P6_TA(2007)0019

Promowanie zdrowego żywienia i aktywności fizycznej

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku "Promowanie zdrowego żywienia i aktywności fizycznej: europejski wymiar zapobiegania nadwadze, otyłości i chorobom przewlekłym" 2006/2231(INI)

Parlament Europejski,

- uwzględniając zieloną księgę Komisji (COM(2005)0637),

- uwzględniając globalną strategię w sprawie żywienia, aktywności fizycznej i zdrowia przyjętą w dniu 22 maja 2004 r. na 57 Światowym Zgromadzeniu na rzecz Zdrowia,

- uwzględniając rezolucję Rady z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie zdrowia i odżywiania [1],

- uwzględniając konkluzje Rady ds. zatrudnienia, polityki społecznej, zdrowia i konsumentów z dnia 3 czerwca 2005 r. w sprawie otyłości, odżywiania się i aktywności fizycznej,

- uwzględniając nieformalne spotkanie ministrów sportu UE, które odbyło się w dniach 19- 20 września 2005 r., na którym prezydencja brytyjska wysunęła propozycję utworzenia grupy roboczej ds. sportu i zdrowia,

- uwzględniając wezwanie naukowców wygłoszone podczas dziesiątego międzynarodowego kongresu w sprawie otyłości (ICO 2006), który odbył się w Sydney w dniach 3- 8 września 2006 r.,

- uwzględniając wnioski konferencji ekspertów wysokiego szczebla Prezydencji Fińskiej na temat: "Zdrowie we wszystkich obszarach polityki", która odbyła się w Kuopio w dniach 20- 21 września 2006 r.,

- uwzględniając art. 45 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6-0450/2006),

A. mając na uwadze, że ilość osób cierpiących na otyłość w Unii Europejskiej w znacząco wzrosła w ciągu ostatnich trzydziestu lat; mając na uwadze, że tempo wzrostu tego zjawiska jest porównywalne do sytuacji, jaka miała miejsce w Stanach Zjednoczonych na początku lat dziewięćdziesiątych, a także fakt, że obecnie w Europie prawie 27 % mężczyzn i 38 % kobiet zalicza się do osób z nadwagą bądź otyłych,

B. mając na uwadze, że rosnąca powszechna otyłość, zwłaszcza wśród dzieci, nie ogranicza się do krajów UE czy innych krajów bogatych, ale rośnie w sposób dramatyczny w wielu krajach rozwijających się,

C. mając na uwadze, że otyłość dotyka także ponad pięć milionów dzieci w UE złożonej z 27 państw członkowskich oraz że liczba ta wzrasta w tempie alarmującym, jako że co roku przybywa blisko 300000 nowych przypadków,

D. mając na uwadze, że badania wykazały, że osoby niepełnosprawne są bardziej narażone na ryzyko otyłości spowodowanej licznymi czynnikami, w tym patofizjologicznymi zmianami w metabolizmie energii i budowie ciała, a także atrofią mięśni oraz brakiem aktywności fizycznej,

E. uwzględniając, że spożycie wysokoenergetycznych produktów żywnościowych wśród wielu grup ludności utrzymuje się na stałym poziomie od lat pięćdziesiątych; uwzględniając, że to zmiany stylu życia doprowadziły do spadku zarówno aktywności jak i pracy fizycznej i dlatego też zmniejszyło się zapotrzebowanie na energię, co spowodowało zachwianie się równowagi pomiędzy zapotrzebowaniem na energię a dostarczaniem jej do organizmu,

F. mając na uwadze, że w wielu projektach i badaniach potwierdzono, że w gwałtownie rozwijającym się zjawisku otyłości można zauważyć tendencje wcześnie zaznaczających się różnic związanych z sytuacją społeczno-ekonomiczną ludzi otyłych oraz że zjawisko to częściej występuje w rodzinach pozbawionych wystarczających środków finansowych i o niskim stopniu wykształcenia,

G. mając na uwadze, że przy opracowywaniu planu działania UE na rzecz promowania zdrowego stylu życia należy zwrócić baczną uwagę na poszczególne przyzwyczajenia żywieniowe i wzory konsumpcyjne istniejące w państwach członkowskich,

