P6_TA(2006)0116

Wspieranie upraw do celów niespożywczych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wspierania upraw do celów niespożywczych (2004/2259(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając Zieloną Księgę Komisji z dnia 29 listopada 2000 r.: "Ku europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego" (COM(2000)0769),

- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 1997 r. zatytułowany: "Energia dla przyszłości: odnawialne źródła energii — Biała Księga dla celów strategii wspólnotowej oraz plan działania" (COM (1997)0599),

- uwzględniając dyrektywę 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych [1],

- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 maja 2004 r.: "Udział odnawialnej energii w UE — Sprawozdanie Komisji zgodnie z art. 3 dyrektywy 2001/77/WE, ocena wpływu instrumentów ustawodawczych i innych polityk Wspólnoty na rozwój udziału źródeł odnawialnej energii w UE oraz propozycje konkretnych działań" (COM(2004)0366),

- uwzględniając program Komisji "Inteligentna energia — Europa" [2], jej komunikat z dnia 7 grudnia 2005 r."Plan działania w dziedzinie biomasy" (COM(2005)0628) oraz komunikat "Strategia UE na rzecz biopaliw" z dnia 8 lutego 2006 r. (COM(2006)0034),

- uwzględniając dyrektywę 2003/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych [3],

- uwzględniając dyrektywę 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 93/12/ EWG [4],

- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników [5],

- uwzględniając decyzję nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącą mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i wykonania Protokołu z Kioto [6],

- uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej [7],

- uwzględniając rezolucję z dnia 29 września 2005 r. w sprawie udziału odnawialnej energii w UE oraz propozycji konkretnych działań [8],

- uwzględniając art. 45 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A6-0040/2006),

A. mając na uwadze, że produkcja surowców odnawialnych jest środkiem powiązania Wspólnej Polityki Rolnej z polityką nowoczesną i innowacyjną, jaką zaprezentowano w konkluzjach Rady Europejskiej w Lizbonie i Göteborgu,

B. mając na uwadze, że w kontekście trwałego rozwoju produkcja surowców odnawialnych i wykorzystanie odpadów organicznych mogą przyczynić się do poprawy stanu środowiska naturalnego, zrównoważonej produkcji energii, zatrudnienia oraz równowagi regionalnej, odgrywając również ważną rolę w dywersyfikacji i większej autonomii wielofunkcyjnego rolnictwa,

C. mając na uwadze fakt, że częściowe zastąpienie kopalnych źródeł energii odnawialnymi surowcami i wyważone strategicznie połączenie wszystkich źródeł energii przyczynia się do obniżenia uzależnienia UE od energii poprzez ograniczenie do minimum politycznego i gospodarczego aspektu zagrożenia wnikającego z importu, a jednocześnie, że korzystanie z odnawialnych surowców przyczynia się do spadku emisji gazów cieplarnianych, a także do lepszego zarządzania cyklem życia surowców,

D. mając na uwadze fakt, że uprawa roślin do celów niespożywczych nie może stawiać pod znakiem zapytania strategicznego celu, jakim od samego początku polityki rolnej Wspólnoty jest niezależność żywnościowa,

E. mając na uwadze, że wprawdzie rośliny do celów niespożywczych mogą otworzyć przed rolnictwem nowe perspektywy, zwłaszcza w dziedzinie energetyki, jednak należy dobrze określić ekonomiczny poziom konkurencji, przy którym zmiany te będą efektywne dla rolnikóworaz umożliwią funkcjonowanie nowej linii produktów,

F. mając na uwadze, że dla oceny dywersyfikacji energii w Europie w kontekście zwalczania efektu cieplarnianego każda polityka mająca na celu rozwój biopaliw i wykorzystanie biomasy musi się opierać na energooszczędnych modelach produkcji,

G. mając na uwadze, że choć uprawa roślin do celów niespożywczych może przynieść pozytywne efekty pod kątem zwalczania efektu cieplarnianego, najpierw jednak konieczne jest sporządzenie wiarygodnych bilansów energetycznych i środowiska naturalnego, aby uwzględnić całość kosztów produkcji i tym samym właściwie ocenić zalety ewentualnych nowych wytycznych,

