Projektowane rozporządzenie znaleźć ma zastosowanie do „ratingów kredytowych przeznaczonych do wykorzystania dla celów określonych w przepisach prawa lub w innym celu” przez regulowane instytucje sektora finansowego (instytucje kredytowe, przedsiębiorstwa inwestycyjne, zakłady asekuracji, ubezpieczeń oraz zakłady reasekuracji, przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) oraz instytucje pracowniczych programów emerytalnych), które są ujawniane publicznie lub rozpowszechniane w ramach subskrypcji (6). Ponadto wspomniane instytucje regulowane będą mogły wykorzystywać do celów określonych w przepisach prawa wyłącznie ratingi kredytowe przyznawane przez agencje ratingowe z siedzibą w UE, które zostały zarejestrowane zgodnie z projektowanym rozporządzeniem (7).

EBC wyraża poparcie dla szerokiego zakresu projektowanego rozporządzenia, jednocześnie wyrażając następujące uwagi.

Po pierwsze, wyrażenie „do wykorzystania dla celów określonych w przepisach prawa lub w innym celu” wskazuje na to, że preferowany jest szeroki zakres zastosowania rozporządzenia, podczas gdy zarówno uzasadnienie towarzyszące projektowanemu rozporządzeniu jak i dokument Komisji „Ocena skutków” opowiadają się za węższym podejściem, zgodnie z którym projektowane rozporządzenie miałoby obejmować jedynie ratingi kredytowe wykorzystywane dla celów określonych w przepisach prawa (8). Komisja twierdzi, że proponowane podejście będzie mieć „charakter proporcjonalny” gdyż „nie obejmuje ono swym zakresem wszystkich agencji ratingowych, lecz tylko te, których ratingi są wykorzystywane przez instytucje finansowe do celów określonych w przepisach prawa, tzn. agencje mające potencjalnie duży wpływ na system finansowy” (9). Jednakże projektowane rozporządzenie oscyluje z jednej strony pomiędzy celem wprowadzenia „wspólnego podejści[a] do zapewnienia wysokiej jakości ratingów kredytowych wykorzystywanych we Wspólnocie” (10) oraz tym, by „wszystkie ratingi wykorzystywane przez instytucje finansowe regulowane prawem wspólnotowym m[iały] wysoką jakość i [były] wystawi[a]ne przez agencje ratingowe podlegające surowym wymogom” (11), a z drugiej strony – bardziej ograniczonym celem wymogu rejestracji tylko dla agencji ratingowych z siedzibą we Wspólnocie oraz zapewnienia, aby wystawiane przez nie ratingi kredytowe były wykorzystywane do celów określonych w przepisach prawa przez instytucje finansowe w UE (12). Ponadto projektowane rozporządzenie nie wyjaśnia zasad mających zastosowanie do papierów wartościowych, dla których został opublikowany prospekt emisyjny zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniającą dyrektywę 2001/34/WE (13), a które są oceniane zgodnie projektowanym rozporządzeniem.

Po drugie, w przepisie określającym zakres zastosowania projektowanego rozporządzenia, „cele określone w przepisach prawa” zostały zdefiniowane głównie poprzez odwołanie do najbardziej znaczącego przykładu zastosowania ratingów kredytowych w regulacjach finansowych, t.j. dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (wersja przekształcona) (14), na mocy której instytucje kredytowe mogą wykorzystywać ratingi jako punkt odniesienia do obliczania obowiązujących je wymogów kapitałowych na potrzeby wypłacalności (15). EBC zakłada, że takie podejście obejmowałoby ratingi kredytowe, które mają „potencjalnie duży wpływ na system finansowy” (16). W tym względzie w dniu 14 marca 2009 r. ministrowie finansów i prezesi banków centralnych grupy G20 zawarli porozumienie o ustanowieniu nadzoru prawnego, w tym obowiązku rejestracji, dla wszystkich agencji ratingowych, których ratingi są wykorzystywane do celów określonych w przepisach prawa (17). Biorąc jednak pod uwagę fakt, że termin „cele określone w przepisach prawa” nie został odrębnie zdefiniowany, jak również że nie zostało doprecyzowane, czy obejmuje on odniesienia do stosowania ratingów zawarte w prawie wspólnotowym (implementowanym w ustawodawstwie krajowym) oraz w ustawach krajowych, EBC sugeruje, iż w tym zakresie konieczne jest bliższe wyjaśnienie. Jako ostatni element, niektóre postanowienia projektowanego rozporządzenia, takie jak ogólne zobowiązanie agencji ratingowych do ujawniania „wszyt[kich] rating[ów] kredytow[ych]” (18), mogą być sprzeczne z zakresem projektowanego rozporządzenia, jeżeli jego zakres miałby być ograniczony do ratingów kredytowych wykorzystywanych do celów określonych w przepisach prawa.

Po trzecie, projektowane rozporządzenie znajduje zastosowanie wyłącznie do ratingów kredytowych, które są ujawniane publicznie lub rozpowszechniane w ramach subskrypcji. W celu osiągnięcia spójności z zasadami mającymi zastosowanie do zewnętrznych instytucji kontroli jakości kredytowej (External Credit Assessment Institutions – „instytucje ECAI”) w dyrektywie 2006/48/WE (19), EBC sugeruje wprowadzenie wyjaśnienia, że ratingi kredytowe uznaje się za ujawnione publicznie, jeżeli potencjalni użytkownicy mogą mieć do nich dostęp na równoprawnych zasadach i jeżeli podlegają one odpowiedniej ocenie przez odbiorców.

Po czwarte, ratingi kredytowe powinny być oparte o metodyki łączące podejście jakościowe i ilościowe (20). W tym względzie należy zauważyć, że narzędzia ratingowe stosowane przez niezależne podmioty zewnętrzne (21) są zazwyczaj oparte wyłącznie na podejściu ilościowym i nie uwzględniają informacji jakościowych, takich jak informacje uzyskane w drodze kontaktów z wyższą kadrą zarządzającą i personelem ocenianych podmiotów. W kontekście ram operacji polityki pieniężnej Eurosystemu (obejmującego EBC i krajowe banki centralne (KBC) państw członkowskich, które przyjęły euro), ten rodzaj systemu oceny kredytowej jest traktowany odrębnie od innych źródeł oceny kredytowej, takich jak instytucje ECAI. Co za tym idzie, należy rozważyć, czy projektowane rozporządzenie nie powinno precyzować, że ratingi tworzone przez niezależne podmioty zewnętrzne za pomocą narzędzi ratingowych nie są objęte jego zakresem.