Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej Strony umowie o partnerstwie w sprawie połowów /* COM/2012/0546 final - 2012/0258 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Na podstawie upoważnienia udzielonego jej przez Radę Komisja Europejska prowadziła rokowania z Islamską Republiką Mauretańską w celu odnowienia protokołu do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską. W wyniku tych rokowań nowy protokół został parafowany dnia 26 lipca 2012 r. Nowy protokół obejmuje okres 2 lat począwszy od dnia jego podpisania. Głównym celem protokołu jest udostępnienie statkom Unii Europejskiej uprawnień do połowów w wodach połowowych Mauretanii, w granicach dostępnej nadwyżki. Komisja kierowała się między innymi opinią komitetu naukowego powołanego w ramach tej umowy. Głównym celem jest, leżące w interesie obu Stron, wzmocnienie współpracy między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską na rzecz rozwoju zrównoważonej polityki połowowej oraz racjonalnej eksploatacji zasobów rybnych w mauretańskiej strefie połowowej. Protokół przewiduje w szczególności roczne uprawnienia do połowów dla następujących kategorii i ilości: – 5 000 ton dla statków do połowów skorupiaków, z wyjątkiem langusty i kraba; – Kategoria 4 000 Trawlery i taklowce głębinowe do połowów morszczuka czarnego; – 2 500 ton dla statków poławiających gatunki głębinowe inne niż morszczuk czarny, przy pomocy narzędzi innych niż włoki. – 200 ton kraba; – 22 sejnery tuńczykowe; – 22 klipry tuńczykowe i taklowce powierzchniowe; – 300 000 ton dla trawlerów zamrażalni do połowów pelagicznych; – 15 000 ton dla statków do połowów pelagicznych ryb świeżych (należy je odliczyć z przydziału przewidzianego dla trawlerów zamrażalni do połowów pelagicznych). Na tej podstawie Komisja występuje z wnioskiem o przyjęcie przez Radę, za zgodą Parlamentu, tego nowego protokołu. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Przeprowadzono konsultacje z zainteresowanymi stronami na wczesnym etapie rokowań w ramach Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Floty Dalekomorskiej na Wodach Nienależących do Wspólnoty[1], w którego skład wchodzą przedstawiciele sektora i organizacje pozarządowe ds. środowiska i rozwoju. W ramach spotkań technicznych przeprowadzono również konsultacje z ekspertami z państw członkowskich. W wyniku konsultacji stwierdzono, że należy utrzymać protokół w sprawie połowów z Mauretanią. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Niniejsza procedura została zainicjowana równocześnie z procedurą dotyczącą decyzji Rady w sprawie tymczasowego stosowania samego protokołu i procedurą dotyczącą rozporządzenia Rady w sprawie podziału pomiędzy państwa członkowskie UE uprawnień do połowów. 4. WPŁYW NA BUDŻET Całkowita rekompensata finansowa z tytułu protokołu wynosząca 70 000 000 EUR w odniesieniu do całego okresu ustalonego w protokole składa się z: a) rekompensaty finansowej za dostęp do zasobów rybnych wynoszącej 67 000 000 EUR oraz b) wsparcia na rzecz rozwoju sektorowej polityki rybołówstwa Islamskiej Republiki Mauretańskiej wynoszącego 3 000 000 EUR. Wsparcie to wychodzi naprzeciw celom polityki krajowej w dziedzinie rybołówstwa. 5. ELEMENTY FAKULTATYWNE 2012/0258 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej Strony umowie o partnerstwie w sprawie połowów RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[2], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dnia 30 listopada 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1801/2006 dotyczące zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską[3]. (2) Unia wynegocjowała z Islamską Republiką Mauretańską nowy protokół przydzielający statkom Unii Europejskiej uprawnienia do połowów w wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Mauretanii w zakresie rybołówstwa. (3) Decyzją .../2012/UE[4] Rada zezwoliła na podpisanie i tymczasowe stosowanie protokołu, bez uszczerbku dla jego późniejszego zawarcia. (4) Należy zawrzeć wspomniany protokół, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Protokół uzgodniony między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską zostaje zawarty w imieniu Unii. Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Przewodniczący Rady wyznacza osobę (osoby) upoważnioną (upoważnione) do wystosowania w imieniu Unii Europejskiej powiadomienia w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na to, aby protokół stał się dla niej wiążący. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący PROTOKÓŁ ustalający na okres dwóch lat uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską Artykuł 1 Okres stosowania i uprawnienia do połowów 1. Począwszy od dnia tymczasowego stosowania protokołu i na okres dwóch (2) lat, uprawnienia do połowów przyznane z tytułu art. 5 i 6 umowy są ustalone w tabeli załączonej do niniejszego protokołu. 2. Dostęp do zasobów rybnych w mauretańskich obszarach połowowych jest przyznawany flocie zagranicznej pod warunkiem istnienia nadwyżki, zgodnie z definicją w art. 62 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza[5], oraz po uwzględnieniu zdolności eksploatacyjnej krajowej floty Mauretanii. 3. Zgodnie z ustawodawstwem Mauretanii cele w zakresie zagospodarowania i zrównoważonego zarządzania, jak również dopuszczalna wielkość połowów, są ustalane co roku przez Mauretanię, zgodnie z opinią instytucji ds. badań oceanograficznych w Mauretanii oraz właściwych regionalnych organizacji ds. rybołówstwa. 4. Niniejszy protokół gwarantuje flocie Unii Europejskiej pierwszeństwo w dostępie do nadwyżek dostępnych w mauretańskich obszarach połowowych. Uprawnienia do połowów przydzielane flocie UE zgodnie z ustaleniami w załączniku I do protokołu są przyznawane z nadwyżek dostępnych w pierwszej kolejności dla uprawnień do połowów przydzielanych innym flotom zagranicznym upoważnionym do prowadzenia połowów w mauretańskich obszarach połowowych. 5. Wszystkie środki techniczne z zakresu ochrony i zagospodarowania i zasobów i zarządzania nimi, jak również warunki finansowe, opłaty i inne podatki warunkujące przyznanie upoważnień do połowów, zgodnie z tym co określono w odniesieniu do każdego rodzaju połowów w załączniku I do niniejszego protokołu, będą stosowane wobec całej zagranicznej floty prowadzącej połowy paszowe w mauretańskim obszarze połowowym w warunkach technicznych podobnych do warunków, w których prowadzi połowy flota Unii Europejskiej. 6. W zastosowaniu art. 6 umowy statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej mogą prowadzić działalność połowową w mauretańskich obszarach połowowych jedynie pod warunkiem posiadania upoważnienia do połowów wydanego w ramach niniejszego protokołu oraz zgodnie ze szczegółowymi zasadami opisanymi w załączniku I do niniejszego protokołu. Artykuł 2 Rekompensata finansowa - Warunki płatności 1. Roczną rekompensatę finansową dotyczącą dostępu statków Unii Europejskiej do mauretańskich obszarów połowowych, o której mowa w art. 7 umowy, ustala się na sześćdziesiąt siedem (67) mln EUR. 2. Ponadto przewiduje się roczne wsparcie finansowe w wysokości trzech (3) mln EUR na potrzeby wdrożenia krajowej polityki zrównoważonych i odpowiedzialnych połowów. 3. Ustęp 1 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 4, 7 i 10 niniejszego protokołu. 4. Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 1 i która dotyczy dostępu statków Unii Europejskiej do mauretańskich obszarów połowowych, następuje najpóźniej trzy (3) miesiące po rozpoczęciu tymczasowego stosowania protokołu w odniesieniu do pierwszego roku, i najpóźniej do dnia rocznicy jego wejścia w życie w odniesieniu do kolejnych lat. Artykuł 3 Współpraca naukowa 1. Strony zobowiązują się do promowania odpowiedzialnego rybołówstwa w mauretańskich obszarach połowowych, w oparciu o zasady zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych i ekosystemów morskich. 2. W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Strony będą prowadziły współpracę mającą na celu monitorowanie stanu zasobów i łowisk w mauretańskich obszarach połowowych. W tym celu raz na miesiąc organizowane będzie posiedzenie niezależnego wspólnego komitetu naukowego, przemiennie w Mauretanii i w Europie. W uzupełnieniu postanowień art. 4 ust. 1 umowy udział w niezależnym wspólnym komitecie naukowym może w razie potrzeby zostać rozszerzony na naukowców będących stroną trzecią, jak również obserwatorów, przedstawicieli zainteresowanych stron lub regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem, takich jak Komitet ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF). 3. Mandat niezależnego wspólnego komitetu naukowego obejmuje między innymi następujące działania: (a) opracowanie rocznego sprawozdania naukowego na temat łowisk będących przedmiotem niniejszego protokołu; (b) określenie i proponowanie wspólnemu komitetowi wdrożenia programów lub działań dotyczących szczególnych kwestii naukowych służących lepszemu zrozumieniu dynamiki łowisk, stanu zasobów i zmian w ekosystemach morskich; (c) analiza zagadnień naukowych pojawiających się w trakcie wykonania protokołu oraz, jeżeli to konieczne, sformułowanie oficjalne opinii naukowej zgodnie z procedurą przyjętą w drodze konsensusu w komitecie; (d) zbieranie i analiza danych dotyczących nakładu i połowów każdego segmentu flot rybackich krajowych, unijnych i nienależących do Unii, prowadzących połowy w mauretańskich obszarach połowowych w odniesieniu do zasobów i łowisk będących przedmiotem niniejszego protokołu; (e) programowanie prowadzenia corocznych procesów oceny stanowiących wkład do oceny stad i pozwalających określić uprawnienia do połowów i możliwości eksploatacji gwarantujące ochronę zasobów i ich ekosystemów; (f) formułowanie, z inicjatywy własnej bądź na żądanie wspólnego komitetu lub jednej ze Stron, wszelkich opinii naukowych dotyczących celów, strategii i środków zarządzania, które byłyby uznane za konieczne do zrównoważonej eksploatacji stad i łowisk będących przedmiotem niniejszego protokołu; (g) proponowanie, w razie potrzeby, w ramach wspólnego komitetu programu zmieniającego uprawnienia do połowów, w zastosowaniu art. 1 niniejszego protokołu. Artykuł 4 Zmiana uprawnień do połowów 1. Strony mogą przyjąć w ramach wspólnego komitetu środki, o których mowa w art. 1 niniejszego protokołu, powodujące zmianę uprawnień do połowów. W takim przypadku rekompensata finansowa zostaje dostosowana proporcjonalnie i pro rata temporis. 2. W odniesieniu do kategorii nieprzewidzianych w obowiązującym protokole, zgodnie z art. 6 akapit drugi umowy, strony mogą wprowadzić nowe uprawnienia w oparciu o najlepsze opinie naukowe zatwierdzone przez niezależny wspólny komitet naukowy i przyjęte przez wspólny komitet. 3. Pierwsze posiedzenie wspólnego komitetu odbędzie się najpóźniej trzy (3) miesiące po dniu wejścia w życie niniejszego protokołu. Artykuł 5 Wypowiedzenie z powodu zmniejszonego poziomu wykorzystania uprawnień do połowów W przypadku zmniejszonego poziomu wykorzystania uprawnień do połowów Unia Europejska zawiadamia listownie stronę mauretańską o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu. Wypowiedzenie to nastąpi po czterech (4) miesiącach od dnia powiadomienia. Artykuł 6 Wsparcie finansowe na propagowanie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa 1. Wsparcie finansowe, o którym mowa w art. 2 ust. 2, wynosi trzy (3) miliony EUR rocznie i ma na celu rozwój odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa w mauretańskich obszarach połowowych, zgodnie z celami strategicznymi polegającymi na ochronie zasobów rybnych i lepszej integracji sektora z gospodarką krajową. 2. Wsparcie to stanowi pomoc publiczną na rozwój, niezależną od kwestii dostępu statków Unii Europejskiej do mauretańskich obszarów połowowych, przyczyniając się z jednej strony do wprowadzenia w życie krajowych strategii sektorowych w zakresie zrównoważonego rozwoju sektora rybołówstwa, z drugiej zaś do ochrony środowiska naturalnego w chronionych morskich obszarach nadbrzeżnych, jak również stanowiąc wkład do obowiązujących ram strategicznych walki z ubóstwem. 3. Wsparcie finansowe w ramach niniejszego protokołu jest uruchamiane po przeniesieniu kwoty nadwyżek ze wsparcia sektorowego na lata 2008-2012 (którego wysokość zostanie określona w następstwie przeglądu przeprowadzonego przez Strony) na rzecz CAS Rybołówstwo ministerstwa finansów i wykorzystane zgodnie z planem wykorzystania przedstawionym uprzednio przez Mauretanię. 