Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu (przekształcenie) /* COM/2013/0184 final - 2013/0096 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymagane minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, tak aby przepisy tych aktów były jasne i łatwo zrozumiałe. 2. Ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 975/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu[2] zostało zainicjowane przez Komisję, a odpowiedni wniosek został przedłożony organowi ustawodawczemu[3]. Nowe rozporządzenie miało zastąpić włączone do niego akty[4]. 3. W trakcie procedury ustawodawczej, w swojej opinii w sprawie wniosku dotyczącego ujednolicenia[5] Europejski Bank Centralny (ECB) zalecił wprowadzenie określonych zmian dotyczących parametrów technicznych ustanowionych w tabeli znajdującej się w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 975/98 oraz w załączniku I do projektu tekstu skodyfikowanego. Ponieważ takie przeredagowanie tego załącznika stanowiłoby merytoryczną zmianę i dlatego przekraczałoby ramy prostego ujednolicenia, uznano za konieczne zastosowanie pkt 8[6] porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r. - Szybsza metoda pracy nad urzędową kodyfikacją tekstów prawnych[7] - w świetle wspólnej deklaracji dotyczącej tego punktu[8]. 4. Zmiana, jaka ma zostać wprowadzona do tabeli znajdującej się w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 975/98 polega na zastąpieniu wszystkich istniejących wartości odnoszących się do grubości monet nowymi wartościami. W tabeli tej grubość monet podana jest w kolumnie trzeciej i zawiera odesłanie do przypisu dolnego podającego, że wartości odnoszące się do grubości mają charakter wskaźnika. Jak stwierdzono w powołanej wyżej opinii ECB, o ile te wartości mające charakter wskaźnika były jedynymi wartościami możliwymi do określenia w 1998 r., kiedy po raz pierwszy przyjmowano parametry techniczne monet euro przeznaczonych do obiegu, obecnie uważa się, że te wartości mające charakter wskaźnika należy zastąpić rzeczywistymi wartościami odnoszącymi się do grubości monet euro, które są dobrze znane i stosowane jako wartości referencyjne przez mennice w celu wyprodukowania monet. W konsekwencji tej zmiany należy skreślić motyw (13) rozporządzenia (WE) nr 975/98 zawierający stwierdzenie dotyczące wskaźnikowego charakteru istniejących wartości odnoszących się do grubości. 5. Należy zatem zastąpić ujednolicenie rozporządzenia (WE) nr 975/98 jego przekształceniem, aby uwzględnić konieczne zmiany. ê 975/98 (dostosowany) 2013/0096 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu (przekształcenie) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. Ö 128 ust. 2 Õ, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[9], uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[10], a także mając na uwadze, co następuje: ò nowy (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 975/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu[11] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[12]. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, należy je przekształcić. ê 975/98 motyw 2 (dostosowany) (2) Zgodnie z art. Ö 128 ust. 2 Õ Traktatu państwa członkowskie mogą emitować monety euro, gdy Europejski Bank Centralny (ECB) wyrazi zgodę co do wielkości emisji. Rada może, Ö na wniosek Komisji oraz po konsultacji z Parlamentem Europejskim i ECB, Õ podjąć kroki mające na celu harmonizację nominałów i parametrów technicznych wszystkich monet przeznaczonych do obiegu w stopniu umożliwiającym ich sprawny obieg w obrębie Ö Unii Õ. ê 975/98 motyw 3 (dostosowany) (3) Banknoty euro Ö mają Õ nominały od 5 do 500 Ö euro Õ. Nominały banknotów i monet powinny umożliwiać łatwe dokonywanie płatności gotówkowych wyrażonych zarówno w euro, jak i w centach. ê 975/98 motyw 5 (dostosowany) (4) Jednolity system walutowy Ö Unii Õ powinien budzić zaufanie społeczne i prowadzić do innowacji technicznych, które Ö zapewniają bezpieczeństwo, niezawodność i sprawność tego systemu. Õ ê 975/98 motyw 6 (dostosowany) (5) Akceptacja systemu przez społeczeństwo jest jednym z głównych celów systemu walutowego Ö Unii Õ. Ufność, jaką społeczeństwo będzie pokładać w systemie, Ö zależy Õ od cech fizycznych monet euro, które powinny być możliwie najłatwiejsze w użyciu. ê 975/98 motyw 7 (dostosowany) (6) Przeprowadzono konsultacje ze stowarzyszeniami konsumenckimi, Europejskim Związkiem Niewidomych i przedstawicielami przemysłu produkującego automaty do sprzedaży towarów, aby wziąć pod uwagę szczególne wymagania liczących się kategorii użytkowników monet. Ö Konieczne było zagwarantowanie Õ łatwości rozróżniania monet wzrokiem i dotykiem, aby zapewnić łagodne przejście na euro i ułatwić akceptację nowego systemu przez użytkowników. ê 975/98 motyw 8 (dostosowany) (7) Monety euro można szybciej rozróżniać i łatwiej można się do nich przyzwyczaić, Ö ponieważ Õ istnieje związek między ich średnicą a nominałem. ê 975/98 motyw 9 (dostosowany) (8) Potrzebne są specjalne cechy zabezpieczające celem zmniejszenia możliwości dokonywania oszustw na Ö monetach Õ 1 euro i 2 euro, zważywszy na ich wysoką wartość. Do najbardziej skutecznych form zabezpieczających zalicza się technikę, dzięki której monety wykonuje się z trzech warstw i połączenia dwóch różnych kolorów. ê 975/98 motyw 11 (dostosowany) (9) Dyrektywa 94/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. zmieniająca po raz dwunasty dyrektywę 76/769/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych[13] Ö ogranicza Õ stosowanie niklu w niektórych produktach, uznając, że nikiel może w pewnych warunkach powodować alergie. Monety nie są objęte tą dyrektywą. Jednak zmniejszenie zawartości niklu w monetach Ö kierując się zdrowiem publicznym Õ wydaje się pożądane. ê 975/98 motyw 13 Ze wszystkich parametrów technicznych zaleconych do zastosowania w monetach euro jedynie wartość mierzona grubością ma charakter wskaźnika, gdyż rzeczywista grubość monety zależy od zaleconej średnicy i wagi, ê 975/98 motyw 10 (dostosowany) oraz 566/2012 motyw 3 (dostosowany) (10) Jedna Ö wspólna Õ europejska strona monety i druga Ö odrębna Õ strona narodowa, stanowią właściwy wyraz idei europejskiej unii walutowej państw członkowskich. Na europejskich stronach wspólnych monet euro znajduje się nazwa wspólnej waluty oraz nominał monety. Strona narodowa nie powinna powtarzać ani nazwy wspólnej waluty, ani nominału monety. ê 566/2012 motyw 4 (11) Na stronie narodowej monety należy wyraźnie wskazać nazwę emitującego państwa członkowskiego, aby umożliwić zainteresowanym użytkownikom łatwą identyfikację państwa członkowskiego będącego emitentem monety. ê 566/2012 motyw 5 (12) Napis na brzegu monety powinien być uznawany za część strony narodowej, a zatem nie powinien powtarzać żadnej informacji