[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 15.9.2009

KOM(2009) 474 wersja ostateczna

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie ustalenia stanowiska Wspólnoty, które ma zostać przyjęte na forum Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku

UZASADNIENIE

Na mocy art. 300 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE o stanowisku, które ma być zajęte w imieniu Wspólnoty w regionalnych organizacjach ds. zarządzania rybołówstwem, gdy przyjmują one decyzje mające skutki prawne, z wyjątkiem decyzji uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne, decyduje Rada, stanowiąca większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.

W świetle tego obowiązku oraz na podstawie podobnych decyzji Rady, a także wniosków Komisji Europejskiej w odniesieniu do innych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem Komisja Europejska przedstawia wniosek o przyjęcie niniejszej decyzji w sprawie ustalenia stanowiska, jakie Wspólnota ma przyjąć na forum Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego. W trosce o zachowanie spójności niniejszy wniosek jest zgodny z podejściem przedstawionym na forum innych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie ustalenia stanowiska Wspólnoty, które ma zostać przyjęte na forum Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 33 Traktatu WE w związku z jego art. 32 stanowi, że jednym z celów wspólnej polityki rybołówstwa jest zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw. Rozporządzenie (WE) nr 2371/2002[1] wymaga, aby Wspólnota stosowała zasadę ostrożnego zarządzania zasobami podejmując środki mające na celu ochronę i utrzymanie żywych zasobów wodnych, zapewnienie ich zrównoważonej eksploatacji oraz zminimalizowanie wpływu działalności połowowej na ekosystemy morskie. Wspomniane rozporządzenie stanowi również, że celem Wspólnoty powinno być stopniowe wprowadzanie w życie opartego na ekosystemie podejścia do zarządzania rybołówstwem i przyczynianie się do wydajnej działalności połowowej w ramach rentownego i konkurencyjnego sektora rybołówstwa i akwakultury, zapewniając godziwy standard życia tym, którzy utrzymują się z połowów, i uwzględniając interesy konsumentów.

(2) Decyzją 2002/738/WE[2] Wspólnota Europejska zatwierdziła Konwencję w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim, która ustanowiła Organizację Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO). Komisja SEFAO jest uprawniona do podejmowania środków dotyczących długoterminowej ochrony i zrównoważonego użytkowania żywych zasobów morskich na obszarze objętym konwencją.

(3) Na mocy art. 300 ust. 2 akapit 2 Traktatu WE o stanowisku Wspólnoty na forum organów utworzonych na mocy regionalnych umów połowowych, gdy organy te przyjmują decyzje mające skutki prawne (ale nie zmieniające ram instytucjonalnych przedmiotowych umów), decyduje Rada, stanowiąca większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie Wspólnota ma przyjąć w ramach Komisji Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO), gdy komisja ta ma przyjąć decyzje mające skutki prawne, jest zawarte w załączniku niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Stanowisko Wspólnoty określone w załączniku do niniejszej decyzji podlega ocenie i, tam gdzie to stosowne, modyfikacji dokonywanej przez Radę na wniosek Komisji, najpóźniej do dnia corocznego posiedzenia Komisji Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) w 2014 r.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Stanowisko Wspólnoty w ramach Komisji Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku

1. ZASADY

W ramach SEAFO Wspólnota Europejska:

a) podejmuje działania zgodnie z celami Wspólnoty w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, zwłaszcza poprzez stosowanie ostrożnego zarządzania zasobami gwarantującego zrównoważoną eksploatację gatunków objętych przepisami SEAFO w celu propagowania stopniowego wprowadzania w życie opartego na ekosystemie podejścia do zarządzania rybołówstwem i zminimalizowania oddziaływania rybołówstwa na ekosystemy morskie, jak również propagowania rentownego i konkurencyjnego rybołówstwa wspólnotowego, zapewniając godziwy poziom życia tym, którzy utrzymują się z działalności połowowej i uwzględniając interesy konsumentów;

b) gwarantuje zgodność środków podejmowanych przez SEAFO z celami konwencji SEAFO;

c) gwarantuje zgodność środków podejmowanych przez SEAFO z prawem międzynarodowym, a w szczególności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, Porozumienia ONZ w sprawie ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi oraz Porozumienia o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu;

d) propaguje spójność stanowisk na forach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem;

e) dąży do osiągnięcia synergii z polityką rybołówstwa prowadzoną przez Wspólnotę w ramach dwustronnych stosunków z krajami trzecimi w dziedzinie rybołówstwa oraz gwarantuje spójność z polityką stosunków zewnętrznych;

f) gwarantuje przestrzeganie międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty.

2. KIERUNKI POLITYKI

W stosownych przypadkach Wspólnota Europejska stara się wspierać podejmowanie przez SEAFO następujących działań:

a) wprowadzanie rygorystycznych środków ochrony i zarządzania uwzględniających najlepszą dostępną wiedzę naukową w celu zapewnienia długoterminowej ochrony i zrównoważonego użytkowania zasobów rybnych objętych Konwencją SEAFO. Tam, gdzie jest to niezbędne, rozpatrzenie szczególnych środków w odniesieniu do stad ryb zagrożonych z powodu przełowienia w celu uniknięcia zwiększenia działalności połowowej;

b) podejmowanie środków uwzględniających należycie wpływ działalności połowowej na gatunki ekologicznie pokrewne, takie jak ptaki morskie, walenie, foki i żółwie morskie;

c) podejmowanie środków ochrony i zarządzania w odniesieniu do gatunków należących do tego samego ekosystemu co odławiane zasoby rybne, związanych z nimi lub zależnych od nich;

d) podejmowanie środków ochronnych w odniesieniu do wrażliwych ekosystemów morskich na obszarze objętym Konwencją SEAFO i zgodnych z rezolucjami Zgromadzenia Ogólnego ONZ;

e) przyjmowanie wniosków dotyczących przystąpienia do SEAFO, przedkładanych przez kraje prowadzące odpowiedzialne rybołówstwo.

[1] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

[2] Dz.U. L 111 z 20.4.2001, s. 15.