[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 16.3.2007

KOM(2007) 116 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY I I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Sprawozdanie z działalności EURES w latach 2004-2005 przedstawione przez Komisję zgodnie art. 19 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1612/68 „Wkład EURES w tworzenie jednolitego europejskiego rynku pracy”

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie 3

2. Główne wydarzenia dotyczące sieci Eures w latach 2004-2005 4

3. Wytyczne EURES na lata 2004-2005 - główne osiągnięcia 5

4. Finansowanie 11

5. Kolejne wyzwania i perspektywy 11

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY I I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Sprawozdanie z działalności EURES w latach 2004-2005 przedstawione przez Komisję zgodnie art. 19 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1612/68 „Wkład EURES w tworzenie jednolitego europejskiego rynku pracy” (Tekst mający znaczenie dla EOG)

WPROWADZENIE

Rolą EURES (Europejskich Służb ds. Zatrudnienia) jest działanie na rzecz mobilności na europejskim rynku pracy poprzez świadczenie usług dla pracowników i pracodawców pragnących skorzystać z prawa do swobodnego przepływu pracowników w EU, zgodnie z rozporządzeniem 1612/68.

Europejska strategia zatrudnienia wspiera mobilność geograficzną jako środek poprawiający funkcjonowanie rynku pracy w Europie. Wytyczne dotyczące zatrudnienia przyjęte przez Radę w lipcu 2003 r. wskazują na potrzebę wsparcia możliwości zatrudnienia i szkolenia na poziomie krajowym i europejskim, aby wspomóc skuteczne pośrednictwo pracy. Wytyczne te określają w szczególności, że do roku 2005 osoby poszukujące pracy na obszarze UE powinny mieć możliwość zapoznania się z wszystkimi ofertami pracy ogłaszanymi przez służby zatrudnienia państw członkowskich. Nowe Zintegrowane wytyczne dotyczące gospodarki i zatrudnienia na lata 2005-2008 odnoszą się z kolei do mobilności jako kluczowego czynnika sukcesu zrewidowanej strategii lizbońskiej. Wytyczne dla polityk zatrudnienia państw członkowskich z lipca 2005 r. kładą jeszcze większy nacisk na mobilność. Wytyczna nr 20 mówi, że mobilność ma zasadnicze znaczenie dla umożliwienia większej liczbie osób znalezienia lepszych miejsc pracy i wzywa do usunięcia „przeszkód dla mobilności pracowników w całej Europie w ramach ustanowionych traktatami”[1]. Wniosek Komisji dotyczący wspólnotowego programu lizbońskiego z lipca 2005 r. podobnie zobowiązuje Wspólnotę do usunięcia przeszkód dla mobilności pracy, aby poprawić mobilność zawodową i geograficzną i otworzyć możliwości zatrudnienia jakie daje paneuropejski rynek pracy[2].

Rozszerzenie sieci EURES na dziesięć nowych państw członkowskich stanowi najważniejsze wydarzenie w sieci EURES w okresie objętym niniejszym sprawozdaniem (lata 2004-2005). Dlatego też część niniejszego sprawozdania została poświęcona rozbudowie struktury EURES w tych krajach. Ponieważ wszystkie działania sieci EURES prowadzone przez członków i partnerów opierają się na ramach obejmujących przewodnie zasady, działania sieci EURES w latach 2004-2005 należy oceniać poprzez porównanie rzeczywistych dokonań z poszczególnymi celami i priorytetami, które zostały ustanowione w tym okresie odniesienia. W związku z tym struktura niniejszego sprawozdania odpowiada dziesięciu priorytetom, którymi EURES kierował się przy rozbudowywaniu sieci w okresie 2004-2005. Do przygotowania niniejszego sprawozdania w dużym stopniu posłużono się ustaleniami z ostatniej oceny sieci przeprowadzonej w 2005 r.

