Wreszcie, zgodnie z komunikatem z kwietnia 2016 r. w sprawie inteligentniejszych systemów informacyjnych do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa, ETIAS ma zostać zbudowany w oparciu o ponowne wykorzystanie sprzętu i elementów oprogramowania opracowanych z myślą o EES. Identyczne podejście przyjęto we wnioskach ustawodawczych dotyczących interoperacyjności systemów informacyjnych. Rozwój techniczny wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację i europejskiego portalu wyszukiwania, jak przewidziano we wnioskach ustawodawczych dotyczących interoperacyjności systemów informacyjnych, przebiegałby na podstawie elementów EES/ETIAS.

Ponadto po przyjęciu zarówno rozporządzenia w sprawie EES, jak i rozporządzenia w sprawie ETIAS obecnie konieczne jest dostosowanie sposobu współpracy systemów EES i ETIAS do sposobu zintegrowania EES i VIS na potrzeby procesu kontroli granicznej i rejestrowania w EES przypadków przekraczania granicy. Pozwoli to zoptymalizować i uprościć pracę straży granicznej za sprawą wprowadzenia bardziej jednolitego procesu kontroli granicznej w odniesieniu do wszystkich obywateli państw trzecich wjeżdżających na pobyt krótkoterminowy.

Po czwarte, niniejsza inicjatywa ma również na celu zmianę rozporządzenia w sprawie VIS, tak aby umożliwić otrzymywanie przez VIS zapytań z ETIAS, ich przetwarzanie i udzielanie na nie odpowiedzi. Chociaż w maju 2018 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia w sprawie VIS w celu modernizacji tej bazy danych, w ramach obecnej inicjatywy proponowane są zmiany do obowiązującego obecnie rozporządzenia w sprawie VIS, ponieważ nie osiągnięto wystarczających postępów w negocjacjach w sprawie wniosku dotyczącego modernizacji systemu VIS. Gdyby jednak najpierw miał zostać przyjęty wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia w sprawie VIS, konieczne mogłoby się stać wprowadzenie pewnych zmian technicznych w niniejszym wniosku w celu dostosowania go do zmienionej wersji rozporządzenia w sprawie VIS. Jeżeli niniejszy wniosek zostanie przyjęty jako pierwszy, konieczne mogą się okazać pewne zmiany techniczne we wniosku zmieniającym rozporządzenie w sprawie VIS przed jego przyjęciem.

Po drugie, niniejsza inicjatywa ma również na celu ustanowienie powiązań między ETIAS i SIS. W listopadzie 2018 r. przyjęto zmienione ramy prawne dotyczące SIS. Niniejszy wniosek obejmuje zmiany wynikające z przyjęcia nowych rozporządzeń w sprawie SIS. Zgodnie z nowymi ramami prawnymi dotyczącymi SIS proponuje się uwzględnienie nowej kategorii wpisów w odniesieniu do rozpytań kontrolnych na potrzeby oceny wniosków. Nie proponuje się uwzględnienia tej kategorii wpisów w odniesieniu do decyzji nakazujących powrót, ponieważ takie wpisy są usuwane w momencie wykonania decyzji nakazującej powrót. Oznacza to, że osoby ubiegające się o zezwolenie na podróż ETIAS po wyjechaniu z UE nie mają – z definicji – w systemie SIS zapisu dotyczącego powrotu. Po trzecie, niniejsza inicjatywa ma na celu zmianę rozporządzenia w sprawie EES, aby ustanowić powiązania techniczne między EES i ETIAS.

Po pierwsze, niniejsza inicjatywa określa zmiany do rozporządzenia w sprawie ECRIS-TCN, w odniesieniu do których współprawodawcy wypracowali niedawno „porozumienie co do zasady”. W związku z tym, zgodnie z zamiarem wyrażonym przez współprawodawców w rozporządzeniu w sprawie ETIAS, obecnie możliwe jest uwzględnienie w ETIAS niezbędnych przepisów dotyczących powiązań między ETIAS i ECRIS-TCN oraz wprowadzenie odpowiednich zmian w ECRIS-TCN.

