P9_TA(2021)0285

Substancje czynne, w tym flumioksazyna

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 czerwca 2021 r. w sprawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/745 z dnia 6 maja 2021 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: siarczan glinowo-amonowy, krzemian glinu, beflubutamid, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, węglan wapnia, kaptan, dwutlenek węgla, cymoksanil, dimetomorf, etefon, wyciąg z krzewu herbacianego, famoksadon, pozostałości destylacji tłuszczu, kwasy tłuszczowe C7–C20, flumioksazyna, fluoksastrobina, flurochloridon, folpet, formetanat, kwas giberelinowy, gibereliny, heptamaloksyloglukan, proteiny hydrolizowane, siarczan żelaza, metazachlor, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, oleje roślinne/olej rzepakowy, wodorowęglan potasu, propamokarb, protiokonazol, piasek kwarcowy, olej z ryb, środki odstraszające zapachem pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego/tłuszcz owczy, S-metolachlor, feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych, tebukonazol i mocznik (2021/2706(RSP))

(2022/C 67/07)

Parlament Europejski,

— uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/745 z dnia 6 maja 2021 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: siarczan glinowo-amonowy, krzemian glinu, beflubutamid, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, węglan wapnia, kaptan, dwutlenek węgla, cymoksanil, dimetomorf, etefon, wyciąg z krzewu herbacianego, famoksadon, pozostałości destylacji tłuszczu, kwasy tłuszczowe C7–C20, flumioksazyna, fluoksastrobina, flurochloridon, folpet, formetanat, kwas giberelinowy, gibereliny, heptamaloksyloglukan, proteiny hydrolizowane, siarczan żelaza, metazachlor, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, oleje roślinne/olej rzepakowy, wodorowęglan potasu, propamokarb, protiokonazol, piasek kwarcowy, olej z ryb, środki odstraszające zapachem pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego/tłuszcz owczy, S-metolachlor, feromony łuskoskrzydłych o łańcuchach prostych, tebukonazol i mocznik (1),

— uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (2), w szczególności jego art. 17 akapit pierwszy i art. 21,

— uwzględniając opinię wydaną 30 marca 2021 r. przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

— uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/408 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wykonania art. 80 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin oraz w sprawie ustalenia wykazu substancji kwalifikujących się do zastąpienia (3),

— uwzględniając art. 11 i 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (4),

— uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia w sprawie środków ochrony roślin (WE) nr 1107/2009 (5),

— uwzględniając art. 112 ust. 2 i 3 Regulaminu,

— uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

A. mając na uwadze, że flumioksazyna dyrektywą Komisji 2002/81/WE (6) została w dniu 1 stycznia 2003 r. włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (7) oraz została uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009;

B. mając na uwadze, że od 2010 r. (8) trwa procedura odnowienia zatwierdzenia flumioksazyny na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (9), a wniosek w tej sprawie został złożony dnia 29 lutego 2012 r. zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1141/2010 (10);

C. mając na uwadze, że okres zatwierdzenia substancji czynnej flumioksazyny został już przedłużony o pięć lat dyrektywą Komisji 2010/77/UE (11) i od 2015 r. był co roku przedłużany o kolejny rok rozporządzeniami wykonawczymi Komisji (UE) 2015/1885 (12), (UE) 2016/549 (13), (UE) 2017/841 (14), (UE) 2018/917 (15), (UE) 2019/707 (16) i (UE) 2020/869 (17), a teraz został ponownie przedłużony o rok rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/745, które przedłuża okres zatwierdzenia do 30 czerwca 2022 r.;

D. mając na uwadze, że w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2021/745 Komisja nie wyjaśnia powodów przedłużenia i stwierdza jedynie: „W związku z tym, że ocena tych substancji czynnych opóźniła się z przyczyn niezależnych od wnioskodawców, prawdopodobnie zatwierdzenia tych substancji czynnych wygasną, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie ich odnowienia”;

E. mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska przy jednoczesnym zachowaniu konkurencyjności unijnego rolnictwa; mając na uwadze, że należy zadbać zwłaszcza o ochronę szczególnie wrażliwych grup ludności, w tym kobiet ciężarnych, niemowląt i dzieci;

F. mając na uwadze, że należy stosować zasadę ostrożności, a rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 przewiduje, że substancje powinny wchodzić w skład środków ochrony roślin jedynie wtedy, gdy wykazano ich wyraźne korzyści dla produkcji roślinnej i gdy nie oczekuje się żadnego szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi lub zwierząt ani żadnych niedopuszczalnych skutków dla środowiska;

G. mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 stanowi, że ze względów bezpieczeństwa okres zatwierdzenia substancji czynnych powinien być ograniczony w czasie; mając na uwadze, że okres zatwierdzenia powinien być proporcjonalny do ewentualnego ryzyka związanego ze stosowaniem takich substancji, ale w przypadku flumioksazyny wyraźnie widać, że takiej proporcjonalności nie ma;

H. mając na uwadze, że w ciągu 18 lat od zatwierdzenia flumioksazyny jako substancji czynnej zidentyfikowano i sklasyfikowano ją jako substancję działającą szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B i prawdopodobnie zaburzającą gospodarkę hormonalną;

I. mając na uwadze, że gdy stwierdzono ryzyko szkodliwego wpływu na zdrowie, ale brakuje pewności naukowej, Komisja i państwa członkowskie mogą i powinny działać zgodnie z zasadą ostrożności i powinny przyjąć tymczasowe środki zarządzania ryzykiem, które są niezbędne, by zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego;

J. mając na uwadze, że w szczególności art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 stanowi, iż Komisja może w każdej chwili dokonać przeglądu zatwierdzenia substancji czynnej, zwłaszcza w przypadku gdy w świetle najnowszej wiedzy naukowej i technicznej stwierdzi, że istnieją powody, aby uznać, iż dana substancja przestała spełniać kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 tego rozporządzenia, oraz mając na uwadze, że przegląd ten może doprowadzić do wycofania lub zmiany zatwierdzenia substancji;

Substancja działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B i właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego

K. mając na uwadze, że zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (18) flumioksazyna spełnia kryteria zharmonizowanej klasyfikacji jako substancja, która działa szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B, bardzo toksycznie na organizmy wodne oraz bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe zmiany;

L. mając na uwadze, że Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) już w 2014, a następnie w 2017 i 2018 roku stwierdził istnienie pewnych krytycznych obszarów związanych z zaliczeniem flumioksazyny do substancji działających szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B oraz zwrócił uwagę, że potencjalne zaburzanie przez flumioksazynę funkcjonowania układu hormonalnego to problem, którego nie udało się jednoznacznie rozwiązać, i kolejny obszar krytyczny;

M. mając na uwadze, że rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/408 flumioksazyna została umieszczona w 2015 r. w wykazie substancji kwalifikujących się do zastąpienia, ponieważ zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 klasyfikuje się lub ma zostać sklasyfikowana jako substancja działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B;

N. mając na uwadze, że zgodnie z pkt 3.6.4 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie można zatwierdzić substancji czynnej zaliczonej do substancji działających toksycznie na rozrodczość kategorii 1B, chyba że z udokumentowanych dowodów zawartych we wniosku wynika, iż ta substancja czynna jest niezbędna do zwalczania poważnego niebezpieczeństwa dla zdrowia roślin, któremu nie można zapobiec innymi dostępnymi sposobami, w tym metodami niechemicznymi, a w takim przypadku należy zastosować środki ograniczające ryzyko, by jak najmniej narażać ludzi i środowisko;

O. mając na uwadze, że 1 lutego 2018 r., w świetle nowych danych naukowych, państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) wniosek dotyczący zharmonizowanej klasyfikacji i zharmonizowanego oznakowania flumioksazyny na mocy rozporządzenia (WE) nr 1272/2008; mając na uwadze, że w dniu 15 marca 2019 r. Komitet ds. Oceny Ryzyka (RAC) ECHA przyjął opinię zmieniającą klasyfikację flumioksazyny z substancji działającej szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B na substancję działającą szkodliwie na rozrodczość kategorii 2; mając na uwadze, że doprowadzi to prawdopodobnie do ponownej klasyfikacji flumioksazyny w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, lecz jeszcze to nie nastąpiło; mając na uwadze, że do tej pory flumioksazyna pozostaje sklasyfikowana jako substancja działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B;

P. mając na uwadze, że zgodnie z pkt 3.6.5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie można zatwierdzić substancji czynnej uznanej za substancję zaburzającą funkcjonowanie układu hormonalnego, która może mieć niekorzystny wpływ na ludzi, chyba że narażenie ludzi na tę substancję czynną w środku ochrony roślin w realistycznych proponowanych warunkach stosowania jest nieistotne, to znaczy dany produkt stosuje się w systemach zamkniętych lub w innych warunkach wyłączających kontakt z ludźmi oraz jeżeli pozostałości substancji czynnej w żywności lub paszy nie przekraczają wartości wzorcowej określonej zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (19);