H. mając na uwadze, że systematycznie zmniejszają się zasoby ropy naftowej i gazu, w ciągu następnych 15 lat produkcja ropy naftowej prawdopodobnie spadnie, co spowoduje dalszy wzrost cen ropy; zachodzi pilna potrzeba oszczędnego i efektywnego wykorzystywania energii w sektorze rolnym i produkcji artykułów spożywczych, przede wszystkim poprzez skrócenie czasu transportu oraz zdecentralizowanie zaopatrzenia w artykuły spożywcze i produkcji energii,

I. mając na uwadze, że wykorzystanie energetyczne biomasy jest zagadnieniem interdyscyplinarnym, obejmującym tematykę energetyczną, ochrony środowiska, normalizacyjną oraz bezpieczeństwa energetycznego poprzez wykorzystanie lokalnie występujących źródeł i surowców odnawialnych,

J. mając na uwadze, że popyt na paliwa konwencjonalne w dynamicznie rozwijającym się przemyśle w Azji i innych obszarach rozwijających się będzie szybko wzrastać, co przyczyni się do skurczenia światowych rezerw ropy naftowej,

K. mając na uwadze, że należy zapewnić bezpieczeństwo energetyczne poprzez dywersyfikację źródeł energii, gwarantujące zmniejszenie uzależnienia UE od importu paliw kopalych z krajów trzecich,

L. mając na uwadze, że produkcja biopaliw może prowadzić do wzrostu zatrudnienia na obszarach wiejskich w porównaniu do rozwiązań opartych na paliwach kopalnych i może stać się rzeczywistą alternatywą społeczno-ekonomiczną na wielu obszarach, gdzie wskutek reformy WPR zmniejsza się lub wręcz zanika uprawa rodzimych kultur roślinnych, jak na przykład buraki cukrowe czy bawełna,

M. mając na uwadze, że rozwój wykorzystania odnawialnych źródeł energii może przynieść korzystne efekty związane m.in. z aktywizacją zawodową na obszarach o wysokim stopniu bezrobocia, stymulując rozwój produkcji na obszarach rolnych, wzrost zatrudnienia oraz rozwój przemysłu i usług na potrzeby energetyki odnawialnej oraz przywrócenie zagospodarowania rolniczego użytków rolnych porzuconych w następstwie procesu transformacji ustrojowej w nowych Państwach Członkowskich,

N. mając na uwadze, że dyrektywa 2003/30/WE w sprawie biopaliw stanowi, że do 2010 r. cel wskaźnikowy wykorzystania biopaliwa, jako jego proporcja pośród wszystkich innych paliw, powinien wynieść 5,75%, co odpowiada 40 milionom ton dwutlenku węgla rocznie; mając na uwadze, że poziom konsumpcji biopaliw w Państwach Członkowskich wynosi obecnie zaledwie 1,4 % całkowitego wykorzystania paliw; oraz mając na uwadze, że w związku z tym zalecane jest dokonanie zasadniczej zmiany polityki w tym względzie,

O. mając na uwadze, że Państwa Członkowskie korzystają ze zwolnienia paliwa z opodatkowania w celu promowania produkcji biopaliw, co zostało ułatwione na mocy dyrektywy 2003/96/WE w sprawie opodatkowania produktów energetycznych,

P. mając na uwadze, że należy stworzyć rynek wewnętrzny produktów rolnych do celów energetycznych i paliwowych,

Q. mając na uwadze, że wszystkie subwencje, cła i rozporządzenia lub dyrektywy UE i Państw Członkowskich dotyczące wspierania upraw roślin energetycznych i produkcji biopaliw muszą być trwałe i zgodne z zaleceniami WTO,

R. mając na uwadze, że uprawa roślin energetycznych może wywrzeć pozytywny wpływ na różnorodność biologiczną, zasoby wodne i glebowe, o ile uprawa taka powoduje rozszerzenie stosowania płodozmianu, w pełni uwzględniane są wymogi współzależności ("cross compliance") i czynione sa kroki w celu poprawy żyzności gleby,

S. mając na uwadze, że przy wytwarzaniu energii z produktów rolnych powinny być szerzej wykorzystywane możliwości tkwiące w rolnych i leśnych produktach ubocznych, takich jak drewno, wełna, gnojowica, słoma i odpady rzeźne,

