KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 30.5.2018 COM(2018) 368 final 2018/0193(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 oraz zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 768/2005, (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1005/2008 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139 w odniesieniu do kontroli rybołówstwa {SEC(2018) 267 final}

{SWD(2018) 279 final}

{SWD(2018) 280 final}



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU Przyczyny i cele wniosku Celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) jest zapewnienie, aby działalność połowowa i działalność w zakresie akwakultury były zrównoważone ekologicznie w perspektywie długoterminowej oraz aby zarządzanie nimi odbywało się w sposób spójny, pozwalający osiągnąć korzyści ekonomiczne, społeczne i w dziedzinie zatrudnienia. Powodzenie tej polityki zależy w dużej mierze od wdrożenia skutecznego systemu kontroli i egzekwowania. Środki ustanawiające unijny system kontroli rybołówstwa, którego celem jest zapewnianie zgodności z przepisami WPRyb, określono w czterech różnych aktach prawnych: 1) w rozporządzeniu w sprawie kontroli rybołówstwa; 2) w rozporządzeniu ustanawiającym Europejską Agencję Kontroli Rybołówstwa (EFCA); 3) w rozporządzeniu ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (rozporządzenie w sprawie połowów NNN); oraz 4) w rozporządzeniu w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi. Niniejszy wniosek ma celu dokonanie przeglądu unijnego systemu kontroli rybołówstwa, z wyjątkiem rozporządzenia w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi, które niedawno poddano przeglądowi. Z wyjątkiem rozporządzenia w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi, które niedawno poddano przeglądowi, obecny unijny system kontroli rybołówstwa opracowano przed reformą wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), w związku z czym nie jest on w pełni spójny z tą polityką. Ponadto system odzwierciedla strategie, metody i wyzwania związane z kontrolą, które były aktualne ponad 10 lat temu, nie jest przystosowany do skutecznego spełniania obecnych i przyszłych potrzeb w zakresie kontroli danych dotyczących połowów i floty ani do ciągłych zmian zachodzących w praktykach i technikach połowowych, ani nie umożliwia wykorzystania nowoczesnych i bardziej opłacalnych technologii kontroli oraz systemów wymiany danych. Obecny system nie odzwierciedla również niedawno przyjętych nowych i nowoczesnych unijnych strategii politycznych, takich jak strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych, strategia jednolitego rynku cyfrowego i międzynarodowe zarządzanie oceanami. Niedawna ocena REFIT dokonana przez Komisję,, sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego oraz rezolucja Parlamentu Europejskiego wykazały, że unijny system kontroli rybołówstwa ma pewne wady i, mówiąc ogólnie, nie jest odpowiedni do spełnienia swojego celu. Od momentu opublikowania wszystkich tych dokumentów na forum Rady, Parlamentu i Zarządu Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa (EFCA) miało miejsce szereg debat i wymian opinii z uczestnictwem państw członkowskich i zainteresowanych stron. Debaty te potwierdziły panujące wśród instytucji europejskich oraz bezpośrednich zainteresowanych stron jednomyślne porozumienie co do tego, że system kontroli rybołówstwa nie jest skuteczny ani efektywny oraz że, jako taki, nie gwarantuje dalszego osiągania celów WPRyb. Co więcej, w czerwcu 2017 r. platforma REFIT w swojej opinii dotyczącej przedłożonego przez zainteresowaną stronę reprezentującą rząd fiński kwestionariusza w sprawie kontroli rybołówstwa w UE również wskazała niedociągnięcia w obecnych ramach prawnych. Cele szczegółowe niniejszego wniosku są następujące: 1) uzupełnienie luk w odniesieniu do WPRyb i innych obszarów polityki UE; 2) uproszczenie ram legislacyjnych i zmniejszenie zbędnego obciążenia administracyjnego; 3) poprawa dostępności, wiarygodności i kompletności danych i informacji dotyczących rybołówstwa, w szczególności danych dotyczących połowów, oraz umożliwienie wymiany i udostępniania informacji; oraz 4) usunięcie przeszkód zakłócających rozwój kultury przestrzegania przepisów i równego traktowania operatorów w poszczególnych państwach członkowskich i w stosunkach między nimi. Wniosek jest jedną z inicjatyw ustawodawczych w ramach programu REFIT, której wdrożenie i przyjęcie przewidziano na 2018 r. Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Wniosek jest spójny z ogólnymi ramami prawnymi określonymi w zreformowanej WPRyb i ma na celu zniwelowanie obecnych luk, które dotyczą głównie skutecznej kontroli obowiązku wyładunku oraz kontroli zdolności połowowej. Ponadto wniosek jest również zgodny ze wspólną organizacją rynku (WOR) – w zakresie, w jakim ustanawia szereg przepisów służących kontroli łańcucha dostaw, w tym przepisy dotyczące identyfikowalności, które mają kluczowe znaczenie dla spełnienia wymogów dotyczących informacji dla konsumentów. Co więcej, wniosek ma na celu realizację zobowiązań dotyczących w szczególności zwalczania nielegalnych połowów, które Komisja podjęła niedawno we wspólnym komunikacie w sprawie zarządzania oceanami. Spójność z innymi obszarami polityki Unii Wniosek nie tylko zachowuje zgodność z innymi obszarami polityki Unii, ale również umacnia synergię z nimi, wspierając wdrażanie: 1) Europejskiej strategii na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym w zakresie, w jakim dotyczy ona narzędzi połowowych; 2) strategii jednolitego rynku cyfrowego poprzez propagowanie rozwiązań cyfrowych i systemów interoperacyjnych; oraz 3) silniejszego i odnowionego partnerstwa strategicznego z regionami najbardziej oddalonymi Unii Europejskiej poprzez wzmożone środki kontroli. Ponadto wniosek ma na celu poprawę synergii z prawem żywnościowym i paszowym – poprzez lepsze dostosowanie definicji – oraz z prawodawstwem dotyczącym środowiska (dyrektywa siedliskowa) w zakresie, w jakim uprawnia się w nim państwa członkowskie do skutecznego kontrolowania działalności połowowej na obszarach ograniczonych połowów. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ Podstawa prawna Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 2 TFUE w sprawie ustanawiania przepisów niezbędnych do osiągnięcia celów WPRyb, która jest obszarem wyłącznych kompetencji UE zgodnie z art. 3 lit. d) Traktatu. Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Nie dotyczy. Proporcjonalność

We wniosku przewidziano ukierunkowane zmiany, które nie wykraczają poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia ustalonych celów. W sekcji 7.4.2 oceny skutków towarzyszącej wnioskowi przedstawiono proporcjonalność przedstawionych we wniosku wariantów polityki. Wybór instrumentu Proponowany instrument: zmiana obecnych rozporządzeń. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW Oceny ex post / kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Kompleksową ocenę wdrożenia rozporządzenia w sprawie kontroli i jego wpływu na WPRyb, która objęła lata 2010–2016, przeprowadzono w ramach programu REFIT, a jej wyniki opublikowano w sprawozdaniu Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady i towarzyszącym mu dokumencie roboczym służb Komisji „REFIT – Ocena skutków rozporządzenia w sprawie rybołówstwa”. Wyniki oceny potwierdziły, że rozporządzenie w sprawie kontroli jest bardzo istotne dla zapewnienia zgodności z WPRyb. Tekst przyjęty w 2009 r. pozwolił rozwiązać główne niedociągnięcia poprzedniego systemu, przyczyniając się do podniesienia ogólnego poziomu zgodności z WPRyb, do poprawy komunikacji między poszczególnymi zainteresowanymi stronami oraz dokonywanej przez nich wymiany i udostępniania danych, do zasadniczej poprawy jakości i ilości danych dotyczących połowów, a także przyczynił się do wyrównania szans wśród operatorów. Z oceny wynika jednak również, że należy podjąć dalsze działania oraz że obecne ramy legislacyjne nie są w pełni dostosowane do osiągnięcia celu, co stanowi impuls do dokonania ich przeglądu: ·przepisy dotyczące egzekwowania nie mają wystarczającego skutku odstraszającego; ·nieodpowiednie przepisy w zakresie danych dotyczących połowów; ·złożoność ram legislacyjnych i niejednoznaczność przepisów prawnych; ·brak środków kontroli nowych przepisów zreformowanej WPRyb i brak synergii z innymi obszarami polityki. Konsultacje z zainteresowanymi stronami W ramach oceny REFIT w 2016 r. przeprowadzono szeroko zakrojone konsultacje publiczne. Ich wyniki opublikowano na stronie internetowej Europa. W późniejszym terminie przeprowadzono dodatkowe ukierunkowane konsultacje w celu: (i) osiągnięcia porozumienia w sprawie problemów wskazanych przez Komisję Europejską w ramach oceny REFIT; (ii) osiągnięcia porozumienia w sprawie konieczności podjęcia działania; oraz (iii) zgromadzenia uwag i uzyskania informacji zwrotnych od jak największej liczby zainteresowanych stron na temat dotyczących przyszłości elementów wstępnej oceny skutków oraz konkretnych działań zaproponowanych przez Komisję, które mają pozwolić rozwiązać wskazane problemy. W konsultacjach uczestniczyły właściwe organy państw członkowskich, regionalne komitety doradcze, unijne i krajowe organizacje oraz stowarzyszenia, NGO z sektora ochrony środowiska, Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa (EFCA) i jej Zarząd, Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego, Frontex (kontrola na granicach morskich). Debaty prowadzono na kilku różnych forach w celu zapewnienia szerokiego i wszechstronnego udziału wszystkich zainteresowanych stron, w tym Grupy Roboczej Rady ds. Wewnętrznej i Zewnętrznej Polityki Rybołówstwa i komisji PECH Parlamentu Europejskiego. Wśród zainteresowanych stron panowało ogólne porozumienie co do konieczności przeprowadzenia przeglądu unijnego systemu kontroli rybołówstwa. W otrzymanych wypowiedziach i informacjach zwrotnych zwrócono uwagę na uchybienia we wdrażaniu rozporządzenia w sprawie kontroli rybołówstwa oraz w niektórych jego przepisach. Co do zasady zainteresowane strony poparły Komisję, jeśli chodzi o rozwiązanie następujących istotnych kwestii: dostosowanie do WPRyb, różnice w stosowaniu przepisów przez poszczególne państwa członkowskie, złożone ramy legislacyjne i niejasne niektóre przepisy dotyczące systemu kar, dostępności, jakości i współdzielenia danych, kontroli małych statków i obowiązku wyładunku, a także konieczność poprawy synergii z innymi obszarami prawodawstwa, w szczególności z rozporządzeniem w sprawie połowów NNN, prawem ochrony środowiska i prawem żywnościowym. W wypowiedziach zwrócono również uwagę na takie kwestie, jak: uproszczenie, regionalizacja, równe szanse oraz potrzeba opłacalnych rozwiązań. Zainteresowane strony wyraźnie zachęcały do uproszczenia i doprecyzowania kwestii prawnych obowiązujących przepisów w zakresie kontroli, uznając równocześnie, że pewne odstępstwa od głównych przepisów są niekiedy niezbędne. Jeżeli chodzi o kwestię regionalizacji, niektóre zainteresowane strony postrzegały ją jako pojęcie o dużym znaczeniu, podczas gdy kilka innych zainteresowanych stron uznało ją za pojęcie niezgodne z założeniami i celami unijnej polityki kontroli. Wszystkie zainteresowane strony uznały, że koniecznie należy stworzyć równe szanse dla operatorów zajmujących się rybołówstwem i państw członkowskich w całej UE. Ponadto zainteresowane strony podkreśliły, że – gdy tylko jest to możliwe – wiodącymi zasadami procedury przeglądu powinny być zmniejszenie obciążenia administracyjnego i oszczędność kosztów. W odniesieniu do proponowanych wariantów strategicznych znaczna większość zainteresowanych stron zdecydowanie poparła wprowadzenie ukierunkowanych zmian do systemu kontroli rybołówstwa lub wyraziła preferencję względem wprowadzenia takich zmian, w tym zmian w rozporządzeniu w sprawie kontroli rybołówstwa, rozporządzeniu w sprawie połowów NNN i rozporządzeniu ustanawiającym EFCA. W załączniku 2 do oceny skutków przedstawiono podsumowanie wniosków ze wszystkich konsultacji, natomiast w załączniku 10 zamieszczono wykaz pisemnych wypowiedzi otrzymanych od zainteresowanych stron. Oryginały pisemnych wypowiedzi przesłanych przez zainteresowane strony oraz protokół ze wspomnianych powyżej warsztatów i seminariów opublikowano na stronie internetowej Komisji Europejskiej. Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Wniosek legislacyjny oraz ocenę skutków opracowano w oparciu o szeroki zakres materiałów i badań, które wymieniono w załączniku 1 do oceny skutków.

