PL

Bruksela, dnia 5.12.2006

KOM(2006) 774 wersja ostateczna

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2007 r. i związane z nimi warunki dla pewnych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Kontekst wniosku |

| Podstawa i cele wnioskuRozporządzenie w sprawie rocznych wielkości dopuszczalnych połowów stanowi główny instrument polityki ochrony zasobów w ramach wspólnej polityki rybackiej. Od kilku lat instrument ten staje się w coraz bardziej złożony. Wynika to z wprowadzenia ograniczeń nakładu połowowego w ramach planów odbudowy stad oraz z włączenia środków tymczasowych i odstępstw do innych aktów prawnych (takich jak rozporządzenie dotyczące środków technicznych, rozporządzenie dotyczące ograniczenia nakładu połowowego odnośnie do gatunków głębinowych itd). Złożoność instrumentu potęgują czynniki dotyczące łowisk mieszanych, ponieważ ustalanie niektórych całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) w przypadku gatunków łowionych w tych samych łowiskach jest wzajemnie powiązane.Dnia 20 października 2006 r. Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) udostępniła opinię naukową dotyczącą większości zasobów objętych rozporządzeniem w sprawie wielkości dopuszczalnych połowów, a w dniach 6-10 listopada 2006 r. odbyło się posiedzenie Komitetu Naukowo-Technicznego i Gospodarczego ds. Rybołówstwa (STECF) działającego w ramach Komisji. Sprawozdania powyższych organów stanowią podstawę niniejszego wniosku.W opinii wydanej przez ICES ponownie podkreślono zły stan wielu zasobów rybnych w wodach terytorialnych Wspólnoty. Większość zasobów jest eksploatowana w stopniu, który przewyższa poziomy odpowiadające maksymalnemu potencjalnemu połowowi. Eksploatacja wielu zasobów przekracza poziomy zapobiegawcze, a pewna część zasobów o kluczowym znaczeniu, łącznie z większością stad dorsza, jest eksploatowana na poziomach odpowiadających bardzo wysokiemu ryzyku niepowodzenia reprodukcji.Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 zobowiązuje Komisję do corocznego proponowania ograniczeń połowowych i ograniczeń nakładu połowowego w celu zagwarantowania, że wspólnotowe rybołówstwo jest ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważone. |

| Kontekst ogólnyZasoby rybne są często nadmiernie eksploatowane z różnych przyczyn, z których główną jest nadmierny połów ryb. Rada co roku ustala ograniczenia połowowe, lecz rzeczywisty poziom połowów w wielu przypadkach przewyższa poziom, który gwarantowałby zrównoważony pozysk. Wynika to z faktu, że ograniczenia połowowe czasami ustala się na poziomach, które są zbyt wysokie, aby zapewnić równowagę, a w pewnych przypadkach z niewystarczającego egzekwowania tych ograniczeń połowowych. W ostatnich latach w przypadku niektórych łowisk wprowadzono ograniczenia nakładu, tak aby wzmocnić ograniczenia połowowe; ponadto w odniesieniu do niektórych stad wprowadzono wieloletnie plany odbudowy stad w celu ustalenia rocznych ograniczeń połowowych w ramach osiągania zrównoważenia poprzez stopniowe ograniczanie śmiertelności połowowej. Brak skutecznej kontroli połowów i nakładu połowowego spowoduje dalsze uszczuplenie zasobów rybnych. Takie uszczuplenie stoi w sprzeczności z celem wspólnej polityki rybackiej, który polega na dążeniu do zrównoważonego rybołówstwa we Wspólnocie. |

| Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosekObowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek, wygasają dnia 31 grudnia 2006 r. |

| Spójność z innymi politykami i celami UniiProponowane środki opracowano zgodnie z celami wspólnej polityki rybackiej i są one zgodne ze polityką Wspólnoty w zakresie zrównoważonego rozwoju. |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena wpływu |

| Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

| Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentówWniosek uwzględnia konsultacje przeprowadzone z regionalnymi komitetami doradczymi, które już ustanowiono, z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury (komitet ten składa się z przedstawicieli organizacji branżowych reprezentujących sektor produkcyjny, branżę przetwórczą oraz handel produktami rybołówstwa i akwakultury, a także przedstawicieli organizacji niebranżowych reprezentujących interesy konsumentów oraz aspekty ochrony środowiska i rozwoju) oraz z Komitetem ds. Rybołówstwa i Akwakultury. Konsultacje przeprowadzono na podstawie komunikatu Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącego poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 wersja ostateczna), który określa zasady tzw. wczesnego prognozowania, oraz na podstawie komunikatu Komisji do Rady dotyczącego wielkości dopuszczalnych połowów na 2007 r. (COM(2006) 499 wersja ostateczna), który zawiera opinie i zamierzenia Komisji w zakresie wniosków w sprawie TAC i kwot, w oczekiwaniu na opinię naukową na temat stanu zasobów w 2007 r. |

| Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki zostały one uwzględnioneRegionalne komitety doradcze kładą nacisk na konieczność zagwarantowania, że wszelkie zmiany w rocznych TAC oraz kwotach będą stopniowe, tak aby zminimalizować krótkotrwałe zakłócenia działalności gospodarczej. Jak wynika ze szczegółowego wyjaśnienia wniosku, które zamieszczono poniżej, wniosek uwzględnia zasadę stopniowego dostosowania i ograniczania rocznych zmian w zakresie wielkości dopuszczalnych połowów. |

| Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

| Dziedziny nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosekBiologia rybacka i ekonomika rybacka |

| Zastosowana metodologiaKonsultacje z niezależną międzynarodową organizacją naukową, ICES oraz organizacja plenarnego posiedzenia STECF. |

| Główne organizacje/eksperci, z którymi się skonsultowano- Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES), październik 2006 r.- Komitet Naukowo-Techniczny i Gospodarczy ds. Rybołówstwa (STECF), listopad 2006 r. |

| Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych poradWymieniono potencjalnie poważne zagrożenia, których skutki mogłyby być nieodwracalne. Osiągnięto jednomyślność co do faktu występowania tego typu zagrożeń. |

| STECF potwierdził, a w niektórych przypadkach rozszerzył, opinię przedstawioną przez ICES. |

| Sposób udostępnienia porad ekspertówPo formalnym przyjęciu przez Komisję wszystkie sprawozdania STEFC są dostępne na stronie internetowej DG ds. Rybołówstwa. |

| Ocena wpływuŚrodki w zakresie ograniczeń połowowych i nakładu połowowego muszą zostać przyjęte przez organy publiczne zgodnie z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002. Proponowane środki, o ile zostaną wdrożone, spowodują ogólne zmniejszenie wielkości dopuszczalnych połowów dla statków wspólnotowych. Niniejszy wniosek zawiera nie tylko decyzje krótkoterminowe, ale także stanowi część długoterminowego podejścia, dzięki któremu poziom połowów zostanie stopniowo obniżony do poziomów, które zapewnią długotrwałe zrównoważenie.W krótkoterminowej perspektywie rezultatem podejścia przyjętego we wniosku będzie zmniejszenie TAC, ale wielkości dopuszczalne połowów wzrosną wraz z odbudową nadmiernie wyeksploatowanych stad. Przewiduje się, że średnio- i długoterminowe skutki przyjętego podejścia będą miały ograniczony wpływ na środowisko, w wyniku zmniejszenia nakładu połowowego, wprowadzonych w sektorze połowów ograniczeń dotyczących liczby statków i/lub średniego nakładu połowowego w przeliczeniu na statek oraz niezmienionych lub zwiększonych wyładunków. |

Aspekty prawne wniosku |

| Krótki opis proponowanych działańWniosek określa ograniczenia połowowe i ograniczenia nakładu połowowego mające zastosowanie do wspólnotowego rybołówstwa, a także do międzynarodowego rybołówstwa, w którym uczestniczą statki wspólnotowe. Wprowadzenie tych ograniczeń zmierza do osiągnięcia celu wspólnej polityki rybackiej, polegającego na zagwarantowaniu, że połowy są utrzymane na ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważonym poziomie. |

| Podstawa prawnaArtykuł 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 |

| Zasada pomocniczościNiniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

| Zasada proporcjonalnościWniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następującego względu. |

| Wspólna polityka rybacka jest jedną ze wspólnych polityk i z tego powodu powinna być wdrażana na podstawie rozporządzeń Rady. Rozporządzenie Rady, o którym mowa, przydziela państwom członkowskim wielkości dopuszczalne połowów, ale państwa członkowskie mają pełną swobodę przydzielania tych wielkości regionom lub podmiotom gospodarczym według własnego uznania; państwa członkowskie posiadają więc dużą możliwość manewru przy podejmowaniu decyzji związanej z wyborem modelu społeczno-gospodarczego, na którego podstawie przydzielone im wielkości dopuszczalne połowów zostaną wykorzystane. |

| Niniejszy wniosek nie powoduje żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje niniejsze rozporządzenie co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki przeznaczone na jego wdrożenie. |

| Wybór instrumentów |

| Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

| Inne środki nie byłyby odpowiednie z następującego względu:Niniejszy wniosek dotyczy gospodarki rybackiej, którą zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2371/2002 należy realizować na podstawie corocznego rozporządzenia Rady przyjmowanego większością kwalifikowaną. |

Wpływ na budżet |

| Wniosek nie powoduje żadnych konsekwencji finansowych dla budżetu Wspólnoty. |

Informacje dodatkowe |

| Uproszczenie |

| Niniejszy wniosek zakłada uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (UE lub krajowych). |

| W odniesieniu do wymogów przekazywania danych dotyczących zarządzania nakładem połowowym państwa członkowskie nie są już zobowiązane do systematycznego przekazywania danych, lecz do zbierania ich i udostępniania Komisji na jej wniosek. |

| Klauzula przeglądu/weryfikacji/wygaśnięcia |

| Wniosek zawiera klauzulę weryfikacji. |

| Szczegółowe wyjaśnienie wnioskuW odniesieniu do ograniczeń połowowych i zarządzania nakładem połowowym wniosek jest zgodny z zasadami tzw. wczesnego prognozowania określonymi w komunikacie Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 wersja ostateczna) oraz z komunikatem Komisji do Rady dotyczącym wielkości dopuszczalnych połowów na 2007 r. (COM(2006) 499 wersja ostateczna), który zawiera opinie i zamierzenia Komisji w zakresie wniosków w sprawie TAC i kwot, w oczekiwaniu na opinię naukową na temat stanu zasobów w 2007 r. Zgodnie z wczesnym prognozowaniem konsultacje z zainteresowanymi stronami i państwami członkowskimi prowadzono w ciągu roku.Wniosek jest również zgodny z komunikatem Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym wprowadzenia zrównoważenia w rybołówstwie UE przy pomocy podejścia opartego na maksymalnie podtrzymywalnym odłowie (COM(2006) 360 wersja ostateczna). Jest to zgodne ze zobowiązaniem Wspólnoty i państw członkowskich podjętym na Światowym Szczycie w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu i dotyczącym zachowania lub odnowienia zasobów na poziomie gwarantującym maksymalny zrównoważony połów, przy czym założono niezwłoczną realizacje tych celów w przypadku zasobów uszczuplonych, a w miarę możliwości najpóźniej do 2015 r.W odniesieniu do zasobów dorsza objętych wspólnotowym planem odnowienia zasobów dorsza, propozycje dotyczące TAC i kwot na przyszły rok zdecydowanie uwzględnią ocenę stanu biologicznego tych zasobów po wprowadzeniu w życie TAC na 2007 r.Wniosek zawiera ograniczenia połowowe uzgodnione w ramach niektórych regionalnych organizacji rybackich. Ograniczenia połowowe i inne zalecenia Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) zależą od wyniku corocznych posiedzeń tej organizacji w listopadzie. TAC dla stad w wodach grenlandzkich oraz stad dzielonych z Norwegią nie są jeszcze dostępne, gdyż oczekuje się na wnioski z konsultacji z listopada i grudnia. Te TAC oznaczone są jako pro memoria (pm).Należy również zaznaczyć, że w załączniku II, który dotyczy nakładu połowowego statków w kontekście odnowienia niektórych zasobów, w tym dorsza, maksymalna liczba dni, w ciągu których statek może przebywać w danym obszarze, również oznaczono jako pm, ponieważ Komisja nadal analizuje informacje otrzymane od STECF dotyczące stosowania załącznika II w 2006 r. Metodologia ustalania ostatecznego nakładu połowowego dla połowów dobijakowatych w strefach IIIa oraz IV oraz na wodach terytorialnych WE strefy IIa również jest nadal analizowana. W odniesieniu do zarządzania nakładem połowowym w zakresie zasobów głębinowych, w grudniu 2005 r. Rada przyjęła dziesięcioprocentowe zmniejszenie nakładu połowowego w przypadku gatunków głębinowych w porównaniu z poziomami z 2004 r. Zmniejszenie to jest jednak niższe niż 30 % wymagane przez Komisję Rybołówstwa Północno - Wschodniego Atlantyku (NEAFC). Niezbędne jest kolejne zmniejszenie wynoszące 20 %, zmierzające zarówno do wypełnienia zobowiązań międzynarodowych Wspólnoty, jak i do ochrony zasobów, które, jak od kilku lat podkreśla ICES, są niezwykle wrażliwe i wymagają zastosowania natychmiastowej ochrony z powodu bardzo niskiego wskaźnika rozrodu.Systemy zarządzania w ciągu roku zostają utrzymane w przypadku zasobów zagrożonych takich jak sardela w Zatoce Biskajskiej i dobijakowate, okowiel i szprot w Morzu Północnym. W tych przypadkach proponuje się zawieszenie połowów na początku 2007 r. Połowy zostaną ponownie otwarte (na mocy rozporządzenia Komisji przyjętego w trybie przyspieszonym) tylko pod warunkiem, że dane naukowe wykażą, że stada, o których mowa, osiągnęły liczebność pozwalającą na połowy przemysłowe.W oczekiwaniu na rozporządzenie Rady w sprawie środków zarządzania dla zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w Morzu Śródziemnym, którego przyjęcie nastąpi prawdopodobnie w 2007 r., Komisja proponuje, aby obecnie obowiązujące odstępstwa dla niektórych połowów w tym obszarze przedłużono tylko na rok 2007. |

