PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 21.12.2005 
COM(2005) 667 ko ńcowy 
2005/0281 (COD)   
Wniosek  
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
w sprawie odpadów 
(przedstawiona przez Komisj ę) 
  
{SEC(2005) 1681} 
 
PL 2   PL UZASADNIENIE  
1) KONTEKST WNIOSKU  
• Podstawa i cele wniosku  
Ogólnym celem niniejszego wniosku dotycz ącego zmiany dyrektywy 75/442/EWG jest 
optymalizacja jej przepisów przy jednoczes nym zachowaniu jej podstawowej struktury i 
kluczowych przepisów. Proponuje si ę jedynie udoskonalenie dyrektywy, a nie jej dog łębną 
przebudow ę. 
Strategia tematyczna w sprawie zapobiegania  powstawaniu odpadów i ich recyklingu 
określiła trzy podstawowe przyczyny podj ęcia zmiany dyrektywy 75/442/EWG, tj. 
dyrektywy ramowej w sprawie odpadów. 
Po pierwsze, sta ło się jasne, że niektóre definicje zawarte  w dyrektywie 75/442/EWG nie s ą 
wystarczaj ąco jasne, co prowadzi do ró żnic i niepewno ści przy interpretacji tych że 
kluczowych przepisów w poszczególnych Pa ństwach Cz łonkowskich, a w niektórych 
przypadkach tak że w poszczególnych regionach. Cz ęściowo w wyniku tego, w znacznej 
liczbie przypadków nie oby ło się bez wykładni Europejskiego Trybuna łu Sprawiedliwo ści. 
Przysporzy ło to sporych trudno ści podmiotom gospodarczym i w łaściwym władzom. 
Kwestie tego, gdzie dok ładnie jest brak pewno ści prawnej, dotycz ą głównie definicji 
odpadów oraz rozró żnienia pomi ędzy odzyskiwaniem i uniesz kodliwianiem. Niniejszy 
wniosek dotycz ący zmiany dyrektywy ramowej w sprawie odpadów przedstawia ja śniejsze 
definicje oraz/lub mechanizm, którego celem jest obja śnienie tej kwestii na poziomie UE, 
we właściwych przypadkach. 
Po drugie, strategia tematyczna w sprawi e zapobiegania powstawaniu odpadów i ich 
recyklingu wprowadza nowe podej ście do polityki dotycz ącej odpadów, które jest lepiej 
przystosowane do sytuacji, gdy wi ększość istotnych czynno ści związanych z gospodark ą 
odpadami podlega obecnie praw odawstwu w sprawie ochrony środowiska. Jest rzecz ą 
istotną, aby dyrektywa ramowa w sprawie odpadów zosta ła dostosowana do tego podej ścia. 
Wymaga to szeregu zmian. Najistotniejsz ą zmianą jest wprowadzenie celu w zakresie 
ochrony środowiska. Wi ększość obecnych dyrektyw w sprawie ochrony środowiska 
wyznacza takie zadanie, które pomaga zorientowa ć całą dyrektyw ę na jakiś konkretny cel. 
W przypadku niniejszego wnio sku, cel w zakresie ochrony środowiska ukierunkowuje 
dyrektyw ę na zmniejszenie wp ływu, jaki na środowisko wywieraj ą wytwarzanie odpadów i 
gospodarka nimi przy uwzgl ędnieniu ca łego cyklu życia. Takie zorientowanie zosta ło 
zaczerpni ęte ze strategii w zakresie zasobów. 
Kolejną istotną częścią tej strategicznej zmiany jest przej ście w kierunku podej ścia opartego 
w większym stopniu na normach. Ni niejszy wniosek wzmacnia normy w szeregu obszarów 
poprzez zastosowanie norm minimalnych, ja snych definicji odzyskiwania oraz u życie 
kryteriów wyznaczaj ących koniec fazy odpadu. 
Wreszcie, niniejszy wniosek d ąży do uproszczenia obowi ązujących ram prawnych. Uchyla 
on dyrektyw ę 75/439/EWG w sprawie olejów odpadowych oraz w łącza dyrektyw ę 
91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecz nych do dyrektywy ramowej w sprawie 
odpadów. Dyrektywa w sprawie olejów odpadowych udziela ła pierwsze ństwa regeneracji 
 
PL 3   PL olejów odpadowych przed opcjami zwi ązanymi z odzyskiwaniem. Pierwsze ństwo to nie ma 
już uzasadnienia. Przepisy dyrektywy w sprawie odpadów niebezpiecznych s ą ściśle 
związane z dyrektyw ą ramową w sprawie odpadów, a ich w łączenie do dyrektywy ramowej 
konsoliduje i upraszcza prawodawstwo. Dodatkow o, niektóre nieaktualne lub niejasne 
przepisy we wszystkich trzech dyrektywach powinny zosta ć zmienione lub usuni ęte. 
• Ogólny kontekst  
Historia odpadów jest tak d ługa jak historia spo łeczności ludzkiej. Odpady s ą centralnym 
elementem przy opracowywaniu polityki Unii Europejskiej dotycz ącej ochrony środowiska, 
a dyrektywa ramowa w sprawie odpadów je st jednym z pierwszych kroków prawnych 
podjętych w celu ochrony środowiska na poziomie UE. 
Od 1975 roku prawodawstwo w sprawie odpadów je st rozwijane w istotnym zakresie. W 
pierwszym rzucie ustanowiono ogólne ramy i zaj ęto się szeregiem szczegó łowych 
problemów (olejów odpadowych, dwutlenku tyta nu). W drugim rzucie opracowano normy 
dla składowisk i spalarni. Wreszcie w trzecim rz ucie dyrektywy w sprawie recyklingu 
ustanowiły niezbędną organizacj ę i finansowanie w celu u łatwienia recyklingu szeregu 
priorytetowych strumieni odpadów (opakowa ń, pojazdów wycofanych z eksploatacji, 
zużytego sprz ętu elektrycznego i elektronicznego). 
Nie są wymagane dalsze gruntowne dzia łania legislacyjne. Niemniej jednak, nale ży podjąć 
działania w celu optymalizacji obecnych ram prawnych i wype łnić pozostałe luki. Niniejszy 
wniosek o zmian ę wymienionej dyrektywy okre śliłby kilka niezb ędnych dzia łań; innymi 
trzeba się będzie zająć w dłuższej perspektywie czasu. 
Gdyby nie podj ęto zmiany dyrektywy ramowej w sprawie odpadów, ujawnione problemy 
wynikające z braku pewno ści prawnej stwarza łyby nadal trudno ści podmiotom 
gospodarczym i w łaściwym w ładzom, a w wyniku braku norm w pewnych obszarach 
zostałby osłabiony poziom ochrony środowiska naturalnego i zdrowia ludzkiego, jak 
również wewnętrzny rynek produktów poddanych recy klingowi. Niedostosowanie ram 
prawnych, a w szczególno ści dyrektyw w sprawie ol ejów odpadowych i odpadów 
niebezpiecznych do obecnego stanu wiedzy i obecnych celów nadwer ężyłoby wiarygodno ść 
polityk UE w tej dziedzinie. 
• Przepisy obowi ązujące w obszarze wniosku  
Niniejszy wniosek zmienia dyrektyw ę 75/442/EWG (dyrektywa ramowa w sprawie 
odpadów) oraz uchyla dyrektyw ę 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych 
włączając jej przepisy do dyrektywy ramowej w sprawie odpadów oraz dyrektyw ę 
75/439/EWG (dyrektywa w sprawie olejów odpadowych) w łączając szczególny obowi ązek 
zbierania. Elementy obu tych dyrektyw, które s ą nadal adekwatne i uzasadnione, w łącza się 
do wniosku dotycz ącego zmiany dyrektywy ramowej w sprawie odpadów. Dyrektywa 
ramowa w sprawie odpadów ustanawia defini cje i podstawowe przepisy dla wszystkich 
pozostałych elementów prawodawstwa UE odnosz ącego się do odpadów – z tego te ż 
względu ma ona bezpo średni i po średni wpływ na wszystkie te elementy. 
Dodatkowo, w kwestii wydawania zezwole ń na instalacje przetwarzaj ące odpady, 
dyrektywa ramowa w sprawie odpadów funkcjonuje w po łączeniu z dyrektyw ą 96/61/WE 
dotyczącą zintegrowanego zapobiegania zanieczys zczeniom i ich kontroli (dyrektywa 
IPPC). W przesz łości, obie te dyrektywy nak ładały się na siebie, co prowadzi ło do 
 
PL 4   PL konieczno ści wydawania podwójnych zezwole ń i zbędnego wzrostu obci ążenia prawnego i 
administracyjnego. Chocia ż wynika ło to głównie z wykonywania przez Pa ństwa 
Członkowskie tych że dyrektyw, niniejsza dyrektywa zawiera wyra źne sformu łowania 
określające w sposób jasny, i ż takie wydawanie podwójnych zezwole ń nie jest wymagane 
przez prawo UE. 
Elementy pochodz ące z dyrektywy w sprawie odpadów niebezpiecznych, które nie zosta ły 
podjęte w niniejszym wniosku s ą w wystarczaj ącym stopniu uregulowane przez pozosta łe 
prawodawstwo wspólnotowe, takie jak dyr ektywa 2000/76/WE w sprawie spalania 
odpadów oraz dyrektywa 96/59/WE w sp rawie unieszkodliwiania PCB/PCT. 
• Zgodność z innymi polity kami i celami Unii  
Nie dotyczy. 
2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENA ODDZIA ŁYWANIA  
• Konsultacje z zainteresowanymi stronami  
Metody konsultacji, g łówne sektory obj ęte konsultacjami oraz ogólny profil respondentów  
Po wydaniu komunikatu „W kierunku strate gii tematycznej w sprawie zapobiegania 
powstawaniu odpadów i ich recyklingu” [COM(2003) 301], zorganizowano otwarte 
konsultacje internetowe z zai nteresowanymi stronami. 
Po drugie, Komisja zorganizowa ła pięć spotkań z ekspertami, aby przeprowadzi ć dogłębną 
dyskusję na tematy szczególnie wa żne z punktu widzenia strategii (zobacz poni żej). 
Ponadto odby ły się trzy nieformalne spotkania z Pa ństwami Cz łonkowskimi oraz trzy 
spotkania z zainteresowanymi stronami, z których jedno ograniczy ło się do organizacji 
działających na poziomie UE w celu u łatwienia debaty. 
Po trzecie, zorganizowano dodatkowe konsultacje z zainteresowanymi stronami na temat 
oceny oddzia ływania, w których poproszono zaint eresowane strony o dostarczenie 
informacji dotycz ących prawdopodobnych skutków szeregu okre ślonych wariantów 
polityki. Otrzymali śmy dziewi ęćdziesiąt odpowiedzi w ramach tych że konsultacji. 
Po czwarte, odby ły się dodatkowe szczegó łowe konsultacje zarówno z zainteresowanymi 
stronami jak i Pa ństwami Cz łonkowskimi na temat dyrektywy w sprawie odpadów 
niebezpiecznych oraz dyrektywy w sprawie olejów odpadowych. 
Streszczenie odpowiedzi oraz sposobu ich uwzgl ędnienia  
Nie sposób opisa ć wszystkich uwag, które otrzym ano w trakcie wspomnianego powy żej 
obszernego procesu konsultacyjnego. Streszczen ie uwag, które otrzymano w odpowiedzi na 
pierwszą internetow ą konsultacj ę, zawarte zosta ło w komunikacie dotycz ącym strategii 
tematycznej, a wszystkie odpowiedzi na konsu ltacje otwarte wraz z wynikami grup 
eksperckich oraz stron zainteresowanych problemem mo żna znaleźć na naszej stronie 
internetowej: http://europa.eu.int /comm/environment/waste/strategy.htm 
Otwarte konsultacje odby ły się za pośrednictwem Internetu w okresie od 10.5.2003 do 
10.11.2003. Komisja otrzyma ła 220 odpowiedzi. Wyniki s ą dostępne na stronie 
 
PL 5   PL internetowej: 
http://forum.europa.eu. int/Public/irc/env/waste_strat/libra ry?l=/test&vm=detailed&sb=Title.
• Gromadzenie i korzystanie z wiedzy fachowej  
Odnośne domeny wiedzy naukowej/fachowej  
Główne obszary, w których poszukiwano f achowej opinii to analiza cyklu życia, 
zapobieganie powstawaniu odpadów i recykling, normy zak ładów zajmuj ących się 
odzyskiwaniem, definicje odpadów, odzyskiwania i unieszkodliwiania. 
Wykorzystana metodologia  
Głównymi metodologiami, którymi si ę posłużono, były spotkania z ekspertami oraz 
zlecenie odpowiednich bada ń. Zlecono wykonanie krytycznego przegl ądu istniej ących 
badań i analizy cyklu życia w sprawie regeneracji i spalania olejów odpadowych 
(patrz http://europa.eu.int/comm/envir onment/waste/studies/oil/waste_oil.htm). 
Główne organizacje/eksperci, których opinii zasi ęgnięto 
Zasięgnięto opinii szeregu ekspertów z inst ytutów badawczych, konsultantów i 
przedstawicieli przemys łu, a opinie te zosta ły wzięte pod uwag ę. 
Streszczenie rad, które otrzy mano i z których skorzystano  
Nie wspomniano o potencjalnie powa żnych zagro żeniach poci ągających za sob ą 
nieodwracalne skutki. 
Rady, które otrzymano i z których skorzystano, s ą zbyt obszerne i zró żnicowane, aby 
można je było streścić w tym miejscu. Wyniki spotka ń z ekspertami, bada ń i konsultacji z 
zainteresowanymi stronami mo żna znale źć na stronach internetowych: 
http://europa.eu.int/comm/envi ronment/waste/strategy.htm, 
http://europa.eu.int/comm/enviro nment/waste/oil _index.htm oraz 
http://europa.eu.int/comm/environm ent/waste/hazardous_index.htm.  
Większość ustaleń zostało omówionych w ocenie oddzia ływania za łączonej do strategii 
tematycznej w sprawie zapobi egania powstawaniu odpadów. 
Jeżeli chodzi o dyrektyw ę w sprawie olejów odpadowych, opinie zainteresowanych stron 
różniły się znacząco w kwestii zasadno ści i wpływu uchylenia priorytetu dotycz ącego 
regeneracji. W tej kwestii nie mo żna było osiągnąć konsensusu w śród zainteresowanych 
stron. 
Środki zastosowane w celu publicznego udost ępnienia rad ekspertów  
Streszczenie wyników spotka ń z ekspertami umieszczono na w łaściwej stronie 
internetowej.  
• Ocena wp ływu 
Zmiana dyrektywy 75/442/EWG jest jednym z elementów zawartych w pakiecie strategii 
tematycznej w sprawie zapobiegania powst awaniu odpadów i ich recyklingu. Dokonano 
 
