[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 19.8.2005

KOM(2005) 377 wersja ostateczna

2005/0157 (COD)

Wniosek dotyczący

DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie finansowania normalizacji europejskiej {SEC(2005) 1050}

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Kontekst

Od połowy lat 1980, normalizacja europejska umożliwiła z jednej strony swobodny przepływ produktów przemysłowych we Wspólnocie Europejskiej, z drugiej zaś, wysoki poziom ochrony konsumentów i pracowników zwłaszcza w kontekście przepisów dotyczących rynku wewnętrznego. Z tego powodu Komisja stale wspierała finansowo rozwój normalizacji europejskiej, ponieważ bez tego typu wsparcia polityka ta nie mogłaby rozwinąć się w tak szybkim tempie i skutecznie działać w około dwudziestu sektorach przemysłu. Katalog trzech europejskich organizacji normalizacyjnych, zwanych dalej „ESO” (CEN, CENELEC, ETSI)[1] zawiera obecnie ponad 15 000 norm oraz innych specyfikacji europejskich, z których ponad 2 500 zostało opracowanych w oparciu o prawodawstwo wspólnotowe i do których odnośniki zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Działania normalizacyjne umożliwiają Wspólnocie uniknięcie rozwoju szczegółowych przepisów prawnych, a nawet ograniczenie tworzenia nowych przepisów. Z tego właśnie powodu normalizacja wpisuje się w podejmowane aktualnie działania mające na celu ulepszenie przepisów prawnych w kontekście polityki na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

Obecnie wsparcie finansowe na rzecz normalizacji europejskiej oparte jest na wielu aktach, w których większość rozporządzeń, dotyczących warunków finansowania, jest niewystarczająco precyzyjna. Na podstawie wspomnianych aktów, Komisja może domagać się od europejskich organizacji normalizacyjnych (CEN, CENELEC, ETSI) wypracowania europejskich norm mających na celu wspieranie swojej polityki.

W szczególności chodzi o:

- dyrektywę 98/34/WE[2], która umożliwia Komisji kierowanie do europejskich organizacji normalizacyjnych wniosków dotyczących normalizacji,

- ogół przepisów dotyczących harmonizacji technicznej mających na celu wprowadzenie rynku wewnętrznego, w tym dyrektywy „nowego podejścia”,

- decyzję Rady 87/95/EWG z dnia 22 grudnia 1986 r. w sprawie normalizacji w dziedzinie technologii informatycznych i telekomunikacji[3].

Wsparcie finansowe na rzecz normalizacji europejskiej wpisuje się w stosunki partnerskie zawiązane między Komisją, EFTA i europejskimi organizacjami normalizacyjnymi wymienionymi w ogólnych wytycznych w sprawie współpracy, podpisanych dnia 28 marca 2003 r. między tymi jednostkami[4].

W swojej rezolucji z dnia 28 maja 1999 r.[5], Parlament Europejski poparł raport Komisji dotyczący skuteczności i zasadności normalizacji europejskiej w ramach nowego podejścia.

W swojej rezolucji z września 1999 r.[6] oraz w konkluzjach z marca 2002 r.[7] w sprawie roli normalizacji europejskiej, Rada potwierdziła wolę dalszego przekazywania wspólnotowych środków finansowych na rzecz normalizacji europejskiej w ramach ograniczeń określonych przez władzę budżetową, niezależnie od wpływów z przemysłu i od EFTA.

Obecnie finansowanie działalności normalizacji europejskiej skupia się przede wszystkim na:

- umowach dotyczących rocznej wydajności z ESO w celu polepszenia funkcjonowania ich sekretariatów centralnych w zakresie spójności, skuteczności, jakości i przejrzystości,

- poprawie jakości normalizacji europejskiej poprzez ocenę projektów harmonizacji norm przez zewnętrznych ekspertów oraz, w zależności od potrzeb, tłumaczenia ich ostatecznych wersji,

- opracowaniu europejskich norm lub innych form normalizacji na rzecz wspierania polityki i prawa wspólnotowego,

- promowaniu i przejrzystość europejskiego systemu normalizacji oraz norm europejskich.

Inne działania, na przykład w dziedzinie pomocy lub współpracy technicznej w stosunku do państw trzecich również mogą być finansowane.

Nowe rozporządzenie finansowe[8] przewiduje, że przyznanie dotacji ujętych w budżecie na działania wspólnotowe wymaga wcześniejszego przyjęcia aktu podstawowego, który w świetle Traktatu WE jest aktem prawa wtórnego stanowiącego podstawę prawną do działań wspólnotowych i realizacji określonych wydatków ujętych w budżecie. Akty prawa wtórnego dotyczące normalizacji europejskiej nie odpowiadają w całości wymogom rozporządzenia finansowego.

W związku z powyższym, Komisja uważa, że koniecznym jest przyjęcie aktu, który będzie stanowił wyraźniejszą, dokładniejszą i bardziej precyzyjną podstawę prawną finansowania normalizacji europejskiej oraz zapewni jej ciągłość; uzasadnienie tej inicjatywy, która będzie przedmiotem oceny (patrz załącznik do niniejszego wniosku).

Wniosek dotyczący decyzji

W celu działania na rzecz swojej polityki oraz prawodawstwa wspólnotowego, Wspólnota Europejska posługuje się w bardzo szerokim zakresie normami europejskimi oraz innymi produktami normalizacji wypracowanymi przez europejskie organizacje normalizacyjne wymienione w załączniku I dyrektywy 98/34/WE, tj. CEN, CENELEC i ETSI lub inne organizacje techniczne w zależności od potrzeb, zwłaszcza odnośnie do prac przygotowawczych.

Prace nad normalizacją zostały powierzone europejskim organizacjom normalizacyjnym na podstawie wniosków dotyczących normalizacji, przedłożonych po konsultacji z Komitetem dyrektywy 98/34/WE zgodnie z przepisami przewidzianymi we wspomnianej dyrektywie oraz w decyzji 87/95/EWG w dziedzinie technologii informatycznych i komunikacji (ICT).

Niniejszy wniosek opiera się na artykułach 95 i 157 Traktatu WE.

Normalizacja europejska wspiera z jednej strony zbliżenie prawa mające na celu ustanowienie, funkcjonowanie oraz umocnienie rynku wewnętrznego (harmonizacja techniczna), z drugiej zaś strony, poprawę konkurencyjności przedsiębiorstw.

Środki harmonizacji technicznej mogą dotyczyć ogółu dziedzin takich jak opieka zdrowotna, bezpieczeństwo, ochrona środowiska i konsumentów czy interoperacyjność. Niezależnie od rynku wewnętrznego, normalizacja europejska może wspierać szeroki wachlarz polityki wspólnotowej na rzecz wzrostu konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw, zwłaszcza w zakresie wspólnej polityki handlowej, transportu, środowiska, ICT, zabezpieczeń dokumentów podróżnych, usług, innowacyjności, badań i rozwoju technologii.

Niniejszy wniosek mógłby od chwili obecnej stanowić odrębny akt, który stałby się wyraźną, pełną i precyzyjną podstawą umożliwiającą Wspólnocie finansowanie wszelkich działań normalizacyjnych niezbędnych do wdrażania polityki wspólnotowej.

Roczne decyzje w sprawie finansowania, podejmowane przez Komisję, ustalają przede wszystkim potrzeby, jakie należy zaspokoić, cele, jakie należy osiągnąć oraz wysokość dotacji, uwzględniając rodzaje działań oraz, w niektórych przypadkach, wysokość współfinansowania. Działania te podlegają regularnej ocenie okresowej oraz ocenie ex post zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia finansowego.

Artykuł 1 określa cel niniejszej decyzji, a mianowicie wkład Wspólnoty Europejskiej w finansowanie normalizacji europejskiej na rzecz polityki i prawodawstwa wspólnotowego. Wspieranie prawa wspólnotowego dotyczy rynku wewnętrznego produktów i usług, w tym opieki zdrowotnej, bezpieczeństwa, ochrony konsumentów i pracowników, interoperacyjności oraz transakcji handlowych. Ponadto, normalizacja europejska może stać się wartością dodaną i wzmocnić konkurencyjność przemysłu europejskiego, zwłaszcza w dziedzinie transportu, nowych technologii, ITC oraz przemysłu obronnego i kosmicznego.

Artykuł 2 określa wymienione w załączniku I dyrektywy 98/34/WE ESO, tj. CEN, CENELEC i ETSI, jako głównych beneficjentów finansowania normalizacji europejskiej. Jeśli chodzi o prace przygotowawcze lub dodatkowe dotyczące normalizacji, takie jak badania pre- i paranormatywne, przekrojowe badania porównawcze, analizy, oceny i zatwierdzanie, inne jednostki również kwalifikują się do finansowania wspólnotowego.

Artykuł 3 określa poszczególne rodzaje działań normalizacyjnych kwalifikujących się do finansowania wspólnotowego: chodzi o ustanawianie i modyfikację norm europejskich przez ESO; kwalifikujące się działania normalizacyjne mogą co więcej obejmować wszelkie inne produkty normalizacji takie jak prenormy, specyfikacje techniczne, raporty techniczne, wytyczne lub inne specyfikacje przyjęte przez grupy robocze, jak również świadczenie usług w kontekście normalizacji. Ponadto, finansowanie wspólnotowe może objąć działania sekretariatów centralnych ESO, weryfikację jakości norm europejskich, tłumaczenie norm, jak również promocję europejskiego systemu normalizacji. Projekty współpracy i pomocy technicznej w dziedzinie normalizacji z państwami trzecimi, mające na celu wspieranie dostępu do rynków, kwalifikują się również do finansowania wspólnotowego.

Artykuł 4 wyjaśnia, że przydzielone na działalność finansowaną w świetle niniejszej decyzji środki, przyznawane są raz na rok przez władzę budżetową.

Artykuł 5 określa zasady finansowania. Na ogół finansowanie działań ESO odbywa się w formie dotacji, bez ogłaszania zaproszenia do składania wniosków, zgodnie z art. 110 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia finansowego w połączeniu z art. 168 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia finansowego[9]. Jest to uzasadnione faktem, iż chodzi o organizacje wymienione w dyrektywie 98/34/WE, które działają w ogólnym interesie europejskim i które w skali europejskiej nie są konkurencją dla innych organizacji. Natomiast w stosunku do działań przygotowawczych lub dodatkowych dotyczących normalizacji, finansowanie przyznawane jest w formie dotacji w drodze konkursów lub przetargów. Odnośnie do finansowania działalności sekretariatów centralnych, przyznanie dotacji na konkretne działanie lub dotacji na ogólne funkcjonowanie jest możliwe. Jeśli chodzi o funkcjonowanie przewidziane w art. 113 ust. 2 rozporządzenia finansowego, degresywność nie powinna być stosowana. Zważywszy na wkład zainteresowanych stron w normalizację, polegający na udostępnianiu ekspertyz, powinna istnieć możliwość uwzględnienia wkładu rzeczowego. W celu ułatwienia zarządzania finansowego, konieczne może się okazać ustanowienie jednostkowych stawek taryfowych lub ryczałtów dotyczących finansowania norm lub innych produktów normalizacji.

Dla zapewnienia prawidłowego i trwałego zarządzania finansowanymi działaniami, wspólne cele współpracy jak również warunki administracyjne i finansowe dotyczące przyznania dotacji powinny być ustalane w drodze konwencji ramowych o partnerstwie między ESO a Komisją. Artykuł 6 określa zasady zarządzania, wdrażania i nadzoru przez Komisję. Aby zagwarantować przejrzyste i skuteczne zarządzanie, Komisja będzie mogła wykorzystywać potrzebne narzędzia takie jak audyty, oceny, analizy, zebrania, kampanie informacyjne i wydawnicze. Ponadto, regularnie należy przeprowadzać oceny skuteczności i wpływu środków finansowych.

Artykuł 7 przewiduje konieczne i odpowiednie środki mające na celu zapewnienie ochrony interesów finansowych Wspólnoty w trakcie wdrażania niniejszej decyzji.

2005/0157 (COD)

Wniosek dotyczący

DECYZJ I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie finansowania normalizacji europejskiej

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, zwłaszcza szczególności jego art. 95 oraz art. 157 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji[10],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [11],

stanowiąc zgodnie z postępowaniem określonym w art. 251 Traktatu[12],

a także mając na uwadze co następuje:

(1) Normalizacja europejska jest działaniem celowym, realizowanym przez i dla zainteresowanych stron chcących, w odpowiedzi na swoje potrzeby, ustanowić normy i inne produkty normalizacji. Produkty normalizacji ustanawiane są przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (CENELEC) i Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI), organizacje wyszczególnione w załączniku I dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. przewidującej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług w ramach społeczeństwa informatycznego[13], zwane dalej „europejskimi organizacjami normalizacyjnymi”.