Ocena wspomnianych wyżej zagrożeń i ryzyka będzie wiązała się z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych zawartych we wnioskach o zezwolenie na podróż. Rozporządzenie w sprawie ETIAS stanowi, że dane osobowe zawarte we wnioskach będą porównywane z danymi znajdującymi się w rejestrach, plikach lub wpisach zarejestrowanych w unijnych systemach informacyjnych lub unijnych bazach danych (systemie centralnym ETIAS, systemie informacyjnym Schengen (SIS), wizowym systemie informacyjnym (VIS), systemie wjazdu/wyjazdu (EES) lub systemie Eurodac), w danych Europolu lub w bazach danych Interpolu (bazie zawierającej dane skradzionych lub utraconych dokumentów podróży (SLTD) lub bazie Interpolu zawierającej dane dokumentów podróży powiązanych z notami (TDAWN)).

Utworzenie ETIAS jest jednym z działań podejmowanych w ostatnich latach na szczeblu UE w celu poprawy bezpieczeństwa obywateli i zapobiegania nieregularnej migracji w otwartej Europie, zapewnienia bezpieczeństwa granic zewnętrznych i dalszego usprawniania zarządzania granicami zewnętrznymi. Ustanowienie systemu zapowiedziano w orędziu o stanie Unii w 2016 r., podając jednocześnie jego szerszy kontekst. Przewodniczący Jean-Claude Juncker powiedział: Naszych granic [...] będziemy bronić za pomocą surowych kontroli [...], obejmujących wszystkie osoby przekraczające te granice. Za każdym razem, gdy ktoś wjeżdża na terytorium UE lub je opuszcza, zarejestrowane zostanie, kiedy, gdzie i dlaczego miało to miejsce. W listopadzie [2016 r.] przedstawimy wniosek w sprawie unijnego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż – automatycznego systemu określającego, kto będzie mógł podróżować do Europy. W ten sposób będziemy wiedzieli, kto odbywa podróż do Europy, zanim jeszcze ta osoba tutaj dotrze.

Wniosek zawiera zmiany do rozporządzeń ustanawiających ogólnounijne systemy informacyjne do zarządzania granicami zewnętrznymi oraz bezpieczeństwem obszaru bez kontroli na granicach wewnętrznych. Tego rodzaju systemy informatyczne z natury mogą być tworzone wyłącznie na szczeblu UE, a nie przez same państwa członkowskie.

Art. 82 ust. 1 lit. d) TFUE dotyczący współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych i wykonywania orzeczeń przewidziano również jako podstawę prawną wniosku dotyczącego systemu ECRIS-TCN, w sprawie którego współprawodawcy osiągnęli porozumienie polityczne. W związku z tym postanowienie to stanowi również podstawę prawną niniejszego wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia w sprawie ECRIS-TCN, przy założeniu, że rozporządzenie to zostanie przyjęte.

Te dwa postanowienia Traktatu stanowiły podstawę prawną do przyjęcia rozporządzenia (UE) 2018/1862 ustanawiającego system informacyjny Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. Stanowią one również podstawę prawną niniejszego wniosku dotyczącego zmiany tego rozporządzenia.

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie ETIAS niniejszy wniosek wprowadza zmiany do aktów prawnych ustanawiających unijne systemy informacyjne, które to zmiany są niezbędne do ustanowienia ich interoperacyjności z ETIAS. Niniejszy wniosek dodaje również odpowiednie przepisy do samego rozporządzenia w sprawie ETIAS.

ETIAS ustanowiono na mocy rozporządzenia (UE) 2018/1240. W rozporządzeniu tym wskazano cele systemu ETIAS, określono jego architekturę techniczną i organizacyjną, ustanowiono przepisy dotyczące funkcjonowania systemu i wykorzystywania danych, które zostaną do niego wprowadzone przez wnioskodawcę, a także ustalono zasady wydawania lub odmowy wydania zezwoleń na podróż, określono cele przetwarzania danych, wskazano organy uprawnione do dostępu do danych i określono przepisy zapewniające ochronę danych osobowych.

