P6_TA(2006)0205
Strategia uproszczenia otoczenia regulacyjnego
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie strategii uproszczenia otoczenia regulacyjnego
(2006/2006(INI))
Parlament Europejski,
—uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2000 r. w sprawie sprawozdania Komisji dla Rady
Europejskiej: „Lepsze stanowienie prawa 1998 —wspólna odpowiedzialność” oraz „Lepsze stanowienie
prawa 1999” (1),
—uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 listopada 2001 r. w sprawie Białej Księgi Komisji na temat spra-
wowania rządów w Europie (2),
—uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 kwietnia 2003 r. w sprawie sprawozdania Komisji dla Rady Euro-
pejskiej „Lepsze stanowienie prawa 2000” oraz w sprawie sprawozdania Komisji dla Rady Europejskiej
„Lepszego stanowienie prawa 2001” (3),
—uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 lutego 2004 r. w sprawie sprawozdania Komisji „Lepsze stano-
wienie prawa 2002” (4),
—uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 marca 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji w sprawie uprosz-
czenia i usprawnienia regulacyjnej działalności Wspólnoty (5),
—uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawie oceny oddziaływania prawodawstwa
wspólnotowego oraz procedur konsultacji (6),
—uwzględniając art. 45 Regulaminu,
—uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Spraw Konstytucyjnych, Komisji
Gospodarczej i Monetarnej i Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpie-
czeństwa Żywności (A6-0080/2006),
A. maj ąc na uwadze, że uproszczenie otoczenia regulacyjnego jak również zagwarantowanie jasności,
skuteczności i jakości zarówno istniejącego prawodawstwa, jak i prawodawstwa, które ma dopiero
powstać sągłównymi warunkami osiągnięcia celu „lepszego stanowienia prawa”, które stanowi działanie
priorytetowe Unii Europejskiej w ramach zwiększenia wzrostu gospodarczego i zatrudnienia,
B. maj ąc na uwadze zobowiązania i cele określone w porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie
lepszego stanowienia prawa z dnia 16 grudnia 2003 r. (7), zwłaszcza zaś zobowiązania i cele, które
zmierzają do uproszczenia i ograniczenia objęto ści prawodawstwa wspólnotowego, oraz te, które wiążą
sięz oddziaływaniem prawodawstwa wspólnotowego w Pań stwach Członkowskich,
C. maj ąc na uwadze, że w komunikacie z dnia 25 października 2005 r. zatytułowanym „Realizacja wspól-
notowego programu lizbońskiego: Strategia w zakresie uproszczenia otoczenia regulacyjnego” (COM
(2005)0535) Komisja trafnie przedstawiła uproszczenie nie jako technikę legislacyjną odmienną od kody-
fikacji, przekształcenia lub zwykłego uchylenia, lecz jako kompleksowe podejście obejmujące wszystkiete narzędzia i mające prowadzić dołatwiejszego, a tym samym mniej kosztownego stosowania prze-
pisów wspólnotowych i krajowych,
D. maj ąc na uwadze, że dla Komisji, Rady i Parlamentu Europejskiego podejście to jest narzędziem
pomocnym w realizacji strategii lizbońskiej,7.12.2006 C 297 E/136 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Wtorek, 16 maja 2006 r.PL
(1) Dz.U. C 197 z 12.7.2001, str. 433.
(2) Dz.U. C 153 E z 27.6.2002, str. 314.
(3) Dz.U. C 64 E z 12.3.2004, str. 135.
(4) Dz.U. C 98 E z 23.4.2004, str. 155.
(5) Dz.U. C 102 E z 28.4.2004, str. 512.
(6) Dz.U. C 104 E z 30.4.2004, str. 146.
(7) Dz.U. C 321 z 31.12.2003, str. 1.
