Wniosek DECYZJA RADY upoważniająca Francję do stosowania obniżonej stawki niektórych podatków pośrednich na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion oraz zmieniająca decyzję 2007/659/WE /* COM/2013/0839 final - 2013/0413 (CNS) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Decyzja Rady 2007/659/WE z dnia 9 października 2007 r., przyjęta na podstawie art. 299 ust. 2 Traktatu WE (obecnie art. 349 TFUE), zmieniona decyzją Rady 896/2011/UE z dnia 19 grudnia 2011 r., upoważnia Francję do stosowania na terytorium Francji metropolitalnej obniżonej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny” produkowany we francuskich departamentach zamorskich, która może być niższa od minimalnej stawki podatku akcyzowego przewidzianej w dyrektywie 92/84/EWG, ale która nie może być niższa o więcej niż 50% od podstawowej krajowej stawki podatku akcyzowego na alkohol. Obniżona stawka podatku akcyzowego jest ograniczona do rocznego kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu. Odstępstwo wygasło dnia 31 grudnia 2013 r. Celem niniejszego środka jest zrekompensowanie producentom z francuskich departamentów zamorskich (DOM) ich niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej spowodowanej ich oddaleniem, charakterem wyspiarskim, niewielkimi rozmiarami, trudną topografią i klimatem, ich zależnością gospodarczą od niewielkiej liczby produktów, zwłaszcza należących do łańcucha wartości trzcina cukrowa-cukier-rum, w sytuacji gdy trwałość i łączne występowanie tych czynników poważnie szkodzą ich rozwojowi. Dnia 12 marca 2013 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego decyzji Rady przedłużającej decyzję Rady 2007/659/WE na tych samych warunkach na kolejne siedem lat, do dnia 31 grudnia 2020 r. Prośbę tę uzupełniono i zmieniono w dniach 3 lipca i 2 sierpnia 2013 r. W szczególności władze francuskie zwróciły się do Komisji o poszerzenie zakresu decyzji Rady w taki sposób, aby miała ona zastosowanie również do „cotisation sur les boissons alcooliques” (znanej również jako „Vignette Sécurité Sociale” (VSS)), składki od napojów alkoholowych pobieranej na rzecz Caisse nationale d’assurance maladie (krajowej kasy chorych) do celów zwalczania zagrożeń zdrowotnych związanych z nieumiarkowanym spożyciem takich produktów, oraz o zmianę decyzji Rady 2007/695/WE z mocą wsteczną, tj. od dnia 1 stycznia 2012 r., poprzez objęcie nią składki VSS, co umożliwiłoby stosowanie niższej stawki w odniesieniu do rumu „tradycyjnego” produkowanego w czterech najbardziej oddalonych regionach francuskich wyszczególnionych w decyzji Rady 2007/659/WE. 2. CHARAKTERYSTYKA FRANCUSKIEGO I EUROPEJSKIEGO RYNKU RUMU ORAZ ODSTĘPSTWA Wielkość europejskiego rynku rumu zmieniała się z czasem, wykazując ogólny wzrost z 250 000 – 300 000 hektolitrów czystego alkoholu w późnych latach 80. XX w. do około 800 000 hektolitrów czystego alkoholu w chwili obecnej (tabela 1). Podczas gdy wielkość europejskiego rynku rumu uległa niemal potrojeniu między późnymi latami 80. XX w. a dniem dzisiejszym, ilość rumu z DOM sprzedawanego na rynku europejskim jedynie podwoiła się między wczesnymi latami 90. XX w. a chwilą obecną i wzrosła o zaledwie 50% między późnymi latami 80. XX w. a dniem dzisiejszym. Skutkiem było zmniejszenie się udziału rumu z DOM w całym rynku europejskim z ok. 50% w późnych latach 80. XX w. do ok. 25% obecnie, przy czym wydaje się, że na tym poziomie udział się ustabilizował. Następujące z roku na rok wahania na całym rynku sięgały aż plus/minus 150 000 hektolitrów czystego alkoholu lub plus/minus 20% rocznej wartości rynku, np. w okresach 2002-2004 r. i 2007-2010 r. Wahania te znalazły odzwierciedlenie w wielkości sprzedaży rumu zarówno z państw trzecich, jak i z DOM. W 2011 r. głównymi krajami pochodzenia rumu z państw trzecich były Kuba, Wenezuela, Brazylia, Stany Zjednoczone i Meksyk. Rum produkowany w DOM eksportowano przede wszystkim do Francji metropolitalnej (71%) i innych krajów UE (27%), zwłaszcza do Hiszpanii i Niemiec. Tabela 1 Sytuacja na europejskim rynku rumu (hektolitry czystego alkoholu) Rok || Suma || Rum z państw trzecich || Rum z DOM || Udział DOM (w %) 1986 || 313 459 || 152 252 || 161 207 || 51% 1987 || 300 152 || 158 117 || 142 035 || 47 % 1988 || 252 877 || 130 976 || 121 901 || 48 % 1989 || 293 462 || 161 485 || 131 977 || 45 % 1990 || 368 913 || 227 975 || 140 938 || 38 % 1991 || 336 252 || 221 861 || 114 391 || 34 % 1992 || 332 145 || 223 522 || 108 623 || 33 % 1993 || 322 743 || 231 059 || 91 684 || 28 % 1994 || 357 936 || 253 215 || 104 721 || 29 % 1995 || 284 178 || 184 835 || 99 343 || 35 % 1996 || 359 295 || 249 239 || 110 056 || 31 % 1997 || 453 050 || 354 858 || 98 192 || 22 % 1998 || 500 295 || 395 031 || 105 264 || 21 % 1999 || 567 449 || 428 790 || 138 659 || 24 % 2000 || 645 237 || 495 625 || 149 612 || 23 % 2001 || 695 033 || 534 316 || 160 717 || 23 % 2002 || 734 249 || 557 458 || 176 791 || 24 % 2003 || 880 653 || 713 535 || 167 118 || 19 % 2004 || 727 772 || 569 278 || 158 494 || 22 % 2005 || 726 876 || 571 317 || 155 559 || 21 % 2006 || 791 542 || 626 157 || 165 385 || 21 % 2007 || 785 695 || 608 449 || 177 246 || 23 % 2008 || 851 748 || 657 725 || 194 023 || 23 % 