ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
64.

wzywa instytucje, agencje i organy UE, a także państwa członkowskie i ich organy ścigania do współpracy i konkretnego koordynowania swoich działań w celu walki z wykorzystywaniem ICT do popełniania przestępstw związanych z handlem ludźmi, napastowaniem seksualnym lub nękaniem za pomocą nowych technologii, gdyż przestępstwa te mają często charakter transgraniczny, a koordynacja na szczeblu UE ma zasadnicze znaczenie dla ich ścigania; wzywa państwa członkowskie do przeprowadzenia przeglądu i potencjalnie rewizji swojego prawa karnego w celu dopilnowania, aby nowe formy przemocy cyfrowej były jasno zdefiniowane i uznane oraz aby były wprowadzone odpowiednie tryby ścigania takich przestępstw; wzywa państwa członkowskie do stworzenia portali, dzięki którym obywatele będą mieć w internecie swoje własne bezpieczne i zapewniające poufność miejsce, gdzie mogą zgłaszać przypadki napastowania użytkowników internetu; wzywa do uwzględnienia tych kwestii w strategii UE w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego i w działalności Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością; wzywa Komisję do promowania szkoleń i budowania potencjału w zakresie wsparcia dla ofiar w dziedzinie digitalizacji wśród policji i organów sądowych, a także wsparcia psychologicznego podczas postępowań sądowych związanych z tymi sprawami;
23.

wzywa państwa członkowskie do zachęcania państw, które nie są jej stronami, do dołączenia do konwencji haskiej z 1993 r., co zagwarantuje, że wszystkie dzieci będą korzystały z tych samych standardów i przyczyni się do uniknięcia równoległego systemu o mniejszych gwarancjach; wzywa państwa członkowskie, by nie dopuściły do nadmiernej biurokracji w procedurze uznawania adopcji międzynarodowych uznanych już w innym państwie członkowskim;
J.

mając na uwadze, że zabójstwo Paoli Barrazy w dniu 24 stycznia 2016 r., obrończyni praw osób LGBTI, kobiety transpłciowej i członkini stowarzyszenia Tęcza, uwidoczniło rosnące niebezpieczeństwo, na jakie narażona jest społeczność LGBTI w Hondurasie; mając na uwadze, że to zabójstwo jest ostatnim z szeregu zabójstw dokonanych w ciągu ostatnich 11 miesięcy na aktywnych członkach organizacji działających na rzecz praw osób LGBTI, w wyniku których zginęli m.in. Angy Ferreira, Violeta Rivas, Gloria Carolina Hernández Vásquez (znana również jako Génesis Hernández), Jorge Alberto Castillo, Estefanía Zúñiga, Henry Matamoros oraz Josselin Janet Aceituno Suazo; mając na uwadze, że od 1994 r. zamordowanych zostało w Hondurasie ponoć 235 osób LGBTI, a tylko 48 spraw trafiło do sądu; mając na uwadze, że krajowy komisarz ds. praw człowieka twierdzi, że 92 % zabójstw nie zostało odpowiednio zbadanych i dlatego nie zostały one wyjaśnione;
20.

przypomina, że obecnie tylko 1 % młodych osób korzystających ze szkolenia zawodowego połączonego z pracą, w tym praktykantów, bierze udział w programach z zakresu mobilność w trakcie szkolenia; zwraca uwagę na dużą potrzebę stworzenia sprzyjających warunków dla rozwijania mobilności praktykantów w obrębie UE, aby zapewnić im takie same szanse, jak studentom szkół wyższych; zachęca zatem Unię Europejską do sformułowania statutu „europejskiego praktykanta”; apeluje do UE i państw członkowskich o dopilnowanie, by zarówno praktyki, jak i staże pozostawały formą szkolenia, która nie jest wykorzystywana jako źródło siły roboczej o niepewnym statusie, nie prowadzi do zastępowania pełnoetatowych specjalistów i która gwarantuje godne warunki pracy i prawa studentów, w tym prawa finansowe i prawa w kontekście wynagrodzeń; zachęca również Komisję do przeanalizowania konsekwencji związanych z wprowadzeniem wyżej wspomnianego statutu, monitorowania realizacji związanych z tym środków, nakłonienia wszystkich zainteresowanych podmiotów, w tym europejski sojusz na rzecz przygotowania zawodowego, do stosowania się do sformułowanych w nim zaleceń z myślą o poprawie warunków, jakości i dostępności praktyk w UE, a także do uznania tej kwestii za strategiczny priorytet;
56.

