KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 22.3.2018 COM(2018) 144 final 2018/0070(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG)



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („rozporządzenie TZO”) wdraża zobowiązania podjęte przez Unię na mocy Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych („konwencja sztokholmska”), zatwierdzonej decyzją Rady 2006/507/WE, oraz na mocy Protokołu do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych („protokół TZO”), zatwierdzonego decyzją Rady 2004/259/WE. Do zaproponowania przekształcenia rozporządzenia TZO przyczyniły się następujące powody: Art. 16 rozporządzenia TZO stanowi, że Komitet procedury komitetowej do spraw ogólnych dotyczących rozporządzenia ma podstawę prawną w art. 29 dyrektywy Rady 67/548/EWG. Niemniej jednak dyrektywa ta została uchylona przepisami art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady, skutkiem czego Komitet procedury komitetowej do spraw ogólnych dotyczących rozporządzenia przestał istnieć w dniu 1 czerwca 2015 r. W związku z tym i z uwagi na zmiany proceduralne wprowadzone na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat z Lizbony”), należy dostosować przepisy rozporządzenia TZO dotyczące procedury komitetowej. W szczególności należy określić, które przepisy są przedmiotem aktów wykonawczych i wyjaśnić, jakie warunki mają zastosowanie do przyjmowania aktów delegowanych. Aby wspierać Komisję w wykonywaniu jej zadań przewidzianych w rozporządzeniu TZO, proponuje się zaangażowanie Europejskiej Agencji Chemikaliów („Agencja”) w niektóre administracyjne, techniczne i naukowe zadania niezbędne do wykonania rozporządzenia. Proponuje się także, aby wspierać egzekwowanie rozporządzenia TZO przez państwa członkowskie, powierzając rolę koordynatora forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady („rozporządzenie REACH”). W świetle doświadczeń z funkcjonowaniem procedur na mocy rozporządzenia TZO należy wprowadzić pewne zmiany techniczne do przepisów operacyjnych, takie jak doprecyzowanie obowiązujących definicji oraz dodanie definicji produkcji, stosowania i półproduktu wykorzystywanego w systemie zamkniętej instalacji. Należy również zaktualizować przepisy dotyczące wymogów w zakresie sprawozdawczości w świetle wniosków zawartych w niedawno przyjętym sprawozdaniu dotyczącym działań usprawniających sprawozdawczość w dziedzinie środowiska. W wyniku poprawek do załączników do konwencji sztokholmskiej, o których przyjęciu zadecydowano na Konferencji Stron w 2015 r., konieczna jest aktualizacja załączników do rozporządzenia TZO w celu zapewnienia zgodności z zobowiązaniami Unii na mocy tej konwencji. Wniosek przyczynia się do realizacji celu priorytetowego 3 wskazanego w 7. unijnym programie działań w zakresie środowiska do 2020 r.: „ochrona obywateli Unii przed związanymi ze środowiskiem presjami i zagrożeniami dla zdrowia i dobrostanu”, a także wpisuje się w cel priorytetowy 4 pkt 65 zgodnie z którym społeczeństwo musi mieć dostęp do jasnych informacji na temat środowiska na szczeblu krajowym. W tym celu wniosek zawiera odniesienia do dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywa INSPIRE”) oraz gwarantuje spójność z wymogami tych dyrektyw. Ponadto dąży się do uproszczenia procesów sprawozdawczości i monitorowania, ze szczególnym uwzględnieniem automatyzacji, niższej częstotliwości i znaczenia danych, zgodnie z unijnym Programem lepszego stanowienia prawa oraz wynikami oceny adekwatności sprawozdawczości i monitorowania w zakresie środowiska. Jednocześnie niniejszy wniosek jest zgodny ze strategią Komisji dotyczącą jednolitego rynku cyfrowego, zawierającą przepisy dotyczące poprawy dostępu obywateli do informacji i zwiększenia przejrzystości. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Obecne przepisy unijne dotyczące zarządzania trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi są określone w rozporządzeniu TZO, ostatnio zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/460. Ponadto zobowiązania unijne dotyczące wywozu trwałych zanieczyszczeń organicznych zostały wdrożone rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012. •Spójność z innymi politykami Unii Wniosek jest w pełni zgodny z obecną polityką i celami w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska w skali międzynarodowej. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Materialną podstawą prawną jest art. 192 ust. 1 (dotyczący ochrony środowiska) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z uwagi na fakt, że środki uzgodnione w ramach konwencji sztokholmskiej realizują głównie cel środowiskowy (tj. eliminację trwałych zanieczyszczeń organicznych).

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Cele wniosku nie mogą zostać osiągnięte przez państwa członkowskie, ponieważ potrzebne jest zharmonizowane podejście, aby zapewnić wypełnianie przez Unię jako stronę konwencji sztokholmskiej jej międzynarodowych zobowiązań. •Proporcjonalność Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celów. Koncentruje się na zmianach tylko tam, gdzie są one uważane za niezbędne i właściwe do jego prawidłowego funkcjonowania, lub gdy są one niezbędne ze względu na zmiany w innych aktach prawnych. •Wybór instrumentu Biorąc pod uwagę, iż obecne prawodawstwo, które ma zostać zastąpione, ma formę rozporządzenia, jest to najwłaściwszy instrument. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Ze względu na konieczność przeprowadzania przekształcenia i ograniczony zakres wprowadzonych zmian, nie uznano za konieczne przeprowadzenia oceny ex post obowiązującego prawodawstwa. Komisja przeprowadziła jednak ostatnio ocenę adekwatności sprawozdawczości i monitorowania w zakresie środowiska, a sprawozdanie z tej oceny zostało przeanalizowane w celu dokonania oceny skuteczności obowiązków w zakresie sprawozdawczości określonych w rozporządzeniu TZO. Niektóre dostosowania wprowadzone w przekształceniu uznaje się za konieczne w celu realizacji działań wskazanych w sprawozdaniu, w tym usprawnienia, uproszczenia i automatyzacji procesu sprawozdawczości/monitorowania i poprawy udostępniania informacji publicznych. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Ze względu na charakter przekształcenia, które wprowadza tylko poprawki techniczne do przepisów operacyjnych, nie uznano za konieczne przeprowadzania formalnych konsultacji z zainteresowanymi stronami. Zainteresowane strony zostały poinformowane o planowanych zmianach w ramach posiedzeń organów właściwych w rozumieniu rozporządzenia TZO. Wśród uczestników znalazły się zainteresowane strony, takie jak przedstawiciele sektora i organizacje pozarządowe oraz państwa członkowskie, z których wszystkie miały możliwość przedstawienia swoich opinii i uwag. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Z uwagi na ograniczony zakres zmian proponowanych w ramach niniejszego przeglądu nie uznano za konieczne skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. Agencja została jednak poproszona o opinię na temat niektórych kwestii technicznych. •Ocena skutków Obowiązujące przepisy określone w rozporządzeniu na ogół dobrze funkcjonują i konieczne są tylko niewielkie zmiany techniczne w celu ułatwienia ich wykonywania. Główne zmiany mają na celu dostosowanie rozporządzenia TZO do Traktatu z Lizbony i ogólnych przepisów dotyczących substancji chemicznych oraz zaangażowanie Agencji w zadania przewidziane w rozporządzeniu. Ponieważ ogólny wpływ przeglądu będzie ograniczony, nie uznano za konieczne przeprowadzania oceny skutków. Główne skutki zmian można podsumować następująco: –wprowadzenie proponowanych zmian zapewni większą jasność, przejrzystość i pewność prawa dla wszystkich stron zaangażowanych w wykonanie rozporządzenia; –niektóre zadania zostaną przekazane przez Komisję Agencji, co zgodnie z oczekiwaniami powinno zmniejszyć całkowite koszty i zwiększyć poziom wiedzy naukowej dostępnej na potrzeby wykonania rozporządzenia; –obecny wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska zostanie utrzymany.

•Sprawność regulacyjna i uproszczenie Wniosek nie wyłącza mikroprzedsiębiorstw ani nie obejmuje specjalnych zasad dla MŚP, ponieważ dotyczy trwałych zanieczyszczeń organicznych, które budzą zaniepokojenie na całym świecie, a zatem powinny być stopniowo wycofywane przez wszystkie przedsiębiorstwa w skali światowej. Wniosek nie ma żadnego wpływu na sektorową konkurencyjność UE ani na handel międzynarodowy, ponieważ wdraża on prawnie wiążące zobowiązania w ramach konwencji sztokholmskiej, które co do zasady mają zastosowanie do wszystkich stron konwencji. We wniosku przewiduje się rolę Agencji w zakresie przyjmowania, monitorowania i wymiany informacji, które zostały jej przekazane na mocy przepisów wniosku. Ponieważ Agencja zarządza obecnie innymi działaniami informacyjnymi w ramach unijnego prawodawstwa dotyczącego substancji chemicznych, w tym rozporządzeń REACH, CLP i PIC, uznano, że należy określić podobną rolę Agencji w niniejszym wniosku, aby zwiększyć spójność w zakresie wdrażania regulacji. •Prawa podstawowe Nieodpowiednie zarządzanie niebezpiecznymi substancjami przyczynia się do ogólnego zanieczyszczenia środowiska, które może mieć poważny wpływ na prawo do życia, prawo do integralności osoby, prawo do należytych i sprawiedliwych warunków pracy oraz prawo do ochrony środowiska. Konwencja sztokholmska, oparta na zasadzie ostrożności, weszła w życie w 2004 r. w celu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska przed substancjami chemicznymi, które pozostają w środowisku przez długi czas, stają się szeroko rozpowszechnione geograficznie, akumulują w tkankach ludzkiego ciała oraz w tkankach dzikiej fauny i flory i mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzkie lub środowisko naturalne. Obecnie przepisy konwencji i protokołu w Unii wdraża rozporządzenie TZO. Mając na uwadze zasady 14 i 15 deklaracji z Rio w sprawie środowiska i rozwoju, niniejsze rozporządzenie zawiera środki służące ograniczeniu do minimum – z zamiarem możliwie najszybszego wyeliminowania – uwolnień TZO oraz ustanawia przepisy dotyczące odpadów składających się z którejkolwiek z tych substancji, zawierających je lub nimi skażonych. Wniosek zastąpi rozporządzenie TZO, a jednocześnie pozwoli wypełnić zobowiązania podjęte przez Unię na mocy konwencji i protokołu. 4.WPŁYW NA BUDŻET Nie oczekuje się, by wniosek miał istotne implikacje budżetowe, ponieważ w porównaniu z rozporządzeniem TZO nie wprowadzono żadnych nowych zadań. Oczekuje się, że przeniesienie niektórych zadań z Komisji do Agencji nie będzie miało znaczącego wpływu na całkowite koszty wdrażania. Oczekuje się obniżenia kosztów w perspektywie średnioterminowej ze względu na możliwości synergii z innymi zadaniami Agencji. Finansowanie zadań realizowanych przez Agencję będzie się odbywało w formie dotacji z budżetu Unii. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Wniosek zawiera przepisy dotyczące monitorowania trwałych zanieczyszczeń organicznych i składania sprawozdań dotyczących ich produkcji, stosowania i emisji. Ponadto przewidziano w nim obowiązki w zakresie monitorowania stosowania rozporządzenia TZO. Konieczne jest również ustanowienie i regularne przeglądy planu wdrożenia postanowień konwencji sztokholmskiej. Ponieważ niniejszy wniosek stanowi przekształcenie istniejącego rozporządzenia, które zawiera już te elementy, skupia się on na uwzględnieniu wyników wspomnianej wyżej oceny adekwatności, ale nie wprowadza żadnych dodatkowych wymogów w zakresie wdrażania, monitorowania ani sprawozdawczości. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Proponowane przekształcone rozporządzenie zasadniczo utrzyma wszystkie przepisy obecnego rozporządzenia TZO, w tym te, które wykraczają poza wymogi konwencji sztokholmskiej i protokołu TZO. Konieczne są jednak pewne techniczne zmiany w celu poprawy przejrzystości i funkcjonowania rozporządzenia. Główne zmiany są następujące: –Zmiany i wyjaśnienia niektórych definicji (art. 2) Aby terminologia stosowana w niniejszym rozporządzeniu była jednoznaczna i odzwierciedlała interpretację terminologii stosowaną ogólnie w przepisach dotyczących substancji chemicznych, zmieniono definicje „wprowadzania do obrotu”, „artykułu”, „substancji”, „odpadów”, „unieszkodliwiania” oraz „odzysku”. Termin „preparat” zastępuje się terminem „mieszanina” w celu uwzględnienia zmian w ogólnych przepisach dotyczących substancji chemicznych. Uznano także za właściwe dodanie definicji „produkcji”, „stosowania” i „półproduktu wykorzystywanego w systemie zamkniętej instalacji”. –Zaangażowanie Europejskiej Agencji Chemikaliów (art. 8, 16 i 17) Rola Agencji we wdrażaniu niniejszego rozporządzenia została zaproponowana ze względu na wiedzę specjalistyczną i doświadczenie Agencji w zakresie wdrażania ogólnych przepisów dotyczących substancji chemicznych oraz umów międzynarodowych dotyczących substancji chemicznych, w szczególności w związku z jej obecnym zaangażowaniem w rozporządzenie REACH i rozporządzenie (UE) nr 649/2012.

