[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 11.4.2007

KOM(2007) 177 wersja ostateczna

2007/0067 (ACC)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych

(przedstawion y przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

110 | Podstawa i cele wniosku W ramach polityki zewnętrznej UE Wspólnota Europejska dąży do międzynarodowej współpracy w sprawach celnych ze swoimi największymi partnerami handlowymi. Na podstawie zalecenia Komisji dotyczącego udzielenia przez Radę upoważnienia do negocjacji umów o współpracy celnej, Rada przyjęła w dniu 5 kwietnia 1993 r. decyzję upoważniającą Komisję do rozpoczęcia negocjacji z najważniejszymi partnerami handlowymi Wspólnoty: Koreą, Kanadą, USA, Hongkongiem i Japonią. Umowa o współpracy celnej pomiędzy WE i Japonią stanowiłaby istotne narzędzie zapewnienia równowagi pomiędzy liberalizacją handlu i ułatwieniami proceduralnymi w obrocie handlowym a zwalczaniem oszustw celnych i działalności sprzecznej z prawem. |

120 | Kontekst ogólny Zgodnie z prowadzoną przez WE polityką w zakresie międzynarodowej współpracy celnej, umowy w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej umożliwiają stronom wdrożenie niezbędnych narzędzi współpracy celnej. Wspólnota Europejska zawarła dotychczas umowy w sprawie współpracy celnej z Koreą, Hongkongiem, Kanadą, USA, Indiami i Chinami. Jedynym spośród najważniejszych partnerów handlowych WE, który jeszcze nie zawarł z nią umowy o współpracy celnej, pozostaje Japonia. Umowa w sprawie współpracy celnej pomiędzy WE i Japonią, uznawana za jeden z priorytetowych elementów planu działań UE-Japonia, stanowiłaby doskonałe ramy do dyskusji na temat wszystkich kwestii i problemów związanych z cłami, w tym ułatwień w handlu, egzekwowania przepisów o prawach własności intelektualnej, walki z podrabianiem produktów oraz bezpieczeństwa logistycznego łańcucha dostaw, stanowiących dla UE i Japonii obszary priorytetowe. Kontakty w sprawie negocjacji umowy pomiędzy WE i Japonią nawiązano dopiero w 2004 r., po czym w latach 2005 i 2006 odbywały się kolejne formalne rundy negocjacji z władzami Japonii. Po ostatniej rundzie negocjacji, która odbyła się w 2006 r., oraz po korekcie prawnej tekstu projektu umowy przez biuro legislacyjne japońskiego gabinetu pod koniec ubiegłego roku, strony uzgodniły tekst załączonej umowy. Aby umożliwić jak najszybsze podpisanie Umowy w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, Komisja proponuje, aby Rada zatwierdziła załączony wniosek dotyczący decyzji w sprawie podpisania i zawarcia tej Umowy. |

130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Projekt umowy o współpracy celnej pomiędzy WE i Japonią zawiera standardowe postanowienia w zakresie współpracy legislacyjnej, pomocy technicznej i wzajemnej pomocy administracyjnej, jakie znalazły się w dotychczasowych umowach w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej. |

140 | Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach Wniosek jest w pełni zgodny z polityką WE w zakresie współpracy celnej z krajami trzecimi. Ma on na celu uproszczenie i harmonizację procedur celnych oraz zapewnia środki zwalczania oszustw celnych i wymiany informacji w kwestiach związanych ze wzajemną pomocą administracyjną. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Podczas negocjacji regularnie konsultowano się z państwami członkowskimi na forum powołanej w Radzie grupy roboczej ds. unii celnej. Przed rozpoczęciem wewnętrznych konsultacji służb tekst Umowy przekazano Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), dyrekcjom generalnym TRADE i RELEX oraz Służbie Prawnej, celem umożliwienia im wyrażenia opinii. |

212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki zostały one uwzględnione We wniosku uwzględniono uwagi zgłoszone ustnie przez państwa członkowskie na forum powołanej w Radzie grupy roboczej ds. unii celnej. Uwzględniono także opinie odpowiednich służb Komisji. Podmioty, z którymi się skonsultowano, podzielają pogląd, że Umowa jest standardowym dokumentem, zgodnym z umowami o współpracy celnej zawartymi dotychczas przez WE z krajami trzecimi. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

