C 34/18

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2023/C 34/09)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Rosé de Loire”

PDO-FR-A0150-AM02

Data przekazania informacji: 14.11.2022

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Oficjalny kod geograficzny

Zaktualizowano gminy obszaru geograficznego oraz obszaru bezpośredniego sąsiedztwa według oficjalnego kodu geograficznego.

Nie ma to wpływu na obszar wyznaczonego obszaru geograficznego.

Zmieniono pkt 6 i 9 jednolitego dokumentu.

2. Wyznaczone działki rolne

Dodano sesje, na których zatwierdza się wyznaczone granice.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3. Odstęp między krzewami

Minimalny odstęp między krzewami zostaje zmniejszony z 1 m do 0,90 m.

Celem tej zmiany jest zwiększenie gęstości nasadzeń winorośli, bez zmiany odstępów między rzędami.

Dodano również przepis szczególny dotyczący winorośli na zboczach o nachyleniu powyżej 10 %, gdzie minimalny odstęp między krzewami może wynosić 0,80 m.

Celem tego uzupełnienia jest uwzględnienie szczególnego przypadku winorośli obsadzonych na dość stromych zboczach, w przypadku których stosuje się szczególny sposób sadzenia (nasadzenia równoległe do zbocza, a nie prostopadłe do niego).

Zmienia się pkt 5 jednolitego dokumentu.

4. Cięcie

Zasady cięcia zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire).

Celem tej harmonizacji jest poszerzenie wiedzy podmiotów gospodarczych i uproszczenie kontroli. Przedmiotowa zmiana wprowadza możliwość dostosowania się plantatorów winorośli do przymrozków, które występują coraz później.

Zmienia się pkt 5 jednolitego dokumentu.

5. Związek z obszarem geograficznym

Związek zmieniono poprzez odniesienie do 2021 r. zamiast do 2018 r. i dostosowanie liczby gmin po połączeniu się niektórych z nich.

Zmienia się pkt 8 jednolitego dokumentu.

6. Etykietowanie

Doprecyzowano ramy regulacyjne dotyczące określeń stosowanych fakultatywnie.

Zmienia się pkt 9 jednolitego dokumentu.

7. Środki przejściowe

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Dodano środek przejściowy dla gmin, w których wyznaczenie działek zostało zatwierdzone w listopadzie 2020 r.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

8. Zmiany redakcyjne

W specyfikacji wprowadzono szereg zmian redakcyjnych.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

9. Odniesienie do organu kontrolnego

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zostało zmienione w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa lub nazwy

Rosé de Loire

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4. Opis wina lub win

KRÓTKI OPIS

Są to niemusujące wytrawne wina różowe posiadające poniższe główne analityczne cechy charakterystyczne:

— naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 9,5 %;

— zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach nie przekracza 3 gramów na litr,

— przed pakowaniem kwasowość miareczkowa win nie przekracza 91,84 miliekwiwalentu na litr;

— całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %. Kwasowość lotna i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

„Rosé de Loire” jest winem wytrawnym. Barwa wina jest zwykle łososioworóżowa. Jego lekkie aromaty przypominają często wiśnię i truskawkę. W smaku wino jest mocne, świeże, krągłe i harmonijne. Dzięki rześkiemu i orzeźwiającemu smakowi wino przywodzi na myśl chrupkie dojrzałe owoce, a jego oryginalne walory uwydatnione są najlepiej wówczas, gdy wino jest młode.

Ogólne cechy analityczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość ogólna Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

5.1. Szczególne praktyki enologiczne

1. Gęstość nasadzeń – odstępy

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 4 000 krzewów na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra. Zbiory z działek, na których odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi mniej niż 0,90 metra, ale nie mniej niż 0,80 metra, i które są położone na zboczu o nachyleniu powyżej 10 %, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

2. Zasady cięcia i palikowania winorośli

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się, stosując cięcie krótkie bądź długie lub też mieszane, z maksymalnie 12 oczkami na krzew. Winorośl można przycinać, pozostawiając 2 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pączki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczać 12.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

W przypadku działek, na których gęstość nasadzeń winorośli wynosi mniej niż 4 000 krzewów na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

3. Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

4.

Szczególne praktyki enologiczne

Jeżeli chodzi o produkcję win, wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, jest zabronione.

Zabrania się stosowania kawałków drewna;

całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

5.2. Maksymalna wydajność

72 hektolitry z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.:

— w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Plaine-et-Vallées (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Oiron), Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde i dawnej gminy Thouars), Tourtenay, Val en Vignes (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ);

— w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire, Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur-Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray;

— w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Chissay-en-Touraine, Choussy, Le Controis-en-Sologne (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Contres i Thenay), Couddes, Couffy, Faverolles-sur-Cher, Mareuil-sur-Cher, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Montrichard Val de Cher, Noyers-sur-Cher, Oisly, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Romain-sur-Cher, Sassay, Seigy, Seur, Soings-en-Sologne, Thésée, Valaire, Valencisse (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf),Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Onzain);

— w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Bellevigne-les-Châteaux, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou, Épieds, Fontevraud-l'Abbaye, Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ingrandes), Jarzé Villages (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rives-de-Loir-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou, Tuffalun, Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay;

— w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

7. Odmiana(-y) winorośli

Cabernet franc N

Cabernet-Sauvignon N

Gamay N

Grolleau N

Grolleau gris G

Pineau d'Aunis N

Pinot noir N

8. Opis związku lub związków

8.1.

a) Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny obejmuje pagórkowaty płaskowyż odpowiadający pod względem geologicznym formacjom podstawowym tworzącym zbocza Masywu Armorykańskiego oraz nowszym formacjom powstałym w erze mezozoicznej i w mniejszym stopniu w trzeciorzędzie, na południowo-zachodnim obrzeżu Basenu Paryskiego. Obszar geograficzny rozciąga się wzdłuż Loary i jej dopływów, rzek Vienne, Indre i Cher, na długości około 200 kilometrów. W 2021 r. obejmował terytorium 226 gmin, przy czym niektóre z nich słyną ze znajdujących się na ich terenie zamków.

Na działkach wyznaczonych do zbioru winogron położonych w zachodniej części obszaru występują gleby łupkowe lub gliniasto-łupkowe, zaś w części wschodniej – gleby gliniasto-wapienne (cenoman, turon, senon i eocen). Kluczowe znaczenie w tym kontekście ma piętro turonu. Od niego właśnie pochodzi tuf, którego pozyskiwanie w licznych kamieniołomach umożliwiło budowę zamków nad Loarą oraz, w ujęciu bardziej ogólnym, wszystkich budowli architektonicznych w regionie, powodując powstanie licznych wyrobisk. Z kamieniołomów tych powstały jaskinie, o stałej temperaturze i wilgotności, przeznaczone do uprawy grzybów i przechowywania wina. Wszystkie gleby występujące na wyznaczonym obszarze charakteryzują się umiarkowaną zdolnością zatrzymywania i dobrą przepuszczalnością wody.

Na przedmiotowym obszarze panuje klimat oceaniczny. Obrzeże wschodnie, odpowiadające regionowi winiarskiemu Sologne, pozostaje jednak pod większym wpływem klimatu kontynentalnego – skumulowane roczne opady w tym regionie są nieznacznie wyższe niż w pozostałej części obszaru geograficznego i wynoszą 550–650 milimetrów. Na zachodzie, gdzie wpływ klimatu oceanicznego jest silniejszy, temperatury są regularne, zimy łagodne, a lata umiarkowanie gorące. Im dalej na wschód, tym zwiększają się jednak amplitudy temperatur. W tym ogólnym kontekście sieć rzeczna, jaką tworzą Loara i jej dopływy, pełni rolę regulatora termicznego.

b) Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Winnica ma stosunkowo dawne korzenie, które wiążą się z rozwojem licznych klasztorów i opactw. Święty Grzegorz z Tours w swojej spisanej w VI wieku „Historii Francji” wspomina o rozległej uprawie winorośli w tym regionie i stosowaniu „odstraszaczy” (fr. traquettes) w celu przeganiania ptaków w czasie dojrzewania winogron. W XV wieku, wraz z pojawieniem się odmiany „breton”, która jest faktycznie odmianą cabernet franc N, pochodzącej z regionu Bordeaux, producenci zaczęli wytwarzać nowe wino różowe, nazywane wówczas „clairet”, które wyróżnia się charakterystycznymi aromatami czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki). Pierwsze wzmianki historyczne dotyczą daru złożonego Janowi V, księciu Bretanii, przez mieszkańców Saumur w formie dwóch beczek (tj. 536 litrów) wina „clairet”.

Nieco dalej na wschód wina różowe były również produkowane w Turenii. Z produkcji tych win słynęło zresztą kilka gmin położonych na prawym brzegu Loary. W winnicach w Blois, w Azay-le-Rideau lub w Mesland wina produkowano na szeroką skalę. Uznanie zdobyły wina produkowane w gminie Cinq-Mars-La-Pile, a lokalna odmiana, grolleau N, zaczęła się szybko rozwijać. Na początku XIX wieku odmiana ta występowała powszechnie w Andegawenii, zwłaszcza w kantonach Thouarcé i Brissac.

Rozległy obszar geograficzny, o zróżnicowanych glebach i zróżnicowanym klimacie, sprzyja różnorodności odmian winorośli. W Andegawenii sadzono głównie odmiany cabernet franc N, cabernet-sauvignon N, grolleau N i grolleau gris G. W Turenii, na prawym brzegu Loary, najpowszechniejszą odmianą była odmiana grolleau N. Odmiana gamay N również była uprawiana na całym terenie winnicy wraz z odmianą pineau d'Aunis N, którą uprawiano jednak w mniejszym zakresie, i bardziej lokalną odmianą pinot noir N.

Z początkiem XX wieku nastąpił rozwój produkcji wina różowego na szeroką skalę, które w Andegawenii określane było mianem „rouget”, zaś w Turenii – „vin gris”. Na początku lat 70. XX wieku producenci z Doliny Loary (fr. Val de Loire), chcąc ugruntować renomę tego wytrawnego wina różowego i zachować jego tożsamość, złożyli wniosek o jego objęcie kontrolowaną nazwą pochodzenia. Kontrolowaną nazwę pochodzenia „Rosé de Loire” uznano w 1974 r.

8.2.

2. Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

„Rosé de Loire” jest winem wytrawnym. Barwa wina jest zwykle łososioworóżowa. Jego lekkie aromaty przypominają często wiśnię i truskawkę. W smaku wino jest mocne, świeże, krągłe i harmonijne. Dzięki rześkiemu i orzeźwiającemu smakowi wino przywodzi na myśl chrupkie dojrzałe owoce, a jego oryginalne walory uwydatnione są najlepiej wówczas, gdy wino jest młode.

3 Zależności przyczynowe

Rozległa sieć rzeczna, którą tworzą Loara, Vienne, Cher i Indre, w znacznym stopniu ukształtowała na przestrzeni lat pagórkowaty płaskowyż, na którym występują twarde skały z pierwszorzędu oraz miękkie skały z drugo- i trzęciorzędu. Dzięki wpływowi Kościoła winorośl zaczęto uprawiać się na tym obszarze już w średniowieczu, a winnice w Andegawenii i Turenii rozwijały się wzdłuż rzeki i jej dopływów na odcinku blisko 200 kilometrów.

Z czasem w części zachodniej obszaru geograficznego producenci skupili się na uprawie odmian cabernet franc N i grolleau N, natomiast w części wschodniej sadzili oni zwłaszcza odmiany gamay N i pineau d’Aunis N. Wybory te wyjaśnia ukształtowanie obszaru geograficznego i panujący na nim klimat oceaniczny. Wybór odmian winorośli był naturalną konsekwencją zróżnicowanych warunków uprawy winorośli, z którymi borykali się producenci. Zgodnie ze stosowanymi praktykami obszar działek wyznaczonych do zbiorów winogron może obejmować tylko te działki, na których występują gleby przepuszczalne na podłożu gliniasto-wapiennym lub łupkowym.

Produkcja świeżego, oryginalnego, giętkiego wina „rouget” i „vin gris” o niewielkiej objętościowej zawartości alkoholu zaczęła się zatem rozwijać na początku XX wieku. Na przestrzeni lat producenci wypracowali szczególną metodę produkcji, wyróżniającą się z jednej strony umiejętnym łączeniem odmian winorośli umożliwiającym rozwój ich potencjału aromatycznego, a z drugiej strony optymalnym zarządzaniem winoroślą i jej potencjałem produkcyjnym, które znajduje odzwierciedlenie w rygorystycznej metodzie prowadzenia tej rośliny.

Ukoronowaniem sukcesu tej metody produkcji było uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia „Rosé de Loire” w 1974 r. Dynamika i umiejętności producentów, a także ich historyczne przywiązanie do krajobrazu winnic w Dolinie Loary ugruntowują renomę tej kontrolowanej nazwy pochodzenia, która odnosi prawdziwy sukces od czasu jej uznania.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Etykietowanie

Ramy prawne

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Wszelkie określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisane jest uzupełniające oznaczenie geograficzne „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Na etykiecie wina objętego nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: — chodzi o miejsce (fr. lieu-dit) wpisane do ksiąg wieczystych; — że jest ona wymieniona w deklaracji zbiorów. Nazwa miejsca wpisanego do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających – zarówno pod względem wysokości, jak i szerokości – połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i produkcji wina, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2021 r.:

— w departamencie Indre: Fontguenand, Lye, La Vernelle, Veuil, Villentrois-Faverolles-en-Berry;

— w departamencie Indre-et-Loire: Chaveignes, Chezelles, Crissay-sur-Manse, Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

— w departamencie Loir-et-Cher: Candé-sur-Beuvron, Cheverny, Le Controis-en-Sologne (wyłącznie dla obszaru gmin delegowanych Feings, Fougères-sur-Bièvre i Ouchamps), Cormeray, Fresnes, Les Montils, Mont-près-Chambord, Sambin;

— w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis-Saint-Géréon (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ancenis), Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

— w departamencie Maine-et-Loire: Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-a21d352f-67ba-47df-a154-3ca40f598bb4

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.