[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 14.4.2010

KOM(2010)148 wersja ostateczna

2010/0085 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Komitetu Administracyjnego ustanowionego na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach w odniesieniu do wniosku w sprawie zmiany tej konwencji poprzez dodanie do niej nowego załącznika w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w międzynarodowym kolejowym przewozie towarowym

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

1.1. Podstawa i cele wniosku

Celem niniejszej decyzji jest przyjęcie przez Unię Europejską nowego załącznika 9 do Międzynarodowej konwencji w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach.

Celem załącznika jest ułatwienie handlu międzynarodowego poprzez ograniczenie, harmonizację oraz koordynację procedur i dokumentacji związanej z kontrolą graniczną towarów w międzynarodowym transporcie kolejowym. Załącznik zawiera zasadniczo zobowiązania, których celem jest zmniejszenie opóźnień na kolejowych przejściach granicznych. Zobowiązania te obejmują wprowadzenie minimalnych wymogów dotyczących stacji granicznych (przesiadkowych), współpracy między państwami na tych stacjach, przemieszczania towarów między granicami a stacjami odjazdu i przeznaczenia, skrócenia czasu trwania kontroli, zmniejszenia ilości wymaganych dokumentów w formie papierowej oraz wykorzystania listu przewozowego CIM/SMGS jako dokumentu celnego.

1.2. Kontekst ogólny

Międzynarodową konwencję w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach (konwencję w sprawie harmonizacji), podpisaną w Genewie dnia 21 października 1982 r. zatwierdzono w imieniu Wspólnoty rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1262/84 z dnia 10 kwietnia 1984 r., które weszło w życie dnia 12 września 1987 r. Konwencja liczy obecnie 54 umawiające się strony, łącznie z Unią Europejską i jej państwami członkowskimi.

Konwencja w sprawie harmonizacji wprowadziła środki mające na celu ułatwienie, a tym samym rozwój handlu międzynarodowego poprzez harmonizację (w stosownych przypadkach) rożnych kontroli granicznych stosowanych wobec przewożonych towarów. Jednak z czasem okazało się, że istnieje konieczność dalszej racjonalizacji kontroli granicznych.

Na posiedzeniu grupy roboczej EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu uzgodniono, że należy wprowadzić zmiany do konwencji w sprawie harmonizacji, umieszczając w niej postanowienia mające na celu ułatwienie przekraczania granic w międzynarodowym transporcie kolejowym. Następnie grupa robocza WP.30 przygotowała projekty wniosków w sprawie dodania nowego załącznika do konwencji w sprawie harmonizacji, aby uzupełnić istniejące postanowienia.

Oczekuje się, że oficjalne i ostateczne przyjęcie nowego załącznika nastąpi na następnym posiedzeniu Komitetu Administracyjnego ustanowionego na mocy konwencji w sprawie harmonizacji, które zaplanowano na maj 2010 r. Oczekuje się, że wszystkie umawiające się strony będą gotowe przyjąć nowy załącznik.

1.3. Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Brak obowiązujących przepisów w dziedzinie, której dotyczy wniosek.

1.4. Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Przewidziane uproszczenia są zgodne z odnowioną strategią lizbońską.

Ułatwienia w handlu międzynarodowym oraz usunięcie przeszkód natury technicznej w handlu są celami wspólnej polityki handlowej, a zatem leżą w wyłącznej kompetencji Unii. Środki przedstawione w załączniku są zgodne z prawodawstwem UE.

2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

2.1. Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów

Wniosek był konsultowany z Organizacją Współpracy Kolei (OSJD) oraz z Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF). Konsultacje przeprowadzono w ramach posiedzeń Komitetu Kodeksu Celnego i posiedzeń grupy roboczej EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu.

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia

Pozytywna opinia.

2.2. Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

2.3. Ocena skutków

Obecne postanowienia konwencji w sprawie harmonizacji pozostają niezmienione.

Na mocy decyzji, której dotyczy wniosek, przyjmuje się w imieniu Unii Europejskiej nowy załącznik do konwencji w sprawie harmonizacji, który zawiera postanowienia ułatwiające przekraczanie granic w międzynarodowym transporcie kolejowym.

Przyjęcie niniejszego załącznika będzie korzystne dla przedsiębiorstw transportowych.

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

3.1. Krótki opis proponowanych działań

Na mocy decyzji, której dotyczy wniosek, Unia Europejska przyjmuje nowy załącznik 9 do konwencji w sprawie harmonizacji.

