ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
35.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do poprawy jakości pracy, zarówno pod względem warunków pracy, bezpieczeństwa i higieny pracy, jak i pod względem wynagrodzenia zapewniającego godne warunki życia i planowania rodziny; podkreśla znaczenie skutecznego przeciwdziałania pracy nierejestrowanej dzięki udziałowi partnerów społecznych i nakładaniu odpowiednich kar; wzywa państwa członkowskie do podwojenia wysiłków w celu przekształcenia pracy nierejestrowanej w pracę rejestrowaną dzięki wzmocnieniu mechanizmów inspekcji pracy oraz wprowadzeniu środków umożliwiających osobom pracującym przejście z gospodarki nieformalnej do gospodarki formalnej; przypomina państwom członkowskim o istnieniu platformy ds. pracy nierejestrowanej, w której powinny aktywnie uczestniczyć, wymieniając najlepsze praktyki w celu rozwiązania problemu pracy nierejestrowanej, firm-przykrywek i fikcyjnego samozatrudnienia, ponieważ zjawiska te szkodzą zarówno jakości pracy, jak i dostępowi osób pracujących do systemów ochrony socjalnej, a także krajowym finansom publicznym, co prowadzi do nieuczciwej konkurencji między europejskimi przedsiębiorstwami; z zadowoleniem przyjmuje nowe inicjatywy Komisji, takie jak rozpoczęcie konsultacji publicznych w sprawie Europejskiego Urzędu ds. Pracy, a także europejski numer ubezpieczenia społecznego; wzywa zatem państwa członkowskie do zapewnienia inspektoratom pracy i innym odnośnym organom publicznym odpowiednich zasobów w celu rozwiązania problemu pracy nierejestrowanej, do zaprojektowania środków dających osobom zatrudnionym w szarej strefie możliwość przejścia do gospodarki formalnej oraz do zacieśnienia współpracy transgranicznej między służbami inspekcyjnymi i usprawnienia elektronicznej wymiany informacji i danych w celu zwiększenia skuteczności kontroli, których zadaniem jest zwalczanie nadużyć socjalnych i pracy nierejestrowanej oraz zapobieganie im i zmniejszanie obciążenia administracyjnego;
D.

mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem Komisji dotyczącym słabiej rozwiniętych regionów UE, regionów takich jest 47 i znajdują się one w 8 państwach członkowskich; mając na uwadze, że sprawozdanie to może prowadzić do lepszego zrozumienia złożoności wyzwań, przed którymi stoją regiony słabiej rozwinięte, a zatem powinno być publicznie dostępne we wszystkich językach urzędowych UE;
10.

z zadowoleniem przyjmuje poprawę, do jakiej doprowadzono w dziedzinie finansów publicznych, będącą kluczem do osiągnięcia bardziej solidnego, trwałego i efektywnego wzrostu gospodarczego, a w szczególności – stopniowo malejące wskaźniki relacji długu do PKB dla strefy euro oraz obniżenie nominalnych deficytów budżetowych, przy czym podkreśla, że relacja długu brutto do PKB w strefie euro nadal wynosi ok. 90 %, a w kilku państwach członkowskich znacznie przekracza ten poziom; podkreśla, że rzeczone państwa członkowskie powinny w trybie pilnym ograniczyć wysoki stosunek zadłużenia do PKB, ponieważ jest to wyraźnie łatwiejsze w okresie ożywienia gospodarczego; przypomina, że starzenie się ludności i inne zjawiska demograficzne stanowią wielkie obciążenie dla trwałości finansów publicznych; wzywa zatem państwa członkowskie do wzięcia odpowiedzialności za przyszłe pokolenia;
D.

mając na uwadze, że udział zasobów opartych na DNB znacznie wzrósł z ok. 11% w 1988 r. do 69% w 2014 r., w wyniku czego owe dodatkowe czy równoważące zasoby stały się de facto najważniejszym źródłem wpływów do dzisiejszego budżetu UE; mając na uwadze, że z zasobów opartych na VAT pochodzi obecnie ok. 12% środków w budżecie UE, ze źródeł tradycyjnych zasobów własnych (należności celne, opłaty rolne, opłaty wyrównawcze od cukru i opłaty wyrównawcze od izoglukozy) – ok. 13%, a na resztę środków w budżecie składają się inne przychody, w tym podatki płacone przez pracowników UE lub grzywny uiszczane przez przedsiębiorstwa nieprzestrzegające prawa konkurencji;
49.

