P6_TA(2005)0033

Pomoc państwa w formie rekompensat z tytułu wykonywania usług publicznych

Rezolucja Parlamentu europejskiego w sprawie pomocy państwa w formie rekompensat z tytułu wykonywania usług publicznych (2004/2186(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając projekt decyzji Komisji w sprawie zastosowania art. 86 Traktatu do pomocy państwa w formie rekompensat z tytułu wykonywania usług publicznych przyznawanych niektórym przedsiębiorstwom, którym powierzono świadczenie usług o ogólnym znaczeniu gospodarczym z dnia 18 lutego 2004 r., w postaci przekazanej Parlamentowi Europejskiemu w dniu 8 września 2004 r. w celu wydania przez niego opinii,

- uwzględniając projekt dyrektywy Komisji zmieniającej dyrektywę 80/723/EWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między Państwami Członkowskim a przedsiębiorstwami publicznymi z dnia 18 lutego 2004 r., w postaci przekazanej Parlamentowi Europejskiemu w dniu 8 września 2004 r. w celu wydania przez niego opinii,

- uwzględniając dokument roboczy Komisji w sprawie wspólnotowych ram dotyczących pomocy państwa w formie rekompensat z tytułu wykonywania usług publicznych ("Ramy"), w postaci przekazanej Parlamentowi Europejskiemu w dniu 8 września 2004 r. w celu wydania przez niego opinii,

- uwzględniając artykuły 2, 5, 16, 73, 86, 87 i 88 Traktatu WE,

- uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie usług użyteczności publicznej, a szczególnie: rezolucję z dnia 17 grudnia 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji "Usługi użyteczności publicznej w Europie" [1] rezolucję z dnia 18 maja 2000 r. w sprawie projektu dyrektywy zmieniającej dyrektywę Komisji 80/723/EWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między Państwami Członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi [2]; rezolucję z dnia 13 listopada 2001 r. w sprawie komunikatu Komisji "Usługi użyteczności publicznej w Europie" [3] oraz rezolucję z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie "Zielonej Księgi na temat usług użyteczności publicznej" [4],

- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis [5],

- uwzględniając Zieloną Księgę Komisji na temat usług użyteczności publicznej (COM(2003)0270) oraz komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno — Społecznego i Komitetu Regionów — Biała Księga na temat usług użyteczności publicznej (COM(2004) 0374),

- uwzględniając konkluzje Prezydencji z Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23- 24 marca 2000 r., Rady Europejskiej w Laeken w dniach 14- 15 grudnia 2001 r. i Rady Europejskiej w Barcelonie w dniach 15- 16 marca 2002 r., z których dwie ostatnie zawierają wniosek do Komisji Europejskiej o wyjaśnienie przepisów dotyczących pomocy państwa w ramach art. 86 ust. 2 Traktatu,

- uwzględniając raport dotyczący strategii lizbońskiej, zatytułowany "Podjąć wyzwanie — Strategia lizbońska na rzecz wzrosty i zatrudnienia" [6], opublikowany w listopadzie 2004 r. i zredagowany przez grupę wysokiego szczebla pod przewodnictwem Wima Koka,

- uwzględniając artykuły I-3; I-5; II-96; III-122; III-166; III-167; i III-238 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy, w postaci podpisanej przez Państwa Członkowskie w Rzymie w dniu 29 października 2004 r.,

- uwzględniając orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości odnoszące się do usług użyteczności publicznej, a szczególnie orzeczenie w sprawie Altmark z dnia 24 lipca 2003 r. [7],

- uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 29 września 2004 r.,

- uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 12 października 2004 r.,

- uwzględniając art. 45 i art. 112 ust. 2 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0034/2005),

A. mając na uwadze, że wysokiej jakości usługi użyteczności publicznej, dostępne dla wszystkich, stanowią nie tylko ważny element spójności społecznej i gospodarczej, ale mogą też w sposób znaczący przyczyniać się do konkurencyjności europejskiej gospodarki,

B. mając na uwadze, że Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy uznaje prawo lokalnych władz do ustanowienia samorządu (art. I-5) i traktuje spójność terytorialną jako ogólny cel Unii (art. I-3),

C. mając na uwadze, że interes obywatela w jego podwójnej roli jako konsumenta (usług) i podatnika powinien być naczelną zasadą; mając na uwadze, że rekompensat dla przedsiębiorstw świadczących usługi użyteczności publicznej należy udzielać wyłącznie w celu zapewnienia świadczenia usług wysokiej jakości, dostępnych i przystępnych cenowo, natomiast inne cele należy realizować korzystając z innych form wsparcia,

D. mając na uwadze, że bez uszczerbku dla istniejących zasad rynku wewnętrznego, lokalne usługi publiczne są świadczone na podstawie decyzji podejmowanych przez demokratycznie umocowane organy mające bezpośredni kontakt z obywatelami i będące w stanie w sposób odpowiedni i innowacyjny odpowiedzieć na potrzeby obywateli,

E. mając na uwadze, że rynek wewnętrzny, liberalizacja i przestrzeganie zasad konkurencji doprowadziły wspólnie do lepszego dostępu do usług użyteczności publicznej i powstania nowych usług oferujących większą swobodę wyboru, lepszą jakość i niższe koszty dla konsumentów,

F. mając na uwadze opracowywanie polityki w oparciu o dowody, Komisja powinna przedstawić solidną i wyczerpującą ocenę procesu liberalizacji, uwzględniając punkt widzenia wszystkich zainteresowanych stron (użytkowników, władz lokalnych, przedsiębiorstw itd.),

