Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 42/06)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Muscadet Sèvre et Maine”

Numer referencyjny: PDO-FR-A0494-AM01

Data przekazania informacji: 14.11.2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Uzupełniające oznaczenia geograficzne

W odniesieniu do nazwy „Muscadet Sèvre et Maine” uznano cztery nowe uzupełniające oznaczenia geograficzne, a mianowicie: „Château-Thébaud”, „Goulaine”, „Monnières-Saint-Fiacre” i „Mouzillon-Tillières” (art. 120 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013).

Zmiany te spowodowały zmiany specyfikacji produktu w następujących punktach rozdziału I specyfikacji produktu (w których określono przepisy dotyczące uzupełniających oznaczeń geograficznych nazwy Muscadet Sèvre et Maine, przy czym do czterech nowych uzupełniających oznaczeń geograficznych odnoszą się te same przepisy szczególne co do istniejących uzupełniających oznaczeń geograficznych):

— pkt II ppkt 2 dotyczący nazwy geograficznej,

— pkt IV ppkt 1 lit. b) dotyczący obszaru geograficznego,

— pkt IV ppkt 2 lit. b) dotyczący wyznaczonych działek rolnych,

— pkt IV ppkt 3 lit. b) dotyczący obszaru bezpośredniego sąsiedztwa,

— pkt VI ppkt 1 lit. b) dotyczący zasad przycinania,

— pkt VI ppkt 1 lit. d) dotyczący maksymalnej wydajności działki,

— pkt VII ppkt 2 lit. a) dotyczący zawartości cukrów w winogronach,

— pkt VII ppkt 2 lit. b) dotyczący minimalnej naturalnej objętościowej zawartości alkoholu,

— pkt VIII ppkt 1 dotyczący wydajności,

— pkt VIII ppkt 2 lit. b) dotyczący wprowadzenia młodych winorośli do produkcji,

— pkt IX ppkt 2 lit. b) i c) dotyczący dojrzewania na osadzie,

— pkt IX ppkt 3 lit. d) dotyczący pakowania w piwnicach,

— pkt IX ppkt 5 dotyczący daty wprowadzenia do obrotu dla konsumenta,

— pkt XII ppkt 2 lit. c) dotyczący wskazania rocznika.

Zmiany te spowodowały zmiany specyfikacji produktu w następujących punktach rozdziału II specyfikacji produktu (w których określono przepisy dotyczące uzupełniających oznaczeń geograficznych nazwy Muscadet Sèvre et Maine, przy czym do czterech nowych uzupełniających oznaczeń geograficznych odnoszą się te same przepisy szczególne co do istniejących uzupełniających oznaczeń geograficznych):

— pkt I ppkt 1 dotyczący deklaracji o przeznaczeniu działek do produkcji wina objętego nazwą (fr. déclaration d’affectation parcellaire),

— pkt I ppkt 2 dotyczący zgłoszenia produktów do objęcia nazwą (fr. déclaration de revendication),

— pkt I ppkt 4 lit. b) odnoszący się do deklaracji dotyczącej pakowania (fr. déclaration de conditionnement).

Te cztery nowe uzupełniające oznaczenia geograficzne odpowiadają określonym obszarom:

— „Château-Thébaud”, którego zachodnie położenie na przylądkach nad rzeką Maine zapewnia klimat korzystny dla wczesnego dojrzewania i którego gleby, powstałe na gnejsie i granodiorycie, umożliwiają głębokie zakorzenienie się winorośli, dzięki czemu moszcz winogronowy zawiera dużo kwasów organicznych, które po długim okresie dojrzewania sprzyjają wykształceniu się subtelnych i żywych win przywodzących na myśl świeżość i mineralny smak,

— „Goulaine”, na którym gleby wykształcone na przeobrażonych w niewielkim stopniu skałach metamorficznych, w umiarkowanym klimacie wynikającym z bliskości Loary i bagien, sprzyjają szybkiemu dojrzewaniu winogron, z których, dzięki wczesnym zbiorom po osiągnięciu przez winogrona pełnej dojrzałości, można uzyskać wyraziste, zrównoważone i giętkie wina o aromatach świeżych i suszonych owoców,

— „Monnières-Saint-Fiacre”, położonemu na pagórkach i wzgórzach wzdłuż Sèvre, którego gleby powstałe na niezbyt kwaśnych, dyspersyjnych lub zniszczonych gnejsach powodują powolną dynamikę dojrzewania, umożliwiając osiągnięcie znacznej dojrzałości winogron, z których produkuje się pełne i mocne wina charakteryzujące się wyczuwalnymi nutami dojrzałych owoców ewoluującymi w kierunku owoców kandyzowanych,

— „Mouzillon-Tillières”, położonemu na wschodzie winnicy, na którym połączenie bardziej kontynentalnego klimatu z glebami piaszczysto-ilastymi powstałymi na przeobrażonych w niewielkim stopniu gabrach sprzyja przedłużonemu dojrzewaniu, dzięki czemu w winach wyczuwa się z czasem, po okresie systematycznego dojrzewania, intensywne aromaty przywodzące na myśl nuty słodkich bułek, przypraw, owoców i kwiatów.

