PL    PL 
 
 
 KOMISJA  
EUROPEJSKA   
Bruksela, dnia 17.6.2015 r.  
COM(2015) 297 final  
  
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY  
w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 
762/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie 
statystyk w dziedzinie akwakultury, uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 788/96   
 
2 
 1. WPROWADZENIE  
Rozporządzenie (WE) nr 762/20081 w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie 
statystyk w dziedzinie akwakultury zostało przyjęte przez Parlament Europejski i Radę w dniu 9 
lipca 2008 r. Artykuł 11 stanowi, co następuje: „W terminie do dnia 31 grudnia 2011 r., a 
następnie co trzy l ata Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie 
oceniające na temat danych statystycznych zestawianych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, 
a w szczególności na temat ich przydatności i jakości.  Takie sprawozdanie obejmuje również 
analizę stosunku kosztów do korzyści wprowadzonego systemu gromadzenia i opracowywania 
danych statystycznych oraz wskazuje najlepsze praktyczne sposoby zmniejszenia obciążenia 
państw członkowskich oraz poprawy użyteczności i jakości danych”.  
 
2. ZAKRES I T REŚĆ  
W rozporządzeniu wymaga się przekazywania danych obejmujących cztery obszary, a 
mianowicie:  
a) roczną produkcję akwakultury (wyrażoną w wielkości i wartości jednostkowej);  
b) roczny wkład do chowu materiału pochodzenia naturalnego (wyrażony w wielkośc i i wartości 
jednostkowej);  
c) roczną produkcję wylęgarni i podchowalni;  
d) strukturę sektora akwakultury.  
Dane należy przekazywać corocznie, z wyjątkiem informacji o strukturze, które przekazuje się co 
trzy lata. Pierwszym rokiem, w odniesieniu do którego  należało przesłać dane (rokiem 
referencyjnym), był rok 2008, a miały one być przekazane Eurostatowi do dnia 31 grudnia 2009 
r. W rozporządzeniu przewidziano możliwość przesunięcia w czasie przez państwa członkowskie 
wdrożenia niektórych lub wszystkich wym ogów rozporządzenia lub uzyskania odstępstwa od 
nich. Siedmiu państwom członkowskim przyznano okres przejściowy w celu wdrożenia 
rozporządzenia: Republika Czeska musiała przekazać dane po raz pierwszy za rok referencyjny 
2009, Portugalia za rok 2010, a Nie mcy, Grecja, Austria, Polska i Słowenia za rok 20112. Trzem 
państwom członkowskim (Austrii, Republice Czeskiej i Luksemburgowi) przyznano odstępstwa 
w odniesieniu do danych do roku referencyjnego 2011, tak że nie przekazywały one żadnych 
informacji (w przy padku Luksemburga) lub przekazywały jedynie dane szacunkowe dotyczące 
niektórych kategorii danych zamiast pełnych sprawdzonych danych statystycznych.3. Dane 
dotyczące produkcji w sektorze akwakultury z Belgii (lata 2010 –2012), Danii (rok 2011), 
Niemiec (la ta 2011, 2012), Estonii (rok 2012), Litwy (lata 2010 –2012), Austrii (lata 2011, 2012), 
Słowenii (lata 2011, 2012), Finlandii (lata 2011, 2012) i Islandii (rok 2012) zawierają wiele 
wartości poufnych. Państwa mogą zgłosić dane jako poufne, jeżeli można racj onalnie założyć, że 
ujawnienie takich danych mogłoby umożliwić identyfikację atrybutów poszczególnych 
podmiotów. Tak więc w przypadku gdy zagregowane na poziomie krajowym dane dotyczące 
                                                 
1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 762/2008  z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie 
przekazywania przez państwa członkowskie statystyk w dziedzinie akwakultury, uchylające rozporządzenie 
Rady (WE) nr 788/96: Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 1 –13. 
2 Decyzja Komisji 2010/76/UE z dnia 9 lutego 2010 r. przyznająca  okres przejściowy w celu wykonania 
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 762/2008.  
3 Decyzja wykonawcza Komisji 2011/626/UE z dnia 22 września 2011 r. przyznająca odstępstwo od 
wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)  nr 762/2008.  
 
