P6_TA(2006)0464

Roczny raport Europejskiego Banku Centralnego (2005)

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie raportu rocznego Europejskiego Banku Centralnego za rok 2005 (2006/2206(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając raport roczny Europejskiego Banku Centralnego za 2005 r.,

- uwzględniając art. 113 Traktatu WE,

- uwzględniając art. 15 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego,

- uwzględniając rezolucję z dnia 2 kwietnia 1998 r. w sprawie odpowiedzialności demokratycznej na trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej [1],

- uwzględniając głosowanie z dnia 5 lipca 2005 r., w którym odrzucono projekt rezolucji w sprawie rocznego raportu Europejskiego Banku Centralnego za rok 2004 [2],

- uwzględniając rezolucję z dnia 4 kwietnia 2006 r. w sprawie sytuacji gospodarki europejskiej: wstępne sprawozdanie na temat głównych kierunków polityk gospodarczych na rok 2006 [3],

- uwzględniając rezolucję z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie finansów publicznych w Unii Gospodarczej i Walutowej [4],

- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 lipca 2006 r. w sprawie rocznego przeglądu sytuacji w strefie euro (COM(2006)0392),

- uwzględniając swoje stanowisko z dnia 13 marca 2003 r. w sprawie zalecenia Europejskiego Banku Centralnego dotyczącego decyzji Rady w sprawie zmiany art. 10.2 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego [5],

- uwzględniając rezolucję z dnia 14 marca 2006 r. w sprawie przeglądu strategicznego Międzynarodowego Funduszu Walutowego [6],

- uwzględniając raporty Europejskiego Banku Centralnego w sprawie stabilności finansowej i integracji finansowej strefy euro,

- uwzględniając pismo z dnia 5 maja 2006 r. skierowane przez przewodniczącą Komisji Gospodarczej i Monetarnej do przewodniczącego Rady ECOFIN w sprawie procedury powoływania Zarządu Europejskiego Banku Centralnego,

- uwzględniając prognozy gospodarcze Eurosystemu z czerwca 2006 r.,

- uwzględniając art. 106 i art. 112 ust. 1 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0349/2006),

A. uznając pełną niezależność Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC),

B. mając na uwadze, że głównym celem EBC oraz ESBC jest utrzymywanie stabilności cen przy jednoczesnym wspieraniu ogólnej polityki gospodarczej Wspólnoty, tak jak określa to art. 2 traktatu WE; mając na uwadze art. 105 traktatu WE, który stwierdza, że polityka pieniężna, powinna przyczyniać się "bez uszczerbku dla celu stabilności cen" do osiągnięcia celów Wspólnoty,

C. mając na uwadze, że w 2005 r. produkt krajowy brutto (PKB) w strefie euro wzrósł o 1,4 %, plasując się poniżej wskaźnika wzrostu z 2004 r. wynoszącego +1,8 %, podczas gdy inflacja w strefie euro osiągnęła poziom +2,2 %, zbliżony do odnotowanego w 2004 r. i wynoszącego +2,1 %,

D. mając na uwadze, że państwa członkowskie nie odniosły równych korzyści z wysokiego światowego wzrostu gospodarczego, jaki miał miejsce w 2005 r.; mając na uwadze, że wśród przyczyn tego stanu rzeczy można wymienić rosnące ceny ropy naftowej i niekorzystne zmiany kursów wymiany walut, które sprawiły, że euro pozostawało w grudniu 2005 r. na poziomie 1,17 USD (podczas gdy najwyższy kurs w grudniu 2004 r. wyniósł 1,36 USD); mając na uwadze, że prognozy wzrostu wskazują na pewne ożywienie gospodarcze, a przewidywania Komisji wskazują na wzrost w wysokości 2,6% w 2006 r. oraz w wysokości 1,3% — 2,3% w 2007 r., jak również stabilizację inflacji na poziomie nieco przekraczającym 2%,

E. mając na uwadze, że Rada Prezesów EBC, po utrzymywaniu przez dwa i pół roku podstawowych stóp procentowych na niezmiennym poziomie 2%, podniosła je o 25 punktów bazowych sukcesywnie w dniach 1 grudnia 2005 r. oraz 2 marca, 8 czerwca i 3 sierpnia i 5 października 2006 r.; mając na uwadze, że stopy procentowe pozostają na niskim poziomie zarówno w kategoriach nominalnych, jak i realnych,

