KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 31.5.2018 COM(2018) 360 final Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Bułgarii, Grecji, Litwie i Polsce



UZASADNIENIE 1.Kontekst wniosku Niniejsza decyzja dotyczy uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (FSUE) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. (dalej „rozporządzenie”) na kwotę 33 992 206 EUR w celu udzielenia pomocy Bułgarii, Grecji, Litwie i Polsce w następstwie klęsk żywiołowych, które miały miejsce w tych krajach w roku 2017. Uruchomieniu tych środków towarzyszy projekt budżetu korygującego (PBK) nr 4/2018 zawierający wniosek dotyczący zapisania potrzebnych środków w budżecie ogólnym na 2018 r. 2.Informacje i warunki 2.1Bułgaria – powodzie W dniach 25 i 26 października 2017 r. w południowo-wschodniej części Bułgarii odnotowano nietypowe intensywne opady deszczu i gwałtowne burze, które spowodowały uszkodzenia mostów, kanałów odpływowych i murów oporowych oraz podstawowej infrastruktury. (1)Bułgaria wystąpiła z wnioskiem o wkład z Funduszu Solidarności w dniu 11 stycznia 2018 r., czyli w terminie 12 tygodni od odnotowania pierwszych szkód, które wystąpiły w dniu 25 października 2017 r. Wniosek dotyczy regionalnej klęski żywiołowej i został złożony na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia. (2)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania funduszu. (3)Władze bułgarskie oceniają łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych klęską żywiołową na kwotę 90,3 mln EUR. Wniosek złożony został na podstawie przepisów mających zastosowanie przy tak zwanych „regionalnych klęskach żywiołowych”, określonych w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, w którym „regionalną klęskę żywiołową” definiuje się jako każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu. Szkody spowodowane przez powódź w Burgas stanowią 1,6 % PKB regionu Jugoiztoczen na poziomie NUTS 2, a zatem przekraczają określony w rozporządzeniu próg 1,5 %. Wniosek władz bułgarskich kwalifikuje się zatem do objęcia pomocą z FSUE. (4)W swoim wniosku władze bułgarskie wystąpiły o wypłatę zaliczki. Po wstępnej ocenie wniosku Komisja stwierdziła, że wskazana kwota szkód, która tylko nieznacznie przekracza próg kwalifikowalności, wymaga przeprowadzenia bardziej szczegółowej oceny oraz że wypłata zaliczki nie jest zatem uzasadniona. (5)Wniosek władz bułgarskich zawiera szczegółowy opis sytuacji meteorologicznej i skutków burzy. W dniach od 25 do 26 października 2017 r. na obszarze okręgu Burgas wystąpiły intensywne opady deszczu, silne wiatry i burze znad Morza Czarnego, które spowodowały krytyczną sytuację. Ogłoszono stan klęski żywiołowej i uruchomiony został regionalny plan ochrony przed klęskami żywiołowymi. Powódź dotknęła około 6 000 osób i zabrała 5 ofiar śmiertelnych. 142 budynki mieszkalne i ponad 1 200 posesji niemieszkalnych zostało zalanych. Wysoki poziom wód w rzekach i fale pływowe zalały mosty i zniszczyły infrastrukturę drogową, kanały odpływowe, kanalizację i mury oporowe, a także sieć dróg krajowych. Lokalna infrastruktura, w tym drogi, mosty, wodociągi, kanalizacja, mury wspierające, system odwadniania, wały zabezpieczające, koryta rzek, infrastruktura ochrony zdrowia i opieki nad dziećmi, zostały uszkodzone lub zniszczone. Regionalne składowisko odpadów stałych zostało poważnie uszkodzone i czasowo wycofane z eksploatacji. Oczyszczalnia ścieków w miejscowości Dolno Ezerowo została zalana i tymczasowo nie działa. (6)Bułgaria oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 90,1 mln EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Zdecydowanie największa część kosztów kwalifikowalnych (ponad 65 mln EUR) dotyczy sektora transportu. (7)Władze bułgarskie oświadczyły, że 0,33 % kosztów kwalifikowanych dotyczyło szkód ubezpieczonych. W związku z tym nie kwalifikują się one do pomocy z FSUE. (8)W ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (2014-2020) dotknięte klęską żywiołową regiony zaliczane są do „regionów słabiej rozwiniętych”. Władze bułgarskie nie poinformowały Komisji o zamiarze realokacji środków z programu w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na działania związane z odbudową. (9)Bułgaria nie uruchomiła Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności. (10)Jeżeli chodzi o wdrożenie przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. (11)Wniosek Bułgarii zawiera krótki opis wdrożenia przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim z uwzględnieniem charakteru klęski. Zgodnie z tym opisem dyrektywy 2000/60/WE (ramowa dyrektywa wodna) oraz 2007/60/WE (dyrektywa powodziowa) zostały transponowane do bułgarskiej ustawy – Prawo wodne. Dyrektywa Rady 2008/114/WE w sprawie infrastruktury krytycznej została transponowana do bułgarskiej ustawy o ochronie przed katastrofami. 2.2Grecja – trzęsienie ziemi na wyspie Kos w 2017 r. W dniu 20 lipca 2017 r. w południowym regionie Morza Egejskiego między Bodrum (Turcja) a wyspą Kos (Grecja) wystąpiło trzęsienie ziemi o sile 6,6 stopni w skali Richtera, po którym miały miejsce liczne wstrząsy wtórne. Spowodowało to szkody głównie w infrastrukturze publicznej i majątku, ale poważnie ucierpiały również ważne obiekty dziedzictwa kulturowego.

(1)Grecja wystąpiła z wnioskiem o wkład z FSUE w dniu 11 października 2017 r., czyli w terminie 12 tygodni od odnotowania pierwszych szkód, które wystąpiły w dniu 21 lipca 2017 r. Wniosek dotyczy regionalnej klęski żywiołowej i został złożony na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia. W dniu 9 marca 2018 r., na wniosek Komisji, władze greckie przedstawiły dodatkowe informacje niezbędne do ukończenia oceny niniejszej sprawy. (2)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania funduszu. (3)Władze greckie oceniają łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych klęską żywiołową na kwotę 101,4 mln EUR. Wniosek złożony został na podstawie przepisów mających zastosowanie przy tak zwanych „regionalnych klęskach żywiołowych”, określonych w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, w którym „regionalną klęskę żywiołową” definiuje się jako każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu. Szkody spowodowane przez trzęsienie ziemi na wyspie Kos stanowią 1,8 % PKB regionu Wyspy Egejskie Południowe na poziomie NUTS 2, a zatem przekraczają określony w rozporządzeniu próg 1,5 %. Wniosek władz greckich kwalifikuje się zatem do objęcia pomocą z FSUE. (4)W swoim wniosku władze greckie wystąpiły o wypłatę zaliczki. Komisja uznała, że wypłata zaliczki nie jest uzasadnione, jako że Grecja została poproszona o istotne dodatkowe informacje mające umożliwić dokonanie wstępnej oceny przewidzianej w art. 4a rozporządzenia. (5)W reakcji na trzęsienie ziemi wysłane zostały ekipy ratownicze, aby ocenić sytuację, przeprowadzić działania ratownicze i przywrócić działanie podstawowej infrastruktury na wyspie (lotniska, portu i szpitala) oraz koordynować działania lokalnych władz ds. zarządzania sytuacjami kryzysowymi. W celu poszukiwania zasypanych i rannych osób zmobilizowane zostały straż pożarna i pogotowie ratunkowe. Specjalne zespoły przywróciły funkcjonowanie linii energetycznych. Grecja zgłosiła 10 ofiar śmiertelnych i ponad 100 rannych. Mieszkańcy i duża liczba turystów musieli przez kilka nocy spać w szkołach, parkach i pod gołym niebem. Stwierdzono, że port na wyspie Kos doznał poważnych szkód i przez kilka dni nie można było z niego korzystać. 150 domów wymagało naprawy, a 10 trzeba było odbudować. 33 przedsiębiorstw wymaga remontu, a 5 odbudowy. Uszkodzone zastały także 3 budynki publiczne. Zniszczonych zostało wiele obiektów dziedzictwa kulturowego, przede wszystkim po wschodniej stronie wyspy, która znajdowała się bliżej epicentrum trzęsienia ziemi, w szczególności zabytki i stanowiska archeologiczne w mieście Kos. (6)Grecja oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 93,9 mln EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Największa część (ponad 47,8 mln EUR) to koszty kwalifikowalne działań na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego. Druga co do wielkości część kosztów (41,1 mln EUR) to koszty wznowienia działania infrastruktury transportowej. (7)Władze greckie podkreśliły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem. (8)W ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (2014–2020) przedmiotowy region dotknięty klęską żywiołową uznaje się za należący do „regionów lepiej rozwiniętych”. Władze greckie poinformowały Komisję o zamiarze realokacji środków z programów w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na działania związane z odbudową. (9)Grecja nie uruchomiła Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności. (10)Wtórnym skutkiem trzęsienia ziemi było lokalne tsunami, które dotknęło wybrzeże Półwyspu Bodrum i części wybrzeża na wyspie Kos. Po katastrofie międzynarodowy zespół składający się z naukowców z Turcji, Grecji i Wspólnego Centrum Badawczego Komisji przeprowadził kontrolę. (11)Jeżeli chodzi o wdrożenie przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. (12)Wniosek Grecji zawiera opis wdrożenia przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim z uwzględnieniem charakteru klęski. Z uwagi na silne trzęsienia ziemi, które miały miejsce w Grecji w latach 1978–1981, rząd Grecji stworzył program zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, które miał zwiększyć odporność w społecznościach lokalnych za pośrednictwem ram wdrażania strategii mających na celu ograniczenie rozpoznanych zagrożeń i lepsze radzenie sobie ze skutkami trzęsień ziemi oraz obejmujących procedury/działania zapobiegające nowym zagrożeniom. 2.3Litwa – powódź Latem i jesienią na Litwie miały miejsce ciągłe opady deszczu, co spowodowało pełne nasycenie gleby, która nie była już w stanie wchłaniać nadmiaru wody. Sytuacja ta spowodowała powódź, która wyrządziła szkody głównie w sieci infrastruktury i w sektorze rolnym. (1)Litwa wystąpiła z wnioskiem o wkład z Funduszu Solidarności w dniu 22 grudnia 2017 r., czyli w terminie 12 tygodni od odnotowania pierwszych szkód, które wystąpiły w dniu 4 października 2017 r. Wniosek dotyczy „poważnej klęski żywiołowej” i został złożony na podstawie art. 2 ust. 2 rozporządzenia. W dniu 6 lutego 2018 r. Litwa przedłożyła dodatkowe informacje. (2)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania funduszu. (3)Władze litewskie oceniły łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych powodzią na kwotę 407,4 mln EUR. Kwota ta przekracza „próg interwencji w przypadku poważnych klęsk żywiołowych” wymagany w przypadku Litwy w 2017 r. w celu uruchomienia środków z FSUE, wynoszący 214,9 mln EUR (tj. 0,6 % PKB w oparciu o dane z 2015 r.). Ponieważ szacowana łączna wartość szkód bezpośrednich przekracza ten próg, klęskę uznaje się za „poważną klęskę żywiołową” i kwalifikuje się ona zatem do objęcia pomocą z FSUE. (4)Litwa nie wystąpiła o wypłatę zaliczki. (5)Wniosek władz litewskich zawiera szczegółowy opis sytuacji meteorologicznej i skutków długotrwałych opadów. Okres obfitych opadów deszczu w ciągu kilku miesięcy ze wskaźnikami opadów sięgającymi 280 % normalnego stanu doprowadził do nadmiernego nasycenia wodą gleby, podwyższenia poziomu wód śródlądowych i poważnego przeciążenia systemów odwadniania. W dniu 4 października 2017 r. Litwa ogłosiła na terenie całego kraju stan wyjątkowy. Długoterminowy przepływ nadmiernych ilości wody z nagłymi zmianami poziomu, naniesione ilości gleby i mułu oraz wysokie ciśnienie wody uszkodziły systemy odwadniania i spowodowały krytyczny stan. Rekultywowane grunty ani systemy odwadniania w całym kraju nie dały rady wchłonąć wody. Wylanie rzek doprowadziło do powodzi na obszarach upraw i do zalania budynków gospodarczych i domów. Zalane zostały stacje elektroenergetyczne i cmentarze. Ulewne deszcze uszkodziły również ponad 100 km dróg lokalnych. Odnotowano ok. 50 przerw w dostawie prądu, zniszczone zostały rurociągi ciepłownicze i izolacja termiczna. (6)Litwa oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 240,2 mln EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Prawie wszystkie koszty kwalifikowalne dotyczą przywrócenia funkcjonowania infrastruktury gospodarki wodno-ściekowej, w tym tam i systemów odwadniających. Wkład z FSUE nie może być jednak wykorzystany na naprawy, które wykraczają poza przywrócenie stanu tych obiektów przed klęską.