W związku z tym zmienia się odpowiednio jednolity dokument.

2. Obszar geograficzny

Zmiana obszaru geograficznego produkcji wina objętego nazwą „Muscadet Sèvre et Maine” skutkuje:

— włączeniem dwóch gmin (Remouillé, Saint-Hilaire-de-Clisson) i sześciu części gmin (Le Bignon, Gétigné, Montbert, Les Sorinières, Cugand, Saint-Hilaire-de-Loulay), które należą do obszaru geograficznego nazwy regionalnej „Muscadet”,

— wyłączeniem części gminy (Le Loroux-Bottereau) w następstwie prac mających na celu zawężenie regionu winiarskiego do sektorów, w których utrzymano wysoką jakość upraw winorośli.

Ponadto wprowadzono zmiany redakcyjne: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego (code officiel géographique) redagowanego corocznie przez INSEE.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą wyznaczonego obszaru geograficznego i związku z obszarem pochodzenia.

3. Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji produktu po słowach „19 maja 2011 r.” dodaje się słowa „oraz 20 czerwca 2018 r.”, a po słowach „10 lutego 2011 r.” dodaje się słowa „oraz 3 maja 2017 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie dat zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji winogron przeznaczonych do wytwarzania wina objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

4. Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Zaktualizowano obszar bezpośredniego sąsiedztwa z powodu połączenia gmin i zmiany obszaru geograficznego. Zmianie nie ulega ogólny obszar produkcji wina objętego nazwą.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

5. Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujący zapis: „Na wszystkich odstępach między rzędami winorośli przeznaczonych do produkcji win, które mogą być opatrzone uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi »Château-Thébaud«, »Clisson«, »Gorges«, »Goulaine«, »Monnières-Saint-Fiacre«, »Mouzillon-Tillières« i »Le Pallet«, kontrolę zasianej lub dziko rosnącej roślinności przeprowadza się przy użyciu metod mechanicznych lub fizycznych”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do mechanicznej kontroli roślinności, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6. Transport

W pkt VII ppkt 1 dodaje się lit. b) w brzmieniu: „b) – Przepisy szczególne dotyczące transportu zbiorów

Zbiory przeznaczone do produkcji win, które mogą być opatrzone uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi »Château-Thébaud«, »Clisson«, »Gorges«, »Goulaine«, »Monnières-Saint-Fiacre«, »Mouzillon-Tillières« i »Le Pallet«, są chronione przed deszczem podczas transportu z miejsca zbioru do zakładu, w którym odbywa się tłoczenie, a w celu uniknięcia wszelkiej możliwości zgniecenia owoców maksymalna masa winogron na skrzynię ładunkową wynosi 8 000 kg8 000 kg”.

Ograniczenie masy winogron w skrzyniach ładunkowych umożliwia ograniczenie uszkodzeń winogron podczas transportu w celu zapewnienia jak najwyższej jakości owoców wykorzystywanych do produkcji win, które mogą być opatrzone uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7. Praktyki winiarskie

W pkt IX ppkt 1 dodaje się zdanie: „W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie dojrzewają one nadal na cienkim osadzie winiarskim”.

Dojrzewanie win na cienkim osadzie pozwala nadać im wszystkie cechy, dzięki którym stają się one krągłe. Umożliwia to potwierdzenie i wzmocnienie segmentacji poszczególnych nazw Muscadet.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą praktyk winiarskich.

8. Obróbka termiczna

Usuwa się zakaz stosowania obróbki termicznej wina w temperaturach powyżej 40 °C. Celem zmiany jest zapewnienie podmiotom gospodarczym wszelkich możliwych środków technicznych służących opanowaniu skutków trudnych roczników, które wykazują cechy odchyleń organoleptycznych, takich jak „ziemisty smak pleśni”. Technika ogrzewania moszczu, zwana termowinifikacją, okazuje się znacznie mniej szkodliwa dla win pod względem wychudzenia i zubożenia struktury niż technika polegająca na stosowaniu mezoporowatego węgla do celów enologicznych.

Zakaz ten zachowuje się w odniesieniu do wszystkich siedmiu uzupełniających oznaczeń geograficznych.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą praktyk winiarskich.

9. Pakowanie

Termin zakończenia procesu pakowania win opatrzonych określeniem „sur lie” zmieniono z dnia 30 listopada na dzień 31 grudnia. Zmiana ta pozwala na wydłużenie o jeden miesiąc okresu butelkowania win opatrzonych określeniem „sur lie”, aby zoptymalizować okres wprowadzania tej kategorii do obrotu, nie wpływając jednak na krągłość wina związaną z lekką perlistością odpowiadającą temu określeniu.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

10. Obrót

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

11. Związek

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby uwzględnić odniesienia do czterech nowych uzupełniających oznaczeń geograficznych;

W rezultacie zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą związku z obszarem geograficznym.

12. Etykietowanie

W pkt XII ppkt 2 dodaje się następujące zapisy:

„b) Uzupełniające oznaczenia geograficzne umieszcza się w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia. Wymiary czcionki, którą zapisane są uzupełniające oznaczenia geograficzne, są równe (pod względem wysokości, szerokości i grubości) wymiarom czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia”.

„d) Na etykiecie win nieopatrzonych uzupełniającym oznaczeniem geograficznym można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

— jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych,

— została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości, szerokości i grubości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. Umieszcza się ją w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia”.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

13. Obowiązki w zakresie składania deklaracji

Termin zgłoszenia produktów do objęcia nazwą zmieniono z dnia 15 grudnia na dzień 31 grudnia.

Informacje dotyczące wcześniejszego zgłoszenia transakcji zastąpiono informacjami dotyczącymi wcześniejszego zgłoszenia wysyłki.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

14. Wycofanie

Uściślono warunki składania oświadczeń o wycofaniu (fr. déclaration de repli).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

15. Rejestr

Dokonano korekt redakcyjnych dotyczących prowadzenia rejestrów.

— W rozdziale II pkt II ppkt 2: — w lit. b) usuwa się słowa „do dnia zgłoszenia produktów do objęcia nazwą” oraz „i kwasowość moszczu”, — w lit. c) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr”, — w lit. d) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr” i usuwa się sformułowanie „lub dopuszczając do konsumpcji niepakowane wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia”.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

16. Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Pays Nantais.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa produktu

Muscadet Sèvre et Maine

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4. Opis wina lub win

Przedmiotowe wina są białymi wytrawnymi winami niemusującymi.

Wina te charakteryzują się:

— naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 10 %, — maksymalną zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) wynoszącą 3 gramy na litr, — maksymalną kwasowością lotną wynoszącą 10 miliekwiwalentów na litr, — całkowitą objętościową zawartością alkoholu po wzbogaceniu wynoszącą maksymalnie 12 %. Kwasowość miareczkowa, całkowita zawartość dwutlenku siarki w winach oraz rzeczywista całkowita zawartość alkoholu są zgodne z progami określonymi w przepisach wspólnotowych. Przedmiotowe wina są białymi wytrawnymi winami niemusującymi. Charakteryzują się one subtelną równowagą smakową między krągłością a świeżością i rozwijają złożony bukiet, w którym dominuje aromat owocowy lub kwiatowy. Wydłużone dojrzewanie sprawia niekiedy, że wina te doskonale nadają się do starzenia. Pakuje się je starannie w butelki, aby zachować i wzmocnić ich bogactwo aromatyczne. Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość miareczkowa Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

a) Podstawowe praktyki enologiczne

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 6 500 roślin na hektar.

Odstęp między rzędami nie przekracza 1,50 metra, a odstęp między roślinami w tym samym rzędzie wynosi 0,90–1,10 metra.

Winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na roślinę według następujących technik:

— cięcie krótkie czopowe, w przypadku którego pozostawia się maksymalnie 5 czopów na łozę, albo

— jednoramienny lub dwuramienny sznur Guyota.

Proces przycinania należy zakończyć przed rozwinięciem pąków lub osiągnięciem przez roślinę etapu 5 w skali Eichhorna i Lorenza.

Niezależnie od metody cięcia winorośl można przycinać, pozostawiając 4 dodatkowe oczka na roślinę, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie będzie przekraczała 12.

Szczególne praktyki enologiczne

Zakazana jest wszelka obróbka termiczna winogron, w ramach której stosuje się temperaturę poniżej -5 °C.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12 %.

Dojrzewają one na cienkim osadzie winiarskim od momentu zakończenia fermentacji alkoholowej co najmniej do dnia 1 marca roku następującego po roku zbiorów. W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie dojrzewają one na cienkim osadzie winiarskim.

Poza powyższymi zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów przewidzianych w przepisach wspólnotowych oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b) Maksymalne zbiory

66 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na obszarze geograficznym zatwierdzonym przez Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) podczas posiedzenia właściwego komitetu krajowego, które odbyło się w dniu 15 czerwca 2017 r. W dniu zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu przez właściwy krajowy komitet obszar ten obejmuje terytorium następujących gmin lub części gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (code officiel géographique) z 2018 r.:

— w departamencie Loire-Atlantique: Aigrefeuille-sur-Maine, Basse-Goulaine, Le Bignon (część), La Chapelle-Heulin, Château-Thébaud, Clisson, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej La Chapelle-Basse-Mer), Gétigné (część), Gorges, La Haie-Fouassière, Haute-Goulaine, Le Landreau, Le Loroux-Bottereau (część), Maisdon-sur-Sèvre, Monnières, Montbert (część), Mouzillon, Le Pallet, La Regrippière, Remouillé, Saint-Fiacre-sur-Maine, Saint-Hilaire-de-Clisson, Saint-Julien-de-Concelles, Saint-Lumine-de-Clisson, Les Sorinières (część), Vallet, Vertou,

— w departamencie Maine-et-Loire: Sèvremoine wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Saint-Crespin-sur-Moine i Tillières,

— w departamencie Vendée: Cugand (część), Saint-Hilaire-de-Loulay (część).