Jako wsparcie w zakresie oceny skutków proponowanych wariantów strategicznych oraz ich porównania skorzystano również z zewnętrznej wiedzy eksperckiej. Jesienią 2017 r. przeprowadzono zewnętrzne badanie mające na celu: 1) ocenę środowiskowych, gospodarczych i społecznych skutków wariantów strategicznych, zmian w zakresie obciążenia administracyjnego oraz korzyści płynących z uproszczenia, a także porównanie różnych wariantów pod względem efektywności, skuteczności i spójności z zaleceniami odpowiednich instytucji. Ocena skutków W ramach oceny skutków analizie poddano trzy warianty strategiczne: 1) scenariusz odniesienia, tj. brak zmian w zakresie polityki przy pełnym egzekwowaniu bieżących przepisów; 2) wariant 1: ukierunkowane zmiany rozporządzenia w sprawie kontroli rybołówstwa; 3) wariant 2: ukierunkowane zmiany systemu kontroli rybołówstwa (w szczególności rozporządzenia w sprawie kontroli rybołówstwa, rozporządzenia w sprawie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów oraz rozporządzenia ustanawiającego Europejską Agencję Kontroli Rybołówstwa). Wariant 2 osiągnął znacznie lepsze wyniki ogólne niż pozostałe warianty i został wybrany jako wariant preferowany. Pozytywny wpływ wariantu preferowanego na środowisko obejmowałby: ograniczenie przełowienia, wyeliminowanie odrzutów, zdrowsze stada ryb i prawidłową kontrolę chronionych obszarów morskich. Główne korzyści społeczno-ekonomiczne obejmują: wyższe płace i zwiększoną konkurencyjność w sektorze rybołówstwa, szczególnie w przypadku małej floty; promowanie tworzenia miejsc pracy (szczególnie w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych); lepszą zgodność z WPRyb i równe traktowanie rybaków. Koszty byłyby „proporcjonalne” do uzyskanych korzyści (szczególnie biorąc pod uwagę oszczędności kosztów) i opłacalne – znaczące korzyści przeważają nad stosunkowo niewielkimi zmianami w kosztach. Organy państw członkowskich również skorzystałyby dzięki oszczędności kosztów (157 mln EUR w ciągu pięciu lat w stosunku do scenariusza odniesienia) poprzez uproszczenie i interoperacyjność. Oczekuje się, że wariant preferowany nie będzie miał negatywnych skutków społecznych ani negatywnego wpływu na środowisko. Ocenę skutków przedłożono Radzie ds. Kontroli Regulacyjnej w dniu 8 stycznia 2018 r., aby ta dokonała oceny jakości. Rada poddała analizie projekt sprawozdania i w dniu 9 lutego 2018 r. wydała pozytywną opinię, której towarzyszyły zalecenia dotyczące udoskonalenia. Przegląd zaleceń Zarządu i zmian dokonanych w porównaniu z wcześniejszym projektem przedstawiono w załączniku 1 do oceny skutków. Sprawność regulacyjna i uproszczenie Działania i zmiany przewidziane w ramach wariantu preferowanego znacznie przyczyniłyby się do ograniczenia zbędnego obciążenia administracyjnego dla organów publicznych oraz – biorąc pod uwagę, że większość nowych kosztów jest związana z rozwojem technologii informacyjno-komunikacyjnych i jednorazowymi inwestycjami – również dla całej UE w perspektywie długoterminowej. Oczekuje się, że wariant preferowany uprości obecny system i znacząco zmniejszy związane z nim obciążenie administracyjne; oszczędności kosztów w porównaniu ze scenariuszem odniesienia szacuje się na 157 mln EUR w ciągu 5 lat. Należy zauważyć, że podczas gdy niektóre oszczędności można było wyrazić kwotowo, wskazano też pewne inne korzyści, których jednak nie można było określić ilościowo. Wszelkiego dodatkowego obciążenia dla małych operatorów (rybaków prowadzących działalność połowową na niewielką skalę) uniknie się poprzez wprowadzenie prostych i opłacalnych systemów sprawozdawczości w zakresie danych dotyczących połowów, wykorzystujących przystępne cenowo i szeroko dostępne technologie telefonów komórkowych. Ponadto wprowadzenie nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych pobudzi innowacje i zapewni nowe kierunki tworzenia miejsc pracy dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw typu start-up. Prawa podstawowe Wniosek nie ma skutków dla ochrony praw podstawowych. We wniosku sprecyzowano dostęp do danych i cele przetwarzania danych osobowych. Przetwarzanie danych osobowych będzie odbywało się w sposób zapewniający przestrzeganie obowiązków w zakresie ochrony danych osobowych określonych w rozporządzeniu (UE) 2016/679 i rozporządzeniu zastępującym rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady. 4.WPŁYW NA BUDŻET Brak wpływu na środki na zobowiązania, ponieważ nie proponuje się zmiany maksymalnych kwot finansowania ze środków europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych przewidzianych w programach operacyjnych na okres programowania 2014–2020. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania W obowiązującym rozporządzeniu w sprawie kontroli rybołówstwa przewidziano już, że co 5 lat Komisja dokona oceny jego wdrażania na podstawie sprawozdań przedłożonych przez państwa członkowskie. Przepis ten zostanie zachowany. Szczegółowe objaśnienia dotyczące sposobu monitorowania i oceny faktycznego wpływu przedstawiono w sekcji 9 oceny skutków. Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw) Nie dotyczy.

Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Struktura wniosku jest następująca: Art. 1: Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 Art. 2: Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 768/2005 Art. 3: Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1967/2006 Art. 4: Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008 Art. 5: Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2016/1139 Zmiany można podsumować w następujący sposób, stosując podział ze względu na główny temat, tematy podrzędne, artykuły, których dotyczą zmiany, i poszczególne przepisy wniosku: Zmiany w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającym unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa TEMAT 1: EGZEKWOWANIE Temat podrzędny Artykuły Poszczególne przepisy wniosku Inspekcje i nadzór Zmienione: art. 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79 i 80 Doprecyzowanie procesu inspekcji, obowiązków inspektorów oraz obowiązków kapitanów i operatorów w trakcie inspekcji. Digitalizacja sprawozdań z inspekcji poprzez wprowadzenie obowiązku korzystania z elektronicznego systemu sprawozdań z inspekcji, który umożliwi lepsze wykorzystanie danych i ich wymianę między właściwymi organami i państwami członkowskimi. Wyjaśnienie roli i obowiązków obserwatorów kontroli. Kary Nowe: 89a, 91a, 91b, 92a, 92b oraz załączniki III i IV Zmienione: art. 82, 85, 90, 91 i 92 Nowe definicje mające na celu doprecyzowanie i udoskonalenie „rozdziału dotyczącego egzekwowania”. Nowy wykaz naruszeń przepisów WPRyb, które to naruszenia należy kwalifikować jako poważne (bez stosowania jakichkolwiek kryteriów). Nowy szczegółowy i wyczerpujący wykaz kryteriów służących do kwalifikowania jako poważne pewnych innych naruszeń przepisów WPRyb. Będzie to sprzyjać wyrównaniu szans przy jednoczesnym zapewnianiu proporcjonalności. Wprowadzenie obowiązkowych kar administracyjnych i minimalnych poziomów grzywien za poważne naruszenia przepisów WPRyb, aby zwiększyć odstraszający charakter i skuteczność systemu kar we wszystkich państwach członkowskich i zapewnić równe szanse. Przedstawienie wyjaśnień dotyczących natychmiastowych środków wykonawczych (lub środków zapobiegawczych), które państwa członkowskie mają zastosować w przypadku poważnych naruszeń. Doprecyzowanie, że w przypadku gdy właściciel licencji połowowej i kapitan są różnymi podmiotami, punkty należy przyznać zarówno właścicielowi licencji połowowej, jak i kapitanowi. Uściślenie, że nadbrzeżne państwo członkowskie może prowadzić postępowanie i przyznać punkty w przypadku poważnego naruszenia, jednak środki te muszą być systematycznie egzekwowane przez państwo członkowskie bandery. Sprecyzowanie, że w przypadku poważnego naruszenia punkty mają zastosowanie w sposób systematyczny oprócz głównych kar (z kilkoma odstępstwami, w przypadku gdy naruszenia nie dopuścił się właściciel licencji połowowej ani kapitan, np. w przypadku połowów rekreacyjnych). Umożliwienie państwom członkowskim lepszego wykorzystywania i wymiany danych na temat naruszeń i kar. TEMAT 2: DOSTĘPNOŚĆ, JAKOŚĆ I WYMIANA DANYCH Temat podrzędny Artykuły Poszczególne przepisy wniosku Lokalizowanie statku Zmienione: art. 4, 9, 10, 12 Nowe: art. 9a Wprowadza się elastyczność w odniesieniu do specyfikacji systemu lokalizacji statków (niekoniecznie satelitarnego). Przedstawia się wyjaśnienia dotyczące ośrodków monitorowania statków. Wszystkie statki, w tym statki o długości poniżej 12 metrów, muszą posiadać system lokalizacji. Odpowiednie dane są udostępniane Agencjom zaangażowanym w działania w zakresie nadzoru. Dziennik połowowy Zmienione: art. 14 W odniesieniu do wszystkich kategorii statków usuwa się zwolnienie z odnotowywania w dzienniku połowowym połowów o masie poniżej 50 kg. Doprecyzowuje się zasady tzw. „marginesu tolerancji” i dostosowuje się je do określonych sytuacji/łowisk. Treść dziennika połowowego dostosowuje się do nowego przepisu dotyczącego identyfikowalności (stosowania niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego rejsu połowowego) i zmienia, aby podnieść jakość zapisywanych danych. Statki o długości poniżej 12 metrów Zmienione: art. 9, 14 i 15 Nowe: art. 15a Usuwa się obecne odstępstwa i określa jedynie dwie kategorie statków rybackich: >12m oraz <12 m. Wszystkie statki rybackie o długości <12 m muszą zgłaszać swoje połowy w sposób elektroniczny. Deklaracja przeładunkowa i deklaracja wyładunkowa Zmienione: art. 20, 21 i 22 art. 23 i 24 Uchylone: art. 16, 25 i 28 Wszystkie dane zapisuje się w sposób cyfrowy i składa drogą elektroniczną. Treść dokumentów dostosowuje się do nowego przepisu dotyczącego identyfikowalności (stosowania niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego rejsu połowowego) i zmienia, aby podnieść jakość zapisywanych danych. Usuwa się obowiązujące odstępstwa dotyczące deklaracji wyładunkowej. W przypadku przeładunku na wodach nienależących do UE lub w porcie państwa trzeciego wymagane jest zezwolenie państwa członkowskiego bandery. Uprzednie powiadomienie Zmienione: art. 17 i 19 Uchylone: art. 18 Nowe: art. 19a Uprzednie powiadomienia rozszerza się na wszystkie statki o długości >12m oraz usuwa się ograniczenie ich stosowania do stad objętych planami wieloletnimi. Uprzednie powiadomienie jest wymagane od unijnych statków rybackich dokonujących wyładunku w portach państw trzecich. Kontrola połowów rekreacyjnych Zmienione: art. 4 i 55 Państwa członkowskie muszą posiadać system kontroli uczestników połowów rekreacyjnych (rejestracji lub licencjonowania) i gromadzenia informacji o połowach. W przypadku gatunków podlegających unijnym środkom ochrony mającym zastosowanie do połowów rekreacyjnych należy przesyłać raporty połowowe właściwym organom i ustanowić system rejestrowania lub licencjonowania statków. Utrzymuje się zakaz sprzedawania połowów oraz usuwa się odstępstwa obowiązujące w basenie Morza Śródziemnego (zob. zmiany rozporządzenia (WE) nr 1967/2006). Ustanawia się warunki mające na celu określenie przepisów szczegółowych dotyczących: kontroli i oznakowania narzędzi połowowych w odniesieniu do połowów rekreacyjnych; lokalizacji statków; systemów rejestrowania lub licencjonowania; oraz zapisywania połowu. Uwzględnia się działania związane z połowami rekreacyjnymi organizowane przez przedsiębiorstwa handlowe. Identyfikowalność Zmienione: art. 4, 56, 57 i 58 Nowe: art. 56a Uściśla się przepisy dotyczące identyfikowalności i wprowadza nowy artykuł dotyczący partii. Doprecyzowuje się informacje dotyczące identyfikowalności, tak aby umożliwiały one powiązanie danej partii produktów rybołówstwa z konkretnym wyładunkiem ze statku rybackiego UE. Informacje zapisuje się w sposób elektroniczny, aby zwiększyć skuteczność i efektywność kontroli w łańcuchu dostaw na rynku wewnętrznym. Usuwa się odstępstwo dotyczące produktów przywożonych. Zakres stosowania przepisu dotyczącego identyfikowalności ogranicza się do niektórych produktów rybołówstwa i akwakultury. Odstępstwo dotyczące produktów sprzedanych konsumentom dostosowuje się do innych przepisów rozporządzenia (maksymalnie 5 kg produktów rybołówstwa dziennie zamiast 50 EUR). Procedury i dane dotyczące ważenia, transportu i sprzedaży Zmienione: art. 59, 60, 62, 64, 65, 66 i 68 Nowe: art. 59a i 60a Uchylone: art. 61, 63 i 67 Upraszcza się obecne zwolnienia, które utrudniają właściwe ważenie i rejestrację wyładowanych ryb. Z myślą o zagwarantowaniu dokładnego ważenia przy wyładunku ustanawia się prosty i skuteczny system, w którym ważenia dokonuje zarejestrowany operator. Ustanawia się ukierunkowane procedury dotyczące wyładunku bez sortowania. Zmienia się obecne odstępstwa dotyczące ilości sprzedanych/przekazanych niezarejestrowanym nabywcom do celów spożycia prywatnego oraz dostosowuje się je do przepisów dotyczących kontroli w łańcuchu dostaw. Doprecyzowuje się obowiązki i odpowiedzialność operatorów w łańcuchu dostaw. Wprowadza się wymogi dotyczące cyfrowego zapisywania dokumentów sprzedaży, deklaracji przejęcia i dokumentów przewozowych oraz składania ich drogą elektroniczną. Upraszcza się przekazywanie informacji na linii operatorzy – właściwe organy (państwo bandery, państwo wyładunku, państwo sprzedaży). Dostępność i wymiana danych Zmienione: 33, 34, 109, 110, 111, 112, 114 i 115; Nowe: art. 111a i 112a Uchylone: art. 116 Digitalizacja systemu danych zostaje zakończona, a ogólna dostępność, wiarygodność i wymiana danych – zwiększona. Przepisy dotyczące zapisywania danych przez państwa członkowskie i przedkładania ich Komisji upraszcza się i dostosowuje do innych zmian. Zmiany polegają na wyjaśnieniu następujących zagadnień: jakie dane mają być gromadzone przez państwa członkowskie; jakie są etapy zatwierdzania; dostęp Komisji do zgromadzonych danych oraz cel ich gromadzenia. W zmianach doprecyzowano również środki na rzecz ochrony danych osobowych i bezpieczeństwa ich przetwarzania. Uchyla się artykuł dotyczący bezpiecznej części strony internetowej. TEMAT 3: NIWELOWANIE LUK DOTYCZĄCYCH WPRYB Temat podrzędny Artykuły Poszczególne przepisy wniosku Definicja „przepisów wspólnej polityki rybołówstwa” Zmienione: art. 4 Definicję „przepisów wspólnej polityki rybołówstwa” doprecyzowano i dostosowano do WPRyb. Licencja połowowa i upoważnienie do połowów Zmienione: art. 6 i 7 Przepisy te dostosowano do WPRyb. Obowiązek wyładunku Nowe: art. 25 a W zmianach wprowadza się obowiązek korzystania z elektronicznych narzędzi monitorowania, w szczególności z CCTV, aby kontrolować wypełnianie obowiązku wyładunku. Nowe przepisy wpłyną na poszczególne statki i segmenty floty w zależności od oceny ryzyka, a państwa członkowskie wdrożą te przepisy na poziomie regionalnym. Zdolność połowowa Nowe: 39a Zmienione: art. 38 i 41 Wprowadza się nowy artykuł, w którym na niektóre statki nakłada się wymóg wyposażenia narzędzi połowowych czynnych w urządzenia monitorujące i rejestrujące moc silnika. Upraszcza się obowiązujące przepisy dotyczące weryfikacji mocy silnika. Wprowadza się przepisy dotyczące bezpośredniej weryfikacji pojemności statków rybackich. Krajowe programy kontroli i sprawozdania roczne Uchylone: art. 46 i załącznik 1 Zmienione: art. 55 Nowe: art. 93a Rozszerza się krajowe programy kontroli, aby obejmowały kontrolę przepisów WPRyb, a nie jedynie kontrolę programów wieloletnich. W związku z tym uchyla się załącznik 1 dotyczący wartości odniesienia w zakresie inspekcji planów wieloletnich. Krajowe programy kontroli mają również obejmować kontrolę połowów rekreacyjnych. Wymaga się opracowywania rocznych sprawozdań z inspekcji krajowych. TEMAT 4: SYNERGIE Z INNYMI POLITYKAMI Narzędzia połowowe Zmienione: art. 14, 43 i 55 Upraszcza się i udoskonala sprawozdawczość dotyczącą utraconych narzędzi połowowych poprzez stosowanie (elektronicznych) dzienników połowowych w odniesieniu do wszystkich kategorii statków. Usuwa się obecnie obowiązujące odstępstwo mające zastosowanie do statków o długości <12m dotyczące przewożenia na pokładzie niezbędnego wyposażenia do odzyskiwania utraconych narzędzi połowowych. Ustanawia się warunki mające na celu określenie unijnych przepisów dotyczących oznakowania i kontroli narzędzi połowowych do połowów rekreacyjnych. Obszary ograniczonych połowów Zmienione: art. 4 i 50 Zmienia się definicję „obszarów ograniczonych połowów” i przepisy art. 50, aby uwzględnić obszary ograniczonych połowów podlegające zwierzchnictwu lub jurysdykcji państw członkowskich, jak również znajdujące się poza wodami UE. TEMAT 5: DOSTOSOWANIE DO TRAKTATU Z LIZBONY Dostosowanie do Traktatu z Lizbony Liczne zmienione lub nowe artykuły Uprawnienia powierzone Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dostosowuje się do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przepisy nadające uprawnienia decyzyjne samej Radzie dostosowuje się do nowych procedur mających zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa. Zmiany w rozporządzeniu Rady (WE) nr 768/2005 ustanawiającym Europejską Agencję Kontroli Rybołówstwa Temat Artykuły Poszczególne przepisy wniosku Dostosowanie do WPRyb Zmienione: art. 2 i 3 Zmienione: art. 17 Cel i zadania Agencji w pełni dostosowuje się do nowej WPRyb. Geograficznego zakresu uprawnień Agencji do przeprowadzania inspekcji nie ogranicza się już do wód międzynarodowych. Wymiana danych Zmienione: art. 16 Zmiany uściślają zasady wymiany i przetwarzania informacji oraz środki dotyczące ochrony danych osobowych. Dostosowanie do wspólnego podejścia do zdecentralizowanych agencji UE Zmienione: art. 26, 29 i 39 Wprowadza się szereg zmian mających na celu lepsze dostosowanie rozporządzenia ustanawiające EFCA do wspólnego podejścia. Budżet Zmienione: art. 35 Rozszerza się możliwości w zakresie dochodów, aby umożliwić zawieranie umów o delegowaniu zadań i przyznawanie dotacji ad hoc zgodnie z podobnymi przepisami obowiązującymi w przypadku innych Agencji (np. Frontexu). Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania Temat Artykuły Poszczególne przepisy wniosku Digitalizacja świadectw połowowych NNN (CATCH) Nowe: art. 12a–12e System świadectw połowowych, określony w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, ma formę papierową, przez co jest nieefektywny. Zmiany w unijnym systemie świadectw połowowych przewidują ustanowienie bazy danych do zarządzania świadectwami połowowymi (CATCH) w oparciu o system zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych, umożliwiając kontrolę opartą na ocenie ryzyka, ograniczając możliwości nieuczciwego przywozu i zmniejszając obciążenie administracyjne dla państw członkowskich. Funkcje operacyjne bazy danych CATCH będą opracowywane w kilku różnych etapach. Komisji przyznaje się uprawnienia wykonawcze i przekazane uprawnienia związane z funkcjonowaniem i rozwojem bazy danych CATCH. Inspekcje Zmienione: art. 10 Dostosowanie do nowych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Statki rybackie prowadzące połowy NNN Zmienione: art. 2, 3 i 11 Dostosowanie do nowych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 i wprowadzenie właściwych odniesień. Postępowanie i środki egzekwowania prawa (w tym w przypadku poważnych naruszeń) Nowe: art. 42a, zmienione: art. 27, 42 i 43 Uchylone: art. 44–47 Wprowadza się odniesienia, aby zapewnić dostosowanie do nowych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dotyczących postępowań i egzekwowania prawa, w tym kar. Uchyla się zdezaktualizowane artykuły. Zmiana w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1967/2006 w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego Zmiana w rozporządzeniu (UE) 2016/1139 ustanawiającym wieloletni plan w odniesieniu do stad dorsza, śledzia i szprota w Morzu Bałtyckim oraz połowów eksploatujących te stada Temat Artykuły Poszczególne przepisy wniosku Rozporządzenie (WE) nr 1967/2006 Zmienione: art. 17 Uchylone: art. 21 i 23 W celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem nr 1224/2009 skreśla się niektóre przepisy dotyczące połowów amatorskich oraz przeładunku. Rozporządzenie (UE) 2016/1139 Uchylone: art. 12 i 13. W celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem nr 1224/2009 skreśla się przepisy dotyczące dzienników połowowych i marginesu tolerancji. 2018/0193 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 oraz zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 768/2005, (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1005/2008 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139 w odniesieniu do kontroli rybołówstwa PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, po zasięgnięciu opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, uwzględniając opinię Komitetu Regionów, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 zreformowano wspólną politykę rybołówstwa. Cele wspólnej polityki rybołówstwa i wymogi w zakresie kontroli rybołówstwa i egzekwowania przepisów dotyczących rybołówstwa zostały określone w art. 2 i 36 tego rozporządzenia. Jego pomyślne wdrożenie zależy od skutecznego i aktualnego systemu kontroli i egzekwowania. (2)Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1224/2009 ustanowiono unijny system kontroli rybołówstwa, który przewiduje m.in. ośrodki monitorowania, lokalizowanie statków rybackich, obowiązki w zakresie raportowania połowów, uprzednie powiadomienia, upoważnienia do przeładunku w państwach trzecich, publikację informacji o zamykaniu łowisk, kontrolę zdolności połowowych, krajowe programy kontroli, kontrolę połowów rekreacyjnych, kontrole w łańcuchu dostaw produktów rybołówstwa i akwakultury, ważenie produktów rybołówstwa, dokumenty przewozowe, deklaracje wyładunkowe, dokumenty sprzedaży i deklaracje przejęcia, inspekcje i audyty, karanie naruszeń i dostęp do danych. (3)Rozporządzenie (WE) nr 1224/2009 zostało jednak opracowane przed przyjęciem nowej wspólnej polityki rybołówstwa. W związku z tym należy je zmienić, aby skuteczniej odnieść się do wymogów dotyczących kontroli i egzekwowania wspólnej polityki rybołówstwa zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 oraz aby wykorzystać nowoczesne i bardziej opłacalne technologie kontroli. (4)W rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 należy wprowadzić odniesienie do definicji zawartych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013. W celu zachowania jasności i spójności niektóre definicje określone w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 należy skreślić lub zmienić, a także należy dodać nowe definicje. (5)Definicję „przepisów wspólnej polityki rybołówstwa” należy zmienić, aby doprecyzować, że jej zakres obejmuje całe prawo Unii mające zastosowanie w sektorze gospodarki rybnej, w tym przepisy dotyczące środków technicznych i środków ochrony w odniesieniu do żywych zasobów morza, zarządzania flotami Unii eksploatującymi takie zasoby oraz ich kontroli, przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (połowom NNN) oraz umowy międzynarodowe zawarte przez Unię. (6)Termin „dane z systemu monitorowania statków” należy zastąpić bardziej zrozumiałym wyrażeniem „dane dotyczące pozycji statku”. Definicja „danych dotyczących pozycji statku” nie powinna już odnosić się do przekazywania danych przez satelitarne urządzenia lokacyjne, ponieważ obecnie dostępne są różne technologie w zakresie lokalizacji statków i przekazywania danych dotyczących pozycji statku. (7)Definicję „partii” należy dostosować do definicji „partii” określonej w prawie żywnościowym. (8)Definicje „planów wieloletnich” należy zaktualizować w celu uwzględnienia przepisów rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 dotyczących planów wieloletnich. (9)W definicjach „licencji połowowej”, „obszarów ograniczonych połowów” i „połowów rekreacyjnych” termin „morskie zasoby wodne” należy zastąpić terminem „żywe zasoby morza” w celu dostosowania tej definicji do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. (10)Definicja „statku rybackiego” jest zawarta w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 i obejmuje statki wyposażone do prowadzenia komercyjnej eksploatacji żywych zasobów morza, takich jak statki łowcze, statki pomocnicze, statki przetwórnie, statki biorące udział w przeładunkach oraz transportowce wyposażone w sprzęt służący transportowaniu produktów rybołówstwa, poza kontenerowcami. Należy zatem skreślić definicję „statku rybackiego” w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009. (11)Na potrzeby usprawnienia egzekwowania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa należy dodać nowe definicje „statku łowczego” i „powodowania wyślizgiwania się”. (12)Tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne odgrywa ważną rolę w Unii z biologicznego, gospodarczego i społecznego punktu widzenia. Biorąc pod uwagę potencjalny wpływ tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego na stada, duże znaczenie ma kontrolowanie, czy działalność połowowa i nakłady połowowe mniejszych statków są zgodne z przepisami wspólnej polityki rybołówstwa. W tym celu konieczne jest uzyskiwanie danych dotyczących pozycji tych statków. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość lokalizacji wszystkich statków rybackich, w tym statków rybackich o długości mniejszej niż 12 metrów. W przypadku statków o długości 12 metrów można obecnie korzystać z urządzeń przenośnych, które są tańsze i łatwiejsze w użyciu.

(13)W celu doprecyzowania roli ośrodków monitorowania rybołówstwa przepisy rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dotyczące tych ośrodków należy umieścić w osobnym artykule. (14)Rozporządzenie (WE) nr 1224/2009 zmieniono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/812, aby dostosować niektóre jego przepisy do obowiązku wyładunku określonego w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W celu umożliwienia właściwej kontroli obowiązku wyładunku, konieczne jest wyposażenie pewnego odsetka statków rybackich – na podstawie oceny ryzyka – w elektroniczne urządzenia do monitorowania posiadające funkcję ciągłego nagrywania, w tym w telewizję przemysłową (CCTV). Dane z CCTV można uzupełniać danymi z innych elektronicznych urządzeń do monitorowania. Dane z tych urządzeń, w tym z CCTV, zapewnią urzędnikom państw członkowskich środki kontroli zgodności z obowiązkiem wyładunku na morzu. Materiał filmowy z CCTV powinien dotyczyć jedynie narzędzi połowowych oraz części statków, na których produkty rybołówstwa są wprowadzane na pokład, poddawane obróbce i przechowywane. Materiał filmowy z CCTV powinien być zapisywany lokalnie i udostępniany wyłącznie urzędnikom państw członkowskich lub inspektorom unijnym na ich wniosek, w szczególności w kontekście inspekcji, dochodzeń lub audytów. (15)Wiarygodność i kompleksowe gromadzenie danych dotyczących połowów ma ogromne znaczenie dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa. (16)Przekazywanie danych rejestracyjnych z połowów w formatach papierowych doprowadziło do tego, że raportowanie jest niepełne i nierzetelne, a ostatecznie do tego, że raportowanie połowów przez operatorów do państw członkowskich i przez państwa członkowskie do Komisji odbywa się w sposób nieodpowiedni, a także utrudniło wymianę informacji między państwami członkowskimi. Konieczne jest zatem, aby kapitanowie zapisywali dane dotyczące połowów w sposób cyfrowy i przekazywali je drogą elektroniczną, w szczególności jeżeli chodzi o dzienniki połowowe, deklaracje przeładunkowe i deklaracje wyładunkowe. (17)Brak obowiązków w zakresie raportowania połowów przez kapitanów statków o długości poniżej 10 metrów doprowadził do tego, że dane dotyczące takich statków są niepełne i niewiarygodne, ponieważ dane dotyczące tych statków gromadzono na podstawie planów kontroli wyrywkowej. W związku z tym duże znaczenie ma wprowadzenie obowiązku raportowania połowów w przypadku wszystkich statków rybackich, bez względu na ich wielkość. Działanie to pozwoli również uprościć przepisy, poprawić ich przestrzeganie i usprawnić kontrole. (18)W przypadku statków o długości 12 metrów lub dłuższych ważne jest, aby informacje w dzienniku połowowym były dokładniejsze i obejmowały dane dotyczące połowów w odniesieniu do zaciągu lub operacji połowowej, ponieważ zwiększy to skuteczność kontroli. W przypadku statków o długości mniejszej niż 12 metrów należy uprościć obowiązki związane z wypełnianiem i przekazywaniem dziennika połowowego, a od kapitanów należy wymagać przekazywania informacji zawartych w dzienniku połowowym tylko raz, przed przybyciem do portu. (19)Przepisy dotyczące marginesu tolerancji w szacunkach ilości ryb zatrzymanych na pokładzie zawartych w dzienniku połowowym należy zmienić, aby uwzględnić nowe przepisy dotyczące raportowania połowów poniżej 50 kg w dziennikach połowowych. Ponadto należy zmienić przepisy dotyczące marginesu tolerancji, aby uwzględnić specyfikę połowów wyładowywanych bez sortowania. (20)Po wypłynięciu statku rybackiego powinien on natychmiast rozpocząć prowadzenie elektronicznego dziennika połowowego, a rejs ten powinien otrzymać niepowtarzalny numer identyfikacyjny rejsu połowowego. W dzienniku połowowym, deklaracjach przeładunkowych i deklaracjach wyładunkowych należy zamieścić odniesienie do tego niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego rejsu połowowego, aby umożliwić wzmocnione kontrole i udoskonalić proces zatwierdzania danych przez państwa członkowskie wraz z możliwością identyfikacji produktów rybołówstwa w łańcuchu dostaw. Aby usprawnić i uprościć przekazywanie właściwym organom państw członkowskich informacji o utraconych narzędziach połowowych, format dziennika połowowego powinien obejmować informacje o utraconych narzędziach połowowych. (21)Uprzednie powiadamianie o wyładunku umożliwia urzędnikom lepszą kontrolę zgodności z przepisami dotyczącymi rejestrowania połowów i działalności połowowej. W celu poprawy zgodności z przepisami dotyczącymi rejestracji połowów przepisy dotyczące uprzedniego powiadamiania powinny mieć zastosowanie do wszystkich statków o długości powyżej 12 metrów, a nie tylko do statków rybackich, których celem są stada objęte planami wieloletnimi. Państwa członkowskie powinny być uprawnione do ustanawiania krótszego terminu uprzedniego powiadomienia dla statków pływających pod ich banderą, które prowadzą działalność wyłącznie na jego morzach terytorialnych, o ile nie zmniejsza to ich zdolności do przeprowadzania inspekcji statków po ich przybyciu. (22)Unijne statki rybackie dokonujące wyładunku produktów rybołówstwa w państwach trzecich lub przeładunku produktów rybołówstwa na wodach państw trzecich lub na morzu pełnym powinny przekazać uprzednie powiadomienie lub uzyskać upoważnienie od państw członkowskich bandery. Takie uprzednie powiadomienia i upoważnienia są wymagane, jeżeli chodzi o obowiązki państw członkowskich bandery w zakresie zapobiegania wprowadzaniu na rynki międzynarodowe produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN. (23)Przepisy dotyczące zapisywania danych dotyczących połowów i nakładu połowowego przez państwa członkowskie powinny zostać zmienione, aby uwzględnić dane pojawiające się w rejestrach ważenia, deklaracjach przejęcia i dokumentach przewozowych. (24)Przepisy dotyczące przekazywania Komisji zagregowanych danych dotyczących połowów i nakładu połowowego należy uprościć, przewidując jedną datę dla wszystkich przedkładanych danych. (25)Przepisy dotyczące publikacji przez Komisję informacji o zamykaniu łowisk w następstwie wykorzystania kwot połowowych lub maksymalnych dopuszczalnych nakładów połowowych należy uprościć, aby umożliwić terminową publikację takich informacji o zamknięciach. Przepisy te należy ponadto zmienić, aby były spójne z obowiązkiem wyładunku określonym w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013. (26)Przepisy dotyczące zdolności połowowej należy zaktualizować, aby odnosiły się do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. (27)Przepisy dotyczące weryfikacji pojemności statków rybackich do celów kontroli zdolności połowowej należy uprościć, a przepisy dotyczące weryfikacji mocy silnika należy doprecyzować. W przypadku gdy statki rybackie wyposażone w narzędzia połowowe czynne są napędzane silnikami, których moc przekracza moc silnika określoną w ich rejestracji, zapewnienie zgodności z limitami zdolności połowowej określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 jest niemożliwe. Dlatego ważne jest, aby skutecznie kontrolować moc silników statków rybackich wyposażonych w narzędzia połowowe czynne, wykorzystując urządzenia stale monitorujące moc silnika. (28)Aby zapewnić przestrzeganie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, każde państwo członkowskie powinno być zobowiązane do ustanowienia i regularnej aktualizacji rocznego lub wieloletniego krajowego programu kontroli obejmującego wszystkie przepisy wspólnej polityki rybołówstwa. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby kontrole urzędowe były przeprowadzane na podstawie oceny ryzyka. Należy również wprowadzić wymóg opracowywania rocznych sprawozdań z inspekcji i kontroli krajowych. (29)Obszary ograniczonych połowów ustanawia się na podstawie przepisów Unii, przepisów krajowych i umów międzynarodowych. W związku z tym przepisy dotyczące kontroli obszarów ograniczonych połowów przez państwa członkowskie powinny mieć zastosowanie do obszarów ograniczonych połowów bez względu na miejsce ich położenia. Również statki rekreacyjne prowadzące połowy w obszarach ograniczonych połowów powinny w stosownych przypadkach podlegać kontroli. (30)Połowy rekreacyjne odgrywają ważną rolę w Unii, zarówno z biologicznego, gospodarczego, jak i społecznego punktu widzenia. Biorąc pod uwagę znaczący wpływ połowów rekreacyjnych na niektóre stada, konieczne jest zapewnienie konkretnych narzędzi umożliwiających skuteczną kontrolę połowów rekreacyjnych przez państwa członkowskie. System rejestrowania lub licencjonowania powinien umożliwiać uzyskanie dokładnego spisu osób fizycznych i prawnych uczestniczących w połowach rekreacyjnych oraz gromadzenie wiarygodnych danych dotyczących połowów i praktyk. Zbieranie wystarczających i wiarygodnych danych dotyczących połowów rekreacyjnych jest konieczne, aby ocenić wpływ takich praktyk połowowych na stada i dostarczyć państwom członkowskim i Komisji informacji niezbędnych do skutecznego zarządzania żywymi zasobami morza i kontroli tych zasobów. (31)W ramach wspólnej polityki rybołówstwa ustanowiono już szereg specjalnych środków ochrony mających zastosowanie do połowów rekreacyjnych. Systemy rejestrowania lub licencjonowania oraz rejestrowania połowów powinny umożliwiać skuteczną kontrolę tych specjalnych środków ochrony. (32)Należy doprecyzować przepisy dotyczące kontroli w łańcuchu dostaw, aby umożliwić państwom członkowskim przeprowadzanie kontroli i inspekcji na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, począwszy od pierwszej sprzedaży, aż po sprzedaż detaliczną, z uwzględnieniem transportu.