dostrzega szczególną odpowiedzialność miast za walkę ze zmianą klimatu, jako że wytwarzają one 70 % emisji CO 2 w ujęciu globalnym, oraz ponownie potwierdza zobowiązanie Parlamentu do pomyślnego globalnego wdrożenia Globalnego Porozumienia Burmistrzów na rzecz Klimatu i Energii, włącznie z realizowaną w jego ramach inicjatywą w zakresie dostosowania się do zmian klimatu (inicjatywa „Mayors Adapt”), oraz protokół ustaleń „Under 2 Degrees Memorandum of Understanding”i inicjatywę RegionsAdapt; uważa, że zobowiązania podjęte w deklaracji przyjętej w paryskim ratuszu w 2015 r. można będzie wypełnić jedynie przy zaangażowaniu Globalnego Porozumienia Burmistrzów na rzecz Klimatu i Energii, oraz zachęca wszystkie miasta w UE i poza nią do przyłączenia się do porozumienia burmistrzów oraz – bez uszczerbku dla ich uczestnictwa w innych sieciach sektorowych lub instytucjonalnych mających takie same cele – do zaangażowania się w ambitne działania na rzecz klimatu oraz do organizowania wymiany doświadczeń i dobrych praktyk; odnotowuje, że część przekazanych przez miasta planów działania zawiera zobowiązania do 2020 r., w związku z tym nalega, by miasta te podjęły dodatkowe prace do 2030 r.; uważa, że UE powinna nadal zapewniać miastom autonomię w planowaniu strategii dotyczących łagodzenia zmiany klimatu, ponieważ często prowadzą one do określenia bardziej ambitnych celów;
F.

mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem UNCTAD pt. „Fishery Exports and The Economic Development of Least Developed Countries”[Eksport produktów rybołówstwa a rozwój gospodarczy krajów najsłabiej rozwiniętych] współpraca sektorowa jest bardzo słabo rozwinięta i wywiera niewielki wpływ na przemysł rybny, na warunki rozładunku, zdolności do monitorowania i nadzoru, rozwój naukowy bądź szkolenie techniczne rybaków i obserwatorów; mając na uwadze, że rekompensata finansowa wypłacana przez UE na rzecz Komorów za tonę ryb (tuńczyka) jest o ok. 15 % niższa od szacowanej ceny za tonę w skupie hurtowym;
6.

ponawia swoje stałe poparcie dla Rohingjów; ponownie wzywa rząd Mjanmy/Birmy i siły bezpieczeństwa do natychmiastowego położenia kresu trwającym naruszeniom, zabójstwom, niszczeniu mienia i przemocy seksualnej wobec Rohingjów i mniejszości etnicznych w północnej części Mjanmy/Birmy oraz do zapewnienia bezpieczeństwa i praworządności w Mjanmie/Birmie, zwłaszcza w stanie Arakan, Kaczin i Szan; przypomina władzom Mjanmy/Birmy o ich międzynarodowych zobowiązaniach w zakresie wykrywania naruszeń i ścigania sprawców; apeluje do rządu Mjanmy/Birmy i do radcy stanu Aung San Suu Kyi o jednoznaczne potępienia wszelkiego nawoływania do nienawiści oraz o zwalczanie dyskryminacji społecznej i wrogości wobec Rohingjów i innych mniejszości;
4.

wzywa rząd Kambodży do działań na rzecz umocnienia demokracji i praworządności oraz do poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności, co obejmuje pełne przestrzeganie przepisów konstytucji dotyczących pluralizmu oraz wolności zrzeszania się i wolności słowa; wzywa ponadto rząd Kambodży do uchylenia wszystkich niedawnych poprawek do konstytucji, kodeksu karnego, ustawy o partiach politycznych, ustawy o związkach zawodowych, ustawy o organizacjach pozarządowych i wszystkich innych aktów prawnych ograniczających wolność słowa i swobody polityczne, które nie są w pełni zgodne z zobowiązaniami Kambodży i normami międzynarodowymi;
10.

z zastrzeżeniem toczących się negocjacji między UE a Zjednoczonym Królestwem, uważa, że kluczowe jest, by Irlandia Północna mogła uczestniczyć po 2020 r. w niektórych programach specjalnych UE, takich jak program PEACE oraz program INTERREG V-A dla Irlandii Północnej, Irlandii i Szkocji, gdyż zdecydowanie sprzyjałoby to rozwojowi gospodarczemu i społecznemu, szczególnie na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na obszarach wiejskich i na obszarach przygranicznych, przez zmniejszenie istniejących nierówności; apeluje ponadto, by w kontekście WRF na okres po 2020 r. wykorzystano wszelkie odpowiednie instrumenty finansowe, aby umożliwić dalszą realizację celów polityki spójności;
20.

