PL    PL PL 
PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 12.11.2008 
SEK(2008) 2746 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
 
uzupełniający 
wniosek dotycz ący 
 
ROZPORZ ĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
 
w sprawie agencji ratingowych  
  
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW  
{KOM(2008) 704 wersja ostateczna} 
{SEK(2008) 2745} 
PL 2   PL 1. W PROWADZENIE  
Agencje ratingowe wystawiaj ą oceny zdolno ści kredytowej, które pomagaj ą zniwelowa ć 
asymetrię informacji pomi ędzy podmiotami emituj ącymi instrumenty d łużne, a tymi, które w 
te instrumenty inwestuj ą. Agencje ratingowe maj ą duży wpływ na rynki finansowe, ze 
względu na fakt, że ich dzia łania ratingowe s ą uważnie śledzone przez inwestorów, 
emitentów, kredytobiorców i rz ądy. Dlatego kwesti ą o zasadniczym znaczeniu jest regularne 
dostarczanie przez nie niezale żnych, obiektywnych ratingów kredytowych o najwy ższej 
jakości. 
Od sierpnia 2007 r. rynki finansowe na ca łym świecie do świadczyły poważnego kryzysu 
zaufania. Kryzys ten jest z łożonym zjawiskiem, na które sk łada się wiele czynników. Agencji 
ratingowych nie mo żna obciążać wyłączną odpowiedzialno ścią za aktualnie wyst ępujące 
zaburzenia na rynku finansowym; ich wyst ąpienie zwi ązane jest z dzia łalnością innych 
podmiotów i ze szczególnymi okoliczno ściami. Kryzys pojawi ł się na ameryka ńskim rynku 
kredytów hipotecznych typu sub-prime, a nast ępnie rozprzestrzeni ł się na inne sektory 
rynków finansowych. Agencje ratingowe by ły bliskie genezie problemów rynków kredytów 
hipotecznych typu sub-prime: wydawa ły wyjątkowo korzystne oceny dotycz ące instrumentów 
strukturyzowanych, które by ły produktem in żynierii finansowej maj ącym na celu 
podniesienie zaufania inwestorów. W ramach niniejszej oceny skutków rozpatrywane jest 
najbardziej odpowiednia reakcja polityczn a na zidentyfikowane problemy.  
Ocena skutków przedstawia szereg opcji ureg ulowania sytuacji na szczeblu UE. Komisja 
proponuje seri ę środków ukierunkowanych na konflik ty interesów, przejrzysto ść działań 
agencji ratingowych i szczególne aspekty dotycz ących jako ści procesu przyznawania ratingu. 
Środki te nale żałoby wesprze ć systemem rejestracji i nadzoru agencji ratingowych 
prowadzących dzia łalność w UE, który nale ży wprowadzi ć w ramach prawodawstwa UE.  
2. Z AGADNIENIA PROCEDURALNE I KONSULTACJA SPO ŁECZNA  
W kontek ście skandali finansowych w Stanach Zjednoczonych i UE, jakie mia ły miejsce na 
początku tego wieku, i w nast ępstwie wydania rezolucji w sprawie agencji ratingowych 
przyjętej przez Parlament Europejski w lutym 2004 r.1, Komisja bardzo uwa żnie zastanowi ła 
się nad konieczno ścią opracowania nowego prawodawstwa reguluj ącego dzia łalność agencji 
ratingowych. Zgodnie z opini ą uzyskaną od Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad 
Papierami Warto ściowymi (CESR) w marcu 2005 r.2, Komisja podj ęła decyzj ę o 
nieprzedstawianiu nowych wniosków w sprawie agencji ratingowych, uznaj ąc, że 
obowiązujące dyrektywy w sprawie us ług finansowych, maj ące zastosowanie wobec agencji 
ratingowych, stanowi ą odpowied ź na wszystkie powa żniejsze obawy podniesione przez 
Parlament Europejski.  
                                                 
1 Rezolucja Parlamentu Europejskiego nt. roli i metod dzia łania agencji ratingowych (2003/2081(INI)). 
2 CESR technical advice to the European Commission on possible measures concerning credit rating 
agencies – Consultation Paper  („Techniczna porada CESR dla Komisji Europejskiej w sprawie 
możliwych środków dotycz ących agencji ratingu kredytowego”),  marzec 2005 r. CESR to niezale żna 
grupa doradcza Komisji Europejskiej sk ładająca się z krajowych organów regulacyjnych rynków 
papierów warto ściowych UE; ustanowiona w czerwcu 2001 r. 
PL 3   PL Wobec agencji ratingowych zastosowanie maj ą różne dyrektywy w sprawie us ług 
finansowych, w szczególno ści dyrektywa w sprawie nadu żyć na rynku3 i dyrektywy w 
sprawie wymogów kapita łowych; na zasadzie dobrowolno ści stosuje si ę także wobec nich 
kodeks post ępowania dla agencji ratingowych Mi ędzynarodowej Organizacji Komisji 
Papierów Warto ściowych (IOSCO). W 2006 r. Komisja Europejska wyda ła komunikat w 
sprawie agencji ratingowych4, w którym stwierdzi ła, że podejście to wymaga śledzenia przez 
nią rozwoju wydarze ń w tej dziedzinie. Komisja zwróci ła się także do Komitetu Europejskich 
Organów Nadzoru nad Papierami Warto ściowymi o obserwacj ę zgodności z kodeksem 
IOSCO oraz o przedstawianie corocznych sprawozda ń w tej sprawie.  
Komisja zaznaczy ła możliwość rozważenia podj ęcia inicjatyw prawodawczych, je żeli okaże 
się, że stosowanie zasad regulacji unijnych oraz kodeksu IOSCO nie jest zadowalaj ące lub w 
razie wyst ąpienia nowych okoliczno ści – w tym powa żnych nieprawid łowości rynkowych lub 
w razie znacznych zmian w sposobach re gulacji agencji ra tingowych w innych cz ęściach 
świata. 
Ze względu na ostatnie w ydarzenia, jakie mia ły miejsce na rynkach finansowych, jesieni ą 
2007 r. Komisja zwróci ła się do CESR i Grupy Ekspertów ds. Europejskich Rynków 
Papierów Warto ściowych (ESME)5 z wnioskiem o wydanie opinii w ró żnych kwestiach 
dotyczących dzia łalności agencji ratingowych i ich roli  na rynkach finansowych, a zw łaszcza 
w kwestii finansowania st rukturyzowanego. Komisja śledziła pracę obu grup podczas ca łego 
procesu. Obie grupy przeprowadzi ły szerokie konsultacje z zaint eresowanymi stronami, w 
szczególno ści na temat roli finansowan ia strukturyzowanego w kontek ście zawirowa ń na 
rynku kredytów hipotecznych typu sub-prime. CESR z łożył sprawozdanie w dniu 13 maja 
2008 r., a ESME w dniu 4 czerwca 2008 r. 
Oprócz uwa żnego śledzenia post ępu prac CESR i ESME, Komisja prowadzi ła rozmowy z 
głównymi agencjami ratingowymi i innymi zaint eresowanymi stronami (stowarzyszeniami 
branżowymi z sektorów ubezpiecze ń, papierów warto ściowych i us ług bankowych, 
dostawcami informacji). Otrzyma ła także pisemne uwagi od szeregu stowarzysze ń, 
praktyków rynkowych i zaint eresowanych stron. W kontek ście międzynarodowym Komisja 
uważnie śledziła rozwój innych wydarze ń międzynarodowych, takich jak przegl ąd kodeksu 
postępowania dla agencji ratingowych zatwier dzony przez IOSCO dnia 26 maja, raport 
Forum Stabilno ści Finansowej (FSF)6 opublikowany dnia 7 kwietnia 2008 r. i wnioski 
dotyczące zmian w ameryka ńskiej ustawie o agencjach rati ngowych przedstawione w dniach 
11 czerwca i 1 lipca 2008 r. Komisja śledziła także konsultacje prowadzone zarówno przez 
IOSCO, jak i FSF; uwzgl ędniła różne inicjatywy zaproponowane lub zrealizowane przez 
agencje ratingowe, albo indywidualnie, albo w ca łym sektorze, i mia ła możliwość 
prowadzenia nieformalnych rozmów  z agencjami ratingowymi. Zach ęcała także 
zainteresowane strony do przedstawiania uwag podczas konsultacji spo łecznych, które 
rozpoczęły się dnia 31 lipca 2008 r., w wyniku czego otrzyma ła 82 uwagi: 13 od agencji 
                                                 
3 Dyrektywa 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie 
wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku, Dz.U. L 96 z 12.4.2003, s. 16. 
4 Dz.U. C 59 z 11.3.2006, s. 2. 
5 Grupa Ekspertów ds. Europejskich Rynków Papierów Warto ściowych (ESME) to organ doradczy 
Komisji sk ładający się z osób z do świadczeniem praktycznym na rynku papierów warto ściowych i 
ekspertów w tym zakresie. Zosta ł on utworzony w kwietniu 2006 r. 
6 Forum Stabilno ści Finansowej zosta ło zwołane po raz pierwszy w kwietniu 1999 r. i regularnie skupia 
krajowe organy odpowiedzialne za stabilno ść finansow ą w ważnych ośrodkach finansowych, 
międzynarodowe instytucje finansowe, sektorowe grupy organów regulacyjnych i nadzorczych oraz 
komitety ekspertów banku centralnego. 
PL 4   PL ratingowych, 52 od organizacji zaintereso wanych stron (banków, stowarzysze ń, funduszy 
inwestycyjnych, kas oszcz ędnościowych itd.) i 17 od orga nów nadzoru nad papierami 
wartościowymi i krajowych ministerstw finansów. 
3. D EFINICJA PROBLEMU  
Istnieją dowody wskazuj ące na to, że agencje ratingowe dzia łały znacznie gorzej w przypadku 
wystawiania ratingów dotycz ących innowacyjnych, strukt uryzowanych produktów, ni ż w 
przypadku wystawiania tradycyjnych ratingów. Analiza Komisji skupia si ę zatem na 
kwestiach, jakie pojawi ły się w związku z wystawianiem ratingów  dla strukt uryzowanych 
produktów finansowych. Nale ży jednak pami ętać, że w miar ę rozwoju innowacji 
finansowych, istnieje mo żliwość wystąpienia w przysz łości podobnych problemów w innych 
dziedzinach, w których agencje ratingowe maj ą niewielkie do świadczenie lub nie maj ą go w 
ogóle. Ponadto niektóre braki widoczne w ra tingach finansowania strukturyzowanego 
odnoszą się do struktury, modelu dzia łalności gospodarczej i wewn ętrznych procesów 
podmiotów, czyli mog ą wpływać także na bardziej tradycyjne obszary dzia łalności agencji 
ratingowych.  
3.1. Uchybienia w uczciwo ści agencji ratingowych; konf likt interesów w sektorze 
ratingowym  
Wszyscy uczestnicy, instytucje i zainteres owane strony, z którymi prowadzone by ły 
konsultacje, jednog łośnie wyrazili opini ę, że nie unikni ęto ani nie rozwi ązano w zadowalaj ący 
sposób potencjalnego konfliktu interesów pod czas wystawiania przez agencje ratingowe 
ratingów produktów strukturyzowanych.  
3.2. Niedostateczna jako ść metodyki i ratingów  
Znaczna liczba spadków w ocenie zaobserwowanych w drugiej po łowie 2007 r. i w 
pierwszym kwartale bie żącego roku w porównaniu do pierwszej po łowy 2007 r. w sposób 
wyraźny wskazuje na fakt, że ratingi wystawione przed pojawieniem si ę zaburzeń były zbyt 
optymistyczne, a warto ść aktywów podstawowych nie odzwierciedla ła sytuacji rynkowej. 
Jedną z przyczyn takich s łabych wyników jest najpra wdopodobniej niedostateczna jako ść 
metodyki stosowanej przez agencje ra tingowe przy wystawianiu ratingów.  
3.3. Niedostateczna przejrzysto ść działalności agencji ratingowych 
Agencje ratingowe nie informuj ą o cechach i ograniczeniach ratingów strukturyzowanych 
produktów finansowych z wystarczaj ącą dokładnością ani nie zapewniaj ą wystarczaj ących 
informacji na temat krytycznych za łożeń modelowych. Brak informacji przeszkadza 
uczestnikom rynku w zrozumieniu znaczenia  ratingów. Agencje ratingowe przekazuj ą 
informacje na temat przeprowadzania ratingów, jednak informacje te nie u łatwiają 
porównania dzia łalności agencji ratingowych. 
4. CELE  
Aby rozwi ązać opisane powy żej problemy, konieczne jest przekszta łcenie trzech okre ślonych 
celów w konkretne wymagania. 
PL 5   PL 1) Zapewnienie w łaściwego zarz ądzania wszelkimi konfliktami interesów przez agencje 
ratingowe.  
2) Zapewnienie ci ągłej czujno ści agencji ratingowyc h w odniesieniu do jako ści 
metodyki ratingu i samych ratingów.  
3) Podniesienie stopnia przejrzysto ści działalności agencji ratingowych.  
Istnieje szeroko zakrojony, nadrz ędny cel, polegaj ący na podniesieniu stopnia zgodno ści 
agencji ratingowych w ca łej Unii Europejskiej ze środkami podejmowanymi w celu 
zaradzenia zidentyfikowanym problemom.  
5. O PCJE POLITYKI  
W kontek ście powyższych celów, przeanalizowano szer eg alternatywnych opcji polityki. 
5.1. Opcje polityki dotycz ące konkretnych wymaga ń 
5.1.1. „Zapewnienie w łaściwego zarz ądzania wszelkimi konfliktami interesów przez 
agencje ratingowe” 
Szereg kwestii wymaga uwagi. 
1. Ogólne podej ście do post ępowania w odniesieniu do konfliktów interesów.  
2. Konflikty interesów wywo łane działalnością doradczą agencji ratingowych.  
3. Dialog mi ędzy analitykami ratingowymi a ocenianym podmiotem.  
4. Niezale żność osób uczestnicz ących w procesie ratingu.  
5. „Kupowanie ratingów”  6. Analitycy, którzy do łączają do emitentów, dla których wystawili rating.  
5.1.2. „Zapewnienie ci ągłej czujno ści agencji ratingowych  w odniesieniu do jako ści 
metodyki ratingu i samych ratingów” 
Szereg kwestii wymaga uwagi. 
1. Jako ść metodyk, modeli i podstawowych za łożeń ratingu.  
2. Nadzór nad ratingiem.  3. Wp ływ zmian metodyki.  
4. Jako ść informacji wykorzystywanych dla potrzeb ratingu.  
5. Kwestie dotycz ące zatrudniania pracowników.  
6. Wp ływ rozwoju rynku i oczekiwania makroekonomiczne.  
PL 6   PL 5.1.3. „Podniesienie stopnia przejrzysto ści działalności agencji ratingowych”. 
Szereg kwestii wymaga uwagi. 
1. Przejrzysto ść wewnętrznych procesów i procedur.  
2. Tre ść ratingów.  
3. Zró żnicowanie ratingów strukturyzow anych produktów finansowych.  
4. Statystyki dotycz ące wyników agencji ratingowych.  
5.2. Instrumenty s łużące realizacji opcji polityki 
Jeśli chodzi o ogólny cel, polegaj ący na podniesieniu stopnia zgodno ści agencji ratingowych 
w całej Unii Europejskiej ze środkami s łużącymi do rozwi ązywania okre ślonych problemów, 
zbadano nast ępujące opcje. 
Opcja 1: Samoregulacja, w tym: 
a) kodeks post ępowania IOSCO; 
b) sektorowa bia ła księga – przy za łożeniu, że same agencje znajd ą stosowne 
rozwiązania problemów i obaw, o których mowa powy żej7;  
c) dodatkowe inicjatywy poszczególnych agencji ratingowych – kilka agencji 
ratingowych przedstawi ło organom regulacyjnym i rynkowi szereg 
proponowanych ulepsze ń i zobowi ązało się indywidualnie do w łączenia ich do 
własnych wewn ętrznych praktyk i procedur. 
Opcja 2:  Europejski kodeks post ępowania dla agencji ratingow ych, poprzez który podmioty 
działające w ramach sektora zobowi ązałyby się do zachowywania szeregu dobrowolnych 
standardów oraz przyj ęcia i wype łniania zalece ń organu monitoruj ącego, który sprawdza łby 
zgodność sygnatariuszy z kodeksem.  
Opcja 3: Zalecenie Komisji okre ślające standardy, z którymi agencje ratingowe musia łyby 
zachować zgodność, aby móc prowadzi ć działalność w UE – te same standardy, co w 
przypadku opcji 4 (prawodaws two). Standardy opiera łyby się na zmienionym kodeksie 
IOSCO i zaleceniach CESR i ESME, jak równie ż obejmowa łyby dodatkowe standardy 
uznawane za zasadnicze przez Komisj ę.  
Opcja 4: Prawodawstwo UE okre ślające kompletne ramy prawne odnosz ące się do 
wszystkich istniej ących (i potencjalnych) ag encji ratingowych prowadz ących dzia łalność w 
Europie, których ratingi s ą wykorzystywane dla celów okre ślonych w przepisach prawa, 
takich jak dyrektywa w sprawie wymogów kapita łowych8. Wniosek okre ślałby warunki 
                                                 
7 W styczniu 2008 r. pi ęć głównych agencji ratingowych przedstawi ło organom regulacyjnym bia łą 
księgę zawieraj ącą 12 propozycji maj ących na celu popraw ę kodeksu post ępowania IOSCO w 
odniesieniu do niezale żności, jakości i przejrzysto ści ratingów. 
8 Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie 
podejmowania i prowadzenia dzia łalności przez instytucje kredytowe (przekszta łcenie). 
PL 7   PL wystawiania ratingów kr edytowych, wprowadza łby procedur ę rejestracyjn ą i system nadzoru 
zewnętrznego ze strony organów  regulacyjnych UE.  
6. O CENA SKUTKÓW  
Mając na uwadze techniczny charakter i szczegó łowy opcji polityki dotycz ących celów 1-3, 
ich konkretne skutki nie s ą przedstawione w niniejszym dokumencie, s ą one natomiast 
przedstawione w sprawozdaniu. W niniej szym dokumencie analizujemy jedynie ró żne środki 
egzekwowania przepisów. 
Samoregulacja 
Kodeks IOSCO nie spe łnia celów polityki: rozwi ązywanie konfliktu interesów przez agencje 
ratingowe pozosta łoby niezmienione, a wi ęc nieodpowiednie, agencje ratingowe nie mia łyby 
obowiązku poprawy metodyki ratingów i ich jako ści, przejrzysto ść agencji ratingowych nie 
uległaby poprawie, a w łaściwe organy nie mia łyby żadnego mechanizmu nadzoru i 
egzekwowania przepisów. Sektorowa bia ła księga i inne inicjatywy maj ą dla agencji 
ratingowych bardzo elastyczny charakter, poniewa ż do ich decyzji nale ży dostosowanie si ę do 
nowych dobrowolnych wymogów. Nie by łyby jednak skuteczne poniewa ż nie przewiduj ą 
silnego mechanizmu s łużącego monitorowaniu zgodno ści z okre ślonymi standardami. 
Ponadto nie zagwarantowa łyby żadnych wspólnych ram. Samore gulacja jest badana od 
2006 r. z wynikiem nie do przyj ęcia. 
Europejski kodeks post ępowania  
Rozwiązanie to charakteryzowa łoby się wysoką elastyczno ścią, poniewa ż agencje ratingowe 
miałyby możliwość stosowania zasady „przestrzegaj lub wyja śnij” (ang. comply or explain ). 
Jego zalet ą jest uwzgl ędnienie organu monitoruj ącego, aczkolwiek bez żadnych uprawnie ń w 
zakresie egzekwowania przepisów, przez co jego skuteczno ść jest ograniczona. Rozwi ązanie 
to zapewni łoby wiarygodne wspólne ramy, chocia ż nie byłoby możliwe osiągnięcie znaczącej 
pewności prawnej. Uzyskany wynik nie wystarczy łby do realizacji celów polityki. 
Zalecenie Komisji Europejskiej 
Rozwiązanie to pomog łoby w ustanowieniu, w pewnym stopniu, wspólnych ram co najmniej 
w zakresie kryteriów odniesienia, do których spe łnienia zobowi ązane byłyby agencje 
ratingowe. Nie mog łoby ono jednak obejmowa ć mechanizmu egzekwowania przepisów, a 
zatem jego skuteczno ść w zakresie realizacj i celów polityki by łaby ograniczona. 
Prawodawstwo 
Rozwiązanie to zapewni łoby równe regu ły gry dla wszystkich uczestników rynku wewn ątrz 
Wspólnoty zamiast rozdrobnionego systemu prawnego dla agencji ratingowych, dzia łającego 
w 27 państwach cz łonkowskich, który móg łby pojawi ć się, gdyby UE zamiast podejmowa ć 
działania, utrzyma ła obecny system samoregulacji opieraj ący się na kodeksie IOSCO. 
Wniosek legislacyjny obejmowa łby system „starannego nadzoru” oraz solidny mechanizm 
egzekwowania przepisów, przez co by łby skuteczny, je żeli chodzi o zapewnienie zgodno ści z 
celami polityki. Dzi ęki niemu proponowane ramy wystaw iania ratingów kredytowych by łyby 
należycie wdra żane, starannie nadzorowane i zdecydowanie egzekwowane. 
PL 8   PL 7. P ORÓWNANIE OPCJI - WNIOSKI  
Po przeprowadzeniu uwa żnej oceny skutków wszystkich szczegó łowych opcji polityki oraz 
ich zalet i wad w porównaniu ze scenariuszem podstawowym mo żna sformu łować 
następujące wnioski.  
Aby zrealizowa ć Cel 1  (Zapewnienie w łaściwego zarz ądzania wszelkimi konfliktami 
interesów przez agencje rati ngowe) agencje ratingowe b ędą musiały zapewni ć identyfikacj ę 
wszystkich istniej ących i potencjalnych konfliktów inte resów oraz ich wyeliminowanie lub 
odpowiednie nimi zarz ądzanie i ich ujawnianie. Konieczne b ędzie przyj ęcie szczegó łowych 
ustaleń w zakresie zarz ądzania wewn ętrznego, wspomagaj ących wprowadzanie zmian w 
kulturze korporacyjnej i polityce wewn ętrznej. Agencje ratingowe b ędą miały zakaz 
świadczenia us ług konsultingowych lub doradczych. Konieczne b ędzie oddzielenie 
analityków ratingu kredytowego od aspektów handlowych dzia łalności agencji ratingowych, a 
także zastosowanie wobec nich bardziej wymagaj ących zasad w zakresie  dialogu z klientem. 
Zanim analitycy zostan ą zatrudnieni przez by łego klienta, nale ży zastosowa ć szczególne 
zasady bezpiecze ństwa. Nale ży równie ż zniechęcać klientów agencji ratingowych do 
szkodliwego „kupowania na ratingów”.  