E. maj ąc na uwadze, że podejście takie wymaga po pierwsze ścisłego partnerstwa między samymi instytu-
cjami europejskimi, a po drugie między tymi instytucjami a władzami krajowymi,
F. maj ąc na uwadze intensywne wysiłki Komisji, Rady i Parlamentu w ostatnich latach zmierzające do stwo-
rzenia, określenia i poprawy zastosowania narzędzi uproszczenia prawodawstwa,
G. maj ąc na uwadze, że inicjatywy zmierzają ce do uproszczenia, podejmowane od chwili wprowadzenia w
życie drugiego programu upraszczania w lutym 2003 r., w wyniku komunikatu Komisji dla Rady zatytu-
łowanego „Aktualizacja i uproszczenie dorobku wspólnotowego” (COM(2003)0071 z dnia 11 lutego
2003 r.), były inicjatywami o bardzo różnym charakterze i zakresie, poczynają c od doraźnej rewizji
dyrektyw, a kończąc na ponownym opracowaniu przepisów dotyczących danego sektora, co utrudniaujednolicenie podejścia proceduralnego,
H. maj ąc na uwadze doświadczenie zdobyte w trakcie wdrażania porozumień międzyinstytucjonalnych w
sprawie kodyfikacji z dnia 20 grudnia 1994 r. (
1) i przekształcania prawa z dnia 28 listopada 2001 r. (2)
oraz uznając te instrumenty za zasadnicze z punktu widzenia uproszczenia dorobku wspólnotowego,
I. maj ąc na uwadze, że od chwili wejścia w życie porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie przere-
dagowania prawa złożono jedynie 12 wniosków dotyczących przekształcenia, z których 2 ostatecznie
stały się opublikowanymi aktami, 2 wycofano, zaś nad 8 wciąż trwają prace; a także mając na uwadze,
że w stosunku do około 2 400 grup aktów prawnych można byłoby zastosować procedurę kodyfikacji,
zaśParlamentowi przedłożono dotychczas jedynie 49 wniosków kodyfikacyjnych,
J. maj ąc na uwadze, że wyżej wymieniony komunikat Komisji z 2005 r. zawiera w swojej części zatytuło-
wanej „Program uproszczenia otoczenia prawnego” (załącznik II) trzydzieści projektów, które nie są łatwe
do sklasyfikowania i dotyczą ogólnie przypadków „przekształcenia ”,„zmiany”, „modernizacjiv”, „uprosz-
czenia” itp.,
1. zdecydowanie popiera proces uproszczenia otoczenia regulacyjnego Unii, a także cel, który ma
zapewnić, aby otoczenie to było odpowiednie, proste i skuteczne; podkreśla jednak, że proces ten musi speł-
niać kilka wstępnych warunków:
a) pełne włączenie Parlamentu Europejskiego zarówno w debatę międzyinstytucjonalną nad uproszczeniem,
jak i w przyjmowanie aktów prawnych wchodzących w zakres procesu uproszczenia w charakterzewspółprawodawcy,
b) szeroka i przejrzysta konsultacja z wszystkimi zainteresowanymi stronami, z uwzględnieniem nie tylko
Państw Członkowskich i przedsiębiorstw, ale także organizacji pozarządowych,
c) wzmocnienie ogólnej przejrzystości procesu regulacyjnego, w szczególności poprzez publiczne udostęp-
nienie dyskusji Rady występującej w roli ustawodawcy;
2. zachęca Komisję do przyjęcia, w ramach porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego
stanowienia prawa, starannie przygotowanego ukierunkowanego prawodawstwa, którego skutki będą prze-
widywalne, i które przyczyni się do powstania warunków sprzyjających umocnieniu wzrostu zatrudnienia,
przy jednoczesnym zmniejszeniu nadmiernych wydatków i procedur administracyjnych i zniesieniu prze-
szkód w dziedzinie zdolności adaptacyjnej i innowacji oraz z zapewnieniem ogólnego bezpieczeństwa praw-
nego;
3. z zadowoleniem przyjmuje wyżej wspomniany komunikat Komisji z 2005 r., a także zobowiązanie do
przedstawienia programu upraszczają cego akty prawne oraz metod i celów określonych w celu realizacji
tego programu;
4. z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Komisja zamierza włączyć ważne inicjatywy uproszczenia prawo-
dawstwa do swych rocznych programów legislacyjnych oraz ogłoszenie, że Komisja przedłoży dodatkowe
komunikaty obejmujące poszczególne sektory gospodarcze Wspólnoty; podkreśla wagę ścisłej współpracymiędzy Państwami Członkowskimi i Komisją w celu określenia prawodawstwa, które należy uprościć;7.12.2006 C 297 E/137 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Wtorek, 16 maja 2006 r.PL
(1) Dz.U. C 102 z 4.4.1996, str. 2.
(2) Dz.U. C 77 z 28.3.2002, str. 1.
