w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie ds. Handlu ustanowionym na mocy Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu ds. Handlu UE–Pacyfik oraz regulaminów wewnętrznych komitetów specjalnych

UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komitecie ds. Handlu utworzonym na mocy Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu ds. Handlu i regulaminów wewnętrznych komitetów specjalnych.

2.Kontekst wniosku

2.1.Umowa przejściowa o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej

W dniu 30 lipca 2009 r. UE podpisała umowę przejściową o partnerstwie, która ustanawia ramy umowy o partnerstwie gospodarczym (zwanej dalej „umową”) między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony.

Umowa była tymczasowo stosowana przez Papuę-Nową Gwineę od dnia 20 grudnia 2009 r., przez Fidżi od dnia 28 lipca 2014 r., przez Samoa od dnia 31 grudnia 2018 r. oraz przez Wyspy Salomona od dnia 17 maja 2020 r.

Umowa ta ma na celu:

a)umożliwienie państwom Pacyfiku korzystania z ulepszonego dostępu do rynku oferowanego przez UE;

b)wspieranie zrównoważonego rozwoju i stopniowej integracji państw Pacyfiku z gospodarką światową;

c)ustanowienie strefy wolnego handlu między stronami, w oparciu o wspólny interes, poprzez stopniową liberalizację handlu w sposób zgodny z obowiązującymi zasadami WTO oraz zasadą asymetrii, z uwzględnieniem szczególnych potrzeb i ograniczeń zdolności państw Pacyfiku pod względem poziomu i terminu realizacji zobowiązań;

d)ustanowienie odpowiednich procedur rozstrzygania sporów oraz

e)dokonanie odpowiednich ustaleń instytucjonalnych.

2.2.Komitet ds. Handlu UE–Pacyfik

Komitet ds. Handlu, w skład którego wchodzą przedstawiciele UE i państw Pacyfiku (Fidżi, Papui-Nowej Gwinei, Samoa i Wysp Salomona), ustanawia swój regulamin wewnętrzny; Komitetowi współprzewodniczą przedstawiciel strony UE oraz przedstawiciel państw Pacyfiku. Obaj współprzewodniczący na przemian przewodniczą posiedzeniom. Osobę, która przewodniczy danemu posiedzeniu, uznaje się za „współprzewodniczącego sprawującego przewodnictwo” do celów określonych w umowie do czasu rozpoczęcia następnego posiedzenia, kiedy to funkcję współprzewodniczącego sprawującego przewodnictwo przejmuje druga strona.

Komitet ds. Handlu zajmuje się wszystkimi kwestiami niezbędnymi do wykonania umowy. Wykonując swoje funkcje, Komitet ds. Handlu może: a) ustanawiać i nadzorować wszelkie specjalne komitety lub organy niezbędne do wykonania umowy; b) zbierać się w dowolnym terminie uzgodnionym przez strony; c) rozpatrywać wszelkie kwestie dotyczące umowy i podejmować odpowiednie działania w ramach wykonywania swoich funkcji oraz d) podejmować decyzje lub wydawać zalecenia w przypadkach przewidzianych w umowie.

Komitet ds. Handlu UE–Pacyfik deleguje uprawnienia w zakresie podejmowania szczególnych decyzji wykonawczych komitetom specjalnym, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami umowy, zwłaszcza Komitetowi Specjalnemu ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia.

2.3.Planowany akt Komitetu ds. Handlu UE–Pacyfik

W ostatnim kwartale 2020 r., na swoim ósmym posiedzeniu, Komitet ds. Handlu UE–Pacyfik ma przyjąć decyzję ustanawiającą regulamin wewnętrzny Komitetu ds. Handlu UE–Pacyfik oraz komitetów specjalnych („planowany akt”).