PL    PL PL 
 
PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 17.9.2008 
SEK(2008) 2437 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
uzupełniający 
 
Wniosek 
 
ROZPORZ ĄDZENIE RADY zmieniaj ące rozporz ądzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie 
finansowania wspólnej polityki rolnej oraz rozporz ądzenie (WE) nr 1234/2007 
ustanawiaj ące wspóln ą organizacj ę rynków rolnych oraz przepisy szczegó łowe 
dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporz ądzenie o jednolitej wspólnej 
organizacji rynku”) w odniesieniu do dystrybucji żywności wśród osób najbardziej 
potrzebuj ących we Wspólnocie 
 
Streszczenie oceny skutków  
 
 
{KOM(2008) 563 wersja ostateczna} 
{SEK(2008) 2436}  
 
PL 2   PL 1. W PROWADZENIE  
Program UE „Dystrybucja żywności wśród osób najbardziej potrzebuj ących we Wspólnocie” 
(zwany dalej programem dystrybucji żywności) działa od grudnia 1987 r., kiedy Rada 
ustanowiła zasady udost ępniania publicznych zapasów in terwencyjnych produktów rolnych 
państwom cz łonkowskim, które chc ą zagospodarowa ć je jako pomoc żywnościową dla osób 
najbardziej potrzebuj ących we Wspólnocie.  
W celu zapewnienia ci ągłości dostaw w po łowie lat 90-tych program dystrybucji żywności 
został zmieniony tak, aby mo żliwe było uzupełnianie zapasów zakupami rynkowymi. 
Pierwotnie nie mia ło to być rozwiązanie długoterminowe, a raczej takie, z którego b ędzie 
można skorzysta ć w przypadku niewystarczaj ących dostaw niektóry ch produktów. Podstaw ę 
programu niezmiennie stanowi ło korzystanie z zapasów interwencyjnych „do momentu, w 
którym osi ągną one normalny poziom”.  
Trwające reformy wspólnej polityki ro lnej (WPR) stopniowo przywracaj ą działaniom 
interwencyjnym rol ę siatki bezpiecze ństwa. W 2008 r. zakupy rynkowe stanowi ą 90 % 
dostarczanej żywności. Poziom zapasów interwency jnych jest niski i zarówno w świetle 
przeglądu WPR, jak i sytuacji na rynku światowym, zgromadzenie nowych rezerw nie jest 
przewidywane ani zbyt prawdopodobne.  
Dlatego te ż należy opracowa ć nową podstawę programu dystrybucji żywności. W tym celu 
przeprowadzono ocen ę skutków, w trakcie której  przeprowadzono konsultacje z 
przedstawicielami pa ństw członkowskich i organizacjami charytatywnymi, za ś ankieta 
zamieszczona w Internecie umo żliwiła uzyskanie opinii od sz erszej grupy odbiorców. 
• W jaki sposób dzia ła program 
Program dystrybucji żywności jest finansowany przez Europejski Fundusz Rolniczy 
Gwarancji (EFRG). Bud żet programu wzrós ł od nieco poni żej 100 milionów EUR w 1987 r. 
do ponad 305 milionów EUR w 2008 r. Udzia ł w programie jest dobrowolny, w 2008 r. 
uczestniczy w nim 19 pa ństw członkowskich. 
Co roku pa ństwa członkowskie pragn ące uczestniczy ć w programie zg łaszają Komisji swoje 
potrzeby w odniesieniu do ilo ści produktów dost ępnych w zapasach interwencyjnych. Na tej 
podstawie oraz w oparciu o dane Eurostatu dotycz ące ubóstwa Komisja okre śla pułap 
budżetowy dla ka żdego uczestnicz ącego państwa członkowskiego oraz wykaz produktów, 
które maj ą zostać wycofane z zapasów publicznych, b ądź zakupione na rynku z 
wykorzystaniem przyznanego bud żetu. 
Po dostarczeniu zapasów interwencyjnych og łaszany jest przetarg na przekszta łcenie lub 
wymianę tych artyku łów (np. pszenicy) na przetworzone produkty z tej samej „rodziny” (np. 
mąka lub makaron). Produkty te s ą przekazywane jako pomoc żywnościowa dla osób 
najbardziej potrzebuj ących albo w postaci paczek żywnościowych, albo jako posi łki w 
ośrodkach prowadzonych przez organi zacje charytatywne i inne w łaściwe jednostki 
wyznaczone przez pa ństwa członkowskie. W 2006 r. ponad 13 milionów osób w 15 
państwach cz łonkowskich skorzysta ło z programu dystrybucji żywności.  
 