PL 6   PL oceny wp ływu w odniesieniu do ca łego pakietu. 
Sprawozdanie z oceny wp ływu zawiera ocen ę pięciu kompletów wariantów, z których 
każdy dotyczy konkretnej kwestii zwi ązanej z ochron ą środowiska, oraz zaleca nast ępujące 
połączenie wariantów: 
• Przyjęcie w stosunku do odpadów podej ścia skoncentrowanego na zasobach, 
opartego na postrzeganiu cyklu życia, które niesie ze sob ą poprawę bazy 
informacyjnej i obja śnienie celu środowiskowego polityki dotycz ącej odpadów; 
• Zmierzanie w kierunku europejskiego spo łeczeństwa stosuj ącego recykling poprzez 
opracowanie wspólnych wym ogów w zakresie ochrony środowiska dla recyklingu 
odpadów; 
• Uaktualnienie ram prawnych poprzez zmian ę prawodawstwa ramowego 
dotyczącego odpadów i przyj ęcie wytycznych dotycz ących spraw wymagaj ących 
indywidualnego podej ścia. 
Ponadto, ocena wp ływu zaleca uchylenie pierwsze ństwa udzielonego dyrektyw ą 
75/439/EWG regeneracji olejów odpadowych oraz skupienie wysi łków na zbieraniu olejów 
odpadowych. 
Niektóre z tych wariantów przek ładają się na wnioski dotycz ące przepisów prawnych o 
charakterze ramo wym. Ocena oddzia ływania pokazuje, i ż powinny one skutkowa ć lepszą 
ekologiczn ą efektywno ścią unijnej polityki dotycz ącej odpadów oraz że szczegó łowe 
oddziaływanie takich podej ść ramowych b ędzie uzale żnione od środków wykonawczych 
podjętych na poziomach unijnym lub krajowym. 
Niniejsza dyrektywa zawiera przepisy, które wdra żają elementy ka żdego z preferowanych 
wariantów oceny wp ływu, w tym: 
• Wprowadzenie celu z zakresu ochrony środowiska w dyrektywie ramowej w 
sprawie odpadów. Uwzgl ędni to my ślenie oparte na cyklu życia w politykach 
dotyczących odpadów i zwi ększy ich efektywno ść kosztową; 
• Określenie kryteriów wyznaczaj ących koniec fazy odpadu. Umo żliwi to 
ustanowienie kryteriów dla konkretnyc h strumieni odpadów, które sprawi ą, że 
materiały poddane recyklingowi nie b ędą szkodziły środowisku, oraz b ędzie 
skutkowa ło redukcj ą obciążenia administracyjnego dla podmiotów wytwarzaj ących 
materiały poddane recyklingowi spe łniających te kryteria; 
• Nałożenie na Pa ństwa Cz łonkowskie obowi ązku opracowania programów 
zapobiegania powstawaniu odpadów. Nie oczekuje si ę, aby ten przepis wywar ł 
znaczący bezpo średni wp ływ na ochron ę środowiska, kwestie gospodarcze czy 
społeczne, chocia ż wpływ ten będzie się różnił w zależności od podj ętych działań. 
Przyczyni si ę on do skupienia wi ększej uwagi twórców polityki szczebla unijnego, 
krajowego i ni ższych szczebli administracji krajow ej na zapobieganiu i tym samym 
pobudzi rozwój w politykach dotycz ących zapobieganiu powstawania odpadów. 
Dopuszcza on niezb ędną elastyczno ść w opracowywaniu krajowych i lokalnych 
rozwiązań celem odniesienia korzy ści z zapobiegania powstawaniu odpadów; 
• Uproszczenie prawodawstwa w sprawie odpadów oraz w szczególno ści wyjaśnienie 
definicji. Poci ągnie to za sob ą pozytywne skutki w ochronie środowiska i sprawach 
gospodarczych i zostanie po łączone z wytycznymi dotycz ącymi wyk ładni w celu 
rozstrzygania spraw w trybie indywidualnym , gdy prawodawstwo je st zbyt sztywne; 
• Uchylenie pierwsze ństwa udzielonego regeneracji olejów odpadowych zmniejszy 
koszty gospodarki tymi strumieniami odpadów przy skupieniu si ę na głównej 
 
PL 7   PL kwestii dotycz ącej ochrony środowiska, mianowicie zbie raniu olejów odpadowych. 
Wynikiem tego b ędzie lepsza ekologiczna efektywno ść gospodarki olejami 
odpadowymi. 
Komisja przeprowadzi ła ocenę wpływu wymienion ą w programie pracy. Sprawozdanie jest 
dostępne na stronie internetowej: 
http://europa.eu.int/comm/envi ronment/waste/strategy.htm. 
3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU  
• Streszczenie dzia łań objętych wnioskiem  
Dyrektywa ramowa w sprawie odpadów zosta ła przyjeta w 1975 r. po czym zmieniona 
dyrektyw ą Rady 91/156/EWG w dniu 18 marca 1991 r. Wniosek poddaje przegl ądowi 
dyrektyw ę ramową w sprawie odpadów oraz uchyla zarówno dyrektyw ę 91/689/EWG 
włączając jej przepisy do dyrektywy ramowej w sprawie odpadów jak równie ż dyrektyw ę 
75/439/EWG w łączając szczególny obowi ązek zbierania. 
Podstawowe zmiany dyrektywy ramowej w sprawie odpadów s ą następujące: 
Wprowadzenie celu w zakresie ochrony środowiska. 
Wyjaśnienie poj ęć odzyskiwania i un ieszkodliwiania. 
Wyjaśnienie warunków mieszania odpadów niebezpiecznych. 
Wprowadzenie procedury obja śniającej, dla wybranych strumieni odpadów, kiedy odpady 
przestają być odpadami. 
Wprowadzenie norm minimalnych lub proce dury ustanawiania norm minimalnych dla 
szeregu operacji zwi ązanych z gospodark ą odpadami. 
Wprowadzenie wymogu opracowania narodowych programów zapobiegania powstawaniu 
odpadów. 
• Podstawa prawna  
Podstawowym celem dyrektywy jest ochrona środowiska. Z tego te ż względu niniejszy 
wniosek opiera si ę na art. 175 Traktatu WE, podobnie jak w przypadku wcze śniejszej 
zmiany dyrektywy ramowej w sprawie odpadów. 
• Zasada pomocniczo ści 
Zasada pomocniczo ści ma zastosowanie w zakresie , w którym wniosek nie mie ści się w 
wyłącznej kompetencji Wspólnoty. 
Cele wniosku nie mog ą być osiągnięte przez Pa ństwa Członkowskie w wystarczaj ący 
sposób z nast ępujących wzgl ędów: 
Dyrektywa ramowa w sprawie odpadów ustanawia podstaw ę dla wspó łpracy europejskiej w 
obszarze odpadów. Ustanawia minimalne normy dla rynku wewn ętrznego odpadów 
przeznaczonych do recyklingu i ma zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania wszystkich 
 
PL 8   PL innych dyrektyw i rozporz ądzeń dotyczących odpadów. Jest to dyrektywa ramowa, która 
umożliwia szczegó łowe wykonanie na poziomie Pa ństwa Członkowskiego. 
Z drugiej strony, uchylenie wymogu udzielenia pierwsze ństwa przetwarzaniu olejów 
odpadowych poprzez regeneracj ę pozostawia Pa ństwu Cz łonkowskiemu mo żliwość 
udzielenia takiego pierwsze ństwa konkretnym, najlepszym z punktu widzenia ochrony 
środowiska technologiom. 
Działania w innych kwestiach dotycz ących odpadów podj ęte przez same Pa ństwa 
Członkowskie spowodowa łyby, iż rynek wewn ętrzny odpadów przeznaczonych do 
recyklingu przesta łby funkcjonowa ć, a także zaszkodzi łyby wspó łpracy dotycz ącej innych 
form przetwarzania odpadów. Doprowadzi łoby to do ogromnych koszt ów ekonomicznych i 
środowiskowych. 
Działania wspólnotowe przyczyni ą się do lepszego osi ągnięcia celów obj ętych wnioskiem z 
następujących powodów. 
Jedynie dzia łania na poziomie unijnym mog ą zagwarantowa ć ochronę środowiska 
naturalnego i życia ludzkiego przed pot encjalnie szkodliwym wp ływem wytwarzania 
odpadów i gospodarki nimi. 
Odpady s ą przesyłane na całym obszarze Unii Europejskiej , a nawet poza jej obszar. Wp ływ 
wywierany na środowisko naturalne przez wytwarzanie odpadów i gospodark ę nimi, w 
sensie zanieczyszczenia powietrza, gle by i wody nie uznaje granic. Dodatkowo, 
wewnętrzny rynek odpadów przez naczonych do recyklingu mo że istnieć jedynie w 
przypadku, gdy s ą wspólne unijne definicje kluczowych poj ęć, takich jak „odpady”, 
„odzyskiwanie”, „unieszkodliwianie”, oraz w przypadku, gdy istniej ą normy minimalne 
odnoszące się do postępowania z odpadami. 
W ramach zmiany dyrektywy ramowej w sprawie odpadów zachowuje si ę ramowy 
charakter dyrektywy. Dyrektywa reguluje takie aspekty jak definicje i normy minimalne, 
jednocześnie umożliwiając Państwom Cz łonkowskim wdro żenie szczegó łowych podej ść w 
zakresie gospodarki odpadami na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. 
Dlatego te ż, wniosek jest zgodny z zasad ą pomocniczo ści. 
• Zasada proporcjonalno ści 
Wniosek jest zgodny z zasad ą proporcjonalno ści z następujących wzgl ędów. 
Wniosek dotycz ący zmiany dyrektywy ramowej w sprawie odpadów znacz ąco upraszcza 
obowiązującą dyrektyw ę. Uchyla równie ż dwie pozosta łe dyrektywy i w łącza te ich 
aspekty, które nadal s ą istotne, do zmienionej dyrekty wy ramowej w sprawie odpadów. 
Jako dyrektywa ramowa w sprawie odpadów, re guluje ona punkty, w któr ych istotne jest 
istnienie zharmonizowanego podej ścia, przy jednoczesnym umo żliwieniu podejmowania 
decyzji na poziomie krajowym w innych obszarach. 
Wniosek wprowadza szereg nowo ści, które przyczyni ą się do redukcji finansowego i 
administracyjnego obci ążenia wynikaj ącego z przepisów prawnych dotycz ących odpadów 
przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego poziomu ochrony środowiska i zdrowia 
ludzkiego. 
 
PL 9   PL • Wybór instrumentów  
Proponowane instrumenty: dyrektywa ramowa. 
Inne środki nie by łyby odpowiednie z nast ępującego powodu. 
Mając na uwadze potrzeb ę uwzględnienia ró żnic pomiędzy Państwami Cz łonkowskimi w 
gospodarce odpadami, jak równie ż różnic kulturalnych i geografi cznych, mniej elastyczny 
środek by łby nieproporcjonalny. Dobrowolny czy te ż bardziej elastyczny środek nie 
dawałby pewno ści prawnej, niezb ędnej dla funkcjonowania rynku wewn ętrznego i 
gwarancji dla obywateli, i ż wytwarzanie odpadów i gospodarka nimi nie wp ływają 
niekorzystnie na ochron ę zdrowia i środowiska, na ca łym obszarze UE. 
4) KONSEKWENCJE BUD ŻETOWE  
Wniosek nie powoduje żadnych konsekwencji finansowych dla bud żetu Wspólnoty. Środki 
objęte wnioskiem mieszcz ą się w obecnych ramach finansowych i prawnych 
zapropoponowanych na okres 2007-2013. 
5) DODATKOWE INFORMACJE  
• Uproszczenie  
Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa, uproszczenie procedur 
administracyjnych dla organów publicznych (unijnych lub krajowych) oraz uproszczenie 
procedur administracyjnyc h dla osób prywatnych. 
Wniosek o zmian ę dyrektywy ramowej w sprawie odpadów upraszcza, uaktualnia i 
wyjaśnia dyrektyw ę ramową w sprawie odpadów na kilka sposobów. Ponadto, uchyla dwie 
obowiązujące dyrektywy, eliminuje zb ędne przepisy i w łącza pozosta łe przepisy do 
zmienionego wniosku. Upraszcza to struktur ę prawodawstwa UE dotycz ącego odpadów. 
Obowiązek w zakresie opracowania planu gospodarki odpadami zosta ł wyjaśniony i 
uproszczony. 
Wprowadza si ę procedur ę umożliwiającą ustanowienie kryteriów wyznaczaj ących koniec 
fazy odpadu, obja śniającą przypadki, w których odpady przestaj ą być odpadami, a tym 
samym ulegaj ą złagodzeniu przepisy dotycz ące produktów lub materia łów poddanych 
recyklingowi, które stanowi ą niewielkie zagro żenie dla środowiska naturalnego. 
Wyjaśniono potencjalne nak ładanie si ę na siebie przepisów, w zakresie wydawania 
zezwoleń na mocy dyrektywy ramowej w sprawie odpadów oraz dyrektywy IPPC w celu 
ograniczenia mo żliwości wymagania podwójnych zezwole ń na poziomie Pa ństw 
Członkowskich. 
Wniosek jest uj ęty w programie krocz ącym Komisji dotycz ącym uaktualniania i 
upraszczania dorobku wspólnotowego oraz jej programie prac i prawodawstwa, 
oznaczonym symbolem WP 05 2004/ENV/001. 
 
