DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW /* SWD/2012/0065 - COD 2012/0066 */





DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW Towarzyszący dokumentowi: Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniająca dyrektywę 2006/66/WE w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów w odniesieniu do wprowadzania do obrotu baterii i akumulatorów przenośnych zawierających kadm przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych 1. Opis problemu Przy określaniu problemu istotny jest jego kontekst polityczny i prawny. Dyrektywa w sprawie baterii[1] ma na celu zmniejszenie szkodliwości dla środowiska stosowania baterii i akumulatorów w ramach prowadzenia działań przez wszystkich operatorów na wszystkich etapach ich cyklu życia. Ustanawia ona szczegółowe zasady dotyczące wprowadzania do obrotu na rynku UE baterii i akumulatorów zawierających kadm, rtęć i ołów[2] oraz dotyczące zbiórki, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii i akumulatorów. Ze względu na toksyczność kadmu Parlament Europejski i Rada postanowiły ograniczyć jego stosowanie w bateriach przenośnych do 0,002 % wagowo kadmu, pomimo tego, że wniosek Komisji nie zawierał takiego ograniczenia. Komisja została poproszona o dokonanie przeglądu wyłączenia z zakazu stosowania kadmu w odniesieniu do elektronarzędzi bezprzewodowych i do przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania do dnia 26 września 2010 r. „wraz, jeżeli uzna to za właściwe, z odpowiednimi wnioskami mającymi na względzie zakaz stosowania kadmu w [przenośnych] bateriach i akumulatorach” (art. 4 ust. 4 dyrektywy, podkreślenie dodane). Wyłączenie to zostało ujęte w dyrektywie w czasie jej przyjęcia, gdyż istniały wątpliwości, co do dostępności technicznych zamienników dla tego zastosowania. Artykuł 4 ust. 4 nie zobowiązuje Komisji do dokonania ponownej oceny wyłączeń przewidzianych w lit. a) i b)[3]. Wykazano, że dostępność nadających się do wykorzystania zamienników w odniesieniu do oświetlenia awaryjnego jest kwestionowana ze względów bezpieczeństwa, a w odniesieniu do sprzętu medycznego[4] nie znaleziono żadnych nadających się do wykorzystania zamienników. Zakres niniejszej oceny skutków jest zatem ograniczony wyłącznie do przeglądu art. 4 ust. 3 lit. c) dyrektywy w sprawie baterii i nie będzie obejmował debaty na temat kosztów i korzyści zasadniczego ograniczenia stosowania kadmu, ani oceny skutków dalszych decyzji strategicznych w sprawie ogólnego zakazu stosowania kadmu w bateriach i akumulatorach przenośnych. Najnowsze badania dowodzą, że odpowiednie zamienniki są już dostępne na rynku i są już powszechnie stosowane w bateriach używanych w elektronarzędziach bezprzewodowych. Rzeczywiście w 2010 r. na rynku elektronarzędzi bezprzewodowych w UE odnotowano sprzedaż w wysokości 3,2 mld EUR, a udział poszczególnych technologii (pod kątem wartości sprzedanych narzędzi) w odniesieniu do technologii niklowo-kadmowych (NiCd), wodorkowo-niklowych (NiMH) i litowo-jonowych (Li-ion) przedstawiał się w następujący sposób: – elektronarzędzia bezprzewodowe z bateriami NiCd: 34 %; – elektronarzędzia bezprzewodowe z bateriami NiMH: 6 %; – elektronarzędzia bezprzewodowe z bateriami Li-ion: 60 %. Naturalną tendencją w sprzedaży tych alternatywnych technologii budowy baterii stosowanych w elektronarzędziach bezprzewodowych jest ciągłe zastępowanie baterii NiCd przez