Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Traktatu z Marrakeszu o ułatwieniu dostępu do opublikowanych utworów osobom niewidomym, niedowidzącym i cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku /* COM/2013/0926 final - 2013/0444 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Osoby niewidome, niedowidzące lub cierpiące na inne zaburzenia odczytu druku muszą mieć dostęp do książek i materiałów drukowanych na równi z innymi, aby w pełni i efektywnie uczestniczyć w życiu społecznym. Według szacunków Światowej Organizacji Zdrowia 285 milionów ludzi na świecie jest dotkniętych zaburzeniami widzenia: 39 milionów to osoby niewidome, a 246 milionów — osoby niedowidzące.[1] Ze sprawozdania Światowego Związku Osób Niewidomych wynika, że w Europie zaledwie 5 % publikowanych książek jest dostępnych w formacie umożliwiającym dostęp osobom niedowidzącym, z kolei w krajach rozwijających się, – gdzie żyje ok. 90 % osób niedowidzących, – odsetek ten wynosi zaledwie 1 %.[2] Obecnie produkcja i rozpowszechnianie kopii książek w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym zwykle odbywa się na szczeblu krajowym. Zajmują się tym wyspecjalizowane podmioty, na przykład biblioteki dla niewidomych, na mocy licencji albo ograniczeń lub wyjątków w zakresie praw autorskich. Brak międzynarodowych ram prawnych umożliwiających transgraniczną wymianę dostępnych osobom niepełnosprawnym formatów produkowanych na mocy ograniczenia lub wyjątku prowadzi jednak do powielania pracy nad produkcją takich kopii nawet w krajach, w których mówi się tym samym językiem. Stanowi to problem ze względu na koszty produkcji kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym i ograniczonych zasobów dostępnych podmiotom działającym na rzecz niewidomych. Od stycznia 2011 r. Unia Europejska jest zobowiązana do przestrzegania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych, która gwarantuje prawo dostępu do informacji (art. 21) oraz prawo osób niepełnosprawnych do uczestnictwa na równych zasadach z innymi obywatelami w życiu kulturalnym (art. 30). Konwencja stała się integralną częścią porządku prawnego UE. Stronami Konwencji jest 25 państw członkowskich, a trzy kolejne kończą proces jej ratyfikacji. W 2009 r. Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (WIPO) rozpoczęła negocjacje dotyczące planowanego międzynarodowego traktatu wprowadzającego ograniczenia i wyjątki w zakresie praw autorskich z myślą o osobach niewidomych, niedowidzących lub cierpiących na inne zaburzenia odczytu druku w celu ułatwienia transgranicznej wymiany kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym. Dnia 26 listopada 2012 r. Rada przyjęła decyzję uprawniającą Komisję do udziału w tych negocjacjach w imieniu Unii Europejskiej.[3] Negocjacje WIPO zostały pomyślnie zakończone na konferencji dyplomatycznej, która odbyła się w Marrakeszu w dniach 17–28 czerwca 2013 r. i na której w dniu 27 czerwca 2013 r. przyjęto Traktat o ułatwieniu dostępu do opublikowanych utworów osobom niewidomym, niedowidzącym i cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku (dalej zwany „Traktatem”). W Traktacie ustanowiono zestaw międzynarodowych przepisów, które zapewniają, aby na szczeblu krajowym istniały ograniczenia lub wyjątki w zakresie praw autorskich na korzyść osób niewidomych, niedowidzących lub cierpiących na inne zaburzenia odczytu druku. Postanowienia Traktatu umożliwiają także transgraniczną wymianę kopii opublikowanych utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym, jeżeli kopie te powstały na mocy wyjątków lub ograniczeń w zakresie praw autorskich w którymkolwiek z państw będących umawiającymi się stronami Traktatu. Przedkładając niniejszy wniosek w sprawie decyzji Rady, Komisja ma na celu uzyskanie upoważnienia od Rady do podpisania w imieniu Unii Europejskiej Traktatu, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie. 2. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Beneficjentami Traktatu są osoby niewidome, niedowidzące lub osoby z upośledzoną zdolnością postrzegania lub czytania lub osoby, które ze względu na inną niepełnosprawność fizyczną nie są w stanie trzymać książki bądź posługiwać się nią lub też skupić wzroku bądź poruszać oczami w stopniu umożliwiającym normalne czytanie. Każda z Umawiających się Stron Traktatu jest na jego mocy zobowiązana do określenia w krajowym prawie autorskim ograniczeń lub wyjątków w zakresie prawa do zwielokrotniania, prawa do rozpowszechniania i prawa do publicznego udostępniania w celu ułatwienia beneficjentom dostępu do kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym.[4] Umawiające się Strony mogą podjąć decyzję o wprowadzaniu takich ograniczeń lub wyjątków tylko wtedy, gdy kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym nie są dostępne beneficjentom na rozsądnych warunkach na rynku na obszarze ich państwa. Jeśli chodzi o UE, w art. 5 ust. 3 lit. b dyrektywy 2001/29/WE w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym[5] przewidziano już fakultatywne wyjątki lub ograniczenia dotyczące praw, jeżeli korzystanie służy osobom z jakąkolwiek niepełnosprawnością, odnosi się bezpośrednio do upośledzenia i nie ma handlowego charakteru, w zakresie, w jakim wymaga tego dany typ niepełnosprawności. W przeciwieństwie do Traktatu art. 5 ust 3 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE nie ogranicza się do żadnej konkretnej niepełnosprawności. Ponadto państwa członkowskie mogą same zdecydować, czy chcą wprowadzić dane ograniczenie lub dany wyjątek. Z utrwalonego orzecznictwa wynika jednak, że swoboda uznania, z której korzystają państwa członkowskie, wprowadzając wyjątki i ograniczenia na mocy art. 5 dyrektywy 2001/29/WE, podlega ograniczeniom określonym przez przepisy prawa UE.[6] W Traktacie „utwory” zdefiniowano jako dzieła literackie i artystyczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych (dalej zwanej „konwencją berneńską”) w formie tekstu, zapisu lub powiązanych ilustracji, opublikowane lub w inny sposób udostępnione publicznie za pomocą któregokolwiek ze środków przekazu. W Traktacie sprecyzowano też, że definicja obejmuje książki mówione. „Kopia utworu w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym” to kopia wyprodukowana w inny sposób i w innej formie w stosunku do formatu, w którym wyprodukowano utwór, i zapewniająca beneficjentom odbiór utworu porównywalny pod względem wygody z jego odbiorem przez osoby widzące. Kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym mogą być używane wyłącznie przez beneficjentów i nie mogą naruszać integralności oryginalnego utworu. Kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym powstałe na mocy ograniczenia lub wyjątku w zakresie praw autorskich mogą być wywożone przez „upoważnione podmioty” rozumiane jako instytucje rządowe lub inne organizacje zapewniające edukację, szkolenia, czytanie adaptacyjne i dostęp do informacji osobom niewidomym, niedowidzącym lub cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku w ramach działalności nienastawionej na zysk. Podmioty te muszą zapewnić, aby rozpowszechniane przez nie kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym trafiały wyłącznie do beneficjentów, a także zapobiegać zwielokrotnianiu, rozpowszechnianiu i udostępnianiu nielegalnych kopii utworów oraz z należytą starannością postępować z takimi kopiami i prowadzić rejestr tych działań. Umawiające się Strony mogą zezwolić na wywóz kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym tylko wtedy, gdy zagwarantują, że stosowane przez nie ograniczenia lub wyjątki w zakresie prawa do zwielokrotniania, prawa do rozpowszechniania i prawa do publicznego udostępniania podlegają „trzyetapowej weryfikacji”. Wymóg ten mogą spełnić, będąc stroną traktatu WIPO o prawie autorskim albo w inny sposób zapewniając, że odnośne ograniczenia i wyjątki są stosowane jedynie w określonych szczególnych przypadkach, które nie naruszają normalnego korzystania z utworu ani nie powodują nieuzasadnionej szkody dla uzasadnionych interesów podmiotu praw autorskich. W Traktacie jasno określono, że Umawiająca się Strona zezwalająca beneficjentowi lub upoważnionemu podmiotowi na produkcję kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym powinna w tym samym zakresie zezwolić na przywóz takich kopii. Umawiające się Strony są zobowiązane w razie potrzeby podjąć odpowiednie środki w celu zagwarantowania, że zapewniane przez nie: odpowiednia ochrona prawna i skuteczne środki ochrony prawnej służące zapobieganiu obchodzenia skutecznych środków technologicznych nie stanowią przeszkody dla państw członkowskich w korzystaniu z ograniczeń i wyjątków przewidzianych w Traktacie. Równoważne zobowiązanie ustanowiono już w UE na mocy art. 6 ust. 4 dyrektywy 2001/29/WE. Traktat zobowiązuje też Umawiające się Strony do ochrony prywatności beneficjentów i do współpracy w celu ułatwienia transgranicznej wymiany kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym. WIPO ustanowi informacyjny punkt dostępu, aby umożliwić upoważnionym podmiotom wzajemne rozpoznanie. W Traktacie zachęca się ponadto upoważnione podmioty do udostępniania informacji o swojej polityce i swoich praktykach zainteresowanym stronom i ogółowi społeczeństwa. W Traktacie potwierdzono, że Umawiające się Strony mogą same wybrać odpowiedni sposób wykonywania przepisów Traktatu w ramach swojego systemu prawnego i praktyki. Umawiające się Strony muszą jednak wypełniać dotychczasowe międzynarodowe zobowiązania wynikające z konwencji berneńskiej, Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej i traktatu WIPO o prawie autorskim. W Traktacie uznano prawo Umawiających się Stron do utrzymania lub wprowadzania innych wyjątków lub ograniczeń nieobjętych zakresem Traktatu na korzyść beneficjentów i osób z innymi niepełnosprawnościami. Art. 13–22 zawierają postanowienia administracyjne i proceduralne, które w dużym stopniu przypominają postanowienia traktatu pekińskiego o artystycznych wykonaniach audiowizualnych, przyjętego dnia 24 czerwca 2012 r. Traktat wejdzie w życie po jego ratyfikacji przez dwadzieścia Umawiających się Stron. Unia Europejska może stać się stroną Traktatu, jako że podczas konferencji dyplomatycznej w Marrakeszu oświadczyła, że jest właściwa w sprawach uregulowanych Traktatem i ma w tym zakresie własne prawodawstwo wiążące wszystkie jej państwa członkowskie oraz że zgodnie ze swymi wewnętrznymi regułami proceduralnymi jest należycie upoważniona do zostania stroną Traktatu. Unia Europejska również podpisała akt końcowy konferencji dyplomatycznej dnia 28 czerwca 2013 r. Traktat jest otwarty do podpisu przez każdą uprawnioną stronę w terminie jednego roku od jego przyjęcia. Komisja uznała wyniki negocjacji za zadowalające i zwraca się do Rady o udzielenie upoważnienia do podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Traktatu z Marrakeszu o ułatwieniu dostępu do opublikowanych utworów osobom niewidomym, niedowidzącym i cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku. Biorąc pod uwagę przedmiot Traktatu, Komisja powinna podjąć decyzję na podstawie art. 114 i 207, jak również art. 218 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. 