P6_TA(2006)0079

Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie europejskiego społeczeństwa informacyjnego na rzecz wzrostu i zatrudnienia (2005/2167(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego i Komitetu Regionów "i2010 — Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia" (COM(2005)0229) oraz towarzyszący mu dokument roboczy personelu Komisji w sprawie poszerzonej oceny skutków (SEC(2005)0717),

- uwzględniając dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) [1],

- uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji [2],

- uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany "eDostępność" (COM(2005)0425),

- uwzględniając sprawozdanie forum na temat przepaści cyfrowej z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie dostępu do szerokiego pasma i publicznego wsparcia obszarów o niedoborze usług,

- uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pod tytułem "Podejście rynkowe do zarządzania widmem w Unii Europejskiej" (COM(2005)0400),

- uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego pt. "Przyszłościowa polityka wykorzystania widma radiowego Unii Europejskiej — drugie sprawozdanie roczne" (COM(2005)0411),

- uwzględniając opinię zespołu ds. polityki widma radiowego na temat odsprzedaży praw do widma radiowego z dnia 19 listopada 2004 r.,

- uwzględniając konkluzje Prezydencji z Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 22- 23 marca 2005 r.,

- uwzględniając strategię zrównoważonego rozwoju UE, przyjętą na szczycie Rady Europejskiej w Göteborgu w dniach 15 i 16 czerwca 2001 r.,

- uwzględniając dokument roboczy Komisji pt. "Uwzględnienie aspektów środowiskowych w innych politykach — podsumowanie procesu z Cardiff" (COM(2004)0394),

- uwzględniając wnioski 2695. spotkania Rady ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii w dniach 1- 5 grudnia 2005 r. na temat strategii i2010,

- uwzględniając 25 krajowych programów reform, przygotowanych przez Państwa Członkowskie na wniosek wspomnianej wyżej Rady Europejskiej w Brukseli;

- uwzględniając swoje rezolucje z dnia 23 czerwca 2005 r. w sprawie społeczeństwa informacyjnego [3] oraz z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawie europejskich przepisów regulacyjnych i rynków łączności elektronicznej w 2004 r. [4],

- uwzględniając art. 45 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Komisji Kultury i Edukacji, Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0036/2006),

A. mając na uwadze fakt, że UE nie może zrealizować celów lizbońskich, jeżeli Państwa Członkowskie nie podejmą zdecydowanych działań w kierunku pełnego wdrożenia strategii i2010,

B. mając na uwadze, że wstępny przegląd 25 krajowych programów reform pokazuje, że, generalnie rzecz biorąc, Państwa Członkowskie podjęły wyzwania w obrębie badań naukowych, rozwoju i innowacji; mając ponadto na uwadze fakt, że większość Państw Członkowskich postrzega także administrację elektroniczną (eGovernment) jako znakomity sposób zwiększenia efektywności administracji publicznej i usług publicznych,

C. biorąc pod uwagę, że wraz z Komisją, Państwa Członkowskie oraz inne zaangażowane strony są również odpowiedzialne za pomyślność inicjatywy i2010,

D. mając na uwadze, że poprawne i punktualne wdrożenie obecnych ram stanowi podstawowy i konieczny warunek osiągnięcia otwartości, konkurencyjności i innowacyjności rynku usług komunikacji elektronicznej, jednak procedury transponowania i wdrożenia tych ram różnią się bardzo w poszczególnych Państwach Członkowskich,

E. mając na uwadze opóźnienie UE w dziedzinie badań w zakresie technologii informtycznych i komunikacyjnych (ICT), inwestującej w ten obszar zaledwie 80 euro na osobę w porównaniu z 350 euro w Japonii oraz 400 euro w USA oraz fakt, że UE musi zwiększyć nakłady inwestycyjne na badania i innowacje oraz zmobilizować Państwa Członkowskie do zwiększenia wydatków na badania i innowacje w zakresie ICT w celu nadrobienia tej straty,

F. mając na uwadze, że faktyczne korzystanie z ICT przez osoby prywatne, obszar usług publicznych oraz biznesu, a w szczególności przez małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) jest konieczne w celu pełnego spożytkowania korzyści, jakie oferują badania i innowacyjność,

G. mając na uwadze prawie podwójny wzrost liczby abonentów szerokich pasm w ciągu ostatnich dwóch lat; mając jednak na uwadze, że regiony odległe i wiejskie są gorzej zaopatrzone, jako że penetracja rynku jest lepsza na obszarach o większym zaludnieniu,

H. mając na uwadze, że korzyści wynikające z ICT powinny być dostępne dla wszystkich, w tym dla grup o różnym przekroju społecznym, edukacyjnym i wiekowym,

I. mając na uwadze fakt, że wszyscy obywatele mają prawo dostępu do wolnodostępnych mediów oferujących zróżnicowane i wysokiej jakości treści,

J. mając na uwadze, że Komisja musi zapewnić, aby perspektywa płci brana była pod uwagę podczas opracowywania instrumentów technicznych i regulacyjnych; mając na uwadze, że Komisja i Państwa Członkowskie powinny podjąć konkretne kroki zmierzające do zwiększenia liczby kobiet studiujących w technicznych dziedzinach związanych z ICT oraz zapewniające kobietom dostęp do nowych możliwości zatrudnienia na wszystkich szczeblach w obszarze ICT i mediach, oraz że należy zwrócić szczególną uwagę na sytuację kobiet zamieszkujących wyspy, obszary wiejskie, tereny górskie oraz obszary odległe pod względem geograficznym, a także kobiet znajdujących się w trudnej sytuacji;