2009 || 720 958 || 523 172 || 197 786 || 27 % 2010 || 838 749 || 640 923 || 197 826 || 24 % 2011 || 809 393 || 603 911 || 205 485 || 25 % 2012 || 764 490 || 574 562 || 189 928 || 25 % Źródło: Eurostat. Porównanie rozwoju sytuacji na rynku europejskim i na rynku Francji metropolitalnej w ostatnim dziesięcioleciu, tj. między 2000 r. a 2010/2012 r., uwidacznia pewne tendencje wspólne dla obu rynków, jednak przy znacznie większej dynamice rynku Francji metropolitalnej (tabela 2): · Podczas gdy roczna stopa wzrostu całego europejskiego rynku rumu osiągała średnio od 2 do 3 %, na rynku Francji metropolitalnej była ona niemal dwukrotnie wyższa. · W okresie od 2000 r. do 2010 r. na całym europejskim rynku rumu ilość rumu sprowadzanego z państw trzecich zwiększyła się o ok. 50 000 hektolitrów czystego alkoholu, natomiast na rynku francuskim, stanowiącym jedną czwartą rynku europejskiego, wzrosła o 20 000 hektolitrów czystego alkoholu. Tabela 2 Zmiany na francuskim rynku rumu (Francja metropolitalna) (w hektolitrach czystego alkoholu) || Dopuszczenie do konsumpcji po obniżonej stawce podatku akcyzowego || Poza kontyngentem || Z państw trzecich || Suma 2000 || 78 300 || 30 000 || 1 000 || 109 300 2001 || 86 200 || 26 500 || || 2002 || 86 900 || 37 000 || || 2003 || 86 400 || 26 200 || || 2004 || 87 900 || 30 800 || || 2005 || 90 000 || 35 500 || 5 500 || 131 000 2006 || 90 000 || 33 500 || || 2007 || 96 100 || 33 500 || || 2008 || 99 500 || 33 000 || || 2009 || 102 400 || 32 400 || || 2010 || 105 700 || 40 600 || 20 000 || 166 300 2011 || 108 900 || 28 500 || || 2012 || 109 800 || 24 975 || 21 395 || 156 170 Źródło: Władze francuskie, własne obliczenia Według władz francuskich udział rumu pochodzącego spoza UE w rynku Francji metropolitalnej wzrósł z mniej niż 1 % w 2000 r. do 4,2 % w 2005 r., 12 % w 2010 r. i 13,7 % w 2012 r. W tym samym okresie udział rynkowy tego przywozu na całym rynku europejskim zmniejszył się z 77 % do 75 % Główną przyczyną silnej pozycji rumu „tradycyjnego” na rynku francuskim jest fakt, że Francja stosuje w jego przypadku obniżoną stawkę podatku akcyzowego, do czego jest uprawniona w zakresie nieprzekraczającym 50% podstawowej stawki. Ponadto od 2012 r. stosuje tę zniżkę również do składki VSS, w celu zrekompensowania zmian w sposobie naliczania składki – zamiast od hektolitra składkę VSS nalicza się obecnie od hektolitra czystego alkoholu, co pogarsza pozycję rumu „tradycyjnego” w stosunku do rumu z państw trzecich. Biorąc pod uwagę łącznie obie opłaty, Francja pobiera obecnie podatek w wysokości 1264,20 EUR na hektolitr czystego alkoholu od rumu „tradycyjnego” i 2193,00 EUR na hektolitr czystego alkoholu od rumu z państw trzecich (tabela 3). Tabela 3 Podatek akcyzowy i składka VSS od rumu „tradycyjnego” i konkurencyjnego rumu - na hektolitr czystego alkoholu – Stawka na koniec roku || Rum z DOM || Pozostały rum || Ulga dla rumu z DOM Akcyza || VSS[1] || Suma || Akcyza || VSS[2] || Suma || EUR/hektolitr czystego alkoholu || obniżka w stosunku do podstawowych stawek 2008 || 835,00 || 325,00 || 1 160,00 || 1 450,00 || 325,00 || 1 775,00 || 615,00 || 34,6 % 2009 || 848,00 || 400,00 || 1 248,00 || 1 471,75 || 400,00 || 1 871,75 || 623,75 || 33,3 % 2010 || 858,38 || 400,00 || 1 258,38 || 1 512,96 || 400,00 || 1 912,96 || 654,58 || 34,2 % 2011 || 859,24 || 400,00 || 1 259,24 || 1 514,47 || 400,00 || 1 914,47 || 655,23 || 34,2 % 2012[3] || 903,00 || 361,20 || 1 264,20 || 1 660,00 || 533,00 || 2 193,00 || 928,80 || 42,4 % 2013 || 918,80 || 367,52 || 1 286,32 || 1 689,05 || 542,33 || 2 231,38 || 945,06 || 42,4 % Źródło: Własne obliczenia Ta polityka przyczyniła się do utrzymania udziału rumu „tradycyjnego” we francuskim rynku metropolitalnym na poziomie 87%, a zatem znacznie wyższym niż w przypadku reszty rynku UE, gdzie udział ten pozostaje niewiele wyższy niż 10%. Z drugiej strony, polityka ta ma również swoją cenę w postaci dochodów traconych przez francuskie organy podatkowe. Można bowiem oszacować, że wartość utraconych dochodów wzrosła z 70 mln EUR w 2007 r. do ponad 120 mln EUR w 2012 r., biorąc pod uwagę zarówno obniżone stawki podatku akcyzowego i składki VSS, jak i utracone wpływy z podatku VAT[4] (tabela 4). Tabela 4 Utrata dochodów w wyniku obniżenia stawki podatku akcyzowego i składki VSS od rumu „tradycyjnego” || Wielkość sprzedaży rumu z DOM we Francji w ramach kontyngentu[5] (hektolitr czystego alkoholu) || Różnica w akcyzie między rumem z DOM a innymi napojami spirytusowymi[6] (EUR/hektolitr czystego alkoholu) || (EUR/hektolitr czystego alkoholu) Utrata akcyzy i VSS w wyniku obniżenia stawek dla rumu z DOM (mln EUR) || Utrata dochodów z podatku VAT (19,6% akcyzy i VSS) (mln EUR) 2007 || 96 100 || 615,00 || 59,1 || 11,6 2008 || 99 500 || 615,00 || 61,2 || 12,0 2009 || 102 400 || 623,75 || 63,9 || 12,5 2010 || 105 700 || 654,58 || 69,2 || 13,6 2011 || 108 900 || 655,23 || 71,3 || 14,0 2012 || 109 800 || 928,80 || 102,0 || 20,0 Źródło: Własne obliczenia 3. HANDICAP KOSZTOWY I PROPORCJONALNOŚĆ ODSTĘPSTWA W odniesieniu do proporcjonalności środków mających stanowić rekompensatę dla producentów rumu „tradycyjnego” we francuskich departamentach zamorskich należy wziąć pod uwagę trzy czynniki: · różnicę w kosztach produkcji (i transportu), · różnicę w kosztach wprowadzenia do obrotu, związaną z wyższym podatkiem akcyzowym i składką VSS od większych butelek i rumu o większej zawartości alkoholu, · zmiany wielkości udziału rumu „tradycyjnego” zarówno w rynku francuskim, jak i w całym rynku europejskim. W kontekście ostatniego czynnika przedstawione powyżej dane liczbowe sugerują, że udział rynkowy rumu „tradycyjnego” we Francji metropolitalnej (gdzie jest on subsydiowany) w dalszym ciągu maleje, podczas gdy na pozostałych rynkach europejskich (gdzie nie jest on subsydiowany) udział ten jest na stabilnym poziomie. 