[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 2.12.2010

KOM(2010) 707 wersja ostateczna

2010/0344 (NLE)

Wniosek

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

zmieniająca decyzję Rady 2007/884/WE upoważniającą Zjednoczone Królestwo do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a), art. 168 i 169 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

Podstawa i cele wniosku

Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą VAT”) Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy w celu uproszczenia procedury poboru podatku VAT lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub jego unikania.

Pismem, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 22 lipca 2010 r. Zjednoczone Królestwo wystąpiło o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo w zakresie prawa do odliczania podatku VAT zapłaconego przy najmie lub leasingu pojazdów samochodowych użytkowanych również w celach prywatnych i przyznanego po raz ostatni decyzją Rady 2007/884/WE[1]. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 12 października 2010 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Zjednoczone Królestwo. Pismem z dnia 15 października 2010 r. Komisja powiadomiła Zjednoczone Królestwo o tym, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

Kontekst ogólny

Wspomnianą decyzją Rady upoważniono Zjednoczone Królestwo do stosowania ograniczenia do 50 % prawa odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu najmu lub leasingu samochodów wykorzystywanych przez podatników zarówno do celów służbowych, jak i prywatnych. Jednocześnie użytkowanie przez podatników takich pojazdów będących przedmiotem leasingu lub najmu do celów prywatnych nie miało być traktowane jako odpłatne świadczenie usług. Odstępstwo to eliminuje potrzebę prowadzenia przez najemcę lub leasingobiorcę szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu użytkowanego w celach prywatnych dla każdego z takich pojazdów oraz rozliczania podatku VAT z tytułu wykorzystywania takich pojazdów do celów prywatnych. Odstępstwo, które wygasa z dniem 31 grudnia 2010 r., należy zatem zasadniczo uznać za środek upraszczający.

Odstępstwa przyznaje się zazwyczaj na ograniczony okres, aby umożliwić ocenę stosowności i skuteczności danego środka szczególnego. W tym względzie na podstawie informacji udostępnionych przez Zjednoczone Królestwo Komisja przyjmuje, że podział zakładający wykorzystanie przedmiotowych pojazdów w 50 % na użytek służbowy i w 50 % na użytek prywatny (czy też użytek do jakichkolwiek celów innych niż działalność przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE) w dalszym ciągu odzwierciedla ogólne wykorzystanie do celów służbowych i prywatnych samochodów leasingowanych i najmowanych przez podatników w Zjednoczonym Królestwie. Z tego też względu właściwe jest przedłużenie środka stanowiącego odstępstwo.

Przedłużenie powinno być jednak ograniczone w czasie, aby można było ocenić, czy warunki, na których opiera się odstępstwo, nadal występują. Dlatego też proponuje się przedłużenie odstępstwa do końca 2013 r. i wystąpienie do Zjednoczonego Królestwa o przedstawienie do dnia 1 kwietnia 2013 r. sprawozdania zawierającego przegląd stosowanego procentowego ograniczenia w przypadku ewentualnego ubiegania się o przedłużenie odstępstwa na okres po roku 2013. Decyzja wygasłaby jednak w przypadku wejścia w życie przed tym końcowym terminem unijnych przepisów dotyczących ograniczenia prawa do odliczeń.

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Art. 176 dyrektywy VAT stanowi, że Rada określa wydatki, które nie dają prawa do odliczenia podatku VAT. Do czasu wejścia w życie odpowiednich przepisów państwa członkowskie mają prawo utrzymania wyłączeń obowiązujących w dniu 1 stycznia 1979 r. W związku z tym istnieje pewna liczba przepisów „wstrzymujących”, które ograniczają prawo do odliczenia w odniesieniu do pojazdów silnikowych.

W 2004 r. Komisja przedstawiła wniosek[2] zawierający przepisy określające kategorie wydatków, które mogą podlegać ograniczeniom w zakresie prawa do odliczania, lecz Rada nie zdołała jeszcze osiągną porozumienia w sprawie tego wniosku.

2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

Celem decyzji wykonawczej jest przedłużenie obowiązywania środka upraszczającego, który eliminuje konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji przebiegu dla pojazdów należących do przedsiębiorstwa, a wykorzystywanych w celach prywatnych oraz rozliczania podatku VAT z tytułu takich przebiegów w celach prywatnych, a zatem może ona mieć potencjalnie pozytywny skutek ekonomiczny. Jednakże z uwagi na wąski zakres odstępstwa i ograniczone zastosowanie w czasie, jego oddziaływanie będzie w każdym razie ograniczone.

3. ELEMENTY PRAWNE WNIOSKU

Decyzja wykonawcza opiera się na art. 395 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji instytucji UE. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

Decyzja wykonawcza dotyczy upoważnienia udzielonego państwu członkowskiemu na jego własny wniosek i nie stanowi zobowiązania. Wniosek jest zatem zgodny z zasadą proporcjonalności.