zauważa, że mimo roli odgrywanej przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM), różnice w uregulowaniach stosowanych do flot UE i państw trzecich prowadzących działalność w ramach tych samych połowów są przyczyną poważnych problemów dla rybaków z UE; uważa, że UE musi zintensyfikować wysiłki w basenie Morza Śródziemnego poprzez ściślejszą współpracę z organami lokalnymi, organizacjami regionalnymi, instytucjami naukowymi, ośrodkami monitorowania i klastrami rybołówstwa; w poszczególnych krajach; uważa, że UE ma do odegrania ważną rolę w rozwiązywaniu konfliktów między statkami na Morzu Śródziemnym, i wzywa Komisję do rozważenia możliwości wsparcia i pomocy dla rybaków, którzy są często poddani konfrontacji ze statkami państw trzecich, oraz do nawiązania ściślejszej współpracy z krajami położonymi na południowym wybrzeżu Morza Śródziemnego;
I.

mając na uwadze, że niedawne wydarzenia w Polsce, szczególnie spór polityczny i prawny dotyczący składu Trybunału Konstytucyjnego i nowych zasad jego funkcjonowania (który dotyczy między innymi kwestii rozpatrywania spraw i ich kolejności, podniesienia kworum i większości niezbędnej do podejmowania przez Trybunał decyzji) wzbudziły obawy co do zdolności Trybunału Konstytucyjnego do pełnienia przypisanej mu roli strażnika konstytucji i gwarantowania poszanowania praworządności;
J.

mając na uwadze, że w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) …/… z dnia XXX w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej glifosat, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 (zwanym dalej „projektem rozporządzenia wykonawczego”) proponuje się – w oparciu o ocenę naukową przeprowadzoną przez BfR i EFSA – by zezwolić na stosowanie glifosatu do dnia 30 czerwca 2031 r., tj. przez maksymalny możliwy okres, do wszelkich zastosowań, z ograniczeniem stosowania jednego ze składników obojętnych, oraz proponuje się ustalenie przez państwa członkowskie wykazu składników obojętnych niedopuszczanych do stosowania w środkach ochrony roślin, bez żadnych prawnie wiążących warunków dotyczących jego stosowania, a jedynie z wymogiem podania informacji potwierdzających dotyczących właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego;
11.

z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie uchwały parlamentarnej w sprawie roli społeczeństwa obywatelskiego w demokratycznym rozwoju kraju oraz zwraca uwagę na zacieśnienie współpracy między instytucjami państwowymi a organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w tym na udział tych organizacji w posiedzeniach Krajowej Rady do spraw Integracji Europejskiej; wyraża uznanie z powodu przyjęcia harmonogramu działań w dziedzinie społeczeństwa obywatelskiego i zachęca do jego szybkiego wdrożenia; zaleca podjęcie kroków w celu zinstytucjonalizowania współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, aby umocnić demokrację oraz ochronę praw człowieka i wolności obywatelskich dzięki udziałowi społeczeństwa i zwiększyć przejrzystość procesu podejmowania decyzji; wzywa właściwe władze do ograniczenia przeszkód administracyjnych dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz do przeglądu przepisów podatkowych i innych odnośnych przepisów z myślą o ułatwieniu przekazywania prywatnych darowizn; wzywa właściwe władze, by zachęcały organizacje społeczeństwa obywatelskiego do aktywnego udziału w nadzorowaniu procesu wyborczego oraz do zaangażowania w terminowe udzielanie obywatelom wyczerpujących informacji o procesie przystąpienia do UE;
45.

