[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 7.3.2008

KOM(2008) 131 wersja ostateczna

2004/0251 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niektórych aspektów mediacji w sprawach cywilnych i handlowych

2004/0251 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niektórych aspektów mediacji w sprawach cywilnych i handlowych

1. PRZEBIEG PROCEDURY

Data przekazania wniosku PE i Radzie (dokument COM(2004) 718 wersja ostateczna – 2004/0251 (COD)): | 22.10.2004 |

Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny: | 9.6.2005 |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski, pierwsze czytanie: | 29.3.2007 |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska: | 28.2.2008 |

2. PRZEDMIOT WNIOSKU KOMISJI

W dniu 22 października 2004 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niektórych aspektów mediacji w sprawach cywilnych i handlowych. Celem dyrektywy, której dotyczy wniosek, jest ułatwienie dostępu do odpowiednich sposobów rozwiązywania sporów oraz promowanie polubownego rozwiązywania sporów przez zachęcanie do korzystania z mediacji oraz przez zapewnienie właściwej relacji między mediacją a postępowaniem sądowym. Omawiany wniosek jest jednym z działań podjętych w konsekwencji przyjęcia zielonej księgi w sprawie metod alternatywnego rozwiązywania sporów przedstawionej przez Komisję w 2002 r.; innym działaniem było stworzenie przez grupę zainteresowanych stron i przy wsparciu ze strony Komisji Europejskiego kodeksu postępowania dla mediatorów, który wszedł w życie w lipcu 2004 r.

3. UWAGI DOTYCZĄCE WSPÓLNEGO STANOWISKA

Wniosek Komisji obejmował stosowanie mediacji zarówno w sporach transgranicznych jak i wewnętrznych, gdyż uznano, że promowanie mediacji jedynie w odniesieniu do sporów zawierających element transgraniczny byłoby równie niewykonalne co niepożądane.

Jednak tekst wspólnego stanowiska Rady jest wynikiem negocjacji między trzema instytucjami, a z uwagi na restrykcyjną interpretację art. 65 Traktatu WE większość – zarówno w Radzie jak i Parlamencie Europejskim – opowiedziała się za ograniczeniem zakresu dyrektywy do spraw transgranicznych. W tych okolicznościach i w duchu kompromisu Komisja zgadza się, aby zakres omawianej dyrektywy był definiowany tak jak we wspólnym stanowisku pod warunkiem możliwie szerokiego zdefiniowania spraw transgranicznych. Komisja jest zdania, że wspólne stanowisko poszerza definicję spraw transgranicznych w odniesieniu do dwóch najważniejszych artykułów omawianej dyrektywy, tj. art. 7 (poufność mediacji) i art. 8 (wpływ mediacji na okresy przedawnienia).

Jeśli chodzi o okresy przedawnienia ujęte w art. 8, wspólne stanowisko nie harmonizuje krajowych zasad dotyczących okresów przedawnienia, zobowiązuje jedynie państwa członkowskie do zagwarantowania, że ich zasady dotyczące okresów przedawnienia umożliwiają stronom wejście na drogę sądową lub arbitrażu w przypadku niepowodzenia mediacji. Motyw tego artykułu jasno stwierdza, że cel ten należy osiągnąć niezależnie od różnic ustawodawstwa krajowego. Wspólne stanowisko osiąga zatem ten sam cel, jaki miał pierwotny wniosek Komisji.

Wspólne stanowisko Rady różni się od opinii Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu zwłaszcza w odniesieniu do następujących wniosków o wprowadzenie zmian.

Wspólne stanowisko nie pozwala na wdrażanie dyrektywy poprzez dobrowolne umowy stron. Komisja w zupełności się z tym zgadza, gdyż dyrektywa ma wpływ na przepisy dotyczące postępowań sądowych w państwach członkowskich, które nie zawsze mogą być zmienione w drodze umowy między stronami.

Obowiązek opublikowania Europejskiego kodeksu postępowania dla mediatorów w Dzienniku Urzędowym, któremu przeszkodził fakt, że wspomniany kodeks nie jest aktem instytucji, zastąpiono obowiązkiem publikacji w Internecie. Ponadto Komisja jest zobowiązana do umieszczenia odniesienia do kodeksu postępowania w biuletynie WE w momencie podawania informacji o przyjęciu omawianej dyrektywy. Komisja może przyjąć wymienione zobowiązania.

Jeśli chodzi o klauzulę dotyczącą przeglądu z art. 11, wspólne stanowisko przewiduje wymóg, zgodnie z którym sprawozdanie Komisji ma uwzględniać rozwój mediacji w całej Unii Europejskiej, co jest możliwe do przyjęcia przez Komisję.

Ogólnie rzecz biorąc, Komisja może przyjąć wspólne stanowisko, które wprawdzie modyfikuje niektóre elementy pierwotnego wniosku Komisji, ale nadal odpowiada celowi, jakim jest ułatwienie dostępu do odpowiednich sposobów rozwiązywania sporów oraz promowanie polubownego rozstrzygania sporów przez zachęcanie do korzystania z mediacji oraz przez zapewnienie właściwego stosunku między mediacją a postępowaniem sądowym.

4. WNIOSEK

Komisja przyjmuje wspólne stanowisko, gdyż zawiera ono podstawowe elementy zawarte w pierwotnym wniosku.