3.

w świetle powyższych zobowiązań apeluje w szczególności o włączenie do zmienionego porozumienia ramowego poniższych punktów: a) gwarancji, że Komisja będzie stosować podstawową zasadę równego traktowania Parlamentu i Rady, zwłaszcza w odniesieniu do dostępu do posiedzeń, wystąpień i innych informacji, w szczególności dotyczących kwestii o charakterze ustawodawczym i budżetowym; b) wdrażania szczególnego partnerstwa między Parlamentem Europejskim i Komisją na drodze następujących ustaleń: — przewodniczący Komisji prowadzić będzie regularny dialog z przewodniczącym Parlamentu Europejskiego w sprawie kluczowych kwestii horyzontalnych i ważnych wniosków legislacyjnych; dialog ten powinien również obejmować zaproszenia przewodniczącego Parlamentu do uczestniczenia w posiedzeniach kolegium komisarzy; — przewodniczący lub wiceprzewodniczący Komisji zapraszany jest do uczestniczenia w posiedzeniach Konferencji Przewodniczących i Konferencji Przewodniczących Komisji, gdy omawiane są szczegółowe kwestie związane z ustalaniem porządku obrad oraz z problematyką ustawodawczą i budżetową; — corocznie powinny odbywać się spotkania pomiędzy Konferencją Przewodniczących, Konferencją Przewodniczących Komisji i kolegium komisarzy w celu omówienia istotnych spraw, w tym przygotowania i wdrożenia programu prac Komisji; — w ramach przygotowań i wdrażania legislacji UE, w tym legislacji niewiążącej, Komisja udostępni wszystkie informacje i pełną dokumentację na temat posiedzeń z ekspertami krajowymi; Komisja może również zaprosić ekspertów z Parlamentu na te posiedzenia; c) zobowiązania Komisji do informowania o konkretnych działaniach podjętych w następstwie wniosków w sprawie inicjatywy prawodawczej po przyjęciu sprawozdania legislacyjnego z własnej inicjatywy zgodnie z art. 225 TFUE w terminie trzech miesięcy od przyjęcia sprawozdania; Komisja przedstawia wniosek legislacyjny w terminie najdłużej jednego roku lub wpisuje wniosek do swojego programu prac na następny rok. Jeżeli Komisja nie przedłoży wniosku, szczegółowo przedstawi Parlamentowi Europejskiemu powody, z jakich tego nie uczyniła; d) zobowiązania do ścisłej współpracy, już na wczesnym etapie, między Parlamentem a Komisją w sprawie wszelkich wniosków dotyczących inicjatyw prawodawczych wypływających z inicjatyw obywatelskich; e) zobowiązania Parlamentu i Komisji do uzgodnienia kluczowych zmian w ramach przygotowań do przyszłych negocjacji z Radą dotyczących dostosowania porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa do nowych postanowień traktatu lizbońskiego i, inter alia, zmiany praktyki wdrażania aktualnego porozumienia, między innymi: — ocena wpływu prowadzona jest pod kierownictwem Komisji według przejrzystej procedury gwarantującej niezależną ocenę; ocena wpływu jest w stosownym czasie publikowana przy uwzględnieniu szeregu różnych scenariuszy, w tym możliwości niepodejmowania działań, i z zasady jest przedstawiana odpowiedniej komisji parlamentarnej podczas okresu konsultacji z parlamentami krajowymi zgodnie z traktatem lizbońskim; — w dziedzinach, w których Parlament zazwyczaj uczestniczy w procesie legislacyjnym, prawo niewiążące stosuje się w odpowiednich przypadkach i jeżeli jest to należycie uzasadnione po konsultacji z Parlamentem; — w celu propagowania uproszczenia prawa Unii gwarantuje się stosowanie przekształcenia jako standardowej procedury, o ile jest to możliwe i właściwe, lub zastąpienie go kodyfikacją aktu prawnego w ciągu sześciu miesięcy od jego ostatecznego przyjęcia; — w celu zapewnienia lepszego monitorowania transpozycji i stosowania prawa Unii Komisja i Parlament starają się wprowadzić obowiązkowe tabele korelacji i wiążące terminy transpozycji, które w przypadku dyrektyw nie powinny w normalnych warunkach przekraczać dwóch lat; — Komisja udostępnia Parlamentowi zwięzłe informacje o wszystkich postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego od momentu ich wszczęcia, w tym na wniosek Parlamentu w sprawach objętych postępowaniem w sprawie uchybienia o każdym przypadku z osobna i z zachowaniem zasad poufności; f) zgody na następujące żądania służące poprawie odpowiedzialności organu wykonawczego: — jeżeli Komisja proponuje zmianę kodeksu postępowania dla komisarzy zwraca się do Parlamentu o wydanie opinii; — jeżeli Parlament przedstawia zmiany w Regulaminie dotyczące stosunków z Komisją, zwraca się do Komisji o wydanie opinii; — jeżeli Parlament zwróci się do przewodniczącego Komisji o wycofanie poparcia wobec któregoś z członków Komisji, przewodniczący poważnie rozważy, czy zażądać rezygnacji tego członka, zgodnie z art. 17 ust. 6 Traktatu UE; przewodniczący żąda rezygnacji tego członka lub wyjaśnia Parlamentowi powody swojej odmowy w trakcie najbliższej sesji miesięcznej; — jeżeli przewodniczący Komisji zamierza dokonać zmian w rozdziale obowiązków komisarzy w trakcie kadencji Komisji zgodnie z art. 248 TFUE, informuje o tym w stosownym czasie Parlament w celu wszczęcia konsultacji parlamentarnej proponowanych zmian z Parlamentem. Decyzja przewodniczącego w kwestii dokonania zmian w rozdziale obowiązków może zostać wdrożona natychmiast; — jeżeli ma nastąpić wymiana komisarza przewodniczący Komisji poważnie rozważy wynik konsultacji z Parlamentem przed wyrażeniem zgody na decyzję Rady zgodnie z art. 246 TFUE; — Komisja poprze Parlament w zbliżających się negocjacjach w sprawie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, tak aby zagwarantować jej pełną odpowiedzialność, w tym przejrzyste procedury mianowana specjalnych przedstawicieli i ambasadorów; — Komisja udzieli Parlamentowi Europejskiemu wsparcia w nadchodzących negocjacjach w sprawie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych w celu kontynuowania i wzmacniania „podejścia wspólnotowego” w zakresie polityki na rzecz rozwoju, w tym programowania i rozwoju instrumentów pomocowych, w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju, który powinien pozostać w gestii Komisji ponoszącej w tym zakresie odpowiedzialność przed Parlamentem; — wzorując się na obecnej formule tury pytań z przewodniczącym Komisji, wprowadza się turę pytań z komisarzami, w tym z wiceprzewodniczącym ds. stosunków zewnętrznych/wysokim przedstawicielem Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, w celu zreformowania bieżącej tury pytań; g) kandydaci na stanowiska dyrektorów naczelnych agencji regulacyjnych powinni zostać przesłuchani przez komisje parlamentarne; h) Komisja zobowiązuje się do pełnego zaangażowania Parlamentu poprzez niezwłoczne przekazywanie mu kompletnych informacji na każdym wszystkich etapach toczących się negocjacji w sprawie umów międzynarodowych (łącznie z określeniem mandatu negocjacyjnego), w szczególności dotyczących kwestii handlowych oraz innych negocjacji wymagających procedury zgody, tak aby w pełni wprowadzić w życie art. 218 TFUE, przestrzegając roli każdej z instytucji i pełnej zgodności z nowymi procedurami i przepisami dotyczącymi poszanowania zasad niezbędnej poufności; i) na konferencji międzynarodowej Komisja, w związku z rozszerzeniem uprawnień Parlamentu na mocy Traktatu z Lizbony oraz aby zagwarantować skuteczny przepływ informacji, na wniosek Parlamentu, ułatwia otrzymanie przez przewodniczącego delegacji Parlamentu statusu obserwatora na właściwych posiedzeniach i w tym celu gwarantuje delegacjom Parlamentu dostęp do infrastruktury UE; j) zobowiązania do poprawy obecnych ustaleń dotyczących programowania za pomocą szeregu środków obejmujących: — z zasady, przedstawienie wybranych kluczowych inicjatyw Komisji, najpierw na sesji plenarnej, a dopiero później publicznie; — zobowiązanie ze strony Komisji do szybkiego inicjowania, zgodnie z art. 17 Traktatu UE, „rocznego i wieloletniego programowania Unii w celu osiągnięcia porozumień międzyinstytucjonalnych”; — co roku kolegium komisarzy spotyka się z Konferencją Przewodniczących oraz z Konferencją Przewodniczących Komisji przed przyjęciem programu prac Komisji, łącznie z przyszłymi wnioskami w sprawie uproszczenia, najważniejszymi inicjatywami z zakresu prawa miękkiego i decyzjami o wycofaniu w celu przygotowania debaty i znalezienia wspólnego stanowiska Komisji i Parlamentu; — zasada, że Komisja powinna uzasadnić niemożność przedstawienia poszczególnych wniosków w programie swoich prac, lub jeżeli odchodzi od tego programu;