(2) Dyrektywa 98/34/WE przewiduje, że Komisja ma możliwość, po konsultacji z Komitetem ustanowionym przez wspomnianą dyrektywę, wystąpić z wnioskiem w sprawie normalizacji do europejskich organizacji normalizacyjnych. Ogólne wytyczne dotyczące współpracy[14] określają partnerskie stosunki między, z jednej strony wspomnianymi organizacjami, a z drugiej, Komisją i Europejskim Stowarzyszeniem Wolnego Handlu (EFTA), które angażuje się również we wspieranie normalizacji europejskiej.

(3) Zważywszy na istotną rolę normalizacji europejskiej dla polityki i prawodawstwa wspólnotowego, Wspólnota musi uczestniczyć się w jej finansowaniu. Normalizacja europejska, z jednej strony wspomaga funkcjonowanie i konsolidację rynku wewnętrznego, zwłaszcza dzięki dyrektywom „nowego podejścia” w sektorze ochrony zdrowia, bezpieczeństwa, ochrony środowiska i konsumentów, działa ona również na rzecz interoperacyjności w dziedzinach takich jak transport. Z drugiej zaś strony, normalizacja europejska umożliwia poprawę konkurencyjności przedsiębiorstw, przede wszystkim ułatwiając swobodny przepływ produktów i usług, interoperacyjność sieci, środków komunikacji, rozwój technologiczny i innowacyjność w dziedzinach takich jak technologie informatyczne. W związku z powyższym należy zawrzeć w niniejszej decyzji finansowanie działań normalizacji europejskiej w dziedzinie technologii informatycznych i telekomunikacji, które ponadto podlega zwłaszcza decyzji 87/95/EWG Rady z dnia 22 grudnia 1986 w sprawie normalizacji w zakresie technologii informatycznych i telekomunikacji.[15]

(4) Niezbędnym jest ustanowienie jasnych, pełnych i precyzyjnych podstaw prawnych do celów finansowania przez Wspólnotę wszelkich działań normalizacji europejskiej niezbędnych do wdrażania wspólnotowej polityki i prawodawstwa.

(5) Finansowanie wspólnotowe powinno mieć na celu ustanowienie norm lub innych produktów normalizacji, ułatwienie ich stosowania w przedsiębiorstwach, między innymi poprzez ich tłumaczenie na poszczególne języki wspólnotowe, wzmocnienie spójności europejskiego systemu normalizacji oraz zapewnienie promocji całego systemu.

(6) Środki przyznawane na działania związane z normalizacją europejską będą przydzielane raz na rok przez władzę budżetową w ramach limitów perspektyw finansowych i będą przedmiotem corocznej decyzji Komisji, która ustali ich wysokość oraz, w niektórych przypadkach, maksymalną stawkę współfinansowania, w zależności od rodzaju działalności.

(7) Zważywszy na bardzo szeroki zasięg normalizacji europejskiej w zakresie wspierania polityki i prawodawstwa wspólnotowego oraz różnorodne typy normalizacji, należy przewidzieć zróżnicowane formy finansowania. Chodzi głównie o dotacje, bez zaproszenia do składania wniosków, dla europejskich organizacji normalizacyjnych, zgodnie z postanowieniami art. 110 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 roku w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[16], zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym” i art. 168 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[17].

(8) Ponadto, jeśli europejskie organizacje normalizacyjne w sposób ciągły wspierają działania wspólnotowe, powinny one posiadać skuteczne i sprawnie działające sekretariaty centralne. W związku z powyższym, Komisja zobowiązane jest od tego momentu przyznawać organizacjom działającym na rzecz ogólnego interesu europejskiego dotacje, nie stosując w przypadku dotacji na funkcjonowanie, zasady degresywności ujętej w art. 113 ust. 2 rozporządzenia finansowego. Skuteczne funkcjonowanie europejskich organizacji normalizacyjnych zakłada ponadto, że krajowi przedstawiciele tych organizacji wywiążą się z obowiązku wkładu finansowego na rzecz europejskiego systemu normalizacji.

(9) Finansowanie działalności normalizacyjnej powinno również pokrywać działania przygotowawcze i dodatkowe mające na celu ustanowienie norm lub innych produktów normalizacji. Chodzi tu głównie o prace badawcze, opracowywanie wstępnych dokumentów prawnych, prowadzenie przekrojowych badań porównawczych, zatwierdzanie i ocenianie norm. Ponadto, promowanie normalizacji na planie europejskim i międzynarodowym powinno również obejmować realizację programów współpracy i pomocy technicznej z państwami trzecimi. W celu polepszenia dostępności do rynków oraz wzmocnienia konkurencyjności przedsiębiorstw, należy od chwili obecnej przewidzieć możliwość przyznawania dotacji innym jednostkom w drodze konkursów lub w niektórych przypadkach przetargów.

