KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 15.11.2011 
SEK(2011) 1359 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
 
Towarzysz ący dokumentom: 
 
Komunikat „Budowanie otwarte j i bezpieczne j Europ y: budżet spraw wewn ętrznych na 
lata 2014-2020” 
 
Wniosek dotycz ący rozporz ądzenia ustanawiaj ącego Fundusz Migracji i Azylu 
 
Wniosek dotycz ący rozporz ądzenia ustanawiaj ącego, w ramach Funduszu 
Bezpiecze ństwa Wewn ętrznego, instrument finansowy na rzecz wspierania wspó łpracy 
policyjnej, zapobiegania i zwalczania przest ępczości oraz zarz ądzania kryzysowego 
 
Wniosek dotycz ący rozporz ądzenia ustanawiaj ącego, w ramach Funduszu 
Bezpiecze ństwa Wewn ętrznego, instrument wsparcia finansowego w zakresie granic 
zewnętrznych i wiz 
 
Wniosek dotycz ący rozporz ądzenia ustanawiaj ącego przepisy ogólne dotycz ące 
Funduszu Migracji i Azylu oraz inst rumentu finansowe go na rzecz wspierania 
współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przest ępczości oraz zarz ądzania 
kryzysowego 
{KOM(2011) 749 wersja ostateczna} 
{SEK(2011) 1358 wersja ostateczna}  
 
PL 2   PL 1. WPROWADZENIE  
Na przestrzeni ostatnich lat znaczenie  strategii w dziedzinie spraw wewn ętrznych stale ros ło. 
Celem tych strategii jest stworzenie obszaru bez granic wewn ętrznych, na którym obywatele 
UE i państw trzecich mog ą przemieszcza ć się, mieszka ć i pracowa ć, wnosić nowe idee, 
kapitał, wiedzę i innowacje lub wype łniać braki na krajowych r ynkach pracy i do którego 
mogą wjeżdżać, mając pewność, że w pełni przestrzega si ę ich praw i zapewnia si ę im 
bezpiecze ństwo. Podstaw ą osiągnięcia tego celu jest wspó łpraca z pa ństwami nienale żącymi 
do UE i organizacjami mi ędzynarodowymi. 
2. OPIS PROBLEMU  
2.1. Wyzwania polityczne 
W okresie obj ętym następnymi wieloletnimi ramami finansowymi (lata 2014–2020) UE 
stanie w obliczu wa żnych wyzwa ń w obszarze spraw wewn ętrznych. W dziedzinie azylu 
oczekuje si ę, że w dalszym ci ągu będą występować czynniki zmuszaj ące ludzi do ubiegania 
się o azyl i ochron ę międzynarodow ą w UE, takie jak wojny, represyjne re żimy oraz brak 
stabilności politycznej. Przep ływy ludzi ubiegaj ących się o azyl lub inn ą formę ochrony 
międzynarodowej mog ą podlegać znacznym wahaniom i mog ą składać się z wielu ró żnych 
grup o ró żnych potrzebach i motywacjach. Sprostanie tym przep ływom wymaga od pa ństw 
członkowskich znacznych zasobów i zdolno ści, przy czym do niektórych z tych pa ństw ze 
względu na ich po łożenie geograficzne nap ływa nieproporcjonalnie du ża liczba osób 
ubiegających się o azyl. 
Podstawowym wyzwaniem dla UE jest integracja legalnie przebywaj ących na jej terytorium 
obywateli pa ństw trzecich. Brak integracji mo że powodowa ć trudności społeczne, których 
koszt w ostatecznym rozrachunku ponosi ogó ł społeczeństwa. Lepsza integracja umo żliwia 
legalnym migrantom aktywne uczestnictwo w przyjmuj ącym ich spo łeczeństwie oraz pomaga 
w sprostaniu wyzwaniom demograficznym, jakie obecnie stoj ą przed gospodark ą UE. 
Oczekuje si ę, że napływ legalnych migrantów b ędzie stopniowo wzrasta ł, szczególnie w 
przypadku migracji zarobkowej. W zwi ązku z tym oczekuje si ę, że potrzeba integracji 
obywateli pa ństw trzecich równie ż wzrośnie. 
Do niektórych pa ństw członkowskich ze wzgl ędu na ich po łożenie geograficzne lub 
atrakcyjny profil gospodarczy nap ływa nieproporcjonalnie du ża liczba nielegalnych 
migrantów. Nielegalna imigracja jest  kosztowna nie tylko dla docelowych pa ństw 
członkowskich, ale równie ż dla samych migrantów. O ile liczba nowych nielegalnych 
migrantów prawdopodobnie ulegnie zmniejszeniu, o tyle grupa nielegalnych migrantów w UE 
prawdopodobnie nie zmniejszy si ę w znacznym stopniu, nawet je żeli nastąpiłaby znaczna 
poprawa w zakresie wykrywania i wydala nia nielegalnych migrantów. W zwi ązku z tym 
oczekuje si ę, że zarządzanie powrotami nadal b ędzie stanowi ć wyzwanie. 
Elementem kluczowym dla swobodnego przep ływu osób na terytorium UE oraz utrzymania 
bezpiecze ństwa wewn ętrznego jest skuteczna, efektywna i bezpieczna kontrola graniczna. 
Istnieją istotne ró żnice między państwami cz łonkowskimi pod wzgl ędem długości granicy 
zewnętrznej oraz liczby i charakteru przej ść granicznych, przez co niektóre pa ństwa 
członkowskie ponosz ą nieproporcjonalnie du żą część kosztów powi ązanych. Poniewa ż osoby 
posiadające ważną wizę lub dokument pobytowy mog ą swobodnie przemieszcza ć się w 
 
