GLOSARIUSZ

Grupa ekspertów ds. strategii zwalczania oszustw podatkowych (ATFS) : Grupa ekspertów utworzona przez Komisję we współpracy z państwami członkowskimi w odpowiedzi na konkluzje przyjęte przez Radę ECOFIN w dniu 28 czerwca 2006 r. utworzona w celu prowadzenia dyskusji technicznych na temat środków standardowych w celu wzmocnienia istniejącego systemu VAT i zwalczania oszustw w zakresie podatku VAT.

Informacje podsumowujące : Informacje składane obowiązkowo przez każdego podatnika zidentyfikowanego do celów VAT, który realizuje dostawy wewnątrzwspólnotowe. Informacje podsumowujące należy sporządzać za każdy miesiąc. Muszą one zawierać całkowitą wartość towarów dostarczonych do poszczególnych nabywców (uszeregowanych według numerów identyfikacyjnych VAT) w innych państwach członkowskich.

Kontrola celna : Określone czynności wykonywane przez służby celne w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego. Czynności takie mogą obejmować badanie towarów, sprawdzanie danych w zgłoszeniach oraz istnienia i autentyczności dokumentów elektronicznych lub papierowych, badanie sprawozdań finansowych przedsiębiorstw i innych dokumentów, kontrolę środków transportu, bagaży i inne podobne czynności.

Numer identyfikacyjny VAT (nr VAT) : Indywidualny numer nadawany każdemu podatnikowi zamierzającemu dostarczać towary, świadczyć usługi lub nabywać towary do celów prowadzenia działalności. Każdy numer jest poprzedzony dwuliterowym kodem, według którego można zidentyfikować wydające go państwo członkowskie.

Państwo członkowskie przeznaczenia : Państwo członkowskie, do którego towary zostały wysłane lub przewiezione, inne niż państwo członkowskie przywozu.

Państwo członkowskie przywozu : Państwo członkowskie, na terytorium którego towary zostały fizycznie wwiezione do UE i dopuszczone do swobodnego obrotu.

Ponowny przywóz : Dopuszczenie do swobodnego obrotu towarów uprzednio wywiezionych tymczasowo w ramach innej procedury celnej, np. uszlachetniania biernego.

Procedura w miejscu : Procedura uproszczona, w ramach której towary są dostarczane bezpośrednio do pomieszczeń przedsiębiorcy (lub do innego wyznaczonego miejsca) i zazwyczaj dokonywane jest zgłoszenie celne, a towary są zwalniane poprzez wpis do rejestru przedsiębiorcy.

Program Fiscalis : Wspólnotowy program działania mający na celu finansowanie inicjatyw administracji podatkowych ukierunkowanych na poprawę funkcjonowania systemów podatkowych na rynku wewnętrznym dzięki systemom komunikacji i wymiany informacji, kontrolom wielostronnym, wymianom pracowników, seminariom i innym działaniom szkoleniowym.

Profil ryzyka : Zestawienie kryteriów ryzyka z obszarami kontroli (np. rodzaj towarów, kraje pochodzenia), które pozwala stwierdzić istnienie ryzyka i prowadzi do złożenia wniosku o zastosowanie środka kontroli. W przypadku gdy kryteria te są opracowane na poziomie UE na podstawie wspólnych ram zarządzania ryzykiem, nazywane są unijnymi profilami ryzyka.

Przemieszczenie : Wysyłka bądź przewóz towarów przez lub w imieniu importera do celów działalności jego przedsiębiorstwa do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza obszarem państwa członkowskiego, w którym dochodzi do przywozu, ale wewnątrz Wspólnoty.

RWKC : Rozporządzenie wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

SAD : Jednolity dokument administracyjny.

SCAC : Stały Komitet Współpracy Administracyjnej jest komitetem regulacyjnym, który na podstawie art. 44 rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 wspiera Komisję w sprawach określonych w tym rozporządzeniu. Jest on złożony z przedstawicieli państw członkowskich, a przewodniczy mu przedstawiciel Komisji.

Swobodny obrót : Status towarów przywiezionych z krajów trzecich, poddanych wszystkim formalnościom przywozowym w celu umożliwienia ich sprzedaży lub konsumpcji na rynku UE.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów : Dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium UE, przez sprzedawcę, nabywcę lub w ich imieniu, dokonane dla innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, działającej w takim charakterze w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów : Nabycie uprawnienia do rozporządzania jako właściciel rzeczowym majątkiem ruchomym wysyłanym lub transportowanym do nabywcy przez sprzedawcę lub nabywcę albo w ich imieniu, w państwie członkowskim innym niż to, z którego towary są wysyłane lub transportowane.

Współpraca administracyjna : Wymiana informacji pomiędzy państwami członkowskimi, w ramach której organy podatkowe wzajemnie sobie pomagają i współpracują z Komisją na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 [9999] w celu zapewnienia właściwego stosowania podatku VAT od dostaw towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz przywozu towarów. Wymiana informacji między państwami członkowskimi obejmuje z zasady wszelkie informacje, które mogą pomóc w ustaleniu właściwego wymiaru podatku VAT, w tym wszelkie informacje dotyczące konkretnych przypadków. Wymiana następuje zarówno na wniosek jednej ze stron, jak i bez uprzedniego wniosku.

VAT : Podatek od towarów i usług.

VIES : System Wymiany Informacji o Podatku VAT to elektroniczna sieć służąca do przekazywania informacji o ważności numerów identyfikacyjnych VAT przedsiębiorstw zarejestrowanych w państwach członkowskich. Ponadto za pośrednictwem VIES udostępnia się administracjom podatkowym państw członkowskich informacje o (zwolnionych z opodatkowania) dostawach wewnątrzwspólnotowych. Krajowe administracje podatkowe zbierają dane dotyczące rejestracji VAT i wprowadzają je do krajowych baz danych, które są dostępne do wglądu z zewnątrz. To samo dotyczy też dostaw wewnątrzwspólnotowych zadeklarowanych w informacjach podsumowujących. System powstał, by skompensować likwidację formalności i kontroli celnych.

Zasoby własne oparte na VAT : W 2009 r. poziom zasobów własnych opartych na VAT wynosił 13,7 mld euro i stanowił 11,7% dochodów UE. Zasoby własne oparte na VAT oblicza się według zharmonizowanej podstawy VAT. Punktem wyjścia do obliczenia zasobów własnych pochodzących z VAT jest całkowity dochód VAT netto pobrany w danym roku przez każde państwo członkowskie. Jeżeli pobrana kwota VAT jest niższa ze względu na uchylanie się od płacenia podatku lub oszustwa, powoduje to zazwyczaj także obniżenie się kwoty zasobów własnych opartych na VAT, wpłacanych do budżetu Wspólnoty, chyba że podstawa wymiaru VAT ograniczona jest do 50% DNB, co ma miejsce w przypadku niektórych państw członkowskich.

Zgłoszenie celne : Czynność, poprzez którą osoba wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną.

Zwolnienie towarów : Czynność organu celnego, umożliwiająca użycie towarów do celów określonych przez procedurę celną, jaką zostały objęte.

STRESZCZENIE

I. Procedura celna 42 to mechanizm, który wykorzystuje importer w cel uzyskania zwolnienia z VAT, gdy przywożone towary mają zostać przewiezione do innego państwa członkowskiego. Podatek VAT jest należny w państwie członkowskim przeznaczenia.

II. Celem kontroli Trybunału była ocena, czy mechanizmy kontrolne stosowane w procedurze celnej 42 oraz powiązane procesy zapobiegają uchylaniu się od podatku VAT i umożliwiają wykrycie takich przypadków. Istnieje ryzyko, że towary wwiezione w ramach tej procedury pozostaną – nieopodatkowane – w państwie członkowskim przywozu albo że nie zostaną obłożone podatkiem VAT w państwie członkowskim przeznaczenia, w którym podlegają konsumpcji. Zatem istnieje ryzyko utraty przez państwa członkowskie dochodu tytułem podatku VAT.

III. Działania oraz procedury kontrolne organów celnych i podatkowych w jednym państwie członkowskim mogą mieć bezpośredni wpływ na dochody innego państwa członkowskiego. Nieodprowadzony podatek VAT wpływa również na strukturę i wielkość zasobów własnych Unii.

IV. Trybunał ustalił, że Komisja poczyniła dobre kroki w kierunku poprawy ram prawnych, występując z wnioskiem o zmianę dyrektywy w sprawie podatku VAT. Niemniej jednak ramy te wymagają dodatkowych ulepszeń.

V. Trybunał ustalił, że mechanizmy kontrolne stosowane w badanej procedurze w siedmiu wybranych państwach członkowskich są nieodpowiednie:

a) służby celne nie zapewniają ważności i kompletności kluczowych danych,

b) organom podatkowym nie są udostępniane podstawowe informacje,

c) organy podatkowe nie prowadzą kontroli krzyżowej kluczowych danych we wszystkich przypadkach.

