ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
59.

wzywa Komisję do przedstawienia i realizacji planu działania na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych, obejmującego harmonogram działań i śródokresowe punkty kontrolne, a także do podsumowania wdrożenia strategii na rzecz MŚP podczas corocznej debaty plenarnej na temat sytuacji MŚP w Unii; zauważa, że w następstwie alarmu pandemicznego WHO i wdrożenia środków mających na celu powstrzymanie rozprzestrzeniania się COVID-19 wiele europejskich przedsiębiorstw zostało zmuszonych do zaprzestania lub spowolnienia produkcji ze względu na ograniczenia w handlu, zakłócenia w łańcuchu dostaw oraz niedobór surowców i komponentów z państw trzecich, co ponownie pokazało, że przemysł europejski musi zyskać strategiczną autonomię i zmniejszyć swoją zależność od krajów spoza UE, a także zadbać o to, by kluczowe elementy strategicznych łańcuchów wartości, w tym w przemyśle wytwórczym, były zlokalizowane wewnątrz Unii; ponadto wzywa Komisję do dopilnowania, aby przedsiębiorstwa dostarczające środki medyczne nie napotykały ponownie takich samych trudności, jakie pojawiły się na rynku wewnętrznym, oraz do wyciągnięcia wniosków z problemów, które wystąpiły na wczesnych etapach kryzysu związanego z COVID-19;
47.

z zadowoleniem przyjmuje propozycję zwiększenia elastyczności programów VET, wykorzystania mikroreferencji oraz zwiększenia wzajemnych powiązań z innymi sektorami edukacji, ponieważ większa elastyczność umożliwia dostosowanie programów VET do indywidualnych potrzeb, przy jednoczesnym poszanowaniu pełnych kwalifikacji; zauważa, że inicjatywa ta umożliwia również transfer uznawania i kumulację wyników uczenia się; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje koncepcję europejskich podstawowych profili zawodowych i połączenia z platformą Europass, w tym z przyszłymi indywidualnymi kontami edukacyjnymi, co powinno ułatwić uznawanie kwalifikacji i mobilność; podkreśla, że programy nauczania muszą stworzyć podstawy umożliwiające przenoszenie się między ścieżkami akademicką a zawodową, w tym przenoszenie zdobytych kompetencji; podkreśla, że struktura kwalifikacji musi umożliwiać ich porównywalność; podkreśla, że programy nauczania muszą również zapewniać pracownikom zdolność do znalezienia pracy w przyszłości poprzez przewidywanie potrzeb w zakresie umiejętności w perspektywie średnio- i długoterminowej; wzywa państwa członkowskie do zachęcania do dalszej modularyzacji VET, aby lepiej powiązać systemy kształcenia i szkolenia; podkreśla znaczenie systemu ECVET, który zapewnił lepsze uznawanie wyników w nauce uzyskanych w okresach mobilności; wzywa państwa członkowskie do rozważenia opracowania systemu punktów ECTS w odniesieniu do VET; wzywa państwa członkowskie do zadbania o to, by programy VET umożliwiały osiągnięcie wyższego poziomu umiejętności;
16.

podkreśla, że pełne szyfrowanie transmisji przyczynia się do ochrony prywatności obywateli, w tym do ochrony dzieci w internecie, a także do bezpieczeństwa systemów informatycznych, i uważa, że jest ono niezbędne, aby m.in. dziennikarze śledczy i sygnaliści mogli zgłaszać nadużycia; zwraca uwagę, że luki w zabezpieczeniach typu „backdoor” mogą stanowić poważne zagrożenie dla siły i skuteczności szyfrowania i mogą być nadużywane przez przestępców i zewnętrzne podmioty państwowe spoza UE dążące do destabilizacji naszego społeczeństwa; zwraca uwagę na fakt, że przestępcy szybko dostosowują się do zmian i wykorzystują powstające technologie do celów niezgodnych z prawem; wzywa zatem państwa członkowskie i Agencję Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania (CEPOL) do zapewnienia organom ścigania wysokiej jakości szkoleń w odpowiednich dziedzinach; wzywa Komisję, aby oceniła, czy możliwe jest znalezienie rozwiązania regulacyjnego umożliwiającego zgodny z prawem i ukierunkowany dostęp organów ścigania do potrzebnych danych przy jednoczesnym poszanowaniu praw podstawowych;
G.

