[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 9.10.2007

KOM(2007) 571 wersja ostateczna

2007/0211 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie ustanowienia wspólnego przedsięwzięcia na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych

(przedstawiona przez Komisję) {SEK(2007) 1272}{SEK(2007) 1273}

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

110 | Podstawa i cele wniosku Wspólne inicjatywy technologiczne (WIT) zostały wprowadzone w siódmym programie ramowym[1] jako sposób na realizowanie partnerstw publiczno-prywatnych w dziedzinie badań na poziomie europejskim. WIT stanowią wyraz zaangażowania UE na rzecz koordynacji działań badawczych, przyczyniając się do wzmocnienia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i do realizacji założeń dotyczących konkurencyjności Europy. Wspólne inicjatywy technologiczne powstają w głównej mierze w wyniku pracy europejskich platform technologicznych (EPT). W kilku przypadkach EPT osiągnęły na tyle ambitną skalę i zakres, że będą wymagały mobilizacji dużych inwestycji publicznych i prywatnych oraz znaczących zasobów badawczych w celu zrealizowania ważnych elementów swoich strategicznych programów badań. Wspólne inicjatywy technologiczne byłyby skutecznym środkiem pozwalającym na zaspokojenie potrzeb takich EPT. Wodór i ogniwa paliwowe wskazano w programie szczegółowym „Współpraca” [2] jako jeden z sześciu obszarów, w których WIT mogą okazać się szczególnie użyteczne, obok aeronautyki i transportu lotniczego, leków innowacyjnych, systemów wbudowanych, nanoelektroniki oraz globalnego monitoringu środowiska i bezpieczeństwa (ang. GMES). Powstałe w wyniku prac platformy technologicznej „Technologie wodorowe i ogniwa paliwowe” wspólne przedsięwzięcie na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych przyczynia się do realizacji planu działań na rzecz technologii dla środowiska (ETAP) w sposób przewidziany w komunikacie KOM(2004) 38, w którym platformę tę zaliczono do priorytetowych instrumentów w ramach planu ETAP. Ogniwa paliwowe są to bardzo ciche i wysokosprawne urządzenia przetwarzające energię, dzięki którym można znacząco ograniczyć łączną emisję gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń. Mogą być zasilane wodorem lub innymi paliwami, takimi jak gaz ziemny, etanol lub metanol, dzięki czemu pozwalają na uelastycznienie koszyka energetycznego. Przemiana energii zachodząca w ogniwach paliwowych zasilanych wodorem jest z natury swojej ekologicznie czysta, ponieważ jedynym produktem wylotowym jest para wodna. Pozostałe typy ogniw zasilanych gazem ziemnym i innymi paliwami kopalnymi również przyczyniają się do ograniczenia emisji zanieczyszczeń, ponieważ dzięki wyższej sprawności charakteryzują się mniejszym zużyciem paliwa. Wprowadzenie wodoru jako uniwersalnego nośnika energii może przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa energetycznego oraz do stabilizacji cen energii, jako że wodór można uzyskiwać z każdego pierwotnego źródła energii, a jego wprowadzenie może przyczynić się do zróżnicowania źródeł energii w transporcie, który w chwili obecnej jest w 98 % uzależniony od ropy naftowej. Wodór można stosować w ogniwach paliwowych lub poddawać spalaniu celem uzyskania ciepła bądź w turbinach i silnikach spalinowych wytwarzających moc napędową lub energię elektryczną. Wodór może też służyć do magazynowania energii. Na przykład w okresie, gdy ilość energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych przekracza popyt, nadwyżki wykorzystać można do produkcji wodoru metodą elektrolizy, ułatwiając w ten sposób rozpowszechnianie się tego rodzaju energii na rynku. Na badania nad ogniwami paliwowymi i technologiami wodorowymi przeznaczono już znaczne środki publiczne z funduszy UE, a kwestie te zostały uwzględnione w programie badań 7PR w dziedzinie energii i transportu, stanowiąc istotny element strategii w zakresie badań, rozwoju technicznego i demonstracji, jednak mało prawdopodobne jest, aby odpowiednie rozwiązania techniczne były dostępne do zastosowań komercyjnych tak szybko, jak można by sobie tego życzyć. Istnieje niebezpieczeństwo, że rozwój przemysłowy w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych zatrzyma się, wskutek czego zwiększy się dystans dzielący UE od konkurencji na światowym rynku. Składają się na to następujące czynniki: konieczne badania naukowe są często tak złożone, że żaden producent ogniw paliwowych ani żadna publiczna instytucja badawcza nie są w stanie ich zrealizować we własnym zakresie; brak uzgodnionego, długoterminowego planu budżetowego oraz strategicznych założeń technicznych i rynkowych, które zachęcałyby przemysł i środowiska badawcze do angażowania większych środków własnych; nieoptymalne wykorzystanie środków finansowych – luki i nakładanie się finansowania w sytuacji rozdrobnienia badań; niewystarczające środki na realizację zintegrowanego programu obejmującego zagadnienia od badań podstawowych po szeroko zakrojone działania demonstracyjne na poziomie UE; europejska branża ogniw paliwowych jest rozproszona w różnych krajach i obszarach działalności (ośrodki akademickie, nowe przedsiębiorstwa przemysłowe, małe i średnie przedsiębiorstwa z sektora high-tech), co utrudnia wymianę i wspólne wykorzystanie wiedzy i doświadczeń; konieczny jest skokowy postęp techniczny celem poprawy sprawności, niezawodności i trwałości, udoskonalenia materiałów oraz obniżenia kosztów systemów zgodnie z oczekiwaniami potencjalnych klientów. Bez precyzyjnego i spójnego programu badań, rozwoju technicznego i demonstracji w przemyśle, umożliwiającego wykorzystanie publicznych i prywatnych środków na te cele na poziomie europejskim, prace mające na celu usunięcie wąskich gardeł w dziedzinie badań oraz poszukiwanie przełomowych rozwiązań technicznych będą w dalszym ciągu prowadzone w rozproszony i nieusystematyzowany sposób. Publiczno-prywatna wspólna inicjatywa technologiczna, realizowana poprzez wspólne przedsięwzięcie powołane na mocy art. 171 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, umożliwiłaby zarówno dużym, jak i małym i średnim przedsiębiorstwom z całej UE, w tym również z nowych państw członkowskich, współpracę między sobą oraz z innymi zainteresowanymi podmiotami na rzecz realizacji następujących wspólnych celów: umożliwienie przyjęcia się na rynku ogniw paliwowych i technologii wodorowych, co przyniesie znaczące korzyści dla całego społeczeństwa w następstwie oddziaływania sił rynkowych; zapewnienie Europie miejsca w światowej czołówce w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych; osiągnięcie masy krytycznej prac badawczych, pozwalającej przemysłowi, inwestorom publicznym i prywatnym, decydentom i innym zainteresowanym podmiotom nabrać zaufania co do uczestnictwa w długoterminowym programie; pozyskanie dalszych nakładów na badania, rozwój techniczny i demonstracje od przemysłu oraz ze środków krajowych i regionalnych; budowa Europejskiej Przestrzeni Badawczej poprzez ścisłą współpracę z badaniami prowadzonymi na poziomie krajowym i regionalnym, przy zachowaniu zasady pomocniczości; integracja badań, rozwoju i demonstracji, koncentracja na osiągnięciu zrównoważonego rozwoju w długim okresie oraz na realizacji zakładanej konkurencyjności przemysłu w zakresie kosztów, sprawności i trwałości, a także rozwiązanie najważniejszych problemów natury technicznej; pobudzanie innowacji i powstawania nowych łańcuchów wartości obejmujących MŚP; ułatwianie współpracy przemysłu, uczelni wyższych i ośrodków badawczych w dziedzinie badań podstawowych; zachęcanie do uczestnictwa nowych państw członkowskich i krajów kandydujących; realizacja szeroko zakrojonych badań socjotechnoekonomicznych mających na celu ocenę i monitorowanie postępu technicznego oraz pozatechnicznych barier utrudniających wejście na rynek; realizacja badań na potrzeby opracowania nowych oraz weryfikacji istniejących regulacji prawnych i norm, celem usunięcia sztucznych barier utrudniających wejście na rynek oraz celem wspierania wymienności, interoperacyjności, transgranicznego handlu wodorem i rynków eksportowych, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa eksploatacji i nieutrudnianiu innowacji; zapewnienie społeczeństwu rzetelnych informacji na temat bezpieczeństwa wodoru oraz związanych z nowymi technologiami korzyści dla środowiska, bezpieczeństwa dostaw, kosztów energii oraz zatrudnienia. Kontekst ogólny Energia ma podstawowe znaczenie dla nowoczesnego społeczeństwa i zrównoważonego rozwoju. Niedobory energii lub brak bezpieczeństwa energetycznego miałyby poważne konsekwencje dla jednostek, społeczności i podmiotów gospodarczych, zarówno doraźnie, jak i w odniesieniu do ich planów na przyszłość. Występujące w ostatnim okresie zakłócenia w dostawach ropy naftowej i gazu, niepewność co do przyszłości tych dostaw oraz związana z tym niestabilność cen powodują osłabienie wzrostu gospodarczego, wzrost inflacji i bezrobocia oraz spadek wartości aktywów finansowych i innych. Zasoby ropy naftowej i gazu kurczą się, i – zdaniem niektórych ekspertów – wkrótce osiągnięty zostanie szczyt możliwości produkcyjnych[3]. Nie ulega wątpliwości, że pozostałe zasoby są coraz bardziej skoncentrowane w kilku krajach, do których dostęp jest ograniczony ze względów politycznych, a bezpieczeństwo dostaw stanowić będzie istotny problem dla większości krajów uprzemysłowionych, a zwłaszcza dla UE. W sytuacji, gdy na światowych rynkach transportu i energii panuje konkurencja oraz postępuje integracja, w dużych krajach rozwijających się rośnie zapotrzebowanie na energię. Cały świat stoi wobec poważnego problemu, jakim są zmiany klimatu, spowodowane coraz większą emisją gazów cieplarnianych. Wiele kwestii pozostaje w sferze niepewności, lecz wśród czołowych naukowców panuje zgoda co do tego, że konieczne jest niezwłoczne, znaczne ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i ich utrzymanie na tym poziomie w długim okresie[4]. Obecna struktura branż ogniw paliwowych i technologii wodorowych w Europie jest niezadowalająca i wywołuje obawy co do możliwości przystosowania się przez nie do zachodzących zmian. UE posiada wprawdzie światowej klasy obiekty badawcze i przoduje na świecie np. w dziedzinie ogniw paliwowych do dużych łodzi podwodnych oraz membran do ogniw paliwowych, jednak ogólnie branża ta jest jeszcze niedojrzała, a procesy produkcji na skalę masową, infrastruktura uzupełniania paliwa oraz usługi towarzyszące, np. wykwalifikowany personel, nie są jeszcze dostępne. Na świecie branża ogniw paliwowych charakteryzuje się obecnością wielkich korporacji oraz bardzo małych, lecz wysoce innowacyjnych MŚP. Tych drugich jest w Europie wiele i bardzo ważne jest, aby wykorzystać ich potencjał innowacji, ponieważ przedsiębiorstwa te mogą w przyszłości stanowić kręgosłup unijnego łańcucha dostaw komponentów. Branże ogniw paliwowych i technologii wodorowych są ze sobą silnie powiązane, ale nie są od siebie wzajemnie uzależnione. W obu z nich charakter i intensywność konkurencji są bardzo złożone. Wodór jest od dawna z powodzeniem wykorzystany masowo w przemyśle przetwórczym, a przedsiębiorstwa przemysłowe dostrzegają perspektywę otwarcia się nowych rynków w dziedzinie energii i transportu w następstwie rozpowszechnienia się ogniw paliwowych oraz silników spalinowych na wodór. Jednocześnie producenci ogniw paliwowych, którzy znajdują się jeszcze w początkowym stadium działalności, nie są w pełni zależni od wodoru, ponieważ w niektórych ogniwach paliwowych można stosować paliwa alternatywne, m.in. gaz ziemny, metanol i etanol. Nowi uczestnicy rynku wykorzystujący rozwiązania oparte na ogniwach paliwowych i technologiach wodorowych napotykają bariery stawiane przez podmioty posiadające znaczące interesy gospodarcze ulokowane w branżach i fizycznych infrastrukturach, dla których zmiany w koszyku energetycznym stanowią zagrożenie. Wejście na rynek utrudnia również brak mechanizmu ustalania cen, który uwzględniałby internalizację kosztów zewnętrznych[5] (np. wartości emisji CO2), a także długofalowy charakter inwestycji niezbędnych do przejścia na nową generację produktów i do budowy infrastruktury na potrzeby ogniw paliwowych i technologii wodorowych oraz trudności w opracowaniu wspólnych przepisów, kodeksów i norm, które ułatwiałyby rozwój rynku w skali światowej. Konieczne jest opracowanie zintegrowanej strategii w celu maksymalizacji korzyści z rozwiązań technicznych okresu przejściowego przy wykorzystaniu ogniw paliwowych na gaz ziemny, biogaz, metanol i etanol, w miarę możliwości w połączeniu z wychwytywaniem i składowaniem dwutlenku węgla oraz z wykorzystaniem strategicznych rynków niszowych w sposób planowy i zoptymalizowany celem uniknięcia perturbacji gospodarczych. W roku 2005 wielkość rocznych obrotów branży ogniw paliwowych na całym świecie wyniosła około 300 mln EUR, z czego na Amerykę Północną przypadało 52 % udziału w rynku, na Japonię – 14 %, na Europę – 12 %, a pozostałe 22 % na resztę świata. W porównaniu z Ameryką Północną i Japonią w Europie działa relatywnie mniej przedsiębiorstw opracowujących własne rozwiązania techniczne w zakresie budowy ogniw paliwowych i ich komponentów, zwłaszcza z przeznaczeniem do transportu drogowego. Szacuje się, że prywatne nakłady na badania, rozwój techniczny i demonstracje wynoszą około 700 mln EUR rocznie, z czego 78 % przypada na Amerykę Północną, a tylko 10 % na Europę. Europejski przemysł potrzebuje dodatkowych zachęt do inwestowania w te technologie celem poprawy swojej pozycji konkurencyjnej. Najpoważniejsi konkurenci realizują ambitne, zintegrowane programy badawczo-rozwojowe, których celem jest wprowadzenie produktów na rynek i ustalenie faktycznych standardów, do których spóźnialscy będą zmuszeni się dostosować. W przygotowanym przez Komisję Europejską opracowaniu[6] oszacowano, że w zakresie demonstracji pojazdów napędzanych ogniwami paliwowymi Europa znajduje się 5 lat za Japonią i Ameryką Północną. Amerykańskie i japońskie programy są na poziomie strategicznym zarządzane w ścisłej współpracy z odpowiednimi gałęziami przemysłu. Departament Energii USA opracował plan w zakresie technologii wodorowych[7], stanowiący wynik szerokich konsultacji z głównymi zainteresowanymi. W Japonii ministerstwo gospodarki, handlu i przemysłu oferuje celowe wsparcie badań podstawowych. Japonia wspiera ponadto ambitny program demonstracji przeznaczonych dla gospodarstw domowych systemów skojarzonej produkcji energii elektrycznej i ciepła zasilanych ogniwami paliwowymi, budowę infrastruktury dystrybucji wodoru oraz próby szeregu możliwości wytwarzania wodoru w ramach krajowej konferencji na rzecz komercyjnego upowszechnienia ogniw paliwowych (FCCJ)[8]. Jak zatem widać, w amerykańskich i japońskich programach uwzględniono dojrzałe procesy zarządzania badaniami i weryfikacji technologii, jakie trudno byłoby wprowadzić w obecnym, rozproszonym na poszczególne kraje środowisku badawczym w UE. Dzięki utworzeniu wspólnego przedsięwzięcia UE zyskałaby równoważne możliwości. Powstałby w ten sposób jeden podmiot prawny zarządzający całością środków wspólnej inicjatywy technologicznej pochodzących z sektora publicznego i prywatnego i dysponujący nimi za pomocą umów o prowadzenie badań naukowych, prac rozwojowych i działań demonstracyjnych, mających na celu opracowanie kluczowych technologii w zakresie ogniw paliwowych i wodoru. Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Brak obowiązujących przepisów w dziedzinie, której dotyczy wniosek. |

Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach W styczniu 2007 r. Komisja Europejska opublikowała komunikat „Europejska polityka energetyczna” [9], w którym ogłosiła zapoczątkowanie szeregu inicjatyw. Jedną z nich jest obecnie opracowywany europejski strategiczny plan w dziedzinie technologii energetycznych[10], którego celem jest wskazanie kierunku innowacji technicznych na nadchodzące dziesięciolecia, uzyskanie sprawnych i niskoemisyjnych rozwiązań technicznych, w tym ogniw paliwowych i technologii wodorowych, oraz doprowadzenie do lepszego zrównoważenia systemu energetycznego. W maju 2007 r. Parlament Europejski przyjął pisemne oświadczenie[11], w którym wezwał instytucje UE do wspierania technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych do zastosowań przenośnych, stacjonarnych i transportowych, poprzez partnerstwo z zaangażowanymi regionami i miastami, małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego. Będące przedmiotem wniosku rozporządzenie jest spójne z polityką Wspólnoty w zakresie badań. Jest również zgodne z odnowioną strategią lizbońską[12] i z ustalonymi w Barcelonie celami zakładającymi, że do 2010 r. wysokość nakładów na badania i rozwój osiągnie 3 % unijnego PKB. Siódmy program ramowy (7PR) na lata 2007-2013 stanowi dla Europy istotny element realizacji tych celów. Jest on także wyrazem zgodności co do tego, że trzeba podwoić wysiłki na rzecz poprawy rentowności nakładów na badania, rozwój i demonstracje, aby zbudować konkurencyjną i dynamiczną gospodarkę opartą na wiedzy. Inicjatywa, której dotyczy wniosek, stanowi część szeroko zakrojonej, ambitnej strategii Wspólnoty, mającej na celu wypełnienie luki innowacyjnej i obejmującej między innymi wniosek o utworzenie Europejskiego Instytutu Technologii. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

211 | Przygotowując wnioski w sprawie utworzenia wspólnych inicjatyw technologicznych Komisja wzięła pod uwagę poglądy wyrażone przez wiele zainteresowanych podmiotów ze środowisk badawczych i przemysłowych podczas szerokich konsultacji z udziałem państw członkowskich i Parlamentu Europejskiego. Komisja zasięgnęła także opinii europejskiej platformy technologicznej „Technologie wodorowe i ogniwa paliwowe”[13], która opracowała strategiczny program badań, strategię wprowadzania technologii oraz plan realizacji z 2006 r., który stanowi główny dokument odniesienia i w którym nakreślono techniczne oraz rynkowe cele w zakresie ogniw paliwowych i technologii wodorowych („Snapshot 2020”). W planie realizacji przedstawiono priorytety kompleksowego, zintegrowanego planu badań, rozwoju technicznego i demonstracji, a także harmonogram i zalecenia dotyczące środków budżetowych do przydzielenia w okresie siedmiu lat. Celem planu jest przyspieszenie komercyjnego wdrożenia nowych technologii. Na wszystkich etapach procesu zasięgano opinii grupy roboczej państw członkowskich (tzw. Mirror Group) w ramach platformy technologicznej „Technologie wodorowe i ogniwa paliwowe”. Oprócz konsultacji w organach platformy technologicznej informacje były szeroko rozpowszechniane poprzez witrynę internetową platformy i wydawane przez nią biuletyny, umożliwiając udział w dyskusji wszystkim zainteresowanym podmiotom. Zaliczyć do nich należy producentów sprzętu oryginalnego (OEM), przedsiębiorstwa z branży ogniw paliwowych i technologii wodorowych (w tym liczne MŚP[14]), przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, przemysłowe przedsiębiorstwa gazowe, przedsiębiorstwa energetyczne, uczelnie wyższe oraz ośrodki badawcze. W trzyletnich konsultacjach wzięły udział setki zainteresowanych podmiotów, przeprowadzono internetowe konsultacje społeczne na temat wyżej wymienionych dokumentów platformy technologicznej, uzyskano wkład ze strony wspólnotowych projektów badawczych oraz opracowania na temat szerokich społeczno-ekonomicznych i środowiskowych skutków technologii wodorowych i ogniw paliwowych oraz na temat opłacalności finansowej ich wprowadzenia. Komisja zorganizowała ponadto cztery duże konferencje (trzy walne zgromadzenia oraz tzw. „Technical Review Days”), a także warsztaty dla regionów i środowisk badawczych. Do pomocy w finalizacji oceny wpływu zaangażowano grupę czterech niezależnych ekspertów cieszących się międzynarodowym uznaniem[15]. |

230 | Ocena wpływu Niniejszy wniosek w sprawie rozporządzenia Rady stanowił przedmiot dokonanej przez Komisję oceny wpływu, w której potencjalne skutki utworzenia wspólnej inicjatywy technologicznej porównano z rozwiązaniami alternatywnymi, w szczególności z kontynuowaniem dotychczasowych działań w ramach 7PR, uzupełnionym przez działania na szczeblu krajowym i regionalnym. Z oceny wpływu wynika, że wspólna inicjatywa technologiczna zapewnia szereg ewidentnych korzyści w porównaniu z alternatywą polegającą na utrzymaniu status quo: skrócenie czasu wejścia na rynek o dwa do pięciu lat; nie sposób przecenić znaczenia bycia pierwszym na nowym rynku, czego następstwem jest ograniczenie łącznej wielkości nakładów, wcześniejsze osiągnięcie rentowności oraz wzmocnienie pozycji konkurencyjnej podmiotów wchodzących na rynek w pierwszej kolejności, wśród których może być wiele MŚP; długoterminowe zobowiązania i przejrzysty budżet, wzbudzające zaufanie inwestorów publicznych i prywatnych; dodatkowość: zastosowanie zasady współfinansowania pozwoli uzyskać co najmniej 600 mln EUR więcej niż przy kontynuowaniu dotychczasowej polityki, co odpowiada niemal dwuipółkrotnie większym prywatnym nakładom na badania; odpowiednio wcześniejsze osiągnięcie korzyści związanych z poprawą energooszczędności i bezpieczeństwa dostaw oraz ograniczeniem emisji gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń. Następstwem zwiększenia nakładów na badania, rozwój i demonstracje za sprawą wspólnej inicjatywy technologicznej w porównaniu z kontynuowaniem dotychczasowej polityki może być skrócenie czasu do osiągnięcia progu rentowności o 2-5 lat i zmniejszenie łącznych kosztów o około 20-30 %. Jak wykazują modelowe symulacje, pozytywnym skutkom dla konkurencyjności UE w krótkiej, średniej i długiej perspektywie towarzyszyłyby korzyści społeczne rzędu dziesiątek miliardów euro, wynikające z ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń, poprawy bezpieczeństwa zaopatrzenia w energię, zmniejszenia obciążenia środowiska naturalnego za sprawą transportu, zwiększenia sprawności wytwarzania energii i efektywności jej zużycia oraz zmniejszenia związanej z tym szkodliwości dla środowiska w latach 2025-2050. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

305 | Krótki opis proponowanych działań Wniosek dotyczy rozporządzenia Rady w sprawie ustanowienia wspólnego przedsięwzięcia na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych. |

310 | Podstawa prawna Podstawę prawną wniosku stanowi art. 171 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. |

320 | Pomocniczość i proporcjonalność Zasada pomocniczości ma zastosowanie, ponieważ wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty Europejskiej. Cele wniosku nie mogą zostać w zadowalającym stopniu zrealizowane przez państwa członkowskie, ponieważ skala wyzwania przekracza możliwości poszczególnych państw członkowskich działających we własnym zakresie. Większe szanse powodzenia zapewnia zatem połączenie i koordynacja działań badawczo-rozwojowych na szczeblu UE, biorąc pod uwagę ponadnarodowy charakter infrastruktury i technologii, jakie mają być przedmiotem prac, a także konieczność zapewnienia wystarczającej ilości zasobów. Uczestnictwo Wspólnoty Europejskiej przyczyni się do racjonalizacji programów badawczych oraz do zapewnienia interoperacyjności opracowanych systemów nie tylko dzięki wspólnym badaniom przednormatywnym w ramach przygotowywania norm, lecz także dzięki faktycznej normalizacji, która będzie następstwem ścisłej współpracy badawczej oraz ponadnarodowych projektów demonstracyjnych. Normalizacja ta prowadzić będzie do poszerzenia rynku i rozwoju konkurencji. Zakres niniejszego wniosku powinien zachęcić państwa członkowskie do realizacji uzupełniających inicjatyw na szczeblu krajowym, w duchu budowy Europejskiej Przestrzeni Badawczej. W istocie celem wspólnej inicjatywy technologicznej jest wykorzystanie programów krajowych i regionalnych w celu optymalizacji efektów połączonych działań. Zgodnie z zasadą proporcjonalności przepisy niniejszego rozporządzenia nie wykraczają poza zakres niezbędny do osiągnięcia jego celów. |

Wybór instrumentów |

341 | Proponowane instrumenty: rozporządzenie. Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Powołanie przedsięwzięcia, w którym uczestniczy Wspólnota, wymaga rozporządzenia Rady. |

WPłYW NA BUDżET |

401 | W załączonej do niniejszego wniosku ocenie skutków finansowych regulacji określono skutki budżetowe oraz wymagane zasoby ludzkie i administracyjne, a także przedstawiono szacunkowe dane na lata 2007-2013. Środki WE, w łącznej wysokości 470 mln EUR, pochodzić będą z następujących pozycji w budżecie programu szczegółowego „Współpraca”: energia; nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne; transport (w tym aeronautyka); środowisko (w tym zmiany klimatu) w DG ds. Badań Naukowych oraz transport w DG ds. Transportu i Energii. Koszty funkcjonowania wspólnego przedsięwzięcia na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych będą od początku pokrywane w równych częściach (50/50) przez WE i zrzeszenie branżowe. W przypadku utworzenia zrzeszenia podmiotów badawczych i zgłoszenia przez nie akcesu do wspólnego przedsięwzięcia na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych, zrzeszenie to będzie posiadać jedno miejsce w radzie zarządzającej i będzie wnosić wkład w wysokości 1/12 kosztów funkcjonowania. Prace badawcze będą współfinansowane przez Wspólnotę Europejską, zrzeszenie branżowe oraz uczestniczące uczelnie wyższe, publiczne ośrodki badawcze itp. Wspólnota wnosi wkład finansowy, a uczestnicy wnoszą wkłady rzeczowe w realizację projektów. |

