KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczący

2013/0016 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI

DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO



na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej



dotyczący

stanowiska Rady w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie bezpieczeństwa kolei (wersja przekształcona)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

1.Przebieg procedury

W dniu 30 stycznia 2013 r. Komisja przyjęła kompleksowy pakiet sześciu wniosków ustawodawczych, mający na celu zapewnienie lepszej jakości oraz większego wyboru usług kolejowych w Europie.

Potrzebna jest poprawa jakości usług i ich wydajności, aby kolej stała się bardziej atrakcyjnym wyborem dla pasażerów oraz by zachęcić ich do zmiany środka transportu. Lepszy stosunek jakości do ceny usług oraz ich zrównoważony rozwój można osiągnąć mimo ograniczonych funduszy publicznych.

Pakiet ma również na celu zachęcanie do innowacji w sektorze kolejowym w UE, aby spełnić oczekiwania użytkowników. Służą temu trzy różne i wzajemnie powiązane rozwiązania:

(1)otwarcie rynków krajowych przewozów pasażerskich na konkurencję i wprowadzenie obowiązku przeprowadzania przetargów na udzielanie zamówień publicznych na usługi;

(2)wzmocnienie niezależności zarządców infrastruktury, co umożliwi im kontrolę wszystkich kluczowych funkcji sieci kolejowej i zagwarantuje wszystkim sprawiedliwy dostęp do kolei;

(3)wzmocnienie roli Agencji, aby uczynić z niej „punkt kompleksowej obsługi” wydający ważne w całej UE zezwolenia na wprowadzanie pojazdów do obrotu, jak również ważne w całej UE certyfikaty bezpieczeństwa dla operatorów.

Data przekazania wniosku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:

(dokument COM(2013) 31 final – 2013/0016 COD):





31 stycznia 2013 r. Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny:

22 sierpnia 2013 r. Data wydania opinii przez Komitet Regionów: 8 października 2013 r. Data uchwalenia stanowiska Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu: 26 lutego 2014 r. Data przyjęcia stanowiska Rady: 10 grudnia 2015 r.

2.Cel wniosku Komisji

Głównym celem przekształcenia dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie bezpieczeństwa kolei jest uproszczenie procesu przyznawania certyfikatów bezpieczeństwa dla przedsiębiorstw kolejowych. Wiąże się to z przejściem z obecnego dwuczęściowego systemu [część A (przyznawana w państwie członkowskim, w którym przedsiębiorstwo kolejowe po raz pierwszy zostało ustanowione) i część B (przyznawana w każdym państwie członkowskim, w którym przedsiębiorstwo kolejowe zamierza prowadzić działalność)] na ważny w całej Unii jednolity unijny certyfikat bezpieczeństwa.

Wniosek obejmuje również przegląd roli krajowych organów ds. bezpieczeństwa oraz podział obowiązków między tymi organami i Europejską Agencją Kolejową („Agencją”). Zgodnie z przedmiotowym wnioskiem krajowe organy ds. bezpieczeństwa mogłyby skoncentrować się bardziej na nadzorowaniu przedsiębiorstw kolejowych działających w danych państwach członkowskich oraz na działaniach, przy których obecność na miejscu może być korzystna lub które wymagają znajomości miejscowego języka (np. inspekcje/audyty). Agencja powinna monitorować działalność, wyniki i organizację krajowych organów ds. bezpieczeństwa oraz ogólną skuteczność systemu w dziedzinie bezpieczeństwa.

Dyrektywa 2004/49/WE została już znacząco zmieniona w przeszłości. Ze względu na kolejne zmiany, w celu zachowania przejrzystości, Komisja zaproponowała przekształcenie dyrektywy.

3.Uwagi dotyczące stanowiska Rady

W porozumieniu politycznym, przyjętym przez Radę ds. Transportu w dniu 10 grudnia 2015 r., poparto główny cel wniosku Komisji, jakim jest uproszczenie procesu przyznawania certyfikatów bezpieczeństwa. Niemniej jednak porozumienie polityczne różni się od wniosku Komisji pod pewnymi względami, a mianowicie przyznaje przedsiębiorstwom kolejowym prowadzącym działalność tylko w jednym państwie członkowskim możliwość złożenie wniosku o wydanie certyfikatu bezpieczeństwa do Agencji lub do krajowego organu ds. bezpieczeństwa. Jednak w obu przypadkach procedura i kryteria podejmowania decyzji pozostają te same.