mając na uwadze, że zgodnie z najnowszymi danymi Komisji zróżnicowanie godzinowej stawki wynagrodzenia ze względu na płeć w UE wynosi 16 %, chociaż różni się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich; mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć wzrasta do 40 %, jeżeli uwzględnić wskaźniki zatrudnienia i ogólny udział w rynku pracy; mając na uwadze, że sytuacja jest jeszcze gorsza, gdy kobiety przechodzą na emeryturę, ponieważ wartość ich emerytur jest o ok. 37 % niższa niż emerytury mężczyzn, co jest m.in. skutkiem zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć; mając na uwadze, że w 2018 r. wskaźnik zatrudnienia w UE, mimo jego znaczących różnić w poszczególnych państwach członkowskich, nadal był wyższy w odniesieniu do mężczyzn (79 %) niż do kobiet (67,4 %); mając na uwadze, że w 2018 r. w UE w niepełnym wymiarze czasu pracowało 31,3 % zatrudnionych kobiet w wieku 20–64 lat, a wśród mężczyzn odsetek ten wyniósł 8,7 %; mając na uwadze, że kobiety stanowią przeważającą większość, jeśli chodzi o gospodarkę nieformalną, wymuszoną pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy, niepewne formy zatrudnienia i nisko opłacane stanowiska;
47.

podkreśla, że UE i jej państwa członkowskie mają obowiązek zapewnienia powszechnego dostępu do przyzwoitych, bezpiecznych i przystępnych cenowo mieszkań zgodnie z Agendą ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w szczególności z celem 11, a także z prawami podstawowymi, takimi jak prawa określone w art. 16, 30 i 31 Europejskiej karty społecznej i Europejskiego filaru praw socjalnych; w związku z tym apeluje do wszystkich państw członkowskich o ratyfikację zrewidowanej Europejskiej karty społecznej; wskazuje, że inwestycje w mieszkania socjalne oraz przyzwoite i przystępne cenowo mieszkania są kluczowe dla zagwarantowania i podniesienia jakości życia dla wszystkich; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zintensyfikowania starań na rzecz inwestowania w przystępne cenowo mieszkania, aby zaspokoić potrzeby mieszkaniowe grup o niskich i średnich dochodach (trzy dolne kwintyle), dopilnowując, by co najmniej 30 % wszystkich nowo budowanych domów stanowiły przystępne cenowo mieszkania dla obu tych grup dochodowych, oraz aby wyeliminować ubóstwo energetyczne do 2030 r. poprzez wspieranie inwestycji w efektywność energetyczną gospodarstw domowych o niskich dochodach; wzywa państwa członkowskie, aby w swoich planach odbudowy i zwiększania odporności nadały priorytet renowacji; wzywa Komisję do przedstawienia ambitnego planu działania na rzecz stopniowego wyeliminowania bezdomności do 2030 r., uwzględniającego ogólnoeuropejskie podejście „najpierw mieszkanie”; wzywa Komisję do zaproponowania unijnych ram dla krajowych strategii na rzecz przeciwdziałania bezdomności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia minimalnych norm jakości mieszkań dla pracowników transgranicznych i sezonowych, których koszty należy oddzielić od ich wynagrodzenia, oraz do zapewnienia przyzwoitych mieszkań i ochrony prywatności, a także pisemnych umów najmu egzekwowanych przez inspektoraty pracy, i do ustanowienia norm w tym zakresie;
19.