PL 3   PL strefie Schengen, w interesie pa ństw członkowskich le ży stosowanie wspólnych norm. 
Oczekuje si ę, że wzrośnie liczba przej ść granicznych, a wraz z ni ą zwiększą się wyzwania w 
zakresie zarz ądzania granicami UE. 
Do głównych problemów UE nale ży różnego rodzaju przest ępczość zorganizowana, 
terroryzm oraz inne rodzaje ryzyka zwi ązanego z bezpiecze ństwem (w tym ich ocena i 
zarządzanie nimi). Oczekuje si ę, że ogólny poziom przest ępczości utrzyma si ę na tym samym 
poziomie, ale przewiduje si ę zmianę charakteru przest ępczości w zwi ązku z 
wykorzystywaniem przez przest ępców nowych technologii do pope łniania przest ępstw. 
Można spodziewa ć się wzrostu przest ępczości transgranicznej i zorganizowanej oraz 
zwiększenia stopnia jej zaawansowania i mi ędzynarodowego charakteru. Oczekuje si ę też 
wzrostu liczby pewnych rodzajów przest ępstw, takich jak nadu życia finansowe, pranie 
pieniędzy i cyberprzest ępstwa. Chocia ż jest prawdopodobne, że nieustaj ące starania pa ństw 
członkowskich i dzia łania legislacyjne UE ogranicz ą działalność terrorystyczn ą, 
transnarodowy charakter zagro żenia terrorystycznego pozostaje powa żny i nie ma du żych 
szans na znaczne zmniejszenie tego zagro żenia w przewidywalnej przysz łości. 
Ostatnie wydarzenia na gran icy grecko-tureckiej oraz w po łudniowym regionie Morza 
Śródziemnego świadczą również o znaczeniu posiadania przez UE kompleksowego podej ścia 
do migracji, obejmuj ącego różne kwestie, takie jak wzmocnione zarz ądzanie granicami i 
strefą Schengen, lepiej ukierunkowana legalna migracja, szersze rozpowszechnianie 
najlepszych praktyk w zakresie integracji, wz mocniony wspólny europejski system azylowy 
oraz bardziej strategiczne podej ście do stosunków z pa ństwami trzecimi w dziedzinie 
migracji. 
2.2. Obowiązujące instrumenty finansowe w obszarze spraw wewn ętrznych nie 
odpowiadaj ą w wystarczaj ący sposób przysz łym zapotrzebowaniom i 
priorytetom 
Chociaż zasadniczo uznaje si ę, że obowiązujące instrumenty finansowe w obszarze spraw 
wewnętrznych spe łniają swoje cele i funkcjonuj ą w skuteczny sposób, nie s ą one w pe łni 
odpowiednie, aby sprosta ć powyższym wyzwaniom. 
Program ogólny „Solidarno ść i zarządzanie przep ływami migracyjnymi” (zarz ądzanie 
dzielone) 
Europejski Fundusz na rzecz Uchod źców nie dysponuje wystarczaj ącymi zasobami, aby 
odpowiednio wspiera ć kompleksow ą politykę UE w zakresie przesiedle ń oraz zach ęcić 
państwa członkowskie do uczestnictwa w dzia łaniach w zakresie przesiedle ń w ramach 
procesu sk ładania zobowi ązań dotyczących liczby przesiedlanych osób. Ponadto w jego 
ramach nie przewiduje si ę żadnej dodatkowej zach ęty finansowej do wewn ątrzunijnego 
przemieszczania beneficjentów ochrony mi ędzynarodowej („relokacji”). 
W ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Pa ństw Trzecich 
rozwiązuje się problemy zwi ązane z integracj ą poprzez wspieranie strategii krajowych. 
Oczekuje si ę jednak, że potrzeba budowania zdolno ści na szczeblu krajowym zmniejszy si ę, 
ponieważ niektóre problemy zwi ązane z integracj ą skuteczniej rozwi ązuje się na szczeblu 
regionalnym i lokalnym, tj. na poziomach znajduj ących się bliżej jednostki. Nale ży też 
skuteczniej koncentrowa ć się na określonych dzia łaniach oraz na grupach migrantów, do 
których trudno jest dotrze ć przy zastosowaniu środków ogólnych. 
 
PL 4   PL Obecnie w ramach Europejskiego Funduszu  Powrotów Imigrantów nie udziela si ę wsparcia 
na rzecz warunków przyjmowania/przetrzymywania  przed wydaleniem lub bardziej ogólnych 
środków służących ograniczeniu nielegalnej migracji. 
Fundusz Granic Zewn ętrznych nie mo że zapewni ć wsparcia na rzecz środków dotycz ących 
kontroli w zakresie swobody przemieszczania si ę (na lądzie) ani środków towarzysz ących 
dotyczących zapobiegania nieleg alnej imigracji, zarz ądzania dokumentacj ą (bazami danych 
na temat dokumentów pobytowych) oraz dokumentów fa łszywych. W ramach funduszu nie 
wspiera si ę również współpracy międzyinstytucjonalnej ani nawi ązywania kontaktów mi ędzy 
różnymi organami ścigania, w tym organów funkcjonuj ących na terytorium UE. 
Ogólny program w sprawie bezpiecze ństwa i ochrony wolno ści (bezpo średnie zarz ądzanie 
scentralizowane) 
W ramach programów szczegó łowych „Zapobieganie i walka z przest ępczością” (ISEC) oraz 
„Zapobieganie, gotowo ść i zarządzanie skutkami terroryzmu i innymi rodzajami ryzyka dla 
bezpiecze ństwa” (CIPS) nie wspiera si ę testowania i zatwierdzania sprz ętu służącego do 
egzekwowania prawa w celu wype łnienia luki mi ędzy badaniami i rozwojem a wdro żeniem 
operacyjnym/seryjnym stosowaniem ani budowania zdolno ści strukturalnych na potrzeby 
organów ścigania poprzez zakup wyposa żenia, takiego jak urz ądzenia wykrywaj ące i systemy 
informatyczne. Niektóre przedsi ęwzięcia, takie jak wspólne zespo ły dochodzeniowo- śledcze 
lub nowsze strategie, które wymagaj ą większej elastyczno ści, są trudne do sfinansowania. 
2.3. Nie wspiera si ę w wystarczaj ącym stopniu zewn ętrznego wymiaru strategii w 
dziedzinie spraw wewn ętrznych 
Obowiązujące programy pomocy zewn ętrznej nie zosta ły opracowane, aby wspiera ć 
zewnętrzny wymiar strategii w zakresie spraw wewn ętrznych, ale raczej aby przyczynia ć się 
do realizacji innych celów, w szczególno ści w zakresie rozszerzen ia, rozwoju i polityki 
sąsiedztwa, ukierunkowanych przede wszy stkim na zaspokojenie potrzeb pa ństwa będącego 
beneficjentem. O ile nale ży nadal utrzymywa ć tego rodzaju wsparcie, o tyle istnieje wyra źny 
brak efektu d źwigni UE umo żliwiającego Unii realizacj ę i osiągnięcie własnych priorytetów 
politycznych oraz przyczynianie si ę do bezpo średnich interesów UE, takich jak zarz ądzanie 
przepływami migracyjnymi i bezpiecze ństwo. 
Problemy te pog łębia fakt, że w ramach obecnie tworzony ch programów finansowych w 
zakresie spraw wewn ętrznych równie ż nie uwzgl ędnia się wymiaru zewn ętrznego. Chocia ż 
istnieje obecnie mo żliwość finansowego wspierania okre ślonych dzia łań przeprowadzanych 
w państwach trzecich przede wszystkim w celu zapewnienia terytorialnej ci ągłości 
finansowania, zapocz ątkowanego w UE i kontynuowanego w pa ństwach trzecich, dzia łania te 
mają bardzo ograniczony charakter. Samo finans owanie w zakresie negocjowania i realizacji 
umów o readmisji, partne rstw na rzecz mobilno ści oraz regionalnych programów ochrony jest 
niewystarczaj ące do zapewnienia pomocy pa ństwom trzecim w zakresie poprawy ich 
zarządzania granicami lub do wspó łpracy z pa ństwami trzecimi w takich obszarach, jak 
handel lud źmi, narkotykami i broni ą, rozbijanie mi ędzynarodowych siatek przest ępczych oraz 
zapobieganie terroryzmowi i innym rodzajom ryzyka zwi ązanego z bezpiecze ństwem. 
 