G. mając na uwadze, że całkowita kwota pomocy państwowej przyznawanej co roku w Unii Europejskiej wynosi ponad 50 % rocznego budżetu Unii Europejskiej nawet według najbardziej zachowawczych szacunków; mając na uwadze, że pomoc państwa niesie ze sobą konsekwencje dla finansów publicznych, konkurencyjności oraz zdolności prywatnych przedsiębiorstw do inwestowania w ramach globalnej gospodarki; mając na uwadze, że pomoc państwa w formie rekompensat pochodzi od europejskich podatników, a przez to musi być wydawana w sposób rozsądny, zapewniający zwiększanie wartości (zasada "value for money"),

H. mając na uwadze, że nie zawsze możliwe jest jednoznaczne rozróżnienie dwóch odrębnych kategorii, a mianowicie usług użyteczności publicznej i usług o ogólnym znaczeniu gospodarczym, ponieważ określenie "niegospodarcze" ma dwa znaczenia: cel usługi i forma prawna usługodawcy (publiczna, prywatna lub inna) oraz kontekst gospodarczy, w którym usługodawca funkcjonuje (wolny rynek, rynek regulowany, monopol państwowy itd.); mając na uwadze, że pomiędzy Państwami Członkowskimi istnieją w tych dwóch kwestiach ogromne różnice, przez co ustanowienie jednej ogólnoeuropejskiej definicji jest z jednej strony niemożliwe, a z drugiej sprzeczne z zasadą pomocniczości i samorządności; mając na uwadze, że do celów praktycznych i operacyjnych niezbędne jest jednakże ustanowienie kryteriów umożliwiających rozróżnienie, w jakich okolicznościach możliwe są odstępstwa od zasad konkurencji; mając na uwadze, że określenie "niegospodarcze" musi opierać się na kryteriach dotyczących celu usługi z jednej strony, a z drugiej strony usługodawcy i kontekstu gospodarczego,

I. mając na uwadze, że wyłącznie do władz publicznych należy ustalanie ram dotyczących kryteriów i warunków świadczenia usług, niezależnie od formy prawnej usługodawcy i niezależnie od tego, czy usługa świadczona jest na zasadzie wolnej konkurencji,

J. mając na uwadze, że ustanawianie kryteriów ramowych i warunków dotyczących usług użyteczności publicznej, jak i oczekiwanego poziomu świadczonych usług zależy w znacznym stopniu od krajowych, regionalnych bądź lokalnych zwyczajów, a przez to powinno pozostawać w gestii właściwych władz szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego w kontekście ich prawa do samorządu i bez uszczerbku dla istniejących zasad rynku wewnętrznego,

K. mając na uwadze, że tego typu usługi należy przyznawać w drodze aktu urzędowego, określającego szczegóły zobowiązania do świadczenia usług, aby zapewnić, że wyłącznie uznane usługi użyteczności publicznej odniosą korzyść z proponowanych regulacji,

L. mając na uwadze, że przyznanie świadczenia usług poprzez taki akt urzędowy musi spełniać kryteria przejrzystości i opierać się na równych warunkach dla wszystkich kandydatów,

M. mając na uwadze, że pojęcie rekompensaty obejmuje wszelkie rodzaje pomocy, zarówno w formie pieniężnej, zasobów fizycznych bądź ludzkich, lub też opartej o przepisy prawne lub na formie prawnej beneficjenta w związku z finansowaniem umowy,

N. mając na uwadze, że projekt Komisji ma zastosowanie tylko do przypadków, które nie spełniają czterech kryteriów określonych przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu w sprawie Altmark; mając na uwadze, że rekompensata nie kwalifikuje się jako pomoc państwa, gdy te cztery kryteria są spełnione,

O. mając na uwadze, że kwota rekompensaty nie może być wyższa od kwoty niezbędnej do wykonania usługi i nie może zostać wykorzystana do finansowania działań wykraczających poza zakres rzeczonej usługi (tzw. subsydia krzyżowe),

P. mając na uwadze, że rekompensata musi być dostępna dla wszystkich podmiotów, niezależnie od ich formy prawnej, którym powierzono świadczenie usług użyteczności publicznej,

Q. mając na uwadze, że udzielanie pomocy państwa monopolowi zazwyczaj wprowadza zakłócenia na należycie funkcjonującym rynku, a przez to musi zostać szczegółowo zbadane i uzasadnione,

R. mając na uwadze, że usługi, za które dopuszcza się przyznanie pomocy państwa na mocy zaproponowanych regulacji, powinny być przyznawane albo w ramach uczciwej i przejrzystej procedury przetargowej, albo w drodze aktu urzędowego, który, w zależności od prawa Państw Członkowskich, może mieć formę jednego lub więcej środków prawodawczych lub regulacyjnych lub umowy,

S. mając na uwadze, że trudno jest oceniać zakres i oddziaływanie projektów bez danych dotyczących liczby przedsiębiorstw, łącznej kwoty pomocy państwa i łącznych obciążeń administracyjnych,

T. mając na uwadze, że uzasadnienie udzielenia pomocy państwowej przedsiębiorstwom świadczącym usługi użyteczności publicznej lub rekompensaty państwowej powinno podlegać ponownemu rozpatrzeniu w regularnych i odpowiednich odstępach czasu z racji pojawiania się nowych usług lub odwrotnie - ponieważ niektóre istniejące usługi stają się przestarzałe lub są świadczone przy wykorzystaniu nowych instrumentów ze względu na postęp technologiczny i zmiany zachodzące w społeczeństwie,