wzywa Komisję, Radę i państwa członkowskie do podjęcia wszelkich niezbędnych środków, aby przekonać rząd chiński do zamknięcia obozów i położenia kresu wszelkim przypadkom łamania praw człowieka w Sinciangu i innych miejscach, takich jak Tybet; wzywa UE i jej państwa członkowskie, aby przy każdej okazji i na najwyższym szczeblu powtarzały to przesłanie rządowi chińskiemu; z ubolewaniem przyjmuje fakt, że dotychczasowe podejście i narzędzia stosowane przez UE nie przyniosły konkretnych postępów pod względem sytuacji praw człowieka w Chinach, która w ostatnim dziesięcioleciu tylko się pogorszyła; wzywa Komisję do opracowania i wdrożenia całościowej strategii UE w celu zapewnienia rzeczywistych postępów w dziedzinie praw człowieka w Chinach; apeluje do władz chińskich o dalsze wdrażanie reform krajowych wymaganych do ratyfikowania Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., który Chiny podpisały w 1998 r., oraz o wdrożenie zaleceń organów ONZ ds. praw człowieka;
6.

wzywa państwa członkowskie do podjęcia wszelkich niezbędnych działań i do dalszej ochrony praw osób należących do mniejszości, jak również do dopilnowania, by prawa te były w pełni przestrzegane;
1.

z zadowoleniem przyjmuje porozumienia polityczne, w tym wspólne i jednostronne oświadczenia, do jakich doszli współprawodawcy – 5 listopada 2020 r. odnośnie do rozporządzenia w sprawie praworządności oraz 10 listopada 2020 r. w sprawie WRF, porozumienia międzyinstytucjonalnego i Next Generation EU; podkreśla, że te historyczne porozumienia polityczne obejmują między innymi następujące postanowienia: — bezprecedensowy pakiet o wartości 1,8 bln EUR składający się z WRF na lata 2021–2027 (kwota 1 074 mld EUR rosnąca stopniowo do 1 085 mld EUR) w połączeniu z Instrumentem na rzecz Odbudowy (750 mld EUR); — dodatkowe środki w wysokości 16 mld EUR w WRF na lata 2021–2027 przeznaczone na sztandarowe programy UE określone przez PE (EU4Health, „Horyzont Europa”, Erasmus+, Fundusz Zintegrowanego Zarządzania Granicami, Frontex, InvestEU, „Prawa i Wartości”, „Kreatywna Europa”, pomoc humanitarna i ISWMR) oraz w celu wzmocnienia reakcji budżetowej na nieprzewidziane wydarzenia; — prawnie wiążący harmonogram wprowadzania nowych zasobów własnych w trakcie kolejnych WRF, które powinny być co najmniej wystarczające do pokrycia przyszłych kosztów spłaty (kapitału i odsetek) Instrumentu UE na rzecz Odbudowy; — prawnie wiążący minimalny udział wydatków związanych z klimatem wynoszący co najmniej 30 % WRF i Next Generation EU oraz wydatków związanych z różnorodnością biologiczną w wysokości 7,5 % WRF w 2024 r. i 10 % począwszy od 2026 r.; — elementy służące monitorowaniu wydatków na równouprawnienie płci i uwzględnianie aspektu płci; — wzmocnienie roli Parlamentu Europejskiego jako władzy budżetowej w zarządzaniu Instrumentem UE na rzecz Odbudowy i zewnętrznymi dochodami przeznaczonymi na określony cel, a także w ustanawianiu przyszłych instrumentów nadzwyczajnych w oparciu o art. 122 TFUE; — skuteczne funkcjonowanie warunkowości związanej z praworządnością;
3.

