SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY

oceniające przedstawione Komisji i Radzie przez Włochy postępy w zakresie odzyskiwania opłaty za przekroczenie kwoty krajowej należnej od producentów mleka za okresy od 1995/96 do 2001/02 (zgodnie z art. 3 decyzji Rady 2003/530/WE)

Niniejsze sprawozdanie oceniające zostało przygotowane przez Komisję zgodnie z art. 3 decyzji Rady 2003/530/WE z dnia 16 lipca 2003 r. w sprawie zgodności pomocy, którą Republika Włoska zamierza przyznać krajowym producentom mleka, ze wspólnym rynkiem.

Na mocy art. 1 tej decyzji pomoc, ustanowioną przez Republikę Włoską, polegającą na tym, że państwo to samo dokonuje płatności na rzecz Unii kwoty należnej od producentów mleka z tytułu opłaty za przekroczenie kwoty krajowej w sektorze mleka za okresy od 1995/96 do 2001/02 i umożliwiającą tym producentom spłacenie należności w formie odroczonej płatności rozłożonej na kilka lat bez odsetek, w drodze wyjątku uznaje się za zgodną ze wspólnym rynkiem pod warunkiem, że:

- spłata ze strony producentów będzie w pełni zrealizowana w równych rocznych ratach oraz

- okres spłaty nie będzie dłuższy niż 14 lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r.

Na mocy art. 2 tej decyzji przyznanie pomocy jest uzależnione od zgłoszenia przez Włochy do EFOGR całkowitej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej za wspomniane okresy i odliczenia przez Włochy zaległej należności w trzech równych rocznych ratach od wydatków finansowanych przez EFOGR odpowiednio za listopad 2003 r., listopad 2004 r. i listopad 2005 r.

W piśmie z dnia 26 sierpnia 2003 r. Włochy dokonały należytego zgłoszenia całkowitej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej za wspomniane okresy.

Za listopad 2003 r., listopad 2004 r. i listopad 2005 r. dokonano należytego odliczenia pozostałej zaległej należności od wydatków finansowanych przez EFOGR.

W art. 3 tej decyzji wymaga się, aby właściwe organy Włoch przedstawiały Radzie i Komisji roczne sprawozdania z postępów w zakresie odzyskiwania opłaty należnej od producentów mleka z tytułu opłaty za przekroczenie kwoty krajowej za okresy od 1995/96 do 2001/02.

Zgodnie z tym przepisem władze włoskie przedstawiły Komisji szóste sprawozdanie w sprawie spłaty rat za 2009 r., które przekazały wraz z pismem przewodnim włoskiej Agencji Generalnej ds. Dopłat Rolnych (AGEA) z dnia 15 listopada 2010 r.

Wniesienie należnej opłaty w formie płatności ratalnej

Spośród około 23 200 producentów, którzy obecnie zalegają z opłatą za 7 okresów objętych decyzją Rady i którym na mocy nakazów sądów krajowych zawieszono płatność do czasu wydania ostatecznych orzeczeń, 15 384 wybrało spłatę w ratach. Wybór spłaty w ratach pociąga za sobą wycofanie wszystkich toczących się spraw sądowych. Ponadto niezapłacenie którejkolwiek rocznej raty powoduje wykluczenie z systemu i w związku z tym naraża producentów na zajęcie całej należnej kwoty wraz z narosłymi odsetkami.

W 2004 r., przed zapłaceniem pierwszej raty, 15 384 producentów objętych tym systemem posiadało zaległości wynoszące łącznie około 345 mln EUR, co stanowi w przybliżeniu jedną czwartą całkowitej niespłaconej kwoty z tytułu opłaty na poziomie producentów. Wydaje się więc, że uczestnictwo w tym systemie wybrała większa liczba producentów odpowiedzialnych za niższe przekroczenie kwoty indywidualnej. Z kolei producenci, w przypadku których doszło do znacznie wyższego przekroczenia kwoty indywidualnej (około 8 000 producentów, którym naliczono około 1 mld EUR opłaty za siedem okresów), nie zdecydowali się na skorzystanie z systemu płatności ratalnej. Należy jednak zauważyć, że w 2009 r. władze włoskie otrzymały 58 nowych wniosków o umożliwienie spłaty należności w ratach, odpowiadających kwocie około 1,7 mln EUR.