(33)Należy uściślić przepisy mające zastosowanie do dzielenia produktów rybołówstwa i akwakultury na partie. Należy doprecyzować, że partie powinny składać się z produktów rybołówstwa i akwakultury jednego gatunku, z wyjątkiem przypadków, w których partie te zawierają bardzo małe ilości produktów. (34)Zgodnie z wymogami dotyczącymi możliwości śledzenia określonymi w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady, w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 931/2011 ustanowiono pewne reguły dla tego konkretnego sektora żywności pochodzenia zwierzęcego, mianowicie, podmioty muszą przechowywać konkretny zbiór informacji i, na wniosek, udostępniać ten zbiór właściwym organom, a także przekazać go operatorowi, któremu dostarczono produkty rybołówstwa. W sektorze gospodarki rybnej możliwość śledzenia jest istotna nie tylko z uwagi na cele dotyczące bezpieczeństwa żywności, ale również z uwagi na umożliwienie kontroli i zapewnienie ochrony interesów konsumentów. (35)Należy zatem opierać się na istniejących przepisach dotyczących możliwości śledzenia określonych w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 oraz w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 931/2011. Operatorzy muszą przechowywać konkretny zbiór informacji na temat produktów rybołówstwa i akwakultury i, na wniosek, udostępniać ten zbiór właściwym organom, a także przekazać go operatorowi, któremu dostarczono produkty rybołówstwa. W przypadku produktów rybołówstwa, które nie są przywożone, informacje dotyczące identyfikowalności powinny obejmować niepowtarzalny numer identyfikacyjny rejsu połowowego, ponieważ umożliwi to połączenie danej partii produktów rybołówstwa z konkretnym wyładunkiem z unijnego statku rybackiego lub kilku unijnych statków rybackich z tego samego odnośnego obszaru geograficznego. (36)Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 931/2011 informacje dotyczące identyfikowalności istotne z punktu widzenia kontroli produktów rybołówstwa i akwakultury powinny być dostępne od momentu pierwszej sprzedaży do etapu sprzedaży detalicznej. Umożliwi to w szczególności przekazywanie konsumentowi dokładnych informacji dotyczących gatunków i pochodzenia produktów rybołówstwa lub akwakultury. (37)Te same przepisy powinny mieć zastosowanie w odniesieniu do produktów rybołówstwa i akwakultury przywożonych z państw trzecich. W przypadku produktów przywożonych obowiązkowe informacje dotyczące identyfikowalności powinny zawierać odniesienie do świadectwa połowowego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008. (38)W celu zapewnienia skutecznego i terminowego przekazywania informacji dotyczących identyfikowalności w odniesieniu do produktów rybołówstwa i akwakultury informacje te należy zapisywać w formie cyfrowej i przesyłać drogą elektroniczną w łańcuchu dostaw oraz właściwym organom na ich wniosek. (39)W przypadku produktów rybołówstwa sprzedawanych konsumentom bezpośrednio ze statków rybackich przepisy dotyczące identyfikowalności, zarejestrowanych nabywców i dokumentów sprzedaży nie mają zastosowania do ilości poniżej określonych progów. Progi te powinny zostać zharmonizowane i obniżone, aby zminimalizować wprowadzanie na rynek produktów rybołówstwa, których nie można śledzić, a tym samym produktów, których nie można kontrolować. (40)Wiarygodność i kompleksowe gromadzenie danych dotyczących połowów ma ogromne znaczenie dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa. W szczególności zapis połowów w momencie wyładunku powinien być dokonywany w możliwie najbardziej wiarygodny sposób. W tym celu należy wzmocnić procedury związane z ważeniem produktów rybołówstwa przy wyładunku. (41)Ważenie należy przeprowadzać za pomocą systemów zatwierdzonych przez właściwe organy i operatorów, których państwa członkowskie wyznaczyły do przeprowadzenia tego zadania. Wszystkie produkty należy ważyć według gatunku przy wyładunku, ponieważ zagwarantuje to większą dokładność sprawozdań dotyczących połowów. Co więcej, rejestry ważenia należy zapisywać w sposób elektroniczny i przechowywać przez trzy lata. (42)Wyładunek bez sortowania według gatunków powinien być dozwolony wyłącznie w przypadku, gdy spełnione zostały ściśle określone warunki, w tym ważenie za pomocą systemów stosowanych lub kontrolowanych przez organy państw członkowskich. (43)W celu usprawnienia kontroli i umożliwienia szybkiego zatwierdzania danych rejestracyjnych z połowów oraz szybkiej wymiany danych między państwami członkowskimi niezbędne jest, aby wszyscy operatorzy zapisywali dane cyfrowo i przedkładali te dane państwom członkowskim w ciągu 24 godzin drogą elektroniczną. Dotyczy to w szczególności deklaracji wyładunkowych, dokumentów sprzedaży i deklaracji przejęcia. (44)Ze względu na dostępność odpowiednich narzędzi technologicznych wymóg zapisywania danych cyfrowo i przedkładania ich państwom członkowskim w ciągu 24 godzin drogą elektroniczną powinien mieć zastosowanie do wszystkich nabywców produktów rybołówstwa. (45)Przekazywanie dokumentów przewozowych odpowiednim państwom członkowskim należy uprościć, a przekazanie powinno mieć miejsce przed wyjściem w morze, aby umożliwić właściwym organom przeprowadzanie kontroli. (46)W deklaracjach wyładunkowych, dokumentach sprzedaży, deklaracjach przejęcia i dokumentach przewozowych należy zamieścić odniesienie do niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego rejsu połowowego, aby umożliwić wzmocnione kontrole i udoskonalić proces zatwierdzania danych przez państwa członkowskie oraz identyfikowalność produktów rybołówstwa w łańcuchu dostaw. (47)Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dotyczące monitorowania organizacji producentów oraz monitorowania uzgodnień w zakresie cen i interwencji są już nieaktualne i powinny zostać uchylone, ponieważ takie monitorowanie jest teraz określone rozporządzeniem (UE) nr 1379/2013. (48)Aby udoskonalić ocenę ryzyka, którą organy krajowe przeprowadzają podczas planowania działań kontrolnych, oraz skuteczność inspekcji, należy ulepszyć wymogi dotyczące krajowego rejestru naruszeń przepisów. (49)Należy doprecyzować i wzmocnić przepisy dotyczące określania zachowań stanowiących poważne naruszenie wspomnianych przepisów, aby wszystkim sprawcom naruszającym przepisy wspólnej polityki rybołówstwa zapewnić równe szanse w państwach członkowskich pod względem traktowania podczas postępowania sądowego. (50)Aby zapewnić skuteczność odstraszania w odniesieniu do najbardziej szkodliwych zachowań, zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii konieczne jest ustanowienie wyczerpującego wykazu naruszeń, które w każdych okolicznościach uznaje się za poważne. Ponadto w celu zapewnienia proporcjonalności należy opracować wyczerpujący wykaz kryteriów, z których właściwe organy krajowe mają korzystać podczas określania wagi pewnych innych naruszeń. (51)Aby zapewnić szybszą, skuteczniejszą i bardziej odstraszającą odpowiedź na poważne naruszenia, państwa członkowskie powinny wprowadzić możliwość wszczęcia postępowania administracyjnego przeciwko takim poważnym naruszeniom, bez uszczerbku dla istniejącego postępowania karnego. Określenie znormalizowanych minimalnych poziomów grzywien i udoskonalenie systemu punktów, które mogą prowadzić do zawieszenia lub wycofania licencji połowowych lub prawa do dowodzenia statkiem, również spotęgują efekt odstraszający systemów kar wszystkich państw członkowskich i będą zapobiegać ponownemu dopuszczaniu się naruszeń. (52)Podmioty krajowe odpowiedzialne za działania kontrolne w zakresie rybołówstwa oraz wszelkie właściwe organy sądowe powinny mieć dostęp do krajowego rejestru naruszeń przepisów. W pełni przejrzysta wymiana informacji zawartych w rejestrach krajowych między państwami członkowskimi również zwiększy skuteczność i zapewni równe szanse w zakresie działań kontrolnych.

(53)Zatwierdzanie jest istotnym etapem zapewniania wiarygodności i kompletności danych gromadzonych przez państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Należy przedstawić objaśnienia dotyczące zbioru danych, które muszą zostać zatwierdzone, oraz obowiązków państw członkowskich w przypadku wystąpienia niespójności. (54)Aby móc spełniać swoje obowiązki wynikające z przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, Komisja musi mieć dostęp do różnych danych gromadzonych przez państwa członkowskie. Należy sprecyzować, do których danych Komisja powinna mieć dostęp oraz do jakich zadań ma je wykorzystywać. (55)Dane gromadzone przez państwa członkowskie mają również ogromną wartość naukową. Należy wyjaśnić, że organy naukowe państw członkowskich i Unii mogą uzyskać dostęp do danych zgromadzonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009, w szczególności do danych dotyczących pozycji statku i danych dotyczących działalności połowowej. Ponadto gromadzone przez państwa członkowskie dane dotyczące działalności połowowej są również istotne dla urzędu statystycznego Unii Europejskiej (Eurostat), który może wykorzystać te dane do opracowywania statystyk dotyczących rybołówstwa. (56)Z uwagi na fakt, że wymiana danych między państwami członkowskimi ma fundamentalne znaczenie dla kontrolowania i egzekwowania obowiązków wynikających z przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, należy uściślić przepisy odnoszące się do tego rodzaju wymiany. W szczególności państwa członkowskie powinny wzajemnie przyznać sobie dostęp do swoich rejestrów naruszeń, ponieważ umożliwi im to lepsze egzekwowanie przepisów w odniesieniu do unijnych statków rybackich pływających pod banderą innego państwa członkowskiego, które znajdują się na ich wodach, oraz w odniesieniu do statków rybackich pływających pod ich banderą, które dopuściły się naruszenia na wodach innego państwa członkowskiego. (57)Gromadzony przez państwa członkowskie zbiór danych, do których Komisja powinna mieć dostęp, takich jak dane dotyczące działalności połowowej, dane dotyczące kontroli, inne elektroniczne bazy danych dotyczących połowów oraz krajowy rejestr naruszeń przepisów, może zawierać dane osobowe. W związku z faktem, że numer identyfikacyjny rejsu połowowego lub nazwa statku rybackiego może umożliwić identyfikację osób fizycznych takich jak właściciel lub kapitan statku rybackiego, informacje obejmujące tego rodzaju dane w pewnych okolicznościach również mogą stanowić dane osobowe. (58)Przetwarzanie danych osobowych jest niezbędne do kontroli rybołówstwa i egzekwowania przepisów dotyczących rybołówstwa. W szczególności do celów monitorowania uprawnień do połowów, w tym wykorzystania kwot połowowych, Komisja powinna być w stanie przetwarzać dane z dzienników połowowych, deklaracji wyładunkowych, dokumentów sprzedaży oraz inne dane dotyczące działalności połowowej, aby zatwierdzić zagregowane dane przedłożone przez państwa członkowskie. Na potrzeby zatwierdzania, przeprowadzania audytu oraz monitorowania działań kontrolnych państw członkowskich Komisja powinna mieć dostęp do informacji takich jak sprawozdania z inspekcji i sprawozdania obserwatorów kontroli oraz do bazy danych naruszeń, a także powinna przetwarzać takie informacje. W kontekście opracowywania umów międzynarodowych oraz środków ochrony i zastosowania się do nich Komisja – w razie potrzeby – powinna przetwarzać dane dotyczące działalności połowowej unijnych statków rybackich znajdujących się poza wodami Unii, w tym numery identyfikacyjne statku, imię i nazwisko właściciela statku oraz kapitana statku. (59)Co do zasady dane osobowe przetwarzane w ramach kontroli rybołówstwa i egzekwowania przepisów dotyczących rybołówstwa należy przechowywać przez okres 5 lat ze względu na to, że do celu monitorowania uprawnień do połowów Komisja zatwierdza zagregowane dane przedłożone przez państwa członkowskie w terminie 5 lat od ich przesłania. W przypadku działań następczych podejmowanych w związku z naruszeniem przepisów, inspekcjami, kontrolami, skargami lub audytami lub w przypadku toczącego się postępowania sądowego lub administracyjnego należy zastosować specjalny, dłuższy okres przechowywania wynoszący 10 lat ze względu czas trwania tego rodzaju procesów oraz konieczność wykorzystywania tych danych przez cały okres trwania tych procesów. (60)Zawsze i na każdym szczeblu należy zapewnić przestrzeganie obowiązków związanych z ochroną danych osobowych, określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679, rozporządzeniu (UE) 2018/XX oraz, w stosownych przypadkach, przepisach krajowych transponujących dyrektywę (UE) 2016/680. (61)Rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009 powierzono Komisji uprawnienia w zakresie wykonania niektórych przepisów tego rozporządzenia. (62)W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony uprawnienia powierzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 należy dostosować do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. (63)W celu uzupełnienia rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 o konkretne przepisy regulujące kontrole należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do: –zwolnienia niektórych statków rybackich z obowiązku posiadania upoważnienia do połowów; –przepisów mających zastosowanie do systemów lokalizacji, dziennika połowowego, uprzednich powiadomień, przeładunków i deklaracji wyładunkowych w przypadku awarii systemów elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania danych; –zwolnienia niektórych kategorii statków rybackich z obowiązku wypełniania i przedkładania uprzednich powiadomień i deklaracji przeładunkowych; –szczegółowych przepisów dotyczących funkcjonowania systemów identyfikowalności; –kryteriów i procedury rejestracji podmiotów zajmujących się ważeniem oraz treści rejestrów ważenia; –przepisów dotyczących procedur ważenia i szczególnych przepisów dotyczących małych gatunków pelagicznych; –przepisów dotyczących obserwatorów kontroli; –przepisów dotyczących inspekcji dla właściwych organów państw członkowskich i operatorów; –definicji przyczyny zawieszenia bądź wycofania licencji połowowej, działań następczych podejmowanych w związku z zawieszeniem bądź wycofaniem, anulowania punktów;

