22)

Po art. 22 dodaje się nowy rozdział VIIa w następującym brzmieniu: „ROZDZIAŁ VIIa KRAJOWE ORGANY REGULACYJNE Artykuł 22a Wyznaczanie i niezależność krajowych organów regulacyjnych 1. Każde państwo członkowskie wyznacza jeden krajowy organ regulacyjny. 2. Państwa członkowskie gwarantują niezależność krajowego organu regulacyjnego i zapewniają, że wykonuje on swoje uprawnienia w sposób bezstronny i przejrzysty. W tym celu państwo członkowskie zapewnia, że w czasie wykonywania zadań regulacyjnych, powierzonych mu na mocy niniejszej dyrektywy i aktów powiązanych , krajowy organ regulacyjny: a) jest prawnie oddzielony i funkcjonalnie niezależny od jakiegokolwiek innego podmiotu publicznego lub prywatnego, oraz b) jego personel i osoby odpowiedzialne za jego zarządzanie działają niezależnie od jakichkolwiek interesów rynkowych, oraz c) podczas wykonywania zadań regulacyjnych nie występuje o bezpośrednie instrukcje ani nie przyjmuje ich od żadnego rządu ani innych publicznych i prywatnych podmiotów. 3. W celu ochrony niezależności krajowego organu regulacyjnego państwa członkowskie zapewniają w szczególności, że: a) krajowy organ regulacyjny posiada osobowość prawną, autonomię finansową oraz stosowne zasoby kadrowe i finansowe do realizacji swoich zadań; b) członkowie zarządu krajowego organu regulacyjnego powoływani są na nieodnawialny ustalony okres co najmniej pięciu lat , lecz nie więcej niż na siedem lat. W przypadku pierwszego mandatu kadencja połowy członków wynosi dwa i pół roku. Członkowie zarządu mogą zostać zwolnieni z pełnienia funkcji w trakcie swojej kadencji jedynie w przypadku, gdy nie spełniają już warunków określonych w niniejszym artykule lub dopuścili się poważnego uchybienia w świetle prawa krajowego; oraz c) zapotrzebowanie budżetowe krajowego organu regulacyjnego pokrywane jest z bezpośrednich wpływów z operacji na rynku energii. Artykuł 22b Cele polityczne krajowego organu regulacyjnego Przy realizacji zadań regulacyjnych, wyszczególnionych w niniejszej dyrektywie, organ regulacyjny podejmuje wszelkie uzasadnione kroki, które są ukierunkowane na osiągnięcie następujących celów: a) promowanie, w ścisłej współpracy z Komisja, Agencją oraz krajowymi organami regulacyjnymi innych państw członkowskich ║, konkurencyjnego, bezpiecznego i trwałego z punktu widzenia ochrony środowiska rynku energii elektrycznej na terenie Wspólnoty ▐ , skutecznego otwarcia rynku dla wszystkich odbiorców i dostawców we Wspólnocie, oraz zagwarantowanie, że sieci dostaw energii będą eksploatowane długoterminowo, wydajnie i niezawodnie ; b) rozwój konkurencyjnych i prawidłowo funkcjonujących rynków ▐ na terenie Wspólnoty, mając na uwadze osiągnięcie celu określonego w lit. a); c) zniesienie wszelkich ograniczeń w handlu energią elektryczną pomiędzy państwami członkowskimi, w tym rozwój odpowiednich transgranicznych zdolności przesyłowych w celu zaspokojenia popytu i pogłębienia integracji rynków krajowych w celu ułatwienia swobodnego przepływu energii elektrycznej na terenie Wspólnoty; d) rozwój ║, przy najniższych kosztach , nakierowanych na odbiorców bezpiecznych, niezawodnych i efektywnych systemów sieciowych , wspieranie wystarczalności systemu przy jednoczesnym zapewnieniu energooszczędności i integracji małych i dużych jednostek korzystających z energii ze źródeł odnawialnych oraz zapewnienie rozproszonego wytwarzania zarówno w sieci przesyłowej, jak i dystrybucyjnej ; e) ułatwianie dostępu do sieci nowych zdolności wytwórczych, w szczególności usuwanie barier, które mogłyby uniemożliwić wchodzenie nowych uczestników rynku i wykorzystujących energię