W zakresie, w jakim celem niniejszego wniosku jest zmiana rozporządzenia w sprawie utworzenia systemu informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, niniejszy wniosek jest oparty na przepisach dorobku Schengen dotyczących współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, co ma konsekwencje w odniesieniu do stosowania protokołów (nr 19) i (nr 22) do TUE i TFUE, jak również umów z państwami stowarzyszonymi.

W porównaniu z rozporządzeniem w sprawie ETIAS w niniejszym wniosku określono jedynie szczegółowo, które dane mają być porównywane z którymi danymi z innych systemów informacyjnych UE, oraz zawarto niezbędne zmiany dotyczące przyznania praw dostępu do tych innych systemów jednostce centralnej i jednostkom krajowym ETIAS. W związku z powyższym wniosek należy uznać za w pełni zgodny z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w odniesieniu do prawa do ochrony danych osobowych, a także za zgodny z art. 16 TFUE, zapewniającym wszystkim osobom prawo do ochrony danych osobowych, które ich dotyczą.

Niniejszy wniosek jest proporcjonalny, ponieważ w zakresie działań na szczeblu UE nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celów.

Cypr i Chorwacja: w odniesieniu do SIS (współpraca policyjna) niniejsze rozporządzenie jest aktem opartym na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu – odpowiednio – art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r. i art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r. W odniesieniu do Chorwacji należy je interpretować w związku z decyzją Rady (UE) 2017/733 z dnia 25 kwietnia 2017 r. w sprawie stosowania w Republice Chorwacji przepisów dorobku Schengen dotyczących Systemu Informacyjnego Schengen. W odniesieniu do ECRIS-TCN sytuacja Cypru i Chorwacji nie różni się od sytuacji innych państw członkowskich.

Bułgaria i Rumunia: w odniesieniu do SIS (współpraca policyjna) niniejsze rozporządzenie jest aktem opartym na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r. Proponowane rozporządzenie należy interpretować w związku z decyzją Rady 2010/365/UE z dnia 29 czerwca 2010 r., która zawiera wykaz przepisów dorobku Schengen związanych z systemem informacyjnym Schengen, które mają mieć zastosowanie w Bułgarii i Rumunii, z zastrzeżeniem określonych ograniczeń. W odniesieniu do ECRIS-TCN sytuacja Bułgarii i Rumunii nie różni się od sytuacji innych państw członkowskich.

Irlandia: w odniesieniu do SIS (współpraca policyjna), zgodnie z art. 5 protokołu (nr 19) i art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen, Irlandia jest związana niniejszym środkiem. W odniesieniu do ECRIS-TCN art. 3 i 4a protokołu (nr 21) dają Irlandii możliwość przystąpienia do uczestnictwa w proponowanym środku; wymagałoby to, aby Irlandia zdecydowała się na przyjęcie rozporządzenia w sprawie ECRIS-TCN, którego zmianę się proponuje, a także całego dorobku prawnego ECRIS.

Zjednoczone Królestwo: w odniesieniu do SIS (współpraca policyjna), zgodnie z art. 5 protokołu (nr 19) i art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen, Zjednoczone Królestwo jest związane niniejszym rozporządzeniem. W odniesieniu do ECRIS-TCN art. 3 i 4a protokołu (nr 21) dają Zjednoczonemu Królestwu możliwość przystąpienia do uczestnictwa w proponowanym środku.

Dania: w odniesieniu do SIS (współpraca policyjna), zgodnie z art. 4 protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatów, Dania podejmuje decyzję, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia, czy dokona jego transpozycji do swego prawa krajowego. Zgodnie z art. 1 protokołu 22 niniejszy wniosek nie ma zastosowania do Danii w odniesieniu do ECRIS-TCN.

