ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
8.

ponownie zdecydowanie potępia okrucieństwa popełniane przez reżim Assada, Daisz, Dżabhat Fatah an-Szam/ an-Nusra i inne organizacje terrorystyczne, które to działania można uznać za ciężkie zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości; popiera apel państw kwintetu (Stany Zjednoczone, Francja, Niemcy, Włochy i Zjednoczone Królestwo) oraz wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel skierowany do wszystkich grup zbrojnych walczących w Syrii o zaprzestanie wszelkiej współpracy z Dżabhat Fatah an-Szam; podkreśla, że istotne znaczenie ma skuteczne ograniczenie dostępu do finansowania działań Daiszu, powstrzymanie zagranicznych bojowników oraz zatrzymanie transferu broni do grup dżihadystów; wzywa opozycję syryjską do wyraźnego zdystansowania się od takich ekstremistycznych elementów i ideologii; przypomina, że należy skoncentrować wysiłki na zwalczaniu Daiszu i innych wskazanych przez ONZ ugrupowań terrorystycznych; apeluje o podjęcie działań mających nie dopuścić do tego, aby wsparcie materialne i finansowe trafiało do osób, grup, przedsiębiorstw i jednostek powiązanych ze wskazanymi przez ONZ ugrupowaniami terrorystycznymi;
56.

potępia systematyczne represje wobec niezależnych mediów, dziennikarzy i działaczy społeczeństwa obywatelskiego w Rosji i na okupowanych terytoriach, w tym na Krymie od czasu jego nielegalnej aneksji; podkreśla, że od 1999 r. wielu dziennikarzy zostało zabitych, zaginęło bez śladu lub zostali oni aresztowani w Rosji; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia ochrony dziennikarzy w Rosji i w sąsiedztwie UE oraz do wspierania społeczeństwa obywatelskiego w Rosji i inwestowania w bezpośrednie kontakty międzyludzkie; wzywa do natychmiastowego uwolnienia dziennikarzy; zauważa, że UE zacieśnia stosunki ze swoimi wschodnimi partnerami i innymi sąsiadami, a także prowadzi otwarte kanały komunikacji z Rosją; uznaje, że główną przeszkodą dla rosyjskich kampanii dezinformacyjnych byłoby istnienie niezależnych i wolnych środków przekazu w samej Rosji; uważa, że osiągnięcie takiej sytuacji powinno być celem UE; wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi i przeznaczenia wystarczających zasobów na pluralizm mediów, lokalne media, dziennikarstwo śledcze oraz media obcojęzyczne, zwłaszcza w języku rosyjskim, arabskim, perskim, tureckim i urdu, a także w innych językach, którymi posługują się społeczności narażone na propagandę;
3.

podkreśla, że skuteczne stosowanie zasady „zanieczyszczający płaci” w działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich powinno obejmować nie tylko koszty zapobiegania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu i zaradzania im – co obecnie jest w pewnym stopniu osiągane dzięki dyrektywie w sprawie bezpieczeństwa na obszarach morskich oraz dyrektywie w sprawie odpowiedzialności za środowisko – ale także koszty zaradzania tradycyjnym roszczeniom o odszkodowanie zgodnie z zasadą ostrożności i zasadą zrównoważonego rozwoju; wzywa zatem Komisję do rozważenia wprowadzenia prawnego mechanizmu rekompensaty z tytułu awarii na obszarach morskich zgodnie z wytycznymi przewidzianymi w ustawie o działalności w branży naftowej w Norwegii, przynajmniej w odniesieniu do sektorów, które mogą ponieść dotkliwe straty, takich jak rybołówstwo i turystyka nadmorska oraz inne sektory „niebieskiej” gospodarki; w związku z powyższym zachęca do tego, by nadużycia i wypadki, do których doszło na skutek działalności przedsiębiorstw, były oceniane pod względem ilościowym i jakościowym oraz by rejestrowano przy tym wszelkie skutki wtórne dla społeczności; zwraca także uwagę – w odniesieniu do odpowiedzialności za szkody wyrządzone środowisku – na rozbieżności i niedociągnięcia w transpozycji i stosowaniu dyrektywy w sprawie odpowiedzialności za środowisko, przedstawione również przez Komisję Europejską w drugim sprawozdaniu z wdrożenia; apeluje do Komisji o zapewnienie, aby skutecznie wdrożono dyrektywę w sprawie odpowiedzialności za środowisko oraz aby w całej UE obowiązywała w odpowiednim zakresie odpowiedzialność za szkody wyrządzone środowisku w wyniku awarii na obszarach morskich;
9.

