P6_TA(2005)0230

Wzmacnianie konkurencyjności europejskiej

Rezolucja Palamentu Europejskiego "Wzmacnianie konkurencyjności europejskiej: skutki przemian w przemyśle na politykę i rolę MŚP" (2004/2154(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Wspieranie przemian strukturalnych: polityka przemysłowa dla rozszerzonej Europy" (COM(2004)0274),

- uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Proaktywna polityka konkurencji dla konkurencyjnej Europy" (COM(2004)0293),

- uwzględniając art. II-76 (Wolność prowadzenia działalności gospodarczej) Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy,

- uwzględniając konkluzje Prezydencji z Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. i rezolucję Parlamentu z dnia 15 marca 2000 r. [1], poprzedzającą Radę Europejską

- uwzględniając sprawozdanie Koka w sprawie wzrostu i zatrudnienia przedstawione Radzie Unii Europejskiej i Komisji w dniu 3 listopada 2004 r.,

- uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Wspólne działania na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Nowy początek strategii lizbońskiej" (COM(2005)0024),

- uwzględniając konkluzje Prezydencji z Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 22 i 23 marca 2005 r.,

- uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Budowanie naszej wspólnej przyszłości. Wyzwania polityczne i środki budżetowe w rozszerzonej Unii w latach 2007-2013" (COM(2004)0101) i komunikat Komisji "Perspektywy finansowe na lata 2007–2013" (COM(2004)0487),

- uwzględniając projekt rozporządzenia Rady ustanawiającego ogólne zasady dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności (COM(2004)0492),

- uwzględniając projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (COM(2004)0495),

- uwzględniając decyzję Rady z dnia 20 grudnia 2000 r. dotyczącą wieloletniego programu na rzecz przedsiębiorstw i przedsiębiorczości, w szczególności w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (2001-2005) [2],

- uwzględniając Europejską Kartę Małych Przedsiębiorstw zatwierdzoną przez Radę Europejską w Santa Maria da Feira w czerwcu 2000 r.,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie wdrażania Europejskiej Karty Małych Przedsiębiorstw (COM(2005)0030),

- uwzględniając komunikat Komisji dotyczący wdrożenia planu działań w sprawie kapitału ryzyka (RCAP) (COM(2003)0654),

- uwzględniając komunikat Komisji "Zarządzanie europejskie: lepsze stanowienie prawa" (COM(2002)0275),

- uwzględniając komunikat Komisji w sprawie oceny oddziaływania (COM(2002)0276),

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie polityki przemysłowej w otwartym i konkurencyjnym środowisku — wytyczne podejścia wspólnotowego [3], swoją rezolucję z dnia 29 czerwca 1995 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego polityki konkurencji przemysłowej Unii Europejskiej [4], i swoją rezolucje z dnia 23 października 2003 r. w sprawie polityki przemysłowej w rozszerzonej Unii [5],

- uwzględniając art. 45 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji ds. Przemysłu, Badań Naukowych i Energii i opinię wydaną przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0148/2005),

A. podkreślając znaczenie sektora przemysłowego UE, który jest źródłem miejsc pracy, przyczynia się do wytwarzania majątku i wzrostu działalności w sektorze usług,

B. popierając podejście Komisji, które opiera się na konieczności zapewnienia konkurencyjności przemysłu europejskiego i ma na celu wspieranie przemian w przemyśle,

C. mając na uwadze, że przyszłość sektora przemysłowego jest ściśle związana ze wzrostem w sektorze usług; że usługi przyczyniają się do zwiększonej wydajności produkcji, a wzrost produkcji stymuluje popyt na usługi,

D. pochwalając wprowadzenie nowej strategii wzrostu i zatrudnienia dla UE; przypominając, że UE odnotowuje opóźnienie w dziedzinie polityki przemysłowej oraz że należałoby podjąć szybkie i skuteczne działania;

E. stwierdzając, że rozszerzenie UE znacząco zmieniło strukturę przemysłową oraz że nacisk konkurencji międzynarodowej uległ wzmocnieniu,

