ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(31)

[Zgodnie z art. 3 i art. 4a ust. 1 protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej [pismem z dnia…] Irlandia powiadomiła o woli uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia. ALBO [Zgodnie z art. 1 i 2 oraz art. 4a ust. 1 protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i z zastrzeżeniem art. 4 tego protokołu Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje.]
(9)

Przemoc na tle płciowym oraz przemoc wobec grup zagrożonych ( dzieci, osób młodych i innych grup zagrożonych, takich jak osoby LGBTQI i osoby niepełnosprawne ) stanowią poważne naruszenie praw podstawowych i utrzymują się w całej Unii, we wszystkich kontekstach społecznych i gospodarczych, co odbija się poważnie na zdrowiu fizycznym i psychicznym ofiar oraz na ogóle społeczeństwa. Kobiety są najbardziej dotknięte przemocą i nękaniem ze względu na płeć zarówno w sferze domowej, jak i publicznej, dlatego jednym z kluczowych działań w ramach propagowania równości płci jest zwalczanie tej przemocy. W Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska) przemoc wobec kobiet zdefiniowano jako „wszelkie akty przemocy ze względu na płeć, które prowadzą lub mogą prowadzić do fizycznej, seksualnej, psychologicznej lub ekonomicznej szkody lub cierpienia kobiet, w tym również groźby takich aktów, sytuacje przymusu lub arbitralnego pozbawienia wolności, zarówno w życiu publicznym, jak i prywatnym”. Walka z przemocą ze względu na płeć wymaga wielowymiarowego podejścia obejmującego wyjaśnienie aspektów prawnych, ekonomicznych, edukacyjnych i zdrowotnych tego zjawiska. Istnieje też potrzeba aktywnego zwalczania stereotypów płci od najmłodszych lat, a także wszelkich form mowy nienawiści i przemocy w internecie. W tym kontekście zasadnicze znaczenie ma wspieranie organizacji praw kobiet i innych podmiotów działających w tej dziedzinie. Dzieci, osoby młode i inne grupy zagrożone, takie jak osoby LGBTQI i osoby niepełnosprawne, są również narażone na zwiększone ryzyko przemocy, w szczególności w relacjach rodzinnych i związkach. Należy podjąć działania służące propagowaniu praw osób zagrożonych – w szczególności praw dzieci (w tym sierot, dzieci osieroconych w wyniku przestępstw domowych i innych szczególnie wrażliwych grup dzieci) , przyczynianiu się do ich ochrony ▌i zapewnieniu im prawa do rozwoju ▌ i godności. Zwalczanie wszelkich form przemocy, zwłaszcza przemocy na tle płciowym, propagowanie zapobiegania jej oraz ochrona i wspieranie ofiar to priorytety Unii, które pomagają w realizacji praw podstawowych i przyczyniają się do równouprawnienia płci. Priorytety te powinny być wspierane w ramach przedmiotowego programu.
P8_TC1-COD(2016)0264

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 16 kwietnia 2019 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/… ustanawiającego wspólne ramy europejskich statystyk dotyczących osób fizycznych i gospodarstw domowych, opartych na danych na poziomie indywidualnym zbieranych metodą doboru próby, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 808/2004, (WE) nr 452/2008 i (WE) nr 1338/2008 oraz uchylającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1177/2003 i rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2019/1700.)
a)

posiadanie lub dostęp do odpowiednich czujników SST dostępnych do celów unijnego SST oraz zasobów ludzkich do ich obsługi albo posiadanie lub dostęp do odpowiednich zdolności operacyjnych w zakresie analizy i przetwarzania danych, przeznaczonych specjalnie do celów SST i dostępnych do celów unijnego SST;
(7)