Proponuje się, by rola Agencji obejmowała udział w technicznym przygotowywaniu dokumentacji dotyczącej substancji, która może zostać wykorzystana przez Komisję, gdyby skorzystała ona ze swojej swobody uznania i zaproponowała jedną lub większą liczbę takich substancji jako TZO w ramach konwencji sztokholmskiej. W szczególności Agencja będzie podejmować działania w obszarach, w których substancje zostały uznane za spełniające kryteria określone w załączniku D do konwencji sztokholmskiej. Substancje, dla których istnieją zastosowania podlegające wymogowi udzielenia zezwolenia na mocy rozporządzenia REACH, które zostały uznane za spełniające kryteria określone w załączniku D do konwencji sztokholmskiej i które zostały zidentyfikowane zgodnie z art. 59 rozporządzenia REACH ze względu na ich trwałość i bioakumulację, powinny co do zasady być objęte procedurą wprowadzania ograniczeń na mocy rozporządzenia REACH, chyba że inne środki regulacyjne uważane są za bardziej odpowiednie, z wyraźnym wskazaniem, że dana substancja może zostać przekazana do konwencji na późniejszym etapie. W przypadku gdy takie substancje nie zostały zidentyfikowane zgodnie z art. 59 rozporządzenia REACH, powinny najpierw zostać poddane wspomnianej procedurze identyfikacji lub ocenie przez komitet państw członkowskich REACH. Agencja musi dopilnować, aby uwzględniono dokumentację w sprawie ograniczeń przy opracowywaniu dokumentacji TZO, która zawiera informacje na temat wszystkich znanych zastosowań danej substancji w UE, a nie tylko tych objętych rozporządzeniem REACH. Zapewni to spójne i skuteczne wdrożenie prawodawstwa dotyczącego substancji chemicznych w Unii i spójność między pracami dotyczącymi możliwych TZO, które są prowadzone na mocy rozporządzenia REACH, a pracami prowadzonymi na szczeblu międzynarodowym w ramach wsparcia konwencji sztokholmskiej. Dokumentacja dotycząca TZO powinna być przedmiotem zwykłych konsultacji z zainteresowanymi stronami przeprowadzonych przez Agencję. Ten rozszerzony proces ma na celu uzyskanie informacji od zainteresowanych stron na wczesnym etapie i zapewnia bazę dowodową, na podstawie której Komisja podejmuje decyzję o tym, czy zaproponować daną substancję jako TZO na mocy konwencji sztokholmskiej w projekcie decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 Traktatu z Lizbony. –Powierzenie nowej roli forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów („forum”) ustanowionego rozporządzeniem REACH (art. 8 ust. 2). Forum to sieć organów odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów rozporządzenia REACH, rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 (CLP) i rozporządzenia (WE) nr 649/2012 (PIC) w UE. W wyniku doświadczenia nabytego w związku z tymi przepisami dotyczącymi substancji chemicznych uznaje się, że należy zaproponować forum pewną rolę w koordynacji zadań dotyczących egzekwowania przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu. –Dostosowanie przepisów obecnego rozporządzenia TZO dotyczących procedury komitologii do procedur Traktatu z Lizbony (art. 4 ust. 3, art. 7 ust. 5, art. 15 i 18). Przepisy, w których określone uprawnienia powierza się Komisji Europejskiej, zostały zmienione w celu uwzględnienia wejścia w życie Traktatu z Lizbony. –Dostosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości i monitorowania; Art. 11 i 13 zostaną zastąpione przez bardziej skuteczne przepisy, które mają na celu uproszczenie monitorowania. Przewiduje się, że państwa członkowskie przygotują zestaw danych zawierający odpowiednie dane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności z załącznikiem III. Zgromadzone zestawy danych przestrzennych wymagają zgodności z dyrektywą INSPIRE. W tym celu przewiduje się wsparcie Agencji, której zadaniem będzie również regularne gromadzenie i ocena danych oraz przedstawianie Komisji przeglądów wykonania tego rozporządzenia na szczeblu UE oraz na szczeblu państw członkowskich. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) 2018/0070 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską ÖTraktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ, w szczególności jego art. 175 ust. 1 Ö 192 ust. 1 Õ , uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, po konsultacji z Komitetem Regionów, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: ò nowy (1)Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady zostało kilkukrotnie znacząco zmienione. Ze względu na konieczność wprowadzenia dalszych zmian i w celu zapewnienia jasności rozporządzenie to powinno zostać przekształcone. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy (1) Niniejsze rozporządzenie dotyczy przede wszystkim ochrony środowiska naturalnego i ochrony zdrowia ludzi. Zatem jego podstawą prawną jest art. 175 ust. 1 Traktatu. (2)Poważny niepokój Wspólnoty Öw Unii Õbudzi nieustanne uwalnianie do środowiska trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö („TZO”) Õ. Te substancje chemiczne, które są przenoszone ponad granicami międzynarodowymi daleko od ich źródeł, pozostają na stałe w środowisku, ulegają bioakumulacji za pośrednictwem złożonego łańcucha pokarmowego i stanowią zagrożenie dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego. Niezbędne jest zatem przyjęcie dalszych środków zmierzających do ochrony zdrowia ludzi i środowiska przed tymi zanieczyszczeniami. (3)Z uwagi na swoje obowiązki w zakresie ochrony środowiska naturalnego Wspólnota Ö Unia Õ podpisała w dniu 24 czerwca 1998 r. Ö zatwierdziła w dniu 19 lutego 2004 r. Õ Protokół do konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczący trwałych zanieczyszczeń organicznych s, zwany dalej „Protokołem” Ö („protokół”) Õ, a w dniu 22 maja 2001 r. Ö 14 października 2004 r. Õ Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych , zwaną dalej „Konwencją” Ö („konwencja”) Õ. (4) Chociaż na poziomie Wspólnoty wprowadzone zostały przepisy prawne odnoszące się do trwałych zanieczyszczeń organicznych, jego główne niedostatki polegają na braku lub niepełności postanowień dotyczących zakazu wytwarzania i stosowania każdej z substancji chemicznej wyszczególnionych obecnie w wykazach, braku określenia warunków ramowych dla objęcia zakazami, ograniczeniami lub eliminacją dodatkowych substancji będących trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi, czy też jakichkolwiek warunków ramowych mających na celu zapobieganie wytwarzaniu i stosowaniu nowych substancji, które wykazują cechy trwałych zanieczyszczeń organicznych. Na poziomie Wspólnoty nie określono żadnych wartości docelowych w zakresie redukcji emisji, a obecne spisy substancji uwalnianych do środowiska nie obejmują wszystkich źródeł trwałych zanieczyszczeń organicznych. (4)Aby zapewnić spójne i skuteczne wykonanie zobowiązań Wspólnoty Ö Unii Õ wynikających z protokołu i konwencji, niezbędne jest ustanowienie wspólnych ram prawnych dla przyjmowania środków zmierzających w szczególności do eliminacji produkcji, wprowadzania do obrotu i stosowania umyślnie wyprodukowanych Ö w sposób zamierzony Õ trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ . Ponadto w ramach odnośnych wspólnotowych Ö unijnych Õ programów ocen i zezwoleń należy uwzględnić cechy trwałych organicznych zanieczyszczeń Ö TZO Õ . (5)Należy zapewnić koordynację i spójność wykonywania Przy wykonywaniu Ö postanowień konwencji Õ na poziomie Wspólnoty Ö Unii Õ Ö należy zapewnić koordynację i spójność z postanowieniami Õ postanowień Konwencji rotterdamskiej Ökonwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, która została zatwierdzona przez Unię w dniu 19 grudnia 2002 r., Õ sztokholmskiej i bazylejskiej Ö Konwencji bazylejskiej o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych, która została zatwierdzona przez Unię w dniu 1 lutego 1993 r. Õ. a także Ö Ta koordynacja i spójność powinny zostać utrzymane także podczas Õ udziału w pracach nad sformułowaniem Ö wdrażaniem i dalszym rozwojem Õ strategicznego podejścia do międzynarodowego zarządzania chemikaliami (SAICM) Ö , przyjętego przez pierwszą międzynarodową konferencję na temat zarządzania substancjami chemicznymi w Dubaju w dniu 6 lutego 2006 r. Õ w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych. (6)Ponadto, zważywszy na określoną w rozporządzeniu zasadę ostrożności, która stanowi fundament dla postanowień Ö przepisów Õ niniejszego rozporządzenia, pamiętając o Ö podejściu ostrożnościowym do ochrony środowiska określonym w Õ zasadzie 15 Deklaracji z Rio de Janeiro w sprawie środowiska i rozwoju oraz biorąc pod uwagę dążenie do wyeliminowania, w miarę możliwości, uwalniania trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ do środowiska, stosowne jest ustanowienie w niektórych przypadkach bardziej rygorystycznych środków niż te, które wynikają z protokołu i konwencji.