(10) Regularnie między Komisją a europejskimi organizacjami normalizacyjnymi podpisywane są konwencje o partnerstwie, mające na celu ustalenie zasad administracyjnych i finansowych dotyczących finansowania działalności normalizacyjnej, zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego.

(11) Zważywszy na specyfikę prac normalizacyjnych, a w szczególności na istotną rolę, jaką odgrywają w procesie normalizacji poszczególne zainteresowane strony, zwłaszcza przedsiębiorstwa, udostępniając swoich ekspertów, należy uznać, że współfinansowanie działalności wytwarzania norm europejskich i innych produktów normalizacji stanowiących przedmiot europejskich dotacji, może mieć w sposób ciągły formę wkładu rzeczowego.

(12) W celu zagwarantowania skutecznego wdrożenia niniejszej decyzji, możliwość odniesienia się do niezbędnych ekspertyz jest konieczna, zwłaszcza w zakresie audytu i zarządzania finansowego; konieczna jest również możliwość korzystania z narzędzi administracyjnych, pozwalających na wdrożenie oraz regularną ocenę skuteczności działań będących przedmiotem finansowania europejskiego w celu upewnienia się co do jego użyteczności i wpływu na działalność normalizacyjną.

(13) Należy również podjąć działania odpowiednie i niezbędne w celu uniknięcia nadużyć finansowych i nieprawidłowości oraz odzyskania środków utraconych, bezpodstawnie wypłaconych lub źle wykorzystanych, zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich[18], nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami[19] oraz nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[20],

STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1 Przedmiot

Niniejsza decyzja ustanawia zasady udziału Wspólnoty w finansowaniu normalizacji europejskiej wspomagającej wdrażanie polityki i prawodawstwa wspólnotowego.

Artykuł 2

Jednostki kwalifikujące się do finansowania wspólnotowego

Finansowanie wspólnotowe może być przyznane europejskim organizacjom normalizacyjnym wyszczególnionym w załączniku I dyrektywy 98/34/WE, zwanym dalej: „europejskimi organizacjami normalizacyjnymi” na prowadzenie działań wymienionych w art. 3 niniejszej decyzji.

Finansowanie wspólnotowe może również być przyznane innym jednostkom na prowadzenie prac przygotowawczych i dodatkowych w dziedzinie normalizacji europejskiej, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b), jak również na programy, o których mowa w art. 3 ust. 2.

Artykuł 3 Działalność normalizacyjna kwalifikująca się do finansowania europejskiego

1. Wspólnota może finansować następujące rodzaje działalności w dziedzinie normalizacji europejskiej:

a) wytwarzanie i modyfikowanie norm europejskich oraz wszystkich innych produktów normalizacji niezbędnych i odpowiednich do celów wdrażania polityki i prawodawstwa Wspólnoty;

b) realizacja prac przygotowawczych i dodatkowych w zakresie normalizacji europejskiej takich jak badania, programy, oceny, analizy porównawcze, prace badawcze, analizy laboratoryjne, przekrojowe badania porównawcze oraz prace dotyczące oceny zgodności;

c) działalność sekretariatów centralnych europejskich organizacji normalizacyjnych;

d) weryfikacja jakości oraz zgodności norm europejskich lub wszystkich innych produktów normalizacji;

e) tłumaczenie, w miarę potrzeb, norm europejskich lub wszystkich innych produktów normalizacji stosowanych na rzecz polityki i prawodawstwa Wspólnoty, na języki wspólnotowe inne niż języki robocze europejskich organizacji normalizacyjnych;

f) promowanie i podkreślanie znaczenia europejskiego systemu normalizacji oraz norm europejskich wśród zainteresowanych stron we Wspólnocie oraz na forum międzynarodowym.

2. Rodzaje działalności, o których mowa w ust. 1 lit. f), mogą obejmować realizację programów współpracy oraz pomocy technicznej w stosunku do państw trzecich.

3. Rodzaje działalności, o których mowa w ust. 1 lit. a), są kwalifikowane wyłącznie po przeprowadzeniu konsultacji dotyczących wniosków kierowanych do europejskich organizacji normalizacyjnych z komitetem utworzonym na mocy art. 5 dyrektywy 98/34/WE.

