[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 6.11.2008

KOM(2008)723 wersja ostateczna

2007/0248 (COD)

Zmieniony wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2007/0248 (COD)

Zmieniony wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

1. Etapy procedury

Wniosek — COM (2007) 698 – COD/2007/0248 — został przyjęty przez Komisję dnia 13 listopada 2007 r. i przekazany do Parlamentu Europejskiego i Rady dnia 15 listopada 2007 r.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął opinię w sprawie wniosku Komisji dnia 29 maja 2008 r.

Komitet Regionów przyjął opinię w sprawie wniosku Komisji dnia 18 czerwca 2008 r.

Parlament Europejski przyjął 155 poprawek w pierwszym czytaniu dnia 24 września 2008 r.

2. Cel wniosku

Niniejszy wniosek legislacyjny obejmuje zmiany do dyrektywy o usłudze powszechnej i dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej. Celem jest przyjęcie ram regulacyjnych dotyczących łączności elektronicznej poprzez wzmocnienie określonych praw konsumentów i użytkowników oraz zagwarantowanie wiarygodnej, bezpiecznej i niezawodnej łączności elektronicznej, a także wysokiego poziomu ochrony prywatności i danych osobowych jednostek.

W bardziej szczegółowym ujęciu, cele niniejszych wniosków są dwojakie:

1. wzmocnienie i poprawa ochrony konsumentów i praw użytkowników w sektorze łączności elektronicznej poprzez — między innymi — zapewnianie konsumentom, w tym służbom ratowniczym i niepełnosprawnym użytkownikom końcowym, większej ilości informacji na temat cen i warunków świadczenia usług oraz ułatwianie dostępu do usług łączności elektronicznej i stwarzanie możliwości korzystania z tych usług;

2. poprawa w zakresie ochrony prywatności i danych osobowych jednostek w sektorze łączności elektronicznej, w szczególności dzięki wzmocnionym przepisom dotyczącym bezpieczeństwa i usprawnionym mechanizmom wprowadzania ich w życie.

3. Cel zmienionego wniosku

Zmieniony wniosek ma na celu dostosowanie pierwotnego wniosku w zakresie niektórych zagadnień, zgodnie z propozycjami Parlamentu Europejskiego.

4. Uwagi dotyczące poprawek przyjętych przez Parlament Europejski

4.1 Poprawki przyjęte przez Komisję

Komisja może przyjąć poprawki: 2, 4, 5, 7, 8, 11, 15, 16, 20, 27, 32, 38, 41, 43, 48, 51, 54, 55, 56, 60, 61, 62 (za wyjątkiem tiret pierwszego), 63, 64, 65, 66, 68, 70, 72, 73, 77, 79, 80, 88, 89, 90, 92 (ostatni akapit), 97, 100, 110, 111, 112, 114 (ostatni akapit), 115, 116, 118, 129, 137, 141, 143, 145, 149, 150, 151, 152, 182, 191 i 192.

4.2 Poprawki przyjęte przez Komisję w części lub podlegające przeformułowaniu

Poprawki: 3, 6, 12, 14, 18, 19, 21, 22, 23, 25, 26, 31, 37, 44, 47, 53, 67, 71, 75, 76, 82, 85, 86, 87, 91, 93, 99, 103, 105, 106, 109, 122, 127, 131, 132, 135, 136, 138, 139, 165, 180, 181, 183, 184, 185, 187, 188, 189, 193 i 194.

- Poprawka 3

Poprawka wyjaśnia nowe obowiązki państw członkowskich dotyczące „promowania dostępności stosownego wyposażenia terminali” wprowadzone w art. 7 ust. 2. Opis ten należy jednak dostosować, tak aby odzwierciedlał brzmienie art. 7 ust. 2.

Motyw 4b (nowy)

„Państwa członkowskie powinny wprowadzić środki w celu zapewnienia niepełnosprawnym użytkownikom końcowym możliwości korzystania z wyboru przedsiębiorstw i usługodawców dostępnych dla większości użytkowników końcowych, a także promowania dostępności stosownego wyposażenia terminali mające na celu wsparcie powstania rynku dla szeroko dostępnych produktów i usług, które oferowałyby rozwiązania przeznaczone dla użytkowników niepełnosprawnych. Takie środki mogą obejmować na przykład Można tego dokonać, między innymi, poprzez odwołanie się do norm europejskich, wprowadzenie wymogów w zakresie dostępności elektronicznej (e-dostępności) do procedur zamówień publicznych na towary i świadczenie usług związanych z przetargami i przetargów związanych ze świadczeniem usług oraz poprzez wdrożenie aktów prawnych chroniących prawa osób niepełnosprawnych.”

- Poprawka 6

Komisja jest zdania, że wszystkie połączenia ze służbami ratunkowymi powinny umożliwiać uzyskanie informacji o lokalizacji dzwoniącego, tak aby zwiększyć ochronę obywateli Unii Europejskiej. Skreślono zatem odniesienie do lokalizacji dzwoniącego, ponieważ sugerowałoby ono, że lokalizacja dzwoniącego może nie być dostępna. W każdym przypadku połączenia ze służbami ratunkowymi nie zapewniają dostępu jako takiego do lokalizacji dzwoniącego. Niemniej jednak, aby zapewnić skuteczniejsze i szybsze udzielanie pomocy, informacja o dokładności informacji o lokalizacji dzwoniącego powinna być dostępna.

Motyw 12

„Dostawcy usług łączności elektronicznej powinni zagwarantować, że ich klienci są odpowiednio informowani o tym, czy mają przez nich zapewniony dostęp do służb ratunkowych oraz informację o lokalizacji dzwoniącego czy też nie i otrzymywać wyraźne i przejrzyste informacje w początkowej umowie oraz w regularnych odstępach czasowych po jej zawarciu, na przykład wraz z rachunkami klientów. Te informacje powinny obejmować wszelkie ograniczenia w zakresie zasięgu terytorialnego w oparciu o planowane operacyjne parametry techniczne usługi oraz dostępną infrastrukturę. Tam, gdzie usługa nie jest świadczona w ramach komutowanej sieci telefonicznej, informacje powinny również zawierać poziom niezawodności dostępu do informacji i informacje o lokalizacji dzwoniącego i ich dokładność w porównaniu do usługi świadczonej w komutowanej sieci telefonicznej, uwzględniając aktualne technologie i standardy jakości, jak również wszelkie parametry jakości usług określone w dyrektywie 2002/22/WE. Połączenia głosowe pozostają najbardziej niezawodną i odpowiednią formą dostępu do służb ratowniczych. Inne środki komunikowania, takie jak wiadomości tekstowe mogą być mniej niezawodne i nie są natychmiastowe. Państwa członkowskie powinny jednakże, jeżeli uznają to za stosowne promować rozwój i stosowanie innych środków dostępu do służb ratunkowych mogących zapewnić dostęp porównywalny z usługami głosowymi. Klienci powinni również być właściwie informowani o możliwych typach działań , które dostawcy a usług łączności elektronicznej może mogą podejmować w odniesieniu do zagrożeń bezpieczeństwa lub o sposobach reagowania na zdarzenia naruszenia bezpieczeństwa i integralności, ponieważ takie działania mogą mieć bezpośredni lub pośredni wpływ na dane klienta, prywatność lub inne aspekty świadczonych usług.”

- Poprawka 12

Poprawka ma na celu wyjaśnienie proponowanych zmian w art. 22 ust. 3. W celu zagwarantowania pewności prawnej konieczne jest wyjaśnienie użytego sformułowania: wyrażenia „wytyczne” oraz „podstawowy zbiór nieograniczonych usług” są niejasne i zostały w związku z tym zastąpione.

Motyw 14a (nowy)

„Konkurencyjny rynek powinien stworzyć użytkownikom możliwość korzystania z usług o jakości, jakiej wymagają, jednak w szczególnych przypadkach może zaistnieć konieczność zagwarantowania, by sieci łączności publicznej osiągały minimalne poziomy jakości, w celu niedopuszczenia do degradacji usługi, zablokowania dostępu i/lub ograniczeń oraz zwolnienia tempa. W przypadku braku skutecznej konkurencji, krajowe organy regulacyjne powinny wykorzystać środki zaradcze, dostępne im na mocy dyrektyw ustanawiających ramy regulacyjne łączności elektronicznej, w celu zapewnienia, że dostęp użytkowników do określonych rodzajów treści i zastosowań użytkowych nie jest ograniczany bez racjonalnego uzasadnienia. Krajowe organy regulacyjne powinny mieć możliwość wydania wytycznych w zakresie określania wymogów dotyczących minimalnej jakości usług zgodnie z dyrektywą 2002/22/WE oraz przyjęcia innych środków, jeżeli w ich opinii te środki zaradcze nie okazały się skuteczne w odniesieniu do interesów użytkowników i innych okoliczności. Takie wytyczne i środki mogłyby obejmować podstawowy zbiór nieograniczonych usług.”

- Poprawka 14

Poprawka odnosi się do „środków zaradczych”, „wytycznych” i „innych środków”, które Komisja musi przeanalizować pod katem spójności. Powinna się ona jednak odnosić do „wymogów dotyczących minimalnej jakości usług” zgodnie z poprawką 12.

Motyw 14d (nowy)

„Ponieważ niespójne środki zaradcze wymogi dotyczące minimalnej jakości usług znacznie zaburzą pełną realizację rynku wewnętrznego, Komisja powinna przeprowadzić ocenę wytycznych lub innych środków przyjętych przez krajowe organy regulacyjne mających na celu ewentualną interwencję regulacyjną we Wspólnocie oraz, o ile to konieczne, przyjąć techniczne środki wykonawcze w celu osiągnięcia spójności w całej Wspólnocie.”

- Poprawka 18

Znaczna część tekstu znajdującego się we wniosku Komisji została przeniesiona do nowego motywu 14a (zob. poprawka 12). Odniesienie do procedury komitetowej, które również utrzymano w art. 22 ust. 3, zostało włączone do zmienionego motywu 14c objętego powyższą poprawką 14.

- Poprawka 19

Poprawka odnosi się do hurtowego obowiązku przedsiębiorstw do gromadzenia i przekazywania na określonych warunkach danych ze spisu abonentów dla celów świadczenia publicznie dostępnych usług biura numerów i spisów abonentów. Ponieważ zostało to już przewidziane w art. 25 ust. 2, brzmienie poprawki należy zmienić. Ponadto musi ona zostać dostosowana do zmienionego brzmienia poprawki 85.

Motyw 18a (nowy)

„Usługi biura numerów powinny być – i często są – świadczone na zasadzie warunkach konkurencji rynkowej , zgodnie z art. 5 dyrektywy Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej*. Środki w zakresie umieszczania danych użytkowników końcowych (wszystkich przedsiębiorstw, które przydzielają abonentom numery telefonu) w bazach danych powinny być zgodne z zabezpieczeniami w zakresie ochrony danych osobowych, w tym z art. 12 dyrektywy 2002/58/WE. W celu zapewnienia użytkownikom końcowym maksimum korzyści z racjonalnych i przejrzystych warunków konkurencyjnych ofert konkurencji – z ostatecznym celem umożliwienia usunięcia regulacji detalicznych w odniesieniu do tych usług – należy zagwarantować wprowadzić środki hurtowe gwarantujące umieszczanie danych użytkowników końcowych (zarówno sieci stacjonarnych, jak i ruchomych) w bazach danych, zorientowane na koszt dostarczanie tych danych dla celów świadczenia publicznie dostępnych usług biura numerów i spisów abonentów dostawcom usług oraz udostępnianie sieci na zorientowanych na koszt, racjonalnych i przejrzystych warunkach.

* Dz.U. L 249 z 17.9.2002, s. 21.

- Poprawka 21

W poprawce stwierdza się, że Komisja mogłaby przekazać odpowiedzialność za zarządzanie ETNS. Nie jest to możliwe, ponieważ to państwom członkowskim, a nie Komisji, zostały przydzielone kody ETNS. W poprawce wprowadzono zmianę, tak aby odzwierciedlała ona fakt, że jedynie państwa, którym ITU przydzielił kod „3883”, mogą przekazywać odpowiedzialność za zarządzanie nim.

Motyw 21

„Rozwój międzynarodowego kodu „3883” ( przestrzeń numerowa telefonii europejskiej (ETNS) ) jest obecnie powstrzymany przez niewystarczający poziom świadomości, brak popytu, całkowicie zbiurokratyzowane wymogi proceduralne oraz – w konsekwencji – brak popytu niewystarczający poziom świadomości . W celu wspierania rozwoju ETNS Komisja powinna państwa, którym Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (International Telecommunications Union - ITU) przydzielił międzynarodowy kod „3883”, powinny przekazać odpowiedzialność za zarządzanie nim, za przydzielanie numerów i promocję albo [xxx], albo - na wzór realizacji domeny najwyższego poziomu „.eu” - osobnemu organowi, wyznaczonemu przez Komisję na podstawie otwartej, przejrzystej i niedyskryminacyjnej procedury selekcji i działającemu w oparciu o zasady operacyjne stanowiące część prawa wspólnotowego.”

- Poprawka 22

Wprowadzono zmianę w pierwszym zdaniu motywu 22 w celu dostosowania go do zmian wprowadzonych w przepisach ustanawiających dyrektywy (zob. poprawka 86 zmieniająca art. 25 ust. 4 dyrektywy o usłudze powszechnej). Ponieważ poprawka PE nie jest zgodna z zasadą neutralności technologii, została zastąpiona poprawką o ogólniejszym zakresie, w której stwierdza się, że dostęp do numerów i usług we Wspólnocie jest konieczny do ułatwienia wymiany między użytkownikami końcowymi.

Motyw 22

„Koncepcja jednolitego rynku oznacza, że użytkownicy końcowi mogą mieć dostęp do wszystkich numerów uwzględnionych w krajowych planach numeracji innych państw członkowskich oraz do usług dostępu, włącznie z usługami społeczeństwa informacyjnego, za pośrednictwem niegeograficznych numerów telefonicznych w obrębie Wspólnoty, w tym także innych bezpłatnych numerów telefonicznych i połączeń telefonicznych po najwyższych stawkach oraz usług biura numerów. Użytkownicy końcowi powinni mieć również możliwość dostępu do numerów z przestrzeni numerowej telefonii europejskiej (ETNS) i powszechnej sieci bezpłatnych linii telefonicznych (Universal International Freephone Numbers - UIFN). Ułatwi to transgraniczną wymianę między użytkownikami końcowymi niezależnie od wybranego operatora. Transgraniczny dostęp do zasobów numeracji i powiązanych usług nie powinien być ograniczony, za wyjątkiem obiektywnie uzasadnionych przypadków, takich jak konieczność zwalczania oszustw i nadużyć np. w związku z niektórymi najdroższymi usługami, lub gdy numer jest definiowany jako mający wyłącznie zasięg krajowy (np. krótki kod krajowy). Użytkownicy powinni z być wyprzedzeniem i jasno informowani o wszelkich zmianach mających zastosowanie do bezpłatnych numerów takich, jak opłaty za międzynarodowe wywołania numerów dostępnych za pośrednictwem standardowych międzynarodowych kodów dla połączeń zagranicznych. Użytkownicy końcowi powinni także mieć możliwość połączenia się z jakimkolwiek innym użytkownikiem końcowym (zwłaszcza poprzez numery IP) w celu wymiany danych niezależnie od operatora, którego wybrali. W celu zapewnia użytkownikom końcowym skutecznego dostępu do numerów i usług we Wspólnocie, Komisja powinna mieć możliwość przyjmowania środków wykonawczych.”

- Poprawka 23

Niniejsza poprawka wspiera poprawki do art. 30 ust. 4 w celu ochrony przed praktyką prowadzącą do zmiany obsługi klienta bez jego wiedzy lub zgody (ang. „slamming”).

Motyw 23

„By w pełni korzystać z konkurencyjnego środowiska, konsumenci powinni mieć możliwość podejmowania świadomych wyborów i zmiany usługodawcy, gdy leży to w ich interesie. Istotną sprawą jest zapewnienie, że z tej możliwości mogą oni korzystać bez ograniczeń prawnych, technicznych lub praktycznych, w postaci, między innymi, warunków umownych, procedur, opłat itd. Nie wyklucza to jednak określania racjonalnie uzasadnionych minimalnych okresów w umowach konsumenckich. Możliwość przeniesienia numeru jest podstawowym ułatwieniem w dokonywaniu wyboru przez konsumentów i skutecznym aspektem konkurencji na rynku łączności elektronicznej, a zatem takie przeniesienie powinno być realizowane w krótkim czasie , zazwyczaj nie później niż w ciągu jednego dnia od daty złożenia wniosku przez konsumenta . W przypadku nadużyć w zakresie przenoszenia lub opóźnień w przenoszeniu numerów, krajowe organy regulacyjne powinny mieć możliwość nakładania odpowiednich sankcji. Ponadto nie pozbawiając procesu przenoszenia atrakcyjności dla konsumentów, krajowe organy regulacyjne powinny mieć możliwość wprowadzenia proporcjonalnych środków mających na celu zminimalizowanie ryzyka dla konsumentów w zakresie przeniesienia numeru bez jego zgody. Jednak, jak pokazuje doświadczenie z niektórych państw członkowskich, istnieje ryzyko przeniesienia numeru konsumenta bez jego zgody. Chociaż jest to kwestia, która w pierwszym rzędzie podlega rozpatrzeniu przez organy egzekwujące stosowanie prawa, państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania minimalnych proporcjonalnych środków dotyczących procesu zmiany numeru, niezbędnych do ograniczenia takiego ryzyka, jednocześnie nie pozbawiając tego procesu atrakcyjności dla konsumentów. W celu dostosowania możliwości przeniesienia numeru do zmian rynkowych i technologicznych, włącznie z ewentualnym przeniesieniem spisu numerów i informacji o profilu abonenta, przechowywanych w ramach sieci, Komisja powinna mieć możliwość przyjmowania środków wykonawczych w tym obszarze. W ocenie, czy warunki technologiczne i rynkowe pozwalają na przenoszenie numerów między sieciami stacjonarnymi świadczącymi usługi a sieciami ruchomymi, należy w szczególności uwzględnić ceny podane użytkownikom oraz koszty przeniesienia dla przedsiębiorstw świadczących usługi w obrębie sieci stacjonarnych i ruchomych.”

- Poprawka 25

Poniższe zmiany zostały wprowadzone w celu uniknięcia powielania istniejącego motywu 47 dyrektywy 2002/22/WE o usłudze powszechnej.

Motyw 25a (nowy)

„Procedura rozstrzygania sporów inaczej niż na drodze sądowej powinna zostać wzmocniona poprzez zagwarantowanie odwoływania się do niezależnych organów rozstrzygania sporów inaczej niż na drodze sądowej, a także że jest ona zgodna przynajmniej z podstawowymi zasadami ustanowionymi w zaleceniu Komisji nr 98/257/WE z dnia 30 marca 1998 r. dotyczącym zasad dla organów rozstrzygania sporów inaczej niż na drodze sądowej, zaangażowanych w pozasądowe rozstrzyganie sporów konsumenckich*. Państwa członkowskie mogą także wykorzystywać w tym celu istniejące organy rozstrzygania sporów pod warunkiem, że spełniają one mające zastosowanie wymagania, lub też mogą powołać nowe organy.”

