[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 15.11.2006

KOM(2006)710 wersja ostateczna

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

dotyczące restrykcji wobec Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. W dniu 14 października 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ, działając zgodnie z rozdziałem VII Karty Narodów Zjednoczonych, przyjęła rezolucję nr 1718 (2006), w której potępia próby jądrowe przeprowadzone 9 października 2006 r. przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną, zwaną dalej Koreą Północną. Rada Bezpieczeństwa ONZ zdecydowała, że wszystkie państwa członkowskie ONZ zastosują następujące restrykcje wobec Korei Północnej:

a) zakaz wywozu towarów i technologii o znaczeniu strategicznym, które mogłyby posłużyć do rozwoju północnokoreańskich programów związanych z bronią jądrową, pociskami balistycznymi lub inną bronią masowego rażenia, oraz zakaz świadczenia usług związanych z takimi towarami lub technologiami;

b) zakaz sprowadzania towarów i technologii o znaczeniu strategicznym z Korei Północnej;

c) zakaz wywozu towarów luksusowych;

d) zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych osób, podmiotów i organów biorących udział w wyżej wymienionych północnokoreańskich programach lub wspierających je oraz

e) ograniczenie prawa wjazdu osobom odpowiedzialnym za politykę Północnej Korei w zakresie programów związanych z bronią jądrową, pociskami balistycznymi lub inną bronią masowego rażenia, oraz członkom ich rodzin.

Wykazy przedmiotów, osób, podmiotów i organów podlegających restrykcjom, z wyjątkiem wykazu towarów luksusowych, sporządza ONZ.

2. Aby wprowadzić w życie rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1718 (2006), Rada przygotowuje wspólne stanowisko 2006/…/WPZiB, w którym przewiduje się podjęcie przez Wspólnotę działań mających na celu wprowadzenie określonych restrykcji.

3. Restrykcje dotyczące towarów i technologii o znaczeniu strategicznym, towarów luksusowych oraz zamrożenia funduszy i zasobów gospodarczych wchodzą w zakres Traktatu, lecz nie mogą być odpowiednio stosowane na podstawie istniejącego prawodawstwa Wspólnoty.

4. Państwa członkowskie mogą wprowadzić ograniczenie prawa wjazdu na podstawie istniejącego prawodawstwa, w tym rozporządzenia (WE) nr 539/2001 wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu.

5. Komisja proponuje zatem, by wszystkie restrykcje określone w rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1718 (2006), z wyjątkiem ograniczenia prawa wjazdu, wprowadzić w życie za pomocą nowego rozporządzenia Rady.

1. Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

dotyczące restrykcji wobec Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 oraz art. 301,

uwzględniając wspólne stanowisko 2006/[…]/WPZiB z […] listopada 2006 r. dotyczące restrykcji wobec Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej[1],

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 14 października 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1718 (2006), w której potępia próby jądrowe przeprowadzone 9 października 2006 r. przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną, zwaną dalej Koreą Północną. Uznając, że próby te stanowią jawne zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, Rada Bezpieczeństwa ONZ zdecydowała, że wszystkie państwa członkowskie ONZ powinny zastosować szereg określonych restrykcji.

(2) We wspólnym stanowisku 2006/[...]/WPZiB przewiduje się wprowadzenie w życie restrykcji określonych w rezolucji nr 1718 (2006), a mianowicie zakazu wywozu towarów i technologii o znaczeniu strategicznym, które mogłyby posłużyć do rozwoju północnokoreańskich programów związanych z bronią jądrową, pociskami balistycznymi lub inną bronią masowego rażenia, oraz zakazu świadczenia usług związanych z takimi towarami lub technologiami, zakazu sprowadzania szczególnie chronionych towarów i technologii z Korei Północnej, zakazu wywozu towarów luksusowych oraz zamrożenia funduszy i zasobów gospodarczych osób, podmiotów i organów biorących udział we wspomnianych północnokoreańskich programach lub takie programy wspierających.