–minimalnych wymogów dotyczących krajowych programów działań kontrolnych, rocznych sprawozdań i określania wartości odniesienia; –określenia terminu, w którym państwa członkowskie mają wykazać, że stada mogą być bezpiecznie eksploatowane. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. (1). W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te powinny otrzymać wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. (64)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do: –licencji połowowych i upoważnień do połowów; –oznakowania i identyfikacji statków rybackich, narzędzi połowowych i jednostek; –wymogów technicznych i cech charakterystycznych urządzeń lokacyjnych; –marginesu tolerancji; –współczynników przeliczeniowych stosowanych do przeliczania masy zatrzymanych lub przetworzonych ryb na masę ryb w relacji pełnej; –treści danych dotyczących pozycji statku, a także treści i formatu, przepisów dotyczących wypełniania i zapisu cyfrowego oraz przesyłania dzienników połowowych, uprzednich powiadomień, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych; –wymogów technicznych i cech charakterystycznych systemów elektronicznych urządzeń do monitorowania, w tym CCTV; –formatu, w jakim dane rejestracyjne z połowów i informacje na temat nakładu połowowego mają być przekazywane Komisji; –odszkodowań w przypadku szkody wyrządzonej państwu członkowskiemu; –weryfikacji mocy silnika i pojemności statku rybackiego, weryfikacji rodzaju, numeru i cech charakterystycznych narzędzia połowowego; –wymogów technicznych i cech charakterystycznych urządzeń do stałego monitorowania mocy silnika; –certyfikacji mocy silnika; –systemu rejestrowania lub licencjonowania, lokalizacji statków i kontrolowania narzędzi połowowych niektórych połowów rekreacyjnych; –planów kontroli wyrywkowej wyładunków bez sortowania; –zarejestrowanych nabywców; –sprawozdań z nadzoru i sprawozdań z inspekcji;

–funkcjonowania bazy danych sprawozdań z inspekcji i z nadzoru; –ustalania ilości w odniesieniu do kwot połowowych w przypadku środków naprawczych; –funkcjonowania systemu punktów dla właścicieli licencji i kapitanów; –indywidualnych programów kontroli i inspekcji; –odliczania kwot połowowych; –dostępu do danych i wymiany danych; –sprawozdawczości państwa członkowskiego; –wzajemnej pomocy. Uprawnienia te są wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011. (65)W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony niektóre przepisy nadające uprawnienia decyzyjne wyłącznie Radzie muszą zostać dostosowane do nowych procedur mających zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa. Należy zatem przeredagować przepisy rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dotyczące następujących elementów: –przyjęcia w każdym planie wieloletnim progu połowowego, powyżej którego statek będzie musiał wyładować swoje połowy w wyznaczonym porcie lub w miejscu znajdującym się blisko brzegu oraz określenia częstotliwości przekazywania danych; –ustanowienia programu obecności obserwatorów kontroli. (66)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1224/2009. (67)W celu zachowania spójności z zakresem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 należy rozszerzyć cele rozporządzenia Rady (WE) nr 768/2005. Misje Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa powinny dotyczyć harmonizacji stosowania wspólnej polityki rybołówstwa jako całości. Powinny one obejmować badania i rozwój w obszarze technik kontroli i inspekcji oraz zapewnianie Komisji pomocy w konkretnych dziedzinach. (68)Należy zapewnić, aby Agencja przestrzegała zobowiązań dotyczących ochrony danych osobowych określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/XX w odniesieniu do przetwarzania i wymiany danych. Przedstawiciele instytucji unijnych powinni mieć możliwość wzięcia udziału w posiedzeniu Zarządu Agencji. (69)Należy wyjaśnić, że projekty zarówno rocznego, jak i wieloletniego programu prac Agencji opracowane przez dyrektora zarządzającego muszą być przekazane Zarządowi Agencji. (70)Należy doprecyzować, że Agencja może również otrzymywać fundusze w formie umowy o delegowaniu zadań lub dotacji ad hoc bez uszczerbku dla innych typów dochodów. (71)Ponadto należy również przedstawić objaśnienia przepisów dotyczących oceny Agencji przez Komisję. (72)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 768/2005.

(73)Aby zapewnić spójność między przepisami dotyczącymi kontroli, należy zmienić rozporządzenie Rady (WE) nr 1967/2006 i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139. W szczególności należy uchylić przepisy dotyczące kontroli połowów amatorskich, zapisywania i zgłaszania przeładunków oraz rejestracji połowów określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1967/2006 oraz przepisy dotyczące dzienników połowowych i marginesu tolerancji w wartościach szacunkowych zapisanych w dzienniku połowowym określone w rozporządzeniu (UE) 2016/1139, a zamiast nich powinny mieć zastosowanie odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. (74)System świadectw połowowych określony w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 ma formę papierową, przez co jest on nieefektywny i niezgodny z cyfrowym systemem identyfikowalności produktów rybołówstwa. Zgodnie ze zobowiązaniami międzynarodowymi oraz z myślą o zapewnieniu skutecznego wdrażania systemu należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 1005/2008, aby ustanowić bazę danych na potrzeby zarządzania świadectwami połowowymi (CATCH) w oparciu o system zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych, umożliwiając kontrolę opartą na ocenie ryzyka, ograniczając możliwości nieuczciwych przywozów i zmniejszając obciążenie administracyjne dla państw członkowskich. Funkcje operacyjne bazy danych CATCH będą opracowywane w kilku różnych etapach. (75)Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, a w szczególności aby umożliwić zintegrowane zarządzanie informacjami oraz dokumentami istotnymi z punktu widzenia urzędowych czynności kontrolnych, weryfikacji i kontroli oraz innych istotnych czynności urzędowych związanych z przywozem oraz wywozem produktów rybołówstwa, jak przewidziano w rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008, a także aby umożliwić zintegrowane przetwarzanie, przechowywanie oraz wymianę tych informacji i dokumentów, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze i przekazane uprawnienia dotyczące funkcjonowania i rozwoju bazy danych CATCH w oparciu o system zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych. (76)Aby zapewnić spójność między unijnymi instrumentami prawnymi regulującymi kwestię kontroli rybołówstwa, należy uchylić niektóre przepisy dotyczące poważnych naruszeń określone w rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008 i, w razie potrzeby, przenieść je do rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, które jest głównym instrumentem prawnym w zakresie kontroli rybołówstwa. W rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008 należy zatem wprowadzić odniesienie do przepisów dotyczących poważnych naruszeń zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009. (77)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1005/2008, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 W rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 wprowadza się następujące zmiany: 1)w art. 4 wprowadza się następujące zmiany: a)zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie: „Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.”; b)pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) »przepisy wspólnej polityki rybołówstwa« oznaczają prawnie wiążące akty unijne, w tym umowy międzynarodowe zawarte przez Unię, dotyczące kwestii ochrony i eksploatacji żywych zasobów morza oraz zarządzania nimi, akwakultury, przetwórstwa, a także przewozu i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury;”; c)pkt 9 otrzymuje brzmienie: „9) »licencja połowowa« oznacza urzędowy dokument nadający jego właścicielowi prawo, określone w przepisach krajowych, do wykorzystania danej zdolności połowowej w celu komercyjnej eksploatacji żywych zasobów morza. Zawiera ona minimalne wymogi dotyczące identyfikacji, cech technicznych i wyposażenia statku rybackiego;”; d)pkt 12 otrzymuje brzmienie: „12) »dane dotyczące pozycji statku« oznaczają dane dotyczące identyfikacji statków rybackich, pozycji geograficznej, daty, godziny, kursu i prędkości, przekazywane do ośrodka monitorowania rybołówstwa państwa członkowskiego bandery przez urządzenia lokacyjne na statkach rybackich;”; e)pkt 14 otrzymuje brzmienie: „14)»obszar ograniczonych połowów« oznacza każdy obszar morski, na którym działalność połowowa jest czasowo lub stale ograniczona lub zabroniona;”;

f)pkt 20 otrzymuje brzmienie: „20)»partia« oznacza zestaw jednostek produktów rybołówstwa lub akwakultury;”; g)pkt 24 otrzymuje brzmienie: „24)»plany wieloletnie« oznaczają plany, o których mowa w art. 9 i 10 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, plany zarządzania przyjęte zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, a także inne środki unijne przyjęte na podstawie art. 43 ust. 3 Traktatu, określające specjalne działania w zakresie zarządzania poszczególnymi stadami ryb lub ich odbudowy na okres dłuższy niż rok;”; h)uchyla się pkt 23; i)pkt 28 otrzymuje brzmienie: „28) »połowy rekreacyjne« oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby morza eksploatowane są w celach rekreacyjnych, turystycznych lub sportowych;”; j)uchyla się pkt 31; k)dodaje się pkt 33 i 34 w brzmieniu: „33) »powodowanie wyślizgiwania się« oznacza praktykę polegającą na celowym uwalnianiu ryb z narzędzi połowowych, zanim dane narzędzie zostanie w pełni wprowadzone na statek rybacki;”; 34. »statek łowczy« oznacza statek rybacki wykorzystywany do połowu żywych zasobów morza.”; 2)w art. 5 uchyla się ust. 6; 3)art. 6 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 6 Licencja połowowa 1. Unijny statek rybacki może być wykorzystywany do komercyjnej eksploatacji żywych zasobów morza tylko pod warunkiem posiadania przez niego ważnej licencji połowowej. 2. Państwo członkowskie bandery zapewnia, aby informacje zawarte w licencji połowowej były dokładne i zgodne z informacjami zawartymi w unijnym rejestrze floty rybackiej, o którym mowa w art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. 3. Państwo członkowskie bandery zawiesza czasowo licencję połowową danego statku, który został czasowo unieruchomiony decyzją wydaną przez to państwo członkowskie lub którego upoważnienie do połowów zostało zawieszone zgodnie z art. 91b. 4. Państwo członkowskie bandery cofa na stałe licencję połowową statku, w stosunku do którego stosowany jest środek dostosowania zdolności połowowej, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, lub którego upoważnienie do połowów zostało cofnięte zgodnie z art. 91b. 5.Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić przepisy dotyczące ważności licencji połowowych wydanych przez państwo członkowskie bandery, a także określić minimalny zakres informacji, jakie muszą one zawierać. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”;

4)w art. 7 wprowadza się następujące zmiany: a)ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku gdy państwo członkowskie posiada szczególny krajowy system upoważnień do połowów dla statków rybackich pływających pod swoją banderą, wysyła Komisji na jej żądanie streszczenie informacji zawartych w wydanym upoważnieniu oraz związane z nimi łączne dane liczbowe dotyczące nakładu połowowego.”; b)ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5.Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić przepisy dotyczące ważności upoważnień do połowów wydanych przez państwo członkowskie bandery, a także określić minimalny zakres informacji, jakie muszą one zawierać. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”; c)dodaje się ust. 6: „6. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a przewidujących odstępstwa od obowiązku uzyskania upoważnień do połowów przez unijne statki rybackie o długości całkowitej wynoszącej poniżej 10 metrów.”; 5)w art. 8 wprowadza się następujące zmiany: a)nagłówek art. 8 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 8 Oznakowanie i identyfikacja unijnych statków rybackich i narzędzi połowowych”; b)ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2.Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić przepisy dotyczące: a)oznakowania i identyfikacji statków; b)dokumentów identyfikacyjnych statku przewożonych na pokładzie; c)oznakowania i identyfikacji jednostek i urządzeń do sztucznej koncentracji ryb; d)oznakowania i identyfikacji narzędzi połowowych; e)etykiet do oznakowania narzędzi połowowych; f)oznakowania boj i rozstawienia sznurów. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”;

6)art. 9 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 9 Systemy monitorowania statków 1.Państwa członkowskie stosują systemy monitorowania statków w celu skutecznego monitorowania pozycji i ruchu statków rybackich pływających pod ich banderą, niezależnie od miejsca, w którym te statki się znajdują, oraz statków rybackich na wodach państw członkowskich poprzez gromadzenie i analizę danych dotyczących pozycji statku. Każde państwo członkowskie bandery zapewnia stałe i systematyczne monitorowanie oraz kontrolę dokładności danych dotyczących pozycji statku. 2.Unijne statki rybackie mają zainstalowane na pokładzie w pełni działające urządzenie pozwalające na automatyczne zlokalizowanie statku i jego identyfikację przez system monitorowania statków za pomocą przesyłania danych dotyczących pozycji statku w regularnych odstępach czasu. Systemy monitorowania statków umożliwiają również ośrodkowi monitorowania rybołówstwa, o którym mowa w art. 9a, państwa członkowskiego bandery gromadzenie informacji o statku rybackim przez cały czas. Przesyłanie danych dotyczących pozycji statku oraz gromadzenie informacji odbywa się za pośrednictwem połączenia satelitarnego lub naziemnej sieci ruchomej, jeżeli statek znajduje się w zasięgu takiej sieci. 3.Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 kapitanowie unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej poniżej 12 m mogą przewozić na pokładzie urządzenie przenośne, pozwalające na automatyczne zlokalizowanie statku i jego identyfikację przez system monitorowania statków poprzez zapisywanie i przesyłanie danych dotyczących pozycji statku w regularnych odstępach czasu. W przypadku gdy urządzenie nie znajduje się w zasięgu sieci ruchomej, dane dotyczące pozycji statku są przez ten czas zapisywane i są przesyłane, gdy tylko statek znajdzie się w zasięgu takiej sieci, najpóźniej przed wejściem do portu. 4.W przypadku gdy unijny statek rybacki znajduje się na wodach innego państwa członkowskiego, państwo członkowskie bandery udostępnia dane dotyczące pozycji tego statku w drodze automatycznego przekazywania danych do ośrodka monitorowania rybołówstwa nadbrzeżnych państw członkowskich. Dane dotyczące pozycji statku są również udostępniane państwu członkowskiemu, w którego portach statek rybacki prawdopodobnie wyładuje swoje połowy lub na którego wodach statek rybacki prawdopodobnie będzie kontynuował swoją działalność połowową. 5.Jeżeli unijny statek rybacki prowadzi działania na wodach państwa trzeciego lub na wodach, na których zasoby rybne są zarządzane przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem, o której mowa w art. 3 ust. 1, oraz jeżeli umowa z tym państwem trzecim lub mające zastosowanie przepisy tej organizacji tak stanowią, dane dotyczące pozycji statku udostępnia się również temu krajowi lub tej organizacji. 6.Prowadzące działania na wodach unijnych statki rybackie państwa trzeciego mają zainstalowane na pokładzie w pełni działające urządzenie pozwalające na automatyczne zlokalizowanie tego statku i jego identyfikację przez system monitorowania statków za pomocą przesyłania danych dotyczących pozycji statku w regularnych odstępach czasu w taki sam sposób, w jaki robią to unijne statki rybackie na podstawie niniejszego artykułu. 7.Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a ustanawiających szczegółowe przepisy dotyczące monitorowania działalności połowowej i nakładu połowowego przez ośrodki monitorowania rybołówstwa, w szczególności w odniesieniu do obowiązków kapitana dotyczących urządzeń do monitorowania statku. 8. Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące: a)formatu i treści danych dotyczących pozycji statku; b)wymogów dotyczących urządzeń do monitorowania statku i specyfikacji technicznych tych urządzeń; c)częstotliwości przekazywania danych dotyczących pozycji i ruchu statków rybackich, w tym na obszarze ograniczonych połowów; d)przekazywania danych do nadbrzeżnych państw członkowskich. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”; 7)dodaje się art. 9a w brzmieniu: „Artykuł 9a Ośrodki monitorowania rybołówstwa

1.Państwa członkowskie tworzą i prowadzą ośrodki monitorowania rybołówstwa, które monitorują działalność połowową i nakład połowowy. Ośrodek monitorowania rybołówstwa danego państwa członkowskiego monitoruje statki rybackie pływające pod jego banderą bez względu na wody, na których prowadzą one działania, lub na port, w którym przebywają, jak również monitoruje unijne statki rybackie pływające pod banderą innych państw członkowskich oraz statki rybackie państw trzecich, do których mają zastosowanie przepisy dotyczące systemu monitorowania statków, prowadzące działalność na wodach podlegających zwierzchnictwu lub jurysdykcji danego państwa członkowskiego. 2.Każde państwo członkowskie bandery wyznacza właściwe organy odpowiadające za ośrodek monitorowania rybołówstwa i podejmuje właściwe środki dla zadbania o to, by jego ośrodek monitorowania rybołówstwa dysponował odpowiednimi zasobami ludzkimi i był wyposażony w sprzęt i oprogramowanie komputerowe pozwalające na automatyczne przetwarzanie danych i ich elektroniczne przesyłanie. Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie procedur zabezpieczania i odzyskiwania danych w przypadku awarii systemu. Państwa członkowskie mogą prowadzić wspólny ośrodek monitorowania rybołówstwa. 3.Państwa członkowskie bandery zapewniają, aby ośrodki monitorowania rybołówstwa miały dostęp do wszystkich istotnych danych, a w szczególności do danych wymienionych w art. 109 i 110, oraz aby działały siedem dni w tygodniu i 24 godziny na dobę. 4.Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a dotyczących szczegółowych przepisów w zakresie monitorowania działalności połowowej i nakładu połowowego przez ośrodki monitorowania rybołówstwa, w szczególności w zakresie: a)monitorowania wejścia na konkretne obszary oraz wyjścia z takich obszarów; b)monitorowania i zapisu działalności połowowej; c)przepisów mających zastosowanie w przypadku awarii technicznej lub awarii systemu łączności lub niedziałania urządzenia do monitorowania statku; d)środków, które należy podjąć w przypadku nieotrzymania danych dotyczących pozycji i ruchu statków rybackich.”; 8)art. 10 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 10 System automatycznej identyfikacji Zgodnie z dyrektywą 2002/59/WE statek rybacki, którego długość całkowita przekracza 15 metrów, ma być wyposażony w system automatycznej identyfikacji spełniający normy eksploatacyjne określone przez Międzynarodową Organizację Morską i utrzymywać ten system w działaniu.”; 9)art. 12 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 12 Przekazywanie danych na potrzeby nadzoru Dane z systemu lub systemów monitorowania statków, systemu automatycznej identyfikacji i systemu wykrywania statków zebrane w ramach niniejszego rozporządzenia udostępnia się Komisji, unijnym agencjom i właściwym organom państw członkowskich uczestniczącym w działaniach nadzorczych do celów bezpieczeństwa morskiego i ochrony na morzu, kontroli granicznej, ochrony środowiska morskiego i ogólnego egzekwowania prawa.”; 10)uchyla się art. 13; 11)art. 14 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 14 Wypełnianie dziennika połowowego

1.Kapitan każdego unijnego statku łowczego prowadzi elektroniczny dziennik połowowy do celów zapisu działalności połowowej. 2.Dziennik połowowy, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności następujące informacje: a)niepowtarzalny numer identyfikacyjny rejsu połowowego; b)numery identyfikacyjne statku i nazwę statku rybackiego; c)kod alfa-3 FAO każdego gatunku i odpowiedni obszar geograficzny, w którym dokonano połowów; d)datę oraz – w stosownych przypadkach – czas połowów; e)datę i czas wyjścia z portu i przybycia do portu oraz czas trwania rejsu połowowego; f)rodzaj narzędzia połowowego, specyfikacje techniczne i rozmiary; g)szacunkowe ilości każdego gatunku w kilogramach masy w relacji pełnej lub, w stosownych przypadkach, liczbę osobników, w tym – jako odrębny wpis – ilości lub osobniki o rozmiarze mniejszym niż mający zastosowanie minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony; w przypadku unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów informacje te przedstawia się w odniesieniu do zaciągu lub operacji połowowej; h)szacunkowa wielkość odrzutów w ekwiwalencie masy w relacji pełnej – dla wszelkich gatunków niepodlegających obowiązkowi wyładunku; i)szacunkowa wielkość odrzutów – dla wszelkich gatunków niepodlegających obowiązkowi wyładunku na podstawie art. 15 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; j)wykorzystane współczynniki przeliczeniowe; k)dane konieczne do stosowania porozumień w sprawie połowów, o których mowa w art. 3 ust. 1. 3.W przypadku utracenia narzędzi połowowych na morzu, dziennik połowowy zawiera również takie informacje, jak: a)rodzaj utraconych narzędzi połowowych; b)data i godzina utraty narzędzi połowowych; c)miejsce utraty narzędzi połowowych; d)środki przedsięwzięte w celu odzyskania narzędzi połowowych. 4.W porównaniu z ilościami wyładowanymi lub wynikiem inspekcji dopuszczalny margines tolerancji w wartościach szacunkowych zapisanych w dzienniku połowowym dotyczących wyrażonych w kilogramach ilości ryb zatrzymanych na pokładzie wynosi 10 % dla każdego gatunku. W przypadku gatunków zatrzymanych na pokładzie, których ilość nie przekracza 50 kg ekwiwalentu masy w relacji pełnej, dopuszczalny margines tolerancji wynosi 20 % dla każdego gatunku. W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego w odniesieniu do połowów, o których mowa w art. 15. ust. 1 lit. a) tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, które wyładowuje się bez sortowania, ograniczenia dotyczące tolerancji określone w niniejszym ustępie nie mają zastosowania do połowów gatunków, które spełniają oba następujące warunki:

a)stanowią mniej niż 1 % masy wszystkich wyładowanych gatunków; oraz b)ich masa całkowita wynosi mniej niż 100 kg. 5.Na łowiskach podlegających unijnemu systemowi zarządzania nakładem połowowym kapitanowie unijnych statków łowczych zapisują i podliczają w swoich dziennikach połowowych czas spędzony na danym obszarze w następujący sposób: a)w odniesieniu do narzędzi ciągnionych: (i) wejście do portu i wyjście z portu znajdującego się na tym obszarze; (ii) każde wejście na obszary morskie i wyjście z nich, w przypadku gdy mają zastosowanie szczegółowe przepisy w sprawie dostępu do wód i zasobów; (iii) połowy zatrzymane na pokładzie w podziale na gatunki w kilogramach masy w relacji pełnej w chwili wyjścia z tego obszaru lub przed wejściem do portu znajdującego się na tym obszarze; b)w odniesieniu do biernych narzędzi połowowych: (i) wejście do portu i wyjście z portu znajdującego się na tym obszarze; (ii) każde wejście na obszary morskie i wyjście z nich, w przypadku gdy mają zastosowanie szczegółowe przepisy w sprawie dostępu do wód i zasobów; (iii) datę i godzinę wystawienia lub ponownego wystawienia biernych narzędzi połowowych na tych obszarach; (iv) datę i godzinę zakończenia operacji połowowych prowadzonych przy użyciu biernego narzędzia połowowego; (v) połowy zatrzymane na pokładzie w podziale na gatunki w kilogramach masy w relacji pełnej w chwili wyjścia z tego obszaru lub przed wejściem do portu znajdującego się na tym obszarze. 6.W celu przeliczenia masy zatrzymanych lub przetworzonych ryb na masę ryb w relacji pełnej na potrzeby dziennika połowowego kapitanowie unijnych statków łowczych stosują współczynnik przeliczeniowy ustalony zgodnie z ust. 9. 7.Kapitanowie statków łowczych państw trzecich prowadzących działania na wodach unijnych zapisują informacje, o których mowa w niniejszym artykule, w ten sam sposób co kapitanowie unijnych statków rybackich. 8.Kapitan odpowiada za dokładność danych wpisanych do dziennika połowowego. 9.Komisja może, w drodze aktów wykonawczych: a)ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące wdrażania marginesu tolerancji zgodnie z definicją w ust. 3; b)ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące stosowania współczynników przeliczeniowych; c)określić współczynniki przeliczeniowe.

Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”; 12)art. 15 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 15 Przekazywanie dziennika połowowego drogą elektroniczną 1.Kapitanowie unijnych statków łowczych o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów przekazują drogą elektroniczną informacje, o których mowa w art. 14, właściwemu organowi swojego państwa członkowskiego bandery: a)co najmniej raz dziennie oraz w stosownych przypadkach po każdym zaciągu; oraz b)po zakończeniu ostatniej operacji połowowej i przed wejściem do portu. 2.Kapitanowie unijnych statków łowczych o długości całkowitej wynoszącej poniżej 12 metrów przekazują drogą elektroniczną informacje, o których mowa w art. 14, właściwemu organowi swojego państwa członkowskiego bandery po zakończeniu ostatniej operacji połowowej i przed wejściem do portu. 3.Kapitanowie unijnych statków łowczych przesyłają również drogą elektroniczną informacje, o których mowa w art. 14, w czasie trwania jakiejkolwiek inspekcji i na wniosek właściwego organu swojego państwa członkowskiego bandery. 4.Właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego przyjmują od państwa członkowskiego bandery elektroniczne raporty zawierające dane ze statków rybackich, o których mowa w ust. 1, 2 i 3. 5. Kapitanowie statków łowczych państw trzecich prowadzących działania na wodach unijnych przekazują drogą elektroniczną informacje, o których mowa w art. 14, właściwemu organowi nadbrzeżnego państwa członkowskiego.”; 13)dodaje się art. 15a w brzmieniu: „Artykuł 15a Akty delegowane i wykonawcze dotyczące wymogów związanych z dziennikiem połowowym 1.Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a dotyczących: a)przepisów mających zastosowanie w przypadku awarii technicznej lub awarii systemu łączności lub niedziałania systemów elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania danych z dziennika połowowego; b)środków, które należy podjąć w przypadku nieotrzymania danych z dziennika połowowego; c)dostępu do danych z dziennika połowowego i środków, które należy podjąć w przypadku brak dostępu do tych danych. 2.Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące: a)formy, treści i przekazywania dziennika połowowego;

b)wypełniania dziennika połowowego i cyfrowego zapisu informacji w tym dzienniku; c)działania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania danych z dziennika połowowego; d)wymogów dotyczących przekazywania danych z dziennika połowowego z unijnego statku rybackiego właściwemu organowi jego państwa bandery i komunikatów zwrotnych od władz; e)wymogi dotyczące wymiany informacji zawartych w dzienniku połowowym pomiędzy państwami członkowskimi i formatu tej wymiany; f)zadań jednego organu, o którym mowa w art. 5 ust. 5, w odniesieniu do dziennika połowowego; g)częstotliwości przekazywania danych z dziennika połowowego. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 119 ust. 2.”; 14)uchyla się art. 16; 15)w art. 17 wprowadza się następujące zmiany: a)ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1.Bez uszczerbku dla przepisów szczegółowych zawartych w planach wieloletnich kapitanowie unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów przekazują drogą elektroniczną właściwym organom swojego państwa członkowskiego bandery najpóźniej na cztery godziny przed przewidywaną godziną przybycia do portu następujące informacje: a)niepowtarzalny numer identyfikacyjny rejsu podany w dzienniku połowowym; b)numery identyfikacyjne statku i nazwę statku rybackiego; c)nazwę portu przeznaczenia oraz cel przybycia, jak np. wyładunek, przeładunek lub dostęp do usług; d)daty rejsu połowowego oraz odpowiednie obszary geograficzne, na których dokonywano połowów; e)datę i godzinę wyjścia z portu i przewidywaną datę i godzinę przybycia do portu; f)kod alfa-3 FAO każdego gatunku; g)ilości każdego gatunku zapisane w dzienniku połowowym, w tym, jako odrębny wpis, ilości tych o rozmiarze mniejszym niż mający zastosowanie minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony; h)ilości każdego gatunku, które podlegają wyładunkowi lub przeładunkowi, w tym, jako odrębny wpis, ilości tych o rozmiarze mniejszym niż mający zastosowanie minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony.”; b)dodaje się ust. 1a:

„1a.Nadbrzeżne państwo członkowskie może ustanowić krótszy termin uprzedniego powiadomienia dla statków pływających pod jego banderą, które prowadzą działalność wyłącznie na jego morzach terytorialnych, o ile nie zmniejsza to zdolności państw członkowskich do przeprowadzania inspekcji.”; c)ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6.Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a dotyczących: a)zwolnienia niektórych kategorii statków rybackich z obowiązku określonego w ust. 1, uwzględniając ilości i rodzaj produktów rybołówstwa, które mają zostać wyładowane; b)rozszerzenia obowiązku uprzedniego powiadomienia określonego w ust. 1 do statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej poniżej 12 metrów w odniesieniu do konkretnych rodzajów rybołówstwa; c)przepisów mających zastosowanie w przypadku awarii technicznej lub awarii systemu łączności lub niedziałania systemów elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania danych pochodzących z uprzednich powiadomień; d)środków, które należy podjąć w przypadku nieotrzymania danych z uprzedniego powiadomienia; e)dostępu do danych z uprzedniego powiadomienia i środków, które należy podjąć w przypadku brak dostępu do danych.”; 16)uchyla się art. 18; 17)w art. 19 słowa „w art. 17 i 18” zastępuje się słowami „w art. 17”; 18)dodaje się art. 19a w brzmieniu: „Artykuł 19a Uprzednie powiadomienie o wyładunku w portach państwa trzeciego 1.Unijne statki rybackie są upoważnione do wyładunku w portach znajdujących się poza wodami Unii wyłącznie wówczas, gdy przekazały drogą elektroniczną właściwemu organowi swojego państwa członkowskiego bandery, co najmniej trzy dni przed przewidywaną godziną przybycia do portu, informacje wymienione w ust. 3, a w tym czasie państwo członkowskie bandery nie odmówiło wydania zezwolenia na wyładunek. 2. Państwo członkowskie bandery może ustanowić krótszy termin – jednak nie krótszy niż cztery godziny – w odniesieniu do uprzedniego powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dla statków rybackich pływających pod jego banderą prowadzących działalność połowową na wodach państw trzecich, uwzględniając rodzaj produktów rybołówstwa i odległość pomiędzy łowiskami a portem. 3.Kapitanowie unijnych statków rybackich przekazują państwu członkowskiemu bandery następujące informacje: a)niepowtarzalny numer identyfikacyjny rejsu podany w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 ust. 2 lit. a); b)numer identyfikacyjny statku i nazwę statku rybackiego; c)nazwę portu przeznaczenia oraz cel przybycia, jak np. wyładunek lub dostęp do usług; d)odpowiednie obszary geograficzne, na których dokonywano połowów;

e)datę i godzinę wyjścia z portu i przewidywaną datę i godzinę przybycia do portu; f)kod alfa-3 FAO każdego gatunku; g)ilości każdego gatunku zapisane w dzienniku połowowym; h)ilości każdego gatunku, które podlegają wyładunkowi. 4.Jeżeli na podstawie analizy przekazanych informacji i innych dostępnych informacji można stwierdzić, że istnieją uzasadnione powody, by sądzić, że statek rybacki nie przestrzega przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, właściwe organy państwa członkowskiego bandery wnoszą o współpracę z państwem trzecim, na terenie którego statek ma zamiar dokonać wyładunku, w celu przeprowadzenia ewentualnej inspekcji. W tym celu państwo członkowskie bandery może zażądać, aby statek rybacki dokonał rozładunku w innym porcie, lub opóźnić godzinę przybycia do portu lub wyładunku.”; 19)w art. 20 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu: „2a Bez uszczerbku dla przepisów art. 4 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 i art. 43 ust. 3 niniejszego rozporządzenia unijne statki przeładowujące i unijne statki otrzymujące są uprawnione do dokonania przeładunku na morzu poza wodami Unii lub w portach państw trzecich wyłącznie po uzyskaniu zezwolenia od swoich państw członkowskich bandery. 2b. Aby wystąpić o zezwolenie na przeładunek zgodnie z ust. 2a, kapitanowie statków unijnych, co najmniej 3 dni przed planowanym przeładunkiem, przekazują drogą elektroniczną swojemu państwu członkowskiemu bandery następujące informacje: a)niepowtarzalny numer identyfikacyjny rejsu podany w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 ust. 2 lit. a); b)numery identyfikacyjne statku oraz nazwy statku rybackiego przeładowującego i statku rybackiego otrzymującego; c)kod alfa-3 FAO każdego gatunku i odpowiedni obszar geograficzny, w którym dokonano połowów; d)szacunkowe ilości każdego gatunku w kilogramach masy produktu i masy w relacji pełnej, w podziale na postać produktu; e)port przeznaczenia statku rybackiego otrzymującego; f)datę i godzinę planowanego przeładunku; g)pozycję geograficzną lub dokładną nazwę portu, w którym planowana jest operacja przeładunku.”; 20)art. 21 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 21 Wypełnianie deklaracji przeładunkowej 1.Kapitanowie unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów prowadzących operacje przeładunku wypełniają elektroniczną deklarację przeładunkową. 2.Deklaracja przeładunkowa, o której mowa w ust. 1, zawiera co najmniej następujące informacje:

a)niepowtarzalny numer identyfikacyjny rejsu podany w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 ust. 2 lit. a); b)numery identyfikacyjne statku oraz nazwy statku rybackiego przeładowującego i statku rybackiego otrzymującego; c)kod alfa-3 FAO każdego gatunku i odpowiedni obszar geograficzny, w którym dokonano połowów; d)szacunkowe ilości każdego gatunku w kilogramach masy produktu i masy w relacji pełnej, w podziale na postać produktu lub, w stosownych przypadkach, liczbę osobników, w tym – jako odrębny wpis – ilości lub osobniki o rozmiarze mniejszym niż mający zastosowanie minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony; e)port przeznaczenia statku rybackiego otrzymującego oraz przewidywaną datę i godzinę przybycia do portu; f)datę i godzinę przeładunku; g)obszar geograficzny lub wyznaczony port przeładunku; h)wykorzystane współczynniki przeliczeniowe. 3.W porównaniu z ilościami wyładowanymi lub wynikiem inspekcji dopuszczalny margines tolerancji w wartościach szacunkowych zapisanych w deklaracji przeładunkowej dotyczących wyrażonych w kilogramach ilości ryb zatrzymanych na pokładzie wynosi 10 % dla każdego gatunku. 4.Kapitanowie zarówno statku rybackiego przeładowującego, jak i statku rybackiego otrzymującego odpowiadają za dokładność danych wpisanych do odpowiednich deklaracji przeładunkowych. 5.W celu przeliczenia masy zatrzymanych lub przetworzonych ryb na masę ryb w relacji pełnej na potrzeby deklaracji przeładunkowych kapitanowie statków rybackich stosują współczynnik przeliczeniowy ustalony zgodnie z art. 14 ust. 9. 6.Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a w celu wyłączenia określonych kategorii statków rybackich z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając ilości lub rodzaj produktów rybołówstwa.”; 21)art. 22, 23 i 24 otrzymują brzmienie: „Artykuł 22 Elektroniczne przekazywanie danych z deklaracji przeładunkowej 1.Kapitanowie unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów przesyłają drogą elektroniczną informacje, o których mowa w art. 21, w terminie 24 godzin od zakończenia operacji przeładunku, właściwemu organowi państwa członkowskiego bandery. 2.Właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego przyjmują od państwa członkowskiego bandery elektroniczne raporty, zawierające dane ze statków rybackich, o których mowa w ust. 1. 3.W przypadku gdy unijny statek rybacki dokonuje przeładunku połowu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie bandery, właściwe organy państwa członkowskiego bandery niezwłocznie po otrzymaniu danych z deklaracji przeładunkowej przekazują je drogą elektroniczną właściwym organom państwa członkowskiego, w którym dokonano przeładunku połowu, i państwa członkowskiego, dla którego połowy są przeznaczone. 4.Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 119a dotyczących: a)przepisów mających zastosowanie w przypadku awarii technicznej lub awarii systemu łączności lub niedziałania systemów elektronicznego zapisywania i raportowania danych dotyczących przeładunku;

b)środków, które należy podjąć w przypadku nieotrzymania danych dotyczących przeładunku; c)dostępu do danych dotyczących przeładunku i środków, które należy podjąć w przypadku braku dostępu do danych. 5.Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące: a)formatu i treści deklaracji przeładunkowej; b)wypełniania i elektronicznego zapisywania danych dotyczących przeładunku; c)działania systemu elektronicznego