K. dostrzegając, że ICT i społeczeństwo informacyjne, jeśli są właściwie zarządzane, mogą pomóc w niwelowaniu różnic społecznych, likwidacji przepaści cyfrowej oraz wspieraniu społecznej i terytorialnej spójności;

L. mając na uwadze, że konwergencja cyfrowa dysponuje możliwością udzielenia konsumentom dostępu do większej gamy ulepszonych usług i bogatej oferty, należy zatem poprawić i wzmocnić bezpieczeństwo infrastruktury, a także stworzyć korzystne i bezpieczne środowisko pobudzające konkurencyjne rozlokowanie tych konwergujących usług,

M. mając na uwadze tak pozytywne, bezpośrednie oddziaływanie ICT na środowisko, jak i pośrednie konsekwencje społeczne i gospodarcze,

N. mając na uwadze, że częstotliwości radiowe stanowią kluczowe źródło wielu podstawowych usług w społeczeństwie i dlatego efektywne i spójne korzystanie z nich może pomóc UE w osiągnięciu celów Strategii Lizbońskiej, jeżeli zostanie zagwarantowane, aby usługi leżące w ogólnym interesie ekonomicznym były odpowiednio świadczone przy wykorzystaniu tych częstotliwości, które będą właściwie zabezpieczone przed zakłóceniami, jako że stanowią optymalny sposób pobudzania wzrostu, konkurencyjności i zatrudnienia,

O. mając na uwadze, że osiągnięcie celów lizbońskich wymaga od UE, od Państw Członkowskich i biznesu zrozumiałego, konkretnego i jednolitego inwestowania w ICT,

P. mając na uwadze konieczność dołożenia przez Państwa Członkowskie wszelkich starań w celu stworzenia elastycznych ram regulacyjnych, które wspierają prawa obywatela oraz które tworzą dla podmiotów działających w tym sektorze dobrą podstawę do wprowadzania na rynek nowych inwestycji,

1. jest zdania, że swoboda dostępu i korzystania z wiedzy stanowi podstawowe kryterium umożliwiające demokratyczny rozwój społeczeństwa opartego na wiedzy przy udziale niezbędnych mu innowacji technicznych, do czego wzywano w Lizbonie;

2. jest zdania, że jeżeli nie zostanie zlikwidowana przepaść cyfrowa, co umożliwi wszystkim obywatelom uzyskanie dostępu, korzystanie z wiedzy oraz uczestniczenie w jej tworzeniu, nie będzie mowy o społeczeństwie opartym na wiedzy, tylko o kulturalnym i przemysłowym upadku całej UE;

3. wzywa Komisję do postrzegania obywateli nie tylko jako pasywnych konsumentów treści cyfrowych, ale także jako "producentów" wiedzy, a także do stworzenia programu i korzystnych ram prawnych umożliwiających im aktywne uczestnictwo w społeczeństwie opartym na wiedzy, co stanowić będzie jednocześnie realizację celów lizbońskich;

4. wzywa Komisję do przyjęcia konkretnej, innowacyjnej i dalekowzrocznej linii w jej reformie legislacji wspólnotowej w zakresie ICT, którą należy postrzegać jako znacznie szerszą całość, niż ta, którą prezentuje komunikat Komisji i która musi obejmować prawa konsumentów i użytkowników; uważa, że wszelkie nowe wnioski powinny zawierać jasne definicje używanych przez Komisję wyrażeń: "usługi w społeczeństwie informacyjnym", "media", "usługi medialne", "usługi audiowizualne";

5. nalega, by całe ustawodawstwo europejskie w zakresie komunikacji i informacji oprzeć na technologicznej neutralności, zapewniając tym samym nowym inwestycjom oraz uczestnikom rynku jak najłatwiejszy dostęp do rynku;

6. odnotowuje, że skoro przejście z nadawania analogowego na cyfrowe sprzyja rozpowszechnieniu środków przekazu, powinno się ono odbywać przy użyciu skoordynowanych polityk i odpowiednich ram prawnych, tak aby przeciwdziałać uniformizowi, jaki mógłby wyniknąć z koncentracji mediów;

7. wzywa Państwa Członkowskie do zwiększenia ich wysiłków na rzecz wykorzystania ICT w sektorze usług publicznych, takich jak ochrona zdrowia, oświata i administracja, w których ICT mogą ułatwić zaspokajanie przyszłych potrzeb w zakresie usług socjalnych oraz współpracę, w celu rozwoju usług paneuropejskich;

8. uważa, iż w społeczeństwie informacyjnym publiczne środki przekazu powinny odzwierciedlać coraz bardziej złożone potrzeby indywidualnych użytkowników oraz grup, a zatem opierać się na właściwej reakcji na te potrzeby ze strony działającego w tej dziedzinie sektora, w dążeniu do skutecznego projektowania usług na miarę użytkownika;

9. biorąc pod uwagę fakt, że inwestycje w ICT stanowią jeden z najważniejszych czynników wzrostu i produktywności, wzywa Państwa Członkowskie oraz przedsiębiorstwa do popierania wzmożonych inwestycji w ICT w celu zredukowania przepaści oddzielającej nas od naszych konkurentów;

10. uznaje, że ICT jest jednym z najważniejszych narzędzi, które umożliwią krajom rozwijającym się zajęcie czołowych pozycji na arenie światowej;

11. wyraża jednak zaniepokojenie faktem, że Komisja nadal definiuje swoje strategie i formułuje politykę w zakresie tworzenia stanowisk pracy na podstawie minimum wiarygodnych danych statystycznych lub w ogóle z nich nie korzystając; przypomina, że podczas gdy ICT nadal dynamicznie się rozwijają, rozwój w sferze zatrudnienia nie zawsze wykazywał podobne tendencje; przypomina, że stopa zatrudnienia w UE jest o siedem punktów niższa, niż wynika to z założeń lizbońskich; wzywa Komisję do przeprowadzenia szczegółowych statystycznych analiz wpływu zmian wywołanych rozwojem techniki na rynek zatrudnienia w dziedzinie ICT w UE;

