przywołując wezwanie Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, zawarte w jego rezolucjach 61/105 i 64/72, do podjęcia działań na rzecz ochrony wrażliwych ekosystemów morskich i gatunków powiązanych przed znaczącymi niekorzystnymi skutkami niszczycielskich praktyk połowowych oraz jego rezolucję 60/31 zachęcającą państwa, w stosownych przypadkach, do uznania, że ogólne zasady Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 roku odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 grudnia 1995 r. powinny również mieć zastosowanie do oddzielnych stad na pełnym morzu;

odwołując się do odpowiednich postanowień prawa międzynarodowego wyrażonych w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., w Porozumieniu w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 roku odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 grudnia 1995 r. oraz w Porozumieniu o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z dnia 24 listopada 1993 r. oraz uwzględniając Kodeks odpowiedzialnego rybołówstwa przyjęty na 28. Sesji Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa („FAO”) w dniu 31 października 1995 r., a także Międzynarodowe wytyczne dotyczące zarządzania połowami dalekomorskimi przyjęte przez FAO w dniu 29 sierpnia 2008 r.;

zobowiązując się do zapewnienia długotrwałej ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów rybnych na wodach północnego Pacyfiku oraz do ochrony środowiska i ekosystemów morskich, w których zasoby te występują;

h)zapewnienie, by żadna ekspansja nakładu połowowego, rozwój nowych form połowów lub zwiadu rybackiego ani zmiana w wyposażeniu wykorzystywanym obecnie w rybołówstwie nie nastąpiły bez wcześniejszej oceny wpływu odnośnej działalności połowowej na długotrwałe zrównoważenie zasobów rybnych ani bez ustalenia, że działalność ta nie będzie miała znaczących niekorzystnych skutków dla wrażliwych ekosystemów morskich, bądź bez zapewnienia, by tą działalnością zarządzano w sposób zapobiegający wspomnianym skutkom, a jeśli to niemożliwe – by nie zostało wydane zezwolenie na jej prowadzenie;

f)zapobieganie przełowieniu i nadmiernej zdolności połowowej lub eliminowanie ich oraz zapewnienie, by poziomy nakładów połowowych lub poziomy odławiania były oparte na najlepszych dostępnych informacjach naukowych i nie przekraczały poziomów proporcjonalnych do zrównoważonego wykorzystania tych zasobów rybnych;

d)przyjmuje, w stosownych przypadkach, strategie zarządzania wszelkimi zasobami rybnymi i gatunkami należącymi do tego samego ekosystemu lub gatunkami zależnymi od stad docelowych albo powiązanymi z nimi, które to strategie mogą być niezbędne do osiągnięcia celu niniejszej konwencji;

c)przyjmuje, w stosownych przypadkach, środki ochrony i zarządzania w odniesieniu do gatunków należących do tego samego ekosystemu lub gatunków zależnych od stad docelowych albo powiązanych z nimi;

c)zwraca się do Komitetu Naukowego z wszelkimi pytaniami dotyczącymi naukowych podstaw decyzji, jakie może podejmować Komisja w zakresie ochrony zasobów rybnych i gatunków należących do tego samego ekosystemu lub gatunków zależnych od stad docelowych albo powiązanych z nimi oraz zarządzania nimi, a także w zakresie oceny i ograniczania wpływu działalności połowowej na wrażliwe ekosystemy morskie;

h)podczas posiedzenia Komisji rozpatrywana będzie zasadność sprzeciwu złożonego przez członka Komisji oraz to, czy zastosowane przez niego środki zastępcze przynoszą takie same skutki, jak decyzja, wobec której zgłosił on sprzeciw;

g)w przypadku gdy którykolwiek z członków Komisji odwołuje się do procedury określonej w lit. d) i e) powyżej, zwołuje się posiedzenie Komisji na wniosek dowolnego innego członka w celu dokonania przeglądu decyzji, wobec której złożono sprzeciw. Komisja na własny koszt zaprasza na to posiedzenie co najmniej dwóch ekspertów będących obywatelami państwa, które nie jest członkiem Komisji, oraz posiadających wystarczającą wiedzę w zakresie prawa międzynarodowego dotyczącego rybołówstwa i w zakresie działalności regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem; zadaniem tych ekspertów jest doradzanie Komisji w danej kwestii. Wybór tych ekspertów i ich działania są zgodne z procedurami przyjętymi przez Komisję;

e)każdy członek Komisji, który dokonuje powiadomienia zgodnie z lit. d) powyżej, określa, czy dana decyzja jest niezgodna z postanowieniami niniejszej konwencji, konwencji z 1982 r., czy porozumienia z 1995 r., czy formalnie lub faktycznie go dyskryminuje, i jednocześnie przedstawia pisemne wyjaśnienie swojego stanowiska. Członek ten musi też przyjąć i wdrożyć środki zastępcze, które przynoszą takie same skutki i mają tę samą datę rozpoczęcia stosowania, co decyzja, wobec której zgłosił on sprzeciw;

3.W przypadku sporu co do merytoryczności danej kwestii traktuje się ją jako kwestię merytoryczną.

e)opracowuje proces identyfikacji wrażliwych ekosystemów morskich, w tym odpowiednich do tego kryteriów, a także określa, w oparciu o najlepsze dostępne informacje naukowe, obszary lub elementy krajobrazu, w których te ekosystemy występują lub jest prawdopodobne, że wystąpią, oraz określa lokalizacje połowów dennych w odniesieniu do tych obszarów lub elementów krajobrazu, przy odpowiednim uwzględnieniu potrzeby ochrony informacji poufnych;

Artykuł 12

Budżet

1.Każdy członek Komisji uczestniczy na własny koszt w posiedzeniach Komisji i jej organów pomocniczych.