PL 5   PL 2.4. Ograniczenia operacyjne mechanizmów realizacji w dziedzinie spraw 
wewnętrznych 
Każdy z czterech funduszy podlegaj ących zarz ądzaniu dzielonemu ma w łasną podstaw ę 
prawną i własne przepisy wykonawcze. Prow adzi to do dublowania stara ń i powielania 
przepisów, co z kolei powoduje dodatkowe nak łady pracy, ryzyko wyst ąpienia ró żnych 
interpretacji oraz zwi ększenie ryzyka wyst ąpienia błędów. W ramach funduszy łączy się 
wieloletnie ramy z programowaniem rocznym, co stanowi rozwi ązanie skomplikowane, 
czasochłonne i trudne w zarz ądzaniu. Pod wzgl ędem zarz ądzania finansami oraz systemów 
zarządzania i kontroli fundusze s ą podobne, jednak ró żnią się od innych funduszy 
podlegających zarz ądzaniu dzielonemu, w szczególno ści od funduszy strukturalnych, co 
prowadzi do nieporozumie ń. 
Dotacje przyznawane w ramach zarz ądzania bezpo średniego (ISEC i CIPS) s ą zasadniczo 
niewielkie, co uniemo żliwia ich strategiczne wykorzystanie. Ponadto wyst ępuje problem 
niepełnego wykorzystania środków. Ze wzgl ędu na z łożone przepisy dotycz ące 
kwalifikowalno ści odnotowuje si ę stosunkowo wysoki ogólny poziom b łędu w kosztorysach 
przedstawianych prz ez beneficjentów ko ńcowych, co wymaga wzmocnienia kontroli ex ante  i 
ex post , a w rezultacie du żych nakładów pracy administracyjnej. Ponadto proces 
przyznawania dotacji trwa zbyt d ługo, uniemo żliwiając organom ścigania podj ęcie szybkich 
działań w odpowiedzi na pojawiaj ące się zagrożenia. 
Ostatnie wydarzenia w po łudniowym regionie Morza Śródziemnego świadczą również o 
dużym znaczeniu mo żliwości szybkiego i skutecznego reagowania przez UE w sytuacjach 
kryzysowych. Obowi ązujący mechanizm reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych obejmuje 
jedynie kryzysy zwi ązane z azylem, a szybkie i skut eczne reagowanie w sytuacjach 
kryzysowych nie jest w jego ramach mo żliwe. Dost ępne środki są też zbyt ograniczone. 
3. ANALIZA ZASADY POMOCNICZO ŚCI 
3.1. Prawo UE do dzia łania 
Prawo UE do dzia łania w obszarze spraw wewn ętrznych wynika przede wszystkim z tytu łu V 
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), a w szczególno ści z art. 77 ust. 2, art. 
78 ust. 2, art. 79 ust. 2 i 4, art. 82 ust. 1, art. 84 i art. 87 ust. 2 TFUE. Wspó łpracę z państwami 
trzecimi i organizacjami mi ędzynarodowymi uwzgl ędniono w art. 212 ust. 3 TFUE.  
3.2. Pomocniczo ść 
Państwa członkowskie nie s ą w stanie samodzielnie zaradzi ć problemom stoj ącym przed UE 
w obszarze spraw wewn ętrznych. Podejmowanie dzia łań w zakresie przep ływów 
migracyjnych, zarz ądzania zewn ętrznymi granicami UE i bezpiecze ństwa UE wymaga od 
państw członkowskich posiadania znacznych zasobów i zdolno ści. Finansowanie UE stanowi 
mechanizm powoduj ący skutki finansowe zasady solidarno ści i sprawiedliwy podzia ł 
obowiązków między państwa członkowskie, bez którego niektóre pa ństwa byłyby zmuszone 
do ponoszenia nieproporcjonalnie du żego obciążenia wynikaj ącego z d ługich granic lub 
napływów migracyjnych. Lepsza wspó łpraca operacyjna obejmuj ąca łączenie zasobów 
tworzy ekonomi ę skali i synergi ę, zapewniaj ąc w ten sposób bardziej efektywne 
wykorzystanie funduszy publicznych i wzmacniaj ąc solidarno ść i wzajemne zaufanie mi ędzy 
państwami cz łonkowskimi. Finansowanie UE mo że równie ż stworzy ć efekt d źwigni, 
 
PL 6   PL niezbędny do przekonania pa ństw trzecich do anga żowania si ę wraz z UE w kwestie, które 
mają znaczenie g łównie dla UE i pa ństw członkowskich. 
4. CELE 
W komunikacie „Bud żet z perspektywy »Europy 2020«”1 ogłoszono utworzenie dwóch 
funduszy: 
Fundusz Cel Bud żet według 
cen z 2011 r. (w 
mln EUR) 
Fundusz Migracji i Azylu Wspieranie dzia łań dotyczących azylu i migracji, 
integracji obywateli pa ństw trzecich i ich powrotu 3 433 mln EUR 
Fundusz Bezpiecze ństwa 
Wewnętrznego  Zapewnienie pomocy finansowej dla inicjatyw w 
obszarach granic zewn ętrznych i bezpiecze ństwa 
wewnętrznego 4 113 mln EUR  
W ramach przedmiotowych funduszy wyznaczono nast ępujące cele ogólne i szczegó łowe: 
Cele ogólne Cele szczegó łowe 
Ułatwienie legalnej migracji do UE zgodnie z zapotrzebowaniem 
gospodarczym i spo łecznym pa ństw członkowskich oraz wsparcie 
integracji obywateli pa ństw trzecich legalnie przebywaj ących na 
terytorium UE 
Wsparcie wdro żenia wspólnego europejskiego systemu azylowego 
Ograniczenie nielegal nej migracji i promowanie dobrowolnych 
powrotów Poprawa skutecznego zarz ądzania 
przepływami migracyjnymi do UE w 
obszarach, w których dzia łanie UE ma 
największą wartość dodaną, w 
szczególno ści w drodze solidarno ści, 
podziału odpowiedzialno ści i 
współpracy z pa ństwami trzecimi 
Wspieranie zewn ętrznych aspektów polityki migracyjnej UE 
Wzmocnienie granic zewn ętrznych UE 
Ułatwienie mobilno ści na granicach zewn ętrznych UE 
Ograniczenie ryzyka wyst ępowania, poprawy wykrywania i 
skutecznego ścigania przest ępczości zorganizowanej, terroryzmu i 
innych zagro żeń związanych z bezpiecze ństwem Zwiększenie bezpiecze ństwa 
wewnętrznego UE poprzez 
zarządzanie granicami zewn ętrznymi i 
egzekwowanie prawa, w tym poprzez 
rozszerzenie dzia łań w zakresie 
gotowości i reagowania, które 
najlepiej jest wspiera ć z zasobów 
finansowych UE, w szczególno ści w 
ramach wspó łpracy transnarodowej, 
ekonomii skali, partnerstw publiczno-
prywatnych oraz wspó łpracy z 
państwami trzecimi Wspieranie zewn ętrznych aspektów polityki bezpiecze ństwa 
wewnętrznego UE  
Przy realizacji tych szczegó łowych celów strategicznych nale ży równie ż odpowiednio 
uwzględnić ogólny cel horyzontalny polegaj ący na uproszczeniu przysz łych funduszy i w 
szczególno ści nadaniu im elastyczno ści, szybkim uwalnianiu środków w przypadku kryzysu 
oraz zmniejszeniu nak ładu pracy administracyjnej. 
                                                 
1 COM(2011) 500 wersja ostateczna –cz ęści I i II, z dnia 29 czerwca 2011 r. 
 
PL 7   PL 5. WARIANTY STRATEGICZNE  
Kwestia A – Priorytety w zakresie finansowania 
Wariant A.1  – Kontynuacja podzia łu środków finansowych z 2013 r. (stan obecny).  
Wariant A.2 – Średni podzia ł środków finansowych z okresu 2007–2013.  
Wariant A.3 –  Wprowadzenie w ramach przedmi otowych dwóch funduszy elementu 
dotyczącego wymiaru zewn ętrznego w celu finansowania dzia łań w państwach trzecich lub 
działań związanych z tymi pa ństwami, które s łużą przede wszystkim interesom i celom UE, 
mają bezpośrednie nast ępstwa dla UE i jej pa ństw członkowskich oraz zapewniaj ą ciągłość 
działań realizowanych na terytorium UE. Fina nsowanie to nie jest przeznaczone na 
wspieranie dzia łań ukierunkowanych na rozwój i w stosownych przypadkach b ędzie stanowi ć 
uzupełnienie finansowego wsparcia udzielanego za po średnictwem instrumentów pomocy 
zewnętrznej UE. Ograniczenie finansowania we wszystkich obszarach polityki, jednak w 
połączeniu z wi ększymi ci ęciami w obszarach, w których oczekuje si ę wyższej warto ści 
dodanej i istotniejszych skutków wspierania dzia łań w zakresie wymiaru zewn ętrznego. 
Kwestia B – Zarz ądzanie dzielone 
Wariant B.1 –  Wspólne wieloletnie ramy zgodne z ogólnie zdefiniowanymi priorytetami 
politycznymi okre ślonymi w wytycznych strategicznych UE w po łączeniu z krajowymi 
programami rocznymi (stan obecny).  
Wariant B.2 –  Wyłącznie programowanie wieloletni e, tak jak w przypadku funduszy 
strukturalnych.  
Wariant B.3 –  Dialog wysokiego szczebla w zakresie polityki spraw wewn ętrznych 
ukierunkowany na cele i finansowanie w dziedzinie spraw wewn ętrznych, prowadzony z 
poszczególnymi pa ństwami cz łonkowskimi w celu wsparcia opracowywania i monitorowania 
ich wieloletnich programów kraj owych zgodnie z pr iorytetami UE.  
Kwestia C – Zarz ądzanie scentralizowane (bezpo średnie i po średnie) 
Wariant C.1  – Wdrożenie różnego rodzaju dotacji i zamówie ń w celu zapewnienia wsparcia 
finansowego na rzecz projektów transnarodow ych i podmiotów niepublicznych, promowania 
działań zgodnych z kierunkiem polityki oraz zamawiania us ług (stan obecny).  
Wariant C.2 – Stosowanie wy łącznie zamówie ń podlegaj ących zarz ądzaniu 
scentralizowanemu i zaprzestanie przyznawania dotacji.  
Wariant C. 3 – Lepsze i zró żnicowane zarz ądzanie scentralizow ane poprzez umowy o 
wniesienie wk ładu finansowego zawierane z organizacjami mi ędzynarodowymi, umowy 
ramowe o partnerstwie ze spo łeczeństwem obywatelskim oraz delegowanie okre ślonych 
zadań istniejącym agencjom (zarz ądzanie po średnie). Ogranicz ona liczba dotacji by łaby nadal 
przyznawana w drodze zaprosze ń do składania wniosków. Zamówienia zosta łyby utrzymane.  
Kwestia D – Mechanizm reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych 
 