(3) Środki te wchodzą w zakres Traktatu WE, dlatego do ich wdrożenia we Wspólnocie niezbędne są odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego, głównie w celu zapewnienia ich jednolitego stosowania przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich. Dla celów niniejszego rozporządzenia uznaje się, że terytorium Wspólnoty obejmuje wszystkie terytoria państw członkowskich, do których stosuje się Traktat WE, na warunkach określonych w tym traktacie.

(4) W kwestii wywozu i przywozu z i do Korei Północnej niniejsze rozporządzenie stanowi odstępstwo od istniejącego prawodawstwa, które określa ogólne zasady przywozu i wywozu w odniesieniu do krajów trzecich, a w szczególności od rozporządzenia (WE) nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania[2].

(5) Zasadne jest jasne określenie procedury, którą powinno się stosować w celu otrzymania zgody na wywóz towarów i technologii o znaczeniu strategicznym oraz zapewnienie związanej z tym pomocy technicznej.

(3) Ze względów praktycznych Komisja powinna być uprawniona do opublikowania wykazu towarów i technologii o znaczeniu strategicznym, który zostanie przyjęty przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ, oraz w stosownym przypadku do dodania numerów referencyjnych zaczerpniętych z nomenklatury scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej[3].

(7) Komisja powinna być także uprawniona do zmiany w razie konieczności wykazu towarów luksusowych stosownie do definicji lub wytycznych, jakie Komitet ds. Sankcji może ogłosić w celu ułatwiania wprowadzania w życie restrykcji dotyczących tego typu towarów albo w celu ochrony interesów Wspólnoty, uwzględniając przy tym wykazy produktów luksusowych sporządzone przez inne właściwe organy.

(8) Ze względów praktycznych Komisja powinna być także uprawniona do zmiany wykazu osób, podmiotów i organów, których fundusze i zasoby gospodarcze powinny zostać zamrożone.

(9) Państwa członkowskie powinny określić sankcje stosowane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Przewidziane sankcje muszą być proporcjonalne, skuteczne i odstraszające.

(10) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1. „Komitet ds. Sankcji” oznacza komitet Rady Bezpieczeństwa ONZ utworzony na mocy pkt 12 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1718 (2006);

2. „Korea Północna” oznacza Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną;

3. „pomoc techniczna” oznacza wszelkiego rodzaju wsparcie techniczne związane z naprawami, rozwojem, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub innego rodzaju usługami technicznymi i może przyjąć formę instrukcji, porad, szkolenia, przekazania praktycznej wiedzy lub umiejętności albo usług doradczych; pomoc techniczna obejmuje także werbalne formy pomocy;

4. „fundusze” oznaczają aktywa finansowe i wszelkiego rodzaju korzyści, w tym między innymi:

a) środki pieniężne, czeki, roszczenia pieniężne, zlecenia wypłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;

b) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne;

c) papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym i niepublicznym, w tym akcje i udziały, świadectwa w formie papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty pochodne;

d) odsetki, dywidendy lub inne dochody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub z tytułu posiadania aktywów;

e) kredyty, prawo do kompensowania, gwarancje, kredyty pracujące lub inne zobowiązania finansowe;

f) akredytywy, konosamenty, kwity zastawne oraz

g) dokumenty poświadczające posiadanie udziałów w funduszach lub zasobach finansowych;

5. „zamrożenie funduszy” oznacza wstrzymanie wszelkich możliwości przenoszenia, przekazywania, zmiany kierunku przepływu lub korzystania z danych funduszy, a także uniemożliwienie dostępu do takich funduszy lub dokonywania na nich transakcji w sposób, który prowadziłyby do zmiany ich wielkości, wartości, lokalizacji, właściciela, posiadacza, charakteru, przeznaczenia lub innej zmiany, która umożliwiłaby korzystanie z funduszy, w tym również zarządzanie portfelem;

6. „zasoby gospodarcze” oznaczają każdego rodzaju aktywa – rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne, aktywa ruchome lub nieruchome – które nie są funduszami, lecz mogą służyć do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług;

7. „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie korzystania zasobów gospodarczych w celu uzyskania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi w drodze sprzedaży, wynajmu lub zastawu;

8. „terytorium Wspólnoty” obejmuje wszystkie terytoria państw członkowskich, do których stosuje się Traktat WE, na warunkach ustalonych w tym Traktacie.