Szósta rata w łącznej wysokości 24 501 645,02 EUR miała być zapłacona przez 11 502 producentów do dnia 31 grudnia 2009 r. Czynności weryfikacyjne przeprowadzone przez władze włoskie wykazały, że 11 354 producentów należycie uiściło kwoty wynoszące w sumie 23 580 227,82 EUR w 2009 r. Oznacza to, że 99 % producentów uiściło w terminie 96,2 % opłat należnych w ramach szóstej raty. Dokonane w terminie płatności w ramach pierwszej, drugiej, trzeciej, czwartej i piątej raty zostały zarejestrowane uprzednio odpowiednio w 99,6 %, 97,9 %, 99,5 %, 99,7 % i 96,4 %. Całkowita opłata pobrana w ramach pierwszych pięciu rat wynosi zatem około 151 mln EUR (w przybliżeniu 98 % całkowitej należnej kwoty).

Chociaż te poziomy z pewnością wskazują na zaangażowanie ze strony producentów objętych systemem, którzy chcą wypełnić swoje zobowiązania, Komisja uznaje, że dalsze działania przewidziane w przypadkach niedokonania płatności w terminie są podstawowym wskaźnikiem poziomu zaangażowania władz w zapewnienie właściwego przestrzegania warunków systemu i ostatecznego pobrania pełnej kwoty należnej opłaty.

W odniesieniu do szóstej raty nie odnotowano płatności w przypadku pozostałych 148 producentów na kwotę 921 417,20 EUR.

W odniesieniu do piątego okresu spłaty rat 166 producentów wciąż jeszcze nie dokonało płatności odpowiadających kwocie 908 072,62 EUR na koniec 2008 r. Zgodnie z informacjami otrzymanymi od władz włoskich wszystkie te przypadki zostały zgłoszone przez władze centralne władzom regionalnym, aby wyegzekwować płatność całej należnej kwoty wraz z odsetkami w przypadku płatności nieobjętych systemem płatności ratalnych.

W późniejszym terminie okazało się, że faktycznie płatności nie dokonało jedynie 54 spośród 166 producentów, w odniesieniu do których początkowo sądzono, że nie dokonali płatności. W związku z tym w przypadku tych producentów cofnięto możliwość płatności ratalnych oraz wszczęto procedury odzyskiwania należności.

Należna opłata za okresy od 1995/96 do 2001/02 nieobjęta systemem płatności ratalnej

Zwrócono uwagę na fakt, że wybrany przez wielu producentów system płatności ratalnej w rzeczywistości pokrywa jedynie stosunkowo niewielką część kwoty opłaty. Około trzech czwartych całkowitej kwoty nieuiszczonych opłat dotyczących przedmiotowego okresu nie zostało objętych systemem płatności ratalnej. Opłata nieobjęta systemem do 2003 r. odpowiada kwocie 767 mln EUR, natomiast około 91 % tej kwoty, tj. w przybliżeniu 701 mln EUR, jest przedmiotem skarg złożonych w sądach włoskich.

W swoich poprzednich sprawozdaniach oceniających przedstawionych Radzie Komisja wyraziła opinię, że w sprawozdaniach rocznych Włochy powinny wyraźnie podawać informacje o postępowaniach sądowych dotyczących siedmiu przedmiotowych okresów oraz przedstawiać szczegółowe dane potwierdzające płatności dokonane przez producentów, których skargi nie zakończyły się powodzeniem. Bez takich informacji Komisja nie może prawidłowo monitorować postępów w odzyskiwaniu tej części opłaty, która nie została objęta systemem płatności ratalnej.

W przeciwieństwie do sprawozdania dotyczącego czwartej raty przekazanego przez Włochy, sprawozdania dotyczące piątej raty oraz bieżącej szóstej raty nie zawierają jednak żadnych informacji na temat postępowań sądowych.