F. odnotowując wymiar terytorialny polityki przemysłowej i destrukcyjny wpływ zjawiska delokalizacji przemysłowej; podkreślając znaczenie rekonwersji przemysłowej regionów dotkniętych restrukturyzacją gospodarczą,

G. mając na uwadze, że Unia Europejska stoi przed dużym wyzwaniem demograficznym starzejącego się społeczeństwa, które będzie miało wyraźny wpływ na sektor przemysłowy, w tym na spadek udziału w rynku pracy,

H. mając na uwadze, że osiągnięcie konkurencyjności zależy od zasobów ludzkich; że ilościowa i jakościowa poprawa zatrudnienia dotyczy również przemysłu,

I. mając na uwadze, że gospodarka nie jest jednolita i że podejście sektorowe pozwoli lepiej ocenić wskaźniki dotyczące konkurencyjności; że należy uwzględnić specyfikę, rozmiar i rodzaj działalności przedsiębiorstw, szczególnie małych; pamiętając o gospodarczym i społecznym znaczeniu małych przedsiębiorstw, które stanowią ponad 95 % przedsiębiorstw w Unii oraz o ich kluczowej roli we wdrażaniu strategii lizbońskiej,

J. podkreślając, że skromność istniejących instrumentów polityki przemysłowej nie pozwala na reorientację przemysłu w kierunku zaawansowanych technologii; że konieczny jest masowy wysiłek w zakresie publicznego i prywatnego finansowania badań i rozwoju (B&R),

K. mając na uwadze, że niezbędna jest poprawa ram legislacyjnych i wykonawczych określających rozwój przedsiębiorstw oraz ich dostęp do programów wspólnotowych przy równoczesnym zapewnieniu, że potrzeby przedsiębiorstw, w tym małych, zostaną uwzględnione, przy jednoczesnym wzięciu pod uwagę potrzeby złagodzenia obciążeń prawnych i administracyjnych,

L. mając na uwadze, że potrzebne są aktualne informacje na temat stanu przemysłu UE po 2004 roku,

Wyznaczanie celów europejskiej polityki przemysłowej

1. z zadowoleniem przyjmuje włączenie przez Komisję polityki przemysłowej do priorytetów polityki UE;

2. wspiera promowanie proaktywnej polityki przemysłowej sprzyjającej zmianom strukturalnym oraz przewidującej je i rozwijającej solidną i konkurencyjną europejską podstawę dla przemysłu;

3. wyraża aprobatę dla wprowadzenia rozróżnienia pomiędzy deindustrializacją i przekształceniami strukturalnymi oraz zgadza się z oceną Komisji (w COM(2004)0274), że "przemysł europejski musi stawić czoła procesowi zmian strukturalnych, którego ogólne oddziaływanie jest pozytywne i który powinien być wspierany"; zauważa jednak, że wspomniana analiza jest niepełna i że dane o delokalizacji nie są w pełni wiarygodne; dlatego też ocenia, że Komisja powinna zwrócić się do grupy ekspertów o przygotowanie na ten temat sprawozdania dla Rady Europejskiej, przy ścisłej współpracy z Europejskim Centrum Monitorowania Zmian (EMCC) i w oparciu o wiedzę i doświadczenie zgromadzone przez Centrum;

4. uważa, że wzrost ilości i jakości zatrudnienia musi być jednym z najważniejszych celów polityki przemysłowej; ocenia jako niezbędne uczynienie przemysłu atrakcyjnym dla młodzieży; wzywa do podjęcia wysiłku w zakresie informowania o zawodach i umiejętnościach w dziedzinie przemysłu, wspieranego europejską polityką uznawania kwalifikacji i kształcenia ustawicznego; wzywa partnerów społecznych do przyczynienia się do realizacji tego celu i wzięcia na siebie części odpowiedzialności za promowanie wspólnych działań;

5. wyraża przekonanie, że dialog społeczny powinien przyczynić się do ustalenia, które sektory są najbardziej wydajne, a które najbardziej zagrożone; w tym celu, zorganizowanie europejskiej konferencji na rzecz rozwoju przemysłowego z udziałem partnerów zaangażowanych w dialog społeczny, szczególnie Fundacji Dublińskiej, jako że posiada ona doświadczenie w zakresie dialogu społecznego i wymiany najlepszych praktyk i przygotowuje opracowania sektorowe, mogłoby umożliwić regularne spotkania pomiędzy tymi podmiotami i Komisją;