12. przypomina o wadze konwergencji cyfrowej i popiera zniesienie przeszkód stojących na drodze do gospodarczego, społecznego i kulturalnego rozwoju poszczególnych państw, obranego za cel w czasie Światowego Szczytu na temat Społeczeństwa Informacyjnego w 2005 r. (zobowiązanie z Tunisu z 18 listopada 2005 r.);

13. wzywa Państwa Członkowskie i Komisję do rygorystycznego uwzględnienia przy ocenie programów Państw Członkowskich w zakresie stabilności i konwergencji, znaczenia i roli ICT dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz dla funkcjonowania UGW;

14. przypomina, że cele inicjatywy i2010 dla społeczeństwa informacyjnego oraz cele agendy lizbońskiej wymagają odpowiedniego uwzględnienia w perspektywie finansowej UE na lata 2007-2013;

15. ponownie podkreśla znaczenie przejrzystych i płynnych rynków kapitałowych dla MŚP, firm rozpoczynających działalność oraz dla sektora ICT w ogóle; popiera w szczególności mikro-pożyczki oraz inne formy kapitału ryzyka;

16. przestrzega przed wciąż znacznym brakiem w UE ducha przedsiębiorczości i kultury podejmowania ryzyka; wzywa do zniesienia wymogów administracyjnych wobec MŚP oraz firm rozpoczynających działalność, a także do ułatwień finansowych na etapie rozpoczynania działalności;

17. ponownie akcentuje ważną rolę społeczeństwa informacyjnego i2010 w zwalczaniu nierówności regionalnych i społecznych w Państwach Członkowskich, podkreślaną w komunikacie Komisji zatytułowanym "Polityka spójności wspierająca wzrost gospodarczy i zatrudnienie: Strategiczne wytyczne Wspólnoty na lata 2007-2013" (COM(2005)0299);

Cel 1: Jednolita europejska przestrzeń informacyjna

18. zauważa, że w interesie wzrostu i rozwoju UE równie ważne jest zagwarantowanie szerokiego wykorzystania istniejącej wiedzy i technologii we wszystkich działaniach i we wszystkich obszarach działalności, czy to w administracji publicznej, w działalności gospodarczej, czy w życiu codziennym obywateli, innymi słowy wyłonienie się społeczeństwa korzystającego z szerokiego wachlarza usług informatycznych, a także rozszerzanie wiedzy w zakresie ICT;

19. podkreśla, że program i2010 stanowi decydujący etap w powstawaniu społeczeństwa informacyjnego, które ma umożliwić wszystkim odgrywanie czynnej roli dzięki udostępnieniu technologii i wiedzy, odgrywanie roli użytkownika poprzez interaktywnoścć i nowe formy interakcji społecznej oferowane przez sieć oraz roli obywatela krytycznego, dysponującego wolnością wyboru; zauważa, że powstanie społeczeństwa informacyjnego niesie z sobą nowe obszary odpowiedzialności dla tych, którzy zajmują się informacją i komunikacją oraz nowe sposoby, w jakie obywatele, zwłaszcza należący do szczególnie wrażliwych grup społeznych (osoby starsze, niepełnosprawne, żyjące samotnie lub będące w trudnej sytuacji społecznej, itd.), korzystać mogą ze swoich praw, umożliwiających im pełne korzystanie z upowszechnienia nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych; zwraca się do Komisji i Państw Członkowskich o dołożenie starań, aby technologia stała się łatwiej dostępna dla obywateli oraz spełniała moralne wymogi społeczeństwa;

20. zdecydowanie wspiera i2010 jako nowe narzędzie strategiczne do stworzenia ram dla wszystkich inicjatyw UE dotyczących ICT; podkreśla, że należy mieć na uwadze fakt, iż definiowanie przestrzeni społeczeństwa informacyjnego UE nie może odbywać się w oderwaniu od rozwoju, jaki dokonuje się w tej dziedzinie na arenie międzynarodowej;

21. nalega, by wzięto pod uwagę horyzontalny charakter ICT, który wymaga współpracy i koordynacji pomiędzy działaniami UE oraz na poziomie Państw Członkowskich, jak również bodźców dla uczestników sektora, w którym będą produkowane i wykorzystywane nowe wynalazki;

22. domaga się, aby prawodawstwo na szczeblu europejskim i krajowym wspierało konkurencję w celu odzwierciedlenia poziomej natury ICT, a także aby zapobiegało tworzeniu i utrzymywaniu pionowych struktur mających szkodliwy wpływ na konkurencję i innowacje; zwraca uwagę na fakt, że pionowe struktury mogą uniemożliwiać konsumentom czerpanie korzyści z konkurencji;

23. wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do obrania sobie za cel przyjęcia elastycznych i uproszczonych przepisów dla tego obszaru oraz ich szybkie i zsynchronizowane wdrożenie, a także ich szybkie dostosowanie do nowych potrzeb wynikających z rozwoju techniki; jest zdania, że legislacja powinna zachęcać do generowania nowej wiedzy oraz do opracowywania nowych technologii, propagować inwestycje w produkcję treści, oprzyrządowania, sieci i usług sieciowych w sektorze ICT, lansować konkurencyjność, wykorzystanie technologii i usług informacyjnych oraz bezpieczeństwo informacji, wspierać MŚP tak, aby mogły odgrywać kluczową rolę w tym sektorze;

