego Banku Inwestycyjnego, działania oparte na mikrofinansowaniu i przedsiębiorczości społecznej powinny być realizowane przez Komisję pośrednio poprzez powierzanie zadań wdrażania budżetu instytucjom finansowym zgodnie z rozporządzeniem finansowym. Wykorzystanie zasobów Unii pozwala na skupienie wsparcia na zasadzie dźwigni finansowej ze strony międzynarodowych instytucji finansowych i innych inwestorów oraz na uniknięcie rozproszonego podejścia, zwiększając tym samym dostępność finansowania wśród mikroprzedsiębiorstw, w tym osób prowadzących działalność na własny rachunek, oraz przedsiębiorstw społecznych. Wkład Unii ułatwia zatem rozwój powstającego obecnie sektora przedsiębiorstw społecznych i rynku mikrofinansowego w Unii oraz prowadzenie działań o charakterze transgranicznym. (18) Zgodnie z art. 8 i 10 Traktatu wszystkie działania podejmowane w ramach Programu powinny być ukierunkowane na wspieranie realizacji celów związanych z uwzględnianiem aspektu równości płci i niedyskryminacji. W celu oceny sposobu uwzględniania kwestii równości płci i niedyskryminacji przy realizacji działań podejmowanych w ramach Programu powinno się prowadzić regularne monitorowanie i ocenę. (19) Zgodnie z art. 9 Traktatu Program powinien gwarantować, że przy definiowaniu i wdrażaniu strategii i działań Unii uwzględnione zostaną wymogi związane z promowaniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnieniem odpowiedniej ochrony socjalnej i zwalczaniem wykluczenia społecznego. (20) W celu zapewnienia większej skuteczności informowania ogółu społeczeństwa oraz w celu wzmocnienia efektu synergii między działaniami komunikacyjnymi podejmowanymi z inicjatywy Komisji zasoby przeznaczone na działania informacyjno-komunikacyjne na podstawie niniejszego rozporządzenia obejmują również działania komunikacyjne na temat priorytetów politycznych Unii Europejskiej w takim zakresie, w jakim są one związane z ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia. (21) Ponieważ cele określone w niniejszym rozporządzeniu nie mogą być osiągnięte w dostatecznym stopniu na poziomie państw członkowskich, natomiast mogą zostać osiągnięte – ze względu na swoją skalę i skutki – w satysfakcjonującym stopniu na poziomie unijnym, Unia może podejmować działania zgodnie z zasadą pomocniczości, jak określono w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. (22) W niniejszym rozporządzeniu określono, na czas realizacji Programu, całkowitą kwotę finansową stanowiącą główny punkt odniesienia, w rozumieniu pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia {…} między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją o współpracy w sprawach budżetowych i o należytym zarządzaniu finansowym, dla władzy budżetowej podczas rocznej procedury budżetowej. (23) Interesy finansowe Unii powinny być chronione przez cały cykl wydatkowania, za pomocą proporcjonalnych środków w tym środków w zakresie prewencji, wykrywania i analizy nieprawidłowości, odzyskiwania środków straconych, niewłaściwie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania kar. (24) W celu zapewnienia jednolitych warunków realizacji działań w ramach osi EURES i osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej Programu uprawnienia wykonawcze należy powierzyć Komisji. (25) Uprawnienia wykonawcze dotyczące działań prowadzonych w ramach osi Progress Programu powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[12], PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Tytuł I Przepisy wspólne Artykuł 1 Przedmiot 1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się Program Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych (zwany dalej „Programem”), który ma się przyczynić do wdrożenia strategii „Europa 2020”, jej głównych celów oraz zintegrowanych wytycznych poprzez zapewnienie wsparcia finansowego na realizację celów Unii Europejskiej w zakresie promowania wysokiego poziomu zatrudnienia, gwarantowania odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczania wykluczenia społecznego i ubóstwa oraz poprawy warunków pracy. 2. Program będzie realizowany od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia: a) „przedsiębiorstwo społeczne” oznacza przedsiębiorstwo, którego głównym celem jest raczej wywarcie wpływu społecznego niż wygenerowanie zysków dla właścicieli i zainteresowanych stron. Przedsiębiorstwo społeczne działa na rynku, produkując towary i świadcząc usługi w innowacyjny sposób zgodny z duchem przedsiębiorczości, a także wykorzystuje nadwyżki głównie do osiągania celów społecznych. Jest zarządzane w odpowiedzialny i przejrzysty sposób, w szczególności poprzez angażowanie pracowników, klientów i zainteresowanych stron, których dotyczy działalność gospodarcza przedsiębiorstwa; b) „mikrokredyt” oznacza kredyt w wysokości do 25 000 EUR; c) „mikroprzedsiębiorstwo” oznacza przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 10 pracowników, w tym osób prowadzących działalność na własny rachunek, i którego obrót roczny lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 mln EUR, zgodnie z zaleceniem Komisji (WE) nr 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie definicji mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw[13]; d) „mikrofinanse” obejmują gwarancje, kontrgwarancje, mikrokredyty, kapitałowe i quasi-kapitałowe instrumenty inwestycyjne przeznaczone dla osób i mikroprzedsiębiorstw. Artykuł 3 Struktura Programu 1. Program składa się z następujących trzech komplementarnych osi: a) osi Progress, mającej na celu wspieranie działań w zakresie opracowywania, wdrażania, monitorowania i oceny unijnej polityki zatrudnienia, polityki społecznej oraz unijnych przepisów dotyczących warunków pracy, a także promowanie procesów kształtowania polityki i innowacji opartych na odpowiednich danych, we współpracy z partnerami społecznymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i innymi zainteresowanymi stronami; b) osi EURES, która ma na celu wspieranie działalności sieci EURES, tj. wyspecjalizowanych służb ustanowionych przez państwa należące do EOG i Konfederację Szwajcarską, we współpracy z zainteresowanymi stronami, aby budować system wymiany i rozpowszechniania informacji oraz rozwijać inne formy współpracy służące promowaniu mobilności geograficznej pracowników; c) osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej, która ma na celu ułatwianie dostępu do finansowania przedsiębiorcom, w szczególności tym najbardziej oddalonym od rynku pracy, oraz przedsiębiorstwom społecznym. 2. Przepisy wspólne zawarte w art. 1–14 mają zastosowanie do wszystkich trzech osi określonych w ust. 1 lit. a), b) i c), do których mają również zastosowanie przepisy szczegółowe. Artykuł 4 Cele ogólne Programu 1. Program obejmuje działania ukierunkowane na osiągnięcie następujących celów ogólnych: a) zwiększenie odpowiedzialności za osiąganie unijnych celów w obszarze zatrudnienia, spraw społecznych i warunków pracy wśród głównych osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki na poziomie unijnym i krajowym oraz wśród innych zainteresowanych stron, aby zrealizować konkretne i skoordynowane działania na szczeblu Unii i państw członkowskich; b) wspieranie budowania odpowiednich, dostępnych i wystarczających systemów zabezpieczenia społecznego i rynków pracy oraz ułatwianie realizacji reformy polityki, poprzez promowanie dobrych rządów, wzajemnego uczenia się oraz innowacji społecznych; c) modernizacja prawa Unii zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji oraz zapewnienie skutecznego stosowania prawa Unii dotyczącego warunków pracy; d) promowanie mobilności geograficznej pracowników oraz zwiększenie możliwości zatrudnienia poprzez budowanie otwartych i dostępnych dla wszystkich unijnych rynków pracy; e) Promowanie zatrudnienia i włączenia społecznego poprzez zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla grup w trudnej sytuacji i mikroprzedsiębiorstw, a także poprzez zwiększanie dostępu do środków finansowych dla przedsiębiorstw społecznych. 2. Przy osiąganiu powyższych celów w ramach Programu dąży się do: a) promowania równości kobiet i mężczyzn oraz zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, religię lub wyznanie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną; b) sprawienia, by przy definiowaniu i wdrażaniu strategii i działań na poziomie unijnym uwzględniane były wymogi związane z promowaniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zagwarantowaniem odpowiedniej ochrony społecznej i walką z wykluczeniem społecznym. Artykuł 5 Budżet 1. Kwota środków finansowych na wdrażanie Programu w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r. wynosi 958,19 mln EUR[14]. 2. Na realizację działań w ramach osi określonych w art. 3 ust. 1 przydziela się kwoty odpowiadające poniższym orientacyjnym odsetkom: a) 60 % na oś Progress, z czego 17 % na promowanie eksperymentów społecznych jako metody testowania i oceny innowacyjnych rozwiązań w celu zwiększenia ich zastosowania; b) 15 % na oś EURES; c) 20 % na oś mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej. Pozostałe 5 % będzie rozdzielane co roku na poszczególne osie zgodnie z priorytetami polityki. 