[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 11.9.2009

KOM(2009) 476 wersja ostateczna

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

otwierające i ustanawiające administrowanie autonomicznymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2010 do 2012 r.

UZASADNIENIE

1) KONTEKST WNIOSKU |

Podstawa i cele wniosku/Kontekst ogólny Rozporządzenie Rady (WE) nr 824/2007 z dnia 10 lipca 200 7 r. (Dz.U. L 184) dotyczące autonomicznych wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2007 do 2009 r. wygasa z dniem 31 grudnia 2009 r. Niniejszy wniosek wprowadza podobny system na okres od 2010 do 2012 r. w celu zagwarantowania odpowiednich warunków dostaw dla przemysłu wspólnotowego w okresie od 2010 do 2012 r. W interesie UE leży zwiększenie wielkości niektórych obowiązujących autonomicznych kontyngentów taryfowych, ponieważ przemysł przetwórczy w niektórych państwach członkowskich ma poważne trudności z zapewnieniem sobie wystarczających wspólnotowych dostaw niektórych produktów rybołówstwa. Ponadto, ze względu na zmienione zapotrzebowanie na dostawy, we wniosku zawarto jeden nowy produkt, nie przedłużono jednego kontyngentu oraz, w odniesieniu do pozostałych produktów, zmniejszono wielkość kontyngentu. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzenie Rady (WE) nr 824/2007 z dnia 10 lipca 2007 r. otwierające i określające sposób zarządzania wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2007 do 2009 r. |

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Zgodne z polityką w obszarach rolnictwa, rybołówstwa, handlu, rozwoju i stosunków zewnętrznych. Kraje rozwijające się, korzystające z preferencyjnych umów handlowych z UE (np. w ramach systemu ogólnych preferencji taryfowych i programu dla państw AKP), nie będą ponosiły skutków finansowych tego rozporządzenia. |

2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Konsultacje z państwami członkowskimi poprzez Komitet Zarządzający ds. Produktów Rybołówstwa oraz Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa i Akwakultury. Nieformalne kontakty konsultacyjne z przedstawicielami przemysłu UE (Europejskie Stowarzyszenie Producentów Ryb, Federacja Krajowych Organizacji Importerów i Eksporterów Ryb). Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Proponowane środki popierane są przez zdecydowaną większość państw członkowskich. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Dziedziny nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek Eksperci będący przedstawicielami państw członkowskich w Komitecie Zarządzającym ds. Produktów Rybołówstwa. Zastosowana metodyka Otwarte konsultacje Główne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacje Eksperci wyznaczeni przez każde z państw członkowskich. Konsultacje z Komitetem Zarządzającym ds. Produktów Rybołówstwa, III grupą roboczą ds. rynków i handlu Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa i Akwakultury (ACFA), spotkanie z zainteresowanymi stronami Wspólnoty (Europejskie Stowarzyszenie Producentów Ryb (AIPCE) oraz Federacja Krajowych Organizacji Importerów i Eksporterów Ryb (CEP)) w pierwszej połowie 2009 r. Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych opinii Nie wskazano potencjalnych poważnych zagrożeń o nieodwracalnych skutkach. Sposoby udostępnienia opinii ekspertów Publikacja wniosku |

Ocena skutków Nie dotyczy |

3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

Krótki opis proponowanych działań Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady otwierającego i ustalającego administrowanie autonomicznymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2010 do 2012 r. |

Podstawa prawna Artykuł 26 Traktatu WE |

Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |

Przyjęcie środków jest konieczne, aby podczas kolejnego trzyletniego okresu rozpoczynającego się w roku 2010 zmniejszyć znaczne niedobory dostaw w przemyśle przetwórczym. |

Zestaw środków jest zgodny z zasadami ustalonymi w celu uproszczenia procedur obowiązujących podmioty prowadzące działalność w zakresie handlu zagranicznego, a także z komunikatem Komisji dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych (98/C 128/02). |

