P9_TA(2020)0197

Sprzeciw na podstawie art. 112 ust. 2 i 3 Regulaminu: Substancje czynne, w tym flumioksazyna

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 lipca 2020 r. w sprawie projektu rozporządzenia wykonawczego Komisji zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, dimetomorf, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, formetanat, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol i S-metolachlor (D067115/02 – 2020/2671(RSP))

(2021/C 371/07)

Parlament Europejski,

— uwzględniając projekt rozporządzenia wykonawczego Komisji zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, dimetomorf, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, formetanat, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol i S-metolachlor (D067115/02,

— uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 21 i art. 17 akapit pierwszy,

— uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/408 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wykonania art. 80 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin oraz w sprawie ustalenia wykazu substancji kwalifikujących się do zastąpienia (2),

— uwzględniając art. 11 i 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (3),

— uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia w sprawie środków ochrony roślin (WE) nr 1107/2009 (4),

— uwzględniając art. 112 ust. 2 i 3 Regulaminu,

— uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

A. mając na uwadze, że flumioksazyna dyrektywą Komisji 2002/81/WE (5) została w dniu 1 stycznia 2003 r. włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (6) oraz została uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009;

B. mając na uwadze, że od 2010 r. (7) trwa procedura odnowienia zatwierdzenia flumioksazyny na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (8), a wniosek w tej sprawie został złożony dnia 29 lutego 2012 r. zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1141/2010 (9);

C. mając na uwadze, że okres zatwierdzenia substancji czynnej flumioksazyny został już przedłużony o pięć lat dyrektywą Komisji 2010/77/UE (10) i od 2015 r. był co roku przedłużany o kolejny rok rozporządzeniami wykonawczymi Komisji (UE) 2015/1885 (11), (UE) 2016/549 (12), (UE) 2017/841 (13), (UE) 2018/917 (14), (UE) 2019/707 (15), a teraz został ponownie przedłużony o rok na mocy niniejszego projektu rozporządzenia wykonawczego Komisji rozszerzającego okres zatwierdzenia do dnia 30 czerwca 2021 r.;

D. mając na uwadze, że Komisja nie wyjaśniła powodów przedłużenia, stwierdziwszy jedynie: „W związku z tym, że ocena wszystkich tych substancji opóźniła się z przyczyn niezależnych od wnioskodawców, prawdopodobnie zatwierdzenia tych substancji czynnych wygasną, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie ich odnowienia”;

E. mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska przy jednoczesnym zachowaniu konkurencyjności unijnego rolnictwa; mając na uwadze, że należy zwłaszcza zadbać o ochronę szczególnie wrażliwych grup ludności, w tym kobiet ciężarnych, niemowląt i dzieci;

F. mając na uwadze, że należy zastosować zasadę ostrożności, a także mając na uwadze, że w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 stwierdzono, że substancje powinny być włączane w skład środków ochrony roślin jedynie po wykazaniu ich wyraźnych korzyści dla produkcji roślinnej, przy których nie przewiduje się żadnego szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi lub zwierząt ani żadnych niedopuszczalnych skutków dla środowiska;

G. mając na uwadze, że w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 wskazano, iż ze względów bezpieczeństwa okres zatwierdzenia substancji czynnych powinien być ograniczony w czasie; mając na uwadze, że okres zatwierdzenia powinien być proporcjonalny do ewentualnego ryzyka związanego ze stosowaniem takich substancji, a proporcjonalności tej wyraźnie brak;

H. mając na uwadze, że w ciągu 17 lat od zatwierdzenia flumioksazyny jako substancji czynnej zidentyfikowano i sklasyfikowano ją jako substancję działającą szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B i potencjalnie zaburzającą gospodarkę hormonalną;

I. mając na uwadze, że w przypadku stwierdzenia możliwości szkodliwego wpływu na zdrowie przy jednoczesnym braku pewności naukowej Komisja i państwa członkowskie mogą i powinny działać zgodnie z zasadą ostrożności, przyjmując tymczasowe środki zarządzania ryzykiem, które są niezbędne, by zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego;

J. mając na uwadze, że w szczególności art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 stanowi, iż Komisja może w każdej chwili dokonać przeglądu zatwierdzenia substancji czynnej, zwłaszcza w przypadku gdy w świetle najnowszej wiedzy naukowej i technicznej uzna, że istnieją powody, aby uważać, iż dana substancja przestała spełniać kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 tego rozporządzenia, oraz mając na uwadze, że przegląd ten może doprowadzić do wycofania lub zmiany zatwierdzenia substancji;

Substancja działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B i zaburzająca funkcjonowanie układu hormonalnego

K. mając na uwadze, że zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (16) flumioksazyna spełnia kryteria zharmonizowanej klasyfikacji jako substancja, która działa szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B, bardzo toksycznie na organizmy wodne oraz bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe zmiany;

L. mając na uwadze, że Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) już w 2014, a następnie w 2017 i 2018 roku stwierdził istnienie pewnych krytycznych obszarów związanych z zaliczeniem flumioksazyny do substancji działających szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B oraz zwrócił uwagę na kolejny obszar krytyczny, jaki stanowią trudności z rozwiązaniem kwestii przypuszczalnego zaburzania przez flumioksazynę funkcjonowania układu hormonalnego;

M. mając na uwadze, że rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/408 w 2015 r. flumioksazyna została umieszczona w wykazie substancji kwalifikujących się do zastąpienia, ponieważ zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 klasyfikuje się lub ma zostać sklasyfikowana jako substancja działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B;

N. mając na uwadze, że zgodnie z pkt 3.6.4 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie można zatwierdzić substancji czynnej zaliczonej do substancji działających toksycznie na rozrodczość kategorii 1B, chyba że z udokumentowanych dowodów zawartych we wniosku wynika, iż ta substancja czynna jest niezbędna do zwalczania poważnego niebezpieczeństwa dla zdrowia roślin, któremu nie można zapobiec innymi dostępnymi sposobami, w tym metodami niechemicznymi, a w takim przypadku należy zastosować środki ograniczające ryzyko, by jak najmniej narażać ludzi i środowisko;

O. mając na uwadze, że w dniu 1 lutego 2018 r., w świetle nowych danych naukowych, państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) wniosek dotyczący zharmonizowanej klasyfikacji i zharmonizowanego oznakowania flumioksazyny na mocy rozporządzenia (WE) nr 1272/2008; mając na uwadze, że w dniu 15 marca 2019 r. Komitet ds. Oceny Ryzyka (RAC) ECHA przyjął opinię zmieniającą klasyfikację flumioksazyny z substancji działającej szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B na substancję działającą szkodliwie na rozrodczość kategorii 2; mając na uwadze, że pod koniec 2020 r. lub na początku 2021 r. doprowadzi to prawdopodobnie do zmiany klasyfikacji flumioksazyny w załączniku IV do rozporządzenia CLP; mając na uwadze, że do tej pory flumioksazyna pozostaje sklasyfikowana jako substancja działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B;

P. mając na uwadze, że zgodnie z pkt 3.6.5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie można zatwierdzić substancji czynnej uznanej za substancję zaburzającą funkcjonowanie układu hormonalnego, która może mieć niekorzystny wpływ na ludzi, chyba że narażenie ludzi na tę substancję czynną, sejfner lub synergetyk w środku ochrony roślin w realistycznych proponowanych warunkach stosowania jest nieistotne, to znaczy dany produkt jest stosowany w systemach zamkniętych lub w innych warunkach wyłączających kontakt z ludźmi oraz jeżeli pozostałości substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku w żywności lub paszach nie przekraczają wartości wzorcowej określonej zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (17);

Q. mając na uwadze, że od 2014 r. (18) podejrzewa się, iż flumioksazyna ma właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego; mając na uwadze, że kryteria służące określaniu, czy dana substancja zaburza funkcjonowanie układu hormonalnego w kontekście rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, stosuje się od 20 października 2018 r. (19); mając na uwadze, że odpowiednie wytyczne przyjęto 5 czerwca 2018 r. (20); mając jednak na uwadze, że Komisja dopiero 4 grudnia 2019 r. upoważniła EFSA do przeprowadzenia oceny potencjału zaburzającego funkcjonowanie układu hormonalnego flumioksazyny zgodnie z nowymi kryteriami; mając na uwadze, że harmonogram przeprowadzenia tej oceny pozostaje niejasny;

R. mając na uwadze, że flumioksazyna niesie ze sobą duże ryzyko biokoncentracji, jest wysoce toksyczna dla glonów i roślin wodnych oraz umiarkowanie toksyczna dla dżdżownic, pszczół miodnych, ryb i bezkręgowców wodnych;

S. mając na uwadze, że nie do przyjęcia jest, aby w Unii nadal dopuszczone było stosowanie substancji, która spełnia obecnie kryteria graniczne w odniesieniu do rakotwórczych, mutagennych lub działających szkodliwie na rozrodczość substancji czynnych i prawdopodobnie spełnia te kryteria graniczne z uwagi na swoje właściwości zaburzającefunkcjonowanie układu hormonalnego, i tym samym zagraża zdrowiu publicznemu i środowisku;

