w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach wspólnego komitetu ustanowionego na mocy Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia w odniesieniu do wniosku Ukrainy o przystąpienie do tej konwencji jako umawiająca się strona

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (zwanej dalej „konwencją”) zawarto postanowienia dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami.

Art. 5 ust. 1 konwencji stanowi, że strona trzecia może zostać umawiającą się stroną konwencji, pod warunkiem że państwo lub terytorium kandydujące obowiązuje umowa o wolnym handlu, która przewiduje preferencyjne reguły pochodzenia, z co najmniej jedną z umawiających się stron. W tym celu art. 5 ust. 2 i 3 przewiduje, że strona trzecia składa pisemny wniosek o przystąpienie u depozytariusza konwencji, który następnie musi przedłożyć ten wniosek do rozpatrzenia wspólnemu komitetowi. Art. 2 ust. 2 konwencji stanowi, że do celów konwencji „strona trzecia” oznacza każde państwo lub terytorium sąsiednie, które nie jest umawiającą się stroną.

Ukraina złożyła pisemny wniosek o przystąpienie do konwencji u depozytariusza konwencji (Sekretariat Generalny Rady UE) w dniu 12 września 2016 r.

Władze ukraińskie potwierdziły, że Ukraina ma zawartą umowę o wolnym handlu z umawiającymi się stronami, mianowicie z UE, EFTA, byłą jugosłowiańską republiką Macedonii i Czarnogórą. W związku z tym Ukraina spełnia warunek określony w art. 5 ust. 1 konwencji dotyczący przystąpienia do konwencji jako umawiająca się strona.

Należy zatem przedłożyć wniosek wspólnemu komitetowi konwencji, by ten przyjął decyzję o zaproszeniu Ukrainy do przystąpienia do konwencji zgodnie z art. 4 ust. 3 lit. b) konwencji. Rada powinna określić stanowisko, jakie UE ma zająć w ramach wspólnego komitetu.

Zdaniem Komisji przystąpienie Ukrainy nie wymaga żadnych środków przejściowych, o których mowa w art. 4 ust. 3 lit. c) konwencji.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Podstawę prawną decyzji Rady stanowi art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z jego art. 218 ust. 9.

Art. 218 ust. 9 TFUE stanowi, że gdy organ utworzony na mocy umowy międzynarodowej ma podjąć decyzję mającą skutki prawne, Rada na wniosek Komisji lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa przyjmuje decyzję ustalającą stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej.

Decyzja podjęta przez wspólny komitet konwencji wchodzi w zakres tego przepisu.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Umawiające się strony konwencji oraz państwa członkowskie zostały poinformowane o wniosku złożonym przez Ukrainę na posiedzeniu wspólnego komitetu konwencji, które odbyło się dnia 28 września 2016 r.