3 
 akwakultury mogą ukazać wielkość produkcji lub wartość pojedynczych pr zedsiębiorstw, dane te 
zostają oznaczone jako poufne i nie mogą być publikowane przez Komisję Europejską.  
2.1 Gromadzenie danych i ich źródła  
W większości państw członkowskich dane gromadzi się, przeprowadzając co roku pełny spis 
zarejestrowanych producent ów sektora akwakultury z wykorzystaniem kwestionariuszy 
rozsyłanych pocztą lub drogą elektroniczną. Prawie wszystkie państwa włączyły do prawa 
krajowego wymogi w zakresie gromadzenia danych dotyczących europejskiej akwakultury. 
Rejestracja przedsiębiorstw produkcyjnych sektora akwakultury jest wymogiem przewidzianym 
w unijnym prawodawstwie w zakresie zdrowia zwierząt4. Zgodnie z przekazywanymi 
informacjami liczba przypadków braku odpowiedzi jest na ogół na niskim poziomie w wielu 
państwach członkowskich, a władze stosunkowo łatwo docierają do podmiotów przekazujących 
dane. Niektóre państwa członkowskie twierdzą, że korzystają z informacji administracyjnych 
dotyczących branży. W kilku państwach urzędy weterynaryjne i departamenty ds. rybołówstwa 
współpracują w zakresie weryfikacji danych rejestrowych i składanych deklaracji.  
2.2 Systemy gromadzenia danych w państwach członkowskich  
Poniższe sekcje poświęcone poszczególnym państwom opracowano na podstawie najnowszych 
rocznych sprawozdań dotyczących zastosowanych  metod na potrzeby danych statystycznych w 
dziedzinie akwakultury (za lata referencyjne 2013 –2011) przesłanych przez państwa 
członkowskie Komisji Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 762/2008. Sekcje te nie 
odzwierciedlają stanowiska Komisji Euro pejskiej.  
Belgia  
Belgijski urząd statystyczny przekazuje dane dotyczące akwakultury Eurostatowi. Kwestii 
danych statystycznych w dziedzinie akwakultury nie reguluje żadne prawo krajowe. Populacja, z 
której dobrano próbę, obejmuje wszystkie przedsiębiorstwa  zarejestrowane przez Federalną 
Agencję ds. Bezpieczeństwa Łańcucha Żywnościowego. Duża część produkcji Belgii jest 
przeznaczana do zarybiania lub na potrzeby wędkarstwa sportowego a nie na sprzedaż, więc dane 
statystyczne Eurostatu jej nie uwzględniają. Z e względu na małą wielkość produkcji Belgia może 
przedstawiać skrótowe dane szacunkowe dotyczące całości produkcji.  
Bułgaria  
Bułgarska Krajowa Agencja ds. Rybołówstwa i Akwakultury prowadzi krajowy rejestr obiektów 
akwakultury i wymaga od przedsiębiorstw p rzekazywania rocznych danych statystycznych 
dotyczących produkcji i sprzedaży. Źródła danych są regularnie wzajemnie weryfikowane w celu 
kontroli ich poprawności. Dane są również weryfikowane przez inspektorów tej agencji w czasie 
wizyt kontrolnych.  
 
 
                                                 
4 Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia 
zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i 
zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2 006) oraz decyzja Komisji z dnia 30 kwietnia 2008 r. 
wdrażająca dyrektywę Rady 2006/88/WE w odniesieniu do informacyjnej strony internetowej 
udostępniającej drogą elektroniczną informacje na temat przedsiębiorstw produkcyjnych sektora 
akwakultury oraz zatw ierdzonych zakładów przetwórczych (Dz.U. L 138 z 28.5.2008, s. 12 –20). 
 
4 
 Repu blika Czeska  
Ministerstwo Rolnictwa zbiera dane na potrzeby rozporządzenia (WE) nr 762/2008 od 
producentów sektora akwakultury i Czeskiego Związku Wędkarskiego. Ministerstwo Rolnictwa i 
czeski urząd statystyczny sprawdzają dane i przekazują je Eurostatowi.  Nie dokonuje się 
szacowania danych . 
Dania  
Duńska Agencja ds. Rolnictwa i Rybołówstwa w Ministerstwie Żywności, Rolnictwa i 
Rybołówstwa gromadzi dane i przekazuje je do Eurostatu. Dane dotyczące produkcji przy 
pierwszej sprzedaży są zbierane ze wszystkich komercyjnych obiektów produkcyjnych sektora 
akwakultury. W systemie tym ujęto wszystkie podmioty sektora i nie stosuje się żadnych technik 
wyrywkowych. Chociaż w przeszłości zgłaszano przybliżone liczby sprzedawanych młodych 
osobników w oparciu o masę w re lacji pełnej, od 2012 r. rejestrowane są faktyczne liczby.  
 
