Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, uzgodnień z Królestwem Norwegii dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu /* COM/2013/0878 final - 2013/0428 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Na mocy rozporządzenia (UE) nr 439/2010 ustanowiono Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu[1], by usprawnić praktyczną współpracę między państwami członkowskimi w dziedzinie azylu, poprawić wdrażanie wspólnego europejskiego systemu azylowego i wspierać państwa członkowskie, których systemy azylowe i systemy przyjmowania znajdują się pod szczególną presją. W motywie 24 rozporządzenia stwierdzono, że „aby Urząd mógł wypełniać swoją rolę, udział w jego pracach powinien być otwarty dla państw, które zawarły z Unią umowy, na mocy których przyjęły one i stosują prawo Unii w dziedzinie objętej niniejszym rozporządzeniem, w szczególności dla Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii”. Państwa te są dalej zwane „krajami stowarzyszonymi”. W związku z tym art. 49 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że „następujące kraje mogą uczestniczyć w pracach Urzędu w charakterze obserwatorów: Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria. Dokonuje się uzgodnień określających w szczególności charakter, zakres i zasady udziału tych krajów w pracach Urzędu. Uzgodnienia takie obejmują przepisy dotyczące udziału w inicjatywach podejmowanych przez Urząd, wkładu finansowego i personelu. W odniesieniu do kwestii kadrowych uzgodnienia te są w każdym przypadku zgodne z regulaminem pracowniczym.” Udział krajów stowarzyszonych w pracach Urzędu jest nie tylko logicznym posunięciem, biorąc pod uwagę ich przynależność do systemu dublińskiego, ale również ma oczywistą wartość dodaną dla oferty wsparcia Urzędu w dziedzinach takich jak: wymiana najlepszych praktyk i wiedzy fachowej, stałe i doraźne wsparcie ze strony Urzędu, gromadzenie i analiza informacji przez Urząd, system wczesnego ostrzegania i gotowości Urzędu. Na tej podstawie Komisja przedstawiła w dniu 1 lipca 2011 r. zalecenie dla Rady wzywające do upoważnienia Komisji do rozpoczęcia negocjacji z Islandią, Norwegią, Szwajcarią oraz Liechtensteinem na temat porozumień międzynarodowych określających takie uzgodnienia. W dniu 27 stycznia 2012 r. Komisja otrzymała od Rady upoważnienie do rozpoczęcia negocjacji z Islandią, Norwegią, Szwajcarią oraz Liechtensteinem w sprawie uzgodnień dotyczących warunków udziału tych państw w pracach Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu. Przeprowadzono negocjacje wspólnie ze wszystkimi krajami stowarzyszonymi. Odbyły się cztery rundy negocjacji. Ostateczne brzmienie projektu uzgodnień z Norwegią zostało parafowane w dniu 28 czerwca 2013 r. Państwa członkowskie były informowane o przebiegu negocjacji, zasięgano także ich opinii na forum stosownych grup roboczych Rady. Podstawą prawną uzgodnień w przypadku Unii jest art. 74 i art. 78 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 218 TFUE. Załączony wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający podpisanie uzgodnień. Rada podejmie decyzję w tej sprawie kwalifikowaną większością głosów. 2. WYNIKI NEGOCJACJI Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt uzgodnień może zostać przyjęty przez Unię. Jego ostateczną treść można podsumować następująco: Projekt uzgodnień przewiduje pełny udział Norwegii w pracach Urzędu [art. 1], reprezentację w zarządzie Urzędu w charakterze obserwatora oraz bez prawa głosu [art. 2], roczny wkład finansowy Norwegii do budżetu Urzędu w wysokości rocznej kwoty obliczonej zgodnie z jej PKB jako procent PKB wszystkich państw uczestniczących w pracach Urzędu [art. 3 i załącznik I]. Dodatkowo Norwegia zaakceptowała postanowienia dotyczące możliwości zwiększenia wkładu w przypadku zwiększenia wkładu Unii [art. 3 i załącznik I]. Ponadto projekt uzgodnień przewiduje utworzenie komitetu składającego się z przedstawicieli Komisji i krajów stowarzyszonych. Aby zyskać na efektywności, komitet zbiera się wspólnie z odpowiednimi komitetami utworzonymi z udziałem innych krajów stowarzyszonych uczestniczących na podstawie art. 49 ust. 1 rozporządzenia. Przedmiotowy komitet nie został umieszczony w wytycznych negocjacyjnych; został on powołany na wniosek krajów stowarzyszonych w celu umożliwienia wymiany informacji i monitorowania prawidłowej realizacji uzgodnień [art. 11]. Wreszcie uzgodnienia przewidują możliwość ich tymczasowego stosowania od dnia podpisania [art. 13 ust. 3)]. 