[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 7.2.2007

SEK(2007) 136 wersja ostateczna

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Irlandii na lata 2006-2009

(przedstawione przez Komisję)

UZASADNIENIE

Informacje ogólne

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, który wszedł w życie dnia 1 lipca 1998 r., opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Przeprowadzona w 2005 r. reforma paktu potwierdziła jego przydatność w zakresie utrzymywania dyscypliny budżetowej, a jednocześnie miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

Stanowiące część Paktu na rzecz stabilności i wzrostu rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że państwa członkowskie muszą przedstawiać Radzie i Komisji programy stabilności lub konwergencji oraz ich coroczne zaktualizowane wersje (państwa członkowskie, które przyjęły jednolitą walutę, przedstawiają (zaktualizowane) programy stabilności, a te, które jej jeszcze nie przyjęły, przedstawiają (zaktualizowane) programy konwergencji). Pierwszy program stabilności Irlandii przedstawiono w grudniu 1998 r. Zgodnie z rozporządzeniem Rada zaopiniowała go w dniu 18 stycznia 1999 r. na podstawie zalecenia Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z tą samą procedurą zaktualizowane programy stabilności i konwergencji są oceniane przez Komisję i badane przez wyżej wymieniony Komitet, przy czym istnieje również możliwość zbadania programów przez Radę.

Podstawy oceny zaktualizowanego programu

Komisja zbadała przedstawioną w dniu 6 grudnia 2006 r. najnowszą, zaktualizowaną wersję programu stabilności Irlandii i przyjęła zalecenie dotyczące opinii Rady w sprawie przedmiotowego programu (główne aspekty podlegające ocenie przedstawiono w ramce).

W celu określenia kontekstu, w którym dokonywana jest ocena strategii budżetowej przedstawionej w zaktualizowanej wersji programu stabilności, poniżej przedstawiono podsumowanie:

1. wyników gospodarczych i budżetowych w okresie ostatnich dziesięciu lat;

2. najnowszej oceny sytuacji Irlandii w odniesieniu do części prewencyjnej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (podsumowanie opinii Rady dotyczącej poprzedniej aktualizacji programu stabilności); oraz

3. dokonanej przez Komisję oceny krajowego programu reform przedstawionego w październiku 2006 r.

Najnowsze wyniki gospodarcze i budżetowe

Wyniki gospodarcze Irlandii w ostatniej dekadzie to początkowo okres gwałtownego wzrostu, stanowiącego kontynuację dynamiki etapu doganiania przez „celtyckiego tygrysa” wiodących gospodarek, który rozpoczął się pod koniec lat osiemdziesiątych. Irlandia wyszła obronną ręką z zaburzeń ekonomicznych przełomu wieków. Ich następstwem było zmniejszenie dynamiki wzrostu, który wprawdzie nadal znacznie przewyższał średnią w Europie Zachodniej, lecz – w przeciwieństwie do poprzedniego okresu – był w większym stopniu stymulowany przez popyt wewnętrzny, nie miał już tak szerokich podstaw i charakteryzował się niemożliwym do utrzymania w dłuższym okresie poziomem budownictwa mieszkaniowego. O otwartej gospodarce świadczą zwłaszcza elastyczne rynki czynników produkcji, ze znacznym udziałem inwestycji zagranicznych i wysoką migracją siły roboczej. Do mocnych stron Irlandii należą: szybko rosnąca liczba młodych osób w wieku produkcyjnym, sprzyjające działalności gospodarczej otoczenie polityczne oraz budowane od lat osiemdziesiątych silne partnerstwo społeczne. Irlandia – mała, otwarta gospodarka – ma ograniczone pole manewru w sferze makroekonomicznej. Stopy procentowe w strefie euro były i są znacznie niższe od poziomu optymalnego dla Irlandii i przyczyniły się zwłaszcza do gwałtownego wzrostu cen na rynkach papierów wartościowych i nieruchomości. Inflacja HICP była w związku ze wzrostem realnych dochodów stosunkowo wysoka, a dodatkowa presja wynikała z popytu wewnętrznego i niedostatków na rynkach produktów oraz usług sieciowych; konkurencyjność międzynarodowa wydawała się jeszcze do niedawna pogarszać, wzrósł także deficyt bilansu płatniczego. Wskaźniki finansów publicznych swobodnie utrzymywały się w limitach wyznaczonych w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu.