230 | Ocena wpływu Nie przewidziano publicznych konsultacji w ramach strategicznego podejścia do stosunków celnych między UE i Japonią. Jednak na różnych forach dialogu między UE i Japonią zainteresowane podmioty, w tym rządy, przedsiębiorstwa prywatne, konsultanci, stowarzyszenia przedsiębiorców i zrzeszenia branżowe, wyrażały pogląd, że umowa w sprawie współpracy celnej z Japonią powinna odegrać znaczącą rolę w rozwiązaniu trudności, z którymi WE i Japonia mają obecnie do czynienia w sprawach celnych. Umowa stanowić będzie podstawę prawną dla wymiany informacji i świadczenia wzajemnej pomocy administracyjnej przez jej strony celem zapewnienia właściwego stosowania przepisów celnych, a także oferuje pewne korzyści i nowoczesne metody współpracy z wykorzystaniem różnorodnych technik egzekwowania przepisów. Przedstawiony wniosek dotyczy aktu prawnego niezbędnego dla zapewnienia prawidłowej współpracy pomiędzy WE i Japonią w sprawach celnych, stanowiąc wyraz świadomości coraz większej skali, zakresu i złożoności zjawisk międzynarodowego piractwa i podrabiania towarów oraz zaangażowania stron na rzecz lepszej ochrony własności intelektualnej i ochrony międzynarodowego łańcucha dostaw przy jednoczesnym ułatwieniu światowego handlu towarami legalnymi. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

305 | Krótki opis proponowanych działań Zgodnie z wytycznymi Rady z 1993 r. i w uznaniu znaczenia więzów handlowych pomiędzy WE i Japonią (będącą jednym z najważniejszych partnerów handlowych WE) podjęto inicjatywę mającą zapewnić skuteczną współpracę organów celnych stron. Załączony wniosek ma na celu przyjęcie przez Radę decyzji dotyczącej umowy między Wspólnotą Europejską i Japonią w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych. Przyjęcie takiego aktu prawnego umożliwi stronom rozwój współpracy w sprawach celnych w ramach zwalczania nieprawidłowości celnych, zapobieganie naruszeniom przepisów celnych, prowadzenie postępowań w sprawie takich naruszeń i zwalczanie ich, uproszczenie i harmonizację procedur celnych oraz wymianę informacji dotyczących działań mogących prowadzić do naruszenia przepisów na terytorium drugiej strony. |

310 | Podstawa prawna Zgodnie z art. 133 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, jeżeli istnieje potrzeba wynegocjowania umów z jednym lub większą liczbą państw albo organizacji międzynarodowych, Komisja przedstawia zalecenia Radzie, która upoważnia ją do rozpoczęcia koniecznych rokowań. Rada i Komisja są odpowiedzialne za zapewnienie zgodności umów będących przedmiotem rokowań z wewnętrznymi politykami i zasadami Wspólnoty. Artykuł 300 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską stanowi, że o podpisaniu oraz o zawarciu umów decyduje Rada, stanowiąca większością kwalifikowaną na wniosek Komisji. Decyzja Rady z dnia 5 kwietnia 1993 r. zawierająca wytyczne do prowadzenia negocjacji w sprawie umów o współpracy w sprawach celnych z najważniejszymi partnerami handlowymi UE. |

329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |

331 | Proponowany środek jest konieczny i stosowny do właściwej realizacji współpracy w sprawach celnych między UE i Japonią. |

332 | Wniosek przewiduje stworzenie mechanizmu koordynacji w postaci Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej, złożonego z przedstawicieli organów celnych stron oraz przedstawicieli Komisji. Wspólny Komitet Współpracy Celnej dążyć będzie do ograniczenia obciążeń administracyjnych wynikających z Umowy, przy zachowaniu odpowiedniości i proporcjonalności do celów stron Umowy. |

Wybór instrumentów |

342 | Zgodnie z art. 300 Traktatu WE decyzję o podpisaniu i zawarciu umów podejmuje Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji. Właściwy instrument stanowi decyzja Rady (wymieniona jako taki przez Radę w wydanym w kwietniu 1993 r. na rzecz Komisji upoważnieniu do negocjowania w imieniu Rady umów o współpracy w sprawach celnych z najważniejszymi partnerami handlowymi WE). |

WPłYW NA BUDżET |

409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

INFORMACJE DODATKOWE |

Klauzula przeglądu/weryfikacji/wygaśnięcia |

533 | Wniosek nie zawiera klauzuli wygaśnięcia. |

1. 2007/0067 (ACC)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

mając na uwadze, że w dniu 5 kwietnia 1993 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej negocjacji dotyczących umów o współpracy celnej z niektórymi spośród najważniejszych partnerów handlowych Wspólnoty,

mając na uwadze, że Umowa między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii o współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych powinna zostać zatwierdzona,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii o współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych.

Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Komisja, wspierana przez przedstawicieli państw członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Współpracy Celnej utworzonym na mocy art. 21 Umowy.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty.

Artykuł 4

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Wspólnoty notyfikacji przewidzianej w art. 22 Umowy[1].

Artykuł 5

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

UMOWA MIęDZY WSPÓLNOTą EUROPEJSKą A RZąDEM JAPONII W SPRAWIE WSPÓłPRACY I WZAJEMNEJ POMOCY ADMINISTRACYJNEJ W SPRAWACH CELNYCH

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA i RZĄD JAPONII (zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”),

ZWAŻYWSZY na znaczenie stosunków handlowych między Japonią a Wspólnotą Europejską (zwaną dalej w niniejszej Umowie „Wspólnotą”) oraz pragnąc przyczynić się do harmonijnego rozwoju tych stosunków we wspólnym interesie Umawiających się Stron,

WIERZĄC, że rozwijanie współpracy celnej jest niezbędne do osiągnięcia tego celu,

BIORĄC POD UWAGĘ rozwój współpracy w dziedzinie procedur celnych między Umawiającymi się Stronami,

ZWAŻYWSZY na to, że działania sprzeczne z przepisami celnymi szkodzą interesom gospodarczym, fiskalnym i handlowym Umawiających się Stron, a także uznając znaczenie zapewnienia dokładnego ustalania wysokości ceł i innych podatków;

PRZEKONANI, że współpraca między organami celnymi może przyczynić się do skutecznego przeciwdziałania takim przypadkom;

UZNAJĄC istotną rolę organów celnych i znaczenie procedur celnych w ułatwianiu wymiany handlowej;

UWZGLĘDNIAJĄC wysoki poziom zaangażowania obu Umawiających się Stron w działania związane z polityką celną i we współpracę na rzecz walki z naruszaniem praw własności intelektualnej;

UWZGLĘDNIAJĄC zobowiązania wynikające z konwencji międzynarodowych przyjętych przez Umawiające się Strony lub które zostaną przez nie przyjęte, jak również biorąc pod uwagę działania związane z polityką celną podjęte przez Światową Organizację Handlu (zwaną dalej w niniejszej Umowie „WTO”);

UWZGLĘDNIAJĄC zalecenie Rady Współpracy Celnej (zwanej dalej w niniejszej Umowie „CCC”) z dnia 5 grudnia 1953 r. w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej;

MAJąC NA UWADZE, że w 1991 r. we wspólnej deklaracji w sprawie stosunków pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Japonią przewidziano ogólne wytyczne dotyczące stosunków i ustanowiono cele proceduralne zmierzające ku dalszemu rozwojowi stosunków;

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Na potrzeby niniejszej Umowy:

a) „przepisy celne” oznaczają wszelkie przepisy ustawowe i wykonawcze Japonii lub Wspólnoty regulujące przywóz, wywóz i tranzyt towarów oraz objęcie ich innymi procedurami celnymi, w tym zakazy, ograniczenia oraz kontrole wchodzące w zakres uprawnień organów celnych;

b) „przepisy ustawowe i wykonawcze Umawiającej się Strony” i „przepisy ustawowe i wykonawcze każdej z Umawiających się Stron” oznaczają przepisy ustawowe i wykonawcze Japonii lub przepisy ustawowe i wykonawcze Wspólnoty, w zależności od kontekstu;

c) „organ celny” oznacza, w Japonii – Ministerstwo Finansów, a we Wspólnocie – właściwe służby Komisji Wspólnot Europejskich odpowiedzialne za sprawy celne oraz organy celne państw członkowskich Wspólnoty;

d) „organ składający wniosek” oznacza organ celny Umawiającej się Strony, który występuje z wnioskiem o udzielenie pomocy na podstawie niniejszej Umowy;

