ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

wzywa rząd Egiptu do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich obrońców praw człowieka przetrzymywanych lub skazanych wyłącznie za wykonywanie ich legalnej i pokojowej pracy na rzecz praw człowieka, w tym Eman Al-Helw, Mohameda Ibrahima, Mohameda Ramadana, Abdelrahmana Tareka, Ezzata Ghoneima, Haythama Mohamadeena, Alaa Abdela Fattaha, Ibrahima Metwally’ego Hegazy’ego, Mahienour El-Masry, Mohameda El-Baqera i Esraę Abdel Fattah, oraz do bezzwłocznego ujawnienia miejsca pobytu Ibrahima Ezza El-Dina; wzywa ponadto do uwolnienia obrońców praw człowieka, pracowników naukowych i innych osób przebywających w areszcie tymczasowym ze względu na sprawę dotyczącą „Koalicji na rzecz Nadziei”, w tym Zyada el-Elaimy’ego, Hassana Barbary’ego i Ramy’ego Shaatha, jak również członków partii Chleb i Wolność, partii Al-Dostour oraz Egipskiej Partii Socjaldemokratycznej, zatrzymanych niedawno bez wiarygodnych podstaw do postawienia zarzutów karnych; wzywa Egipt do ujawnienia ich miejsca pobytu i, do czasu ich uwolnienia, umożliwienia im pełnego dostępu do rodzin, wybranych przez nich prawników i odpowiedniej opieki medycznej, oraz do przeprowadzenia rzetelnego dochodzenia w sprawie wszelkich zarzutów dotyczących brutalnego traktowania lub tortur;
—

uwzględniając plan działania Komisji pt. „Towards a new methodology for the EU assessment of High Risk Third Countries under Directive (EU) 2015/849 on the prevention of the use of the financial system for the purposes of money laundering or terrorist financing” [W kierunku nowej metodyki unijnej oceny państw trzecich wysokiego ryzyka zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu],
27.

przyjmuje do wiadomości decyzję rządu Zjednoczonego Królestwa, by w obecnej sytuacji nie wyznaczać kandydata na komisarza do następnej Komisji Europejskiej ani nie wysyłać przedstawicieli Zjednoczonego Królestwa na niektóre posiedzenia UE od dnia 1 września 2019 r.; podkreśla, że nie wpłynie to na zdolność instytucji UE do sprawnego działania i potwierdza, że jeśli chodzi o Parlament Europejski brytyjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego będą nadal, do czasu wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE, posłami do PE ze wszystkimi prawami i obowiązkami; przypomina, że dopóki Zjednoczone Królestwo pozostaje państwem członkowskim będzie nadal korzystać ze swoich praw i jest związane zobowiązaniami wynikającymi z Traktatów, w tym zasadą lojalnej współpracy;
—

uwzględniając rezolucję nr 2260 Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z dnia 24 stycznia 2019 r. zatytułowaną „The worsening situation of opposition politicians in Turkey: what can be done to protect their fundamental rights in a Council of Europe member State?” (Pogarszająca się sytuacja opozycyjnych polityków w Turcji: co można zrobić, aby chronić ich prawa podstawowe w państwie członkowskim Rady Europy?),
4.

apeluje do władz Mjanmy o stworzenie odpowiednich warunków i wydanie gwarancji bezpiecznego, dobrowolnego, godnego i trwałego powrotu, pod kontrolą ONZ, tych Rohingjów, którzy pragną powrócić do ojczyzny; wzywa rządy Mjanmy i Bangladeszu do ścisłego przestrzegania zasady non-refoulement; wzywa rząd Mjanmy do potwierdzenia i uznania pełnego obywatelstwa Rohingjów, w tym powiązanych praw i ochrony konstytucyjnej, oraz do niezwłocznego wdrożenia wszystkich zaleceń komisji doradczej ds. stanu Arakan; ponadto wzywa rząd Mjanmy do podjęcia dialogu z przedstawicielami ludu Rohingja oraz do uznania go za jedną z 135 grup etnicznych pełnoprawnie zamieszkujących Mjanmę;
7.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do ochrony zdolności innowacyjnych europejskiego sektora hodowli roślin i ogólnego interesu publicznego oraz do zapewnienia w Unii ochrony gwarantowanego dostępu do materiału uzyskanego w procesach czysto biologicznych i wykorzystywania tego materiału w hodowli roślin, aby w stosownych przypadkach nie dochodziło do kolizji z praktykami gwarantującymi prawa rolników i wyłączenie na rzecz hodowców;
9.

ponawia wezwanie do władz Iranu, aby zmieniły art. 48 irańskiego kodeksu postępowania karnego, by zapewnić wszystkim oskarżonym prawo do bycia reprezentowanym przez wybranego przez siebie prawnika oraz prawo do sprawiedliwego procesu, zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Iranu wynikającymi z Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych;
B.