H. mając na uwadze, że raport Światowej Organizacji Zdrowia (WTO) o stanie zdrowia na świecie w 2005 r. wykazuje, że wśród siedmiu najważniejszych czynników ryzyka sprzyjających chorobie lub powodujących zgon, sześć (nadciśnienie, cholesterol, nadwaga, spożywanie niewystarczającej ilości owoców i warzyw, brak aktywności fizycznej i nadmierne spożycie alkoholu) jest związanych z dietą i ćwiczeniami fizycznymi, istotne jest zatem, by oddziaływać równocześnie na te czynniki w celu zapobiegania znaczącej liczbie zgonów i chorób,

I. mając na uwadze, że za zdrową dietę należy uznać dietę o pewnych właściwościach ilościowych i jakościowych, takich jak zawartość energii zgodnie z indywidualnymi potrzebami i zawsze zgodnie z zasadami dietetyki,

J. mając na uwadze, że chociaż na mocy kompetencji przyznanych Unii w traktatach ma ona do odegrania zasadniczą rolę w dziedzinie ochrony konsumentów, w zakresie zdrowego odżywiania się i spożywania owoców i warzyw, to jednak w kwestii promowania aktywności fizycznej i sportu działania Wspólnoty mają charakter uzupełniający w stosunku do działań prowadzonych przez państwa członkowskie, ich regiony i miasta,

K. mając na uwadze skutki społeczno-gospodarcze chorób związanych z problemami nadwagi, których koszty leczenia już teraz stanowią od 4 do 7 % wszystkich wydatków na opiekę zdrowotną w państwach członkowskich; mając na uwadze, że ogólne koszty otyłości (z uwzględnieniem zwiększonego ryzyka bezrobocia, przerwania pracy bądź też inwalidztwa) nie były nigdy przedmiotem szczegółowej oceny naukowej,

L. mając na uwadze, że większość państw członkowskich wdrożyła polityki mające na celu rozwiązywanie problemów związanych z otyłością i przyczyniające się do poprawienia stanu zdrowia ich populacji, przy czym niektóre rządy wprowadziły zakazy, inne zaś wybrały drogę zachęt,

M. mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie powzięły decyzję o ograniczeniu liczby automatycznych dystrybutorów, bądź też w ogóle ich wycofaniu ze środowiska szkolnego, uzasadniając swoje działanie wąską ofertą i małym wyborem napojów niskosłodzonych, owoców i warzyw oraz tzw. produktów dietetycznych,

N. mając na uwadze, że interesujące jest rozważenie — jako pierwszego etapu — dobrowolnych zobowiązań podjętych niedawno przez, z jednej strony, europejskich producentów napojów bezalkoholowych, których celem jest ograniczenie oferty handlowej przeznaczonej dla dzieci poniżej dwunastego roku życia, ale równocześnie ułatwienie w szkołach dostępu do napojów bardziej zróżnicowanych, a z drugiej strony przez dwóch "gigantów" sektora barów szybkiej obsługi do wprowadzenia informacji o wartości odżywczej, które będą umieszczane na opakowaniach hamburgerów i frytek,

O. przyjmuje z zainteresowaniem różnorodne inicjatywy promujące zdrowy sposób odżywiania, podejmowane przez wielu europejskich detalistów, obejmujące rozwijanie działów zdrowej żywności, umieszczanie łatwiejszych do zrozumienia informacji żywieniowych, a także kampanie promocyjne mające na celu podnoszenie stanu świadomości na temat korzyści płynących ze zdrowego sposobu odżywiania się i regularnego wysiłku fizycznego,

P. mając na uwadze, że przedmiotowa zielona księga wpisuje się w ruch o zasięgu globalnym rozpoczęty na poziomie UE i mający na celu walkę z czynnikami najbardziej szkodliwymi dla zdrowia, w tym ze złymi nawykami żywieniowymi i brakiem aktywności fizycznej, które to czynniki, w połączeniu z paleniem tytoniu i nadmiernym spożywaniem alkoholu są źródłem chorób układu krążenia (stanowiących pierwszą przyczynę zgonów mężczyzn i kobiet w Unii Europejskiej), niektórych typów raka, chorób układu oddechowego, osteoporozy oraz cukrzycy typu 2, które powodują wzrost obciążenia krajowych systemów opieki zdrowotnej,

