PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 109/2

OPINIA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 6 listopada 2013 r.

w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego bankowego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010

(CON/2013/76)

2014/C 109/02

Wprowadzenie i podstawa prawna

W dniu 3 września 2013 r. Europejski Bank Centralny (EBC) otrzymał wniosek Rady Unii Europejskiej o wydanie opinii w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego bankowego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (1) (dalej zwanego „projektem rozporządzenia”). W dniu 14 października 2013 r. EBC otrzymał wniosek o wydanie opinii w sprawie projektu rozporządzenia od Parlamentu Europejskiego.

Właściwość EBC do wydania opinii wynika z art. 127 ust. 4 oraz art. 282 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, jako że projekt dyrektywy zawiera postanowienia mające wpływ na zadania EBC dotyczące polityk w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i innymi instytucjami finansowymi, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych, o jakich mowa w art. 127 ust. 6 Traktatu oraz postanowienia dotyczące przyczyniania się przez Europejski System Banków Centralnych do sprawnej realizacji polityki w odniesieniu do stabilności systemu finansowego zgodnie z art. 127 ust. 5 Traktatu. Rada Prezesów wydała niniejszą opinię zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 17 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.

1. Uwagi ogólne

EBC w pełni popiera ustanowienie jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, który przyczyni się do wzmocnienia kształtu i stabilności unii gospodarczej i walutowej. EBC korzysta także tej z okazji, aby ponownie podkreślić stanowisko wyrażone w opinii z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi oraz wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) (CON/2012/96) (2), a mianowicie, że jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stanowi niezbędne uzupełnienie jednolitego mechanizmu nadzorczego, konieczne do osiągnięcia dobrze funkcjonującej unii rynku finansowego. Taki mechanizm musi zostać ustanowiony do czasu przejęcia przez EBC pełnej odpowiedzialności nadzorczej. Projekt rozporządzenia zawiera trzy podstawowe elementy niezbędne dla skuteczności restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a mianowicie: a) jednolity mechanizm; b) jeden organ; oraz c) jednolity fundusz. Projekt rozporządzenia stanowi odpowiedź na konkluzje Rady Europejskiej z dnia 13/14 grudnia 2012 r. i 27/28 czerwca 2013 r. (3), oparte na sprawozdaniu „Towards a genuine Economic and Monetary Union” (4).

EBC wyraża pogląd, że wymienione poniżej ogólne zasady mają kluczowe znaczenie dla skuteczności jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz przyjmuje z zadowoleniem, że w dużej mierze zostały one uwzględnione w projekcie rozporządzenia.

1.1. Zakres jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien obejmować wszystkie instytucje kredytowe mające siedziby w państwach członkowskich uczestniczących w Jednolitym Mechanizmie Nadzorczym.

1.2. W centrum jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien znajdować się silny i niezależny jednolity organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyposażony w dostateczne uprawnienia decyzyjne, które umożliwią podjęcie działań w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w interesie stabilności w strefie euro oraz całej Unii. Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stanowi niezbędne uzupełnienie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (5), ze względu na to, że poziomy odpowiedzialności i decyzyjności w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz nadzoru powinny być zbieżne. W tym względzie EBC podziela pogląd Komisji, że tego rodzaju jednolity mechanizm oferuje większy potencjał zapewnienia optymalnych działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w tym odpowiedniego podziału obciążeń, niż sieć krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Koordynacja krajowych systemów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji okazała się niewystarczająca do uzyskania możliwie terminowych i oszczędnych decyzji w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności w kontekście transgranicznym.

1.3. Proces decyzyjny powinien umożliwiać podejmowanie terminowych i skutecznych decyzji, w razie konieczności w bardzo krótkim czasie, jak kilka dni czy nawet kilka godzin. Powinien on być oparty na odpowiednim planowaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

1.4. Jednolity organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien dysponować odpowiednimi uprawnieniami, narzędziami i zasobami finansowymi, umożliwiającymi restrukturyzację i uporządkowaną likwidację instytucji zgodnie z przygotowywaną dyrektywą w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków.

1.5. Jednolity organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien mieć dostęp do finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji poprzez jednolity bankowy fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, który powinien być finansowany ex ante ze składek uzależnionych od ryzyka wpłacanych przez wszystkie banki podlegające jednolitemu mechanizmowi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, uzupełnianych w razie potrzeby przez składki ex post. Ponadto powinien być dostępny tymczasowy, neutralny podatkowo, publiczny mechanizm ochronny, który mógłby być udostępniany w postaci linii kredytowej dla jednolitego bankowego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

1.6. Projektowane ramy jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny zapewniać ścisłą koordynację działań pomiędzy funkcją jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji a funkcją nadzorczą Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, przy jednoczesnym przestrzeganiu i poszanowaniu odpowiednich zakresów obowiązków tych instytucji.

Zarówno Jednolity Mechanizm Nadzorczy, jak i jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stanowią podstawowe składniki zintegrowanych ram finansowych unii bankowej, które mają pomóc w przełamaniu zależności między państwami i bankami i odwróceniu obecnie postępującego rozdrobnienia rynków finansowych.

EBC zdecydowanie popiera przewidywany harmonogram jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Zgodnie z tym harmonogramem jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wejdzie w życie w połowie 2014 r. i osiągnie pełną zdolność do działania do dnia 1 stycznia 2015 r. Ten harmonogram bierze pod uwagę fakt, że jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stanowi kluczowy element unii bankowej.

2. Uwagi szczegółowe

2.1. Podstawa prawna

Komisja sugeruje oparcie projektu rozporządzenia na art. 114 Traktatu, który umożliwia przyjęcie środków służących zbliżeniu przepisów krajowych, których celem jest ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego. EBC ma świadomość, że inne instytucje unijne prowadzą ocenę proponowanej podstawy prawnej i zauważa proponowane zmiany w projekcie rozporządzenia mające na celu zapewnienie, aby art. 114 był możliwą podstawą prawną dla osiągnięcia celu projektu rozporządzenia, jakim jest utrzymanie integralności oraz usprawnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez jednolite stosowanie jednego zbioru przepisów dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przez unijny organ oraz dostęp do jednolitego bankowego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

2.2. Aspekty związane z zarządzaniem i odpowiedzialnością jednolitej rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Ogólnie rzecz biorąc, EBC z zadowoleniem przyjmuje przedstawione w projekcie rozporządzenia mechanizmy zarządzania, a zwłaszcza fakt, że żadna strona, w szczególności krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie dysponują prawem weta w procesie decyzyjnym jednolitej rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (dalej zwanej „radą ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”). Podczas gdy ostateczne uprawnienia decyzyjne dotyczące faktycznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nadal przysługują Komisji, radzie ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przysługiwać będą szerokie i niezależne uprawnienia w zakresie sporządzania planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (6) oraz programów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (7) oraz w zakresie wnioskowania o ich wdrożenie. Sprawą najwyższej wagi jest, aby zdolność podejmowania decyzji i system głosowania jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zapewniały skuteczne i terminowe podejmowanie decyzji, w szczególności w okresach kryzysu. Obowiązki organów zaangażowanych w proces restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny zostać bardziej precyzyjnie zdefiniowane w celu uniknięcia dublowania się lub nakładania zakresów uprawnień. W odniesieniu do rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dookreślenie sposobu wykonywania tych uprawnień zapewniłoby, w niezbędnym zakresie, większą zgodność z zasadą ustanowioną w wyroku w sprawie Meroni (8), w celu jednoczesnego zapewnienia dostatecznej elastyczności umożliwiającej rozpatrywanie każdego poszczególnego przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Wreszcie, projekt rozporządzenia powinien zapewnić, aby wszelkie decyzje Komisji w sprawach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji były podejmowane tak szybko, jak jest to konieczne (9).

EBC z zadowoleniem przyjmuje proponowane ramy rozliczalności rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które zgodne są z ramami instytucjonalnymi Unii. Porozumienie pomiędzy radą ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji a Parlamentem Europejskim dotyczące praktycznych warunków egzekwowania demokratycznej rozliczalności i sprawowania nadzoru (10) powinno respektować zasady zachowania poufności zgodnie z prawem unijnym i krajowym, w szczególności w odniesieniu do informacji dotyczących nadzoru otrzymanych przez radę ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji od EBC i właściwych organów krajowych.

2.3. Współpraca pomiędzy organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji a organami nadzorczymi

EBC z zadowoleniem przyjmuje przewidzianą w projekcie bliską współpracę pomiędzy organami nadzorczymi a organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (11). Zadania i kompetencje EBC określone w projekcie rozporządzenia powinny być zgodne i nie przekraczać zadań powierzonych EBC na mocy Traktatu, Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „statutem ESBC”) oraz w szczególności na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (12) (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego”). EBC zwraca uwagę, że projekt rozporządzenia nie powierza mu nowych zadań i kompetencji, lecz przewiduje bliską współpracę i wymianę informacji (13). W celu zachowania jasności EBC zaleca, aby odniesienia do zadań i kompetencji EBC w projekcie rozporządzenia zawierały odpowiednio odesłania do zadań i kompetencji EBC powierzonych mu na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (14).

EBC zwraca dalej uwagę, że zgodnie z projektem rozporządzenia w przypadkach gdy EBC zaprasza przedstawiciela rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do zasiadania w Radzie ds. Nadzoru EBC, rada ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyznacza przedstawiciela. Jednakże zgodnie z rozporządzeniem w sprawie jednolitego mechanizmu nadzorczego, po ustanowieniu rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Rada ds. Nadzoru EBC może zaprosić Przewodniczącego Europejskiego Urzędu ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji do uczestnictwa w posiedzeniach Rady ds. Nadzoru (15) w charakterze obserwatora. Projekt rozporządzenia powinien zatem zostać odpowiednio zmieniony dla zapewnienia pełnej zgodności (16).

Kluczowe znaczenie ma utrzymanie rozdzielności odpowiednich ról i kompetencji organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i organów nadzoru – przed wystąpieniem sytuacji kryzysowej, w pierwszej fazie kryzysu, kiedy organ nadzoru może zastosować wobec instytucji kredytowej środki wczesnej interwencji, a także podczas dokonywania oceny warunków uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub umorzenia instrumentów kapitałowych.