24. przypomina, że Komisja zobowiązana jest do zagwarantowania pluralizmu w mediach oraz do wspierania go poprzez interpretację i zastosowanie przepisów dotyczących infrastruktury mediów elektronicznych; ponawia swój wielokrotnie kierowany do Komisji wniosek o Zieloną Księgę na temat koncentracji własności mediów i przestrzegania zasad wolności informacji i pluralizmu, stanowiącą podstawowe narzędzie do dyskusji w momencie wielkich przemian technologicznych i rynkowych; wyraża ubolewanie z powodu jej braku w planie pracy i2010; zwraca się do Komisji o opracowanie ram ustawowych w zakresie Internetu, zważywszy, że stanowi on podstawowy nośnik gospodarki opartej na wiedzy;

25. nalega, by legislacja dążyła do przyspieszenia rozwoju i różnorodności społeczeństwa informacyjnego oraz rozpowszechniania swych korzyści dla społeczeństwa jako całości;

26. zauważa, że wyjątkowo ważne jest zagwarantowanie jak najszerszego dostępu z każdego miejsca do wysokiej jakości treści i usług przy użyciu wybranej przez siebie technologii w granicach wynikających z okoliczności; zauważa ponadto, że użytkownicy (konsumenci, obywatele) są przygotowani na przyjęcie nowych usług i narzędzi technicznych jedynie wówczas, gdy uważają je za wystarczająco łatwe w użyciu i istotne z punktu widzenia treści;

27. przypomina, że rozwój efektywnego wszechobecnego społeczeństwa informacyjnego zakłada propagowanie technologii szerokopasmowych i bezprzewodowych, co wymaga dalszego wsparcia na poziomie Państw Członkowskich oraz wzywa do zachęcania do wspólnych projektów oraz inwestowania w nie, ochrony praw własności intelektualnej oraz propagowania cyfrowych środków przekazu; uważa, że powinna także istnieć możliwość zmiany dostawcy usługi bez konieczności zmiany adresu e-mail przez użytkowników;

28. uznaje, że szerokopasmowe łącza są podstawowym warunkiem rozwoju wszechobecnego społeczeństwa informacyjnego; uważa, że powinien to być zdecydowany cel konwergencji Państw Członkowskich i ich regionów;

29. przypomina, że przejście do wszechstronnego społeczeństwa informacyjnego będzie stanowiło również promocję trwałego rozwoju, do którego zobowiązała się UE; uważa, że ICT powinny zdjąć ze środowiska naturalnego część balastu, ograniczyć wykorzystanie naturalnych zasobów oraz prowadzić do upowszechniania społecznego rozwoju;

30. zauważa, że w kontekście problematyki wolnego handlu należy podnieść świadomość co do rosnącej roli praw własności intelektualnych jako narzędzia polityki handlowej oraz wzywa do podjęcia środków ochrony praw producentów oraz do walki z nielegalnymi i pirackimi treściami; uważa, że tylko w ten sposób można chronić i promować rozwój treści; ostrzega przed coraz liczniejszymi próbami wykorzystywania w Stanach Zjednoczonych ustawodawstwa dotyczącego patentów i własności intelektualnej jako protekcjonistycznego narzędzia polityki handlowej;

31. wzywa Komisję do określenia jasnych działań na rzecz ochrony przed szkodliwymi treściami oraz w związku z tym do promowania między innymi Europejskiej Sieci i Agencji Ochrony Informacji;

32. wzywa Komisję do uwzględnienia, podczas rewizji legislacji, we współpracy z innymi organami takimi jak na przykład Światowa Organizacja Zdrowia, środków na rzecz zapewnienia zasady ostrożności w odniesieniu do kwestii zdrowia, ochrony konsumentów i środowiska;

33. wzywa Komisję do ustanowienia, podczas rewizji legislacji, kryteriów jakości, takich jak kryterium ochrony dzieci i wolności wyboru konsumentów;

34. uznaje przyjęcie przez Komisję projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (COM(2005)0646), której celem jest zmodernizowanie tzw. dyrektywy "Telewizja bez granic", mającej kluczowe znaczenie dla przekształcenia się UE w europejskie społeczeństwo informacyjne; zwraca uwagę, że dyrektywa ta musi być dostosowana do zmian w łączącym się świecie mediów i musi być to należycie uwzględnione odnośnie jej zakresu; zauważa, że powinno to pomóc w stworzeniu przyjaznego środowiska dla przemysłu europejskiego, uchylając niepotrzebne przepisy i zmierzając do wszechobecnego społeczeństwa informacyjnego; uważa ponadto, że połączenie przepisów dotyczących treści i tych dotyczących infrastruktury, uznane w ramach prawnych dla komunikacji elektronicznej, udowodniło swoją wartość i powinno zostać utrzymane w przyszłości;

35. wzywa Komisję do niezwłocznego zainicjowania konkretnych działań, zmierzających do ułatwienia i wsparcia tworzenia i rozpowszechniania europejskich treści; jest zdania, że należy zagwarantować kontynuowanie aktualnie działających programów wsparcia oraz uznać ich nieodzowność w rozwoju społeczeństwa informacyjnego; nalega, aby wspierane były ogólnoeuropejskie systemy przesyłania, takie jak EuroNews; podkreśla fakt, że produkcja treści respektujących różnorodność kulturową i językową jest okazją do wspierania nowych umiejętności i nowych zawodów, zwłaszcza w dziedzinie projektowania i tworzenia, na obszarze 25 Państw Członkowskich, oraz że nowe zawody powinny mieć możliwość rozwoju w zharmonizowanych ramach regulacyjnych, które zagwarantują im bezpieczeństwo ekonomiczne i pewność prawną;

