[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 14.7.2010

KOM(2010)377 wersja ostateczna

2010/0204 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr …/..

w sprawie zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu znaków pieniężnych denominowanych w euro między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro

SEK(2010)877 SEK(2010)878

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU

Wprowadzone do obiegu w 2002 r. banknoty i monety euro są prawdziwie ogólnoeuropejskim środkiem płatniczym, umożliwiającym obywatelom Unii Europejskiej uiszczenie należności w euro w całej strefie euro, w skład której obecnie wchodzi 16 państw członkowskich. W konsekwencji znacznie wzrosło zapotrzebowanie na transgraniczny, drogowy transport gotówki euro. Prowadzące działalność w strefie euro banki, duże przedsiębiorstwa handlu detalicznego i pozostałe podmioty zajmujące się zawodowo obsługą gotówki powinny mieć możliwość zawarcia umowy z przedsiębiorstwem z sektora transportu gotówki oferującym najlepsze ceny i/lub usługi, nawet jeśli ma ono siedzibę za granicą, w innym państwie członkowskim. Pozwoli im to na skorzystanie z najwydajniejszych (i najkrótszych) tras od odbioru do dostawy gotówki oraz usług gotówkowych najbliższego oddziału krajowego banku centralnego lub najbliższego centrum gotówki prowadzonego przez przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki. Ponadto wiele państw członkowskich należących do strefy euro zamówiło lub może chcieć zamówić produkcję banknotów bądź bicie monet zagranicą. Sama zasada jednej waluty oznacza, że należy zapewnić jak największą swobodę obiegu i transportu banknotów i monet euro w państwach członkowskich, które przyjęły euro.

Jednakże ze względu na niezgodność ustawodawstwa poszczególnych państw członkowskich, w większości przypadków przedsiębiorstwa zajmujące się zawodowo transportem gotówki napotykają wiele przeszkód w działalności w zakresie transportu gotówki euro między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro, w związku z czym transgraniczne przewozy drogowe stanowią rzadkość. Różnice regulacyjne dotyczą bardzo wielu kwestii, takich jak: posiadanie i noszenie broni palnej przez pracowników przedsiębiorstw zajmujących się transportem gotówki, dopuszczalne formy transportu, opancerzenie i wyposażenie pojazdów służących do transportu gotówki, liczba pracowników w pojeździe itp. Ponadto obecne bariery prawne powodują rozdrobnienie jednolitego rynku w tym sektorze.

Powyższe ograniczenia, jakim podlega zawodowy transport gotówki euro, mają wpływ na wydajność obiegu pieniędzy i ostatecznie na koszt gotówki dla przedsiębiorstw i obywateli. Banki i podmioty z sektora sprzedaży detalicznej powinny mieć możliwość pozyskiwania gotówki w najbardziej efektywny sposób ponad granicami krajowymi w strefie euro. Poprawa funkcjonowania obiegu gotówki poprzez umożliwienie wydajnego dostarczania gotówki ponad granicami stanowi naturalne i niezbędne uzupełnienie przygotowanego przez Europejski Bank Centralny planu wzmocnienia konwergencji usług gotówkowych świadczonych przez krajowe banki centralne. W tym względzie, do czasu zmiany obecnej sytuacji nie można w pełni czerpać korzyści płynących z inicjatyw Eurosystemu, takich jak zdalny dostęp do usług gotówkowych świadczonych przez krajowe banki centralne, dzięki któremu instytucja kredytowa jednego uczestniczącego państwa członkowskiego może korzystać z usług gotówkowych świadczonych przez krajowy bank centralny innego uczestniczącego państwa członkowskiego. Realizacja planu działania Europejskiego Banku Centralnego i stworzenie jednolitego obszaru gotówki euro stanowi z kolei uzupełnienie jednolitego obszaru płatności w euro (SEPA), którego celem jest sprawienie, by dokonywanie elektronicznych, transgranicznych płatności w euro było tak łatwe jak dokonywanie płatności krajowych.

Rynek usług transportu gotówki zorganizowany jest wokół centrów gotówki, w których pojazdy służące do transportu gotówki mogą być bezpiecznie załadowane i rozładowane. Pojazd służący do transportu gotówki zwykle wraca do centrum gotówki w państwie członkowskim pochodzenia pod koniec dnia w celu zapewnienia mu ochrony w godzinach nocnych, a obszar geograficzny, który można obsługiwać z danego centrum gotówki zależy od odległości, jaką może pokonać taki pojazd w ciągu dnia. Rynek usług transportu gotówki ma zatem charakter głównie lokalny, a potencjalny rynek transgraniczny dotyczy przede wszystkim regionów przygranicznych pomiędzy państwami członkowskimi należącymi do strefy euro. Oznacza to, że strategia na szczeblu UE nie musi obejmować operacji wyłącznie krajowych.

Europejski Bank Centralny, sektor bankowy oraz duże przedsiębiorstwa handlu detalicznego wielokrotnie podkreślały konieczność realizacji inicjatywy mającej na celu usunięcie barier w zawodowym, transgranicznym, drogowym transporcie gotówki euro w Europie. Za inicjatywą przemawiają również doświadczenia dotychczasowych rozszerzeń strefy euro oraz plany rozszerzenia jej o kolejne państwa.

W tym kontekście w maju 2008 r. Komisja rozpoczęła konsultacje w celu wznowienia prac nad usunięciem istniejących barier prawych w transgranicznym, drogowym transporcie gotówki euro, by w ten sposób usprawnić swobodny obieg euro.

WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENA SKUTKÓW

Aby wykorzystać fachową wiedzę i wkład wszystkich zainteresowanych stron z sektora, pierwszym krokiem było utworzenie w 2008 r. i zasięgnięcie opinii działającej pod przewodnictwem Komisji grupy roboczej ds. transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro , w skład której weszli przedstawiciele europejskich organizacji reprezentujących wszystkie główne zainteresowane strony[1]. Grupa przedyskutowała wszystkie istotne kwestie, takie jak: powody podjęcia działań na szczeblu UE, różne możliwości prawne usprawnienia transgranicznego transportu gotówki, zakres ewentualnych przyszłych wspólnych przepisów, różnice między przepisami w poszczególnych państwach członkowskich oraz możliwości wprowadzenia zharmonizowanych transgranicznych przepisów w odpowiednich dziedzinach.

Na tej podstawie, w celu rozpoczęcia szeroko zakrojonego procesu konsultacyjnego na temat zbioru planowanych wspólnych przepisów dotyczących transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro między państwami członkowskimi w strefie euro, w dniu 18 maja 2009 r. Komisja przyjęła białą księgę w sprawie zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu znaków pieniężnych denominowanych w euro między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro[2]. Biała księga i odpowiedzi, na których publikację zainteresowane strony udzieliły zgody, są dostępne na prowadzonej przez Komisję stronie Europa: http://ec.europa.eu/economy_finance/articles/euro/article15105_en.htm

Po publikacji białej księgi w 2009 r. utworzono grupę ekspertów ds. zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu gotówki w euro między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro , by następnie zasięgnąć jej opinii. W skład grupy weszli przedstawiciele odpowiednich organów państw członkowskich należących do strefy euro. Grupa szczegółowo przedyskutowała planowane wspólne przepisy dotyczące transgranicznego transportu gotówki i osiągnęła daleko idący konsens w sprawie ostatecznej treści wniosku Komisji. Wykaz uczestników grupy zamieszczony jest w dokumencie towarzyszącym niniejszemu wnioskowi.

W całym procesie przygotowawczym zasięgnięto opinii partnerów społecznych. Partnerzy ci weszli w skład grupy roboczej, a następnie zasięgnięto ich opinii za pośrednictwem dwustronnych spotkań i pisemnego kwestionariusza.

Wszystkie zainteresowane strony z sektora przyznają, że rynek usług transportu gotówki jest obecnie podzielony – ze względu na różnice między przepisami w poszczególnych państwach członkowskich – w sposób wyznaczony przez przepisy krajowe. Jeśli chodzi o wsparcie dla tej inicjatywy, należy jednak dokonać rozróżnienia pomiędzy stroną podaży (tj. przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki) i stroną popytu (tj. banki i przedsiębiorstwa handlu detalicznego).

Sektor bankowy udzielił inicjatywie szerokiego poparcia i wezwał do przyjęcia ambitnej strategii, która powinna prowadzić do krótszych i wydajniejszych tras transportowych, a to z kolei do ograniczenia ryzyka i kosztów, a także zwiększenia konkurencji w sektorze. Z drugiej strony zawodowa organizacja przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nie planuje się pełnej harmonizacji transportu gotówki i uważa, że obecna sytuacja, charakteryzująca się rozdrobnieniem rynku, jest zadowalająca, ponieważ przedsiębiorstwa te zorganizowały się w odpowiedni sposób w ramach granic krajowych.

Pracodawcy w sektorze transportu gotówki podkreślają również znaczenie unikania nieuczciwej konkurencji, wynikającej z różnego poziomu wynagrodzeń i różnych warunków zatrudnienia, w szczególności w kontekście wysokiego udziału wynagrodzeń w łącznych wydatkach przedsiębiorstw z tego sektora. Ze strony pracowników związki zawodowe zwracają przede wszystkim uwagę, by przyszłe przepisy unijne w tym obszarze nie prowadziły do pogorszenia warunków socjalnych, ale by rozpoczęły proces wyrównania wynagrodzeń i innych warunków pracy. Partnerzy społeczni zgadzają się ponadto co do tego, by w sytuacji transgranicznej zastosowanie miało wyższe z wynagrodzeń państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego.

Europejski Bank Centralny i Eurosystem udzielają inicjatywie Komisji pełnego poparcia, ponieważ jest ona zgodna z ich celem strategicznym, jakim jest wysoki stopień konwergencji pomiędzy usługami gotówkowymi świadczonymi przez krajowe banki centralne. Przykładowo przyjęta zasada zdalnego dostępu (tj. sytuacja, w której banki powinny mieć możliwość podejmowania gotówki euro z innego krajowego banku centralnego w strefie euro/zdeponowania gotówki euro w innym krajowym banku centralnym w strefie euro) nie może zostać wdrożona do czasu ułatwienia prowadzenia transgranicznego, drogowego transportu gotówki.

Ogólnym celem niniejszego wniosku Komisji jest ułatwienie swobodnego obiegu gotówki euro w strefie euro poprzez usunięcie barier w zawodowym, drogowym transporcie gotówki euro pomiędzy państwami członkowskimi należącymi do strefy euro, gwarantując jednocześnie, że przewozy odbywają się w warunkach zapewniających wysoki stopień bezpieczeństwa pracowników przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki i ogółu społeczeństwa. Ze względu na to, że rynek usług transportu gotówki ma charakter głównie lokalny, nadrzędnym celem powinno być ułatwienie prowadzenia transportu w odpowiednich obszarach przygranicznych, gdyż różnice regulacyjne poza tymi obszarami geograficznymi mają zasadniczo mniejszy wpływ na swobodny obieg euro.

W ocenie skutków rozważono pięć szerokich wariantów osiągnięcia tego celu: (1) scenariusz podstawowy nieprzewidujący żadnych zmian; (2) dwustronne/wielostronne umowy między państwami członkowskimi, których transgraniczne przewozy gotówki dotyczą potencjalnie w największym stopniu; (3) zbiór wspólnych przepisów dotyczących wyłącznie transportu transgranicznego; (4) pełne wzajemne uznawanie; oraz (5) pełna harmonizacja regulacji całości transportu gotówki. W ocenie skutków stwierdzono, że warianty 1 i 2 nie byłyby skuteczne w osiągnięciu celu, jakim jest usprawnienie swobodnego obiegu gotówki euro, gdyż wydaje się wysoce nieprawdopodobne, by takie umowy zostały spontanicznie zawarte na większą skalę, podczas gdy pełne wzajemne uznawanie i harmonizacja całości transportu gotówki nie byłyby proporcjonalne w odniesieniu do założonego celu, a nawet – w przypadku pełnego wzajemnego uznawania – mogłyby prowadzić do poważnego zagrożenia bezpieczeństwa.

Szczegółowa analiza skutków dotyczy wariantu 3: zbioru wspólnych przepisów dotyczących transgranicznego transportu gotówki. Wariant ten doprowadziłby do realizacji celu, jakim jest usprawnienie swobodnego obiegu gotówki euro. Ze względu na to, że wariant ten dotyczy jedynie transportu transgranicznego, nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia powyższego celu.