Artykuł 4

Finansowanie

Dotacje udzielane na działalność, o której mowa w art. 3 są przyznawane raz na rok przez władzę budżetową, w ramach ograniczeń przedstawionych w perspektywach finansowych.

Artykuł 5 Zasady finansowania

1. Finansowanie wspólnotowe odbywa się poprzez przyzna wanie dotacji bez ogłaszania zaproszenia do składania wniosków na rzecz następujących podmiotów:

a) europejskie organizacje normalizacyjne - na realizację działalności określonej w art. 3,

b) jednostki wyszczególnione w akcie podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego - na realizację, we współpracy z europejskimi organizacjami normalizacyjnymi, prac, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia.

Odbywa się ono poprzez przyznanie dotacji w drodze konkursu lub przetargu, na prace związane z normalizacją, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) lub na programy, o których mowa w art. 3 ust. 2.

2. Finansowanie działalności sekretariatów centralnych europejskich organizacji normalizacyjnych, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. c), może odbywać się na zasadzie dotacji na konkretne działanie lub dotacji na funkcjonowanie. Dotacje na funkcjonowanie, w przypadku kolejnego ich przyznania, nie ulegają zmniejszeniu.

3. Komisja uchwala zasady finansowania, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz wysokości i w niektórych przypadkach maksymalne wartości procentowe finansowania poszczególnych rodzajów działalności.

4. Współfinansowanie w formie wkładu rzeczowego jest możliwe. Waloryzacja wkładu rzeczowego odbywa się w trybie przewidzianym w przepisach rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.

5. Wspólne cele współpracy oraz warunki administracyjne i finansowe dotyczące dotacji przyznawanych europejskim organizacjom normalizacyjnym określone są w ramowych konwencjach o partnerstwie, podpisywanych między Komisją z jednej strony, a organizacją z drugiej, zgodnie z rozporządzeniem finansowym i rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2342/2002.

Artykuł 6 Zarządzanie, wdrażanie i nadzór

1. Dotacje zatwierdzone przez władzę budżetową na finansowanie działalności normalizacyjnej mogą również pokrywać wydatki administracyjne związane z działaniami przygotowawczymi, nadzorczymi, kontrolnymi oraz audytem i oceną, bezpośrednio niezbędnymi do realizacji celów niniejszej decyzji, a zwłaszcza badaniami, zebraniami, kampaniami informacyjnymi i wydawniczymi, kosztami związanymi z sieciami informatycznymi umożliwiającymi wymianę informacji oraz wszystkimi innymi wydatkami związanymi ze wsparciem administracyjnym i technicznym, z jakiego może korzystać Komisja przy realizacji działalności normalizacyjnej.

2. Komisja w sposób ciągły ocenia działalność normalizacyjną będącą przedmiotem finansowania wspólnotowego w zakresie potrzeb polityki i prawodawstwa wspólnotowego.

Artykuł 7

Ochrona interesów finansowych Wspólnoty

1. Komisja czuwa, nad tym, aby podczas realizacji rodzajów działalności finansowanych w trybie niniejszej decyzji, interesy finansowe Wspólnoty były chronione poprzez stosowanie środków zapobiegających oszustwom, korupcji oraz innym nielegalnym działaniom, poprzez stosowanie efektywnych kontroli oraz ściąganie bezpodstawnie wypłaconych kwot, jak również w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, za pomocą odpowiednich, odstraszających sankcji, zgodnie z rozporządzeniami (WE, Euratom) nr 2988/95, (Euratom, WE) nr 2185/96 oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999.

2. Odnośnie do działalności wspólnotowej finansowanej na mocy niniejszej decyzji, pojęcie nieprawidłowości, o którym mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95 jest rozumiane jako wszelkie naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub nieznajomość zobowiązań umownych wynikających z działania lub zaniechania ze strony podmiotu gospodarczego, które spowodowało lub mogłoby, w wyniku bezpodstawnych wydatków, spowodować szkody dla budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich lub budżetów zarządzanych przez Wspólnoty.

3. Porozumienia i umowy wynikające z niniejszej decyzji, przewidują monitorowanie i kontrolę finansową ze strony Komisji lub upoważnionych przez nią przedstawicieli oraz audyty Trybunału obrachunkowego, a w szczególnych przypadkach monitorowanie i kontrolę na miejscu.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

FICHE FINANCIÈRE LÉGISLATIVE

Domaine(s) politique(s): Marché intérieur et compétitivité des entreprises Activité(s): Normalisation européenne |

DÉNOMINATION DE L’ACTION: FINANCEMENT DE LA NORMALISATION EUROPÉENNE |

1. LIGNE(S) BUDGÉTAIRE(S) + INTITULÉ(S)

020304 – Normalisation et rapprochement des législations – ainsi que le cas échéant d’autres lignes budgétaires pertinentes pour d’autres politiques.

2. DONNÉES CHIFFRÉES GLOBALES

2.1 Enveloppe totale de l’action (partie B): 134 millions d'euros en CE

2.2 Période d’application:

2006-2010

2.3 Estimation globale pluriannuelle des dépenses:

a) Échéancier crédits d'engagement/crédits de paiement (intervention financière) (cf. point 6.1.1)

Millions d'euros ( à la 3 e décimale)

Année 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | Total |

Crédits d'engagement | 19 | 25 | 30 | 30 | 30 | 134 |

Crédits de paiement | 18.6 | 25 | 30 | 30 | 30 | 133,6 |

b) Assistance technique et administrative (ATA) et dépenses d’appui (DDA) (cf. point 6.1.2) (inclus dans les budgets annuels en tant que de besoin)

CE | - | - | - | - | - | - | - |

CP | - | - | - | - | - | - | - |

Sous-total a+b |

CE | 19 | 25 | 30 | 30 | 30 | - | 134 |

CP | 18.6 | 25 | 30 | 30 | 30 | - | 133,6 |

c) Incidence financière globale des ressources humaines et autres dépenses de fonctionnement : maintien du statu-quo (2A+3B+2C). (cf. points 7.2 et 7.3)

CE/CP | - | - | - | - | - | - | - |

TOTAL a+b+c |

CE | 19 | 25 | 30 | 30 | 30 | - | 134 |

CP | 18.6 | 25 | 30 | 30 | 30 | - | 133,6 |

2.4 Compatibilité avec la programmation financière et les perspectives financières

X La proposition est compatible avec la programmation financière existante pour 2006.

Pour les années 2007 à 2010, la proposition est compatible au nouveau cadre des perspectives financières 2007-2013, voir la Communication [COM(2004) 101] de la Commission de février 2004.

Cette proposition nécessite une re-programmation de la rubrique concernée des perspectives financières,

y compris, le cas échéant, un recours aux dispositions de l’accord interinstitutionnel.

2.5 Incidence financière sur les recettes

X Aucune implication financière (concerne des aspects techniques relatifs à la mise en œuvre d'une mesure).

3. CARACTÉRISTIQUES BUDGÉTAIRES

Nature de la dépense | Nouvelle | Participation AELE | Participation pays candidats | Rubrique PF |

DO | CND | NON | OUI | NON | N° 3 (en 2006) N° 1a (à partir de 2007) |

4. BASE JURIDIQUE

Article 95 et 157 du traité instituant la Communauté européenne

5. DESCRIPTION ET JUSTIFICATION

5.1 Nécessité d'une intervention communautaire

5.1.1 Objectifs poursuivis

La présente proposition a pour objectif de rationaliser, consolider et sécuriser dans la durée et dans le contexte du nouveau règlement financier les dépenses existantes en matière d’activités de normalisation européenne réalisées en soutien des politiques communautaires, notamment pour l’amélioration du marché intérieur et de la compétitivité des entreprises dans le cadre d’un développement durable.

5.1.2 Dispositions prises relevant de l’évaluation ex ante

Une évaluation d’impact préliminaire a été réalisée qui a conclu à un impact neutre de cette mesure qui consiste à renforcer, consolider, sécuriser et éventuellement simplifier une situation existante dans le cadre d’une nouvelle législation financière et de l’élargissement de la Communauté européenne (voir point 2 de la présente annexe). Comme prévu, une consultation a été menée auprès des parties intéressées (normalisateurs, industrie, Etats membres et AELE). L’ensemble des parties consultées a reconnu le bien fondé d’une telle proposition et la continuation des actions existantes telles que décrites au point 5.2.