2013/0444 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Traktatu z Marrakeszu o ułatwieniu dostępu do opublikowanych utworów osobom niewidomym, niedowidzącym i cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności z jego art. 114 i 207 w związku z art. 218 ust. 5, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Od 22 stycznia 2011 r. Unia Europejska jest zobowiązana do przestrzegania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych, której przepisy stały się integralną częścią porządku prawnego Unii Europejskiej.[7] (2) Dnia 26 listopada 2012 r. Rada upoważniła Komisję do uczestniczenia, w imieniu Unii Europejskiej, w negocjacjach dotyczących międzynarodowego porozumienia w ramach Światowej Organizacji Własności Intelektualnej w sprawie zwiększenia dostępu do książek osobom cierpiącym na zaburzenia odczytu druku. (3) Negocjacje zostały pomyślnie zakończone na konferencji dyplomatycznej, która odbyła się w Marrakeszu w dniach 17–28 czerwca 2013 r. i na której 27 czerwca 2013 r. przyjęto Traktat o ułatwieniu dostępu do publikowanych utworów osobom niewidomym, niedowidzącym i cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku (dalej zwany „Traktatem”). (4) W Traktacie ustanowiono zestaw przepisów międzynarodowych, które zapewniają ograniczenia lub wyjątki w zakresie praw autorskich na szczeblu krajowym na korzyść osób niewidomych, niedowidzących lub cierpiących na inne zaburzenia odczytu druku i umożliwiają transgraniczną wymianę dostępnych osobom niepełnosprawnym kopii opublikowanych utworów powstałych na mocy ograniczeń lub wyjątków w zakresie praw autorskich. (5) Traktat jest otwarty do podpisu przez każdą uprawnioną stronę w terminie jednego roku od jego przyjęcia. Traktat powinien zostać podpisany w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się podpisanie Traktatu z Marrakeszu o ułatwieniu dostępu do opublikowanych utworów osobom niewidomym, niedowidzącym i cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku w imieniu Unii, z zastrzeżeniem zawarcia wspomnianego Traktatu w późniejszym terminie. Artykuł 2 Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument przekazujący pełne uprawnienia do podpisania Traktatu, z zastrzeżeniem jego zawarcia, osobie (osobom) wskazanej (wskazanym) przez Komisję Europejską. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Broszura informacyjna nr 282, czerwiec 2012 r., http://www.who.int [2] http://www.worldblindunion.org [3] Decyzja Rady w sprawie uczestnictwa Unii Europejskiej w negocjacjach dotyczących międzynarodowej umowy w ramach Światowej Organizacji Własności Intelektualnej w sprawie zwiększenia dostępu do książek osobom cierpiącym na zaburzenia odczytu druku; 16259/12 EU RESTRICTED [4] Umawiające się Strony mogą również zapewnić ograniczenia lub wyjątki w zakresie prawa do publicznych wykonań i, zgodnie z załączonym uzgodnionym oświadczeniem, prawa do tłumaczenia pisemnego w zakresie przewidzianym przez konwencję berneńską. [5] Dz.U. L 167 z 22.6.2001, ss. 10–19. [6] Zob. np. wyrok w sprawie C-145 Eva Maria Painer, pkt 104. [7] Decyzja Rady 2010/48/WE z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych, Dz.U. L 23 z 27.1.2010, s. 35-61. ZAŁĄCZNIK do wniosku dotyczącego DECYZJI RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Traktatu z Marrakeszu o ułatwieniu dostępu do opublikowanych utworów osobom niewidomym, niedowidzącym i cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku TRAKTAT Z MARRAKESZU O UŁATWIENIU DOSTĘPU DO OPUBLIKOWANYCH UTWORÓW OSOBOM NIEWIDOMYM, NIEDOWIDZĄCYM I CIERPIĄCYM NA INNE ZABURZENIA ODCZYTU DRUKU Preambuła Umawiające się Strony, przywołując zasady niedyskryminacji, równych szans, dostępności oraz pełnego i efektywnego uczestnictwa w życiu społecznym i integracji społecznej proklamowane w Powszechnej deklaracji praw człowieka i w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych, świadome wyzwań stojących na przeszkodzie pełnemu rozwojowi osób niedowidzących lub cierpiących na inne zaburzenia odczytu druku, które ograniczają ich wolność wyrażania opinii, w tym swobodę poszukiwania, otrzymywania i przekazywania wszelkiego rodzaju informacji i idei na równych zasadach z innymi, co obejmuje wszelkie wybrane przez siebie formy porozumiewania się, korzystanie z prawa do edukacji i możliwość prowadzenia badań, podkreślając wagę ochrony praw autorskich jako zachęty i nagrody dla twórców utworów literackich i artystycznych oraz środka zwiększającego możliwości wszystkich ludzi, w tym osób niedowidzących lub cierpiących na inne zaburzenia odczytu druku, w zakresie uczestniczenia w życiu kulturalnym społeczności, kontaktu ze sztuką i korzystania z postępu naukowego i jego zdobyczy, świadome przeszkód utrudniających osobom niedowidzącym lub cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku dostęp do opublikowanych utworów, zapewniający im równe szanse w społeczeństwie, oraz świadome potrzeby zarówno zwiększenia liczby utworów w formatach umożliwiających dostęp osobom niepełnosprawnym, jak i poprawy obiegu takich utworów, biorąc pod uwagę, że większość osób niedowidzących lub cierpiących na inne zaburzenia odczytu druku żyje w krajach rozwijających się i krajach najsłabiej rozwiniętych, uznając, że pomimo różnic między przepisami dotyczącymi praw autorskich w poszczególnych