mając na uwadze, że 80 lat temu w dniu 23 sierpnia 1939 r. Związek Radziecki i nazistowskie Niemcy podpisały pakt o nieagresji, znany jako pakt Ribbentrop-Mołotow, oraz załączony do niego tajny protokół dodatkowy, w którym oba totalitarne reżimy podzieliły Europę i terytoria niezależnych państw na swoje strefy interesów, co przyczyniło się do wybuchu drugiej wojny światowej;
15.

przypomina, jak ważne jest dalsze podnoszenie przez UE kwestii łamania praw człowieka w Chinach podczas każdego dialogu politycznego i dialogu na temat praw człowieka prowadzonego z władzami chińskimi, zgodnie z zobowiązaniem UE do zajmowania zdecydowanego, jednoznacznego i wspólnego stanowiska w stosunkach z Chinami; przypomina również, że w ramach toczącego się procesu reform i z powodu rosnącego globalnego zaangażowania Chiny podpisały szereg międzynarodowych traktatów dotyczących praw człowieka, przez co przyjęły międzynarodowe ramy w tym zakresie; wzywa zatem UE do dalszego dialogu z Chinami w celu zagwarantowania, że państwo to będzie spełniać swoje zobowiązania;
12.

wzywa rząd USA do ratyfikowania Konwencji ONZ o prawach dziecka, która została podpisana przez USA w 1995 r., ale nigdy później nie została przyjęta, co oznacza, że USA jest jedynym krajem na świecie, który jej nie przyjął; wzywa rząd USA do ratyfikowania trzeciego protokołu fakultatywnego do Konwencji, dotyczącego procedury komunikacji w przypadku skarg;
15.

wyraża zaniepokojenie doniesieniami o warunkach przetrzymywania więźniów, w tym oskarżeniami o tortury i złe traktowanie, a także o to, że odmawia się im dostępu do podstawowej opieki medycznej, w związku z czym ponawia swój apel do władz Rosji o zapewnienie pełnego poszanowania praw wszystkich osób zatrzymanych, o zadbanie o to, by wszystkim więźniom zagwarantowano odpowiednią opiekę medyczną i odpowiednie leczenie, oraz o poszanowanie etyki lekarskiej, w tym niestosowanie niepożądanego leczenia lub przymusowego karmienia w przypadku strajku głodowego, które może być równoznaczne z torturami i innym złym traktowaniem;
C.

mając na uwadze, że ponad 7 mln osób w Wenezueli potrzebuje pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że rząd (de facto) Maduro narusza prawo do pożywienia, w tym obowiązek zadbania przez państwo, by ludność nie cierpiała głodu; mając na uwadze, że według ONZ 3,7 mln Wenezuelczyków jest niedożywionych, co jest szczególnie szkodliwe dla dzieci i kobiet w ciąży; mając na uwadze, że 94 % ludności żyje poniżej granicy ubóstwa, a 62 % w skrajnym ubóstwie; mając na uwadze, że 70 % dzieci nie uczęszcza do szkoły; mając na uwadze, że niektóre kobiety były zmuszane do seksu w zamian za pożywienie i wielokrotnie spotykały się z przemocą;
7.

apeluje do rządu Kuby o wdrożenie reform prawnych w celu zagwarantowania wolności prasy, zrzeszania się i demonstracji oraz o rozpoczęcie reform politycznych umożliwiających przeprowadzenie wolnych, uczciwych i demokratycznych wyborów, w których uwzględniona zostanie suwerenna i swobodnie wyrażona wola narodu kubańskiego; apeluje do rządu Kuby, aby dostosował swoją politykę w dziedzinie praw człowieka do norm międzynarodowych określonych w kartach, deklaracjach i instrumentach międzynarodowych, których Kuba jest sygnatariuszem, oraz aby umożliwił społeczeństwu obywatelskiemu i przedstawicielom opozycji politycznej aktywne i nieograniczone uczestnictwo w życiu politycznym i społecznym; wzywa rząd, aby zezwolił niezależnym krajowym i międzynarodowym obserwatorom praw człowieka na nieograniczony dostęp do Kuby i zaprosił specjalnych sprawozdawców ONZ ds. prawa do wolności pokojowego zgromadzania się, ds. promocji i ochrony prawa do wolności wypowiedzi i ds. sytuacji obrońców praw człowieka;
3.