INFORMACJE DODATKOWE |

510 | Okres przejściowy |

511 | W programie prac na rok 2007 przewidziano „działanie koordynacyjne i wspierające” o charakterze przejściowym w celu realizacji szczegółowych przygotowań do uruchomienia wspólnej inicjatywy technologicznej w latach 2007-2008. |

Przegląd |

WE przedstawiać będzie roczne sprawozdania z postępu osiągniętego przez wspólne przedsięwzięcie na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych. WE przeprowadzi także przegląd śródokresowy oraz przegląd końcowy na zakończenie realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej. Absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsięwzięcia na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych udziela Parlament Europejski, na zalecenie Rady, z uwzględnieniem szczególnych uwarunkowań wynikających z publiczno-prywatnego charakteru wspólnej inicjatywy technologicznej. Klauzula przeglądu/weryfikacji/wygaśnięcia Wniosek zawiera klauzulę przeglądu. Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia. |

1. 2007/0211 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie ustanowienia wspólnego przedsięwzięcia na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 171,

uwzględniając wniosek Komisji[16],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[17],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[18],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotycząca siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013)[19], zwanego dalej „siódmym programem ramowym”, przewiduje wkład Wspólnoty w ustanowienie długoterminowych partnerstw publiczno-prywatnych w postaci wspólnych inicjatyw technologicznych realizowanych przez wspólne przedsięwzięcia w rozumieniu art. 171 Traktatu. Wspólne inicjatywy technologiczne powstały w wyniku prac europejskich platform technologicznych, utworzonych już w ramach szóstego programu ramowego, i obejmują wybrane aspekty badań w swojej dziedzinie. Powinny one łączyć inwestycje sektora prywatnego z europejskimi środkami publicznymi, w tym ze środkami pochodzącymi z siódmego programu ramowego.

(2) W decyzji Rady nr 971/2006/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. dotyczącej programu szczegółowego „Współpraca”, wdrażającego siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013)[20], podkreśla się istnienie zapotrzebowania na ambitne ogólnoeuropejskie partnerstwa publiczno-prywatne, które przyspieszą rozwój głównych technologii oraz szeroko zakrojone działania badawcze na poziomie wspólnotowym, w tym – w szczególności – wspólne inicjatywy technologiczne.

(3) W programie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia zawartym w strategii lizbońskiej podkreśla się potrzebę stworzenia warunków sprzyjających inwestowaniu w wiedzę i innowacje we Wspólnocie w celu zwiększenia konkurencyjności, wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

(4) W swoich konkluzjach z dnia 3 marca 2003 r., z dnia 22 września 2003 r. i z dnia 24 września 2004 r. Rada podkreśliła znaczenie dalszego opracowywania działań stanowiących kontynuację planu działań mających na celu przeznaczenie 3 % PKB Unii na badania i rozwój[21], w tym opracowania nowych inicjatyw mających na celu intensyfikację współpracy między przemysłem i sektorem publicznym w zakresie finansowania badań, celem wzmocnienia ponadnarodowych powiązań publiczno-prywatnych.

(5) W listopadzie 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską inicjatywę na rzecz wzrostu, przedstawioną w komunikacie Komisji[22]. Zawiera ona tzw. „program szybkiego startu” (Quick-start Programme), obejmujący obszar projektowy „gospodarka oparta na wodorze”, na który przeznaczono łącznie 2,8 mld EUR w latach 2004-2015, z możliwością finansowania z programów ramowych na rzecz badań, rozwoju i demonstracji oraz z funduszy strukturalnych.

(6) W maju 2003 r. Grupa Wysokiego Szczebla ds. Technologii Wodorowych i Ogniw Paliwowych przedstawiła perspektywiczne sprawozdanie zatytułowane „Hydrogen Energy and Fuel Cells – a vision of our future” [Energia wodorowa i ogniwa paliwowe – wizja naszej przyszłości], w którym zaleca między innymi utworzenie partnerstwa w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych oraz znaczące zwiększenie budżetu na badania, rozwój techniczny i demonstracje, a także program demonstracji i pilotażu, mający na celu przełożenie wyników weryfikacji technicznej na obszar rozwoju rynkowego.

(7) W grudniu 2003 r. przy pomocy Komisji powstała europejska platforma technologiczna „Technologie wodorowe i ogniwa paliwowe”, skupiająca wszystkie zainteresowane podmioty we wspólnym dążeniu do realizacji koncepcji przedstawionej przez Grupę Wysokiego Szczebla. W marcu 2005 r. platforma ta przyjęła strategiczny program badań i strategię wprowadzania technologii, mające na celu przyspieszenie rozwoju i wprowadzania na rynek ogniw paliwowych i technologii wodorowych we Wspólnocie.

(8) Skala i złożoność wyzwania technicznego w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych są ogromne, a kompetencje techniczne w tej dziedzinie – bardzo rozproszone. W związku z tym, aby osiągnąć masę krytyczną pod względem skali działalności, jej klasy oraz potencjału innowacji, wyzwaniu temu należy stawić czoło w sposób celowy i spójny na szczeblu UE. Z tego względu, a także ze względu na potencjalny wkład w politykę Wspólnoty w innych dziedzinach, zwłaszcza w dziedzinie energii, środowiska, transportu, zrównoważonego rozwoju i wzrostu gospodarczego, wskazane jest zastosowanie w tym sektorze koncepcji wspólnej inicjatywy technologicznej.

(9) Celem europejskiej platformy technologicznej „Technologie wodorowe i ogniwa paliwowe” jest realizacja programu badań, rozwoju technicznego i działań demonstracyjnych w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych w Europie. Działania te powinny być realizowane przy współpracy i z udziałem zainteresowanych podmiotów z branży, w tym MŚP, ośrodków badawczych, uczelni wyższych i regionów.

(10) Ze względu na długofalowy charakter partnerstwa publiczno-prywatnego z udziałem najważniejszych zainteresowanych podmiotów, oczekiwane korzyści społeczno-ekonomiczne dla obywateli Europy, zapewniane przez Komisję i przemysł łączenie środków finansowych i współfinansowanie działalności badawczo-rozwojowej i demonstracyjnej w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych, wysoki poziom wymaganych kompetencji naukowo-technicznych oraz udział praw własności przemysłowej, konieczne jest utworzenie wspólnego przedsięwzięcia na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych (dalej „wspólnego przedsięwzięcia FCH” (ang. Fuel Cells and Hydrogen )) na mocy art. 171 Traktatu. Podmiot ten powinien zagwarantować skoordynowane wykorzystanie i efektywne zarządzanie środkami przeznaczonymi na cele wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych. Aby zapewnić odpowiednie zarządzanie działaniami rozpoczętymi lecz nie zakończonymi w trakcie realizacji siódmego programu ramowego (2007-2013), wspólne przedsięwzięcie FCH należy utworzyć na początkowy okres 10 lat, kończący się z dniem 31 grudnia 2017 r. Okres ten może zostać przedłużony.

(11) Cele wspólnego przedsięwzięcia FCH powinny być realizowane poprzez łączenie środków pochodzących z sektora publicznego i prywatnego na potrzeby wspierania działań badawczo-rozwojowych i demonstracyjnych, co powinno prowadzić do poprawy ogólnej efektywności europejskich prac badawczych oraz przyspieszenia rozwoju i wprowadzania ogniw paliwowych i technologii wodorowych. W tym celu wspólne przedsięwzięcie FCH powinno być zdolne do organizowania konkurencyjnych zaproszeń do składania wniosków dotyczących realizacji prac badawczo-rozwojowych i działań demonstracyjnych. Prace badawcze powinny być zgodne z podstawowymi zasadami i zasadami etycznymi mającymi zastosowanie w siódmym programie ramowym.

(12) Członkami założycielami wspólnego przedsięwzięcia FCH powinny być Wspólnota Europejska oraz zrzeszenie branżowe europejskiej wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych (dalej „zrzeszenie branżowe”), reprezentujące interesy przemysłu i otwarte dla przedsiębiorstw prywatnych. Członkiem wspólnego przedsięwzięcia FCH może zostać zrzeszenie podmiotów badawczych.

(13) Koszty funkcjonowania wspólnego przedsięwzięcia FCH powinny być od początku pokrywane w równych częściach wkładem finansowym przez Wspólnotę Europejską i zrzeszenie branżowe. W przypadku utworzenia zrzeszenia podmiotów badawczych powinno ono wnosić wkład w wysokości 1/12 kosztów funkcjonowania.

(14) Koszty operacyjne prac badawczo-rozwojowych i działań demonstracyjnych powinny być finansowane ze środków Wspólnoty i sektora prywatnego.

(15) Wspólne przedsięwzięcie FCH powinno być organem utworzonym przez Wspólnotę, a absolutorium z wykonania budżetu powinien udzielać mu Parlament Europejski, na zalecenie Rady, z uwzględnieniem szczególnych uwarunkowań wynikających z publiczno-prywatnego charakteru wspólnej inicjatywy technologicznej, a w szczególności z wkładu sektora prywatnego do budżetu.

(16) Wspólne przedsięwzięcie FCH powinno w uzgodnieniu z Komisją przyjąć swój regulamin finansowy oparty na zasadach określonych w rozporządzeniu Komisji (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[23]. Regulamin ten powinien uwzględniać szczególne potrzeby operacyjne wspólnego przedsięwzięcia, wynikające w szczególności z konieczności połączenia finansowania ze środków wspólnotowych i prywatnych.

(17) Zasady organizacji i działania wspólnego przedsięwzięcia FCH powinny zostać określone w jego statucie, który stanowi załącznik do niniejszego rozporządzenia.

(18) Wspólne przedsięwzięcie FCH powinno wykonywać zobowiązania na podstawie umów międzynarodowych. W tym celu powinno być ono uznawane za organizację międzynarodową w rozumieniu art. 22 dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych[24] oraz art. 15 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi[25].

(19) Polityka w zakresie praw własności intelektualnej powinna zapewniać uczestnikom projektów poszanowanie ich praw jako właścicieli własności przemysłowej wytworzonej w ramach wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych oraz umożliwiać jej należyte wykorzystanie.

(20) Należy podjąć stosowne środki, aby zapobiec nieprawidłowościom i nadużyciom; należy również podjąć kroki konieczne do odzyskania utraconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich[26], rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami[27] oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[28].

(21) Jako podmiot posiadający osobowość prawną, wspólne przedsięwzięcie FCH powinno ponosić odpowiedzialność za swoje działania. W stosownych przypadkach właściwość do rozstrzygania ewentualnych sporów wynikających z działań wspólnego przedsięwzięcia należeć powinna do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.

(22) Ponieważ cel proponowanych działań, jakim jest powołanie wspólnego przedsięwzięcia FCH, nie może zostać osiągnięty przez państwa członkowskie ze względu na ponadnarodowy charakter oraz skalę wyzwania badawczego, które wymaga zebrania dodatkowej wiedzy i środków finansowych z różnych sektorów i krajów, może natomiast zostać lepiej zrealizowany na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, również określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza środki konieczne do zrealizowania tego celu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Powołanie wspólnego przedsięwzięcia

1. Niniejszym powołuje się wspólne przedsięwzięcie w rozumieniu art. 171 Traktatu na rzecz realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie ogniw paliwowych i technologii wodorowych (zwane dalej „wspólnym przedsięwzięciem FCH”) na okres kończący się z dniem 31 grudnia 2017 r. Okres ten może zostać przedłużony w drodze zmiany niniejszego rozporządzenia.

2. Wspólne przedsięwzięcie FCH posiada osobowość prawną. W państwach członkowskich posiada zdolność do czynności prawnych o najszerszym zakresie przyznanym osobom prawnym na mocy prawa tych państw. W szczególności wspólne przedsięwzięcie może nabywać lub zbywać majątek ruchomy i nieruchomy oraz być stroną postępowania sądowego.

3. Wspólne przedsięwzięcie FCH uznaje się za organizację międzynarodową w rozumieniu art. 22 lit. c) dyrektywy 2004/17/WE i art. 15 lit. c) dyrektywy 2004/18/WE.

4. Siedziba wspólnego przedsięwzięcia FCH mieści się w Brukseli, Belgia.

5. Statut wspólnego przedsięwzięcia FCH jest zawarty w załączniku.

Artykuł 2 Cele i zadania

1. Wspólne przedsięwzięcie FCH przyczynia się do realizacji siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013), w szczególności tematów „Energia”, „Nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne”, „Środowisko (w tym zmiany klimatu)” oraz „Transport (w tym aeronautyka)” programu szczegółowego „Współpraca”.

