[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 17.3.2009

KOM(2009) 122 wersja ostateczna

2009/0039 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające plan długoterminowy dotyczący północnego stada morszczuka oraz połowów eksploatujących to stado {SEC(2009)300{SEC(2009)301}

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

110 | Podstawa i cele wniosku Rozporządzenie będące przedmiotem niniejszego wniosku ustanawia plan długoterminowy dotyczący zarządzania północnym stadem morszczuka oraz połowów eksploatujących to stado. Celem planu jest utrzymanie biomasy północnego stada morszczuka na poziomie umożliwiającym jego zrównoważoną eksploatację zgodnie z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, na podstawie opinii naukowych i przy jednoczesnym dążeniu do stabilności i rentowności sektora połowowego. Powyższe cele są zgodne z celami wspólnej polityki rybołówstwa określonymi w art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[1], jak również w ustępie 30 planu wykonania ustanowionego na światowym szczycie w sprawie zrównoważonego rozwoju, który odbył się w Johannesburgu w 2002 r. Plan długoterminowy zastępuje i uchyla rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów morszczuka północnego. Poniżej wymienione są główne nowe elementy, które wprowadzono w nowym planie. Konieczność przeglądu celów Zgodnie z opiniami naukowymi należy skupić się na osiągnięciu optymalnego tempa eksploatacji, które zagwarantuje najwyższy podtrzymywalny połów, jaki umożliwiają warunki oceanograficzne. Zamiast dążyć do określonych poziomów biomasy należy ustanowić przepisy na wypadek nieprzewidywalnych wahań liczebności stada wokół docelowego poziomu odbudowy stada, jak również należy usunąć konieczność tworzenia odrębnych planów odbudowy lub planów długoterminowych. Proponuje się zatem, aby cel dotyczący eksploatacji stada ustalić zgodnie z wartością śmiertelności połowowej wynoszącą 0,17 rocznie. Zgodnie z opiniami naukowymi połowy prowadzone zgodnie z tą wartością zapewnią najwyższe połowy z przedmiotowego stada. Dostosowanie planu do aktualnych warunków społeczno-ekonomicznych Sektor połowowy przechodzi obecnie gwałtowną restrukturyzację spowodowaną wysokimi cenami paliwa w 2008 r. i niską rentownością. Nowy plan powinien uwzględnić powyższe zmiany i skoncentrować się na tym, aby połowy odzyskały możliwie najwyższą rentowność w jak najkrótszym okresie. Przepisy dotyczące zasad odłowu w przypadku niewystarczających danych Niedawne doświadczenia związane z innymi zasobami wykazują, że nie zawsze dostępne są dane pozwalające określić parametry stosowane w planie. Należy ustalić jasne zasady, jakie należy stosować w przypadku gdy naukowcy nie mogą dostarczyć dokładnych danych szacunkowych dotyczących stanu zasobów. Konieczność zmniejszenia ilości odrzutów morszczuka Zmniejszenie wartości śmiertelności połowowej morszczuka do wartości niezbędnej do uzyskania najwyższych połowów spowoduje mniejsze ilości odrzutów zarówno morszczuka, jak i innych gatunków poławianych razem z morszczukiem. Niższa wartość śmiertelności połowowej umożliwia kumulację większych i starszych ryb w stadzie, przez co ilość młodych osobników nienadających się do sprzedaży, poławianych jako nieunikniony przyłów, jest mniejsza. Przepisy dotyczące kontroli Należy dostosować przepisy dotyczące kontroli do nowej struktury i nowych przepisów. W świetle proponowanych zmian w zarządzaniu zasobami morszczuka niektóre środki kontroli ustanowione w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa powinny zostać ulepszone, aby zapewnić zgodność z nowymi środkami. |

