[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 7.6.2006

KOM(2006) 272 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

Bilans programu GALILEO

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

Bilans programu GALILEO

GALILEO jest największym, dotąd zrealizowanym w Europie, projektem przemysłowym, pierwszym europejskim partnerstwem publiczno-prywatnym, pierwszą infrastrukturą publiczną przynależącą do instytucji europejskich. Trzydzieści satelitów konstelacji rozmieszczono na trzech różnych orbitach, tak, by w optymalny sposób pokryły całą ziemię, na co nie pozwalają konstelacje aktualnych systemów GPS oraz GLONASS. GALILEO zaoferuje nową światową usługę publiczną, z najdokładniejszym dotychczas określeniem pozycji kosmicznej i czasowej na całej planecie. Dokładność określenia pozycji ogólnie dostępnej obecnie usługi systemu GPS wynosi od pięciu do dziesięciu metrów, natomiast wszystkie usługi oferowane przez GALILEO będą miały dokładność określenia pozycji poniżej dwóch metrów, a dokładność serwisu komercyjnego spadnie nawet poniżej metra. Gama pięciu serwisów GALILEO[1] jest w stanie sprostać potrzebom wszystkich potencjalnych użytkowników w każdym miejscu na świecie.

GALILEO doskonale wpisuje się w ramy strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia.

Aby przedstawić rozmach przedsięwzięcia, wystarczy kilka danych liczbowych. W 2005 roku obroty na światowym rynku produktów i usług związanych z radionawigacją satelitarną osiągnęły 60 miliardów euro. Roczny wskaźnik wzrostu w ciągu ostatnich pięciu lat wyniósł 25 %. Do 2020 roku światowe roczne obroty na rynkach, o których mowa, szacuje się na 300 miliardów euro, a liczbę działających odbiorników na 3 miliardy. W samej Unii Europejskiej oczekuje się stworzenia 150 000 miejsc pracy, głównie w sektorach nowoczesnych technologii związanych z badaniami, wdrożeniami i usługami.

1. WPROWADZENIE INF RASTRUKTURY KOSMICZNEJ I NAZIEMNEJ

PIERWSZY Z SATELITÓW EKSPERYMENTALNYCH, GIOVE A, ZOSTAł wprowadzony na orbitę z kosmodromu Bajkonur dnia 28 grudnia 2005 roku. Przekazał pomyślnie wszystkie sygnały pozwalające na użycie pasm częstotliwości przyznanych europejskiemu systemowi radionawigacji satelitarnej podczas Światowych Konferencji Radiokomunikacyjnych, które odbyły się w latach 2000 i 2003.

Drugi satelita eksperymentalny, GIOVE B, mógłby zostać wprowadzony na orbitę pod koniec 2006 roku. Zostanie on wyposażony w dodatkowe urządzenia najnowszej technologii, takie jak zegar atomowy oparty na biernych maserach wodorowych, najbardziej precyzyjny zegar atomowy, jaki dotąd wysłano w przestrzeń. Dzięki takiemu najnowocześniejszemu wyposażeniu GALILEO zaoferuje lepszą dokładność określenia pozycji od oferowanej do tej pory przez wszystkie obecnie istniejące systemy.

Równocześnie w grudniu 2004 roku rozpoczęto czynności przemysłowe fazy rozmieszczania na orbicie, której zarządzanie powierzono Europejskiej Agencji Kosmicznej. W dniu 19 stycznia 2006 roku w Berlinie podpisano umowę dotyczącą tej fazy, której koszt wyniesie 1 038 milionów euro. Te nowe zadania zostaną dołączone do już rozpoczętych lub planowanych, w celu zakończenia fazy rozwojowej. Całkowity koszt fazy, około 1 500 milionów euro, poniosą po połowie Unia Europejska i Europejska Agencja Kosmiczna.