uważa, że integracja pasażerskiego transportu wodnego z miejskimi i regionalnymi publicznymi sieciami transportowymi mogłaby znacznie poprawić efektywność mobilności, wyniki środowiskowe, jakość życia i przystępność cenową, odciążyć lądowe sieci transportowe oraz zwiększyć wygodę w miastach; apeluje do Komisji, by w pełni wspierała inwestycje w infrastrukturę zaplecza wysokiej jakości, która może przyczynić się do zmniejszenia zagęszczenia ruchu lokalnego i sprawić, by warunki życia miejscowej ludności nie pogorszyły się; wzywa Komisję do opracowania listy najlepszych praktyk w tym zakresie;
10.

wzywa Białoruś – jedyny kraj w Europie, który nadal stosuje karę śmierci i który niedawno wznowił egzekucje – do przyłączenia się do światowego moratorium na wykonywanie kary śmierci, co byłoby pierwszym krokiem do trwałego zniesienia tej kary; przypomina, że kara śmierci jest wyrazem nieludzkiego i poniżającego traktowania, nie ma dowiedzionego skutku odstraszającego i sprawia, że ewentualne błędy sądu stają się nieodwracalne; apeluje o to, by Europejska Służba Działań Zewnętrznych i Komisja nadały zdecydowany priorytet wyżej wymienionym kwestiom w ramach bieżącego dialogu UE–Białoruś dotyczącego praw człowieka; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada Ministrów Białorusi zatwierdziła plan działania na rzecz wdrożenia zaleceń wydanych przez grupę roboczą Rady Praw Człowieka ONZ ds. powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka, i oczekuje pełnej realizacji tego planu;
4.

ubolewa również, że między poszczególnymi państwami członkowskimi istnieją znaczne różnice pod względem stosowania postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty; podkreśla w związku z tym, że chociaż ustawodawstwo UE oferuje uproszczoną nowoczesną procedurę, różnice w jej wdrażaniu w państwach członkowskich oraz tendencja do wybierania raczej prawa krajowego zamiast postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty stoją na przeszkodzie maksymalizacji skutków wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 1896/2006, a europejscy obywatele są tym samym pozbawieni możliwości egzekwowania swych praw na szczeblu transgranicznym, co grozi utratą zaufania do prawodawstwa UE;
46.

jest przekonany, że wzmocnienie roli Europejskiej Agencji Obrony w zakresie koordynowania programów, projektów i działań opartych na zdolnościach przyczyniłoby się do poprawy skuteczności WPBiO; uważa, że Europejska Agencja Obrony powinna otrzymać wsparcie, aby w pełni realizować swoje cele, w tym w szczególności w kontekście przyszłych priorytetów i roli w związku z europejskim planem działań w sektorze obrony i europejskim programem badań w dziedzinie obronności; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do dokonania analizy organizacji, procedur i działań agencji, co pozwoli na poszerzenie możliwości w zakresie dalszej współpracy i integracji; wzywa państwa członkowskie, by przekazały agencji wytyczne w zakresie koordynacji przeglądu planu rozwoju zdolności zgodnie z globalną strategią na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej i strategią sektorową;
7.

podkreśla jednak, że mimo możliwości otrzymywania przedpłat w krótszym terminie niż byłoby to możliwe w ramach procedury zwykłej, beneficjenci w dalszym ciągu jeszcze borykają się z długotrwałym procesem od złożenia wniosku do wypłaty kwoty końcowej; podkreśla w tym kontekście potrzebę jak najszybszego przedłożenia wniosku po wystąpieniu klęski, a także dalszych usprawnień etapu oceny i dalszych etapów, co ułatwi realizację płatności; jest zdania, że niedawno zaproponowane „przepisy zbiorcze” dotyczące FSUE mogą przyczynić się do szybszego uruchamiania środków, a przez to do rzeczywistego zaspokojenia potrzeb w terenie; podkreśla również, że państwa członkowskie muszą przeanalizować własne procedury administracyjne w celu przyspieszenia mobilizowania pomocy dla dotkniętych regionów i krajów; sugeruje ponadto – z myślą o ewentualnych usprawnieniach w ramach przyszłej reformy – wprowadzenie wniosku w sprawie obowiązkowych zaktualizowanych planów krajowych w zakresie zarządzania klęskami oraz wymogu przekazywania informacji o przygotowywaniu umów dotyczących zamówień w sytuacjach nadzwyczajnych;
G.