36. uważa, że wprowadzenie podejścia do widma radiowego opartego na rynku będzie wymagało wsparcia organów regulacji, podmiotów gospodarczych i innych uczestników rynku oraz ostrzega przed pozostawieniem polityki widma radiowego na pastwę wyłącznie sił rynku; uważa jednak, że jakiekolwiek zmiany widma radiowego powinny być uregulowane zgodnie z przepisami uwzględniającymi w sposób elastyczny i efektywny zmieniające się bardzo szybko wymogi rynku; sugeruje, aby jakiekolwiek zmiany oparte były na uważnej analizie i korekcie istniejących problemów z należytym uwzględnieniem interesów Państw Członkowskich oraz że należy w tym kontekście dokładać ustawicznie starań w celu niedopuszczenia do ingerencji; zauważa, że ceny płacone na licytacjach widm 3G spowolniły wprowadzenie sieci telefonów komórkowych 3. generacji oraz że należy uniknąć powtórzenia takiej sytuacji;

37. uważa, że najważniejszą kwestią w polityce widm radiowych jest dołożenie starań w celu osiągnięcia elastycznych przepisów oraz odpowiedniego i dostatecznego poziomu harmonizacji widm radiowych na poziomie UE; zwraca uwagę, że zarządzanie widmem radiowym winno dążyć do jak największego ułatwienia dostępu do rynku dla nowych wynalazków oraz uczestników tego sektora, w tym regionów, a także do ułatwiania rozwoju mediów wspólnotowych; wzywa Komisję do przedstawienia odpowiednich propozycji w tym zakresie; zauważa, że przestrzeganie przepisów dotyczących zakłóceń jest absolutną podstawą w środowisku cyfrowym;

38. przypomina, że konieczny jest rozwój bezpieczeństwa sieciowego w celu podniesienia zaufania we wszystkich usługach sieciowych, usługach handlowych i oraz elektronicznej administracji (e-government); wzywa do propagowania bezpieczeństwa sieci za sprawą technicznych i legislacyjnych środków oraz poprzez kształcenie, np.: stwarzając ogólnoeuropejską strategię bezpieczeństwa informacji oraz ogłoszenie corocznych obchodów europejskiego dnia bezpieczeństwa informacji, w dążeniu do zwiększenia świadomości obywateli na ten temat, zważając, aby to bezpieczeństwo nie ograniczało wolności słowa i praw obywatelskich; z zadowoleniem przyjmuje przedstawioną przez Komisję propozycję uruchomienia w 2006 r. strategii na rzecz bezpiecznego społeczeństwa informacyjnego, w dążeniu do zwiększenia zaufania do usług internetowych ze strony zarówno inwestorów, jak i użytkowników oraz ich wiarygodności jako sposobu na rozwiązanie problemów dotyczących oszustw (przy dokonywaniu zakupów), nielegalnych i szkodliwych treści (w zakresie ochrony nieletnich oraz ludzkiej godności, jak również ochrony prywatności) oraz braków technologicznych (w celu zapewnienia skutecznego i wydajnego wykorzystania ICT);

39. przypomina, że działania polityki w zakresie przemysłu i konkurencji winny wspierać przemysł innowacji UE; zauważa, że wymaga to zabezpieczenia elastycznej i zachęcającej podstawy przepisowej;

40. przypomina, że sektorowe uregulowania gałęzi przemysłu ICT od początku planowano jako przejściowe rozwiązanie dla otwarcia rynków, oraz że w średniookresowej perspektywie należy wprowadzić jego przejście na wyłączne wykorzystanie przepisów ogólnych w zakresie konkurencji;

41. przestrzega przed faworyzowaniem niektórych technologii kosztem innych za sprawą uregulowań prawnych lub innych działań: przepisy muszą być neutralne wobec technologii;

42. podkreśla, jak ważne jest spełnienie wymogów technicznych dla zapewnienia niedyskryminacyjnego dostępu do treści społeczeństwa informacyjnego oraz dla zapobieżenia powstaniu cyfrowej przepaści wewnątrz UE; ponawia w związku z tym swoje apele o określenie otwartych, interoperacyjnych standardów, zwłaszcza w zakresie interfejsów programowania aplikacji, zgodnie z art. 18 dyrektywy ramowej;

43. podkreśla znaczenie osiągnięcia witalnego bilansu handlowego w obszarze ICT, będącego istotnym czynnikiem wspierającym pozycję UE w światowej gospodarce; wzywa Komisję, by do września 2006 r. dokonała pełnej i przekrojowej oceny atutów i słabości UE we wszystkich sektorach związanych z ICT;

Cel 2: Innowacja i inwestycje w badania

44. podkreśla, że innowacyjny przemysł ICT stanowi konieczny i nieodzowny warunek wzrostu gospodarczego oraz tworzenia miejsc pracy w UE, zwłaszcza w sektorach przemysłu i usług niezwiązanych z samym ICT;

45. przypomina, że ICT już zmieniły sposób, w jaki różne obszary biznesu funkcjonują na świecie, czerpiąc korzyści z innowacji, takich jak informatyka stosowana, rozwój oprogramowania oraz architektury usług internetowych; wzywa UE do stworzenia środowiska faworyzującego innowacje, w dążeniu do zachowania wynikających z nich korzyści z punktu widzenia konkurencyjności;

46. domaga się szybkiego przyjęcia 7. ramowego programu badań i rozwoju technologii oraz programu na rzecz konkurencyjności i innowacji na lata 2007-2013, z których oba mają dostarczyć odpowiednie źródła dofinansowania w celu wsparcia ICT jako motoru konkurencyjności, wzrostu i zatrudnienia; podkreśla nacisk, jaki powinno się kłaść na wzmocnieniu przedsiębiorczości, zwłaszcza w przypadku MŚP, szczególnie w sektorach korzystających z nowych ICT;