Faza rozmieszczania na orbicie, której koszt po połowie pokryją również Unia Europejska i Europejska Agencja Kosmiczna, rozpocznie się w 2008 roku utworzeniem pierwszych stacji kontrolnych i wprowadzeniem na orbitę czterech pierwszych satelitów konstelacji.

2. POSTĘPY W NEGOCJOWANIU UMOWY KONCESJI

OD POCZąTKU PROGRAMU GALILEO, RADA żYCZYłA SOBIE , by projekt stanowił przedmiot partnerstwa publiczno–prywatnego. Forma koncesji wydawała się zatem najbardziej odpowiednia z uwagi na specyfikę programu. Polegała ona na przyznaniu jednostce prywatnej wyłącznego prawa do korzystania z infrastruktury przez 20 lat, w zamian za pokrycie przez tę właśnie jednostkę co najmniej dwóch trzecich kosztów budowy infrastruktury. Wspólne przedsiębiorstwo Galileo, które powstało na mocy rozporządzenia Rady z dnia 21 maja 2002[2] ma za zadanie kierować fazą rozwojową programu i prowadzić postępowanie kwalifikacyjne przyszłych koncesjonariuszy. Infrastruktura pozostanie własnością publiczną, gdyż system będzie należał do europejskiego organu nadzoru GNSS (dalej zwanego „organem nadzoru”), agencji wspólnotowej, która powstała na mocy rozporządzenia Rady z dnia 12 lipca 2004 roku[3]. Organ nadzoru podpisze umowę koncesji i będzie pełnił rolę organu udzielającego koncesji.

Negocjacje z konsorcjum złożonym z 8 partnerów (Aena, Alcatel, EADS, Finmeccanica, Hispasat, Inmarsat, Thales oraz TeleOp) rozpoczęły się po wręczeniu oferty skonsolidowanej w dniu 20 czerwca i w dniu 21 października 2005 r.

Pierwsza seria negocjacji zakończyła się w dniu 17 lutego 2006 r. zawarciem porozumienia na temat zasad, które należy przestrzegać w dalszej części postępowania.

Proces odbywa się zgodnie z postępowaniem, w ramach którego weryfikacji poddaje się kwestie podziału ryzyka i inne podstawowe kwestie przed ich wdrożeniem oraz przed podjęciem zobowiązań finansowych. Zgodnie z zasadami partnerstwa publiczno–prywatnego (PPP) negocjacje odbywają się etapowo i pozwalają ocenić, która strona – sektor prywatny czy publiczny – będzie w stanie lepiej stawić czoła każdemu zidentyfikowanemu rodzajowi ryzyka. Zdefiniowano dziewięć rodzajów ryzyka: przekroczenie kosztów, realizacja, wyniki, koncepcja, dochód i rynek, rozmieszczenie, pokrycie ryzyka projektu, rekompensata w przypadku wypowiedzenia, refundacja. W przypadku siedmiu z dziewięciu zdefiniowanych dziedzin negocjacje są już znacznie zaawansowane. Utrzymujące się rozbieżności poglądów dotyczą głównie kwestii podziału ryzyka związanego z koncepcją systemu i ryzyka związanego z dochodem handlowym i z rozwojem rynków.

Preliminarz dochodów i kosztów jak i udział sektora publicznego zostaną uchwalone przed końcem 2006 roku. Ponadto zostanie zatwierdzony plan finansowy i zostaną zredagowane główne klauzule umowne. Następnie bilans zostanie zatwierdzony („należyta staranność”), a umowa i plan finansowy sfinalizowane. Wreszcie między czerwcem a grudniem 2007 roku nastąpi zamknięcie finansowe i podpisanie umowy koncesji.

Pod koniec 2006 roku znane będą główne wyniki negocjacji. Komisja przedstawi Radzie i Parlamentowi Europejskiemu zestawienie przedstawiające podział ryzyka pomiędzy sektorem prywatnym i publicznym jak również rozłożenie głównych praw i obowiązków pomiędzy dwoma sektorami. Komisja przedstawi Radzie i Parlamentowi Europejskiemu wnioski końcowe przed podpisaniem umowy koncesji przez organ nadzoru.

3. POWOŁANIE ORGANU NADZORU

DO ZADAń organu nadzoru należy zarządzanie interesami publicznymi dotyczącymi programów europejskich GNSS oraz pełnienie funkcji organu regulującego. Organ nadzoru jest również organem udzielającym koncesji w stosunku do koncesjonariuszy odpowiedzialnych za wdrożenie faz rozmieszczania i operacyjnej programu i z tego tytułu odpowiada za zawarcie umowy koncesji.

W ciągu 2005 roku rada administracyjna organu nadzoru mianowała dyrektora i zatwierdziła decyzje dotyczące planu pracy, struktury organizacyjnej i aspektów finansowych organu.

Organizacja wewnętrzna organu odzwierciedla jego główne zadania. Składa się on z pięciu departamentów: „Koncesja”, „Technika”, „Bezpieczeństwo”, „Rozwój rynku”, „Administracja”. Organ rozpocznie swoją działalność około połowy roku 2006, gdy dwadzieścia osób, które przechodzą obecnie procedurę rekrutacji, obejmą swoje stanowiska i kiedy zostanie wdrożona podstawowa infrastruktura administracyjna. Do czasu podjęcia decyzji o jego siedzibie, będzie tymczasowo obradował w Brukseli. Wiele państw członkowskich zadeklarowało już chęć przyjęcia go na swoim terytorium.

Organ nadzoru powołany do podpisania umowy koncesji, początkowo zostanie włączony do prac wspólnego przedsiębiorstwa Galileo w najbliższych miesiącach, w szczególności do negocjacji umowy koncesji. Program pracy organu na rok 2006 obejmuje również rozwój techniczny systemu, w tym w zakresie częstotliwości i certyfikacji, włączenie programu EGNOS do GALILEO (patrz poniżej pkt 6), bezpieczeństwo, rozwój rynku, działania w ramach szóstego programu ramowego badań.

4. PRZEKAZ ANIE ZADAŃ ORGANOWI NADZORU PRZEZ WSPÓLNE PRZEDSIĘBIORSTWO GALILEO

Wraz z powstaniem organu nadzoru, kontynuowanie działalności wspólnego przedsiębiorstwa Galileo po roku 2006 wiązałoby się ze zbędnymi kosztami, ponieważ organ nadzoru będzie mógł przejąć stopniowo w ciągu 2006 roku całość działalności wykonywanej obecnie przez wspólne przedsiębiorstwo. Tymczasem ważne jest, aby organ nadzoru wykorzystywał maksymalnie doświadczenie i wiedzę zdobytą przez wspólne przedsiębiorstwo Galileo, co oznacza, że te dwie jednostki powinny współpracować przez pewien okres. W tych warunkach rozsądne wydaje się, by wspólne przedsiębiorstwo funkcjonowało do dnia 31 grudnia 2006 r.

W konsekwencji, Komisja wprowadziła niezbędne procedury mające na celu zakończenie działalności wspólnego przedsiębiorstwa Galileo z dniem 31 grudnia 2006 roku i pozwalające na przekazanie do tego czasu całej działalności wspólnego przedsiębiorstwa Galileo organowi nadzoru. Budżet proponowany dla wspólnego przedsiębiorstwa Galileo obejmie cały rok 2006, ale nie będzie wymagać środków dodatkowych, gdyż wspólne przedsiębiorstwo Galileo dysponuje już potrzebnymi środkami na kontynuowanie swojej działalności. Budżet zaproponowany dla wspólnego przedsiębiorstwa Galileo przewiduje stopniową redukcję personelu w 2006 roku, w ciągu którego jego głównym zadaniem będzie prowadzenie negocjacji umowy koncesji, pozostała działalność powinna zostać przejęta w możliwie najszybszym czasie przez organ nadzoru.