Q. mając na uwadze przedstawione w dniu 11 września 2006 r. przez Komisję wyniki przeprowadzonej konsultacji publicznej, będącej następstwem zielonej księgi, które wskazują w szczególności na konieczność wezwania UE do podjęcia działań obejmujących różne polityki wspólnotowe i poświęcających szczególną uwagę dzieciom i młodzieży,

R. mając na uwadze, że Wspólnota jest powołana do pełnienia aktywnej roli w ramach wspólnych polityk lub w ramach uzupełniania działań prowadzonych przez 27 państw członkowskich, takich jak: kampanie informacyjne i kampanie zachęcające do spożywania owoców i warzyw prowadzone w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (WPR), przyczyniające się do zwiększenia świadomości konsumentów na temat problemu otyłości, do finansowania projektów badawczych, edukacyjnych oraz sportowych i przyjmowania nowego prawodawstwa lub jego przeglądu, mającego rzeczywisty wpływ na zdrowe żywienie obywateli UE.

Otyłość: priorytet polityczny?

1. przyjmuje z zadowoleniem zaangażowanie Komisji na rzecz zdrowego żywienia (pod względem ilościowym i jakościowym) i aktywności fizycznej, jak również w walkę z otyłością i głównymi chorobami wynikającymi z otyłości, wzywa do uznania tych działań od dziś za priorytet polityczny Unii Europejskiej i jej państw członkowskich;

2. przyznaje, że otyłość ma wieloczynnikowe podłoże i jako taka wymaga całościowego podejścia obejmującego wiele różnorodnych obszarów polityki;

3. stwierdza z przykrością, że pomimo mobilizacji wielu państw członkowskich, otyłość dotyka coraz większą liczbę osób, oraz że jeśli ta tendencja się utrzyma, konsekwencje w zakresie zdrowia publicznego, którym można by zapobiec za pomocą odpowiednich środków, będą nieprzewidywalne;

4. zaleca wszystkim państwom członkowskim, aby uznały oficjalnie otyłość za chorobę przewlekłą w celu unikania zjawisk piętnowania i dyskryminacji wobec osób otyłych; doradza również państwom członkowskim zapewnienie tym osobom dostępu do odpowiedniego leczenia w ramach systemu ubezpieczenia zdrowotnego;

5. przyjmuje z zadowoleniem przyjęcie przez Europejską Konferencję Ministerialną WHO, która odbyła się w Istambule w dniach 15- 17 listopada 2006 r. Karty Walki z Otyłością, podkreśla ustanowienie ambitnych ram działań w celu objęcia tej epidemii kontrolą i wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do opracowania harmonogramu wdrażania i hierarchii działań w tych ramach;

6. w pełni popiera uruchomienie w marcu 2005 r. platformy działań UE w zakresie żywienia, aktywności fizycznej oraz zdrowia (zwanej dalej "platformą") i z zadowoleniem przyjmuje metodę wybraną przez DG SANCO polegającą na prowadzeniu nieustannego dialogu z przedstawicielami sektora przemysłu, władzami państw członkowskich oraz organizacjami pozarządowymi;

7. przyjmuje z zadowoleniem dobrowolne zobowiązania już zgłoszone przez zainteresowane strony platformy; podkreśla konieczność zagwarantowania rzeczywistego monitorowania dobrowolnych zobowiązań podjętych w ramach platformy i wzywa Komisję do opracowania jasnych kryteriów oceny; zauważa, że wiarygodna ocena ma podstawowe znaczenie dla zagwarantowania właściwego pomiaru postępów oraz umożliwienia podejmowania przez UE przyszłych działań lub propozycji legislacyjnych tam, gdzie mogą one być konieczne; wzywa Komisję do corocznego przedstawiania Parlamentowi Europejskiemu sprawozdań w sprawie osiągnięć platformy;

8. zwraca się do Komisji o prowadzenie ocen wpływu dotyczących poszczególnych projektów politycznych w celu określenia ich wpływu na zdrowie publiczne i cele związane z otyłością i odżywianiem; zaleca, aby ta "kontrola dotycząca zdrowia lub otyłości" miała miejsce zwłaszcza w obrębie WPR, programów badawczych, polityki energetycznej, polityki dotyczącej reklamy i żywności;

9. zauważa, że o ile znaczna większość podmiotów jest obecnie zaangażowana w działania platformy, to jednak koncentrują się one na jednym aspekcie problemu otyłości — "dostarczaniu energii"; wzywa wobec tego podmioty związane z aspektem "wydatkowania energii", takie jak producenci gier komputerowych, stowarzyszenia sportowe i nadający programy sportowe, do większego zaangażowania się w debatę i rozważenia kwestii podjęcia podobnych zobowiązań;

10. uznaje za krok w dobrym kierunku dominującą obecnie tendencję w różnych sektorach europejskiego przemysłu spożywczego, aby działać konkretnie na rzecz zmodyfikowania oferty handlowej przeznaczonej dla dzieci i na rzecz wprowadzenia znakowania żywności, zarówno na produktach żywnościowych i napojach dla dzieci;

11. zachęca państwa członkowskie do zidentyfikowania opłacalnych możliwości tworzenia porozumień między służbą zdrowia i przemysłem, umożliwiających równocześnie lepsze zrozumienie pacjenta i kontrolowanie jego sposobu odżywiania, jak i zmniejszenie ciężaru ekonomicznego otyłości; jest zdania, że szczególną uwagę należy zwrócić na systemy przeznaczone do zaspokajania potrzeb społeczności znajdujących się w niekorzystnej sytuacji ekonomiczno-społecznej;

12. oczekuje, że Komisja przedstawi niezwłocznie konkretne środki w formie białej księgi w celu zmniejszenia liczby osób z nadwagą i otyłych najpóźniej od roku 2015;

Informowanie konsumenta, począwszy od dzieci

13. uważa, że polityka oparta na zapobieganiu i kontroli otyłości musi wpisywać się w egzystencję człowieka od okresu płodowego do starości; uważa ponadto, że szczególną uwagę należy przywiązywać do wieku dziecięcego, jako że jest to etap życia, na którym nabiera się większości nawyków żywieniowych;

14. zachęca państwa członkowskie do uznania, że edukacja w zakresie odżywiania się i zdrowia, rozpoczynająca się od najmłodszych lat, ma zasadnicze znaczenie w zapobieganiu nadwadze i otyłości;

15. podkreśla niebezpieczeństwo nadmiernej gorliwości w odniesieniu do kampanii zwalczającej otyłość i uważa, że dzieciom i nastolatkom wrażliwym na naciski rówieśników powinno się pokazywać prawidłowe przykłady, aby uniknąć nasilenia się innych zaburzeń żywieniowych, takich jak anoreksja nervosa i bulimia;

16. uważa, że osoby zajmujące się profesjonalnie zdrowiem odgrywają istotną rolę w promowaniu korzyści zdrowotnych płynących z właściwej diety i regularnego wysiłku fizycznego oraz w wykrywaniu podwyższonego ryzyka, zwłaszcza u osób posiadających nadmiar tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha, u których istnieje wyższe ryzyku zachorowania, w szczególności na cukrzycę typu 2 i na choroby układu krążenia, oraz inne choroby; zachęca państwa członkowskie do wspierania zawodu dietetyka poprzez wzajemne uznawanie kwalifikacji zawodowych oraz określenie warunków umożliwiających wykonywanie tego zawodu, jak i poprzez zapewnienie naukowo opracowanych szkoleń zawodowych;

17. przypomina, że szkoła jest miejscem, gdzie dzieci spędzają najwięcej czasu i że, wobec tego, jest niezwykle istotne, by środowisko szkolne, a zwłaszcza stołówki szkolne dysponujące podstawowymi umiejętnościami kucharskimi i wiedzą o żywności, sprzyjały rozwijaniu u dziecka świadomości smaku i promowania regularnego uprawiania aktywności fizycznej i zdrowego trybu życia, w szczególności aby przeciwdziałać poświęcaniu coraz mniejszej ilości czasu na wychowanie fizyczne w szkołach w UE; w związku z tym wzywa Komisję do rozwijania mechanizmów promowania najlepszych praktyk w szkołach, w których zostaną uwzględnione najskuteczniejsze inicjatywy edukacji dzieci na temat nawyku zdrowego odżywiania się i zapewniające wysokiej jakości żywność o najwyższych standardach żywieniowych;