Artykuł 2

1. Zabrania się:

a) sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, w sposób bezpośredni lub pośredni, towarów i technologii o znaczeniu strategicznym, w tym oprogramowania wymienionego w wykazie w załączniku I – niezależnie od tego, czy pochodzą one ze Wspólnoty, czy nie – przeznaczonych dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Korei Północnej albo do użytku w tym kraju, a także przeznaczonych dla placówek dyplomatycznych Korei Północnej, niezależnie od ich lokalizacji.

b) świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest omijanie zakazu, o którym mowa w lit. a).

2. Załącznik I obejmuje:

a) czołgi bojowe, opancerzone wozy bojowe, systemy artyleryjskie dużego kalibru, samoloty bojowe, śmigłowce uderzeniowe, okręty wojenne, pociski i systemy rakietowe zgodnie z definicjami przyjętymi na potrzeby rejestru broni konwencjonalnej ONZ;

b) sprzęt lub artykuły związane z towarami, o których mowa w lit. a), w tym części zamienne i oprogramowanie, określone przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ, oraz

c) wszelkiego rodzaju inne artykuły, materiały, sprzęt, towary i technologie, w tym oprogramowanie, które mogłyby posłużyć do rozwoju północnokoreańskich programów związanych z bronią jądrową, pociskami balistycznymi lub inną bronią masowego rażenia, określone przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ.

3. Zakazuje się nabywania, przywożenia lub transportowania towarów i technologii o znaczeniu strategicznym wymienionych w załączniku I, jeśli pochodzą one z Korei Północnej lub jeśli wiadomo, że kiedykolwiek znajdowały się na terytorium tego kraju.

4. Ustęp 3 nie stosuje się do usług transportu drogowego świadczonych w granicach terytorium Korei Północnej.

Artykuł 3

Zabrania się:

a) udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej związanej z towarami i technologiami o znaczeniu strategicznym wymienionymi w załączniku I oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załączniku I, która to pomoc przeznaczona jest dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Korei Północnej albo do wykorzystania w tym kraju, a także dla placówek dyplomatycznych Korei Północnej, niezależnie od ich lokalizacji;

b) przyznawania, bezpośrednio lub pośrednio, środków finansowych lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami o znaczeniu strategicznym wymienionymi w załączniku I, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu takich towarów, albo udzielania związanej z tym pomocy technicznej przeznaczonych dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Korei Północnej albo do wykorzystania w tym kraju, a także dla placówek dyplomatycznych Korei Północnej, niezależnie od ich lokalizacji;

c) świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest omijanie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

Artykuł 4

1. Jeśli w konkretnym przypadku za konieczne uznaje się odstępstwo od art. 2 ust. 1 lub art. 3 lit. a), sprzedawca, dostawca, podmiot przekazujący, eksporter lub usługodawca mogą wystąpić z należycie umotywowanym wnioskiem do właściwych władz danego państwa członkowskiego, wymienionych w załączniku II. Państwa członkowskie, które otrzymały taki wniosek i uznają odstępstwo za zasadne, składają wniosek o specjalne zezwolenie do Rady Bezpieczeństwa ONZ.

2. Stosowne właściwe władze informują pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym wniosku o zezwolenie złożonym w Radzie Bezpieczeństwa ONZ zgodnie z ust. 1.

3. Jeśli Rada Bezpieczeństwa ONZ przychyli się do wniosku o specjalne zezwolenie, właściwe władze państwa członkowskiego wymienione w załączniku II mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę, przekazanie, wywóz lub świadczenie pomocy technicznej na warunkach, jakie uznają za stosowne.

