[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 11.6.2010

KOM(2010)306 wersja ostateczna

2010/0167 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) nr […]/2010

z dnia […] r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 53/2010 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów dorsza, karmazyna oraz tuńczyka zwykłego i wykluczające pewne grupy statków z systemu nakładu połowowego ustanowionego w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1342/2008

UZASADNIENIE

Rozporządzenie Rady (UE) nr 53/200[1] ustala uprawnienia do połowów na 2010 r. dotyczące pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach UE, a w odniesieniu do statków UE – na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe.

W trakcie dorocznych obrad Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku w 2009 r. zadecydowano o ponownym otwarciu, po ponad dziesięcioletnim okresie moratorium, połowów dorsza w obszarze NAFO 3M oraz karmazyna w obszarze NAFO 3LN, przy jednoczesnym ustaleniu restrykcyjnych reguł dotyczących przyłowu. Należy tu wyjaśnić, że ogólne zasady dotyczące przyłowu obowiązujące w obszarze podlegającym regulacji NAFO zakładają, że do wykorzystania przyłowów uprawnione są wyłącznie państwa członkowskie dysponujące przydziałem danego gatunku w odniesieniu do określonego obszaru.

Załącznik ID do tego rozporządzenia ustala całkowity dopuszczalny połów (TAC) i kwoty dotyczące gatunków masowo migrujących na mocy decyzji Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjętej w trakcie jej dorocznego posiedzenia w roku 2009 r. W toku specjalnego posiedzenia komitetu zgodności ICCAT, które odbyło się w Madrycie w dniach 24-26 lutego 2010 r., poddano przeglądowi podział kwot połowowych tuńczyka zwykłego, przy czym kwota przysługująca Unii Europejskiej uległa zmniejszeniu. Dlatego też kwoty połowowe w odniesieniu do tuńczyka zwykłego należy poddać odpowiedniej zmianie.

Ponadto to samo rozporządzenie w art. 15 i załączniku IV określa maksymalną liczbę statków uprawnionych do połowów tuńczyka zwykłego w określonych rejonach i w określonych warunkach. Uwzględniając przepisy art. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 302/2009 dotyczącego wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym[2], konieczne jest zadecydowanie o dalszym ograniczeniu uprawnień do połowów w tym łowisku, a w szczególności określenie liczby tonarów (pułapek), całkowitej liczby statków rybackich i ich zdolności połowowej wyrażonej jako pojemność brutto oraz możliwości każdego z państw członkowskich w zakresie hodowli i tuczu tuńczyka w odniesieniu do łowisk tuńczyka zwykłego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 ustanawiającego długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 423/2004 na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie oraz opinii STECF Rada może wyłączyć niektóre grupy statków ze stosowania systemu nakładu połowowego, jeżeli dostępne są stosowne dane dotyczące wielkości połowów i odrzutów dorsza dla odnośnych statków, a odsetek wielkości połowu dorsza nie przekracza 1,5 % całkowitej wielkości połowu dla odnośnej grupy statków, oraz jeżeli włączenie tej grupy statków do systemu nakładu połowowego stanowiłoby obciążenie administracyjne nieproporcjonalne do ich ogólnego wpływu na stada dorsza.

Na świetle opinii STECF, czyli Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa, informacje przekazane przez Niemcy, Irlandię i Francję w odniesieniu do pewnych grup statków rybackich poławiających w Morzu Północnym, w wodach na zachód od Szkocji oraz w Morzu Irlandzkim w wystarczający sposób pozwalają ustalić, że połowy dorsza, w tym odrzuty dokonywane przez te grupy statków, są zgodne z warunkami określonymi w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008, a tym samym mogą być wyłączone z systemu nakładu połowowego. Mając na uwadze opinię wydaną przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa właściwym byłoby wyłączenie tych grup statków z zakresu obowiązywania systemu nakładu połowowego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 poprzez wprowadzenie zmian w rozporządzeniu (WE) nr 754/2009 oraz dostosowanie maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego przysługującego tym państwom członkowskim na mocy dodatku I do załącznika IIa do rozporządzenia (WE) nr 53/2010.

Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 państwa członkowskie miały w roku 2009 możliwość zmiany swoich przydziałów nakładu połowowego przez przeniesienie nakładu połowowego i zdolności połowowej pomiędzy obszarami geograficznymi, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. Niderlandy przedłożyły informacje dotyczące przeprowadzonego w 2009 r. przeniesienia określonej części nakładu połowowego i zdolności połowowej z Morza Północnego na Morze Irlandzkie. Powiadomienie o zmianach należy uznać za zgodne z warunkami określonymi w art. 16 ust. 3. Przyznany Niderlandom w dodatku I do załącznika IIa do rozporządzenia (WE) 53/2010 maksymalny dopuszczalny nakład połowowy powinien zostać zatem odpowiednio zmieniony.

Wzywa się Radę do jak najszybszego przyjęcia niniejszego wniosku, aby umożliwić rybakom zaplanowanie działalności na pozostały okres trwającego sezonu połowowego.

2010/0167 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) nr […]/2010

z dnia […] r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 53/2010 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów dorsza, karmazyna oraz tuńczyka zwykłego i wykluczające pewne grupy statków z systemu nakładu połowowego ustanowionego w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1342/2008

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów[3], w szczególności jego art. 11,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (UE) nr 53/2010[4] ustala uprawnienia do połowów na 2010 r. dotyczące pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach UE, zaś w odniesieniu do statków UE – na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe.

(2) W trakcie dorocznych obrad Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) w 2009 r. zadecydowano o ponownym otwarciu, po ponad dziesięcioletnim moratorium, połowów dorsza w obszarze NAFO 3M oraz karmazyna w obszarze NAFO 3LN. Zasady dotyczące przyłowu ustalone rozporządzeniem (UE) nr 53/2010 dla dwóch ponownie otwartych łowisk powinny ulec odpowiednim zmianom, z zapewnieniem spójności z ogólnymi zasadami dotyczącymi przyłowu obowiązującymi w obszarze podlegającym regulacji NAFO na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1386/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego środki ochrony zasobów i jej egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku[5].

(3) W trakcie specjalnego posiedzenia komitetu zgodności Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), obradującego w Madrycie w dniach 24-26 lutego 2010 r., zmniejszono kwotę połowową tuńczyka zwykłego przysługującą Unii Europejskiej. Trzeba zatem wprowadzić te zmienione przepisy do prawa UE.

(4) Uwzględniając przepisy art. 5 ust. 5 i 8 oraz art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) 302/2009 dotyczącego wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym[6] należy określić maksymalną liczbę statków rybackich, które mogą być upoważnione do poławiania, trzymania na pokładzie, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka zwykłego, oraz ich zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto dla każdego z państw członkowskich, maksymalną dopuszczoną liczbę tonarów upoważnionych przez każde państwo członkowskie do połowów oraz możliwości każdego z państw członkowskich w zakresie hodowli i tuczu tuńczyka oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka zwykłego, którą to ilość każde państwo członkowskie może rozdzielić między swoje miejsca hodowli.

(5) W kontekście ustalania uprawnień do połowów i zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 Rada może – na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie i ocenionych przez STECF – wyłączyć niektóre grupy statków z systemu nakładu połowowego ustanowionego w tym rozporządzeniu, pod warunkiem że będą dostępne odpowiednie dane na temat połowów i odrzutów dorsza dokonanych przez te statki, że odsetek połowów dorsza nie przekracza 1,5 % całkowitych połowów tej grupy statków i że włączenie tej grupy do systemu nakładu połowowego stanowiłoby obciążenie administracyjne nieproporcjonalne do jej ogólnego wpływu na zasoby dorsza. Niemcy przedstawiły informacje w odniesieniu do połowów dorsza przez grupę statków dokonujących połowów czarniaka przy pomocy włoków dennych o rozmiarze oczek sieci nie mniejszym niż 120 mm w Morzu Północnym oraz w obszarze wód na zachód od Szkocji. Irlandia przedstawiła informacje o połowach dorsza dokonywanych przez przez grupę statków poławiających homarca w Morzu Irlandzkim przy pomocy kratownicy sortującej podobnej do objętej definicją w dodatku 2 do załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 43/2009. Francja przedstawiła informacje w odniesieniu do połowów dorsza dokonywanych przez grupę statków prowadzących połowy gatunków głębinowych przy pomocy włoków dennych o rozmiarze oczek sieci nie mniejszym niż 110 mm w wodach na zachód od Szkocji. Na podstawie tych informacji ocenionych przez STECF można stwierdzić, że połowy dorsza, w tym odrzuty, wszystkich wymienionych grup statków nie przekraczają 1,5 % ich całkowitych połowów. Uwzględniwszy ponadto istniejące środki kontroli i monitorowania zapewniające monitorowanie i kontrolę działalności połowowej tych grup statków i z uwagi na to, że włączenie tych grup stanowiłoby obciążenie administracyjne nieproporcjonalne do ogólnego wpływu tego włączenia na zasoby dorsza, właściwe jest wyłączenie tych grup statków ze stosowania przepisów rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1342/2008, co umożliwi odpowiednie ustalenie ograniczeń nakładu połowowego dla zainteresowanych państw członkowskich.

(6) Zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 państwa członkowskie miały w roku 2009, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków, możliwość zmiany swoich przydziałów nakładu połowowego przez przeniesienie nakładu połowowego i zdolności połowowej pomiędzy obszarami geograficznymi. Na podstawie przedłożonych przez Niderlandy informacji w odniesieniu do przeniesienia w 2009 r. określonej części nakładu połowowego i zdolności połowowej z Morza Północnego na Morze Irlandzkie stosowne byłoby dostosowanie maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego przysługującego Niderlandom na mocy dodatku I do załącznika IIa do rozporządzenia (WE) nr 53/2010.

(7) Należy zatem odpowiednio zmienić przepisy rozporządzeń (UE) nr 53/2010 oraz (WE) nr 754/2009 wyłączających niektóre grupy statków z systemu nakładu połowowego ustanowionego w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1342/2008[7].

(8) Mając na uwadze unikanie przerw w działalności połowowej oraz obowiązki w zakresie sprawozdawczości dotyczącej połowów z każdego roku kalendarzowego oraz nakładów rocznych obliczanych począwszy od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 31 stycznia 2011 r., niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie bezpośrednio po opublikowaniu, aby mieć zastosowanie, odpowiednio, z dniem 1 stycznia 2010 r. oraz z dniem 1 lutego 2010 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 53/2010

W rozporządzeniu (UE) nr 53/2010 wprowadza się następujące zmiany:

1) artykuł 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15 Ograniczenia połowów oraz możliwości chowu, hodowli i tuczu tuńczyka zwykłego

1. Ogranicza się liczbę unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka zwykłego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku zgodnie z pkt 1 załącznika IV.

2. Ogranicza się liczbę unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka zwykłego w Morzu Śródziemnym o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku zgodnie z pkt 2 załącznika IV.

3. Ogranicza się liczbę unijnych statków dokonujących połowów tuńczyka zwykłego w Morzu Adriatyckim do celów hodowlanych upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka zwykłego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku zgodnie z pkt 3 załącznika IV.

4. Liczbę statków, które mogą być upoważnione do poławiania, trzymania na pokładzie, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka zwykłego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz ich całkowitą zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto niniejszym ogranicza się zgodnie z pkt 4 załącznika IV.

5. Liczbę tonarów służących do połowów tuńczyka zwykłego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z pkt 5 załącznika IV.