3. Komisja może korzystać ze środków, o których mowa w ust. 1, w celu finansowania pomocy technicznej lub administracyjnej, w szczególności w odniesieniu do audytu, zlecania tłumaczeń, organizowania spotkań ekspertów i działań o charakterze informacyjno-komunikacyjnym z wzajemną korzyścią dla Komisji i beneficjentów. 4. Władza budżetowa zatwierdza roczne środki zgodnie z pułapami określonymi w wieloletnich ramach finansowych. Artykuł 6 Rodzaje działań W ramach Programu mogą być finansowane poniższe rodzaje działań: 1. Działania analityczne: a) gromadzenie danych i statystyk, jak również opracowywanie wspólnych metodyk, klasyfikacji, wskaźników i poziomów odniesienia; b) przeprowadzanie sondaży, badań i analiz oraz sporządzanie sprawozdań, w tym poprzez finansowanie sieci ekspertów; c) przeprowadzanie ocen, w tym ocen skutków; d) monitorowanie oraz ocena transpozycji i stosowania prawa Unii; e) przygotowywanie i przeprowadzanie eksperymentów społecznych jako metody testowania i oceny innowacyjnych rozwiązań w celu zwiększenia ich zastosowania; f) rozpowszechnianie wyników tych działań analitycznych. 2. Działania w zakresie wzajemnego uczenia się, podnoszenia świadomości i rozpowszechniania wiedzy: a) wymiana i rozpowszechnianie dobrych praktyk, innowacyjnych metod i doświadczeń, przeprowadzanie wzajemnych ocen i analiz porównawczych oraz wzajemne uczenie się, na poziomie europejskim; b) organizowanie wydarzeń, konferencji i seminariów w ramach prezydencji Rady; c) organizowanie szkoleń dla prawników praktyków i osób prowadzących działalność polityczną oraz doradców EURES; d) sporządzanie i publikowanie przewodników, sprawozdań i materiałów edukacyjnych; e) działania o charakterze informacyjno-komunikacyjnym; f) opracowywanie i obsługa systemów informacyjnych w celu wymiany i rozpowszechniania informacji na temat polityki i przepisów Unii oraz informacji o rynku pracy. 3. Wsparcie na rzecz głównych podmiotów w odniesieniu do poniższych elementów: a) pokrycia kosztów operacyjnych kluczowych sieci ogólnoeuropejskich, których działalność jest związana z celami osi Progress oraz przyczynia się do ich osiągnięcia; b) budowania potencjału organów administracji krajowych i wyspecjalizowanych służb odpowiedzialnych za promowanie mobilności geograficznej, ustanowionych przez państwa członkowskie i dostawców mikrokredytów; c) organizowania grup roboczych obejmujących urzędników krajowych i zajmujących się monitorowaniem wdrażania prawa Unii; d) tworzenia europejskich sieci kontaktów między wyspecjalizowanymi instytucjami, organami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi oraz służbami zatrudnienia na szczeblu europejskim; e) finansowania europejskich centrów monitorowania; f) wymiany pracowników między organami administracji krajowych. 4. Działania na rzecz promowania mobilności osób w Unii, obejmujące w szczególności opracowanie wielojęzycznej platformy cyfrowej do zestawiania wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie, a także ukierunkowanych programów wspierania mobilności mających na celu zapełnienie wolnych miejsc pracy w przypadku stwierdzenia braków na rynku pracy lub udzielenie pomocy określonym grupom pracowników, na przykład młodzieży. 5. Wsparcie na rzecz mikrofinansów i przedsiębiorstw społecznych w szczególności przez instrumenty finansowe określone w tytule VIII części pierwszej rozporządzenia XXX/2012 [nowe rozporządzenie finansowe] w sprawie reguł finansowych mających zastosowanie do budżetu rocznego Unii, oraz przez dotacje. Artykuł 7 Wspólne działanie Działania kwalifikowalne w ramach Programu mogą być wdrażane wraz z innymi instrumentami unijnymi, pod warunkiem że działania te są zgodne z celami Programu i innych przedmiotowych instrumentów. Artykuł 8 Spójność i komplementarność 1. Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, zapewnia spójność i komplementarność działań realizowanych w ramach Programu z innymi działaniami Unii, w szczególności działaniami finansowanymi ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) oraz w takich obszarach jak dialog społeczny, wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, edukacja, kształcenie zawodowe i młodzież, badania i innowacje, przedsiębiorczość, zdrowie, rozszerzenie i stosunki zewnętrzne oraz ogólna polityka gospodarcza. 2. Działania wspierane w ramach Programu są zgodne z prawem unijnym i krajowym, w tym z przepisami dotyczącymi pomocy państwa. Artykuł 9 Współpraca z komitetami Komisja nawiązuje wszelkie niezbędne stosunki z komitetami, które zajmują się strategiami, instrumentami i działaniami o istotnym znaczeniu dla Programu, aby były one regularnie i należycie informowane o postępach w jego realizacji. Artykuł 10 Rozpowszechnianie wyników i komunikacja 1. Wyniki działań realizowanych w ramach Programu należy odpowiednio przekazywać i rozpowszechniać, aby zmaksymalizować ich wpływ, trwałość oraz wartość dla Unii. 2. Działania w zakresie komunikacji służą również komunikacji instytucjonalnej priorytetów politycznych Unii Europejskiej w takim zakresie, w jakim są one związane z ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia. Artykuł 11 Przepisy finansowe 1. Komisja zarządza realizacją Programu zgodnie z XXXX/2012 [nowym rozporządzeniem finansowym] w sprawie przepisów finansowych mających zastosowanie do budżetu rocznego Unii („rozporządzenie finansowe”)[15]. 2. Można stosować płatności ryczałtowe, taryfy kosztów jednostkowych oraz finansowanie według zryczałtowanej stawki w odniesieniu do wsparcia przyznanego uczestnikom Programu, w szczególności w odniesieniu do programów wspierania mobilności, o których mowa w art. 6 ust. 4. Artykuł 12 Ochrona interesów finansowych Unii 1. W trakcie realizacji działań finansowanych na mocy niniejszej decyzji Komisja zapewnia ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, przez skuteczne kontrole, a także, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie niewłaściwie wypłaconych kwot oraz, w razie potrzeby, stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar, zgodnie z art. 325 Traktatu, rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich[16] oraz zgodnie z rozporządzeniem finansowym. 2. Komisji lub jej przedstawicielom oraz Trybunałowi Obrachunkowemu nadaje się upoważnienie do przeprowadzania audytu, na podstawie dokumentów i w ramach kontroli na miejscu, w odniesieniu do wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców, podwykonawców oraz osób trzecich, które otrzymały środki unijne. OLAF jest uprawniony do przeprowadzania kontroli na miejscu i inspekcji u podmiotów gospodarczych korzystających bezpośrednio lub pośrednio z takiego finansowania, zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami[17], aby stwierdzić istnienie nadużyć finansowych, korupcji lub wszelkich innych nielegalnych działań w związku z umową o udzieleniu dotacji lub decyzją o udzieleniu dotacji bądź zamówieniem obejmującym finansowanie unijne. 3. Nie naruszając przepisów zawartych w ust. 1 i 2, decyzje, umowy i zamówienia wynikające z wdrożenia niniejszego rozporządzenia zawierają wyraźne upoważnienie dla Komisji, w tym dla OLAF, i Trybunału Obrachunkowego, do przeprowadzania takich audytów, kontroli na miejscu i inspekcji. Artykuł 13 Monitorowanie Do celów regularnego monitorowania Programu oraz wprowadzania wszelkich koniecznych dostosowań jego priorytetów w zakresie polityki i finansowania, Komisja sporządza co dwa lata sprawozdania z monitorowania, które przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdania te obejmują wyniki Programu oraz zakres, w jakim kwestie równości płci i walki z dyskryminacją, w tym kwestie dostępności, zostały podjęte w ramach działań objętych Programem. Artykuł 14 Ocena 1. Ocenę śródokresową Programu przeprowadza się w terminie do końca 2017 r., aby zmierzyć postępy w osiąganiu ustanowionych celów, sprawdzić, czy udostępnione środki zostały wykorzystane w wydajny sposób oraz oszacować wniesioną wartość dodaną dla Unii. 2. Najpóźniej dwa lata po zakończeniu Programu Komisja przeprowadza ocenę ex post mającą na celu zmierzenie wpływu Programu i wartości dodanej dla Unii oraz przedstawia sprawozdanie z tej oceny Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów. Tytuł II Przepisy szczegółowe Rozdział I Oś Progress Artykuł 15 Cele szczegółowe Oprócz celów ogólnych określonych w art. 4 Program obejmuje poniższe cele szczegółowe osi Progress: a) opracowanie i rozpowszechnianie wysokiej jakości danych porównawczo-analitycznych w celu dopilnowania, aby unijna polityka zatrudnienia i polityka społeczna oraz unijne przepisy dotyczące warunków pracy były oparte na rzetelnych danych oraz aby odpowiadały potrzebom, wyzwaniom i warunkom w poszczególnych państwach członkowskich i innych państwach uczestniczących; b) ułatwienie skutecznej i wszechstronnej