Dzięki modyfikacjom budżetowym, organ nadzoru będzie mógł zatrudnić dodatkowy personel począwszy od 2006 roku, celem odpowiedniego przeprowadzenia wszystkich przewidzianych zadań, w tym tych związanych z przejęciem działalności wspólnego przedsiębiorstwa Galileo.

5. PRZYGOTOWANIE ZASTOSOWAŃ GALILEO

GALILEO jest doskonałym przykładem europejskiego know-how i europejskich badań. Od prawie dziesięciu lat, naukowcy i przemysłowcy europejscy pracowali nad tym projektem, który zapewni Unii Europejskiej niezależność w jednym z kluczowych sektorów. By zapewnić funkcjonowanie systemu, badania nie skupiały się wyłącznie na kwestiach technicznych. Koncentrowały się one także na „sektorze wsparcia”, tzn. na wdrożeniu GALILEO do życia codziennego, w taki sposób by sprostać oczekiwaniom większej części społeczeństwa i wymaganiom najbardziej zróżnicowanych użytkowników.

Prace dotyczą przede wszystkim zastosowania radionawigacji satelitarnej w transporcie i w telekomunikacji, rozwijania odbiorników, prac prowadzonych w ramach współpracy międzynarodowej. Przewidują również wykonanie analiz zadań systemu, prowadzenie działalności związanej z geodezją, zarządzaniem czasem, usługami badawczymi i ratownictwem, itd.

Ostatnie zaproszenie do składania ofert na kwotę 10 milionów euro pozwoli na uwzględnienie pewnych bardzo obiecujących dziedzin zastosowania takich, jak: przekaz wezwań o pomoc, transport zwierząt, transport niebezpiecznych materiałów, itp.

Organ nadzoru pracuje obecnie wraz ze służbami Komisji nad określeniem prac, które zostaną podjęte w czasie siódmego ramowego programu badań i rozwoju. Prace te wpłyną głównie na przyszły rozwój satelitarnej technologii radionawigacyjnej i zmiany wymagane przez użytkowników.

6. POWOŁANIE EGNOS

EGNOS („European Geostationary Navigation Overlay Service”), dzięki trzem satelitom umieszczonym na orbicie geostacjonarnej, wykorzystuje i ulepsza informacje dostarczane przez sygnały z konstelacji satelitarnych systemów amerykańskiego GPS i rosyjskiego GLONASS. Z dokładnością od 1 do 2 metrów, oferuje wszystkim użytkownikom radionawigacji satelitarnej usługę nawigacji i pozycjonowania o wysokich możliwościach technicznych, lepszą od dotąd dostępnych w Europie, wykorzystującą jedyny system GPS, i zbliżoną do tych, które wkrótce zaoferuje GALILEO, w szczególności dzięki przekazowi wiadomości zintegrowanych. Jest on jednakże zależny od systemu GPS.

Rozwój EGNOS zależy od uprzedniego porozumienia trójstronnego między Wspólnotą Europejską, Europejską Agencją Kosmiczną i Eurocontrol. EGNOS jest częścią projektów w ramach sieci transeuropejskich (RTE). Na ten cel Wspólnota Europejska przekazała 143 miliony euro z linii budżetowej przeznaczonej na sieci transeuropejskie. Europejska Agencja Kosmiczna, administracje publiczne i przedsiębiorstwa działające w sektorze lotnictwa cywilnego również uczestniczyły finansowo w programie.

EGNOS, prekursor systemu GALILEO, pozwolił Unii Europejskiej na rozwój możliwości technicznych oraz know-how w kluczowej dziedzinie, jaką jest radionawigacja satelitarna. Wnosi on wartość dodaną do podstawowego systemu GPS podwyższając dokładność pozycjonowania, oferując możliwości lepszego odbioru w pewnych miejscach oraz dostarczając użytkownikowi informacje o niezawodności systemu.