(8) Proponowane rozporządzenie REACH mogłoby stanowić w przyszłości właściwy instrument dla wprowadzania w życie niezbędnych środków kontrolnych w odniesieniu do wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania wyszczególnionych w wykazach substancji, jak również środków kontrolnych dotyczących istniejących i nowych substancji chemicznych i pestycydów wykazujących cechy trwałych zanieczyszczeń organicznych. Bez uszczerbku dla przepisów przyszłego rozporządzenia REACH i zważywszy na wagę wprowadzenia w życie, tak szybko jak to możliwe, środków kontrolnych w odniesieniu do substancji wymienionych w Protokole i w Konwencji, niniejsze rozporządzenie powinno wdrożyć te środki na zasadzie przejściowej. (7)Wprowadzanie do obrotu i stosowanie większości spośród trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ wymienionych w protokole lub konwencji zostało Ö zostały Õ już wyeliminowane we Wspólnocie, Ö w Unii Õ w wyniku wprowadzenia zakazów ustanowionych ð między innymi ï w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady , rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 dyrektywie Rady 79/117/EWG z dnia 21 grudnia 1978 r. zakazującej wprowadzaniu do obrotu i stosowania środków ochrony roślin zawierających niektóre substancje czynne i w dyrektywie Rady 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych . Aby jednakże zapewnić wykonanie zobowiązań Wspólnoty Ö Unii Õ wynikających z protokołu i konwencji i zminimalizować uwalnianie trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ, jest konieczne i właściwe, by Ö należy Õ zabronić produkcji tych substancji i ograniczyć do minimum wyłączenia od tego zakazu, tak by wyjątki te miały zastosowanie jedynie w tych przypadkach, gdy dana substancja spełnia niezbędną funkcję w szczególnym zastosowaniu. ò nowy (8)Ze względu na jasność i spójność z innymi odpowiednimi przepisami Unii należy określić niektóre definicje, a terminologię należy dostosować do terminologii stosowanej w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 i dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy (9)Wywóz substancji objętych konwencją i wywóz lindanu podlegają regulacji rozporządzenia (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 ð , nie musi być już zatem uwzględniony w niniejszym rozporządzeniu ï . (11) Wytwarzanie i stosowanie heksachlorocykloheksanu (HCH), w tym lindanu, podlega ograniczeniom na mocy Protokołu, lecz nie jest objęte całkowitym zakazem. Ta substancja jest w dalszym ciągu stosowana w niektórych Państwach Członkowskich, nie jest zatem możliwe wprowadzenia natychmiastowego zakazu jej wszelkich obecnych zastosowań. Jednakże ze względu na szkodliwe właściwości HCH i potencjalne ryzyko związane z jej uwolnieniem do środowiska jej wytwarzanie lub zastosowanie winno być ograniczone do minimum i ostatecznie wyeliminowane nie później niż do końca 2007 r. (10)Przestarzałe lub niedbale zarządzane zapasy trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ mogą stać się poważnym zagrożeniem dla środowiska i zdrowia ludzi, na przykład na skutek zanieczyszczenia gleby lub wód gruntowych. Właściwe jest Ö Należy Õ zatem Ö ustanowić surowsze przepisy w sprawie zarządzania takimi zapasami w porównaniu do postanowień Õ przyjęcie przepisów idących dalej niż postanowienia ustanowione w konwencji. Zapasy zakazanych substancji winny być traktowane tak jak odpady, podczas gdy zapasy substancji, których produkcja lub stosowanie pozostaje dozwolone, winny być zgłaszane organom i podlegać właściwemu nadzorowi. W szczególności istniejące zapasy, które składają się z lub zawierają zakazane trwałe zanieczyszczenia organiczne Ö TZO Õ Ö lub się z nich składają Õ winny być zarządzane tak jak Ö jako Õ odpady, tak szybko jak jest to możliwe. Jeśli w przyszłości zakazem zostaną objęte inne substancje, ich zapasy winny być bezzwłocznie zniszczone i gromadzenie jakichkolwiek nowych zapasów tych substancji będzie niedozwolone. W związku ze szczególnymi problemami niektórych nowych Państw Członkowskich, wskazane jest udzielenie odpowiedniej pomocy finansowej i technicznej za pośrednictwem istniejących instrumentów finansowych Wspólnoty, takich jak Fundusz Spójności i fundusze strukturalne. (11)Zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie wspólnotowej strategii dla dioksyn, furanów i polichlorowanych bifenyli (PCB) , a także zgodnie z protokołem i konwencją, uwalnianie Ö uwolnienia Õ do środowiska trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ będących niezamierzonymi produktami ubocznymi procesów produkcyjnych, winny być rozpoznawane oraz redukowane tak szybko jak to możliwe, w celu ich ostatecznego wyeliminowania, tam gdzie jest to wykonalne. Należy opracować i wprowadzić w życie Ö wdrożyć i rozwijać Õ odpowiednie krajowe plany działań, obejmujące wszelkie źródła tych zanieczyszczeń i środki, w tym przewidziane na mocy obowiązującego ustawodawstwa wspólnotowego Ö prawodawstwa unijnego Õ , w celu zapewnienia stałej i racjonalnej ekonomicznie redukcji uwolnień tych zanieczyszczeń, tak szybko jak to możliwe. W tym celu należy wypracować odpowiednie instrumenty w ramach konwencji. (12)Zgodnie z wyżej wspomnianym komunikatem, nNależy przyjąć odpowiednie programy i ustanowić mechanizmy Ö , lub w stosownych przypadkach utrzymywać je, Õ w celu uzyskania adekwatnych danych z monitoringu monitorowania obecności dioksyn, furanów, i Ö polichlorowanych bifenyli Õ (PCB) ð i innych odpowiednich TZO ï w środowisku. Trzeba jednakże zapewnić, że byodpowiednie instrumenty są byłydostępne i można było z nich korzystać na warunkach akceptowalnych z ekonomicznego i technicznego punktu widzenia. (13)Na mocy konwencji zawartość trwałego zanieczyszczenia organicznego Ö TZO Õ w odpadach winna zostać zniszczona lub nieodwracalnie przekształcona w substancje niewykazujące podobnych cech, chyba że inne operacje są bardziej pożądane ze względu na ochronę środowiska. Ö Aby Unia całkowicie wypełniła swoje zobowiązana na mocy konwencji, należy ustanowić szczególne przepisy Õ Ponieważ obowiązujące prawodawstwo wspólnotowe dotyczące odpadów nie zawiera szczególnych przepisów w odniesieniu do tych substancji, przepisy takie należy ustanowić w niniejszym rozporządzeniu. Aby zapewnić wysoki poziom ochrony, do dnia 31 grudnia 2005 r. należy ustanowić ð , monitorować i egzekwować ï wspólne dopuszczalne wartości stężenia przedmiotowych substancji w odpadach. (14)Uznaje się wagę identyfikowania i oddzielania odpadów składających Ö Należy identyfikować i oddzielać odpady składające Õ się z trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ , zawierającyche je lub skażonyche nimi u źródła, w celu zminimalizowania przenikania tych substancji chemicznych do innych odpadów. Dyrektywa Rady 91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1976 r. w sprawie odpadów niebezpiecznych ustanowiła Dyrektywą 2008/98/WE ustanowiono zasady wspólnotowe Ö przepisy unijne Õ w sprawie zarządzania odpadami niebezpiecznymi, które zobowiązują państwa członkowskie do przyjęcia niezbędnych środków wymagających od zakładów i przedsiębiorstw, które unieszkodliwiają, odzyskują, gromadzą lub transportują odpady niebezpieczne, by nie mieszały różnych kategorii odpadów niebezpiecznych lub by nie mieszały odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne. ò nowy (15)Konieczne jest zapewnienie skutecznej koordynacji i zarządzania technicznymi i administracyjnymi aspektami niniejszego rozporządzenia na szczeblu unijnym. Europejska Agencja Chemikaliów („Agencja”), ustanowiona rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006, ma kompetencje i doświadczenie w zakresie wdrażania przepisów unijnych dotyczących chemikaliów i międzynarodowych umów dotyczących chemikaliów. Państwa członkowskie oraz Agencja powinny zatem realizować zadania dotyczące administracyjnych, technicznych i naukowych aspektów wdrażania niniejszego rozporządzenia oraz prowadzić wymianę informacji. Rola Agencji powinna obejmować przygotowanie i badanie dokumentacji technicznej, w tym konsultacje z zainteresowanymi stronami, oraz sporządzanie opinii, które mogą być wykorzystywane przez Komisję przy podejmowaniu decyzji, czy wystąpić z wnioskiem o umieszczenie danej substancji jako TZO w wykazie w konwencji lub protokole. Ponadto Komisja, państwa członkowskie i Agencja powinny współpracować w celu skutecznego wdrożenia międzynarodowych zobowiązań Unii wynikających z konwencji. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany)

ð nowy (16)Konwencja stanowi, że każda ze Stron ma sporządzić plan ð , a w stosownych wypadkach dążyć do wdrożenia planu, ï wykonania jej zobowiązań wynikających z konwencji. Państwa członkowskie winny zapewnić możliwości udziału społeczeństwa przy sporządzaniu ð , wdrażaniu i aktualizowaniu swoich ï ich planów wdrożeniowych Ö wdrażania Õ. Ponieważ Wspólnota Ö Unia Õ i państwa członkowskie dzielą kompetencje w tym zakresie, plany wdrożeniowe Ö wdrażania Õ należy sporządzić zarówno na poziomie krajowym, jak i na poziomie Wspólnoty Ö Unii Õ. Należy wspierać współpracę i wymianę informacji między Komisją ð , Agencją i ï a organami państw członkowskich. ò nowy (17)Produkcja i stosowanie jako półproduktów wykorzystywanych w systemie zamkniętej instalacji substancji wymienionych w części A załącznika I lub w części A załącznika II do niniejszego rozporządzenia powinno być dozwolone wyłącznie, jeżeli w załączniku tym znajduje się wyraźna adnotacja na ten temat i jeżeli producent potwierdzi danemu państwu członkowskiemu, że dana substancja jest produkowana i stosowana wyłącznie w warunkach podlegających ścisłej kontroli. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy (18)Zgodnie z konwencją i protokołem należy przekazywać informacje o trwałych zanieczyszczeniach organicznych Ö TZO Õ innym Stronom Ö tych porozumień Õ . Należy również wspierać Ö propagować Õ wymianę informacji z państwami trzecimi nie będącymi niebędącymi stronami tych porozumień. (19)Ponieważ opinia publiczna, szczególnie w krajach rozwijających się, nie jest często świadoma zagrożeń, jakie niosą dla zdrowia obecnych i przyszłych pokoleń, jak też dla środowiska trwałe zanieczyszczenia organiczne Ö TZO Õ, potrzebne są szeroko zakrojone działania informacyjne, by podnieść poziom przezorności Ö ostrożności Õ i zdobyć poparcie dla ð zrozumienia przez opinię publiczną powodów ï ograniczeń i zakazów. Zgodnie z konwencją należy wspierać i ułatwiać realizację programów skierowanych na podniesienie świadomości społecznej w odniesieniu do tych substancji, szczególnie wśród najbardziej wrażliwych grup społecznych, a także na szkolenie, stosownie do okoliczności, pracowników, naukowców, wychowawców, personelu technicznego i kadr menedżerskich. ò nowy (20)W celu promowania rozwoju kompleksowej bazy wiedzy dotyczącej narażenia na działanie chemikaliów oraz ich toksyczności, zgodnie z ogólnym unijnym programem działań w zakresie środowiska do 2020 r. „Dobra jakość życia z uwzględnieniem ograniczeń naszej planety” (7. EAP), Komisja ustanowiła platformę informacyjną monitorowania chemikaliów. Należy zachęcać do korzystania z tej platformy jako sposobu wywiązywania się przez państwa członkowskie z ich zobowiązań do zgłaszania danych dotyczących zdarzeń chemicznych oraz uproszczenia i ograniczenia obowiązków sprawozdawczych. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy (21)Na wniosek zainteresowanego państwa i w ramach dostępnych zasobów Komisja ð , Agencja ï i państwa członkowskie winny współpracować w udzielaniu stosownej i szybkiej pomocy technicznej mającej na celu w szczególności wzmocnienie zdolności krajów rozwijających się i państw znajdujących się w okresie przejściowym, do wykonania postanowień konwencji. Pomoc techniczna obejmuje Ö powinna obejmować Õ rozwój i wdrożenie odpowiednich alternatywnych produktów, metod i strategii, inter alia w odniesieniu do stosowania DDT w zwalczaniu chorób zakaźnych, która na mocy postanowień konwencji może być użytkowana jedynie zgodnie z zaleceniami i wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia, ð , aby zapewnić stosowanie TZO wyłącznie ï ,w przypadku gdy bezpieczne, skuteczne i przystępne kosztowo alternatywy nie są dostępne w danym państwie. (22)Dokonuje się regularnej oceny skuteczności środków przyjętych w celu redukcji uwalniania trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö uwolnień TZO Õ . W tym celu państwa członkowskie składają Komisji ð Agencji ï okresowe sprawozdania ð w ujednoliconym formacie ï, dotyczące w szczególności wykazów uwolnień, podlegających zgłoszeniu zapasów oraz produkcji i wprowadzania do obrotu substancji objętych ograniczeniami. Komisja opracowuje, we współpracy z Państwami Członkowskimi, wspólny formularz dla sprawozdań Państw Członkowskich. ò nowy