PL 8   PL Wariant D.1 –  Obecny mechanizm reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych podlegaj ący 
zarządzaniu dzielonemu w obszarze azylu, nieobejmuj ący innych sytuacji kryzysowych 
związanych z migracj ą lub bezpiecze ństwem (stan obecny). 
Wariant D.2 – Usprawnienie obecnego mechanizmu reagowania w sytuacjach 
nadzwyczajnych polegaj ące na obj ęciu go zarz ądzaniem scentralizowanym i rozszerzeniu 
jego stosowania na inne sytuacje kryzysowe zwi ązane z migracj ą i bezpiecze ństwem. Czas 
obowiązywania środków stosowanych w stanach zagro żenia wyd łużono by ze stosowanych 
obecnie 6 miesi ęcy do 18 miesi ęcy, a odpowiedzialny komisarz zosta łby uprawniony do 
zatwierdzania wydatków na środki stosowane w stanach zagro żenia w ci ągu kilku dni od 
wystąpienia stanu zagro żenia.  
Wariant D.3 – Mechanizm przewidziany w ramach wa riantu D.2 rozszer zony o dziedzin ę 
migracji, jednak nie o dziedzin ę bezpiecze ństwa wewn ętrznego, która b ędzie włączona w 
zakres stosowania Funduszu Solidarno ści Unii Europejskiej.  
6. OCENA SKUTKÓW  
Kwestia A – Priorytety w zakresie finansowania 
Wariant A.1 – Podzia ł z 2013 r. (stan obecny): w ramach systemów azylowych pa ństw 
członkowskich trudniej b ędzie odpowiednio reagowa ć na złożone i wahaj ące się przepływy 
migracyjne. Niektóre pa ństwa członkowskie musia łyby ponosi ć nieproporcjonalnie du że 
koszty przyjmowania uchod źców i osób ubiegaj ących się o azyl. Brakowa łoby 
wystarczaj ących zasobów na dzia łania w zakresie przesiedle ń oraz na dodatkowe wsparcie dla 
tych państw członkowskich, których systemy azylowe poddane s ą szczególnemu obci ążeniu. 
Państwa członkowskie nadal tworzy łyby krajowe/regionalne st rategie integracji lub 
poprawiałyby skuteczno ść strategii ju ż obowiązujących. Dzi ęki temu integracja obywateli 
państw trzecich ulegnie poprawie, co z kolei b ędzie miało pozytywny wp ływ na spójno ść 
społeczną i gospodark ę UE. Prawdopodobne jest jednak, że wartość dodana finansowania dla 
budowania zdolno ści z czasem zmaleje. Kontynuowano by budowanie zdolno ści w zakresie 
zarządzania powrotami, jednak dodatkowo udzie lano by wsparcia w dziedzinie zdolno ści w 
zakresie przetrzymywania/przyjmowania. Chocia ż państwa członkowskie by łyby lepiej 
przygotowane do odsy łania wielu nielegalnych migrantów, warto ść dodana 
dalszego/kontynuowanego budowania zdolno ści z czasem prawdopodobnie zmaleje. Starania 
podejmowane przez te pa ństwa członkowskie, które realizuj ą zadania w zakresie kontroli 
granicznej w imieniu i w interesie UE jako ca łości byłyby systematycznie wspierane z 
budżetu UE, co stanowi łoby konkretny wyraz zasady solidarno ści i podzia łu 
odpowiedzialno ści. Stosowanie nowych technologii zwi ększy bezpiecze ństwo granic i 
przyniesie pozytywne skutki gospodarcze poniewa ż promowa ć będzie innowacje i u łatwiać 
podróżowanie osobom podró żującym w dobrej wierze do UE  i z UE. Spójniejsze 
wykorzystanie finansowania UE na rzecz wspó łpracy konsularnej w sprawach wiz i wsparcia 
systemu ma łego ruchu granicznego na konkret nych obszarach granicznych umo żliwiłoby 
przyrost wydajno ści, wywieraj ąc w ten sposób pozytywny wp ływ na gospodark ę UE. 
Utworzenie EUROSUR doprowadzi łoby równie ż do ograniczenia nielegalnej migracji, 
przestępczości transgranicznej i liczby migrantów gin ących na morzu. Potrzeby finansowe w 
zakresie g łównych priorytetów w obszarze bezpiecze ństwa wewn ętrznego zosta łyby 
zaspokojone. Oczekuje si ę, że w długiej perspektywie dopr owadzi to do poprawy 
bezpiecze ństwa UE, jednak nadal trudno b ędzie finansowa ć działania wspólnych zespo łów 
dochodzeniowo- śledczych lub nowsze strategie, ta kie jak wsparcie kryzysowe i zarz ądzanie 
 
PL 9   PL kryzysowe, w przypadku których podstaw ą jest zachowanie elastyczno ści. Nadal 
nieuwzględniona pozosta łaby kwestia zewn ętrznego wymiaru strategii w zakresie spraw 
wewnętrznych, co wi ązałoby się z wyżej wymienionymi konsekwencjami. 
Wariant A.2 – Średni podzia ł z okresu 2007–2013: wprowadzono by udoskonalenia norm 
w zakresie azylu, a pa ństwa członkowskie by łyby w stanie reagowa ć na złożone i wahaj ące 
się przepływy migracyjne oraz radzi ć sobie z nieproporcjonalnie du żym obciążeniem, 
jakiemu s ą poddawane ich systemy azylowe. Wsparc ie udzielane na tworzenie unijnego 
programu przesiedle ń lub zach ęcanie pa ństw członkowskich do uczestnictwa w 
wewnątrzunijnym przemieszczaniu beneficjentów ochrony mi ędzynarodowej by łoby jednak 
niewystarczaj ące. Oczekuje si ę, że skutki w zakresie integracji obywateli pa ństw trzecich 
legalnie przebywaj ących na terytorium UE b ędą podobne do skutków w ra mach wariantu A.1. 
Ograniczenie wsparcia UE na rzecz pow rotu nielegalnych migrantów spowoduje 
prawdopodobnie spadek liczby powrotów oraz dopr owadzi do wzrostu liczby nielegalnych 
migrantów pozostaj ących w UE. Pa ństwa członkowskie mog ą prowadzi ć dwustronn ą 
współpracę z państwami do świadczającymi podobnych wyzwa ń lub bezpo średnio z 
państwami trzecimi, aby mie ć pewien wp ływ na przysz łą liczbę migrantów, co mo że 
skutkowa ć skierowaniem i zwi ększaniem przep ływów do innych pa ństw członkowskich. 
Oczekuje si ę pogorszenia sytuacji nielegal nych imigrantów, którzy cz ęsto są zatrudnieni w 
ramach gospodarki nielegalnej. Ze wzgl ędu na ograniczenie finansowania w zakresie 
zarządzania granicami zewn ętrznymi konieczne b ędzie przej ście z dzia łań służących 
ogólnemu budowaniu zdolno ści do konkretnych projektó w, takich jak wdro żenie EUROSUR 
lub opracowanie nowych system ów informatycznych. Rozwi ązanie to umo żliwiłoby 
utrzymanie obecnych poziomów bezpiecze ństwa granic, jednak by łoby niewystarczaj ące do 
promowania poj ęcia kontroli granic jako „us ługi publicznej”. Dzi ęki zwiększonemu wsparciu 
finansowemu na rzecz rozw ijania praktycznej wspó łpracy między organami ścigania pa ństwa 
członkowskie by łyby w stanie skuteczniej zwalcza ć wiele form powa żnych przest ępstw i 
przestępczości zorganizowanej. Nadal w du żej mierze nie odniesiono by si ę do kwestii 
zewnętrznego wymiaru strategii w zakresie spraw wewn ętrznych. UE nie by łaby zatem w 
stanie zwi ększyć swojego wp ływu na pa ństwa trzecie, aby zach ęcić j e  d o  a n g a żowania si ę 
wspólnie z UE w kwestie maj ące znaczenie dla UE i pa ństw członkowskich, jednak 
niekoniecznie stanowi ące kwestie priorytetowe dla tych pa ństw trzecich (takie jak readmisja, 
zwalczanie nielegalnej migracji, wzmocnienie zarz ądzania granicami itp.). 
Wariant A.3 – Ponowny podzia ł uwzględniający element dotycz ący wymiaru 
zewnętrznego: normy w zakresie azylu zosta łyby udoskonalone, a UE i pa ństwa 
członkowskie by łyby w stanie reagowa ć na złożone i wahaj ące się przepływy migracyjne, 
radzić sobie z nieproporcjonalnie du żym obciążeniem dla ich systemów azylowych, utworzy ć 
unijny program przesiedle ń oraz zapewni ć dodatkowe zach ęty finansowe na rzecz 
wewnątrzunijnego przemieszczania beneficjentów ochrony mi ędzynarodowej. W ramach 
regionalnych programów ochrony zmniejszono by obci ążenie tych pa ństw i utworzono równy 
podział między UE i pa ństwami cz łonkowskimi w zakresie znajdowania trwa łych rozwi ązań 
w ramach mi ędzynarodowego systemu ochrony uchod źców. Oczekuje si ę, że przejście na 
udzielanie wsparcia w zakresie bard ziej ukierunkowanych strategii s łużących promowaniu 
integracji obywateli pa ństw trzecich na szczeblu lokalnym, realizowanych g łównie przez 
władze lokalne lub regionalne or az podmioty niepubliczne, b ędzie mieć korzystny wp ływ na 
spójność społeczną i ogólnie na gospodark ę UE, a w szczególno ści na mo żliwości 
zatrudnienia obywateli pa ństw trzecich. Bardziej komplek sowe wsparcie w zakresie 
wdrożenia partnerstw na rzecz mobilno ści w połączeniu ze ściślejszą współpracą UE z 
organizacjami mi ędzynarodowymi przyczyni łoby się do maksymalnego zwi ększenia synergii 
 
PL 10   PL operacyjnej i doprowadzi ło do osiągnięcia większej skuteczno ści. Skoncentrowanie dzia łań w 
zakresie powrotów na wspomag anych powrotach dobrowolnych, środkach reintegracji i 
zwiększeniu zdolno ści państw członkowskich w zakresie przetrzymywania w znacznym 
stopniu poprawi jako ść sprawowanego przez pa ństwa cz łonkowskie zarz ądzania 
przypadkami, umo żliwi państwom cz łonkowskim oferowanie środków s łużących 
dostarczaniu istotnych zach ęt do repatriacji wszystkim potencjalnym osobom powracaj ącym, 
a także zapewnienie pe łnego przestrzegania bli źniaczych zasad pierwsze ństwa dobrowolnych 
powrotów zgodnie z normami UE oraz ludzki ego i godnego traktowania wszystkich 
potencjalnych osób powracaj ących. Wspieranie wykonania um ów o readmisji w znacznym 
stopniu przyczyni łoby się do walki z nielegaln ą migracją. Łączny wpływ unijnego programu 
przesiedle ń, regionalnych programów ochrony, partnerstw na rzecz mobilno ści i umów o 
readmisji móg łby zmniejszy ć zapotrzebowanie na finansow anie kryzysowe w razie nag łego 
obciążenia migracyjnego, zapotrzebowanie na ochron ę międzynarodow ą w państwach 
pochodzenia i pa ństwach cz łonkowskich, a tak że zmniejszy ć liczbę przypadków nielegalnego 
wjazdu do UE oraz konieczno ść finansowania dzia łań w zakresie powrotów. Oczekuje si ę, że 
wpływ na granice zewn ętrzne będzie taki sam, jak w prz ypadku wariantu 1, jednak dzi ęki 
elementowi dotycz ącemu wymiaru zewn ętrznego jest prawdopodobne, że skuteczniejsza 
współpraca mi ędzy Frontexem a pa ństwami trzecimi w zakresie zarz ądzania granicami 
doprowadzi do wy ższych wska źników wykrywania nielegalnyc h migrantów lub zapobiegnie 
ich wjazdowi na terytorium UE. Osi ągnięte zostan ą główne priorytety w obszarze 
bezpiecze ństwa wewn ętrznego, dzi ęki czemu w d ługiej perspektywie zwi ększy się 
bezpiecze ństwo UE. W ramach wsparcia zewn ętrznego wymiaru strategii w zakresie 
bezpiecze ństwa wewn ętrznego zwi ększono by zrozumienie zagro żeń dla bezpiecze ństwa 
płynących z pa ństw trzecich. W po łączeniu ze wspó łpracą z tymi pa ństwami w innych 
dziedzinach, takich jak zarz ądzanie migracjami, zwi ększyłoby to skuteczno ść interwencji 
ukierunkowanych na zapobieganie ewentualnym zagro żeniom zwi ązanym z terroryzmem i 
przestępczością zorganizowan ą oraz na ich wykrywanie. 
Kwestia B – Zarz ądzanie dzielone 
Wariant B.1 – Stan obecny: zachowanie programowania ro cznego jako elementu ram 
wieloletnich umo żliwiłoby wybieranie i realizacj ę działań, które są lepiej dostosowane do 
zmieniających się priorytetów UE. Chocia ż zmniejszenie liczby programów rocznych w 
przybliżeniu o po łowę do około 392 programów stanowi popraw ę, to jednak system ten nadal 
byłby skomplikowany, czasoch łonny i trudny w zarz ądzaniu, wymagaj ąc dużych nakładów 
pracy administracyjnej. Procedura zamkni ęcia byłaby ponadto niezgodna z procedur ą 
przewidzian ą w zmienionej wersji rozporz ądzenia finansowego.  
Wariant B.2 – Programow anie wieloletnie: zarządzanie łącznie oko ło 56 programami 
wieloletnimi oznacza łoby zarówno dla Komisji, jak i dla pa ństw członkowskich znaczne 
zmniejszenie nak ładów pracy administracyjnej. Programowanie zosta łoby dostosowane do 
innych instrumentów zarz ądzania dzielonego, co zwi ększyłoby spójno ść i przejrzysto ść z 
punktu widzenia wszystkich za interesowanych stron. Chocia ż programowanie wieloletnie 
zapewnia wi ększą elastyczno ść, nie uwzgl ędnia ono w pe łni specyfiki obszaru spraw 
wewnętrznych. 
Wariant B.3 – Programowanie wieloletnie po łączone z dialogiem politycznym: 
zarządzanie łącznie oko ło 56 programami wieloletnimi oznacza łoby zarówno dla Komisji, jak 
i dla pa ństw członkowskich znaczne zmniejszenie nak ładów pracy administracyjnej. 
Rezultatem dialogu politycznego wysokiego szczebla by łoby podej ście bardziej nastawione 
 