W zakresie, w jakim wniosek ma na celu zmianę proponowanego rozporządzenia ustanawiającego scentralizowany system identyfikacji państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS-TCN), ma on konsekwencje w odniesieniu do stosowania protokołów (nr 21) i (nr 22); nie zawarto żadnych umów w tej sprawie z państwami stowarzyszonymi.

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Rozporządzeniem (UE) 2018/1240 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanowiono europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż („ETIAS”) dla obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych. W rozporządzeniu tym określono warunki i procedury wydawania lub odmowy wydania zezwolenia na podróż.

(2)ETIAS umożliwia rozważenie, czy obecność tych obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich stwarzałaby zagrożenie dla bezpieczeństwa, zagrożenie związane z nielegalną imigracją lub wysokie ryzyko epidemiologiczne.

(3)W celu umożliwienia weryfikacji, o której mowa w art. 20 rozporządzenia (UE) 2018/1240, konieczne jest stworzenie interoperacyjności, o której mowa w art. 11 tego rozporządzenia. Bez takiej interoperacyjności ETIAS nie może rozpocząć funkcjonowania.

(4)W niniejszym rozporządzeniu określa się, w jaki sposób ta interoperacyjność i warunki wglądu do danych przechowywanych w innych systemach informacyjnych UE oraz danych Europolu w ramach zautomatyzowanego procesu ETIAS do celów identyfikacji trafień mają być wdrażane. W związku z tym konieczne jest wprowadzenie zmian w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1862 (SIS we współpracy policyjnej) i (UE) yyyy/xxxx (ECRIS-TCN) w celu połączenia systemu centralnego ETIAS z innymi systemami informacyjnymi UE oraz z danymi Europolu, a także w celu określenia danych, które będą przesyłane do tych systemów informacyjnych UE i danych Europolu oraz z tych systemów i danych.

(5)Zgodnie z art. 96 rozporządzenia (UE) 2018/1240 po przyjęciu przekształcenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 zostaną przyjęte niezbędne zmiany.

(6)W celu zapewnienia efektywności oraz zmniejszenia kosztów w ramach ETIAS należy – zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240 – wykorzystać sprzęt i oprogramowanie opracowane na potrzeby systemu wjazdu/wyjazdu („EES”) w celu opracowania współdzielonego repozytorium danych umożliwiających identyfikację. Repozytorium używane do przechowywania alfanumerycznych danych identyfikacyjnych zarówno wnioskodawców ETIAS, jak i obywateli państw trzecich zarejestrowanych w EES, powinno zostać opracowane w taki sposób, aby w przyszłości możliwe było jego rozszerzenie i przekształcenie we wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację. W tym samym duchu narzędzie, które ma zostać ustanowione w celu umożliwienia porównywania danych ETIAS z danymi poszczególnych innych systemów w ramach jednego zapytania, należy opracować w taki sposób, aby możliwe było przekształcenie go w europejski portal wyszukiwania.

(7)Należy określić warunki techniczne umożliwiające ETIAS regularne i automatyczne sprawdzanie w innych systemach, czy nadal są spełnione warunki przechowywania plików wniosków określone w rozporządzeniu (UE) 2018/1240.

(8)Do zapewnienia pełnej realizacji celów ETIAS, jak również do spełnienia celów systemu informacyjnego Schengen („SIS”), niezbędne jest dodanie do zakresu zautomatyzowanej weryfikacji nowej kategorii wpisów wprowadzonej w ramach ostatniej zmiany SIS, a mianowicie wpisów dotyczących osób, które podlegają rozpytaniu kontrolnemu.

(9)Zezwolenie na podróż ETIAS może zostać cofnięte w następstwie zarejestrowania w SIS nowych wpisów dotyczących odmowy pozwolenia na wjazd i pobyt lub dotyczących dokumentu podróży zgłoszonego jako utracony, skradziony, przywłaszczony lub unieważniony. Aby system centralny ETIAS był automatycznie informowany przez SIS o takich nowych wpisach, należy wprowadzić zautomatyzowany proces wymiany informacji między SIS a ETIAS.