| (Uzasadnienie zatwierdzone - 11 326 znaki - zgodne z normą DGT) |

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2007 r. i związane z nimi warunki dla pewnych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 20,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami [2], w szczególności jego art. 2,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów dorsza [3], w szczególności jego art. 6 i 8,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego [4], w szczególności jego art. 5,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiające środki służące odnowieniu zasobów morszczuka nowozelandzkiego i homarca w Morzu Kantabryjskim i u zachodnich wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich [5], w szczególności jego art. 5 i 6,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 388/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiające wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w Zatoce Biskajskiej [6], w szczególności jej art. 4,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zobowiązuje Radę do przyjęcia środków niezbędnych do zapewnienia dostępu do wód i zasobów oraz zrównoważonej działalności połowowej, z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych oraz, w szczególności, sprawozdania opracowanego przez Komitet Naukowo-Techniczny i Gospodarczy ds. Rybołówstwa (STECF).

(2) Na podstawie art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, obowiązkiem Rady jest ustanowienie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) w podziale na łowiska lub grupy łowisk. Wielkości dopuszczalne połowów należy przydzielić państwom członkowskim oraz krajom trzecim zgodnie z kryteriami ustanowionymi w art. 20 tego rozporządzenia.

(3) W celu zapewnienia skutecznego zarządzania TAC oraz kwotami należy ustalić warunki szczegółowe, na podstawie których prowadzi się czynności połowowe.

(4) Aby umożliwić państwom członkowskim zarządzanie statkami pływającymi pod ich banderą, należy ustanowić zasady i pewne procedury w zakresie gospodarki rybackiej na szczeblu Wspólnoty.

(5) Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zawiera definicje mające znaczenie dla przydziału wielkości dopuszczalnych połowów.

(6) Wielkości dopuszczalne połowów należy wykorzystywać zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym w tej dziedzinie, w szczególności z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez państwa członkowskie [7], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2930/86 z dnia 22 września 1986 r. określającym parametry statków rybackich [8], rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich [9], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3880/91 z dnia 17 grudnia 1991 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na Północno-Wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych [10], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [11], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1626/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych na Morzu Śródziemnym [12], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych [13], rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich [14], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1434/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. określającym warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi [15], rozporządzeniem Rady (WE) nr 973/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dotyczące ochrony zasobów gatunków masowo migrujących [16], rozporządzeniem Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych [17], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym odnoszącym się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty [18], rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków [19], rozporządzeniem Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiającym środki odnowienia zasobów dorsza [20], rozporządzeniem Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającym określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki [21], rozporządzeniem Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego [22], rozporządzeniem Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającym środki służące odnowieniu zasobów morszczuka nowozelandzkiego i homarca w Morzu Kantabryjskim i u zachodnich wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich [23], rozporządzeniem Rady (WE) nr 388/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiającym wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w Zatoce Biskajskiej [24] oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr …/2006 ustanawiającym, na lata 2007 i 2008, wielkości dopuszczalne połowów dla wspólnotowych statków rybackich dotyczące niektórych głębinowych zasobów rybnych [25].

(7) Zgodnie z opinią Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) należy utrzymać system tymczasowy w celu zarządzania limitami połowowymi sardeli w strefie ICES VIII.

(8) Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać i zweryfikować system zarządzania nakładem połowowym dla dobijakowatych w strefach IVES IIIa i IV oraz w wodach terytorialnych WE strefy IIa.

(9) W ramach środka przejściowego w świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez ICES należy jeszcze bardziej ograniczyć nakład połowowy w odniesieniu do niektórych gatunków głębinowych.

(10) Na mocy art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, obowiązkiem Rady jest ustanowienie warunków związanych z ograniczeniami połowów i/lub nakładu połowowego. Opinia naukowa wskazuje na fakt, że znaczna część połowów przekraczająca uzgodniony TAC wpływa niekorzystnie na zrównoważenie działalności połowowej. Należy zatem wprowadzić takie warunki, których skutkiem będzie lepsze wdrożenie uzgodnionych wielkości dopuszczalnych połowów.

(11) Podczas dorocznego posiedzenia w 2006 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła szereg środków technicznych i kontrolnych. Konieczne jest wprowadzenie tych środków w życie.

(12) Na XXV dorocznym posiedzeniu w 2006 r. Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęła odpowiednie limity połowowe w odniesieniu do zasobów dostępnych dla połowów przez dowolnego z członków CCAMLR. CCAMLR zatwierdziła również uczestnictwo statków wspólnotowych w zwiadach rybackich w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) i 58.4.3b) oraz poddała odpowiednie rodzaje działalności połowowej limitom połowowym oraz limitom przyłowów, jak również pewnym środkom technicznym. Te ograniczenia oraz środki techniczne również należy stosować.

(13) W celu spełnienia zobowiązań międzynarodowych podjętych przez Wspólnotę jako umawiającą się stronę CCAMLR, łącznie ze zobowiązaniem do stosowania środków przyjętych przez Komisję CCAMLR, należy stosować TAC przyjęty przez tę komisję w odniesieniu do sezonu 2006-2007 oraz odpowiednie daty graniczne sezonów.

(14) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe warunki dla corocznego zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami [26], niezbędne jest określenie zasobów, które podlegają różnym środkom w nim ustanowionych.

(15) Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa, Wspólnota przeprowadziła konsultacje w sprawie praw połowowych z Norwegią [27], Wyspami Owczymi [28] i Grenlandią [29].

(16) Wspólnota jest umawiającą się stroną wielu regionalnych organizacji rybołówstwa. Te organizacje rybołówstwa zaleciły ustalenie ograniczeń połowowych i/lub ograniczeń nakładu połowowego oraz innych zasad ochrony pewnych gatunków. Wspólnota powinna zatem wprowadzić takie zalecenia w życie.

(17) W odniesieniu do korekty ograniczeń nakładu połowowego dla dorsza ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 423/2004 utrzymuje się alternatywne rozwiązania w celu zarządzania nakładem połowowym zgodnie z TAC, jak stanowi art. 8 ust. 3 wymienionego rozporządzenia.

(18) Należy utrzymać pewne przepisy tymczasowe dotyczące wykorzystywania danych VMS w celu zagwarantowania większej wydajności i skuteczności w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru zarządzania nakładem połowowym.

(19) Opinia naukowa świadczy o tym, że zasoby gładzicy i soli w Morzu Północnym nie są poławiane w sposób zrównoważony, oraz że poziom odrzutów gładzicy jest bardzo wysoki. Opinia naukowa oraz opinia Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Morza Północnego wskazuje, że wielkości dopuszczalne połowów należy dostosować pod kątem nakładu połowowego w przypadku statków dokonujących połowu gładzicy.

(20) Opina naukowa zaleca przyjęcie planu odnowy zasobów soli w Kanale Zachodnim, należy więc przyjąć tymczasowy plan zarządzania nakładem połowowym, podczas gdy Rada rozpatruje rozwiązanie długoterminowe. Ponadto należy dostosować poziomy dopuszczalnego nakładu w ramach planu zarządzania zasobami dorsza w Morzu Północnym, w Cieśninie Skagerrak i Kanale Zachodnim, w Morzu Irlandzkim i na zachód od Szkocji, a także zasobami morszczuka i homarca w rejonach ICES VIIIc i IXa.

(21) W celu przyczynienia się do zachowania zasobów rybnych, w 2007 r. należy wdrożyć pewne środki uzupełniające dotyczące kontroli i warunków technicznych połowów.

(22) Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1434/98 nie gwarantuje, że połowy śledzia są ograniczone do limitów połowowych ustalonych dla tego gatunku. Należy zatem utrzymać środki przejściowe, które zagwarantują właściwe monitorowanie i liczenie śledzia przy wyładunkach niesortowanych.

(23) Badania naukowe wykazały, że praktyki połowowe podczas połowów za pomocą pławnic i sieci oplątujących w strefach ICES VIa, VIb, VIIb, VIIc, VIIj, VIIk oraz XII stanowią poważne zagrożenie dla gatunków głębinowych. Jednakże do czasu przyjęcia bardziej trwałych środków należy wprowadzić środki przejściowe umożliwiające takie połowy pod pewnymi warunkami.

(24) W celu zagwarantowania zrównoważonej eksploatacji zasobów morszczuka i zmniejszenia ilości odrzutów w strefach ICES VIIIa, VIIIb oaz VIIId należy utrzymać środki przejściowe uwzględniające najnowsze osiągnięcia w zakresie selektywnych narzędzi połowowych.

(25) Należy poprawić kontrolę wyładunków i przeładunków ryb mrożonych dokonywanych przez statki krajów trzecich w portach Wspólnoty. W listopadzie 2006 r. Komisja Rybołówstwa Północno - Wschodniego Atlantyku (NEAFC) przyjęła zalecenie dotyczące kontroli przeprowadzanej przez państwo portu. Należy zapewnić wprowadzenie tego zalecenia do wspólnotowego porządku prawnego, tak aby było stosowane do wszystkich statków krajów trzecich dokonujących wyładunku lub przeładunku w portach Wspólnoty.

(26) W listopadzie 2006 r. NEAFC zaleciła, aby ponownie umieścić pewną liczbę statków w wykazie statków, które - jak potwierdzono - dokonywały nielegalnych, nieudokumentowanych i nieuregulowanych połowów. Należy zagwarantować wprowadzenie wymienionego zalecenia do wspólnotowego porządku prawnego.

(27) Aby przyczynić się do ochrony zasobów ośmiornicy, w szczególności ochrony niedojrzałych osobników tego gatunku, należy utrzymać w 2007 r. minimalny wymiar ośmiornicy pochodzącej z wód morskich będących pod władzą lub jurysdykcją krajów trzecich i znajdujących się w regionie CECAF, w oczekiwaniu na przyjęcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 850/98.

(28) W świetle opinii STECF połowy przy użyciu włoka rozprzowego zelektryfikowanego mogą być dozwolone pod pewnymi warunkami w strefach ICES IVc i IVb w części południowej.

(29) Na dorocznym posiedzeniu w 2006 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła ograniczenia połowowe dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito. Chociaż Wspólnota nie jest członkiem IATTC, wprowadzenie tych środków jest konieczne w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania tymi zasobami pod jurysdykcją tej organizacji.

(30) Na drugim dorocznym spotkaniu w czerwcu 2004 r. Komisja ds. Tuńczyka Połowów na Zachodnio-Środkowym Pacyfiku (WCPFC) przyjęła ograniczenia nakładu połowowego dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna, tuńczyka bonito i tuńczyka długopłetwego z południowego Pacyfiku, a także środki techniczne dotyczące traktowania przyłowów. Od stycznia 2005 r. Wspólnota jest członkiem WCPFC. Należy zatem wprowadzić te środki do prawa wspólnotowego, tak aby zapewnić zrównoważone zarządzanie tymi zasobami pod jurysdykcją tej organizacji.