3.2. Podstawa prawna

Artykuły 207 i 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

3.3. Zasada pomocniczości

Wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości. Umożliwia on wprowadzenie zmiany do umowy międzynarodowej, która sama w sobie jest zgodna z zasadą pomocniczości.

Proponowane zmiany, które zostały wstępnie przyjęte przez grupę roboczą EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu, mają na celu wprowadzenie dalszych ułatwień w transporcie kolejowym.

3.4. Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. Umożliwia on wprowadzenie zmiany do umowy międzynarodowej, która sama w sobie jest zgodna z zasadą proporcjonalności.

3.5. Wybór instrumentów

Proponowany instrument: decyzja.

Umowy międzynarodowe i zmiany do nich są zwyczajowo wprowadzane do porządku prawnego Unii Europejskiej w drodze decyzji.

4. WPłYW NA BUDżET

Wniosek nie ma wpływu na budżet UE.

2010/0085 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Komitetu Administracyjnego ustanowionego na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach w odniesieniu do wniosku w sprawie zmiany tej konwencji poprzez dodanie do niej nowego załącznika w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w międzynarodowym kolejowym przewozie towarowym

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Międzynarodowa konwencja w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach (konwencja w sprawie harmonizacji), podpisana w Genewie dnia 21 października 1982 r., została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1262/84 z dnia 10 kwietnia 1984 r. i weszła w życie dnia 12 września 1987 r.

2. Konwencja w sprawie harmonizacji wprowadza środki mające na celu ułatwienie, a tym samym rozwój handlu międzynarodowego poprzez harmonizację (w stosownych przypadkach) rożnych kontroli granicznych stosowanych wobec przewożonych towarów.

3. Artykuł 22 konwencji w sprawie harmonizacji w powiązaniu z jej załącznikiem 7 stanowi, że Komitet Administracyjny ma prawo przyjmowania zmian do konwencji. Zmiany te uznaje się za przyjęte, chyba że umawiająca się strona zgłosi sprzeciw w ciągu 12 miesięcy od poinformowania umawiających się stron przez ONZ o proponowanej zmianie.

4. Na posiedzeniu grupy roboczej EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu uzgodniono, że należy wprowadzić zmiany do konwencji, uwzględniając w niej również postanowienia mające na celu ułatwienie przekraczania granic w międzynarodowym transporcie kolejowym.

5. Celem nowego załącznika 9 jest ułatwienie handlu międzynarodowego poprzez ograniczenie, harmonizację oraz koordynację procedur i dokumentacji związanej z przekraczaniem granic i z kontrolą graniczną towarów w transporcie kolejowym. Cel ten zostanie osiągnięty poprzez wprowadzenie minimalnych wymogów dotyczących stacji granicznych (przesiadkowych), współpracy na tych stacjach, przemieszczania towarów między granicami a stacjami odjazdu i przeznaczenia, skrócenia czasu trwania kontroli, wyeliminowania konieczności posiadania dokumentów w formie papierowej oraz wykorzystania listów przewozowych CIM/SMGS jako dokumentów celnych.

6. Wszystkie formalności i porozumienia dotyczące wspólnych kontroli granicznych, a także procedury i formalności w zakresie przekraczania granic obowiązujące pracowników kolei, są zgodne z przepisami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 562/2006[1] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającym wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1931/2006[2] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającym przepisy dotyczące małego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw członkowskich i zmieniającym postanowienia konwencji z Schengen.

7. Ułatwienia w handlu międzynarodowym oraz usunięcie przeszkód natury technicznej w handlu są celami wspólnej polityki handlowej, a zatem leżą w wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej.

8. Wszystkie państwa członkowskie wyraziły pozytywną opinię na temat propozycji zmian. Projekt opracowany przez grupę roboczą EKG ONZ ds. zagadnień celnych dotyczących transportu został już poddany dyskusji w ramach Komitetu Kodeksu Celnego i został przyjęty.

9. Następne posiedzenie Komitetu Administracyjnego konwencji w sprawie harmonizacji zostało zaplanowane na maj 2010 r. i oczekuje się, że wszystkie umawiające się strony konwencji będą gotowe formalnie przyjąć proponowane zmiany do konwencji w sprawie harmonizacji.

