[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 5.11.2010

COM(2010) 638 wersja ostateczna

2010/0310 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony

UZASADNIENIE

Dnia 23 marca 2006 r. Rada upoważniła Komisję do wynegocjowania Umowy o handlu i współpracy z Irakiem i wydała w tej sprawie wytyczne negocjacyjne. Negocjacje rozpoczęły się w listopadzie 2006 r. i przebiegały bardzo sprawnie w ramach dziewięciu rund, które zakończono w listopadzie 2009 r.

Podczas siódmej rundy negocjacji między UE a Irakiem, która odbyła się w lutym 2009 r. w Bagdadzie, zarówno Irak, jak i UE zgodziły się podnieść rangę projektu Umowy poprzez zmianę jej tytułu z „Umowa o handlu i współpracy” na „Umowa o partnerstwie i współpracy”, a także poprzez utworzenie Rady Współpracy, odbywającej regularne posiedzenia na szczeblu ministerialnym. Zmiany te zostały odzwierciedlone w zatwierdzonych przez Radę wytycznych negocjacyjnych.

Umowa o partnerstwie i współpracy między UE a Irakiem (dalej zwana „Umową”) wyznaczy nawiązanie pierwszego w historii stosunku umownego między tymi dwiema Stronami. Określa ona ramy prawne dotyczące takich kwestii jak stały dialog polityczny, stosunki handlowe, współpraca w kwestiach regulacyjnych oraz pomoc rozwojowa.

Celem niniejszej Umowy, która zawarta zostaje na okres 10 lat (podlegający przedłużeniu), jest zbudowanie trwałych podstaw do umacniania powiązań między Irakiem a Unią Europejską. W szczególności jej celem jest rozszerzenie dialogu politycznego w kwestiach dwustronnych, regionalnych i ogólnoświatowych, co powinno poprawić warunki wymiany handlowej między Irakiem a UE, wesprzeć kluczowe reformy wprowadzane przez Irak oraz starania tego kraju w zakresie rozwoju, a także ułatwić jego integrację w ramach gospodarki międzynarodowej. W Umowie podkreślono, że UE jest zdecydowana odegrać kluczową rolę w transformacji Iraku, a sama Umowa będzie najważniejszym narzędziem unijnego wsparcia dla Iraku oraz dalszej poprawy stosunków między Stronami.

Najważniejsze elementy Umowy są następujące:

1. Dialog polityczny i współpraca w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

- stały dialog polityczny z udziałem ministrów oraz urzędników wysokiego szczebla,

- klauzule dotyczące kwestii praw człowieka oraz zapobiegania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, które stanowią podstawowe elementy Umowy,

- klauzule dotyczące zwalczania terroryzmu, broni strzeleckiej i lekkiej oraz Międzynarodowego Trybunału Karnego;

2. Handel i inwestycje;

- niepreferencyjna umowa handlowa obejmująca podstawowe reguły Światowej Organizacji Handlu (WTO), mimo że Irak nie jest jeszcze członkiem WTO, oraz ustanawiająca pewne istotne elementy preferencyjne, przede wszystkim w zakresie zamówień publicznych i usług użyteczności publicznej oraz inwestycji. Część dotycząca handlu obejmuje także skuteczny mechanizm rozwiązywania sporów, którego elementem są wiążące orzeczenia zespołu arbitrażowego i procedury zapewniania zgodności.

3. Przepisy dotyczące współpracy w wielu obszarach, takich jak (lista niewyczerpująca):

- energia, transport, inwestycje, prawa człowieka, kształcenie, nauka i technologia, wymiar sprawiedliwości, wolność i bezpieczeństwo (w tym współpraca w kwestiach migracji i azylu), ochrona środowiska, współpraca regionalna lub kulturalna.

4. Postanowienia instytucjonalne zapewniające wykonanie Umowy, w tym doroczne posiedzenie Rady Współpracy na szczeblu ministerialnym oraz Komitet Współpracy, który będzie wspierał Radę Współpracy w wykonywaniu jej obowiązków.

Do czasu wejścia Umowy w życie niektóre jej części powinny być stosowane tymczasowo, w myśl art. 117 Umowy.

Mając na uwadze znaczenie Umowy, Komisja uważa, że Rada powinna przesłać powiadomienia, o których mowa w art. 117, dopiero po pewnym czasie, tak aby umożliwić Parlamentowi Europejskiemu wyrażenie opinii na temat Umowy. Komisja jest gotowa do współpracy z Radą i Parlamentem Europejskim, tak aby Umowa mogła być stosowana tymczasowo już w 2011 r.

2010/0310 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Umowa o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony, zwana dalej „Umową”, została podpisana w dniu [data] r. z zastrzeżeniem ewentualnego zawarcia w późniejszym terminie.

(2) Należy zawrzeć Umowę,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony wraz z załącznikami oraz jednostronną deklaracją Unii Europejskiej dołączoną do aktu końcowego niniejszym zostaje zawarta w imieniu Unii.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób uprawnionych do złożenia aktu notyfikacyjnego, przewidzianego w art. 116 Umowy, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na to, aby Umowa stała się dla niej wiążąca.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Data wejścia w życie Umowy zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Sporządzono w Brukseli dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący […]

ZAŁĄCZNIK

UMOWA O PARTNERSTWIE I WSPÓŁPRACY

między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony

KRÓLESTWO BELGII,

REPUBLIKA BUŁGARII,

REPUBLIKA CZESKA,

KRÓLESTWO DANII,

REPUBLIKA ESTOŃSKA,

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

REPUBLIKA FRANCUSKA,

REPUBLIKA GRECKA,

KRÓLESTWO HISZPANII,

IRLANDIA,

REPUBLIKA WŁOSKA,

REPUBLIKA CYPRYJSKA,

REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

REPUBLIKA LITEWSKA,

WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

REPUBLIKA WĘGIERSKA,

REPUBLIKA MALTY,

KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

REPUBLIKA AUSTRII,

RZECZPOSPOLITA POLSKA,

REPUBLIKA PORTUGALSKA,

RUMUNIA,

REPUBLIKA SŁOWENII,

REPUBLIKA SŁOWACKA,

REPUBLIKA FINLANDII,

KRÓLESTWO SZWECJI,

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

Umawiające się Strony Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

zwane dalej „państwami członkowskimi”, oraz

UNIA EUROPEJSKA,

zwana dalej „Unią”,

z jednej strony oraz

REPUBLIKA IRAKU,

zwana dalej „Irakiem”,

z drugiej strony,

zwane dalej wspólnie „Stronami”,

Preambuła

uwzględniając więzi istniejące między Unią i jej państwami członkowskimi a Republiką Iraku, a także wspólnie uznawane wartości,

uznając , że Unia, jej państwa członkowskie i Republika Iraku pragną wzmocnić te więzi oraz nawiązać wymianę handlową i współpracę, wspierając je dialogiem politycznym,

uwzględniając znaczenie, jakie Strony przywiązują do celów i zasad Karty Narodów Zjednoczonych, w szczególności przestrzegania praw człowieka, zasad demokracji oraz swobód politycznych i gospodarczych, które tworzą fundament partnerstwa,

potwierdzając swe przywiązanie do zasad demokracji i praw człowieka oraz podstawowych wolności określonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka ONZ oraz innych odnośnych międzynarodowych aktach prawnych dotyczących praw człowieka,

uznając ogromne znaczenie zrównoważonego rozwoju i rozwoju społecznego, który powinien iść w parze z rozwojem gospodarczym,

uznając znaczenie wzmacniania współpracy obu Stron oraz ich wspólne dążenie do skonsolidowania, pogłębienia i zróżnicowania stosunków w obszarach o wspólnym znaczeniu na podstawie poszanowania suwerenności, równości, braku dyskryminacji, praworządności i właściwego zarządzania, poszanowania środowiska naturalnego i wzajemnych korzyści,

uznając konieczność wsparcia starań Iraku na rzecz kontynuowania reform politycznych i ekonomicznych oraz odbudowy gospodarczej, a także poprawy warunków życia ludzi ubogich oraz grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społecznej,

uznając konieczność wzmocnienia roli kobiet w życiu politycznym, obywatelskim, społecznym, gospodarczym i kulturalnym, a także zwalczania dyskryminacji,

pragnąc stworzyć korzystne warunki dla znaczącego rozwoju i zróżnicowania wymiany handlowej między Unią a Republiką Iraku oraz rozszerzenia współpracy w obszarze gospodarki, handlu, inwestycji, nauki i technologii oraz kultury,

mając na celu wspieranie handlu i inwestycji oraz harmonijnych kontaktów gospodarczych między Stronami zgodnie z zasadami gospodarki rynkowej,

mając na uwadze konieczność stworzenia sprzyjających warunków dla poprawy działalności gospodarczej i inwestycji,

świadome konieczności poprawy warunków wpływających na działalność gospodarczą i inwestycje, jak również warunków w takich dziedzinach jak zakładanie przedsiębiorstw, zatrudnienie, świadczenie usług i przepływ kapitału,

uwzględniając przysługujące Stronom prawo do regulowania zasad świadczenia usług na swoim terytorium oraz zagwarantowania, że osiągnięte zostaną uzasadnione cele porządku publicznego,

uwzględniając ich zaangażowanie w prowadzenie wymiany handlowej zgodnie z porozumieniem z Marrakeszu ustanawiającym Światową Organizację Handlu , zawartym dnia 15 kwietnia 1994 r. (dalej zwanym „Porozumieniem WTO”), a w tym względzie także ich wspólne zainteresowanie przystąpieniem Iraku do tego porozumienia,

uznając szczególne potrzeby krajów rozwijających się w ramach WTO,

uznając , że terroryzm, przestępczość zorganizowana, pranie pieniędzy i przemyt narkotyków stanowią poważne zagrożenie dla międzynarodowej stabilizacji i bezpieczeństwa, a także dla wypełnienia celów współpracy Stron,

biorąc pod uwagę znaczenie ułatwiania i wzmacniania współpracy regionalnej,

potwierdzając , że przepisy niniejszej Umowy, wchodzące w zakres części trzeciej tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, są wiążące dla Zjednoczonego Królestwa i Irlandii jako oddzielnych Umawiających się Stron, nie zaś jako części Unii Europejskiej, o ile Unia Europejska nie powiadomi Iraku, że oba te państwa są w tych kwestiach związane Traktatem jako część Unii Europejskiej zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Ma to również zastosowanie do Danii, zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Danii, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

UZGODNIŁY, co następuje:

Artykuł 1

Ustanowienie partnerstwa

1. Ustanawia się partnerstwo między Unią i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony.

2. Cele partnerstwa są następujące:

a. stworzenie odpowiednich ram dla dialogu politycznego między Stronami w celu umożliwienia rozwoju stosunków politycznych pomiędzy nimi,

b. promowanie handlu i inwestycji oraz harmonijnych stosunków gospodarczych między Stronami w celu wspierania ich zrównoważonego rozwoju gospodarczego; oraz

c. zapewnienie podstawy współpracy prawodawczej, gospodarczej, społecznej, finansowej i kulturalnej.

Artykuł 2

Podstawa

Poszanowanie zasad demokracji i praw człowieka, określonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka i innych istotnych międzynarodowych aktach prawnych dotyczących praw człowieka, a także zasady praworządności, stanowi fundament polityki wewnętrznej i międzynarodowej obydwu Stron oraz zasadniczy element niniejszej Umowy.

TYTUŁ I

Dialog polityczny i współpraca w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

Artykuł 3

Dialog polityczny

3. Strony nawiązują stały dialog polityczny. Służy on wzmocnieniu ich stosunków, przyczynia się do rozwoju partnerstwa i zwiększa wzajemne zrozumienie i solidarność.

4. Dialog polityczny obejmuje wszystkie kwestie o wspólnym znaczeniu, w szczególności pokój, politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, dialog wewnętrzny i pojednanie, demokrację, praworządność, prawa człowieka, właściwe zarządzanie oraz stabilizację i integrację regionalną.

5. Dialog polityczny odbywa się w formie dorocznych spotkań z udziałem ministrów oraz urzędników wysokiego szczebla.

Artykuł 4

Zwalczanie terroryzmu

Strony ponownie potwierdzają znaczenie walki z terroryzmem i – zgodnie z konwencjami międzynarodowymi, prawem międzynarodowym w obszarze praw człowieka, kwestii humanitarnych i uchodźców oraz swoim własnymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi – postanawiają współpracować w celu zapobiegania aktom terroryzmu i ich eliminowania. Współpraca ma miejsce w szczególności:

- w ramach pełnego wdrażania rezolucji nr 1373 Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz innych stosownych rezolucji ONZ, strategii ONZ w zakresie zwalczania terroryzmu, konwencji i instrumentów międzynarodowych;

- poprzez wymianę informacji o grupach terrorystycznych oraz sieciach je wspierających, zgodnie z prawem międzynarodowym i krajowym; oraz

- poprzez wymianę poglądów o środkach i metodach stosowanych w celu zwalczania terroryzmu, w tym w dziedzinie szkoleń i technologii, oraz wymianę doświadczeń związanych z zapobieganiem terroryzmowi.

Strony nadal dążą do jak najszybszego zawarcia porozumienia w sprawie całościowej konwencji ONZ dotyczącej terroryzmu międzynarodowego.