ze źródeł odnawialnych; f) zapewnienie, że operatorzy sieci otrzymają stosowne bodźce, zarówno krótko-, jak i długoterminowe, do zwiększenia wydajności w zakresie działania sieci oraz wspierania integracji rynkowej; g) zapewnienie korzyści dla klientów poprzez efektywne funkcjonowanie własnego rynku krajowego, zapewnienie ochrony odbiorców i promowanie skutecznej konkurencji we współpracy z organami ochrony konkurencji; h) pomoc w osiąganiu wysokich standardów usługi powszechnej i publicznej w odniesieniu do dostaw energii elektrycznej, wspieranie ochrony odbiorców znajdujących się w trudnej sytuacji oraz pomoc w zagwarantowaniu skuteczności środków ochrony odbiorcy, o których mowa w załączniku A; i) harmonizacja koniecznych procesów wymiany danych. Artykuł 22c Obowiązki i uprawnienia organu regulacyjnego 1. Do obowiązków krajowego organu regulacyjnego należy wykonywanie w stosownych przypadkach i przy regularnym zasięganiu opinii innych właściwych wspólnotowych i krajowych organów, operatorów systemów przesyłowych oraz innych podmiotów rynkowych bez uszczerbku dla ich szczegółowych kompetencji następujących obowiązków : a) ustanawianie lub zatwierdzanie, niezależnie i w oparciu o przejrzyste kryteria, regulowanych taryf sieciowych oraz ich składników; b) zapewnienie spełnienia przez operatorów systemu przesyłowego i dystrybucyjnego oraz, w stosownych przypadkach, właścicieli systemu, jak również wszelkie przedsiębiorstwa energii elektrycznej, ich zobowiązań na mocy niniejszej dyrektywy i innych właściwych aktów prawnych Wspólnoty, także w zakresie kwestii transgranicznej; c) współpraca w zakresie kwestii transgranicznej z krajowym organem lub organami regulacyjnymi innych państw członkowskich i Agencją, w tym zagwarantowanie istnienia zdolności połączeń wzajemnych między infrastrukturami przesyłowymi wystarczającej do zapewnienia skutecznej ogólnej oceny rynkowej oraz bezpieczeństwa kryteriów dostaw bez dyskryminowania przedsiębiorstw dostawczych z poszczególnych państw członkowskich ; d) przestrzeganie i wdrażanie wszelkich odnośnych wiążących decyzji Komisji i Agencji i Komisji; e) przedkładanie co roku sprawozdania w sprawie własnej działalności i wypełniania obowiązków wobec Komisji, właściwych organów państw członkowskich oraz Agencji ║. Sprawozdanie to dotyczy podjętych środków oraz uzyskanych wyników w zakresie każdego z zadań wyszczególnionych w niniejszym artykule; f) nadzorowanie zgodności z obowiązującymi na mocy niniejszej dyrektywy oraz innego odnośnego prawodawstwa wspólnotowego wymogami dotyczącymi wydzielenia i zagwarantowanie, że nie istnieje subsydiowanie skrośne między działalnością przesyłową, dystrybucyjną a dostawczą , jak również zagwarantowanie, że taryfy dystrybucyjne i przesyłowe będą ustalane z dużym wyprzedzeniem w stosunku do okresów, w których będą stosowane ; g) dokonywanie przeglądu planów inwestycyjnych operatorów systemu przesyłowego, a także zamieszczanie w swoim sprawozdaniu rocznym oceny planu inwestycyjnego operatorów systemu przesyłowego w zakresie jego zgodności z ogólnoeuropejskim dziesięcioletnim planem inwestycji sieciowych , o którym mowa w art. 2c ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1228/2003; dziesięcioletni plan inwestycyjny stworzy zachęty do promowania inwestycji oraz zapewni wystarczającą jakość oraz ilość siły roboczej do wykonania zobowiązań w zakresie świadczenia usług; nieprzestrzeganie dziesięcioletniego planu inwestycyjnego skutkuje nałożeniem proporcjonalnych sankcji na operatora przez krajowy organ regulacyjny zgodnie z zaleceniami wydanymi przez Agencję; h) zatwierdzanie