[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, 7.2.2007

SEC(2007) 137 wersja ostateczna

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Luksemburga na lata 2006-2009

(przedstawione przez Komisję)

UZASADNIENIE

Informacje ogólne

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, który wszedł w życie dnia 1 lipca 1998 r., opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Przeprowadzona w 2005 r. reforma paktu potwierdziła jego przydatność w zakresie utrzymywania dyscypliny budżetowej, a jednocześnie miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

Stanowiące część Paktu na rzecz stabilności i wzrostu rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że państwa członkowskie muszą przedstawiać Radzie i Komisji programy stabilności lub konwergencji oraz ich coroczne zaktualizowane wersje (państwa członkowskie, które przyjęły jednolitą walutę, przedstawiają (zaktualizowane) programy stabilności, a te, które jej jeszcze nie przyjęły, przedstawiają (zaktualizowane) programy konwergencji). Pierwszy program stabilności Luksemburga przedstawiono w lutym 1999 r. Zgodnie z rozporządzeniem Rada zaopiniowała go w dniu 15 marca 1999 r. na podstawie zalecenia Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z tą samą procedurą zaktualizowane programy stabilności i konwergencji są oceniane przez Komisję i badane przez wyżej wymieniony Komitet, przy czym istnieje również możliwość zbadania programów przez Radę.

Podstawy oceny zaktualizowanego programu

Komisja zbadała przedstawioną w dniu 24 listopada 2006 r. najnowszą, zaktualizowaną wersję programu stabilności Luksemburga i przyjęła zalecenie dotyczące opinii Rady w sprawie przedmiotowego programu (główne aspekty podlegające ocenie przedstawiono w ramce).

W celu określenia kontekstu, w którym dokonywana jest ocena strategii budżetowej przedstawionej w zaktualizowanej wersji programu stabilności, poniżej przedstawiono podsumowanie:

1. wyników gospodarczych i budżetowych w okresie ostatnich dziesięciu lat;

2. najnowszej oceny sytuacji kraju w odniesieniu do części prewencyjnej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (podsumowanie opinii Rady dotyczącej poprzedniej aktualizacji programu stabilności); oraz

3. dokonanej przez Komisję oceny krajowego programu reform przedstawionego w październiku 2006 r.

Najnowsze wyniki gospodarcze i budżetowe

W okresie ostatnich 25 lat Luksemburg miał znakomite wyniki makroekonomiczne pod względem wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia. Choć w ostatnich latach notowano niewielkie deficyty, sytuacja finansów publicznych pozostaje zasadniczo dobra, przy bardzo niskim zadłużeniu publicznym i znacznych rezerwach sektora publicznego. Jednak mimo wysokiego tempa tworzenia nowych miejsc pracy sytuacja na rynku pracy jest mniej korzystna niż się wydaje. Bezrobocie, choć nadal dość niskie, rośnie nieprzerwanie od 2002 r., a mieszkańcy Luksemburga mają do czynienia z coraz silniejszą konkurencją nierezydentów. Co więcej, stopa zatrudnienia starszych wiekiem mieszkańców Luksemburga należy do najniższych w UE, choć w ostatnich latach nieco wzrosła. Związane z tym bezrobociem oraz z wcześniejszym przechodzeniem pracowników na emeryturę obciążenia dla finansów publicznych były do tej pory z łatwością absorbowane dzięki dynamicznemu wzrostowi dochodów, lecz problemu tego nie należy niedoceniać. Spodziewany w nadchodzących dziesięcioleciach znaczny wzrost wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa stanowi powód do obaw o długoterminową stabilność finansów publicznych.

Ocena zawarta w opinii Rady dotyczącej poprzedniego programu

W dniu 14 lutego 2006 r. Rada przyjęła opinię w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Luksemburga na lata 2005-2008. Rada uznała, że „ chociaż ogólna strategia redukcji deficytu poprzez ograniczenie wydatków, zaprezentowana w programie, jest godna uznania, Rada uważa, że władze Luksemburga powinny wzmocnić korektę budżetową w 2006 r. oraz określić i wdrożyć wymagane środki w odniesieniu do 2007 i 2008 r., a także zwiększyć stabilność długoterminową, zwłaszcza poprzez przeciwdziałanie wzrostowi wydatków publicznych za pomocą reformy systemu emerytalnego. ”

Dokonana przez Komisję ocena krajowego programu reform z października 2006 r.

