[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 28.11.2005

COM(2005) 614 końcowy

2005/0234 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

nakładające szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom podejrzanym o udział w zabójstwie byłego premiera Libanu Rafika Haririego

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

(1) W związku ze sprawozdaniem międzynarodowej niezależnej komisji śledczej dotyczącym dochodzenia w sprawie terrorystycznego zamachu bombowego w Bejrucie w dniu 14 lutego 2005 r., w którym zginął były premier Libanu Rafik Hariri wraz z 22 innymi osobami, Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, w dniu 31 października 2005 r., postanowiła podjąć określone środki mające pomóc dochodzeniu.

(2) Środki jakie podjęła Rada Bezpieczeństwa w rezolucji 1636 (2005) obejmują między innymi zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych osób określonych przez Komitet Rady Bezpieczeństwa ustanowiony na mocy pkt 3 lit. b) rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1636 (2005), jako podejrzane o udział w zaplanowaniu, sfinansowaniu i zorganizowaniu lub dokonaniu zabójstwa byłego premiera Libanu Rafika Haririego i innych osób.

(3) Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych wskazanych osób wchodzi w zakres Traktatu WE. Komisja proponuje wdrożyć te postanowienia w formie rozporządzenia Rady.

(4) Środki, których dotyczy wniosek, są zbliżone do środków nałożonych przez rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami, rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 wprowadzające niektóre środki ograniczające celem wspierania skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ) oraz rozporządzenie (WE) nr 1183/2005 dotyczące niektórych szczególnych środków ograniczających w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga.

2005/0234 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

nakładające szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom podejrzanym o udział w zabójstwie byłego premiera Libanu Rafika Haririego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60, 301 i 308,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2005/xxx/WPZiB z dnia xx listopada 2005 r. dotyczące szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko osobom podejrzanym o udział w zabójstwie byłego premiera Libanu Rafika Haririego[1],

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. W dniu 31 października 2005 r. Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 1636 (2005) uwzględniającą wnioski przedstawione w sprawozdaniu Międzynarodowej Komisji Śledczej dotyczące zamachu bombowego w Bejrucie z dnia 14 lutego 2005 r. w wyniku którego śmierć poniósł były premier Libanu Rafik Hariri i 22 inne osoby, a kilkadziesiąt osób odniosło rany.

2. Rada Bezpieczeństwa z głębokim zaniepokojeniem przyjęła do wiadomości konkluzję Międzynarodowej Komisji Śledczej, iż istnieją zgodne dowody wskazujące na udział w tym akcie terrorystycznym zarówno libańskich jak i syryjskich urzędników, i na mocy rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych postanowiła, na zasadzie pomocy w dochodzeniu i bez uszczerbku dla ostatecznych ustaleń sądu co do winy lub niewinności którejkolwiek z osób, nałożyć środki przeciwko osobom podejrzanym o udział w zaplanowaniu, sfinansowaniu, zorganizowaniu i przeprowadzeniu wspomnianego zamachu.

3. Wspólne stanowisko 2005/XXX/WPZiB przewiduje wprowadzenie środków określonych w rezolucji nr 1636(2005) Rady Bezpieczeństwa ONZ, a w szczególności zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych należących do osób określonych przez Komitet Rady Bezpieczeństwa ustanowiony w pkt 3 lit. b) rezolucji 1636(2005) jako podejrzane o udział w zaplanowaniu, sfinansowaniu, zorganizowaniu lub dokonaniu w dniu 14 lutego 2005 r. zabójstwa byłego premiera Libanu Rafika Haririego i innych osób.

4. Ponieważ środki te wchodzą w zakres Traktatu WE, do ich wdrożenia we Wspólnocie niezbędny jest akt prawa wspólnotowego, głównie celu zapewnienia ich jednolitego stosowania przez wszystkie podmioty gospodarcze we wszystkich Państwach Członkowskich.

5. Ze względów praktycznych Komisja powinna być uprawniona do zmiany załączników do niniejszego rozporządzenia.

6. Państwa Członkowskie powinny ustalić, jakie sankcje należy zastosować w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Przewidziane sankcje muszą być proporcjonalne, skuteczne i odstraszające.