Niemcy  
Dane są dostarczane do Federalnego Biura Statystycznego (Destatis) za pośrednictwem urzędów 
statystycznych krajów związkowych, które przeprowadzają pełny spis wielkości produkcji przy 
pierw szej sprzedaży w odniesieniu do wszystkich zarejestrowanych przedsiębiorstw sektora 
akwakultury. Wartość produkcji szacuje się na podstawie próby obejmującej do 500 
przedsiębiorstw. Brakujące dane dotyczące wartości produkcji są szacowane na podstawie 
średnich ważonych odnoszących się do grup gatunków (np. łososiowatych, karpiowatych).  
Estonia  
Estoński urząd statystyczny gromadzi dane i przekazuje je do Eurostatu. Gromadzenie danych 
wiąże się z badaniem wszystkich przedsiębiorstw, których główna lub drugorzędna działalność 
obejmuje komercyjną hodowlę ryb, zarybianie i turystykę rybacką. Badanie obejmuje 
komercyjną produkcję, hodowlę, sprzedaż oraz produkcję pośrednią i konsumpcję. Dane te są 
potwierdzane i weryfikowane w oparciu o dane dotyczące zaryb iania pochodzące z Ministerstwa 
Środowiska. Estonia zauważyła konkretny problem związany z podwójnym liczeniem produkcji 
sprzedawanej między gospodarstwami.  
Irlandia  
Irlandzka Rada Rybołówstwa Morskiego (Irish Sea Fisheries Board – Bord Iascaigh Mhara) jes t 
odpowiedzialna za gromadzenie danych i przekazywanie ich Eurostatowi. Odsetek braku 
odpowiedzi wynosi około 20%. Brakujące dane są szacowane na podstawie ekspertyzy i średnich 
danych z ostatnich pięciu lat z uwzględnieniem rzeczywistych tendencji regiona lnych. W 
przypadku podmiotów uporczywie nieprzekazujących informacji dane uzyskuje się w sposób 
pośredni od innych agencji. Dokładność danych trudniej osiągnąć w przypadku przedsiębiorstw, 
których działanie wykracza poza obszar jednej jurysdykcji – stwierd zono przypadki podwójnego 
liczenia.  
Grecja  
Grecki urząd statystyczny (ELSTAT) gromadzi dane i przekazuje je do Eurostatu. Dane 
dotyczące produkcji przy pierwszej sprzedaży są gromadzone dzięki prowadzeniu pełnego spisu. 
Coroczna aktualizacja rejestru przed siębiorstw zapewnia objęcie spisem całego sektora. Odsetek 
 
5 
 przypadków braku odpowiedzi zmalał z 3% w 2011 r. do 1,6% w 2013 r. Brakujące wartości 
imputowano.  
Hiszpania  
Dział Generalny ds. Statystyki Ministerstwa Środowiska i Spraw Rolnych i Morskich 
(MAGRA MA) gromadzi dane i przekazuje je Eurostatowi. Badanie obejmuje wszystkie aktywne 
obiekty akwakultury w ramach pełnego spisu i jego wiarygodność uważana jest za wysoką. W 
regionie Galicja prowadzone są dodatkowe losowania warstwowe wśród producentów omułkó w, 
przy czym poziom ufności wynosi 95%. Dane są monitorowane pod kątem ich spójności z 
danymi przekazanymi w latach poprzednich. W przeszłości w Hiszpanii odnotowano konkretny 
problem związany z przypisywaniem cen i dokładnych współczynników przeliczeniowy ch 
(liczba osobników do ton żywej wagi) do ilości złowionych ryb dzikich wprowadzanych do cyklu 
produkcyjnego. Problem ten rozwiązano w 2012 r.  
Francja  
Dyrekcja ds. Rybołówstwa Morskiego i Akwakultury (DPMA) w Ministerstwie ds. Ekologii, 
Zrównoważonego Roz woju i Energii gromadzi dane i przekazuje je Eurostatowi. Gromadzenie 
danych odbywa się na zasadzie corocznego badania za pośrednictwem poczty. Planuje się, że 
począwszy od 2015 r., dane będą gromadzone za pośrednictwem internetu. Brakujące dane 
uzupełnia się poprzez zastąpienie ich danymi z podobnych obiektów na tym samym obszarze 
geograficznym. Kontrola poprawności danych obejmuje wyszukiwanie wyjątków, wewnętrzną 
weryfikację danych oraz prowadzenie porównań z uprzednio przedłożonymi danymi.  
Chorwacja  
Dyrekcja ds. Rybołówstwa w Ministerstwie Rolnictwa wykorzystuje dzienniki pokładowe w celu 
corocznego gromadzenia danych w dziedzinie akwakultury. W odniesieniu do akwakultury 
morskiej odsetek przypadków braku odpowiedzi wśród hodowców skorupiaków, mięczaków i 
innych bezkręgowców wodnych jest bardzo wysoki i brakujące wartości dla tego podsektora są 
szacowane. Chorwacja planuje rozwiązać problemy w zakresie jakości danych w sektorach 
akwakultury słodkowodnej i morskiej, wprowadzając warsztaty dla rolników.  
Włochy 
Ministerstwo Rolnictwa (Ministero delle Politiche Agricole Alimentari e Forestali) przekazuje 
dane Eurostatowi. Dane są gromadzone na poziomie regionalnym za pośrednictwem UNIMAR -
u, konsorcjum spółdzielni prowadzących prace badawcze w dziedzinie rybołó wstwa i 
akwakultury. Wszystkie obiekty akwakultury znane koordynatorowi regionalnemu stanowią 
docelową populację na potrzeby rocznego spisu. Wywiady przeprowadzane są na miejscu. Nie 
dokonuje się szacowania danych.  
Cypr  
Departament Rybołówstwa i Badań Mors kich Ministerstwa Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i 
Środowiska gromadzi dane i przekazuje je Eurostatowi. Gromadzenie danych odbywa się 
głównie w drodze spisu statystycznego, który jest uzupełniany wizytami na miejscu oraz 
wywiadami z dyrektorami i właścici elami przedsiębiorstw sektora akwakultury. Dodatkowe 
informacje pozyskuje się na podstawie pozwoleń na zarybianie stawów i torów wodnych, 
szczegółowych danych dotyczących wywozu oraz danych dotyczących przywozu paszy dla ryb. 
 