T. mając na uwadze, że wnioskodawcy mogą wykorzystywać automatyzm cechujący metody pracy Komisji, aby zapewnić sobie natychmiastowe przedłużenie okresu zatwierdzenia substancji czynnych w sytuacji, gdy ponowna ocena ryzyka nie została zakończona, celowo przeciągając proces ponownej oceny poprzez przedstawianie niekompletnych danych i występowanie o kolejne odstępstwa i specjalne warunki, a to wiąże się z niedopuszczalnym zagrożeniem dla środowiska i zdrowia ludzkiego, które w tym czasie nadal są narażone na działanie niebezpiecznej substancji;

U. mając na uwadze, że po złożeniu wstępnego wniosku o nieprzedłużanie zezwolenia przez Komisję w 2014 r. w oparciu o fakt, że flumioksazyna spełnia kryteria graniczne substancji działających szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B, wnioskodawca wystąpił o odstępstwo od stosowania tych kryteriów granicznych; takie odstępstwo wymagało jednak opracowania odpowiednich metod oceny, które jeszcze nie istniały, mimo że rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 obowiązywało od trzech lat, co doprowadziło do wstrzymania procedury nieprzedłużania na kilka lat;

V. mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 13 września 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia w sprawie środków ochrony roślin (WE) nr 1107/2009 Parlament wezwał Komisję i państwa członkowskie, aby „dopilnowały, żeby proceduralne przedłużenie okresu zatwierdzenia na czas trwania procedury, zgodnie z art. 17 rozporządzenia, nie było stosowane w odniesieniu do substancji czynnych, które są mutagenne, rakotwórcze lub działające szkodliwie na rozrodczość i w związku z tym należą do kategorii 1A lub 1B, lub substancji czynnych zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego i szkodliwych dla ludzi lub zwierząt, jak ma to obecnie miejsce w przypadku takich substancji jak: flumioksazyna, tiaklopryd, chlorotoluron i dimoksystrobina”;

W. mając na uwadze, że Parlament wyraził już sprzeciw wobec wcześniejszego przedłużenia okresu zatwierdzenia flumioksazyny w rezolucji z dnia 10 października 2019 r. (21), a Komisja nie udzieliła przekonującej odpowiedzi na tę rezolucję ani nie wykazała odpowiednio, że inne przedłużenie nie wykroczy poza jej uprawnienia wykonawcze;

X. mając na uwadze, że po poprzednim przedłużeniu kilku substancji czynnych w 2019 r., w tym flumioksazyny, na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/707, tylko 8 z 34 substancji przedłużono lub nieprzedłużono, natomiast na mocy niniejszego projektu rozporządzenia wykonawczego Komisji 26 substancji zostanie ponownie przedłużonych (wiele z nich po raz trzeci lub czwarty);

1. uważa, że projekt rozporządzenia wykonawczego Komisji przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009;

2. uważa, że projekt rozporządzenia wykonawczego Komisji jest niespójny z prawem Unii i nie przestrzega zasady ostrożności;

3. zdecydowanie potępia poważne opóźnienia w procesie ponownego udzielenia zezwolenia i w identyfikacji substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego;

4. uważa, że decyzja o ponownym przedłużeniu zatwierdzenia flumioksazyny jest niezgodna z kryteriami bezpieczeństwa określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 i nie jest poparta ani dowodami na to, że stosowanie tej substancji jest bezpieczne, ani potwierdzonym pilnym zapotrzebowaniem na substancję czynną flumioksazynę w unijnej produkcji żywności;

5. wzywa Komisję do wycofania projektu rozporządzenia wykonawczego oraz do przedłożenia komisji nowego projektu, uwzględniającego dowody naukowe dotyczące szkodliwych właściwości wszystkich odpowiednich substancji, zwłaszcza flumioksazyny;

6. wzywa Komisję do przedstawiania projektów rozporządzeń wykonawczych jedynie w celu przedłużenia okresów zatwierdzania substancji, w przypadku których obecny stan nauki nie powinien prowadzić do wniosku Komisji w sprawie nieprzedłużenia zatwierdzenia dla danej substancji czynnej;

7. wzywa Komisję do wycofania zatwierdzeń dotyczących substancji, jeżeli istnieją dowody lub uzasadnione wątpliwości, że nie będą one spełniać kryteriów bezpieczeństwa określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009;

8. zwraca się do państw członkowskich, aby dopilnowały właściwego i terminowego dokonywania ponownej oceny zezwoleń na zgłoszone przez te państwa substancje czynne, oraz wzywa je do jak najszybszego i skutecznego nadrobienia obecnych opóźnień;

9. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2) Dz.U. L 67 z 12.3.2015, s. 18.