(23)Aby zaspokoić potrzeby w zakresie informacji dotyczących wdrażania i zgodności z wymogami, należy wprowadzić alternatywny system gromadzenia i udostępniania informacji przy uwzględnieniu wyników sprawozdania Komisji „Działania usprawniające sprawozdawczość w dziedzinie środowiska” i związanej z nim oceny adekwatności. W szczególności państwa członkowskie powinny udostępniać wszystkie odpowiednie dane. Powinno to zapewnić możliwie najmniejsze obciążenie administracyjne wszystkich podmiotów. Konieczne jest zatem aktywne rozpowszechnianie na poziomie krajowym, które powinno odbywać się zgodnie z dyrektywą 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz dyrektywą 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (INSPIRE), w celu zapewnienia właściwej infrastruktury dla publicznego dostępu, sprawozdawczości i wymiany danych między organami publicznymi. W związku z tym państwa członkowskie i Agencja powinny przygotować specyfikacje dla danych przestrzennych na podstawie aktów wykonawczych przyjętych na mocy dyrektywy 2007/2/WE. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) (24)Konwencja i protokół stanowią, że ich Strony mogą przedstawiać propozycje innych Ö dodatkowych Õ substancji, które powinny stać się przedmiotem działań międzynarodowych, w konsekwencji czego dodatkowe substancje mogą zostać wyszczególnione w wykazach ustanowionych na mocy tych porozumień. W takim przypadku Ö takich przypadkach Õ niniejsze rozporządzenie winno być odpowiednio zmienione Ö zmieniane Õ. Ponadto powinna istnieć możliwość modyfikacji istniejących zapisów w załącznikach do niniejszego rozporządzenia, inter alia w celu ich dostosowania do postępu naukowego i technicznego. ò nowy (25)Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu, aby umożliwić, w stosownych przypadkach, produkcję i używanie substancji wymienionej w części A załącznika I lub części A załącznika II do niniejszego rozporządzenia jako półproduktu wykorzystywanego w systemie zamkniętej instalacji, w celu ustalenia dopuszczalnych wartości stężenia dla substancji do celów załączników IV i V oraz wprowadzania zmian w załącznikach do niniejszego rozporządzenia, aby dostosować je do wszelkich zmian w wykazie substancji zawartym w załącznikach do konwencji lub protokołu, a także w celu modyfikacji istniejących wpisów lub przepisów w załącznikach do niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania ich do postępu naukowego i technicznego. (26)Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te powinny otrzymywać wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji powinni móc systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) (27)W przypadku gdy w załącznikach do niniejszego rozporządzenia wprowadza się zmiany w związku z wyszczególnieniem Ö w protokole lub w konwencji Õ dodatkowych trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ pochodzących z zamierzonej produkcji Ö wyprodukowanych w sposób zamierzony Õ w protokole lub w konwencji, zmiany Ö wyszczególnienie Õ takie włącza się do załącznika II zamiast do załącznika I jedynie w wyjątkowych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach. (24) Środki niezbędne do wykonywania niniejszego rozporządzenia winny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji . ò nowy (28)W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyjmowania dodatkowych środków dotyczących gospodarowania odpadami i do określania minimalnych informacji, które mają być przekazywane przez państwa członkowskie w ramach monitorowania wdrażania niniejszego rozporządzenia. Uprawnienia te należy wykonywać zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy (29)Aby zapewnić przejrzystość, bezstronność i spójność na poziomie wprowadzonych działań Ö w zakresie egzekwowania Õ państwa członkowskie ustanawiają normy dotyczące kar nakładanych za naruszenia postanowień Ö przepisów Õ niniejszego rozporządzenia oraz zapewniają ich stosowanie. Takie kary winny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, ponieważ nieprzestrzeganie tych postanowień Ö przepisów Õ może rodzić zagrożenie dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego. ðW celu zapewnienia spójnego i skutecznego egzekwowania przepisów niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie powinny koordynować odpowiednie działania i prowadzić wymianę informacji w ramach forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006. ï Informacje o naruszeniach postanowień Ö przepisów Õ niniejszego rozporządzenia powinny być podawane w stosownych przypadkach do wiadomości publicznej. (30)Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ochrona środowiska naturalnego i zdrowia ludzi przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi Ö TZO Õ, nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie z powodu transgranicznych skutków tych zanieczyszczeń, a zatem można je osiągnąć w pełniejszym stopniu na poziomie Wspólnoty Ö Unii Õ, Wspólnota Ö Unia Õ może przyjąć środki w oparciu o zasadę pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu Ö o Unii Europejskiej Õ . Stosownie do określonej w tymże artykule zasady pomocniczości niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza zakres niezbędny dla osiągnięcia powyższych celów. Ö , Õ

W świetle powyższego należy zmienić dyrektywę 79/117/EWG, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Cel i zakres Ö Przedmiot Õ 1. Uwzględniając w szczególności zasadę ostrożności, celem niniejszego rozporządzenia jest ochrona Ö W niniejszym rozporządzeniu określono oparte na zasadzie ostrożności przepisy w celu ochrony Õ zdrowia ludzi i środowiska naturalnego przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi Ö TZO Õ poprzez zakazanie, wyeliminowanie Ö stopniowe wycofanie Õ w możliwie szybkim czasie lub ograniczenie produkcji, wprowadzania do obrotu i stosowania substancji będących przedmiotem Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych, zwanej dalej „konwencją”, lub Protokołu z 1998 r. do konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych, zwanego dalej „protokołem”, poprzez zminimalizowanie uwolnień takich substancji, tak aby wyeliminować je ostatecznie tam, gdzie jest to wykonalne, i w najszybszym możliwym czasie, oraz przez ustanowienie przepisów dotyczących odpadów składających się z jakiejkolwiek takiej substancji, zawierających ją lub nią skażonych. 2. Artykułów 3 i art. 4 nie stosuje się do odpadów składających się z, zawierających lub skażonych dowolną z substancji wymienionych w załączniku I lub II. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia: a)„wprowadzanie do obrotu” oznacza odpłatne lub nieodpłatne dostarczanie lub udostępnianie osobom trzecim Ö osobie trzeciej Õ. Przywóz na obszar celny Wspólnoty Ö Unii Õ uznaje się za wprowadzenie do obrotu; b)„artykuł” oznacza przedmiot złożony z jednej lub wielu substancji i/ lub preparatów Ö mieszanin Õ , którego szczególne przeznaczenie funkcjonalne wyznaczone zostało Ö funkcję określa Õ w stopniu większym Ö stopniu Õ przez szczególny kształt, warstwę wierzchnią Ö warstwa wierzchnia Õ lub wzór, jaki nadano mu w trakcie procesu wytwarzania, niż przez jego skład chemiczny; c)„substancja” – jak w definicji określonej w art. 2 dyrektywy Rady 67/548/EWG ; Ö oznacza pierwiastek chemiczny i jego związki w stanie naturalnym lub otrzymane za pomocą procesu produkcyjnego, z wszelkimi dodatkami wymaganymi do zachowania ich stabilności oraz z wszelkimi zanieczyszczeniami powstałymi w wyniku zastosowanego procesu, lecz z wyłączeniem wszelkich rozpuszczalników, które mogą zostać oddzielone bez wpływu na stabilność substancji i bez zmiany jej składu Õ ; d)„preparat” – jak w definicji określonej w art. 2 dyrektywy 67/548/EWG Ö „mieszanina” oznacza mieszaninę lub roztwór składające się z dwóch lub większej liczby substancji Õ; ò nowy e)„produkcja” oznacza wytwarzanie lub ekstrakcję substancji w stanie naturalnym; f)„stosowanie” oznacza wszelkie przetwarzanie, przygotowywanie, zużywanie, magazynowanie, przechowywanie, obróbkę, umieszczanie w pojemnikach, przenoszenie z jednego pojemnika do innego, mieszanie, wytwarzanie artykułu i wszelkie inne wykorzystanie; ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany)

ge) „odpady” Ö oznaczają każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia został zobowiązany Õ – jak w definicji określonej w art. 1 lit. a) dyrektywy Rady 75/442/EWG; hf) „unieszkodliwianie” Ö oznacza jakikolwiek proces niebędący odzyskiem, nawet jeżeli wtórnym skutkiem takiego procesu jest odzysk substancji lub energii Õ – jak w definicji określonej w art. 1 lit. e) dyrektywy 75/442/EWG; ig) „odzysk” Ö oznacza jakikolwiek proces, którego głównym wynikiem jest to, aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu, poprzez zastąpienie innych materiałów, które w przeciwnym wypadku zostałyby użyte do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub w szerszej gospodarce Õ – jak w definicji określonej w art. 1 lit. f) dyrektywy 75/442/EWG.; ò nowy j) „półprodukt wykorzystywany w systemie zamkniętej instalacji” oznacza substancję, która jest produkowana, zużywana lub stosowana do obróbki chemicznej w celu przekształcenia w jedną lub kilka innych substancji, w przypadku gdy produkcja półproduktu i jego przekształcanie w jedną lub kilka innych substancji odbywają się w tym samym miejscu w warunkach ściśle kontrolowanych pod takim względem, że jest on dokładnie oddzielony przy zastosowaniu technicznych środków na wszystkich etapach swojego istnienia. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy Artykuł 3 Kontrola produkcji, wprowadzania do obrotu i stosowania 1. Produkcja, wprowadzanie do obrotu i stosowanie substancji wymienionych w załączniku I w postaci samoistnej, w preparatach Ö mieszaninach Õ, czy też jako składniki artykułów, jest zakazane. 2. Produkcja, wprowadzanie do obrotu i stosowanie substancji wymienionych w załączniku II w postaci samoistnej, w preparatach Ö mieszaninach Õ, czy też jako składniki artykułów, podlega ograniczeniom na warunkach określonych w tymże załączniku. 3. W systemach ocen i zezwoleń dotyczących istniejących i nowych substancji chemicznych i pestycydów w ramach odnośnego prawodawstwa wspólnotowego Ö unijnego Õ państwa członkowskie i Komisja uwzględniają kryteria określone w pkt 1 załącznika D do konwencji, a także przyjmują stosowne środki w celu kontroli istniejących substancji chemicznych i pestycydów i zapobieżenia produkcji, wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu nowych substancji chemicznych i pestycydów, które wykazują cechy trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ. Artykuł 4 Wyłączenia od Ö ze Õ środków kontroli 1. Artykułu 3 nie stosuje się w przypadku: a) substancji wykorzystywanej w badaniach laboratoryjnych lub jako substancja odniesienia; b) substancji występującej jako Ö niezamierzone Õ śladowe skażenie w substancjach, preparatach Ö mieszaninach Õ lub artykułach. ;