Po pierwsze, w fazie wczesnej interwencji całkowita odpowiedzialność za podjęte działania i środki spoczywa na organie nadzoru. Przy stosowaniu środków wczesnej interwencji istotne jest, aby organ nadzoru bez zbędnej zwłoki poinformował radę ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Jednakże proponowany obowiązek EBC (lub krajowych organów nadzorczych) konsultowania się z organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przez podjęciem dodatkowych środków wczesnej interwencji nie jest zgodny z potrzebą podejmowania skutecznych i szybkich działań w zintegrowanym systemie całkowitej odpowiedzialności nadzorczej. Wobec powyższego EBC lub krajowy organ nadzorczy powinny jedynie być zobowiązane do jak najwcześniejszego powiadomienia organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o podjęciu takich działań (17). Ponadto w fazie wczesnej interwencji rada ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinna prowadzić swoje wewnętrzne działania przygotowawcze mające na celu uniknięcie zachwiania zaufania do rynku i możliwego pogorszenia sytuacji danej instytucji. Zatem działania takie jak wnioskowanie o przekazanie informacji czy kontrole na miejscu powinny w pierwszym rzędzie być prowadzone przez organ nadzoru, który, zgodnie z dyrektywą w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, przekazuje organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wszelkie informacje niezbędne do przygotowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej instytucji (18). Należy unikać nieskoordynowanych działań dochodzeniowych i kontroli na miejscu prowadzonych przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ze względu na to, że mogą one prowadzić do naruszenia zaufania (19).

Po drugie, w odniesieniu do oceny warunków uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, EBC zwraca uwagę, że projekt rozporządzenia potwierdza, że organ nadzoru jest najbardziej odpowiedni do dokonania oceny, czy instytucja kredytowa jest na progu upadłości lub jest zagrożona upadłością, oraz czy istnieją jakiekolwiek realne szanse, że alternatywne działania ze strony sektora prywatnego lub działania nadzorcze zapobiegłyby jej upadłości w rozsądnym czasie (20). EBC wyraża pogląd, że całkowita odpowiedzialność za dokonanie oceny tych dwóch kryteriów powinna zostać powierzona odpowiedniemu organowi nadzorczemu, tzn. EBC lub właściwym organom krajowym, zgodnie z podziałem kompetencji wynikającym z rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Zapewni to jasny podział obowiązków w interesie szybkich i skutecznych działań związanych z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją (21). Projekt rozporządzenia powinien stanowić, że Komisja może zdecydować o objęciu instytucji restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją jedynie na podstawie takiej oceny nadzorczej (22). Ocena taka byłaby zatem niezbędnym, choć niewystarczającym warunkiem objęcia instytucji restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją.

Po trzecie, organ nadzorczy jest również najstosowniejszym organem dla dokonania oceny, czy podmiot lub grupa nie będą w stanie utrzymać rentowności bez umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych oraz czy wymagają udzielenia nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego. Ocena rentowności powinna mieć miejsce przed lub jednocześnie z oceną, czy bank spełnia warunki restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a zatem jest przeprowadzana przed rozpoczęciem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Zatem projekt rozporządzenia powinien w jasny sposób przydzielać kompetencje dotyczące tej oceny organowi nadzorczemu, a ocena nadzorcza powinna stanowić niezbędny warunek wstępny dla umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych (23).

Ponadto, dla zapewnienia odpowiedniej kontroli i równowagi, rada ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i Komisja powinny posiadać uprawnienie do wnioskowania o przeprowadzenie kontroli przez organ nadzorczy (EBC lub właściwy organ krajowy) w każdym czasie, jeśli instytucja jest na progu upadłości lub jest zagrożona upadłością lub jeśli została uznana za niebędącą w stanie utrzymać rentowności bez umorzenia instrumentów kapitałowych. Umożliwiłoby to przeciwdziałanie ewentualnej bezczynności nadzorczej w sytuacji, gdy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uważa, że podjęcie działań jest konieczne (24).

Wreszcie, projekt rozporządzenia stanowi, że EBC i krajowe organy nadzorcze przekazują radzie ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i Komisji wszelkie informacje niezbędne dla wykonywania ich zadań. Wymiana informacji stanowi istotny warunek wstępny skuteczności zarówno nadzoru, jak i restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Powinno się zatem jasno stwierdzić, że wszelkie obowiązki dotyczące przekazywania informacji są obustronne. W szczególności organ nadzorczy powinien być jak najszybciej informowany o wszelkich planowanych i podejmowanych działaniach w ramach procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, co umożliwi mu przewidzenie możliwych skutków dla stabilności finansowej i zawiadomienie o nich organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (25).

2.4. Udział EBC w radzie ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz ogólne zaangażowanie banków centralnych

EBC wskazuje, że motyw 19 projektu rozporządzenia, odnoszący się do członków mianowanych przez Komisję i EBC, nie jest spójny z pozostałym tekstem projektu, zgodnie z którym część członków rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mianują Komisja i EBC. Konkretnie art. 39 projektu stanowi, że w skład rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wchodzi między innymi członek mianowany przez EBC na nieodnawialną pięcioletnią kadencję. Zgodnie z art. 43 projektu rozporządzenia członkowie rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji działają niezależnie i obiektywnie w interesie Unii jako całości oraz nie zwracają się o instrukcje do instytucji lub organów unijnych, rządów państw członkowskich lub do jakiegokolwiek innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani takich instrukcji nie przyjmują. Na podstawie art. 45 i 49 projektu rozporządzenia członek mianowany przez EBC uczestniczy w sesjach plenarnych i wykonawczych rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji z prawem głosu.

W celu dokładniejszego odzwierciedlenia różnicy pomiędzy rolą EBC na podstawie rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego a jego rolą jako uczestnika rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na podstawie projektu rozporządzenia, a także utrzymania rozdzielności instytucjonalnych obowiązków nadzorczych oraz funkcji związanych z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją w Unii, EBC zaleca, aby przysługiwało mu stałe zaproszenie do uczestnictwa we wszystkich (plenarnych i wykonawczych) sesjach rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (26).

W odniesieniu do znaczącej roli i wiedzy fachowej banków centralnych w zakresie stabilności finansowej i ich kompetencji makroostrożnościowych, krajowe banki centralne – które nie działają jako organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na podstawie prawa krajowego – powinny mieć prawo uczestnictwa w sesjach rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w charakterze obserwatorów, a także powinny, wraz z EBC, być zaangażowane w ocenę skutków systemowych wszelkich działań w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (27).

2.5. Ocena możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i kwalifikujących się zobowiązań

EBC z zadowoleniem przyjmuje, że zgodnie z projektem rozporządzenia rada ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokonuje oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do każdego podmiotu określonego w art. 2, w konsultacji z właściwym organem, w tym z EBC (28). W odniesieniu do samej oceny konsultacja z organem nadzorczym jest wystarczająca, natomiast środki służące usunięciu przeszkód w przeprowadzaniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny być określane wspólnie i wdrażane we współpracy z organem nadzorczym. Stanowiłoby to odzwierciedlenie dużego zaangażowania nadzorcy w sporządzanie planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (29). Ocena taka nie powinna zakładać żadnego wsparcia finansowego ze strony jednolitego bankowego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji innego niż czasowe zapewnienie płynności. Zakładanie wsparcia wypłacalności ze strony funduszu byłoby niezgodne z ogólną zasadą, zgodnie z którą straty wynikające z restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w pierwszej kolejności ponoszą akcjonariusze i wierzyciele poszczególnej instytucji lub grupy (30). Jednolity bankowy fundusz restrukturyzacji zapewnia środki jedynie w sytuacji, gdy finansowanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji poprzez akcjonariuszy i wierzycieli jest niewystarczające. Zatem z oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji lub grupy powinno wynikać, że poziom zdolności do pokrycia strat jest wystarczający dla wiarygodnej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na poziomie samej instytucji lub grupy (31).

EBC wyraża pogląd, że minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i kwalifikujących się zobowiązań stanowi kluczowy element dla zapewnienia możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i odpowiedniej zdolności do pokrycia strat. Pod tym względem rola właściwego organu przy ustalaniu minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i kwalifikujących się zobowiązań powinna zostać wzmocniona, biorąc pod uwagę, że ten minimalny wymóg może mieć bezpośredni wpływ na dalsze prowadzenie działalności przez bank, a zatem jest istotny dla właściwego organu. Minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i kwalifikujących się zobowiązań powinien zatem być ustalany przez radę ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji „we współpracy” z właściwym organem (32). W odniesieniu do ogólnych przepisów, dotyczących minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i kwalifikujących się zobowiązań, EBC rozumie, że projekt rozporządzenia zapewni pełną zgodność z planowaną dyrektywą w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, w tym również wzajemne odniesienia dotyczące kryteriów dla zobowiązań kwalifikujących się do minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i kwalifikujących się zobowiązań (33).

2.6. Umorzenie lub konwersja długu

Projekt rozporządzenia przewiduje, że przepisy dotyczące umorzenia lub konwersji długu wejdą w życie dnia 1 stycznia 2018 r. Oznacza to, że w latach 2015–2018 jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będzie musiał dokonywać restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków bez tego instrumentu. Jednak jeżeli do finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykorzystane będą fundusze publiczne lub fundusze pochodzące z jednolitego bankowego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, nowe przepisy dotyczące pomocy państwa (34) będą wymagać obowiązkowego umorzenia lub konwersji kapitału i długu podporządkowanego. Pomimo to powstanie niepewność, czy uprzywilejowany dług niezabezpieczony może podlegać umorzeniu lub konwersji ze względu na to, że państwa członkowskie będą mogły zdecydować, czy chcą przewidzieć wprowadzenie ram umorzenia lub konwersji.

W świetle powyższego EBC popiera wdrożenie instrumentu umorzenia lub konwersji wcześniej niż w 2018 r. Uważa się, że umorzenie lub konwersja są już w znacznym stopniu uwzględniane w cenie, więc ich wpływ na finansowanie powinien być marginalny. Ponadto możliwość skorzystania z instrumentu umorzenia lub konwersji będzie sprzyjać pewności prawnej, spójności i przewidywalności, co pomoże unikać rozwiązań doraźnych (35).

