ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
5.4.

Obowiązujące obecnie ograniczenie do trzech przewozów kabotażowych w okresie kabotażu było przedmiotem różnych wykładni dotyczących tego, co jest ujęte w jednym przewozie, a sprawdzanie zgodności z tym przepisem okazało się trudne, jeśli nie w praktyce niemożliwe. EKES popiera propozycję zniesienia ograniczenia do trzech przewozów kabotażowych oraz zmniejszenia ilości czasu na wykonywanie przewozów kabotażowych z siedmiu do pięciu dni, pod warunkiem że: 1) tymczasowy charakter kabotażu jest zapewniony poprzez jasne określenie, zgodnie z wymogiem zawartym w punkcie 5.2 powyżej; 2) przepisy dotyczące delegowania pracowników (dyrektywy 96/71/WE i 2014/67/UE) mają zastosowanie do wszystkich przewozów kabotażowych od pierwszego dnia; w tym celu można by uwzględnić dyrektywy 96/71/WE i 2014/67/UE wśród określonych w art. 9 przepisów mających zastosowanie do przewozów kabotażowych, bez względu na postanowienia art. 1 ust. 3 lit. a) dyrektywy 96/71 WE. W przeciwnym wypadku EKES wolałaby utrzymać obecne przepisy dotyczące kabotażu, ponieważ bez spełnienia powyższych warunków wniosek Komisji oznaczałoby w praktyce niemal pełne otwarcie rynku, które mogłoby spowodować nieprzewidywalne skutki dla rynku. EKES przyjmuje także z zadowoleniem ograniczenie przewozów kabotażowych dozwolonych w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, w którym znajduje się miejsce przeznaczenia przewozu międzynarodowego (przyjmujące państwo członkowskie), do państw członkowskich sąsiadujących z tym państwem członkowskim, co ułatwia kontrolę zgodności. Niemniej jednak wniosek powinien zostać zmieniony, aby było jasne, że nowe prawa do kabotażu w wyniku nowego transportu międzynarodowego do sąsiadującego państwa członkowskiego zastępują istniejące prawa do kabotażu, w celu zapobieżenia kumulacji takich praw („kabotaż łańcuchowy”). Bardzo ważna jest kwestia przewidywalności prawnej.
3.7.

Jeżeli chodzi o prewencję, jeżeli Komisja wprowadza w komunikacie odniesienie do podobnego mechanizmu przyjętego na podstawie dyrektywy 2011/93/UE, to EKES uważa, że należałoby, po pierwsze, zwiększyć przejrzystość w kwestii obowiązków przewidzianych w odniesieniu do środków zapobiegania, a po drugie, wprowadzić szereg obowiązków w dziedzinie informowania opinii publicznej o przyczynach, ryzyku i indywidualnych sposobach prewencji, aby unikać oszustw związanych z finansowymi instrumentami płatniczymi, popełnionych przez sieci cyberprzestępców z użyciem pułapek.
1.7.

EKES w pełni popiera inicjatywę pod hasłem „Dzień Przemysłu” jako sposób na zwrócenie uwagi na priorytety UE oraz zwiększenie świadomości tego celu. EKES zwraca uwagę na konieczność zaangażowania partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w związku z Dniem Przemysłu oraz zapewnienia im zdolności do współpracy przy podejmowaniu wyzwań związanych z tą dziedziną. Zasadnicze znaczenie dla Europy ma to, aby wszyscy obywatele zrozumieli siłę marki „Made in Europe” oraz rolę, jaką każdy ma do odegrania w sprostaniu temu wyzwaniu. Europejscy obywatele muszą zrozumieć, że przemysł europejski ma wpływ na społeczeństwo.
5.4.