Ocena zawarta w opinii Rady dotyczącej poprzedniego programu

W dniu 14 marca 2006 r. Rada przyjęła opinię w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Irlandii na lata 2005-2008. Rada była zdania, że „ogólna sytuacja budżetowa jest dobra, zaś strategia budżetowa stanowi dobry przykład prawidłowego kształtowania polityki fiskalnej w zgodzie z wymogami Paktu na rzecz stabilności i wzrostu”. Rada zwróciła się do Irlandii o „dalsze wdrażanie środków w celu zniwelowania długoterminowych skutków budżetowych starzenia się społeczeństwa”.

Dokonana przez Komisję ocena krajowego programu reform z października 2006 r.

Sprawozdanie z realizacji krajowego programu reform Irlandii zostało przedstawione w dniu 18 października 2006 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia. W przedstawionym przez Irlandię krajowym programie reform za najważniejszą kwestię uznano utrzymanie lub poprawę uzyskiwanych ostatnio dobrych wyników gospodarczych w drodze wykorzystania możliwości stwarzanych przez globalizację i wspólny rynek.

Z dokonanej przez Komisję oceny tego programu (przyjętej w ramach rocznego sprawozdania Komisji z postępów w realizacji strategii lizbońskiej przedstawionego w grudniu 2006 r.[2]) wynika, że Irlandia z dużym powodzeniem realizuje krajowy program reform. Ponadto strategia na rzecz wzrostu i zatrudnienia jest realizowana w sposób bardziej widoczny, głównie dzięki zawartemu ostatnio porozumieniu o partnerstwie społecznym „Towards 2016”.

Biorąc pod uwagę osiągnięte postępy, zachęca się Irlandię do skoncentrowania się również na kwestiach reformy emerytalnej, działań na rzecz redukcji emisji, wskaźników zatrudnienia, imigracji oraz pracowników starszych i niskowykwalifikowanych.

Główne aspekty podlegające ocenie Zgodnie z wymaganiami art. 5 ust. 1 (w przypadku programów stabilności) i art. 9 ust. 1 (w przypadku programów konwergencji) rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97, ocena obejmuje następujące kwestie: czy założenia ekonomiczne, na których opiera się program, są realistyczne; czy przedstawiony przez dane państwo członkowskie średniookresowy cel budżetowy oraz prowadząca do niego ścieżka dostosowania są odpowiednie; czy podejmowane i/lub proponowane działania mające na celu przestrzeganie ścieżki dostosowania wystarczą, by osiągnąć średniookresowy cel budżetowy w trakcie cyklu; w ramach oceny ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego: czy podejmowane działania korygujące są intensyfikowane w okresach dobrej koniunktury, podczas gdy w okresach dekoniunktury mogą być ograniczane, oraz – w przypadku strefy euro oraz państw członkowskich należących do systemu ERM II – czy dane państwo realizuje coroczną poprawę salda dostosowanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o referencyjną wartość 0,5 % PKB, pozwalającą na osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego; w ramach definiowania ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego (w przypadku państw członkowskich, które jeszcze go nie osiągnęły) lub pozwolenia na czasowe odejście od niego (w przypadku państw, które tego dokonały): realizację kluczowych reform strukturalnych, przynoszących bezpośrednie oszczędności w perspektywie długoterminowej (między innymi poprzez zwiększanie dynamiki potencjalnego wzrostu), a tym samym mających konkretny wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych (pod warunkiem zachowania odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa odnośnie do referencyjnej wartości 3 % PKB oraz spodziewanego powrotu sytuacji budżetowej do celu średniookresowego w okresie objętym programem), ze szczególnym uwzględnieniem reform systemu emerytalnego wprowadzających strukturę wielofilarową, obejmującą obowiązkowy filar kapitałowy; czy prowadzona przez dane państwo członkowskie polityka gospodarcza jest zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej. Wiarygodność założeń makroekonomicznych programu ocenia się w odniesieniu do prognozy służb Komisji z jesieni 2006 r., z zastosowaniem między innymi powszechnie przyjętej metodyki szacowania produktu potencjalnego i sald dostosowywanych cyklicznie. Zgodność z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej ocenia się w odniesieniu do ogólnych wytycznych polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych, zawartych w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008. W ramach oceny zbadano również: zmiany wskaźnika zadłużenia oraz długoterminową perspektywę stabilności finansów publicznych, którym zgodnie ze sprawozdaniem Rady z dnia 20 marca 2005 r. w sprawie „Poprawy wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu” należy poświęcić „należytą uwagę w procesie nadzoru nad sytuacją budżetu”; podejście do oceny długoterminowej stabilności przedstawiono w komunikacie Komisji z dnia 12 października 2006 r.[3]; stopień integracji z krajowym programem reform, przedstawianym przez państwa członkowskie w kontekście strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; w skierowanym do Rady Europejskiej piśmie przewodnim z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej na lata 2005-2008 Rada ECOFIN stwierdziła, że krajowe programy reform powinny być zgodne z programami stabilności i konwergencji; zgodność z kodeksem postępowania[4], w którym między innymi określono jednolitą strukturę i jednolite tabele danych dla programów konwergencji i stabilności. |

- Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Irlandii na lata 2006-2009

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[5], w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

4. Dnia [27 lutego 2007 r.] Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Irlandii na lata 2006-2009.

5. Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że realny wzrost PKB obniży się z 5,4 % w 2006 r. do średnio nieco powyżej 4½ % rocznie w pozostałym okresie objętym programem. Biorąc pod uwagę dostępne obecnie informacje wydaje się, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego, aczkolwiek istnieje poważne ryzyko związane z ewentualnym gwałtownym spadkiem budownictwa mieszkaniowego oraz spadkiem cen nieruchomości. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się realistyczne.

6. Saldo sektora general government w 2006 r. oszacowano w programie jako nadwyżkę w wysokości 2,3 % PKB, w porównaniu z zakładanym w poprzedniej aktualizacji deficytem w wysokości 0,6 % PKB; bardziej aktualne dane w ujęciu kasowym dotyczące rządu centralnego wskazują na jeszcze wyższą nadwyżkę – około 2½ % PKB. Wyniki lepsze od spodziewanych jeszcze rok temu to zasługa wyłącznie wyższych przychodów, które odzwierciedlają zwłaszcza nadal prężny rynek nieruchomości, przyczyniający się do wzrostu wpływów z odpowiednich podatków, a w mniejszym stopniu również wzrost produkcji, który przynosi podobny efekt w przypadku wpływów z głównych podatków. Szacowany wynik dla nominalnych wydatków jest w dużej mierze zgodny z budżetem.

7. Średniookresowa strategia budżetowa Irlandii opiera się na utrzymaniu równowagi budżetowej zgodnie z wymogami Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Zakłada się osiąganie nadwyżek budżetowych w całym okresie objętym programem, przy czym nastąpi zmniejszenie oczekiwanej nadwyżki zasadniczej z 2,3 % PKB w 2006 r. do 1,2 % PKB w roku 2007, a następnie dalszy stopniowy jej spadek do 0,6 % PKB w roku 2009; podobnie zmniejszy się nadwyżka pierwotna – z prognozowanych 3,3 % PKB w 2006 r. do 1,6 % PKB w roku 2009. Spadek nadwyżki zasadniczej o połowę w roku 2007 wynika z wyższego planowanego wskaźnika wydatków, który z kolei odzwierciedla głównie wyższe wydatki socjalne; w latach 2008 i 2009 prognozy przewidują spadek zarówno wskaźnika dochodów, jak i wskaźnika wydatków, choć tego ostatniego jedynie nieznaczny. W porównaniu z poprzednią aktualizacją programu (do 2008 r.) znaczny wzrost prognozowanego salda w roku 2006, osiągnięty dzięki wyższym niż zakładano przychodom, został przeniesiony na wskaźniki dochodów oraz nadwyżkę zasadniczą i pierwotną w kolejnych dwóch latach, aczkolwiek degresywnie i przy praktycznie niezmienionym profilu prognozowanego wskaźnika wydatków.

8. Przewiduje się pogorszenie salda strukturalnego (tj. salda dostosowywanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i pozostałych środków tymczasowych), obliczanego zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką, z nadwyżki w wysokości blisko 3 % PKB w 2006 r. do nadwyżki wynoszącej nieco ponad 1½ % w roku 2009. Podobnie jak w poprzedniej aktualizacji programu stabilności, przedstawionym w programie średniookresowym celem budżetowym jest zrównoważenie budżetu w kategoriach strukturalnych, przy czym zakłada się, że cel ten zostanie osiągnięty z dużym marginesem bezpieczeństwa w całym okresie objętym programem. Ponieważ cel ten jest bardziej ambitny niż minimalna pośrednia wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 1¼ % PKB), uzyskanie salda strukturalnego przewidzianego w programie powinno zapewnić margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem wystąpienia nadmiernego deficytu. Cel średniookresowy mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny, niż nakazywałby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.

