KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 28.11.2019 COM(2019) 608 final ZAŁĄCZNIK do zalecenia dotyczącego decyzji Rady w sprawie aktualizacji wytycznych negocjacyjnych dotyczących negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (UPG) z państwami i regionami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP)



ZAŁĄCZNIK Wytyczne dotyczące negocjacji umów o partnerstwie gospodarczym (UPG) z państwami i regionami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) 1.Preambuła Oprócz ogólnego odesłania do umowy z Kotonu i do umowy ją zastępującej szczegółowe odniesienia zostaną dokonane między innymi do: ·zobowiązania stron do wspierania oraz przyspieszania rozwoju gospodarczego, kulturalnego i społecznego państw AKP w celu przyczynienia się do pokoju, dobrobytu i bezpieczeństwa oraz do wspierania stabilnego i demokratycznego otoczenia politycznego; ·zobowiązania stron do poszanowania praw człowieka, w tym podstawowych praw pracowniczych, zasad demokratycznych i państwa prawnego, które stanowią zasadnicze elementy partnerstwa AKP–UE oraz dobrego zarządzania, będącego podstawowym elementem partnerstwa AKP–UE; ·zobowiązania stron w sprawie zestawu uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym zasad i reguł mających na celu wspieranie wzajemnych powiązań między handlem a zrównoważonym rozwojem, w tym wspieranie Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 (agenda 2030) i jej celów w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także porozumienia paryskiego w zakresie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu; ·zobowiązania stron do skoncentrowania swojego partnerstwa na zwalczaniu i ostatecznym wyeliminowaniu ubóstwa w sposób spójny z celami zrównoważonego rozwoju oraz do stopniowego włączania państw AKP w gospodarkę światową; budowania w związku z tym współpracy gospodarczej i handlowej AKP–UE w zakresie inicjatyw integracji regionalnej istniejących w państwach AKP; ·współpracy gospodarczej i handlowej AKP–UE w celu wspierania sprawnej i stopniowej integracji państw AKP z gospodarką światową, z należytym uwzględnieniem ich wyborów politycznych i priorytetów rozwojowych, a w szczególności ich własnych strategii ograniczania ubóstwa (zwłaszcza programów ograniczania ubóstwa), a tym samym wspierania ich zrównoważonego rozwoju i przyczyniania się do wyeliminowania ubóstwa w krajach AKP; ·zobowiązania stron do wspierania procesu integracji regionalnej w ramach grupy państw AKP oraz do wspierania integracji regionalnej jako kluczowego instrumentu integracji krajów AKP z gospodarką światową; ·zobowiązania stron do wzmocnienia współpracy gospodarczej i handlowej oraz do stworzenia między nimi nowej dynamiki handlu w celu ułatwienia państwom AKP przechodzenia do zliberalizowanej gospodarki światowej; ·zobowiązania stron do uwzględnienia różnych potrzeb oraz poziomów rozwoju państw i regionów AKP; ·zobowiązania stron do wywiązywania się ze swoich obowiązków przyjętych w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz do wspierania osiągania celów WTO; ·wspólnego celu stron dotyczącego zacieśnienia współpracy we wszystkich dziedzinach związanych z handlem oraz osiągnięcia stopniowej i wzajemnej liberalizacji handlu towarami i usługami, zgodnie z zasadami WTO, z uwzględnieniem poziomu rozwoju państw AKP oraz ograniczeń gospodarczych, społecznych i środowiskowych, z którymi mają do czynienia; ·zobowiązania stron do zapewnienia, aby działania podejmowane w ramach umowy z Kotonu i umowy ją zastępującej oraz działania podejmowane w ramach UPG wzajemnie się wzmacniały. 2.Charakter i zakres umów UPG mają na celu sprzyjanie sprawnemu i stopniowemu włączaniu państw AKP w gospodarkę światową przy należytym uwzględnieniu ich wyborów politycznych i priorytetów rozwoju, przez wspieranie ich stałego rozwoju i przyczynianie się do wyeliminowania ubóstwa w państwach AKP. Zgodnie z postanowieniami art. 36 ust. 1 umowy z Kotonu i odpowiednim postanowieniem nowej umowy o partnerstwie AKP–UE, gdy zacznie być stosowana, negocjacje mają na celu ustanowienie umów o partnerstwie gospodarczym (UPG) z podgrupami AKP określonymi zgodnie z postanowieniami art. 37 ust. 3 umowy z Kotonu i odpowiednim postanowieniem nowej umowy o partnerstwie AKP–UE, gdy zacznie być stosowana, z uwzględnieniem procesu integracji regionalnej w ramach AKP. UPG mają na celu wspieranie ściślejszej integracji gospodarczej między Stronami poprzez stopniowe znoszenie barier w handlu między stronami oraz wzmocnienie współpracy we wszystkich dziedzinach związanych z handlem, w pełnej zgodności z postanowieniami WTO.