e) „organ otrzymujący wniosek” oznacza organ celny Umawiającej się Strony, który otrzymuje wniosek o udzielenie pomocy na podstawie niniejszej Umowy;

f) „dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące określonej lub możliwej do określenia osoby fizycznej;

g) „naruszenie przepisów celnych” oznacza wszelkie naruszenia lub usiłowanie naruszenia przepisów celnych;

h) „osoba” oznacza osobę fizyczną lub prawną, lub jakikolwiek inny podmiot bez ustanowionej osobowości prawnej lub utworzony na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych każdej Umawiającej się Strony, dokonujący przywozu, wywozu lub tranzytu towarów; oraz

i) „informacje” oznaczają dane, dokumenty, sprawozdania oraz wszelkie inne informacje w jakiejkolwiek formie, w tym również kopie elektroniczne.

Artykuł 2

Terytorialny zakres stosowania

Niniejszą Umowę stosuje się, z jednej strony, na terytorium Japonii, na którym obowiązują jej przepisy celne, oraz, z drugiej strony, na terytoriach, na których zastosowanie ma Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską na warunkach określonych w tym Traktacie.

Artykuł 3

Wdrożenie

Niniejsza Umowa jest wdrożona przez Umawiające się Strony zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi każdej Umawiającej się Strony oraz przy wykorzystaniu dostępnych zasobów ich odpowiednich organów celnych.

Artykuł 4

Zakres współpracy

1. W ramach niniejszej Umowy współpraca celna obejmuje wszelkie sprawy związane ze stosowaniem przepisów celnych.

2. Umawiające się Strony zobowiązują się do wzmocnienia współpracy celnej poprzez swoje organy celne. Będą one w szczególności współpracować w zakresie:

(a) ustanawiania i utrzymywania kanałów łączności między swoimi organami celnymi w celu ułatwienia bezpiecznej i szybkiej wymiany informacji;

b) ułatwiania skutecznej koordynacji między swoimi organami celnymi; oraz

c) innych spraw administracyjnych związanych z niniejszą Umową, które mogą czasami wymagać wspólnego działania.

3. Umawiające się Strony zobowiązują się również do podjęcia wspólnych wysiłków poprzez swoje organy celne w celu wzmocnienia działań w zakresie ceł służących ułatwieniu wymiany handlowej zgodnie z międzynarodowymi standardami.

Artykuł 5

Zakres pomocy

1. Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie pomocy, poprzez swoje organy celne, w dziedzinach znajdujących się w granicach ich uprawnień i dostępnych zasobów oraz w sposób i na warunkach określonych w niniejszej Umowie, w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów celnych, w szczególności poprzez zapobieganie działaniom sprzecznym z przepisami celnymi, prowadzenie postępowań w sprawie tych działań i zwalczanie ich.

2. Pomoc w sprawach celnych na mocy niniejszej Umowy jest udzielana między organami celnymi Umawiających się Stron, które są właściwe do stosowania niniejszej Umowy. Nie powinna ona naruszać praw i obowiązków Umawiającej się Strony dotyczących wzajemnej pomocy w sprawach karnych na mocy umów międzynarodowych lub przepisów ustawowych i wykonawczych każdej Umawiającej się Strony. Nie obejmuje ona również informacji uzyskanych przy wykonywaniu uprawnień na wniosek organów sądowniczych.

3. Niniejsza Umowa nie obejmuje pomocy w celu odzyskania opłat celnych, podatków lub grzywien.

Artykuł 6

Niniejsza Umowa w kontekście innych umów międzynarodowych

1. Postanowienia niniejszej Umowy nie mają wpływu na prawa i obowiązki Umawiających się Stron wynikające z innych umów międzynarodowych.

2. Niezależnie od postanowień ust. 1, postanowienia niniejszej Umowy mają pierwszeństwo przed postanowieniami jakiejkolwiek innej umowy dwustronnej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, która została lub może zostać zawarta między poszczególnymi państwami członkowskimi a Japonią, w wypadku gdyby postanowienia tych umów były sprzeczne z postanowieniami niniejszej Umowy.

3. Postanowienia niniejszej Umowy nie naruszają przepisów prawa wspólnotowego dotyczących wymiany informacji pomiędzy właściwymi służbami Komisji a organami celnymi państw członkowskich, uzyskanych w ramach niniejszej Umowy, które mogłyby stanowić przedmiot zainteresowania Wspólnoty.