3. WPŁYW NA BUDŻET W art. 3 i załączniku I do projektu uzgodnień opisano przepisy dotyczące rocznego wkładu finansowego Norwegii do budżetu Urzędu i jego ewentualnego dostosowania do sytuacji opisanej w załączniku I. 4. WNIOSEK W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada podjęła decyzję o podpisaniu, w imieniu Unii, uzgodnień między Unią Europejską a Norwegią dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu oraz o upoważnieniu Komisji do wyznaczenia osoby lub osób należycie uprawnionych do podpisania uzgodnień w imieniu Unii. 2013/0428 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, uzgodnień z Królestwem Norwegii dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74, art. 78 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W rozporządzeniu (UE) nr 439/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu[2] stwierdza się w art. 49 ust. 1, że Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria mogą uczestniczyć w pracach Urzędu w charakterze obserwatorów. Ponadto dokonuje się uzgodnień określających w szczególności charakter, zakres i zasady udziału tych krajów w pracach Urzędu. (2) W dniu 27 stycznia 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Norwegią w sprawie uzgodnień dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Urzędu. Rokowania zakończyły się parafowaniem uzgodnień w dniu 28 czerwca 2013 r. (3) Uzgodnienia, z zastrzeżeniem ich zawarcia w późniejszym terminie, podpisuje negocjator w imieniu Unii Europejskiej. (4) Jak wskazano w motywie 21 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010, Zjednoczone Królestwo i Irlandia stosują rozporządzenie i są nim związane. Powinny one zatem wykonać art. 49 ust. 1 rozporządzenia, zostając stroną niniejszej decyzji. Zjednoczone Królestwo i Irlandia są zatem stronami niniejszej decyzji. (5) Jak wskazano w motywie 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010, Dania nie stosuje rozporządzenia i nie jest nim związana. Dania nie jest zatem stroną niniejszej decyzji. PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym udziela się upoważnienia do podpisania w imieniu Unii uzgodnień między Unią Europejską a Norwegią dotyczących udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu z zastrzeżeniem ich zawarcia. Tekst uzgodnień, które mają zostać podpisane, jest załączony do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Komisja zostaje niniejszym upoważniona do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania uzgodnień w imieniu Unii. Artykuł 3 Do momentu zakończenia procedur niezbędnych dla formalnego zawarcia uzgodnień mają one tymczasowe zastosowanie zgodnie z postanowieniami ich art. 13 ust. 3. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK UZGODNIENIA między Unią Europejską a Królestwem Norwegii dotyczące warunków udziału tego państwa w działaniach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”, z jednej strony, oraz KRÓLESTWO NORWEGII, zwane dalej „Norwegią”, z drugiej strony, uwzględniając art. 49 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 439/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu[3], zwanego dalej „rozporządzeniem”, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z rozporządzeniem, aby Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu – zwany dalej „Urzędem” – mógł spełniać swoją rolę, konieczne jest zagwarantowanie możliwości udziału w jego pracach krajów, które zawarły z Unią umowy, na mocy których przyjęły one i stosują prawo Unii w dziedzinie objętej niniejszym rozporządzeniem, w szczególności Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii, zwanych dalej „krajami stowarzyszonymi”, (2) Norwegia zawarła umowy z Unią Europejską, na mocy których przyjęła i stosuje prawo UE w dziedzinie objętej rozporządzeniem, w szczególności umowę między Wspólnotą Europejską a republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącą kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Islandii lub Norwegii[4], UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Zakres udziału Norwegia w pełni uczestniczy w pracach Urzędu oraz jest uprawniona do działań wspierających ze strony Urzędu określonych w rozporządzeniu i zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszych uzgodnieniach. Artykuł 2 Zarząd Norwegia jest reprezentowana w zarządzie Urzędu jako obserwator bez prawa głosu. Artykuł 3 Wkład finansowy 1. Norwegia wnosi wkład do dochodów Urzędu w wysokości rocznej kwoty obliczonej zgodnie z jej produktem krajowym brutto (PKB) jako procent PKB wszystkich krajów stowarzyszonych zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I. 2. Wkład finansowy, o którym mowa w ust. 1, podlega wniesieniu od dnia następującego po wejściu w życie niniejszych uzgodnień lub ich tymczasowego stosowania, o którym mowa w art. 13 ust. 3 uzgodnień. Kwota pierwszego wkładu finansowego zostaje obniżona proporcjonalnie do czasu pozostałego w roku wejścia w życie lub tymczasowego stosowania niniejszych uzgodnień. Artykuł 4 Ochrona danych 1. Stosując niniejsze uzgodnienia Norwegia powinna przetwarzać dane zgodnie z przepisami dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych.[5] 2. Do celów niniejszych uzgodnień, operacje przetwarzania danych osobowych przez Urząd podlegają przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[6]. 3. Norwegia przestrzega zasad poufności dokumentów będących w posiadaniu Urzędu, jak określono w regulaminie wewnętrznym zarządu. Artykuł 5 Status prawny Urząd posiada osobowość prawną na mocy prawa Norwegii oraz zdolność do wszelkich czynności prawnych w Norwegii przyznanych osobom prawnym na mocy prawa Norwegii. Może on w szczególności nabywać lub zbywać mienie ruchome i nieruchomości oraz być stroną postępowań sądowych. Artykuł 6 Odpowiedzialność Odpowiedzialność Urzędu podlega przepisom art. 45 ust. 1, 3 i 5 rozporządzenia. Artykuł 7 Trybunał Sprawiedliwości Norwegia uznaje właściwość Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wobec Urzędu zgodnie z art. 45 ust. 2 i 4 rozporządzenia. Artykuł 8 Personel Urzędu 1. Zgodnie z art. 38 ust. 1 i art. 49 ust. 1 rozporządzenia, do obywateli Norwegii zatrudnionych przez Urząd zastosowanie mają Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, zasady przyjęte wspólnie przez instytucje Unii Europejskiej do celów stosowania tego regulaminu pracowniczego i zasady przyjęte przez Urząd zgodnie z art. 38 ust. 2 rozporządzenia. 2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 2 lit. a) i art. 82 ust. 3 lit. a) Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, obywatele Norwegii korzystający z pełni praw obywatelskich mogą być zatrudniani na podstawie umowy przez dyrektora wykonawczego Urzędu, zgodnie z istniejącymi przepisami dotyczącymi wyboru i zaangażowania pracowników przyjętymi przez Urząd. 3. Art. 38 ust. 4 rozporządzenia stosuje się odpowiednio do obywateli Norwegii. 4. Obywatel Norwegii nie może jednak zostać powołany na stanowisko dyrektora wykonawczego Urzędu. Artykuł 9 Przywileje i immunitety Norwegia stosuje w odniesieniu do Urzędu i jego personelu Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej[7], jak również wszelkie zasady przyjęte na podstawie tego Protokołu, a odnoszące się do spraw kadrowych Urzędu. Artykuł 10 Zwalczanie nadużyć finansowych Zastosowanie mają przepisy określone w art. 44 rozporządzenia, a Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Trybunał Obrachunkowy mogą korzystać z przyznanych im uprawnień. OLAF i Trybunał Obrachunkowy odpowiednio wcześnie informują Riksrevisjonen o jakimkolwiek zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub audytów, które – jeśli władze Norwegii sobie tego życzą – mogą być przeprowadzane wspólnie z Riksrevisjonen. Artykuł 11 Komitet 1. Komitet, składający się z przedstawicieli Komisji Europejskiej i Norwegii, monitoruje odpowiednie wdrożenie uzgodnień oraz zapewnia ciągłe dostarczanie informacji i wymianę poglądów na ten temat. Ze względów praktycznych, komitet odbywa posiedzenia wspólnie z odpowiednimi komitetami utworzonymi z udziałem pozostałych krajów stowarzyszonych, uczestniczących na podstawie art. 49 ust. 1 rozporządzenia. Zbiera się on na wniosek Norwegii lub Komisji Europejskiej. Zarząd Urzędu jest informowany o pracach tego komitetu. 