UPG są zgodne z celami i zasadami umowy z Kotonu i umowy ją zastępującej, a w szczególności z postanowieniami części III tytułu II tej umowy. W związku z tym w negocjacjach UPG uwzględnia się w szczególności różne poziomy rozwoju stron, a także szczególne ograniczenia gospodarcze, społeczne i środowiskowe państw AKP oraz możliwości dostosowania i dopasowania ich gospodarek do procesu liberalizacji. 3.Handel towarami 3.1.Cel UPG powinny być ukierunkowane na ustanowienie stref wolnego handlu między stronami w oparciu o cele rozwojowe umowy z Kotonu i umowy ją zastępującej, zgodnie z postanowieniami WTO. Zakłada się zatem, że odpowiednie warunki dostępu do rynku miałyby zastosowanie wyłącznie w kontekście tych UPG. 3.2.Należności celne przywozowe ·Przywóz do Unii Europejskiej UPG opierają się na warunkach dostępu do rynku oferowanych obecnie na mocy umowy z Kotonu i umowy ją zastępującej oraz zmierzają do dalszej poprawy tych warunków. Szczególne ustalenia dotyczące dalszego znoszenia taryf ustala się w trakcie negocjacji, uwzględniając istniejące i potencjalne interesy eksportowe państw AKP oraz wpływ środków liberalizacji handlu, w szczególności na integrację regionalną w ramach AKP.

·Przywóz do państw AKP Mając na uwadze nadrzędny cel, jakim jest wspieranie rozwoju poprzez regionalną integrację gospodarczą i odpowiednie polityki, negocjacje będą zmierzać do (1) zniesienia ceł na przywóz towarów z WE, które dotyczą zasadniczo całej wymiany handlowej w okresie przejściowym, oraz (2) zniesienia wszelkich opłat o skutku równoważnym cłom w chwili wejścia w życie UPG. Harmonogram znoszenia ceł oraz ostateczny zakres liberalizacji handlu przez państwa AKP odzwierciedlą ograniczenia gospodarcze, społeczne i środowiskowe, z którymi państwa te mają do czynienia, jak również ich zdolność do dostosowania swoich gospodarek do procesu liberalizacji. W związku z tym okres przejściowy zgodny z celami umowy z Kotonu, umową ją zastępującą oraz zasadami WTO będzie stosowany w sposób elastyczny, tak aby uwzględnić szczególne ograniczenia zainteresowanych państw AKP. Ta sama elastyczność będzie stosowana w odniesieniu do zakresu produktów oraz harmonogramu i tempa wdrażania zobowiązań państw AKP dotyczących liberalizacji. W tym kontekście strony przeanalizują w każdym przypadku potencjalny wpływ mechanizmów refundacji wywozowych na proces liberalizacji handlu. Niezależnie od powyższego państwa AKP przyznają Unii Europejskiej traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie KNU. Nie ma to zastosowania w odniesieniu do koncesji udzielanych między państwami AKP lub przez państwa AKP innym krajom rozwijającym się w ramach umów regionalnych lub innych postanowień handlowych zgodnych z wymogami WTO. Podczas negocjacji oraz w świetle art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i porozumień osiągniętych w ramach umowy z Kotonu i umowy ją zastępującej uwzględnione zostaną szczególne interesy regionów najbardziej oddalonych Unii Europejskiej. W tym kontekście UPG mogą w szczególności określać konkretne środki na rzecz produktów pochodzących z tych regionów, mające na celu ich włączenie do handlu wewnątrzregionalnego w krótkiej perspektywie, zgodnie z postanowieniami WTO. Państwa AKP zobowiązują się przynajmniej do automatycznego rozszerzenia traktowania przyznanego Unii