 
PL 10   PL • Uchylenie obowi ązującego prawodawstwa  
Przyjęcie niniejszego wniosku doprow adzi do uchylenia istniej ącego prawodawstwa. 
• Tabela korelacji  
Państwa Członkowskie maj ą obowiązek przekazania Komisji tekstów krajowych przepisów 
transponuj ących dyrektyw ę, jak równie ż tabelę korelacji pomi ędzy tymi przepisami i 
niniejszą dyrektyw ą. 
• Europejski Obszar Gospodarczy  
Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i w zwi ązku z tym jego zakres powinien 
być rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy. 
• Szczegółowe wyja śnienie wniosku  
Art. 1 wyznacza cel dyrektywy b ędącej przedmiotem niniejszego wniosku. 
Nowy cel przenosi nacisk dyrektywy ramowe j w sprawie odpadów na skutki, jakie na 
środowisko naturalne wywieraj ą wytwarzanie odpadów i gospodarka nimi przy 
uwzględnieniu cyklu życia zasobów. Łączy „hierarchi ę odpadów”, zawart ą wcześniej w 
art. 3 dyrektywy 75/442/EWG, z tym celem, bez zmiany porz ądku czy te ż charakteru tej 
hierarchii. Znaczenie hierarchii je st uaktualnione w celu uwzgl ędnienia ewolucji charakteru 
używanych terminów. 
Artykuł 2 wytycza zakres dyrektywy b ędącej przedmiotem niniejszego wniosku. 
W art. 2, ust ęp drugi, wprowadza si ę zmiany w celu ograniczenia znaczenia poj ęcia „objęty 
innym prawodawstwem” jedynie do prawoda wstwa wspólnotowego. Ma to na celu 
zwiększenie pewno ści prawnej oraz zapewnienie minimalnego obj ęcia przepisami 
prawnymi na poziomie Wspólnoty. Zawiera on równie ż nowe wy łączenia, dotycz ące 
nierozkopanej zanieczyszczonej ziemi, produktów ubocznych pochodzenia zwierz ęcego i 
produktów ubocznych pochodzenia rolniczego. 
Artykuł 3 zawiera definicje dla celów niniejsz ej dyrektywy oraz dyrektyw, w których 
zawarte są odniesienia do niej. 
Definicja odpadów pozostaje bez zm ian, ale w rozdziale III dodaje si ę mechanizm dla 
dopuszczenia mo żliwości wyjaśnienia, kiedy niektó re odpady przestaj ą być odpadami, 
poprzez okre ślenie kryteriów w drodze procedury kom itologii dla tych strumieni odpadów, 
które spełniają kryteria testów wymienionych w art. 11. 
Definicja ponownego w ykorzystania jest uj ęta w ten sam sposób, jak to ma miejsce w 
dyrektywie w sprawie opakowa ń i odpadów opakowaniowych. 
Dodana zostaje definicja r ecyklingu w celu jasnego okre ślenia zakresu tego poj ęcia. 
Zmienia si ę definicję zbierania celem obja śnienia, iż obejmuje ona czynno ść zbierania 
odpadów i gromadzenia ich w celu umo żliwienia przetransportowa nia takich odpadów w 
odpowiednie miejsce przetwarzania odpadów, ale nie obejmuje czynno ści związanych z 
 
PL 11   PL przetwarzaniem odpadów polegaj ących na mieszaniu lub sortowaniu tych odpadów. 
Definicje „producenta”, „posiada cza”, oraz „gospodarki” pozostaj ą zasadniczo bez zmian. 
Artykuł 4 utrzymuje podstaw ę prawną wykazu odpadów ustalon ą w decyzji Komisji.  
Artykuły 5 i 6 zawieraj ą zmienion ą definicję odzyskiwania, która potwierdza, i ż podstawą 
tej definicji jest zast ąpienie zasobów. W po łączeniu z definicj ą unieszkodliwiania 
umożliwia ona rozstrzygni ęcie trudnych rozró żnień poprzez ustanowienie kryteriów 
efektywno ści w odpowiednich przypadkach. Artyku ły te przedstawiaj ą również procedury, 
które umo żliwiają wyjaśnienie klasyfikacji niektórych operacji zwi ązanych z odpadami jako 
odzyskiwania lub unieszkodliwiania, w razi e potrzeby, w drodze procedury komitologii. 
Artykuły 7 i 8 przedstawiaj ą ogólny obowi ązek zapewnienia, aby odpadami gospodarowano 
w sposób, który nie zagra ża środowisku naturalnemu b ądź zdrowiu ludzkiemu oraz aby 
postępowanie z odpadami odbywa ło się w sposób zgodny z dyrektyw ą. Sformułowania 
tychże obowiązków pochodz ą w nie zmienionej formie z dyrektywy 91/156/EWG. 
Artykuł 9 dotycz ący kosztów przetwarzania rozszerza si ę na operacje odzyskiwania, jak 
również operacje unieszkodliw iania. Wprowadza si ę w nim zmiany w celu wyja śnienia, iż 
koszty gospodarki odpadami, które musz ą ponieść posiadacze lub producenci odpadów, 
powinny odzwierciedla ć całkowite skutki uboczne unieszk odliwiania lub odzyskiwania 
odpadów. Innymi s łowy powinny one odzwierciedla ć rzeczywiste koszty wytwarzania 
takich odpadów i gospodarki nimi ponoszone przez środowisko naturalne. 
Artykuł 10 dotycz ący sieci instalacji do unieszkodliw iania odpadów pozostaje zasadniczo 
bez zmian. 
Rozdział III przedstawia mechanizm dopuszczaj ący możliwość wyjaśnienia, kiedy niektóre 
odpady przestaj ą być odpadami, poprzez okre ślenie kryteriów w drodze procedury 
komitologii dla tych strumieni odpadów, które spe łniają kryteria testów okre ślonych w 
art. 11. 
Artykuły 12 - 15 dotycz ące odpadów niebezpiecznych pochodz ące z dyrektywy w sprawie 
odpadów niebezpiecznych w łącza się do zmienionej dyrektywy ramowej w sprawie 
odpadów. Zmienia si ę definicję odpadów niebezpiecznych celem wyja śnienia poj ęcia 
odpadów domowych oraz wy łączenia tych że odpadów z definicji. 
Artykuł 16 dotycz ący rozdzielania odpadów niebezpiecznych pochodz ący z dyrektywy w 
sprawie odpadów niebezpiecznych w łącza się do zmienionej dyrektywy ramowej w sprawie 
odpadów. Odst ępstwo od zakazu mieszania zostaje utrzymane, ale z zastrze żeniem jego 
zgodności z najlepszymi dost ępnymi technikami. Usuwa si ę odniesienie do 
„bezpiecze ństwa”, gdy ż nie jest to obecnie termin u żywany w prawodawstwie dotycz ącym 
odpadów i nie jest on zgodny z nast awieniem ukierunkowanym na oddzia ływania na 
środowisko naturalne. 
Artykuł 17 dotycz ący etykietowania odpadów niebezpiecznych pochodz ący z dyrektywy w 
sprawie odpadów niebezpiecznych w łącza się do zmienionej dyrektywy ramowej w sprawie 
odpadów. 
Artykuł 18 dotycz ący mineralnych olejów odpadowych przenosi obowi ązek selektywnej 
 
PL 12   PL zbiórki takich odpadów z dyrektywy w sprawie olejów odpadowych. 
Artykuł 19 łączy dwa wcze śniejsze artyku ły dotycz ące zezwole ń na odzyskiwanie i 
unieszkodliwianie, ale poza tym pozostaje bez zmian. 
Artykuł 20 określa, iż w przypadku zak ładu lub przedsi ębiorstwa, które posiada zezwolenie 
IPPC, nie wymaga si ę dodatkowo zezwolenia na mocy dyrektywy ramowej w sprawie 
odpadów. 
Artykuł 21 umożliwia Komisji wyznaczanie minimalnych norm dla zezwole ń w drodze 
procedury komitologii w przypadkach, gdyby zaistnia ła taka konieczno ść. 
Artykuły 22-24 wyznaczaj ą warunki, po spe łnieniu których mo żna udzieli ć zwolnienia z 
wymogu uzyskania zezwolenia dotycz ącego odpadów i odpadów niebezpiecznych. 
Artykuł 25 wzmacnia wymogi maj ące zastosowanie do podmiotów zbieraj ących, 
transportuj ących, handluj ących i po średników. Wprowadza procedur ę, której mo żna 
używać do przyjmowania norm minimalnych w tym obszarze. 
Artykuł 26 dotycz ący planów gospodarki odpadami zosta ł poprawiony w celu bli ższego 
wyjaśnienia, co powinno znale źć się w planie gospodarki odpadami. Artyku ł określa 
również, iż przy sporz ądzaniu tych planów nale ży korzysta ć z podejścia opartego na cyklu 
życia. 
Artykuły 29-31 ustanawiaj ą szczegółowe przepisy dotycz ące zapobiegania powstawaniu 
odpadów, nak ładające na Pa ństwa Członkowskie wymóg sporz ądzania programów 
zapobiegania powstawaniu odpadów oraz okre ślania warunków, w oparciu o które takie 
programy powinny by ć opracowywane. 
W art. 32 dotycz ącym kontroli dodaje si ę szczegółowy wymóg umieszczenia informacji o 
miejscu pochodzenia i przeznaczenia zb ieranych i transportowanych odpadów. 
Artykuł 34 zawiera teraz klauzul ę przeglądu jak równie ż określone uprzednio dzia łania z 
zakresu sprawozdawczo ści. 
Pozostałe artykuły pozostaj ą zasadniczo bez zmian. 
 
 
PL 13   PL  
2005/0281 (COD) 
Wniosek  
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
w sprawie odpadów 
(Tekst maj ący znaczenie dla EOG) 
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, 
uwzględniając Traktat ustanawiaj ący Wspólnot ę Europejsk ą, w szczególno ści jego art. 175 
ust. 1, 
uwzględniając wniosek Komisji1, 
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Spo łecznego2, 
uwzględniając opinię Komitetu Regionów3, 
stanowiąc zgodnie z procedur ą określoną w art. 251 Traktatu4, 
a także mając na uwadze, co nast ępuje: 
(1) Dyrektywa Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów5 ustanawia 
ramy prawne post ępowania z odpadami we Wspólnoc ie. Definiuje ona kluczowe 
pojęcia, takie jak odpady, odzyskiwanie i un ieszkodliwianie oraz ustanawia istotne 
wymogi w zakresie gospodarki odpadami, w szczególno ści obowi ązek uzyskania 
zezwolenia lub zarejestrowania na łożony na operacje gospodarowania odpadami oraz 
na podmioty gospodarcze, obowi ązek sporz ądzenia planów gospodarki odpadami 
nałożony na Pa ństwa Członkowskie, a tak że określa główne zasady, takie jak 
obowiązek postępowania z odpadami w sposób niemaj ący negatywnego wp ływu na 
środowisko naturalne i zasada, że producenci odpadów powinni by ć zobowiązani do 
zapłaty za ich przetwarzanie. 
(2) Decyzja nr 1600/2002/WE Parlamentu Eu ropejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. 
ustanawiaj ąca szósty wspólnotowy program dzia łań w zakresie środowiska 
                                                 
1 Dz.U. C......  
2 Dz.U. C...... 
3 Dz.U. C......  
4 Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia… .. ... C .....) oraz stanowisko Rady z dnia .. .. ....  
(Dz.U. C ......) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia …………. (Dz.U. C ......). 
5 Dz.U. L 194 z 25.7.1975, str. 39. Dyre ktywa ostatnio zmieniona przez rozporz ądzenie (WE) 
nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1). 
 
