Sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady

dotyczące funkcjonowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków, zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 605/2013, oraz dotyczące sytuacji międzynarodowej w tej kwestii

1.Podstawa sprawozdania

Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków wprowadzono ogólny zakaz praktyki obcinania płetw rekinom, która polega na odcinaniu rekinom płetw i wyrzucaniu tusz rekinów do morza. Na mocy tego rozporządzenia państwa członkowskie mogą wydawać specjalne zezwolenia połowowe na przetwarzanie rekinów na statkach. By zapobiegać obcinaniu płetw, w rozporządzeniu ustanowiono tzw. stosunek masy płetw do masy tusz w odniesieniu do przetworzonych rekinów.

Powyższe rozporządzenie zmieniono rozporządzeniem (UE) nr 605/2013 . Zmieniony art. 6 stanowi, że: „Jeżeli statki pływające pod banderą danego państwa członkowskiego złowiły, zatrzymały na pokładzie, przeładowały lub wyładowały rekiny, państwo członkowskie bandery [...] przesyła Komisji corocznie [...] wyczerpujące sprawozdanie dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia [...]. Po przedłożeniu przez państwa członkowskie drugiego sprawozdania rocznego [...] Komisja do dnia 1 stycznia 2016 r. przedkłada Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie dotyczące funkcjonowania niniejszego rozporządzenia oraz zmian na arenie międzynarodowej w dziedzinie, której ono dotyczy”. Celem niniejszego sprawozdania jest spełnienie wspomnianego wymogu w zakresie sprawozdawczości.

2.Sprawozdania państw członkowskich

Stosowanie specjalnych zezwoleń połowowych do 2013 r.

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1185/2003 państwa członkowskie, które zezwoliły na obcinanie na statkach płetw nieżywym rekinom, musiały zgłosić Komisji liczbę specjalnych zezwoleń wydanych każdego roku w tym celu. Zestawienie zezwoleń wydanych przez państwa członkowskie, które skorzystały z tej możliwości na mocy rozporządzenia w brzmieniu sprzed zmiany, przedstawiono w tabeli 1 i na wykresie 1 w załączniku.

Sprawozdania państw członkowskich za lata 2013 i 2014

Jeżeli statki pływające pod banderą państwa członkowskiego łowią, zatrzymują na burcie, przeładowują lub wyładowują rekiny, odnośne państwo członkowskie bandery musi co roku przedłożyć Komisji sprawozdanie dotyczące wykonania rozporządzenia w poprzednim roku. W sprawozdaniu należy opisać, jak państwo członkowskie monitorowało i egzekwowało przestrzeganie przepisów rozporządzenia, a w szczególności należy podać informacje dotyczące:

liczby wyładunków rekinów,

liczby, dat i miejsc inspekcji,

liczby i rodzaju przypadków nieprzestrzegania przepisów, a także nałożonych sankcji

oraz łącznej liczby wyładunków z podziałem na gatunki (masa/liczba) i porty.

Trzy nadbrzeżne państwa członkowskie – Chorwacja, Włochy i Rumunia – nie przesłały żadnych sprawozdań za lata 2013 i 2014; kilka innych państw przedstawiło jedynie sprawozdania, które odnosiły się albo do roku 2013, albo do roku 2014. Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie znajduje się w tabeli 2 w załączniku; jeżeli dane państwo członkowskie nie wyraziło sprzeciwu wobec publikacji, sprawozdania te są dostępne na stronie internetowej.

Jeżeli chodzi o masę, siedem państw członkowskich odnotowało w 2013 r. wyładunki przekraczające 50 ton, a dwa z tych państw podały szczególnie wysokie ilości: Hiszpania zgłosiła ponad 60 000 ton, a Francja – przeszło 15 000 ton. Połowa państw członkowskich, które wcześniej wydały specjalne zezwolenia połowowe na przetwarzanie rekinów na statkach, nie zgłosiła żadnych połowów rekinów dokonanych przez swoje floty.

Najwyższe wskaźniki dotyczące wielkości połowów na wyładunek odnotowano w Hiszpanii i Portugalii (tabela 3 i wykres 2). Zestawienie zgłoszonych wielkości za 2013 r. w podziale na gatunki i państwa członkowskie znajduje się w tabeli 4. W przypadku żarłacza błękitnego – gatunku, którego płetwy cieszą się dużym popytem – najwyższe połowy odnotowały floty hiszpańska i portugalska (wykres 3).