F. mając na uwadze liczne nominacje na wysokie stanowiska w MFW, WTO oraz OECD, nie mające nic wspólnego z nominacjami w Banku Światowym i nie powodujące żadnych negatywnych konsekwencji dla perspektyw kariery osób mianowanych na te stanowiska;

G. mając na uwadze, że w ubiegłych miesiącach kilka banków centralnych w krajach trzecich ogłosiło zamiar podniesienia wyrażonej w euro części rezerw walutowych,

H. mając na uwadze, że w 2005 r. zmniejszyła się równowaga światowa, głównie ze względu na wzrost deficytu w bilansie płatniczym Stanów Zjednoczonych do poziomu 6,4% PKB,

I. mając na uwadze, że rozliczenie roczne EBC za 2005 r. nie wykazuje żadnego zysku netto, co tłumaczy się przeznaczeniem uzyskanego wyniku w całości na rezerwy,

J. mając na uwadze, że EBC odgrywa kluczową rolę we właściwym funkcjonowaniu europejskiego mechanizmu kursowego (ERM II) oraz walce z inflacją,

K. mając na uwadze, że Parlament Europejski pragnie przyczynić się do wzmocnienia roli i międzynarodowego autorytetu EBC na scenie międzynarodowej.

Rozwój gospodarczy i monetarny

1. zwraca uwagę na ożywienie gospodarcze, przy 2,5% rocznym wzroście rzeczywistego PKB i 2,1% wkładzie popytu wewnętrznego w drugim kwartale 2006 r.; zauważa, że niedawny wzrost gospodarczy podtrzymywany jest przez krajowe reformy na rynku pracy, rynku finansowym i rynku towarów; podkreśla, że jakiekolwiek podnoszenie stóp procentowych musi być dokonywane z zachowaniem ostrożności, tak aby nie zagrażało wzrostowi gospodarczemu; zwraca uwagę na niebezpieczeństwa związane ze wzrostem kursu wymiany euro oraz cen ropy, które to czynniki przyczyniły się do niskiego poziomu wzrostu w 2005 r.; z zadowoleniem przyjmuje politykę EBC, która skupia się na zasadniczym celu, jakim jest utrzymanie stabilności cen; ocenia również, że EBC w sposób właściwy zareagował na wydarzenia gospodarcze i finansowe w 2005 r., podnosząc stopy procentowe po tym, jak inflacja osiągnęła szczytowy poziom 2,6% we wrześniu 2005 r.;

2. podkreśla, że EBC musi jednak zdawać sobie sprawę z zagrożeń, jakie stanowi dla wzrostu ciągłe podnoszenie stóp procentowych w kontekście niedawnego ożywienia gospodarczego; zaznacza, że aby wesprzeć ożywienie gospodarcze, państwa członkowskie muszą przeprowadzić konieczne reformy strukturalne i działania inwestycyjne; jest zdania, że na politykę stóp procentowych wpływ mają postępy w zakresie poprawy finansów sektora publicznego w państwach członkowskich;

3. odnotowuje, że w latach 2003-2005 stopy procentowe osiągnęły historycznie niski poziom wynoszący 2%, co miało na celu wsparcie ożywienia gospodarczego; wzywa EBC, by nadal wykonywał on swoje obowiązki, prowadząc politykę mającą na celu trwałe utrzymywanie średnio- i długoterminowych prognoz inflacyjnych na poziomie zapewniającym stabilność cen; zaznacza, że EBC powinien w dalszym ciągu uważnie śledzić ceny ropy naftowej, ceny nieruchomości i istniejące nadal nadwyżki płynności;

4. zauważa, że kontynuacja kursu konsolidacyjnego państw członkowskich jest niezbędna do stworzenia podstaw trwałego rozwoju, chociaż jednocześnie nie należy zaniedbywać inwestycji w społeczeństwo zdolne do podjęcia wyzwań przyszłości; aktualny raport o stanie gospodarki światowej MFW potwierdza tę diagnozę; decydujące dla umocnienia podstaw trwałego rozwoju pozostają dalsze posunięcia w zakresie reform w państwach członkowskich strefy euro;