PL 14   PL naturalnego6 wzywa do opracowania lub zmia ny prawodawstwa w sprawie odpadów, 
w tym mi ędzy innymi wyja śnienia ró żnicy między odpadami i nieodpadami oraz 
opracowania odpowiednich kryteriów do dalszego opracowywania za łącznika IIA i 
IIB do dyrektywy 75/442/EWG. 
(3) Komunikat Komisji z dnia 27 maja 2003 r. „W kierunku strategii tematycznej 
dotyczącej zapobiegania odpadów i ic h recyklingu” zwraca uwag ę na potrzeb ę oceny 
istniejących definicji odzyskiwania i unieszkodliwiania, potrzeb ę utworzenia definicji 
recyklingu mo żliwej do ogólnego zastosowania oraz potrzeb ę debaty na temat 
definicji odpadów. 
(4) W rezolucji z dnia 20 kwietnia 20 04 r. Parlament Europejski wezwa ł Komisję do 
rozważenia rozszerzenia dyrektywy  Rady 96/61/WE z dnia 24 wrze śnia 1996 r. 
dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli7 na cały 
sektor odpadów. Parlament Europejski zwróci ł się do Komisji równie ż o wyraźnie 
rozróżnienie pomi ędzy odzyskiwaniem a unieszkodliwianiem oraz wyja śnienie 
różnicy między odpadami i nieodpadami. 
(5) W konkluzjach z dnia 1 lipca 2004 r., Rada wezwa ła Komisj ę do przedstawienia 
wniosku dotycz ącego zmiany niektórych aspektów  dyrektywy 75/442/EWG, w celu 
wyjaśnienia ró żnicy między odpadami i nieodpadami oraz rozró żnienia miedzy 
odzyskiwaniem a unieszkodliwianiem. 
(6) Konieczna jest zatem zmiana dyrektywy 75/442/EWG w celu wyja śnienia kluczowych 
pojęć, takich jak definicje odpa dów, odzyskiwania i unieszkodliwiania, aby wzmocni ć 
środki konieczne do przeciwdzia łania powstawaniu odpadów, wprowadzi ć podejście 
uwzględniające cały cykl życia produktów i materia łów, a nie tylko faz ę odpadu, oraz 
skupić się na zmniejszaniu wp ływu, jaki na środowisko maj ą wytwarzanie odpadów i 
gospodarka nimi, podnosz ąc w ten sposób gospodarcze znaczenie odpadów. W celu 
zachowania przejrzysto ści i czytelno ści, dyrektyw ę 75/442/EWG nale ży zastąpić. 
(7) Poniewa ż większość znaczących operacji gospodarki odpadami uj ęta jest w 
prawodawstwie wspólnotowym z dziedziny ochrony środowiska naturalnego, wa żne 
jest, aby niniejsza dyrektywa zosta ła dostosowana do tego podej ścia. Położenie 
nacisku na cele środowiskowe okre ślone w art. 174 Traktatu umo żliwi ściślejsze 
skoncentrowanie si ę na wpływie, jaki na środowisko maj ą wytwarzanie odpadów i 
gospodarka nimi w trakcie ca łego cyklu życia zasobów. W konsekwencji, podstaw ą 
prawną niniejszej dyrektywy powinien by ć art. 175. 
(8) Instrumenty ekonomiczne, je śli są efektywne kosztowo, mog ą i powinny by ć 
skutecznymi narz ędziami osi ągania celów zwi ązanych z przeciwdzia łaniem 
powstawaniu odpadów i gospodark ą nimi. Odpady maj ą wartość jako zasoby i dalsze 
stosowanie instrumentów ekonomicznych przyczyni si ę do maksymalnego 
zwiększenia korzy ści dla środowiska. Dlatego te ż niniejsza dyrektywa powinna 
wspierać ich wykorzystanie na  odpowiednim poziomie. 
                                                 
6 Dz.U. L 242 z 10.9.2002, str. 1. 
7 Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 26.  Dyrektywa ostatnio zmieniona przez rozporz ądzenie (WE) 
nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1). 
 
PL 15   PL (9) Rozporz ądzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawia 
przepisy sanitarne dotycz ące produktów ubocznych pochodzenia zwierz ęcego 
nieprzeznaczonych do spo życia przez ludzi8. Ustanawia ono mi ędzy innymi kontrole 
proporcjonalne w zakresie przetwarzania, wykorzystywania oraz unieszkodliwiania 
wszelkich odpadów pochodzenia zwierz ęcego zapobiegaj ąc tym samym mo żliwości, 
że stanowi ć będą one zagro żenie dla zdrowia zwierz ąt i ludzi. Dlatego te ż konieczne 
jest wyja śnienie powi ązań z tym rozporz ądzeniem w celu unikni ęcia powielania 
przepisów, poprzez wy łączenie produktów ubocznych pochodzenia zwierz ęcego, w 
przypadku gdy maj ą one być wykorzystane do dzia łań nieuznawanych za zwi ązane z 
odpadami. 
(10) W świetle do świadczeń zebranych w trakcie stosowania rozporz ądzenia (WE) 
nr 1774/2002 w łaściwym jest ścisłe określenie zakresu prawodawstwa dotycz ącego 
odpadów oraz przepisów dotycz ących odpadów niebezpiecznych w odniesieniu do 
produktów ubocznych pochodzenia zwierz ęcego uregulowanych rozporz ądzeniem 
(WE) nr 1774/2002. W przypadkach gdy produkty uboczne pochodzenia zwierz ęcego 
stanowią potencjalne zagro żenie dla zdrowia, w łaściwym instrumentem prawnym 
stosowanym w celu zwalczenia tych zagro żeń jest rozporz ądzenie (WE) nr 1774/2002 
i należy unikać sytuacji, w której przepisy dotycz ące odpadów nak ładają się na 
przepisy tego rozporz ądzenia. 
(11) Nale ży dodać definicję ponownego wykorzystania w celu wyja śnienia miejsca tej 
operacji w ca łościowym procesie przetwarzania odpadów oraz roli ponownego 
wykorzystania materia łów i produktów w ramach definicji odpadów. Definicja 
ponownego wykorzystania nie powinna obejmowa ć ponownego wykorzystania 
produktów, które wcze śniej nie sta ły się odpadami, a powinna si ę odnosić jedynie do 
czynności prowadz ących do ponownego wykorzystania produktów lub komponentów, 
które wcze śniej stały się odpadami. 
(12) Definicja recyklingu powinna zosta ć dodana do ramowej dyrektywy w sprawie 
odpadów w celu jasnego okre ślenia zakresu tego poj ęcia. 
(13) Nale ży zmienić definicje odzyskiwania i unieszkodliwiania, aby zapewni ć wyraźne 
rozróżnienie mi ędzy tymi dwoma poj ęciami, oparte na rzeczywistej ró żnicy w 
oddziaływaniu na środowisko, a w szczególno ści na kwestii, czy dana operacja 
prowadzi do zast ąpienia zasobów naturalnych w gospodarce czy nie. Ponadto, 
konieczne jest dodanie mechanizmu koryguj ącego, wyja śniającego przypadki, w 
których rozró żnienie to jest trudn e do zastosowania w pr aktyce lub w których 
sklasyfikowanie danej czynno ści jako odzyskiwanie ni e odpowiada faktycznemu 
oddziaływaniu tej czynno ści na środowisko. 
(14) Aby wyja śnić niektóre aspekty definicji odpadów, konieczne jest okre ślenie dla ka żdej 
z kategorii z osobna , kiedy uznaje si ę, że niektóre odpady przestaj ą być odpadami, a 
stają się materiałem wtórnym lub substancj ą wtórną. Wprowadzenie mechanizmu, w 
ramach którego zmiana klasyf ikacji podlega kryteriom zapewniaj ącym wysoki poziom 
ochrony środowiska, powinno przynie ść korzyści o charakterze środowiskowym i 
ekonomicznym. 
                                                 
8 Dz.U. L 273 z 10.10.2002, str. 1. 
 
PL 16   PL (15) Zasadne jest, aby koszty by ły przydzielane w sposób odzwierciedlaj ący faktyczny 
koszt dla środowiska naturalnego, jaki wi ąże się z wytworzeniem danych odpadów i 
gospodark ą nimi. 
(16) Aby umo żliwić Wspólnocie, jako ca łości, osiągnięcie samowystarczalno ści w zakresie 
unieszkodliwiania odpadów, a Pa ństwom Cz łonkowskim stopniowe osi ąganie tego 
celu indywidualnie, konieczne jest stworzenie sieci wspó łpracy w zakresie instalacji 
unieszkodliwiania odp adów, przy uwzgl ędnieniu warunków geograficznych oraz 
potrzeby specjalistycznych instalac ji dla niektórych rodzajów odpadów. 
(17) Konieczne jest dalsze okre ślenie zakresu i tre ści obowi ązku wynikaj ącego z 
planowania gospodarki odpadami, szczególnie w odniesieniu do obj ęcia nim obszarów 
zanieczyszczonych w przesz łości i do wykorzystania instrumentów ekonomicznych, 
oraz włączenie do procesu opracowywania lub zmieniania tych planów potrzeby 
uwzględnienia oddzia ływania na środowisko w trakcie ca łego cyklu życia produktów i 
materiałów. W odpowiednich przypadkach nale ży równie ż uwzględnić wymogi 
wynikające z planowania gospodarki odpadami okre ślone w art. 14 dyrektywy 
94/62/WE9 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie 
opakowań i odpadów opakowaniowych oraz strategi ę redukcji odpadów ulegaj ących 
biodegradacji kierowanych na sk ładowiska odpadów, o której mowa w art. 5 
dyrektywy Rady 1999/31/WE10 z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie sk ładowania 
odpadów. 
(18) Aby poprawi ć sposób, w jaki realizowane s ą działania zapobiegania powstawaniu 
odpadów w Pa ństwach Cz łonkowskich oraz u łatwić obieg najlepszych praktyk w tym 
obszarze, konieczne jest wzmocnienie przepisów dotycz ących zapobiegania 
powstawaniu odpadów oraz wprowadzenie wymogu zobowi ązującego Państwa 
Członkowskie do opracowywania programów  zapobiegania pow stawaniu odpadów, 
koncentruj ących się na kluczowych elementach oddzia ływania na środowisko oraz 
uwzględniających cały cykl życia. Takie cele i środki powinny zmierza ć do 
przerwania powi ązania między wzrostem gospodarczym a skutkami dla środowiska 
związanymi z wytwarzaniem odpadów. Zarówno zainteresowane strony jak i ogó ł 
społeczeństwa powinny mie ć możliwość udziału w sporz ądzaniu tych programów oraz 
dostęp do sporz ądzonych programów, zgodnie z dyrektyw ą 2003/35/WE Parlamentu 
Europejskiego i Rady11. 
(19) Niektóre przepisy dotycz ące postępowania z odpadami okre ślone w dyrektywie Rady 
91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sp rawie odpadów niebezpiecznych12 
powinny zosta ć zmienione celem usuni ęcia przestarza łych aspektów oraz poprawy 
przejrzysto ści tekstu. Ze uwagi na upraszcz anie prawodawstwa wspólnotowego, 
przepisy te nale ży włączyć do niniejszej dy rektywy. W celu wyja śnienia zakazu 
operacji mieszania odpadów  oraz w celu ochrony środowiska naturaln ego i ludzkiego 
zdrowia, zwolnienia z zakazu mieszania okre ślone w dyrektywie 91/689/EWG nale ży 
ograniczy ć do sytuacji, w których mieszanie takie odzwierciedla najlepsze dost ępne 
                                                 
9 Dz.U. L 365 z 31.12.1994, str. 10. 
10 Dz.U. L 182 z 16.7.1999, str. 1. 
11 Dz.U. L 156 z 25.6.2003, str. 17. 
12 Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 20. Dyrektywa zmieniona dyrektyw ą 94/31/WE (Dz.U. L 168 
z 2.7.1994, str. 28). 
 
PL 17   PL techniki okre ślone w dyrektywie 96/61/WE. Dyrektyw ę 91/689/EWG nale ży zatem 
uchylić. 
(20) Poniewa ż pierwsze ństwo przypisane regeneracji w dyrektywie Rady 75/439/EWG z 
dnia 16 czerwca 1975 r. w sprawie uni eszkodliwiania olejów odpadowych13 nie 
odzwierciedla ju ż wyraźnej korzy ści dla środowiska, dyrektyw ę tą należy uchylić. 
Jednakże, poniewa ż selektywna zbiórka olejów odpadowych pozostaje istotnym 
elementem odpowiedniego ich zagospodarowa nia oraz zapobiegania powstawaniu 
szkód w środowisku wynikaj ących z niew łaściwego unieszkodliw iania olejów, 
obowiązek zbierania w odniesieniu do olejów odpadowych nale ży włączyć do 
niniejszej dyrektywy. Dyrektyw ę 75/439/EWG nale ży zatem uchyli ć. 
(21) Środki niezb ędne dla wykonania niniejsz ej dyrektywy powinny by ć przyjmowane 
zgodnie z decyzj ą Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiaj ącą 
warunki wykonywania uprawnie ń wykonawczych przyznanych Komisji14. 
(22) Poniewa ż cele niniejszej dyrektywy w zakresie ochrony środowiska oraz zapewnienia 
odpowiedniego funkcjonowania rynku wewn ętrznego nie mog ą zostać w 
wystarczaj ącym stopniu osi ągnięte przez Pa ństwa Członkowskie i tym samym mog ą 
zostać w większym stopniu osi ągnięte na poziomie wspólnotowym, z powodu skali 
lub skutków danego dzia łania, Wspólnota mo że podejmowa ć środki zgodnie z zasad ą 
pomocniczo ści określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasad ą proporcjonalno ści, 
określoną we wspomnianym artykule, nini ejsza dyrektywa nie wykracza poza 
działania konieczne do osi ągnięcia wyznaczonych celów, 
PRZYJMUJE NINIEJSZ Ą DYREKTYW Ę: 
Rozdział I 
Przedmiot, zakres i definicje 
Artykuł 1 
Przedmiot 
Niniejsza dyrektywa ustanawia środki maj ące na celu zmniejszenie ogólnego wp ływu na 
środowisko naturalne, jaki maj ą wytwarzanie odpadów i gospoda rka nimi, a który jest 
związany z wykorzystaniem zasobów. 
Mając na wzgl ędzie powy ższe cele, dyrektywa przewiduje równie ż, że Państwa 
Członkowskie maj ą podejmowa ć środki, przede wszystkim, w zakresie zapobiegania lub 
redukcji powstawania odpadów i ich szkodliwo ści oraz, w drugiej kolejno ści, w zakresie 
odzyskiwania odpadów poprzez po nowne ich wykorzystanie, re cykling lub inne operacje 
odzyskiwania. 
                                                 
13 Dz.U. L 194, 25.7.1975, p.23. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektyw ą 2000/76/WE Parlamentu 
Europejskiego i Rady (Dz.U. L 332 z 28.12.2000, str. 91). 
14 Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. 
 