TYTUŁ II

WSPÓŁPRACA CELNA

Artykuł 7

Współpraca w zakresie procedur celnych

W celu ułatwiania zgodnego z prawem przepływu towarów, organy celne prowadzą wymianę informacji i wiedzy specjalistycznej w zakresie środków służących usprawnieniu technik i procedur celnych oraz systemów komputerowych zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

Artykuł 8

Współpraca techniczna

Organy celne mogą wzajemnie udzielać sobie pomocy technicznej i prowadzić wymianę pracowników i wiedzy specjalistycznej na temat środków służących usprawnieniu technik i procedur celnych oraz systemów komputerowych, aby zrealizować te cele zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

Artykuł 9

Prowadzenie rozmów w ramach organizacji międzynarodowych

Organy celne dążą do rozwoju i wzmacniania współpracy w zakresie kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w celu ułatwienia prowadzenia rozmów na temat spraw celnych w ramach właściwej organizacji międzynarodowej takiej jak CCC i WTO.

TYTUŁ III

WZAJEMNA POMOC ADMINISTRACYJNA

Artykuł 10

Pomoc na wniosek

1. Na wniosek organu składającego wniosek organ otrzymujący wniosek przekazuje mu wszelkie istotne informacje, które umożliwiają właściwe stosowanie przepisów celnych Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ składający wniosek, włącznie z informacjami o ujawnionych lub planowanych działaniach stanowiących lub mogących stanowić naruszenie przepisów celnych.

W szczególności organ otrzymujący wniosek przekazuje organowi składającemu wniosek informacje dotyczące działań mogących prowadzić do naruszenia przepisów celnych Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ składający wniosek, takich jak nieprawidłowe zgłoszenia celne i świadectwa pochodzenia, faktury i inne dokumenty, o których wiadomo lub co do których istnieje podejrzenie, że są nieprawidłowe lub sfałszowane.

2. Na wniosek organu składającego wniosek, organ otrzymujący wniosek, informuje go o tym:

(a) czy towary wywiezione z terytorium jednej z Umawiających się Stron zostały prawidłowo przywiezione na terytorium drugiej Strony, określając, w zależności od przypadku, procedurę celną zastosowaną do danych towarów; oraz

b) czy towary przywiezione na terytorium jednej z Umawiających się Stron zostały prawidłowo wywiezione z terytorium drugiej Strony, określając, w zależności od przypadku, procedurę celną zastosowaną do danych towarów;

3. Na wniosek organu składającego wniosek organ otrzymujący wniosek, w ramach przepisów ustawowych i wykonawczych Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ składający wniosek, dostarcza informacje na temat specjalnego nadzoru i dokonuje go w odniesieniu do:

(a) osób, w stosunku do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że brały udział lub biorą udział w działaniach naruszających przepisy celne Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ składający wniosek;

b) miejsc, gdzie towary są lub mogą być składowane w sposób wzbudzający uzasadnione podejrzenia, że są one przeznaczone do użycia w działaniach naruszających przepisy celne Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ składający wniosek;

c) towarów, które są lub też mogą być transportowane w sposób wzbudzający uzasadnione podejrzenia, że są one przeznaczone do użycia w działaniach naruszających przepisy celne Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ składający wniosek; oraz

d) środków transportu, które są lub też mogą być używane w sposób wzbudzający uzasadnione podejrzenia, że są one przeznaczone do użycia w działaniach naruszających przepisy celne Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ składający wniosek.

Artykuł 11

Pomoc z własnej inicjatywy

Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie pomocy z własnej inicjatywy, zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi każdej Umawiającej się Strony, jeśli uznają to za konieczne dla prawidłowego stosowania przepisów celnych, w szczególności w sytuacjach poważnego zagrożenia dla gospodarki, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub podobnych istotnych interesów drugiej Umawiającej się Strony, poprzez przekazywanie informacji dotyczących:

a) działań naruszających przepisy celne lub co do których istnieje takie podejrzenie i które mogą być istotne dla drugiej Umawiającej się Strony;

b) nowych sposobów i metod stosowanych przy działaniach naruszających przepisy celne ;

c) towarów, o których wiadomo, że są przedmiotem naruszeń przepisów celnych;

d) osób, w stosunku do których istnieją uzasadnione podejrzenia, że brały udział lub biorą udział w działaniach stanowiących naruszenie przepisów celnych; oraz

e) środków transportu, w odniesieniu do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że były, są lub mogą być używane do działań stanowiących naruszenie przepisów celnych.