Z zastrzeżeniem, że Komisja pomyślnie ukończy negocjacje umów o transporcie lotniczym, do których aktualnie posiada uprawnienia, EKES przyjmuje do wiadomości wysiłki Komisji mające na celu uzyskanie dalszych uprawnień w celu otwarcia nowych kompleksowych umów dotyczących lotnictwa i wzywa do szybkiego i skutecznego prowadzenia już rozpoczętych negocjacji. Jednak niepokój budzą praktyki w zakresie pracy, stosowane w niektórych krajach i ich liniach lotniczych, gdyż mogą one wywierać negatywny wpływ na uczciwą konkurencję na międzynarodowym rynku transportu lotniczego. W związku z tym EKES wzywa Komisję do zadbania o to, by operatorzy europejscy byli traktowani uczciwie i zapewniane były równe warunki konkurencji. EKES zaleca, by Rada i Komisja uznały potrzebę negocjowania odpowiednich wiążących klauzul społecznych we wszystkich umowach lotniczych zawieranych przez UE z państwami trzecimi.
3.1.

Plan działania zawiera przede wszystkim ponowny opis dramatycznie pogarszającego się stanu ochrony gatunków i siedlisk, które powinny być dawno objęte ochroną przez dyrektywy dotyczące ochrony środowiska z lat 1979 i 1992. „Najważniejsze przyczyny niedociągnięć we wdrażaniu to: ograniczone zasoby, słabe egzekwowanie, kiepskie zintegrowanie celów przyrodniczych w ramach innych obszarów polityki, niewystarczająca wiedza i dostęp do danych oraz słaba komunikacja i zaangażowanie zainteresowanych stron. Ponadto ci, którzy wdrażają dyrektywy, zwłaszcza na szczeblu regionalnym i lokalnym, nie zawsze są wystarczająco świadomi ich wymogów bądź zakresu elastyczności i oferowanych przez nie możliwości. Może to prowadzić do napięć między ochroną przyrody a działalnością gospodarczą”.
3.3.

Unijna polityka spójności obejmuje dążenie do spójności terytorialnej, co jest również celem podejścia w ramach rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Rozwój lokalny kierowany przez społeczność obejmuje wszystkie rodzaje terytoriów: wiejskie, miejskie i przybrzeżne, różne potrzeby społeczności (społeczne, kulturalne, środowiskowe i ekonomiczne) oraz różne mechanizmy finansowania (zaangażowane są cztery europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne). Umożliwienie stosowania podejścia opartego na rozwoju lokalnym kierowanym przez społeczność do wszystkich rodzajów obszarów przyczyni się do budowania spójności pomiędzy obszarami wiejskimi, podmiejskimi i miejskimi oraz do zatrzymania lub przezwyciężenia efektu zepchnięcia na ubocze.
1.3.

EKES wzywa do przyjęcia nadrzędnych i wiążących przepisów unijnych, które są niezbędne do osiągnięcia spójnego i pełnego dostępu do wymiaru sprawiedliwości w całej Unii. Uzupełniłyby one omawiany komunikat, który jest pożądanym krokiem na drodze do zapewnienia dostępu do wymiaru sprawiedliwości. W dokumencie roboczym służb Komisji (1) stwierdzono, że optymalne podejście polegałoby na przyjęciu wiążącego prawodawstwa UE. W tym kontekście EKES przyjmuje również do wiadomości analizę i zalecenia przedstawione w sprawozdaniu Jana Darpö (2), zleconym przez Komisję Europejską. Państwa członkowskie muszą wspierać tego rodzaju cele, a nie utrudniać ich osiąganie.
1.4.

