[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 26.11.2007

KOM(2007) 752 wersja ostateczna

Wniosek

DECYZJA RADY

upoważniająca Zjednoczone Królestwo do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a), art. 168 i art. 169 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Jedynie wersja angielska jest autentyczna)

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

110 | Podstawa i cele wniosku Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (VAT), Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do zastosowania szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów tej dyrektywy w celu uproszczenia procedury poboru VAT lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. Pismem, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 5 lutego 2007 r., Zjednoczone Królestwo zwróciło się z wnioskiem o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo, przyznanego po raz pierwszy decyzją Rady 95/252/WE z dnia 29 czerwca 1995 r., a następnie decyzją Rady 98/198/WE z dnia 9 marca 1998 r. (w wersji zmienionej). Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE, Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie pismem z dnia 15 października 2007 r. o wniosku złożonym przez Zjednoczone Królestwo. Pismem z dnia 17 października Komisja powiadomiła Zjednoczone Królestwo o tym, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku. |

120 | Kontekst ogólny Wspomniane powyżej decyzje Rady upoważniły Zjednoczone Królestwo do zastosowania ograniczenia prawa do odliczenia 50% naliczonego podatku VAT zapłaconego z tytułu najmu lub dzierżawy (leasingu) samochodów osobowych wykorzystywanych przez podatników zarówno do celów służbowych, jak i prywatnych, a jednocześnie do tego, by wykorzystywanie takich dzierżawionych lub najmowanych samochodów przez podatników do celów prywatnych nie było uznawane za odpłatne świadczenie usług. Odstępstwo to likwiduje w przypadku tych samochodów potrzebę prowadzenia przez najemcę lub dzierżawcę szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu oraz rozliczania podatku VAT od jego wykorzystywania do celów prywatnych. Odstępstwo należy zatem zasadniczo uznać za środek upraszczający. Odstępstwo przedłużano kilka razy i ma ono wygasnąć w dniu 31 grudnia 2007 r. Z reguły odstępstwa przyznaje się na czas określony, aby umożliwić ocenę stosowności i skuteczności danego środka szczególnego. W tym przypadku na podstawie dostępnych informacji Komisja zakłada, że 50%-owy podział na wykorzystywanie pojazdu do celów służbowych i na wykorzystywanie do celów prywatnych (czy też do jakichkolwiek celów innych niż działalność przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE) w dalszym ciągu odzwierciedla ogólne wykorzystywanie do celów służbowych i prywatnych samochodów najmowanych i dzierżawionych przez podatników w Zjednoczonym Królestwie. Tym samym nadal zachodzą okoliczności prawne i faktyczne, które uzasadniły pierwotne odstępstwo. Niemniej jednak w dniu 29 października 2004 r. Komisja przedstawiła wniosek w sprawie dyrektywy Rady obejmujący harmonizację kategorii wydatków, w odniesieniu do których państwo członkowskie może zastosować wyjątki od prawa do odliczenia (tzw. wniosek w sprawie uproszczenia podatku VAT, (COM(2004)728 wersja ostateczna). Jako że wydatki związane z pojazdami silnikowymi są objęte tym wnioskiem, jakiekolwiek przedłużenie okresu ważności nie powinno wykraczać poza datę przyjęcia i wprowadzenia w życie proponowanej dyrektywy. Odstępstwo powinno być w każdym przypadku ograniczone do dnia 31 grudnia 2010 r., tak aby jeśli proponowana dyrektywa nie wejdzie w życie do tego dnia można było ocenić, czy ograniczenie do 50% jest nadal uzasadnionym i akceptowalnym odzwierciedleniem ogólnego podziału na wykorzystywanie do celów służbowych i prywatnych. |

