W art. 13 ust. 2 lit. a)–c) zwiększa się do 20 % maksymalne ekspozycje detaliczne EDFI na instrumenty wyemitowane przez jakiekolwiek jedno kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe lub na pożyczki udzielone takiemu przedsiębiorstwu. Ponadto próg 20 % ustanowiono również dla tych EDFI, które mogą być wprowadzane do obrotu wśród inwestorów detalicznych z przeznaczeniem na inwestycje w jakikolwiek jeden EDFI, EuVECA, EuSEF lub AFI z UE zarządzany przez ZAFI z UE, który jest dopuszczalny do celów inwestycji na podstawie art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EDFI. W przypadku aktywów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), które zostały wyemitowane przez jakikolwiek jeden podmiot, próg został podwojony do 10 %.

W celu zapewnienia kalibracji ekspozycji detalicznych EDFI na proste, przejrzyste i standardowe sekurytyzacje w nowym ust. 3a określono, że łączna wartość prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji nie może przekraczać 20 % wartości kapitału EDFI. Łączna ekspozycja na ryzyko wobec kontrahenta EDFI, wynikająca z transakcji pochodnych poza rynkiem regulowanym, umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu lub umów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, nie może przekraczać 10 % wartości kapitału tego EDFI. Art. 13 ust. 5 zostaje skreślony ze względu na zwiększone limity ekspozycji detalicznych EDFI. Co ważne, nowy ust. 8 w art. 13 stanowi, że progi inwestycyjne określone w ust. 2–4 nie powinny mieć zastosowania w przypadku, gdy EDFI są wprowadzane do obrotu wyłącznie wśród inwestorów profesjonalnych.

Art. 15 ust. 1 stanowi, że EDFI może nabyć nie więcej niż 30 % jednostek uczestnictwa lub udziałów w jednym EDFI, EuVECA, EuSEF lub AFI z UE zarządzanym przez ZAFI z UE dopuszczalnym na podstawie art. 10 ust. 1 lit. d). W ust. 2 określono, że limity koncentracji mogą nie mieć zastosowania w przypadku, gdy EDFI są wprowadzane do obrotu wyłącznie wśród inwestorów profesjonalnych.

Art. 16 ma na celu umożliwienie zaciągania większych pożyczek i kredytów środków pieniężnych do 50 % progu EDFI tym EDFI, które mogą być wprowadzane do obrotu wśród inwestorów detalicznych. Natomiast te EDFI, które są wprowadzane do obrotu wyłącznie wśród inwestorów profesjonalnych, miałyby możliwość stosowania dźwigni finansowej do 100 % wartości kapitału EDFI. Wniosek ma również na celu zapewnienie dodatkowej elastyczności w zakresie przepisów dotyczących walut i rozszerza możliwość zawierania przez EDFI umów w walucie innej niż waluta bazowa, jeżeli takie ekspozycje walutowe zostały zabezpieczone lub jeżeli można w inny sposób wykazać, że zaciąganie pożyczek w innej walucie nie naraża EDFI na istotne ryzyko walutowe. W art. 16 ust. 1 lit. e) skreśla się wymóg obciążenia do 30 % aktywów i wyjaśnia się, że obciążenie aktywów jest dozwolone, jeżeli ma na celu realizację strategii zaciągania pożyczek. W nowym art. 16 ust. 1a wprowadza się wyjaśnienie, że te ustalenia dotyczące zaciągania pożyczek, które są w pełni pokryte przez zobowiązania kapitałowe inwestorów, nie będą uznawane za zaciągnięcie pożyczki. Przepis ten zapewniłby podmiotom zarządzającym aktywami dodatkową elastyczność w stosowaniu dźwigni finansowej. Aby zapewnić większe gwarancje ochrony inwestorów, w zmienionym art. 16 ust. 2 wymaga się od zarządzających EDFI przedstawienia szczegółowej strategii i limitów zaciągania pożyczek przez EDFI. Wymóg ten ma również na celu zobowiązanie zarządzających EDFI do przedstawienia, w jaki dokładnie sposób zaciąganie pożyczek pomoże realizować strategię EDFI i ograniczać ryzyko związane z pożyczkami, ryzyko walutowe i ryzyko oparte na duracji.

Przepisy dotyczące umorzeń zawarte w art. 18 ust. 7 zostały zmienione, aby umożliwić ESMA opracowanie projektów regulacyjnych standardów technicznych, które w bardziej szczegółowy sposób określałyby okoliczności umorzeń w ograniczonej sytuacji określonej w ust. 2. Takie umorzenia mogłyby obejmować przypadki, w których minimalny zakres informacji, które należy przedstawić właściwym organom, oraz kryteria umorzeń i ich odsetek umożliwiałyby EDFI dokonywanie ograniczonych umorzeń w oparciu o przewidywane przepływy pieniężne i zobowiązania EDFI. Ponadto ESMA byłby zobowiązany do opracowania projektu regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które EDFI muszą ujawniać inwestorom.

Artykuł 19 umożliwiałby, ale nie zobowiązywałby zarządzających EDFI do uwzględniania w regulaminach lub dokumentach założycielskich EDFI możliwości stosowania opcjonalnego mechanizmu okna płynności. Ten mechanizm płynności rynku wtórnego ma na celu zapewnienie, przed zakończeniem okresu działalności EDFI, pełnego lub częściowego dopasowania wniosków o przeniesienie jednostek uczestnictwa lub udziałów EDFI składanych przez aktualnych inwestorów EDFI do wniosków o subskrypcję składanych przez nowych inwestorów. Dopasowanie wniosków o przeniesienie i subskrypcję można osiągnąć, jeżeli łącznie zostanie spełnionych kilka warunków. W szczególności zarządzający EDFI musiałby posiadać określoną politykę dotyczącą takiego opcjonalnego mechanizmu płynności i określić w tej polityce następujące informacje: proces przeniesienia zarówno w odniesieniu do aktualnych inwestorów, jak i subskrybujących, role zarządzającego funduszem lub administratora funduszu, mające zastosowanie okno czasowe, cenę wykonania, warunki proporcjonalnego podziału, wymogi dotyczące ujawniania informacji oraz mające zastosowanie opłaty, koszty i obciążenia. Istotne jest, aby taki opcjonalny mechanizm płynności zapewniał sprawiedliwe traktowanie inwestorów i dawał zarządzającemu EDFI wystarczające możliwości monitorowania ryzyka płynności EDFI.

W art. 21 ust. 1 zmieniono przepisy dotyczące zbywania aktywów EDFI, nakładając na zarządzającego EDFI wymóg informowania właściwego organu krajowego o uporządkowanym zbyciu aktywów w celu umorzenia na rzecz inwestorów. Oddzielny wniosek organu właściwego dla EDFI skutkowałby obowiązkiem przedłożenia przez EDFI właściwemu organowi szczegółowego harmonogramu uporządkowanego zbywania aktywów.

W art. 26 wymaga się, aby zarządzający EDFI, którego jednostki uczestnictwa lub udziały są przeznaczone do wprowadzania do obrotu wśród inwestorów detalicznych, wprowadził w każdym państwie członkowskim, w którym EDFI są wprowadzane do obrotu, ułatwienia w zakresie dokonywania subskrypcji, dokonywania płatności na rzecz posiadaczy jednostek uczestnictwa lub udziałowców, odkupu lub umorzenia jednostek uczestnictwa lub udziałów oraz udostępniania informacji, które EDFI i jego zarządzający są zobowiązani dostarczać. Te przepisy dotyczące rozwiązań dla inwestorów zostały usunięte, aby ułatwić wprowadzanie EDFI do obrotu, w szczególności do obrotu transgranicznego, w sposób zgodny z dorobkiem prawnym UE. Uchylenie art. 26 ma również na celu zapewnienie, aby wprowadzanie EDFI do obrotu mogło odbywać się bez objęcia zarządzających EDFI wymogiem wprowadzenia „rozwiązań”, które czasami są rozumiane jako obiekty fizyczne lub odrębne rozwiązania lub wymogi informatyczne, personalne lub administracyjne.

Celem art. 28 ust. 1 jest usunięcie częściowego powielania oceny odpowiedniości, o której mowa w rozporządzeniu w sprawie EDFI i w dyrektywie w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFID II). W tym celu w art. 28 ust. 1 i art. 30 ust. 1 zawarto odniesienia do obowiązku przeprowadzania oceny odpowiedniości zgodnie z przepisami MiFID II przez zarządzających EDFI i dystrybutorów, którzy bezpośrednio oferują lub plasują EDFI. To dostosowanie oceny odpowiedniości EDFI do oceny określonej w MiFID II jest ważne w kontekście proponowanego uchylenia art. 30 ust. 3 akapit pierwszy, który zawiera wymóg minimalnej inwestycji początkowej w wysokości 10 000 EUR oraz 10 % próg zagregowany dla portfeli finansowych inwestorów detalicznych. W wniosek ma na celu usunięcie tych wymogów, tj. minimalnej inwestycji w wysokości 10 000 EUR („bilet wstępu”) oraz 10 % progu ekspozycji dla inwestorów detalicznych, których portfele finansowe nie przekraczają 500 000 EUR. Wynika to z faktu, że wymogi te stanowią nieuzasadnione bariery uniemożliwiające inwestorom detalicznym dostęp do EDFI oraz że progi te okazały się w większości przypadków uciążliwe, odstraszające i nieskuteczne.

Artykuł 30 ust. 4 ma na celu wyjaśnienie stosowania zasady równego traktowania w ramach odpowiedniej klasy lub klas EDFI. Art. 30 ust. 6 ma na celu zapewnienie, aby dwutygodniowy okres na unieważnienie miał zastosowanie wyłącznie do inwestorów detalicznych i mógł być skuteczny wyłącznie w ciągu dwóch tygodni następujących po dacie wejścia w życie zobowiązania lub umowy w sprawie subskrypcji.

Artykuł 37 ust. 1 został zmieniony w celu rozszerzenia warunków nowego przeglądu ram regulacyjnych dotyczących EDFI. Przegląd taki mógłby rozpocząć się w ciągu 5 lat od wejścia w życie rozporządzenia w sprawie EDFI i powinien obejmować bardziej kompleksowy zbiór przepisów dotyczących funduszy niż przepisy określone początkowo w art. 37. Kompleksowa ocena funkcjonowania niniejszego rozporządzenia zostanie przeprowadzona 5 lat po rozpoczęciu jego stosowania. Zakres zmienionej klauzuli przeglądowej zostaje rozszerzony, aby obejmował funkcjonowanie i stosowanie głównych przepisów dotyczących funduszy oraz wpływ tych przepisów na zarządzających EDFI i inwestorów. Przegląd ram prawnych EDFI wymagałby konsultacji z ESMA.