krajach można zwiększyć pozytywny wpływ nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych na życie osób niedowidzących i cierpiących na inne zaburzenia odczytu druku poprzez wzmocnienie ram prawnych na szczeblu międzynarodowym, uznając, że choć wiele państw członkowskich ustanowiło ograniczenia i wyjątki w zakresie krajowych przepisów dotyczących praw autorskich z myślą o osobach niedowidzących i cierpiących na inne zaburzenia odczytu druku, to nadal powstaje za mało kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp tym osobom, że wysiłki państw członkowskich służące udostępnieniu utworów takim osobom wymagają znacznych środków oraz że brak możliwości transgranicznej wymiany kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym doprowadził do powielania tych wysiłków, uznając zarówno istotną rolę podmiotów praw autorskich w udostępnianiu własnych utworów osobom niedowidzącym lub cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku oraz wagę odpowiednich ograniczeń i wyjątków w udostępnianiu utworów tym osobom, zwłaszcza gdy nie można zapewnić takiego dostępu w ramach rynku, uznając, że należy utrzymać równowagę między skuteczną ochroną praw twórców a ogólnym interesem publicznym, w szczególności w zakresie edukacji, badań i dostępu do informacji oraz że taka równowaga musi ułatwiać skuteczny i szybki dostęp do utworów osobom niedowidzącym i cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku, potwierdzając zobowiązania Umawiających się Stron wynikające z obowiązujących międzynarodowych traktatów o ochronie praw autorskich oraz wagę i elastyczność trzyetapowej weryfikacji ograniczeń i wyjątków ustanowionej w art. 9 ust. 2 Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych i w innych międzynarodowych instrumentach, przywołując znaczenie zaleceń zawartych w agendzie na rzecz rozwoju przyjętej w 2007 r. przez Zgromadzenie Ogólne Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO), które mają zagwarantować, że kwestie związane z rozwojem stanowią integralną część pracy tej organizacji, uznając wagę międzynarodowego systemu ochrony praw autorskich i dążąc do harmonizacji ograniczeń i wyjątków w celu ułatwienia osobom niedowidzącym i cierpiącym na inne zaburzenia odczytu druku dostępu do utworów i korzystania z nich, uzgodniły, co następuje: Artykuł 1 – Stosunek do innych konwencji i traktatów Żadne z postanowień niniejszego Traktatu nie uchyla zobowiązań, które Umawiające się Strony podjęły wobec siebie na podstawie innych traktatów ani nie narusza praw i obowiązków Umawiających się Stron wynikających z innych traktatów. Artykuł 2 – Definicje Do celów niniejszego Traktatu: a) „utwory” to dzieła literackie i artystyczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych (dalej zwanej „konwencją berneńską”) w formie tekstu, zapisu lub związanych z nimi ilustracji, opublikowane lub w inny sposób udostępnione publicznie za pomocą któregokolwiek ze środków przekazu[1]; b) „kopia utworu w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym” to kopia utworu powstała w inny sposób lub mająca inną formę i zapewniająca beneficjentowi dostęp do utworu, w tym pozwalająca mu na odbiór utworu porównywalny pod względem skuteczności i wygody z odbiorem utworu przez osoby niebędące osobami niedowidzącymi i niecierpiące na inne zaburzenia odczytu druku. Kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym są wykorzystywane wyłącznie przez beneficjentów i nie mogą naruszać integralności oryginalnego utworu przy należytym uwzględnieniu zmian, jakie trzeba wprowadzić, aby zapewnić dostęp do utworu w innym formacie, oraz potrzeb beneficjentów w zakresie dostępności; c) „upoważniony podmiot” to podmiot uznany przez rząd za podmiot, który w ramach działalności nienastawionej na zysk może zapewniać beneficjentom edukację, szkolenia, czytanie adaptacyjne lub dostęp do informacji lub podmiot upoważniony przez rząd do prowadzenia takiej działalności. Do upoważnionych podmiotów należą również instytucje rządowe lub organizacje niekomercyjne oferujące beneficjentom takie same usługi w ramach swojej działalności podstawowej lub zobowiązań instytucjonalnych[2]. Upoważniony podmiot sam ustanawia i stosuje swoje praktyki w zakresie: (i) ustalania, że osoby korzystające z jego usług są beneficjentami; (ii) rozpowszechniania i udostępniania kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym w taki sposób, aby korzystali z nich wyłącznie beneficjenci lub upoważnione podmioty; (iii) zapobiegania powielaniu, rozpowszechnianiu i udostępnianiu nielegalnych kopii; oraz (iv) zachowywania należytej staranności w postępowaniu z kopiami utworów oraz prowadzenia rejestru tych działań z poszanowaniem prywatności beneficjentów zgodnie z art. 8. Artykuł 3 - Beneficjenci Beneficjent to osoba, która: a) jest niewidoma; b) jest niedowidząca lub ma upośledzoną zdolność postrzegania lub czytania niepoddającą się korekcji w takim stopniu, aby funkcja wzroku tej osoby stała się zasadniczo równoważna z funkcją wzroku osoby nieposiadającej takiego upośledzenia lub takiej niepełnosprawności, i w związku z tym nie jest w stanie czytać utworów drukowanych w zasadniczo takim samym stopniu, co osoby nieposiadające takiego upośledzenia lub takiej niepełnosprawności; lub[3] c) ze względu na inną niepełnosprawność fizyczną nie jest w stanie trzymać książki bądź posługiwać się nią lub też skupić wzroku bądź poruszać oczami w stopniu umożliwiającym normalne czytanie; niezależnie od jakichkolwiek innych