Oczekuje się, że deficyt nominalny strefy euro w ujęciu łącznym spadnie w 2022 r., głównie w wyniku wycofywania nadzwyczajnych środków wsparcia i działania automatycznych stabilizatorów (wykres 2.2 i tabela IV.2 w załączniku). Projekty planów budżetowych wskazują, że deficyt nominalny w ujęciu łącznym w 2022 r. wyniesie 4,1 % PKB, co oznacza spadek w stosunku do oczekiwanego poziomu 7,5 % PKB w 2021 r. (oraz wzrost z 7,2 % PKB w 2020 r.) Te prognozy dotyczące deficytu są nieco wyższe niż w prognozie Komisji z jesieni 2021 r. (7,1 % PKB w 2021 r. i 3,9 % PKB w 2022 r.), ale oznaczają znaczny spadek w porównaniu z programami stabilności na 2021 r., w których przewidywano

Utrzymują się duża niepewność i wysokie ryzyko dotyczące pogorszenia perspektyw gospodarczych z powodu nowo pojawiających się i narastających problemów po stronie podaży. Głównym źródłem niepewności pozostaje przebieg pandemii zarówno w strefie euro, jak i poza nią. W strefie euro postępy w szczepieniach doprowadziły do znacznego spadku liczby poważnych przypadków choroby i zgonów, co pozwoliło zmniejszyć surowość ograniczeń nałożonych przez rządy. W rezultacie wpływ pandemii na działalność gospodarczą znacznie osłabł. Sytuacja poza strefą euro (i ogólnie UE) jest mniej jednoznaczna. W szczególności kraje wschodzące są narażone na nowe obostrzenia ze względu na niski wskaźnik zaszczepienia. Zakłócenia aktywności gospodarczej w tych regionach mogą mieć negatywny wpływ na gospodarki strefy euro, biorąc pod uwagę globalną integrację ich łańcuchów produkcyjnych. Pandemia przyczynia się również do nasilenia się wąskich gardeł po stronie podaży, które hamują działalność gospodarczą w strefie euro i mogą mieć dalsze negatywne skutki w przypadku dalszego pogorszenia sytuacji. Dodatkowym czynnikiem ryzyka jest utrzymująca się presja inflacyjna spowodowana wysokimi cenami energii i niedoborami na rynku pracy w niektórych sektorach.

Ponowne otwarcie gospodarek strefy euro przyniosło silne ożywienie gospodarek państw członkowskich i ich sektorów. Poprawa sytuacji zdrowotnej i złagodzenie środków izolacji doprowadziły do silnego ożywienia działalności gospodarczej w strefie euro w drugim kwartale 2021 r., które jeszcze bardziej przyspieszyło w trzecim kwartale. W prognozie Komisji z jesieni 2021 r. przewiduje się, że wzrost realnego PKB osiągnie 5,0 % w całym roku (po spadku o 6,4 % w 2020 r.). Gospodarka strefy euro osiągnie swój poziom sprzed pandemii w ujęciu kwartalnym do końca roku, choć pozostanie poniżej poziomu trendu sprzed kryzysu, który to poziom zgodnie z obecnymi prognozami zostanie osiągnięty w 2023 r. Ożywienie gospodarcze jest napędzane odbiciem w spożyciu prywatnym i inwestycjach. Przyspieszenie spożycia prywatnego wynika ze wzrostu dochodów do dyspozycji gospodarstw domowych oraz spadku stopy oszczędności do najniższych w historii poziomów, podczas gdy wzrost inwestycji jest napędzany korzystnymi warunkami finansowania dla sektora przedsiębiorstw, impulsem zapewnionym przez RRF i silną aktywnością w sektorze budowlanym. Znaczne przyspieszenie eksportu stanowi bodziec dla działalności gospodarczej, zwłaszcza w sektorze przetwórstwa przemysłowego. Oczekuje się jednak, że ożywienie gospodarcze będzie nierównomierne w poszczególnych krajach i sektorach. Oczekuje się, że dwanaście państw członkowskich należących do strefy euro powróci do kwartalnych poziomów produkcji sprzed pandemii do końca 2021 r., w pięciu luka ta powinna zostać zlikwidowana w 2022 r. a w jednym – na początku 2023 r. Jeśli chodzi o działalność sektorową, sektory usług o dużym natężeniu kontaktów w dużym stopniu skorzystały na złagodzeniu ograniczeń związanych ze zdrowiem

Cel niniejszego komunikatu jest dwojaki. Po pierwsze, przedstawia on ogólny obraz polityki budżetowej na poziomie strefy euro, oparty na przekrojowej ocenie projektów planów budżetowych poszczególnych państw. Działanie to powiela schemat przekrojowej oceny programów stabilności przeprowadzonej wiosną. Po drugie, komunikat stanowi przegląd projektów planów budżetowych na poziomie państw członkowskich, wraz z wyjaśnieniem podejścia stosowanego przez Komisję przy ich ocenie, szczególnie w zakresie środków polityki fiskalnej wprowadzonych w celu wsparcia odbudowy gospodarczej w Unii po pandemii COVID-19.

Zalecenia na 2022 r. koncentrowały się na ogólnym kierunku i strukturze kursu polityki fiskalnej, w tym na wydatkach finansowanych z RRF i innych funduszy UE. Tymczasowe działania nadzwyczajne nie zostały uwzględnione. Rada zaleciła, aby państwa członkowskie o niskim / średnim zadłużeniu realizowały lub kontynuowały wspierający kurs polityki fiskalnej, zaś państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu prowadziły rozważną politykę fiskalną i wykorzystywały RRF do finansowania dodatkowych inwestycji wspierających ożywienie gospodarcze. Wszystkie państwa członkowskie otrzymały zalecenie, by utrzymać inwestycje finansowane ze środków krajowych. Celem zmaksymalizowania wsparcia na rzecz ożywienia gospodarczego, nie przesądzając o przyszłych trajektoriach fiskalnych oraz unikając tworzenia trwałych obciążeń dla finansów publicznych należy zapewnić stabilność fiskalną i utrzymywać pod kontrolą wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych, a państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu powinny go ograniczać.

Koordynacja krajowych polityk budżetowych jest ważnym elementem ram zarządzania gospodarczego w unii gospodarczej i walutowej. Aby umożliwić tę koordynację, państwa członkowskie strefy euro przedkładają Komisji i Eurogrupie, do połowy października, projekty planów budżetowych na nadchodzący rok. W planach tych zawarte są streszczenia projektów budżetów, które rządy planują przedłożyć parlamentom narodowym. Komisja wydaje opinię na temat każdego planu, oceniając go pod kątem zgodności z zobowiązaniami danego państwa członkowskiego w ramach paktu stabilności i wzrostu. Komisja w swoich opiniach przedstawia wskazówki w dziedzinie polityki skierowane do rządów krajowych i informacje dla parlamentów krajowych w celu ułatwienia przyjmowania budżetów zgodnych z regułami fiskalnymi UE. Komisja dokonuje również ogólnej oceny sytuacji budżetowej i perspektyw budżetowych w odniesieniu do całej strefy euro.