wzywa Iran do natychmiastowego wstrzymania zbliżającej się egzekucji szwedzko-irańskiego nauczyciela akademickiego Ahmadrezy Djalaliego, uwolnienia go i wypłaty mu odszkodowania oraz do zaprzestania grożenia jego rodzinie w Iranie i Szwecji; ponadto zdecydowanie potępia stosowanie wobec niego tortur, arbitralne zatrzymanie i wydany na niego wyrok śmierci; zauważa, że 24 listopada 2020 r. dr Djalali został poinformowany, iż organy ścigania wydały nakaz wykonania kary oraz że przebywa on teraz w celi izolacyjnej w sekcji 209 więzienia Evin; ponownie wzywa Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz państwa członkowskie UE do podjęcia pilnych działań mających na celu wstrzymanie wszelkich planów stracenia Ahmadrezy Djalaliego, uchylenie wyroku śmierci i zapewnienie jego natychmiastowego uwolnienia;
J.

mając na uwadze, że według organizacji społeczeństwa obywatelskiego w 2020 r. w Egipcie wykonano co najmniej 110 egzekucji, przy czym 66 z tych egzekucji miało miejsce po 3 października 2020 r., co oznacza, że w ciągu ostatnich dwóch miesięcy stracono więcej osób niż w całym 2019 r.; mając na uwadze, że co najmniej 39 osobom grozi rychła egzekucja; mając na uwadze, że według doniesień wyroki te zapadły w rażąco niesprawiedliwych procesach, w trakcie których dochodziło do wymuszeń przyznania się do winy i innych poważnych naruszeń praw człowieka, w tym tortur i wymuszonych zaginięć, i w których nie przeprowadzono poważnego śledztwa w sprawie popełnionych czynów i nie zapewniono sprawiedliwego procesu dla ofiar, jak na przykład w sprawie koptyjskiego mnicha Isaiaha al-Maqariego; mając na uwadze, że wciąż orzeka się karę śmierci wobec dzieci; mając na uwadze, że art. 122 egipskiej ustawy o dzieciach nadal budzi poważny niepokój, ponieważ w pewnych okolicznościach zezwala on na prowadzenie masowych procesów dzieci przez sądy dla dorosłych, a od 2011 r. na jego mocy wyroki śmierci otrzymało co najmniej 17 nieletnich;
G.

mając na uwadze, że zainteresowane strony często wyrażają opinię, że informacje niefinansowe przekazywane przez przedsiębiorstwa zgodnie z dyrektywą w sprawie sprawozdawczości niefinansowej są niewystarczające, niewiarygodne i nieporównywalne; mając na uwadze, że osoby, których zadaniem jest przygotowanie takich informacji, zgłaszają, że są zdezorientowane wielością ram dotyczących dobrowolnej sprawozdawczości i apelują o wyjaśnienie i ujednolicenie kwestii prawnych; mając na uwadze, że ujawnianie bardziej kompletnych i wiarygodnych informacji jest konieczne do tego, by ograniczyć potencjalnie niekorzystny wpływ na klimat, środowisko i społeczeństwo; mając na uwadze, że usprawnienie sprawozdawczości niefinansowej mogłoby przyczynić się do zwiększenia rozliczalności przedsiębiorstw oraz zaufania, jakim są darzone; mając na uwadze, że te usprawnienia nie powinny prowadzić do nieuczciwej nierównowagi konkurencyjnej; mając na uwadze, że w obowiązkach w zakresie ujawniania informacji należy zatem uwzględniać koszty administracyjne, a także to, że obowiązki te powinny być proporcjonalne do wielkości przedsiębiorstwa i spójne z innymi przepisami mającymi zastosowanie do działalności gospodarczej, takimi jak poszanowanie tajemnicy handlowej i ochrona sygnalistów;
54.