5. zauważa, że pod koniec 2001 r. i na początku 2003 r. odnotowano podobne do obserwowanych obecnie oznaki ożywienia gospodarczego, które jednak nie przerodziły się w trwały wzrost; zwraca uwagę, że w swych ocenach Komisja i Eurosystem przewidują lekkie ożywienie w 2006 r., a następnie spowolnienie w 2007 r.; uważa, że zwiększenie potencjału wzrostu w strefie euro zależy przede wszystkim od reform strukturalnych, a także od starannie realizowanych działań inwestycyjnych w państwach członkowskich; uznaje, że konkurencja na rynkach UE oraz wysoka jakość zatrudnienia stanowią siłę napędową wzrostu gospodarczego oraz że nie należy ograniczać ich wpływu na wzrost efektywności i innowacyjność; zauważa niedawne ożywienie, które miało miejsce w 2006 r., i podkreśla, że państwa członkowskie powinny lepiej wykorzystać tę pozytywną sytuację poprzez poważniejszą konsolidację swych budżetów;

6. uważa, że zwiększenie potencjału wzrostu w strefie euro zależy od dalszego konsekwentnego wdrażania agendy reform; w każdym przypadku musi to obejmować wzmocnienie systemów ubezpieczeń społecznych z myślą o zmianach demograficznych, tak aby mogły one stawić czoła przyszłej sytuacji; w świetle tego istotne pozostają europejskie dialogi makroekonomiczne służące opracowaniu wskaźników gospodarczych dla krajowych agend reform oraz dobrze zrównoważona polityka makroekonomiczna; w tym kontekście istotne jest zachowanie niezależności przez EBC;

7. ocenia, że rozbieżności w strefie euro - w zakresie wzrostu (różnice sięgające 4,5% w 2005 r.) i poziomu inflacji (różnice sięgające 2,7% 2005 r.) - stanowią w perspektywie długoterminowej główne zagrożenie dla UGM;

8. zauważa, że istnieje coraz większe ryzyko dostosowania cen nieruchomości do szybkiego i trudnego do opanowania wzrostu cen w minionym roku; domaga się sprecyzowania polityki EBC w zakresie zmian cen aktywów, w tym cen nieruchomości; uważa, że w perspektywie długoterminowej bardziej wyraźne stanowisko pomogłoby zapobiegać powstawaniu baniek spekulacyjnych;

9. wyraża zadowolenie z przystąpienia Cypru, Łotwy i Malty (w dniu 29 kwietnia 2005 r.) oraz Słowacji (w dniu 25 listopada 2005 r.) do ERM II; popiera wprowadzenie euro przez wszystkie państwa członkowskie; jest zdania, że właściwą uwagę należy poświęcić dokładności i wiarygodności statystyk państw członkowskich w zakresie zgodności z kryteriami konwergencji;

10. zauważa, że mechanizmy transmisji polityki pieniężnej różnią się w poszczególnych państwach członkowskich należących do strefy euro, przy czym, w szczególności, niektóre państwa reagują bardziej niż inne ze względu na przewagę zadłużenia o zmiennym oprocentowaniu; wzywa EBC i Komisję, aby przedstawiły precyzyjną analizę tych różnic oraz ewentualnych ulepszeń, których wprowadzenie ułatwiłoby transmisję polityki pieniężnej; szanse na europejski przełom mogą wzrosnąć tylko jeżeli wiodąca zasada "zjednoczeni w różnorodności" zostanie zaakceptowana na poziomie polityki społecznej i gospodarczej;

11. podkreśla zagrożenia wynikające z szybkich korekt międzynarodowych stanów nierównowagi, co może prowadzić do aprecjacji kursu euro w stosunku do dolara; wzywa Eurogrupę, Radę i EBC do zwiększenia koordynacji działań w sferze polityki wymiany walut;

12. zauważa, że EBC popiera wzmocnienie narzędzia prewencji Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, lecz także wielokrotnie zajmował krytyczne stanowisko w odniesieniu do możliwego złagodzenia narzędzia korekty wspomnianego paktu, stanowisko to jest zgodne z stanowiskami wszystkich pozostałych banków centralnych strefy euro, przy czym niektóre z nich wyrażały w tym kontekście silny krytycyzm.