(3) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(4) Dz.U. C 433 z 23.12.2019, s. 183.

(5) Dyrektywa Komisji 2002/81/WE z dnia 10 października 2002 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia flumioksazyny jako substancji czynnej (Dz.U. L 276 z 12.10.2002, s. 28).

(6) Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

(7) Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 48.

(8) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

(9) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1141/2010 z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie ustanowienia procedury odnowienia włączenia drugiej grupy substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG i sporządzenia wykazu tych substancji (Dz.U. L 322 z 8.12.2010, s. 10).

(10) Dyrektywa Komisji 2010/77/UE z dnia 10 listopada 2010 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w odniesieniu do dat wygaśnięcia włączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I (Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 48).

(11) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1885 z dnia 20 października 2015 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: 2,4-D, acibenzolar-S-metylowy, amitrol, bentazon, cyhalofop butylowy, dikwat, esfenwalerat, famoksadon, flumioksazyna, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), glifosat, iprowalikarb, izoproturon, lambda-cyhalotryna, metalaksyl-M, metsulfuron metylowy, pikolinafen, prosulfuron, pimetrozyna, piraflufen etylowy, tiabendazol, tifensulfuron metylowy oraz triasulfuron (Dz.U. L 276 z 21.10.2015, s. 48).

(12) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/549 z dnia 8 kwietnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: bentazon, cyhalofop butylowy, dikwat, famoksadon, flumioksazyna, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), metalaksyl-M, pikolinafen, prosulfuron, pimetrozyna, tiabendazol oraz tifensulfuron metylowy (Dz.U. L 95 z 9.4.2016, s. 4).

(13) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/841 z dnia 17 maja 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: alfa-cypermetryna, Ampelomyces quisqualis szczep: AQ 10, benalaksyl, bentazon, bifenazan, bromoksynil, karfentrazon etylowy, chlorprofam, cyjazofamid, desmedifam, dikwat, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), etoksazol, famoksadon, fenamidon, flumioksazyna, foramsulfuron, Gliocladium catenulatum szczep: J1446, imazamoks, imazosulfuron, izoksaflutol, laminaryna, metalaksyl-M, metoksyfenozyd, milbemektyna, oksasulfuron, pendimetalina, fenmedifam, pimetrozyna, S-metolachlor i trifloksystrobina (Dz.U. L 125 z 18.5.2017, s. 12).

(14) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/917 z dnia 27 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: alfa-cypermetryna, beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, karwon, chloroprofam, cyjazofamid, desmedifam, dimetoat, dimetomorf, dikwat, etefon, etoprofos, etoksazol, famoksadon, fenamidon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, foramsulfuron, formetanat, Gliocladium catenulatum szczep: J1446, izoksaflutol, metalaksyl-M, metiokarb, metoksyfenozyd, metrybuzyna, milbemektyna, oksasulfuron, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol, pimetrozyna i S-metolachlor (Dz.U. L 163 z 28.6.2018, s. 13).

(15) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/707 z dnia 7 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: alfa-cypermetryna, beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, desmedifam, dimetoat, dimetomorf, diuron, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, foramsulfuron, formetanat, metalaksyl-M, metiokarb, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol, S-metolachlor i tebukonazol (Dz.U. L 120 z 8.5.2019, s. 16).

(16) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

(17) Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).

(18) Dziennik EFSA, tom 12, wydanie 6, czerwiec 2014 r., „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance flumioxazin” [Wnioski w sprawie wzajemnego przeglądu oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy w odniesieniu do substancji czynnej flumioksazyny].

(19) Dz.U. L 101 z 20.4.2018, s. 33.

(20) Dziennik EFSA, tom 16, wydanie 6, czerwiec 2018 r., „Guidance for the identification of endocrine disruptors in the context of Regulations (EU) No 528/2012 and (EC) No 1107/2009” [Wytyczne służące identyfikacji substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego w kontekście rozporządzeń (UE) nr 528/2012 i (WE) nr 1107/2009].

(21) Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 października 2019 r. w sprawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/707 z dnia 7 maja 2019 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych alfa-cypermetryna, beflubutamid, benalaksyl, bentiawalikarb, bifenazat, boskalid, bromoksynil, kaptan, cyjazofamid, desmedifam, dimetoat, dimetomorf, diuron, etefon, etoksazol, famoksadon, fenamifos, flumioksazyna, fluoksastrobina, folpet, foramsulfuron, formetanat, metalaksyl-M, metiokarb, metrybuzyna, milbemektyna, Paecilomyces lilacinus szczep 251, fenmedifam, fosmet, pirymifos metylu, propamokarb, protiokonazol, S-metolachlor i tebukonazol (Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0026).