10. Należy zatem określić stanowisko Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian, których dotyczy wniosek,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Komitetu Administracyjnego ustanowionego na mocy konwencji w sprawie harmonizacji w odniesieniu do wniosku w sprawie zmiany tej konwencji poprzez dodanie do niej nowego załącznika 9 w sprawie ułatwienia procedur przekraczania granic w międzynarodowym kolejowym przewozie towarowym, jest oparte na załączonym projekcie załącznika.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Po przyjęciu zmiany Komisja opublikuje ją w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ze wskazaniem jej daty wejścia w życie.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK 9

UŁATWIENIE PROCEDUR PRZEKRACZANIA GRANIC

W MIĘDZYNARODOWYM KOLEJOWYM PRZEWOZIE TOWAROWYM

ARTYKUł 1

Zasady ogólne

1. Celem załącznika, który stanowi uzupełnienie postanowień konwencji, jest określenie działań, jakie należy podjąć w celu ułatwienia i przyspieszenia przekraczania granic w międzynarodowym kolejowym przewozie towarowym.

2. Umawiające się strony zobowiązują się do współpracy mającej na celu maksymalne ujednolicenie formalności i wymogów dotyczących dokumentów i procedur we wszystkich obszarach związanych z przewozem towarów kolejami.

Artykuł 2

Definicja

„Stacja graniczna (przesiadkowa)” oznacza stację kolejową, gdzie przeprowadza się procedury operacyjne lub administracyjne umożliwiające kolejowy przewóz towarów przez granicę. Stacja ta może być położona na granicy lub w jej pobliżu.

Artykuł 3

Przekraczanie granic przez urzędników i inne osoby związane z międzynarodowym transportem kolejowym

1. Umawiające się strony powinny dążyć do ułatwienia procedur przyznawania wiz członkom załóg lokomotyw, członkom załóg wagonów chłodniczych, osobom towarzyszącym przewożonym towarom oraz pracownikom stacji granicznych (przesiadkowych) zatrudnionym w międzynarodowym transporcie kolejowym, zgodnie z najlepszymi krajowymi praktykami stosowanymi wobec wszystkich osób ubiegających się o wizę.

2. Procedurę przekraczania granic w odniesieniu do osób wymienionych w ust. 1, w tym wymogi dotyczące oficjalnych dokumentów potwierdzających ich status, określa się na podstawie porozumień dwustronnych.

3. Podczas wspólnego przeprowadzania kontroli urzędnicy zatrudnieni na granicy, celnicy lub pracownicy innych agencji przeprowadzających kontrole na stacjach granicznych (przesiadkowych) przekraczają granicę państwa w trakcie wykonywania swoich obowiązków za okazaniem dokumentów określonych przez umawiające się strony dla swoich obywateli.

Artykuł 4

Wymogi dotyczące stacji granicznych (przesiadkowych)

W celu racjonalizacji i przyspieszenia niezbędnych formalności na stacjach granicznych (przesiadkowych) umawiające się strony spełniają przedstawione poniżej minimalne wymogi dotyczące stacji granicznych (przesiadkowych) otwartych dla międzynarodowego kolejowego przewozu towarowego:

(1) Stacje graniczne (przesiadkowe) posiadają budynki (pomieszczenia), urządzenia, infrastrukturę i wyposażenie techniczne, które umożliwiają całodobowe przeprowadzanie kontroli, jeżeli jest to uzasadnione i stosowne do natężenia ruchu towarowego;

(2) Stacje graniczne (przesiadkowe), na których przeprowadzane są kontrole fitosanitarne, weterynaryjne i inne, zaopatrzone są w wyposażenie techniczne;

(3) Zdolność przewozowa i przepustowość stacji granicznych (przesiadkowych) oraz sąsiednich torów musi być stosowna do natężenia ruchu;

(4) Należy udostępnić strefy przeznaczone do przeprowadzania kontroli oraz magazyny do tymczasowego przechowywania towarów podlegających kontroli celnej lub innym formom kontroli;

(5) Należy udostępnić sprzęt, infrastrukturę, technologie informatyczne oraz systemy komunikacji służące do wcześniejszej wymiany informacji, w tym informacji dotyczących towarów zbliżających się do stacji granicznych (przesiadkowych), podanych w kolejowym liście przewozowym i zgłoszeniu celnym;

(6) Na stacjach granicznych (przesiadkowych) zapewniona musi być wystarczająca liczba wykwalifikowanych pracowników kolei, celników, urzędników zatrudnionych na granicy oraz pracowników innych agencji w celu obsługi ładunków przewożonych przez te stacje;

(7) Stacje graniczne (przesiadkowe) posiadają wyposażenie techniczne, infrastrukturę, technologie informatyczne i systemy komunikacji, które przed przybyciem taboru na granicę umożliwiają otrzymywanie i wykorzystywanie danych dotyczących zatwierdzenia technicznego i inspekcji technicznych taboru przeprowadzonych przez odpowiednie organy i koleje zgodnie z ich uprawnieniami, chyba że umawiające się strony podejmą alternatywne ustalenia w celu pełnienia tych funkcji.