·Rada zaleciła Włochom ograniczenie wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych. Prognozuje się, że nie zostanie to w wystarczającym stopniu zapewnione, ponieważ wzrost bieżących wydatków pierwotnych finansowanych ze środków krajowych (po skorygowaniu o nowe działania po stronie dochodów) w 2022 r. wniesie znaczny wkład w ogólnie wspierający kurs polityki fiskalnej Włoch. W celu przyczynienia się do prowadzenia rozważnej polityki fiskalnej Komisja wzywa Włochy do wdrożenia niezbędnych środków w ramach krajowej procedury budżetowej, aby ograniczyć wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych.

5.Zgodnie z zaleceniem Rady planuje się, że inwestycje finansowane ze środków krajowych zostaną utrzymane lub w większości utrzymane w 2022 r. we wszystkich państwach członkowskich. Spodziewany wzrost udziału inwestycji publicznych w PKB zawdzięczany jest finansowaniu zarówno ze źródeł unijnych jak i krajowych. Większość państw członkowskich zgłosiła środki finansowane z RRF w swoich projektach planów budżetowych na 2022 r. Profil wydatkowania dotacji w ramach RRF w latach 2020–2022 w państwach członkowskich strefy euro wykazuje pewien stopień zróżnicowania. Państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu planują wykorzystanie większości dotacji w ramach RRF do finansowania dodatkowych inwestycji zgodnie z zaleceniem Rady.

2.Państwa członkowskie wycofują tymczasowe działania nadzwyczajne i coraz bardziej koncentrują środki wsparcia na utrzymaniu ożywienia gospodarczego. W połączeniu z działaniem automatycznych stabilizatorów pomaga to zagregowanej sytuacji fiskalnej strefy euro, która ma ulec znacznej poprawie w 2022 r. Projekty planów budżetowych wskazują na deficyt nominalny w ujęciu łącznym w wysokości 4,1 % PKB i relację długu do PKB wynoszącą około 96 % w 2022 r., zasadniczo zgodnie z prognozą Komisji z jesieni 2021 r. Urzeczywistnienie się ryzyka zagrażającego prognozie mogłoby pogorszyć wyniki gospodarcze i fiskalne w 2022 r. w stosunku do szacunków zawartych w projektach planów budżetowych.

W ocenie Komisji uwzględniono obecne ożywienie gospodarcze po kryzysie związanym z COVID-19 oraz dalsze stosowanie ogólnej klauzuli wyjścia paktu stabilności i wzrostu w 2022 r., choć oczekuje się, że klauzula ta będzie dezaktywowana od 2023 r. Ocena opiera się na zaleceniach w sprawie polityki fiskalnej przyjętych przez Radę w dniu 18 czerwca 2021 r. Można je podsumować w następujący sposób: W 2022 r. państwa członkowskie o niskim / średnim zadłużeniu powinny realizować lub kontynuować wspierający kurs polityki fiskalnej, zaś państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu powinny korzystać z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (RRF) do finansowania dodatkowych inwestycji wspierających ożywienie gospodarcze i jednocześnie prowadzić rozważną politykę fiskalną. Wszystkie państwa członkowskie powinny utrzymać inwestycje finansowane ze środków krajowych. Celem zmaksymalizowania wsparcia na rzecz ożywienia gospodarczego, nie przesądzając o przyszłych trajektoriach fiskalnych oraz unikając tworzenia trwałych obciążeń dla finansów publicznych, należy utrzymywać pod kontrolą wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych, a państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu powinny go ograniczać.

Przewiduje się, że większość tymczasowych działań nadzwyczajnych zostanie wycofana w 2022 r., ponieważ państwa członkowskie przenoszą punkt ciężkości działań na środki utrzymujące ożywienie gospodarcze. Zgodnie z prognozą Komisji w 2022 r. tymczasowe działania nadzwyczajne wyniosą mniej niż 0,5 % PKB, zaś środki wspierające ożywienie gospodarcze szacuje się na 2,3 % PKB. Te środki wspierające ożywienie gospodarcze stanowiłyby około 85 % wszystkich działań dyskrecjonalnych w ramach polityki fiskalnej w 2022 r., co stanowi odwrócenie sytuacji z 2020 r. Potwierdza to, że dokonuje się przeniesienie punktu ciężkości na wsparcie ożywienia. Coraz większa część tego wsparcia jest związana ze środkami finansowanymi przez UE, w szczególności z dotacjami w ramach RRF, które w 2022 r. sfinansują 24 % wszystkich środków wspierających ożywienie gospodarcze, czyli 0,5 % PKB. Niektóre środki nadzwyczajne mogą jednak zostać przedłużone w przypadku pogorszenia się sytuacji pandemicznej. Ponadto państwa członkowskie mogą przyjąć lub rozszerzyć środki w celu przeciwdziałania gospodarczym i społecznym skutkom niedawnego gwałtownego wzrostu cen energii.

Państwa członkowskie utrzymały znaczne środki polityki fiskalnej w odpowiedzi na pogarszającą się sytuację pandemiczną na początku 2021 r. Według szacunków Komisji tymczasowe działania nadzwyczajne wyniosły w 2020 r. 3,4 % PKB i stanowiły około 85 % wszystkich działań dyskrecjonalnych w ramach polityki fiskalnej podjętych w tym roku (wykres 2.5). Szacuje się, że inne środki (tymczasowe lub stałe) o bardziej ogólnym charakterze wspomagającym ożywienie gospodarcze, takie jak dodatkowe roboty publiczne lub obniżki podatków pośrednich, wyniosły 0,5 % PKB w 2020 r. Koszt tymczasowych działań nadzwyczajnych ma wzrosnąć w 2021 r. do 3,7 % PKB. Ten wzrost tymczasowych działań nadzwyczajnych wynika głównie z przyjęcia nowych lub rozszerzonych środków w odpowiedzi na potrzebę wprowadzenia nowych ograniczeń działalności gospodarczej w pierwszej połowie roku. Prognozuje się, że koszty środków wspierających ożywienie gospodarcze (finansowanych zarówno ze źródeł krajowych, jak i unijnych) wzrosną w 2021 r. do 1,5 % PKB, przy czym wartość środków finansowanych przez UE wyniesie 0,4 % PKB.

Oczekuje się, że wraz ze złagodzeniem środków powstrzymujących rozprzestrzenianie się koronawirusa i pojawieniem się ożywienia gospodarczego saldo gwarancji publicznych udzielonych w związku z kryzysem wywołanym COVID-19 osiągnęło szczytowy poziom, ponieważ wiele programów gwarancji już wygasło lub wygaśnie do końca 2021 r. Potwierdzają to informacje przedstawione w projektach planów budżetowych, w których często przyjmowano, że poziom zobowiązań warunkowych zacznie spadać od 2022 r., co odzwierciedla również spodziewane ożywienie gospodarcze. Z informacji przedstawionych w projektach planów budżetowych wynika również, że w przypadku niektórych programów faktyczne saldo udzielonych gwarancji, odzwierciedlone w rzeczywistych zobowiązaniach warunkowych sektora instytucji rządowych i samorządowych, pozostało niewielkie w porównaniu z pierwotnie zapowiedzianym maksymalnym poziomem.

(ramka 1). Wskaźniki zadłużenia będą również dalej rosły, jeżeli wzrosną stopy procentowe. Z drugiej strony istnieje kilka czynników ograniczających zagrożenia dla stabilności finansów publicznych. Czynniki te obejmują wydłużenie okresów zapadalności długu w ostatnich latach, stabilne źródła finansowania, historycznie niskie koszty finansowania zewnętrznego oraz inicjatywy UE, takie jak europejski instrument tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej (SURE) oraz, co ważniejsze, Next Generation EU i Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (RRF). Ponadto w większości państw strefy euro duża część długu sektora instytucji rządowych i samorządowych, wynosząca od 15 % do 30 %, znajduje się w posiadaniu Europejskiego Systemu Banków Centralnych.

Prognozy dotyczące zadłużenia na nadchodzące lata są obarczone znaczną niepewnością. Symulacje stochastyczne, w których zastosowano szeroki zakres wstrząsów makroekonomicznych w ramach scenariusza centralnego, sugerują, że relacja długu do PKB w strefie euro wyniesie prawdopodobnie od 89 % do 107 % PKB w 2022 r. oraz między 79 % a 112 % PKB w 2026 r. (załącznik III). Wskaźnik ten prawdopodobnie będzie powoli spadać w perspektywie średnioterminowej w miarę stopniowego zmniejszania się wpływu kryzysu związanego z COVID-19 na finanse publiczne. Zobowiązania warunkowe wynikające z udzielenia gwarancji publicznych w celu podtrzymania działalności gospodarczej i sektorów szczególnie dotkniętych pandemią, znalazłyby odzwierciedlenie w długu publicznym i deficycie publicznym tylko w przypadku ich uruchomienia, z wyjątkiem standaryzowanych gwarancji. Jeżeli chodzi o zobowiązania warunkowe narosłe w czasie kryzysu związanego z COVID-19, istnieją duże różnice między poszczególnymi państwami członkowskimi

Przewiduje się, że relacja długu do PKB w strefie euro w ujęciu łącznym nieznacznie spadnie w 2022 r. dzięki korzystnej różnicy między stopą oprocentowania a stopą wzrostu (wykres 2.3 i tabela IV.3 w załączniku). W projektach planów budżetowych przewiduje się, że wskaźnik zadłużenia osiągnie 98 % PKB w 2021 r. (spadek z 99 % w 2020 r.), a następnie ponownie spadnie w 2022 r. do około 96 %. Prognoza ta jest niższa niż prognoza Komisji z jesieni 2021 r. (100,0 % PKB w 2021 r. i 97,9 % PKB w 2022 r.). W ogólnym ujęciu, deficyt pierwotny będzie nadal wpływać na dynamikę zadłużenia w 2022 r., choć różnica między stopą oprocentowania a stopą wzrostu pomoże w ograniczeniu wskaźnika zadłużenia (wykres 2.4).

zagregowany deficyt w wysokości 6,8 % PKB w 2022 r. (spadek z 8,7 % PKB w 2021 r.). Oczekiwana poprawa zagregowanego deficytu w 2022 r. wynika głównie z wycofywania nadzwyczajnych środków wsparcia i działania automatycznych stabilizatorów w miarę dalszego ożywienia gospodarczego. Wszystkie państwa członkowskie strefy euro planują wyraźnie niższy deficyt w 2022 r. w porównaniu z 2021 r. Największe spadki, o ponad 4 p.p. PKB, zaplanowano w Grecji (do 3,7 % PKB w 2022 r.), na Łotwie (4,8 %) i na Malcie (do 5,6 %). Ogółem jedenaście państw członkowskich planuje deficyt przekraczający 3 % PKB w 2022 r.

Akomodacyjny kurs polityki pieniężnej EBC od początku pandemii przyczyniał się do utrzymania korzystnych warunków finansowania w całej strefie euro. Chociaż od września wzrosły długoterminowe rynkowe stopy procentowe, złożony wskaźnik kosztów kredytu (CCCI) przedsiębiorstw i gospodarstw domowych strefy euro utrzymuje się do tej pory na historycznie niskim poziomie (wykres 2.9). Dzięki zachowaniu korzystnych warunków finansowania środki z zakresu polityki pieniężnej EBC przyczyniły się również do skuteczniejszej transmisji impulsów fiskalnych na całą gospodarkę strefy euro w czasie pandemii. Jednocześnie wspierający kurs polityki fiskalnej pomagał również w transmisji polityki pieniężnej EBC. Ta silna komplementarność między polityką fiskalną i pieniężną w strefie euro stworzyła przestrzeń do równoległego działania obu polityk i skutecznie łagodziła szkody gospodarcze spowodowane pandemią. W przyszłości warunki finansowe powinny pozostać korzystne, a zakładane rynkowe stopy forward sugerują jedynie bardzo stopniowy wzrost zarówno krótko-, jak i długoterminowych stóp procentowych w 2022 r. Na ostatnim październikowym posiedzeniu w sprawie polityki pieniężnej Rada Prezesów EBC uznała, że obecne środki z zakresu polityki pieniężnej EBC nadal mają kluczowe znaczenie dla pojawienia się trwałego ożywienia gospodarczego, a następnie doprowadzenia inflacji w średnim okresie do docelowego poziomu 2 %. Rada Prezesów EBC uznała również, że ukierunkowane i skoordynowane wsparcie fiskalne powinno nadal uzupełniać politykę pieniężną.

Z tego względu Komisja stosuje miarę kursu polityki fiskalnej opartą na zmianie wydatków pierwotnych (po skorygowaniu o działania dyskrecjonalne po stronie dochodów) w stosunku do średniej stopy wzrostu potencjalnego PKB w okresie 10 lat. Agregat wydatków obejmuje wydatki finansowane ze środków krajowych oraz wydatki finansowane z RRF i innych dotacji UE, a zatem mierzy impuls zarówno ze strony budżetu krajowego, jak i UE. Jednocześnie, biorąc pod uwagę wyjątkowe okoliczności spowodowane skutkami pandemii COVID-19, miara ta wyklucza wpływ tymczasowych działań nadzwyczajnych związanych z kryzysem. Różnicę między zmianą wydatków pierwotnych netto (określoną powyżej) w stosunku do średniego wzrostu potencjalnego PKB w okresie 10 lat można wówczas interpretować jako miarę ogólnego kursu polityki fiskalnej.

Ponadto wprowadzenie i stopniowe wycofywanie tymczasowych działań nadzwyczajnych związanych z kryzysem miało również znaczny wpływ na salda sektora instytucji rządowych i samorządowych od 2020 r. Działania te mają zasadniczo na celu wspieranie systemów opieki zdrowotnej oraz rekompensowanie pracownikom i przedsiębiorstwom strat w dochodach spowodowanych pandemią. Mają one charakter tymczasowy i wygasają w 2023 r. lub wcześniej, ale ich wpływ zależy od rozwoju sytuacji zdrowotnej. O ile były one użyteczne w początkowym stadium kryzysu, działania te mogą jednak okazać się mniej skuteczne, jeśli chodzi o wsparcie ożywienia gospodarczego, gdy sytuacja nadzwyczajna związana ze zdrowiem będzie stopniowo ulegać poprawie.

Tradycyjnie kurs polityki fiskalnej wskazuje na krótkoterminowy wpływ uznaniowej polityki fiskalnej na gospodarkę i jest określany jako miara zmiany w ujęciu rok do roku sytuacji budżetowej sektora instytucji rządowych i samorządowych. Biorąc jednak pod uwagę wyjątkowe okoliczności spowodowane pandemią COVID-19, obecność znacznych transferów z budżetu UE (takich jak środki z RRF lub inne dotacje UE) oraz znaczną niepewność co do szacunków luki produktowej, tradycyjne wskaźniki, takie jak zmiana strukturalnego salda budżetowego lub wartość odniesienia dotycząca wydatków, nie są uznawane za odpowiednie do pomiaru kursu polityki fiskalnej w obecnym kontekście.

Choć w 2022 r. kurs polityki fiskalnej strefy euro w ujęciu łącznym wydaje się wspierający, można by poprawić jego strukturę. Zgodnie z zaleceniami dla poszczególnych krajów na 2021 r. państwa członkowskie powinny wdrażać różne rodzaje strategii fiskalnych w zależności od poziomu ich długu publicznego. Państwa członkowskie o niskim zadłużeniu powinny realizować wspierający kurs polityki fiskalnej, w tym w ramach impulsu zapewnionego przez RRF. Państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu powinny korzystać z RRF do finansowania dodatkowych inwestycji wspierających ożywienie gospodarcze i jednocześnie prowadzić rozważną politykę fiskalną. Państwa członkowskie powinny utrzymać inwestycje finansowane ze środków krajowych. Jednocześnie powinny utrzymywać pod kontrolą wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych, a państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu powinny go ograniczać. Jak wykazano w sekcji III poniżej, wszystkie państwa członkowskie stosują się do zaleceń dotyczących wykorzystywania RRF do finansowania dodatkowych inwestycji wspierających ożywienie gospodarcze i wszystkie państwa członkowskie utrzymują lub w większości utrzymują inwestycje finansowane ze środków krajowych. Przewiduje się jednak, że w kilku państwach członkowskich wydatki bieżące finansowane ze środków krajowych będą dalej rosły w 2022 r. i przewyższą potencjalny wzrost, w tym w niektórych państwach o wysokim ryzyku dla stabilności finansów publicznych. Prognozowany trend wzrostowy wydatków bieżących powyżej potencjalnego wzrostu jest podobny w latach 2020 i 2021, co wskazuje na rosnące znaczenie stałych wydatków bieżących lub obniżek podatków bez zapewnienia finansowania z innych źródeł. Przesunięcie wsparcia fiskalnego – w miarę możliwości – na inwestycje, poprawiłoby zatem strukturę kursu polityki fiskalnej na 2022 r. Elementy te sprzyjałyby inwestycjom i doprowadziłyby do poprawy średniookresowej stabilności finansów publicznych. Ponadto w przypadku państw członkowskich o wysokim zadłużeniu ograniczenie wzrostu wydatków bieżących pomoże w prowadzeniu rozważnej polityki fiskalnej, zgodnie z zaleceniem Rady.

Wydatki finansowane przez UE i wydatki kapitałowe finansowane ze środków krajowych będą nadal wspierać ożywienie gospodarcze i wzrost potencjalny w 2022 r.; dodatkowe wydatki wyniosą łącznie ¼ % PKB (przy czym wydatki finansowane przez UE będą stanowić 0,1 % PKB). W miarę jak przyspiesza wdrażanie planów odbudowy i zwiększania odporności przewiduje się, że wydatki finansowane przez UE będą dalej rosnąć w 2022 r., co przyczyni się do ekspansywnego kursu polityki fiskalnej. Prognozowany jest również dalszy wzrost inwestycji finansowanych ze środków krajowych w przyszłym roku. Spodziewane wsparcie fiskalne na cele finansowania inwestycji publicznych i prywatnych będzie miało pozytywny wpływ na potencjalny wzrost, a tym samym na stabilność finansów publicznych.

Kurs polityki fiskalnej strefy euro w ujęciu łącznym pozostanie ekspansywny w 2021 r. Szacuje się, że w 2020 r. kurs polityki fiskalnej był nieznacznie ekspansywny (¼ % PKB), ponieważ obostrzenia konieczne do ograniczenia rozprzestrzeniania się pandemii zmniejszyły zdolność rządów do wydawania środków na normalną działalność. Przewiduje się, że w 2021 r. ekspansja fiskalna będzie znacząca i wyniesie 1¾ % PKB, głównie za sprawą bieżących wydatków pierwotnych netto finansowanych ze środków krajowych (wkład tych wydatków w ekspansję fiskalną wyniesie nieco powyżej 1 % PKB). Oczekuje się, że inne pozytywne wkłady wniosą inwestycje publiczne i inne wydatki kapitałowe finansowane zarówno z budżetów krajowych, jak i z budżetu UE. Znaczny ekspansywny wkład w wysokości prawie ½ % PKB wniosą środki z budżetu UE, głównie w ramach wdrażania planów odbudowy i zwiększania odporności państw członkowskich.