wzywa Komisję do skorzystania z selektywnego podejścia przy opracowywaniu wniosków ustawodawczych dotyczących stosowania narzędzi i technik połowowych, tak aby uwzględnić rzeczywisty wpływ tych narzędzi i technik połowowych na nieprzemysłowe zasoby rybne na wszystkich odpowiednich obszarach; zwraca się do Komisji o zadbanie o to, aby wszelkie inicjatywy ustawodawcze były poddawane uprzednim szczegółowym ocenom oddziaływania przy uwzględnieniu szczególnych okoliczności mających zastosowanie na każdym obszarze połowowym; uważa, że nieselektywne podejście do stosowania narzędzi i technik połowowych ma głęboki wpływ na możliwości przetrwania już zmarginalizowanych społeczności nadbrzeżnych i wyspiarskich, ponieważ powoduje intensywniejsze wyludnienie oraz utrudnia rozwój i innowacje; uważa, że należy dyskryminować pozytywnie tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne; uważa, że takie podejście, podobnie jak w przypadku wniosku w sprawie zakazu stosowania sieci dryfujących, sugeruje, że Komisja wciąż dostosowuje się do zdecentralizowanej reformy WPRyb, którą współustawodawcy postanowili przyjąć; przypomina Komisji o obowiązku działania z zachowaniem ram regionalizacji określonych w nowym rozporządzeniu w sprawie WPRyb;
42.

popiera pomysł określenia na nowo stosunków UE z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku poprzez wzmocnienie polityki równych partnerów z poszanowaniem demokratycznej przestrzeni politycznej rządów suwerennych krajów do podejmowania decyzji politycznych w interesie swoich obywateli oraz poprzez wzmocnienie zasady dobrych rządów i praw człowieka jako kluczowych elementów porozumienia po wygaśnięciu umowy z Kotonu oraz poprzez skuteczne zacieśnienie powiązań pomiędzy polityką UE w zakresie celów na rzecz rozwoju dotyczących handlu, bezpieczeństwa, zmian klimatu i migracji, tak by doprowadzić do wzajemnego umocnienia tych polityk; apeluje o ustanowienie formalnych uprawnień kontrolnych w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rozwoju, na przykład w drodze wiążącego porozumienia międzyinstytucjonalnego na mocy art. 295 Traktatu z Lizbony; wzywa do ustanowienia sprawiedliwego i ambitnego partnerstwa UE-AKP na okres po 2020 r., opartego na zasadach odpowiedzialności i wzajemnego szacunku między partnerami mającymi jednakowe prawa i obowiązki, które w większym stopniu skoncentrowane będzie na wspólnych wyzwaniach i interesach, i które będzie lepiej dostosowane do dokonania prawdziwej zmiany w odniesieniu do woli obu stron i wyzwań, przed którymi stoją; zwraca się do Unii Europejskiej o promowanie instrumentów handlu zewnętrznego z państwami AKP, w szczególności umów o partnerstwie gospodarczym, w celu dokonania prawdziwej zmiany w odniesieniu do bezpieczeństwa i dobrobytu obu stron;
33.

zauważa pewne działania i domaga się większych postępów w zakresie trwałego powrotu osób wewnętrznie przesiedlonych i uchodźców, w tym w zakresie zatrudnienia, edukacji, ochrony socjalnej, zwrotu mienia i opieki zdrowotnej na szczeblu lokalnym; podkreśla znaczenie zachęcania ich do trwałego powrotu do Bośni i Hercegowiny, zwłaszcza do Republiki Serbskiej; apeluje do organów władzy na wszystkich szczeblach o ochronę tych osób i przyspieszenie procesu ich powrotu dzięki wprowadzeniu i zastosowaniu wszelkich niezbędnych środków legislacyjnych i administracyjnych; wzywa do skutecznego wdrożenia zweryfikowanej strategii dotyczącej załącznika VII do porozumienia pokojowego z Dayton; wzywa Komisję do zapewnienia odpowiedniego wsparcia finansowego i wsparcia w zakresie projektów, aby ułatwić ten proces; zwraca uwagę na ciągle wysoką liczbę osób zaginionych i apeluje do władz o zapewnienie intensywnej współpracy oraz o zwiększenie wysiłków na rzecz odnalezienia 7 019 osób nadal uznawanych za zaginione w wyniku wojny; podkreśla potrzebę dalszego opracowywania alternatywnych podejść do sprawiedliwości, między innymi przy wykorzystaniu strategii UNDP dotyczącej sprawiedliwości okresu przejściowego; wzywa władze w Bośni i Hercegowinie, by zainwestowały znaczne zasoby w odpowiednie programy;
53.

