[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 3.3.2008

KOM(2008) 124 wersja ostateczna

2008/0050 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz {SEK2008) 275} {SEK2008) 276}

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

Kontekst ogólny

Produkcja zwierzęca obejmuje niemal połowę produkcji rolnej w UE. Pasze stanowią główny czynnik kosztowy dla 5 milionów hodowców zwierząt we Wspólnocie. Warunki wprowadzania do obrotu w odniesieniu do pasz wywierają decydujący wpływ na konkurencyjność sektora zwierząt gospodarskich. Kolejną istotną dziedziną w zakresie pasz jest karma dla zwierząt domowych, kupowana regularnie przez ponad 60 milionów gospodarstw domowych posiadających zwierzęta domowe w UE. Przemysł mieszanek paszowych UE, włącznie z karmą dla zwierząt domowych, osiąga obrót roczny w wysokości niemal 50 mld EUR, bez uwzględnienia działalności w zakresie materiałów paszowych.

Etykieta służy z jednej strony egzekwowaniu, umożliwieniu monitorowania oraz kontrolowaniu, a z drugiej przekazywaniu informacji użytkownikom. Etykietowanie, będące kluczowym środkiem łączności pomiędzy sprzedawcą a nabywcą, powinno być możliwie proste i wyraźnie określone. Obowiązkowe wymogi należy porównać z czynnikami niezbędnymi do umożliwienia przeciętnemu użytkownikowi dokonania świadomego wyboru. Etykietowanie pasz powinno być postrzegane w szerszym kontekście informacji przeznaczonych dla użytkowników. Zakup pasz dla zwierząt hodowlanych jest obecnie dokonywany w ramach bezpośredniej współpracy między przedsiębiorstwami.

Cele wniosku

Projekt został uwzględniony w długofalowym programie Komisji na rzecz uproszczenia. Tym samym, wraz z warunkiem wstępnym, jakim jest zapewnienie osiągnięcia wysokiego poziomu bezpieczeństwa pasz i żywności we Wspólnocie, cele ogólne obejmują zespolenie, przegląd i modernizację dyrektyw w sprawie etykietowania materiałów paszowych oraz mieszanek paszowych i obrotu nimi. Uproszczenie istniejących przepisów nie stanowi zagrożenia dla wysokiego poziomu ochrony zdrowia zwierząt. Wniosek zapewnia przejrzystość prawną i zharmonizowane wdrażanie oraz ułatwia płynne funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Aby doprowadzić do wzrostu konkurencyjności sektora pasz i rolnego UE wymogi techniczne są upraszczane, a zbędne obciążenie administracyjne – usuwane. Ponadto użytkownicy pasz są upoważnieni do dokonywania świadomego wyboru i nie mogą być wprowadzani w błąd.

W szczególności, celem operacyjnym w kwestii sporządzania wykazu materiałów paszowych jest płynne funkcjonowanie rynku wewnętrznego dzięki wyraźnym oznaczeniom oraz właściwym informacjom dla klientów. Jeżeli chodzi o procedury wydawania zezwoleń, celem jest zapewnienie, że wymogi dotyczące wydawania zezwoleń przed wprowadzeniem na rynek są proporcjonalne do ryzyka, a także zabezpieczenie, aby pojawiające się na rynku materiały paszowe były odpowiednio określone pod kątem prawidłowego stosowania. W przypadku mieszanek paszowych innowacyjność i konkurencyjność są zapewnione w drodze ograniczania zbędnych wymogów dotyczących etykietowania. Jeżeli chodzi o karmę dla zwierząt domowych, celem operacyjnym jest poprawa adekwatności etykiet karmy dla zwierząt domowych, tak aby zapobiec wprowadzaniu w błąd nabywcy wspomnianej karmy.

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Dyrektywa Rady 79/373/EWG ustanawia reguły dotyczące obrotu mieszankami paszowymi. Uwzględniając szczególny rodzaj mieszanek paszowych, dyrektywa Rady 93/74/EWG ustanawia zasady w odniesieniu do pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych („pasze dietetyczne”). Dyrektywa Rady 96/25/WE obejmuje ogólne reguły w zakresie obrotu i użycia materiałów paszowych. Dyrektywa Rady 82/471/EWG ustanawia warunki wprowadzania do obrotu w odniesieniu do tzw. „bioprotein” (niektórych produktów stosowanych w żywieniu zwierząt), należących do kategorii materiałów paszowych. Ponadto dyrektywa Rady 93/113/WE określa reguły w zakresie wykorzystania i obrotu enzymami, mikroorganizmami i ich preparatami w żywieniu zwierząt, a nadal obowiązujący art. 16 uchylonej w pozostałej części dyrektywy Rady 70/524/EWG określa przepisy dotyczące etykietowania dodatków paszowych dodawanych do mieszanek paszowych.

Wspomniane przepisy prawne są wykonywane przez: dyrektywę Komisji 80/511/EWG dopuszczającą w niektórych przypadkach wprowadzanie do obrotu mieszanek paszowych w niezamkniętych szczelnie opakowaniach lub pojemnikach, dyrektywę Komisji 82/475/EWG ustanawiającą kategorie składników, które mogą być stosowane do celów etykietowania mieszanek paszowych dla zwierząt domowych, dyrektywę Komisji 94/39/WE ustanawiającą wykaz planowanych zastosowań pasz zwierzęcych przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych oraz decyzję Komisji 2004/217/WE przyjmującą wykaz materiałów, którymi obrót i których stosowanie w żywieniu zwierząt jest zakazane („lista negatywna”).

Wniosek optymalizuje, upraszcza, aktualizuje i modernizuje wyżej wspomniane przepisy.

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Wniosek jest zgodny z polityką Komisji dotyczącą lepszego stanowienia prawa oraz ze strategią lizbońską. Położono nacisk na uproszczenie procesu regulacyjnego, dzięki czemu obciążenie administracyjne ulega zmniejszeniu, a konkurencyjność europejskiego przemysłu paszowego wzrasta, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa żywności, utrzymaniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego oraz uwzględnieniu aspektów globalnych.

2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Począwszy od 2002 r. coraz bardziej intensywnie zasięgano – w drodze konsultacji, spotkań lub w ramach kontaktów dwustronnych – opinii państw członkowskich, przedstawicieli krajów trzecich oraz zainteresowanych stron.

W 2003 r. Komisja wyznaczyła wykonawcę zewnętrznego do przeprowadzenia badań w zakresie zmiany niektórych części prawodawstwa w sprawie pasz. Sprawozdanie końcowe, zatytułowane „Ocena ewentualnego przyjęcia nowego wniosku przekształcającego prawodawstwo w sprawie etykietowania pasz i zmieniającego procedurę wydawania/cofnięcia zezwoleń w odniesieniu do niektórych kategorii materiałów paszowych”, zaprezentowano w czerwcu 2004 r.

W listopadzie 2005 r. Komisja, w ramach interaktywnego kształtowania polityki, rozpoczęła konsultacje z opinią publiczną w celu zgromadzenia informacji dotyczących ewentualnego oddziaływania najważniejszych rozważanych kwestii w odniesieniu do zmiany obecnego prawodawstwa.

W styczniu i lutym 2007 r. przeprowadzono dyskusje panelowe z udziałem państw członkowskich w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, z udziałem Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz zainteresowanych stron reprezentowanych w Grupie Doradczej ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i Roślin. Państwa członkowskie były konsultowane w sprawie aspektów projektu wniosku legislacyjnego w trakcie dwóch całodniowych spotkań grup roboczych w czerwcu i lipcu 2007 r.

Ocena skutków

W odniesieniu do każdego istotnego działania politycznego, proponowanego w projekcie rozporządzenia, stosownie do potrzeb, oceniono szereg opcji, począwszy od uchylenia wymogów (deregulacja), poprzez zachowanie status quo, aż po dodanie nowych obowiązujących środków powierzania odpowiedzialności zainteresowanym stronom (współregulacja), biorąc pod uwagę ich wpływ ekonomiczny, społeczny i środowiskowy na różne zainteresowane strony i organy.

Komisja przeprowadziła ocenę wpływu, z której sprawozdanie przedstawiono równolegle z niniejszym wnioskiem jako dokument roboczy służb Komisji. Można się z nim również zapoznać na stronie http://ec.europa.eu/food/food/animalnutrition/labelling/index_en.htm

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Krótki opis proponowanych działań

Przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz. Rozporządzenie, zastępując obecnie obowiązujące prawodawstwo w dziedzinie wprowadzania do obrotu i stosowania niektórych pasz, upraszcza i modernizuje przepisy w celu zagwarantowania stosownych informacji dla użytkowników i klientów przy jednoczesnym zapewnieniu efektywnego funkcjonowania rynku wewnętrznego w oparciu o ochronę zdrowia publicznego.

Podstawa prawna

Artykuły 37 i 152 ust. 4 Traktatu WE.

Zasada pomocniczości

Zasada pomocniczości ma zastosowanie, ponieważ wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty.

Cele wniosku nie mogą zostać w sposób wystarczający zrealizowane przez państwa członkowskie z następujących przyczyn:

Sednem działań wspólnotowych jest ustalenie tych warunków w zakresie obrotu i stosowania pasz wewnątrz UE, które nie mogą być w sposób należyty uregulowane przez same państwa członkowskie, o ile wspólny rynek wewnętrzny ma płynnie funkcjonować; doświadczenie pokazuje, że różnice w transpozycji dyrektyw przez państwa członkowskie stanowią przeszkodę dla zharmonizowanego wspólnego rynku, tj. swobodnego przepływu pasz. Co więcej Unia ma prawo do podejmowania działań w celu poprawy wydajności i dochodów rolnictwa europejskiego za pośrednictwem jednolitych warunków produkcji.

Indywidualne działania państw członkowskich mogłyby również doprowadzić do zróżnicowania poziomów bezpieczeństwa pasz/żywności oraz zdezorientowania konsumentów. Przykładowo, w pełni zharmonizowane prawodawstwo w sprawie obrotu paszami ułatwi ich wycofywanie z rynku po wykryciu zagrożenia.

Działania UE są uzasadnione w kontekście dążenia do efektywnego funkcjonowania rynku wewnętrznego w zakresie obrotu i stosowania pasz, przy uwzględnieniu konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw paszowych oraz hodowli zwierząt gospodarskich. Co więcej, zharmonizowane reguły leżą w interesie europejskich użytkowników pasz, którzy chcą być odpowiednio informowani.

W związku z powyższym wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości.

Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów.

Wniosek harmonizuje ramy regulacyjne w zakresie wprowadzania do obrotu i stosowania niektórych pasz, a tym samym wnosi wkład w funkcjonowanie sektora żywienia zwierząt w UE. Zgodnie z warunkiem wstępnym, jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa pasz/żywności, proponowane środki legislacyjne poddano ocenie, w ramach której porównano oczekiwane korzyści z wadami. Ponadto w zakresie każdej z dziedzin oszacowano, że konkretne działania nie nakładają nadmiernego lub nieuzasadnionego obciążenia.

Skutkiem braku harmonizacji byłoby utrzymanie indywidualnych krajowych warunków wprowadzania do obrotu i produkcji. Obciążenie administracyjne ulega zmniejszeniu.

Wybór instrumentów

Proponowany instrument: jedno rozporządzenie

Przy uwzględnieniu, że decydującym aspektem przedmiotowego wniosku jest uproszczenie, zastosowanie regulacji jest, ogólnie rzecz biorąc, uważane za pomocne dla uproszczenia, gdyż gwarantuje, że wszystkie podmioty są zobowiązane do przestrzegania w tym samym czasie tych samych reguł (komunikat Komisji w sprawie uproszczenia COM (2005) 535).

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów.

Wspólnota wypracowała liczne wymogi dotyczące obrotu i stosowania pasz. Są one w dalszym ciągu zapisane w szeregu dyrektyw, co skutkuje wieloma wzajemnymi odniesieniami i nakładaniem się zakresów. Wymogi te były jednak przyjmowane albo jako rozproszona odpowiedź na potrzeby rynku wewnętrznego, albo cel Wspólnot w kierunku zwiększenia bezpieczeństwa pasz i żywności. Doprowadziło to do powstania szeregu zróżnicowanych systemów, które można usprawiedliwić jedynie ze względów historycznych.

Co więcej, wykonanie dyrektyw na szczeblu krajowym doprowadziło do niejednolitych warunków wprowadzania do obrotu, skutkiem czego doszło do powstania barier w wewnętrznym handlu UE, udowodnionych w szeregu spraw ETS. Kwestia zróżnicowanych kwalifikacji niektórych pasz ustawicznie absorbuje przedsiębiorstwa oraz organy krajowe i UE, włącznie z trybunałami. Jednolita klasyfikacja będzie utrudniona dopóty, dopóki reguły wspólnotowe są określone w dyrektywach.