2.Na każdym regularnym posiedzeniu Komisja, w drodze konsensusu, przyjmuje roczny budżet na każdy rok z kolejnych dwóch lat. Sekretarz wykonawczy przekazuje członkom projekty budżetów na każdy rok z tych lat wraz z harmonogramem składek nie później niż sześćdziesiąt (60) dni przed regularnym posiedzeniem Komisji, na którym mają być rozpatrywane wspomniane budżety. W przypadku gdy Komisja nie może osiągnąć konsensusu w sprawie przyjęcia budżetu rocznego na dany rok, ubiegłoroczny budżet Komisji przechodzi na ten rok.

3.Budżet jest rozdzielany na członków Komisji według wzoru przyjmowanego przez Komisję w drodze konsensusu. Członek Komisji, który stał się członkiem w trakcie danego roku budżetowego, płaci składkę do budżetu w kwocie proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy pozostałych w roku, licząc od dnia, w którym został członkiem.

4.Sekretarz wykonawczy powiadamia każdego członka Komisji o wysokości jego składki. Składki wpłaca się nie później niż cztery miesiące od dnia powiadomienia oraz w walucie państwa, w którym znajduje się sekretariat Komisji. Członek Komisji, który nie może dotrzymać tego terminu, przedstawia Komisji powód, dla którego nie jest to możliwe.

5.Członek Komisji, który nie zapłacił pełnej składki w ciągu dwóch kolejnych lat, nie jest uprawniony do udziału w procesie decyzyjnym Komisji ani do zgłaszania sprzeciwu wobec jakichkolwiek decyzji podejmowanych przez Komisję do czasu wywiązania się ze swoich zobowiązań finansowych wobec Komisji.

6.Sytuacja finansowa Komisji kontrolowana jest corocznie przez audytorów zewnętrznych wybranych przez Komisję.

Artykuł 13

Obowiązki państwa bandery

1.Każda z umawiających się stron podejmuje wszelkie środki niezbędne do zapewnienia, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod jej banderą:

a)prowadzące działalność na obszarze objętym konwencją przestrzegały postanowień konwencji i środków przyjętych na jej podstawie oraz aby takie statki nie podejmowały żadnych działań, które podważają skuteczność tego rodzaju środków; oraz

b)nie prowadziły nieuprawnionej działalności połowowej na obszarach znajdujących się pod jurysdykcją innego państwa, sąsiadujących z obszarem objętym konwencją.

2.Żadna z umawiających się stron nie zezwoli żadnemu statkowi rybackiemu uprawnionemu do pływania pod jej banderą, aby używano go do działalności połowowej na obszarze objętym konwencją, chyba że otrzymał on upoważnienie do użycia go w tym celu od właściwego organu lub władz tej umawiającej się strony. Każda z umawiających się stron zezwala na wykorzystanie statków uprawnionych do pływania pod jej banderą do prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją tylko w przypadku gdy jest zdolna do skutecznego wykonywania swoich zobowiązań w odniesieniu do takich statków na mocy niniejszej konwencji, konwencji z 1982 r. oraz porozumienia z 1995 r.

3.Każda z umawiających się stron zapewnia, aby działalność połowowa prowadzona przez statki rybackie uprawnione do pływania pod jej banderą niezgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji, środkami przyjętymi na jej podstawie oraz upoważnieniem, o którym mowa w ust. 2, stanowiła naruszenie jej ram prawnych.

4.Każda z umawiających się stron wymaga od statków uprawnionych do pływania pod jej banderą oraz prowadzących działalność połowową na obszarze objętym konwencją:

a)korzystania z nadajników satelitarnych określających położenie w czasie rzeczywistym podczas przebywania na obszarze objętym konwencją zgodnie z procedurami określonymi na podstawie art. 7 ust. 2 lit. e);

b)zawiadamiania Komisji o zamiarze wpłynięcia na obszar objęty konwencją oraz opuszczenia go zgodnie z procedurami określonymi na podstawie art. 7 ust. 2 lit. f); oraz

c)zawiadamiania Komisji o miejscu wszelkiego przeładunku zasobów rybnych oraz produktów uzyskanych z zasobów rybnych pozyskanych na obszarze objętym konwencją, do czasu przyjęcia przez Komisję procedur regulacji i monitorowania przeładunków zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. a).

5.Każda z umawiających się stron zabrania statkom uprawnionym do pływania pod jej banderą prowadzenia połowów ukierunkowanych na następujące rzędy: Alcyonacea, Antipatharia, Gorgonacea i Scleractinia oraz na wszelkie pozostałe gatunki wskaźnikowe dla wrażliwych ekosystemów morskich określane okresowo przez Komitet Naukowy i przyjęte przez Komisję.

6.Każda z umawiających się stron umieszcza obserwatorów na statkach rybackich uprawnionych do pływania pod jej banderą i prowadzących działalność na obszarze objętym konwencją, zgodnie z programem obecności obserwatorów, ustanowionym na podstawie art. 7 ust. 2 lit. b). Statki rybackie prowadzące połowy denne na obszarze objętym konwencją są w stu (100) procentach objęte programem obecności obserwatorów. W przypadku statków rybackich prowadzących działalność połowową innego rodzaju na obszarze objętym konwencją obowiązuje poziom obecności obserwatorów określony przez Komisję.