ò nowy c) odpadów składających się z jakiejkolwiek substancji wymienionej w załączniku I lub II, zawierających taką substancję lub nią skażonych. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy 2. ð W przypadku substancji dodanej do załącznika I lub II po dniu [date of entry into force of this Regulation] r., ï Artykułu art. 3 nie stosuje się ð przez okres sześciu miesięcy, ï do substancji występujących jako składniki Ö jeśli substancja ta występuje jako składnik Õ artykułów wyprodukowanych przed lub w dniu ð dniem lub w dniu, gdy niniejsze rozporządzenie zacznie mieć zastosowanie do tej substancji ï wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, ale nie później niż w sześć miesięcy od daty wejścia w życie. Artykułu 3 nie stosuje się w przypadku substancji występujących jako składniki artykułów, które są już wykorzystywane w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ð przed dniem lub w dniu, gdy niniejsze rozporządzenie lub rozporządzenie (WE) nr 850/2004 zaczęły mieć zastosowanie do tej substancji, w zależności od tego, co nastąpiło wcześniej. ï . Jednakże niezwłocznie po uzyskaniu informacji o artykułach określonych w akapicie pierwszym i drugim państwo członkowskie powiadamia o tym fakcie Komisję ð oraz Europejską Agencję Chemikaliów ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 („Agencja”) ï . W każdym przypadku gdy Komisja otrzyma taką informację lub dowie się w inny sposób o takich artykułach, powiadamia bezzwłocznie o tym fakcie, w miarę potrzeby Ö w stosownych przypadkach Õ, Sekretariat Konwencji. 3. Jeśli dana substancja wymieniona jest w części A załącznika I lub w części A załącznika II Ö w załączniku I część A lub załączniku II część A Õ, państwo członkowskie, które pragnie zezwolić, do czasu upłynięcia terminu określonego w odnośnym załączniku, na produkcję i stosowanie tej substancji jako półproduktu wykorzystywanego w systemie zamkniętej instalacji, niezwłocznie powiadamia o tym stosownie Sekretariat Konwencji. Jednakże takie zgłoszenie można wykonać tylko wtedy, gdy spełnione są następujące warunki: a)w odnośnym załączniku ð , w drodze aktu delegowanego zgodnie z art. 18, ï dokonano adnotacji, która stwierdza wyraźnie, że można zezwolić na taką produkcję i stosowanie Ö tej substancji Õ; b)ð producent wykaże, że ï w trakcie procesu produkcyjnego substancja zostanie przekształcona w jedną lub kilka substancji, które nie wykazują cech trwałego zanieczyszczenia organicznego Ö TZO Õ ; c) nie przewiduje się narażenia ludzi lub środowiska na kontakt ze znaczącymi ilościami substancji w trakcie jej wytwarzania lub stosowania, jak wykazała to ocena tego systemu zamkniętego, przeprowadzona zgodnie z dyrektywą Komisji 2001/59/WE . ò nowy c)producent potwierdzi, że dana substancja jest półproduktem wykorzystywanym w systemie zamkniętej instalacji w rozumieniu art. 2 lit. j). ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany)

ð nowy Zgłoszenie, które przekazuje się również innym państwom członkowskim oraz , Komisji ð i Agencji ï , zawiera szczegółowe dane na temat faktycznej lub szacunkowej wielkości produkcji lub zakresu stosowania przedmiotowej substancji oraz charakteru procesu w systemie zamkniętej instalacji, określając Ö a także określa Õ ilość wszelkiego nieprzekształconego i niezamierzonego skażenia śladowego trwałym zanieczyszczeniem organicznym Ö TZO Õ , które stanowi materiał wyjściowy dla produktu końcowego. ð Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 18 ï Ö w celu zmiany Õ Terminyterminów Ö w adnotacji Õ, o których mowa w pierwszym o której mowa w drugim akapicie, mogą być zmienione w przypadkach, gdy po przekazaniu powtórnego zgłoszenia Sekretariatowi Konwencji przez zainteresowane państwo członkowskie udzielona zostanie na podstawie konwencji wyraźna lub milcząca zgoda na dalszą produkcję lub stosowanie substancji przez kolejny okres. ò nowy 4. Ustępów 2 i 3 nie stosuje się do odpadów składających się z jakiejkolwiek substancji wymienionej w załączniku I lub II, zawierających taką substancję lub nią skażonych. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy Artykuł 5 Zapasy 1. Posiadacz zapasów, składających się z lub zawierających dowolną z substancji wymienionych jakiejkolwiek substancji wymienionej w załączniku I lub w załączniku II , których którejstosowanie nie jest dozwolone w żadnej formie, lub zapasów zawierających taką substancję, gospodaruje takimi zapasami, tak jak Ö jako Õ odpadami oraz zgodnie z art. 7. 2. Posiadacz zapasów w ilości większej niż 50 kg, składających się z lub zawierających dowolną z substancji, wymienionych jakiejkolwiek substancji wymienionej w załączniku I lub w załączniku II, których której stosowanie jest dozwolone, lub zapasów w ilości większej niż 50 kg zawierających taką substancję, przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym taki zapas się znajduje, informacje na temat charakteru i rozmiarów tych zapasów. Takie informacje przekazuje się w terminie 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ð dnia, w którym niniejsze rozporządzenie lub rozporządzenie ï Ö (WE) nr 850/2004 Õ ð zaczęły mieć zastosowanie do tej substancji, w zależności od tego, co nastąpiło wcześniej dla posiadacza, ï i Ö odpowiednich Õ zmian do załączników I lub II, a następnie corocznie, aż do terminu określonego w załączniku I lub II dla ograniczonego stosowania przedmiotowych substancji. Posiadacz gospodaruje zapasami w sposób bezpieczny, sprawny i przyjazny dla środowiska. 3. Państwa członkowskie nadzorują wykorzystanie i gospodarowanie zgłoszonymi zapasami. Artykuł 6 Redukcja, minimalizacja i eliminacja uwalniania 1. W terminie dwóch lat od daty wejścia w życie ð niniejszego rozporządzenia lub ï niniejszego rozporządzenia Ö (WE) nr 850/2004 Õ ð , w zależności od tego, co nastąpiło wcześniej, ï państwa członkowskie opracowują opracują i będą prowadzić spisy uwolnień do powietrza, wody i gleby substancji wymienionych w załączniku III Ö uwalnianych do powietrza, wody i gleby, Õ, zgodnie z ich zobowiązaniami wynikającymi z konwencji i protokołu, Ö a następnie utrzymują takie spisy Õ. 2. Państwo Ö Państwa Õ członkowskie przedstawia Ö przedstawiają Õ zarówno Komisji, jak ð , Agencji ï i innym państwom członkowskim, jako część krajowego planu wdrożeniowego Ö swoich krajowych planów wdrażania Õ i zgodnie z Ö na podstawie Õ art. 9 8, swój plan Ö swoje plany Õ działań w odniesieniu do środków mających na celu identyfikację, oznaczanie i minimalizację łącznych uwolnień Ö substancji wymienionych w załączniku III Õ, opracowany Ö jak wskazano w ich spisach sporządzonych Õ zgodnie z jego Ö ich Õ zobowiązaniami wynikającymi z konwencji, tak aby uwolnienia te zostały Ö w miarę możliwości jak najszybciej wyeliminowane Õ wyeliminowane w miarę możliwości i jak najszybciej. Plan działań obejmuje Ö Takie plany działań obejmują Õ środki wspierające rozwój, a tam, gdzie uznane to będzie za stosowne, również nakładające obowiązek stosowania zastępczych lub zmodyfikowanych materiałów, wyrobów ð substancji, mieszanin, artykułów ï i procesów w celu zapobieżenia powstawaniu i uwalnianiu substancji wymienionych w załączniku III.

3. Przy rozpatrywaniu propozycji dotyczących budowy nowych zakładów lub dokonania znacznych zmian w już istniejących zakładach, które stosują procesy wiążące się z uwalnianiem substancji chemicznych wymienionych w załączniku III, państwa członkowskie biorą pod uwagę w pierwszym rzędzie, bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy Rady 1996/61/WE , alternatywne procesy, techniki i praktyki, które cechują się podobną użytecznością, lecz nie powodują powstawania i ani uwalniania substancji wymienionych w załączniku III Ö , nie naruszając przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE Õ . Artykuł 7 Gospodarowanie odpadami 1. Producenci i posiadacze odpadów podejmują wszelkie należyte starania, by uniknąć, w miarę możliwości, skażenia tych odpadów substancjami wymienionymi w załączniku IV. 2. Bez względu na postanowienia Ö Niezależnie od przepisów Õ dyrektywy Rady 96/59/WE, odpady składające się z jakiejkolwiek substancji wymienionej w załączniku IV , zawierające ją lub nią skażone dowolną z substancji wymienionych w załączniku IV są unieszkodliwiane lub odzyskiwane bez nieuzasadnionej zwłoki i zgodnie z przepisami części 1 załącznika V część 1 , w sposób zapewniający zniszczenie lub nieodwracalne przekształcenie zawartości trwałego zanieczyszczenia organicznego Ö TZO Õ tak, aby pozostałe odpady i uwolnienia nie wykazywały cech trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ. Przy dokonywaniu operacji związanych z unieszkodliwianiem lub odzyskiem od odpadów można oddzielić wszelkie substancje wymienione w załączniku IV, pod warunkiem że substancje te zostaną następnie unieszkodliwione zgodnie z postanowieniami Ö przepisami Õ pierwszego akapitu. 3. Operacje związane z unieszkodliwianiem lub odzyskiem, wynikiem których może być odzyskanie, recykling, regeneracja lub ponowne użycie substancji wymienionych w załączniku IV, są zakazane. 4. W drodze Ö Na zasadzie Õ odstępstwa od ust. 2: ê 219/2009 art.1 i załącznik pkt 3.7 (dostosowany) a) odpady zawierające jakiekolwiek substancje wymienione w załączniku IV lub przez nie zanieczyszczone mogą być usuwane lub odzyskiwane w inny sposób zgodnie ze stosownym prawodawstwem wspólnotowym Ö unijnym Õ, pod warunkiem że zawartość wymienionych substancji w odpadach kształtuje się poniżej dopuszczalnych wartości stężeń, które mają być określone Ö określonych Õ w załączniku IV. ; Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 17 ust. 3. Do momentu określenia dopuszczalnych wartości stężeń zgodnie z taką procedurą właściwy organ państwa członkowskiego może w odniesieniu do usuwania lub odzyskiwania odpadów przyjąć lub stosować dopuszczalne wartości stężeń lub szczególne wymogi techniczne na mocy niniejszej litery; ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) è1 219/2009 art. 1 i załącznik pkt 3.7 ð nowy b) państwo członkowskie lub właściwy organ wyznaczony przez takie to państwo członkowskie może, w wyjątkowych przypadkach, zezwolić na obchodzenie się w inny sposób z odpadami wymienionymi w części 2 załącznika V załączniku V część 2 , zawierającymi lub skażonymi dowolną z substancji wymienionych Ö substancją wymienioną Õ w załączniku IV w stopniu nieprzekraczającym dopuszczalnych wartości stężenia, które mają być określone Ö określonych Õ w części 2 załącznika V w załączniku V część 2, zgodnie z metodą wymienioną w części 2 załącznika V w załączniku V część 2, pod warunkiem że Ö spełnione są następujące warunki Õ: (i) przedmiotowy Ö zainteresowany Õ posiadacz wykazał, zgodnie z wymogami właściwego organu zainteresowanego państwa członkowskiego, że odkażanie odpadów w odniesieniu do substancji wymienionych w załączniku IV nie było wykonalne oraz że zniszczenie lub nieodwracalne przekształcenie zawartości trwałego zanieczyszczenia organicznego Ö TZO Õ , dokonane zgodnie z najlepszą praktyką ekologiczną lub najlepszymi dostępnymi technikami, nie jest rozwiązaniem pożądanym ze względu na ochronę środowiska, przy czym właściwy organ zezwolił następnie na wykonanie alternatywnej operacji; (ii) operacja ta jest zgodna z odnośnym prawodawstwem wspólnotowym Ö unijnym Õ i z warunkami ustanowionymi w odnośnych dodatkowych środkach, o których mowa w ust. 6; (iii) zainteresowane państwo członkowskie poinformowało pozostałe państwa członkowskie ð , Agencję ï i Komisję o udzielonym przez siebie zezwoleniu oraz o jego uzasadnieniu. 5.è1 ð Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 18, zmieniających załącznik IV i załącznik V część 2 ï Ö , aby ustalić Õ Ddla celów ust. 4 lit. b niniejszego artykułu Komisja określa dopuszczalne wartości stężeń w załączniku V część 2. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 17 ust. 3.