Wskaźnik kursu polityki fiskalnej na lata 2020–2022 został dostosowany w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności spowodowanych pandemią. Kurs polityki fiskalnej mierzy krótkoterminowy impuls dla gospodarki wynikający z uznaniowej polityki fiskalnej. Zgodnie z podejściem przyjętym wiosną w niniejszym komunikacie oblicza się kurs polityki fiskalnej, analizując roczny wzrost wydatków netto w stosunku do 10-letniego potencjalnego wzrostu (więcej szczegółów w ramce: Wskaźniki wykorzystane do oceny projektów planów budżetowych na 2022 r. w załączniku statystycznym). Zgodnie z zaleceniami Rady dotyczącymi programów stabilności na 2021 r. zagregowana kwota wydatków netto wykorzystywana do mierzenia ogólnego kursu polityki fiskalnej została skorygowana, aby uwzględnić wydatki finansowane z dotacji w ramach RRF i innych funduszy UE oraz aby wykluczyć tymczasowe działania nadzwyczajne związane z kryzysem wywołanym COVID-19 (ramka 2 zawiera szczegółowe zestawienie tych zmian). Oprócz wkładu z wydatków finansowanych przez UE w niniejszym komunikacie określono wkłady w ogólny kurs polityki fiskalnej pochodzące z różnych agregatów wydatków finansowanych ze środków krajowych: (i) inwestycji; (ii) innych wydatków kapitałowych oraz (iii) bieżących wydatków pierwotnych (po skorygowaniu o działania dyskrecjonalne po stronie dochodów).

Spodziewany wzrost udziału inwestycji publicznych w PKB zawdzięczany jest finansowaniu zarówno ze źródeł unijnych jak i krajowych. W prognozie Komisji z jesieni 2021 r. przewiduje się wzrost relacji inwestycji publicznych do PKB w strefie euro w ujęciu łącznym z 2,8 % w 2019 r. do około 3,2 % w 2022 r. w wyniku wyższego finansowania ze źródeł unijnych i krajowych. Znaczna część zwiększonego finansowania UE wynika z wykorzystania dotacji w ramach RRF. Jednocześnie przewiduje się, że inwestycje finansowane ze środków krajowych zostaną zasadniczo utrzymane w 2022 r., ponieważ oczekuje się, że wszystkie państwa członkowskie utrzymają udział inwestycji finansowanych ze środków krajowych w PKB na co najmniej podobnym poziomie jak w 2021 r.

RRF zapewnia państwom członkowskim wsparcie finansowe inwestycji i reform poprzez dotacje i pożyczki. W niniejszej sekcji przeanalizowano jedynie tendencje dotyczące dotacji w ramach RRF, ponieważ są one właściwymi pozycjami budżetu . Natomiast pożyczki udzielane w ramach RRF są nadzwyczajnymi pozycjami finansowania, podobnymi do innych pożyczek zaciąganych przez państwo na międzynarodowych rynkach finansowych w celu pozyskania finansowania. Zgodnie z prognozą Komisji z jesieni 2021 r. łączny profil wydatkowania dotacji w ramach RRF jest skoncentrowany na wstępie, przy czym do końca 2022 r., przed wydaniem decyzji o wypłacie środków powiązanej z osiągnięciem kamieni milowych i wartości docelowych, zostanie wydane 42 % łącznej kwoty dotacji w ramach RRF dla państw członkowskich strefy euro, a około 67 % do końca 2023 r. W przeliczeniu na odsetek PKB, wydatki finansowane z RRF w 2022 r. szacuje się na ponad 0,5 % PKB i 0,5 % w 2023 r. Podobny profil przedstawiony jest w projektach planów budżetowych: do końca 2022 r., przed wydaniem decyzji o wypłacie środków powiązanej z osiągnięciem kamieni milowych i wartości docelowych, zostanie wydane 44 % łącznej kwoty dotacji w ramach RRF dla państw członkowskich strefy euro, a około 65 % do końca 2023 r. Wypłaty na rzecz państw członkowskich w ramach RRF rozpoczęły się latem 2021 r. w formie płatności zaliczkowych (dotychczas wypłacono ponad 34 mld EUR w ramach dotacji z RRF) po zatwierdzeniu pierwszych planów odbudowy i zwiększania odporności. Szacuje się, że w 2021 r. państwa członkowskie należące do strefy euro wydały około 17 % całkowitej kwoty dotacji w ramach RRF, co odpowiada około 0,4 % PKB strefy euro. Zgodnie z prognozą Komisji z jesieni 2021 r. około 72 % dotacji w ramach RRF w latach 2020–2022 zostanie przeznaczone na wspieranie inwestycji, zarówno publicznych, jak i prywatnych (około 47 % będzie wspierać prywatne inwestycje poprzez transfery kapitałowe, podczas gdy około 25 % będzie przeznaczone na finansowanie inwestycji publicznych poprzez nakłady brutto na środki trwałe). Pozostała część dotacji w ramach RRF będzie przeznaczona na wydatki bieżące (około 27 %) i obniżki podatków (około 1 %) wykorzystywane przez państwa członkowskie do finansowania innych środków na rzecz odbudowy, poprawy odporności oraz wspierania zielonej i cyfrowej

Austrii i Słowenii, przyczyniając się do wspierającego kursu polityki fiskalnej. Jest on zasadniczo równy potencjalnemu wzrostowi w Niemczech, Luksemburgu, Finlandii, na Cyprze i na Słowacji, gdzie inwestycje finansowane ze środków krajowych nie ulegają znaczącym zmianom.

Wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych przekracza stopę średnioterminowego potencjalnego wzrostu w 2022 r. we wszystkich państwach członkowskich z wyjątkiem Hiszpanii, Malty i Słowacji (wykres 3.3). We Włoszech wpływ wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych na sytuację fiskalną wynosi 1,5 % PKB. Poziom zadłużenia Włoch jest wysoki i państwo to otrzymało zalecenie ograniczenia wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych oraz wykorzystania RRF do finansowania dodatkowych inwestycji wspierających ożywienie gospodarcze i jednocześnie prowadzenia rozważnej polityki fiskalnej. Wpływ wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych na sytuację fiskalną wynosi 0,8 % PKB na Łotwie i 2,2 % PKB na Litwie. Łotwa i Litwa – obydwa państwa o niskim/średnim poziomie zadłużenia – otrzymały zalecenie utrzymania pod kontrolą wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych.

