Wspierając handel produktami ekologicznymi za pomocą umów dwustronnych, wniosek przyczynia się do osiągnięcia ogólnego celu, jakim jest „silniejsza pozycja UE na świecie”. Ponadto poprzez zachęcanie do handlu produktami ekologicznymi umowy te przyczynią się również do realizacji celu Zielonego Ładu, jakim jest współpraca z partnerami międzynarodowymi w celu poprawy światowych norm środowiskowych.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 ustanawia możliwość przyznania dostępu do unijnego rynku produktom ekologicznym pochodzącym z państw trzecich, których systemy produkcji ekologicznej i kontroli zostały uznane za równoważne z systemami unijnymi. Takie uznanie równoważności państw trzecich powinno zostać przyznane w drodze umów handlowych między Unią a tymi państwami.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Niniejszy wniosek upoważnia Komisję do negocjowania, w imieniu Unii, umów o handlu produktami ekologicznymi z Argentyną, Australią, Kanadą, Kostaryką, Indiami, Izraelem, Japonią, Nową Zelandią, Republiką Korei, Tunezją i Stanami Zjednoczonymi Ameryki. W załączniku do wniosku ustanowiono wytyczne negocjacyjne, które mają być przestrzegane przez Komisję i specjalny komitet, z którym należy się konsultować podczas rokowań.

Zalecenie

DECYZJA RADY

upoważniającej do podjęcia rokowań w sprawie umów o handlu produktami ekologicznymi między Unią Europejską a Argentyną, Australią, Kanadą, Kostaryką, Indiami, Izraelem, Japonią, Nową Zelandią, Republiką Korei, Tunezją i Stanami Zjednoczonymi Ameryki

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 3 i 4,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Art. 45 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 w związku z art. 47 tego rozporządzenia ustanawia możliwość przyznania dostępu do unijnego rynku produktom ekologicznym pochodzącym z państw trzecich, które w ramach umowy handlowej uznano za posiadające system produkcji realizujący te same cele i stosujący te same zasady dzięki stosowaniu przepisów zapewniających taki sam poziom poświadczania zgodności co przepisy Unii.

(2)Zgodnie z art. 48 rozporządzenia (UE) 2018/848 zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1693 uznanie państw trzecich do celów równoważności na podstawie art. 33 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 wygaśnie w dniu 31 grudnia 2026 r. W związku z tym konieczne jest podjęcie rokowań w celu zawarcia odpowiednich umów z zainteresowanymi państwami trzecimi.

(3)Handel produktami ekologicznymi między Unią a Szwajcarią jest objęty Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi. Szwajcaria została włączona do załącznika III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 ze względu na przejrzystość. W załączniku 9 do tej umowy przewidziano mechanizm aktualizacji umowy w przypadku zmian w przepisach ustawowych i wykonawczych jednej ze stron. Nie jest zatem konieczne podjęcie rokowań ze Szwajcarią.

(4)Chile uznaje się za równoważne państwo trzecie na mocy Umowy między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie handlu produktami ekologicznymi. Chile zostało włączone do załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 ze względu na przejrzystość. W art. 3 i 4 tej umowy przewidziano możliwość dostosowania uznawania w przypadku zmian w przepisach ustawowych i wykonawczych jednej ze stron. Nie jest zatem konieczne podjęcie rokowań z Chile.

(5)W Umowie o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, ustanowiono wzajemne uznawanie równoważności obowiązującego prawodawstwa w dziedzinie produktów ekologicznych i odnośnego systemu kontroli obu stron umowy. Art. 3 ust. 3 załącznika TBT-4 dotyczącego produktów ekologicznych stanowi, że z uwagi na ustaloną na 1 stycznia 2022 r. datę rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2018/848 każda ze stron dokonuje ponownej oceny uznawania równoważności do dnia 31 grudnia 2023 r. Nie jest zatem konieczne podjęcie rokowań ze Zjednoczonym Królestwem.

(6)Należy zatem upoważnić Komisję do podjęcia rokowań w celu zawarcia odpowiednich umów z Argentyną, Australią, Kanadą, Kostaryką, Indiami, Izraelem, Japonią, Nową Zelandią, Republiką Korei, Tunezją i Stanami Zjednoczonymi Ameryki.

(7)Aby umożliwić Unii utrzymywanie wzajemnych stosunków z państwami trzecimi w zakresie handlu produktami ekologicznymi, należy określić wytyczne negocjacyjne dotyczące umów umożliwiających Unii i zainteresowanemu państwu trzeciemu uznanie równoważności norm produkcji ekologicznej i systemów kontroli w tym zakresie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Komisję do negocjowania, w imieniu Unii, umów o handlu produktami ekologicznymi z Argentyną, Australią, Kanadą, Kostaryką, Indiami, Izraelem, Japonią, Nową Zelandią, Republiką Korei, Tunezją i Stanami Zjednoczonymi Ameryki.