130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Decyzja Rady 98/198/WE z dnia 9 marca 1998 r. upoważniająca Zjednoczone Królestwo do rozszerzenia zastosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 6 i 17 Szóstej dyrektywy Rady (77/388/EWG) w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (Dz.U. L 76 z 13.3.1998, str. 31). Decyzja zmieniona decyzją Rady 99/79/WE z dnia 18 stycznia 1999 r. (Dz.U. L 27 z 2.2.1999, str. 22), decyzją Rady 2000/747/WE z dnia 27 listopada 2000 r. (Dz.U. L 302 z 1.12.2000, str. 63), decyzją Rady 2003/909/WE z 22 grudnia 2003 r. (Dz.U. L 342 z 30.12.2003, str. 49) oraz decyzją Rady 2004/855/WE z 7 grudnia 2004 r. (Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 61). Art. 176 dyrektywy 2006/112/WE przewiduje, że Rada określi wydatki, które nie dają prawa do odliczenia VAT. Do tego czasu państwa członkowskie są upoważnione do utrzymania wyłączeń, które obowiązywały w dniu 1 stycznia 1979 r. Istnieją zatem klauzule zawieszające, które ograniczają prawo do odliczeń w związku z pojazdami silnikowymi. |

141 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

219 | Nie dotyczy. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

230 | Ocena skutków Wniosek w sprawie decyzji ma na celu przedłużenie obowiązywania środka upraszczającego, który likwiduje potrzebę prowadzenia ewidencji przez podatnika oraz rozliczania podatku VAT od kilometrów przejechanych w celach prywatnych samochodami należącymi do przedsiębiorstwa, a zatem może on mieć potencjalnie pozytywne oddziaływanie ekonomiczne. Jednakże z uwagi na wąski zakres odstępstwa i ograniczone zastosowanie w czasie, jego oddziaływanie będzie w każdym razie ograniczone. Ponadto środek przypomina podejściem wniosek Komisji zawarty w dokumencie COM(2004) 728 wersja ostateczna, zawierający przepisy określające rodzaje wydatków, które mogą podlegać ograniczeniu w zakresie prawa do odliczenia. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

305 | Krótki opis proponowanych działań Upoważnienie Zjednoczonego Królestwa do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od przepisów dyrektywy 2006/112/WE w zakresie ograniczenia prawa do odliczenia do 50% naliczonego podatku VAT zapłaconego od najmu lub dzierżawy pojazdów silnikowych wykorzystywanych nie tylko do celów związanych z działalnością przedsiębiorstwa. W przypadku gdy prawo do odliczenia zostaje ograniczone, podatnik zostaje zwolniony z obowiązku rozliczania podatku VAT od wykorzystywania pojazdu do celów prywatnych. Decyzja wygaśnie w dniu określonym w decyzji lub w dniu wejścia w życie przepisów wspólnotowych regulujących ograniczenia prawa do odliczenia w tym zakresie, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza. |

310 | Podstawa prawna Artykuł 395 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. |

329 | Zasada pomocniczości Zgodnie z art. 395 dyrektywy dotyczącej podatku VAT, proponowany środek upoważniający państwo członkowskie do odstępstwa od przepisów tej dyrektywy musi zostać przyjęty przez Radę na wniosek Komisji. Proponowany środek może zatem zostać przyjęty wyłącznie na szczeblu wspólnotowym. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |

331 | Decyzja dotyczy upoważnienia udzielonego państwu członkowskiemu na jego własny wniosek i nie stanowi zobowiązania. |

332 | Z uwagi na bardzo ograniczony zakres odstępstwa, środek szczególny jest proporcjonalny do zamierzonego celu. |

Wybór instrumentów |

341 | Proponowane instrumenty: inne. |

342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów. Zgodnie z art. 395 dyrektywy dotyczącej podatku VAT, odstępstwo od powszechnych zasad dotyczących podatku VAT jest możliwe wyłącznie za upoważnieniem Rady stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji. Decyzja Rady jest najodpowiedniejszym środkiem, ponieważ można ją skierować do poszczególnych państw członkowskich. |