W kilku państwach prognozowany wspierający kurs polityki fiskalnej odzwierciedla wyższe wydatki bieżące finansowane ze środków krajowych lub cięcia podatkowe, podczas gdy w około jednej trzeciej odzwierciedla on wyższe inwestycje (wykres 3.2). Przewiduje się, że w większości państw członkowskich wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych (po skorygowaniu o nowe działania po stronie dochodów) w 2022 r. przekroczy stopę średniookresowego potencjalnego wzrostu, co będzie oznaczało pozytywny wkład w ogólny kurs polityki fiskalnej (ramka 2 zawiera szczegółowe zestawienie wskaźników kursu polityki fiskalnej). Wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych ma być główną siłą napędową wspierającego kursu polityki fiskalnej w dziesięciu państwach członkowskich. Oczekuje się, że tylko w Hiszpanii, na Malcie i na Słowacji wydatki bieżące finansowane ze środków krajowych wniosą restrykcyjny wkład w kurs polityki fiskalnej, ponieważ zgodnie z prognozą dynamika niemających charakteru tymczasowego wydatków bieżących ma spowolnić po znacznym wzroście odnotowanym w latach 2020–2021 (wykres 3.3). Oczekuje się, że w Grecji, Irlandii, na Łotwie i w Słowenii wspierający kurs polityki fiskalnej w 2022 r. będzie napędzany inwestycjami finansowanymi ze środków krajowych i unijnych (wykres 3.2).

Oczekuje się, że kurs polityki fiskalnej wciąż będzie mieć wspierający charakter w prawie wszystkich państwach członkowskich w 2022 r. (wykres 3.2). Zgodnie z prognozą Komisji z jesieni 2021 r. przewiduje się, że 17 państw członkowskich zapewni neutralny lub wspierający kurs polityki fiskalnej, w niektórych przypadkach na wysokim poziomie, przy ekspansji fiskalnej o co najmniej 1 % PKB. Prognozuje się, że zdecydowana większość państw członkowskich o niskim/średnim zadłużeniu będzie realizować wspierający kurs polityki fiskalnej w 2022 r., jak wskazano w zaleceniach skierowanych do nich wiosną. Jedynym wyjątkiem jest Słowacja, w przypadku której prognozuje się przyjęcie w 2022 r. restrykcyjnego kurs polityki fiskalnej na poziomie 0,3 % PKB w kontekście znacznego wzrostu produkcji. W przypadku Malty prognozowany jest neutralny kurs polityki fiskalnej, co odzwierciedla głównie bardzo wysoki szacowany wzrost potencjalny. Większość państw członkowskich o wysokim zadłużeniu planuje ekspansję fiskalną (Belgia, Grecja, Francja i Włochy). Państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu otrzymały zalecenie wykorzystania RRF do finansowania dodatkowych inwestycji wspierających ożywienie gospodarcze i jednocześnie prowadzenia rozważnej polityki fiskalnej.

Oczekuje się, że w 2022 r. większość państw będzie stopniowo wycofywać tymczasowe działania nadzwyczajne i przenosić punkt ciężkości na środki wspierające ożywienie gospodarcze (wykres 3.1). Oczekuje się, że koszt środków wspierających ożywienie gospodarcze, częściowo finansowanych z RRF i innych funduszy UE, przekroczy w 2022 r. 3 % PKB we Włoszech, na Łotwie i w Austrii, a w kolejnych siedmiu państwach członkowskich przekroczy 2 %. Oczekuje się, że cztery państwa członkowskie sfinansują z funduszy UE środki wspierające ożywienie gospodarcze o wartości co najmniej 1 % PKB. Najwyższe koszty tymczasowych działań nadzwyczajnych w 2022 r. prognozuje się w Estonii, Niderlandach, Grecji, Słowacji, na Litwie i we Włoszech. Zakończenie ostatnich tymczasowych działań nadzwyczajnych ma nastąpić w 2023 r.

Działania fiskalne podejmowane w odpowiedzi na pandemię COVID-19 we wszystkich państwach członkowskich: od sytuacji nadzwyczajnej do odbudowy

·Rada zaleciła Włochom ograniczenie wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych. Prognozuje się, że nie zostanie to w wystarczającym stopniu zapewnione, ponieważ wzrost bieżących wydatków pierwotnych finansowanych ze środków krajowych (po skorygowaniu o nowe działania po stronie dochodów) w 2022 r. wniesie znaczny wkład w ogólnie wspierający kurs polityki fiskalnej Włoch. W celu przyczynienia się do prowadzenia rozważnej polityki fiskalnej Komisja wzywa Włochy do wdrożenia niezbędnych środków w ramach krajowej procedury budżetowej, aby ograniczyć wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych.

Prawie wszystkie państwa członkowskie strefy euro przedłożyły projekty planów budżetowych do dnia 15 października, zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) nr 473/2013. Jedyny wyjątek stanowiły Włochy, które przedłożyły swój plan w dniu 20 października. Francja przedłożyła zaktualizowany projekt planu budżetowego w dniu 22 października. W przypadku Niderlandów projekt planu budżetowego przedłożył ustępujący rząd. Z chwilą objęcia władzy przez nowy rząd oraz co do zasady przynajmniej na miesiąc przed planowanym terminem przyjęcia projektu ustawy budżetowej przez parlament narodowy władze proszone są o przedłożenie Komisji i Eurogrupie zaktualizowanego planu. Komisja nie przyjęła opinii w sprawie projektu planu budżetowego przedłożonego przez Portugalię, ponieważ budżet został w międzyczasie odrzucony przez parlament tego kraju. W dniu 15 listopada Komisja wysłała pismo, w którym zwróciła się do władz portugalskich o przedłożenie w należytym czasie Komisji i Eurogrupie nowego projektu planu budżetowego, jak tylko rząd przedstawi parlamentowi portugalskiemu nowy projekt ustawy o budżecie państwa na 2022 r. Przedłożenie powinno nastąpić co najmniej miesiąc przed planowanym przyjęciem nowego projektu ustawy budżetowej przez parlament narodowy.

Opinie Komisji w sprawie projektów planów budżetowych na 2022 r. koncentrują się na spójności tych planów z zaleceniami Rady z dnia 18 czerwca 2021 r. Rada zaleciła, by państwa członkowskie o niskim zadłużeniu realizowały wspierający kurs polityki fiskalnej, w tym w ramach impulsu zapewnionego przez RRF. Państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu powinny korzystać z RRF do finansowania dodatkowych inwestycji wspierających ożywienie gospodarcze i jednocześnie prowadzić rozważną politykę fiskalną. Wszystkie państwa członkowskie powinny utrzymać inwestycje finansowane ze środków krajowych. Jednocześnie z uwagi na fakt, że wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych powinien być utrzymywany pod kontrolą oraz ograniczany w przypadku państw członkowskich o wysokim zadłużeniu, wydano w tym celu zalecenie dla tych państw członkowskich, w których na podstawie prognozy Komisji z wiosny 2021 r. kwestię tę uznano za problem. Umożliwi to wykorzystanie środków polityki fiskalnej do stworzenia przestrzeni dla inwestycji i zmaksymalizowania wsparcia na rzecz ożywienia gospodarczego bez przesądzania o przyszłych trajektoriach fiskalnych i bez tworzenia trwałych obciążeń dla finansów publicznych, tak by utrzymać rozważną politykę fiskalną.

Państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu wykorzystują większość dotacji w ramach RRF do finansowania dodatkowych inwestycji zgodnie z zaleceniami dla poszczególnych krajów na 2021 r. Według prognozy Komisji z jesieni 2021 r. państwa członkowskie o wysokim zadłużeniu (Belgia, Grecja, Hiszpania, Francja, Włochy) stosują się do otrzymanego zalecenia Rady dotyczącego wykorzystania RRF do finansowania dodatkowych inwestycji wspierających ożywienie gospodarcze. Jedno państwo członkowskie (Grecja) przeznaczyło pełną kwotę dotacji w ramach RRF w 2022 r. na finansowanie inwestycji publicznych. Pozostałe państwa członkowskie (Belgia, Hiszpania, Francja, Włochy) przeznaczyły w 2022 r. ponad 60 % swoich dotacji w ramach RRF na finansowanie inwestycji prywatnych i publicznych.

Profil wydatków dotacji w ramach RRF w latach 2020–2022 w państwach członkowskich strefy euro wykazuje pewien stopień zróżnicowania. Zgodnie z prognozą Komisji z jesieni 2021 r. niewielka liczba państw członkowskich (Austria, Niemcy, Francja, Cypr, Hiszpania, Luksemburg, Malta i Włochy) planuje wykorzystać dotacje w ramach RRF do retroaktywnego finansowania wydatków poniesionych w 2020 r. Prognozuje się, że w 2021 r. wyrażone jako procent PKB wydatki finansowane z dotacji w ramach RRF pozostaną ograniczone w większości państw członkowskich, przy czym jedynymi wyjątkami są Francja, Hiszpania, Estonia i Grecja, w których już teraz oczekuje się znacznego udziału wydatków w PKB. Prognozuje się, że w 2022 r. wydatki finansowane z dotacji w ramach RRF znacznie wzrosną w wielu państwach członkowskich. W szczególności oczekuje się, że wyniosą one powyżej 1 % PKB w przypadku Grecji i Hiszpanii oraz powyżej 0,7 % PKB w przypadku Włoch, Łotwy i Słowacji. Oczekuje się natomiast, że wydatki te pozostaną poniżej 0,2 % PKB w Irlandii, Luksemburgu, Niemczech i Austrii. Odzwierciedla to wielkość alokacji dotacji w ramach RRF oraz harmonogram wypłat związanych z planowanym osiągnięciem kamieni milowych i wartości docelowych.

·Zgodnie z zaleceniem Rady wszystkie państwa członkowskie utrzymują lub w większości utrzymują inwestycje finansowane ze środków krajowych.

·Rada zaleciła Łotwie i Litwie kontrolę wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych. Prognozuje się, że nie zostanie to w wystarczającym stopniu zapewnione, ponieważ wzrost bieżących wydatków pierwotnych finansowanych ze środków krajowych (po skorygowaniu o nowe działania po stronie dochodów) w 2022 r. wniesie znaczny wkład w ogólnie wspierający kurs polityki fiskalnej tych krajów.

Ogólnie rzecz biorąc, projekty planów budżetowych obejmują środki, które zmierzają do wzmocnienia struktury finansów publicznych i przyczynienia się do trwałego ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, w tym poprzez inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Pełna ocena reform fiskalno–strukturalnych wdrożonych przez państwa członkowskie zostanie przeprowadzona w kontekście oceny realizacji planów odbudowy i zwiększania odporności oraz sprawozdań krajowych z 2022 r.

Wzywa się państwa członkowskie, aby uwzględniały skalę ożywienia gospodarczego i dokonywały regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz były gotowe do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.



ZAŁĄCZNIK I: Ocena projektów planów budżetowych poszczególnych krajów na 2022 r.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Austrii, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający, zgodnie z zaleceniem Rady. Austria planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Austria planuje utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Wzywa się Austrię, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Belgii, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający. Zgodnie z zaleceniem Rady Belgia planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Belgia planuje również utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Biorąc pod uwagę poziom długu publicznego Belgii i poważne wyzwania w zakresie stabilności finansów publicznych w średnim okresie przed wybuchem pandemii COVID-19, ważne jest, by przy przyjmowaniu wspierających środków budżetowych utrzymać rozważną politykę fiskalną w celu zapewnienia stabilności finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Działania zapowiedziane w projekcie planu budżetowego są zgodne z zaleceniem, chociaż ich skala jest nieduża. Wzywa się Belgię, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Cypru, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający, zgodnie z zaleceniem Rady. Cypr planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zasadniczo zgodnie z zaleceniem Rady Cypr planuje utrzymanie na niemal niezmienionym poziomie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Oczekuje się, że inwestycje i reformy finansowane z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności doprowadzą do osiągnięcia tych celów i przyczynią się do wsparcia długoterminowej stabilności finansów publicznych. Wzywa się Cypr, aby uwzględniał skalę ożywienia gospodarczego i dokonywał regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz był gotowy do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Estonii, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający, zgodnie z zaleceniem Rady. Estonia planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Estonia planuje utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Niektóre środki uwzględnione w projekcie planu budżetowego dotyczą technologii informacyjnych i zielonych inwestycji i w związku z tym spodziewane jest, że przyczynią się do realizacji zalecenia. Wzywa się Estonię, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Finlandii, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający, zgodnie z zaleceniem Rady. Finlandia planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Finlandia planuje utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Środki związane z realizacją programu rządowego oraz planu odbudowy i zwiększania odporności zawarte w projekcie planu budżetowego Finlandii przyczyniają się do wypełnienia tego zalecenia Rady. Wzywa się Finlandię, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w zaktualizowanym projekcie planu budżetowego Francji, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający. Zgodnie z zaleceniem Rady Francja planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Francja planuje również utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Biorąc pod uwagę poziom długu publicznego Francji i poważne wyzwania w zakresie stabilności finansów publicznych w średnim okresie przed wybuchem pandemii COVID-19, ważne jest, by przy przyjmowaniu wspierających środków budżetowych utrzymać rozważną politykę fiskalną w celu zapewnienia stabilności finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. W tym względzie środki przewidziane w projekcie planu budżetowego Francji przyczyniają się do realizacji zalecenia Rady dotyczącego zapewnienia trwałego ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, a jednocześnie uwzględniają priorytetowe traktowanie zielonej i cyfrowej transformacji, a także adekwatności i stabilności powszechnych systemów opieki zdrowotnej i ochrony socjalnej. Wzywa się Francję, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Niemiec, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający, zgodnie z zaleceniem Rady. Niemcy planują stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Niemcy planują utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Środki stanowiące podstawę projektu planu budżetowego przyczyniają się do realizacji tych celów. Wzywa się Niemcy, aby uwzględniały skalę ożywienia gospodarczego i dokonywały regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz były gotowe do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Grecji, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający. Zgodnie z zaleceniem Rady Grecja planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Grecja planuje również utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Biorąc pod uwagę poziom długu publicznego Grecji i poważne wyzwania w zakresie stabilności finansów publicznych w średnim okresie przed wybuchem pandemii COVID-19, ważne jest, by przy przyjmowaniu wspierających środków budżetowych utrzymać rozważną politykę fiskalną w celu zapewnienia stabilności finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Większość nadzwyczajnych środków wsparcia zostanie stopniowo wycofana w 2021 r., a działania ujęte w projekcie planu budżetowego na 2022 r. mają na celu stymulowanie popytu zagregowanego i zatrudnienia, co przyczyni się do trwałego ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Inwestycje i reformy finansowane z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności wniosą ponadto znaczny wkład w zieloną i cyfrową transformację. Oczekuje się również, że wdrożenie strukturalnych reform fiskalnych, takich jak przeglądy wydatków, reforma budżetowania zadaniowego, zakończenie klasyfikacji funkcjonalnej i opracowanie ram ekologicznego planowania budżetu, poprawi efektywność finansów publicznych. Wzywa się Grecję, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Irlandii, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający, zgodnie z zaleceniem Rady. Irlandia planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Irlandia planuje utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Środki zawarte w krajowym planie rozwoju, takie jak modernizacja budynków mieszkalnych i narodowy plan szerokopasmowy, są zgodne ze wsparciem zielonej i cyfrowej transformacji. Wzywa się Irlandię, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Włoch, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający. Zgodnie z zaleceniem Rady Włochy planują stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Włochy planują również utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Jednocześnie Włochy nie planują ograniczenia w wystarczającym stopniu wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych. W celu przyczynienia się do prowadzenia rozważnej polityki fiskalnej Komisja wzywa Włochy do wdrożenia niezbędnych środków w ramach krajowej procedury budżetowej, aby ograniczyć wzrost wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych. Biorąc pod uwagę poziom długu publicznego Włoch i poważne wyzwania w zakresie stabilności finansów publicznych w średnim okresie przed wybuchem pandemii COVID-19, ważne jest, by przy przyjmowaniu wspierających środków budżetowych utrzymać rozważną politykę fiskalną w celu zapewnienia stabilności finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. W tym względzie środki przewidziane w projekcie planu budżetowego Włoch przyczyniają się do realizacji zalecenia Rady dotyczącego zapewnienia trwałego ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, a jednocześnie uwzględniają priorytetowe traktowanie zielonej i cyfrowej transformacji. Wzywa się Włochy, aby uwzględniały skalę ożywienia gospodarczego i dokonywały regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz były gotowe do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Łotwy, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający, zgodnie z zaleceniem Rady. Łotwa planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Łotwa planuje utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Jednocześnie Łotwa nie utrzymuje pod kontrolą w wystarczającym stopniu wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Działania ujęte w planie odbudowy i zwiększania odporności Łotwy i stanowiące część projektu planu budżetowego mają na celu zaspokojenie potrzeb inwestycyjnych związanych z zieloną i cyfrową transformacją. Wzywa się Łotwę, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Litwy, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający, zgodnie z zaleceniem Rady. Litwa planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Litwa planuje utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Jednocześnie Litwa nie utrzymuje pod dostateczną kontrolą wzrostu wydatków bieżących finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Środki przewidziane w planie odbudowy i zwiększania odporności Litwy oraz w projekcie planu budżetowego Litwy mają przyczynić się do realizacji tego zalecenia. Wzywa się Litwę, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Luksemburga, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie wspierający, zgodnie z zaleceniem Rady. Luksemburg planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Luksemburg planuje utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. W tym względzie środki przewidziane w projekcie planu budżetowego Luksemburga przyczyniają się do realizacji zalecenia Rady dotyczącego zapewnienia trwałego ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, a jednocześnie uwzględniają priorytetowe traktowanie zielonej i cyfrowej transformacji, a także adekwatności i stabilności powszechnych systemów ochrony zdrowia i ochrony socjalnej. Wzywa się Luksemburg, aby uwzględniał skalę ożywienia gospodarczego i dokonywał regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz był gotowy do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.

Na podstawie prognozy Komisji i z uwzględnieniem informacji zawartych w projekcie planu budżetowego Malty, prognozuje się, że kurs polityki fiskalnej w 2022 r., w tym impuls zapewniony przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, będzie neutralny w kontekście bardzo wysokiego szacowanego wzrostu potencjalnego, a inwestycje publiczne osiągną rekordowo wysoki poziom, zasadniczo zgodnie z zaleceniem Rady. Malta planuje stałe wspieranie ożywienia gospodarczego poprzez wykorzystanie Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności do finansowania dodatkowych inwestycji. Zgodnie z zaleceniem Rady Malta planuje również utrzymanie inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Komisja przypomina o znaczeniu struktury finansów publicznych i jakości środków budżetowych, co obejmuje między innymi inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, w szczególności wspierające zieloną i cyfrową transformację. Oczekuje się, że zwiększenie inwestycji publicznych zaplanowane w projekcie planu budżetowego Malty przyczyni się do zielonej i cyfrowej transformacji oraz zwiększy potencjał wzrostu, podczas gdy wzrost uprawnień emerytalno-rentowych, choć ograniczony, może zwiększyć presję na stabilność systemu emerytalnego. Wzywa się Maltę, aby uwzględniała skalę ożywienia gospodarczego i dokonywała regularnego przeglądu stosowania, skuteczności i adekwatności środków wsparcia oraz była gotowa do ich dostosowania, w razie potrzeby, do zmieniających się okoliczności.