PL 3   PL • Komu program pomaga 
Program dystrybucji żywności zapewnia żywność osobom lub szczególnie zagro żonym 
rodzinom, które znalaz ły się w trudnej sytuacji.  W 2006 r. w przybli żeniu 43 miliony osób w 
UE-25 by ło zagrożonych niedostatkiem żywności. Odsetek waha ł się od około 2 % w Danii 
do 37 % na S łowacji. W 5 z 10 nowych pa ństw członkowskich wska źnik wyniós ł ponad 20 
%.  
Szczególnie zagro żone są dzieci z biednych rodzin; konsekwencj ą ich nawyków 
żywieniowych jest pojawianie si ę problemów ze zdrowiem w przysz łości, takich jak 
ograniczenia w rozwoju mózgu i zdolno ści uczenia si ę.  
Często odnotowuje si ę przypadki starszych osób cierpi ących z niedo żywienia; ubóstwo lub 
niepełnosprawno ść powoduj ą, że powszechne jest niew łaściwe i niewystarczaj ące odżywianie 
się.  
Zagrożeni są oczywiście ludzie bezdomni, podobnie jak osoby ubiegaj ące się o azyl oraz 
migranci – pracownicy sezonowi o nieu regulowanym statusie, którzy z regu ły nie figuruj ą w 
oficjalnych danych; ich status mo że uniemożliwić im korzystanie ze świadczeń socjalnych, co 
sprawia, że stanowi ą oni dużą część osób korzystaj ących z jad łodajni dla ubogich.  
• Podstawa dzia łania Komisji 
Głód, nędza, ubóstwo i wykluczenie spo łeczne to kwestie o gólnoeuropejskie, wyst ępujące w 
każdym z pa ństw członkowskich. Program dystrybucji żywności bezpośrednio zajmuje si ę 
tymi problemami, zgodnie z istot ą Traktatu, który stanowi, że celem Unii jest „zwiększanie 
dobrobytu jej narodów”  oraz „pogłębianie […] solidarno ści pomiędzy państwami 
członkowskimi”.  
Co więcej program przyczynia si ę do realizacji celów WPR, czyli stabilizacji rynków i 
zapewnienia konsumentom dostaw żywności po rozs ądnych cenach. Mimo że w przesz łości 
WPR koncentrowa ła się na środkach poda żowych, jej celem od zawsze by ło zapewnienie 
zaspokojenia popytu. 
Wsparcie socjalne, jakiego udzielaj ą władze pa ństw członkowskich, rzadko jest 
ukierunkowane na zapewnienie dost ępu do żywności. Inicjatywy zwi ązane z do żywianiem 
skierowane do osób dotkni ętych wykluczeniem spo łecznym lub pozostaj ących na marginesie 
zazwyczaj wychodz ą od organizacji charytatywnych i s ą prowadzone z pomoc ą ochotników.  
Program dystrybucji żywności powinien by ć postrzegany jako czynnik, który mo że pobudzi ć 
państwa członkowskie do dzia łania i pomóc organizacjo m charytatywnym i spo łeczeństwu 
obywatelskiemu w wypracowaniu ich w łasnych inicjatyw w celu zapewnienia wszystkim 
obywatelom UE prawa do po żywienia. Ramy UE mog ą zapewnić przeprowadzanie programu 
zgodnie z unijnymi standardami w zakresie ładu administracyjno-regulacyjnego, przy 
jednoczesnym wspó łdziałaniu z programami obowi ązującymi w pa ństwach cz łonkowskich.  
2. C ELE 
Celem programu dystrybucji żywności jest zredukowanie braku bezpiecze ństwa 
żywnościowego i tym samym pomoc w zapewnieniu prawa do po żywienia na terenie UE. 
Celem zmiany programu powinno by ć: 
 
