Wspólny wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu /* JOIN/2012/021 final - 2012/0197 (NLE) */





UZASADNIENIE (1) Dnia 23 marca 2012 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 267/2012 uchylające i zastępujące rozporządzenie (UE) nr 961/2010. (2) Jeśli państwo członkowskie podejmuje działania mające zagwarantować przestrzeganie zobowiązań prawnych w odniesieniu do bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz ochrony środowiska w zakresie, w jakim rozporządzenie to może dotyczyć współpracy z osobami, podmiotami lub organami z Iranu, państwo członkowskie powinno mieć w nagłych przypadkach prawo do podjęcia takich działań bez uprzedniego zgłoszenia, o ile powiadomi o nich w możliwie najkrótszym czasie pozostałe państwa członkowskie i Komisję. (3) Jeśli państwo członkowskie wydało osobie, podmiotowi lub organowi, które wskazano (tzn. które wymieniono w załączniku IX i których aktywa podlegają zamrożeniu) koncesję na prowadzenie działań w zakresie wydobycia węglowodorów, zanim dana osoba, dany podmiot lub organ zostały wskazane, właściwy organ tego państwa członkowskiego może zezwolić na odstępstwo od określonych zakazów, o których mowa w rozporządzeniu, jeśli takie odstępstwo jest konieczne, by uniknąć szkód w środowisku lub trwałego zniszczenia wartości koncesji. 2012/0197 (NLE) Wspólny wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215, uwzględniając decyzję Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu[1], uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (UE) nr 267/2012[2] wprowadza w życie środki, o których mowa w decyzji 2012/35/WPZiB zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu[3]. (2) W celu ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i zdrowia pracowników konieczne jest zapewnienie właściwym organom państw członkowskich możliwości podejmowania działań, które uznają za niezbędne w celu zagwarantowania przestrzegania zobowiązań prawnych w odniesieniu do bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz ochrony środowiska. W nagłych przypadkach państwo członkowskie powinno mieć prawo do podjęcia takich działań bez uprzedniego zgłoszenia, o ile powiadomi o nich w możliwie najkrótszym czasie pozostałe państwa członkowskie i Komisję. (3) Jeśli państwo członkowskie wydało wskazanej osobie, wskazanemu podmiotowi lub wskazanemu organowi koncesję na prowadzenie działań w zakresie wydobycia węglowodorów zanim dana osoba, dany podmiot lub dany organ zostały wskazane, właściwy organ tego państwa członkowskiego może zezwolić na odstępstwo od określonych zakazów, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 267/2012, jeśli takie odstępstwo jest konieczne, by uniknąć szkód w środowisku lub trwałego zniszczenia wartości koncesji, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (UE) nr 267/2012 wprowadza się następujące zmiany: (1) artykuł 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie: “3. Dane państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję o ustaleniu, o którym mowa w ust. 1, oraz o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, na co najmniej dziesięć dni roboczych przed wydaniem zezwolenia. W przypadku zagrożenia dla środowiska lub zdrowia i bezpieczeństwa pracowników w Unii wymagającego pilnych działań dane państwo członkowskie może udzielić zezwolenia bez uprzedniego zgłoszenia i powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję w ciągu trzech dni roboczych od wydania zezwolenia.” (2) dodaje się art. 43a w brzmieniu: „Artykuł 43a 1. W drodze odstępstwa od art. 8, 9, art. 17 ust. 1 w odniesieniu do osób, podmiotów lub organów z Iranu, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. b), art. 23 ust. 2 i 3, o ile dotyczą one osób, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku IX, art. 30 i 35, właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na warunkach, jakie uznają za stosowne, na działania w zakresie poszukiwania lub wydobycia węglowodorów w Unii podejmowane na podstawie koncesji na takie poszukiwania lub wydobycie wydanej przez państwo członkowskie osobie, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku IX, jeśli spełnione są następujące warunki: a) koncesję na poszukiwanie lub wydobycie węglowodorów w Unii wydano przed dniem, w którym osoba, podmiot lub organ wymienione w załączniku IX zostały wskazane; b) zezwolenie jest niezbędne, aby uniknąć szkód w środowisku w Unii lub zapobiec trwałemu zniszczeniu wartości koncesji, w przypadku gdy państwo członkowskie zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi prowadzi tymczasowe zarządzanie administracyjne koncesją lub rurociągiem oraz infrastrukturą wykorzystywaną w związku z działalnością objętą koncesją. 2. Odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się jedynie na niezbędny okres, a jego ważność nie może przekraczać ważności koncesji wydanej osobie, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku IX. Jeśli właściwy organ uzna za konieczne subrogację lub nałożenie odszkodowania, okres ważności odstępstwa nie może przekraczać pięciu lat. 3. Dane państwo członkowskie powiadamia inne państwa członkowskie i Komisję o zamiarze udzielenia zezwolenia na co najmniej dziesięć dni roboczych przed wydaniem zezwolenia. W przypadku zagrożenia dla środowiska w Unii wymagającego pilnych działań mających zapobiec szkodom w środowisku dane państwo członkowskie może udzielić zezwolenia bez uprzedniego zgłoszenia i powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję w ciągu trzech dni roboczych od wydania zezwolenia.” (3) W tytule załącznika X dodaje się odniesienie do art. 43a. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39. [2] Dz.U. L 88 z 24.3.2012, s. 1. [3] Dz.U. L 19 z 24.1.2012, s. 22.