Artykuł 5

Zabrania się:

a) sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu, w sposób bezpośredni lub pośredni, towarów luksusowych wymienionych w załączniku III przeznaczonych dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Północnej Korei albo do użytku w tym kraju, oraz dla placówek dyplomatycznych Korei Północnej, niezależnie od ich lokalizacji.

b) świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest omijanie zakazu, o którym mowa w lit. a).

Artykuł 6

1. Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do osób, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku IV, pozostające w ich posiadaniu lub pod ich kontrolą. Załącznik IV obejmuje osoby, podmioty i organy określone przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ jako:

a) biorące udział w północnokoreańskich programach związanych z bronią jądrową, inną bronią masowego rażenia lub pociskami balistycznymi lub wspierające takie programy, lub

b) działające w imieniu lub pod kierownictwem takich osób, podmiotów lub organów.

2. Osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku IV nie udostępnia się bezpośrednio ani pośrednio żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych.

3. Zabrania się umyślnego i świadomego udziału w działaniach, których celem lub efektem jest bezpośrednie lub pośrednie obejście środków określonych w ust. 1 i 2.

Artykuł 7

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 właściwe organy państw członkowskich wymienione w załączniku II mogą wyrazić zgodę na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych po ustaleniu, że są one:

a) niezbędne do spełnienia podstawowych potrzeb osób wymienionych w załączniku III i pozostających na ich utrzymaniu członków rodziny, w tym środki finansowe na opłacenie artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi o charakterze użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie zasadnych kosztów zawodowych oraz zwrot wydatków poniesionych w związku z usługami prawnymi lub

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub prowizji za standardową usługę przechowywania lub utrzymywania zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych oraz

pod warunkiem, że dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet ds. Sankcji o takim ustaleniu i zamiarze przyznania zezwolenia, a Komitet w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 właściwe władze państw członkowskich wymienione w załączniku II mogą zezwolić na uwolnienie lub udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, ustaliwszy najpierw, że są one konieczne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem, że powiadomiły wcześniej Komitet ds. Sankcji o swoim ustaleniu i że ustalenie takie zostało przez Komitet potwierdzone.

3. Właściwe władze danego państwa członkowskiego informują właściwe władze innych państw członkowskich oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na mocy art. 1 i 2.

Artykuł 8

Na zasadzie odstępstwa od art. 6 właściwe władze państw członkowskich wymienione w załączniku II mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) fundusze lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed 14 października 2006 r. lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;

b) fundusze lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób zgłaszających takie roszczenia;

c) decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku IV;

d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z zasadami porządku publicznego w danym państwie członkowskim;

e) zainteresowane państwo członkowskie powiadomiło Komitet ds. Sankcji o zastawie lub orzeczeniu.

Artykuł 9

1. Artykuł 6 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla instytucji finansowych lub kredytowych we Wspólnocie w zasilaniu zamrożonych rachunków funduszami przekazanymi przez osoby trzecie na rachunek wymienionych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostają również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.

2. Artykuł 6 ust. 2 nie stosuje się do kwot dodatkowych w postaci odsetek lub innych dochodów z tytułu środków na zamrożonych rachunkach, pod warunkiem że takie odsetki lub przychody są zamrożone zgodnie z art. 6 ust. 1.

Artykuł 10

1. Nie naruszając obowiązujących zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:

a) przekazują niezwłocznie wszelkie informacje, które ułatwiłyby zapewnienie zgodności z niniejszym rozporządzeniem, takie jak dane dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 6, wymienionym w załączniku IV właściwym władzom państw członkowskich, w których mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, oraz Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych władz;

b) współpracują z właściwymi władzami wymienionymi w załączniku II w zakresie kontroli tych informacji.

2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane właściwym władzom zainteresowanego państwa członkowskiego.

3. Wszelkie informacje przekazane lub uzyskane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie w celu, w jakim zostały przekazane lub uzyskane.

Artykuł 11

Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, jeśli odbyły się w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie skutkują odpowiedzialnością prawną osoby fizycznej bądź prawnej, podmiotu lub organu wykonującego takie działanie, ani ich kierowników bądź pracowników, chyba że udowodniono, że fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone na skutek zaniedbania.