120 | Kontekst ogólny W 2002 r. państwa członkowskie stały się sygnatariuszami planu wykonania ustanowionego na światowym szczycie w sprawie zrównoważonego rozwoju, który odbył się w Johannesburgu. Wymieniony plan wykonania zawiera zobowiązanie do eksploatacji zasobów rybnych zgodnie z maksymalnie podtrzymywalnym połowem do 2015 r. W trakcie reformy wspólnej polityki rybołówstwa w 2002 r. Komisja i Rada uzgodniły stopniowe wprowadzanie planów wieloletnich i planów odbudowy zasobów dotyczących zasobów rybnych będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty. Sporządzono plany dotyczące większości stad dorsza w wodach Wspólnoty, dwóch stad morszczuka, dwóch stad homarca, dwóch stad soli oraz stad gładzicy i soli w Morzu Północnym. Północne stado morszczuka jest drugim po dorszu przypadkiem wdrożenia wieloletniego planu odbudowy zasobów. Obowiązujący plan odbudowy stada morszczuka przewiduje, że jeżeli wielkość stada morszczuka w ciągu dwóch kolejnych lat przekroczy docelowy poziom odbudowy stada, plan odbudowy należy zastąpić planem zarządzania. W 2007 r. opinie naukowe wskazały, że wspomniany docelowy poziom został osiągnięty, po czym rozpoczęto prace nad wnioskiem. Nowsze opinie naukowe wskazują, że stan stada uległ zmianie i że nie można już uznać, że liczebność stada przekroczyła docelowy poziom odbudowy w ciągu dwóch kolejnych lat. Należy ustanowić przepisy na wypadek nieprzewidywalnych wahań liczebności stada wokół docelowego poziomu odbudowy stada, jak również należy usunąć konieczność tworzenia odrębnych planów odbudowy lub planów długoterminowych. Należy zatem zastąpić plan odbudowy planem, który ma zastosowanie zarówno w przypadku gdy liczebność stada jest wyższa, jak i niższa od poziomu docelowego. Taki plan powinien zapewnić zgodność z celami maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Obejmowałby on zasady ustanawiania TAC w sytuacjach, gdy liczebność stada jest mniejsza lub większa od ostrożnościowego poziomu biomasy ryb dorosłych wynoszącego 140 000 t, jak również sytuacji, gdy biomasa spadnie poniżej minimalnego poziomu 100 000 t. |

130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa określa ogólne ramy zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych. Rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego ustanawia zasady ustanawiania TAC dla północnego stada morszczuka, których celem jest zwiększenie liczebności stada powyżej ostrożnościowego poziomu biomasy. |

140 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Cel wniosku, którym jest zrównoważony rozwój, jest spójny z polityką Wspólnoty w zakresie ochrony środowiska, w szczególności z elementami tej polityki dotyczącymi ochrony naturalnych siedlisk i zachowania zasobów naturalnych. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Niniejszy wniosek opiera się na szeregu konsultacji przeprowadzonych z państwami członkowskimi oraz przedstawicielami zainteresowanych stron w regionalnych komitetach doradczych (RAC). W lutym 2008 r. Komisja przedstawiła RAC oraz państwom członkowskim nieoficjalny dokument techniczny. W dokumencie przeanalizowano różne metody i skutki stopniowego przekształcenia metody eksploatacji przedmiotowego stada w zrównoważone zarządzanie zgodne z zobowiązaniami podjętymi w 2002 r. w Johannesburgu. Zmniejszenie śmiertelności połowowej spowodowałoby (po okresie przejściowym) bardziej stabilne połowy oraz mniejsze ilości odrzutów i przyczyniłoby się do mniejszego przeławiania innych gatunków w tym samym obszarze, które poławia się w ramach tych samych połowów. Odniesiono się do wówczas najnowszych opinii naukowych, zgodnie z którymi śmiertelność połowowa zgodna z maksymalnym podtrzymywalnym połowem wynosi F=0,17. Należy zapewnić minimalne roczne zmniejszenie śmiertelności połowowej o 10 % na rok, ponieważ w przeciwnym wypadku nie zostaną odnotowane żadne korzyści w racjonalnym okresie. Opisano rodzaje narzędzi połowowych służące do połowu morszczuka, zgodnie z danymi przedstawionymi przez państwa członkowskie, jak również określone główne rodzaje statków wykorzystywane przez odnośne państwa członkowskie do połowów morszczuka. Zasięgnięto opinii przedstawicieli sektora w zakresie różnych wariantów dotyczących metod ograniczenia śmiertelności połowowej, w tym: metod ulepszenia kontroli i egzekwowania przepisów; tempa zmniejszania śmiertelności połowowej; zmiany metod poławiania, tak aby nie poławiać mniejszych ryb – zmiany te mogłyby obejmować zwiększenie oczka sieci w różnych połowach; zarządzanie rybołówstwem oparte – poza TAC – na liczbie dni przebywania na morzu lub limitach kilowatodni; wycofywania statków rybackich z eksploatacji. Dokument z konsultacji skierowano do Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Północno-Zachodnich i Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Południowo-Zachodnich. Wspólnota Europejska ustanowiła te organy, aby umożliwić przedstawicielom sektora połowowego i przetwórstwa, pozarządowym organizacjom ekologicznym, wędkarzom i różnym innym grupom przedstawienie Komisji Europejskiej swoich opinii. |