3.1 Różnica w kosztach produkcji Najlepszym wskaźnikiem zastępczym mogącym posłużyć za punkt wyjścia dla ilościowego określenia niekorzystnego pod względem finansowym oddziaływania szczególnych cech charakterystycznych i ograniczeń regionów najbardziej oddalonych na producentów rumu jest różnica w kosztach produkcji w porównaniu z rumem produkowanym w innych częściach świata, włącznie z kosztem transportu do Europy/Francji metropolitalnej. Pomimo wszystkich wysiłków zmierzających do modernizacji łańcucha wartości trzcina cukrowa-cukier-rum we francuskich departamentach zamorskich, produkcja nadającego się do sprzedaży rumu jest, według informacji przekazanych przez Francję, około trzech razy droższa niż produkcja w innych regionach świata. Podczas gdy rum produkowany w DOM może być importowany przy koszcie wynoszącym (włącznie z frachtem i ubezpieczeniem) ok. 300 EUR na hektolitr czystego alkoholu, rum produkowany w innych regionach świata może być importowany po cenie ok. 100 EUR za hektolitr czystego alkoholu (tabela 5). Tabela 5 Różnice w kosztach (po opodatkowaniu) między rumem „tradycyjnym” a rumem z państw trzecich w przypadku opodatkowania wg stawek podstawowych (na litr czystego alkoholu i na butelkę) || Rum z DOM || Rum z DOM || Rum z DOM || Rum z DOM || Rum z DOM || Rum z DOM || Rum z DOM || Rum z państw trzecich || || 70 cl 40° || 70 cl 42 ° || 70 cl 50 ° || 1 litr 40 ° || 1 litr 50 ° || 1 litr 55 ° || 1 litr 59 ° || 70 cl 37,5 ° || Koszt rumu luzem na litr czystego alkoholu (w tym koszty ubezpieczenia i frachtu) || 3,00 || 3,00 || 3,00 || 3,00 || 3,00 || 3,00 || 3,00 || 1,01 || A: Koszt płynu || 0,84 || 0,88 || 1,05 || 1,20 || 1,50 || 1,65 || 1,77 || 0,27 || B: Koszty rozładunku || 0,04 || 0,04 || 0,04 || 0,04 || 0,04 || 0,04 || 0,04 || 0,04 || C: Opłaty celne || 0,00 || 0,00 || 0,00 || 0,00 || 0,00 || 0,00 || 0,00 || 0,17 || D: Koszty butelkowania || 0,40 || 0,40 || 0,40 || 0,50 || 0,50 || 0,50 || 0,50 || 0,40 || E: Koszty pracy po rozładunku || 0,25 || 0,25 || 0,25 || 0,25 || 0,25 || 0,25 || 0,25 || 0,25 || F: Transport lądowy || 0,07 || 0,07 || 0,07 || 0,08 || 0,08 || 0,08 || 0,08 || 0,07 || Suma od A do F || 1,60 || 1,64 || 1,80 || 2,07 || 2,37 || 2,52 || 2,64 || 1,20 || G: Akcyza || 4,73 || 4,97 || 5,91 || 6,76 || 8,45 || 9,29 || 9,97 || 4,43 || H: Składka na ubezpieczenie społeczne „Cotisation sur les boissons alcooliques” || 1,52 || 1,59 || 1,90 || 2,17 || 2,71 || 2,98 || 3,20 || 1,42 || Podatek VAT || 1,54 || 1,61 || 1,89 || 2,16 || 2,65 || 2,90 || 3,10 || 1,38 || Cena sprzedaży (włącznie z wszystkimi podatkami) przed marżą handlową i dystrybucyjną || 9,39 || 9,81 || 11,51 || 13,15 || 16,18 || 17,69 || 18,90 || 8,43 || Liczba sprzedanych butelek, w tys., (baza danych firmy Nielsen z 2011 r.) || 9029,9 || 1271,2 || 2618,0 || 6716,0 || 3941,6 || 3684,2 || 35,6 || 8150 || 3.2 Różnica w koszcie wprowadzenia do obrotu Wpływ różnicy w kosztach jest dodatkowo dotkliwy, ponieważ we Francji rum „tradycyjny” zwykle sprzedaje się z większą zawartością alkoholu (40°, 42°, 50°, 55° i 59° zamiast 37,5°) i w większych butelkach (1 l zamiast 0,7 l). Wyższy poziom zawartości alkoholu skutkuje z kolei wyższym podatkiem akcyzowym, wyższą składką VSS (od 2012 r.), a ponadto wyższym podatkiem VAT od litra sprzedanego rumu. W rezultacie handicap kosztowy (z uwzględnieniem podatków) może wynosić od 0,95 EUR do 3,07 EUR na butelkę 0,7 l o maksymalnej zawartości alkoholu wynoszącej 50° oraz 10,47 EUR na butelkę 1,0 l o maksymalnej zawartości alkoholu wynoszącej 59° (tabela 5). Tak więc handicap kosztowy związany z wprowadzeniem do obrotu rumu „tradycyjnego” wynika nie tylko z wyższych kosztów produkcji i transportu, lecz także z wyższych „kosztów wprowadzenia do obrotu” związanych z „tradycyjnym” charakterem rumu produkowanego w DOM, mających postać wyższych podatków i opłat krajowych będących rezultatem sposobu wprowadzania do obrotu rumu „tradycyjnego" (zwłaszcza dotyczy do wyższej zawartości alkoholu i większych butelek). Zaledwie jedna trzecia rumu „tradycyjnego” jest bowiem wprowadzana do obrotu w butelkach nieco przypominających butelki konkurentów, tj. o pojemności 0,7 l i zawartości alkoholu wynoszącej 40° (zamiast 37,5°). Gdyby potraktować te butelki jako punkt odniesienia dla obliczeń różnicy kosztów (po opodatkowaniu) w porównaniu z produktami innego pochodzenia, rozbieżność w kosztach wynosiłaby ok. 340 EUR na hektolitr czystego alkoholu lub ok. 20% podstawowej stawki podatku akcyzowego stosowanego w 2012 r. W świetle powyższych argumentów, rekompensatę tego „handicapu