niepełnosprawności. Artykuł 4 - Ograniczenia i wyjątki w zakresie prawa krajowego dotyczące kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym 1. a) Umawiające się Strony przewidują w swoich krajowych przepisach dotyczących praw autorskich ograniczenia i wyjątki w zakresie prawa do zwielokrotniania, prawa do rozpowszechniania i prawa do publicznego udostępniania, tak jak to przewidziano w traktacie WIPO o prawie autorskim, w celu ułatwienia beneficjentom dostępu do kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym. Ograniczenia i wyjątki przewidziane w prawie krajowym powinny dopuszczać możliwość wprowadzania zmian niezbędnych do udostępniania utworów w innych formatach. b) Umawiające się Strony mogą również zapewnić ograniczenia lub wyjątki w zakresie prawa do publicznych wykonań w celu ułatwienia beneficjentom dostępu do utworów. 2. Umawiająca się Strona może wypełnić art. 4 ust. 1 w odniesieniu do wszystkich wymienionych w nim praw poprzez zapewnienie takich ograniczeń i wyjątków w swoich krajowych przepisach dotyczących praw autorskich, aby: a) upoważnione podmioty mogły bez upoważnienia podmiotów praw autorskich produkować kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym, otrzymywać od innych upoważnionych podmiotów kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym i dostarczać beneficjentom takie kopie w dowolny sposób, w tym w ramach niekomercyjnego użyczania lub drogą elektroniczną — przewodową lub bezprzewodową — i podejmować pośrednie działania służące osiągnięciu tych celów, o ile spełnione są następujące warunki: (i) upoważniony podmiot chcący podjąć wspomniane działanie ma zgodny z prawem dostęp do takiego utworu lub jego kopii; (ii) utwór został skonwertowany do kopii w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym, przy czym taka konwersja może obejmować wszelkie środki niezbędne do odczytywania informacji w formacie umożliwiającym dostęp osób niepełnosprawnym, ale wprowadza wyłącznie takie zmiany, które są niezbędne do udostępnienia utworu beneficjentom; (iii) kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym są dostarczane wyłącznie na potrzeby beneficjentów; oraz (iv) takie działanie nie jest nastawione na zysk; oraz b) beneficjent lub osoba działająca w jego imieniu, w tym główny opiekun, mógł wyprodukować kopię utworu w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym na prywatny użytek beneficjenta lub w inny sposób pomóc beneficjentowi w produkcji takiej kopii i skorzystaniu z niej, jeśli beneficjent ma zgodny z prawem dostęp do takiego utworu lub jego kopii. 3. Umawiająca się Strona może wypełnić art. 4 ust. 1, określając inne ograniczenia lub wyjątki w zakresie krajowych przepisów dotyczących praw autorskich zgodnie z art. 10 i 11[4]. 4. Umawiająca się Strona może zawęzić zakres ograniczeń i wyjątków stosowanych na mocy niniejszego artykułu do utworów, których kopie w określonym formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym nie są dostępne na rozsądnych warunkach na rynku na obszarze państwa Umawiającej się Strony. Umawiająca się Strona, która chce skorzystać z takiej możliwości, składa notyfikację z odpowiednim oświadczeniem Dyrektorowi Generalnemu WIPO w chwili ratyfikacji albo przyjęcia Traktatu lub przystąpienia do niego lub też w dowolnym późniejszym terminie[5]. 5. Kwestię ewentualnego wynagrodzenia za ograniczenia lub wyjątki zawarte w tym artykule rozstrzyga się na gruncie prawa krajowego. Artykuł 5 - Transgraniczna wymiana kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym 1. Umawiające się Strony dopilnowują, aby kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym wyprodukowane na mocy ograniczeń lub wyjątków lub z mocy prawa mogły być rozpowszechniane lub udostępniane przez upoważniony podmiot beneficjentom lub upoważnionym podmiotom w państwie innej Umawiającej się Strony[6]. 2. Umawiająca się Strona może wypełnić art. 5 ust. 1, określając takie ograniczenie lub taki wyjątek w zakresie krajowych przepisów dotyczących praw autorskich, aby: a) upoważnione podmioty mogły bez upoważnienia podmiotu praw autorskich rozpowszechniać lub udostępniać upoważnionym podmiotom w państwie innej Umawiającej się Strony, z przeznaczeniem na wyłączny użytek beneficjentów, kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym; oraz b) upoważnione podmioty mogły bez upoważnienia podmiotu praw autorskich i zgodnie z art. 2 lit. c) rozpowszechniać lub udostępniać beneficjentom w państwie innej Umawiającej się Strony kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym ; o ile przed rozpowszechnieniem lub udostępnieniem pierwotny upoważniony podmiot nie wiedział lub nie miał zasadnych podstaw, by przypuszczać, że kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym będą wykorzystywane przez osoby inne niż beneficjenci[7]. 3. Umawiająca się Strona może wypełnić art. 5 ust. 1, określając inne ograniczenia lub wyjątki w zakresie krajowych przepisów dotyczących praw autorskich zgodnie z art. 5 ust. 4, art. 10 i 11. 