7. W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w dniu jego publikacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1. „Komitet ds. Sankcji” oznacza Komitet Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, który został ustanowiony na mocy pkt 3 lit. b) rezolucji RB ONZ 1636 (2005).

2. „fundusze” oznaczają aktywa finansowe i wszelkiego rodzaju korzyści, w tym między innymi:

a) środki pieniężne, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia wypłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze,

b) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda rachunków, długi i zobowiązania dłużne,

c) papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, świadectwa papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty pochodne,

d) odsetki, dywidenda lub inne przychody z aktywów lub wartości narosłe lub wytworzone przez aktywa,

e) kredyty, prawa potrącenia, gwarancje, gwarancje wykonania umowy lub inne zobowiązania finansowe,

f) akredytywy, konosamenty, akty sprzedaży,

(g) dokumenty poświadczające posiadanie udziałów w funduszach lub środkach finansowych.

3. „zamrożenie funduszy” oznacza uniemożliwienie jakichkolwiek przepływów, przeniesienia, zmian, używania lub dostępu do oraz korzystania z funduszy w jakikolwiek sposób, który prowadziłby do zmiany ich wielkości, kwoty, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub innej zmiany, która umożliwiałaby korzystanie z funduszy, w tym zarządzanie portfelem,

4. „zasoby gospodarcze” oznaczają wszelkiego rodzaju aktywa, zarówno materialne i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są funduszami, lecz które mogą służyć do pozyskiwania funduszy, towarów lub usług,

5. „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystywania ich do pozyskiwania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez sprzedaż, wynajem lub zastaw;

6. „terytorium Wspólnoty” oznacza terytorium Państw Członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat WE, na warunkach ustanowionych w Traktacie.

Artykuł 2

1. Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze będące własnością, pozostające w posiadaniu, we faktycznym władaniu lub pod kontrolą osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów określonych w załączniku I.

2. Nie udostępnia się bezpośrednio ani pośrednio żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom określonym w załączniku I lub na ich rzecz.

3. Świadomy i zamierzony udział w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie obejście środków określonych w ust. 1 i 2, jest zakazany.

Artykuł 3

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 2, właściwe organy Państw Członkowskich wymienione w załączniku II mogą wyrazić zgodę, na warunkach jakie uznają za stosowne, na zwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, po ustaleniu, że fundusze i zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

a) konieczne do pokrycia podstawowych wydatków, włączając w to płatności za środki spożywcze, wynajem lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe i opłaty na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej,

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot poniesionych wydatków związanych z zapewnieniem usług prawniczych, lub

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów lub opłat za obsługę związaną z przechowywaniem zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych;

pod warunkiem, iż dane Państwo Członkowskie przekaże wspomniane ustalenie Komitetowi ds. Sankcji a Komitet ustalenie to zatwierdzi.

2. Odpowiedni organ powiadamia właściwe organy innych Państw Członkowskich i Komisję o wszelkich zezwoleniach udzielonych na podstawie ust. 1.

3. Artykułu 2 ust. 2 nie stosuje się do odsetek narosłych od zamrożonych rachunków bankowych lub do innych dochodów z tych rachunków, pod warunkiem iż wspomniane odsetki lub dochody nie zostały zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1.

Artykuł 4

Artykuł 2 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla zasilania zamrożonych rachunków przez instytucje finansowe otrzymujące fundusze przekazane im przez strony trzecie na rachunek wymienionej w wykazie osoby, podmiotu lub organu pod warunkiem, że taki wpływ na rachunek również zostanie zamrożony zgodnie z art. 2 ust. 1. Instytucja finansowa niezwłocznie informuje właściwe organy o takich transakcjach.

