ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
domaga się, aby państwa członkowskie i Komisja wprowadziły środki mające na celu poprawę dostępu do środków finansowych wspierających projekty badawcze celem zadbania o to, by opracowano najlepsze możliwe technologie określania lokalizacji osoby dzwoniącej, w tym za pomocą technologii VoIP, i w związku z tym popiera opracowanie standardów i uregulowań nowej generacji; domaga się przeznaczenia funduszy z programu na rzecz wspierania polityki dotyczącej TIK przewidzianych w budżecie UE na lata 2009, 2010 i 2011 na wsparcie badań dotyczących innowacyjnych usług oraz wdrażania tych usług (opartych na połączeniach z numerem 112 za pomocą VoIP oraz IP), które mogłyby zostać wprowadzone za pośrednictwem aplikacji niezależnych od sieci w oczekiwaniu na stworzenie w UE systemu dostępu następnej generacji do numeru 112; wzywa także Komisję do przeprowadzenia analizy wdrożenia aplikacji dostępu następnej generacji do numeru 112, takich jak aplikacje SMS, aplikacje wideo, sieci społecznościowe, a także do zbadania, w jaki sposób tego rodzaju aplikacje, które są obecnie dostępne obywatelom, mogą zostać wykorzystane do wywołań alarmowych, w celu poprawy dostępu do numeru 112 oraz usprawnienia reakcji służb ratunkowych zainicjowanych przez obywateli;
39.

zauważa z niepokojem, że istniejące instrumenty prawne nie są w pełni wykorzystywane, zwłaszcza przez MŚP, do domagania się przysługujących im praw, ze względu na zależność ekonomiczną i obawę o spadek obrotów; zwraca się do Komisji, państw członkowskich i federacji przedsiębiorców o określenie sposobów przywrócenia zaufania i ułatwienia dostępu do systemów sądowniczych, w tym możliwości składania anonimowych skarg oraz ustanowienia funkcji rzecznika UE w tym obszarze; wyraża ponadto przekonanie, że konieczne jest dalsze rozwijanie ram konceptualnych, aby zapewniać uczciwą konkurencję zarówno w wertykalnych, jak i horyzontalnych stosunkach między przedsiębiorstwami, co utoruje drogę do stworzenia przedsiębiorstwom rzeczywiście równych szans;
85.

podkreśla, że umowy UE o partnerstwie w sprawie połowów powinny przyczynić się do wzmocnienia polityki rybołówstwa krajów partnerskich, a także do zwiększenia ich zdolności do zagwarantowania zrównoważonego rybołówstwa na własnych wodach i do lokalnego zatrudnienia w odnośnym sektorze;
73.

wzywa do podjęcia środków mających na celu wzmocnienie pierwotnych zdolności w zakresie zarządzania oraz siły przetargowej producentów i organizacji producentów w porównaniu z innymi podmiotami gospodarczymi w łańcuchu dostaw żywności (przede wszystkim detalistami, przetwórcami i dostawcami czynników produkcji) przy jednoczesnym respektowaniu prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego; jest zdania, że funkcjonowanie łańcucha dostaw żywności powinno zostać usprawnione w trybie pilnym dzięki inicjatywom legislacyjnym służącym osiągnięciu większej przejrzystości cen żywności i działaniom na rzecz zwalczania nieuczciwych praktyk handlowych, co pozwoli rolnikom uzyskać wartość dodaną, na jaką zasługują; wzywa Komisję do wzmocnienia pozycji rolników i propagowania uczciwej konkurencji; jest przekonany, że należy rozważyć wyznaczenie rzeczników praw obywatelskich z myślą o rozwiązywaniu sporów między podmiotami należącymi do łańcucha dostaw żywności;
14.

