[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 30.5.2007

SEK(2007) 724 wersja ostateczna

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Republiki Czeskiej na lata 2006-2009

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. INFORMACJE OGÓLNE

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, który wszedł w życie dnia 1 lipca 1998 r., opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Przeprowadzona w 2005 r. reforma paktu potwierdziła jego przydatność w zakresie utrzymywania dyscypliny budżetowej, a jednocześnie miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

Stanowiące część Paktu na rzecz stabilności i wzrostu rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że państwa członkowskie muszą przedstawiać Radzie i Komisji programy stabilności lub konwergencji oraz ich coroczne zaktualizowane wersje (państwa członkowskie, które przyjęły jednolitą walutę, przedstawiają (zaktualizowane) programy stabilności, a te, które jej jeszcze nie przyjęły, przedstawiają (zaktualizowane) programy konwergencji). Pierwszy program konwergencji Republiki Czeskiej przedstawiono w maju 2004 r. Rada zaopiniowała go zgodnie z rozporządzeniem w dniu 5 lipca 2004 r. na podstawie zalecenia Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z tą samą procedurą zaktualizowane programy stabilności i konwergencji są oceniane przez Komisję i badane przez wyżej wymieniony Komitet, przy czym istnieje również możliwość zbadania programów przez Radę.

2. PODSTAWY OCENY ZAKTUALIZOWANEGO PROGRAMU

Komisja zbadała przedstawioną w dniu 15 marca 2007 r. najnowszą, zaktualizowaną wersję programu konwergencji Republiki Czeskiej i przyjęła zalecenie dotyczące opinii Rady w sprawie przedmiotowego programu (główne aspekty podlegające ocenie przedstawiono w ramce).

W celu określenia kontekstu, w którym dokonywana jest ocena strategii budżetowej przedstawionej w zaktualizowanej wersji programu konwergencji, poniżej przedstawiono podsumowanie:

1. wyników gospodarczych i budżetowych w okresie ostatnich dziesięciu lat;

2. sytuacji kraju w odniesieniu do części naprawczej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (procedury nadmiernego deficytu);

3. najnowszej oceny sytuacji kraju w odniesieniu do części prewencyjnej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (podsumowanie opinii Rady dotyczącej poprzedniej aktualizacji programu konwergencji); oraz

4. dokonanej przez Komisję oceny krajowego programu reform przedstawionego w listopadzie 2006 r.

2.1. Najnowsze wyniki gospodarcze i budżetowe

Przez ostatnie sześć lat czeska gospodarka wykazuje stabilny wzrost po wyjściu z recesji pod koniec lat 90. W ciągu dwóch ostatnich lat w gospodarce odnotowano rekordowy roczny wzrost w wysokości 6 % PKB. Od roku 2004 sytuacja na rynku pracy ulega systematycznej poprawie, a bezrobocie spadło w 2006 r. do poziomu około 7 %. PKB na jednego mieszkańca wynosi obecnie 76,2 % średniej UE. Wysokość inflacji HICP w 2006 r. wyniosła nieco ponad 2 %.

Od roku 2004 w rocznym budżecie odnotowywano deficyty, które były niższe niż zakładano, głównie dzięki wyższemu niż przewidywano wzrostowi i przeniesieniu niewykorzystanych środków budżetowych do funduszu rezerwowego, przy czym jednak przekraczano pułapy wydatków określone w średniookresowych ramach budżetowych.

2.2. Procedura nadmiernego deficytu w stosunku do Republiki Czeskiej

W dniu 5 lipca 2004 r. Rada zgodnie z art. 104 ust. 6 przyjęła decyzję stwierdzającą istnienie nadmiernego deficytu w Republice Czeskiej. Jednocześnie Rada wydała zalecenie zgodnie z art. 104 ust. 7, stwierdzając konieczność korekty nadmiernego deficytu do roku 2008. Republice Czeskiej zalecono w szczególności jak najszybsze zlikwidowanie nadmiernego deficytu poprzez podjęcie działań średniookresowych mających na celu obniżenie deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB do roku 2008 w sposób wiarygodny i trwały oraz zgodnie ze ścieżką obniżenia deficytu określoną w opinii Rady z dnia 5 lipca 2004 r. w sprawie programu konwergencji przedstawionego w maju 2004 r. Republice Czeskiej zalecono szybkie wprowadzenie środków przewidzianych w programie konwergencji z maja 2004 r., a w szczególności obniżenie poziomu wynagrodzeń w administracji centralnej oraz ograniczenie wydatków w poszczególnych ministerstwach, a także podjęcie do dnia 5 listopada 2004 r. skutecznych działań dotyczących środków służących osiągnięciu docelowego poziomu deficytu przewidzianego na rok 2005.