Sprawozdanie z realizacji krajowego programu reform Luksemburga zostało przedstawione w dniu 27 października 2006 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia. W przedstawionym przez Luksemburg krajowym programie reform za najważniejsze kwestie uznano: wysoką jakość systemu edukacji i uczenia się, integrację gospodarki krajowej z gospodarką europejską i światową, atrakcyjne warunki prowadzenia działalności gospodarczej, stabilność ram makroekonomicznych oraz przestrzeganie zasad zrównoważonego rozwoju.

Z dokonanej przez Komisję oceny tego programu (przyjętej w ramach rocznego sprawozdania Komisji z postępów w realizacji strategii lizbońskiej[2] przedstawionego w grudniu 2006 r.) wynika, że Luksemburg z dużym powodzeniem realizuje krajowy program reform oraz zobowiązania przyjęte na wiosennym szczycie Rady Europejskiej w 2006 r., ale wciąż konieczne są działania mające na celu rozwiązanie problemów, których istnienie stwierdzono w 2005 r. Działania podjęte w obszarze makroekonomii pozwalają spodziewać się konsolidacji finansów publicznych i spadku inflacji. Szereg obiecujących środków jest obecnie wdrażany na poziomie mikroekonomicznym. Konieczne jest jednakże zwiększenie tempa działań mających na celu wprowadzenie systemu monitorowania i oceny postępów rocznych, konieczne jest także wprowadzenie w życie szeregu innych środków, np. mających na celu wsparcie nowopowstających przedsiębiorstw i MŚP. Pomimo obiecujących reform w obszarze zatrudnienia, nie pojawiły się żadne nowe inicjatywy na rzecz zwiększenia zatrudnienia starszych pracowników, a najważniejsze reformy systemu edukacji wciąż czekają na realizację.

Biorąc pod uwagę osiągnięte postępy, wezwano Luksemburg do skoncentrowania się na następujących kwestiach: strategii dalszego zwiększenia stopy zatrudnienia wśród starszych pracowników oraz zreformowania obecnego systemu przechodzenia na wcześniejszą emeryturę; nasileniu starań na rzecz ograniczenia zjawiska porzucania szkoły i na rzecz usunięcia sztucznych barier pomiędzy poszczególnymi rodzajami edukacji; uważnej obserwacji skutków przyjętych ostatnio środków dotyczących młodzieży na poziom bezrobocia w tej grupie społecznej; oraz większym wsparciu dla konkurencji, transpozycji unijnych dyrektyw oraz MŚP.

Główne aspekty podlegające ocenie Zgodnie z wymaganiami art. 5 ust. 1 (w przypadku programów stabilności) i art. 9 ust. 1 (w przypadku programów konwergencji) rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97, ocena obejmuje następujące kwestie: czy założenia ekonomiczne, na których opiera się program, są realistyczne; czy przedstawiony przez dane państwo członkowskie średniookresowy cel budżetowy oraz prowadząca do niego ścieżka dostosowania są odpowiednie; czy podejmowane i/lub proponowane działania mające na celu przestrzeganie ścieżki dostosowania wystarczą, by osiągnąć średniookresowy cel budżetowy w trakcie cyklu; w ramach oceny ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego: czy podejmowane działania korygujące są intensyfikowane w okresach dobrej koniunktury, podczas gdy w okresach dekoniunktury mogą być ograniczane, oraz – w przypadku strefy euro oraz państw członkowskich należących do systemu ERM II – czy dane państwo realizuje coroczną poprawę salda dostosowanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych o referencyjną wartość 0,5 % PKB, pozwalającą na osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego; w ramach definiowania ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego (w przypadku państw członkowskich, które jeszcze go nie osiągnęły) lub pozwolenia na czasowe odejście od niego (w przypadku państw, które tego dokonały): realizację kluczowych reform strukturalnych, przynoszących bezpośrednie oszczędności w perspektywie długoterminowej (między innymi poprzez zwiększanie dynamiki potencjalnego wzrostu), a tym samym mających konkretny wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych (pod warunkiem zachowania odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa odnośnie do referencyjnej wartości 3 % PKB oraz spodziewanego powrotu sytuacji budżetowej do celu średniookresowego w okresie objętym programem), ze szczególnym uwzględnieniem reform systemu emerytalnego wprowadzających strukturę wielofilarową, obejmującą obowiązkowy filar kapitałowy; czy prowadzona przez dane państwo członkowskie polityka gospodarcza jest zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej. Wiarygodność założeń makroekonomicznych programu ocenia się w odniesieniu do prognozy służb Komisji z jesieni 2006 r., z zastosowaniem między innymi powszechnie przyjętej metodyki szacowania produktu potencjalnego i sald dostosowywanych cyklicznie. Zgodność z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej ocenia się w odniesieniu do ogólnych wytycznych polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych, zawartych w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008. W ramach oceny zbadano również: zmiany wskaźnika zadłużenia oraz długoterminową perspektywę stabilności finansów publicznych, którym zgodnie ze sprawozdaniem Rady z dnia 20 marca 2005 r. w sprawie „Poprawy wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu” należy poświęcić „należytą uwagę w procesie nadzoru nad sytuacją budżetu”; podejście do oceny długoterminowej stabilności przedstawiono w komunikacie Komisji z dnia 12 października 2006 r.[3]; stopień integracji z krajowym programem reform, przedstawianym przez państwa członkowskie w kontekście strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; w skierowanym do Rady Europejskiej piśmie przewodnim z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej na lata 2005-2008 Rada ECOFIN stwierdziła, że krajowe programy reform powinny być zgodne z programami stabilności i konwergencji; zgodność z kodeksem postępowania[4], w którym między innymi określono jednolitą strukturę i jednolite tabele danych dla programów konwergencji i stabilności. |

- Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Luksemburga na lata 2006-2009

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[5], w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

4. Dnia [27 lutego 2007 r.] Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Luksemburga na lata 2006-2009.

5. Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że realny wzrost PKB obniży się z 5,5 % w 2006 r. do średnio 4,3 % rocznie w pozostałym okresie trwania programu. Z dostępnych obecnie informacji wynika, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego. Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.

6. W odniesieniu do 2006 r. w prognozie służb Komisji z jesieni 2006 r. deficyt sektora general government oszacowano na 1,0 % PKB, podczas gdy w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu konwergencji zakładano, że osiągnie on 1,8 % PKB. Wynika to częściowo ze skorygowania w dół wyniku deficytu za 2005 r. z szacowanego w poprzednim programie poziomu 2,3 % PKB do 1,0 % zgodnie z najnowszymi danymi. Wynik deficytu za 2006 r. również może być lepszy niż oszacowano w nowym programie (1,5 % PKB), ze względu na prawdopodobne niedoszacowanie dochodów podatkowych.

7. Głównym celem zawartej w programie średniookresowej strategii budżetowej jest odzyskanie równowagi budżetowej w okresie objętym programem. Do osiągnięcia tego prowadzić ma stopniowa poprawa salda sektora general government od szacowanego deficytu w wysokości 1,5 % PKB do niewielkiej nadwyżki w 2009 r. (0,1 % PKB). Zmniejszenie deficytu pierwotnego nastąpiłoby równolegle ze zmniejszeniem deficytu zasadniczego. Korekta opiera się na obniżeniu wskaźnika wydatków o 3,8 punktu procentowego PKB, co z nadwyżką skompensowałoby spadek wskaźnika dochodów o 2,1 punktu procentowego PKB. Strategia ta jest zbliżona do przedstawionej w programie z 2005 r., w którym – w obliczu zasadniczo podobnych perspektyw makroekonomicznych – prognozowano, że deficyt osiągnie maksimum w 2005 r., zamiast w 2006, a zasadnicze zrównoważenie budżetu nastąpi w roku 2008, zamiast w 2009.

8. Przewiduje się poprawę salda strukturalnego (tj. salda dostosowywanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), obliczanego zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką, od deficytu w wysokości około 1¼ % PKB w 2006 r. do nadwyżki wynoszącej około 1 % na koniec okresu objętego programem. Podobnie jak w poprzedniej aktualizacji programu stabilności, przedstawionym w programie średniookresowym celem budżetowym jest osiągnięcie deficytu strukturalnego w wysokości 0,8 % PKB. Cel ten planuje się osiągnąć do 2007 r., czyli rok wcześniej niż przewidywano w poprzedniej aktualizacji programu. Ponieważ cel ten jest (nieco) bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna pośrednia wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 1 % PKB), jego osiągnięcie powinno zapewnić margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem wystąpienia nadmiernego deficytu. Wyznaczony cel średniookresowy mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania, a także odpowiednio uwzględnia wskaźnik zadłużenia i średni wzrost produktu potencjalnego w perspektywie długoterminowej.