4. Wsparcie finansowe opiera się na podejściu zorientowanym na wyniki. Wypłacane jest w transzach zgodnie z ramami określonymi przez wspólny komitet. 5. Mauretania zobowiązuje się publikować co kwartał ogłoszenia o przetargach i zamówienia związane z finansowanymi przez wsparcie projektami oraz zapewnić, by realizowane zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w załączniku II działania były widoczne. Artykuł 7 Zawieszenie stosowania protokołu 1. Wszelkie spory między Stronami dotyczące interpretacji postanowień niniejszego protokołu i załączników do niego oraz ich stosowania powinny być przedmiotem konsultacji między Stronami w ramach wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 10 umowy, jeśli to konieczne, zwołanego w trybie nadzwyczajnym. 2. Stosowanie protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze Stron, gdy spór, który poróżnił Strony, uznaje się za poważny i gdy konsultacje przeprowadzone w ramach wspólnego komitetu, zgodnie z ust. 1 powyżej, nie pozwalają na polubowne zakończenie sporu. 3. Zawieszenie stosowania protokołu podlega powiadomieniu przez zainteresowaną Stronę o jej zamiarze w formie pisemnej, co najmniej cztery (4) miesiące przed datą, z którą to zawieszenie wchodzi w życie. 4. Stosowanie niniejszego protokołu może zostać ponadto zawieszone ze względu na brak płatności. W takim przypadku ministerstwo powiadamia Komisję Europejską o braku płatności. Komisja Europejska sprawdza, czy zarzut jest słuszny, i w razie konieczności przelewa zaległą kwotę w ciągu 30 dni roboczych od otrzymania powiadomienia. W przypadku braku płatności lub odpowiedniego uzasadnienia braku płatności w terminie przewidzianym powyżej, właściwe władze Mauretanii mają prawo zawiesić stosowanie niniejszego protokołu. O zawieszeniu niezwłocznie informują Komisję Europejską. Stosowanie niniejszego protokołu wznawia się z chwilą dokonania przedmiotowych płatności. 5. W przypadku udowodnionego naruszenia praw człowieka protokół może zostać zawieszony w zastosowaniu postanowień art. 9 Umowy z Kotonu. Artykuł 8 Obowiązujące przepisy prawa krajowego Z zastrzeżeniem postanowień zawartych w protokole i załączniku 1 do niego usługi portowe oraz zakup dostaw dla statków prowadzących działalność w zastosowaniu niniejszego protokołu i załącznika 1 do niego reguluje ustawodawstwo obowiązujące w Mauretanii. Artykuł 9 Okres ważności Niniejszy protokół i załączniki do niego stosują się przez okres dwóch lat, począwszy od dnia wejścia w życie tymczasowego stosowania, który jest dniem jego podpisania, o ile żadna ze Stron nie wypowie go. Artykuł 10 Wypowiedzenie 1. W przypadku wypowiedzenia protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie, co najmniej na cztery (4) miesiące przed datą, z którą wypowiedzenie to wchodzi w życie. 2. Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim ustępie, oznacza rozpoczęcie konsultacji przez Strony. Artykuł 11 Wejście w życie Niniejszy protokół i załączniki do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony poinformują się nawzajem o dopełnieniu procedur niezbędnych dla tego celu. ZAŁĄCZNIK 1 Warunki dokonywania połowów w mauretańskich obszarach połowowych przez statki Unii Europejskiej ROZDZIAŁ I – PRZEPISY OGÓLNE 6. Wyznaczanie właściwego organu Na potrzeby niniejszego załącznika oraz o ile nie wskazano inaczej, każde odesłanie do Unii Europejskiej lub do Mauretanii z tytułu właściwego organu oznacza: – W odniesieniu do Unii Europejskiej: Komisję Europejską, za pośrednictwem delegatury Unii Europejskiej w Nouakchott (punkt centralny); – W odniesieniu do Mauretanii: ministerstwo ds. rybołówstwa, za pośrednictwem dyrekcji odpowiedzialnej za programowanie i współpracę (punkt centralny), zwane dalej „ministerstwem”. 7. Wyłączna strefa ekonomiczna (w.s.e.) Mauretanii Przed wejściem w życie protokołu Mauretania przekazuje Unii Europejskiej informacje o współrzędnych geograficznych swojej w.s.e., jak również o swojej linii podstawowej, która jest najniższym poziomem wody. 8. Identyfikacja statków 8.1. Znaki identyfikacyjne wszystkich statków Unii Europejskiej powinny być zgodne z odpowiednim prawodawstwem Unii Europejskiej w tej dziedzinie. Ministerstwo powinno zostać poinformowane o takich przepisach przed wejściem w życie protokołu. Ministerstwo musi być informowane o wszelkich zmianach dotyczących przedmiotowych przepisów co najmniej na jeden miesiąc przed ich wejściem w życie. 8.2. Każdy statek, który ukrywa swoje znaki identyfikacyjne, swoją nazwę lub swoją rejestrację, podlega karom przewidzianym przez obowiązujące prawo mauretańskie. 9. Rachunki bankowe Przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu Mauretania przesyła UE numer rachunku bankowego/rachunków bankowych (kod BIC i IBAN), na który/na które mają być wpłacane kwoty finansowe należne od statków UE w ramach protokołu. Koszty przelewów bankowych ponoszą armatorzy. 10. Szczegółowe zasady płatności 10.1. Płatności są dokonywane w EUR, zgodnie z następującymi zasadami: – w odniesieniu do opłat: przelewem na jeden z zagranicznych rachunków Centralnego Banku Mauretanii płatne na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa. – w odniesieniu do opłaty parafiskalnej: przelewem na jeden z zagranicznych rachunków Centralnego Banku Mauretanii, płatne na rzecz organu nadzoru rybołówstwa. – w odniesieniu do grzywien: przelewem na jeden z zagranicznych rachunków Centralnego Banku Mauretanii płatne na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa. 10.2. Kwoty wymienione w ust. 1 powyżej uznaje się za faktycznie wpłacone po otrzymaniu potwierdzenia ze Skarbu Państwa lub ministerstwa, na podstawie powiadomienia dokonanego przez Centralny Bank Mauretanii. ROZDZIAŁ II - Licencje Niniejszy rozdział stosuje się bez uszczerbku dla przepisów szczegółowych określonych w rozdziale XI dotyczących statków dokonujących połowów gatunków daleko migrujących. Na mocy niniejszego załącznika licencje wydane przez Mauretanię statkom Unii Europejskiej są równoważne upoważnieniu do połowów przewidzianemu w obowiązującym prawodawstwie UE. 1. Dokumenty wymagane do wniosków o wydanie licencji Podczas składania przez każdy statek pierwszego wniosku o wydanie licencji, Unia Europejska przesyła ministerstwu formularz wniosku o wydanie licencji stosownie wypełniony w odniesieniu do każdego statku ubiegającego się o licencję, zgodnie ze wzorem określonym w dodatku 1 do niniejszego załącznika. 1.1 Składając wniosek po raz pierwszy, do wniosku o wydanie licencji armator jest zobowiązany dołączyć: – uwierzytelnioną przez państwo bandery kopię międzynarodowego świadectwa pomiarowego statku, podającego pojemność statku wyrażoną w GT, poświadczoną przez upoważnione organizacje międzynarodowe; – aktualną potwierdzoną przez właściwe organy państwa bandery fotografię barwną pokazującą statek od strony burty, o wymiarach min. 15 x 10 cm; – dokumenty wymagane przy wpisaniu do krajowego rejestru statków w Mauretanii. Wpisanie do rejestru nie wymaga dokonywania żadnej opłaty. Inspekcje przewidziane z tytułu wpisania do krajowego rejestru statków mają charakter czysto administracyjny. 1.2 Wszelkie zmiany pojemności statku zobowiązują danego armatora do przedstawienia uwierzytelnionej przez państwo bandery kopii nowego świadectwa pomiarowego statku wyrażonego w GT oraz wszelkich dokumentów towarzyszących dotyczących zmiany, a w szczególności kopii wniosku złożonego przez armatora do właściwych organów, zatwierdzenia przez powyższe organy oraz szczegółów na temat wprowadzonych zmian. W przypadku zmiany konstrukcji lub wyglądu zewnętrznego statku należy też przedstawić nową fotografię, poświadczoną przez właściwe organy państwa bandery. 1.3 Wnioski o wydanie licencji połowowej są przyjmowane wyłącznie w odniesieniu do statków, dla których przekazane zostały wymagane dokumenty, zgodnie z punktami 1.1 i 1.2 powyżej. 2. Kwalifikowalność do prowadzenia połowów 2.1 Każdy statek, który chce prowadzić połowy w ramach niniejszego protokołu, musi być wpisany do rejestru statków połowowych Unii Europejskiej oraz kwalifikować się do prowadzenia połowów w mauretańskich obszarach połowowych. 2.2 Aby statek kwalifikował się do połowów, w odniesieniu do armatora, kapitana i samego statku nie może istnieć zakaz prowadzenia połowów w Mauretanii. Ich sytuacja wobec administracji mauretańskiej powinna być zgodna z przepisami, w tym znaczeniu, że muszą wywiązać się ze wszelkich poprzednich zobowiązań wynikających z ich działalności połowowej w Mauretanii. 3. Wnioski o wydanie licencji 3.1 W odniesieniu do wszystkich pozostałych typów licencji Unia Europejska przekazuje ministerstwu co kwartał wykazy statków zamierzających prowadzić działalność połowową w granicach określonych dla każdej kategorii połowów w arkuszach technicznych zawartych w protokole, co najmniej na jeden (1) miesiąc przed rozpoczęciem okresu ważności wnioskowanych licencji. Wykazom takim powinien towarzyszyć dowód wpłaty. Wnioski o wydanie licencji, które nie wpłynęły w terminie, nie mogą być rozpatrywane. 3.2 Wspomniane wykazy określają, według kategorii połowów: – liczbę statków; – charakterystykę techniczną każdego statku zgodną z opisem w rejestrze statków rybackich Unii Europejskiej; – narzędzia połowowe; – wysokość należnych opłat, w podziale na rubryki; – liczbę marynarzy mauretańskich. 4. Wydawanie licencji 4.1 Ministerstwo wydaje licencje statkom po przedstawieniu przez przedstawiciela armatora dowodów wpłat dokonanych przez dany statek (pokwitowań wydanych przez mauretański Skarb Państwa), określonych w rozdziale I, co najmniej na dziesięć 10 dni przed rozpoczęciem okresu ważności licencji. Licencje można otrzymać w urzędach ministerstwa w Nouadhibou lub Nouakchott. 4.2 Licencje określają, między innymi, ważność, charakterystykę techniczną statku, liczbę marynarzy mauretańskich oraz dane dotyczące uiszczania opłat, jak również warunki odnoszące się do wykonywania działalności połowowej, przewidzianej we właściwych arkuszach technicznych. 4.3 Statki, które otrzymają licencję, zostaną wpisane do wykazu statków uprawnionych do dokonywania połowów, który jednocześnie zostanie przekazany organowi nadzoru i Unii Europejskiej. 4.4 Unia Europejska zostanie poinformowana o wnioskach o wydanie licencji rozpatrzonych negatywnie przez ministerstwo. Tam gdzie jest to stosowne, ministerstwo wystawi notę uznaniową uiszczenia płatności za wnioski, po potrąceniu bilansu wszelkich niezapłaconych grzywien. 5. Ważność licencji i ich wykorzystywanie 5.1 Licencja jest ważna wyłącznie przez okres odpowiadający uiszczonej opłacie na warunkach określonych w arkuszu technicznym. Licencje wydaje się na okres 2 miesięcy na połowy krewetek oraz 3, 6 lub 12 miesięcy dla innych kategorii połowów. Licencje są odnawialne. Ważność licencji rozpoczyna się pierwszego dnia wnioskowanego okresu. W celu określenia ważności licencji odsyła się do okresów lat kalendarzowych, przy czym pierwszy okres rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszego protokołu a kończy z dniem 31 grudnia tego samego roku. Ostatni okres kończy się wraz z końcem obowiązywania protokołu. Okres ważności licencji nie może zaczynać się w czasie jednego rocznego okresu i kończyć w czasie następnego okresu rocznego. 5.2 Każda licencja jest wydawana dla określonego statku. Licencji nie można przenosić. Jednakże w razie jej zgubienia lub trwającego dłużej okresu unieruchomienia statku z przyczyn poważnej awarii technicznej licencję pierwszego statku zastępuje się licencją dla innego statku należącego do tej samej kategorii połowowej, jeżeli jego pojemność dla tej kategorii połowowej nie ulegnie zwiększeniu. 5.3 W przypadku zastąpienia licencji konieczne dopłaty do kwot już wpłaconych są dokonywane przed wydaniem licencji zastępującej. 6. Kontrole techniczne 6.1 Raz do roku oraz po każdej zmianie dotyczącej pojemności lub zmianie kategorii połowów, wymagającej stosowania innego rodzaju narzędzi połowowych, każdy statek Unii Europejskiej powinien przybyć do portu w Nouadhibou w celu poddania się kontroli technicznej wymaganej na mocy obowiązujących przepisów. Kontrole takie muszą zostać przeprowadzone w ciągu 48 godzin od wejścia statku do portu. Procedury kontroli technicznych w odniesieniu do statków poławiających tuńczyka i taklowców powierzchniowych są procedurami ustanowionymi w rozdziale XI niniejszego załącznika 6.2 Po pomyślnym zakończeniu kontroli technicznej kapitan statku otrzymuje świadectwo zgodności o tym samym okresie ważności co licencja, które jest bez opłat przedłużane automatycznie dla statków przedłużających licencję w ciągu tego samego roku. Przedmiotowe świadectwo należy zawsze przechowywać na statku. Świadectwo to powinno między innymi zawierać informację o zdolności statków do połowów pelagicznych do dokonywania przeładunku. 