PL 4   PL • zapewnienie stabilnego źródła pożywienia dla docelowej grupy ludno ści  
• większy ład administracyjno-regulacyjny 
• skuteczniejsze docieranie do potrzebuj ących. 
3. W ARIANTY DZIA ŁAŃ POLITYCZNYCH  
Wariant 1 – Wy łącznie interwencja („Status quo”) 
Jeśli zakupy rynkowe nie mog ą być stale stosowane, dost ępne zapasy interwencyjne b ędą 
jedynym źródłem żywności dostarczanej osobom najbardziej potrzebuj ącym w ramach 
programu dystrybucji żywności. Państwa członkowskie b ędą odpowiedzialne za wymian ę 
tych zapasów na bardziej przydatne produkty żywnościowe w obr ębie tej samej „rodziny 
produktów”. Nast ępnie, podobnie jak obecnie, organizacje wybrane przez pa ństwa 
członkowskie b ędą przekazywa ły tę żywność potrzebuj ącym.  
W celu uproszczenia procedur ka żde państwo członkowskie b ędzie miało bezpośredni dost ęp 
do zapasów interwencyjnych znajduj ących się na jego terytorium, a koszty transportu b ędą 
uwzględnione w zaproszeniach do sk ładania ofert. Dost ępne zapasy b ędą mogły być 
przekazywane pomi ędzy państwami cz łonkowskimi zgodnie ze szczegó łowymi umowami 
zawartymi przez zainteresowane pa ństwa cz łonkowskie. Informacje dotycz ące 
uruchomionych zapasów b ędą udostępniane za po średnictwem podlegaj ącego Komisji 
systemu informacji i komunikacji elektronicznej. 
Wariant 2 – Zapasy interwencyjne uzupe łniane zakupami rynkowymi  
Podstawą programu nadal b ędzie wycofywanie zapas ów interwencyjnych, je żeli są one 
dostępne, uzupe łnianych zakupami rynkowymi. Je śli dostępne zapasy nie s ą odpowiednie (np. 
nie mogą być spożywane przez ludzi ze wzgl ędu na ich nieodpowiedni ą jakość) lub koszty 
ich transportu, z uwagi na lokalizacj ę, byłyby zbyt wysokie, pa ństwa członkowskie nie b ędą 
zobowiązane do korzystania z tych zapasów w ramach programu dystrybucji żywności. 
W przypadku skorzystania z zapasów interwency jnych procedura zostanie uproszczona, tak 
jak w wariancie 1. Nie b ędzie już stosowany wymóg polegaj ący na konieczno ści zakupienia 
produktów wy łącznie z danej „rodzi ny produktów” i nie b ędzie konieczne wst ępne 
rozdzielanie produktów ze wzgl ędu na ich rodzaj. Pa ństwa członkowskie b ędą decydowa ły o 
tym, jakie produkty zakupi ą. 
W celu zwi ększenia przejrzysto ści państwa członkowskie b ędą musiały publikowa ć 
informacje o przetargach na stronach internetowych.  
Wariant 3 – Wy łącznie zakupy rynkowe 
Zniknie powi ązanie z zapasami interwencyjnymi i program b ędzie oparty wy łącznie na 
przydziałach budżetowych na zakupy rynkowe. Pa ństwa członkowskie b ędą podejmowa ły 
niezależne decyzje jakie produkty zakupi ć z przydzielonego dofinansowania unijnego.  
Podobnie jak w przypadku wariantu 2 ten wariant daje wi ększą elastyczno ść i pozwala na 
zachowanie korzystniejszego bilansu żywieniowego ni ż obecnie i na bardziej skuteczne 
 
PL 5   PL zarządzanie programem dystrybucji żywności. Podobnie jak w przypadku wariantu 2 nacisk 
będzie położony na rozpowszechnianie informacji o przetargu. 
Wariant 4 – Zako ńczenie programu dystrybucji żywności 
Ze względu na mniejsz ą dostępność zapasów interwencyjnych program straci ł przynajmniej 
częściowo racj ę bytu i powinien zosta ć stopniowo lub ostatecznie zako ńczony po roku 2009.  
4. K WESTIE HORYZONTALNE  
• Włączenie w szerszy kontekst polityki spo łecznej  
Obecnie UE koordynuje dzia łania państw członkowskich dotycz ące zwalczania ubóstwa i 
wykluczenia spo łecznego poprzez wymian ę dobrych praktyk i inne formy wzajemnego 
uczenia si ę. Ten aspekt mo że zostać wzmocniony w ramach nowego programu dystrybucji 
żywności.  
• Kierowanie pomocy do beneficjentów 
Kwestie te obejmuj ą kierowanie pomocy żywnościowej do konkretnej grupy b ądź grup 
ludności, kryteria kierowania pomocy i najlepszy poziom okre ślania beneficjentów. 
• Ograniczenie odpadów żywnościowych 
W wielu pa ństwach cz łonkowskich organizacje charytatywne ju ż negocjują z supermarketami 
i innymi punktami sprzeda ży świeżej żywności w sprawie odzyskiwa nia niesprzedanych, ale 
ciągle jeszcze dobrych produktów i przekazywania ich potrzebuj ącym. Państwa członkowskie 
uczestnicz ące w programie dystrybucji żywności mogłyby zosta ć zobowi ązane do 
prowadzenia dzia łań dotyczących odzyskiwania niepotrzebnej/marnuj ącej się żywności. 
• Zarządzanie administracyjne 
W celu zwi ększenia przejrzysto ści i zgodno ści z celami programu krajowe programy 
wieloletnie mog łyby okre ślać priorytety krajowe, docelowych beneficjentów, rodzaje 
produktów lub posi łków, które maj ą być dostarczone itp. Szczegó łowe procedury 
zapewniłyby przejrzysto ść przetargów. 
• Budżet i finansowanie 
Struktura wieloletnia mog łaby umo żliwić ciągłość i średnioterminowe planowanie przez 
państwa członkowskie i organizacje charytatywne. Nale ży dokona ć przeglądu kryteriów 
podziału budżetu i rozwa żyć możliwość współfinansowania przez pa ństwa członkowskie. 
• Talony żywnościowe 
Możliwość wprowadzenia systemu talonów żywnościowych w ramach programu dystrybucji 
żywności została odrzucona z powodu ryzyka wyst ąpienia nadu żyć. Procedury kontroli 
byłyby problematyczne, skuteczno ść niewielka, a koszty transakcji wysokie.  
 