Ponadto różne zmiany, wprowadzane w przedmiotowych dyrektywach, były faktycznie przygotowane w taki sposób, że nie pozostawiały państwom członkowskim rzeczywistego pola manewru w zakresie transpozycji – ich charakter był bliższy rozporządzeniu, niż dyrektywie. Celem było właśnie uniknięcie rozbieżności w stosowaniu przez państwa członkowskie. W ciągu kilkunastu lat prawodawstwo wspólnotowe w dziedzinie żywienia zwierząt było tak przygotowywane w odpowiedzi na potrzebę pewności prawnej, wymaganej przez podmioty gospodarcze oraz często przez państwa członkowskie.

Podsumowując, nowe całościowe rozporządzenie wprowadziłoby spójność i przejrzystość w całym sektorze pasz UE.

4. WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.

5. INFORMACJE DODATKOWE

Uproszczenie

Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa, procedur administracyjnych w przypadku organów władzy publicznej (UE lub krajowych) oraz procedur administracyjnych w przypadku podmiotów prywatnych.

Uchylenie zbędnych możliwości, pozwalających państwom członkowskim na czynienie odstępstw krajowych od przepisów ogólnych, jak również rozszerzenie przydatnych odstępstw na obowiązkowy poziom europejski optymalizuje prawodawstwo i zwiększa przejrzystość z punktu widzenia zainteresowanych stron. Tekst zostanie zaktualizowany i doprecyzowany.

Wniosek został uwzględniony w długofalowym programie Komisji na rzecz uproszczenia oraz jej programie działalności legislacyjnej i prac na 2007 r. pod numerem referencyjnym 2007/SANCO/004.

Europejski Obszar Gospodarczy

Proponowany akt dotyczy kwestii związanych z EOG i z tego względu powinien objąć także Europejski Obszar Gospodarczy.

Szczegółowe wyjaśnienie wniosku

Rozdział 1 – Przepisy wprowadzające

Przepisy dotyczące stosowania materiałów paszowych oraz mieszanek paszowych i obrotu nimi zabezpieczają poziom bezpieczeństwa pasz/żywności, zapewniając jednocześnie zainteresowanym stronom nowoczesne otoczenie rynkowe. Dzięki temu obecnie obowiązujące prawodawstwo horyzontalne i specjalne w zakresie powiązanych dziedzin musi być przestrzegane. Jasno określone definicje różnych rodzajów pasz oraz wyrażeń są czynnikiem decydującym dla osiągnięcia wspomnianych celów.

Rozdział 2 – Wymagania ogólne

Ustanawia się ogólne wymagania w zakresie bezpieczeństwa i wprowadzania do obrotu w odniesieniu do wszystkich pasz. Określa się specjalne zobowiązania w odniesieniu do wytwórców oraz innych podmiotów gospodarczych, tak aby umożliwić prawidłowe działania kontrolne oraz środki na rzecz bezpieczeństwa pasz.

Komisja jest upoważniona do prowadzenia i aktualizowania wykazu materiałów, których wprowadzanie na rynek jest zakazane.

Rozdział 3 – Wprowadzanie na rynek szczególnych rodzajów pasz

Ustanawia się kryteria w zakresie zanieczyszczeń w odniesieniu do materiałów paszowych, natomiast w celu odróżnienia materiałów paszowych od innych rodzajów pasz Komisja jest uprawniona do wydawania wytycznych.

Doprecyzowanie w przypadku mieszanek paszowych uzupełniających jest szczególnie istotne w odniesieniu do maksymalnej zawartości dodatków paszowych.

Przepisy dotyczące pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych (pasze dietetyczne) są utrzymane wraz z możliwością uaktualnienia wykazu zezwoleń w procedurze komitetowej po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, jeżeli zajdzie taka konieczność.

Rozdział 4 – Etykietowanie, prezentacja i pakowanie

Ogólne przepisy dotyczące etykietowania w odniesieniu do wszystkich materiałów paszowych i mieszanek paszowych zabezpieczają dokładność i adekwatność. Odpowiedzialność za poprawność etykietowania na całej długości łańcucha żywnościowego musi zostać doprecyzowana. Oświadczenia muszą być naukowo potwierdzone na żądanie organów kontrolnych.

Ogólne wymogi dotyczące obowiązkowego etykietowania są jednakowe dla materiałów paszowych i mieszanek paszowych. Oznaczenia dodatków paszowych dokonuje się w oparciu o klasyfikację bezpieczeństwa. W przypadku karmy dla zwierząt domowych elastyczność zapobiega sytuacji, w której klient jest zdezorientowany z powodu dodatkowego etykietowania.

Określa się odpowiednie szczególne wymogi dotyczące obowiązkowego etykietowania w odniesieniu do materiałów paszowych, mieszanek paszowych i pasz dietetycznych.

Użytkownik pasz ma prawo do uzyskania, z własnej inicjatywy, informacji uzupełniających dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu.

W przypadku pasz skażonych ustanawia się specjalne wymogi dotyczące etykietowania.

Przewiduje się odstępstwa od podstawowych i specjalnych wymogów dotyczących etykietowania w oparciu o pozytywne doświadczenia z przeszłości.

Ustanawia się ramy dobrowolnego etykietowania mieszanek paszowych dla zwierząt wykorzystywanych do produkcji żywności oraz karmy dla zwierząt domowych.

Co się tyczy pakowania pasz, wymóg dotyczący wprowadzania na rynek wyłącznie w szczelnie zamkniętych pojemnikach podlega ewentualnym odstępstwom w określonych warunkach.

Zasady etykietowania stosuje się również w odniesieniu do prezentacji i reklamy pasz.

Rozdział 5 – Wspólnotowy katalog materiałów paszowych oraz kodeksy dobrej praktyki etykietowania

Bardziej wyczerpujący wykaz materiałów paszowych, obejmujący prawidłową identyfikację produktu, byłby korzystny z punktu widzenia przejrzystości rynkowej. Przy uwzględnieniu, że wykaz zawierający specyfikacje materiałów paszowych nie ma wpływu na bezpieczeństwo pasz, oraz że zainteresowane strony są najlepiej zorientowane co do kwestii pierwszeństwa przy uwzględnianiu różnych produktów oraz poziomu szczegółów wprowadzanych do wykazu, stosowne jest powierzenie tego zadania zainteresowanym stronom.

W oparciu o pozytywne doświadczenia dotyczące opracowania branżowych przewodników w zakresie dobrej praktyki higienicznej pasz oraz uzasadnione zainteresowanie zainteresowanych stron uczestnictwem na tym polu, zachęca się je do opracowania wspólnotowych kodeksów dobrej praktyki etykietowania w ramach etykietowania dobrowolnego.

Komisja jest zaangażowana w opracowanie fakultatywnego wspólnotowego katalogu oraz kodeksów poprzez doradzanie i, ostatecznie, zatwierdzenie. Zapewnia się, że wszystkie stosowne zainteresowane strony są zaangażowane w opracowywanie wspomnianych instrumentów.

Rozdział 6 – Przepisy ogólne i końcowe

Wdrożenie środków proponowanych w rozporządzeniu zostanie przyjęte przez Komisję zgodnie z procedurą regulacyjną, określoną w decyzji Rady 1999/468/WE.

Etykietowanie premiksów, określonych w art. 16 rozporządzenia 1831/2003, zmienia się w celu zaradzenia pewnym niespójnościom.

Załączniki: Określa się przepisy techniczne dotyczące etykietowania pasz w celu przekazania niezbędnych specyfikacji. Powyższe obejmuje konkretne dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu i dobrowolnemu etykietowaniu w odniesieniu do materiałów paszowych i mieszanek paszowych. Ponadto należy określić tolerancje w zakresie kontroli etykietowanych danych szczegółowych.

2008/0050 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 i 152 ust. 4 lit. b),

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dążenie do wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt jest jednym z podstawowych celów prawa żywnościowego, ustanowionego w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności[5]. Wspomniane rozporządzenie określiło również podejście „od pola do stołu”, określając pasze jako podlegający szczególnej ochronie etap na początku łańcucha żywnościowego.

(2) Pasze można zakwalifikować do następujących kategorii: materiały paszowe, mieszanki paszowe, dodatki paszowe i pasze lecznicze. Zasady obrotu w odniesieniu do dodatków paszowych zostały wyszczególnione w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt[6], natomiast w odniesieniu do pasz leczniczych w dyrektywie Rady 90/167/EWG z dnia 26 marca 1990 r. ustanawiającej warunki przygotowania, wprowadzania do obrotu i użycia pasz leczniczych we Wspólnocie[7].

(3) Obecnie obowiązujące prawodawstwo w sprawie obrotu i stosowania materiałów paszowych i mieszanek paszowych, które obejmują karmę dla zwierząt domowych, mianowicie dyrektywa Rady 79/373/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie obrotu mieszankami paszowymi[8], dyrektywa Rady 93/74/EWG z dnia 13 września 1993 r. w sprawie pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych[9] („pasze dietetyczne”), dyrektywa Rady 96/25/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie obrotu materiałami paszowymi[10] oraz dyrektywa Rady 82/471/EWG z dnia 30 czerwca 1982 r. dotycząca niektórych produktów stosowanych w żywieniu zwierząt[11] („bioproteiny”), wymaga uaktualnienia. Zastąpienie wspomnianych dyrektyw powoduje konieczność zastąpienia dyrektywy Komisji 80/511/EWG z dnia 2 maja 1980 r. dopuszczającej w niektórych przypadkach wprowadzanie do obrotu mieszanek paszowych w niezamkniętych szczelnie opakowaniach lub pojemnikach[12].

(4) W następstwie zastąpienia dyrektywy 79/373/EWG, dyrektywa Rady 93/113/WE z dnia 14 grudnia 1993 r. dotycząca stosowania enzymów, mikroorganizmów i ich preparatów w żywieniu zwierząt oraz obrotu nimi[13] również powinna zostać zastąpiona. Ponadto uchylenie dyrektywy 79/373/EWG oznacza, że art. 16 dyrektywy Rady 70/524/EWG, który pozostał w mocy po uchyleniu dyrektywy 70/524/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003, musi zostać zastąpiony przepisami odnoszącymi się do etykietowania dodatków paszowych dodawanych do mieszanek paszowych.

(5) Ponieważ woda nie jest objęta definicją paszy, zgodnie ze wspólnotowym prawem żywnościowym i paszowym, i nie jest wprowadzana do obrotu do celów żywienia zwierząt, niniejsze rozporządzenie nie powinno uwzględniać warunków w odniesieniu do wody stosowanej w żywieniu zwierząt. Zastosowanie wody przez przedsiębiorstwa paszowe jest natomiast objęte rozporządzeniem (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającym wymagania dotyczące higieny pasz[14].

(6) Oprócz wymogów odnoszących się do pasz, ustanowionych w art. 15 i 16 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 oraz art. 4 rozporządzenia 183/2005, właściwe jest ustanowienie specjalnych przepisów w zakresie bezpieczeństwa i obrotu, które powinny mieć zastosowanie również do pasz przeznaczonych dla zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności.

(7) Odpowiedzialność podmiotów działających na rynku pasz jest określona w art. 17, 18 i 20 rozporządzenia (WE) nr 178/2002. Wspomniane artykuły nie dotyczą pasz przeznaczonych dla zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności. Ostatnie doświadczenia wykazały, że wzmiankowane pasze mogą podważać bezpieczeństwo pasz i żywności. Tym samym niezbędne jest ustanowienie przepisu w celu rozszerzenia zakresu wspomnianych artykułów o pasze przeznaczone dla zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności.

(8) Aby wyegzekwować zgodność z niniejszym rozporządzeniem, państwa członkowskie są zobowiązane do przeprowadzania kontroli urzędowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt[15]. Wspomniane kontrole powinny obejmować nie tylko dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu, ale również te podlegające dobrowolnemu etykietowaniu. W celu umożliwienia kontroli danych dotyczących składu należy określić tolerancje dla wartości podanych na etykiecie.

(9) Aby zaradzić zagrożeniom dla bezpieczeństwa pasz, należy utrzymać wykaz produktów, których wprowadzanie na rynek do celów żywienia jest zabronione zgodnie z decyzją Komisji 2004/217/WE[16]. Istnienie takiego wykazu nie oznacza, że wszystkie produkty niezamieszczone w wykazie można uznać za bezpieczne.

(10) Rozgraniczenie pomiędzy materiałami paszowymi, dodatkami paszowymi a lekami weterynaryjnymi wywiera wpływ na warunki wprowadzania na rynek. Materiały paszowe są wykorzystywane przede wszystkim do zaspokajania potrzeb zwierząt, na przykład w zakresie energii, składników odżywczych, minerałów lub błonnika pokarmowego. Zazwyczaj nie są one dostatecznie określone pod względem chemicznym, z wyjątkiem podstawowych składników odżywczych. Skutki uzasadnione w ramach oceny naukowej i zastrzeżone dla dodatków paszowych lub leków weterynaryjnych powinny zostać wykluczone z przedmiotowych zastosowań materiałów paszowych. Właściwe jest opracowanie wytycznych w odniesieniu do rozgraniczenia pomiędzy wspomnianymi rodzajami produktów.