Działania stosowane w ramach programu Fiscalis 2020 okazały się właściwe i dlatego powinny zostać utrzymane. W celu uproszczenia i zwiększenia elastyczności w realizacji programu, a tym samym lepszego zrealizowania jego celów, działania powinny zostać zdefiniowane wyłącznie w odniesieniu do ogólnych kategorii wraz z podaniem konkretnych obrazowych przykładów działań , takich jak spotkania i podobne wydarzenia ad hoc, w tym, w stosownych przypadkach, obecność w urzędach administracyjnych i udział w postępowaniach administracyjnych, ustrukturyzowana współpraca oparta na projektach, w tym, w stosownych przypadkach, wspólne audyty, a także budowanie zdolności w zakresie IT, w tym, w stosownych przypadkach, dostęp organów podatkowych do połączonych rejestrów . W stosownych przypadkach działania powinny również mieć na celu zajęcie się zagadnieniami priorytetowymi, aby zrealizować cele programu. Poprzez współpracę i budowanie zdolności program Fiscalis powinien również propagować i wspierać rozpowszechnianie innowacji i zwiększanie jej efektu dźwigni w celu dalszej poprawy zdolności do realizacji głównych priorytetów w dziedzinie opodatkowania.
b)

EFRR przyczynia się do rozwoju i wzmacniania regionalnych i lokalnych ekosystemów innowacji, transformacji przemysłowej, a także transformacji cyfrowej społeczeństwa i administracji publicznej, stymulując w ten sposób również wdrażanie deklaracji z Tallina w sprawie administracji elektronicznej . Obejmuje to wsparcie na rzecz cyfryzacji przemysłu i upowszechniania wyników, jak również wprowadzania nowych technologii i innowacyjnych rozwiązań. Program „Cyfrowa Europa” będzie uzupełniał i wspierał tworzenie transnarodowych sieci i map zdolności cyfrowych, aby zapewnić dostęp do nich małym i średnim przedsiębiorstwom oraz udostępnić interoperacyjne rozwiązania informatyczne we wszystkich regionach UE.
(10)

Mając na uwadze fakt, że fundusz ma przede wszystkim na celu wzmocnienie współpracy między podmiotami prawnymi i państwami członkowskimi w całej Europie, dane działanie powinno się kwalifikować do finansowania ▌, gdy jest ono podejmowane w ramach współpracy w ramach konsorcjum co najmniej trzech podmiotów prawnych z siedzibą w co najmniej trzech różnych państwach członkowskich lub państwach stowarzyszonych. Co najmniej trzy z tych kwalifikujących się podmiotów ▌, które mają siedzibę w co najmniej dwóch różnych państwach członkowskich lub państwach stowarzyszonych, nie powinny znajdować się pod ▌kontrolą, bezpośrednio lub pośrednio, przez ten sam podmiot ani nie powinny kontrolować siebie nawzajem. W tym kontekście kontrolę należy rozumieć jako zdolność do wywierania decydującego wpływu na podmiot prawny, bezpośrednio lub pośrednio, poprzez co najmniej jeden pośredniczący podmiot prawny. Biorąc pod uwagę szczególne cechy przełomowych technologii w dziedzinie obronności, jak również szczególne cechy badań, działania te mogłyby być prowadzone przez pojedynczy podmiot prawny. W celu wzmocnienia współpracy między państwami członkowskimi w ramach funduszu można wspierać również wspólne zamówienia przedkomercyjne.
(9a)

Na podstawie uwag ESMA i w oparciu o jego sprawozdania Komisja powinna być uprawniona do przedstawienia jasnej definicji „płynności rynku” i metody jej obliczania, a także do ustalenia kryteriów, według których ESMA miałby ocenić, czy państwo członkowskie nie posiada już dostępu do rynku do celów niniejszego rozporządzenia. Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 290 TFUE. Przygotowując i opracowując taki akt delegowany, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
P8_TA(2019)0381

Zachowanie zasobów rybnych i ochrona ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 i (UE) nr 1380/2013 oraz uchylającego rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (COM(2016)0134 – C8-0117/2016 – 2016/0074(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2021/C 158/30)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0134),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0117/2016),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 13 lipca 2016 r. (1),

— uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 7 grudnia 2016 r. (2),

— uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 22 lutego 2019 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art. 59 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0381/2017),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu ( 3 )

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. C 389 z 21.10.2016, s. 67.

(2) Dz.U. C 185 z 9.6.2017, s. 82.