EKES zdecydowanie zaleca, by państwa członkowskie i Komisja Europejska wykorzystały Europejski Fundusz Obronny do zachowania kluczowych zdolności przemysłowych w Europie oraz do zadbania o to, by europejskie środki finansowe przeznaczane były na europejskie B+R oraz zakup europejskich systemów broni.
Ponadto Komitet wyraża także pewne obawy co do możliwości ułatwienia przez tę dyrektywę nielegalnego kabotażu. Kabotaż jest to transport zarobkowy towarów w jednym państwie członkowskim pojazdem należącym do przewoźnika nieposiadającego siedziby w tym państwie i zarejestrowanego w innym państwie członkowskim. (Licencjonowany przewoźnik międzynarodowego transportu towarowego ma licencję wspólnotową, która dopuszcza wykonanie do trzech zleceń kabotażowych w przyjmującym państwie członkowskim w ciągu siedmiu dni. Zlecenia te muszą nastąpić po przewozie towarów z jednego państwa członkowskiego do przyjmującego państwa członkowskiego). Na wewnętrznym rynku o doskonałych warunkach konkurencji takie restrykcyjne zasady byłyby oczywiście zbędne, jednak ten cel pozostaje w sferze aspiracji. Zniesienie ograniczeń dotyczących najmowanych samochodów bardzo by ułatwiło przewoźnikom stałe przewozy kabotażowe (nielegalne) – mogliby wówczas po prostu wynajmować pojazdy zarejestrowane w państwie członkowskim, w którym chcieliby prowadzić taką działalność.
4.3.4.

EFR i budżetowanie: PE, za pośrednictwem swojej specjalnej procedury udzielania absolutorium, udziela absolutorium Komisji Europejskiej w zakresie zarządzania i wdrażania EFR. Budżetowanie – włączenie EFR do budżetu UE – pozostaje źródłem sporów między PE a Radą, chociaż Komisja kilkakrotnie sugerowała, by włączyć EFR do budżetu unijnego.
4.5.

EKES uważa również, że podane kryteria kwalifikowalności są niewystarczające do zapewnienia rzeczywistego europejskiego wymiaru technologicznej i przemysłowej bazy działań – powinny one przewidywać konieczność zaproponowania co najmniej trzech oddzielnych przedsiębiorstw z co najmniej trzech różnych państw członkowskich, oprócz grup użytkowników tworzonych przez małe przedsiębiorstwa.
1.3.

Tymczasem oryginalny akt został uzupełniony i zmieniony rozporządzeniami (WE) nr 1192/2003, (WE) nr 219/2009 i (UE) 2016/2032 do tego stopnia, że bardzo wiele przepisów zostało rozproszonych i trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających.
5.

Komitet przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji, by zwiększyć dostępność programów wyborczych europejskich partii politycznych dla obywateli. Wyraża jednak wątpliwości co do proponowanego nowego ustępu 3 lit. a) do art. 18 rozporządzenia. Wymaga się w nim, by europejska partia polityczna uwzględniła w swoim wniosku dowody wykazujące, iż jej partie członkowskie publikowały w sposób ciągły na swoich stronach internetowych, przez 12 miesięcy poprzedzających moment złożenia wniosku, program polityczny i logo europejskiej partii politycznej, a także – w odniesieniu do wszystkich jej partii członkowskich – informacje dotyczące reprezentacji płci wśród kandydatów biorących udział w ostatnich wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz wśród posłów do Parlamentu Europejskiego.
3.12.

Oczekiwanym rezultatem powinno być ustanowienie unii rynków kapitałowych, która uosabiałaby integrację w całej UE, a jednocześnie uwzględniała potrzeby i aspiracje poszczególnych państw członkowskich. Nie powinno to jednak prowadzić do ponownej fragmentacji. W tym kontekście zrozumiałe jest, że rozwój regionalnych rynków kapitałowych jest bardzo ważny dla niektórych regionów i podmiotów gospodarczych mających w nich swoją siedzibę (działanie priorytetowe nr 9). Mogłoby to również ułatwić pobudzanie transgranicznego handlu i usług, co często jest droższe i trudniejsze niż wspieranie lokalnej wymiany handlowej.
1.6.

Rewolucja cyfrowa wpłynie na wszystkie aspekty pracy: organizację, zadania, miejsca, czas, warunki i umowy. EKES uważa, że dialog społeczny może odgrywać kluczową rolę w tym względzie, i apeluje do Komisji, by wspólnie z partnerami społecznymi podjęła refleksję nad perspektywą średnio- i długoterminową, by określić działania na rzecz zapewnienia godziwych płac, wysokiej jakości zatrudnienia, godzenia pracy zawodowej i życia rodzinnego oraz powszechnego dostępu do zabezpieczenia społecznego.
3.7.

