P6_TA(2005)0059

Trybunał Specjalny dla Sierra Leone — sprawa Charlesa Taylora

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Trybunału Specjalnego dla Sierra Leone: sprawa Charlesa Taylora

Parlament Europejski,

- uwzględniając Specjalny Trybunał dla Sierra Leone, utworzony w drodze porozumienia pomiędzy ONZ i rządem Sierra Leone zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1315 z dnia 14 sierpnia 2000 r. w celu osądzenia osób oskarżonych o zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i pogwałcenia prawa międzynarodowego popełnione w Sierra Leone,

- uwzględniając prawo międzynarodowe, w szczególności Konwencje Genewskie i Protokół Dodatkowy II dołączony do tychże konwencji w sprawie zbrodni wojennych,

- uwzględniając pełne porozumienie pokojowe zawarte w Akrze (Ghana) dnia 18 sierpnia 2003 r. w celu zakończenia trwającego ponad 14 lat wewnętrznego konfliktu zbrojnego w Liberii,

- uwzględniając Porozumienie z Cotonou pomiędzy WE i państwami AKP, w tym Nigerii i Liberii, oraz zobowiązanie się stron Porozumienia do zachowania pokoju, bezpieczeństwa i stabilności, poszanowania praw człowieka, zasad demokratycznych i państwa prawa,

- uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

A. zważywszy, że Charles Taylor, były prezydent Liberii, sprawował autorytarne rządy w Liberii od 1997 r. aż do wybuchu wojny domowej,

B. zważywszy, że 14 lat przemocy i zbrodniczych rządów w Liberii spowodowały ogromne cierpienie ludzkie, w szczególności wśród ludności cywilnej, jak również poważne naruszenia praw człowieka, masowe przesiedlanie ludności i załamanie struktur społecznych i gospodarczych,

C. zważywszy, że konflikt w Liberii przyczynił się również do znacznej destabilizacji całego podregionu Afryki Zachodniej, powodując kryzys humanitarny o tragicznym wymiarze,

D. zważywszy, że dnia 7 marca 2003 r. Charles Taylor został postawiony w stan oskarżenia przez Prokuratora Trybunału Specjalnego dla Sierra Leone za 17 przypadków zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych, w tym morderstwa, okaleczenia, gwałt, niewolnictwo seksualne i wcielanie do wojska dzieci,

E. zważywszy, że Taylor nadal przebywa w Nigerii, powołując się na immunitet przysługujący głowie państwa chroniący przed postępowaniem sądowym, pomimo faktu, że dnia 31 maja 2004 r. Izba Apelacyjna Trybunału Specjalnego dla Sierra Leone odrzuciła wniosek Charlesa Taylora o skorzystanie z immunitetu,

F. zważywszy, że rząd Nigerii odegrał istotną rolę, pomagając w zakończeniu wojny domowej w Liberii; zważywszy, że Charles Taylor przyjął propozycję azylu skierowaną przez rząd Nigerii 6 lipca 2003 r.,

G. zważywszy, że w październiku 2003 r. Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych wyraziła zaniepokojenie z powodu starań Charlesa Taylora podejmowanych z wygnania, mających na celu destabilizację Liberii i Afryki Zachodniej, tym samym łamiąc wcześniejsze porozumienie z Nigerią, która udzieliła mu azylu, zgodnie z którym zobowiązał się on do powstrzymywania się od jakiegokolwiek udziału w życiu politycznym Liberii,

H. zważywszy, że w sierpniu 2004 r., Rada Bezpieczeństwa ONZ nałożyła zakaz podróżowania na obecnych urzędników liberyjskich z powodu ich domniemanej roli jako posłańców Charlesa Taylora w Nigerii,

I. zważywszy, że we wrześniu 2004 r. Specjalny Przedstawiciel Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych zeznał przed Radą Bezpieczeństwa ONZ, że "cień Charlesa Ghankaya Taylora nadal unosi się nad Liberią; jeśli nie zostanie on postawiony przed Trybunałem Specjalnym dla Sierra Leone, wielu zwykłych Liberyjczyków będzie wątpić w trwałość procesu pokojowego",