wymiany informacji, skutecznego i kompleksowego wzajemnego uczenia się oraz skutecznego i pluralistycznego dialogu w obszarze unijnej polityki zatrudnienia i polityki społecznej oraz unijnych przepisów dotyczących warunków pracy, na poziomie unijnym, krajowym i międzynarodowym, aby pomóc państwom członkowskim i innym państwom uczestniczącym w opracowywaniu ich strategii i wdrażaniu prawa Unii; c) zapewnienie osobom odpowiedzialnym za wyznaczanie kierunków polityki wsparcia finansowego przeznaczonego na testowanie reform polityki społecznej i polityki rynku pracy, budowanie potencjału głównych podmiotów w zakresie opracowywania i realizowania eksperymentów społecznych oraz udostępnianie informacji i wiedzy specjalistycznej o istotnym znaczeniu; d) zapewnienie organizacjom unijnym i krajowym wsparcia finansowego przeznaczonego na zwiększenie ich możliwości w zakresie opracowywania, promowania i wspierania wdrażania unijnej polityki zatrudnienia, polityki społecznej oraz unijnych przepisów dotyczących warunków pracy. Artykuł 16 Uczestnictwo 1. Oś Progress jest otwarta dla następujących państw: a) państw członkowskich; b) państw EFTA/EOG, zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym; c) krajów kandydujących i potencjalnych kandydatów, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami określonymi w zawartych z nimi umowach dotyczących ich uczestnictwa w programach unijnych. 2. Oś Progress jest otwarta dla wszystkich podmiotów i instytucji, publicznych lub prywatnych, w szczególności dla: a) organów krajowych, regionalnych i lokalnych; b) służb zatrudnienia; c) wyspecjalizowanych instytucji określonych w prawie Unii; d) partnerów społecznych; e) organizacji pozarządowych, zwłaszcza tych działających na poziomie unijnym; f) instytucji szkolnictwa wyższego i instytutów badawczych; g) ekspertów w dziedzinie oceny, w tym oceny skutków; h) krajowych urzędów statystycznych; i) przedstawicieli mediów. 3. Komisja może współpracować z organizacjami międzynarodowymi, w szczególności z Radą Europy, OECD, MOP i Bankiem Światowym. 4. Komisja może prowadzić współpracę z państwami trzecimi nieuczestniczącymi w Programie. Przedstawiciele tych państw trzecich mają możliwość uczestniczenia w wydarzeniach leżących we wspólnym interesie (takich jak konferencje, warsztaty i seminaria), które odbywają się w państwach uczestniczących w Programie, a koszty ich uczestnictwa mogą być pokrywane ze środków dostępnych w ramach Programu. Artykuł 17 Uprawnienia wykonawcze przyznane Komisji 1. Środki związane z poniższymi elementami oraz niezbędne do wdrażania działań w ramach osi Progress przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 18 ust. 3: a) wieloletnie plany prac, określające priorytety średnioterminowe w zakresie polityki i finansowania; b) roczne plany prac, obejmujące kryteria wyboru beneficjentów po zaproszeniach do składania wniosków. 2. Wszelkie inne środki konieczne do realizacji osi Progress przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 18 ust. 2. Artykuł 18 Komitet 1. Komisję wspiera komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 182/2011. 3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (WE) nr 182/2011. Artykuł 19 Środki przejściowe Działania rozpoczęte przed dniem 1 stycznia 2014 r. na podstawie decyzji nr 1672/2006/WE (sekcje 1, 2 i 3, o których mowa w jej art. 3) będą nadal regulowane tą decyzją. W przypadku tych działań komitet, o którym mowa w art. 13 wspomnianej decyzji, zastępuje się komitetem określonym w art. 18 niniejszego rozporządzenia. Rozdział II Oś EURES Artykuł 20 Cele szczegółowe Oprócz celów ogólnych określonych w art. 4 Program obejmuje poniższe cele szczegółowe w ramach osi EURES: (a) dopilnowanie, aby oferty zatrudnienia, wnioski o zatrudnienie i wszystkie powiązane informacje były przejrzyste dla ewentualnych kandydatów i pracodawców; cel ten należy osiągnąć poprzez wymianę i rozpowszechnianie tych informacji na szczeblu transnarodowym, międzyregionalnym oraz transgranicznym przy zastosowaniu standardowych form interoperacyjności; (b) opracowanie usług w zakresie rekrutacji i zatrudniania pracowników poprzez zestawienie wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie na szczeblu europejskim; proces ten powinien obejmować wszystkie etapy pośrednictwa pracy – począwszy od przygotowania przed rekrutacją do pomocy udzielanej po znalezieniu pracy – w celu zagwarantowania skutecznej integracji kandydata z rynkiem pracy; przedmiotowe usługi powinny obejmować ukierunkowane programy wspierania mobilności mające na celu zapełnienie wolnych miejsc pracy w przypadku stwierdzenia braków na rynku pracy lub udzielenie pomocy określonym grupom pracowników, na przykład młodzieży. Artykuł 21 Uczestnictwo 1. Oś EURES jest otwarta dla następujących państw: a) państw członkowskich; b) państw EFTA/EOG, zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Umową między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób[18]. 2. Oś EURES jest otwarta dla wszystkich podmiotów i instytucji, publicznych i prywatnych, ustanowionych przez dane państwo członkowskie lub Komisję, które spełniają warunki uczestnictwa w działaniach sieci EURES, określonych w decyzji Komisji 2003/8/WE[19]. Powyższe podmioty i organizacje obejmują w szczególności: a) organy krajowe, regionalne i lokalne; b) służby zatrudnienia; c) organizacje partnerów społecznych i inne zainteresowane strony. Rozdział III Oś mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej Artykuł 22 Cele szczegółowe Oprócz celów ogólnych określonych w art. 4 Program obejmuje poniższe cele szczegółowe w ramach osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej: 1. zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla: a) osób pozbawionych pracy lub zagrożonych utratą pracy, lub mających trudności z wejściem lub powrotem na rynek pracy, jak również osób zagrożonych wykluczeniem społecznym lub osób słabszych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji pod względem dostępu do tradycyjnego rynku kredytowego oraz skłonnych założyć lub rozwijać własne mikroprzedsiębiorstwo; b) mikroprzedsiębiorstw, w szczególności tych, w których zatrudnione są osoby, o których mowa w lit. a); 2. zwiększenie potencjału instytucjonalnego dostawców mikrokredytów; 3. wspieranie rozwoju przedsiębiorstw społecznych, w szczególności poprzez ułatwianie dostępu do źródeł finansowania. Artykuł 23 Uczestnictwo 1. W działaniach należących do osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej mogą uczestniczyć podmioty publiczne i prywatne ustanowione na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym w państwach, o których mowa w art. 16 ust. 1, i zajmujące się w tych państwach: a) dostarczaniem mikrofinansów dla osób i mikroprzedsiębiorstw; b) finansowaniem przedsiębiorstw społecznych. 2. Aby dotrzeć do beneficjentów końcowych i budować konkurencyjne i rentowne mikroprzedsiębiorstwa, podmioty publiczne i prywatne, które prowadzą działalność określoną w ust. 1 lit. a), ściśle współpracują z organizacjami reprezentującymi interesy końcowych beneficjentów mikrokredytów oraz z organizacjami, zwłaszcza z organizacjami wspieranymi ze środków EFS, które organizują programy doradcze i szkoleniowe dla takich beneficjentów końcowych. 3. Podmioty publiczne i prywatne, które prowadzą działalność, o której mowa w ust. 1 lit. a), przestrzegają wysokich standardów dotyczących zarządzania, administrowania i ochrony klienta zgodnie z „Kodeksem dobrych praktyk w zakresie udzielania mikrokredytów na terenie UE” oraz dążą do zapobiegania nadmiernemu zadłużeniu osób i przedsiębiorstw. Artykuł 24 Wkład finansowy Z wyjątkiem wspólnych działań, środki finansowe przydzielone do osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej pokrywają całkowite koszty działań realizowanych za pomocą instrumentów finansowych, w tym zobowiązania płatnicze wobec pośredników finansowych, takie jak straty wynikające z gwarancji, opłaty z tytułu zarządzania wkładem Unii pobierane przez międzynarodowe instytucje finansowe oraz wszelkie pozostałe koszty kwalifikowalne. Artykuł 25 Zarządzanie 1. Do celów wdrożenia instrumentów i dotacji, o których mowa w art. 6 ust. 5 Komisja zawiera umowy z podmiotami wymienionymi w art. 55 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) i (iv) rozporządzenia nr XXX/2012 [nowe rozporządzenie finansowe z 2012 r.] w sprawie reguł finansowych mających zastosowanie do budżetu rocznego Unii, w szczególności z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i Europejskim Funduszem Inwestycyjnym. Umowy te powinny zawierać szczegółowe przepisy dotyczące realizacji zadań powierzonych tym instytucjom finansowym, w tym przepisy określające konieczność zapewnienia dodatkowości i koordynacji w odniesieniu do istniejących unijnych i krajowych instrumentów finansowych oraz wyważonego rozdzielania środków między państwami członkowskimi i innymi państwami uczestniczącymi. Instrumenty finansowe, takie jak instrumenty podziału ryzyka, instrumenty kapitałowe i dłużne, są zapewniane w drodze inwestycji w ramach właściwego instrumentu inwestycyjnego. 