istniejące technologie NiMH i Li-ion. Szacuje się, że ogólnie rynek elektronarzędzi bezprzewodowych w UE będzie się rocznie powiększał o 5 % w latach 2010-2020. Oczekuje się, że udział baterii przenośnych NiCd w rynku zmniejszy się o 50 % w latach 2008-2020, co prowadzi do naturalnego rocznego spadku sprzedaży baterii niklowo-kadmowych o 5 %. Można oczekiwać, że powyższe ogólne tendencje na rynku elektronarzędzi bezprzewodowych będą się utrzymywać. Należy sobie teraz odpowiedzieć na pytanie, czy zniesienie wyłączenia jest uzasadnione ze względów gospodarczych, społecznych i środowiskowych. 2. Cele Ogólnym celem jest pomoc w osiągnięciu celów dyrektywy w sprawie baterii, w szczególności jej art. 4 ust. 1, a mianowicie projektowanie i wprowadzanie do obrotu baterii zawierających mniejsze ilości substancji niebezpiecznych lub zawierających mniej zanieczyszczające substancje, a zwłaszcza zamienniki kadmu. Cele szczegółowe to: – Cel szczegółowy 1: minimalizacja wpływu na środowisko baterii przenośnych przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych; – Cel szczegółowy 2: ograniczenie kosztów ekonomicznych dla użytkowników elektronarzędzi bezprzewodowych, m.in. poprzez zagwarantowanie dostępności rozwiązań możliwych do wykonania pod względem technicznym. Cele operacyjne to: – ograniczenie stosowania kadmu w gospodarce UE w wyniku stosowania przenośnych baterii w elektronarzędziach bezprzewodowych, – ograniczenie emisji kadmu w UE związanych z używaniem przenośnych baterii w elektronarzędziach bezprzewodowych, – ograniczenie ogólnego wpływu na środowisko w UE związanego z używaniem przenośnych baterii w elektronarzędziach bezprzewodowych. 3. Warianty strategiczne Pierwszy możliwy wariant („wariant odniesienia”) polega na utrzymaniu obecnego prawodawstwa (dyrektywa w sprawie baterii) bez wprowadzania zmian. Zasadniczo oznacza to, że baterie zawierające kadm przeznaczone do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych będą nadal dostarczane konsumentom i użytkownikom profesjonalnym, ale będą stopniowo zastępowane przez istniejące alternatywy, a mianowicie narzędzia i zestawy baterii wodorkowo-niklowe (NiMH) i litowo-jonowe (Li-ion). Drugi wariant (wariant 2: „natychmiastowe wycofanie wyłączenia w 2013 r.”) polega na natychmiastowym (w 2013 r.) wycofaniu obowiązującego wyłączenia, ograniczając w ten sposób stosowanie kadmu w przenośnych bateriach przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych do nie więcej niż 0,002 % wagowo. W porównaniu z wariantem 1 w wariancie 2 przewiduje się, począwszy od 2013 r., zastąpienie baterii kadmowych przeznaczonych do stosowania w elektronarzędziach bezprzewodowych bateriami Li-ion i NiMH. W latach 2013-2025 oraz w porównaniu z wariantem 1: – całkowita ilość zestawów baterii Li-ion przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych wprowadzanych do obrotu na rynku UE wzrośnie z 610,70 mln sztuk (wariant 1) do 696,79 mln sztuk, co oznacza wzrost o 14 %; – całkowita ilość zestawów baterii NiMH przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych wzrośnie ze 157,45 mln sztuk zestawów baterii (wariant 1) do 178,97 mln sztuk, co oznacza wzrost o 13,6 %; – 107,61 mln sztuk baterii kadmowych nie będzie już wprowadzane do obrotu, co oznacza spadek o 100 %. Trzeci wariant (wariant 3: „późniejsze wycofanie wyłączenia w 2016 r.”) polega na wycofaniu obowiązującego