6. zwraca uwagę, że zatrudnienie w sektorze przemysłowym jest raczej zdominowane przez mężczyzn; pragnie, aby kobiety były zachęcane do kształcenia się do pracy w przemyśle w ramach zobowiązania Komisji w zakresie kształcenia ustawicznego;

7. wzywa do zwiększenia wysiłków w zakresie rozwoju zasobów ludzkich, które ze swoim potencjałem innowacyjności przyczynią się do długoterminowej konkurencyjności przemysłu; ocenia jako niezbędny czynienie przemysłu atrakcyjniejszym dla młodzieży; wzywa do podjęcia wysiłku w zakresie informowania o zawodach i wiedzy praktycznej w dziedzinie przemysłu, wspieranego europejską polityką uznawania kwalifikacji i kształcenia ustawicznego;

8. pragnie, aby polityka przemysłowa umożliwiła wyłonienie europejskich przodowników przemysłowych;

9. uważa, że instrumenty europejskiej polityki badawczej, takie jak platformy i inicjatywy technologiczne, powinny zostać wykorzystane do promowania konkurencyjności w sektorze przemysłowym;

10. uważa, że europejska polityka przemysłowa musi wspierać zdolność przemysłu do innowacji, w tym innowacji technicznej, technologicznej i rynkowej;

11. wyraża przekonanie, że wzrost konkurencji ze strony tzw. wschodzących gospodarek powinien pobudzić władze publiczne do stworzenia sprzyjających warunków dla rozwoju nowych obszarów produkcyjnych lub łączenia różnych obszarów produkcyjnych, co z kolei pozwala generować wartość dodaną, sprzyja tworzeniu wysokiej jakości miejsc pracy i zmierza do zapewnienia przewagi komparatywnej UE;

12. uważa, że polityka przemysłowa UE powinna prowadzić do zrównoważonego rozwoju, przy zachowaniu spójności socjalnej;

13. utrzymuje, że w procesie stymulowania i przewidywania zmian strukturalnych, interesariusze gospodarczy i społeczni muszą odgrywać rolę, która umożliwi im zawieranie umów w celu promowania ich nowoczesnych systemów pracy i zapewniania pracownikom odpowiednich szkoleń w celu umożliwienia im przystosowania się do nich;

Uwzględnianie różnych wymiarów europejskiej polityki przemysłowej

14. podziela podejście sektorowe Komisji i pragnie, aby przeprowadziła niezależny i obiektywny bilans konkurencyjności w podziale na sektory, w tym ich siły konkurencyjnej, również w kontekście globalnym; wzywa, aby diagnozy sektorowe uwzględniały zatrudnienie i wpływ przemysłu na zagłębia zatrudnienia i oceniły kwestie środowiskowe i społeczne; uważa, że wspomniane diagnozy muszą służyć identyfikacji i antycypacji potrzeb, z którymi przemysł zostanie skonfrontowany;

15. uważa, że w celu zapewnienia użyteczności bilansu konkurencyjności według poszczególnych sektorów, a także należytego uwzględnienia kwestii zatrudnienia, należy zasięgać opinii partnerów społecznych oraz, w miarę możliwości, zaprosić ich do udziału w przygotowywaniu bilansu;

16. wzywa, aby podejście sektorowe uwzględniło produkcyjną i outsourcingową rolę MŚP oraz małych i średnich branż przemysłowych w tworzeniu łańcuchów kooperacyjnych; wzywa aby to podejście uwzględniło także mikroprzedsiębiorstwa, które stanowią ponad 92 % przedsiębiorstw w Unii; ponownie stwierdza wagę Europejskiej Karty Małych Przedsiębiorstw oraz ponawia swój wniosek o nadanie jej mocy prawnej; wzywa Radę do wydania w tym celu decyzji;

17. wyraża ubolewanie, że Komisja nie dołożyła starań, aby wesprzeć sektory i regiony szczególnie dotknięte przekształceniami przemysłowymi, ponieważ władze publiczne mają obowiązek uwzględnić w swej polityce bardzo specyficzne i krótkoterminowe działania na rzecz pracowników, regionów i sektorów dotkniętych tego rodzaju przekształceniami; fundusze strukturalne, a szczególnie Europejski Fundusz Społeczny, mogłyby zostać ukierunkowane na ten cel;

18. podkreśla wymiar strukturyzujący przemysłu w odniesieniu do terytorium europejskiego; zwraca się do Komisji, aby uwzględniła to w negocjacjach w sprawie funduszy strukturalnych i programu ramowego; pragnie, aby odpowiednie środki zostały przeznaczone na rozwój biegunów konkurencyjności i grupowania przedsiębiorstw przemysłowych; równocześnie podkreśla, że jakość produkcji jest równie istotna jak kwota pieniędzy zainwestowanych w te fundusze;

19. proponuje, aby przyjąć specjalne działania w sektorach szczególnie narażonych na delokalizację, z rozróżnieniem delokalizacji wewnątrz UE oraz poza jej granice, i w sektorach posiadających porównywalne korzyści i/lub zaawansowane technologie na podstawie sprawozdania Komisji, uwzględniającego między innymi społeczny i regionalny wpływ tych czynników;

20. wyraża zaniepokojenie brakiem dostępnych danych na temat przemysłu w nowych Państwach Członkowskich; zwraca się do Komisji o sporządzenie stanu sektora przemysłowego wraz z planem działania, aby odpowiedzieć na zagrożenie, które ciąży na przemyśle i zatrudnieniu w tych państwach; zwraca się do Komisji o kontynuowanie specjalnego nadzoru nad dorobkiem w zakresie ich rynku wewnętrznego; podkreśla brak wiedzy na temat małych przedsiębiorstw, szczególnie tych działających w branży rzemieślniczej, wśród Państw Członkowskich, w tym wśród "starych" Państw oraz ponawia swój wniosek o opracowanie studiów i analiz statystycznych i gospodarczych dotyczących tych przedsiębiorstw;

21. podkreśla główny wniosek Komisji, że aby utrzymać nadal wątłą konkurencyjność nowych Państw Członkowskich konieczne jest uproszczenie aktów prawnych i uważa, że aby wzmocnić ogólną konkurencyjność i zapewnić wzrost rzeczywistego zatrudnienia, ten wymóg zmniejszonej ingerencji prawnej powinien być stosowany we wszystkich Państwach Członkowskich;

22. zwraca uwagę na główne wyzwanie, przed jakim stanie Unia wraz z nadchodzącym przechodzeniem na emeryturę pracowników i podkreśla, że zagrożone są miliony miejsc pracy; zwraca się do Komisji i Rady o przygotowanie strategii Wspólnoty uzgodnionej z organizacjami reprezentującymi przedsiębiorstwa, w celu zachęcania istniejących przedsiębiorstw do dokonywania sukcesji własności;

Metoda i ramy wykonawcze w służbie europejskich ambicji przemysłowych

23. uważa, że polityka przemysłowa musi stać się elementem składowym zweryfikowanej strategii lizbońskiej; wzywa do uwzględnienia wymiaru przemysłowego w jej trzech filarach;

24. pozytywnie przyjmuje propozycję programu działań w celu realizacji celów lizbońskich i nalega, aby obejmowała ona konkretne cele dla Państw Członkowskich; uważa jednak, że dziesięć przyjętych priorytetów tematycznych nie uwzględnia w wystarczającym stopniu wyzwań przemysłowych;

25. uważa, że lepsze wykorzystanie efektów synergii pomiędzy różnymi politykami Wspólnoty mającymi wpływ na konkurencyjność przemysłową będzie możliwe wyłącznie, jeżeli założenie to zostanie wyrażone w planie działania wdrażającym cele z Lizbony;

26. uważa za priorytetowe zobowiązanie Komisji do stanowienia lepszego prawa; pragnie, aby Parlament Europejski i Rada przyczyniały się do tego; wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do określenia konkretnych celów uproszczenia i pełnego wdrożenia istniejących ram wykonawczych w odniesieniu do każdego sektora osobno;

27. wzywa, aby systemy oceny oddziaływania nowych uregulowań zostały udoskonalone; wyraża żal, że systemy te są ograniczone do przedsiębiorstw w ujęciu ogólnym i nie analizują wpływu na małe przedsiębiorstwa i mikroprzedsiębiorstwa, mimo ich wagi; wyraża również żal z powodu braku przejrzystości tych systemów oraz że organizacje reprezentujące przedsiębiorstwa nie mogą odpowiedzieć na analizy wpływu; oczekuje od Komisji opracowania jasnej i przejrzystej metody ich przeprowadzania, która uwzględni wydajne zaangażowane odpowiednich podmiotów z sektora przemysłowego;

28. nalega, aby Komisja zasięgała opinii wszystkich partnerów społecznych, a szczególnie związków zawodowych;

29. podkreśla potrzebę dostępności stabilnych ram makroekonomicznych, na których przedsiębiorstwa mogłyby opierać swoje własne prognozy gospodarcze; jest zdania, że należałoby lepiej wykorzystać Ogólne Wytyczne Polityki Gospodarczej (BEPG) i Europejskie Wytyczne Polityki Zatrudnienia (EWPZ);

Instrumenty wspierające przemysł europejski

30. podkreśla, że liczne istniejące instrumenty nie są wystarczająco proste, aby mogły być stosowane przez wszystkie przedsiębiorstwa; podkreśla wagę działań redukujących ciężar administracyjny spoczywający na MŚP; zwraca uwagę, że małe przedsiębiorstwa nadal wyciągają ograniczone korzyści z istniejących programów Wspólnoty ze względu na ich złożoność, wymagane gwarancje lub utrudnienia administracyjne; zwraca się do Komisji o ich udoskonalenie i podjęcie konsultacji z organizacjami reprezentującymi przedsiębiorstwa, w celu zwiększenia ich skuteczności, szczególnie w celu rozszerzenia możliwości przeniesienia badań i rozwoju na MŚP oraz o zorganizowanie, przy wsparciu Państw Członkowskich, ukierunkowanych kampanii informacyjnych;

31. postuluje, aby siódmy Program Ramowy na rzecz badań i rozwoju przewidywał długoterminową strategię na rzecz wzmocnienia zdolności innowacyjnej przemysłu, w tym MŚP; popiera rozwój długoterminowych technologicznych programów przemysłowych zrzeszających partnerów publicznych i prywatnych;

32. wzywa do dalszego rozwoju platform technologicznych, zwłaszcza, że są one ważnym środkiem wspierania innowacyjności i przemysłu europejskiego; uważa, że platformy technologiczne powinny być zaprojektowane w taki sposób, aby uwzględniały strukturę przemysłu europejskiego, składającego się przede wszystkim z MŚP;

33. podkreśla problem konkurencyjności w gospodarce europejskiej, który częściowo wynika z niedopasowania między wytwarzaniem wiedzy naukowej (wystarczającej w UE) i niewystarczającymi możliwościami przełożenia tej wiedzy na innowacje, a szczególnie na produkcję; podkreśla, że udział przemysłu w określeniu priorytetów przydziału wsparcia finansowego może poprawić tę sytuację i w związku z tym należy poczynić wysiłki w kierunku udziału przemysłu i poprawy pozycji MŚP w 7 Programie Ramowym;

34. zwraca się do Komisji o przeanalizowanie możliwych sposobów skonsolidowania, poprzez 7 Program Ramowy, istniejących sieci przedsiębiorstw i programu Eureka, w którym przedsiębiorstwa są szeroko reprezentowane;

35. oczekuje, że wieloletni program konkurencyjności i innowacji będzie wspierał małe przedsiębiorstwa europejskie w ich rozwoju i stanie się instrumentem wdrażania Europejskiej Karty Małych Przedsiębiorstw; uważa, że program mógłby pozwolić w ten sposób na rzeczywiste włączenie tych przedsiębiorstw do strategii przemysłowej UE;

36. wspiera cel zmniejszenia ogólnej wielkości pomocy dla przedsiębiorstw, lecz przypomina o przydatności niektórych form pomocy, aby złagodzić pewne niedobory na rynku, takich jak pomoc na badania i rozwój, na szkolenia, a zwłaszcza szkolenia zawodowe i staże, na usługi doradcze i pomoc z zakresu rozwoju gospodarczego dla przedsiębiorstw; ocenia jako niezbędne uczynienie przemysłu atrakcyjniejszym wśród młodzieży na przykład poprzez pomoc przeznaczoną na badania i rozwój oraz informowanie o potrzebnych zawodach i wiedzy praktycznej w dziedzinie przemysłu, w połączeniu z europejską polityką uznawania kwalifikacji i kształcenia ustawicznego; wyraża obawę w związku z planowanym całkowitym zniesieniem, z kilkoma wyjątkami, pomocy regionalnej dla dużych przedsiębiorstw położonych poza obszarami obecnie kwalifikującymi się na podstawie art. 87 ust. 3 Traktatu;

37. uważa, że w kontekście pełnej i skutecznej konkurencji międzynarodowej istnieje zapotrzebowanie na coraz bardziej wykwalifikowaną i konkurencyjną siłą roboczą;

38. jest zdania, że dla osiągnięcia wzrostu konkurencyjności i zatrudnienia należy potraktować priorytetowo edukację i szkolenie zawodowe, zwłaszcza w dziedzinie nowych technologii; dlatego też Państwa Członkowskie mogłyby przeprowadzić obiektywną ocenę swoich systemów edukacji i szkolenia zawodowego;

39. nalega na podejmowanie wysiłków w celu wsparcia bardziej skutecznej polityki w zakresie badań i innowacyjności poprzez rozważenie polityk "flankujących", takich jak wprowadzanie rynku wewnętrznego oraz ustanowienie tańszej i bardziej elastycznej polityki patentowej, umożliwiającej lepszy dostęp dla MŚP;

40. zwraca uwagę na znaczenie pomocy państwa dla MŚP w Państwach Członkowskich; zwraca się do Komisji o utrzymanie w ramach funduszy strukturalnych wszystkich instrumentów pomocy na rzecz rekonwersji gospodarczej regionów dotkniętych skutkami delokalizacji przemysłowej; nalega na lepsze uwzględnienie małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw w tych regionach i ogólnie we wszystkich politykach dotyczących spójności; w tym celu, zwraca się do Komisji i do Rady o włączenie zaleceń Europejskiej Karty Małych Przedsiębiorstw do priorytetów zawartych w celach zbieżności, konkurencyjności i współpracy;

41. oczekuje jasno sformułowanych i skutecznych ram dotyczących własności intelektualnej i pragnie udanego wdrażania dyrektyw dotyczących praw własności intelektualnej i patentów Wspólnoty;

42. uważa, że rozwój działań towarzyszących jest konieczny dla wspierania naszego przemysłu w podbijaniu rynków poza Unią Europejską, w tym dla aktywnego udziału w rozwoju państw wschodzących;

43. wzywa Komisję do określenia środków (np. funduszy podwyższonego ryzyka), które byłyby przeznaczone, w szczególności na poziomie unijnym, na promowanie powstawania nowych przedsiębiorstw, zwłaszcza w sektorze nowych technologii oraz do zachęcania do podejmowania działań prowadzących do wydzielania spółek;

44. popiera zalecenie dotyczące umożliwienia przedsiębiorstwom międzynarodowego rozwoju; pragnie, aby stosowało się ono również do małych i średnich przedsiębiorstw; zwraca się do Komisji o stosowanie mechanizmów obrony przewidzianych przez WTO w przypadkach, gdy europejski sektor przemysłowy pada ofiarą nielegalnych praktyk handlowych;

45. podkreśla, że fragmentaryczny charakter europejskich rynków finansowych blokuje prawidłowe funkcjonowanie rynków kapitału podwyższonego ryzyka i uważa za priorytet zaradzenie tej sytuacji, aby ułatwić przedsiębiorstwom dostęp do źródeł finansowania; zwraca uwagę na potrzebę popierania dostępu przedsiębiorstw do instrumentów finansowych i rozwoju dostępności finansowania wraz z programami wzajemnej gwarancji; wzywa do rozwijania nowoczesnych rozwiązań w zakresie finansowania, jako odpowiedzi na nowe potrzeby inwestycyjne przedsiębiorstw w zakresie inwestycji materialnych i niematerialnych, w tym małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw, szczególnie w zakresie norm, technologii, środowiska i rozwoju rynku; wzywa do podjęcia środków służących promowaniu równowagi pomiędzy kapitałem akcyjnym i funduszami oraz do podejmowania prac zmierzających ku powiązaniu funduszy, przedsiębiorstw, przemysłu i szkół wyższych; wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi w tym zakresie na instrumenty ukierunkowane na MŚP;

46. wyraża przekonanie, że w przypadku rynków słabiej rozwiniętych, władze publiczne powinny wspierać rozwój działalności w dziedzinach, w których ryzyko zostałoby uznane przez podmioty działające na rynku za zbyt wysokie; w tej dziedzinie, istnieje ponadto pilna potrzeba rozpoznania sektorów o wysokiej wartości dodanej, zwłaszcza w dziedzinie nowych technologii, które władze publiczne mogłyby wspierać w celu zapewnienia wysokiej jakości miejsc pracy; wyraża również przekonanie, że władze publiczne mają obowiązek rozwijać działalność na polu badań naukowych i innowacji, które są źródłem pozytywnych efektów zewnętrznych;

47. podkreśla, że skuteczna polityka przemysłowa powinna mieć wymiar globalny i wyraża nadzieję, że nowa generacja unijnych programów pomocy zewnętrznej na okres 2007-2013 zostanie wykorzystana w sposób strategicznie dostosowany do celu promowania i wspierania internacjonalizacji przemysłu europejskiego, a szczególnie MŚP, na rynkach państw trzecich;

48. pragnie uwzględnienia znaczenia i potrzeb przemysłu europejskiego, a szczególnie MŚP, przy sporządzaniu projektu nowej perspektywy finansowej na lata 2007-2013;

49. uważa, że infrastruktura komunikacyjna i system logistyczny odgrywają istotną rolę w promowaniu rozwoju przemysłowego i integracji gospodarczej w rozszerzonej Unii; sądzi, że transeuropejskie sieci transportowe, szczególnie odcinki transgraniczne, powinny być ukończone szybko i pragnie, aby w ramach budżetu Wspólnoty na okres 2007-2013 została zapewniona wystarczająca pomoc;

50. proponuje, jako część planu reformy porozumień w sprawie pomocy państwa, aby określić wyraźna linię działań w celu propagowania innowacji, która dotyczy wszystkich sektorów, na podstawie celów z Lizbony; uważa, że innowacja, która powinna być rozumiana w szerszym zakresie i niezwiązana wyłącznie z aspektami technologicznymi, musi stanowić podstawowy cel wspólnotowej strategii w zakresie polityki przemysłowej;

51. zwraca uwagę na potrzebę zachęcania do podejmowania wszelkich inicjatyw, których celem jest umożliwienie przedsiębiorstwom osiągnięcia rozmiarów niezbędnych dla skuteczniejszego konkurowania na rynkach światowych;

52. zwraca się do Komisji o regularną ocenę wyników polityki wspierania działań w zakresie badań naukowych i rozwoju,,szczególnie pod kątem ilości stworzonych nowych miejsc pracy, ponieważ kryterium finansowe nie jest jedynym kryterium oceny.

*

* *

53. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom Państw Członkowskich.

[1] Dz.U. C 377 z 29.12.2000, str. 164.

[2] Dz.U. L 333 z 29.12.2000, str. 84.

[3] Dz.U. C 240 z 16.9.91, str. 213-219.

[4] Dz.U. C 183 z 17. 7.1995, str. 26.

[5] Dz.U. C 82 E z 1.4.2004, str. 627.

--------------------------------------------------