5. z zadowoleniem przyjmuje zamiar zredukowania zbędnego obciążenia małych i średnich przedsię-
biorstw oraz lepszego wykorzystania technologii informacyjnych; uważa, że jednym z celów uproszczenia
otoczenia regulacyjnego Unii powinno być stworzenie prostego i skuteczniejszego prawodawstwa, a poprzez
to bardziej „zorientowanego na użytkownika”;
6. uważa, że proces uproszczenia nie powinien pod żadnym pozorem wiązać sięz obniżeniem stan-
dardów zawartych w obecnym prawodawstwie; przestrzega zatem przed zbyt zawężoną i wyłącznie finan-
sową i administracyjną analizą korzyści i kosztów tego prawodawstwa; wyraża przekonanie, że wszystkie
oceny zmierzające do uproszczenia powinny jednakowo uwzględniać aspekty gospodarcze, społeczne,
środowiskowe i sanitarne, i że nie powinny się one ograniczać do aspektów krótkoterminowych;
7. wzywa Komisję do nadania uproszczeniu przepisów priorytetowego znaczenia; uważa, że dyrektywy
powinny podlegać uproszczeniu jedynie w wyjątkowych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach, wtedy,
kiedy nie rozpatruje się kwestii wrażliwych lub będących wynikiem trudnych kompromisów, tak jak w przy-
padku europejskiego prawa spółek;
8. stwierdza, że nie jest rozczarowany „poziomem skuteczności” inicjatyw upraszczają cych podjętych od
2003 r. i żeśredni czas trwania procedur nie jest przesadnie długi, zważywszy na złożoność zagadnień;
zauważa jednak, że liczba podjętych od tamtej pory inicjatyw upraszczają cych była bardzo niska i że daleko
jeszcze do osiągnięcia wyznaczonych początkowo celów dotyczących zmniejszenia objętości dorobku praw-nego Wspólnoty;
9. jest zdania, że uchylenie aktów, które stały się nieaktualne lub straciły rację bytu, jest wymogiem priory-
tetowym, który Komisja winna spełnić bezzwłocznie; uważa jednak, że gdy prawodawstwo wspólnotowe
zostanie na tej podstawie uchylone, konieczne będzie jednoczesne uchwalenie aktu wspólnotowego unie-możliwiającego Pań stwom Członkowskim wprowadzenie regulacji w sprawach, wobec których na poziomie
wspólnotowym uregulowania usunięto;
10. podkreśla, że w niektórych dziedzinach występuje nadmiar przepisów, co wynika w znacznej mierze z
działalności legislacyjnej Państw Członkowskich, i że w związku z tym za ewentualnym uchylaniem prze-
pisów wspólnotowych powinno iść uchylanie odpowiednich przepisów krajowych;
11. proponuje stałe monitorowanie przez Komisję ustawodawstwa krajowego ewentualnie obowiązującego
po uchwaleniu prawodawstwa wspólnotowego przewidującego jego uchylenie; uważa, że Komisja powinna
dodać odpowiednie klauzule przeglądu do swych wniosków;
12. uważa kodyfikację i przeredagowanie za pierwszorzędne środki uproszczenia prawa wspólnotowego i
wzywa do ich szerszego stosowania; uważa, że przekształcenie wykorzystano jedynie w ograniczonym
stopniu, co jest wynikiem zarówno braku uwagi ze strony Komisji, jak i niewystarczającej zgodności Regula-
minu Parlamentu Europejskiego z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym;
13. popiera kodyfikację wspólnotowego dorobku prawnego, lecz sceptycznie odnosi się do wprowadzania
gruntownych zmian, ponieważ mogłoby to powodować rozbieżności interpretacyjne między instytucjami
UE; ostrzega, że upraszczanie nie powinno prowadzić do przeredagowywania acquis poza kontrolą demok-
ratyczną;
14. pochwala wyniki osiągnięte dotychczas dzięki kodyfikacji prawodawstwa wspólnotowego i żywi
nadzieję, że odpowiednie jednostki Komisji przygotują nowe i bardziej ambitne wnioski kodyfikacyjne, obej-
mujące również dotychczas nieuwzględnione sektory, w szczególności prawo spółek, własność intelektualną
i ochronę konsumentów;
15. uważa, że jeżeli instytucje szczerze pragną uproszczenia prawodawstwa z wykorzystaniem w tym celu
metody przeredagowania, porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie przeredagowania prawa należy
stosować w sposób bardziej rygorystyczny;
16. przyjmuje do wiadomości, że jeżeli zamiarem jest skuteczne przeredagowanie prawa, Parlament Euro-
pejski i Rada z zasady będą musiały powstrzymać sięod zmieniania skodyfikowanych części aktów; uważa,
że jeżeli instytucje naprawdę dążą do uproszczenia prawodawstwa z wykorzystaniem w tym celu metody
przeredagowania, skodyfikowane części aktu powinny z zasady podlega ćpostanowieniom określonym w
porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie kodyfikacji; uznaje jednak, że powinna istnieć specjalna
procedura umożliwiająca zmianę skodyfikowanej części, jeżeli by łoby to konieczne do jej uzgodnienia lub
powiązania z częścią, która może zostać zmieniona;7.12.2006 C 297 E/138 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Wtorek, 16 maja 2006 r.PL
17. uważa, że korzystne byłoby ustalenie przez instytucje, czy możliwe jest ustanowienie trzeciego, oprócz
kodyfikacji i przeredagowania, rodzaju operacji, aby zapewnić najbardziej odpowiednie środki upraszczają ce
wspólnotowe akty prawne; uważa jednakże, iż do tego czasu w przypadkach, w których Komisja przygoto-
wała wnioski dotyczące ogólnego uproszczenia, których nie można sklasyfikować jako dotyczące uchylenia,
kodyfikacji lub przeredagowania, Parlament Europejski nie może rozpocząć procedury innej niż zwykła i
tym samym w takich przypadkach pkt. 36 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego
stanowienia prawa nie może być stosowany;
18. uważa, że porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie przeredagowania prawa powinno zawierać
zapis o procedurze stosowanej w przypadkach, gdy w trakcie procedury legislacyjnej wyniknie koniecznośćzmiany skodyfikowanych części aktu;
19. uwzględniając powyższe wytyczne, wzywa Komisję do bezzwłocznego przedstawienia wniosków doty-
czących przeredagowania porozumień międzyinstytucjonalnych określaj ących jakość prawodawstwa
unijnego;
20. oświadcza, że jest gotowy bardziej włączyć sięw działania, jakie powinny podjąć wspólnie wszystkie
trzy instytucje, aby ponownie ożywić proces upraszczania;
21. ze swojej strony zobowiązuje się do podjęcia refleksji nad uproszczeniem swoich procedur i
wewnętrznych technik legislacyjnych w celu przyspieszenia prac nad dokumentami objętymi upraszczaniem,przestrzegając zarazem procedur wprowadzonych przez prawo pierwotne, w tym przypadku przez Traktat
WE;
22. zobowiązuje Komisję Spraw Konstytucyjnych do ustalenia, jakie zmiany można wprowadzić do Regu-
laminu, aby umożliwić skuteczne wdrożenie porozumienia w sprawie przeredagowania prawa, a zwłaszcza
w większym stopniu wykorzystać procedury uproszczone określone w Regulaminie;
23. podkreśla, że tradycyjne instrumenty prawodawcze muszą nadal być normalnie stosowane w celu
osiągnięcia celów wyznaczonych przez traktaty; uważa, że stosowanie alternatywnych sposobów regulacji,
takich jak współregulacja i samoregulacja, może korzystnie uzupełniać środki prawodawcze tam, gdzie prak-tyki te przynoszą poprawę o zasięgu równoważnym lub szerszym niż pozwala zrealizować prawodawstwo;
podkreśla, że stosowanie alternatywnych sposobów regulacji powinno zawsze dokonywać sięw zgodzie z
Porozumieniem międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa; przypomina, że Komisja
winna określić warunki i ograniczenia obowiązujące strony w przypadku stosowania powyższych praktyk
oraz że powinny one być stosowane wyłącznie pod kontrolą Komisji oraz z zachowaniem prawa Parlamentu
do sprzeciwu wobec ich zastosowania;
24. zwraca się do Komisji o przedstawienie sprawozdania z oceną, czy obecne działania w zakresie standa-
ryzacji spełniają jako forma współregulacji wymogi określone w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w
sprawie lepszego stanowienia prawa oraz w art. 6 Traktatu WE;
25. uważa, że z wprowadzeniem normalizacji związane jest zagrożenie pogorszenia przejrzystości i odpo-
wiedzialności, ponieważ pochodzący z wyboru przedstawiciele nie biorą udziału w podejmowaniu decyzji, a
organizacjom pozarządowym i innym zainteresowanym stronom nie zagwarantowano równego prawa doudziału w tym procesie; w związku z tym uważa, że normalizacja powinna ograniczyć sięwyłącznie do
harmonizacji kwestii technicznych;
26. wyraża zdziwienie, że we wspomnianym wyżej komunikacie Komisji z 2005 r. tylko krótko i zdaw-
kowo —w pkt 3 (d) in fine —poruszono kwestię reformy obecnego systemu delegacji zadań normatywnych
(system „komitologii”), choć przecież tego rodzaju reforma mogłaby znacznie przyczynić siędo uprosz-
czenia wtórnego prawa wspólnotowego, pozwalając Komisji na przyjmowanie przepisów wykonawczych wramach szybszych procedur;
27. wyraża opinię, że również ustawodawca mógłby przyczynić siędo uproszczenia poprzez porozu-
mienie w sprawie mniejszej szczegółowości aktów prawnych oraz poprzez stosowanie przez Komisję szer-
szej gamy środków wykonawczych, pod warunkiem zapewnienia przez prawodawcę odpowiedniej kontroli
treści tych środków wykonawczych;7.12.2006 C 297 E/139 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Wtorek, 16 maja 2006 r.PL
28. ponownie potwierdza w tym kontekście, że w celu zastosowania procedury komitologii niezbędna jest
całkowita zmiana decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej procedury korzys-
tania z uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (1), tak aby:
a) zagwarantować większą otwartość,
b) zapewnić, aby kompetencje wykonawcze przyznane Komisji ograniczały się dośrodków innych niż
zasadnicze lub dotyczących stosowania, i uzależnić je od jasnego określenia celu, przedmiotu, zakresu i
trwania przekazanych uprawnień, jak również, w razie potrzeby, zastosowania tzw. klauzul wygaśnięcia,
c) zapewnić wprowadzenie formalnej równości uprawnień Parlamentu Europejskiego i Rady co do kontroli
tych środków w drodze wprowadzenia mechanizmu odwoławczego;
29. zwraca uwagę na listę działań zawartą w programie Komisji dotyczącym uproszczenia oraz wyraża
chęć aktywnej współpracy w osiągnięciu celu, jakim jest uproszczenie tych aktów prawnych oraz w przypad-
kach, w których okaże się to właściwe, w kontekście nadchodzącego procesu legislacyjnego;
30. oczekuje, że różne propozycje Komisji dotyczące przekształcenia i rewizji prawa przyczynią siędo
podniesienia poziomu rozwoju gospodarczego i społecznego Unii w ramach polityki zrównoważonego
rozwoju, a także poziomu ochrony zdrowia obywateli i jakości środowiska, zgodnie z celami określonymi w
art. 2 Traktatu WE;
31. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak
również rządom i parlamentom Państw Członkowskich.
(1) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.
P6_TA(2006)0206
Wyniki przeglądu wniosków legislacyjnych nierozpatrzonych przez prawodawcę
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wyników przeglądu wniosków legislacyjnych
nierozpatrzonych przez prawodawcę (2005/2214(INI))
Parlament Europejski,
—uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 września 2005 r., skierowany do Rady i Parlamentu Euro-
pejskiego, w sprawie wyników przeglądu wniosków legislacyjnych nierozstrzygniętych przez prawodawcę(COM(2005)0462),
—uwzględniając pismo Przewodniczącego Parlamentu do Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia
23 stycznia 2006 r. (
1),
—uwzględniając pismo Przewodniczącego Komisji Europejskiej do Przewodniczącego Parlamentu Europej-
skiego z dnia 8 marca 2006 r.,
—uwzględniając art. 45 Regulaminu,
—uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz opinię Komisji Prawnej
(A6-0143/2006),
A. maj ąc na uwadze, że w powyższym komunikacie Komisja poinformowała o swoim zamiarze wycofania
68 projektów, które uważa za niezgodne z celami Strategii Lizbońskiej i zasadami lepszego otoczenia
regulacyjnego, a inne zostaną poddane ocenie wpływu gospodarczego i ewentualnie zmienione,7.12.2006 C 297 E/140 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Wtorek, 16 maja 2006 r.PL
(1) Ref. Pres-A-Courrier D(2006)300689.