2. W umowach, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nakłada się na międzynarodowe instytucje finansowe obowiązek reinwestowania środków i wpływów, w tym dywidend i zwrotów, w działania określone w art. 6 ust. 5, przez okres dziesięciu lat od daty uruchomienia Programu. 3. Zgodnie z art. 18 ust. 2 [rozporządzenia finansowego] dochody i płatności wygenerowane za pośrednictwem danego instrumentu finansowego przydziela się do tego instrumentu. W przypadku instrumentów finansowych ustanowionych już w poprzednich wieloletnich ramach finansowych dochody i płatności wygenerowane w ramach transakcji rozpoczętych w poprzednim okresie przydziela się na instrument finansowy w bieżącym okresie. 4. W momencie wygaśnięcia umów zawartych z międzynarodowymi instytucjami finansowymi lub po zakończeniu okresu inwestycyjnego wyspecjalizowanego instrumentu inwestycyjnego, wpływy i saldo należne Unii są wpłacane do budżetu ogólnego Unii. 5. Międzynarodowe instytucje finansowe oraz, w stosownych przypadkach, zarządzający funduszem zawierają pisemne umowy z publicznymi i prywatnymi podmiotami, o których mowa w art. 23. W umowach tych określa się obowiązki, zgodnie z którymi publiczni i prywatni usługodawcy są zobowiązani do korzystania ze środków udostępnionych w ramach osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej zgodnie z celami określonymi w art. 22 oraz do dostarczania informacji do celów sporządzania rocznych sprawozdań przewidzianych w art. 26. Artykuł 26 Sprawozdania z realizacji działań 1. Międzynarodowe instytucje finansowe oraz, w stosownych przypadkach, zarządzający funduszem przedstawiają Komisji roczne sprawozdania z realizacji działań, zawierające informacje na temat działań objętych wsparciem, ich realizacji finansowej, przydziału i dostępności finansowania i inwestycji, z podziałem na sektor i rodzaj beneficjenta, przyjętych i odrzuconych wniosków oraz umów zawartych z danymi podmiotami publicznymi i prywatnymi, finansowanych działań i ich wyników, w tym pod względem skutków społecznych, tworzenia miejsc pracy i trwałości przyznanego wsparcia dla przedsiębiorstw. 2. Informacje przedstawiane w powyższych rocznych sprawozdaniach z realizacji działań są włącząne do sporządzanych co dwa lata sprawozdań z monitorowania, o których mowa art. 13. Sprawozdania z monitorowania obejmują informacje zawarte w rocznych sprawozdaniach, o których mowa w art. 8 ust. 2 decyzji nr 283/2010/UE. Artykuł 27 Ocena 1. Ocena końcowa, o której mowa w art. 14 ust. 2, obejmuje ocenę końcową przewidzianą w art. 9 decyzji nr 283/2010/UE. 2. Komisja przeprowadza szczegółową ocenę końcową działań zrealizowanych w ramach osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej nie później niż w terminie jednego roku od wygaśnięcia umów z międzynarodowymi instytucjami finansowymi. Artykuł 28 Zmiany W decyzji nr 283/2010/WE wprowadza się następujące zmiany: (a) art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. W momencie zakończenia okresu ważności Instrumentu saldo należne Unii Europejskiej jest udostępniane do celów mikrofinansowania i wspierania przedsiębiorstw społecznych, zgodnie z rozporządzeniem nr XX/201X/.”; (b) w art. 8 skreśla się ust. 3 i 4. Artykuł 29 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia [...] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH DLA WNIOSKÓW 1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy 1.4. Cel(e) 1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.6. Czas trwania działania i jego wpływ finansowy 1.7. Przewidywany(-e) tryb(-) zarządzania 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości 2.2. System zarządzania i kontroli 2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ 3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki 3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne 3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu 3.3. Szacunkowy wpływ na dochody OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH DLA WNIOSKÓW 1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy Rozporządzenie w sprawie Programu Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych 1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[20] Obecnie: Zatrudnienie i Sprawy Socjalne, wspólnotowe polityki zatrudnienia/wspólnotowe instrumenty polityki zatrudnienia: Progress (04 04 01), EURES (04 03 04), Europejski instrument mikrofinansowy Progress (04 04 15) Przyszłe wieloletnie perspektywy finansowe: Dział 1 (agenda rozwoju społecznego) 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy þ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego ¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania 1.4. Cele: 1.4.1. Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie Celem Programu jest przyczynienie się do realizacji strategii „Europa 2020”, jej głównych celów (w dziedzinie ubóstwa, zatrudnienia i edukacji) oraz zintegrowanych wytycznych (w szczególności wytycznych nr 7, 8, i 10) poprzez zapewnienie wsparcia finansowego dla osiągnięcia celów Unii Europejskiej polegających na promowaniu wysokiego poziomu zatrudnienia, zagwarantowaniu odpowiedniego zabezpieczenia społecznego, walce z wykluczeniem społecznym i ubóstwem oraz poprawie warunków pracy. 1.4.2. Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Cele szczegółowe: 1. opracowanie i rozpowszechnianie wysokiej jakości danych porównawczo-analitycznych w celu dopilnowania, aby unijna polityka zatrudnienia i polityka społeczna oraz unijne przepisy dotyczące warunków pracy były oparte na rzetelnych danych oraz aby odpowiadały potrzebom, wyzwaniom i warunkom w poszczególnych państwach członkowskich i innych państwach uczestniczących; 2. ułatwienie skutecznej i wszechstronnej wymiany informacji, skutecznego i kompleksowego wzajemnego uczenia się oraz skutecznego i pluralistycznego dialogu w obszarze unijnej polityki zatrudnienia i polityki społecznej oraz unijnych przepisów dotyczących warunków pracy, na poziomie unijnym, krajowym i międzynarodowym, aby pomóc państwom członkowskim i innym państwom uczestniczącym w opracowywaniu ich strategii i wdrażaniu prawa Unii; 3. zapewnienie osobom odpowiedzialnym za wyznaczanie kierunków polityki wsparcia finansowego przeznaczonego na testowanie reform polityki społecznej i polityki rynku pracy, budowanie potencjału głównych podmiotów w zakresie opracowywania i realizowania eksperymentów społecznych oraz udostępnianie informacji i wiedzy specjalistycznej o istotnym znaczeniu; 4. zapewnienie organizacjom unijnym i krajowym wsparcia finansowego przeznaczonego na zwiększenie ich możliwości w zakresie opracowywania, promowania i wspierania wdrażania unijnej polityki zatrudnienia, polityki społecznej oraz unijnych przepisów dotyczących warunków pracy. Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa: 04 04 01 oraz 04 01 04 10 Cele szczegółowe: 1. dopilnowanie, aby oferty zatrudnienia, wnioski o zatrudnienie i wszystkie powiązane informacje były przejrzyste dla ewentualnych kandydatów i pracodawców; cel ten należy osiągnąć poprzez wymianę i rozpowszechnianie tych informacji na szczeblu transnarodowym, międzyregionalnym oraz transgranicznym przy zastosowaniu standardowych form interoperacyjności; 2. opracowanie usług w zakresie rekrutacji i zatrudniania pracowników poprzez zestawienie wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie na szczeblu europejskim; proces ten powinien obejmować wszystkie etapy pośrednictwa pracy – począwszy od przygotowania przed rekrutacją do pomocy udzielanej po znalezieniu pracy – w celu zagwarantowania skutecznej integracji kandydata z rynkiem pracy; przedmiotowe usługi powinny obejmować ukierunkowane programy wspierania mobilności mające na celu zapełnienie wolnych miejsc pracy w przypadku stwierdzenia braków na rynku pracy lub udzielenie pomocy określonym grupom pracowników, na przykład młodzieży. Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa: 04 03 04 oraz 04 01 04 04 Cele szczegółowe: 1. zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla: a) osób pozbawionych pracy, zagrożonych utratą pracy lub mających trudności z wejściem lub powrotem na rynek pracy, jak również osób zagrożonych wykluczeniem społecznym lub osób słabszych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji pod względem dostępu do tradycyjnego rynku kredytowego oraz skłonnych założyć lub rozwijać własne mikroprzedsiębiorstwo; b) mikroprzedsiębiorstw, w szczególności tych, w których zatrudnione są osoby, o których mowa w lit. a); 2. zwiększenie potencjału instytucjonalnego dostawców mikrokredytów; 3. wspieranie rozwoju przedsiębiorstw społecznych, w szczególności poprzez ułatwianie dostępu do źródeł finansowania. Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa: 04 04 15 oraz 04 01 04 11 Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ Podstawowym celem programu jest osiągnięcie pozytywnej zmiany sytuacji społeczno-ekonomicznej, polegającej na przykład na osiągnięciu wyższego poziomu zatrudnienia, mniejszego ubóstwa, większego włączenia społecznego i lepszych warunków pracy. Wysiłki zostaną skoncentrowane na przyczynieniu do się do osiągnięcia celu strategii „Europa 2020” na rzecz wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz związanych z nim głównych celów, poprzez zapewniające dużą wartość dodaną wsparcie w zakresie kluczowych działań podejmowanych w ramach inicjatyw przewodnich „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia”, „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym” oraz „Mobilna młodzież”. Kontrola nad faktycznymi zmianami sytuacji społeczno-ekonomicznej sprawowana w ramach programu będzie miała jednak bardzo ograniczony charakter. Kluczowym celem i kluczową rolą planowanego instrumentu jest raczej wspieranie opracowywania, koordynacji i realizacji nowoczesnej, skutecznej i innowacyjnej unijnej polityki zatrudnienia i polityki społecznej w zakresie osiągnięcia wyżej wspomnianego celu podstawowego poprzez: – wspieranie podejmowania decyzji na szczeblu unijnym w dziedzinie prawodawstwa, zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji oraz pod względem wzmocnienia koordynacji polityki/zarządzania gospodarką; – koncentrowanie się na transnarodowym wymiarze polityki unijnej w zakresie zatrudnienia i polityki społecznej, którego promowanie wymaga skoordynowanych działań we wszystkich państwach członkowskich; – wspieranie wspólnych i wzajemnie się wzmacniających działań państw członkowskich służących konsolidacji współpracy w Unii oraz propagowanie wzajemnego uczenia się i innowacji społecznych; – rozwój usług w zakresie rekrutacji i zatrudniania pracowników (w szczególności młodzieży) poprzez zestawienie wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie na szczeblu europejskim, promując w ten sposób mobilność geograficzną pracowników; – ułatwianie dostępu do źródeł finansowania przedsiębiorcom, szczególnie tym, którzy znajdują się najdalej od rynku pracy, oraz przedsiębiorstwom społecznym. 1.4.3. Wskaźniki wyników i wpływu Skutecznym sposobem wykazania osiągnięć programu Progress oraz zwiększenia odpowiedzialności unijnej okazało się stosowanie podejścia do zarządzania uzależnionego od wyników w odniesieniu do obecnego programu Progress oraz monitorowanie corocznego wykonania programu. Opierając się na tym doświadczeniu, nadano nowemu programowi wyraźną logikę interwencji (w ramach której skonkretyzowane, mierzalne, osiągalne, realne oraz terminowe cele szczegółowe przyczyniają się do osiągania celów ogólnych) oraz zestaw odpowiednich wskaźników wpływu i rezultatu. Należy pamiętać, że celem działań związanych z osią Progress jest przyczynienie się do realizacji strategicznych celów strategii „Europa 2020”; działania te nie zapewniają same w sobie dostępu do towarów lub usług. Mają one natomiast pośredni wpływ na rozwój unijnej polityki zatrudnienia i polityki społecznej, przy czym lepsze stanowienie prawa zaowocuje lepszymi wynikami społeczno-gospodarczymi. Jako że oś Progress jest oparta przede wszystkim na polityce, ustalenie wskaźników jest trudne. Podobnie trudne jest określenie celów ilościowych na poziomie bardziej zagregowanym – w tym przypadku pomiar oparty jest głównie na wskaźnikach orientacyjnych. Niezwykle problematyczne jest zatem nadanie czterem celom szczegółowym osi Progress charakteru mierzalnego; są one natomiast skonkretyzowane, osiągalne, realne oraz terminowe – przed zakończeniem programu. Przykładowo działania w zakresie wzajemnego uczenia się nie są policzalne, gdyż ich liczba oraz tematyka zależą od zainteresowania państw członkowskich oraz chęci organizacji tych działań i udziału w nich; ilość wiedzy również zależy od potrzeb w zakresie rozwoju polityki. Z tego względu proponuje się stosować subiektywne zmienne, takie jak zadowolenie i wiedza zainteresowanych stron, sondaże na temat postrzegania roli UE w dziedzinie polityki zatrudnienia i polityki społecznej, a także dane na temat planowanego i rzeczywistego wykorzystania wyników osi Progress. Z tych samych powodów niemożliwe jest określenie we wszystkich przypadkach szczegółowych celów śródokresowych. Podejście to jest jednak zgodne z zasadami zarządzania opartego na wynikach, w ramach którego dostępne są rzeczywiste cele blisko powiązane z danym działaniem. Wykaz wskaźników znajduje się w sekcji 2.1.2. 1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.5.1. Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej W ramach programu podejmuje się działania w celu udzielenia wsparcia Komisji, państwom członkowskim oraz kluczowym zainteresowanym stronom w zakresie opracowania, koordynacji i wdrożenia skutecznych reform polityki ukierunkowanych na zwalczenie następujących wyzwań długoterminowych: – wysokich stóp bezrobocia, w szczególności wśród osób niewykwalifikowanych, osób młodych, pracowników w starszym wieku, migrantów i osób niepełnosprawnych; – coraz wyższego poziomu fragmentacji rynku pracy, mającego związek z powstawaniem bardziej elastycznych modeli pracy oraz innych wyzwań mających wpływ na bezpieczeństwo zatrudnienia i warunki pracy, – spadku liczebności siły roboczej i rosnącej presji na systemy zabezpieczenia społecznego w wyniku zmiany demograficznej (starzenia się społeczeństwa); – zbyt wysokiej liczby ludności żyjącej poniżej granicy ubóstwa i dotkniętej wykluczeniem społecznym. W perspektywie krótkoterminowej celem programu jest rozwiązanie następujących problemów/spełnienie następujących potrzeb: – potrzeby zapewnienia rzetelnych, porównywalnych i dostępnych danych, statystyk i wskaźników dla całej UE w celu dopilnowania, aby polityka zatrudnienia, polityka społeczna i dotyczące tych dziedzin przepisy odpowiadały potrzebom, wyzwaniom i warunkom w poszczególnych państwach członkowskich; – potrzeby wzajemnego uczenia się w celu zwiększenia znajomości celów UE i odpowiedzialności za ich osiąganie wśród osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki i wśród zainteresowanych stron; – potrzeby zapewnienia odpowiedniego wsparcia finansowego dla osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki w celu przetestowania, oceny i rozszerzenia innowacyjnych rozwiązań; – problemu ograniczonej mobilności geograficznej w Europie i niewystarczającej pomocy osobom poszukującym pracy w znajdowaniu pracy; – ograniczonego dostępu do źródeł finansowania i mikrokredytów dla przedsiębiorstw społecznych i osób bezrobotnych, osób zagrożonych utratą pracy lub osób należących do grup w niekorzystnej sytuacji, na przykład młodzieży, osób starszych lub migrantów. 1.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej UE ma wyjątkową możliwość ustanowienia platformy europejskiej dla wymiany doświadczeń i wzajemnego uczenia się w obszarze polityki zatrudnienia i polityki społecznej obejmującej państwa członkowskie (w tym państwa EOG i państwa kandydujące). Znajomość strategii realizowanych w innych państwach zwiększa liczbę wariantów dostępnych dla osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki, pozwala na innowacyjne kształtowanie polityki oraz zachęca do przeprowadzania reform na poziomie krajowym. Działania UE stanowią wartość dodaną wobec działań podejmowanych na szczeblu krajowym poprzez zapewnienie ogólnoeuropejskiego wymiaru gromadzenia i porównywania danych, opracowywania narzędzi i metod statystycznych oraz wspólnych wskaźników w celu uzyskania pełnego obrazu zatrudnienia i sytuacji społecznej. Posiadanie tego rodzaju ogólnoeuropejskich danych stanowi warunek konieczny dla przeprowadzenia rzetelnej analizy kluczowych problemów związanych z zatrudnieniem i problemów społecznych, przed którymi stoi każde państwo członkowskie. Jest ono również niezbędne do monitorowania postępu w kierunku osiągnięcia celów strategii „Europa 2020” oraz do sporządzenia zaleceń dla poszczególnych państw wymaganych w ramach europejskiego semestru. W ramach programu inteligentnych regulacji za kluczowy priorytet uznano potrzebę lepszego stosowania prawodawstwa UE. Modernizację prawodawstwa w celu zapewnienia równych warunków działania i zagwarantowanie wszystkim obywatelom UE jednakowego poziomu ochrony prawnej w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz prawa pracy realizuje się najlepiej na szczeblu UE. UE znajduje się również w najlepszej pozycji do zapewnienia środków finansowania w celu lepszego przestrzegania przepisów UE oraz systematycznego przeprowadzania przeglądów stosowania prawodawstwa UE we wszystkich państwach członkowskich. UE stanowi najlepszą płaszczyznę dla rozwijania potencjału kluczowych europejskich sieci społeczeństwa obywatelskiego tak, aby mogły one wspierać i opracowywać unijne cele w zakresie polityki społecznej. Dzięki nowemu programowi, a w szczególności dzięki osi EURES, państwa członkowskie odniosą korzyści wynikające z większej mobilności na wewnątrzunijnym rynku pracy, która przyczyni się do obsadzenia stanowisk trudnych do zapełnienia, wzmacniając