Przykładowo w przypadkach, w których Umowa stanowi, że Unia przedstawia Zjednoczonemu Królestwu określone informacje lub notyfikacje, co do zasady powinna to czynić w imieniu Unii Komisja, w razie potrzeby na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie bądź inne instytucje, właściwe organy lub jednostki organizacyjne Unii. Powyższe ma zastosowanie w szczególności do następujących postanowień Umowy:

Tytuł II części szóstej Umowy o wystąpieniu przewiduje ustanowienie Wspólnego Komitetu, który będzie stale monitorował wdrażanie i stosowanie tej Umowy. W skład Wspólnego Komitetu wchodzą przedstawiciele Unii i przedstawiciele Zjednoczonego Królestwa, którzy będą się zbierać co najmniej raz w roku, będą nadzorować i ułatwiać wdrażanie i stosowanie Umowy, podejmować decyzje w sprawie zadań specjalnych komitetów i nadzorować ich prace, a także wprowadzać zmiany do Umowy w przypadkach wyraźnie przewidzianych w samej Umowie. Wspólny Komitet może podejmować decyzje i wydawać zalecenia wyłącznie w drodze porozumienia między Unią i Zjednoczonym Królestwem. W żadnym razie nie może ograniczać procesu podejmowania decyzji na szczeblu Unii. Unia i Zjednoczone Królestwo mogą, za pośrednictwem Wspólnego Komitetu, podjąć decyzję o wprowadzeniu pewnych zmian do Umowy, ale wyłącznie w przypadkach wyraźnie przewidzianych w Umowie. Kiedy Strony zatwierdzą taką decyzję, musi ona być zgodna z ich stosownymi obowiązującymi wymogami i procedurami.

Ponieważ Umowa o wystąpieniu zapewnia, aby Unia i Zjednoczone Królestwo przestrzegały zobowiązań finansowych wynikających z całego okresu członkostwa Zjednoczonego Królestwa w Unii, jedyny wpływ Umowy o wystąpieniu na budżet Unii wynika z ustanowienia Wspólnego Komitetu złożonego z przedstawicieli Unii i Zjednoczonego Królestwa. Wspólny Komitet będzie między innymi nadzorował i ułatwiał wdrażanie i stosowanie Umowy o wystąpieniu. Wspólny Komitet będzie się zbierał co najmniej raz w roku na wniosek dowolnej ze stron. Ponadto wystąpić mogą również koszty związane z możliwym wszczęciem postępowania arbitrażowego w ramach przewidzianego Umową rozstrzygania sporów. W przypadku przedłużenia okresu przejściowego Zjednoczone Królestwo wniesie wkład do budżetu Unii za ten nowy okres i wkład ten będzie traktowany jak dochody ogólne. W ocenie skutków finansowych regulacji, załączonej do niniejszego wniosku, przedstawiono dodatkowe szczegóły dotyczące szacunkowego wpływu finansowego na budżet Unii.

a)art. 149: zwrot przez Europejski Bank Centralny kapitału wpłaconego; lub

b)art. 150 ust. 4: zwrot przez Europejski Bank Inwestycyjny kapitału wpłaconego.

W przypadku gdy Umowa stanowi, że Unia może zdecydować o zaproszeniu Zjednoczonego Królestwa w okresie przejściowym do udziału – w drodze wyjątku – w niektórych posiedzeniach grup ekspertów bądź posiedzeniach organów lub jednostek organizacyjnych Unii (tj. art. 128 ust. 5 Umowy), bądź międzynarodowych negocjacjach i konsultacjach (art. 129 ust. 2 lit. b) i art. 130 ust. 3 Umowy), takie zaproszenie dla Zjednoczonego Królestwa powinna co do zasady wystosować Komisja w imieniu Unii. W przypadku gdy posiedzenie jest organizowane przez organy lub jednostki organizacyjne Unii, to one powinny wystosować odpowiednie zaproszenia. Takie zaproszenia mogą być wydawane tylko wówczas, gdy spełnione są warunki określone w Umowie. Komisja zamierza wydać wytyczne na ten temat, aby zapewnić spójne stosowanie wspomnianych postanowień.

W przypadku gdy Umowa stanowi, że Unia konsultuje się ze Zjednoczonym Królestwem w okresie przejściowym: takie konsultacje również powinna prowadzić Komisja w imieniu Unii. Ma to zastosowanie w szczególności do następujących postanowień Umowy:

a)art. 128 ust. 7: spoczywający na Unii obowiązek konsultowania się ze Zjednoczonym Królestwem w sprawie projektów aktów Unii, które określają konkretne organy, procedury lub dokumenty państw członkowskich lub odnoszą się do nich bezpośrednio;

b)art. 129 ust. 5: możliwość konsultowania się ze Zjednoczonym Królestwem na podstawie tego postanowienia;

c)art. 130 ust. 1: spoczywający na Unii obowiązek konsultowania się ze Zjednoczonym Królestwem w sprawie uprawnień do połowów na wodach UE i poza wodami UE na podstawie tego postanowienia;

d)art. 130 ust. 2: spoczywający na Unii obowiązek zapewnienia Zjednoczonemu Królestwu możliwości zgłoszenia uwag na podstawie tego postanowienia.