U. mając na uwadze, że konieczna jest skuteczna i rygorystyczna kontrola przy udzielaniu pomocy państwa lub rekompensat, aby zagwarantować warunki uczciwej konkurencji i przejrzystość oraz uniknąć dyskryminacji,

V. mając na uwadze, że stosując zasadę pomocniczości i proporcjonalności Komisja powinna koncentrować się na kontroli nadużyć, które mają znaczący wpływ na rynek wewnętrzny; mając na uwadze, że lokalne usługi publiczne zazwyczaj nie mają wpływu na handel transgraniczny,

Kwestie ogólne

1. z zadowoleniem przyjmuje projekty Komisji i popiera zamierzenie zredukowania zbędnej biurokracji, jak również zapewnienia jaśniejszych reguł prawnych; zwraca uwagę, że - jak określono w Białej Księdze na temat usług użyteczności publicznej - wyjaśnienie prawne powinno zawierać definicję sytuacji, w której rekompensata nie stanowi pomocy państwa; wzywa jednakże Komisję do wyjaśnienia, co dokładnie nie jest pomocą państwa;

2. zaleca, aby rozwiązania zostały wprowadzone bez opóźnień, w celu ograniczenia do minimum luki prawnej istniejącej między ogłoszeniem orzeczenia w sprawie Altmark a datą wejścia w życie planowanych rozwiązań; jest zdania, że w oczekiwaniu na ich wejście w życie rozwiązania te powinny mieć zastosowanie do wszystkich przypadków pomocy państwa przyznanej po ogłoszeniu orzeczenia w sprawie Altmark, które spełniają warunki określonych w art. 1 i 2 decyzji; jest zdania, że wszystkie przypadki pomocy państwa, które nie spełniają tych warunków, powinny być rozpatrzone zgodnie z odpowiednimi dyrektywami ramowymi, wytycznymi i opiniami;

3. wzywa Komisję do odpowiedniego wyjaśnienia wszystkich prawnych konsekwencji proponowanych instrumentów, ich wzajemnego oddziaływania oraz zgodności z istniejącymi regulacjami UE w zakresie zleceń publicznych, jak i w odniesieniu do unijnych przepisów prawnych specyficznych dla danego sektora;

4. zwraca się do Komisji o wyjaśnienie charakteru prawnego Ram, również w celu umożliwienia Parlamentowi Europejskiemu odegrania pełnej roli w tej wysoce politycznej debacie;

5. zwraca uwagę, że kryteria zawarte w orzeczeniu w sprawie Altmark wymagają dalszego omówienia i wyjaśnienia, w szczególności odnośnie czwartego kryterium, dotyczącego "typowego dobrze zarządzanego przedsiębiorstwa"; wzywa zatem Komisję do dokończenia pracy nad zapowiadanym komunikatem na temat interpretacji orzeczenia w sprawie Altmark; sugeruje przeprowadzenie działań porównawczych (benchmarking) wraz z odpowiednimi konsultacjami z zainteresowanymi stronami, aby dogłębniej wyjaśnić ww. kryteria, mając na celu osiągnięcie sytuacji pewności prawnej;

W odniesieniu do ram

6. popiera ogólne podejście Komisji przedstawione w Ramach;

7. z zadowoleniem przyjmuje planowany wyjątek na korzyść publicznej radiofonii i telewizji (pkt 4), ponieważ dzięki temu uznane zostają szczególne cechy publicznej radiofonii i telewizji w porównaniu do innych usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym oraz kompetencji Państw Członkowskich, zgodnie z postanowieniami Protokołu Amsterdamskiego;

8. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja postanowiła zasięgnąć opinii Parlamentu Europejskiego w sprawie proponowanych ram;

9. zwraca uwagę, że definiowanie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym oraz nakładanie zobowiązań i ocena usługodawców, którym powierzono wykonywanie takich usług, jest zadaniem uprawnionych do tego instytucji, a mianowicie władz szczebla krajowego, regionalnego lub lokalnego;

10. zaznacza potrzebę szerokich konsultacji, ze szczególnym uwzględnieniem użytkowników, zarówno przy definiowaniu obowiązków usługodawcy, jak i przy ocenianiu, czy obowiązki te są przez usługodawcę spełniane; uważa, że ponieważ zezwala się na pomoc państwa w przypadku świadczenia pewnych szczególnych usług, satysfakcja użytkowników jest głównym uzasadnieniem dla przyznawania państwowej pomocy;

11. wzywa do stosowania ścisłych zasad w odniesieniu do przedsiębiorstw korzystających z nadmiernej rekompensaty w celu finansowania innych usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, obsługiwanych przez to same przedsiębiorstwo; tego typu przeniesienie funduszy musi zostać wykazane w księgach rachunkowych przedsiębiorstwa i musi zostać przeprowadzone zgodnie z zasadami określonymi w Ramach; Państwa Członkowskie są zobowiązane do zapewnienia, że tego typu przeniesienia funduszy są poddane odpowiedniej kontroli; w takich przypadkach powinny mieć zastosowanie zasady przejrzystości ustanowione dyrektywą Komisji 80/723/EWG [8];