6.3 Kontrola techniczna służy sprawdzeniu zgodności charakterystyki technicznej statku oraz jego narzędzi połowowych na pokładzie oraz przestrzegania przepisów dotyczących mauretańskich członków załogi. 6.4 Koszty kontroli są ponoszone przez armatorów według stawek ustanowionych przepisami prawa Mauretanii, o których powiadomiona jest Unia Europejska za pośrednictwem delegatury UE. Nie mogą one być większe niż kwoty zazwyczaj płacone przez inne statki za te same usługi. 6.5 Nieprzestrzeganie postanowień przewidzianych w pkt 1 i 2 powyżej powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu wywiązania się przez armatora z tych zobowiązań. Rozdział III Opłaty 1. Opłaty Opłaty są obliczane dla każdego statku na podstawie rocznych stawek określonych w arkuszu technicznym zawartym w protokole. Wysokość opłat zawiera wszystkie inne powiązane opłaty lub podatki, z wyjątkiem opłaty parafiskalnej, opłat portowych lub opłat serwisowych. 2. Opłaty parafiskalne Stawki opłaty parafiskalnej dla statków do połowów paszowych, płatne w walucie obcej, zgodnie z dekretem dotyczącym ustanowienia opłaty parafiskalnej, są następujące: Kategoria połowów skorupiaków, głowonogów i gatunków dennych: Pojemność (GT) Kwota na kwartał (MRO) <99 50 000 100-200 100 000 200-400 200 000 400-600 400 000 > 600 600 000 Kategoria połowów gatunków daleko migrujących i pelagicznych: Pojemność Kwota na miesiąc (MRO) <2000 50 000 2000-3 000 150 000 3000-5 000 500 000 5 000-7 000 750 000 7 000-9 000 1 000 000 >9000 1 300 000 Z wyjątkiem kategorii 5 i 6 opłata parafiskalna jest należna za cały kwartał lub jego wielokrotność, niezależnie od ewentualnego wprowadzenia okresu ochronnego. Kurs walutowy (MRO/EUR), stosowany przy wnoszeniu opłaty parafiskalnej za dany rok kalendarzowy, jest średnim kursem rocznym z roku poprzedniego, obliczonym przez Bank Centralny Mauretanii i przekazanym ministerstwu najpóźniej do dnia 1 grudnia roku poprzedzającego jego stosowanie. Kwartał odpowiada jednemu z trzymiesięcznych okresów, począwszy od dnia 1 października, 1 stycznia, 1 kwietnia lub 1 lipca, z wyjątkiem pierwszego okresu obowiązywania protokołu. 3. Opłaty w naturze Armatorzy statków Unii Europejskiej do połowów pelagicznych prowadzących połowy w ramach niniejszego protokołu wnoszą wkład w politykę dystrybucji ryb na rzecz potrzebującej ludności w wysokości 2 % ich przeładowanych połowów pelagicznych. Powyższe postanowienie wyklucza wyraźnie wszelką inną formę nałożonego obowiązkowo wkładu. 4. Końcowe rozliczenie opłat za sejnery tuńczykowe i taklowce powierzchniowe Unia Europejska sporządza dla każdego statku poławiającego tuńczyka i każdego taklowca powierzchniowego, w oparciu o elektroniczne raporty połowowe potwierdzone przez instytuty naukowe, o których mowa powyżej, końcowe rozliczenia opłat należnych od każdego statku z tytułu rocznej kampanii połowowej prowadzonej przez niego w roku poprzednim lub w roku bieżącym, jeżeli jest to ostatni rok obowiązywania protokołu. Unia Europejska przedstawia rozliczenie końcowe Mauretanii przed dniem 15 lipca roku następującym po roku, w którym dokonano połowów. Jeżeli rozliczenie końcowe dotyczy roku bieżącego, jest przedstawiane Mauretanii najpóźniej jeden (1) miesiąc przed końcem okresu objętego protokołem. W terminie 30 dni od dnia przekazania rozliczenia końcowego Mauretania może je zakwestionować w oparciu o należyte elementy uzasadniające. W razie sporu Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje w ramach wspólnego komitetu. Jeżeli Mauretania nie zgłosi zastrzeżeń w terminie 30 dni, rozliczenie końcowe jest uznane za przyjęte. Jeżeli wartość rozliczenia końcowego jest wyższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry uiszczona w celu uzyskania licencji, armator wpłaca saldo Mauretanii w terminie 45 dni począwszy od dnia zatwierdzenia rozliczenia przez Mauretanię. Jeżeli zaś wartość rozliczenia końcowego jest niższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry, różnica nie jest zwracana armatorowi. Rozdział IV – Raportowanie połowów 1. Dziennik połowowy 1.1 Kapitanowie statków sporządzają dzienny rejestr czynności wymienionych w dzienniku połowowym według wzoru określonego w dodatku 2 do niniejszego załącznika, który może zostać zmieniony zgodnie z przepisami prawa Mauretanii. Dokument ten musi być poprawnie i czytelnie wypełniony oraz podpisany przez kapitana statku. Postanowienia rozdziału XI niniejszego załącznika stosuje się w odniesieniu do statków poławiających gatunki daleko migrujące. 1.2. Po zakończeniu każdego rejsu oryginał dziennika połowowego musi być wysyłany przez kapitana statku do organu nadzoru. W ciągu 15 dni roboczych armator jest zobowiązany przekazać, za pośrednictwem delegatury, kopię dziennika władzom państwowym państwa członkowskiego, jak również Komisji. 1.3. Nieprzestrzeganie jednego z postanowień punktów 1.1 lub 1.2 powyżej powoduje, niezależnie od kar przewidzianych w ustawodawstwie mauretańskim, automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu wywiązania się przez armatora ze swoich zobowiązań. 1.4 Mauretania i Unia Europejska starają się również wprowadzić elektroniczny dziennik połowowy, najpóźniej do dnia pierwszej rocznicy obowiązywania protokołu. 2. Załącznik do dziennika połowowego (Deklaracje wyładunkowe i przeładunkowe) 2.1 Podczas wyładunków lub przeładunków kapitanowie statków mają obowiązek wypełniania w sposób czytelny i poprawny oraz podpisywania załącznika do dziennika połowowego, którego wzór stanowi dodatek 6 do niniejszego załącznika. 2.2 Po zakończeniu każdego wyładunku armator przekazuje oryginał załącznika do dziennika połowowego organowi nadzoru, z kopią do ministerstwa, w terminie nieprzekraczającym 30 dni. W tym samym terminie należy przekazać kopię władzom państwowym państwa członkowskiego oraz Komisji, za pośrednictwem delegatury. W odniesieniu do statków do połowów pelagicznych termin ten wynosi 15 dni. 2.3 Po zakończeniu każdego dozwolonego przeładunku kapitan statku niezwłocznie przesyła oryginał załącznika do dziennika połowowego organowi nadzoru z kopią do ministerstwa. W ciągu 15 dni roboczych należy przekazać kopię władzom państwowym państwa członkowskiego, jak również Komisji, za pośrednictwem delegatury. 2.4 Nieprzestrzeganie jednego z postanowień pkt 2.1, 2.2 lub 2.3 powyżej powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu wywiązania się przez armatora statku ze swoich zobowiązań. 3. Niezawodność danych Informacje zawarte w dokumentach, o których mowa w punktach powyżej, muszą odzwierciedlać faktyczne połowy, aby mogły stanowić jedną z podstaw monitorowania zmian w zasobach rybnych. Dodatek 4 zawiera obowiązujące i mające zastosowanie przepisy Mauretanii dotyczące minimalnej wielkości złowionych organizmów morskich przetrzymywanych na statku. Wykaz współczynników przeliczeniowych mających zastosowanie do złowionych ryb odgłowionych/z głowami i wypatroszonych/w całości znajduje się w dodatku 5. 4. Margines tolerancji Na podstawie reprezentatywnego pobierania próbek margines tolerancji pomiędzy połowami zadeklarowanymi w dzienniku połowowym a oszacowaniem połowów w czasie inspekcji lub wyładunku nie przekracza: 9 % dla połowów ryb świeżych, 4 % dla połowów gatunków innych niż pelagiczne na mrożonki, 2 % dla połowów gatunków pelagicznych na mrożonki. 5. Przyłowy Przyłowy określono w arkuszach technicznych znajdujących się w niniejszym protokole. Przepisy dotyczące przyłowów zostaną umieszczone na wydanych licencjach. Wszelkie przekroczenie dozwolonego odsetka przyłowów podlega karom. 6. Nieprzestrzeganie raportów połowowych Nieprzestrzeganie postanowień dotyczących raportu połowowego powoduje automatyczne zawieszenie licencji, aż do czasu wywiązania się przez armatora z jego obowiązków, bez uszczerbku dla kar przewidzianych w niniejszym protokole. 7. Skumulowane raporty połowowe Unia Europejska powiadamia Mauretanię w formie elektronicznej o skumulowanych ilościach złowionych przez swoje statki w odniesieniu do każdej kategorii, przed końcem każdego bieżącego kwartału w stosunku do kwartału poprzedniego. Dane są przedstawione w podziale na miesiąc, rodzaj połowów, statek i gatunek. Współczynniki przeliczeniowe stosowane do połowów pelagicznych ryb odgłowionych/z głowami i wypatroszonych/w całości znajdują się w dodatku 5. ROZDZIAŁ V – Wyładunki i przeładunki 1. Wyładunki 1.1 Flota prowadząca połowy denne podlega obowiązkowi wyładunku. 1.2 Na prośbę armatora floty poławiającej krewetki podczas okresów upałów, w szczególności w sierpniu i wrześniu, przyznawane są specjalne odstępstwa. 1.3 Obowiązek wyładunku nie powoduje obowiązku magazynowania i przetwarzania. 1.4 Flota poławiająca gatunki pelagiczne świeże podlega obowiązkowi wyładunku w granicach zdolności przyjmowania jednostek przetwórczych w Nouadhibou oraz w zależności od widocznego zapotrzebowania na rynku. 1.5 Ostatni rejs (rejs poprzedzający wyjście z mauretańskich obszarów połowowych na okres nie krótszy niż trzy miesiące) nie podlega obowiązkowi wyładunku. W odniesieniu do statków poławiających krewetki okres ten wynosi dwa miesiące. 1.6 Na co najmniej 48 godzin wcześniej (24 w odniesieniu do ryb świeżych) kapitan statku Unii Europejskiej informuje władze portowe Nouadhibou (PAN) i organ nadzoru morskiego faksem lub pocztą elektroniczną z kopią do delegatury Unii Europejskiej. o termnie wyładunku, przedstawiając następujące dane: (a) nazwę statku rybackiego, który dokona wyładunku; (b) dzień i godzinę planowanego wyładunku; (c) ilość (wyrażona w kg masy w relacji pełnej dla każdego gatunku przeznaczonego do wyładunku lub przeładunku (zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO). W odpowiedzi na powiadomienie, o którym mowa powyżej, w terminie następnych 12 godzin organ nadzoru informuje o swojej zgodzie kapitana bądź jego przedstawiciela, faksem lub pocztą elektroniczną z kopią do delegatury Unii Europejskiej. 1.7 Statki unijne dokonujące wyładunku w porcie w Mauretanii są zwolnione z wszelkich podatków lub opłat mających równoważny skutek, innych niż podatki i opłaty portowe, które stosuje się na takich samych warunkach w odniesieniu do statków mauretańskich. Wyładowywane produkty rybołówstwa podlegają ustaleniom dotyczącym dozoru celnego zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem mauretańskim. Są więc zwolnione z wszelkich procedur celnych oraz ceł lub opłat mających równoważny skutek w przypadku, gdy są wwożone do portu mauretańskiego lub w chwili wywozu, oraz są traktowane jako „towary dopuszczone tymczasowo” („składowanie czasowe”). Armatorzy sami podejmują decyzje dotyczące przeznaczenia produkcji pochodzącej z ich statków. Może być ona przetwarzana, przechowywana pod dozorem celnym, sprzedawana w Mauretanii lub wywożona (w walucie obcej). Sprzedaż w Mauretanii przeznaczona na rynek mauretański podlega takim samym opłatom i podatkom, jakim podlegają mauretańskie produkty rybołówstwa. Zyski mogą być wywożone bez dodatkowych opłat (zwolnienie z ceł i opłat mających równoważny skutek). 2. Przeładunki 2.1 Każdy statek zamrażalnia do połowów pelagicznych, który może dokonać przeładunku zgodnie ze świadectwem zgodności, podlega obowiązkowi przeładunku na boi 10 redy autonomicznego portu w Nouadhibou, z wyjątkiem ostatniego rejsu. 2.2 Statki unijne dokonujące przeładunku w autonomicznym porcie w Nouadhibou są zwolnione z wszelkich podatków lub opłat mających równoważny skutek, innych niż podatki i opłaty portowe, które stosuje się na takich samych warunkach jak w odniesieniu do statków mauretańskich. 2.3 Ostatni rejs (rejs poprzedzający wyjście z mauretańskich obszarów połowowych na okres nie krótszy niż trzy miesiące) nie podlega obowiązkowi przeładunku. 2.4 Strona mauretańska zastrzega sobie prawo do odmowy przeładunku, jeśli statek transportowy dokonywał nielegalnych, niezgłoszonych lub nieuregulowanych połowów, zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz mauretańskich obszarów połowowych. ROZDZIAŁ VI - Kontrola 1. Wejścia do mauretańskiego obszaru połowowego i wyjścia z niego 1.1 Z wyjątkiem statków do połowów tuńczyka, taklowców powierzchniowych i statków do połowów pelagicznych (których terminy podlegają postanowieniom rozdziałów XI niniejszego załącznika), statki Unii Europejskiej działające w ramach niniejszej umowy muszą obowiązkowo przekazywać informacje o: a) wejściach: Powiadomienie powinno nastąpić co najmniej na 36 godzin przed wejściem i powinno zawierać następujące dane szczegółowe: – pozycję statku w momencie powiadamiania; – dzień, datę i przybliżoną godzinę wejścia do mauretańskich obszarów połowowych; – ilość połowów (w rozbiciu na gatunki) przechowywanych na statku w danym czasie, w przypadku gdy statek wcześniej wskazał, że posiada licencję połowową na inny obszar połowowy w podregionie. W tym przypadku organ nadzoru będzie mieć dostęp do dziennika połowowego dotyczącego tego obszaru, a ewentualna kontrola nie może trwać dłużej niż okres ustanowiony w ust. 4 niniejszego rozdziału. b) wyjścia. Powiadomienie powinno nastąpić co najmniej na 48 godzin przed wyjściem i powinno zawierać następujące dane szczegółowe: – pozycję statku w momencie powiadamiania; – dzień, datę i przybliżoną godzinę wyjścia z mauretańskich obszarów połowowych; – ilość połowów (w rozbiciu na złowione gatunki) przechowywanych na statku w danym czasie. 1.2 Armatorzy informują organ nadzoru o swoich wejściach do mauretańskich obszarów połowowych i wyjścia z nich, teleksem, pocztą elektroniczną lub pocztą na numery teleksu lub adresy podane w dodatku 1 do niniejszego załącznika. W razie trudności z powiadamianiem w podany powyżej sposób informację można wyjątkowo przekazać za pośrednictwem Strony UE. Komisja, za pośrednictwem delegatury Unii Europejskiej, zostanie poinformowana z 15-dniowym wyprzedzeniem o wszelkich zmianach numerów lub adresów przeznaczonych do powiadamiania. 1.3 Przebywając w mauretańskich obszarach połowowych, statki Unii Europejskiej muszą stale prowadzić nasłuch częstotliwości sygnałów międzynarodowych (VHF Canal 16 lub HF 2182 KHz). 1.4 Przy przyjmowaniu komunikatów o wyjściu z obszaru połowowego organy mauretańskie zachowują prawo do decydowania o dokonywaniu kontroli przed wyjściem przez statki z obszaru połowowego, wybierając próbkę statków na redzie w porcie Nouadhibou lub w Nouakchott. Działania kontrolne nie powinny przekraczać 6 godzin dla statków do połowów pelagicznych (kategoria 7 i 8) i 3 godzin dla statków wszystkich pozostałych kategorii. 1.5 Nieprzestrzeganie postanowień ustępów powyżej podlega następującym karom: a) za pierwszym razem: – statek zostaje zawrócony, jeśli będzie to możliwe; – ładunek zostaje wyładowany i skonfiskowany na rzecz Skarbu Państwa; – statek płaci grzywnę w minimalnej wysokości przewidzianej przepisami prawa mauretańskiego. b) za drugim razem: – statek zostaje zawrócony, jeśli będzie to możliwe; – ładunek zostaje wyładowany i skonfiskowany na rzecz Skarbu Państwa; – statek płaci grzywnę w maksymalnej wysokości przewidzianej przepisami prawa mauretańskiego; – pozostały okres ważności licencji zostaje anulowany. c) za trzecim razem: – statek zostaje zawrócony, jeśli będzie to możliwe; – ładunek zostaje wyładowany i skonfiskowany na rzecz Skarbu Państwa; – licencja zostaje definitywnie cofnięta; – kapitanowi i statkowi zakazuje się prowadzenia działalności w Mauretanii. 1.6 W przypadku ucieczki statku naruszającego przepisy ministerstwo informuje Komisję i państwo członkowskie bandery w celu zastosowania kar przewidzianych w ust. 1.5 powyżej. 2. Inspekcja na morzu Inspekcji na morzu w obszarze połowowym Mauretanii, prowadzonej w odniesieniu do statków UE posiadających licencję połowową, będą dokonywać statki i inspektorzy Mauretanii, których można zidentyfikować i którzy są odpowiedzialni za kontrole połowów. Przed wejściem na statek upoważnieni inspektorzy uprzedzają statek UE o decyzji przeprowadzenia inspekcji. Inspekcja będzie prowadzona przez maksymalnie dwóch inspektorów, którzy będą musieli przedstawić swoją tożsamość i kwalifikacje jako inspektorzy przed rozpoczęciem inspekcji. Inspektorzy Mauretanii pozostaną na statku UE jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją. Przeprowadzą oni inspekcję w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, prowadzonej przez niego działalności połowowej i ładunku. Okres trwania inspekcji nie powinien przekraczać 3 godzin dla statków do połowów pelagicznych i 1 godz. 30 minut dla innych kategorii. Podczas inspekcji na morzu, wyładunków i przeładunków kapitan statku Unii Europejskiej ułatwia inspektorom mauretańskim wejście na statek i prowadzenie zadań, w szczególności wykonując operacje przemieszczania, które inspektorzy uznają za niezbędne. Na zakończenie każdej inspekcji upoważnieni inspektorzy sporządzają raport z inspekcji. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić swoje komentarze do raportu z inspekcji. Raport z inspekcji jest podpisywany przez inspektora, który go sporządził, oraz przez kapitana statku UE. Mauretańscy inspektorzy przekazują kopię raportu z inspekcji kapitanowi statku UE przed zejściem ze statku. Mauretania przesyła UE kopię raportu z inspekcji w terminie 4 dni od zakończenia inspekcji. 3. Inspekcje w porcie Inspekcja w porcie, której poddawane są statki Unii Europejskiej dokonujące wyładunku lub przeładunku połowów dokonanych w mauretańskich obszarach połowowych, prowadzona jest przez mauretańskich inspektorów, których można zidentyfikować jako odpowiedzialnych za kontrole połowów. Inspekcja będzie prowadzona przez maksymalnie dwóch inspektorów, którzy będą musieli przedstawić swoją tożsamość i kwalifikacje jako inspektorzy przed rozpoczęciem inspekcji. Inspektorzy Mauretanii pozostaną na statku UE jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją i przeprowadzą inspekcję w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, dokonywanego przez niego wyładunku lub przeładunku i ładunku. Inspekcja nie powinna przekraczać czasu trwania wyładunku lub przeładunku. Na zakończenie każdej inspekcji inspektorzy Mauretanii sporządzają raport z inspekcji. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić swoje komentarze do raportu z inspekcji. Raport z inspekcji jest podpisywany przez inspektora, który go sporządził, oraz przez kapitana statku UE. Inspektorzy Mauretanii przekazują kopię raportu z inspekcji kapitanowi statku UE przed zejściem ze statku. Mauretania przesyła UE kopię raportu z inspekcji w terminie 24 godzin od zakończenia inspekcji. 4. System monitorowania w przypadku kontroli z brzegu Strony podejmują decyzję o wprowadzeniu systemu monitorowania w przypadku kontroli z brzegu. W tym celu wyznaczają przedstawicieli, którzy uczestniczą w działaniach kontrolnych oraz inspekcjach przeprowadzanych przez właściwe krajowe organy inspekcyjne i mogą dokonywać obserwacji dotyczących wykonania niniejszej umowy. Przedstawiciele muszą posiadać: – kwalifikacje zawodowe; – stosowne doświadczenie w dziedzinie rybołówstwa; – dokładną znajomość postanowień umowy i niniejszego protokołu. Inspekcje przeprowadzają krajowe służby inspekcyjne, a obecny przy nich przedstawiciel nie może z własnej inicjatywy wykonywać uprawnień inspekcyjnych nadanych urzędnikom krajowym. Ponieważ przedstawiciele ci towarzyszą urzędnikom krajowym, mają dostęp do statków, pomieszczeń i dokumentów, które są przedmiotem inspekcji dokonywanych przez urzędników, aby zbierać dane o charakterze nieimiennym, konieczne do wypełniania ich zadań. Przedstawiciele towarzyszą krajowym służbom inspekcyjnym w trakcie ich kontroli w porcie, na pokładzie statków stojących w doku, w publicznych domach aukcyjnych, hurtowniach rybnych, chłodniach oraz innych pomieszczeniach do wyładunku ryb przed ich pierwszą sprzedażą na terytorium, na którym po raz pierwszy są wprowadzane do obrotu. Co 4 miesiące przedstawiciele opracowują i przekazują sprawozdanie zawierające szczegóły dotyczące obserwowanych kontroli. Raport ten jest kierowany do właściwych organów, które przesyłają kopię raportu drugiej Stronie. Strony postanawiają przeprowadzać co najmniej dwie inspekcje rocznie, naprzemiennie w Mauretanii i Europie. 4.1 Poufność Przedstawiciel przy przeprowadzanych kontrolach traktuje z właściwą dbałością urządzenia i sprzęt znajdujące się na pokładzie statku, jak również wszelkie inne instalacje, a także przestrzega poufności wszelkich dokumentów, do których zapewniono mu dostęp. Strony są zgodne co do zagwarantowania, że wdrożenie odbywa się przy zachowaniu jak największej poufności. Przedstawiciel ujawnia informacje o wynikach pracy jedynie swoim właściwym organom władzy. 4.2 Lokalizacja Niniejszy program wykonywany jest w portach wyładunku Unii Europejskiej oraz w portach mauretańskich. 4..3 Finansowanie Każda Strona ponosi koszty swojego przedstawiciela przy przeprowadzanych kontrolach, włącznie z kosztami podróży i zakwaterowania na statku. ROZDZIAŁ VII – Satelitarny system monitorowania statków rybackich (VMS) Satelitarne monitorowanie statków rybackich UE odbywa się w drodze podwójnego przesyłania w systemie trójkątnym, wprowadzonego eksperymentalnie na cały czas trwania niniejszego protokołu w następującym trybie: (1) statek UE – CMR państwa bandery – CMR Mauretanii (2) statek UE – CMR Mauretanii– CMR państwa bandery 1. Tryb przesyłania Każdy komunikat o pozycji musi zawierać następujące informacje: (a) identyfikację statku; (b) ostatnią pozycję geograficzną statku (długość, szerokość geograficzną) z marginesem błędu pozycji poniżej 500 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %; (c) dzień i godzinę zarejestrowania pozycji; (d) prędkość i kurs statku. CMR państwa bandery i CMR Mauretanii gwarantują automatyczne przetwarzanie oraz, w razie potrzeby, przesyłanie elektroniczne komunikatów o pozycji. Komunikaty o pozycji powinny być rejestrowane w sposób bezpieczny i zachowywane przez okres 3 lat. 2. Przesyłanie informacji przez statek w przypadku awarii systemu VMS Kapitan powinien stale dopilnowywać, aby system VMS był w pełni operacyjny, a komunikaty o pozycji prawidłowo przesyłane do CMR państwa bandery. W razie awarii lub usterki sprzętu monitorowania satelitarnego zainstalowanego na pokładzie statku rybackiego, kapitan statku przesyła faksem we właściwym czasie informacje wymienione w pkt 5 do centrum kontroli państwa bandery i do CMR Mauretanii. W takiej sytuacji konieczne będzie wysyłanie ogólnego raportu o pozycji co 4 godziny. Ten ogólny raport o pozycji będzie zawierał raporty o pozycji, które były zarejestrowane przez kapitana statku co 1 godzinę na warunkach przewidzianych w pkt 5. Centrum kontroli państwa bandery przesyła niezwłocznie te komunikaty do CMR Mauretanii. Niesprawny sprzęt powinien zostać naprawiony lub wymieniony najpóźniej w ciągu pięciu dni. Po przekroczeniu tego terminu statek taki musi opuścić mauretańskie obszary połowowe lub zawinąć do jednego z portów Mauretanii. W razie poważnego problemu technicznego, wymagającego dodatkowego czasu, na wniosek kapitana może być przyznany maksymalny okres dodatkowych 15 dni. W takim przypadku postanowienia przewidziane w ust. 7 dalej znajdują zastosowanie i wszystkie statki, z wyjątkiem statków do połowów tuńczyka, będą musiały wrócić do portu, aby przyjąć na pokład mauretańskiego obserwatora naukowego. 3. Bezpieczne przesyłanie komunikatów o pozycji pomiędzy CMR państwa bandery a CMR Mauretanii. CMR państwa bandery przesyła automatycznie komunikaty o pozycji odnośnych statków do CMR Mauretanii i odwrotnie. CMR państwa bandery i CMR Mauretanii przekazują sobie nawzajem swoje kontaktowe adresy elektroniczne oraz informują się niezwłocznie o wszelkich zmianach tych adresów. Przesyłanie komunikatów o pozycji pomiędzy CMR państwa bandery i CMR Mauretanii odbywa się drogą elektroniczną zgodnie z systemem bezpiecznej komunikacji. CMR Mauretanii informuje niezwłocznie drogą elektroniczną CMR państwa bandery o wszelkich następujących po sobie przerwach w odbiorze komunikatów o pozycji statku posiadającego upoważnienie do połowów, w przypadku gdy odnośny statek nie zgłosił swojego wyjścia z mauretańskich obszarów połowowych. 