212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

221 | Dziedziny nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek Zwrócono się z prośbą do ICES i STEFC o wydanie opinii naukowych na temat długofalowego zarządzania zasobami morszczuka. STECF przedstawił swoje sprawozdanie na posiedzeniu, które odbyło się w dniach 4-8 czerwca 2007 r.[2] Sprawozdanie na temat skutków gospodarczych opracowano na posiedzeniu zorganizowanym w grudniu 2007 r.[3] |

2249 | Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych opinii Główne kwestie: Zdaniem STECF z przejściem z ostrożnościowej wartości poziomu śmiertelności połowowej określonej w planie odbudowy (F=0,25) na wartość śmiertelności połowowej związaną z maksymalnym podtrzymywalnym odłowem (F=0,17) wiążą się znaczące długofalowe korzyści. Jednak z przejściem na niższą wartość śmiertelności połowowej są związane przejściowe ograniczenia ilości połowów. STECF uważa również, że można poprawić skład połowów dzięki zmianie narzędzi połowowych, co zmniejszyłoby połowy mniejszych ryb. Jednak członkowie RAC nie zgodzili się na zwiększenie rozmiarów oczek sieci stosowanych w połowach morszczuka. RAC uznały konieczność zmniejszenia śmiertelności połowowej i nakładu połowowego, lecz stwierdziły, że należy to zrobić zgodnie ze strukturalnym dostosowaniem zdolności połowowej, a nie poprzez zarządzanie kilowatodniami lub liczbą dni przebywania na morzu. RAC nie poparły wprowadzenia nowych obszarów zamkniętych. Wniosek opiera się na otrzymanych opiniach. |

225 |

226 | Sposoby udostępnienia opinii ekspertów Opinie ICES i STECF są dostępne na stronach internetowych tych instytucji (www.ices.dk i fishnet.jrc.it/web/stecf ). |

230 | Ocena skutków Ocena skutków opiera się przede wszystkim na trzech źródłach informacji: analizie biologicznej, przeprowadzonej głównie przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF), w której zbadano warianty biologiczne dotyczące alternatywnych docelowych wartości śmiertelności połowowej oraz metod osiągnięcia tych wartości; analizie gospodarczej, również opracowanej przez STECF, która uwzględnia ewentualne zmiany kosztów i dochodów zainteresowanych flot w przypadku różnych wariantów; konsultacjach z zainteresowanymi stronami, głównie wspólnej opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Północno-Zachodnich i Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Południowo-Zachodnich. Ocena skutków jest dostępna na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/governance/impact/practice_en.htm |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

310 | Podstawa prawna: Podstawą prawną ustanowienia planów długoterminowych jest art. 37 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. |

329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. |

331 | W porównaniu z obowiązującym planem odbudowy rozporządzenie będące przedmiotem niniejszego wniosku wprowadza wyłącznie zmiany wystarczające do zagwarantowania, że stado będzie eksploatowane zgodnie z zasadami maksymalnego podtrzymywalnego połowu i najnowszymi opiniami naukowymi. |

WPłYW NA BUDżET |

409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

INFORMACJE DODATKOWE |

Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |

531 | Wniosek zawiera przepis ustanawiający ocenę środków zarządzania co trzy lata od daty wejścia w życie rozporządzenia. |

532 | Zaproponowane docelowe wartości śmiertelności połowowej opierają się na opinii naukowej STECF i ICES i odzwierciedlają obecną sytuację biologiczną. Wniosek zawiera klauzulę oceny w celu zapewnienia możliwości wprowadzenia zmian w docelowych wartościach śmiertelności połowowej, jeżeli okaże się to stosowne w świetle nowych informacji i opinii naukowych. |

2009/0039 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające plan długoterminowy dotyczący północnego stada morszczuka oraz połowów eksploatujących to stado

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,

uwzględniając wniosek Komisji[4],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Z uwagi na plan wykonania przyjęty w 2002 r. na Światowym Szczycie ONZ w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu Wspólnota Europejska jest zobowiązana między innymi do zachowania lub odbudowy zasobów rybnych na poziomach, które pozwalają uzyskać maksymalny zrównoważony połów, przy czym w przypadku uszczuplonych zasobów cele te należy osiągnąć jak najszybciej i, o ile to możliwe, do 2015 r.

(2) W celu poprawienia stanu północnego stada morszczuka, które było zagrożone wyginięciem, przyjęto rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów morszczuka północnego[6]. Wprawdzie wspomniany plan spowodował pewną poprawę stanu omawianego stada, lecz założenia planu są niewystarczające, aby osiągnąć cele, o których mowa w motywie 1.