(31) [Podczas dorocznego posiedzenia w 2006 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła tabele wskazujące na niedostatecznie wykorzystanie oraz nadmierne wykorzystanie wielkości dopuszczalnych połowów umawiających się stron ICCAT. W tym kontekście ICCAT przyjęła decyzję stwierdzającą, że w roku 2004 Wspólnota niedostatecznie wykorzystała swoją kwotę w odniesieniu do kilku stad].

(32) [Przestrzeganie korekt kwot wspólnotowych ustanowionych przez ICCAT wymaga podziału wielkości dopuszczalnych połowów będących rezultatem niedostatecznie wykorzystanych kwot; należy go dokonać na podstawie odpowiedniego udziału każdego z państw członkowskich w niedostatecznym wykorzystaniu kwoty, bez zmiany klucza podziału dotyczącego corocznego przydziału TAC].

(33) [Na dorocznym posiedzeniu w 2006 r. ICCAT przyjęła szereg środków technicznych w odniesieniu do pewnych gatunków daleko migrujących w Atlantyku i Morzu Śródziemnym; określono między innymi nowy minimalny wymiar tuńczyka błękitnopłetwego, wprowadzono ograniczenia połowów w określonych obszarach i okresach w celu ochrony opastuna, środki dotyczące połowów sportowo-rekreacyjnych na Morzu Śródziemnym oraz ustanowiono program pobierania próbek zmierzający do szacowania wymiaru tuńczyka błękitnopłetwego hodowanego w klatkach. W celu przyczynienia się do zachowania zasobów rybnych środki te należy wprowadzić w 2007 r. w oczekiwaniu na przyjęcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 973/2001.]

(34) Na dorocznym posiedzeniu w 2006 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo – Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła środki ochronne w formie zamknięcia pewnych obszarów od dnia 1 stycznia 2007 r. w celu ochrony wrażliwych głębinowych środowisk naturalnych, zakaz przeładunków na morzu w obszarze konwencji w celu zwalczania połowów IUU, tymczasowy program kontroli zmieniający tymczasowe ustalenia załączone do Konwencji SEAFO, obejmujący środki ochrony przyjęte na dorocznym posiedzeniu w 2005 r., a także środki techniczne w celu zmniejszenia przypadkowej śmiertelności ptaków morskich związanej z działalnością połowową. Środki te są wiążące dla Wspólnoty i dlatego powinny zostać wprowadzone w życie.

(35) Z uwagi na niedostateczne wykorzystanie wielkości dopuszczalnych połowów nie jest już właściwe ustalenie wielkości dopuszczalnych połowów dla statków pływających pod banderą Barbadosu, Gujany, Surinamu, Trynidadu i Tobago, Japonii i Korei na wodach Gujany Francuskiej; należy to uwzględnić w przepisach szczegółowych dotyczących francuskiego departamentu Gujany.

(36) W celu zagwarantowania, że połowy błękitka prowadzone przez statki krajów trzecich na wodach terytorialnych Wspólnoty są prawidłowo rozliczane, należy utrzymać wzmocnione przepisy kontrolne dotyczące takich statków.

(37) W celu zapewnienia utrzymania rybakom wspólnotowym oraz uniknięcia zagrożeń dla zasobów i wszelkich ewentualnych trudności w związku z wygaśnięciem rozporządzenia Rady (WE) nr 51/2006 z dnia 22 grudnia 2005 r. ustalającego wielkości dopuszczalne połowów na 2006 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [30] ważne jest otworzenie połowów z dniem 1 stycznia 2007 r. i utrzymanie w styczniu 2007 r. obowiązywania niektórych przepisów wspomnianego rozporządzenia. Z uwagi na pilność tej sprawy konieczne jest odstąpienie od sześciotygodniowego okresu wspomnianego w pkt I.3 Protokołu w sprawie roli parlamentów państw członkowskich w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Zakres i definicje

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wielkości dopuszczalne połowów na rok 2007 w odniesieniu do pewnych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych oraz związane z nimi warunki, na podstawie których takie wielkości dopuszczalne połowów mogą zostać wykorzystane.

Ponadto ustanawia ono pewne ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z tym warunki na styczeń 2008 r., a w odniesieniu do pewnych zasobów Antarktyki ustanawia wielkości dopuszczalne połowów oraz warunki szczegółowe na okresy określone w załączniku IE.

Artykuł 2

Zakres

1. O ile nie postanowiono inaczej, niniejsze rozporządzenie stosuje się do:

(a) wspólnotowych statków rybackich (zwanych dalej „statkami wspólnotowymi”); oraz

(b) statków rybackich pływających pod banderą krajów trzecich oraz zarejestrowanych w tych krajach (zwanych dalej „statkami rybackimi krajów trzecich”), przebywających na wodach terytorialnych Wspólnoty (zwanych dalej „wodami WE”).

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do działalności połowowej prowadzonej wyłącznie w celu badań naukowych prowadzonych za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem danego państwa członkowskiego oraz o których z wyprzedzeniem powiadomiono Komisję i państwo członkowskie, na którego wodach prowadzone są te badania.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia, poza definicjami określonymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, stosuje się następujące definicje:

(a) „całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza ilość ryb, która może zostać odłowiona i wyładowana co roku w ramach każdego zasobu;

(b) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną Wspólnocie, państwom członkowskim lub krajom trzecim;

(c) ©„wody międzynarodowe” oznaczają wody znajdujące się poza obszarem władzy lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa;

(d) „obszar regulowany NAFO” oznacza część obszaru konwencji Organizacji Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku (NAFO), niepodlegający władzy ani jurysdykcji państw przybrzeżnych;

(e) „Cieśnina Skagerrak” oznacza obszar ograniczony od zachodu linią ciągnącą się od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;

(f) „Cieśnina Kattegat” oznacza obszar ograniczony od północy linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a na południu ograniczony linią ciągnącą się od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;

(g) „Zatoka Kadyksu” oznacza obszar strefy ICES IXa na wschód od 7º23’48”W.

Artykuł 4

Strefy połowowe

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące ograniczenia stref:

(a) strefy ICES (Międzynarodowa Rada Badań Morza) są określone w rozporządzeniu (EWG) nr 3880/91;

(b) strefy CECAF (Środkowo-Wschodni Atlantyk lub główna strefa połowowa FAO 34) są określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2597/95 z dnia 23 października 1995 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na niektórych obszarach, innych niż Atlantyk Północny danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych [31];

(c) strefy NAFO (Organizacja Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku) są określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2018/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na Północno-Wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów [32];

(d) strefy CCAMLR (Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki) są określone w rozporządzeniu (WE) nr 601/2004;

(e) strefa IATTC (Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego) jest określona w decyzji Rady 2006/539/WE;

(f) strefa WCPFC (Komisja ds. Połowów na Zachodnio-Środkowym Pacyfiku) jest określona w decyzji Rady 2005/75/WE;

(g) strefa ICCAT (Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) jest określona w decyzji Rady 86/238/EWG;

(h) Strefy SEAFO (Organizacja Rybacka Północno-Zachodniego Atlantyku) są określone w decyzji Rady 2002/738/WE;

(i) strefa GFCM (Komisja ds. Rybołówstwa na Morzu Śródziemnym) jest określona w decyzji Rady 98/416/WE.

ROZDZIAŁ II

Wielkości dopuszczalne połowów oraz związane z nimi warunki w odniesieniu do statków wspólnotowych

Artykuł 5

Limity połowowe oraz przydziały

1. Limity połowowe dla statków wspólnotowych na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w niektórych strefach innych niż wody terytorialne Wspólnoty, a także podział tych limitów połowowych między państwa członkowskie oraz warunki dodatkowe zgodne z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 określono w załączniku I.

2. Niniejszym zezwala się statkom wspólnotowym na dokonywanie połowów w granicach kwoty określonej w załączniku I na wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia i Norwegia oraz na wodach strefy połowowej wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 10, 17 oraz 18.

3. Komisja ustala ostateczne limity połowowe w odniesieniu do połowów dobijakowatych w strefach ICES IIIa i IV oraz w wodach WE strefy ICES IIa zgodnie z zasadami określonymi w pkt 6 załącznika IID.

4. Z chwilą ustanowienia TAC dla gromadnika Komisja ustala limity połowowe dla gromadnika w strefie ICES V oraz w grenlandzkich wodach strefy ICES XIV dostępnych dla Wspólnoty, wynoszące 7,7 % TAC gromadnika.

5. Limity połowowe zasobów okowiela w strefie ICES IIIa i w wodach WE stref ICES IIa i IV, zasobów szprota w wodach WE stref ICES IIa i IV oraz zasobów sardeli w strefie ICES VIII mogą zostać zmienione przez Komisję w świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2007 r.

6. Zabrania się wspólnotowym statkom rybackim dokonywania połowów, zatrzymywania na pokładzie, przeładunku oraz wyładunku następujących gatunków na wszystkich wodach terytorialnych Wspólnoty i wodach nienależących do Wspólnoty:

– żarłacza olbrzymiego (Cetorinhus maximus)

– żarłacza białego (Carcharodon carcharias).

Artykuł 6

Przepisy szczególne dotyczące przydziałów

1. Przydział wielkości dopuszczalnych połowów dla państw członkowskich określony w załączniku I nie narusza:

– wymian dokonanych na mocy art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

– ponownych przydziałów dokonanych na mocy art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 1 oraz art. 32 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93;

– dodatkowych wyładunków dozwolonych na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

– ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

– potrąceń dokonywanych na mocy art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

2. Do celów zatrzymywania kwot, które mają zostać przeniesione na rok 2007, stosuje się art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96, w drodze odstępstwa od tego rozporządzenia, w odniesieniu do wszystkich zasobów objętych analitycznymi TAC.

Artykuł 7

Ograniczenia nakładów połowowych oraz związane z nimi warunki zarządzania zasobami

1. Od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r. ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki określone w:

a) załączniku IIA stosuje się do zarządzania pewnymi zasobami w Cieśninie Skagerrak i strefach ICES IV, VIa, VIIa, VIId oraz wodach WE strefy ICES IIa;

b) załączniku IIB stosuje się do zarządzania zasobami morszczuka i homarca w strefach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu;

c) załączniku IIC stosuje się do zarządzania zasobami soli w strefie ICES VIIe;

d) załączniku IID stosuje się do zarządzania zasobami dobijakowatych w strefach ICES IIIa i IV oraz wodach WE strefy ICES IIa;

2. W okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 stycznia 2007 r. w odniesieniu do zasobów wymienionych w ust. 1 lit. a), b), c) i d) nadal obowiązuje nakład połowowy i związane z nim warunki określone w załącznikach IIA, IIB, IIC oraz IID do rozporządzenia (WE) nr 51/2006.

3. Statki stosujące narzędzia połowowe określone odpowiednio w pkt 4.1 załącznika IIA oraz w pkt 3 załączników IIB i IIC oraz dokonujące połowów w obszarach określonych odpowiednio w pkt 2 załącznika IIA oraz w pkt 1 załączników IIB i IIC posiadają specjalne zezwolenie połowowe wydane zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1627/94 zgodnie z zapisami w tych załącznikach.

4. Komisja ustala ostateczny nakład połowowy na rok 2007 w odniesieniu do połowów dobijakowatych w strefach ICES IIIa i IV oraz wodach WE strefy ICES IIa zgodnie z zasadami określonymi w pkt 7 załącznika IID.

5. Państwa członkowskie gwarantują, że poziomy nakładu połowowego na rok 2007, mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem, dla statków posiadających zezwolenia na połowy dalekomorskie nie przekraczają 75 % średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki danego państwa członkowskiego w 2003 r. podczas rejsów, w trakcie których statki te były w posiadaniu zezwolenia na połowy dalekomorskie oraz kiedy złowiono gatunki głębinowe wymienione w załączniku I i II do rozporządzenia (WE) nr 2347/2002. Niniejszy ustęp obowiązuje tylko w przypadku rejsów połowowych, podczas których złowiono ponad 100 kg gatunków głębinowych innych niż argentyna wielka.

Artykuł 8

Warunki wyładunku połowów i przyłowów

1. Ryby z zasobów, dla których ustalono limity połowowe, są zatrzymywane na pokładzie lub wyładowywane, wyłącznie jeżeli:

a) połowy zostały dokonane przez statki państwa członkowskiego posiadającego określoną kwotę, która nie została wykorzystana; lub

b) połowy stanowią część udziału wspólnotowego, którego nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot i który nie został wykorzystany.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 następujące gatunki ryb mogą zostać zatrzymane na pokładzie i wyładowane nawet jeżeli dane państwo członkowskie nie posiada żadnych kwot lub jeżeli kwoty bądź udziały zostały wykorzystane:

a) gatunki, inne niż śledź i makrela, w przypadku gdy:

(i) zostały złowione z innymi gatunkami, a połowów dokonano sieciami, których rozmiar oczek jest mniejszy niż 32 milimetry zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 850/98, oraz

(ii) połowy nie są sortowane ani na pokładzie, ani przy wyładunku;

lub

b) makrele, w przypadku gdy:

(i) zostały złowione z ostrobokami lub sardynkami;

(ii) waga makreli nie przekracza 10 % całkowitej wagi makreli, ostroboków oraz sardynek na pokładzie, oraz

(iii) połowy nie są sortowane ani na pokładzie, ani przy wyładunku.

3. Artykułu 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1434/98 nie stosuje się do śledzi złowionych w strefach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE strefy ICES IIa.

4. Wszystkie wyładunki są wliczane do kwoty lub, jeśli udział wspólnotowy nie został rozdzielony między państwa członkowskie w ramach kwot, do udziału wspólnotowego, z wyjątkiem połowów dokonanych na mocy przepisów ust. 2.

5. Jeśli limity połowowe danego państwa członkowskiego w odniesieniu do śledzia w strefach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE strefy ICES IIa zostały wykorzystane, statkom pływającym pod banderą tego państwa członkowskiego zarejestrowanym we Wspólnocie i działającym w granicach łowisk, do których odnoszą się odpowiednie ograniczenia połowowe, zakazuje się wyładunku połowów, które są niesortowane i które zawierają śledzie.

6. Określenia udziału procentowego przyłowów oraz ich postępowania z nimi dokonuje się zgodnie z przepisami art. 4 i 11 rozporządzenia (WE) nr 850/98.

Artykuł 9

Niesortowane wyładunki w strefach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE strefy ICES IIa

1. Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie odpowiedniego programu pobierania próbek, który pozwala na skuteczne monitorowanie niesortowanych wyładunków gatunków złowionych w strefach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE strefy ICES IIa.

2. Niesortowane połowy w strefach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE strefy ICES IIa są wyładowywane wyłącznie w portach i miejscach wyładunku, w których stosuje się program pobierania próbek, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 10

Limity dostępu

Statki wspólnotowe nie prowadzą żadnych połowów na obszarze Cieśniny Skagerrak w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej Norwegii. Jednakże statkom pływającym pod banderą Danii lub Szwecji zezwala się na dokonywanie połowów w obrębie czterech mil morskich od linii podstawowej Norwegii.

Artykuł 11

Przejściowe środki techniczne i kontrolne

Przejściowe środki techniczne i kontrolne w odniesieniu do statków wspólnotowych są określone w załączniku III.

ROZDZIAŁ III

Limity połowowe oraz związane z nimi warunki w odniesieniu do statków rybackich krajów trzecich

Artykuł 12

Przejściowe środki techniczne i kontrolne

Przejściowe środki techniczne i kontrolne w odniesieniu statków rybackich krajów trzecich określono w załączniku III.

Artykuł 13

Zezwolenie

1. Statkom pływającym pod banderą Wenezueli oraz statkom zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów na wodach terytorialnych Wspólnoty w granicach limitów połowowych określonych w załączniku I oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 14 - 16 oraz 19 - 25.

2. Statkom rybackim krajów trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na pokładzie, przeładunku oraz wyładunku następujących gatunków na wszystkich wodach terytorialnych Wspólnoty:

– żarłacza olbrzymiego (Cetorinhus maximus)

– żarłacza białego (Carcharodon carcharias).

Artykuł 14

Ograniczenia geograficzne

1. Połowy dokonywane przez statki pływające pod banderą Norwegii lub zarejestrowane na Wyspach Owczych są ograniczone do tych części strefy 200 mil morskich, które leżą dalej niż 12 mil morskich od linii podstawowych państw członkowskich w strefie ICES IV, Cieśninie Kattegat i na Oceanie Atlantyckim na północ od 43°00’ N, z wyjątkiem obszaru określonego w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

2. Dopuszcza się połowy w Cieśninie Skagerrak dokonywane przez statki pływające pod banderą Norwegii w odległości większej niż cztery mile morskie od linii podstawowych Danii oraz Szwecji.

3. Połowy dokonywane przez statki pływające pod banderą Wenezueli są ograniczone do tych części strefy 200 mil morskich, które leżą dalej niż 12 mil morskich od linii podstawowej francuskiego departamentu Gujany.

Artykuł 15

Tranzyt przez wody terytorialne Wspólnoty

Statki rybackie krajów trzecich, które przepływają tranzytem przez wody terytorialne Wspólnoty, muszą sztauować sieci, tak aby nie można było ich używać, zgodnie z następującymi warunkami:

a) sieci, obciążniki i podobne narzędzia są odłączone od desek trałowych oraz drutów i lin holowniczych i podciągowych,

b) sieci, które są umieszczone na pokładzie lub nad pokładem, są solidnie przymocowane do części nadbudówki.

Artykuł 16

Warunki wyładunku połowów i przyłowów

Ryby z zasobów, w odniesieniu do których ustalono limity połowowe, nie są zatrzymywane na pokładzie ani wyładowywane, chyba że połowów dokonały statki rybackie kraju trzeciego posiadającego kwotę połowową, która nie została wyczerpana.

ROZDZIAŁ IV

Uzgodnienia w zakresie licencji dotyczące statków wspólnotowych

Artykuł 17

Licencje oraz związane z nimi warunki

1. Bez względu na ogólne przepisy dotyczące licencji połowowych oraz specjalnych zezwoleń połowowych przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1627/94, połowy dokonywane przez statki wspólnotowe na wodach kraju trzeciego podlegają wymogowi posiadania licencji wydanej przez organy tego kraju trzeciego.

2. Jeśli połowów dokonuje się na norweskich wodach Morza Północnego, ust. 1 nie ma zastosowania do następujących statków wspólnotowych:

a) statków o pojemności równej najwyżej 200 GT; lub

b) statków dokonujących połowów ryb gatunków innych niż makrela, przeznaczonych do spożycia przez ludzi; lub

c) statków pływających pod banderą Szwecji, zgodnie z ustanowioną praktyką.

3. Maksymalną liczbę licencji oraz inne związane z nimi warunki ustanawia się zgodnie z częścią I załącznika IV. We wnioskach o licencje wskazuje się rodzaje połowów oraz nazwę i właściwości statków wspólnotowych, którym mają zostać wydane licencje; wnioski te są kierowane do Komisji przez organy państw członkowskich. Komisja przedkłada te wnioski organom odnośnego kraju trzeciego.

4. W przypadku, gdy jedno z państw członkowskich przekazuje kwotę innemu państwu członkowskiemu w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w części I załącznika IV, transfer taki obejmuje przekazanie odpowiednich licencji i jest zgłaszany Komisji. Jednakże całkowita liczba licencji dla każdego obszaru połowowego, jak określono w części I załącznika IV, nie może zostać przekroczona.

5. Statki wspólnotowe spełniają wymogi dotyczące środków ochrony i kontroli oraz wszystkie pozostałe przepisy dotyczące strefy, w której prowadzą działalność.

Artykuł 18

Wyspy Owcze

Statki wspólnotowe posiadające licencję na ukierunkowany połów jednego gatunku na wodach Wysp Owczych mogą prowadzić ukierunkowany połów innego gatunku pod warunkiem, że organom Wysp Owczych przedstawiają uprzednie zawiadomienie o zmianie.

ROZDZIAŁ V

Uzgodnienia w zakresie licencji dla statków rybackich krajów trzecich

Artykuł 19

Obowiązek posiadania licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego

1. Niezależnie od przepisów art. 28b rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, statki rybackie pływające pod banderą Norwegii o pojemności mniejszej niż 200 GT są zwolnione z obowiązku posiadania licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego.

2. Licencja oraz specjalne zezwolenie połowowe są przechowywane na pokładzie. Jednakże statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych lub w Norwegii są zwolnione z tego obowiązku.

3. Statki rybackie krajów trzecich posiadające zezwolenie na połów dnia 31 grudnia 2006 r. mogą kontynuować połowy od dnia 1 styczna 2007 r. do momentu przedłożenia Komisji oraz zatwierdzenia przez nią wykazu statków rybackich uprawnionych do połowów.

Artykuł 20

Wniosek o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego

Wnioskowi organu kraju trzeciego o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego, przedkładanemu Komisji, towarzyszą następujące informacje:

(a) nazwa statku;

(b) ®numer wpisu do rejestru;

(c) zewnętrzne litery i numery identyfikacyjne;

(d) port rejestracji;

(e) nazwisko (nazwa) i adres właściciela lub czarterującego;

(f) pojemność brutto oraz długość całkowita;

(g) moc silnika;

(h) sygnał wywoławczy oraz częstotliwość radiowa;

(i) przewidywana metoda połowów;

(j) przewidywany obszar połowów;

(k) gatunki, których połowy się przewiduje;

(l) okres, w odniesieniu do którego składa się wniosek o wydanie licencji.

Artykuł 21

Liczba licencji

Liczba licencji oraz szczególne związane z nimi warunki ustanawia się w sposób określony w części II załącznika IV.

Artykuł 22

Unieważnienie i wycofanie

1. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe mogą zostać unieważnione w związku z wydaniem nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Takie unieważnienie staje się skuteczne od dnia poprzedzającego dzień wydania przez Komisję nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Nowe licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe stają się skuteczne z dniem ich wydania.

2. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe wycofuje się w całości lub częściowo przed datą ich wygaśnięcia, jeśli kwota odnosząca się do danych zasobów, określona w załączniku I, została wykorzystana.

3. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe zostają wycofane w przypadku niewypełnienia zobowiązań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 23

Nieprzestrzeganie odpowiednich zasad

1. Statkowi rybackiemu kraju trzeciego, w odniesieniu do którego nie spełniono obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, nie wydaje się licencji ani specjalnego zezwolenia połowowego przez okres nieprzekraczający 12 miesięcy.

2. Komisja przedkłada organom zainteresowanego kraju trzeciego nazwy oraz właściwości statków rybackich krajów trzecich, które w następstwie naruszenia odpowiednich zasad nie będą uprawnione do dokonywania połowów we wspólnotowej strefie połowowej przez kolejny miesiąc lub kolejne miesiące.

Artykuł 24

Obowiązki posiadacza licencji

1. Statki rybackie krajów trzecich spełniają wymogi w zakresie środków ochrony i kontroli oraz pozostałe przepisy dotyczące połowów dokonywanych przez statki wspólnotowe w strefie, w której prowadzą działalność, w szczególności wymogi rozporządzeń (EWG) nr 1381/87, (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94, (WE) nr 850/98, (WE) nr 1434/2187 oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 2187/2005 [33].

2. Statki rybackie krajów trzecich, o których mowa w ust. 1, prowadzą dzienniki połowowe, do których wprowadzane są informacje określone w części I załącznika V.

3. Statki rybackie krajów trzecich, z wyjątkiem statków pływających pod banderą Norwegii dokonujących połowów w strefie ICES IIIa, przekazują Komisji informacje określone w załączniku VI, zgodnie z zasadami ustanowionymi w tym załączniku.

Artykuł 25

Przepisy szczególne dotyczące departamentu Gujany Francuskiej

1. Przyznanie licencji na połowy na wodach departamentu Gujany Francuskiej jest uwarunkowane zobowiązaniem się przez właściciela danego statku rybackiego kraju trzeciego do zezwolenia obserwatorowi na wejście na pokład tego statku na wniosek Komisji.

2. Statki rybackie krajów trzecich dokonujące połowów na wodach departamentu Gujany Francuskiej prowadzą dzienniki połowowe odpowiadające wzorowi znajdującemu się w części II załącznika V. Dane dotyczące połowów są przesyłane Komisji na jej wniosek za pośrednictwem organów Francji.

ROZDZIAŁ VI

Szczególne przepisy dotyczące statków wspólnotowych dokonujących połowów w Morzu Śródziemnym

Artykuł 26

Ustanowienie zamkniętego sezonu na połowy koryfeny przy pomocy urządzeń powodujących koncentrację ryb (FAD)

1. W celu ochrony koryfeny (Coryphaena hippurus), a zwłaszcza młodych osobników, zakazuje się połowów koryfeny przy pomocy urządzeń powodujących koncentrację ryb (FAD) od dnia 1 stycznia do dnia 14 sierpnia 2007 r. we wszystkich podobszarach geograficznych na obszarze objętym Porozumieniem GFCM.