47. oczekuje od Komisji i Państw Członkowskich konkretnych działań w zakresie wykorzystania możliwości stwarzanych przez ICT w celu powstrzymania przed przemieszczaniem miejsc pracy do krajów o niższym wynagrodzeniu i osiągnięcia najwyższego możliwego poziomu wzrostu i zatrudnienia; zauważa konieczność podniesienia poziomu inwestycji dla osiągnięcia ustalonych w Barcelonie 3 PKB, a w dalszej perspektywie dostosowywanego permanentnie do tempa globalnej konkurencji;

48. uważa, że przyszłość gospodarcza UE leży w wyższym wzroście wydajności pracy;

49. wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do dostarczenia Parlamentowi do września 2006 r. analizy oddziaływania gospodarki ICT na intensyfikację wzrostu w poszczególnych Państwach Członkowskich oraz regionach Europy;

50. zauważa konieczność pilnego podjęcia kroków na poziomie UE w celu zniesienia przeszkód dla rozwoju sieci następnej generacji; wzywa Komisję do rozważenia tej kwestii w jej następnej rewizji ram regulacyjnych łączności elektronicznej;

51. zauważa, że zastosowanie ICT w takich technologiach jak np.: językowe lub odnoszące się do pomocy społecznej jest obszarem, który w naturalny sposób nasuwa się we Wspólnocie, a ma on również wielkie możliwości w całym świecie; wzywa UE i Państwa Członkowskie do wspierania badań w tych dziedzinach;

52. zaleca skoncentrowanie większej uwagi na roli odgrywanej przez ICT w tworzeniu otwartego i opartego na wiedzy społeczeństwa; wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do stworzenia spójniejszej strategii na rzecz standardów kształcenia w ICT;

53. apeluje do Komisji i Państw Członkowskich o poszukiwanie konkretnych sposobów upowszechniania łączenia w sieci wszystkich głównych podmiotów rynku (dużych koncernów i MŚP, organów publicznych i placówek naukowych) oraz pobudzenia ich możliwości udziału w realizacji i korzystaniu z projektów;

54. przypomina o zobowiązaniach UE w zakresie wspierania innowacji i badań, zawartych w dokumencie Komisji "Wzrost i zatrudnienie — zintegrowane wytyczne na lata 2005-2008" (COM(2005)0141) oraz wzywa do spójnego wypełniania tych zobowiązań łącznie z krajowymi programami realizacji reform lizbońskich;

55. pokłada nadzieję w uproszczonych krajowych systemach podatkowych, które zachęcają do inwestowania w ICT oraz badania naukowe i rozwój; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym propozycje Komisji dotyczące ustanowienia wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania przedsiębiorstw;

Cel 3: Jednolite europejskie społeczeństwo informacyjne

56. wzywa Państwa Członkowskie by, za sprawą swych krajowych programów reform, zdefiniowały priorytety społeczeństwa informacyjnego, zintensyfikowały swe wysiłki w tym obszarze oraz dokonywały rocznych sprawozdań na temat postępów tych programów; sprawozdania te powinny szczegółowo informować nie tylko o rozwoju wskaźników społeczeństwa informacyjnego, ale również o społeczno-gospodarczej użyteczności tych programów;

57. przypomina, że sukces całej strategii i2010 zostanie oceniony przez pryzmat zasięgu, poprzez który dotrze ona do ostatniego europejskiego obywatela; w osiągnięciu tego zamierzenia decydującą rolę mają do odegrania regiony i dlatego należy je mobilizować i zachęcać do podejmowania istotnych inicjatyw na rzecz regionalnej zbieżności i spójności poprzez eliminowanie cyfrowej przepaści ("digital gap") między nimi;

58. przypomina, że bezpieczeństwo socjalne, zdrowie i opieka społeczna są kluczowymi sektorami dla rozwoju społeczeństwa informacyjnego;

59. zauważa, że usługi społeczne i oferta publicznych środków przekazu mają ważną rolę do odegrania na polu działalności krajowej i gospodarczej, ponieważ przyczyniają się do społecznej spójności, demokratycznej debaty oraz pluralizmu w Europie; zwraca ponadto uwagę na fakt, że europejskie ramy prawne dla społeczeństwa informacyjno-komunikacyjnego muszą zapewniać udział publicznych środków przekazu w rozwoju technologicznym i społecznym oraz kultywowanie przez nich ich społecznej roli;

60. zauważa, że publiczne rozgłośnie nadal będą miały istotną rolę do odegrania we wszechobecnym społeczeństwie informacyjnym, jako ostoja publicznie dostępnej, szerokopasmowej i niezależnej informacji; podkreśla wagę zagwarantowania publicznym rozgłośniom dostępu do platform przyszłości;

61. podkreśla znaczenie zagwarantowania powszechnego prawa dostępu do koniecznej edukacji i alfabetyzacji medialnej — zwłaszcza w zakresie mediów elektronicznych o dużej koncentracji obrazów — oraz dotyczącej nowych interaktywnych technologii cyfrowych w celu uniknięcia nowych form wykluczenia społecznego i kulturalnego; uważa również, że równy dostęp do bezpłatnego otoczenia medialnego z różnorodnym asortymentem wysokiej jakości treści jest podstawowym prawem obywateli europejskich; podkreśla w związku z tym rolę, jaką odgrywają treści przekazywane przez publicznych nadawców w promowaniu społecznej spójności, demokratycznej debaty i pluralizmu w Europie oraz nalega, aby realizacja tych zadań została zapewniona również w przyszłości;

