UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Traktat o handlu bronią (ang. Arms Trade Treaty, ATT) ma przyczynić się do zapewnienia pokoju, bezpieczeństwa i stabilności na poziomie międzynarodowym i regionalnym poprzez uregulowanie międzynarodowego handlu bronią konwencjonalną i wyeliminowanie nielegalnego obrotu bronią. Ustanawia on normy w zakresie transferów broni konwencjonalnej i nakłada na państwa strony obowiązek weryfikacji całego eksportu broni w celu zagwarantowania, że broń konwencjonalna i amunicja nie będą wykorzystywane na przykład do celów łamania praw człowieka i prawa humanitarnego lub do terroryzmu.

Traktat ATT został przyjęty w dniu 2 kwietnia 2013 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ. Prace nad traktatem rozpoczęła rezolucja ONZ nr 61/89 przyjęta w 2006 r. Traktat ATT wszedł w życie dnia 24 grudnia 2014 r. po ratyfikacji przez 50 państw stron. Został on ratyfikowany przez 69 państw, w tym 26 państw członkowskich UE.

Traktat ATT przewiduje, między innymi, środki (takie jak kontrole przywozów i wywozów), które wchodzą w zakres wspólnej polityki handlowej Unii. W tej dziedzinie traktat ATT odnosi się do obszarów unijnego prawa, w których osiągnięto już zaawansowany poziom regulacji. Istotne znaczenie ma ponadto następujące prawodawstwo wtórne UE dotyczące rynku wewnętrznego: a) dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie; b) dyrektywa Rady 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni; c) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14 marca 2012 r. wdrażające art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ w sprawie broni palnej), oraz ustanawiające zezwolenia na wywóz i środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 i 2 traktatu ATT Konferencja Państw Stron musi zostać zwołana przez Sekretariat tymczasowy w terminie 18 miesięcy po wejściu w życie traktatu ATT i na pierwszej sesji musi przyjąć w drodze konsensusu swój regulamin postępowania. Pierwsza sesja Konferencji Państw Stron odbędzie się w dniach 24–27 sierpnia w Meksyku. Ostateczne posiedzenie przygotowawcze odbyło się w Genewie w dniach 6–8 lipca w celu przedstawienia prac komisji redakcyjnej ds. regulaminu postępowania i zakończenia negocjacji w tym zakresie.

Konferencja Państw Stron jest odpowiedzialna za przegląd realizacji postanowień traktatu ATT, rozpatrywanie zmian do traktatu ATT oraz rozstrzyganie kwestii wynikających z interpretacji traktatu ATT. Konferencja Państw Stron zajmuje się zatem kwestiami wchodzącymi częściowo w zakres wyłącznych kompetencji UE. Ponadto regulamin postępowania, który zostanie przyjęty, będzie regulował sposób, w jaki Konferencja Państw Stron będzie pracować i podejmować decyzje. W związku z tym regulamin postępowania należy uznać za decyzję, która będzie miała bezpośredni wpływ na wyłączne kompetencje UE, a zatem UE uczestniczy w Konferencji w charakterze obserwatora. Wobec faktu, że państwa członkowskie zamierzają głosować za przyjęciem regulaminu postępowania podczas Konferencji Państw Stron, Komisja proponuje przyjęcie decyzji Rady przewidzianej w art. 218 ust. 9 TFUE w sprawie ustalenia stanowiska dotyczącego regulaminu postępowania, które to stanowisko ma być zajęte w imieniu Unii na pierwszej sesji Konferencji.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Nie dotyczy

•Spójność z innymi politykami Unii

Zgodnie z zasadami dotyczącymi kompetencji zewnętrznych, jak określono w art. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), traktat ATT obejmuje kwestie wchodzące w zakres wyłącznych kompetencji Unii.

Decyzja podjęta na mocy traktatu ATT, taka jak przyjęcie regulaminu postępowania Konferencji Państw Stron traktatu ATT może wpływać na wyłączne kompetencje UE. W związku z tym regulamin postępowania nie może zawierać żadnych postanowień, które:

(1)mogłyby uniemożliwiać państwom członkowskim stosowanie następujących aktów prawnych:

(a)zmienionej dyrektywy Rady 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni;

(b)zmienionej dyrektywy Rady 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;

(c)zmienionej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie;

(2)mogłyby ograniczać swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału w obrębie rynku wewnętrznego Unii, chyba że ograniczenie to jest wyraźnie uzasadnione na mocy art. 36, art. 45 ust. 3, art. 52 ust. 1, art. 65 lub art. 346 TFUE;

(3)mogłyby ograniczać wywóz z Unii lub przywóz do Unii lub tranzyt przez terytorium Unii i są niezgodne z wszelkimi mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, w tym w szczególności z następującymi aktami prawnymi: