ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
5.10

Jest to przede wszystkim prawdziwie globalny problem. Wszelkie dodatkowe oceny skutków czy też wnioski dotyczące rozporządzeń powinny uwzględniać te aspekty i dotyczyć szerokiego zakresu wariantów, nawet jeżeli początkowo będą one postrzegane jako trudne do wdrożenia na szczeblu UE. EMCDDA będzie odgrywać w tym główną rolę. W razie konieczności należy zapewnić więcej środków finansowych. Odpowiednie programy badawcze powinny podlegać ściślejszej koordynacji, a ich wyniki powinny być szerzej rozpowszechniane. Można mieć nadzieję, że gdy na jakimkolwiek szczeblu zaistnieje potrzeba uregulowania, przepisy będą w większym stopniu oparte na dowodach, tak by rozstrzygnąć powyższe kwestie.
5.2

Komitet uważa za bardzo istotne, by wszystkie śródlądowe drogi wodne klasy IV i wyższych zostały ujęte w sieci bazowej TEN-T. Tym samym państwa członkowskie zobowiązałyby się do zagwarantowania utrzymania i poprawy tych dróg wodnych oraz do udzielenia wszelkiego wsparcia w celu usunięcia wąskich gardeł, tak by w pełni korzystać z rezerw przepustowości europejskich śródlądowych dróg wodnych. Komitet pragnie zwrócić uwagę na rzeki dysponujące jeszcze dużymi możliwościami przyjęcia natężenia transportu, takie jak Dunaj i Łaba. Wzywa państwa członkowskie do zlikwidowania z pomocą Komisji wąskich gardeł na tych rzekach i do niezwłocznego podjęcia działań na rzecz uzupełnienia brakujących ogniw, takich jak połączenie między Sekwaną a Skaldą.
3.11.1

Istnieją już rozwiązania przeznaczone do zastosowań domowych na małą skalę, służące przede wszystkim rozwiązaniu problemu nadmiaru fosforu na odległych obszarach, co prowadzi do eutrofizacji w sąsiadujących zbiornikach wody stojącej. Są one jednak drogie i wydaje się, że trudno je przystosować do populacji miejskich o większej gęstości zaludnienia. Wielkość miasta często decyduje o tym, co jest możliwe.
2.8.1

Współpraca makroregionalna ułatwia postępy na drodze do dostosowania się do norm UE – wspólnotowego dorobku prawnego – co ma pozytywny wpływ na starania krajów adriatycko-jońskich o członkostwo w UE oraz na ich stabilność, a także na stabilność na poziomie regionalnym. Strategia makroregionalna jest ponadto konieczna do wsparcia spójności i integracji społeczno-gospodarczej różnych obszarów.
1.8

W trosce o to EKES potwierdza, że trzeba na nie przeznaczyć, jako na cele strategiczne, odpowiednie zasoby finansowe i ludzkie, by mogły one przyczynić się do rozwoju społeczno-gospodarczego i do dobrobytu wszystkich zainteresowanych stron.
4.11

Kwestie przekazywania informacji i udziału społeczeństwa poruszono w Rozdziale V wniosku wraz z aspektami horyzontalnymi tego problemu. Środki zapobiegawcze nie mogą leżeć wyłącznie w kompetencjach specjalistów. EKES pragnie przypomnieć, że to często podmioty lokalne wydawały ostrzeżenia skierowane bezpośrednio do rządów lub do DG ds. Środowiska. Słuszne byłoby, żeby wnioski obywateli również mogły stanowić aktywny przyczynek, gdyż często brak jest kontaktu między różnymi instytutami badawczymi a obywatelami, nawet jeśli instytucje te często zapraszają obywateli do przekazywania przedmiotowych danych. Zresztą przypadek azjatyckiego szerszenia Vespa velutina dobrze ilustruje złożoność problemu. Owad ten jest żądlącym konkurentem szerszenia europejskiego i żywi się pszczołami w pobliżu pasiek. Obywatele szukali różnych sposobów wyeliminowania tego drapieżnika. W końcu uznali, że nie jest to możliwe i starali się znaleźć możliwie najczystsze (SO2) chemiczne środki zwalczania i zauważyli, że wystarczy umieścić kury w pobliżu uli, żeby zapewnić ochronę biologiczną pasiek. Wobec tego EKES wzywa Komisję do włączenia maksymalnej liczby obywateli za pośrednictwem ich organizacji (związków zawodowych, organizacji pozarządowych itd.).
—

rozwijany jest fundament cyfrowej transformacji gospodarki, co powinno prowadzić do przywrócenia i utrzymania wzrostu gospodarczego, do wzrostu globalnej konkurencyjności krajów UE oraz stworzenia nowych miejsc pracy w gospodarce cyfrowej, przemysłach kreatywnych i we wszystkich dziedzinach gospodarki, w których istotne znaczenie ma komunikacja elektroniczna.
2.3

Zasadnicze założenia wniosku dotyczącego rozporządzenia można streścić w następujących punktach odnoszących się do najistotniejszych kwestii, których celem jest: — Poprawa zarządzania procesem opracowywania wskaźników i jego kontrolowania. Przewidziano, że udostępnianie wskaźników będzie podlegało wymogowi uprzedniego uzyskania zezwolenia i ciągłemu nadzorowi, tak na poziomie krajowym, jak i europejskim. We wniosku przewidziano także, że w miarę możliwości administratorzy odpowiedzialni za wskaźniki będą unikali konfliktu interesów, a przynajmniej będą nimi zarządzali w odpowiedni sposób w przypadkach, gdy nie można ich uniknąć. — Poprawa jakości danych wejściowych i metod stosowanych przez administratorów wskaźników. We wniosku przewidziano, że do określania wskaźników używa się wystarczających i dokładnych danych, które odzwierciedlałyby realia rynkowe lub faktyczną sytuację gospodarczą, których pomiar jest celem wskaźnika. Dane powinny pochodzić z wiarygodnych źródeł, a wskaźniki powinny być określane w sposób rzetelny i wiarygodny. Dane wykorzystywane do obliczania poziomów referencyjnych powinny być publikowane lub udostępniane do wiadomości ogółu społeczeństwa, takie jak np. informacje dotyczące tego, co mierzy każdy wskaźnik, z wyjątkiem sytuacji, gdy mogłoby to przynieść bardzo negatywne skutki. Aby określić wskaźniki, jeżeli to możliwe, trzeba wykorzystać dane dotyczące transakcji, a w przypadku gdy nie są one dostępne, należy bazować na weryfikowalnych danych szacunkowych. — Dopilnowanie, aby podmioty przekazujące dane na potrzeby wskaźników dostarczały właściwe dane i podlegały stosownym kontrolom. Administratorzy odpowiedzialni za określenie poziomów referencyjnych muszą przestrzegać prawnie obowiązującego kodeksu postępowania, w którym wskazano zadania i obowiązki podmiotów przekazujących dane w chwili przekazywania danych wykorzystywanych do określania wskaźników. Obowiązki te odnoszą się także do zarządzania konfliktami interesów. — Zapewnienie odpowiedniej ochrony konsumentów i inwestorów korzystających ze wskaźników. We wniosku zwiększono przejrzystość danych wykorzystywanych do obliczania wskaźników i sposobu przeprowadzania tego obliczenia, tego, co one mierzą, i jak tego, jak powinny być one wykorzystywane. Ponadto banki powinny oceniać, czy wykorzystywane wskaźniki są właściwe zanim zaproponują umowę finansową, ostrzegając klienta, jeśli wskaźnik nie jest odpowiedni (np. w umowach o kredyt hipoteczny). — Koordynacja nadzoru nad kluczowymi wskaźnikami i ich stosowania. Nadzór nad kluczowymi wskaźnikami zostanie powierzony także odrębnym kolegiom nadzoru, które będą podlegały organom nadzoru administratora wskaźników, innym organom nadzoru podlegającym innej zainteresowanej jurysdykcji, wśród których znajdzie się także Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). W przypadku nieosiągnięcia zgody przez kolegium, ESMA podejmuje decyzję w wyniku prawnie wiążącej mediacji. Nałożono dodatkowe wymogi specjalne w odniesieniu do wskaźników uznanych za kluczowe, w tym uprawnienie właściwego organu do nakazania przekazywania danych wejściowych.
1.3

Ponadto EKES zaleca, by: — dążeniu do 20-procentowego udziału przemysłu w PKB do 2020 r. towarzyszyły aspekty jakościowe, zwłaszcza pod kątem uzyskiwania efektu wartości dodanej na szczeblu międzynarodowym; — celowi ekologizacji europejskiego przemysłu towarzyszyło silne dążenie do wzrostu liczby nowych, opartych na technologii i wiedzy, konkurencyjnych sektorów przemysłowych i usługowych o większej wartości dodanej; — głównym celem europejskiej polityki przemysłowej było zwiększenie możliwości europejskich przedsiębiorstw w zakresie osiągnięcia kluczowej pozycji w międzynarodowych sieciach wartości i maksymalne przechwytywanie wartości dla Europy; — większą uwagę poświęcić usługom i w związku z tym opracować odpowiednie strategie, a zwłaszcza usługi oparte na wiedzy, gdyż to one w dużej mierze mogą napędzać wydajność we wszystkich sektorach gospodarki; — dla zapewnienia zdrowej konkurencji w celu wspierania innowacji polityka UE dotycząca konkurencji i pomocy państwa ułatwiała przedsiębiorstwom rozwijanie unijnych celów w zakresie wzrostu, zwłaszcza dotyczących relokalizacji miejsc pracy – bez zakłócania konkurencji – i by dążono do zapewnienia równych warunków działalności gospodarczej na całym świecie; — wszystkie podmioty, w tym pracownicy i pracodawcy, uczestniczyły w tworzeniu korzystnego, przewidywalnego otoczenia dla przemysłu za pomocą inicjatyw podejmowanych w regionach; — wzmocniono struktury zarządzania polityką mikroekonomiczną UE, Rada Europejska przyjęła wiodącą rolę, Rada ds. Konkurencyjności poddawała decyzje innych składów Rady faktycznemu nadzorowi pod kątem konkurencyjności, Komisja zaś koordynowała skuteczne uwzględnianie tych wniosków politycznych w innych obszarach polityki; — środki finansowe UE na innowacje stale przeznaczano na sześć przekrojowych obszarów wskazanych przez Komisję, z uwzględnieniem nowych ambitnych technologii, takich jak duże zbiory danych, robotyka i drukowanie przestrzenne; — przedsięwzięto wszelkie racjonalne środki w celu obniżenia europejskich cen energii.
2.1.2

W tym kontekście zastosowano następujące definicje: a) „zwierzę utrzymywane i rozmnażane do celów chowu” oznacza zwierzęta utrzymywane i rozmnażane w celu produkcji żywności, wełny, skóry lub futra lub do innych celów chowu; nie należą do nich zwierzęta utrzymywane i rozmnażane do innych celów, takich jak badania naukowe, wytwarzanie produktów leczniczych i wyrobów medycznych, zachowanie rzadkich ras lub zagrożonych gatunków, wydarzenia sportowe i kulturalne; b) „klonowanie” oznacza rozmnażanie bezpłciowe zwierząt techniką, w której jądro komórki pojedynczego zwierzęcia zostaje przeniesione do oocytu, z którego usunięto jądro, w celu utworzenia indywidualnych genetycznie identycznych zarodków („zarodków klonalnych”), które mogą następnie zostać wszczepione matkom zastępczym w celu wytworzenia populacji genetycznie identycznych zwierząt („klonów zwierząt”); c) „wprowadzanie do obrotu” oznacza udostępnianie po raz pierwszy zwierzęcia lub produktu na rynku wewnętrznym.
4.4

Co się tyczy zmiany pomiaru cząstek stałych (pkt 2.3.4), EKES odnotowuje, że przy okazji wprowadzenia dopuszczalnej normy cząstek stałych (rozporządzenie nr 692/2008) wartości dopuszczalne masy cząstek stałych zostały obniżone z 5,0 mg/km do 4,5 mg/km właśnie, by dostosować je do liczby cząstek stałych. Propozycja wydaje się zatem bezzasadna i sprzeczna z ostatnimi ustaleniami grupy roboczej EKG ONZ (5) (do której należy również Komisja), zgodnie z którymi zmiana procedury dotyczącej cząstek stałych nie jest konieczna.
1.4

23 państwa członkowskie pozwalają swym obywatelom zamieszkałym w innym państwie UE na głosowanie w wyborach krajowych. W nieoficjalnej ankiecie przeprowadzonej na potrzeby niniejszej opinii przez organizację Europeans Throughout the World (ETTW) organizacje ekspatriantów w Europie wymieniły m.in. następujące argumenty za zachowaniem prawa do głosowania: — głosowanie w wyborach – czy to lokalnych, regionalnych, krajowych czy europejskich – to fundamentalne prawo demokratyczne, które trzeba wspierać i chronić; — aby wybory krajowe były w pełni demokratyczne, trzeba w nich dopuścić do głosu wszystkich obywateli, także tych, którzy postanowili żyć i pracować za granicą; — prawo do głosowania w wyborach krajowych daje ekspatriantom możliwość pielęgnowania ważnych więzi z krajem ojczystym oraz utrzymywania odpowiedzialnej postawy obywatelskiej w stosunku do swojego państwa i do Europy; — ekspatrianci z definicji są „ambasadorami” swego kraju pochodzenia i często muszą stawiać czoła konsekwencjom decyzji politycznych podejmowanych przez te państwa; — głosowanie za granicą w innym państwie UE jest postrzegane jako wcielenie w życie europejskiego hasła „zjednoczeni w różnorodności”.
2.4.2.2

Z myślą o zapewnieniu dzieciom prawa do rzetelnego postępowania karnego Komisja opracowała wniosek dotyczący dyrektywy. Dyrektywa ta obejmuje ochronę prawa do rzetelnego procesu sądowego poprzez: 1) prawo dziecka i osoby posiadającej odpowiedzialność rodzicielską do uzyskania informacji na temat dodatkowych praw przysługujących dzieciom na podstawie tej dyrektywy lub na podstawie jej transpozycji do ustawodawstwa krajowego; 2) zwiększone wsparcie ze strony adwokata; 3) prawo do indywidualnej oceny; 4) prawo do wnioskowania o badanie lekarskie w przypadku pozbawienia wolności; 5) obowiązek dokonywania zapisu audiowizualnego przesłuchań z udziałem dzieci; 6) fakt, że pozbawianie wolności może być stosowane wyłącznie jako środek ostateczny; 7) szczególny sposób traktowania w przypadku pozbawienia wolności; 8) prawo do terminowego i starannego rozstrzygania spraw; 9) prowadzenie postępowania z wyłączeniem jawności; 10) prawo dziecka i osoby posiadającej odpowiedzialność rodzicielską do obecności na rozprawie; 11) prawo do pomocy prawnej.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 226/68

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia promieniotwórczego żywności i pasz po awarii jądrowej lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego

COM(2013) 943 final – 2013/0451 NLE

2014/C 226/13

Dnia 12 lutego 2014 r. Komisja Europejska, działając na podstawie art. 31 i 32 traktatu Euratom, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego

COM(2013) 943 final – 2013/0451 NLE.

Zważywszy na to, że Komitet już się wypowiedział na temat treści wspomnianego wniosku w swojej opinii CES-6207-2013_00_00_TRA_AC, przyjętej w dniu 16 października 2013 r. (1), na 497. sesji plenarnej w dniach 25—26 marca 2014 r. (posiedzenie z 25 marca), stosunkiem głosów 127 do 7 – 13 osób wstrzymało się od głosu – postanowił nie sporządzać nowej opinii w tej sprawie, lecz odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, 25 marca 2014 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Henri MALOSSE

(1) Opinia EKES-u NAT/621 w sprawie projektu wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego, Dz.U. C 67 z 6.3.2014, s. 183.
1.6

Komitet dostrzega dążenie Komisji Europejskiej do tego, by sprzyjać wykorzystywaniu nowych technologii. Jest to jednak podejście odbiegające od ugruntowanych praktyk i będzie miało wpływ na funkcjonowanie sądów, zaś wprowadzenie go w przypadku wszystkich sądów rejonowych może okazać się trudne.
3.1

Na pierwszy rzut oka dokapitalizowanie kapitału EFI jest jednoznacznie krokiem we właściwym kierunku. Dane EBC pokazują, że suma pożyczek i kredytów udzielanych przedsiębiorstwom zmniejszała się w każdym z trzech ostatnich miesięcy, do stycznia 2014 r. Najnowsze badanie dotyczące kredytów udzielanych przez banki pokazuje, że dostęp do finansowania był najbardziej odczuwalnym problemem, z jakim borykają się MŚP strefy euro, choć sytuacja ta jest zróżnicowana pod względem geograficznym. Główne elementy zapotrzebowania MŚP na finansowanie zewnętrzne to kapitał obrotowy i stałe potrzeby inwestycyjne. Dokapitalizowanie EFI w pewnym stopniu złagodzi te trudności, niemniej skala potrzeb nadal będzie ogromna.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 226/70