62. wzywa do udzielenia pierwszeństwa kwestiom interoperacyjności oraz najlepszym praktykom w dziedzinie elektronicznych usług sektora publicznego dla obywateli i przedsiębiorstw, aspektom opodatkowania, zdrowia, ubezpieczenia społecznego i emerytalnego, kierując się dążeniem ułatwienia swobody i nieograniczania przemieszczania się, przedsiębiorczości oraz zatrudniania obywateli w Państwach Członkowskich;

63. wzywa rządy krajowe do wdrożenia inicjatyw i programów i2010 w trakcie reformy administracji publicznej w celu zapewnienia lepszych, wydajniejszych i łatwiej dostępnych usług dla MŚP oraz obywateli;

64. zwraca uwagę na potencjał, jaki dostarczają technologie ICT, jak również na zmiany instytucjonalne, jakich one wymagają w celu propagowania demokracji elektronicznej za sprawą elektronicznego udziału w procesie podejmowania decyzji przez obywateli europejskich, i w związku z tym wzywa do podjęcia odpowiednich promocyjnych działań w tym zakresie;

65. zwraca uwagę na to, że w celu propagowania uczestnictwa, należy położyć akcent na te umiejętności, których potrzebują obywatele Europy, aby funkcjonować w społeczeństwie informacyjnym; domaga się specyficznych działań zmierzających do rozwoju umiejętności ICT; apeluje, by uświadamianie obywateli co do nowych możliwościach oferowanych przez ICT dokonywało się tradycyjnymi drogami komunikacji z uwypukleniem korzyści wynikających z administrowania sieciowego, a także przy zachęcie do korzystania z nowych usług;

66. zauważa, że ponad połowa populacji UE nie korzysta w pełni z ICT; nalega, aby ICT pociągały za sobą również inwestycje w kapitał ludzki w celu wspierania kreatywności poprzez większy budżet na edukację i kulturę; przychylnie odnosi się do inicjatywy Komisji na rzecz wspierania znajomości technologii cyfrowych poprzez edukację oraz rozmaite programy szkoleniowe, umożliwiające szerszy dostęp do produktów i usług z dziedziny ICT;

67. podkreśla fundamentalną rolę wyspecjalizowanego wykształcenia ICT, zarówno w szkole, jak i w ramach uczenia się przez całe życie, zwłaszcza wśród kobiet, dzięki któremu obywatele posiadać będą zaktualizowaną wiedzę i umiejętności w zakresie wykorzystywania nowoczesnych technologii do celów zawodowych i prywatnych;

68. zauważa, że z powodu starzenia się populacji Europy pod względem demograficznym, istnieje potrzeba inwestowania w planowanie produktu, zwłaszcza w zasadę Design for All, a nade wszystko we wszelkie właściwe rozwiązania w dziedzinach technologii, usług i środowiska naturalnego; domaga się szczególnego uwzględnienia potrzeb konkretnych grup społecznych, takich jak osoby starsze lub niepełnosprawne; wzywa Komisję, by wykorzystała w tym celu swą planowaną strategię integracji;

69. wzywa Państwa Członkowskie do podjęcia dodatkowych kroków w celu zapewnienia dostępu do usług elektronicznej administracji niezależnie od miejsca, czasu i zamożności;

70. przypomina, że każdy obywatel UE ma prawo dostępu do informacji; apeluje do Komisji, by przyspieszyła inicjatywę na rzecz e-włączenia (e-inclusion), planowaną na 2008 r., która miałaby wyjść naprzeciw wyzwaniom alfabetyzacji cyfrowej, starzenia się oraz e-dostępu, różnic geograficznych oraz zagwarantowaniu wszystkim usług społecznych; wzywa Komisję do niezwłocznego sporządzenia wniosku w sprawie karty podstawowych praw obywatela w dobie cyfrowej; wzywa Państwa Członkowskie do zapewnienia tego, by żaden z obywateli i konsumentów nie został wykluczony wbrew swojej woli z dostępu do podstawowych usług wszechobecnego społeczeństwa informacyjnego;

71. proponuje, aby w celu osiągnięcia właściwego kierowania i zapewnienia wszystkim Europejczykom pełni praw obywatelskich w społeczeństwie informacyjnym, europejskie administracje publiczne stopniowo przyjmowały kartę e-praw jako wspólny zbiór zasad i wytycznych określających ramy, w których wszyscy obywatele mogą z tych praw korzystać; proponuje, aby zasady te zostały przełożone na realizację działań i programów na szczeblu krajowym i regionalnym, prowadzących do powstania konkurencyjnego i kompetentnego społeczeństwa ery cyfrowej oraz zapewniających spójność społeczną i terytorialną; zauważa, że sprawiedliwy i niedyskryminacyjny dostęp do przejrzystych, zróżnicowanych i kompletnych informacji, jak również dostępne w bezpiecznym otoczeniu, wysokiej jakości usługi operatorów lub platform telekomunikacyjnych — od Internetu po telefony komórkowe — w oparciu o otwarte i interoperacyjne standardy, stanowią prawo nieodzowne do korzystania z aktywnego obywatelstwa w erze społeczeństwa informacyjnego i powinny być włączony do karty e-praw; stwierdza, że w karcie powinny być również zawarte przysługujące wszystkim obywatelom prawa gwarantujące możliwość zrozumienia objętych procesem administracji i komunikowania się z nimi oraz, co za tym idzie, możliwość równego udziału w procesach podejmowania decyzji i tworzenia polityk; jest zdania, że racjonalizacja, redefinicja, przejrzystość oraz dostępność usług i dostęp do usług publicznych są podstawowymi warunkami wstępnymi do rozwoju zaangażowanego społeczeństwa obywatelskiego;