rocznych planów inwestycyjnych operatorów systemu przesyłowego; i) monitorowanie zgodności z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa i niezawodności sieci, ustanawianie lub zatwierdzanie norm i wymogów w zakresie jakości usług i dostaw, a także dokonywanie przeglądu dotychczasowych wyników w odniesieniu do jakości usług i dostaw oraz przeglądu przepisów dotyczących bezpieczeństwa i niezawodności sieci; j) monitorowanie poziomu przejrzystości, zapewnianie zgodności przedsiębiorstw energii elektrycznej z wymaganiami w zakresie przejrzystości; k) zachęcanie do rozwijania europejskich umów na dostawy przerywalne; l) monitorowanie, we współpracy z organami ochrony konkurencji, poziomu rzeczywistego otwarcia rynku i konkurencji na poziomie hurtowym i detalicznym, w tym w centrach handlu energią elektryczną, cen dla gospodarstw domowych, częstotliwości zmian dostawców, adekwatnych warunków przedpłat odzwierciedlających rzeczywiste zużycie, częstotliwości przyłączenia i odłączenia od sieci, opłat za utrzymanie, skarg zgłaszanych przez gospodarstwa domowe w uzgodnionym formacie, jak również wszelkich zakłóceń lub ograniczeń konkurencji, włącznie z dostarczaniem wszelkich stosownych informacji oraz informowaniem właściwych organów ochrony konkurencji o wszelkich stosownych przypadkach; m) monitorowanie występowania restrykcyjnych praktyk umownych, w tym klauzul wyłączności, które mogą uniemożliwiać odbiorcom innym niż gospodarstwa domowe jednoczesne zawieranie umów z więcej niż jednym dostawcą lub utrudniać im wybór w tym zakresie oraz powiadamianie, tam gdzie to właściwe, o takich praktykach krajowych organów ochrony konkurencji; n) z pełnym uwzględnieniem przepisów traktatu — promowanie długoterminowych umów między odbiorcami i dostawcami energii, które przyczyniają się do poprawy produkcji i dystrybucji energii, a jednocześnie umożliwiają odbiorcom czerpanie związanych z tym korzyści, o ile umowy takie będą mogły również przyczynić się do zapewnienia optymalnego poziomu inwestycji w sektorze energii; o) uznawanie swobody umów w odniesieniu do umów długoterminowych oraz możliwości zawierania umów gwarantowanych majątkiem, pod warunkiem że są one zgodne z przepisami prawa wspólnotowego; p) monitorowanie czasu potrzebnego przedsiębiorstwom przesyłowym i dystrybucyjnym do wykonania połączeń i napraw oraz nakładanie sankcji zgodnie z wytycznymi ustalonymi przez Agencję, jeżeli te połączenia i naprawy ulegają wydłużeniu z nieuzasadnionych przyczyn ; q) kontrola , bez uszczerbku dla kompetencji innych krajowych organów regulacyjnych, wysokich standardów usług powszechnych i użyteczności publicznej w odniesieniu do energii elektrycznej i ochrony słabych odbiorców ▐; r) zagwarantowanie skuteczności środków ochrony odbiorców przedstawionych w załączniku A; s) publikowanie zaleceń, przynajmniej raz w roku, w sprawie zgodności taryf za dostawy z art. 3 z należytym uwzględnieniem w tych zaleceniach wpływu cen regulowanych, mianowicie dla hurtowych i końcowych odbiorców na funkcjonowanie rynku; t) zgłaszanie do krajowych organów ochrony konkurencji i Komisji tych państw członkowskich, w których regulowane taryfy są niższe niż cena rynkowa; u) ustanowienie standardowych przepisów w zakresie stosunków między końcowym odbiorcą a dostawcami, dystrybutorami bądź operatorami systemu pomiarowego, obejmujących co najmniej zapewnienie dostępu do danych dotyczących zużycia przez odbiorców, w tym informacji na temat cen i wszelkich powiązanych wydatków, stosowania łatwo zrozumiałego , jednolitego formatu w odniesieniu do tych danych, adekwatnej wysokości