Do Komisji należeć będzie także dokonanie uzgodnień administracyjnych ze Zjednoczonym Królestwem, takich jak uzgodnienia, o których mowa w art. 134 (uzgodnienia administracyjne między audytorami Unii i Zjednoczonego Królestwa w celu ułatwienia procesu audytu) lub w art. 12 Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej (uzgodnienia administracyjne niezbędne do właściwego wdrożenia postanowień Protokołu dotyczących pomocy państwa).

Komisja będzie też występować w imieniu Unii na wszystkich etapach postępowania dotyczącego rozstrzygania sporów na podstawie tytułu III części szóstej Umowy.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Projekt wniosku Komisji w sprawie Umowy o wystąpieniu zawiera 185 artykułów podzielonych na sześć części (dalej podzielonych na tytuły i rozdziały) oraz trzy Protokoły i dziewięć załączników:

Część pierwsza (Postanowienia wspólne) zawiera postanowienia wspólne Umowy o wystąpieniu (dalej „Umowa”), w tym definicje, terytorialny zakres stosowania Umowy o wystąpieniu oraz metody i zasady odnoszące się do skuteczności, wdrożenia i stosowania Umowy.

Część druga (Prawa obywatelskie) określa postanowienia mające na celu zabezpieczenie wynikających z prawa Unii statusu i praw obywateli UE i Zjednoczonego Królestwa oraz ich rodzin, na które ma wpływ wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii. Część druga zawiera 4 tytuły: Tytuł I (Postanowienia ogólne), tytuł II (Prawa i obowiązki), tytuł III (Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego) i tytuł IV (Inne postanowienia).

Część trzecia (Postanowienia dotyczące wystąpienia) określa postanowienia dotyczące innych kwestii związanych z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii. Część trzecia zawiera 13 tytułów: Tytuł I (Towary wprowadzone do obrotu), tytuł II (Procedury celne w toku), tytuł III (Toczące się sprawy związane z podatkiem od wartości dodanej i akcyzą), tytuł IV (Własność intelektualna), tytuł V (Trwająca współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych), tytuł VI (Trwająca współpraca sądowa w sprawach cywilnych i handlowych), tytuł VII (Dane i informacje przetworzone lub uzyskane przed zakończeniem okresu przejściowego lub na podstawie niniejszej umowy), tytuł VIII (Toczące się postępowania o udzielenie zamówień publicznych i podobne postępowania), tytuł IX (Kwestie dotyczące Euratomu), tytuł X (Unijne postępowania sądowe i administracyjne), tytuł XI (Procedury współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi i Zjednoczonym Królestwem), tytuł XII (Przywileje i immunitety) oraz tytuł XIII (Inne kwestie dotyczące funkcjonowania instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii).

Część czwarta (Okres przejściowy) ustanawia okres przejściowy, w którym cały dorobek prawny UE będzie miał zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, z pewnymi wyjątkami. W okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo nie będzie już reprezentowane w instytucjach Unii, ani uczestniczyć w procesie decyzyjnym Unii. W części czwartej określono również uregulowania przejściowe mające zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do umów międzynarodowych zawartych przez Unię, przez państwa członkowskie działające w jej imieniu lub przez Unię i państwa członkowskie działające wspólnie. Zgodnie z art. 129 Zjednoczone Królestwo będzie związane zobowiązaniami wynikającymi z tych umów. Art. 130 przewiduje mechanizm konsultacji dotyczący ustalania uprawnień Zjednoczonego Królestwa do połowów w okresie przejściowym. Art. 131 zapewni zachowanie pełnych kompetencji instytucji Unii w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa, w tym kompetencji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Art. 132 przewiduje możliwość przyjęcia jednej decyzji przedłużającej okres przejściowy maksymalnie o rok lub dwa lata.

Część piąta (Postanowienia finansowe) określa szczegółowe postanowienia dotyczące porozumienia finansowego, w tym szczegółowe postanowienia dotyczące elementów porozumienia finansowego, jak również zasady obliczania wartości porozumienia finansowego i sposobów płatności. Określono także ustalenia dotyczące dalszego udziału Zjednoczonego Królestwa w programach objętych obecnymi wieloletnimi ramami finansowymi (WRF) do czasu ich zamknięcia.