Wybór instrumentów |

Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następującego względu: Na mocy art. 26 Traktatu WE autonomiczne zawieszenia i kontyngenty taryfowe są zatwierdzane przez Radę, która stanowi kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji. Przyjęcie rozporządzenia jest konieczne dla zapewnienia bezpośredniego zastosowania i jednolitości w całej Wspólnocie. |

4) WPłYW NA BUDżET |

Przyjmując za podstawę najnowsze pełne dane statystyczne (2008 r.), utratę dochodów wynikającą z niniejszego rozporządzenia można szacować na 75 mln EUR w pierwszym roku trzyletniego okresu rozpoczynającego się w roku 2010. Wskazana kwota została obliczona na podstawie stawek celnych KNU i pełnego wykorzystania kontyngentów. Określa ona zatem maksymalny poziom utraty dochodów, ponieważ Wspólnota przyznaje bardziej korzystne preferencje handlowe różnym grupom krajów trzecich (GSP, GSP+, umowa o wolnym handlu), a przeciętne wykorzystanie kontyngentu w ciągu dwóch pierwszych lat stosowania rozporządzenia, którego okres obowiązywania upływa, wyniosło odpowiednio 78 % i 75 %. Dlatego też rzeczywista utrata dochodów zwykle jest niższa (około 25 mln EUR), ponieważ stawek celnych KNU nie stosuje się we wszystkich przypadkach. |

5) INFORMACJE DODATKOWE |

Europejski Obszar Gospodarczy Proponowany akt prawny dotyczy kwestii mających znaczenie dla EOG i z tego względu powinien objąć także Europejski Obszar Gospodarczy. |

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

otwierające i ustanawiające administrowanie autonomicznymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2010 do 2012 r.

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Dostawy wspólnotowe niektórych produktów rybołówstwa zależą obecnie od przywozu z krajów trzecich. W ciągu ostatnich 10 lat wskaźnik samowystarczalności UE w zakresie produktów rybołówstwa spadł z 57 % do 36 %. W interesie Wspólnoty leży częściowe lub całkowite zawieszenie należności celnych w przypadku produktów, o których mowa, w ramach wspólnotowych kontyngentów taryfowych o odpowiedniej wielkości. Aby nie powodować zagrożenia dla produkcji produktów rybołówstwa we Wspólnocie i aby zapewnić odpowiednie dostawy dla unijnego przemysłu przetwórczego, kontyngenty takie powinny zostać otwarte zgodnie z wrażliwością danego produktu na rynku wspólnotowym. Właściwe jest zatem otwarcie takich kontyngentów taryfowych na okres od 2010 do 2012 r., przy zastosowaniu zmniejszenia lub zniesienia należności celnych.

2. W dniu 10 lipca 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 824/2007 otwierające i określające sposób zarządzania wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2007 do 2009 r.[2] Niniejsze rozporządzenie zastępuje rozporządzenie (WE) nr 824/2007 w celu zagwarantowania odpowiednich warunków dostaw dla przemysłu wspólnotowego w okresie od 2010 do 2012 r.

3. Wszyscy importerzy wspólnotowi powinni mieć zapewniony równy i niezakłócony dostęp do wspomnianych kontyngentów taryfowych, a stawki ustanowione dla tych kontyngentów powinny być stosowane w sposób nieprzerwany wobec całego przywozu do wszystkich państw członkowskich produktów, których to dotyczy, do wyczerpania kontyngentów taryfowych.

4. W celu zapewnienia skuteczności wspólnego administrowania kontyngentami taryfowymi, państwa członkowskie powinny zostać upoważnione do odejmowania z kontyngentu niezbędnych ilości odpowiadających ich aktualnemu przywozowi. Ponieważ ta metoda administrowania wymaga ścisłej współpracy między państwami członkowskimi a Komisją, musi ona przede wszystkim być w stanie monitorować tempo, w jakim kontyngenty są wykorzystywane, i informować o tym państwa członkowskie.

5. Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny[3] przewiduje utworzenie systemu administrowania kontyngentami taryfowymi, które mają być wykorzystywane zgodnie z porządkiem chronologicznym dat przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu. Komisja oraz państwa członkowskie administrują kontyngentami taryfowymi przyznanymi na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z tym systemem.