o nominale; wyjątkiem jest moneta 2 euro, pod warunkiem że użyta zostanie jedynie cyfra „2” lub nazwa „euro” w odpowiednim alfabecie, lub też użyte zostaną oba te elementy. ê 566/2012 motyw 6 (13) Wzory stron narodowych monet są określane przez każde państwo członkowskie, którego walutą jest euro, i powinny uwzględniać fakt, że monety euro są w obiegu w całej strefie euro, a nie tylko w państwie członkowskim będącym emitentem. Aby zagwarantować, by monety były łatwo rozpoznawalne jako monety euro również od ich strony narodowej, wzór powinien być otoczony w całości dwunastoma gwiazdami z flagi Unii. ê 566/2012 motyw 7 (14) Aby ułatwić rozpoznawanie monet obiegowych oraz zapewnić właściwą ciągłość bicia monet, państwa członkowskie powinny móc zmieniać wzory stron narodowych zwykłych monet obiegowych raz na piętnaście lat, z wyjątkiem przypadków, gdy zmienił się szef państwa wskazany na monecie. Powinno to jednak pozostawać bez uszczerbku dla zmian niezbędnych, by zapobiec podrabianiu pieniędzy. O zmianach wzoru wspólnej europejskiej strony monet obiegowych powinna decydować Rada, przy czym prawa głosu powinny być ograniczone do państw członkowskich, których walutą jest euro. ê 566/2012 motyw 8 (15) Poszczególne państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość emisji monet okolicznościowych w celu upamiętnienia wydarzeń mających wielkie znaczenie dla danego kraju lub całej Europy, przy czym okolicznościowe monety emitowane wspólnie przez wszystkie państwa członkowskie, których walutą jest euro, powinny upamiętniać wyłącznie wydarzenia o najwyższej wadze europejskiej. Najodpowiedniejsza do tego celu jest moneta o nominale 2 euro, przede wszystkim ze względu na jej dużą średnicę i parametry techniczne, które odpowiednio zabezpieczają tę monetę przed fałszowaniem. ê 566/2012 motyw 9 (16) Zważywszy na fakt, że monety euro są w obiegu w całej strefie euro, oraz by uniknąć wykorzystywania niewłaściwych wzorów, emitujące państwa członkowskie powinny informować się wzajemnie oraz Komisję o projektach wzorów stron narodowych monet euro przed planowaną datą emisji. Komisja powinna sprawdzać zgodność takich wzorów z wymogami technicznymi określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Przedłożenia projektów wzorów należy dokonać z odpowiednim wyprzedzeniem przed planowaną datą emisji, tak aby w razie konieczności zapewnić emitującym państwom członkowskim wystarczająco dużo czasu na zmianę wzoru. ê 566/2012 motyw 10 (17) Ponadto należy określić jednolite warunki zatwierdzania wzorów stron narodowych monet euro, aby uniknąć wybrania wzoru, który w niektórych państwach członkowskich mógłby zostać uznany za niewłaściwy. Ze względu na fakt, że kwestia tak delikatna jak wzór narodowych stron monet euro leży w kompetencjach państw członkowskich będących emitentami, uprawnienia wykonawcze powinny należeć do Rady. Decyzje wykonawcze podejmowane na tej podstawie przez Radę są ściśle związane z aktami przyjmowanymi przez Radę na podstawie art. 128 ust. 2 Traktatu. Dlatego w przypadku podejmowania tych decyzji powinno obowiązywać określone w art. 139 ust. 4 Traktatu zawieszenie prawa głosu członków Rady reprezentujących państwa członkowskie, których walutą nie jest euro. Procedura ta powinna pozwolić państwom członkowskim będącym emitentami na zmianę wzoru w odpowiednim czasie, jeśli zajdzie taka potrzeba, ê 975/98 