uznaje zalecenie Trybunału Obrachunkowego, by Komisja jasno wykazała finansową i rozwojową dodatkowość dotacji UE w projektach obejmujących łączenie instrumentów finansowania; popiera planowane przez Komisję rozszerzenie zakresu łączenia instrumentów finansowania, aby objąć nim obszary wykraczające poza infrastrukturę, np. zrównoważone rolnictwo, sektory społeczne i rozwój lokalnego sektora prywatnego, jeżeli Komisja przedstawi przekonujące argumenty; podkreśla jednak, że wszelkie operacje łączenia źródeł finansowania muszą być w pełni zgodne z zasadami skuteczności rozwoju, np. z zasadą odpowiedzialności za własny rozwój, rozliczalności i przejrzystości, by zapewnić, że operacje te służą osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju; wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny mechanizmu łączenia pożyczek z dotacjami oraz do zwiększenia jej zdolności zarządzania projektami obejmującymi łączenie instrumentów finansowania, zgodnie z zaleceniem Trybunału Obrachunkowego; apeluje do Komisji o zdemokratyzowanie struktury zarządzania unijnej platformy na rzecz instrumentów łączonych, a także regionalnych instrumentów łączonych, przez odpowiednią współpracę z wszystkimi właściwymi zainteresowanymi stronami na szczeblu lokalnym, w tym rządami partnerskimi, parlamentami krajowymi, podmiotami sektora prywatnego, związkami zawodowymi i lokalnymi społecznościami; wzywa Komisję do zaostrzenia kryteriów przyznawania pomocy w formie dotacji i ustalania ich kwot, a także do szczegółowego określenia wartości dodanej łączenia instrumentów finansowania w poszczególnych projektach;
118.

zwraca również uwagę, że według ostatnich prognoz Eurostatu proporcja osób w wieku 65 lat i starszych w stosunku do osób w wieku 15–64 lata wzrośnie z 27,5 % na początku 2013 r. do niemal 50 % do 2050 r.; zauważa, że oznaczałoby to zmianę obecnego układu, w którym na każdą osobę w wieku 65 lat lub starszą przypadają cztery osoby w wieku produkcyjnym, i doprowadziło do sytuacji, w której na każdą osobę w wieku 65 lat lub starszą przypadałyby zaledwie dwie osoby w wieku produkcyjnym;
24.

apeluje do Komisji, by zachęcała do dalszych badań mających ustalić, w jaki sposób wiedza o UE jest obecnie przekazywana w szkołach w całej Europie, w jaki sposób uwzględnia się ją w programach nauczenia i na egzaminach oraz czy nauczyciele i pedagodzy mają wystarczający dostęp do odpowiednich unijnych programów i działań na rzecz rozwoju zawodowego, uczenia się przez całe życie oraz platform wymiany najlepszych praktyk oraz czy finansowane działania mające na celu skuteczne włączanie wiedzy o UE do szkolnych programów nauczania mają w rzeczywistości wpływ na szkoły;
31.

wzywa do podjęcia większych wysiłków w celu opracowania i pełnego wdrożenia zintegrowanego systemu ochrony roślin przez wspieranie badań nad niechemicznymi alternatywami i środkami niskiego ryzyka, zdefiniowanymi w odnośnych aktach prawnych, oraz nad bardziej przyjaznymi dla środowiska pestycydami; przestrzega przed profilaktycznym stosowaniem środków ochrony roślin i podkreśla w tym względzie, że systemy zintegrowanej ochrony roślin powinny wykorzystywać w bardziej przemyślany sposób współdziałanie środków biologicznych i chemicznych; podkreśla, że należy w większej mierze wspierać innowacje w zakresie alternatywnych substancji niskiego ryzyka, jak zdefiniowano w odnośnych aktach prawnych, oraz fizyczne interwencje, przy czym należy pobudzać do działań ekologicznych i prowadzić kontrolę pod tym kątem na szczeblu europejskim; wyraża zaniepokojenie, że obecne podejście do udzielania zezwolenia na stosowanie środków ochrony roślin nie jest zadowalające oraz że opóźnia się przyjęcie przepisów prawnych dotyczących zintegrowanych środków ochrony roślin; apeluje do Komisji o przedstawienie planu działania w dążeniu do bardziej zrównoważonego systemu ochrony roślin, który obejmowałby usługi w zakresie doradztwa; zauważa, że mechanizmy kontroli biologicznej związane ze szkodnikami i chorobami mogą pomóc w zmniejszeniu zużycia pestycydów oraz przyczynić się do zwiększenia odporności roślin;
18.