6. Ogranicza się możliwości w zakresie chowu, hodowli i tuczu tuńczyka w odniesieniu do łowisk tuńczyka zwykłego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka zwykłego rozdzielaną między miejsca hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym zgodnie z pkt 6 załącznika IV.”;

2) w załączniku IC wprowadza się następujące zmiany:

(i) pozycja dotycząca gatunku: dorsz w obszarze NAFO 3M otrzymuje brzmienie:

Gatunek: | Dorsz Gadus morhua | Obszar: | NAFO 3M (COD/N3M.) |

Estonia | 61 | (1) (2) |

Niemcy | 247 | (1) |

Łotwa | 61 | (1) (2) |

Litwa | 61 | (1) (2) |

Polska | 209 | (1) (2) |

Hiszpania | 796 | (1) |

Francja | 110 | (1) |

Portugalia | 1070 | (1) |

Zjednoczone Królestwo | 521 | (1) |

UE | 3 136 | (1) (2) |

TAC | 5 500 | (1) (2) |

(1) Ukierunkowane połowy dorsza w obszarze NAFO 3M są dozwolone do czasu, kiedy szacunkowe połowy (łącznie z przyłowami), które można uzyskać w pozostałej części roku, wyniosą 100 % przydzielonej kwoty. Po tym terminie dozwolone są wyłącznie przyłowy w granicach większej z następujących wartości: 1 250 kg lub 5 %, w ramach kwoty przydzielonej państwu członkowskiemu bandery. (2) Łącznie z upoważnieniami do połowów Estonii, Łotwy i Litwy, które wynoszą po 61 ton, oraz przydziałem dla Polski, który wynosi 209 ton, zgodnie z porozumieniami dotyczącymi podziałów w odniesieniu do dawnego ZSRR przyjętymi przez Komisję ds. Rybołówstwa NAFO w 2003 r., w związku z przystąpieniem Estonii, Łotwy, Litwy i Polski do Unii Europejskiej. |

(ii) pozycja dotycząca gatunku: karmazyn w obszarze 3LN otrzymuje brzmienie:

Gatunek: | Karmazyny Sebastes spp. | Obszar: | NAFO 3LN (RED/N3LN.) |

Estonia | 173 | (1) (2) |

Niemcy | 119 | (1) |

Łotwa | 173 | (1) (2) |

Litwa | 173 | (1) (2) |

UE | 638 | (1) (2) |

TAC | 3 500 | (1) (2) |

(1) Ukierunkowane połowy karmazynów w obszarze NAFO 3LN są dozwolone do czasu, kiedy szacunkowe połowy (łącznie z przyłowami), które można uzyskać w pozostałej części roku, wyniosą 100 % przydzielonej kwoty. Po tym terminie dozwolone są wyłącznie przyłowy w granicach większej z następujących wartości: 1 250 kg lub 5 %, w ramach kwoty przydzielonej państwu członkowskiemu bandery. (2) Łącznie z upoważnieniami do połowów Estonii, Łotwy i Litwy, które wynoszą po 173 ton, zgodnie z porozumieniami dotyczącymi podziałów w odniesieniu do dawnego ZSRR przyjętymi przez Komisję ds. Rybołówstwa NAFO w 2003 r., w związku z przystąpieniem Estonii, Łotwy, Litwy i Polski do Unii Europejskiej. |

3) w załączniku ID pozycja dotycząca gatunku: tuńczyk zwykły w obszarze: Ocean Atlantycki, na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej oraz Morze Śródziemne otrzymuje brzmienie:

„Gatunek: | Tuńczyk zwykły Thunnus thynnus | Obszar: | Ocean Atlantycki, na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej oraz Morze Śródziemne (BFT/AE045W) |

Cypr | 70,18 | (4) |

Grecja | 130,30 |

Hiszpania | 2 526,06 | (2)(4) |

Francja | 2 021,93 | (2)(3)(4) |

Włochy | 1 937,50 | (4)(5) |

Malta | 161,34 | (4) |

Portugalia | 237,66 |

Wszystkie państwa członkowskie | 2,41 | (1) |

UE | 7 087,38 | (2)(3)(4)(5) |

TAC | 13 500 |

(1) Z wyjątkiem Cypru, Grecji, Hiszpanii, Francji, Włoch, Malty i Portugalii i wyłącznie jako przyłów. |

(2) W ramach tego TAC do połowów tuńczyka zwykłego o wielkości między 8 kg/75 cm a 30 kg/115 cm dokonywanych przez statki, o których mowa w załączniku IV pkt 1 (BFT/*8301), stosuje się następujące ograniczenia połowowe i rozdział między państwa członkowskie: |