Artykuł 5

Współpraca między krajami sąsiadującymi na stacjach granicznych (przesiadkowych)

Zgodnie z postanowieniami art. 7 konwencji, umawiające się strony koordynują działania dotyczące kontroli taboru, kontenerów, naczep używanych w transporcie kombinowanym oraz przewożonych towarów, a także dotyczące kontroli dokumentów przewozowych, oraz podejmują starania zmierzające do tego, by wszystkie wspólne kontrole przeprowadzano w oparciu o porozumienia dwustronne.

Artykuł 6

Kontrole

Umawiające się strony:

(1) Ustanawiają mechanizm wzajemnego uznawania wszystkich form kontroli taboru, kontenerów, naczep używanych w transporcie kombinowanym oraz przewożonych towarów, pod warunkiem, że cele tych kontroli są zbieżne;

(2) Przeprowadzają kontrole celne w oparciu o zasadę, zgodnie z którą wyboru dokonuje się na podstawie oceny ryzyka i zarządzania nim. Ogólną zasadą jest, że nie przeprowadza się kontroli fizycznej jeśli dostarczono wymagane informacje dotyczące towarów i jeśli towary znajdują się w dobrze zamkniętej i opieczętowanej jednostce taboru, kontenerze, naczepie lub wagonie;

(3) Przeprowadzają kontrole uproszczone na stacjach granicznych (przesiadkowych) oraz, w miarę możliwości, przenoszą niektóre formy kontroli na stacje odjazdu i przeznaczenia;

(4) Nie naruszając art. 10 konwencji, art. 4 załącznika 2, art. 5 załącznika 3 ani art. 5 załącznika 4, przeprowadzają kontrole przewożonych towarów tylko w przypadkach, w których jest to uzasadnione rzeczywistymi okolicznościami lub ryzykiem.

Artykuł 7

Terminy

1. Umawiające się strony dotrzymują określonych w porozumieniach dwustronnych terminów wykonania operacji technicznych obejmujących przyjęcie i odprawę pociągów na stacjach granicznych (przesiadkowych), w tym wszystkie rodzaje kontroli, oraz dążą do skrócenia tych terminów poprzez udoskonalenie wykorzystywanych technologii i sprzętu. Umawiające się strony zobowiązują się do maksymalnego skrócenia czasu trwania kontroli w nadchodzących latach.

2. Umawiające się strony dokumentują opóźnienia pociągów lub wagonów na stacjach granicznych (przesiadkowych) i przekazują te informacje zainteresowanym stronom, które przeprowadzają następnie analizę i proponują środki ograniczania opóźnień.

Artykuł 8

Dokumentacja

1. Umawiające się strony dbają o to, by towarzyszące dokumenty przewozowe były odpowiednio sformułowane, zgodnie z przepisami krajów przywozu i tranzytu.

2. Umawiające się strony dążą we wzajemnych stosunkach do zmniejszenia ilości wymaganych dokumentów w formie papierowej i do uproszczenia procedur dokumentacji poprzez wykorzystanie elektronicznych systemów wymiany informacji będących odpowiednikiem informacji zawartych w towarzyszącym towarom kolejowych listach przewozowych i zgłoszeniach celnych, sporządzonych zgodnie z przepisami umawiających się stron.

3. Umawiające się strony podejmują starania, by z wyprzedzeniem dostarczyć organom celnym informacje dotyczące towarów zbliżających się do stacji granicznych (przesiadkowych), podane w kolejowym liście przewozowym i w zgłoszeniu celnym. Format, procedurę i terminy dostarczenia tych informacji określają umawiające się strony.

Artykuł 9

Wykorzystanie kolejowego listu przewozowego CIM/SMGS

Zamiast innych dokumentów przewozowych przewidzianych obecnie na mocy traktatów międzynarodowych, umawiające się strony mogą wykorzystywać kolejowy list przewozowy CIM/SMGS, który może równocześnie służyć jako dokument celny.

[1] Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1.

[2] Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 1.