wzywa Komisję, aby w odniesieniu do danych programu Copernicus jak najszybciej jasno zdefiniowała rolę podstawowych usług publicznych (jakie produkty są dostarczane w ramach polityki otwartego i nieograniczonego dostępu, procedury dodawania nowych produktów) i co należy pozostawić w gestii sektora usług pochodnych; zwraca się do Komisji o ocenę zapotrzebowania na dane z obserwacji Ziemi o bardzo wysokiej rozdzielności do wewnętrznych celów operacyjnych UE; uważa, że takie dane należy zamawiać u europejskich dostawców komercyjnych, tak aby wzmocnić pozycję europejskiego przemysłu i umożliwić mu sprzedawanie usług na komercyjnych rynkach światowych; wzywa również Komisję do podjęcia środków mających usprawnić składanie przez organy publiczne zamówień na usługi związane z przestrzenią kosmiczną, w tym przez zachęcanie do przedkomercyjnych zamówień publicznych, w szczególności celem wsparcia innowacyjnych MŚP;
12.

wzywa UE, zwłaszcza Europejską Służbę Działań Zewnętrznych, do uważnego monitorowania zasad praworządności w Tadżykistanie, szczególnie jeśli chodzi o prawo do zrzeszania się i zakładania partii politycznych, w związku z wyborami parlamentarnymi, które mają się odbyć w 2020 r., a także, w stosownych przypadkach, do omawiania niepokojących kwestii z władzami Tadżykistanu, do oferowania pomocy i do składania Parlamentowi regularnych sprawozdań; zwraca się do delegatury UE w Duszanbe, by dalej odgrywała aktywną rolę w tej dziedzinie;
A.

mając na uwadze, że w dniu 9 lutego 2009 r. przedsiębiorstwo Syngenta France S.A.S. zwróciło się, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do właściwego organu Niemiec z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i paszy zawierających kukurydzę Bt11 × MIR162 × MIR604 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;
—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (5),
4.

przypomina o smutnej drugiej rocznicy nielegalnej aneksji Półwyspu Krymskiego przez Federację Rosyjską w dniu 20 lutego 2014 r.; ponownie surowo potępia ten akt, który stanowił naruszenie prawa międzynarodowego; wyraża swoje silne zaangażowanie w politykę nieuznawania nielegalnej aneksji Krymu i na rzecz nałożonych w jej wyniku sankcji oraz wzywa, by w związku z zakazem działalności Medżlisu rozważyć rozszerzenie listy osób objętych sankcjami UE; wzywa wszystkie państwa członkowskie do rygorystycznego przestrzegania tej listy; ubolewa z powodu wizyt na Krymie – zorganizowanych bez zgody władz ukraińskich – które złożyli niektórzy politycy z państw członkowskich UE, w tym członkowie ich parlamentów narodowych i posłowie do Parlamentu Europejskiego, oraz apeluje do parlamentarzystów o powstrzymanie się od takich wizyt w przyszłości;
9.

zwraca się do Komisji oraz państw członkowskich o zapewnienie dodatkowego wsparcia, szkoleń i wytycznych mniejszym i słabiej rozwiniętym jednostkom terytorialnym, których zasoby i potencjał są bardziej ograniczone i w przypadku których obciążenie administracyjne związane z wdrażaniem tych narzędzi i ich złożonością mogą sprawić, że okażą się one się trudne do zrealizowania na etapie planowania i wdrażania; przypomina, że dążenie do spójności terytorialnej jest procesem oddolnym, w który muszą zostać zaangażowane także mniejsze jednostki administracyjne, bez wykluczania lub dyskryminacji w zakresie dostępu do narzędzi ZIT i RLKS; apeluje do Komisji o informowanie o wynikach najlepszych praktyk w każdym z z państw członkowskich oraz sugeruje wymianę dobrych praktyk poprzez stworzenie sieci internetowej zapewniającej tym jednostkom równe szanse dostępu do wyżej wymienionych narzędzi; zachęca władze krajowe i regionalne do zaproponowania rozwiązań służących grupowaniu małych jednostek administracyjnych z uwzględnieniem wymiaru terytorialnego i szczególnych potrzeb rozwojowych;
23.