çDo czasu ustanowienia Ö tych Õ dopuszczalnych wartości stężenia a) właściwy organ Ö państwa członkowskiego Õ może ustalić lub stosować dopuszczalne wartości stężenia lub szczególne wymogi techniczne w odniesieniu do odpadów, gospodarowanie którymi podlega postanowieniom Ö do celów Õ ust. 4 lit. b);. b) jeśli Ö W odniesieniu do Õ gospodarowanie danymi odpadami podlega postanowieniom Ö odpadów, którymi gospodarowanie podlega przepisom Õ ust. 4 lit. b), zainteresowani posiadacze przekazują właściwemu organowi informacje na temat zawartości trwałego zanieczyszczenia organicznego Ö TZO Õ w odpadach. 6. W stosownych przypadkach i przy uwzględnieniu rozwoju technicznego i odnośnych wytycznych i decyzji międzynarodowych oraz wszelkich zezwoleń udzielonych przez państwo członkowskie lub właściwy organ wyznaczony przez to państwo członkowskie zgodnie z ust. 4 i załącznikiem V, Komisja może ð , w drodze aktów wykonawczych, ï przyjąć dodatkowe środki dotyczące stosowania niniejszego artykułu. Ö W szczególności Õ Komisja określi formularz ð może określić informacje, ï służący do przekazywania informacji Ö które mają być przekazywane Õ przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 4 lit. b) ppkt (iii). Środki te ustala się zgodnie z procedurą ð doradczą ï ustanowioną w art. 17 20 ust. 2. 7. Do dnia 31 grudnia 2009 r. Komisja dokona przeglądu odstępstw określonych w ust. 4, w świetle wydarzeń międzynarodowych i rozwoju technicznego, w szczególności w odniesieniu do rozwiązań pożądanych ze względu na ochronę środowiska. ò nowy Artykuł 8 Zadania Agencji 1. Agencja, w uzupełnieniu do zadań powierzonych jej na mocy art. 9, 10, 11, 13 i 17, wykonuje następujące zadania: (a)w stosownych przypadkach zapewnienie wyznaczonym właściwym organom państw członkowskich, w porozumieniu z Komisją, pomocy oraz wytycznych technicznych i naukowych w celu zapewnienia skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia; (b)na wniosek, dostarczanie Komisji technicznych i naukowych informacji oraz wspieranie jej w celu zapewnienia skutecznego wdrażania niniejszego rozporządzenia; (c)na wniosek, udzielanie wsparcia technicznego i naukowego oraz dostarczanie Komisji informacji dotyczących substancji, które mogą spełniać kryteria umieszczenia w wykazie w konwencji lub protokole; (d)na wniosek, udzielanie Komisji technicznego i naukowego wsparcia przy przygotowywaniu i dokonywaniu przeglądu profilu ryzyka i oceny zarządzania ryzykiem substancji objętej konwencją sztokholmską; (e)na wniosek, udzielanie Komisji technicznego i naukowego wsparcia przy wdrażaniu konwencji, w szczególności w odniesieniu do Komitetu ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych; (f)gromadzenie, rejestrowanie, przetwarzanie i udostępnianie Komisji i właściwym organom państw członkowskich wszystkich informacji otrzymanych lub dostępnych na podstawie art. 4 ust. 2 i 3, art. 7 ust. 4 lit. b) ppkt (iii), art. 9 ust. 2 i art. 13 ust. 1. Agencja udostępnia publicznie informacje, które nie są poufne, na swej stronie internetowej oraz ułatwia wymianę informacji z odpowiednimi platformami informacji, takimi jak te, o których mowa w art. 13 ust. 2; (g)tworzenie i utrzymywanie na swojej stronie internetowej sekcji dotyczących wszelkich kwestii związanych z wdrażaniem niniejszego rozporządzenia. 2. Forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 wykorzystywane jest do koordynowania sieci organów państw członkowskich odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia. 3. Sekretariat Agencji wykonuje zadania przydzielone Agencji na podstawie niniejszego rozporządzenia.

ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy Artykuł 8 9 Plany wdrożeniowe Ö wdrażania Õ 1. Podczas przygotowywania ð i aktualizowania ï krajowych planów wdrożeniowych Ö wdrażania Õ państwa członkowskie, zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami, stworzą stwarzają społeczeństwu na wczesnym etapie rzeczywiste możliwości uczestniczenia w tym procesie. 2. Niezwłocznie po przyjęciu swojego krajowego planu wdrożeniowego Ö wdrażania Õ , zgodnie z zobowiązaniami wynikającymi z konwencji, państwo członkowskie przekaże ð udostępnia publicznie ï ten plan Ö i przekazuje informacje o jego publikacji Õ zarówno Komisji, ð Agencji ï jak i innym państwom członkowskim. 3. Podczas przygotowywania ð i aktualizowania ï swoich planów wdrożeniowych Ö wdrażania Õ Ö przez państwa członkowskie Õ Komisja ð , wspierana przez Agencję, ï i państwa członkowskie wymieniają, w miarę potrzeby, informacje na temat ich treści. 4. W ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja ð , wspierana przez Agencję, ï sporządzi Ö utrzymuje Õ plan wykonania zobowiązań Wspólnoty Ö Unii Õ wynikających z konwencji. Niezwłocznie po przyjęcia wspólnotowego planu wdrożeniowego Komisja przekaże ten plan Państwom Członkowskim. W miarę potrzeby Komisja Ö oraz Õ ð publikuje ten plan, ï dokonuje Ö jego Õ przeglądu i odpowiednio Ö go Õ uaktualnia wspólnotowy plan wdrożeniowy . Artykuł 9 10 Monitoring ðMonitorowanieï Komisja ð , wspierana przez Agencję, ï ustanowi Ö ustanawia ÕÖ lub w stosowanych przypadkach utrzymuje Õ w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, i zgodnie z aktualnym stanem rozwoju wiedzy i umiejętności, stosowne programy i mechanizmy dotyczące regularnego przesyłania danych z badań monitoringowych Ö przekazywania porównywalnych danych uzyskanych z monitorowania Õ na obecność Ö obecności Õ w środowisku dioksyn, furanów i PCB, określonych w załączniku III. Przy ustanawianiu Ö lub utrzymywaniu Õ takich programów i mechanizmów uwzględnione zostaną w należyty sposób zmiany dokonane w protokole i w konwencji. Artykuł 10 11 Wymiana informacji 1. Komisja ð , Agencja ï i państwa członkowskie ułatwiają i podejmują wymianę informacji, wewnątrz Wspólnoty Ö Unii Õ i z państwami trzecimi, Ö wymianę informacji Õ dotyczących ð redukcji ï , minimalizacji lub, tam gdzie jest to możliwe, wyeliminowania produkcji, stosowania lub uwalniania trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ oraz dotyczących substancji alternatywnych, wskazując przy tym na związane z takimi alternatywami ryzyko oraz ekonomiczne i społeczne koszty. 2. W odniesieniu do trwałych zanieczyszczeń organicznych Ö TZO Õ Komisja ð , Agencja ï i państwa członkowskie w miarę potrzeby wspierają i ułatwiają realizację: a) Ö realizację Õ programów na rzecz kształtowania świadomości, w tym dotyczących kwestii związanych ze skutkami dla zdrowia i środowiska tych substancji i ich alternatyw, jak również z redukcją lub wyeliminowaniem ich produkcji, stosowania lub uwalniania, a w szczególności programów, które: (i) są skierowane do decydentów politycznych i innych; (ii) są skierowane do szczególnie wrażliwych grup społecznych;

b) dotyczą informowania Ö informowanie Õ społeczeństwa; c) dotyczą Ö prowadzenie Õ szkoleń, w tym szkoleń pracowników, naukowców, wychowawców, personelu technicznego i kadr zarządzających. 3. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska, informacje ð , o których mowa w ust. 1 i 2, ï na temat zdrowia i bezpieczeństwa ludzi i środowiska nie mogą być uznawane za poufne. Wymieniając inne informacje z krajami trzecimi, Komisja ð , Agencja ï i państwa członkowskie zapewniają ochronę wszelkich informacji poufnych zgodnie ð z prawem Unii ï ze wspólnie przyjętymi uzgodnieniami. Artykuł 11 12 Pomoc techniczna Zgodnie z art. 12 i art. 13 konwencji Komisja i państwa członkowskie współpracują w dostarczaniu stosownej i szybkiej technicznej i finansowej pomocy krajom rozwijającym się i państwom znajdującym się w okresie przekształceń w celu udzielenia pomocy, na ich wniosek i w ramach dostępnych zasobów oraz uwzględniając ich szczególne potrzeby, w rozwijaniu i wzmacnianiu zdolności do pełnego wykonania ich zobowiązań wynikających z konwencji. Takie wsparcie może być również przekazywane za pośrednictwem organizacji pozarządowych ð lub Agencji ï . Artykuł 12 13 Sprawozdawczość Ö Monitorowanie wdrażania Õ ò nowy 1. Nie naruszając przepisów dyrektywy 2003/4/WE oraz dyrektywy 2007/2/WE, państwa członkowskie sporządzają, publikują i aktualizują sprawozdanie zawierające: ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy a)1. Państwa Członkowskie przesyłają do Komisji, co trzy lata, informacje na temat wykonywania Ö stosowania Õ niniejszego rozporządzenie rozporządzenia, w tym informacje dotyczące ð działań w zakresie egzekwowania, ï naruszeń i kar.; 3. W terminie trzech lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie co trzy lata, Państwa Członkowskie przesyłają do Komisji: ab)informację zbiorczą opracowaną ð informacje opracowane ï w oparciu o zgłoszenia dotyczące zapasów, otrzymane na mocy Ö podstawie Õ ð art. 4 ust. 2 i 3, ï art. 5 ust. 2 ð i art. 7 ust. 4 lit. b) ppkt (iii) ï ; bc)informację zbiorczą opracowaną ð informacje opracowane ï w oparciu o spisy uwolnień sporządzone na podstawie art. 6 ust. 1; ò nowy

d)informacje na temat wdrażania krajowych planów wdrażania sporządzonych na podstawie art. 9 ust. 2; ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy ce)informację zbiorczą ð informacje ï na temat obecności w środowisku dioksyn, furanów i PCB, określonych w załączniku III, opracowane na podstawie art. 9. 10; f)2. Państwa członkowskie dostarczają Komisji corocznie danych statystycznych Ö roczne Õ ð dane z monitorowania i ï Ö dane statystyczne Õ na temat rzeczywistej lub szacunkowej łącznej produkcji i wprowadzenia Ö wprowadzania Õ do obrotu dowolnej z Ö jakiejkolwiek Õ substancji wymienionych wymienionej w załączniku I lub II ð , w tym odpowiednie wskaźniki, mapy poglądowe, sprawozdania ï . ò nowy Państwa członkowskie dają Komisji i Agencji dostęp do informacji zawartych w tych sprawozdaniach. 2. W przypadku gdy państwo członkowskie dokonuje wymiany informacji, o których mowa w ust. 1 lit. e), w ramach platformy informacyjnej monitorowania chemikaliów, informuje o tym swoim sprawozdaniu i uważa się, że wypełniło ono swoje obowiązki sprawozdawcze na podstawie tego punktu. Jeżeli informacje, o których mowa w ust. 1 lit. e), są zawarte w sprawozdaniu państwa członkowskiego przekazanym Agencji, Agencja korzysta z platformy informacyjnej monitorowania chemikaliów do zestawiania, przechowywania i udostępniania tych informacji. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) ð nowy 4. W odniesieniu do danych i informacji przekazywanych przez Państwa Członkowskie, na podstawie ust. 1, 2 i 3, Komisja opracuje wcześniej wspólny formularz zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2. 53. Komisja ð , wspierana przez Agencję, ï opracowuje, w takich odstępach czasu, jakie zostaną ustalone Ö ustalonych Õ przez Konferencję Stron Konwencji, sprawozdanie dotyczące substancji wymienionych w konwencji w oparciu o informacje przekazane ð Agencji ï przez państwa członkowskie, zgodnie z ust. 2 1 lit. f), i przekazuje to sprawozdanie Sekretariatowi Konwencji. 6. Komisja, co trzy lata, opracowuje sprawozdanie z wykonywania niniejszego rozporządzenia i połączy je z informacjami dostępnymi już w ramach rejestru EPER, ustanowionego na mocy decyzji Komisji 2000/479/WE , wykazu emisji CORINAIR dla EMEP (Wspólnego programu monitoringu i oceny transgranicznego przenoszenia zanieczyszczeń na dalekie odległości w Europie) oraz z informacjami przekazanymi przez Państwa Członkowskie zgodnie z ust. 1, 2 i 3 w celu przygotowania sprawozdania syntetycznego. Sprawozdanie to zawiera informacje na temat stosowania odstępstw, o których mowa w art. 7 ust. 4. Komisja przesyła podsumowanie sprawozdania syntetycznego do Parlamentu Europejskiego i Rady, a także udostępnia je bezzwłocznie opinii publicznej. ò nowy 4. Agencja sporządza i publikuje unijny przegląd na podstawie danych, o których mowa w ust. 1 i 2, które są publikowane lub zgłaszane przez państwa członkowskie. Unijny przegląd obejmuje, w stosownych przypadkach, wskaźniki produktów, rezultatów i skutków niniejszego rozporządzenia, unijne mapy poglądowe oraz sprawozdania państw członkowskich. Unijny przegląd jest aktualizowany przez Agencję co najmniej raz na sześć miesięcy lub po otrzymaniu wniosku Komisji.