T. mając na uwadze, że o właściwościach upraw wykorzystywanych do celów niespożywczych, produkcji biomasy, energii odnawialnej oraz o korzyściach z nich płynących dla sektora rolnego i leśnego należy informować nie tylko konsumentów, ale również rolników i właścicieli lasów,

U. mając na uwadze, że przeprowadzona niedawno reforma WPR stworzyła warunki niezbędne dla ekspansji upraw do celów niespożywczych w drodze rozdzielenia płatności bezpośrednich od produkcji (ang. decoupling), wprowadzenia systemu upraw roślin energetycznych oraz odłogowania gruntów,

V. mając na uwadze, że biomasa stanowi odnawialne źródło energii o znacznym potencjale, szczególnie dla zrównoważonego rolnictwa,

W. mając na uwadze, że główną formę wytwarzania energii z biomasy stanowią biopaliwa (najczęściej uzyskiwane ze zbóż, cukru oraz roślin oleistych i olejów odpadowych); domowe systemy grzewcze z wykorzystaniem biomasy (drewna i odpadów drzewnych); oraz spalanie odpadów drzewnych, słomy i odpadów rolniczych przez elektrownie celem produkcji elektryczności, ciepła lub jednego i drugiego,

X. mając na uwadze, że obecnie przewiduje się, że do roku 2010 zaledwie 9 do 10% energii w UE pochodzić będzie ze źródeł odnawialnych, zamiast zakładanych 12 %,

Y. mając na uwadze, że nowe Państwa Członkowskie Europy Środkowej i Wschodniej, kraje które niedługo przystąpią do UE, jak Bułgaria i Rumunia, są potencjalnymi producentami odnawialnych źródeł energii oraz w związku z faktem, że otrzymują one lub będą otrzymywły znaczącą część pomocy z funduszy strukturalnych i rolniczych UE, należy je bezwzględnie zachęcić do efektywnego korzystania z własnych źródeł energii i włączyć je do horyzontalnych postanowień WPR,

Z. mając na uwadze wprowadzenie reformy rynku cukru w UE oraz likwidację upraw buraka cukrowego, należy szczegółowo przeanalizować możliwości zwiększenia istniejącego potencjału produkcji biopaliw z buraków cukrowych oraz innych, alternatywnych upraw na tych terenach,

Przyszłość upraw do celów niespożywczych

1. podkreśla znaczenie zwiększenia nakładów na badania i rozwój technologiczny w związku z uprawą roślin do celów niespożywczych dla poprawy potencjału i efektywności tego sektora; opowiada się za przywiązaniem szczególnej uwagi do wydajnych projektów bioenergetycznych, które najlepiej mogą przyczynić się do rozwoju gospodarki obszarów wiejskich i wykażą zdolność biomasy istotnego udziału w zaspakajaniu popytu na energię w UE;

2. wzywa Komisję do zdefiniowania strategii Wspólnoty i planu działań na rzecz wspierania energii odnawialnej jako wkład w zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego i poprawę energetycznej efektywności UE, a tym samym zwiększenie bezpieczeństwa zaopatrzenia w żywność dzięki możliwie najlepszemu wykorzystaniu surowców odnawialnych;

3. podkreśla fakt, że promowanie biopaliw może odegrać ważną rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa dostaw żywności dzięki zachowaniu rolniczego użytkowania gruntów, przy czym te dwa cele w żaden sposób nie wykluczają się wzajemnie;

4. wzywa Komisję do sporządzenia przy pomocy Państw Członkowskich ewidencji odnośnych zrzeszeń i podmiotów oraz wszystkich dotychczasowych doświadczeń indywidualnych i zbiorowych wiążących się z wykorzystaniem biomasy (surowców odnawialnych i odpadów organicznych w gospodarce rolnej i leśnej) pod kątem produkcji biopaliw, ciepła i prądu elektrycznego, tak aby można było skorzystać z najciekawszych inicjatyw w UE;

5. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podjęte przez Komisję celem dalszego propagowania upraw do celów niespożywczych oraz wzrostu efektywności wykorzystania energii poprzez sporządzenie programu "Inteligentna energia — Europa", Planu działań w dziedzinie biomasy oraz komunikatu w sprawie biopaliw, wzywa jednak do lepszej koordynacji już prowadzonych działań w Państwach Członkowskich; zachęca Komisję do przestrzegania ogłoszonego harmonogramu dla obu inicjatyw oraz do przeprowadzenia wynikających stąd działań w możliwie najkrótszym czasie;

6. uważa za konieczne, w ramach długofalowego planowania polityki energetycznej UE, która powinna zagwarantować ekonomiczne i gospodarcze bezpieczeństwo inwestorów i producentów, ustanowienie krajowych planów działań dotyczących biomasy na podstawie wszechstronnych projektów określających priorytety wykorzystania różnych rodzajów biomasy i wyznaczających ukierunkowane działania w zakresie ochrony środowiska naturalnego oraz prowadzenie kampanii informujących obywateli o zaletach biomasy, problemach i wkładzie odnawialnych źródeł energii w zapewnienie trwałego rozwoju;

7. podkreśla konieczność przeprowadzenia badania mającego na celu sprawdzenie parametrów ekonomiczno- technicznych oraz ekologicznych, które muszą stanowić podstawę wyboru gatunków zdatnych do uprawy przy uwzględnieniu warunków glebowych i klimatycznych poszczególnych regionów;

8. wzywa Komisję do propagowania, tak jak w innych sektorach, tak i w sektorze rolniczym, i na zasadzie priorytetu, oszczędności energii, wykorzystywania produktów ubocznych w celu wytwarzania energii oraz zdecentralizowanego wykorzystywania surowców odnawialnych;

9. podkreśla, że ważne jest, aby surowce do produkcji biodiesla oraz bioetanolu, a także energii cieplnej i elektrycznej z biomasy pochodziły w pierwszej kolejności z własnych zasobów surowcowych poszczególnych Państw Członkowskich;

10. podkreśla możliwości otwierające się w wyniku rozwoju i inwestycji w sektorze uprawy roślin do celów niespożywczych przed rolnikami dotkniętymi reformą rynku cukru;

11. podkreśla, że ważne jest, aby cele określone w dyrektywie 2003/30/WE w sprawie biopaliw były obowiązkowe oraz aby towarzyszyło im wprowadzenie skutecznych mechanizmów nadzoru, jak również aby przyjęte zobowiązania zostały zrealizowane przede wszystkim w oparciu o produkcję europejską; w związku z tym uważa za konieczne prowadzenie polityki handlowej UE zgodnej z tym celem;

12. podkreśla, że fakt ustanowienia obowiązkowych celów w żadnym wypadku nie może prowadzić do zlikwidowania lub osłabienia zachęt do produkcji biopaliw w UE; jest zdania, że ustanowienie tych obowiązkowych celów należy uzależnić od przeprowadzenia przeglądu przepisów Wspólnoty dotyczących opodatkowania produktów energetycznych;

13. podkreśla, w świetle kurczących się zasobów surowcowych, znaczenie mechanizmów rynkowych, stwarzających możliwość budowy trwałej konkurencyjności źródeł energii pochodzenia roślinnego nawet bez subwencji publicznych;

14. podkreśla, że rozwój wykorzystania odnawialnych źródeł energii należy rozpatrywać w poszczególnych Państwach Członkowskich, z indywidualnym uwzględnieniem warunków lokalnych, w scisłym powiązaniu z możliwościami dla tego rozwoju;

15. wskazuje, że wszystkie obszary wiejskie posiadają duży potencjał w zakresie produkcji biomasy, jednak obszary najmniej uprzywilejowane z powodu niskiego poziomu produkcji i przeszkód naturalnych i strukturalnych mają największe trudności z wykorzystaniem tego potencjału; wskazuje, że w związku z powyższym obszary te powinny być traktowane priorytetowo przy przyznawaniu środków z funduszy strukturalnych w celu wykorzystania tego potencjału;

16. podkreśla konieczność ustanowienia w ramach krajowych i regionalnych strategii rozwoju na lata 2007-2013 programów operacyjnych obejmujących wykorzystanie biomasy, a także zapewnienia im finansowego wsparcia z Funduszu Strukturalnego i Funduszu Spójności oraz w ramach siódmego ramowego programu Wspólnoty Europejskiej na rzecz badań, rozwoju technologicznego i działań demonstracyjnych (2007-2013);

