KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 3.12.2015 COM(2015) 559 final/2 2015/0259(NLE) CORRIGENDUM

This document corrects document COM(2015) 559 final of 10.11.2015.

Concerns all language versions.

Modification of Articles 2 and 10 to clarify their application to recreational fisheries.

The text shall read as follows: Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające uprawnienia do połowów na 2016 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz dla statków unijnych w niektórych wodach nienależących do Unii



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Wszystkie rozporządzenia dotyczące uprawnień do połowów muszą ograniczać eksploatację stad ryb do poziomów zgodnych z ogólnymi celami wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb). W związku z tym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa („rozporządzenie podstawowe w sprawie WPRyb”) wyznaczono cele w zakresie corocznych wniosków dotyczących ograniczeń połowowych i ograniczeń nakładu połowowego, aby zagwarantować zrównoważony rozwój rybołówstwa w UE pod kątem ekologicznym, gospodarczym i społecznym. Proces ustalania uprawnień do połowów ma charakter rocznego cyklu zarządzania (w przypadku stad ryb głębinowych mamy do czynienia z cyklem dwuletnim). Nie stoi to jednak na przeszkodzie wprowadzeniu długoterminowych rozwiązań dotyczących zarządzania. Unia osiągnęła znaczące postępy w tej dziedzinie i obecnie główne stada o znaczeniu komercyjnym podlegają wieloletnim planom zarządzania. Coroczne poziomy TAC i pułapy nakładu połowowego muszą być z nimi zgodne. Niniejszy wniosek zawiera uprawnienia do połowów, które Unia ustanawia w sposób niezależny. Przewiduje on jednak również uprawnienia do połowów wynikające z wielostronnych lub dwustronnych konsultacji dotyczących połowów. Ich wynik jest wdrażany przez zapewnienie wewnętrznego podziału między państwa członkowskie, opartego o zasadę względnej stabilności. Dlatego, oprócz autonomicznych stad unijnych, niniejszy wniosek obejmuje: stada wspólnie eksploatowane, tj. stada, którymi zarządza się wspólnie z Norwegią na Morzu Północnym i w cieśninie Skagerrak lub w ramach konsultacji związanych z Komisją ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEACF) między państwami nadbrzeżnymi; uprawnienia do połowów wynikające z uzgodnień zawartych w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa (RFMO). Pewną liczbę uprawnień do połowów w niniejszym wniosku oznaczono jako „pm” (pro memoria). Wynika to z faktu, że: –w momencie przyjęcia wniosku opinia dotycząca niektórych stad nie jest dostępna; lub –niektóre ograniczenia połowowe i inne zalecenia pochodzące od odpowiednich RFMO zostaną dopiero ustalone, gdyż coroczne spotkania tych organizacji jeszcze się nie odbyły; lub –dane liczbowe dotyczące niektórych stad występujących w wodach Grenlandii oraz stad wspólnie eksploatowanych lub wymienianych z Norwegią i innymi państwami trzecimi nie są jeszcze dostępne, ponieważ oczekuje się na zakończenie konsultacji z tymi państwami w listopadzie i grudniu 2015 r.; lub –w przypadku kilku TAC opinia została dostarczona, lecz ocena jest w toku. Przegląd stanu stad W swym corocznym komunikacie w sprawie konsultacji dotyczących uprawnień do połowów (COM(2015) 239, zwanym dalej „komunikatem”) Komisja jak zwykle dokonała przeglądu sytuacji, którą należy uwzględniać we wnioskach dotyczących uprawnień do połowów. W komunikacie tym przedstawiono przegląd stanu stad w oparciu o ustalenia opinii naukowych wydanych w 2015 r. Jako pozytywne zjawisko komunikat przytacza fakt, iż wzrasta proporcja stad, dla których dostępna jest pełna analiza. A spośród stad, dla których dostępne jest doradztwo w zakresie MSY, ponad połowa jest poławiana na poziomie mogącym zapewnić maksymalny podtrzymywalny połów lub poniżej tego poziomu. W odpowiedzi na wniosek Komisji Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) przedstawiła w w dniu 30 czerwca 2015 r. swoją coroczną opinię na temat większości stad objętych niniejszym wnioskiem. ICES uwzględniła kierunki przedstawione przez Komisję w jej komunikacie. Opinie naukowe wydawane przez ICES zależą głównie od danych: ocenie mogą zostać poddane wyłącznie stada, dla których istnieją wystarczające i rzetelne dane, pozwalające na oszacowanie wielkości stad oraz sporządzenie prognoz dotyczących ich reakcji na różne scenariusze eksploatacji (tzw. „tabele wariantów połowowych”). Jeżeli wystarczające dane są dostępne, organy naukowe są w stanie dostarczyć szacunkowych danych, umożliwiających skorygowanie uprawnień do połowów do poziomu, który pozwoli uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY). Opinię taką określa się mianem „opinii dotyczącej MSY”. W innych przypadkach organy naukowe kierują się ostrożnościowym podejściem przy formułowaniu zaleceń co do tego, na jakim poziomie należy ustalić uprawnienia do połowów. Metodologię, którą stosuje w tym celu ICES, przedstawiono w opublikowanych materiałach ICES w sprawie wdrażania opinii dotyczącej stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane. Główną grupę proponowanych wielkości TAC ujęto w załączniku 1A. Załącznik ten zawiera 153 TAC dla stad poławianych w cieśninach Skagerrak i Kattegat, podobszarach ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII oraz XIV, wodach UE CECAF i wodach Gujany Francuskiej. Jedenaście spośród tych TAC jest ustalane zgodnie z oceną dotyczącą MSY. W odniesieniu do pozostałych:

3 TAC zaproponowano zgodnie z długoterminowymi strategiami zarządzania, tj. planami zarządzania wynikającymi ze szczegółowych, obowiązujących rozporządzeń dotyczących WPRyb, nieprzyjętych jeszcze wniosków Komisji dotyczących planów zarządzania lub strategicznym podejściem przedstawionym przez komitety doradcze (KD) i ocenionym jako ostrożnościowe przez naukowe organy doradcze. 51 TAC dotyczy stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane, i dla których pełna analiza nie jest dostępna. Z tych TAC w odniesieniu do 26 TAC wnioskuje się taki sam poziom jak w 2015 r., w ślad za wspólnym oświadczeniem Rady i Komisji, zgodnie z którym uprawnienia do połowów należy utrzymać na stałym poziomie, chyba że dostępna będzie opinia naukowa wskazująca, że stan stada ulega pogorszeniu. Decyzję tę uzasadnia fakt, iż większość tych stad stanowiła przyłowy w połowach mieszanych, a zmiany TAC nie mają faktycznego wpływu na zmianę ich stanu, podczas gdy powtarzające się zmniejszenia poziomów TAC mogą doprowadzić do zwiększenia podlegających regulacji odrzutów. Pozostałe TAC oznacza się na tym etapie jako „pm” (pro memoria), ze względu na fakt, iż powiązane opinie naukowe nie są jeszcze dostępne, niezbędna jest dalsza analiza danych lub należy przeprowadzić międzynarodowe negocjacje lub zawrzeć umowy międzynarodowe pod koniec roku (np. na posiedzeniach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem). W odniesieniu do tych stad wniosek trzeba będzie uaktualnić, kiedy odpowiednie opinie i informacje będą dostępne. Wszystkie objęte wnioskiem uprawnienia do połowów odpowiadają opiniom naukowym na temat stanu stad uzyskanych przez Komisję, które zostały wykorzystane w sposób wskazany w komunikacie. Obowiązek wyładunku wprowadzony rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 W latach 2015–2019 stopniowo wchodzi w życie obowiązek wyładunku wprowadzony rozporządzeniem podstawowym w sprawie WPRyb. W 2019 r. wszystkie stada objęte TAC będą podlegały obowiązkowi wyładunku. Począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r., niektóre połowy gatunków dennych w Morzu Północnym, w północno-zachodnich i południowo-zachodnich wodach Atlantyku będą podlegały obowiązkowi wyładunku. Na podstawie wspólnych zaleceń przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła rozporządzenia delegowane ustanawiające konkretne plany w zakresie odrzutów. W związku z wprowadzeniem obowiązku wyładunku połowów i zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 proponowane uprawnienia do połowów mają odzwierciedlać przejście z ilości wyładowanej na ilość złowioną, z uwzględnieniem faktu, że odrzuty nie są już dozwolone. Odbywa się to na podstawie otrzymanych opinii naukowych dotyczących stad ryb objętych rodzajami rybołówstwa, o których mowa w art. 15 ust. 1 nowego rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb. Uprawnienia do połowów powinny być również określone zgodnie z innymi właściwymi przepisami, tj. art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów wspólnej polityki rybołówstwa i zasad przewidzianych w planach wieloletnich). W związku z tym Komisja zaproponuje zwiększenie TAC w odniesieniu do stad, które w 2016 r. zostaną objęte obowiązkiem wyładunku. Gdy połowy pochodzące z tego samego stada muszą być wyładowywane w ramach połowów objętych obowiązkiem wyładunku w 2016 r., natomiast inne połowy pochodzące z tego samego stada mogą nadal zostać odrzucone (złowione w ramach połowów objętych obowiązkiem wyładunku w latach 2017–2019), w oparciu o najlepsze dostępne dane Komisja zaproponuje zwiększenie TAC, odpowiadające ilościom, które trzeba będzie wyładowywać. Na żądanie Komisji państwa członkowskie miały przesłać szczegółowe dane dotyczące odrzutów; Komisja otrzymała takie dane dla Morza Północnego. Dla wód części północno-zachodniej i południowo-zachodniej państwa członkowskie przesłały dane oparte o średnie wskaźniki odrzutów. Komisja zwróciła się zatem o opinie naukowe dotyczące udziału każdego segmentu floty objętego obowiązkiem wyładunku wszystkich połowów i odrzutów odnośnych zasobów oraz współczynnika odrzutów dla tych segmentów floty w odniesieniu do tych zasobów. Równolegle Komisja zasięgnęła opinii naukowej dotyczącej wykorzystywania średnich wskaźników odrzutów jako podstawy dostosowań TAC. W oczekiwaniu na te opinie naukowe, TAC, których dotyczy w 2016 r. zwiększenie wynikające z wprowadzenia obowiązku wyładunku oznaczono jako „pm”. Należy wreszcie uwzględnić powiązania między nowym rozporządzeniem podstawowym w sprawie WPRyb oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 847/96. W tym ostatnim wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące zarządzania ustalanymi z roku na rok TAC, w tym przepisy dotyczące elastyczności określone w art. 3 i 4, odpowiednio w odniesieniu do stad objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 i 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu zasobów. Ostatnio na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wprowadzono inny mechanizm elastyczności. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasady racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza i utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa, należy wyjaśnić, że nie można stosować art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 dodatkowo do obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia 1380/2013. Środki dotyczące labraksa W opinii ICES dotyczącej labraksa na 2016 r. zwrócono uwagę na zagrożony stan tego stada; jego biomasa tarłowa nadal spada, a liczebność uzupełnienia nadal jest niska. Ponieważ śmiertelność połowowa labraksa w północno-wschodnim Atlantyku przekracza obecnie czterokrotnie poziom zapewniający maksymalny podtrzymywalny połów (MSY), ICES ponownie zaleciła, by znacząco zredukować śmiertelność połowową tego stada. Labraks to gatunek późno dojrzewający i szacuje się, że odtworzenie stad potrwa około 4–7 lat. Aby zaradzić szybkiemu zmniejszaniu się liczebności tego stada należy niezwłocznie zastosować kompleksowy pakiet środków. Wobec powagi sytuacji wyrażonej w opinii ICES z 2015 r., istnieje wyraźna potrzeba kontynuowania działań na rzecz ochrony tego stada, ugruntowania postępów poczynionych w 2015 r. oraz zapewnienia większej ochrony stada tarłowego, zwiększenia uzupełnienia i zmniejszenia połowów labraksa. Proponowane środki mają sprawić, by wszyscy ci, którzy odnieśliby korzyści z odbudowy tego stada przyczynili się do jego odbudowy. Uznaje się również, że lepiej ponieść skutki społeczne i gospodarcze związane z natychmiastowym podjęciem działań niż ewentualne koszty niepodjęcia działań i doprowadzenia do dalszego spadku zasobów. Odbudowa stada labraksa i doprowadzenie do jego zrównoważenia w perspektywie średnioterminowej wymagają spójnego podejścia do zarządzania. Komisja zamierza zaproponować środki zarządzania labraksem w ramach przyszłego wieloletniego planu zarządzania stadami w Morzu Północnym. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju. •Spójność z innymi politykami Unii Proponowane środki są spójne z pozostałymi obszarami polityki unijnej, w szczególności z polityką w dziedzinie środowiska. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zobowiązania Unii dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych wynikają z obowiązków określonych w art. 2 nowego rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. •Proporcjonalność Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następującego względu: WPRyb jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu na Radzie spoczywa obowiązek przyjmowania środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów. W proponowanym rozporządzeniu Rady przydziela się państwom członkowskim uprawnienia do połowów. Uwzględniając art. 16 i 17 rozporządzenia 1380/2013, państwa członkowskie mają potem swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze według własnego uznania. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez nie społecznego lub ekonomicznego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów. Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje rozporządzenie tego typu co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu. •Wybór instrumentu Proponowany instrument: rozporządzenie. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Rozporządzenie w sprawie uprawnień do połowów jest zmieniane kilka razy w roku, aby wprowadzić niezbędne zmiany w celu odzwierciedlenia najnowszych opinii naukowych i innych zmian sytuacji. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami a)Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Na podstawie komunikatu w sprawie uprawnień do połowów na 2015 r. Komisja przeprowadziła konsultacje z zainteresowanymi stronami, w szczególności za pośrednictwem komitetów doradczych, oraz z państwami członkowskimi na temat proponowanego podejścia do poszczególnych wniosków Komisji dotyczących uprawnień do połowów. Ponadto Komisja kierowała się założeniami przedstawionymi w komunikacie Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 final), w którym określono zasady tzw. wczesnego prognozowania. Ponadto w dniu 14 lipca 2015 r. Komisja zorganizowała spotkanie zainteresowanych stron, na którym przedstawiono i omówiono wyniki oceny naukowej oraz jej najważniejsze wnioski. b)Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia

Odpowiedź na wspomniany wyżej komunikat Komisji w sprawie uprawnień do połowów odzwierciedla opinie zainteresowanych stron, dotyczące dokonanej przez Komisję oceny stanu zasobów oraz sposobów zapewnienia właściwego zarządzania. Komisja uwzględniła te odpowiedzi przy formułowaniu wniosku. •Gromadzenie i wykorzystywanie wiedzy specjalistycznej W odniesieniu do stosowanej metodologii Komisja konsultowała się, jak już wspomniano, z Międzynarodową Radą Badań Morza (ICES). Opinie ICES opierają się na ramach wypracowanych przez jej grupy ekspertów i organy naukowe i są wykorzystywane zgodnie z protokołem ustaleń uzgodnionym między ICES a Komisją. Nadrzędnym celem jest doprowadzenie stad do poziomów, które pozwolą uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY) i utrzymanie ich na tych poziomach. Ten cel został wyraźnie włączony do nowego podstawowego rozporządzenia WPRyb, w szczególności w jego art. 2 ust. 2, który stanowi, że „cel ten należy osiągnąć w miarę możliwości do 2015 r., a [...] w odniesieniu do wszystkich stad – najpóźniej do 2020 r.”. Odzwierciedla to zobowiązanie podjęte przez Unię dotyczące wniosków ze Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. oraz związanego z nim planu wdrażania. Jak już wspomniano, w odniesieniu do niektórych stad informacja o poziomach maksymalnego podtrzymywalnego połowu jest dostępna. Są wśród nich stada bardzo ważne z punktu widzenia wielkości połowów i wartości handlowej; gatunków takich jak: morszczuk, dorsz atlantycki, żabnicowate, sola, smuklice, plamiak i homarzec. Osiągnięcie celu MSY może, w niektórych przypadkach, wymagać ograniczenia poziomu śmiertelności połowowej lub ograniczenia połowów. W tym kontekście wniosek wykorzystuje ocenę dotyczącą MSY, tam gdzie jest ona dostępna. Zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa, gdzie TAC proponuje się na podstawie opinii dotyczącej MSY, TAC odpowiada poziomowi, który zgodnie z przedmiotową opinią pozwoli osiągnąć cel dotyczący MSY w 2015 r. Podejście to jest zgodne z zasadami przedstawionymi w komunikacie w sprawie uprawnień do połowów na rok 2015. W odniesieniu do stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane, naukowe organy doradcze wydają zalecenia jak ograniczyć, ustabilizować połowy lub umożliwić ich zwiększenie. Opinia naukowa ICES w wielu przypadkach zawierała odnoszące się do takich wariantów wskazówki ilościowe, oparte na zastosowanej przez ICES zasadzie co najwyżej 20-procentowego zwiększenia lub zmniejszenia z roku na rok poziomu połowów ze względów przezornościowych. Wskazówki te wykorzystano przy ustalaniu proponowanych poziomów TAC. W sytuacji braku jakichkolwiek zaleceń naukowych stosowano zasadę ostrożnego zarządzania zasobami, która prowadzi do redukcji TAC o 20 %. W odniesieniu do niektórych stad (głównie stad szeroko rozproszonych, rekinów oraz raj) opinie zostaną wydane jesienią. Po otrzymaniu tych opinii niniejszy wniosek trzeba będzie odpowiednio zaktualizować. Ponadto, jak wspomniano powyżej, w odniesieniu do niektórych stad opinie naukowe wykorzystuje się do celów wdrażania planów zarządzania. •Ocena skutków Zakres rozporządzenia w sprawie uprawnień do połowów jest ograniczony przez art. 43 ust. 3 Traktatu. Unia przyjęła szereg wieloletnich planów zarządzania dla stad o kluczowym znaczeniu gospodarczym, w tym dorsza atlantyckiego, soli, gładzicy i innych. Przed przyjęciem plany te podlegają obowiązkowi sporządzenia dla nich oceny skutków. Po wejściu planów w życie warunkują one poziomy TAC i nakład połowowy dla danego roku, gdyż muszą one być ustalane tak, by doprowadzić do osiągnięcia celów długoterminowych. Komisja jest zobowiązana do opracowania swojego wniosku w sprawie uprawnień do połowów zgodnie z tymi planami tak długo, jak długo pozostają one ważne i obowiązujące. W związku z powyższym wiele kluczowych uprawnień do połowów objętych wnioskiem jest wynikiem konkretnej oceny skutków przeprowadzonej na potrzeby planu, na którym się opiera. W odniesieniu do pozostałych oraz mimo, iż takie plany mogą nie być wdrożone, celem wniosku jest unikanie krótkoterminowego podejścia na korzyść długoterminowych decyzji sprzyjających zrównoważeniu, uwzględniających inicjatywy zainteresowanych stron i komitetów doradczych, jeżeli zostały one pozytywnie ocenione ICES lub STEFC. Co więcej, wniosek Komisji w sprawie reformy WPRyb został opracowany ściśle w oparciu o ocenę skutków (SEC(2011) 891), w kontekście której analizowano cel MSY. W jej wnioskach cel ten uznano za niezbędny warunek zapewnienia zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Co do uprawnień do połowów RFMO oraz stad, których eksploatacja jest dzielona z państwami trzecimi, niniejszy wniosek zasadniczo transponuje środki uzgodnione w ramach negocjacji międzynarodowych. Wszelkie elementy związane z oceną ewentualnych skutków uprawnień do połowów są analizowane na etapie przygotowywania i prowadzenia negocjacji międzynarodowych, w których uzgadniania się ze stronami trzecimi uprawnienia Unii do połowów. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie We wniosku przewidziano uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu unijnym lub krajowym), w szczególności w odniesieniu do wymogów dotyczących zarządzania nakładem połowowym i w pełni udokumentowanych połowów. •Prawa podstawowe Nie dotyczy 4.WPŁYW NA BUDŻET Proponowane środki nie będą miały wpływu na budżet. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Przepisy rozporządzenia będą wdrażane i będzie sprawdzana zgodność z obowiązującymi przepisami wspólnej polityki rybołówstwa. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Niniejszy wniosek ogranicza się do ustalenia i przydziału uprawnień do połowów oraz do warunków funkcjonalnie związanych z wykorzystaniem tych uprawnień. W odniesieniu do zmian zachodzących w stadach można wspomnieć o następujących przypadkach: Wody Półwyspu Iberyjskiego Stan żabnicowatych uległ nieznacznemu pogorszeniu, stan smuklic w dalszym ciągu ulega pogorszeniu od zeszłego roku a stan homarca w wielu jednostkach funkcjonalnych jest uszczuplony. Jeśli chodzi o morszczuka australijskiego, jego biomasa stabilizuje się, natomiast presja połowowa pozostaje zbyt wysoka. Zatoka Biskajska Stan stada soli pogarsza się coraz bardziej. Od kilku lat naukowcy zalecają zmniejszenie TAC. W 2013 r. ICES rozważała proponowane przez zainteresowane strony długoterminowe środki ostrożności w zakresie zarządzania. TAC w 2015 r. opiera się na tych środkach, których celem jest utrzymanie TAC na stałym poziomie przy stopniowym ograniczaniu śmiertelności połowowej do zrównoważonych poziomów. Ponieważ w ostatnich latach śmiertelność połowowa wzrosła, a biomasa kształtuje się poniżej poziomu zapobiegawczego, w 2016 r. należy zmniejszyć TAC. Morze Celtyckie i kanał La Manche Mimo podjętych środków w tym obszarze nadal utrzymują się wysokie poziomy odrzutów, zarówno w odniesieniu do połowów siejowatych, jak i płastugokształtnych. W związku z tym opinie naukowe wzywają do znaczących cięć TAC, np. dla dorsza atlantyckiego i plamiaka. W odniesieniu do soli we wschodniej części kanału La Manche priorytetem powinno być niezwłoczne przedsięwzięcie środków odbudowy tego stada; w ciągu ostatnich dwóch lat jego liczebność uzupełnienia jest niska i długookresowe perspektywy łowiska są zagrożone. Wody na zachód od Szkocji Stan dorsza atlantyckiego i witlinka nadal jest zły, a odrzuty w regionie wciąż wynoszą 70 % dla obu gatunków. Opinia naukowa w odniesieniu do homarca, która ma zostać wydana jesienią, może odzwierciedlić pogorszenie sytuacji. Problemem pozostają odrzuty ryb niewymiarowych i wykraczających poza kwoty. Morze Irlandzkie Stada dorsza atlantyckiego i witlinka są nadal w złym stanie, chociaż selektywność floty poławiającej homarca wydaje się przynosić pewne wyniki w odniesieniu do tych dwóch stad; niemniej w opinii ICES stwierdzono tu wysokie odrzuty. Poziom biomasy stada tarłowego soli jest najniższy z dotychczas odnotowanych. Gładzica natomiast jest niedostatecznie wykorzystywana i odrzuty są powszechne, a mimo to stado jest stabilne. Cieśnina Kattegat Jeśli chodzi o stado dorsza atlantyckiego w cieśninie Kattegat opinia na 2016 r. wskazuje na poprawę sytuacji. Biomasa stada tarłowego znacząco wzrosła od 2009 r. kiedy osiągnęła historycznie najniższy poziom. Od 2008 r. śmiertelność wykazuje tendencję spadkową. ICES stale podkreśla problem odrzutów, uważając w dalszym ciągu stan stada za zły. Morze Północne Stadami dorsza atlantyckiego, plamiaka, witlinka, czarniaka, gładzicy, makreli i śledzia atlantyckiego w Morzu Północnym zarządza się wspólnie z Norwegią, w związku z czym TAC oraz przydziały kwot połowowych zostaną ustalone w wyniku konsultacji między UE a Norwegią w listopadzie i grudniu. Ogólna sytuacja w Morzu Północnym jest pozytywna. Liczebność plamiaka, śledzia atlantyckiego i gładzicy wzrasta. Ważna zmiana polega na tym, że dorsz atlantycki wykazuje znaczącą poprawę, jednak nadal jest poławiany powyżej Fmsy i stado musi jeszcze osiągnąć poziom biomasy referencyjnej ostrożnego zarządzania. Natomiast opinie naukowe w odniesieniu do czarniaka i homarca wskazuje, że obniżki TAC są uzasadnione. 2015/0259 (NLE) Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające uprawnienia do połowów na 2016 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz dla statków unijnych w niektórych wodach nienależących do Unii RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Art. 43 ust. 3 Traktatu stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów. (2)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 zawiera wymóg przyjmowania środków ochronnych przy uwzględnieniu dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym w stosownych przypadkach sprawozdań sporządzonych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) i inne organy doradcze, jak również w świetle porad otrzymywanych od komitetów doradczych. (3)Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa określonymi w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 16 ust. 1 tego rozporządzenia uprawnienia do połowów należy przydzielić państwom członkowskim w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa. (4)Całkowity dopuszczalny połów (TAC) należy zatem ustalać, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas spotkań z komitetami doradczymi. (5)Obowiązek wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, jest wprowadzany dla poszczególnych rodzajów rybołówstwa. Jeżeli w regionie objętym niniejszym rozporządzeniem dany rodzaj rybołówstwa podlega obowiązkowi wyładunku, wyładowywać należy wszystkie gatunki podlegające limitom połowowym w tym rodzaju rybołówstwa. Od dnia 1 stycznia 2016 r. obowiązek wyładunku ma zastosowanie do gatunków określających połowy. Na podstawie wspólnych zaleceń przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustanawiających tymczasowo i na okres nie dłuższy niż trzy lata konkretne plany w zakresie odrzutów, w oczekiwaniu na pełne wdrożenie obowiązku wyładunku. Art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje, że w sytuacji gdy wprowadzony zostaje obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów ustala się przy uwzględnieniu przejścia od ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają wyładunki, do ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają połowy. (6)Z opinii naukowej wynika, że stan stada labraksa ( Dicentrarchus labrax ) w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES IVb, c oraz VIIa, d–h) jest niebezpieczny i jego liczebność nadal spada. Działania ochronne polegające na zakazaniu połowów labraksa w rejonach ICES VIIb, VIIc, VIIj i VIIk należy utrzymać i należy objąć nim rejony ICES VIIa oraz VIIg, z wyjątkiem wód w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej podlegających suwerenności Zjednoczonego Królestwa. Należy chronić skupiska tarłowe labraksa i nie zezwalać na żadne połowy w całym obszarze występowania przedmiotowego stada w pierwszych sześciu miesiącach roku. Przypadkowe i nieuniknione przyłowy labraksa przez statki stosujące włoki denne i niewody należy ograniczyć do 1 % masy całkowitego połowu organizmów morskich na statku. Potrzebne są dalsze ograniczenia połowów w celu ochrony labraksa poza okresami tarła, zatem w rejonach ICES IVb i IVc, VIId, VIIe, VIIf i VIIh oraz w morzu terytorialnym Wielkiej Brytanii w rejonach ICES VII a i VII należy stosować miesięczne limity połowowe. Połowy dokonywane przez rybaków rekreacyjnych należy ograniczyć w większym stopniu. (7)Niektóre TAC dla stad ryb spodoustych (raje, rekiny, płaszczki) zostały ustalone na kilka lat na poziomie 0, z czym związany jest przepis ustanawiający obowiązek natychmiastowego uwalniania przypadkowo złowionych ryb. Powodem szczególnego traktowania tych stad jest bardzo zły stan ich ochrony oraz fakt, że ze względu na ich wysokim wskaźnik przeżywalności odrzuty nie spowodują wzrostu ich wskaźników śmiertelności połowowej; odrzuty uznaje się za korzystne dla ochrony tych gatunków. Jednak od dnia 1 stycznia 2015 r. połowy tych gatunków w ramach połowów gatunków pelagicznych trzeba wyładowywać, chyba że są one objęte jednym z odstępstw od obowiązku wyładunku przewidzianych w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Art. 15 ust. 4 lit. a) tego rozporządzenia dopuszcza takie odstępstwa w odniesieniu do gatunków, których poławianie jest zabronione i które są jako takie określone w akcie prawnym Unii przyjętym w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Należy zatem zakazać połowów tych gatunków w przedmiotowych obszarach. (8)Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do stad objętych szczegółowymi planami wieloletnimi TAC należy ustalać zgodnie z zasadami określonymi w tych planach. W związku z powyższym TAC w odniesieniu do stada soli w zachodniej części kanału La Manche, gładzicy i soli w Morzu Północnym, dorsza atlantyckiego w cieśninie Kattegat, wodach na zachód od Szkocji, w Morzu Irlandzkim, Morzu Północnym, cieśninie Skagerrak i wschodniej części kanału La Manche oraz tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym należy ustanowić zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniach Rady (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 („plan dotyczący dorsza”) oraz (WE) nr 302/2009. (9)W odniesieniu do zasobów śledzia atlantyckiego na zachód od Szkocji ICES przedstawiła opinię dotyczącą stada śledzia atlantyckiego w strefach VIa i VII b, c (na zachód od Szkocji, na zachód od Irlandii) na podstawie niedawnej analizy porównawczej. Według ICES dla tego stada należy opracować program odnowy. Przedmiotowe zalecenie obejmuje dwa oddzielne TAC (w VIaS, VIIb, c, z jednej strony, oraz dla Vb, VIb oraz VIaN z drugiej strony). Ponieważ brak jest uzgodnionego planu zarządzania w odniesieniu do łącznych zasobów, a plan zarządzania w odniesieniu do północnego stada nie jest już uznawany za obowiązujący dla łącznych zasobów, TAC powinny być oparte na zaleceniu dotyczącym maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY). (10)W przypadku stad, dla których nie ma wystarczających lub rzetelnych danych, pozwalających na oszacowanie ich wielkości, środki w zakresie zarządzania i poziomy TAC powinny być zgodne z zasadą podejścia ostrożnościowego do zarządzania rybołówstwem, określoną w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy jednoczesnym uwzględnieniu czynników charakterystycznych dla danego stada, w tym, w szczególności, dostępnych informacji o tendencjach zachodzących w stadzie i kwestii związanych z połowami mieszanymi. (11)W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym przepisy dotyczące elastyczności określone w art. 3 i 4, odpowiednio w odniesieniu do zasobów objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 i 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu stad. Ostatnio mechanizm elastyczności został wprowadzony dla wszystkich połowów objętych obowiązkiem wyładunku na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która zagroziłaby realizacji celów ochrony określonych we wspólnej polityce rybołówstwa, oraz w celu zapobieżenia negatywnemu wpływowi na stan biologiczny stad, art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mogą obowiązywać w odniesieniu do TAC tylko wówczas, gdy państwa członkowskie nie korzystają z obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. (12)W przypadku gdy TAC w odniesieniu do danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zagwarantowania, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie działało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa. (13)Konieczne jest ustalenie pułapów maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego na 2016 r. zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2166/2005, art. 5 rozporządzenia (WE) nr 509/2007, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 676/2007, art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 oraz art. 5 i 9 rozporządzenia (WE) nr 302/2009, z uwzględnieniem rozporządzenia Rady (WE) nr 754/2009. (14)W świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez ICES i zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami w ramach konwencji NEAFC należy ograniczyć nakład połowowy w odniesieniu do niektórych gatunków głębinowych.

(15)W przypadku niektórych gatunków, takich jak pewne gatunki rekinów, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem zostać całkowicie ograniczone poprzez wprowadzenie ogólnego zakazu ich połowów. (16)Na 11. konferencji stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, która odbyła się w Quito w dniach 3–9 listopada 2014 r., do wykazów gatunków chronionych w dodatkach I i II do konwencji dodano pewne gatunki ze skutkiem od dnia 8 lutego 2015 r. Dlatego należy zapewnić ochronę tych gatunków w odniesieniu do statków unijnych prowadzących połowy we wszystkich wodach i statków spoza Unii prowadzących połowy w wodach Unii. (17)Korzystanie z uprawnień do połowów dostępnych dla statków Unii i ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, a w szczególności art. 33 i 34 tego rozporządzenia, dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Należy zatem ustalić kody stosowane przez państwa członkowskie podczas przesyłania Komisji danych dotyczących wyładunków stad objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. (18)Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać szczególny sposób zarządzania dobijakami w wodach Unii obszaru ICES IIa i IIIa oraz w podobszarze IV ICES. Ze względu na to, że opinia naukowa ICES będzie prawdopodobnie dostępna dopiero w lutym 2016 r., TAC i kwoty należy ustalić dla tego stada tymczasowo na poziomie zero do czasu wydania opinii. (19)W celu zagwarantowania pełnego wykorzystania uprawnień do połowów należy zezwolić na wdrażanie elastycznych ustaleń pomiędzy niektórymi obszarami TAC, gdy dotyczy to tych samych stad biologicznych. (20)Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Norwegią i Wyspami Owczymi Unia przeprowadziła z tymi partnerami konsultacje w sprawie uprawnień do połowu. Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowie i protokole w sprawie połowów z Grenlandią wspólny komitet ustalił poziom uprawnień do połowów dostępnych w 2015 r. dla Unii w wodach Grenlandii. Te uprawnienia do połowów należy zatem uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane]. (21)W 2014 r. na corocznym posiedzeniu NEAFC przyjęła środek ochronny dotyczący stada karmazyna w Morzu Irmingera ustalający TAC i kwoty na 2015 r. dla umawiających się stron, w tym Unii. Ponadto w 2015 r. kontynuowane będą konsultacje między państwami nadbrzeżnymi NEAFC dotyczące uprawnień do połowów śledzia ze stada atlantycko-skandynawskiego na ten rok. Należy zatem ustalić tymczasowe limity połowowe dla śledzia ze stada atlantycko-skandynawskiego jako odsetek kwoty unijnej obowiązującej w 2014 r., w oczekiwaniu na zmianę w wyniku konsultacji państw nadbrzeżnych NEAFC. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane]. (22)Na corocznym posiedzeniu w 2014 r. NEAFC nie przyjęła środka ochronnego dotyczącego stada karmazyna w wodach międzynarodowych obszarów ICES I i II ustalającego TAC i kwoty dla umawiających się stron. W 2015 r. będą trwały dalsze konsultacje dotyczące uprawnień do połowów w odniesieniu do tego stada karmazyna. Ponieważ połowy te odbywają się w drugiej połowie roku, limity połowowe dla tego stada zostaną ustalone w trakcie 2015 r., z uwzględnieniem wyników konsultacji między państwami nadbrzeżnymi NEAFC. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane]. (23)Na corocznym posiedzeniu w 2015 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła zwiększenie TAC i kwot w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego w okresie trzech lat oraz potwierdziła TAC i kwoty w odniesieniu do północno-atlantyckiego włócznika, południowo-atlantyckiego włócznika, południowo-atlantyckiego tuńczyka białego i północno-atlantyckiego tuńczyka białego na obecnym poziomie na okres 2015–2016. Ponadto, podobnie jak w przypadku stada tuńczyka błękitnopłetwego, połowy prowadzone w ramach połowów rekreacyjnych i sportowych w odniesieniu do wszystkich pozostałych stad ICCAT, zawartych w załączniku ID, powinny również podlegać limitom połowowym przyjętym przez tę organizację w celu zagwarantowania nieprzekroczenia przez Unię jej kwot. Wszystkie te środki należy wprowadzić do prawa Unii.

[po dorocznym spotkaniu motyw ten, jak również odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, zostaną zmodyfikowane] (24)Na corocznym posiedzeniu w 2014 r. strony Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęły limity połowowe zarówno w odniesieniu do gatunków docelowych, jak i tych stanowiących przyłowy, w tym kwoty przyłowu na lata 2015 i 2016 w odniesieniu do niektórych zwiadów rybackich w podobszarze 88.2. Przy ustalaniu uprawnień do połowów na 2016 r. należy uwzględnić wykorzystanie tych kwot podczas 2015 r. [po dorocznym spotkaniu motyw ten, jak również odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, zostaną zmodyfikowane] (25)Na dorocznym posiedzeniu w 2015 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) utrzymała obowiązujące środki ochrony i zarządzania. IOTC przyjęła również środek w postaci ograniczeń dotyczących urządzeń do sztucznej koncentracji ryb. Ponieważ działalność statków dostawczych oraz wykorzystanie urządzeń do sztucznej koncentracji ryb stanowią integralną część nakładu połowowego wykorzystywanego przez floty sejnerów, niniejsze rozporządzenie powinno wprowadzić środek ten do prawa Unii. (26)Doroczne posiedzenie Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) odbędzie się w dniach 25–29 stycznia 2016 r. Do czasu tego corocznego posiedzenia należy tymczasowo utrzymać obowiązujące środki w obszarze objętym konwencją SPRFMO. Nie należy jednak prowadzić ukierunkowanych połowów stada ostroboka do czasu ustalenia TAC w wyniku tego corocznego posiedzenia. (27)Na 89. corocznym posiedzeniu w 2015 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła środki ochronne dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito. Ponadto IATTC podtrzymała także swoją rezolucję w sprawie ochrony żarłacza białopłetwego. Należy nadal wprowadzać te środki do prawa Unii. (28)Na corocznym posiedzeniu w 2015 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła środek ochrony dotyczący nowych dwuletnich TAC dla antara patagońskiego i krabów z gatunków należących do Chaceon spp. i utrzymała obowiązujące TAC dla beryksów, gardłosza atlantyckiego i pancerzykowców. Obowiązujące obecnie środki dotyczące przydziału uprawnień do połowów przyjęte przez SEAFO należy wprowadzić do prawa Unii. [po dorocznym spotkaniu motyw ten, jak również odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, zostaną zmodyfikowane] (29)Na 12. dorocznym posiedzeniu Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) przyjęła środki ochrony i zarządzania dotyczące

