UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej („dyrektywa VAT”) Rada – stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji – może upoważnić każde państwo członkowskie do zastosowania szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów tejże dyrektywy w celu upraszczania poboru VAT lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.

W piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 12 kwietnia 2019 r., Włochy wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie okresu stosowania odstępstwa od art. 168 i art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT, które ma obecnie zastosowanie. W szczególności Włochy zwracają się o upoważnienie do dalszego stosowania odstępstwa od art. 168 poprzez ograniczenie do 40 % prawa do odliczenia VAT nakładanego na wydatki związane z silnikowymi pojazdami drogowymi, które nie są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Włochy zwracają się ponadto o upoważnienie do dalszego stosowania odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit. a) przez zwolnienie z VAT użycia do celów prywatnych pojazdów stanowiących składniki majątku przedsiębiorstwa podatnika, jeżeli takie pojazdy podlegają ograniczeniu prawa do odliczenia.

Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT pismem z dnia 13 maja 2019 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Włochy. Pismem z dnia 14 maja 2019 r. Komisja powiadomiła władze włoskie, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Art. 168 dyrektywy VAT stanowi, że podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT należnego lub zapłaconego od towarów lub usług wykorzystywanych na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji. Art. 26 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy stanowi, że użycie do celów prywatnych towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa uznawane jest za odpłatne świadczenie usług, jeśli VAT od takich towarów podlegał odliczeniu.

W przypadku silnikowych pojazdów drogowych stanowiących część majątku przedsiębiorstwa zastosowanie powyższych przepisów napotyka szereg trudności praktycznych, w szczególności dlatego, że rozróżnienie między prywatnym i służbowym użytkowaniem pojazdu nie jest łatwe. W przypadkach, w których prowadzona jest dokumentacja dotycząca korzystania z takich pojazdów, stanowi ona dodatkowe obciążenie zarówno dla przedsiębiorstw, jak i dla organów administracji, związane z jej prowadzeniem i kontrolowaniem. Stosowanie tych przepisów może ponadto zwiększyć ryzyko nadużyć lub oszustw w zakresie VAT, w szczególności poprzez ewentualne zaniżanie danych na temat wykorzystania takich pojazdów do celów prywatnych.

Włochy są obecnie upoważnione do stosowania odstępstwa od art. 168 dyrektywy VAT poprzez ograniczenie do 40 % prawa do odliczenia VAT nakładanego na koszty zakupu pojazdu, w tym wydatki związane z montażem i podobne, produkcją, nabyciem wewnątrzwspólnotowym, przywozem, leasingiem lub wynajmem, przeróbkami, naprawą lub konserwacją i wydatki związane z dostawami towarów lub świadczeniem usług związanych z pojazdami i korzystaniem z nich, w tym smarów i paliwa, pod warunkiem że dany pojazd nie jest używany wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Odstępstwo obejmuje wszystkie pojazdy silnikowe, z wyjątkiem ciągników rolniczych lub leśnych, które z reguły są używane do przewozu osób lub rzeczy po drogach i których dopuszczalna waga całkowita nie przekracza 3,5 tony oraz które, wliczając siedzenie kierowcy, mają mniej niż dziewięć miejsc siedzących. Nie obejmuje ono natomiast wydatków związanych wyłącznie z działalnością gospodarczą podatnika. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku pojazdów stanowiących jedno z narzędzi pracy podatnika w ramach wykonywania jego działalności oraz pojazdów używanych jako taksówki, a także pojazdów używanych do celów szkoleniowych przez szkołę nauki jazdy i pojazdów używanych do najmu lub leasingu lub używanych przez przedstawicieli handlowych.

Podobnie upoważnia się Włochy do zastosowania odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT przez zwolnienie z VAT użycia do celów prywatnych pojazdów stanowiących składniki majątku przedsiębiorstwa podatnika, jeżeli pojazdy te są objęte wyżej wymienionym odstępstwem.

Upoważnienie dotyczące powyższych środków stanowiących odstępstwo zostało po raz pierwszy przyznane przez Radę na mocy decyzji 2007/441/WE z dnia 18 czerwca 2007 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. Następnie, na wniosek Włoch, okres obowiązywania środków stanowiących odstępstwo był trzykrotnie przedłużany: decyzją wykonawczą Rady 2010/748/UE z dnia 29 listopada 2010 r. przedłużono go na okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.; decyzją wykonawczą Rady 2013/679/UE z dnia 15 listopada 2013 r. przedłużono go na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.; oraz po raz ostatni decyzją wykonawczą Rady 2016/1982/UE z dnia 8 listopada 2016 r. przedłużono go na okres od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.

Obecny wniosek Włoch o kolejne przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa do dnia 31 grudnia 2022 r. opiera się na tych samych podstawach, co te, które przedstawiono w poprzednich wnioskach. Do wniosku dołączono sprawozdanie zawierające przegląd stosowanego ograniczenia procentowego dotyczącego prawa do odliczenia, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 6 decyzji 2007/441/WE.

Z informacji przekazanych przez Włochy wynika, że obecna stawka 40 % jest nadal odpowiednia, ponieważ odpowiada aktualnej sytuacji włoskiej gospodarki w odniesieniu do stosunku prywatnego i służbowego użytkowania przedmiotowych silnikowych pojazdów drogowych. Zgodnie ze sprawozdaniem Włoch w gospodarce Włoch dominują mikroprzedsiębiorstwa, które stanowią 99 % włoskich firm i odpowiadają około 5,2 mln podatników. Potwierdza to, że władze mają trudności z weryfikacją prywatnego i służbowego użytkowania pojazdów silnikowych należących do takich mikroprzedsiębiorstw. Dominacja mikroprzedsiębiorstw uzasadnia również przyjęcie środków upraszczających, aby zapewnić przestrzeganie zobowiązań podatkowych.