ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(6)

Wspólnota oraz Państwa Członkowskie związane są Porozumieniem w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS), zatwierdzonym decyzją Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej, w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień będących wynikiem wielostronnych negocjacji w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994) (3). Artykuł 27 ust. 1 TRIPS stanowi, że patenty będą udzielane na wszystkie wynalazki, niezależnie od tego, czy dotyczą one produktu czy procesu, we wszystkich dziedzinach techniki, pod warunkiem że są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania. Ponadto, zgodnie z tym artykułem, prawa patentowe powinny być dostępne, a uprawnienia patentowe wykorzystywane bez dyskryminacji ze względu na dziedzinę techniki. Zasady te powinny stosować się odpowiednio do wynalazków realizowanych za pomocą komputera.
(7)

Ze względu na fakt, że cel niniejszego rozporządzenia, to jest sporządzanie dla Unii Europejskiej i strefy euro kwartalnych sprawozdań niefinansowych przez sektor instytucjonalny, nie może być osiągnięty w zadowalający sposób przez Państwa Członkowskie, a ze względu na rozmiar i skutki działania możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości przewidzianą w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. W szczególności, w przypadku gdy Państwa Członkowskie mają nieznaczny udział w całości dochodów i wydatków europejskich, nie powinny być one zobowiązane do składania bardzo szczegółowych sprawozdań.
d)

wspieranie tworzenia ogólnoeuropejskiej infrastruktury informacyjnej umożliwiającej dostęp do wysokiej jakości europejskich zasobów cyfrowych o charakterze kulturalno-naukowym i ich wykorzystanie, poprzez połączenie wirtualnych bibliotek, zbiorów wspólnotowych itd. Działania powinny objąć skoordynowane podejście do tworzenia i gromadzenia cyfrowego zapisu zbiorów, ochronę obiektów cyfrowych i inwentaryzację zasobów cyfrowych o charakterze kulturalno-naukowym. Powinny one usprawnić dostęp do tych zasobów cyfrowych poprzez skuteczne systemy licencjonowania oraz zbiorowe przedsprzedażne udostępnianie praw do korzystania z nich.
(1)

Zabronione jest usuwanie do morza substancji kategorii A określonej w prawidle 3 ust. 1 lit. a) niniejszego załącznika lub tych, które zostały tymczasowo sklasyfikowane jako substancje kategorii A, albo balastu, wód po myciu zbiorników oraz innych pozostałości i mieszanin zawierających takie substancje. Jeżeli zbiorniki zawierające takie substancje lub ich mieszaniny mają być myte, to pozostałości po myciu należy usuwać do urządzenia odbiorczego, dopóki stężenie substancji w wypływie do takiego urządzenia będzie równe lub mniejsze wagowo od 0,1 % i aż do opróżnienia zbiornika; wyjątkowo tylko dla fosforu żółtego lub białego stężenie końcowe nie powinno, wagowo, przekraczać 0,01 %. Wodę wprowadzoną do tak umytego zbiornika można usunąć do morza, gdy zostaną spełnione wszystkie następujące warunki: a) statek znajduje się w drodze i płynie z prędkością co najmniej 7 węzłów w przypadku statków z własnym napędem lub co najmniej 4 węzłów w przypadku statków bez własnego napędu; b) usuwanie jest dokonywane poniżej linii wodnej, przy zwróceniu przy tym uwagi na rozmieszczenie otworów do poboru wody morskiej; oraz c) usuwanie jest dokonywane w odległości co najmniej 12 mil morskich od najbliższego lądu, na wodzie o głębokości nie mniejszej niż 25 m.
c)

nie włączyła 39 zmian (2, 3, 4, 15, 18, 20, 22, 26, 32, 36, 46, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 57, 60, 62, 63, 66, 70, 97, 72, 74, 75, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 86, 89 i 94) do wspólnego stanowiska. W odniesieniu do zmian 3, 15, 18, 20, 22, 26, 32, 36, 46, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 57, 63, 66, 70, 97, 74, 75, 77, 78, 79, 81, 82, 83, 86 i 94 Rada przyjęła stanowisko wyrażone przez Komisję. W związku ze zmianami 2, 4, 60, 62, 72, 80 i 89, Komisja przyjęła je w całości lub częściowo, ale nie włączono ich do wspólnego stanowiska: Motywy: Zmiana 2 (w motywie 8 - cel/zakres przyszłej dyrektywy): sporządzenie zmiany zmniejszyłoby pewność ujednolicającego skutku dyrektywy, natomiast nowe sformułowania w motywie 11 precyzują, że zakres tekstu jest ograniczony; Zmiana 4 (w motywie 10 - cel/zakres): sporządzenie zmiany zmniejszyłoby pewność, że w dziedzinie objętej dyrektywą Państwa Członkowskie nie będą mogły utrzymać żadnych ogólnych zakazów niepozostających w zgodzie z dyrektywą; Artykuły: Zmiana 60 (w art. 9 lit. e) - dobra wiara): zagadnienie ciężaru dowodu należy pozostawić poza zakresem tekstu, jak wykazano w motywie 21, a zmiana nie może zostać przyjęta; Zmiana 62 (w art. 10 ust. 1a (nowy) - procedury opcjonalne): dyrektywa nie reguluje charakteru procedur, które można by wykorzystywać na mocy art. 10, a więc możliwości, o których mowa w zmianie, są już dostępne; Załączniki: Zmiana 72 (w załączniku 1, „Praktyki handlowe wprowadzające w błąd”, pkt 8)): zmiana nie mogła być przyjęta, ponieważ nie określała praktyki, która jest nieuczciwa we wszystkich okolicznościach, co stanowi kryterium włączenia do załącznika; Zmiana 80 (w załączniku 1, „Praktyki handlowe wprowadzające w błąd”, pkt 12d) (nowy)): praktykę określoną w zmianie trudno odróżnić w rzeczywistości od praktyki zgodnej z prawem; Zmiana 89 (w załączniku 1, „Agresywne praktyki handlowe”, pkt 5)): skutek zamierzony w zmianie pozostaje niejasny, ale jej sporządzenie mogłoby objąć nie-konsumentów (którzy pozostają poza zakresem dyrektywy).
5.

Główne zmiany wprowadzone przez Radę to: — Wyjaśnienie, że cel niniejszego wniosku (art. 1 ust. 4) jest bez uszczerbku dla prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego zarządzania odpadami i prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego chemikaliów, w tym prawodawstwa wspólnotowego w sprawie cieplarnianych gazów fluorowych. — Definicje (art. 2): wspólne stanowisko jaśniej określa zakres wniosku (definicja 1) i nałożenie odpowiedzialności za zgodność EuP (definicje 6 i 7). — Wprowadzanie do obrotu (art. 3): wspólne stanowisko wyjaśnia, że Państwa Członkowskie mają powołać organy odpowiedzialne za nadzór nad rynkiem i jego zadaniami. — Swobodny przepływ (art. 5): bieżący tekst jasno stwierdza, że EuP muszą spełniać parametry projektowania ekologicznego opisane w załączniku I część 1, które podlegają odpowiednim środkom wykonawczym. — Ocena zgodności (art. 7 i załącznik V): utrzymując możliwość wyboru przez wytwórcę między wewnętrzną kontrolą projektu (załącznik IV) a systemem zarządzania (załącznik V), wprowadzono zmiany do systemu zarządzania w celu zachowania możliwości, by wytwórca w celu udowodnienia zgodności korzystał z systemów zarządzania jakością, o ile spełniają one wymogi opisane w załączniku V. — Domniemanie zgodności (art. 8): oznakowanie ekologiczne, które będzie uznane za spełniające warunki równoważne wspólnotowemu oznakowaniu ekologicznemu, zostanie uznane poprzez domniemanie za zgodne z wymogami mających zastosowanie środków wykonawczych. — Środki wykonawcze (art. 12): chociaż stwierdza się, że Komisja przyjmuje środki wykonawcze, to kryteria i kroki, jakie ma podjąć Komisja podczas przygotowywania środków wykonawczych, zostały wyjaśnione i określone, między innymi w odniesieniu do kryteriów, które muszą spełniać poszczególne produkty przed objęciem ich środkami wykonawczymi (art. 12 ust. 2), w szczególności minimalnego progu poziomu sprzedaży i obrotów handlu. — Plan prac (art. 13): w celu zagwarantowania przejrzystości Komisja ustala plan prac, który określa przybliżony wykaz produktów, do których priorytetowo mogą się stosować środki wykonawcze, w szczególności tych produktów, które zostały wyszczególnione w ECCP (Europejski Plan Ochrony Klimatu) jako posiadające wysoki potencjał dla celów opłacalnego zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych. — Forum konsultacyjne (art. 14): przy planowaniu w celu przygotowania środka wykonawczego w odniesieniu do danego produktu Komisja ma zagwarantować zrównoważone uczestnictwo przedstawicieli Państw Członkowskich oraz właściwe zaangażowanie wszystkich stron mających do czynienia z tym produktem. W tym celu wspólne stanowisko przewiduje ustanowienie forum konsultacyjnego. — Przegląd (art. 19): wspólne stanowisko przewiduje ocenę skuteczności dyrektywy i środków wykonawczych, które mogłyby zostać przyjęte na mocy tej dyrektywy w ciągu 5 lat po przyjęciu tej dyrektywy. — Załącznik I część 3 (Wymagania postawione wytwórcy): opis wymagań postawionych wytwórcy ma na celu wyjaśnienie podziału zadań między zaangażowane strony. — Załącznik VII (Skorowidz środków wykonawczych): obecnie stwierdza się, że środki wykonawcze mogą być również poddane ocenie i przeglądowi.
„4.3.8

Dla siedzeń przeznaczonych do użycia wyłącznie przy nieruchomym pojeździe, jak również dla wszelkich siedzeń nieobjętych pkt 4.3.1–4.3.5, nie są wymagane punkty mocowania pasów bezpieczeństwa. Jeżeli pojazd jest wyposażony w punkty mocowania dla takich siedzeń, takie punkty mocowania muszą być zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy. Jednakże punkty mocowania przeznaczone do użytku wyłącznie w powiązaniu z pasem bezpieczeństwa dla osoby niepełnosprawnej lub wszelkimi innymi urządzeniami przytrzymującymi, wymienionymi w art. 2a dyrektywy Rady 77/541/EWG z dnia 28 czerwca 1977 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących w pojazdach silnikowych (7), nie muszą spełniać wymogów niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że są one zaprojektowane i zbudowane zgodnie z krajowymi wymogami prawnymi dotyczącymi zapewnienia najwyższego możliwego do osiągnięcia poziomu bezpieczeństwa.
3.

W załączniku II wprowadza się następujące zmiany: a) punkt 1.1 otrzymuje następujące brzmienie: „1.1. Wymogów niniejszego załącznika nie stosuje się do siedzeń skierowanych tyłem do kierunku jazdy, ani do zagłówków takich siedzeń.”; b) punkt 2.3 otrzymuje następujące brzmienie: „2.3 »Siedzenie« oznacza strukturę zintegrowaną lub nie ze strukturą pojazdu łącznie z tapicerką, przeznaczoną dla jednej osoby dorosłej. Określenie to obejmuje zarówno pojedyncze siedzenie, jak i część siedzenia ławkowego przeznaczoną dla jednej osoby. Ze względu na kierunek zainstalowania siedzenia przyjmuje się następujące definicje: 2.3.1. »Siedzenie skierowane przodem do kierunku jazdy« oznacza siedzenie, które może być używane, kiedy pojazd pozostaje w ruchu i które jest skierowane w stronę przedniej części pojazdu w taki sposób, że pionowa płaszczyzna symetrii siedzenia tworzy kąt mniejszy niż +10o lub -10o z pionową płaszczyzną symetrii pojazdu.. 2.3.2. »Siedzenie skierowane tyłem do kierunku jazdy« oznacza siedzenie, które może być używane, kiedy pojazd pozostaje w ruchu i które jest skierowane w stronę tylnej części pojazdu w taki sposób, że pionowa płaszczyzna symetrii siedzenia tworzy kąt mniejszy niż +10o lub -10o z pionową płaszczyzną symetrii pojazdu. 2.3.3. »Siedzenie skierowane bokiem do kierunku jazdy« oznacza siedzenie, którego ze względu na jego umiejscowienie w stosunku do pionowej płaszczyzny symetrii pojazdu nie można zakwalifikować ani zgodnie z definicją określoną w pkt. 2.3.1 ani określoną w pkt. 2.3.2.”; c) skreśla się pkt 2.9.
(6)

Służby odpowiedzialne w Państwach Członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów i wyznaczone w sposób wyraźny do tego celu powinny mieć dostęp do danych wprowadzonych do SIS, odnoszących się do skradzionych, przywłaszczonych lub utraconych w inny sposób pojazdów silnikowych o pojemności silnika przekraczającej 50 cm3, skradzionych, przywłaszczonych lub utraconych w inny sposób przyczep i naczep o masie własnej przekraczającej 750 kg oraz skradzionych, przywłaszczonych, utraconych w inny sposób lub unieważnionych świadectw rejestracji pojazdów i tablic rejestracyjnych pojazdów, w celu umożliwienia im sprawdzenia, czy pojazdy zgłoszone do rejestracji zostały skradzione, przywłaszczone lub utracone w inny sposób. W tym celu niezbędne jest przyjęcie przepisów zapewniających powyższym służbom dostęp do tych danych oraz zezwolenie im na wykorzystywanie ich do celów administracyjnych związanych z prawidłowym wydawaniem świadectw rejestracji pojazdów.
1.

Dodaje się art. 2a o następującym brzmieniu: „Artykuł 2a 1. Państwa Członkowskie mogą, na mocy prawa krajowego, zezwolić na instalowanie pasów bezpieczeństwa lub urządzeń przytrzymujących innych niż objęte przepisami niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że są one przeznaczone dla osób niepełnosprawnych. 2. Państwa Członkowskie mogą także wyłączyć stosowanie postanowień niniejszej dyrektywy w odniesieniu do urządzeń przytrzymujących zaprojektowanych zgodnie z przepisami załącznika VII do dyrektywy 2001/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 2001 r. odnoszącej się do przepisów szczególnych dotyczących pojazdów wykorzystywanych do przewozu pasażerów i mających więcej niż osiem siedzeń poza siedzeniem kierowcy (8). 3. Wymogi zawarte w pkt 3.2.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy nie mają zastosowania do pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących objętych postanowieniami ust. 1 i 2 powyżej.
—

Poprawki 3 (por. motyw 4), 12, 21–22 (jedynie część dotycząca „rodzaju tachografu”) oraz poprawka 23 zostały częściowo przyjęte. W odniesieniu do poprawki 19, Rada była w stanie przyjąć wniosek Parlamentu o zmniejszenie minimalnej liczby dni roboczych poddanych kontroli drogowej do 15 %. W związku z powyższym można odnotować, że Rada ustaliła liczbę dni kontrolowanych na terenie przedsiębiorstw na 25 % oraz wprowadziła okres przejściowy (do dnia 1 stycznia 2008 r.), po upływie którego liczba ta zostanie podniesiona do 30 % (kontrole drogowe) i 50 % (kontrole przeprowadzane na terenie przedsiębiorstw). Rada uważa również, że treść poprawki 24 jest zawarta w art. 4 ust. 2 lit. a). Jeżeli chodzi o poprawkę 28, Rada stwierdziła, że jej główny cel jest już zawarty w art. 4 ust. 6 i art. 6 ust. 4. Zasada leżąca u podstaw poprawki 29 jest już ujęta w art. 9 („system oceny ryzyka”) wspólnego stanowiska. W odniesieniu do poprawki 42, Rada postanowiła włączyć termin „tygodniowy okres odpoczynku” do wykazu zawartego w załączniku I A.
b)

odbiorców końcowych. Niniejsza dyrektywa nie ma jednak zastosowania do przedsiębiorstw prowadzących działalność należącą do kategorii wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (10) oraz do tych części przedsiębiorstw transportowych, których działalność opiera się głównie na wykorzystaniu lotniczych i morskich paliw płynnych;
a)

ustęp 1 akapit pierwszy zastępuje się akapitami: „1. W oparciu o oceny przeprowadzone przez Komisję i Komitet ustanowiony na mocy art. 114 Traktatu, Rada w ramach wielostronnego nadzoru na mocy art. 99 Traktatu bada średniookresowy cel budżetowy przedstawiony przez dane Państwo Członkowskie, ocenia, czy założenia ekonomiczne programu są wiarygodne, czy ścieżka dostosowania do średniookresowego celu budżetowego jest właściwa i czy środki podejmowane lub proponowane w ramach przestrzegania tej ścieżki są wystarczające do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego w ramach cyklu koniunkturalnego. Oceniając ścieżkę dostosowania do średniookresowego celu budżetowego, Rada bierze pod uwagę, czy w okresach dobrej koniunktury podejmowany jest większy wysiłek dostosowawczy, podczas gdy wysiłek ten może być bardziej ograniczony w okresach złej koniunktury. W odniesieniu do Państw Członkowskich uczestniczących w ERM2 Rada bada, czy dane Państwo Członkowskie realizuje wymaganą do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego coroczną korektę salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o środki jednorazowe i tymczasowe, przyjmując 0,5 % PKB jako wartość odniesienia. Przy definiowaniu ścieżki dostosowania do średniookresowego celu budżetowego dla Państw Członkowskich, które takiego celu jeszcze nie osiągnęły, i dopuszczeniu czasowego odstępstwa od tego celu w przypadku Państw Członkowskich, które cel ten już osiągnęły, Rada bierze pod uwagę wdrażanie znaczących reform strukturalnych mających bezpośredni skutek w postaci długoterminowych oszczędności, w tym poprzez zwiększenie wzrostu potencjalnego, a w związku z tym mających możliwy do zweryfikowania wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych, pod warunkiem że zachowany jest odpowiedni margines zabezpieczający zapewnienie przestrzegania wartości referencyjnej dla deficytu i pod warunkiem że oczekuje się powrotu pozycji budżetowej do średniookresowego celu budżetowego w okresie objętym programem. Szczególna uwaga zwracana jest na reformy emerytalne wprowadzające system obejmujący kilka filarów, w tym obowiązkowy filar kapitałowy. Państwom Członkowskim wdrażającym takie reformy zezwala się na odstępstwo od ścieżki dostosowania do ich średniookresowego celu budżetowego lub od samego celu, przy czym odstępstwo to odpowiada kosztowi netto reformy dla filaru publicznego, pod warunkiem że jest ono tymczasowe i że zachowany został odpowiedni margines zabezpieczający przestrzeganie wartości referencyjnej dla deficytu.”;
(2)

Rosnąca liczba Państw Członkowskich zamierza uregulować kwestię stosowania systemów klimatyzacji w pojazdach silnikowych w wyniku decyzji Rady 2002/358/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotyczącej zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu z Kioto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań (3). Decyzja ta zobowiązuje Wspólnotę i jej Państwa Członkowskie do zredukowania w latach 2008—2012 ich zagregowanych antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych wyszczególnionych w załączniku A do Protokołu z Kioto o 8 % w porównaniu do poziomów z 1990 r. Nieskoordynowane wykonanie tych zobowiązań niesie ze sobą ryzyko stworzenia barier dla swobodnego przepływu pojazdów silnikowych we Wspólnocie. Dlatego też właściwym jest ustalenie wymogów, jakie mają spełniać systemy klimatyzacji instalowane w pojazdach, aby mogły być wprowadzone do obrotu, oraz wprowadzenie od określonej daty zakazu dotyczącego systemów klimatyzacji zaprojektowanych w ten sposób, że będą zawierać fluorowane gazy cieplarniane o współczynniku ocieplenia globalnego wyższym niż 150.
—

Poprawki 22 i 24, jak również pierwsza część poprawki 38, odnosiły się do pojęć, które nie były używane we wspólnym stanowisku, przez co nastręczają poważnych trudności praktycznych. Kwestię naturalnie występujących stężeń (do których odniesienie znajduje się także w poprawce 91) poruszono jednak w motywie 7.
a)

wprowadziła do wspólnego stanowiska następujące 20 poprawek w całości, w części lub co do zasady: Motywy: Poprawka nr 1 (do motywu 10) i poprawka nr 2 (do motywu 12): zostały częściowo przyjęte, przy wykreśleniu ostatniego zdania motywu 8 i zmianie wprowadzonej w motywie 10. Poprawka nr 4 (do motywu 20a): przyjęta co do zasady i w części w motywie 3 (zdanie drugie) i w art. 11 ust. 2. Poprawka nr 5 (do motywu 20b): przyjęta co do zasady poprzez przeformułowanie art. 6 ust. 6. Artykuły Poprawka nr 13 (do art. 3 ust. 3): przyjęta w części, w odniesieniu do opinii Urzędu, przy jednoczesnym wykreśleniu odniesienia do przepisów wykonawczych (zważywszy, że nie ma już odniesienia do odtworzenia, równoważności odżywczej i zastępczych środków spożywczych w art. 2 i 3). Poprawka nr 16 [do art. 4 ust. 1 (nowy)]: utrzymana co do istoty w art. 17 ust. 1 lit. b) i art. 9 ust. 2 lit. d). Poprawka nr 17 (do art. 4 ust. 2): wprowadzona w części w art. 17 ust. 2. Poprawki nr 49/rev i 54/rev (do art. 5 ust. 1 lit. b)): przyjęte w całości w art. 4. Poprawka nr 25 (do art. 7 ust. 5): przyjęta w części (w odniesieniu do proponowanego wykreślenia) w art. 6 ust. 6. W tym kontekście Rada odnotowuje również, że Komisja ma zamiar dokonać przeglądu i uaktualnić wartości odniesienia zawarte w załączniku do dyrektywy 90/496/EWG w sprawie oznaczania wartości odżywczej środków spożywczych. Poprawka nr 31 (do art. 9 ust. 2 akapit drugi): cel tej poprawki przyjęto w art. 9 ust. 2 lit. d) (por. również art. 11). Poprawka nr 34 (do art. 10), poprawka nr 55 [do art. 10a (nowy)] i poprawka nr 35 (do art. 11): przyjęte w całości w art. 8. ust. 3 proponowanego nowego art. 10a znajduje się w art. 11 ust. 2 lit. b). Poprawka nr 38 [do art. 12 ust. 2 lit. fa) i fb) (nowy)]: zamiar poprawki został w części uwzględniony w art. 9 ust. 2 lit. d). Poprawka nr 39 (do art. 13): obawy leżące u podstaw tej poprawki zostały w części uwzględnione w art. 11 ust. 2 lit. b) (w odniesieniu do wprowadzenia nowych przepisów). Poprawka nr 41 (do art. 16 ust. 1): zasadę uwzględniono w art. 3 ust. 3, przy czym Rada nie uważa, że Urząd powinien zostać automatycznie włączony w każdym przypadku odwołania się do procedury komitetu. Poprawka nr 44 (do załącznika I), poprawka nr 45 (do załącznika II) i poprawka nr 46 (do załącznika II) zostały w całości włączone do załączników (wraz z przeformułowaniem poprawki nr 45 i przeniesieniem poprawki nr 46);
—

Do art. 4 ust. 2 lit. b) wstawiono odniesienie do „krajów kandydujących”; wykreślono odniesienie do gazów alkenowych (art. 4 ust. 3 lit. c) we wniosku Komisji).
Wino zdefiniowane w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (1) (pozycja Wspólnej Taryfy Celnej (WTC): kod CN ex 2204).

Wino żółte