wzywa do zwiększenia finansowania na wszystkich szczeblach sprawowania rządów oraz do mobilizacji publicznych i prywatnych inwestycji w przystosowanie się do zmiany klimatu; przypomina swoje stanowisko wzywające do uwzględnienia w WRF na lata 2021–2027 i w Europejskim Instrumencie na rzecz Odbudowy celu w zakresie wydatków związanych z klimatem na poziomie 30 % i celu w zakresie wydatków związanych z różnorodnością biologiczną na poziomie 10 %, co powinno przyczynić się zarówno do złagodzenia zmiany klimatu, jak i przystosowania się do niej; wzywa do uznania odporności na zmianę klimatu za jedno z kluczowych kryteriów we wszystkich odpowiednich funduszach UE; uważa, że Europejski Bank Inwestycyjny (EBI), jako bank klimatyczny, powinien również finansować środki służące przystosowaniu się do zmiany klimatu ( 9 ) ; wzywa EBI, aby z uwagi na to właściwie zapewniał unijne finansowanie na przystosowanie się do zmiany klimatu oraz zobowiązał się do zwiększenia poziomu ambicji w tej kwestii w planie działania dotyczącym banku klimatycznego, a także apeluje o zwiększenie zachęt dla MŚP, które mogą odgrywać kluczową rolę w opracowywaniu innowacyjnych zrównoważonych rozwiązań w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu; podkreśla, że kolejne WRF i Fundusz Odbudowy nie powinny prowadzić ani do zwiększenia presji na ekosystemy, ani do ograniczenia łączności między nimi czy do ich nadmiernego eksploatowania, ponieważ tylko zrównoważone korzystanie z dóbr przyrody umożliwi Unii przystosowanie się do niebezpiecznej antropogenicznej ingerencji w system klimatyczny i jej łagodzenie ( 10 ) ; apeluje, aby przeznaczać odpowiednie wsparcie finansowe na realizację celów ochrony i odtwarzania określonych w unijnej strategii na rzecz różnorodności biologicznej; podkreśla, że finansowanie przystosowania się do zmiany klimatu musi mieć inkluzywny charakter i uwzględniać aspekt płci;
41.

zauważa, że poziom ochrony osób niektórych narodowości ubiegających się o azyl różni się bardzo w poszczególnych państwach członkowskich, a to może przyczyniać się do dalszych przepływów tych osób; uważa, że uwzględnianie w procedurach dublińskich indywidualnych potrzeb wnioskodawcy zmniejszyłoby wtórne przepływy; uważa, że uwzględnienie „potwierdzonych istotnych powiązań” z danym państwem członkowskim to podejście, które może skutecznie ograniczyć wtórne przepływy, i wzywa do włączenia takiego punktu do kryteriów relokacji;
20.

wzywa Komisję, aby podjęła wszelkie niezbędne środki w celu osiągnięcia dobrego stanu chemicznego i aby podejmowała zdecydowane działania w całej UE, jeśli państwa członkowskie nie spełniają środowiskowych norm jakości w odniesieniu do substancji priorytetowych, które są objęte zakresem prawodawstwa UE; podkreśla, że do listy substancji priorytetowych należy dodać substancje mające znaczenie dla produkcji wody pitnej, takie jak substancje per- i polifluoroalkilowe oraz odnośne farmaceutyki; uważa, że nowe substancje zanieczyszczające i toksyczność mieszanin mogą i powinny zostać uwzględnione w ramowej dyrektywie wodnej i jej dyrektywach szczegółowych; wzywa Komisję do aktualizacji załączników do dyrektywy w sprawie substancji priorytetowych i dyrektywy w sprawie wód podziemnych i do dodania do tych załączników odnośnych substancji, aby umożliwić osiągnięcie celów ramowej dyrektywy wodnej i lepiej chronić zasoby wody pitnej; wzywa Komisję, by dostosowała wdrażanie przepisów dotyczących wody do strategii w zakresie chemikaliów na rzecz zrównoważoności oraz do strategii na rzecz bioróżnorodności, aby zapewnić odpowiednią ochronę części wód słodkich i ich ekosystemów, a także by określiła harmonogram stopniowego wycofywania wszystkich innych niż niezbędne zastosowań substancji per- i polifluoroalkilowych oraz by wspierała rozwój bezpiecznych i nietrwałych alternatyw dla wszystkich zastosowań tych substancji; wzywa Komisję, by finansowała badania nad wszechobecnymi substancjami trwałymi, wykazującymi zdolność do bioakumulacji i toksycznymi oraz opracowywanie strategii na rzecz ich zwalczania w celu poprawy jakości jednolitych części wód oraz zmniejszenia ryzyka dla zdrowia zwierząt i ludzi oraz środowiska; zaleca opracowanie nowych wytycznych dotyczących ulepszonych metod monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do mieszanin chemicznych i oddziaływania różnych substancji występujących w połączeniu ze sobą; wzywa do szerszego stosowania listy obserwacyjnej w celu monitorowania potencjalnych zanieczyszczeń wody i określenia ryzyka, jakie stanowią one dla środowiska wodnego; zwraca się do Komisji, aby przyspieszyła prace nad opracowaniem metod oceny mieszanin i zarządzania nimi oraz do uzupełnienia prac przez wprowadzenie czynnika oceny mieszanin;
32.