VI. Trybunał ustalił, że sposób stosowania procedury celnej 42 skutkuje istotnymi stratami. Na podstawie ekstrapolacji rezultatów badania próby ustalono, że straty z tego tytułu w 2009 r. wyniosły około 2200 mln euro, z czego straty w wysokości 1800 mln poniosło siedem wybranych do kontroli państw członkowskich, zaś straty 400 mln euro – 21 państw członkowskich przeznaczenia dla przywiezionych towarów w zbadanej próbie. Kwota ta stanowi 29% teoretycznie należnego podatku VAT od podstawy opodatkowania dla całkowitego przywozu dokonanego w 2009 r. w ramach procedury celnej 42 w siedmiu zbadanych państwach członkowskich.

VII. Komisja powinna przede wszystkim:

a) zmienić RWKC w celu wdrożenia obowiązkowego i jednolitego przekazywania kluczowych danych do zarządzania zwolnieniami z podatku VAT;

b) zachęcić Radę do zatwierdzenia wniosku Komisji dotyczącego zmiany dyrektywy w sprawie podatku VAT, tak aby importer solidarnie odpowiadał za straty podatku VAT w państwie członkowskim przeznaczenia, jeśli nie złoży on w terminie kompletnej informacji podsumowującej VAT;

c) zachęcać do automatycznej weryfikacji numerów identyfikacyjnych VAT w elektronicznych systemach odprawy celnej w państwach członkowskich;

d) stworzyć unijny profil ryzyka, aby państwa członkowskie dysponowały wspólnym podejściem w zakresie przeprowadzania opartych na analizie ryzyka oraz losowych kontroli dokumentacji przywozów w ramach procedury celnej 42, mających na celu weryfikację transportu do innego państwa członkowskiego oraz innych warunków zwolnienia z podatku oraz prawidłowości kwoty, która stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT;

e) wystąpić z wnioskiem o zmianę dyrektywy w sprawie VAT, tak aby w sporządzanych przez przedsiębiorców informacjach podsumowujących osobno wykazywane były dostawy wewnątrzwspólnotowe towarów przywiezionych w ramach przedmiotowej procedury celnej, co ułatwiłoby uzgadnianie danych celnych i podatkowych w państwie członkowskim przeznaczenia;

f) złożyć propozycję ustanowienia bezpośredniej automatycznej wymiany informacji w odniesieniu do transakcji obarczonych ryzykiem w ramach procedury celnej 42 pomiędzy organami celnymi państwa członkowskiego przywozu a organami podatkowymi w państwie członkowskim przeznaczenia.

WSTĘP

1. Procedura celna 42 to mechanizm wykorzystywany przez przedsiębiorców w celu uzyskania zwolnienia z VAT przy przywozie towarów spoza UE do jednego państwa członkowskiego, które następnie zostaną przewiezione do innego państwa członkowskiego [1]. Podatek VAT jest w takim przypadku należny w państwie członkowskim przeznaczenia.

2. W przypadku braku odpowiednich mechanizmów kontrolnych istnieje ryzyko, że towary pozostaną w państwie członkowskim przywozu i nie zostanie od nich odprowadzony podatek VAT albo że nie zostaną obłożone podatkiem VAT w państwie członkowskim przeznaczenia, gdzie podlegają konsumpcji.

3. W celu prawidłowej realizacji procedury celnej 42:

a) importer [2] w zgłoszeniu przywozowym musi przedstawić kompletne i ważne informacje VAT;

b) służby celne muszą sprawdzić te informacje przed zwolnieniem towarów, a także;

c) muszą przesłać takie informacje do organów podatkowych;

d) organy podatkowe muszą porównać te informacje z danymi przedstawionymi w informacji podsumowującej VAT złożonej przez importera. W informacji podsumowującej musi on przedstawić dane na temat wszystkich towarów sprzedawanych przez siebie do innych państw członkowskich;

e) dane te muszą zostać udostępnione organom podatkowym innych państw członkowskich za pomocą Systemu Wymiany Informacji o Podatku VAT (VIES);

f) organy podatkowe w państwie członkowskim przeznaczenia powinny zagwarantować, że podatek VAT zostanie naliczony w tym państwie na podstawie porównania formularza podatku VAT nabywcy z informacjami dostępnymi w systemie VIES.

4. Schemat procesu został przedstawiony na schemacie, zaś ramy prawne regulujące omawianą procedurę zostały przedstawione w załączniku I.

SCHEMAT

PRAWIDŁOWY PRZYWÓZ W RAMACH PROCEDURY CELNEJ 42

+++++ TIFF +++++

5. Uchylanie się od podatku VAT narusza interesy finansowe państw członkowskich. Ma ono również wpływ na budżet UE, gdyż prowadzi do pomniejszenia zasobów własnych opartych na VAT. Strata kompensowana jest z zasobów własnych opartych na DNB, co zakłóca wysokość wkładów poszczególnych państw członkowskich do budżetu UE. Ponadto oszustwa podatkowe podważają funkcjonowanie rynku wewnętrznego i uniemożliwiają uczciwą konkurencję. W ramce przedstawiono typowy, ale fikcyjny przykład nieuczciwego zastosowania procedury celnej 42.

RAMKA

TYPOWY, CHOĆ FIKCYJNY SPOSÓB NIEUCZCIWEGO ZASTOSOWANIA PROCEDURY CELNEJ 42

Jacht o wartości 6,6 mln euro został przywieziony do państwa członkowskiego 1 w ramach procedury celnej 42. Dokonujący przywozu zadeklarował, że jacht zostanie natychmiast dostarczony do państwa członkowskiego 2. Trzy lata później służby celne państwa członkowskiego 1 podczas kontroli jachtu na podległym im terytorium ustaliły na podstawie dziennika jachtu, że nigdy nie był on w państwie członkowskim 2. Z informacji dostarczonych przez służby celne państwa członkowskiego 2 wynika, że zadeklarowany nabywca w tym państwie członkowskim nie dopełnił obowiązku w zakresie podatku VAT. Wielkość straty powstałej z powodu uchylenia się od podatku w państwie członkowskim 1 wynosi 1,3 mln euro.

ZAKRES KONTROLI I PODEJŚCIE KONTROLNE

PYTANIA KONTROLNE

6. Głównym celem kontroli była ocena, czy Komisja i państwa członkowskie ustanowiły skuteczne mechanizmy prawne i kontrolne w zakresie omawianej procedury oraz czy mechanizmy te zapobiegają uchylaniu się od podatku VAT i umożliwiają wykrycie takich przypadków.

7. Podstawowym pytaniem kontrolnym na poziomie Komisji było pytanie, czy istnieją odpowiednie ramy prawne umożliwiające zwalczanie uchylania się od podatku VAT w ramach procedury celnej 42.

8. Na poziomie państw członkowskich celem kontroli była ocena, czy krajowe służby celne i organy podatkowe dysponują skutecznymi systemami kontroli w zakresie omawianej procedury.

ZAKRES KONTROLI I PODEJŚCIE KONTROLNE

9. Trybunał opracował model kontroli (załącznik II) oparty w dużej mierze na zaleceniach dobrych praktyk przygotowanych przez grupę projektową Fiscalis nr 29 [3]. Realizacja takiego modelu kontroli sprzyjałaby właściwemu zarządzaniu przedmiotowymi zwolnieniami z podatku VAT. Trybunał przeprowadził ocenę ram prawnych opracowanych przez Komisję. Ponadto Trybunał dokonał oceny podejść kontrolnych w siedmiu wybranych państwach członkowskich [4] na podstawie opracowanego przez siebie modelu kontroli. Z informacji przedstawionych przez te państwa członkowskie wynikało, że łączna podstawa opodatkowania przywozów zrealizowanych na ich terytorium w ramach procedury celnej 42 wyniosła ponad 40 mld euro i stanowiła 68% wartości przywozu UE w ramach tej procedury w 2009 r.

10. Oceny tej dokonano na podstawie badania próby losowej przynajmniej 30 przypadków przywozu do każdego ze skontrolowanych państw członkowskich (łącznie 219 przypadków) w 2009 r. w ramach procedury celnej 42.

11. Trybunał dążył także do uzyskania potwierdzenia, czy podatek VAT został faktycznie naliczony od przywiezionych towarów objętych próbą w dwudziestu jeden państwach członkowskich przeznaczenia [5].

UWAGI

KOMISJA ZAPROPONOWAŁA UDOSKONALENIA RAM PRAWNYCH UE, JEDNAK WYMAGANE SĄ DALSZE DZIAŁANIA

12. Jednym ze szczegółowych celów Komisji jest [6] tworzenie rozwiązań dla administracji podatkowych UE, które umożliwiłyby im skuteczną walkę z oszustwami w celu zwiększenia ich dochodów. Jednym ze szczegółowych celów Komisji w obszarze ceł jest skuteczne zarządzanie unią celną – z korzyścią dla obywateli Unii, podmiotów gospodarczych oraz administracji celnych – poprzez ujednolicone stosowanie przepisów, równe traktowanie podmiotów gospodarczych, a także poprzez większą komputeryzację. Trybunał dokonał przeglądu działań podjętych przez Komisję w celu osiągnięcia tych celów w kontekście procedury celnej 42.