4. Nieprawidłowe działanie systemu łączności Mauretania sprawdza zgodność swojego sprzętu elektronicznego ze sprzętem CMR państwa bandery oraz informuje niezwłocznie UE o wszelkich zakłóceniach w łączności i w odbiorze komunikatów o pozycji, w celu jak najszybszego znalezienia rozwiązania technicznego. Wszelkie ewentualne spory będą rozstrzygane przez wspólny komitet. Kapitan będzie uznany za odpowiedzialnego za wszelką dowiedzioną interwencję w systemie VMS mającą na celu zakłócenie funkcjonowania systemu lub sfałszowanie komunikatów o pozycji. Wszelkie naruszenie przepisów podlega karom przewidzianym w protokole. ROZDZIAŁ VIII - Naruszenia przepisów 1. Raport z kontroli i protokół dotyczący naruszenia przepisów Raport z kontroli, przedstawiający przyczyny i okoliczności naruszenia przepisów, musi być podpisany przez kapitana statku, który może w nim zawrzeć swoje zastrzeżenia, po czym kopia raportu jest mu przekazywana przez organ nadzoru. Podpis ten nie przesądza o prawach i środkach obrony, jakie kapitan może podjąć w celu obrony przed zarzutem naruszenia przepisów. Protokół dotyczący naruszenia przepisów jest sporządzany przez organ nadzoru w sposób wierny, na podstawie ewentualnych stwierdzonych naruszeń, przedstawionych w raporcie z kontroli, opracowanym po zakończeniu kontroli na statku. Podczas kontroli sprawdza się zgodność charakterystyki technicznej (rozdział II) statku. 2. Powiadomienie o naruszeniu przepisów W przypadku naruszenia przepisów organ nadzoru przekazuje listownie przedstawicielowi statku treść protokołu dotyczącego naruszenia przepisów wraz z raportem z kontroli. Organ nadzoru informuje o tym niezwłocznie Unię Europejską. W przypadku naruszenia przepisów, którego nie można zaprzestać na morzu, na wniosek organu nadzoru kapitan musi wprowadzić swój statek do portu w Nouadhibou. W przypadku naruszenia przepisów uznanego przez kapitana statku, którego można zaprzestać na morzu, statek kontynuuje połów. W obydwu przypadkach statek kontynuuje połów po zaprzestaniu stwierdzonego naruszenia przepisów. 3. Rozstrzygnięcie kwestii naruszenia przepisów Zgodnie z niniejszym protokołem kwestie dotyczące naruszeń przepisów mogą być rozpatrywane na drodze administracyjnej lub sądowej. Przed podjęciem jakiegokolwiek środka przeciwko kapitanowi lub załodze statku albo ładunkowi, poza działaniami mającymi na celu zachowanie dowodów w sprawie podejrzewanego naruszenia przepisów, na wniosek UE, Mauretania w razie potrzeby, w terminie trzech (3) dni roboczych od otrzymania powiadomienia o naruszeniu organizuje spotkanie informacyjne mające na celu wyjaśnienie faktów, które doprowadziły do zatrzymania statku, oraz przedstawienie ewentualnych działań następczych. Przedstawiciel państwa bandery i przedstawiciel armatora statku powinni móc uczestniczyć w tym spotkaniu informacyjnym. Organ nadzoru zwołuje wtedy komitet pojednawczy. Wszelkie informacje dotyczące postępowania ugodowego lub sądowego, związanego z naruszeniami przepisów popełnionymi przez statki UE, są niezwłocznie przekazywane Unii Europejskiej. W razie konieczności armator może być reprezentowany w komitecie pojednawczym przez dwie osoby, w drodze odstępstwa przyznanego przez przewodniczącego tego komitetu. Kwota grzywny musi zostać wpłacona przelewem najpóźniej 30 dni po zakończeniu postępowania ugodowego. W przypadku wyjścia z obszarów połowowych Mauretanii płatności należy faktycznie dokonać przed wspomnianym wyjściem. Pokwitowanie wydane przez Skarb Państwa lub, w razie jego braku, SWIFT poświadczony przez Centralny Bank Mauretański w dni wolne od pracy stanowią dowód dokonania płatności grzywny do celów zwolnienia statku. Jeżeli postępowanie ugodowe okaże się nieskuteczne, ministerstwo przekazuje niezwłocznie sprawę do prokuratora (procureur de la République). Zgodnie z obowiązującymi przepisami armator składa gwarancję bankową pokrywającą kwotę wszelkich ewentualnych grzywien. Zwolnienie statku ma miejsce 72 godziny po złożeniu gwarancji. Gwarancja bankowa nie podlega zwrotowi przed zakończeniem postępowania sądowego. Gwarancja zostanie zwolniona przez ministerstwo po zakończeniu postępowania sądowego bez orzeczenia skazującego. Analogicznie, w przypadku orzeczenia nakładającego grzywnę, grzywna ta zostanie zapłacona zgodnie z obowiązującymi przepisami, w myśl których gwarancja bankowa jest zwalniana po zapłaceniu grzywny w ciągu 30 dni od ogłoszenia orzeczenia. Statek zostaje zwolniony, a jego załodze zezwala się na opuszczenie portu: – po wywiązaniu się z obowiązków wynikających z postępowania ugodowego; – albo po złożeniu gwarancji bankowej wymienionej w ust. 5 powyżej i po jej przyjęciu przez ministerstwo, w oczekiwaniu na zakończenie postępowania sądowego. ROZDZIAŁ IX - Okrętowanie marynarzy mauretańskich 1. Z wyjątkiem sejnerów tuńczykowych, które muszą obowiązkowo zaokrętować 1 marynarza mauretańskiego na statek, oraz kliprów tuńczykowych, które muszą obowiązkowo zaokrętować 3 marynarzy mauretańskich na statek, każdy statek UE, podczas faktycznego przebywania w mauretańskich obszarach połowowych, zaokrętowuje w załodze obowiązkowo 60 % marynarzy mauretańskich wybranych dowolnie z wykazu sporządzonego przez ministerstwo, nie wliczając w to oficerów. Jednak w przypadku zaokrętowania mauretańskich oficerów stażystów ich liczba zostanie wliczona do liczby zaokrętowanych marynarzy mauretańskich. 2. Armator lub jego przedstawiciel powiadamia ministerstwo o nazwiskach marynarzy mauretańskich zaokrętowanych na jego statku, z adnotacją o pełnionej przez nich funkcji w załodze. 3. Do marynarzy zaokrętowanych na statkach Unii Europejskiej stosuje się z mocy prawa Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do negocjacji zbiorowych pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu. 4. Umowy o pracę marynarzy mauretańskich są zawierane między przedstawicielem (przedstawicielami) armatorów a marynarzami i/lub ich związkami zawodowymi albo ich przedstawicielami związanymi z ministerstwem. Podpisujące strony otrzymują jeden egzemplarz umowy. Umowy o pracę zapewniają ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie na życie oraz ubezpieczenie chorobowe i od nieszczęśliwych wypadków zatrudnianych osób. 5. Armator lub jego przedstawiciel przesyła, w terminie dwóch miesięcy następujących po wydaniu licencji, kopię wspomnianej umowy należycie zatwierdzonej przez właściwe organy danego państwa członkowskiego, bezpośrednio do ministerstwa. 6. Wynagrodzenie marynarzy pokrywają armatorzy. Jego wysokość jest ustalana przed wydaniem licencji, w drodze wzajemnego porozumienia między armatorami lub ich przedstawicielami a zainteresowanymi marynarzami mauretańskimi lub ich przedstawicielami. Warunki wynagrodzenia marynarzy mauretańskich nie mogą być jednak gorsze od warunków wynagrodzenia stosowanych dla załóg mauretańskich, oraz muszą być zgodne z normami MOP lub wyższe. 7. Jeśli jeden lub więcej marynarzy zatrudnionych na statku nie stawi się na godzinę ustaloną na jego odpłynięcie, statek ten otrzymuje zezwolenie na rozpoczęcie przewidzianego rejsu po poinformowaniu właściwych organów portu zaokrętowania o braku wymaganej liczby marynarzy i po uaktualnieniu listy załogi statku. Organy te informują o tym organ nadzoru. 8. Armator jest zobowiązany do podjęcia kroków koniecznych do zapewnienia, by jego statek zaokrętował liczbę marynarzy wymaganą przez niniejszą umowę najpóźniej w trakcie następnego rejsu. 9. W przypadku niezaokrętowania marynarzy mauretańskich z powodów innych niż określone w poprzednim punkcie, armatorzy odnośnych statków UE są zobowiązani, w terminie nieprzekraczającym 3 miesięcy, do wniesienia opłaty ryczałtowej w wysokości 20 EUR na marynarza, za każdy dzień połowów w mauretańskim obszarze połowowym. 10. Opłata za niezaokrętowanie marynarzy zależy od faktycznej liczby dni połowów a nie od okresu ważności licencji. 11. Kwota ta zostanie wykorzystana na szkolenia mauretańskich marynarzy-rybaków i wpłacona na rachunek wskazany w rozdziale I postanowień ogólnych niniejszego załącznika. 12. Co pół roku Unia Europejska przekazuje ministerstwu wykaz marynarzy mauretańskich zaokrętowanych na statkach UE, ze stanem na dzień 1 stycznia i 1 lipca każdego roku, podając zapis o wpisaniu ich do rejestru marynarzy i wskazując statki, na które byli zaokrętowani. 13. Nie naruszając postanowień przewidzianych w ust. 7 powyżej, powtarzające się nieprzestrzeganie przez armatorów zaokrętowania przewidzianej liczby marynarzy mauretańskich powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej statku aż do wywiązania się z tego zobowiązania. ROZDZIAŁ X – Obserwatorzy naukowi Ustanawia się system obserwacji naukowej na statkach UE. 1. W odniesieniu do każdej kategorii połowów Strony wyznaczają co najmniej dwa statki rocznie, które muszą zaokrętować mauretańskiego obserwatora naukowego, z wyjątkiem sejnerów tuńczykowych, na które zaokrętowanie obserwatora odbywa się na żądanie ministerstwa. Na statku może znajdować się jednocześnie tylko jeden obserwator naukowy. Czas obecności obserwatora naukowego na statku jest czasem trwania jednego rejsu połowowego. Jednakże na wyraźny wniosek ministerstwa okres ten może zostać podzielony między kilka rejsów, zgodnie ze średnią długością rejsu dla danego statku. 2. Ministerstwo powiadomi Unię Europejską o nazwiskach wyznaczonych obserwatorów naukowych, przekazując wymagane dokumenty co najmniej na siedem dni roboczych przed zaplanowaną datą ich wejścia na statek. 3. Wszelkie koszty wynikające z działalności obserwatorów, włączając ich uposażenia, wynagrodzenie i diety, będą ponoszone przez ministerstwo. 4. Ministerstwo podejmuje wszelkie kroki związane z zaokrętowaniem i wyokrętowaniem obserwatora naukowego. Obserwatorzy naukowi korzystają z takich samych warunków pobytu na statku jak oficerowie statku. Obserwatorzy naukowi posiadają dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych do wykonywania ich obowiązków. Kapitan udostępnia im środki łączności potrzebne do wykonania ich obowiązków, dokumenty bezpośrednio związane z działalnością połowową statku, np. dziennik połowowy, załącznik do dziennika połowowego oraz dziennik żeglugi, jak również te części statku, które są niezbędne w celu ułatwienia wykonywania zadań w charakterze obserwatora. 5. Obserwatorzy stawiają się przed kapitanem wyznaczonego statku na dzień przed planowaną datą zaokrętowania. W razie niestawienia się obserwatora naukowego kapitan statku informuje o tym ministerstwo i Unię Europejską. W takim przypadku statek ma prawo opuścić port. Niemniej jednak ministerstwo może, na swój koszt, doprowadzić do zaokrętowania niezwłocznie nowego obserwatora naukowego, nie zakłócając działalności połowowej statku. 6. Obserwatorzy naukowi powinni posiadać: – kwalifikacje zawodowe, – stosowne doświadczenie w dziedzinie rybołówstwa i dokładną znajomość postanowień niniejszego protokołu. 7. Obserwatorzy naukowi zapewnią, aby statki UE prowadzące połowy w mauretańskim obszarze połowowym przestrzegały warunków niniejszego protokołu. Obserwatorzy sporządzają raport na ten temat. W szczególności: – obserwują działalność połowową statków; – sprawdzają pozycję statków biorących udział w działalności połowowej; – pobierają próbki biologiczne w ramach programów naukowych; – zapisują szczegółowe dane dotyczące narzędzi połowowych oraz rozmiarów oczek w używanych sieciach. 8. Obserwacja jest ograniczona do działalności połowowej oraz związanych z nią działań regulowanych niniejszym protokołem. 9. Obserwator naukowy: – podejmuje wszelkie odpowiednie działania, aby warunki jego wejścia i przebywania na statku nie zakłócały, ani nie utrudniały prowadzenia połowów; – wykorzystuje zatwierdzone narzędzia i procedury pomiaru rozmiarów oczek sieci stosowanych w ramach niniejszego protokołu, – traktuje z odpowiednią dbałością majątek i sprzęt znajdujący się na pokładzie statku oraz przestrzegają poufnego charakteru wszelkich dokumentów statku. 10. Na koniec okresu obserwacji oraz przed opuszczeniem statku obserwator opracowuje raport zgodnie ze wzorem określonym w dodatku 9 do niniejszego załącznika. Podpisuje go w obecności kapitana, który może dodać lub zlecić dodanie do raportu wszelkich uwag, jakie uzna za stosowne, następnie go podpisując. Kopia raportu przekazywana jest kapitanowi statku, ministerstwu i Unii Europejskiej w chwili wyokrętowania obserwatora naukowego. ROZDZIAŁ XI – Statki dokonujące połowów gatunków daleko migrujących 1. Licencje dla sejnerów tuńczykowych, kliprów tuńczykowych i taklowców powierzchniowych są wydawane na okresy zbiegające się z latami kalendarzowymi, z wyjątkiem pierwszego i ostatniego roku obowiązywania niniejszego protokołu. Po przedstawieniu dowodów wpłaty zaliczki ministerstwo sporządza licencję i wpisuje dany statek do wykazu statków upoważnionych do dokonywania połowów, który jest przekazywany organowi nadzoru i Unii Europejskiej. 2. Przed otrzymaniem licencji każdy statek dokonujący po raz pierwszy połowów w ramach umowy poddawany jest inspekcjom wymaganym na mocy obowiązujących przepisów. Inspekcje te mogą odbywać się w dowolnym uzgodnionym porcie zagranicznym. Wszelkie koszty związane z takimi inspekcjami są ponoszone przez armatora statku. 3. Statki posiadające licencję połowową w krajach podregionu mogą wpisać we wniosku o wydanie licencji kraj, gatunki oraz okres ważności licencji, w celu ułatwienia wielokrotnych wejść i wyjść w obrębie obszaru połowowego. 4. Licencje są wydawane po dokonaniu przelewu na jeden z rachunków określonych w rozdziale I opłaty zryczałtowanej odpowiadającej zaliczce określonej w arkuszach technicznych w protokole. Opłata zryczałtowana jest ustalana proporcjonalnie do czasu ważności licencji za pierwszy i ostatni rok obowiązywania protokołu. Opłata parafiskalna będzie natomiast uiszczona proporcjonalnie do czasu spędzonego w mauretańskim obszarze połowowym. Opłaty miesięczne odpowiadają faktycznym, trzydziestodniowym okresom połowów. Niniejsze postanowienie utrzymuje niepodzielny charakter opłaty parafiskalnej – opłata jest należna za każdy rozpoczęty okres miesięczny . Statek, który dokonywał połowów przez okres od jednego do trzydziestu dni, dokonuje opłaty za jeden miesiąc. Opłata za drugi miesiąc jest należna po upływie pierwszego trzydziestodniowego okresu i tak dalej. Dodatkowe opłaty miesięczne należy uiścić najpóźniej do dziesiątego (10) dnia od rozpoczęcia każdego okresu dodatkowego. 5. Dziennik pokładowy, zgodny ze wzorem załączonym w dodatku 3 do niniejszego załącznika, jest przechowywany na statku dla każdego okresu połowowego odbytego w wodach mauretańskich. Taki dziennik powinien być wypełniany nawet w przypadku, gdy nie są prowadzone żadne połowy. 6. Z zastrzeżeniem możliwości weryfikacji przez Mauretanię, przed dniem 15 czerwca każdego roku Unia Europejska przedkłada ministerstwu rozliczenie opłat należnych z tytułu poprzedniego roku połowowego, na podstawie raportów połowowych sporządzonych przez każdego armatora i potwierdzonych przez naukowe instytuty odpowiedzialne za sprawdzanie danych dotyczących połowów w państwach członkowskich, takie jak IRD (Institut de Recherche pour le Développement), IEO (Instituto Espańol de Oceanografia), INIAP (Instituto Nacional de Investigaçao Agraria e das Pescas), z kopią wszystkich dzienników połowowych dla IMROP (Institut Mauritanien de Recherches Océanographiques et des Pêches). 7. Statki do połowu tuńczyka i taklowce powierzchniowe przestrzegają wszelkich zaleceń przyjętych przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT). 8. W odniesieniu do ostatniego roku obowiązywania protokołu, rozliczenie opłat należnych z tytułu poprzedniego roku połowowego zostaje zgłoszone w ciągu 4 miesięcy po wygaśnięciu protokołu. 9. Ostateczne rozliczenie jest przesyłane odnośnym armatorom, którzy mają 30 dni, licząc od powiadomienia i zatwierdzenia danych liczbowych przez ministerstwo, na wywiązanie się z zobowiązań finansowych wobec swoich właściwych organów. Płatność w EUR, przewidziana na rzecz Skarbu Państwa na jeden z rachunków wymienionych w rozdziale I, jest dokonywana najpóźniej półtora miesiąca po tym powiadomieniu. Jeśli jednak kwota końcowego rozliczenia jest niższa niż zaliczka ustalona w ust. 3, różnica nie jest zwracana armatorowi. 10. 10. Statki są zobowiązane do bezpośredniego poinformowania organów Mauretanii, najlepiej faksem lub, w przypadku jego braku, przez radio, w ciągu 3 godzin poprzedzających wejście lub wyjście z obszaru połowowego, o swojej pozycji oraz o połowach znajdujących się na statku. Organ nadzoru przekazuje informację o adresach i częstotliwości radiowej. 11. 11. Sejnery tuńczykowe, na wniosek organów mauretańskich oraz za obopólnym porozumieniem z armatorami, których to dotyczy, zaokrętowują na uzgodniony okres jednego obserwatora naukowego. ZAŁĄCZNIK 1 ARKUSZE TECHNICZNE KATEGORIA POŁOWOWA 1: STATKI POŁAWIAJĄCE SKORUPIAKI, Z WYJĄTKIEM LANGUSTY I KRABA 1. Obszar połowowy a) Na północ od równoleżnika 19°00 N, obszar wyznaczony za pomocą następujących punktów: 20°46,30 N 17°03,00 W 20°40,00 N 17°07,50 W 20°05,00 N 17°07,50 W 19°49,00 N 17°10,60 W 19°43,50 N 16°57,00 W 19°18,70 N 16°46,50 W 19°00,00 N 16°22, 00 W b) Na południe od równoleżnika 19°00,00 N do równoleżnika 16°04,00 N, 6 mil morskich licząc od najniższego stanu wody dla statków specjalnie upoważnionych, oraz 8 mil morskich licząc od najniższego stanu wody dla wszystkich innych statków. 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe: – Włok denny do połowu krewetek, w tym wyposażony w łańcuch przegubowy lub każde inne urządzenie selektywne. Łańcuch przegubowy jest częścią składową wyposażenia włoków krewetkowych uzbrojonych w wytyki. Składa się on z jednej długości łańcucha o ogniwach o maksymalnej średnicy 12 mm i jest przymocowany do rozpornic przed pertą. – Obowiązkowe stosowanie narzędzi selektywnych zależy od decyzji wspólnego komitetu, podejmowanej w oparciu o ocenę naukową, techniczną i powiązaną z nimi ocenę ekonomiczną. – Zabrania się podwajania worka włoka. – Zabrania się podwajania przędzy tworzącej worek włoka. – Stosowanie fartuchów ochronnych jest dozwolone. 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek 50 mm 4. Wielkości minimalne W odniesieniu do krewetek głębinowych ich wielkość minimalną należy mierzyć od czubka otworu gębowego do końca ogona. Czubek otworu gębowego oznacza przedłużenie skorupy, które znajduje się w przedniej części linii środkowej karapaksu. – Krewetki głębokowodne: · krewetka różowata lub Gamba (Parapeneus longirostrus) 06 cm – Krewetki przybrzeżne: · kreweta lub Langostino (Penaeus notialis) i garnela (Penaeus kerathurus) 200 sztuk/kg Wspólny komitet może określić minimalną wielkość dla gatunków tu niewymienionych. 5. Przyłowy Dopuszczone || Zakazane · 10 % ryb · 5% crabes || · Langusty · Głowonogi Wspólny komitet może określić odsetek przyłowów dla gatunków tu niewymienionych. 6. Uprawnienia do połowów / Opłaty Okres || Rok 1 || Rok 2 Wielkość dopuszczalnych połowów (w tonach) || 5 000 || 5 000 Opłata || 620 EUR/t || 620 EUR/t || Opłatę oblicza się po zakończeniu każdego dwumiesięcznego okresu, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów, uwzględniając połowy dokonane podczas tego okresu. Przyznanie licencji będzie uzależnione od uiszczenia zaliczki wynoszącej 1000 EUR na statek, która zostanie odliczona od ogólnej kwoty opłaty oraz wpłacona na początku każdego z dwumiesięcznych okresów, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów. Liczba statków upoważnionych jednocześnie do połowów wynosi maksymalnie 36 statków; · 50 % całkowitej liczby statków prowadzących działalność w tym samym momencie w mauretańskich obszarach połowowych będzie mogło być upoważnionych do pracy jednocześnie w tym samym okresie połowowym w obszarze znajdującym się na zachód od linii 6 mil ustanowionej począwszy od najniższego stanu wody na południe od równoleżnika 19°00,00 N. · Jeżeli ten wynoszący 50 % odsetek liczy 10 lub mniej statków, wszystkie te statki będą upoważnione do połowów na zachód od linii 6 mil ustanowionej począwszy od najniższego stanu wody na południe od równoleżnika 19°00,00 N. · Licencja wydana danemu statkowi na konkretny dwumiesięczny okres określi, czy statek ten jest upoważniony do połowów w odległości od 6 mil morskich licząc od najniższego stanu wody na południe od równoleżnika 19°00,00 N. · Na północ od równoleżnika 19°00,00 N wszystkie statki posiadające licencję na połów krewetek będą upoważnione do połowów na zachód od linii, której współrzędne geograficzne określono w pkt 1 niniejszego arkusza. 7. Okres ochronny Dwa (2) dwumiesięczne okresy: maj-czerwiec i październik-listopad. Wszelkie zmiany okresu ochronnego, po uzyskaniu opinii naukowej są przekazywane niezwłocznie Unii Europejskiej. 8. Uwagi Opłaty są ustalone dla całego okresu obowiązywania protokołu. KATEGORIA POŁOWOWA 2: TRAWLERY (NIEBĘDĄCE ZAMRAŻALNIAMI) I TAKLOWCE GŁĘBINOWE DO POŁOWÓW MORSZCZUKA CZARNEGO 1. Obszar połowowy (a) Na północ od równoleżnika 19° 15’60 N: na zachód od linii łączącej następujące punkty: 20° 46,30N 17° 03,00 W 20° 36,00N 17° 11,00 W 20° 36,00N 17° 36,00 W 20° 03,00N 17° 36,00 W 19° 45,70N 17° 03,00 W 19° 29,00N 16° 51,50 W 19° 15,60N 16° 51,50 W 19° 15,60N 16° 49,60 W (b) Na południe od równoleżnika 19° 15,60' N do równoleżnika 17° 50,00 N: na zachód od linii 24 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody. (c) Na południe od równoleżnika 17° 50,00 N: na zachód od linii 18 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody. (d) Podczas okresów ochronnych dla połowów głowonogów: (1) Pomiędzy Cap Blanc i Cap Timiris obszar zamknięcia wyznaczają następujące punkty: 20° 46,00N 17° 03,00 W 20° 46,00N 17° 47,00 W 20° 03,00N 17° 47,00 W 19° 47,00N 17° 14,00 W 19° 21,00N 16° 55,00 W 19° 15,60N 16° 51,50 W 19° 15,60N 16° 49,60 W (2) Na południe od równoleżnika 19° 15,60 N (Cap Timiris) do równoleżnika 17° 50,00 N (Nouakchott) obowiązuje zakaz połowów poza linią 24 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody. (3) Na południe od równoleżnika 17° 50,00 N (Nouakchott) poza linią 18 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody obowiązuje zakaz połowów. 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe: – Takla denna – Włok denny do połowów morszczuka. – Zabrania się podwajania worka włoka. · Zabrania się podwajania przędzy tworzącej worek włoka. 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek 70 mm (włok) 4. Wielkości minimalne 1) W odniesieniu do ryb ich wielkość minimalną należy mierzyć od czubka pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej (długość całkowita) (zob. dodatek 4). Wspólny komitet może określić minimalną wielkość dla gatunków tu niewymienionych. 5. Przyłowy Dopuszczone || Zakazane · Trawlery: 25 % ryb · Taklowce: 50 % ryb || Głowonogi i skorupiaki Wspólny komitet może określić odsetek przyłowów dla gatunków tu niewymienionych. 6. Uprawnienia do połowów / Opłaty Okres || Rok 1 || Rok 2 Wielkość dopuszczalnych połowów (w tonach) || 4 000 || 4 000 Opłata || 90 EUR/t || 90 EUR/t || Opłatę oblicza się po zakończeniu każdego trzymiesięcznego okresu, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów, uwzględniając połowy dokonane podczas tego okresu. Przyznanie licencji będzie uzależnione od uiszczenia zaliczki wynoszącej 1 000 EUR na statek, która zostanie odliczona od ogólnej kwoty opłaty oraz która zostanie wpłacona na początku każdego z trzymiesięcznych okresów, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów. Liczba statków upoważnionych jednocześnie do połowów wynosi maksymalnie 11 statków. 7. Okres ochronny W razie potrzeby wspólny komitet może zarządzić okres ochronny w oparciu o opinie naukową wspólnego komitetu naukowego. 8. Uwagi Opłaty są ustalone dla całego okresu obowiązywania protokołu. KATEGORIA POŁOWOWA 3: STATKI POŁAWIAJĄCE GATUNKI DENNE INNE NIŻ MORSZCZUK CZARNY PRZY POMOCY NARZĘDZI INNYCH NIŻ WŁOKI 1. Obszar połowowy (a) Na północ od równoleżnika 19° 48,50 N, od linii 3 mil morskich licząc od linii podstawowej Cap Blanc-Cap Timiris (b) Na południe od równoleżnika 19° 48,50 N do równoleżnika 19° 21,00 N na zachód od południka 16° 45,00 W (c) Na południe od równoleżnika 19° 21,00 N od linii 9 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody (d) Podczas okresów ochronnych dla połowów głowonogów: (1) obszar pomiędzy Cap Blanc i Cap Timiris: 20° 46,00N 17° 03,00 W 20° 46,00N 17° 47,00 W 20° 03,00N 17° 47,00 W 19° 47,00N 17° 14,00 W 19° 21,00N 16° 55,00 W 19° 15,60N 16° 51,50 W 19° 15,60N 16° 49,60 W (2) Na południe od równoleżnika 19° 15,60 N (Cap Timiris) poza linią 9 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody obowiązuje zakaz połowów. 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe: || – Takle – Sieć skrzelowa stawna o maksymalnej głębokości 7 m oraz maksymalnej długości 100 m. Stosowanie pojedynczych włókien poliamidowych jest zakazane. – Węda ręczna – Pułapki – Niewód do połowów na przynętę || 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek – 120 mm w przypadku sieci skrzelowych. – 20 mm w przypadku sieci do połowów na żywą przynętę 4. Wielkości minimalne W odniesieniu do ryb ich wielkość minimalną należy mierzyć od czubka pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej (długość całkowita) (zob. dodatek 4). Wspólny komitet może określić minimalną wielkość dla gatunków tu niewymienionych, w oparciu o opinie naukowe. 5. Przyłowy Dopuszczone || Zakazane 10 % całkowitej dozwolonej ilości danego gatunku lub grupy gatunków (masa w relacji pełnej) || Wspólny komitet może określić odsetek przyłowów dla gatunków tu niewymienionych. 6. Uprawnienia do połowów / Opłaty || Okres || Rok 1 || Rok 2 || Wielkość dopuszczalnych połowów (w tonach) || 2 500 || 2 500 || Opłata || 105 EUR/t || 105 EUR/t || || Opłatę oblicza się po zakończeniu każdego trzymiesięcznego okresu, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów, uwzględniając połowy dokonane podczas tego okresu. Przyznanie licencji będzie uzależnione od uiszczenia zaliczki wynoszącej 1 000 EUR na statek, która zostanie odliczona od ogólnej kwoty opłaty oraz która zostanie wpłacona na początku każdego z trzymiesięcznych okresów, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów. Liczba statków upoważnionych jednocześnie do połowów wynosi maksymalnie 9 statków. || 7. Okres ochronny || W razie potrzeby wspólny komitet może zarządzić okres ochronny w oparciu o opinie naukową wspólnego komitetu naukowego. || 8. Uwagi || Opłaty są ustalone dla całego okresu obowiązywania protokołu. Niewody mogą być wykorzystywane jedynie w przypadku połowów na przynętę, w połowach przy pomocy wędy i pułapek. Stosowanie pułapek jest dozwolone dla maksymalnie 7 statków o pojemności indywidualnej mniejszej niż 135 GT. || KATEGORIA POŁOWOWA 4: KRABY 1. Obszar połowowy (a) Na południe od równoleżnika 19° 15,60 N: na zachód od linii łączącej następujące punkty: 20° 46,30N 17° 03,00 W 20° 36,00N 17° 11,00 W 20° 36,00N 17° 36,00 W 20° 03,00N 17° 36,00 W 19° 45,70N 17° 03,00 W 19° 29,00N 16° 51,50 W 19° 15,60N 16° 51,50 W 19° 15,60N 16° 49,60 W (b) Na południe od równoleżnika 19° 15,60 N do równoleżnika 17° 50 N: na zachód od linii 18 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody. 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe: Więcierz 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek 60 mm (tkanina sieciowa) 4. Wielkości minimalne W odniesieniu do skorupiaków ich wielkość minimalną należy mierzyć od czubka otworu gębowego do końca ogona. Czubek otworu gębowego oznacza przedłużenie skorupy, które znajduje się w przedniej części linii środkowej karapaksu (zob. dodatek 4). Wspólny komitet może określić minimalną wielkość dla gatunków tu niewymienionych. 5. Przyłowy Dopuszczone || Zakazane - || Ryby, głowonogi i skorupiaki inne niż docelowe gatunki Wspólny komitet może określić odsetek przyłowów dla gatunków tu niewymienionych. 6. Uprawnienia do połowów / Opłaty Okres || Rok 1 || Rok 2 Wielkość dopuszczalnych połowów (w tonach) || 200 || 200 Opłata || 310 EUR/t || 310 EUR/t || Opłatę oblicza się po zakończeniu każdego trzymiesięcznego okresu, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów, uwzględniając połowy dokonane podczas tego okresu. Przyznanie licencji będzie uzależnione od uiszczenia zaliczki wynoszącej 1 000 EUR na statek, która zostanie odliczona od ogólnej kwoty opłaty oraz która zostanie wpłacona na początku każdego z trzymiesięcznych okresów, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów. Maksymalna liczba dozwolonych więcierzy wynosi 500 na licencję. 7. Okres ochronny Dwa (2) dwumiesięczne okresy: maj-czerwiec i październik-listopad. Wszelka zmiana okresów ochronnych podlega decyzji wspólnego komitetu i opiera się na opiniach naukowych. 8. Uwagi Opłaty są ustalone dla całego okresu obowiązywania protokołu. KATEGORIA POŁOWOWA 5: SEJNER TUŃCZYKOWY 1. Obszar połowowy (a) Na południe od równoleżnika 19° 21,00 N: na zachód od linii 30 mil morskich liczonych od linii podstawowej Cap Blanc-Cap Timiris. (b) Na południe od równoleżnika 19° 21,00 N: na zachód od linii 30 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody. 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe: Niewód 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek -- 4. Wielkości minimalne W odniesieniu do ryb ich wielkość minimalną należy mierzyć od czubka pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej (długość całkowita). Wspólny komitet może określić minimalną wielkość dla gatunków niewymienionych w dodatku 4. 5. Przyłowy Dopuszczone || Zakazane - || Inne gatunki niż gatunek lub grupa gatunków docelowych Wspólny komitet może określić odsetek przyłowów dla gatunków niewymienionych w dzienniku pokładowym przyjętym przez ICCAT. 6. Uprawnienia do połowów / Opłaty Liczba upoważnionych statków || 22 sejnery tuńczykowe Ryczałtowa opłata roczna || 1 750 EUR za sejner tuńczykowy, na 5 000 ton połowów gatunków daleko migrujących i gatunków powiązanych Część obliczona w odniesieniu do połowów || 35 EUR/t 7. Okres ochronny -- 8. Uwagi Opłaty są ustalone dla całego okresu obowiązywania protokołu. KATEGORIA POŁOWOWA 6: KLIPRY TUŃCZYKOWE I TAKLOWCE POWIERZCHNIOWE 1. Obszar połowowy Taklowce powierzchniowe (a) Na południe od równoleżnika 19° 21,00 N: na zachód od linii 30 mil morskich liczonych od linii podstawowej Cap Blanc-Cap Timiris. (b) Na południe od równoleżnika 19° 21,00 N: na zachód od linii 30 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody. Klipry tuńczykowe (c) Na południe od równoleżnika 19° 21,00 N: na zachód od linii 15 mil morskich liczonych od linii podstawowej Cap Blanc-Cap Timiris. (d) Na południe od równoleżnika 19° 21,00 N: na zachód od linii 12 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody. Połowy na żywą przynętę (e) Na południe od równoleżnika 19° 48,50 N: na zachód od linii 3 mil morskich liczonych od linii podstawowej Cap Blanc-Cap Timiris. (f) Na południe od równoleżnika 19°48,50 N do równoleżnika 19° 21,00 N: na zachód od południka 16° 45,00 W (g) Na południe od równoleżnika 19° 21,00 N: na zachód od linii 3 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody. 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe: – Klipry tuńczykowe: węda i włok (w przypadku sieci do połowów na żywą przynętę) – Taklowce powierzchniowe: Takle powierzchniowe 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek 16 mm (połowy na żywą przynętę) 4. Wielkości minimalne W odniesieniu do ryb ich wielkość minimalną należy mierzyć od czubka pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej (długość całkowita) (zob. dodatek 4). Wspólny komitet może określić minimalną wielkość dla gatunków niewymienionych w dodatku 4. 5. Przyłowy Dopuszczone || Zakazane -- || Inne gatunki niż gatunek lub grupa gatunków docelowych Wspólny komitet może określić odsetek przyłowów dla gatunków tu niewymienionych. 6. Uprawnienia do połowów / Opłaty Liczba upoważnionych statków || 22 klipry tuńczykowe lub taklowce powierzchniowe Ryczałtowa opłata roczna || · 2 500 EUR za kliper tuńczykowy oraz · 3 500 EUR za taklowiec powierzchniowy za połów 10 000 ton gatunków daleko migrujących i powiązanych Część obliczona w odniesieniu do połowów || · 25 EUR/t za kliper tuńczykowy · 35 EUR/t za taklowiec powierzchniowy 7. Okres ochronny -- 8. Uwagi Opłaty są ustalone dla całego okresu obowiązywania protokołu. Połowy na żywą przynętę – Wspólny komitet zdecyduje o liczbie dni w miesiącu, w których dozwolone będą połowy na przynętę. Informacja o dacie początkowej i końcowej takich połowów zostanie przekazana organowi nadzoru. – Strony uzgodnią praktyczne metody dokonywania połowów lub pozyskiwania żywej przynęty niezbędnej do prowadzenia działań połowowych przez statki. W przypadku gdy działania te odbywają się na obszarach wrażliwych lub z wykorzystaniem niestandardowych narzędzi połowowych, metody te zostaną ustalone w oparciu o zalecenia IMROP i w porozumieniu z organem nadzoru. Rekiny (1) Zgodnie z odpowiednimi zaleceniami ICCAT i FAO połowy rekina olbrzymiego (Cetorhinus maximus), żarłacza białego (Carcharodon carcharias), piaskowego rekina tygrysiego (Carcharias taurus) oraz żarłacza szarego (Galeorhinus galeus) są zakazane. (2) Zgodnie z odpowiednimi zaleceniami ICCAT 04-10 i 05-05 w sprawie ochrony rekinów złowionych w związku z połowami zarządzanymi przez ICCAT. KATEGORIA POŁOWOWA 7: TRAWLERY ZAMRAŻALNIE DO POŁOWÓW GATUNKÓW PELAGICZNYCH 1. Obszar połowowy (a) Na północ od równoleżnika 19°00 N, obszar wyznaczony za pomocą następujących punktów: 20°46,30N 17°03,00W 20°36,00N 17°11,00W 20°36,00N 17°35,00W 20°00,00N 17°30,00W 19°34,00N 17°00,00W 19°21,00N 16°52,00W 19°10,00N 16°41,00W 19°00,00N 16°39,50W (b) Na południe od równoleżnika 19°00,00N, do równoleżnika 16°04,00 N, 20 mil morskich liczonych od najniższego poziomu wody. 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe: Włok pelagiczny: Worek włoka pelagicznego może zostać wzmocniony tkaniną sieciową o minimalnym rozmiarze oczek po rozciągnięciu 400 mm i obręczach oddalonych od siebie o co najmniej półtora metra (1,5 m), z wyjątkiem obręczy umieszczonej z tyłu worka, która nie może być oddalona o mniej niż 2 m od światła worka. Zabronione jest wzmacnianie lub podwajanie worka z jakiegokolwiek innego powodu. Włok nie może w żadnym wypadku służyć do połowu innych gatunków niż małe gatunki pelagiczne objęte zezwoleniem. 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek 40 mm 4. Wielkości minimalne W odniesieniu do ryb ich wielkość minimalną należy mierzyć od czubka pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej (długość całkowita) (zob. dodatek 4). Wspólny komitet może określić minimalną wielkość dla gatunków tu niewymienionych. 5. Przyłowy Dopuszczone || Zakazane 3 % całkowitej dozwolonej ilości docelowego gatunku lub grupy gatunków (masa w relacji pełnej) || Skorupiaki lub głowonogi, z wyjątkiem kalmarów Wspólny komitet może określić odsetek przyłowów dla gatunków niewymienionych w dodatku 4. 6. Uprawnienia do połowów / Opłaty Okres || Rok 1 || Rok 2 Wielkość dopuszczalnych połowów (w tonach) || 300 000 || 300 000 Opłata || 123 EUR/t || 123 EUR/t || Opłatę oblicza się po zakończeniu każdego trzymiesięcznego okresu, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów, uwzględniając połowy dokonane podczas tego okresu. Przyznanie licencji będzie uzależnione od uiszczenia zaliczki wynoszącej 5 000 EUR na statek, która zostanie odliczona od ogólnej kwoty opłaty oraz która zostanie wpłacona na początku każdego z trzymiesięcznych okresów, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów. Liczba statków upoważnionych jednocześnie do połowów wynosi maksymalnie 19 statków. 7. Okres ochronny Strony mogą zarządzić okres ochronny w ramach wspólnego komitetu w oparciu o opinie naukowe wspólnego komitetu naukowego. 8. Uwagi Opłaty są ustalone dla całego okresu obowiązywania protokołu. Współczynniki przeliczeniowe dla małych gatunków pelagicznych określono w dodatku 5. Uprawnienia do połowów niewykorzystane dla kategorii 8 mogą być wykorzystane dla maksymalnie 2 licencji miesięcznie. KATEGORIA POŁOWOWA 8: STATKI RYBACKIE DO POŁOWÓW PELAGICZNYCH RYB ŚWIEŻYCH 1. Obszar połowowy (a) Na północ od równoleżnika 19° 00,00 N: na zachód od linii łączącej następujące punkty: 20° 46,30 N 17° 03,00 W 20° 36,00 N 17° 11,00 W 20° 36,00 N 17° 35,00 W 20° 00,00 N 17° 30,00 W 19° 34,00 N 17° 00,00 W 19° 21,00 N 16° 52,00 W 19° 10,00 N 16° 41,00 W 19° 00,00 N 16° 39,50 W (b) Na południe od równoleżnika 19°00,00 N, do równoleżnika 16°04,00 N, 20 mil morskich liczonych od najniższego poziomu wody. 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe: Włok do połowów pelagicznych i okrężnica do połowów paszowych: Worek włoka pelagicznego może zostać wzmocniony tkaniną sieciową o minimalnym rozmiarze oczek po rozciągnięciu 400 mm i obręczach oddalonych od siebie o co najmniej półtora metra (1,5 m), z wyjątkiem obręczy umieszczonej z tyłu worka, która nie może być oddalona o mniej niż 2 m od światła worka. Zabronione jest wzmacnianie lub podwajanie worka z jakiegokolwiek innego powodu. Włok nie może w żadnym wypadku służyć do połowu innych gatunków niż małe gatunki pelagiczne objęte zezwoleniem. 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek 40 mm dla włoków i 20 mm dla okrężnic 4. Wielkości minimalne W odniesieniu do ryb ich wielkość minimalną należy mierzyć od czubka pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej (długość całkowita). (zob. dodatek 4). Wspólny komitet może określić minimalną wielkość dla gatunków tu niewymienionych. 