4. a) Jeśli upoważniony podmiot w państwie którejś z Umawiających się Stron otrzyma kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym zgodnie z art. 5 ust. 1 i jeśli ta Umawiająca się Strona nie podlega zobowiązaniom wynikającym z art. 9 konwencji berneńskiej, to dopilnowuje ona, zgodnie z własnym systemem prawnym i własną praktyką, aby kopie w takim formacie były zwielokrotniane, rozpowszechniane i udostępniane wyłącznie na użytek beneficjentów objętych jurysdykcją tejże Umawiającej się Strony. b) Rozpowszechnianie i udostępnianie kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym przez upoważnione podmioty zgodnie z art. 5 ust. 1 ogranicza się do wspomnianej jurysdykcji, chyba że Umawiająca się Strona jest stroną traktatu WIPO o prawie autorskim lub w inny sposób wykonując niniejszy Traktat, zawęża stosowanie ograniczeń i wyjątków w zakresie prawa do rozpowszechniania i prawa do publicznego udostępniania do określonych szczególnych przypadków, które nie naruszają normalnego korzystania z utworu ani nie powodują nieuzasadnionej szkody dla uzasadnionych interesów podmiotu prawa autorskiego[8][9]. c) Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie wpływa na definicję rozpowszechniania lub publicznego udostępniania. 5. Żadnego z postanowień niniejszego Traktatu nie stosuje się w odniesieniu do kwestii wyczerpania praw. Artykuł 6 - Przywóz kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym Prawo krajowe Umawiającej się Strony zezwala na przywóz kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym na użytek beneficjentów bez upoważnienia podmiotu prawa autorskiego w tym samym zakresie, w jakim prawo krajowe tej Umawiającej się Strony zezwala beneficjentowi, osobie działającej w jej imieniu lub upoważnionemu podmiotowi na produkcję kopii utworu w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym[10]. Artykuł 7 Zobowiązania dotyczące środków technicznych Umawiające się Strony stosują odpowiednie niezbędne środki, aby zagwarantować, że wprowadzenie przez nie odpowiedniej ochrony prawnej i skutecznych środków prawnych przeciwko obchodzeniu skutecznych środków technologicznych nie stanowi przeszkody dla beneficjentów w korzystaniu z ograniczeń i wyjątków przewidzianych w niniejszym Traktacie[11]. Artykuł 8 - Poszanowanie prywatności Wdrażając ograniczenia i wyjątki przewidziane w niniejszym Traktacie, Umawiające się Strony podejmują starania w celu ochrony prywatności beneficjentów na równi z innymi. Artykuł 9 - Współpraca w celu ułatwienia wymiany transgranicznej 1. Umawiające się Strony podejmują starania na rzecz ułatwienia transgranicznej wymiany kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym poprzez zachęcanie do dobrowolnego dzielenia się informacjami w celu ułatwienia upoważnionym podmiotom wzajemne rozpoznanie. Biuro Międzynarodowe WIPO ustanowi w tym celu informacyjny punkt dostępu. 2. Umawiające się Strony podejmują starania, które mają na celu ułatwić działającym w ich kraju upoważnionym podmiotom zaangażowanym w działania określone w art. 5 udostępnianie informacji dotyczących ich praktyk wykonywanych na mocy art. 2 lit. c), zarówno poprzez przekazywanie informacji pomiędzy upoważnionymi podmiotami, jak i przez udostępnianie informacji o ich polityce i praktykach — w tym związanych z transgraniczną wymianą kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym — zainteresowanym stronom oraz ogółowi społeczeństwa w odpowiednim zakresie. 3. Wzywa się Międzynarodowe Biuro WIPO do przekazywania informacji o funkcjonowaniu niniejszego Traktatu, o ile są one dostępne. 4. Umawiające się Strony uznają wagę międzynarodowej współpracy i jej promowania we wspieraniu działań krajowych służących osiągnięciu celów niniejszego Traktatu[12]. Artykuł 10 - Ogólne zasady dotyczące wdrażania 1. Umawiające się Strony zobowiązują się do przyjęcia środków koniecznych do zapewnienia stosowania niniejszego Traktatu. 2. Nic nie powinno uniemożliwić Umawiającym się Stronom ustalenia odpowiedniego sposobu wykonania postanowień niniejszego Traktatu w ramach swojego systemu prawnego i swojej praktyki[13]. 3. Umawiające się Strony mogą wypełnić swoje prawa i obowiązki wynikające z niniejszego Traktatu przez wprowadzenie ograniczeń lub wyjątków z myślą o beneficjentach, wprowadzenie innych ograniczeń lub wyjątków lub ich połączenia w ramach swojego systemu prawnego i praktyki. Takie działania mogą polegać na rozstrzygnięciach sądowych, ustaleniach administracyjnych lub uregulowaniach prawnych na korzyść beneficjentów w odniesieniu do uczciwych praktyk, uczciwego postępowania i użytkowania w celu spełnienia potrzeb beneficjentów zgodnych z prawami i obowiązkami Umawiających się Stron wynikających z konwencji berneńskiej, innych międzynarodowych traktatów oraz art. 11. Artykuł 11 - Ogólne zobowiązania dotyczące ograniczeń i wyjątków Przyjmując środki niezbędne do zapewnienia stosowania niniejszego Traktatu, Umawiająca się Strona może wykonywać swoje prawa i wypełnia zobowiązania określone w konwencji berneńskiej, Porozumieniu w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej oraz traktacie WIPO o prawie autorskim, a także w porozumieniach dotyczących interpretacji tych dokumentów, w taki sposób że: a) zgodnie z art. 9 ust. 2 konwencji berneńskiej Umawiająca się Strona może zezwolić na zwielokrotnianie utworów w określonych szczególnych przypadkach, o ile takie zwielokrotnianie nie narusza normalnego korzystania z utworu ani nie powoduje nieuzasadnionej szkody dla uzasadnionych interesów autora; b) zgodnie z art. 13 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej Umawiająca się Strona zawęża ograniczenia lub wyjątki od praw wyłącznych do określonych przypadków specjalnych, które nie będą w sprzeczności z normalnym wykorzystaniem dzieła i nie spowodują bezzasadnej szkody prawomocnym interesom posiadacza prawa własności dzieła; c) zgodnie z art. 10 ust. 1 Traktatu WIPO o prawie autorskim Umawiająca się Strona może w pewnych szczególnych