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków dotyczących handlu zwierzętami hodowlanymi i ich materiałem biologicznym wykorzystywanym do rozrodu oraz ich przywozu do Unii

COM(2014) 5 final – 2014/0032 COD

2014/C 226/15

Parlament Europejski, w dniu 25 lutego 2014 r., oraz Rada, w dniu 19 marca 2014 r., postanowiły, zgodnie z art. 42 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków dotyczących handlu zwierzętami hodowlanymi i ich materiałem biologicznym wykorzystywanym do rozrodu oraz ich przywozu do Unii

COM(2014) 5 final – 2014/0032 COD.

Zważywszy na to, że Komitet wypowiedział się już na temat treści wspomnianego wniosku w swoich opiniach CES 4014-2013_00_00_AC, przyjętej w dniu 16 października 2013 r. (1), oraz CES 1334/88, przyjętej w dniu 14 grudnia 1988 r. (2), na 497. sesji plenarnej w dniach 25–26 marca 2014 r. (posiedzenie z 25 marca) Komitet stosunkiem głosów 135 do 3 – 17 osób wstrzymało się od głosu – postanowił nie sporządzać nowej opinii w tej sprawie, lecz odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumentach.

Bruksela, 25 marca 2014 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Henri MALOSSE

(1) Opinia EKES-u NAT/611 w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin, materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 999/2001, 1829/2003, 1831/2003, 1/2005, 396/2005, 834/2007, 1099/2009, 1069/2009, 1107/2009, rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 i [….]/2013 oraz dyrektywy 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE, 2008/120/WE i 2009/128/WE (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) oraz wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zmieniającego dyrektywy Rady 98/56/WE, 2000/29/WE i 2008/90/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002, (WE) nr 882/2004 i (WE) nr 396/2005, dyrektywę 2009/128/WE i rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 oraz uchylającego decyzje Rady 66/399/EWG, 76/894/EWG i 2009/470/WE; Dz.U. C 67 z 6.3.2014, s. 166.

(2) Opinia EKES-u AGR/337 w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady (EWG) ustanawiającego wymogi zootechniczne i rodowodowe w celu wprowadzania do obrotu zwierząt czystorasowych, Dz.U. C 56 z 6.3.1989, s. 25.
4.2.5.1

Główne wyzwanie IP5: określić wszystkie technologiczne i proceduralne punkty przełomowe konieczne do realizacji jednego z głównych celów białej księgi: przeniesienia 30 % transportu drogowego na kolej i śródlądowe drogi wodne do 2030 r., a 50 % do 2050 r. EKES zaleca, by ze względu na akceptację, zwłaszcza towarowego transportu kolejowego, włączyć badania nad ochroną przed hałasem do IP5.
2.2

Zgodnie z tym protokołem 15 państw członkowskich UE miało w latach 2008–2012 obniżyć swoje łączne emisje o 8 % w stosunku do wartości z 1990 r. i cel ten prawdopodobnie został nawet przekroczony. Także państwa, które przystępowały do UE od 2004 r., muszą ograniczyć swoje emisje o 5 %, 6 % lub 8 %. I również te państwa są na dobrej drodze, by cele te osiągnąć czy wręcz przekroczyć. UE podjęła jednostronne zobowiązanie do zmniejszenia ogólnych emisji gazów cieplarnianych swoich 28 państw członkowskich o 20 % w stosunku do poziomu z 1990 r.
1.2