Aby zrealizowa ć Cel 2 (Zapewnienie ci ągłej czujności agencji ratingowych w odniesieniu do 
jakości metodyki ratingu i samych ratingów), agencje ratingowe b ędą musiały stosowa ć 
metodyki, które s ą rygorystyczne, systematyczne, ci ągłe i które mog ą być zatwierdzane na 
podstawie do świadczeń z przeszłości. Metodyki, modele i podstawowe za łożenia ratingu b ędą 
musiały być aktualizowane i poddawane kompleksowym i regularnym przegl ądom. 
Wprowadzona zostanie funkcja przegl ądu wewnętrznego, aby monitorowa ć zgodność w tym 
zakresie. Zmiany metodyki wystawiania ratingów spowoduj ą natychmiastowe 
przeprowadzenie ponownego ra tingu wszystkich istniej ących odno śnych ratingów. Agencje 
ratingowe b ędą musiały równie ż na bieżąco monitorowa ć i aktualizowa ć poszczególne 
ratingi. Konieczna b ędzie większa przejrzysto ść, aby pomóc u żytkownikom ratingów w 
zrozumieniu nale żytej staranno ści stosowanej w odnies ieniu do danych dotycz ących aktywów 
i uwzględnianej w ratingach. Agencje ratingowe b ędą musiały ujawnia ć skład zatrudnienia w 
celu umożliwienia wi ększej kontroli ze strony rynku.  
Aby zrealizowa ć Cel 3 (Podniesienie stopnia przejrzysto ści działalności agencji 
ratingowych) nale ży nałożyć na agencje ratingowe ogólny obowi ązek zachowania 
przejrzysto ści w zakresie funkcjonowania ich wewn ętrznych procesów i procedur, w 
połączeniu z obowi ązkiem publikowania rocznego sprawozdania w sprawie przejrzysto ści. 
Użytkownicy ratingów b ędą musieli otrzymywa ć informacje na temat prowadzonych analiz, 
wszelkich ogranicze ń oraz szczególnych rodzajów wyst ępującego ryzyka. Agencje ratingowe 
powinny równie ż wykorzystywa ć różne kategorie ratingu w zale żności od tego czy obj ęte nim 
są strukturyzowane czy tradycyjne walory d łużne lub dostarcza ć inwestorom dodatkowych 
informacji w przypadku wydawania ratingów st rukturyzowanych produkt ów finansowych. 
Konieczne b ędzie opracowywanie statystyk dotycz ących wyników uzyskiwanych w 
przeszłości z zastosowaniem wska źników zapewniaj ących mo żliwość porównania 
uczestników rynku.  
Prawodawstwo wprowadzi procedur ę rejestracji agencji ratingowych, aby zapewni ć 
możliwość wykorzystywania ich ratingów kredyt owych przez instytucje kredytowe, 
przedsiębiorstwa inwestycyjne, towarzystwa ubezpiecze ń i towarzystwa asekuracyjne, 
programy zbiorowego inwestowania oraz fundus ze emerytalne na terytorium Wspólnoty. W 
całej UE zapewnione zostanie efektywne i skuteczne monitorowanie zgodno ści z wymogami 
PL 9   PL (cel ogólny ). Rejestracj ę będzie prowadzi ć właściwy organ pa ństwa członkowskiego, jednak 
wszystkie organy nadzoru powinny mie ć możliwość wyrażania swoich opinii za 
pośrednictwem CESR. W łaściwe organy pa ństw członkowskich b ędą prowadzi ć bieżący 
nadzór. Bliska wspó łpraca między krajowymi organami re gulacyjnymi i koordynacja ze 
strony CESR to wst ępny warunek stworzenia wspólnej ku ltury nadzorczej oraz skutecznego 
podejścia sieciowego. Krajowe orga ny regulacyjne powinny posiada ć uprawnienia do 
podejmowania dzia łań oraz stosowania skutecznych sankcji  w przypadku naruszenia zasad 
przez agencje ratingowe. Równie ż w tym przypadku CESR powinien spe łniać istotną rolę w 
tworzeniu wspólnej kultury egzekwowania przepisów.