Biorąc pod uwagę ograniczony zakres odstępstwa, szczególny środek jest proporcjonalny do wyznaczonego celu.

4. SKUTKI BUDŻETOWE

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

5. ELEMENTY FAKULTATYWNE

Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia.

2010/0344 (NLE)

Wniosek

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

zmieniająca decyzję Rady 2007/884/WE upoważniającą Zjednoczone Królestwo do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a), art. 168 i 169 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[3], w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 22 lipca 2010 r., Zjednoczone Królestwo wystąpiło o upoważnienie do przedłużenia stosowania środka stanowiącego odstępstwo w celu dalszego ograniczania prawa do odliczenia przez najemcę lub leasingobiorcę podatku VAT od opłat z tytułu najmu lub leasingu samochodu osobowego, w przypadku gdy taki samochód nie jest wykorzystywany wyłączenie do celów służbowych.

2. Pismem z dnia 12 października 2010 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Zjednoczone Królestwo. Pismem z dnia 15 października 2010 r. Komisja powiadomiła Zjednoczone Królestwo o tym, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

3. Decyzją Rady 2007/884/WE z dnia 20 grudnia 2007 r. upoważniającą Zjednoczone Królestwo do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a), art. 168 i 169 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[4] upoważniono Zjednoczone Królestwo do ograniczenia do 50% prawa najemcy lub leasingobiorcy do odliczania podatku VAT naliczonego od opłat z tytułu najmu lub leasingu samochodu osobowego, w przypadku gdy taki samochód nie był wykorzystywany wyłącznie w celach służbowych. Zjednoczonemu Królestwu zezwolono również na to, by użytkowania do celów prywatnych samochodu będącego przedmiotem najmu lub leasingu przez podatnika na potrzeby swojej działalności gospodarczej nie traktowało jako odpłatnego świadczenia usług. Ten środek upraszczający zlikwidował konieczność ewidencjonowania przez najemcę lub leasingobiorcę kilometrów przejechanych samochodem służbowym w celach prywatnych oraz rozliczania dla każdego pojazdu podatku od faktycznej liczby kilometrów przejechanych w celach prywatnych.

4. Według informacji przekazanych przez Zjednoczone Królestwo ograniczenie do 50 % prawa do odliczenia nadal odpowiada rzeczywistości, jeśli chodzi o wykorzystanie przedmiotowych pojazdów przez najemcę lub leasingobiorcę do celów działalności gospodarczej i celów innych niż związane z działalnością przedsiębiorstwa. Właściwe jest zatem upoważnienie Zjednoczonego Królestwa do stosowania środka w kolejnym ograniczonym czasowo okresie, do dnia 31 grudnia 2013 r.

5. Jeśli Zjednoczone Królestwo uzna za konieczne przedłużenia stosowania środka na okres po roku 2013, najpóźniej do dnia 1 kwietnia 2013 r. wraz z wnioskiem o przedłużenie należy przedłożyć Komisji sprawozdanie zawierające przegląd stosowanego wskaźnika procentowego.

6. W dniu 29 października 2004 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG, obecnie dyrektywę 2006/112/WE, obejmujący harmonizację kategorii wydatków, w odniesieniu do których mogą mieć zastosowanie wyjątki od prawa do odliczeń. Zgodnie z tym wnioskiem wyjątki od tego prawa do odliczeń można stosować do pojazdów samochodowych. Ustanowiony niniejszą decyzją środek stanowiący odstępstwo powinien wygasnąć w dniu wejścia w życie wspomnianej dyrektywy zmieniającej, jeżeli data jej wejścia w życie będzie wcześniejsza niż data wygaśnięcia środka określona w niniejszej decyzji.

7. Odstępstwo nie ma wpływu na zasoby własne Unii pochodzące z podatku od wartości dodanej.

8. Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/884/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2007/884/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) Artykuł 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Niniejsza decyzja wygasa w dniu wejścia w życie przepisów unijnych określających wydatki związane z pojazdami samochodowymi, które nie dają prawa do pełnego odliczenia podatku VAT, lecz nie później niż dnia 31 grudnia 2013 r.

Do wniosku o przedłużenie tych środków załącza się sprawozdanie, przekazane Komisji najpóźniej do dnia 1 kwietnia 2013 r., obejmujące przegląd stosowanego procentowego ograniczenia prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu najmu lub leasingu pojazdów, które nie są wykorzystywane wyłącznie do celów służbowych.”

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący[pic][pic][pic]

[1] Dz.U. L 346 z 29.12.2007, s. 21.

[2] COM(2004) 728 wersja ostateczna (Dz.U. C 24 z 29.1.2005, s. 10).

[3] Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

[4] Dz.U. L 346 z 29.12.2007, s. 21.