KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 20.7.2011 
SEK(2011) 953 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
Towarzysz ący dokumentowi: 
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
w sprawie warunków podejmowania i prowadzenia dzia łalności przez instytucje 
kredytowe oraz nadzoru ostro żnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami 
inwest ycyjnymi i zmienia jąca dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europe jskiego i Rad y 
w sprawie dodatkowe go nadzoru nad inst ytucjami kred ytowymi, zakładami ubezpiecze ń 
oraz przedsi ębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego 
{KOM(2011) 453 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 952 wersja ostateczna}  
 
PL 2   PL 1. WSTĘP 
W swoim komunikacie z dnia 9 grudnia 2010 r.1 Komisja przewidzia ła podjęcie działań 
legislacyjnych przez UE w celu zbli żenia i wzmocnienia systemów sankcji w sektorze 
finansowym. 
W swoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r.2 Komisja Europejska zapowiedzia ła, że (i) w 
świetle kryzysu finansowego zbada zasady i praktyki panuj ące w instytucjach finansowych w 
dziedzinie ładu korporacyjnego oraz że (ii) w razie potrzeby opracuje zalecenia lub 
zaproponuje środki regulacyjne. 
W niniejszej ocenie skutków zawarto analiz ę ewentualnych środków, które mog ą zostać 
podjęte w obszarze obj ętym dyrektywami w sprawie wymogów kapita łowych. Stanowi ona 
uzupełnienie oceny skutków przeprowadzonej w zwi ązku z wnioskiem dotycz ącym dyrektyw 
w sprawie wymogów kapita łowych („CRD IV”). 
2. OKREŚLENIE PROBLEMU  
Systemy sankcji  
Krajowe systemy sankcji maj ące obecnie zastosowanie w odniesieniu do kluczowych 
naruszeń przepisów dyrektyw w sprawie wymogów kapita łowych są zróżnicowane i nie 
zawsze odpowiednie dla zapewnienia skutecznego egzekwowania przepisów. Okre ślone 
istotne uprawnienia w zakresie sankcji nie s ą dostępne dla wszystkich organów krajowych, a 
informacje na temat na łożonych sankcji nie s ą systematycznie publikowane. W niektórych 
państwach cz łonkowskich wysoko ść administracyjnych sankcji fi nansowych (grzywien) jest 
zbyt niska, co sprawia, że są one czynnikiem niewystarczaj ąco odstraszaj ącym; ponadto 
sankcji nie mo żna nakładać jednocze śnie na instytucje kredyt owe i na osoby fizyczne 
odpowiedzialne za naruszenia. Przy okre ślaniu wysoko ści nakładanych sankcji niektóre 
organy krajowe nie bior ą pod uwag ę kryteriów wa żnych z punktu widzenia zapewnienia 
proporcjonalno ści i odstraszaj ącego charakteru sankcji. 
Ponadto faktyczne stosowanie sankcji przebiega w ró żny sposób w poszczególnych 
państwach cz łonkowskich, nawet w tych posiadaj ących sektory bankowe o podobnej 
wielkości. W niektórych pa ństwach cz łonkowskich w ostatnich lat ach odnotowano niewiele 
przypadków na łożenia sankcji lub taki ch przypadków nie odnotowano w ogóle, co mog łoby 
wskazywa ć na słabe egzekwowanie przepisów UE. 
Taka sytuacja mo że prowadzi ć do nieprzestrzegania unij nych przepisów, powodowa ć 
zakłócenia konkurencji na rynku wewn ętrznym oraz mo że mieć negatywny wp ływ na nadzór 
finansowy, pogarszaj ąc prawid łowe funkcjonowanie rynków bankowych, co mo że mieć 
ujemny wp ływ na ochron ę osób posiadaj ących depozyty i inwestorów oraz na zaufanie do 
sektora finansowego. 
Ład korporacyjny  
                                                 
1 COM(2010) 716 wersja ostateczna. 
2 COM(2009) 114 wersja ostateczna. 
 
PL 3   PL W czerwcu 2010 r. Komisja opublikowa ła zieloną księgę w sprawie ładu korporacyjnego w 
instytucjach finansowych oraz polityki wynagrodze ń3, a także uzupełniający dokument 
roboczy s łużb Komisji4, w którym zbadano nieprawid łowości w rozwi ązaniach z zakresu ładu 
korporacyjnego w bran ży usług finansowych, które wysz ły na jaw wskutek kryzysu 
finansowego i które przyczyni ły się do podejmowania nadmiernego ryzyka. 