Hiszpania | 367,23 |

Francja | 165,69 |

UE | 532,92 |

(3) W ramach tego TAC do połowów tuńczyka zwykłego o wadze co najmniej 6,4 kg lub mierzącego co najmniej 70 cm dokonywanych przez statki, o których mowa w załączniku IV pkt 1 (BFT/*641), stosuje się następujące ograniczenia połowowe i rozdział między państwa członkowskie: |

Francja | 45 (*) |

UE | 45 |

(*) Na wniosek Francji Komisja może zmienić przedmiotową liczbę, do wielkości 100 ton, zgodnie z zaleceniem ICCAT nr 08-05. |

(4) W ramach tego TAC do połowów tuńczyka zwykłego o wielkości między 8 kg a 30 kg dokonywanych przez statki, o których mowa w załączniku IV pkt 2 (BFT/*8302), stosuje się następujące ograniczenia połowowe i rozdział między państwa członkowskie: |

Hiszpania | 50,52 |

Francja | 49,84 |

Włochy | 39,34 |

Cypr | 1,40 |

Malta | 3,23 |

UE | 144,34 |

(5) W ramach tego TAC do połowów tuńczyka zwykłego o wielkości między 8 kg a 30 kg dokonywanych przez statki, o których mowa w załączniku IV pkt 3 (BFT/*643), stosuje się następujące ograniczenia połowowe i rozdział między państwa członkowskie: |

Włochy | 39,34 |

UE | 39,34 | ”; |

4) w załączniku IV wprowadza się następujące zmiany:

(i) tabela w punkcie 2 otrzymuje brzmienie:

„Hiszpania | 139 |

Francja | 86 |

Włochy | 35 |

Cypr | 25 |

Malta | 83 |

UE | 374” |

(ii) dodaje się pkt 4, 5 i 6 w brzmieniu:

„ 4. Maksymalna liczba i całkowita zdolność połowowa – wyrażona jako pojemność brutto – statków rybackich każdego państwa członkowskiego, które mogą być upoważnione do poławiania, trzymania na pokładzie, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka zwykłego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

Tabela A

Liczba statków rybackich |

Cypr | Grecja | Włochy | Francja | Hiszpania | Malta |

Sejnery | 1 | 1 | 24 | 19 | 6 | 0 |

Taklowce | 12 | 0 | 30 | 0 | 81 | 83 |

Klipry tuńczykowe | 0 | 0 | 0 | 8 | 61 | 0 |

Wędy ręczne | 0 | 0 | 0 | 29 | 2 | 0 |

Trawlery | 0 | 0 | 0 | 78 | 0 | 0 |

Pozostałe jednostki rybołówstwa tradycyjnego | 0 | 256 | 0 | 87 | 33 | 0 |

Tabela B

Całkowita zdolność połowowa wyrażona w pojemności brutto |

Cypr | Grecja | Włochy | Francja | Hiszpania | Malta |

Sejnery | 51 | 260 | * | 4044 | 1608 | 0 |

Taklowce | 409 | - | 1196 | 0 | 4416,73 | 1365,64 |

Klipry tuńczykowe | - | - | - | 248 | 10335,58 | 0 |

Wędy ręczne | - | - | - | pm | 20,96 | 0 |

Trawlery | - | - | - | pm | 0 | 0 |

Pozostałe jednostki rybołówstwa tradycyjnego | - | 3343,21** | - | pm | 489,83 | 0 |

*Tymczasowe zaprzestanie działalności w 2010 r. **Wielozadaniowe statki korzystające z różnych narzędzi połowowych (takla, węda ręczna; haki ciągnione) |

5. Liczba tonarów służących do połowów tuńczyka zwykłego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, jaką może dopuścić każde państwo członkowskie.

Liczba tonarów |

Hiszpania | 6 |

Włochy | 6 |

Portugalia | 1 |

6. Maksymalne możliwości każdego z państw członkowskich w zakresie chowu, hodowli i tuczu tuńczyka oraz maksymalna wprowadzana ilość złowionego dzikiego tuńczyka zwykłego, którą to ilość każde państwo członkowskie może rozdzielić między swoje miejsca hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

Tabela A

Maksymalne możliwości w zakresie hodowli i tuczu tuńczyka |

Hiszpania | 14 |

Włochy | 15 |

Grecja | 2 |

Cypr | 3 |

Malta | 8 |

Tabela B

Maksymalna wprowadzana ilość złowionego dzikiego tuńczyka zwykłego (w tonach) |

Hiszpania | 5 855 |

Włochy | 3 764 |

Grecja | 785 |

Cypr | 2 195 |

Malta | 8 768" |

5) w dodatku 1 do załącznika IIA wprowadza się następujące zmiany:

(i) w tabeli b) kolumny dotyczące Niemiec i Niderlandów otrzymują brzmienie:

Narzędzie regulowane | DE | NL |

TR 1 | 1 269 111 | 371 757 |

TR 2 | 516 154 | 1 080 920 |

TR 3 | 3 501 | 48 508 |

BT 1 | 29 271 | 999 808 |

BT 2 | 1 691 253 | 34 743 212 |

GN | 224 484 | 438 664 |

GT | 467 | 0 |

LL | 0 | 0 |

(ii) w tabeli c) kolumny dotyczące Irlandii i Niderlandów otrzymują brzmienie:

Narzędzie regulowane | IE | NL |

TR 1 | 59 625 | 0 |

TR 2 | 778 729 | 0 |

TR 3 | 8 433 | 0 |

BT 1 | 0 | 0 |

BT 2 | 514 584 | 200 000 |

GN | 18 255 | 0 |

GT | 0 | 0 |

LL | 0 | 0 |

(iii) w tabeli d) kolumny dotyczące Niemiec i Francji otrzymują brzmienie:

Narzędzie regulowane | DE | FR |

TR 1 | 11 151 | 2 317 946 |

TR 2 | 0 | 7 415 |

TR 3 | 0 | 0 |

BT 1 | 0 | 7 161 |

BT 2 | 0 | 13 211 |

GN | 35 442 | 400 503 |

GT | 0 | 0 |

LL | 0 | 54 917 |

Artykuł 2

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 754/2009

W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 754/2009 dodaje się następujące litery:

„f) grupa statków dalekomorskich pływających pod banderą Niemiec, uczestniczących w połowach wymienionych we wniosku Niemiec z dnia 26 marca 2010 r., uzupełnionym pismami z 9 kwietnia i 20 maja 2010 r., dokonujących połowów czarniaka na Morzu Północnym, wodach UE obszaru ICES IIa oraz w obszarze wód na zachód od Szkocji przy pomocy włoków dennych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 120 mm;

g) grupa statków pływających pod banderą Irlandii, uczestniczących w połowach wymienionych we wniosku Irlandii z dnia 26 marca 2010 r., dokonujących połowów homarca w Morzu Irlandzkim w okresie, w którym stosują one wyłącznie kratownicę sortującą podobną do objętej definicją w dodatku 2 do załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 43/2009;

h) grupa statków pływających pod banderą Francji, uczestniczących w połowach wymienionych we wniosku Francji z dnia 24 marca 2010 r. uzupełnionym pismami z 25 marca, 29 marca, 8 kwietnia i 20 maja 2010 r., dokonujących połowów gatunków głębinowych przy pomocy włoków dennych o rozmiarze oczek sieci nie mniejszym niż 110 mm w obszarze wód na zachód od Szkocji.”

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r., z wyłączeniem przepisów art. 1 ust. 5 i art. 2, które stosuje się od dnia 1 lutego 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 21 z 26.1.2010, s. 1.

[2] Dz.U. L 96 z 15.4.2009, s. 1.

[3] Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 20.

[4] Dz.U. L 21 z 26.1.2010, s. 1.

[5] Dz.U. L 318 z 5.12.2007, s. 1.

[6] Dz.U. L 96 z 15.4.2009, s. 1.

[7] Dz.U. L 214 z 19.8.2009, s. 16.