5. Komisja może przyjąć akty wykonawcze szczegółowo określające minimalny zakres informacji, które należy przekazywać zgodnie z ust. 1, w tym definicje wskaźników, mapy i przeglądy państw członkowskich, o których mowa w ust. 1 lit. f). Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 20 ust. 2. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany) Artykuł 13 14 Kary Państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące kar za naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie działania niezbędne dla zapewnienia ich wykonywania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Ö Jeśli Õ państwa członkowskie Ö nie zrobiły tego jeszcze przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, Õ zgłaszają te przepisy Komisji nie później niż w rok od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, jak również zgłaszać będą Ö zgłaszają Õ bezzwłocznie wszelkie późniejsze zmiany w tych przepisach. ê 219/2009 art. 1 i załącznik pkt 3.7 Artykuł 14 15 Zmiana załączników 1. Za każdym razem, kiedy substancja zostaje wymieniona w konwencji lub protokole Komisja, w stosownych przypadkach, zmienia odpowiednio załączniki I, II i III. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 16 ust. 3. 2. Za każdym razem, kiedy substancja zostaje wymieniona w konwencji lub protokole Komisja, w stosownych przypadkach, zmienia odpowiednio w załącznik IV. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 17 ust. 3. 3. Komisja przyjmuje zmiany do istniejących pozycji w załącznikach I, II i III, w tym ich dostosowanie do postępu naukowo-technicznego. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 16 ust. 3. 4. Komisja przyjmuje zmiany do istniejących pozycji w załączniku IV i zmiany do załącznika V, w tym ich dostosowanie do postępu naukowo-technicznego. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 17 ust. 3. ò nowy

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 18, zmieniających załączniki do niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania ich do zmian w wykazie substancji zawartym w załącznikach do konwencji bądź protokołu lub zmiany istniejących wpisów lub przepisów zawartych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania ich do postępu naukowego i technicznego. Artykuł 16 Budżet Agencji 1. Do celów niniejszego rozporządzenia przychody Agencji składają się z: a) dotacji unijnej zapisanej w budżecie ogólnym Unii (sekcja „Komisja”); b) wszelkich dobrowolnych wkładów państw członkowskich. 2. Przychody i wydatki na działania na mocy niniejszego rozporządzenia są połączone z przychodami i wydatkami dotyczącymi działań na mocy rozporządzenia (UE) nr 649/2012 i są uwzględniane w tej samej sekcji w budżecie Agencji. Przychody Agencji, o których mowa w ust. 1, są wykorzystywane na wykonywanie jej zadań na mocy niniejszego rozporządzenia. Artykuł 17 Formaty i oprogramowanie do publikacji lub przekazywania informacji Agencja określa formaty i oprogramowanie do publikacji lub przekazywania danych przez państwa członkowskie na podstawie niniejszego rozporządzenia i udostępnia je nieodpłatnie na swej stronie internetowej. W odniesieniu do zbiorów danych przestrzennych państwa członkowskie i Agencja opracowują formaty zgodnie z wymogami dyrektywy 2007/2/WE. Państwa członkowskie i inne podmioty podlegające niniejszemu rozporządzeniu korzystają z tych formatów i oprogramowania przy zarządzaniu swoimi danymi lub wymianie danych z Agencją. Artykuł 18 Wykonywanie przekazanych uprawnień 1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. 2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 3, art. 7 ust. 5 i art. 15, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia […] r. 3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 3, art. 7 ust. 5 i art. 15, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. 4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. 5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 3, art. 7 ust. 5 i art. 15 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie [dwóch miesięcy] od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o jeden miesiąc z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5 (dostosowany)

ð nowy Artykuł 15 19 Właściwe organy Każde państwo członkowskie wyznacza właściwy organ lub organy odpowiedzialne za realizację zadań administracyjnych ð i egzekwowanie wymagane niniejszym rozporządzeniem ï koniecznych do wykonania niniejszego rozporządzenia. Informuje ono Komisję o wyznaczeniu takich organów nie później niż w trzy miesiące od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ð , chyba że już to uczyniło przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, oraz informuje Komisję o każdej zmianie wyznaczonego właściwego organu ï . Artykuł 1620 Ö Procedura komitetowa Õ Komitet do spraw ogólnych 1. Komisję wspomaga Komitet ustanowiony na mocy art. 29 dyrektywy 67/548/EWG 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 dla wszelkich spraw wynikających z niniejszego rozporządzenia we wszystkich kwestiach podlegających niniejszemu rozporządzeniu , z wyjątkiem spraw dotyczących odpadów. 2. Kiedy w niniejszym rozporządzeniu powoływane przywoływanesą postanowienia przepisy niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8 ð ma art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ï. Jako termin przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE przyjmuje się trzy miesiące. ê 219/2009 art. 1 i załącznik pkt 3.7 3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5. Artykuł 17 Komitet do spraw odpadów 1. Komisję wspomaga Komitet ustanowiony na mocy art. 18 dyrektywy 75/442/EWG dla wszelkich spraw dotyczących odpadów, wynikających z niniejszego rozporządzenia. 2. Kiedy w niniejszym rozporządzeniu powoływane są postanowienia niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8. Jako termin przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE przyjmuje się trzy miesiące.

ê 219/2009 art. 1 i załącznik pkt 3.7 3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5. Artykuł 18 Zmiany w dyrektywie 79/117/EWG W części B pt. „Trwałe związki chloroorganiczne” załącznika do dyrektywy 79/117/EWG skreśla się pozycje od 1 do 8. ò nowy Artykuł 21 Uchylenie Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 traci moc. Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku VII. ê Sprostowanie, Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 5. Artykuł 19 22 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący



Ocena skutków finansowych regulacji – „Agencje” 1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2. Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy 1.4. Cele 1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.6. Okres trwania działania i jego wpływ finansowy 1.7. Planowane tryby zarządzania 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości 2.2. System zarządzania i kontroli 2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ 3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki [organu] 3.2.3. Szacunkowy wpływ na zasoby ludzkie [organu] 3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu 3.3. Szacunkowy wpływ na dochody OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI 1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (wersja przekształcona) 1.2.Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Dziedzina polityki: 07 Środowisko Działanie: 07 02 : Polityka ochrony środowiska na poziomie unijnym i międzynarodowym 1.3.Charakter wniosku/inicjatywy ◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania ◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego / działania przygotowawczego X Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania ◻Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania 1.4.Cele 1.4.1.Wieloletnie cele strategiczne Komisji wskazane we wniosku/inicjatywie Niniejszy wniosek ma na celu realizację ogólnego celu Komisji:

- Cel ogólny 1: Pobudzenie zatrudnienia, wzrostu i inwestycji; dzięki wdrażaniu konwencji sztokholmskiej, a w szczególności realizacji jej celu, jakim jest ochrona zdrowia ludzi i środowiska przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi poprzez zmniejszenie lub wyeliminowanie uwolnień związanych z ich produkcją i stosowaniem. 1.4.2.Cele szczegółowe i działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa CEL SZCZEGÓŁOWY nr 3 Ochrona obywateli Unii przed związanymi ze środowiskiem presjami i zagrożeniami dla zdrowia i dobrostanu. CEL SZCZEGÓŁOWY nr 6 Zwiększenie efektywności Unii w podejmowaniu międzynarodowych wyzwań związanych ze środowiskiem Działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Działanie: 07 02 : Polityka ochrony środowiska na poziomie unijnym i międzynarodowym 1.4.3.Oczekiwane wyniki i wpływ Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej. Celem wniosku jest przekształcenie rozporządzenia (WE) nr 850/2004, aby uwzględnić: 1) zmiany w unijnym prawodawstwie dotyczącym chemikaliów, w szczególności rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 i rozporządzenie (WE) nr 1272/2008; 2) utworzenie Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006; 3) utworzenie Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń (E-PRTR) rozporządzeniem (WE) nr 166/2006; 4) zmiany wynikające z traktatu lizbońskiego; 5) ustalenia z oceny adekwatności dotyczącej sprawozdawczości i monitorowania w dziedzinie środowiska; 6) zdobyte dotychczas praktyczne doświadczenia z wdrażania rozporządzenia. Oczekiwanymi rezultatami/efektami są zatem: 1) zwiększenie spójności z innymi przepisami dotyczącymi chemikaliów, w szczególności rozporządzeniami REACH i CLP, oraz z obowiązkami i procedurami na mocy konwencji sztokholmskiej, np. w zakresie sprawozdawczości;

2) zwiększenie synergii z wdrażaniem rozporządzeń REACH, CLP i w sprawie produktów biobójczych, a w szczególności rozporządzenia (UE) nr 649/2012, poprzez przeniesienie prac administracyjnych, technicznych i naukowych z Komisji do ECHA. Zaangażowanie Europejskiej Agencji Chemikaliów powinno przyczynić się do zharmonizowania i poprawy sprawozdawczości państw członkowskich, a w konsekwencji też unijnego sprawozdania podsumowującego na temat wdrażania rozporządzenia w sprawie TZO. 3) niektóre proponowane zmiany doprowadzą do zmniejszenia obciążeń administracyjnych w zakresie obowiązków sprawozdawczych poprzez lepsze wykorzystanie istniejących działań, ułatwienie i usprawnienie sprawozdawczości oraz zharmonizowanie jej z zobowiązaniami na mocy konwencji sztokholmskiej. Wniosek będzie zatem nadal spełniać cele konwencji sztokholmskiej, a mianowicie wyeliminowanie uwalniania trwałych zanieczyszczeń organicznych z produkcji i stosowania, w tym z odpadów, w celu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska przed potencjalną szkodą. Cel ten osiąga się poprzez wprowadzenie zakazu produkcji, wprowadzania do obrotu i stosowania trwałych zanieczyszczeń organicznych oraz poprzez ustanowienie przepisów dotyczących bezpiecznego dla środowiska przetwarzania odpadów składających się z jakiejkolwiek z tych substancji, zawierających ją lub nią skażonych. 1.4.4.Wskaźniki wyników i wpływu Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy. Proponowane rozporządzenie, podobnie jak w przypadku obecnego rozporządzenia, ma na celu wyeliminowanie uwalniania trwałych zanieczyszczeń organicznych z produkcji i stosowania, w tym z odpadów, w celu ochrony zdrowia ludzkiego oraz środowiska przed potencjalną szkodą przez wprowadzenie zakazu produkcji, wprowadzania do obrotu i stosowania trwałych zanieczyszczeń organicznych oraz poprzez ustanowienie przepisów dotyczących bezpiecznego dla środowiska przetwarzania odpadów składających się z jakiejkolwiek z tych substancji, zawierających ją lub nią skażonych. Wskaźniki umożliwiające monitorowanie wdrożenia wniosku to zatem: - liczba trwałych zanieczyszczeń organicznych wymienionych w załączniku do rozporządzenia; - liczba trwałych zanieczyszczeń organicznych, których produkcja, wprowadzanie do obrotu i stosowanie zostały całkowicie wycofane w możliwie szybkim czasie po ich umieszczeniu w wykazie w rozporządzeniu; - redukcja uwalniania trwałych zanieczyszczeń organicznych do środowiska, w tym ich niezamierzonego uwalniania; - czas niezbędny do całkowitego wycofania produkcji, wprowadzania do obrotu i stosowania wymienionych w wykazie trwałych zanieczyszczeń organicznych; - czas niezbędny do obniżenia do zera poziomu uwolnień trwałych zanieczyszczeń organicznych do środowiska, w tym niezamierzonych uwolnień; - liczba problemów napotkanych w trakcie wdrażania proponowanego rozporządzenia i zgłaszanych do sieci właściwych organów koordynowanej przez Komisję. Wskaźniki te zostaną podsumowane w sprawozdawczości prowadzonej przez państwa członkowskie, ECHA i Komisję. 1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.5.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej Główne wymagania, jakie należy spełnić, to dostosowanie rozporządzenia (WE) nr 850/2004, które odnosi się do dyrektywy 67/548/EWG i dyrektywy 75/442/EWG, do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 i dyrektywy 2008/98/WE. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 850/2004 odnosi się do komitetu regulacyjnego, który już nie istnieje, i musi zostać dostosowane do traktatu lizbońskiego. Ponadto przeniesienie zadań z Komisji do ECHA zapewnia bardziej odpowiednie warunki administracyjnego, naukowego i technicznego wsparcia wdrażania. W szczególności oczekuje się poprawy w zakresie sprawozdawczości państw członkowskich i wsparcia naukowego przy przeglądzie kandydackich TZO.

