25.

Treść programów będzie podobna do zawartej w jednolitym dokumencie programowym opisanym w art. 19 ust. 3 rozporządzenia ogólnego, dostosowana do potrzeb i okoliczności typowych dla współpracy przygranicznej, transnarodowej i międzyregionalnej i będzie zawierać: — zgodną z art. 41 ust. 2 rozporządzenia ogólnego ocenę ex–ante, analizującą w szczególności mocne i słabe strony współpracy w danym obszarze oraz przewidywany wpływ, łącznie z wpływem na środowisko (lokalnie, globalnie), a także, w razie potrzeby, równe szanse dla mężczyzn i kobiet oraz ulepszenia wprowadzone do struktur odpowiedzialnych za współpracę, — sprawozdanie z procesu wspólnego programowania (np. wspólnego komitetu programowego) zawierające ustalenia w zakresie konsultacji z partnerami, — określenie wspólnej strategii i priorytetów rozwoju obszaru geograficznego objętego programem, w razie potrzeby z podziałem na podprogramy, łącznie z priorytetami, konkretnymi celami – wyrażonymi liczbowo, jeżeli jest to możliwe – oraz z wyszczególnieniem, w jaki sposób ta strategia oraz priorytety uwzględniają wytyczne, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia ogólnego, — konspekt do komponentu A, w razie potrzeby w podziale na podprogramy, określający planowane środki wdrożenia priorytetów, łącznie z informacjami niezbędnymi do sprawdzenia zgodności z systemami pomocy zgodnie z art. 87 Traktatu; istotę środków wymaganych do przygotowania, monitorowania i oceny programu, — indykatywny plan finansowania określający dla każdego priorytetu i każdego roku, zgodnie z art. 28 i 29 rozporządzenia ogólnego, podział środków finansowych, które mają zostać przyznane przez EFRR oraz odpowiednio wkładów Phare, Tacis, MEDA, Cards, Fundusz Spójności i ISPA, EBI, jak również sumę kwalifikujących się środków finansowania publicznego lub równorzędnego i szacowaną ilość środków finansowania prywatnego, związanego z tymi wkładami; sumę pomocy finansowej EFRR zaplanowaną na każdy rok, która będzie zgodna z odpowiednią perspektywą finansową, — postanowienia w zakresie wdrożenia programu, zawierające: — określenie przez właściwe organy biorące udział w programie wspólnych struktur na rzecz współpracy powołanych w oparciu o konkretne umowy uwzględniające przepisy krajowe, które to struktury będą odpowiedzialne za następujące funkcje: — organ zarządzający w rozumieniu art. 9 lit. n) i art. 34 rozporządzenia ogólnego, — organ wypłacający w rozumieniu art. 9 lit. o) i art. 32 rozporządzenia ogólnego na poziomie programu oraz, w razie potrzeby, zależne organy wypłacające, — wspólny sekretariat techniczny do zarządzania operacyjnego programem, w szczególności dla zadań określonych w pkt 30, bez uszczerbku dla globalnej odpowiedzialności organu zarządzającego na podstawie art. 34 rozporządzenia ogólnego. Te trzy funkcje (organu zarządzającego, organu wypłacającego i wspólnego sekretariatu technicznego) są podejmowane przez te organy razem lub osobno, biorąc pod uwagę specyfikę wdrożenia Interreg III, — komitet monitorujący całość programu zgodnie z art. 35 rozporządzenia ogólnego (patrz: pkt 28) oraz komitet sterujący (lub kilka, w razie potrzeby) (patrz: pkt 29), — opis ustaleń dotyczących zarządzania programem, łącznie z tymi dotyczącymi fazy promocji i upowszechnienia programu pozwalającej na jak największy stopień udziału podmiotów publicznych i prywatnych oraz procedury ogłoszenia wezwania do składania propozycji i wspólnego wyboru operacji, jak również roli komitetu sterującego (patrz: pkt 29) i różnych obowiązków związanych z finansami i kontrolą finansową, zgodnie art. 38 i 39 rozporządzenia ogólnego; może także w razie potrzeby obejmować skorzystanie z globalnej dotacji, zgodnie z pkt 26, — opis systemów wspólnego monitorowania i oceny, obejmujący rolę komitetu monitorującego (patrz: pkt 28); jak przewiduje art. 36 ust. 1 rozporządzenia ogólnego, właściwe organy wezmą pod uwagę metodologię definiowania wskaźników monitorowania na potrzeby gromadzenia monitorowanych danych i przygotowania ocen, — określenie systemu zarządzania finansowego pozwalającego na dokonanie przelewu z EFRR (najlepiej także z odpowiednich państwowych ośrodków współfinansujących) na pojedynczy rachunek dla każdego programu oraz na szybkie i jawne przekazanie tych funduszy do ich beneficjentów końcowych; wspólne ustalenia mogą w tym celu obejmować podpisanie umowy między różnymi organami państw uczestniczących w programie, jak również zobowiązanie poszczególnych partnerów, na poziomie programu, do podpisania umowy w sprawie ich wspólnych obowiązków finansowych i prawnych, — opis konkretnych ustaleń i procedur kontroli programu, listę poszczególnych obowiązków związanych z finansami i kontrolą finansową, zgodnie z art. 38 i 39 rozporządzenia ogólnego, — informacje dotyczące zasobów wymaganych do przygotowania, monitorowania i oceny pomocy.