przypomina, że internetowy portal petycji jest podstawowym narzędziem zapewniającym sprawny, skuteczny i przejrzysty proces składania petycji; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym jego dostosowanie do „wyglądu i charakteru” strony internetowej Parlamentu Europejskiego (Europarl); przypomina, że od końca 2017 r. dokumenty takie jak porządki obrad posiedzeń, protokoły i komunikaty Komisji Petycji są automatycznie umieszczane na portalu, dzięki czemu obywatele mają do dyspozycji portal, który zawiera więcej informacji oraz jest przejrzysty i dostępny; podkreśla, że należy kontynuować starania, aby portal był bardziej dostępny dla osób z niepełnosprawnościami, w tym również aby uwzględniał zmiany pozwalające składającym petycje przedstawianie petycji w krajowych językach migowych UE, tak by zapewnić wszystkim obywatelom Unii możliwość korzystania z prawa do składania petycji do Parlamentu Europejskiego, które jest przewidziane w art. 20 i 24 TFUE oraz w art. 44 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; proponuje zapewnić lepsze eksponowanie internetowego portalu petycji na stronie internetowej Parlamentu Europejskiego; jest zdania, że prawo do składania petycji jest bezpośrednio związane z działalnością tej instytucji i zasługuje na widoczne i łatwo dostępne miejsce na stronie internetowej Parlamentu Europejskiego; wzywa do zbadania, w jaki sposób można zapobiegać wykorzystywaniu skradzionych lub fałszywych tożsamości;
30.

apeluje do Komisji, aby zapewniła, by pandemia COVID-19 nie została wykorzystana przez państwa członkowskie jako pretekst do nieprawidłowego stosowania prawa UE oraz by wszelkie opóźnienia w transpozycji dyrektyw do krajowych porządków prawnych były należycie uzasadnione;
94.

wzywa Komisję, Parlament i Radę do utworzenia tematycznego podprogramu dla kobiet na obszarach wiejskich w ramach planów strategicznych wspólnej polityki rolnej, finansowanego przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW); podkreśla, że celem tego programu byłoby promowanie zatrudnienia kobiet i przedsiębiorczości kobiet z wykorzystaniem możliwości powiązanych z agroturystyką i rozwojem cyfrowych wsi przez wzmocnienie dostępu kobiet będących rolnikami do gruntów oraz instrumentów kredytowych i finansowych, poprawę umiejętności i osiąganych wyników dzięki kształceniu, szkoleniu i usługom doradztwa, zwiększonemu uczestnictwu w lokalnych grupach działania oraz rozwojowi lokalnych partnerstw w ramach programu Leader; domaga się w tym względzie przeznaczania funduszy UE na poprawę warunków życia i pracy na obszarach wiejskich, w tym na lepszy dostęp do usług i rozwój infrastruktury, ze szczególnym uwzględnieniem dostępu do internetu szerokopasmowego, a także na wspieranie inicjatyw w zakresie przedsiębiorczości i dostępu do kredytów, co wzmocni pozycję kobiet na obszarach wiejskich; wzywa państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk związanych ze statusem zawodowym osób pomagających małżonkom w sektorze rolnictwa, a tym samym do uwzględnienia praw kobiet w sferze zabezpieczenia społecznego, w tym do urlopu macierzyńskiego lub uprawnień emerytalnych, a także zwraca się do Komisji o przygotowanie wytycznych w tym względzie;
7.