kosztowego” (po opodatkowaniu) można nadal uznać za proporcjonalną. Co więcej, chociaż w wyniku obniżenia podatku akcyzowego i składki VSS (tabela 6) rum „tradycyjny” sprzedaje się po znacznie niższych cenach niż porównywalny rum importowany z państw trzecich, w ostatnim dziesięcioleciu i tak stracił on na rzecz konkurentów część rynku we Francji metropolitalnej. Sugeruje to, że rum „tradycyjny” ma ugruntowaną pozycję w segmencie rynku, w którym (względny) wzrost cen powoduje zmniejszenie się udziału rynkowego, podczas gdy dalszy (względny) spadek cen nie przynosi korzyści w postaci większego udziału. Tabela 6 Ceny detaliczne rumu we Francji 2008-2012 r., w EUR/butelka 2008 2009 2010 2011 2012 Rum z państw trzecich Havana club (70cl, 37.5°) 13,57 14,11 14,42 14,65 15,90 Bacardi (70cl, 37.5°) 13,44 13,89 14,25 14,21 14,92 Rum „tradycyjny” Saint James (70cl, 40°) 11,14 11,17 11,32 Négrita (100 cl, 40 °) 10,49 10,66 10,54 10,47 10,66 Charette (100 cl, 49 °) 13,89 14,54 14,39 14,48 15,02 Dillon (100 cl, 55 °) 14,82 15,65 16,37 16,41 17,00 Źródło: Badania rynku firmy IRI Ponadto wydaje się, że w dużej mierze rum „tradycyjny” jest sprzedawany przy niższych marżach handlowych i dystrybucyjnych w hurtowym i detalicznym łańcuchu wartości: w przypadku porównania detalicznej ceny sprzedaży rumu „tradycyjnego” z konkurencyjnymi markami rumu z jednej strony (tabela 6) i ze stosunkiem kosztu do ceny (przed opodatkowaniem i marżą handlową i dystrybucyjną) z drugiej strony (tabela 5), a następnie zastosowania obniżki o maksymalnie 50% do podatku akcyzowego i składki VSS, marże handlowe i dystrybucyjne dla rumu z państw trzecich z łatwością przekraczają 80%, podczas gdy te same marże dla rumu „tradycyjnego” wprowadzanego do obrotu w 1-litrowych butelkach i o wysokiej zawartości alkoholu nieznacznie przekraczają 60%. 3.3 Proporcjonalność decyzji w sprawie odstępstwa Zgodnie z art. 110 TFUE, żadne państwo członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe. Ponadto żadne państwo członkowskie nie nakłada na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych, które pośrednio chronią inne produkty. Niemniej jednak, na podstawie art. 349 TFUE, Rada może upoważnić państwa członkowskie z najbardziej oddalonymi regionami i departamentami do odstąpienia od przepisów art. 110 TFUE w sposób uwzględniający strukturalną sytuację gospodarczą i społeczną takich regionów, pogorszoną przez inne czynniki poważnie ograniczające ich rozwój. Takie odstępstwo nie może podważać integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych polityk, takich jak wspólne polityki podatkowe na podstawie art. 113 TFUE. Odstępstwa takie muszą zatem pozostawać proporcjonalne, tj. nie mogą wykraczać poza to, co jest konieczne dla zaradzenia niekorzystnym warunkom ramowym utrudniającym rozwój gospodarczy takich regionów oraz nie mogą nadmiernie zakłócać konkurencji na jednolitym rynku. W związku z tym każde odstępstwo od art. 110 TFUE powinno co do zasady być ograniczone do pełnej lub częściowej rekompensaty handicapu kosztowego, z którym borykają się producenci w takich regionach. Z drugiej strony, w pozostałych państwach członkowskich nie ma producentów rumu, a konkurencja z innymi napojami o wysokiej zawartości alkoholu, takimi jak whisky czy koniak, jest raczej ograniczona. Przekonanie konsumentów do rezygnacji z tych konkurencyjnych produktów na rzecz rumu „tradycyjnego” wymagałoby dość istotnej różnicy w cenie na korzyść tego drugiego. Francja twierdzi, że powinna zostać dopuszczona rekompensata całego „handicapu kosztowego” wynikającego zarówno z wyższych kosztów produkcji i transportu, jak i z wyższego podatku akcyzowego i składki VSS od butelki niezależnie od wielkości butelki, tj. rum „tradycyjny” sprzedawany w większych butelkach i odznaczający się wyższą zawartością alkoholu powinien być objęty odpowiednio większą obniżką podatku akcyzowego. Twierdzenie to uzasadnione jest, według władz francuskich, niechęcią francuskich konsumentów rumu „tradycyjnego” to płacenia wyższych kwot za rum w większych butelkach lub o wyższej zawartości alkoholu ze względu na wyższą akcyzę, składkę VSS i podatek VAT naliczane od takich produktów. Wydaje się, że znajduje to potwierdzenie w powyższej analizie. W związku z tym Francja wystąpiła (do czego uprawniła ją Rada do końca 2013 r.) o zezwolenie na ograniczenie podatku akcyzowego maksymalnie do 50% podstawowej stawki krajowej. Obecnie Francja stosuje ograniczoną stawkę odpowiadającą ok. 55% podstawowej stawki stosowanej wobec innych napojów o wysokiej zawartości alkoholu wprowadzanych do obrotu we Francji. Ponadto od dnia 1 stycznia 2012 r. Francja zmieniła podstawę naliczania składki VSS ze 160 EUR na hektolitr na 533 EUR na hektolitr czystego alkoholu. Wspomniana składka VSS naliczana jest dodatkowo w stosunku do krajowego podatku akcyzowego. Zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, składka ta nie stanowi podatku akcyzowego. Niemniej jednak zazwyczaj nalicza się maksymalną składkę VSS odpowiadającą 40% podatku akcyzowego. Obecnie podstawowa stawka składki VSS odpowiada ok. 32% podstawowej stawki podatku akcyzowego. Łącznie od 2012 r. ulgę podatkową (podatek akcyzowy i składka VSS) dla rumu „tradycyjnego” ustalono na ok. 42% sumy podstawowej stawki podatku akcyzowego i składki VSS. Chociaż decyzją Rady 2007/659/WE, zmienioną decyzją Rady 896/2011/UE, zatwierdzono obniżenie podstawowej stawki podatku akcyzowego o nie więcej niż 50% w odniesieniu do rumu „tradycyjnego” w ilości do 120 000 hektolitrów czystego alkoholu, to wspomniane decyzje nie przewidywały obniżenia dla tego produktu składki VSS. Ponieważ jednak nie ma powodów, aby podatek akcyzowy traktować inaczej niż pozostałe opłaty nakładane na napoje alkoholowe, w szczególności składkę VSS, o ile łączna różnica na korzyść rumu „tradycyjnego” pozostaje proporcjonalna, połączenie tych dwóch środków w jeden może być uzasadnione. Rada rzeczywiście może upoważnić Francję do stosowania obniżonej stawki składki VSS w taki sam sposób, w jaki upoważniła ją do stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego, jeśli Francja zgłosiła taki środek dotyczący składki VSS od stycznia 2012 r. Proponuje się zatem, aby Rada z mocą wsteczną zatwierdziła obniżenie składki VSS nie więcej niż o 50% wysokości podstawowej składki VSS dla kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu rumu „tradycyjnego”. 3.4 Podsumowanie W związku z powyższym proponuje się, aby w okresie od 2014 do 2020 r. Francji zezwolono na stosowanie stawek podatku akcyzowego i składki VSS obniżonych o nie więcej niż 50% odnośnych podstawowych stawek, przy czym jednakże łączna obniżka zarówno podatku akcyzowego, jak i składki VSS nie powinna być większa niż 50% pełnej stawki na alkohol określonej na podstawie art. 3 dyrektywy 92/84/EWG. Proponuje się również, aby nie później niż do dnia 31 lipca 2017 r. Francja sporządziła sprawozdanie śródokresowe dla Komisji Europejskiej, które umożliwi ocenę, czy nadal występują powody uzasadniające przyznanie ulgi podatkowej oraz czy ulga podatkowa udzielona przez Francję pozostaje proporcjonalna i wystarczająca dla wsparcia konkurencyjnego łańcucha wartości trzcina cukrowa-cukier-rum na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion. Sprawozdanie to powinno również zawierać informacje o „kosztach wprowadzenia do obrotu”. W przypadku gdyby z takich informacji wynikało, że ulga podatkowa, w części lub w całości, nie jest już uzasadniona lub że jest mniej odpowiednia niż środki alternatywne ze względu na konkurencyjność, a także na wymiar międzynarodowy takiej ulgi, przed końcem okresu można zapoczątkować proces stopniowego wycofywania. 4. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Krótki opis proponowanych działań Proponowana decyzja upoważnia Francję do stosowania, od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., obniżonej stawki podatku akcyzowego oraz składki „cotisation sur les boissons alcooliques” (VSS) od rumu „tradycyjnego” produkowanego na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion w odniesieniu do kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu. Suma obniżonych stawek (o której mowa w art. 1) może być niższa od minimalnej stawki podatku akcyzowego na alkohol określonej w dyrektywie 92/84/EWG, lecz żadna indywidualna obniżona stawka nie może być niższa o więcej niż 50% od odnośnej podstawowej krajowej stawki na alkohol. W stosunku do lat 2012 i 2013 wniosek zmienia decyzję Rady 2007/659/WE, zmienioną decyzją Rady 896/2011/UE, w celu włączenia w jej zakres składki VSS, z mocą wsteczną, tj. od dnia 1 stycznia 2012 r., tak aby można było stosować obniżoną stawkę składki VSS do rumu „tradycyjnego” produkowanego na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion. W tym okresie obniżona stawka składki VSS może być również niższa od minimalnej stawki podatku akcyzowego na alkohol wyznaczonej dyrektywą 92/84/EWG, lecz nie może być niższa o więcej niż 50% od podstawowej stawki składki VSS. Władze francuskie mają obowiązek przesłania Komisji do dnia 31 lipca 2017 r. sprawozdania śródokresowego w celu umożliwienia oceny, czy nadal występują powody uzasadniające przyznanie ulgi podatkowej oraz czy ulga podatkowa udzielona przez Francję pozostaje proporcjonalna i wystarczająca dla zrekompensowania uczestnikom łańcucha wartości trzcina cukrowa-cukier-rum na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion ich niekorzystnej strukturalnej sytuacji gospodarczej i społecznej pogorszonej ich oddaleniem, charakterem wyspiarskim, niewielkimi rozmiarami, trudną topografią i klimatem, ich zależnością gospodarczą od niewielkiej liczby produktów, podczas gdy trwałość i łączne występowanie tych czynników poważnie ograniczają ich rozwój. Wspomniane sprawozdanie śródokresowe powinno również zawierać aktualne informacje o powiązanych kosztach wprowadzenia do obrotu oraz o środkach podjętych w celu zrównania ich z kosztami występującymi w przypadku konkurencyjnego rumu. Podstawa prawna Artykuł 349 TFUE. Zasada pomocniczości Jedynie Rada jest uprawniona do podjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania traktatów w odniesieniu do tych regionów, w tym wspólnej polityki w poszczególnych obszarach, z powodu występowania trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych. Dotyczy to również zatwierdzania odstępstw od art. 110 TFUE. W związku z powyższym niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady jest zgodny z zasadą pomocniczości. Zasada proporcjonalności Niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne dla zrekompensowania niekorzystnych warunków społecznych i gospodarczych znajdujących odzwierciedlenie w wyższych kosztach produkcji i wprowadzania do obrotu związanych z produkcją rumu tradycyjnego oraz z wprowadzaniem go do obrotu we Francji metropolitalnej. Istnienie proponowanych specjalnych ustaleń w zakresie podatków i składek nie uniemożliwia zatem dalszego zwiększania penetracji konkurencyjnego rumu na rynku francuskim. || Wybór instrumentów Proponowany instrument: Decyzja Rady Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Odstępstwa udzielane na mocy art. 349 TFUE zawierane są w decyzjach Rady. Ponadto we wniosku proponuje się zmianę tekstu prawnego, który stanowi sam decyzję Rady przyjętą na tej samej podstawie prawnej (wówczas art. 299 ust. 2 Traktatu WE). 5. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii Europejskiej. 2013/0413 (CNS) Wniosek DECYZJA RADY upoważniająca Francję do stosowania obniżonej stawki niektórych podatków pośrednich na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion oraz zmieniająca decyzję 2007/659/WE RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[7], stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Decyzja Rady 2007/659/WE[8] upoważnia Francję do stosowania na terenie Francji metropolitalnej obniżonej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion, która może być niższa od minimalnej stawki podatku akcyzowego przewidzianej w dyrektywie 92/84/EWG[9], ale która nie może być niższa o więcej niż 50% od podstawowej krajowej stawki podatku akcyzowego na alkohol. Od dnia 1 stycznia 2011 r. obniżona stawka podatku akcyzowego jest ograniczona do rocznego kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu. Odstępstwo to wygasa z dniem 31 grudnia 2013 r. (2) Dnia 12 marca 2013 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego decyzji Rady przedłużającej odstępstwo przyznane decyzją Rady 2007/659/WE na tych samych warunkach na okres kolejnych siedmiu lat, czyli do dnia 31 grudnia 2020 r. W dniach 3 lipca i 2 sierpnia 2013 r. władze francuskie uzupełniły swój wniosek dodatkowymi informacjami oraz zmieniły go w zakresie poszczególnych francuskich podatków, które mają zostać objęte decyzją. (3) Władze francuskie poinformowały również, że z dniem 1 stycznia 2012 r. wprowadzono zmiany w przepisach krajowych w sprawie „cotisation sur les boissons alcooliques” (znanej również jako „vignette sécurité sociale” lub VSS), będącej składką od napojów alkoholowych pobieraną na rzecz Caisse nationale d’assurance maladie (krajowej kasy chorych) do celów zwalczania zagrożeń zdrowotnych związanych z nieumiarkowanym spożyciem takich produktów i naliczanej dodatkowo w stosunku do krajowego podatku akcyzowego. W szczególności podstawę opodatkowania zmieniono ze 160 EUR od hektolitra na 533 EUR od hektolitra czystego alkoholu oraz wprowadzono ograniczenie dotyczące kwoty składki VSS, co miało związek z właściwym podatkiem akcyzowym. (4) W kontekście swojego wniosku o przedłużenie odstępstwa określonego w decyzji 2007/659/WE do dnia 31 grudnia 2020 r., władze francuskie zwróciły się do Komisji o dodanie, z dniem 1 stycznia 2012 r., składki VSS do wykazu podatków, w przypadku których można stosować obniżoną stawkę w odniesieniu do rumu „tradycyjnego” produkowanego w najbardziej oddalonych regionach Francji, wyszczególnionych w decyzji 2007/659/WE. (5) Dlatego też właściwsze jest przyjęcie nowej decyzji w sprawie odstępstwa obejmującego oba podatki: zróżnicowanie podatku akcyzowego określone w dyrektywie 92/84/EWG oraz składkę VSS, zamiast przedłużania odstępstwa określonego w decyzji 2007/659/WE. (6) Ze względu na szczupłość lokalnego rynku gorzelnie w departamentach zamorskich mogą rozwijać działalność wyłącznie wtedy, gdy dysponują wystarczającym dostępem do rynku we Francji metropolitalnej, która stanowi główny rynek zbytu dla ich rumu (dla 71% produkcji). Trudności napotykane przez rum „tradycyjny” w konkurowaniu na rynku Unii mają związek z dwoma parametrami: wyższymi kosztami produkcji i wyższymi podatkami przypadającymi na jedną butelkę, gdyż rum „tradycyjny” jest wprowadzany do obrotu z wyższą zawartością alkoholu i w większych butelkach. (7) Koszty produkcji w łańcuchu wartości trzcina cukrowa-cukier-rum w departamentach zamorskich są wyższe niż w innych regionach świata. W szczególności wyższe są koszty wynagrodzeń, gdyż na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion zastosowanie mają francuskie przepisy socjalne. W takich najbardziej oddalonych regionach obowiązują również unijne normy w zakresie ochrony środowiska i bezpieczeństwa, wymagające znacznych inwestycji i kosztów niemających bezpośredniego związku z wydajnością, nawet jeśli część tych inwestycji obejmują fundusze strukturalne Unii. Ponadto gorzelnie w takich najbardziej oddalonych regionach są mniejsze niż gorzelnie międzynarodowych grup. To skutkuje wyższymi kosztami w przeliczeniu na jednostkę produkcji. Według władz francuskich w sumie wszystkie te bezpośrednie dodatkowe koszty produkcji, włącznie