(11) Definicja mieszanek paszowych uzupełniających w dyrektywie 79/373/EWG zapoczątkowała problemy ze stosowaniem w różnych państwach członkowskich. Aby umożliwić jednolite stosowanie prawodawstwa, mieszanki paszowe uzupełniające nie powinny zawierać dodatków w ilości przekraczającej pewien poziom.

(12) Dyrektywa 82/471/EWG miała na celu poprawę podaży pasz bogatych w proteiny we Wspólnocie. Wspomniana dyrektywa nakłada wymóg procedury wydawania zezwoleń przed wprowadzeniem na rynek w odniesieniu do wszystkich możliwych bioprotein. W przeszłości wydano jedynie bardzo niewielką liczbę nowych zezwoleń, a brak pasz bogatych w białka jest w dalszym ciągu widoczny. Tym samym ogólny wymóg wydawania zezwoleń przed wprowadzeniem na rynek okazał się zaporowy, natomiast zagrożeniom dla bezpieczeństwa można by zaradzić w drodze niedopuszczania produktów stwarzających zagrożenie w oparciu o badania rynku. W przypadku, gdy wynik oceny ryzyka dla danej bioproteiny był lub jest negatywny, należy zabronić jej obrotu lub stosowania. W związku z powyższym specjalny wymóg dotyczący ogólnej procedury wydawania zezwoleń dla bioprotein przed wprowadzeniem na rynek powinien zostać zniesiony z takim skutkiem, że system bezpieczeństwa w odniesieniu do wspomnianych produktów jest taki sam, jak w odniesieniu do wszelkich pozostałych materiałów paszowych.

(13) Okazało się, że przepisy dyrektywy 93/74/EWG, wprowadzone dyrektywą 94/39/WE ustanawiającą wykaz planowanych zastosowań pasz zwierzęcych przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych[17], funkcjonują prawidłowo i powinny zostać utrzymane w uaktualnionej formie. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej Urzędem) powinien być konsultowany w sprawie skuteczności i bezpieczeństwa pasz tego rodzaju w sytuacji, gdy w oparciu o dostępne informacje naukowe i techniczne istnieją przyczyny, by sądzić, że zastosowanie szczególnych pasz może nie zaspokajać określonych planowanych potrzeb żywieniowych lub może wywierać negatywny wpływ na zdrowie zwierząt, zdrowie ludzi, środowisko i dobrostan zwierząt.

(14) Etykietowanie służy celom egzekwowania, możliwości monitorowania oraz kontroli. Co więcej, etykietowanie powinno przekazywać klientom niezbędne informacje, aby umożliwić im dokonanie optymalnego wyboru w zakresie ich potrzeb, powinno być również jednolite, spójne, przejrzyste i zrozumiałe. Ponieważ klienci, w szczególności hodowcy zwierząt gospodarskich, dokonują swoich wyborów nie tylko w punkcie sprzedaży, kiedy mogą przyjrzeć się opakowaniu paszy, wymogi dotyczące informacji podlegających etykietowaniu nie mogą obowiązywać jedynie w odniesieniu do etykiet umieszczonych na produkcie, lecz także w odniesieniu do wszelkich innych rodzajów komunikowania się pomiędzy sprzedawcą a klientem. Ponadto wspomniane zasady powinny mieć również zastosowanie do prezentacji i reklamy pasz.

(15) Za pośrednictwem etykietowania przekazywane są informacje obowiązkowe, dobrowolne i dodatkowe. Informacje obowiązkowe powinny łączyć podstawowe wymogi dotyczące etykietowania z wymogami szczegółowymi odnoszącymi się, odpowiednio, do materiałów paszowych lub mieszanek paszowych, jak również z wymogami dodatkowymi w przypadku pasz dietetycznych.

(16) Obowiązująca zasada, zgodnie z którą etykietowane muszą być jedynie niektóre dodatki paszowe, gdy zostaną zastosowane w materiałach paszowych i mieszankach paszowych, okazała się skuteczna. Zarówno klasyfikacja, wynikająca z rozporządzenia (WE) nr 1831/2003, jak również fakt, że szczególnie właściciele zwierząt domowych mogą być zdezorientowani w związku z pewnym dodatkowym etykietowaniem, wymagają uaktualnienia i modernizacji.

(17) W następstwie kryzysu związanego z BSE i dioksynami, w 2002 r. wprowadzono obowiązek podawania odsetku wagowego wszelkich materiałów paszowych włączonych do mieszanek paszowych. Równolegle, poziom bezpieczeństwa żywności i pasz został w międzyczasie w znaczącym stopniu poprawiony w związku z rozporządzeniami (WE) nr 178/2002 oraz nr 183/2005, a także z odnośnymi środkami wykonawczymi, a konkretnie w związku z: koncentracją na odpowiedzialności podmiotów działających na rynku pasz oraz na rynku spożywczym, udoskonalonym systemem możliwości monitorowania, wprowadzeniem zasady HACCP w przedsiębiorstwach paszowych oraz wytycznymi dotyczącymi dobrej praktyki higienicznej w przedsiębiorstwach paszowych. Owe pozytywne dokonania, odzwierciedlone w powiadomieniach do systemu wczesnego ostrzegania w odniesieniu do żywności i pasz, stanowią uzasadnienie dla rezygnacji z obowiązku podawania odsetku wagowego wszelkich materiałów paszowych włączonych do mieszanek paszowych. Dokładne wartości procentowe mogłyby być podawane na zasadzie dobrowolności.

(18) Aby zapewnić klientowi właściwe informacje i zapobiec wprowadzeniu go w błąd, dokładny odsetek wagowy powinien być wymagany w przypadku, gdy obecność odpowiedniego materiału paszowego jest podkreślona na etykiecie mieszanki paszowej.

(19) W niektórych dziedzinach, w których producent nie ma obowiązku etykietowania danych szczegółowych, klient powinien mieć możliwość wystąpienia z wnioskiem o dodatkowe informacje. Niemniej jednak już samo oznaczenie materiałów paszowych dodanych do mieszanek paszowych, w porządku malejącym ze względu na masę, przekazuje istotne informacje w sprawie danych dotyczących składu. Uwzględniając ostatnie zmiany w zakresie prawodawstwa wspólnotowego (zapewniające: zwiększone gwarancje w szczególności w odniesieniu do HACCP, możliwość monitorowania, ścisłe przepisy dotyczące higieny oraz rozwój wspólnotowych przewodników dobrej praktyki higienicznej), należy zezwolić wytwórcy na odrzucenie wniosku, jeżeli jest on zdania, że ujawnienie, o które wystąpiono, narusza jego prawa własności intelektualnej. Przypadek taki nie naruszyłby bezpieczeństwa żywności i paszy, gdyż właściwe organy zawsze mają prawo do zapoznania się z dokładnymi wartościami procentowymi wszelkich materiałów paszowych.

(20) Dyrektywa 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych[18] nie rozstrzyga kwestii etykietowania pasz zawierających nadmierne ilości niepożądanych substancji, dlatego też powinno się ustanowić stosowne przepisy.

(21) Odstępstwa od ogólnych wymogów dotyczących etykietowania powinny być przewidziane jedynie w sytuacji, gdy stosowanie tych wymogów nie jest niezbędne dla ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt albo interesów konsumenta, oraz gdy stanowiłoby nadmierne obciążenia dla producenta lub podmiotów działających na rynku pasz, odpowiedzialnych za dane szczegółowe podlegające etykietowaniu. W oparciu o doświadczenia, wspomniane odstępstwa powinny być przewidziane w odniesieniu do pasz dostarczanych przez jednego rolnika innemu rolnikowi do celów wykorzystania w jego gospodarstwie, do niewielkich ilości, do mieszanek paszowych zawierających nie więcej niż trzy materiały paszowe oraz do mieszanek całych ziaren zbóż.

(22) Z zasady mieszanki paszowe powinny być wprowadzane do obrotu w szczelnie zamkniętych pojemnikach, należy jednak przewidzieć odpowiednie odstępstwa.

(23) Część B załącznika do dyrektywy 96/25/WE oraz załącznik do dyrektywy 82/471/EWG zawierają wykazy z oznaczeniami, opisami oraz przepisami dotyczącymi etykietowania w odniesieniu do niektórych materiałów paszowych. Wspomniane wykazy ułatwiają wymianę informacji dotyczących właściwości produktu pomiędzy producentem i nabywcą, aczkolwiek nie są one wyczerpujące. Nasuwa to wniosek, że materiały paszowe nieuwzględnione w wykazie również mogą być wprowadzane do obrotu. Co więcej, pojawiające się na rynku materiały paszowe od lat nie były umieszczane w wykazach, czego skutkiem był spadek ilości uwzględnionych w wykazach materiałów paszowych na rynku. Zwłaszcza w odniesieniu do pojawiających się na rynku materiałów paszowych, wspomniane wykazy powinny zostać rozszerzone w interesie zainteresowanych stron będących beneficjentami właściwego opisu produktu.

(24) Doświadczenie związane z angażowaniem zainteresowanych stron do ustanawiania norm przy użyciu wspólnotowych wytycznych w dziedzinie higieny pasz było całkowicie pozytywne. Wypracowanie przez zainteresowane strony rozszerzonego wykazu mogło być bardziej elastyczne i lepiej dostosowane do potrzeb informacyjnych użytkownika niż w przypadku podjęcia takiej próby przez prawodawcę. Zainteresowane strony mogą podejmować decyzje co do dokładanych przez nie starań w zależności od wartości wykazu materiałów paszowych. Bieżące wykazy materiałów paszowych w dyrektywach 96/25/WE i 82/471/EWG powinny stanowić wstępną wersję wspólnotowego katalogu materiałów paszowych, który zostanie uzupełniony przez zainteresowane strony zgodnie z ich interesami. Stosowanie katalogu powinno być dobrowolne, jednak aby zapobiec wprowadzeniu nabywcy w błąd co do rzeczywistej tożsamości danego produktu, wytwórca powinien wskazać, czy wykorzystuje oznaczenia wyszczególnione w katalogu, mimo że się do niego nie stosuje.

(25) Nowoczesne etykietowanie ułatwia utworzenie konkurencyjnego otoczenia rynkowego, w którym dynamiczne, efektywne i nowatorskie podmioty mogą w pełni wykorzystać etykietowanie do celów sprzedaży swoich produktów. Uwzględniając zarówno relacje między przedsiębiorstwami w ramach wprowadzania do obrotu pasz dla zwierząt gospodarskich, jak i wzajemny stosunek pomiędzy producentem a nabywcą karmy dla zwierząt domowych, kodeksy dobrego etykietowania w odniesieniu do obu wspomnianych dziedzin mogłyby stanowić użyteczny środek do osiągnięcia celów w zakresie nowoczesnego etykietowania. Wspomniane kodeksy mogą interpretować ramy określone dla etykietowania dobrowolnego.

(26) Udział wszystkich zainteresowanych stron jest decydującym elementem w zakresie jakości i adekwatności katalogu oraz kodeksów dobrego etykietowania. Aby ulepszyć prawo użytkowników do właściwych informacji, ich interesy muszą zostać rozpatrzone w szczególnym stopniu. Może to zapewnić Komisja w drodze zatwierdzenia katalogu oraz kodeksów.

(27) Z racji, iż cele bezpieczeństwa pasz i żywności oraz harmonijnego funkcjonowania wewnętrznego rynku pasz nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie i tym samym mogą być lepiej osiągnięte na szczeblu wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną we wspomnianym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.

(28) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[19].

(29) Należy przyznać Komisji uprawnienia w szczególności do podejmowania decyzji w sprawie produktów niedopuszczonych do użycia jako pasze, do zatwierdzania pasz przeznaczonych do szczególnych warunków żywieniowych, do ustanowienia wykazu kategorii etykietowania materiałów paszowych dla zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności, do wprowadzania zmian w wykazie danych szczegółowych podlegających dobrowolnemu etykietowaniu oraz do dostosowania załączników w świetle rozwoju naukowego i technicznego. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, należy je przyjąć zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

(30) Artykuł 16 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 określa przepisy w zakresie etykietowania i opakowań dodatków paszowych i premiksów. W szczególności reguły dotyczące premiksów okazały się przyczyną praktycznych problemów podczas ich realizacji przez sektor oraz właściwe organy. Aby umożliwić bardziej spójne etykietowanie premiksów, wspomniany artykuł powinien zostać zmieniony.

(31) Dyrektywy 79/373/EWG, 80/511/EWG, 82/471/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE oraz 96/25/WE powinny w związku z tym zostać uchylone.