[po dorocznym spotkaniu motyw ten, jak również odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, zostaną zmodyfikowane] (30)Strony Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa na corocznym posiedzeniu w 2013 r. nie zmieniły środków dotyczących uprawnień do połowów. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii. [po dorocznym spotkaniu motyw ten, jak również odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, zostaną zmodyfikowane] (31)Na 37. dorocznym posiedzeniu w 2015 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła na 2016 r. szereg uprawnień do połowów określonych stad w podstrefach 1–4 obszaru objętego konwencją NAFO. (32) Niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów dla Unii, są przyjmowane przez stosowne regionalne organizacje ds. rybołówstwa (RFMO) pod koniec roku i zaczną obowiązywać przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Przepisy wprowadzające te środki do prawa Unii powinny mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną. W szczególności – ze względu na to, że okres połowu w obszarze objętym konwencją CCAMLR trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a co za tym idzie, niektóre uprawnienia do połowów lub zakazy na obszarze objętym konwencją CCAMLR ustanawia się na okres rozpoczynający się dnia 1 grudnia 2015 r. – odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od tej daty. Takie zastosowanie z mocą wsteczną pozostanie bez uszczerbku dla zasady uzasadnionych oczekiwań, ponieważ członkowie CCAMLR nie mogą poławiać w obszarze objętym konwencją CCAMLR bez upoważnienia. (33)Zgodnie z deklaracją Unii skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach Unii w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, niezbędne jest ustalenie uprawnień do połowów dostępnych dla Wenezueli w wodach Unii w odniesieniu do lucjanowatych. (34)W celu zapewnienia jednolitych warunków udzielania poszczególnym państwom członkowskim upoważnień do korzystania z systemu zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

(35)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyznawania dodatkowych dni przebywania na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej oraz za zwiększenie obecności obserwatorów naukowych, a także w odniesieniu do ustanowienia formatu arkusza kalkulacyjnego służącego do gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących transferu dni przebywania na morzu między statkami pływającymi pod banderą państwa członkowskiego. (36)Aby uniknąć przerwy w działalności połowowej i zapewnić rybakom unijnym środki do życia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem przepisów dotyczących ograniczeń nakładów połowowych, które powinny mieć zastosowanie od dnia 1 lutego 2016 r., oraz niektórych przepisów w poszczególnych regionach, które powinny mieć określoną datę rozpoczęcia stosowania. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu, (37)Uprawnienia do połowów należy stosować w pełnej zgodności z mającym zastosowanie prawem Unii, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1

Przedmiot 1.W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów dostępne w wodach Unii oraz – dla statków unijnych – w określonych wodach nienależących do Unii w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb. 2.Uprawnienia do połowów, o których mowa w ust. 1, obejmują: a)limity połowowe na 2016 r. oraz, w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, na 2017 r.; b)ograniczenia nakładu połowowego na okres od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia 31 stycznia 2017 r., z wyjątkiem przypadków, dla których w art. 9, 31 i 32 oraz załączniku IIE ustanowiono ograniczenia nakładu w odniesieniu do innych okresów; c)uprawnienia do połowów na okres od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 30 listopada 2016 r. dla niektórych stad obszaru objętego konwencją CCAMLR; d)uprawnienia do połowów dla niektórych stad w obszarze objętym konwencją IATTC określone w art. 28 dla wyszczególnionych w tym przepisie okresów w latach 2016 i 2017. Artykuł 2

Zakres stosowania Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących statków: a)statków unijnych; b)statków państw trzecich na wodach Unii; Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do połowów rekreacyjnych, jeśli zostały one wyraźnie wymienione w odnośnych przepisach. Artykuł 3

Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a)„statek unijny” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;

b)„statek państwa trzeciego” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa trzeciego i zarejestrowany w państwie trzecim; c)„połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której morskie żywe zasoby wodne są eksploatowane do celów takich jak rekreacja, turystyka lub sport; d)„wody Unii” oznaczają wody podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód sąsiadujących z terytoriami wymienionymi w załączniku II do Traktatu; e)„wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji żadnego państwa; f)„stado” oznacza żywy zasób morza występujący w danym obszarze zarządzania; g)„całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza: (i)w przypadku połowów podlegających obowiązkowi wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad; (ii)w przypadku wszystkich pozostałych łowisk — ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad; h)„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu; i)„oceny analityczne” oznaczają ilościową ocenę tendencji zachodzących w obrębie określonego stada, opartą na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, by możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów; j)„podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, zgodnie z którym brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być usprawiedliwieniem dla odkładania lub niepodejmowania środków zarządzania dla ochrony docelowego gatunku, gatunków pokrewnych lub zależnych oraz gatunków niedocelowych i ich środowiska; k)„rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci rybackich określony zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 517/2008; l)„unijny rejestr floty rybackiej” oznacza rejestr utworzony przez Komisję zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; m)„dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Artykuł 4

Obszary połowowe Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów: a)„obszary ICES” (Międzynarodowej Rady Badań Morza) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 218/2009; b)„cieśnina Skagerrak” oznacza obszar geograficzny ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji; c)„cieśnina Kattegat” oznacza obszar geograficzny ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen; d)„jednostka 16 podobszaru ICES VII” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

–53° 30' N 15° 00' W, –53° 30' N 11 ° 00' W, –51 ° 30' N 11 ° 00' W, –51 ° 30' N 13 ° 00' W, –51 ° 00' N 13 ° 00' W, –51 ° 00' N 15° 00' W, –53° 30' N 15° 00' W; e)„jednostka 26 rejonu ICES IXa” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: –43° 00' N 8° 00' W, –43° 00' N 10 ° 00' W, –42 ° 00' N 10 ° 00' W, –42° 00' N 8° 00' W, f)„jednostka 27 rejonu ICES IXa” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: –42 ° 00' N 8° 00' W, –42 ° 00' N 10 ° 00' W, –38 ° 30' N 10 ° 00' W, –38 ° 30' N 9 ° 00' W, –40 ° 00' N 9 ° 00' W, –40 ° 00' N 8° 00' W, g)„Zatoka Kadyksu” oznacza część rejonu ICES IXa na wschód od 7º 23' 48" W;

h)„obszary CECAF” (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009; i)„obszary NAFO” (Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009; j)„obszar objęty konwencją SEAFO” (Organizacji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim; k)„obszar objęty konwencją ICCAT” (Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) oznacza obszar geograficzny określony w Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego; l)„obszar objęty konwencją CCAMLR” (Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki) oznacza obszar geograficzny określony w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 601/2004; m)„obszar objęty konwencją IATTC” (Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o wzmocnieniu Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r. („konwencja z Antigui”); n)„obszar objęty konwencją IOTC” (Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim) oznacza obszar geograficzny określony w Umowie o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim; o)„obszar objęty konwencją SPRFMO” (Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku) oznacza obszar pełnomorski na południe od 10o N, na północ od obszaru konwencji CCAMLR, na wschód od obszaru konwencji SIOFA zgodnie z definicją w Porozumieniu w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego oraz na zachód od obszarów połowowych znajdujących się pod jurysdykcją państw Ameryki Południowej; p)„obszar objęty konwencją WCPFC” (Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku; q)„obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza pełnomorski obszar geograficzny Morza Beringa leżący poza zasięgiem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa; r)„obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC” oznacza obszar geograficzny wyznaczony przez następujące granice: –150º długości geograficznej zachodniej, –130º długości geograficznej zachodniej, –4º szerokości geograficznej południowej. –50º szerokości geograficznej południowej. TYTUŁ II

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW UNIJNYCH Rozdział I

Przepisy ogólne Artykuł 5

TAC i przydziały 1.TAC dla statków unijnych w wodach Unii lub w pewnych wodach nienależących do Unii oraz podział tych TAC między państwa członkowskie, a także – w stosownych przypadkach – warunki funkcjonalnie z nimi związane, określono w załączniku I. 2.Niniejszym zezwala się statkom Unii na dokonywanie połowów w granicach TAC określonych w załączniku I w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia i Norwegia, oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 15 niniejszego rozporządzenia, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1006/2008 i jego przepisach wykonawczych.

Artykuł 6

Wielkości TAC ustalane przez państwa członkowskie 1.TAC dla pewnych stad ryb są określane przez odnośne państwo członkowskie. Stada te określono w załączniku I. 2.TAC, które mają być określone przez państwo członkowskie: a)muszą być zgodne z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz b)muszą prowadzić: (i)jeżeli dostępne są oceny analityczne – z jak największym prawdopodobieństwem do eksploatacji stada zgodnej z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, począwszy od 2016 r.; (ii)jeżeli oceny analityczne nie są dostępne lub są niepełne – do eksploatacji stada zgodnej z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem. 3.Do dnia 15 marca 2016 r. każde odnośne państwo członkowskie przedłoży Komisji następujące informacje: a)przyjęte TAC; b)zgromadzone i ocenione przez odnośne państwo członkowskie dane, na podstawie których określono wysokość przyjętych TAC; c)szczegółowe wyjaśnienie zgodności przyjętych TAC z ust. 2. Artykuł 7

Warunki wyładunku połowów i przyłowów 1.Ryby pochodzące ze stad, dla których ustalono TAC i które nie podlegają obowiązkowi wyładunku, są zatrzymywane na statku lub wyładowywane wyłącznie, jeżeli: a)połowów dokonały statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą, która nie została wyczerpana; lub b)połowy stanowią część kwoty unijnej, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot, i która nie została wyczerpana. 2.Stada gatunków niedocelowych w bezpiecznych granicach biologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, określono w załączniku I do celów odstępstwa od obowiązku odliczania połowów od odpowiednich kwot, o których mowa w tym artykule. Artykuł 8