przypadkach wprowadzić ograniczenia i wyjątki od praw przyznanych autorom na mocy traktatu WIPO, nienaruszających normalnego korzystania z utworu i nieprzynoszących nieuzasadnionego uszczerbku prawowitym interesom autora. d) zgodnie z art. 10 ust. 2 Traktatu WIPO o prawie autorskim Umawiająca się Strona, stosując konwencję berneńską, zawęża wszystkie ograniczenia i wyjątki od praw przez nią przyznanych do określonych przypadków szczególnych, które nie naruszają normalnego korzystania z utworu i nie przynoszą nieuzasadnionego uszczerbku prawowitym interesom autora. Artykuł 12 Inne ograniczenia i wyjątki 1. Umawiające się Strony uznają, że każda z Umawiających się Stron może wprowadzić do swojego prawa krajowego służące beneficjentom ograniczenia i wyjątki w zakresie prawa autorskiego inne niż te przewidziane w niniejszym Traktacie, biorąc pod uwagę sytuację gospodarczą Umawiającej się Strony oraz jej potrzeby społeczne i kulturowe oraz zgodnie z międzynarodowymi prawami i obowiązkami tej Umawiającej się Strony, a w przypadku krajów najsłabiej rozwiniętych — biorąc pod uwagę jego specjalne potrzeby i konkretne międzynarodowe prawa i obowiązki oraz stopień ich elastyczności. 2. Niniejszy Traktat pozostaje bez uszczerbku dla innych przewidzianych w prawie krajowym ograniczeń i wyjątków służących osobom z niepełnosprawnościami. Artykuł 13 – Zgromadzenie 1. a) Umawiające się Strony powołują Zgromadzenie. b) Każda Umawiająca się Strona jest reprezentowana w Zgromadzeniu przez jednego delegata, któremu mogą towarzyszyć zastępcy, doradcy i eksperci. c) Wydatki każdej delegacji ponosi Umawiająca się Strona, która delegację wyznaczyła. Zgromadzenie może wystąpić do WIPO o przyznanie pomocy finansowej celem ułatwienia udziału delegacji Umawiających się Stron, które, zgodnie z przyjętą praktyką Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, uważane są za kraje rozwijające się lub które są krajami przechodzącymi do systemu gospodarki rynkowej. 2. a) Zgromadzenie rozpatruje sprawy dotyczące utrzymania i rozwoju niniejszego Traktatu oraz jego stosowania i działania. b) Zgromadzenie wykonuje funkcje przyznane mu zgodnie z art. 15 co do uznania niektórych organizacji międzyrządowych jako stron niniejszego Traktatu. c) Zgromadzenie decyduje o zwołaniu konferencji dyplomatycznej w celu dokonania rewizji niniejszego Traktatu i wydaje Dyrektorowi Generalnemu WIPO instrukcje celem przygotowania takiej konferencji. 3. a) Każda z Umawiających się Stron będąca państwem dysponuje jednym głosem i głosuje tylko w swoim własnym imieniu. b) Każda z Umawiających się Stron będąca organizacją międzyrządową może brać udział w głosowaniu zamiast swoich państw członkowskich, dysponując liczbą głosów równą liczbie swoich państw członkowskich, które są stronami niniejszego Traktatu. Żadna organizacja międzyrządowa nie bierze udziału w głosowaniu, jeżeli jedno z jej państw członkowskich korzysta ze swojego prawa głosu i odwrotnie. 4. Zgromadzenie zbiera się na sesję zwoływaną przez Dyrektora Generalnego w tym samym czasie i w tym samym miejscu co Zgromadzenie Ogólne WIPO, o ile nie wystąpią wyjątkowe okoliczności. 5. Zgromadzenie dąży do podejmowania decyzji na zasadzie konsensusu i ustanawia swój regulamin wewnętrzny, zawierający między innymi przepisy dotyczące zwoływania sesji nadzwyczajnych, wymaganego kworum oraz, z zastrzeżeniem postanowień niniejszego Traktatu, większości wymaganej w przypadku różnego rodzaju decyzji. Artykuł 14 – Biuro Międzynarodowe Biuro Międzynarodowe WIPO realizuje zadania administracyjne wynikające z niniejszego Traktatu. Artykuł 15 – Strony Traktatu 1. Każde państwo członkowskie WIPO może zostać stroną niniejszego Traktatu. 2. Zgromadzenie może podjąć decyzję, że stroną niniejszego Traktatu może stać się organizacja międzyrządowa, która oświadczy, że jest właściwa w sprawach uregulowanych niniejszym Traktatem i ma w tym zakresie własne prawodawstwo wiążące wszystkie jej państwa członkowskie oraz że, zgodnie ze swymi wewnętrznymi regułami proceduralnymi, jest należycie upoważniona do zostania stroną niniejszego Traktatu. 3. Unia Europejska może stać się stroną niniejszego Traktatu, złożywszy podczas konferencji dyplomatycznej, która przyjęła niniejszy Traktat, oświadczenie, o którym mowa w ustępie poprzednim, . Artykuł 16 – Prawa i obowiązki wynikające z Traktatu Z zastrzeżeniem odmiennych postanowień wyraźnie sformułowanych w niniejszym Traktacie, każda z Umawiających się Stron korzysta z pełni praw i przyjmuje wszystkie obowiązki wynikające z niniejszego Traktatu. Artykuł 17 – Podpisanie Traktatu Niniejszy Traktat jest otwarty do podpisu podczas konferencji dyplomatycznej w Marrakeszu, a następnie w siedzibie WIPO przez każdą uprawnioną stronę w terminie jednego roku od jego przyjęcia. Artykuł 18 – Wejście w życie Traktatu Niniejszy Traktat wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od daty złożenia przez 20 uprawnionych stron, o których mowa w art. 15, dokumentów ratyfikacyjnych lub przystąpienia. Artykuł 19 – Data uzyskania statusu strony Traktatu Niniejszy Traktat wiąże: a) 20 uprawnionych stron, o których mowa w art. 18, od daty wejścia w życie niniejszego Traktatu; b) każdą z innych uprawnionych stron, o których mowa w art. 15, po upływie trzech miesięcy od daty złożenia przez tę stronę dokumentu ratyfikacyjnego lub przystąpienia Dyrektorowi Generalnemu WIPO. Artykuł 20 – Wypowiedzenie Traktatu Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszy Traktat drogą notyfikacji skierowanej do Dyrektora Generalnego WIPO. Wypowiedzenie wchodzi w życie po upływie roku od daty otrzymania notyfikacji przez Dyrektora Generalnego WIPO. Artykuł 21 – Języki Traktatu 1. Niniejszy Traktat zostaje sporządzony w jednym egzemplarzu oryginalnym w językach angielskim, arabskim, chińskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim, przy czym każda z tych wersji jest jednakowo autentyczna. 