wyłączenia w 2016 r., ograniczając w ten sposób stosowanie kadmu w przenośnych bateriach przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych do nie więcej niż 0,002 % wagowo. Wariant ten umożliwiłby sektorowi produkcji baterii dalsze dostosowanie odpowiednich technologii do nowych wymogów w związku z planowanym wycofaniem obowiązującego wyłączenia z zakazu stosowania baterii zawierających kadm w elektronarzędziach bezprzewodowych. W porównaniu z wariantem 1, w wariancie 3 przewiduje się, począwszy od 2016 r., zastąpienie baterii kadmowych przeznaczonych do stosowania w elektronarzędziach bezprzewodowych bateriami Li-ion i NiMH. W latach 2013-2025 oraz w porównaniu z wariantem 1: – całkowita ilość baterii Li-ion przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych wprowadzanych do obrotu na rynku UE wzrośnie z 610,70 mln sztuk (wariant 1) do 670,85 mln sztuk, co oznacza wzrost o 9,8 %; – całkowita ilość baterii NiMH przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych wzrośnie z 157,45 mln sztuk (wariant 1) do 172,49 mln sztuk, co oznacza wzrost o 9 %; – całkowita ilość baterii NiCd przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych zmniejszy się ze 107,61 mln sztuk (wariant 1) do 32,42 mln sztuk, co oznacza redukcję o 70 %. 4. Ocena skutków Zgodnie z zaleceniami wytycznych w sprawie ocen skutków, niniejsza ocena dotyczy wyłącznie dodatkowego wpływu innych wariantów w porównaniu ze scenariuszem odniesienia. Dostępne źródła informacji wskazują, że emisje związane z bateriami niklowo-kadmowymi są niewielkie w porównaniu z emisjami ze spalania ropy/węgla, produkcji żelaza i stali lub nawozów fosforowych. Tym samym baterie niklowo-kadmowe są odpowiedzialne tylko za 1,35 % emisji kadmu do atmosfery i 1,41 % emisji kadmu do wody oraz 0,65 % całkowitych emisji. Baterie NiCd stosowane w UE w elektronarzędziach bezprzewodowych są odpowiedzialne za 10,5 % całkowitej ilości kadmu wprowadzanego do gospodarki w sposób zamierzony. Na podstawie dwóch podejść oceniono wpływ na środowisko w przypadku każdego z trzech wariantów. Po pierwsze na podstawie ilości kadmu wprowadzanej do gospodarki UE poprzez baterie w elektronarzędziach bezprzewodowych. Podejście to zostało wybrane, ponieważ główną przyczyną, dla której instytucje współuczestniczące w procesie legislacyjnym zdecydowały o wprowadzeniu zakazu stosowania kadmu w bateriach było ograniczenie ilości kadmu wprowadzanego do gospodarki w sposób zamierzony. Po drugie, wpływy na środowisko są również oceniane na podstawie łącznych wpływów na środowisko opierających się na wnioskach z porównawczej oceny cyklu życia (LCA) trzech rodzajów baterii (NiCd, NiMH, Li-ion) w elektronarzędziach bezprzewodowych. Metody tej użyto w celu umożliwienia wiarygodnego porównania różnych wpływów na środowisko na podstawie LCA. W odniesieniu do każdego wariantu strategicznego wartości dla każdego indeksu środowiskowego zostały przeliczone na „ekwiwalent na mieszkańca” i zastosowano zagregowany system do obliczenia wartości łącznej wpływu na środowisko każdego wariantu strategicznego. W wariancie 1 do gospodarki UE w latach 2010-2025 zostanie wprowadzone około 30 550 ton kadmu poprzez wykorzystanie przenośnych baterii niklowo-kadmowych w elektronarzędziach bezprzewodowych. Zużyte baterie z elektronarzędzi bezprzewodowych, które nie są zbierane oddzielnie (do recyklingu), lecz zamiast tego trafiają