6. W celu zachowania jasności należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 824/2007 z mocą od dnia 1 stycznia 2010 r.

7. Ze względu na pilny charakter tej kwestii należy przyznać wyjątek od terminu sześciu tygodni, o którym mowa w pkt I.3 Protokołu w sprawie roli parlamentów państw członkowskich w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

8. Należności celne przywozowe na produkty wymienione w załączniku zawiesza się w odniesieniu do wskazanych w nim kontyngentów taryfowych, z uwzględnieniem wskazanych w nim stawek celnych, okresów i kwot.

9. Przywóz produktów wymienionych w załączniku objęty jest kontyngentami, o których mowa w ust. 1, tylko jeśli zadeklarowana wartość celna jest co najmniej równa ustalonej cenie referencyjnej lub cenie, jaka ma zostać ustalona na podstawie art. 29 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000[4].

Artykuł 2

Kontyngentami taryfowymi, o których mowa w art. 1, administruje Komisja zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

Artykuł 3

Komisja i organy celne państw członkowskich współpracują ściśle w celu zapewnienia właściwego administrowania oraz kontroli stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Rozporządzenie (WE) nr 824/2007 traci moc.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Artykuł 1.2.0 | Wpływ na zasoby własne | - 56,2 rocznie |

4. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCH

Kontrole ostatecznego przeznaczenia niektórych produktów objętych niniejszym rozporządzeniem Rady zostaną przeprowadzone zgodnie z art. 291–300 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wdrażania Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

5. INNE UWAGI

Z uwagi na fakt, że okres obowiązywania poprzedniego systemu autonomicznych kontyngentów taryfowych upływa dnia 31 grudnia 2009 r., obecny wniosek ma na celu zapewnienie ciągłości i wprowadzenie podobnego systemu uwzględniającego przeważające w tym okresie zapotrzebowanie oraz ogólne okoliczności.

Niniejszy wniosek obejmuje poprawki, które należy wprowadzić w załączniku do rozporządzenia, którego okres obowiązywania upływa, w celu uwzględnienia wniosków o włączenie nowych produktów, zwiększenie autonomicznych kontyngentów taryfowych i poprawki do opisów produktów objętych nimi, które zostały przedłożone i przyjęte.

Szacowany koszt działania

Głównym skutkiem rozporządzenia jest utrata dochodów przez Wspólnotę. Przyjmując za podstawę najnowsze pełne dane statystyczne (2008 r.), utratę dochodów wynikającą z niniejszego rozporządzenia można szacować na 75 mln EUR w pierwszym roku trzyletniego okresu rozpoczynającego się w roku 2010. Skutek wynikający z poprzedniego rozporządzenia obliczono na 69 mln EUR rocznie.

Wskazana kwota została obliczona na podstawie stawek celnych KNU i pełnego wykorzystania kontyngentów. Określa ona zatem maksymalny poziom utraty dochodów, ponieważ Wspólnota przyznaje bardziej korzystne preferencje handlowe różnym grupom krajów trzecich (GSP, GSP+, umowa o wolnym handlu), a przeciętne wykorzystanie kontyngentu w ciągu dwóch pierwszych lat stosowania rozporządzenia, którego okres obowiązywania upływa, wyniosło odpowiednio 78 % i 75 %.

Dlatego też rzeczywista utrata dochodów zwykle jest niższa (około 25 mln EUR), ponieważ stawek celnych KNU nie stosuje się we wszystkich przypadkach. Szacuje się, że przywóz produktów rybołówstwa do UE obłożony jest średnio cłem ad valorem wynoszącym poniżej 3 % w stosunku do średniego cła KNU na produkty rybołówstwa wynoszącego 10,9 %.

Obliczając utratę dochodów, uwzględniono jednak zawieszenia taryfowe przyznane przez wspólną organizację rynku.

[pic]

[pic]

[1] Dz.U. C […] z […], s. […].

[2] Dz.U. L 184 z 14.7.2007, s. 1.

[3] Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

[4] Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22.

[5] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty rolne, opłaty wyrównawcze od cukru, należności celne) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25% na poczet kosztów poboru.