72. podkreśla, że we współczesnych społeczeństwach media, ze względu na niezwykły rozwój technologiczny, który radykalnie je przeobraził, są obecnie w stanie warunkować w znaczący sposób poglądy i zachowanie obywateli i że są one zatem nierozerwalnie związane z życiem demokratycznym każdego kraju oraz że "e-dostępność" musi opierać się na podstawie, jaką są prawa człowieka; zwraca się do Komisji o respektowanie podstawowych wartości modelu audiowizualnego w ramach swojej inicjatywy i2010 i o zapewnienie uwzględnienia szczególnej roli, jaką media audiowizualne, z ich dwojaką naturą jako dóbr gospodarczych i kulturowych, odgrywają w promowaniu różnorodności kulturowej;

73. podkreśla wagę ochrony prywatności i bezpieczeństwa informacji we wszechobecnym społeczeństwie informacyjnym; przypomina, że przepisy prawne powinno gwarantować zaufanie obywateli i przedsiębiorczości do treści i komunikatów cyfrowych;

74. podkreśla wymiar ekonomiczny i społeczny przełamania cyfrowego odizolowania obszarów wiejskich i podkreśla, że obszary te mogą wnieść wkład w tworzeniu bogactwa regionalnego, krajowego i europejskiego; uznaje zatem za konieczne, by wszystkie obszary mogły raczej korzystać niż być ofiarą ekspansywnego wzrostu innowacji w obszarze ICT;

75. uważa, że edukacja medialna musi polegać na dostarczaniu obywatelom, od najmłodszego wieku, środków technicznych i innych, które umożliwiłyby im krytyczną interpretację i wykorzystywanie coraz większej ilości informacji i komunikacji, jakimi są zalewani, tak jak zostało to potwierdzone w zaleceniu nr 1466 (2000) Rady Europy; podkreśla ponadto, że dzięki wspomnianemu procesowi kształcenia obywatele będą w stanie tworzyć przekazy i selekcjonować media najodpowiedniejsze do ich komunikacji, stając się tym samym zdolnymi do korzystania w pełni z ich prawa do wolności informacji i wypowiedzi;

76. wzywa Komisję do zaangażowania środków przeznaczonych na badania naukowe w ocenę wpływu społeczeństwa informacyjnego na społeczeństwo i kulturę europejską;

77. domaga się, aby w epoce konwergencji, mobilności i interaktywności, wszystkie decyzje polityczne, również te podejmowane wewnątrz UE — zarówno przy określaniu ram regulacyjnych dla usług i treści przekazywanych przez nowe media, jak i w dziedzinie środków infrastrukturalnych lub prawa konkurencji i pomocy publicznej — w pełni przestrzegały Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz Konwencji UNESCO o ochronie i promocji różnorodności form kulturowych z dnia 20 października 2005 r., która nie tylko nakłada na Państwa Członkowskie obowiązek ochrony różnorodności kulturowej i promocji wielokulturowości, lecz dąży również do zachowania dwojakiej natury mediów audiowizualnych jako dóbr zarówno gospodarczych, jak i kulturowych; przypomina, że społeczeństwo informacyjne i właściwie zarządzane ICT mogą okazać się niezwykle pomocne w umacnianiu i ochronie różnorodności kulturowej i wielojęzyczności;

78. jest zdania, że aktualna debata nad przyszłością Unii stanowi bardzo dobrą okazję do omówienia spraw instytucjonalnych w celu umocnienia i wyjaśnienia europejskiego modelu instytucjonalnego, a dla wszystkich instytucji, zwłaszcza dla Komisji, stanowi przede wszystkim okazję do okazania ich zainteresowania szerszą kwestią demokracji oraz ich troski o obywateli; wyraża zadowolenie z faktu, iż dzięki okresowi refleksji instytucje europejskie będą mogły ustanowić prawa w trosce o szersze problemy obywatelskie i uwzględnić je w swoich politykach;

79. jest zdania, że rzeczą ważną jest zwrócenie uwagi na zagadnienia płci związane z ICT w celu zapobieżenia niekorzystnemu wpływowi rewolucji cyfrowej na równość płci lub utrzymanie obecnej nierówności i dyskryminacji, lecz również w celu rozwoju równorzędnego dostępu kobiet do korzyści, które niesie technologia informacyjna i komunikacyjna; zwraca uwagę, że ważne jest właściwe uwzględnienie rozlicznych aspektów przepaści cyfrowej, szczególnie kwestii równouprawnienia płci, na rzecz którego powinny zostać uruchomione konkretne działania w ramach przyszłej inicjatywy europejskiej na rzecz włączenia się do powszechnego stosowania mediów elektronicznych (e-inclusion); jest zdania, że pojawiające się ryzyko marginalizacji społecznej z powodu nieumiejętności posługiwania się nowymi technologiami i technologiami informacyjnymi w niewspółmiernie dużym stopniu dotyka kobiet;

80. zwraca się do Komisji, aby wykonała analizę dorobku wspólnotowego w zakresie społeczeństwa informacyjnego szczególnie z perspektywy problematyki płci; wzywa Komisję do podjęcia dialogu z największymi przedsiębiorstwami na rynku medialnym w celu stworzenia "Kodeksu równości płci" dla mediów; wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na nadużywanie technologii informacyjnych w celu handlu kobietami i dziećmi oraz do wspierania wszelkich inicjatyw prawnych i technologicznych niezbędnych, aby zwalczyć ten problem;

*

* *

81. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i rządom Państw Członkowskich.

[1] Dz.U. L 108 z 24.4.2002, str. 33.

[2] Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 1.

[3] Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2005)0260.

[4] Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2005)0467.

--------------------------------------------------