12. zwraca uwagę, że pkt 22 (jakakolwiek nadmierna rekompensata dla przedsiębiorstwa publicznego może zostać wykorzystana przez państwo jako udziałowca, aby wprowadzić do tego przedsiębiorstwa dodatkowe fundusze) wydaje się stać w sprzeczności z zasadą neutralności; proponuje przeredagowanie tego ustępu tak, by odnosił się do wszystkich usługodawców, niezależnie od ich formy prawnej;

13. jest zdania, że pojęcie "przedsiębiorstwo" powinno odnosić się do każdego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, niezależnie od jego formy prawnej lub sposobu finansowania; pojęcie "przedsiębiorstwo publiczne" powinno natomiast odnosić się do każdego przedsiębiorstwa, na które władze publiczne mogą, bezpośrednio lub pośrednio, wywierać dominujący wpływ z racji bycia jego właścicielem, posiadania w nim udziału kapitałowego lub zasad, które nim rządzą, jak stanowi art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy 80/723/EWG;

14. jest zdania, że Ramy powinny mieć moc obowiązującą przez okres czterech lat następujących po jej wejściu w życie; opowiada się za kształtowaniem polityki w oparciu o dowody i w związku z tym proponuje, by przedłużenie obowiązywania Ram regulacyjnych powinno być przedmiotem rewizji obejmującej szeroko zakrojoną ocenę oddziaływania, opartą na informacjach faktycznych i szerokich konsultacjach ze szczególnym uwzględnieniem użytkowników; stosowne informacje powinny zostać udostępnione Parlamentowi Europejskiemu;

15. z zadowoleniem przyjmuje szczególnie pkt 11 Ram, odnoszący się do taryf społecznych;

W odniesieniu do projektu decyzji w sprawie zastosowania art. 86 Traktatu

16. zwraca się do Komisji o jasne zdefiniowanie zakresu projektu decyzji;

17. proponuje, aby "małe" podmioty świadczące usługi w ogólnym interesie gospodarczym zostali zdefiniowani jako przedsiębiorstwa, które nie wpływają w znaczący sposób na rozwój handlu i konkurencji, gdyż ich obroty są ograniczone lub ponieważ ich działalność ma głównie lokalny zasięg;

18. nalega, aby — z wyjątkiem "małych" usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, określonych w ust. 18 — tam, gdzie dopuszczalna jest pomoc państwa dla usług użyteczności publicznej, usługi takie były przyznawane albo w ramach uczciwej i przejrzystej procedury przetargowej, w której kwota pomocy państwa zostałaby obiektywnie ustalona, albo w drodze aktu urzędowego, który, w zależności od prawa Państw Członkowskich, może mieć formę jednego lub więcej środków prawodawczych lub regulacyjnych lub umowy;

19. uważa, że próg uprawniający do zwolnienia z wymogu złożenia powiadomienia o rekompensacie z tytułu wykonywania usług publicznych powinien być wystarczająco wysoki, aby zapewnić wystarczającą elastyczność i minimalny ciężar administracyjny, bez zbędnego zakłócania konkurencji; zasadniczo zgadza się z odniesieniami proponowanymi przez Komisję, tj. standardową definicją MŚP i progiem wymaganym dla rekompensat;

20. uważa, że decyzja powinna mieć moc obowiązującą przez okres czterech lat od jej wejścia w życie; opowiada się za popartym dowodami sposobem tworzenia polityki i w związku z tym proponuje uzależnienie przedłużenia okresu obowiązywania decyzji od jej rewizji, włączając w to szeroką ocenę oddziaływania opartą na informacjach faktycznych i szerokich konsultacjach, ze szczególnym uwzględnieniem użytkowników; stosowne informacje powinny zostać udostępnione Parlamentowi Europejskiemu;

21. zwraca się do Komisji o wyjaśnienie, czy próg dotyczący obrotów odnosi się do całości przedsiębiorstwa, czy też do poszczególnych działań przedsiębiorstwa;

22. apeluje o dodatkowe przepisy, aby uniknąć ryzyka, że większe przedsiębiorstwa zostaną podzielone na mniejsze po to, aby ominąć wymóg progu; uważa, że to samo ma zastosowanie do sektorów, które składają się z wielu małych usługodawców, działających zasadniczo jako jeden podmiot;

23. zauważa, że zakres projektu decyzji obejmuje szpitale i przedsiębiorstwa zajmujące się budownictwem socjalnym, mimo iż duże kwoty pomocy mogą spowodować zakłócenia warunków konkurencji również i w tych obszarach; wskazuje, że sektorami tymi zainteresowane są również podmioty prywatne; wskazuje także, że udzielanie subsydiów może negatywnie odbić się na warunkach konkurencji; mając powyższe na uwadze uznaje, że uzgodnione zasady przejrzystości i obowiązek każdego Państwa Członkowskiego do przedstawienia szczegółowego opisu sposobu funkcjonowania i źródeł finansowania szpitali i przedsiębiorstw zajmujących się budownictwem socjalnym powinny być ściśle przestrzegane;

24. zwraca się do Komisji o wyjaśnienie, jakie zasady będą przez nią stosowane podczas oceniania indywidualnych przypadków;

25. uważa, że w sektorze transportu decyzja ta powinna mieć zastosowanie wyłącznie do rekompensaty z tytułu wykonywania usług publicznych dotyczących połączeń morskich i lotniczych z wyspami oraz połączeń lotniczych i lądowych z dalekimi i izolowanymi obszarami, przyznawanej zgodnie z zasadami panującymi w tym sektorze, na których to połączeniach roczne natężenie ruchu nie przekracza 300000 pasażerów;

W odniesieniu do projektu dyrektywy w sprawie przejrzystości

26. zgadza się z Komisją, że kryteria zawarte w orzeczeniu w sprawie Altmark wymagają dalszych uściśleń; wyjaśnia jednak, że skoro dyrektywa w sprawie przejrzystości jest częścią pakietu legislacyjnego odnoszącego się do pomocy państwa, którego jedynym celem jest tworzenie polityki w tym zakresie, jej zakres nie może wykraczać poza kwestie dotyczące pomocy państwa; zgadza się też z Komisją, że przedsiębiorstwa, którym przyznano rekompensatę zgodnie z kryteriami z orzeczenia w sprawie Altmark, nie mogą być zwolnione z wymogu prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych;

27. zwraca uwagę, że prawdopodobnie istnieje luka czasowa między wydaniem orzeczenia w sprawie Altmark (lipiec 2003 r.), projektem Ram i decyzją (pierwsza połowa 2005 r.) oraz terminem dla Państw Członkowskich na dostosowanie się do dyrektywy w sprawie przejrzystości (ponad 12 miesięcy po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym); oczekuje wyjaśnień ze strony Komisji co do przepisów obowiązujących podczas tego okresu i ewentualnych luk;

Poprawki

28. wzywa Komisję do uwzględnienia poniższych modyfikacji w projekcie decyzji Komisji dotyczącej zastosowania art. 86 Traktatu do pomocy państwa w formie rekompensat z tytułu wykonywania usług publicznych przyznawanych niektórym przedsiębiorstwom, którym powierzono zadanie świadczenia usług o ogólnym znaczeniu gospodarczym:

PROJEKT DECYZJI | MODYFIKACJE PARLAMENTU |

Modyfikacja 1

Punkt 2 a preambuły (nowy)

| (2a) Pojęcie "przedsiębiorstwo" powinno odnosić się do każdego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, niezależnie od jego formy prawnej i sposobu jego finansowania; Pojęcie przedsiębiorstwa publicznego powinno być zgodne z jego definicją zawartą w art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy Komisji nr 80/723/EWG z dnia 25 czerwca 1980 r. w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między Państwami Członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi. |

Modyfikacja 2

Art. 1 pkt i)

i)rekompensata z tytułu wykonywania usług publicznych przyznawana przedsiębiorstwom, których roczne obroty przed opodatkowaniem i po uwzględnieniu całej prowadzonej działalności gospodarczej są mniejsze niż (...) [*] przez okres dwóch lat finansowych poprzedzających rok, w którym powierzono im świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym i przy rocznej rekompensacie z tytułu świadczenia rzeczonych usług poniżej (...) [**]. Drugi próg można ustalić na podstawie średniej rocznej stanowiącej zaktualizowaną wartość rekompensaty przyznanej w okresie obowiązywania umowy lub na okres pięciu lat. Dla instytucji kredytowych próg w wysokości (...) zostaje zastąpiony progiem (...) [***] w formie sumy bilansowej; | i)rekompensata z tytułu wykonywania usług publicznych przyznawana przedsiębiorstwom, których roczne obroty przed opodatkowaniem i po uwzględnieniu całej prowadzonej działalności gospodarczej są mniejsze niż 50 mln EUR przez okres dwóch lat finansowych poprzedzających rok, w którym powierzono im świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym i przy rocznej rekompensacie z tytułu świadczenia rzeczonych usług poniżej 15 mln EUR. Drugi próg można ustalić na podstawie średniej rocznej stanowiącej zaktualizowaną wartość rekompensaty przyznanej w okresie obowiązywania umowy lub na okres pięciu lat. Dla instytucji kredytowych próg w wysokości 50 mln EUR zostaje zastąpiony progiem 800 mln EUR w formie sumy bilansowej; |

Modyfikacja 3

Art. 1 pkt ii)

ii)rekompensata z tytułu wykonywania usług publicznych przyznawana szpitalom prowadzącym działalność, która obejmuje usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym; | ii)rekompensata z tytułu wykonywania usług publicznych przyznawana szpitalom prowadzącym działalność, która obejmuje usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, pod warunkiem, że zainteresowane Państwo Członkowskie przedłoży Komisji szczegółowy opis sposobu organizacji i finansowania sektora szpitalnego w danym kraju, aby umożliwić Komisji dokonanie oceny, czy tego typu rekompensata jest zgodna z Traktatem. Zainteresowane Państwo Członkowskie poinformuje Komisję o wszelkich zmianach w organizacji lub finansowaniu tego sektora. |

Modyfikacja 4

Art. 1 pkt iii)

iii)rekompensata z tytułu wykonywania usług publicznych przyznawana przedsiębiorstwom zajmującym się budownictwem socjalnym prowadzącym działalność, która obejmuje usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym; | iii)rekompensata z tytułu wykonywania usług publicznych przyznawana przedsiębiorstwom zajmującym się budownictwem socjalnym prowadzącym działalność, która obejmuje usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, pod warunkiem, że zainteresowane Państwo Członkowskie przedłoży Komisji szczegółowy opis sposobu organizacji i finansowania przedsiębiorstw zajmujących się budownictwem socjalnym w danym kraju, aby umożliwić Komisji dokonanie oceny, czy tego typu rekompensata jest zgodna z Traktatem. Zainteresowane Państwo Członkowskie poinformuje Komisję o wszelkich zmianach w organizacji lub finansowaniu tych przedsiębiorstw. |

Modyfikacja 5

Art. 1 pkt iv)

iv)w sektorze transportu niniejsza decyzja ma zastosowanie wyłącznie do rekompensat z tytułu wykonywania usług publicznych dotyczących morskich połączeń z wyspami, przyznawanych zgodnie z zasadami panującymi w tym sektorze, na których roczne natężenie ruchu nie przekracza 100000 pasażerów. | iv)w sektorze transportu niniejsza decyzja ma zastosowanie wyłącznie do rekompensat z tytułu wykonywania usług publicznych dotyczących morskich i lotniczych połączeń z wyspami oraz połączeń morskich, lotniczych i lądowych z dalekimi i izolowanymi osadami, przyznawanych zgodnie z zasadami panującymi w tym sektorze, na których roczne natężenie ruchu nie przekracza 300000 pasażerów. |

Modyfikacja 6

Art. 1 ust. 1 a (nowy)

| 1a. Niniejsza decyzja ma zastosowanie bez uszczerbku dla zasad ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu. |

Modyfikacja 7

Artykuł 2

W zakresie, w jakim stanowi ona pomoc przyznawaną przez państwo, rekompensata z tytułu wykonywania usług publicznych, która spełnia warunki określone w niniejszej decyzji, jest zgodna ze wspólnym rynkiem i jest zwolniona z obowiązku wcześniejszego powiadomienia przewidzianego w art. 88 ust. 3 Traktatu, bez uszczerbku dla istnienia surowszych przepisów dotyczących obowiązków świadczenia usług publicznych zawartych we wspólnotowym ustawodawstwie sektorowym. | W zakresie, w jakim stanowi ona pomoc przyznawaną przez państwo, rekompensata z tytułu wykonywania usług publicznych, która spełnia warunki określone w niniejszej decyzji, jest zgodna ze wspólnym rynkiem i jest zwolniona z obowiązku wcześniejszego powiadomienia przewidzianego w art. 88 ust. 3 Traktatu, bez uszczerbku dla istnienia przepisów dotyczących obowiązków świadczenia usług publicznych zawartych we wspólnotowym ustawodawstwie sektorowym. |

Modyfikacja 8

Artykuł 4, część wprowadzająca

Aby niniejsza decyzja mogła przynieść korzyści, zadania w ramach usług publicznych powinny być przyznawane w drodze aktu urzędowego, który, w zależności od prawa Państw Członkowskich, może mieć formę jednego lub więcej środków prawodawczych lub regulacyjnych lub umowy. Akt ten powinien w szczególności określać: | Aby niniejsza decyzja mogła przynieść korzyści, zadania w ramach usług publicznych powinny być przyznawane albo w drodze rzetelnej i przejrzystej procedury przetargowej, albo w drodze aktu urzędowego, który, w zależności od prawa Państw Członkowskich, może mieć formę jednego lub więcej środków prawodawczych lub regulacyjnych lub umowy. Akt ten powinien w szczególności określać: |

Modyfikacja 9

Art. 4 lit. ba) (nowa)

| ba)potrzeby publiczne spełnione aktem, które w innym przypadku nie zostałyby należycie zaspokojone. |

Modyfikacja 10

Art. 4 ust. 1 a (nowy)

| Podczas definiowania obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych i dokonując oceny ich spełnienia przez dane przedsiębiorstwo, Państwa Członkowskie przeprowadzą szerokie konsultacje ze szczególnym uwzględnieniem użytkowników. |

Modyfikacja 11

Art. 4 ust. 1 b (nowy)

| W celu skorzystania z niniejszej decyzji, zadanie wykonywania usług publicznych będzie przyznawane albo w ramach uczciwej i przejrzystej procedury przetargowej, albo w drodze aktu urzędowego, który, w zależności od prawa Państw Członkowskich, może mieć formę jednego lub więcej środków prawodawczych lub regulacyjnych lub umowy. |

Modyfikacja 12

Art. 7 a (nowy)

| Artykuł 7a Niniejsza decyzja obowiązywać będzie przez okres czterech lat od daty jej wejścia w życie. Przedłużenie obowiązywania decyzji jest uzależnione od rewizji obejmującej szeroko zakrojoną ocenę oddziaływania, opartą na informacjach faktycznych i szerokich konsultacjach ze szczególnym uwzględnieniem użytkowników. Stosowne informacje zostaną udostępnione Parlamentowi Europejskiemu. |

29. wzywa Komisję do uwzględnienia poniższych modyfikacji w dokumencie roboczym Komisji w sprawie ram Wspólnoty dotyczących pomocy państwa w formie rekompensat z tytułu wykonywania usług publicznych:

ROBOCZY DOKUMENT KOMISJI W SPRAWIE RAM WSPÓLNOTY | MODYFIKACJE PARLAMENTU |

Modyfikacja 13

Punkt 3 a (nowy)

| 3a. W oczekiwaniu na jej wejście w życie ramy te mają zastosowanie również do wszystkich przypadków pomocy państwa przyznanej po orzeczeniu w sprawie Altmark, które spełniają warunki określone w art. 1 i 2 decyzji. Pomoc państwa, która nie spełnia tych warunków, będzie rozpatrywana zgodnie z odpowiednimi dyrektywami ramowymi, wytycznymi i opiniami. |

