UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Komitetu Partnerstwa ustanowionego na mocy Kompleksowej i wzmocnionej umowy o partnerstwie między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony („umowa”) w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji zmieniającej listę osób, które mają pełnić funkcję arbitrów rozstrzygających spory.

2.Kontekst wniosku

2.1.Umowa

Celem umowy jest rozszerzenie istniejącego szerokiego zakresu współpracy dwustronnej w dziedzinie gospodarki, handlu i polityki oraz polityk sektorowych, dzięki czemu stanowi ona długoterminową podstawę dla dalszego rozwoju stosunków między UE a Armenią. Poprzez intensyfikację dialogu politycznego i poprawę współpracy w wielu dziedzinach umowa tworzy podstawę skuteczniejszych stosunków dwustronnych z Armenią.

Decyzją Rady (UE) 2018/104 z dnia 20 listopada 2017 r. zatwierdzono podpisanie i tymczasowe stosowanie umowy zgodnie z art. 385 umowy. Umowę stosuje się tymczasowo od dnia 1 czerwca 2018 r.

2.2.Komitet Partnerstwa

Komitet Partnerstwa, obradujący w szczególnym składzie w celu rozstrzygania wszelkich kwestii dotyczących tytułu VI (Handel i zagadnienia związane z handlem), określono w art. 363 ust. 7 umowy. Zgodnie z art. 363 ust. 1 i ust. 6 umowy Komitet Partnerstwa wspiera Radę Partnerstwa w wykonywaniu jej obowiązków i funkcji. Jest on uprawniony do przyjmowania decyzji w dziedzinach, w których Rada Partnerstwa przekazała mu uprawnienia oraz w przypadkach przewidzianych w umowie. Decyzje te są wiążące dla stron umowy, które podejmują odpowiednie środki w celu ich wdrożenia.

2.3.Planowany akt Komitetu Partnerstwa

Postępowanie arbitrażowe, które uregulowano w rozdziale 13 tytułu VI umowy, przewiduje, że w przypadku gdy stronom nie udało się rozstrzygnąć sporu w drodze konsultacji, strona, która wniosła o konsultacje, może złożyć wniosek o powołanie organu arbitrażowego. Art. 339 ust. 1 umowy zobowiązuje Komitet Partnerstwa do ustanowienia, na podstawie propozycji przedstawionych przez strony, listy co najmniej 15 osób wyrażających chęć pełnienia funkcji arbitra i zdolnych do pełnienia takiej funkcji. Lista składa się z trzech części: po jednej części dla każdej ze stron oraz jednej części dla osób niebędących obywatelami żadnej ze stron, które mogą przewodniczyć organowi arbitrażowemu. Każda część listy zawiera nazwiska co najmniej pięciu osób. Komitet Partnerstwa zapewnia również, aby na liście znajdowała się zawsze taka liczba nazwisk.

Arbitrzy i przewodniczący zaproponowani przez Unię i Republikę Armenii muszą posiadać wiedzę specjalistyczną z zakresu prawa, handlu międzynarodowego i innych kwestii dotyczących postanowień tytułu VI umowy oraz muszą spełnić wymóg niezależności określony w art. 339 ust. 2 umowy.

Na tej podstawie lista arbitrów została ustalona w drodze decyzji przyjętej w dniu 17 października 2019 r. przez Komitet Partnerstwa w składzie rozstrzygającym kwestie handlowe. Jeden z pięciu kandydatów na arbitrów z Republiki Armenii nie spełnia już jednak wymogu niezależności określonego w art. 339 ust. 2 umowy.

Republika Armenii zaproponowała nowego kandydata na arbitra, który ma wiedzę specjalistyczną z zakresu prawa, handlu międzynarodowego i innych kwestii dotyczących postanowień tytułu VI umowy oraz musi spełnić wymóg niezależności określony w art. 339 ust. 2 umowy.

Celem planowanego aktu jest zatem określenie stanowiska Unii związanego z przyjęciem przez Komitet Partnerstwa decyzji zmieniającej listę osób chętnych i zdolnych do pełnienia roli arbitrów w postępowaniach w sprawie rozstrzygnięcia sporu, poprzez zastąpienie jednej osoby spośród pięciu kandydatów na arbitrów z Republiki Armenii, która to osoba nie spełnia już warunków określonych w art. 339 ust. 2 umowy, nowym kandydatem zaproponowanym przez Republikę Armenii.

3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii, dotyczy zmiany listy osób, które wyrażają chęć pełnienia funkcji arbitra rozstrzygającego spory i są zdolne do pełnienia takiej funkcji.

4.Podstawa prawna

4.1.Proceduralna podstawa prawna