(32) Państwa członkowskie powinny ustanowić reguły dotyczące kar stosowanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podjąć wszelkie środki niezbędne do zapewnienia, że są one stosowane. Kary te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział 1 Przepisy wprowadzające

Artykuł 1 Przedmiot

Celem niniejszego rozporządzenia, zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002, jest harmonizacja warunków wprowadzania na rynek i stosowania pasz w celu zapewnienia odpowiednich informacji dla użytkowników i konsumentów oraz efektywnego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Artykuł 2 Zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia reguły wprowadzania na rynek i stosowania pasz w obrębie Wspólnoty, włącznie z wymogami dotyczącymi etykietowania, pakowania i prezentacji.

2. Przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych, mających zastosowanie w obszarze żywienia zwierząt, mianowicie:

a) dyrektywy 90/167/EWG;

b) dyrektywy 2002/32/WE;

c) rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii[20];

d) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi[21];

e) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[22]; oraz

f) rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE[23].

3. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania ani do wody pobieranej bezpośrednio przez zwierzęta ani do wody w sposób zamierzony dodawanej do paszy.

Artykuł 3 Definicje

1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje „paszy”, „przedsiębiorstwa paszowego”, „podmiotu działającego na rynku pasz”, „wprowadzenia na rynek” oraz „możliwości monitorowania” ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 oraz definicje „dodatku paszowego”, „premiksu”, „pomocy przetwórczych” oraz „dziennego zapotrzebowania” ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003.

2. Stosuje się również następujące definicje:

a) „Zwierzę wykorzystywane do produkcji żywności”: jakiekolwiek zwierzę, trzymane w celu produkcji żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi, włącznie ze zwierzętami, które nie są spożywane, natomiast należą do gatunków, które mogą być zazwyczaj spożywane we Wspólnocie;

b) „Zwierzęta niewykorzystywane do produkcji żywności”: zwierzęta trzymane lub hodowane, ale niewykorzystywane do spożycia przez ludzi, takie jak zwierzęta futerkowe, zwierzęta domowe oraz zwierzęta trzymane w laboratoriach, ogrodach zoologicznych lub cyrkach;

c) „Zwierzęta futerkowe”: zwierzęta trzymane lub hodowane do produkcji futra i niewykorzystywane do spożycia przez ludzi;

d) „Zwierzę domowe”: zwierzę należące do gatunku karmionego, hodowanego lub trzymanego, ale zazwyczaj niespożywanego przez ludzi we Wspólnocie;

e) „Materiały paszowe”: produkty pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, których zasadniczym celem jest zaspokajanie potrzeb żywieniowych zwierząt, w stanie naturalnym, świeże lub konserwowane, oraz produkty pozyskane z ich przetwórstwa przemysłowego, a także substancje organiczne i nieorganiczne zawierające dodatki paszowe lub ich niezawierające, przeznaczone do doustnego karmienia zwierząt bezpośrednio lub po przetworzeniu, stosowane przy przygotowywaniu mieszanek paszowych lub jako nośniki w premiksach;

f) „Mieszanka paszowa”: mieszanka materiałów paszowych, zawierająca dodatki paszowe lub ich niezawierająca, przeznaczona do bezpośredniego karmienia zwierząt, w postaci mieszanek paszowych pełnoporcjowych lub uzupełniających;

g) „Mieszanka paszowa pełnoporcjowa”: mieszanka paszowa, która z uwagi na swój skład jest wystarczająca do zaspokojenia dziennego zapotrzebowania;

h) „Mieszanka paszowa uzupełniająca”: mieszanka paszowa z dodatkiem przynajmniej jednego materiału paszowego o wysokiej zawartości pewnych substancji, która jednak, z uwagi na swój skład, jest wystarczająca do zaspokojenia dziennego zapotrzebowania jedynie w połączeniu z innymi paszami;

i) „Mieszanka paszowa mineralna”: mieszanka paszowa uzupełniająca, zawierająca co najmniej 40 % popiołu surowego;

j) „Preparat mlekozastępczy”: mieszanka paszowa, podawana w formie suchej lub po rozpuszczeniu w określonej ilości płynu, stosowana do karmienia młodych zwierząt jako dodatek do mleka przejściowego lub w jego zastępstwie, albo do karmienia cieląt, jagniąt lub koźląt przeznaczonych do uboju;

k) „Nośnik”: substancja stosowana do rozpuszczania, rozcieńczania, dyspergowania lub innej fizycznej modyfikacji dodatku paszowego w celu ułatwienia posługiwania się nim, zastosowania lub wykorzystania, niezmieniająca ich funkcji technologicznej i niewywołująca jakichkolwiek skutków technologicznych;

l) „Szczególne potrzeby żywieniowe”: specyficzne potrzeby żywieniowe zwierząt, u których procesy wchłaniania, przyswajania lub metabolizmu są lub mogą być tymczasowo lub nieodwracalnie zakłócone, w związku z czym zwierzęta te mogą odnieść korzyść z przyjęcia pasz odpowiednich dla ich stanu;

m) „Pasze przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych”: pasze, które są w stanie zaspokoić szczególne potrzeby żywieniowe dzięki ich specjalnemu składowi lub metodzie wytwarzania, które wyraźnie odróżniają je od zwykłych pasz. Pasze przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych nie obejmują pasz leczniczych w rozumieniu dyrektywy 90/167/EWG;

n) „Minimalny okres przechowywania”: okres trwający do daty, do której, przy właściwych warunkach przechowywania, producent gwarantuje, że pasze zachowują przynajmniej swoje cechy szczególne;

o) „Partia”: jednostka produkcyjna wytworzona w jednym zakładzie z wykorzystaniem jednolitych parametrów produkcyjnych, lub pewna ilość takich jednostek w przypadku, gdy są one produkowane w sposób ciągły i przechowywane razem. Składa się na nią możliwa do zidentyfikowania ilość paszy i określa się ją jako mającą wspólne cechy, takie jak pochodzenie, odmiana, rodzaj opakowania, pakujący, wysyłający lub etykietowanie;

p) „Etykietowanie”: określanie danej paszy za pomocą wszelkiego rodzaju wyrazów, danych szczegółowych, znaków towarowych, nazw marek, ilustracji lub symboli, poprzez umieszczenie tych informacji na wszelkiego rodzaju środkach przekazu, takich jak opakowanie, pojemnik, ogłoszenie, etykieta, dokument, pierścień, obwódka lub Internet, odnoszących się do przedmiotowej paszy lub jej towarzyszących;

q) „Etykieta”: dowolna etykietka, marka, oznakowanie, ilustracja lub inny opis, zapisana, wydrukowana, utworzona za pomocą szablonu, oznakowana, wytłoczona, odciśnięta na pojemniku paszy lub do niego przymocowana;

r) „Prezentacja”: kształt, wygląd lub opakowanie oraz materiały opakowaniowe zastosowane do paszy, jak również sposób, w jaki są one zorganizowane oraz otoczenie, w jakim są pokazywane.

Rozdział 2 Wymagania ogólne

Artykuł 4 Wymogi w zakresie bezpieczeństwa i wprowadzania do obrotu

1. Do celów niniejszego rozporządzenia art. 15 i 16 rozporządzenia 178/2002 oraz art. 4 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 stosuje się, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, w odniesieniu do pasz dla zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności.

2. Pasze mogą być wprowadzone na rynek i stosowane wyłącznie w przypadku, gdy:

a) są w dobrym, niezmienionym stanie, przydatne do określonego celu i o właściwej jakości handlowej;

b) nie wywierają bezpośredniego negatywnego wpływu na środowisko lub dobrostan zwierząt;

c) są etykietowane, zapakowane i prezentowane zgodnie z przepisami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, w dyrektywie 90/167/EWG oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003, w zależności od wymogów.

3. Pasze spełniają przepisy techniczne dotyczące zanieczyszczeń i innych wskaźników chemicznych, o których mowa w załączniku I.

Artykuł 5 Odpowiedzialność i obowiązki przedsiębiorstw paszowych

1. Do celów niniejszego rozporządzenia art. 17, 18 i 20 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 stosuje się, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, w odniesieniu do pasz dla zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności.

2. Wytwórcy pasz udostępniają organom odpowiedzialnym za prowadzenie kontroli urzędowych wszelkie informacje dotyczące składu lub deklarowanych właściwości pasz, które wprowadzają na rynek, co umożliwia zweryfikowanie dokładności informacji przekazanych za pośrednictwem etykietowania.

Artykuł 6 Zakaz

1. Pasze nie zawierają ani nie składają się z materiałów, których wprowadzanie na rynek lub stosowanie w żywieniu zwierząt jest zakazane.

2. Uwzględniając w szczególności dowody naukowe, postęp technologiczny, zawiadomienia w ramach systemu wczesnego ostrzegania w odniesieniu do żywności i pasz lub wyniki kontroli urzędowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004, Komisja przyjmuje wykaz materiałów, których wprowadzanie na rynek lub stosowanie w żywieniu zwierząt jest zakazane.

Środki te, które mają na celu wprowadzenie zmian do innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 29 ust. 4.

Rozdział 3 Wprowadzanie na rynek szczególnych rodzajów pasz

Artykuł 7 Cechy charakterystyczne rodzajów pasz

Zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 2 Komisja może przyjąć wytyczne wyjaśniające różnice pomiędzy materiałami paszowymi, dodatkami paszowymi i lekami weterynaryjnymi.

Artykuł 8 Zawartość dodatków paszowych w mieszankach paszowych uzupełniających

Bez uszczerbku dla warunków stosowania, przewidzianych w rozporządzeniu zatwierdzającym odpowiedni dodatek paszowy, mieszanki paszowe uzupełniające nie zawierają dodatków paszowych dodanych w ilościach przekraczających 100-krotnie odpowiednią ustaloną maksymalną zawartość w mieszankach paszowych pełnoporcjowych lub pięciokrotnie w przypadku kokcydiostatyków i histomonostatyków.

Artykuł 9 Wprowadzanie do obrotu pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych

Pasze przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych mogą być wprowadzane do obrotu jako takie jedynie w przypadku, gdy są zgodne z podstawowymi właściwościami odżywczymi w odniesieniu do odpowiednich szczególnych potrzeb żywieniowych, reprezentujących planowane zastosowanie, zatwierdzone i uwzględnione w wykazie ustanowionym zgodnie z art. 10.

Artykuł 10 Wydawanie zezwoleń dla planowanych zastosowań

1. Zezwolenia dla planowanych zastosowań mogą być wydane na wniosek osoby mającej siedzibę we Wspólnocie lub na żądanie państwa członkowskiego. Taki wniosek lub żądanie są przedkładane Komisji.

2. Wnioskodawca zestawia dokumentację wykazującą, że określona pasza zaspokaja szczególne planowane potrzeby żywieniowe oraz że nie wywiera ona negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, zdrowie ludzi, środowisko i dobrostan zwierząt.

3. Komisja przekazuje dokumentację dołączoną do wniosku państwom członkowskim.

4. Jeżeli w oparciu o dostępne informacje naukowe i techniczne Komisja ma podstawy przypuszczać, że zastosowanie określonych pasz może nie zaspokajać szczególnych planowanych potrzeb żywieniowych, lub że może wywierać negatywny wpływ na zdrowie zwierząt, zdrowie ludzi, środowisko i dobrostan zwierząt, Komisja przekazuje wniosek o ocenę wraz z dokumentacją Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (Urzędowi) w terminie trzech miesięcy. Urząd wydaje opinię w terminie sześciu miesięcy od otrzymania wniosku. Wspomniany termin ulega przedłużeniu w każdym przypadku, gdy Urząd zwraca się do wnioskodawcy o informacje uzupełniające.

5. W terminie sześciu miesięcy od przekazania dokumentacji państwom członkowskim lub, w stosownych przypadkach, wpłynięcia opinii Urzędu, Komisja przyjmuje rozporządzenie w celu, odpowiednio, wydania lub odrzucenia odpowiedniego zezwolenia oraz ustanowienia wykazu, określonego w art. 9.

Środki te, które mają na celu wprowadzenie zmian do innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 29 ust. 4.

6. O cofnięcie zatwierdzenia dla wymienionego w wykazie planowanego zastosowania może zwrócić się podmiot składający wniosek pierwotny lub państwo członkowskie. Wnioskowi towarzyszy dokumentacja zawierająca uzasadnienie cofnięcia. Komisja może również wszcząć procedurę cofnięcia w przypadkach, gdy dysponuje faktycznymi informacjami pozwalającymi na zestawienie odpowiedniej dokumentacji.