__________

* Dz.U. L 115 z 17.4.1998, str. 31.

- Poprawka 26

Poprawka jest deklaracją celów i wspiera zasadnicze przepisy dyrektywy.

Motyw 26a (nowy)

„(26a) Dyrektywa 2002/58/WE harmonizuje przepisy państw członkowskich wymagane dla zapewnienia równoważnego poziomu ochrony podstawowych praw i wolności, w szczególności prawa do prywatności, prawa do poufności i bezpieczeństwa systemów technologii informacyjnych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w sektorze łączności elektronicznej, oraz dla zapewnienia swobodnego przepływu we Wspólnocie tego typu danych oraz urządzeń i usług łączności elektronicznej.”

- Poprawka 31

Poprawka wyjaśnia zakres środków bezpieczeństwa, które należy przyjąć na mocy art. 4. Sformułowanie „bez uszczerbku dla […] dyrektywy 2006/24/WE [zatrzymywanie danych]” nie jest właściwe, ponieważ dyrektywa dotycząca zatrzymywania danych stanowi lex specialis w odniesieniu do dyrektywy 2002/58/WE.

Motyw 28a (nowy)

„(28b) Dostawca publicznie dostępnych usług łączności elektronicznej powinien przedsięwziąć odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu zapewnienia bezpieczeństwa swoich usług. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 95/46/WE i dyrektywy 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności , środki te powinny zagwarantować, że dostęp do danych osobowych ma jedynie upoważniony personel w celach zgodnych z prawem oraz że przechowywane lub przekazywane dane osobowe, a także sieć i usługi są chronione. Ponadto należy ustanowić politykę bezpieczeństwa w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w celu określenia słabych punktów w systemie, jak również prowadzić regularny monitoring i podejmować działania prewencyjne, naprawcze i służące łagodzeniu negatywnych skutków.”

- Poprawka 37

Poprawka podkreśla role podnoszenia świadomości w zapobieganiu rozpowszechnianiu się złośliwego oprogramowania.

Motyw 34

„Programy służące do ukradkowego monitorowania działań użytkowników i/lub udaremniania operacji wykonywanych na urządzeniach końcowych użytkowników z korzyścią dla osoby trzeciej (tak zwane oprogramowanie szpiegowskie) stanowią poważne zagrożenie dla prywatności. Należy zapewnić wysoki i równorzędny poziom ochrony prywatnej sfery użytkowników, niezależnie od tego, czy niechciane programy szpiegowskie są nieodwracalnie pobierane za pośrednictwem sieci łączności elektronicznej, czy dostarczane i instalowane w formie ukrytej w programach rozpowszechnianych na zewnętrznych nośnikach do przechowywania danych takich, jak płyty kompaktowe, CD-ROM-y, lub klucze USB. Państwa członkowskie powinny zachęcać informować użytkowników końcowych , na przykład poprzez kampanie na rzecz podnoszenia świadomości, o dostępnych środkach ostrożności i zachęcać ich do podejmowania kroków niezbędnych do ochrony ich końcowych urządzeń przed wirusami i programami szpiegowskimi.”

- Poprawka 44

Odniesienie do prawodawstwa dotyczącego konsumentów zostało zmienione w celu uwzględnienia dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych (2005/29/WE).

Artykuł 1 pkt 1 aktu zmieniającego; Artykuł 1 ust. 2a (nowy) dyrektywy 2002/22/WE

„Przepisy niniejszej dyrektywy stosują się bez uszczerbku dla przepisów wspólnotowych dotyczących ochrony konsumentów, w szczególności dyrektyw 93/13/WE , i 97/7/WE i 2005/29/WE oraz przepisów krajowych pozostających w zgodzie z prawem Wspólnoty.”

- Poprawka 47

Poprawka dotyczy możliwego skreślenia definicji „urządzenia końcowego sieci” z dyrektywy o usłudze powszechnej (2002/22/WE) i jest ona zasadniczo do przyjęcia, jeżeli definicja ta zostanie przeniesiona do dyrektywy ramowej 2002/21/WE. Niemniej jednak, ponieważ PE nie zgłosił takiej poprawki, proponuje się, aby w tej ostatniej dyrektywie wprowadzić zmianę w tym zakresie (zob. zmiana wprowadzona przez Komisję do art. 1 pkt 2 lit. ba) (nowa) aktu zmieniającego; Artykuł 2 lit. da) (nowa) dyrektywy 2002/21/WE.

- Poprawka 53

Poprawka wyjaśnia pierwotny wniosek. Niemniej jednak Komisja nie może zgodzić się na zastąpienie czasownika „podejmą” czasownikiem „mogą podjąć”, ponieważ taka zamiana podważa cel wniosku.

Artykuł 1 pkt 5 aktu zmieniającego; Artykuł 7 ust. 2 lit. a) (nowa) dyrektywy 2002/22/WE

„Państwa członkowskie mogą podjąć podejmą, z uwzględnieniem warunków krajowych oraz szczególnych wymogów związanych z niepełnosprawnością , konkretne środki ujawnione jako konieczne poprzez ocenę krajowych organów regulacyjnych w celu zapewnienia niepełnosprawnym użytkownikom końcowym możliwości skorzystania z wyboru przedsiębiorstw i usługodawców dostępnych dla większości użytkowników końcowych , a także promowania dostępności stosownego wyposażenia terminali . Gwarantują one, że w każdym przypadku potrzeby szczególnych grup użytkowników niepełnosprawnych są zaspokajane przynajmniej przez przynajmniej jedno przedsiębiorstwo.”

- Poprawka 67

Poprawka opisuje informacje pochodzące od właściwych organów publicznych, które należy zawrzeć w umowach. Ma ona na celu zadbanie o to, aby użytkownicy końcowi byli wyraźnie informowani przed zawarciem umowy o swoich obowiązkach, na przykład w odniesieniu do praw autorskich, oraz o środkach ochrony bezpieczeństwa osobistego i prywatności. W tym kontekście odniesienie do „wszelkich” informacji jest zbyt szerokie – udostępnienie abonentom zbyt wielu informacji sprawiłoby, że przepis stałby się nieskuteczny.

Artykuł 1 pkt 12 aktu zmieniającego; Artykuł 20 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2002/22/WE

„Umowa zawiera również wszelkie informacje pochodzące od właściwych organów publicznych dotyczące wykorzystywania sieci oraz usług łączności elektronicznej do działań niezgodnych z prawem lub do upowszechniania treści niezgodnych z prawem oraz sposobów ochrony bezpieczeństwa, prywatności i danych osobowych, o których mowa w art. 21 ust. 4a i które odpowiadają świadczonej usłudze.”

- Poprawka 71

Poprawka dotyczy art. 20 ust. 6 dyrektywy o usłudze powszechnej. Konieczne jest wprowadzenie pewnych zmian w poprawce, tak aby zapewnić utrzymanie wszystkich elementów objętych art. 20 ust. 6 w początkowym brzmieniu zaproponowanym przez Komisję. Poprawka 76, która jest ściśle związana z poprawką 71, została odpowiednio zmieniona. (Poprawka 71 jest związana z nowymi kompromisowymi propozycjami zawartymi w art. 20 ust. 2 akapit drugi (poprawka 67) i art. 21 ust. 4a (poprawka 76)).

- Poprawka 75

Poprawka dotyczy informacji o taryfach, które należy dostarczyć abonentom, i ma na celu zwiększenie przejrzystości. Niemniej jednak sformułowanie „przed wykonaniem połączenia” w ostatniej części lit. a) może być bardzo szeroko interpretowane. Tekst zaproponowany przez Komisję miał zapewniać, by użytkownicy byli w pełni informowani o wszelkich dodatkowych opłatach „w czasie i miejscu zakupu”; wyszczególniono zatem, że informacje takie są dostarczane „bezpośrednio” przed wykonaniem połączenia. Jeśli chodzi o lit. d), abonenci mają również prawo do zadecydowania o niezamieszczaniu ich danych osobowych w spisie abonentów, zgodnie z przepisami art. 12 dyrektywy 2002/58/WE.

Artykuł 1 pkt 12 aktu zmieniającego; artykuł 21 ust. 4 dyrektywy 2002/22/WE

„Państwa członkowskie dopilnują, by krajowe organy regulacyjne miały możliwość obligowania przedsiębiorstw świadczących usługi podłączenia do publicznych sieci łączności elektronicznej i/lub usługi łączności elektronicznej między innymi do:

a) dostarczania abonentom informacji o obowiązujących taryfach do wszelkich numerów lub usług podlegających szczególnym warunkom cenowym; w odniesieniu do poszczególnych kategorii usług krajowe organy regulacyjne mogą wymagać udostępnienia tych informacji bezpośrednio przed wykonaniem połączenia;”

….

„d) informowania abonentów o ich prawie do zdecydowania o tym, czy ich dane osobowe zostaną zawarte zawarcia danych osobowych w spisie abonentów czy nie oraz wszelkiego typu o rodzaju danych , których to dotyczy, zgodnie z art. 12 dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej ; oraz”

- Poprawka 76

Poprawka jest związana z nowymi kompromisowymi propozycjami zawartymi w art. 20 ust. 2 akapit drugi (poprawka 67) i art. 20 ust. 6 (poprawka 71). Niemniej jednak poprawka nie zawiera odesłania do dyrektywy 2000/31/WE o handlu elektronicznym, które powinno zostać zachowane. Zostało ono ponownie wstawione do lit. a) w poprawce 76 zmienionej przez Komisję. Ponadto tekst powinien odnosić się do konsekwencji „prawnych” naruszania praw autorskich i praw pokrewnych, tak aby jasne było, że nie dotyczy to innych konsekwencji (np. gospodarczych). Wreszcie odniesienie do „sposobu naruszającego prawa i wolności innych osób” jest nieprecyzyjne i może mieć szeroką interpretację, więc zostało skreślone.