Modyfikacja 14

Punkt 4

4. Niniejsze postanowienia stosuje się bez uszczerbku dla surowszych szczegółowych przepisów dotyczących obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych zawartych we wspólnotowym ustawodawstwie i środkach sektorowych. Nie mają one zastosowania do publicznej radiofonii i telewizji, objętych komunikatem Komisji w sprawie stosowania zasad udzielania pomocy państwa publicznej radiofonii i telewizji. | 4. Niniejsze postanowienia stosuje się bez uszczerbku dla szczegółowych przepisów dotyczących obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych zawartych we wspólnotowym ustawodawstwie i środkach sektorowych. Nie mają one zastosowania do publicznej radiofonii i telewizji, objętych komunikatem Komisji w sprawie stosowania zasad udzielania pomocy państwa publicznej radiofonii i telewizji. |

Modyfikacja 15

Punkt 7 a (nowy)

| 7a. Pojęcie rekompensaty obejmuje wszelkie rodzaje pomocy, zarówno w formie pieniężnej, jak i zasobów fizycznych bądź ludzkich. Korzyści wynikające z przepisów prawnych lub formy prawnej beneficjenta powinny zostać wzięte pod uwagę przy ocenianiu potrzeby udzielania rekompensaty. |

Modyfikacja 16

Punkt 8

8. Z orzecznictwa wynika, że w braku wspólnotowych przepisów regulujących sprawę Państwa Członkowskie dysponują szerokim marginesem dowolności odnośnie do charakteru usług, które mogą być zaklasyfikowane jako usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. W tych okolicznościach zadaniem Komisji jest zapewnienie, aby przepisy te były stosowane bez ewidentnych błędów. Z art. 86 ust. 2 wynika, że przedsiębiorstwa, którym powierzono zadanie świadczenia usług o ogólnym interesie gospodarczym, są przedsiębiorstwami, którym powierzono "szczególne zadanie". | 8. Z orzecznictwa wynika, że w braku wspólnotowych przepisów regulujących sprawę Państwa Członkowskie dysponują szerokim zakresem uznania co do charakteru usług, które mogą być zaklasyfikowane jako usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. Podczas definiowania obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych i dokonując oceny ich spełnienia przez dane przedsiębiorstwo, państwa Członkowskie przeprowadzą szerokie konsultacje, ze szczególnym uwzględnieniem użytkowników. W tych okolicznościach zadaniem Komisji jest zapewnienie, aby przepisy te były stosowane bez ewidentnych błędów. Z art. 86 ust. 2 wynika, że przedsiębiorstwa, którym powierzono zadanie świadczenia usług o ogólnym interesie gospodarczym, są przedsiębiorstwami, którym powierzono "szczególne zadanie". |

Modyfikacja 17

Punkt 8 a (nowy)

| 8a. Pojęcie "przedsiębiorstwo" oznacza każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego formy prawnej lub sposobu finansowania. Pojęcie "przedsiębiorstwo publiczne" oznacza każde przedsiębiorstwo, na które władze publiczne mogą, bezpośrednio lub pośrednio, wywierać dominujący wpływ z racji bycia jego właścicielem, posiadania w nim udziału kapitałowego lub zasad, które go dotyczą, jak stanowi art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy Komisji 80/723/EWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między Państwami Członkowskimi i przedsiębiorstwami publicznymi. |

Modyfikacja 18

Punkt 10, część wprowadzająca

10. Zadania w zakresie usług użyteczności publicznej muszą być przydzielane w drodze urzędowego, który, w zależności od prawa Państw Członkowskich, może mieć formę jednego lub więcej środków prawodawczych lub regulacyjnych lub umowy. Może to być również określone w wielu aktach. Taki akt lub seria aktów powinny, między innymi, określać: | 10. Zadania w zakresie usług użyteczności publicznej muszą być przydzielane albo w drodze rzetelnej i przejrzystej procedury przetargowej, albo w drodze urzędowego, który, w zależności od prawa Państw Członkowskich, może mieć formę jednego lub więcej środków prawodawczych lub regulacyjnych lub umowy. Może to być również określone w wielu aktach. Taki akt lub seria aktów powinny, między innymi, określać: |

Modyfikacja 19

Punkt 11 a (nowy)

| 11a. Tam, gdzie dopuszczalna jest pomoc państwa dla usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, przedsiębiorstwa wykonujące tego typu usługi powinny być jednak wybierane w ramach uczciwej i przejrzystej procedury przetargowej, w której kwota pomocy państwa jest obiektywnie ustalona, albo w drodze aktu urzędowego, który, w zależności od prawa Państw Członkowskich, może mieć formę jednego lub więcej środków prawodawczych lub regulacyjnych lub umowy. |

Modyfikacja 20

Punkt 11 b (nowy)

| 11b. Do wyłącznych i zasadniczych kompetencji władz publicznych należy ustalanie ram dotyczących kryteriów i warunków świadczenia usług, niezależnie od formy prawnej usługodawcy i tego, czy usługa świadczona jest na zasadzie wolnej konkurencji. |

Modyfikacja 21

Punkt 11 c (nowy)

| 11c. Podczas definiowania obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych i dokonując oceny ich spełnienia przez dane przedsiębiorstwo, Państwa Członkowskie powinny przeprowadzić szerokie konsultacje ze szczególnym uwzględnieniem użytkowników. |