Budowę infrastruktury zakończono w 2005 roku i EGNOS pomyślnie przeszedł pierwszy przegląd gotowości operacyjnej dla serwisu „otwartego”.

Odbiorniki systemu EGNOS są już dostępne na rynku i obserwuje się zwiększone wykorzystanie sygnałów „otwartych”, dostarczanych przez ten system, w takich sektorach, jak: budownictwo, planowe zarządzanie uprawami, kataster albo zarządzanie flotą transportu publicznego. Precyzyjne zarządzanie uprawami polega np. na automatycznym regulowaniu rozkładu nawozów sztucznych na polu i automatycznej lokalizacji traktora/sprzętu rolniczego. Większość odbiorników GPS sprzedawanych obecnie na świecie jest wyposażona w funkcję EGNOS i jej amerykański odpowiednik WAAS.

Poza tym w roku 2006 nastąpi certyfikacja systemu względem zastosowań bezpośrednio związanych z bezpieczeństwem życia ludzkiego, np. w lotnictwie cywilnym. Jedną z korzyści systemu EGNOS jest oferta usług dostosowanych do tego typu aplikacji, czego nie może zapewnić GPS, pozbawiony funkcji integralności pozwalającej w bardzo krótkim terminie uprzedzić wszystkich użytkowników o osłabieniu jednego z elementów systemu. Wymagania stawiane przez Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego powinny być w tej sytuacji w pełni spełnione. Wielu regionalnych operatorów lotniczych i niektórzy konstruktorzy sektora lotniczego przewidują już wbudowywanie odbiorników EGNOS do statków powietrznych. Procedury certyfikacji wdrożeń morskich i kolejowych będą mieć miejsce we właściwym czasie. Należy w tym miejscu przypomnieć, że czynności zatwierdzania europejskich systemów radionawigacji satelitarnej należą do kompetencji organu nadzoru.

Artykuł 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1321/2004 przewiduje że organ nadzoru jest „właścicielem wszelkich materialnych i niematerialnych aktywów EGNOS na podstawie porozumienia z inwestorami EGNOS w sprawie zasad i warunków przekazywania przez ESA tytułu własności wszystkich lub części urządzeń i sprzętu EGNOS”.

Porozumienie to jest przedmiotem dyskusji między stronami grupy roboczej, której wspólne przedsiębiorstwo Galileo zapewnia sekretariat. Projekt porozumienia przygotowano. Po podpisaniu porozumienia przez zainteresowane strony, organ nadzoru będzie miał możliwość włączenia EGNOS do umowy koncesji GALILEO, co pozwoli na pełne połączenie dwóch systemów.

Komisja przewiduje włączenie do jednej linii budżetowej w ramach budżetu wspólnotowego, zarówno aktualnych jak i kolejnych faz programów GALILEO i EGNOS. Należy wspomnieć, że programy EGNOS i GALILEO różnią się całkowicie pod względem technicznym, satelity dwóch konstelacji znajdują się na przykład na różnych orbitach i w żadnej mierze nie są wymienne.

7. OPRACOWANIE POLITYKI DOSTĘPU DO REGULOWANEGO SERW ISU PUBLICZNEGO (PRS)

Wśród pięciu usług oferowanych przez GALILEO, regulowany serwis publiczny (zwany „Public Regulated Service” lub PRS) jest zastrzeżony dla potrzeb instytucji publicznych. Zaszyfrowany i odporny na zakłócenia i interferencje fal, serwis ten jest szczególnie przystosowany do zastosowań wymagających ciągłości, np. w dziedzinie ochrony cywilnej lub bezpieczeństwa narodowego, nadzoru policyjnego lub celnego, nadzoru granic morskich i lądowych, zwalczania nielegalnego wywozu czy też nielegalnej imigracji.