Europejskiej na wszystkie inne strony danej UPG, najlepiej przed liberalizacją handlu wobec Unii Europejskiej. W przypadku wystąpienia poważnych trudności w wyniku liberalizacji handlu państwa AKP mogą, w porozumieniu z Unią Europejską, tymczasowo zawiesić stosowanie harmonogramu liberalizacji i, w razie potrzeby, zmienić tempo postępów w kierunku ostatecznego ustanowienia strefy wolnego handlu, w pełnej zgodności z postanowieniami WTO. Plany i harmonogram państw AKP w zakresie liberalizacji handlu stanowią część UPG. Zawierają one odpowiednie wykazy produktów oraz harmonogramy znoszenia ceł. Te wykazy i harmonogramy zostaną sfinalizowane podczas negocjacji. ·Cła podstawowe Cła podstawowe, do których mają zastosowanie uzgodnione obniżki, stanowią cła KNU faktycznie stosowane przez państwa AKP w dniu podpisania UPG. Są one określone w wykazie załączonym do każdej UPG. 3.3.Postanowienia ogólne Należności celne wywozowe. Znosi się wszelkie należności celne wywozowe stosowane w handlu między stronami zgodnie z uzgodnionym harmonogramem, który nie będzie przekraczał dziesięciu lat.

Ograniczenia ilościowe oraz środki o skutku równoważnym stosowane w wywozie lub przywozie w handlu między stronami znosi się z chwilą wejścia w życie UPG. Traktowanie narodowe i środki polityki budżetowej. Do UPG zostanie włączona standardowa klauzula traktowania narodowego, zapewniająca traktowanie produktów stron w sposób nie mniej korzystny niż podobnych produktów pochodzenia krajowego. Wszelkie obowiązujące dyskryminujące wewnętrzne środki lub praktyki podatkowe zostaną wyeliminowane z chwilą wejścia w życie UPG. Klauzula wyłączenia podatkowego. UPG będą zawierać klauzulę wyłączenia podatkowego zgodnie z art. 52 umowy z Kotonu oraz zgodnie z odpowiednim postanowieniem w sprawie klauzuli wyłączenia podatkowego określonym w umowie zastępującej umowę z Kotonu, gdy zacznie być stosowana. Zróżnicowane tempo. Tam, gdzie jest to zgodne z celami integracji zainteresowanych regionów AKP, w UPG przewiduje się różne tempo liberalizacji handlu, biorąc pod uwagę stopień rozwoju zainteresowanych państw AKP, jak również różne poziomy integracji, które mogą istnieć w regionie, zgodnie z wewnętrznym procesem integracji regionu. Klauzula dotycząca bezpieczeństwa żywnościowego. Umowa zawiera postanowienia mające na celu wspieranie bezpieczeństwa żywnościowego zgodnie z zasadami WTO. Środki ochronne. Postanowienia dotyczące środków ochronnych stosuje się zgodnie z odpowiednimi postanowieniami WTO. Środki antydumpingowe. Jeżeli jedna ze stron stwierdzi istnienie szkodliwego dumpingu lub subsydiowania w handlu prowadzonym przez drugą stronę w rozumieniu postanowień GATT, strona ta może przedsięwziąć właściwe środki przeciwko tej praktyce, zgodnie z zasadami i praktykami GATT/WTO. W tym kontekście Unia Europejska ma specjalny wzgląd na szczególną sytuację gospodarczą i społeczną zainteresowanych państw AKP. Klauzula zawieszająca. Strony uzgodnią, że nie zostaną wprowadzone żadne nowe cła ani nie zostaną podwyższone dotychczasowe cła oraz że żadna ze stron nie wprowadzi nowych ograniczeń ilościowych ani środków o równoważnym skutku po wejściu w życie porozumień między grupą regionalną a UE. Przejrzystość. Obie strony będą zobowiązane do wzajemnego informowania się o swojej taryfie celnej i o wszelkich późniejszych zmianach w niej wprowadzanych. Klauzula wyjątkowa. Umowa będzie zawierać standardową klauzulę umożliwiającą przedsięwzięcie środków, na przykład ze względu na ochronę porządku publicznego, życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, zachowanie wyczerpywalnych zasobów naturalnych itp., pod warunkiem że środki te są stosowane zgodnie z zasadami WTO. Klasyfikacja towarów. Do klasyfikacji towarów w handlu między stronami stosuje się system zharmonizowany. 3.4.Reguły pochodzenia, współpraca administracyjna i odpowiedzialność finansowa Negocjacje w sprawie reguł pochodzenia, współpracy administracyjnej i odpowiedzialności finansowej opierają się na standardowych preferencyjnych zasadach UE dotyczących pochodzenia oraz obowiązujących regułach pochodzenia w ramach każdej UPG. W tym kontekście Unia Europejska ocenia wszelkie konkretne wnioski o zmiany reguł pochodzenia przedstawione przez państwo lub państwa AKP, mające na celu uproszczenie istniejących przepisów i poprawę obecnego dostępu państw AKP do rynku. Umowa wzmocni pozycję umawiających się stron w zakresie podejmowania odpowiednich działań w przypadku braku współpracy administracyjnej lub niewłaściwego zarządzania. W odniesieniu do kwestii utraty należności celnych w związku z nieprawidłowym zarządzaniem preferencyjnym przywozem odpowiednie środki można określić na podstawie horyzontalnej decyzji Rady. 3.5.Cła, ułatwienia w handlu i środki zwalczania nadużyć finansowych Negocjacje mają na celu uproszczenie wszystkich wymogów i procedur związanych z przywozem i wywozem, w szczególności w odniesieniu do procedur celnych, licencjonowania przywozu, ustalania wartości celnej, przepisów tranzytowych oraz inspekcji przedwysyłkowej, w oparciu o najwyższe normy międzynarodowe i zgodnie z postanowieniami umowy WTO o ułatwieniach w handlu. Umowa będzie zawierać protokół w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych. Będzie ona również zawierać klauzulę o przeciwdziałaniu nadużyciom finansowym, co ma zapobiec nadużywaniu preferencji taryfowych. 4.Handel usługami i inwestycje 4.1.Zakres W umowie będzie przewidziana stopniowa i wzajemna liberalizacja handlu usługami i inwestycji mająca na celu zapewnienie porównywalnego poziomu możliwości dostępu do rynku, zgodnie z odpowiednimi zasadami WTO, w szczególności art. V GATS, z uwzględnieniem poziomu rozwoju zainteresowanych państw AKP. W umowach zostanie przewidziane, że usługi audiowizualne będą regulowane osobno w ramach konkretnych umów o współpracy kulturalnej i partnerstwie między stronami. Umowy te zapewnią Unii Europejskiej i jej państwom członkowskim oraz państwom AKP możliwość zachowania i rozwoju zdolności do określania i realizacji ich polityk kulturalnych i audiowizualnych mających na celu zachowanie różnorodności kulturowej, przy jednoczesnym uznaniu, zachowaniu i promowaniu wartości kulturowych i tożsamości AKP, w celu wspierania dialogu międzykulturowego poprzez poprawę możliwości dostępu do rynku dla dóbr i usług kulturalnych tych krajów, zgodnie z postanowieniami art. 27 umowy z Kotonu i odpowiednim postanowieniem umowy ją zastępującej, gdy zacznie być stosowana. Strony uzgodnią, że żadna ze stron nie wprowadzi nowych lub bardziej dyskryminacyjnych środków po wejściu w życie porozumień między grupą regionalną a Unią Europejską.

Proces liberalizacji będzie prowadzony w sposób asymetryczny. Państwa AKP będą miały możliwość pewnej elastyczności w zależności od ich poziomu rozwoju w ujęciu ogólnym, a także w poszczególnych sektorach i podsektorach, zgodnie z postanowieniami GATS, w szczególności w odniesieniu do uczestnictwa krajów rozwijających się w umowach o liberalizacji. Dla Unii Europejskiej okres przejściowy nie będzie dłuższy niż 10 lat. Dla państw AKP okres przejściowy, zgodny z celami umowy z Kotonu, umową ją zastępującą oraz zasadami WTO, będzie stosowany w sposób elastyczny, tak aby uwzględnić szczególne ograniczenia państw AKP, których to dotyczy. Państwa AKP należące do UPG zobowiązują się stosować we wzajemnych stosunkach co najmniej takie same ustalenia, jakie obowiązują w odniesieniu do Unii Europejskiej. Po wejściu w życie UPG ponownie potwierdzone zostaną zobowiązania podjęte na mocy postanowień art. 42 umowy z Kotonu i odpowiedniego postanowienia umowy ją zastępującej, gdy zacznie być stosowana. 4.2.Uzgodnienia praktyczne W przypadku gdy jest to uzasadnione szczególnymi ograniczeniami gospodarczymi, społecznymi i środowiskowymi, z którymi borykają się państwa AKP, negocjacje mogą zostać odroczone. W takim przypadku strony regularnie oceniają sytuację w trakcie negocjacji w sprawie UPG. Zapewnią one, aby etap przygotowawczy tych negocjacji był aktywnie wykorzystywany do przygotowania negocjacji, w szczególności poprzez uruchomienie odpowiedniego wsparcia na rzecz rozwoju usług, zgodnie z postanowieniami umowy z Kotonu, w szczególności z jej art. 41 ust. 5, oraz odpowiednim postanowieniem umowy zastępującej umowę z Kotonu, gdy zacznie być stosowana. 5.Płatności bieżące i przepływ kapitału Po wejściu w życie UPG ponownie potwierdzone zostaną zobowiązania podjęte na mocy postanowień art. 12 załącznika II do umowy z Kotonu i odpowiedniego postanowienia umowy ją zastępującej, gdy zacznie być stosowana. W celu wzmocnienia i rozwoju rynków finansowych strony dążą do wynegocjowania dalszego otwarcia rynku kapitałowego, wykraczającego poza inwestycje bezpośrednie, przy jednoczesnym poszanowaniu obowiązujących układów monetarnych i z uwzględnieniem potrzeby opracowania odpowiednich ram regulacyjnych. Umowy będą zawierać klauzulę dotyczącą ewentualnej zmiany niniejszego rozdziału w celu zapewnienia spójności między zobowiązaniami podjętymi w ramach umów o partnerstwie gospodarczym i innymi odpowiednimi porozumieniami, w tym zobowiązaniami wynikającymi z GATS. 6.Obszary związane z handlem 6.1.Kwestie ogólne UPG ponownie potwierdzą odpowiednie zobowiązania podjęte w ramach umowy z Kotonu i umowy ją zastępującej, w szczególności w odniesieniu do polityki konkurencji, ochrony praw własności intelektualnej (w tym oznaczeń geograficznych), normalizacji i certyfikacji, środków sanitarnych i fitosanitarnych, handlu i środowiska, handlu i norm pracy, polityki ochrony konsumentów oraz ochrony zdrowia konsumentów. Postanowienia te zostaną poddane przeglądowi w świetle wyników zbliżających się wielostronnych negocjacji handlowych. 