PL 6   PL 5. A NALIZA SKUTKÓW  
Uznano, że niemożliwe jest okre ślenie skutków makroekonomicznych  i oddzia ływania 
poszczególnych wariantów na środowisko . Ocenia si ę, że nie maj ą one wp ływu 
międzynarodowego ; produkty importowane b ędą mogły być kwalifikowane do zakupów 
rynkowych. Warianty te zosta ły ocenione g łównie ze wzgl ędu na ich wp ływ na dziedziny 
polityki publicznej prowadzonej przez pa ństwa cz łonkowskie , na organizacje 
charytatywne  oraz beneficjentów programu . 
Ze względu na to, że prawdopodobnie zapasy interwencyjne b ędą dostępne sporadycznie, 
skutki wariantu 1  są tylko nieco bard ziej skrajne ni ż skutki wariantu 4 : pierwszy prowadzi 
do drastycznego ograniczenia zakres u programu, drugi do jego zupe łnego zaniechania.  
Konsekwencj ą całkowitego opierania si ę na zapasach interwencyjnych ( wariant 1 ) byłoby 
znaczne zmniejszenie ilo ści dostarczanej żywności; program dystrybucji żywności nie 
mógłby dłużej funkcjonowa ć na dotychczasow ą skalę i stanowi łby niewielkie wsparcie dla 
osób w niekorzystnej sytuacji.  
Biorąc pod uwag ę budżet na 2008 r., je śli żadnych produktów nie b ędzie można uzyska ć z 
zapasów interwencyjnych, straty organizacji charyt atywnych zajmuj ących się dystrybucj ą 
żywności wynios ą 305 mln EUR. Organizacje char ytatywne i jednostki pomocy spo łecznej 
będą musiały ograniczy ć swoje programy albo zwróci ć się o dodatkow ą pomoc ze strony 
prywatnych sponsorów i w ładz państw członkowskich lub w ładz lokalnych.  
Zakończenie programu ( wariant 4 ) lub jego uzale żnienie wy łącznie od zapasów 
interwencyjnych ( wariant 1 ) mogłoby mieć bezpośredni wpływ na ponad 13 mln osób (dane 
z 2006 r. – 15 uczestnicz ących państw członkowskich).  
Prawdopodobne jest, że w nowych pa ństwach cz łonkowskich dystrybucja pomocy 
żywnościowej wśród osób najbardziej potrzebuj ących zosta łaby praktycznie wstrzymana. W 
„starych” pa ństwach cz łonkowskich ograniczenie ilo ści przekazywanej pomocy 
żywnościowej by łoby proporcjonalne do wielko ści wkładu unijnego.  
Podczas gdy w „starych” pa ństwach cz łonkowskich rozwini ęte systemy opieki spo łecznej 
będą nadal dociera ły do rodzin o niskim dochodz ie, pomoc ta (która w wi ększości nie 
obejmuje zapewniania żywności) z regu ły nie dociera do osób wykluczonych spo łecznie, 
które w najwi ększym stopniu odczuj ą skutki zako ńczenia programu. 
Rosnące ceny żywności i energii oznaczaj ą, że zakończenie programu b ędzie miało jeszcze 
bardziej powa żne konsekwencje dla ludno ści UE zagro żonej niedostatkiem żywności – w 
szczególno ści dzieci. 
Warianty 2 i 3 przyniosłyby podobne skutki, jako że każdy z nich  umożliwiłby kontynuacj ę 
programu. Zalet ą obu jest to, że pozwalaj ą na elastyczno ść jeśli chodzi o wybór rodzaju 
dostarczanej żywności. Obowi ązujące ograniczenie, zgodnie z którym zakupy musz ą być z tej 
samej ,,rodziny” produktów co dost ępne zapasy interwencyjne, zosta łoby zniesione, w ten 
sposób pozwalaj ąc organizacjom char ytatywnym na wi ększe zróżnicowanie i popraw ę 
wartości odżywczej żywności, którą dostarczaj ą.  
Nowe państwa członkowskie, które uczestnicz ą w programie, uwa żają, że ma on zasadnicze 
znaczenie. Umo żliwia on wi ększy zakres pomocy dla osób najbardziej potrzebuj ących, w 
 