Q. mając na uwadze, że od 2014 r. podejrzewa się, iż flumioksazyna ma właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego (20); mając na uwadze, że kryteria ustalania, czy dana substancja jest substancją zaburzającą funkcjonowanie układu hormonalnego w kontekście rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2018/605 (21), mają zastosowanie od 20 października 2018 r. (22); mając na uwadze, że odpowiednie wytyczne przyjęto 5 czerwca 2018 r. (23); mając jednak na uwadze, że Komisja dopiero 4 grudnia 2019 r. upoważniła EFSA do przeprowadzenia oceny potencjału zaburzającego funkcjonowanie układu hormonalnego flumioksazyny zgodnie z nowymi kryteriami;

R. mając na uwadze, że we wrześniu 2020 r. EFSA opublikowała zaktualizowany wzajemny przegląd oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy w odniesieniu do substancji czynnej flumioksazyny (24), w którym nie była w stanie wykluczyć właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, ponieważ zidentyfikowano szereg luk w danych, również w odniesieniu do innych aspektów bezpieczeństwa, co prowadzi do powstania krytycznych obszarów potencjalnie niebezpiecznych;

S. mając na uwadze, że w dziedzinie toksykologii ssaków EFSA zidentyfikowała bardziej szczegółowo szereg luk w danych i kwestii, których nie można było sfinalizować, oraz krytyczny obszar budzący obawy; mając na uwadze, że EFSA zidentyfikowała również luki w danych dotyczących pozostałości i bezpieczeństwa konsumentów, nie była w stanie sfinalizować oceny narażenia wód podziemnych ze względu na luki w danych, a oceny właściwości flumioksazyny zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego u ludzi i organizmów innych niż zwalczane nie można było sfinalizować ze względu na niekompletne zestawy danych, co oznacza, że EFSA nie była w stanie stwierdzić, czy spełniono kryteria zaburzenia funkcjonowania układu hormonalnego zarówno u ludzi, jak i organizmów innych niż zwalczane za pomocą środków EATS, jak określono w pkt 3.6.5 i 3.8.2 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2018/605;

T. mając na uwadze, że flumioksazyna niesie ze sobą duże ryzyko biokoncentracji, jest wysoce toksyczna dla glonów i roślin wodnych oraz umiarkowanie toksyczna dla dżdżownic, pszczół miodnych, ryb i bezkręgowców wodnych;

U. mając na uwadze, że nie do przyjęcia jest, aby nadal dopuszczone było stosowanie w Unii substancji, o której wiadomo, że spełnia obecnie kryteria graniczne ustanowione z myślą o ochronie zdrowia ludzkiego przed substancjami czynnymi o właściwościach rakotwórczych, mutagennych, działających szkodliwie na rozrodczość lub zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, i w przypadku której nie można wykluczyć, że spełnia kryteria graniczne, z uwagi na jej właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego, co zagraża zdrowiu publicznemu i środowisku;

V. mając na uwadze, że wnioskodawcy mogą wykorzystywać automatyczny system właściwy dla metod pracy Komisji, który prowadzi do niezwłocznego przedłużenia okresów zatwierdzania substancji czynnych, jeżeli ponowna ocena ryzyka nie została zakończona, celowo przeciągając proces ponownej oceny poprzez przedstawianie niekompletnych danych i występowanie o kolejne odstępstwa i szczególne warunki, co wiąże się z niedopuszczalnym zagrożeniem dla zdrowia ludzkiego i środowiska, które przez cały ten czas są nadal narażane na działanie niebezpiecznej substancji;

W. mając na uwadze, że po złożeniu wstępnego wniosku o nieprzedłużanie zezwolenia przez Komisję w 2014 r. w oparciu o fakt, że flumioksazyna spełnia kryteria graniczne substancji działających szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B, wnioskodawca wystąpił o odstępstwo od stosowania tych kryteriów granicznych; takie odstępstwo wymagało jednak opracowania odpowiednich metod oceny, które jeszcze nie istniały, mimo że rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 obowiązywało od trzech lat, co doprowadziło do wstrzymania procedury nieprzedłużania na kilka lat;

X. mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 13 września 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia w sprawie środków ochrony roślin (WE) nr 1107/2009 Parlament wezwał Komisję i państwa członkowskie, aby „dopilnowały, żeby proceduralne przedłużenie okresu zatwierdzenia na czas trwania procedury, zgodnie z art. 17 rozporządzenia, nie było stosowane w odniesieniu do substancji czynnych, które są mutagenne, rakotwórcze lub działające szkodliwie na rozrodczość i w związku z tym należą do kategorii 1A lub 1B, lub substancji czynnych zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego i szkodliwych dla ludzi lub zwierząt, jak ma to obecnie miejsce w przypadku takich substancji jak: flumioksazyna, tiaklopryd, chlorotoluron i dimoksystrobina”;