(7)Władze litewskie potwierdziły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem. (8)W ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (2014–2020) przedmiotowy region dotknięty klęską żywiołową uznaje się za należący do „regionów słabiej rozwiniętych”. Władze litewskie nie poinformowały Komisji o zamiarze realokacji środków z programu w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na działania związane z odbudową. Jednakże na wniosek Litwy o wsparcie dla rolników przedstawiony Komisji w listopadzie 2017 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/108 w sprawie środka nadzwyczajnego w formie pomocy dla rolników w związku z powodziami i intensywnymi opadami deszczu w niektórych regionach Litwy, Łotwy, Estonii i Finlandii. Maksymalna kwota przyznana Litwie wynosi 9,1 mln EUR. (9)Litwa nie uruchomiła Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności. (10)Jeżeli chodzi o wdrożenie przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. (11)Wniosek Litwy zawiera opis krajowych procedur ustanowionych na wypadek wystąpienia sytuacji nadzwyczajnych, nie ma w nim jednak odniesienia do wdrożenia przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim z uwzględnieniem charakteru klęski. Ustawa w sprawie ochrony ludności Republiki Litewskiej reguluje procedury, które mają być stosowane przez instytucje państwowe i lokalne, a także gospodarstwa rolne i inne podmioty, w celu przygotowania się na wypadek sytuacji kryzysowych i zapobiegania im. Na mocy aktów prawnych Ministerstwo Rolnictwa, Ministerstwo Środowiska i lokalne władze zatwierdziły 3-letni plan nadzwyczajnych środków zapobiegawczych. W zatwierdzonym w 2010 r. państwowym planie zarządzania kryzysowego określono zasady mobilizacji i zarządzania zasobami materialnymi i ludzkimi w warunkach stanu wyjątkowego. Na mocy Zarządzenia nr 1V-114 z 2007 r. odpowiedzialność za informowanie o wydarzeniach i sytuacjach kryzysowych spowodowanych zjawiskami hydrometeorologicznymi i geologicznymi leży w gestii Ministerstwa Środowiska i podległych mu organów. 2.4Polska – burze Między 9 a 12 sierpnia 2017 r. w niektórych częściach Polski wystąpiły wyjątkowo gwałtowne burze i silne opady deszczu, które spowodowały rozległe zniszczenia lasów prywatnych i publicznych, infrastruktury publicznej i innego mienia. (1)Polska wystąpiła z wnioskiem o wkład z Funduszu Solidarności w dniu 25 października 2017 r., czyli w terminie 12 tygodni od odnotowania pierwszych szkód, które wystąpiły w dniu 9 sierpnia 2017 r. Wniosek dotyczy regionalnej klęski żywiołowej i został złożony na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia. W dniu 23 marca 2018 r., na wniosek Komisji, władze polskie przedstawiły dodatkowe podstawowe informacje niezbędne do ukończenia oceny niniejszej sprawy. (2)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania funduszu. (3)Władze polskie oceniają łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych klęską żywiołową na kwotę 491,2 mln EUR. Wniosek złożony został na podstawie przepisów mających zastosowanie przy tak zwanych „regionalnych klęskach żywiołowych”, określonych w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, w którym „regionalną klęskę żywiołową” definiuje się jako każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu. Szkody spowodowane burzami stanowią 2,0 % średniej ważonej PKB trzech dotkniętych regionów, a mianowicie województwa kujawsko-pomorskiego, województwa pomorskiego i województwa wielkopolskiego, a zatem przekraczają próg 1,5 % określony w rozporządzeniu. Wniosek władz polskich kwalifikuje się zatem do objęcia pomocą z FSUE. (4)Polska nie wystąpiła o wypłatę zaliczki. (5)Wniosek władz polskich zawiera szczegółowy opis sytuacji meteorologicznej na