Ograniczenia nakładu połowowego Do okresów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), stosuje się następujące środki dotyczące nakładu połowowego: a)załącznik IIA – do zarządzania niektórymi stadami dorsza atlantyckiego, soli i gładzicy w cieśninach Kattegat i Skagerrak, części rejonu ICES IIIa poza cieśninami Skagerrak i Kattegat, podobszarze ICES IV i rejonach ICES VIa, VIIa i VIId oraz wodach Unii rejonów ICES IIa i Vb; b)załącznik IIB do odbudowy stad morszczuka i homarca w rejonach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu;

c)załącznik IIC – do zarządzania stadem soli w rejonie ICES VIIe. Artykuł 9

Limity połowowe i ograniczenia nakładu połowowego przy połowach głębinowych 1.Art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2347/2002 ustanawiający wymóg posiadania pozwolenia na połowy głębinowe ma zastosowanie do halibuta niebieskiego. Połów, zatrzymywanie na statku, przeładunek i wyładunek halibuta niebieskiego podlegają warunkom, o których mowa w tym artykule. 2.Państwa członkowskie dopilnowują, aby poziomy nakładu połowowego na 2016 r., mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem, dla statków mających dalekomorskie zezwolenia połowowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2347/2002, nie przekraczały 65 % średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki danego państwa członkowskiego w 2003 r. podczas rejsów, w trakcie których statki te miały dalekomorskie zezwolenia połowowe lub w trakcie których złowiono gatunki głębinowe wymienione w załącznikach I oraz II do tego rozporządzenia. Niniejszy ustęp ma zastosowanie wyłącznie do rejsów połowowych, podczas których złowiono ponad 100 kg gatunków głębinowych innych niż argentyna wielka. Artykuł 10

Środki dotyczące połowów labraksa 1.Statkom unijnym zabrania się poławiania labraksa w rejonach ICES VIIb, VIIc, VIIj oraz VIIk, jak również w wodach rejonów ICES VIIa oraz VIIg położonych dalej niż 12 mil morskich od linii podstawowej podlegających suwerenności Zjednoczonego Królestwa. Statkom unijnym zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przemieszczania i wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze. 2.Od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. statkom unijnym zabrania się poławiania labraksa w obszarach ICES IVb, IVc, VIIa oraz VIId do VIIh, a także zatrzymywania na statku, przemieszczania, przeładunku i wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze. Na statku unijnym stosującym włoki denne i niewody można jednak zatrzymywać połowy labraksa, które nie przekraczają 1 % masy całkowitego połowu organizmów morskich na statku. 3.Od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. statkom unijnym zabrania się połowów ilości labraksa przekraczających 1 000 kilogramów na każdy statek miesięcznie w następujących obszarach: a)rejony ICES IVb, IVc, VIId, VIIe, VIIf i VIIh; b)wody w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej podlegające suwerenności Zjednoczonego Królestwa w rejonach ICES VIIa oraz VIIg. W tym okresie statkom unijnym zabrania się również zatrzymywania na statku, przemieszczania, przeładunku i wyładunku labraksa złowionego w tych obszarach w ilości powyżej 1 000 kg. Limitów połowowych określonych w tym ustępie nie można przenosić z miesiąca na miesiąc ani między statkami. Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania z połowów labraksa w rozbiciu na rodzaje narzędzi, nie później niż 20 dni po zakończeniu każdego miesiąca. 4.Od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. zabrania się poławiania labraksa w połowach rekreacyjnych, w tym prowadzonych z brzegu, na obszarach ICES IVb, IVc, VIIa oraz VIId do VIIh, a także zatrzymywania na statku, przemieszczania, przeładunku i wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze. 5.W połowach rekreacyjnych, w tym prowadzonych z brzegu, dozwolone jest zatrzymanie tylko jednego okazu dziennie na poławiającego w poniżej określonych okresach i obszarach: a)od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. na obszarach ICES IVb, IVc, VIIa oraz od VIId do VIIh; b)od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. na obszarach ICES VIIj i VIIk. Artykuł 11

Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów 1.Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla: a)wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; b)odliczeń i przeniesień dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

c)ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008; d)dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia 1380/2013; e)ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96; f)potrąceń dokonywanych na mocy art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; g)transferów i wymian kwot zgodnie z art. 15 niniejszego rozporządzenia. 2.Zasoby, które podlegają zapobiegawczym lub analitycznym TAC, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na potrzeby ustalanych z roku na rok warunków zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 847/96. 3.O ile w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie określono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się do stad, w odniesieniu do których obowiązuje TAC przezornościowy, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia – do stad, w odniesieniu do których obowiązuje TAC analityczny. 4.Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania do TAC w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z obejmującej kolejny rok elastyczności, przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Artykuł 12

Okres zamknięty dla połowów 1.W okresie od dnia 1 maja do dnia 31 maja 2016 r. zabrania się połowów lub zatrzymywania na statku wszystkich następujących gatunków w Porcupine Bank: dorsz atlantycki, smuklice, żabnicowate, plamiak, witlinek, morszczuk, homarzec, gładzica, rdzawiec, czarniak, rajowate, sola, brosma, molwa błękitna, molwa i koleń. Na użytek niniejszego ustępu Porcupine Bank obejmuje obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: Punkt Szerokość geograficzna Długość geograficzna 1 52° 27' N 12° 19' W 2 52° 40' N 12° 30' W 3 52° 47' N 12° 39 600' W 4 52° 47' N 12° 56' W 5 52° 13,5' N 13 ° 53 830' W 6 51 ° 22' N 14 ° 24' W 7 51 ° 22' N 14 ° 03' W 8 52° 10' N 13 ° 25' W 9 52° 32' N 13 ° 07 500' W 10 52° 43' N 12° 55' W 11 52° 43' N 12° 43' W 12 52° 38 800' N 12° 37' W 13 52° 27' N 12° 23' W 14 52° 27' N 12° 19' W Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego tranzyt przez Porcupine Bank, gdy na statku są gatunki, o których mowa w tym ustępie, jest dozwolony zgodnie z art. 50 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2.Połowy przemysłowe dobijaków włokiem dennym, niewodem lub podobnymi narzędziami ciągnionymi o rozmiarze oczek sieci wynoszącym mniej niż 16 mm są zabronione w rejonach ICES IIa, IIIa oraz podobszarze ICES IV od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. oraz od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia 2016 r. Zakaz określony w akapicie pierwszym stosuje się również do statków państw trzecich uprawnionych do połowów dobijaków w wodach Unii podobszaru ICES IV. Artykuł 13

Zakazy 1.Statkom unijnym zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków: 1)rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES IIa, IIIa i VIId oraz podobszarze ICES IV; 2)żarłacza białego (Carcharodon carcharías) we wszystkich wodach; 3)kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV;

4)kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV; 5)długoszpara (Cetorhinus maximus) we wszystkich wodach; 6)liksa (Dalatias licha) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV; 7)kolenia kolcobrodego (Deania calcea) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV; 8)kompleksu gatunków rai gładkiej (Dipturus batis, Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) w wodach Unii rejonu ICES IIa i podobszarach ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX oraz X; 9)kolenia długopłetwego (Etmopterus princeps) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV; 10)kolczaka smukłego (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I, V, VI, VII, VIII, XII i XIV; 11)rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszaru ICES IV oraz w wodach Unii i międzynarodowych podobszarów ICES I, V, VI, VII, VIII, XII i XIV; 12)żarłacza śledziowego (Lamna nasus) we wszystkich wodach; 13)manty z gatunku Manta alfredi we wszystkich wodach; 14)manty z gatunku Manta birostris we wszystkich wodach; 15)następujących gatunków z rodzaju Mobula we wszystkich wodach: (i)mobuli (Mobula mobular); (ii)Mobula rochebrunei; (iii)Mobula japanica; (iv)Mobula thurstoni; (v)Mobula eregoodootenkee; (vi)Mobula munkiana; (vii)Mobula tarapacana; (viii)Mobula kuhlii;

(ix)Mobula hypostoma; 16)następujących gatunków pił (Pristidae spp.) we wszystkich wodach: (i)Anoxypristis cuspidata; (ii)piły karłowatej (Pristis clavata); (iii)piły drobnozębnej (Pristis pectinata); (iv)piły zwyczajnej (Pristis pristis); (v)Pristis zijsron; 17)rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES IIIa; 18)rai czarnobrzuchej (Raja (Dipturus) nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES VIa, VIb, VIIa, VIIb, VIIc, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh oraz VIIk; 19)rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES VI i X; 20)rai siwej (Raja alba) w wodach Unii podobszarów ICES VI, VII, VIII, IX i X; 21)rochowatych (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X oraz XII; 22)anioła morskiego (Squatina squatina) w wodach Unii. 2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione. Artykuł 14

Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przedkładając Komisji, zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych ze stad, stosują kody stad określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Rozdział II

Upoważnienia do połowów w wodach państw trzecich Artykuł 15

Upoważnienia do połowów 1.Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków unijnych poławiających w wodach państwa trzeciego określono w załączniku III. 2.W przypadku gdy jedno państwo członkowskie przekazuje kwotę innemu państwu członkowskiemu („swap”) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w załączniku III na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, taki transfer obejmuje przekazanie odpowiednich upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby upoważnień do połowów dla każdego obszaru połowowego, określonej w załączniku III.