17. wzywa, aby żadne środki podjęte na rzecz wspierania upraw roślin energetycznych nie powodowały dalszego podrożenia dostaw energii dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, a tym samym pogorszenia sytuacji Europy w globalnej konkurencji;

18. wzywa Komisję do przeprowadzenia ponownej analizy ustaleń w dziedzinie odłogowania gruntów w ramach systemu uprawy roślin energetycznych, zgodnie z ustaleniami, na których opiera się reforma WPR, oraz do znacznego zwiększenia maksymalnego obszaru kwalifikującego się do dodatkowej pomocy i poziomu dopłat; przypomina w związku z tym, że wezwał niedawno do podwyższenia dopłat do upraw roślin energetycznych do 80 euro/ha rocznie na podstawie maksymalnej powierzchni gwarantowanej 2200000 hektarów;

19. wzywa Komisję do rozszerzenia listy energetycznych roślin uprawnych, dla których przyznawana jest pomoc w systemach dopłat, do zagwarantowania, że wybór najbardziej odpowiednich roślin energetycznych odbywać się będzie na płaszczyźnie regionalnej i lokalnej, do zapewnienia, że dla wszystkich rodzajów odnawialnych źródeł energii, jak np. bioetanol, biodiesel i fermentacja beztlenowa (biogazy) będą zapewnione takie same warunki udzielania pomocy, oraz do stworzenia wystarczających zachęt dla producentów, aby zainteresowali się tymi uprawami;

20. podkreśla, że promowanie upraw do celów niespożywczych musi być odpowiednio finansowane, z uwzględnieniem racjonalnego wykorzystania funduszy i nie może zagrażać innym celom wykorzystania Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r.;

21. wzywa Komisję do zniesienia barier w rozwoju upraw energetycznych w nowych Państwach Członkowskich, które stosują uproszczony system jednolitych płatności obszarowych (SAPS) i tym samym nie uzyskują żadnego wparcia finansowego z UE;

22. uważa, że ważne jest, aby wyłączyć w nowych Państwach Członkowskich premie do upraw energetycznych z mechanizmu phasing-in;

23. uważa, że w nowych państwach członkowskich należy wydzielić wsparcie dla upraw energetycznych z systemu jednolitej płatności obszarowej, aby zapewnić dodatkowe wsparcie dla tych upraw;

24. zaznacza, że uprawy do celów niespożywczych muszą stać się rentowne w dłuższej perspektywie i wzywa Komisję do zagwarantowania przemysłowi trwałych rozwiązań i stabilnego otoczenia regulacyjnego z jednej strony zachęcającego do takich dostosowań i inwestycji, a z drugiej strony do wyeliminowania potrzeby dofinansowania tych upraw ze środków publicznych;

25. podkreśla, że szczególną uwagę należy zwrócić na unikanie intensyfikacji upraw, które mogłyby mieć negatywne skutki dla środowiska naturalnego, jak obciążenie gleby pozostałościami nawozów i środków ochrony roślin, wyczerpanie lub zanieczyszczenie zasobów wodnych;

26. podkreśla, że ważne jest rozwijanie komunikacji między sektorami rolnym i przetwórczym poprzez zawieranie jasnych umów, wdrażanie technologii i inne działania motywacyjne;

27. zwraca się z prośbą do Komisji, aby sprzyjała programom dotacji i pożyczek na szczeblu UE,i krajowym i regionalnym na cele takie jak budowa zakładów przetwórczych i rozwój substratów, proporcjonalnie w stosunku do sytuacji w każdym z Państw Członkowskich;

28. zwraca się do Komisji o ocenę potencjalnych korzyści płynących z upraw do celów niespożywczych pod względem możliwości zatrudnienia i zmniejszonych kosztów transportu stworzonych przez zakłady produkujące energię odnawialną wybudowane na terenach wiejskich;

29. podkreśla, jak ważne jest ustanowienie środków, które zapewnią pewną jakość importowanych substratów oraz zgodność ze standardami społecznymi i ochrony środowiska na podstawie norm obowiązujących w UE;

30. wzywa Komisję do podjęcia dalszych wysiłków zmierzających do zbliżenia standardów produktów i wsparcia dla surowców odnawialnych na obszarze UE w celu promowania rynku wewnętrznego w sektorze odnawialnych źródeł energii;