PL 18   PL Artykuł 2 
Zakres 
Niniejsza dyrektywa nie obejmuje zanieczyszcze ń gazowych emitowanych do atmosfery. 
1. Dyrektywa nie obejmuje nast ępujących kategorii odpadów, z uwagi na niektóre 
szczególne aspekty tych kategorii, obj ętych już prawodawstwem wspólnotowym: 
a) odpady radioaktywne; b) odpady wynikaj ące z poszukiwania, wydobywania, przetwarzania oraz 
magazynowania zasobów mineralnych oraz z dzia łalności kamienio łomów;   
c) zwierz ęce odchody oraz inne naturalne, ni eszkodliwe substancje stosowane w 
rolnictwie; 
d) ścieki, z wyj ątkiem odpadów w postaci p łynnej; 
e) zdetonowane materia ły wybuchowe; 
f) nierozkopana zanieczyszczona gleba. 
2. Nie obejmuje ona padliny zwierz ęcej ani ubocznych produktów pochodzenia 
zwierzęcego przeznaczonych do wykorzystania zgodnie z rozporz ądzeniem (WE) 
nr 1774/2002 bez naruszenia stosowania  przepisów obecnej dyrektywy dotycz ących 
obróbki bioodpadów, zawieraj ących produkty uboczne pochodzenia zwierz ęcego. 
3. Nie obejmuje ona odchodów zwierz ęcych, słomy i innych naturalnych 
nieniebezpiecznych substancji pochodz ących z produkcji roln iczej, ktróre s ą 
wykorzystywane w rolnictwie b ądź do produkcji energii z biomasy poprzez 
zastosowanie procesów lub metod, które nie s ą szkodliwe dla środowiska ani nie 
stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzkiego. 
4. „zwierz ęca padlina”, o której mowa w ust. 2 oznacza zwierz ęta, które pad ły, w 
sposób inny ni ż poprzez ubój, w tym zwierz ęta zabite w ramach zwalczania choroby 
epizootycznej, w kontek ście praktyk rolniczych lub hodowlanych. 
Artykuł 3 
Definicje 
Dla celów niniejszej dy rektywy zastosowanie maj ą następujące definicje: 
a) „odpady” oznaczaj ą wszelkie substancje lub przedmioty, które ich posiadacz usuwa, 
zamierza usun ąć, lub do których usuni ęcia został zobowiązany; 
b) „producent” oznacza dowolny podmiot, którego dzia łalność obejmuje produkcj ę 
odpadów lub dowolny podmiot zajmuj ący się przetwarzaniem wst ępnym, 
mieszaniem b ądź innymi czynno ściami prowadz ącymi do zmiany postaci lub sk ładu 
tych odpadów; 
 
PL 19   PL c) „posiadacz” oznacza producenta odpadów lub osob ę fizyczną lub prawn ą, do której 
one należą; 
d) „gospodarka” oznacza zbieranie, transportowanie, odzyskiwanie oraz 
unieszkodliwianie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju operacjami, jak 
również postępowanie z miejscami unieszkod liwiania odpadów po ich zamkni ęciu; 
e) „zbieranie” oznacza gromadzenie odpadów  do celów ich przetransportowania do 
zakładu przetwarzania odpadów; 
f) „ponowne wykorzystanie” oznacza jak ąkolwiek operacj ę odzyskiwania, w ramach 
której produkty i komponenty, które wcze śniej stały się odpadami, s ą ponownie 
wykorzystywane do celów, do których zosta ły stworzone; 
g) „recykling” oznacza odzyskiwanie i pr zetwarzanie odpadów na produkty, materia ły 
lub substancje z przeznaczeniem do wykorzy stania w celu pierwotnym lub innych 
celach. Poj ęcie to nie obejmuje odzyskiwania energii; 
h) „mineralne oleje odpadowe” oznaczaj ą mineralne oleje smarowe lub przemys łowe, 
które przesta ły się nadawać do użytku, do którego by ły pierwotnie przeznaczone, w 
szczególno ści oleje z silników spalinowych, oleje ze skrzy ń biegów, mineralne oleje 
smarowe, oleje turbinowe oraz oleje hydrauliczne; 
i) „przetwarzanie” oznacza odzys kiwanie lub unieszkodliwianie.  
Artykuł 4 
Wykaz odpadów 
Wykaz odpadów ustalany jest przez Komisj ę, zgodnie z procedur ą określoną w art. 36 ust. 2. 
Wykaz ten obejmuje odpady uznawane za nieb ezpieczne zgodnie z art. 12-15, przy 
uwzględnieniu pochodzenia i sk ładu odpadów oraz, w razie potrzeby, dopuszczalnych 
wartości stężenia. 
Rozdział II 
Odzyskiwanie i unieszkodliwianie 
SEKCJA 1 
PRZEPISY OGÓLNE  
Artykuł 5 
Odzyskiwanie 
1. Pa ństwa Cz łonkowskie podejmuj ą konieczne środki celem zapewnienia, że 
wszystkie odpady podlegaj ą operacjom skutkuj ącym tym, że odpady s łużą 
pożytecznym celom, zast ępując, czy to w danym zak ładzie czy szerzej w gospodarce, 
inne zasoby, które zosta łyby użyte do realizacji danej funkcji, lub że odpady s ą 
 
PL 20   PL przygotowane do takiego u żytku, zwanym dalej „operacjami odzyskiwania”. 
Państwa Członkowskie za operacje odzyskiwania uznaj ą przynajmniej operacje 
wymienione w za łączniku II. 
2. Komisja mo że, zgodnie z procedur ą, o której mowa w art. 36 ust. 2, podj ąć środki 
wykonawcze w celu ustalenia kryteriów efektywno ści, na podstawie których 
operacje wymienione w za łączniku II b ędzie można uznać za służące pożytecznym 
celom, o których mowa w ust. 1. 
Artykuł 6 
Unieszkodliwianie 
1. Pa ństwa Członkowskie zapewniaj ą, że jeżeli odzyskiwanie  zgodnie z art. 5 ust. 1 nie 
jest możliwe, to wszelkie odpady podlegaj ą operacjom unieszkodliwiania. 
Państwa Członkowskie zakazuj ą porzucania, wysypywania  lub niekontrolowanego 
unieszkodliwiania odpadów. 
2. Pa ństwa Członkowskie za operacje unieszkodliwiania uznaj ą przynajmniej operacje 
wymienione w za łączniku I, nawet w przypadkach gdy dana operacja ma 
drugorzędny wpływ na odzyskiwanie substancji lub energii. 
3. W przypadku gdy pomimo sytuacji zast ępowania zasobów, skutki danej operacji 
wskazują, że ma ona niski potencja ł ze względu na cele okre ślone w art. 1, Komisja 
może, zgodnie z procedur ą, o której mowa w art. 36 ust. 2, podj ąć środki 
wykonawcze w celu dodania tej konkr etnej operacji do listy okre ślonej w 
załączniku I. 
Artykuł 7 
Warunki 
Państwa Członkowskie zapewniaj ą, że odpady s ą odzyskiwane lub unieszkodliwiane w 
następujący sposób: 
a) bez zagra żania zdrowiu ludzkiemu; 
b) bez stosowania proces ów lub metod, które mog łyby zaszkodzi ć środowisku 
naturalnemu; 
c) bez stwarzania zagro żenia dla wody, powietrza, gleby, ro ślin i zwierz ąt; 
d) bez powodowania uci ążliwości przez ha łas lub zapachy; 
e) bez negatywnych skutków dla krajobr azu oraz miejsc o szczególnym znaczeniu. 
 
PL 21   PL Artykuł 8 
Odpowiedzialno ść 
Państwa Członkowskie zapewniaj ą, że każdy posiadacz odpadów przeprowadza ich 
odzyskiwanie lub unieszkodliwianie samodzie lnie lub powierza ich odzyskiwanie lub 
unieszkodliwianie zak ładowi lub przedsi ębiorstwu, które pr zeprowadza operacje 
przetwarzania odpadów, lub prze kazuje je prywatnemu lub pa ństwowemu punktowi 
zbierania.  
SEKCJA 2 
KOSZTY I SIECI  
Artykuł 9 
Koszty  
Państwa Cz łonkowskie zapewniaj ą, że koszty zwi ązane z odzyskiwaniem lub 
unieszkodliwianiem odpadów s ą dzielone, w odpowiedni sposób, mi ędzy posiadacza, 
poprzednich posiadaczy oraz producenta.  
Artykuł 10 
Sieć instalacji do unie szkodliwiania odpadów 
Każde Państwo Członkowskie, we wspó łpracy z innymi Pa ństwami Cz łonkowskimi w 
przypadku gdy jest to niezb ędne lub zalecane, podejmuje w łaściwe środki w celu stworzenia 
odpowiedniej, zintegrowanej sieci instal acji do unieszkodliwiania odpadów, przy 
uwzględnieniu najlepszych dost ępnych technik w rozumieniu art. 2 ust. 11 dyrektywy 
96/61/WE, zwanych dalej „najlepszymi dost ępnymi technikami”. 
Sieć ma być zbudowana tak, aby umo żliwiać Wspólnocie, jako ca łości, samowystarczalno ść 
w zakresie unieszkodliwiania odpadów, a Pa ństwom Cz łonkowskim stopniowe osi ąganie tego 
celu indywidualnie, przy uwzgl ędnieniu warunków geograficz nych lub zapotrzebowania na 
specjalistyczne inst alacje dla niektóry ch rodzajów odpadów. 
Sieć ma umo żliwiać unieszkodliwianie odp adów w jednej z najbli ższych, odpowiednich 
instalacji, za pomoc ą najodpowiedniejszych metod i technologii w celu zapewnienia 
wysokiego poziomu ochrony środowiska naturalnego oraz zdrowia publicznego. 
Rozdział III 
Koniec fazy odpadu 
Artykuł 11 
Produkty, materia ły i substancje wtórne 
1. Maj ąc na celu ustalenie czy mo żna uznać, że niektóre odpady przesta ły być 
odpadami, w celu przeprowadzenia ope racji ponownego ich wykorzystania, 
recyklingu lub odzyskiwania, oraz zmia ny klasyfikacji tych odpadów na produkty, 
 
PL 22   PL materiały lub substancje wtórne, Komisja ocenia, czy spe łnione zosta ły następujące 
warunki: 
a) zmiana klasyfikacji nie doprowadzi  do ogólnie negatywnych skutków dla 
środowiska; 
b) istnieje rynek na dany produkt lub materia ł wtórny lub dan ą substancj ę wtórną. 
2. Na podstawie oceny zgodnie z ust. 1, Komisja, zgodnie z procedur ą określoną w art. 
36 ust. 2, przyjmuje środki wykonawcze w zakresie konkretnej kategorii odpadowej 
produktu, materia łu lub substancji, okre ślając jakie kryteria środowiskowe i 
jakościowe musz ą zostać spełnione, aby uznano, że dane odpady sta ły się 
produktem, materia łem wtórnym lub substancj ą wtórną. 
3. Kryteria ustalone zgodnie z ust. 2 maj ą taką postać, która zagwarantuje, że 
powstający produkt lub materia ł wtórny lub substancja wtórna spe łnia warunki 
konieczne do wprowadzenia na rynek. 
Kryteria te uwzgl ędniają wszelkie zagro żenia zwi ązane ze szkodliwym dla 
środowiska wykorzystaniem lub transportem materia łów lub substancji wtórnych 
oraz ustalone s ą na poziomie gwarantuj ącym wysoki poziom ochrony zdrowia 
ludzkiego i środowiska naturalnego. 
Rozdział IV 
Odpady niebezpieczne 
SEKCJA PIERWSZA  
KLASYFIKACJA I WYKAZY  
Artykuł 12 
Klasyfikacja 
Odpady zostaj ą uznane za odpady niebezpieczne, je żeli mają co najmniej jedn ą z właściwości 
wymienionych w za łączniku III. 
Odpady niebezpieczne wytwarzane przez gospodarstwa domowe nie s ą uznawane za 
niebezpieczne, do czasu ich zbiórki przez przedsi ębiorstwo wykonuj ące operacje 
przetwarzania odpadów l ub przez prywatny lub pa ństwowy punkt zbierania odpadów. 
Produkty uboczne pochodzenia zwierz ęcego oraz produkty z nich otrzymane, obj ęte 
rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 nie podlegaj ą przepisom niniejszej dyrektywy 
dotyczącym odpadów niebezpiecznych, chyba że zostały zmieszane z odpadami 
niebezpiecznymi. 
 
PL 23   PL Artykuł 13 
Wykaz 
Komisja, zgodnie z procedur ą określoną w art. 36 ust. 2, us tanawia wykaz odpadów 
niebezpiecznych, zwany dalej „wykazem”. 
W wykazie tym uwzgl ędnia się pochodzenie i sk ład odpadów oraz, w razie potrzeby, 
dopuszczalne warto ści stężenia. 
Artykuł 14 
Odpady niebezpieczne spoza wykazu 
1. Pa ństwo Członkowskie mo że traktowa ć dane odpady jako niebezpieczne, nawet je śli 
nie zostały one umieszczoene w wykazie odpadów o którym mowa w art. 4, dalej 
zwanym „wykazem”, w przypadku gdy wykazuj ą one co najmniej jedn ą z 
właściwości wymienionych w za łączniku III. 
Państwo Członkowskie zawiadamia o wszystkich  takich przypadkach Komisj ę w 
sprawozdaniu przewidzianym w art. 34 ust. 1 i dostarcza Komisji wszelkie w łaściwe 
informacje. 
2. Komisja, w świetle otrzymanych zawiadomie ń, dokonuje przegl ądu wykazu w celu 
podjęcia decyzji dotycz ącej jego dostosowania, zgodnie z procedur ą określoną w 
art. 36 ust. 2. 
Artykuł 15 
Odpady, które nie s ą niebezpieczne, a s ą umieszczone w wykazie 
1. W przypadku gdy Pa ństwo Członkowskie posiada dowody wskazuj ące, że konkretny 
rodzaj odpadów, który znajduje si ę w wykazie w kategorii odpadów 
niebezpiecznych, nie wykazuje żadnej z w łaściwości wymienionych w 
załączniku III, mo że ono traktowa ć te odpady jako odpady nie niebezpieczne. 
Państwo Członkowskie zawiadamia o wszystkich  takich przypadkach Komisj ę w 
sprawozdaniu przewidzianym w art. 34 ust. 1 i dostarcza Komisji wymaganych 
dowodów. 
2. Komisja, w świetle otrzymanych zawiadomie ń, dokonuje przegl ądu wykazu w celu 
podjęcia decyzji dotycz ącej jego dostosowania, zgodnie z procedur ą określoną w 
art. 36 ust. 2. 
 