(3) Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte dnia 16 stycznia 2018 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0003).
ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie art. 9

Parlament Europejski ubolewa, że wbrew pierwotnemu wnioskowi w dyrektywie nie zawarto przepisów dotyczących konkretnych terminów i kanałów informatycznych do celów wymiany informacji między jednostkami analityki finansowej poszczególnych państw członkowskich. Parlament Europejski ubolewa również nad tym, że zakres stosowania tego artykułu ograniczono do przypadków terroryzmu i przestępczości zorganizowanej związanej z terroryzmem i że nie obejmuje on, jak pierwotnie proponowano, wszystkich rodzajów poważnych przestępstw, co może mieć poważne negatywne skutki dla naszych społeczeństw. Wzywa on Komisję do ponownego zbadania tej kwestii w ramach przygotowywanych przez nią sprawozdań z wdrażania i oceny niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, a w szczególności w ramach oceny przeprowadzanej na mocy art. 21. Parlament Europejski będzie uważnie śledzić i analizować te sprawozdania i oceny, a w razie konieczności przedstawi własne zalecenia.

Oświadczenie Komisji

W odniesieniu do art. 9 dyrektywy Komisja wyraża ubolewanie, że wbrew jej pierwotnemu wnioskowi dyrektywa nie zawiera przepisów ustanawiających ściśle określone terminy i kanały informatyczne do celów wymiany informacji pomiędzy jednostkami analityki finansowej poszczególnych państw członkowskich. Komisja ubolewa również, że zakres stosowania tego artykułu ograniczono do przypadków terroryzmu i przestępczości zorganizowanej powiązanej z terroryzmem oraz że, wbrew temu, co zaproponowano pierwotnie, nie obejmuje on wszystkich typów poważnych przestępstw. Komisja w sposób bardziej szczegółowy podda analizie współpracę pomiędzy jednostkami analityki finansowej, w szczególności w ramach sprawozdawczości dotyczącej wdrażania niniejszej dyrektywy i dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy.
a)

comply with the conditions set out in points (a) to (e) of Article 209(2) of the Financial Regulation, in particular with the ▌requirement s regarding market failures, sub-optimal investment situations and additionality as set out in points (a) and (b) of Article 209(2) of the Financial Regulation and in Annex V to this Regulation and, where appropriate, maximising private investment in accordance with point (d) of Article 209(2) of the Financial Regulation;
c)

przygotowuje i przedkłada Radzie Zarządzającej do przyjęcia, po konsultacjach z Radą Zarządzającą , Radą Konsultacyjną ds. Przemysłowych i Naukowych, ENISA i Komisją, projekt wieloletniego planu strategicznego oraz projekt rocznego planu prac Centrum Kompetencji, uwzględniając zakres zaproszeń do składania wniosków, zaproszeń do wyrażenia zainteresowania i zaproszeń do składania ofert potrzebnych do celów realizacji planu prac oraz powiązane szacunki wydatków proponowane przez państwa członkowskie i Komisję; [Popr. 144]
(15)

Dobrowolny program usług w zakresie różnorodności biologicznej i ekosystemu na europejskich terytoriach zamorskich (BEST) przyczynia się do zachowania różnorodności biologicznej, w tym różnorodności biologicznej mórz i zrównoważonego korzystania z usług ekosystemowych, w tym opartych na ekosystemie podejść do łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej w najbardziej oddalonych regionach Unii oraz krajach i terytoriach zamorskich. Działanie przygotowawcze BEST przyjęte w 2011 r. oraz zrealizowany następnie program BEST 2.0 i projekt BEST RUP pomogły w podnoszeniu świadomości co do ekologicznego znaczenia regionów najbardziej oddalonych oraz krajów i terytoriów zamorskich i ich kluczowej roli , jeśli chodzi o zachowanie światowej różnorodności biologicznej. Komisja szacuje, że zapotrzebowanie na wsparcie finansowe na projekty w terenie realizowane na tych obszarach wynosi 8 mln EUR rocznie. W deklaracjach ministerialnych w 2017 i 2018 r. kraje i terytoria zamorskie wyraziły uznanie dla tego systemu małych dotacji na rzecz różnorodności biologicznej. Należy zatem finansować z programu LIFE małe dotacje na rzecz różnorodności biologicznej , w tym zwiększanie potencjału i działania katalityczne w regionach najbardziej oddalonych oraz w krajach i terytoriach zamorskich.
a)