13. Komisja zachęca do wymiany dobrych praktyk w odniesieniu do systemu kontroli tej procedury za pośrednictwem dostępnych forów [7] i zaproponowała udoskonalenia ram prawnych, inicjując zmianę art. 143 dyrektywy w sprawie VAT. Zmiana ta nakłada z dniem 1 stycznia 2011 r. obowiązek przedstawiania informacji o numerach identyfikacyjnych VAT oraz dowodów przeznaczenia towarów do transportu do innego państwa członkowskiego. Takie informacje i dokumenty są niezbędne do prawidłowego zarządzania przez służby celne zwolnieniem z podatku VAT [8]. Niemniej jednak już w 2009 r. wymogi zmienionej dyrektywy obowiązywały w siedmiu wybranych państwach członkowskich na mocy krajowych przepisów celnych.

RAMY PRAWNE NIE GWARANTUJĄ JEDNOLITEGO I NALEŻYTEGO PODEJŚCIA SŁUŻB CELNYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH W ZAKRESIE ZWOLNIENIA Z PODATKU VAT…

14. Służby celne 27 państw członkowskich powinny funkcjonować "jak jeden organizm", zaś podmioty gospodarcze dokonujące przywozu towarów w ramach procedury celnej 42 powinny być traktowane w jednakowy sposób niezależnie od tego, gdzie dokonano przywozu.

15. Przepisy celne [9] nie zostały odpowiednio zmienione, aby odzwierciedlić nowe wymogi dyrektywy w sprawie VAT. Zatem jednolita realizacja przez służby celne wymogu przekazywania informacji, o których mowa w pkt 13, nie jest zagwarantowana.

16. Pola zgłoszenia celnego przywozowego (zwyczajowo zwanego dokumentem SAD), które muszą być uzupełnione przez importera, dotyczące numerów VAT, wykorzystywane są różnie w poszczególnych państwach członkowskich. Brak standardu w tym zakresie przyczynia się do powstawania obciążeń administracyjnych dla importera, który działa w więcej niż jednym państwie członkowskim. Według RWKC nie jest wymagane wpisanie kodu państwa przeznaczenia oraz wskazanie dowodu przeznaczenia towaru do transportu do innego państwa członkowskiego.

17. Dyrektywa w sprawie VAT wymaga, aby importer udzielił informacji o numerach identyfikacyjnych VAT w momencie przywozu, co jest warunkiem udzielenia zwolnienia. Jednak przepisy celne nie wymagają podawania numerów VAT w tym momencie, gdy zastosowana jest procedura w miejscu. W ramach tej uproszczonej procedury informacje o numerach identyfikacyjnych VAT przekazywane są dopiero na późniejszym etapie, gdy towary zostaną zwolnione.

…ANI NIE GWARANTUJĄ, ŻE INFORMACJE DOTYCZĄCE TAKICH TRANSAKCJI BĘDĄ ZAWSZE UDOSTĘPNIANE ORGANOM PODATKOWYM PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO PRZEZNACZENIA

18. Szybkie przekazywanie informacji do organów podatkowych państwa członkowskiego przeznaczenia w odniesieniu do dostaw wewnątrzwspólnotowych towarów przywiezionych w ramach procedury celnej 42 ma zasadnicze znaczenie dla wczesnego wykrywania uchylania się od podatku VAT.

19. Rada na wniosek Komisji skróciła okres objęty informacjami podsumowującymi, jak również termin na wymianę informacji o nich pomiędzy państwami członkowskimi. W rezultacie od początku 2010 r. informacje podsumowujące należy składać co miesiąc [10], zaś w ciągu kolejnego miesiąca państwa członkowskie powinny się nimi wymienić [11]. W sześciu skontrolowanych państwach członkowskich wprowadzono przedmiotowe przepisy. Niemniej jednak Komisji nie udało się zapobiec sytuacji zaobserwowanej przez Trybunał w Danii, gdzie przedsiębiorcy w 2011 r. nadal składają informacje podsumowujące w zakresie podatku VAT w odstępach kwartalnych.

20. W odniesieniu do zaproponowanej przez Komisję zmiany w dyrektywie w sprawie VAT, zgodnie z którą przedsiębiorcy solidarnie odpowiadają za straty w podatku VAT, jeśli nie złożyli informacji podsumowujących VAT, Rada nie podjęła jeszcze żadnych działań. Jeśli informacje podsumowujące VAT nie zostaną przedstawione, wówczas informacje na temat przedmiotowych transakcji nie dotrą do państwa członkowskiego przeznaczenia.

21. W opinii Trybunału, gdy służby celne państwa członkowskiego przywozu uznają przywóz towaru za obciążony wysokim ryzykiem [12], wówczas powinny one natychmiast po dokonaniu przywozu przesłać informacje na temat numerów identyfikacyjnych VAT oraz podstawy opodatkowania VAT bezpośrednio organom podatkowym państwa członkowskiego przeznaczenia – jest to rodzaj "systemu wczesnego ostrzegania".

22. W ramach przedmiotowej procedury nie utworzono takiego systemu dla przywozów, pomimo że Rada zwróciła się do Komisji o przygotowanie niezbędnego wniosku prawodawczego do końca 2010 r. [13]

23. Komisja wydała wytyczne dla służb celnych w sprawie kontroli takiego przywozu. W wytycznych Komisja zaleca "pomoc wzajemną" w celu ubiegania się o dodatkowe informacje z innych państw członkowskich zamiast wykorzystania obowiązujących porozumień w sprawie współpracy administracyjnej [14].

24. W rezultacie w przypadku wątpliwości co do faktycznego przeznaczenia przywożonych towarów w dwóch spośród skontrolowanych państw członkowskich [15] służby celne przesyłały wnioski o pomoc wzajemną [16] do swoich odpowiedników w państwie członkowskim przeznaczenia. Równolegle państwa te powinny były skorzystać z istniejących przepisów w sprawie współpracy w zakresie podatku VAT. W ramach pomocy wzajemnej służby celne nie zawsze przesyłają informacje do organów podatkowych, zatem istnieje ryzyko, że organy takie nie będą świadome faktu, że nieopodatkowane towary znajdują się na terytorium ich kraju.

POZIOM KONTROLI W PAŃSTWACH CZŁONKOWSKICH JEST NIEODPOWIEDNI…

25. W poprzedniej części ukazano, że należy udoskonalić ramy prawne, gdyż nie gwarantują one w pełni, że organy podatkowe państwa członkowskiego przeznaczenia uzyskają odpowiednie informacje. Państwa członkowskie odpowiadają przede wszystkim za zapobieganie i przeciwdziałanie oszustwom związanym z podatkiem VAT oraz ich wykrywanie i korygowanie. W przypadku procedury celnej 42 działania jednego państwa członkowskiego mogą oddziaływać bezpośrednio na wpływy z VAT w innym państwie członkowskim.

26. W tej części opisano, w jaki sposób siedem państw stosujących procedurę celną 42, skontrolowanych przez Trybunał, wywiązywało się ze swoich zobowiązań. Uwagi sformułowano na podstawie:

a) porównania obowiązujących w tych państwach zasad z modelem kontroli opracowanym przez Trybunał (zob. załącznik III),

b) analizy przestrzegania przez państwa członkowskie podstawowych wymogów procedury (zob. załącznik IV),

c) informacji uzyskanych od 21 państw członkowskich przeznaczenia (zob. przypis 6), czy podatek VAT został naliczony na ich terytoriach (zob. załącznik V).

SŁUŻBY CELNE SKONTROLOWANYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH NIE GWARANTUJĄ WAŻNOŚCI I KOMPLETNOŚCI DANYCH ORAZ SPEŁNIENIA INNYCH KRYTERIÓW ZWOLNIENIA

IMPORTERZY POWINNI PRZEDSTAWIĆ SŁUŻBOM CELNYM WAŻNY NUMER IDENTYFIKACYJNY VAT W MOMENCIE DOKONANIA PRZYWOZU

27. W przypadku braku informacji o numerach identyfikacyjnych VAT służby celne nie mogą powiadomić organów podatkowych w państwie członkowskim przywozu o przywozie dokonanym w ramach przedmiotowej procedury. W przypadku gdy numery identyfikacyjne VAT są nieważne, informacje dotyczące tych transakcji nie zostaną przyjęte przez system VIES, zatem nie dotrą one do organów podatkowych państwa członkowskiego przeznaczenia.

28. W 2009 r. w siedmiu wybranych państwach członkowskich wpisywanie numerów identyfikacji podatkowej VAT w dokumencie SAD było już obowiązkowe według obowiązujących krajowych przepisów podatkowych. Jednak w wielu przypadkach nie podawano informacji o numerach identyfikacyjnych VAT w dokumentach SAD w Hiszpanii, Francji oraz Austrii, a także nie podawano numerów identyfikacyjnych VAT odbiorcy końcowego towarów w dokumentach SAD we wszystkich przypadkach przywozu objętych próbą w Belgii, Danii i Francji (zob. pkt 1 i 3 załącznika III).