W dniu 22 grudnia 2004 r. Komisja uznała, że w odpowiedzi na zalecenie Rady rząd Republiki Czeskiej podjął skuteczne działania związane ze środkami służącymi osiągnięciu docelowego poziomu deficytu przewidzianego na rok 2005 przed upływem terminu wyznaczonego na dzień 5 listopada, jak również że podjęcie dalszych kroków w ramach procedury nadmiernego deficytu nie jest konieczne.

2.3. Ocena zawarta w opinii Rady dotyczącej poprzedniego programu

W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła opinię na temat poprzedniej aktualizacji programu konwergencji, obejmującej lata 2005-2008. Rada uznała, że „program jest zgodny ze ścieżką korekty deficytu określoną w zaleceniach Rady na podstawie art. 104 ust. 7”. Rada wezwała Republikę Czeską do: „(i) zwiększyć, w kontekście możliwych lepszych wyników budżetowych w roku 2005, jak również szybkiego wzrostu gospodarczego i jego dalszych perspektyw, wysiłki na rzecz strukturalnych dostosowań budżetowych wobec niewielkiego marginesu bezpieczeństwa poniżej wartości odniesienia zaplanowanego na rok 2008 (będący ostatecznym terminem korekty nadmiernego deficytu) i w celu szybszego osiągnięcia celu średniookresowego; (ii) podnieść jakość planowania budżetowego, w szczególności poprzez analizę przyczyn znacznych przeniesień wydatków oraz szersze stosowanie średniookresowych pułapów wydatków; (iii) poprawić długookresową stabilność finansów publicznych, w szczególności poprzez przyspieszenie reformy systemu emerytalnego i poprzez podjęcie reformy systemu opieki zdrowotnej.”

2.4. Dokonana przez Komisję ocena krajowego programu reform przedstawionego w listopadzie 2006 r.

Sprawozdanie z realizacji krajowego programu reform Republiki Czeskiej zostało przedstawione w dniu 21 listopada 2006 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia. W przedstawionym przez Republikę Czeską krajowym programie reform za najważniejsze kwestie uznano: kontynuację reformy finansów publicznych; wzmocnienie i zwiększenie konkurencyjności w przemyśle, przy uwzględnieniu potrzeby zachowania zrównoważonych zasobów; oraz zwiększenie elastyczności rynku pracy.

Z dokonanej przez Komisję oceny programu (przyjętej w ramach rocznego sprawozdania Komisji z postępów w realizacji strategii lizbońskiej z grudnia 2006 r[2].) wynika, że Republika Czeska w ograniczonym zakresie realizuje krajowy program reform. Postępy w kilku dziedzinach nie zostały jednoznacznie przedstawione, rozpoczęcie niektórych reform zostało opóźnione, inne natomiast w ogóle nie zostały podjęte. Tymczasem silny wzrost gospodarczy powinien ułatwić realizację reform. Zidentyfikowano pewne zagrożenia makroekonomiczne, między innymi negatywne konsekwencje starzenia się społeczeństwa dla średnioterminowej konsolidacji budżetu i długoterminowej stabilności finansów publicznych. Mimo iż Republika Czeska radzi sobie dość dobrze pod względem mikroekonomicznym, osiągnięcia w dziedzinie badań i rozwoju są niewielkie. W obszarze zatrudnienia konieczna jest intensyfikacja działań umożliwiająca stawienie czoła głównym wyzwaniom w zakresie zwiększania elastyczności rynku pracy.

W świetle wskazanych mocnych i słabych stron zalecono Republice Czeskiej podjęcie działań w następujących dziedzinach: (i) reformy systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej; (ii) współpracy między przedsiębiorstwami i publicznymi ośrodkami badawczo-rozwojowymi; (iii) ochrony zatrudnienia oraz systemów edukacji i szkoleń.