2. W szczególności wspólne przedsięwzięcie:

2. w sposób skoordynowany wspiera badania, rozwój techniczny i działania demonstracyjne (BRT+D) w państwach członkowskich i krajach stowarzyszonych celem niedopuszczenia do niepowodzenia rynkowego oraz koncentruje się na opracowywaniu zastosowań rynkowych, wspomagając w ten sposób dodatkowe wysiłki przemysłu mające na celu szybkie wprowadzenie ogniw paliwowych i technologii wodorowych;

3. wspiera realizację priorytetów badawczych wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych, zwłaszcza poprzez przyznawanie finansowania na podstawie konkurencyjnych zaproszeń do składania wniosków;

4. zachęca do zwiększania publicznych i prywatnych nakładów na badania w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych w państwach członkowskich i krajach stowarzyszonych;

5. zawiera umowy o usługi i dostawy niezbędne dla funkcjonowania wspólnego przedsięwzięcia FCH;

6. zapewnia efektywność i skuteczność wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych.

Artykuł 3 Członkowie

1. Członkami założycielami wspólnego przedsięwzięcia FCH (zwanymi dalej „członkami założycielami”) są:

7. Wspólnota Europejska, reprezentowana przez Komisję, oraz

8. zrzeszenie branżowe europejskiej wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych (European Fuel Cell and Hydrogen Joint Technology Initiative Industry Grouping Aisbl), utworzone zgodnie z prawem belgijskim (dalej „zrzeszenie branżowe”).

2. Członkiem wspólnego przedsięwzięcia (dalej „członkiem”) może zostać zrzeszenie podmiotów badawczych, reprezentujące organizacje badawcze o charakterze niezarobkowym, uczelnie wyższe i ośrodki badawcze, pod warunkiem powołania podmiotu mającego za zadanie reprezentować środowisko badawcze. W przypadku utworzenia zrzeszenia podmiotów badawczych, będzie ono posiadać jedno miejsce w radzie zarządzającej.

Artykuł 4 Organy

1. Organami wspólnego przedsięwzięcia FCH są:

9. rada zarządzająca,

10. biuro programowe.

2. Organami doradczymi wspólnego przedsięwzięcia FCH są:

11. grupa wysokiego szczebla skupiająca państwa członkowskie[29],

12. komitet naukowy.

3. Forum konsultacji w kwestiach postępu, aktualnego stanu wiedzy oraz koordynacji i orientacji prac badawczych w przyszłości będzie walne zgromadzenie partnerów.

Zgromadzenie to będzie otwarte dla wszystkich zainteresowanych podmiotów z sektora publicznego i prywatnego oraz dla międzynarodowych grup interesów z państw członkowskich i z krajów trzecich. Zgromadzenie jest zwoływane raz w roku.

Artykuł 5 Źródła finansowania

1. Działalność wspólnego przedsięwzięcia FCH jest finansowana wspólnie ze środków jego członków założycieli i członka. Ponadto państwa członkowskie, kraje stowarzyszone, regiony i inne podmioty podzielające cele wspólnej inicjatywy technologicznej mogą wnosić wkład w realizację projektów.

2. Koszty funkcjonowania wspólnego przedsięwzięcia FCH są od początku pokrywane w równych częściach wkładem finansowym przez Wspólnotę Europejską i zrzeszenie branżowe. W przypadku utworzenia zrzeszenia podmiotów badawczych wnosi ono wkład w wysokości 1/12 kosztów funkcjonowania. W takim przypadku wkład Komisji zostaje odpowiednio zmniejszony.

3. Koszty operacyjne BRT+D będą pokrywane wspólnie z wkładu finansowego Wspólnoty oraz z wkładów rzeczowych o wartości co najmniej równej wkładowi Wspólnoty, pochodzących od prywatnych podmiotów prawnych uczestniczących w działaniach.

4. Maksymalna wartość wkładu Wspólnoty we wspólne przedsięwzięcie FCH na pokrycie kosztów funkcjonowania oraz kosztów operacyjnych wynosi 470 mln EUR. Szacuje się, że koszty funkcjonowania nie przekroczą 20 mln EUR. Środki pochodzić będą z budżetu programu szczegółowego „Współpraca” wdrażającego siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013), w ramach realizacji budżetu Wspólnoty zgodnie z przepisami art. 54 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002. Ustalenia dotyczące wkładu finansowego Wspólnoty będą przedmiotem umowy ogólnej i corocznych umów finansowych zawieranych przez Komisję w imieniu Wspólnoty ze wspólnym przedsięwzięciem FCH.

5. O ile po roku 2013 (gdy kończy się realizacja 7PR) nie zostaną przyznane środki finansowe, w latach 2014-2017 kontynuowane będą tylko te projekty, w przypadku których do dnia 31 grudnia 2013 roku podpisano umowę o przyznanie dotacji.

Artykuł 6 Uczestnictwo w projektach

1. W projektach uczestniczyć mogą osoby prawne i organizacje międzynarodowe z siedzibą w państwie członkowskim, kraju stowarzyszonym lub dowolnym kraju trzecim, spełniające minimalne warunki uczestnictwa.

2. Minimalne warunki uczestnictwa w projektach finansowanych przez wspólne przedsięwzięcie FCH są następujące:

13. minimalna liczba uczestników wynosi trzy podmioty prawne, z których każdy musi posiadać siedzibę w innym państwie członkowskim lub kraju stowarzyszonym;

14. wszystkie trzy podmioty muszą być niezależne od siebie w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1906/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zasady uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i uczelni wyższych w działaniach prowadzonych w ramach siódmego programu ramowego oraz zasady upowszechniania wyników badań (2007-2013)[30];

15. przynajmniej jeden z tych podmiotów musi należeć do zrzeszenia branżowego lub zrzeszenia podmiotów badawczych, o ile zostało ono utworzone.

3. Podmioty prawne pragnące uczestniczyć w projekcie tworzą konsorcjum i wyznaczają jeden podmiot ze swojego grona do pełnienia funkcji koordynatora. W normalnej sytuacji koordynatorem jest członek zrzeszenia branżowego lub zrzeszenia podmiotów badawczych, o ile zostało ono utworzone. Wyjątki od tej reguły wymagają zgody rady zarządzającej.

4. Dla umów o usługi i dostawy, działań pomocniczych, studiów i działań szkoleniowych finansowanych przez wspólne przedsięwzięcie FCH minimalnym warunkiem jest uczestnictwo jednego podmiotu prawnego.

Artykuł 7 Warunki niezbędne do uzyskania finansowania

1. Wkład Wspólnoty we wspólne przedsięwzięcie FCH z przeznaczeniem na finansowanie działań BRT+D przyznawany będzie na podstawie konkurencyjnych zaproszeń do składania wniosków.

2. W wyjątkowych przypadkach wspólne przedsięwzięcie FCH może ogłaszać zaproszenia do składania ofert, jeśli zostanie to uznane za stosowne w celu skutecznej realizacji celów badawczych.

3. Do uzyskania takiego finansowania kwalifikują się prywatne podmioty prawne spełniające wszystkie z następujących kryteriów:

16. posiadają siedzibę w państwie członkowskim lub posiadają swoją statutową siedzibę, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie będącym stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w kraju stowarzyszonym albo kandydującym;

17. prowadzą działalność w zakresie BRT+D w dziedzinie ogniw paliwowych i/lub technologii wodorowych, ich zastosowań przemysłowych lub wprowadzania, lub posiadają konkretne plany podjęcia takiej działalności w najbliższym czasie na terenie Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

4. Do uzyskania finansowania kwalifikują się również następujące podmioty:

18. podmioty publiczne o charakterze niezarobkowym, posiadające siedzibę w państwie członkowskim, kraju stowarzyszonym, kraju kandydującym lub na terenie EOG, w tym szkoły średnie i uczelnie wyższe;

19. organizacje międzynarodowe, posiadające osobowość prawną na mocy międzynarodowego prawa publicznego, jak również wszelkie specjalne agencje utworzone przez tego rodzaju organizacje międzynarodowe;

20. podmioty prawne z krajów trzecich, pod warunkiem, że rada zarządzająca uzna ich uczestnictwo za szczególnie korzystne dla projektu.

Artykuł 8 Regulamin finansowy

1. Regulamin finansowy wspólnego przedsięwzięcia FCH oparty jest na przepisach rozporządzenia nr 1605/2002. Regulamin może odbiegać od rozporządzenia nr 1605/2002 w przypadku gdy wymagają tego szczególne potrzeby operacyjne wspólnego przedsięwzięcia FCH, pod warunkiem wcześniejszego uzyskania zgody Komisji.

2. Wspólne przedsięwzięcie FCH posiada własne służby kontroli wewnętrznej.

Artykuł 9 Regulamin pracowniczy

1. Do pracowników wspólnego przedsięwzięcia FCH zastosowanie mają regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz przepisy przyjęte wspólnie przez instytucje Wspólnoty Europejskiej w celu zastosowania wspomnianego regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia.

2. W stosunku do swoich pracowników wspólne przedsięwzięcie FCH korzysta z uprawnień przekazanych organowi mianującemu na mocy regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich oraz przekazanych organowi upoważnionemu do zawierania umów na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.

3. Rada zarządzająca w porozumieniu z Komisją przyjmuje niezbędne środki wykonawcze, zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich i warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.

Artykuł 10 Przywileje i immunitety

Do wspólnego przedsięwzięcia FCH oraz jego pracowników stosuje się Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.

Artykuł 11 Odpowiedzialność

1. Odpowiedzialność umowną wspólnego przedsięwzięcia FCH regulują stosowne postanowienia umowy oraz prawo właściwe dla danej umowy.

2. W zakresie odpowiedzialności pozaumownej wspólne przedsięwzięcie FCH naprawia szkody wyrządzone przez swoich pracowników podczas wykonywania przez nich obowiązków służbowych, zgodnie z ogólnymi zasadami wspólnymi dla systemów prawnych państw członkowskich.

3. Wszelkie wypłaty dokonywane przez wspólne przedsięwzięcie FCH z tytułu odpowiedzialności, o której mowa w ust. 1 i 2, oraz poniesione w związku z tym koszty i wydatki uważa się za wydatki wspólnego przedsięwzięcia FCH i pokrywa z jego środków.

Artykuł 12 Właściwość Trybunału Sprawiedliwości i prawo właściwe

1. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania:

21. w sporach pomiędzy członkami założycielami i/lub członkiem, dotyczących przedmiotu niniejszego rozporządzenia i statutu, o którym mowa w art. 1 ust. 5;

22. na podstawie każdej klauzuli arbitrażowej ujętej w umowach zawartych przez wspólne przedsięwzięcie FCH;

23. w sprawach wniesionych przeciwko wspólnemu przedsięwzięciu FCH, w tym przeciwko decyzjom jego rady zarządzającej, na warunkach określonych w art. 230 i 232 Traktatu;

24. w sporach dotyczących odszkodowań za szkody wyrządzone przez pracowników wspólnego przedsięwzięcia FCH podczas wykonywania przez nich obowiązków służbowych.

2. W sprawach nieuregulowanych niniejszym rozporządzeniem lub innymi aktami prawa wspólnotowego stosuje się prawo państwa siedziby wspólnego przedsięwzięcia FCH.

Artykuł 13 Sprawozdawczość, oceny i absolutorium

1. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie w sprawie postępów osiągniętych przez wspólne przedsięwzięcie FCH.

2. Dwa lata po utworzeniu wspólnego przedsięwzięcia FCH, a w każdym razie nie później niż w 2010 r., Komisja z pomocą niezależnych ekspertów przeprowadzi ocenę śrόdokresową wspólnego przedsięwzięcia FCH. Ocena ta dotyczyć będzie jakości i efektywności działalności wspólnego przedsięwzięcia FCH oraz postępów w realizacji jego celów. Komisja przekaże Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski z tej oceny wraz z poczynionymi przez nią obserwacjami.

3. Pod koniec 2017 r. Komisja z pomocą niezależnych ekspertów przeprowadzi ostateczną ocenę wspólnego przedsięwzięcia FCH. Wyniki ostatecznej oceny zostaną przedstawione Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

4. Absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsięwzięcia FCH udziela Parlament Europejski, na zalecenie Rady, zgodnie z procedurą przewidzianą w regulaminie finansowym wspólnego przedsięwzięcia FCH.

Artykuł 14 Przeglądy

1. Łączna wartość wkładów rzeczowych organizacji prywatnych należących lub nie do zrzeszenia branżowego zostanie poddana wycenie i weryfikacji pod kątem zgodności z wymogiem co najmniej dorównywania wysokości finansowania ze środków publicznych. Pierwsza wycena dokonana zostanie po upływie dwóch lat od przyjęcia niniejszego rozporządzenia. Kolejne wyceny dokonywane będą na koniec każdego roku.