Nieodpowiedni nadzór nad ryzykiem sprawowany przez rady  
W wielu przypadkach rady albo nie by ły w stanie, albo nie chcia ły podważać strategicznych 
decyzji gospodarczych podejmowanych przez kadr ę kierownicz ą wyższego szczebla. Cz ęsto 
wynikało to z niedostatecznej ilo ści poświęconego czasu i niewystarczaj ącej wiedzy 
merytorycznej rad instytucji kredytowyc h. W niektórych przypadkach dominacja 
kierownictwa i niewystarczaj ąca różnorodność składu rady stanowi ły przeszkod ę dla 
obiektywno ści rad. 
Ponadto w wielu przy padkach rady nie by ły odpowiednio zaanga żowane w ogóln ą strategię w 
zakresie ryzyka i w rezultacie ni e monitorowano strategicznego podej ścia do ryzyka 
obieranego przez kadr ę kierownicz ą wyższego szczebla, ustanawiano zach ęty do 
podejmowania nadmiernego ryzyka i nie wdra żano prawid łowych systemów s łużących 
zapewnieniu skutecznego zarz ądzania ryzykiem. Ponadto rady nie po święcały wystarczaj ąco 
dużo czasu na omówienie kwestii zwi ązanych z ryzykiem, poniewa ż zarządzanie ryzykiem 
uznawano za kwesti ę o małym znaczeniu w porównaniu z innymi zagadnieniami, takimi jak 
strategia na rzecz wzrostu. Sprawozdan ia na temat ryzyka nie zawsze by ły przedstawiane 
terminowo i nie by ły zawsze spójne, przede wszystkim ze wzgl ędu na brak bezpo średnich 
kanałów raportowania mi ędzy funkcj ą zarządzania ryzykiem a rad ą. 
Co więcej, w wielu przypadkach funkcji zarz ądzania ryzykiem nie uwzgl ędniono w 
odpowiedni sposób w procesie decyzyjnym. 
Niewiążący charakter zasad – niedostateczny przegl ąd nadzorczy ładu korporacyjnego 
Niewiążący charakter wi ększości zasad w zakresie ładu korporacyjnego przyczyni ł się do 
braku skutecznego przestrzegania tych zasad  przez instytucje kredytowe, zasadniczo 
uzależniając ich wdro żenie od samoregulacji i zewn ętrznego monitorowania przez 
akcjonariuszy lub udzia łowców. Braki uwydatnione w wyniku kryzysu dowodz ą, że 
mechanizmy te w praktyce nie dzia łają. W szczególno ści w związku z brakiem przejrzystych 
ram ładu korporacyjnego i okre ślonej funkcji nadzorczej organy nadzorcze nie by ły w stanie 
odpowiednio monitorowa ć lub kontrolowa ć wdrażania przez instytucje kredytowe norm w 
zakresie ładu korporacyjnego. 
3. ANALIZA ZASADY POMOCNICZO ŚCI 
Konwergencja krajowych sy stemów sankcji jest niezb ędna dla osi ągnięcia odstraszaj ącego 
efektu sankcji i tworzenia równych szans w celu zapewnien ia jednakowego stosowania 
dyrektyw w sprawie wymogów kapita łowych oraz pe łnej współpracy i wzajemnego zaufania 
                                                 
3 COM(2010) 284 wersja ostateczna.  
4 Dokument roboczy s łużb Komisji – Ład korporacyjny w instytucjach finansowych: Wnioski na 
przyszłość płynące z obecnego kryzysu finansowego, najlepsze praktyki, SEC(2010) 669 wersja 
ostateczna. 
 
PL 4   PL wśród organów nadzoru bankowego w ca łej UE. Aby osi ągnąć tego rodzaju konwergencj ę, 
nie wystarczy poprawa stosowania istniej ących uprawnie ń w zakresie sankcji przez organy 
krajowe. 
Jednakowe i spójne podej ście na szczeblu UE ma kluczo we znaczenie dla skutecznego zaj ęcia 
się słabościami w zakresie ładu korporacyjnego w instytucja ch kredytowych. Istnienie 
zintegrowanych rynków kapita łowych oraz wspó łzależność europejskiego sektora 
finansowego oznaczaj ą, że obowiązywanie ró żnych przepisów w poszczególnych pa ństwach 
członkowskich mog łoby skutkowa ć arbitrażem regulacyjnym, który móg łby osłabić 
prawidłowe funkcjonowanie rynku wewn ętrznego lub stworzy ć nowe przeszkody dla takiego 
funkcjonowania. 
4. CELE 
Celem wniosku jest zapewnienie prawid łowego funkcjonowania rynków bankowych i 
przywrócenie zaufania do sektora bankowego poprzez: 
• skuteczne, proporcjonalne i odstraszaj ące sankcje, które skuteczniej zapewniaj ą 
przestrzeganie przepisów dyrektyw w sprawie wymogów kapita łowych; 
• zapewnienie równych szans ograniczaj ących do minimum mo żliwości arbitra żu 
regulacyjnego; 
• skuteczny nadzór nad dostawcami us ług bankowych; 
• skuteczny ład korporacyjny w instytucjach kr edytowych, który powinien przyczyni ć 
się do unikania podejmowania nadmiernego ryzyka. 
Wymaga to: 
• wzmocnienia i zbli żenia ram prawnych dotycz ących sankcji oraz mechanizmów 
ułatwiających wykrywanie narusze ń, a także 
• wzmocnienia ram ładu korporacyjnego poprzez: 
– zwiększenie skuteczno ści nadzoru nad ryzykiem sprawowanego przez rady; 
– poprawę statusu funkcji zarz ądzania ryzykiem, oraz 
– zapewnienie skutecznego monitorowania przez organy nadzoruj ące zarządzanie 
ryzykiem.  
5. WARIANTY STRATEGICZNE , OCENA SKUTKÓW I PORÓWNANIE  
5.1. Warianty dotycz ące systemów sankcji 
5.1.1.  Warianty dotycz ące odpowiednich sankcji administracyjnych  
Warianty 
 
PL 5   PL 1. Brak dzia łań UE. 
2. Jednolite przepisy dotycz ące rodzajów i wysoko ści sankcji administracyjnych.  
3. Minimalne wspólne przepisy dotycz ące rodzajów sankcji administracyjnych.  
4. Minimalne wspólne przepisy dotycz ące wysoko ści (minimalnej i maksymalnej) grzywien administracyjnych.  
5. Minimalne wspólne przepisy dotycz ące maksymalnej wysoko ści grzywien administracyjnych.  
6. Jednolite przepisy dotycz ące czynników, które nale ży brać pod uwag ę przy nakładaniu sankcji. 
7. Minimalne wspólne przepisy dotycz ące czynników, które nale ży brać pod uwag ę przy nakładaniu sankcji  
Zastosowanie wariantu 1 oznacza łoby utrzymanie zidentyfikowanych problemów: mimo że 
Europejski Urz ąd Nadzoru Bankowego móg łby promowa ć dalszą konwergencj ę krajowych 
systemów, dzia łanie to by łoby mało skuteczne bez wprowadzenia ram EU. 
Zastosowanie wariantów 2 i 6 wyeliminowa łoby wszelkie ró żnice pod wzgl ędem rodzaju i 
wysokości sankcji oraz kryteriów ich nak ładania, a zatem by łoby najskuteczniejsze pod 
względem zapewnienia równych szans i u łatwienia nadzoru transgranicznego. Zastosowanie 
wariantów 3, 4, 5 i 7 by łoby mniej skuteczne, jednak umo żliwiłoby dostosowanie sankcji do 
specyfiki ró żnych krajowych systemów prawnych. O ile zastosowanie wariantu 4 by łoby 
bardziej skuteczne w zmniejszeniu zró żnicowania pod wzgl ędem wysoko ści grzywien i 
osiągnięciu skutku odstraszaj ącego niż zastosowanie wariantu 5, to zastosowanie wariantu 5 
pozwoliłoby na lepsze zapewnienie proporcjonalno ści stosowanych rozwi ązań. 
Zastosowanie wariantów 2, 3 i 4 by łoby w podobnym stopniu skuteczne pod wzgl ędem 
osiągnięcia skutku odstraszaj ącego. Wybór wariantu 3 umo żliwiłby jednak stosowanie 
dodatkowych rodzajów sankcji, co mog łoby zwiększyć odstraszaj ący skutek w niektórych 
państwach cz łonkowskich. Stosowanie wariantu 5 b ędzie mniej skuteczne pod wzgl ędem 
zapewnienia faktycznego stosowania wystarczaj ąco wysokich grzywien, jednak mog łoby 
pozwolić na lepsze zapewnien ie ich proporcjonalno ści. Warianty 6 i 7 mo żna uznać za równie 
skuteczne w zakresie, w jakim obejmuj ą one te same czynniki, jednak zastosowanie wariantu 
7 mogłoby pozwoli ć na lepsze zapewnienie odpowiednio ści faktycznie stosowanych sankcji, 
ponieważ umożliwiałoby właściwym organom uwzgl ędnianie równie ż innych czynników. 
Warianty 2 i 7 s ą najmniej skuteczne pod wzgl ędem zmian, które nale ży wprowadzi ć do 
przepisów krajowych, natomiast wariant 5 jest skuteczniejszy od wariantu 4. 
5.1.2.  Warianty dotycz ące zakresu podmiotowego sank cji administracyjnych  
Warianty 
1. Brak dzia łań UE. 
2. Ogólny obowi ązek zapewnienia nak ładania sankcji administracyjnych zarówno na  osoby fizyczne, jak i na instytucje 
kredytowe.  
3. Minimalne wspólne przepisy dotycz ące nakładania sankcji administracyjnych na osob y fizyczne lub inst ytucje kredytowe. 
O ile wariant 3 by łby bardziej skuteczny ni ż wariant 2 pod wzgl ędem zapewnienia równych 
szans i lepszego nadzoru transgranicznego, to ró żnicę między tymi wariantami pod wzgl ędem 
skutku odstraszaj ącego nale ży uznać za nieznaczn ą. Zastosowanie wariantu 3 jest znacznie 
 
PL 6   PL mniej efektywne ni ż wariantu 2, poniewa ż wymagałoby ono wprowadzenia wi ększej liczby 
zmian w przepisach krajowych i mog łoby wymaga ć od państw członkowskich dostosowania 
swoich systemów odpowiedzialno ści ogólnej. 
5.1.3.  Warianty dotycz ące publikacji informacji o na łożeniu sankcji  
Warianty 
1. Brak dzia łań. 
2. Publikacja informacji o na łożeniu sankcji jako zasada ogólna. 
3. Podejmowanie decyzji w sp rawie publikacji informacji o na łożeniu sankcji przez w łaściwe organy. 
Zastosowanie wariantu 2 by łoby znacznie bardziej skuteczne pod wzgl ędem zwiększenia 
odstraszaj ącego efektu sankcji ni ż zastosowanie wariantu 3. Wariant 3 jest nieznacznie 
bardziej efektywny ni ż wariant 2. 
5.1.4.  Warianty dotycz ące faktycznego nak ładania sankcji 
Warianty 
1. Brak dzia łań UE. 
2. Wewnętrzna procedura informowania o nieprawid łowościach w instytucjach kredytowych. 
3. Ustanowienie przez pa ństwa członkowskie systemów upowszechniaj ących zgłaszanie przypadków narusze ń i 
zapewniaj ących ochron ę osobom dokonuj ącym takich zg łoszeń.  
4. Szczegó łowe wymogi UE w zakresie progr amów informowania o nieprawid łowościach. 
Warianty 2, 3 i 4 s ą skuteczne pod wzgl ędem realizacji celu polegaj ącego na poprawie 
wykrywania nieprawid łowości prowadz ącej do osi ągnięcia wyższego poziomu egzekwowania 
przepisów we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich. Pod tym wzgl ędem wariant 4 uznaje si ę 
za nieznacznie bardziej skuteczny. Wszystkie trzy warianty maj ą wpływ na prawa 
podstawowe (poszanowanie życia prywatnego i rodzinnego, ochron ę danych osobowych, 
domniemanie niewinno ści i prawo do obrony), jednak wp ływ ten mo żna złagodzić, a biorąc 
pod uwag ę znaczenie realizowanych celów, wywierany przez nie skutek jest konieczny i 
proporcjonalny. 
Warianty 2 i 3 s ą tak samo efektywne pod wzgl ędem zmian wymaganych w przepisach 
krajowych. Wariant 4 uznaje si ę za nieefektywny, poniewa ż jego zastosowanie wymaga łoby 
wprowadzenia bardziej radykaln ych zmian, w tym prawdopodobnie równie ż w państwach 
członkowskich, które ju ż zapewniaj ą mechanizmy informowania o nieprawid łowościach. 
Ponadto koszty przestrzegania przepisów mog łyby równie ż być wyższe niż w przypadku 
wariantów 2 i 3, poniewa ż państwa członkowskie mia łyby mniejsz ą elastyczno ść. 
5.2. Warianty dotycz ące ładu korporacyjnego 
Warianty 
1. Brak dzia łań UE. 
2. Poprawa wdro żenia istniej ących ram UE. 
 
PL 7   PL 3. Wzmocnienie i zmiany ram dyrektyw w sprawie wymogów kapita łowych. 
Zastosowanie wariantu 3 b ędzie najbardziej skutecznie pod wzgl ędem osiągnięcia 
podstawowego celu w porównaniu z zastosowaniem  wariantów 1 i 2. Zastosowanie wariantu 
1 oznacza łoby zachowanie otwartych ram prawnych i powodowa łoby dalszy brak 
przestrzegania przepisów i niepewno ść prawa. Wariant 2 opiera si ę na dyscyplinie rynkowej i 
skuteczniejszym monitorowaniu przez organy nadzoru spe łnienia istniej ących zasad. 
Organom nadzoru wariant ten nie zapewnia je dnak bardziej przejrzystych ram prawnych, w 
których mog łyby sprawowa ć nadzór, natomiast samoregulacja okaza ła się mieć ograniczenia. 
Wariant 3 wykracza poza obowi ązujące ramy dotycz ące ładu korporacyjnego i obejmuje 
opracowanie dodatkowych i skuteczniejsz ych przepisów. Wariant ten obejmowa łby środki 
służące zwiększeniu skuteczno ści nadzoru nad ryzykiem sprawowanego przez rady, 
zwiększeniu znaczenia i niezale żności funkcji zarz ądzania ryzykiem i zapewnieniu 
efektywnego monitorowania zarz ądzania ryzykiem przez organy nadzorcze.  Te nowe wymogi 
przyczyni ą się do stworzenia zbioru minimalnych norm zapewniaj ących instytucjom 
kredytowym i organom nadzorczym przejrzyste  poziomy referencyjne, w ramach których 
należy opracowywa ć i oceniać struktury ładu korporacyjnego.  
5.3. Preferowane warianty strategiczne i instrumenty 
Najodpowiedniejszym sposobem osi ągnięcia celów wniosku jest po łączenie nast ępujących 
wzajemnie wzmacniaj ących się wariantów: 
Warianty dotycz ące systemów sankcji 
• minimalne wspólne zasady dotycz ące rodzaju sankcji administracyjnych dost ępnych 
właściwym organom, 
• minimalne wspólne zasady dotycz ące maksymalnej wysoko ści administracyjnych 
sankcji finansowych, 
• wykaz kluczowych czynników, które nale ży brać pod uwag ę przy okre ślaniu sankcji 
administracyjnych, 
• obowiązek zapewnienia nak ładania sankcji administracy jnych zarówno na osoby 
fizyczne, jak i na instytucje kredytowe, 
• publikacja informacji o na łożeniu sankcji jako zasada ogólna 
• wewnętrzna procedura informowania o nieprawid łowościach w instytucjach 
kredytowych, 
• wymóg ustanowienia przez pa ństwa członkowskie systemów ochrony osób 
zgłaszających przypadki naruszenia.  
Warianty dotycz ące ładu korporacyjnego  
Wymóg ujawniania przez instytucje kredyt owe liczby stanowisk zajmowanych przez cz łonków rady.  Zwiększenie 
zaangażowania 
Wymóg po święcania przez cz łonków rady odpowiedniego czasu na wykonanie ich obowi ązków.  
 
PL 8   PL czasowego cz łonków rady  Ograniczenie maksymalnej liczby stanowisk zajmowanych jednocze śnie przez jednego cz łonka rady.  
Wymóg ujawniania polityki zatrudni enia oraz faktycznej wiedzy fachowej i faktycznych umiej ętności 
członków rady.  
Określenie kryteriów, które cz łonkowie rady musz ą spełniać indywidualnie i zbiorowo, je żeli chodzi o 
odpowiednie umiej ętności i odpowiedni ą wiedzę fachową. 
Wymóg zapewniania cz łonkom rady odpowiednich szkole ń wprowadzaj ących i odpowiednich szkole ń 
ustawicznych.  Podniesienie poziomu 
wiedzy fachowej cz łonków 
rady 
Obowiązkowa komisja ds. nominacji. 
Przeciwwaga dla 
dominacji kadry 
kierowniczej  Zakaz łączenia stanowisk przewodnicz ącego i dyrektora generalnego w te j samej instytucji kredytowej. 
Wymóg ujawniania wewn ętrznej polityki w zakresie ró żnorodności. 
Benchmarking ró żnych praktyk na szczeblu krajowym i europejskim. Zwiększenie 
różnorodności składu rad  
Wymóg ró żnorodności jako jedno z kryteriów wyznaczania sk ładu rady. 
Wymóg ustanowienia przez instytucje kredytowe polityki ró żnorodności.  
Zwiększenie 
odpowiedzialno ści rady za 
strategię w zakresie 
ryzyka Wymóg przedstawiania o świadczenia o adekwatno ści systemów zarz ądzania ryzykiem. 
Wymóg przedstawiania o świadczenia o ryzyku, zawieraj ącego informacje na temat podej ścia do ryzyka 
stosowanego w danej instytucji kredytowej. 
Wymóg ujawniania polityki i praktyki w zakresie omawiania i analizy kwestii zwi ązanych z ryzykiem w 
trakcie posiedze ń rady. 
Wymóg przeznaczania przez rady odpow iedniego czasu na kwestie zwi ązane z ryzykiem.  Zwiększenie wagi 
przypisywanej przez rady 
kwestiom zwi ązanym z 
ryzykiem 
Obowiązkowy komitet ds. ryzyka na szczeblu rady.  
Wymóg ujawniania polityki i praktyki w zakresie przep ływu informacji dotycz ących ryzyka do rady. Poprawa przep ływu 
informacji dotycz ących 
ryzyka do rad Wymóg okre ślania przez rady tre ści, formatu i cz ęstotliwości przekazywania informacji dotycz ących 
ryzyka, jakie powinny otrzymywa ć. 
Wymóg, zgodnie z którym komórka ds. zarz ądzania ryzykiem mo że przedstawia ć sprawozdania 
bezpośrednio radzie. 
Zwiększenie znaczenia i 
uprawnie ń funkcji 
zarządzania ryzykiem Wymóg ujawniania znaczenia i uprawnie ń funkcji zarz ądzania ryzykiem. 
Wymóg posiadania niezale żnej funkcji zarz ądzania ryzykiem. 
Wymóg posiadania niezale żnego dyrektora ds. ryzyka. 
Wymóg posiadania przez dyrektora ds. ryzyka odpowiedniego statusu i odpowiednich uprawnie ń. 
Wymóg, zgodnie z którym odwo łanie dyrektora ds. ryzyka mo żliwe jest wy łącznie za zgod ą rady.  
Zapewnienie efektywnego 
monitorowania zarządzania ryzykiem 
przez organy nadzoru Wymóg, zgodnie z którym ład korporacyjny jest obj ęty przeglądem nadzorczym. 
Wymóg, zgodnie z którym odpowiednio ść członków rady podlega szczególnemu przegl ądowi 
nadzorczemu. 
Wymóg przeprowadzania przez organy nadzoru przegl ądu porz ądków obrad i dokumentów 
uzupełniających przeznaczonych na posiedzenia rady.  
 
5.3.1.  Skutki preferowanych wariantów: system sankcji 
Przewiduje si ę, że warianty dotycz ące systemów sankcji u łatwią wykrywanie narusze ń i 
nadadzą właściwym organom uprawnienia do nak ładania odpowiednich sankcji. Oczekuje si ę, 
 
PL 9   PL że zapewni to lepsze wykonywanie przez instytucje kredytowe obowi ązków przewidzianych 
w dyrektywach w sprawie wymogów kapita łowych, co przynios łoby korzy ści wszystkim 
zainteresowanym stronom . 
Ze stosowaniem tych wariantów nie wi ąże się powstanie obciążeń administracyjnych  dla 
instytucji finansowych lub przedsi ębiorstw niefinansowych, w tym M ŚP, z wyj ątkiem 
ograniczonego obci ążenia administracyjnego dla in stytucji kredytowych wynikaj ącego z 
obowiązku zapewnienia wewn ętrznych systemów informowania o nieprawid łowościach. 
Oczekuje si ę wystąpienia pozytywnych skutków spo łecznych  dzięki zwiększonej ochronie 
osób posiadaj ących depozyty i inwestorów oraz dzi ęki zapewnieniu skuteczniejszej ochrony 
pracownikom instytucji kredytowych zg łaszającym przypadki naruszenia przepisów. 
Warianty te s ą zgodne ze wspólnymi celami g łównych jurysdykcji w grupie G-20, 
zakładającymi wzmocnienie regulacji bran ży usług finansowych i nadzoru nad ni ą, i oczekuje 
się, że będą one miały pozytywny wp ływ na konkurencyjno ść UE na świecie. 
5.3.2.  Skutki preferowanych wariantów: ład korporacyjny 
Preferowane warianty strategiczne zwi ększające ład korporacyjny przyczyni ą się do 
uniknięcia podejmowania nadmiernego ryzyka przez instytucje kredytowe i zmniejsz ą ryzyko 
nieprawid łowości. Wpłynie to na odporno ść sektora bankowego i zwi ększy zaufanie 
inwestorów, w zwi ązku z czym skutki dla instytucji kredytowych i wszystkich 
zainteresowanych stron  (deponentów, akcjonariuszy, wierzycieli) powinny by ć pozytywne. 
Z makroekonomicznego punktu widzenia nale żyty system zarz ądzania ryzykiem w 
instytucjach kredytowych przyczyni łby się do unikni ęcia przysz łych kryzysów, zwi ększenia 
zaufania do systemu bankowego i efektywno ści mechanizmów finansowania instytucji 
kredytowych, zwi ększając tym samym tempo wzrostu gospodarczego . 
Wprowadzenie środków s łużących zapewnieniu ró żnorodności składu rad prawdopodobnie 
będzie miało korzystny wp ływ na politykę UE w kwestii p łci, przekraczanie „szklanych 
sufitów” i umo żliwianie kobietom dost ępu do stanowisk kierowniczych w przedsi ębiorstwach 
oraz może mieć korzystny wp ływ na zatrudnianie kobiet. 
Z preferowanym wariantem mo że wiązać się dodatkowe obciążenie administracyjne  dla 
instytucji kredytowych i organów nadzorczych. Koszty te powinny by ć jednak ograniczone i 
proporcjonalne do ogólnego celu podejmowanych dzia łań. Aby zmniejszy ć ewentualne 
obciążenie regulacyjne, nale ży stosowa ć zasadę proporcjonalno ści, w ramach której 
uwzględnia się wielkość i złożoność działalności instytucji kredytowych. 
6. MONITOROWANIE I OCENA  
Komisja, jako organ stoj ący na stra ży Traktatu, b ędzie monitorowa ć sposób, w jaki pa ństwa 
członkowskie wdra żają zmiany do dyrektyw w sprawie wymogów kapita łowych. Skutki 
stosowania środków prawnych dotycz ących systemu sankcji zostan ą ocenione w oparciu o 
następujące główne wska źniki: 
• liczbę wykrytych narusze ń i liczbę nałożonych sankcji; 
• praktyki w łaściwych organów krajowych w zakresie nak ładania sankcji. 
 
PL 10   PL W odniesieniu do ładu korporacyjnego osi ągnięcie oczekiwanych korzy ści związanych z 
nowymi przepisami mo że zająć dużo czasu, a stopie ń osiągnięcia tych korzy ści będzie zależeć 
od sposobu wdro żenia nowych wymogów przez instytucje kredytowe. Komisja b ędzie 
monitorowa ć stosowanie w łaściwych przepisów dyrektyw w sprawie wymogów kapita łowych 
za pośrednictwem Europejskiego Urz ędu Nadzoru Bankowego oraz poprzez prowadzenie 
zakrojonego na szerok ą skalę i stałego dialogu ze wszystkimi g łównymi zainteresowanymi 
stronami, w tym z uczestnikami rynku (instytucjami kredytowymi, inwestorami). Mo że ona 
również korzystać z wyników bada ń przeprowadzonych przez zainteresowane strony.