Zasady dotyczące pierwszeństwa zaspokojenia roszczeń w postępowaniu upadłościowym, które określają kolejność podziału strat w przypadku umorzenia lub konwersji (36), nie wydają się być spójne z przepisami planowanej dyrektywy w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków. A zatem ostateczne brzmienie tekstu przyjęte przez ustawodawcę unijnego powinno zapewnić spójność w tym zakresie. W szczególności depozytom gwarantowanym powinno przysługiwać „nadrzędne pierwszeństwo”, podczas gdy kwalifikujące się depozyty osób fizycznych oraz małych i średnich przedsiębiorstw powinny mieć pierwszeństwo przed innymi uprzywilejowanymi długami niezabezpieczonymi. W tym względzie rola systemów gwarancji depozytów w kontekście restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinna zostać w pełni dostosowana do przepisów planowanej dyrektywy w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, umożliwiając im wstąpienie w prawa i obowiązki deponentów depozytów gwarantowanych (37).

2.7. Jednolity bankowy fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

EBC z zadowoleniem przyjmuje, że jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będzie obejmował jednolity bankowy fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, finansowany ex ante ze składek uzależnionych od ryzyka, wpłacanych przez instytucje mające siedziby w państwach członkowskich uczestniczących w jednolitym mechanizmie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Taka kontrola wspólnego fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest istotnym elementem jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w celu zapewnienia odpowiedniego finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji bez korzystania z funduszy publicznych. Umożliwi to radzie ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji szybkie stosowanie środków, bez konieczności prowadzenia przedłużających się dyskusji co do zasad podziału obciążeń w przypadku banków transgranicznych, zapewniając w ten sposób optymalną i najbardziej oszczędną strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na poziomie europejskim. Dzięki łączeniu zasobów jednolity bankowy fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będzie w stanie chronić podatników lepiej niż mechanizmy krajowe i w ten sposób przerwie niekorzystne sprzężenie zwrotne pomiędzy bankami a państwami, w których są one zlokalizowane.

Projekt rozporządzenia przewiduje docelowy poziom jednolitego bankowego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w wysokości przynajmniej 1 % gwarantowanych depozytów. EBC jest zdania, że gwarantowane depozyty nie stanowią najwłaściwszego poziomu odniesienia ze względu na to, że nie odzwierciedlają one w pełni możliwych kosztów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Gwarantowane depozyty mogą pozostawać na stałym poziomie przy znacznym wzroście całkowitej kwoty zobowiązań, lub mogą wzrastać przy stałej całkowitej kwocie zobowiązań. W obu przypadkach potencjalna ekspozycja nie będzie odpowiednio odzwierciedlona. Należy także wziąć po uwagę okoliczność, że depozyty gwarantowane są już ubezpieczone poprzez system gwarantowania depozytów, gdyż system ten przyczyniłby się również do finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w przypadku poniesienia straty przez (uprzywilejowane) depozyty gwarantowane. Ten punkt odniesienia powinien zatem zostać uzupełniony przez wartość referencyjną odnoszącą się do łącznych zobowiązań, która powinna zostać odpowiednio skalibrowana przez radę ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przy utrzymaniu dolnej granicy na poziomie 1 % gwarantowanych depozytów (38).

2.8. Mechanizmy ochronne

EBC z zadowoleniem przyjmuje projekt ustanowienia dodatkowych mechanizmów ochronnych, które mogą zostać uruchomione w wyjątkowych okolicznościach – w przypadku, gdy składki wpłacane ex ante do jednolitego bankowego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji okażą się niewystarczające, a składki ex post nie będą bezpośrednio dostępne dla pokrycia wydatków – poprzez zaciąganie pożyczek lub innych form wsparcia od instytucji finansowych lub innych osób trzecich. Takie mechanizmy ochronne zwiększą odporność jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na bardzo niekorzystne skutki ekonomicznych i finansowych wstrząsów, wzmacniając w ten sposób jego zdolność do zapobiegania kryzysom systemowym. Ponadto EBC popiera wymóg, aby wszelkie finansowanie pochodzące z mechanizmów ochronnych było odzyskiwane z sektora finansowego, tak aby jego koszty nie były ponoszone przez budżety państw. Wymóg ten służy zachowaniu jednej z podstaw ustanowienia jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a mianowicie przeprowadzaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków bez stałego obciążania podatników. W zakresie tych elementów projekt rozporządzenia jest w pełni zgodny z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 13/14 grudnia 2012 r. i z 27/28 czerwca 2013 r. (39), opartymi na sprawozdaniu „Towards a genuine Economic and Monetary Union”.