29. Wyłącznie w Danii i Słowenii elektroniczny system odprawy celnej w sposób automatyczny weryfikuje w bazie VIES ważność numeru identyfikacyjnego VAT importera. Podobnej weryfikacji poddawane są numery identyfikacyjne VAT odbiorcy końcowego tylko w Hiszpanii. Weryfikacji takiej nie wykonuje się jednak w żadnym z pozostałych skontrolowanych państw członkowskich przed dopuszczeniem towarów do swobodnego obrotu, gdy są one przywożone w ramach procedury w miejscu. W przypadku Belgii po podaniu fikcyjnego numeru identyfikacyjnego VAT w dokumencie SAD możliwy był przywóz towarów w ramach procedury celnej 42 (zob. pkt 2, 3 i 4 załącznika III).

30. W rezultacie wykryto przypadki podawania nieważnego numeru identyfikacyjnego VAT w 17 spośród 219 przywozów objętych próbą. Przywozy te miały miejsce w Hiszpanii i Austrii (zob. pkt 1 załącznika IV). Numery identyfikacyjne VAT odbiorców końcowych były nieważne w momencie dokonywania przywozu w kolejnych 12 spośród 219 przypadków przywozu objętych próbą. Przywozy te miały miejsce w Belgii, Danii, Francji i Austrii (zob. pkt 2 załącznika IV).

TOWARY POWINNY FIZYCZNIE OPUŚCIĆ TERYTORIUM PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO PRZYWOZU

31. W momencie przywozu musi być już pewne, że towary są przeznaczone do przewozu z państwa członkowskiego przywozu do innego państwa członkowskiego. W opinii Trybunału [17] towary powinny zostać przewiezione po dokonaniu przywozu bez przetwarzania ich na towary o innym charakterze. Służby celne na żądanie powinny otrzymać od importera dowód przeznaczenia importowanych towarów do przewiezienia (np. numer dokumentu przewozowego). Można by to uzyskać, gdyby w SAD zamieszczano odniesienie do takiego dowodu i wskazywano kod kraju przeznaczenia.

32. W 205 przypadkach przywozu spośród 219 objętych próbą dokumenty SAD zostały przyjęte, chociaż nie znajdowały się w nich żadne odniesienia do dowodów przeznaczenia towarów do przewozu do innego państwa członkowskiego. Nawet w Hiszpanii, gdzie istnieje obowiązek odnotowania w dokumencie SAD numeru dokumentu przewozowego do państwa członkowskiego przeznaczenia, nie spełniono tego wymogu w 20 spośród 30 skontrolowanych przypadkach przywozu (zob. pkt 5 i 6 załącznika III).

33. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości [18], zwolnienie z podatku VAT wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów przysługuje wyłącznie wtedy, gdy importer wykaże, że towary fizycznie opuściły terytorium państwa członkowskiego przywozu.

34. Importer nie przedstawił żadnego potwierdzenia, że towary fizycznie opuściły terytorium państwa członkowskiego przywozu w 36 spośród 219 przypadkach przywozu objętych próbą. Odnotowano to zwłaszcza w przypadku Belgii (zob. pkt 3 załącznika IV). Ponadto w dwóch przypadkach w Belgii i w jednym przypadku w Hiszpanii jako towary zadeklarowano części samochodów, podczas gdy towary dostarczone do państwa członkowskiego przeznaczenia okazały się być samochodami gotowymi do jazdy. W takich przypadkach bardzo trudno jest upewnić się, że wszystkie przywiezione towary zostały faktycznie przewiezione do innego państwa członkowskiego (zob. pkt 4 załącznika IV).

KONTROLE EX POST MOGŁYBY ZWIĘKSZYĆ UZYSKIWANĄ PEWNOŚĆ, ŻE WARUNKI ZWOLNIENIA Z PODATKU ZOSTAŁY SPEŁNIONE

35. Losowe i oparte na analizie ryzyka kontrole ex post spełnienia tych oraz innych warunków uzyskania zwolnienia z podatku (zob. pkt 1–5 załącznika IV) pomagają upewnić się, że nie ma miejsca uchylanie się od podatku VAT. Takie kontrole nie były przeprowadzane w Belgii i Danii (zob. pkt 9 załącznika III).

NIE UDOSTĘPNIA SIĘ PODSTAWOWYCH INFORMACJI

DANE DOTYCZĄCE PRZYWOZÓW W RAMACH PROCEDURY CELNEJ 42 POWINNY BYĆ UDOSTĘPNIANIE ORGANOM PODATKOWYM PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO PRZYWOZU

36. Odpowiednie informacje zarejestrowane w elektronicznym systemie odprawy celnej powinny, w opinii Trybunału, być automatycznie przesyłane organom podatkowym państwa członkowskiego przywozu. Wszystkie przypadki przywozu w badanej próbie zostały zgłoszone organom celnym w pięciu [19] spośród siedmiu skontrolowanych państw członkowskich – powiadomień nie dokonywano w Austrii i w największym stopniu we Francji (zob. pkt 10 załącznika III). Jednak użyteczność danych przekazanych przez Belgię i Szwecję jest bardzo ograniczona.

37. Trybunał odnotował, że w Belgii dochodziło do przypadków, gdzie w dokumencie SAD wpisywano tylko jedną pozycję towarową w odniesieniu do towarów przeznaczonych do wysyłki do większej liczby państw członkowskich; ilość takich towarów nie była podawana w rozbiciu na poszczególne państwa. Uniemożliwia to organom podatkowym przeprowadzenie wiarygodnych porównań pomiędzy danymi otrzymywanymi od służb celnych a informacjami podsumowującymi VAT.

38. W Szwecji organy podatkowe nie mogły ustalić numerów identyfikacyjnych VAT przedstawiciela podatkowego na podstawie informacji uzyskanych od służb celnych. Również i w tym przypadku nie można wykonać analizy porównawczej danych celnych z informacją podsumowującą VAT.

W INFORMACJI PODSUMOWUJĄCEJ POWINNY ZNALEŹĆ SIĘ INFORMACJE NA TEMAT DOSTAW WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWYCH ORAZ POWINNO SIĘ UDOSTĘPNIĆ TAKIE INFORMACJE ORGANOM PODATKOWYM PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO PRZEZNACZENIA POPRZEZ SYSTEM VIES

39. Organy podatkowe powinny dopilnować, by państwu członkowskiemu przeznaczenia udostępniano poprzez system VIES kompletne, składane terminowo i poprawne informacje dotyczące dostaw wewnątrzwspólnotowych lub przemieszczeń towarów po ich przywozie w ramach przedmiotowej procedury.

40. W Austrii, Słowenii i Szwecji przedsiębiorcy systematycznie zgłaszają wartość statystyczną lub wartość celną przywozu w informacji podsumowującej VAT przed dostawą wewnątrzwspólnotową. Wartości te są niższe niż podstawa opodatkowania VAT dla przywozu, gdyż w tym drugim przypadku dochodzą inne koszty, takie jak np. koszty transportu, należności celne i podatek akcyzowy [20]. Zatem wartości przekazywane za pomocą systemu VIES innym państwom członkowskim są zaniżone i państwa takie nie są w stanie prawidłowo określić podstawy opodatkowania podatkiem VAT.

W PRZYPADKU GDY INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSAKCJI NIE MOGĄ BYĆ UDOSTĘPNIONE ZA POMOCĄ SYSTEMU VIES, NALEŻY JE UDOSTĘPNIĆ W INNY SPOSÓB

41. W Hiszpanii w próbie 30 wybranych przywozów za 15 z nich odpowiadały podmioty zarejestrowane w innym państwie członkowskim, niezidentyfikowane do celów VAT [21], które nie ustanowiły przedstawiciela podatkowego. Wewnątrzwspólnotowe dostawy lub przemieszczenia towarów realizowane po dokonaniu przywozu mogły zatem nie zostać zgłoszone w informacji podsumowującej VAT/VIES.

42. Hiszpańskie organy podatkowe nie informowały innych państw członkowskich na podstawie procedury "wymiany informacji bez uprzedniego wniosku", ponieważ wymiana takich informacji nie jest ani obowiązkowa [22], ani też nie została przewidziana w przypadku transakcji następujących po przywozie towarów w ramach procedury celnej 42 [23].

NIE PROWADZI SIĘ KONTROLI KRZYŻOWEJ KLUCZOWYCH DANYCH WE WSZYSTKICH PRZYPADKACH

43. W celu wykrycia przypadków nieprzedstawienia informacji podsumowującej oraz zapewnienia kompletności takiej informacji, organy podatkowe mogły wprowadzić systematyczne zautomatyzowane porównania pomiędzy podstawą opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do przywozu, określoną przez służby celne, a wartością dostaw wewnątrzwspólnotowych lub przemieszczeń towarów zadeklarowaną w informacji podsumowującej. Wartości zgłoszone w tym drugim przypadku powinny być co najmniej równe tym pierwszym wartościom. W przeciwnym razie w świetle czynników ryzyka występujących w tym przypadku, konieczna byłaby dalsza kontrola.

44. Słowenia jest jedynym państwem członkowskim, które wprowadziło skuteczne porównywanie ww. danych. W rozwiązaniu tym stosuje się narzędzia informatyczne, które automatycznie porównują dane celne z danymi w odpowiednich informacjach podsumowujących VAT. Różnice są oznaczane i przesyłane do wyznaczonego inspektora podatkowego, który zajmuje się dalszym wyjaśnianiem sprawy. Jednakże uwzględniane są wartości statystyczne, a nie podstawa opodatkowania podatkiem VAT (zob. pkt 11 załącznika III).