w ten sposób działalność gospodarczą i przyczyniając się do wzrostu gospodarczego. Większa mobilność na europejskim rynku pracy jest również kluczowa dla stworzenia obszaru bez granic wewnętrznych, a także dla zwiększenia spójności gospodarczej i społecznej oraz europejskiej aktywności obywatelskiej. Instytucje UE, a w szczególności Komisja, która posiada zasoby administracyjne, wiedzę specjalistyczną i zdolności w zakresie koordynowania takiej sieci transnarodowej jak EURES, powinny zatem udzielić wsparcia działaniom służącym zwiększeniu mobilności geograficznej i ułatwić ich przeprowadzanie. Komisja może również zapewnić wartość dodaną dla sieci EURES poprzez opracowanie strategii w celu pokonania pozostałych przeszkód w swobodnym przepływie, ułatwianie wymiany dobrych praktyk i zapewnienie wzajemnego uczenia się członków sieci EURES. Zwiększenie dostępności mikrokredytów najłatwiej osiągnąć na szczeblu europejskim: po pierwsze, obecnie Komisja, we współpracy z Europejskim Funduszem Inwestycyjnym, może korzystać z doświadczenia zyskanego w ramach bieżącego europejskiego instrumentu mikrofinansowego Progress oraz innych inicjatyw podejmowanych na szczeblu UE w dziedzinie mikrofinansów. Instytucje mikrofinansowe we wszystkich państwach członkowskich mogą obecnie korzystać z tej wiedzy specjalistycznej bez konieczności wykorzystywania przez ich organy krajowe, regionalne lub lokalne własnych zasobów w celu wprowadzenia podobnych systemów. Działania na szczeblu UE mogą utorować drogę ku podejmowaniu w przyszłości bardziej zdecydowanych działań na szczeblu krajowym i regionalnym, i w związku z czym powinny obejmować budowanie potencjału i zaangażowanie pośredników i propagatorów w celu stworzenia kompleksowego ekosystemu wsparcia. Ponadto w przypadku gromadzenia środków finansowych na szczeblu europejskim bardziej prawdopodobne będzie zdobycie dodatkowych środków finansowania ze strony inwestorów trzecich takich jak Europejski Bank Inwestycyjny, którego wkład w przypadku instrumentu mikrofinansowego Progress dorównał wkładowi UE równemu 100 mln EUR. Ma to również zastosowanie w przypadku europejskiego funduszu inwestycyjnego przeznaczonego na inwestycje w przedsiębiorstwa społeczne, co do którego można spodziewać się, że przyciągnie więcej środków ze strony innych inwestorów. 1.5.3. Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań W ocenie śródokresowej programu Progress (na lata 2007–2013) stwierdza się, że osiągnięcie celów programu ma duże znaczenie dla celów strategicznych Komisji określonych w strategii lizbońskiej i w strategii „Europa 2020”. Poprzez główne rodzaje działań (działania analityczne, działania w zakresie wzajemnego uczenia się oraz wsparcie na rzecz głównych podmiotów) podejmowanych w ramach programu skutecznie realizuje się jego cele. Roczny cykl planowania, wdrażania i monitorowania oraz ocenę działań uznaje się za zasadniczo odpowiednie; zaleca się jednak opracowanie planów wieloletnich, aby oprócz rocznych priorytetów w zakresie finansowania wyznaczano długoterminowe strategiczne cele polityki. W ramach oceny ex post sieci EURES (na lata 2006–2008) wykazano, że w porównaniu z innymi sieciami UE w ramach sieci EURES w znaczenie większym stopniu skoncentrowano się na możliwościach zatrudnienia oraz że stanowi ona jedyną sieć, w której dąży się do zapewnienia określonych usług pośrednictwa pracy. Osoby poszukujące pracy, osoby chcące zmienić pracę oraz pracodawcy doceniają Europejski Portal Mobilności Zawodowej EURES, ponieważ dostrzegają wyraźne korzyści płynące z możliwości dostępu do informacji o wolnych stanowiskach pracy w całej Europie oraz z możliwości zamieszczania na portalu takich informacji. W związku z tym, że UE zaczęła udzielać wsparcia w zakresie mikrofinansów dopiero w drugiej połowie 2010 r., nie przeprowadzono jeszcze niezależnej oceny. Sądząc po informacjach zwrotnych otrzymywanych od zainteresowanych stron (Europejskiej Sieci Mikrofinansowania reprezentującej europejski sektor mikrofinansów) europejski instrument mikrofinansowy spełnia ich oczekiwania. W ramach przedmiotowego instrumentu stymuluje się tworzenie krajowych i regionalnych systemów wsparcia, osiąga się korzyści skali lub minimalizuje się ryzyko niepowodzenia w obszarach, w których poszczególne państwa członkowskie nie są w stanie osiągnąć masy krytycznej wymaganej do realizacji wyznaczonych celów, a także osiąga się większy efekt dźwigni niż w przypadku systemów krajowych o małej skali. 1.5.4. Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia Komisja, we współpracy z państwa członkowskimi, zapewni spójność i komplementarność działań realizowanych w ramach Programu w stosunku do działań Unii oraz dopilnuje, aby nie powielano innych działań Unii, co dotyczy w szczególności działań prowadzonych w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) oraz w takich obszarach jak dialog społeczny, wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, edukacja, szkolenia zawodowe, polityka wobec młodzieży, badania i innowacje, przedsiębiorczość, zdrowie, rozszerzenie i stosunki zewnętrzne oraz ogólna polityka gospodarcza. 1.6. Czas trwania działania i jego wpływ finansowy þWniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania – þ czas trwania wniosku/inicjatywy: od 1.1.2014 do 31.12.2020 – þ wpływ finansowy w latach 2014–2020. ¨Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania – Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r., – po którym następuje faza operacyjna. 1.7. Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania þ Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję ¨ Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych: – ¨ agencjom wykonawczym – ¨ organom utworzonym przez Wspólnoty – ¨ krajowym organom sektora publicznego/organom mającym obowiązek świadczenia usługi publicznej – ¨ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego ¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi ¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi þ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi Tryb bezpośredniego zarządzania scentralizowanego (art. 53a rozporządzenia finansowego) ma zastosowanie do wszystkich działań przeprowadzanych w ramach osi Progress i EURES. Działania prowadzone w ramach osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej będą realizowane w trybie zarządzania wspólnego (podpisywane przez Komisję umowy zawierane z międzynarodowymi instytucjami finansowymi takimi jak EBI/EFI). 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości 2.1.1. Uzgodnienia w zakresie nadzoru i oceny Program będzie monitorowany co dwa lata w celu przeprowadzenia – na podstawie wyraźnych wskaźników – oceny postępów, jakie poczyniono w kierunku osiągnięcia ogólnych i szczegółowych celów Programu, oraz stworzenia możliwości wprowadzenia niezbędnych dostosowań priorytetów w zakresie polityki i finansowania. W ramach monitorowania zapewni się również środki umożliwiające ocenę sposobu, w jaki kwestie równości płci i walki z dyskryminacją zostały podjęte w ramach działań objętych zintegrowanym programem. Tam, gdzie jest to istotne, wskaźniki powinny być przedstawione z podziałem na płeć, wiek i niepełnosprawność. Program zostanie poddany ocenie śródokresowej i ocenie ex post. Celem oceny śródokresowej Programu będzie zmierzenie postępów dokonanych w osiąganiu ustanowionych celów, sprawdzenie, czy środki zostały wykorzystane w wydajny sposób oraz oszacowanie wniesionej europejskiej wartości dodanej. Sprawozdanie z oceny śródokresowej należy dostarczyć do końca 2017 r., aby można je było wykorzystać przy przygotowywaniu instrumentu zastępującego Program. W ramach oceny końcowej zostaną dodatkowo przeanalizowane skutki Programu. Sprawozdanie z oceny ex post należy przedstawić nie później niż do końca 2022 r. Ze względu na dłuższy okres obowiązywania osi mikrofinansowania i przedsiębiorczości społecznej (inwestycje będą dokonywanie przez dziesięć lat od wprowadzenia instrumentu) najpóźniej po roku od wygaśnięcia umowy między Komisją a Europejskim Funduszem Inwestycyjnym zostanie przeprowadzona dla tej osi szczególna ocena końcowa. 