na składowiska odpadów, mogą być źródłem emisji około 945 ton kadmu poprzez odciek do wody, potencjalnie powodując choroby nowotworowe i inne niż nowotworowe u około 405 osób. W wariancie 2 do gospodarki UE w latach 2010-2025 zostanie wprowadzone około 8060 ton kadmu poprzez wykorzystanie przenośnych baterii niklowo-kadmowych w elektronarzędziach bezprzewodowych. Zużyte baterie z elektronarzędzi bezprzewodowych, które nie są zbierane oddzielnie (do recyklingu), lecz zamiast tego trafiają na składowiska odpadów, mogą być źródłem emisji około 300 ton kadmu poprzez odciek do wody, potencjalnie powodując choroby nowotworowe i inne niż nowotworowe u około 128 osób. Będzie to o 68 % mniej niż w dotychczasowym scenariuszu postępowania (wariant 1). W wariancie 3 do gospodarki UE w latach 2010-2025 zostanie wprowadzone około 14 830 ton kadmu poprzez wykorzystanie przenośnych baterii niklowo-kadmowych w elektronarzędziach bezprzewodowych. Zużyte baterie z elektronarzędzi bezprzewodowych, które nie są zbierane oddzielnie (do recyklingu), lecz zamiast tego trafiają na składowiska odpadów, mogą być źródłem emisji około 520 ton kadmu poprzez odciek do wody, potencjalnie powodując choroby nowotworowe i inne niż nowotworowe u około 222 osób. Będzie to o 45 % mniej niż w dotychczasowym scenariuszu postępowania (wariant 1). Łączne wpływy na środowisko zostały ocenione z zastosowaniem następujących indeksów środowiskowych: współczynnik ocieplenia globalnego (GWP); współczynnik POFP (współczynnik powstawania fotochemicznego utleniania); współczynnik TAP (współczynnik zakwaszenia ziemi); współczynnik ARDP (współczynnik zmniejszenia zasobów abiotycznych); współczynnik PMFP (współczynnik tworzenia się pyłu zawieszonego) i współczynnik FEP (współczynnik eutrofizacji wody). Te indeksy środowiskowe były oceniane w dwóch scenariuszach: 25 % i 45 % docelowy poziom zbierania (przyszłe docelowe poziomy zbierania baterii na 2012 i 2016 r. zgodnie z wymogami dyrektywy w sprawie baterii – scenariusz 1) i 10 % poziom zbierania, który jest obecnym poziomem zbierania dla elektronarzędzi bezprzewodowych w UE, na podstawie informacji przekazanych zgodnie z dyrektywą WEEE (dyrektywa 2002/95/WE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego – scenariusz 2). Roczny wpływ na środowisko związany ze stosowaniem elektronarzędzi bezprzewodowych w UE w wariancie 1 odpowiada wartościom równoważnika i wynoszącym od 559831 (scenariusz 1) do 597896 (scenariusz 2) jej ludności, w porównaniu z 530581 (scenariusz 1) i 552781 (scenariusz 2) w wariancie 2. W związku z tym wybór wariantu 2 spowoduje od 5 % do 8 % niższy ogólny wpływ na środowisko w porównaniu z wariantem 1. W wariancie 3 łączny wpływ na środowisko wynosi 540460 jednostek równoważnika na mieszkańca (scenariusz 1) i 566374 ważonych ekwiwalentów na mieszkańca (scenariusz 2). W wariancie 3 roczny wpływ na środowisko związany ze stosowaniem baterii kadmowych w elektronarzędziach bezprzewodowych jest, w zależności od poziomu zbierania od 3 % do 5 % niższy w porównaniu z wariantem 1. Skutki gospodarcze zostały ocenione w odniesieniu do następujących zainteresowanych stron: przedsiębiorstw górniczych, dostawców surowców, producentów baterii, firm montujących zestawy baterii, producentów elektronarzędzi bezprzewodowych, sprzedawców detalicznych, konsumentów, podmiotów gospodarczych zajmujących się recyklingiem i państw