z frachtem i ubezpieczeniem, odpowiadają ok. 12% francuskiego podatku akcyzowego normalnie stosowanego w 2012 r. w odniesieniu do napojów o wysokiej zawartości alkoholu. (8) Rum „tradycyjny” sprzedawany we Francji metropolitalnej wprowadza się zwykle do obrotu w większych butelkach (60% rumu sprzedaje się w butelkach o pojemności 1 l) i z większą zawartością alkoholu (wynoszącą od 40° do 59°) niż ma to miejsce w przypadku konkurencyjnego rumu, który wprowadza się zwykle do obrotu w butelkach o pojemności 0,7 l i z zawartością alkoholu wynoszącą 37,5°. Wyższy poziom zawartości alkoholu skutkuje z kolei wyższym podatkiem akcyzowym, wyższą składką VSS, a ponadto wyższym podatkiem od wartości dodanej (VAT) od litra sprzedanego rumu. Tak więc łączne „dodatkowe koszty”, tj. wyższe koszty produkcji, transportu i wyższe podatki (akcyza i VAT) odpowiadają 40%-50% francuskiego podatku akcyzowego normalnie stosowanego w 2012 r. w odniesieniu do napojów o wysokiej zawartości alkoholu. Ponadto zmiana podstawy naliczania składki VSS ze 160 EUR od hektolitra na 533 EUR od hektolitra czystego alkoholu z dniem 1 stycznia 2012 r. miałaby (włącznie z podatkiem VAT) dodatkowy niekorzystny wpływ na cenę rumu „tradycyjnego”, wprowadzanego do obrotu z większą zawartością alkoholu, odpowiadający 10% podstawowej stawki podatku akcyzowego. W celu zrekompensowania tego dodatkowego niekorzystnego wpływu wprowadzono obniżkę stawki VSS z korzyścią dla rumu „tradycyjnego” z najbardziej oddalonych regionów Francji. (9) Ulga podatkowa obejmująca zarówno zharmonizowane podatki akcyzowe, jak i składki VSS, która ma zostać zatwierdzona, musi pozostać proporcjonalna, tak aby nie podważała integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym wolnego od zakłóceń konkurencji rynku wewnętrznego i polityk w zakresie pomocy państwa. (10) W związku z tym należy również wziąć pod uwagę dodatkowe koszty wynikające z ugruntowanej przez dziesięciolecia praktyki sprzedawania rumu „tradycyjnego” z wyższą zawartością alkoholu, a zatem podlegającego wyższemu opodatkowaniu. (11) W 2012 r. Francja stosowała w odniesieniu do rumu „tradycyjnego” podatek akcyzowy w wysokości 903 EUR na hektolitr czystego alkoholu, odpowiadający 54,4% podstawowej stawki. Stosowała również składkę VSS w wysokości 361,20 EUR na hektolitr czystego alkoholu, odpowiadającą 67,8% podstawowej stawki VSS. Obie obniżki razem odpowiadają uldze podatkowej w wysokości 928,80 EUR na hektolitr czystego alkoholu lub 42,8% sumy stawek podstawowych (podatku akcyzowego i składki VSS). (12) Decyzja 2007/659/WE upoważnia Francję do obniżenia krajowego podatku akcyzowego stosowanego w odniesieniu do rumu „tradycyjnego” o nie więcej niż 50% podstawowej stawki krajowego podatku akcyzowego na alkohol. Wspomniana decyzja nie przewidywała obniżenia stawki składki VSS od rumu „tradycyjnego”, które wprowadzono dopiero jako środek rekompensujący dodatkowe obciążenie dla takiego rumu wynikające z reformy systemu składek VSS, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2012 r. (13) Konieczne jest zaradzenie tej sytuacji poprzez zastosowanie do składek VSS tych samych zasad, które zastosowano w przypadku odstępstwa od art. 110 Traktatu dotyczącego zharmonizowanych podatków akcyzowych. Jednocześnie należy ustalić obowiązujący od stycznia 2014 r. górny pułap ulgi podatkowej, która może zostać udzielona, w postaci maksymalnego odsetka stawek podstawowych zharmonizowanego podatku akcyzowego na napoje o wysokiej zawartości alkoholu oraz składki VSS od hektolitra czystego alkoholu. (14) Nowego odstępstwa należy udzielić na siedem lat, od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. (15) Francja powinna przedłożyć sprawozdanie śródokresowe w celu umożliwienia Komisji oceny, czy nadal występują powody uzasadniające przyznanie ulgi podatkowej, czy ulga podatkowa udzielona przez Francję pozostaje proporcjonalna oraz czy możliwe jest zastosowanie środków alternatywnych wobec systemu ulg podatkowych, które również są wystarczające dla wsparcia konkurencyjnego łańcucha wartości trzcina cukrowa-cukier-rum, biorąc pod uwagę ich wymiar międzynarodowy. (16) W decyzji 2007/659/WE nie można było jeszcze uwzględnić nowych okoliczności wynikających z reformy systemu VSS. Konieczne jest zatem wprowadzenie we wspomnianej decyzji zmian poprzez uwzględnienie od dnia 1 stycznia 2012 r. obniżonej stawki składki VSS w odstępstwie określonym we wspomnianej decyzji. (17) Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla ewentualnego stosowania art. 107 i 108 Traktatu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 W drodze odstępstwa od art. 110 Traktatu Francja zostaje upoważniona do przedłużenia stosowania na terytorium Francji metropolitalnej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny”, produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion, niższej niż pełna stawka podatku akcyzowego na alkohol określona w art. 3 dyrektywy 92/84/EWG oraz stawki składki zwanej „cotisation sur les boissons alcooliques” (VSS) niższej niż pełna stawka stosowana zgodnie z przepisami krajowymi. Artykuł 2 Odstępstwo, o którym mowa w art. 1, jest ograniczone do rumu określonego w pkt 1 