9. Ryzyko związane z zawartymi w programie celami budżetowymi wydaje się zasadniczo zrównoważone. Z jednej strony sytuacja makroekonomiczna, która początkowo prawdopodobnie przewyższy oczekiwania, może następnie rozwijać się gorzej niż zakładano, w związku z czym określone przychody, zwłaszcza te związane z rynkiem nieruchomości, mogą być znacznie niższe. Z drugiej strony, prognozy dotyczące pozostałych przychodów wydają się być ostrożne, a w ostatnich latach wydatki udawało się utrzymywać na zakładanym poziomie lub był on jedynie nieznacznie przekraczany.

10. W świetle powyższej oceny ryzyka przedstawiony w programie kurs polityki budżetowej wydaje się wystarczający do utrzymania celu średniookresowego przez okres objęty programem, tak jak przewidziano w programie. Dodatkowo zapewnia on wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych w okresie objętym programem. Kurs polityki budżetowej na lata 2008-2009 jest zgodny z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu. Jednakże w roku 2007 saldo strukturalne ulec ma znacznemu pogorszeniu, co pociąga za sobą ryzyko, że w przypadku dobrej koniunktury przewidziany w programie kurs polityki budżetowej będzie miał charakter procykliczny, a zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu sytuacji takiej należy unikać.

11. Szacuje się, że w 2006 r. wskaźnik długu publicznego brutto spadł do około 25 % PKB, czyli znacznie poniżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej, która wynosi 60 %. Program przewiduje obniżenie się wskaźnika zadłużenia o kolejne 3 punkty procentowe w okresie objętym programem.

12. Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet jest w Irlandii dużo wyższy od średniej w UE, co wynika głównie ze stosunkowo młodego wieku ludności i związanego z tym większego wzrostu wydatków na emerytury w relacji do PKB w nadchodzących dziesięcioleciach, na co wpływa również fakt, że wypłacanych będzie coraz więcej emerytur. Lepsza niż w 2005 r. wyjściowa sytuacja budżetowa pozwala na znaczne złagodzenie przewidywanego długoterminowego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet, jednak nie wystarcza do pełnego pokrycia znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się populacji. Jak uznano w programie, utrzymanie wysokiej nadwyżki pierwotnej w perspektywie średnioterminowej i realizacja działań służących ograniczeniu znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa przyczyniłyby się do zmniejszenia ryzyka dotyczącego stabilności finansów publicznych. Generalnie wydaje się, że zagrożenia dla stabilności finansów publicznych Irlandii kształtują się na średnim poziomie.

13. Program stabilności nie zawiera jakościowej oceny ogólnego wpływu przedstawionego w październiku 2006 r. sprawozdania z realizacji krajowego programu reform w ramach średniookresowej strategii budżetowej. Nie podano także żadnych systematycznych informacji o bezpośrednich kosztach lub oszczędnościach budżetowych wynikających z najważniejszych reform przewidzianych w krajowym programie, a w przedstawionych prognozach budżetowych nie uwzględniono bezpośrednio skutków działań nakreślonych w krajowym programie reform dla finansów publicznych. Przedstawione w programie stabilności środki w dziedzinie finansów publicznych wydają się mimo to zgodne z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform. W szczególności w obu programach przewiduje się kontynuację realizacji ambitnych planów modernizacji infrastruktury, zwłaszcza w kontekście krajowego planu rozwoju opublikowanego w styczniu 2007 r., natomiast program stabilności uzupełnia działania przewidziane w krajowym programie reform o szczegółowy opis środków służących poprawie instytucjonalnej struktury finansów publicznych, a w szczególności działań mających zwiększyć skuteczność poboru podatków i poprawić efektywność zarządzania wydatkami.

14. Strategia budżetowa określona w programie jest zasadniczo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.

15. Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przestawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych[6].

W świetle powyższej oceny sytuację budżetową w perspektywie średnioterminowej można uznać za dobrą, zaś strategia budżetowa – przy założeniu, że kurs polityki budżetowej w roku 2007 nie okaże się procykliczny – stanowi dobry przykład polityki fiskalnej prowadzonej zgodnie z wymogami Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. W każdym przypadku właściwe byłoby zachowanie możliwości manewru na wypadek odwrócenia obecnej tendencji wzrostowej, wytyczanej przez dynamiczny rozwój w sektorze nieruchomości.