5.2 Actions envisagées et modalités de l'intervention budgétaire

Actuellement, le financement des activités de la normalisation européenne vise essentiellement:

- des contrats de performance annuels avec CEN, CENELEC et ETSI pour améliorer le fonctionnement de leurs secrétariats centraux en terme de cohérence, d’efficacité, de qualité et de visibilité,

- l’amélioration de la qualité de la normalisation européenne, via l’évaluation par des consultants externes des projets de normes harmonisées et la traduction en tant que de besoin de leur version finale,

- l’élaboration de normes européennes ou autres produits de normalisation élaborés en soutien des politiques communautaires,

- la promotion et la visibilité du système européen de normalisation et des normes européennes.

D’autres activités peuvent être financées par exemple dans les domaines de l’assistance ou de la coopération technique vis-à-vis des pays tiers.

L’intervention budgétaire se fait essentiellement sur base de subventions sans appel à proposition pour les organismes européens de normalisation reconnus dans la directive 98/34/CE ou encore via l’appel au marché ou par le biais des subventions avec appel à proposition vis-à-vis d’autres entités.

5.3 Modalités de mise en œuvre

La gestion du budget de normalisation est de la responsabilité de la Commission. Ce budget est essentiellement exécuté sur la base des activités telles que décrites dans l’article 3 de la proposition.

Une assistance technique et administrative n’est pas exclue ; elle est partie intégrante des budgets annuels.

6. INCIDENCE FINANCIÈRE

6.1 Incidence financière totale sur la partie B (pour toute la période de programmation)

La ventilation par type d’actions se fait chaque année sur la base des estimations indiquées au point 2.3 et dans le cadre des Décisions annuelles de financement de la Commission qui fixe les montants, les taux de co-financement par type d’activité.

7. INCIDENCE SUR LES EFFECTIFS ET LES DÉPENSES ADMINISTRATIVES

Aucune incidence car maintien de la situation existante en matière de ressources humaines et de dépenses administratives (2A+3B+2C).

8. SUIVI ET ÉVALUATION

8.1 Système de suivi

Des évaluations récurrentes sont réalisées régulièrement par la Commission sur les différents types d’activités faisant l’objet d’un soutien financier communautaire (voir point 6.2 relatif à l’évaluation ex-ante).

8.2 Modalités et périodicité de l’évaluation prévue

Des évaluations ex-post sont prévues pour chaque type de financement chaque année. A titre d’exemple, le programme esap a fait l’objet d’une évaluation en 2003 ; en 2005, les contrats consultants seront évalués par des évaluateurs externes.

9. MESURES ANTIFRAUDE

Les dispositions de la réglementation financière relatives à l’exécution du budget, et plus particulièrement celles concernant les mesures de contrôle sont d’ores et déjà mises en œuvre.

Des mesures de contrôles systématiques des subventions sont prévues dans les conventions cadre de partenariat signées entre la Commission et les organismes européens de normalisation telles que des obligations de rapports, de décomptes financiers avec la possibilité d’exiger toutes pièces justificatives pour les dépenses pendant 5 ans après paiement de la facture finale relative à toute convention spécifique.

Des rapports d’audit sont requis de la part des bénéficiaires conformément aux dispositions du règlement financier.

Des contrôles sur pièces et sur place sont réalisés régulièrement par la Commission notamment pour s’assurer que le système d’enregistrement du nombre d’hommes/jours utilisés pour les activités de normalisation est fiable.

[1] CEN : Europejski Komitet Normalizacyjny, CENELEC : Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki, ETSI: Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych

[2] Dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady przewidująca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych, Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37, zmieniona dyrektywą 96/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18.

[3] Dz.U. L 36 z 7.2.1987, str. 31.

[4] Dz.U. C 091 z 16.4.2003, str. 7.

[5] Dz.U. C 150 z 28.5.1999, str. 624.

[6] Dz.U. C 141 z 19.5.2000, str. 1.

[7] Dz.U. C 66 z 15.3.2002, str. 1.

[8] Rozporządzenie (WE, Euratom) Rady nr 1605/2002 z 25.6.2002, Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

[9] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1.

[10] Dz.U. C z , str. .

[11] Dz.U. C z , str. .

[12] Dz.U. C z , str. .

[13] Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37. Dyrektywa zmieniona ostatnio przez Akt Przystąpienia z 2003.

[14] Dz.U. C 91 z 16.4.2003, str. 7.

[15] Dz.U. L 36 z 7.2.1987, str. 31. Decyzja zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz. U. L 122 z 16.5.2003, str. 36).

[16] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str.1.

[17] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str.1.

[18] Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.

[19] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

[20] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.