PL 11   PL na wyniki. Poniewa ż wariant ten stanowi po łączenie uproszczenia i programowania 
ukierunkowanego na wyniki, jest on rozwi ązaniem znacznie lepszym od stanu obecnego. 
Kwestia C – Zarz ądzanie scentralizowane (bezpo średnie i po średnie) 
Wariant C.1 – Stan obecny: w ramach zarz ądzania scentralizowanego wydano by znaczne 
kwoty, szczególnie w obszarze bezpiecze ństwa wewn ętrznego. Bez podj ęcia starań na rzecz 
uproszczenia przepisów i us prawnienia procedur wzro śnie nakład pracy administracyjnej 
zarówno dla Komisji, jak i dla beneficjentów ko ńcowych, co przypuszczalnie zwi ększy 
ryzyko wyst ąpienia błędów. 
Wariant C.2 – Wy łącznie zamówienia: do zarządzania realizacj ą dotacji nie by łyby 
potrzebne jakiekolwiek zasoby. Wsparcie innowacyjnych dzia łań podporz ądkowanych 
strategii, pobudzanie wspó łpracy transnarodowej lub wsparcie i wzmocnienie spo łeczeństwa 
obywatelskiego nie b ędzie jednak mo żliwe. Nie odnotowano by te ż poprawy pod wzgl ędem 
zdolności UE do szybkiego i skutecznego reagowania w przypadku kryzysu. 
Wariant C.3 – Lepsze i zró żnicowane zarz ądzanie scentralizowane: działania 
podporządkowane strategii by łyby wspierane dzi ęki skuteczniejszej i efektywniejszej 
realizacji dotacji przez na jodpowiedniejsze w danej dziedzinie podmioty. Chocia ż 
początkowo rozwi ązanie to mo że się wiązać z umiarkowanym wzrostem nak ładów pracy 
administracyjnej, w d ługiej perspektywie doprow adzi ono do poprawy stosunków z 
kluczowymi zainteresowanymi stronami i zmniejszenia ogólnego nak ładu pracy. Do 
zmniejszenia nadk ładów pracy administracyjnej przyczyni si ę również stosowanie 
ograniczonej liczby otwartych zaprosze ń do składania wniosków. Oczekuje si ę, że wynikiem 
przekazywania realizacji okre ślonych zada ń agencjom odpowiedzialnym za sprawy 
wewnętrzne, w tym w pa ństwach trzecich, b ędzie poprawa synergii i zwi ększenie spójno ści. 
Kwestia D –Mechanizm reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych 
Wariant D.1 – Stan obecny: UE nie by łaby w stanie szybko i skutecznie reagowa ć na 
sytuacje kryzysowe zwi ązane z azylem lub na inne  sytuacje kryzysowe zwi ązane z migracj ą 
bądź bezpiecze ństwem. 
Wariant D.2 – Usprawnienie mechanizmu i rozszerzenie jego stosowania na inne 
sytuacje kryzysowe zwi ązane z migracj ą i bezpiecze ństwem: UE byłaby w stanie szybko i 
skutecznie reagowa ć na sytuacje kryzysowe zwi ązane z migracj ą (inne ni ż związane z 
azylem) i sytuacje kryzysowe zwi ązane z bezpiecze ństwem. Interwencje by łyby 
skuteczniejsze ze wzgl ędu na mo żliwość wyboru najodpowiedniejszego partnera 
wykonawczego w odniesieniu do finansowania kryzysowego w celu szybszego uwalniania 
środków w ramach finansowania kryzysowego i wyd łużenia obowi ązywania środków 
stosowanych w stanach zagro żenia, aby mo żliwe było pełniejsze reagowanie na sta łe potrzeby 
wynikające z interwencji w sytu acjach nadzwyczajnych. 
Wariant D.3 – Usprawniony mechanizm o rozszerzonym stosowaniu obejmuj ącym inne 
sytuacje kryzysowe zwi ązane z migracj ą oraz uwzgl ędnienie kwestii bezpiecze ństwa w 
Funduszu Solidarno ści Unii Europejskiej: wystąpiłyby takie same skutki, jak w wariancie 
D.2. Uwzgl ędnienie w zakresie stosowania Funduszu Solidarno ści Unii Europejskiej sytuacji 
kryzysowych zwi ązanych z bezpiecze ństwem spowodowanych dzia łalnością człowieka 
prawdopodobnie nie zapewni  znacznych oszcz ędności w nakładzie pracy administracyjnej, a 
może doprowadzi ć do odwrócenia uwagi od g łównego nurtu dzia łań w ramach Funduszu 
 
PL 12   PL Solidarno ści Unii Europejskiej, co najpra wdopodobniej nie zostanie przyj ęte z zadowoleniem 
przez Rad ę. 
7. PORÓWNANIE WARIANTÓW  
7.1. Analiza porównawcza wariantów 
Kwestia A – Priorytety w zakresie finansowania 
W wariantach A.1 i A.2 nie uwzgl ędnia się konkretnego elementu finansowania 
obejmującego wymiar zewn ętrzny strategii w zakresie spraw wewn ętrznych. Chocia ż dzięki 
temu można przeznaczy ć więcej środków na „wewn ętrzne” aspekty tych strategii, nie oznacza 
to, że są one wydawane w obszar ach, w których przynosz ą największe efekty. Uwzgl ędnienie 
w obu funduszach w wariancie A.3 znacznego elementu dotycz ącego wymiaru zewn ętrznego 
miałoby z kolei du ży wpływ „zapobiegawczy” na wszystkie strategie w zakresie spraw 
wewnętrznych i w zwi ązku z tym mog łoby się przyczyni ć do zmniejszenia ogólnego poziomu 
finansowania niezb ędnego na rzecz wewn ętrznych aspektów tych strategii. Przedmiotowe 
rozwiązanie zapewnia łoby równie ż lepszą ochronę interesów UE poza UE, w szczególno ści 
poprzez wspieranie dzia łań rozpoczętych w UE i kontynuowanych w pa ństwach trzecich. 
Umożliwi to UE nie tylko zajmowanie si ę skutkami przep ływów migracyjnych oraz 
przestępczości zorganizowanej i terroryzmu, ale równie ż dążenie do podj ęcia działania 
zapobiegawczego w pa ństwach trzecich. Do korzystnych skutków takiego dzia łania mogłoby 
się zaliczać zmniejszenie liczby osób potrzebuj ących azylu lub innej formy ochrony 
międzynarodowej oraz liczby nielegalnych migrantów przekraczaj ących granice zewn ętrzne 
UE, a tak że ograniczenie liczby przest ępstw transgranicznych, takich jak handel lud źmi, 
narkotykami i broni ą. Ściślejsza wspó łpraca z pa ństwami trzecimi umo żliwiłaby też lepsze 
zarządzanie legaln ą/zarobkow ą imigracją, a co za tym idzie lepsze uzupe łnianie niedoborów 
pracowników w UE. 
Kwestia B – Zarz ądzanie dzielone 
Zastosowanie wariantu B.1 (u trzymanie stanu obecnego) mia łoby bardzo niekorzystny wp ływ 
na nakłady pracy administracyjnej i nie sprosta łoby zapotrzebowaniu pa ństw członkowskich 
w zakresie uproszczenia. Przej ście na programowanie wielol etnie zaproponowane w ramach 
wariantu B.2 stanowi łoby znaczn ą poprawę stanu obecnego, poniewa ż w ten sposób 
zmniejszono by liczb ę programów zarz ądzanych przez Komisj ę i państwa członkowskie. 
Dostosowanie programów do in nych instrumentów UE podlegaj ących zarz ądzaniu 
dzielonemu zwi ększyłoby też spójność i przejrzysto ść z punktu widzenia wszystkich 
zainteresowanych stron. Mimo że wariant B.2 oznacza zwi ększoną elastyczno ść, w jego 
ramach nie bierze si ę pod uwag ę charakterystycznej dla obszaru spraw wewn ętrznych ci ągłej 
potrzeby reagowania na zmieniaj ącą się sytuację państw członkowskich i pa ństw trzecich. 
Potrzebę tę uwzględniono w wariancie B.3, proponuj ąc prowadzenie dialogu politycznego, 
dzięki któremu mo żliwe byłoby sprawowanie zarz ądzania dzielonego w wi ększym stopniu 
nastawionego na wyniki. Oczekuje si ę również, że po dwóch pierwszych latach, w ci ągu 
których stare i nowe instrumenty b ędą się pokrywa ć, wynikiem stosowania tego wariantu 
będzie bardziej elastyczne podej ście do programowania i znacznie mniejsze nak łady pracy dla 
wszystkich zainteresowanych stron. 
Kwestia C – Zarz ądzanie scentralizowane (bezpo średnie i po średnie) 
 