45. W opinii Trybunału organy podatkowe w państwie członkowskim przeznaczenia powinny porównywać krzyżowo dane otrzymane z innego państwa członkowskiego za pomocą systemu VIES z informacjami przedstawionymi w deklaracji VAT przedstawionej przez odbiorcę towarów.

46. W dziesięciu przypadkach w próbie dostawa wewnątrzwspólnotowa została zgłoszona państwu członkowskiemu przeznaczenia za pomocą systemu VIES, ale te państwa członkowskie poinformowały Trybunał, że odpowiednie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów nie zostało wykazane przez przedsiębiorcę w deklaracji VAT. Kontrola krzyżowa informacji zawartych w VIES oraz informacji przedstawianych w deklaracjach VAT uwrażliwiłaby państwa członkowskie na takie rozbieżności.

...I POWODUJE STRATY W POBORZE VAT

47. Błędy wykryte w wyniku badań wymienionych w załączniku IV, przeprowadzonych przez Trybunał na próbie 219 przywozów z 2009 r., miały bądź to bezpośredni wpływ finansowy w państwie członkowskim przywozu, bądź potencjalny wpływ na pobór podatku VAT w państwie członkowskim przeznaczenia. Obliczona na zasadzie ekstrapolacji wartość strat wyniosła około 2200 mln euro, z czego stratę w wysokości 1800 mln poniosło siedem skontrolowanych państw członkowskich [24] a pozostałe 400 mln strat odnotowano w 21 państwach członkowskich przeznaczenia przewiezionych towarów objętych próbą [25]. W siedmiu wspomnianych państwach członkowskich kwota ta stanowi 29% teoretycznie należnego podatku VAT [26] od podstawy opodatkowania dla wszystkich przywozów dokonanych w ramach procedury celnej 42 w 2009 r..

48. Obliczona na zasadzie ekstrapolacji strata w wysokości 400 mln euro powstała w państwach przeznaczenia z dwóch powodów:

państwo członkowskie przywozu nie podało kompletnych informacji [27], co spowodowało obliczoną na zasadzie ekstrapolacji stratę na kwotę ponad 150 mln euro;

informacje uzyskane od państwa członkowskiego przywozu nie zostały wykorzystane we właściwy sposób: nie zostały one uzgodnione z deklaracjami VAT odbiorców. Spowodowało to obliczoną na zasadzie ekstrapolacji stratę na kwotę około 250 mln euro.

49. Po każdym przywozie w próbie wybranej do badania w siedmiu państwach członkowskich przywozu powinny mieć miejsce dostawy wewnątrzwspólnotowe lub przemieszczenia do dwudziestu jeden państw członkowskich. Trybunał zwrócił się z wnioskiem do tych dwudziestu jeden państw członkowskich przeznaczenia o przedstawienie potwierdzeń, że dostawy te lub przemieszczenia faktycznie nastąpiły i że w związku z nimi odbiorcy tych towarów zgłosili organom podatkowym nabycia wewnątrzwspólnotowe. W odpowiedzi na wysłane zapytania dotyczące 213 pozycji [28] otrzymano odpowiedzi dotyczące 175 z nich [29]. W 20 odpowiedziach (11%) poinformowano, że podatek VAT nie został nałożony w państwie członkowskim przeznaczenia. Dodatkowe informacje znajdują się w załączniku V.

WNIOSKI I ZALECENIA

50. Trybunał stwierdził, że Komisja ulepszyła ramy prawne, jednak wymagane są dodatkowe działania. Trybunał stwierdził również, że poziom kontroli w państwach członkowskich jest nieodpowiedni.

51. Sposób stosowania procedury celnej 42 skutkuje istotnymi stratami. Na podstawie rezultatów badania próby obliczono na zasadzie ekstrapolacji, że straty w 2009 r. wyniosły około 2200 mln euro, z czego straty w wysokości 1800 mln poniosło siedem wybranych państw członkowskich, zaś straty 400 mln euro – 21 państw członkowskich przeznaczenia dla przywiezionych towarów w zbadanej próbie. Kwota ta stanowi 29% teoretycznie należnego podatku VAT od podstawy opodatkowania dla całkowitego przywozu dokonanego w 2009 r. w ramach procedury celnej 42 w tych siedmiu państwach członkowskich UE (zob. pkt 47).

52. Ramy prawne umożliwiają gromadzenie kluczowych danych potrzebnych do udzielania zwolnień z podatku VAT w momencie przywozu. Niemniej jednak wymagane są dodatkowe wysiłki w celu zagwarantowania niezbędnego stopnia jednolitości w zarządzaniu udzielaniem takich zwolnień z podatku VAT przez służby celne różnych państw członkowskich, tak aby funkcjonowały one "jak jeden organizm". Różnice w tym zakresie mogą być wykorzystywane przez oszustów (zob. pkt 14–17).

ZALECENIE 1

Komisja powinna zmienić RWKC, tak aby wprowadzić obowiązkowe i jednolite informowanie w momencie przywozu o odpowiednich numerach identyfikacyjnych VAT, wskazywanie dowodów przeznaczenia towarów do transportu do państwa członkowskiego przeznaczenia, wskazywanie tych państw oraz podawanie podstawy opodatkowania VAT przywozu. Zasady te powinny dotyczyć także procedur w miejscu.

53. Wprowadzenie solidarnej odpowiedzialności za nieprzekazanie informacji o transakcjach wewnątrzwspólnotowych dotyczących przywozów w ramach przedmiotowej procedury umożliwiłoby wcześniejsze wykrywanie przypadków uchylania się od podatku VAT (zob. pkt 20).

ZALECENIE 2

Komisja powinna zachęcić Radę do zatwierdzenia złożonego przez siebie wniosku o zmianę dyrektywy w sprawie VAT, tak aby importer (lub jego przedstawiciel podatkowy) solidarnie odpowiadał za straty podatku VAT w państwie członkowskim przeznaczenia, jeśli nie złoży on w terminie kompletnej informacji podsumowującej VAT.

54. Współistnienie dwóch kanałów komunikacji (pomoc wzajemna w sprawach celnych oraz współpraca administracyjna w dziedzinie podatku VAT) pomiędzy państwami członkowskimi oraz różnymi organami (służby celne, organy podatkowe) utrudnia płynną i skuteczną komunikację pomiędzy właściwymi organami, a także stanowi przeszkodę w naliczaniu podatku VAT w państwie członkowskim przeznaczenia (zob. pkt 23 i 24).

ZALECENIE 3

Komisja powinna przygotować wytyczne dla właściwych organów państw członkowskich w celu doprecyzowania, kiedy należy odwoływać się do pomocy wzajemnej lub współpracy administracyjnej.

55. Systemy kontroli celnej i podatkowej nie funkcjonują skutecznie w zakresie zwolnień z VAT towarów przywiezionych przy zastosowaniu procedury celnej 42. Trybunał we wszystkich skontrolowanych państwach członkowskich wykrył przypadki nieprzestrzegania warunków zwolnienia z podatku VAT, np. używanie nieważnych numerów identyfikacyjnych VAT oraz naruszanie innych istotnych wymogów, takich jak stosowanie prawidłowej podstawy opodatkowania VAT lub składanie w terminie kompletnych i prawidłowych informacji podsumowujących VAT (zob. pkt 27–35, 39 i 40).

ZALECENIA 4 i 5

4. Komisja powinna zachęcać do automatycznej weryfikacji ważności numerów identyfikacyjnych VAT w bazie VIES w elektronicznych systemach odprawy celnej w państwach członkowskich.

5. Komisja powinna stworzyć unijny profil ryzyka, tak aby państwa członkowskie dysponowały wspólnym podejściem w zakresie przeprowadzania opartych na analizie ryzyka oraz losowych kontroli dokumentacji przywozów w ramach procedury 42, mających na celu weryfikację transportu do innego państwa członkowskiego oraz innych warunków zwolnienia z podatku oraz prawidłowości kwoty, która stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT.

56. Udzielanie zwolnień z podatku VAT przez dwa rodzaje organów (celne i podatkowe) utrudnia skuteczną kontrolę, gdyż komunikacja pomiędzy takimi organami dotycząca przywozów w ramach przedmiotowej procedury nie przebiega płynnie (zob. pkt 36–38).

57. Automatyczna wymiana kompletnych i dokładnych informacji pomiędzy organami podatkowymi państw członkowskich za pomocą systemu VIES zależy od tego, czy importer złoży organom podatkowym kompletną informację podsumowującą VAT. W trakcie kontroli wykryto, że w państwach członkowskich przywozu rzadko wykonywano systematyczne kontrole krzyżowe danych celnych i podatkowych (zob. pkt 43 i 44).

ZALECENIE 6

Komisja powinna wystąpić z wnioskiem o zmianę dyrektywy w sprawie VAT, tak aby w sporządzanych przez przedsiębiorców informacjach podsumowujących osobno wykazywane były dostawy wewnątrzwspólnotowe towarów przywiezionych w ramach przedmiotowej procedury. Umożliwiłoby to skuteczne uzgadnianie danych celnych i podatkowych w państwie członkowskim przeznaczenia.