członkowskich. W odniesieniu do wariantu 1 nie znaleziono ani nie określono ilościowo żadnych skutków gospodarczych dla większości zainteresowanych stron. Koszty/korzyści recyklingu zależą od różnych parametrów, takich jak stosowana technologia recyklingu, rodzaje odzyskiwanych materiałów, wartość odzyskanych metali i korzyści skali. Obecnie recykling baterii Li-ion przeprowadzany jest po kosztach netto. Wynika to z faktu, że recykling baterii jest nadal w fazie rozwojowej; w miarę rozwoju tej technologii i pojawienia się korzyści skali, oczekuje się, że koszty recyklingu baterii Li-ion zmniejszą się. W odniesieniu do wariantu 2 szacuje się, że w okresie 2013-2025 nie spowoduje on żadnych istotnych skutków gospodarczych dla przedsiębiorstw górniczych, dostawców surowców czy firm montujących zestawy baterii. W chwili obecnej w UE nie ma żadnego przedsiębiorstwa posiadającego urządzenia do produkcji ogniw NiCd, Li-ion lub NIMH dla baterii przenośnych przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych. Wszystkie baterie przenośne stosowane w elektronarzędziach bezprzewodowych są przywożone do UE, głównie z Azji. Główni producenci baterii niklowo-kadmowych znajdują się w Japonii, a główni producenci baterii Li-ion znajdują się w Chinach. Mimo, że w większość producentów baterii produkuje więcej niż jeden rodzaj baterii, wariant 2 mógłby spowodować przeniesienie z Japonii do Chin większości produkcji baterii przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych. Niektóre podmioty gospodarcze zajmujące się recyklingiem baterii twierdziły, że wariant 2 mógłby spowodować zwiększenie kosztów recyklingu, gdyż większa ilość baterii Li-ion stałaby się dostępna do recyklingu, w porównaniu z wariantem 1 (szacowane w przedziale 13-20 mln EUR w latach 2011-2025). EPTA (European Power Tool Association – producenci elektronarzędzi bezprzewodowych) twierdzą, że wariant ten pociąga za sobą jednorazowe koszty techniczne, na które składają się koszty badań i rozwoju, modernizacja linii produkcyjnych i koszty operacyjne w zakresie 40-60 mln EUR. Wydaje się jednak wątpliwe, czy wszystkie te koszty powinny być zaliczone do wariantu 2, ponieważ nawet w przypadku wariantu 1 ilość baterii niklowo-kadmowych stosowanych w elektronarzędziach bezprzewodowych zmniejszy się o 50 % w okresie między 2013 r. a 2025 r. Konsumenci mogą odczuć skutki wzrostu kosztów wytwarzania w ramach alternatywnych technologii dla baterii stosowanych w elektronarzędziach bezprzewodowych. W latach 2013-2025 baterie NiMH przeznaczone do elektronarzędzi bezprzewodowych będą kosztowały konsumenta średnio o 0,8 EUR więcej, a baterie Li-ion o 2,1 EUR średnio o więcej niż baterie NiCd. Jeżeli chodzi o cenę samego elektronarzędzia bezprzewodowego (w tym dwóch zestawów baterii i ładowarki) w 2013 r., zdaniem EPTA, narzędzie z bateriami NiMH będzie kosztowało 66,90 EUR, a z bateriami Li-ion 76 EUR, w porównaniu z elektronarzędziem bezprzewodowym z bateriami NiCd, które kosztuje 60,80 EUR. W odniesieniu do wariantu 3 szacuje się, że w okresie 2013-2025 nie spowoduje on żadnych istotnych skutków gospodarczych dla przedsiębiorstw górniczych, dostawców surowców czy firm montujących zestawy baterii. Podobnie jak w wariancie 2, wariant 3 mógłby spowodować przeniesienie z Japonii do Chin większości produkcji baterii przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych. Niektóre