7. Komisja przekazuje dokumentację państwom członkowskim oraz podmiotowi składającemu wniosek pierwotny, aby umożliwić im przedstawienie uwag. Procedura określona w ust. 4 i 5 jest stosowana z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

Rozdział 4 Etykietowanie, prezentacja i pakowanie

Artykuł 11 Zasady ogólne

1. Etykietowanie i prezentacja pasz nie wprowadzają użytkownika w błąd

a) co do planowanego zastosowania lub cech pasz, w szczególności ich charakteru, metody wytwarzania lub produkcji, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, gatunków lub kategorii zwierząt, dla których jest przeznaczona;

b) przez przypisywanie paszom skutków lub cech, których one nie posiadają, lub przez sugerowanie, że posiadają one specyficzne cechy, gdy w rzeczywistości cechy takie posiadają wszystkie podobne pasze.

c) co do zgodności etykietowania z katalogiem wspólnotowym oraz kodeksami wspólnotowymi, określonymi w art. 25 i 26.

2. Materiałom paszowym lub mieszankom paszowym, wprowadzanym do obrotu luzem lub w niezamkniętych szczelnie opakowaniach lub pojemnikach zgodnie z art. 23 ust. 2, towarzyszy dokument zawierający wszelkie dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

3. W przypadku, gdy pasze są oferowane z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość, o których mowa w art. 2 dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[24], dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu wymagane przez niniejsze rozporządzenie figurują w materiałach towarzyszących sprzedaży wysyłkowej.

4. Dodatkowe ogólne przepisy dotyczące etykietowania zostały określone w załączniku II.

5. Tolerancje w odniesieniu do rozbieżności pomiędzy podanymi na etykiecie wartościami dotyczącymi składu danego materiału paszowego lub mieszanki paszowej, a wartościami szczegółowo zbadanymi w ramach kontroli urzędowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004, są wyszczególnione w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12 Odpowiedzialność

1. Wytwórca pasz jest odpowiedzialny za dane szczegółowe podlegające etykietowaniu i zapewnia ich obecność oraz dokładność merytoryczną.

2. W przypadku, gdy pasze są wprowadzane do obrotu wraz z nazwiskiem lub nazwą firmy podmiotu działającego na rynku pasz innego niż wytwórca, wspomniany podmiot działający na rynku pasz jest odpowiedzialny za dane szczegółowe podlegające etykietowaniu.

3. W zakresie, w jakim ich działalność wpływa na etykietowanie w obrębie przedsiębiorstwa będącego pod ich kontrolą, podmioty działające na rynku pasz zapewniają, że informacje przekazane za pośrednictwem dowolnego środka przekazu spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia.

4. Podmioty działające na rynku pasz, odpowiedzialne za działalność w zakresie sprzedaży detalicznej lub dystrybucji, która nie wpływa na etykietowanie, postępują z należytą ostrożnością, aby pomóc w zapewnieniu zgodności z wymogami dotyczącymi etykietowania, w szczególności poprzez niedostarczanie pasz, o których wiedzą lub co do których powinny domniemywać, w oparciu o informacje będące do ich dyspozycji, jak również profesjonalne doświadczenia, że nie spełniają tych wymogów.

5. W obrębie przedsiębiorstwa będącego pod ich kontrolą podmioty działające na rynku pasz zapewniają, że dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu mogą być przekazane na całej długości łańcucha żywnościowego, aby zapewnić przekazanie informacji użytkownikowi końcowemu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 13 Oświadczenia

1. Etykietowanie oraz prezentacja pasz mogą wskazywać w szczególności na obecność lub brak w paszy danej substancji, na szczególne cechy lub proces żywieniowy albo na szczególną funkcję związaną z którymkolwiek z wymienionych aspektów, o ile spełnione są następujące warunki:

a) oświadczenie jest obiektywne, możliwe do zweryfikowania przez właściwy organ i zrozumiałe dla użytkownika paszy, oraz

b) osoba odpowiedzialna za etykietowanie dostarcza na wniosek właściwego organu naukowe potwierdzenie prawdziwości oświadczenia, za pośrednictwem publicznie dostępnych dowodów naukowych, lub przy użyciu udokumentowanych badań przeprowadzonych przez przedsiębiorstwo. Naukowe potwierdzenie jest dostępne w czasie, gdy pasze są wprowadzane na rynek.

2. Bez uszczerbku dla ust. 1 oświadczenia dotyczące optymalizacji żywienia oraz wsparcia lub ochrony warunków fizjologicznych są dopuszczalne, jeżeli nie są oparte o działanie farmakologiczne lub immunologiczne.

3. Etykietowanie lub prezentacja pasz nie stanowią oświadczenia, zgodnie z którym

a) zapobiegną one, wyleczą lub będą w stanie wyleczyć chorobę, albo

b) posiadają one szczególne przeznaczenia i cechy żywieniowe inne niż te przewidziane w wykazie określonym w art. 9.

Artykuł 14 Prezentacja danych szczegółowych podlegających obowiązkowemu etykietowaniu

1. Dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu są podawane w całości w widocznym miejscu na opakowaniu, pojemniku lub na etykiecie do nich przymocowanej, w widoczny, wyraźnie czytelny i nieusuwalny sposób, przynajmniej w języku lub jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym pasze są wprowadzane na rynek.

2. Dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu są łatwe do zidentyfikowania i nie przesłaniają ich żadne inne informacje. Są one eksponowane przy użyciu koloru, czcionki i w rozmiarze, które nie przesłaniają ani nie podkreślają żadnej części informacji, chyba że takie zróżnicowania ma na celu zwrócenie uwagi na informacje ostrzegawcze.

3. Specyfikacje odnoszące się do wymogów określonych w ust. 1 i 2 mogą zostać uwzględnione w kodeksach wspólnotowych, o których mowa w art. 26.

Artykuł 15 Ogólne wymogi dotyczące obowiązkowego etykietowania

Materiały paszowe lub mieszanki paszowe nie są wprowadzane na rynek, o ile następujące dane szczegółowe nie są wskazane za pośrednictwem etykietowania:

a) rodzaj paszy: „materiał paszowy”, „mieszanka paszowa pełnoporcjowa” lub „mieszanka paszowa uzupełniająca”, stosownie do potrzeb;

w przypadku „mieszanek paszowych uzupełniających” w stosownych przypadkach mogą być użyte następujące oznaczenia: „mieszanka mineralna”, „pasza pełna mlekozastępcza” lub „uzupełniająca pasza mlekozastępcza”;

w przypadku zwierząt innych niż koty i psy „mieszanka paszowa pełnoporcjowa” lub „mieszanka paszowa uzupełniająca” mogą być zastąpione oznaczeniem „mieszanka paszowa”;

b) nazwisko lub nazwa firmy i adres podmiotu działającego na rynku pasz odpowiedzialnego za dane szczegółowe podlegające etykietowaniu;

c) jeżeli jest dostępny, numer identyfikacyjny zakładu, przyznany zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 lub z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 183/2005. W przypadku, gdy wytwórca posiada kilka numerów, korzysta on z numeru otrzymanego na mocy rozporządzenia 183/2005;

d) numer referencyjny partii;

e) ilość netto wyrażona w jednostkach masy w przypadku produktów stałych oraz w jednostkach masy lub objętości w przypadku produktów płynnych;

f) wykaz dodatków paszowych, poprzedzony nazwą oraz zawartością zgodnie z rozdziałem I załącznika V lub VI, w zależności od wymogów, i bez uszczerbku dla przepisów dotyczących etykietowania, określonych w rozporządzeniu zatwierdzającym odpowiedni dodatek paszowy.

g) zawartość wilgoci zgodnie z pkt 6 załącznika I.

Artykuł 16 Szczegółowe wymogi dotyczące obowiązkowego etykietowania w odniesieniu do materiałów paszowych

1. Oprócz wymogów przewidzianych w art. 15, etykietowanie materiałów paszowych obejmuje również nazwę materiału paszowego, której towarzyszy obowiązkowe zgłoszenie odpowiadające odnośnej kategorii, o której mowa w załączniku IV.

2. Dane szczegółowe, określone w ust. 1, mogą być zastąpione danymi szczegółowymi zapisanymi w katalogu wspólnotowym, o którym mowa w art. 25.

3. W przypadku, gdy stosowana nazwa materiału paszowego odpowiada jednej z nazw zamieszczonych w katalogu wspólnotowym, o którym mowa w art. 25, natomiast osoba odpowiedzialna za etykietowanie nie stosuje się do jego przepisów, jest to w sposób wyraźny oznaczone na etykiecie.

Artykuł 17 Szczegółowe wymogi dotyczące obowiązkowego etykietowania w odniesieniu do mieszanek paszowych

1. Oprócz wymogów przewidzianych w art. 15, etykietowanie mieszanek paszowych obejmuje również, co następuje:

a) gatunek lub kategoria zwierząt, dla których przeznaczona jest dana mieszanka paszowa;

b) instrukcje prawidłowego stosowania określające cel, do jakiego pasza jest przeznaczona;

c) w przypadku, gdy wytwórca nie jest osobą odpowiedzialną za dane szczegółowe podlegające etykietowaniu, należy zapewnić, co następuje:

- imię i nazwisko lub nazwa oraz adres producenta; albo

- numer identyfikacyjny przyznany zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 183/2005; w przypadku, gdy taki numer identyfikacyjny nie jest dostępny, numer rejestracyjny przypisany na wniosek producenta zgodnie z formatem określonym w rozdziale II załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 183/2005;

d) wskazanie minimalnego okresu przechowywania zgodnie z następującymi wymogami:

- „wykorzystać przed..”., a następnie data wskazująca określony dzień w przypadku pasz łatwo psujących się w wyników działania procesów rozkładu;

- „najlepiej wykorzystać przed…”., a następnie data wskazująca określony dzień w przypadku pozostałych pasz.

W przypadku, gdy data wytworzenia jest podana na etykiecie, data może być wskazana również w następującej postaci: „... (okres wyrażony w dniach lub miesiącach) od daty wytworzenia”;

e) wykaz materiałów paszowych, z których składa się pasza, opatrzony nagłówkiem „skład” i podający nazwę każdego materiału paszowego oraz wyszczególniający wspomniane materiały paszowe w porządku malejącym ze względu na masę; przedmiotowy wykaz może obejmować odsetek wagowy.

f) obowiązkowe zgłoszenia przewidziane w rozdziale II załącznika V lub VI, w zależności od wymogów.

2. W odniesieniu do wykazu przewidzianego w ust. 1 lit. e) zastosowanie mają następujące wymogi:

a) nazwa i odsetek wagowy materiału paszowego są podane, jeżeli ich obecność jest oznaczona lub podkreślona na etykiecie za pomocą słów, ilustracji lub symboli graficznych;

b) w przypadku, gdy odsetki wagowe materiałów paszowych dodanych do mieszanek paszowych dla zwierząt wykorzystywanych do produkcji żywności nie są podane na etykiecie, wytwórca udostępnia na żądanie informacje dotyczące danych o składzie ilościowym w zakresie +/– 15 % wartości stosownie do formy użytkowej paszy, chyba że uważa te informacje za szczególnie chronione z handlowego punktu widzenia oraz że ich ujawnienie mogłoby naruszyć jego prawa własności intelektualnej;

c) w przypadku mieszanek paszowych przeznaczonych dla zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności wskazanie szczególnej nazwy materiału paszowego może być zastąpione nazwą kategorii, do której należy dany materiał paszowy.

3. Dla osiągnięcia celów ust. 2 lit. c) Komisja ustanawia wykaz kategorii materiałów paszowych, które mogą być określone zamiast poszczególnych materiałów paszowych w ramach etykietowania pasz dla zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności.

Środki te, które mają na celu wprowadzenie zmian do innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 29 ust. 4.

Artykuł 18 Dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania w odniesieniu do pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych

Oprócz ogólnych wymogów dotyczących obowiązkowego etykietowania określonych w art. 15 i 16 lub w art. 17, w zależności od wymogów, etykietowanie pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych obejmuje również:

a) wyrażenie określające paszę jako „dietetyczną”, zastrzeżone wyłącznie dla pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych, obok oznaczenia paszy zgodnie z art. 15 lit. a);

b) dane szczegółowe zalecane w odniesieniu do odpowiedniego planowanego zastosowania w kolumnach 1, 2, 3, 4, 5 i 6 wykazu określonego w art. 9;

c) wskazanie, że przed zastosowaniem paszy lub przed przedłużeniem okresu stosowania należy zasięgnąć opinii specjalisty ds. żywienia.

Artykuł 19 Dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania w odniesieniu do karmy dla zwierząt domowych

Na etykiecie karmy dla zwierząt domowych należy podać bezpłatny numer telefonu, aby umożliwić klientom uzyskanie informacji wykraczających poza obowiązkowe dane szczegółowe dotyczących:

a) dodatków paszowych dodanych do karmy dla zwierząt domowych, oraz

b) dodanych materiałów paszowych, oznaczonych według kategorii zgodnie z art. 17 ust. 2 lit. c).