Jednocześnie EBC zwraca uwagę, że projekt rozporządzenia nie zawiera konkretnego określenia przewidywanej konstrukcji dodatkowych mechanizmów ochronnych. W szczególności, choć projekt rozporządzenia przewiduje możliwość zaciągania pożyczek od osób trzecich (40), to jednak nie precyzuje, czy konstrukcja dodatkowych mechanizmów ochronnych będzie obejmować także tymczasowy dostęp do funduszy publicznych, czy też będzie czerpać tylko z sektora prywatnego. Ponieważ z art. 6 ust. 4 projektu jasno wynika, że państwa członkowskie nie mają obowiązku takiego dostępu udzielić, wydawałoby się, że może on zostać udzielony jedynie na zasadzie dobrowolności. EBC jest zdania, że dostęp do środków budżetowych, przy zachowaniu zasady neutralności fiskalnej, powinien stanowić niezbędny element mechanizmów ochronnych jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Jest tak ze względu na to, że prywatne źródła finansowania, szczególnie na początku funkcjonowania jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, mogą być trudno dostępne i ulegać tymczasowemu wyczerpaniu w przypadku ostrych zakłóceń na rynku. EBC rozumie, że Komisja nie zobowiązała uczestniczących państw członkowskich do udzielenia dostępu do funduszy publicznych ze względu na to, że mogłoby to ograniczać suwerenność budżetową, której zgodnie z podstawą prawną projektu rozporządzenia nie można naruszać. W tej sytuacji EBC uważa za ważne, aby uczestniczące państwa członkowskie zapewniły dostępność wspólnego solidnego mechanizmu ochronnego w chwili wejścia w życie projektu rozporządzenia (41).

Taki publiczny mechanizm ochronny mógłby obejmować linię kredytową umożliwiającą jednolitemu mechanizmowi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dostęp do wspólnych funduszy budżetowych uczestniczących państw członkowskich. Dla utrzymania zasady neutralności fiskalnej, linia kredytowa w przypadku jej uruchomienia musiałaby być w pełni odzyskiwana. Ważne byłoby staranne określenie horyzontu czasowego odzyskiwania tych funduszy, tak aby uniknąć nadmiernie procyklicznych obciążeń. Taka linia kredytowa byłaby w pełni spójna z konkluzjami Rady Europejskiej z grudnia 2012 r. (42) oraz podobnymi ramami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w innych krajach, np. linią kredytową przyznaną amerykańskiej federalnej agencji gwarantowania depozytów (Federal Deposit Insurance Corporation) przez departament skarbu Stanów Zjednoczonych.

2.9. Stosunek do ram pomocy państwa

EBC zwraca uwagę, że projekt rozporządzenia ma na celu zapewnienie utrzymania uprawnień Komisji w zakresie pomocy państwa we wszystkich przypadkach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obejmujących wsparcie, które jest uznawane za pomoc państwa. Można to osiągnąć poprzez realizowanie procedury dotyczącą pomocy państwa równolegle z procedurą restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (43). Jednakże w przypadkach dotyczących wsparcia udzielanego przez jednolity bankowy fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji projekt rozporządzenia zmierza do stosowania kontroli pomocy państwa w drodze analogii i równolegle z procedurą restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (44).

EBC uznaje, że ramy pomocy państwa okazały się niezbędne dla określenia wspólnych parametrów krajowej pomocy publicznej w kontekście restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków w całej Unii. Jednakże EBC wyraża pogląd, że dokładnej ocenie należy poddać efekty stosowania kontroli pomocy państwa oraz jej wpływ na restrukturyzacje i uporządkowane likwidacje w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Po osiągnięciu przez jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pełnej zdolności do działania decyzje o restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będą podejmowane na szczeblu unijnym, co pomoże zachować równe warunki prowadzenia działalności i zapobiec zakłóceniom na rynku wewnętrznym (45). Z tego względu równoległa ocena w ramach procedury pomocy państwa nie powinna opóźniać, powielać ani utrudniać procesu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Cel zachowania rynku wewnętrznego i niezakłócania konkurencji pomiędzy uczestniczącymi i nieuczestniczącymi państwami członkowskimi może zostać osiągnięty w procesie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Możliwe jest włączenie aspektów pomocy państwa w proces restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności w związku z tym, że ostateczne uprawnienia decyzyjne przysługują Komisji. W każdym przypadku stosowanie projektu rozporządzenia powinno zapewniać, aby kontrola pomocy państwa nie powodowała zbędnych opóźnień ani nie utrudniała osiągnięcia celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności ze względu na konieczność ochrony stabilności finansowej (46). Ze względu na jasność i pewność prawa byłoby korzystne, aby Komisja w konkretny sposób określiła w projekcie rozporządzenia, które przepisy ram dotyczących pomocy państwa oraz które procedury będą stosowane w drodze analogii oraz, w miarę potrzeby, dokładniej wyjaśniła szczegóły ich stosowania przy użyciu właściwych środków.

Wreszcie, w przyszłości może zaistnieć konieczność przeprowadzenia dalszych analiz dotyczących stosowania zasad pomocy państwa w drodze analogii oraz współzależności pomiędzy względami dotyczącymi pomocy państwa a względami stabilności finansowej w kontekście restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (47).

2.10. Kontrola sądowa decyzji w sprawach dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Projekt rozporządzenia nie zawiera przepisów, które regulowałyby kontrolę sądową lub podobne kwestie w odniesieniu do decyzji w sprawach dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. EBC rozumie, że a) zarówno decyzje rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub Komisji dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (48) , jak i decyzje Komisji w sprawach zgodności z zasadami pomocy państwa – z jednej strony; oraz b) działania organów krajowych w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wdrażające programy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z tymi decyzjami oraz zasadami pomocy państwa – z drugiej strony, pozostają przedmiotem kontroli sądowej sprawowanej, odpowiednio, przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej i sądy krajowe. EBC zwraca uwagę, że połączenie środków prawnych przysługujących przed Trybunałem na podstawie Traktatu i projektu rozporządzenia, a także przed sądami krajowymi na podstawie prawa krajowego uczestniczących państw członkowskich, powinno zapewniać należne prawa procesowe osobom fizycznym i prawnym, których dotyczą decyzje w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Z uwagi na jasność prawa byłoby korzystne, gdyby rozporządzenie zawierało zastrzeżenie, że kontrola sądowa działań i zaniechań krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i innych właściwych organów przy stosowaniu decyzji rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wydanych w ramach procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 16 pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji sądów krajowych. Ponadto warto rozważyć wprowadzenie przepisów, które wykluczałyby lub przynajmniej ograniczały możliwość uchylenia decyzji podjętych przez radę ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności w odniesieniu do decyzji podjętych na podstawie art. 26 ust. 2 projektu rozporządzenia, zgodnie z przepisami dyrektywy w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków dotyczącymi prawa do odwołania i wyłączenia innych działań. Odpowiednie przepisy powinny być starannie wyważone w celu zapewnienia zgodności z ochroną prawa własności zagwarantowaną w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej oraz europejskiej konwencji praw człowieka.

Wreszcie, w celu zwiększenia poziomu przejrzystości w odniesieniu do środków prawnych przysługujących w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, korzystne byłoby określenie zakresu i treści prawa do kontroli sądowej przysługującego stronom, których dotyczą środki podejmowane w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, poprzez np. stwierdzenie, że kontrola sądowa działań i zaniechań krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji musi w pełni uwzględniać, że zgodnie z art. 16 ust. 8 projektu rozporządzenia organy krajowe są zobowiązane do podejmowania wszystkich koniecznych środków w celu wykonania decyzji rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a z kolei te decyzje podlegają kontroli sądowej Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zastrzeżenie takie mogłoby znaleźć się w uzasadnieniu projektu rozporządzenia lub w oddzielnym dokumencie.

2.11. Terminologia

EBC z zadowoleniem przyjmuje zamiar zapewnienia przez Komisję zgodności pomiędzy projektem rozporządzenia a planowaną dyrektywą w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, co powinno zagwarantować pełną spójność, także w zakresie używanych definicji. Należy utrzymać definicje pochodzące z planowanej dyrektywy w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, chyba że istnieją obiektywne przyczyny, aby od nich odstąpić lub je pominąć (49). W tym względzie rozporządzenie, kiedy mówi o organie nadzorczym, powinno to robić w konsekwentny sposób, np. używając terminu „właściwy organ”, wyjaśniając jednocześnie, że pojęcie to obejmuje EBC w jego roli nadzorczej, a także krajowe organy nadzorcze.

2.12. Państwa członkowskie, które nawiązały bliską współpracę

EBC zaleca umieszczenie w proponowanym rozporządzeniu przepisu dotyczącego trwających procedur restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które nie zostały zakończone, w przypadku, gdy państwo członkowskie, które nawiązało bliską współpracę (50), a zatem automatycznie podlega przepisom projektu rozporządzenia, zakończy tę współpracę.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 6 listopada 2013 r. Mario DRAGHI Prezes EBC

(1) COM(2013) 520 final.

(2) Dz.U. C 30 z 1.02.2013, s. 6. Wszystkie opinie EBC są publikowane na stronie internetowej EBC pod adresem www.ecb.europa.eu.

(3) Dostępne na stronie internetowej Rady Europejskiej pod adresem www.consilium.europa.eu.

(4) Przedstawionym przez Radę Europejską w grudniu 2012 r. i dostępne na stronie internetowej Rady Europejskiej pod adresem www.consilium.europa.eu.

(5) Zobacz także opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie projektu dyrektywy ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (CON/2012/99) (Dz.U. C 39 z 12.2.2013, s. 1).

(6) Zob. art. 7 projektu rozporządzenia.

(7) Zob. art. 20 projektu rozporządzenia.

(8) Wyrok z dnia 13 czerwca 1958 r. w sprawie 9/56 Meroni przeciwko Wysokiej Władzy (Rec. 1958, s. 133), wyrok z dnia 14 maja 1981 r. w sprawie 98/80 Romano przeciwko INAMI (Rec. 1981, s. 1241) i wyrok z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawach połączonych C‐154/04 i C‐155/04 Alliance for Natural Health i in. (Zb.Orz. s. I‐6451).

(9) Zob. np. komentarz do art. 16 projektu rozporządzenia, przedstawiony poniżej, oraz proponowaną zmianę nr 6.

(10) Art. 41 ust. 8 projektu rozporządzenia.

(11) Zob. rozdział 4 projektu rozporządzenia: Współpraca.

(12) Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63. Zob. w szczególności art. 3 ust. 3 i art. 27 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.

(13) Artykuł 27 ust. 2 i 3 projektu rozporządzenia.

(14) Zob. np. proponowane zmiany nr 2, 5, 8 i 10.

(15) Zob. art. 26 ust. 11 i motyw 70 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.

(16) Zob. propozycję zmiany nr 12.