W świetle powyższej oceny, a w szczególności wobec prognozowanego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, wzywa się Irlandię do realizacji dalszych działań służących poprawie długoterminowej stabilności finansów publicznych.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Realny PKB (zmiana w %) | PS grudzień 2006 | 5,5 | 5,4 | 5,3 | 4,6 | 4,1 |

KOM listopad 2006 | 5,5 | 5,3 | 5,3 | 4,3 | n.d. |

PS grudzień 2005 | 4,6 | 4,8 | 5,0 | 4,8 | n.d. |

Inflacja HICP (%) | PS grudzień 2006 | 2,2 | 2,7 | 2,6 | 2,0 | 1,7 |

KOM listopad 2006 | 2,2 | 2,9 | 2,7 | 2,2 | n.d. |

PS grudzień 2005 | 2,2 | 2,0 | 2,0 | 1,8 | n.d. |

Luka produktowa (% potencjalnego PKB) | PS grudzień 20061 | -0,4 | -1,2 | -1,6 | -2,2 | -2,5 |

KOM listopad 20065 | -0,5 | -1,4 | -1,9 | -2,7 | n.d. |

PS grudzień 20051 | -1,3 | -1,9 | -2,2 | -2,1 | n.d. |

Saldo sektora general government (% PKB) | PS grudzień 2006 | 1,1 | 2,3 | 1,2 | 0,9 | 0,6 |

KOM listopad 2006 | 1,1 | 1,2 | 0,9 | 0,4 | n.d. |

PS grudzień 2005 | 0,3 | -0,6 | -0,8 | -0,8 | n.d. |

Saldo pierwotne (% PKB) | PS grudzień 2006 | 2,1 | 3,3 | 2,3 | 1,8 | 1,6 |

KOM listopad 2006 | 2,1 | 2,2 | 1,9 | 1,4 | n.d. |

PS grudzień 2005 | 1,5 | 0,6 | 0,4 | 0,5 | n.d. |

Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) | PS grudzień 20061 | 1,3 | 2,8 | 1,8 | 1,8 | 1,6 |

KOM listopad 2006 | 1,3 | 1,7 | 1,6 | 1,5 | n.d. |

PS grudzień 20051 | 0,8 | 0,2 | 0,1 | 0,1 | n.d. |

Saldo strukturalne2 (% PKB) | PS grudzień 20063 | 1,6 | 2,7 | 1,8 | 1,8 | 1,6 |

KOM listopad 20064 | 1,6 | 1,7 | 1,6 | 1,5 | n.d. |

PS grudzień 2005 | 0,8 | 0,2 | 0,1 | 0,1 | n.d. |

Dług publiczny brutto (% PKB) | PS grudzień 2006 | 27,4 | 25,1 | 23,0 | 22,4 | 21,9 |

KOM listopad 2006 | 27,4 | 25,8 | 24,4 | 23,6 | n.d. |

PS grudzień 2005 | 28,0 | 28,0 | 28,2 | 28,3 | n.d. |

Uwagi: 1 Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie. 2 Saldo dostosowywane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. 3 Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe w wysokości -0,3 % PKB w 2005 r. (szacunki: por. uwaga nr 4) oraz 0,1 % PKB w 2006 r. (wymienione w programie); w programie brak informacji dotyczących lat 2007-2009. 4 Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2006 r. (-0,3 % PKB w 2005 r., tj. zmniejszające nadwyżkę). 5 W oparciu o szacunkowy potencjalny wzrost w wysokości odpowiednio 6,1 %, 6,3 %, 5,8 % i 5,2 % w kolejnych latach okresu 2005-2008. Źródło: Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2006 r. (KOM), obliczenia służb Komisji. |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Komunikat Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej „Realizacja odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – rok wyników” z 12.12.2006, COM(2006)816.

[3] Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Długoterminowa stabilność finansów publicznych w UE” z 12.10.2006, COM (2006) 574 wersja ostateczna, oraz Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (2006), „The long-term sustainability of public finances in the European Union”, European Economy nr 4/2006.

[4] „Szczegółowe zasady wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji”, zatwierdzone przez Radę ECOFIN dnia 11 października 2005 r.

[5] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Nie przedstawiono w szczególności danych dotyczących deflatorów spożycia indywidualnego, spożycia zbiorowego i inwestycji publicznych, wierzytelności netto (względnie zadłużenia netto) sektora prywatnego, wydatków rządowych w rozbiciu na funkcje oraz składników korekty przepływu zadłużenia sektora general government .