6.2.Konkretne obszary Ponadto w odniesieniu do niżej wymienionych obszarów stosuje się następujące zasady: Inwestycje. Zgodnie z celem polegającym na „zwalczaniu i ostatecznym wyeliminowaniu ubóstwa w sposób spójny z celami zrównoważonego rozwoju” (oraz w odniesieniu do art. 1, 29, 75–78, a także w odniesieniu do załącznika II do umowy z Kotonu i odpowiedniego postanowienia umowy ją zastępującej, gdy zacznie być stosowana) strony postanawiają ustanowić ramy regulacyjne, które będą ułatwiać, zwiększać i stymulować zrównoważone i korzystne dla obu stron inwestycje. Ramy te będą opierać się na zasadach niedyskryminacji, otwartości, przejrzystości i stabilności. W przypadkach określonych przez obie strony jako obszar negocjacji i z zastrzeżeniem dodatkowych wytycznych negocjacyjnych dotyczących danego kraju lub regionu, mogą być negocjowane postanowienia dotyczące ochrony inwestycji, które pozwoliłyby na uzyskanie jak najlepszych wyników uzgodnionych na właściwych forach międzynarodowych lub dwustronnie. Postanowienia te powinny zapewniać silną ochronę inwestorów i inwestycji, a jednocześnie w pełni zachować prawo stron do wprowadzania regulacji na własnym terytorium w celu osiągnięcia uzasadnionych celów polityki. Zamówienia publiczne. UPG będą miały na celu zapewnienie pełnej przejrzystości zasad i metod udzielania zamówień publicznych na wszystkich szczeblach instytucji rządowych i samorządowych zgodnie z zasadami Porozumienia w sprawie zamówień publicznych (WTO). Ponadto strony będą dążyć do stopniowej liberalizacji swoich rynków zamówień publicznych w oparciu o zasadę niedyskryminacji i z uwzględnieniem swoich poziomów rozwoju. Normy, przepisy techniczne i ocena zgodności. UPG powinny zawierać kompleksowy rozdział poświęcony barierom technicznym w handlu (TBT) oparty na porozumieniu WTO w sprawie barier technicznych w handlu i wykraczający poza to porozumienie.

Środki sanitarne i fitosanitarne. UPG powinny zawierać kompleksowy rozdział poświęcony środkom sanitarnym i fitosanitarnym (SPS) oparty na porozumieniu WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych . Ochrona danych. Celem UPG będzie dążenie do wyeliminowania, między innymi poprzez wymianę informacji i ekspertów, przeszkód dla swobodnego przepływu danych osobowych między stronami spowodowanych brakiem odpowiedniej ochrony danych osobowych. Prawa własności intelektualnej. UPG powinny zapewnić odpowiedni, zrównoważony i skuteczny poziom ochrony oraz zawierać postanowienia dotyczące egzekwowania praw w postępowaniu cywilnym oraz przy kontroli granicznej w dziedzinie praw własności intelektualnej, włącznie z oznaczeniami geograficznymi. Handel i konkurencja: UPG powinny mieć na celu zminimalizowanie zakłóceń konkurencji za pomocą postanowień dotyczących polityki konkurencji, subsydiów oraz przedsiębiorstw państwowych. Postanowienia te nie będą utrudniać świadczenia usług publicznych. Handel i zrównoważony rozwój: UPG powinny być zgodne z odpowiednimi uzgodnionymi na szczeblu międzynarodowym zasadami i postanowieniami dotyczącymi pracy (w tym z zasadą niedyskryminacji ze względu na płeć), a także z aspektami środowiskowymi handlu i zrównoważonego rozwoju, w tym z zasadami zrównoważonego zarządzania rybołówstwem i z zasadami dotyczącymi zmiany klimatu, w szczególności z uzgodnieniami objętymi porozumieniem paryskim. UPG powinny obejmować postanowienia dotyczące skutecznego wdrażania i monitorowania tych zasad, a także mechanizm rozwiązywania wszelkich sporów między stronami. Dialog na temat rolnictwa: Biorąc pod uwagę znaczenie sektora rolnego dla rozwoju społeczno-gospodarczego i bezpieczeństwa żywnościowego państw AKP, w UPG może być przewidziany dialog na temat rolnictwa (partnerstwo w dziedzinie rolnictwa), który może obejmować kwestie takie jak towary i regionalne łańcuchy wartości, wykorzystanie nowych technologii i zrównoważone systemy żywnościowe. 6.3.Wdrożenie Rada UPG (zob. poniżej pkt 8), wspomagana przez Wspólny Komitet ds. Wdrażania Umowy złożony ze starszych ekspertów technicznych, będzie monitorować wdrażanie postanowień. Wspólny Komitet ds. Wdrażania Umowy zbiera się regularnie, a co najmniej raz w roku. Komitet ten sporządza roczne sprawozdania oceniające postępy i opracowuje zalecenia dotyczące środków na rzecz dalszych działań, w tym w zakresie współpracy na rzecz rozwoju, zgodnie z postanowieniami umowy z Kotonu i odpowiednim postanowieniem umowy ją zastępującej, gdy zacznie być stosowana. 7.Komplementarność UPG i strategie rozwoju partnerów AKP (w szczególności dokumenty strategiczne dotyczące ograniczania ubóstwa) muszą się wzajemnie uzupełniać. W szczególności, aby ułatwić osiągnięcie celów UPG, strony AKP zobowiążą się do pełnego włączenia UPG do swoich strategii rozwoju, a UE zobowiąże się do podjęcia podobnych działań w ramach swoich strategii współpracy na rzecz rozwoju. Będzie to obejmować zwiększanie wsparcia dla rozwoju sektora prywatnego, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), z uwzględnieniem aspektu płci. Strony zobowiążą się do przeznaczenia odpowiednich środków na ten cel w ramach krajowych i regionalnych programów orientacyjnych, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami umowy z Kotonu i odpowiednim postanowieniem umowy ją zastępującej, gdy zacznie być stosowana. 8.Ramy instytucjonalne Dla każdej UPG zostanie ustanowiona Wspólna Rada UPG, która będzie pełnić następujące funkcje: –zapewnienie właściwego funkcjonowania UPG; –monitorowanie rozwoju stosunków gospodarczych i handlowych między stronami; –poszukiwanie właściwych metod zapobiegania problemom, które mogą pojawić się w obszarach objętych UPG, w szczególności w odniesieniu do osiągania celów rozwojowych UPG; –wymiana opinii i wydawanie zaleceń na temat wszelkich kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania związanych ze współpracą gospodarczą i handlową, w tym na temat przyszłych działań na rzecz właściwego wdrożenia UPG, a w szczególności na temat potrzeby współpracy na rzecz rozwoju, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami umowy z Kotonu i odpowiednim postanowieniem umowy ją zastępującej, gdy zacznie być stosowana. Skład Wspólnej Rady UPG, częstotliwość, agenda i miejsce jej posiedzeń zostaną uzgodnione w drodze konsultacji między stronami. Rada UPG będzie uprawniona do podejmowania decyzji w odniesieniu do wszystkich kwestii objętych UPG. Rada ta będzie składać sprawozdania Radzie Ministrów, ustanowionej zgodnie z postanowieniami art. 15 umowy z Kotonu i odpowiednim postanowieniem umowy ją zastępującej, gdy zacznie być stosowana, na temat kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania wszystkich państw AKP i Unii Europejskiej. W UPG należy przewidzieć regularne konsultacje i komunikację ze społeczeństwem obywatelskim. 9.Postanowienia końcowe