mając na uwadze, że Lui Bo i Zhang Zhiping uzyskali zgodę na powrót do Hongkongu w dniu, odpowiednio, 4 marca i 8 marca 2016 r., po pobycie w areszcie w Chinach kontynentalnych; mając na uwadze, że zwrócili się do policji o wycofanie zarzutów i wrócili na teren Chin kontynentalnych jeszcze tego samego dnia, w którym przyjechali; mając na uwadze, że Lee Bo powrócił do Hongkongu w dniu 24 marca 2016 r. i zaprzecza jakoby go porwano; mając na uwadze, że Lam Wing-Kee powrócił do Hongkongu w dniu 16 czerwca 2016 r.;
13.

wzywa Komisję do dokładnej i kompleksowej oceny jakościowych i ilościowych skutków niedawno przeprowadzonych i nowych reform, między innymi na finansowanie gospodarki realnej w Europie i na planowane europejskie projekty legislacyjne, takie jak unia rynków kapitałowych; wzywa Komisję do wykorzystania ustaleń poczynionych w wyniku zaproszenia do zgłaszania uwag i prac nad pierwszą oceną sytuacji w zakresie regulacji usług finansowych, która powinna być gotowa do końca 2016 r.; wzywa Komisję do dopilnowania, aby nowe propozycje Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego lub ich wdrażanie nie kłóciło się z tymi inicjatywami; podkreśla, że ta ocena nie powinna podważać dotychczasowych osiągnięć ustawodawczych i nie powinna być postrzegana jako zachęta do deregulacji;
15.

podkreśla znaczenie tworzenia synergii pomiędzy wszystkimi dostępnymi instrumentami, w tym europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi (EFSI), oraz zapewnienia skutecznego wykorzystania zasobów do działań związanych z odbudową i wszelkich innych niezbędnych interwencji, w pełnej współpracy z włoskimi władzami krajowymi i regionalnymi; apeluje do Komisji, by w tym celu była gotowa do przyjęcia zmian w programach i programach operacyjnych, w miarę możliwości jak najszybciej po przedłożeniu przez państwo członkowskie wniosku o wprowadzenie zmiany; podkreśla również możliwość wykorzystania Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) do wspierania obszarów wiejskich i utrzymania działalności rolniczej na obszarach, które zostały dotknięte trzęsieniem ziemi;
13.

podkreśla istotną rolę, jaką ma do odegrania globalne partnerstwo w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju w odniesieniu do wskaźnika celów zrównoważonego rozwoju 17.16.1, zwłaszcza w zakresie dążenia do skuteczniejszego i sprzyjającego włączeniu społecznemu partnerstwa obejmującego wiele zainteresowanych stron w celu wspierania i podtrzymania wdrażania programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, a to poprzez pomiar jakości wysiłków rozwojowych; z zadowoleniem przyjmuje etap monitorowania za 2016 r., zauważając jednocześnie, że wzrosła liczba partnerów w dziedzinie rozwoju zaangażowanych w to przedsięwzięcie, oraz oczekuje na publikację sprawozdania z postępów;
4.

wzywa państwa członkowskie, by położyły kres nadmiernej regulacji, która jest często powiązana z odruchem obronnym korporacji zawodowych i prowadzi do fragmentacji, złożoności i braku elastyczności rynku wewnętrznego, co pogłębia nierówności; uważa, że wskazane byłoby, aby państwa członkowskie nie szukały licznych rozwiązań kwestii legalności platform internetowych i aby tym samym unikały nieuzasadnionych i jednostronnych środków ograniczających; wzywa państwa członkowskie, aby stosowały się do postanowień dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego (2000/31/WE) i dyrektywy w sprawie usług (2006/123/WE) oraz aby w pełni wdrażały te postanowienia; uważa, że swobodny przepływ usługodawców i swoboda przedsiębiorczości, określone odpowiednio w art. 56 i 49 TFUE, są niezbędne do osiągnięcia europejskiego wymiaru usług, a przez to rynku wewnętrznego;
6.

wzywa wszystkie siły polityczne do zaangażowania się w pokojowy i konstruktywny dialog, aby zapobiec pogłębieniu się obecnego kryzysu politycznego i powstrzymać dalszą przemoc i prowokacje; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Konferencji Episkopatu Konga (CENCO) zmierzające do wypracowania szerszego konsensusu w sprawie przemian politycznych; wzywa zarówno władze, jak i opozycję do powstrzymania się od wszelkich działań lub wypowiedzi, które mogłyby pogłębiać zamęt; przyznaje, że w międzyczasie potrzebny jest okres przejściowy, kiedy urząd prezydenta będzie można sprawować jedynie pod nadzorem rady tymczasowej, w której zasadniczą rolę odgrywać będzie opozycja;
5.