18. wyraża ubolewanie z powodu stosowanej przez rządy państw członkowskich praktyki sprzedawania boisk szkolnych na tereny pod zabudowę;

19. wzywa państwa członkowskie, aby zapewniły szkolnym stołówkom wystarczające środki umożliwiające serwowanie świeżych posiłków, przygotowywanych najlepiej z produktów pochodzących z rolnictwa ekologicznego lub regionalnego oraz do zachęcania dzieci do korzystnych dla zdrowia przyzwyczajeń żywieniowych od najwcześniejszego wieku;

20. uważa, że powinno się zachęcać państwa członkowskie do zapewniania dzieciom wystarczającej ilości obiektów do uprawiania sportu i wysiłku fizycznego w szkołach; zachęca państwa członkowskie i ich władze lokalne do uwzględniania promowania zdrowego i aktywnego trybu życia w planowaniu lokalizacji szkół i umieszczaniu ich bliżej społeczności, którym mają służyć, co pozwoli dzieciom na odbywanie drogi do szkoły pieszo lub rowerem, a nie siedząc w samochodzie lub autobusie;

21. wzywa do szybkiego wypełnienia przez unijnych wytwórców napojów bezalkoholowych zobowiązań podjętych w przyjętym w dniu 20 grudnia 2005 r. ich kodeksie postępowania, szczególnie zobowiązania do ograniczenia działalności handlowej w szkołach podstawowych;

22. uważa, że dystrybutory automatyczne w gimnazjach i liceach, jeśli już zezwala się na ich instalowanie, powinny zawierać produkty odpowiadające normom zdrowego żywienia;

23. potępia częstotliwość i intensywność kampanii telewizyjnych reklamujących i promujących produkty żywnościowe przeznaczone wyłącznie dla dzieci, podkreślając, że takie praktyki handlowe nie sprzyjają nabywaniu zdrowych nawyków żywieniowych i że należy kierować takimi praktykami handlowymi na poziomie UE poprzez rewizję dyrektywy o telewizji bez granic [2]; uważa ponadto, że istnieją oczywiste dowody na to, że reklamy telewizyjne wpływają na krótkotrwałe wzory zachowań konsumpcyjnych dzieci pomiędzy 2 a 11 rokiem życia; uważa jednocześnie, że pomimo wszystko to rodzice ponoszą ostatecznie indywidualną odpowiedzialność za podjęcie decyzji o zakupie; zauważa jednak, że badania wykazują, że większość rodziców opowiada się za wyraźnym ograniczeniem skierowanych do dzieci reklam niezdrowej żywności;

24. wzywa Komisję do wprowadzenia, w ramach platformy, dobrowolnych lub samoregulacyjnych zobowiązań w celu położenia kresu promowaniu produktów spożywczych o wysokiej zawartości tłuszczu, cukru i soli wśród dzieci, ale nalega, by Komisja wystąpiła z wnioskami legislacyjnymi, jeżeli samoregulacja nie spowoduje zmian;

25. wskazuje, że nowe formy reklamy skierowanej do dzieci, takie jak wiadomości tekstowe odbierane przez telefony komórkowe, gry on-line oraz sponsorowanie placów zabaw nie powinny być wykluczone z tego rodzaju rozważań;

26. uznaje za niezbędne w końcowym rozrachunku urzeczywistnienie nieoficjalnego porozumienia pomiędzy Komisją oraz przemysłem mediów europejskich, w wyniku którego wprowadzono by obowiązek dołączania przy produkcjach przeznaczonych dla dzieci na dowolnym nośniku medialnym (telewizja, kino, Internet, gry wideo) informacji o zdrowiu i rekreacji, co miałoby przyczyniać się do podniesienia poziomu świadomości europejskiej młodzieży co do znaczenia uprawiania sportu oraz spożywania owoców i warzyw dla utrzymania dobrego stanu zdrowia;

27. uznaje rolę Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w opracowywaniu porad i zaleceń dietetycznych;