początku sierpnia 2017 r. Burzy towarzyszyły intensywne opady deszczu i lokalnie gradu, powodując śmierć 6 osób, a 39 osób zostało rannych. Najbardziej ucierpiały okręgi toruński i gdański. Polska podjęła niezwłocznie działania mające na celu ratowanie życia ludzkiego, a także zabezpieczenie uszkodzonych budynków i usuwanie połamanych drzew, które zablokowały wielu dróg oraz linii kolejowych i energetycznych. Największe szkody odnotowano w sektorze leśnym. Władze polskie szacują, że w trzech dotkniętych regionach uległo łącznie zniszczeniu 9,8 mln m³ drewna. Klęska ta spowodowała znaczne straty w zasobach naturalnych, które dotknęły 22 rezerwaty leśne, 15 gatunków ptaków i 134 siedliska (Natura 2000), w tym najstarszy rezerwat leśny, „Las czeszewski” w nadleśnictwie Jarocin. Infrastruktura leśna, taka jak drogi, mosty, wiaty leśne i budynki leśnych ośrodków edukacyjnych, obiekty turystyczne i inne mienie, zostały poważnie uszkodzone. Ponadto ucierpiało ponad 13 600 gospodarstw rolnych i około 99 tys. ha upraw. W sektorze energetycznym wymaga naprawy 5 000 słupów, a także 758 stacji transformatorowych i ponad 451 km linii energetycznych. (6)Lasy w Polsce mają szczególne znaczenie dla środowiska i chronione są wieloma różnymi przepisami. Stanowią one ok. 30 % powierzchni Polski, a 81 % z nich jest własnością państwa. 77 % lasów w Polsce podlega administracji „Lasów Państwowych”. Obejmują one parki narodowe, rezerwaty przyrody, obszary chronionego krajobrazu, obszary Natura 2000, obszary o znaczeniu ekologicznym, kompleksy przyrodnicze i krajobrazowe, a także stanowiska dokumentacyjne. Obszary sieci Natura 2000 obejmują około 20 % obszaru Polski. (7)Polska oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 324,5 mln EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Największa część (ponad 259,1 mln EUR) dotyczy kosztów kwalifikowalnych działań związanych z natychmiastowym usuwaniem szkód na dotkniętych klęską obszarach, aby uniknąć natychmiastowych skutków erozji gleby. Druga co do wielkości część kosztów (42,4 mln EUR) to koszty przywrócenia funkcjonowania infrastruktury transportowej. (8)Komisja stwierdziła, że w przeszłości występowały problemy dotyczące zgodności działalności związanej z gospodarką leśną z unijnym prawodawstwem w dziedzinie ochrony środowiska. W celu zapobieżenia brakowi zgodności planowanych działań związanych z gospodarką leśną z unijnym prawodawstwem w dziedzinie ochrony środowiska, Komisja może wprowadzać odpowiednie przepisy do przyszłych aktów wykonawczych. (9)Władze polskie potwierdziły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem. (10)W ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (2014-2020) dotknięte klęską żywiołową regiony zaliczane są do „regionów słabiej rozwiniętych”. Władze polskie nie poinformowały Komisji o zamiarze realokacji środków z programu w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na działania związane z odbudową. (11)Polska nie uruchomiła Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności. (12)Jeżeli chodzi o wdrożenie przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, nie toczy się obecnie żadne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. (13)Wniosek Polski zawiera opis wdrażania przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, takich jak dyrektywa 2007/60/WE w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim („dyrektywa powodziowa”), dyrektywa 2008/114/WE w sprawie rozpoznawania i wyznaczania europejskiej infrastruktury krytycznej oraz oceny potrzeb w zakresie poprawy jej ochrony oraz dyrektywa 2012/18/UE w sprawie kontroli zagrożeń poważnymi awariami związanymi z substancjami niebezpiecznymi. Nie ma obecnie żadnych przepisów unijnych dotyczących konkretnie burz.