Artykuł 5

1. Nie naruszając odpowiednich zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej oraz przepisów art. 284 Traktatu, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:

a) bezzwłocznie przekazują wszelkie informacje, które mogłyby ułatwić stosowanie niniejszego rozporządzenia, takie jak rachunki i kwoty zamrożone zgodnie z art. 2, organom Państw Członkowskich wymienionym w załączniku II, właściwym ze względu na ich miejsce zamieszkania lub siedzibę oraz, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych organów, Komisji;

b) współpracują z właściwymi organami wymienionymi w załączniku II, w zakresie wszelkiej weryfikacji tych informacji.

2. Każda dodatkowa informacja otrzymana bezpośrednio przez Komisję jest udostępniana właściwym organom Państw Członkowskich, których ona dotyczy.

3. Wszelkie informacje przekazane lub uzyskane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie w celu, w jakim zostały przekazane lub uzyskane. Za taki cel uważa się współpracę w ramach międzynarodowego dochodzenia związanego z majątkiem lub transakcjami finansowymi osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów określonych w załączniku I.

Artykuł 6

Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, dokonane w dobrej wierze, że działanie to jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie stanowi podstawy do jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wykonującego przepisy niniejszego rozporządzenia, lub jego dyrektorów lub pracowników, chyba że zostanie udowodnione, że fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone na skutek zaniedbania.

Artykuł 7

Komisja oraz Państwa Członkowskie bezzwłocznie powiadamiają się nawzajem o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie nawzajem istotne informacje, którymi dysponują, w związku z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności informacje dotyczące jego naruszenia lub problemów z wykonywaniem jego przepisów oraz informacje dotyczące wyroków wydawanych przez sądy krajowe.

Artykuł 8

1. Komisja jest uprawniona do:

a) zmiany załącznika I na podstawie ustaleń dokonanych przez Komitet ds. Sankcji; oraz

b) zmiany załącznika II na podstawie informacji dostarczanych przez Państwa Członkowskie.

2. Nie naruszając praw i obowiązków Państw Członkowskich wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, Komisja utrzymuje wszystkie niezbędne kontakty z Komitetem ds. Sankcji w celu skutecznego wykonywania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 9

Państwa Członkowskie ustanawiają zasady dotyczące kar mających zastosowanie w przypadkach naruszenia postanowień niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wykonanie. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o tych przepisach i informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach.

Artykuł 10

Niniejsze rozporządzenie stosuje się:

a) na terytorium Wspólnoty, włącznie z jej przestrzenią powietrzną;

b) na pokładzie wszystkich samolotów lub statków należących do jurysdykcji Państw Członkowskich;

c) do każdego obywatela Państwa Członkowskiego przebywającego na terytorium Wspólnoty lub poza nim,

d) do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa Państw Członkowskich;

e) do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów w odniesieniu do wszelkich rodzajów działalności gospodarczej prowadzonej, w całości lub częściowo, na terytorium Wspólnoty.

Artykuł 11

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 2

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz właściwych organów, o których mowa w art. 3 i 5

(do uzupełnienia przez Państwa Członkowskie)

BELGIA

REPUBLIKA CZESKA

DANIA

NIEMCY

ESTONIA

GRECJA

HISZPANIA

FRANCJA

IRLANDIA

WŁOCHY

CYPR

ŁOTWA

LITWA

LUKSEMBURG

WĘGRY

MALTA

NIDERLANDY

AUSTRIA

POLSKA

PORTUGALIA

SŁOWENIA

SŁOWACJA

FINLANDIA

SZWECJA

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA

Komisja Wspólnot Europejskich

Dyrekcja Generalna ds. Stosunków Zewnętrznych

Dyrekcja ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB) i Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (EPBiO): Koordynacja i wkład Komisji

Sprawy prawne i instytucjonalne, wspólne działania WPZiB, sankcje, Proces Kimberley

CHAR 12/163

B-1049 Bruxelles/Brussel

Tel. (32-2) 295 55 85/ 299 11 76/ 296 25 56

Faks (32 -2) 296 75 63

Email relex-sanctions@cec.eu.int

[1] Dz.U. L […] z 2005 r., str. […].

[2] Dz.U. C [...], z [...], str. [...].