Wniosek DECYZJA RADY upoważniająca państwa członkowskie do negocjowania na konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie traktatu o handlu bronią (Nowy Jork, 2-27 lipca 2012 r.) kwestii wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii /* COM/2012/0241 final - 2012/0124 (NLE) */





UZASADNIENIE Konferencja Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie traktatu o handlu bronią odbędzie się w Nowym Jorku w dniach 2-27 lipca 2012 r. W wyniku konferencji ma zostać opracowany prawnie wiążący traktat o handlu bronią, którego celem jest ustanowienie bardziej odpowiedzialnego legalnego handlu bronią konwencjonalną poprzez określenie najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych regulujących międzynarodowe transfery broni. W planowanym traktacie prawdopodobnie przewidziane będą środki (takie jak pozwolenia na wywóz lub przywóz), które zasadniczo wchodzą w zakres wspólnej polityki handlowej Unii. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem środki takie nie są wyłączane z zakresu wspólnej polityki handlowej, a co za tym idzie, wyłącznej kompetencji Unii, jedynie dlatego, że jakieś państwo członkowskie przyjmuje takie środki w celu ochrony bezpieczeństwa narodowego. Zważywszy na to, że rozporządzeniem Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 1061/2009 z dnia 19 października 2009 r. ustanawiającym wspólne reguły wywozu państwa członkowskie zostały upoważnione do nakładania ograniczeń odpowiednio na wywóz i przywóz, między innymi w oparciu o względy bezpieczeństwa publicznego i moralności publicznej, konieczne jest zapewnienie zgodności środków przewidzianych w traktacie z warunkami takich zezwoleń. Ponadto w ciągu ostatnich 20 lat przyjęto kilka unijnych aktów prawnych w celu ułatwienia transferów broni konwencjonalnej i eliminowania barier dla takich transferów w ramach rynku wewnętrznego lub w celu regulacji wywozu broni konwencjonalnej oraz produktów podwójnego zastosowania do państw trzecich: (a) zmieniona dyrektywa Rady 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni; (b) zmieniona dyrektywa Rady 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego; (c) zmieniona dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie; (d) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14 marca 2012 r. wdrażające art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ w sprawie broni palnej), oraz ustanawiające zezwolenia na wywóz i środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji; (e) rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania; (f) dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa. W celu zapewnienia zgodności pomiędzy planowanym traktatem o handlu bronią a przepisami dyrektyw 91/477/EWG, 93/15/WE i 2009/43/WE, traktat nie powinien zawierać wymogu, aby transfery broni i amunicji między państwami członkowskimi były oceniane w oparciu o uzgodnione parametry i aby zezwalano na nie na podstawie pozwoleń wydawanych indywidualnie. Jeżeli taki wymóg zostałby utrzymany w przyszłym traktacie o handlu bronią, państwa członkowskie będące stroną takiego traktatu nie mogłyby stosować tego wymogu w wewnątrzunijnym handlu bronią, nie naruszając prawa UE. W celu zapewnienia zgodności pomiędzy planowanym traktatem o handlu bronią a przepisami rozporządzenia (UE) nr 258/2012 przyszły traktat powinien być spójny z zasadą wyrażoną w protokole ONZ o broni palnej, a mianowicie w art. 10. Zgodnie z tą zasadą broń palna i przedmioty z nią związane nie powinny być przekazywane między państwami bez wiedzy i zgody wszystkich państw, których to dotyczy. Broń palna nie powinna być wywożona do państw ani przewożona przez państwa, które nie zgadzają się na taką operację. Negocjacje w sprawie traktatu o handlu bronią obejmują kwestie wchodzące w zakres wyłącznych kompetencji Unii, ponieważ wchodzą one w zakres wspólnej polityki handlowej i ponieważ zawarcie traktatu może wpływać na wspólne zasady lub zmieniać ich zakres. W obecnych okolicznościach wskazane jest upoważnienie państw członkowskich do negocjacji w sprawie traktatu o handlu bronią w sprawach wchodzących w zakres wyłącznej kompetencji Unii zgodnie z odpowiednimi wytycznymi negocjacyjnymi. Upoważnienie to nie ma zatem obejmować tych elementów traktatu o handlu bronią, które mogą być objęte zakresem kompetencji Unii w ramach WPZiB i odnoszą się do dorobku prawnego w tym zakresie. 2012/0124 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY upoważniająca państwa członkowskie do negocjowania na konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie traktatu o handlu bronią (Nowy Jork, 2-27 lipca 2012 r.) kwestii wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2 ust. 1, art. 114 ust. 1, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy i art. 218 ust. 3 i 4, uwzględniając wniosek Komisji[1], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło na swojej 64 sesji rezolucję 64/48, na mocy której postanowiono zwołać w 2012 r. trwającą cztery tygodnie konferencję Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie traktatu o handlu bronią, aby opracować prawnie wiążący instrument dotyczący najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych w zakresie transferu broni konwencjonalnej. Konferencja Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie traktatu o handlu bronią odbędzie się w Nowym Jorku w dniach 2–27 lipca 2012 r. W jej wyniku ma zostać opracowany prawnie wiążący traktat o handlu bronią, którego celem jest ustanowienie bardziej odpowiedzialnego legalnego handlu bronią konwencjonalną, poprzez określenie najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych regulujących międzynarodowe transfery broni oraz służących zwalczaniu niepożądanego i nieodpowiedzialnego rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej. (2) W planowanym traktacie prawdopodobnie przewidziane będą środki (takie jak pozwolenia na wywóz lub przywóz), które wchodzą w zakres wspólnej polityki handlowej Unii. Zważywszy na to, że rozporządzeniem Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 1061/2009 z dnia 19 października 2009 r. ustanawiającym wspólne reguły wywozu państwa członkowskie zostały upoważnione do nakładania ograniczeń odpowiednio na wywóz i przywóz, między innymi w oparciu o względy bezpieczeństwa publicznego i moralności publicznej, konieczne jest zapewnienie zgodności środków przewidzianych w przyszłym traktacie z warunkami takich zezwoleń. (3) Przyjęto kilka unijnych aktów prawnych w celu ułatwienia transferów broni konwencjonalnej i eliminowania barier dla takich transferów w ramach rynku wewnętrznego lub w celu regulacji wywozu broni konwencjonalnej lub produktów podwójnego zastosowania do państw trzecich, w tym w szczególności: a) dyrektywę Rady 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni, b) zmienioną dyrektywę Rady 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, c) zmienioną dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie, d) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14 marca 2012 r. wdrażające art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ w sprawie broni palnej), oraz ustanawiające zezwolenia na wywóz i środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji, e) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa oraz f) rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania. (4) Prawnie wiążący instrument dotyczący najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych w zakresie transferu broni konwencjonalnej dotyczy kwestii wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii, ponieważ wchodzą one w zakres wspólnej polityki handlowej lub ponieważ zawarcie traktatu o handlu bronią może wpływać na wyżej wspomniane wspólne zasady lub zmieniać ich zakres. (5) Należy w drodze wyjątku upoważnić państwa członkowskie do negocjacji w ramach traktatu o handlu bronią kwestii podlegających wyłącznej kompetencji Unii. (6) Niniejsza decyzja nie obejmuje tych elementów traktatu o handlu bronią, które mogą być objęte zakresem kompetencji Unii w ramach WPZiB i odnoszą się do dorobku prawnego w tym zakresie, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Państwa członkowskie zostają niniejszym upoważnione do prowadzenia negocjacji na konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych poświęconej traktatowi o handlu bronią w kwestiach podlegających wyłącznej kompetencji Unii. Państwa członkowskie współpracują przy wsparciu przedstawicieli Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, którzy w stosownych przypadkach będą im również pomagać w negocjacjach. Artykuł 2 Negocjacje przeprowadza się zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi zawartymi w załączniku. Artykuł 3 Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK (1) Traktat o handlu bronią nie zawiera żadnych postanowień uniemożliwiających państwom członkowskim stosowanie: (a) zmienionej dyrektywy Rady 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni; (b) zmienionej dyrektywy Rady 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego; (c) zmienionej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie; (d) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa; (2) Traktat o handlu bronią nie zawiera żadnych postanowień ograniczających swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału w obrębie rynku wewnętrznego UE, chyba że ograniczenie to jest wyraźnie uzasadnione na mocy art. 346 TFUE. (3) Wszystkie środki przewidziane w traktacie, które ograniczają wywóz lub przywóz z/do Unii lub tranzyt przez terytorium Unii, są zgodne z wszelkimi mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, w tym w szczególności z: (a) rozporządzeniem Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu; (b) rozporządzeniem Rady (WE) nr 1061/2009 z dnia 19 października 2009 r. ustanawiającym wspólne reguły wywozu; (c) rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14 marca 2012 r. wdrażającym art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ w sprawie broni palnej), oraz ustanawiającym zezwolenia na wywóz i środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji oraz (d) rozporządzeniem Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania; (e) zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie. (4) Traktat o handlu bronią zawiera postanowienia umożliwiające Unii Europejskiej przystąpienie do traktatu. [1] Dz.U. C z , s. .