W przypadku gdyby w wyniku wyceny stwierdzono, że wielkość wkładu rzeczowego organizacji prywatnych nie osiągnęła wymaganego poziomu, Komisja zmniejszy swój wkład w następnym roku.

W przypadku stwierdzenia, że wielkość wkładu rzeczowego ze źródeł prywatnych nie osiągnęła wymaganego poziomu przez dwa kolejne lata, Komisja może zwrócić się do Rady z wnioskiem o rozwiązanie wspólnego przedsięwzięcia FCH.

2. Komisja zainicjuje i przeprowadzi przegląd śródokresowy oraz przegląd końcowy. Przegląd śródokresowy zostanie przeprowadzony nie później niż w roku 2012, a przegląd końcowy – przy rozwiązaniu wspólnego przedsięwzięcia.

Artykuł 15 Ochrona interesów finansowych członków założycieli i członka oraz przeciwdziałanie nadużyciom finansowym

1. Wspólne przedsięwzięcie FCH zapewnia należytą ochronę interesów finansowych swoich członków założycieli i członka poprzez przeprowadzanie lub zlecanie odpowiednich kontroli wewnętrznych i zewnętrznych.

2. W przypadku dopuszczenia się nieprawidłowości przez wspólne przedsięwzięcie FCH lub jego pracowników, członkowie założyciele i członek zastrzegają sobie prawo odzyskania kwot nienależnie wypłaconych lub zmniejszenia bądź wstrzymania dalszych wpłat na rzecz wspólnego przedsięwzięcia.

3. W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych działań niezgodnych z prawem zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 1073/1999.

4. Komisja i/lub Trybunał Obrachunkowy mogą w razie potrzeby przeprowadzać kontrole na miejscu u beneficjentów otrzymujących środki finansowe od wspólnego przedsięwzięcia FCH, jak również u organów odpowiedzialnych za przyznanie tych środków. W związku z tym wspólne przedsięwzięcie FCH dopilnuje, aby w umowach o przyznanie dotacji i innych umowach przewidziane było prawo Komisji i Trybunału Obrachunkowego do przeprowadzenia odpowiednich kontroli w imieniu wspólnego przedsięwzięcia FCH, a w razie wykrycia nieprawidłowości – do nałożenia odstraszających i proporcjonalnych kar.

5. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) posiada wobec wspólnego przedsięwzięcia FCH i jego personelu takie same uprawnienia, jak wobec służb Komisji. Niezwłocznie po powołaniu wspólnego przedsięwzięcia przystąpi ono do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją, dotyczącego prowadzenia dochodzeń wewnętrznych przez OLAF[31]. Rada zarządzająca zatwierdzi to przystąpienie i przyjmie środki niezbędne celem ułatwienia prowadzenia dochodzeń wewnętrznych przez OLAF.

Artykuł 16 Poufność

Wspólne przedsięwzięcie FCH zapewnia ochronę informacji szczególnie chronionych, których ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesom jego członków założycieli i członka.

Artykuł 17 Prawa własności intelektualnej

Wspólne przedsięwzięcie FCH przyjmuje przepisy dotyczące upowszechniania i wykorzystania wyników działań BRT+D, w tym przepisy dotyczące wykonania w stosownych przypadkach praw własności intelektualnej opracowanej w toku działań BRT+D na mocy niniejszego rozporządzenia. Przepisy te zapewniają wykorzystanie i upowszechnianie wyników działań BRT+D.

Artykuł 18 Działania przygotowawcze

Członkowie założyciele podejmują wszelkie niezbędne działania przygotowawcze zmierzające do utworzenia wspólnego przedsięwzięcia FCH, dopóki jego organy nie będą w pełni funkcjonować.

Artykuł 19 Wsparcie ze strony państwa przyjmującego

Pomiędzy wspólnym przedsięwzięciem FCH i Belgią zawarta zostanie umowa dotycząca lokalizacji biura, przywilejów i immunitetów oraz pozostałego wsparcia, które Belgia ma zapewnić wspólnemu przedsięwzięciu FCH.

Artykuł 20 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

STATUT WSPÓLNEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA NA RZECZ OGNIW PALIWOWYCH I TECHNOLOGII WODOROWYCH

Artykuł I.1 Nazwa, lokalizacja, czas trwania i osobowość prawna

1. Nazwa wspólnego przedsięwzięcia brzmi: „wspólne przedsięwzięcie na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych” (dalej „wspólne przedsięwzięcie FCH”).

2. Siedziba wspólnego przedsięwzięcia mieści się w Brukseli (Belgia).

3. Wspólne przedsięwzięcie FCH powołuje się początkowo na okres rozpoczynający się z dniem opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a kończący się z dniem 31 grudnia 2017 r.

4. Okres ten może zostać przedłużony poprzez zmianę niniejszego statutu, zgodnie z przepisami art. I.23 , z uwzględnieniem postępu w realizacji celów wspólnego przedsięwzięcia FCH i pod warunkiem zapewnienia stabilności finansowania.

Artykuł I.2 Cele i główne zadania

1. Wspólne przedsięwzięcie FCH działa w ramach 7PR na rzecz umożliwienia przyjęcia się na rynku ogniw paliwowych i technologii wodorowych, co może przynieść znaczące korzyści dla całego społeczeństwa w następstwie oddziaływania sił rynkowych;

2. Do celów wspólnego przedsięwzięcia należą:

- zapewnienie Europie miejsca w światowej czołówce w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych;

- osiągnięcie masy krytycznej prac badawczych, pozwalającej przemysłowi, inwestorom publicznym i prywatnym, decydentom i innym zainteresowanym podmiotom nabrać zaufania co do uczestnictwa w długoterminowym programie;

- pozyskanie dalszych nakładów na badania, rozwój techniczny i demonstracje od przemysłu oraz ze środków krajowych i regionalnych;

- budowa Europejskiej Przestrzeni Badawczej poprzez ścisłą współpracę z badaniami prowadzonymi na poziomie krajowym i regionalnym, przy zachowaniu zasady pomocniczości;

- integracja badań, rozwoju technicznego i demonstracji, koncentracja na osiągnięciu zrównoważonego rozwoju w długim okresie oraz na realizacji zakładanej konkurencyjności przemysłu w zakresie kosztów, sprawności i trwałości, a także rozwiązanie najważniejszych problemów natury technicznej;

- pobudzanie innowacji i powstawania nowych łańcuchów wartości obejmujących MŚP;

- ułatwianie współpracy przemysłu, uczelni wyższych i ośrodków badawczych, między innymi w dziedzinie badań podstawowych;

- zachęcanie do uczestnictwa instytucji z wszystkich – w tym nowych – państw członkowskich i z krajów kandydujących;

- realizacja szeroko zakrojonych badań socjotechnoekonomicznych mających na celu ocenę i monitorowanie postępu technicznego oraz pozatechnicznych barier utrudniających wejście na rynek;

- realizacja badań na potrzeby opracowania nowych oraz weryfikacji istniejących regulacji prawnych i norm, celem usunięcia sztucznych barier utrudniających wejście na rynek oraz celem wspierania wymienności, interoperacyjności, transgranicznego handlu wodorem i rynków eksportowych, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa eksploatacji i nieutrudnianiu innowacji;

- zapewnienie społeczeństwu rzetelnych informacji celem budowania świadomości i akceptacji społecznej w zakresie bezpieczeństwa wodoru oraz związanych z nowymi technologiami korzyści dla środowiska, bezpieczeństwa dostaw, kosztów energii oraz zatrudnienia.

3. Głównym zadaniem wspólnego przedsięwzięcia FCH będzie doprowadzenie do utworzenia wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych oraz zapewnienie sprawnego zarządzania nią.

4. Obejmuje to:

- opracowanie i realizację wieloletniego planu działań badawczych;

- wnoszenie wkładu finansowego Wspólnoty oraz mobilizowanie środków sektora prywatnego i innych środków pochodzących z sektora publicznego potrzebnych do realizacji działań wspólnego przedsięwzięcia w zakresie BRT+D;

- zapewnienie należytej realizacji działań BRT+D i należytego zarządzania środkami finansowymi;

- współpracę i konsultacje z grupą wysokiego szczebla skupiającą państwa członkowskie;

- współpracę i konsultacje z komitetem naukowym;

- organizowanie corocznych spotkań walnego zgromadzenia partnerów;

- przekazywanie i rozpowszechnianie informacji o projektach, w tym nazw uczestników, wyników działań BRT+D i kwot wkładu finansowego wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- powiadamianie podmiotów prawnych, które zawarły ze wspólnym przedsięwzięciem FCH umowę o przyznanie dotacji, o możliwościach zaciągnięcia pożyczki w Europejskim Banku Inwestycyjnym, w szczególności o mechanizmie finansowania opartym na podziale ryzyka utworzonym na mocy siódmego programu ramowego;

- zapewnienie wysokiej przejrzystości i uczciwej konkurencji w warunkach równoprawnego dostępu wszystkim podmiotom ubiegającym się o uczestnictwo w działaniach badawczych i demonstracyjnych wspólnego przedsięwzięcia FCH, niezależnie od faktu, czy należą do zrzeszenia podmiotów badawczych lub zrzeszenia branżowego (zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom);

- śledzenie rozwoju sytuacji w przedmiotowej dziedzinie na arenie międzynarodowej oraz w stosownych przypadkach uczestniczenie we współpracy międzynarodowej.

Artykuł I.3 Członkowie i grupy interesów

1. Członkami założycielami wspólnego przedsięwzięcia FCH (zwanymi dalej „członkami założycielami”) są:

- Wspólnota Europejska, reprezentowana przez Komisję Europejską, oraz

- zrzeszenie branżowe europejskiej wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych” (European Fuel Cell and Hydrogen Joint Technology Initiative Industry Grouping Aisbl), utworzone zgodnie z prawem belgijskim (zwane dalej „zrzeszeniem branżowym”).

2. Zrzeszenie branżowe:

- jest organizacją o charakterze niezarobkowym, której celem jest udział w realizacji celów wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- jest utworzone zgodnie z prawem belgijskim i działa na podstawie zarejestrowanego statutu, należycie przyjętego i związanego ze wspólną inicjatywą technologiczną;

- dopilnowuje wnoszenia swojego wkładu w zasoby wspólnego przedsięwzięcia FCH zgodnie z art. 5 niniejszego rozporządzenia, z góry, w postaci wkładu finansowego na pokrycie 50 % kosztów funkcjonowania wspólnego przedsięwzięcia FCH, i jego przekazania do budżetu wspólnego przedsięwzięcia przed rozpoczęciem każdego roku budżetowego;

- dopilnowuje wnoszenia wkładu przemysłu w realizację działań BRT+D finansowanych ze środków wspólnego przedsięwzięcia FCH, w postaci wkładu rzeczowego, pokrywającego co najmniej 50 % łącznych kosztów projektu, obliczanych na bazie rocznej;

- jest otwarte dla każdego prywatnego podmiotu prawnego (w tym dla małych i średnich przedsiębiorstw), utworzonego zgodnie z prawem państwa członkowskiego, kraju stowarzyszonego lub państwa należącego do EOG i posiadającego swoją statutową siedzibę, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności na wyżej wymienionym terytorium, pod warunkiem, że prowadzi on działalność w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych w Europie oraz zobowiąże się do realizacji celów wspólnego przedsięwzięcia FCH i do wnoszenia wkładu w jego zasoby.

3. Po powołaniu wspólnego przedsięwzięcia jego członkiem może zostać zrzeszenie podmiotów badawczych, reprezentujące organizacje badawcze o charakterze niezarobkowym, uczelnie wyższe i ośrodki badawcze, pod warunkiem powołania podmiotu mającego za zadanie reprezentować środowisko badawcze. Wniosek zrzeszenia podmiotów badawczych jest kierowany do rady zarządzającej i przez nią rozpatrywany.

4. Zrzeszenie podmiotów badawczych:

- jest organizacją o charakterze niezarobkowym, której dążeniem jest udział w realizacji celów wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- jest utworzone zgodnie z prawem belgijskim i działa na podstawie zarejestrowanego statutu, należycie przyjętego i związanego ze wspólną inicjatywą technologiczną;

- dopilnowuje wnoszenia swojego wkładu w zasoby wspólnego przedsięwzięcia FCH z góry, w postaci wkładu finansowego na pokrycie 1/12 kosztów funkcjonowania wspólnego przedsięwzięcia FCH, i jego przekazania do budżetu wspólnego przedsięwzięcia przed rozpoczęciem każdego roku budżetowego;

- jest otwarte dla każdej organizacji badawczej o charakterze niezarobkowym, uczelni wyższej i dla każdego ośrodka badawczego z siedzibą w państwie członkowskim, kraju stowarzyszonym lub kraju kandydującym.

5. Członek założyciel może wycofać się ze wspólnego przedsięwzięcia FCH. W takim przypadku wspólne przedsięwzięcie zostanie zlikwidowane w sposób zgodny z art. I.22.

6. Zrzeszenie podmiotów badawczych może wycofać się ze wspólnego przedsięwzięcia FCH. Wycofanie staje się skuteczne i nieodwołalne po upływie sześciu miesięcy od daty powiadomienia członków założycieli, w następstwie czego były członek zostaje zwolniony z wszelkich zobowiązań poza zobowiązaniami, które zostały zatwierdzone przez wspólne przedsięwzięcie FCH jeszcze przed jego wycofaniem się.

Artykuł I.4 Organy

Organami wykonawczymi wspólnego przedsięwzięcia FCH są rada zarządzająca i biuro programowe. Organami doradczymi wspólnego przedsięwzięcia FCH są grupa wysokiego szczebla skupiająca państwa członkowskie[32], walne zgromadzenie partnerów oraz komitet naukowy.

Artykuł I.5 Rada zarządzająca

1. W skład rady zarządzającej wchodzi sześciu przedstawicieli mianowanych przez zrzeszenie branżowe i sześciu przedstawicieli mianowanych przez Komisję.

2. W przypadku utworzenia zrzeszenia podmiotów badawczych, Komisja przekaże jedno miejsce jego przedstawicielowi.

3. Co najmniej jeden z przedstawicieli mianowanych przez zrzeszenie branżowe reprezentuje małe i średnie przedsiębiorstwa.

4. Rada zarządzająca wybiera przewodniczącego. Przewodniczący wybierany jest na dwuletnią kadencję.

5. Zwykłe posiedzenia rady zarządzającej zwołuje się dwa razy w roku. Na wniosek Komisji lub większości przedstawicieli zrzeszenia branżowego rada może zwołać posiedzenie nadzwyczajne. W zwykłych okolicznościach posiedzenia odbywają się w siedzibie głównej wspólnego przedsięwzięcia FCH. Posiedzenia rady zarządzającej zwołuje jej przewodniczący.

6. Przewodniczący zwołuje walne zgromadzenie partnerów.

7. Sekretarzem rady zarządzającej jest dyrektor wykonawczy. Uczestniczy on w obradach bez prawa głosu.

8. Rada zarządzająca może w indywidualnych przypadkach zaprosić do udziału w posiedzeniach obserwatorów bez prawa głosu, w szczególności przedstawicieli regionów i organów regulacyjnych.

9. Każde miejsce w radzie zarządzającej daje jedno prawo głosu. Członkowie rady dokładają wszelkich starań, aby osiągnąć porozumienie. W razie braku porozumienia decyzje rady zarządzającej podejmowane są większością trzech czwartych całkowitej liczby głosów.

10. Wspólnota dysponuje prawem weta w stosunku do wszystkich podejmowanych przez radę decyzji dotyczących wykorzystania jej wkładu finansowego, metodyki wyceny wkładów rzeczowych, zmian niniejszego statutu lub regulaminu finansowego wspólnego przedsięwzięcia FCH oraz w kwestii spójności wieloletnich planów działań badawczych z 7PR.

11. Przedstawiciele członków założycieli i członka nie ponoszą odpowiedzialności osobistej za działania podejmowane w charakterze przedstawicieli w radzie zarządzającej.

12. Rada zarządzająca przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

13. Rolą rady zarządzającej jest ogólna odpowiedzialność za działania wspólnego przedsięwzięcia FCH.

14. Obejmuje to:

- odpowiedzialność za realizację działań BRT+D wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- odpowiedzialność za należyte wykonanie funkcji powierzonych wewnętrznemu audytorowi Komisji na mocy przepisów art. 185 ust. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.

15. W szczególności rada zarządzająca:

- zatwierdza roczny i wieloletni plan działań badawczych oraz związany z nim preliminarz wydatków, zgodnie z zaleceniem dyrektora wykonawczego, po zasięgnięciu opinii grupy wysokiego szczebla skupiającej państwa członkowskie oraz opinii komitetu naukowego;

- zatwierdza budżet roczny, w tym także plan etatów;

- zatwierdza roczne sprawozdanie z działalności wspólnego przedsięwzięcia oraz związane z nią koszty;

- zatwierdza roczne sprawozdania finansowe i bilans;

- organizuje służby kontroli wewnętrznej wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- uzasadnia i zatwierdza każde odstępstwo od regulaminu finansowego wspólnego przedsięwzięcia FCH zgodnie z art. 8 ;

- w porozumieniu z Komisją uzasadnia i przyjmuje środki wykonawcze dotyczące regulaminu pracowniczego wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- mianuje dyrektora wykonawczego, dostarcza mu wytycznych i kontroluje jego pracę, a w razie konieczności dokonuje zmiany na tym stanowisku;

- zatwierdza strukturę organizacyjną biura programowego na wniosek dyrektora wykonawczego;

- zatwierdza metodykę wyceny wkładów rzeczowych;

- zatwierdza wytyczne dotyczące oceny i selekcji wniosków w sprawie projektów, na wniosek dyrektora wykonawczego;

- zatwierdza listę wybranych wniosków w sprawie projektów, którym ma zostać przyznane finansowanie;

- zatwierdza wzór umowy o przyznanie dotacji;

- zatwierdza umowy o usługi i dostawy;

- zatwierdza coroczną, niezależną wycenę wartości wkładów rzeczowych, przed jej przedstawieniem Komisji;

- wyraża zgodę na zaproponowane zmiany w statucie wspólnego przedsięwzięcia FCH zgodnie z art. I.23 ;

- przydziela zadania, które nie zostały konkretnie przydzielone żadnemu z organów wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- zatwierdza procedury wspólnego przedsięwzięcia FCH, w tym również strategię w zakresie praw własności intelektualnej.

Artykuł I.6 Biuro programowe

1. W skład biura programowego wchodzą dyrektor wykonawczy i personel pomocniczy.

2. Biuro programowe realizuje wszystkie obowiązki wspólnego przedsięwzięcia FCH, na odpowiedzialność dyrektora wykonawczego.

3. Biuro programowe odpowiada za aspekty operacyjne, budżetowe i finansowe wspólnego przedsięwzięcia FCH.

4. W szczególności biuro programowe:

- zarządza ogłaszaniem zaproszeń do składania wniosków w sprawie projektów zgodnie z rocznym planem działań badawczych, a także oceną i selekcją takich wniosków, negocjacjami w sprawie wybranych wniosków, oraz nadzorowaniem i wykonaniem umów o przyznanie dotacji, w tym ich koordynacją;

- odpowiada za utworzenie odpowiedniego systemu rachunkowości na potrzeby obliczania faktycznej wartości publicznego i prywatnego wkładu w projekty oraz za zarządzanie takim systemem;

- prowadzi obsługę dokumentów i zapewnia wsparcie logistyczne zarządowi i wszystkim pozostałym organom pomocniczym;

- przygotowuje wieloletni plan działań badawczych i związany z nim preliminarz wydatków;

- przygotowuje wniosek w sprawie budżetu rocznego, w tym także plan etatów;

- przygotowuje roczne sprawozdanie z działalności, obejmujące związane z nią koszty;

- przygotowuje roczne sprawozdania finansowe i bilans;

- przygotowuje wszystkie dokumenty na potrzeby przeglądu śródokresowego oraz przeglądu końcowego;

- zarządza zaproszeniami do składania ofert na towary i usługi zgodnie z regulaminem finansowym wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- wykonuje wszelkie inne zadania powierzone lub wyznaczone przez radę zarządzającą.

5. Dyrektor wykonawczy pełni obowiązki naczelnego członka zarządu, odpowiadając za bieżące zarządzanie wspólnym przedsięwzięciem FCH zgodnie z decyzjami podejmowanymi przez radę zarządzającą. W tym kontekście dyrektor regularnie informuje radę zarządzającą oraz odpowiada na jej doraźne zapytania.

6. Dyrektor wykonawczy jest prawnym przedstawicielem wspólnego przedsięwzięcia FCH. Dyrektor wykonuje swoje obowiązki niezależnie i jest odpowiedzialny przed radą zarządzającą.

7. Dyrektor zarządzający korzysta w odniesieniu do pracowników z kompetencji ustalonych w art. 9 niniejszego rozporządzenia w sprawie ustanowienia wspólnego przedsięwzięcia FCH.

8. Dyrektor wykonawczy jest powoływany przez radę zarządzającą z przedstawionej przez Komisję listy kandydatów, na pierwszą kadencję nieprzekraczającą trzech lat. Po dokonaniu oceny wyników pracy dyrektora zarządzającego rada zarządzająca może jednokrotnie przedłużyć jego kadencję na kolejny okres nieprzekraczający czterech lat.

9. W szczególności dyrektor wykonawczy:

- przedkłada radzie zarządzającej roczny i wieloletni plan działań badawczych oraz związane z nimi preliminarze wydatków;

- przedkłada radzie zarządzającej wniosek w sprawie budżetu rocznego, w tym także plan etatów;

- przedkłada radzie zarządzającej sprawozdanie z rocznej działalności, obejmujące związane z nią koszty;

- przedkłada radzie zarządzającej roczne sprawozdania finansowe i bilans;

- przedkłada radzie zarządzającej do zatwierdzenia ustalenia i wytyczne dotyczące oceny i selekcji wniosków w sprawie projektów, w tym także procedury upowszechniania wyników badań;

- nadzoruje zarządzanie zaproszeniami do składania wniosków w sprawie projektów;

- przedkłada radzie zarządzającej do zatwierdzenia listę wybranych wniosków w sprawie projektów, którym ma zostać przyznane finansowanie;

- przedkłada radzie zarządzającej do zatwierdzenia listę umów o przyznanie dotacji, które mają zostać zawarte;

- zatwierdza i podpisuje poszczególne umowy o przyznanie dotacji sporządzone zgodnie ze wzorem takiej umowy. Umowy o przyznanie dotacji zawierające postanowienia nie w pełni zgodne ze wzorem przedstawia się radzie zarządzającej do zatwierdzenia;

- przedkłada radzie zarządzającej do zatwierdzenia listę umów o usługi i dostawy, które mają zostać zawarte;

- przedkłada radzie zarządzającej swoje wnioski w sprawie struktury organizacyjnej biura programowego, organizuje i nadzoruje pracę personelu wspólnego przedsięwzięcia FCH oraz kieruje nią;

- zwołuje posiedzenia rady zarządzającej;

- zapewnia obsługę sekretariatu dla walnego zgromadzenia partnerów;

- w razie potrzeby uczestniczy w posiedzeniach komitetu naukowego w charakterze obserwatora;

- w razie potrzeby powołuje doraźne grupy ekspertów, zgodnie z decyzją rady zarządzającej, celem gromadzenia opinii ekspertów;

- monitoruje finansowanie ze środków publicznych i prywatnych oraz ma obowiązek zwrócić się z wnioskiem do rady zarządzającej o podjęcie działań korygujących, niezbędnych celem utrzymania równowagi tego finansowania (50/50);

- inicjuje coroczną, niezależną wycenę wartości wkładów rzeczowych (po raz pierwszy na koniec drugiego roku budżetowego po rozpoczęciu działalności przez wspólne przedsięwzięcie FCH) oraz odpowiada za uzyskanie akceptacji wyników wyceny przez radę zarządzającą i ich przedstawienie Komisji w terminie czterech miesięcy od zakończenia każdego roku budżetowego;

- dostarcza radzie zarządzającej wszelkich innych informacji, o które ta wystąpi;

- dostarcza Komisji wszelkie informacje i usługi na potrzeby przeglądu śródokresowego oraz przeglądu końcowego;

- odpowiada za ocenę ryzyka i za zarządzanie ryzykiem;

- proponuje radzie zarządzającej zawarcie ubezpieczenia na rzecz wspólnego przedsięwzięcia FCH, które może być konieczne do realizacji jego zobowiązań;

- odpowiada za przygotowanie, negocjowanie i zawieranie umów o przyznanie dotacji na realizację działań BRT+D oraz umów o usługi i dostawy, niezbędnych dla funkcjonowania wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- odpowiada za coroczne uzyskanie absolutorium od Parlamentu Europejskiego.

Artykuł I.7 Komitet naukowy

1. Komitet naukowy jest organem doradczym rady zarządzającej. W swojej działalności komitet jest wspomagany przez biuro programowe.

2. W skład komitetu naukowego wchodzi przewodniczący i [8] członków. Przewodniczącym jest członek rady zarządzającej; w normalnych okolicznościach jest to przedstawiciel zrzeszenia podmiotów badawczych w radzie.

3. Rada zarządzająca określi szczegółowe kryteria, jakie muszą spełniać członkowie komitetu naukowego, i proces ich selekcji. Rada zarządzająca mianuje członków na wniosek dyrektora wykonawczego. Skład komitetu musi zapewniać zrównoważoną reprezentację kompetencji z różnych dziedzin. Wspólnie członkowie komitetu naukowego muszą posiadać niezbędne kompetencje naukowe oraz wiedzę zawodową i ekspercką w dziedzinie ogniw paliwowych i technologii wodorowych oraz związanych z nimi kwestii społeczno-ekonomicznych, aby przedstawiać strategiczne, oparte na naukowych przesłankach zalecenia dotyczące realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych.

4. Komitet naukowy wykonuje następujące zadania:

- wyraża opinię na temat istotności i postępów działań BRT+D w danym roku oraz zaleca ewentualne korekty;

- wyraża opinię na temat priorytetów naukowych wieloletniego planu działań BRT+D;

- doradza radzie zarządzającej w kwestii osiągnięć naukowych opisanych w rocznym sprawozdaniu z działalności.

5. Posiedzenia komitetu naukowego są zwoływane przynajmniej raz w roku.

6. Komitet naukowy może zaprosić do udziału w posiedzeniach obserwatorów bez prawa głosu.

Artykuł I.8 Źródła finansowania

1. Całkowity wkład finansowy Wspólnoty na rzecz wspólnego przedsięwzięcia FCH na pokrycie kosztów funkcjonowania i kosztów operacyjnych prac badawczo-rozwojowych i działań demonstracyjnych nie przekroczy 470 milionów EUR ze środków siódmego programu ramowego. Oczekuje się, że koszty funkcjonowania nie przekroczą 20 mln EUR.

2. Środki wspólnego przedsięwzięcia FCH oraz środki przeznaczane na działania przez nie podejmowane służą wyłącznie realizacji jego celów i głównych zadań określonych w art. I.2 .

3. Każdy inny, nadzwyczajny wkład finansowy w postaci środków pieniężnych, zasobów lub dochodów może zostać przyjęty po uzyskaniu akceptacji rady zarządzającej.

4. Proces oceny i wyboru musi gwarantować, że finansowanie ze środków publicznych wspólnego przedsięwzięcia FCH przyznawane jest zgodnie z zasadami doskonałości i konkurencji[33].

5. Wszelkie odsetki od wkładów przyjętych przez wspólne przedsięwzięcie FCH uznaje się za jego dochód.

6. Wszelkie odsetki od środków tytułem dotacji wypłaconych zaliczkowo przez wspólne przedsięwzięcie FCH uznaje się za przychody konsorcjum projektu.

7. Sektor prywatny, w szczególności członkowie zrzeszenia branżowego, będzie wnosić wkłady rzeczowe na pokrycie kosztów operacyjnych realizacji projektów. Łączna wartość wkładów rzeczowych musi co najmniej dorównywać wysokości finansowania ze środków publicznych. Raz do roku dokonywana będzie wycena łącznej wartości wkładów rzeczowych, obliczonej w skali roku. Po raz pierwszy wycena dokonana zostanie na koniec drugiego roku budżetowego po rozpoczęciu działalności przez wspólne przedsięwzięcie FCH. Kolejne wyceny dokonywane będą na koniec każdego roku budżetowego przez niezależny podmiot. Wyniki wyceny zostaną przedstawione Komisji w terminie czterech miesięcy od zakończenia każdego roku budżetowego;

8. Wszelkie aktywa wytworzone samodzielnie przez wspólne przedsięwzięcie FCH lub przekazane mu na poczet realizacji jego celów, przedstawionych w art. I.2 , są własnością wspólnego przedsięwzięcia FCH.

Artykuł I.9 Udział w projektach

1. W projektach uczestniczyć mogą osoby prawne i organizacje międzynarodowe z siedzibą w państwie członkowskim lub dowolnym kraju trzecim, spełniające minimalne warunki uczestnictwa.

2. Minimalne warunki uczestnictwa w projektach finansowanych przez wspólne przedsięwzięcie FCH są następujące:

(a) minimalna liczba uczestników wynosi trzy podmioty prawne, z których każdy musi posiadać siedzibę w innym państwie członkowskim lub kraju stowarzyszonym;

(b) wszystkie trzy podmioty prawne muszą być niezależne od siebie w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1906/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zasady uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i uczelni wyższych w działaniach prowadzonych w ramach siódmego programu ramowego oraz zasady upowszechniania wyników badań (2007-2013)[34];

(c) przynajmniej jeden z tych podmiotów musi należeć do zrzeszenia branżowego lub zrzeszenia podmiotów badawczych.

3. Podmioty prawne pragnące uczestniczyć w projekcie tworzą konsorcjum i wyznaczają jeden podmiot ze swojego grona do pełnienia funkcji koordynatora. W normalnych okolicznościach koordynatorem jest członek zrzeszenia branżowego lub zrzeszenia podmiotów badawczych, o ile zostało ono utworzone. Wyjątki od tej reguły wymagają zgody rady zarządzającej.

4. W przypadku umów o usługi i dostawy, działań pomocniczych, studiów i działań szkoleniowych finansowanych przez wspólne przedsięwzięcie FCH minimalnym warunkiem jest uczestnictwo jednego podmiotu prawnego.

Artykuł I.10 Warunki niezbędne do uzyskania finansowania

1. Wkład Wspólnoty do wspólnego przedsięwzięcia FCH przeznaczony jest na finansowanie działań BRT+D na podstawie konkurencyjnych zaproszeń do składania wniosków.

2. W wyjątkowych przypadkach wspólne przedsięwzięcie FCH może ogłaszać zaproszenia do składania ofert, jeśli zostanie to uznane za konieczne w celu skutecznej realizacji celów badawczych.

3. Do uzyskania takiego finansowania kwalifikują się prywatne podmioty prawne spełniające wszystkie z następujących kryteriów:

(a) posiadają siedzibę w państwie członkowskim lub posiadają swoją statutową siedzibę, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie będącym stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w kraju stowarzyszonym albo kandydującym;

(b) prowadzą działalność w zakresie BRT+D w dziedzinie ogniw paliwowych i/lub technologii wodorowych, ich zastosowań przemysłowych lub wprowadzania, lub posiadają konkretne plany podjęcia takiej działalności w najbliższym czasie na terenie Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

4. Do uzyskania finansowania kwalifikują się również następujące podmioty:

(a) podmioty publiczne o charakterze niezarobkowym, posiadające siedzibę w państwie członkowskim, kraju stowarzyszonym, kraju kandydującym lub na terenie EOG, w tym szkoły średnie i uczelnie wyższe;

(b) organizacje międzynarodowe, posiadające osobowość prawną na mocy międzynarodowego prawa publicznego, jak również wszelkie specjalne agencje utworzone przez tego rodzaju organizacje międzynarodowe;

(c) podmioty prawne z krajów trzecich, pod warunkiem, że rada zarządzająca uzna ich uczestnictwo za szczególnie korzystne dla projektu.

Artykuł I.11 Regulamin finansowy

1. Regulamin finansowy wspólnego przedsięwzięcia FCH oparty jest na przepisach rozporządzenia nr 1605/2002. Regulamin może odbiegać od rozporządzenia nr 1605/2002 w przypadku gdy wymagają tego szczególne potrzeby operacyjne wspólnego przedsięwzięcia FCH, pod warunkiem wcześniejszego uzyskania zgody Komisji.

2. Wspólne przedsięwzięcie FCH posiada własne służby kontroli wewnętrznej.

Artykuł I.12 Zobowiązania finansowe

1. Zobowiązania finansowe wspólnego przedsięwzięcia FCH nie mogą przekroczyć jego dostępnych środków.

2. O ile po roku 2013 (gdy kończy się realizacja 7PR) nie zostaną przyznane środki finansowe, w latach 2014-2017 kontynuowane będą tylko te projekty, dla których do dnia 31 grudnia 2013 roku podpisano umowę o przyznanie dotacji.

Artykuł I.13 Rok budżetowy

Rok budżetowy odpowiada rokowi kalendarzowemu.

Artykuł I.14 Sprawozdania finansowe i absolutorium

1. Co roku dyrektor wykonawczy przedstawia radzie zarządzającej wstępny projekt budżetu zawierający przewidywaną wysokość wydatków rocznych na następne dwa lata. W prognozie tej przychody i wydatki oszacowane w odniesieniu do pierwszego z dwóch lat budżetowych opracowuje się tak szczegółowo, jak tego wymaga wewnętrzna procedura budżetowa każdego członka założyciela i członka mająca zastosowanie do funduszy wniesionych przez niego na rzecz wspólnego przedsięwzięcia FCH. Dyrektor wykonawczy przekazuje radzie zarządzającej wszelkie dodatkowe informacje niezbędne do tego celu.

2. Rada zarządzająca niezwłocznie przekazuje dyrektorowi wykonawczemu swoje uwagi na temat wstępnego projektu budżetu, w szczególności na temat przychodów i wydatków szacowanych w odniesieniu do następnego roku.

3. Na podstawie uwag rady zarządzającej dyrektor wykonawczy przygotowuje projekt budżetu na następny rok. Dyrektor przedstawia roczny budżet radzie zarządzającej do zatwierdzenia przed dniem 1 września każdego roku.

4. W terminie dwóch miesięcy od zakończenia każdego roku budżetowego dyrektor wykonawczy przedstawia radzie zarządzającej do zatwierdzenia roczne sprawozdanie finansowe i bilans za miniony rok.

5. W terminie dwóch miesięcy od zakończenia każdego roku budżetowego przedstawia się Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich („Trybunałowi Obrachunkowemu”) tymczasowe sprawozdanie finansowe wspólnego przedsięwzięcia. Trybunał Obrachunkowy przedstawia swoje uwagi w sprawie tymczasowych sprawozdań wspólnego przedsięwzięcia w terminie do dnia 15 czerwca po zakończeniu każdego roku budżetowego. Roczne sprawozdanie finansowe za dany rok budżetowy przekazuje się księgowemu Komisji w następnym roku, w terminach określonych w ramowym rozporządzeniu finansowym, celem konsolidacji z rocznym sprawozdaniem finansowym Komisji Europejskiej. Roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsięwzięcia musi zostać przygotowane i zbadane zgodnie z przyjętymi przez księgowego Komisji zasadami rachunkowości Komisji Europejskiej.

6. Absolutorium z wykonania budżetu udziela Parlament Europejski, na zalecenie Rady, zgodnie z procedurą przewidzianą w regulaminie finansowym wspólnego przedsięwzięcia FCH.

Artykuł I.15 Planowanie roczne i sprawozdawczość

1. W wieloletnim planie działań badawczych przedstawia się kroczący program działań BRT+D wspólnego przedsięwzięcia FCH. Roczny plan działań badawczych obejmuje szczegółowy plan działań BRT+D oraz związany z nimi preliminarz wydatków na nadchodzący rok.

2. W rocznym sprawozdaniu z działalności opisuje się działania BRT+D i inne działania zrealizowane w poprzednim roku oraz związane z nimi wydatki.

Artykuł I.16 Personel

1. Liczbę etatów określa się w planie zatrudnienia zawartym w budżecie rocznym.

2. Pracownicy wspólnego przedsięwzięcia FCH są pracownikami zatrudnianymi na czas określony i pracownikami kontraktowymi, i są zatrudniani na podstawie umów na czas określony z możliwością jednokrotnego przedłużenia na okres nieprzekraczający łącznie siedmiu lat.

3. Koszty pracownicze ponoszone są przez wspólne przedsięwzięcie FCH.

Artykuł I.17 Odpowiedzialność i ubezpieczenie

1. Wspólne przedsięwzięcie FCH ponosi wyłączną odpowiedzialność za wypełnianie swoich zobowiązań.

2. Odpowiedzialność finansowa członków założycieli i członka z tytułu zadłużenia wspólnego przedsięwzięcia FCH ograniczona jest do kwoty przypadających na nich wkładów na pokrycie kosztów funkcjonowania.

3. Wspólne przedsięwzięcie FCH zawrze umowy o posiadaniu odpowiedniego ubezpieczenia i będzie je utrzymywało.

Artykuł I.18 Konflikt interesów

W trakcie realizacji swoich działań wspólne przedsięwzięcie FCH i jego organy unikają konfliktu interesów.

W szczególności należy zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia konfliktu interesów w przypadku przedstawicieli zasiadających w radzie zarządzającej.

Artykuł I.19 Umowa o przyznanie dotacji i umowa konsorcjum

1. Wspólne przedsięwzięcie FCH udziela wsparcia działaniom BRT+D po ogłoszeniu zaproszeń do składania wniosków, przeprowadzeniu niezależnej oceny i zawarciu umów o przyznanie dotacji oraz umów konsorcjum dla każdego projektu.

2. Wspólne przedsięwzięcie FCH opracuje procedury i mechanizmy realizacji, nadzoru i kontroli umów o przyznanie dotacji.

3. Umowa o przyznanie dotacji:

- zawiera odpowiednie ustalenia dotyczące realizacji działań BRT+D;

- zawiera odpowiednie ustalenia finansowe i zasady związane z prawami własności intelektualnej w oparciu o przepisy wyszczególnione w art. I.24;

- reguluje stosunek między konsorcjum projektu a wspólnym przedsięwzięciem FCH.

4. Umowa konsorcjum:

- jest zawierana przez uczestników projektu przed zawarciem umowy o przyznanie dotacji;

- zawiera odpowiednie ustalenia dotyczące wykonania umowy o przyznanie dotacji;

- reguluje stosunek pomiędzy uczestnikami projektu, w szczególności w zakresie praw własności intelektualnej.

Artykuł I.20 Umowy o usługi i dostawy

Wspólne przedsięwzięcie FCH określi wszelkie procedury i mechanizmy dla celów realizacji, nadzoru i kontroli umów o usługi i dostawy niezbędnych dla funkcjonowania wspólnego przedsięwzięcia FCH, zgodnie z postanowieniami swojego regulaminu finansowego.

Artykuł I.21 Ochrona interesów finansowych

1. Wspólne przedsięwzięcie FCH przeprowadza kontrole na miejscu oraz audyty finansowe u podmiotów otrzymujących od niego publiczne środki finansowe.

2. Komisja lub Europejski Trybunał Obrachunkowy mogą w razie potrzeby przeprowadzać kontrole na miejscu u podmiotów otrzymujących środki finansowe od wspólnego przedsięwzięcia FCH. W tym celu wspólne przedsięwzięcie FCH zapewnia, aby w umowach o przyznanie dotacji i innych umowach przewidziane było prawo Komisji i Trybunału Obrachunkowego do przeprowadzenia odpowiednich kontroli, a w razie wykrycia nieprawidłowości – do nakładania odstraszających i proporcjonalnych kar.

3. Powołany decyzją Komisji 1999/352/WE/EWWiS/Euratom Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) posiada wobec wspólnego przedsięwzięcia i jego personelu takie same uprawnienia, jak wobec departamentów Komisji. Niezwłocznie po powołaniu wspólnego przedsięwzięcia przystąpi ono do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją, dotyczącego prowadzenia dochodzeń wewnętrznych przez OLAF. Rada zarządzająca zatwierdzi to przystąpienie i przyjmie środki niezbędne dla ułatwienia prowadzenia dochodzeń wewnętrznych przez OLAF.

Artykuł I.22 Likwidacja

1. Wspólne przedsięwzięcie podlega likwidacji na zakończenie okresu, o którym mowa w art. I.1 , lub w następstwie decyzji Rady.

2. Procedura likwidacyjna zostanie uruchomiona automatycznie z chwilą, gdy jeden z członków założycieli zrezygnuje z członkostwa, chyba że rezygnacji towarzyszyć będzie propozycja przeniesienia członkowstwa na inny podmiot prawny, która będzie do przyjęcia dla drugiego członka założyciela.

3. Do celów likwidacji wspólnego przedsięwzięcia FCH rada zarządzająca wyznacza jednego lub więcej likwidatorów, którzy wykonują jej decyzje.

4. Podczas likwidacji wspólne przedsięwzięcie FCH zwraca państwu przyjmującemu [Belgii] wszelkie obiekty udostępnione przez nie w ramach wsparcia na podstawie zawartej z nim umowy.

5. Po rozdysponowaniu udostępnionych w ramach wsparcia obiektów w sposób określony w ust. 4 niniejszego artykułu, pozostały majątek jest wykorzystywany na pokrycie zobowiązań wspólnego przedsięwzięcia FCH oraz kosztów związanych z jego likwidacją. Ewentualna nadwyżka lub niedobór są rozdzielane pomiędzy członków założycieli lub przez nich pokrywane – proporcjonalnie do wkładów faktycznie wniesionych na rzecz wspólnego przedsięwzięcia FCH.

6. Pozostałe składniki majątku, długi lub zobowiązania są rozdzielane pomiędzy członków założycieli proporcjonalnie do sumy wkładów faktycznie wniesionych na rzecz wspólnego przedsięwzięcia FCH.

7. W celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania wszelkimi zawartymi przez wspólne przedsięwzięcie FCH umowami o przyznanie dotacji, o których mowa w art. I.19 , oraz umowami o usługi i dostawy, o których mowa w art. I.20 , a których okres obowiązywania wykracza poza czas trwania wspólnego przedsięwzięcia FCH, przyjmuje się procedurę ad hoc.

Artykuł I.23 Zmiany statutu

1. Każdy członek założyciel lub członek wspólnego przedsięwzięcia FCH może zwrócić się do rady zarządzającej z wnioskiem o zmianę niniejszego statutu.

2. Wnioski dotyczące zmiany statutu są zatwierdzane przez radę zarządzającą zgodnie z przepisami art. I.5 i poddawane pod decyzję Komisji.

3. Niezależnie od przepisów ust. 2, każdą proponowaną zmianę art. I.1 , art. I.8 oraz art. I.21 uznaje się za zmianę istotną, a co za tym idzie wymagającą zmiany rozporządzenia Rady w sprawie ustanowienia wspólnego przedsięwzięcia FCH.

Artykuł I.24 Polityka w zakresie praw własności intelektualnej

1. Wspólne przedsięwzięcie FCH przyjmie ogólne zasady regulujące jego politykę w zakresie praw własności intelektualnej, które zostaną włączone do umów o przyznanie dotacji i umów konsorcjum.

2. Bez uszczerbku dla zasad konkurencji[35], celem polityki wspólnego przedsięwzięcia FCH w zakresie praw własności intelektualnej jest wytwarzanie nowych informacji, wspieranie ich eksploatacji, wykorzystania i upowszechniania w celu szybkiego uzyskania wyników na potrzeby komercyjne, doprowadzenie do sprawiedliwego podziału praw, nagradzanie innowacji oraz zapewnienie szerokiego uczestnictwa podmiotów prywatnych i publicznych w projektach.

3. Polityka w zakresie praw własności intelektualnej musi kierować się następującymi zasadami:

- Każdy uczestnik projektu pozostaje właścicielem istniejącej wiedzy wnoszonej przez niego do projektu oraz pozostaje właścicielem nowej wiedzy wytworzonej przez niego w ramach projektu, chyba że uczestnicy danego projektu wspólnie uzgodnią inaczej. Warunki dotyczące praw dostępu i licencji w odniesieniu do istniejącej i nowej wiedzy są określane w umowie o przyznanie dotacji oraz w umowie konsorcjum, dotyczących danego projektu.

- Uczestnicy projektu zobowiązują się do upowszechniania i udostępniania nowej wiedzy na warunkach określonych w umowie o przyznanie dotacji oraz w umowie konsorcjum, z uwzględnieniem ochrony swoich praw własności intelektualnej, zobowiązań wynikających z poufności oraz zwłaszcza szczególnego charakteru wspólnego przedsięwzięcia FCH jako partnerstwa publiczno-prywatnego, którego znaczna część środków pochodzi od uczestników z sektora prywatnego, mających uzasadniony interes w ochronie swoich interesów handlowych.

Artykuł I.25 Prawo właściwe

Do wszystkich spraw nieobjętych niniejszym statutem lub innymi aktami prawnymi prawa wspólnotowego zastosowanie ma prawo belgijskie.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1. TYTUŁ WNIOSKU:

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie utworzenia wspólnego przedsięwzięcia na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych (FCH).

2. STRUKTURA ABM / ABB

Dziedziny polityki, których dotyczy wniosek, i powiązane zadania:

Badania i rozwój techniczny: siódmy program ramowy, program szczegółowy „Współpraca”: tematy „Energia”, „Nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne”, „Transport (w tym aeronautyka)” oraz „Środowisko (w tym zmiany klimatu)” w DG ds. Badań Naukowych oraz „Energia” i „Transport” w DG ds. Energii i Transportu.

3. POZYCJE W BUDŻECIE:

3.1 . Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej), wraz z treścią:

08.01 04 20 Wspólne przedsięwzięcie – wydatki administracyjne[36]

08.05 01 10 Energia – RTD – wydatki operacyjne (181,9 mln EUR)

08.04 01 10 Nowe technologie produkcyjne – RTD – wydatki operacyjne (47,9 mln EUR)

08.07 01 30 Transport – RTD – wydatki operacyjne (67,0 mln EUR)

08.06 01 10 Środowisko – RTD – wydatki operacyjne (19,1 mln EUR)

06.06 01 10 Energia – TREN – wydatki operacyjne (119,7 mln EUR)

06.06 02 10 Transport – TREN – wydatki operacyjne (14,4 mln EUR)

Łączne koszty administracyjne zostaną rozdzielone do poszczególnych pozycji w budżecie proporcjonalnie do całkowitego udziału.

Temat | Szacowane koszty administracyjne (w mln EUR) |

Energia – RTD | 8,1 |

Nowe technologie produkcyjne – RTD | 2,1 |

Transport – RTD | 3,0 |

Środowisko – RTD | 0,9 |

Energia – TREN | 5,3 |

Transport – TREN | 0,6 |

3.2 . Czas trwania działania i wpływu finansowego:

Wspólne przedsięwzięcie na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych ma zostać ustanowione rozporządzeniem Rady na początku 2008 r. na okres do dnia 31 grudnia 2017 r. Jego wpływ finansowy na budżet UE ustanie po roku 2013.

3.3 . Informacje budżetowe:

Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |

08.05 01 10 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane | TAK | TAK | TAK | Nr 1A |

08.01 04 20 | Nieobowiązkowe | Niezróżnicowane | TAK | TAK | TAK | Nr 1A |

08.04 01 10 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane | TAK | TAK | TAK | Nr 1A |

08.07 01 30 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane | TAK | TAK | TAK | Nr 1A |

08.06 01 10 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane | TAK | TAK | TAK | Nr 1A |

06.06 01 10 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane | TAK | TAK | TAK | Nr 1A |

06.06 02 10 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane | TAK | TAK | TAK | Nr 1A |

4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW

4.1 . Zasoby finansowe

4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rodzaj wydatków | Sekcja nr: | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | Razem |

Wydatki operacyjne[37]

Środki na zobowiązania[38] (CA) | 8.1 | a | 28,100 | 70,300 | 90,100 | 106,800 | 73,800 | 80,900 | 450,000 |

Środki na płatności (PA) | b | 28,100 | 70,300 | 90,100 | 106,800 | 73,800 | 80,900 | 450,000 |

Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej

Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) Koszty osobowe +50% | 8.2.4 | c | 1,900 | 2,700 | 3,400 | 4,190 | 3,705 | 4,105 | 20,000 |

KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM

Środki na zobowiązania | a+c | 30,000 | 73,000 | 93,500 | 110,990 | 77,505 | 85,005 | 470,000 |

Środki na płatności | b+c | 30,000 | 73,000 | 93,500 | 110,990 | 77,505 | 85,005 | 470,000 |

Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5 | d | 0,117 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 1,287 |

Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6 | e | 0 | 0,200 | 0,200 | 0 | 0,200 | 0,200 | 0,800 |

Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem

OGÓŁEM CA, w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 30,117 | 73,434 | 93,934 | 111,224 | 77,939 | 85,439 | 472,087 |

OGÓŁEM PA, w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 30,117 | 73,434 | 93,934 | 111,224 | 77,939 | 85,439 | 472,087 |

Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowania

Członkami założycielami wspólnego przedsięwzięcia FCH są:

- Wspólnota Europejska, reprezentowana przez Komisję, oraz

- zrzeszenie branżowe europejskiej wspólnej inicjatywy technologicznej na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych („zrzeszenie branżowe”), utworzone zgodnie z prawem belgijskim jako stowarzyszenie o charakterze niezarobkowym.

Zrzeszenie branżowe partycypować będzie w kosztach funkcjonowania biura programowego, pokrywając je pół na pół z Komisją (w postaci wkładu finansowego), oraz pokrywać będzie co najmniej 50 % kosztów operacyjnych przeznaczonych na działalność badawczą wspólnego przedsięwzięcia (w postaci wkładu rzeczowego).

Szacuje się, że koszty funkcjonowania nie przekroczą 4,5 % kosztów całkowitych.

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Organ współfinansujący | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | Razem |

Zrzeszenie branżowe WIT na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych | f | 30,117 | 73,434 | 93,934 | 111,224 | 77,939 | 85,439 | 472,087 |

OGÓŁEM CA, w tym współfinansowanie | a+c+d+e+f | 60,234 | 146,868 | 187,868 | 222,448 | 155,878 | 170,878 | 944,174 |

4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowym

( Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym.

4.1.3. Wpływ finansowy na dochody

( Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody

4.2. Zasoby ludzkie w przeliczeniu na pełny etat (w tym urzędnicy, pracownicy zatrudniani na czas określony i pracownicy zewnętrzni) – zobacz szczegóły w pkt 8.2.1.

Zapotrzebowanie na dany rok | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |

Zasoby ludzkie ogółem AD/AST | 11 | 20 | 20 | 20 | 20 | 20 |

5. OPIS I CELE

5.1. Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Potrzeby obejmują:

- utworzenie wspólnego przedsięwzięcia FCH, stanowiącego nowy model partnerstwa pomiędzy Komisją a przemysłem w celu finansowania prac badawczych;

- organizowanie zaproszeń do składania wniosków, oceny i wyboru projektów, w ramach których przemysł będzie współfinansować wybrane wspólnie realizowane projekty badawcze prowadzone w państwie członkowskim, kraju kandydującym lub kraju stowarzyszonym z siódmym programem ramowym, podczas gdy pozostała część środków pochodzić będzie od wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- monitorowanie i nadzór nad aspektami finansowym i naukowym w ramach projektów, dla których podpisano umowy o przyznanie dotacji ze wspólnym przedsięwzięciem FCH;

- organizowanie zaproszeń do składania ofert niezbędnych dla działalności wspólnego przedsięwzięcia FCH;

- określenie i wdrożenie wszelkich procedur wspólnego przedsięwzięcia