SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z wykonywania uprawnień przekazanych Komisji na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października 2010 r. ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna (rozporządzenie UE w sprawie drewna)

1.WPROWADZENIE

W rozporządzeniu (UE) nr 995/2010 (dalej „rozporządzenie UE w sprawie drewna” lub „rozporządzenie”) zakazuje się wprowadzania do obrotu nielegalnie pozyskanego drewna i produktów wytworzonych z takiego drewna. Rozporządzenie UE w sprawie drewna jest częścią szerokiego zestawu środków wprowadzonych w ramach planu działań UE na rzecz egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT), który jest kompleksową odpowiedzią UE na powszechny problem nielegalnego pozyskiwania drewna i jego szkodliwego wpływu na lasy. Przyczynia się ono również do zmniejszenia emisji powodowanych wylesianiem i degradacją lasów, do zachowania funkcji ochronnej lasów, do zrównoważonej gospodarki leśnej i zwiększania zasobów węgla pierwiastkowego w lasach w krajach rozwijających się.

W rozporządzeniu UE w sprawie drewna ustanowiono trzy obowiązki:

1.wprowadzono zakaz wprowadzania do obrotu nielegalnie pozyskanego drewna (tj. drewna pozyskanego z naruszeniem przepisów obowiązujących w kraju pozyskania) lub produktów pochodzących z takiego drewna;

2.zobowiązano podmioty wprowadzające po raz pierwszy drewno i produkty z drewna do obrotu na rynku UE do postępowania z „należytą starannością”, tj. do podejmowania działań w obszarze zarządzania ryzykiem, aby zagwarantować, że na rynek UE wprowadzane będzie wyłącznie legalnie pozyskane drewno (drewno pozyskane zgodnie z przepisami obowiązującymi w kraju pozyskania) lub produkty pochodzące z takiego drewna;

3.zobowiązano podmioty handlowe zajmujące się handlem drewnem i produktami z drewna, które zostały już wprowadzone do obrotu na rynku UE, do rejestrowania informacji o ich dostawcach i klientach („obowiązek identyfikowalności”).

Rozporządzenie obejmuje swoim zakresem szeroki wachlarz produktów z drewna wymienionych w jego załączniku za pomocą kodów Nomenklatury scalonej UE. Przewidziano w nim również uznawanie przez Komisję „organizacji monitorujących”, których rola polega na zapewnianiu podmiotom operacyjnych systemów należytej staranności oraz na udzielaniu im pomocy w wypełnianiu ich obowiązków.

Rozporządzenie UE w sprawie drewna zostało przyjęte w grudniu 2010 r. i weszło w życie z dniem 3 marca 2013 r. W tym okresie Komisja przyjęła dwa akty o charakterze nieustawodawczym. Pierwszym z nich jest rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 607/2012 z dnia 6 lipca 2012 r. w sprawie szczegółowych przepisów dotyczących systemu zasad należytej staranności oraz częstotliwości i charakteru kontroli organizacji monitorujących, przyjęte na podstawie art. 18 ust. 2 rozporządzenia UE w sprawie drewna oraz art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Drugim aktem jest rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 363/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie zasad proceduralnych w odniesieniu do uznawania i cofania uznawania organizacji monitorujących zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 995/2010, przyjęte na podstawie art. 8 ust. 7 rozporządzenia UE w sprawie drewna.

2.PODSTAWA PRAWNA

Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia UE w sprawie drewna „Komisja może przyjmować akty delegowane [...] w zakresie dalszych właściwych kryteriów oceny ryzyka, które mogą być niezbędne do uzupełnienia kryteriów, o których mowa” w rozporządzeniu UE w sprawie drewna. W art. 8 ust. 7 rozporządzenia UE w sprawie drewna przewidziano możliwość przyjmowania aktów delegowanych w celu uzupełnienia zasad proceduralnych w odniesieniu do uznawania i cofania uznawania organizacji monitorujących, jeżeli wymaga tego doświadczenie. Zgodnie z art. 14 rozporządzenia UE w sprawie drewna Komisja „może przyjmować akty delegowane [...] poprzez zmianę i uzupełnianie wykazu drewna i produktów z drewna zamieszczonego w załączniku” do rozporządzenia UE w sprawie drewna.

Art. 15 ust. 1 rozporządzenia UE w sprawie drewna stanowi, że „Uprawnienie do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 3, art. 8 ust. 7 i art. 14, przysługuje Komisji przez okres siedmiu lat od dnia 2 grudnia 2010 r.". Stanowi on również, że „Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy”, tj. siedem lat, „chyba że Parlament Europejski lub Rada cofnie je zgodnie z art. 16” rozporządzenia UE w sprawie drewna. W związku z tym okres przekazania uprawnień został automatycznie przedłużony od dnia 2 grudnia 2017 r. do dnia 1 grudnia 2024 r.