KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 17.3.2016 COM(2016) 157 final 2016/0084(COD) Pakiet dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY określające zasady udostępniania na rynku produktów nawozowych z oznakowaniem CE i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 (Tekst mający znaczenie dla EOG) {SWD(2016) 64 final}

{SWD(2016) 65 final}



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku 1.Celem wniosku jest rozwiązanie istotnych problemów występujących na rynku, które po raz pierwszy zidentyfikowano w ocenie ex post rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 („obowiązujące rozporządzenie w sprawie nawozów”) przeprowadzonej w 2010 r.. Wniosek uznano również za jeden z najważniejszych wniosków legislacyjnych w ramach planu działania dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym. Pierwsza przyczyna i cel 2.Po pierwsze, innowacyjne produkty nawozowe, które często zawierają substancje pokarmowe lub substancje organiczne pochodzące z recyklingu bioodpadów lub innych surowców wtórnych zgodnie z modelem gospodarki o obiegu zamkniętym, mają trudności z dostępem do rynku wewnętrznego z powodu rozbieżnych przepisów i norm krajowych. 3.Obowiązujące rozporządzenie w sprawie nawozów zapewnia swobodny przepływ na rynku wewnętrznym klasy produktów zharmonizowanych należących do jednego z typów produktów ujętych w załączniku I do tego rozporządzenia. Produkty te mogą być oznakowane jako „nawozy WE”. Przedsiębiorstwa, które chcą wprowadzać do obrotu produkty innych typów niż nawozy WE, muszą najpierw uzyskać nowe świadectwo homologacji na mocy decyzji Komisji zmieniającej wspomniany załącznik. Praktycznie wszystkie typy produktów objęte obowiązującym rozporządzeniem w sprawie nawozów są konwencjonalnymi nawozami nieorganicznymi, zwykle pochodzącymi z kopalń lub wyprodukowanymi chemicznie zgodnie z modelem gospodarki linearnej. Ponadto procesy chemiczne produkcji np. nawozów azotowych są energochłonne i wysokoemisyjne. 4.Około 50 % nawozów znajdujących się obecnie na rynku jest jednak wyłączonych z zakresu stosowania rozporządzenia. Dotyczy to kilku nawozów nieorganicznych i praktycznie wszystkich nawozów produkowanych z materiałów organicznych, takich jak produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub inne produkty uboczne pochodzenia rolnego lub bioodpady z łańcucha żywnościowego poddane recyklingowi. Obecny szybki rozwój badań, innowacji i inwestycji wnosi cenny wkład do gospodarki o obiegu zamkniętym, ponieważ tworzy lokalne miejsca pracy i zwiększa wartość wewnętrznych zasobów wtórnych, które w przeciwnym wypadku wykorzystano by bezpośrednio na powierzchni gleby lub umieszczono na składowisku odpadów, co spowodowałoby niepotrzebną eutrofizację i emisje gazów cieplarnianych. Ponadto w sektorze występuje tendencja do serwicyzacji, która polega na coraz większej indywidualizacji produktu zgodnie z wynikami analizy gleby, w której dany nawóz będzie stosowany. MŚP i inne przedsiębiorstwa w całej Europie są coraz bardziej zainteresowane wniesieniem wkładu w ten proces. Jednak w przypadku produktów zindywidualizowanych zawierających nawozy organiczne dostęp do rynku wewnętrznego jest obecnie uzależniony od wzajemnego uznawania, a co za tym idzie – jest często utrudniony. 5.Główny problem związany z dotychczasowymi regulacjami w kontekście innowacyjnych nawozów ma dwa aspekty. 6.Pierwszy wiąże się z faktem, że objęcie obowiązującym rozporządzeniem w sprawie nawozów typów produktów pochodzących z surowców organicznych lub wtórnych jest trudne. Organy regulacyjne wahają się w tym względzie z powodu stosunkowo zmiennego składu i właściwości takich surowców. Obowiązujące rozporządzenie w sprawie nawozów jest dostosowane do nawozów nieorganicznych o dobrze znanych właściwościach i pochodzących z surowców pierwotnych; brak w nim solidnych mechanizmów kontroli i zabezpieczeń niezbędnych do zbudowania zaufania do produktów z surowców organicznych lub wtórnych, które mają zmienny charakter. Ponadto nie są jasne powiązania z istniejącymi przepisami w zakresie kontroli produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i odpadów. 7.W rezultacie nawozy uzyskiwane zgodnie z gospodarką o obiegu zamkniętym pozostają niezharmonizowane. W wielu państwach członkowskich obowiązują szczegółowe przepisy i normy krajowe dotyczące takich niezharmonizowanych nawozów, a wynikające z nich wymagania środowiskowe (np. limity zanieczyszczeń metalami ciężkimi) nie mają zastosowania do nawozów WE. Ponadto swobodny przepływ między państwami członkowskimi w ramach wzajemnego uznawania okazał się niezwykle trudny. W rezultacie producent nawozów z surowców organicznych lub wtórnych, mający siedzibę w jednym państwie członkowskim i pragnący poszerzyć rynek zbytu o terytorium innego państwa członkowskiego, często napotyka procedury administracyjne, które sprawiają, że ekspansja rynkowa jest zbyt kosztowna. Wynikający z tego brak masy krytycznej hamuje inwestycje w tym ważnym sektorze gospodarki o obiegu zamkniętym. Problem ten ma szczególne znaczenie dla producentów mających siedzibę w państwach członkowskich o małym rynku krajowym w porównaniu z nadwyżką organicznych surowców wtórnych (zwykle obornika), jaką dysponują. 8.Podsumowując, warunki konkurencji między nawozami z wewnętrznych surowców organicznych lub wtórnych zgodnymi z modelem gospodarki o obiegu zamkniętym a nawozami wyprodukowanymi zgodnie z modelem gospodarki linearnej są korzystniejsze dla tej drugiej grupy nawozów. Takie zakłócenie konkurencji utrudnia inwestycje w gospodarkę o obiegu zamkniętym. 9.Problem pogłębia fakt, że jednym z głównych składników nawozów jest fosforyt, który Komisja uznała za surowiec krytyczny. W przypadku nawozów fosforanowych Unia jest obecnie w wysokim stopniu uzależniona od przywozu fosforytów wydobytych poza UE (ponad 90 % wykorzystywanych w UE nawozów fosforanowych pochodzi z przywozu, głównie z Maroka, Tunezji i Rosji). Jednocześnie odpady z gospodarstw domowych (zwłaszcza osady ściekowe) zawierają duże ilości fosforu, które – po poddaniu recyklingowi zgodnie z modelem gospodarki o obiegu zamkniętym – mogłyby potencjalnie pokryć ok. 20–30 % zapotrzebowania na nawozy fosforanowe w UE. Jednak ten potencjał inwestycyjny jest nadal w dużym stopniu niewykorzystany, częściowo w związku ze wspomnianymi trudnościami w dostępie do rynku wewnętrznego. 10.Drugi aspekt ograniczeń wynikających z obowiązującego rozporządzenia w sprawie nawozów w odniesieniu do innowacyjnych nawozów polega na tym, że nawet w przypadku nowych nawozów nieorganicznych z surowców pierwotnych procedura homologacji typu jest czasochłonna i nie nadąża za cyklem innowacji w sektorze nawozów. W związku z tym uznano, że należy gruntownie przemyśleć i unowocześnić technikę regulacyjną, aby zwiększyć elastyczność wymagań dotyczących produktów, przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi, zwierząt i roślin oraz bezpieczeństwa i środowiska. Rozważone możliwości przedstawiono szczegółowo w sekcji 3: Wyniki ocen ex post, konsultacji z zainteresowanymi stronami i ocen skutków. 11.Głównym celem politycznym niniejszej inicjatywy jest więc zachęcenie do unijnej produkcji na dużą skalę nawozów pochodzących z wewnętrznych surowców organicznych lub wtórnych zgodnie z modelem gospodarki o obiegu zamkniętym, w wyniku której to produkcji odpady przekształca się w składniki pokarmowe dla upraw. Wniosek zapewni ramy regulacyjne, które znacząco ułatwią dostęp do rynku wewnętrznego dla nawozów tego typu, a tym samym zrównają ich szanse w stosunku do nawozów wydobytych z ziemi lub wyprodukowanych chemiczne zgodnie z liniowym modelem gospodarki. To rozwiązanie pomogłoby w realizacji następujących celów gospodarki o obiegu zamkniętym: podniesienie wartości surowców wtórnych, co umożliwiłoby lepsze wykorzystanie surowców i przekształciło problemy wynikające z eutrofizacji i gospodarowania odpadami w szanse gospodarcze dla podmiotów publicznych i prywatnych; zwiększenie efektywności gospodarowania zasobami oraz zmniejszenie zależności od przywozu surowców niezbędnych dla rolnictwa europejskiego, zwłaszcza fosforu; pobudzenie innowacji i inwestycji w gospodarkę o obiegu zamkniętym, a tym samym tworzenie miejsc pracy w UE; zmniejszenie obecnego nacisku na sektor nawozów, aby zmniejszył emisje CO2 w ramach systemu handlu przydziałami emisji, dzięki możliwości produkcji nawozów z mniej emisyjnych surowców.