jest głęboko zaniepokojony ignorowaniem przez turecki wymiar sprawiedliwości i władze tureckie orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz coraz częstszymi przypadkami niestosowania się przez sądy niższej instancji do wyroków tureckiego trybunału konstytucyjnego; wzywa Turcję do zapewnienia pełnej zgodności z postanowieniami EKPC i decyzjami Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; wzywa Turcję do pełnej współpracy z Radą Europy we wzmacnianiu praworządności, praw mniejszości, demokracji i praw podstawowych; wyraża nadzieję, że Europejski Trybunał Praw Człowieka będzie w stanie przyspieszyć decyzje w szeregu spraw dotyczących sytuacji w Turcji; wzywa rząd turecki do zadbania o to, by wszystkie osoby mogły skorzystać z podstawowego prawa do rzetelnego procesu sądowego oraz do tego, by ich sprawy były rozpatrywane przez w pełni niezawisły i dobrze funkcjonujący system sądowy, zgodnie z normami międzynarodowymi;
70.

wyraża uznanie dla Komisji i wiceprzewodniczącego komisji / wysokiego przedstawiciela za gotowość do przedstawienia strategii wobec Arktyki w 2021 r. i wzywa UE do aktywnego zaangażowania się na rzecz Arktyki; wyraża zaniepokojenie z powodu wpływu zmiany klimatu na ten wrażliwy region; zwraca szczególną uwagę, że ze względu na topnienie pokrywy lodowej na morzu może zostać potencjalnie otwarty nowy szlak żeglugowy do Azji, który mógłby być również wykorzystywany do połączeń cyfrowych, takich jak kable światłowodowe, oraz przyjmuje do wiadomości chińską inicjatywę arktycznego jedwabnego szlaku; oczekuje, że zrównoważona konektywność będzie stanowić sedno tych wysiłków;
—

uwzględniając deklarację barcelońską w sprawie turystyki i dziedzictwa kulturowego pt. „Better Places to Live, Better Places to Visit” [„Lepsze miejsca do życia, lepsze miejsca do odwiedzenia”] z dnia 11 października 2018 r. (27),
22.

wzywa Komisję do zwiększenia nadzoru nad wdrażaniem sieci TEN-T przez wykorzystanie uprawnień już przyznanych jej na mocy rozporządzenia, wzmocnienie odpowiednich instrumentów, które służą do egzekwowania od państw członkowskich, by wywiązywały się ze zobowiązań, a także wzmocnienie roli koordynatorów europejskich w zarządzaniu korytarzami, zwłaszcza w odniesieniu do połączeń transgranicznych, a także roli punktu kompleksowej obsługi wyznaczonego organu w procedurze wydawania pozwoleń; wzywa Komisję do wzmocnienia i wykorzystywania przepisów art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013 podczas przeglądu wytycznych dotyczących TEN-T w celu zachęcanie państw członkowskich do przyspieszenia planowania i realizacji projektów; wzywa Komisję do wyjaśnienia, jak należy interpretować zasady i wymogi do celów oceny, sprawozdawczości i oceny kwalifikowalności; wzywa Komisję do promowania wymiany najlepszych praktyk w zakresie angażowania społeczeństwa obywatelskiego i zainteresowanych stron oraz konsultacji między państwami członkowskimi, a także do promowania tych praktyk na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym;