1)Rezolucję ICCAT w sprawie udziału podmiotów rybołówczych w ramach zmienionej konwencji ICCAT. W przedmiotowej rezolucji wyjaśnia się poprawki do konwencji dotyczące udziału podmiotów niebędących stronami, w szczególności dlatego, że Republika Chińska jest podmiotem rybołówczym, który ma być objęty załącznikiem 2 do konwencji dotyczącym podmiotów rybołówczych, który zostaje dodany do konwencji na mocy art. 11 Protokołu; oraz

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji Rady w sprawie upoważnienia do podpisania protokołu w imieniu Unii i jego tymczasowego stosowania. Art. 13 protokołu przewiduje jego wejście w życie w odniesieniu do każdej z umawiających się stron, która go zaakceptuje, dziewięćdziesiątego dnia po złożeniu u Dyrektora Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa, dokumentu przyjęcia przez trzy czwarte umawiających się stron, a następnie w odniesieniu każdej z pozostałych umawiających się stron, po zaakceptowaniu przez nią protokołu. Należy zatem przewidzieć tymczasowe stosowanie protokołu w przypadku jego wejścia w życie zanim Unia zakończy wewnętrzne procedury ratyfikacyjne. Tymczasowe stosowanie jest również zgodne z decyzją Rady upoważniającą Komisję do negocjowania zmian do konwencji.

W celu poprawy skuteczności i wzmocnienia ochrony gatunków podlegających jej kompetencji i zarządzania nimi, ICCAT uzgodniła, że konieczna jest zmiana konwencji. W dniu 13 maja 2013 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania, w imieniu Unii Europejskiej, zmian do konwencji.

Wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zamierzonego celu, a mianowicie do podpisania i tymczasowego stosowania protokołu przez Unię.

Regionalne organizacje ds. rybołówstwa (RFMO) to międzynarodowe organizacje państw, spośród których niektóre są państwami nadbrzeżnymi; organizacje integracji regionalnej takie jak UE; oraz podmioty rybołówcze, które mają interes połowowy w danym obszarze. Niektóre RFMO zarządzają wszystkimi stadami w danym obszarze, inne natomiast koncentrują się na określonych gatunkach daleko migrujących (zwłaszcza tuńczykach), które przemieszczają się w obrębie rozległego obszaru. Niektóre z tych organizacji mają wyłącznie charakter doradczy, większość ma jednak uprawnienia zarządcze do ustalania limitów połowowych i limitów nakładu połowowego, środków technicznych i obowiązków w zakresie kontroli.

W dniu 13 maja 2013 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania, w imieniu Unii Europejskiej, zmian do konwencji.

2019/0223 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Protokołu zmieniającego Międzynarodową konwencję o ochronie tuńczyka atlantyckiego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W dniu 13 maja 2013 r. Rada upoważniła Komisję Europejską do rozpoczęcia negocjacji w sprawie zmian do Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego (konwencja ICCAT). Negocjacje w tej sprawie zakończono pomyślnie w listopadzie 2018 r.

(2)Powstały w wyniku tych negocjacji protokół powinien przyczynić się do poprawy skuteczności ICCAT, a także do wzmocnienia ochrony gatunków, które podlegają jej kompetencji i lepszego zarządzania nimi.

(3)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 stanowi, że Unia musi zapewnić, by działalność w zakresie połowów i akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności. Rozporządzenie stanowi również, że Unia ma stosować podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dążyć do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi także, że Unia ma stosować środki zarządzania i ochrony oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, wspierać rozwój doradztwa naukowego i wiedzy, stopniowo eliminować odrzuty, propagować metody połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, oraz eliminować i ograniczać w miarę możliwości przypadkowe połowy, dążyć do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 wyraźnie stanowi, że te cele i zasady mają być stosowane przez Unię w ramach zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa. Protokół jest spójny z tymi celami.

(4)Zgodnie ze wspólnym komunikatem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej, zatytułowanym „Międzynarodowe zarządzanie oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów” oraz konkluzjami Rady na temat tego wspólnego komunikatu propagowanie środków na rzecz wsparcia i zwiększenia skuteczności regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i, w stosownych przypadkach, środków usprawniających zarządzanie nimi jest kluczowe dla działań Unii na tych forach. Protokół jest w pełni zgodny z tymi celami.

(5)Należy podpisać protokół w imieniu Unii i stosować go tymczasowo, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.

(6)Z uwagi na możliwość wejścia w życie protokołu zanim Unia zakończy wewnętrzne procedury ratyfikacyjne, należy go stosować tymczasowo,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Protokołu zmieniającego Międzynarodową konwencję o ochronie tuńczyka atlantyckiego („Protokół”), z zastrzeżeniem jego zawarcia.

Tekst Protokołu, który ma zostać podpisany, dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument pełnomocnictwa do podpisania Protokołu, z zastrzeżeniem jego zawarcia, dla osoby wskazanej (osób wskazanych) przez negocjatora umowy.