Rozdział III

Uprawnienia do połowów w wodach regionalnych organizacji ds.

zarządzania rybołówstwem Artykuł 16

Transfery i wymiany kwot 1.W przypadku gdy na podstawie przepisów regionalnej organizacji do spraw zarządzania rybołówstwem (RFMO) dozwolone są transfery lub wymiany kwot między umawiającymi się stronami RFMO, dane państwo członkowskie („zainteresowane państwo członkowskie”) może prowadzić rozmowy z umawiającą się stroną RFMO i – w stosownych przypadkach – ustalać możliwe zakresy planowanych transferów lub wymian kwot. 2.Po powiadomieniu Komisji przez zainteresowane państwo członkowskie Komisja może zatwierdzić zakres planowanych transferów lub wymian kwot, które były przedmiotem rozmów państwa członkowskiego z odpowiednią umawiającą się stroną RFMO. Następnie Komisja bez zbędnej zwłoki przekazuje swoją zgodę na dokonanie takiego transferu lub takiej wymiany kwot odpowiedniej umawiającej się stronie RFMO i uzyskuje od niej podobną zgodę. Komisja powiadamia następnie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot sekretariat RFMO zgodnie z przepisami tej organizacji. 3.Komisja informuje państwa członkowskie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot. 4.Uprawnienia do połowów otrzymane od odpowiedniej umawiającej się strony RFMO lub przekazane jej w ramach transferu lub wymiany kwot uznawane są za kwoty przydzielone zainteresowanemu państwu członkowskiemu lub odliczane od przydziału tego państwa członkowskiego od momentu, w którym transfer lub wymiana kwot zostaną przeprowadzone zgodnie z warunkami porozumienia osiągniętego z odpowiednią umawiającą się stroną RFMO lub zgodnie z przepisami odpowiedniej RFMO, zależnie od przypadku. Taki przydział nie zmienia istniejącego klucza podziału do celów przydzielania uprawnień do połowów między państwami członkowskimi zgodnie z zasadą względnej stabilności działalności połowowej. SEKCJA 1

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ ICCAT Artykuł 17

Ograniczenia połowów oraz możliwości chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego 1.Liczbę unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku, ogranicza się zgodnie z pkt 1 załącznika IV. 2.Liczbę unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym, ogranicza się zgodnie z pkt 2 załącznika IV. 3.Liczbę unijnych statków dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów hodowlanych, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm, ogranicza się zgodnie z pkt 3 załącznika IV. 4.Liczbę statków upoważnionych do poławiania, zatrzymywania na statku, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz ich całkowitą zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 4. 5.Liczbę tonarów służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z pkt 5 załącznika IV. 6.Możliwości w zakresie chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego rozdzielaną między miejsca hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z pkt 6 załącznika IV. Artykuł 18

Połowy rekreacyjne i sportowe Państwa członkowskie ustalają w ramach swoich kwot przydzielonych w załączniku ID szczególną kwotę tuńczyka błękitnopłetwego z przeznaczeniem na połowy rekreacyjne i sportowe. Artykuł 19

Rekiny 1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy alopiasa (Alopias superciliosus) podczas jakiegokolwiek połowu. 2.Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków kosogonów należących do rodzaju Alopias. 3.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy głowomłotów pospolitych z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo) w związku z połowami w obszarze objętym konwencją ICCAT.

4.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych (Carcharhinus longimanus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu. 5.Zabrania się zatrzymywania na statku żarłaczy jedwabistych (Carcharhinus falciformis) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu. SEKCJA 2

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ CCAMLR Artykuł 20

Zakazy oraz ograniczenia połowowe 1.Ukierunkowane połowy gatunków określonych w załączniku V część A są zakazane we wskazanych tam obszarach i okresach. 2.W odniesieniu do zwiadów rybackich, TAC oraz ograniczenia przyłowów określone w załączniku V część B mają zastosowanie we wskazanych tam podobszarach. Artykuł 21

Zwiady rybackie 1.Wyłącznie państwa członkowskie będące członkami CCAMLR mogą uczestniczyć w 2016 r. w zwiadach rybackich przy użyciu takli w odniesieniu do antarów (Dissostichus spp.) na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej. O zamiarze uczestnictwa w takich połowach zainteresowane państwo członkowskie powiadamia Sekretariat CCAMLR zgodnie z art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004, a w każdym razie nie później niż dnia 1 czerwca 2016 r. 2.W odniesieniu do podobszarów FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a TAC oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (SSRU) w ramach każdego z nich, określono w załączniku V część B. Połowy w jakimkolwiek SSRU wstrzymuje się, jeśli raportowany połów osiąga określony TAC, a odnośny SSRU zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część okresu połowu. 3.Połowy odbywają się na możliwie jak największym obszarze geograficznym oraz batymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości prowadzenia połowów oraz w celu uniknięcia nadmiernej koncentracji połowów i nakładu połowowego. Jednakże połowy w podobszarach FAO 88.1 i 88.2, a także w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a są zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m. Artykuł 22

Połowy kryla antarktycznego w okresie połowu 2016/2017 1.Wyłącznie państwa członkowskie będące członkami CCAMLR mogą w okresie połowu 2016/2017 poławiać kryla antarktycznego (Euphausia superba) w obszarze objętym konwencją CCAMLR. Jeśli takie państwo członkowskie zamierza poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR, powiadamia ono nie później niż dnia 1 czerwca 2016 r. o swoim zamiarze poławiania kryla antarktycznego Sekretariat CCAMLR, zgodnie z art. 5a rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004, oraz Komisję, przy użyciu formularza przedstawionego w części C załącznika V do niniejszego rozporządzenia. 2.Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, w odniesieniu do każdego statku, któremu państwo członkowskie zamierza zezwolić na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego. 3.Państwo członkowskie zamierzające poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR zgłasza swój zamiar dotyczący tego połowu wyłącznie w odniesieniu do upoważnionych statków pływających pod jego banderą w momencie powiadomienia albo pływających pod banderą innego członka CCAMLR, co do których oczekuje, że w momencie dokonywania połowów będą pływały pod banderą tego państwa członkowskiego. 4.Państwa członkowskie są uprawnione do zezwolenia na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego innemu statkowi niż statek zgłoszony Sekretariatowi CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, jeśli zgłoszony statek nie może uczestniczyć w połowach z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwo członkowskie niezwłocznie informuje Sekretariat CCAMLR i Komisję, przedstawiając: a)wszystkie szczegółowe informacje dotyczące statku zastępującego (statków zastępujących), w tym informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004; b)wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie i wszelkie odpowiednie dokumenty lub informacje potwierdzające. 5.Państwa członkowskie nie zezwalają na połowy kryla antarktycznego statkowi figurującemu w jakimkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (połowy NNN). SEKCJA 3

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ IOTC Artykuł 23

Ograniczenie zdolności połowowej statków poławiających w obszarze objętym konwencją IOTC

1.Maksymalną liczbę statków unijnych poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze objętym konwencją IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VI pkt 1. 2.Maksymalną liczbę statków unijnych poławiających włócznika (Xiphias gladius) i tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VI pkt 2. 3.Państwa członkowskie mogą dokonać ponownego przydziału statków przypisanych do jednego z dwóch rodzajów połowów, o których mowa w ust. 1 i 2, do drugiego rodzaju połowu, pod warunkiem że mogą wykazać Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do danych stad ryb. 4.Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku propozycji transferu zdolności połowowej na rzecz ich floty statki, które mają zostać objęte transferem, figurowały w rejestrze statków IOTC lub w rejestrze statków innej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa zajmującej się połowami tuńczyka. Ponadto statki figurujące w wykazie statków NNN jakiejkolwiek regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem nie mogą zostać objęte transferem. 5.Państwa członkowskie mogą zwiększyć swoją zdolność połowową, przekraczając pułapy, o których mowa w ust. 1 i 2, jedynie w ramach limitów przedstawionych w planach rozwoju przedstawionych IOTC. Artykuł 24

Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb Sejner w żadnym momencie nie może zrzucać ponad 550 aktywnych dryfujących urządzeń powodujących koncentrację ryb. Artykuł 25

Rekiny 1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakichkolwiek części lub całej tuszy kosogonów wszystkich gatunków z rodziny Alopiidae podczas jakiegokolwiek połowu. 2.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) podczas jakiegokolwiek połowu, z wyjątkiem statków o długości całkowitej poniżej 24 m prowadzących operacje połowowe w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają, oraz pod warunkiem że ich połowy są przeznaczone wyłącznie do spożycia lokalnego. 3.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione. SEKCJA 4

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ SPRFMO Artykuł 26

Połowy gatunków pelagicznych 1.Państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r., ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2016 r. połowy gatunków pelagicznych do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 78 600 ton pojemności brutto w tym obszarze. 2.Tylko państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r. mogą dokonywać połowów tych gatunków w tym obszarze zgodnie z TAC określonymi w załączniku IJ. 3.Uprawnienia do połowów określone w załączniku IJ można wykorzystywać, wyłącznie pod warunkiem że państwa członkowskie wysyłają Komisji, w celu przekazania sekretariatowi SPRFMO, wykaz statków prowadzących aktywnie połowy lub zaangażowanych w przeładunek w obszarze objętym konwencją SPRFMO, zapisy z systemów monitorowania statków (VMS), miesięczne raporty połowowe oraz, jeżeli są one dostępne, dane na temat zawinięć do portów, najpóźniej do piątego dnia następnego miesiąca. Artykuł 27

Połowy denne 1.Państwa członkowskie ograniczają połowy denne lub nakład połowowy w odniesieniu do połowów dennych w 2016 r. do tych części obszaru objętego konwencją SPRFMO, gdzie prowadzono połowy denne w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. i do poziomu, który nie przekracza średniego rocznego poziomu połowów lub parametrów nakładów połowowych z tego okresu. Mogą one dokonywać połowów w zakresie wykraczającym poza udokumentowany poziom, tylko jeżeli SPRFMO zatwierdzi ich plany połowowe przekraczające poziom udokumentowanych połowów. 2.Państwa członkowskie bez udokumentowanych połowów lub nakładu połowowego w odniesieniu do połowów dennych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., nie dokonują połowów, chyba że SPRFMO zatwierdzi ich plan połowowy bez tej dokumentacji. SEKCJA 5

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ IATTC

Artykuł 28

Połowy przy użyciu okrężnic 1.Połowy tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna (Thunnus obesus) oraz tuńczyka bonito (Katsuwonus pelamis) dokonywane przez statki łowiące przy użyciu okrężnic są zabronione: a)od dnia 29 lipca do dnia 28 września 2016 r. albo od dnia 18 listopada 2016 r. do dnia 18 stycznia 2017 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice: –linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego, –150º długości geograficznej zachodniej, –40º szerokości geograficznej północnej, –40º szerokości geograficznej południowej; b)od dnia 29 września do dnia 29 października 2016 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice: –96º długości geograficznej zachodniej, –110º długości geograficznej zachodniej, –4º szerokości geograficznej północnej, –3º szerokości geograficznej południowej. 2.Do dnia 1 kwietnia 2016 r. zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia, o którym mowa w ust. 1. Wszystkie statki rybackie do połowów okrężnicą danego państwa członkowskiego wstrzymują połowy przy użyciu okrężnic na obszarach, o których mowa w ust. 1, podczas wybranego okresu. 3.Statki łowiące tuńczyka przy użyciu okrężnic w obszarze objętym konwencją IATTC zatrzymują na statku, a następnie wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione tuńczyki żółtopłetwe, opastuny i tuńczyki bonito. 4.Ustęp 3 nie ma zastosowania w następujących przypadkach: a)jeżeli ryby uznano za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż wymiar; lub b)podczas ostatniej części rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tej części rejsu. Artykuł 29

Zakaz połowów żarłaczy białopłetwych 1.Zabrania się połowów żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) w obszarze objętym konwencją IATTC, a także zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż, sprzedaży lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych w tym obszarze. 2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Operatorzy statku muszą niezwłocznie uwolnić takie osobniki.

3.W operacjach statku: a)odnotowuje się liczbę uwolnień z oznaczeniem stanu ryb (martwe lub żywe); b)zgłasza się informacje określone w lit. a) państwu członkowskiemu, którego są obywatelami. Do dnia 31 stycznia roku, w którym niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie, państwa członkowskie przekazują Komisji informacje zgromadzone w trakcie poprzedniego roku. Artykuł 30

Zakaz połowów mantowatych Statkom Unii w obszarze objętym konwencją IATTC zabrania się dokonywania połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania, wyładowywania, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakichkolwiek części lub całych tusz mantowatych (podrodzina obejmuje gatunki z rodzaju Manta i rodzaju Mobula). Unijne statki rybackie uwalniają mantowate niezwłocznie po ich zauważeniu, żywe i w miarę możliwości nieokaleczone. SEKCJA 6

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ SEAFO Artykuł 31

Zakaz połowów rekinów głębinowych Zabrania się ukierunkowanych połowów wymienionych poniżej rekinów głębinowych w obszarze objętym konwencją SEAFO: –Apristurus manis, –kolczak (Etmopterus bigelowi), –Etmopterus brachyurus, –koleń długopłetwy (Etmopterus princeps), –kolczak smukły (Etmopterus pusillus), –rajowate (Rajidae), –Scymnodon squamulosus, –rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha. –koleń (Squalus acanthias), SEKCJA 7

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ WCPFC Artykuł 32

Warunki połowów opastuna, tuńczyka żółtopłetwego tuńczyka bonito i tuńczyka białego z południowego Pacyfiku 1.Państwa członkowskie dopilnowują, by liczba dni połowowych przydzielonych statkom poławiającym okrężnicami opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares) i bonito (Katsuwonus pelamis) w części obszaru objętego konwencją WCPFC na pełnym morzu oraz położonej pomiędzy 20° N a 20° S nie przekraczała 403 dni.

2.Statki UE nie prowadzą ukierunkowanych połowów tuńczyka białego z południowego Pacyfiku (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° S. 3.Państwa członkowskie zapewniają, by połowy opastuna (Thunnus obesus) przez taklowce nie przekroczyły w 2016 r. 2 000 ton. Artykuł 33

Obszar zamknięty dla połowów przy użyciu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb 1.W części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej między 20° N a 20° S między godz. 00:00 dnia 1 lipca 2016 r. a godz. 24:00 dnia 31 października 2016 r. zabrania się działalności połowowej statkom łowiącym przy użyciu okrężnic, korzystającym z urządzeń do sztucznej koncentracji ryb (FAD). W tym okresie statki łowiące przy użyciu okrężnic mogą prowadzić operacje połowowe w tej części obszaru objętego konwencją WCPFC jedynie wówczas, gdy na statku przebywa obserwator kontrolujący, czy dany statek w jakimkolwiek momencie: a)nie stosuje FAD ani powiązanych urządzeń elektronicznych, ani nie obsługuje takich urządzeń, b)nie prowadzi połowów w ławicach przy pomocy FAD. 2.Wszystkie statki łowiące przy użyciu okrężnic, prowadzące połowy w części obszaru objętego konwencją WCPFC, o której mowa w ust. 1, zatrzymują na statku i wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i bonito. 3.Ustęp 2 nie ma zastosowania w następujących przypadkach: a)podczas ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby; b)jeżeli ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub c)gdy wystąpi poważna awaria urządzeń do zamrażania. Artykuł 34

Ograniczenia liczby statków unijnych upoważnionych do połowów włócznika Maksymalną liczbę statków UE upoważnionych do połowów włócznika (Xiphias gladius) w obszarach na południe od 20° S w obszarze objętym konwencją WCPFC określono w załączniku VII. Artykuł 35

Żarłacze jedwabiste i żarłacze białopłetwe 1.W obszarze objętym konwencją WCPFC zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy osobników następujących gatunków: a)żarłacze jedwabiste (Carcharhinus falciformis), b)żarłacze białopłetwe (Carcharhinus longimanus). 2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione. Artykuł 36

Obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC 1.Statki wpisane wyłącznie do rejestru WCPFC stosują środki, o których mowa w art. 32–35, kiedy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC oraz WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. r).

2.Statki wpisane jednocześnie do rejestru WCPFC i IATTC oraz statki wpisane wyłącznie do rejestru IATTC stosują środki określone w art. 28 ust. 1 lit. a) i art. 28 ust. 2–4 oraz art. 29, kiedy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC i WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. r). SEKCJA 8

MORZE BERINGA Artykuł 37

Zakaz połowów w obszarach pełnomorskich Morza Beringa Zabrania się połowów mintaja (Theragra chalcogramma) w obszarach pełnomorskich Morza Beringa. TYTUŁ III

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW

DLA DO STATKÓW PAŃSTW TRZECICH W WODACH UNII Artykuł 38

TAC Statkom rybackim pływającym pod banderą Norwegii oraz statkom rybackim zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów w wodach Unii w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1006/2008. Artykuł 39

Upoważnienia do połowów Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków państw trzecich poławiających w wodach Unii określono w załączniku VIII. Artykuł 40

Warunki wyładunku połowów i przyłowów Warunki określone w art. 7 mają zastosowanie do połowów i przyłowów statków państw trzecich poławiających na podstawie upoważnienia określonego w art. 39. Artykuł 41

Zakazy 1.Statkom państw trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków, jeżeli zostały znalezione w wodach Unii: a)rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES IIa, IIIa i VIId oraz podobszarze ICES IV; b)następujących gatunków pił w wodach Unii: –Anoxypristis cuspidata; –piły karłowatej (Pristis clavata); –piły drobnozębnej (Pristis pectinata); –piły zwyczajnej (Pristis pristis); –Pristis zijsron;

c)długoszpara (Cetorhinus maximus) i żarłacza białego (Carcharodon carcharias) w wodach Unii; d)kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES IIa i podobszarach ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX oraz X; e)rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarach ICES I, IV, V, VI, VII, VIII, XII i XIV; f)kolczaka smukłego (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarach ICES I, IV, V, VI, VII, VIII, XII i XIV; g)liksy (Dalatias licha), kolenia kolcobrodego (Deania calcea), kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus), kolenia długopłetwego (Etmopterus princeps) i kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarach ICES I, IV i XIV; h)żarłacza śledziowego (Lamna nasus) w wodach Unii; i)manty z gatunku Manta alfredi w wodach Unii; j)manty z gatunku Manta birostris w wodach Unii; k)następujących gatunków z rodzaju Mobula w wodach Unii: (i) mobuli (Mobula mobular); (ii) Mobula rochebrunei; (iii) Mobula japanica; (iv) Mobula thurstoni; (v) Mobula eregoodootenkee; (vi) Mobula munkiana; (vii) Mobula tarapacana; (viii) Mobula kuhlii; (ix) Mobula hypostoma; l)rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES IIIa; m)rai czarnobrzuchej (Raja (Dipturus) nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES VIa, VIb, VIIa, VIIb, VIIc, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh oraz VIIk; n)raji bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES VI, IX i X i raji siwej (Raja alba) w wodach Unii podobszarów ICES VI, VII, VIII, IX oraz X; o)rochowatych (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X oraz XII; p)anioła morskiego (Squatina squatina) w wodach Unii. 2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione. TYTUŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 42

Procedura komitetowa 1.Komisję wspomaga Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 2.W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.