Artykuł 12

Forma i treść wniosku o pomoc

1. Wnioski na postawie niniejszej Umowy są składane na piśmie. Załącza się do nich dokumenty niezbędne do wykonania wniosku. Jeżeli wymagać tego będzie pilna sytuacja, wnioski mogą być przyjęte w formie ustnej, lecz muszą być one niezwłocznie potwierdzone na piśmie.

2. Wnioski składane zgodnie z ust. 1 zawierają następujące informacje:

2. organ składający wniosek;

3. działanie, którego dotyczy wniosek;

4. przedmiot i powód wystąpienia z wnioskiem;

5. możliwie dokładne i wyczerpujące informacje dotyczące osób, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie;

6. podsumowanie istotnych faktów oraz już przeprowadzonych dochodzeń; oraz

7. powiązane elementy prawne.

3. Wnioski są składane w języku akceptowanym przez organ otrzymujący wniosek i organ składający wniosek. Wymóg ten może mieć również zastosowanie, w koniecznym zakresie, do dokumentów towarzyszącym wnioskowi określonych w ust. 1.

4. Jeśli wniosek nie spełnia podanych wyżej wymogów formalnych, można zażądać jego poprawienia lub uzupełnienia; do tego czasu organ otrzymujący wniosek może podjąć środki ostrożności.

Artykuł 13

Wykonanie wniosku

1. W celu wykonania wniosku o pomoc organ otrzymujący wniosek podejmuje, w granicach swoich uprawnień i dostępnych zasobów, wszystkie stosowne środki przekazując posiadane informacje oraz podejmując lub zlecając podjęcie odpowiednich czynności dochodzeniowych.

2. Wnioski o pomoc są wykonywane zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ otrzymujący wniosek.

3. Upoważnieni urzędnicy organu składającego wniosek, za zgodą organu otrzymującego wniosek i z zastrzeżeniem warunków przez niego ustalonych, mogą otrzymać w urzędach organu otrzymującego wniosek informacje o działaniach naruszających lub mogących naruszać przepisy celne, których organ składający wniosek potrzebuje do celów niniejszej Umowy.

4. Upoważnieni urzędnicy organu składającego wniosek, za zgodą organu otrzymującego wniosek i z zastrzeżeniem warunków przez niego ustalonych, mogą być obecni przy czynnościach dochodzeniowych przeprowadzanych w konkretnych sprawach w ramach jurysdykcji organu otrzymującego wniosek.

5. W przypadku gdy wniosek nie może zostać wykonany, organ składający wniosek jest o tym niezwłocznie informowany wraz z podaniem przyczyn. Podaniu przyczyn mogą towarzyszyć wszelkich inne stosowne informacje, które organ otrzymujący wniosek uzna za przydatne dla organu składającego wniosek.

6. Organ otrzymujący wniosek powiadamia organ składający wniosek, na żądanie tego ostatniego i w przypadku gdy uzna to za stosowne, o terminie i miejscu działania, które zamierza podjąć w odpowiedzi na wniosek o udzielenie pomocy, aby tego rodzaju działanie mogło być skoordynowane.

Artykuł 14

Sposób przekazywania informacji

1. Organ otrzymujący wniosek przekazuje na piśmie wyniki badania organowi składającemu wniosek wraz z odpowiednimi dokumentami i innymi elementami.

2. Informacje te mogą być przekazane w formie elektronicznej.

Artykuł 15

Wyjątki od obowiązku udzielenia pomocy

1. Pomocy można odmówić, wstrzymać lub też uzależnić jej udzielenie od spełnienia określonych warunków, w przypadku gdy Umawiająca się Strona, z której pochodzi organ otrzymujący wniosek, uważa, że udzielenie pomocy w ramach niniejszej Umowy mogłoby naruszyć suwerenność Japonii lub państwa członkowskiego Wspólnoty lub zagrozić bezpieczeństwu, porządkowi publicznemu lub innym istotnym interesom, o których mowa w art. 16 ust. 2.

W szczególności każda Umawiająca się Strona może ograniczyć informacje przekazywane drugiej Stronie, jeśli ta druga Strona nie może zapewnić wymaganej przez pierwszą Stronę gwarancji w zakresie poufności lub w odniesieniu do ograniczeń w zakresie celów, dla których informacje te będą wykorzystane.

2. Pomoc może zostać wstrzymana przez organ otrzymujący wniosek ze względu na możliwość zakłócenia toczącego się dochodzenia, włącznie z dochodzeniem organów egzekwowania prawa, śledztwem i postępowaniem sądowym lub administracyjnym. W takim przypadku organ otrzymujący wniosek przeprowadza konsultacje z organem składającym wniosek w celu określenia, czy pomoc mogłaby być udzielona z zastrzeżeniem warunków określonych przez organ otrzymujący wniosek.

3. W przypadku gdy organ składający wniosek wnosi o udzielenie pomocy, której sam nie mógłby udzielić, gdyby otrzymał podobny wniosek, informacja o tym fakcie powinna zostać zamieszczona we wniosku. Decyzja o wykonaniu takiego wniosku należy do organu otrzymującego wniosek.

4. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 decyzja organu otrzymującego wniosek wraz z należytym uzasadnieniem jest niezwłocznie przekazywana organowi składającemu wniosek.

Artykuł 16

Wymiana informacji i poufność

1. Wszelkie informacje przekazywane zgodnie z niniejszą Umową w jakiejkolwiek formie są traktowane, w zależności od przepisów ustawowych i wykonawczych każdej z Umawiających się Strony, jako poufne i są objęte ochroną przewidzianą w stosunku do podobnych informacji w przepisach ustawowych i wykonawczych Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ celny otrzymujący informacje oraz w odpowiednich przepisach mających zastosowanie wobec organów Wspólnoty, chyba że Umawiająca się Strona, która dostarczyła informacje, wyraziła uprzednio zgodę na ich ujawnienie.

2. Dane osobowe mogą być wymieniane tylko w przypadku, gdy Umawiająca się Strona mająca je otrzymać zobowiąże się do zapewnienia ochrony tych danych w równorzędnym zakresie do ochrony zapewnianej w danym przypadku przez Umawiającą się Stronę mającą przekazać informacje. Umawiająca się Strona przekazująca informacje nie zastrzega bardziej rygorystycznych warunków niż te, które mają zastosowanie w ramach jej jurysdykcji.

Umawiające się Strony przekazują sobie informacje dotyczące przepisów ustawowych i wykonawczych każdej Umawiającej się Strony, włącznie z, w stosownych przypadkach, przepisami państw członkowskich Wspólnoty.

3. Uzyskane informacje są wykorzystywane wyłącznie do celów określonych w niniejszej Umowie. Jeżeli jedna z Umawiających się Stron pragnie wykorzystać te informacje do innych celów, musi wcześniej uzyskać na to pisemną zgodę organu celnego, który je dostarczył. Wykorzystanie takie podlega ograniczeniom określonym przez ten organ.

4. Postanowienia ust. 3 nie stoją na przeszkodzie wykorzystaniu informacji uzyskanych zgodnie z niniejszą Umową w charakterze dowodów w postępowaniu administracyjnym wszczętym w związku ze stwierdzeniem naruszenia przepisów celnych. W związku z tym Umawiające się Strony mogą wykorzystywać informacje udostępnione zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy jako dowody w swoich protokołach, sprawozdaniach, w ramach przesłuchań oraz w postępowaniach administracyjnych. Organ celny, który dostarczył te informacje, jest natychmiast powiadamiany o takim wykorzystaniu.

5. Nie naruszając postanowień ust. 3 niniejszego artykułu, o ile organ celny dostarczający informacje nie wskaże inaczej, organ celny otrzymujący informację może przekazać uzyskane informacje zgodnie z niniejszą Umową właściwemu organom egzekwowania prawa Umawiającej się Strony. Wskazane organy mogą wykorzystać te informacje wyłącznie w celu prawidłowego stosowania przepisów celnych, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 16 i 17 niniejszej Umowy.

6. Postanowienia niniejszego artykułu nie stoją na przeszkodzie wykorzystaniu lub ujawnieniu informacji w zakresie, w jakim istnieje taki obowiązek zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Umawiającej się Strony, z której pochodzi organ celny otrzymujący te informacje. Wymieniony organ celny powiadamia wcześniej o takim ujawnieniu, tam gdzie jest to możliwe, organy celne, które dostarczyły informacji.