podmioty gospodarcze zajmujące się recyklingiem baterii twierdziły, że wariant 3 spowodowałby zwiększenie kosztów recyklingu, gdyż większa ilość baterii Li-ion stałaby się dostępna do recyklingu, w porównaniu z wariantem 1. Koszty te byłyby mniejsze niż w wariancie 2 (poniżej 13 mln EUR w latach 2011-2025). EPTA (producenci elektronarzędzi bezprzewodowych) twierdzą, że wariant ten pociąga za sobą jednorazowe koszty techniczne, na które składają się koszty badań i rozwoju, modernizacji linii produkcyjnych i koszty operacyjne w wysokości około 33 mln EUR. Wydaje się jednak wątpliwe czy wszystkie te koszty należy przypisać wariantowi 3. Sektor przemysłu opowiedział się za zwiększeniem poziomów recyklingu. Nie uznano tego jednak za stosowne, gdyż dyrektywa w sprawie baterii wymaga, aby wszystkie zbierane baterie poddawane były recyklingowi. Ponadto dyrektywa określa minimalne poziomy wydajności recyklingu baterii, które należy osiągnąć za pomocą procesów recyklingu do września 2011 r.[5] Konsumenci mogą odczuć skutki wzrostu kosztów wytwarzania baterii stosowanych w elektronarzędziach bezprzewodowych za pomocą alternatywnych technologii. W okresie 2013-2025 baterie NiMH przeznaczone do elektronarzędzi bezprzewodowych będą kosztowały konsumenta średnio o 0,4 EUR więcej, a przeciętne baterie Li-ion średnio o 0,9 EUR więcej niż przeciętne baterie NiCd przeznaczone do elektronarzędzi bezprzewodowych. Jeżeli chodzi o cenę samego elektronarzędzia bezprzewodowego (w tym dwóch zestawów baterii i ładowarki) w 2016 r., zdaniem EPTA, narzędzie z bateriami NiMH będzie kosztowało 64,10 EUR, a wykorzystujące baterie Li-ion 69,20 EUR, w porównaniu z elektronarzędziem bezprzewodowym wykorzystującym baterie NiCd, które kosztuje 60,80 EUR. Obciążenia administracyjne są ograniczone w przypadku wszystkich rozpatrywanych wariantów strategicznych i nie powinny powodować problemów ze zgodnością z przepisami. Zasadniczo żaden z wariantów nie ma bezpośredniego wpływu na budżet UE. W odniesieniu do skutków społecznych, wariant 2 mógłby mieć pewne negatywne skutki społeczne, gdyż niektóre zainteresowane strony sygnalizowały likwidację pewnej liczby miejsc pracy w sektorze recyklingu baterii NiCd. Mogłyby one zostać zrekompensowane poprzez tworzenie nowych miejsc pracy w sektorze recyklingu baterii NiMH i Li-ion. Wariant 3 przyniósłby bardziej zrównoważone skutki w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej. Z powyższego można wnioskować, że przy zastosowaniu wariantu 3, korzyści dla środowiska byłyby nieco mniejsze niż w wariancie 2, ale koszty byłyby znacznie niższe w porównaniu z wariantem 2. 5. Porównanie wariantów Warianty strategiczne zostały ocenione pod kątem kryteriów skuteczności, efektywności i spójności. Z punktu widzenia skuteczności, wariant 2 wydaje się najbardziej atrakcyjny. W istocie stwarza on największe możliwości osiągnięcia celu szczegółowego 1 w perspektywie krótkoterminowej, podczas gdy wariant 3 mógłby być bardzo skuteczny wyłącznie w odniesieniu do celów operacyjnych. 