Polityka pieniężna

13. uważa, że potrzebna jest większa jasność i spójność prowadzonej przez EBC polityki pieniężnej, w szczególności w zakresie definicji wagi i stosunku między dwoma głównymi filarami tej polityki, tj. podażą pieniądza (M3) a wszystkimi odpowiednimi informacjami w sprawie przyszłej sytuacji inflacyjnej; wyraża przekonanie, że jasne i przejrzyste zasady dotyczące sposobu, w jaki oba filary wpływają na decyzje operacyjne w sprawie polityki pieniężnej, uczyniłyby politykę EBC bardziej przewidywalną i skuteczną;

14. z zadowoleniem przyjmuje publikację pierwszego sprawozdania EBC w sprawie integracji finansowej w strefie euro, gdyż ma ono istotne znaczenie zarówno dla przekazywania informacji dotyczących polityki pieniężnej, jak i dla stabilności finansowej; zauważa, że według EBC integracja finansowa wymaga integracji infrastruktur rynkowych, w szczególności systemów rozliczeń i rozrachunku; zauważa zamiar EBC dotyczący stworzenia infrastruktury rozliczeń i rozrachunków; stwierdza, że do czasu ewentualnego stworzenia tego rodzaju infrastruktury należy wprowadzić w EBC system zarządzania i nadzoru.

Stabilność i integracja finansowa

15. potępia fakt, że EBC skontaktował się z Europejskim Komitetem Papierów Wartościowych (CESR) w sprawie środków drugiego poziomu jeszcze przed podjęciem działań przez prawodawcę;

16. podziela obawy EBC w odniesieniu do funduszy arbitrażowych i wzywa w związku z tym EBC do przeprowadzenia dalszych analiz w tym zakresie;

17. wzywa Komisję do zwrócenia większej uwagi na wpływ zachowania się rynków finansowych na sytuację makroekonomiczną w strefie euro;

18. zauważa ryzyko grożące stabilności rynku finansowego powstające w wyniku fuzji transgranicznych; zwraca się dlatego do EBC o przeprowadzenie analizy uwzględniającej przede wszystkim kwestię kredytodawcy ostatniej instancji i przedstawienie odpowiednich analiz w dialogu walutowym na rok 2007;

19. oczekuje na wdrożenie zintegrowanego systemu TARGET II, który poprawi zarządzanie płynnością w ESBC i przyczyni się do znacznych osiągnięć w zakresie efektywności; wzywa ESBC do stworzenia jasnych, przejrzystych i trwałych ram prawnych dla przyszłego funkcjonowania systemu TARGET II;

20. wzywa EBC do podjęcia działań w związku z utrzymującymi się wysokimi wartościami podaży pieniądza M3 (8,8 % w maju 2006 r. w porównaniu z 7,4 % w grudniu 2005 r.) w stosunku do długotrwałej wartości referencyjnej wynoszącej 4,5 %; wskazuje w szczególności na wysoki przyrost w obiegu gotówkowym i dziennych wkładach finansowych; wyraża zaniepokojenie, że wzrost ten może okazać się niemożliwy do utrzymania w perspektywie długoterminowej; wzywa EBC do dogłębnej analizy tendencji na rynku hipotecznym oraz pożyczek M&A (fuzje i przejęcia), a także ich ewentualnego wpływu w kontekście ryzyka załamania systemowego, zaufania konsumentów oraz zmiany stóp procentowych;

21. wyraża ubolewanie, że EBC, podobnie jak Rada, nie uznał za właściwe poinformować Parlament o Protokole ustaleń w sprawie zarządzania kryzysami finansowymi.

Zewnętrzna rola euro

22. ponownie postuluje wzmocnienie przedstawicielstwa strefy euro w międzynarodowych instytucjach finansowych, tak by można bronić jej interesów z siłą odpowiednią do jej znaczenia gospodarczego;

23. z zainteresowaniem odnotowuje, że kilka banków centralnych ogłosiło zamiar zwiększenia tej części rezerw, która jest wyrażona w euro; wzywa EBC do uważnego monitorowania tych posunięć oraz do przedstawienia kwantyfikacji i przeanalizowania skutków tych działań w ramach sprawozdania rocznego w sprawie międzynarodowej roli euro, w szczególności w odniesieniu do kursów wymiany;

Banknoty

24. zauważa, że wartość będących w obiegu banknotów euro wzrastała w szybkim tempie - w 2005 r. wzrost wyniósł 12,8 %; zauważa, że ten ciągły wzrost dotyczy głównie wysokich nominałów, zwłaszcza banknotów 500 euro, których ilość wzrosła o 20,9 %; zwraca się do EBC, aby zbadał przyczyny tego znaczącego wzrostu i przeanalizował charakter transakcji przeprowadzanych przy pomocy takich banknotów oraz popyt z podziałem na poszczególne kraje, w celu określenia potencjalnych zagrożeń, jakie mogą towarzyszyć temu zjawisku;

25. uważa, że pierwsza seria banknotów, które pozbawione są wszelkich obrazów przedstawiających istoty żywe, pejzaże czy zabytki, przyczynia się do powstania zimnego wizerunku integracji walutowej i dystansu Europejczyków wobec euro; wzywa EBC do wprowadzenia drugiej serii banknotów z wyobrażeniami istot żywych, pejzaży, europejskich dzieł humanistycznych lub wybitnych postaci europejskich, co do których istnieje konsensus; wzywa EBC do przedstawienia koncepcji w tej dziedzinie.

Kontrola demokratyczna

26. z zadowoleniem przyjmuje wyraźne zobowiązanie EBC do ratyfikacji projektu konstytucji, która wymienia kluczowe elementy ram prowadzenia polityki dla UGM, zarówno w ramach filaru pieniężnego, jak i filaru gospodarczego i podatkowego; podkreśla, że proces ratyfikacyjny nie ma związku z funkcjonowaniem unii walutowej i nie wpływa na stabilność euro; wzywa EBC do dalszego zapewniania wiarygodności euro oraz utrzymywania stabilności cen, co jest wstępnym warunkiem utworzenia nieinflacyjnego otoczenia makroekonomicznego, prowadzącego do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy;

27. jest zdania, że niezależność Europejskiego Banku Centralnego, w tym procedura mianowania członków Zarządu, sprawdziła się; zaznacza, że w art. 112 ust. 2 lit. b) Traktatu WE przewiduje się, że członkowie Zarządu EBC mianowani są spośród osób o uznanym autorytecie i doświadczeniu zawodowym w dziedzinie pieniądza lub bankowości, oraz podkreśla, że ich przynależność państwowa nie powinna odgrywać żadnej roli i że nadal będą oni oceniani zgodnie ze ścisłymi kryteriami określonymi w traktacie, takimi jak kryterium kwalifikacji; uważa, że istotne jest zapewnienie zróżnicowania profilów w Zarządzie z myślą o zapewnieniu skutecznej kontroli ex post nad EBC; uważa, że czynnikiem przyczyniającym się do wzrostu odpowiedzialności demokratycznej i przejrzystości byłoby poddanie potencjalnych kandydatów wyłonionych i ocenionych przez Radę pod głosowanie zatwierdzające Parlamentu;

28. wzywa Radę do utrzymania procedury powoływania członków Zarządu; podkreśla gotowość do wspólnego rozważenia wraz z pozostałymi instytucjami możliwych usprawnień przed następnym odnowieniem składu Zarządu w 2010 r.;

29. jest zdania, że dialog w dziedzinie polityki walutowej pomiędzy Parlamentem Europejskim a EBC stanowi sukces, który należy dalej umacniać; podkreśla, że odpowiedzialność ex post EBC ma kluczowe znaczenie dla zaufania, a więc i stabilności na rynkach finansowych; ważne jest, aby zapewnić Zarządowi i Radzie Prezesów dalsze wsparcie w zakresie ich publicznej reprezentacji; wspiera celową politykę informacyjną EBC wobec Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji; zdecydowanie podkreśla, że wezwanie do poprawy polityki komunikacyjnej EBC należy rozpatrywać tylko w kontekście jednoczesnego zachowania niezależności EBC i jego organów; ponownie wzywa jednak do corocznej publikacji nie tylko przeglądu z podziałem na poszczególne państwa, lecz także przeglądu regionalnego i transgranicznego dotyczącego odpowiednich tendencji, na wzór amerykańskiej "beżowej księgi" ("Federal Reserve Beige Book"), co dałoby EBC możliwość wpływania na debatę dotyczącą tendencji w dziedzinie produktywności oraz perspektyw w zakresie cen i płac; zwraca się do EBC o zbadanie możliwości publikacji zwięzłych protokołów;