postuluje, by decyzje w kwestii równoważności podlegały stałej kontroli ze strony odpowiedniego europejskiego urzędu nadzoru i by wyniki takiej kontroli były podawane do wiadomości publicznej; podkreśla, że taka kontrola powinna dotyczyć odpowiednich przepisów, praktyk w zakresie egzekwowania prawa oraz praktyk nadzorczych, a także istotnych zmian ustawodawczych i zmian zachodzących na rynku w danym państwie trzecim; wzywa również europejskie urzędy nadzoru do przeprowadzania ocen ad hoc w odniesieniu do rozwoju sytuacji w państwach trzecich w oparciu o uzasadnione wnioski Parlamentu, Rady i Komisji;
63.

wzywa Chiny do przeglądu swojej polityki wobec Tybetu; wzywa Chiny do przeglądu i zmiany przyjętych w ostatnich latach przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków, które poważnie ograniczają korzystanie przez Tybetańczyków z praw obywatelskich i politycznych, w tym prawa do wolności wypowiedzi i wolności religii; wzywa chińskich przywódców do realizowania polityki rozwoju i polityki ochrony środowiska z poszanowaniem praw gospodarczych, społecznych i kulturowych Tybetańczyków i z uwzględnieniem społeczności lokalnych, zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju ONZ; wzywa chiński rząd do zbadania toczących się spraw dotyczących wymuszonych zaginięć, tortur i złego traktowania Tybetańczyków oraz do przestrzegania ich prawa do wolności zrzeszania się, wolności pokojowego zgromadzania się i wolności religii lub przekonań zgodnie z międzynarodowymi standardami w zakresie praw człowieka; podkreśla, że problem degradacji praw człowieka w Tybecie musi być systematycznie poruszany na każdym szczycie UE–Chiny; wzywa do wznowienia konstruktywnego i pokojowego dialogu między władzami chińskimi a przedstawicielami ludności Tybetu; wzywa Chiny do przyznania unijnym dyplomatom, dziennikarzom i obywatelom swobodnego dostępu do Tybetu w zamian za możliwość korzystania przez chińskich podróżujących ze swobodnego i otwartego dostępu do całych terytoriów państw członkowskich UE; wzywa chińskie władze do zapewnienia Tybetańczykom w Tybecie swobody podróżowania i do poszanowania ich prawa do swobody przemieszczania się; wzywa chińskie władze, aby pozwalały niezależnym obserwatorom, takim jak Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka, na wjazd do Tybetu; wzywa instytucje UE do poważnego rozważenia kwestii dostępu do Tybetu podczas dyskusji w sprawie umowy o ułatwieniach wizowych między UE a Chinami;
51.

wzywa Komisję, by promowała wydajną logistykę ekologiczną, aby lepiej poradzić sobie z przewidywanym wzrostem zapotrzebowania na transport towarowy dzięki optymalnemu wykorzystaniu pojemności ładunkowej pojazdów ciężarowych oraz zredukowaniu liczby przejazdów pustymi lub tylko częściowo załadowanymi pojazdami ciężarowymi; apeluje ponadto do Komisji, by zintensyfikowała wysiłki na rzecz przejścia na transport multimodalny, a także propagowała platformy multimodalne do koordynacji popytu na transport oraz wzywa państwa członkowskie, by standardowo stosowały w całej Europie elektroniczne dokumenty przewozowe, aby zmniejszyć obciążenia administracyjne i poprawić efektywność;
1.

przypomina o ambicjach UE, by być światowym aktorem na rzecz pokoju, i wzywa do zwiększenia jej roli w światowym rozbrojeniu i wysiłkach na rzecz nierozprzestrzeniania broni, a także do tego, by jej działania i strategie polityczne dążyły do utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, zapewniając poszanowanie międzynarodowego prawa humanitarnego i prawa dotyczącego praw człowieka oraz ochronę ludności cywilnej i infrastruktury cywilnej;
—

uwzględniając sprawozdanie europejskiej sieci krajowych organów ds. równości (EQUINET) zatytułowane „The Persistence of Discrimination, Harassment and Inequality for Women. The Work of Equality Bodies informing a new European Commission Strategy for Gender Equality”[Utrzymywanie się zjawiska dyskryminacji, molestowania i nierówności w stosunku do kobiet. Prace organów ds. równości wykorzystane w nowej strategii Komisji Europejskiej na rzecz równouprawnienia płci], opublikowane w 2015 r.,
2.