(3) W celu przywrócenia liczebności północnego stada morszczuka do poziomu, który pozwala uzyskać maksymalny zrównoważony połów, należy przyjąć plan długoterminowy dotyczący zarządzania północnym stadem morszczuka, ustanawiający cele i procedury ustanawiania limitów połowowych oraz przydzielania uprawnień do połowów państwom członkowskim, a także należy zastąpić rozporządzenie (WE) nr 811/2004.

(4) Zgodnie z dostępnymi informacjami nie można dokładnie określić pożądanych długoterminowych poziomów biomasy. W związku z tym cel dowolnego planu długoterminowego należy wyrazić jako docelową wartość śmiertelności połowowej, a nie docelową wielkość biomasy.

(5) Opinia Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) wskazuje, że najwyższy długoterminowy połów można uzyskać eksploatując stado zgodnie z wartością śmiertelności połowowej wynoszącą 0,17.

(6) Z uwagi na brak wystarczająco dokładnych i reprezentatywnych informacji STECF nie zawsze jest w stanie wydać opinię na temat limitów połowowych. Należy zatem ustanowić przepisy gwarantujące, że limity połowowe ustanawia się w spójny sposób nawet przy braku wystarczających danych.

(7) Ustanawianie i przydział uprawnień do połowów oraz ustalanie minimalnych i ostrożnościowych poziomów liczebności stad oraz poziomu śmiertelności połowowej stanowią środki o zasadniczym znaczeniu dla wspólnej polityki rybołówstwa, które mają bezpośredni wpływ na sytuację społeczno-gospodarczą flot rybackich państw członkowskich. Rada powinna zastrzec sobie prawo do bezpośredniego egzekwowania uprawnień wykonawczych w odniesieniu do tych kwestii szczegółowych.

(8) Z uwagi na zapewnienie zgodności ze środkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu należy przyjąć szczegółowe środki kontroli poza środkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa[7].

(9) Należy zapewnić okresową ocenę przedmiotowego planu. Jeżeli taka ocena wykazałaby, że minimalne i ostrożnościowe poziomy biomasy lub poziomy śmiertelności połowowej określone w planie nie są już odpowiednie, należy również zapewnić dostosowanie planu.

(10) Do celów art. 21 lit. a) ppkt (i) oraz (iv) rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego[8] przedmiotowy plan powinien być planem odbudowy w rozumieniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[9], jeżeli liczebność stada jest niższa niż ostrożnościowy poziom biomasy tarłowej, lub planem zarządzania w rozumieniu art. 6 tegoż rozporządzenia we wszystkich innych przypadkach.

(11) Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 811/2004 i zastąpić je nowym rozporządzeniem.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia plan długoterminowy dotyczący zachowania północnego stada morszczuka i zarządzaniem nim (zwany dalej „planem”).

Artykuł 2

Zakres

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do stada morszczuka zamieszkującego następujące obszary:

a) podobszar ICES IIIa oraz wody wspólnotowe podobszarów ICES IIIb, IIIc oraz IIId,

b) wody wspólnotowe podobszaru ICES IIa oraz obszaru ICES IV,

c) obszar ICES VI oraz VII, wody wspólnotowe podobszaru ICES Vb oraz wody międzynarodowe obszaru ICES XII oraz XIV,

d) Podobszary ICES VIIIa, VIIIb, VIIId oraz VIIIe.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „TAC” oznacza ilość, którą można złowić i wyładować każdego roku w ramach stada morszczuka w dowolnym obszarze, o którym mowa w art. 2;

b) „minimalny poziom biomasy” oznacza poziom biomasy tarłowej wynoszący 100 000 ton;

c) „ostrożnościowy poziom biomasy” oznacza poziom biomasy tarłowej wynoszący 140 000 ton;

d) „aktualna biomasa” oznacza wielkość stada morszczuka na dzień 1 stycznia roku stosowania TAC.

ROZDZIAŁ IICEL DŁUGOFALOWEGO ZARZĄDZANIA

Artykuł 4

Cel planu

Celem planu jest:

a) utrzymanie biomasy stada morszczuka na poziomie umożliwiającym jego zrównoważoną eksploatację na podstawie docelowej wartości śmiertelności połowowej, która pozwoli uzyskać maksymalny zrównoważony połów ze stada, oraz

b) zapewnienie zarządzania przedmiotowym stadem, tak aby utrzymać jego liczebność powyżej ostrożnościowego poziomu biomasy.

ROZDZIAŁ III

ZASADY ODŁOWU

Artykuł 5

Procedura ustanawiania TAC

1. Aby osiągnąć cel określony w art. 4, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji i po konsultacji ze STECF, co roku podejmuje decyzję dotyczącą TAC w odniesieniu do stada morszczuka w obszarach, o których mowa w art. 2, na kolejny rok.

