w sprawie upoważnienia Komisji Europejskiej i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do podjęcia i prowadzenia rokowań z Chile w sprawie zmodernizowanego układu o stowarzyszeniu

Rokowania powinny doprowadzić do rozszerzenia obecnego zakresu układu o stowarzyszeniu i dostosowania go do nowych globalnych wyzwań politycznych i gospodarczych, nowych uwarunkowań partnerstwa UE-Chile oraz do ambitnych celów określonych w umowach ostatnio zawartych przez Unię i Chile bądź w prowadzonych przez nie rokowaniach.

·środki gwarantujące, że handel międzynarodowy będzie przyczyniał się do realizacji nadrzędnego celu, jakim jest zrównoważony rozwój, oraz zobowiązanie stron do wdrożenia układu zgodnie z tym celem;

·prawo do regulowania działalności gospodarczej w interesie publicznym, prawo do realizacji uzasadnionych celów polityki publicznej, takich jak ochrona i promocja zdrowia publicznego, usługi społeczne, kształcenie publiczne, bezpieczeństwo, środowisko, moralność publiczna, ochrona socjalna i ochrona konsumentów, ochrona prywatności i danych oraz promocja i ochrona różnorodności kulturowej;

·uznanie, że zrównoważony rozwój jest nadrzędnym celem stron i że będą one starały się zapewnić poszanowanie, promowanie i skuteczne wdrożenie międzynarodowych umów i norm dotyczących środowiska i pracy zgodnych z dorobkiem prawnym UE. W układzie należy także uwzględnić zobowiązanie stron, że nie będą one wspierały handlu i bezpośrednich inwestycji zagranicznych przez obniżanie krajowych wymogów prawnych i norm dotyczących środowiska, pracy lub bezpieczeństwa i higieny pracy oraz kluczowych norm pracy, związanej z nimi polityki i ustawodawstwa, jak również zobowiązanie do poprawy przepisów, polityki i podstawowych poziomów ochrony środowiska i pracy.

Powinien on zobowiązywać obie strony do zacieśnienia współpracy poprzez dzielenie się wiedzą i wymianę najlepszych praktyk w obszarach o wspólnym znaczeniu, również biorąc pod uwagę fakt, że Chile jest krajem o wysokim dochodzie i członkiem OECD. Układ powinien odzwierciedlać znaczenie zacieśnienia współpracy sektorowej, której nadrzędnym celem powinno być opracowanie konkretnych propozycji i środków oraz strategicznych celów, a także tworzenie dynamicznych warunków opartych na konsultacji i koordynacji.

Układ powinien sprzyjać jak najszerszemu zakresowi współpracy, z której co do zasady nie powinien być wyłączony żaden obszar działalności. Należy w nim uwzględnić doświadczenia płynące z dotychczasowej współpracy i dążyć do zapewnienia skutecznej współpracy międzynarodowej w ramach wdrażania agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz realizacji celów zrównoważonego rozwoju.

·„niebieski” wzrost,

·badania, nauka, technologia i innowacje,

·obserwacja Ziemi,

·strategie polityki cyfrowej,

·zaawansowany kapitał ludzki,

·kształcenie i kształcenie wyższe,

·turystyka,

·ochrona danych osobowych,

·statystyka,

·inne obszary, stosownie do potrzeb.





III. Handel i inwestycje

Charakter i zakres stosowania

Część zmodernizowanego układu dotycząca handlu i inwestycji powinna mieć na celu podwyższenie poziomu ambicji we wszystkich obszarach objętych dotychczasowym układem. Powinna prowadzić do dodatkowej i kompleksowej wzajemnej liberalizacji handlu towarami i usługami oraz do ustanowienia szczegółowych zasad odnoszących się do wielu wymienionych niżej kwestii związanych z handlem i inwestycjami. Układ powinien również przewidywać stopniową, wzajemną liberalizację inwestycji, ochronę inwestycji oraz rozszerzony wzajemny dostęp do rynków zamówień publicznych. Jego celem powinno też być wyeliminowanie zbędnych utrudnień dla handlu i inwestycji, w tym istniejących barier pozataryfowych (dzięki wprowadzeniu skutecznych i wydajnych mechanizmów), a także dążenie do wysokiego poziomu spójności regulacyjnej w odniesieniu do towarów i usług, m.in. dzięki ściślejszej współpracy organów regulacyjnych.

Postanowienia układu, w szczególności dotyczące zgodności regulacyjnej, nie powinny naruszać prawa stron do stanowienia przepisów zgodnie z pożądanym przez każdą z nich poziomem ochrony zdrowia, bezpieczeństwa, konsumentów, pracy, danych i środowiska ani też nie powinny ograniczać stron w dążeniu do osiągnięcia uzasadnionych celów polityki publicznej, takich jak różnorodność kulturowa czy zrównoważony rozwój (określenie tych celów należy do kompetencji stron), za pomocą stanowionych przepisów.

Część układu dotycząca handlu i inwestycji powinna także przyczyniać się do wspierania zrównoważonego rozwoju i szerszych wartości UE, takich jak prawa człowieka, między innymi przez włączenie powiązanych z handlem postanowień dotyczących pracy, środowiska i problematyki płci, w tym przez zapewnianie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i przejrzystości oraz promowanie i skuteczne wdrażanie międzynarodowych norm dotyczących pracy i środowiska. W tym celu należy w treści całego układu uwzględnić kwestię zrównoważonego rozwoju, między innymi w formie osobnego rozdziału dotyczącego relacji między handlem a zrównoważonym rozwojem, obejmującego kwestie społeczne i środowiskowe.

Postanowienia układu powinny gwarantować, że będą one przestrzegane na wszystkich szczeblach administracji, w tym przez organy i właściwe jednostki poniżej szczebla centralnego.

Układ powinien także uwzględniać szczególne potrzeby małych i średnich przedsiębiorstw.