PL 24   PL SEKCJA DRUGA  
WYMOGI SPECJALNE  
Artykuł 16 
Rozdzielanie odpadów 
1. Pa ństwa Członkowskie podejmuj ą konieczne środki, aby zapewni ć, że spełnione są 
następujące warunki, w przypadku gdy odpady niebezpieczne s ą mieszane, czy to z 
innymi odpadami niebezpiecznymi o innych w łaściwościach czy to z innymi 
odpadami, substancjami lub materia łami: 
a) operacja mieszania jest dokonywana przez zak ład lub przedsi ębiorstwo, które 
uzyskało zezwolenie zgodnie z art. 19; 
b) spełnione są warunki okre ślone w art. 7; 
c) oddzia ływanie gospodarki odpadami na środowisko nie ulega pogorszeniu; 
d) operacja taka jest zgodna z zasad ą najlepszych dost ępnych technik. 
2. Z zastrze żeniem technicznych i ekonomi cznych kryteriów wykonalno ści, które 
określają Państwa Członkowskie, w przypadku gdy odpady niebezpieczne zosta ły 
zmieszane, w sposób inny ni ż określony w ust. 1, z innymi odpadami 
niebezpiecznymi o innych w łaściwościach lub z innymi odpadami, substancjami lub 
materiałami, odpady musz ą, w razie konieczno ści, zostać rozdzielone w celu 
zachowania zgodno ści z art. 7. 
Artykuł 17 
Etykietowanie 
1. Pa ństwa Członkowskie podejmuj ą konieczne środki, w celu zagwarantowania, że w 
trakcie zbierania, transportu i tymczasowego sk ładowania, odpady niebezpieczne s ą 
pakowane i etykietowane zgodnie z obowi ązującymi normami mi ędzynarodowymi i 
wspólnotowymi. 
2. W czasie przewo żenia odpadów niebezpiecznych, towarzyszy im formularz 
identyfikacyjny, o którym mowa w rozporz ądzeniu Rady (WE) nr 259/93. 
Artykuł 18 
Mineralne oleje odpadowe 
Bez uszczerbku dla obowi ązków zwi ązanych z post ępowaniem z odpadami niebezpiecznymi 
określonych w art. 16 i 17, Pa ństwa Członkowskie podejmuj ą konieczne środki, w celu 
zagwarantowania, że zbieranie mineralnych olejów odpadowych i post ępowanie z nimi 
odbywa si ę zgodnie z art. 7. 
 
PL 25   PL Rozdział V 
Zezwolenia lub rejestracja 
SEKCJA 1 
ZEZWOLENIA  
 
PODSEKCJA 1 
PRZEPISY OGÓLNE  
Artykuł 19 
Wydawanie zezwole ń 
1. Pa ństwa Członkowskie wymagaj ą, aby wszystkie zak łady lub przedsi ębiorstwa, 
które zamierzaj ą wykonywa ć operacje unieszkodliwiania lub odzyskiwania, uzyska ły 
zezwolenie od w łaściwych w ładz krajowych. 
Zezwolenia takie okre ślają następujące kwestie: 
a) rodzaje oraz ilo ści odpadów, które mog ą być przetworzone; 
b) dla ka żdego dopuszczonego rodzaju operacji, wymogi techniczne w łaściwe dla 
danego miejsca; 
c) środki bezpiecze ństwa, które maj ą być zastosowane; 
d) metoda zastosowana dla ka żdego rodzaju operacji. 
Zezwolenia mog ą określać dodatkowe warunki i zobowi ązania. 
2. Zezwolenia mog ą być udzielane na czas okre ślony i mog ą być odnawialne. 
3. Je żeli właściwe władze krajowe uznaj ą, że planowana metoda przetwarzania jest 
niedopuszczalna z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego, odmawiaj ą 
udzielenia zezwolenia. 
4. Ka żde zezwolenie dotycz ące odzyskiwania energii zawiera warunek, że 
odzyskiwanie energii ma si ę odbywa ć przy wysokim poziomie efektywno ści 
energetycznej. 
Artykuł 20 
Zezwolenia na mocy dyrektywy 96/61/WE 
Art. 19 ust. 1 niniejszej dyrektywy nie ma zastosowania w przypadku zak ładów lub 
przedsiębiorstw, które uzyska ły zezwolenie na mocy dyrektywy 96/61/WE. 
 
PL 26   PL Artykuł 21 
Środki wykonawcze 
Komisja mo że, zgodnie z procedur ą określoną w art. 36 ust. 2, przyj ąć minimalne normy dla 
zezwoleń, których celem jest zagwarantowanie, że odpady przetwarzane s ą w sposób 
nieszkodliwy dla środowiska naturalnego. 
PODSEKCJA 2 
ZWOLNIENIA  
Artykuł 22 
Warunki dopuszczalno ści 
Państwa Członkowskie mog ą zwolnić z wymogu okre ślonego w art. 19 ust. 1 nast ępujące 
podmioty: 
a) zak łady lub przedsi ębiorstwa przetwarzaj ące swoje odpady we w łasnym zakresie w 
miejscu ich produkcji; 
b) zak łady i przedsi ębiorstwa wykonuj ące czynno ści odzyskiwania odpadów. 
W przypadku gdy w zak ładzie lub przedsi ębiorstwie przeprowadzanie jest zarówno 
unieszkodliwianie, jak i odzyskiwanie odpadów, zak ład lub przedsi ębiorstwo mo że uzyskać 
zwolnienie tylko w zakresi e operacji odzyskiwania. 
Artykuł 23 
Zasady ogólne 
1. Je żeli Państwo Członkowskie chce wyda ć zwolnienie na mocy art. 22, gwarantuje 
ono, że właściwe władze ustanawiaj ą, w odniesieniu do ka żdego rodzaju czynno ści, 
ogólne zasady okre ślające rodzaje i ilo ści odpadów, jakie mog ą być objęte 
zwolnieniem, oraz metod ę przetwarzania, jaka ma by ć zastosowana. 
Zasady te s ą opracowane w oparciu o najlepsze dost ępne techniki i gwarantuj ą 
zgodność z art. 7. 
2. Pa ństwa Członkowskie informuj ą Komisję o zasadach ogólnych ustanowionych 
zgodnie z ust. 1. 
Artykuł 24 
Odpady niebezpieczne 
W przypadku odpadów niebezpiecznych, Pa ństwa Członkowskie mog ą wydawać zwolnienia 
na mocy art. 22 jedynie dla zak ładów i przedsi ębiorstw, które wykonuj ą operacje 
odzyskiwania. 
Oprócz zasad ogólnych przewidzianych w art. 23 ust. 1, Pa ństwa Członkowskie ustanawiaj ą 
szczegółowe warunki zwolnie ń, związane z odpadami niebezpiecznymi, które obejmuj ą 
 
PL 27   PL dopuszczalne warto ści dla zawarto ści substancji niebezpiecznych w odpadach, dopuszczalne 
wartości emisji, rodzaje dzia łalności, jak równie ż wszelkie inne konieczne wymogi 
prowadzenia ró żnych form odzyskiwania odpadów. 
SEKCJA 2 
REJESTRACJA  
Artykuł 25 
Rejestracja 
1. Pa ństwa Członkowskie zapewniaj ą, że właściwe władze krajowe prowadz ą rejestr 
zakładów i przedsi ębiorstw, które zawodowo zajmuj ą się zbieraniem lub 
transportowaniem odpadów lub które, jako sprzedawcy lub po średnicy, organizuj ą 
przetwarzanie odpadów w imieniu innyc h podmiotów, a które nie podlegaj ą 
wymogowi uzyskania zezwolenia  zgodnie z art. 19 ust. 1. 
Zakłady i przedsi ębiorstwa te musz ą wypełniać pewne normy minimalne. 
2. Wszystkie zak łady i przedsi ębiorstwa zwolnione zgodnie z podsekcj ą 2 sekcji 1 
zostają wpisane do rejestru, o którym mowa w ust. 1. 
3. Komisja, zgodnie z procedur ą określoną w art. 36 ust. 2, przyjmuje normy 
minimalne, o których mowa w drugim akapicie ust. 1. 
4. Pa ństwa Członkowskie gwarantuj ą, że system zbierania i transportowania odpadów 
na ich terytorium gwarantuje, że zbierane i transp ortowane odpady s ą dostarczane do 
odpowiednich instalacji prze twarzania odpadów, spe łniających obowi ązki określone 
w art. 7. 
Rozdział VI 
Gospodarka odpadami 
SEKCJA 1 
PLANY  
Artykuł 26 
Plany gospodarki odpadami 
1. Pa ństwa Członkowskie gwarantuj ą, że właściwe władze w tych pa ństwach 
sporządzają, zgodnie z art. 1, jeden lub wi ęcej planów gospodarki odpadami, które 
podlegają przeglądom przy najmniej raz na pi ęć lat. 
Plany te samodzielnie lub łącznie pokrywaj ą cały obszar geograficzny danego 
Państwa Członkowskiego. 
 
PL 28   PL 2. Plany gospodarki odpadami, o których mowa w ust. 1, zawieraj ą analizę bieżącej 
sytuacji w zakresie gospodarki odpada mi na danym obszarze, jak równie ż określają 
środki, jakie nale ży podjąć w odniesieniu do zapobiegania, ponownego 
wykorzystania, recyklingu, odzyskiwania oraz bezpie cznego unieszkodliwiania 
odpadów. 
3. Plany gospodarki odpadami zawieraj ą co najmniej nast ępujące elementy:  
a) rodzaj, ilo ść i pochodzenie wytworzonych odpadów, jak równie ż odpadów 
przeznaczonych do przetwarzania, pochodz ących spoza terytorium kraju; 
b) ogólne wymogi techniczne, w ty m systemy zbierania oraz metody 
przetwarzania; 
c) wszelkie szczegó łowe ustalenia dotycz ące strumieni odpadów, które s ą 
przyczyną problemów natury politycznej, technicznej lub zwi ązanych z 
gospodark ą odpadami; 
d) wskazanie i ocena istniej ących instalacji do unieszkodliwiania oraz wi ększych 
instalacji do odzyskiwania odpadów, jak równie ż zanieczyszczonych w 
przeszłości miejsc unieszkodliwiania odpadów oraz środków ich rekultywacji; 
e) dostateczne informacje, w formie kryteriów okre ślających wybór miejsca, 
umożliwiające właściwym w ładzom podj ęcie decyzji, czy udzieli ć zezwolenia 
na przysz łe instalacje unieszkodliwiania lub wi ększe instalacje odzyskiwania 
odpadów; 
f) osoby fizyczne lub prawne upowa żnione do prowadzenia gospodarki 
odpadami; 
g) aspekty finansowe i organizacyjne zwi ązane z gospodark ą odpadami; 
h) ocena u żyteczności i przydatno ści poszczególnych instrumentów 
ekonomicznych, wykorzystywanych do rozwi ązywania problemów 
związanych z odpadami, z uwzgl ędnieniem potrzeby niezak łóconego 
funkcjonowania rynku wewn ętrznego. 
4. Plany gospodarki odpadami s ą zgodne z wymogami dotycz ącymi planowania 
gospodarki odpadami, okre ślonymi w art. 14 dyrektywy  94/62/WE, oraz strategi ą 
redukcji odpadów ulegaj ących biodegradacji kierowanych na sk ładowiska odpadów, 
o której mowa w art. 5 dyrekty wy 1999/31/WE, a która obejmuje wa żne kampanie 
informacyjne oraz u życie instrumentów ekonomicznych. 
5. Pa ństwa Członkowskie zawiadamiaj ą Komisję o wszystkich przyj ętych planach 
gospodarki odpadami oraz o wszystkich zmianach swoich planów gospodarki 
odpadami. 
Jednocześnie, Państwa Członkowskie przedstawiaj ą Komisji ogóln ą ocenę tego, jak 
plany te przyczyni ą się do osiągnięcia celów niniejszej dyre ktywy. Ocena ta zawiera 
strategiczn ą ocenę wpływu na środowisko planów gospodarki odpadami, 
przewidzian ą w dyrektywie 2001/42/WE. 
 