Rozważono ponadto trzy podwarianty: a) rozszerzenie zakresu przepisów na państwa członkowskie UE nienależące do strefy euro w jej obecnym kształcie; b) rozszerzenie zakresu na inną gotówkę i przedmioty wartościowe; oraz c) ograniczenie zakresu wyłącznie do przewozów bezpośrednich[3].

Wpływ wspólnych przepisów zależy w dużym stopniu od wielkości potencjalnego rynku i stopnia, w jakim może być realizowany. W celu zebrania informacji na temat obecnego rynku usług transportu gotówki i oszacowania wielkości potencjalnego rynku transgranicznych, drogowych przewozów gotówki w przypadku zniesienia obecnych barier regulacyjnych w odniesieniu do takich przewozów, przeprowadzono badanie zewnętrzne dostępne na stronie Komisji[4].

W badaniu stwierdzono, że mimo iż rynek transgraniczny jest z definicji niewielki, istnieją możliwości znacznego zwiększenia liczby zawodowych, transgranicznych, drogowych przewozów gotówki euro, zarówno w perspektywie długo- i krótkoterminowej, jeśli bariery regulacyjne zostaną usunięte dzięki wprowadzeniu zbioru wspólnych przepisów transgranicznych[5].

Usprawnienie transgranicznych przewozów gotówki najprawdopodobniej będzie również korzystniejsze pod względem ochrony środowiska, dzięki ogólnemu skróceniu tras przewozów.

Znaczne zwiększenie liczby przewozów transgranicznych może jednak mieć również negatywne skutki społeczne w przyjmujących państwach członkowskich. Dotyczy to w szczególności ewentualnego wpływu na poziom wynagrodzeń i/lub zatrudnienia w sektorze transportu gotówki w danym przyjmującym państwie członkowskim, jeśli wynagrodzenia w sąsiednich państwach członkowskich znacznie się różnią. W ocenie skutków wykazano, że w pewnych przypadkach między niektórymi sąsiednimi państwami członkowskimi należącymi do strefy euro wydają się istnieć znaczne różnice. Różnice w wysokości wynagrodzeń są ponadto bardzo znaczące między niektórymi państwami członkowskimi, które nie przyjęły jeszcze euro, i sąsiadującymi z nimi państwami należącymi do strefy euro. Mimo iż państwom członkowskim nie należy zasadniczo zabraniać korzystania z przewagi komparatywnej, uzasadnione wydaje się jednak ograniczenie potencjalnych skutków społecznych w przyjmującym państwie członkowskim poprzez zapewnienie minimalnej ochrony pracowników zgodnie z zasadami obowiązującej dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników. Celem tej dyrektywy jest zapewnienie przepisów dotyczących ochrony minimalnej, które mają być przestrzegane w przyjmującym państwie członkowskim przez pracodawców delegujących tymczasowo pracowników do pracy na terytorium tego państwa członkowskiego.

Jednakże z uwagi na szczególny charakter usług transportu gotówki, w szczególności częste i krótkie potencjalne okresy pracy zagranicą i różne sytuacje regulowane umową, istnieje potrzeba zapewnienia analogicznego stosowania dyrektywy w odniesieniu do wszystkich transgranicznych usług transportu gotówki. Niniejszy wniosek zawiera zatem pewne szczegółowe przepisy mające na celu zapewnienie danym podmiotom gospodarczym pewności prawnej i praktycznego stosowania dyrektywy w sektorze transportu gotówki. Przepisy te w szczególności określają, że pracownicy z sektora transgranicznego transportu gotówki powinni – zgodnie z wymienioną dyrektywą – być objęci minimalną ochroną ograniczoną do odpowiednich minimalnych stawek płac, w tym stawek za nadgodziny obowiązujących w przyjmującym państwie członkowskim. W celu uniknięcia skomplikowanych obliczeń proporcji, stawki te powinny ponadto obowiązywać za cały dzień pracy, nawet jeśli pracownik spędza zagranicą tylko część dnia roboczego. W przypadku gdy na podstawie obowiązujących umów, rozporządzeń lub przepisów administracyjnych, a także rozwiązań praktycznych, można wywnioskować, że pracownik będzie wykonywał przewozy transgraniczne przez ponad 100 dni roboczych w roku kalendarzowym w innym państwie członkowskim, minimalna ochrona powinna jednak dotyczyć również innych kwestii wymienionych w dyrektywie.

Ze względu na specyfikę sektora transportu gotówki w niniejszym wniosku przewidziano również przepisy różniące się od ogólnych przepisów obowiązujących w sektorze transportu w odniesieniu do kabotażu. Mimo iż we wniosku przewiduje się, że pojazd służący do transportu gotówki powinien wrócić do państwa członkowskiego pochodzenia tego samego dnia, którego z niego wyjechał, nie przewiduje się limitów liczby dostaw/odbiorów gotówki, ponieważ pojazd wykorzystywany do świadczenia usług transportu bankom i przedsiębiorstwom handlu detalicznego może obsłużyć wiele (np. 20) takich punktów pośrednich dziennie.

Konsultacje z zainteresowanymi stronami wykazały ponadto, iż w celu uwzględnienia kwestii związanych z bezpieczeństwem lub innych newralgicznych kwestii należy przewidzieć pewne ograniczenia zakresu wspólnych przepisów unijnych, a także możliwości wyjątków i odstępstw krajowych. Dotyczą one czterech głównych kwestii: (i) krajowe przepisy dotyczące noszenia broni przez pracowników przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki zachowują moc; (ii) ustanawia się szereg rodzajów transportu gotówki, przewidując możliwość rezygnacji z ich stosowania przez poszczególne państwa członkowskie; (iii) ograniczenie zakresu przewozu transgranicznego do jednego dnia i pory dziennej, co oznacza, że pojazd służący do transportu gotówki wyjeżdża z państwa pochodzenia i powraca do niego tego samego dnia, a przewóz wykonywany jest w porze dziennej; (iv) większość dostaw/odbiorów gotówki dokonanych w ciągu dnia przy pomocy pojazdu służącego do transportu gotówki musi mieć miejsce na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego (przyjmujących państw członkowskich).

Analiza wykazała, że mimo iż warianty te mogą prowadzić do ograniczenia potencjalnego rynku transgranicznego, oczekuje się, że nie będą stanowiły znacznych przeszkód dla przewozów transgranicznych, a we wniosku przewiduje się w każdym przypadku rozwiązania umożliwiające wykonywanie przewozów transgranicznych (sejf na broń, który może zostać otwarty jedynie zdalnie przez centrum kontrolne, ujednolicone warianty transportu, uznawanie równoważnych szkoleń z zakresu noszenia broni/posługiwania się bronią itp.).

Jeśli chodzi o podwarianty stwierdzono, że wspólne przepisy powinny mieć również zastosowanie do terytorium państw członkowskich UE, które mają wkrótce wprowadzić euro, z dniem przyjęcia przez Radę decyzji o uchyleniu derogacji dotyczącej uczestnictwa w strefie euro. Uzasadnieniem tego jest zwiększone zapotrzebowanie na transport gotówki euro w okresie poprzedzającym wprowadzenie wspólnej waluty.

Rozszerzenie zakresu na inną gotówkę nie przyczynia się do osiągnięcia założonego celu inicjatywy, ale wpasowuje się w nadrzędne cele UE i może prowadzić do zwiększenia efektywności poprzez ograniczenie kosztów. Może jednak również skomplikować proces przyjęcia wspólnych przepisów a przynosząc stosunkowo niewielką wartość dodaną. Ograniczenie zakresu do przewozów bezpośrednich w znaczący sposób zmniejszyłoby korzyści płynące ze wspólnych przepisów poprzez wykluczenie zdecydowanej większości przewozów pod względem przejechanych kilometrów, przepracowanych godzin i obsługiwanych centrów gotówki. Z tego względu podwarianty te nie zostały uwzględnione we wniosku.

Wreszcie proponuje się ustanowienie komitetu ds. transgranicznego transportu gotówki euro w celu monitorowania wykonania wspólnych przepisów transgranicznych. Najpóźniej dwa lata po wejściu w życie wspólnych przepisów przewiduje się również formalny przegląd w postaci sprawozdania Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady.

WYJAśNIENIE GłÓWNYCH ELEMENTÓW PROPONOWANEGO SYSTEMU

Proponowane rozporządzenie ustanawia szereg wspólnych przepisów dotyczących zawodowego, transgranicznego transportu gotówki euro w strefie euro. Podstawą tych przepisów jest specjalne zezwolenie na transgraniczny transport gotówki, który przyznawałoby państwo członkowskie pochodzenia przedsiębiorstwom z tego sektora zamierzającym wykonywać transgraniczne przewozy gotówki euro. Przewiduje się siedem różnych dozwolonych rodzajów transportu – pięć w przypadku transportu banknotów i dwa w przypadku transportu monet – zapewniając jednocześnie państwom członkowskim możliwość rezygnacji z poszczególnych wariantów na swoim terytorium.

Jeśli chodzi o zakres rozporządzenia, warto odnotować następujące elementy:

- Proponowane rozporządzenie miałoby zastosowanie do zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro pomiędzy państwami członkowskimi należącymi do strefy euro. Przewiduje się również objęcie rozporządzeniem terytoriów państw członkowskich, który nie wprowadziły jeszcze euro, z dniem przyjęcia przez Radę decyzji o uchyleniu derogacji dotyczącej uczestnictwa w strefie euro. Rozszerzenie zakresu rozporządzenia jest przedmiotem odrębnego proponowanego rozporządzenia.

- Proponowane rozporządzenie miałoby zastosowanie zarówno do tzw. przewozów bezpośrednich (tj. przewozów z jednego zabezpieczonego miejsca do innego zabezpieczonego miejsca bez żadnych punktów pośrednich), jak i tzw. detalicznych przewozów gotówki (przewozów łączących więcej punktów rozładunku lub załadunku przy obsłudze odbiorców końcowych).

- W przypadku przewozów detalicznych większość przystanków musi mieć miejsce w przyjmującym państwie członkowskim (przyjmujących państwach członkowskich), nie ma jednak ograniczenia co do liczby przystanków, jakie mogą mieć miejsce w państwie członkowskim pochodzenia bądź przyjmującym państwie członkowskim.

- Przewozy muszą co do zasady odbywać się w porze dziennej; przewiduje się jednak wyjątki w odniesieniu do przewozów bezpośrednich.

- Pojazd służący do transportu gotówki musi powrócić do państwa członkowskiego pochodzenia tego samego dnia.

Zezwolenie na transgraniczny transport gotówki

Przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki, które zamierza wykonywać transgraniczne przewozy gotówki na warunkach niniejszego rozporządzenia, musi złożyć wniosek o specjalne zezwolenie organu udzielającego zezwolenia w państwie członkowskim pochodzenia. Aby otrzymać zezwolenie, spółka, jej zarząd i pracownicy muszą spełniać pewne warunki ustanowione w rozporządzeniu. W przypadku naruszenia przepisów uprawnienie do nakładania sankcji przysługuje organowi, który udzielił zezwolenia, tj. organowi państwa członkowskiego pochodzenia. Jednakże w przypadku sytuacji nadzwyczajnej bądź wyraźnego naruszenia przepisów (np. nieprzestrzeganie minimalnej liczby pracowników, naruszenie przepisów dotyczących noszenia broni itp.) uprawnienia do ochrony udzielane są państwu członkowskiemu, którego terytorium jest przekraczane lub przyjmującemu państwu członkowskiemu. Państwa członkowskie są ponadto zobowiązane do wymiany informacji na temat wszystkich powyższych aspektów.

Dozwolone rodzaje transportu

Pięć następujących rodzajów transportu byłoby dozwolonych do transgranicznego transportu banknotów:

- Transport banknotów w pojeździe nieopancerzonym o zwyczajnym wyglądzie wyposażonym w system neutralizacji banknotów (IBNS);

- Transport banknotów w nieopancerzonym pojeździe wyraźnie oznakowanym, że wyposażony jest w inteligentny system neutralizacji banknotów;

- Transport banknotów w pojeździe z opancerzonym przedziałem osobowym, wyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów;

- Transport banknotów w pełni opancerzonym pojeździe niewyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów;

- Transport banknotów w pełni opancerzonym pojeździe wyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów.