przedpłat odzwierciedlającej rzeczywiste zużycie oraz szybkiego dostępu dla wszystkich odbiorców do takich danych na mocy lit. h) załącznika A; v) monitorowanie wdrażania przepisów dotyczących funkcji i zakresu odpowiedzialności operatorów systemu przesyłowego, operatorów systemu dystrybucyjnego, dostawców i odbiorców oraz innych uczestników rynku na mocy rozporządzenia (WE) 1228/2003; w) monitorowanie inwestycji w zdolności wytwórcze w zakresie bezpieczeństwa dostaw; x) wykonywanie, tam gdzie to właściwe, prawa sprzeciwu wobec decyzji mianowania i odwoływania osób sprawujących funkcje kierownicze u operatora sieci przesyłowej; y) ustalanie lub zatwierdzanie opłat za dostęp do sieci i publikowanie metod stosowanych do ustalenia takich opłat; z) ustanawianie lub zatwierdzanie norm jakości usług, monitorowanie ich wdrażania i nakładanie sankcji za niestosowanie się do nich; aa) monitorowanie wdrażania środków zabezpieczających, o których mowa w art. 24; ab) harmonizacja procesów wymiany danych dla najważniejszych procesów rynkowych na szczeblu regionalnym; ac) nakładanie limitów cen na niekonkurencyjne rynki na określony, ograniczony okres w celu ochrony odbiorców przed nadużyciami na rynku, limity te ustala się na wystarczająco wysokim poziomie, tak aby nie zniechęcać nowych podmiotów wkraczających na rynek ani nie ograniczać rozwoju istniejących konkurentów; ad) zapewnienie audytu polityki konserwacyjnej operatorów sieci; ae) opracowanie, we współpracy z właściwymi organami ds. planowania, wytycznych dotyczących procedury przyznawania licencji na ograniczony czas w celu zachęcenia nowych przedsiębiorstw do angażowania się w wytwarzanie i handel; oraz af) zapewnienie przejrzystości w odniesieniu do wahań cen hurtowych. 2. Jeżeli tak zostało przewidziane w państwie członkowskim, obowiązki monitorowania, do których odnosi się ust. 1, mogą być wykonywane przez organy inne niż krajowy organ regulacyjny. W takim przypadku informacje będące wynikiem tego monitorowania są jak najszybciej udostępniane krajowemu organowi regulacyjnemu. Zgodnie z zasadami lepszego stanowienia prawa, krajowy organ regulacyjny, w stosownych przypadkach, przy wykonywaniu obowiązków wymienionych w ust. 1 zasięga opinii operatorów systemu przesyłowego i ściśle współpracuje z innymi odnośnymi organami krajowymi, zachowując swoją niezależność i bez uszczerbku dla swoich szczegółowych kompetencji. 3. Oprócz realizacji zadań powierzonych mu na mocy ust. 1, w przypadku, gdy niezależny operator systemu został wyznaczony na mocy art. 10, krajowy organ regulacyjny: a) monitoruje spełnianie przez właściciela systemu przesyłowego i niezależnego operatora systemu ich zobowiązań na mocy niniejszego artykułu oraz wymierza kary za ich niespełnienie na mocy ust. 3 lit. d); b) monitoruje relacje i komunikację pomiędzy niezależnym operatorem systemu a właścicielem systemu przesyłowego w celu zapewnienia spełnienia przez niezależnego operatora systemu jego zobowiązań, a w szczególności zatwierdza umowy oraz pełni funkcję organu rozstrzygającego spory pomiędzy niezależnym operatorem systemu i właścicielem systemu przesyłowego w przypadku skargi złożonej przez którąkolwiek ze stron na mocy ust. 10; c) bez uszczerbku dla procedury na mocy art. 10 ust. 2 lit c), w odniesieniu do pierwszego dziesięcioletniego planu rozwoju sieci, zatwierdza plany inwestycyjne oraz wieloletni plan rozbudowy sieci, przedkładane co roku przez niezależnego operatora systemu; d) zapewnia, że opłaty za dostęp do sieci, pobierane przez niezależnych operatorów systemu, obejmują wynagrodzenie dla właściciela lub właścicieli sieci, co zapewnia stosowne wynagrodzenie za aktywa sieciowe oraz wszelkie nowe inwestycje w sieć; e) jest upoważniony do przeprowadzania inspekcji na terenie właściciela systemu przesyłowego i niezależnego operatora systemu; oraz f) monitoruje wykorzystanie opłat za ograniczenia przesyłowe, pobieranych przez niezależnego operatora systemu zgodnie z art. 6 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1228/2003 ║. 