6 
 Stwierdzono pewne niespójności  w danych przesyłanych różnym organizacjom, lecz od 2014 r. 
problem ten powinien zostać rozwiązany.  
Łotwa  
Centralny Urząd Statystyczny gromadzi dane dotyczące akwakultury. Departament Rybołówstwa 
w Ministerstwie Rolnictwa ma obowiązek zapewnić spójność dan ych i ich przekazanie Komisji 
Europejskiej. Kwestionariusz trafia do wszystkich podmiotów sektora i nie dokonuje się 
szacowania danych.  
Litwa  
Centrum Informacji i Przedsiębiorczości Rolnej gromadzi dane i przekazuje je do Eurostatu. 
Wszystkie komercyjne ob iekty produkcyjne sektora akwakultury przekazują swoje dane co pół 
roku. Odsetek odpowiedzi wynosi 100%.  
Luksemburg  
W Luksemburgu nie ma produkcji rynkowej ryb. Jedyny obiekt rybny należy do państwa i hoduje 
ryby tylko w celu uwolnienia ich do środowiska n aturalnego.  
Węgry  
Główna odpowiedzialność za dane dotyczące akwakultury spoczywa na Ministerstwie Rolnictwa. 
Końcowe dane statystyczne przekazuje do Eurostatu węgierski główny urząd statystyczny. 
Poprawność danych jest kontrolowana w drodze zestawiania ich  z ustalonymi wartościami 
minimalnymi i maksymalnymi w odniesieniu do każdego gatunku i klasy wiekowej. Stosunkowo 
mała populacja statystyczna umożliwia sprawdzanie wszelkich rozbieżności drogą telefoniczną. 
Planuje się ulepszenia w zakresie ustalania śred nich cen sprzedaży w punktach pierwszej 
sprzedaży.  
Malta  
Krajowy Urząd Statystyczny (National Statistics Office – NSO) gromadzi dane i przekazuje je do 
Eurostatu. Mały sektor maltański składa się tylko z sześciu gospodarstw, z których pięć zajmuje 
się tucz em tuńczyka. Deklaracje z danymi są szczegółowo badane i wzajemnie porównywane z 
informacjami dotyczącymi sprzedaży ryb żywych i handlu międzynarodowego.  
Niderlandy  
Począwszy od roku referencyjnego 2013, dane dotyczące akwakultury są pozyskiwane przez 
Urzą d Statystyczny Niderlandów (CBS) od Holenderskiej Organizacji Hodowców Ryb, NeVeVi, 
oraz z aukcji małży. Dane dotyczące wartości ostryg pochodzą z Ministerstwa Gospodarki. Nie 
istnieje cena rynkowa zarodków małży, która jest więc orientacyjnie oszacowana p rzez 
Holenderską Organizację Producentów Małży. Ze względu na wymogi w zakresie poufności 
szacunkową wartość produkcji małży podano w odniesieniu do dwóch przedsiębiorstw. Dane 
dotyczące struktury obiektów akwakultury są szacowane przez NeVeVi na podstawie  całkowitej 
produkcji w podziale na gatunki i metody produkcji.  
Austria  
Austriacki urząd statystyczny gromadzi dane i przekazuje je do Eurostatu. Dane są gromadzone 
w drodze corocznego pełnego spisu przedsiębiorstw. W ciągu trzech lat od pierwszego badania  
odsetek odpowiedzi wzrósł z początkowego poziomu 90% do 99%. Szacowanie ceny 
 