jest zdania, że działania w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w ramach EFRROW oraz działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów rybackich w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego powinny być włączone w jednolite ramy wraz z innymi funduszami strukturalnymi, a mianowicie EFRR, Funduszem Spójności i EFS; wzywa zatem Komisję do dokonania oceny tego, w jakim stopniu możliwe jest zapewnienie kompleksowego podejścia do rozwoju społeczności wiejskich i rybackich, zgodnie z celem spójności terytorialnej, poprzez przesunięcie działań w zakresie rozwoju lokalnego realizowanych w ramach dwóch odnośnych funduszy do „parasola spójności” lub co najmniej poprzez bardziej wyraźną synergię pomiędzy wszystkimi funduszami; uważa, że takie podejście uwzględniałoby kontekst kluczowych strategii politycznych o oddziaływaniu terytorialnym oraz umożliwiłoby podmiotom na szczeblu regionalnym i lokalnym aktywnie zaangażowanym w procesy rozwojowe skuteczne prowadzenie właściwej dla danego miejsca polityki dopasowanej do terytorialnych potrzeb obszarów wiejskich i rybackich lub małych wysp;
18.

uważa, że konieczne jest włączenie celu „współpraca terytorialna” do celów „konwergencja” i „konkurencyjność i zatrudnienie”; wzywa do lepszej koordynacji programowania, niż miało to miejsce w przeszłości; sugeruje, aby regionalne programy operacyjne miały możliwość wyrażenia zainteresowania transgranicznymi, transnarodowymi i międzyregionalnymi projektami, które ich dotyczą i uczestniczenia w nich, poprzez zdefiniowanie terytorialnego podejścia do przydzielania środków, z korzyścią dla projektów priorytetowych, takich jak przyłączenie do sieci transnarodowych w regionach granicznych, uprzednio określonych i uzgodnionych z partnerami programów zgodnie z zasadami zarządzania wielopoziomowego i partnerstwa, co umożliwi lepsze wykorzystanie potencjału współpracy terytorialnej, dzięki stosunkom wypracowanym pomiędzy podmiotami prywatnymi i publicznymi w sąsiadujących państwach;
5.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w następstwie ponawianych wniosków PE po raz pierwszy w budżecie na rok 2011 uwidocznione są środki w wys. 47 608 950 EUR w linii budżetowej EFG 04 05 01; przypomina, że EFG został stworzony jako osobny specjalny instrument z własnymi celami oraz terminami i że w związku z tym ma prawo do własnych środków, co pozwoli uniknąć przesuwania środków z innych linii budżetowych, jak to miało miejsce w przeszłości i co mogło być szkodliwe dla realizacji poszczególnych celów politycznych;
39.

wzywa państwa członkowskie i władze regionalne do podnoszenia zdolności i do zmniejszania obciążenia administracyjnego, w szczególności do zapewniania, że projekty będą współfinansowane dzięki wkładom krajowym i, gdzie to stosowne, do wprowadzania wsparcia inżynierii finansowej, aby zwiększyć absorpcję funduszy i unikać dalszych opóźnień w inwestowaniu;
30.

podkreśla obiecującą rolę nowych instrumentów inżynierii finansowej – opierających się na zasadach „przedsięwzięcia dla pieniędzy” i „pieniądze na rzecz przedsięwzięć” – wprowadzonych w bieżącym okresie programowania; podkreśla potrzebę stworzenia skalowalnych instrumentów inżynierii finansowej, których stosowanie byłoby możliwe i opłacalne dla znacznie mniejszych obszarów miejskich; wzywa Komisję do oceny doświadczeń związanych z tymi narzędziami oraz do ich dostosowania, jeśli to konieczne, w celu zwiększenia ich przewagi konkurencyjnej na rynku finansowym w porównaniu ze zwykłymi produktami komercyjnymi, tak aby zwiększyć ich „przyjazność dla użytkownika”, praktyczność, atrakcyjność i w związku z tym również skuteczność; uważa, że oprocentowanie narzędzi finansowych EBI należy w związku z tym obniżyć w porównaniu z odpowiednimi kredytami komercyjnymi; biorąc pod uwagę pozytywne wyniki osiągnięte w związku z wykorzystaniem istniejących instrumentów inżynierii finansowej, wzywa państwa członkowskie do ciągłego zapewniania możliwie jak najefektywniejszego wykorzystania potencjalnych korzyści tych instrumentów finansowych;
I.