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ê 975/98 (dostosowany) Artykuł 1 Seria monet euro Ö obejmuje Õ osiem nominałów o rozpiętości od 1 centa do 2 euro, Ö które spełniają parametry techniczne określone w załączniku I. Õ ê 566/2012 art. 1 Artykuł 2 Do celów niniejszego rozporządzenia, stosuje się następujące definicje: 1. „monety obiegowe” oznaczają monety euro przeznaczone do obiegu, o których nominałach i parametrach technicznych jest mowa w art. 1; 2. „zwykłe monety” oznaczają monety obiegowe z wyłączeniem monet okolicznościowych; 3. „monety okolicznościowe” oznaczają monety obiegowe przeznaczone do upamiętnienia szczególnych wydarzeń zgodnie z art. 9. Artykuł 3 Monety obiegowe mają europejską stronę wspólną i odrębną stronę narodową. Artykuł 4 1. Na stronie narodowej monet obiegowych nie powtarza się żadnej informacji o nominale ani żadnej jej części. Nie powtarza się nazwy wspólnej waluty ani też jej części, chyba że wynika to ze stosowania innego alfabetu. 2. W drodze odstępstwa od ust. 1, napis na brzegu monety o nominale 2 euro może zawierać informację o nominale, pod warunkiem że użyta zostanie jedynie cyfra „2” lub nazwa „euro” w odpowiednim alfabecie, lub też oba te elementy. Artykuł 5 Strony narodowe wszystkich nominałów monet obiegowych zawierają informację o emitującym państwie członkowskim poprzez podanie nazwy tego państwa członkowskiego lub jej skrótu. Artykuł 6 1. Na stronie narodowej monet obiegowych znajduje się dwanaście gwiazd tworzących okrąg wokół narodowego wzoru, który powinien zawierać oznaczenie roku wybicia i wskazywać nazwę emitującego państwa członkowskiego. Nie zabrania się, by niektóre elementy wzoru rozciągały się aż do granic okręgu gwiazd, pod warunkiem że gwiazdy pozostaną wyraźne i w pełni widoczne. Dwanaście gwiazd przedstawionych jest w takiej samej formie jak gwiazdy na fladze Unii. 2. Wzór strony narodowej monet obiegowych wybierany jest z uwzględnieniem faktu, że monety euro znajdują się w obiegu we uczestniczących państwach członkowskich, których walutą jest euro. Artykuł 7 1. Zmian wzorów narodowych stron zwykłych monet można dokonywać tylko raz na piętnaście lat bez uszczerbku dla zmian niezbędnych dla zapobiegania podrabianiu pieniędzy. 2. Bez uszczerbku dla ust. 1, zmiany wzorów narodowych stron zwykłych monet można dokonywać w przypadku zmiany szefa państwa uwidocznionego na monecie. W przypadku czasowego zastępstwa na stanowisku szefa państwa lub gdy stanowisko to pozostaje czasowo nieobsadzone państwo członkowskie nie jest uprawnione do takiej zmiany. Artykuł 8 Emitujące państwa członkowskie aktualizują również swoje strony narodowe zwykłych monet, aby zastosować się w pełni do niniejszego rozporządzenia w terminie do dnia 20 czerwca 2062 r. Artykuł 9 1. Monety okolicznościowe posiadają wzór różniący się od narodowego wzoru zwykłych monet obiegowych i upamiętniają wyłącznie wydarzenia mające wielkie znaczenie dla danego kraju lub całej Europy. Monety okolicznościowe emitowane wspólnie przez wszystkie państwa członkowskie, których walutą jest euro, upamiętniają wyłącznie wydarzenia o najwyższej wadze europejskiej, a ich wzór nie narusza konstytucyjnych wymogów tych państw członkowskich. 2. Napis na brzegu monet okolicznościowych jest taki sam jak w przypadku zwykłych monet. 