[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 4.4.2006

KOM(2006) 155 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI

Sytuacja rolnicza w Unii Europejskiej sprawozdanie za 2004 r. {SEC(2006) 423}

WPROWADZENIE

1. „Sytuacja rolnicza w Unii Europejskiej – sprawozdanie za 2004 r.” zostało ukończone we wrześniu 2005 r. i zostaje opublikowane łącznie ze Sprawozdaniem ogólnym z działalności Unii Europejskiej. Podobna publikacja została opracowana na początku 2005 r. w języku angielskim pod tytułem „Rolnictwo w Unii Europejskiej – informacje statystyczno-gospodarcze za 2004 r.” Niniejsze sprawozdanie w dziewięciu rozdziałach przedstawia najbardziej istotne zagadnienia danego roku.

1. SYTUACJA GOSPODARCZA I DOCHODY GOSPODARSTW ROLNYCH

2. PRODUKCJA ROśLINNA BYłA W 2004 R. WYżSZA W PORÓWNANIU Z UBIEGłYMI LATAMI. JEżELI CHODZI O PRODUKTY ZWIERZęCE (NP. MIęSO, MLEKO I INNE PRZETWORY MLECZNE), ROLNICY WYPRODUKOWALI TAKIE SAME LUB WIęKSZE ILOśCI – W ZALEżNOśCI OD PRODUKTU. ZASADNICZO ROLNICY W DZIESIęCIU NOWYCH PAńSTWACH CZłONKOWSKICH ODNOTOWALI ZNACZNY WZROST DOCHODÓW, PONIEWAż ZACZęLI OTRZYMYWAć DOPłATY BEZPOśREDNIE W RAMACH WSPÓLNEJ POLITYKI ROLNEJ. W NIEKTÓRYCH Z 15 „STARYCH” PAńSTW CZłONKOWSKICH ROLNICY ODNOTOWALI WZROST DOCHODÓW, NATOMIAST W INNYCH – SPADEK. GłÓWNYM POWODEM SPADKU DOCHODÓW BYłY WYżSZE OPłATY ROLNIKÓW ZA PALIWO, NAWOZY I PASZE. W UNII EUROPEJSKIEJ TRAKTOWANEJ JAKO CAłOść DOCHÓD ROLNICZY WZRÓSł O 3 %. Jeżeli chodzi o podział dochodów, 20 % gospodarstw uzyskało 70 % dochodu ogółem wszystkich gospodarstw, natomiast 50 % gospodarstw uzyskało 90 % dochodu ogółem wszystkich gospodarstw.

3. Gospodarka światowa odnotowała wzrost o około 5 % w 2004 r. Był to najszybszy wzrost od lat siedemdziesiątych spowodowany wspomagającą polityką makroekonomiczną, historycznie niskimi stopami procentowymi i szczególnie silnym wzrostem niektórych wschodzących gospodarek takich jak Chiny. Ceny ropy rosły gwałtownie w ciągu roku, osiągając rekordową wysokość w październiku 2004 r. – około 55 USD za baryłkę. W Unii Europejskiej przewidywano wzrost gospodarczy na poziomie 2,5 %. Euro osiągnęło wzrost w stosunku do dolara w lutym, kończąc rok na poziomie 1,36 USD.

4. W ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy 2004 r. ogólna wartość wywozu UE w rolnictwie była stabilna w porównaniu z tym samym okresem w 2003 r. Ogólna wartość przywozu wzrosła o 4 % w ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy w porównaniu z tym samym okresem w 2003 r. (UE pozostała importerem netto wołowiny przez kolejny rok z rzędu). Ogólny deficyt handlu produktami rolnymi podczas pierwszych dziewięciu miesięcy pogłębił się do 3 miliardów EUR w porównaniu z 2 miliardami EUR w 2003 r. Jeżeli chodzi o poziom zapasów interwencyjnych, zmniejszyły się one w przypadku mięsa i przetworów mlecznych, spodziewano się jednak wzrostu w przypadku zbóż ze względu na wyjątkowe zbiory w 2004 r. i niskie ceny na światowym rynku zbóż.

2. POLITYKA I INICJATYWY LEGISLACYJNE W 2003 R.

2.1. Reforma WPR

5. Pakiet reform WPR uzgodniono w czerwcu 2003 r. Centralnym elementem reformy był „system płatności jednolitych” – wypłata pomocy niepowiązanej, która (począwszy od 2005 r.) zawiera w sobie i zastępuje wiele poprzednich form pomocy bezpośredniej.

6. Drugi pakiet reform został uzgodniony w kwietniu 2004 r. Dotyczy on sektora tytoniu, oliwy z oliwek, bawełny i konopi. Znaczna część płatności powiązanych z produkcją przekazywana rolnikom prowadzącym te uprawy zostanie przeniesiona do systemu płatności jednolitych (wprowadzonego do WPR w czerwcu 2003 r.). Płatności będą musiały spełniać „warunki horyzontalne”, takie jak wzajemna zgodność, modulacja i dyscyplina finansowa. Reformy wejdą w życie w 2006 r. (2005 r. w przypadku konopi).

2.2. Polityka na rzecz jakości

7. Poprzez przyjęcie rozporządzenia (WE) nr 383/2004 Komisja wprowadziła większą przejrzystość do polityki ochrony nazw produktów rolnych. Ponadto Komisja sporządziła Przewodnik po rozporządzeniach Wspólnoty dla wyjaśnienia powodu wprowadzenia, zakresu i wpływu rozporządzeń (EWG) nr 2081/92 i (EWG) nr 2082/92, które są rozporządzeniami określającymi politykę jakości w UE. W ciągu roku Komisja dodała 49 nazw do listy chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych: lista ta obejmuje obecnie 681 produktów.

2.3. Rolnictwo ekologiczne

8. W czerwcu 2004 r. Komisja rozpoczęła europejski plan działań w zakresie żywności i rolnictwa ekologicznego. Analizuje on bieżący stan sektora żywności i rolnictwa ekologicznego i ustanawia ogólne ramy prowadzenia polityki w tym obszarze. Określa on również 21 działań, w tym inicjatyw wykonawczych, mających na celu posunięcie naprzód polityki sprzyjającej zrównoważonemu rozwojowi sektora. Plan jest wynikiem konsultacji publicznych podjętych w ciągu ostatnich trzech lat, w których uczestniczyły państwa członkowskie, instytucje wspólnotowe, uczestnicy i wszystkie zainteresowane strony.

2.4. Środki promocyjne

9. Podobnie jak w poprzednich latach Komisja nadal wspierała sprzedaż produktów rolnych zarówno w UE jak i poza nią. W 2004 r. zatwiedzono do współfinansowania szereg nowych programów promowania produkcji. Trzynaście z nich miało miejsce w państwach spoza UE (między innymi w Japonii, Rosji, USA, Kanadzie i Brazylii). Zatwierdzono 46 nowych programów promocji produktów w obrębie UE.

2.5 . Uproszczenie prawodawstwa rolnego

10. Uproszczenie stanowiło w dalszym ciągu ważny cel w 2004 r. Jednym z zamiarów jest uczynienie prawodawstwa tak zrozumiałym, przejrzystym i dostępnym jak to jest możliwe, drugim – ograniczenie nadmiaru dokumentów dla rolników i różnych organów krajowych odpowiedzialnych za zarządzanie wspólną polityką rolną w państwach członkowskich.

2.6. Pomoc państwa

11. W październiku 2004 r. Komisja przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 w sprawie pomocy de minimis dla rolników i rybaków. Rozporządzenie to zwalnia państwa członkowskie z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia Komisji faktu przyznawania krajowej pomocy rolnikom i rybakom, o ile pomoc ta nie przekracza 3 000 EUR na beneficjenta. Ta inicjatywa wesprze rolników i rybaków znajdujących się w kryzysie finansowym.

12. W ciągu roku Komisja przyjęła szereg decyzji odnoszących się do pomocy państwa, które były poprzednio przyznawane na promocję i reklamę produktów rolnych.Jeżeli chodzi o przyznawanie pomocy państwa przez państwa członkowskie, Komisja otrzymała 252 zawiadomienia o propozycjach środków w sektorze rolnym i rolno-przemysłowym. Nie wniosła ona sprzeciwu do 212 z tych środków.

2.7. Pomoc potrzebującym

13. Unia Europejska prowadziła w dalszym ciągu program pomocy osobom potrzebującym, rozprowadzając produkty rolne ze skupów interwencyjnych stowarzyszeniom pracującym na rzecz ludzi ubogich w państwach członkowskich. W ten sposób w 2004 r. rozprowadzono produkty o wartości około 214 mln EUR.

2.8. Regiony najbardziej oddalone

14. W październiku Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Rady, którego celem była reforma systemów wsparcia dla rolnictwa w najbardziej oddalonych regionach UE. Zamiarem reformy jest poprawa zarządzania systemami. Reforma zmierza do zmiany filozofii leżącej u podstaw dostarczania pomocy poprzez, na przykład, zachęcanie do uczestnictwa w procesie decyzyjnym.

2.9. Środki informacyjne dotyczące WPR

15. Komisja kontynuowała starania mające na celu przybliżenie WPR rolnikom, innym stronom i ogółowi społeczeństwa. W związku z tym zatwierdziła współfinansowanie 31 środków ukierunkowanych na informowanie obywateli na temat WPR. Środki te obejmują seminaria, konferencje, publikacje i produkcje audowizualne. Komisja we własnym zakresie zorganizowała szereg wydarzeń, takich jak konferencje prasowe, przesłuchania i konferencje. Była one również obecna na pięciu targach rolnych organizowanych w różnych państwach członkowskich.

2.10. Technologie informacyjne i komunikacyjne

16. W 2004 r. poczyniono inwestycje mające na celu utrzymanie i dalszy rozwój systemów informatycznych DG ds. Rolnictwa. Siłę napędową wydarzeń stanowiły dwa główne wydarzenia: rozszerzenie UE i wprowadzenie rachunkowości memoriałowej.

2.11. Komitety doradcze i stosunki z organami reprezentującymi handel

17. W 2004 r. odbyło się około 85 spotkań komitetów doradczych i grup roboczych, podczas których Komisja przeprowadziła konsultacje i udzieliła informacji wielu uczestniczącym organizacjom. Parlament Europejski zwołał 15 sesji plenarnych. DG ds. Rolnictwa była obecna zawsze, gdy Parlament omawiał tematy mające znaczenie dla rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich. DG ds. Rolnictwa udzieliła odpowiedzi lub uczestniczyła w udzielaniu odpowiedzi na 616 pytań posłów do Parlamentu Europejskiego.

3. RYNKI ROLNE

3.1. Rośliny uprawne

18. Na poziomie światowym produkcja zbóż wzrosła w roku gospodarczym 2003/2004 w porównaniu do roku poprzedniego, jednakże w UE spadła ona zasadniczo. Światowe zapasy zbóż zmniejszyły się ponownie – szacunkowe zapasy w 2003/2004 r. wynosiły 260 mln ton, wobec 320 mln ton w 2002/2003 r. i 380 mln w 2001/2002 r. Po raz pierwszy od kilku lat UE wyprodukowała mniej zbóż niż wykorzystała; szczególnie dostrzegalny był niedobór pszenicy i kukurydzy.

19. Nasiona oleiste uprawia się do spożycia przez ludzi oraz na makuchy, wykorzystywane jako karma dla zwierząt. Pomimo doskonałej pogody w Europie w 2004 r. – która pozwoliła na podniesienie zysków z niskiego poziomu w poprzednim roku – UE w dalszym ciągu była importerem netto nasion oleistych.

20. W odniesieniu do światowego rynku cukru , rok 2003/2004 był w dalszym ciągu rokiem nadwyżek, w którym produkcja przekroczyła konsumpcję. Brazylijscy producenci cukru – największy producent cukru na świecie –znowu osiągnęli rekordowy poziom wydajności. W obrębie UE obszar obsiany burakiem cukrowym w dalszym ciągu ulegał długoterminowej tendencji do zmniejszania się i w 2003/2004 r. produkcja była znacznie niższa niż w roku poprzednim. Niższa wydajność dotknęła produkcję cukru „C” nieobjętego kontyngentem, który bądź musiał zostać wywieziony bez subsydium wywozowego, bądź przeniesiony do następnej kampanii.

21. Komisja zaproponowała reformę systemu cukrownictwa i we wrześniu 2003 r. opublikowała analizę zawierającą trzy scenariusze dotyczące przyszłości systemu. W 2004 r. scenariusze te zostały szczegółowo omówione z państwami członkowskimi i z głównymi uczestnikami. W lipcu 2004 r. Komisja opublikowała komunikat do Rady i Parlamentu Europejskiego wyjaśniający jej propozycje dotyczące przyszłości wspólnej organizacji rynku cukru. Istotą propozycji jest znaczne obniżenie ceny buraka cukrowego, co byłoby częściowo rekompensowane płatnościami bezpośrednimi.

22. Unia Europejska jest największym światowym producentem oliwy z oliwek , wytwarzając około trzech czwartych światowych dostaw. Drugi pakiet reformy WPR przyjęty w kwietniu 2004 r. przewiduje reformę tego sektora. W szczególności co najmniej 60 % zwykłych płatności powiązanych z produkcją otrzymanych w okresie 2000–2002 zostanie przekształcone w uprawnienia na mocy systemu płatności jednolitych. Wszystkie gaje oliwne poniżej 0,3 hektara otrzymają płatności powiązane z produkcją w celu uproszczenia procedur dla mniejszych producentów i zapewnienia stałego dochodu.

23. W 2003 r. Komisja rozpoczęła upraszczanie zasad dotyczących świeżych owoców i warzyw . Prace były kontynuowane w 2004 r.

24. UE produkuje jedynie niewielki odsetek bananów, jakie konsumuje, przywożąc pozostałą część z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państwa AKP) oraz różnych innych państw trzecich, głównie z Ameryki Środkowej i Południowej. W 2004 r. ze względu na przystąpienie dziesięciu nowych państw członkowskich umożliwiono przywóz dodatkowych ilości do tych państw w okresie od 1 maja do 31 grudnia 2004 r.

25. UE jest największym światowym eksporterem wina . Jej głównymi rynkami są Stany Zjednoczone, Szwajcaria, Kanada i Japonia. W 2004 r. wartość wywozu kształtowała się w okolicach 5 mld EUR. Jeżeli chodzi o wspólną organizację rynku wina, w 2004 r. Komisja dostosowała szereg środków dla uwzględnienia sytuacji w nowych państwach członkowskich. Ustaliła ona także na rok gospodarczy 2004/2005 orientacyjne przydziały finansowe na restrukturyzację i przekształcenie winnic.

3.2. Produkty zwierzęce

26. UE jest największym światowym producentem mleka , zajmując drugie miejsce za Indiami, które produkują głównie mleko bawole. Stany Zjednoczone zajmują trzecie miejsce. W 2004 r. liczba krów mlecznych spadła o około pół miliona do 24 milionów. Średnia liczba krów na gospodarstwo mleczne w UE wzrosła do 37. Spośród państw UE-15 największe gospodarstwa mleczne posiada Zjednoczone Królestwo (średnia liczba krów wynosi 110), natomiast najmniejsze gospodarstwa mleczne znajdują się w Austrii (10 krów).

27. UE jest trzecim co do wielkości producentem wołowiny na świecie (po Stanach Zjednoczonych i Brazylii). Od 2003 r. stała się ona importerem netto wołowiny, wysyłając głównie do Rosji, a przywożąc głównie ze Stanów Zjednoczonych. W ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy 2004 r. całkowity przywóz wołowiny osiągnął pół miliona ton, przy zauważalnym wzroście poziomu przywozu po pełnych stawkach celnych. Pokazało to silną konkurencyjną pozycję niektórych dostawców wołowiny.

28. Jeżeli chodzi o mięso baranie i kozie sytuacja na rynku była zadowalająca aż do stwierdzenia występowania choroby niebieskiego języka na południu Półwyspu Iberyjskiego w październiku 2004 r., po którym spadły ceny. Pod względem produkcji wieprzowiny UE jest drugim co do wielkości producentem na świecie po Chinach. W 2004 r. ceny dla hodowców świń w UE były niestabilne i zakończyły rok na bardzo niskim poziomie. W 2004 r. spodziewano się wzrostu cen.

29. Od około sześciu lat na świecie miał miejsce zasadniczy wzrost produkcji mięsa drobiowego . Był to wzrost rzędu 20 % rocznie od 1998 r., jednak w UE odbywał się on w znacznie wolniejszym tempie około 3 %. W 2000 r. produkcja w UE spadła z powodu wybuchu ptasiej grypy we Włoszech. Kolejny spadek wydajności nastąpił w 2003 r., kiedy choroba pojawiła się w Belgii i Niderlandach. W 2004 r. spodziewano się wzrostu produkcji.

4. POROZUMIENIA AGROMONETARNE

30. Środki agromonetarne przyjęte w 2004 r. ograniczały się do ustalenia kursów wymiany stosowanych do pomocy bezpośredniej w tych państwach członkowskich, które nie przyjęły euro.

5. ROZWÓJ OBSZARÓW WIEJSKICH W 2004 R.

31. Na programowanie rozwoju obszarów wiejskich w okresie 2000–2006 składają się: 68 Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich – PROW – (współfinansowanych przez Sekcję Gwarancji EFOGR) i 20 programów dla regionów objętych Celem 2 ze środkami rozwoju obszarów wiejskich (współfinansowanych przez Sekcję Orientacji EFOGR).

32. W 2004 r. wydatki Wspólnoty na rozwój obszarów wiejskich wyniosły około 8 mld EUR. Z tego Sekcja Gwarancji EFOGR dostarczyła około 5 mld EUR (od października 2003 r. do października 2004 r.), a Sekcja Orientacji EFOGR dostarczyła około 3 mld EUR (rok kalendarzowy 2004 r.). W 2004 r. Komisja zatwierdziła zmiany do 52 programów rozwoju obszarów wiejskich. Jeżeli chodzi o programy LEADER+, które zostały wcześniej zatwierdzone, 892 ze spodziewanych 938 grup inicjatyw lokalnych zostały wybrane pod koniec grudnia 2004 r.

6. ŚRODOWISKO NATURALNE I LASY

33. W 2004 r. Komisja przedstawiła wkład koncepcyjny do projektu IRENA[1] oraz ramy analityczne zawierające zestaw 35 wskaźników rolno-środowiskowych. Komisja kontynuowała wdrażanie „Planu działania na rzecz ochrony różnorodności biologicznej w rolnictwie”[2]. W maju 2004 r. przyjęto rozporządzenie Rady[3] ustanawiające nowy wieloletni program wspólnotowy w sprawie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie. Kilka państw członkowskich zawiadomiło Komisję o wprowadzonych przez siebie środkach dotyczących współistnienia roślin modyfikowanych genetycznie i rolnictwa tradycyjnego i ekologicznego. Komisja oceniła te zawiadomienia zgodnie z zasadami określonymi w swoim zaleceniu z 2003 r.[4].

34. W kontekście ochrony środowiska przed zanieczyszczeniem atmosfery[5] i pożarami[6] Komisja kontynuowała zarządzanie projektami i programami krajowymi z lat 2000, 2001 i 2002. Komisja zapoczątkowała działanie przygotowawcze w kontekście Europejskiej Platformy ds. Informacji i Komunikacji w Leśnictwie. Celem jest ułatwienie dostępu i wykorzystania źródeł informacji związanych z leśnictwem i baz danych istniejących w UE. Kontynuowano prace nad przygotowaniem i wdrożeniem sprawozdania w sprawie strategii leśnictwa UE.

7. FINANSOWANIE WPR W 2004 R.

35. Wydatki w ramach WPR uwzględniają perspektywy finansowe uzgodnione na szczycie w Berlinie w 1999 r. i dostosowane na szczycie w Kopenhadze pod koniec 2002 r. w celu zgodności ze skutkami finansowymi rozszerzenia UE.

36. Z przydzielonych ogółem środków na zobowiązania 111 300 mln EUR weszło w 2004 r. do budżetu ogólnego, a kwota 46 781,4 mln EUR (tzn. 42 %) została przyznana Sekcji Gwarancji. W 2003 r. Sekcja Gwarancji EFOGR stanowiła 45 % zobowiązań w ogólnym budżecie. Wydatki w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR w 2003 r. obejmowały: refundacje wywozowe (3 730 mln EUR); składowanie w magazynach państwowych i prywatnych (930 mln EUR); pomoc bezpośrednią[7] 29 690 mln EUR); pozostałe interwencje związane z organizacjami wspólnego rynku (5 410 mln EUR) i pozostałe wydatki, przede wszystkim na rozwój obszarów wiejskich (4 710 mln EUR). Płatności bezpośrednie dla rolników były więc największym rodzajem pomocy.

37. Jeżeli chodzi o EFOGR Sekcję Orientacji, która finansuje programy rozwoju obszarów wiejskich, w okresie 2000–2006 wsparcie nie zmniejszyło się. W istocie, środki ukierunkowane na struktury rolne i dywersyfikację obszarów wiejskich, które do 1999 r. były finansowane przez Sekcję Orintacji EFOGR, są obecnie objęte przez Sekcję Gwarancji.

38. Ocena: W dziedzinie polityk rynkowych zakończono ocenę rynków tytoniu i oliwy z oliwek. W sektorze wina podpisano umowę; ogłoszono zaproszenie do składania ofert na rynku bananów i dokonano postępu w pracach przygotowawczych na rynkach wieprzowiny, jaj i drobiu, a także skutków środowiskowych wspólnej organizacji rynków upraw stałych. W dziedzinie polityki rozwoju obszarów wiejskich zakończono badanie dotyczące uwzględniania innowacji programu Leader rozpoczęte w 2003 r.

8. ROZSZERZENIE

39. TRAKTAT O PRZYSTąPIENIU DZIESIęCIU PAńSTW PRZYSTęPUJąCYCH WSZEDł W żYCIE W DNIU 1 MAJA 2004 R. W dniu 22 marca 2004 r. przyjęto rozporządzenie[8] dostosowujące treść reformy WPR w celu uwzględnienia rozszerzenia i decyzję[9] dostosowującą Akt przystąpienia w celu uwzględnienia reformy WPR. Negocjacje z Bułgarią i Rumunią w sprawie wszystkich rozdziałów zostały zamknięte w grudniu 2004 r. Komisja kontynuowała monitorowanie zobowiązań, jakie te dwa państwa zaciągnęły w czasie negocjacji. Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa współpracowała ściśle z DG ds. Rozszerzenia w sprawie przygotowania badania wpływu Komisji dotyczącego przystąpienia Turcji i przygotowała projekt rozdziału dotyczącego rolnictwa. Dokonano znaczącego wkładu do opinii Komisji w sprawie wniosku Chorwacji o przystąpienie. Opinia została przyjęta w dniu 20 kwietnia 2004 r.

40. Osiem z dziesięciu państw-beneficjentów programu SAPARD stało się państwami członkowskimi w dniu 1 maja 2004 r. Komisja przyjęła różne przepisy w celu ułatwienia przejścia z programu SAPARD na instrumenty programowania rozwoju obszarów wiejskich dostępne dla nowych państw członkowskich. Począwszy od końca grudnia 2004 r. całkowita kwota 2 215 mln EUR (skumulowana kwota wkładu UE) została przeznaczona dla beneficjentów przez agencje SAPARD.

9. STOSUNKI MIęDZYNARODOWE

9.1. Organizacje międzynarodowe i umowy

41. UE w dalszym ciągu uczestniczyła w spotkaniach organizacji międzynarodowych. Jeżeli chodzi o Światową Organizację Handlu (WTO), po nieskutecznym spotkaniu ministerialnym w Cancun we wrześniu 2003 r. prace były kontynuowane w 2004 r. i doprowadziły do bardzo zadowalającego wyniku rozmów handlowych w lipcu uwieńczonych podpisaniem uzgodnionych ram.

42. UE uczestniczyła również w spotkaniach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). W 2004 r. pogłębiono dyskusje nad zakłóceniami handlu poprzez kontynuowanie badań dotyczących „oddzielenia” i wpływu związanego z ryzykiem wspierania decyzji dotyczących produkcji.

43. W następstwie zakończenia negocjacji prowadzonych w 2004 r., międzynarodowa umowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych została zastąpiona nową umową. Jeżeli chodzi o państwa rozwijające się, w kwietniu 2004 r. Rada przyjęła plan działania UE ukierunkowany na pomoc tym państwom pozwalającą im zwalczyć zależność od wywozu towarów rolnych.

9.2. Dwustronne i regionalne stosunki handlowe

44. Jeżeli chodzi o negocjacje porozumień o partnerstwie gospodarczym, w 2004 r. Komisja była zaangażowana w opracowywanie map drogowych dla sześciu zaangażowanych regionów rozwijającego się świata. Prowadzono dalsze dyskusje na temat pozostałych kwestii dotyczących porozumienia UE/RPA w sprawie win i napojów spirytusowych.

45. W następstwie ratyfikacji przez wszystkie państwa EOG, w tym nowe państwa członkowskie UE, Porozumienie o Europejskim Obsarze Gospodarczym zostało zmienione w celu uwzględnienia rozszerzenia UE. W październiku Rada przyznała Komisji mandat do podjęcia dalszych dwustronnych negocjacji w dziedzinie rolnictwa z Islandią. Osiągnięto porozumienie z Norwegią w sprawie odnowienia dwustronnych negocjacji handlowych w rolnictwie w 2005 r. Odbywały się intensywne rozmowy ze Szwajcarią, w wyniku których został zakończony pakiet „dwustronny II”.

46. Komisja prowadziła rozmowy z kilkoma państwami azjatyckimi na temat dostępu do rynku. UE wysłała zespół inspekcyjny do Indii w celu dokonania oceny informacji otrzymanych w kontekście wniosku o zatwierdzenie szeregu agencji akredytacyjnych do wywozu żywności ekologicznej. W ramach procesu barcelońskiego zawarto obecnie układy o stowarzyszeniu z wszystkimi państwami śródziemnomorskimi. Negocjacje w sprawie części rolnej przyszłej umowy o wolnym handlu z Radą Współpracy Państw Zatoki zostały tymczasowo zakończone.

47. Negocjacje w ramach układów europejskich odpowiednio z Rumunią i Bułgarią zostały zakończone, by uwzględnić rozszerzenie i ustalić dalsze koncesje handlowe w dziedzinie rolnictwa. Oczekuje się, że nowe uzgodnienia zostaną wdrożone na początku 2005 r. Intensywne negocjacje prowadzono w państwami Mercosur w celu zawarcia układu o stowarzyszeniu do października 2004 r. Termin ten nie został jednak dotrzymany i negocjacje będą nadal prowadzone w 2005 r. Stosunki z Federacją Rosyjską były owocne, jeżeli chodzi o osiągnięcie porozumienia w kwietniu w sprawie wniosku Rosji dotyczącego dostępu do rynku w kontekście jej przystąpienia do WTO.

48. W odniesieniu do Stanów Zjednoczonych, prowadzono negocjacje nad wszechstronną umową UE/USA w sprawie wina. Będą one kontynuowane w 2005 r.

[1] IRENA jest akronimem „Indicators Report on the integration of Environmental concerns into Agriculture policy” („Raport wskaźnikowy na temat włączenia kwestii związanych z ochroną środowiska do polityki rolnej”).

[2] COM(2001) 162 wersja ostateczna, tom III.

[3] Rozporządzenie Rady (WE) nr 870/2004.

[4] Zalecenie Komisji 2003/556/WE (Dz.U. L 189 z 29.7.2003 r., str. 36).

[5] Rozporządzenie Rady nr 3528/86 (Dz.U. L 326 z 21.11.1986, str. 2-4, wydania specjalne w jęz. fińskim i szwedzkim rozdział 3 tom 22 str. 59).

[6] Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2158/92 (Dz.U. L 217 z 31.7.1992, str. 3); wydania specjalne w jęz. fińskim i szwedzkim rozdział 3 tom 44 str. 3).

[7] Płatności bezpośrednie jak określono w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1259/1999 z dnia 17 maja 1999 r.(Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 113).

[8] Rozporządzenie Rady (WE) nr 583/2004 (Dz.U. L 91 z 30.3.2004, str. 1).

[9] Decyzja Komisji 2004/281/WE (Dz.U. L 93 z 30.3.2004, str. 1).