WPłYW NA BUDżET |

409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

INFORMACJE DODATKOWE |

Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |

533 | Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia. |

1. Wniosek

DECYZJA RADY

upoważniająca Zjednoczone Królestwo do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a), art. 168 i art. 169 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[1], w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją Rady 95/252/WE[3], a następnie decyzją Rady 98/198/WE[4], Rada upoważniła Zjednoczone Królestwo do ograniczenia do 50% prawa najemcy lub dzierżawcy do odliczenia podatku VAT naliczonego od opłat z tytułu najmu lub dzierżawy samochodu osobowego, w przypadku gdy samochód nie jest wykorzystywany wyłącznie do celów służbowych. Zjednoczonemu Królestwu zezwolono również na to, by wykorzystywanie w celach prywatnych samochodu dzierżawionego lub najmowanego przez podatnika do celów służbowych nie było traktowane jako odpłatne świadczenie usług. Ten środek upraszczający zlikwidował konieczność ewidencjonowania przez najemcę lub dzierżawcę kilometrów przejechanych samochodem służbowym w celach prywatnych oraz rozliczania dla każdego pojazdu podatku od faktycznej liczby kilometrów przejechanych w celach prywatnych.

(2) Pismem, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 5 lutego 2007 r., Zjednoczone Królestwo zwróciło się z wnioskiem o przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa, które wygasa w dniu 31 grudnia 2007 r.

(3) Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE, Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie pismem z dnia 15 października 2007 r. o wniosku złożonym przez Zjednoczone Królestwo. Pismem z dnia 17 października 2007 r. Komisja powiadomiła Zjednoczone Królestwo o tym, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

(4) Okoliczności prawne i faktyczne uzasadniające przyznanie upoważnienia do zastosowania odstępstwa nie uległy zmianie i nie straciły na znaczeniu.

(5) W dniu 29 października 2004 r. Komisja przedstawiła wniosek w sprawie dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG, obecnie dyrektywę 2006/112/WE, obejmujący harmonizację kategorii wydatków, w odniesieniu do których mogą mieć zastosowanie wyjątki od prawa do odliczeń[5]. Zgodnie z tym wnioskiem, wyjątki od tego prawa do odliczeń można stosować do pojazdów samochodowych. Stosowne jest zatem przedłużenie okresu obowiązywania upoważnienia do momentu wejścia w życie tej dyrektywy. Jednakże w każdym przypadku upoważnienie wygaśnie najpóźniej w dniu 31 grudnia 2010 r., jeżeli wspomniana dyrektywa nie wejdzie w życie do tego dnia, w celu umożliwienia oceny, czy niniejsza decyzja jest konieczna w świetle odsetka określającego ogólny podział na użytek służbowy i prywatny.

(6) Przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa nie będzie miało niekorzystnego wpływu na środki własne Wspólnot Europejskich pochodzące z podatku VAT,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 168 i art. 169 dyrektywy Rady 2006/112/WE, niniejszym upoważnia się Zjednoczone Królestwo do ograniczenia do 50% prawa najemcy lub dzierżawcy samochodu do odliczania podatku VAT od kosztów najmu lub dzierżawy tego samochodu, w przypadku gdy samochód nie jest wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z działalnością przedsiębiorstwa.

Artykuł 2

W drodze odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit a) dyrektywy Rady 2006/112/WE, niniejszym upoważnia się Zjednoczone Królestwo do tego, by użytkowania samochodu służbowego najmowanego lub dzierżawionego przez podatnika do celów prywatnych nie traktowało jako odpłatnego świadczenia usług.

Artykuł 3

Upoważnienie wygasa w dniu wejścia w życie przepisów wspólnotowych określających rodzaje wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, które nie dają prawa do pełnego odliczenia podatku VAT, lecz nie później niż dnia 31 grudnia 2010 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 347 z 11.12.2006, str. 1. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2006/138/WE (Dz.U. L 384 z 29.12.2006, str. 92).

[2] Dz.U. C […] z […], str.

[3] Dz.U. L 159 z 11.7.1995, str. 19.

[4] Dz.U. L 76 z 13.3.1998, str. 31. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/855/WE (Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 61).

[5] COM(2004) 728 wersja ostateczna