7. Główne odmiany winorośli

Melon B

8. Opis związku lub związków

Informacje na temat obszaru geograficznego

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Winnica, w której wytwarza się produkty objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Sèvre et Maine”, charakteryzuje się zróżnicowanym ukształtowaniem terenu związanym z wyjątkowo gęstą siecią rzeczną. Na wschód od Nantes, na zboczach, które górują nad Loarą i bagnami Goulaine, czy też bardziej na południe na zboczach położonych nad rzekami Sèvre, Maine i ich dopływami, krajobraz kształtują położone na wzgórzach działki obsadzone winoroślą. Terytorium to stanowi centralną część obszaru geograficznego kontrolowanej nazwy pochodzenia „Muscadet” i obejmuje część departamentów Loire-Atlantique, Maine-et-Loire i Vendée.

W klimacie występującym na obszarze geograficznym, na który duży wpływ ma bliskość Oceanu Atlantyckiego, można zauważyć jednak pewne niuanse. Na ogół bardzo łagodne temperatury występujące w okresie zimowym są szczególnie umiarkowane na północy, w pobliżu Loary i bagien Goulaine, gdzie znajduje się obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Goulaine”, a także na zachodzie terytorium, gdzie znajduje się obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Château-Thébaud” podlegający w większym stopniu wpływom oceanicznym. Temperatury są wyraźnie niższe na południowym wschodzie, gdzie znajdują się obszary uzupełniających oznaczeń geograficznych „Mouzillon-Tillières”, „Gorges” i „Clisson”, które są bardziej oddalone od Loary i od bagien Goulaine. Lata są na ogół chłodne na skutek oddziaływania oceanicznych bryz i charakteryzują się niedostatecznymi opadami oraz znacznym nasłonecznieniem.

Struktura geologiczna obszaru geograficznego ukazuje znaczną różnorodność skał powstałych w erze paleozoicznej:

— na północy i północnym wschodzie dominują łupki mikowe, na obrzeżach bagien Goulaine połączone z gnejsami poprzecinanymi żyłami zieleńca, będące kompleksem metamorficznym, który tworzy podstawę obszaru uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Goulaine”,

— na wschodzie znajduje się ogromny masyw gabrowy stanowiący szkielet geologiczny obszaru uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Gorges”, który przebiega wzdłuż rzeki Sanguèze, gdzie mieści się obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Mouzillon-Tillières”,

— podłoże zachodniej części obszaru geograficznego składa się przede wszystkim z ortognejsu, a także z niebyt kwaśnych gnejsów i granodiorytu, które tworzą podstawę obszaru uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Château-Thébaud”,

— w centrum obszaru geograficznego znajduje się obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Le Pallet” położony w sektorze, w którym skały są nieznacznie przeobrażone i w dużym stopniu popękane, natomiast gnejsy, na których rozciąga się winnica objęta uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Monnières-Saint-Fiacre” wyróżniają się często bardziej przeobrażonymi facjami,

— na południu uskok oddziela masyw z gruboziarnistego granitu charakterystycznego dla obszaru geograficznego uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Clisson”.

Osady piaszczysto-ilaste, zawierające mniej lub więcej otoczaków, pokrywają gdzieniegdzie paleozoiczne podłoże.

Pomimo różnorodności formacje te tworzą najczęściej przepuszczalne, piaszczyste i kamieniste gleby brunatne, niekiedy wzbogacone iłami na podglebiach składających się z gabro. Zgodnie ze stosowanymi praktykami działki rolne wyznaczone do zbioru winogron pokrywają się ściśle z działkami, na których występują zdrowe, niezbyt głębokie i umiarkowanie żyzne gleby charakteryzujące się dużym potencjałem do nagrzewania się i ograniczoną zdolnością zatrzymywania wody.

Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Święty Marcin, zakonnik i założyciel opactwa w Vertou, w VI wieku jako pierwszy zorganizował uprawę winorośli na wzgórzach wzdłuż rzek Sèvre i Maine. Winnica rozwijała się przez cały okres średniowiecza wzdłuż żeglownych odcinków tych dwóch rzek, umożliwiając w szczególności wczesny rozkwit winnic objętych uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi „Château-Thébaud”, „Monnières-Saint-Fiacre” i „Le Pallet”. W XVI wieku, dzięki międzynarodowemu pośrednictwu handlowemu w Nantes, odmiana winorośli melon B zadomowiła się na stałe w regionie. Nazwa „Muscadet” pojawiła się po raz pierwszy w 1635 r. na umowie dzierżawy zachowanej w Gorges. Pod koniec XVIII wieku w parafii Monnières już blisko dwie trzecie gruntów były obsadzone winoroślą, co potwierdza, że region specjalizował się w uprawie winorośli.

Po grabieżach, które miały miejsce przy okazji wojen wandejskich w latach 1793–1794, a następnie szkodach spowodowanych przez filokserę, do uprawy winorośli przystosowano nowe techniki, m.in. nasadzenia szeregowe i sznur Guyota. Od tego czasu umiejętności w zakresie produkcji są wyraźnie ujednolicone: przyjęcie jednej odmiany melon B, utrzymanie wysokiej gęstości nasadzeń, kontrola ilości winogron z danej winorośli i ograniczenie ich plonów, zbiór winogron po osiągnięciu pełnej dojrzałości.

W celu produkcji bogatych i złożonych win podmioty gospodarcze przyjęły „metodę z Nantes” będącą szczególną techniką produkcji wina polegającą na dojrzewaniu win na cienkim osadzie winiarskim przez co najmniej jedną zimę bez przeprowadzania procesu ściągania znad osadu, wywodzącą się ze zwyczaju producentów, którzy stosowali technikę dojrzewania na osadzie w odniesieniu do beczki swojego najlepszego wina, by następnie raczyć się tym trunkiem podczas nachodzących uroczystości. Powyższa metoda dojrzewania nadaje winom krągłość i głębię, wzbogacając je zwłaszcza o mannoproteiny i inne związki będące wynikiem autolizy ścian komórkowych drożdży. Ponadto metoda ta, która opiera się na braku manipulowania winami i ich utrzymywaniu w atmosferze zawierającej dwutlenek węgla przy znacznym ograniczeniu zjawiska utleniania i uwalniania związków lotnych, umożliwia zachowanie do wiosny, a nawet dłużej, aromatów powstałych podczas fermentacji alkoholowej. W trakcie dojrzewania w winach kształtują się również aromaty trzeciorzędne. Winogrona odmiany melon B oraz moszcz i wina produkowane z winogron tej odmiany charakteryzują się bowiem wysokim stężeniem prekursorów aromatów glikozydowych. Cząsteczki te, zbudowane z aglikonów związanych z cukrami, są bezwonne. Zerwanie wiązań β-glukozydowych pod wpływem różnych procesów chemicznych i enzymatycznych powoduje następnie powstawanie związków o silnym zapachu, głównie monoterpenów i C13-noryzoprenoidów, wraz z tworzeniem w szczególności β-damaskonu, substancji znanej z roli, jaką odgrywa we wzmacnianiu owocowych aromatów win. Podmioty gospodarcze wypracowały szczególne umiejętności w zakresie ochrony win przed wszelkim utlenianiem w kadzi i ich uważnego pakowania w butelki, tak aby uwalnianie tych nut zapachowych trwało możliwie najdłużej, a wina zyskiwały coraz większą złożoność. Praktyki te są niekiedy dostosowywane do zróżnicowanych okoliczności, na przykład zbiór bardzo dojrzałych winogron w przypadku uzupełniających oznaczeń geograficznych „Clisson”, „Monnières-Saint-Fiacre” i „Mouzillon-Tillières”, zachowanie wysokiej zawartości kwasów organicznych w moszczu w przypadku uzupełniających oznaczeń geograficznych „Gorges” i „Château-Thébaud”, wczesne zbiory w przypadku uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Goulaine” lub praktyka wydłużonego dojrzewania win na cienkim osadzie winiarskim w przypadku najlepszych cuvée. Wina opatrzone uzupełniającym oznaczeniem geograficznym dojrzewają na osadzie do momentu pakowania. Pakuje się je w butelki bezpośrednio w piwnicach winiarskich, aby ograniczyć ryzyko utlenienia i zmniejszyć zjawisko utraty aromatów.

Chcąc zachować jakość i renomę win, producenci z gminy La Haie-Fouassière i okolic uzyskali w 1925 r., na drodze sądowej, możliwość oznaczania swoich win nazwą „Muscadet Grands Crus de Sèvre et Maine”. Uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia „Muscadet Sèvre et Maine” miało miejsce w 1936 r. W 1977 r. uregulowano tradycyjne określenie „sur lie” (poddane dojrzewaniu na osadzie), co od 1994 r. przekłada się na butelkowanie win w roku następującym po zbiorach w samych piwnicach winiarskich, aby ograniczyć ściąganie znad osadu i przelewanie wina.

Od tej pory obszar geograficzny bardzo wyraźnie specjalizuje się w uprawie winorośli, ponieważ znaczną część terytorium kilku gmin przeznaczono wyłącznie do uprawy winorośli odmiany melon B. Przy około 8 000 hektarów uprawianych przez 600 producentów w 2016 r. wśród produktów wprowadzanych do obrotu w ramach wszystkich kontrolowanych nazw pochodzenia z winnicy nantejskiej wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Sèvre et Maine” stanowiły niemal 70 %. Ponad połowę tych win opatrzono określeniem „sur lie”.

Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Sèvre et Maine” są białymi wytrawnymi winami niemusującymi. Charakteryzują się one subtelną równowagą smakową między krągłością a świeżością i rozwijają złożony bukiet, w którym dominuje aromat owocowy lub kwiatowy. Pakuje się je starannie w butelki, aby zachować i wzmocnić ich bogactwo aromatyczne.