Ze względów bezpieczeństwa, dostęp do usługi PRS jest ograniczony. Kontrola użytkowników odbywa się za pomocą środków technicznych jak na przykład odwołanie się do kluczy kryptologicznych, środków proceduralnych takich jak akredytacje bezpieczeństwa bądź decyzyjnych w ramach instrukcji przyjętych zgodnie ze wspólnym działaniem[4] Rady. Ponadto grupy użytkowników PRS, potencjalnie liczne, mają różne potrzeby i charakteryzują się różnymi zachowaniami, jak również różnym poziomem zaufania. Polityka dostępu do usługi PRS powinna brać pod uwagę wszystkie te czynniki.

Wstępny zarys tej polityki przygotowano po przeprowadzeniu prac w ramach Rady ds. bezpieczeństwa GALILEO (GSB). Pozwolił on na wyszczególnienie celów polityki dostępu do PRS oraz na zdefiniowanie etapów jej realizacji.

Prace przygotowawcze natury technicznej będą kontynuowane po to, by państwa członkowskie zamierzające korzystać z PRS, mogły z jednej strony zdefiniować ich krajowe potrzeby odnośnie do użytkowania tego serwisu, a z drugiej strony – wyznaczyć jednostkę odpowiedzialną za kontrolowanie użytkowników krajowych. Ta jednostka będzie partnerem organu nadzoru.

Organ nadzoru opracuje „ Wytyczne dla realizacji zasad zarządzania PRS w państwach członkowskich”, „Minimalne normy wspólnotowe dla użytkowania i zarządzania PRS” oraz „ Specyfikacje i instrukcje produkcji odbiorników PRS”. Dokumenty te mogą być przedmiotem kontroli w zależności od potrzeb krajowych, wyrażonych przez państwa członkowskie.

Po zakończeniu pierwszego etapu, przed końcem 2006 roku, Komisja zaproponuje Radzie plan realizacji polityki dostępu do PRS, definiujący mechanizmy techniczne i decyzyjne do zastosowania w odpowiednim czasie po to, by umożliwić stosowanie PRS już pod koniec 2010 roku.

8. PROMOCJA RADIONAWIGACJI SATELITARNEJ PRZEZ PRAWODAWSTWO EUROPEJSKIE

Wiele dokumentów wspólnotowych wprowadziło już posługiwanie się radionawigacją satelitarną w różnych sektorach, aby przyczynić się do zapewnienia ekonomicznej żywotności tej nowej technologii.

- Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków[5].

- Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków[6].

- Dyrektywa 2004/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie[7].

- Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań[8].

- Dyrektywa 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIF) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie[9].

- Zalecenie Komisji z dnia 25 lipca 2003 r. w sprawie przetwarzania informacji związanych z lokalizacją osób dzwoniących w elektronicznych sieciach telekomunikacyjnych, w celu świadczenia usług pogotowia telefonicznego z lokalizacją rozmówcy (E112)[10].

Radionawigację satelitarną można uważać za podstawowe narzędzie. Mogłaby ona niedługo znaleźć zastosowanie w zwalczaniu przestępstw, ochronie cywilnej, kontroli prawnej czy bezpieczeństwie drogowym. Poza tym do instytucji odpowiedzialnych za sektory kolejowy, morski i powietrzny zostaną skierowane zalecenia dotyczące stosowania tej technologii. Przedmiotem szczególnych analiz będzie również sektor jądrowy, od transportu materiałów rozszczepialnych aż po obróbkę odpadów.

Wkrótce zostanie powołana wewnętrzna grupa Komisji w celu gromadzenia informacji o potrzebach polityk wspólnotowych związanych z radionawigacją satelitarną oraz w celu ułatwienia wymiany informacji o rozwoju technicznym systemu.

Komisja przedstawi również pod koniec 2006 roku zieloną księgę o zastosowaniu programu GALILEO.