Osoby z niepełnosprawnościami zajmują centralne miejsce w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych i w europejskiej strategii w sprawie niepełnosprawności. EKES zaleca, by podjąć wszelkie starania na rzecz osiągnięcia znaczącego postępu we wszystkich ośmiu priorytetowych dziedzinach działania służących realizacji celów określonych w konwencji Narodów Zjednoczonych. Działania te dotyczą dostępności, uczestnictwa, równości, zatrudnienia, kształcenia i szkolenia, ochrony socjalnej, zdrowia i propagowania praw osób niepełnosprawnych na poziomie międzynarodowym. Z uwagi na to, że cyfryzacja wpływa na wszystkie dziedziny naszego codziennego życia, EKES apeluje o szczególne uwzględnienie osób z niepełnosprawnościami, gdyż jest wysoce prawdopodobne, że odczują one skutki transformacji cyfrowej. Unia Europejska powinna wykorzystywać liczne możliwości stojące przed osobami z niepełnosprawnościami, by wspierać ich zdolność do zatrudnienia i dostęp do godziwej pracy, co także umożliwi im wnoszenie wkładu do systemów zabezpieczenia społecznego. EKES zaleca zatem, by stworzyć niezbędne warunki do aktywniejszego wykorzystywania narzędzi służących szkoleniu przez całe życie i przekwalifikowaniu osób z niepełnosprawnościami w ramach nowych zawodów cyfrowych.
3.5.

EKES jest przekonany, że wspólna strategia między Afryką i UE musi opierać się na trwałej polityce na rzecz zrównoważonego rozwoju, której podstawą będą afrykańskie realia w terenie, gdyż tylko wtedy udzielone wsparcie skutecznie przyczyni się do sprawiedliwego zwalczania ubóstwa i zapewni prawidłowy wzrost w wymiarze gospodarczym i środowiskowym – w obliczu katastrofalnych skutków zmiany klimatu – oraz pod względem społecznym. Ponadto tylko wówczas wzrost ten będzie oparty na godnej pracy i długoterminowym zatrudnieniu i będzie się wiązać z wydajnością, wolnością, zwalczaniem ubóstwa i wykluczenia społecznego, etyką i godnością. Do czynników mogących przyczynić się do zwalczania ubóstwa należą: zwiększenie lokalnej produkcji, będącej gwarancją bezpieczeństwa żywnościowego, zapewnienie godziwego dochodu rodzinnym gospodarstwom rolnym o niewielkim rozmiarze oraz małym i średnim przedsiębiorstwom, jak też utworzenie rynku wewnętrznego dzięki przestrzeganiu prawa własności i zmniejszeniu obciążeń administracyjnych oraz korupcji. W związku z tym w ramach wspólnych polityk należy zwrócić należytą uwagę na rolnictwo i bezpieczeństwo żywnościowe. Należy także wspierać modele zrównoważonego rolnictwa, ukierunkowane na drobnych producentów rolnych i dające konkretne perspektywy zatrudnienia dzięki rozwojowi wyspecjalizowanych sektorów. Zarówno UE, jak i Unia Afrykańska powinny określić i promować skuteczne modele i polityki w zakresie rolnictwa w społecznościach defaworyzowanych, czy to w obrębie jednego kraju, czy to w innych rozwijających się państwach Afryki.
3.2.

EKES jest zdania, że należy dokonać przeglądu i skatalogowania stwierdzonych przypadków nielegalnych treści tak, by nie ograniczały się one tylko do treści opisanych w komunikacie (nawoływanie do terroryzmu, dyskurs ksenofobiczny, nawoływanie do nienawiści i przemocy, materiały ukazujące niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych). Mogłyby one bowiem obejmować również inne sytuacje, takie jak zniesławianie wyraźnie w złej wierze, rozpowszechnianie treści znieważających godność ludzką lub treści seksistowskich sprzyjających przemocy ze względu na płeć, z myślą o uzgodnieniu kryteriów w celu ich skatalogowania. Nie należy przy tym zmierzać do ustanowienia wyczerpującego wykazu. W każdym razie zastosowanie wytycznych w sprawie procedur wykrywania, badania, zgłaszania i usuwania nielegalnych treści należy wspierać w następujących celach: a) ochrony praw uznanych w konwencjach międzynarodowych mających na celu ochronę: — dzieci przed treściami cyfrowymi, które mogą być sprzeczne z postanowieniami Konwencji o prawach dziecka, — osób z niepełnosprawnościami przed treściami cyfrowymi, które mogą się okazać sprzeczne z postanowieniami Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych; b) zapewnienia niedyskryminacji ze względu na płeć w treściach cyfrowych, szczególnie w odniesieniu do zastosowania zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dostępie do towarów i usług i ich dostarczania oraz zagwarantowania równości płci i godności ludzkiej w reklamie; c) zagwarantowania i zapewnienia, że treści cyfrowe będą zgodne z postanowieniami agendy cyfrowej, tak by zwiększyć bezpieczeństwo i umocnić prawa konsumentów w społeczeństwie cyfrowym.
4.9.3.

Choć Komisja zakłada pozytywne efekty dla zatrudnienia, istnieją także zagrożenia. Instytut Fraunhofer IAO w bieżącym badaniu ( 13 ) analizuje ilościowy wpływ na zatrudnienie, jaki miałby scenariusz zakładający, że do 2030 r. udział pojazdów o napędzie elektrycznym (EV) wynosić będzie 25 %, zaś pojazdów hybrydowych (PHEV) 15 %, co zasadniczo odpowiada założeniom wniosku Komisji. Pierwsze wyniki pokazują, że w najkorzystniejszym przypadku do 2030 r. wskutek zmian technologicznych utracono by około 10–12 % miejsc pracy w produkcji mechanizmu napędowego. W samych Niemczech oznaczałoby to utratę od 25 tys. do 30 tys. miejsc pracy. Przy tym im mniejszy byłby faktyczny udział pojazdów PHEV, tym bardziej odczuwalny negatywny efekt na zatrudnienie – przy udziale pojazdów PHEV wynoszącym 5 % przewidywana utrata miejsc pracy wynosi od 15 do 18 %. Takie samo przełożenie miałoby przyspieszone odejście od technologii dieslowej, która właśnie ze względu na wyższy stopień złożoności podzespołów wykazuje o 30–40 % wyższe zapotrzebowanie na zatrudnienie, niż ma to miejsce w przypadku produkcji części do silnika benzynowego. Jednocześnie dodatkowym zagrożeniem dla miejsc pracy stają się skutki cyfryzacji i nasilonego przenoszenia produkcji w wielu regionach świata.
4.2.

Jednolity rynek : EKES z zadowoleniem przyjmuje podejście zakładające wzmocnienie pozycji obywateli i przedsiębiorstw oraz zgadza się z proponowanymi działaniami mającymi na celu wzmocnienie jednolitego rynku, w tym rynku kapitałowego. Dwa ważne obszary działań to zwiększenie standaryzacji oraz samoregulacja. Co najistotniejsze, państwa członkowskie muszą wypełnić swoje zobowiązania w zakresie zapewnienia zgodności z przepisami oraz ich egzekwowania. Skuteczne wdrożenie polityki konkurencji ma zasadnicze znaczenie dla innowacji i kształtowania cen. Czujność Komisji względem dużych graczy globalnych jest bardzo pożądana. Nie należy jednak ograniczać wzrostu europejskich przedsiębiorstw – mediana wielkości unijnych spółek notowanych na giełdzie (z wyłączeniem Zjednoczonego Królestwa) to jedynie połowa mediany wielkości analogicznych spółek amerykańskich. Jest to kwestia interpretacji definicji rynku właściwego przy egzekwowaniu prawa konkurencji.
1.5.

EKES wzywa jednak Komisję do uwzględnienia we wniosku pewnych zaleceń, w tym: a) wniosek nie powinien prowadzić do ograniczenia okresu gwarancji w niektórych państwach członkowskich ani do tworzenia hierarchii praw; b) odstąpienie od bezwzględnie wiążącego charakteru dyrektywy w drodze zwykłego porozumienia między umawiającymi się stronami powinno być możliwe jedynie wówczas, gdy takie porozumienie gwarantuje autonomię i skuteczną ochronę konsumentów; c) wniosek powinien umożliwiać konsumentom bezpośrednie występowanie jako strona postępowania sądowego przeciwko producentowi; d) do przepisów dyrektywy należy włączyć kryterium trwałości (kwestia zapasów części zamiennych); e) wniosek powinien zawierać przepisy dotyczące przedłużenia gwarancji związanego z okresem niedostępności produktu podczas naprawy lub niedostępności usług; f) wniosek powinien dokładniej określać zasady dotyczące bezpieczeństwa platform płatniczych lub współodpowiedzialności platform zakupowych (Marketplace) w przypadku oszustwa lub realizacji gwarancji; g) producent i sprzedawca powinni być współodpowiedzialni w przypadku, gdy konsument wybiera naprawę lub wymianę towaru, bez uszczerbku dla przewidzianego już w art. 16 prawa regresu i z zastrzeżeniem wezwania skierowanego uprzednio do sprzedawcy; h) należy jaśniej określić powiązanie między przepisami dotyczącymi terminu 14 dni na zwrot towarów i na zwrot pieniędzy.
3.10.

Jeśli we wniosku uwzględni się propozycje EKES-u oraz pozytywnie oceniane przez niego zmiany zasugerowane przez prezydencję Rady w deklaracji z 19 grudnia 2017 r., Komitet jest gotów poprzeć tak zmieniony wniosek pod warunkiem że będzie on wyraźnie pomyślany jako największy wspólny mianownik możliwy do przyjęcia zarówno dla państw członkowskich, jak i zainteresowanych stron. Jednocześnie należy jednak założyć, że jest to tylko krok w kierunku bardziej ambitnych rozwiązań, które umożliwią prawdziwie swobodny przepływ danych nieosobowych na jednolitym rynku cyfrowym UE.
5.5.2.

2 (GtCO 2 e) do 2020 r. i 26,8 GtCO 2 e do 2050 r. w porównaniu do poziomów z 1990 r. Łączny wpływ 7 494 miast i samorządów lokalnych, reprezentujących ponad 680 milionów osób, które podjęły zobowiązania w ramach Światowego Porozumienia Burmistrzów w sprawie Klimatu i Energii, mógłby wspólnie obniżyć emisje o 1,3 GtCO 2 e rocznie w porównaniu z wariantem bez zmian do 2030 r., co daje łącznie 15,64 GtCO 2 e między 2010 r. a 2030 r. W rejestrze klimatu carbonn® Climate Registry swoje cele w zakresie obniżenia emisji zgłosiło ponad 1 000 samorządów lokalnych i regionalnych z 86 państw, reprezentujących 804 milionów osób. Jeśli cele te zostaną osiągnięte, mogłoby to oznaczać obniżenie emisji o 5,6 gigaton ekwiwalentu CO(GtCOe) do 2020 r. i 26,8 GtCOe do 2050 r. w porównaniu do poziomów z 1990 r. Łączny wpływ 7 494 miast i samorządów lokalnych, reprezentujących ponad 680 milionów osób, które podjęły zobowiązania w ramach Światowego Porozumienia Burmistrzów w sprawie Klimatu i Energii, mógłby wspólnie obniżyć emisje o 1,3 GtCOe rocznie w porównaniu z wariantem bez zmian do 2030 r., co daje łącznie 15,64 GtCOe między 2010 r. a 2030 r. ( 14 )
1.2.

Istotnie, w pierwszej kolejności wprowadzają nowe elementy podstawowe niezbędne do realizacji unii rynków kapitałowych w UE, której rychłe ustanowienie jest wysoko pożądane. Z kolei unia rynków kapitałowych, wraz z unią bankową, powinna przyczynić się do dalszego pogłębienia i ukończenia procesu tworzenia UGW. W kontekście globalnym powinny one przyczynić się także do wzmocnienia pozycji UE i państw członkowskich w zmieniającym się środowisku międzynarodowym.
2.1.

Zamówienia publiczne oferują ogromny potencjalny rynek innowacyjnych produktów i usług, jeżeli zostaną one wykorzystane w sposób strategiczny do ożywienia gospodarki i odblokowania inwestycji, szczególnie poprzez plan inwestycyjny dla Europy, do zwiększenia wydajności i włączenia społecznego, a także do zareagowania na zmiany strukturalne i infrastrukturalne konieczne do propagowania innowacji i wzrostu.
3.1.2.

Kluczem do wzrostu wydajności są inwestycje, jakość zatrudnienia, innowacje i wiedza. Przy mniejszych inwestycjach kapitałowych pracownicy mają do dyspozycji mniej nowego sprzętu, co przy założeniu, że pozostałe czynniki pozostają niezmienione, oznacza niższy poziom i niższą stopę wzrostu wydajności. Dotyczy to szczególnie sytuacji, kiedy przyrost siły roboczej jest niewielki z powodu obserwowanych w Europie przemian demograficznych i spadku liczby urodzeń. Aby więc praca była bardziej wydajna, potrzeba inwestycji w edukację, kształcenie przez całe życie i szkolenia, w poprawę warunków pracy, w podstawowe usługi, takie jak opieka nad małymi dziećmi i dziećmi w wieku szkolnym, w nowoczesne zakłady pracy, urządzenia i technologie produkcji, w nowe odkrycia i innowacje, a także w transport, komunikację i pozostałą infrastrukturę. Dodatkowo należy pamiętać, że zakrojone na szeroką skalę inwestycje publiczne, w tym inwestycje społeczne, funkcjonują w znacznie dłuższym horyzoncie czasowym. W związku z tym uwzględnienie wymogów w zakresie planowania powinno przyczynić się do zwiększania inwestycji publicznych. W tym celu EKES ponownie wzywa do zatwierdzenia przyjęcia tzw. złotej zasady inwestycji publicznych w celu pobudzenia inwestycji publicznych.
1.3.

EKES przyjmuje z zadowoleniem i popiera decyzję Komisji Europejskiej o zmierzeniu się z problemem pośredników umożliwiających agresywne planowanie podatkowe. Wprowadzenie przejrzystości w ich działaniach za pomocą obowiązku sprawozdawczego proponowanego we wniosku dotyczącym dyrektywy zniechęci pośredników do oferowania klientom agresywnych rozwiązań z zakresu planowania podatkowego, ograniczając w ten sposób szkodliwą erozję baz podatkowych państw członkowskich. To powinno zapewnić równe warunki działania i sprawiedliwe opodatkowanie dla tych przedsiębiorstw, które uciekają się do agresywnego planowania podatkowego, a także dla tych, które nie są zaangażowane w ten proceder, lecz poddawane są wyższemu opodatkowaniu w celu uzupełnienia braków powodowanych przez erozję bazy podatkowej w poszczególnych państwach członkowskich. Wniosek stanowi zatem reakcję na wyrażane przez większość przedsiębiorstw europejskich pragnienie, aby podatnicy byli opodatkowani w sposób uczciwy, a także na nasilającą się presję ze strony indywidualnych podatników.
2.3.1.

Wymieniono tam też dziesięć praw, które stanowią podstawę unijnych praw pasażerów we wszystkich rodzajach transportu: 1) prawo do niedyskryminacji w dostępie do transportu; 2) prawo do mobilności; 3) prawo do informacji; 4) prawo do rezygnacji z podróży (zwrot pełnego kosztu biletu); 5) prawo do wykonania umowy transportowej w przypadku zakłócenia podróży; 6) prawo do uzyskania pomocy; 7) prawo do odszkodowania; 8) prawo do odpowiedzialności przewoźników w odniesieniu do pasażerów i ich bagażu; 9) prawo do szybko działającego i dostępnego systemu rozpatrywania skarg; 10) prawo do pełnego stosowania i skutecznego egzekwowania prawa UE.