Część szósta (Postanowienia instytucjonalne i końcowe) określa zasady dotyczące spójnej wykładni i stosowania Umowy oraz ustanawia Wspólny Komitet i mechanizm rozstrzygania sporów. Część ta zawiera również nałożony na obie Strony obowiązek dołożenia wszelkich starań, aby przez zakończeniem okresu przejściowego osiągnąć porozumienie w sprawie przyszłych stosunków, a także postanowienia dotyczące wejścia w życie Umowy.

Protokół w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej i jego 10 załączników zawiera postanowienia konieczne do zapewnienia rozwiązania awaryjnego celem uniknięcia twardej granicy między Irlandią i Irlandią Północną. Postanowienia te będą miały zastosowanie, o ile i dopóki nie zastąpi ich, w całości lub w części, późniejsza umowa. Protokół ten tworzy jednolity obszar celny UE–Zjednoczone Królestwo. W ten sposób uniknie się taryf celnych, kontyngentów czy kontroli reguł pochodzenia między UE i Zjednoczonym Królestwem. Protokół przewiduje również zestaw środków zapewniających równe warunki działania dla UE i Zjednoczonego Królestwa. Protokół zapewnia ponadto, aby unijny kodeks celny, określający między innymi przepisy dotyczące dopuszczenia produktów do swobodnego obrotu w UE, miał nadal zastosowanie do Irlandii Północnej. Dzięki temu przedsiębiorstwa z Irlandii Północnej nie będą napotykać na ograniczenia przy wprowadzaniu produktów na jednolity rynek UE. Protokół przewiduje również, że Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej zapewni zgodność z pewną liczbą przepisów związanych z jednolitym rynkiem UE, które są niezbędne do uniknięcia twardej granicy; są to: przepisy dotyczące towarów, przepisy sanitarne i fitosanitarne, przepisy regulujące produkcję rolną, VAT i akcyzę oraz przepisy dotyczące pomocy państwa. Protokół zawiera także postanowienia utrzymujące jednolity rynek energii elektrycznej na wyspie Irlandii. Zgodnie z Protokołem wspólna strefa podróżowania między Irlandią i Zjednoczonym Królestwem oraz związane z tym prawa i przywileje w dalszym ciągu będą mieć zastosowanie zgodnie z prawem Unii, w szczególności do swobodnego przepływu obywateli UE. Kontynuowana będzie także współpraca Północ-Południe, w tym w dziedzinie środowiska, zdrowia, rolnictwa, transportu, edukacji i turystyki, jak również w dziedzinie energii, telekomunikacji, działalności nadawczej, rybołówstwa śródlądowego, sprawiedliwości i bezpieczeństwa, szkolnictwa wyższego i sportu.

Umowa o wystąpieniu zawiera również Protokół dotyczący stref suwerennych Zjednoczonego Królestwa na Cyprze (Protokół dotyczący stref suwerennych). Ponieważ stosunki między Unią a strefami suwerennymi na Cyprze mają być określone w kontekście członkostwa Republiki Cypryjskiej w Unii, Protokół dotyczący stref suwerennych ustanawia odpowiednie mechanizmy w celu osiągnięcia – po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii – celu określonego w Protokole 3 do Aktu przystąpienia Republiki Cypryjskiej do Unii. Jak zapisano we wspólnym oświadczeniu z dnia 19 czerwca 2018 r., zarówno Unia, jak i Zjednoczone Królestwo zobowiązują się do ustanowienia odpowiednich rozwiązań dla stref suwerennych „w szczególności w celu ochrony interesu Cypryjczyków, którzy mieszkają i pracują w strefach suwerennych, po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii, przy pełnym poszanowaniu praw i obowiązków wynikających z Traktatu o ustanowieniu”. Unia i Zjednoczone Królestwo uzgodniły warunki Protokołu, który nada temu skuteczność i który załączono do Umowy o wystąpieniu. Celem Protokołu jest zapewnienie, aby prawo Unii w obszarach określonych w Protokole 3 do Aktu przystąpienia Cypru w dalszym ciągu miało zastosowanie do stref suwerennych, bez zakłóceń i utraty praw, w szczególności w przypadku około 11 000 cypryjskich cywili mieszkających i pracujących na terenie stref suwerennych. Ma to zastosowanie do różnych obszarów polityki, takich jak opodatkowanie, towary, rolnictwo, rybołówstwo oraz przepisy weterynaryjne i fitosanitarne. Protokół powierza Republice Cypryjskiej odpowiedzialność za wdrożenie i egzekwowanie prawa Unii w odniesieniu do większości obszarów objętych jego zakresem, z wyłączeniem kwestii bezpieczeństwa i spraw wojskowych.