5. Przyłowy Dopuszczone || Zakazane 3 % całkowitej dozwolonej ilości docelowego gatunku lub grupy gatunków (wyrażonej w masie w relacji pełnej) || Skorupiaki i głowonogi, z wyjątkiem kalmarów Wspólny komitet może określić odsetek przyłowów dla gatunków tu niewymienionych. 6. Uprawnienia do połowów / Opłaty Wielkość dopuszczalnych połowów (w tonach) || 15 000 ton rocznie Jeżeli te uprawnienia do połowów zostaną wykorzystane, należy je odliczyć od przydziału 300 000 t przewidzianego dla kategorii 7. Okres || Rok 1 || Rok 2 Opłata || 123 EUR/t || 123 EUR/t || Opłatę oblicza się po zakończeniu każdego trzymiesięcznego okresu, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów, uwzględniając połowy dokonane podczas tego okresu. Przyznanie licencji będzie uzależnione od uiszczenia zaliczki wynoszącej 5 000 EUR, która zostanie odliczona od ogólnej kwoty opłaty oraz która zostanie wpłacona na początku każdego z trzymiesięcznych okresów, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów. Liczba statków upoważnionych jednocześnie do połowów wynosi maksymalnie 2 statki, co równa się 2 licencjom trzymiesięcznym dla trawlerów zamrażalni do połowów pelagicznych kategorii 7. 7. Okres ochronny Strony mogą zarządzić okres ochronny w ramach wspólnego komitetu w oparciu o opinie naukowe wspólnego komitetu naukowego. 8. Uwagi Opłaty są ustalone dla całego okresu obowiązywania protokołu. Współczynniki przeliczeniowe dla małych gatunków pelagicznych określono w dodatku 5. KATEGORIA POŁOWOWA 9: GŁOWONOGI 1. Obszar połowowy p.m. 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe: p.m. 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek p.m. 4. Przyłowy Dopuszczone || Zakazane p.m. || p.m. 5. Dopuszczalna pojemność / Opłaty Okres || Rok 1 || Rok 2 Wielkość dopuszczalnych połowów (w tonach) || p.m. || p.m. Opłata || p.m. || p.m. 6. Okres ochronny p.m. 7. Uwagi p.m. Dodatek 1 UMOWA W SPRAWIE POŁOWÓW MAURETANIA - UNIA EUROPEJSKA WNIOSEK O LICENCJĘ POŁOWOWĄ I. WNIOSKODAWCA 1. Nazwa/Nazwisko armatora: ..................................................................................................................................................... 2. Nazwa stowarzyszenia lub przedstawiciela armatora: ............................................................................................. 3. Adres stowarzyszenia lub przedstawiciela armatora: ........................................................................................ ................................................................................................................................................................................... 4. Telefon: .......................................... Faks: ................................... Teleks: ............................................... 5. Nazwisko kapitana: .................................................................................. Przynależność państwowa: ...................................... II-STATEK I JEGO IDENTYFIKACJA 1. Nazwa statku: .......................................................................................................................................................... 2. Państwo bandery: ............................................................................................................................................. 3. Zewnętrzny numer rejestracyjny: ............................................................................................................................. 4. Port macierzysty: ............................................................................................................................................................ 5. Data i miejsce budowy: ........................................................................... ........................................................ 6. Radiowy sygnał wywoławczy: .................................. Częstotliwość wywoławcza: ............................................................ 7. Rodzaj kadłuba: Stal ¨ Drewno ¨ Poliester ¨ Inne ¨ III-CHARAKTERYSTYKA TECHNICZNA STATKU I JEGO UZBROJENIE 1. Długość całkowita: : .................................................. Szerokość: .............................................................................. 2. Pojemność brutto (w GT): ...................................................................................................................................... 3. Moc głównego silnika w koniach mechanicznych:… : ................ Marka: .............................. Typ: .................... 4. Rodzaj statku: .................................................. Kategoria połowów: .......................................................... 5. Narzędzia połowowe: ...................................................................................................................................................... 6. Łączna liczba członków załogi: ........................................................................................................................... 7. Sposób konserwacji na statku: Świeże ¨ Schłodzone ¨ Mieszane ¨ Zamrożone ¨ 8. Zdolność mrożenia (w tonach/24 godz.):… ................................................................................................ 9. Pojemność ładowni: ................................................. Liczba: ........................................................... Sporządzono w ............................................................, dnia ............................................................ Podpis wnioskującego............................................................................... Dodatek 2 RUBRYKA Nr 1 || ISLAMSKA REPUBLIKA MAURETANII || || || || || || || || || || || || || DZIENNIK POŁOWOWY || || || || || || || || Dzień || || Miesiąc || || Rok || Godzina || || Nazwa statku (1)…..….. || Wypłynięcie z (4)… || || Data (6) || || || || || || || || || || || || || || || Radiowy sygnał wywoławczy (2).…. || || || || || || || || || || || || || || || || || Nazwisko kapitana (3)… || Powrót do (5)…... || || Data (6) || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || Narzędzie połowowe (7) Kod narzędzia połowowego (8) || || || Sieć (9) || || || || Rozm. narz. poł. (10) || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || RUBRYKA nr 2 || RUBRYKA nr 3 Skreślić niewykorzystany wykaz „A” lub „B” || RUBRYKA nr 4 Data (12) || Sektor Statystyka (13) || Liczba operacji połowowych (14) || Czas trwania połowów (godz.) (15) || Szacunkowa wielkość połowu w rozbiciu na gatunki: (w kilogramach) (16) (lub uwagi dotyczące zakłóceń połowu) || Łączna masa Łącznie połowy (kg) (17) || Łączna masa ryb (kg) (18) || Łączna masa mączki rybnej (kg) (19) || || || || Ostro bok A || Sardynki || Sardy nele || Sardele || Makre le || Pałasze || Tuńczykowate || Morszczuk || Dorady różowe || Kalmary || Mątwy || Ośmio-rnice || Krewet ki || Langu sty || Pozostałe ryby || || || Langu sta B || Krewetki głębokowodne || Krewetki różowe głębinowe || Krewe tki opacerzone || Inne krewetki || Tuńczyk biały || Langu sta różowata || Pozostałe skoru piaki || Płaszczki || Morszczuk || Pozostałe ryby || Inne głowonogi || Różne skorupiaki || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || Dodatek 3 DZIENNIK POŁOWOWY ICCAT DLA POŁOWÓW TUŃCZYKA || Nazwa statku: ……………………………………………………………………. || Pojemność brutto: …………………………………………………............................. || WYPŁYNIĘCIE statku: POWRÓT statku: || Miesiąc || Dzień || Rok || Port || || || || Państwo bandery: || Ładowność (t): || || || || || || || || || || Numer rejestracyjny: ………………………………………………………………................................... || Kapitan: ……………………………………………………….... || || || || Armator: ………………………………………………………….......................... || Liczba członków załogi: ….…………………………………………………........................ || || || || || || || || Adres: ………………………………………………………………………….... || Data raportu: …………………………………………..…...... || || || || || (Autor raportu): ……………………………………………. ………………………………………………................................. || Liczba dni na morzu: || || Liczba dni połowowych: Liczba dokonanych stawień: || || Nr wyjścia na połów: || || || || || || || || || Data || Sektor || Temp. wody na powierzchni (ºC) || Nakład połowowy Liczba użytych haczyków || Capturas (Połowy) || Miesiąc || Dzień || Szerokość geograficzna N/S || Długość geogr. || Tuńczyk błękitnopłetwy Thunnus thynnus ou maccoyi || Tuńczyk żółtopłetwy (albakora) Thunnus albacares || (Opastun) Thunnus obesus || (Tuńczyk biały) Thunnus alalunga || (Miecznik) Xiphias gladius || (Marlin pasiasty) (Marlin biały) Tetraptunus audax ou albidus || (Marlin czarny) Makaira Indica || (Żaglicowate) Istiophorus albicane ou platypterus || Bonito Katsuwonus pelamis || (Połowy mieszane) || || || || || || || || Liczba || Masa w kg || Liczba || kg || Liczba || kg || Liczba || kg || Liczba || kg || Liczba || kg || Liczba || kg || Liczba || Kg || Liczba || kg || Liczba || kg || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || ILOŚCI WYŁADOWANE (W KG) || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || Uwagi || || || || || 1 -Używać jednego arkusza na miesiąc, jednej linijki na dzień. || || 3 - „Dzień” oznacza dzień założenia takli. || 5 - Ostatnia linijka (ilości wyładowane) powinna być wypełniana tylko przy wyjściu z obszaru połowowego. Należy podać rzeczywistą masę w momencie wyładowania. || || 2 - Na koniec każdego wyjścia z obszaru połowowego przesłać jedną kopię dziennika do swojego korespondenta lub IOTC, Calle Corazón de María, 8, 28002 Madrid, Hiszpania || || 4 - Sektor połowu oznacza pozycję statku. Zaokrąglić minuty i zapisać stopnie długości i szerokości geograficznej. Prosimy o podawanie N/S i E/W. || || 6 - Wszystkie umieszczone tu informacje mają charakter ściśle poufny. || || Dodatek 4 Obowiązujące przepisy dotyczące minimalnej wielkości złowionych ryb przetrzymywanych na statku „Sekcja III: Minimalna wielkość i masa dla danego gatunku 1. Minimalną wielkość dla danego gatunku mierzy się: – w odniesieniu do ryb - ich wielkość jest mierzona od czubka pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej (całkowita długość); – w odniesieniu do głowonogów – wyłącznie długość ciała (tułów) bez ramion; – w odniesieniu do skorupiaków - od czubka otworu gębowego do końca ogona. Czubek otworu gębowego oznacza przedłużenie skorupy, które znajduje się w przedniej części linii środkowej karapaksu. Dla langusty różowej punktem odniesienia powinien być środek wypukłej części pancerza znajdujący się pomiędzy przednimi kolcami. 2. Minimalna wielkość i masa dla ryb morskich, głowonogów i skorupiaków dozwolonych do poławiania jest następująca: (a) Ryby morskie: – Sardynela (Sardinella aurita i Sardinella maderensis) 18 cm – Sardynka (Sardina pilchardus) 16 cm – Ostrobok europejski i ostrobok czarny afrykański (Trachurus Spp) 19 cm – Ostrobok żółty (Decapturus rhonchus) 19 cm – Makrela kolias (Scomber japonicus) 25 cm – Dorada (Sparus aurata) 20 cm – Pagrus zapata (Sparus coeruleostictus) 23 cm – Pagrus pasiasty (Sparus auriga), Pagrus różowy (Sparus pagrus) 23 cm – Kielczak (Dentex Spp) 15 cm – Morlesz szkarłatny, morlesz krwisty (Pagellus bellottii, Pagellus acarne) 19 cm – Parma (Plectorhynchus mediterraneus) 25 cm – Perka marmurkowa 25 cm – Kulbak czarny (Sciana umbra) 25 cm – Kulbin (Argirosomus regius) i otol (Pseudotholithus senegalensis) 70 cm – Granik, strzępiel koralowy, wrakoń, garoupa, abae (Epinephelus spp.) 40 cm – Tasergal (Pomatomus saltator) 30 cm – Sułtanka, (Pseudupeneus prayensis) 17 cm – Cefal, Cabezote (Mugil Spp) 20 cm – Koleń, Tollos, Cazon, (Mustellus mustellus, Leptocharias smithi) 60 cm – Strzępiel cętkowany, Baila (Dicentrarchus punctatus) 20 cm – Ciosanka sole-langue (Cynoglossus canariensis, Cynoglossus monodi) 20 cm – Ciosanka sole-langue (Cynoglossus cadenati, Cynoglossus senegalensis) 30 cm – Morszczuk (Merliccius Spp) 30 cm – Tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacares) o wadze poniżej: 3,2 kg – Opastun (Thunnus obesus) o wadze poniżej 3,2 kg (b) Głowonogi: – Ośmiornica pospolita Tako (Octopus vulgaris) 500 gr (ogłowiona) – Kalmar pospolity (Loligo vulgaris) 13 cm – Mątwa zwyczajna (Sepia officinalis) 13 cm – Mątwa (Sepia bertheloti) 07 cm (c) Skorupiaki: – Langusta zielona (Panulirus regius) 21 cm – Langusta różowata (Palinurus mauritanicus) 23 cm – Gamba lub krewetka głębok