9. Wyniki budżetowe mogą być lepsze niż przewiduje program. W szczególności prognozy podatkowe wydają się dość ostrożne, zwłaszcza na 2007 r. W rzeczywistości wyniki budżetowe Luksemburga były w ostatnich latach często lepsze od prognoz, z reguły dzięki znacznie wyższym od oczekiwanych dochodom.

10. W świetle powyższej oceny ryzyka przedstawiony w programie kurs polityki budżetowej wydaje się wystarczający, aby zapewnić osiągnięcie celu średniookresowego do 2007 r., tak jak to przewidziano w programie. Wydaje się również, że zapewnia on wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych począwszy od roku 2007. Tempo działań dostosowawczych zmierzających do osiągnięcia przyjętego w programie celu średniookresowego jest w pełni zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego, rozumiana jako wartość odniesienia, powinna wynieść 0,5 % PKB oraz że dostosowanie powinno być większe w okresach dobrej koniunktury gospodarczej i może być mniejsze w okresach gorszej koniunktury. Po osiągnięciu celu średniookresowego przewidziany w programie kurs polityki fiskalnej również jest w pełni zgodny z Paktem.

11. Szacuje się, że w 2006 r. wskaźnik długu publicznego brutto osiągnął 7,5 % PKB, czyli znacznie poniżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej, która wynosi 60 %. Program przewiduje nieznaczny wzrost wskaźnika zadłużenia do poziomu 8,5 % PKB do końca okresu objętego programem.

12. Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet należy w Luksemburgu do najwyższych w UE, co wynika głównie z bardzo dużego wzrostu wydatków na emerytury (o 7½ punktu procentowego PKB) oraz ogółu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa (o 8¼ punktu) w latach 2004-2050, w porównaniu ze średnim w UE wzrostem o – odpowiednio – 2¼ oraz 3½ punktu procentowego PKB. Obecny poziom zadłużenia brutto jest bardzo niski, a system ubezpieczeń społecznych zgromadził znaczne aktywa. Jednak, choć obecny stan tych aktywów (szacowany na około 25 % PKB) w istotnym zakresie przyczynia się do zwiększenia stabilności finansów publicznych, to nie wystarczy aby skompensować długoterminowy wpływ znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa na wskaźnik zadłużenia. Zatem utrzymanie dobrej sytuacji budżetowej pomoże wprawdzie skompensować część tych kosztów, jednak – jak przyznają władze – konieczne jest wprowadzenie pewnych zmian w systemie emerytalnym, aby ograniczyć wzrost wydatków publicznych w przyszłości oraz zmniejszyć zagrożenia dla długoterminowej stabilności finansów publicznych. Generalnie wydaje się, że zagrożenia dla stabilności finansów publicznych Luksemburga kształtują się na średnim poziomie.

13. Program stabilności zawiera jakościową ocenę ogólnego wpływu przedstawionego w październiku 2006 r. sprawozdania z realizacji krajowego programu reform w ramach średniookresowej strategii budżetowej. Podano w nim również pewne informacje o bezpośrednich kosztach lub oszczędnościach budżetowych wynikających z najważniejszych reform przewidzianych w krajowym programie, a w przedstawionych prognozach budżetowych uwzględniono skutki działań nakreślonych w krajowym programie reform dla finansów publicznych. Przedstawione w programie stabilności środki w dziedzinie finansów publicznych wydają się zgodne z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform. W szczególności potwierdzony w programie zamiar utrzymania przez rząd wysokiego poziomu inwestycji publicznych wydaje się odzwierciedlać priorytet nadany w krajowym programie reform zwiększeniu prac badawczo-rozwojowych, wspieraniu racjonalnego wykorzystania zasobów oraz poprawie połączeń kolejowych z sąsiednimi krajami.

14. Przedstawiona w programie strategia budżetowa jest częściowo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008. W szczególności do tej pory nie podjęto istotnych reform systemu emerytalnego.

15. Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie zanotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych[6]. Ponadto program w niektórych zasadniczych punktach odbiega od wzoru określonego w kodeksie postępowania[7].

Podsumowując, w kontekście perspektyw znaczącego wzrostu gospodarczego, program zapewnia szybki postęp na drodze do realizacji celu średniookresowego, który powinien zostać osiągnięty począwszy od roku 2007, oraz przewiduje dalsze ograniczanie deficytu w kolejnych latach. Jednak ostatnio przyjęte środki ograniczania wydatków mają jedynie charakter tymczasowy (do 2009 r.).