30. podkreśla, że wiarygodność EBC zależy również od wysokiego stopnia przejrzystości procesów decyzyjnych; ponawia wezwanie do publikowania - w krótkim terminie po posiedzeniach Rady Prezesów EBC - protokołów podsumowujących, w których wyraźnie wyszczególnione będą argumenty za i przeciw podjętym decyzjom oraz powody podjęcia tych decyzji; jak również informacja, czy decyzje te zostały podjęte jednogłośnie; podkreśla, że taka forma komunikacji nie powinna zastępować informacji przekazywanych przez prezesa EBC natychmiast po podjęciu decyzji dotyczących polityki pieniężnej, które to informacje dają obserwatorom i podmiotom rynku cenny i szybki ogląd sytuacji; uważa, że przejrzystość taka ma istotne znaczenie, ponieważ dzięki niej rynek może lepiej ocenić politykę pieniężną EBC;

31. przypomina, że odrzucił przyjęty w 2003 r. rotacyjny system głosowania mający zastosowanie w podejmowaniu decyzji Rady Prezesów EBC z racji jego nadmiernej złożoności; uważa, że w perspektywie przyszłych rozszerzeń strefy euro należy wprowadzić system łączący w sobie sprawiedliwość i skuteczność; przypomina o swej rezolucji, w której wzywał do stworzenia dziewięcioosobowego zarządu EBC odpowiedzialnego za politykę pieniężną, który zastąpiłby obecnie istniejący skomplikowany system i pomógł uniknąć wprowadzenia jeszcze bardziej złożonych rozwiązań w przyszłości; nalega, by traktat został odpowiednio zmieniony;

32. wzywa EBC by w ramach strategii komunikacji nadał priorytet przesłuchaniom prezesa EBC przez komisję Parlamentu Europejskiego właściwą dla spraw gospodarczych i pieniężnych.

Zarządzanie EBC

33. zauważa, że liczba personelu EBC zwiększa się znacząco i nieprzerwanie od 1999 r., a wzrost w tym okresie wyniósł 86 %; zauważa, że EBC dokonał czasowego zamrożenia liczby pracowników na kilka miesięcy roku 2005, jednak mimo to wzrost zatrudnienia wyniósł w tymże roku 3,5 %; zauważa, że EBC podkreśla chęć zwiększenia swojej wewnętrznej skuteczności; uważa, że cel ten jest godny pochwały, i pragnie, aby jego konkretnym przejawem w perspektywie długoterminowej było w szczególności trwałe ustabilizowanie liczby pracowników;

34. podkreśla wagę jaką EBC i krajowe banki centralne powinny przywiązywać do jakości dialogu, przejrzystości informacji oraz uznania działań związków zawodowych podczas posiedzeń Rady Zakładowej;

35. uważa, że udział stowarzyszeń pracowników i związków zawodowych w podejmowaniu dotyczących ich decyzji, jak również dialog społeczny na wysokim poziomie przyczynią się do powstania wspólnej kultury Eurosystemu i ESBC;

36. zauważa, że osiągnięty przez EBC wynik finansowy wynoszący w 2005 r. 992 mln euro został całkowicie wykorzystany na pokrycie ryzyka kursowego, stóp procentowych oraz zmiany kursu złota, co dało w rezultacie zerowy zysk netto; zauważa, że kwota rezerwy będzie corocznie zmieniana; stwierdza jednocześnie, że koszt wykonania nowej siedziby EBC szacuje się na 850 mln euro; zwraca się do EBC o jasne sformułowanie celów w zakresie funduszy własnych oraz rezerw, jak również o prowadzenie polityki budżetowej, która, przy odpowiednim zabezpieczeniu istniejącego ryzyka, pozwoli na uzyskanie satysfakcjonującego wyniku finansowego;

*

* *

37. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji przewodniczącemu Eurogrupy, Radzie, Komisji oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu.

[1] Dz.U. C 138 z 4.5.1998, str. 177.

[2] Dz.U. C 157 E z 6.7.2006, str. 19.

[3] Teksty przyjęte, 4.4.2006, P6_TA(2006)0124.

[4] Teksty przyjęte, 17.5.2006, P6_TA(2006)0214.

[5] Dz.U. C 61 E z 10.3.2004, str. 374.

[6] Teksty przyjęte, 14.3.2006, P6_TA(2006)0076.

--------------------------------------------------