1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej Proponowane rozporządzenie nie zmienia żadnego z celów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 850/2004, a tym samym wartość dodana z tytułu zaangażowania UE jest taka sama jak wynikająca z obecnie obowiązującego rozporządzenia. Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 wdraża zobowiązania Unii na mocy konwencji sztokholmskiej, które podjęła Unia , ratyfikując konwencję. W chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 850/2004 unijne rozporządzenie uznano za najbardziej skuteczny środek służący wypełnieniu tych zobowiązań i doświadczenie pokazuje, że jest tak nadal. Wniosek przewiduje przeniesienie do Europejskiej Agencji Chemikaliów zadań o charakterze głównie technicznym i naukowym, które byłyby dla Agencji nowymi zadaniami. Ze względu na fachową wiedzę Agencji w dziedzinie chemikaliów przemysł i państwa członkowskie powinny odnieść korzyści z zaangażowania tej agencji unijnej, gdyż doprowadzi ono do większej spójności, poprawy wdrażania i bardziej rygorystycznego egzekwowania przepisów. 1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań Doświadczenie zdobyte przy wdrażaniu rozporządzenia (WE) nr 850/2004 pokazuje, że należy wprowadzić pewne techniczne zmiany przepisów operacyjnych, takie jak harmonizacja i doprecyzowanie niektórych definicji oraz uproszczenie niektórych obowiązków, i zaangażować Europejską Agencję Chemikaliów w pewne zadania w celu stworzenia synergii z innymi przepisami dotyczącymi chemikaliów oraz w celu ułatwienia realizacji obowiązków przez państwa członkowskie. W szczególności oczekuje się, że przeniesienie zadań z Komisji do ECHA ułatwi i poprawi sprawozdawczość państw członkowskich, a w konsekwencji sprawozdawczość, która ma być prowadzona przez Unię. Ponadto wsparcie naukowe w zakresie m.in. przeglądu kandydackich TZO zapewni większą spójność z innymi obszarami i wyższą jakość. Niedawne przeniesienie pewnych zadań administracyjnych, technicznych i naukowych z Komisji do ECHA na mocy rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów przyniosło wiele ulepszeń, a w szczególności mniejsze obciążenie pracą organów branżowych i organów państw członkowskich, usprawnienie procedur i większą zgodność z przepisami. 1.5.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia Wniosek jest w pełni zgodny z obecną polityką i celami w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska w skali światowej, takimi jak te ustanowione w 7. unijnym programie działań w zakresie środowiska. Wniosek zapewnia większą spójność z innymi instrumentami prawnymi, takimi jak rozporządzenie (WE) nr 1907/2006, rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 i rozporządzenie (WE) nr 166/2006. Dzięki powierzeniu prac naukowych i technicznych związanych z wdrażaniem proponowanego rozporządzenia ECHA planuje się osiągnięcie efektu synergii z pracami prowadzonymi przez ECHA w związku z wdrażaniem przepisów rozporządzeń REACH, CLP, rozporządzenia w sprawie produktów biobójczych i r rozporządzenia (UE) nr 649/2012 (rozporządzenie PIC). 1.6.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy ◻ Wniosek/inicjatywa o ograniczonym okresie trwania ◻ Okres trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r. ◻ Okres trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r. X Wniosek/inicjatywa o nieograniczonym okresie trwania

Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od 2018 r. do 2019 r., po którym następuje faza operacyjna. 1.7.Planowane tryby zarządzania X Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję ◻ przez agencje wykonawcze ◻ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi X Zarządzanie pośrednie poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu: ◻ organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić); ◻EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu; X organom, o których mowa w art. 208 i 209 rozporządzenia finansowego; ◻ organom prawa publicznego; ◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe; ◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe; ◻ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym. Uwagi […] […] 2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości Należy określić częstotliwość i warunki.

1) Państwa członkowskie i Agencja będą sporządzać, publikować i aktualizować w internecie sprawozdania dotyczące funkcjonowania rozporządzenia, w tym informacje dotyczące naruszeń i kar. 2) Państwa członkowskie będą udostępniać Agencji i Komisji dane statystyczne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu jakiejkolwiek substancji wymienionej w załączniku I lub II. Ponadto państwa członkowskie będą udostępniać informacje na temat uwalniania trwałych zanieczyszczeń organicznych do środowiska. 3) Agencja z kolei będzie regularnie sporządzać sprawozdanie z unijnego przeglądu zawierające wskaźniki produktów, rezultatów i skutków niniejszego rozporządzenia oraz unijne mapy poglądowe, w stosownych przypadkach, do celów publikacji w internecie i udostępniania do publicznej wiadomości, w tym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 2.2.System zarządzania i kontroli Zidentyfikowane ryzyko Główne rodzaje ryzyka są następujące: - niewypełnienie przez przedsiębiorstwa ich zobowiązań; - niepełne wykazy ustanowione przez państwa członkowskie; - niewystarczające monitorowanie obecności TZO w środowisku przez państwa członkowskie; - niewystarczające systemy kontroli i egzekwowania, np. kontrole przeprowadzane przez organy egzekwowania prawa w państwach członkowskich; - niewywiązywanie się przez ECHA z jej zadań. Planowane metody kontroli Funkcjonuje lub zostanie wprowadzonych kilka systemów zarządzania i kontroli w celu zapewnienia odpowiedniego wdrożenia proponowanego rozporządzenia: - państwa członkowskie są zobowiązane do wyznaczenia właściwych organów odpowiedzialnych za zadania administracyjne i egzekwowanie przepisów; - państwa członkowskie są zobowiązane do opracowania i aktualizowania swoich sprawozdań, w tym w odniesieniu do działań w zakresie monitorowania i egzekwowania prowadzonych na ich terytorium; - koordynacja technicznych i naukowych prac UE jest monitorowana na spotkaniach właściwych organów, którym przewodniczy Komisja; - bieżące zarządzanie zadaniami ECHA wchodzi w zakres obowiązków dyrektora wykonawczego, który z kolei odpowiada przed zarządem ECHA. Poza tym niniejsza ocena skutków finansowych daje podstawę dla dotacji potrzebnej ECHA do realizacji jej zadań.

2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony Do zadań realizowanych przez Komisję w ramach niniejszego wniosku zastosowanie mają standardowe środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom. W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych bezprawnych działań do tej Agencji stosuje się bez ograniczeń przepisy rozporządzenia (WE) nr 1037/1999 . Agencja przystąpiła do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez OLAF oraz wydała odpowiednie przepisy dla całego swojego personelu. Decyzje dotyczące finansowania oraz umowy wykonawcze i przewidziane w nich instrumenty określają, że Trybunał Obrachunkowy oraz OLAF mogą, w razie konieczności, przeprowadzać kontrole na miejscu u odbiorców finansowania agencji oraz w jednostkach odpowiedzialnych za jego przyznawanie. 3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ Istniejące linie budżetowe Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych. Dział wieloletnich ram finansowych Linia budżetowa Rodzaj

środków Wkład 070205 Zróżnicowane /niezróżnicowane państw EFTA krajów kandydujących państw trzecich w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego 2 Europejska Agencja Chemikaliów – Działania w dziedzinie objętej przepisami dotyczącymi wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów Zróżnicowane TAK NIE NIE NIE Nowe linie budżetowe, o których utworzenie się wnioskuje Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych. Dział wieloletnich ram finansowych Linia budżetowa Rodzaj

środków Wkład Numer

[Treść………………………………………] Zróżnicowane /niezróżnicowane państw EFTA krajów kandydujących państw trzecich w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego […] [XX.YY.YY.YY] […] […] TAK/ NIE TAK/ NIE TAK/ NIE TAK/ NIE 3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Dział wieloletnich ram

finansowych Numer 2 – Trwały wzrost gospodarczy: Zasoby Naturalne

DG ds. Środowiska Rok

2019 Rok

2020 Rok

N+3 Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) OGÓŁEM Tytuł 1: Wydatki na personel (*) Środki na zobowiązania (1) 0,100 0,100 Środki na płatności (2) 0,100 0,100 Tytuł 2: Wydatki na infrastrukturę i wydatki operacyjne Środki na zobowiązania (1a) 0,000 0,000 Środki na płatności (2a) 0,000 0,000 Tytuł 3: Wydatki operacyjne Środki na zobowiązania (3a) 0,269 0,163 Środki na płatności (3b) 0,269 0,163 OGÓŁEM środki

dla ECHA(**) Środki na zobowiązania =1+1a +3a 0,369 0,263 Środki na płatności =2+2a +3b 0,369 0,263 (*) Średni standardowy przydział, w tym koszty poboczne z uwzględnieniem wyższych kosztów życia w Finlandii. (**) Mają zostać częściowo przesunięte z pozycji budżetu 07 02 03 (która jest częścią podprogramu działań na rzecz środowiska w ramach programu LIFE).













Dział wieloletnich ram

finansowych 5 „Wydatki administracyjne” w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Rok

2019 Rok

2020 Rok

N+3 Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) OGÓŁEM DG: ds. Środowiska • •Pozostałe wydatki administracyjne w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Rok

N Rok

N+1 Rok

N+2 Rok

N+3 Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) OGÓŁEM OGÓŁEM środki

na DZIAŁY 1 do 5

wieloletnich ram finansowych Środki na zobowiązania 0,369 0,263 Środki na płatności 0,369 0,263 3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki ECHA ◻ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych X Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej: Środki na zobowiązania w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) Określić cele i produkty ⇩ Rok

2019 Rok

2020 Rok

Rok

N+3 Wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) OGÓŁEM PRODUKT Rodzaj Średni koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba Koszt Liczba ogółem Koszt całkowity CELE SZCZEGÓŁOWE nr 3 i 6… System informatyczny do celów sprawozdawczości 1 0,2 1 0,1 Profil ryzyka i ocena zarządzania ryzykiem 2 0,01 2 0,01 Unijne sprawozdanie podsumowujące i sprawozdania państw członkowskich 0 0,039 1 0,033 Unijny plan wdrażania 0 0,02 1 0,02 Cele szczegółowe nr 3 i 6 – suma cząstkowa 0,269 0,163 CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2 - Produkt Cel szczegółowy nr 2 – suma cząstkowa KOSZT OGÓŁEM 0,269 0,163 Obecne ko