Ocena skutków dotycząca wniosków w sprawie zmiany: rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, dyrektywy 2013/36/UE w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, dyrektywy 2014/59/UE ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Z myślą o stabilności finansowej oraz w kontekście programu Komisji na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego należy pilnie: zaradzić szeregowi niedociągnięć w obecnych ramach regulacyjnych, wdrożyć szereg pokryzysowych środków przyjętych na szczeblu międzynarodowym oraz szybko zakończyć realizację inicjatyw dotyczących unii bankowej. Dokładniej rzecz ujmując, w chwili obecnej występują poważne zagrożenia dla stabilności finansowej oraz niepokojący brak stabilnego finansowania gospodarki przez banki. Ponadto należy podjąć intensywniejsze działania w celu zapewnienia, by obciążenia związane z ratowaniem instytucji „zbyt dużej, by mogła upaść” w przyszłości nie spoczywały na podatnikach. Co więcej, istotne jest również, aby w miarę możliwości dążyć do zmniejszenia nieproporcjonalnych obciążeń regulacyjnych i obciążeń związanych z przestrzeganiem przepisów.

W pierwszej kolejności inicjatywa ta ma na celu zaradzenie problemom określonym powyżej. Jednocześnie ma ona także: wzmocnić identyfikację ryzyka i wrażliwość na ryzyko w ramach ostrożnościowych, poprawić zdolność do pokrywania strat i dokapitalizowanie globalnych banków o znaczeniu systemowym oraz zwiększyć proporcjonalność. Ponadto zakładamy, że inicjatywa przyczyni się do zmniejszenia obciążeń administracyjnych, kosztów przestrzegania przepisów i możliwości arbitrażu ryzyka przy jednoczesnym większym ujednoliceniu warunków działania i zapewnieniu większej pewności i spójności prawa.

Ponieważ wymogi ostrożnościowe dla instytucji są już regulowane na szczeblu UE, działanie UE jest konieczne. Zmiana instrumentów prawnych CRR, CRD i BRRD jest uznawana za najlepszą możliwość (podstawa prawna w art. 114 TFUE dla CRR i BRRD oraz art. 53 ust. 1 TFUE dla CRD). Dalsze działania na szczeblu UE ułatwiałyby jednolite stosowanie standardów regulacyjnych oraz konwergencję praktyk nadzorczych. Zapewniłyby one także równe warunki działania w całej UE, co jest istotne, ponieważ banki – mimo iż różnią się geograficznym zasięgiem działalności – funkcjonują na rynkach o szerszym zasięgu geograficznym oraz mogą swobodnie świadczyć usługi i podejmować działalność gospodarczą w innych państwach członkowskich. Niemniej państwa członkowskie i właściwe organy krajowe zachowałyby obecne uprawnienia do zajmowania się szczególnymi krajowymi aspektami gospodarczymi i finansowymi (polityka makroostrożnościowa oraz bufory dotyczące ryzyka systemowego).