zwraca uwagę, że w ostatniej dekadzie technologie cyfrowe wywarły na ewolucję języka znaczący wpływ, który wciąż trudno jest ocenić; zaleca decydentom, by poważnie wzięli pod uwagę badania wskazujące, iż u młodych osób dorosłych komunikacja cyfrowa uwstecznia umiejętność czytania i pisania, co prowadzi do powstania barier między pokoleniami w zakresie gramatyki i umiejętności czytania i pisania oraz do ogólnego zubożenia języka; jest zdania, że komunikacja cyfrowa powinna przyczyniać się do rozszerzania, wzbogacania i rozwoju języków i że taki postulat powinien znaleźć odzwierciedlenie w krajowych programach kształcenia ukierunkowanych na umiejętność czytania i pisania oraz w rozwiązaniach politycznych w tej dziedzinie;
5.

uważa, że należy zadbać o to, by unikać zbyt rygorystycznej transpozycji prawodawstwa UE przez państwa członkowskie, i że parlamenty narodowe mają kluczową rolę do odegrania w tej kwestii; przypomina jednocześnie, że nie ma to żadnego wpływu na prawo państw członkowskich do stosowania klauzul o nieobniżaniu poziomu ochrony oraz do przyjmowania na poziomie krajowym np. wyższych norm społecznych i środowiskowych;
104.

zauważa, że Komisja uznała, iż producenci rolni stanowią szczebel łańcucha dostaw żywności charakteryzujący się najmniejszą koncentracją, podczas gdy ich dostawcy czynników produkcji i odbiorcy często stanowią o wiele większe podmioty o większej koncentracji sił, co skutkuje zaburzeniem równowagi stosunków oraz negatywnymi i nieuczciwymi praktykami handlowymi – ze strony niektórych dużych sieci dystrybucji, przetwórców i detalistów – którym nie można zaradzić za pomocą samej polityki konkurencji, w związku z czym konieczna jest spójność z innymi obszarami polityki; wzywa zatem Komisję, by precyzyjniej określiła pojęcie „pozycji dominującej”i nadużywanie takiej pozycji, biorąc pod uwagę stopień koncentracji oraz pozycję negocjacyjną sektorów środków produkcji, przetwórstwa i handlu detalicznego; zauważa ponadto, że w rozporządzeniu (UE) 2017/2393 ustanowiono pewne przepisy dotyczące prawa do umów pisemnych oraz do negocjowania warunków umownych z myślą o lepszym podziale wartości w całym łańcuchu dostaw, aby uporządkować stosunki między zainteresowanymi stronami, zwalczać nieuczciwe praktyki handlowe, umożliwić rolnikom sprawniejsze reagowanie na sygnały rynkowe, poprawić zgłaszanie i transmisję cen oraz usprawnić dostosowywanie podaży do popytu; ponadto wzywa Komisję i krajowe organy ochrony konkurencji do zapewnienia odpowiedniego klasyfikowania i wyceny towarów, a ponadto monitorowania nadużyć i nieuczciwych praktyk handlowych, których doświadczają rolnicy, jak również do stawiania im czoła za pomocą wiążących działań oraz do ich karania; uważa, że należy przyjrzeć się dokładnie istniejącym systemom krajowym w celu określenia, które praktyki nadają się najlepiej do stosowania;
R.

mając na uwadze, że zapotrzebowanie na azot niezbędny do nawożenia roślin i do produkcji białek roślinnych, z wyjątkiem upraw roślin strączkowych, jest obecnie zaspokajane głównie przez azotowe nawozy sztuczne, których produkcja jest kosztowna i energochłonna, powoduje zanieczyszczenie wody i powietrza i charakteryzuje się dużym śladem ekologicznym ze względu na to, że w procesie produkcji zużywa się duże ilości paliw kopalnych; mając na uwadze, że nie przyczynia się to do osiągania celu gospodarki o obiegu zamkniętym oraz wydajniejszego wykorzystywania zasobów i strumieni odpadów; mając na uwadze, że należy w tych warunkach na nowo przemyśleć kwestię białka – od etapu produkcji do etapu spożycia – pod kątem wydajności produkcyjnej i środowiskowej uzyskiwanej dzięki sprawniejszemu domknięciu cyklu azotowego, w tym wykorzystaniu i opracowywaniu organicznych nawozów azotowych, na przykład w drodze recyklingu składników pokarmowych z organicznych strumieni odpadów, takich jak obornik;
49.