mając na uwadze, że zgłaszał już uwagi krytyczne w stosunku do systemu komisji wojskowych i wzywał USA do dokonania jego przeglądu, ponieważ nie spełnia on międzynarodowych norm dotyczących sprawiedliwych procesów,
3.

wzywa władze Sudanu Południowego do wspierania rozwoju Sudanu Południowego jako nowoczesnego, pluralistycznego i demokratycznego państwa opartego na rządach prawa, szanującego prawa człowieka, a zwłaszcza prawa kobiet i dzieci, oraz uznającego nadrzędność prawa obywateli do wyboru rządu poprzez regularne, wolne wybory przy ochronie prawa do swobodnego przemieszczania się, zrzeszania się oraz wyrażania swoich poglądów politycznych zapisanych w konstytucji i prawie;
5.

wyraża nadzieję, że szczyt pomoże rozwiązać ostatnie kwestie związane z przystąpieniem Rosji do WTO, zgodnie z dwustronną umową zawartą w grudniu 2010 r. między UE a Rosją w sprawie umożliwienia temu krajowi przystąpienia do WTO; potwierdza wsparcie dla przyjęcia Rosji do WTO, co stworzy równe reguły gry dla środowisk przedsiębiorców po obu stronach i ułatwi oraz zliberalizuje handel w gospodarce światowej; wzywa władze rosyjskie do przyjęcia stabilnych i uczciwych ram prawnych regulujących we właściwy sposób działalność gospodarczą; podkreśla, że warunkiem przyjęcia Rosji do WTO jest zastosowanie się przez to państwo do wszelkich zasad tej organizacji, w tym zaprzestanie stosowania środków protekcjonistycznych, co obejmuje zniesienie przeszkód w handlu, takich jak unia celna pomiędzy Rosją, Kazachstanem i Białorusią, która doprowadziła do wzrostu skonsolidowanych taryf celnych;
apeluje do przemysłu o stosowanie przynajmniej norm środowiskowych i norm bezpieczeństwa UE lub ich odpowiednika niezależnie od tego, w jakim miejscu świata przedsiębiorstwa prowadzą operacje; zdaje sobie sprawę z trudności związanych z egzekwowaniem wymogu, aby przedsiębiorstwa mające siedzibę w UE działały na całym świecie zgodnie z normami UE, ale wzywa Komisję do zbadania, przy pomocy jakich mechanizmów można by doprowadzić do tego, by przedsiębiorstwa mające siedzibę w UE działały na świecie co najmniej zgodnie z normami bezpieczeństwa UE; uważa, że odpowiedzialność przedsiębiorstw w tej dziedzinie również powinna być główną siłą napędową oraz że w ramach procedur udzielania zezwoleń państwa członkowskie w momencie ich udzielania mogłyby brać pod uwagę incydenty o znaczeniu globalnym, które dotyczyły przedsiębiorstw, pod warunkiem że dokładnie zbadano okoliczności tych incydentów; wzywa Komisję, by propagowała stosowanie tych wysokich norm we współpracy z partnerami międzynarodowymi;
41.

wzywa Komisję do ochrony wizerunku kobiet we wszystkich środkach przekazu, walcząc z ogólnie przyjętą opinią, według której kobiety charakteryzują się słabością i domniemanym brakiem kompetencji i zdolności przywódczych potrzebnych do kierowania przedsiębiorstwem;
73.