2.5Podsumowanie Z powodów przedstawionych powyżej klęski, o których mowa we wnioskach przedłożonych przez Bułgarię, Grecję, Litwę i Polskę, spełniają warunki dotyczące uruchomienia środków z FSUE określone w rozporządzeniu. 3.Finansowanie ze środków FSUE przydzielonych na 2018 r. Rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (dalej „rozporządzenie w sprawie WRF”), a w szczególności jego art. 10, dopuszcza możliwość uruchomienia FSUE w granicach rocznego pułapu wynoszącego 500 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.). Punkt 11 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami (porozumienie międzyinstytucjonalne) określa sposoby uruchomienia funduszu. Ponieważ głównym uzasadnieniem utworzenia FSUE była zasada solidarności, Komisja jest zdania, że przedmiotowa pomoc powinna być udzielana progresywnie. Oznacza to, że zgodnie z uprzednio stosowaną praktyką część szkód powyżej wartości progowej uruchomienia FSUE w przypadku „poważnej klęski żywiołowej” (tj. 0,6 % DNB lub 3 mld EUR w cenach z 2011 r., w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa) powinna być objęta pomocą o większej intensywności niż szkody poniżej tej wartości progowej. Współczynnik stosowany w przeszłości do ustalania przydziałów środków w związku z poważnymi klęskami wynosi 2,5 % całkowitej wartości szkód bezpośrednich poniżej progu uruchomienia środków z funduszu oraz 6 % w przypadku części szkód powyżej progu. W przypadku regionalnych klęsk żywiołowych oraz klęsk uwzględnionych na podstawie przepisu dotyczącego „państwa ościennego” współczynnik wynosi 2,5 %. Wkład nie może przekraczać szacowanych łącznych kosztów działań kwalifikowalnych. Metoda obliczania pomocy jest określona w sprawozdaniu rocznym na temat FSUE (2002–2003) i została zaakceptowana przez Radę i Parlament Europejski. Na podstawie wniosków złożonych przez Bułgarię, Grecję, Litwę i Polskę dokonano obliczeń pomocy z FSUE w oparciu o szacowaną łączną wartość szkód bezpośrednich. Obliczenia przedstawiają się następująco: Państwa członkowskie Kategoria klęski żywiołowej Łączna wartość szkód bezpośrednich (w mln EUR) Próg dla poważnych klęsk żywiołowych (w mln EUR) 2,5 % szkód bezpośrednich poniżej progu (w EUR) 6 % szkód bezpośrednich powyżej progu (w EUR) Kwota proponowanej pomocy ogółem (w EUR) Wypłacone zaliczki (w EUR) BUŁGARIA Regionalne (art. 2 ust. 3) 90 329 288 020 2 258 225 - 2 258 225 0 GRECJA Regionalne (art. 2 ust. 3) 101 432 1 057 800 2 535 796 - 2 535 796 0 LITWA Poważne (art. 2 ust. 2) 407 366 214 944 5 373 600 11 545 341 16 918 941 0 POLSKA Regionalne (art. 2 ust. 4) 491 170 2 501 280 12 279 244 - 12 279 244 0 OGÓŁEM 33 992 206 0 Zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie WRF łączna kwota dostępna do uruchomienia z FSUE na początku 2018 r. wynosiła 421 142 057 EUR i obejmowała pozostałą część przydziału na 2018 r. w wysokości 280 371 754 EUR (tj. 574 342 834 EUR pomniejszone o 293 971 080 EUR już uruchomione w 2017 r.) oraz pozostałą część przydziału na 2017 r. w wysokości 140 770 303 EUR, której nie wykorzystano i którą przeniesiono na 2018 r. Kwota, która może zostać uruchomiona na obecnym etapie w 2018 r., wynosi 173 389 397 EUR. Odpowiada to całkowitej kwocie dostępnej do uruchomienia z FSUE na początku 2018 r. (421 142 057 EUR) pomniejszonej o zatrzymaną kwotę 143 585 709 EUR w związku z obowiązkiem odłożenia 25 % rocznego przydziału środków na 2018 r. do dnia 1 października 2018 r., zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie WRF i o kwotę 104 166 951 EUR uruchomioną wcześniej w bieżącym roku dla Grecji, Hiszpanii, Francji i Portugalii. Zestawienie finansowania z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (FSUE) Kwota EUR Przydział na 2017 r. przeniesiony na 2018 r. 140 770 303 Przydział na 2018 r. 574 342 834 Przydział na 2018 r. udostępniony w 2017 r. zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WRF -293 971 080 ---------------- Ogółem dostępne na początku 2018 r. 421 142 057 Minus kwota już uruchomiona w 2018 r. dla Grecji, Hiszpanii, Francji i Portugalii -104 166 951 Minus zatrzymane 25 % przydziału na 2018 r. -143 585 709 ---------------- Maksymalna kwota obecnie dostępna (przydziały na 2017+2018) 173 389 397 Kwota proponowanej pomocy ogółem, która ma zostać uruchomiona dla Bułgarii, Grecji, Litwy i Polski - 33 992 206 Pozostałe dostępne środki do dnia 1 października 2018 r. 139 397 191 Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Bułgarii, Grecji, Litwie i Polsce PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4 ust. 3, uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami, w szczególności jego pkt 11, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: