UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele

Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) opracowuje wymagania zharmonizowane na szczeblu międzynarodowym, które mają na celu usunięcie barier technicznych w handlu pojazdami silnikowymi pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („zrewidowanego porozumienia z 1958 r.”), a także zagwarantowanie, że pojazdy takie zapewniają wysoki poziom ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

Unia Europejska jest umawiającą się stroną zrewidowanego porozumienia z 1958 r., podobnie jak państwa członkowskie, i stosuje większość regulaminów ONZ przyjętych na mocy tego porozumienia, z wyjątkiem tych, które nie zapewniają poziomu ochrony podobnego lub wyższego niż prawodawstwo UE. Dotyczyło to do tej pory regulaminów ONZ nr 9 w sprawie emisji hałasu z pojazdów trójkołowych, 63 w sprawie emisji hałasu z motorowerów oraz 92 w sprawie zamiennych układów tłumiących wydechu dla pojazdów kategorii L (odpowiednio „regulaminy ONZ nr 9, 63 i 92”). Przedmiotowe regulaminy ONZ zostały jednak niedawno dostosowane do tego samego poziomu ochrony środowiska co unijne przepisy dotyczące homologacji typu, co obecnie umożliwia Unii rozpoczęcie ich stosowania. Celem wspomnianych regulaminów jest ustanowienie równoważnych przepisów dotyczących należytej kontroli motocykli w zakresie hałasu i zapewnienie wyjaśnień dotyczących pomiaru hałasu emitowanego przez takie pojazdy w stanie nieruchomym.

Na poziomie UE załączniki IV, V i VI do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców, odnoszące się do załącznika IX do rozporządzenia (UE) nr 134/2014 dotyczącego wymogów w zakresie efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz czterokołowców i ich komponentów, układów i oddzielnych zespołów technicznych, upoważniają do udzielenia homologacji typu dla dwukołowych i trójkołowych pojazdów silnikowych zgodnie z procedurami pomiarowymi i wartościami granicznymi poziomów hałasu określonymi w załącznikach IV, V i VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.

Niniejsza decyzja Rady określa stosowanie przez Unię regulaminów ONZ nr 9, 63 i 92 oraz upoważnia Komisję do powiadomienia o tym Sekretarza Generalnego ONZ.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Niniejszy wniosek uzupełnia unijną politykę dotyczącą rynku wewnętrznego w odniesieniu do przemysłu motoryzacyjnego i jest z nią w pełni zgodny.

System WP.29 wzmacnia międzynarodową harmonizację norm dotyczących pojazdów. Porozumienie z 1958 r. odgrywa kluczową rolę w realizacji tego celu, ponieważ producenci unijni mogą posługiwać się wspólnym zbiorem regulaminów dotyczących homologacji typu, wiedząc, że ich produkty będą uznawane przez umawiające się strony za zgodne z ich prawodawstwem krajowym. Na przykład system ten umożliwił już w ramach rozporządzenia (UE) nr 134/2014 stosowanie regulaminu ONZ nr 41 w sprawie homologacji motocykli w zakresie hałasu, a także umożliwił obowiązkowe stosowanie 31 regulaminów ONZ w ramach rozporządzenia (UE) nr 3/2014 dotyczącego bezpieczeństwa funkcjonalnego pojazdów dwu- i trójkołowych oraz czterokołowców, a także rozporządzenia (UE) nr 44/2014 dotyczącego konstrukcji i wymogów ogólnych odnośnie do tych samych pojazdów.

Podobne podejście przyjęto w rozporządzeniu (WE) nr 661/2009 w sprawie bezpieczeństwa ogólnego pojazdów silnikowych, które uchyla ponad 50 dyrektyw UE i zastępuje je odpowiednimi regulaminami opracowanymi na mocy porozumienia z 1958 r. i dyrektywy 2007/46/WE, która zastąpiła systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiła zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymogi techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

•Spójność z innymi politykami Unii

Wniosek jest zgodny z celami rozporządzeń (UE) 168/2013 i 134/2014 i w związku z tym jest spójny z celami UE w zakresie ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony środowiska, a także z celem polegającym na dążeniu do harmonizacji na szczeblu międzynarodowym prawodawstwa dotyczącego pojazdów kategorii L (pojazdy dwu- i trójkołowe oraz czterokołowce).

Ponadto wniosek jest zgodny z decyzją Rady 97/836/WE, której celem jest stosowanie przez Wspólnotę Europejską postanowień zrewidowanego porozumienia z 1958 r. System WP.29 jest również powiązany z unijną polityką konkurencyjności, na którą niniejsza inicjatywa ma pozytywny wpływ. Niniejszy wniosek jest również spójny z polityką transportową i polityką energetyczną Unii, które są należycie uwzględnione w procesie opracowywania i przyjmowania regulaminów ONZ podlegających porozumieniu z 1958 r.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Biorąc pod uwagę cel i treść decyzji Rady, podstawę prawną stanowią art. 114 i 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE. Procedura przyjęcia niniejszej decyzji Rady została ustanowiona w art. 3 ust. 3 decyzji Rady 97/836/WE.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Wymogi dotyczące poziomu hałasu zostały już zharmonizowane na poziomie UE, ale odpowiednie przepisy prawne są przestarzałe i wymagają uaktualnienia w odniesieniu do postępu technicznego, który nastąpił od czasu ich przyjęcia. Stosowanie instrumentów międzynarodowych, takich jak równoważne regulaminy ONZ, oraz ich włączenie do unijnego systemu homologacji typu pojazdów silnikowych może być przeprowadzone wyłącznie na poziomie Unii Europejskiej. Takie rozwiązanie nie tylko zapobiega rozdrobnieniu rynku wewnętrznego, lecz także zapewnia jednolite normy w zakresie ochrony zdrowia, bezpieczeństwa oraz normy środowiskowe w całej Unii. Daje ono również korzyści skali: produkty mogą być wytwarzane z przeznaczeniem na cały rynek unijny czy nawet międzynarodowy, a nie muszą być dostosowywane w celu uzyskania krajowej homologacji typu w każdym państwie członkowskim osobno.