1 i 2. Z punktu widzenia efektywności, wariant 3 byłby bardziej efektywny niż wariant 2. Koszty gospodarcze mogłyby być nieznacznie niekorzystne dla producentów elektronarzędzi bezprzewodowych, konsumentów i podmiotów gospodarczych zajmujących się recyklingiem, przynajmniej w perspektywie krótkoterminowej, podczas gdy byłyby one nieznaczne lub neutralne dla innych zainteresowanych stron. Warianty 2 i 3 są spójne z nadrzędnymi celami polityki UE. Są one również zgodne z podobnymi wymogami dotyczącymi zakazu stosowania kadmu zawartymi w innych dyrektywach, takich jak dyrektywa w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (ELV) i dyrektywa w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (dyrektywa RoHS). Biorąc pod uwagę kontekst polityczny i prawny, można stwierdzić, że chociaż wydaje się, iż żaden z ocenianych wariantów strategicznych nie jawi się jako wyraźny zwycięzca pod względem korzyści dla środowiska naturalnego, w kategoriach względnych wariant 3 osiąga prawie taki sam poziom skuteczności przy większej efektywności i jest zatem dobrym kandydatem do bycia preferowanym wariantem. 6. Monitorowanie i ocena Monitorowanie wdrażania w przypadku wycofania obecnego wyłączenia spod zakazu stosowania baterii zawierających kadm w elektronarzędziach bezprzewodowych powinno być stosunkowo proste, biorąc pod uwagę, iż zasadniczo stosowanie kadmu w bateriach jest już zakazane na mocy dyrektywy w sprawie baterii. Wskaźniki postępu w tym kontekście powinny w szczególności obejmować: – trendy rynkowe w odniesieniu do dodatkowych technologii zastępowania baterii niklowo-kadmowych stosowanych w elektronarzędziach bezprzewodowych; – trendy w zakresie nowych technik recyklingu i przetwarzania. Państwa członkowskie zobowiązane są do przedkładania Komisji krajowego sprawozdania dotyczącego wykonania dyrektywy, co trzy lata, jak określono w art. 22 dyrektywy w sprawie baterii. Przegląd dyrektywy w sprawie baterii zostanie przeprowadzony po drugiej turze (2016 r.). krajowych sprawozdań dotyczących wykonania dyrektywy przedłożonych przez państwa członkowskie. Podczas przeprowadzania oceny sprawozdań Komisja zbada zasadność dalszego stosowania środków w zakresie zarządzania ryzykiem, minimalnych docelowych poziomów zbierania i minimalnych wymogów w zakresie recyklingu, i w stosownych przypadkach zaproponuje zmiany dyrektywy. Podczas tego procesu przeglądu można również ocenić dane zebrane w celu monitorowania wskaźników w celu oceny wyników proponowanych działań interwencyjnych i procesu ich wdrażania. W przypadku pojawienia się problemów dotyczących zgodności z przepisami, można będzie podjąć dalsze działania na poziomie UE, na podstawie dyrektywy w sprawie baterii. [1] Dyrektywa 2006/66/WE w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylająca dyrektywę 91/157/EWG (Dz.U. L 266 z 26.9.2006, s. 1). [2] W niniejszym streszczeniu termin „baterie” jest używany dla określenia zarówno baterii, jak i akumulatorów. [3] a) systemach awaryjnych i alarmowych, w tym w oświetleniu awaryjnym; b) sprzęcie medycznym. [4] Rozszerzona ocena skutków przygotowana przez służby Komisji w ramach pracy nad dyrektywą w sprawie baterii (dyrektywa 2006/66/WE), [COM (2003)723 wersja ostateczna], zob. s. 27 i załącznik V. [5] Minimalne poziomy wydajności recyklingu określone w dyrektywie w sprawie baterii (załącznik III, część B) są następujące: (i) baterie niklowo-kadmowe: recykling kadmu w najwyższym, technicznie możliwym do osiągnięcia stopniu i recykling co najmniej 75 % średniej wagi baterii; (ii) baterie ołowiowo-kwasowe: recykling ołowiu w najwyższym, technicznie możliwym do osiągnięcia stopniu i recykling co najmniej 65 % średniej wagi baterii; (iii) inne baterie: recyklingu co najmniej 50 % średniej wagi baterii.