PL 7   PL odpowiedzi na wyra źne potrzeby w tych krajach, i pomaga zwi ększyć skuteczno ść i 
profesjonalizm charytatywnych organizacji pozarz ądowych. 
Ponadto dostarczanie pomocy żywnościowej umo żliwia bezpo średni kontakt organizacji 
charytatywnych z osobami najbardziej potrzebuj ącymi. Wówczas równie ż inne rodzaje 
pomocy mog ą może zostać zapewnione przez organizacje  charytatywne lub poprzez 
odpowiednie instytucje pomocy spo łecznej, co mo że przyczyni ć się do reintegracji osób 
wykluczonych.  
Integracja  w szerszym kontek ście polityki spo łecznej 
Program dystrybucji żywności mógłby się w większym stopniu przyczyni ć do promowania 
integracji spo łecznej poprzez dobór celów, grup docelowych i produktów, sposób, w jaki 
organizowany jest program, i w jaki dostarczana jest żywność, a także zaanga żowanie 
zainteresowanych stron w kwestie finansowe i inne kwestie zwi ązane z programem. Niektóre 
organizacje pozarz ądowe mog łyby jednak mie ć trudności z przyj ęciem nowych zada ń 
administracyjnych, poniewa ż w dużej mierze polegaj ą one na pracy wolontariuszy. 
Grupy docelowe 
Państwa członkowskie powinny nadal kierowa ć pomoc do grup ludno ści, którym – ich 
zdaniem – mo żna pomóc najefektywniej, bior ąc pod uwag ę konkretn ą sytuację i potrzeby 
danego pa ństwa. 
Odpady żywnościowe 
W UE podejmowane s ą rozmaite inicjatywy w celu odz yskiwania i ponownego rozdzielania 
tej żywności osobom potrzebuj ącym, ale mo żna w tym zakresie uczyni ć więcej, choćby 
poprzez wsparcie logistyczne i wymian ę informacji. Ograniczanie odpadów żywnościowych 
pociąga za sob ą korzystne skutki dla środowiska i mo że też być sposobem na zwi ększenie 
budżetu na wydatki żywnościowe organizacji charytatywnych. 
Wpływ na bud żet 
• Budżet UE 
Wariant 1: Program dystrybucji żywności będzie wykorzystywa ł wyłącznie zapasy 
interwencyjne, które b ędą dostępne nieregularnie. W zale żności od dost ępności zapasów 
interwencyjnych dla programu na rok 2008 wydatki b ędą się wahać w przedziale od zera do 
25 mln EUR, co przyniesie 275-305 mln EUR oszcz ędności w odniesieniu do bie żącego 
budżetu. 
Wariant 4 : zakończenie programu zachowa łoby budżet w całości, poniewa ż nie istniej ą 
żadne środki towarzysz ące, które poci ągałyby za sob ą stałe wydatki. 
Warianty 2 i 3  mają podobny wp ływ na bud żet. Mimo że nie przedyskutowano, jaki zakres 
ma mieć program dystrybucji żywności, oczywisty jest fakt, że powinien on pozosta ć 
programem, który cz ęściowo zaspokaja potrzeby pa ństw członkowskich w odniesieniu do 
zapewnienie pomocy żywnościowej potrzebuj ącym. 
Według szacunków na podstawie populacji odni esienia we wszystkich 27 pa ństwach 
członkowskich utrzymanie bud żetu programu na tym samym poziomie co w roku 2003, w 
 