2 TAC ustala się zgodnie z niniejszym rozdziałem.

Artykuł 6

Całkowity przewidywany połów

1. STECF określa na kolejny rok całkowity połów morszczuka odpowiadający wartościom śmiertelności połowowej określonym zgodnie z ust. 2, 3 i 4.

2. Jeżeli STECF stwierdzi, że wielkość stada morszczuka na dzień 1 stycznia roku stosowania TAC przewyższy ostrożnościowy poziom biomasy lub będzie mu równa, stosowana wartość śmiertelności połowowej wyniesie 0,17, średnio w odniesieniu do grup wiekowych 2-6.

3. Jeżeli STECF stwierdzi, że wielkość stada morszczuka na dzień 1 stycznia roku stosowania TAC będzie niższa niż minimalny poziom biomasy, stosowana wartość śmiertelności połowowej wyniesie 0,085, średnio w odniesieniu do grup wiekowych 2-6.

4. Jeżeli STECF stwierdzi, że wielkość stada morszczuka na dzień 1 stycznia roku stosowania TAC przewyższy minimalny poziom biomasy lub będzie mu równa ale będzie niższa niż ostrożnościowy poziom biomasy, stosowana wartość śmiertelności połowowej, uśredniona w odniesieniu do grup wiekowych 2-6, będzie wynikiem zastosowania następującego wzoru:

0,085 + (aktualna biomasa – minimalny poziom biomasy)*(0,17-0,085)/(ostrożnościowy poziom biomasy – minimalny poziom biomasy).

Artykuł 7

Obliczanie TAC

1. TAC oblicza się poprzez odjęcie następujących ilości od całkowitego przewidywanego połowu morszczuka, o którym mowa w art. 6:

a) ilości ryb równej przewidywanym odrzutom morszczuka z przedmiotowego stada;

b) w odpowiednich przypadkach, ilości odpowiadającej innym odpowiednim źródłom śmiertelności morszczuka.

2. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 roczne wahania TAC dla każdego przedmiotowego obszaru są ograniczone do 10 % w przypadku TAC stosowanych w latach 2010, 2011 i 2012 oraz do 20 % w przypadku TAC stosowanych w późniejszym okresie.

Artykuł 8

Procedura ustanawiania TAC przy braku wystarczających danych

Jeżeli ze względu na brak wystarczająco dokładnych i reprezentatywnych informacji STECF nie jest w stanie wydać opinii pozwalającej Radzie podjąć decyzję dotyczącą TAC zgodnie z art. 6, TAC ustanawia się w następujący sposób:

a) jeżeli STECF zaleca, aby połowy morszczuka ograniczyć do maksymalnie niskiego poziomu, TAC ustanawia się na poziomie o co najmniej 25 % niższym w porównaniu do TAC na poprzedni rok;

b) we wszystkich innych przypadkach TAC ustanawia się na poziomie o co najmniej 15 % niższym w porównaniu do TAC na poprzedni rok.

Artykuł 9

Dostosowanie środków

W przypadku gdy STECF uzna, że poziom minimalny i poziom ostrożnościowy biomasy lub docelowe wartości śmiertelności połowowej, o których mowa w art. 6 ust. 2, 3 i 4, nie są już odpowiednie dla utrzymania niskiego ryzyka uszczuplenia zasobów przy maksymalnym podtrzymywalnym połowie, Rada podejmuje decyzje o nowych wartościach dla wymienionych poziomów.

ROZDZIAŁ IV

MONITOROWANIE, INSPEKCJA I NADZÓR

Artykuł 10

Powiązanie z rozporządzeniem (WE) nr 2847/93

Środki kontroli przewidziane w niniejszym rozdziale stosuje się w uzupełnieniu środków ustanowionych w rozporządzeniu (EWG) nr 2847/93 oraz w rozdziale V rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i przepisach wykonawczych do tych rozporządzeń.

Artykuł 11

Kontrole dzienników połowowych

1. W przypadku statków wyposażonych w system monitorowania statków (VMS) państwa członkowskie sprawdzają za pomocą danych z tego systemu, czy informacje otrzymane w ośrodkach monitorowania rybołówstwa odpowiadają informacjom o przeprowadzonych działaniach zawartym w dzienniku połowowym. Takie kontrole krzyżowe są zapisywane w formie danych komputerowych i przechowywane przez okres trzech lat.

2. Każde państwo członkowskie zamieszcza i udostępnia na swojej oficjalnej stronie internetowej dane kontaktowe dotyczące przedkładania dzienników połowowych i deklaracji wyładunkowych.