przypomina, że rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji opiera się na zasadzie „najszerszego dostępu do dokumentów”; podkreśla zatem, że przejrzystość i pełny dostęp do dokumentów przechowywanych przez instytucje UE muszą być stać się regułą, tak aby dopilnować, by obywatele mogli w pełni korzystać ze swoich demokratycznych praw; podkreśla, że zgodnie z wcześniejszym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE, wyjątki od tej zasady muszą być ściśle interpretowane, z uwzględnieniem nadrzędnego interesu publicznego, jakim są jawność, wymogi demokracji, większy udział obywateli w procesie decyzyjnym, legalność administracji, skuteczność i odpowiedzialność przed obywatelami;
—

uwzględniając przybliżoną liczbę osób cierpiących z powodu stosowania talidomidu w UE (ok. 2 700 w Niemczech (źródło: rząd Niemiec), ok. 500 we Włoszech (źródło: VITA – Associazione Vittime Italiane Thalidomide), 500 w Zjednoczonym Królestwie, 100 w Szwecji (źródło: opracowanie DLA Piper) i 200 w Hiszpanii (źródło: Avite, Hiszpania)),
177.

wyraża poważne zaniepokojenie stosowaniem uzbrojonych dronów poza międzynarodowymi ramami prawnymi; wzywa państwa członkowskie do określenia jasnej polityki i stanu prawnego uzbrojonych bezzałogowych statków powietrznych oraz ponawia apel o zajęcie przez UE wspólnego stanowiska dotyczącego wykorzystywania uzbrojonych dronów, szanującego prawa człowieka i międzynarodowe prawo humanitarne oraz podejmującego takie kwestie jak ramy prawne, proporcjonalność, rozliczalność, ochrona ludności cywilnej i przejrzystość; ponownie wzywa UE do zakazania opracowywania, produkcji i stosowania w pełni autonomicznej broni, która umożliwia przeprowadzanie ataków bez interwencji człowieka; wzywa UE do wyrażenia sprzeciwu wobec pozasądowych ukierunkowanych egzekucji i do zakazania tej praktyki, a także do podejmowania odpowiednich działań, zgodnie z krajowymi i międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi, w przypadku gdy istnieją uzasadnione powody, by zakładać, że osoba fizyczna lub prawna podlegająca jej jurysdykcji może być powiązana z bezprawnymi ukierunkowanymi zabójstwami za granicą; wzywa wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel, państwa członkowskie i Radę do objęcia uzbrojonych bezzałogowych statków powietrznych i w pełni autonomicznej broni właściwymi europejskimi i międzynarodowymi mechanizmami rozbrojenia i kontroli zbrojeń, a także wzywa państwa członkowskie, by przystąpiły do tych mechanizmów i je wzmacniały; wzywa UE do zapewnienia większej przejrzystości i rozliczalności ze strony państw członkowskich UE, a zwłaszcza państw trzecich, w zakresie stosowania uzbrojonych bezzałogowych statków powietrznych, jeżeli chodzi o podstawę prawną ich stosowania i odpowiedzialność operacyjną, do umożliwienia kontroli sądowej ataków przy użyciu dronów oraz do zapewnienia ofiarom bezprawnych ataków skutecznego dostępu do środków odwoławczych;
1.

podkreśla, że aby Parlament był w stanie podjąć decyzję o ewentualnym udzieleniu zgody po zakończeniu negocjacji, musi on śledzić ten proces od samego początku; sądzi, że również w interesie innych instytucji leży, aby zidentyfikować wszelkie kwestie mające wystarczające znaczenie, by podać w wątpliwość gotowość Parlamentu do wydania zgody, i zająć się nimi na wczesnym etapie;
3.

wzywa władze Iraku, w tym Regionalny Rząd Kurdystanu, do podjęcia pilnych kroków na rzecz ochrony grobów wokół gór Sindżar, które stały się dostępne po odbiciu tych terenów z rąk ISIS/Daisz, a także do podjęcia wszelkich innych działań w celu zabezpieczenia dowodów zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości popełnionych przez ISIS/Daisz, tak by zapewnić pociągnięcie do odpowiedzialności;
P.