9. FINANSOWANIE PROGRAMU

Dnia 14 lipca 2004 roku Komisja Europejska zaproponowała rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie finansowania faz rozmieszczania i operacyjnej programu GALILEO na okres 2007-2013. Propozycja ta opiera program na specjalnym instrumencie prawnym zgodnym z przyszłym europejskim programem kosmicznym i odpowiadającym na potrzebę troski o dobre zarządzanie finansowe projektem.

Dnia 21 kwietnia 2005 roku Rada zaakceptowała, w ramach częściowego podejścia ogólnego odnośny wniosek legislacyjny, oprócz kwestii budżetowej. Główna modyfikacja wprowadzona przez Radę dotyczy włączenia do rozporządzenia systemu EGNOS, które Komisja może zaakceptować. Parlament potwierdził również swoje poparcie dla tego wniosku podczas sesji plenarnej w dniu 5 września 2005 r. Stanowiska Rady i Parlamentu są bardzo zbliżone i mogą zostać zaakceptowane przez Komisję.

Tekst zostanie przyjęty ostatecznie dopiero wtedy, gdy dokładnie znane będą główne warunki umowy koncesji. Wniosek Komisji z dnia 14 lipca 2004 r. dotyczył wkładu finansowego Wspólnoty Europejskiej w wysokości 1 miliarda euro. Wniosek ten został zmodyfikowany w maju 2006 r. Ostateczna wysokość środków przyznanych na cały okres koncesji będzie zależeć od podziału ryzyka i kosztów finansowych, które są przedmiotem umowy koncesji oraz od zdefiniowanych instrumentów w celu ich pokrycia. Komisja we współpracy z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym opracowuje wnioski odnośnie do tej kwestii.

10. WSPÓŁPRACA MIĘDZYNARODOWA

Współpraca międzynarodowa jest istotnym elementem programu GALILEO, którego konstelacja 30 satelitów ma zasięg światowy. Umowy o współpracy podpisano z Chinami w dniu 30 października 2003 r. oraz z Izraelem w dniu 13 lipca 2004 r. Podobne umowy już zostały parafowane przez Ukrainę w dniu 3 czerwca 2005 r., przez Indie w dniu 7 września 2005 r., przez Maroko w dniu 8 listopada 2005 r. oraz Koreę Południową w dniu 12 stycznia 2006 r. W przygotowaniu są kolejne umowy z Norwegią i Argentyną, na podstawie pełnomocnictw przyjętych przez Radę w dniu 18 lipca 2005 r. Trwają pertraktacje ze Szwajcarią, Kanadą, Australią, Arabią Saudyjską i Brazylią. Rosja potwierdziła ostatnio swoje zainteresowanie kontynuacją dyskusji z Unią Europejską.

Pełną interoperacyjność systemów europejskiego i amerykańskiego uzyskano dzięki porozumieniu podpisanemu ze Stanami Zjednoczonymi w dniu 26 czerwca 2004 r. Prace prowadzone w ramach tego porozumienia skupiają się aktualnie na optymalizacji sygnałów. Mają one na celu zwiększenie możliwości oferowanych użytkownikom przez oba systemy: GALILEO i GPS.

Należałoby obecnie zdefiniować zakres i sposób współpracy z państwami trzecimi na przyszłych etapach programu GALILEO, w kwestiach instytucjonalnych i z uwzględnieniem zobowiązań związanych z prawami własności intelektualnej oraz ochrony technologii podwójnego użytku. Do końca 2006 roku Komisja przedstawi Radzie umocowania pozwalające rozpocząć negocjacje z wyżej wymienionymi krajami.

ZAłąCZNIK 1

FAZY PROGRAMU

Program GALILEO składa się z trzech kolejnych faz.

1. Faza rozwojowa i zatwierdzenia.

2. Jest to faza badań, przewidująca rozwój satelitów i elementów naziemnych systemu jak i zatwierdzania na orbicie.

Będzie ona trwać do początku 2009 roku.

Koszty tej fazy, poniesione w połowie przez Unię Europejską i w połowie przez Europejską Agencję Kosmiczną, wyniosą w sumie 1500 milionów euro.

Do dnia 31 grudnia 2006 r. fazą tą zarządza wspólne przedsiębiorstwo GALILEO. Od dnia 1 stycznia 2007 r. Europejski Organ Nadzoru GNSS przejmie działania wspólnego przedsiębiorstwa GALILEO i zakończy tą fazę.

3. Faza rozmieszczania.

4. Przewiduje ona produkcję i wprowadzenie na orbitę satelitów konstelacji oraz pełną instalację elementów naziemnych systemu.

Faza ta obejmie lata 2009-2010.

5. Faza operacyjna.

6. Odpowiada ona okresowi eksploatacji systemu, szczególnie pod względem handlowym.

W rzeczywistości rozpocznie się ona pod koniec 2010 r.

Dwudziestoletnia koncesja obejmie fazy rozmieszczania i operacyjną. Organem udzielającym koncesji będzie organ nadzoru.

ZAłąCZNIK 2

SKONSOLIDOWANY PLAN PROGRAMU

- Listopad-grudzień 2006: koniec negocjacji w sprawie umowy o koncesję.

- Grudzień 2006: informacja Parlamentu Europejskiego i Rady o wynikach negocjacji w sprawie umowy o koncesję.

- W ciągu 2007 r.: podsumowanie i podpisanie umowy o koncesję.

- W połowie 2006 roku: oficjalne ogłoszenie przez organ nadzoru powszechnej dostępności serwisu otwartego oferowanego przez EGNOS.

- W ciągu roku 2006: stopniowe przenoszenie czynności wspólnego przedsiębiorstwa GALILEO na organ nadzoru.

- Jesień 2006: wysłanie drugiego próbnego satelity.

- Jesień 2006: przedstawienie Radzie pełnomocnictw pozwalających Komisji na rozpoczęcie negocjacji z państwami trzecimi, w celu zdefiniowania sposobu ich udziału w późniejszych fazach programu.

- Koniec 2006 – początek 2007: przedstawienie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zielonej księgi o zastosowaniach GALILEO.

- 2008-2010: wysłanie trzydziestu satelitów tworzących całą konstelację, zakończenie budowy stacji naziemnych, początek eksploatacji systemu wraz z aplikacjami.

[1] Serwis otwarty, serwis komercyjny, serwis bezpieczeństwa życia, serwis poszukiwania i ratownictwa, regulowany serwis publiczny (PRS).

[2] Dz. U. L 138 z 21.5.2002, str. 1. Członkami fundatorami wspólnego przedsiębiorstwa Galileo są: Wspólnota Europejska i Europejska Agencja Kosmiczna. Organami wspólnego przedsiębiorstwa są: rada administracyjna, komitet wykonawczy i dyrektor. Rada nadzorcza, złożona z jednego przedstawiciela każdego państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jednego przedstawiciela Komisji, sprawuje ponadto kontrolę polityczną nad wspólnym przedsiębiorstwem.

[3] Dz. U. L 246 z 20.7.2004, str. 1. Organami nadzoru są: rada administracyjna i dyrektor zarządzający. Rada administracyjna składa się z jednego przedstawiciela mianowanego przez każde państwo członkowskie i jednego przedstawiciela mianowanego przez Komisję.

[4] Wspólne działanie Rady 2004/552/WPZB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie działania europejskiego systemu radionawigacji satelitarnej mających wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej

[5] Dz. U. L 208 z 5.8.2002, str.10.

[6] Dz. U. L 333 z 20.12.2003, str. 17.

[7] Dz. U. L 166 z 30.4.2004, str. 124.

[8] Dz. U. L 3 z 5.1.2005, str. 1.

[9] Dz. U. L 255 z 30.9.2005, str. 152.

[10] Dz. U. L 189 z 29.7.2003, str. 49.