Artykuł 12

Ważenie morszczuka przy pierwszym wyładunku

1. Kapitan statku rybackiego gwarantuje, że wszelka ilość morszczuka złowionego w obszarach określonych w art. 2 i wyładowanego w porcie wspólnotowym jest ważona na statku lub w porcie wyładunku przed sprzedażą lub przed przewiezieniem w inne miejsce. Waga użyta do ważenia podlega zatwierdzeniu przez właściwe organy krajowe. Wartość liczbowa uzyskana w wyniku ważenia jest zamieszczona w deklaracji, o której mowa w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą zezwolić na ważenie morszczuka na aukcjach rybnych na terytorium państwa członkowskiego, pod warunkiem że wyładunek poddaje się kontroli bezpośredniej i że ryby zostają zapieczętowane przed przewozem bezpośrednio na aukcje rybną i pozostają zapieczętowane do czasu ważenia. Dokumenty przewozowe zawierają szczegółowe informacje dotyczące kontroli przeprowadzonej przy wyładunku.

Artykuł 13

Zakaz przeładunku

W obszarach, o których mowa w art. 2, zakazuje się przeładunku morszczuka na morzu.

Artykuł 14

Uprzednie powiadomienie przed wyładunkiem

1. Kapitan wspólnotowego statku rybackiego lub jego/jej przedstawiciel, przed wejściem do portu lub miejsca wyładunku w państwie członkowskim, przewożąc na statku więcej niż jedną tonę morszczuka, przekazuje właściwym organom odnośnego państwa członkowskiego następujące informacje, co najmniej cztery godziny przed wejściem do portu:

a) nazwę portu lub miejsca wyładunku;

b) szacowany czas przybycia do tego portu lub miejsca wyładunku;

c) ilości podane w kilogramach wagi w relacji pełnej wszystkich gatunków, z których ponad 50 kg zostaje zatrzymane na statku.

2. Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma zostać wyładowana więcej niż jedna tona morszczuka, mogą zażądać, by wyładunek znajdującego się na statku połowu nie rozpoczął się przed uzyskaniem zezwolenia od odnośnych organów.

3. Kapitan wspólnotowego statku rybackiego lub jego/jej przedstawiciel, który chce dokonać przeładunku lub wyładunku na morzu jakiejkolwiek ilości zatrzymanej na statku lub dokonać wyładunku w porcie lub miejscu wyładunku państwa trzeciego, przekazuje właściwym organom państwa członkowskiego bandery na co najmniej 24 godziny przed dokonaniem przeładunku lub wyładunku na morzu bądź wyładunku w państwie trzecim informacje, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 15

Wyznaczone porty

1. Jeżeli ponad dwie tony morszczuka mają być wyładowane we Wspólnocie ze wspólnotowego statku rybackiego, kapitan statku dopilnowuje, by takie wyładunki odbywały się tylko w wyznaczonych portach.

2. Każde państwo członkowskie wyznacza porty, w których może odbywać się wyładunek morszczuka przekraczający dwie tony.

3. W terminie 15 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia każde państwo członkowskie przekazuje Komisji wykaz wyznaczonych portów, a w terminie 30 dni od tej daty – dane na temat powiązanych procedur inspekcji i nadzoru w odniesieniu do tych portów, w tym warunki rejestrowania oraz zgłaszania ilości morszczuka w ramach każdego wyładunku. Komisja przesyła te informacje do wszystkich państw członkowskich.

Artykuł 16

Margines tolerancji przy szacowaniu ilości wpisanych do dziennika połowowego

W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez państwa członkowskie[10] dopuszczalny margines tolerancji w szacowaniu ilości, w kilogramach ryb zatrzymanych na statku, wynosi 5 % ilości wskazanej w dzienniku pokładowym.

Artykuł 17

Oddzielne sztauowanie morszczuka

Zabrania się przechowywania na wspólnotowym statku rybackim w jakimkolwiek pojemniku jakichkolwiek ilości morszczuka zmieszanego z innymi gatunkami organizmów morskich. Pojemniki zawierające morszczuka są sztauowane w ładowni oddzielnie od innych pojemników.

Artykuł 18

Przewóz morszczuka

1. Właściwe organy państwa członkowskiego mogą nałożyć wymóg, aby wszelkie ilości morszczuka złowione w którymkolwiek obszarze, o którym mowa w art. 2, oraz po raz pierwszy wyładowane w tym państwie członkowskim były ważone w obecności kontrolerów przed przewozem z portu pierwszego wyładunku. Dla morszczuka wyładowanego po raz pierwszy w porcie wyznaczonym na mocy art. 15 próby reprezentatywne wynoszące przynajmniej 20 % wartości liczbowej wyładunku są ważone w obecności kontrolerów upoważnionych przez państwa członkowskie, zanim zostaną wystawione po raz pierwszy na sprzedaż i sprzedane. W tym celu państwa członkowskie przedstawiają Komisji, w ciągu miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, szczegółowe informacje dotyczące przyjętego przez siebie systemu pobierania prób.