Strony wyrażają głębokie zaniepokojenie podburzaniem do aktów terrorystycznych i podkreślają, że są zdecydowane podjąć wszelkie niezbędne, stosowne środki zgodnie z prawem międzynarodowym i krajowym, aby zmniejszyć zagrożenie spowodowane takim podburzaniem.

Artykuł 5

Zwalczanie rozprzestrzeniania broni masowego rażenia

Strony uznają, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia, zarówno wśród państw, jak i innych podmiotów, stanowi jedno z największych zagrożeń dla stabilności i bezpieczeństwa międzynarodowego. W związku z powyższym Strony postanawiają współpracować i przyczyniać się do przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz środków jej przenoszenia poprzez pełne przestrzeganie i wprowadzenie w życie na szczeblu krajowym istniejących zobowiązań wynikających z traktatów i umów międzynarodowych o rozbrojeniu i nierozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz innych mających zastosowanie zobowiązań międzynarodowych. Strony postanawiają, że powyższe postanowienie stanowi zasadniczy element niniejszej Umowy.

Strony postanawiają ponadto współpracować i przyczyniać się do zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia poprzez:

- podejmowanie kroków mających na celu, stosownie do okoliczności, podpisanie lub ratyfikację wszystkich innych odpowiednich instrumentów międzynarodowych bądź też przystąpienie do nich oraz ich pełną realizację;

- ustanowienie skutecznego systemu kontroli wywozu na szczeblu krajowym, dotyczącego zarówno wywozu, jak i tranzytu towarów związanych z bronią masowego rażenia, w tym systemu kontroli ostatecznego użycia technologii podwójnego zastosowania w ramach broni masowego rażenia, i przewidującego skuteczne sankcje w przypadku naruszenia kontroli wywozów.

Strony postanawiają ustanowić stały dialog polityczny, który będzie towarzyszył tym elementom i je konsolidował.

Artykuł 6

Broń strzelecka i lekka

1. Strony uznają, że nielegalna produkcja broni strzeleckiej i lekkiej, jej transfer i obrót nią, w tym amunicją do tej broni, a także nadmierne gromadzenie, nieprawidłowe zarządzanie, niewłaściwe zabezpieczanie zapasów oraz niekontrolowane rozprzestrzenianie nadal stwarzają poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.

2. Strony postanawiają przestrzegać i w pełni wykonywać przypadające im obowiązki w zakresie zwalczania nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką, w tym amunicją do niej, zgodnie z obowiązującymi umowami międzynarodowymi oraz rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ, a także zobowiązaniami podjętymi przez Strony w ramach innych instrumentów międzynarodowych dotyczących tego obszaru, takich jak program działania ONZ dotyczący zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich jego aspektach.

3. Strony postanawiają współpracować oraz zapewnić koordynację, wzajemne uzupełnianie oraz synergię swoich starań na rzecz zwalczania nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką, w tym amunicją do niej, na poziomie światowym, regionalnym, podregionalnym i krajowym oraz postanawiają ustanowić stały dialog polityczny jako uzupełnienie tego zobowiązania oraz czynnik służący jego wzmocnieniu.

Artykuł 7

Międzynarodowy Trybunał Karny

Strony ponownie potwierdzają, że najpoważniejsze przestępstwa wzbudzające zaniepokojenie całej społeczności międzynarodowej nie powinny pozostawać bezkarne, a ich ściganie należy zapewnić poprzez odpowiednie środki albo na poziomie krajowym, albo międzynarodowym.

Strony przyjmują do wiadomości, że Irak nie jest jeszcze stroną Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, ale rozważa możliwość przystąpienia do statutu w przyszłości. Irak podejmie zatem odpowiednie kroki, aby przystąpić do statutu rzymskiego i powiązanych z nim aktów prawnych, a także aby je ratyfikować oraz wdrożyć.

Strony potwierdzają, że są zdecydowane współpracować w tej kwestii, w tym poprzez wymianę doświadczeń w przyjmowaniu dostosowań prawnych wymaganych odnośnymi przepisami prawa międzynarodowego.

TYTUŁ II

HANDEL I INWESTYCJE

Sekcja I

Handel towarami

Rozdział I Postanowienia ogólne

Artykuł 8

Zakres

Postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się do handlu towarami między Stronami.

Artykuł 9

Cła

Do celów niniejszego rozdziału cło obejmuje każdą należność celną lub innego rodzaju opłatę nałożoną na przywóz lub wywóz towarów bądź z nim związaną, w tym wszelkiego rodzaju podatki wyrównawcze lub opłaty dodatkowe nałożone na przywóz lub wywóz bądź z nim związane. Cło nie obejmuje:

a) opłat odpowiadających podatkom wewnętrznym, nałożonych zgodnie z art. 11;

b) należności celnych nałożonych zgodnie z tytułem II sekcja 1 rozdział II niniejszej Umowy;

c) należności celnych stosowanych zgodnie z art. VI, XVI i XIX Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (dalej zwanego „GATT z 1994 r.”), Porozumieniem WTO dotyczącym stosowania art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r., Porozumieniem WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, Porozumieniem WTO w sprawie środków ochronnych, art. 5 Porozumienia WTO w sprawie rolnictwa bądź Uzgodnieniem WTO w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów (dalej zwanym „uzgodnieniem WTO”);

d) opłat i innych należności nakładanych zgodnie z przepisami prawa krajowego Stron oraz zgodnie z art. VIII GATT z 1994 r. oraz uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi.

Artykuł 10

Traktowanie KNU

1. Strony przyznają sobie wzajemnie traktowanie oparte na klauzuli największego uprzywilejowania zgodnie z art. I ust. 1 GATT z 1994 r. oraz uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi.

2. Postanowień ustępu 1 nie stosuje się do:

e) przywilejów przyznanych w celu ustanowienia unii celnej lub strefy wolnego handlu zgodnie z GATT z 1994 r. bądź w związku z ustanowieniem takiej unii celnej lub strefy wolnego handlu;

f) przywilejów przyznanych określonym krajom zgodnie z GATT z 1994 r. oraz innymi umowami międzynarodowymi na rzecz krajów rozwijających się.

Artykuł 11

Traktowanie narodowe

Każda ze Stron przyznaje traktowanie narodowe towarom drugiej Strony zgodnie z art. III GATT z 1994 r., łącznie z uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi. W tym celu art. III GATT z 1994 r. oraz uwagi do niego i postanowienia dodatkowe zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

Artykuł 12

Polityka taryfowa

1. Przywożone do Unii produkty wytworzone w Iraku podlegają unijnej stawce celnej KNU. Do przywożonych do Unii produktów wytworzonych w Iraku nie stosuje się ceł wyższych niż cła stosowane do przywozu z krajów należących do WTO zgodnie z art. I GATT z 1994 r.

2. Produkty wytworzone w Unii z chwilą przywozu do Iraku nie podlegają cłom przekraczającym pobieraną obecnie od przywożonych towarów opłatę z tytułu odbudowy w wysokości 5 %.

3. Strony postanawiają, że dopóki Irak nie przystąpi do WTO, Strony mogą, po wspólnym uzgodnieniu, zmienić wysokość ceł przywozowych.

4. Jeżeli po podpisaniu niniejszej Umowy Irak zastosuje do przywozu jakąkolwiek obniżkę cła na zasadach erga omnes , co w szczególności dotyczy obniżek będących wynikiem negocjacji taryfowych w ramach WTO, takie obniżone stawki celne stosuje się do przywozu produktów wytworzonych w Unii i zastępuje się nimi podstawową stawkę celną lub opłatę z tytułu odbudowy od dnia, w którym takie obniżki są stosowane.

Artykuł 13

Stosowanie odnośnych postanowień GATT z 1994 r.

Wymienione niżej artykuły GATT z 1994 r. zostają włączone do niniejszej Umowy i są jej częścią oraz są stosowane przez Strony z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

g) Artykuł V wraz z uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi;

h) artykuł VII ust. 1, 2, 3, 4a, 4b, 4d, 5 wraz z uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi oraz porozumienie WTO w sprawie stosowania artykułu VII GATT z 1994 r. wraz z uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi;

i) art. VIII wraz z uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi;

j) artykuł IX;

k) artykuł X.

Artykuł 14

Zharmonizowane oznaczanie towarów

Klasyfikacja towarów będących przedmiotem handlu między Stronami określona jest w odpowiedniej nomenklaturze taryfowej każdej Strony wyłożonej zgodnie ze zharmonizowanym systemem Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów , podpisanej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. (zwanego dalej „systemem zharmonizowanym”).

Artykuł 15

Czasowa odprawa towarów

Bez uszczerbku dla praw i obowiązków wynikających z wiążących obie Strony międzynarodowych konwencji dotyczących czasowej odprawy towarów każda ze Stron przyznaje drugiej Stronie zwolnienie z opłat i ceł przywozowych w przypadku towarów objętych czasową odprawą. Procedura czasowej odprawy jest stosowana z uwzględnieniem warunków, zgodnie z którymi obowiązki wynikające z tego rodzaju konwencji zostały zaakceptowane przez zainteresowane Strony.

Artykuł 16

Zakaz stosowania ograniczeń ilościowych

Zgodnie z art. XI GATT z 1994 r. oraz uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi po wejściu w życie niniejszej Umowy Unia i Irak znoszą wszelkie ograniczenia przywozu i wywozu oraz wszelkie środki o skutku równoważnym, nie utrzymują tego rodzaju ograniczeń i środków we wzajemnej wymianie handlowej ani nie przyjmują nowych. W tym celu art. XI GATT z 1994 r. oraz uwagi do niego i postanowienia dodatkowe zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

Artykuł 17

Cła wywozowe

Strony nie mogą utrzymywać ani ustanawiać ceł, podatków ani innych opłat czy należności nakładanych na wywóz towarów do drugiej Strony ani w związku z takim wywozem. Strony nie mogą utrzymywać ani ustanawiać jakichkolwiek podatków wewnętrznych, opłat ani należności na towary wywożone do drugiej Strony w wysokości przewyższającej podatki, opłaty bądź należności nakładane na podobne produkty przeznaczone do sprzedaży wewnętrznej.

Rozdział II Instrumenty zapewniające środki ochrony handlu

Artykuł 18

Środki antydumpingowe

1. Niniejsza umowa nie uniemożliwia Stronom przyjmowania środków antydumpingowych lub wyrównawczych zgodnie z art. VI GATT z 1994 r. wraz z uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi, Porozumieniem WTO dotyczącym stosowania art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. oraz Porozumieniem WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.

2. Niniejszy artykuł nie podlega postanowieniom tytułu II sekcja VI niniejszej Umowy.

Artykuł 19

Środki ochronne

1. Postanowienia niniejszej Umowy nie uniemożliwiają Stronom przyjmowania środków zgodnych z art. XIX GATT z 1994 r. oraz Porozumieniem WTO w sprawie środków ochronnych.

2. Niniejszy artykuł nie podlega postanowieniom tytułu II sekcja VI niniejszej Umowy.

Rozdział III Wyjątki

Artykuł 20

Wyjątki o charakterze ogólnym

Strony stosują, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, postanowienia art. XX GATT z 1994 r. wraz z uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi oraz art. XXI GATT z 1994 r., które są włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część.

Rozdział IV Kwestie pozataryfowe

Artykuł 21

Normy przemysłowe i ocena zgodności, przepisy techniczne

1. Związki z Porozumieniem WTO w sprawie barier technicznych w handlu

Strony stosują, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, postanowienia Porozumienia WTO w sprawie barier technicznych w handlu (dalej zwanego „Porozumieniem TBT”), które są włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część.

2. Zakres i przedmiot

Postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się do przygotowania, przyjmowania i stosowania przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności określonych w Porozumieniu TBT.

3. Cele

Cele współpracy Stron w obszarach przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności są następujące:

a) unikanie barier technicznych w handlu lub ich ograniczanie w celu ułatwienia wymiany handlowej między Stronami;

b) zwiększanie dostępności rynków dla produktów drugiej Strony poprzez poprawę bezpieczeństwa, jakości i konkurencyjności produktów;

c) wspieranie większego wykorzystania międzynarodowych przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności, w tym środków dotyczących poszczególnych sektorów, a także wykorzystania międzynarodowych najlepszych praktyk w zakresie sporządzania takich przepisów;

d) dopilnowanie, aby przygotowanie, przyjmowanie i stosowanie norm i przepisów technicznych odbywało się w sposób przejrzysty i nie tworzyło niepotrzebnych utrudnień w handlu zgodnie z postanowieniami Porozumienia TBT;

e) rozwijanie infrastruktury potrzebnej z punktu widzenia przepisów technicznych, normalizacji, oceny zgodności, akredytacji, systemu miar i wag oraz nadzoru rynku w Iraku;

f) stworzenie funkcjonalnych powiązań między reprezentującymi Unię i Irak instytucjami odpowiedzialnymi za normalizację, ocenę zgodności oraz przepisy;

g) wspieranie skutecznego udziału instytucji irackich w międzynarodowych organach normalizacyjnych oraz Komitecie ds. TBT.

4. Przepisy techniczne, normy i procedury oceny zgodności

4.1 Strony dopilnowują, aby przygotowanie, przyjmowanie oraz stosowanie przepisów, norm i procedur oceny zgodności nie odbywało się w celu tworzenia niepotrzebnych utrudnień w handlu między Stronami i aby nie przynosiło takiego skutku, z zastrzeżeniem postanowień Porozumienia TBT.

4.2 Strony starają się w miarę możliwości harmonizować swoje normy, przepisy techniczne i procedury oceny zgodności.

5. Przejrzystość i powiadamianie

5.1 W kontaktach między Stronami zastosowanie mają obowiązki dotyczące wymiany informacji na temat przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności ustanowione Porozumieniem TBT.

5.2 Strony postanawiają wymieniać – za pośrednictwem punktów kontaktowych – informacje na temat kwestii, które mogą mieć znaczenie dla ich stosunków handlowych, w tym komunikatów w ramach wczesnego ostrzegania, opinii naukowych oraz informacji dotyczących wydarzeń naukowych.

5.3 Strony mogą współpracować w ustanawianiu i utrzymywaniu punktów kontaktowych oraz w tworzeniu i prowadzeniu wspólnych baz danych.

Rozdział V Środki sanitarne i fitosanitarne

Artykuł 22

Środki sanitarne i fitosanitarne

1. Strony prowadzą współpracę w obszarze środków sanitarnych i fitosanitarnych w celu ułatwienia wymiany handlowej, a równocześnie zapewnienia ochrony zdrowia i życia ludzi, zwierząt i roślin. Strony stosują, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, postanowienia Porozumienia WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych (dalej zwanego „Porozumieniem SPS”), które jest włączone do niniejszej Umowy i stanowi jej część.

2. Na odpowiedni wniosek Strony mogą rozpoznać i starać się rozwiązać problemy wynikające ze stosowania szczegółowych środków sanitarnych i fitosanitarnych w celu osiągnięcia rozwiązań możliwych do przyjęcia dla obu Stron.

Sekcja II

Handel usługami i prowadzenie działalności gospodarczej

Artykuł 23

Zakres

1. Niniejsza sekcja zawiera ustalenia niezbędne do stopniowej liberalizacji handlu usługami oraz prowadzenia działalności między Stronami.

2. Niniejszą sekcję stosuje się do środków wpływających na handel usługami i prowadzenie wszelkich rodzajów działalności gospodarczej[2] z wyjątkiem:

a) wydobywania, wytwarzania i przetwarzania materiałów jądrowych;

b) produkcji broni, amunicji i materiałów wojskowych lub handlu nimi;

c) usług audiowizualnych i kulturalnych;

d) usług edukacyjnych;

e) usług w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej;

f) krajowego kabotażu morskiego;

g) usług transportu lotniczego oraz usług wspomagających usługi transportu lotniczego z wyjątkiem:

(i) naprawy samolotów i usług związanych z konserwacją, w trakcie której samolot jest wycofany z użytku;

(ii) sprzedaży i obrotu usługami transportu powietrznego;

(iii) usług systemu rezerwacji komputerowej (CRS);

(iv) obsługi naziemnej;

(v) usług wynajmu statków powietrznych z załogą;

(vi) usług portów lotniczych oraz

h) usług transportu kosmicznego.

3. Żadne z postanowień niniejszej sekcji nie jest rozumiane jako nakładające zobowiązania w zakresie zamówień publicznych.

4. Postanowień niniejszej sekcji nie stosuje się do subsydiów przyznawanych przez Strony.

5. Zgodnie z postanowieniami niniejszej sekcji każda ze Stron zachowuje prawo do regulowania i wprowadzania nowych przepisów, aby osiągnąć uzasadnione cele polityki.

Artykuł 24

Definicje

Do celów niniejszej sekcji:

a) „handel usługami” definiuje się jako dostarczanie usług na następujących zasadach:

(1) z terytorium jednej Strony na terytorium drugiej Strony;

(2) na terytorium jednej Strony dla usługobiorcy reprezentującego drugą pochodzącego z drugiej Strony;

(3) przez usługodawcę pochodzącego z jednej Strony poprzez zakład utworzony na terytorium drugiej Strony;

(4) przez usługodawcę pochodzącego z jednej Strony, poprzez obecność osób fizycznych na terytorium drugiej Strony;

b) „środek” oznacza wszelkie środki podejmowane przez Strony, w formie ustaw, rozporządzeń, reguł, procedur, decyzji, działań administracyjnych lub w jakiejkolwiek innej formie;

c) „środki przyjęte lub utrzymane przez Stronę” oznaczają środki podjęte przez:

(i) administrację i władze stopnia centralnego, regionalnego lub lokalnego; oraz

(ii) organy pozarządowe sprawujące władzę delegowaną przez administrację i władze stopnia centralnego, regionalnego lub lokalnego;

d) „usługi” obejmują wszelkie usługi we wszystkich sektorach z wyjątkiem usług świadczonych w ramach wykonywania władzy publicznej;

e) „zakład” oznacza każdy rodzaj działalności gospodarczej lub zawodowej realizowanej poprzez:

(i) ustanowienie, nabycie lub utrzymywanie osoby prawnej[3] lub

(ii) utworzenie lub utrzymywanie filii lub przedstawicielstwa

na terytorium drugiej Strony w celu prowadzenia działalności gospodarczej;

f) „inwestor” jednej ze Stron oznacza osobę fizyczną lub prawną, która zamierza prowadzić lub prowadzi działalność gospodarczą poprzez utworzenie zakładu;

(g) „usługa świadczona w związku z wykonywaniem władzy publicznej” oznacza jakąkolwiek usługę, która nie jest świadczona ani na zasadach handlowych, ani w ramach konkurencji z jednym lub większą liczbą usługodawców;

(h) „usługodawca” jednej ze Stron oznacza osobę fizyczną lub prawną, która zamierza świadczyć lub świadczy usługi;

(i) „osoba fizyczna pochodząca z Unii” oznacza obywatela jednego z państw członkowskich Unii zgodnie z obowiązującymi w niej przepisami, zaś „osoba fizyczna pochodząca z Republiki Iraku” oznacza obywatela Republiki Iraku zgodnie z przepisami tego kraju;

j) „osoba prawna” oznacza jakikolwiek podmiot prawny, należycie ustanowiony lub zorganizowany zgodnie z obowiązującym prawem, działający w celu osiągania zysku lub nie, będący własnością prywatną lub publiczną, i obejmuje wszelkiego rodzaju spółki kapitałowe, fundusze powiernicze, spółki osobowe, wspólne przedsiębiorstwa, podmioty jednoosobowe oraz stowarzyszenia;

k) „osoba prawna pochodząca z Unii” lub „osoba prawna pochodząca z Republiki Iraku” oznacza osobę prawną ustanowioną zgodnie z przepisami prawa państwa członkowskiego Unii lub Republiki Iraku i mająca siedzibę, administrację centralną lub główne miejsce prowadzenia działalności odpowiednio na terytorium objętym Traktatem o Unii Europejskiej oraz Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub na terytorium Republiki Iraku;

jeżeli osoba prawna ma jedynie siedzibę, administrację centralną lub główne miejsce prowadzenia działalności, odpowiednio, na terytorium objętym Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub na terytorium Republiki Iraku, nie jest uważana, odpowiednio, za osobę prawną pochodzącą z Unii ani za osobę prawną pochodzącą z Republiki Iraku, chyba że jej działalność jest rzeczywiście i trwale powiązana, odpowiednio, z gospodarką Unii lub Republiki Iraku;

niezależnie od postanowień poprzedniego akapitu przedsiębiorstwa żeglugowe mające siedzibę poza Unią lub Republiką Iraku i kontrolowane przez obywateli, odpowiednio, państwa członkowskiego Unii lub Republiki Iraku również są objęte postanowieniami niniejszej Umowy, jeśli ich statki są zarejestrowane, odpowiednio, w tym państwie członkowskim Unii lub w Republice Iraku i pływają pod banderą państwa członkowskiego Unii lub Republiki Iraku;

l) „działalność gospodarcza” nie obejmuje działań realizowanych w związku z wykonywaniem władzy publicznej, tj. działań, które nie są prowadzone na zasadach handlowych ani też w ramach konkurencji z jednym lub większą liczbą podmiotów gospodarczych;

m) „podmiot zależny” oznacza osobę prawną, która jest faktycznie kontrolowana przez inną osobę prawną[4];

n) „filia” osoby prawnej oznacza jednostkę nieposiadającą osobowości prawnej, o charakterze stałym, powstałą na przykład w wyniku rozszerzenia działalności podmiotu macierzystego, posiadającą zarząd i wyposażoną materialnie w celu prowadzenia negocjacji handlowych z osobami trzecimi, aby osoby te, wiedząc, że w razie konieczności istnieje związek prawny z podmiotem macierzystym, którego siedziba zarządu znajduje się za granicą, nie były zobowiązane negocjować bezpośrednio z takim podmiotem macierzystym, lecz mogły dokonywać transakcji handlowych w miejscu prowadzenia działalności stanowiącej rozszerzenie działalności tego podmiotu.

Artykuł 25

1. Od czasu wejścia w życie niniejszej Umowy Unia stosuje wobec usług lub usługodawców pochodzących z Republiki Iraku traktowanie wynikające z harmonogramu szczególnych zobowiązań Unii i jej państw członkowskich dotyczących traktowania narodowego i dostępu do rynku na mocy Układu ogólnego w sprawie handlu usługami (zwanego dalej „GATS”)[5].

2. Od czasu wejścia w życie niniejszej Umowy, z zastrzeżeniem postanowień ust. 3, Republika Iraku zapewnia usługom, usługodawcom, zakładom i inwestorom pochodzącym z Unii w sektorze usługowym i w innych sektorach traktowanie nie mniej korzystne niż to, które zapewnia podobnym usługom, usługodawcom, zakładom i inwestorom[6] pochodzącym z Republiki Iraku bądź podobnym usługom, usługodawcom, zakładom i inwestorom z krajów trzecich, w zależności od tego, które z nich traktowane są korzystniej.

3. Republika Iraku może zmieniać sposób traktowania usług, usługodawców, zakładów i inwestorów pochodzących z Unii, obejmując ich warunkami i wymagając kwalifikacji, które prowadzą do mniej korzystnego traktowania niż to, które otrzymują podobne usługi, usługodawcy, przedsiębiorstwa i inwestorzy. Tego rodzaju zmiany spełniają następujące warunki:

a) traktowanie usług, usługodawców, zakładów i inwestorów pochodzących z Unii pozostaje nie mniej korzystne niż traktowanie przez Republikę Iraku podobnych usług, usługodawców, zakładów i inwestorów pochodzących z państwa trzeciego;

b) Republika Iraku powiadamia Komisję Europejską[7] o zamiarze dokonania wspomnianych wyżej zmian na cztery miesiące przed planowaną datą wprowadzenia tego rodzaju warunków. Na wniosek Komisji Europejskiej Republika Iraku zapewnia szczegółowe informacje dotyczące powodów planowanego nałożenia warunków i wymogów co do kwalifikacji. Warunki te i wymogi dotyczące kwalifikacji uznaje się za przyjęte przez Unię, jeżeli w ciągu ośmiu tygodni do Republiki Iraku nie zostanie skierowane odpowiednie pismo;

c) na wniosek jednej ze Stron proponowane warunki oraz wymogi dotyczące kwalifikacji są analizowane i zatwierdzane przez Komitet Współpracy.

4. Bez uszczerbku dla przywilejów wynikających z traktowania usług, usługodawców, zakładów i inwestorów pochodzących z Unii zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu po przystąpieniu do WTO Republika Iraku zapewnia traktowanie usług i usługodawców pochodzących z Unii zgodne z harmonogramem jej szczegółowych zobowiązań na mocy GATS.

Artykuł 26

1. Uprzywilejowanego traktowania, przyznanego zgodnie z postanowieniami niniejszej sekcji, nie stosuje się do ulg podatkowych, których Strony udzielają lub udzielą w przyszłości na podstawie porozumień o unikaniu podwójnego opodatkowania, lub innych uzgodnień podatkowych.

2. Postanowienia niniejszej sekcji nie są interpretowane w sposób uniemożliwiający przyjęcie lub stosowanie przez Strony środka mającego zapobiegać uchylaniu się od płacenia podatków, zgodnie z postanowieniami podatkowymi umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych uzgodnień podatkowych bądź krajowego prawodawstwa podatkowego.

3. Postanowienia niniejszej sekcji nie są interpretowane w sposób uniemożliwiający państwom członkowskim lub Irakowi rozróżnienie, w ramach stosowania odpowiednich przepisów ich ustawodawstwa podatkowego, podatników, którzy nie znajdują się w identycznej sytuacji, w szczególności w odniesieniu do ich miejsca zamieszkania.

Artykuł 27

Inne umowy

Postanowienia niniejszej sekcji nie ograniczają praw inwestorów Stron do korzystania z korzystniejszego traktowania przewidzianego w obowiązujących lub przyszłych umowach międzynarodowych odnoszących się do inwestycji, których stronami są państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz Irak.

Artykuł 28

Przejrzystość

Każda ze Stron odpowiada natychmiast na wszystkie wnioski drugiej Strony o udzielenie konkretnych informacji dotyczących wszelkich środków o zasięgu ogólnym lub umów międzynarodowych, odnoszących się do niniejszej Umowy lub wpływających na jej postanowienia. Każda ze Stron ustanawia także przynajmniej jeden punkt informacyjny, który na żądanie udziela informacji usługodawcom drugiej Strony na temat wszystkich wspomnianych wyżej kwestii. Tego rodzaju punkty informacyjne wymieniono w ZAŁĄCZNIKU 3. Punkty informacyjne nie muszą być depozytariuszami przepisów ustawowych i wykonawczych.

Artykuł 29

Wyjątki

1. Od postanowień niniejszej sekcji obowiązują wyjątki wymienione w niniejszym artykule. Pod warunkiem że środki takie nie są stosowane w sposób, który mógłby być narzędziem arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji między krajami, w których panują podobne warunki, bądź ukrytego ograniczenia handlu usługami, niniejsza sekcja nie jest interpretowana w sposób uniemożliwiający przyjmowanie lub egzekwowanie przez którąkolwiek ze Stron środków:

a) niezbędnych do ochrony bezpieczeństwa publicznego lub moralności publicznej bądź do utrzymania porządku publicznego;

b) niezbędnych do ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin;

c) niezbędnych do zapewnienia przestrzegania przepisów ustawowych i wykonawczych, które nie są sprzeczne z postanowieniami niniejszej sekcji, w tym przepisów odnoszących się do:

(i) zapobiegania nieuczciwym lub fałszywym praktykom lub usuwania skutków niedotrzymania umów o świadczenie usług;

(ii) ochrony prywatności osób w odniesieniu do przetwarzania i rozpowszechniania danych osobowych i ochrony poufności akt i rachunków osobistych;

(iii) bezpieczeństwa;

d) niezgodnych z celami określonymi w art. 25 pod warunkiem, że zróżnicowane traktowanie ma na celu zapewnienie skutecznego lub sprawiedliwego opodatkowania lub poboru podatków bezpośrednich w odniesieniu do usług lub usługodawców drugiej Strony;

e) niezgodnych z celami określonymi w art. 25 pod warunkiem, że zróżnicowanie traktowanie ma na celu zapobieganie unikaniu podatków lub uchylaniu się od ich płacenia zgodnie z postanowieniami podatkowymi umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych porozumień podatkowych bądź krajowego prawodawstwa podatkowego.

3. Postanowień niniejszej sekcji nie stosuje się do odpowiednich systemów zabezpieczenia społecznego Stron lub do działań prowadzonych na terytorium każdej ze Stron, które związane są, nawet jeżeli tylko sporadycznie, z wykonywaniem władzy publicznej.

4. Postanowień niniejszej sekcji nie stosuje się do środków odnoszących się do osób fizycznych starających się o dostęp do rynku pracy jednej ze Stron, jak również do środków dotyczących obywatelstwa, stałego pobytu, czy też stałego zatrudnienia.

5. Postanowienia niniejszej sekcji nie uniemożliwiają Stronom stosowania środków regulujących wjazd lub czasowy pobyt osób fizycznych na ich terytorium, w tym środków niezbędnych do ochrony integralności granic i zapewnienia zorganizowanego przemieszczania się osób fizycznych przez ich granice pod warunkiem, że środki takie nie będą stosowane w sposób niweczący lub naruszający korzyści przypadające drugiej Stronie zgodnie z art. 25[8].

6. Postanowienia niniejszej sekcji nie mają zastosowania do działalności banku centralnego ani organu polityki pieniężnej bądź innego podmiotu publicznego w wykonywaniu polityki pieniężnej lub polityki kursowej.

7. Postanowienia niniejszej sekcji nie są interpretowane w sposób uniemożliwiający którejkolwiek ze Stron i ich podmiotom sektora publicznego realizowanie działań lub świadczenie usług na swoim terytorium na zasadzie wyłączności na rachunek Strony lub jej podmiotów sektora publicznego, z wykorzystaniem gwarancji przez nie udzielonych lub z użyciem ich zasobów finansowych.

8. Postanowienia niniejszej sekcji nie mają wpływu na stosowanie przez każdą ze Stron środków niezbędnych do zapobiegania, przy pomocy postanowień niniejszej Umowy, obchodzeniu środków dotyczących dostępu państw trzecich do jej rynku.

Artykuł 30

Wyjątki ze względów bezpieczeństwa

1. Postanowienia niniejszej sekcji nie są interpretowane jako:

a) wymagające od Stron dostarczenia informacji, których ujawnienie uważa się za sprzeczne z podstawowymi interesami bezpieczeństwa; lub

b) uniemożliwiające Stronom przeprowadzenie jakichkolwiek działań uznanych za niezbędne do ochrony ich podstawowych interesów bezpieczeństwa:

(i) odnoszących się do działalności gospodarczej prowadzonej bezpośrednio lub pośrednio dla celów zaopatrzenia sił zbrojnych;

(ii) odnoszących się do materiałów rozszczepialnych i materiałów do syntezy jądrowej lub materiałów służących do ich uzyskania;

(iii) związanych z produkcją broni, amunicji i materiałów wojskowych lub handlem nimi oraz dotyczących handlu innymi towarami i materiałami;

(iv) odnoszących się do zamówień publicznych niezbędnych dla bezpieczeństwa narodowego lub do celów obrony narodowej;

(v) podejmowanych w trakcie wojny lub w obliczu innego zagrożenia w stosunkach międzynarodowych; lub

c) uniemożliwiające Stronom podjęcie jakichkolwiek działań w celu wykonania zobowiązań wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych i służących utrzymaniu międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.

Artykuł 31

Stopniowa liberalizacja handlu usługami i prowadzenia działalności

Zależnie od okoliczności, w tym od sytuacji wynikającej z przystąpienia Republiki Iraku do WTO, Rada ds. Współpracy może wydać Stronom zalecenia dotyczące stopniowego rozszerzenia handlu usługami i prowadzenia działalności między nimi, a także zapewnienia pełnej zgodności z postanowieniami GATS, szczególnie z art. V. Jeżeli zalecenia te zostaną przyjęte, mogą zostać wdrożone w drodze umów między Stronami.

Sekcja III

Postanowienia dotyczące działalności gospodarczej i inwestycji

Artykuł 32

Zachęcanie do inwestycji

Strony zachęcają do zwiększania wzajemnie korzystnych inwestycji poprzez tworzenie bardziej sprzyjających warunków dla inwestycji prywatnych.

Artykuł 33

Punkty kontaktowe i wymiana informacji

W celu ułatwienia komunikacji między Stronami we wszelkich kwestiach handlowych związanych z prywatnymi inwestycjami każda Strona wyznacza punkt kontaktowy. Na wniosek każdej ze Stron punkt kontaktowy drugiej Strony podaje urząd lub urzędnika odpowiedzialnego za te sprawy i zapewnia wymagane wsparcie w celu ułatwienia komunikacji ze Stroną składającą wniosek.

Sekcja IV

Płatności bieżące i kapitał

Artykuł 34

Cel i zakres stosowania

1. Strony dążą do liberalizacji płatności bieżących i przepływu kapitału między nimi zgodnie z podjętymi zobowiązaniami w ramach międzynarodowych instytucji finansowych.

2. Niniejszą sekcję stosuje się do wszystkich płatności bieżących i przepływu kapitału między Stronami.

Artykuł 35

Rachunek bieżący

Strony zezwalają na wszelkie płatności i przelewy między Stronami w ramach rachunku bieżącego w wymienialnej walucie i zgodnie ze statutem Międzynarodowego Funduszu Walutowego .

Artykuł 36

Rachunek kapitałowy

Od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy Strony umożliwiają swobodny przepływ kapitału w odniesieniu do inwestycji bezpośrednich dokonywanych zgodnie z przepisami prawa kraju przyjmującego oraz inwestycji dokonywanych zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy, a także likwidację lub repatriację kapitału bądź wszelkich pochodzących z niego zysków.

Artykuł 37

Klauzula stałości

Strony nie wprowadzają żadnych nowych ograniczeń w zakresie płatności bieżących i przepływu kapitału między swoimi obywatelami i nie zaostrzają obowiązujących ustaleń.

Artykuł 38

Środki ochronne

1. Jeżeli w wyjątkowych okolicznościach przepływ kapitału między Unią a Irakiem powoduje lub może spowodować poważne trudności w prowadzeniu polityki kursowej lub polityki pieniężnej Unii lub Iraku, odpowiednio, Unia lub Irak mogą zastosować środki ochronne, które są absolutnie niezbędne, w odniesieniu do przepływu kapitału między Unią a Irakiem na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy.

2. Strona przyjmująca środki ochronne informuje niezwłocznie drugą Stronę o harmonogramie ich znoszenia.

Artykuł 39

Postanowienia końcowe

1. Postanowienia niniejszej sekcji nie ograniczają praw podmiotów gospodarczych Stron do czerpania korzyści z ewentualnego korzystniejszego traktowania przewidzianego w obowiązujących dwustronnych lub wielostronnych umowach, których są one stronami.

2. Strony prowadzą wzajemne konsultacje mające na celu ułatwianie przepływu kapitału pomiędzy nimi i wspieranie realizacji celów niniejszej Umowy.

Sekcja V

Zagadnienia związane z handlem

Rozdział I Państwowe przedsiębiorstwa handlowe

Artykuł 40

1. Strony dążą do przestrzegania postanowień art. XVII GATT z 1994 r. wraz z uwagami do niego i postanowieniami dodatkowymi oraz Uzgodnienia WTO dotyczącego wykładni art. XVII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r., włączonych do niniejszej Umowy i stanowiących jej część z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

2. Jeżeli jedna ze Stron zwraca się do drugiej Strony z wnioskiem o informacje na temat poszczególnych państwowych przedsiębiorstw handlowych, sposobu ich funkcjonowania oraz wpływu ich działania na handel dwustronny, Strona otrzymująca wniosek zapewnia maksymalną przejrzystość, nie naruszając postanowień art. XVII ust. 4 lit. d) GATT z 1994 r. w sprawie informacji poufnych.

3. Każda ze Stron dopilnowuje, aby wszelkie państwowe przedsiębiorstwa handlowe dostarczające towary lub świadczące usługi przestrzegały zobowiązań Strony na mocy niniejszej Umowy.

Rozdział II Zamówienia publiczne

Artykuł 41

Wprowadzenie

1. Strony uznają wkład przejrzystych, konkurencyjnych i otwartych procedur przetargowych dla zrównoważonego rozwoju gospodarczego i przyjmują za cel skuteczne, wzajemne i stopniowe otwarcie swoich rynków zamówień publicznych.

2. Do celów niniejszego rozdziału:

a) „komercyjne towary lub usługi” oznaczają towary lub usługi zwykle sprzedawane lub oferowane do sprzedaży na rynku komercyjnym klientom niepublicznym i przez takich klientów zwykle nabywane do celów niepublicznych;

b) „usługa budowlana” oznacza usługę, której celem jest wykonanie wszelkimi środkami robót inżynieryjnych lub budowlanych zgodnie z działem 51 tymczasowej Centralnej Klasyfikacji Produktów Organizacji Narodów Zjednoczonych (dalej zwanej „CPC”);

c) „dni” oznaczają dni kalendarzowe;

d) „aukcja elektroniczna” oznacza powtarzalny proces realizowany z wykorzystaniem środków elektronicznych służący do przedstawienia przez dostawców nowych cen lub nowych wartości w przypadku wymiernych elementów oferty innych niż cena i związanych z kryteriami oceny, lub obu tych elementów, w wyniku którego powstaje ranking ofert lub zmiana kolejności ofert w rankingu;

e) „na piśmie lub pisemne” oznacza wszelkie informacje słowne lub liczbowe, które mogą zostać odczytane, skopiowane, a następnie przekazane. Mogą one obejmować informacje przekazywane i przechowywane za pomocą środków elektronicznych;

f) „przetarg bezpośredni” oznacza metodę udzielenia zamówienia, zgodnie z którą podmiot zamawiający kontaktuje się z wybranym dostawcą lub dostawcami;

g) „środek” oznacza wszelkie ustawy, rozporządzenia, procedury, wytyczne lub praktyki administracyjne bądź wszelkie działania podmiotu zamawiającego dotyczące zamówienia objętego niniejszą Umową;

h) „wykaz przeznaczony do wielokrotnego wykorzystania” oznacza wykaz dostawców uznanych przez podmiot zamawiający za spełniających warunki wpisania do tego wykazu, z którego podmiot zamawiający zamierza skorzystać więcej niż jeden raz;

i) „ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia” oznacza ogłoszenie opublikowane przez podmiot zamawiający, w którym zaprasza on zainteresowanych dostawców do złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału lub oferty, lub obu tych dokumentów;

j) „zobowiązania offsetowe” oznaczają wszelkie warunki lub zobowiązania, które wspierają rozwój lokalny lub poprawiają bilans płatniczy Strony, takie jak korzystanie z udziału lokalnego, licencje na technologię, inwestycje, handel wymienny i podobne działania lub wymogi;

k) „przetarg nieograniczony” oznacza metodę udzielenia zamówienia, zgodnie z którą ofertę mogą przedstawić wszyscy zainteresowani dostawcy;

l) „osoba” oznacza osobę fizyczną albo prawną;

m) „podmiot zamawiający” oznacza podmiot ujęty w przygotowanym przez Stronę dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy;

n) „dostawca kwalifikowany” oznacza dostawcę uznanego przez podmiot zamawiający za spełniającego warunki udziału;

o) „przetarg ograniczony” oznacza metodę udzielenia zamówienia, zgodnie z którą podmiot zamawiający zwraca się z prośbą o złożenie oferty jedynie do kwalifikowanych dostawców;

p) „usługi” obejmują usługi budowlane, chyba że postanowiono inaczej;

q) „norma” oznacza dokument zatwierdzony przez uznaną jednostkę, ustalający, do powszechnego i wielokrotnego stosowania, zasady, wytyczne lub cechy charakterystyczne towarów lub usług bądź związanych z nimi procesów i metod produkcji, z którymi zgodność nie jest obowiązująca. Może on również zawierać lub opisywać wyłącznie wymogi dotyczące terminologii, symboli, opakowania, oznakowania lub etykietowania dotyczące towaru, usługi, procesu lub metody produkcji;

r) „dostawca” oznacza osobę lub grupę osób, które dostarczają lub mogą dostarczać towary lub usługi; oraz

s) „specyfikacja techniczna” oznacza wymóg procedury przetargowej, za pośrednictwem którego:

(i) określono cechy charakterystyczne towarów lub usług będących przedmiotem zamówienia, w tym jakość, sposób wykonania, bezpieczeństwo i wymiary lub procedury i metody ich produkcji lub świadczenia; lub

(ii) wskazano warunki dotyczące terminologii, symboli, opakowania, oznakowania lub etykiety w odniesieniu do towaru lub usługi.

Artykuł 42

Zakres

1. Niniejszy rozdział stosuje się do wszelkich środków dotyczących zamówienia objętego niniejszą Umową. Do celów niniejszego rozdziału zamówienie objęte niniejszą Umową oznacza zamówienie publiczne:

a) na towary, usługi lub jakiekolwiek ich połączenie:

(i) zgodnie z dołączonymi przez obie Strony subzałącznikami do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy; oraz

(ii) zamówione do celów innych niż komercyjna sprzedaż lub odsprzedaż bądź wykorzystanie do produkcji lub dostawy towarów lub usług przeznaczonych do komercyjnej sprzedaży lub odsprzedaży;

b) za pomocą wszelkich środków umownych, w tym zakupu, wynajmu oraz dzierżawy lub sprzedaży ratalnej z opcją lub bez opcji wykupu;

c) którego wartość jest równa lub wyższa niż odpowiedni próg określony w dołączonych przez obie Strony subzałącznikach do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy w momencie publikacji ogłoszenia zgodnie z art. 45;

d) złożone przez podmiot zamawiający; oraz

e) niepodlegające odrębnemu wyłączeniu z zakresu obowiązywania Umowy.

2. Z wyjątkiem przypadków określonych niniejszą Umową postanowień niniejszego rozdziału nie stosuje się do:

f) nabycia lub dzierżawy gruntów, istniejących budynków lub innych nieruchomości albo praw do nich;

g) porozumień pozaumownych lub innych form wsparcia, które zapewnia Strona, w tym porozumień o współpracy, dotacji, pożyczek, udziałów kapitałowych, gwarancji i ulg podatkowych;

h) zamówień na usługi agencji budżetowych lub usługi depozytowe, usługi w zakresie likwidacji i zarządzania świadczone na rzecz regulowanych instytucji finansowych bądź usługi związane ze sprzedażą, umorzeniem i dystrybucją długu publicznego, w tym pożyczek i obligacji państwowych, weksli i innych papierów wartościowych, bądź nabycia tego rodzaju usług;

i) publicznych umów o pracę;

j) zamówień udzielanych:

(i) w celu zapewnienia międzynarodowego wsparcia, w tym pomocy rozwojowej;

(ii) zgodnie ze szczególną procedurą lub warunkami umowy międzynarodowej dotyczącej stacjonowania wojsk lub wspólnej realizacji projektu przez państwa-sygnatariuszy;

(iii) zgodnie ze szczególną procedurą lub warunkami organizacji międzynarodowej albo w ramach finansowania przez międzynarodowe dotacje, pożyczki lub inny rodzaj wsparcia, jeżeli stosowna procedura lub warunki byłyby niezgodne z niniejszym rozdziałem.

3. Każda ze Stron określa następujące informacje w subzałącznikach do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy:

k) w subzałączniku 1 – podmioty rządowe na szczeblu centralnym, których zamówienia objęte są niniejszym rozdziałem;

l) w subzałączniku 2 – wszystkie pozostałe podmioty, których zamówienia objęte są niniejszym rozdziałem;

m) w subzałączniku 3 – usługi, z wyjątkiem usług budowlanych, które są objęte niniejszym rozdziałem;

n) w subzałączniku 4 – usługi budowlane, które są objęte niniejszym rozdziałem;

o) w subzałączniku 5 – wszelkie uwagi ogólne.

4. W przypadku gdy podmiot zamawiający w kontekście zamówienia objętego niniejszą Umową wymaga, aby osoby nieujęte w dołączonych przez Strony subzałącznikach do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy udzielały zamówień zgodnie z określonymi wymogami, do tego rodzaju wymogów stosuje się, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, artykuł 43.

5. Przy oszacowaniu wartości zamówienia w celu ustalenia, czy jest to zamówienie objęte niniejszą Umową, podmiot zamawiający nie dzieli zamówienia na oddzielne zamówienia ani nie stosuje określonej metody wyceny w celu oszacowania wartości zamówienia z zamiarem częściowego lub całkowitego wyłączenia go z zakresu stosowania niniejszego rozdziału.

6. Postanowienia niniejszego rozdziału nie są interpretowane jako uniemożliwiające którejkolwiek ze Stron podejmowanie działań lub nieujawnianie informacji, które Strona ta uznaje za konieczne do ochrony swoich istotnych interesów związanych z bezpieczeństwem w zakresie zakupu broni, amunicji lub materiałów wojskowych, lub też w przypadku zamówień niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa narodowego i obrony narodowej.

7. Postanowień niniejszego rozdziału nie interpretuje się w sposób uniemożliwiający wprowadzenie lub stosowanie przez Strony wymienionych niżej środków pod warunkiem, że środki takie nie są stosowane w sposób stanowiący arbitralną lub nieuzasadnioną dyskryminację pomiędzy Stronami, w których panują podobne warunki, albo ukrytego ograniczenia dla handlu międzynarodowego. Mowa tu o środkach:

a) niezbędnych do ochrony moralności, porządku i bezpieczeństwa publicznego;

b) niezbędnych do ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin;

c) niezbędnych do ochrony własności intelektualnej; lub

d) dotyczących towarów lub usług pochodzących z pracy osób niepełnosprawnych, instytucji charytatywnych lub pracy więźniów.

Artykuł 43

Zasady ogólne

1. W odniesieniu do wszelkich środków oraz wszelkich objętych niniejszą Umową zamówień każda ze Stron, łącznie z jej podmiotami zamawiającymi, zapewnia bezzwłocznie i bezwarunkowo traktowanie towarów i usług drugiej Strony oraz dostawców drugiej Strony dostarczających towary lub usługi nie mniej korzystne niż traktowanie, jakie Strona ta, łącznie z jej podmiotami zamawiającymi, zapewnia krajowym towarom, usługom i dostawcom.

2. W odniesieniu do wszelkich środków dotyczących zamówień objętych niniejszą Umową Strona, łącznie z jej podmiotami zamawiającymi:

a) nie traktuje jednego miejscowego dostawcy mniej korzystnie niż innego miejscowego dostawcy ze względu na wysokość zagranicznego udziału lub własności; ani

b) nie dyskryminuje miejscowego dostawcy w związku z tym, że towary lub usługi oferowane przez tego dostawcę przy konkretnym zamówieniu są towarami lub usługami drugiej Strony.

3. Odnośnie do wszelkich ustaw, rozporządzeń, procedur i praktyk dotyczących zamówień publicznych, jak i w odniesieniu do szczególnych zamówień władz publicznych wszystkich szczebli dopuszczających towary, usługi i dostawców z państw trzecich Republika Iraku zapewnia towarom, usługom i dostawcom pochodzącym z Unii traktowanie nie mniej korzystne niż w przypadku towarów, usług i dostawców z dowolnego państwa trzeciego.

Wykorzystanie środków elektronicznych

4. W przypadku udzielania zamówienia objętego niniejszą Umową za pomocą środków elektronicznych podmiot zamawiający:

a) dopilnowuje, aby zamówienie zostało zrealizowane z wykorzystaniem takich systemów i programów informatycznych – w tym dotyczących uwierzytelniania i szyfrowania informacji – które są powszechnie dostępne i interoperacyjne w połączeniu z innymi powszechnie dostępnymi systemami i programami informatycznymi; oraz

b) utrzymuje mechanizmy zapewniające integralność wniosków o dopuszczenie do udziału oraz ofert, w tym określenie godziny wpływu, a także zapobieganie nieuprawnionemu dostępowi.

Sposób przeprowadzenia procedury przetargowej

5. Podmiot zamawiający prowadzi procedurę przetargową objętą niniejszą Umową w sposób przejrzysty i bezstronny, pozwalający uniknąć konfliktu interesów i zapobiec praktykom korupcyjnym, a ponadto zgodny z niniejszym rozdziałem.

Reguły pochodzenia

6. W odniesieniu do zamówień objętych niniejszą Umową Strony mają obowiązek stosować takie same reguły pochodzenia w odniesieniu do towarów lub usług przywiezionych lub dostarczonych z terytorium drugiej Strony, jakie stosują w tym samym czasie w ramach zwykłej wymiany handlowej wobec przywozu i dostaw tych samych towarów i usług pochodzących od tej samej Strony.

Artykuł 44

Publikowanie informacji dotyczących zamówienia

1. Każda ze Stron:

a) bezzwłocznie publikuje wszelkie ustawy, rozporządzenia, decyzje sądowe, zarządzenia administracyjne o powszechnym zastosowaniu, standardowe klauzule umowne umocowane ustawą lub rozporządzeniem oraz włączone poprzez odpowiednie odniesienie do ogłoszeń i dokumentacji przetargowej, a także procedury dotyczące zamówień objętych niniejszą Umową oraz wszelkie zmiany do nich w urzędowo wyznaczonych elektronicznych lub papierowych środkach przekazu, które są szeroko rozpowszechnione i łatwo dostępne dla odbiorców;

b) na wniosek którejkolwiek ze Stron udziela ona na ten temat wszelkich wyjaśnień;

c) dołącza w postaci dodatku II do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy wykaz elektronicznych lub papierowych środków przekazu, na łamach których Strona publikuje informacje opisane w lit. a);

d) dołącza w postaci dodatku III do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy wykaz elektronicznych środków przekazu, w których Strona publikuje ogłoszenia wymagane postanowieniami art. 45, art. 47 ust. 4 i art. 55 ust. 2.

2. Każda ze Stron bezzwłocznie informuje drugą Stronę o wszelkich zmianach do informacji wymienionych przez nią w dodatku II lub III do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy.

Artykuł 45

Publikacja ogłoszeń

Ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia

1. W przypadku każdego zamówienia objętego niniejszą Umową, z wyjątkiem okoliczności opisanych w art. 52, podmiot zamawiający publikuje ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia w odpowiednich środkach przekazu wymienionych w dodatku III do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy. Każde takie ogłoszenie obejmuje informacje określone w dodatku IV do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy. Ogłoszenia te są dostępne za pomocą środków elektronicznych, nieodpłatnie, za pośrednictwem pojedynczego punktu dostępu.

Skrócone ogłoszenie

2. W każdym przypadku, gdy podmiot zamawiający ma zamiar udzielić zamówienie, równocześnie z publikacją ogłoszenia o zamiarze udzielenia zamówienia publikuje on powszechnie dostępne ogłoszenie skrócone w jednym z języków WTO. Ogłoszenie skrócone zawiera co najmniej następujące informacje:

a) przedmiot zamówienia;

b) ostateczny termin składania ofert lub w odpowiednich przypadkach ostateczny termin składania wniosków o dopuszczenie do udziału w procedurze przetargowej lub o wpisanie do wykazu przeznaczonego do wielokrotnego wykorzystania; oraz

c) adres, pod który można zwrócić się o udostępnienie dokumentów dotyczących zamówienia;

Ogłoszenie o planowanych zamówieniach

3. Zachęca się podmioty zamawiające do publikowania jak najwcześniej w każdym roku budżetowym ogłoszenia dotyczącego planowanych zamówień (dalej zwanego „ogłoszeniem o planowanych zamówieniach”). Ogłoszenie to powinno zawierać przedmiot zamówień oraz planowaną datę publikacji ogłoszeń o zamiarze udzielenia zamówienia.

4. Podmiot zamawiający wymieniony w subzałączniku 2 do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy może wykorzystać ogłoszenie o planowanych zamówieniach jako ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia pod warunkiem, że zawiera ono wszystkie dostępne informacje, określone w dodatku IV do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy, oraz oświadczenie, że zainteresowani dostawcy powinni poinformować podmiot zamawiający o swoim zainteresowaniu zamówieniem.

Artykuł 46

Warunki udziału

1. Podmiot zamawiający określa wyłącznie takie warunki udziału w zamówieniu, które są niezbędne do zapewnienia zdolności prawnych i finansowych oraz możliwości handlowych i technicznych dostawcy potrzebnych do przyjęcia odnośnego zamówienia.

2. Oceniając, czy dostawca spełnia warunki udziału, podmiot zamawiający:

a) ocenia możliwości finansowe, handlowe i techniczne dostawcy na podstawie jego działalności gospodarczej na terytorium Strony podmiotu zamawiającego oraz poza jego granicami;

b) nie narzuca warunku stwierdzającego, że aby dostawca mógł uczestniczyć w przetargu, musiał on w przeszłości uzyskać jedno lub więcej zamówień od podmiotu zamawiającego tej Strony, lub że dostawca musi posiadać doświadczenie w wykonywaniu prac na terytorium danej Strony; oraz

c) może wymagać odpowiedniego doświadczenia, gdy jest to niezbędne do spełnienia warunków zamówienia.

3. Dokonując powyższej oceny, podmiot zamawiający bierze pod uwagę warunki, które wcześniej określił w ogłoszeniach lub w dokumentacji przetargowej.

4. Podmiot zamawiający ma obowiązek wykluczyć dostawcę z powodów takich jak upadłość, składanie fałszywych oświadczeń, znaczące niewypełnienie istotnych wymogów lub zobowiązań w ramach wcześniejszego zamówienia lub wcześniejszych zamówień, skazanie wyrokiem sądu za poważne przestępstwo lub innym orzeczeniem dotyczącym poważnego wykroczenia, naruszenie etyki zawodowej lub zaległości podatkowe.

Artykuł 47

Kwalifikacja dostawców

Procedura przetargu ograniczonego

1. W przypadku gdy podmiot zamawiający zamierza skorzystać z procedury przetargu ograniczonego, wówczas:

a) umieszcza w ogłoszeniu o zamiarze udzielenia zamówienia co najmniej informacje określone w pkt. 1, 2, 6, 7, 10 i 11 dodatku IV do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy oraz wzywa dostawców do złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału; oraz

b) przed rozpoczęciem okresu składania ofert udostępnia kwalifikującym się dostawcom, których powiadamia zgodnie z ust. 2 lit. b) dodatku VI do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy, co najmniej informacje określone w pkt. 3, 4, 5, 8 oraz 9 dodatku IV do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy.

2. Podmiot zamawiający uznaje, że dostawcy kwalifikujący się to wszyscy dostawcy krajowi oraz dostawcy drugiej Strony, którzy spełniają warunki udziału w określonym zamówieniu, o ile podmiot zamawiający nie określi w ogłoszeniu o zamiarze udzielenia zamówienia ograniczeń co do liczby dostawców, którzy zostaną dopuszczeni do złożenia oferty, oraz kryteriów wyboru ograniczonej liczby dostawców.

3. Jeżeli dokumentacja przetargowa nie jest podana do wiadomości publicznej od dnia publikacji ogłoszenia, o którym mowa w ust. 1, podmiot zamawiający gwarantuje, że dokumenty te zostaną udostępnione równocześnie wszystkim kwalifikującym się dostawcom wybranym zgodnie z ust. 2.

Podmioty wymienione w subzałączniku 2

4. Podmiot zamawiający ujęty w subzałączniku 2 do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy może utrzymywać wykaz dostawców przeznaczony do wielokrotnego wykorzystania pod warunkiem, że raz do roku publikowane jest ogłoszenie o możliwości składania wniosków o wpisanie do wykazu, skierowane do zainteresowanych dostawców, a jeżeli publikowane jest ono za pomocą środków elektronicznych, wówczas jest stale dostępne za pomocą odpowiedniego nośnika wymienionego w dodatku III do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy. Ogłoszenie takie zawiera informacje określone w dodatku V do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy.

5. Bez uszczerbku dla ust. 4, w przypadku gdy wykaz przeznaczony do wielokrotnego wykorzystania będzie obowiązywał przez trzy lata lub krócej, podmiot zamawiający ujęty w subzałączniku 2 do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 niniejszej Umowy może opublikować ogłoszenie, o którym mowa w wymienionym wyżej ustępie, tylko raz, na początku okresu obowiązywania wykazu, pod warunkiem, że w ogłoszeniu podano okres jego obowiązywania oraz że nie będą publikowane kolejne ogłoszenia.

6. Podmiot zamawiający ujęty w subzałączniku 2 do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy umożliwia dostawcom złożenie wniosku o wpisanie do wykazu przeznaczonego do wielokrotnego wykorzystania w każdym momencie oraz wpisuje do wykazu wszystkich kwalifikujących się dostawców w rozsądnie krótkim czasie.

Podmiot zamawiający ujęty w subzałączniku 2 do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy może wykorzystać ogłoszenie, w którym zachęca dostawców do składania wniosków o wpisanie do wykazu przeznaczonego do wielokrotnego wykorzystania, jako ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia pod warunkiem, że:

a) ogłoszenie publikowane jest zgodnie z ust. 4 i zawiera informacje wymagane zgodnie z dodatkiem V do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy oraz wszelkie dostępne informacje wymagane zgodnie z dodatkiem IV do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy, a także zawiera oświadczenie, że ogłoszenie to stanowi ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia;

b) podmiot bezzwłocznie przekazuje dostawcom, którzy poinformowali go o swoim zainteresowaniu danym zamówieniem, wystarczające informacje umożliwiające im zweryfikowanie zainteresowania zamówieniem, w tym wszystkie pozostałe informacje wymagane zgodnie z dodatkiem IV do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy, o ile informacje te są dostępne.

8. Podmiot zamawiający ujęty w subzałączniku 2 do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy może wyrazić zgodę, aby dostawca, który zgodnie z ust. 6 złożył wniosek o wpisanie do wykazu przeznaczonego do wielokrotnego wykorzystania, złożył ofertę w ramach danego zamówienia, jeżeli podmiot zamawiający będzie miał wystarczająco dużo czasu na ustalenie, czy dostawca spełnia warunki udziału.

9. Podmiot zamawiający ujęty w subzałączniku 2 do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy bezzwłocznie informuje każdego dostawcę, który złożył wniosek o dopuszczenie do udziału lub o wpisanie do wykazu przeznaczonego do wielokrotnego wykorzystania, o swojej decyzji w sprawie wniosku.

10. W przypadku gdy podmiot zamawiający ujęty w subzałączniku 2 do dodatku I do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy odrzuci wniosek dostawcy o zakwalifikowanie do udziału w zamówieniu lub o wpisanie do wykazu przeznaczonego do wielokrotnego wykorzystania, przestanie uznawać dostawcę za kwalifikującego się lub usunie go z wykazu przeznaczonego do wielokrotnego wykorzystania, podmiot ten bezzwłocznie informuje dostawcę o tym fakcie i na odpowiedni wniosek bezzwłocznie przekazuje dostawcy pisemne uzasadnienie swojej decyzji.

Artykuł 48

Specyfikacje techniczne

1. Podmiot zamawiający nie opracowuje, nie przyjmuje ani nie stosuje jakichkolwiek specyfikacji technicznych ani nie ustanawia procedur oceny zgodności, jeżeli mają one na celu stworzenie niepotrzebnych utrudnień w handlu międzynarodowym lub jeżeli mają one taki skutek.

2. Ustanawiając specyfikacje techniczne dla zamawianych towarów lub usług, w stosownych przypadkach podmiot zamawiający:

a) określa specyfikacje techniczne dotyczące sposobu wykonania oraz wymogów funkcjonalnych, a nie projektu ani opisowych cech charakterystycznych; oraz

b) przygotowuje specyfikacje techniczne na podstawie norm międzynarodowych lub europejskich, jeżeli takie istnieją; w innym wypadku wykorzystuje do tego celu krajowe przepisy techniczne, uznane normy krajowe lub przepisy budowlane.

3. W przypadku gdy w specyfikacji technicznej określony jest projekt lub opisowe cechy charakterystyczne, podmiot zamawiający określa w stosownych przypadkach, że uwzględni oferty dotyczące równoważnych towarów lub usług, które wyraźnie spełniają wymogi zamówienia poprzez uwzględnienie w dokumentacji przetargowej takich słów jak „lub równoważny”.

4. Podmiot zamawiający nie narzuca specyfikacji technicznych, które wymagają lub odwołują się do konkretnego znaku towarowego lub fabrycznego, patentu, praw autorskich, wzoru lub typu, pochodzenia, producenta lub dostawcy, chyba że nie istnieje inna metoda wystarczająco dokładnego lub zrozumiałego opisu wymogów zamówienia i pod warunkiem, że w dokumentacji przetargowej podmiot zamawiający zawarł słowa takie jak „lub równoważny”.

5. Podmiot zamawiający nie zwraca się – w sposób naruszający zasady konkurencji – o porady, które mogłyby zostać wykorzystane podczas przygotowania lub przyjmowania specyfikacji technicznych dla danego zamówienia, od osób mogących mieć interes handlowy związany z tym zamówieniem, ani takich porad nie przyjmuje.

6. Każda ze Stron, łącznie ze swoimi podmiotami zamawiającymi, może zgodnie z niniejszym artykułem przygotować, przyjąć lub zastosować specyfikacje techniczne wspierające ochronę zasobów naturalnych lub ochronę środowiska.

Artykuł 49

Dokumentacja przetargowa

1. Podmiot zamawiający zapewnia dostawcom dokumentację przetargową zawierającą wszelkie informacje potrzebne im do przygotowania i złożenia oferty. O ile w ogłoszeniu o zamiarze udzielenia zamówienia nie określono inaczej, dokumentacja ta zawiera pełny opis kwestii określonych w dodatku VIII do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy.

2. W odpowiedzi na stosowny wniosek podmiot zamawiający bezzwłocznie przekazuje dokumentację przetargową wszystkim dostawcom biorącym udział w procedurze przetargowej i udziela odpowiedzi na każdy uzasadniony wniosek o udzielenie informacji dotyczących zamówienia skierowany przez dostawcę biorącego udział w tej procedurze pod warunkiem, że informacje te nie zapewniają temu dostawcy przewagi nad konkurentami biorącymi udział w tej samej procedurze przetargowej.

3. W przypadku gdy przed udzieleniem zamówienia podmiot zamawiający zmieni kryteria lub wymogi określone w ogłoszeniu o zamiarze udzielenia zamówienia lub w dokumentacji przetargowej przekazanej dostawcom biorącym udział w procedurze przetargowej lub jeżeli wprowadzi zmiany do ogłoszenia lub do dokumentacji przetargowej, przekazuje wszelkie tego rodzaju modyfikacje lub zmienione bądź ponownie opublikowane ogłoszenie lub dokumentację przetargową na piśmie:

a) wszystkim dostawcom biorącym udział w procedurze przetargowej w momencie zmiany tych informacji, jeżeli są oni znani, a w pozostałych przypadkach w ten sam sposób, w jaki przekazane zostały pierwotne informacje; oraz

b) w odpowiednim czasie, tak aby umożliwić wspomnianym dostawcom zmianę i ponowne złożenie poprawionych ofert, stosownie do sytuacji.

Artykuł 50

Terminy

Podmiot zamawiający, zgodnie z własnymi uzasadnionymi potrzebami, zapewnia dostawcom wystarczająco dużo czasu na przygotowanie i złożenie wniosków o dopuszczenie do udziału w procedurze oraz ofert, z uwzględnieniem takich czynników jak charakter i stopień złożoności zamówienia, zakres przewidywanego podzlecania oraz czas potrzebny na przekazanie ofert z zagranicy oraz z miejsc położonych w granicach w kraju, w których nie są używane środki komunikacji elektronicznej. Wspomniane wyżej terminy, łącznie z ich ewentualnym przedłużeniem, są jednakowe dla wszystkich zainteresowanych lub biorących udział w procedurze dostawców. Odpowiednie terminy zostały określone w dodatku VI do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy.

Artykuł 51

Negocjacje

1. Strona może umocować swoje podmioty zamawiające do prowadzenia negocjacji:

a) w ramach zamówień, w przypadku których wskazały one taki zamiar w ogłoszeniu o zamiarze udzielenia zamówienia; lub

b) jeżeli z oceny wynika, że żadna z ofert nie jest ewidentnie najkorzystniejsza, jeżeli chodzi o szczegółowe kryteria oceny określone w ogłoszeniach lub w dokumentacji przetargowej.

2. Podmiot zamawiający:

a) dopilnowuje, aby każdy przypadek wykluczenia dostawcy uczestniczącego w negocjacjach był zgodny z kryteriami oceny określonymi w ogłoszeniach lub w dokumentacji przetargowej; oraz

b) po zakończeniu negocjacji wyznacza wspólny termin dla pozostałych dostawców na złożenie nowych lub skorygowanych ofert.

Artykuł 52

Przetarg bezpośredni

Podmiot zamawiający może skorzystać z procedury przetargu bezpośredniego i zrezygnować ze stosowania art. 45–47, art. 49–51, art. 53 i 54 wyłącznie po spełnieniu następujących warunków:

a) jeżeli

(i) nie złożono żadnej oferty lub żaden dostawca nie zgłosił wniosku o dopuszczenie do udziału;

(ii) nie złożono ofert zgodnych z istotnymi wymogami dokumentacji przetargowej;

(iii) żaden z dostawców nie spełniał warunków udziału; lub

(iv) stwierdzono zmowę w przygotowaniu złożonych ofert,

pod warunkiem że wymogi dokumentacji przetargowej nie zostały zmienione w istotnym stopniu;

b) w przypadku gdy towary lub usługi mogą zostać dostarczone jedynie przez określonego dostawcę i nie istnieje inne rozsądne rozwiązanie ani towary czy usługi zastępcze, ponieważ wymóg dotyczy dzieła sztuki; ze względu na ochronę wynikającą z patentu, praw autorskich lub innych wyłącznych praw, lub ze względu na brak konkurencji ze względów technicznych;

c) w przypadku dodatkowych dostaw zapewnionych przez pierwotnego dostawcę towarów i usług, które nie zostały uwzględnione w pierwotnym zamówieniu, jeżeli zmiana dostawcy dodatkowych towarów lub usług:

(i) jest niemożliwa z powodów ekonomicznych lub technicznych, takich jak wymogi dotyczące wymienności lub interoperacyjności w połączeniu z istniejącym sprzętem, oprogramowaniem, usługami lub instalacjami zamówionymi w ramach pierwotnego zamówienia; oraz

(ii) spowodowałaby istotną niedogodność lub znaczne zwiększenie kosztów dla podmiotu zamawiającego;

d) w zakresie, w jakim jest to niezbędne, ze względu na nadzwyczaj pilny charakter sprawy, w wyniku zaistnienia okoliczności nieprzewidzianych przez podmiot zamawiający, towary lub usługi nie mogły zostać uzyskane w terminie w drodze przetargu nieograniczonego lub ograniczonego;

e) w przypadku towarów nabywanych na giełdach towarowych;

f) jeżeli podmiot zamawiający zamawia prototyp lub pierwszy towar lub usługę opracowane na jego zlecenie w trakcie i do celów danego zamówienia na realizację badań, eksperymentów, studiów lub oryginalnego opracowania;

g) w przypadku zakupów dokonywanych na wyjątkowo korzystnych warunkach pojawiających się tylko w bardzo krótkim czasie i wynikających ze szczególnych okoliczności zbywania towarów, takich jak podczas likwidacji, przejścia pod zarząd komisaryczny lub w stan upadłości, lecz nie w przypadku rutynowych zakupów od regularnych dostawców; oraz

h) jeżeli zamówienie otrzymuje zwycięzca konkursu na najlepszy projekt pod warunkiem, że konkurs został zorganizowany zgodnie z zasadami niniejszego rozdziału, a uczestnicy byli oceniani przez niezależne jury przy założeniu, że zwycięzca otrzyma zamówienie na projekt.

Artykuł 53

Aukcje elektroniczne

Jeżeli podmiot zamawiający zamierza przeprowadzić procedurę przetargową objętą niniejszą Umową za pomocą aukcji elektronicznej, przed rozpoczęciem aukcji podmiot ten udostępnia każdemu uczestnikowi:

a) metodę automatycznej oceny wraz ze wzorem matematycznym, który został opracowany na podstawie kryteriów oceny określonych w dokumentacji przetargowej, i który zostanie wykorzystany do utworzenia automatycznego rankingu ofert lub zmiany kolejności ofert w rankingu podczas aukcji;

b) wyniki wstępnej oceny poszczególnych elementów oferty, jeżeli zamówienie ma zostać udzielone na podstawie najkorzystniejszej oferty oraz

c) inne istotne informacje dotyczące sposobu przeprowadzenia aukcji.

Artykuł 54

Rozpatrywanie ofert oraz udzielanie zamówień

1. Podmiot zamawiający przyjmuje, otwiera i rozpatruje wszystkie oferty zgodnie z procedurami gwarantującymi uczciwy i bezstronny przebieg procedury przetargowej oraz poufność ofert.

2. Podmiot zamawiający nie może odrzucić oferty, która została złożona po terminie składania ofert, jeżeli opóźnienie miało miejsce wyłącznie z winy podmiotu zamawiającego.

3. Jeżeli podmiot zamawiający zapewnia dostawcy możliwość poprawienia niezamierzonych błędów formalnych w okresie między otwarciem ofert a udzieleniem zamówienia, podmiot zamawiający zapewnia taką samą możliwość wszystkim dostawcom biorącym udział w procedurze przetargowej.

4. Do celów udzielenia zamówienia rozpatrywane są jedynie oferty złożone na piśmie, które w momencie otwarcia ofert spełniają istotne wymogi zawarte w ogłoszeniach i w dokumentacji przetargowej, i które zostały złożone przez dostawcę spełniającego warunki udziału.

5. Z wyjątkiem sytuacji gdy podmiot zamawiający stwierdza, że udzielenie zamówienia nie leży w interesie publicznym, udziela on zamówienia dostawcy, który zgodnie z jego ustaleniami ma możliwość spełnienia warunków zamówienia i który – wyłącznie na podstawie oceny kryteriów określonych w ogłoszeniach i dokumentacji przetargowej – przedstawił najkorzystniejszą ofertę lub – gdy cena stanowi jedyne kryterium – zaoferował najniższą cenę.

6. W przypadku gdy podmiot zamawiający otrzymuje ofertę zawierającą cenę, która jest niewspółmiernie niska w porównaniu z cenami w innych złożonych ofertach, może skonsultować się z dostawcą, aby sprawdzić, czy spełnia on warunki udziału i jest zdolny do wypełnienia warunków zamówienia.

7. Podmiot zamawiający nie wykorzystuje ofert wariantowych, nie unieważnia procedur przetargowych ani nie zmienia udzielonych już zamówień, aby obejść obowiązki spoczywające na nim zgodnie z niniejszą Umową.

Artykuł 55

Przejrzystość informacji związanych z zamówieniem

1. Podmiot zamawiający bezzwłocznie informuje dostawców biorących udział w procedurze przetargowej o swojej decyzji dotyczącej udzielenia zamówienia, a na odpowiedni wniosek udziela takiej informacji na piśmie. Z zastrzeżeniem art. 56 ust. 2 i 3 podmiot zamawiający na odpowiedni wniosek zapewnia dostawcom, którym nie udzielono zamówienia, wyjaśnienie powodów, dla których ich oferty nie zostały wybrane, oraz czynniki przemawiające na korzyść oferty wybranego dostawcy.

2. Najpóźniej w ciągu 72 dni od udzielenia każdego zamówienia objętego niniejszym rozdziałem podmiot zamawiający publikuje ogłoszenie we właściwych papierowych lub elektronicznych środkach przekazu wymienionych w dodatku III. W przypadku wykorzystania wyłącznie drogi elektronicznej informacje pozostają dostępne przez odpowiednio długi okres. Ogłoszenie takie zawiera co najmniej informacje określone w dodatku VII do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy.

Artykuł 56

Ujawnianie informacji

1. Strona, na wniosek drugiej Strony, bezzwłocznie udziela wszelkich informacji niezbędnych do ustalenia, czy procedura przetargowa została przeprowadzona w sposób sprawiedliwy, bezstronny i zgodnie z niniejszym rozdziałem, w tym informacji na temat cech charakterystycznych oraz zalet wybranej oferty. W przypadkach gdy ujawnienie tego rodzaju informacji mogłoby naruszyć konkurencję w ramach kolejnych przetargów, Strona otrzymująca informacje nie ujawnia ich jakimkolwiek dostawcom bez zasięgnięcia opinii i uzyskania zgody Strony, która przekazała informacje.

2. Bez uszczerbku dla innych postanowień niniejszego rozdziału Strony, łącznie z ich podmiotami zamawiającymi, nie udzielają dostawcom informacji, które mogłyby naruszyć uczciwą konkurencję między nimi.

3. Postanowienia niniejszego rozdziału nie są interpretowane w sposób, który wymagałby od Strony, łącznie z jej podmiotami zamawiającymi, władzami i organami odwoławczymi, ujawnienia informacji poufnych, jeżeli ich ujawnienie utrudniłoby egzekwowanie prawa, mogłoby naruszyć uczciwą konkurencję między dostawcami, naruszyłoby uzasadnione interesy handlowe osób zainteresowanych, w tym przysługujące im prawa własności intelektualnej, bądź byłyby sprzeczne z interesem publicznym w innych aspektach.

Artykuł 57

Krajowe procedury odwoławcze

1. Każda ze Stron zapewnia sprawną, skuteczną, przejrzystą i niedyskryminującą procedurę odwoławczą na drodze administracyjnej lub sądowej, w ramach której dostawca może wnieść odwołanie w związku z:

a) naruszeniem postanowień niniejszego rozdziału; lub

b) w przypadku gdy zgodnie z przepisami prawa krajowego Strony dostawca nie jest uprawniony do wniesienia bezpośredniego odwołania ze względu na naruszenie postanowień niniejszego rozdziału – nieprzestrzeganiem środków prawnych Strony przyjętych w celu wdrożenia niniejszego rozdziału,

do którego doszło w ramach zamówienia objętego niniejszą Umową, stanowiącego przedmiot zainteresowania dostawcy. Zasady proceduralne dotyczące wszystkich odwołań są sporządzane na piśmie i powszechnie udostępniane.

2. W przypadku skargi dostawcy dotyczącej naruszenia lub nieprzestrzegania przepisów określonego w ust. 1, złożonej w związku z zamówieniem objętym niniejszą Umową, którym dostawca jest zainteresowany, zainteresowana Strona zachęca swój podmiot zamawiający oraz dostawcę do rozstrzygnięcia przedmiotu skargi w drodze konsultacji. Podmiot zamawiający w sposób bezstronny i bez zbędnej zwłoki rozpatruje wszelkie tego rodzaju skargi, tak aby nie utrudnić dostawcy udziału w bieżącym lub przyszłym zamówieniu oraz nie naruszyć jego prawa do ubiegania się o środki naprawcze w ramach procedury odwoławczej na drodze administracyjnej lub sądowej.

3. Każdemu dostawcy zapewnia się wystarczająco dużo czasu na przygotowanie i złożenie odwołania, w każdym wypadku nie mniej niż 10 dni od momentu, kiedy zapoznał się lub powinien się zapoznać z podstawą odwołania.

4. Każda ze Stron powołuje lub wyznacza przynajmniej jeden bezstronny organ administracyjny lub sądowy, niezależny od jego podmiotów zamawiających, który przyjmuje i rozpatruje odwołania złożone przez dostawców w kontekście zamówienia objętego niniejszą Umową.

5. W przypadku gdy odwołanie zostaje wstępnie rozpatrzone przez podmiot inny niż organ, o którym mowa w ust. 4, Strona dopilnowuje, aby dostawca mógł złożyć odwołanie od pierwotnej decyzji do bezstronnego organu administracyjnego lub sądowego, niezależnego od podmiotu zamawiającego, którego zamówienie stanowi przedmiot odwołania. Od decyzji organu odwoławczego innego niż sąd przysługuje prawo odwołania do sądu; w innym wypadku stosuje się procedury gwarantujące, że:

a) organ zamawiający udziela pisemnej odpowiedzi na odwołanie i przekazuje wszystkie istotne dokumenty organowi odwoławczemu;

b) uczestnicy postępowania (dalej zwani „uczestnikami”) mają prawo do wysłuchania, zanim organ odwoławczy podejmie decyzję w sprawie odwołania;

c) uczestnicy mają prawo do reprezentacji i pomocy prawnej;

d) uczestnicy mają prawo do udziału w całym postępowaniu;

e) uczestnicy mają prawo do złożenia wniosku o jawność postępowania oraz o dopuszczenie obecności świadków; oraz

f) decyzje lub zalecenia dotyczące odwołań składanych przez dostawców są wydawane bez zbędnej zwłoki, na piśmie, wraz z wyjaśnieniem podstawy każdej decyzji lub zalecenia.

6. Każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje procedury dotyczące:

a) bezzwłocznych środków tymczasowych służących zapewnieniu dostawcy możliwości udziału w procedurze przetargowej. Tego rodzaju środki tymczasowe mogą skutkować zawieszeniem procedury przetargowej. Jednakże procedury mogą przewidywać, że przy podejmowaniu decyzji, czy środki te powinny zostać zastosowane, można wziąć pod uwagę nadrzędne negatywne skutki dla zainteresowanych stron, w tym dla interesu publicznego. Uzasadnienie braku działań przedstawiane jest na piśmie; oraz

b) w przypadku gdy organ odwoławczy ustalił, że doszło do naruszenia lub nieprzestrzegania przepisów, określonego w ust. 1 – działań naprawczych lub odszkodowania za poniesione straty lub szkody, które mogą być ograniczone do kosztów przygotowania oferty lub kosztów odwołania.

Artykuł 58

1. Strony będą co roku dokonywać przeglądu skuteczności obowiązywania niniejszego rozdziału oraz postępów we wzajemnym otwieraniu rynków zamówień. Nie później niż w ciągu roku od czasu wejścia w życie niniejszej Umowy Strony podejmą negocjacje w sprawie rozszerzenia wykazu(-ów) podmiotów objętych niniejszą Umową, wymienionych w subzałączniku 1 i 2 do dodatku 1 do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy.

2. W ramach negocjacji dotyczących przystąpienia do WTO Irak uznaje swoje zobowiązanie do przystąpienia do wielostronnego Porozumienia w sprawie zamówień publicznych (dalej zwanego „GPA”).

Artykuł 59

Asymetria systemu i środki przejściowe

Uwzględniając potrzeby w zakresie rozwoju, potrzeby finansowe i handlowe, Irak skorzysta z następujących środków przejściowych:

a) Irak może ustanowić tymczasowy program preferencji cenowych polegający na różnicy cen w wymiarze 5 % w przypadku towarów i usług oraz 10 % w przypadku robót budowlanych, stosowanej w przypadku dostaw i usług pochodzących od irackich dostawców;

b) program preferencji cenowych będzie stopniowo wycofywany w ciągu 10 lat od czasu wejścia w życie niniejszej Umowy.

Rozdział III Ochrona własności intelektualnej

Artykuł 60

1. Zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu i ZAŁĄCZNIKA 2 do niniejszej Umowy w ciągu pięciu lat od momentu jej wejścia w życie Irak przyjmuje przepisy ustawowe zapewniające odpowiednią i skuteczną ochronę praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej[9] zgodnie z najwyższymi międzynarodowymi normami, w tym regułami określonymi Porozumieniem w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, zawartym w załączniku 1C do porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanym dalej „porozumieniem TRIPS”), a także skuteczne środki pozwalające egzekwować te prawa.

2. W ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszej Umowy Irak przystępuje do konwencji wielostronnych w sprawie ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, o których mowa w ust. 2 ZAŁĄCZNIKA 2 do niniejszej Umowy, i których państwa członkowskie są Stronami, lub które są faktycznie stosowane przez państwa członkowskie zgodnie z odpowiednimi postanowieniami tych konwencji.

3. W ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszej Umowy Irak zapewnia przestrzeganie konwencji wielostronnych w sprawie ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, o których mowa w ust. 3 ZAŁĄCZNIKA 2 do niniejszej Umowy, i których jedno lub kilka państw członkowskich jest Stronami, lub które są faktycznie stosowane przez jedno lub kilka państw członkowskich zgodnie z odpowiednimi postanowieniami tych konwencji.

4. Strony regularnie dokonują przeglądu wdrożenia niniejszego artykułu i ZAŁĄCZNIKA 2 do niniejszej Umowy. Jeżeli w trakcie opracowywania przepisów wystąpią przeszkody w obszarze własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej wpływające na warunki wymiany handlowej, bezzwłocznie przeprowadzane są konsultacje na wniosek którejkolwiek ze Stron w celu osiągnięcia rozwiązań satysfakcjonujących obie Strony. W ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszej Umowy Strony podejmują negocjacje w celu przyjęcia bardziej szczegółowych postanowień dotyczących praw własności intelektualnej.

5. Każda ze Stron zapewnia obywatelom drugiej Strony nie mniej korzystne traktowanie niż to, które zapewnia swoim obywatelom w zakresie ochrony praw własności intelektualnej, z zastrzeżeniem wyjątków zawartych w międzynarodowych aktach prawnych, które są ujęte lub będą od czasu do czasu ujmowane w ZAŁĄCZNIKU 2 do niniejszej Umowy, od momentu ich ratyfikowania przez odpowiednią Stronę.

6. Pod względem uznawania i ochrony własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy Irak zapewnia przedsiębiorstwom i obywatelom Unii traktowanie nie mniej korzystne niż to, które zapewnia państwom trzecim na mocy dwustronnych umów.

Sekcja VI

Rozstrzyganie sporów

Rozdział I Cel i zakres stosowania

Artykuł 61

Cel

Celem niniejszej sekcji jest uniknięcie wszelkich sporów handlowych między Stronami i ich rozstrzyganie w celu osiągnięcia, w miarę możliwości, wspólnie uzgodnionych rozwiązań.

Artykuł 62

Zakres stosowania

Postanowienia niniejszej sekcji stosuje się w odniesieniu do wszelkich sporów wynikających z wykładni i stosowania postanowień tytułu II niniejszej Umowy, chyba że wyraźnie przewidziano inaczej.

Rozdział II Konsultacje

Artykuł 63

Konsultacje

1. Strony dokładają starań, by rozstrzygnąć wszelkie spory dotyczące wykładni i stosowania postanowień, o których mowa w art. 62, poprzez podejmowanie konsultacji prowadzonych w dobrej wierze w celu szybkiego osiągnięcia sprawiedliwych i wspólnie uzgodnionych rozwiązań.

2. Strona występuje o przeprowadzenie konsultacji za pomocą pisemnego wniosku przesłanego drugiej Stronie oraz – do wiadomości – Komitetowi Współpracy, w którym określa ona przedmiotowy środek oraz stosowne, jej zdaniem, postanowienia, o których mowa w art. 62.

3. Konsultacje przeprowadzane są w ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku i – jeżeli Strony nie uzgodniły inaczej – odbywają się one na terytorium Strony, przeciwko której wysunięto zarzut. Konsultacje uznaje się za zakończone w ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku, chyba że obie Strony postanawiają je kontynuować. Wszystkie informacje ujawnione podczas konsultacji są poufne.

4. Konsultacje dotyczące kwestii pilnych, w tym dotyczących towarów nietrwałych lub sezonowych, przeprowadza się w terminie 15 dni od daty złożenia wniosku i uznaje za zakończone w terminie 15 dni od daty złożenia wniosku.

5. Jeżeli w terminie określonym odpowiednio w ust. 3 lub w ust. 4 konsultacje nie odbyły się lub do chwili ich zakończeniu nie osiągnięto porozumienia w sprawie wspólnego rozwiązania, wówczas Strona wnosząca skargę może bezpośrednio wnioskować o powołanie organu arbitrażowego zgodnie z art. 64.

Rozdział III Procedury rozstrzygania sporów

Artykuł 64

Wszczęcie procedury arbitrażowej

1. W przypadku gdy Stronom nie uda się rozstrzygnąć sporu w drodze konsultacji przewidzianych w art. 63, Strona wnosząca skargę może złożyć wniosek o powołanie organu arbitrażowego.

2. Wniosek o powołanie organu arbitrażowego przedkłada się na piśmie Stronie, przeciwko której wniesiono skargę, oraz Komitetowi Współpracy. Strona skarżąca określa w swoim wniosku środek, którego dotyczy skarga, oraz wyjaśnia, w jaki sposób środek ten narusza postanowienia, o których mowa w art. 62; dokonuje tego na tyle szczegółowo, aby wyjaśnienie to mogło stanowić podstawę prawną skargi.

Artykuł 65

Powołanie organu arbitrażowego

1. W skład organu arbitrażowego wchodzi trzech arbitrów.

2. W ciągu 10 dni od daty złożenia do Komitetu Współpracy wniosku o ustanowienie organu arbitrażowego Strony ustalają skład organu arbitrażowego w drodze wzajemnych konsultacji.

3. W przypadku gdy Strony nie są w stanie osiągnąć porozumienia w kwestii składu organu arbitrażowego w terminie określonym w ust. 2, każda ze Stron może zwrócić się do przewodniczącego Komitetu Współpracy lub do osoby przez niego delegowanej o wyznaczenie wszystkich trzech członków w drodze losowania z listy kandydatów sporządzonej na mocy art. 78 – jednego spośród osób zaproponowanych przez Stronę skarżącą, jednego spośród osób zaproponowanych przez Stronę, przeciwko której wniesiono skargę, i jednego spośród osób wytypowanych przez Strony na stanowisko przewodniczącego. W przypadku gdy Strony osiągną porozumienie co do jednego lub większej liczby członków organu arbitrażowego, pozostałych członków wyznacza się według wyżej opisanej procedury z obowiązującej listy kandydatów.

4. Przewodniczący Komitetu Współpracy lub osoba przez niego delegowana wyznacza arbitrów w ciągu pięciu dni od złożenia przez jedną ze Stron wniosku, o którym mowa w ust. 3, w obecności przedstawiciela każdej ze Stron.

5. Za datę powołania organu arbitrażowego uznaje się dzień wyznaczenia trzech arbitrów.

6. Jeżeli do momentu złożenia wniosku zgodnie z ust. 3 nie sporządzono żadnej z list, o których mowa w art. 78, trzej członkowie organu arbitrażowego są losowani spośród kandydatów oficjalnie zaproponowanych przez jedną lub obie Strony.

Artykuł 66

Okresowe sprawozdanie organu arbitrażowego

W ciągu 90 dni od daty powołania organ arbitrażowy przekazuje Stronom sprawozdanie okresowe przedstawiające ustalenia faktyczne, obowiązujące postanowienia i przepisy oraz ogólne uzasadnienie wszelkich ustaleń i zaleceń dokonanych przez wspomniany organ. Każda ze Stron może złożyć pisemny wniosek do organu arbitrażowego o dokonanie przeglądu szczegółowych elementów sprawozdania okresowego w ciągu 15 dni od jego przekazania. Ustalenia zawarte w ostatecznej decyzji organu arbitrażowego zawierają wystarczające uzasadnienie argumentów przedstawionych na etapie przeglądu okresowego i jasno odpowiadają na pytania i uwagi obu Stron.

Artykuł 67

Decyzja organu arbitrażowego

1. W ciągu 120 dni od daty powołania organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję Stronom oraz Komitetowi Współpracy. Jeżeli organ uzna, że nie zdoła dotrzymać tego terminu, przewodniczący organu arbitrażowego zobowiązany jest powiadomić o tym na piśmie Strony oraz Komitet Współpracy, podając przyczyny opóźnienia oraz przewidywany termin zakończenia prac. W żadnym przypadku decyzja nie powinna zostać przekazana później niż w ciągu 150 dni od daty powołania organu arbitrażowego.

2. W pilnych przypadkach, w tym w przypadkach związanych z towarami nietrwałymi lub sezonowymi, organ arbitrażowy dokłada wszelkich starań, aby przekazać swoją decyzję w ciągu 60 dni od daty powołania. W żadnym przypadku decyzja nie powinna zostać przekazana później niż w ciągu 75 dni od daty powołania. Jeżeli organ arbitrażowy uzna daną sprawę za pilną, może wydać decyzję wstępną w ciągu 10 dni od daty powołania.

Artykuł 68

Wykonanie decyzji organu arbitrażowego

Każda ze Stron podejmuje wszelkie środki niezbędne do wykonania w dobrej wierze decyzji organu arbitrażowego, a ponadto Strony dokładają wszelkich starań, aby ustalić między sobą czas na wykonanie tej decyzji.

Artykuł 69

Rozsądny termin na wykonanie decyzji

1. W przypadku gdy nie jest możliwe natychmiastowe wykonanie decyzji, w ciągu 30 dni od daty przekazania Stronom decyzji organu arbitrażowego Strona, przeciwko której wniesiono skargę, powiadamia Stronę skarżącą oraz Komitet Współpracy o tym, ile czasu potrzebuje na wykonanie decyzji (czas ten określa się dalej jako „rozsądny termin”).

2. Jeżeli Strony nie mogą się porozumieć co do rozsądnego terminu na wykonanie decyzji organu arbitrażowego, Strona skarżąca, w ciągu 20 dni od powiadomienia zgodnie z ust. 1 przez Stronę, przeciwko której wniesiono skargę, składa pisemny wniosek do organu arbitrażowego w pierwotnym składzie w celu ustalenia długości rozsądnego terminu. O złożeniu takiego wniosku należy powiadomić równocześnie drugą Stronę oraz Komitet Współpracy. W ciągu 20 dni od daty złożenia wniosku organ arbitrażowy powiadamia Strony oraz Komitet Współpracy o swojej decyzji.

3. Jeżeli organ arbitrażowy w pierwotnym składzie lub niektórzy jego członkowie nie mogą zebrać się ponownie, stosuje się procedurę określoną w art. 65. Termin przekazania decyzji wynosi 35 dni od daty złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2.

4. Rozsądny termin może zostać przedłużony za zgodą obu Stron.

Artykuł 70

Przegląd środków przedsięwziętych w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego

1. Strona, przeciwko której wniesiono skargę, przed upływem rozsądnego terminu powiadamia Stronę skarżącą oraz Komitet Współpracy o wszelkich środkach, które podjęła w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego.

2. W przypadku braku porozumienia między Stronami co do istnienia środka zgłoszonego na podstawie ust. 1 lub jego zgodności z postanowieniami, o których mowa w art. 62, Strona skarżąca może wystąpić z pisemnym wnioskiem do organu arbitrażowego w pierwotnym składzie o wydanie decyzji w tej sprawie. Wniosek taki określa szczególne środki będące przedmiotem sporu oraz wyjaśnia, w jaki sposób środki te naruszają postanowienia, o których mowa w art. 62. Organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję w ciągu 45 dni od daty złożenia takiego wniosku.

3. Jeżeli organ arbitrażowy w pierwotnym składzie lub niektórzy jego członkowie nie mogą zebrać się ponownie, stosuje się procedurę określoną w art. 65. Termin przekazania decyzji wynosi 60 dni od daty złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2.

Artykuł 71

Tymczasowe środki zaradcze w przypadku niewykonania decyzji

1. Jeżeli przed upływem rozsądnego terminu Strona, przeciwko której wniesiono skargę, nie powiadomi o przedsięwzięciu środków służących wykonaniu decyzji organu arbitrażowego lub jeżeli organ arbitrażowy uzna, że środek zgłoszony na podstawie art. 70 ust. 1 jest niezgodny z zobowiązaniem nałożonym na tę Stronę na mocy postanowień, o których mowa w art. 62, Strona, przeciwko której wniesiono skargę, jest zobowiązana – na ewentualny wniosek Strony skarżącej – do przedstawienia propozycji tymczasowej rekompensaty.

2. Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia co do sposobu rekompensaty w ciągu 30 dni od upływu rozsądnego terminu lub od wydania przez organ arbitrażowy decyzji na podstawie art. 70 stwierdzającej, że środek przedsięwzięty w celu wykonania decyzji narusza postanowienia, o których mowa w art. 62, Strona skarżąca jest uprawniona – po wcześniejszym powiadomieniu drugiej Strony oraz Komitetu Współpracy – do zawieszenia zobowiązań wynikających z postanowień, o których mowa w art. 62, w stopniu adekwatnym do zniweczenia lub naruszenia korzyści spowodowanego naruszeniem postanowień. Strona skarżąca może zastosować takie zawieszenie po upływie 10 dni od daty powiadomienia, chyba że Strona, przeciwko której wniesiono skargę, złoży wniosek o arbitraż na po