2.1.2. Wskaźniki efektywności Cele ogólne Wskaźniki || Bieżąca sytuacja || Cele długoterminowe Zwiększenie odpowiedzialności za osiąganie unijnych celów w obszarze zatrudnienia, spraw społecznych i warunków pracy wśród głównych osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki na poziomie unijnym i krajowym oraz wśród innych zainteresowanych stron, aby zrealizować konkretne i skoordynowane działania na szczeblu Unii i państw członkowskich. Aktywne uczestnictwo zainteresowanych stron, na poziomie UE i państw członkowskich, w omawianiu wspólnych wyzwań i podejmowaniu konkretnych działań, które będą stanowiły odpowiedź na te wyzwania || Nie istnieje żadna wspólna metoda pomiaru poziomu uczestnictwa zainteresowanych stron w debacie orientacyjnej. Z ostatnio przeprowadzonych ocen[21] wynika, że poziom uczestnictwa zainteresowanych stron jest różny dla poszczególnych zagadnień politycznych i państw członkowskich. W ostatnim rocznym sprawozdaniu z wykonania programu PROGRESS wskazuje się, że władze (unijne, krajowe, regionalne lub lokalne) częściej zawiązują ścisłe stosunki między sobą niż z partnerami społecznymi i organizacjami pozarządowymi. || Równie aktywne uczestnictwo wszystkich właściwych zainteresowanych stron, na poziomie UE oraz we wszystkich państwach członkowskich. Przyjęcie odpowiednich zaleceń dla poszczególnych państw || Wskaźnik opiera się na zaleceniach dla poszczególnych państw wydanych po raz pierwszy w czerwcu 2011 r. Z przeprowadzonej przez Komisję oceny poprzednich krajowych sprawozdań strategicznych oraz treści poprzednich zintegrowanych zaleceń dla poszczególnych państw wynika, że trzy czwarte państw członkowskich posiada politykę lub strategie zgodne z celami UE. || Akceptacja przez wszystkie państwa członkowskie zaleceń dla poszczególnych państw w dziedzinie zatrudnienia, warunków społecznych i warunków pracy (potwierdzona strategiami i polityką zgłoszonymi w następnych krajowych programach reform) Wspieranie budowania odpowiednich, dostępnych i wystarczających systemów zabezpieczenia społecznego i rynków pracy oraz ułatwianie realizacji reformy polityki, poprzez promowanie dobrego rządzenia, wzajemnego uczenia się oraz innowacji społecznych Stopień uwzględniania wyników innowacji społecznych przy opracowywaniu i wdrażaniu aktywnej polityki rynku pracy i polityki ochrony socjalnej || Wspieranie innowacji społecznych stanowi nowy obszar interwencji, w związku z czym brakuje punktu odniesienia. Brakuje bardziej systematycznego podejścia w zakresie pełnego wykorzystania wyników innowacji społecznych w odniesieniu do aktywnej polityki rynku pracy i polityki ochrony socjalnej. || Zawarcie w krajowym programie reform każdego państwa członkowskiego co najmniej jednego przykładu planowanego lub faktycznego uwzględnienia wyników innowacji społecznych przy opracowywaniu i wdrażaniu aktywnej polityki rynku pracy i polityki ochrony socjalnej Wiedza na temat innowacji społecznych || jw. || jw. Modernizacja prawa Unii zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji oraz zapewnienie skutecznego stosowania prawa Unii dotyczącego warunków pracy a) liczba kompleksowo zmienionych dokumentów stanowiących dorobek prawny (dyrektyw) b) liczba pozostałych merytorycznych wniosków w sprawie zmiany (zniesienia lub połączenia) istniejących przepisów prawnych lub opracowania nowych || a) obecnie jest przeprowadzany przegląd jednej dyrektywy (dyrektywy w sprawie czasu pracy). b) nie dotyczy || a) poddanie kompleksowemu przeglądowi wszystkich dyrektyw dotyczących kwestii związanych z warunkami pracy do momentu zakończenia programu. b) w stosownych przypadkach, inicjowanie przez Komisję działań w celu zmiany, sprecyzowania lub uproszczenia obowiązujących przepisów lub opracowania nowych, jeżeli jest to uzasadnione oceną skutków, oraz w razie potrzeby po odbyciu konsultacji z unijnymi partnerami społecznymi. Zgodność z przepisami UE w państwach członkowskich (wskaźnik transpozycji i współczynnik fragmentacji) || W 2010 r. wskaźnik transpozycji wyniósł 98,3 % dla dyrektyw dotyczących prawa pracy i 100 % dla dyrektyw dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy; a odpowiadające im współczynniki fragmentacji odpowiednio 5 % i 0 %. Z analizy danych historycznych wynika, że po wprowadzeniu nowych przepisów wyniki te są zazwyczaj gorsze. W świetle ewentualnych działań Komisji w celu zmiany, sprecyzowania lub uproszczenia obowiązujących przepisów lub opracowania nowych, istotne jest utrzymanie wysokiego wskaźnika transpozycji i niskiego współczynnika fragmentacji. || 100 % wskaźnik transpozycji i odpowiednio niski 0 % współczynnik fragmentacji Aktywne wdrażanie i egzekwowanie || Obecnie oceny występowania aktywnego wdrażania i egzekwowania dokonuje się pod względem jakościowym (w ramach ocen i sieci niezależnych ekspertów) i jest ono różne w przypadku poszczególnych dyrektyw i państw. || Aktywne wdrażanie i egzekwowanie wszystkich dyrektyw dotyczących warunków pracy w niemal wszystkich państwach członkowskich (ocena jakościowa) Promowanie mobilności geograficznej pracowników oraz zwiększenie możliwości zatrudnienia poprzez budowanie otwartych i dostępnych dla wszystkich unijnych rynków pracy Wpływ mobilności geograficznej na PKB państw członkowskich || Podejmuje się wstępne próby modelowania i oceny skutków w odniesieniu do konkretnych państw (tj. Zjednoczonego Królestwa i Irlandii), nie obejmują one jednak całej Unii. W ramach sprawozdania „Zatrudnienie w Europie” za rok 2008 oszacowano, że do 2007 r. dzięki przepływom mobilności z państw UE-8 Irlandia odnotowała wzrost PKB wynoszący 0,4 % a Zjednoczone Królestwo – 0,3 %. || Pozytywne skutki mobilności geograficznej dla PKB państw członkowskich oceniane w zakresie całej Unii. Prognozowanie długoterminowe szacunkowego wzrostu PKB o 1,7 % w Irlandii i o 0,6 % w Zjednoczonym Królestwie do 2015 r. w porównaniu z sytuacją sprzed rozszerzenia. Wpływ mobilności geograficznej na redukcję niezapełnionych/trudnych do zapełnienia miejsc pracy || Podejmuje się wstępne próby modelowania i oceny skutków w odniesieniu do konkretnych państw, nie obejmują one jednak całej Unii. || Pozytywny wpływ mobilności geograficznej na redukcję niezapełnionych/trudnych do zapełnienia miejsc pracy oceniany w odniesieniu do całej Unii. Różnice w zakresie współczynników aktywności zawodowej i wskaźników zatrudnienia pracowników przemieszczających się, odnotowanych w państwie przyjmującym i państwie pochodzenia || Wskaźniki zatrudnienia dotyczące pracowników przemieszczających się w kontekście mobilności wewnątrz UE są zazwyczaj wyższe niż wskaźniki dotyczące pracowników nie przemieszczających się. || Udostępnienie informacji pochodzących z prowadzonego przez Eurostat badania aktywności ekonomicznej ludności i innych statystyk. Promowanie zatrudnienia i włączenia społecznego poprzez zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla grup w trudnej sytuacji i mikroprzedsiębiorstw, a także poprzez zwiększanie dostępu do środków finansowych dla przedsiębiorstw społecznych Liczba przedsiębiorstw założonych lub wzmocnionych, które korzystały ze wsparcia UE || 0 || 51 000 przedsiębiorstw (z których 1 000 to przedsiębiorstwa społeczne) Liczba miejsc pracy utworzonych lub utrzymanych poprzez założenie lub rozwój przedsiębiorstwa || Z oceny programu CIP wynika, że na jeden udzielony mikrokredyt przypada 1,2 utworzonych miejsc pracy. || Profil osób (w tym, tam, gdzie jest to możliwe, wiek, płeć, mniejszość, niepełnosprawność i status zawodowy), które założyły lub rozbudowały przedsiębiorstwo dzięki wsparciu UE w postaci mikrofinansów. || Brak danych || 50 % beneficjentów to osoby bezrobotne lub należące do grup w niekorzystnej sytuacji Cele szczegółowe Wskaźniki || Najnowsze znane wyniki || Cel średnioterminowy 1. Opracowanie i rozpowszechnianie wysokiej jakości danych porównawczo-analitycznych w celu dopilnowania, aby unijna polityka zatrudnienia i polityka społeczna oraz unijne przepisy dotyczące warunków pracy były oparte na rzetelnych danych oraz aby odpowiadały potrzebom, wyzwaniom i warunkom w poszczególnych państwach członkowskich oraz innych państwach uczestniczących. Zadowolenie zainteresowanych stron z wiedzy uzyskanej w ramach Programu oraz jej deklarowane stosowanie || Różne zainteresowane strony (Komisja, PE, krajowe administracje, organy wykonawcze, partnerzy społeczni, NGO itp.) korzystają z wiedzy uzyskanej w ramach bieżącego programu Progress. Z przeprowadzonego w 2010 roku badania rocznego dotyczącego programu Progress wynika, że osoby świadome posiadania wiedzy zyskiwanej w ramach programu (stanowiące około 50 %) uznają ją za pomocną (około 85 % biorących udział w badaniu zainteresowanych stron) i korzystają z niej (planują z niej korzystać). || Zwiększenie liczby zainteresowanych stron świadomych posiadania wiedzy zyskiwanej w ramach programu (większa znajomość podstawowych wyników: 75 % biorących udział w badaniu zainteresowanych stron) oraz utrzymanie wysokiego poziomu zadowolenia (co najmniej 85 % biorących udział w badaniu zainteresowanych stron) Udział w inicjatywach strategicznych przygotowywanych przez DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, opartych na wiedzy uzyskanej w ramach Programu || Brak danych || Oparcie na wiedzy uzyskanej w ramach Programu wszystkich inicjatyw UE w zakresie polityki zatrudnienia i polityki społecznej oraz działań w zakresie przepisów dotyczących warunków pracy Udział w wysiłkach[22] mających na celu opracowanie nowej (nieistniejącej dotąd) wiedzy (pomysłów, koncepcji, metod, modeli, wybiegających w przyszłość analiz) || Nie istnieją dokładne szacunki, jednak udział w budżecie środków przeznaczonych na uzyskanie tego rodzaju wiedzy wynosi około 10 %–20 %. Oczekuje się, że udział ten wzrośnie, w szczególności w świetle podkreślania znaczenia innowacji