12.Wzrost produkcji innowacyjnych nawozów i handel nimi oznaczałyby również dywersyfikację nawozów oferowanych rolnikom, co może sprawić, że produkcja żywności będzie bardziej opłacalna i efektywna. Druga przyczyna i cel 13.Po drugie, obowiązujące rozporządzenie w sprawie nawozów nie odnosi się do problemów środowiskowych związanych z zanieczyszczaniem przez nawozy WE gleby, wód śródlądowych i morskich, a ostatecznie żywności. Powszechnie znanym problemem jest obecność kadmu w nieorganicznych nawozach fosforanowych. Wskutek braku limitów unijnych niektóre państwa członkowskie nałożyły jednostronne limity zawartości kadmu w nawozach WE na podstawie art. 114 TFUE, tym samym powodując pewne rozdrobnienie rynku również w obszarze zharmonizowanym. Podobne problemy wiążą się z występowaniem zanieczyszczeń w tych nawozach, które podlegają obecnie przepisom krajowym (np. składniki pokarmowe pochodzące z recyklingu osadów ściekowych). 14.Drugim celem polityki jest zatem rozwiązanie tego problemu i wprowadzenie zharmonizowanych limitów zawartości kadmu w nawozach fosforanowych. Ustalenie takich limitów w celu ograniczenia negatywnego wpływu stosowania nawozów na środowisko i zdrowie ludzi zmniejszy akumulację kadmu w glebie i zanieczyszczenie żywności i wody kadmem. Zaradzi to również fragmentacji rynku, która jest spowodowana krajowymi limitami zawartości kadmu obowiązującymi w niektórych państwach członkowskich. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki 15.Wniosek uchyli obowiązujące rozporządzenie w sprawie nawozów, ale umożliwi dalszy obrót już zharmonizowanymi nawozami pod warunkiem zgodności z nowymi wymaganiami bezpieczeństwa i jakości. Wniosek określi warunki, zgodnie z którymi nawozy produkowane z odpadów i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nie będą musiały przechodzić kontroli przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 października 2009 r. określającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) oraz w dyrektywie 2008/98/WE w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy, oraz będą dopuszczone do swobodnego obrotu jako nawozy z oznakowaniem CE. Wniosek uzupełni rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), które nadal będzie miało zastosowanie odnośnie do substancji chemicznych zawartych w produktach nawozowych. •Spójność z innymi politykami Unii 16.Inicjatywa wspiera program Komisji na rzecz zatrudnienia, wzrostu i inwestycji, dzięki zapewnieniu odpowiedniego otoczenia regulacyjnego dla inwestycji w gospodarkę realną. 17.W szczególności będzie ona stanowić istotny i konkretny wkład do komisyjnego pakietu dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym. Stworzy ona równe szanse dla wszystkich produktów nawozowych i ułatwi korzystanie z wewnętrznych surowców wtórnych. 18.Ponadto – dzięki usunięciu istniejących przeszkód dla swobodnego przepływu innowacyjnych nawozów i ułatwieniu nadzoru rynku przez państwa członkowskie – inicjatywa wspiera cel stworzenia pogłębionego i bardziej sprawiedliwego rynku wewnętrznego opartego na wzmocnionej bazie przemysłowej. 19.Niniejsza inicjatywa wiąże się z następującymi inicjatywami w zakresie polityki: Pakiet dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym: przegląd rozporządzenia w sprawie nawozów ma na celu ustanowienie ram regulacyjnych, które umożliwią produkcję nawozów z bioodpadów poddanych recyklingowi oraz innych surowców wtórnych, zgodnie ze strategią na rzecz biogospodarki, która obejmuje produkcję odnawialnych zasobów biologicznych oraz przekształcanie tych zasobów i strumieni odpadów w produkty o wartości dodanej. Mogłoby to zwiększyć wewnętrzne pozyskiwanie składników pokarmowych dla roślin, które mają istotne znaczenie dla zrównoważonego rolnictwa europejskiego, w tym surowca krytycznego – fosforu. Dzięki ograniczeniu składowania odpadów lub odzyskowi energii z bioodpadów przyczyniłoby się to również do lepszego stosowania hierarchii postępowania z odpadami, a tym samym do rozwiązywania problemów związanych z gospodarowaniem odpadami. Strategia na rzecz jednolitego rynku: Jak opisano powyżej, jedną ze znanych przeszkód dla swobodnego przepływu na rynku wewnętrznym stanowią uciążliwe i rozbieżne krajowe ramy regulacyjne dla tych nawozów, które nie są obecnie objęte prawodawstwem harmonizacyjnym. Podczas gdy podmioty gospodarcze często uważają, że rozbieżne przepisy krajowe są poważną przeszkodą we wchodzeniu na nowe rynki, zdaniem państw członkowskich przepisy te stanowią niezbędny element ochrony łańcucha żywnościowego i środowiska. Z powodu tych obaw dotyczących zdrowia i środowiska wzajemne uznawanie w zakresie nawozów niezharmonizowanych okazało się wyjątkowo trudne, a podmioty gospodarcze wystąpiły o możliwość uzyskania dostępu do całego rynku wewnętrznego w drodze zgodności z przepisami zharmonizowanymi regulującymi te kwestie na szczeblu UE. Program „Horyzont 2020”: wniosek przyczyni się do rozwoju istotnych działań badawczych podjętych w ramach wyzwania społecznego 2 („Bezpieczeństwo żywnościowe, zrównoważone rolnictwo i leśnictwo, badania mórz i wód śródlądowych oraz biogospodarka”) oraz wyzwania społecznego 5 („Działania w dziedzinie klimatu, środowisko, efektywna gospodarka zasobami i surowce”). Badania te mają na celu m.in. opracowanie innowacyjnych rozwiązań w zakresie bardziej efektywnego i bezpieczniejszego odzyskiwania zasobów z odpadów, ścieków i bioodpadów, a także zachęcenie badaczy do tworzenia innowacyjnych produktów zgodnie z potrzebami rynku, społeczeństwa i ochrony środowiska. Wspólne przedsięwzięcie w zakresie przemysłu opartego na biotechnologii wskazało na m.in. recykling fosforu dla produkcji nawozów jako na wschodzący i ekonomicznie obiecujący nowy łańcuch wartości uzyskany z (organicznych) odpadów. Łatwy dostęp tych nawozów do rynku wewnętrznego stanowi warunek wstępny dla osiągnięcia tych celów i przeniesienia wyników badań naukowych na rynek. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna 20.Celem wniosku jest poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego produktów nawozowych. a co za tym idzie – rozwiązanie problemów zidentyfikowanych w ocenie ex post obowiązującego rozporządzenia w sprawie nawozów przeprowadzonej w 2010 r. Podstawę prawną stanowi zatem art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stanowi również podstawę prawną obowiązującego rozporządzenia w sprawie nawozów. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) 21.Pierwszym celem proponowanego działania jest zwiększenie inwestycji w produkcję i stosowanie skutecznych, bezpiecznych i innowacyjnych nawozów produkowanych z surowców organicznych lub wtórnych zgodnie z modelem gospodarki o obiegu zamkniętym i strategią na rzecz biogospodarki. Cel ten można zrealizować, pomagając tym produktom w osiągnięciu masy krytycznej dzięki dostępowi do całego rynku wewnętrznego. Wydajniejsze korzystanie z takich nawozów może przynieść znaczne korzyści dla środowiska, zmniejszyć zależność od przywozu surowców krytycznych spoza UE, jak również poszerzyć ofertę produktów nawozowych wysokiej jakości dla rolników. Istniejące bariery dla swobodnego przepływu takich produktów (w postaci rozbieżnych krajowych ram regulacyjnych) nie mogą zostać usunięte poprzez jednostronne działania państw członkowskich. W szczególności wzajemne uznawanie w tej dziedzinie okazało się wyjątkowo trudne i stanowi coraz poważniejszą barierę, ponieważ rośnie zainteresowanie produkcją i handlem nawozów organicznych wysokiej jakości z surowców organicznych lub wtórnych. Działanie na szczeblu UE może natomiast zapewnić swobodny przepływ takich nawozów przez ustanowienie zharmonizowanych kryteriów w zakresie wysokiej jakości, bezpieczeństwa i ochrony środowiska. 22.Drugim celem jest rozwiązanie problemu zanieczyszczenia gleby i żywności kadmem w wyniku stosowania nawozów. Ponieważ większość nawozów, których dotyczy ten problem (tj. nieorganicznych nawozów fosforanowych), została już zharmonizowana, państwa członkowskie nie są w stanie osiągnąć tego celu samodzielnie. Ustanowienie ogólnounijnych limitów zanieczyszczeń może natomiast skutecznie ograniczyć ich ilość w nawozach zharmonizowanych do bezpieczniejszych poziomów.

•Proporcjonalność 23.Pierwszym celem inicjatywy jest zwiększenie inwestycji w produkcję skutecznych, bezpiecznych i innowacyjnych nawozów produkowanych z surowców organicznych lub wtórnych zgodnie z modelem gospodarki o obiegu zamkniętym, co wiąże się z korzyściami w zakresie oddziaływania na środowisko, zmniejszeniem zależności od przywozu oraz większą różnorodnością oferty produktów wysokiej jakości. Inicjatywa ma na celu osiągnięcie masy krytycznej za pomocą rynku wewnętrznego tych produktów. Wzajemne uznawanie nawozów niezharmonizowanych okazało się w przeszłości bardzo trudne, podczas gdy prawodawstwo harmonizacyjne skutecznie zapewnia dostęp do rynku wewnętrznego w przypadku nawozów nieorganicznych. Stwierdzono zatem, że prawodawstwo harmonizacyjne dotyczące nawozów z surowców organicznych lub wtórnych nie wykracza poza to, co jest niezbędne do zapewnienia pewności regulacyjnej koniecznej, aby zachęcać do inwestycji na dużą skalę w gospodarkę o obiegu zamkniętym. Technika regulacyjna wybrana w niniejszym wniosku pozwala podmiotom gospodarczym na maksymalną elastyczność we wprowadzaniu nowych produktów do obrotu bez uszczerbku dla bezpieczeństwa i jakości. Ponadto pozostawia państwom członkowskim swobodę w zakresie dopuszczania nawozów niezharmonizowanych do obrotu, nie pozbawiając tych podmiotów gospodarczych, które poszukują większych rynków, możliwości korzystania ze zharmonizowanych ram regulacyjnych. 24.Formę rozporządzenia uznano za najbardziej odpowiednią do potrzeb harmonizacji produktów w tak złożonej technicznie dziedzinie, jaką stanowią nawozy, a ponadto ze względu na potencjalne skutki dla łańcucha żywnościowego i środowiska. Wniosek ten potwierdza fakt, że obowiązujące prawodawstwo harmonizacyjne dotyczące nawozów również ma formę rozporządzenia. 25.W odniesieniu do drugiego celu (tj. rozwiązania problemu zanieczyszczenia gleby i żywności kadmem wskutek stosowania nawozów, z których wiele zostało już zharmonizowanych) za skuteczny sposób rozwiązania problemu u źródła uważa się ustanowienie maksymalnych poziomów w prawodawstwie dotyczącym produktów. Skutki gospodarcze uznano za proporcjonalne do zamierzonego celu, jakim jest zapobieganie nieodwracalnemu zanieczyszczeniu gleby, którego niekorzystne skutki mogą odczuć obecne i przyszłe pokolenia rolników i konsumentów. 26.Proporcjonalność została szerzej omówiona w sekcji 4.2.2 oceny skutków. •Wybór instrumentu 27.Formę rozporządzenia uznano za najbardziej odpowiednią do potrzeb harmonizacji produktów w tak złożonej technicznie dziedzinie, jaką stanowią nawozy, a ponadto ze względu na potencjalne skutki dla łańcucha żywnościowego i środowiska. Wniosek ten potwierdza fakt, że obowiązujące prawodawstwo harmonizacyjne dotyczące nawozów również ma formę rozporządzenia. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa 28.W ocenie ex post obowiązującego rozporządzenia w sprawie nawozów przeprowadzonej w 2010 r. stwierdzono, że rozporządzenie pozwala skutecznie osiągać cel uproszczenia i zharmonizowania ram prawnych w odniesieniu do istotnej części rynku nawozów. 29.Jednocześnie jednak w ocenie stwierdzono, że rozporządzenie mogłoby być bardziej skuteczne w promowaniu innowacyjnych nawozów oraz że aby lepiej chronić środowisko, należałoby dostosować pewne przepisy. Ponadto w odniesieniu do nawozów organicznych, które obecnie nie są objęte zakresem rozporządzenia, ocena wykazała, że ani podmioty gospodarcze, ani organy krajowe nie uważają, że wzajemne uznawanie jest najwłaściwszym sposobem zapewnienia swobodnego przepływu, ponieważ nawozy to produkty, w przypadku których uzasadnione obawy co do jakości, ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego mogą uzasadnić stosowanie rygorystycznych zasad. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami 30.Podczas fazy przygotowawczej rozpoczętej w 2011 r. przeprowadzono szczegółowe konsultacje z państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami, zwłaszcza na forum Grupy Roboczej ds. Nawozów. Konsultacje społeczne w sprawie gospodarki o obiegu zamkniętym ogłoszone w maju 2015 r. obejmowały pytania dotyczące tego tematu. Zainteresowane strony poproszono o wyrażenie opinii co do planu działania dotyczącego przeglądu rozporządzenia w sprawie nawozów, który to plan opublikowano dnia 22 października 2015 r.. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej 31.Obecny projekt sprawozdania z oceny skutków opiera się w dużej mierze na wyżej wymienionej ocenie ex post rozporządzenia w sprawie nawozów z 2010 r. oraz na przeprowadzonej w 2011 r. analizie wariantów pełnej harmonizacji prawodawstwa UE w dziedzinie materiałów nawozowych, w tym wykonalności technicznej oraz oddziaływania na środowisko, gospodarkę i społeczeństwo. 32.Ponadto w ramach projektów badawczych 7PR zbadano kwestię recyklingu fosforu, a wyniki tych badań zostały przeanalizowane podczas warsztatów „Circular approaches to phosphorus: from research to deployment”, które odbyły się 4 marca 2015 r. w Berlinie. Za jedno z najważniejszych zadań uznano przegląd unijnego rozporządzenia w sprawie nawozów w celu rozszerzenia jego zakresu na składniki pokarmowe ze źródeł wtórnych (np. fosforanów po recyklingu) i źródeł organicznych. •Ocena skutków 33.Wnioskowi towarzyszy ocena skutków, a najważniejsze dokumenty związane z nią można znaleźć na stronie [po publikacji sprawozdania z oceny skutków wstawić link do streszczenia i pozytywnej opinii wydanej przez Radę ds. Kontroli Regulacyjnej]. Aby uwzględnić opinie Rady ds. Ocen Skutków, przedstawiono solidniejsze dowody na to, że rozbieżne normy krajowe powodują rozdrobnienia rynku, wyjaśniono treść poszczególnych wariantów podlegających ocenie oraz lepiej uzasadniono główne skutki wniosku. 34.W ocenie skutków porównano stan obecny (określony poniżej jako wariant 1) z czterema innymi wariantami strategicznymi (opisanymi poniżej jako warianty 2–5). W ramach wszystkich wariantów 2–5 rozszerzono by zakres harmonizacji na nawozy z surowców organicznych i inne produkty związane z nawozami oraz wprowadzono limity zanieczyszczeń. Poszczególne warianty przewidują różne mechanizmy kontroli. W ramach wariantu 2 technika regulacyjna rozporządzenia w sprawie nawozów, tj. homologacja typu, nie ulega zmianie. W ramach wariantu 3 homologacja typu zostałaby zastąpiona wyczerpującym wykazem pozytywnym materiałów, które można celowo włączyć do nawozu. Wariant 4 zapewniłby niezbędną kontrolę dzięki „nowym ramom prawnym”, przewidującym jedną procedurę oceny zgodności stosowaną we wszystkich przypadkach. Natomiast wariant 5 również opierałby się na nowych ramach prawnych, ale procedura oceny zgodności byłaby różna w zależności od kategorii materiału. W przypadku wszystkich czterech wariantów 2–5, zbadano również, czy harmonizacja powinna być obowiązkowa dla wszystkich produktów o danej funkcji, czy też zgodność nawozów z przepisami zharmonizowanymi powinna być dobrowolna jako alternatywa dla mającego zastosowanie prawodawstwa krajowego oraz wzajemnego uznawania, tak jak ma to miejsce obecnie w odniesieniu do nawozów nieorganicznych. 35.Ostateczny wniosek odpowiada wariantowi 5 połączonemu z dobrowolną harmonizacją. Uznano to za najlepszy wybór, ponieważ spowodowałby uproszczenie procedur administracyjnych, w szczególności w przypadku produktów nawozowych ze ściśle określonych surowców pierwotnych, oraz zapewniłby elastyczność. Jednocześnie zagwarantowałby, że stosowanie zharmonizowanych produktów nawozowych nie będzie stanowić niedopuszczalnego zagrożenia dla zdrowia lub środowiska.

36.Wniosek dotyczyć będzie przede wszystkim producentów innowacyjnych nawozów produkowanych z surowców organicznych lub wtórnych zgodnie z modelem gospodarki o obiegu zamkniętym, którzy będą w stanie osiągnąć masę krytyczną dzięki znacząco ułatwionemu dostępowi do rynku wewnętrznego. Inicjatywa przyniesie szczególne korzyści producentom w tych państwach członkowskich, które nie stanowią wystarczająco dużego rynku krajowego dla nowych typów nawozów. 37.Nowe przepisy będą również dotyczyć prywatnych i publicznych podmiotów gospodarczych zajmujących się odzyskiem odpadów (takich jak operatorzy oczyszczalni ścieków lub oczyszczalni odpadów produkujących kompost lub produkt pofermentacyjny), które będą mogły czerpać korzyści ze swojej produkcji, co umożliwi im inwestycje w taką infrastrukturę. 38.Dla wielu organów krajowych zmniejszy się obciążenie pracą w związku z pełnym lub częściowym zastąpieniem krajowych systemów rejestracji lub wydawania zezwoleń dla nawozów ogólnounijnymi mechanizmami kontroli. 39.Ponadto oferta produktów dla rolników i innych użytkowników nawozów będzie bardziej różnorodna, a obywatele będą lepiej chronieni przed zanieczyszczeniem gleby, wody i żywności. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie 40.Wniosek doprowadzi do uproszczenia i ograniczenia obciążeń administracyjnych dla producentów produktów nawozowych starających się o dostęp do więcej niż jednego terytorium krajowego na rynku wewnętrznym, ponieważ taki dostęp nie będzie już zależał od wzajemnego uznawania. Równocześnie pozwoli uniknąć zakazywania lub ograniczania dostępu do rynku w przypadku producentów, którzy nie dążą do wykazania zgodności z zasadami na szczeblu UE, dzięki zachowaniu możliwości dostępu do rynków krajowych z zastrzeżeniem przepisów krajowych i wzajemnego uznawania. 4.WPŁYW NA BUDŻET 41.Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii. Zasoby ludzkie i administracyjne w Komisji Europejskiej pozostaną niezmienione w porównaniu z wdrażaniem i monitorowaniem obowiązującego rozporządzenia w sprawie nawozów. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania 42.Komisja Europejska będzie wspierać i monitorować wdrażanie rozporządzenia przez państwa członkowskie. Ponadto Komisja zbada konieczność opracowania wytycznych, norm lub programów potwierdzających zrównoważony charakter produktów nawozowych, aby w ten sposób umożliwić deklarowanie zrównoważenia na etykietach produktów. 43.Komisja zamierza również włączać do załączników dodatkowe kategorie materiałów składowych, aby nadążyć za postępem technologicznym w dziedzinie produkcji bezpiecznych i skutecznych nawozów z odzyskanych surowców wtórnych, takich jak biowęgiel, popioły i struwit. Wreszcie Komisja będzie prowadziła stały przegląd wymagań przewidzianych w załącznikach i w miarę potrzeby dokonywała ich zmiany, aby zapewnić właściwą ochronę zdrowia ludzi, zwierząt i roślin oraz ochronę bezpieczeństwa i środowiska. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku 44.W rozdziale 1 proponowanego rozporządzenia określono przedmiot, zakres i definicje, a także podstawowe zasady swobodnego przepływu i zbywalności produktów nawozowych z oznakowaniem CE. Przepis mówiący o wymaganiach dotyczących produktów odsyła do załączników I i II, które zawierają istotne wymagania w odniesieniu do kategorii produktów końcowych, zgodnie z ich funkcją (załącznik I), jak również w odniesieniu do kategorii materiałów składowych, które mogą występować w produktach nawozowych z oznakowaniem CE (załącznik II). Odsyła on również do załącznika III, który określa wymagania dotyczące oznakowania. 45.W rozdziale 2 ustanowiono obowiązki podmiotów gospodarczych zaangażowanych w udostępnianie na rynku produktów nawozowych z oznakowaniem CE. 46.W rozdziale 3 określono zasady ogólne dotyczące zgodności produktów nawozowych z oznakowaniem CE. Odsyła on do załącznika IV, w którym szczegółowo opisano procedury oceny zgodności mające zastosowanie do produktów nawozowych z oznakowaniem CE w zależności od kategorii materiałów składowych oraz kategorii funkcji produktów. Rozdział ten odsyła również do załącznika V, który określa wzór deklaracji zgodności UE. 47.W rozdziale 4 ustanowiono przepisy dotyczące jednostek notyfikowanych, a w rozdziale 5 ustanowiono przepisy dotyczące nadzoru rynku. W rozdziale 6 określono warunki dotyczące przyjmowania przez Komisję aktów delegowanych i wykonawczych, a rozdział 7 zawiera przepisy końcowe. 2016/0084 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

określające zasady udostępniania na rynku produktów nawozowych z oznakowaniem CE i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Warunki udostępniania nawozów na rynku wewnętrznym zostały częściowo zharmonizowane rozporządzeniem (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady, które obejmuje prawie wyłącznie nawozy z materiałów wydobytych z ziemi lub nawozy z wytworzonych chemicznie materiałów nieorganicznych. Ponadto w nawożeniu należy stosować materiały pochodzące z recyklingu lub materiały organiczne. Aby zachęcić do dalszego wykorzystywania takich materiałów, należy ustanowić zharmonizowane warunki udostępniania nawozów z materiałów pochodzących z recyklingu lub materiałów organicznych na całym rynku wewnętrznym. Należy zatem rozszerzyć zakres harmonizacji, aby objąć nią materiały pochodzące z recyklingu i materiały organiczne. (2)Aby zwiększyć efektywność wykorzystania składników pokarmowych, oprócz nawozów stosuje się pewne produkty, dzięki którym można zmniejszyć ilość stosowanych nawozów, a tym samym ograniczyć ich oddziaływanie na środowisko. Aby ułatwić swobodny przepływ wspomnianych produktów na rynku wewnętrznym, harmonizacją należy objąć nie tylko nawozy (tj. produkty mające dostarczać roślinom składników pokarmowych), ale także produkty mające zwiększyć efektywność wykorzystania składników pokarmowych przez rośliny. (3)Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 ustanowiono zasady akredytacji jednostek oceniających zgodność, ramy nadzoru rynku produktów i kontroli produktów pochodzących z państw trzecich, a także ogólne zasady dotyczące oznakowania CE. Rozporządzenie to powinno mieć zastosowanie do produktów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, tak aby produkty korzystające ze swobodnego przepływu towarów w Unii spełniały wymagania zapewniające wysoki poziom ochrony interesów publicznych, takich jak ogólnie pojmowane zdrowie i bezpieczeństwo, ochrona konsumentów i ochrona środowiska. (4)Decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE ustanowiono wspólne zasady i przepisy odniesienia, które mają być stosowane w prawodawstwie sektorowym, aby zapewnić spójne podstawy dla zmiany lub przekształcania tego prawodawstwa. Rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 należy zatem zastąpić rozporządzeniem sporządzonym w największym możliwym zakresie zgodnie z tą decyzją. (5)W przeciwieństwie do większości innych środków harmonizacji produktów w prawodawstwie unijnym rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 nie uniemożliwia udostępniania niezharmonizowanych nawozów na rynku wewnętrznym zgodnie z prawem krajowym i ogólnymi zasadami Traktatu dotyczącymi swobodnego przepływu towarów. Ze względu na ściśle lokalny charakter niektórych rynków produktów należy zachować tę możliwość. Zgodność z zasadami zharmonizowanymi powinna zatem nadal być dobrowolna i wymagana tylko w przypadku produktów mających dostarczać roślinom składników pokarmowych lub zwiększyć efektywność wykorzystania przez nie składników pokarmowych, które to produkty posiadają oznakowanie CE w momencie udostępniania ich na rynku. Niniejsze rozporządzenie nie powinno zatem mieć zastosowania do produktów, które nie posiadają oznakowania CE w momencie udostępniania ich na rynku. (6)Różne funkcje produktów wymagają ustanowienia różnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i jakości produktów, dostosowanych do zamierzonego zastosowania. Produkty nawozowe z oznakowaniem CE należy zatem podzielić na różne kategorie funkcji produktu, które powinny podlegać szczegółowym wymaganiom bezpieczeństwa i jakości. (7)Analogicznie różne materiały składowe wymagają ustanowienia różnych wymagań dotyczących procesu i mechanizmów kontrolnych dostosowanych do potencjalnego poziomu zagrożenia i zmienności. Materiały składowe produktów nawozowych z oznakowaniem CE należy więc podzielić na różne kategorie, z których każda powinna podlegać szczegółowym wymaganiom dotyczącym procesu i mechanizmom kontrolnym. Powinna istnieć możliwość udostępniania na rynku produktu nawozowego z oznakowaniem CE złożonego z kilku materiałów składowych pochodzących z różnych kategorii materiałów składowych, jeżeli każdy materiał jest zgodny z wymaganiami kategorii, do których należy. (8)Zanieczyszczenia w produktach nawozowych z oznakowaniem CE, na przykład kadm, mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska, ponieważ kumulują się w środowisku i przenikają do łańcucha pokarmowego. Ilość zanieczyszczeń w takich produktach należy zatem ograniczyć. Ponadto należy zapobiegać występowaniu zanieczyszczeń (zwłaszcza polimerów, ale także metalu i szkła) w produktach nawozowych z oznakowaniem CE pochodzących z bioodpadów lub je ograniczać w miarę możliwości technicznych przez wykrywanie takich zanieczyszczeń w ramach selektywnej zbiórki bioodpadów przed przetworzeniem. (9)Produkty spełniające wszystkie wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu powinny być dopuszczone do swobodnego obrotu na rynku wewnętrznym. Jeżeli co najmniej jeden z materiałów składowych w produkcie nawozowym z oznakowaniem CE wchodzi w zakres rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009, ale osiąga punkt łańcucha produkcyjnego, po przekroczeniu którego nie stanowi już zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt („punkt końcowy łańcucha produkcyjnego”), dalsze podleganie produktu przepisom tego rozporządzenia stanowiłoby zbędne obciążenie administracyjne. Takie produkty nawozowe należy zatem wyłączyć z zakresu wymagań wspomnianego rozporządzenia. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1069/2009. (10)Punkt końcowy łańcucha produkcyjnego należy określić dla każdego odpowiedniego materiału składowego zawierającego produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009. Jeśli proces wytwarzania regulowany na mocy niniejszego rozporządzenia rozpoczyna się przed osiągnięciem punktu końcowego, wymagania dotyczące procesu zawarte zarówno w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 jak i w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie łącznie do produktu nawozowego z oznakowaniem CE, co oznacza stosowanie surowszego wymagania w przypadku, gdy oba rozporządzenia regulują ten sam parametr. (11)W przypadku zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zwierząt spowodowanego przez produkty nawozowe z oznakowaniem CE uzyskane z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego powinno być możliwe zastosowanie środków ochronnych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady, tak jak w przypadku innych kategorii produktów uzyskanych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

(12)Jeżeli co najmniej jeden z materiałów składowych w produkcie nawozowym z oznakowaniem CE wchodzi w zakres rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i nie osiągnął punktu końcowego łańcucha produkcyjnego, regulacja oznakowania CE takiego produktu na mocy niniejszego rozporządzenia wprowadzałaby w błąd, ponieważ udostępnianie takiego produktu na rynku podlega wymaganiom rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. Takie produkty należy zatem wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia. (13)Stwierdzono, że na rynku istnieje popyt na użytkowanie pewnych odpadów z odzysku w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE jako produktów nawozowych. Ponadto należy określić wymagania dotyczące odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku, wymagania dotyczące procesów i technik przetwarzania, a także wymagania dotyczące produktów nawozowych uzyskanych w procesie odzysku, aby zapewnić, by użytkowanie tych produktów nie prowadziło do ogólnych niekorzystnych skutków dla środowiska lub zdrowia ludzkiego. W przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE wymagania te należy określić w niniejszym rozporządzeniu. W związku z tym, począwszy od momentu spełnienia wszystkich wymagań niniejszego rozporządzenia, produktów takich nie należy już traktować jak odpadów w rozumieniu dyrektywy 2008/98/WE. (14)Niektóre substancje i mieszaniny, określane potocznie jako dodatki do nawozów, poprawiają uwalnianie składnika pokarmowego w nawozie. Udostępniane na rynku substancje i mieszaniny przeznaczone do dodania w powyższym celu do produktów nawozowych z oznakowaniem CE powinny spełniać określone kryteria skuteczności na odpowiedzialność producenta tych substancji lub mieszanin i dlatego powinny być traktowane jako produkty nawozowe z oznakowaniem CE na mocy niniejszego rozporządzenia. Ponadto produkty nawozowe z oznakowaniem CE zawierające takie substancje lub mieszaniny powinny podlegać pewnym kryteriom skuteczności i bezpieczeństwa. Takie substancje i mieszaniny należy zatem regulować również jako materiały składowe produktów nawozowych z oznakowaniem CE. (15)Niektóre substancje, mieszaniny i mikroorganizmy, określane potocznie jako biostymulatory, nie są wprawdzie składnikami pokarmowymi, ale również stymulują procesy odżywiania roślin. Jeżeli takie produkty mają na celu wyłącznie lepsze przyswajanie składników pokarmowych przez rośliny, zwiększenie ich odporności na stres abiotyczny lub poprawę cech jakościowych upraw, są one z natury bardziej podobne do produktów nawozowych niż do większości kategorii produktów ochrony roślin. Takie produkty powinny zatem kwalifikować się do uzyskania oznakowania CE na mocy niniejszego rozporządzenia i zostać wyłączone z zakresu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1107/2009. (16)Produkty posiadające jedną lub kilka funkcji, z których jedna jest objęta zakresem rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, powinny pozostawać pod kontrolą przewidzianą dla takich produktów i ustanowioną w tym rozporządzeniu. Jeżeli takie produkty mają również funkcję produktu nawozowego, regulacja oznakowania CE takiego produktu na podstawie niniejszego rozporządzenia wprowadzałaby w błąd, ponieważ udostępnianie produktu ochrony roślin na rynku jest uzależnione od zezwolenia na produkt ważnego w danym państwie członkowskim. Takie produkty należy zatem wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia. (17)Niniejsze rozporządzenie nie powinno uniemożliwiać stosowania istniejącego prawodawstwa unijnego dotyczącego kwestii ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i środowiska, których nie objęto niniejszym rozporządzeniem. Niniejsze rozporządzenie powinno być zatem stosowane, nie naruszając dyrektywy Rady 86/278/EWG, dyrektywy Rady 89/391/EWG, rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1881/2006, dyrektywy Rady 2000/29/WE, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 98/2013 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014. (18)Jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera substancję lub mieszaninę w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, bezpieczeństwo substancji składowych dla zamierzonego zastosowania należy ustalić w drodze rejestracji na mocy wspomnianego rozporządzenia. Wymagania informacyjne powinny zapewnić, aby bezpieczeństwo zamierzonego zastosowania produktu nawozowego z oznakowaniem CE wykazano w sposób porównywalny z osiąganym na podstawie innych systemów regulacyjnych dla produktów przeznaczonych do zastosowania w warstwie ornej gleby lub uprawach, zwłaszcza na podstawie krajowego prawodawstwa państw członkowskich w zakresie nawozów oraz rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Dlatego jeżeli faktyczne ilości wprowadzone do obrotu wynoszą mniej niż 10 ton na przedsiębiorstwo rocznie, jako warunek udostępniania na podstawie niniejszego rozporządzenia wyjątkowo zastosowanie powinny mieć wymagania informacyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 dotyczące rejestracji substancji w ilościach od 10 do 100 ton. (19)Jeżeli faktyczne ilości substancji w produktach nawozowych z oznakowaniem CE objętych niniejszym rozporządzeniem są wyższe niż 100 ton, dodatkowe wymagania informacyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 powinny mieć zastosowanie bezpośrednio na mocy tego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie nie powinno również mieć wpływu na stosowanie innych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. (20)Można oczekiwać, że mieszanka różnych produktów nawozowych z oznakowaniem CE, z których każdy uzyskał pozytywny wynik w ocenie zgodności z wymaganiami mającymi zastosowanie do danego materiału, nadaje się do stosowania jako produkt nawozowy z oznakowaniem CE, pod warunkiem spełnienia określonych wymagań dodatkowych związanych z mieszaniem. Aby uniknąć zbędnych obciążeń administracyjnych, mieszanki takie powinny zatem należeć do odrębnej kategorii, w przypadku której ocena zgodności powinna być ograniczona do wymagań dodatkowych związanych z mieszaniem. (21)Aby zapewnić wysoki poziom ochrony kwestii interesu publicznego objętych niniejszym rozporządzeniem, a także zagwarantować uczciwą konkurencję na rynku wewnętrznym, podmioty gospodarcze powinny być odpowiedzialne za zgodność produktów nawozowych z oznakowaniem CE z niniejszym rozporządzeniem, stosownie do roli odgrywanej przez nie w łańcuchu dostaw. (22)Należy określić jasny i współmierny podział obowiązków stosownie do ról pełnionych przez poszczególne podmioty gospodarcze w łańcuchu dostaw i dystrybucji. (23)Zważywszy, że producent posiada dokładną wiedzę o procesie projektowania i produkcji, jest on najbardziej kompetentny do przeprowadzenia procedury oceny zgodności. W związku z tym ocena zgodności produktów nawozowych z oznakowaniem CE powinna pozostać wyłącznie obowiązkiem producenta. (24)Należy zapewnić, aby produkty nawozowe z oznakowaniem CE z państw trzecich, które wprowadza się na rynek wewnętrzny, były zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, a w szczególności zapewnić, aby producenci przeprowadzili w przypadku tych produktów nawozowych odpowiednie procedury oceny zgodności. Dlatego też należy wprowadzić przepis, zgodnie z którym importerzy upewniają się co do zgodności wprowadzanych przez nich do obrotu produktów nawozowych z oznakowaniem CE z wymaganiami niniejszego rozporządzenia i nie wprowadzają do obrotu produktów nawozowych z oznakowaniem CE niespełniających tych wymagań lub stanowiących zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin lub dla środowiska. Należy również wprowadzić przepis, zgodnie z którym tacy importerzy upewniają się, że przeprowadzono procedury oceny zgodności oraz że znakowanie produktów nawozowych z oznakowaniem CE oraz dokumentacja sporządzona przez producentów są dostępne do wglądu dla właściwych organów krajowych. (25)Wprowadzając do obrotu produkt nawozowy z oznakowaniem CE, importer powinien umieścić na opakowaniu produktu nawozowego swoje nazwisko lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz kontaktowy adres pocztowy, aby umożliwić nadzór rynku. (26)Jako że dystrybutorzy udostępniają na rynku produkt nawozowy z oznakowaniem CE po jego wprowadzeniu do obrotu przez producenta lub importera, powinni postępować z należytą starannością, tak obchodząc się z produktem nawozowym, by nie miało to negatywnego wpływu na jego zgodność z przepisami niniejszego rozporządzenia. (27)Każdy podmiot gospodarczy wprowadzający do obrotu produkt nawozowy z oznakowaniem CE pod własną nazwą lub znakiem towarowym bądź modyfikujący produkt nawozowy z oznakowaniem CE w sposób, który może wpłynąć na jego zgodność z przepisami niniejszego rozporządzenia, powinien być uznany za producenta i przejąć jego obowiązki. (28)Ponieważ dystrybutorzy i importerzy mają ścisły związek z rynkiem, powinni oni być zaangażowani w zadania związane z nadzorem rynku realizowane przez właściwe organy krajowe, a także powinni być zobowiązani do aktywnego udziału w wykonywaniu tych zadań i udostępniać tym organom wszystkie niezbędne informacje dotyczące danego produktu nawozowego z oznakowaniem CE. (29)Zapewnienie identyfikowalności produktu nawozowego z oznakowaniem CE w całym łańcuchu dostaw przyczynia się do uproszczenia nadzoru rynku i poprawy jego skuteczności. Skuteczny system identyfikowalności ułatwia organom nadzoru rynku identyfikację podmiotów gospodarczych udostępniających na rynku produkty nawozowe z oznakowaniem CE, które są niezgodne z wymaganiami. Przechowując informacje umożliwiające identyfikację innych podmiotów gospodarczych, podmioty gospodarcze nie powinny być zobowiązane do aktualizowania takich informacji dotyczących innych podmiotów gospodarczych, które dostarczyły im produkt nawozowy z oznakowaniem CE lub którym one dostarczyły produkt nawozowy z oznakowaniem CE, ponieważ zazwyczaj nie mają dostępu do takich zaktualizowanych informacji. (30)W celu ułatwienia oceny zgodności z wymaganiami bezpieczeństwa i jakości należy ustanowić domniemanie zgodności w przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE, które są zgodne z normami zharmonizowanymi przyjmowanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012. (31)Jeżeli normy zharmonizowane nie zostały przyjęte albo jeżeli niewystarczająco szczegółowo obejmują wszystkie elementy wymagań jakości i bezpieczeństwa określonych w niniejszym rozporządzeniu, konieczne może być ustanowienie jednolitych warunków wdrażania tych wymagań. Komisja powinna zatem zostać uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych określających te warunki we wspólnych specyfikacjach. Ze względu na pewność prawa należy wyraźnie określić, że produkty nawozowe z oznakowaniem CE muszą być zgodne z takimi specyfikacjami, nawet jeśli zostały uznane za zgodne z normami zharmonizowanymi.