(10)Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/xxxx [ECRIS-TCN] oraz zgodnie z zamiarem wyrażonym w rozporządzeniu (UE) 2018/1240 ETIAS powinien mieć możliwość sprawdzenia, czy istnieją powiązania między danymi w plikach wniosków ETIAS a europejskim systemem przekazywania informacji z rejestrów karnych dotyczących obywateli państw trzecich („ECRIS-TCN”) do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację („CIR”), w odniesieniu do których państwa członkowskie posiadają informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców za przestępstwo terrorystyczne lub inne poważne przestępstwo.

(11)Warunki, na jakich jednostka centralna ETIAS i jednostki krajowe ETIAS mogą przeglądać dane przechowywane w innych systemach informacyjnych UE na potrzeby ETIAS, powinny być obwarowane jasnymi i precyzyjnymi przepisami dotyczącymi dostępu jednostki centralnej ETIAS i jednostek krajowych ETIAS do danych przechowywanych w innych systemach informacyjnych UE, rodzajów zapytań i kategorii danych, przy czym każde z powyższych powinno się ograniczać do tego, co jest ściśle niezbędne do wykonywania ich obowiązków. Podobnie dane przechowywane w pliku wniosku ETIAS powinny być widoczne tylko dla tych państw członkowskich, które obsługują dane systemy informacyjne zgodnie z warunkami ich uczestnictwa.

(12)Zgodnie z art. 73 rozporządzenia (UE) 2018/1240 za etap projektowania i rozwoju systemu informacyjnego ETIAS powinna odpowiadać Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości („eu-LISA”), ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726.

(13)Niniejsze rozporządzenie nie narusza przepisów dyrektywy 2004/38/WE.

(14)W zakresie, w jakim przepisy rozporządzenia odnoszą się do SIS, regulowanego rozporządzeniem (UE) 2018/1862, Dania, zgodnie z art. 4 protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia podejmuje decyzję, czy dokona transpozycji niniejszego wniosku, opartego na dorobku Schengen, do swojego prawa krajowego. W zakresie, w jakim przepisy rozporządzenia odnoszą się do ECRIS-TCN, Dania, zgodnie z art. 1 i 2 protokołu nr 22, nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje.

(15)W zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszą się do SIS, regulowanego rozporządzeniem (UE) 2018/1862, Zjednoczone Królestwo jest związane niniejszym rozporządzeniem zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen. W zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszą się do ECRIS-TCN, Zjednoczone Królestwo może notyfikować przewodniczącemu Rady chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE.

(16)W zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszą się do SIS, regulowanego rozporządzeniem (UE) 2018/1862, Irlandia jest związana niniejszym rozporządzeniem zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen. W zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszą się do ECRIS-TCN, Irlandia może notyfikować przewodniczącemu Rady chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE.

(17)W zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszą się do SIS, regulowanego rozporządzeniem (UE) 2018/1862, jest ono aktem opartym na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r. W związku z tym niniejsze rozporządzenie należy interpretować w związku z decyzjami Rady 2010/365/UE i 2018/934, które zawierają wykaz przepisów dorobku Schengen związanych z systemem informacyjnym Schengen, które mają mieć zastosowanie w Bułgarii i Rumunii, z zastrzeżeniem określonych ograniczeń.

(18)W odniesieniu do Cypru i Chorwacji, w zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszą się do SIS, regulowanego rozporządzeniem (UE) 2018/1862, niniejsze rozporządzenie jest aktem opartym na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu odpowiednio art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r. oraz art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r. W odniesieniu do Chorwacji niniejsze rozporządzenie należy interpretować w związku z decyzją Rady (UE) 2017/733, które zawiera wykaz przepisów dorobku Schengen związanych z systemem informacyjnym Schengen, które mają mieć zastosowanie w Chorwacji, z zastrzeżeniem określonych ograniczeń.

(19)W odniesieniu do Islandii i Norwegii, w zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszą się do SIS, regulowanego rozporządzeniem (UE) 2018/1862, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE.