[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 17.7.2007

KOM(2007) 430 wersja ostateczna

Wniosek

DECYZJA RADY

dotycząca środków kontroli i sankcji karnych w odniesieniu do nowego syntetycznego narkotyku N-benzylpiperazyny (BZP)

(przedstawiony przez Komisję)

Wniosek

DECYZJA RADY

dotycząca środków kontroli i sankcji karnych w odniesieniu do nowego syntetycznego narkotyku N-benzylpiperazyny (BZP)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych[1], zwłaszcza jej art. 8 ust. 1,

uwzględniając inicjatywę Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Sprawozdanie na temat oceny zagrożeń w sprawie N-benzylpiperazyny (BZP) zostało sporządzone na podstawie art. 6 decyzji Rady 2005/387/WSiSW podczas sesji specjalnej komitetu naukowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii w poszerzonym składzie, a następnie przedłożone Radzie i Komisji w dniu 31 maja 2007 r.

2. BZP jest substancją syntetyczną, która została po raz pierwszy opisana w Unii Europejskiej w 1999 r. Podobnie jak amfetamina czy metamfetamina BZP działa pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy, jednak jej siła działania jest wyraźnie niższa (około 10 % siły działania amfetaminy). Polimorfizm genetyczny występujący w systemie enzymatycznym może mieć wpływ na metabolizm BZP, prowadząc do znacznych różnic indywidualnych we wrażliwości na działanie BZP. Istnieje również możliwość interakcji z innymi narkotykami, ale brak jest ogólnych danych farmakokinetycznych dotyczących ludzi.

3. W niektórych państwach członkowskich BZP jest dostępna legalnie w aptekach, natomiast w celach rekreacyjnych sprzedawana jest w formie tabletek lub kapsułek przez Internet lub w przypadku niektórych państw członkowskich w specjalistycznych sklepach. Na rynku nielegalnych substancji BZP jest dostępne podobnie jak inny popularny narkotyk – ecstasy.

4. Informacje o zatrzymaniu BZP w postaci proszku, kapsułek lub tabletek (od 1 tabletki/kapsułki do 64 900 tabletek) zostały przekazane przez trzynaście państw członkowskich oraz jedno państwo trzecie (Norwegię). Brak jest informacji na temat zakrojonego na szeroką skalę procederu syntezy, przetwarzania lub dystrybucji BZP oraz ewentualnego zaangażowania przestępczości zorganizowanej w ten proceder.

5. BZP nie posiada żadnej uznanej i potwierdzonej wartości medycznej. Nie są również znane w Unii Europejskiej żadne zarejestrowane środki medyczne zawierające BZP.

6. BZP nie jest obecnie poddawana ani nie została poddana ocenie w ramach systemu Narodów Zjednoczonych. W pięciu państwach członkowskich BZP jest poddane środkom kontroli i sankcjom karnym przewidzianym przez ich ustawodawstwo krajowe na mocy ich zobowiązań wynikających z Konwencji NZ z 1961 r. i 1971 r. Dwa państwa członkowskie stosują środki kontroli w odniesieniu do BZP na mocy ich ustawodawstwa dotyczącego leków.

7. BZP została odnaleziona w materialne pobranym podczas sekcji zwłok. Jednak nie można w jakim zakresie BZP mogła być przyczyną śmierci z uwagi na fakt, że we wszystkich przypadkach w badanym materiale znaleziono również inne substancje lub zachodziły inne okoliczności.

8. Sprawozdanie na temat oceny zagrożeń wykazuje brak rozstrzygających dowodów naukowych w sprawie ogólnych zagrożeń związanych z BZP. Z uwagi na właściwości pobudzające, zagrożenie dla zdrowia oraz brak korzyści medycznych, jak również zgodnie z zasadą ostrożności, istnieje potrzeba kontroli BZP, jednak środki kontroli powinny odpowiadać stosunkowo niskiemu zagrożeniu związanemu z tą substancją.

9. Objęcie N-benzylpiperazyny kontrolą może zapobiec problemom podczas międzynarodowej współpracy sądowej i w egzekwowaniu prawa.

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, zgodnie z prawem krajowym, w celu poddania N-benzylpiperazyny (zwanej również 1-benzylo-1,4-diazacykloheksanem, N-benzylpiperazyną lub – mniej dokładnie – benzylpiperazyną lub BZP) środkom kontroli, proporcjonalnym do zagrożenia związanego z tą substancją oraz sankcjom karnym przewidzianym przez ich ustawodawstwo krajowe na mocy ich zobowiązań wynikających z Konwencji NZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu.

Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 127 z 20.5.2005, str. 32.