(17) Artykuł 11 ust. 4 projektu rozporządzenia powinien zatem zostać odpowiednio zmieniony. Zob. stosowną propozycję zmiany nr 5.

(18) Artykuł 23 ust. 1 (ec) podejścia ogólnego w sprawie projektu dyrektywy ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywy Rady 77/91/EWG i 82/891/EWG, dyrektywy 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE i 2011/35/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010, w brzmieniu zatwierdzonym przez ministrów finansów państw członkowskich na spotkaniu Rady ECOFIN w dniu 27 czerwca 2013 r. [2012/0150 (COD)-11148/1/13 Rev 1].

(19) Zob. propozycję zmiany nr 14.

(20) Motyw 16 projektu rozporządzenia stanowi: „EBC, będący organem nadzoru w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego, jest najstosowniejszym organem do ocenienia, czy instytucja kredytowa jest na progu upadłości lub jest zagrożona upadłością, oraz czy istnieją jakiekolwiek realne szanse, że alternatywne działania ze strony sektora prywatnego lub działania nadzorcze zapobiegłyby jej upadłości w rozsądnym czasie”.

(21) Ten problem został poruszony także w opinii CON/2012/99, pkt 2.1.

(22) Zob. propozycję zmiany nr 6.

(23) Zob. propozycję zmiany nr 8.

(24) Zob. propozycję zmiany nr 8.

(25) Zob. propozycje zmian nr 11, 12 i 13.

(26) Zob. propozycję zmian nr 15, 16 i 17.

(27) Zob. propozycję zmiany nr 15.

(28) Jest to zgodne z dokumentem Rady Stabilności Finansowej (RSF) „Kluczowe właściwości skutecznych systemów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji finansowych”, październik 2011 r., dokument dostępny na stronie internetowej RSF pod adresem: www.financialstabilityboard.org. Zob. załącznik II i sekcja 10.

(29) Zob. propozycję zmiany nr 3.

(30) Zob. art. 13 ust. 1 projektu rozporządzenia.

(31) Zob. propozycję zmiany nr 7.

(32) Zob. propozycję zmiany nr 4.

(33) Zob. np. projekt art. 39 ust. 2 dyrektywy w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, określający warunki uznania zobowiązania za kwalifikujące się zobowiązanie.

(34) Zob. komunikat Komisji w sprawie stosowania od dnia 1 sierpnia 2013 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego z 30 lipca 2013 r. (Dz.U. C 216 z 30.7.2013, s. 1).

(35) Zob. propozycję zmiany nr 22.

(36) Z zastrzeżeniem listy wyłączeń, które mogą znaleźć zastosowanie w wyjątkowych okolicznościach. Zob. art. 24 ust. 5 projektu rozporządzenia.

(37) Artykuły 15 i 73 projektu rozporządzenia powinny zatem zostać zmienione w taki sposób, aby zawierały odwołania do art. 98a i 99 planowanej dyrektywy w sprawie prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków.

(38) Zob. propozycję zmiany nr 19.

(39) Dostępnymi na stronie internetowej Rady Europejskiej pod adresem www.consilium.europa.eu.

(40) W tym względzie EBC zwraca uwagę, że zgodnie z zakazem finansowania ze środków banku centralnego, bank centralny nie może finansować funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Zob. np. raport o konwergencji EBC z 2012 r., s. 28.

(41) Zob. propozycję zmiany nr 20.

(42) Zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 13/14 grudnia 2012 r.„…jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien opierać się na składkach wnoszonych przez sam sektor finansowy i obejmować odpowiednie i skuteczne mechanizmy zabezpieczające. Mechanizmy te powinny być neutralne dla budżetu w perspektywie średnioterminowej, co osiąga się poprzez zapewnienie zwrotu pomocy państwa w drodze nałożenia opłat ex post na podmioty z sektora finansowego”. EBC ma świadomość, że projekt rozporządzenia sam w sobie nie może ustanowić takiej linii kredytowej i musi poprzestać na zobowiązaniu rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do aktywnych starań o linię kredytową, pod warunkiem jednak, że będą istniały mechanizmy finansowe dla uzyskania takiej linii kredytowej.

(43) Zob. pkt 4.1.3 uzasadnienia projektu rozporządzenia (zwanego dalej „uzasadnieniem”) oraz zdanie ostatnie art. 16 ust. 8 projektu rozporządzenia.

(44) Zob. art. 16 ust. 10 projektu rozporządzenia oraz pkt 1.2 uzasadnienia.

(45) Zob. w szczególności motywy 7, 9 i 13 projektu rozporządzenia.

(46) Zob. propozycję zmiany nr 6.

(47) Zob. propozycję zmiany nr 21.

(48) Zob. art. 16 projektu rozporządzenia, przy uwzględnieniu również art. 78 w odniesieniu do pozaumownej odpowiedzialności rady ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

(49) Zob. np. art. 3 ust. 13 projektu rozporządzenia, zawierający definicję grupy. Różni się ona od definicji tego terminu podanej w art. 2 ust. 4 podejściu ogólnym w sprawie projektu dyrektywy ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do banków będących na progu upadłości dnia 27 czerwca 2013 r..

(50) W rozumieniu rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.