W świetle powyższej oceny oraz wobec prognozowanego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, wzywa się Luksemburg do poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych poprzez przeprowadzenie reform strukturalnych (zwłaszcza w obszarze emerytur).

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Realny PKB (zmiana w %) | PS listopad 2006 | 4,0 | 5,5 | 4,0 | 5,0 | 4,0 |

KOM listopad 2006 | 4,0 | 5,5 | 4,5 | 4,2 | n.d. |

PS listopad 2005 | 4,0 | 4,4 | 4,9 | 4,9 | n.d. |

Inflacja HICP (%) | PS listopad 2006 | 3,8 | 2,9 | 1,4 | 2,0 | 2,0 |

KOM listopad 2006 | 3,8 | 3,2 | 2,2 | 1,8 | n.d. |

PS listopad 2005 | 3,7 | 2,6 | 2,0 | 1,8 | n.d. |

Luka produktowa (% potencjalnego PKB) | PS listopad 2006 1 | -1,6 | -0,3 | -0,8 | -0,5 | -1,6 |

KOM listopad 2006 5 | -2,2 | -0,9 | -0,7 | -0,9 | n.d. |

PS listopad 2005 1 | -1,7 | -1,3 | -0,7 | -0,6 | n.d. |

Saldo sektora general government (% PKB) | PS listopad 2006 | -1,0 | -1,5 | -0,9 | -0,4 | 0,1 |

KOM listopad 2006 | -1,0 | -1,0 | -0,5 | -0,3 | n.d. |

PS listopad 2005 | -2,3 | -1,8 | -1,0 | -0,2 | n.d. |

Saldo pierwotne (% PKB) | PS listopad 2006 | -0,8 | -1,3 | -0,8 | -0,2 | 0,3 |

KOM listopad 2006 | -0,8 | -0,8 | -0,3 | -0,1 | n.d. |

PS listopad 2005 | -2,1 | -1,7 | -0,7 | 0,1 | n.d. |

Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) | PS listopad 2006 1 | -0,2 | -1,3 | -0,5 | -0,1 | 0,9 |

KOM listopad 2006 | 0,0 | -1,1 | -0,2 | 0,1 | n.d. |

PS listopad 2005 1 | -1,5 | -1,2 | -0,6 | 0,1 | n.d. |

Saldo pierwotne 2 (% PKB) | PS listopad 2006 3 | -0,2 | -1,3 | -0,5 | -0,1 | 0,9 |

KOM listopad 2006 4 | 0,0 | -1,1 | -0,2 | 0,1 | n.d. |

PS listopad 2005 | -1,5 | -1,2 | -0,6 | 0,1 | n.d. |

Dług publiczny brutto (% PKB) | PS listopad 2006 | 6,1 | 7,5 | 8,2 | 8,5 | 8,5 |

KOM listopad 2006 | 6,0 | 7,4 | 7,3 | 7,1 | n.d. |

PS listopad 2005 | 6,4 | 9,6 | 9,9 | 10,2 | n.d. |

Uwagi: 1 Obliczenia służb Komisji na podstawie informacji zawartych w programie. 2 Saldo dostosowywane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. 3 W programie nie uwzględniono żadnych środków jednorazowych ani innych środków tymczasowych. 4 W prognozie służb Komisji z jesieni 2006 r. nie uwzględniono środków jednorazowych ani tymczasowych. 5 W oparciu o szacowany potencjalny wzrost w wysokości odpowiednio 4,1 %, 4,1 %, 4,4 % i 4,7 % w latach 2005-2008. Źródło: Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2006 r. (KOM), obliczenia służb Komisji. |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Komunikat Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej „Realizacja odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – rok wyników” z 12.12.2006, KOM(2006) 816.

[3] Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Długoterminowa stabilność finansów publicznych w UE” z 12.10.2006, KOM(2006) 574, oraz Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (2006), „The long-term sustainability of public finances in the European Union”, European Economy nr 4/2006.

[4] „Szczegółowe zasady wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji”, zatwierdzone przez Radę ECOFIN dnia 11 października 2005 r.

[5] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] W szczególności nie przedstawiono danych dotyczących salda poszczególnych sektorów (z wyjątkiem sektora general government ).

[7] Brak części poświęconej strukturze instytucjonalnej finansów publicznych.