3. Monety okolicznościowe mogą mieć wyłącznie nominał 2 euro. Artykuł 10 1. Państwa członkowskie, przed formalnym przyjęciem wzorów, informują się wzajemnie o projektach wzorów nowych stron narodowych monet obiegowych, w tym o napisie na brzegu, oraz – w przypadku monet okolicznościowych – o szacowanej wielkości emisji. 2. Uprawnienia do zatwierdzania wzorów nowych lub zmodyfikowanych stron monet obiegowych nadaje się Radzie stanowiącej większością kwalifikowaną zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 3–7. Przy podejmowaniu decyzji, o których mowa w niniejszym artykule, prawa głosu państw członkowskich, których walutą nie jest euro, są zawieszone. 3. Do celów ust. 1, co do zasady co najmniej trzy miesiące przed planowaną datą emisji, emitujące państwo członkowskie przekazuje Radzie, Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim, których walutą jest euro, projekty wzorów monet obiegowych. 4. W terminie 7 dni od przekazania, o którym mowa w ust. 3, każde państwo członkowskie, którego walutą jest euro, w uzasadnionej opinii skierowanej do Rady i do Komisji może zgłosić zastrzeżenie do projektu wzoru proponowanego przez emitujące państwo członkowskie, jeśli ten projekt wzoru mógłby wywołać niepożądane reakcje wśród jego obywateli. 5. W przypadku gdy Komisja uzna, że projekt wzoru nie spełnia wymogów technicznych określonych w niniejszym rozporządzeniu, przedkłada Radzie negatywną ocenę w terminie 7 dni od przekazania, o którym mowa w ust. 3. 6. Jeśli w terminie, o którym mowa odpowiednio w ust. 4 i 5, Radzie nie zostanie przekazana uzasadniona opinia ani negatywna ocena, uznaje się, że decyzja zatwierdzająca wzór zostaje przyjęta przez Radę następnego dnia po wygaśnięciu terminu, o którym mowa w ust. 5. 7. We wszystkich pozostałych przypadkach Rada niezwłocznie decyduje o zatwierdzeniu projektu wzoru, chyba że w terminie siedmiu dni od przedłożenia uzasadnionej opinii lub negatywnej oceny państwo emitujące wycofa swój wniosek i poinformuje Radę, że ma zamiar przedłożyć nowy projekt wzoru. 8. Wszelkie istotne informacje na temat nowych narodowych wzorów obiegowych monet euro są publikowane przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 11 Artykuły 4, 5 i 6 oraz art. 9 ust. 2: a) nie obowiązują w odniesieniu do monet obiegowych wyemitowanych lub wyprodukowanych przed dniem 19 czerwca 2012 r.; b) nie obowiązują w okresie przejściowym kończącym się dnia 20 czerwca 2062 r. w odniesieniu do wzorów, które były już legalnie stosowane na monetach obiegowych w dniu 19 czerwca 2012 r. Monety obiegowe, które zostały wyemitowane lub wyprodukowane w okresie przejściowym, mogą pozostać prawnym środkiem płatniczym bez ograniczeń czasowych. ê Artykuł 12 Rozporządzenie (WE) nr 975/98 traci moc. Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III. ê 975/98 (dostosowany) Artykuł 13 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie Ö dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Õ. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami. Sporządzono w Brukseli W imieniu Rady Przewodniczący ê 975/98 (dostosowany) è1 423/1999 art. 1 pkt 1 lit. a) è2 423/1999 art. 1 pkt 1 lit. b) è3 423/1999 art. 1 pkt 1 lit. c) è4 423/1999 art. 1 pkt 2 ð nowy ZAŁĄCZNIK I Ö Parametry techniczne, o których mowa w art. 1 Õ Wartość (euro) || Średnica w mm || Grubość mm (1) || Waga gr || Kształt || Kolor || Skład || Krawędź 2 || 25,75 || 1,95 ð 2,20 ï || 8,5 || Okrągły || Część zewnętrzna: biała || Miedź-nikiel (Cu75Ni25) || Napis na krawędzi cienko karbowanej wewnętrzna: żółta || Trzy warstwy nikiel-mosiądz/nikiel/ nikiel-mosiądz (CuZn20Ni5/Nil 2/CuZn20Ni5) 1 || 23,25 || 2,125 ð 2,33 ï || 7,5 || Okrągły || Część zewnętrzna: żółta, || Nikiel-mosiądz (CuZn20Ni5) || Karbowana z przerwami wewnętrzna: biała || Trzy warstwy Cu75Ni25/Ni7/ Cu75Ni25 0,50 || 24,25 || è1 1,88 çð 2,38 ï || è2 7,8 ç || Okrągły || Żółty || Nordyckie złoto Cu89A15Zn5Snl || è3 Kształ­towana kra­wędź z drobnymi półokrągłymi nacię­ciami ç 0,20 || 22,25 || 1,63 ð 2,14 ï || 5,7 || „Hisz­pański kwiat” || Żółty || Nordyckie złoto Cu89A15Zn5Snl || Zwyczajna 0,10 || 19,75 || 1,51 ð 1,93 ï || 4,1 || Okrągły || Żółty || Nordyckie Złoto Cu89A15Zn5Snl || è4 Kształ­towana kra­wędź z drobnymi półokrągłymi nacię­ciami ç 0,05 || 21,25 || 1,36 ð 1,67 ï || 3,9 || Okrągły || Czerwony || Stal pokryta miedzią || Gładka 0,02 || 18,75 || 1,36 ð 1,67 ï || 3 || Okrągły || Czerwony || Stal pokryta miedzią || Gładka z wyżłobieniem 0,01 || 16,25 || 1,36 ð 1,67 ï || 2,3 || Okrągły || Czerwony || Stal pokryta miedzią || Gładka (1) Wartości odnoszące się do grubości mają charakter wskaźnika. _____________ é ZAŁĄCZNIK II Uchylone rozporządzenie i lista jego kolejnych zmian Rozporządzenie Rady (WE) nr 975/98 || (Dz. U. L 139 z 11.5.1998, s. 6) || || Rozporządzenie Rady (WE) nr 423/1999 || (Dz. U. L 52 z 27.2.1999, s. 2) || Rozporządzenie Rady (UE) nr 566/2012 || (Dz. U. L 169 z 29.6.2012, s. 8) _____________ ZAŁĄCZNIK III Tabela korelacji Rozporządzenie (WE) nr 975/98 || Niniejsze rozporządzenie Artykuł 1 wyrażenie wprowadzające || Artykuł 1 Artykuł 1a || Artykuł 2 Artykuł 1b || Artykuł 3 Artykuł 1c || Artykuł 4 Artykuł 1d || Artykuł 5 Artykuł 1e || Artykuł 6 Artykuł 1f || Artykuł 7 Artykuł 1g || Artykuł 8 Artykuł 1h || Artykuł 9 Artykuł 1i || Artykuł 10 Artykuł 1j, wyrażenie wprowadzające, lit. a) i lit. b) zdanie pierwsze || Artykuł 11, ustęp pierwszy Artykuł 1j, lit. b) zdanie drugie || Artykuł 11, ustęp drugi - || Artykuł 12 Artykuł 2 || Artykuł 13 Artykuł 1, tabela || Załącznik I - || Załącznik II - || Załącznik III _____________ [1] COM(87) 868 PV. [2] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie dorobku wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna. [3] COM(2010) 691 final. [4] Zob. załącznik II do niniejszego wniosku. [5] Opinia Europejskiego Banku Centralnego z dnia 4 marca 2011 r. w sprawie projektu rozporządzenia Rady w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu (tekst jednolity) (Dz. U. C 114 z 12.4.2011, s. 1). [6] „Jeżeli w trakcie procesu legislacyjnego niezbędne okaże się wykroczenie poza prostą kodyfikację i dokonanie zmian merytorycznych, do obowiązków Komisji będzie należało złożenie wszelkich propozycji w miarę potrzeb.” [7] Dz. U. C 102 z 4.4.1996, s. 2. [8] „Parlament Europejski, Rada i Komisja zauważają, że gdyby okazało się konieczne wykroczenie poza proste ujednolicenie i dokonanie zmian merytorycznych, Komisja będzie mogła w zależności od sytuacji dokonać wyboru między zastosowaniem do swojego wniosku techniki przekształcenia lub przestawieniem oddzielnego wniosku dotyczącego zmiany, podtrzymując jednocześnie wniosek dotyczący ujednolicenia, do którego zostanie włączona zmiana merytoryczna po jej przyjęciu.” [9] Dz. U. C […] z […], s. […]. [10] Dz. U. C […] z […], s. […]. [11] Dz. U. C 139 z 11.5.1998, s. 6. [12] Zob. załącznik II. [13] Dz. U. L 188 z 22.7.1994, s. 1.