Y. mając na uwadze, że Parlament wyraził już sprzeciw wobec dwóch wcześniejszych przedłużeń okresu zatwierdzenia flumioksazyny w rezolucjach z 10 października 2019 r. (25) i z 10 lipca 2020 r. (26), a Komisja nie udzieliła przekonującej odpowiedzi na te rezolucje ani nie wykazała odpowiednio, że kolejne przedłużenie nie wykroczy poza jej uprawnienia wykonawcze;

Z. mając na uwadze, że po poprzednim przedłużeniu okresów zatwierdzenia 26 substancji czynnych w 2020 r., w tym flumioksazyny, na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/869, przedłużono zatwierdzenie lub nie przedłużono go tylko dla 4 z 26 substancji objętych tym rozporządzeniem wykonawczym, podczas gdy na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/745 przedłużono okresy zatwierdzenia 44 substancji aktywnych (w przypadku wielu z nich po raz trzeci lub czwarty);

1. uważa, że rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/745 wykracza poza uprawnienia wykonawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009;

2. uważa, że rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/745 nie jest spójne z prawem Unii i nie przestrzega zasady ostrożności;

3. zdecydowanie potępia poważne opóźnienia w procesie ponownego udzielenia zezwolenia i w identyfikacji substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego;

4. uważa, że decyzja o przedłużeniu okresu zatwierdzenia flumioksazyny jest ponownie niezgodna z kryteriami bezpieczeństwa określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 i nie opiera się ani na dowodach, że substancję tę można bezpiecznie stosować, ani na udowodnionej pilnej potrzebie stosowania jej w produkcji żywności w Unii;

5. wzywa Komisję do uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/745 i przedłożenia komisji nowego projektu z uwzględnieniem dowodów naukowych na szkodliwe działanie wszystkich przedmiotowych substancji, a w szczególności flumioksazyny;

6. wzywa Komisję do przedłożenia wniosku dotyczącego nieprzedłużenia zezwolenia na stosowanie flumioksazyny podczas kolejnego posiedzenia Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz;

7. wzywa Komisję, aby poinformowała Parlament o konkretnych powodach, dla których ocenę substancji opóźniono z przyczyn niezależnych od wnioskodawców, oraz określiła, które punkty końcowe są nadal oceniane i dlaczego ocena ta wymaga tak dużo czasu;

8. ponownie wzywa Komisję do przedstawiania projektów rozporządzeń wykonawczych jedynie w celu przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji, w przypadku których obecny stan nauki nie powinien prowadzić do wniosku Komisji w sprawie nieprzedłużenia zatwierdzenia dla danej substancji czynnej;

9. ponownie wzywa Komisję do wycofania zatwierdzeń dotyczących substancji, jeżeli istnieją dowody lub uzasadnione wątpliwości, że nie będą one spełniać kryteriów bezpieczeństwa określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009;

10. ponownie zwraca się do państw członkowskich, aby dopilnowały właściwego i terminowego dokonywania ponownej oceny zezwoleń na zgłoszone przez te państwa substancje czynne, oraz wzywa je do jak najszybszego i skutecznego nadrobienia obecnych opóźnień;

11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 160 z 7.5.2021, s. 89.

(2) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(3) Dz.U. L 67 z 12.3.2015, s. 18.

(4) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(5) Dz.U. C 433 z 23.12.2019, s. 183.

(6) Dyrektywa Komisji 2002/81/WE z dnia 10 października 2002 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia flumioksazyny jako substancji czynnej (Dz.U. L 276 z 12.10.2002, s. 28).

(7) Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

(8) Dyrektywa Komisji 2010/77/UE z dnia 10 listopada 2010 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w odniesieniu do dat wygaśnięcia włączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I (Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 48).

(9) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

(10) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1141/2010 z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie ustanowienia procedury odnowienia włączenia drugiej grupy substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG i sporządzenia wykazu tych substancji (Dz.U. L 322 z 8.12.2010, s. 10).

(11) Dyrektywa Komisji 2010/77/UE z dnia 10 listopada 2010 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w odniesieniu do dat wygaśnięcia włączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I (Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 48).

(12) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1885 z dnia 20 października 2015 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: 2,4-D, acibenzolar-S-metylowy, amitrol, bentazon, cyhalofop butylowy, dikwat, esfenwalerat, famoksadon, flumioksazyna, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), glifosat, iprowalikarb, izoproturon, lambda-cyhalotryna, metalaksyl-M, metsulfuron metylowy, pikolinafen, prosulfuron, pimetrozyna, piraflufen etylowy, tiabendazol, tifensulfuron metylowy oraz triasulfuron (Dz.U. L 276 z 21.10.2015, s. 48).

(13) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/549 z dnia 8 kwietnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: bentazon, cyhalofop butylowy, dikwat, famoksadon, flumioksazyna, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), metalaksyl-M, pikolinafen, prosulfuron, pimetrozyna, tiabendazol oraz tifensulfuron metylowy (Dz.U. L 95 z 9.4.2016, s. 4).

(14) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/841 z dnia 17 maja 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: alfa-cypermetryna, Ampelomyces quisqualis szczep: AQ 10, benalaksyl, bentazon, bifenazan, bromoksynil, karfentrazon etylowy, chlorprofam, cyjazofamid, desmedifam, dikwat, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), etoksazol, famoksadon, fenamidon, flumioksazyna, foramsulfuron, Gliocladium catenulatum szczep: J1446, imazamoks, imazosulfuron, izoksaflutol, laminaryna, metalaksyl-M, metoksyfenozyd, milbemektyna, oksasulfuron, pendimetalina, fenmedifam, pimetrozyna, S-metolachlor i trifloksystrobina (Dz.U. L 125 z 18.5.2017, s. 12).

(15) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/917 z dnia 27 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: alfa-cypermetryna, beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, karwon, chloroprofam, cyjazofamid, desmedifam, dimetoat, dimetomorf, dikwat, etefon, etoprofos, etoksazol, famoksadon, fenamidon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, foramsulfuron, formetanat, Gliocladium catenulatum szczep: J1446, izoksaflutol, metalaksyl-M, metiokarb, metoksyfenozyd, metrybuzyna, milbemektyna, oksasulfuron, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol, pimetrozyna i S-metolachlor (Dz.U. L 163 z 28.6.2018, s. 13).

(16) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/707 z dnia 7 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: alfa-cypermetryna, beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, desmedifam, dimetoat, dimetomorf, diuron, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, foramsulfuron, formetanat, metalaksyl-M, metiokarb, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol, S-metolachlor i tebukonazol (Dz.U. L 120 z 8.5.2019, s. 16).

(17) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/869 z dnia 24 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, dimetomorf, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, formetanat, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol i S-metolachlor (Dz.U. L 201 z 25.6.2020, s. 7).

(18) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

(19) Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).

(20) Wnioski EFSA w sprawie wzajemnego przeglądu dotyczącego pestycydów, „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance flumioxazin” [Wnioski w sprawie wzajemnego przeglądu oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy w odniesieniu do substancji czynnej flumioksazyny], Dziennik EFSA, 2014; 12(6):3736, https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/3736

(21) Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/605 z dnia 19 kwietnia 2018 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 poprzez ustanowienie naukowych kryteriów określania właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego (Dz.U. L 101 z 20.4.2018, s. 33).

(22) Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/605 z dnia 19 kwietnia 2018 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 poprzez ustanowienie naukowych kryteriów określania właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego (Dz.U. L 101 z 20.4.2018, s. 33).

(23) Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przy wsparciu ze strony Wspólnego Centrum Badawczego (JRC), „Guidance for the identification of endocrine disruptors in the context of Regulations (EU) No 528/2012 and (EC) No 1107/2009” [Wytyczne służące identyfikacji substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego w kontekście rozporządzeń (UE) nr 528/2012 i (WE) nr 1107/2009], Dziennik EFSA 2018; 16(6):5311, https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/5311

(24) Wnioski EFSA „Updated peer review of the pesticide risk assessment of the active substance flumioxazin” [Zaktualizowany wzajemny przegląd oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy w odniesieniu do substancji czynnej flumioksazyny], Dziennik EFSA, 2020; 18(9):6246, https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/6246

(25) Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 października 2019 r. w sprawie projektu rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/707 z dnia 7 maja 2019 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych alfa-cypermetryna, beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, desmedifam, dimetoat, dimetomorf, diuron, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, foramsulfuron, formetanat, metalaksyl-M, metiokarb, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol, S-metolachlor i tebukonazol (Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0026).

(26) Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 lipca 2020 r. w sprawie projektu rozporządzenia wykonawczego Komisji zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, dimetomorf, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, formetanat, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol i S-metolachlor (Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0197).