31. wzywa Komisję do wsparcia propagowania roślin służących do celów niespożywczych drogą dostosowania przepisów w zakresie odpowiadającym kryteriom trwałego rozwoju i wzmacniającym wielofunkcyjną rolę rolnictwa na całym obszarze UE;

32. uważa, że należy prowadzić monitoring wpływu upraw energetycznych na środowisko rolnicze oraz zastanowić się nad wprowadzeniem regulacji zapobiegających niekontrolowanemu rozszerzaniu się upraw gatunków roślin uznanych za inwazyjne dla danego obszaru;

33. wzywa do wykorzystania istniejących mechanizmów kontrolnych, jak np. zasada współzależności ("cross compliance"), aby zagwarantować, że bioprodukcja paliwa, energii i surowców nie narazi na szwank bioróżnorodności ani też dóbr środowiska naturalnego jak ziemia, woda, powietrze i osiągnięte zostanie rzeczywiste zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych;

34. wzywa Komisję do rozpatrzenia możliwości rozwoju przejrzystej i ogólnie dostępnej bazy danych na szczeblu UE, która obejmowałaby korzyści cyklu życia surowców odnawialnych i wyniki ocen cyklu życia;

35. domaga się, aby strategie zamówień publicznych sprzyjały wprowadzaniu materiałów pochodzących z biomasy, w celu zwiększenia świadomości na temat potencjalnych możliwości wykorzystania odnawialnych źródeł energii i szerszych płynących z nich korzyści w zakresie ochrony środowiska i zdrowia;

36. wzywa Komisję do poparcia rozpowszechniania i technologicznego wykorzystania wyników badań europejskich, rozwoju i badania biosurowców, bioenergii i biopaliw oraz do wsparcia kampanii informacyjnej;

37. podkreśla potrzebę integracji badań krajowych, działań związanych z rozwojem i badaniem biosurowców na poziomie UE, w szczególności w odniesieniu do ustanowienia programu badań obejmującego obszar UE w zakresie technologii uzyskiwania energii, paliw i substancji chemicznych z konwersji biomasy;

38. wzywa Komisję do podjęcia działań w celu jak najszybszego znalezienia kompromisu w produkcji biopaliw między przemysłem samochodowym a sektorem naftowym w myśl zasady "biopaliwa dla samochodów, a nie samochody dla biopaliw";

Możliwości tworzone przez uprawy i produkty specjalistyczne

39. wzywa Komisję do podjęcia działań mających na celu popieranie produkcji specjalistycznych substancji chemicznych w oparciu o surowce rolne, aby zwiększyć dochody gospodarstw rolnych i wprowadzić na rynek produkty zdrowe i przyjazne dla środowiska, które zastąpią nieulegające rozkładowi produkty chemiczne;

40. przyznaje, że wykorzystanie upraw specjalistycznych może okazać się bardzo skuteczne w małych i zdecentralizowanych ramach, a tym samym może przynosić korzyści dużej liczbie rolników; dlatego wzywa Komisję do popierania rozwoju w tej dziedzinie w celu stopniowego zwiększenia produkcji tych substancji;

41. popiera ostatnie osiągnięcia w dziedzinie produkcji plastyku, smarów i izolacji, mające na celu zastąpienie konwencjonalnych produktów produktami pochodzenia roślinnego; wzywa Komisję do wprowadzenia obowiązku stosowania tych produktów pochodzenia roślinnego w przypadku, kiedy stanowią one dobre zamienniki produktów konwencjonalnych;

42. podkreśla potencjał rolnictwa w produkcji upraw do celów farmaceutycznych wykorzystywanych przy produkcji szczepionek i innych produktów, które mają na celu zaopatrywanie przemysłu medycznego w odpowiednie instrumenty ochrony zdrowia;

43. popiera stosowanie w rolnictwie substancji pozyskiwanych z produktów rolnych, takich jak nawozy, środki ochrony roślin i środki zwalczania szkodników, ponieważ wspiera to stosowanie biologicznych metod uprawy w zakresie nawożenia i ochrony roślin;

44. zwraca uwagę, że zwiększanie popytu konsumentów na produkty przyjazne dla środowiska i promujące zdrowie stanowi wyzwanie dla przemysłu rolnego w zakresie produkcji surowców wykorzystywanych w kosmetykach naturalnych i hipoalergicznych, naturalnych, przyjaznych dla środowiska wyrobach tekstylnych oraz nowatorskich produktach spożywczych;

45. wzywa Komisję do wspierania dalszych innowacji, obiecujących nowych technologii takich jak łączona produkcja papieru i bioetanolu ze słomy;

Promowanie produkcji ciepła i elektryczności z produktów rolnych

46. podkreśla ogromny potencjał, jaki oferuje wykorzystanie pozostałości i odpadów rolnych do wytwarzania energii cieplnej, chłodniczej oraz elektryczności, przy stosowaniu metod efektywnych z gospodarczego i ekologicznego punktu widzenia, które mogą przynieść sektorowi rolniczemu i wiejskim gminom większą samowystarczalność;

47. oczekuje, że środki na badania i na rozwój obszarów wiejskich kierowane będą coraz bardziej na skuteczniejsze i większe wykorzystanie odpadów organicznych pochodzących z rolnictwa i leśnictwa w celu zaspokojenia indywidualnych i zbiorowych potrzeb w obszarach wiejskich;

48. zwraca się do Komisji o promowanie skutecznej waloryzacji biomasy dostępnej z odpadów rolniczych i leśnych oraz produkcji roślin energetycznych dla określonych celów, takich jak na przykład szybko rosnące rośliny drzewiaste jak wierzby, topole lub rośliny trawiaste, jak określone gatunki wiechlinowatych — poaceae, z uwzględnieniem roślin rodzimych w poszczególnych Państwach Członkowskich, w celu wytwarzania energii cieplnej i jednoczesnego przyczynienia się do waloryzacji poszczególnych odpadów;

49. podkreśla znaczenie określenia obowiązkowych celów w zakresie wytwarzania energii cieplnej ze źródeł odnawialnych oraz z produktów ubocznych produkcji rolnej, jak również w zakresie wykorzystania potencjału energetyki cieplnej, co pobudzi wydajne wykorzystanie biomasy jako odnawialnego źródła energii i przyczyni się do rozwoju nowych rynków lokalnych na produkty rolne;

50. podkreśla, że należy stworzyć najbardziej optymalne warunki wykorzystania biomasy, określić jasne zasady systemów wsparcia oraz zwiększyć nakłady finansowe pozwalające na wzrost produkcji biomasy i lepsze jej wykorzystanie;

51. wzywa Komisję do opracowania zalecenia skierowanego do Państw Członkowskich, aby stworzyły skuteczne zachęty, takie jak obniżanie podatków, w celu wspierania wykorzystania odnawialnej energii oraz produkcji energii z lokalnych odnawialnych surowców;

52. proponuje dalsze wspieranie wysiłków mających na celu zachęcanie do bezpośredniej produkcji i wykorzystywania energii odnawialnej na własne potrzeby na terenie gospodarstwa - już poczynionych przy użyciu niewielkich transformatorów - jeśli istnieją perspektywy osiągnięcie sukcesu rynkowego bez potrzeby długoterminowych subwencji;

53. informuje rolników o możliwościach i nowych perspektywach działalności gospodarczej, jakie oferuje uprawa roślin energetycznych w związku z ograniczeniami w ramach zreformowanej Wspólnej Polityki Rolnej;

54. zachęca do tworzenia biorafinerii, które zwiększają opłacalność produktów końcowych dzięki integralnemu wykorzystaniu biomasy;

55. wzywa Państwa Członkowskie do uwrażliwienia obywateli na pozytywne skutki stosowania biomasy i odnawialnych źródeł energii dla ochrony środowiska naturalnego poprzez prowadzenie kampanii reklamowych skierowanych głównie do młodego pokolenia, w którym musi być rozwijana świadomość ekologiczna;

56. zaznacza, że nie można zapominać o konieczności zagospodarowania produktów ubocznych pochodzenia rolniczego oraz innych odpadów biomasy, w tym również biodegradowalnych odpadów przemysłowych;

Szansa dla biopaliw

57. podkreśla, że zastąpienie paliw kopalnych może stworzyć nowe możliwości gospodarcze i nowe miejsca pracy zgodnie z założeniami strategii lizbońskiej;