PL 13   PL Z trzech wariantów rozwa żanych w zwi ązku z wdro żeniem zarz ądzania scentralizowanego 
najmniej atrakcyjny jest wariant C. 1 (utrzymanie stanu obecnego), poniewa ż wiąże się on z 
nieznaczn ą perspektyw ą uproszczenia lub ograniczenia nak ładów pracy administracyjnej b ądź 
z jej brakiem. W tym wzgl ędzie zastosowanie wariantu C.2 (tylko zamówienia) stanowi łoby 
znaczną popraw ę, jednak eliminowa łoby całkowicie mo żliwość promowania dzia łań 
podporządkowanych polityce, wykorzystywania dotacji do pobudzania wspó łpracy 
transnarodowej i wspierania spo łeczeństwa obywatelskiego. Dzi ęki stosowaniu umów 
ramowych o partnerstwie, umów o wniesienie wk ładu finansowego, zarz ądzaniu po średniemu 
i ograniczonemu stosowaniu otwartych zaprosze ń do składania wniosków, realizowanych 
przez najodpowiedniejsze podm ioty, wariant C.3 zapewni łby bardziej ukierunkowane, 
zróżnicowane zarz ądzanie scentralizowane wymagaj ące mniejszych zasobów. 
Kwestia D – Mechanizm reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych 
Wariant D.1 (utrzymanie stanu obecnego) wyra źnie nie zaspokaja zapotrzebowania UE na 
szybsze i skuteczniejsze reagowanie na sy tuacje kryzysowe w obszarze migracji i 
bezpiecze ństwa. Chocia ż wariant D.3 stanowi popraw ę w stosunku do wariantu D.1, 
ponieważ przewiduje si ę w nim szybsze uwalnianie funduszy w ramach zarz ądzania 
scentralizowanego w obszarze migracji, to rozszerzenie zakresu stosowania Funduszu 
Solidarno ści Unii Europejskiej na sytuacje  kryzysowe w obszarze bezpiecze ństwa 
prawdopodobnie spotka si ę ze sprzeciwem ze strony pa ństw członkowskich ze wzgl ędu na 
wiążące się z tym ryzyko odwrócenia uwagi od g łównego nurtu dzia łań w ramach 
instrumentu. Wariant D.2 równie ż stanowiłby istotną poprawę w stosunku do stanu obecnego, 
ponieważ umożliwiłby szybkie uwalnianie środków w przypadku wyst ąpienia sytuacji 
nadzwyczajnej zwi ązanej z migracj ą, a także uwzględniałby specjalny mechanizm 
reagowania w Funduszu Bezpiecze ństwa Wewn ętrznego.  
7.2. Wariant preferowany i kwestie organizacyjne 
Wariant preferowany stanowi po łączenie wariantów A.3, B.3, C.3 i D.2. G łówną metodą 
zarządzania w odniesieniu do zap ewniania finansowania  w zakresie spraw wewn ętrznych 
będzie zarz ądzenie dzielone, jednak w odniesieniu do dzia łań transnarodowych, 
innowacyjnych projektów, wsparcia na rzecz spo łeczeństwa obywatelskiego, systemów 
informatycznych, bada ń, wydarze ń, a także działań o wymiarze zewn ętrznym lub 
wymagających szybkiego zorganizowania funduszy UE, utrzymane i usprawnione zostanie 
zarządzanie scentralizowane. R ealizacja specyficznych zada ń operacyjnych powierzona 
zostanie agencjom, w ramach ich kompe tencji i zgodnie z ich programami pracy 
Wariant preferowany b ędzie realizowany w pe łnej zgodno ści z decyzj ą o zmniejszeniu liczby 
instrumentów finansowych do dwóch, co pozwoli na zwi ększenie widoczno ści finansowania 
dziedziny spraw wewn ętrznych oraz u łatwi finansowanie dzia łań, które stanowi ą obecnie 
powiązanie mi ędzy funduszami. Kolejnym kluczowym elementem przysz łej struktury 
finansowania w dziedzinie spraw wewn ętrznych b ędzie utworzenie instrumentu 
horyzontalnego wspólnego dla obu funduszy, który zawiera ć będzie wszystkie przepisy 
dotyczące programowania, sprawozdawczo ści, zarządzania finansami i kontroli. Rozwi ązanie 
to wiąże się z dwoma widocznymi korzy ściami: po pierwsze, pozwoli unikn ąć dublowania i 
znacznie zmniejszy ć liczbę (w przeciwnym razie identycznych, równoleg łych) przepisów w 
ramach przedmiotowych dwóch funduszy, a po drugie, doprowadzi do uproszczenia i 
osiągnięcia spójno ści, poniewa ż te same przepisy b ędą miały zastosowanie do wszystkich 
beneficjentów, niezale żnie od instrumentu, w ramach któr ego przyznano im finansowanie, 
ułatwiając im w ten sposób zrozumienie funkcjonowania funduszy i dost ęp do nich. 
 
PL 14   PL 8. MONITOROWANIE I OCENA  
Przewidziane zostanie przeprowadzenie przegl ądu śródokresowego i oceny ex post  obu 
funduszy. Aby zagwarantowa ć jak najwi ększą elastyczno ść, czas przeprowadzenia przegl ądu 
śródokresowego nie zostanie z góry narzucony. W celu monitorowania post ępów oraz 
mierzenia wyników i skutków osi ągniętych w ramach wydatków UE w dziedzinie spraw 
wewnętrznych opracowany zostanie zestaw wska źników służących śledzeniu realizacji 
funduszy w obszarze spraw wewn ętrznych pod wzgl ędem wkładu i wyników oraz – w miar ę 
możliwości – osiągnięć.