Artykuł 20 Dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania w odniesieniu do skażonej paszy

1. Oprócz wymogów określonych w art. 15, 16, 17 i 18, pasza zawierająca niepożądane substancje w ilościach przekraczających poziom dozwolony na mocy dyrektywy 2002/32/WE jest etykietowana jako „pasza zawierająca nadmierny(-e) poziom(-y) ... (oznaczenie niepożądanej(-ych) substancji zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2002/32/WE), przeznaczona wyłącznie dla zatwierdzonych zakładów detoksykacyjnych”. Zatwierdzanie wspomnianych zakładów dokonywane jest w oparciu o art. 10 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (WE) nr 183/2005.

2. W przypadku, gdy skażenie ma zostać zmniejszone lub wyeliminowane za pomocą czyszczenia, skażona pasza jest dodatkowo etykietowana jako: „pasza zawierająca nadmierny(-e) poziom(-y) ... (oznaczenie niepożądanej(-ych) substancji zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2002/32/WE), do zastosowania w charakterze paszy wyłącznie po odpowiednim oczyszczeniu”.

Artykuł 21 Odstępstwa

1. Dane szczegółowe, określone w art. 15 lit. c), d) i e) oraz w art. 16 ust. 2 nie są wymagane w sytuacji, gdy przed każdą transakcją nabywca oświadczył na piśmie, że nie wymaga wspomnianych informacji. Transakcja może obejmować pewną liczbę przesyłek.

2. Na paszach paczkowanych dane szczegółowe określone w art. 15 lit. c), d) i e) oraz art. 17 ust. 1 lit. c), d) i e) mogą być podane na opakowaniu poza miejscem przytwierdzenia etykiety zgodnie z art. 14 ust. 1. W takich przypadkach wskazane jest miejsce, gdzie figurują wspomniane dane szczegółowe.

3. Bez uszczerbku dla załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 183/2005, dane szczegółowe określone w art. 15 lit. c), d) i e) oraz art. 16 ust. 2 niniejszego rozporządzenia nie są obowiązkowe w odniesieniu do materiałów paszowych, które nie zawierają dodatków paszowych, z wyjątkiem środków konserwujących lub dodatków do kiszonki, i które są produkowane i dostarczane przez podmiot działający na rynku pasz zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 użytkownikowi pasz w ramach produkcji pierwotnej do zastosowania w obrębie jego własnego gospodarstwa.

4. Obowiązkowe zgłoszenia, określone w art. 17 ust. 1 lit. f), nie są wymagane w odniesieniu do mieszanek pełnych ziaren zbóż.

5. W przypadku mieszanek paszowych, składających się z nie więcej niż trzech materiałów paszowych, dane szczegółowe określone w art. 17 ust. 1 lit. a) i b) nie są wymagane, o ile zastosowane materiały paszowe figurują w sposób wyraźny w opisie.

6. W odniesieniu do ilości nieprzekraczających 20 kg materiałów paszowych lub mieszanek paszowych przeznaczonych dla użytkownika końcowego i sprzedawanych luzem, dane szczegółowe określone w art. 15, 16 i 17 mogą być przedstawione nabywcy za pośrednictwem odpowiedniego zawiadomienia w punkcie sprzedaży. W takim przypadku dane szczegółowe określone w art. 15 lit. a) i art. 16 ust. 1 lub art. 17 ust. 1 lit. a) i b), stosownie do potrzeb, są drukowane dla klienta najpóźniej w momencie wydawania faktury.

7. W odniesieniu do ilości karmy dla zwierząt domowych nieprzekraczających dziennego zapotrzebowania odpowiedniego gatunku zwierzęcia, sprzedawanej w opakowaniach zawierających pewną liczbę pojemników, dane szczegółowe określone w art. 15 lit. b), c) i f) oraz art. 17 ust. 1 lit. c), e) i f) mogą być podane wyłącznie na opakowaniu, zamiast na każdym z pojemników.

8. W drodze odstępstwa od przepisów niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie mogą stosować przepisy krajowe w odniesieniu do pasz przeznaczonych dla zwierząt utrzymywanych do celów naukowych lub eksperymentalnych, pod warunkiem, że ich etykieta wyraźnie określa takie przeznaczenie. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o wspomnianych przepisach.

Artykuł 22 Etykietowanie dobrowolne

1. Oprócz wymogów dotyczących obowiązkowego etykietowania, etykietowanie mieszanek paszowych może również obejmować dane szczegółowe podlegające dobrowolnemu etykietowaniu, pod warunkiem, że przestrzegane są zasady ogólne określone w art. 11.

2. Dodatkowe etykietowanie dobrowolne może obejmować jedynie następujące dane szczegółowe:

a) fakultatywne zgłoszenia określone w załącznikach V i VI;

b) kraj produkcji lub wytwarzania;

c) opis lub nazwa handlowa produktu;

d) oznaczenie stanu fizycznego paszy lub szczególnego przetwarzania, jakiemu została poddana;

e) zawartość wilgoci;

f) data wytwarzania;

g) specjalne warunki przechowywania;

h) cena produktu.

3. Komisja może zmienić wykaz danych szczegółowych określonych w ust. 2.

Środki te, które mają na celu wprowadzenie zmian do innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 29 ust. 4.

Artykuł 23 Pakowanie

1. Pasze mogą być wprowadzane na rynek wyłącznie w szczelnie zamkniętych opakowaniach lub pojemnikach. Opakowania lub pojemniki są szczelnie zamknięte w taki sposób, że w przypadku otwarcia opakowania lub pojemnika, uszczelnienie zostaje uszkodzone i nie może być użyte ponownie.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 następujące pasze mogą być wprowadzane na rynek luzem lub w niezamkniętych szczelnie opakowaniach lub pojemnikach:

a) materiałów paszowych;

b) mieszanki paszowe otrzymywane wyłącznie w drodze mieszania ziaren lub całych owoców;

c) dostawy między producentami mieszanek paszowych;

d) dostawy mieszanek paszowych bezpośrednio do użytkownika pasz;

e) dostawy od producentów mieszanek paszowych do firm pakujących;

f) ilości mieszanek paszowych nieprzekraczające 50 kilogramów masy, które są przeznaczone dla użytkownika końcowego i są pobierane bezpośrednio ze szczelnie zamkniętego opakowania lub pojemnika;

g) bloki lub lizawki.

Artykuł 24 Zmiana opakowania

1. W przypadku, gdy partia paszy zostaje podzielona, dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu, przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, wraz z odniesieniem do partii początkowej są powtórzone na opakowaniu, pojemniku lub w dokumencie towarzyszącym w przypadku każdego podziału partii.

2. W przypadku, gdy skład paszy został zmodyfikowany po wprowadzeniu jej na rynek, dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu są odpowiednio dostosowywane w ramach odpowiedzialności podmiotu działającego na rynku pasz odpowiedzialnego za modyfikację paszy.

Rozdział 5 Wspólnotowy katalog materiałów paszowych oraz wspólnotowe kodeksy dobrej praktyki etykietowania

Artykuł 25 Wspólnotowy katalog materiałów paszowych

1. Jako narzędzie usprawniające etykietowanie materiałów paszowych, utworzony zostaje wspólnotowy katalog materiałów paszowych (zwany dalej „katalogiem”). W odniesieniu do każdego wyszczególnionego materiału paszowego obejmuje on:

a) nazwę;

b) numer identyfikacyjny;

c) opis materiału paszowego włącznie z informacjami dotyczącymi procesu wytwarzania, w stosownych przypadkach;

d) specjalne dane szczegółowe dotyczące składu odżywczego, które są uwzględnione w ramach etykietowania zgodnie z art. 16 ust. 2;

e) glosariusz zawierający definicje różnych wymienionych procesów i wyrażeń technicznych.

2. Pierwsze wpisy do katalogu to te wymienione w części B załącznika do dyrektywy 96/25/WE oraz w załączniku do dyrektywy 82/471/EWG zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 2.

3. Procedura określona w art. 27 jest stosowana w odniesieniu do zmian w katalogu.

4. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się bez uszczerbku dla wymogów w zakresie bezpieczeństwa określonych w art. 4 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 26 Wspólnotowe kodeksy dobrej praktyki etykietowania

1. Komisja popiera opracowanie dwóch wspólnotowych kodeksów dobrej praktyki etykietowania (zwanych dalej „kodeksami”), jednego w odniesieniu do karmy dla zwierząt domowych, a drugiego w odniesieniu do pasz dla zwierząt wykorzystywanych do produkcji żywności. Odnoszą się one do zakresu etykietowania dobrowolnego, przewidzianego w art. 22, i wspierają poprawę adekwatności etykietowania.

2. Procedura określona w art. 27 jest stosowana w odniesieniu do utworzenia oraz do wszelkich zmian poczynionych w kodeksach.

Artykuł 27 Utworzenie katalogu i kodeksów

1. W przypadku tworzenia katalogu i kodeksów, są one właściwie opracowywane i zmieniane przez wszelkich odpowiednich przedstawicieli europejskich sektorów przedsiębiorstw paszowych:

a) w konsultacji z innymi zainteresowanymi stronami, takimi jak użytkownicy pasz;

b) we współpracy z właściwymi organami państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, z Urzędem;

c) przy uwzględnieniu odpowiednich doświadczeń wynikających z opinii wydanych przez Urząd oraz rozwoju wiedzy naukowej i technicznej.

2. Komisja zatwierdza katalog, projekty kodeksów oraz projekty zmian do nich zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 2, o ile spełnione są następujące warunki:

a) zostały one opracowane zgodnie z ust. 1;

b) ich treść można wykorzystać na całym obszarze Wspólnoty w odniesieniu do sektorów, do których się odnoszą; oraz

c) są odpowiednie, aby osiągnąć odpowiednie cele.

3. Komisja publikuje tytuły i odniesienia do katalogu i kodeksów w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Rozdział 6 Przepisy ogólne i końcowe

Artykuł 28 Zmiany w załącznikach oraz środki wykonawcze

1. Komisja może zmienić załączniki I–VI w celu ich dostosowania w świetle rozwoju naukowego i technicznego.

Środki te, które mają na celu wprowadzenie zmian do innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 29 ust. 4.

2. Środki wykonawcze niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia mogą być przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 3.

Artykuł 29 Procedura komitetowa

1. Komisja jest wspomagana przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, powołany na mocy art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, zwany dalej „Komitetem”.

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

3. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

4. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5a ust. 1–4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Artykuł 30 Zmiana w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003

W art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 wprowadza się następujące zmiany:

(1) W ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) Litera d) otrzymuje następujące brzmienie:

„d) w stosownym przypadku, numer identyfikacyjny zakładu wytwarzającego lub wprowadzającego na rynek dodatek paszowy lub premiks na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady*;

* Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 1”.;

b) Dodaje się następujący akapit:

„W przypadku premiksów, lit. b), d), e) i g) nie mają zastosowania do wprowadzonych dodatków paszowych”.

(2) Ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Oprócz informacji określonych w ust. 1, opakowanie lub pojemnik dodatku należącego do grupy funkcjonalnej określonej w załączniku III, lub premiksu zawierającego dodatek należący do grupy funkcjonalnej określonej w załączniku III, muszą być opatrzone informacjami, wskazanymi w tym załączniku, w widoczny, wyraźnie czytelny i nieusuwalny sposób”.

(3) Ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„4. W przypadku premiksów, na etykiecie figuruje wyraz „PREMIKS” (wielkimi literami), jak również wskazane są nośniki, w przypadku materiałów paszowych, zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr .../... Parlamentu Europejskiego i Rady [w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz]*.

* Dz.U. L ... z …, s. …”.

Artykuł 31 Uchylenie

Uchyla się dyrektywy 79/373/EWG, 80/511/EWG, 82/471/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE oraz 96/25/WE.

Odniesienia do uchylonych dyrektyw rozumiane są jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku VII.

Artykuł 32 Kary

Państwa członkowskie ustanawiają reguły dotyczące kar finansowych stosowanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia, że są one wykonywane. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję najpóźniej do [data złożenia wniosku], a o wszystkich późniejszych ich zmianach niezwłocznie.

Artykuł 33 Środki przejściowe

Środki przejściowe przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 3.

Artykuł 34 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie [dwudziestego dnia] po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie stosuje się po upływie dwunastu miesięcy od daty jego opublikowania.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

PRZEPISY TECHNICZNE W ZAKRESIE

ZANIECZYSZCZEŃ, PREPARATU MLEKOZASTĘPCZEGO, MATERIAłÓW PASZOWYCH DO CELÓW WIąZANIA I DENATUROWANIA, POZIOMU POPIOłU I WILGOTNOśCI OKREśLONE W ART. 4

1. Materiały paszowe muszą być, zgodnie z dobrymi praktykami wytwarzania ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 183/2005, wolne od zanieczyszczeń chemicznych wynikających z ich procesu wytwórczego i pomocy przetwórczych, o ile w katalogu określonym w art. 25 nie została ustalona szczególna maksymalna zawartość.

2. Czystość botaniczna materiałów paszowych nie może być mniejsza niż 95 %, o ile w katalogu określonym w art. 25 nie ustanowiono innego poziomu czystości. Zanieczyszczenia botaniczne obejmują zanieczyszczenia roślinne nie wywierające negatywnego wpływu na zwierzęta, np. słomę oraz nasiona innych gatunków uprawnych lub chwastów. Ilość zanieczyszczeń botanicznych, takich jak pozostałości innych nasion oleistych lub owoców oleistych pochodzące z uprzedniego procesu wytwórczego, nie przekracza 0,5 % dla każdego rodzaju nasiona lub owocu oleistego.

3. Poziom żelaza w paszach mlekozastępczych dla cieląt żywej wagi mniejszej niż lub równej 70 kilogramów musi wynosić co najmniej 30 miligramów na kilogram mieszanki paszowej pełnoporcjowej przy zawartości wilgoci wynoszącej 12 %.

4. W przypadku, gdy materiały paszowe są stosowane do denaturowania lub wiązania innych materiałów paszowych, produkt może być w dalszym uznawany za materiał paszowy. Nazwa, charakter i ilość materiału paszowego zastosowanego do wiązania lub denaturowania muszą być etykietowane. W przypadku, gdy materiał paszowy jest związany przy pomocy innego materiału paszowego, udział procentowy tego ostatniego nie przekracza 3 % łącznej masy.

5. Poziom popiołu nierozpuszczalnego w kwasie solnym nie przekracza 2,2 % suchej masy. Poziom 2,2 % może jednak zostać przekroczony w przypadku

- materiałów paszowych;

- mieszanek paszowych zawierających zatwierdzone mineralne środki wiążące;

- mineralnych mieszanek paszowych;

- mieszanek paszowych zawierających ponad 50 % produktów ubocznych ryżu lub buraka cukrowego;

- mieszanek paszowych przeznaczonych dla ryb hodowlanych, o zawartości mączki rybnej przekraczającej 15 %,

pod warunkiem, że poziom jest zadeklarowany na etykiecie.

6. W przypadku, gdy żaden inny poziom nie został ustanowiony w załączniku III lub w katalogu określonym w art. 25, zawartość wilgoci w paszy musi być określona w przypadku, gdy przekracza ona:

- 5 % w przypadku pasz mineralnych nie zawierających substancji organicznych;

- 7 % w przypadku pasz mlekozastępczych oraz innych mieszanek paszowych o zawartości produktów mlecznych przekraczającej 40 %;

- 10 % w przypadku pasz mineralnych zawierających substancje organiczne;

- 14 % w przypadku pozostałych pasz.

ZAŁĄCZNIK II

OGÓLNE PRZEPISY W ZAKRESIE ETYKIETOWANIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 11 UST. 4

1. Zawartości lub poziomy podane albo te, które zostaną zadeklarowane, dotyczą masy paszy, o ile nie określono inaczej.

2. Wykaz dodatków jest poprzedzony nagłówkiem „dodatki na kg”

3. Daty w postaci liczbowej podaje się w następującej kolejności: dzień, miesiąc i rok, o ile na etykiecie nie określono inaczej.

4. Równoznaczne wyrażenia w niektórych językach;

a) W języku niemieckim oznaczenie „Futtermittel-Ausgangserzeugnis” może być zastąpione przez „Einzelfuttermittel”, w języku greckim „πρώτη ύλη ζωοτροφών” może być zastąpione przez „απλή ζωοτροφή”, a w języku włoskim „materie prime per alimenti degli animali” może być zastąpione przez „mangime semplice”;

b) Przy oznaczaniu pasz dla zwierząt domowych dopuszcza się następujące wyrażenia: w języku niderlandzkim „samengesteld voeder”; w języku angielskim „pet food”; w języku węgierskim „állateledel”; w języku włoskim „alimento”; w języku polskim „karma”; w języku słoweńskim „hrane za hišne živali”; w języku hiszpańskim „alimento”.

5. Instrukcje prawidłowego stosowania mieszanek paszowych uzupełniających, zawierających dodatki przekraczające najwyższe dopuszczalne poziomy ustalone w odniesieniu do mieszanek paszowych pełnoporcjowych, określają maksymalną dzienną ilość w gramach lub kilogramach mieszanek paszowych uzupełniających na zwierzę.

6. Bez uszczerbku dla metod analitycznych, wyrażenie „białko surowe” może być zastąpione przez „białko”, „tłuszcze i oleje surowe” może być zastąpione przez „zawartość tłuszczu”, a „popiół surowy” może być zastąpione przez „pozostałość po spopieleniu” lub „materia nieorganiczna”.

ZAŁĄCZNIK III

TOLERANCJE W ODNIESIENIU DO ETYKIETOWANIA SKŁADU MATERIAŁÓW PASZOWYCH ORAZ MIESZANEK PASZOWYCH ZGODNIE Z ART. 11 UST. 5

1. Tolerancje określone w niniejszym załączniku obejmują odchylenia techniczne i analityczne. Z racji, iż tolerancje analityczne, obejmujące niepewności pomiaru i różnice proceduralne, są ustalane na szczeblu wspólnotowym, wartości określone w ust. 2 powinny być odpowiednio dostosowane w celu objęcia wyłącznie tolerancji technicznych.

2. W przypadku wykrycia, że skład materiału paszowego lub mieszanki paszowej odbiega od składu podanego na etykiecie w taki sposób, że obniża jego wartość, dopuszcza się następujące minimalne tolerancje:

a) w odniesieniu do białka surowego, cukrów, skrobi i inuliny;

- 3 jednostki dla zawartości deklarowanych na poziomie 30 % lub wyższym,

- 10 % zawartości deklarowanej dla zawartości deklarowanych na poziomie poniżej 30 %, lecz nie mniejszym niż 10 %,

- 1 jednostka dla zawartości deklarowanych na poziomie poniżej 10 %;

b) w odniesieniu do włókna surowego, olejów i tłuszczów surowych;

- 2,2 jednostki dla zawartości deklarowanych na poziomie 15 % lub wyższym,

- 15 % zawartości deklarowanej dla zawartości deklarowanych na poziomie poniżej 15 %, lecz nie mniejszym niż 5 %,

- 0,8 jednostki dla zawartości deklarowanych na poziomie poniżej 5 %;

c) w odniesieniu do wilgotności, popiołu surowego, popiołu nierozpuszczalnego w kwasie solnym i chlorków wyrażonych jako NaCl, całkowitego fosforu, sodu, węglanu wapnia, wapnia, magnezu, wskaźnika kwasowości i substancji nierozpuszczalnych w eterze naftowym:

- 1,5 jednostki dla zawartości (wartości) deklarowanych na poziomie 15 % (15) lub wyższym, odpowiednio,

- 10 % zawartości (wartości) deklarowanej dla zawartości (wartości) deklarowanych na poziomie poniżej 15 % (15), lecz nie mniejszym niż 2 % (2), odpowiednio;

- 0,2 jednostki dla zawartości (wartości) deklarowanych na poziomie poniżej 2 % (2), odpowiednio.

d) W odniesieniu do wartości energetycznej wynoszącej 5 % oraz w odniesieniu do wartości białkowej wynoszącej 10 %;

e) w odniesieniu do dodatków paszowych[25];

- 10 % w przypadku, gdy zawartość deklarowana wynosi 1000 jednostek lub więcej;

- 100 jednostek dla zawartości deklarowanych w ilości poniżej 1000 jednostek, ale nie mniej niż 500 jednostek;

- 20 % dla zawartości deklarowanej w ilości poniżej 500 jednostek, ale nie mniej niż 1 jednostka;

- 0,2 jednostki dla zawartości deklarowanych w ilości poniżej 1 jednostki, ale nie mniej niż 0,5 jednostki;

- 40 % dla zawartości deklarowanej w ilości poniżej 0,5 jednostki.

Powyższe tolerancje stosuje się również do najwyższych dopuszczalnych poziomów dodatków paszowych w mieszankach paszowych.

3. Dopóki ustalone najwyższe dopuszczalne poziomy dla dodatków paszowych nie są przekroczone, odchylenie od zawartości deklarowanej może sięgać potrójnej wartości tolerancji zgodnie z ust. 2.

4. W przypadku dodatków do żywności należących do grupy mikroorganizmów, dopuszczalny górny poziom odpowiada ustalonemu najwyższemu poziomowi.

ZAŁĄCZNIK IV

DANE SZCZEGÓŁOWE PODLEGAJĄCE OBOWIĄZKOWEMU ETYKIETOWANIU W ODNIESIENIU DO MATERIAŁÓW PASZOWYCH ZGODNIE Z ART. 16 UST. 1

Materiał paszowy, w którego skład wchodzą: | Zgłoszenie obowiązkowe |

1. | Pasze objętościowe i włókniste | Białko surowe, jeżeli > 10 % Włókno surowe |

2. | Ziarna zbóż |

3. | Produkty i produkty uboczne ziaren zbóż | Skrobia, jeżeli > 20 % Białko surowe, jeżeli > 10 % Oleje i tłuszcze surowe, jeżeli > 5 % Włókno surowe |

4. | Nasiona oleiste, owoce oleiste |

5. | Produkty i produkty uboczne nasion oleistych, owoców oleistych | Białko surowe, jeżeli > 10 % Oleje i tłuszcze surowe, jeżeli > 5 % Włókno surowe |

6. | Nasiona strączkowe |

7. | Produkty i produkty uboczne nasion strączkowych | Białko surowe, jeżeli > 10 % Włókno surowe |

8. | Bulwy, korzenie |

9. | Produkty i produkty uboczne bulw i korzeni | Skrobia Włókno surowe Popiół nierozpuszczalny w HCl, jeżeli > 3,5 % |

10. | Produkty i produkty uboczne pochodzące z obróbki buraka cukrowego | Włókno surowe, jeżeli > 15 % Cukier całkowity w przeliczeniu na sacharozę Popiół nierozpuszczalny w HCl, jeżeli > 3,5 % |

11. | Produkty i produkty uboczne pochodzące z obróbki trzciny cukrowej | Włókno surowe, jeżeli > 15 % Cukier całkowity w przeliczeniu na sacharozę |

12. | Pozostałe nasiona i owoce, ich produkty i produkty uboczne | Białko surowe Włókno surowe Oleje i tłuszcze surowe, jeżeli > 10 % |

13. | Pozostałe rośliny, ich produkty i produkty uboczne | Białko surowe, jeżeli > 10 % Włókno surowe |

14. | Przetwory mleczne i produkty uboczne | Białko surowe Wilgotność, jeżeli > 5 % Laktoza, jeżeli > 10 % |

15. | Produkty i produkty uboczne zwierząt lądowych | Białko surowe, jeżeli > 10 % Oleje i tłuszcze surowe, jeżeli > 5 % Wilgotność, jeżeli > 8 % |

16. | Ryby, inne zwierzęta morskie, ich produkty i produkty uboczne | Białko surowe, jeżeli > 10 % Tłuszcz surowy, jeżeli > 5 % Wilgotność, jeżeli > 8 % |

17. | Minerały | Wapń Sód Fosfor Inne istotne minerały |

18. | Różne | Białko surowe, jeżeli > 10 % Włókno surowe Oleje i tłuszcze surowe, jeżeli > 10 % Skrobia, jeżeli > 30 % Cukier całkowity w przeliczeniu na sacharozę, jeżeli > 10 % Popiół nierozpuszczalny w HCl, jeżeli > 3,5 % |

ZAŁĄCZNIK V

DANE SZCZEGÓŁOWE PODLEGAJĄCE ETYKIETOWANIU W ODNIESIENIU DO ZWIERZĄT WYKORZYSTYWANYCH DO PRODUKCJI ŻYWNOŚCI

Rozdział I: Dodatki paszowe określone w art. 15 lit. f) i art. 22 ust. 2

1. Następujące dodatki są wyszczególnione z podaniem ich nazwy, dodanej ilości, numeru identyfikacyjnego oraz odpowiedniej nazwy grupy funkcjonalnej, na przykład określonej w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003, lub kategorii w przypadku „kokcydiostatyków i histomonostatyków”:

a) dodatki w przypadku, gdy określona jest maksymalna zawartość,

b) dodatki należące do kategorii „dodatki zootechniczne” oraz „kokcydiostatyki i histomonostatyki”,

c) dodatki należące do grupy funkcjonalnej „mocznik i jego pochodne” w kategorii „dodatki dietetyczne” zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

2. Dodatki paszowe niewymienione w ust. 1 mogą być dobrowolnie podane w takiej samej postaci kompletnej lub częściowej.

3. Podmiot działający na rynku pasz, wprowadzający pasze na rynek, ujawnia klientowi na jego żądanie nazwy dodatków paszowych niewymienionych w ust. 1.

4. Jeżeli dietetyczny dodatek paszowy określony w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 jest etykietowany dobrowolnie, należy określić jego poziom wprowadzania.