PL 8   PL ujęciu realnym, wymaga łoby zwiększenia bud żetu do kwoty wynosz ącej prawie 500 mln 
EUR w 2008 r. 
Podwojone środki bud żetowe zosta łyby łatwo poch łonięte przez organizacje charytatywne, 
głównie z powodu wysokich cen żywności. W ostatnich latach bud żet przyznawany na 
realizację programu zawsze by ł niższy niż sumy, o które wyst ępowały państwa członkowskie. 
• Okres programowania 
Zaletą planowania wieloletniego by łoby dostarczenie pa ństwom cz łonkowskim perspektywy 
średniookresowej, zabezpieczaj ąc w ten sposób kontynuacj ę dostaw żywności z roku na rok i 
oferując większą elastyczno ść we wdrażaniu programu. 
Monitorowanie roczne pozwoli na wprowad zanie korekty, gdy zajdzie taka potrzeba. Środki 
niewykorzystane nie mog łyby zosta ć przeniesione na nast ępny rok. 
• Metodyka rozdzielenia środków bud żetowych 
Obecnie podzia łu środków bud żetowych dokonuje si ę na podstawie potrzeb zg łoszonych 
przez państwa członkowskie i w oparciu o ,,najlepsze dane szacunkowe” na temat liczby osób 
najbardziej potrzebuj ących w danym pa ństwie. Aby lepiej odzwierciedli ć cele polityki 
spójności, zbadano nowe metody obliczania podzia łu środków bud żetowych, uwzgl ędniając 
połączenie różnych wska źników. 
• Współfinansowanie 
Współfinansowanie pozwoli krajowym  organom administracji w wi ększym stopniu 
zaangażować się w program, a tak że umożliwi zwi ększenie jego skali. Wysoko ść 
współfinansowania mo że być różna w zale żności od tego, czy pa ństwo członkowskie jest 
objęte funduszem spójno ści. 
Koszty administracyjne i uproszcze nia procedur administracyjnych 
Wykorzystanie zapasów interwen cyjnych (wariant 1 i 2) poci ąga za sob ą dodatkowe koszty i 
czynności administracyjne, co oznacza, że przydzielony bud żet może częściowo straci ć na 
wartości, podczas gdy zakupy rynkowe żywności (wariant 2 i 3) mog ą skutkowa ć 
korzyściami skali. 
Wariant 2 u łatwiłby państwom cz łonkowskim dost ęp do zapasów interwencyjnych, co czyni 
go nie mniej efektywnym ni ż wariant 3, który umo żliwia tylko przesuni ęcia budżetowe. 
Zaletą wykorzystania zapasów interwencyjnych je st skrócenie czasu ich przechowywania, co 
wiąże się z niższymi kosztami administracyjnymi i kosztami finansowania. 
Postrzeganie ładu administracyjno-regulacyjnego 
Ograniczenie lub zako ńczenie programu pomocy by łoby źle postrzegane zarówno przez 
beneficjentów jak i opini ę publiczn ą. Warianty 2 i 3 pozwoli łyby utrzyma ć obecny 
pozytywny wizerunek programu. Wykorzystanie zapasów interwencyjnych na rzecz 
programu (wariant 1 i 2), szczególnie w przypadku ich nadwy żki, byłoby dobrze odebrane i 
odzwierciedla łoby ład administracyjno-regulacyjny na szczeblu europejskim. 
 
PL 9   PL 6. M ONITOROWANIE , OCENA I SPRAWOZDAWCZO ŚĆ 
Regularne odnotowywanie wska źników pozwoli łoby na bie żąco ocenia ć zgodność programu 
z jego założeniami i stale go ulepsza ć.  
Procedury kontroli pozosta łyby w gestii organów administracji pa ństw członkowskich. 
Komisja przeprowadza łaby regularne audyty. 
Uczestnicz ące państwa członkowskie przedk ładałyby programy wieloletnie okre ślające 
docelową grupę (bądź grupy) ludno ści, wykaz organizacji odpow iedzialnych za dystrybucj ę, 
produkty podlegaj ące dystrybucji itd., a tak że roczne sprawozdania z realizacji. 
7. W NIOSEK  
Unijny program dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebuj ących nie ma na celu 
całkowitego wyeliminowania niedostatku żywności w państwach cz łonkowskich. Ma on za 
zadanie pobudzenie pa ństw członkowskich do dzia łania lub wzmo żenie ich dzia łań w tym 
zakresie, jak równie ż wsparcie organizacji charytatywnych i spo łeczeństwa obywatelskiego 
przy przygotowaniu inicjatyw maj ących na celu zapewnienie wszystkim obywatelom UE 
prawa do po żywienia.  
Zarówno wariant 2 jak i wariant 3 pozwalaj ą zrealizowa ć cele przypisane zmienionemu 
programowi dystrybucji żywności. Poza uproszczeniem procedur administracyjnych i 
większym ładem administracyjno-regulacyjnym program móg łby wprowadzi ć innowacje w 
zakresie odpadów żywnościowych i realizacji programu w szerszym kontek ście społecznym .