4. Krajowe organy regulacyjne przyjmują uzgodnione i zatwierdzone przez Agencję zharmonizowane metody monitorowania krajowych rynków energii elektrycznej zgodnie z ust. 1 lit. l), łącznie z monitorowaniem cen hurtowych i detalicznych. 5. Państwa członkowskie zapewniają, że krajowe organy regulacyjne otrzymają uprawnienia umożliwiające im wykonywanie obowiązków określonych w ust. 1 i ust. 2 w sposób skuteczny i sprawny. Dla tego celu krajowy organ regulacyjny posiada między innymi ║uprawnienia do: a) wydawania wiążących decyzji w sprawie przedsiębiorstw energii elektrycznej; b) prowadzenia we współpracy z krajowym organem ochrony konkurencji dochodzeń w sprawie funkcjonowania rynków energii elektrycznej, a także podejmowanie decyzji ▐ w sprawie wszelkich stosownych środków, niezbędnych i współmiernych, na rzecz wspierania skutecznej konkurencji oraz zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku ▐; c) pozyskiwania od przedsiębiorstw energii elektrycznej wszelkich informacji stosownych z punktu widzenia realizacji jego zadań , w tym uzasadnień wszelkich przypadków odmowy udzielenia dostępu stronom trzecim, oraz wszelkich informacji w sprawie środków niezbędnych do wzmocnienia sieci, jak również współpraca, tam gdzie to niezbędne, z regulatorami rynku finansowego ; d) nakładania skutecznych, odpowiednich i odstraszających sankcji na te przedsiębiorstwa energii elektrycznej, które nie spełniają swoich zobowiązań na mocy niniejszej dyrektywy lub wszelkich decyzji organu regulacyjnego lub Agencji; e) podejmowania należytych dochodzeń ║oraz stosownych uprawnień do udzielania poleceń w zakresie rozstrzygania sporów zgodnie z ust. 10 i ust. 11; f) zatwierdzania środków zabezpieczających określonych w art. 24. 6. Krajowe organy regulacyjne są odpowiedzialne za ustanwaianie lub zatwierdzanie, przed ich wejściem w życie, warunków w odniesieniu do: a) przyłączenia i dostępu do krajowych sieci, łącznie z taryfami za przesyłanie i dystrybucję oraz ich metodologiami lub ewentualnie metodologiami ustalania lub zatwierdzania taryf za przesyłanie i dystrybucję oraz ich monitorowaniem . Taryfy te odzwierciedlają faktyczne poniesione koszty, o ile koszty takie odpowiadają kosztom wydajnego operatora, a także są przejrzyste. Taryfy te umożliwiają prowadzenie niezbędnych inwestycji w sieci w sposób zapewniający możliwość działania sieci. Nie dyskryminują one nowych podmiotów wkraczających na rynek; b) zapewnienia usług równoważenia sieci , które w możliwie największym stopniu odzwierciedlają rzeczywiste koszty i są neutralne z punktu widzenia dochodów, zapewniając jednocześnie odpowiednie bodźce dla użytkowników sieci w celu zrównoważenia ich wkładu i poboru; usługi te są uczciwe i niedyskryminujące i opierają się na obiektywnych kryteriach; c) dostępu do infrastruktury transgranicznej, łącznie z procedurami w zakresie alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania w sytuacjach przeciążenia. Krajowe organy regulacyjne mają prawo żądać od operatorów systemów przesyłowych zmiany tych warunków. 7. Przy ustalaniu lub zatwierdzaniu warunków lub metodologii dotyczących taryf , a także usług równoważenia sieci, krajowe organy regulacyjne zapewniają, że operatorzy sieci otrzymają stosowne bodźce, zarówno krótko-, jak i długoterminowe, do zwiększenia wydajności, sprzyjania integracji rynkowej , zapewnienia bezpieczeństwa dostaw oraz wspierania działalności badawczej. 8. Krajowe organy regulacyjne monitorują zarządzanie w sytuacjach przeciążenia w krajowych systemach energii elektrycznej i połączeniach wzajemnych. Krajowi operatorzy systemu przesyłowego przedkładają swoje procedury zarządzania w sytuacjach przeciążenia, łącznie z informacją o alokacji zdolności przesyłowych, do zatwierdzenia przez krajowe organy regulacyjne. Przed zatwierdzeniem procedur krajowe organy regulacyjne mogą zażądać wprowadzenia zmian do tych procedur. 9. Krajowe organy regulacyjne mają prawo żądać od operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych, jeśli jest to konieczne, zmian warunków określonych w niniejszym artykule, w celu zapewnienia, że są one współmierne i stosowane w sposób niedyskryminujący. W przypadku wystąpienia opóźnienia w ustanowieniu taryf za przesyłanie i dystrybucję krajowe organy regulacyjne mają prawo do ustalenia tymczasowych taryf za przesyłanie i dystrybucję oraz ustanowić odpowiednie środki wyrównawcze w przypadku, gdy taryfy końcowe odbiegają od taryf tymczasowych. 10. Każda ze stron zgłaszających skargę na operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego w odniesieniu do obowiązków tego operatora określonych w niniejszej dyrektywie może złożyć skargę do krajowego organu regulacyjnego, który, działając jako organ rozjemczy, wydaje decyzję w terminie dwóch miesięcy od otrzymania skargi. Okres ten może zostać przedłużony o dwa miesiące, jeżeli krajowy organ regulacyjny potrzebuje dodatkowych informacji. Okres ten może zostać również przedłużony za zgodą wnoszącego skargę. Decyzja krajowego organu regulacyjnego jest wiążąca, jeżeli nie zostanie unieważniona w wyniku odwołania. 11. Każda ze stron, której to dotyczy i która ma prawo do składania skargi dotyczącej decyzji w sprawie metod podjętych w zastosowaniu niniejszego artykułu, lub gdy krajowy organ regulacyjny ma obowiązek zasięgać opinii dotyczących proponowanych taryf lub metod, może najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od publikacji decyzji lub propozycji decyzji, lub w krótszym terminie określonym przez państwa członkowskie, złożyć skargę do rozpatrzenia. Taka skarga nie ma skutku zawieszającego. 12. Państwa członkowskie tworzą odpowiednie i skuteczne mechanizmy regulowania, kontroli i przejrzystości w celu niedopuszczenia do nadużywania pozycji dominującej, w szczególności na szkodę odbiorców, i wszelkiego grabieżczego zachowania. Mechanizmy te uwzględniają przepisy Traktatu, w szczególności jego art. 82. 13. Krajowe organy regulacyjne tworzą niezależne organy odwoławcze lub alternatywne procedury dochodzenia roszczeń, takie jak niezależny mediator ds. odbiorców energii lub organ ochrony odbiorców energii. Zadaniem tych organów lub procedur jest efektywne rozpatrywanie skarg. Ponadto powinny one spełniać kryteria sprawdzonych wzorców postępowania. Krajowe organy regulacyjne ustanawiają normy i wytyczne określające, w jaki sposób producenci i operatorzy sieci powinni postępować ze skargami. 14. Państwa członkowskie zapewniają podjęcie właściwych środków, łącznie z postępowaniem administracyjnym lub karnym zgodnie z ich prawem krajowym, przeciwko osobom fizycznym lub prawnym odpowiedzialnym za nieprzestrzeganie zasad poufności nałożonych niniejszą dyrektywą. 15. Skargi określone w ust. 10 i 11 nie powodują uszczerbku dla wykonywania praw do apelacji zgodnie z prawem Wspólnoty i prawem krajowym. 16. Decyzje podjęte przez krajowe organy regulacyjne muszą być należycie uzasadnione i powszechnie dostępne, aby możliwa była kontrola sądowa . 17. Państwa członkowskie zapewniają istnienie na poziomie krajowym odpowiednich mechanizmów, wedle których strona, której dotyczy decyzja krajowego organu regulacyjnego, ma prawo do odwołania się do krajowego organu sądowniczego lub innego niezależnego organu krajowego , niezależnego zarówno od zainteresowanych stron jak i od jakiegokolwiek rządu . ▐ Artykuł 22d System regulacyjny dotyczący kwestii transgranicznej 1. Krajowe organy regulacyjne ściśle współpracują i konsultują się między sobą, jak również dostarczają sobie nawzajem oraz Agencji wszelkich informacji niezbędnych dla realizacji ich zadań na mocy niniejszej dyrektywy. W odniesieniu do udostępnianych informacji organ otrzymujący informacje winien zapewnić taki sam stopień poufności, jaki został zapewniony przez organ udostępniający informacje. 2. W celu zagwarantowania, że stosowne struktury regulacyjne odzwierciedlają integrację regionalnych rynków energii elektrycznej, tam gdzie one występują. Właściwe krajowe organy regulacyjne gwarantują, że w ścisłej współpracy z Agencją i pod jej kierownictwem wykonywane są przynajmniej następujące zadania regulacyjne związane z ich rynkami regionalnymi: a) współpraca przynajmniej na szczeblu regionalnym, aby wspierać tworzenie ustaleń operacyjnych w celu umożliwienia optymalnego zarządzania siecią, promowania wspólnych giełd energii elektrycznej oraz alokacji przepustowości transgranicznej, jak również zapewnienia odpowiedniego poziomu zdolności połączeń wzajemnych — w tym nowych połączeń wzajemnych — w obrębie regionu i między regionami , tak aby umożliwić rozwój skutecznej konkurencji i poprawę bezpieczeństwa dostaw; b) harmonizacja co najmniej na odpowiednim poziomie regionalnym wszystkich kodów technicznych i rynkowych dotyczących odpowiednich operatorów systemów przesyłowych i innych podmiotów na rynku; c) harmonizacja zasad regulujących zarządzanie w sytuacjach przeciążenia oraz uczciwy podział dochodów z zarządzania w sytuacjach przeciążenia i/lub jego kosztów między wszystkie podmioty na rynku; d) zasady mające na celu zagwarantowanie, że właściciele i/lub dyrektorzy centrów handlu energią działających na odpowiednim regionalnym rynku zasobów są całkowicie niezależni od właścicieli i/lub dyrektorów przedsiębiorstw wytwórczych. 3. Krajowe urzędy regulacji mają prawo zawierania wzajemnych porozumień w celu pobudzenia współpracy w zakresie regulacji, a działania, o których mowa w ust. 1 i 2, prowadzone są, w stosownych przypadkach, w ścisłym porozumieniu z innymi właściwymi organami krajowymi i bez uszczerbku dla ich szczególnych kompetencji. 4. Agencja podejmuje decyzje w sprawie systemu regulacyjnego dotyczącego infrastruktury łączącej co najmniej dwa państwa członkowskie. a) na wspólny wniosek właściwych krajowych organów regulacyjnych, lub, b) w przypadku, gdy właściwe krajowe organy regulacyjne nie były w stanie osiągnąć porozumienia w sprawie odpowiedniego systemu regulacyjnego w terminie sześciu miesięcy od daty przedłożenia dokumentacji ostatniemu z tych organów regulacyjnych. ▐ Artykuł 22e Zgodność z wytycznymi 1. Komisja oraz każdy z krajowych organów regulacyjnych ║ może zwrócić się do Agencji o opinię w sprawie zgodności decyzji podjętej przez organ regulacyjny z wytycznymi określonymi w niniejszej dyrektywie lub w rozporządzeniu (WE) nr 1228/2003. 