Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji („rozporządzenie EMIR”) stanowiło odpowiedź na zobowiązanie podjęte we wrześniu 2009 r. przez liderów państw grupy G-20, które dotyczyło wprowadzenia w skali globalnej określonych wymogów dotyczących kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Rozporządzenie EMIR ma na celu ograniczenie ryzyka systemowego poprzez zwiększenie przejrzystości rynku instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym oraz zmniejszenie ryzyka kredytowego kontrahenta i ryzyka operacyjnego związanego z instrumentami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Niektóre z wprowadzonych w tym celu wymogów już obowiązują, podczas gdy inne nie weszły jeszcze w życie. Wyniki prowadzonego przez Komisję monitoringu rynku oraz informacje otrzymane od zainteresowanych stron i organów UE wskazują na szerokie poparcie dla ogólnych celów rozporządzenia EMIR, ujawniły jednak również szereg problemów, które sprawiają, że cele tego rozporządzenia nie są osiągane w najbardziej skuteczny i wydajny sposób. Problemy te dotyczą w szczególności: (i) nieproporcjonalnych kosztów przestrzegania przepisów, które niekiedy przewyższają korzyści pod względem nadzoru ostrożnościowego, (ii) niedostatecznej przejrzystości pozycji i ekspozycji w instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym oraz (iii) niewystarczającego dostępu niektórych kontrahentów do usług rozliczeniowych.

Planowane warianty zmian w przepisach mają na celu zwiększenie skuteczności i wydajności stosowania rozporządzenia EMIR poprzez zwiększenie proporcjonalności przepisów, zwiększenie przejrzystości pozycji i ekspozycji w instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym oraz ograniczenie utrudnień w dostępie do usług rozliczeniowych. W tym celu rozważa się pewną liczbę ściśle ograniczonych zmian w przepisach rozporządzenia EMIR, przy czym są one oceniane w kontekście nadrzędnego celu tego rozporządzenia, jakim jest zapewnienie stabilności systemu finansowego.

·doprecyzowanie wzajemnych powiązań między krajowymi przepisami z zakresu niewypłacalności i dostępnymi w ramach rozporządzenia EMIR instrumentami zarządzania przypadkami niewykonania zobowiązania oraz wprowadzenie do rozporządzenia EMIR zasady świadczenia usług rozliczeniowych na sprawiedliwych, rozsądnych i niedyskryminujących warunkach handlowych (zasada/warunki FRAND, z ang. fair, reasonable, and non-discriminatory).

Informacje zwrotne od zainteresowanych stron na temat funkcjonowania rozporządzenia EMIR uzyskano w ramach dwukrotnie przeprowadzonych przez Komisję konsultacji publicznych. W trakcie konsultacji podniesiono szereg konkretnych kwestii, ale nie przedstawiono żadnych konkretnych wariantów strategicznych, które mogłyby być przedmiotem dalszej analizy. Wszystkie grupy zainteresowanych stron wyraziły szerokie poparcie dla zamiaru zwiększenia proporcjonalności przepisów. Dużo uwagi poświęcono kwestii zgłaszania transakcji. Respondenci, głównie przedsiębiorstwa i zrzeszenia branżowe, zwracali się o ograniczenie wymogów sprawozdawczych dla kontrahentów niefinansowych. Duża liczba respondentów należących do różnych kategorii zainteresowanych stron była również zdania, że zgłaszanie dwustronne należy zastąpić zgłaszaniem jednostronnym – wariant ten rozważono, ale ostatecznie odrzucono w niniejszej ocenie skutków. Respondenci zwrócili również uwagę na konieczność wprowadzenia zwolnień z obowiązku rozliczania oraz wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do kontrahentów niemających znaczenia systemowego.