58. przypomina, że z uwagi na to, że UE musi podjąć działania w celu przeciwdziałania efektowi cieplarnianemu i na rzecz ochrony środowiska naturalnego, produkcja biopaliw, stanowiąca potencjał dla dywersyfikacji źródeł energii, powinna być zgodna z zasadami, na których opiera się trwały rozwój rolnictwa;

59. zwraca uwagę na potrzebę uznania za priorytetowe prowadzenia badań nad opracowaniem nowych technologii pozyskiwania i wykorzystywania paliw odnawialnych;

60. ponagla Państwa Członkowskie do rozważenia zastosowania środków takich jak dalsze zachęty podatkowe i mieszanie określonej ilości biopaliwa z paliwem kopalnym, jako obiecujących sposobów promowania biopaliw w przyszłości;

61. podkreśla jednak, że przy wprowadzaniu środków o charakterze podatkowym, takich jak ulgi podatkowe, należy postępować ostrożnie, aby uniknąć zawirowań na rynku z powodu nadmiernych rekompensat w przypadku przywozu biopaliw i tych form energii, których koszty produkcji są szczególnie niskie;

62. nalega, aby Państwa Członkowskie wprowadziły podatki i opłaty na wystarczająco długi okres czasu, tak aby zagwarantować zaufanie sektora przemysłowego i pobudzić inwestycje;

63. zwraca się do Komisji o rozważenie wprowadzenia kwalifikowanego dostępu do rynku dla biopaliw importowanych z państw trzecich, takich jak Brazylia, tak aby można było zagwarantować światowe bezpieczeństwo żywnościowe, bioróżnorodność i możliwości pochłaniania CO2 przez roślinność puszcz, poprzez celowe pobieranie opłat a także wspieranie projektów rozwoju rolnictwa w celu wykorzystania zasobów w krajach trzecich; umożliwiając w ten sposób przemysłowi biopaliwowemu UE zachowanie zdolności konkurencyjnej przy stosowaniu wysokich standardów ochrony środowiska;

64. wzywa do zwiększenia funduszy na badania nowych i bardziej opłacalnych technologii w kontekście efektywności ekonomicznej i trwałego rozwoju, które są lepiej przystosowane do potrzeb przemysłu biopaliwowego;

65. przyjmuje z zadowoleniem przywiązywanie odpowiedniej wagi do wspierania badań naukowych w dziedzinie nowych i bardziej opłacalnych technologii produkcji biopaliw;

66. zaleca, aby badaniom nad rozwojem biopaliw drugiej generacji przyznano znaczące wsparcie, ale jednocześnie poważnie rozważono możliwości, zawarte w już istniejących projektach wnoszących znaczny wkład w rozwiązanie problemów środowiska naturalnego takich jak pozyskiwanie wodoru z odnawialnych źródeł energii;

67. przyznaje, że przynajmniej w chwili obecnej i dopóki ich produkcja nie stanie się tańsza biopaliwa są droższe niż paliwa kopalne (stąd znaczenie odpowiednich środków na badania), ale zwraca uwagę, że mieszanie biopaliw z paliwami kopalnymi ma pozytywny wpływ na środowisko;

68. wzywa Komisję do pilnego przedłożenia wniosku w sprawie rewizji dyrektywy 98/70/WE odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych w celu określenia odpowiednich środków ułatwiających realizację celów dyrektywy 2003/30/WE w sprawie biopaliw, w ten sposób dokonując ich dalszej promocji;

*

* *

69. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

[1] Dz.U. L 283 z 27.10.2001, str. 33. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystapienia z 2003 r.

[2] Decyzja nr 1230/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. przyjmująca wieloletni program działania w dziedzinie energii: "Inteligentna Energia — Europa" (2003-2006) (Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str. 29).

[3] Dz.U. L 123 z 17.5.2003, str. 42.

[4] Dz.U. L 350 z 28.12.1998, str. 58. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

[5] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 319/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 32).

[6] Dz.U. L 49 z 19.2.2004, str. 1.

[7] Dz.U. L 283 z 31.10.2003, str. 51. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/75/WE (Dz.U. L 157, z dnia 30.4.2004, str. 100).

[8] Teksty przyjęte P6_TA(2005)0356.

--------------------------------------------------