Wina opatrzone określeniem „sur lie” w smaku charakteryzują się zazwyczaj równowagą zmierzającą ku krągłości, bardziej złożonym bukietem zapachowym i mogą charakteryzować się lekką perlistością wskutek pozostałości dwutlenku węgla powstałego podczas fermentacji alkoholowej. Aby zachować świeżość, bogactwo aromatyczne i endogeniczny dwutlenek węgla, chroni się je przed utlenianiem podczas dojrzewania. Ponieważ zawierają one zbyt dużo dwutlenku węgla, aby można było je pakować w miękkie pojemniki, pakuje się je w butelki, przy czym czynność tę należy przeprowadzać z najwyższą starannością.

Wydłużone dojrzewanie sprawia niekiedy, że wina te doskonale nadają się do starzenia, podobnie jak wina opatrzone następującymi uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi:

— „Château-Thébaud”, w przypadku którego wina wyróżniają się zwykle subtelnym i eleganckim bukietem, w którym wykształcić mogą się aromaty owocowe, kwiatowe i aromaty roślin aromatycznych. Właściwości te wyczuwalne są w smaku win słonych, świeżych i żywych,

— „Clisson”, w przypadku którego wina charakteryzują się zwykle bardzo skoncentrowanym smakiem i intensywnymi, zwłaszcza owocowymi aromatami (owoce dojrzałe, gotowane),

— „Gorges”, w przypadku którego wina wyróżniają się najczęściej mocnym atakiem wzmocnionym kwasowością i goryczą oraz mineralnymi i mentolowymi aromatami,

— „Goulaine”, w przypadku którego wina wykształcają najczęściej intensywny bukiet zdominowany przez nuty świeżych, dojrzałych, suszonych owoców i niuanse kwiatowe, które wyrażają się w zrównoważonym i krągłym smaku, bardzo niewielkiej goryczy i utrzymującym się w ustach wrażeniu aksamitności,

— „Mouzillon-Tillières”, w przypadku którego wina, zamykane na etapie win młodych, wykształcają później często intensywne aromaty kwiatów, cytrusów, aromatycznych ziół, nuty słodkich bułek i nuty mineralne, oraz charakteryzują się smakiem, którego skoncentrowaną strukturę wzmacniają delikatna gorycz i lekka cierpkość,

— „Monnières-Saint-Fiacre”, w przypadku którego wina wyróżniają się często mocnym zapachem dojrzałych lub kandyzowanych owoców i nutami balsamicznymi, natomiast w smaku są pełne i bogate, o kremowym charakterze zrównoważonym bardzo delikatną goryczą,

— „Le Pallet”, w przypadku którego wina wyróżniają się często zrównoważonym, miłym smakiem oraz bardzo subtelnym bukietem aromatycznym, w którym dominuje aromat kwiatowy.

Aby zachować korzyści płynące z dojrzewania win oraz uniknąć utleniania i jakiejkolwiek utraty aromatów, wina opatrzone tymi uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi butelkuje się bezpośrednio w piwnicach winiarskich.

Związki przyczynowe

Dzięki gruboziarnistej strukturze powstałej ze starych skał gleby występujące na obszarze geograficznym zapewniają wczesne rozpoczęcie cyklu rozwojowego winorośli i ograniczają jego dynamikę. Łagodne zimy sprzyjają temu wczesnemu dojrzewaniu, a nasłonecznienie w okresie letnim i morskie wiatry chronią roślinny przed chorobami. Gleby te zapewniają umiarkowane i regularne nawadnianie winorośli, co gwarantuje odpowiedni stopień dojrzałości dzięki ograniczonym zapasom wody i powstawaniu szczelin, które pozwalają na głębokie zakorzenienie. Na przestrzeni wieków wybór wczesnej odmiany melon B okazał się w tych okolicznościach oczywisty, tym bardziej, że umiarkowane temperatury występujące na obszarze geograficznym w okresie letnim sprzyjają zachowaniu świeżości i aromatów, które kształtują się w winach produkowanych z tej delikatnej, białej odmiany winorośli.

Wielowiekowa tradycja uprawy winorośli na obszarze geograficznym, wczesne wyspecjalizowanie i gęstość obsady winorośli, które charakteryzują uprawę, sprzyjały od dawna wymianie praktyk. Chcąc chronić autentyczność swoich produktów, w wyniku procesu rozpoczętego w latach 20. XX wieku, w 1936 r. producenci uzyskali uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia, która znalazła się wśród pierwszych francuskich kontrolowanych nazw pochodzenia.

Dzięki swoim umiejętnościom podmioty kontrolują produkcję i zbierają zdrowe winogrona po osiągnięciu przez nie pełnej dojrzałości. Wina produkowane zgodnie z lokalnymi praktykami dojrzewają na cienkim osadzie winiarskim aż do chwili ich zapakowania, bez przeprowadzania procesu ściągania znad osadu. Dzięki łagodnym temperaturom panującym na obszarze geograficznym w okresie zimowym, które sprzyjają przenikaniu do wina związków zawartych w osadzie, wina zyskują nieprzerwanie na jakości w trakcie dojrzewania, a wiosną kolejnego roku wykształcają większe bogactwo smakowe. Staranne butelkowanie pozwala zachować istotne cechy win, przy czym niektóre aromaty nadal rozwijają się po zapakowaniu. Powyższe umiejętności, które idealnie uwzględniają potencjał środowiska naturalnego i odmiany winorośli melon B, pozwalają na pełne rozwinięcie się w winach cząsteczek zapachowych powstających podczas fermentacji i prekursorów aromatów glikozydowych.

Pakowane w butelki w roku następującym po zbiorach wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia, które opatruje się określeniem „sur lie”, zachowują swoją charakterystyczną świeżość podkreśloną lekką perlistością, której źródłem są pozostałości dwutlenku węgla powstałego podczas produkcji wina. Aby uniknąć wszelkiego utleniania, wina te pakuje się bezpośrednio w piwnicach winiarskich. Taka tradycyjna praktyka minimalizująca manipulowanie produktami umożliwia zachowanie delikatnych związków zapachowych w winach. Różnorodność skał i wytworzonych na nich gleb, zmiany topograficzne i niuanse klimatyczne związane z odległością wysepek, na których uprawia się winorośl, od zbiorników wodnych wyjaśniają częściowo złożoność aromatyczną wyczuwalną w tych winach. Wykorzystanie różnorodności środowiska naturalnego w połączeniu z wymagającymi praktykami winiarskimi umożliwiło wydobycie specyficznego charakteru win i promocję uzupełniających oznaczeń geograficznych, które stanowią najcenniejsze produkty wśród win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia:

— „Château-Thébaud”, którego zachodnie położenie na przylądkach nad rzeką Maine zapewnia klimat korzystny dla wczesnego dojrzewania i którego gleby, powstałe na gnejsie i granodiorycie, umożliwiają głębokie zakorzenienie się winorośli, dzięki czemu moszcz winogronowy zawiera dużo kwasów organicznych, które po długim okresie dojrzewania sprzyjają wykształceniu się subtelnych i żywych win przywodzących na myśl świeżość i mineralny smak,

— „Clisson”, w przypadku którego zależności między stosunkowo późnym klimatem, niezbyt głębokimi glebami piaszczystymi powstałymi na granicie, silnym nachyleniem zboczy położonych nad rzekami Sèvre lub Maine oraz praktykami ukierunkowanymi na osiągniecie znacznej dojrzałości i długich okresów dojrzewania na cienkim osadzie winiarskim nadają winom bogaty smak i charakterystyczne owocowe aromaty,

— „Gorges”, w przypadku którego gleby ilaste powstałe wskutek przeobrażenia gabro oraz lokalny, stosunkowo późny klimat w połączeniu z praktykami mającymi na celu zbieranie winogron przed osiągnięciem przez nie pełnej dojrzałości technologicznej, a następnie długie dojrzewanie win w środowisku redukującym na cienkim osadzie winiarskim, są źródłem żywego smaku win i bardzo świeżego, mineralnego zapachu,

— „Goulaine”, na którym gleby wykształcone na przeobrażonych w niewielkim stopniu skałach metamorficznych, w umiarkowanym klimacie wynikającym z bliskości Loary i bagien, sprzyjają szybkiemu dojrzewaniu winogron, z których, dzięki wczesnym zbiorom po osiągnięciu przez winogrona pełnej dojrzałości, można uzyskać wyraziste, zrównoważone i giętkie wina o aromatach świeżych i suszonych owoców,

— „Monnières-Saint-Fiacre”, położonemu na pagórkach i wzgórzach wzdłuż Sèvre, którego gleby powstałe na niezbyt kwaśnych, dyspersyjnych lub zniszczonych gnejsach powodują powolną dynamikę dojrzewania, umożliwiając osiągnięcie znacznej dojrzałości winogron, z których produkuje się pełne i mocne wina charakteryzujące się wyczuwalnymi nutami dojrzałych owoców ewoluującymi w kierunku owoców kandyzowanych,

— „Mouzillon-Tillières”, położonemu na wschodzie winnicy, na którym połączenie bardziej kontynentalnego klimatu z glebami piaszczysto-ilastymi powstałymi na przeobrażonych w niewielkim stopniu gabrach sprzyja przedłużonemu dojrzewaniu, dzięki czemu w winach wyczuwa się z czasem, po okresie systematycznego dojrzewania, intensywne aromaty przywodzące na myśl nuty słodkich bułek, przypraw, owoców i kwiatów,

— „Le Pallet”, w przypadku którego wieloletnia tradycja uprawy winorośli oraz zgodność producentów pozwoliły zdobyć umiejętności, dzięki którym możliwe jest najlepsze wykorzystanie potencjału zebranych w okresie pełnej dojrzałości winogron uprawianych na kamienistych i popękanych glebach, decydujące o harmonijnym smaku win i subtelności ich kwiatowych aromatów.

Podmioty gospodarcze nauczyły się chronić właściwości aromatyczne tych długo dojrzewających win, ograniczając do minimum jakikolwiek kontakt z tlenem z powietrza podczas pakowania. W tym celu i zgodnie z lokalnymi praktykami wina te butelkuje się w samych piwnicach winiarskich.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Wina, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, pakuje się na wyznaczonym obszarze.

Aby zachować właściwości wina uzyskane dzięki metodzie jego produkcji i dojrzewania, a w szczególności świeżość, bogactwo aromatów (niektóre z nich kształtują się dopiero po zapakowaniu wina), jak również lekką perlistość wynikającą z zawartości endogenicznego dwutlenku węgla, oraz ograniczyć konieczność przelewania, wina, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, pakuje się w butelki w piwnicach winiarskich w dniach od 1 marca do 31 grudnia roku następującego po roku zbiorów.

Powyższa szczególna metoda dojrzewania nadaje winom krągłość i głębię, wzbogacając je zwłaszcza o mannoproteiny i inne związki będące wynikiem autolizy ścian komórkowych drożdży. Metoda ta opiera się na braku manipulowania winami i ich utrzymywaniu w atmosferze zawierającej dwutlenek węgla przy znacznym ograniczeniu zjawiska utleniania i uwalniania związków lotnych.

Ponieważ zawierają one zbyt dużo dwutlenku węgla, aby można było je pakować w miękkie pojemniki, pakuje się je w butelki, przy czym czynność tę należy przeprowadzać z najwyższą starannością.

W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie wina nadal dojrzewają na cienkim osadzie winiarskim.

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, wytwarzania, dojrzewania i pakowania win, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, stanowi obszar następujących gmin lub części gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (code officiel géographique) z 2018 r.:

— w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, La Bernerie-en-Retz, Le Bignon (część), La Boissière-du-Doré, Bouaye, Bouguenais, Boussay, Brains, Carquefou, Le Cellier, Chaumes-en-Retz, Chauvé, Cheix-en-Retz, La Chevrolière, Corcoué-sur-Logne, Couffé, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Barbechat), Frossay, Geneston, Gétigné (część), Legé, Ligné, La Limouzinière, Loireauxence (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Sauveur i Varades), Le Loroux-Bottereau (część), Machecoul-Saint-Même, La Marne, Mauves-sur-Loire, Mésanger, Montbert (część), Montrelais, Les Moutiers-en-Retz, Oudon, Paulx, Le Pellerin, La Planche, Pont-Saint-Martin, Pornic, Port-Saint-Père, La Remaudière, Rezé, Rouans, Saint-Aignan-Grandlieu, Saint-Colomban, Sainte-Pazanne, Saint-Étienne-de-Mer-Morte, Saint-Géréon, Saint-Hilaire-de-Chaléons, Saint-Léger-les-Vignes, Saint-Lumine-de-Coutais, Saint-Mars-de-Coutais, Saint-Père-en-Retz, Saint-Philbert-de-Grand-Lieu, Saint-Viaud, Les Sorinières (część), Thouaré-sur-Loire, Touvois, Vair-sur-Loire, Vieillevigne, Villeneuve-en-Retz, Vue,

— w departamencie Maine-et-Loire: Beaupréau-en-Mauges (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Beaupréau i Gesté), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Le Fresne-sur-Loire), Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais i Saint-Florent-le-Vieil), Montrevault-sur-Èvre (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Boissière-sur-Èvre, La Chaussaire, Le Fief-Sauvin, Le Fuilet, Montrevault, Le Puiset-Doré, Saint-Pierre-Montlimart i Saint-Rémy-en-Mauges), Orée d’Anjou, Sèvremoine (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Montfaucon-Montigné i Saint-Germain-sur-Moine),

— w departamencie Vendée: Cugand (część), Montaigu, Rocheservière, Saint-Étienne-du-Bois, Saint-Hilaire-de-Loulay (część), Saint-Philbert-de-Bouaine.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić określeniem „sur lie” (poddane dojrzewaniu na osadzie) w przypadku win, które spełniają warunki produkcji wskazane dla tego określenia w specyfikacji produktu.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi „Clisson”, „Gorges”, „Le Pallet”, „Château-Thébaud”, „Goulaine”, „Monnières-Saint-Fiacre” i „Mouzillon-Tillières” w przypadku win, które spełniają warunki produkcji wskazane dla tych uzupełniających oznaczeń geograficznych w specyfikacji produktu.

Wymiary czcionki, którą zapisane są określenie „sur lie” oraz nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie mogą przekraczać (pod względem wysokości, szerokości i grubości) wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Wina opatrzone określeniem „sur lie” lub uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi „Clisson”, „Gorges”, „Le Pallet” wprowadza się do obrotu ze wskazaniem rocznika.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Uzupełniające oznaczenia geograficzne umieszcza się w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia. Wymiary czcionki, którą zapisane są uzupełniające oznaczenia geograficzne, są równe (pod względem wysokości, szerokości i grubości) wymiarom czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia”.

Na etykiecie win nieopatrzonych uzupełniającym oznaczeniem geograficznym można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

— jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych,

— została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości, szerokości i grubości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. Umieszcza się ją w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-7e913c79-1202-4697-b5ed-a01af13ee5f8

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.