Z dodatkowych informacji uzyskanych przez władze włoskie w odpowiedzi na wniosek Komisji wynika jednak, że włoskie organy administracji wygrały sprawy dotyczące kwoty około 13 mln EUR, z czego faktycznie odzyskano 6,8 mln EUR. Z informacji uzyskanych w maju 2010 r. wynika również, że około 580 mln EUR wciąż jest przedmiotem spraw toczących się przed włoskimi sądami. W kwietniu 2009 r. Włochy przyjęły przepisy ustanawiające system refundacji należnych opłat wraz z odsetkami wg stopy referencyjnej dla Unii powiększonej o kilka punktów procentowych. W czerwcu 2010 r. przyjęto wynikające z tych przepisów przeniesienie należnych płatności. Przyznanie takiego przeniesienia przewidziane jest w kontekście systemu de minimis .

Komisja z dużym niezadowoleniem przyjmuje powolne postępy w pobieraniu części opłaty nieobjętej systemem płatności ratalnej oraz poziom informacji przekazywanych przez władze włoskie, który należy uznać za niedostateczny. Powolne postępy dotyczą zarówno długiego czasu trwania postępowań sądowych, jak i czasu odzyskiwania kwot, w przypadku których postępowanie sądowe zostało zakończone (włoskie sprawozdanie dotyczące szóstej raty nie zawiera informacji na temat odzyskiwania, lecz z wcześniejszych informacji złożonych w odpowiedzi na wniosek Komisji wynika, że do 2010 r. w następstwie wygranych postępowań sądowych udało się pobrać jedynie około 6,8 mln EUR). Ponadto dane przedstawiające odzyskanie opłat, które w rzeczywistości nigdy nie były kwestionowane, a tym samym były natychmiastowo odzyskiwalne, pokazuje braki w obecnym procesie poboru (z 66 mln EUR opłat, które nigdy nie były kwestionowane, kwota około 18 mln EUR nadal nie została pobrana).

Komisja kontynuuje dokładne monitorowanie procesu odzyskiwania we Włoszech, w szczególności w odniesieniu do odzyskiwania opłaty nieobjętej systemem płatności ratalnych. Służby Komisji przy wielu okazjach zwracały uwagę władz włoskich na swoje obserwacje (w tym uwagi negatywne) i wnioskowały o szczegółowe informacje na temat różnych kwestii związanych z odzyskiwaniem opłat za przekroczenie kwoty krajowej w sektorze mleka.

Wniosek

Komisja uważa, że postępy poczynione przez władze włoskie w odzyskiwaniu należnych kwot od producentów, którzy wybrali system płatności ratalnej zatwierdzony przez Radę w 2003 r. za okresy od 1995/96 do 2001/02 wskazują na właściwe zarządzanie tym systemem. Komisja ubolewa jednak, że wobec braku jakichkolwiek informacji na temat kwot faktycznie pobranych od producentów objętych systemem, którzy uchybili obowiązkowi płatności ratalnych i tym samym zostali wykluczeni z dalszego uczestnictwa w tym systemie, nie może dokonać oceny staranności działań ani postępów w pobieraniu odpowiednich opłat. Komisja uważa, że kolejne sprawozdania władz włoskich muszą zawierać dostatecznie szczegółowe informacje na temat tego poboru opłat.

W odniesieniu do kwot opłaty, które nie zostały objęte systemem ratalnym oraz które są przedmiotem postępowania we włoskich sądach, Komisja wyraziła już, w sprawozdaniu z postępów przedstawionym Radzie w 2010 r., swoje niezadowolenie z powodu niezwykle powolnych postępów w odzyskiwaniu opłat z tytułu przekroczenia krajowej kwoty mlecznej i uznała, że odzyskiwanie opłat w ten sposób należy znacznie usprawnić. Dane liczbowe pokazują jednak, że nie zachodzi żadna znacząca zmiana sytuacji i że przy tak dużej kwocie opłat niezapłaconych w przeciągu tak długiego okresu osiągnięcie skuteczności przepisów UE jest w tym przypadku odległe.

Komisja oczekuje kolejnych sprawozdań rocznych w celu udokumentowania zmian sytuacji w postępowaniach sądowych prowadzonych w odniesieniu do okresów od 1995/96 do 2001/02 oraz wykonania wyroków końcowych potwierdzających należną opłatę.