mając na uwadze, że finansowe nagrody i zachęty do opracowywania produktów leczniczych dla populacji pediatrycznej, takie jak pozwolenie na dopuszczenie do obrotu ze wskazaniem do stosowania w pediatrii, pojawiają się zbyt późno i przynoszą ograniczone efekty; mając na uwadze, że o ile konieczne jest zapewnienie, by nagrody i zachęty nie były niewłaściwie wykorzystywane lub nadużywane przez firmy farmaceutyczne, to trzeba też ocenić istniejące systemy nagradzania w celu określenia, jak można je usprawnić, by lepiej pobudzać badania i opracowywanie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii, zwłaszcza w onkologii dziecięcej;
58.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do poprawy otoczenia inwestycyjnego i do rozszerzenia zakresu instrumentów finansowych dostępnych dla mikroprzedsiębiorstw i MŚP w sektorze kulturalnym i kreatywnym za pomocą nowych i innowacyjnych systemów finansowania, takich jak mikrokredyty, finansowanie z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka, funduszu kapitału zalążkowego i kapitału venture; zauważa, że różne modele finansowania społecznościowego i inwestycji społecznościowych na rzecz branż kulturalnych i kreatywnych mogą stać się solidnym narzędziem finansowania projektów kulturalnych i kreatywnych oraz, jako takie, pożądanym dodatkiem do tradycyjnych źródeł wsparcia finansowego dla branż kulturalnych i kreatywnych jako całości; wzywa w związku z tym Komisję i państwa członkowskie, aby nadal monitorowały i wspierały rozwój rynku finansowania społecznościowego, angażowały instytucje publiczne, lepiej wykorzystywały możliwości instytucjonalnego finansowania społecznościowego, koordynowały stosowanie różnych metod regulacyjnych, zapewniły odpowiednią jasność co do stosowania unijnych przepisów, opracowywały najlepsze praktyki oraz poprawiły ramy regulacyjne przez likwidację obciążeń lub, w razie konieczności, zaproponowanie nowego instrumentu regulacyjnego; zwraca jednak uwagę, że nie może to zastąpić trwałego finansowania publicznego i prywatnego branż kulturalnych i kreatywnych;
24.

wzywa do zapewnienia wszystkim dzieciom równego dostępu do edukacji, w tym w żłobkach, przedszkolach, placówkach kształcenia podstawowego, średniego i uniwersyteckiego, a także edukacji w dziedzinie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki, zwracając przy tym szczególną uwagę na kształcenie i szkolenie dziewcząt z obszarów wiejskich, przez edukację i zachęcanie od najmłodszych lat, co pomogłoby wspierać wzrost w tym sektorze o zasadniczym znaczeniu dla rozwoju gospodarczego; wzywa do otwarcia dla kobiet wszystkich ścieżek edukacji i zawodów, które wciąż są przed nimi zamknięte; podkreśla problem pracy dzieci, które uniemożliwiają dzieciom dostęp do odpowiedniego kształcenia lub kształcenia zawodowego, co później wpływa na ich zdolność do uzyskania dobrej pozycji na rynku pracy; popiera poszerzenie stowarzyszenia krajów partnerskich z agencjami i programami UE, takimi jak „Horyzont 2020”, Kreatywna Europa, COSME i Erasmus+;
A.

mając na uwadze, że w swoim raporcie z dnia 20 czerwca 2016 r. wysoki komisarz ONZ ds. praw człowieka Zeid Ra’ad Al Hussein opisał ciągłe poważne naruszenia praw Rohindżów, w tym arbitralne pozbawienie obywatelstwa, co czyni ich bezpaństwowcami, poważne ograniczenia swobody poruszania się, zagrożenia dla życia i bezpieczeństwa, odmawianie im prawa do opieki zdrowotnej i edukacji, pracę przymusową, przemoc seksualną oraz ograniczenia ich praw politycznych, „co może być równoznaczne ze zbrodniami przeciwko ludzkości”; mając na uwadze, że komisarz Al Hussein wskazał, iż Rohindżowie są wykluczeni z wykonywania wielu zawodów i muszą dopełniać szczególnych formalności w celu uzyskania dostępu do szpitali, czego skutkiem są opóźnienia oraz śmierć noworodków i ich matek w czasie porodów; mając na uwadze, że John McKissick, szef biura agencji ONZ ds. uchodźców w mieście Koks Badźar w Bangladeszu, niedawno powiedział publicznie, że Mjanma/Birma próbuje „dokonać czystki etnicznej w celu usunięcia muzułmańskiej mniejszości Rohindża ze swego terytorium”; mając na uwadze, że naruszenia praw człowieka wobec mniejszości Rohindża noszą znamiona kary zbiorowej;
30.