lit. f) załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady[10], wyprodukowanego na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice lub na Reunion z trzciny cukrowej zebranej w miejscu produkcji, o zawartości substancji lotnych innych niż alkohol etylowy i alkohol metylowy równej 225 gramów na hektolitr czystego alkoholu lub wyższej oraz zawartości alkoholu równej 40% obj. lub wyższej. Artykuł 3 1. Obniżone stawki podatku akcyzowego i składki VSS, o których mowa w art. 1, i stosowane w odniesieniu do rumu, o którym mowa w art. 2, są ograniczone do rocznego kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu. 2. Obniżone stawki zarówno podatku akcyzowego, jak i składki VSS, o których mowa w art. 1, mogą być niższe od minimalnej stawki podatku akcyzowego na alkohol wyznaczonej dyrektywą 92/84/EWG, lecz nie mogą być niższe o więcej niż 50% od pełnej stawki podatku akcyzowego na alkohol określonej zgodnie z art. 3 dyrektywy 92/84/EWG lub pełnej stawki składki VSS od alkoholu. 3. Łączna ulga podatkowa zatwierdzona zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu wynosi nie więcej niż 50% pełnej stawki podatku akcyzowego na alkohol określonej zgodnie z art. 3 dyrektywy 92/84/EWG. Artykuł 4 Nie później niż do dnia 31 lipca 2017 r. Francja przedłoży Komisji sprawozdanie w celu umożliwienia jej oceny, czy nadal występują powody uzasadniające odstępstwo oraz czy ulga podatkowa udzielona przez Francję pozostaje proporcjonalna i oczekuje się, że pozostanie proporcjonalna i wystarczająca dla wsparcia konkurencyjnego łańcucha wartości trzcina cukrowa-cukier-rum na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion. Artykuł 5 W decyzji 2007/659/WE wprowadza się następujące zmiany: (1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 W drodze odstępstwa od art. 110 Traktatu Francja zostaje upoważniona do przedłużenia stosowania na terytorium Francji metropolitalnej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny”, produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion, niższej niż pełna stawka podatku akcyzowego na alkohol określona w art. 3 dyrektywy 92/84/EWG oraz stawki składki zwanej „cotisation sur les boissons alcooliques” (VSS) niższej niż pełna stawka stosowana zgodnie z przepisami krajowymi.”; (2) artykuł 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 1. Obniżone stawki podatku akcyzowego i składki VSS, o których mowa w art. 1, stosowane w odniesieniu do rumu, o którym mowa w art. 2, są ograniczone do rocznego kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu. 2. Obniżone stawki zarówno podatku akcyzowego, jak i składki VSS, o których mowa w art. 1, mogą być niższe od minimalnej stawki podatku akcyzowego na alkohol określonej w dyrektywie 92/84/EWG, lecz nie mogą być niższe o więcej niż 50% od pełnej stawki podatku akcyzowego na alkohol określonej zgodnie z art. 3 dyrektywy 92/84/EWG lub od pełnej stawki składki VSS od alkoholu.”. Artykuł 6 Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Artykuł 5 stosuje się jednakże od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. Artykuł 7 Niniejsza decyzja jest skierowana do Republiki Francuskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Przed 2009 r. składkę VSS (lub „składkę na ubezpieczenie społeczne”) naliczano według stawki 130 EUR na hektolitr, co odpowiadało 325 EUR na hektolitr czystego alkoholu w przypadku produktu o zawartości alkoholu 40% obj., następnie w 2011 r. stawka ta wzrosła do 160 EUR na hektolitr (400 EUR na hektolitr czystego alkoholu), a od 2012 r. jest (a) przeliczana na hektolitr czystego alkoholu oraz (b) w odniesieniu do rumu z DOM, nie może przekraczać 40% odnośnej stawki podatku akcyzowego. [2] Zob. przypis 1. [3] Stawki podatku zostały dwukrotnie zmienione w 2012 r. Do drugiej zmiany w maju, ulga dla rumu z DOM wynosiła 972,02 EUR na hektolitr czystego alkoholu. [4] Oszacowanie to może być jednak nieco zawyżone, gdyż nie uwzględnia ono faktu, że sprzedawcy hurtowi i detaliczni mogli nie przenieść na konsumentów całej obniżki podatku akcyzowego i składki VSS, a także że popyt potencjalnie może ulec obniżeniu w przypadku zastosowania podstawowych stawek podatku akcyzowego i składki VSS w porównaniu z sytuacją, kiedy stosuje się stawki obniżone, jak również faktu, że zastąpienie rumu „tradycyjnego” konkurencyjnym rumem na zasadzie „jeden do jednego” skutkowałoby niższymi dochodami podatkowym i, ponieważ konkurencyjny rum odznacza się niższą zawartością alkoholu [5] Źródło: COM(2011) 577 wersja ostateczna z dnia 22 września 2011 r. Oszacowania dla lat 2011-2013 z tego samego źródła, przedstawione również w motywach decyzji 896/2011. [6] Różnica między podstawową stawką podatku akcyzowego na napoje spirytusowych a obniżoną stawką dla „rumu z DOM”, z uwzględnieniem składki na ubezpieczenie społeczne („składki VSS”). [7] Dz.U. C XXX z XXX, s. XXX. [8] Decyzja Rady 2007/659/WE z dnia 9 października 2007 r. upoważniająca Francję do stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunion (Dz.U. L z 13.10.2007, s. 12). [9] Dyrektywa Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 29). [10] Rozporządzenie (WE) nr 110/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16).