2. Informacje o przewidywanych przepisach prawodawstwa UE, mających bezpośredni wpływ na rozporządzenie lub je zmieniających lub w przypadku których oczekuje się wpływu na wkład finansowy ustanowiony w art. 3 niniejszych uzgodnień – są rozpowszechniane i stanowią obiekt wymiany poglądów w komitecie. Artykuł 12 Załącznik Załącznik I do niniejszych uzgodnień stanowi ich integralną część. Artykuł 13 Wejście w życie 1. Umawiające się Strony zatwierdzają niniejsze uzgodnienia zgodnie z ich własnymi, wewnętrznymi procedurami. Powiadamiają się one wzajemnie o zakończeniu tych procedur. 2. Niniejsze uzgodnienia wchodzą w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu złożenia ostatniej notyfikacji, o której mowa w ust. 1. 3. Po podpisaniu niniejszych uzgodnień, Umawiające się Strony mogą w drodze wzajemnego porozumienia oświadczyć, że stosuje się je tymczasowo od dnia następującego po dniu ich podpisania. Artykuł 14 Rozwiązanie i ważność uzgodnień 1. Przedmiotowe uzgodnienia zostają zawarte na czas nieokreślony. 2. Każda z Umawiających się Stron może, po konsultacjach w ramach komitetu, wypowiedzieć niniejsze uzgodnienia powiadamiając drugą Umawiającą się Stronę. Uzgodnienia przestają obowiązywać sześć miesięcy od daty takiej notyfikacji. 3. Niniejsze uzgodnienia wygasają w przypadku wygaśnięcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Islandii lub Norwegii. 4. Niniejsze uzgodnienia sporządzone są w jednym egzemplarzu w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, norweskim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny. …………… ZAŁĄCZNIK I Wzór obliczania wkładu 1. Wkład finansowy Norwegii do dochodów Urzędu określony w art. 33 ust. 3 lit. d) rozporządzenia jest obliczany w następujący sposób: Najbardziej aktualne dane ostateczne o wysokości produktu krajowego brutto (PKB) Norwegii, dostępne dnia 31 marca każdego roku, dzielone są przez sumę dostępnych dla tego samego roku wartości PKB wszystkich krajów uczestniczących w pracach Urzędu. Uzyskana wartość procentowa zostanie zastosowana do części zatwierdzonego dochodu Urzędu, określonego w art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia w przedmiotowym roku, w celu uzyskania kwoty wkładu finansowego Norwegii. 2. Wkład finansowy jest uiszczany w euro. 3. Norwegia wnosi swój wkład finansowy nie później niż 45 dni po otrzymaniu noty debetowej. Jakakolwiek zwłoka Norwegii w zapłacie spowoduje naliczanie odsetek od kwoty pozostającej do spłaty począwszy od dnia terminu płatności. Stopa oprocentowania jest równa stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującej pierwszego dnia kalendarzowego miesiąca, na który przypada ostateczny termin płatności, powiększonej o 3,5 punktu procentowego. 4. Wkład finansowy Norwegii jest dostosowywany zgodnie z niniejszym załącznikiem w przypadku gdy wkład finansowy Unii Europejskiej zapisany w ogólnym budżecie Unii Europejskiej, jak określono w art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia został zwiększony zgodnie z art. 26, 27 lub 41 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012[8] w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002. W tym przypadku różnica należna jest w ciągu 45 dni od otrzymania noty debetowej. 5. W przypadku gdy środki na płatności Urzędu otrzymane z UE zgodnie z art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia, odnoszące się do roku N, nie zostały wydane przed dniem 31 grudnia roku N lub jeżeli budżet Urzędu na rok N został zmniejszony zgodnie z art. 26, 27 lub 41 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002, część tych niewykorzystanych lub zmniejszonych środków na płatności odpowiadających wartości procentowej wkładu Norwegii zostaje przeniesiona do budżetu Urzędu na rok N+1. Wkład Norwegii do budżetu Urzędu na rok N+1 zostaje odpowiednio obniżony. [1] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu Dz.U. L 132/11, z 29.5.2010. [2] Dz.U. L 132/11 z 29.5.2010 [3] Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11 [4] Dz.U. L 93 z 3.4.2001, s. 40 [5] Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31 [6] Dz.U. L 8 z 12.1.2011, s. 1 [7] Dz.U. C 83 z 30.3.2010, s. 266. [8] Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1