społecznych. || Przeznaczanie co najmniej 25 % środków z budżetu na opracowywanie nowej (nieistniejącej dotąd) wiedzy (pomysłów, koncepcji, metod, modeli, wybiegających w przyszłość analiz) 2. Ułatwienie skutecznej i wszechstronnej wymiany informacji, skutecznego i kompleksowego wzajemnego uczenia się oraz skutecznego i pluralistycznego dialogu w obszarze unijnej polityki zatrudnienia, polityki społecznej oraz unijnych przepisów dotyczących warunków pracy, na poziomie unijnym, krajowym i międzynarodowym, aby pomóc państwom członkowskim i innym państwom uczestniczącym w opracowywaniu ich strategii i wdrażaniu prawa Unii; Deklarowane osiągnięcie lepszego rozumienia strategii i celów UE (w tym, tam, gdzie jest to istotne, odpowiedniego uwzględniania aspektu płci, niedyskryminacji i dostępności) || Około 89 % respondentów rocznego badania na rok 2010 twierdzi, że zyskało większy stopień zrozumienia celów polityki UE dzięki uczestnictwu w wydarzeniach finansowanych w ramach programu Progress. || Uznanie przez 9 z 10 respondentów, że lepiej zrozumieli cele polityki UE dzięki uczestnictwu w wydarzeniach finansowanych w ramach programu. Stopień, w jakim inicjatywy obejmujące wspólne uczenie się/wymianę informacji są wszechstronne i spełniają minimalne standardy w zakresie konsultacji || Z przeprowadzonego w 2010 r. badania uzupełniającego wynika, że inicjatywy obejmujące wspólne uczenie się finansowane w ramach programu Progress są bardzo cenione za przejrzystość omawianych kwestii i uczestnictwo właściwych decydentów (pozytywne opinie wyraziły 4 na 5 biorących udział w badaniu zainteresowanych stron), jednak opinie te były nieznacznie mniej pozytywne, jeżeli chodzi o uczestnictwo innych zainteresowanych stron (partnerów społecznych, organizacji pozarządowych itp.). || Uznanie przez 4 z 5 zainteresowanych stron, że inicjatywy obejmujące wspólne uczenie się/wymianę informacji są wszechstronne i w pełni spełniają wszystkie standardy w zakresie konsultacji. Deklarowane (planowane/rzeczywiste) wykorzystywanie informacji przez zaangażowanych uczestników, a także innych decydentów i inne zainteresowane strony, do wyznaczania kierunków polityki/wspierania polityki || Z przeprowadzonego w 2010 r. badania ex post wydarzeń finansowanych w ramach programu Progress wynika, że około 2/3 uczestników miało zamiar wykorzystać informacje do wyznaczania kierunków polityki/wspierania polityki lub faktycznie skorzystało z nich w tym celu. Podstawowym wyzwaniem (szczególnie w przypadku inicjatyw obejmujących wspólne uczenie się) jest jednak promowanie wymiany zdobytych informacji z innymi decydentami i zainteresowanymi stronami (czyli z tymi, którzy nie uczestniczyli w tych inicjatywach). || - Deklarowanie przez 3 z 4 zaangażowanych uczestników (planowanego/rzeczywistego) wykorzystywania uzyskanych informacji. - Lepsza wymiana informacji z innymi (niebędącymi uczestnikami) decydentami i zainteresowanymi stronami 3. Zapewnienie osobom odpowiedzialnym za wyznaczanie kierunków polityki wsparcia finansowego przeznaczonego na testowanie reform polityki społecznej i polityki rynku pracy, budowanie potencjału głównych podmiotów w zakresie opracowywania i realizowania eksperymentów społecznych oraz udostępnianie informacji i wiedzy specjalistycznej o istotnym znaczeniu Deklarowane (planowane/rzeczywiste) wykorzystywanie informacji przez zaangażowanych uczestników, a także innych decydentów i zainteresowane strony, do wyznaczania kierunków polityki/wspierania polityki lub do prowadzenia kolejnych eksperymentów społecznych || Wspieranie innowacji społecznych stanowi nowy obszar interwencji, w związku z czym brakuje wartości bazowej. || Ze względu na nowość tego rodzaju działania można oczekiwać, że do 2/3 zaangażowanych uczestników zadeklaruje planowane lub rzeczywiste wykorzystanie informacji zdobytych w ramach eksperymentów społecznych do wyznaczania kierunków polityki/wspierania polityki lub do prowadzenia kolejnych eksperymentów społecznych. Występowanie odpowiednich warunków (obejmujących środki finansowe, dostęp do odpowiedniego know-how i odpowiedniej wiedzy specjalistycznej) do opracowywania i przeprowadzania eksperymentów społecznych w obszarze zatrudnienia i polityki społecznej UE: odpowiednie możliwości głównych podmiotów || Wspieranie innowacji społecznych stanowi nowy obszar interwencji, w związku z czym brakuje wartości bazowej. || Uznanie (na przykład w drodze oceny) za zadawalające wszystkich podstawowych warunków (obejmujących środki finansowe, dostęp do odpowiedniego know-how i odpowiedniej wiedzy specjalistycznej, potencjał głównych podmiotów) koniecznych do opracowywania i przeprowadzania eksperymentów społecznych w obszarze zatrudnienia i polityki społecznej UE 4. Zapewnienie organizacjom unijnym i krajowym wsparcia finansowego przeznaczonego na zwiększenie ich możliwości w zakresie opracowywania, promowania i wspierania wdrażania unijnej polityki zatrudnienia i polityki społecznej oraz unijnych przepisów dotyczących warunków pracy. Wzmocnione organizacje i sieci uznawane za użyteczne źródło informacji dla osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki i decydentów, na poziomie UE i państw członkowskich, oraz dla innych zainteresowanych stron || Nie istnieje wartość bazowa dla wszystkich rodzajów organizacji i sieci, które planuje się wesprzeć w ramach nowego programu. Obecnie (w 2011 r.) wiadomo jedynie, że do 9 z 10 biorących udział w badaniu zainteresowanych stron i około 3 z 4 biorących udział w badaniu decydentów, a w szczególności urzędników, ocenia najlepiej funkcjonujące kluczowe sieci UE i organizacje pozarządowe jako użyteczne źródło informacji. || Trzech z czterech biorących udział w badaniu decydentów i innych zainteresowanych stron uznaje organizacje i sieci, którym udzielono największego wsparcia, za użyteczne źródło informacji w zakresie polityki UE i państw członkowskich Deklarowana zmiana w potencjale[23] dalszego opracowywania, promowania i wspierania wdrażania unijnych strategii i przepisów w obszarze zatrudnienia i spraw społecznych przez uczestników (w stosownych przypadkach, indywidualne osoby lub organizacje) zaangażowanych we wdrażanie objętych wsparciem środków na rzecz budowania potencjału || Nie istnieje wartość bazowa dla tego rodzaju samooceny dokonywanej przez uczestników (w stosownych przypadkach, indywidualne osoby lub organizacje) zaangażowanych we wdrażanie objętych wsparciem środków na rzecz budowania potencjału. Pierwsze rezultaty podobnych pomiarów wyników zainicjowanych przez kluczowe unijne sieci i organizacje pozarządowe finansowane w ramach programu Progress wskazują na pozytywną zmianę, w szczególności w zakresie zdobywania wiedzy specjalistycznej istotnej z punktu widzenia wyznaczania kierunku polityki i wspierania polityki, oraz na nieco mniejszą poprawę organizacji wewnętrznej. || Trzech z czterech uczestników zaangażowanych we wdrażanie objętych wsparciem środków na rzecz budowania potencjału deklaruje większy potencjał dalszego opracowywania, promowania i wspierania wdrażania unijnych strategii i przepisów w obszarze zatrudnia i spraw społecznych 5. Dopilnowanie, aby oferty zatrudnienia, wnioski o zatrudnienie i wszystkie powiązane informacje były przejrzyste dla ewentualnych kandydatów i pracodawców Ogólna liczba ofert pracy i curriculum vitae na portalu mobilności zawodowej EURES; obecnie na portalu EURES zamieszczonych jest ponad 1 000 000 ofert pracy i 600 000 curriculum vitae || Obecnie na portalu EURES zamieszczonych jest ponad 1 000 000 ofert pracy i 600 000 curriculum vitae || Oczekiwane tempo wzrostu liczby ofert pracyutrzymujące się na poziomie 3 % rocznie Liczba rozpatrywanych wniosków/ stanowisk obsadzonych za pośrednictwem portalu mobilności zawodowej EURES oraz liczba ofert pracy zamieszczonych na tym portalu || Obecnie szacuje się, że rocznie jest obsadzanych 150 000 stanowisk. || Służby odpowiedzialne za EURES zapoczątkowały badanie „Ocena systemów pomiaru wyników publicznych służb zatrudnienia i zalecenia dotyczące wskaźników mobilności geograficznej” w celu określenia wskaźników dla programu „EURES 2020”. 6. Rozwój usług w zakresie rekrutacji i zatrudniania pracowników poprzez zestawianie wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie na szczeblu europejskim Liczba stanowisk obsadzonych w ramach transnarodowego pośrednictwa pracy dzięki usługom portalu EURES. Wzrost liczby obsadzonych stanowisk o 3 % rocznie (obecnie szacowany na 150 000 obsadzonych stanowisk rocznie) || Komisja dopiero niedawno rozpoczęła realizację działań przygotowawczych w zakresie pierwszego ukierunkowanego programu wsparcia mobilności „Twoja pierwsza praca z EURES-em”. Szacuje się, że dzięki programowi zostanie zatrudnionych 2 000–3 000 młodych pracowników. || jw. 7. Zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich Liczba mikrokredytów udzielonych przez pośredników na rzecz beneficjentów końcowych przy wsparciu UE (50 000 mikrokredytów udzielonych do końca łącznego o