7 
 jednostkowej ryb do spożycia przez ludzi ma miejsce w 5 –15% przypadków, w których ceny nie 
są znane ze względu na bezpośrednią sprzedaż przetworzonych ryb przez przedsiębiorstwa.  
Polska  
Instytut Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie gromadzi dane dotyczące produkcji w sektorze 
akwakultury i przekazuje je Ministerstwu Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które przekazuje je do 
Głównego Urzędu Statystycznego. Kwestionariusz dotyczący akwakultury je st 
rozpowszechniany na stronach internetowych, w ramach kampanii informacyjnych i za 
pośrednictwem list adresowych. Szacuje się, że ma on prawie całkowity zasięg. Na jakość 
danych wpływ mają definicje metod produkcji i chowu określone w rozporządzeniu (WE)  nr 
762/2008, które różnią się od polskiej praktyki.  
Portugalia  
Dyrekcja Generalna ds. Zasobów Naturalnych, Bezpieczeństwa i Służb Morskich (DGRM) 
przekazuje dane Eurostatowi. DGRM gromadzi bezpośrednio dane dotyczące akwakultury w 
wodach morskich i słonaw ych oraz otrzymuje dane dotyczące akwakultury śródlądowej od 
Instytutu Ochrony Przyrody i Lasów.  Obszar, rodzaj i środowisko jednostek produkcyjnych w 
sektorze akwakultury pochodzą z rejestru administracyjnego. Wszystkie inne zmienne są 
gromadzone za po średnictwem corocznego kwestionariusza pocztowego oraz, w stosownych 
przypadkach, osobistych wywiadów. Odsetek odpowiedzi jest wysoki w przypadku hodowli ryb, 
lecz w odniesieniu do produkcji małży na dnie zbiornika (małż dywanowy) konieczne są 
szacunki.  
Rumunia  
Krajowa Agencja Rybołówstwa i Akwakultury gromadzi dane i przekazuje je do Eurostatu. 
Wszystkie jednostki sektora akwakultury są rejestrowane i licencjonowane. Informacje dotyczące 
wielkości i wartości produkcji są gromadzone co miesiąc.  
Słowenia  
Ministerstwo Rolnictwa, Leśnictwa i Żywności oraz Urząd Statystyczny Republiki Słowenii 
gromadzą dane i przekazują je Eurostatowi. Wszyscy komercyjni hodowcy ryb, w tym 
organizacje wędkarskie, które jako producenci sektora akwakultury uczestniczą w rynku 
akwakultury, co roku wypełniają kwestionariusze pobrane ze strony internetowej lub rozesłane 
pocztą. Dane, których nie można uzyskać, są imputowane na podstawie wcześniejszych danych 
lub zdolności produkcyjnej obiektu. W niektórych przypadkach stosuje się w spółczynniki 
przeliczeniowe, aby przeliczyć ryby patroszone lub filetowane na masę w relacji pełnej. Słowenia 
zwraca uwagę, że hodowcy ryb mają trudności z rzetelną sprawozdawczością w odniesieniu do 
ikry.  
Republika Słowacka  
Urząd Statystyczny Republiki S łowackiej gromadzi dane i przekazuje je do Eurostatu. 
Gromadzenie danych odbywa się w drodze spisu pocztowego obejmującego aktywnych, 
licencjonowanych producentów sektora akwakultury. Spis obejmuje wszystkie podmioty sektora 
i nie dokonuje się szacowania d anych. Ciągłe zmiany sprawiają, że trudno jest określić ilościowo 
wielkość obiektów/metody.  
 
 
8 
 Finlandia  
W Finlandii za dane statystyczne w dziedzinie akwakultury odpowiada Fiński Badawczy Instytut 
Zwierząt Łownych i Rybołówstwa. Dane są gromadzone w drodze kwestionariusza 
statystycznego przesyłanego wszystkim jednostkom produkcyjnym znajdującym się w rejestrze 
sektora akwakultury. W latach 2012 i 2013 odsetek odpowiedzi wzrósł do 93% i 90% (z 75% w 
latach poprzednich). W odniesieniu do pozostałych podmiotów dokonano szacunków, dzieląc 
wyniki na warstwy i stosując współczynniki warstwowe. Część wielkości produkcji oparta jest na 
masie po wypatroszeniu przeliczonej na masę w relacji pełnej przy użyciu stałych 
współczynników przeliczeniowych. Wartość produkcji r yb przeznaczonych do spożycia jest 
obliczana na podstawie średnich cen producenta.  
Szwecja  
Krajowy Instytut Statystyczny w imieniu Szwedzkiej Rady ds. Rolnictwa gromadzi dane i 
przekazuje je do Eurostatu. Dane są gromadzone w drodze corocznego spisu poczto wego. 
Odsetek przypadków braku odpowiedzi jest niski. Wszelkie brakujące wartości są imputowane 
na podstawie informacji z poprzednich lat.  
Zjednoczone Królestwo  
Dane statystyczne w dziedzinie akwakultury są gromadzone oddzielnie przez każdy z 
regionalnych rządów: centrum badań nad środowiskiem, rybołówstwem i akwakulturą (Centre 
for Environment, Fisheries and Aquaculture – CEFAS) w Anglii i Walii; szkockie służby ds. 
badań morskich (Marine Scotland Science – MSS) w Szkocji oraz departament rolnictwa i 
rozwo ju wsi (Department for Agriculture and Rural Development – DARD) w Irlandii Północnej. 
Dane zbiorcze dla Zjednoczonego Królestwa są zestawiane w CEFAS. Przekazywanie danych 
jest uzależnione od współpracy sektora, którą uznano za bardzo dobrą. Dane dotycząc e wielkości 
produkcji są gromadzone w drodze rocznego spisu wszystkich producentów, który obejmuje cały 
sektor. Dane dotyczące ceny jednostkowej szacowane są na podstawie ekspertyz z różnych 
źródeł. Średnią ważoną cenę jednostkową podaje się (w oparciu o w artość całkowitą), w 
przypadku gdy ceny jednostkowe różnią się w zależności od kraju i gatunku. Gromadzenie 
danych dotyczących wkładu do chowu materiału pochodzenia naturalnego nie jest jeszcze w 
pełni zgodne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 762/2008.  
 
Państwa EOG  
Islandia  
Od początku 2015 r. Islandzki Urząd Żywności i Weterynarii gromadził dane dotyczące 
produkcji w sektorze akwakultury, zaś islandzki urząd statystyczny przekazywał dane 
Eurostatowi. Gromadzenie danych odbywa się corocznie za pośrednictwem  kwestionariusza 
internetowego. Nie stosuje się żadnych technik wyrywkowych. Islandia ma szczególny problem z 
danymi dotyczącymi struktury sektora akwakultury, które były niedostępne przed rokiem 
referencyjnym 2013, więc zostały oszacowane wstecznie dla 20 11 r. na podstawie całkowitej 
produkcji. Ponadto w ostatnich latach problemem był brak odpowiedzi. Jest nadzieja, że problem 
ten można rozwiązać dzięki nowemu ustawodawstwu w połączeniu z kontrolami obiektów 
akwakultury.  
 
 
9 
 Norwegia  
Dyrekcja ds. Rybołówstwa gromadzi dane i przekazuje je do Eurostatu. Wszystkie komercyjne i 
badawcze zakłady produkcyjne sektora akwakultury muszą przekazywać dane za pośrednictwem 
papierowego kwestionariusza. Brakujące wartości produkcji są imputowane na podstawie 
ubiegłorocznych  cen. Obciążenie związane ze spełnianiem wymogów rozporządzenia (WE) nr 
762/2008 jest minimalne, ponieważ organy norweskie już gromadzą te dane w innych celach.  
 
2.3 Jakość danych  
Większość podmiotów przekazujących dane informuje o uwzględnieniu całego sek tora i dobrej 
jakości danych. Kilka państw (np. Rumunia, Łotwa) nie podaje w swoich sprawozdaniach 
szczegółowych informacji na temat jakości danych. Kilka innych państw wskazuje konkretne 
kwestie związane z jakością danych. Chorwacja wymienia brak odpowied zi w odniesieniu do 
sektora skorupiaków. Portugalia informuje o niskim i niewiarygodnym odsetku odpowiedzi w 
odniesieniu do produkcji małży na dnie zbiornika. Problemy związane z brakującymi danymi i 
przypadki niskiej jakości danych wymieniają również Irla ndia i Islandia. Irlandia zwraca uwagę, 
że poziom skuteczności pod względem odsetka odpowiedzi i jakości danych przekazanych lub 
oszacowanych zależy od dobrej woli podmiotów z sektora. Prawdopodobnie w większości 
przypadków jest to prawda, choć wiele państ w ma dobre doświadczenia w zakresie współpracy z 
sektorem. Hiszpania i Zjednoczone Królestwo zgłaszają obawy co do wkładu do chowu materiału 
pochodzenia naturalnego, w odniesieniu do którego dane mogą być tylko częściowo dostępne. 
Wszystkie państwa, które wyraziły obawy dotyczące dostępności lub jakości niektórych swoich 
danych, są przygotowane do ciągłego działania na rzecz ich poprawy.  
Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się, że na poziomie zagregowanym spójność danych dotyczących 
produkcji sektora akwakultury p rzeznaczonej do spożycia przez ludzi utrzymuje się na 
przestrzeni lat na bardzo dobrym poziomie. Na poziomie gatunków ogólna spójność danych 
również wydaje się dobra. Państwa rzadko wykazują gwałtowny spadek lub wzrost produkcji 
określonych gatunków. Oczyw iste przypadki niskiej jakości danych są rzadkie. Braki danych, 
oznaczające niekompletne szeregi czasowe, są dość częste. Po części może to wynikać z ustaleń 
przejściowych obowiązujących do 2011 r., a po części ze zgłaszania rodzajów lub grup 
gatunków, a n ie danych szczegółowych na poziomie gatunków. W niektórych przypadkach z 
pewnością przydatna byłaby korekta. Ponadto wydaje się, że w wielu państwach producenci 
sektora akwakultury eksperymentują z nowymi gatunkami w bardzo małych ilościach. 
Wykorzystanie tych danych pozostaje sprawą otwartą.  
Dane dotyczące produkcji ikry do spożycia przez ludzi wykazują bardzo wysoką spójność 
pomiędzy latami na poziomie gatunku i państwa. Niektóre szeregi czasowe nadal są krótkie, co 
wynika z odstępstw obowiązujących w lat ach 2008 –2010.  
Wydaje się, że jakość danych dotyczących wkładu do chowu materiału pochodzenia naturalnego 
jest raczej niska. Dane te są bardzo zróżnicowane w odniesieniu do niemal wszystkich gatunków 
i we wszystkich państwach. Chociaż różnice w tych danych  częściowo można wytłumaczyć 
zróżnicowaniem naturalnej obfitości ikry pozyskanej z natury, to duże różnice rok do roku nie 
wydają się w pełni uzasadnione. Brakuje również wielu danych, a niektóre szeregi czasowe są 
zbyt krótkie, aby można było przeprowadzi ć analizę spójności danych. Dalsze wytyczne i 
definicje danych oczekiwanych w tej pozycji mogą przyczynić się do poprawy jakości danych.  
 
10 
 We wszystkich państwach powszechnie występują również niepełne i bardzo zmienne dane na 
poziomie gatunku w odniesieniu do ilości ikry wyprodukowanej w wylęgarniach. Jeżeli chodzi o 
osobniki młode, mają miejsce znaczne wahania danych dotyczących niektórych gatunków i 
państw, a w przypadku innych – dane te są niepełne. W przypadku kilku państw szeregi czasowe 
są zbyt krótkie , aby można było przeprowadzić dalszą analizę.  
3. WYKORZYSTANIE DANYCH (ROZPOWSZECHNIANIE DA NYCH ) 
Sprawozdania państw członkowskich są dostępne w bazie danych Eurostatu zawierającej 
materiały do rozpowszechniania pod adresem http://ec.europa.eu/eurostat/data/database . Dane są 
również publikowane w publikacjach statystycznych Eurostatu, ostatnio w „ Agriculture, forestry 
and fishery statistics, 2014 edition” („Statystyka rolnictwa i rybołówstwa – wydanie z 2014 r.”) 
(ISBN 978 -92-79-43201 -9). Dane gromadzone na mocy rozporządzenia mają kluczowe 
znaczenie dla opartego na dow odach i informacjach kształtowania polityki zarówno na poziomie 
krajowym, jak i unijnym. Informacje o wielkościach produkcji i tendencjach w sektorze 
akwakultury nabierają coraz większej wagi w kontekście wznowionych wysiłków na rzecz 
zrównoważonego rozwoj u tego sektora w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Dane ilościowe 
są szczególnie istotne w odniesieniu do sporządzania wieloletnich krajowych planów rozwoju 
zrównoważonego sektora akwakultury. Dane publikowane na mocy rozporządzenia zapewniają 
osobom o dpowiedzialnym za wyznaczanie kierunków polityki, przemysłowi i społeczeństwu 
obywatelskiemu przyjęty zbiór danych referencyjnych, które są pomocne w debacie na temat 
przyszłości produkcji sektora akwakultury.  
4. OPŁACALNOŚĆ  
Opłacalność gromadzenia danych dotyczących akwakultury na mocy rozporządzenia (WE) nr 
762/2008 została poddana ocenie w ramach sprawozdań krajowych dotyczących zastosowanych 
metod za rok 2013 w odniesieniu do lat 2009 –2013. Dwadzieścia siedem państw odpowiedziało 
na pytania dotyczące op łacalności. Jeżeli chodzi o koszt produkcji w ujęciu pieniężnym, sześć 
państw zgłosiło niskie koszty, trzy państwa – koszty niskie do średnich, dwanaście państw – 
średnie koszty, jedno państwo – koszty średnie do wysokich, a dwa państwa – wysokie koszty. 
Przeważająca większość państw zaspokaja również krajowe potrzeby w zakresie danych 
dotyczących akwakultury zebranych na potrzeby rozporządzenia (WE) nr 762/2008. W sumie 20 
państw zgromadziło dane obejmujące ponad 50% sektora, przy czym 15 państw przekroczy ło 
80%, zaś siedem państw osiągnęło poziom od 95% do 100%. Siedem państw nie odpowiedziało 
na to pytanie.  
Kilka państw zaproponowało usprawnienia, których celem jest zmniejszenie obciążenia 
wynikającego z rozporządzenia (WE) nr 762/2008, w szczególności po d względem poprawy 
współpracy z innymi zainteresowanym stronami w zakresie normalizacji wymogów dotyczących 
przekazywania danych, przede wszystkim w związku z FAO i rozporządzeniem w sprawie ram 
gromadzenia danych (WE) nr 199/2008. Austria chce oddzielić s zczegółowe informacje na temat 
metod hodowli od danych dotyczących gatunków i ograniczyć gromadzenie szczegółowych 
danych do głównych jednostek produkcyjnych, natomiast małe jednostki zgłaszałyby tylko 
produkcję ogółem.  
Ze sprawozdań krajowych wynika, że m niej więcej połowa państw gromadzi dane bezpośrednio 
od obiektów na poziomie jednostki produkcyjnej, a w pozostałych państwach kierownicy 
przedsiębiorstw wypełniają kwestionariusze dla wszystkich swoich obiektów. Gromadzenie 
danych na poziomie przedsiębior stwa jednocześnie ułatwia gromadzenie danych na mocy 
 
11 
 rozporządzenia (WE) nr 199/20085 w sprawie ram gromadzenia danych, choć zgodnie z 
przekazanymi informacjami robią to tylko Bułgaria, Cypr, Finlandia, Litwa i Hiszpania. Pomysł 
spełnienia wymogów obu tych  rozporządzeń w ramach jednej czynności gromadzenia danych 
może być wart dalszego zbadania, aby ograniczyć ogólne obciążenie na poziomie państwa 
członkowskiego.  
5 WNIOSKI  
Na podstawie analizy danych, które zgromadzono na mocy rozporządzenia (WE) nr 762/200 8, 
wydaje się, że jakość danych jest dość wysoka w odniesieniu do produkcji sektora akwakultury 
przeznaczonej do spożycia przez ludzi (w tym ikry) na poziomie zagregowanym i w odniesieniu 
do najważniejszych gatunków, choć w niektórych państwach szeregi cza sowe dla 
poszczególnych gatunków są niekompletne i przydatne mogą być korekty. Dane dotyczące 
wkładu do chowu materiału pochodzenia naturalnego oraz produkcji ikry z wylęgarni i 
podchowalni są raczej niskiej jakości. Lepszą spójność wykazują dane dotyczące  liczby 
osobników młodych, mimo że definicja osobników młodych w rozporządzeniu nie jest dokładna.  
Wiele państw wysoko ocenia jakość krajowych danych dotyczących akwakultury 
przekazywanych Eurostatowi. Inne nie oceniają jednoznacznie jakości swoich danych,  ale nie 
wspominają o żadnych uchybieniach. Tylko niektóre państwa przyznały, że odnotowały 
uchybienia wskutek trudności na poziomie krajowym albo niejasności stwierdzonych w 
rozporządzeniu. W kilku przypadkach rozporządzenie uważa się za rozbieżne z chara kterem 
działalności.  
W ramach sporządzania danych liczbowych dotyczących akwakultury stosuje się stosunkowo 
niewiele szacunków. Zdecydowana większość państw członkowskich przeprowadza coroczny 
spis, który obejmuje całość produkcji komercyjnej. Poza pewnymi  szczególnymi przypadkami 
odsetek przypadków braku odpowiedzi jest na ogół niski. Przyznano jednak, że jakość i 
kompletność danych w dużym stopniu zależy od dobrej woli podmiotów z sektora.  
Jeżeli chodzi o opłacalność, w odniesieniu do roku referencyjnego 2013 tylko cztery państwa 
(Niemcy, Irlandia, Grecja i Polska) stwierdziły wysoki poziom obciążenia wynikającego z 
rozporządzenia (WE) nr 762/2008 pod względem czasu potrzebnego na gromadzenie, 
przetwarzanie i przekazywanie danych, a dwa państwa (Dania i Ni emcy) oceniły koszt produkcji 
jako wysoki w ujęciu pieniężnym. Siedem państw stwierdziło natomiast, że obciążenie jest 
niewielkie zarówno pod względem czasu, jak i kosztów. Te szacunkowe oceny nie korelują z 
wielkością produkcji państw członkowskich. Przew ażająca większość państw gromadzących 
dane dotyczące akwakultury na mocy rozporządzenia (WE) nr 762/2008 w znacznym stopniu 
zaspokaja krajowe potrzeby.  
6 ZALECENIA  
Komisja Europejska dąży do ciągłej poprawy jakości europejskich danych statystycznych. 
Jednocześnie kluczową zasadę stanowi ograniczanie obciążenia dla państw członkowskich. W 
tym celu, w oparciu o doświadczenia zdobyte przez lata gromadzenia danych, przewiduje się 
możliwość dokonania przeglądu rozporządzenia (WE) nr 762/2008, biorąc pod uwa gę potrzeby 
                                                 
5 Rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowych 
ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie 
wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa – Dz.U. L 60 z 5.3.2008, s. 1 –
12. 
 
12 
 w zakresie danych wynikające ze zmienionej wspólnej polityki rybołówstwa, oraz dostosowania 
wspomnianego rozporządzenia do wieloletniego programu ram gromadzenia danych. W 
szczególności należy znaleźć rozwiązanie problemu dotyczącego dużej iloś ci danych poufnych, 
co pozwoli na opracowywanie i wykorzystywanie zharmonizowanych danych dotyczących 
akwakultury na poziomie europejskim. Zbadana zostanie synergia ze standardowym 
kwestionariuszem dotyczącym akwakultury opracowanym przez koordynującą grup ę roboczą ds. 
statystyk rybołówstwa.  
Na poziomie państw członkowskich obciążenie związane z gromadzeniem danych dotyczących 
akwakultury można zmniejszyć, odchodząc od papierowych formularzy na rzecz (częściowo 
wstępnie wypełnionych) kwestionariuszy interne towych i częściowej automatyzacji procesu 
sprawdzania danych. Bułgaria z powodzeniem wprowadziła nowe formularze na potrzeby 
gromadzenia danych uwzględniające zarówno wymogi dotyczące danych statystycznych zawarte 
w rozporządzeniu (WE) nr 762/2008, jak i w ymogi w zakresie danych społeczno -gospodarczych 
w sektorze akwakultury wynikające z rozporządzenia (WE) nr 199/2008 w sprawie ram 
gromadzenia danych.