Artykuł 12

Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie informują się wzajemnie o środkach podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich dostępnych informacji związanych z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacji dotyczących naruszeń przepisów i trudności w ich wykonywaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.

Artykuł 13

Komisja jest upoważniona do:

a) zmiany załącznika I na podstawie ustaleń Komitetu ds. Sankcji lub Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz, w razie konieczności, dodania numerów referencyjnych zaczerpniętych z nomenklatury scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87;

b) zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie;

c) zmiany załącznika III w celu doprecyzowania lub dostosowania wykazu towarów w nim wymienionych, uwzględniając przy tym definicje lub wytyczne ogłoszone przez Komitet ds. Sankcji oraz wykazy sporządzone przez inne właściwe organy, lub dodania numerów referencyjnych zaczerpniętych z nomenklatury scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, jeśli to konieczne lub stosowne, oraz

d) zmiany załącznika IV na podstawie ustaleń Komitetu ds. Sankcji lub Rady Bezpieczeństwa ONZ.

Artykuł 14

1. Państwa członkowskie określają zasady dotyczące sankcji stosowanych w przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne w celu zapewnienia ich wykonywania. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych zasadach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, jak również o wszelkich późniejszych zmianach.

Artykuł 15

Niniejsze rozporządzenie stosuje się:

a) na terytorium Wspólnoty, w tym także w granicach jej przestrzeni powietrznej;

b) na pokładach wszystkich samolotów lub statków znajdujących się w jurysdykcji państw członkowskich;

c) do każdej osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego i przebywającej na terytorium Wspólnoty lub poza nim;

d) do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państw członkowskich;

e) do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Wspólnoty.

Artykuł 16

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Towary i technologie, o których mowa w art. 2

A. Towary

1. Czołgi bojowe, tj. opancerzone, samobieżne pojazdy gąsienicowe lub kołowe o dużej mobilności w trudnym terenie i wysokim poziomie samoochrony, o wadze co najmniej 16,5 tony metrycznej w stanie niezaładowanym, uzbrojone w główne w armatę kalibru co najmniej 75 mm o dużej prędkości początkowej pocisku, pozwalające na ostrzał bezpośredni.

2. Opancerzone wozy bojowe, tj. opancerzone pojazdy gąsienicowe lub kołowe pozwalające na poruszanie się w trudnym terenie, które są: a) przeznaczone do transportu czteroosobowych lub większych drużyn piechoty lub b) wyposażone w broń integralną lub organiczną kalibru co najmniej 20 mm lub w wyrzutnię przeciwpancernych pocisków rakietowych.

3. Systemy artyleryjskie dużego kalibru, tj. armaty, haubice, środki artyleryjskie łączące w sobie cechy armat i haubic, moździerze lub wieloprowadnicowe wyrzutnie rakietowe, zdolne do rażenia obiektów naziemnych przede wszystkim ogniem pośrednim, o kalibrze 75 mm i większym.

4. Samoloty bojowe, tj. uzbrojone jednostki latające o skrzydłach stałych lub o zmiennej geometrii skrzydeł, wyposażone w sprzęt do rażenia celów za pomocą kierowanych i niekierowanych pocisków rakietowych, bomb, karabinów, działek lub innego uzbrojenia.

5. Śmigłowce uderzeniowe, tj. wiropłaty wyposażone do stosowania kierowanych pocisków przeciwpancernych, kierowanych pocisków klasy powietrze-ziemia lub powietrze-powietrze i w zintegrowany system kierowania ogniem i naprowadzania na cel tych rodzajów broni.

6. Okręty wojenne, tj. jednostki nawodne lub okręty podwodne o wyporności co najmniej 500 ton metrycznych, uzbrojone lub wyposażone do celów wojskowych.