2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, jeżeli dane państwo członkowskie udowodni, że z powodu złej pogody statki rybackie pływające pod jego banderą nie mogły wykorzystać swoich normalnych dni połowowych, państwo to może przenieść dni stracone przez swoje statki w odniesieniu do połowów przy pomocy FAD do dnia 31 stycznia kolejnego roku. Państwa członkowskie, które chcą skorzystać z takiego przeniesienia, przedstawiają Komisji do dnia 1 stycznia 2008 r. wniosek o dodatkową liczbę dni, w ciągu których dany statek będzie upoważniony do połowów koryfeny za pomocą urządzeń powodujących koncentrację ryb w trakcie okresu obowiązywania zakazu od dnia 1 stycznia do dnia 31 stycznia 2008 r. Wnioskowi towarzyszą następujące informacje:

(a) sprawozdanie zawierające szczegóły wstrzymania odnośnych działań połowowych, w tym odpowiednie informacje meteorologiczne;

(b) nazwę statku;

(c) numer wpisu do rejestru;

(d) zewnętrzne litery i numery identyfikacyjne, tak jak określono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 [34];

Komisja przekazuje informacje otrzymane od państw członkowskich do Sekretariatu Wykonawczego GFCM.

3. Do dnia 1 listopada 2007 r. państwa członkowskie przesyłają Komisji sprawozdanie z wprowadzenia środków, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 27

Ustanowienie obszarów ograniczonych połowów w celu ochrony wrażliwych głębinowych środowisk naturalnych

1. Połowy przy pomocy drag ciągnionych i włoków dennych są zabronione na obszarach ograniczonych następującymi współrzędnym:

a) obszar ograniczonych połowów dalekomorskich „rafa Lophelia przy Capo Santa Maria di Leuca”

- 39° 27.72’ N, 18° 10.74’ E

- 39° 27.80’ N, 18° 26.68’ E

- 39° 11.16’ N, 18° 04.28’ E

- 39° 11.16’ N, 18° 35.58’ E

(b) obszar ograniczonych połowów dalekomorskich „obszar delty Nilu z zimnymi wyciekami węglowodorowymi”

- 31° 30.00’ N, 33° 10.00’ E

- 31° 30.00’ N, 34° 00.00’ E

- 32° 00.00’ N, 34° 00.00’ E

- 32° 00.00’ N, 33° 10.00’ E

(c) obszar ograniczonych połowów dalekomorskich „góra podwodna Eratosthemes”

- 33° 00.00’ N, 32° 00.00’ E

- 33° 00.00’ N, 33° 00.00’ E

- 34° 00.00’ N, 33° 00.00’ E

- 34° 00.00’ N, 32° 00.00’ E

2. Państwa członkowskie podejmują środki konieczne do ochrony wrażliwych głębinowych środowisk naturalnych na obszarach określonych w ust. 1, a w szczególności zapewniają ochronę tych obszarów przed wpływem innych działań połowowych zagrażających zachowaniu cech, które posiadają te środowiska.

ROZDZIAŁ VII

Szczególne przepisy dotyczące statków wspólnotowych dokonujących połowów na obszarze regulowanym NAFO

sekcja 1

Udział Wspólnoty

Artykuł 28

Wykaz statków

1. Jedynie statkom wspólnotowym o pojemności większej niż 50 ton brutto, którym państwo członkowskie bandery wydało specjalne zezwolenie połowowe oraz które wpisano do rejestru statków NAFO, zezwala się, na warunkach określonych w ich zezwoleniach, na połów, zatrzymywanie na pokładzie, przeładunek oraz wyładunek zasobów rybnych złowionych na obszarze regulowanym NAFO.

2. Na co najmniej 15 dni przed wpłynięciem nowego statku na obszar regulowany NAFO każde państwo członkowskie przesyła Komisji informacje, w formie umożliwiającej ich komputerowe odczytanie, o wszelkich zmianach w wykazie statków pływających pod jego banderą oraz zarejestrowanych we Wspólnocie, którym zezwala się na połowy na obszarze regulowanym NAFO. Komisja bezzwłocznie przesyła te informacje Sekretariatowi NAFO.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2, obejmują następujące dane:

(a) wewnętrzny numer statku, tak jak określono w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 26/2004;

(b) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;

(c) czarterującego statek, w stosownych przypadkach;

(d) rodzaj statku.

4. W odniesieniu do statków pływających tymczasowo pod banderą danego państwa członkowskiego (czarter samej łodzi), przedłożone informacje zawierają ponadto:

(a) datę, od kiedy statek posiada zezwolenie na pływanie pod banderą państwa członkowskiego;

(b) datę, od kiedy statek posiada zezwolenie państwa członkowskiego na prowadzenie połowów na obszarze regulowanym NAFO;

(c) nazwę państwa, w którym statek jest zarejestrowany lub był zarejestrowany wcześniej oraz datę, od kiedy statek zaprzestał pływania pod banderą tego państwa;

(d) nazwę statku;

(e) numer urzędowego wpisu statku do rejestru przyznany przez właściwe organy krajowe;

(f) port macierzysty statku po dokonaniu transferu;

(g) nazwisko (nazwę) właściciela statku lub czarterującego statek;

(h) deklarację, iż kapitanowi dostarczono kopię przepisów obowiązujących na obszarze regulowanym NAFO;

(i) główne gatunki, które statek może poławiać na obszarze regulowanym NAFO;

(j) podobszary, na których statek będzie prawdopodobnie dokonywać połowów.

sekcja 2

Środki techniczne

Artykuł 29

Rozmiary oczek sieci

1. Zakazuje się stosowania włoka posiadającego w jakiejkolwiek części oczka sieci o rozmiarze mniejszym niż 130 mm w odniesieniu do ukierunkowanych połowów gatunków dennych określonych w załączniku VII z wyjątkiem połowów Sebastes mentella określonych w ust. 3. Ten rozmiar oczek sieci może zostać zmniejszony do minimalnego rozmiaru 60 mm w odniesieniu do ukierunkowanego połowu kalmarów (Illex illecebrosus). W odniesieniu do ukierunkowanych połowów rai (Rajidae) ten rozmiar oczek sieci jest zwiększany do minimum 280 mm w worku włoka oraz do 220 mm we wszystkich innych częściach włoka.

2. Statki poławiające krewetki północne (Pandalus borealis) używają sieci o minimalnym rozmiarze oczka wynoszącym 40 mm.

3. Statki poławiające pelagiczne Sebastes mentella (karmazyn mentela) w podobszarze 2 i rejonie 1F oraz 3K stosują sieci o minimalnym rozmiarze oczka wynoszącym 100 mm.

Artykuł 30

Dodatkowe uzbrojenie mocowane do sieci

1. Zabrania się stosowania jakichkolwiek urządzeń lub dodatkowych elementów, innych niż opisane w niniejszym artykule, które zatykałyby oczka sieci lub zmniejszały ich rozmiar.

2. Płótno, tkanina sieciowa lub jakikolwiek inny materiał może zostać przymocowywany do dolnej części worka włoka w celu zmniejszenia lub zapobiegania uszkodzeniom.

3. Urządzenia mogą być przymocowywane do górnej części worka włoka, pod warunkiem, iż nie zatykają oczek sieci worka włoka. Stosowanie górnych fartuchów worka włoka jest ograniczone do fartuchów wymienionych w załączniku VIII.

4. Statki poławiające krewetki północne (Pandalus borealis) stosują kratownice sortujące lub kratownice o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 22 mm. Statki poławiające krewetki w rejonie 3L są ponadto wyposażone w łańcuchy przegubowe o długości minimalnej wynoszącej 72 cm, zgodnie z opisem zawartym w załączniku IX.

Artykuł 31

Przyłów zatrzymywany na pokładzie

1. Statki rybackie ograniczają przyłów do maksymalnej ilości 2500 kg lub 10 % w zależności od tego, która wartość jest wyższa, w odniesieniu do każdego gatunku wymienionego w załączniku IC, w stosunku do którego nie przyznano Wspólnocie Europejskiej kwoty w tym rejonie.

2. W przypadkach gdy obowiązuje zakaz połowów lub gdy kwota „Inne” została wyczerpana, przyłów odnośnych gatunków nie może przekroczyć 1250 kg lub 5 % w zależności od tego, która wartość jest wyższa.

3. Wartości odsetka w ust. 1 i 2 oblicza się jako odsetek, wagowo, każdego gatunku z całkowitego połowu zatrzymanego na pokładzie. Przy obliczaniu poziomu przyłowu gatunków ryb dennych nie uwzględnia się połowów krewetek.

Artykuł 32

Przyłów w dowolnym zaciągu

1. Jeżeli odsetek przyłowów w dowolnym zaciągu przekracza wartości odsetka określone w art. 31 ust. 1 i 2, statek niezwłocznie przenosi się o co najmniej 10 mil morskich od miejsca poprzedniego holowania, a podczas kolejnego holowania utrzymuje minimalną odległość 10 mil morskich od miejsca poprzedniego holowania. Jeżeli po przeniesieniu się statku kolejny zaciąg przekroczy te limity przyłowów, statek musi opuścić rejon i nie może na niego powrócić przez co najmniej 60 godzin.

2. W przypadku gdy całkowity przyłów wszystkich gatunków dennych objętych kwotą w dowolnym zaciągu przy połowie krewetek przekroczy 5 % wagowo w rejonie 3M lub 2,5 % wagowo w rejonie 3L, statek musi się przenieść o co najmniej 10 mil morskich od miejsca poprzedniego holowania, a podczas kolejnego holowania utrzymuje minimalną odległość 10 mil morskich od miejsca poprzedniego holowania. Jeżeli po przeniesieniu się statku kolejny zaciąg przekroczy te limity przyłowów, statek musi opuścić rejon i nie może na niego powrócić przez co najmniej 60 godzin.

3. Odsetek przyłowu dopuszczalnego w dowolnym zaciągu oblicza się jako odsetek, wagowo, każdego gatunku z całkowitego połowu w tym zaciągu.

Artykuł 33

Połowy ukierunkowane i przyłów

1. Kapitanowie statków wspólnotowych nie prowadzą ukierunkowanych połowów gatunków, do których stosuje się limity przyłowów. Uznaje się, że prowadzono ukierunkowany połów danego gatunku, jeżeli ten gatunek stanowi największy wagowo odsetek połowu w jakimkolwiek pojedynczym zaciągu.

2. Jednakże jeżeli statek prowadzi ukierunkowany połów rai przy użyciu legalnego rozmiary oczka sieci właściwego dla takich połowów, pierwszy przypadek, w którym w danym zaciągu połowy gatunków objętych limitami przyłowów stanowią najwyższy wagowo odsetek całkowitego połowu, uznaje się za zbieg okoliczności. W takim przypadku statek bezzwłocznie zmienia pozycję zgodnie z przepisami art. 32 ust. 1 i 2.

3. Po opuszczeniu rejonu na co najmniej 60 godzin zgodnie z przepisami art. 32 ust. 1 i 2 kapitanowie statków wspólnotowych dokonują próbnego holowania, którego czas nie przekracza 3 godzin. W drodze odstępstwa od ust. 1, jeżeli w danym zaciągu z takiego próbnego holowania połowy gatunków objętych limitami przyłowów stanowią najwyższy wagowo odsetek całkowitego połowu, nie uznaje się tego za połów ukierunkowany. W takim przypadku statek bezzwłocznie zmienia pozycję zgodnie z przepisami art. 32 ust. 1 i 2.

Artykuł 34

Najmniejszy dopuszczalny wymiar ryb

1. Ryby z obszaru regulowanego NAFO, które nie posiadają wymaganego wymiaru określonego w załączniku X, nie mogą być przetwarzane, zatrzymywane na pokładzie, przeładowywane, wyładowywane, transportowane, składowane, sprzedawane, prezentowane lub wystawiane na sprzedaż, lecz muszą niezwłocznie zostać wrzucone z powrotem do morza.