Umawiająca się Strona otrzymująca informacje wykorzystuje, o ile Umawiająca się Strona, która dostarczyła te informacje, nie postanowiła inaczej, wszystkie dostępne środki na mocy obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych pierwszej Umawiającej się Strony, aby zachować poufność informacji i chronić dane osobowe mając na uwadze wnioski składane przez stronę trzecią lub inne organy o ujawnienie danych informacji.

Artykuł 17

Postępowanie karne

Informacje przekazane przez organy celne danej Umawiającej się Strony organom celnym innej Umawiającej się Strony na mocy niniejszej Umowy nie są wykorzystywane przez tą ostatnią Stronę w postępowaniach karnych prowadzonych przez sąd lub sędziego.

Artykuł 18

Wydatki związane z udzieleniem pomocy

1. Wydatki poniesione przy wdrażaniu niniejszej Umowy są odpowiednio ponoszone przez Umawiające się Strony.

2. Jeżeli podczas wykonania wniosku okazuje się, że jego realizacja pociągnie za sobą nadzwyczajne wydatki, organy celne konsultują się w celu ustalania warunków, na jakich możliwa jest kontynuacja wykonania tego wniosku.

TYTUŁ IV

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 19

Nagłówki

Nagłówki tytułów i artykułów niniejszej Umowy zostały wprowadzone wyłącznie ze względu na ułatwienie dokonywania odesłań i nie mają wpływu na interpretację niniejszej Umowy.

Artykuł 20

Konsultacje

Wszelkie kwestie i spory związane interpretacją lub wdrożeniem niniejszej Umowy są rozstrzygane w drodze wzajemnych konsultacji między Umawiającymi się Stronami.

Artykuł 21

Wspólny Komitet Współpracy Celnej

1. Niniejszym ustanawia się Wspólny Komitet Współpracy Celnej, składający się z urzędników Ministerstwa Finansów i Ministerstwa Spraw Zagranicznych Japonii oraz urzędników Wspólnoty Europejskiej odpowiedzialnych za sprawy celne. Inni urzędnicy obu Umawiających się Stron posiadający niezbędną wiedzę specjalistyczną w zakresie omawianych kwestii mogą być włączeni na zasadzie ad hoc w prace Komitetu. Miejsce, termin i porządek obrad posiedzeń Komitetu są ustalane w drodze wzajemnych uzgodnień.

2. Zadania Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej obejmują m.in.:

a) czuwanie nad sprawnym funkcjonowaniem niniejszej Umowy;

b) podejmowanie działań niezbędnych do zapewnienia współpracy celnej zgodnie z celami niniejszej Umowy;

c) wymianę poglądów na tematy będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczące współpracy celnej, w tym związanych z środkami i zasobami koniecznymi dla ich realizacji;

d) proponowanie rozwiązań służących realizacji celów niniejszej Umowy, oraz

e) przyjęcie regulaminu wewnętrznego.

Artykuł 22

Wejście w życie i czas obowiązywania

1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie wzajemnej notyfikacji, w drodze wymiany not dyplomatycznych, przez Umawiające się Strony, o dopełnieniu niezbędnych do tego celu procedur.

2. Niniejsza Umowa może być zmieniana w ramach wzajemnych uzgodnień Umawiających się Stron dokonywanych w drodze wymiany not dyplomatycznych. Zmiany wchodzą w życie na warunkach określonych w ust. 1, o ile Umawiające się Strony nie postanowiły inaczej.

3. Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez pisemne powiadomienie drugiej Strony. Umowa wygasa trzy miesiące od daty przesłania powiadomienia drugiej Umawiającej się Stronie. Wnioski o udzielenie pomocy złożone przed wypowiedzeniem Umowy są wykonywane zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

Artykuł 23

Teksty autentyczne

Niniejsza Umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i japońskim, przy czym teksty te są na równi autentyczne. W przypadku rozbieżności interpretacji wersje angielska i japońska mają pierwszeństwo przed innymi wersjami językowym.

Na dowód czego niżej wymienieni, będąc do tego należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Wspólnoty Europejskiej | W imieniu Rządu Japonii |

[1] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.