EKES wyraża przekonanie o bezwzględnej konieczności przyjęcia tego rozporządzenia, w którym na nowo określony zostanie proces zarządzania złożonym zakresem usług bankowych i finansowych. Komitet jest świadomy, że proponowane rozporządzenie nie wystarczy, aby uniknąć kolejnego kryzysu. W tym celu wymagana jest poważna zmiana w kulturze finansowej oraz uznanie zasad etycznych w codziennej działalności sektora finansowego. W budowę nowego systemu finansowego i gospodarczego należy zaangażować wszystkie zainteresowane strony, aby utworzyć stabilny i odporny sektor finansowy, a także jak najlepiej wyważyć ich interesy. Dlatego też EKES popiera zawarcie szerokiego porozumienia i zachęca do niego, by ożywić gospodarkę i przywrócić zaufanie do instytucji finansowych, a także zwraca się do Komisji o propagowanie europejskiego paktu społecznego na rzecz zrównoważonego finansowania. Pracownicy, kadra zarządzająca, udziałowcy i akcjonariusze, inwestorzy, rodziny, MŚP, poszczególne branże oraz klienci komercyjni powinni wypracować stabilne i sprawiedliwe porozumienie w celu stworzenia sektora usług finansowych, który jest ukierunkowany na zwiększanie dobrobytu, wspieranie gospodarki realnej, wzrostu i dobrych miejsc pracy, a także na ochronę środowiska i unikanie niepożądanych negatywnych skutków społecznych.
6.1.4

EKES odnotowuje, że pojawiają się głosy sceptyczne co do skuteczności alternatywnych źródeł finansowania. Choć komunikat Komisji w sprawie długoterminowego finansowania gospodarki europejskiej (19) został uznany za krok naprzód, zdaniem Europejskiego Stowarzyszenia MŚP jest on niewystarczający. Jego zdaniem finansowanie społecznościowe ma zastosowanie do „niewielkiej” liczby przedsiębiorstw, a liczba podmiotów rozpoczynających działalność stanowi zaledwie 1 % MŚP (20).
2.18

W opinii z 2012 r. EKES wskazał różne sposoby i środki przygotowania się do przewidywania zmian, przyznając, że obecnie trudno jest przewidzieć rozwój sytuacji w przyszłości. Ogólnie rzecz ujmując, prognozy wykładnicze okazały się błędne. Niemniej bardzo pomocne mogą być wspólne wysiłki pracowników naukowych i organizacji sektorowych. Jest to coraz powszechniejsza praktyka w przemyśle wytwórczym. W sektorze usług jest to jeszcze trudniejsze, a także, do tej pory, nie w pełni rozwinięte przedsięwzięcie. Niezbędna jest proaktywna postawa stowarzyszeń przedsiębiorców, a także innych publicznych i prywatnych zainteresowanych stron, jeśli chodzi o informowanie MŚP o prawdopodobnym rozwoju sytuacji.
3.4

Biorąc pod uwagę fakt, iż projekt dyrektywy nakłada na IORP nowe obowiązki kreujące dodatkowe koszty, Komitet proponuje wprowadzenie możliwości wyłączenia stosowania przepisów dyrektywy w początkowym okresie funkcjonowania IORP (do 12 miesięcy). Pozwoliłoby to sponsorowi na utworzenie IORP bez konieczności ponoszenia relatywnie wysokich kosztów administracyjnych od pierwszego dnia działalności IORP, a następnie na podjęcie decyzji, czy chce on kontynuować działalność, finansując „własną” IORP, czy też preferuje przyłączenie się do już istniejącej IORP. EKES uważa, że byłby to czynnik sprzyjający podejmowaniu decyzji o tworzeniu IORP przez pracodawców.
1.12.

Jeśli lotnictwo w UE ma zaspokajać rosnący popyt w sposób zrównoważony, musi oferować wysokiej jakości miejsca pracy oraz dobre warunki pracy, by zarówno zadowolić interesy podróżnych, jak i spełnić wymogi bezpieczeństwa. Jak już powiedziano, ważne jest, by zachęcać do dialogu społecznego i zapobiegać dumpingowi socjalnemu w tym sektorze. W sektorze lotnictwa UE istnieje już kilka grup umożliwiających prowadzenie dyskusji z odpowiednimi partnerami społecznymi, a w trosce o efektywność należy je wzmocnić i uzupełnić o członkostwo przedstawicieli portów lotniczych. Ważne jest również, aby jeszcze bardziej zwiększać świadomość podmiotów gospodarczych i wstrzymywać pomoc państwa w przypadku niezgodności z odpowiednimi przepisami, a w szczególności, kiedy dochodzi do naruszenia obowiązujących przepisów prawa pracy.