J. zważywszy, że poza dobrowolnymi wpłatami Państw Członkowskich UE w wysokości ponad 30 milionów USD na rzecz stworzenia i funkcjonowania Trybunału Specjalnego dla Sierra Leone, Unia Europejska również wsparła Trybunał Specjalny dla Sierra Leone kwotą w wysokości 800.000 EUR,

K. zważywszy, że wybory w Liberii przewidziane są obecnie na październik 2005 r., a ich wynik może zostać podyktowany bardziej strachem przed powrotem Charlesa Taylora niż nadzieją na przyszłość,

L. zważywszy, że pokój i stabilność w państwach Unii Rzeki Mano, skupiającej Liberię, Sierra Leone i Gwineę, okazały się niepodzielne, a zagrożenie w jednym państwie unicestwi szansę na pozytywny rozwój we wszystkich,

M. zważywszy, że Charles Taylor pozostaje zagrożeniem dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz podważa wysiłki europejskie mające na celu wspieranie trwałego pokoju i rozwoju w Afryce Zachodniej,

N. zważywszy, że bezkarność Taylora podważyłaby prawo międzynarodowe, byłaby zniewagą wobec niezliczonych ofiar i postawiłaby pod znakiem zapytania zaprowadzenie trwałego pokoju w tym regionie, opartego na rządach prawa,

O. zważywszy, że ludność Sierra Leone ma prawo dochodzenia sprawiedliwości w sprawie Charlesa Taylora w uczciwym procesie przed Trybunałem Specjalnym dla Sierra Leone,

P. zważywszy, że prawo międzynarodowe jasno stanowi, że zbrodniarze wojenni muszą zostać bezwarunkowo postawieni przed sądem, a państwa są zobowiązanie do ekstradycji osób podejrzanych o popełnienie zbrodni wojennych,

Q. zważywszy, że w komunikacie Komitetu Wykonawczego UNHCR w sprawie klauzul wyłączających Konwencji Genewskich wyraźnie stwierdzono, że "jeśli ochrona, jaką zapewnia prawo uchodźcze byłaby przyznawana sprawcom poważnych wykroczeń, stosowanie międzynarodowej ochrony byłoby w bezpośrednim konflikcie z prawem krajowym i międzynarodowym oraz zaprzeczałoby humanitarnemu i pokojowemu charakterowi idei azylu",

R. zważywszy, że Nigeria ratyfikowała Konwencję Genewską, która stanowi, że osobom, które popełniły zbrodnie wojenne nie można przyznać statusu uchodźcy,

1. wzywa rząd Nigerii do działania we wspólnym interesie procesu pokojowego Liberii i na rzecz wsparcia rządów prawa poprzez oddanie Charlesa Ghankaya Taylora pod jurysdykcję Trybunału Specjalnego dla Sierra Leone;

2. wzywa Radę Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych do rozpatrzenia tej kwestii w trybie pilnym;

3. wzywa ONZ, UE i Państwa Członkowskie do wywarcia międzynarodowego nacisku w celu ekstradycji Charlesa Taylora;

4. z zadowoleniem przyjmuje decyzję rządu tymczasowego Liberii o zamrożeniu aktywów byłego prezydenta Charlesa Taylora i jego współpracowników;

5. wzywa UE do dalszego wspierania porozumienia pokojowego z 2003 r. pomiędzy trzema walczącymi frakcjami w Liberii i nadchodzących wyborów prezydenckich i parlamentarnych przewidzianych na październik 2005 r.;

6. domaga się, aby wszystkie państwa w tym regionie powstrzymały się od jakichkolwiek działań, które mogłyby przyczynić się do niestabilności w krajach sąsiadujących;

7. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom Państw Członkowskich UE, Głównemu Prokuratorowi Trybunału Specjalnego dla Sierra Leone, Współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE, Unii Afrykańskiej, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Sekretarzowi Generalnemu ECOWAS, a także rządom Liberii i Nigerii.

--------------------------------------------------