Główne wydarzenia dotyczące sieci Eures w latach 2004-2005

Rozszerzenie

W drugiej połowie 2002 r. Urząd Koordynacji EURES (EURESco) rozpoczął przygotowywanie publicznych służb zatrudnienia (PES) w dziesięciu nowych państwach członkowskich na członkostwo w sieci EURES. W każdym z dziesięciu państw powołano kierowników sieci EURES, którzy zostali zaproszeni do uczestniczenia w pracach Grupy Roboczej EURES jako obserwatorzy począwszy od lipca 2003 r. EURESco przedstawiło PES wyraźnie sformułowane wykazy celów wymagających realizacji w związku z uruchomieniem sieci EURES i zorganizowało spotkania z udziałem PES ze starych i nowych państw członkowskich, aby ułatwić wymianę informacji. EURESco wspomagało sprawne przeprowadzanie działań technicznych, tj. łączenia krajowych baz danych zawierających oferty pracy z bazą danych EURES, szkoliło kierowników EURES w zakresie udzielania dotacji, natomiast w 2004 r. przeszkoliło pierwsze grupy nowych doradców EURES.

Obok wsparcia ze strony EURESco, wszystkie PES nowych państw członkowskich skorzystały z programów partnerskich z udziałem jednego ze starych państw członkowskich. Współpraca ta rozpoczęła się od partnerskiego szkolenia na szczeblu dyrektorów generalnych PES i w wielu wypadkach prowadziła do różnego rodzaju praktycznych form współpracy pomiędzy tymi organizacjami (np. wspólna organizacja targów pracy, szkolenie doradców EURES z nowych państw członkowskich itp.).

Według licznych badań dotyczących poszczególnych państw przeprowadzonych w imieniu EURESco, znaczna większość PES w nowych państwach członkowskich oceniła jako wystarczający swój stan przygotowań do przystąpienia do sieci EURES z dniem 1 maja 2004 r. Podobnie, 60 % doradców EURES w nowych państwach członkowskich stwierdziło, że czują się w pełni przygotowani do objęcia swoich zadań w ramach sieci.

Ogólna ocena pierwszych doświadczeń z ustanawianiem struktury EURES w nowych państwach członkowskich pokazuje, że wszystkich dziesięciu nowych członków właściwie rozpoczęło wdrażanie sieci EURES. Wszyscy oni posiadają programy aktywnego informowania ukierunkowane na różnych uczestników i podmioty biorące udział w projekcie EURES. Doradcy EURES wypracowują swą wiedzę i doświadczenie poprzez dodatkowe kursy szkoleniowe, badania, seminaria i spotkania z uczestnikami sieci EURES z innych krajów. Do osób poszukujących pracy dociera się poprzez dni otwarte, targi pracy, poradnictwo, wizyty w szkołach i na uczelniach oraz wydarzenia szczególne. Działania te uzupełniają ulotki i tablice z ogłoszeniami zawieszane na uczelniach i w lokalnych biurach pracy. Wiele sprawozdań odwołuje się też do właściwego wykorzystania mediów w celu rozpowszechnienia sieci EURES.

Wytyczne EURES na lata 2004-2005 - główne osiągnięcia

Wytyczne EURES wyznaczają priorytety strategicznego rozwoju sieci EURES w latach 2004-2007. W związku z tym, wyniki EURES w latach 2004-2005 są oceniane na podstawie wspomnianych dziesięciu wytycznych.

Wytyczna 1: Wzmocnienie integracji EURES z publicznymi służbami zatrudnienia na terenie UE/EOG.

Integracja sieci EURES z PES jest trwającym procesem, z którym PES radzą sobie na różne sposoby. W wielu przypadkach postęp osiąga się dzięki zatrudnieniu większej liczby doradców i asystentów EURES oraz dzięki zwiększeniu czasu pracy jaki poświęcają oni na sprawy związane z EURES. Inne PES potraktowały priorytetowo szkolenie kadry kierowniczej i stałego personelu PES w zakresie spraw związanych z siecią EURES, tak aby cały personel PES był w stanie udzielać podstawowych informacji klientom EURES. Niektóre PES podniosły rangę sieci EURES, przenosząc doradców z centralnego szczebla organizacji do regionalnych lub lokalnych biur pracy i nadając w ten sposób doradcom EURES bardziej kierowniczą rolę. Wreszcie niektóre PES zdecydowały się na stworzenie struktury międzynarodowych biur pracy zajmujących się wyłącznie sprawami mobilności międzynarodowej.

Do końca 2005 r. średni czas pracy jaki doradcy EURES zatrudnieni przez PES poświęcili na sprawy EURES wynosił w przybliżeniu 71 %. Wartość ta wynosiła 61 % w przypadku doradców EURES pracujących dla organizacji partnerów społecznych w regionach transgranicznych.

Co trzy lata wszyscy członkowie EURES przedkładają EURESco trzyletni plan działalności opisujący główne działania EURES, które zostaną wykonane w okresie objętym wytycznymi EURES. Znaczna większość PES w starych państwach członkowskich oraz wszystkie PES w nowych państwach członkowskich uwzględniły w swoich planach działania integracyjne, jednak rzeczywisty postęp był różny w zależności od kraju. Badanie przeprowadzone w 2005 r. pokazuje, że 48 % doradców EURES w starych państwach członkowskich stwierdziło, że EURES stanowił integralną część codziennej pracy wykonywanej przez lokalne biura pracy. W nowych państwach członkowskich wartość ta była zdecydowanie wyższa – 76 %. Ponadto w starych państwach członkowskich jedynie 32 % doradców EURES uznało, że ich koledzy z PES byli dobrze poinformowani na temat EURES, podczas gdy w nowych państwach członkowskich wartość ta wynosiła 66 %. Chociaż odnotowano pewien postęp w tym zakresie, wielu doradców EURES w starych państwach członkowskich nadal jest zdania, że EURES jest postrzegany jako kwestia drugoplanowa w PES. Sytuacja jest nieco lepsza w nowych państwach członkowskich, ponieważ wiele z tych krajów wciąż zmienia sposób organizacji swoich PES i EURES jest częściej uważany za integralną część procesu ich rozbudowy. Innym czynnikiem mającym znaczenie w nowych państwach członkowskich jest fakt postrzegania sieci EURES raczej jako bezpośredniego rozwiązania niektórych problemów na rynku pracy. .

Pomimo pewnego postępu jaki dokonał się we włączaniu EURES do PES, wciąż ważnym wyzwaniem pozostaje brak zaangażowania i wsparcia działalności EURES ze strony wielu kierowników na szczeblu lokalnym i regionalnym, głównie z powodu ich skoncentrowania na lokalnych i regionalnych celach związanych z bezrobociem. Aby zaradzić tej sytuacji, program szkoleń EURES na 2005 r. obejmował dwa specjalne seminaria dla kadry kierowniczej.

Wytyczna 2: Udostępnienie do 2005 r. wszystkich ofert pracy zamieszczanych przez publiczne służby zatrudnienia do wglądu osób poszukujących pracy na terenie całego obszaru UE/EOG, by mogły być skutecznie wykorzystane do zwiększenia rekrutacji i obsadzania stanowisk

Aby osiągnąć ten cel w sposób najbardziej opłacalny i przyjazny dla użytkownika, w okresie odniesienia postanowiono zastąpić centralną bazę danych EURES, do której członkowie EURES przesyłali wybrane krajowe oferty pracy, nowym, zdecentralizowanym systemem dającym bezpośredni dostęp do niemal wszystkich krajowych ofert pracy we wszystkich uczestniczących krajach.

Projekt został opracowany dzięki nowej technologii usług internetowych, która pozwala wyszukiwarce w portalu EURES na skuteczne przeszukiwanie w czasie rzeczywistym każdej z krajowych baz danych PES zawierających oferty pracy przy użyciu określonej liczby parametrów ustawionych przez użytkownika, takich jak rodzaj zatrudnienia, kraj, czas trwania umowy, poziom wykształcenia, doświadczenie, data zamieszczenia ogłoszenia, słowo kluczowe, a także przy wykorzystaniu taksonomii synonimów zawodów i kwalifikacji.

Oprócz zaledwie kilku wyjątków, przed końcem 2005 r. członkowie EURES całkowicie połączyli swoje bazy danych z nową platformą. Portal mobilności zawodowej EURES stał się jedną z najbardziej popularnych stron internetowych Komisji Europejskiej, osiągając w latach2004-2005 średnią ponad 500 000 odwiedzin w miesiącu. Nowy system wymiany danych został oficjalnie zainaugurowany na konferencji otwierającej Europejski Rok Mobilności Pracowników w Brukseli w lutym 2006 r.

Od tego czasu pozostałe bazy danych zostały w pełni połączone, a średnia liczba ofert pracy dostępnych na każde żądanie wzrosła do około 1 000 000. W ścisłej współpracy z członkami EURES wykonano również szereg prac mających na celu poprawę jakości informacji udostępnianych w portalu. Dla ułatwienia komunikacji wewnętrznej w sieci EURES portal został uzupełniony sekcją Extranet, dostępną dla wszystkich członków i partnerów EURES.

Dalszy rozwój portalu EURES będzie polegał między innymi na udoskonaleniu interfejsu użytkownika oraz szeregu funkcji, takich jak spersonalizowany profil „Mój EURES”, stworzenie biuletynów on-line, szybszych połączeń między zamieszczaniem życiorysów EURES on-line i EUROPASS oraz synergii z ofertami pracy dostępnymi w portalu poświęconym mobilności europejskich naukowców.

Dane statystyczne dotyczące wykorzystania portalu mobilności zawodowej EURES znajdują się w załączniku 1.

Wytyczna 3: Zasadnicza poprawa udostępniania informacji na temat wszystkich aspektów mobilności rynku pracy, w tym praw związanych ze swobodnym przepływem pracowników i zapewnienie monitorowania przeszkód dla mobilności pracy w celu ich usunięcia

Informacje na temat mobilności rynku pracy udzielane są obywatelom zarówno na szczeblu europejskim jak i krajowym. EURES dostarcza informacje na temat warunków życia i pracy, informacje o rynku pracy i prawach związanych ze swobodnym przepływem pracowników we wszystkich państwach członkowskich. W związku z tym ostatnim zagadnieniem, ze względu na rozszerzenie z 1 maja 2004 r., stworzono specjalną szczegółową sekcję on-line (patrz również Wytyczna nr 7). Jako kontynuację owocnej współpracy w 2005 r., ustanowiono szczególne partnerstwo z Biurami Porad dla Obywatela (CSS)[3], dając użytkownikom EURES bezpośredni dostęp do CSS i możliwość składania indywidualnych wniosków o poradę w sprawach takich jak uznawanie kwalifikacji, opodatkowanie i zabezpieczenie społeczne. Portal Your Europe[4] również leży w sferze zainteresowania sieci EURES. Komisja odnotowała fakt wzajemnego uzupełniania się tego portalu z portalem mobilności zawodowej EURES, a istniejącą synergią są wykorzystywane dla obustronnej korzyści użytkowników.

Na szczeblu krajowym informacje na temat wspomnianych kwestii są udostępniane dla szerokiego grona odbiorców poprzez krajowe strony internetowe PES, broszury i inne materiały drukowane, a także poprzez ogłoszenia zamieszczane przez EURES w periodykach i gazetach. Jednym z elementów codziennej pracy PES i organizacji partnerskich EURES jest monitorowanie przeszkód dla mobilności wewnętrznej i zewnętrznej i podejmowanie działań zmierzających do usunięcia przeszkód tam, gdzie jest to możliwe.

Wytyczna 4: Obowiązek świadczenia usług EURES obywatelom bez względu na to, w którym kraju UE/EOG zamieszkują oraz ich dostępności dla jak najszerszej grupy osób

Wytyczna ta stanowi najważniejszą zasadę, która odróżnia EURES od innych usługodawców na rynku pracy. W okresie 2004-2005 wszyscy członkowie i partnerzy EURES zapewnili, że świadcząc usługi we właściwy sposób dbali o poszanowanie zasady równego traktowania wszystkich osób, niezależnie od kraju zamieszkania na obszarze UE/EOG.

Wytyczna 5: Stosowanie aktywnego podejście wobec pracodawców i zapewnienie im wsparcia w rekrutacji transgranicznej

Kluczową cechą sieci EURES jest bliski kontakt z pracodawcami; stanowi on także wstępny wymóg zapewniający, że usługi EURES są przystosowane do potrzeb pracowników. W latach 2004-2005 członkowie i partnerzy EURES przeprowadzili zakrojone na szeroką skalę działania ukierunkowane na tę grupę docelową. Obejmowały one targi rekrutacyjne, współpracę z izbami handlowymi i innymi organizacjami skupiającymi pracodawców (w tym organizacje partnerów społecznych), sesje informacyjne, kampanie promocyjne, dystrybucję ulotek i plakatów, umieszczanie stażystów w zagranicznych przedsiębiorstwach, współpracę z pracodawcami w środowiskach uniwersyteckich, produkcję przewodników dla pracodawców po rynku pracy w Europie, wizyty w przedsiębiorstwach, spotkania z pracodawcami itp.

Wiarygodność usług świadczonych przez sieć EURES ma kluczowe znaczenie dla sukcesu całej sieci EURES, dlatego kilka PES (np. w Niemczech i w Zjednoczonym Królestwie) wprowadziło umowy o poziomie świadczonych usług zawierane przy prowadzeniu międzynarodowych projektów rekrutacyjnych pracodawców.

Aby dać nowy bodziec do zaangażowania się pracodawców w działania sieci EURES, w ostatnim kwartale 2005 r. EURESco postanowiło ponownie powołać do życia ustanowioną doraźnie grupę roboczą ds. usług dla pracodawców. Zadaniem grupy jest przyczynianie się do dalszego rozwijania usług świadczonych dla pracodawców w ramach sieci EURES i wspieranie wzajemnej współpracy pomiędzy siecią EURES a pracodawcami w celu osiągnięcia wyższego poziomu mobilności pracy w UE/EOG.

Wytyczna 6: Przyczynianie się do określania niedoborów siły roboczej i ograniczeń, które mogą zostać zniwelowane dzięki transgranicznej mobilności zatrudnienia; opracowanie i koordynacja działań naprawczych

Większość PES ustanowiła mechanizmy gromadzenia informacji na temat tendencji panujących na rynku pracy, aby wspomóc określanie i zapobieganie nadwyżkom, niedoborom i ograniczeniom. Aby wykorzystać europejską mobilność zatrudnienia jako narzędzie zwalczania dysproporcji na rynku pracy, członkowie EURES współdziałają ze sobą poprzez dwustronne projekty rekrutacyjne. W latach 2004-2005 członkowie EURES przeprowadzili wiele projektów rekrutacyjnych, w tym – od 1 maja 2004 r. – obejmujących nowe i stare państwa członkowskie.

Jak stwierdzono w sprawozdaniu Komisji z funkcjonowania ustaleń przejściowych[5] z lutego 2006 r., mobilność zawodowa z krajów UE-10 miała ogólnie rzecz biorąc pozytywny wpływ na rynki pracy starych państw członkowskich, które otworzyły się, wyrównując niedobory siły roboczej w niektórych obszarach. Finansowane poprzez EURES dwustronne projekty rekrutacyjne są prowadzone w zależności od potrzeb rynku pracy i w tym kontekście można stwierdzić, że przyczyniły się one do skorygowania dysproporcji na rynku pracy.

Wytyczna 7: Zapewnienie, w kontekście rozszerzenia łatwo dostępnych i aktualnych informacji na temat praw pracowników do swobodnego przemieszczania się w okresach przejściowych mających zastosowanie do nowych państw członkowskich

EURES aktywnie przyczynił się do udzielania informacji w ramach rozszerzenia w 2004 r. W portalu mobilności zawodowej EURES stworzono nową sekcję dotyczącą praw pracowników do swobodnego przemieszczania się w okresach przejściowych. Obok ogólnej informacji na temat praw do swobodnego przemieszczania się, sekcja ta zawiera również szczegółowe informacje na temat pewnych zagadnień, takich jak warunki dostępu, pozwolenia na pracę, dostęp do informacji i procedury rekrutacyjne. Sekcja ta jest zbudowana jak praktyczny przewodnik dla osób poszukujących pracy i pracodawców przemieszczających się z jednego kraju do drugiego lub rekrutujących w innym kraju, natomiast informacji EURESco udzielają PES i/lub właściwe ministerstwa. Sekcja dotycząca swobodnego przepływu osób jest jedyna w swoim rodzaju, oraz stanowi często odwiedzaną część portalu EURES. Doradcy EURES również często informują obywateli o międzynarodowych uzgodnieniach w tym zakresie.

Wytyczna 8: Świadczenie silnego wsparcia dla rozwoju transgranicznych rynków pracy

EURES odgrywa ważną rolę w regionach transgranicznych, gdzie doradcy EURES udzielają informacji i porad pracownikom transgranicznym i pracodawcom pragnącym prowadzić rekrutację po drugiej stronie granicy. Największe skupisko osób przemieszczających się do pracy przez granice znajduje się na stosunkowo niewielkim obszarze EOG, a mianowicie pomiędzy regionami Belgii, Luksemburga, Niderlandów, Niemiec, Francji, a także Szwajcarii, z którą EURES współpracuje oficjalnie od 2002 r. Dostępne statystyki i dane szacunkowe dotyczące osób przemieszczających się do pracy wskazują na stopniowy wzrost tego typu przepływów pomiędzy nowymi i starymi państwami członkowskimi, lecz także pomiędzy nowymi państwami członkowskimi. EURES wspiera około 20 oficjalnie uznanych partnerstw transgranicznych, a także różne inne formy działalności transgranicznej, które mogą stanowić podstawy przyszłych partnerstw. Zasadniczą cechą sieci EURES jest aktywne uczestnictwo w działalności sieci partnerów społecznych, w szczególności w odniesieniu do działań transgranicznych. Z dniem 1 kwietnia 2004 r. działania operacyjne związane z udzielaniem dotacji partnerstwom transgranicznym zostały przekazane PES.

W 2005 r. sfinansowano szereg nowych działań transgranicznych w regionach transgranicznych pomiędzy Niemcami/Republiką Czeską, Niemcami/Polską, Finlandią/Estonią i Słowacją/Republiką Czeską/Polską.

Karta EURES określa cztery podstawowe zadania partnerstw transgranicznych, a mianowicie: wymiana informacji i porad dotyczących ofert pracy i wniosków o zatrudnienie oraz warunków życia i pracy; bezpośrednie i regularne kontakty doradców EURES w regionach; przygotowywanie i aktualizowanie rejestrów ofert szkoleń zawodowych w regionach, a także opracowywanie projektów mających na celu usprawnienie rynku pracy w regionach, w tym współpraca z innymi odpowiednimi programami. W latach 2004-2005 partnerstwa sporządziły wiele produktów informacyjnych takich jak ulotki, broszury, specjalne materiały informacyjne dla mniejszości etnicznych, pracowników wyższego szczebla, studentów i absolwentów, biuletyny, strony internetowe, ogłoszenia zamieszczane w gazetach, wydawnictwa na CD-ROM, audycje telewizyjne i radiowe itd. (wszystkie partnerstwa dysponują własnymi stronami internetowymi, które często stanowią najpotężniejsze narzędzie rozpowszechniania własnych produktów informacyjnych). Wymiana informacji pomiędzy doradcami EURES w coraz większym stopniu staje się jedną z istniejących norm pracy partnerstw. Rozpowszechniono publikację przewodników po ofertach pracy oraz tworzenie transgranicznych sieci dostawców usług szkoleniowych, ekspertów w zakresie kształcenia i specjalistów w dziedzinie zasobów ludzkich. Ponadto partnerstwa doprowadziły do sporządzania sprawozdań dotyczących przeszkód dla mobilności. Aby systematycznie gromadzić właściwe informacje na temat rynku pracy w regionach transgranicznych oraz poprawić przejrzystość rynku, niektóre partnerstwa stworzyły własne systemy monitorowania rynku pracy. Szereg partnerstw prowadzi współpracę z innymi właściwymi programami UE, w szczególności z INERREG. Dotyczy to zwłaszcza takich działań jak opracowywanie przewodników po ofertach pracy lub rejestrów ofert szkoleń zawodowych.

Wytyczna 9: Zapewnienie przeprowadzania oceny wyników osiągniętych przez EURES i regularnego monitorowania działań EURES

Działania i wyniki uzyskane przez sieć EURES są regularnie poddawane ocenie i monitorowane, zarówno na szczeblu krajowym jak i na szczeblu UE. Codzienne zadania związane z monitorowaniem wykonują kierownicy EURES w każdym PES i koordynatorzy każdego partnerstwa transgranicznego. Członkowie i partnerzy składają raz do roku sprawozdanie z postępów we wdrażaniu trzyletnich planów działań finansowanych przez Komisję. EURESco dba również o to, by funkcjonowanie i wyniki sieci EURES były poddawane niezależnej ocenie, przeprowadzanej raz na trzy lata przez organ zewnętrzny wyłoniony w drodze przetargu.

Obok różnego rodzaju sprawozdań składanych EURSEco przez członków i partnerów sieci, każdy z doradców składa również bezpośrednio miesięczne sprawozdania z kontaktów z obywatelami. Chociaż interpretacja tych danych wymaga znacznej ostrożności, pokazują one rosnącą liczbę zapytań obsługiwanych przez sieć. Według sprawozdań miesięcznych z 2004 r., ogólna liczba indywidualnych kontaktów doradców EURES w ciągu roku sięgnęła 812 271. W 2005 r. liczba ta wzrosła do 1 064 867, tj. średnio 88 739 w ciągu miesiąca. Liczba osób objętych kontaktami grupowymi wzrosła z kolei z 144 615 w 2004 r. do 211 724 w 2005 r., co stanowi wzrost o prawie 50 %. Około 7-15 % codziennych kontaktów dotyczy pracodawców, natomiast pozostała znaczna część (85-93 %) – osób poszukujących pracy/ pracowników.

Jeżeli chodzi o zagadnienia, których dotyczą te kontakty, to statystyki odnoszące się do doradców EURES pracujących w PES przez ostatnie sześć miesięcy 2005 r. wskazują na następujący podział:[6]

W PRZYPADKU DORADCÓW EURES PRACUJąCYCH W PARTNERSTWACH TRANSGRANICZNYCH ZRÓżNICOWANIE PORUSZANYCH ZAGADNIEń JEST NIECO INNE: WIęKSZE JEST ZAINTERESOWANIE ZABEZPIECZENIEM SPOłECZNYM I OPODATKOWANIEM. NALEżY PODKREśLIć ROLę, JAKą ODGRYWAJą PARTNERSTWA TRANSGRANICZNE W UDZIELANIU INFORMACJI PRACOWNIKOM TRANSGRANICZNYM.

Wytyczna 10: Udzielanie obywatelom, partnerom społecznym i innym właściwym podmiotom odpowiednich informacji oraz komunikatów dotyczących EURES

Jak określono w sekcji 2.5 Karty EURES, Komisja wspólnie z innymi członkami i partnerami EURES angażuje się w ogólną strategię komunikacji mającą na celu zagwarantowanie zgodności i spójności sieci wobec użytkowników. Zgodnie z tą ogólną strategią, członkowie EURES opracowują własne plany promocji należące do krajowych planów działań EURES. Prace nad opracowywaniem wspomnianej ogólnej strategii informacyjnej EURES zostały rozpoczęte w lutym 2005 r. w bliskiej współpracy z siecią EURES.

Strategia komunikacyjna oraz jej plan pozwolą na podniesienie świadomości dotyczącej sieci EURES wśród jej docelowych odbiorców w świetle doświadczeń Europejskiego Roku Mobilności Pracowników 2006 oraz na poprawę jakości informowania osób poszukujących pracy i pracodawców kontaktujących się z publicznymi służbami zatrudnienia. Strategia zawiera szereg pomysłów i zestaw wspólnych narzędzi wykorzystywanych bezpośrednio przez członków sieci na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym.

Finansowanie

Budżet EURES w obydwu omawianych latach wynosił 17 mln EUR. W latach 2004 i 2005 w dziedzinach wydatków na pomoc techniczną i administrację osiągnięto pułap wynoszący odpowiednio 450 000 EUR i 500 000 EUR. Obok wspomnianych kwot EURES otrzymał wsparcie z EFTA (w wysokości 378 733 EUR w 2004 r. i 362 250 EUR w 2005 r.) na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (udział Norwegii i Islandii). W poniższej tabeli przedstawiono rzeczywiste zobowiązania i podział funduszy na główne kategorie wydatków w ciągu omawianych dwóch lat.

Zobowiązania budżetowe w latach 2004-2005

2004 | 2005 |

PARTNERSTWA TRANSGRANICZNE[7] | 6 041 161 | 6 010 614 |

KRAJOWE DZIAłANIA EURES | 7 076 048 | 7 209 086 |

DZIAłANIA RÓżNE | 3.543.512 | 3 438 288 |

OGÓłEM | 16 660 721 | 16 657 988 |

Specjalny budżet przeznaczony na EURES uzupełniają znaczne nakłady ze strony PES (szczególnie wynagrodzenia dla doradców EURES) w celu utrwalenia i rozbudowy sieci.

Kolejne wyzwania i perspektywy

Udana integracja z rynkiem pracy państw, które przystąpiły do UE w 2004 r. wciąż stanowi wyzwanie, ze względu na fakt dalszego obowiązywania w niektórych krajach po 1 maja 2006 r. środków przejściowych mających wpływ na swobodny przepływ osób. Sieć będzie kontynuować starania podjęte przed 2004 r. w celu odpowiedniego informowania pracodawców i osób poszukujących zatrudnienia na terenie UE. Równie ważnym wyzwaniem na przyszłość jest integracja Rumunii i Bułgarii z siecią EURES. W 2005 r. powołano kierowników EURES dla tych krajów, którzy uczestniczyli w pracach Grupy Roboczej EURES od września tego roku. Członkowie personelu rumuńskiego i bułgarskiego PES również zostali włączeni w szkolenia dla nowych doradców EURES organizowanych wiosną 2006 r., aby wzmocnić działania związane z siecią EURES i mobilnością międzynarodową w okresie prowadzącym do przystąpienia. Wraz z włączeniem tych nowych państw, więcej uwagi w ramach sieci należy poświęcić na zapewnienie, że międzynarodowa mobilność zatrudnienia odbywa się przy pełnym poszanowaniu stosowanych norm pracy. Innymi głównymi celami polityki będzie w przyszłości zwrócenie baczniejszej uwagi na ogólne usługi świadczone przez PES, by poprawić warunki panujące na rynku pracy w Europie oraz przyczynić się do osiągnięcia celów europejskiej strategii zatrudnienia, poszerzyć możliwości wykorzystania portalu i sieci EURES jako narzędzia wspierania legalnej migracji w UE, jak przewiduje Plan polityki w dziedzinie legalnej migracji z grudnia 2005 r.[8] oraz by wesprzeć wdrażanie europejskich ram kwalifikacji, które powinny zostać przyjęte w drugiej połowie 2007 r.

Organizacja Europejskiego Roku Mobilności Pracowników 2006 stanowiła pod tym względem doskonałą możliwość zwrócenia uwagi publicznej na rolę i cele sieci EURES oraz zwiększenia jej dostrzegalności wśród różnych grup uczestników. W tym celu w 2006 r. uruchomiono strategię informacyjno-komunikacyjną obejmującą szeroki zakres działań związanych z informowaniem i promocją.

Annex 1 to the EURES Activity Report 2004-2005

Statistics on the use of the European Job Mobility Portal

Table 1: Number of visits at the EURES Job Portal per month Sept. 2004 – Mar. 2006

[pic] Graph 1: Number of visits at the EURES Job Portal per month Sept. 2004 – Mar. 2006

[pic]

Table 2: Number of job vacancies on the EURES Job Portal Feb. 2005 – Apr. 2006

[pic]

[1] Decyzja Rady w sprawie wytycznych polityk zatrudnienia państw członkowskich z dnia 12 lipca 2005 r.

[2] COM(2005)330

[3] http://ec.europa.eu/citizensrights

[4] http://ec.europa.eu/youreurope

[5] COM(2006) 48

[6] Do lipca 2005 r. doradcy EURES nie składali tak szczegółowych sprawozdań na temat zagadnień, których dotyczyły kontakty.

[7] Znaczna część działań transgranicznych, które stanowią podwaliny przyszłych partnerstw transgranicznych są finansowane poprzez krajowe plany EURES.

[8] COM(2005) 669 wersja ostateczna.