Główne aspekty podlegające ocenie Zgodnie z wymaganiami art. 5 ust. 1 (w przypadku programów stabilności) i art. 9 ust. 1 (w przypadku programów konwergencji) rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97, ocena obejmuje następujące kwestie: czy założenia ekonomiczne, na których opiera się program, są realistyczne; czy przedstawiony przez dane państwo członkowskie średniookresowy cel budżetowy oraz prowadząca do niego ścieżka dostosowania są odpowiednie; czy podejmowane i/lub proponowane działania mające na celu przestrzeganie ścieżki dostosowania wystarczą, by osiągnąć średniookresowy cel budżetowy w trakcie cyklu; w ramach oceny ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego: czy podejmowane działania korygujące są intensyfikowane w okresach dobrej koniunktury, podczas gdy w okresach dekoniunktury mogą być ograniczane, oraz – w przypadku strefy euro oraz państw członkowskich należących do systemu ERM II – czy dane państwo realizuje coroczną poprawę salda dostosowanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o referencyjną wartość 0,5 % PKB, pozwalającą na osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego; w ramach definiowania ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego (w przypadku państw członkowskich, które jeszcze go nie osiągnęły) lub pozwolenia na czasowe odejście od niego (w przypadku państw, które tego dokonały): realizację kluczowych reform strukturalnych, przynoszących bezpośrednie oszczędności w perspektywie długoterminowej (między innymi poprzez zwiększanie dynamiki potencjalnego wzrostu), a tym samym mających konkretny wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych (pod warunkiem zachowania odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa odnośnie do referencyjnej wartości 3 % PKB oraz spodziewanego powrotu sytuacji budżetowej do celu średniookresowego w okresie objętym programem), ze szczególnym uwzględnieniem reform systemu emerytalnego wprowadzających strukturę wielofilarową, obejmującą obowiązkowy filar kapitałowy; czy prowadzona przez dane państwo członkowskie polityka gospodarcza jest zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej. Wiarygodność założeń makroekonomicznych programu ocenia się w odniesieniu do prognozy służb Komisji z wiosny 2007 r., z zastosowaniem między innymi powszechnie przyjętej metodyki szacowania produktu potencjalnego i sald dostosowywanych cyklicznie. Zgodność z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej ocenia się w odniesieniu do ogólnych wytycznych polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych, zawartych w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008. W ramach oceny zbadano również: zmiany wskaźnika zadłużenia oraz długoterminową perspektywę stabilności finansów publicznych, którym zgodnie ze sprawozdaniem Rady z dnia 20 marca 2005 r. w sprawie „Poprawy wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu” należy poświęcić „należytą uwagę w procesie nadzoru nad sytuacją budżetu”; podejście do oceny długoterminowej stabilności przedstawiono w komunikacie Komisji z dnia 12 października 2006 r[3].; stopień integracji z krajowym programem reform, przedstawianym przez państwa członkowskie w kontekście strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; w skierowanym do Rady Europejskiej piśmie przewodnim z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej na lata 2005-2008 Rada ECOFIN stwierdziła, że krajowe programy reform powinny być zgodne z programami stabilności i konwergencji; zgodność z kodeksem postępowania[4], w którym między innymi określono jednolitą strukturę i jednolite tabele danych dla programów konwergencji i stabilności. |

- Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Republiki Czeskiej na lata 2006-2009

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[5], w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

5. W dniu [10 lipca 2007 r.] Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Republiki Czeskiej na lata 2006-2009. Z powodu sytuacji politycznej w Republice Czeskiej, związanej z zatwierdzeniem przez parlament w dniu 19 stycznia 2007 r. nowego rządu po wyborach powszechnych z czerwca 2006 r., przedłożenie zaktualizowanego programu nastąpiło z opóźnieniem, w dniu 15 marca 2007 r., podczas gdy zgodnie z kodeksem postępowania termin upływał w dniu 1 grudnia.

6. Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje spadek tempa wzrostu realnego PKB z 6,1 % w 2006 r. do 4,9 % w roku 2007, a następnie jego stabilizację. Z dostępnych obecnie informacji wynika, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego. Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.

7. W odniesieniu do 2006 r. w prognozie służb Komisji z wiosny 2007 r. deficyt sektora general government oszacowano na 2,9 % PKB, podczas gdy w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu konwergencji zakładano, że osiągnie on 3,8 % PKB. Do uzyskania niższego niż zakładano deficytu przyczynił się wyższy wzrost PKB i wzrost zatrudnienia, jak również przeniesienie znaczącej części niewykorzystanych środków budżetowych na kolejny rok.