2. W drodze odstępstwa od art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 do wszelkich ilości morszczuka większych niż 50 kg, przewożonych do miejsca innego niż miejsce pierwszego wyładunku lub przywozu, dołączana jest kopia jednej z deklaracji przewidzianych w art. 8 ust. 1 wymienionego rozporządzenia dotycząca przewożonych ilości morszczuka. Zwolnienie przewidziane w art. 13 ust. 4 lit. b) wymienionego rozporządzenia nie ma zastosowania.

Artykuł 19

Krajowe programy kontroli

1. Państwa członkowskie posiadające statki, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, określają krajowe programy kontroli zgodnie z załącznikiem I.

2. Do dnia 31 stycznia każdego roku państwa członkowskie posiadające statki, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, udostępniają na swojej oficjalnej stronie internetowej do wiadomości Komisji i pozostałych państw członkowskich, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, krajowe programy kontroli wraz z harmonogramem realizacji.

3. Co najmniej raz w ciągu roku Komisja zwołuje posiedzenie Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury w celu przeprowadzenia oceny stosowania oraz wyników krajowych programów kontroli.

Artykuł 20

Wartości odniesienia dla inspekcji

Krajowe programy kontroli, o których mowa w art. 19, ustanawiają szczegółowe wartości odniesienia dla inspekcji. Takie wartości odniesienia są poddawane okresowemu przeglądowi po przeprowadzeniu analizy otrzymanych wyników. Wartości odniesienia dla inspekcji są stopniowo udoskonalane do czasu osiągnięcia docelowych wartości odniesienia określonych w załączniku II.

Artykuł 21

Szczegółowe programy kontroli i inspekcji

W drodze odstępstwa od przepisów art. 34c ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 szczegółowe programy inspekcji w odniesieniu do przedmiotowego stada morszczuka mogą trwać ponad trzy lata od dnia ich wejścia w życie.

ROZDZIAŁ VDZIAŁANIA NASTĘPCZE

Artykuł 22

Ocena planu

Komisja – na podstawie opinii STECF i po konsultacji z odpowiednim regionalnym komitetem doradczym – ocenia oddziaływanie planu na stado morszczuka i połowy eksploatujące to stado najpóźniej w trzecim roku stosowania niniejszego rozporządzenia, a następnie każdego trzeciego roku stosowania niniejszego rozporządzenia oraz, w odpowiednich przypadkach, proponuje odpowiednie środki w celu zmiany planu.

ROZDZIAŁ VIPOSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 23

Pomoc z Europejskiego Funduszu Rybackiego

1. W latach, w których liczebność stada jest niższa od ostrożnościowego poziomu biomasy, plan jest uznawany za plan odbudowy zasobów w rozumieniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 oraz do celów art. 21 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1198/2006.

2. W latach, w których liczebność stada jest równa ostrożnościowemu poziomowi biomasy lub wyższa od niego, plan jest uznawany za plan zarządzania w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 oraz do celów art. 21 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia (WE) nr 1198/2006.

Artykuł 24

Uchylenie

1. Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 811/2004.

2. Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Artykuł 25

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Treść krajowych programów kontroli

W krajowych programach kontroli należy określić, między innymi:

1. ŚRODKI KONTROLI

Zasoby ludzkie

1.1. Liczba inspektorów na lądzie i na morzu oraz okresy i strefy ich rozmieszczenia.

Środki techniczne

1.2. Liczba statków i samolotów patrolowych oraz okresy i strefy ich rozmieszczenia.

Środki finansowe

1.3. Środki z budżetu przeznaczone na rozmieszczenie zasobów ludzkich, statków i samolotów patrolowych.

2. ELEKTRONICZNY ZAPIS I PRZEKAZ INFORMACJI ZWIĄZANYCH Z DZIAŁALNOŚCIĄ POŁOWOWĄ

Opis systemów wprowadzonych w celu zapewnienia przestrzegania art. 11, 12, 15 i 16.

3. WYZNACZENIE PORTÓW

W stosownych przypadkach, wykaz portów wyznaczonych do wyładunku morszczuka, zgodnie z art. 15.

4. POWIADOMIENIE PRZED WYŁADUNKIEM

Opis systemów wprowadzonych w celu zapewnienia zgodności z art. 14.

5. KONTROLA WYŁADUNKÓW

Opis urządzeń i systemów wprowadzonych w celu zapewnienia zgodności z przepisami art. 12, 14, 15, 16 i 18.