58. W przypadku wykrycia po fakcie, że importer nie dokonał rejestracji do celów podatku VAT i nie wyznaczył przedstawiciela podatkowego w państwie członkowskim przywozu, informacja dotycząca dostaw wewnątrzwspólnotowych dotrze do organów podatkowych państwa członkowskiego przeznaczenia wyłącznie wtedy, gdy państwo członkowskie przywozu zechce, bez uprzedniego wniosku, przesłać takie informacje, ponieważ obecnie taka wymiana informacji nie jest obowiązkowa (zob. pkt 41 i 42).

ZALECENIE 7

Komisja powinna wystąpić z wnioskiem o zmianę przepisów, tak aby państwa członkowskie były zobowiązane do wymieniania się bez uprzedniego wniosku informacjami niezbędnymi do prawidłowego naliczania podatku VAT w państwie członkowskim przeznaczenia.

59. Naliczenie podatku VAT w państwie członkowskim przeznaczenia zależy również od woli odbiorcy końcowego zgłoszenia nabycia wewnątrzwspólnotowego w deklaracji VAT. W ramach współpracy administracyjnej organom podatkowym w państwie członkowskim przeznaczenia nie zawsze przesyłane są kompletne i odpowiednie informacje lub też organy takie nie prowadzą systematycznych kontroli krzyżowych informacji, które uzyskują w ramach współpracy administracyjnej, z deklaracjami VAT (zob. pkt 45 i 46).

ZALECENIE 8

Komisja powinna złożyć propozycję ustanowienia bezpośredniej automatycznej wymiany informacji w odniesieniu do transakcji narażonych na ryzyko w ramach procedury celnej 42 pomiędzy organami celnymi państwa członkowskiego przywozu a organami podatkowymi w państwie członkowskim przeznaczenia (system wczesnego ostrzegania).

Niniejsze sprawozdanie zostało przyjęte przez Izbę IV, której przewodniczył Igor LUDBORŽS, członek Trybunału Obrachunkowego, na posiedzeniu w Luksemburgu w dniu 11 października 2011 r.

W imieniu Trybunału Obrachunkowego

+++++ TIFF +++++

Vítor Manuel da Silva Caldeira

Prezes

[9999] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1798/2003 z dnia 7 października 2003 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 218/92 (Dz.U. L 264 z 15.10.2003, s. 1).

[1] Procedura ta często nazywana jest procedurą celną 42, gdyż w takich przypadkach podmiot dokonujący przywozu musi wpisać w polu 37 dokumentu SAD kod rozpoczynający się od liczby 42. Podczas ponownego przywozu towarów we wspomnianym polu należy wpisać kod 63. Do celów niniejszego sprawozdania wszelkie nawiązania do procedury 42 obejmują również procedurę celną 63.

[2] Podmiot dokonujący przywozu, który nie jest zarejestrowany do celów podatku VAT w państwie członkowskim przywozu, może do celów podatkowych korzystać z przedstawiciela, który w jego imieniu dopełni obowiązków podatkowych.

[3] Grupa projektowa Fiscalis nr 29 zajmująca się nadużyciami przepisów o VAT podczas przywozu towarów. W skład grupy wchodzą eksperci z państw członkowskich.

[4] Belgia, Dania, Hiszpania, Francja, Austria, Słowenia i Szwecja.

[5] Belgia, Bułgaria, Republika Czeska, Dania, Niemcy, Irlandia, Hiszpania, Francja, Włochy, Litwa, Węgry, Malta, Holandia, Rumunia, Austria, Polska, Portugalia, Słowacja, Finlandia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo.

[6] Deklaracja DG TAXUD dotyczące wydatków na działalność operacyjną, dołączona do wstępnego projektu budżetu na 2010 r.

[7] Grupy projektowe Fiscalis, sekcja ds. integracji i harmonizacji danych Komitetu Kodeksu Celnego SCAC i ATFS.

[8] Dyrektywa Rady 2009/69/WE z dnia 25 czerwca 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do uchylania się od opodatkowania związanego z importem (Dz.U. L 175 z 4.7.2009, s. 12).

[9] Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

[10] Zgodnie z art. 3 dyrektywy Rady 2008/117/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania w związku z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz.U. L 14 z 20.1.2009, s. 7).

[11] Rozporządzenie Rady (WE) nr 37/2009 z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1798/2003 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej, w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania w związku z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz.U. L 14 z 20.1.2009, s. 1).

[12] Np. przywóz towarów przez podejrzany podmiot gospodarczy lub przywóz towarów "wrażliwych".

[13] Drugie oświadczenie Rady w załączniku II do dokumentu Rady 10430/09: "Rada wzywa Komisję do szybkiego przeanalizowania kwestii ustanowienia automatycznej wymiany między państwami członkowskimi informacji zgromadzonych zgodnie z art. 143 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy 2006/112/WE oraz do przedstawienia, w stosownych przypadkach, niezbędnych wniosków prawodawczych przed końcem 2010 roku".

[14] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1798/2003.

[15] Hiszpania i Słowenia.

[16] Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (Dz.U. L 82 z 22.3.1997, s. 1).

[17] Na podstawie art. 143 ust. 1 lit. d) dyrektywy w sprawie VAT.

[18] Wyrok Trybunału z dnia 27 września 2007 r. w sprawie 409/04 Teleos i in. (2007), Zb.Orz. s. I-7797, pkt 42; wyrok Trybunału z dnia 27 września 2007 r. w sprawie C-184/05 Twoh International (2007), Zb.Orz. s. I-7897, pkt 23; wyrok Trybunału z dnia 18 listopada 2010 r. w sprawie C-84/09 X (2010), Zb.Orz. s. I-0000, pkt 27; wyrok Trybunału z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie C-285/09 Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof, pkt 41; oraz wyrok Trybunału z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie C-430/09 Euro Tyre Holding BV, pkt 29, w kwestii stosowania art. 28c część A lit. a) akapit pierwszy szóstej dyrektywy, zastąpionego art. 138 ust. 1 obowiązującej dyrektywy w sprawie podatku VAT.

[19] Belgia, Dania, Hiszpania, Słowenia i Szwecja.

[20] Por. art. 86 dyrektywy w sprawie VAT.

[21] Niezgodnie z hiszpańskimi przepisami podatkowymi.

[22] Por. art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003.

[23] Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1925/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 331 z 5.11.2004, s. 13).

[24] Nie spełniono warunków zwolnienia z podatku VAT w ponad 10% pozycji wybranych w próbie w Belgii, Hiszpanii i Szwecji (zob. załącznik IV, pkt 1–5).

[25] Ekstrapolacja wykonana na podstawie poziomu błędu wykrytego przez Trybunał w skontrolowanej próbie przypadków przywozu w każdym z siedmiu państw członkowskich.

[26] Przy średniej stawce podatku VAT (18,67%) w państwie członkowskim przywozu, z założeniem, że wszystkie przywiezione towary objęte próbą tam pozostaną.

[27] W ponad 10% pozycji wybranych w próbie w Belgii, Hiszpanii, Austrii i Słowenii informacje przedstawione w informacji podsumowującej VAT były niepełne (zob. załącznik IV, pkt 7).

[28] Skierowano zapytania w odniesieniu do 213 spośród łącznej liczby 219 przypadków przywozu. W sześciu przypadkach na podstawie informacji dostępnych na miejscu nie można było sprawdzić faktycznego przepływu towarów.

[29] Niemcy odmówiły udzielenia odpowiedzi na zapytanie Trybunału. Trybunał odnotował, że w dniu 25 maja 2011 r. rzecznik generalny w sprawie C-539/09 Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec podkreślił ścisły związek pomiędzy dochodami państw członkowskich z VAT a zasobami własnymi Unii opartymi na VAT oraz że Trybunał Obrachunkowy jest uprawniony do kontrolowania współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku VAT.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

OPIS PROCEDURY

Gdy towary są przywożone i dopuszczane do swobodnego obrotu w państwie członkowskim, wówczas podatek VAT należny jest w takim państwie członkowskim [1]. Jeśli jednak już w momencie przywozu pewne jest, że towary takie zostaną przewiezione do innego państwa członkowskiego, podatek VAT jest należny w państwie członkowskim przeznaczenia. Stanowi to zwolnienie z podatku VAT w odniesieniu do przywozu towarów, związane z faktem, że po przywozie ma nastąpić wewnątrzwspólnotowa dostawa lub przemieszczenie towarów do innego państwa członkowskiego, objęte zwolnieniem [2].

Procedurę tę określa się mianem "procedury celnej 42", ponieważ w takim przypadku importer towarów musi wpisać w polu 37 dokumentu SAD kod rozpoczynający się od liczby 42, oznaczający, że jest to przywóz z "jednoczesnym dopuszczeniem do swobodnego obrotu i wprowadzeniem do obrotu krajowego towarów, które podlegają dostawie zwolnionej z podatku VAT do innego państwa członkowskiego" [3]. Jeśli towary są ponownie przywożone, wówczas należy wpisać kod zaczynający się od liczby 63.

Procedura jest stosunkowo prosta dla wnioskodawcy, gdyż przedkłada on standardowy dokument przywozowy SAD służbom celnym państwa członkowskiego przywozu i wpisuje w polu 37 tego dokumentu kod 42 (w przypadku przywozu) lub 63 (w przypadku ponownego przywozu). W momencie przywozu musi już być pewne, że towary są przeznaczone do transportu z państwa członkowskiego przywozu do innego państwa członkowskiego.

Służby celne państwa członkowskiego przywozu odpowiadają za udzielenie zwolnienia z podatku VAT. Art. 131 dyrektywy w sprawie VAT nadaje państwom członkowskim prawo do ustanawiania warunków udzielania zwolnień w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć.

Po dopuszczeniu towarów do swobodnego obrotu w państwie członkowskim przywozu, towary takie powinny zostać bądź to dostarczone do klienta, bądź też bezpośrednio przemieszczone do importera w innym państwie członkowskim. Taka dostawa lub przemieszczenie towarów stanowią transakcję wewnątrzwspólnotową zwolnioną z podatku VAT na mocy art. 17 i 138 dyrektywy w sprawie VAT.

Poza obowiązkami każdego podatnika importer lub jego przedstawiciel podatkowy musi spełnić określone zobowiązania w państwie członkowskim przywozu [4]:

a) być zidentyfikowanym do celów VAT w państwie członkowskim przywozu lub wyznaczyć w tym państwie przedstawiciela podatkowego [5],

b) być zidentyfikowanym do celów VAT w państwie członkowskim przeznaczenia w przypadku przemieszczenia albo realizować dostawy w tym kraju do klienta zidentyfikowanego do celów VAT,

c) zamieścić informację na temat takiej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub przemieszczenia w informacji podsumowującej przekazywanej organom podatkowym państwa członkowskiego przywozu [6].

Od początku 2011 r. [7] zwolnienie ma zastosowanie tylko wówczas, jeżeli w chwili przywozu importer przedstawił właściwym organom państwa członkowskiego przywozu co najmniej następujące informacje:

a) swój numer identyfikacyjny VAT wydany w państwie członkowskim przywozu lub numer identyfikacyjny VAT swojego przedstawiciela podatkowego zobowiązanego do zapłaty VAT, wydany w państwie członkowskim przywozu;

b) numer identyfikacyjny VAT klienta, któremu dostarczany jest towar zgodnie z art. 138 ust. 1, wydany w innym państwie członkowskim, lub swój numer identyfikacyjny VAT wydany w państwie członkowskim zakończenia wysyłki lub transportu towaru, w przypadku gdy towar przemieszczany jest zgodnie z art. 138 ust. 2 lit. c);

c) dowód przeznaczenia importowanego towaru do transportu lub wysyłki z państwa członkowskiego przywozu do innego państwa członkowskiego.

Państwa członkowskie mogą jednak postanowić, że dowód, o którym mowa w lit. c), należy przedstawić właściwym organom wyłącznie na żądanie.

Organy podatkowe państwa członkowskiego przywozu wprowadzają informacje zawarte w informacji podsumowującej do bazy VIES i udostępniają te dane do weryfikacji organom podatkowym państwa członkowskiego przeznaczenia.

Nabywca (dostawa) lub sam importer (przemieszczenie) musi zgłosić zakup wewnątrzwspólnotowy organom podatkowym w państwie członkowskim przeznaczenia – zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego, w wyniku którego VAT staje się wymagalny w tym państwie przeznaczenia.

[1] Art. 201 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dyrektywa w sprawie VAT) (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).

[2] Art. 143 ust. 1 lit. d) dyrektywy w sprawie VAT.

[3] Por. załącznik 38 do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93.

[4] Dyrektywa w sprawie VAT 2006/112/WE – art. 242 "Każdy podatnik prowadzi ewidencję księgową w sposób wystarczająco szczegółowy do celów stosowania VAT oraz kontroli przez organ podatkowy". Art. 220 "Każdy podatnik upewnia się, że faktura została wystawiona przez niego, nabywcę lub usługobiorcę, lub w jego imieniu i na jego rzecz, przez osobę trzecią […]". Art. 250 ust. 1 "Każdy podatnik składa deklarację VAT zawierającą wszystkie informacje potrzebne do obliczenia kwoty wymagalnego podatku oraz kwoty należnych odliczeń, włączając w to, o ile jest to niezbędne do ustalenia podstawy opodatkowania, całkowitą wartość transakcji odnoszących się do tego podatku i do tych odliczeń oraz wartość transakcji zwolnionych".

[5] Art. 214 i 204 dyrektywy w sprawie VAT.

[6] Art. 262 dyrektywy w sprawie VAT.

[7] Na podstawie art. 1 i 2 dyrektywy Rady 2009/69/WE.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

MODEL KONTROLI PROCEDURY CELNEJ 42 OPRACOWANY PRZEZ TRYBUNAŁ

I. Obowiązkowe wpisanie w polu 44 dokumentu SAD ważnych numerów identyfikacyjnych VAT importera (lub jego przedstawiciela podatkowego) oraz odbiorcy końcowego (klient lub sam importer w przypadku przemieszczeń) w państwie członkowskim przeznaczenia. Sprawdzenie ważności tych numerów identyfikacyjnych VAT w systemie VIES przed dopuszczeniem towarów do swobodnego obrotu. W innym przypadku podatek VAT jest należny w chwili dokonania przywozu (por. oczekiwane kluczowe mechanizmy kontrolne 1–4, załącznik III).

II. Wskazanie dowodu przeznaczenia importowanego towaru do transportu do państwa członkowskiego przeznaczenia, np. numeru dokumentu przewozowego i kodu kraju przeznaczenia odpowiednio w polach 44 i 17a SAD. W innym przypadku zgłoszenie celne nie zostaje zatwierdzone (por. oczekiwane kluczowe mechanizmy kontrolne 5–8, załącznik III).

III. Służby celne, stosując odpowiednie techniki zarządzania ryzykiem, weryfikują ex post, czy transport towaru do państwa członkowskiego przeznaczenia wskazanego w polu 17a SAD faktycznie miał miejsce wkrótce po dokonaniu przywozu, czy towary dostarczone do takiego państwa są tymi samymi, co towary przywiezione, czy importer i dostawca towarów to ten sam podmiot, a także, czy ustalona wartość celna i podstawa opodatkowania VAT są prawidłowe. W przypadku niespełnienia powyższych wymogów podatek VAT odzyskiwany jest w trybie ex post. W przypadku zaniżenia podstawy opodatkowania, przedsiębiorca zostaje wezwany do skorygowania wartości odpowiednich dostaw wewnątrzwspólnotowych lub przemieszczeń towarów w informacji podsumowującej, jeśli zajdzie taka potrzeba (por. oczekiwany kluczowy mechanizm kontrolny 9, załącznik III).

IV. Automatyczna wymiana informacji pomiędzy służbami celnymi a organami podatkowymi państwa członkowskiego przywozu w odniesieniu do takiego przywozu (por. oczekiwany kluczowy mechanizm kontrolny 10, załącznik III).

V. Organy podatkowe porównują informacje otrzymane od służb celnych z informacją podsumowującą VAT złożoną przez importera (lub jego przedstawiciela podatkowego) w celu weryfikacji kompletności i poprawności takiej informacji podsumowującej. Jeśli kwoty zgłoszone w takiej informacji podsumowującej są mniejsze niż podstawa opodatkowania VAT dla przywozu, system zarządzania ryzykiem podatkowym powinien zadecydować z uwzględnieniem czynników ryzyka w takim przypadku, czy rozbieżność taka wymaga dalszych wyjaśnień (por. oczekiwany kluczowy mechanizm kontrolny 11, załącznik III).

VI. W przypadku niezłożenia informacji podsumowującej lub w przypadku złożenia informacji niekompletnej/niepoprawnej, należy powiadomić o tym organy podatkowe państwa członkowskiego przeznaczenia, wykorzystując mechanizmy współpracy administracyjnej (por. oczekiwane kluczowe mechanizmy kontrolne 12 i 13, załącznik III).

VII. Organy podatkowe w państwie członkowskim przeznaczenia porównują informacje otrzymane od innych państw członkowskich z deklaracjami VAT przedłożonymi przez klienta (nabywcę) lub importera w przypadku przemieszczeń towarów (por. załącznik V).

