Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczącego umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Tunezyjską w sprawie zasad udziału Republiki Tunezyjskiej w programach unijnych /* COM/2014/0203 final - 2014/0118 (NLE) */





UZASADNIENIE Stanowiące część europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS) stopniowe otwarcie niektórych programów unijnych i agencji na uczestnictwo krajów partnerskich objętych EPS jest jednym z wielu środków wspierania reform, modernizacji i przemian w państwach ościennych Unii Europejskiej. Ten aspekt polityki został opisany w szerszym zakresie w komunikacie Komisji z grudnia 2006 r. dotyczącym „ogólnej koncepcji umożliwienia krajom partnerskim objętym europejską polityką sąsiedztwa uczestnictwa w agencjach i programach Wspólnoty”[1]. Dnia 5 marca 2007 r. Rada zatwierdziła to podejście w swoich konkluzjach[2]. Na podstawie tego komunikatu i wspomnianych konkluzji dnia 18 czerwca 2007 r. Rada przekazała Komisji wytyczne negocjacyjne w sprawie umów ramowych z Algierią, Armenią, Azerbejdżanem, Egiptem, Gruzją, Izraelem, Jordanią, Libanem, Mołdawią, Marokiem, Narodową Władzą Palestyńską, Tunezją i Ukrainą, dotyczących ogólnych zasad ich uczestnictwa w programach Wspólnoty[3]. Rada Europejska na posiedzeniu w czerwcu 2007 r.[4] potwierdziła ogromne znaczenie europejskiej polityki sąsiedztwa i zatwierdziła sprawozdanie prezydencji z postępu prac[5], przedłożone Radzie na posiedzeniu w dniach 18-19 czerwca 2007 r., jak również powiązane konkluzje Rady[6]. W sprawozdaniu tym ponownie przywołano wytyczne Rady w sprawie negocjowania odpowiednich protokołów dodatkowych. We wspólnym komunikacie Komisji i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zatytułowanym „Nowa koncepcja działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie”[7], zatwierdzonym w konkluzjach Rady z dnia 20 czerwca 2011 r., ponownie podkreślono, że UE ma zamiar ułatwić krajom partnerskim uczestnictwo w programach UE. Na chwilę obecną protokoły takie podpisano z Armenią, Gruzją, Izraelem, Jordanią, Mołdawią, Marokiem i Ukrainą. W grudniu 2013 r. Tunezja wyraziła zainteresowanie uczestnictwem w szerokim zakresie programów otwartych dla krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa. Tekst protokołu wynegocjowanego z Tunezją znajduje się w załączniku. Niniejszym Komisja przedkłada wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia protokołu. Protokół ten zawiera umowę ramową ustanawiającą ogólne zasady uczestnictwa Tunezji w programach unijnych. Zawiera on standardowe warunki, które mają być stosowane wobec wszystkich krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa, z którymi mają zostać podpisane takie protokoły. Zgodnie z art. 218 ust. 6 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do zawarcia niniejszego protokołu wymagana jest zgoda Parlamentu Europejskiego. Komisja przedkłada ponadto wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania tego protokołu. Wzywa się Radę do przyjęcia poniższej proponowanej decyzji. 2014/0118 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczącego umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Tunezyjską w sprawie zasad udziału Republiki Tunezyjskiej w programach unijnych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[8], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczący umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Tunezyjską w sprawie zasad udziału Republiki Tunezyjskiej w programach unijnych (zwany dalej „protokołem”) został podpisany w imieniu Unii Europejskiej dnia ... (2) Protokół ma na celu ustanowienie przepisów finansowych i technicznych umożliwiających Tunezji uczestnictwo w niektórych programach unijnych. Ustanowione w protokole ramy horyzontalne stanowią środek współpracy gospodarczej, finansowej i technicznej, który zapewni dostęp do pomocy, zwłaszcza finansowej, udzielanej przez Unię w ramach programów unijnych. Ramy te mają zastosowanie wyłącznie do programów unijnych, w przypadku których stosowne ustanawiające akty prawne przewidują możliwość uczestnictwa Tunezji. W związku z tym podpisanie i tymczasowe stosowanie protokołu nie pociąga za sobą wykonywania – w ramach różnych polityk sektorowych realizowanych przez te programy – uprawnień wykonywanych w momencie ustanawiania tych programów. (3) Protokół należy zatwierdzić, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczący umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Tunezyjską w sprawie zasad udziału Republiki Tunezyjskiej w programach unijnych (zwany dalej „protokołem”)[9]. Artykuł 2 Przewodniczący Rady wyznacza osobę upoważnioną do wystosowania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich powiadomienia, o którym mowa w art. 10 protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej i jej państw członkowskich na to, aby protokół stał się dla nich wiążący. Data podpisania protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady. Artykuł 3 Komisja jest upoważniona do określenia w imieniu Unii szczegółowych zasad i warunków mających zastosowanie do udziału Tunezji w każdym poszczególnym programie, zwłaszcza w kwestii wpłacania składek finansowych. Komisja będzie informować właściwą grupę roboczą Rady. Artykuł 4 Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli dnia r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] COM(2006) 724 final z dnia 4 grudnia 2006 r. [2] Konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dnia 5 marca 2007 r. [3] Decyzja Rady (zastrzeżona) upoważniająca Komisję do negocjowania protokołów [...], dokument nr 10412/07. [4] Konkluzje Prezydencji – Bruksela, 21-22 czerwca 2007 r., dokument nr 11177/07. [5] Sprawozdanie prezydencji z postępu prac – „Wzmacnianie europejskiej polityki sąsiedztwa”, dokument nr 10874/07. [6] Konkluzje w sprawie wzmocnienia europejskiej polityki sąsiedztwa (przyjęte przez Radę ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych) dnia 18 czerwca 2007 r., dokument nr 11016/07. [7] COM(2011) 303 final z dnia 25 maja 2011 r. [8] Dz.U. C […] z […], s. […]. [9] ZAŁĄCZNIK PROTOKÓŁ do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczący umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Tunezyjską w sprawie zasad udziału Republiki Tunezyjskiej w programach unijnych UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”, z jednej strony, oraz REPUBLIKA TUNEZYJSKA, zwana dalej „Tunezją”, z drugiej strony, wspólnie zwane dalej „Stronami”, mając na uwadze, co następuje: (1) Tunezja zawarła Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Tunezją, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), który wszedł w życie w dniu 1 marca 1998 r. (2) Rada Europejska w Brukseli w dniach 17-18 czerwca 2004 r. z zadowoleniem przyjęła wniosek Komisji dotyczący europejskiej polityki sąsiedztwa i zatwierdziła związane z tym konkluzje Rady z dnia 14 czerwca 2004 r. (3) Rada wielokrotnie przyjmowała później konkluzje wspierające tę politykę. (4) Dnia 5 marca 2007 r. Rada wyraziła poparcie dla ogólnego i całościowego podejścia nakreślonego w komunikacie Komisji z dnia 4 grudnia 2006 r. (COM (2006) 724 final) w sprawie umożliwienia krajom partnerskim objętym europejską polityką sąsiedztwa udziału – na podstawie ich osiągnięć i gdy pozwalają na to podstawy prawne – w agencjach i programach wspólnotowych. (5) Tunezja wyraziła chęć uczestnictwa w szeregu programów unijnych. (6) Szczegółowe zasady i warunki mające zastosowanie do udziału Tunezji w każdym z programów, w szczególności dotyczące wkładu finansowego, procedur sprawozdawczych i procedur oceny, należy określić w umowie zawartej pomiędzy Komisją Europejską, działającą w imieniu Unii, a Tunezją, UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Zezwala się Tunezji na uczestnictwo we wszystkich bieżących i przyszłych programach unijnych otwartych na uczestnictwo Tunezji zgodnie z odpowiednimi przepisami o przyjęciu tych programów. Artykuł 2 Tunezja wnosi wkład finansowy do ogólnego budżetu Unii Europejskiej odpowiadający konkretnym programom, w których uczestniczy. Artykuł 3 Przedstawiciele Tunezji są upoważnieni do uczestniczenia w charakterze obserwatorów i w zakresie dotyczącym Tunezji w pracach komitetów zarządzających odpowiedzialnych za monitorowanie programów, w które Tunezja wnosi wkład finansowy. Artykuł 4 Projekty i inicjatywy przedstawione przez uczestników z Tunezji podlegają, w miarę możliwości, tym samym warunkom, zasadom i procedurom, jakie w zakresie omawianych programów mają zastosowanie do państw członkowskich. Artykuł 5 Szczegółowe zasady i warunki mające zastosowanie do udziału Tunezji w każdym z programów, w szczególności dotyczące należnego wkładu finansowego, procedur sprawozdawczych i procedur oceny, określa się w umowie zawartej pomiędzy Komisją Europejską a właściwymi organami Tunezji, na postawie kryteriów ustanowionych w ramach poszczególnych programów. Jeśli Tunezja zwróci się o pomoc zewnętrzną Unii w celu uczestnictwa w określonym programie unijnym na podstawie art. 3 rozporządzenia (UE) nr 232/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiającego Europejski Instrument Sąsiedztwa lub zgodnie z innym, przyjętym w przyszłości, podobnym rozporządzeniem przewidującym pomoc zewnętrzną Unii na rzecz Tunezji, warunki korzystania przez Tunezję z pomocy zewnętrznej Unii określa się w umowie finansowej. Artykuł 6 Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 każda umowa zawarta na mocy art. 5 stanowi, że kontrole, audyty finansowe lub inne weryfikacje, w tym dochodzenia administracyjne, będą prowadzone przez Komisję Europejską, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych i Trybunał Obrachunkowy lub z ich upoważnienia. Należy ustalić szczegółowe zasady dotyczące kontroli i audytu finansowego, środków administracyjnych, sankcji i odzyskiwania środków umożliwiające nadanie Komisji Europejskiej, Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych i Trybunałowi Obrachunkowemu uprawnień równoważnych z ich uprawnieniami względem beneficjentów lub podwykonawców mających siedzibę w Unii. Artykuł 7 Niniejszy Protokół dotyczący umowy ramowej ma zastosowanie w okresie obowiązywania Układu eurośródziemnomorskiego. Strony podpisują i zatwierdzają niniejszy Protokół zgodnie ze swoimi właściwymi procedurami. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy Protokół poprzez powiadomienie na piśmie drugiej Strony. Protokół przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od daty takiego powiadomienia. Zakończenie obowiązywania Protokołu w drodze wypowiedzenia przez którąkolwiek ze Stron nie ma wpływu na weryfikacje i kontrole przeprowadzane w odpowiednich przypadkach na mocy postanowień art. 5 i 6. Artykuł 8 Nie później niż trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu, a następnie co trzy lata, obie Strony mogą dokonać przeglądu wdrażania niniejszego protokołu w oparciu o rzeczywiste uczestnictwo Tunezji w programach unijnych. Artykuł 9 Niniejszy Protokół ma zastosowanie, z jednej strony, do terytorium, na którym stosuje się Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej na warunkach określonych w tych Traktatach oraz, z drugiej strony, do terytorium Tunezji. Artykuł 10 Do czasu jego wejścia w życie Strony uzgadniają, że będą tymczasowo stosować postanowienia niniejszego Protokołu od dnia jego podpisania, z zastrzeżeniem zakończenia procedur niezbędnych do tego celu. Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie kanałami dyplomatycznymi o zakończeniu procedur niezbędnych do jego wejścia w życie. Artykuł 11 Niniejszy Protokół stanowi integralną część Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony. Artykuł 12 Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i arabskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Unii Europejskiej W imieniu Republiki Tunezyjskiej