P6_TA(2007)0209

Weryfikacja mandatu Beniamino Donniciego

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 maja 2007 r. w sprawie weryfikacji mandatu Beniamino Donniciego (2007/2121(REG))

Parlament Europejski,

- uwzględniając Akt z 20 września 1976 r. dotyczący wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich [1],

- uwzględniając art. 3, 4 i 9 Regulaminu oraz załącznik I do Regulaminu,

- uwzględniając oficjalny komunikat, wydany przez właściwy włoski organ krajowy, o wyborze Beniamino Donniciego do Parlamentu Europejskiego,

- uwzględniając sprzeciw ze strony Achille Occhetta otrzymany w dniu 25 marca 2007 r., dotyczący ważności wyboru Beniamino Donniciego do Parlamentu Europejskiego,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0198/2007),

A. mając na uwadze, że art. 7 ust. 1 i 2 Aktu z dnia 20 września 1976 r. wymienia stanowiska, których nie można łączyć z funkcją posła do Parlamentu Europejskiego,

B. mając na uwadze, że w świetle art. 9 Regulaminu i załącznika I do Regulaminu posłowie do Parlamentu Europejskiego są zobowiązani do złożenia oświadczeń dotyczących ich działalności zawodowej oraz każdej innej funkcji lub działalności, z tytułu której otrzymują wynagrodzenie,

C. mając na uwadze, że art. 3 ust. 5 Regulaminu stanowi, co następuje: "Jeżeli nominacja posła następuje w wyniku rezygnacji kandydatów znajdujących się na tej samej liście, komisja odpowiedzialna za weryfikację mandatów czuwa nad tym, by rezygnacja ta przebiegała zgodnie z duchem i literą Aktu z dnia 20 września 1976 r. oraz art. 4 ust. 3 niniejszego Regulaminu",

D. mając na uwadze, że krajowe przepisy dotyczące europejskiej procedury wyborczej muszą być zgodne z podstawowymi zasadami systemu prawnego Wspólnoty, wspólnotowym prawem pierwotnym oraz z duchem i literą Aktu z 1976 r.; mając zatem na uwadze, że stosując lub interpretując przepisy krajowe dotyczące europejskiej procedury wyborczej, właściwe krajowe organy legislacyjne, administracyjne i sądowe nie mogą nie uwzględniać zasad prawa wyborczego Wspólnoty,

E. mając na uwadze, że zgodność rezygnacji z mandatu złożonej przez Achille Occhettę z duchem i literą Aktu z 1976 r. należy oceniać w świetle art. 6 tego Aktu, który stanowi, że posłowie do Parlamentu Europejskiego "nie są związani żadnymi instrukcjami ani nie otrzymują mandatu wiążącego" oraz że wolność i niezależność posłów stanowią rzeczywistą, podstawową zasadę,

F. mając na uwadze, że Statut posła (który będzie w mocy od 2009 r.) przewiduje w art. 2 ust. 1, że "Posłowie są wolni i niezależni."; mając na uwadze, że z kolei ust. 2 — będący naturalną kontynuacją ust. 1 — stanowi, że "Porozumienia w sprawie złożenia mandatu przed upływem kadencji lub na jej zakończenie są nieważne",

G. mając na uwadze, że wspomniane przepisy Statutu posła służą jedynie wyraźnemu potwierdzeniu zasad wolności i niezależności, zawartych już w Akcie z 1976 r., oraz że w Statucie posła zostały one jasno zapisane jako gwarancja dla Parlamentu Europejskiego i zasiadających w nim posłów,

H. mając na uwadze, że chociaż Statut posła do Parlamentu Europejskiego wejdzie w życie z początkiem następnej kadencji Parlamentu w 2009 r., stanowi on, biorąc pod uwagę obecny system prawny Wspólnoty, instrument prawa pierwotnego, przyjęty przez Parlament Europejski przy bezwarunkowej aprobacie Rady oraz stosownie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

I. mając na uwadze, że Parlament Europejski i krajowe organy odpowiedzialne za wdrożenie lub interpretację przepisów krajowych dotyczących europejskiej procedury wyborczej muszą we właściwy sposób uwzględniać zasady i przepisy Statutu posła oraz muszą, np., zgodnie z zasadą lojalnej współpracy ustanowionej na mocy art. 10 Traktatu WE, powstrzymywać się od przyjmowania środków lub przepisów wyraźnie sprzecznych ze Statutem,

J. mając na uwadze, że zasady i przepisy Statutu posła niewątpliwie stanowią część zasad, o których mowa w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej i na których opiera się Unia Europejska (w tym zasad demokracji i praworządności) i których musi ona przestrzegać jako ogólnych zasad prawa Wspólnoty,

K. mając na uwadze, że zakres prawny art. 6 Aktu z 1976 r. obejmuje kandydatów, którzy oficjalnie figurują na liście wybranych kandydatów — przy czym jest to w interesie Parlamentu Europejskiego, zważywszy, że wybrani kandydaci są potencjalnymi posłami do tego Parlamentu,

L. mając na uwadze, że rezygnacja z wyboru złożona przez Achille Occhettę jest rezultatem woli wynikającej z porozumienia zawartego — przed ogłoszeniem kandydatów wybranych w wyborach europejskich, które odbyły się w dniach 12 i 13 czerwca 2004 r. — z innym kandydatem z listy "Società civile Di Pietro-Occhetto" oraz że wskutek tego owa rezygnacja musi zostać uznana za niezgodną z duchem i literą Aktu z 1976 r., a w konsekwencji za nieważną,

M. mając na uwadze, że uznanie za nieważną rezygnacji złożonej przez Achille Occhettę podważa faktyczną i prawną podstawę istnienia i ważności mandatu jego następcy — Beniamino Donniciego,

N. mając na uwadze, że regionalny sąd administracyjny dla Lacjum (sąd pierwszej instancji w danej sprawie) w swoim wyroku z dnia 21 lipca 2006 r. stwierdził, że rezygnacja złożona przez Achille Occhettę przed ogłoszeniem nazwisk wybranych kandydatów, nie może być uważana za równoznaczną z rezygnacją z miejsca w kolejności na liście wybranych kandydatów — zważywszy, iż poszanowanie woli wyborców zmusza do uznania wyników wyborczych za nierozporządzalne i niepodlegające zmianie — oraz że wspomniana rezygnacja nie ma wpływu na przyjmowanie ewentualnych aktów subrogacji w przypadkach niezgodności, utraty mandatu, niewybieralności lub rezygnacji z nominacji lub mandatu ze strony osób uprawnionych; mając dalej na uwadze, że w konsekwencji kandydat, który nie zamierza przyjąć mandatu, do którego został wybrany, ma prawo, jeżeli spełnione są warunki zastępstwa — wycofać swoją decyzję o rezygnacji i przyjąć miejsce przeznaczone do obsadzenia w drodze subrogacji,

O. mając na uwadze, że Rada Stanu ostatecznym orzeczeniem mającym powagę rzeczy osądzonej unieważniła ogłoszenie Achille Occhetty posłem do Parlamentu Europejskiego,

P. mając na uwadze, że zgodnie z art. 12 Aktu z 1976 r. Parlament Europejski, i tylko Parlament Europejski, weryfikuje mandaty posłów wybranych w głosowaniu powszechnym; mając na uwadze, że to podstawowe uprawnienie Parlamentu Europejskiego nie może być podważone, a tym bardziej unieważnione na mocy decyzji podjętej przez organy krajowe z jawnym pogwałceniem właściwych zasad i przepisów prawa Wspólnoty, nawet jeśli taka decyzja została prawomocnie podjęta przez najwyższy organ sądowy danego państwa członkowskiego, jak miało to miejsce w przypadku orzeczenia włoskiej Rady Stanu, czego dotyczy niniejsza decyzja; mając na uwadze, że w swoim orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości potwierdził ważność tego uprawnienia, także w odniesieniu do prawomocnych orzeczeń krajowych wydanych z naruszeniem prawa Wspólnoty, i orzekł na niekorzyść państwa,

Q. mając na uwadze, że Parlament Europejski może legalnie zanegować ważność mandatu Beniamino Donniciego, a jednocześnie nie brać pod uwagę orzeczenia wydanego przez włoską Radę Stanu, sprzecznego z duchem i literą Aktu z 1976 r., i w rezultacie utrzymać w mocy mandat Achille Occhetty;

1. stwierdza nieważność mandatu posła do Parlamentu Europejskiego Beniamino Donniciego, o którego wyborze poinformowały właściwe organy krajowe;

2. potwierdza ważność mandatu Achille Occhetty;

3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji właściwemu włoskiemu organowi krajowemu, a także Beniamino Donniciemu i Achille Occheccie.

[1] Dz.U. L 278 z 8.10.1976, str. 5. Akt ostatnio zmieniony decyzją 2002/772/WE, Euratom (Dz.U. L 283 z 21.10.2002, str. 1).

--------------------------------------------------