(32)Aby podmioty gospodarcze mogły wykazać, a właściwe organy zapewnić spełnienie wymagań przez udostępniane na rynku produkty nawozowe z oznakowaniem CE, należy ustanowić procedury oceny zgodności. Decyzją nr 768/2008/WE ustanowiono moduły procedur oceny zgodności – od najmniej do najbardziej surowej – proporcjonalnie do poziomu występującego zagrożenia oraz wymaganego poziomu bezpieczeństwa. W celu zapewnienia spójności między sektorami oraz dla uniknięcia wariantów doraźnych procedury oceny zgodności powinny być wybierane spośród tych modułów. Niezbędne jest jednak dostosowanie tych modułów, aby uwzględnić szczególne aspekty produktów nawozowych. W szczególności należy udoskonalić systemy jakości i zwiększyć udział jednostek notyfikowanych w ocenie zgodności pewnych produktów nawozowych z oznakowaniem CE wytworzonych z odzyskanych odpadów. (33)W celu zapewnienia, aby nawozy z oznakowaniem CE na bazie azotanu amonu o wysokiej zawartości azotu nie zagrażały bezpieczeństwu ani nie były wykorzystywane do celów innych niż zamierzone (na przykład jako materiały wybuchowe), nawozy te powinny podlegać szczegółowym wymaganiom dotyczącym badania odporności na detonację oraz identyfikowalności. (34)Aby zapewnić skuteczny dostęp do informacji do celów nadzoru rynku, informacji dotyczących zgodności ze wszystkimi aktami Unii mającymi zastosowanie do produktów nawozowych z oznakowaniem CE należy udzielać w formie pojedynczej deklaracji zgodności UE. W celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego podmiotów gospodarczych wspomniana pojedyncza deklaracja zgodności UE może mieć formę pliku dokumentów, na który składają się odpowiednie poszczególne deklaracje zgodności. (35)Oznakowanie CE, wskazujące na zgodność produktu nawozowego, jest widoczną konsekwencją całego procesu obejmującego ocenę zgodności w szerokim znaczeniu. Ogólne zasady dotyczące oznakowania CE i jego związek z innymi rodzajami oznakowania określono w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008. Należy określić szczegółowe zasady dotyczące umieszczania oznakowania CE w przypadku produktów nawozowych. (36)Niektóre procedury oceny zgodności określone w niniejszym rozporządzeniu wymagają interwencji jednostek oceniających zgodność, zgłoszonych Komisji przez państwa członkowskie. (37)Istotne jest, by wszystkie jednostki notyfikowane realizowały swe zadania na takim samym poziomie oraz zgodnie z warunkami uczciwej konkurencji. Wymaga to ustanowienia obowiązkowych wymagań dla jednostek oceniających zgodność, które chcą być objęte notyfikacją jako podmioty świadczące usługi w zakresie oceny zgodności. (38)Jeżeli jednostka oceniająca zgodność wykaże spełnienie kryteriów określonych w normach zharmonizowanych, należy domniemywać, że spełnia odpowiednie wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu. (39)W celu zapewnienia spójnego poziomu jakości podczas oceny zgodności produktów nawozowych z oznakowaniem CE należy także ustanowić wymagania mające zastosowanie do organów notyfikujących i innych organów uczestniczących w ocenie, notyfikacji i monitorowaniu jednostek notyfikowanych. (40)System określony w niniejszym rozporządzeniu powinien być uzupełniony systemem akredytacji przewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008. Ponieważ akredytacja stanowi istotny środek weryfikacji kompetencji jednostek oceniających zgodność, powinno się stosować ją również dla celów notyfikacji. (41)Z uwagi na zmienny charakter niektórych materiałów składowych produktów nawozowych oraz potencjalnie nieodwracalny charakter szkód, które może spowodować narażenie gleby i upraw na zanieczyszczenia, jedyną metodą wykazania kompetencji technicznych jednostek oceniających zgodność powinna być przejrzysta akredytacja przewidziana w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008, zapewniająca niezbędny poziom zaufania do certyfikatów zgodności produktów nawozowych z oznakowaniem CE zawierających takie składniki. (42)Jednostki oceniające zgodność często zlecają podwykonawcom realizację części zadań związanych z oceną zgodności lub korzystają z usług spółek zależnych. W celu zagwarantowania poziomu bezpieczeństwa wymaganego w przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE wprowadzanych na rynek niezbędne jest, aby w ramach wykonywania zadań oceny zgodności podwykonawcy i spółki zależne uczestniczące w ocenie zgodności spełniały te same wymagania co jednostki notyfikowane. W związku z tym ocena kompetencji i wyników działalności jednostek, które mają być notyfikowane, oraz monitorowanie jednostek już notyfikowanych powinny również obejmować działania prowadzone przez podwykonawców i spółki zależne. (43)Należy ustanowić efektywną i przejrzystą procedurę notyfikacji, a w szczególności należy ją dostosować do nowych technologii, aby umożliwić notyfikację online. (44)Ponieważ usługi świadczone przez jednostki notyfikowane mogą dotyczyć produktów nawozowych z oznakowaniem CE udostępnianych na rynku w całej Unii, należy zapewnić pozostałym państwom członkowskim i Komisji możliwość wnoszenia sprzeciwu wobec jednostek notyfikowanych. Istotne jest zatem ustalenie terminu, w jakim możliwe będzie wyjaśnienie wszelkich wątpliwości lub obaw co do kompetencji jednostek oceniających zgodność, zanim zaczną one prowadzić działalność jako jednostki notyfikowane. (45)Z punktu widzenia łatwiejszego dostępu do rynku bardzo ważne jest, aby jednostki notyfikowane stosowały procedury oceny zgodności bez tworzenia zbędnego obciążenia dla podmiotów gospodarczych. Z tego samego powodu, oraz w celu zagwarantowania równego traktowania podmiotów gospodarczych, należy zapewnić spójność stosowanych procedur oceny zgodności pod względem technicznym. Najlepszym sposobem na osiągnięcie tego celu jest odpowiednia koordynacja jednostek notyfikowanych i współpraca między nimi. (46)Aby zagwarantować pewność prawa, konieczne jest jasne określenie, iż zasady nadzoru rynku wewnętrznego i kontroli produktów wprowadzanych na rynek wewnętrzny ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 mają zastosowanie do produktów nawozowych z oznakowaniem CE objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie nie powinno uniemożliwiać państwom członkowskim wyboru organów właściwych do wykonania tych zadań. (47)Produkty nawozowe z oznakowaniem CE należy wprowadzać do obrotu tylko wtedy, gdy są wystarczająco skuteczne i – odpowiednio przechowywane i użytkowane zgodnie z przeznaczeniem – nie stanowią niedopuszczalnego zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, oraz z zastrzeżeniem używania ich w przewidywalnych warunkach, czyli wtedy, gdy takie używanie jest rezultatem zgodnego z prawem i łatwo przewidywalnego zachowania ludzkiego. W związku z tym należy ustanowić wymagania dotyczące bezpieczeństwa i jakości, jak również odpowiednie mechanizmy kontroli. Ponadto zamierzone zastosowanie produktów nawozowych z oznakowaniem CE nie powinno sprawiać, że żywność lub pasza nie będą bezpieczne. (48)W rozporządzeniu (WE) nr 2003/2003 przewidziano procedurę ochronną, pozwalającą Komisji na zbadanie zasadności środka podjętego przez państwo członkowskie w odniesieniu do nawozów WE, które państwo to uważa za stanowiące zagrożenie. W celu zwiększenia przejrzystości oraz skrócenia czasu rozpatrywania konieczne jest udoskonalenie istniejącej procedury ochronnej, tak aby zwiększyć jej skuteczność oraz umożliwić wykorzystanie wiedzy specjalistycznej dostępnej w państwach członkowskich. (49)Istniejący system należy uzupełnić o procedurę zapewniającą przekazywanie zainteresowanym stronom informacji na temat środków przewidzianych w odniesieniu do produktów nawozowych z oznakowaniem CE stanowiących niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska. Powinien on również umożliwiać organom nadzoru rynku podejmowanie – we współpracy z zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi – działań na wczesnym etapie w odniesieniu do takich produktów nawozowych. (50)W przypadku gdy państwa członkowskie i Komisja osiągną porozumienie co do zasadności środka podjętego przez państwo członkowskie, dalsze zaangażowanie Komisji powinno być wymagane tylko wtedy, gdy niezgodność można przypisać niedostatkom w normach zharmonizowanych, a w takim przypadku powinna mieć zastosowanie procedura formalnego zastrzeżenia do norm zharmonizowanych ustanowiona w rozporządzeniu (UE) nr 1025/2012. (51)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

(52)W przypadku przyjmowania aktów wykonawczych, w których zobowiązuje się zgłaszające państwo członkowskie do wprowadzenia niezbędnych środków naprawczych w odniesieniu do jednostek notyfikowanych, które nie spełniają wymagań dotyczących ich zgłoszenia lub przestały spełniać te wymagania, należy stosować procedurę doradczą, ponieważ takie akty nie podlegają przepisom art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. (53)W przypadku przyjmowania aktów wykonawczych w związku ze zgodnymi z wymaganiami produktami nawozowymi z oznakowaniem CE, które stanowią niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, należy stosować procedurę sprawdzającą, ponieważ takie akty podlegają przepisom art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Z tego samego powodu procedura ta powinna również być stosowana w celu przyjmowania, zmiany lub uchylenia wspólnych specyfikacji. (54)Komisja powinna, w drodze aktów wykonawczych, określać, czy uzasadnione są środki podjęte przez państwa członkowskie w odniesieniu do niezgodnych z wymaganiami produktów nawozowych z oznakowaniem CE. Ponieważ akty te będą dotyczyć tego, czy środki krajowe są uzasadnione, nie jest konieczne kontrolowanie tych aktów przez państwa członkowskie. (55)W dziedzinie recyklingu odpadów dokonuje się obiecujący postęp techniczny, np. recykling fosforu z osadów ściekowych czy wytwarzanie produktów nawozowych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, np. biowęgla. W przypadku produktów zawierających takie materiały lub składających się z nich powinna istnieć możliwość dostępu do rynku wewnętrznego bez zbędnej zwłoki, jeżeli proces produkcyjny poddano analizie naukowej a wymagania dotyczące procesu ustanowiono na poziomie Unii. W tym celu należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określania większych lub dodatkowych kategorii produktów nawozowych z oznakowaniem CE lub materiałów składowych nadających się do wykorzystania w produkcji takich produktów. W przypadku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorie materiałów składowych należy rozszerzyć lub dodać tylko wtedy, gdy ustalono punkt końcowy łańcucha produkcyjnego zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009, ponieważ produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, dla których nie ustalono takiego punktu końcowego, są i tak wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia. (56)Ponadto powinna istnieć możliwość natychmiastowego reagowania na nowe ustalenia dotyczące warunków, w których produkty nawozowe z oznakowaniem CE są wystarczająco skuteczne, oraz na nowe oceny ryzyka dotyczące zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, bezpieczeństwa lub środowiska. W związku z tym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w celu zmiany wymagań mających zastosowanie do różnych kategorii produktów nawozowych z oznakowaniem CE. (57)Szczególnie ważne jest, aby wykonując te uprawnienia, Komisja prowadziła stosowne konsultacje w czasie prac przygotowawczych, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. (58)Państwa członkowskie powinny określić zasady dotyczące sankcji stosowanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i zapewnić egzekwowanie tych zasad. Sankcje powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. (59)Należy przewidzieć ustalenia przejściowe, umożliwiające udostępnianie na rynku, bez konieczności spełnienia kolejnych wymagań dotyczących produktu, nawozów WE, które wprowadzono do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2003/2003 przed dniem rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia. Dystrybutorzy powinni w związku z tym mieć możliwość dostarczania nawozów WE, które wprowadzono do obrotu, czyli zapasów, które już trafiły do łańcucha dystrybucji, przed dniem rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia. (60)Należy zapewnić wystarczającą ilość czasu podmiotom gospodarczym na wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia oraz państwom członkowskim na ustanowienie infrastruktury administracyjnej niezbędnej do jego stosowania. Datę rozpoczęcia stosowania rozporządzenia należy zatem przesunąć do czasu, kiedy te przygotowania będą mogły zostać zakończone w rozsądnym terminie. (61)Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zagwarantowanie funkcjonowania rynku wewnętrznego, a jednocześnie zapewnienie spełniania przez znajdujące się w obrocie produkty nawozowe z oznakowaniem CE wymagań zapewniających wysoki poziom ochrony zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, bezpieczeństwa oraz środowiska, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiary i skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Rozdział 1

Przepisy ogólne Artykuł 1

Zakres 1.Niniejsze rozporządzenie stosuje się do produktów nawozowych z oznakowaniem CE. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się jednak do następujących produktów: a)produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, które podlegają wymaganiom rozporządzenia (WE) nr 1069/2009; b)środków ochrony roślin objętych zakresem rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. 2.Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na stosowanie następujących aktów prawnych: a)dyrektywy 86/278/EWG; b)dyrektywy 89/391/EWG;

c)rozporządzenia (WE) nr 1907/2006; d)rozporządzenia (WE) nr 1272/2008; e)rozporządzenia (WE) nr 1881/2006; f)dyrektywy 2000/29/WE; g)rozporządzenia (UE) nr 98/2013; h)rozporządzenia (UE) nr 1143/2014. Artykuł 2

Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie następujące definicje: 1)„produkt nawozowy” oznacza substancję, mieszaninę, mikroorganizm lub każdy inny materiał, stosowane lub przeznaczone do stosowania – w postaci własnej albo w połączeniu z innym materiałem – na roślinach lub ich ryzosferze w celu dostarczenia roślinom składnika pokarmowego lub poprawy efektywności wykorzystania składników pokarmowych; 2)„produkt nawozowy z oznakowaniem CE” oznacza produkt nawozowy, który posiada oznakowanie CE w momencie udostępniania na rynku; 3)„substancja” oznacza substancję w rozumieniu art. 3 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006; 4)„mieszanina” oznacza mieszaninę w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006; 5)„mikroorganizm” oznacza mikroorganizm w rozumieniu art. 3 pkt 15 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009; 6)„udostępnianie na rynku” oznacza każde dostarczenie produktu nawozowego z oznakowaniem CE do celów dystrybucji lub używania na rynku unijnym w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie; 7)„wprowadzenie do obrotu” oznacza pierwsze udostępnienie na rynku unijnym produktu nawozowego z oznakowaniem CE; 8)„producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza produkt nawozowy z oznakowaniem CE lub zleca zaprojektowanie lub wytworzenie produktu nawozowego z oznakowaniem CE oraz wprowadza ten produkt nawozowy do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym; 9)„upoważniony przedstawiciel” oznacza osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii, posiadającą pisemne pełnomocnictwo od producenta do działania w jego lub jej imieniu w odniesieniu do określonych zadań; 10)„importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii, która wprowadza do obrotu w Unii produkt nawozowy z oznakowaniem CE pochodzący z państwa trzeciego; 11)„dystrybutor” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, niebędącą producentem ani importerem, która udostępnia na rynku produkt nawozowy z oznakowaniem CE; 12)„podmioty gospodarcze” oznaczają producentów, upoważnionych przedstawicieli, importerów i dystrybutorów;

13)„specyfikacja techniczna” oznacza dokument określający wymagania techniczne, które musi spełnić produkt nawozowy z oznakowaniem CE; 14)„norma zharmonizowana” oznacza normę zharmonizowaną w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012; 15)„akredytacja” oznacza akredytację w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 765/2008; 16)„krajowa jednostka akredytująca” oznacza krajową jednostkę akredytującą w rozumieniu art. 2 pkt 11 rozporządzenia (WE) nr 765/2008; 17)„ocena zgodności” oznacza proces wykazujący, czy zostały spełnione wymagania dotyczące produktu nawozowego z oznakowaniem CE zawarte w niniejszym rozporządzeniu; 18)„jednostka oceniająca zgodność” oznacza jednostkę, która wykonuje czynności z zakresu oceny zgodności, w tym badania, certyfikację i inspekcję; 19)„odzyskanie” oznacza dowolny środek mający na celu doprowadzenie do zwrotu produktu nawozowego z oznakowaniem CE, który już został udostępniony użytkownikowi końcowemu; 20)„wycofanie z obrotu” oznacza dowolny środek, którego celem jest zapobieżenie udostępnieniu na rynku produktu nawozowego z oznakowaniem CE w łańcuchu dostaw; 21)„oznakowanie CE” oznacza oznakowanie, poprzez które producent wskazuje, że produkt nawozowy spełnia odpowiednie wymagania określone w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym przewidującym umieszczanie tego oznakowania; 22)„unijne prawodawstwo harmonizacyjne” oznacza każdy akt prawny Unii harmonizujący warunki wprowadzania produktów do obrotu. Artykuł 3

Swobodny przepływ Państwa członkowskie nie utrudniają udostępniania na rynku produktów nawozowych z oznakowaniem CE zgodnych z niniejszym rozporządzeniem. Artykuł 4

Wymagania dotyczące produktów 1.Produkt nawozowy z oznakowaniem CE musi: a)spełniać wymagania określone w załączniku I dla odpowiedniej kategorii funkcji produktu; b)spełniać wymagania określone w załączniku II dla odpowiedniej(-nich) kategorii materiału składowego; c)być oznakowany zgodnie z wymaganiami dotyczącymi oznakowania określonymi w załączniku III. 2.W odniesieniu do wszelkich kwestii nieobjętych załącznikiem I lub II produkt nawozowy z oznakowaniem CE musi spełniać wymaganie, że jego stosowanie – zgodnie z instrukcją stosowania – nie może zagrażać bezpieczeństwu żywności lub paszy pochodzenia roślinnego w rozumieniu odpowiednio art. 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 178/2002. Artykuł 5

Udostępnianie na rynku Produkty nawozowe z oznakowaniem CE mogą być udostępniane na rynku tylko wtedy, gdy spełniają wymagania niniejszego rozporządzenia.

Rozdział 2

OBOWIĄZKI PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH Artykuł 6

Obowiązki producentów 1.Wprowadzając do obrotu produkty nawozowe z oznakowaniem CE, producenci zapewniają ich zaprojektowanie i wytworzenie zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku I dla odpowiedniej kategorii funkcji produktu oraz z wymaganiami określonymi w załączniku II dla odpowiedniej(-nich) kategorii materiału składowego. 2.Przed wprowadzeniem do obrotu produktów nawozowych z oznakowaniem CE producenci sporządzają dokumentację techniczną oraz przeprowadzają odpowiednią procedurę oceny zgodności, o której mowa w art. 14, lub zlecają jej przeprowadzenie. Jeżeli procedura wykazała zgodność takiego produktu nawozowego z odpowiednimi wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, producenci umieszczają oznakowanie CE oraz sporządzają deklarację zgodności UE i zapewniają, aby dołączano ją do produktu nawozowego wprowadzanego do obrotu. 3.Producenci przechowują dokumentację techniczną oraz deklarację zgodności UE przez 10 lat od momentu wprowadzenia do obrotu ostatniego produktu nawozowego z oznakowaniem CE, którego dotyczą te dokumenty. 4.Producenci zapewniają wprowadzenie procedur mających na celu zachowanie zgodności produktów nawozowych z oznakowaniem CE, które są częścią produkcji seryjnej, z niniejszym rozporządzeniem. Odpowiednio uwzględnia się zmiany w metodzie produkcji lub cechach tych produktów nawozowych oraz zmiany w normach zharmonizowanych, wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 13, lub innych specyfikacjach technicznych, w odniesieniu do których deklarowana jest zgodność produktu nawozowego z oznakowaniem CE. W przypadku gdy jest to uznane za właściwe z uwagi na działanie produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub zagrożenie, jakie stanowi, producenci przeprowadzają badania próby takich produktów nawozowych udostępnionych na rynku, a także badają – i w razie potrzeby ewidencjonują – skargi, produkty nawozowe z oznakowaniem CE niezgodne z wymaganiami i przypadki odzyskania takich produktów, a ponadto informują dystrybutorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania. 5.Producenci zapewniają, aby opakowania produktów nawozowych z oznakowaniem CE, które wprowadzili do obrotu, były opatrzone nazwą typu, numerem partii lub serii lub inną informacją umożliwiającą ich identyfikację, lub – jeżeli produkty nawozowe są dostarczane bez opakowania – aby wymagane informacje zamieszczono w dokumencie dołączonym do każdego produktu nawozowego. 6.Importerzy podają swoje nazwisko lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz kontaktowy adres pocztowy na opakowaniu produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub – jeżeli produkt nawozowy jest dostarczany bez opakowania – w dokumencie dołączonym do produktu nawozowego. Adres pocztowy wskazuje pojedynczy punkt, w którym można skontaktować się z producentem. Dane kontaktowe są podawane w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych i organów nadzoru rynku. 7.Producenci zapewniają, aby produkty nawozowe z oznakowaniem CE były oznakowane zgodnie z załącznikiem III, lub – jeżeli produkt nawozowy jest dostarczany bez opakowania – aby treść oznakowania zamieszczono w dokumencie załączonym do produktu nawozowego i dostępnym do celów kontroli w momencie wprowadzania produktu do obrotu. Treść oznakowania podaje się w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie, i musi być ona jasna, zrozumiała i czytelna. 8.Producenci, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że wprowadzony przez nich do obrotu produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, niezwłocznie podejmują środki naprawcze konieczne do zapewnienia zgodności tego produktu nawozowego, wycofania go z obrotu lub odzyskania go, stosownie do okoliczności. Ponadto, jeżeli producenci uznają lub mają powody, by uważać, że produkty nawozowe z oznakowaniem CE, które wprowadzili do obrotu, stanowią niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których udostępnili produkty nawozowe na rynku, podając szczegółowe informacje dotyczące w szczególności niezgodności oraz wszelkich wprowadzonych środków naprawczych. 9.Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego producenci udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację, w formie papierowej lub elektronicznej, konieczne do wykazania zgodności produktu nawozowego z oznakowaniem CE z wymaganiami niniejszego rozporządzenia, w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie tego organu podejmują z nim współpracę we wszelkich działaniach zmierzających do usunięcia zagrożenia, jakie stanowi produkt nawozowy z oznakowaniem CE wprowadzony przez nich do obrotu. 10.Producent przedkłada właściwemu organowi państwa członkowskiego przeznaczenia protokół z badania odporności na detonację przewidzianego w załączniku IV dla następujących produktów nawozowych z oznakowaniem CE: a)prostych lub wieloskładnikowych, stałych, nieorganicznych nawozów makroskładnikowych, na bazie azotanu amonu, o wysokiej zawartości azotu, jak określono w kategorii funkcji produktu 1(C)(I)(a)(i-ii)(A) w załączniku I; b)produktów nawozowych mieszanych, jak określono w kategorii funkcji produktu 7 w załączniku I, zawierających nawóz, o którym mowa w lit. a). Protokół należy przedłożyć co najmniej pięć dni przed wprowadzeniem powyższych produktów do obrotu. Artykuł 7

Upoważniony przedstawiciel 1.Na podstawie pisemnego pełnomocnictwa producent może wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela. Obowiązki określone w art. 6 ust. 1 i obowiązek sporządzenia dokumentacji technicznej, o którym mowa w art. 6 ust. 2, nie wchodzą w zakres pełnomocnictwa upoważnionego przedstawiciela.

2.Upoważniony przedstawiciel wykonuje zadania określone w pełnomocnictwie otrzymanym od producenta. Pełnomocnictwo umożliwia upoważnionemu przedstawicielowi wykonywanie co najmniej następujących obowiązków: a)przechowywanie deklaracji zgodności UE i dokumentacji technicznej do dyspozycji krajowych organów nadzoru rynku przez 10 lat od momentu wprowadzenia do obrotu produktu nawozowego z oznakowaniem CE objętego tymi dokumentami; b)na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego udzielanie mu wszelkich informacji i udostępnianie dokumentacji koniecznej do wykazania zgodności danego produktu nawozowego z oznakowaniem CE z wymaganiami; c)na żądanie właściwych organów krajowych podejmowanie z nimi współpracy w działaniach zmierzających do usunięcia zagrożenia, jakie stanowią produkty nawozowe z oznakowaniem CE objęte pełnomocnictwem upoważnionego przedstawiciela. Artykuł 8

Obowiązki importerów 1.Importerzy wprowadzają do obrotu wyłącznie produkty nawozowe z oznakowaniem CE zgodne z wymaganiami. 2.Przed wprowadzeniem do obrotu produktu nawozowego z oznakowaniem CE importerzy zapewniają przeprowadzenie przez producenta odpowiedniej procedury oceny zgodności, o której mowa w art. 14. Importerzy zapewniają, aby producent sporządził dokumentację techniczną, aby do produktu nawozowego z oznakowaniem CE dołączono deklarację zgodności UE i wymagane dokumenty oraz aby producent spełnił wymagania określone w art. 6 ust. 5 i 6. Jeżeli importer uzna lub ma powody, by uważać, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie jest zgodny z odpowiednimi wymaganiami określonymi w załączniku I, II lub III, nie wprowadza produktu nawozowego do obrotu, dopóki nie zostanie zapewniona jego zgodność. Ponadto jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, importer informuje o tym producenta oraz organy nadzoru rynku. 3.Importerzy podają swoje nazwiska lub nazwy, zarejestrowane nazwy handlowe lub zarejestrowane znaki towarowe oraz kontaktowe adresy pocztowe na opakowaniach produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub – jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE jest dostarczany bez opakowania – w dokumencie dołączonym do produktu nawozowego. Dane kontaktowe są podawane w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych i organów nadzoru rynku. 4.Importerzy zapewniają, aby produkt nawozowy z oznakowaniem CE był oznakowany zgodnie z załącznikiem III w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie. 5.Importerzy zapewniają, aby w czasie, gdy ponoszą odpowiedzialność za produkt nawozowy z oznakowaniem CE, warunki jego przechowywania lub transportu nie wpływały ujemnie na jego zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa i jakości określonymi w załączniku I lub z wymaganiami dotyczącymi oznakowania określonymi w załączniku III. 6.W przypadku gdy jest to uznane za właściwe z uwagi na działanie produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub zagrożenie, jakie stanowi, importerzy przeprowadzają badania próby takich produktów nawozowych udostępnionych na rynku, a także badają – i w razie potrzeby ewidencjonują – skargi, produkty nawozowe z oznakowaniem CE niezgodne z wymaganiami i przypadki odzyskania takich produktów, a ponadto informują dystrybutorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania. 7.Importerzy, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że wprowadzony przez nich do obrotu produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, niezwłocznie podejmują środki naprawcze konieczne do zapewnienia zgodności tego produktu nawozowego, wycofania go z obrotu lub odzyskania go, stosownie do okoliczności. Ponadto, jeżeli importerzy uznają lub mają powody, by uważać, że produkty nawozowe z oznakowaniem CE, które wprowadzili do obrotu, stanowią niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których udostępnili produkt nawozowy na rynku, podając szczegółowe informacje dotyczące w szczególności niezgodności oraz wszelkich wprowadzonych środków naprawczych. 8.Importerzy przechowują kopię deklaracji zgodności UE do dyspozycji organów nadzoru rynku przez 10 lat od momentu wprowadzenia do obrotu produktu nawozowego z oznakowaniem CE i zapewniają, aby dokumentacja techniczna była udostępniona tym organom na ich żądanie. 9.Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego importerzy udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację w formie papierowej lub elektronicznej, konieczne do wykazania zgodności produktu nawozowego z oznakowaniem CE z wymaganiami, w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie tego organu podejmują z nim współpracę we wszelkich działaniach zmierzających do usunięcia zagrożenia, jakie stanowi produkt nawozowy z oznakowaniem CE wprowadzony przez nich do obrotu. 10.Importer przedkłada właściwemu organowi państwa członkowskiego przeznaczenia protokół z badania odporności na detonację przewidzianego w załączniku IV dla następujących produktów nawozowych z oznakowaniem CE: a)prostych lub wieloskładnikowych, stałych, nieorganicznych nawozów makroskładnikowych, na bazie azotanu amonu, o wysokiej zawartości azotu, jak określono w kategorii funkcji produktu 1(C)(I)(a)(i-ii)(A) w załączniku I; b)produktów nawozowych mieszanych, jak określono w kategorii funkcji produktu 7 w załączniku I, zawierających nawóz, o którym mowa w lit. a). Protokół należy przedłożyć co najmniej pięć dni przed wprowadzeniem powyższych produktów do obrotu. Artykuł 9

Obowiązki dystrybutorów

1.Udostępniając na rynku produkt nawozowy z oznakowaniem CE, dystrybutorzy działają z należytą starannością w odniesieniu do wymagań niniejszego rozporządzenia. 2.Przed udostępnieniem na rynku produktu nawozowego z oznakowaniem CE dystrybutorzy sprawdzają, czy dołączono do niego deklarację zgodności UE i wymagane dokumenty, czy oznakowano go zgodnie z załącznikiem III w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych w państwie członkowskim, w którym produkt nawozowy z oznakowaniem CE ma być udostępniany na rynku, a także czy producent i importer spełnili wymagania określone, odpowiednio, w art. 6 ust. 5 i 6 oraz w art. 8 ust. 3. Jeżeli dystrybutor uzna lub ma powody, by uważać, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie jest zgodny z odpowiednimi wymaganiami określonymi w załączniku I, II lub III, nie udostępnia produktu nawozowego na rynku, dopóki nie zostanie zapewniona jego zgodność. Ponadto jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, dystrybutor informuje o tym producenta lub importera jak również organy nadzoru rynku. 3.Dystrybutorzy zapewniają, aby w czasie, gdy ponoszą odpowiedzialność za produkt nawozowy z oznakowaniem CE, warunki jego przechowywania lub transportu nie wpływały ujemnie na jego zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa i jakości określonymi w załączniku I lub z wymaganiami dotyczącymi oznakowania określonymi w załączniku III. 4.Dystrybutorzy, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że udostępniony przez nich na rynku produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, zapewniają podjęcie środków naprawczych koniecznych do zapewnienia zgodności tego produktu nawozowego, wycofania go z obrotu lub odzyskania go, stosownie do okoliczności. Ponadto, jeżeli dystrybutorzy uznają lub mają powody, by uważać, że produkty nawozowe z oznakowaniem CE, które udostępnili na rynku, stanowią niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których udostępnili na rynku produkt nawozowy z oznakowaniem CE, podając szczegółowe informacje dotyczące w szczególności niezgodności oraz wszelkich wprowadzonych środków naprawczych. 5.Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego dystrybutorzy udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację w formie papierowej lub elektronicznej, konieczne do wykazania zgodności produktu nawozowego z oznakowaniem CE. Na żądanie tego organu podejmują z nim współpracę we wszelkich działaniach zmierzających do usunięcia zagrożenia, jakie stanowi produkt nawozowy z oznakowaniem CE udostępniony przez nich na rynku. Artykuł 10

Przypadki, w których obowiązki producentów mają zastosowanie do importerów i dystrybutorów Importera lub dystrybutora uważa się za producenta do celów niniejszego rozporządzenia i w konsekwencji podlegają oni obowiązkom producenta określonym w art. 6, jeżeli wprowadzają oni do obrotu produkt nawozowy z oznakowaniem CE pod własną nazwą lub znakiem towarowym lub modyfikują produkt nawozowy z oznakowaniem CE już znajdujący się w obrocie w taki sposób, że może to mieć wpływ na zgodność z niniejszym rozporządzeniem. Artykuł 11

Identyfikacja podmiotów gospodarczych 1.Na żądanie organów nadzoru rynku podmioty gospodarcze wskazują: a)każdy podmiot gospodarczy, który dostarczył im produkt nawozowy z oznakowaniem CE; b)każdy podmiot gospodarczy, któremu dostarczyły produkt nawozowy z oznakowaniem CE. 2.Podmioty gospodarcze muszą być w stanie przedstawić informacje, o których mowa w ust. 1, przez 10 lat od dostarczenia im produktu nawozowego z oznakowaniem CE oraz przez 10 lat od dostarczenia przez nie produktu nawozowego z oznakowaniem CE. Rozdział 3

ZGODNOŚĆ PRODUKTÓW NAWOZOWYCH Z OZNAKOWANIEM CE Artykuł 12

Domniemanie zgodności Nie naruszając wspólnych specyfikacji, o których mowa w art. 13, w przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE spełniających normy zharmonizowane lub części norm zharmonizowanych, do których odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zakłada się, że spełniają one wymagania określone w załączniku I, II oraz III i objęte tymi normami lub ich częściami. Artykuł 13

Wspólne specyfikacje Komisja może przyjąć akty wykonawcze określające wspólne specyfikacje, których spełnienie zapewnia zgodność z wymaganiami określonymi w załącznikach I, II i III i objętych tymi specyfikacjami lub ich częściami. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 3. Artykuł 14

Procedury oceny zgodności

1.Ocena zgodności produktu nawozowego z oznakowaniem CE z wymaganiami niniejszego rozporządzenia przeprowadzana jest za pomocą procedury oceny zgodności określonej w załączniku IV. 2.Zapisy i korespondencję dotyczące procedur oceny zgodności prowadzi się w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym powołano jednostkę notyfikowaną przeprowadzającą procedury oceny zgodności, lub w języku akceptowanym przez tę jednostkę. Artykuł 15

Deklaracja zgodności UE 1.Deklaracja zgodności UE stwierdza, że wykazano spełnienie wymagań określonych w załączniku I, II oraz III. 2.Układ deklaracji zgodności UE jest zgodny ze wzorem określonym w załączniku V, zawiera ona elementy wyszczególnione w odpowiednich modułach przewidzianych w załączniku IV oraz jest stale aktualizowana. Deklaracja jest tłumaczona na język lub języki wymagane przez państwo członkowskie, w którym produkt nawozowy z oznakowaniem CE wprowadza się do obrotu lub udostępnia na rynku. 3.Jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE podlega więcej niż jednemu aktowi prawa Unii wymagającemu deklaracji zgodności UE, sporządzana jest jedna deklaracja zgodności UE odnosząca się do wszystkich takich aktów prawa Unii. W takiej deklaracji wskazane są odpowiednie akty prawa Unii, włącznie z odniesieniem do ich publikacji. Deklaracja może mieć formę pliku dokumentów, na który składają się odpowiednie poszczególne deklaracje zgodności. 4.Poprzez sporządzenie deklaracji zgodności UE producent przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zgodność produktu nawozowego z oznakowaniem CE z wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Artykuł 16

Ogólne zasady dotyczące oznakowania CE Oznakowanie CE podlega ogólnym zasadom określonym w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008. Artykuł 17

Reguły i warunki umieszczania oznakowania CE 1.Oznakowanie CE umieszcza się w sposób widoczny, czytelny i trwały na dołączonych dokumentach oraz – jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE jest dostarczany w opakowaniu – na opakowaniu. 2.Oznakowanie CE umieszcza się przed wprowadzeniem do obrotu produktu nawozowego z oznakowaniem CE. 3.Po oznakowaniu CE podaje się numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej biorącej udział w ocenie zgodności, o której mowa w module D1 załącznika IV. Numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej umieszcza sama jednostka lub producent bądź jego lub jej upoważniony przedstawiciel, według wskazówek jednostki notyfikowanej. 4.Państwa członkowskie opierają się na istniejących mechanizmach w celu zapewnienia prawidłowego stosowania systemu regulującego oznakowanie CE oraz podejmują odpowiednie działania w przypadku nieprawidłowego stosowania tego oznakowania. Artykuł 18

Zniesienie statusu odpadu Produkt nawozowy z oznakowaniem CE, który został poddany procesowi odzysku i spełnia wymagania niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełniający warunki określone w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2008/98/WE i w związku z tym uznaje się, że nie ma on już statusu odpadu. Rozdział 4

NOTYFIKOWANIE JEDNOSTEK OCENIAJĄCYCH ZGODNOŚĆ Artykuł 19

Notyfikacja Państwa członkowskie zgłaszają Komisji i pozostałym państwom członkowskim jednostki upoważnione do wykonywania zadań w zakresie oceny zgodności w charakterze osób trzecich na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 20

Organy notyfikujące 1.Państwa członkowskie wyznaczają organ notyfikujący, który odpowiada za opracowanie i stosowanie procedur koniecznych do oceny i notyfikowania jednostek oceniających zgodność oraz za monitorowanie jednostek notyfikowanych, w tym za zgodność z art. 25. 2.Państwa członkowskie mogą zdecydować, że ocena oraz monitorowanie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane przez krajową jednostkę akredytującą w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 765/2008 oraz zgodnie z tym rozporządzeniem. 3.W przypadku gdy organ notyfikujący przekazuje lub w inny sposób powierza ocenę, notyfikację lub monitorowanie, o których mowa w ust. 1, podmiotowi, który nie jest instytucją rządową, podmiot ten musi posiadać osobowość prawną oraz stosować się odpowiednio do wymagań określonych w art. 21. Poza tym taki podmiot musi być przygotowany na pokrycie zobowiązań wynikających z działalności, którą prowadzi. 4.Organ notyfikujący ponosi pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podmiot, o którym mowa w ust. 3. Artykuł 21

Wymagania dotyczące organów notyfikujących 1.Organ notyfikujący jest powoływany w taki sposób, by nie dochodziło do konfliktu interesów między organem notyfikującym a jednostkami oceniającymi zgodność. 2.Organ notyfikujący musi być zorganizowany i funkcjonować w sposób zapewniający obiektywność i bezstronność jego działalności. 3.Organ notyfikujący musi być zorganizowany w sposób zapewniający, iż każda decyzja dotycząca notyfikowania jednostki oceniającej zgodność jest podejmowana przez kompetentne osoby spoza grona osób przeprowadzających ocenę. 4.Organ notyfikujący nie może oferować ani podejmować żadnych działań pozostających w gestii jednostek oceniających zgodność ani świadczyć usług doradczych na zasadach komercyjnych lub w konkurencji z innymi podmiotami. 5.Organ notyfikujący zapewnia poufność informacji, które otrzymuje. 6.Organ notyfikujący musi dysponować odpowiednią liczbą pracowników posiadających kompetencje do właściwego wykonywania jego zadań. Artykuł 22

Obowiązki organów notyfikujących w zakresie informowania Państwa członkowskie informują Komisję o swoich procedurach oceny i notyfikowania jednostek oceniających zgodność oraz monitorowania jednostek notyfikowanych oraz o wszelkich zmianach w tym zakresie. Komisja podaje te informacje do wiadomości publicznej. Artykuł 23

Wymagania dotyczące jednostek notyfikowanych 1.Do celów notyfikacji jednostka oceniająca zgodność musi spełniać wymagania określone w ust. 2–11. 2.Jednostka oceniająca zgodność jest powołana na podstawie prawa krajowego danego państwa członkowskiego i posiada osobowość prawną. 3.Jednostka oceniająca zgodność musi być osobą trzecią, niezależną od organizacji lub produktów nawozowych z oznakowaniem CE, które ocenia. Za taką jednostkę można uznać jednostkę należącą do stowarzyszenia przedsiębiorców lub zrzeszenia zawodowego reprezentującego przedsiębiorstwa zaangażowane w projektowanie, produkcję, dostarczanie lub wykorzystywanie produktów nawozowych z oznakowaniem CE, które ocenia, pod warunkiem że wykazano jej niezależność i brak konfliktu interesów.

4.Jednostka oceniająca zgodność, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności nie mogą być projektantami, producentami, dostawcami, nabywcami, właścicielami ani użytkownikami produktów nawozowych, ani przedstawicielami żadnej z wymienionych stron. Nie wyklucza to używania produktów nawozowych, które są niezbędne do prowadzenia działalności jednostki oceniającej zgodność, ani używania produktów nawozowych do celów prywatnych. Jednostka oceniająca zgodność, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności nie mogą być bezpośrednio zaangażowani w projektowanie, produkcję, wprowadzanie do obrotu ani używanie produktów nawozowych ani nie reprezentują stron zaangażowanych w taką działalność. Nie mogą oni angażować się w działalność, która może zagrozić niezależności ich osądów lub ich rzetelności w działalności z zakresu oceny zgodności, której dotyczy notyfikacja. Dotyczy to w szczególności usług doradczych. Jednostka oceniająca zgodność zapewnia, aby działalność jej spółek zależnych lub podwykonawców nie wpływała na poufność, obiektywizm ani bezstronność jej działalności związanej z oceną zgodności. 5.Jednostka oceniająca zgodność i jej pracownicy wykonują zadania związane z oceną zgodności z najwyższą rzetelnością, posiadają konieczne kwalifikacje techniczne w danej dziedzinie oraz nie są poddawani żadnym naciskom ani zachętom, zwłaszcza finansowym, mogącym wpływać na ich osąd lub wyniki działań z zakresu oceny zgodności, w szczególności ze strony osób lub grup osób mających interes w wynikach danej działalności. 6.Jednostka oceniająca zgodność musi mieć zdolność do realizacji wszystkich zadań związanych z oceną zgodności przydzielonych jej na mocy załącznika IV, których dotyczy jej notyfikacja, niezależnie od tego, czy dana jednostka oceniająca zgodność wykonuje wspomniane zadania samodzielnie, czy są one realizowane w jej imieniu i na jej odpowiedzialność. Przez cały czas i dla każdej procedury oceny zgodności oraz każdego rodzaju lub każdej kategorii produktów nawozowych z oznakowaniem CE, których dotyczy jej notyfikacja, dana jednostka oceniająca zgodność musi dysponować niezbędnymi: a)pracownikami posiadającymi wiedzę techniczną oraz wystarczające i odpowiednie doświadczenie do realizacji zadań związanych z oceną zgodności; b)opisami procedur, zgodnie z którymi przeprowadza się ocenę zgodności, zapewniającymi przejrzystość i powtarzalność tych procedur. Jednostka ma odpowiednią politykę i stosowne procedury, dzięki którym możliwe jest odróżnienie zadań wykonywanych w ramach notyfikacji od wszelkiej innej działalności; c)procedurami służącymi prowadzeniu działalności przy należytym uwzględnieniu wielkości przedsiębiorstwa, sektora, w którym ono działa, struktury przedsiębiorstwa, stopnia złożoności technologii danego produktu oraz masowego lub seryjnego charakteru procesu produkcyjnego. Jednostka oceniająca zgodność musi posiadać środki niezbędne do prawidłowej realizacji czynności o charakterze technicznym i administracyjnym z zakresu oceny zgodności oraz mieć dostęp do wszystkich niezbędnych urządzeń lub obiektów. 7.Pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności muszą posiadać: a)gruntowne przeszkolenie techniczne i zawodowe, obejmujące całą działalność związaną z oceną zgodności w zakresie będącym przedmiotem notyfikacji; b)dostateczną znajomość wymagań dotyczących ocen, które wykonują, oraz odpowiednie uprawnienia do dokonywania takich ocen; c)odpowiednią znajomość i zrozumienie wymagań określonych w załączniku I, II oraz III, mających zastosowanie norm zharmonizowanych oraz stosownych przepisów unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego i przepisów krajowych; d)umiejętności wymagane do sporządzania certyfikatów, zapisów i sprawozdań dokumentujących wykonanie ocen. 8.Gwarantuje się bezstronność jednostki oceniającej zgodność, jej ścisłego kierownictwa i pracowników odpowiedzialnych za realizację zadań związanych z oceną zgodności. Wynagrodzenie ścisłego kierownictwa jednostki oceniającej zgodność oraz pracowników odpowiedzialnych za realizację zadań związanych z oceną zgodności nie może zależeć od liczby przeprowadzonych ocen ani od ich wyników. 9.Jednostka oceniająca zgodność zawiera umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności, chyba że na mocy prawa krajowego odpowiedzialność spoczywa na państwie lub za ocenę zgodności bezpośrednio odpowiada samo państwo członkowskie. 10.Pracownicy jednostki oceniającej zgodność dochowują tajemnicy zawodowej w odniesieniu do wszystkich informacji uzyskanych podczas wykonywania swoich zadań na podstawie załącznika IV, nie dotyczy to jednak stosunków z właściwymi organami państwa członkowskiego, w którym realizowane są zadania. Prawa własności podlegają ochronie. 11.Jednostka oceniająca zgodność bierze udział w stosownej działalności normalizacyjnej i w działalności grupy koordynującej jednostki notyfikowane, powołanej na podstawie art. 35, lub zapewnia informowanie o tej działalności swoich pracowników odpowiedzialnych za realizację zadań związanych z oceną zgodności, a decyzje administracyjne i dokumenty opracowane w wyniku prac takiej grupy traktuje jak ogólne wytyczne.

Artykuł 24

Domniemanie zgodności jednostek notyfikowanych Jeżeli jednostka oceniająca zgodność wykaże, że spełnia kryteria ustanowione w odpowiednich normach zharmonizowanych, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, lub w ich częściach, zakłada się, że jednostka ta spełnia wymagania określone w art. 23 w zakresie, w jakim stosowne normy zharmonizowane obejmują te wymagania. Artykuł 25

Spółki zależne i podwykonawstwo na zlecenie jednostek notyfikowanych 1.W przypadku gdy jednostka notyfikowana zleca podwykonanie określonych zadań związanych z oceną zgodności lub korzysta z usług spółki zależnej, zapewnia, aby podwykonawca lub spółka zależna spełniali wymagania określone w art. 23, oraz odpowiednio informuje organ notyfikujący. 2.Jednostka notyfikowana ponosi pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podwykonawców lub spółki zależne, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ich siedziba. 3.Działalność może być zlecana podwykonawcom lub wykonywana przez spółkę zależną wyłącznie za zgodą klienta. 4.Jednostka notyfikowana przechowuje do dyspozycji organu notyfikującego odpowiednie dokumenty dotyczące oceny kwalifikacji podwykonawcy lub spółki zależnej oraz prac wykonywanych przez podwykonawcę lub spółkę zależną na mocy załącznika IV. Artykuł 26

Wniosek o notyfikację 1.Jednostka oceniająca zgodność przedkłada wniosek o notyfikację organowi notyfikującemu państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę. 2.Do wniosku o notyfikację załącza się opis działań związanych z oceną zgodności, modułu lub modułów oceny zgodności oraz produktu nawozowego lub produktów nawozowych z oznakowaniem CE, w odniesieniu do których dana jednostka uważa się za kompetentną, jak również certyfikat akredytacji wydany przez krajową jednostkę akredytującą, potwierdzający, że dana jednostka oceniająca zgodność spełnia wymagania ustanowione w art. 23. Artykuł 27

Procedura notyfikacji 1.Organ notyfikujący może zgłaszać wyłącznie jednostki oceniające zgodność, które spełniają wymagania ustanowione w art. 23. 2.Organ notyfikujący zgłasza jednostki oceniające zgodność Komisji i pozostałym państwom członkowskim z wykorzystaniem systemu notyfikacji elektronicznej, opracowanego i zarządzanego przez Komisję. 3.Do notyfikacji załącza się wszystkie szczegółowe informacje dotyczące działalności związanej z oceną zgodności, modułu lub modułów oceny zgodności, produktu nawozowego lub produktów nawozowych z oznakowaniem CE będących przedmiotem notyfikacji oraz certyfikat akredytacji, o którym mowa w art. 26 ust. 2. 4.Dana jednostka może wykonywać działalność jednostki notyfikowanej wyłącznie pod warunkiem, że Komisja lub pozostałe państwa członkowskie nie zgłoszą zastrzeżeń w terminie dwóch tygodni od notyfikacji. Wyłącznie taką jednostkę uznaje się za jednostkę notyfikowaną dla celów niniejszego rozporządzenia. 5.Organ notyfikujący powiadamia Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszelkich kolejnych zmianach w notyfikacji. Artykuł 28

Numery identyfikacyjne i wykaz jednostek notyfikowanych 1.Komisja przydziela jednostce notyfikowanej numer identyfikacyjny. Komisja przydziela jeden numer identyfikacyjny, nawet w przypadku gdy jednostka jest notyfikowana na mocy różnych unijnych aktów prawnych.

2.Komisja podaje do wiadomości publicznej wykaz jednostek notyfikowanych na mocy niniejszego rozporządzenia, włącznie z numerami identyfikacyjnymi, które im przydzielono, oraz informacją na temat rodzaju działalności będącej przedmiotem notyfikacji. Komisja zapewnia bieżącą aktualizację tego wykazu. Artykuł 29

Zmiany w notyfikacji 1.W przypadku gdy organ notyfikujący stwierdzi lub otrzyma informację, że jednostka notyfikowana przestała spełniać wymagania określone w art. 23 lub nie wypełnia swoich obowiązków, organ notyfikujący ogranicza, zawiesza lub cofa notyfikację, w zależności od sytuacji oraz w zależności od wagi naruszenia tych wymagań lub niewypełnienia tych obowiązków. Niezwłocznie informuje o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie. 2.W razie ograniczenia, zawieszenia lub cofnięcia notyfikacji albo w przypadku zaprzestania działalności przez jednostkę notyfikowaną notyfikujące państwo członkowskie podejmuje właściwe środki w celu zapewnienia, aby sprawy tej jednostki były prowadzone przez inną jednostkę notyfikowaną lub żeby były one dostępne na żądanie odpowiedzialnych organów notyfikujących i organów nadzoru rynku. Artykuł 30

Kwestionowanie kompetencji jednostek notyfikowanych 1.Komisja bada wszystkie przypadki, w których ma wątpliwości lub otrzymuje informacje o wątpliwościach co do kompetencji jednostki notyfikowanej albo dalszego wywiązywania się przez tę jednostkę z nałożonych na nią obowiązków i zachowania zgodności z wymaganiami. 2.Na żądanie Komisji notyfikujące państwo członkowskie udziela jej wszystkich informacji dotyczących podstawy notyfikacji lub utrzymania kompetencji danej jednostki notyfikowanej. 3.Komisja zapewnia poufne traktowanie wszystkich szczególnie chronionych informacji uzyskanych w trakcie dochodzenia. 4.W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że jednostka notyfikowana nie spełnia lub przestała spełniać wymagania dotyczące notyfikacji, przyjmuje akt wykonawczy zobowiązujący notyfikujące państwo członkowskie do podjęcia koniecznych środków naprawczych, w razie potrzeby włącznie z cofnięciem notyfikacji. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 41 ust. 2. Artykuł 31

Obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie dotyczącym ich działalności 1.Jednostki notyfikowane przeprowadzają oceny zgodności zgodnie z procedurami oceny zgodności określonymi w załączniku IV. 2.Oceny zgodności dokonuje się z zachowaniem odpowiednich proporcji, unikając przy tym zbędnych obciążeń dla podmiotów gospodarczych. Jednostki notyfikowane wykonują swe zadania, należycie uwzględniając wielkość przedsiębiorstwa, sektor, w którym ono działa, je