wzywa Komisję do bezzwłocznego opracowania kompleksowej, nadrzędnej strategii ramowej na potrzeby wdrożenia celów zrównoważonego rozwoju w UE, odnoszącej się do wszystkich obszarów polityki i obejmującej mechanizm przeglądu służący ocenie postępów wdrażania; zwraca się do Komisji o ustanowienie kontroli celów zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do wszystkich nowych strategii politycznych i przepisów oraz o zapewnienie pełnej spójności politycznej we wdrażaniu celów zrównoważonego rozwoju;
80.

podkreśla, że uwzględnieniu EFR w budżecie powinna towarzyszyć proporcjonalna podwyżka do poziomu odpowiadającego uzgodnionemu pułapowi budżetu UE, tak by nie prowadziło to do ograniczania zobowiązań finansowych UE na rzecz państw AKP ani ogólnego zmniejszenia pomocy rozwojowej UE w WRF obowiązujących po roku 2020 r.;
49.

uważa, że kluczem do tego, by Parlament mógł właściwie i należycie wykonywać swoje uprawnienia kontrolne w odniesieniu do projektów aktów wykonawczych, jest wystarczająca ilość czasu; uważa, że nieprzestrzeganie dwudziestodniowego terminu na przedłożenie dokumentów Parlamentowi i Radzie na ostatnim etapie procesu przyjmowania aktu wykonawczego nie znajduje uzasadnienia, zważywszy na to, jak długo trwa przygotowanie projektów aktów wykonawczych, zanim trafią one do komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI i DCI; w związku z tym wyraża ubolewanie, że termin wynoszący 20 dni kalendarzowych nie zawsze jest przestrzegany, i uważa, że stanowi to naruszenie przysługujących mu uprawnień kontrolnych; apeluje o przedkładanie wszystkich projektów środków wykonawczych z co najmniej dwudziestodniowym wyprzedzeniem i wzywa Komisję do zmiany regulaminu komitetów ENI, IPA II, EIDHR, IcSP, PI i DCI, aby wydłużyć ten dwudziestodniowy termin na przedkładanie projektów, co ułatwi Parlamentowi wykonywanie uprawnień kontrolnych;
50.

wzywa do poprawy komunikacji z obywatelami europejskimi, co pozwoli poszerzyć wiedzę społeczeństwa na temat konkretnych osiągnięć polityki spójności; zachęca Komisję, by doceniała rolę instytucji zarządzających oraz podmiotów realizujących projekty, które wprowadzają innowacyjne lokalne rozwiązania informujące o wynikach wykorzystania funduszy na poszczególnych obszarach; podkreśla, że należy poprawiać informację i komunikację nie tylko na dalszych etapach (osiągnięcia europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych), ale również na wcześniejszych (możliwości finansowania), w szczególności w odniesieniu do niewielkich podmiotów realizujących projekty; apeluje do Komisji i państw członkowskich o ustanowienie mechanizmów i szerokich zinstytucjonalizowanych platform współpracy, aby zapewnić lepszą widoczność i zwiększyć wiedzę w tym zakresie;
wyraża zaniepokojenie ustaleniami zawartymi w sprawozdaniu opracowanym przez swoją Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych i swoją Komisję Kontroli Budżetowej w następstwie ich misji informacyjnej na Słowacji, mówiącymi o tym, że wybór głównych prokuratorów uważa się za wysoce upolityczniony oraz że podniesiono szereg zarzutów o korupcję wobec wysokiej rangi urzędników, ale nie zakończyły się one właściwym dochodzeniem; wzywa władze słowackie do zwiększenia bezstronności ścigania przestępstw oraz do zajęcia się głównymi ustaleniami i zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu z misji informacyjnej Parlamentu; wzywa rząd i parlament Słowacji do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków, aby przywrócić zaufanie opinii publicznej do instytucji państwowych, w tym policji;
4.

kładzie nacisk na prawo Palestyńczyków do pokojowego protestu jako zgodne z prawem korzystanie z przysługujących im podstawowych praw wolności wypowiedzi, zgromadzeń i zrzeszania się; apeluje do liderów protestów w Strefie Gazy, aby unikali wszelkiego nawoływania do przemocy oraz dopilnowali, by wszystkie protesty, demonstracje i zgromadzenia były absolutnie wolne od przemocy oraz nie były wykorzystywane do innych celów; wzywa Izrael do poszanowania ich podstawowego prawa do pokojowego protestu;
52.