2. Tekst urzędowy w jakimkolwiek innym języku niż wymieniony w art. 21 ust. 1 jest sporządzany przez Dyrektora Generalnego WIPO na wniosek zainteresowanej strony po konsultacji ze wszystkimi pozostałymi zainteresowanymi stronami. W rozumieniu niniejszego ustępu przez „zainteresowaną stronę” rozumie się każde państwo członkowskie WIPO, którego języka urzędowego lub jednego z języków urzędowych to dotyczy, jak również Unię Europejską i każdą inną organizację międzyrządową, która może stać się stroną niniejszego Traktatu, jeśli dotyczy to jednego z jej języków urzędowych. Artykuł 22 – Depozytariusz Depozytariuszem niniejszego Traktatu jest Dyrektor Generalny WIPO. Sporządzono w Marrakeszu dnia 27 czerwca 2013 r. [1] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 2 lit. a): Do celów niniejszego Traktatu przyjmuje się, że powyższa definicja obejmuje też tego rodzaju utwory w formie dźwiękowej, takie jak książki mówione. [2] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 2 lit. c): Na potrzeby niniejszego Traktatu przyjmuje się, że do „podmiotów uznanych przez rząd” mogą należeć podmioty otrzymujące wsparcie finansowe rządu w celu zapewniania beneficjentom edukacji, szkoleń, czytania adaptacyjnego lub dostępu do informacji w ramach działalności nienastawionej na zysk. [3] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 3 lit. b): Użyty tutaj zwrot „niepoddającą się korekcji” nie oznacza konieczności wykorzystania wszystkich możliwych medycznych procedur diagnostycznych i metod leczenia. [4] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 4 ust. 3: Przyjmuje się, że niniejszy ustęp nie ogranicza ani nie rozszerza zakresu stosowania ograniczeń i wyjątków dopuszczonych przez konwencję berneńską w odniesieniu do prawa do tłumaczenia pisemnego dla osób niedowidzących i cierpiących na inne zaburzenia odczytu druku. [5] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 4 ust. 4: Przyjmuje się, że wymóg dostępności na rynku nie przesądza o zgodności ograniczenia lub wyjątku zawartego w tym artykule z trzyetapową weryfikacją. [6] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 5 ust. 1: Ponadto przyjmuje się, że żadne z postanowień niniejszego Traktatu nie ogranicza ani nie rozszerza zakresu praw wyłącznych wynikających z innych traktatów. [7] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 5 ust. 2: Przyjmuje się, że aby rozpowszechnić lub udostępnić kopie utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym bezpośrednio beneficjentom w państwie innej Umawiającej się Strony, może być właściwe, by upoważniony podmiot zastosował dodatkowe środki w celu potwierdzenia, że osoba korzystająca z jego usług jest beneficjentem, oraz by stosował własne praktyki, tak jak to opisano w art. 2 lit. c). [8] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 5 ust. 4 lit. b): Przyjmuje się, że żadne z postanowień niniejszego Traktatu nie wymaga ani nie zakłada, aby Umawiająca się Strona przyjęła lub stosowała trzyetapową weryfikację w zakresie wykraczającym poza jej zobowiązania wynikające z tego instrumentu lub z innych traktatów międzynarodowych. [9] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 5 ust. 4 lit. b): Przyjmuje się, że żadne z postanowień niniejszego Traktatu nie nakłada na Umawiające się Strony zobowiązania ratyfikacji traktatu WIPO o prawie autorskim, przystąpienia do niego lub wypełniania jego postanowień, jak również że żadne z postanowień niniejszego Traktatu nie narusza praw, ograniczeń ani wyjątków zawartych w traktacie WIPO o prawie autorskim. [10] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 6: Przyjmuje się, że Umawiające się Strony mają prawo do podobnej elastyczności ustanowionej w art. 4 przy wypełnianiu swoich zobowiązań wynikających z art. 6. [11] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 7: Przyjmuje się, że upoważnione podmioty w różnych okolicznościach stosują środki techniczne przy produkcji, rozpowszechnianiu i udostępnianiu kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym i żadne z postanowień niniejszego Traktatu nie ogranicza takich praktyk, o ile są one wykonywane zgodnie z prawem krajowym. [12] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 9: Przyjmuje się, że art. 9 nie zakłada obowiązkowej rejestracji upoważnionych podmiotów ani nie stanowi warunku wstępnego dla upoważnionych podmiotów, którego spełnienie umożliwiałoby im podjęcie działań uznanych w niniejszym Traktacie, a przewiduje możliwość dzielenia się informacjami w celu ułatwienia transgranicznej wymiany kopii utworów w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym. [13] Uzgodnione oświadczenie dotyczące art. 10 ust. 2: Przyjmuje się, że jeśli dany utwór jest utworem w rozumieniu art. 2 lit. a), w tym utworem w formie dźwiękowej, to ograniczenia i wyjątki przewidziane w niniejszym Traktacie stosuje się mutatis mutandis do powiązanych praw w zakresie, w jakim jest to niezbędne do produkcji kopii utworu w formacie umożliwiającym dostęp osobom niepełnosprawnym, a także do rozpowszechniania i udostępniania takich kopii beneficjentom.