7. Pociski lub systemy rakietowe, tj.

a) kierowane lub niekierowane rakiety, pociski balistyczne lub samosterujące zdolne do przenoszenia głowic bojowych lub broni śmiercionośnej na odległość co najmniej 25 kilometrów;

b) środki zaprojektowane lub przystosowane specjalnie do celu wystrzeliwania tego typu pocisków lub rakiet, jeśli nie są ujęte w kategoriach I–IV, oraz

c) przenośne systemy obrony przeciwlotniczej (MANPADS).

(do późniejszego uzupełnienia)

B. Technologia

(do późniejszego uzupełnienia)

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz właściwych władz, o których mowa w art. 4, 7, 8 i 10

(do późniejszego uzupełnienia)

BELGIA

REPUBLIKA CZESKA

DANIA

NIEMCY

ESTONIA

GRECJA

HISZPANIA

FRANCJA

IRLANDIA

WŁOCHY

CYPR

ŁOTWA

LITWA

LUKSEMBURG

WĘGRY

MALTA

NIDERLANDY

AUSTRIA

POLSKA

PORTUGALIA

SŁOWENIA

SŁOWACJA

FINLANDIA

SZWECJA

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Adres Komisji, na który należy przesyłać powiadomienia:

European Commission

DG External Relations

Directorate A. Crisis Platform and Policy Coordination in CFSP

Unit A2. Crisis Management and Conflict Prevention

CHAR 12/106

B-1049 Bruxelles/Brussel (Belgia)

E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu

Tel.: (32 2) 295 55 85, 299 11 76

Faks: (32 2) 299 08 73

ZAŁĄCZNIK III

Towary luksusowe, o których mowa w art. 5

Uwaga: Poniższy wykaz ma charakter tymczasowy, ponieważ Rada Bezpieczeństwa ONZ nie opublikowała jeszcze swojej definicji towarów luksusowych ani wykazu takich towarów.

1. Konie hodowlane czystej krwi i żywe konie o dużej wartości

2. Gady i żywe ptaki egzotyczne

3. Kawior i substytuty kawioru

4. Trufle i przetwory z trufli

5. Wina (w tym wina musujące), alkohole i wyroby alkoholowe

6. Cygara i cygaretki

7. Perfumy, wody toaletowe oraz luksusowe preparaty do upiększania, makijażu i pielęgnacji skóry

8. Wyroby skórzane i artykuły podróżne, torebki i podobne artykuły luksusowe

9. Luksusowa odzież, dodatki odzieżowe i obuwie (niezależnie od materiału, z którego są wykonane)

10. Ręcznie wiązane dywany i ręcznie tkane chodniki

11. Ręcznie tkane gobeliny

12. Perły, kamienie szlachetne i półszlachetne, wyroby z pereł, biżuteria, wyroby ze złota i srebra

13. Monety niebędące prawnym środkiem płatniczym

14. Sztućce z metalu szlachetnego albo powlekane lub pokryte warstwą metalu szlachetnego

15. Dużej wartości naczynia porcelanowe, kamionkowe i gliniane oraz ekskluzywne wyroby ceramiczne

16. Dużej wartości naczynia stołowe lub wyroby dekoracyjne ze szkła

17. Dużej wartości artykuły elektroniczne do użytku domowego

18. Dużej wartości elektryczne/elektroniczne lub optyczne urządzenia nagrywające lub odtwarzające

19. Luksusowe pojazdy służące do przewozu osób na lądzie, w powietrzu lub na morzu, a także akcesoria do nich i części zamienne

20. Dużej wartości zegary i zegarki oraz części do nich

21. Dużej wartości instrumenty muzyczne

22. ła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki

ZAŁĄCZNIK IV

Wykaz osób, podmiotów i organów, o których mowa w art. 6

A. Osoby fizyczne

(do późniejszego uzupełnienia)

B. Osoby prawne, podmioty i organy

(do późniejszego uzupełnienia)

[1] Dz.U. L […] z […].11.2006, str. […].

[2] Dz.U. L 159 z 30.6.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 394/2006 (Dz.U. L 74 z 13.3.2006, str. 1).

[3] Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 996/2006 (Dz.U. L 179 z 1.7.2006, str. 26).