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK III

KLASYFIKACJA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH NA TLE MODELU KONTROLI OPRACOWANEGO PRZEZ TRYBUNAŁ

Lp. | Oczekiwane kluczowe mechanizmy kontrolne stosowane przez służby celne | BE | DK | ES | FR | AT | SI | SE | Ogółem – próba | Nie można polegać na planowanych kluczowych mechanizmach kontrolnych, gdy: |

1 | W polu 44 (lub w innym miejscu dokumentu SAD) wpisano numer identyfikacji podatkowej VAT importera (lub jego przedstawiciela podatkowego) | Tak | Tak | Nie (30/30) | Nie (27/35) | Nie (13/30) | Tak | Tak | Nie (70/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

2 | Ważność numeru została zweryfikowana przez służby celne przed dopuszczeniem towarów do swobodnego obrotu; nie udzielono zwolnienia, jeśli numer był nieważny | Nie (34/34) | Tak | Nie (30/30) | Nie (35/35) | Nie (29/30) | Nie (2/30) | Nie (30/30) | Nie (160/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

3 | W polu 44 wpisano numer identyfikacji VAT odbiorcy końcowego (klienta lub samego importera w przypadku przemieszczenia) w państwie członkowskim przeznaczenia | Nie (15/34) | Nie (25/30) | Tak | Nie (16/35) | Tak | Tak | Tak | Nie (56/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

4 | Ważność numeru została zweryfikowana przez służby celne przed dopuszczeniem towarów do swobodnego obrotu; nie udzielono zwolnienia, jeśli numer był nieważny | Nie (32/34) | Nie (30/30) | Nie (1/30) | Nie (35/35) | Nie (30/30) | Nie (30/30) | Nie (30/30) | Nie (188/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

5 | W polu 44 wpisano numer dokumentu przewozowego do państwa członkowskiego przeznaczenia | Nie (34/34) | Nie (30/30) | Nie (20/30) | Nie (35/35) | Nie (29/30) | Nie (27/30) | Nie (30/30) | Nie (205/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

6 | Jeśli w polu 44 nie wpisano numeru dokumentu przewozowego, zgłoszenie nie zostaje przyjęte | Nie (34/34) | Nie (30/30) | Nie (30/30) | Nie (35/35) | Nie (30/30) | Nie (30/30) | Nie (30/30) | Nie (219/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

7 | W polu 17a wpisano kod państwa przeznaczenia | Nie (13/34) | Nie (12/30) | Tak | Nie (35/35) | Tak | Tak | Nie (30/30) | Nie (90/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

8 | Jeśli w polu 17a nie wpisano kodu państwa przeznaczenia, zgłoszenie nie zostaje przyjęte | Nie (34/34) | Nie (30/30) | Tak | Nie (35/35) | Tak | Tak | Nie (30/30) | Nie (129/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

9 | Służby celne, stosując odpowiednie techniki zarządzania ryzykiem, zweryfikowały ex post, czy warunki uzyskania zwolnienia z podatku VAT zostały spełnione | Nie (34/34) | Nie (30/30) | Tak (28/30) | Tak (1/35) | Tak (2/30) | Tak (18/30) | Tak (1/30) | Nie (169/219) | Nie przeprowadza się kontroli obejmującej co najmniej 2% przypadków w próbie |

10 | Przywóz zgłoszono organom podatkowym | Tak | Tak | Tak | Nie (35/35) | Nie (4/30) | Tak | Tak | Nie (39/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

Lp. | Oczekiwane kluczowe mechanizmy kontrolne stosowane przez organy podatkowe | BE | DK | ES | FR | AT | SI | SE | Ogółem – próba | Nie można polegać na planowanych kluczowych mechanizmach kontrolnych, gdy: |

11 | Organy podatkowe zweryfikowały kompletność i poprawność informacji zawartych w informacji podsumowującej, porównując je z informacjami otrzymanymi od służb celnych | Nie (34/34) | Nie (30/30) | Nie (30/30) | Nie (35/35) | Nie (30/30) | Nie (12/30) | Nie (29/30) | Nie (200/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

12 | Wszystkie informacje przedstawione w informacji podsumowującej znajdują się w VIES | Tak | Tak | Tak | Tak | Tak | Tak | Tak | Tak | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

13 | W przypadku nieprzedłożenia informacji podsumowującej lub w przypadku gdy informacje tam przedstawione są niekompletne, organy podatkowe państwa członkowskiego przeznaczenia są powiadamiane w ramach ustaleń o współpracy administracyjnej | Nie (4/34) | Tak | Nie (15/30) | Tak | Nie (28/30) | Nie (12/30) | Tak | Nie (59/219) | Odnotowano 2 odstępstwa lub jedno odstępstwo systematyczne |

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK IV

WYNIKI BADANIA WARUNKÓW ZWOLNIENIA ORAZ INNYCH ISTOTNYCH WARUNKÓW

Lp. | Czy spełniono następujące warunki uzyskania zwolnienia? | BE | DK | ES | FR | AT | SI | SE | Ogółem – próba | Badania bezpośrednie |

1 | W momencie przywozu numer identyfikacji podatkowej VAT importera (lub przedstawiciela podatkowego) był ważny | Tak | Tak | Nie (15/30) | Tak | Nie (2/30) | Tak | Tak | Nie (17/219) | Błąd wywiera bezpośredni wpływ finansowy w państwie członkowskim przywozu |

2 | W momencie przywozu numer identyfikacji podatkowej VAT odbiorcy końcowego był ważny | Nie (6/34) | Nie (1/30) | Tak | Nie (4/35) | Nie (1/30) | Tak | Tak | Nie (12/219) | Błąd wywiera bezpośredni wpływ finansowy w państwie członkowskim przywozu |

3 | Istnieją dowody na to, że przewóz do państwa członkowskiego przeznaczenia wskazanego w polu 17a rzeczywiście miał miejsce wkrótce po przywozie | Nie (20/34) | Nie (1/30) | Nie (2/30) | Tak | Tak | Nie (1/30) | Nie (12/30) | Nie (36/219) | Błąd wywiera bezpośredni wpływ finansowy w państwie członkowskim przywozu |

4 | Towary dostarczone do państwa członkowskiego przeznaczenia są identyczne z towarami przywiezionymi | Nie (2/34) | Tak | Nie (1/30) | Tak | Tak | Tak | Tak | Nie (3/219) | Błąd wywiera bezpośredni wpływ finansowy w państwie członkowskim przywozu |

5 | Importer i dostawca towarów to ten sam podmiot (ale może być wyznaczony przedstawiciel podatkowy, który działa w jego imieniu) | Tak | Tak | Tak | Tak | Tak | Tak | Tak | Tak | Błąd wywiera bezpośredni wpływ finansowy w państwie członkowskim przywozu |

Lp. | Inne istotne wymogi | BE | DK | ES | FR | AT | SI | SE | Ogółem – próba | Badania bezpośrednie |

6 | Ustalona wartość celna oraz podstawa opodatkowania VAT są prawidłowe | Nie (1/34) | Tak | Tak | Tak | Tak | Nie (4/30) | Nie (2/30) | Nie (7/219) | Błąd może wywierać wpływ finansowy w państwie członkowskim przeznaczenia |

7 | Przedłożono pełną informację podsumowującą obejmującą dostawę wewnątrzwspólnotową lub przemieszczenie przywiezionych towarów | Nie (8/34) | Nie (2/30) | Nie (16/30) | Tak | Nie (28/30) | Nie (13/30) | Nie (3/30) | Nie (70/219) | Błąd może wywierać wpływ finansowy w państwie członkowskim przeznaczenia |

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK V

POTWIERDZENIE WYMIERZENIA PODATKU VAT W PAŃSTWIE CZŁONKOWSKIM PRZEZNACZENIA

WEDŁUG PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO PRZYWOZU

Czy naliczono podatek VAT? | BE | DK | ES | FR | AT | SI | SE | Ogółem |

Tak | 18 | 19 | 28 | 25 | 14 | 24 | 27 | 155 |

Nie | 2 | 2 | 2 | 4 | 7 | 3 | 0 | 20 |

Brak odpowiedzi | 8 | 9 | 0 | 6 | 9 | 3 | 3 | 38 |

Ogółem | 28 | 30 | 30 | 35 | 30 | 30 | 30 | 213 |

% odpowiedzi twierdzących | 90%% | 90% | 93% | 86% | 67% | 89% | 100% | 89% |

% odpowiedzi przeczących | 10% | 10% | 7% | 14% | 33% | 11% | 0% | 11% |

WEDŁUG PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO PRZEZNACZENIA

Czy naliczono podatek VAT? | BE | BG | CZ | DK | DE | IE | ES | FR | IT | LT | HU | MT | NL | RO | AT | PL | PT | SK | FI | SE | UK | Ogółem |

Tak | 7 | 2 | 4 | 2 | 0 | 1 | 12 | 31 | 25 | 2 | 6 | 0 | 8 | 1 | 8 | 10 | 13 | 7 | 2 | 0 | 14 | 155 |

Nie | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 2 | 2 | 0 | 2 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 4 | 0 | 1 | 0 | 20 |

Brak odpowiedzi | 0 | 0 | 0 | 0 | 34 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 38 |

Ogółem | 10 | 2 | 4 | 2 | 34 | 1 | 14 | 33 | 27 | 2 | 8 | 1 | 11 | 1 | 8 | 10 | 15 | 11 | 2 | 2 | 15 | 213 |

% odpowiedzi twierdzących | 70% | 100% | 100% | 100% | nd. | 100% | 86% | 94% | 93% | 100% | 75% | 0% | 89% | 100% | 100% | 100% | 87% | 64% | 100% | 0% | 100% | 89% |

% odpowiedzi przeczących | 30% | 0% | 0% | 0% | nd. | 0% | 14% | 6% | 7% | 0% | 25% | 100% | 11% | 0% | 0% | 0% | 13% | 36% | 0% | 100% | 0% | 11% |

--------------------------------------------------