PL 29   PL Artykuł 27 
Współpraca Państw Członkowskich 
Państwa Cz łonkowskie wspó łpracują, w odpowiednich przypadkach, z innymi 
zainteresowanymi Pa ństwami Cz łonkowskimi w celu sporz ądzenia planów gospodarki 
odpadami zgodnie z art. 26. 
Państwa Członkowskie zapewniaj ą udział społeczeństwa zgodnie z dyrektyw ą 2003/35/WE, 
szczególno ści poprzez umieszczanie planów na ogólnodost ępnych stronach internetowych. 
Artykuł 28 
Środki wykonawcze 
Komisja, zgodnie z procedur ą określoną w art. 36 ust. 2, przyjmuje format zawiadomienia na 
mocy art. 26 ust. 5. 
SEKCJA 2 
PROGRAMY PRZECIWDZIA ŁANIA POWSTAWANIU ODPADÓW  
Artykuł 29 
Ustanawianie 
1. Pa ństwa Członkowskie sporz ądzają, zgodnie z art. 1, programy przeciwdzia łania 
powstawaniu odpadów nie pó źniej niż w terminie [ trzech lat od wej ścia w życie 
niniejszej dyrektywy ]. 
Programy te zostaj ą zintegrowane z planami gospodarki odpadami, przewidzianymi 
w art. 26, lub funkcjonuj ą jako oddzielne programy. Zostaj ą one sporz ądzone na 
poziomie geograficznym, który jest najb ardziej odpowiedni dla ich skutecznego 
zastosowania. 
2. Pa ństwa Cz łonkowskie zapewniaj ą, że zainteresowane strony oraz ogó ł 
społeczeństwa maj ą możliwość udziału w sporz ądzaniu programów i dost ęp do 
sporządzonych programów, zgodnie z dyrektyw ą 2003/35/WE. 
Artykuł 30 
Zawartość 
1. W swoich programach, Pa ństwa Członkowskie wyznaczaj ą cele w zakresie 
przeciwdzia łania powstawaniu odpadów oraz oceniaj ą przydatno ść podjęcia środków 
określonych w za łączniku IV. 
Takie cele i środki maj ą zmierzać do przerwania powi ązania między wzrostem 
gospodarczym a wp ływem, jakie na środowisko naturalne wywiera wytwarzanie 
odpadów. 
 
PL 30   PL 2. Pa ństwa Członkowskie ustalaj ą szczegółowe jakościowe i ilo ściowe cele i wska źniki 
w odniesieniu do ka żdego środka lub zestawu środków przyj ętych w celu 
monitorowania i oceny post ępów w zakresie poszczególnych środków. 
Artykuł 31 
Przegląd 
Państwa Członkowskie poddaj ą programy przeciwdzia łania powstawaniu odpadów regularnej 
ocenie, co jest wymogiem minimalnym przed przed łożeniem sprawozda ń zgodnie z art. 34 
ust. 1. 
Rozdział VII 
Kontrole i rejestry 
Artykuł 32 
Kontrole 
1. Zak łady lub przedsi ębiorstwa, które wykonuj ą operacje przetwarzania odpadów, 
zakłady lub przedsi ębiorstwa, które zawodowo zajmuj ą się zbieraniem i 
transportowaniem odpadów lub które organizuj ą przetwarzanie odpadów w imieniu 
innych oraz producenci odpadów niebezpiecznych podlegaj ą odpowiednim 
okresowym kontrolom, przeprowadzanym przez w łaściwe władze. 
2. Kontrole dotycz ące operacji zbierania i transportowania obejmuj ą miejsce 
pochodzenia i miejsce przeznaczenia zbieranych i transportowanych odpadów. 
Artykuł 33 
Prowadzenie rejestrów 
1. Zak łady i przedsi ębiorstwa, o których mowa w art. 19 ust. 1, producenci odpadów 
niebezpiecznych oraz zak łady i przedsi ębiorstwa, które zajmuj ą się zbieraniem i 
transportowaniem odpadów niebezpiecznych prowadz ą rejestr obejmuj ący ilość, 
charakter, miejsce pochodzenia oraz, w odpowiednich przypadkach, miejsce 
przeznaczenia, cz ęstotliwość zbierania, sposób tr ansportu oraz metod ę 
przetwarzania, przewidziane w odniesieniu do odpadów, oraz udost ępniają te 
informacje w łaściwym władzom na ich żądanie. 
2. W przypadku odpadów niebezpiecznych, rejestry nale ży przechowywa ć przez co 
najmniej trzy lata, z wy łączeniem zak ładów i przedsi ębiorstw transportuj ących 
odpady niebezpieczne, które musz ą przechowywa ć takie rejestry przez co najmniej 
12 miesięcy. 
Dowody przeprowadzenia operacji zagospodarowania odpadów musz ą być 
dostarczone na wniosek w łaściwych w ładz lub poprzedniego posiadacza. 
 
PL 31   PL Rozdział VIII 
Przepisy ko ńcowe 
Artykuł 34 
Sprawozdawczo ść i przegląd 
1. Co trzy lata Pa ństwa Członkowskie przekazuj ą Komisji informacje o wdra żaniu 
niniejszej dyrektywy, w formie sprawozdania sektorowego15. 
Sprawozdanie to jest sporz ądzone na podstawie kwestionariusza lub zarysu 
sporządzonego przez Komisj ę zgodnie z procedur ą określoną w art. 6 dyrektywy 
91/692/EWG16. Sprawozdanie to jest przedstawiane Komisji w terminie dziewi ęciu 
miesięcy od zako ńczenia trzyletniego okresu, którego dotyczy. 
Państwa Członkowskie zawieraj ą w sprawozdaniach infromacje dotycz ące postępów 
w realizacji swoich programów przeciwdzia łania powstawaniu odpadów. 
Z uwagi na obowi ązek sporz ądzania sprawozda ń, gromadzone s ą dane dotycz ące 
odpadów gastronomicznych, umo żliwiające utworzenie przepisów dotycz ących ich 
bezpiecznego wykorzystania, odzyskani a, recyklingu i unieszkodliwienia. 
2. Komisja przesy ła kwestionariusz lub zarys do Pa ństw Członkowskich na sze ść 
miesięcy przed rozpocz ęciem okresu, którego dotyczy sprawozdanie. 
  3. Komisja publikuje wspólnotowe sprawozdanie dotycz ące wdrażania niniejszej 
dyrektywy w terminie dziewi ęciu miesi ęcy od daty otrzymania sprawozda ń od 
Państw Członkowskich zgodnie z ust. 1. 
4. W pierwszym sprawozdaniu sporz ądzanym po up ływie pięciu lat od momentu 
wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja dokonuje przegl ądu procesu 
wdrażania dyrektywy oraz przedstawia wniosek w sprawie ewentualnego przegl ądu. 
Artykuł 35 
Dostosowanie do post ępu technicznego 
Komisja, zgodnie z procedur ą określoną w art. 36 ust. 2, przyjmuje zmiany konieczne do 
dostosowania za łączników do post ępu naukowo-technicznego.  
                                                
 
15 Przekazywanie danych ilo ściowych dotycz ących wytwarzania i przetwa rzania odpadów zostaje obj ęte 
rozporządzeniem (WE) nr 2150/2002. Cz ęstotliwość i terminy przekazywania sprawozda ń zostają 
określone w za łącznikach do tego rozporz ądzenia. 
16 Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 48. 
 
PL 32   PL Artykuł 36 
Komitet 
1. Komisj ę wspiera komitet, zwany dalej „Komitetem”. 
2. W przypadku odniesienia do niniejszego ust ępu zastosowanie ma art. 5 i 7 decyzji 
1999/468/WE z uwzgl ędnieniem przepisów jej art. 8. 
Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala si ę na trzy miesi ące. 
3. Komitet przyjmuje swój regulamin. 
Artykuł 37 
Transpozycja 
1. Pa ństwa Członkowskie wprowadzaj ą w życie przepisy usta wowe, wykonawcze i 
administracyjne niezb ędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpó źniej do 
[wprowadzi ć datę przypadaj ącą 24 miesiące od momentu wej ścia w życie]. Państwa 
Członkowskie niezw łocznie przedstawiaj ą Komisji teksty tych przepisów oraz tabel ę 
korelacji mi ędzy tymi przepisami a dyrektyw ą. 
Przepisy przyj ęte przez Pa ństwa Członkowskie zawieraj ą odesłanie do niniejszej 
dyrektywy lub odes łanie takie towarzyszy ich urz ędowej publikacji. Sposób 
dokonania takiego odes łania ustalany jest przez Pa ństwa Członkowskie. 
2. Pa ństwa Członkowskie przedstawiaj ą Komisji teksty podstawowych przepisów 
prawa krajowego, przyj ętych w dziedzinach obj ętych niniejsz ą dyrektyw ą. 
Artykuł 38 
Uchylenie 
Uchyla si ę dyrektywy 75/439/EWG, 75/442/EWG oraz 91/689/EWG. 
Odesłania do uchylonych dyrektyw nale ży rozumie ć jako odes łania do niniejszej dyrektywy i 
odczytywa ć zgodnie z tabel ą korelacji zamieszczon ą w załączniku V. 
Artykuł 39 
Wejście w życie 
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku 
Urzędowym Unii Europejskiej . 
 
PL 33   PL Artykuł 40 
Adresaci 
Niniejsza dyrektywa sk ierowana jest do Pa ństw Członkowskich. 
Sporządzono w Brukseli, dnia […] r. 
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady 
Przewodnicz ący Przewodnicz ący 
  
 
PL 34   PL ZAŁĄCZNIK I  
OPERACJE UNIESZKODLIWIANIA 
D 1 Składowanie w ziemi lub na jej powierzchni (np. sk ładowiska odpadów). 
D 2 Obróbka w glebie i ziem i (np. biodegradacja odpadów p łynnych i szlamów w glebie). 
D 3 Składowanie przez g łębokie wtryskiwanie (np. wtryskiwanie ścieków do studni, 
wysadów solnych lub naturalnie powsta łych zbiorników). 
D 4 Retencja powierzchniowa (np. umieszczanie odpadów p łynnych lub szlamów na 
poletkach osadowych, w stawach lub lagunach). 
D 5 Specjalnie skonstruowane sk ładowiska (np. umieszczenie w zarurowanych, ukrytych 
komorach, nakrywanych i izolow anych wzajemnie od siebie oraz środowiska naturalnego). 
D 6 Odprowadzanie do wód z wyj ątkiem mórz/oceanów. 
D 7 Odprowadzanie do mórz/oceanów, w tym umieszczanie na dnie morza. D 8 Obróbka biologiczna, nigdzie indz iej niewymieniona w niniejszym za łączniku, w wyniku 
której powstaj ą związki lub mieszanki, które s ą usuwane za pomoc ą dowolnej spo śród 
operacji o numerach od D 1 do D 12. 
D 9 Obróbka fizyczno-chemiczna, nigdzie indziej niewymieniona w niniejszym za łączniku, w 
wyniku której powstaj ą związki lub mieszanki, które s ą usuwane za pomoc ą dowolnej 
spośród operacji o numerach od D 1 do D 12 (np. parowanie, suszenie, str ącanie). 
D 10 Termiczne przekszta łcanie na l ądzie. 
D 11 Termiczne przekszta łcanie na morzu. 
D 12 Stałe składowanie (np. umieszczanie pojemników w kopalni). 
D 13 Sporz ądzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem którejkolwiek spo śród operacji 
o numerach od D 1 do D 12. 
D 14 Przepakowywanie przed poddaniem którejkolwiek spo śród operacji o numerach od D 1 
to D 13. 
D 15 Składowanie do czasu wykonania którejkolwiek spo śród operacji o nume rach od D 1 do 
D 14 (z wyj ątkiem tymczasowego sk ładowania w czasie zbiórki, w miejscu gdzie odpady s ą 
wytwarzane). 
 
PL 35   PL ZAŁĄCZNIK II  
OPERACJE ODZYSKIWANIA 
R1 Użycie głównie w roli paliwa lub innych środków generowania energii. 
Pozycja ta obejmuje spalarnie przetwarzaj ące komunalne odpady sta łe, pod warunkiem że ich 
efektywno ść energetyczna jest równa lub wi ększa niż:  
– 0,60 dla dzia łających instalacji, które otrzyma ły zezwolenie zgodnie ze stosowanym 
prawodawstwem Wspólnoty przed dniem 1 stycznia 2009 r., 
– 0,65 dla instalacji, które otrzyma ły zezwolenie po dniu 31 grudnia 2008 r., 
przy wykorzystaniu nast ępującej formu ły17: 
Efektywno ść energetyczna = (Ep -( Ef  + Ei)) / (0,97 x (Ew + Ef)) 
gdzie: Ep oznacza roczn ą wartość energii wytworzonej w formie energii cieplnej lub elektrycznej. 
Oblicza si ę ją poprzez przemno żenie energii elektrycznej prze z 2,6, natomiast energii cieplnej 
produkowanej na u żytek handlowy przez 1,1 (GJ/rok) 
Ef oznacza roczn ą wartość poboru energii w formie paliw s łużących do wytworzenia pary 
(GJ/rok), 
Ew oznacza roczn ą wartość energii zawartej w przetworzonych odpadach, obliczon ą z 
wykorzystaniem ni ższej warto ści opałowej netto tych odpadów (GJ/rok), 
Ei oznacza roczn ą wartość importowanej energii, z wy łączeniem Ew i Ef (GJ/rok). 
0,97 jest czynnikiem uwzgl ędniającym straty energii wynikaj ące z powstawania żużla i 
promieniowania. 
R 2 Odzyskiwanie / regeneracja rozpuszczalników. R 3 Recykling / regeneracja subs tancji organicznych, które nie s ą stosowane jako 
rozpuszczalniki (w tym kompostowanie i i nne procesy transformacji biologicznej). 
R 4 Recykling / regeneracja metali oraz zwi ązków metali. 
R 5 Recykling / regeneracja innych materia łów nieorganicznych. 
R 6 Regeneracja kwasów lub zasad. R 7 Odzyskiwanie sk ładników stosowanych w celu ograniczania zanieczyszcze ń. 
R 8 Odzyskiwanie sk ładników z katalizatorów. 
                                                
 
17 Formu ła ta opiera si ę na danych zawartych w dokumencie źródłowym dotycz ącym najlepszych 
dostępnych technik w odniesieniu do spalania odpadów. 
 
PL 36   PL R 9 Powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponow nego wykorzystania oleju. 
R 10 Zagospodarowanie ziemi skutkuj ące korzy ściami dla rolnictwa lub polepszeniem 
warunków ekologicznych. 
R 11 Wykorzystanie odpadów pochodz ących z którejkolwiek z ope racji o numerach od R 1 
do R 10. 
R 12 Wymiana odpadów w celu poddania ich której kolwiek z operacji o numerach od R 1 do 
R 11. 
R 13 Magazynowanie odpadów przed poddaniem ic h którejkolwiek z operacji o numerach od 
R 1 do R 12 (z wyj ątkiem tymczasowego magazynowania w czasie zbiórki, w miejscu gdzie 
odpady są wytwarzane). 
 
PL 37   PL ZAŁĄCZNIK III  
WŁAŚCIWOŚCI ODPADÓW, KLASYFIKUJ ĄCE JE JAKO NIEBEZPIECZNE 
H1 „Wybuchowe”: substancje i preparaty, które mog ą wybuchn ąć pod wpływem ognia lub 
które są bardziej wra żliwe na wstrz ąsy lub tarcie ni ż dwunitrobenzen. 
H2 „Utleniaj ące”: substancje i preparaty, które w kontakcie z innymi substancjami, w 
szczególno ści z substancjami łatwopalnymi, wykazuj ą silne reakcje egzotermiczne. 
H3-A „Wysoce łatwopalne”: 
– substancje i preparaty w stanie ciek łym o temperaturze zap łonu poniżej 21 °C (w tym 
nadzwyczaj łatwopalne ciecze), lub 
– substancje i preparaty, które mog ą się rozgrzać i następnie zapali ć w kontakcie z 
powietrzem w temperaturze otoczenia, bez dostarczenia energii, lub 
– substancje i preparaty w stanie sta łym, które mog ą się łatwo zapali ć po krótkim 
kontakcie ze źródłem zapłonu, które pal ą się nadal lub tl ą po usuni ęciu źródła 
zapłonu, lub 
– substancje i preparaty gazowe, łatwopalne w powietrzu pod normalnym ci śnieniem, 
lub 
– substancje i preparaty, które w kontakcie z wod ą lub wilgotnym powietrzem tworz ą 
wysoce łatwopalne gazy w niebezpiecznych ilo ściach. 
H3-B „Łatwopalne”: substancje i preparaty w stanie ciek łym o temperaturze zap łonu równej 
lub wyższej niż 21 °C i ni ższej lub równej 55 °C. 
H4 „Drażniące”: substancje i preparaty niewykazuj ące działania żrącego, które w wyniku 
krótkiego, d ługotrwałego lub powtarzaj ącego się kontaktu ze skór ą lub błoną śluzową mogą 
wywołać stan zapalny. 
H5 „Szkodliwe”: substancje i preparaty,  które w przypadku ich wdychania, spo życia lub 
wniknięcia przez skór ę, mogą powodowa ć ograniczone zagro żenie dla zdrowia. 
H6 „Toksyczne”: substancje i preparaty (w tym bardzo toksyczne substancje i preparaty), 
które w przypadku ich wdychania, spo życia lub wnikni ęcia przez skór ę mogą powodowa ć 
poważne, ostre lub chroniczne zagro żenie dla zdrowia, a nawet śmierć. 
H7 „Rakotwórcze”: substancje i preparat y, które w przypadku ich wdychania, spo życia lub 
wniknięcia przez skór ę mogą wywołać raka lub te ż zwiększyć częstotliwość jego 
występowania. 
H8 „Żrące”: substancje i preparaty, które w zetkni ęciu z żywymi tkankami mog ą 
spowodowa ć ich zniszczenie. 
H9 „Zaka źne”: substancje zawieraj ące żywe drobnoustroje lub ich toksyny, o których 
wiadomo lub co do których istniej ą wiarygodne podstawy do przyj ęcia, że wywołują choroby 
u ludzi lub innych żywych organizmów. 
 
PL 38   PL H10 „Dzia łające szkodliwie na rozrodczo ść”: substancje i prepar aty, które w przypadku ich 
wdychania, spo życia lub wch łonięcia przez skór ę mogą wywołać niedziedziczne wrodzone 
deformacje lub te ż zwiększyć częstotliwość ich występowania. 
H11 „Mutagenne”: substancje i preparat y, które w przypadku ich wdychania, spo życia lub 
wchłonięcia przez skór ę mogą wywołać dziedziczne wady genetyczne lub te ż zwiększyć 
częstotliwość ich występowania. 
H12 Substancje i preparaty, które w kontakcie z wod ą, powietrzem lub kwasem uwalniaj ą 
toksyczne lub wysoce toksyczne gazy. 
H13 Substancje i preparaty, które po zako ńczeniu procesu unieszkodliwiania mog ą w 
dowolny sposób wydzieli ć inną substancj ę, np. odciek, która posiada któr ąkolwiek spo śród 
cech wymienionych powy żej. 
H14 „Ekotoksyczne”: substancje  i preparaty, które stanowi ą lub mogą stanowić bezpośrednie 
lub opóźnione zagro żenie dla jednego lub wi ęcej elementów środowiska. 
Uwagi 
1. Przypisanie w łaściwości niebezpiecznych „toksyczny”  (i „wysoce toksyczny”), 
„szkodliwy”, „ żrący” i „dra żniący” dokonuje si ę na podstawie kryteriów okre ślonych 
w załączniku VI cz ęść IA i IIB dyrektywy Rady 67/548/EWG18 w wersji zmienionej. 
2. W odniesieniu do przypisania w łaściwości „rakotwórczych”, „dzia łające szkodliwie 
na rozrodczo ść” i „mutagennych”, uwzgl ędniając najnowsze wyniki bada ń, 
dodatkowe kryteria zosta ły zawarte w przewodniku do klas yfikacji i etykietowania 
substancji i preparatów ni ebezpiecznych, zawartym w cz ęści IID za łącznika VI do 
dyrektywy 67/548/EWG w wersji zmienionej. 
Metody badania 
Metody, które nale ży stosowa ć, to metody opisane w za łączniku V do dyrektywy 
67/548/EWG w jej zmienionej wersji. 
                                                 
18 Dz.U. 196 z 16.8.1967, str. 1. 
 
PL 39   PL ZAŁĄCZNIK IV  
ŚRODKI ZAPOBIEGANIA PO WSTAWANIU ODPADÓW 
Środki mog ące mieć wpływ na warunki ramowe zwi ązane z wytwarzaniem odpadów 
1. Wykorzystanie środków planowania lub innych instrumentów ekonomicznych 
mających wpływ na dost ępność i cenę zasobów pierwotnych. 
2. Promocja bada ń i rozwoju w obszarze pozyskiwania czystszych i bardziej 
oszczędnych produktów i technologii oraz upowszechnianie i wykorzystywanie 
wyników takich bada ń i rozwoju. 
3. Opracowanie skutecznych i znacz ących wska źników presji na środowisko naturalne 
związanej z wytwarzaniem odpadów na ws zystkich poziomach, od porównania 
produktów, przez dzia łania podjęte przez w ładze lokalne, po środki ogólnokrajowe. 
Środki mog ące mieć wpływ na faz ę projektu i produkcji 
4. Promocja eko-projektu (p lanowe wkomponowanie aspektów środowiskowych do 
projektu produktu z zamiarem poprawienia wp ływu, jaki dany produkt wywiera na 
środowisko naturalne przez ca ły cykl życia). 
5. Dostarczanie informacji o technikach przeciwdzia łania powstawaniu odpadów z 
zamiarem u łatwiania wprowadzania w przemy śle najlepszych dost ępnym technik. 
6. Organizacja szkole ń dla właściwych w ładz w zakresie wprowadzania wymogów 
dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów do zezwole ń udzielanych na mocy 
niniejszej dyrektywy or az dyrektywy 96/61/WE. 
7. Obj ęcie środkami zapobiegania wytwarzaniu odpadów instalacji niepodlegaj ących 
dyrektywie 96/61/WE. W odpo wiednich przypadkach, środki takie mog ą zawierać 
oceny i plany zapobiegania powstawaniu odpadów. 
8. Wykorzystanie kampanii informacyj nych oraz zapewnienie finansowego, 
decyzyjnego i innego rodzaju wsparcia dla przedsi ębiorstw. Środki takie b ędą 
szczególnie skuteczne, je żeli będą skierowane lub dostosowane do ma łych i średnich 
przedsiębiorstw i b ędą działały poprzez sieci istniej ących przedsi ębiorców. 
9. Stosowanie dobrowolnych umów, paneli konsumentów i producentów, negocjacji w 
obrebie sektora, zmierzaj ących do tego aby dane przedsi ębiorstwa lub sektory 
przemysłu wyznacza ły własne plany lub cele przeciwdzia łania powstawaniu 
odpadów lub poprawia ły nieoszcz ędne produkty lub opakowania. 
10. Promocja wiarygodnych systemów zarz ądzania środowiskiem naturalnym, w tym 
ISO 14001. 
Środki mog ące mieć wpływ na faz ę konsumpcji i u życia 
11. Instrumenty ekonomiczne, takie jak zach ęty do czystych zakupów lub instytucja 
obowiązkowej zap łaty przez konsumentów za dany artyku ł lub opakowanie, które w 
innym wypadku by łoby wydawane za darmo. 
 
PL 40   PL 12. Wykorzystanie kampanii informacyjnych i kierowanie informacji do ogó łu 
społeczeństwa lub konkretnej grupy konsumentów. 
13. Promocja wiarygodnego oznakowania ekologicznego. 14. Umowy z sektorem przemys łu, takie jak wykorzystanie grup produktów podobnych 
do tych prowadzonych w ramach zint egrowanych polityk produktu, lub umowy z 
detalistami w sprawie dost ępności informacji o przeciwdzia łaniu powstawaniu 
odpadów oraz w sprawie produktów wywieraj ących mniejszy wp ływ na środowisko 
naturalne. 
15. W kontek ście zamówie ń publicznych i zakupów przedsi ębiorstw, stosowanie 
kryteriów zwi ązanych z ochron ą środowiska i zapobieganiem powstawania odpadów 
przy zaproszeniach do sk ładania ofert i kontrak tach, zgodnie z Podr ęcznikiem na 
temat ekologicznych zamówie ń publicznych, opublikowanym przez Komisj ę 
29 października 2004 r. 
16. Promocja ponownego wykorzystania i/ lub napraw odpowiednich, wyrzucanych 
produktów, w szczególno ści poprzez stworzenie l ub wspieranie sieci 
napraw / ponownego wykorzystania. 
 
PL 41   PL ZAŁĄCZNIK V  
TABELA KORELACJI 
dyrektywa 75/442/EWG  niniejsza dyrektywa  
art. 1 lit. a) art. 3 ust. 1 lit. a) 
art. 1 lit.a) ust. 2 art. 4 
art. 1 lit. b) art. 3 ust. 1 lit. b) 
art.. 1 lit. c) art. 3 ust. 1 lit. c) 
art. 1 lit. d) art. 3 ust. 1 lit. d) 
art. 1 lit. e) art. 5 
art. 1 lit f) art. 6 
art. 1 lit g) art. 3 ust. 1 lit e) 
art. 2 ust. 1 art. 2 
art. 2 ust. 2 - 
art. 3 ust. 1 art. 1 
art. 3 ust. 2 - 
art. 4 art. 7 
art. 5 art. 10 
art. 6 - 
art. 7 ust. 1 i 2 art. 26 
art. 7 ust. 3 - 
art.8 art. 8 
art. 9 art. 19 
art. 10 art. 19 
art. 11 art. 22-24 
art. 12 art. 25 
art. 13 art. 32 
 
PL 42   PL art. 14 art. 33 
art. 15 art. 9 
art. 16 art. 34 
art. 17 art. 35 
art. 18 art. 36 
art. 19 art. 37 
art. 20 art. 38 
art. 21 art. 39 
załącznik I - 
załącznik IIA za łącznik I 
załącznik IIB za łącznik II 
  
dyrektywa 75/439/EWG   
art. 1 ust. 1 art. 3 ust. 1 lit. g) 
art. 2 art. 18 i 7 
art. 3 ust. 1 i 2 - 
art. 3 ust. 3 art. 7 
art. 4 art. 7 
art. 5 ust. 1 - 
art. 5 ust. 2 - 
art. 5 ust. 3 - 
art. 5 ust. 4 art. 19 i 25 
art. 6 art. 19 
art. 7 lit. a) art. 7 
art. 7 lit. b) - 
art. 8 ust. 1 - 
 
PL 43   PL art. 8 ust. 2 lit. a) - 
art. 8 ust. 2 lit. b) - 
art. 8 ust. 3 -  
art. 9 - 
art. 10 ust. 1 art. 16 
art. 10 ust. 2 art. 7 
art. 10 ust. 3 i 4 - 
art. 10 ust. 5 art. 12-15; 
art. 11 art. 25 
art. 12 art. 25 
art. 13 ust. 1 art. 32 
art. 13 ust. 2 -  
art. 14 - 
art. 15 - 
art. 16 - 
art. 17 - 
art. 18 art. 34 
art. 19 - 
art. 20 - 
art. 21 - 
art. 22 - 
załącznik I - 
  
dyrektywa 91/689/EWG   
art. 1 ust. 1 - 
art. 1 ust. 2 - 
 
PL 44   PL art. 1 ust. 3 art. 3 
art. 1 ust. 4 art. 3 i 12-15 
art. 2 ust. 1 art. 34 
art. 2 ust. 2-4 art. 16 
art. 3 art. 19-24; 
art. 4 ust. 1 art. 32 
art. 4 ust. 2 i 3 art. 33 
art. 5 ust. 1 art. 17 
art. 5 ust. 2 art. 32 
art. 5 ust. 3 art. 33 
art. 6 art. 26 
art. 7 - 
art. 8 - 
art. 9 - 
art. 10 - 
art. 11 - 
art. 12 - 
załącznik I, II - 
załącznik III za łącznik III