z zadowoleniem przyjmuje prace nad surowcami i stabilnością prowadzone w ramach OECD, G8 oraz G20 i podkreśla potrzebę kontynuowania dialogu na temat surowców w ramach G20 w celu opracowania wspólnych perspektyw; ponadto przyjmuje z zadowoleniem fakt, że członkowie grup G8 i G20 wyrażają chęć walki z niestabilnością cen surowców, i apeluje o opracowanie konkretnych środków na rzecz ograniczenia spekulacji w tej dziedzinie; wzywa Komisję do propagowania prac OECD nad skutkami ograniczeń wywozowych i wykorzystania ich jako narzędzia politycznego; popiera włączenie do tych dyskusji stron niebędących członkami OECD; wzywa do ustanowienia strategicznej współpracy dotyczącej kluczowych surowców między UE, USA i Japonią, dążącej do ustanowienia „światowego nadzoru nad surowcami” poprzez dzielenie się danymi na temat popytu i podaży, wspólne prognozy, zachęcanie do wymiany najlepszych wzorców, specjalistycznej wiedzy technologicznej i patentów, analizowanie łańcuchów dostaw, badanie możliwości utworzenia wspólnych strategicznych zapasów oraz opracowanie wspólnych projektów badawczo-rozwojowych; jest zdania, że kwestie te powinny stanowić część programu kolejnych szczytów UE-USA; wzywa Komisję do wspierania dyplomacji dwutorowej (ang. Track-II diplomacy) w zakresie surowców poprzez wsparcie wymiany między organizacjami pozarządowymi, środowiskiem akademickim i ośrodkami analitycznymi w UE z jednej strony, a krajami dysponującymi pożądanymi zasobami z drugiej strony; wzywa Komisję do organizowania regularnych wydarzeń dotyczących surowców, takich jak organizowane przez przedsiębiorstwo JOGMEC „targi metalowe”, we współpracy z innymi krajami dysponującymi pożądanymi zasobami; nakłania ponadto Komisję do zbadania wykonalności międzynarodowej inicjatywy statystycznej w sprawie kluczowych surowców w oparciu o przykład Joint Organisations Data Initiative (JODI) oraz sprawdzenie, czy międzynarodowy pakt w sprawie metali może być przydatnym narzędziem; wzywa Europejską Agencję Obrony do udziału, zgodnie z art. 42 ust. 3 TUE, w określaniu środków wzmacniających bazę przemysłową i technologiczną sektora obrony w odniesieniu do surowców.
15.

wyraża zadowolenie z poczynionych przez Komisję Europejską starań zmierzających do utworzenia grup roboczych w zakresie zarządzania rybołówstwem z udziałem Turcji i Federacji Rosyjskiej, które stanowią podstawę do dalszej debaty na temat współpracy; wzywa Komisję Europejską do zwiększenia wysiłków i pogłębienia dialogu ze wszystkimi państwami położonymi nad Morzem Czarnym; wzywa Komisję Europejską do pełnego wykorzystania istniejących organizacji, a także odnośnych narzędzi w celu czynienia postępów w kierunku lepszej koordynacji politycznej; tymczasem uważa, że odrębna regionalna organizacja ds. rybołówstwa (RFMO) na Morzu Czarnym mogłaby w perspektywie długoterminowej usprawnić i wspierać komunikację między instytutami naukowymi i organizacjami zawodowymi skupiającymi rybaków, wytwórców i przetwórców, aby rozstrzygać sprawy i pogłębiać współpracę w regionie Morza Czarnego; zachęca Komisję Europejską do współpracy z państwami regionu Morza Czarnego na szczeblu dwustronnym, pamiętając o tym, że wiele z nich to państwa niebędące członkami Unii Europejskiej;
A.

mając na uwadze, że zapewnienie lepszego dostępu do wymiaru sprawiedliwości jest jednym z zasadniczych celów polityki Unii Europejskiej zmierzającej do ustanowienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; mając na uwadze, że koncepcja dostępu do wymiaru sprawiedliwości powinna w związku z tym obejmować dostęp do odpowiednich procedur rozstrzygania sporów dla jednostek i przedsiębiorców,
D.

mając na uwadze, że rozwój sytuacji w dziedzinie przestrzegania i ochrony praw człowieka w Federacji Rosyjskiej oraz stosowania się do wspólnie uzgodnionych zasad, przepisów i procedur demokratycznych nadal daje powody do niepokoju; mając na uwadze, że Federacja Rosyjska jest pełnoprawnym członkiem Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz ONZ, w związku z czym zobowiązała się do przestrzegania zasad demokracji i poszanowania praw człowieka, do czego nawołują te organizacje,
4.

potwierdza swoje stanowisko wyrażone w odpowiednich sprawozdaniach, zgodnie z którym w szczególności: — na mocy art. 9 Protokołu nr 1 do Traktatu z Lizbony „Parlament Europejski i parlamenty narodowe wspólnie określają sposób organizacji i wspierania skutecznej i systematycznej współpracy międzyparlamentarnej w ramach Unii” w celu promowania współodpowiedzialności w ramach organizacji i realizowania skutecznej i systematycznej współpracy międzyparlamentarnej, — jego własna reprezentacja we wszelkich nowych formach współpracy międzyparlamentarnej powinna przybrać skalę, która odpowiada zakresowi i znaczeniu roli PE w kontrolowaniu WPZiB/ WPBiO, uznaje wspólny europejski charakter takich strategii politycznych i odpowiada potrzebie uwzględnienia politycznego i geograficznego pluralizmu Parlamentu, — w dążeniu do osiągnięcia wartości dodanej, jak również w celu ograniczenia kosztów, Sekretariat i siedziby Parlamentu Europejskiego są co do zasady dostępne w celach wspierania organizacji i goszczenia posiedzeń międzyparlamentarnych, — wnioski z posiedzeń międzyparlamentarnych nie są wiążące dla uczestniczących stron;
—

uwzględniając art. 27 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 983/2008 z dnia 3 października 2008 r. przyjmujące plan podziału pomiędzy państwa członkowskie zasobów zapisanych w roku budżetowym 2009 na dostawy żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące we Wspólnocie (2),
64.

wzywa do udzielania wsparcia na rzecz powszechnego udziału wszystkich zainteresowanych stron w rozwoju krajów i zachęca wszystkie grupy społeczeństwa do brania udziału w procesie budowania demokracji; uznaje ważną rolę, jaką odgrywają organizacje pozarządowe i inne podmioty niepaństwowe we wspieraniu demokracji, sprawiedliwości społecznej i praw człowieka;
7.

wzywa władze Syrii do zezwolenia prasie zagranicznej na obecność w tym kraju w celu zweryfikowania wszystkich oświadczeń, zgodnie z którymi „uzbrojone bandy ekstremistów” jako pierwsze otwierają ogień do sił bezpieczeństwa, czym reżim uzasadnia niemożliwy do zaakceptowania rozlew krwi; wzywa władze syryjskie do pełnej współpracy z Biurem Wysokiego Komisarza i innymi organami ONZ oraz do zapewnienia im niezakłóconego dostępu;
C.

mając na uwadze, że w wyniku zakazu rozpowszechniania muzułmańskich nauk ahmadyjczyków w 2008 r. indonezyjski minister do spraw religii wielokrotnie wzywał do całkowitego zdelegalizowania muzułmańskiej społeczności ahmadyjczyków, co zresztą uczyniły już trzy prowincje, mianowicie Jawa Zachodnia, Celebes Południowy i Sumatra Zachodnia; mając na uwadze, że w dniu 6 lutego 2011 r. tłum liczący co najmniej 1 500 osób zaatakował 20 ahmadyjczyków w Cikeusik w prowincji Banten, zabijając trzech z nich i poważnie raniąc kilku innych, na co prezydent Indonezji zareagował słowami potępienia i wezwał do przeprowadzenia dochodzenia,
F.

mając na uwadze, że niezdolność Demokratycznej Republiki Konga do pociągnięcia członków jej własnego wojska i grup zbrojnych do odpowiedzialności za zbrodnie potępiane przez prawo międzynarodowe sprzyja powstaniu kultury bezkarności; mając na uwadze, że wojsko kongijskie nie dysponuje zasobami ludzkimi, technicznymi i finansowymi niezbędnymi do wykonywania jego zadań we wschodnich prowincjach Demokratycznej Republiki Konga oraz do ochrony ludności,
2.

z ogromnym zadowoleniem przyjmuje fakt, że 156 państw podpisało i ratyfikowało konwencję w sprawie zakazu użycia min przeciwpiechotnych, w tym 25 państw członkowskich UE, wyraża jednak ubolewanie, że wciąż nie podpisało jej 37 państw; wzywa wszystkie państwa niebędące stroną konwencji w sprawie zakazu użycia min przeciwpiechotnych oraz konwencji o zakazie używania amunicji kasetowej do przystąpienia do tych konwencji; wzywa w szczególności państwa członkowskie UE, które jeszcze nie przystąpiły do konwencji, by to uczyniły i zachęca do większej synergii między różnymi instrumentami międzynarodowymi;
55.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania światowych norm regulacyjnych w ramach ICAO w celu wspierania wysiłków państw trzecich we wdrażaniu tych standardów w dążeniu do wzajemnego uznawania środków bezpieczeństwa oraz do celu, jakim jest wykonywanie jednej skutecznej kontroli bezpieczeństwa;
68.

wzywa do przyznania EBI i EFI wiodącej roli na szczeblu europejskim w udostępnianiu środków finansowych MŚP dzięki zastosowaniu prostszych i bardziej przejrzystych procedur przy jednoczesnej współpracy z instytucjami finansowymi państw członkowskich i unikaniu tworzenia systemów podobnych do już istniejących struktur na szczeblu krajowym, aby MŚP mogły z łatwością wchodzić na rynek w sposób, w jaki do tego przywykły; zaleca, by EBI/EFI działały jako filtry, koncentrując się na sektorach priorytetowych w ramach strategii „Europa 2020” umacniających gospodarkę, zatrudnienie i zrównoważenie środowiskowe i efektywne gospodarowanie zasobami, oraz działając jako mentorzy wobec wybranych grup MŚP, uczestnicząc w rozmowach z bankami i ich zespołami ds. zarządzania ryzykiem i w ten sposób pomagając MŚP w uzyskaniu długoterminowych pożyczek; wzywa do pełnego wykorzystania potencjału EBI w zakresie zapewniania finansowania;
10.

zachęca państwa członkowskie i Komisję do wdrożenia nowej polityki umożliwiającej większy udział kobiet w kierownictwie przedsiębiorstw, w szczególności poprzez: a) zainicjowanie nieograniczającego się do kwestii parytetów dialogu z zarządami dużych przedsiębiorstw i z partnerami społecznymi na temat sposobów zwiększenia udziału kobiet, który mógłby się odbywać co roku, b) wspieranie inicjatyw mających na celu ocenienie, czy w komisjach rekrutacyjnych oraz w zakresie różnic w płacach, klasyfikacji zawodów, szkoleń i przebiegu kariery istnieje równość między mężczyznami a kobietami, a także mających na celu propagowanie tej równości, c) promowanie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw wśród przedsiębiorstw europejskich przy jednoczesnym zobowiązaniu do zagwarantowania kobietom odpowiedzialności na szczeblu kierowniczym oraz usług przyjaznych rodzinie, d) wspieranie akcji o charakterze kulturalnym, zachęcającej coraz większą liczbę młodych kobiet do podejmowania studiów na wydziałach nauk ścisłych i technicznych, zgodnie ze wskazaniami Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ, e) stworzenie szczegółowych środków i struktur ukierunkowanych na zapewnianie wysokiej jakości usług przystępnych cenowo – przykładowo w zakresie opieki nad dziećmi, osobami starszymi i innymi osobami niesamodzielnymi, zachęt podatkowych dla przedsiębiorstw lub innych kompensat, aby umożliwić kobietom i mężczyznom zatrudnionym w przedsiębiorstwach godzenie życia rodzinnego i zawodowego, f) rozwijanie indywidualnych zdolności kobiet w przedsiębiorstwach, aby je skutecznie przygotować do pełnienia funkcji kierowniczych na wszystkich szczeblach za pomocą konkretnych ustawicznych szkoleń oraz innych środków pomagających w rozwoju kariery zawodowej, takich jak specjalistyczne doradztwo i sieci współpracy, g) opracowywanie szkoleń w zakresie równości płci oraz niedyskryminacji, h) sprzyjanie podejmowaniu przez przedsiębiorstwa konkretnych i wymiernych zobowiązań, i) zachęcanie wszystkich zainteresowanych stron do podejmowania inicjatyw zmieniających postrzeganie kobiet i ich autopercepcję w zakresie pracy, aby umożliwić większej liczbie kobiet obejmowanie stanowisk kierowniczych po stronie operacyjnej przedsiębiorstw, a nie tylko funkcjonalnej; jest zdania, że celem takich inicjatyw powinno być zachęcanie dziewcząt i młodych kobiet do wzięcia pod uwagę szerszego spektrum możliwości kariery przy wsparciu nauczycieli, rodziny i różnych osób będących wzorem do naśladowania, jak również przedstawianie w mediach europejskich kierowniczej roli kobiet w pozytywnym świetle; j) identyfikacja sposobów zwiększenia udziału kobiet pochodzących z grup szczególnie słabo reprezentowanych, takich jak imigranci i mniejszości etniczne;
23.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia środków, które zapewnią przestrzeganie przepisów rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i rozporządzenia wdrażającego (UE) nr 142/2011 dotyczących przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przed przekształceniem w biogaz i użytkowania lub usuwania pozostałości fermentacyjnych oraz zapewnią, że nie będzie dochodziło do niezgodnego z prawem przenikania do łańcucha paszowego; ponagla Komisję do skontrolowania wdrażania obowiązujących przepisów w państwach członkowskich, aby zapewnić obieg zamknięty dla tej działalności
40.

uznaje, że do wspierania inwestycji i usuwania barier dla inwestowania w zakresie sieci następnej generacji potrzebna jest pewność regulacyjna, oraz zachęca krajowe organy regulacyjne do realizowania polityki wspierania konkurencji zapewniającej przejrzystość i niedyskryminację na hurtowym rynku telekomunikacyjnym, co umożliwiłoby wszystkim konkurentom dostęp do infrastruktury na uczciwych zasadach; wzywa państwa członkowskie do stosowania się do unijnych zasad w dziedzinie telekomunikacji, a krajowe organy regulacyjne do wdrożenia zalecenia w sprawie sieci dostępu następnej generacji; wzywa Komisję do stosowania w ramach regulacyjnych większej liczby elementów zachęcających do inwestowania oraz do promowania korzystania z synergii wynikającej z projektów infrastrukturalnych;
71.

ze sceptycyzmem podchodzi do tego, że często możliwe jest sfinansowanie zaledwie jednego wniosku z zaproszenia, co prowadzi do marnotrawstwa środków zainwestowanych w przygotowanie i ocenę znakomitych wniosków oraz niesfinansowania niektórych znakomitych pomysłów; wzywa Komisję do zbadania możliwości finansowania znakomitych, niewybranych propozycji badawczych poprzez ustanowienie dodatkowego budżetu na badania (połączenie funduszy badawczych), do którego swój wkład wnosiłyby również państwa członkowskie, a także fundusze regionalne i strukturalne;