W przypadku monet przewiduje się dwa rodzaje transportu:

- Transport monet w nieopancerzonym pojeździe;

- Transport monet w pojeździe z opancerzonym przedziałem osobowym.

We wszystkich przypadkach w pojeździe musi znajdować się co najmniej dwóch pracowników ochrony, za wyjątkiem transportu w pełni opancerzonym pojeździe niewyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów, gdzie wymaganych jest trzech pracowników ochrony.

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o rezygnacji ze stosowania pewnych opcji na ich terytorium, jeśli zaakceptują co najmniej jeden z powyższych wariantów w przypadku banknotów i jeden z powyższych wariantów w przypadku monet oraz pod warunkiem że nie dozwolą porównywalnych form transportu w przypadku wewnątrzkrajowych przewozów gotówki.

Stosowanie przepisów krajowych

W szczególnie newralgicznych pod kątem bezpieczeństwa dziedzinach zastosowanie mają nadal przepisy krajowe. Dziedziny te dotyczą noszenia broni i posługiwania się nią, powiązań z służbami policyjnymi i przepisów dotyczących postępowania pracowników ochrony transportu gotówki poza pojazdem służącym do transportu gotówki, a także zabezpieczenia miejsc, gdzie ma miejsce dostawa lub odbiór gotówki.

ASPEKTY PRAWNE

Artykuł 133 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskie stanowi, że „…Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, ustanawiają środki niezbędne do używania euro jako jednej waluty…”. Z artykułu tego wynika, że UE ma prawo – a nawet obowiązek – podjęcia niezbędnych środków w celu zapewnienia swobodnego i wydajnego obiegu euro, gdyż w obecnej sytuacji istnieją bariery w transgranicznym transporcie euro, a w związku z tym w korzystaniu z niego.

Alternatywnym rozwiązaniem w stosunku do działania na szczeblu UE byłyby dobrowolne umowy dwustronne bądź nawet umowy wielostronne pomiędzy państwami członkowskimi. Działania na szczeblu UE zapewniają jednak znaczne korzyści skali w porównaniu z działaniami dwustronnymi lub wielostronnymi. Jedynie działanie na szczeblu UE pozwala na uwzględnienie przyszłego rozszerzenia strefy euro, gdyż unijne przepisy dotyczące transportu transgranicznego mogą być stosowane przez każde nowe uczestniczące państwo członkowskie, co nie ma miejsca w przypadku dwustronnych/wielostronnych umów.

Ponadto nawet jeśli istnieje popyt, o czym wyraźnie zaświadcza sektor bankowy, państwa członkowskie nie zawarły jeszcze umów w celu usprawnienia zawodowego, transgranicznego transportu gotówki ponad osiem lat po wprowadzeniu gotówki euro do obiegu. Świadczy to o tym, że działanie na szczeblu UE stanowi praktycznie jedyną możliwość pogodzenia różnych systemów regulacyjnych (obecnie jest ich 16), obejmując szeroki zakres kompleksowych kwestii, w których występują interakcje pomiędzy względami bezpieczeństwa a kwestiami związanymi z rynkiem pracy.

Działanie na szczeblu UE jest zatem zgodne z zasadą pomocniczości.

Niniejszy wniosek dotyczy jedynie transgranicznego transportu gotówki, na który wpływ mają różne krajowe systemy regulacyjne, a przewozy wyłącznie krajowe nie wchodzą w jego zakres. Wniosek jest zatem zgodny z zasadą proporcjonalności. Akt prawny w formie rozporządzenia jest niezbędny do zapewnienia, że różne krajowe przepisy zostaną zastąpione zbiorem prawdziwie wspólnych przepisów dotyczących zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro w strefie euro.

2010/0204 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr …/…

w sprawie zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu znaków pieniężnych denominowanych w euro między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[6],

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[7],

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Wprowadzenie euro znacznie zwiększyło zapotrzebowanie na transgraniczny, drogowy transport gotówki. Prowadzące działalność w strefie euro banki, duże przedsiębiorstwa handlu detalicznego i pozostałe podmioty zajmujące się zawodowo obsługą gotówki powinny mieć możliwość zawarcia umowy z przedsiębiorstwem z sektora transportu gotówki oferującym najlepsze ceny i/lub usługi, i skorzystać z usług gotówkowych najbliższego oddziału krajowego banku centralnego lub centrum gotówki, nawet jeśli ma siedzibę w innym państwie członkowskim. Ponadto wiele państw członkowskich uczestniczących w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej (zwanych dalej „uczestniczącymi państwami członkowskimi”) zamówiło lub może chcieć zamówić produkcję banknotów bądź bicie monet zagranicą. Sama zasada jednej waluty oznacza, że należy zapewnić jak największą swobodę obiegu gotówki między uczestniczącymi państwami członkowskimi.

2. Ze względu na znaczne różnice między przepisami poszczególnych państw członkowskich, wykonywanie zawodowych, transgranicznych, drogowych przewozów gotówki euro pomiędzy uczestniczącymi państwami członkowskimi jest zasadniczo bardzo trudne. Sytuacja ta nie jest zgodna z zasadą swobodnego obiegu wspólnej waluty i zasadą swobody świadczenia usług, która jest jedną z podstawowych zasad Unii Europejskiej.

3. Niniejsze rozporządzenie stanowi odpowiedź na możliwość przedstawienia wniosków dotyczących instrumentów harmonizacji w zakresie transportu gotówki wspomnianej w art. 38 lit. b) dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym.

4. W świetle szczególnych, związanych z działalnością w zakresie transportu gotówki, zagrożeń dla zdrowia i życia zarówno pracowników przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki, jak i ogółu społeczeństwa należy zagwarantować, że transgraniczny transport gotówki podlega specjalnemu zezwoleniu na taką działalność. Zezwolenie to powinno być uzupełnieniem krajowego zezwolenia na transport gotówki wymaganego w większości uczestniczących państw członkowskich, którego nie ujednolica niniejsze rozporządzenie. W kilku państwach członkowskich, które nie posiadają szczególnej procedury zatwierdzania przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki wykraczającej poza ogólne zasady obowiązujące w sektorze bezpieczeństwa bądź transportu i w celu zwiększenia zaufania pomiędzy państwami członkowskimi, należy ponadto zagwarantować, że przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki, które posiadają siedzibę w tych państwach członkowskich powinny wykazać się minimalnym, wynoszącym dwanaście miesięcy doświadczeniem w zakresie regularnych, bez przypadków naruszania krajowych przepisów, przewozów gotówki w państwie członkowskim, w którym posiadają siedzibę, zanim to państwo członkowskie może im przyznać zezwolenie na transgraniczny transport gotówki.

5. Aby nie doprowadzić do nakładania się obowiązków i uniknąć tworzenia niepotrzebnie uciążliwej procedury, należy ponadto przewidzieć, że posiadacz zezwolenia na transgraniczny transport gotówki nie jest również zobowiązany do posiadania wspólnotowej licencji na międzynarodowe przewozy drogowe zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych[8].

6. Zawodowy, transgraniczny, drogowy transport gotówki euro pomiędzy uczestniczącymi państwami członkowskimi musi być w pełni zgodny z przepisami niniejszego rozporządzenia lub w pełni zgodny z przepisami danego państwa członkowskiego pochodzenia, przyjmującego państwa członkowskiego oraz, w stosownych przypadkach, państwa członkowskiego, którego terytorium jest przekraczane.

7. Celem niniejszego rozporządzenia jest umożliwienie prowadzenia zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro pomiędzy uczestniczącymi państwami członkowskimi w warunkach gwarantujących bezpieczeństwo przewozu, bezpieczeństwo zaangażowanych pracowników oraz ogółu społeczeństwa, a także swobodny obieg waluty.

8. Ze względu na szczególne warunki obowiązujące w sektorze transportu gotówki trudno jest zorganizować wielodniowe dostawy gotówki w bezpieczny sposób. Właściwe jest zatem, by pojazd służący do zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro wrócił do państwa członkowskiego pochodzenia tego samego dnia, którego z niego wyjechał.

9. Komisja powinna przedstawić wniosek w celu zmiany definicji „pory dziennej” i/lub minimalnej wymaganej długości przeszkolenia wstępnego przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu w przypadku gdy partnerzy społeczni na szczeblu UE uzgodnią, że inna definicja jest właściwsza.

10. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 liczba przewozów, które mogą być wykonywane w przyjmującym państwie członkowskim po międzynarodowym przewozie z innego państwa członkowskiego jest ograniczona do trzech przewozów kabotażowych w ciągu siedmiu dni. Jednakże ze względu na szczególny charakter sektora transportu gotówki, przyjętą praktyką jest to, że pojazdu służący do transportu gotówki może dokonać o wiele więcej dostaw/odbiorów gotówki dziennie. Należy zatem ustanowić odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 przewidujące nieograniczenie liczby odbiorów/dostaw gotówki, które może dokonać pojazd służący do transportu gotówki w państwie przyjmującym w ciągu dnia.

11. Stosowanie krajowych przepisów dotyczących postępowania pracowników ochrony transportu gotówki poza pojazdem i zabezpieczenia miejsc dostaw/odbiorów gotówki nie ma obejmować ewentualnego korzystania z systemów neutralizacji banknotów wraz z przewozami banknotów w w pełni opancerzonym pojeździe niewyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów.

12. Artykuł 1 ust. 3 lit. a) dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług obejmuje sytuacje oddelegowania w przypadku gdy przedsiębiorstwo świadczy usługi międzynarodowe na własny rachunek i pod własnym kierownictwem w ramach umowy zawartej między tym przedsiębiorstwem a odbiorcą usług.

13. Uwzględniając szczególny charakter usług transportu gotówki istnieje zapotrzebowanie na analogiczne stosowanie dyrektywy 96/71/WE w odniesieniu do wszystkich transgranicznych usług transportu gotówki w celu zapewnienia pewności prawnej podmiotom gospodarczym i praktycznego stosowania wymienionej dyrektywy w tym sektorze.

14. Ze względu na szczególny charakter omawianej działalności transportowej i okazjonalnego charakteru niektórych z tych działań, analogiczne stosowanie przepisów dotyczących minimalnej ochrony przewidzianych w art. 3 ust. 1 powinno być ograniczone do minimalnych stawek płac, w tym stawek za nadgodziny, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. c) wymienionej dyrektywy, a stawki te powinny zagwarantowane przez cały dzień roboczy, tak aby nie nakładać niepotrzebnego obciążenia administracyjnego na przedsiębiorstwa transportowe. Jeśli wynika to z umowy, rozporządzeń lub przepisów administracyjnych, a także rozwiązań praktycznych dotyczących pracownika przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki, że będzie on wykonywał przewozy transgraniczne przez ponad 100 dni roboczych w roku kalendarzowym w innym państwie członkowskim, przepisy wymienionej dyrektywie dotyczące minimalnej ochrony powinny – na zasadzie analogii – w pełni mieć zastosowanie do takiego pracownika.

15. Stosowanie przepisów dotyczących minimalnej ochrony w przyjmującym państwie członkowskim powinno być bez uszczerbku dla stosowania korzystniejszych dla pracownika warunków zatrudnienia przewidzianych na mocy prawa, układu zbiorowego lub umowy o pracę w państwie członkowskim pochodzenia pracownika.

16. Dla celów ustanowienia odpowiednich przepisów dotyczących minimalnej ochrony, przepisy art. 4 dyrektywy 96/71/WE dotyczące współpracy w dziedzinie informacji powinny mieć zastosowanie na zasadzie analogii. W tym względzie państwa członkowskie mogą skorzystać ze współpracy administracyjnej i wymiany informacji przewidzianych w dyrektywie 96/71/WE.

17. Przepisy niniejszego rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla stosowania przepisów UE dotyczących środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty[9].

18. Niniejsze rozporządzenie dotyczy zasad i norm technicznych dotyczących inteligentnego systemu neutralizacji banknotów, opancerzenia pojazdu, sejfów i kamizelek kuloodpornych. Należy przewidzieć procedurę przekazania uprawnień Komisji przez Parlament Europejski i Radę na potrzeby zmiany niniejszych zasad, tak aby uwzględnić postęp technologiczny i ewentualne nowe standardy europejskie,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

SEKCJA 1: WSPÓLNE PRZEPISY REGULUJĄCE WSZYSTKIE TRANSGRANICZNE DROGOWE PRZEWOZY GOTÓWKI EURO

Artykuł 1 – Definicje

a) „Transgraniczny, drogowy transport gotówki euro” oznacza zawodowe – za wynagrodzeniem w imieniu osób trzecich lub w ramach przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki – wykonywanie drogowych przewozów banknotów i/lub monet euro pojazdem z „uczestniczącego państwa członkowskiego”, określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro[10], w celu dostawy banknotów i/lub monet euro jednemu lub większej liczbie klientów lub ich odbioru od jednego lub większej liczby klientów z siedzibą w jednym uczestniczącym państwie członkowskich bądź kilku uczestniczących państwach członkowskich, a także w państwie członkowskim pochodzenia. Co najmniej większość dostaw/odbiorów gotówki dokonanych w ciągu dnia przy pomocy pojazdu służącego do transportu gotówki ma ponadto miejsce na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego (przyjmujących państw członkowskich) w celu uznania danego przewozu za transgraniczny na mocy niniejszego rozporządzenia. Przewozy bezpośrednie uznaje się za przewozy transgraniczne, jeśli dany przewóz ma miejsce pomiędzy dwoma różnymi uczestniczącymi państwami członkowskimi.

b) „Zezwolenie na transgraniczny transport gotówki” oznacza zezwolenie wydane przez organ państwa członkowskiego pochodzenia udzielający zezwolenia, którego posiadacz może wykonywać transgraniczne, drogowe przewozy gotówki euro między uczestniczącymi państwami członkowskimi na warunkach ustanowionych niniejszym rozporządzeniem.

c) „Organ udzielający zezwolenia” oznacza organ w państwie członkowskim pochodzenia odpowiedzialny za wydawanie zezwoleń na transgraniczny transport gotówki.

d) „Państwo członkowskie pochodzenia” oznacza uczestniczące państwo członkowskie, na którego terytorium siedzibę ma przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki. Uznaje się, że przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki ma siedzibę, jeśli rzeczywiście na czas nieokreślony prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 49 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i dysponuje stałą infrastrukturą, przy pomocy której rzeczywiście prowadzona jest działalność w postaci świadczenia usług.

e) „Przyjmujące państwo członkowskie” oznacza uczestniczące państwo członkowskie, w którym przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki świadczy usługi dostawy i/lub odbioru gotówki, inne niż państwo członkowskie pochodzenia.

f) „Państwo członkowskie, którego terytorium jest przekraczane” oznacza jedno uczestniczące państwo członkowskie lub kilka uczestniczących państw członkowskich, innych niż państwo członkowskie pochodzenia przedsiębiorstwa, którego (których) terytorium musi zostać przekroczone przez pojazd przewożący gotówkę, tak aby dojechał on do przyjmującego państwa członkowskiego (przyjmujących państw członkowskich) albo powrócił do państwa członkowskiego pochodzenia.

g) „Przewóz w porze dziennej” oznacza przewóz wykonywany między godz. 6.00 a godz. 22.00.

h) „Pracownicy ochrony transportu gotówki” oznaczają pracowników, którym powierzono zadanie prowadzenia pojazdu przewożącego gotówkę lub ochrony jego ładunku.

i) „Pojazd służący do transportu gotówki” oznacza pojazd wykorzystywany do zawodowych, drogowych przewozów gotówki.

j) „Zwyczajny pojazd” oznacza pojazd służący do transportu gotówki o zwyczajnym wyglądzie, nieposiadający żadnych wyraźnych oznakowań wskazujących, że należy do przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki lub że służy do transportu gotówki.

k) „Transport bezpośredni” oznacza transport z jednego zabezpieczonego miejsca do innego zabezpieczonego miejsca bez żadnych punktów pośrednich.

l) „Zabezpieczony obszar” oznacza punkt odbioru i/lub dostawy gotówki znajdujący się w budynku i zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem pod kątem zarówno wyposażenia (systemy przeciwwłamaniowe) i procedur dostępu dla osób.

m) „Zabezpieczone miejsce” oznacza miejsce w ramach zabezpieczonego obszaru, dostępne dla pojazdów i w którym można dokonać załadunku i rozładunku pojazdów w bezpieczny sposób.

n) „Inteligentny system neutralizacji banknotów” oznacza system, który spełnia poniższe warunki:

- posiada pojemniki na banknoty zapewniające nieprzerwaną ochronę banknotów dzięki mechanizmowi nieodwracalnej neutralizacji banknotów, od zabezpieczonego obszaru do punktu dostawy gotówki i od punktu odbioru gotówki do zabezpieczonego obszaru;

- pracownicy ochrony mogą otworzyć pojemnik wyłącznie o zaprogramowanym czasie i/lub w zaprogramowanym miejscu lub zmienić zaprogramowany czas i/lub zaprogramowane miejsce kiedy/gdzie pojemnik może zostać otwarty po rozpoczęciu przewozu gotówki;

- pojemnik jest wyposażony w mechanizm nieodwracalnej neutralizacji banknotów w przypadku nieuprawnionej próby otwarcia pojemnika;

- inteligentny system neutralizacji banknotów spełnia wymagania określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia. Neutralizacja banknotu następuje z chwilą jego zniszczenia bądź uszkodzenia poprzez zabarwienie bądź w inny sposób określony w załączniku III.

o) „Kompleksowy, inteligentny system neutralizacji banknotów” oznacza inteligentny system neutralizacji banknotów przeznaczony ponadto do kompleksowego stosowania, tzn. banknoty pozostają ciągle niedostępne dla pracowników przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki i objęte są nieprzerwaną ochroną dzięki mechanizmowi nieodwracalnej neutralizacji banknotów od zabezpieczonego obszaru do zabezpieczonego obszaru, bądź, w przypadku kaset bankomatowych, od zabezpieczonego obszaru do wnętrza bankomatu.

p) Poziomy znajomości języka „A1” oraz „B1” oznaczają poziomy ustanowione przez Radę Europy w europejskim systemie opisu kształcenia językowego.

q) „Język urzędowy” oznacza język urzędowy (języki urzędowe) używane przez władze lokalne oraz ludność w obszarach, w których ma miejsce przewóz gotówki.

r) „Języki urzędowe UE” oznaczają języki określone w rozporządzeniu nr 1 w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej[11].

Artykuł 2 – Wyjątki

1. Przewozy banknotów i monet euro wykonywane na rachunek i pomiędzy bankami centralnymi, zakładami drukarskimi drukującymi euro i/lub mennicami uczestniczących państw członkowskich i zabezpieczone eskortą wojskową lub policyjną nie wchodzą w zakres niniejszego rozporządzenia.

2. Przewozy monet euro wykonywane na rachunek i pomiędzy bankami centralnymi lub mennicami uczestniczących państw członkowskich i zabezpieczone eskortą wojskową lub policyjną bądź prywatnymi pracownikami ochrony w odrębnych pojazdach nie wchodzą w zakres niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3 – Miejsce rozpoczęcia przewozu, jego maksymalny czas trwania i liczba dostaw/odbiorów gotówki

1. Transgraniczne przewozy gotówki euro wykonywane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem odbywają się w porze dziennej.

2. Pojazd służący do transportu gotówki przewożący gotówkę euro wyjeżdża z państwa członkowskiego pochodzenia i wraca do niego tego samego dnia.

3. W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 przewozy bezpośrednie mogą się odbywać w przeciągu 24 godzin, pod warunkiem że nocne transporty gotówki są już dopuszczone na mocy przepisów krajowych w państwie członkowskim pochodzenia, w państwie członkowskim (państwach członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane, oraz w przyjmującym państwie członkowskim (przyjmujących państwach członkowskich).

4. W drodze odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 nie ma ograniczeń co do liczby odbiorów/dostaw gotówki, których może dokonać pojazd służący do transportu gotówki w jednym bądź kilku przyjmujących państwach członkowskich w ciągu dnia.

Artykuł 4 – Zezwolenie na transgraniczny transport gotówki

1. Przedsiębiorstwo, które zamierza wykonywać transgraniczne, drogowe przewozy gotówki euro, składa w organie udzielającym zezwolenia państwa członkowskiego pochodzenia wniosek o udzielenie zezwolenia na transgraniczny transport gotówki.

2. Krajowy organ udzielający zezwolenia udziela zezwolenia na transgraniczny transport gotówki na okres pięciu lat, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) Przedsiębiorstwo składające wniosek o zezwolenie upoważnia się do prowadzenia transportu gotówki w państwie członkowskim pochodzenia. Jeżeli państwo członkowskie nie dysponuje żadną szczególną procedurą udzielania zezwolenia przedsiębiorstwom działającym w sektorze transportu gotówki wykraczającą poza ogólne przepisy dla sektora bezpieczeństwa lub transportu, przedsiębiorstwo jest w stanie przedstawić dowody, że regularnie wykonywało – nie naruszając obowiązujących przepisów krajowych regulujących ten rodzaj działalności –przewozy gotówki w państwie członkowskim pochodzenia przez co najmniej dwanaście miesięcy przed złożeniem wniosku o zezwolenie.

b) Kierownicy i członkowie zarządu przedsiębiorstwa posiadają zaświadczenie o niekaralności, w którym nie widnieją odpowiedniego rodzaju przestępstwa, oraz są osobami uczciwymi i cieszącymi się nieposzlakowaną opinią.

c) Przedsiębiorstwo składające wniosek o zezwolenie posiada ważne ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej.

d) Przedsiębiorstwo składające wniosek, zatrudnieni pracownicy, pojazdy służące do transportu gotówki oraz procedury bezpieczeństwa wdrożone przez przedsiębiorstwo na potrzeby transgranicznych przewozów gotówki euro stosują się do przepisów niniejszego rozporządzenia lub – tam, gdzie jest to wyraźnie przewidziane w niniejszym rozporządzeniu – obowiązujących krajowych przepisów dotyczących transportu gotówki.

3. Zezwolenie na transgraniczny transport gotówki sporządza się zgodnie z modelem i właściwościami fizycznymi określonymi w załącznikach I–II. Pracownicy przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki znajdujący się w pojazdach służących do zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro są w stanie okazać oryginał lub uwierzytelnioną kopię ważnego zezwolenia na każde żądanie organów kontrolnych.

4. Posiadanie zezwolenia na transgraniczny transport gotówki pozwala przedsiębiorstwu na wykonywanie transgranicznych przewozów gotówki euro na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu. W drodze odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 posiadacz takiego zezwolenia nie jest zobowiązany do posiadania wspólnotowej licencji na międzynarodowe przewozy drogowe.

Artykuł 5 – Pracownicy ochrony transportu gotówki

1. Pracownicy ochrony transportu gotówki spełniają poniższe wymagania:

a) posiadają zaświadczenie o niekaralności, w którym nie widnieją odpowiedniego rodzaju przestępstwa, oraz są osobami uczciwymi i cieszącymi się nieposzlakowaną opinią.

b) posiadają zaświadczenie lekarskie poświadczające, że ich zdrowie fizyczne i psychiczne pozwala na wykonywanie takiej pracy.

c) pomyślnie ukończyli przynajmniej 200 godzin przeszkolenia wstępnego, nie uwzględniając szkolenia w zakresie posługiwania się bronią palną.

Program przeszkolenia wstępnego odpowiada co najmniej programowi określonemu w załączniku VI. Wymagane są również regularne szkolenia z powyższych dziedzin co najmniej raz na trzy lata.

2. Przynajmniej jeden pracownik ochrony transportu gotówki w pojeździe posiada znajomość odpowiedniego języka (odpowiednich języków) używanego (używanych) na odpowiednich obszarach państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i przyjmującego państwa członkowskiego na poziomie przynajmniej A1. Ponadto pojazd – za pośrednictwem centrum kontrolnego przedsiębiorstwa – utrzymuje stałą łączność radiową z osobą, która zna dany język przynajmniej na poziomie B1, tak aby umożliwić skuteczną komunikację z organami krajowymi w dowolnym czasie.

Artykuł 6 – Noszenie broni

1. Pracownicy ochrony transportu gotówki przestrzegają obowiązujących przepisów państwa członkowskiego pochodzenia, państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i przyjmującego państwa członkowskiego (przyjmujących państw członkowskich), dotyczących noszenia broni i jej maksymalnego dopuszczalnego kalibru.

2. Przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego, którego przepisy nie zezwalają pracownikom ochrony transportu gotówki na noszenie broni, posiadana przez nich broń jest umieszczana wewnątrz pojazdu w sejfie na broń, który spełnia wymogi normy europejskiej EN 1143-1. Broń nie może być dostępna dla pracowników ochrony podczas przejazdu przez terytorium tego państwa członkowskiego. Broń ta może zostać wyjęta z sejfu przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego, którego przepisy zezwalają pracownikom ochrony transportu gotówki na noszenie broni i jest wyjmowana z sejfu przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego, którego przepisy zobowiązują pracowników ochrony transportu gotówki do noszenia broni. Zamknięty sejf na broń może zostać otwarty jedynie zdalnie przez centrum kontrolne odpowiedzialne za dany pojazd, a otwarcie to może nastąpić dopiero po weryfikacji przez centrum kontrolne dokładnej lokalizacji pojazdu.

Takie same obowiązki mają zastosowanie, jeśli typ bądź kaliber broni jest niedozwolony na mocy przepisów państwa członkowskiego, którego terytorium jest przekraczane, bądź przyjmującego państwa członkowskiego.

3. Jeśli pojazd służący do przewozu gotówki, którego państwo członkowskie pochodzenia nie zezwala pracownikom przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki na noszenie broni, wjeżdża na terytorium państwa członkowskiego, którego przepisy nakazują tym pracownikom noszenie brony, przedsiębiorstwo to dba o to, by pracownicy w pojeździe dysponowali wymaganą broni i spełniali minimalne wymogi w zakresie przeszkolenia przyjmującego państwa członkowskiego.

4. Uzbrojeni pracownicy ochrony transportu gotówki składają wniosek o pozwolenie na broń w organie krajowym państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane, lub przyjmującego państwa członkowskiego, w przypadku gdy te państwa członkowskie zezwalają pracownikom ochrony na noszenie broni.

5. Państwa członkowskie ustanawiają jeden centralny, krajowy punkt kontaktowy, w którym pracownicy ochrony transportu gotówki z innych państw członkowskich mogą składać wnioski o krajowe pozwolenie na broń. Państwa członkowskie informują wnioskodawcę o wyniku rozpatrzenia wniosku w ciągu 3 miesięcy od złożenia pełnej dokumentacji zgłoszeniowej.

6. Aby pracownicy przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki zatrudnieni w przedsiębiorstwie mającym siedzibę w innym państwie członkowskim, a posiadający stałe miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim, mogli spełniać krajowe wymogi dotyczące uzyskania pozwolenia na broń, państwa członkowskie zapewnią uznawanie równoważnych szkoleń odbytych w państwie członkowskim, w którym siedzibę ma pracodawca wnioskodawcy o pozwolenie na broń. Jeśli nie jest to możliwe, państwa członkowskie zapewniają przeszkolenie na własnym terytorium w odpowiednim języku urzędowym UE używanym w państwie członkowskim, w którym siedzibę ma pracodawca wnioskodawcy.

Artykuł 7 – Wyposażenie pojazdu

1. Pojazd służący do transportu gotówki wyposażony jest w globalny system nawigacji. Centrum kontrolne przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki jest w stanie nieprzerwanie i dokładnie zlokalizować posiadane pojazdy.

2. Pojazdy wyposażone są w odpowiednie narzędzia komunikacji umożliwiające nawiązanie – w dowolnym czasie – łączności z centrum kontrolnym przedsiębiorstwa, które korzysta z nich na potrzeby transportu gotówki oraz z właściwym organem krajowym. W pojeździe dostępne są numery alarmowe do organów policji w państwach członkowskich, których terytorium jest przekraczane, oraz w przyjmującym państwie członkowskim (przyjmujących państwach członkowskich).

3. Pojazdy wyposażone są w sposób umożliwiający rejestrację czasu i miejsca wszystkich dostaw/odbiorów gotówki w celu umożliwienia dokonania w dowolnym czasie kontroli odsetka dostaw/odbiorów gotówki, o których mowa w art. 1 lit. a).

4. W przypadku gdy pojazdy wyposażone są w inteligentny system neutralizacji banknotów, system ten jest zgodny z zasadami ustanowionymi w załączniku III do niniejszego rozporządzenia i został homologowany w jednym z uczestniczących państw członkowskich. W odpowiedzi na żądanie organów państwa członkowskiego pochodzenia, przyjmującego państwa członkowskiego bądź państwa członkowskiego, którego terytorium jest przekraczane, dotyczące sprawdzenia dokumentacji, w ciągu 48 godzin przedsiębiorstwo zajmujące się transportem gotówki przy pomocy pojazdów wyposażonych w inteligentny system neutralizacji banknotów przedstawia pisemny dowód zatwierdzenia modelu tego systemu.

Artykuł 8 – Rola krajowych służb policyjnych

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów, które wymagają:

- informowania policji z wyprzedzeniem o przewozach gotówki;

- wyposażenia pojazdów służących do przewozu gotówki w urządzenie pozwalające na ich zdalne śledzenie przez policję;

- eskorty przez policję przewozów bezpośrednich o dużej wartości.

Artykuł 9 – Przepisy zapewniające bezpieczeństwo miejsc dostawy/odbioru gotówki w przyjmującym państwie członkowskim (przyjmujących państwach członkowskich)

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów regulujących postępowanie pracowników ochrony transportu gotówki poza pojazdem służącym do transportu gotówki i bezpieczeństwa miejsc, do których dostarczana jest gotówka/z których odbierana jest gotówka w danym państwie członkowskim.

Artykuł 10 – Wycofanie zneutralizowanych banknotów z obiegu

Przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki działające na mocy przepisów niniejszego rozporządzenia wycofują z obiegu wszystkie zabarwione banknoty, który mogły ulec zabarwieniu bądź neutralizacji w inny sposób w wyniku działania inteligentnego systemu neutralizacji banknotów, jakie napotykają podczas wykonywania swojej działalności. Przekazują te banknoty odpowiedniemu oddziałowi banku centralnego państwa członkowskiego pochodzenia. Jeśli zneutralizowane banknoty zebrane są w przyjmującym państwie członkowskim, bank centralny tego państwa członkowskiego informuje o tym fakcie bank centralny państwa członkowskiego pochodzenia przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki.

Artykuł 11 – Wymiana informacji

1. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o przepisach, o których mowa w art. 8 i 9, a także o inteligentnych systemach neutralizacji banknotów, które zostały przez nie homologowane i niezwłocznie informują Komisję o zmianach mających wpływ na te zasady i homologacje. Komisja zapewnia publikację – we właściwy sposób i we wszystkich odpowiednich językach urzędowych uczestniczących państw członkowskich – tych przepisów i wykazu homologowanych inteligentnych systemów neutralizacji banknotów w celu szybkiego poinformowania wszystkich podmiotów związanych z transgranicznym transportem gotówki.

2. Państwa członkowskie prowadzą rejestr wszystkich przedsiębiorstw, którym udzieliły zezwolenia na transgraniczny transport gotówki i informują się wzajemnie o jego zawartości. Państwa członkowskie aktualizują rejestr o wszelkie odpowiednie zmiany, w tym o decyzje o zawieszeniu lub cofnięciu zezwolenia zgodnie z art. 22, i niezwłocznie informują się wzajemnie o dokonanej aktualizacji.

3. W ramach wykonania art. 5 ust. 1 lit. a) państwo członkowskie pochodzenia należycie uwzględnia informacje dotyczące niekaralności, uczciwości i nieposzlakowanej opinii pracowników przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki przekazane mu przez przyjmujące państwo członkowskie.

4. Sąsiadujące ze sobą państwa członkowskie informują się wzajemnie o swoich konkretnych wymogach dotyczących przeszkolenia pracowników przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki do celów przeszkolenia wstępnego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit. c).

5. Państwa członkowskie informują się wzajemnie o adresach i innych danych kontaktowych krajowych punktów kontaktowych, o których mowa w art. 6 ust. 5, oraz o odpowiednich przepisach krajowych, a także zapewniają ich publikację.

6. W przypadku gdy państwo członkowskie podejmuje decyzję o wycofaniu pozwolenia na broń, które wydało pracownikowi przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, informuje o tym fakcie organ udzielający zezwoleń państwa członkowskiego pochodzenia tego przedsiębiorstwa.

Artykuł 12 – Przekazanie informacji przed rozpoczęciem transportu transgranicznego

1. Przedsiębiorstwo posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki z odpowiednim wyprzedzeniem informuje organ udzielający zezwolenia o państwie członkowskim (państwach członkowskich), w którym(-ch) będzie prowadzić transport gotówki. Następnie państwo członkowskie pochodzenia niezwłocznie informuje dane państwo(-a) członkowskie, że dane przedsiębiorstwo ma rozpocząć wykonywanie przewozów gotówki.

2. Przedsiębiorstwo, które zamierza prowadzić transgraniczny transport gotówki, przekazuje z wyprzedzeniem właściwemu organowi (właściwym organom) wskazanemu (wskazanym) przez przyjmujące państwo(-a) członkowskie imiona i nazwiska osób, które mogą prowadzić takie przewozy na jego/ich terytorium.

SEKCJA 2: PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE KAŻDEGO RODZAJU TRANSPORTU

Artykuł 13 – Transport banknotów w pojeździe nieopancerzonym o zwyczajnym wyglądzie, wyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą wykonywać transgraniczne, drogowe przewozy banknotów euro, korzystając z nieopancerzonego pojazdu wyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) pojazd ma zwyczajny wygląd;

b) w pojeździe znajduje się przynajmniej dwóch pracowników ochrony transportu gotówki, którzy nie mogą nosić uniformów służbowych.

Artykuł 14 – Transport banknotów w nieopancerzonym pojeździe wyraźnie oznakowanym, że wyposażony jest w inteligentny system neutralizacji banknotów

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą wykonywać transgraniczne, drogowe przewozy banknotów euro, korzystając z nieopancerzonego pojazdu wyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) pojazd jest bardzo wyraźnie oznakowany, że wyposażony jest w inteligentny system neutralizacji banknotów. Oznakowanie odpowiada piktogramowi przedstawionemu w załączniku IV;

b) w pojeździe znajduje się przynajmniej dwóch pracowników ochrony transportu gotówki.

Artykuł 15 – Transport banknotów w pojeździe z opancerzonym przedziałem osobowym, wyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą wykonywać transgraniczne, drogowe przewozy banknotów euro, korzystając z pojazdu opancerzonym przedziałem osobowym, wyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) opancerzony przedział osobowy pojazdu jest w stanie zatrzymać ostrzał z broni palnej typu kałasznikow, kaliber 7,62 mm;

b) pojazd jest bardzo wyraźnie oznakowany, że wyposażony jest w inteligentny system neutralizacji banknotów. Oznakowanie odpowiada piktogramowi przedstawionemu w załączniku IV;

c) pracownicy ochrony transportu gotówki noszą kuloodporne kamizelki, które spełniają wymogi przynajmniej normy VPAM klasa 5 NIJ IIIA lub jej odpowiednika;

d) w pojeździe znajduje się przynajmniej dwóch pracowników ochrony transportu gotówki.

Artykuł 16 – Transport banknotów w pełni opancerzonym pojeździe niewyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą wykonywać transgraniczne, drogowe przewozy banknotów euro, korzystając z w pełni opancerzonego pojazdu niewyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) przedziały pojazdu, w których przebywają pracownicy ochrony transportu gotówki, są w stanie zatrzymać ostrzał przynajmniej z broni palnej typu kałasznikow, kaliber 7,62 mm;

b) pracownicy ochrony transportu gotówki noszą kuloodporne kamizelki, które spełniają wymogi przynajmniej normy VPAM klasa 5 NIJ IIIA lub jej odpowiednika;

c) w pojeździe znajduje się przynajmniej trzech pracowników ochrony transportu gotówki.

Artykuł 17 – Transport banknotów w pełni opancerzonym pojeździe wyposażonym w inteligentny system neutralizacji banknotów

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenia na transgraniczny transport gotówki mogą prowadzić trasgraniczne przewozy banknotów euro przy użyciu w pełni opancerzonego pojazdu wyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 15 lit. b), art. 16 lit. a) i b) niniejszego rozporządzenia.

W pojeździe znajduje się przynajmniej dwóch pracowników ochrony transportu gotówki.

Artykuł 18 – Transport monet w nieopancerzonym pojeździe

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą wykonywać transgraniczne, drogowe przewozy monet euro, korzystając z pojazdu przewożącego wyłącznie monety, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) pojazd ma zwyczajny wygląd;

b) w pojeździe znajduje się przynajmniej dwóch pracowników ochrony transportu gotówki, którzy nie mogą nosić uniformów służbowych.

Przewozy obejmujące zarówno monety, jak i banknoty objęte są art. 13–17, bez uszczerbku dla stosowania art. 20, w zależności od typu pojazdu służącego do transportu i rodzaju wyposażenia.

Artykuł 19 – Transport monet w pojeździe z opancerzonym przedziałem osobowym

Przedsiębiorstwa posiadające zezwolenie na transgraniczny transport gotówki mogą wykonywać transgraniczne, drogowe przewozy monet euro, korzystając z pojazdu przewożącego wyłącznie monety, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) przedział osobowy jest opancerzony, a pojazd nosi bardzo wyraźne oznakowania wskazujące, że przewożone są w nim jedynie monety. Oznakowanie odpowiada piktogramowi przedstawionemu w załączniku V;

b) opancerzony przedział osobowy pojazdu jest w stanie zatrzymać ostrzał przynajmniej z broni palnej typu kałasznikow, kaliber 7,62 mm;

c) pracownicy ochrony transportu gotówki noszą kuloodporne kamizelki, które spełniają wymogi przynajmniej normy VPAM klasa 5 NIJ IIIA lub jej odpowiednika;

d) w pojeździe znajduje się przynajmniej dwóch pracowników ochrony transportu gotówki.

Przewozy obejmujące zarówno monety, jak i banknoty objęte są art. 13–17, bez uszczerbku dla stosowania art. 20, w zależności od typu pojazdu służącego do transportu i rodzaju wyposażenia.

Artykuł 20 – Odstępstwa krajowe

a) Państwo członkowskie może podjąć decyzję, że art. 13, 14, 15, 16 lub 17 nie ma/nie mają zastosowania do transgranicznych, drogowych przewozów banknotów wykonywanych na jego terytorium, pod warunkiem że porównywalne formy transportu są niedozwolone w przypadku wewnątrzkrajowych przewozów gotówki i pod warunkiem że przynajmniej jeden w tych artykułów ma zastosowanie na jego terytorium. Ewentualne odstępstwo od art. 16 nie może dotyczyć przewozów bezpośrednich.

b) Państwo członkowskie może podjąć decyzję, że art. 18 lub 19 nie ma zastosowania w odniesieniu do transgranicznych, drogowych przewozów monet wykonywanych na jego terytorium, pod warunkiem że porównywalne formy transportu są niedozwolone w przypadku wewnątrzkrajowych przewozów gotówki.

c) Jeśli chodzi o stosowanie art. 13, 14, 15 i 17 państwo członkowskie może podjąć decyzję, że w przypadku obsługi bankomatów zlokalizowanych poza oddziałami banku można stosować jedynie kompleksowy, inteligentny system neutralizacji banknotów, pod warunkiem że te same zasady obowiązują w odniesieniu do wewnątrzkrajowych przewozów gotówki.

d) Zainteresowane państwo członkowskie informuje Komisję o swojej decyzji o zastosowaniu któregokolwiek z powyższych odstępstw przewidzianych w niniejszym artykule, a Komisja zapewnia publikację odpowiedniego powiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Odstępstwo wchodzi w życie miesiąc po opublikowaniu powiadomienia. Państwa członkowskie mogą znieść odstępstwo przy zastosowaniu tej samej procedury.

e) Jeśli przyjmujące państwo członkowskie bądź państwo członkowskie, którego terytorium jest przekraczane, uzna, że inteligentny system neutralizacji banknotów zawiera istotne braki w zakresie zwykle wymaganych właściwości technicznych, tzn. że można uzyskać dostęp do gotówki bez aktywowania mechanizmu neutralizacji, bądź że system ten został zmodyfikowany po homologacji w taki sposób, że nie spełnia już jej kryteriów, informuje o tym Komisję i państwo członkowskie, które udzieliło mu homologacji i może zwrócić się o przeprowadzenie nowych testów na tym systemie. Do czasu uzyskania wyników nowych testów państwa członkowskie mogą tymczasowo zakazać stosowania tego inteligentnego systemu neutralizacji banknotów na swoim terytorium. Bezzwłocznie informują o tym fakcie Komisję i inne państwa członkowskie, do których niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie.

SEKCJA 3: PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 21 - Kontrola

Państwo członkowskie pochodzenia i przyjmujące państwo członkowskie zapewniają przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, w tym za pomocą kontroli wyrywkowych bez uprzedniego powiadomienia przedsiębiorstwa. Kontrole takie odbywają się przynajmniej raz w roku.

Artykuł 22 - Kary

1. W przypadku gdy właściwy organ krajowy stwierdzi naruszenie jednego z warunków, na podstawie których udzielono zezwolenia na transgraniczny transport gotówki, organ udzielający zezwolenia podejmuje decyzję o wystosowaniu ostrzeżenia do zainteresowanego przedsiębiorstwa, nałożeniu grzywny, zawieszeniu zezwolenia na okres od dwóch tygodni do dwóch miesięcy lub o cofnięciu zezwolenia, w zależności od charakteru bądź wagi naruszenia. Organ udzielający zezwolenia może również zakazać zainteresowanemu przedsiębiorstwu ubiegania się o nowe zezwolenie przez okres do 5 lat.

2. Państwo członkowskie, którego terytorium jest przekraczane, bądź przyjmujące państwo członkowskie informują właściwe organy krajowe państwa członkowskiego pochodzenia o wszelkich naruszeniach przepisów niniejszego rozporządzenia, w tym naruszeniach przepisów krajowych, o których mowa w art. 8 i 9, a organy te zadecydują o odpowiedniej karze. Państwo członkowskie, którego terytorium jest przekraczane, bądź przyjmujące państwo członkowie, mogą ponadto nałożyć grzywnę w przypadku naruszenia przepisów krajowych, o których mowa w art. 8 i 9 lub krajowych odstępstw, o których mowa w art. 20 niniejszego rozporządzenia. Państwo to może ponadto zadecydować o zakazaniu pracownikom przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki, którzy dopuścili się takich naruszeń, wykonywania transgranicznych przewozów gotówki na swoim terytorium, jeśli naruszenie to można im przypisać.

3. Państwo członkowskie, którego terytorium jest przekraczane, bądź przyjmujące państwo członkowskie może zawiesić prawo przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki do wykonywania drogowych przewozów gotówki euro na swoim terytorium na okres maksymalnie dwóch miesięcy do czasu wydania decyzji przez organ udzielający zezwolenia w państwie członkowskim pochodzenia w następujących przypadkach:

a) jeśli naruszone zostały przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące minimalnej liczby pracowników ochrony transportu gotówki w pojeździe bądź dotyczące broni;

b) jeśli przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki prowadzi działalność transportową w sposób, który zagraża porządkowi publicznemu;

c) w przypadku powtarzających się naruszeń niniejszego rozporządzenia.

4. Państwo członkowskie, które wydało pozwolenie na broń, może ponadto podjąć decyzję o nałożeniu sankcji na pracowników ochrony transportu gotówki zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi w przypadku naruszenia krajowych przepisów dotyczących broni.

5. Sankcje te powinny być zawsze proporcjonalne do wagi naruszenia.

Artykuł 23 – Nadzwyczajne środki bezpieczeństwa

1. W drodze odstępstwa od przepisów ogólnych, w przypadku nagłego zdarzenia mającego znaczący wpływ na bezpieczeństwo przewozów gotówki, państwo członkowskie może podjąć decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków bezpieczeństwa, wykraczających poza środki przewidziane w niniejszych przepisach. Powyższe tymczasowe środki bezpieczeństwa dotyczą wszystkich przewozów gotówki wykonywanych w całości bądź części terytorium kraju, obowiązują przez okres do czterech tygodni i są niezwłocznie zgłaszane Komisji. Komisja zapewnia bezzwłoczną publikację tych informacji we właściwy sposób.

2. Przedłużenie okresu obowiązywania tymczasowych środków przewidzianych w ust. 1 ponad okres czterech tygodni wymaga uprzedniego zatwierdzenia przez Komisję. Komisja podejmuje decyzję o udzieleniu zatwierdzenia w ciągu 72 godzin od otrzymania takiej prośby.

Artykuł 24 – Wynagrodzenie pracowników przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki wykonujących przewozy transgraniczne

Pracownikom przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki wykonującym przewozy transgraniczne w rozumieniu niniejszego rozporządzenia gwarantuje się odpowiednie minimalne stawki płac, w tym stawki za nadgodziny, w przyjmującym państwie członkowskim analogicznie do przepisów art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy 96/71/WE. Jeśli odpowiednie minimalne stawki płac w przyjmującym państwie członkowskim są wyższe niż wynagrodzenie danego pracownika w państwie członkowskim pochodzenia, odpowiednie minimalne stawki płac, w tym stawki za nadgodziny, stosowane w przyjmującym państwie członkowskim mają zastosowanie za cały dzień roboczy. Jeśli transport prowadzony jest w kilku przyjmujących państwach członkowskich w ciągu dnia i więcej niż jedno z nich stosuje wyższe odpowiednie minimalne stawki płac niż wynagrodzenie stosowane w państwie członkowskim pochodzenia, najwyższe z tych minimalnych stawek płac, w tym stawek za nadgodziny, mają zastosowanie za cały dzień roboczy.

Jeśli jednak wynika to z obowiązującej umowy, rozporządzeń lub przepisów administracyjnych, a także rozwiązań praktycznych dotyczących pracownika przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki, że będzie on wykonywał przewozy transgraniczne przez ponad 100 dni roboczych w roku kalendarzowym w całości lub częściowo spędzonych w innym państwie członkowskim, warunki zatrudnienia, o których mowa w przepisach dyrektywy 96/71/WE, mają w pełni zastosowanie do wszystkich dni roboczych spędzonych w całości bądź częściowo w tym przyjmującym państwie członkowskim w danym roku kalendarzowym.

Dla celów ustalenia odpowiednich warunków zatrudnienia zastosowanie ma – na zasadzie analogii – art. 4 dyrektywy 96/71/WE.

Artykuł 25 – Komitet ds. transgranicznego transportu gotówki euro

1. Ustanawia się komitet ds. transgranicznego transportu gotówki euro. Komitetowi przewodniczy Komisja, a w jego skład wchodzi po dwóch przedstawicieli państw członkowskich objętych niniejszym rozporządzeniem i dwóch przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego.

2. Komitet zbiera się co najmniej raz na rok, aby wymienić poglądy na temat wykonania niniejszego rozporządzenia. W tym celu konsultuje się z zainteresowanymi stronami z sektora, w tym z partnerami społecznymi, i odpowiednio uwzględnia ich poglądy. Z komitetem przeprowadza się konsultacje na temat przygotowywania przeglądu, o którym mowa w art. 26.

Artykuł 26 – Przegląd

Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia w ciągu dwóch lat od jego wejścia w życie, a następnie co pięć lat. W tym celu przeprowadza konsultacje z zainteresowanymi stronami z sektora, w tym z partnerami społecznymi. Sprawozdanie obejmuje w szczególności analizę możliwości ustanowienia wspólnych wymogów w zakresie przeszkolenia dotyczącego noszenia broni przez pracowników przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki i uwzględnia postęp technologiczny w dziedzinie inteligentnych systemów neutralizacji banknotów, a także ocenia czy rozporządzenie powinno zostać odpowiednio zmienione.

Artykuł 27 – Zmiana przepisów technicznych

Komisja może – w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 28, 29 i 30 – przyjąć zmiany w przepisach technicznych dotyczących norm mających zastosowanie do opancerzenia pojazdu, sejfów i kamizelek kuloodpornych, a także w załączniku III w celu uwzględnienia postępu technologicznego i ewentualnych nowych norm europejskich.

Artykuł 28 – Wykonanie przekazania

1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 27, powierza się Komisji na czas nieokreślony.

2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 29 i 30.

Artykuł 29 – Odwołanie przekazanych uprawnień

1. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 27, może w dowolnym momencie zostać odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę.

2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, informuje drugą instytucję i Komisję, w odpowiednim czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane, oraz ewentualne uzasadnienie tego odwołania.

3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 30 – Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1. Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie trzech miesięcy licząc od daty zawiadomienia. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o miesiąc.

2. Jeśli po upływie tego terminu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem przewidzianym w jego przepisach.

Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz może wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję o swoim zamiarze niewyrażania sprzeciwu.

3. Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.

Artykuł 31 – Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie sześć miesięcy po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący […] […]

ZAŁĄCZNIK I ZABEZPIECZENIA ZEZWOLENIA NA TRANSGRANICZNY TRANSPORT GOTÓWKI

Zezwolenie na transgraniczny transport gotówki musi mieć przynajmniej dwa spośród następujących zabezpieczeń:

- hologram,

- specjalne włókna w papierze, które stają się widoczne w świetle ultrafioletowym,

- co najmniej jedną linię mikrodruku (litery widoczne tylko przy użyciu szkła powiększającego i niemożliwe do odtworzenia przez fotokopiarki),

- wyczuwalne w dotyku litery, symbole lub wzory,

- podwójną numerację: numer seryjny zezwolenia na transgraniczny transport gotówki lub jego poświadczonej kopii oraz, w każdym przypadku, numer wydania,

- zabezpieczający wzór tła z drukowanym drobnym giloszem i drukiem irysowym.

ZAŁĄCZNIK II WZÓR ZEZWOLENIA NA TRANSGRANICZNY TRANSPORT GOTÓWKI

UNIA EUROPEJSKA

(Papier celulozowy w kolorze różowym Pantone 176, o formacie DIN A4, 100g/m2 lub więcej)

(Pierwsza strona zezwolenia)

(Tekst w języku(-ach) urzędowym(-ych) lub w jednym z języków urzędowych UE państwa członkowskiego wydającego zezwolenie)

Znak wyróżniający państwo członkowskie[12] wydające zezwolenie Nazwa organu udzielającego zezwolenia |

ZEZWOLENIE nr …

(lub)

POŚWIADCZONA ZA ZGODNOŚĆ Z ORYGINAŁEM KOPIA nr

na zawodowy, transgraniczny, drogowy transport gotówki euro

Niniejsze zezwolenie uprawnia[13] | ................................................................................................................. |

............................................................................................................................................................................................. |

do prowadzenia zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu gotówki dowolną trasą, w odniesieniu do przewozów lub części przewozów wykonywanych na terytorium Unii Europejskiej na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/20xx w sprawie zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu znaków pieniężnych denominowanych w euro między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro oraz rozporządzenia Rady (UE) nr .../20xx w sprawie rozszerzenia zakresu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../20xx oraz zgodnie z ogólnymi przepisami niniejszego zezwolenia.

Uwagi szczególne: | ............................................................................................................................................................ |

Niniejsze zezwolenie jest ważne na okres pięciu lat od ……………………. | do ..................................................... |

Wydano w ..........................................................., | dnia........................................................................................................ |

[14].................................................................

(Druga strona zezwolenia)

(Tekst w języku(-ach) urzędowym(-ych) lub w jednym z języków urzędowych UE państwa członkowskiego wydającego zezwolenie)

PRZEPISY OGÓLNE

Niniejsze zezwolenie zostało wydane na mocy rozporządzenia (UE) nr…/20xx w sprawie zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu znaków pieniężnych denominowanych w euro między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro.

Zezwolenie uprawnia jego posiadacza do prowadzenia zawodowego, transgranicznego, drogowego transportu gotówki euro zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr …/20xx dowolną trasą, w odniesieniu do przewozów lub części przewozów wykonywanych na terytorium państw członkowskich objętych rozporządzeniem (UE) nr …/20xx i z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym zezwoleniu.

Zezwolenie jest imienne i nie może być przenoszone.

Oryginał zezwolenia musi być przechowywany przez przewoźnika.

Poświadczona za zgodność z oryginałem kopia zezwolenia musi być przechowywana w pojeździe służącym do transportu gotówki.

Oryginał bądź poświadczona za zgodność kopia zezwolenia musi zostać okazana na żądanie upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

Nie naruszając przepisów rozporządzenia (UE) nr .../20xx posiadacz zezwolenia jest zobowiązany przestrzegać obowiązujących na terytorium każdego państwa członkowskiego przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, w szczególności dotyczących transportu i ruchu drogowego.

ZAŁĄCZNIK III INTELIGENTNY SYSTEM NEUTRALIZACJI BANKNOTÓW

I. Definicje i przepisy ogólne

Definicje „zabezpieczonego obszaru”, „zabezpieczonego miejsca”, „inteligentnego systemu neutralizacji banknotów” oraz „kompleksowego, inteligentnego systemu neutralizacji banknotów” znajdują się odpowiednio w art. 1 lit. l), art. 1 lit. m), art. 1 lit. n) oraz art. 1 lit. o) niniejszego rozporządzenia.

Inteligentny system neutralizacji może zawierać banknoty (zapakowane lub niezapakowane) bądź kasetę bankomatową.

Aby inteligentny system neutralizacji banknotów mógł być stosowany w transgranicznym transporcie gotówki euro na mocy niniejszego rozporządzenia, musi zostać homologowany w państwie członkowskim należącym do strefy euro. Homologacja dokonywana jest na podstawie obowiązującej normy europejskiej. Do czasu opracowania normy homologacja dokonywana jest zgodnie z przepisami niniejszego załącznika.

II. Procedura zatwierdzania inteligentnych systemów neutralizacji banknotów

a) W celu uzyskania homologacji inteligentne systemy neutralizacji banknotów muszą pomyślnie przejść różne testy w laboratorium testowym, zatwierdzonym bądź uznanym przez państwo członkowskie należące do strefy euro.

Testy te muszą umożliwiać stwierdzenie, że następujące właściwości techniczne inteligentnego systemu neutralizacji banknotów są zadowalające:

(i) Podstawowe, wymagane funkcje systemu monitorowania

- bieżące monitorowanie i rejestrowanie wytycznych dotyczących warunków dostępu do inteligentnego systemu neutralizacji banknotów oraz jego użytkowania.

- bieżące sprawdzanie monitorowania przestrzegania tych wytycznych i wykrywanie anomalii.

- automatyczne i bezzwłoczne neutralizowanie banknotów w przypadku niezgodności z wytycznymi, wykrycia anomalii lub otwarcia pojemnika poza zaprogramowanym czasem i/lub miejscem.

(ii) Miejsce, w którym system monitorowania może zostać zaprogramowany i wpływ pracowników ochrony transportu gotówki na sposób funkcjonowania inteligentnego systemu neutralizacji banknotów

Inteligentny system neutralizacji banknotów może zostać zaprogramowany jedynie w zabezpieczonym obszarze. Kompleksowy, inteligentny system neutralizacji banknotów może zostać zaprogramowany jedynie w zabezpieczonym miejscu.

Pracownicy ochrony transportu gotówki nie mogą mieć żadnego wpływu na funkcjonowanie inteligentnego systemu neutralizacji banknotów poza zaprogramowanym czasem i/lub miejscem. Jeżeli jednak istnieje system opóźniania rozpoczęcia neutralizacji, pracownicy ochrony transportu gotówki mogą jednokrotnie ponowić rozpoczęcie biegu opóźnienia.

(iii) Miejsce, w którym inteligentny system neutralizacji banknotów (w przypadku kompleksowych systemów) może zostać otwarty

Inteligentny system neutralizacji banknotów może zostać otwarty wyłącznie w zaprogramowanych miejscach przeznaczenia.

b) Co pięć lat resetuje się inteligentny system neutralizacji banknotów, nawet jeśli krajowe zatwierdzenie zostało wydane na czas nieokreślony. Jeśli nowe testy nie przynoszą jednoznacznych wyników, homologacja traci ważność w odniesieniu do przewozów transgranicznych na mocy niniejszego rozporządzenia.

c) Testy uznaje się za zdane, jeżeli uzyskany zostanie jeden z poniższych wyników:

- podczas przeprowadzenia testów nie można było uzyskać dostępu do banknotów i nie został uszkodzony inteligentny system neutralizacji banknotów, a jego mechanizm nadal funkcjonował;

- podczas przeprowadzanie testów inteligentny system neutralizacji banknotów został uszkodzony, ale nie można było uzyskać dostępu do banknotów bez aktywowania systemu neutralizacji.

III. Procedury testowania

Metody stosowane podczas przeprowadzania testów i normy ustalania wyniku, jaki muszą osiągnąć testowane systemy są określone w niniejszym załączniku. Na szczeblu krajowym metody te można jednak dostosować, tak aby ujednolicić je z istniejącymi protokołami testów stosowanymi przez laboratoria w poszczególnych państwach członkowskich.

a) Badanie odporności inteligentnego systemu neutralizacji banknotów na różne scenariusze ataków

Państwa członkowskie zobowiązane są do przeprowadzenia sześciu spośród różnych testów symulujących scenariusze ataków, mogą również przeprowadzić inne testy zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi.

W przypadku każdego przeprowadzonego testu wynik musi być pozytywny w rozumieniu pkt II lit. c) powyżej.

- obowiązkowe badania:

- 1 – wyłączenie zasilania;

- 2 – włamanie się do pojemnika;

- 3 – otwarcie pojemnika przez jego zniszczenie (młotem kowalskim);

- 4 – cięcie nożycami gilotynowymi;

- 5 – zanurzenie w płynie;

- 6 – stopniowe i nagłe wystawienie na działanie skrajnych temperatur: np. chłodzenie w płynnym azocie lub ogrzewanie w uprzednio nagrzanym piecu.

- można również przeprowadzić testy zalecane:

- 7 – odporność na ostrzał z broni palnej (np. przy użyciu naboju o kalibrze 12)

- 8 – użycie chemikaliów;

- 9 – upadek;

- 10 – wystawienie na działanie gwałtownych zmian pola elektromagnetycznego;

- 11 – wystawienie na działanie gwałtownych zmian napięcia.

b) Skuteczność neutralizacji banknotów

Obecnie stosowane procesy neutralizacji obejmują barwienie, niszczenie chemiczne i niszczenie pirotechniczne. Ze względu na ewentualny postęp technologiczny wykaz procesów nie jest wyczerpujący i ma charakter orientacyjny.

Po nieupoważnionej próbie uzyskania dostępu do środków za pomocą różnych form ataku, banknoty muszą zostać zniszczone albo zabarwione. Należy przeprowadzić co najmniej trzy testy.

Musi nastąpić nieodwracalna neutralizacja 100 % banknotów. Fakt, że banknoty zostały poddane neutralizacji musi być widoczny dla każdego posiadacza banknotów.

Jeśli banknoty znajdują się w workach, zabarwione musi zostać co najmniej 10 % powierzchni obydwu stron każdego banknotu. Jeśli banknoty nie znajdują się w workach, zabarwione musi zostać co najmniej 20 % powierzchni obydwu stron każdego banknotu. W przypadku systemów niszczących w obydwu przypadkach zniszczone musi zostać co najmniej 20 % powierzchni każdego banknotu.

c) Testy odporności banknotów na czyszczenie – w przypadku inteligentnych systemów neutralizacji banknotów wykorzystujących barwienie

W przypadku takiego „czyszczenia” należy zastosować różne produkty lub mieszaninę produktów. Należy zaaranżować różne scenariusze, tak aby zmienić temperaturę i czas trwania czyszczenia. W odniesieniu do tych testów czyszczenia należy zastosować dwie procedury:

- czyszczenie musi nastąpić bezpośrednio po barwieniu;

- oraz czyszczenie musi nastąpić 24 godziny po barwieniu.

Testy te należy przeprowadzić na reprezentatywnej próbce prawdziwych banknotów stosowanych w strefie euro.

Testy muszą prowadzić do jednego z następujących rezultatów:

– czyszczenie prowadzi do zniszczenia banknotów.

– po czyszczeniu tusz pozostaje widoczny na co najmniej 10 % powierzchni każdego banknotu (badanie gęstości zastosowanego tuszu).

– w wyniku czyszczenia następuje zmiana oryginalnych kolorów banknotów.

IV. Gwarancje bezpieczeństwa stosowanych systemów

Substancje chemiczne wydzielające się z inteligentnego systemu neutralizacji banknotów mogą podlegać przepisom rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)[15]. Rozporządzenie to dotyczy zagrożeń dla zdrowia człowieka i środowiska, jakie stwarzają wyprodukowane, importowane lub stosowane substancje w postaci własnej, jako składniki mieszaniny lub w wyrobach.

Aby inteligentny system neutralizacji banknotów został homologowany, producent sprawdza czy ma obowiązek zarejestrowania substancji zawartych w jego wyrobach lub powiadomić o nich, bądź przekazać klientom informacji o ich bezpiecznym stosowaniu. Producent może również mieć obowiązki prawne wynikające z ujęcia tych substancji w wykazie substancji kandydujących do substancji wzbudzających szczególnie duże obawy lub wykazie substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń określonych w rozporządzeniu REACH. Obowiązki te nie dotyczą wyłącznie wymienionych substancji w postaci własnej lub jako składniki mieszanin, ale także ich obecności w wyrobach.

Producent inteligentnego systemu neutralizacji banknotów musi przedstawić certyfikat organowi odpowiedzialnemu za homologację w danym państwie członkowskim, zawierający wyniki tej weryfikacji i stwierdzający, że substancje lub elementy wykorzystywane do niszczenia lub neutralizacji środków nie stanowią poważnego zagrożenia dla zdrowia w przypadku wdychania bądź kontaktu ze skórą pracowników ochrony transportu gotówki.

W tym celu certyfikat może zawierać analizę ryzyka wystawienia na działanie chemikaliów tj. maksymalny dopuszczalny czas wystawienia na ilość substancji, która ma zostać ustalona.

- ZAŁĄCZNIK IV PIKTOGRAMY STOSOWANE W PRZYPADKU INTELIGENTNEGO SYSTEMU NEUTRALIZACJI BANKNOTÓW

Piktogram stosowany w przypadku pojazdu służącego do transportu gotówki wyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów

[pic] |

Piktogram stosowany w przypadku pojemnika na banknoty wyposażonego w inteligentny system neutralizacji banknotów

[pic] |

- ZAŁĄCZNIK V PIKTOGRAM STOSOWANY W PRZYPADKU POJAZDÓW SŁUŻĄCYCH DO TRANSPORTU WYŁĄCZNIE MONET

[pic]

ZAŁĄCZNIK VIWSTĘPNE PRZESZKOLENIE PRACOWNIKÓW PRZEDSIĘBIORSTW Z SEKTORA TRANSPORTU GOTÓWKI WYKONUJĄCYCH TRANSGRANICZNE PRZEWOZY GOTÓWKI

Pracownicy przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki zajmujący się transgranicznym transportem gotówki euro pomiędzy państwami członkowskimi w strefie euro:

19. uczestniczyli we wszystkich zajęciach i ukończyli przy najmniej odpowiednie przeszkolenie wstępne zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi i/lub odpowiednimi układami zbiorowymi bądź – w przypadku braku powyższych – szkolenia krajowej organizacji przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki/bezpieczeństwa bądź wewnętrzne szkolenia przedsiębiorstwa.

20. uzyskali pozytywne wyniki z egzaminów po wymienionym przeszkoleniu wstępnym bądź z procedury mającej na celu sprawdzenie wyników nauczania;

21. uczestniczyli we wszystkich zajęciach i ukończyli dodatkowy, obowiązkowy moduł szkoleniowy przewidziany w niniejszym załączniku, obejmujący co najmniej:

22. procedury transgranicznego transportu gotówki.

23. europejskie przepisy dotyczące transportu gotówki.

24. obowiązujące krajowe przepisy dotyczące transportu gotówki w państwie członkowskim (państwach członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i obsługiwanym państwie członkowskim (obsługiwanych państwach członkowskich).

25. przepisy ruchu drogowego dotyczące transportu gotówki w państwie członkowskim (państwach członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane, oraz obsługiwanym państwie członkowskim (obsługiwanych państwach członkowskich) (w tym prawo pojazdów służących do transportu gotówki do wykorzystywania specjalnych pasów drogowych).

26. krajowe protokoły bezpieczeństwa w przypadku ataku w państwie członkowskim (państwach członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i obsługiwanym państwie członkowskim (obsługiwanych państwach członkowskich).

27. organizację i procedury operacyjne dotyczące transportu gotówki chronionego technologią inteligentnego systemu neutralizacji banknotów[16] stosowaną w państwie członkowskim (państwach członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i obsługiwanym państwie członkowskim (obsługiwanych państwach członkowskich).

28. obowiązujące krajowe protokoły operacyjne, zasady i przepisy państwa członkowskiego (państw członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i obsługiwanego państwa członkowskiego (obsługiwanych państw członkowskich).

29. krajowe protokoły na wypadek sytuacji nadzwyczajnej w państwie członkowskim (państwach członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i obsługiwanym państwie członkowskim (obsługiwanych państwach członkowskich) stosowane w przypadku awarii, wypadków drogowych, oraz awarii technicznych i mechanicznych sprzętu lub pojazdu służącego do transportu gotówki.

30. krajowe procedury administracyjne i zasady wewnętrzne przedsiębiorstw w państwie członkowskim (państwach członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i obsługiwanym państwie członkowskim (obsługiwanych państwach członkowskich) dotyczące komunikacji z punktem kontrolnym itp. we wszystkich państwach, których terytorium jest przekraczane i we wszystkich państwach obsługiwanych.

31. informacje i szkolenia na temat współpracy i odpowiednich protokołów ze służbami policyjnymi na szczeblu krajowym, regionalnym i miejscowym, w tym w odniesieniu do kontroli pojazdów służących do transportu gotówki i pracowników przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki.

32. obowiązujące krajowe i europejskie przepisy i/lub obowiązujące układy zbiorowe dotyczące czasu pracy, liczby niezbędnych przerw, warunków pracy i wynagrodzenia.

33. obowiązujące krajowe i europejskie przepisy i/lub obowiązujące przepisy układów zbiorowych dotyczące okresu wypoczynku pracowników przedsiębiorstw z sektora transportu gotówki – kiedy jest potrzebny, jak często, jego czas trwania, zabezpieczone miejsce i komunikacja z centrum kontroli itp.

34. obowiązujące zasady bezpieczeństwa dotyczące dostaw/odbiorów (zabezpieczone miejsce, zarządzanie ryzykiem, na jakie narażona jest gotówka podczas przemieszczania jej z pojazdu do miejsca przeznaczenia itp.)

35. odpowiednie krajowe przepisy dotyczące posługiwania się bronią i jej przechowywania.

36. techniki jazdy ofensywnej i defensywnej.

37. odpowiednie szkolenie z zakresu korzystania z GPS-u, telefonu i innych urządzeń/systemów technicznych stosowanych w transgranicznym transporcie gotówki.

38. krajowe przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy w państwie członkowskim (państwach członkowskich), którego (których) terytorium jest przekraczane i obsługiwanym państwie członkowskim (obsługiwanych państwach członkowskich) mające zastosowanie do pracowników zajmujących się drogowym transportem przedmiotów wartościowych przy pomocy dużych pojazdów oraz procedury postępowania w przypadku obrażeń lub choroby pracowników.

39. szkolenie z udzielania pierwszej pomocy.

Szkolenie powinno ponadto obejmować następujące tematy:

- środki zapobiegawcze i zaradcze w zakresie radzenia sobie ze stresem i stosowania przemocy przez osoby trzecie.

- ocena ryzyka (w pracy).

- szkolenia językowe niezbędne do spełnienia wymogów językowych określonych w niniejszym rozporządzeniu (zob. art. 5 ust. 2).

ZAŁĄCZNIK VII POZIOMY ZNAJOMOŚCI JĘZYKA OPRACOWANE PRZEZ RADĘ EUROPY

B1: Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w jasnych, standardowych wypowiedziach, które dotyczą znanych jej spraw i zdarzeń typowych dla pracy, szkoły, czasu wolnego itd. Potrafi radzić sobie w większości sytuacji komunikacyjnych, które mogą się zdarzyć w czasie podróży w regionie, gdzie mówi się danym językiem. Potrafi tworzyć proste, spójne wypowiedzi ustne lub pisemne na tematy, które są jej znane bądź ją interesują. Potrafi opisywać doświadczenia, zdarzenia, nadzieje, marzenia i zamierzenia, krótko uzasadniając bądź wyjaśniając swoje opinie i plany.

A1: Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie i potrafi stosować potoczne wyrażenia oraz bardzo proste wypowiedzi dotyczące konkretnych potrzeb życia codziennego. Potrafi przedstawić siebie i innych oraz formułować pytania z zakresu życia prywatnego, dotyczące np. miejsca, w którym mieszka, ludzi, których zna i rzeczy, które posiada i odpowiadać na tego typu pytania. Potrafi prowadzić prostą rozmowę pod warunkiem, że rozmówca mówi wolno, zrozumiale i jest gotowy do pomocy.

[1] Reprezentowane były następujące organizacje: CEA (European insurance and reinsurance federation, europejska federacja krajowych zrzeszeń przedsiębiorstw ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych), CoESS (Confederation of European Security Services, zrzeszenie europejskich przedsiębiorstw świadczących usługi ochrony), EBF (European Banking Federation, Europejska Federacja Bankowa), Eurosystem, EPC (European Payments Council, Europejska Rada ds. Płatności), ESTA (European Security Transport Association, Europejskie Stowarzyszenie Bezpieczeństwa Transportu), EURICPA (European Intelligent Cash Protection Association, europejskie stowarzyszenie na rzecz inteligentnej ochrony gotówki), EuroCommerce, Europol, MDWG (Mint Directors Working Group, grupa robocza dyrektorów mennic) oraz UNI-Europa (Union Network International – Europa).

[2] COM(2009) 214 wersja ostateczna.

[3] Przewozy takie obejmują przewozy hurtowych ilości gotówki pomiędzy centrami gotówki, które są przeprowadzane bezpośrednio z jednego punktu do drugiego bez żadnych punktów pośrednich (np. z oddziału krajowego banku centralnego do centrum gotówki prowadzonego przez przedsiębiorstwo z sektora transportu gotówki). Przewozy te nie trafiają do odbiorców końcowych, a ilość gotówki jest zazwyczaj duża.

[4] Zob. http://ec.europa.eu/economy_finance/articles/euro/2010-02-26-cross-border-cash_en.htm

[5] W badaniu oszacowano, że zakładając zniesienie wszystkich barier w zawodowych, transgranicznych, drogowych przewozach gotówki euro, potencjalny rynek w perspektywie długoterminowej wyniósłby około 2,6 % łącznego rynku (wyrażonego w wartości łącznej ilości gotówki euro zamówionej przez przedsiębiorstwa z sektora transportu gotówki), co odpowiadałoby około 77 000 transgranicznym przewozom (taki przewóz oznacza, że pojazd służący do transportu gotówki przekracza granicę dwukrotnie; raz przy wjeździe i raz w trasie powrotnej) potencjalnie przeprowadzanym rocznie w 11 państwach należących do strefy euro, które dzielą granice z innymi państwami należącymi do strefy euro.

[6] Dz.U. C […] z […], s. […].

[7] Dz.U. C […] z […], s. […].

[8] Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 72.

[9] Rozporządzenie (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty, Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 9.

[10] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 1.

[11] Dz.U. L 17 z 6.10.1958, s. 385, z późniejszymi zmianami.

[12] Znakami wyróżniającymi państw członkowskich są: (BE) Belgia, (BG) Bułgaria, (CZ) Republika Czeska, (DK) Dania, (DE) Niemcy, (EE) Estonia, (IE) Irlandia, (EL) Grecja, (ES) Hiszpania, (FR) Francja, (IT) Włochy, (CY) Cypr, (LV) Łotwa, (LT) Litwa, (LU) Luksemburg, (HU) Węgry, (MT) Malta, (NL) Niderlandy, (AT) Austria, (PL) Polska, (PT) Portugalia, (RO) Rumunia, (SI) Słowenia, (SK) Słowacja, (FI) Finlandia, (SE) Szwecja, (UK) Zjednoczone Królestwo.

[13] Imię i nazwisko lub nazwa oraz pełny adres przewoźnika.

[14] Podpis i pieczęć organu udzielającego zezwolenia:

[15] Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), Dz.U. L 396 z 30.12.2006.

[16] Zgodnie z definicją zawartą w art. 1 lit. n) niniejszego rozporządzenia.