6. PROCEDURY INSPEKCJI

Krajowe programy kontroli określają procedury, jakie należy stosować:

a) przy przeprowadzaniu inspekcji na morzu i na lądzie;

b) przy wymianie informacji z właściwymi organami wyznaczonymi przez inne państwa członkowskie jako odpowiedzialnymi za krajowy program kontroli w odniesieniu do morszczuka;

c) przy wspólnym nadzorze i wymianie inspektorów, w tym przy wyszczególnianiu uprawnień i kompetencji inspektorów prowadzących działania na wodach innych państw członkowskich.

ZAŁĄCZNIK II

SZCZEGÓŁOWE WARTOŚCI ODNIESIENIA DLA INSPEKCJI

Cel

1. Każde państwo członkowskie określa szczegółowe wartości odniesienia dla inspekcji zgodnie z niniejszym załącznikiem.

Strategia

2. Inspekcja i nadzór działalności połowowej koncentrują się na statkach, które prawdopodobnie będą prowadzić połowy morszczuka. Inspekcje wyrywkowe stosuje się w odniesieniu do przewozu i wprowadzania do obrotu morszczuka, jako uzupełniający mechanizm kontroli krzyżowej, w celu zbadania skuteczności inspekcji i nadzoru.

Priorytety

3. Różnym rodzajom narzędzi połowowych przypisuje się różne poziomy znaczenia, zależnie od stopnia, w jakim ograniczenia w uprawnieniach do połowów wpływają na floty. W związku z tym każde państwo członkowskie określa priorytety szczegółowe.

Wartości docelowe

4. Najpóźniej miesiąc od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie zobowiązane są wdrożyć swoje harmonogramy inspekcji uwzględniające cele wyznaczone poniżej.

Państwa członkowskie określają i opisują strategię kontroli wyrywkowych, którą zamierzają stosować.

Na wniosek Komisja może uzyskać dostęp do planu kontroli wyrywkowych stosowanego przez państwo członkowskie.

a) Poziom inspekcji w portach

Zasadniczo dokładność, jaką należy osiągnąć, powinna odpowiadać co najmniej dokładności, jaka zostałaby osiągnięta przy zastosowaniu prostej metody losowego wyboru, przy czym inspekcją powinno zostać objętych 20 % masy wszystkich wyładunków morszczuka w danym państwie członkowskim.

b) Poziom kontroli w odniesieniu do wprowadzania do obrotu

Inspekcja 5 % ilości morszczuka oferowanego do sprzedaży na aukcjach.

c) Poziom kontroli na morzu

Elastyczna wartość odniesienia: do określenia po szczegółowej analizie działalności połowowej w każdym obszarze. Wartością odniesienia dla inspekcji na morzu jest liczba dni patrolowania obszarów objętych zarządzaniem w odniesieniu do morszczuka, z możliwością ustalenia odrębnej wartości odniesienia dla dni patrolowania określonych obszarów.

d) Poziom nadzoru z powietrza

Elastyczna wartość odniesienia: do określenia po szczegółowej analizie działalności połowowej w każdym obszarze oraz uwzględniająca zasoby będące do dyspozycji państwa członkowskiego.

ZAŁĄCZNIK IIITabela korelacji

Rozporządzenie (WE) nr 811/2004 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 |

Artykuł 2 | Artykuł 4 |

Artykuł 3 | - |

Artykuł 4 | Artykuł 5 |

Artykuł 5 | Artykuł 6 i 7 |

Artykuł 6 | Artykuł 8 |

Artykuł 7 | - |

Artykuł 8 | Artykuł 14 |

Artykuł 9 | Artykuł 15 |

Artykuł 10 | Artykuł 16 |

Artykuł 11 | Artykuł 17 |

Artykuł 12 | Artykuł 18 |

Artykuł 13 | Artykuł 21 |

[1] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

[2] Długoterminowe plany zarządzania północnym stadem morszczuka. Lizbona, 4-8 czerwca 2007 r. Sprawozdanie z posiedzenia Podgrupy STECF ds. Równowagi między Zasobami a ich Eksploatacją.

[3] Ocena skutków długoterminowego planu zarządzania północnym stadem morszczuka. Sprawozdanie Podgrupy STECF ds. Równowagi między Zasobami a ich Eksploatacją.

[4] Dz.U. C […] z […], s. […].

[5] Dz. U. …

[6] Dz.U. L 150 z 30.4.2004, s. 1.

[7] Dz.U. L 261 z 20.10.1993, s. 1.

[8] Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1.

[9] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

[10] Dz.U. L 276 z 10.10.1983, s. 1.