Modyfikacja 22

Punkt 21

21. Każde nadmierna rekompensata może zostać wykorzystana do sfinansowania innych usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym obsługiwanych przez to samo przedsiębiorstwo, jednak tego typu przeniesienie funduszy musi zostać wykazane w księgach rachunkowych przedsiębiorstwa. | 21. Każda nadmierna rekompensata może zostać wykorzystana do sfinansowania innych usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym obsługiwanych przez to samo przedsiębiorstwo, jednak tego typu przeniesienie funduszy musi zostać wykazane w księgach rachunkowych przedsiębiorstwa i zostać przeprowadzone zgodnie z zasadami określonymi w niniejszych ramach. Państwa Członkowskie zapewnią, że tego typu przeniesienia funduszy są poddane odpowiedniej kontroli. W takich przypadkach mają zastosowanie zasady przejrzystości ustanowione dyrektywą Komisji 80/723/EWG. |

Modyfikacja 23

Punkt 22

22. W przypadku gdy beneficjentem rekompensaty jest przedsiębiorstwo publiczne, jakakolwiek nadmierna rekompensata może zostać wykorzystana przez państwo jako udziałowca, aby wprowadzić dodatkowe fundusze do tego przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że spełnione zostało kryterium prywatnego inwestora. Jednakże takie przeniesienie funduszy musi być przeprowadzone zgodnie ze zwyczajowymi procedurami komercyjnymi, tzn. w formie podniesienia kapitału lub przyznania pożyczki i musi być zgodne z odnośnymi przepisami krajowymi, w szczególności z dziedziny handlowej i podatkowej. Czynność ta musi być jednoznacznie wykazana w bilansie przedsiębiorstwa otrzymującego fundusze i musi być wynikiem formalnej decyzji podjętej przez władze publiczne. Decyzja ta musi określać dokładne zastosowanie, któremu ma służyć przeniesienie funduszy. Jeśli jednakże zastrzyk finansowy dokonany przez państwo nie spełnia kryterium prywatnego inwestora, należy o tym fakcie poinformować Komisję zgodnie z postanowieniami art. 88 ust. 3 Traktatu. | 22. W przypadku gdy beneficjentem rekompensaty jest przedsiębiorstwo, niezależnie od jego formy prawnej, jakakolwiek nadmierna rekompensata może zostać wykorzystana przez państwo jako udziałowca, aby wprowadzić dodatkowe fundusze do tego przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że spełnione zostało kryterium prywatnego inwestora. Jednakże takie przeniesienie funduszy musi być przeprowadzone zgodnie ze zwyczajowymi procedurami handlowymi, tzn. w formie podniesienia kapitału lub przyznania pożyczki i musi być zgodne z właściwymi przepisami krajowymi, w szczególności z przepisami prawa handlowego i podatkowego. Czynność ta musi być jednoznacznie wykazana w bilansie przedsiębiorstwa otrzymującego fundusze i musi być wynikiem formalnej decyzji podjętej przez władze publiczne. Decyzja ta musi określać dokładne zastosowanie, któremu ma służyć przeniesienie funduszy. Jeśli jednakże zastrzyk finansowy dokonany przez państwo nie spełnia kryterium prywatnego inwestora, należy o tym fakcie poinformować Komisję zgodnie z postanowieniami art. 88 ust. 3 Traktatu. |

Modyfikacja 24

Punkt 24

24. Niniejsze ramy będą miały zastosowanie od dnia ich opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Przestaną obowiązywać w dniu 31 grudnia 2007 r. Komisja może, po konsultacjach z Państwami Członkowskimi, wprowadzić do nich poprawki przed dniem 31 grudnia 2007 r., z ważnych przyczyn związanych z rozwojem wspólnego rynku. | 24. Niniejsze ramy będą miały zastosowanie od dnia ich opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Okres ich obowiązywania zakończy się po czterech latach od dnia ich wejścia w życie. Komisja może, po konsultacjach z Państwami Członkowskimi, wprowadzić do nich poprawki przed dniem zakończenia ich obowiązywania, z ważnych przyczyn związanych z rozwojem wspólnego rynku. Przedłużenie okresu obowiązywania ram jest uzależnione od rewizji obejmującej szeroko zakrojoną ocenę oddziaływania, opartą na rzeczowych informacjach i wynikach szerokich konsultacji przeprowadzonych przez Komisję na podstawie danych przekazanych przez Państwa Członkowskie. Stosowne informacje zostaną udostępnione Parlamentowi Europejskiemu. |

30. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom Państw Członkowskich.

[1] Dz.U. C 14 z 19.1.1998, str. 74.

[2] Dz.U. C 59 z 23.2.2001, str. 238.

[3] Dz.U. C 140 E z 13.6.2002, str. 153.

[4] Dz.U. C 92 E z 16.4.2004, str. 294.

[5] Dz.U. L 10 z 13.1.2001, str. 30.

[6] http://europa.eu.int/growthandjobs/group/index_en.html.

[7] Sprawa C-280/00 Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH i Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht [2003] ECR I-7747.

[8] Dz.U. L 195 z 29.7.1980, str. 35.

[9] Dz.U. L 195 z 29.7.1980, str. 35. Dyrektywa zmieniona ostatnio dyrektywą 2000/52/WE (Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 75).

[10] Dz.U. L 195 z 29.7.1980, str. 35. Dyrektywa zmieniona ostatnio dyrektywą 2000/52/WE (Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 75).

--------------------------------------------------