działania dotyczące wydajnych, wzajemnie połączonych , interoperacyjnych i multimodalnych sieci na potrzeby rozwoju infrastruktury kolejowej, drogowej, morskiej i infrastruktury śródlądowych dróg wodnych : (i) działania wdrażające sieć bazową zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące połączeń transgranicznych i brakujących połączeń, takich jak wyszczególnione w części III załącznika do niniejszego rozporządzenia, a także węzłów miejskich, multimodalnych platform logistycznych, portów morskich, portów śródlądowych, terminali kolejowo-drogowych i połączeń z portami lotniczymi sieci bazowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013. Działania wdrażające sieć bazową mogą obejmować powiązane elementy znajdujące się w sieci kompleksowej, w przypadku gdy jest to niezbędne do optymalizacji inwestycji i zgodnie z trybami określonymi w programach prac, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia; (ii) działania związane z połączeniami transgranicznymi sieci kompleksowej zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, takimi jak wymienione w części III sekcja 2 załącznika do niniejszego rozporządzenia , działania, o których mowa w części III sekcja 3 załącznika do niniejszego rozporządzenia, działania związane z pracami studyjnymi dotyczącymi rozwoju sieci kompleksowej i działania dotyczące portów morskich i śródlądowych sieci kompleksowej zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013 ; (iia) działania mające na celu przywrócenie brakujących regionalnych transgranicznych połączeń kolejowych w sieci TEN-T, które zostały zniesione lub zlikwidowane, (iii) działania wdrażające odcinki sieci kompleksowej znajdujące się w regionach najbardziej oddalonych, zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące odpowiednich węzłów miejskich, portów morskich, portów śródlądowych, terminali kolejowo-drogowych , połączeń z portami lotniczymi i multimodalnych platform logistycznych sieci kompleksowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013; (iv) działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania mające na celu połączenie sieci transeuropejskiej z sieciami infrastruktury państw sąsiadujących, jak określono w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;
c)

koszty związane z systemami elektronicznymi, z wyjątkiem oprogramowania i aktualizacji oprogramowania bezpośrednio niezbędnego do używania sprzętu do kontroli celnej oraz z wyjątkiem elektronicznego oprogramowania i programowania niezbędnych do wzajemnego połączenia istniejącego oprogramowania ze sprzętem do kontroli celnej; [Popr. 38]
ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ewentualnych mechanizmów gwarantujących atrakcyjność Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej

Oczekuje się, że w najbliższych latach Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej będzie musiała stawić czoła licznym wyzwaniom, aby zaspokoić wyjątkowe potrzeby w zakresie rekrutacji i zatrzymywania wykwalifikowanej kadry z możliwie najszerszego obszaru geograficznego. Z uwagi na mandat Agencji i wysoką liczbę jej pracowników zasadnicze znaczenie ma zbadanie, jakie mechanizmy umożliwiłyby zagwarantowanie jej atrakcyjności jako pracodawcy w drodze dopasowania zarobków personelu Agencji w Warszawie, zgodnie z obowiązującym prawem Unii.

W związku z powyższym Parlament Europejski i Rada apelują do Komisji o dokonanie oceny podstawy i warunków wprowadzenia odpowiedniego mechanizmu, zwłaszcza w kontekście wniosków dotyczących przeglądu Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1). Bez względu na swój kształt mechanizm ten będzie współmierny do znaczenia założonych celów oraz nie będzie skutkował nierównym traktowaniem pracowników instytucji, organów, urzędów i agencji Unii, jeżeli takie instytucje, organy, urzędy i agencje Unii będą miały do czynienia z podobną sytuacją.

(1) Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.
(7) Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 Parlamentu Europejskiego i Rady (46) ważne jest, aby spoczywający na dostawcy usług płatniczych obowiązek przechowywania i przekazywania informacji o transgranicznej transakcji płatniczej był proporcjonalny i obejmował tylko to, co jest niezbędne państwom członkowskim do zwalczania oszustw związanych z VAT w e-handlu. Ponadto w odniesieniu do płatnika należy przechowywać wyłącznie informację o jego lokalizacji. W odniesieniu do odbiorcy i samej transakcji płatniczej dostawcy usług płatniczych powinni być zobowiązani do przechowywania i przekazywania organom podatkowym wyłącznie takich informacji, które są niezbędne organom podatkowym do wykrywania potencjalnych sprawców oszustw i do przeprowadzania kontroli VAT. Dlatego dostawcy usług płatniczych powinni być zobowiązani do przechowywania ewidencji dotyczącej jedynie tych transgranicznych transakcji płatniczych, które noszą znamiona działalności gospodarczej. Wprowadzenie progu liczby płatności otrzymanych przez odbiorcę w trakcie kwartału kalendarzowego dostarczyłoby miarodajnego wskaźnika, że płatności te zostały otrzymane w ramach działalności gospodarczej, co wykluczałoby płatności niemające charakteru handlowego. Osiągnięcie takiego progu rodziłoby obowiązek rozliczeniowy dostawcy usług płatniczych.

(7) Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 Parlamentu Europejskiego i Rady (46) ważne jest, aby spoczywający na dostawcy usług płatniczych obowiązek przechowywania i przekazywania informacji o transgranicznej transakcji płatniczej był proporcjonalny i obejmował tylko to, co jest niezbędne państwom członkowskim do zwalczania oszustw związanych z VAT w e-handlu. Ponadto w odniesieniu do płatnika należy przechowywać wyłącznie informację o jego lokalizacji. W odniesieniu do odbiorcy i samej transakcji płatniczej dostawcy usług płatniczych powinni być zobowiązani do przechowywania i przekazywania organom podatkowym wyłącznie takich informacji, które są niezbędne organom podatkowym do wykrywania potencjalnych sprawców oszustw i do przeprowadzania kontroli VAT. Dlatego dostawcy usług płatniczych powinni być zobowiązani do przechowywania ewidencji dotyczącej jedynie tych transgranicznych transakcji płatniczych, które noszą znamiona działalności gospodarczej. Wprowadzenie progu liczby płatności otrzymanych przez odbiorcę w trakcie kwartału kalendarzowego albo minimalnej kwoty poszczególnych płatności dostarczyłoby miarodajnego wskaźnika, że płatności te zostały otrzymane w ramach działalności gospodarczej, co wykluczałoby płatności niemające charakteru handlowego. Osiągnięcie takiego progu rodziłoby obowiązek rozliczeniowy dostawcy usług płatniczych.
(11) Wymiana danych o płatnościach między organami podatkowymi ma kluczowe znaczenie dla skutecznego zwalczania nadużyć. Przetwarzać informacje o płatnościach powinni jedynie urzędnicy łącznikowi Eurofisc i to wyłącznie w celu zwalczania oszustw związanych z VAT. Informacje te nie powinny być wykorzystywane do celów innych niż cele określone w niniejszym rozporządzeniu, np. do celów handlowych.

(11) Wymiana danych o płatnościach między organami podatkowymi ma kluczowe znaczenie dla skutecznego zwalczania nadużyć. Przetwarzać informacje o płatnościach powinni jedynie urzędnicy łącznikowi Eurofisc i to wyłącznie w celu zwalczania oszustw związanych z VAT. Informacje te nie powinny być wykorzystywane do celów innych niż cele określone w niniejszym rozporządzeniu, np. do celów handlowych , i powinny być także używane przy wdrażaniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (6a).
C 255/105

P9_TA(2019)0097

WPR: Dyscyplina finansowa począwszy od roku budżetowego 2021 oraz elastyczność między filarami w odniesieniu do roku kalendarzowego 2020 ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do dyscypliny finansowej począwszy od roku budżetowego 2021 oraz rozporządzenie (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do elastyczności między filarami w odniesieniu do roku kalendarzowego 2020 (COM(2019)0580 – C9-0163/2019 – 2019/0253(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2021/C 255/27)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2019)0580),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0163/2019),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym,

— uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 25 listopada 2019 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art. 59 Regulaminu,

— uwzględniając opinię Komisji Budżetowej,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A9-0042/2019),

A. mając na uwadze, że istnieje pilna potrzeba przeprowadzenia głosowania przed upływem ośmiotygodniowego terminu ustanowionego w art. 6 Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności;

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;