podkreśla znaczenie GPA nie tylko dla zapewnienia formalnego dostępu do rynków zamówień publicznych w państwach trzecich, lecz także dla zwiększenia przejrzystości i przewidywalności procedur zamówień publicznych; zachęca Komisję do sprzyjania opracowaniu globalnych i zbieżnych standardów służących przejrzystości zamówień publicznych jako ważnego narzędzia walki z korupcją; zwraca się szczególnie do Komisji, by dokładała starań, aby w umowach handlowych znajdowały się postanowienia o wspólnych zasadach dotyczących zamówień publicznych, które umożliwią zgłaszanie przypadków korupcji, uproszczenie procedur oraz sprawią, że będą one uczciwsze i bardziej przejrzyste z korzyścią dla oferentów;
8.

ponawia apel do rządu chińskiego o natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie ujgurskiego intelektualisty Ilhama Tohtiego i wszystkich innych osób przetrzymywanych wyłącznie z powodu pokojowego korzystania z wolności wypowiedzi, a do czasu ich uwolnienia wzywa Chiny, aby zapewniły im regularny i nieograniczony dostęp do rodzin i prawników, których sami wybiorą; wzywa ponadto do uwolnienia Eliego Mamuta, Hailaitego Niyaziego, Memetjana Abdulli, Abduhelila Zununa i Abdukerima Abduweli, czego UE domagała się podczas 36. rundy dialogu UE-Chiny dotyczącego praw człowieka, która odbyła się w dniach 9–10 lipca 2018 r. w Pekinie;
3.

wzywa wszystkie strony konfliktu do natychmiastowego zaprzestania walk; apeluje do Arabii Saudyjskiej i innych podmiotów zaangażowanych w konflikt, by zaprzestały dalszego blokowania Jemenu; apeluje do wszystkich państw zaangażowanych pośrednio lub bezpośrednio oraz do odpowiednich podmiotów, w tym do Iranu, o wywarcie na wszystkie strony jak największego nacisku, by dążyły do deeskalacji i niezwłocznie wycofały polityczne, wojskowe i finansowe wsparcie – zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie – dla walczących ze sobą stron;
20.

wzywa państwa członkowskie ONZ do dopilnowania, aby negocjacje w sprawie traktatu prowadzono w sposób przejrzysty i w oparciu o konsultacje z wieloma podmiotami praw, na które traktat mógłby wywrzeć wpływ, w tym z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i organizacjami skupiającymi ofiary łamania praw człowieka; apeluje do UE i jej państw członkowskich o włączenie do stanowiska negocjacyjnego w istotnym zakresie podejścia uwzględniającego problematykę płci;
5.

wzywa ZEA do dokonania przeglądu ustawy federalnej o zwalczaniu cyberprzestępczości w celu dostosowania jej do międzynarodowych norm związanych z prawem każdego człowieka do poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania informacji i pomysłów, a także dzielenia się nimi z innymi, prawa do wolności opinii, słowa i informacji, dostępu do internetu oraz prawa do prywatności; wzywa władze ZEA do zmiany ustawy antyterrorystycznej, ustawy o zwalczaniu cyberprzestępczości z 2012 r. i ustawy federalnej nr 2/2008, które są stale wykorzystywane do prześladowania obrońców praw człowieka;
G.

mając na uwadze, że czołowy niezależny portal informacyjny Karta „97 (charter97.org), który koncentruje się na prawach człowieka i działalności opozycji, a którego nazwa pochodzi od „Karty ”97”– deklaracji z 1997 r. zawierającej apel o demokrację na Białorusi i podpisanej przez dziennikarzy, polityków opozycji i obrońców praw człowieka – musiał przenieść siedzibę do Warszawy, gdzie działa od 2011 r., po tym, jak władze białoruskie wielokrotnie go blokowały, policja przeprowadziła dwa naloty na jego biura, a w tym samym roku skonfiskowano należący do niego sprzęt;
10.

wzywa Komisję do uwzględnienia ryzyka pożarów lasów i zarządzania lasami i krajobrazem ukierunkowanego na ekosystem podczas oceny realizowanych przez UE działań, takich jak strategia leśna UE i strategia UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, oraz do adekwatnego dostosowania tych strategii w razie stwierdzenia braków;