8. Głównym celem średniookresowej strategii budżetowej zawartej w programie jest zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych, zwłaszcza poprzez dążenie do realizacji średniookresowego celu budżetowego, jakim jest saldo strukturalne (tj. saldo dostosowane cyklicznie, bez uwzględnienia środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) na poziomie 1 % PKB. W programie przewidziano, że deficyt zasadniczy powinien stopniowo wzrosnąć do 4 % PKB w 2007 r., głównie w wyniku uznaniowego zwiększenia wydatków socjalnych, a następnie ulec stopniowemu obniżeniu do 3,5 % PKB w 2008 r. i 3,2 % PKB w roku 2009. Przewiduje się, że deficyt pierwotny zmniejszy się z 2,4 % PKB w 2006 r. do 1,6 % PKB w roku 2009. Planowana konsolidacja budżetowa po 2007 r. zakłada wzrost dochodów o 0,4 punktu procentowego PKB w okresie objętym programem, zwłaszcza „innych dochodów” (bez szczegółowego określenia konkretnych środków, które jednak prawdopodobnie są związane z transferami unijnymi), który to wzrost z nawiązką wyrówna obniżenie podatków i składek na ubezpieczenia społeczne. Zasadniczo jednak konsolidacja opiera się na wydatkach przy stale malejącym spożyciu publicznym, które wynika przede wszystkim z ograniczenia płac w administracji rządowej, co z nawiązką zrównoważy wzrost inwestycji publicznych i wydatków z tytułu odsetek. W porównaniu z poprzednią aktualizacją, nowy program odracza planowane zmniejszenie deficytu poniżej 3 % wartości referencyjnej PKB o co najmniej dwa lata pomimo korzystniejszego scenariusza makroekonomicznego. Należy zaznaczyć, że w programie przedstawiono również rozważaną przez rząd alternatywę, zakładającą niższe wartości deficytu: 3,2 % PKB w 2008 r. oraz 2,8 % PKB w 2009 r. Wiąże się to z szeregiem środków politycznych, a także z wprowadzeniem większej elastyczności finansów publicznych poprzez ograniczenie wydatków obowiązkowych. Opiera się to jednak na środkach politycznych, które jeszcze nie zostały ostatecznie sprecyzowane i zatwierdzone, a przedstawione w programie zasady średnioterminowej polityki fiskalnej są spójne i poparte odpowiednimi obliczeniami tylko dla wyższych z wyżej wymienionych celów dotyczących poziomu deficytu.

9. Deficyt strukturalny obliczany zgodnie z powszechnie przyjętą metodą ma wzrosnąć od wartości około 3½ % PKB w 2006 r. do około 4½ % PKB w 2007 r., a następnie stopniowo się obniżyć do 3½ % PKB w 2009 r. Podobnie jak w poprzedniej aktualizacji, przedstawionym w programie średniookresowym celem budżetowym jest osiągnięcie deficytu strukturalnego w wysokości 1 % PKB. W porównaniu z poprzednią aktualizacją, osiągnięcie celu średniookresowego przełożono o rok – do 2013 r. Ponieważ cel ten jest bardziej ambitny niż minimalna pośrednia wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 1½ % PKB), jego osiągnięcie powinno zapewnić margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem wystąpienia nadmiernego deficytu. Cel średniookresowy odpowiednio odzwierciedla wskaźnik zadłużenia i długookresowy średni wzrost produktu potencjalnego.

10. Ryzyko związane z zawartymi w programie celami budżetowymi wydaje się zasadniczo zrównoważone. Zagrożenia wypływające ze scenariusza makroekonomicznego mają zasadniczo charakter neutralny, natomiast prognozy podatkowe wydają się być oparte na ostrożnych założeniach. Przewidziana w programie konsolidacja budżetowa w dużej mierze opiera się na ograniczeniu wydatków w zakresie spożycia publicznego, lecz program nie zawiera wystarczających informacji uzupełniających na temat sposobu osiągnięcia tego celu. Z drugiej strony Republika Czeska w ostatnich latach osiągała dobre wyniki, choć realizację celów budżetowych ułatwił wyższy niż oczekiwano wzrost gospodarczy. Istnieje również ryzyko polityczne związane z równowagą parlamentarną.

11. W świetle powyższej oceny ryzyka nakreślony w programie kurs polityki budżetowej jest niezgodny z zaleconą przez Radę w dniu 5 lipca 2004 r. korektą nadmiernego deficytu do 2008 r. Z uwagi na aktualną dobrą koniunkturę gospodarczą i wyższy wzrost gospodarczy niż przewidywano w czasie wydania zalecenia Rady w lipcu 2004 r., istnieją duże możliwości wzmocnienia wysiłków na rzecz konsolidacji i szybszego zmniejszenia deficytu niż założono w programie.

12. Szacuje się, że w 2006 r. wskaźnik długu publicznego brutto osiągnął 30,4 % PKB, czyli znacznie poniżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej, która wynosi 60 %. W programie przewiduje się wzrost wskaźnika zadłużenia o prawie 2 punkty procentowe w objętym programem okresie.

13. Długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa jest w Republice Czeskiej znacznie powyżej średniej UE, co wynika głównie z istotnego wzrostu wydatków na emerytury w relacji do PKB, a także ze znacznego wzrostu wydatków na opiekę zdrowotną. Wprowadzenie reform strukturalnych, zwłaszcza w systemie emerytalno-rentowym i systemie opieki zdrowotnej, w celu ograniczenia znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa przyczyniłoby się do zmniejszenia ryzyka dla stabilności finansów publicznych. Sytuacja budżetowa przewidywana na końcu okresu objętego programem, która pogorszyła się w porównaniu z poprzednimi latami, stanowi zagrożenie dla stabilności finansów publicznych, nawet bez uwzględnienia długoterminowego wpływu na budżet związanego ze starzeniem się społeczeństwa. Konsolidacja finansów publicznych wykraczająca poza aktualny plan przyczyniłaby się do ograniczenia zagrożenia dla ich stabilności. Generalnie wydaje się, że zagrożenia dla stabilności finansów publicznych Republiki Czeskiej kształtują się na wysokim poziomie.

14. Program konwergencji nie zawiera jakościowej oceny ogólnego wpływu przedstawionego w listopadzie 2006 r. sprawozdania z realizacji krajowego programu reform w ramach średniookresowej strategii budżetowej. Nie podano także żadnych systematycznych informacji o bezpośrednich kosztach lub oszczędnościach budżetowych wynikających z najważniejszych reform przewidzianych w krajowym programie, z wyjątkiem zwiększenia wydatków na badania naukowe i rozwój w budżecie na 2007 r., lecz w przedstawionych prognozach budżetowych uwzględniono skutki działań nakreślonych w krajowym programie reform dla finansów publicznych. Przedstawione w programie konwergencji środki w dziedzinie finansów publicznych wydają się spójne z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform. W szczególności dotyczy to przeniesienia obciążenia podatkowego z opodatkowania bezpośredniego na pośrednie oraz dodatkowego wsparcia finansowego dla badań naukowych i rozwoju.

15. Przedstawiona w programie strategia budżetowa nie jest zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008, zwłaszcza biorąc pod uwagę odejście od ścieżki dostosowań ustalonej przez Radę w lipcu 2004 r. w celu korekty nadmiernego deficytu oraz brak postępów reform systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej.

16. Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przestawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych[6].

Podsumowując, pomimo lepszych perspektyw wzrostu gospodarczego i niższego niż przewidywano deficytu w 2006 r., program zakłada korektę nadmiernego deficytu dopiero w roku 2010 zamiast w roku 2008, który został wyznaczony jako termin korekty w zaleceniu Rady na podstawie art. 104 ust. 7 z lipca 2004 r. W obliczu utrzymującego się wzrostu opóźnienie to, które odzwierciedla wyższy deficyt wynikający przede wszystkim z planowanego zwiększenia wydatków socjalnych w 2007 r., prowadzi również do procyklicznego, ekspansywnego kursu polityki budżetowej.

W świetle powyższej oceny Rada wzywa Republikę Czeską do:

(i) ograniczenia pogorszenia sytuacji budżetowej w 2007 r. i zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w sposób wiarygodny i trwały najpóźniej do 2008 r.;

(ii) weryfikacji struktury wydatków w celu zmniejszenia udziału wydatków obowiązkowych;

(iii) długoterminowej poprawy stabilności finansów publicznych poprzez wprowadzenie niezbędnych reform systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej, wobec przewidywanego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Realny PKB (zmiana w %) | PK marzec 2007 | 6.1 | 6.0 | 4.9 | 4.8 | 4.8 |

KOM maj 2007 | 6.1 | 6.1 | 4.9 | 4.9 | n.d. |

PK listopad 2005 | 4.8 | 4.4 | 4.2 | 4.3 | n.d. |

Inflacja HICP (%) | PK marzec 2007 | 1.6 | 2.4 | 2.6 | 2.5 | 2.5 |

KOM maj 2007 | 1.6 | 2.1 | 2.4 | 2.9 | n.d. |

PK listopad 2005 | 1.5 | 2.2 | 2.0 | 2.1 | n.d. |

Luka produktowa (% potencjalnego PKB) | PK marzec 20071 | -0.7 | 0.9 | 1.1 | 1.0 | 1.0 |

KOM maj 20073 | -1.1 | 0.4 | 0.5 | 0.5 | n.d. |

PK listopad 20051 | -0.8 | -0.1 | 0.3 | 0.8 | n.d. |

Saldo sektora general government (% PKB) | PK marzec 20076 | -3.6 | -3.5 | -4.0 | -3.5 | -3.2 |

KOM maj 2007 | -3.5 | -2.9 | -3.9 | -3.6 | n.d. |

PK listopad 2005 | -4.8 | -3.8 | -3.3 | -2.7 | n.d. |

Saldo pierwotne (% PKB) | PK marzec 2007 | -2.5 | -2.4 | -2.6 | -2.0 | -1.6 |

KOM maj 2007 | -2.4 | -1.8 | -2.8 | -2.6 | n.d. |

PK listopad 2005 | -4.1 | -3.0 | -2.4 | -1.7 | n.d. |

Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) | PK marzec 20071 | -3.4 | -3.9 | -4.4 | -3.9 | -3.5 |

KOM maj 2007 | -3.1 | -3.1 | -4.1 | -3.8 | n.d. |

PK listopad 20051 | -4.5 | -3.8 | -3.4 | -3.0 | n.d. |

Saldo strukturalne2 (% PKB) | PK marzec 2007 | -3.4 | -3.9 | -4.4 | -3.9 | -3.5 |

KOM maj 20074 | -2.0 | -2.8 | -4.1 | -3.8 | n.d. |

PK listopad 20055 | -3.4 | -3.8 | -3.4 | -3.0 | n.d. |

Dług publiczny brutto (% PKB) | PK marzec 2007 | 30.4 | 30.6 | 30.5 | 31.3 | 32.2 |

KOM maj 2007 | 30.4 | 30.4 | 30.6 | 30.9 | n.d. |

PK listopad 2005 | 37.4 | 37.1 | 37.9 | 37.8 | n.d. |

Uwagi: |

1 Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie. |

2 Saldo dostosowywane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. |

3 W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o odpowiednio: 4,2 %, 4,6 %, 4,8 % i 4,9 % w latach 2005-2008. |

4 Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zaczerpnięte z prognozy służb Komisji z wiosny 2007 r. |

(odpowiednio 1,1 % PKB w 2005 r. i 0,2 % PKB w 2006 r. – obydwie wartości zwiększają deficyt). |

5 Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zaczerpnięte z programu konwergencji z 2005 r. |

(1,1 % PKB w roku 2005 – zwiększające deficyt). |

6 Alternatywne docelowe wielkości deficytu oparte na środkach niezatwierdzonych jeszcze |

przez nowy rząd czeski: 3,2 % PKB w 2008 r., 2,8% PKB w 2009 r. |

Źródło: |

Program konwergencji (PK), prognozy gospodarcze służb Komisji z wiosny 2007 r. (KOM), obliczenia służb Komisji. |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Komunikat Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej „Realizacja odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – rok wyników” z 12.12.2006, KOM(2006) 816.

[3] Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Długoterminowa stabilność finansów publicznych w UE” z 12.10.2006, KOM(2006) 574, oraz Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (2006), „The long-term sustainability of public finances in the European Union”, European Economy nr 4/2006.

[4] „Szczegółowe zasady wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji”, zatwierdzone przez Radę ECOFIN dnia 11 października 2005 r.

[5] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] W szczególności nie przedstawiono tabeli wydatków sektora general government w układzie kalkulacyjnym na rok 2009.