5. Jeżeli dodatek należy do więcej niż jednej grupy funkcjonalnej, podaje się grupę odpowiednią dla jego zasadniczej funkcji w przypadku przedmiotowej paszy.

Rozdział II: Składniki analityczne określone w art. 17 ust. 1 lit. f) i art. 22 ust. 2

Pasza | Składniki analityczne i poziomy | Gatunek lub kategoria zwierząt wykorzystywanych do produkcji żywności |

Zgłoszenia obowiązkowe | Zgłoszenia fakultatywne |

Mieszanki paszowe pełnoporcjowe | - Białko surowe - Włókno surowe - Oleje i tłuszcze surowe - Popiół surowy - Skrobia - Cukier całkowity (w przeliczeniu na sacharozę) - Cukier całkowity ze skrobią - Wartość energetyczna* - Wartość białkowa* - Frakcje włókniste - Lizyna - Metionina - Pozostałe aminokwasy - Witaminy - Pierwiastki śladowe - Wapń - Sód - Fosfor - Potas - Magnez | Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Świnie i drób Świnie i drób | Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Przeżuwacze Gatunki inne niż świnie i drób Gatunki inne niż świnie i drób Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki |

Mieszanki paszowe uzupełniające – Mineralne | - Białko surowe - Włókno surowe - Oleje i tłuszcze surowe - Popiół surowy - Skrobia - Cukier całkowity (w przeliczeniu na sacharozę) - Cukier całkowity ze skrobią - Wartość energetyczna* - Wartość białkowa* - Frakcje włókniste - Lizyna - Metionina - Pozostałe aminokwasy - Witaminy - Pierwiastki śladowe - Wapń - Sód - Fosfor - Potas - Magnez | Świnie i drób Świnie i drób Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Przeżuwacze | Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Przeżuwacze Gatunki inne niż świnie i drób Gatunki inne niż świnie i drób Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Gatunki inne niż przeżuwacze |

Mieszanki paszowe uzupełniające – Pozostałe | - Białko surowe - Włókno surowe - Oleje i tłuszcze surowe - Popiół surowy - Skrobia - Cukier całkowity (w przeliczeniu na sacharozę) - Cukier całkowity ze skrobią - Wartość energetyczna* - Wartość białkowa* - Frakcje włókniste - Lizyna - Metionina - Pozostałe aminokwasy - Witaminy - Pierwiastki śladowe - Wapń ≥ 5 % < 5 % - Sód - Fosfor ≥ 2 % < 2 % - Potas - Magnez | Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Świnie i drób Świnie i drób Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Przeżuwacze | Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Przeżuwacze Gatunki inne niż świnie i drób Gatunki inne niż świnie i drób Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki inne niż przeżuwacze |

* Wartość należy podać zgodnie z metodą WE, w stosownym przypadku, lub zgodnie z odpowiednią urzędową metodą krajową w państwie członkowskim, w którym pasza jest wprowadzana na rynek, w stosownym przypadku.

ZAŁĄCZNIK VI

DANE SZCZEGÓŁOWE PODLEGAJĄCE ETYKIETOWANIU W ODNIESIENIU DO ZWIERZĄT NIEWYKORZYSTYWANYCH DO PRODUKCJI ŻYWNOŚCI

Rozdział I: Dodatki paszowe określone w art. 15 lit. f) i art. 22 ust. 2

1. Następujące dodatki są wyszczególnione z podaniem ich nazwy i/lub numeru identyfikacyjnego, dodanej ilości oraz odpowiedniej nazwy grupy funkcjonalnej, na przykład określonej w załączniku I do rozporządzenia (WE) 1831/2003, lub kategorii w przypadku „kokcydiostatyków i histomonostatyków”:

a) dodatki w przypadku, gdy określona jest maksymalna zawartość,

b) dodatki należące do kategorii „dodatki zootechniczne” oraz „kokcydiostatyki i histomonostatyki”,

c) dodatki należące do grupy funkcjonalnej „mocznik i jego pochodne” w kategorii „dodatki dietetyczne” zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

2. Dodatki paszowe niewymienione w ust. 1 mogą być dobrowolnie podane w takiej samej postaci kompletnej lub częściowej.

3. Jeżeli dietetyczny dodatek paszowy określony w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 jest etykietowany dobrowolnie, należy określić jego poziom wprowadzania.

4. Jeżeli dodatek należy do więcej niż jednej grupy funkcjonalnej, podaje się grupę odpowiednią dla jego zasadniczej funkcji w przypadku przedmiotowej paszy.

Rozdział II: Składniki analityczne określone w art. 17 ust. 1 lit. f) i art. 22 ust. 2

Pasza | Składniki analityczne i poziomy | Gatunek lub kategoria zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności |

Zgłoszenia obowiązkowe | Zgłoszenia fakultatywne |

Mieszanki paszowe pełnoporcjowe | - Białko - Błonnik pokarmowy - Oleje i tłuszcze surowe - Popiół surowy - Skrobia - Cukier całkowity (w przeliczeniu na sacharozę) - Cukier całkowity ze skrobią - Wartość energetyczna* - Aminokwasy - Witaminy - Pierwiastki śladowe - Wapń - Sód - Fosfor - Potas - Magnez | Koty i psy Koty i psy Koty i psy Koty i psy | Gatunki inne niż koty i psy Gatunki inne niż koty i psy Gatunki inne niż koty i psy Gatunki inne niż koty i psy Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki |

Mieszanki paszowe uzupełniające - Mineralne | - Białko - Błonnik pokarmowy - Oleje i tłuszcze surowe - Popiół surowy - Skrobia - Cukier całkowity (w przeliczeniu na sacharozę) - Cukier całkowity ze skrobią - Wartość energetyczna* - Aminokwasy - Witaminy - Pierwiastki śladowe - Wapń - Sód - Fosfor - Potas - Magnez | Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki | Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki |

Mieszanki paszowe uzupełniające - Pozostałe | - Białko - Błonnik pokarmowy - Oleje i tłuszcze surowe - Popiół surowy - Skrobia - Cukier całkowity (w przeliczeniu na sacharozę) - Cukier całkowity ze skrobią - Wartość energetyczna* - Aminokwasy - Witaminy - Pierwiastki śladowe - Wapń - Sód - Fosfor - Potas - Magnez | Koty i psy Koty i psy Koty i psy Koty i psy | Gatunki inne niż koty i psy Gatunki inne niż koty i psy Gatunki inne niż koty i psy Gatunki inne niż koty i psy Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki Wszystkie gatunki |

ZAŁĄCZNIK VII

TABELA KORELACJI

Dyrektywa 79/373/EWG | Dyrektywa 96/25/WE | Inne akty prawne: dyrektywy 80/511/EWG (1), 82/471/EWG (2), 93/74/EWG (3) lub 93/113 WE (4) | Niniejsze rozporządzenie |

- | - | - | Artykuł 1 |

Artykuł 1 | Artykuł 1 | (2), (4): Artykuł 1 (3): Artykuł 4 | Artykuł 2 |

Artykuł 2 | Artykuł 2 | (2), (3): Artykuł 2 | Artykuł 3 |

- | - | - | Artykuł 4 ust. 1 |

Artykuł 3 | Artykuł 3 | (3): Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 4 ust. 2 |

Artykuł 4 | Artykuł 4 ust. 3 |

- | - | - | Artykuł 5 ust. 1 |

Artykuł 12 | (3): Artykuł 10 ust. 2 | Artykuł 5 ust. 2 |

Artykuł 10a ust. 3 | Artykuł 11 lit. b) | (2): Artykuł 8 | Artykuł 6 |

- | - | - | Artykuł 7 |

- | - | - | Artykuł 8 |

(3): Artykuł 3 | Artykuł 9 |

(3): Artykuł 6 | Artykuł 10 |

Artykuł 5e | Artykuł 11 ust. 1 |

Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 5 ust. 1 | (2): Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 11 ust. 2 |

- | - | - | Artykuł 11 ust. 3 |

Artykuł 5 ust. 6 | Artykuł 4 i art. 6 ust. 4 | Artykuł 11 ust. 4 |

Artykuł 6 | Artykuł 4 | Artykuł 11 ust. 5 |

Artykuł 5 ust. 1 | Artykuł 5 ust. 1 | Artykuł 12 |

Artykuł 5e | Artykuł 5 ust. 2 | (3): Artykuł 5 ust. 6 | Artykuł 13 |

Artykuł 5 ust. 1, artykuł 11 | Artykuł 5 ust. 1, artykuł 9 | Artykuł 14 |

Artykuł 5 ust. 1 i art. 5 ust. 5 lit. c) | Artykuł 5 ust. 1 | (4): Artykuł 7 ust. 1 lit. E i dyrektywa 70/524/EWG: Artykuł 16 | Artykuł 15 |

Artykuł 5 ust. 1 lit. c) i d) i art. 7 | Artykuł 16 |

Artykuł 5 ust. 1, art. 5c i art. 5d | Artykuł 17 ust. 1 |

- | - | - | Artykuł 17 ust. 2 |

Artykuł 5c ust. 3 | Artykuł 17 ust. 3 |

(3): Artykuł 5 ust. 1, 4 i 7 oraz art. 6 lit. a) | Artykuł 18 |

- | - | - | Artykuł 19 |

Artykuł 8 | Artykuł 20 |

Artykuł 6 ust. 1 lit. a) | Artykuł 21 ust. 1 |

Artykuł 5 ust. 5 lit. d) | Artykuł 21 ust. 2 |

Artykuł 6 ust. 3 lit. a) | Artykuł 21 ust. 3 |

Artykuł 5 ust. 5 lit. b) | Artykuł 21 ust. 4 |

Artykuł 5 ust. 5 lit. a) | Artykuł 21 ust. 5 |

Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 5 ust. 3 i art. 6 ust. 1 lit b) | Artykuł 21 ust. 6 |

- | - | - | Artykuł 21 ust. 7 |

Artykuł 14 lit. c) | Artykuł 21 ust. 8 |

Artykuł 5 ust. 3, art. 5c ust. 4 i art. 5e | Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 22 |

Artykuł 4 ust. 1 | (1): Artykuł 1 | Artykuł 23 |

Artykuł 5 ust. 4 | Artykuł 24 |

- | - | - | Artykuł 25 |

- | - | - | Artykuł 26 |

- | - | - | Artykuł 27 |

Artykuł 10 | Artykuł 11 | Artykuł 28 |

Artykuł 13 | Artykuł 13 | (2): Artykuły 13 i 14 (3): Artykuł 9 | Artykuł 29 |

- | - | - | Artykuł 30 |

- | - | - | Artykuł 31 |

- | - | - | Artykuł 32 |

- | - | - | Artykuł 33 |

- | - | - | Artykuł 34 |

Załącznik, część A, pkt 2, 3 i 4 | Załącznik, część A pkt II i VI | Załącznik I |

Załącznik, część A pkt 1 oraz Artykuł 5 ust. 6 | Artykuł 6 ust. 4 | Załącznik II |

Załącznik, część A, pkt 5 i 6 | Załącznik, część A pkt VII | Załącznik III |

Załącznik, część C | Załącznik IV |

Załącznik, część B | Załącznik V |

Załącznik, część B | Załącznik VI |

[1] Dz.U. C z , s. .

[2] Dz.U. C z , s. .

[3] Dz.U. C z , s.

[4] Dz.U. C z , s. .

[5] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 575/2006 (Dz.U. L 100 z 8.4.2006, s. 3).

[6] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 378/2005 (Dz.U. L 59 z 5.3.2005, s. 8).

[7] Dz.U. L 92 z 7.4.1990, s. 42.

[8] Dz.U. L 86 z 6.4.1979, s. 30. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, s. 36).

[9] Dz.U. L 237 z 22.9.1993, s. 23. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, s. 1).

[10] Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 35. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003.

[11] Dz.U. L 213 z 21.7.1982, s. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/116/WE (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 81).

[12] Dz.U. L 126 z 21.5.1980, s. 14. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 98/67/WE (Dz.U. L 261 z 24.9.1998, s. 10).

[13] Dz.U. L 334 z 31.12.1993, s. 17. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 97/40/WE (Dz.U. L 180 z 9.7.1997, s. 21).

[14] Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 1.

[15] Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1).

[16] Dz.U. L 67 z 5.3.2004, s. 31.

[17] Dz.U. L 207 z 10.8.1994, s. 20.

[18] Dz.U. L 140 z 30.5.2002, s. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/77/WE (Dz.U. L 271 z 30.9.2006, s. 53).

[19] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, s. 11).

[20] Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1

[21] Dz.U. L 273 z 10.10.2002, s. 1.

[22] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.

[23] Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.

[24] Dz.U. L 144 z 4.6.1997, s. 19.

[25] 1 jednostka w niniejszym ustępie oznacza 1 mg, 1 000 j.m. (IU), 1x109 CFU lub 100 jednostek aktywności enzymu odpowiedniego dodatku paszowego.