uważa, że do powstawania nieuzasadnionych barier pozataryfowych przyczynia się również wiele krajowych praktyk administracyjnych, w tym wymogi poświadczania dokumentów przez krajowe organy lub urzędy; wzywa państwa członkowskie do zastosowania rozwiązań w zakresie e-rządzenia – obejmujących nadanie priorytetu interoperacyjności i podpisom cyfrowym – w celu modernizacji administracji publicznej, biorąc za przykład Estonię i Danię, co zapewni obywatelom i przedsiębiorcom większy i lepszy dostęp do usług cyfrowych, a także do ułatwiania współpracy transgranicznej i interoperacyjności administracji publicznych, bez osłabiania ochrony danych osobowych; uważa, że e-rządzenie stanowi ważne narzędzie dla przedsiębiorstw, jednak nie powinno ono wykluczać alternatywnych dróg zdobywania informacji ani stawiać w niekorzystnym położeniu obywateli, którzy nie mogą uzyskać dostępu do usług elektronicznych;
6.

przypomina władzom Dżibuti o ich zobowiązaniu, zgodnie z wytycznymi w sprawie obserwacji wyborów w Unii Afrykańskiej i misji obserwacyjnych, do ochrony dziennikarzy; potępia sposób, w jaki są traktowani dziennikarze i przypomina władzom Dżibuti o znaczeniu wolności prasy i prawa do sprawiedliwego procesu; domaga się uzasadnionego wyjaśnienia przez władze Dżibuti kwestii traktowania dziennikarzy; zdecydowanie potępia prześladowanie i więzienie bez przedstawienia zarzutów w okresie poprzedzającym wybory prezydenckie liderów opozycji, dziennikarzy i niezależnych obrońców praw człowieka; wzywa władze Dżibuti do zaprzestania represjonowania przeciwników politycznych i dziennikarzy oraz do uwolnienia wszystkich tych, którzy zostali uwięzieni z przyczyn politycznych oraz za wykonywanie prawa do wolności mediów; wzywa władze Dżibuti do dokonania przeglądu krajowego prawodawstwa dotyczącego stanu wyjątkowego, aby uzgodnić je w pełni z prawem międzynarodowym;
—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (1) (rozporządzenie w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności), a w szczególności art. 26 ust. 5 i 7 tego rozporządzenia,
A.

mając na uwadze, że w wyroku z dnia 6 października 2015 r. w sprawie C-362/14 (Maximillian Schrems przeciwko Data Protection Commissioner) Europejski Trybunał Sprawiedliwości stwierdził nieważność decyzji w sprawie „bezpiecznej przystani” i wyjaśnił, że odpowiedni poziom ochrony w państwie trzecim należy rozumieć jako „merytorycznie równoważny” poziomowi ochrony gwarantowanemu w Unii, co pociąga za sobą potrzebę zakończenia negocjacji w sprawie Tarczy Prywatności UE-USA, tak aby zapewnić pewność prawa co do tego, jak należy przekazywać dane osobowe z UE do USA;
13.

podkreśla znaczenie uwzględniania koncepcji spójności polityki na rzecz rozwoju; wzywa Komisję i ESDZ, aby w ścisłej współpracy z innymi partnerami przedstawiły konkretne propozycje lepszego włączania spójności polityki na rzecz rozwoju do unijnego podejścia do realizacji programu działań do roku 2030, oraz wzywa do uwzględnienia tego nowego podejścia we wszystkich instytucjach UE;
5.

wzywa Komisję do należytego uwzględnienia obaw wyrażonych przez przedsiębiorstwa unijne, związki zawodowe i inne zainteresowane strony co do konsekwencji dla miejsc pracy w UE, środowiska, standardów i zrównoważonego wzrostu gospodarczego we wszystkich zainteresowanych sektorach przemysłu wytwórczego oraz konsekwencji dla przemysłu UE ogółem, a także wzywa w tym kontekście do zapewnienia ochrony miejsc pracy w UE;