2. W przypadku, gdy ilość złowionych ryb nie posiadających wymaganego wymiaru określonego w załączniku X przekracza 10 % całkowitej ilości, przed ponownym rozpoczęciem połowów statek przenosi się o co najmniej pięć mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu. Jakiekolwiek przetworzone ryby, w odniesieniu do których stosuje się wymogi dotyczące najmniejszego dopuszczalnego wymiaru ryb, które są mniejsze niż określono w załączniku X, uważa się za pochodzące z ryb mniejszych niż ten najmniejszy dopuszczalny wymiar ryb.

sekcja 3

Ustanowienie obszarów ograniczonych połowów w celu ochrony wrażliwych głębinowych środowisk naturalnych (góry podwodne)

Artykuł 35

Zabrania się prowadzenia działalności połowowej przy użyciu narzędzi do połowów dennych w następujących obszarach:

Obszar | Współrzędna 1 | Współrzędna 2 | Współrzędna 3 | Współrzędna 4 |

Orphan Knoll | 50.00.3047.00.30 | 51.00.3045.00.30 | 51.00.3047.00.30 | 50.00.3045.00.30 |

CornerSeamounts | 35.00.0048.00.00 | 36.00.0048.00.00 | 36.00.0052.00.00 | 35.00.0052.00.00 |

NewfoundlandSeamounts | 43.29.0043.20.00 | 44.00.0043.20.00 | 44.00.0046.40.00 | 43.29.0046.40.00 |

New EnglandSeamounts | 35.00.0057.00.00 | 39.00.0057.00.00 | 39.00.0064.00.00 | 35.00.0064.00.00 |

sekcja 4

Środki kontrolne

Artykuł 36

Oznakowanie produktów i oddzielne sztauowanie

1. Wszystkie przetworzone ryby złowione na obszarze regulowanym NAFO są znakowane w taki sposób, by można było odczytać nazwę gatunku oraz kategorię produktu zgodnie z art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [35], a w przypadku krewetek datę złowienia. Umieszcza się na nich także informację, że ryby zostały złowione na obszarze regulowanym NAFO.

2. Wszystkie krewetki złowione w rejonie 3L i 3M oraz wszystkie halibuty niebieskie złowione w podobszarze 2 oraz rejonach 3KLMNO oznacza się jako złowione w tych strefach.

3. Z uwagi na bezpieczeństwo prawne i odpowiedzialność nawigacyjną kapitana statku mają zastosowanie następujące zasady:

a) Wszelkie połowy dokonane na obszarze konwencji NAFO powinny być oddzielone przy sztauowaniu od wszystkich połowów dokonanych poza tym obszarem. Połowy te są wyraźnie od siebie oddzielone, na przykład za pomocą plastiku, sklejki, lub tkaniny sieciowej;

b) połowy tego samego gatunku mogą być sztauowane w różnych miejscach ładowni, ale miejsce ich sztauowania jest wyraźnie oznaczone w planie sztauerskim, o którym mowa w art. 37.

Artykuł 37

Dzienniki połowowe i produkcyjne oraz plan sztauerski

1. Oprócz przestrzegania wymogów art. 6, 8, 11 oraz 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, kapitanowie statków wspólnotowych wprowadzają do dziennika połowowego informacje wymienione w załączniku XI.

2. Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję do 15 dnia każdego miesiąca, w formie umożliwiającej komputerowe odczytanie, o ilościach zasobów określonych w załączniku XII wyładowanych w poprzednim miesiącu oraz przekazuje wszelkie informacje otrzymane na podstawie art. 11 i 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93.

3. W odniesieniu do połowów gatunków wymienionych w załączniku IC, kapitanowie statków wspólnotowych prowadzą:

(a) dziennik produkcyjny wykazujący całkowitą produkcję, w podziale na gatunki znajdujące się na pokładzie i wyrażoną w wadze produktu w kilogramach;

(b) plan sztauerski, który przedstawia rozmieszczenie poszczególnych gatunków w ładowniach. W przypadku krewetek statki prowadzą plan sztauerski, który określa miejsce sztauowania krewetek złowionych w rejonie 3L oraz miejsce sztauowania krewetek złowionych w rejonie 3M; ponadto określona jest znajdująca się na pokładzie ilość krewetek w podziale na rejony i wyrażona w wadze produktu w kilogramach.

4. Dziennik produkcyjny oraz plan sztauerski, o których mowa w ust. 3, należy codziennie aktualizować w odniesieniu do dnia poprzedniego, za który uznaje się okres od godziny 00.00 (UTC) do 24.00 (UTC), a także przechowywać na pokładzie do momentu całkowitego rozładunku statku.

5. Kapitan statku wspólnotowego zapewnia niezbędną pomoc w celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli ilości zadeklarowanych w dzienniku produkcyjnym oraz przetworzonych produktów składowanych na pokładzie.

6. Państwa członkowskie co dwa lata poświadczają dokładność planów ładowności wszystkich statków wspólnotowych posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów zgodnie z art. 28 ust. 1. Kapitan gwarantuje, że kopia takiego poświadczenia znajduje się na pokładzie i na żądanie jest okazywana inspektorowi.

Artykuł 38

Sieci znajdujące się na pokładzie

1. Dokonując ukierunkowanych połowów co najmniej jednego z gatunków wymienionych w załączniku VII, statki wspólnotowe nie posiadają na pokładzie sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż rozmiar ustanowiony w art. 29.

2. Jednak statki wspólnotowe dokonujące połowów w trakcie tego samego rejsu na obszarach innych niż obszar regulowany NAFO mogą posiadać na pokładzie sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż rozmiar ustanowiony w art. 29, pod warunkiem, że sieci takie są bezpiecznie związane i zwinięte oraz nie są dostępne do bezpośredniego użytku. Takie sieci:

a) muszą zostać odłączone od desek trałowych oraz lin holowniczych i podciągowych; oraz

b) jeżeli są umieszczone na pokładzie lub nad pokładem, muszą być bezpiecznie przymocowane do części nadbudówki.

Artykuł 39

Przeładunek

1. Statki wspólnotowe nie biorą udziału w czynnościach związanych z przeładunkiem na obszarze regulowanym NAFO, chyba że otrzymały uprzednie zezwolenie na dokonywanie takich czynności od właściwych organów, którym podlegają.

2. Statki wspólnotowe nie biorą udziału w czynnościach związanych z przeładunkiem ryb ze statku kraju niebędącego umawiającą się stroną lub na taki statek, który, jak zaobserwowano lub w inny sposób stwierdzono, prowadził działalność połowową na obszarze regulowanym NAFO.

3. Statki wspólnotowe zgłaszają właściwym organom, którym podlegają, każdy przeładunek na obszarze regulowanym NAFO. Statki, z których dokonuje się przeładunku, zgłaszają ten fakt z co najmniej 24-godzinnym wyprzedzeniem, a statki, na które dokonuje się przeładunku, zgłaszają to nie później niż godzinę po przeładunku.

4. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 3, obejmuje godzinę, położenie geograficzne, całkowitą wagę w podziale na gatunki, która ma zostać wyładowana lub załadowana, podaną w kilogramach, a także sygnał wywoławczy statków uczestniczących w przeładunku.

5. Poza całkowitym połowem znajdującym się na pokładzie oraz całkowitą wagą, która ma zostać wyładowana, statek, na który dokonuje się przeładunku, zgłasza nazwę portu i przewidywaną godzinę wyładunku z co najmniej 24-godzinnym wyprzedzeniem.

6. Państwa członkowskie bezzwłocznie przekazują Komisji zgłoszenia, o których mowa w ust. 3 i 5, a Komisja bezzwłocznie przekazuje je do Sekretariatu NAFO.

Artykuł 40

Czarter statków wspólnotowych

1. Państwa członkowskie mogą wyrazić zgodę na to, aby statek rybacki pływający pod ich banderą i posiadający zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze regulowanym NAFO stał się przedmiotem uzgodnień w zakresie czarteru w celu wykorzystania części lub całości kwoty i/lub dni połowowych przydzielonych innej umawiającej się stronie NAFO. Nie zezwala się jednak na uzgodnienia w zakresie czarteru obejmujące statki, które zdaniem NAFO lub innej regionalnej organizacji rybackiej brały udział w nielegalnych, nieudokumentowanych i nieuregulowanych połowach (IUU).

2. W dniu zawarcia uzgodnień w zakresie czarteru państwo członkowskie bandery przesyła Komisji następujące informacje, które Komisja przekazuje Sekretariatowi Wykonawczemu NAFO:

(a) zgodę państwa członkowskiego na uzgodnienia w zakresie czarteru;

(b) gatunki objęte czarterem i wielkości dopuszczalne połowów przyznane umową czarterową;

(c) okres obowiązywania uzgodnień w zakresie czarteru;

(d) nazwisko (nazwę) czarterującego;

(e) umawiającą się stronę, która wyczarterowała statek;

(f) działania podjęte przez państwo członkowskie w celu zagwarantowania, że wyczarterowane statki pływające pod jego banderą przestrzegają przepisów NAFO w zakresie ochrony i egzekwowania przepisów w okresie czarteru.

3. Po wygaśnięciu uzgodnień w zakresie czarteru państwo członkowskie bandery informuje o tym Komisję, która niezwłocznie przekazuje te informacje Sekretariatowi Wykonawczemu NAFO.

4. Państwo członkowskie bandery podejmuje działania gwarantujące, że:

(a) w okresie czarteru statek nie posiada zezwolenia na dokonywanie połowów w ramach wielkości dopuszczalnych połowów przydzielonych państwu członkowskiemu bandery;

(b) w danym okresie statek nie posiada zezwolenia na dokonywanie połowów w ramach więcej niż jednych uzgodnień w zakresie czarteru;

(c) w trakcie okresu czarteru statek przestrzega przepisów NAFO w zakresie ochrony i egzekwowania przepisów;

(d) wszystkie połowy i przyłowy, których dokonano w ramach zgłoszonych uzgodnień w zakresie czarteru, są odnotowywane w dzienniku połowowym przez wyczarterowany statek oddzielnie od danych na temat pozostałych połowów.

5. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszystkie połowy i przyłowy, o których mowa w ust. 4 lit. d), oddzielnie od innych krajowych danych na temat połowów. Komisja bezzwłocznie przesyła te dane Sekretariatowi Wykonawczemu NAFO.

Artykuł 41

Monitorowanie nakładu połowowego

1. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zagwarantowania, że nakład połowowy jego statków jest proporcjonalny do wielkości dopuszczalnych połowów dostępnych temu państwu członkowskiemu na obszarze regulowanym NAFO.

2. Najpóźniej dnia 31 stycznia 2007 r. lub – w późniejszym okresie – co najmniej na 30 dni przed rozpoczęciem takiej działalności państwa członkowskie przekazują Komisji plan połowowy dla swoich statków, które dokonują połowów gatunków na obszarze regulowanym NAFO. Plan połowowy określa między innymi statek lub statki prowadzące te połowy oraz planowaną liczbę dni połowowych, w ciągu których statki te będą przebywać na obszarze regulowanym NAFO.

3. Dla celów orientacyjnych państwa członkowskie powiadamiają Komisję o planowanej działalności ich statków na innych obszarach.

4. Plan połowowy przedstawia całkowity nakład połowowy, który będzie wykorzystany na obszarze regulowanym NAFO w związku z wielkościami dopuszczalnymi połowów przysługującymi państwu członkowskiemu dokonującemu powiadomienia.

5. Nie później niż dnia 31 grudnia 2007 r. państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wdrożenia planów połowowych. Sprawozdania obejmują liczbę statków rzeczywiście prowadzących połowy na obszarze regulowanym NAFO, połowy dokonane przez każdy statek oraz całkowitą liczbę dni, w ciągu których każdy statek prowadził połowy na tym obszarze. Sprawozdanie z działalności statków łowiących krewetki w rejonach 3M i 3L składane jest oddzielnie dla każdego rejonu.

sekcja 5

Szczególne przepisy dotyczące krewetek północnych

Artykuł 42

1. Każde państwo członkowskie codziennie składa Komisji sprawozdanie o ilościach krewetek północnych (Pandalus borealis) złowionych w rejonie 3L obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod jego banderą i zarejestrowane we Wspólnocie. Wszelka działalność połowowa jest prowadzona na głębokości przekraczającej 200 metrów oraz jest ograniczona do jednego statku przypadającego na każdy przydział państwa członkowskiego w danym okresie.

2. Kapitan statku poławiającego krewetki w rejonie 3L lub jego przedstawiciel, przed wpłynięciem do jakiegokolwiek portu przedstawia właściwym organom państwa członkowskiego, z którego portu zamierza skorzystać, następujące informacje na co najmniej 24 godziny przed przewidywaną godziną przybycia do portu:

a) godzinę przybycia do portu;

b) ilości krewetek zatrzymane na pokładzie;

c) rejon lub rejony, na których dokonano połowów.

sekcja 6

szczególne przepisy dotyczące karmazyna

Artykuł 43

1. Co drugi poniedziałek kapitan statku wspólnotowego dokonującego połowów karmazyna na podobszarze 2 oraz w rejonie IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO, powiadamia właściwe organy państwa członkowskiego, pod którego banderą pływa statek lub w którym jest on zarejestrowany, o ilościach karmazyna złowionych w tych strefach w okresie dwóch tygodni, kończącym się o północy poprzedniej niedzieli.

Jeśli łączne połowy osiągnęły 50 % TAC, powiadomienia dokonuje się co tydzień w każdy poniedziałek.

2. Co drugi wtorek do godziny 12.00 państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie dotyczące ilości karmazyna złowionych w okresie dwóch tygodni kończącym się o północy poprzedniej niedzieli na podobszarze 2 oraz w rejonach IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod ich banderą oraz zarejestrowane na ich terytorium.

Jeśli łączne połowy osiągnęły 50 % TAC, sprawozdania przesyłane są co tydzień.

sekcja 7

środki egzekwowania przepisów

Artykuł 44

Postępowanie w przypadku naruszeń

1. Właściwe organy państwa członkowskiego powiadomione o naruszeniu przepisów przez jeden ze swoich statków bezzwłocznie wszczynają postępowanie wyjaśniające w sprawie tego naruszenia w celu uzyskania wymaganych dowodów, które to postępowanie w odpowiednich przypadkach obejmuje kontrolę fizyczną odnośnego statku.

2. W przypadku nieprzestrzegania przez statek środków przyjętych przez NAFO właściwe organy państwa członkowskiego bezzwłocznie podejmują działania prawne lub administracyjne zgodnie z ustawodawstwem krajowym wobec obywateli odpowiedzialnych za statek pływający pod ich banderą.

3. Właściwe organy państwa członkowskiego bandery gwarantują, że postępowanie wszczęte na mocy ust. 2 może, zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa krajowego, zapewnić skuteczne środki o odpowiedniej surowości, zagwarantować przestrzeganie przepisów i pozbawić osoby odpowiedzialne korzyści ekonomicznych płynących z naruszenia, a także skutecznie zniechęcić do naruszania przepisów w przyszłości.

Artykuł 45

Traktowanie sporządzanych przez inspektorów sprawozdań dotyczących naruszeń przepisów

1. Sprawozdania z inspekcji i nadzoru sporządzane przez inspektorów NAFO nadal stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym prowadzonym przez jakiekolwiek państwo członkowskie. Do celów ustaleń faktycznych są one traktowane na równi ze sprawozdaniami z inspekcji i nadzoru sporządzanymi przez jego własnych inspektorów.

2. Państwa członkowskie współpracują w celu ułatwienia postępowań sądowych lub innych wynikających ze sprawozdania przedstawionego przez inspektora w ramach systemu, z zastrzeżeniem przepisów regulujących dopuszczanie dowodów w krajowym systemie sądownictwa i innych systemach krajowych.

Artykuł 46

Działania następcze w odniesieniu do pewnych poważnych naruszeń przepisów

1. Poza przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 1956/88 [36], w szczególności ust. 9 i 10 systemu załączonego do tego rozporządzenia, państwo członkowskie bandery podejmuje działania na mocy niniejszej sekcji jeżeli statek pływający pod jego banderą popełnił jedno z następujących poważnych naruszeń przepisów:

(a) ukierunkowane połowy stada, które podlega moratorium lub którego poławianie jest zakazane;

(b) błędna rejestracja połowów. Działania następcze na mocy niniejszego artykułu SA podejmowane, jeżeli rozbieżność między szacunkami inspektora w odniesieniu do przetworzonego połowu znajdującego się na pokładzie, w podziale na gatunki lub całościowo, a danymi liczbowymi odnotowanymi w dzienniku produkcyjnym wynosi 10 ton lub 20 % w zależności od tego, która wartość jest wyższa, obliczona jako odsetek danych z dziennika produkcyjnego. W celu obliczenia szacunkowej ilości połowów znajdujących się na pokładzie stosuje się współczynnik sztauerski uzgodniony miedzy inspektorami umawiającej się strony dokonującej inspekcji a umawiającą się stroną, do której należy statek poddany inspekcji.

(c) ponowne popełnienie tego samego poważnego naruszenia określonego w ust. 9 systemu załączonego do rozporządzenia (EWG) nr 1956/88, które potwierdzono zgodnie z ust. 10 tego systemu, w ciągu 100 dni lub w trakcie rejsu połowowego, w zależności od tego, który okres jest krótszy.

2. Państwo członkowskie bandery gwarantuje, że wskutek inspekcji, o której mowa w ust. 3, odnośny statek wstrzymuje wszelką działalność połowową oraz że zostaje wszczęte postępowanie wyjaśniające w sprawie poważnego naruszenia przepisów.

3. Jeżeli na obszarze regulowanym nie przebywa inspektor ani inna osoba wyznaczona przez państwo członkowskie bandery do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zgodnie z ust. 1, państwo członkowskie bandery nakłada na statek wymóg bezzwłocznego skierowania się do portu, w którym można wszcząć takie postępowanie.

4. Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie poważnego naruszenia polegającego na błędnej rejestracji połowów, o której mowa w ust. 1 lit. b), państwo członkowskie bandery zapewnia przeprowadzenie pod swoim zwierzchnictwem kontroli fizycznej w porcie i obliczenia całkowitego połowu znajdującego się na pokładzie. Taka inspekcja może mieć miejsce w obecności inspektora którejkolwiek innej z umawiających się stron, która chce w niej uczestniczyć, pod warunkiem wyrażenia zgody przez państwo członkowskie bandery.

5. Jeżeli statek musi skierować się do portu na mocy ust. 2, 3 i 4, inspektor którejkolwiek innej z umawiających się stron może wejść na pokład i/lub pozostać na pokładzie statku podczas płynięcia do portu, pod warunkiem, że właściwy organ państwa członkowskiego statku poddanego inspekcji nie zwróci się do inspektora o opuszczenie statku.

Artykuł 47

Środki egzekwowania przepisów

1. Każde państwo członkowskie podejmuje środki egzekwowania przepisów wobec statku rybackiego pływającego pod jego banderą, w stosunku do którego stwierdzono, zgodnie z prawem krajowym, że popełnił poważne naruszenie przepisów określone w art. 46.

2. Środki, o których mowa w ust, 1 mogą obejmować, zwłaszcza w zależności od powagi naruszenia przepisów oraz zgodnie z odnośnymi przepisami prawa krajowego:

– grzywny;

– zatrzymanie nielegalnych narzędzi połowowych oraz połowu;

– zarekwirowanie statku;

– zawieszenie lub wycofanie zezwolenia na dokonywanie połowów;

– zmniejszenie lub odebranie kwoty połowowej.

3. Państwo członkowskie bandery odnośnego statku powiadamia bezzwłocznie Komisję o odpowiednich środkach podjętych zgodnie z niniejszym artykułem. Na podstawie tego powiadomienia Komisja powiadamia o tych środkach Sekretariat NAFO.

Artykuł 48

Sprawozdania dotyczące naruszeń przepisów

1. W przypadku poważnego naruszenia przepisów, o którym mowa w art. 46, odnośne państwo członkowskie możliwie szybko, a najpóźniej w ciągu trzech miesięcy od powiadomienia o takim naruszeniu, przedstawia Komisji sprawozdanie dotyczące przebiegu postępowania wyjaśniającego, w tym szczegółowe informacje na temat wszelkich działań podjętych lub zaproponowanych w odniesieniu do poważnego naruszenia przepisów, a także sprawozdanie dotyczące wyniku postępowania wyjaśniającego po jego zakończeniu.

2. Na podstawie sprawozdań państw członkowskich Komisja sporządza sprawozdanie wspólnotowe. Komisja przesyła Sekretariatowi NAFO sprawozdanie wspólnotowe dotyczące przebiegu postępowania wyjaśniającego w ciągu czterech miesięcy od powiadomieniu o naruszeniu przepisów i tak szybko, jak to możliwe, sprawozdanie dotyczące wyniku postępowania wyjaśniającego po jego zakończeniu.

ROZDZIAŁ VIII

Szczególne przepisy dotyczące wyładunku lub przeładunku ryb mrożonych złowionych przez statki rybackie krajów trzecich

Artykuł 49

Kontrola przeprowadzana przez państwo portu

Nie naruszając przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 i rozporządzenia Rady (WE) nr 1093/94 z dnia 6 maja 1994 r. ustalającego warunki, na których statki rybackie państw trzecich mogą bezpośrednio wyładowywać i sprzedawać swoje połowy w portach wspólnotowych [37], procedury ustanowione w niniejszym rozdziale stosuje się od dnia 1 maja 2007 r. do wyładunków i przeładunków w portach państw członkowskich ryb mrożonych złowionych przez statki rybackie krajów trzecich.

Artykuł 50

Wyznaczone porty

1. Wyładunki i przeładunki dozwolone są wyłącznie w wyznaczonych portach.

2. Państwa członkowskie wyznaczają miejsce wykorzystywane do wyładunków lub miejsce w pobliżu brzegu (wyznaczone porty), gdzie zezwala się na operacje wyładunku lub przeładunku ryb określone w art. 49. Niezależnie od daty stosowania określonej w art. 49 państwa członkowskie przesyłają Komisji wykaz takich portów do dnia 15 stycznia 2007 r. Wszelkie zmiany wprowadzone następnie w wykazie są zgłaszane Komisji co najmniej piętnaście dni przed wejściem zmiany w życie.

3. Komisja publikuje wykaz wyznaczonych portów oraz zmiany w wykazie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii „C” i zamieszcza je na swojej stronie internetowej.

Artykuł 51

Uprzednie zawiadomienie o wejściu do portu

1. W drodze odstępstwa od art. 28e ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 kapitanowie statków krajów trzecich lub statków wspólnotowych zamierzający wpłynąć do portu zawiadamiają o tym właściwe organy portu, z którego zamierzają skorzystać, co najmniej 3 dni robocze przed przewidywaną godziną przybycia do portu.

2. Zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, towarzyszy formularz zawarty w dodatku 4 do załącznika III, którego część A jest odpowiednio wypełniona zgodnie z następującymi zasadami:

a) Formularz PSC 1 stosuje się, jeżeli statek rybacki wyładowuje własny połów;

b) Formularz PSC 2 stosuje się, jeżeli statek rybacki prowadził operacje przeładunku. W takich przypadkach dla każdego statku, z którego dokonano przeładunku, stosuje się odrębny formularz.

3. Państwo członkowskie portu niezwłocznie przekazuje kopię formularza, o którym mowa w ust. 2, państwu bandery statku oraz państwu (państwom) bandery statków, z których dokonano przeładunku, w przypadku gdy statek prowadził operacje przeładunku.

Artykuł 52

Zezwolenie na wyładunek lub przeładunek

1. Państwo portu może zezwolić na wyładunki lub przeładunki wyłącznie jeżeli państwo bandery statku rybackiego zamierzającego dokonać wyładunku lub przeładunku bądź, w przypadku gdy statek prowadził operacje przeładunku poza portem, państwo lub państwa bandery statku, z którego dokonano przeładunku, potwierdziły poprzez zwrot kopii formularza przekazanego na mocy art. 51 ust. 3 z odpowiednio wypełnioną częścią B, że:

(a) statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały wystarczającą kwotę w odniesieniu do zadeklarowanych gatunków;

(b) ilości ryb na pokładzie zostały odpowiednio zgłoszone i uwzględnione przy obliczeniu wszelkich ograniczeń połowowych lub ograniczeń nakładu, które mogą mieć zastosowanie;

(c) statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały zezwolenie na połowy w zadeklarowanych obszarach;

(d) obecność statku w obszarze zadeklarowanych połowów została zweryfikowana zgodnie z danymi VMS.

Operacje wyładunku lub przeładunku można rozpocząć wyłącznie po wydaniu zezwolenia przez właściwe organy państwa portu.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwo portu może zezwolić na całość lub część wyładunku w przypadku braku potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1, lecz w takich przypadkach przechowuje odnośne ryby pod kontrolą właściwych organów. Ryby te zostają zwrócone w celu sprzedaży, przekazania lub transportu wyłącznie po otrzymaniu potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1. Jeżeli w ciągu 14 dni od wyładunku nie otrzymano potwierdzenia, państwo portu może skonfiskować i zbyć ryby zgodnie z przepisami krajowymi.

3. Państwo portu bezzwłocznie informuje o swojej decyzji dotyczącej przyznania lub nieprzyznania zezwolenia na wyładunek lub przeładunek:

a) Sekretariat NEAFC poprzez przekazanie kopii formularza określonego w dodatku 4 załącznika III, którego część C została odpowiednio wypełniona, jeśli wyładowane lub przeładowane ryby złowiono w obszarze Konwencji NEAFC;

b) Komisję we wszystkich przypadkach innych niż te określone w lit. a).

Artykuł 53

Inspekcje

1. Co roku państwa członkowskie prowadzą w swoich portach inspekcje co najmniej 15 % wyładunków lub przeładunków dokonywanych przez statki rybackie krajów trzecich, o których mowa w art. 49.

2. Inspekcje obejmują monitorowanie całego rozładunku lub przeładunku oraz kontrolę krzyżową ilości podanych w uprzednim zawiadomieniu o wyładunku w podziale na gatunki oraz ilości wyładowanych lub przeładowanych w podziale na gatunki.

3. Inspektorzy podejmują wszelkie możliwe starania w celu uniknięcia niepotrzebnego opóźnienia statku i gwarantują minimalny stopień ingerencji i utrudnień na statku, a także dbają o uniknięcie pogorszenia jakości ryb.

Artykuł 54

Sprawozdania z inspekcji

1. Każda inspekcja jest dokumentowana poprzez sporządzenie sprawozdania z inspekcji zgodnie z dodatkiem 5 do załącznika III.

2. Kopia każdego sprawozdania z inspekcji jest niezwłocznie przekazywana państwu bandery statku objętego inspekcją oraz państwu lub państwom bandery statku, z którego dokonano przeładunku, jeżeli statek prowadził operacje przeładunku, oraz:

a) Sekretariatowi NEAFC, jeśli wyładowane lub przeładowane ryby złowiono w obszarze Konwencji NEAFC;

b) Komisji we wszystkich przypadkach innych niż te określone w lit. a).

3. Na wniosek państwa bandery statku objętego inspekcją zostaje mu przekazany oryginał lub potwierdzona kopia każdego sprawozdania z inspekcji.

ROZDZIAŁ IX

Szczególne przepisy dotyczące statków wspólnotowych dokonujących połowów na obszarze CCAMLR

sekcja 1

Ograniczenia i wymogi w odniesieniu do informacji o statkach

Artykuł 55

Zakazy oraz ograniczenia połowowe

1. Ukierunkowane połowy gatunków wymienionych w załączniku XIII są zakazane w strefach oraz w trakcie okresów wskazanych w tym załączniku.

2. W odniesieniu do nowych połowów i zwiadów rybackich limity połowowe oraz limity przyłowów określone w załączniku XIV stosuje się na podobszarach wskazanych w tym załączniku.

Artykuł 56

Wymogi w odniesieniu do informacji o statkach posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze CCAMLR

1. Oprócz informacji o upoważnionych statkach określonych w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, państwa członkowskie od dnia 1 sierpnia 2007 r. przekazują Komisji następujące informacje w odniesieniu do tych statków:

(a) numer IMO statku (jeżeli został wydany);

(b) poprzednia bandera, jeśli dotyczy;

(c) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;

(d) nazwisko (nazwa) i adres właściciela (właścicieli) statku oraz armatora (armatorów), jeśli są znani;

(e) miejsce i data budowy statku;

(f) rodzaj statku;

(g) długość;

(h) kolorowe zdjęcie statku, które zawiera:

(i) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające prawą burtę statku, długość całkowitą statku i wszystkie cechy jego budowy;

(ii) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające lewą burtę statku, pełną długość statku i wszystkie cechy jego budowy;

(iii) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające rufę statku, zrobione bezpośrednio od strony rufy;

(i) środki podjęte w celu zabezpieczenia przed manipulacją przez osoby niepowołane urządzeniem kontroli satelitarnej umieszczonym na pokładzie.

2. Od dnia 1 sierpnia 2007 r. państwa członkowskie, w takim stopniu, w jakim jest to możliwe, przekazują Komisji również następujące informacje dotyczące statków posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze CCAMLR:

(a) nazwisko (nazwa) i adres armatora, jeśli nie jest nim właściciel(-e) statku;

(b) nazwisko i narodowość kapitana oraz, tam gdzie to możliwe, kapitana połowów;

(c) metoda lub metody połowów;

(d) największa szerokość statku (m);

(e) pojemność rejestrowa brutto;

(f) rodzaje komunikacji na statku i numery (numery INMARSAT A, B oraz C);

(g) normalny skład załogi;

(h) moc głównego silnika lub silników;

(i) nośność (tony), liczba ładowni rybnych i ich pojemność (m³);

wszelkie inne informacje (np. klasyfikacja lodu) uznane za potrzebne.

Artykuł 57

Sprawozdanie z obserwacji statków

1. W przypadku gdy kapitan statku rybackiego posiadającego licencję zaobserwuje statek rybacki na obszarze konwencji, w miarę możliwości zbiera jak największą ilość informacji na temat każdej takiej obserwacji, w tym:

a) nazwę i opis statku;

b) sygnał wywoławczy statku;

c) numer rejestracyjny i numer Lloyds/IMO statku;

d) państwo bandery statku;

e) zdjęcia statku dla celów sprawozdania;

f) wszelkie inne istotne informacje dotyczące zaobserwowanych działań statku.

2. Kapitan jak najszybciej przekazuje sprawozdanie zawierające informacje, o których mowa w ust. 1, do swojego państwa bandery. Państwo bandery przekazuje wszelkie takie sprawozdania Sekretariatowi CCAMLR jeżeli zaobserwowany statek według norm CCAMLR prowadzi działania IUU.

sekcja 2

zwiady rybackie

Artykuł 58

Uczestnictwo w zwiadach rybackich

1. Statki rybackie pływające pod banderą Hiszpanii oraz zarejestrowane w Hiszpanii, o których powiadomiono CCAMRL zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, mogą uczestniczyć w zwiadach rybackich przy użyciu takli w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej oraz 58.4.3b) poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej.

2. Nie więcej niż jeden statek rybacki dokonuje połowów w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b) w tym samym okresie.

3. W odniesieniu do podobszarów 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.4.2, całkowite limity połowowe oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (Small Scale Research Units, w skrócie SSRU) w ramach każdego z nich, są określone w załączniku XIV. Połowy na jakimkolwiek małym obszarze badawczym wstrzymuje się, jeśli zgłoszony połów osiąga określony limit połowowy, a odnośny mały obszar badawczy zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część sezonu.

4. Połowy odbywają się możliwie na jak największym obszarze geograficznym oraz batymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości rybołówstwa oraz w celu uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładu połowowego. Jednakże połowy w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2 są zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m.

Artykuł 59

Systemy sprawozdawczości

Statki rybackie uczestniczące w zwiadach rybackich, o których mowa w art. 58, podlegają następującym systemom sprawozdawczości dotyczącym połowów oraz nakładu połowowego:

(a) pięciodniowemu systemowi sprawozdawczości połowu i nakładu określonemu w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, z wyjątkiem tego, że państwa członkowskie składają Komisji raporty połowowe i raporty dotyczące nakładu połowowego nie później niż dwa dni robocze po zakończeniu okresu sprawozdawczego, w celu natychmiastowego przekazania do CCAMLR. W odniesieniu do podobszarów 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.4.2, raporty sporządza się w odniesieniu do małych obszarów badawczych;

(b) miesięcznemu systemowi sprawozdawczości w odniesieniu do połowu i nakładu według dokładnej skali określonemu w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;

(c) zgłaszana jest całkowita liczba oraz waga odrzuconych Dissostichus eleginoides i Dissostichus mawsoni, łącznie z tymi w stanie „galaretowatym”.

Artykuł 60

Wymogi specjalne

1. Zwiady rybackie, o których mowa w art. 58, prowadzi się zgodnie z przepisami art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 600/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającego niektóre środki techniczne stosowane do działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki [38] w odniesieniu do odpowiednich środków zmierzających do zmniejszenia przypadkowej śmiertelności ptaków morskich w trakcie połowów taklami oceanicznymi. Oprócz tych środków:

(a) zakazuje się zrzutów odpadów w trakcie tych połowów;

(b) statki uczestniczące w zwiadach rybackich w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2, które są zgodne z protokołami CCAMLR (A, B lub C) w odniesieniu do łowienia taklami są zwolnione z wymogu dotyczącego nocnego wystawiania narzędzi; jednak statki, które schwytają łącznie trzy (3) ptaki morskie bezzwłocznie przywracają nocne wystawianie zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;

(c) statki uczestniczące w zwiadach rybackich na podobszarach 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b), które złapią łącznie trzy (3) ptaki morskie, natychmiast zaprzestają połowów i zabrania się im dokonywania połowów poza zwykłym sezonem połowów do końca sezonu 2005/2006.

2. Statki rybackie uczestniczące w zwiadach rybackich na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 podlegają następującym wymogom dodatkowym:

a) statkom zabrania się dokonywania zrzutów:

(i) olejów lub produktów paliwowych lub pozostałości olejowych do morza, z wyjątkiem dopuszczonych na podstawie załącznika I do MARPOL 73/78 (międzynarodowa konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza przez statki);

(ii) śmieci;

(iii) odpadów żywności, których nie można przepuścić przez sito o otworach nie większych niż 25 mm;

(iv) drobiu lub ich części (łącznie ze skorupkami jaj);

(v) ścieków w obrębie 12 mil morskich od lądu lub szelfu lodowego, lub ścieków podczas gdy statek płynie z prędkością mniejszą niż 4 węzły; lub

(vi) popiołu ze spalania.

b) żadnego drobiu żywego lub innych żywych ptaków nie wprowadza się na podobszary 88.1 i 88.2, a jakikolwiek opierzony drób, który nie został skonsumowany, jest usuwany z podobszarów 88.1. i 88.2;

c) połowy Dissostichus spp. na podobszarach 88.1 i 88.2 są zakazane w obrębie 10 mil morskich od wybrzeża Wysp Balleny’ego.

Artykuł 61

Definicja zaciągów

1. Do celów niniejszej sekcji, zaciąg obejmuje ustawienie przynajmniej jednej liny w danym miejscu. Do celów sprawozdawczości połowów oraz nakładu połowowego dokładne położenie geograficzne zaciągu jest określane przez środkowy punkt liny lub lin.

2. W celu oznaczenia jako zaciąg badawczy:

a) każdy zaciąg badawczy musi być oddalony o nie mniej niż pięć mil morskich od jakiegokolwiek innego zaciągu badawczego; odległość należy odmierzyć od środkowego punktu geograficznego każdego zaciągu badawczego;

b) każdy zaciąg obejmuje przynajmniej 3 500 haczyków oraz nie więcej niż 10 000 haczyków; może się składać z oddzielnych lin ustawionych w tej samej pozycji;

c) czas zanurzenia każdego zaciągu takli wynosi co najmniej sześć godzin, liczonych od momentu ukończenia procesu ustawiania lin do rozpoczęcia procesu zaciągania.

Artykuł 62

Plany badawcze

Statki rybackie uczestniczące w zwiadach rybackich, o których mowa w art. 58, realizują plany badawcze na wszystkich małych obszarach badawczych, na które podzielono podobszary FAO 88.1 i 88.2 oraz rejony 58.4.1 i 58.4.2. Plan badawczy jest realizowany w następujący sposób:

(a) po pierwszym wpłynięciu na mały obszar badawczy, pierwszych 10 zaciągów, oznaczonych jako „pierwszy cykl”, oznacza się jako „zaciągi badawcze” oraz muszą one spełniać kryteria określone w art. 61 ust. 2;

(b) kolejnych 10 zaciągów, lub 10 ton połowu, w zależności od tego, która z wartości progowych jest osiągana jako pierwsza, oznacza się jako „drugi cykl”. Zaciągi w drugim cyklu, według uznania kapitana, można przeprowadzać jako część zwykłego zwiadu rybackiego. Jednak zaciągi te można również oznaczać jako zaciągi badawcze, pod warunkiem, że spełniają one wymogi art. 61 ust. 2;

(c) po ukończeniu pierwszego i drugiego cyklu zaciągów, jeśli kapitan zamierza kontynuować połowy w granicach małego obszaru badawczego, statek rozpoczyna „trzeci cykl”, czego skutkiem jest dokonanie ogółem 20 zaciągów we wszystkich trzech cyklach. Trzeci cyk