PL    PL PL 
PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 17.10.2008 r.  
SEC(2008) 2620 
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
 
towarzysz ący 
KOMUNIKATOWI KOMISJI DO RADY, PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, 
EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPO ŁECZNEGO I KOMITETU 
REGIONÓW 
w sprawie podj ęcia wyzwa ń związanych z wylesianiem i degradacj ą lasów w celu 
przeciwdzia łania zmianom klimatycznym i utracie ró żnorodności biologicznej 
  
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW  
{COM(2008) 645 wersja ostateczna} 
{SEC(2008) 2618} {SEC(2008) 2619} 
PL 2   PL W ciągu ostatnich pi ęciu lat co roku ubywa ło od 11,8 do 13 mln ha powie rzchni lasów. Jest to 
alarmująca tendencja i w ci ągu ostatnich 20 lat nie zanotowano żadnego istotnego 
ograniczenia tego zjawiska.  
Na przyczyny wylesiania i degradacji lasów sk łada się wiele bezpo średnich i po średnich 
czynników gospodarczych, instytucjonalnyc h, politycznych, naturalnych lub spo łecznych: na 
przykład zapotrzebowanie na rozwój roln ictwa i infrastruktury, lub niezdolno ść władz 
publicznych do ochrony tych ce nnych dóbr. W wyniku tego powie rzchnia lasów zanika lub 
ulega degradacji, mimo że nie leży to w długoterminowym interesie pa ństw.  
Wysoki poziom wylesiania ma bardzo powa żny wpływ na zmiany klimatyczne. Lasy 
odgrywaj ą bardzo wa żną rolę w globalnym obiegu w ęgla magazynuj ąc około połowy 
zasobów w ęgla na ziemi. W 2004 r. sektor le śnictwa by ł odpowiedzialny za oko ło 17 % 
całkowitych rocznych emisji gazów ci eplarnianych. Z tego powodu nie b ędzie można 
osiągnąć celów okre ślonych w komunikacie Komisji „Ograniczenie globalnego ocieplenia do 
2°C w perspektywie roku 2020 i dalszej” bez ograniczenia emisji gazów cieplarnianych pochodzących z wylesiania i de gradacji lasów, dodatkowo do innych zaproponowanych 
dzia
łań. Przeciwdzia łanie wylesianiu i degradacji lasów powinno równie ż w maksymalnym 
możliwym zakresie przyczyni ć się do zachowania ró żnorodności biologicznej oraz towarów i 
usług ekosystemowych, których jest ona źródłem. Byłoby to korzystne dla lokalnych 
społeczności i przyczynia łoby się do przeciwdzia łania ubóstwu.  
Cel, który trzeba zrealizowa ć, to zatrzymanie utraty po wierzchni terenów zalesionych 
najpóźniej do 2030 r. oraz ograniczenie wylesi ania obszarów tropikalnych brutto 
przynajmniej o 50 % do 2020 r. w porównaniu z obecnymi poziomami. Przeanalizowano kilka wariantów osi ągnięcia tego celu.  
Wariant polegaj ący na utrzymaniu obecnego stanu rzeczy by łby niekorzystny z wielu 
powodów. Pierwszy wariant polegaj ący na d ążeniu do wielostronnego porozumienia 
dotyczącego środowiska w sprawie zatrzymania i odw rócenia zjawiska wylesiania zosta ł 
odrzucony jako niewykonalny. Analizowany jest równie ż drugi wariant polegaj ący na 
wzmocnieniu istniej ących dzia łań/instrumentów. Dzia łania przeanalizowane jako cz ęść tego 
drugiego wariantu obejmuj ą poprawę spójności politycznej na poziomie UE, wzmocnienie 
systemów instytucjonalnych i zarz ądzania w krajach trzecich oraz promowanie skutecznych 
rozwiązań
 wielostronnych. Mog łoby to mie ć pozytywne skutki, ale nie pozwoli łoby na 
osiągnięcie celu przy braku po łączenia z dodatkowymi dzia łaniami. 
W związku z tym analizowany je st trzeci wariant polegaj ący na gromadzeniu nowych 
funduszy na zatrzymanie wylesiania i degradacji lasów. Mog łoby to by ć dokonane na 
przykład poprzez:  
– ustanowienie nowego globalnego mechan izmu na rzecz zmniejszenia emisji 
dwutlenku w ęgla spowodowanych wylesianiem;  
– próbę włączenia wylesiania do rynków emisji zwi ązków węgla. 
Analizowane s ą również inne parametry techniczne tego wariantu zwi ązane z zakresem, 
kryteriami, monitorowaniem i mechanizmami p łatności.  
Preferowanym wariantem do 2020 r. je st skojarzenie wzmocnienia istniej ących 
działań/instrumentów z utworzeniem nowego globaln ego mechanizmu na rzecz zmniejszenia 
emisji dwutlenku w ęgla spowodowanych wylesianiem gromadz ącego nowe fundusze z 
przychodów z licytacji. Mo żna dalej przeanalizowa ć połączenie z rynkiem emisji zwi ązków 
węgla poprzez zwi ązane z lasami kredyty redukcji emisji. Warianty te mog łyby stać się 
PL 3   PL elementami globalnego porozumienia w sprawie zmian klimatycznych, które zostanie zawarte 
w Kopenhadze w 2009 r. i w którym UE we źmie aktywny udzia ł. 
Ocena skutków jest jedynie pi erwszym krokiem w realizacji d łuższego procesu. Preferowany 
wariant powinien by ć jeszcze dalej rozwini ęty i doprecyzowany zw łaszcza w odniesieniu do 
projektu globalnego mechanizmu na rz ecz zmniejszenia emisji dwutlenku w ęgla 
spowodowanych wylesianiem. Zostanie to dokonane w terminie pozwalaj ącym na 
przedstawienie tego wariantu podczas ostat ecznych negocjacji Ramowej konwencji Narodów 
Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu w grudniu 2009 r.