2. Agencja przekazuje swoją opinię odpowiednio Komisji lub krajowemu organowi regulacyjnemu, który się o nią zwrócił, ║ a także krajowemu organowi regulacyjnemu, który podjął przedmiotową decyzję, w terminie czterech miesięcy od daty złożenia zapytania. 3. W przypadku, gdy krajowy organ regulacyjny, który podjął sporną decyzję, nie zastosuje się do opinii Agencji w terminie czterech miesięcy od daty otrzymania, Agencja informuje odpowiednio Komisję. 4. Każdy z krajowych organów regulacyjnych może poinformować Komisję, jeżeli jest zdania, że decyzja podjęta przez krajowy organ regulacyjny nie zachowuje zgodności z wytycznymi określonymi w niniejszej dyrektywie lub w rozporządzeniu (WE) nr 1228/2003, w terminie dwóch miesięcy od daty tej decyzji. 5. Jeżeli Komisja, w terminie dwóch miesięcy po poinformowaniu jej przez Agencję zgodnie z ust. 3, lub przez organ regulacyjny zgodnie z ust. 4, lub z własnej inicjatywy w terminie trzech miesięcy od daty decyzji stwierdza, że decyzja organu regulacyjnego budzi poważne wątpliwości co do jej zgodności z wytycznymi określonymi w niniejszej dyrektywie lub w rozporządzeniu (WE) nr 1228/2003, Komisja może podjąć decyzję o wszczęciu postępowania. W takim przypadku Komisja wzywa krajowy organ regulacyjny oraz strony postępowania przed krajowym organem regulacyjnym do przedstawienia uwag. 6. W przypadku, gdy Komisja podjęła decyzję o wszczęciu postępowania, wydaje w terminie nieprzekraczającym czterech miesięcy od daty takiej decyzji ostateczną decyzję: a) o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec decyzji krajowego organu regulacyjnego; lub b) o zażądaniu od przedmiotowego krajowego organu regulacyjnego wprowadzenia poprawek lub cofnięcia jego decyzji, jeżeli jest zdania, że nie zachowano zgodności z wytycznymi. 7. W przypadku, gdy Komisja nie podjęła decyzji o wszczęciu postępowania ani ostatecznej decyzji w terminie określonym odpowiednio w ust. 5 i ust. 6, uważa się, że Komisja nie wniosła zastrzeżeń wobec decyzji krajowego organu regulacyjnego. 8. Krajowy organ regulacyjny stosuje się do decyzji Komisji o wprowadzeniu poprawek lub cofnięciu decyzji w terminie dwóch miesięcy i odpowiednio informuje Komisję. ▐ Artykuł 22f Prowadzenie rejestrów 1. Państwa członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa dostarczające energię elektryczną przez okres co najmniej pięciu lat przechowywały do dyspozycji krajowego organu regulacyjnego, krajowego organu ochrony konkurencji oraz Komisji, stosowne dane dotyczące wszelkich transakcji w ramach umów na dostawy energii elektrycznej i derywatów elektroenergetycznych z odbiorcami hurtowymi i operatorami systemu przesyłowego. 2. Dane te obejmują szczegóły dotyczące charakterystyki odpowiednich transakcji, takie jak czas trwania i zasady dostaw oraz rozliczeń, ilości, terminy i godziny realizacji, a także ceny transakcji oraz środki identyfikacji danego odbiorcy hurtowego, jak również określone szczegóły dotyczące wszystkich nierozliczonych umów na dostawy energii elektrycznej i derywatów elektroenergetycznych. 3. Krajowy organ regulacyjny składa sprawozdania z wyników swoich dochodzeń lub swojego wniosku uczestnikom rynku , gwarantując jednocześnie , że nie zostaną ujawnione wrażliwe informacje handlowe dotyczące poszczególnych uczestników rynku lub poszczególnych transakcji. ▐ 4. ║ Niniejszy artykuł nie stwarza dodatkowych zobowiązań względem organów, o których mowa w ust. 1 w przypadku podmiotów objętych zakresem dyrektywy 2004/39/WE. 5. W przypadku, gdy organy, o których mowa w ust. 1 potrzebują dostępu do danych przechowywanych przez podmioty objęte zakresem dyrektywy 2004/39/WE, organy odpowiedzialne na mocy przedmiotowej dyrektywy przekazują tym organom ║ wymagane dane.”