28. jest zdania, że media (TV, radio i Internet) pozostają niezwykle użytecznym narzędziem pedagogicznym w uczeniu zdrowego żywienia oraz że za ich pomocą powinno się udzielać konsumentom praktycznych rad, które pozwoliłyby im znaleźć równowagę pomiędzy codziennym spożyciem kalorii i wydatkowaniem energii, ale że ostateczny wybór należy pozostawić konsumentom;

29. uznaje za ważny znak rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności [3], dzięki któremu konsument będzie miał dostęp do wiarygodnej, prawdziwej i spójnej informacji o właściwościach odżywczych produktów żywnościowych, szczególnie tych o wysokiej zawartości cukru, soli i niektórych tłuszczów; zauważa, że wdrażanie tego rozporządzenia powinno być prowadzone w sposób nadal zachęcający firmy produkujące wyroby spożywcze i napoje do innowacji i polepszania swoich produktów; uważa, że w kontekście tego rozporządzenia należy nadać wysoki priorytet ustaleniu profili żywieniowych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, z uwzględnieniem najnowszych dostępnych danych oraz że musi ono być przeprowadzone w ścisłej współpracy z organizacjami pozarządowymi konsumentów, a także przedsiębiorców sektora spożywczego, w tym detalistów.

30. zauważa rosnące zaniepokojenie opinii publicznej i naukowców z powodu wpływu sztucznych tłuszczów trans na zdrowie człowieka oraz odnotowuje działania niektórych władz krajowych (Kanada, Dania) i regionalnych (Nowy Jork) mające na celu usunięcie tłuszczów trans z diety człowieka; wzywa UE do działania na rzecz zmniejszenia spożycia tłuszczów trans;

31. uważa, że pilnie potrzebny jest przegląd dyrektywy Rady 90/496/EWG z 24 września 1990 r. w sprawie oznaczania wartości odżywczej środków spożywczych [4], tak aby zawrzeć w niej przynajmniej wymóg wskazywania obecności i ilości składników żywieniowych oraz rodzaju tłuszczy, w celu uproszczenia i harmonizacji prawodawstwa europejskiego, spełniając w ten sposób zalecenia przemysłu i stowarzyszeń konsumenckich;

32. uznaje za bardzo interesujące systemy znakowania żywności wprowadzone w niektórych państwach członkowskich przez firmy spożywcze, detalistów i organy publiczne, dążące do uproszczenia informacji o wartościach odżywczych produktu; uznaje wartość takich systemów znakowania żywności oraz oznakowań informujących o zdrowym wyborze, o ile konsumenci odnoszą się do nich przychylnie i o ile są one łatwe w użyciu; przypomina, że badania potwierdzają, iż systemy określające poziom składników żywieniowych za pomocą elementów objaśniających są najbardziej pomocne konsumentom przy wybieraniu zdrowszych produktów; wzywa Komisję do opracowania i wprowadzenia, w oparciu o to doświadczenie i badania, obowiązującego w całej Unii systemu umieszczania informacji żywieniowych z przodu opakowania oraz zauważa, że aby informacja była spójna, należy do pewnego stopnia wprowadzić harmonizację uregulowań w tej dziedzinie oraz że takie informacje muszą być oparte na badaniach naukowych;

Włączenie żywienia i aktywności fizycznej do innych polityk wspólnotowych

33. wyraża przekonanie, że zmiana składu produktu jest skutecznym narzędziem prowadzącym do zmniejszenia spożycia tłuszczu, cukru i soli w naszej diecie oraz z zadowoleniem przyjmuje zmierzające w tym kierunku kroki podjęte przez kilku producentów i detalistów; zauważa, że dotychczas jedynie 5% całkowitych dobrowolnych zobowiązań podjętych w ramach platformy odnosi się do wytwarzania produktów; wzywa Komisję, państwa członkowskie, producentów, detalistów i dostawców usług cateringowych do nasilenia wysiłków zmierzających do zagwarantowania, że producenci, detaliści i dostawcy usług cateringowych zmniejszą poziom tłuszczu, cukru i soli w wyrobach spożywczych; wzywa producentów do stosowania zmian składu produktu nie tylko do lansowania nowych, czasem droższych marek, ale do nadania priorytetu zmniejszaniu zawartości tłuszczu, cukru i soli w istniejących popularnych markach;

34. podkreśla znaczenie umożliwienia jednostkom dokonywania świadomych wyborów co do spożywanej żywności i ilości podejmowanego wysiłku fizycznego;

35. uważa za zasadniczą kwestię, by promocja zdrowej żywności i aktywności fizycznej stała się priorytetem politycznym nie tylko dla DG SANCO, ale także dla innych dyrekcji generalnych Komisji ds. rolnictwa, transportu, zatrudnienia, nauki, edukacji i sportu, które wdrażają polityki i programy wspólnotowe mające wpływ na zdrowe żywienie; zwraca się do Komisji o przeprowadzenie ocen wpływu dotyczących poszczególnych wniosków politycznych w celu określenia ich wpływu na zdrowie publiczne i na cele w zakresie żywienia, w szczególności w kontekście WPR;

36. przyjmuje z zadowoleniem wsparcie finansowe, udzielane w ramach niniejszego programu działań wspólnotowych, w dziedzinie zdrowia publicznego (2003-2008) oraz licznych projektów związanych z otyłością i uważa za istotne zwiększanie środków budżetowych na ten cel oraz położenie większego nacisku na promocję zdrowego trybu życia u dzieci, młodzieży i osób niepełnosprawnych w kolejnym programie (2007-2013);

37. podkreśla, że kampanie informacyjne nie są najlepszym narzędziem, aby dotrzeć do grup ludzi znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społeczno-gospodarczej; uważa, że działania muszą być dostosowane do lokalnych potrzeb i realizowane blisko społeczności; należy również nawiązywać bezpośrednie kontakty i dążyć do ścisłej współpracy między lokalnymi szkołami, przedszkolami, wszystkimi lekarzami internistami, pediatrami i lokalnymi ośrodkami służby zdrowia; wskazuje, że ocena takiej działalności jest kluczowa dla zrozumienia, czy przynosi ona pożądane efekty;

38. wzywa do wykorzystywania funduszy strukturalnych do inwestowania w infrastrukturę na obszarach o niekorzystnej sytuacji społeczno-gospodarczej, która ułatwiałaby aktywność fizyczną oraz bezpieczny transport (np. ścieżki rowerowe) i zachęca równocześnie do promowania gier na świeżym powietrzu w bezpiecznej okolicy, wzywając jednocześnie państwa członkowskie, aby inwestowały w te cele;

39. wzywa Komisję, by w oparciu o partnerską współpracę z właściwymi ministrami państw członkowskich lub regionów wzięła udział w programach "Sport w szkole" organizowanych próbnie w wybranych szkołach;

40. zachęca Komisję do oceny stopnia, w jakim złe odżywianie i brak aktywności ruchowej stanowią problem wśród osób starszych oraz do rozważenia dalszych kroków koniecznych do podjęcia w celu udzielenia pomocy w tym względzie tej ważnej, ale czasem pomijanej w społeczności grupie;

41. wzywa państwa członkowskie i pracodawców do zachęcania pracowników, zwłaszcza kobiet wykonujących monotonne czynności mogące prowadzić do przewlekłych chorób, do uczestnictwa w ćwiczeniach mających na celu utrzymanie w dobrej formy i do uprawiania sportu;

42. uznaje rolę pracodawców w promowaniu zdrowego stylu życia wśród ich pracowników; wskazuje, że zdrowie siły roboczej i, w konsekwencji, wydajność powinny stanowić część strategii przedsiębiorstw dotyczącej odpowiedzialności społecznej; oczekuje od niedawno utworzonego europejskiego sojuszu na rzecz odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw promowania wymian dobrych praktyk w tej dziedzinie;

43. zwraca uwagę na wyzwanie, rzucone przez świat nauki podczas dziesiątego międzynarodowego kongresu na temat otyłości, do wzmożenia badań, które pozwoliłyby lepiej zrozumieć zależności zachodzące między czynnikami genetycznymi i stylem życia, leżącymi u podstaw choroby;

44. w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje pomoc finansową Wspólnoty udzieloną dziewięciu projektom wchodzącym w zakres priorytetu tematycznego "jakość i bezpieczeństwo żywności" w ramach szóstego ramowego programu badań i rozwoju, których celem jest opracowanie nowych sposobów walki z otyłością, poprzez skoncentrowanie się na przykład na konkretnym przedziale wiekowym lub też badanie zależności pomiędzy czynnikami genetycznymi i behawioralnymi a stanem sytości;

45. domaga się, aby w ramach siódmego ramowego programu badań i rozwoju walka z otyłością nie tylko opierała się na współpracy ponadnarodowej pomiędzy naukowcami z dziedzin dotyczących żywności, rolnictwa i biotechnologii, ale także by mogła stać się tematem badań prowadzonych w interesie ogólnym w ramach innych dyscyplin;

46. podkreśla znaczenie posiadania porównywalnego zespołu wskaźników dotyczących statusu zdrowotnego, w tym danych dotyczących żywienia, aktywności fizycznej i otyłości, zwłaszcza z podziałem na grupy wiekowe i warstwy społeczno-ekonomiczne;

47. jest zaniepokojony spadkiem spożycia owoców i warzyw w Europie, zauważalnym przede wszystkim w rodzinach znajdujących się w niepewnej sytuacji finansowej, a spowodowanym wysoką ceną produktów i zbyt mało rozpowszechnianymi informacjami na temat ich rzeczywistego znaczenia dla diety;

48. wzywa Komisję do zaproponowania ram politycznych i prawnych zapewniających dostęp do najlepszych źródeł substancji odżywczych i innych korzystnych składników żywieniowych, a także dających europejskim konsumentom wybór osiągnięcia i utrzymania optymalnego sposobu odżywiania, najlepiej pasującego do ich stylu życia i zdrowia;

49. jest zaniepokojony informacjami o spadku w ostatnich dziesięcioleciach zawartości odżywczej owoców i warzyw produkowanych w Europie i wzywa Komisję oraz Radę do podjęcia w 2008 r. niezbędnych działań w ramach przeglądu WPR w celu uznania wartości odżywczej za ważne kryterium i do polepszenia jakości produkowanej żywności i zwiększenia zachęt do zdrowego odżywiania w ramach polityki rozwoju wiejskiego;

50. wzywa do większej spójności pomiędzy WPR a politykami dotyczącymi zdrowia wdrażanymi przez Unię Europejską; wzywa Komisję do przeprowadzania szczegółowej kontroli subsydiów europejskich otrzymywanych przez niektóre sektory przemysłu, które w żadnym wypadku nie powinny posłużyć do sfinansowania kampanii promocyjnej, w której w pozytywnym świetle przedstawiano by produkty wysokokaloryczne;

51. uważa za konieczną reformę Wspólnej Organizacji Rynków Owoców i Warzyw, której jednym z celów byłoby zachęcanie do spożywania tego typu produktów żywnościowych o wysokich wartościach odżywczych; wyraża przekonanie, że polityka oparta na środkach zachęty (obniżenie cen, ulgi podatkowe, inne rodzaje subwencji) jest bardziej skuteczna niż system polegający na dodatkowym opodatkowaniu produktów wysokokalorycznych ("fat tax"), który jedynie wpłynąłby niekorzystnie na sytuację najbiedniejszych gospodarstw domowych w Europie;

*

* *

52. zwraca się do WHO o przedstawienie Parlamentowi Europejskiemu jej aktualnych refleksji nad otyłością;

53. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również parlamentom i rządom krajowym państw członkowskich i krajów kandydujących oraz WHO.

[1] Dz.U. C 20 z 23.1.2001 r., str. 1.

[2] Dyrektywa Rady 89/552/EWG (Dz.U. L 298 z 17.10.1989 r., str. 23). Dyrektywa zmieniona dyrektywą 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 202 z 30.7.1997 r., str. 60).

[3] Dz.U. L 404 z 30.12.2006 r., str. 9. Poprawiona w Dz.U. L 12 z 18.1.2007 r., str. 3.

[4] Dz.U. L 276 z 6.10.1990 r., str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2003/120/WE (Dz.U. L 333 z 20.12.2003 r., str. 51).

--------------------------------------------------