ubolewa z powodu faktu, iż Komisja uznała, że jest za wcześnie na przegląd rozporządzenia (UE) nr 211/2011, które stosuje się od ponad trzech lat, tj. od 1 kwietnia 2012 r.; uważa, że konieczna jest kompleksowa ocena jego wprowadzenia w życie w celu usunięcia wszystkich stwierdzonych uchybień i zaproponowania możliwych rozwiązań służących szybkiemu przeglądowi rozporządzenia w celu zagwarantowania, że procedury i warunki niezbędne dla europejskich inicjatyw obywatelskich będą rzeczywiście jasne, proste, łatwe do stosowania i odpowiednie do potrzeb; z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Komisji z dnia 31 marca 2015 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej oraz decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich OI/9/2013TN i wzywa Komisję, aby dokonując przeglądu tego instrumentu, dopilnowała, by europejska inicjatywa obywatelska wnosiła rzeczywisty wkład do Unii zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, a także aby wdrożone zostały wszystkie odpowiednie środki prawne z myślą o podjęciu odpowiednich działań następczych, jeżeli dana inicjatywa obywatelska zostanie uznana za przeprowadzoną pomyślnie; apeluje do Komisji, aby wobec różnych wykrytych niedociągnięć jak najszybciej przedstawiła wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia (UE) nr 211/2011;
S.

mając na uwadze, że w kontekście „cyfrowej rewolucji” większa przejrzystość rynków europejskich i dostęp do informacji w odpowiednim czasie – obok innych narzędzi – mogą przyczyniać się do ograniczenia zmienności rynków i cen dzięki lepszemu i bardziej obiektywnemu dostępowi podmiotów gospodarczych do kształtowania rynków rolnych, przyczyniając się do skuteczniejszej ochrony dochodów rolników i przeciwdziałając spekulacji na rynkach rolnych;
2.

wzywa władze chińskie do podjęcia dialogu i do konstruktywnego udziału w rozwoju Larung Gar wraz ze społecznością lokalną i jej przywódcami religijnymi, oraz do rozwiązania problemu przeludnienia akademii wyznaniowych dzięki zezwoleniu Tybetańczykom na otwarcie większej ich liczby i wybudowanie nowych obiektów; apeluje o odpowiednią rekompensatę i przekwaterowanie Tybetańczyków eksmitowanych podczas wyburzania Larung Gar do miejsc przez nich wybranych, tak aby mogli kontynuować praktyki religijne;
94.

przypominając, że według sprawozdania Komisji za rok 2016 w sprawie postępów poczynionych w walce z handlem ludźmi co najmniej 15 % zarejestrowanych ofiar stanowiły dzieci, wzywa państwa członkowskie do podjęcia natychmiastowych działań w odpowiedzi na ogłoszenie Europolu, że w 2015 r. co najmniej 10 000 pozostawionych bez opieki dzieci będących uchodźcami i migrantami zaginęło w UE; wzywa państwa członkowskie i agencje UE do zwiększenia wysiłków w ramach współpracy transgranicznej, wymiany informacji oraz wspólnych śledztw, aby zwalczać handel dziećmi, transgraniczną przestępczość zorganizowaną oraz wykorzystywanie seksualne i inne formy wykorzystywania, a także aby chronić dzieci; wzywa państwa członkowskie i agencje europejskie do usprawnienia powoływania wykwalifikowanych opiekunów dla dzieci bez opieki oraz do zapewnienia, by zawsze uwzględniany był nadrzędny interes dziecka; wzywa państwa członkowskie do rejestrowania i ustalania tożsamości dzieci w przyjazny dla nich sposób oraz do zapobiegania ich zaginięciom poprzez dopilnowanie, by były one wpisywane do krajowych systemów ochrony dzieci; zaleca wzmocnienie istniejących narzędzi poszukiwania zaginionych dzieci, w tym europejskich telefonów alarmowych dla zaginionych dzieci; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do pełnego wykorzystania wiedzy Agencji Praw Podstawowych, jeżeli chodzi o wzmocnienie ochrony dzieci oraz o ochronę osób szczególnie wrażliwych w aktualnej sytuacji migracyjnej, zwłaszcza w punktach szybkiej rejestracji migrantów; przypomina, że we wszystkich politykach i działaniach UE, w tym migracji i azylu, należy brać pod uwagę i oceniać prawa i nadrzędny interes dziecka;