Artykuł 1 pkt 12 aktu zmieniającego; Artykuł 21 ust. 4a (nowy) dyrektywy 2002/22/WE

„Państwa członkowskie zapewniają, by krajowe organy regulacyjne zobowiązały przedsiębiorstwa, o których mowa w ust. 4, do rozpowszechniania informacji użyteczności publicznej wśród obecnych i nowych abonentów, o ile zajdzie taka konieczność. Informacje te są dostarczane w znormalizowanej formie przez właściwe organy publiczne i m.in. dotyczą następujących kwestii:

a) bez uszczerbku dla dyrektywy 2000/31/WE o handlu elektronicznym, najbardziej powszechnych form korzystania z usług łączności elektronicznej do działań niezgodnych z prawem lub do upowszechniania treści niezgodnych z prawem, a w szczególności w sposób naruszający prawa i wolności innych osób, w tym naruszania praw autorskich i praw pokrewnych oraz ich konsekwencji prawnych ; oraz

b) dostępnych dla abonentów środków ochrony bezpieczeństwa osobistego, prywatności i danych osobowych podczas korzystania z usług łączności elektronicznej.

Znaczne dodatkowe koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo w związku ze spełnieniem tych obowiązków są zwracane przez właściwe władze publiczne.”

- Poprawka 82

Poprawka wyjaśnia, że wymóg zapewnienia dostępności jest ograniczony do wykonalnych celów.

Artykuł 1 pkt 14 aktu zmieniającego; Artykuł 23 dyrektywy 2002/22/WE

„Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia w możliwie największym stopniu pełnej najwyższego stopnia dostępności publicznie dostępnych usług telefonicznych w przypadku załamania sieci w wyniku katastrofy lub działania siły wyższej. Państwa członkowskie dopilnują, by przedsiębiorstwa świadczące publicznie dostępne usługi telefoniczne podejmowały wszelkie racjonalnie konieczne środki w celu zapewnienia nieprzerwanego dostępu do służb ratunkowych z jakiegokolwiek miejsca na terytorium UE .”

- Poprawka 85

Rozszerzenie zakresu przepisu na wszystkie usługi łączności elektronicznej i odniesienie do „zorientowania na koszty” nie mogą zostać przyjęte. Odniesienie do uczciwych, obiektywnych, niedyskryminacyjnych i przejrzystych warunków zostało zmienione, tak aby odzwierciedlało odnośne przepisy art. 5 dyrektywy o dostępie (2002/19/WE).

Artykuł 1 pkt 15 lit. b) aktu zmieniającego; Artykuł 25 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE

„Państwa członkowskie zapewniają wszystkim użytkownikom końcowym dostępnej publicznie usługi łączności elektronicznej telefonicznej możliwość dostępu do usług biura numerów. Krajowe organy regulacyjne mają możliwość nałożenia obowiązków i warunków na przedsiębiorstwa, które oraz gwarantują, że operatorzy kontrolujący dostęp do użytkowników końcowych celem świadczenia usług biura numerów zgodnie z przepisami art. 5 dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywa o dostępie). Takie obowiązki i warunki są takich usług zapewniają je na uczciwych, zorientowanych na koszty, obiektywn e ych, niedyskryminacyjn e ych i przejrzyst e ych warunkach .”

- Poprawka 86

Poprawka wyjaśnia, że przepis ma zastosowanie do połączeń głosowych i wiadomości SMS. Ostatnia część poprawki została uwzględniona poprzez wprowadzenie zmiany do pierwszego zdania motywu 22 aktu zmieniającego (zob. poprawka 22 powyżej).

Artykuł 1 pkt 15 lit. ba) (nowa) aktu zmieniającego; Artykuł 25 ust. 4 dyrektywy 2002/22/WE

„Państwa członkowskie nie zachowują żadnych ograniczeń regulacyjnych, które powstrzymują użytkowników końcowych w jednym państwie członkowskim przed bezpośrednim dostępem do biura numerów w innym państwie członkowskim w drodze połączenia głosowego lub wiadomości SMS, a także wprowadzają środki zapewniające taki dostęp zgodnie z art. 28 .”

- Poprawka 87

Poprawka wyjaśnia, że różne podmioty (krajowe organy regulacyjne, służby ratunkowe, dostawcy usług łączności elektronicznej) powinny współpracować ze sobą celem zapewnienia dostępu do służb ratunkowych. Niemniej jednak należy wprowadzić zmianę w opisie, ponieważ wyrażenie „niezawodny” jest niejasne (istnieje ryzyko, że operatorzy mogliby twierdzić, że ich usługi nie są „wystarczająco niezawodne” celem uniknięcia obowiązku zapewnienia dostępu do służb ratunkowych). Ponadto odniesienie do „międzynarodowego” wywołania jest niepotrzebne i wprowadza w błąd, ponieważ nie jest możliwy dostęp do numerów alarmowych z zagranicy.

Artykuł 1 pkt 16 aktu zmieniającego; Artykuł 26 ust. 2 dyrektywy 2002/22/WE

„Państwa członkowskie we współpracy z krajowymi organami regulacyjnymi, służbami ratunkowymi i dostawcami dopilnują, by przedsiębiorstwa świadczące usługi łączności elektronicznej w zakresie inicjowania krajowego i/lub międzynarodowego wywołania za pośrednictwem do numeru lub numerów istniejących w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej umożliwiały niezawodny dostęp do służb ratunkowych.”

- Poprawka 91

Poprawka wyjaśnia brzmienie pierwotnego wniosku. Niemniej jednak Komisja nie może zgodzić się na skreślenie spoczywającego na państwach członkowskich obowiązku składania rocznych sprawozdań.

Artykuł 1 pkt 16 aktu zmieniającego; Artykuł 26 ust. 6 dyrektywy 2002/22/WE

„Państwa członkowskie zapewniają, oprócz informacji o numerach krajowych, wszystkim obywatelom Unii odpowiednie informacje o istnieniu jednego europejskiego numeru alarmowego „112” i korzystaniu z niego, w szczególności poprzez podejmowanie inicjatyw przeznaczonych dla osób podróżujących między państwami członkowskimi. Państwa członkowskie przedkładają Komisji i Organowi roczne sprawozdania dotyczące środków podjętych w tym względzie. ”

- Poprawka 93

Poprawka przenosi przyszłe zarządzanie ETNS na organizację wyznaczoną przez Komisję. Proponuje się nieznaczne zmiany w tekście, tak aby umożliwić Komisji ustanowienie przepisów wykonawczych dotyczących podmiotu prawnego w zakresie zarządzania ETNS.

Artykuł 1 pkt 16 aktu zmieniającego; Artykuł 27 ust. 2 dyrektywy 2002/22/WE

„Te państwa członkowskie, którym Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) przydzielił międzynarodowy kod „3883”, powierzają podmiotowi prawnemu ustanowionemu na terytorium Wspólnoty organizacji powołanej na mocy prawa wspólnotowego i wyznaczone mu j przez Komisję na podstawie otwartej, przejrzystej i niedyskryminacyjnej procedury selekcji albo [xxx] wyłączną odpowiedzialność za zarządzanie , łącznie z przydzielaniem numerów, przestrzenią numerową telefonii europejskiej i jej promocję . Komisja ustanawia konieczne przepisy wykonawcze.”

- Poprawka 99

Poprawka ustanawia uzupełniające narzędzie (zatrzymywanie dochodów) w celu skutecznego zwalczania oszustw lub niewłaściwego stosowania. Zaproponowano nieznaczne ulepszenia redakcyjne.

Artykuł 1 pkt 16 aktu zmieniającego; Artykuł 28 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2002/22/WE

„W każdym przypadku z osobna krajowe organy regulacyjne mają możliwość zablokowania dostępu do numerów lub usług, gdy jest to uzasadnione podejrzeniem oszustwa lub niewłaściwego korzystania , oraz zagwarantowania, że w takich przypadkach, w tym w sytuacji, gdy prowadzone jest dochodzenie, dostawcy usług łączności elektronicznej wstrzymują mogą zatrzymać dochody z właściwych połączeń wzajemnych lub innych usług .”

- Poprawka 103

Poprawka ustanawia ochronę przed praktyką prowadzącą do zmiany obsługi klienta bez jego wiedzy lub zgody (ang. „slamming”), która stanowi poważny problem w szeregu państw członkowskich. Niemniej jednak wyraźne przedłużenie jednodniowego terminu na przeniesienie numeru nie może zostać zaakceptowana. Kolejność zdań została zmieniona.

Artykuł 1 pkt 18 aktu zmieniającego; Artykuł 30 ust. 4 dyrektywy 2002/22/WE

„Przenoszenie numerów, a następnie ich aktywacja, odbywa się w możliwie najkrótszym czasie, nie później niż w ciągu jednego dnia roboczego, licząc od pierwszego wniosku zgłoszonego przez abonenta. Krajowe organy regulacyjne mają możliwość nałożenia odpowiednich sankcji na dostawców, w tym obowiązek wypłaty rekompensaty abonentom, w przypadku opóźnień w przenoszeniu numeru lub nadużyć w zakresie przenoszenia numerów przez dostawców lub w ich imieniu. Krajowe organy regulacyjne mogą przedłużyć ten jednodniowy termin i w razie potrzeby zalecić podjąć odpowiednie środki służące zagwarantowaniu, że numery abonentów nie są przenoszone wbrew ich woli. Krajowe organy regulacyjne mogą nałożyć odpowiednie sankcje na dostawców, w tym obowiązek wypłaty rekompensaty, w przypadku opóźnień w przenoszeniu numeru lub nadużyć w zakresie przenoszenia numerów przez dostawców lub w ich imieniu. ”

- Poprawka 105

Poprawka przewiduje zawieranie umów na 24 miesiące. Niemniej jednak, nałożenie na operatorów wymogu oferowania możliwości zawierania 12-miesiącznych umów dla wszystkich rodzajów usług i urządzeń końcowych ograniczałoby wprowadzanie nowych ofert na rynku i swobodę działalności dla przedsiębiorców.

Artykuł 1 pkt 18 aktu zmieniającego; Artykuł 30 ust. 5a (nowy) dyrektywy 2002/22/WE

„Państwa członkowskie gwarantują, że czas trwania umów zawieranych między abonentami i przedsiębiorstwami świadczącymi usługi łączności elektronicznej nie przekracza 24 miesięcy. Upewniają się one również, że przedsiębiorstwa te gwarantują użytkownikom możliwość zawarcia umowy na maksymalny okres 12 miesięcy obejmującej wszystkie usługi i urządzenia końcowe.”

- Poprawka 106

Poprawka uznaje fakt, że organy krajowe inne niż krajowe organy regulacyjne mogą być odpowiedzialne za przedmiotowe kwestie, co stanowi pożyteczne uzupełnienie tekstu. Z drugiej strony konieczne jest zachowanie odniesienia do „warunków”.

Artykuł 1 pkt 18 aktu zmieniającego; Artykuł 30 ust. 6 dyrektywy 2002/22/WE

„Bez uszczerbku dla każdego minimalnego okresu umownego, P p aństwa członkowskie dopilnują, by warunki i procedury rozwiązania umów nie miały zniechęcającego wpływu na zmianę dostawców usług.”

- Poprawka 109

Cel poprawki jest właściwy i polega na zapewnieniu użytkownikom niepełnosprawnym równoważnego dostępu. Niemniej jednak opis powinien zapewniać uwzględnienie także rentowności gospodarczej oraz możliwość podjęcia działań proaktywnych przez krajowe organy regulacyjne. Poprawkę PE należy zatem odpowiednio zmienić.

Artykuł 1 pkt 19a (nowy) aktu zmieniającego; Artykuł 31a (nowy) dyrektywy 2002/22/WE

„ Gwarantowanie równoważnego dostępu i wyboru użytkownikom niepełnosprawnym użytkownikom końcowym

Państwa członkowskie gwarantują, by krajowe organy regulacyjne miały możliwość nakładania na przedsiębiorstwa będące dostawcami publicznie dostępnych sieci łączności elektronicznej stosownych wymogów gwarantujących w celu zagwarantowania , w sposób zrównoważony i kompleksowy , że użytkownicy niepełnosprawni:

a) mają dostęp do usług łączności elektronicznej równoważny z tym, jaki ma większość użytkowników końcowych; oraz

b) mają możliwość skorzystania z wyboru przedsiębiorstw i usług dostępnych dla większości użytkowników końcowych. ”

- Poprawka 122

Szczegółowe sugestie techniczne zostały zachowane w stopniu, w jakim odnoszą się do bezpieczeństwa danych osobowych, na które przedmiotowy przepis jest ukierunkowany. Uprawnienia krajowych organów regulacyjnych do przeprowadzania audytu mogą przyczynić się do lepszego wdrożenia przepisów w zakresie ochrony danych i bezpieczeństwa.

Artykuł 2 pkt 3 lit. aa) (nowa) aktu zmieniającego; Artykuł 4 ust. 1a i 1b (nowe) dyrektywy 2002/58/WE

„(aa) dodaje się następujące ustępy w brzmieniu:

„1a. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 95/46/WE i dyrektywy 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności1, środki te obejmują co najmniej :

- stosowne środki techniczne i organizacyjne zapewniające dostęp do danych osobowych jedynie upoważnionemu personelowi w wyłącznie prawnie uzasadnionych celach i chroniące przechowywane lub przekazywane dane osobowe przed przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem, przypadkową utratą lub zmianą czy też nieuprawnionym lub bezprawnym przechowywaniem, przetwarzaniem, dostępem lub ujawnieniem;

- chronią przechowywane lub przekazywane dane osobowe przed przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem, przypadkową utratą lub zmianą czy też nieuprawnionym lub bezprawnym przechowywaniem, przetwarzaniem, dostępem lub ujawnieniem; oraz

– stosowne środki techniczne i organizacyjne chroniące sieć i usługi przed przypadkowym, bezprawnym lub nieuprawnionym wykorzystaniem, nakładaniem się lub zakłócaniem funkcjonowania lub dostępności;

– wdrażają politykę bezpieczeństwa w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych;

- proces służący określeniu i ocenie racjonalnie przewidywalnych słabych punktów systemów wykorzystywanych przez dostawce usług łączności elektronicznej, obejmujący regularne monitorowanie przypadków naruszenia bezpieczeństwa; oraz

- proces polegający na podejmowaniu działań prewencyjnych, naprawczych i służących łagodzeniu negatywnych skutków wszelkich słabych punktów ujawnionych w procesie opisanym w tiret czwartym, a także proces polegający na podejmowaniu działań prewencyjnych, naprawczych i łagodzących negatywne skutki zdarzeń dotyczących bezpieczeństwa, które mogą prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa.

1b. Krajowy organ regulacyjny dysponuje uprawnieniami do przeprowadzania audytu środków podjętych przez dostawcę publicznie dostępnych usług łączności elektronicznej i usług społeczeństwa informacyjnego oraz do wydawania zaleceń dotyczących dobrych praktyk i wskaźników wydajności odnośnie do poziomu bezpieczeństwa, do jakiego środki te powinny prowadzić.””

__________

1 Dz.U. L 105 z 13.4.2006, str. 54.”

- Poprawka 127

Konieczne jest zachowanie procedury komitetowej dla technicznych przepisów wykonawczych celem zapewnienia spójnego i zharmonizowanego wdrożenia przepisów w zakresie bezpieczeństwa danych osobowych, w tym w zakresie powiadomień o naruszeniu prywatności. Szerokie konsultacje z istotnymi zainteresowanymi stronami mogą poprawić jakość i zwiększyć akceptowalność tych środków.

Artykuł 2 pkt 3 lit. b) aktu zmieniającego; Artykuł 4 ust. 4 dyrektywy 2002/58/WE

„W celu zapewnienia spójności we wdrażaniu środków, o których mowa w ust. 1- 3b d, Komisja, po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, grupą roboczą ds. ochrony danych osobowych ustanowioną art. 29 dyrektywy 95/46/WE, odpowiednimi zainteresowanymi stronami i ENISA, zaleca może przyjąć techniczne środki wykonawcze dotyczące między innymi środków, o których mowa w ust. 1a, oraz okoliczności, formy i procedur mających zastosowanie do wymogów w zakresie informacji i powiadomień, o których mowa w ust . 3a i – 3b d.

Komisja włącza w te działania wszystkie odpowiednie zainteresowane strony, zwłaszcza w celu uzyskania informacji o najlepszych dostępnych technicznych i ekonomicznych metodach poprawy wdrażania niniejszej dyrektywy. ”

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 14a ust. 2. Z uwagi na szczególnie pilny charakter sprawy Komisja może zastosować tryb pilny określony w art. 14a ust. 3.

- Poprawka 131

Poprawka zawiera wyjaśnienie, że wiadomości multimedialne MMS i podobne technologie są objęte definicją „poczty elektronicznej” w art. 2 lit. h).

Nowy motyw

„Ustanowione zabezpieczenia abonentów przed naruszeniem ich prywatności przez niepożądane komunikaty do celów marketingu bezpośredniego rozsyłane pocztą elektroniczną mają również zastosowanie do krótkich wiadomości tekstowych SMS, wiadomości multimedialnych MMS i podobnych technologii.”

- Poprawka 132

Proponowane przeredagowanie poprawia czytelność tekstu przy jednoczesnym zachowaniu celu poprawki, jakim jest objęcie niektórych wiadomości typu „phishing” (przynajmniej tych, które wchodzą w zakres dyrektywy, tj. wiadomości o charakterze handlowym).

Artykuł 2 pkt 4d (nowy) aktu zmieniającego; Artykuł 13 ust. 4 dyrektywy 2002/58/WE

(4d) Artykuł 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„W każdym przypadku zakazana jest praktyka wysyłania poczty elektronicznej do celów marketingu bezpośredniego przerabiająca lub zatajająca tożsamość nadawcy, w imieniu którego wysyłany jest komunikat, lub sprzeczna z art. 6 dyrektywy 2000/31/WE, lub zawierająca linki do stron stworzonych w złym lub oszukańczym zamiarze, lub bez aktualnego adresu, na który odbiorca może wysłać wniosek o zaprzestanie takich komunikatów , lub zachęcająca odbiorców do odwiedzenia stron internetowych naruszających art. 6 dyrektywy 2000/31/WE .”

- Poprawka 135

Poprawka ma na celu podkreślenie znaczenia zasady neutralności technologii, jednak właściwsze wydaje się zawarcie takiego odniesienia w nowym motywie.

Artykuł 2 pkt 5b (nowy) aktu zmieniającego; Artykuł 14 ust. 3 dyrektywy 2002/58/WE

„Jeżeli to konieczne, możliwe jest przyjęcie środków zapewniających, że urządzenie końcowe jest skonstruowane w sposób zgodny z prawem użytkowników do ochrony i kontroli wykorzystywania ich danych osobowych, zgodnie z dyrektywą 1999/5/WE i z decyzją Rady 87/95/EWG z dnia 22 grudnia 1986 r. w sprawie normalizacji w dziedzinie technologii informatycznych i telekomunikacji. Środki takie są zgodne z zasadą neutralności technologicznej.”

Nowy motyw :

„Jeżeli środki mające na celu zapewnienie, że urządzenie końcowe jest skonstruowane w sposób zapewniający ochronę danych osobowych i prywatności, są przyjmowane zgodnie z dyrektywą 1999/5/WE lub decyzją Rady 87/95/EW, środki takie w największym możliwym stopniu powinny przestrzegać zasady neutralności technologii.”

- Poprawka 136

Proponowana sprawozdawczość stanowi pożyteczne uzupełnienie tekstu, które zwiększa przejrzystość. Sformułowanie w tekście należy dostosować do brzmienia dyrektywy 95/46/WE, która definiuje organ nadzorczy w art. 28. Natomiast włączenie dostawców usług społeczeństwa informacyjnego wykracza poza obecny zakres ram regulacyjnych dotyczących łączności elektronicznej i zostało w związku z tym usunięte.

Artykuł 2 pkt 6a (nowy) aktu zmieniającego; Artykuł 15 ust. 1b (nowy) dyrektywy 2002/58/WE

„(6a) w art. 15 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1b. Dostawcy publicznie dostępnych usług łączności i dostawcy usług społeczeństwa informacyjnego bez zbędnej zwłoki powiadamiają niezależne organy ochrony danych organ nadzorczy ustanowiony zgodnie z art. 28 dyrektywy 95/46/WE o wszelkich wnioskach o dostęp do danych osobowych otrzymanych zgodnie z ust. 1, w tym o podanym uzasadnieniu prawnym i o procedurze prawnej zastosowanej do każdego wniosku; Odpowiedni niezależny organ nadzorczy ochrony danych powiadamia właściwe organy sądowe o tych przypadkach, w których uzna, że nie zastosowano właściwych przepisów prawa krajowego.””

- Poprawka 138

Omawiane przepisy dotyczą kwestii ochrony danych o wymiarze transgranicznym (w tym egzekwowania przepisów prawa krajowego w zakresie ochrony danych), co w niektórych przypadkach nie wchodzi w obecny zakres kompetencji i zadań ENISA. Odniesienie zostało w związku z tym odpowiednio zmienione. Odniesienie do grupy roboczej ustanowionej art. 29 powinno być sformułowane tak, jak w istniejącym art. 15 ust. 3.

Artykuł 2 pkt 7 aktu zmieniającego; Artykuł 15a ust. 4 akapit pierwszy dyrektywy 2002/58/WE

„W celu zapewnienia efektywnej współpracy w zakresie egzekwowania przepisów prawa krajowego, przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy, i stworzenia zharmonizowanych warunków świadczenia usług obejmujących transgraniczny przepływ danych, Komisja może przyjąć techniczne środki wykonawcze, po konsultacji z ENISA, grupą roboczą ds. ochrony danych osobowych ustanowioną , o której mowa w art. 29 dyrektywy 95/46/WE („grupa robocza ds. ochrony danych na mocy art. 29”) , i odpowiednimi organami regulacyjnymi oraz w stosownych przypadkach z ENISA.”

- Poprawka 139 i 186/rev

Termin przedłożenia sprawozdania z wykonania zmienionej dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej musi umożliwiać zgromadzenie koniecznych danych i powinien być dostosowany do klauzul przeglądu w innych częściach ram regulacyjnych (tj. 3 lata). Obowiązek sprawozdawczy odnoszący się do „celów nieobjętych niniejszą dyrektywą” nie jest odpowiedni dla tego instrumentu. Odniesienia do grupy roboczej ds. ochrony danych ustanowionej na mocy art. 29 i do europejskiego inspektora ochrony danych mogą zostać przyjęte. Odniesienie do traktatu lizbońskiego nie jest tu właściwe. Ponadto, Komisja jest gotowa podjąć pracę związaną z adresami IP, co proponuje Parlament, ale materialny przepis dyrektywy nie jest właściwym sposobem zajęcia się tą kwestią.

Artykuł 2 pkt 7a (nowy) aktu zmieniającego; Artykuł 18 dyrektywy 2002/58/WE

„(7a) Artykuł 18 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18

Przegląd

Najpóźniej do ... + trzy lata po <termin wdrożenia aktu zmieniającego> , Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, po skonsultowaniu grupy roboczej na mocy konsultacji z grupą roboczą ds. ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych ustanowioną art. 29 dyrektywy 95/46/WE i z europejski m ego inspektor em a ochrony danych sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy 2002/58/WE oraz jej wpływu na podmioty gospodarcze i konsumentów, zwłaszcza w odniesieniu do przepisów dotyczących niepożądanych komunikatów, oraz powiadomień o naruszeniach oraz wykorzystywaniu danych osobowych przez publiczne lub prywatne strony trzecie do celów nieobjętych niniejszą dyrektywą, z uwzględnieniem otoczenia międzynarodowego. W tym celu Komisja może żądać od państw członkowskich informacji, które dostarczane są bez zbędnej zwłoki. Komisja może przedłożyć wnioski w sprawie zmian do niniejszej dyrektywy, uwzględniając wyniki tego sprawozdania, wszelkie zmiany w sektorze oraz traktat lizboński zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską1, w szczególności nowe kompetencje w dziedzinie ochrony danych zgodnie z art. 16, oraz wszelkie inne wnioski, które uzna za niezbędne do poprawy skuteczności niniejszej dyrektywy.

Najpóźniej dwa lata po wejściu w życie dyrektywy 2008/…/WE [zmieniającej dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów] Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie oparte na dogłębnym badaniu wraz z zaleceniami dotyczącymi standardowych sposobów wykorzystywania adresów IP oraz stosowania dyrektyw w sprawie prywatności i łączności elektronicznej oraz ochrony danych w zakresie dotyczącym ich gromadzenia i dalszego przetwarzania, po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, grupą roboczą powołaną na mocy art. 29 i innymi zainteresowanymi stronami, w tym z przedstawicielami przedsiębiorstw.

__________

+Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

1 Dz.U. C 306 z 17.12.2007, str. 1.””

- Poprawka 165

Komisja zgadza się na brzmienie poprawki z nieznacznymi językowymi ulepszeniami. W poprawce wyjaśnia się również, że przepis dotyczy informacji o taryfach.

Artykuł 1 pkt 12 aktu zmieniającego; Artykuł 21 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE

„Krajowe organy regulacyjne zachęcają do dostarczania porównywalnych informacji mających na celu umożliwienie użytkownikom końcowym i konsumentom dokonywania niezależnej oceny alternatywnych schematów korzystania z usług za pomocą przewodników interaktywnych lub podobnych technik. Państwa członkowskie dopilnują, by w sytuacji, gdy takie przewodniki lub podobne techniki nie są dostępne na rynku nieodpłatnie lub za rozsądną cenę , krajowe organy regulacyjne udostępniały je bezpośrednio lub za pośrednictwem stron trzecich takie przewodniki i techniki nieodpłatnie lub za rozsądną cenę . Osoby trzecie mają zapewnioną możliwość bezpłatnego korzystania z informacji o taryfach publikowanych przez przedsiębiorstwa będące dostawcami sieci łączności elektronicznej i/lub usług do celów sprzedaży lub udostępniania takich przewodników interaktywnych lub podobnych technik.”

- Poprawka 180

Dane o ruchu są objęte wysokim poziomem ochrony na mocy dyrektywy ze względu na ich wrażliwy charakter. Motyw wyjaśnia, że przetwarzanie danych o ruchu, jeżeli jest ono konieczne dla dostarczania produktów i usług w zakresie bezpieczeństwa, jest dozwolone, o ile jest przeprowadzane w sposób odpowiedzialny i zgodnie z obowiązującymi zabezpieczeniami w zakresie ochrony danych.

Motyw 26b (nowy)

„Przetwarzanie danych o ruchu dla celów związanych z w celu zapewnienia bezpieczeństw a em sieci i informacji przy , w tym w celu zapewnieni a u dostępności, prawdziwości, integralności i poufności przechowywanych lub przekazywanych danych , przez dostawców usług bezpieczeństwa działających w charakterze kontrolerów danych byłoby w normalnych warunkach uznawane za pozwoli na przetwarzanie tych danych w uzasadnionym interesie kontrolera danych w rozumieniu art. 70 lit. f) dyrektywy 95/46/WE. Mogłoby to na przykład obejmować , tak aby uniemożliwić uniemożliwianie dostęp u bez zezwolenia do sieci łączności elektronicznej, i rozsyłani a e tzw. „złośliwych kodów”, położyć kres lub atak ów om typu Denial of Service oraz szkodom dla komputerów i sieci łączności elektronicznej. Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) winna regularnie publikować badania opisujące rodzaje przetwarzania dopuszczone na mocy art. 6 niniejszej dyrektywy.”

- Poprawka 181

Poprawka ustanawia nową podstawę prawną dla przetwarzania danych o ruchu do celów bezpieczeństwa. Ze względu na wrażliwy charakter danych o ruchu, w odniesieniu do działań w zakresie przetwarzania danych należy stosować odpowiednie zabezpieczenia, przy czym zakres przepisu powinien zostać dostosowany do zakresu dyrektywy i całościowych ram regulacyjnych w zakresie łączności elektronicznej.

Artykuł 2 pkt 4b (nowy) aktu zmieniającego; Artykuł 6 ust. 6a (nowy) dyrektywy 2002/58/WE

„(4b) w art. 6 dodaje się następujący ustęp:

„6a. Bez uszczerbku dla zgodności z postanowieniami innymi niż postanowienia art. 7 dyrektywy 95/46/WE i art. 5 tej dyrektywy, dane Dane o ruchu można przetwarzać w uzasadnionym interesie kontrolera danych w celu wdrożenia technicznych środków zapewniających bezpieczeństwo sieci i informacji zgodnie z definicją zawartą w art. 4 lit. c) rozporządzenia (WE) 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiającego Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji* publicznej usługi łączności elektronicznej, publicznej lub prywatnej sieci łączności elektronicznej, usługi społeczeństwa informacyjnego lub związanego z nimi urządzenia końcowego łączności elektronicznej, chyba że ważniejsze okazują się prawa podstawowe i wolności podmiotów, których dane te dotyczą. Przetwarzanie takie musi się ograniczać ogranicza się do zakresu ściśle niezbędnego do celów tego rodzaju działania mającego zapewniać bezpieczeństwo.”

_________

* Dz.U. L 77 z 13.3.2004, s. 1.””

- Poprawka 183

Poprawka zawiera użyteczne przykłady sytuacji, w których kluczowe znaczenie dla uniknięcia potencjalnej szkody ma natychmiastowe powiadomienie o naruszeniu prywatności osób, których to dotyczy.

Motyw 29

„Naruszenie bezpieczeństwa powodujące utratę lub sprzeniewierzenie danych osobowych abonenta lub osoby indywidualnej , jeżeli nie zostanie odpowiednio i terminowo rozwiązane, może przyczynić się do poważnych szkód dla użytkowników , takich jak straty gospodarcze, szkody społeczne lub kradzież tożsamości. Dlatego też abonenci dotknięci zdarzeniami naruszenia bezpieczeństwa krajowy organ regulacyjny lub inny właściwy organ krajowy powinien powinni zostać bezzwłocznie powiadomi eni ony o każdym naruszeniu bezpieczeństwa przez odpowiedniego dostawcę usługi , taka by mogli podjąć konieczne środki ostrożności. Właściwe organy określają powagę naruszenia i zwracają się do odpowiednich dostawców usług o powiadomienie w odpowiednich wypadkach, bez zbędnej zwłoki osób, których dotyczy naruszenie. Ponadto W szczególności w przypadkach, gdy istnieje natychmiastowe i bezpośrednie zagrożenie praw i interesów klienta (takich jak w przypadku nieuprawnionego dostępu do treści wiadomości elektronicznych e-mail, do wyciągów z karty kredytowej itp.), kluczowe jest, aby odnośni dostawcy usługi – oprócz właściwych organów krajowych – natychmiast inform owali ują bezpośrednio zagrożonych użytkowników. Ponadto d D ostawcy powinni również informować co roku użytkowników, których to dotyczy, o wszystkich naruszeniach bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszej dyrektywie i które miały miejsce w danym okresie ciągu poprzednich dwunastu miesięcy . Powiadomienie organów krajowych i użytkowników powinno zawierać informacje o środkach podjętych przez usługodawcę w celu zaradzenia naruszeniu, a także zalecenie dotyczące ochrony użytkowników, których ono dotyczyło.”

- Poprawka 185

Motyw jest związany z szerszą debatą na temat statusu prawnego adresów IP, która w ostatnich miesiącach toczy się wśród zainteresowanych stron w Europie. Komisja jest gotowa podjąć pracę związaną z adresami IP, co proponuje Parlament, ale wyraźne odniesienie do tego w dyrektywie nie wydaje się właściwe.

Motyw 27a (nowy)

„Adresy IP są kluczowe dla pracy Internetu. Są one niepowtarzalnymi numerami przydzielanymi Identyfikują one za pomocą numeru urządzeni om a pracując yme w sieci komputerowej stosującej protokół IP do komunikacji między węzłami , taki m e jak komputery czy inteligentne urządzenia przenośne. W praktyce mogą one być również stosowane do identyfikacji użytkownika danego urządzenia. Rozpatrując różne scenariusze, w których wykorzystywane są adresy IP, oraz związane z tym technologie, które w szybki sposób ewoluują (w tym wykorzystanie IPv6) , pojawiły się pytania dotyczące wykorzystywania traktowania tych adresów w niektórych okolicznościach jako danych osobowych. Należy ściśle śledzić rozwój w zakresie wykorzystania adresów IP Komisja powinna zatem przeprowadzić badanie dotyczące adresów IP i ich wykorzystywania przy uwzględnieniu prac już przeprowadzonych przez między innymi grupę roboczą ds. ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych ustanowioną art. 29 dyrektywy 95/46/WE , i w razie potrzeby przedstawienie w świetle tego rodzaju propozycji.”

- Poprawka 187rev i 184

W poprawce zaproponowano alternatywne rozwiązanie w zakresie obowiązku powiadamiania o naruszeniach bezpieczeństwa związanych z danymi osobowymi, uwzględniające obawy dotyczące możliwego „zmęczenia powiadamianiem” (tj. konieczności unikania powiadomień w przypadkach małej wagi lub kiedy wprowadzono odpowiednie środki technologiczne) przy jednoczesnym zapewnieniu harmonizacji środków wykonawczych na poziomie UE.

Artykuł 2 pkt 3 lit. b) aktu zmieniającego; Artykuł 4 ust. 3 dyrektywy 2002/58/WE

„3. W przypadku poważnego naruszenia danych osobowych bezpieczeństwa, prowadzącego do przypadkowego lub bezprawnego zniszczenia, utraty, zmiany, nieuprawnionego ujawnienia lub dostępu do danych osobowych przekazywanych, przechowywanych lub przetwarzanych w inny sposób w związku ze świadczeniem publicznie dostępnych usług łączności we Wspólnocie i mogącego przynieść szkodę użytkownikom, dostawca publicznie dostępnych usług łączności, a także wszelkie przedsiębiorstwa świadczące usługi dla konsumentów za pośrednictwem Internetu, które są administratorami danych i dostawcami usług społeczeństwa informacyjnego, bez zbędnej zwłoki powiadamiają o takim naruszeniu krajowy organ regulacyjny lub właściwy organ zgodnie z prawem danego państwa członkowskiego oraz abonenta lub osobę indywidualną, której to dotyczy, zgodnie z poniższymi ust. 3a i 3b. Powiadomienie właściwego organu abonenta lub osoby indywidualnej, której to dotyczy, zawiera co najmniej informacje o charakterze naruszenia i punktach kontaktowych, gdzie można uzyskać więcej informacji, a także zalecenia dotyczące zalecanych środkówach w celu ograniczenia jego ewentualnych negatywnych skutków naruszenia danych osobowych. W powiadomieniu właściwego organu należy ponadto opisać konsekwencje naruszenia danych osobowych i środki proponowane lub podjęte przez dostawcę usług w celu odniesienia się do niego.

3a. Powiadomienie abonenta lub osoby indywidualnej, której to dotyczy, o naruszeniu danych osobowych nie jest wymagane, jeżeli D d ostawca publicznie dostępnych usług łączności elektronicznej, a także wszelkie przedsiębiorstwa świadczące usługi dla konsumentów za pośrednictwem Internetu, które są administratorami danych i dostawcami usług społeczeństwa informacyjnego, informują zawczasu użytkowników w celu uniknięcia nadciągającego i bezpośredniego zagrożenia wykazał zgodnie z wymogami właściwego organu, że w następstwie naruszenia danych osobowych nie istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo wystąpienia szkody dla praw i interesów klienta.

3b. Powiadomienie abonenta lub osoby indywidualnej , której to dotyczy, o naruszeniu danych osobowych bezpieczeństwa nie jest wymagane, jeżeli dostawca wykazał zgodnie z wymogami właściwe go mu organ u owi, że wprowadził w życie odpowiednie technologiczne środki ochrony oraz że środki te zostały zastosowane do danych, których dotyczyło naruszenie bezpieczeństwa. Tego rodzaju technologiczne środki ochrony sprawiają, że dane stają się nieczytelne dla każdego, kto nie jest uprawniony do dostępu do nich.

3c. Państwa członkowskie dopilnowują, by właściwy organ krajowy był w stanie ustalić szczegółowe zasady i w razie konieczności wydać instrukcje dotyczące okoliczności, w których od dostawcy publicznie dostępnych usług łączności elektronicznej wymagane jest powiadomienie o naruszeniu danych osobowych, zgodnie z ust. 3a i 3b, określić obowiązujący format takich powiadomień oraz sposób, w jaki dokonuje się powiadomienia. Właściwe organy krajowe kontrolują również, czy przedsiębiorstwa wywiązały się z obowiązków powiadamiania o naruszeniach zgodnie z niniejszym artykułem, a także – w przypadku niewywiązania się przedsiębiorstw z tych obowiązków – nakładają odpowiednie sankcje i wprowadzają środki naprawcze, w stosownych przypadkach łącznie z publikacją.”

Nowy artykuł 2 lit. i):

„„naruszenie danych osobowych” oznacza naruszenie bezpieczeństwa prowadzące do przypadkowego lub bezprawnego zniszczenia, utraty, zmiany, nieuprawnionego ujawnienia lub dostępu do danych osobowych przekazywanych, przechowywanych lub przetwarzanych w inny sposób w związku ze świadczeniem publicznie dostępnych usług łączności elektronicznej we Wspólnocie.”

- Poprawka 188

Poprawka wprowadza przepisy związane z numerami i usługami „116”, a w szczególności z numerem „116000” dla numeru alarmowego w sprawie zaginionych dzieci. Niemniej jednak należy unikać zbyt surowych lub nierealistycznych przepisów (np. w odniesieniu do użytkowników niepełnosprawnych w ust. 2), które mogą stanowić przeszkodę dla skutecznego wdrożenia. Ponadto ust. 4 dotyczy aspektów, które są poza zakresem ram regulacyjnych (zapewnienie numerów alarmowych).

Artykuł 1 pkt 16 aktu zmieniającego; Artykuł 27a (nowy) dyrektywy 2002/22/WE

„Artykuł 27a

Harmonizacja numerów zharmonizowanych usług użyteczności społecznej, w tym numer alarmowy w sprawach zaginionych dzieci

1. Państwa członkowskie propagują wprowadzanie numerów z zakresu numeracyjnego „116” w myśl postanowień decyzji 2007/116/WE Komisji z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie rezerwacji krajowego zakresu numeracyjnego zaczynającego się na „116” na potrzeby zharmonizowanych usług o walorze społecznym.1 Zachęcają one do prowadzenia na ich terenie usług, dla których rezerwowane są tego rodzaju numery.

2. Państwa członkowskie gwarantują, że niepełnosprawni użytkownicy końcowi będą dysponowali dostępem do usług zapewnianych w ramach zakresu numeracyjnego „116”. W celu zagwarantowania niepełnosprawnym użytkownikom końcowym dostępu do tego rodzaju usług w czasie podróży w innych państwach członkowskich, podejmowane środki obejmują zapewnianie zgodności z właściwymi standardami lub specyfikacjami opublikowanymi w myśl postanowień art. 17 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywa ramowa).

3. Państwa członkowskie zapewniają właściwe informowanie obywateli o istnieniu i zakresie usług gwarantowanych w ramach zakresu numeracyjnego „116”, w szczególności poprzez inicjatywy nakierowane konkretnie na osoby podróżujące pomiędzy państwami członkowskimi.

4. Poza środkami o ogólnym zastosowaniu do wszystkich numerów z zakresu numeracyjnego „116” podejmowanymi w oparciu o postanowienia ust. 1, 2 oraz 3, państwa członkowskie zapewniają dostęp obywateli do usług gorącej linii umożliwiającej zgłaszanie przypadków zaginięcia dzieci. Gorąca linia dostępna jest pod numerem 116000.

5. W celu zapewnienia właściwego wdrażania w państwach członkowskich zakresu numeracyjnego "116" numerów i usług wskazanych w decyzji Komisji 2007/116/WE z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie rezerwacji krajowego zakresu numeracyjnego zaczynającego się na 116 na potrzeby zharmonizowanych usług o walorze społecznym* , w szczególności numeru alarmowego 116000 w sprawach zaginionych dzieci oraz dostępu niepełnosprawnych użytkowników końcowych w czasie podróży w innych państwach członkowskich, Komisja, po odbyciu konsultacji z [xxx], może przyjąć techniczne środki wykonawcze.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 37 ust. 2.”

_________

1 Dz.U. L 49 z 17.2.2007, str. 30.

* Dz.U. L 49 z 17.2.2007, s. 30.

- Poprawka 189

Poprawka towarzyszy poprawce 188 powyżej, która wprowadza przepisy związane z numerami i usługami „116”, a w szczególności z numerem „116000” dla numerów alarmowych w sprawie zaginionych dzieci. Ostatnie zdanie powinno zostać skreślone, ponieważ byłoby ono nieproporcjonalne i trudne do wdrożenia w niektórych państwach członkowskich. Proponuje się poprawki odzwierciedlające fakt, że ramy regulacyjne mogą zawierać przepisy dotyczące przydzielania numerów „116” (lecz nie przepisy dotyczące kwestii istotnych dla funkcjonowania usług) oraz wspierać stosowanie tych numerów w państwach członkowskich.

Motyw 21a (nowy)

„Zgodnie z decyzją 2007/116/WE z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie rezerwacji krajowego zakresu numeracyjnego zaczynającego się na „116” na potrzeby zharmonizowanych usług o walorze społecznym*, Komisja dokonała rezerwacji numerów w zakresie numeracyjnym „116” na potrzeby niektórych usług o walorze społecznym. Decyzja ta opiera się na art. 10 ust. 4 dyrektywy ramowej i odnosi się zatem do kwestii dotyczących numeracji. Numery określone w ramach wspomnianej decyzji nie mogą być wykorzystywane na potrzeby inne niż potrzeby tam określone, lecz państwa członkowskie nie są w jakikolwiek sposób zobligowane do zapewnienia, że usługi związane z zarezerwowanymi numerami są rzeczywiście świadczone. Stosowne postanowienia decyzji 2007/116/WE powinny zostać odzwierciedlone z dyrektywie 2002/22/WE w celu ich ściślejszego zespojenia z ramami regulacyjnymi z zakresu sieci i usług komunikacji elektronicznej, a także zapewnienia dostępu osób niepełnosprawnych. W celu zapewnienia właściwego wdrażania numerów i usług w zakresie numeracyjnym „116” oraz wspierania stosowania tych numerów, Komisja powinna mieć możliwość przyjęcia środków wykonawczych. Mając na względzie szczególne aspekty związane ze zgłaszaniem zaginięcia dzieci oraz obecną ograniczoną dostępność wspomnianej usługi, państwa członkowskie powinny nie tylko dokonać rezerwacji numeru, lecz także zagwarantować faktyczną dostępność na ich terytorium, pod numerem 116000, usługi z zakresu zgłaszania zaginięć dzieci. ”

_________

1 * Dz.U. L 49 z 17.2.2007, s. 30.

- Poprawka 193

Poprawka jest związana z poprawką 14. Koncepcje „wytycznych” i „innych środków” nie są jasno określone. Mogłoby to prowadzić do różnorodnego wdrożenia na terytorium UE i do braku pewności prawnej. Dlatego zostały one skreślone.

Artykuł 1 pkt 13 lit. b) aktu zmieniającego; Artykuł 22 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE

„Krajowy organ regulacyjny może wydawać wytyczne określa ć jące minimalny poziom jakości usług, a w przypadkach konieczności podejmować również inne kroki mające na w celu niedopuszczeni a e do degradacji usług i spowolnienia ruchu w sieciach. , a także zapewnienie, że zdolność użytkowników do uzyskiwania dostępu, rozpowszechniania treści oraz wykorzystywania wybranych przez nich aplikacji lub usług nie jest ograniczona w sposób nadmierny. Wspomniane wytyczne lub środki Takie wymogi oparte są we właściwym zakresie na standardach określonych w art. 17 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywa ramowa).

Po dokonaniu analizy tego rodzaju wytycznych lub środków wymogów i przeprowadzeniu konsultacji z [xxx], Komisja może przyjąć w tym zakresie techniczne środki wykonawcze, jeżeli uzna, że odnośne wytyczne lub środki wymogi określone na poziomie krajowym mogą stanowić barierę dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 37 ust. 2.”

- Poprawka 194

Poprawka może zostać przyjęta co do zasady. Niemniej jednak zaproponowano pewną korektę celem zapewnienia lepszego związku między ramami regulacyjnymi i prawodawstwem w zakresie handlu elektronicznego. Odniesienie do „organów ścigania” nie wydaje się właściwe w tym kontekście i zostało skreślone.

Motyw 14b (nowy)

„Z braku odpowiednich przepisów prawa wspólnotowego treści, programy i usługi uznaje się za zgodne z prawem lub szkodliwe zgodnie z krajowym prawem materialnym i proceduralnym. Podejmowanie zgodnie z odpowiednią procedurą decyzji o tym, czy treści, programy lub usługi są zgodne z prawem lub szkodliwe czy nie, należy do zadań właściwych organów państw członkowskich, a nie do dostawców sieci lub usług łączności elektronicznej. Dyrektywa 2002/22/WE Dyrektywa ramowa i dyrektywy szczegółowe nie narusza ją dyrektywy 2000/31/WE (dyrektywa w sprawie handlu elektronicznego), która m.in. zawiera zasadę „zwykłego przekazu” dotyczącą usługodawców będących pośrednikami , zgodnie z definicją zawartą w tej dyrektywie . Przepisy dyrektywy 2002/22/WE Dyrektywa ramowa i dyrektywy szczegółowe nie wymagają od dostawców monitorowania informacji przekazywanych za pośrednictwem ich sieci lub nakładania kar czy podejmowania kroków sądowych przeciwko ich klientom z powodu takich informacji, ani nie nakładają na dostawców odpowiedzialności za takie informacje. Za nakładanie kar lub podejmowanie kroków sądowych odpowiedzialne są właściwe organy ścigania.”

4.3. Poprawki odrzucone przez Komisję

Komisja nie może przyjąć poprawek: 1, 10, 17, 24, 28, 29, 35, 36, 39, 40, 42, 45, 46, 49, 50, 52, 57, 58, 59, 62 (akapit pierwszy), 69, 78, 83, 84, 92 (akapit pierwszy), 95, 96, 98, 101, 102, 104, 107, 108, 113, 114 (akapit pierwszy), 117, 119, 120, 121, 123, 124, 125, 128, 130, 133, 140, 142, 144, 146, 147, 157, 163, 174, 166, 186 i 190.

5. Zmieniony wniosek

Zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE Komisja zmienia swój wniosek w sposób opisany powyżej.