w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie ds. Handlu ustanowionym na mocy Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej, w odniesieniu do zmian załącznika II i VIII do protokołu II do umowy

Komitet ds. Handlu ustanawia swój regulamin wewnętrzny, a współprzewodniczą mu przedstawiciel strony UE oraz przedstawiciel państw Pacyfiku. Obaj współprzewodniczący na przemian przewodniczą posiedzeniom. Osobę, która przewodniczy danemu posiedzeniu, uznaje się za „współprzewodniczącego sprawującego przewodnictwo” do celów określonych w umowie do czasu rozpoczęcia następnego posiedzenia, kiedy to funkcję współprzewodniczącego sprawującego przewodnictwo przejmuje druga strona.

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Komitetu UPG ds. Handlu ustanowionego na mocy Umowy przejściowej o partnerstwie między Unią Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej, w odniesieniu do zmiany załącznika II (Wykaz procesów obróbki lub przetwarzania, którym należy poddać materiały niepochodzące, aby wytworzony produkt mógł uzyskać status pochodzenia) oraz załącznika VIII (Kraje i terytoria zamorskie) do protokołu II do umowy.

d)podejmować decyzje oraz przedstawiać zalecenia w przypadkach określonych w umowie.

Komitet ds. Handlu deleguje uprawnienia w zakresie podejmowania szczególnych decyzji wykonawczych komitetom specjalnym, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami umowy, zwłaszcza Komitetowi Specjalnemu ds. Współpracy Celnej i Reguł Pochodzenia.

Art. 78 umowy (klauzula przeglądowa) stanowi, że Komitet ds. Handlu może poddać przeglądowi umowę, jej wykonanie, stosowanie oraz skuteczność oraz może przedstawić stronom odpowiednie zalecenia w celu jej zmiany.

2.3.Planowany akt Komitetu UPG ds. Handlu

Protokół II (art. 41 w sprawie przeglądu i stosowania reguł pochodzenia) stanowi, że Komitet ds. Handlu może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu.

Podczas szóstego posiedzenia Komitetu UPG ds. Handlu, które odbyło się w dniu 24 października 2018 r., przedstawiciele Komisji i regionu Pacyfiku dokonali przeglądu produktów wymienionych w załączniku II do protokołu II do umowy. Pozycje i opisy tych produktów oparte są na Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów – (HS)2007 Światowej Organizacji Celnej. W 2017 r. Światowa Organizacja Celna wydała jednak nową nomenklaturę systemu zharmonizowanego, która obowiązuje od dnia 1 stycznia 2017 r. W wersji systemu zharmonizowanego z 2017 r. wprowadzono zmiany obejmujące m.in. sektory rolnictwa/rybołówstwa, sektor chemiczny, sektor drzewny, sektor włókienniczy, sektor metali nieszlachetnych, sektor maszynowy, sektor transportu. Produkty te odpowiadają za główną część handlu towarami między UE a państwami Pacyfiku. Komitet uznał zatem, że należy uaktualnić załącznik II w celu uwzględnienia nowego systemu zharmonizowanego z 2017 r. Należy jednocześnie utrzymać status quo w odniesieniu do reguł pochodzenia, ponieważ zmiany w nomenklaturze systemu zharmonizowanego nie powinny mieć wpływu na reguły pochodzenia mające zastosowanie do danego produktu.

Komitet dokonał ponadto przeglądu wykazu krajów i terytoriów zamorskich UE w załączniku VIII do protokołu II do umowy w celu dostosowania go do załącznika II do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), biorąc pod uwagę niedawną zmianę statusu niektórych terytoriów. W szczególności Saint Barthélemy (Francja) i Bermudy (Zjednoczone Królestwo) stały się odpowiednio w dniu 1 stycznia 2012 r. i 1 stycznia 2014 r. krajami i terytoriami zamorskimi stowarzyszonymi z UE, podczas gdy Majotta (Francja) stała się w dniu 1 stycznia 2014 r. regionem najbardziej oddalonym UE. Decyzja Rady 2013/755/UE w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską, która ma zastosowanie do wszystkich krajów i terytoriów zamorskich wymienionych w załączniku II do TFUE, weszła w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. Komitet stwierdził, że również załącznik VIII do protokołu II należy zmienić, aby odzwierciedlić niedawną zmianę statusu tych terytoriów.

W związku z tym w dniu 24 lipca 2019 r. podczas swojego siódmego posiedzenia Komitet UPG ds. Handlu ma przyjąć decyzję w sprawie 1) zmiany załącznika II do protokołu II do umowy w celu aktualizacji klasyfikacji taryfowej oraz 2) zmiany załącznika VIII do protokołu II do umowy w celu aktualizacji wykazu krajów i terytoriów zamorskich („planowana decyzja”).

3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

Proponowana decyzja Rady określa stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w odniesieniu do przyjęcia zmian do umowy obejmujących aktualizację pozycji i opisów produktów wymienionych w załączniku II do protokołu II do umowy w celu dostosowania ich do najnowszej nomenklatury systemu zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej z 2017 r. oraz aktualizację wykazu krajów i terytoriów zamorskich UE w celu dostosowania go do wykazu w załączniku II do TFUE, wypełniając tym samym zobowiązania UE wynikające z postanowień Umowy o partnerstwie gospodarczym.

Stanowisko takie opiera się na projekcie decyzji Komitetu ds. Handlu w sprawie zmian do umowy załączonym do projektu decyzji Rady.

Przedmiot planowanej decyzji dotyczy dziedziny, w której Unia posiada wyłączne kompetencje zewnętrzne na mocy art. 3 ust. 2 TFUE.

4.Podstawa prawna

4.1.Proceduralna podstawa prawna

4.1.1.Zasady

Art. 218 ust. 9 TFUE określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”.

4.1.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

Komitet ds. Handlu jest organem ustanowionym na mocy Umowy o partnerstwie gospodarczym między regionem Pacyfiku a UE.

Decyzja, którą Komitet ds. Handlu ma przyjąć, ma skutki prawne. Po przyjęciu decyzja będzie wiążąca na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 68 umowy i art. 41 protokołu II do umowy.