4.3

W komunikacie przeanalizowano też dynamikę poszczególnych pięciu dziedzin priorytetowych i możliwe przyszłe kierunki ich rozwoju, kładąc nacisk na innowacje i nowe miejsca pracy, na podstawie cytowanej wyżej (zob. punkt 1.5) analizy dotyczącej niebieskiego wzrostu, w tym zwłaszcza na następujące elementy: 4.3.1 Sektor turystyki morskiej i nadmorskiej, który jest najważniejszy z punktu widzenia wartości dodanej i zasobów ludzkich, daje pracę 2,35 mln osób, co odpowiada 1,1 % całkowitego zatrudnienia w UE, przy czym 90 % przedsiębiorstw, o których mowa, zatrudnia poniżej 10 osób. Do 2020 r. oczekuje się wzrostu o 2–3 %, a w samym sektorze rejsowym możliwe jest stworzenie 100 tys. dodatkowych miejsc pracy w latach 2010–2020. Z kolei według European Cruise Council żeglarstwo rekreacyjne powinno rosnąć o 2–3 % rocznie (8). 4.3.2 W 2011 r. morska energia wiatrowa stanowiła 10 % zainstalowanej mocy i zapewniła w całej Europie zatrudnienie – bezpośrednio lub pośrednio – dla 35 tys. osób, a wartość związanych z nią inwestycji sięgała 2,4 mld euro rocznie i odpowiadała łącznej mocy około 3,8 GW. Na podstawie sporządzonych przez państwa członkowskie krajowych planów działania w zakresie energii odnawialnej elektrownie wiatrowe powinny wyprodukować w 2020 r. 494,6 TWh, z czego 133,3 TWh zostanie wyprodukowane na morzu. Co za tym idzie, do 2020 r. powstałoby 170 tys. miejsc pracy, a do 2030 r. liczba ta wzrosłaby do 300 tys. Obiecujące perspektywy przedstawiają także sektory, takie jak produkcja energii przy wykorzystaniu energii pływów czy też przy wykorzystaniu siły fal, dziedziny na początkowych etapach rozwoju, przy czym niektóre państwa członkowskie poczyniły już w tym obszarze znaczne inwestycje. 4.3.3 Światowy roczny obrót morskiego górnictwa surowców mineralnych mógłby wzrosnąć praktycznie od zera do 5 mld euro w najbliższych 10 latach, a do 2030 r. osiągnąć 10 mld euro, według szacunków podanych przez przedstawicieli przemysłu w analizie niebieskiego wzrostu. Wciąż w skali światowej jest możliwe, że w 2020 r. 5 % rud kobaltu, miedzi i cynku będzie pochodzić z głębin oceanów, a do 2030 r. odsetek ten mógłby osiągnąć 10 %. Według danych WTO (PRESS/628, 7 kwietnia 2011 r.), w latach 2000–2010 ceny wielu surowców nieenergetycznych rosły co roku o ok. 15 %, głównie wskutek popytu w gospodarkach wschodzących. Niemniej jednak, jeśli pominąć piasek i żwir, eksploatacja morskich złóż mineralnych znajduje się jeszcze w powijakach i prowadzona jest jedynie na niewielkich głębokościach. 4.3.4 W 2010 r. całkowita wielkość produkcji w ramach akwakultury w UE wynosiła nieco poniżej 1,3 mln ton, co odpowiadało wartości około 3,2 mld euro i zapewniało 80 tys. miejsc pracy. Ponad 90 % przedsiębiorstw zajmujących się akwakulturą w UE to MŚP. Według raportu FAO z 2010 r. zatytułowanego „The State of World Fisheries and Aquaculture” („Stan rybołówstwa i akwakultury na świecie”), wskaźnik wzrostu akwakultury wynosi w skali światowej 6,6 % rocznie, produkcja w tym sektorze wzrosła między 2002 r. a 2009 r. z 40 mln ton do 53 mln ton. Dzięki temu akwakultura jest najszybciej rozwijającym się sektorem produkcji żywności pochodzenia zwierzęcego. O ile światowy popyt rośnie, o tyle produkcja europejska utrzymuje się na stałym poziomie, a zapotrzebowanie na ryby w UE zaspokajane jest z importu, zapewniającego do 60–65 % całkowitego zaopatrzenia. Komitet wzywa Komisję, by w trosce o rozwój sektora akwakultury przeprowadziła przegląd polityki finansowania stosowanej do tej dziedziny działalności i w której na lata 2014–2020 postanowiono odejść od dotacji na rzecz płatności bezpośrednich. 4.3.5 Wschodzący sektor niebieskiej biotechnologii zapewnia obecnie niewielki odsetek miejsc pracy w Europie i wartość dodaną brutto szacowaną na 0,8 mld euro. W perspektywie krótkoterminowej sektor ten mógłby stać się rynkiem niszowym produktów o wysokiej wartości dodanej dla sektora farmaceutycznego i kosmetycznego oraz sektora biomateriałów przemysłowych. Do 2020 r. rynek ten mógłby przekształcić się w rynek średniej wielkości, poszerzając swój zakres o produkcję metabolitów i związków pierwotnych (lipidów, cukrów, polimerów, białek) dla przemysłu spożywczego, paszowego i chemicznego. W perspektywie długoterminowej i pod warunkiem dokonania postępu technologicznego niebieska biotechnologia mogłaby ewoluować w kierunku masowego dostarczania wyspecjalizowanych produktów o wysokiej wartości dodanej.