w pełni popiera nieformalny proces moderowany przez ambasadora Walkera i uważa jego propozycje za bardzo dobrą podstawę do znalezienia zadowalającego rozwiązania, które rozwiałoby wspólne obawy dotyczące funkcjonowania Organu Apelacyjnego i konieczności jego reformy; zwraca się do wszystkich członków WTO o konstruktywny udział w tych dyskusjach, tak aby można było jak najszybciej obsadzić wakaty, a jednocześnie zadbać o to, by WTO dysponowała zasobami finansowymi i kadrowymi zgodnie z jej potrzebami;
2.

wzywa Radę do pilnego zakończenia procesu ratyfikacji konwencji stambulskiej przez UE na podstawie akcesji w szerokim zakresie bez jakichkolwiek ograniczeń oraz do poparcia ratyfikacji konwencji przez wszystkie państwa członkowskie; wzywa Radę i Komisję do zadbania o pełne włączenie tej konwencji do ram prawnych i politycznych UE; przypomina, że przystąpienie UE do konwencji stambulskiej nie zwalnia państw członkowskich z jej ratyfikacji na szczeblu krajowym; wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia negocjacji w sprawie ratyfikacji i wdrożenia konwencji stambulskiej, a w szczególności wzywa Bułgarię, Czechy, Węgry, Łotwę, Litwę, Słowację i Zjednoczone Królestwo, które podpisały konwencję, ale jej nie ratyfikowały, aby uczyniły to niezwłocznie;
6.

wzywa władze algierskie, by skutecznie znosiły wszelkie formy nadmiernego użycia siły przy rozpraszaniu zgromadzeń przez funkcjonariuszy organów ścigania i zapobiegały takiemu nadużywaniu siły; zdecydowanie potępia nadmierne użycie siły, które doprowadziło do śmierci Ramziego Jettu; wzywa władze algierskie do przeprowadzenia niezależnego dochodzenia we wszystkich przypadkach nadmiernego użycia siły przez przedstawicieli sił bezpieczeństwa oraz do pociągnięcia sprawców do odpowiedzialności;
57.

apeluje do Komisji o podjęcie działań w odpowiedzi na rezolucję Parlamentu z 4 października 2017 r. w sprawie wyeliminowania zjawiska zawierania małżeństw przez dzieci; wzywa UE i państwa członkowskie do stosowania jednolitych norm prawnych w odniesieniu do procedury postępowania w przypadku wczesnych małżeństw, do współpracy z krajami trzecimi oraz do oferowania szkoleń i pomocy technicznej, która pomoże tym krajom przyjąć i stosować przepisy zakazujące wczesnych i przymusowych małżeństw, w tym przepisy wprowadzające minimalny wiek małżeński; zwraca się do państw członkowskich o przyjmowanie środków zachęcających do wymiany najlepszych praktyk w zakresie minimalnego wieku małżeńskiego i nieuznawania małżeństw dzieci migrujących przybywających do Europy, a także do przyjmowania krajowych środków uniemożliwiających zagraniczne podróże dzieci w celu zawarcia małżeństwa poza UE; wzywa Komisję do ogłoszenia europejskiego roku walki ze zjawiskiem zawierania małżeństw przez dzieci oraz wczesnych i wymuszonych małżeństw;
K.

mając na uwadze, że większość dzieci na Haiti nie mogła z początkiem roku szkolnego we wrześniu pójść do szkoły; mając na uwadze, że analfabetyzm i dostęp do edukacji stanowią poważne problemy na Haiti, ponieważ około połowa wszystkich Haitańczyków w wieku powyżej 15 lat nie umie pisać ani czytać, a w całym kraju co najmniej 350 000 dzieci i młodzieży nie uczęszcza do szkoły podstawowej ani średniej;
3.

przypomina z całą mocą, że dostęp do wyczerpujących i dostosowanych do wieku informacji na temat seksu i seksualności oraz dostęp do opieki zdrowotnej w zakresie seksualności i metod rozrodczych, w tym edukacji seksualnej, planowania rodziny, metod antykoncepcji oraz bezpiecznej i legalnej aborcji, ma zasadnicze znaczenie dla stworzenia pozytywnego i pełnego szacunku podejścia do seksualności i stosunków seksualnych, co jest dodatkową korzyścią wobec możliwości zdobycia bezpiecznych doświadczeń seksualnych, wolnych od przymusu, dyskryminacji i przemocy; zachęca wszystkie państwa członkowskie do wprowadzenia w szkołach kompleksowej, dostosowanej do wieku edukacji seksualnej i edukacji o relacjach międzyludzkich;
34.

zauważa, że usługi socjalne i medyczne mają zasadnicze znaczenie dla wspierania walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym; odnotowuje z zaniepokojeniem, że większość państw członkowskich otrzymała zalecenia dla poszczególnych krajów dotyczące poprawy skuteczności, dostępności i zrównoważoności ich systemów publicznej opieki zdrowotnej; apeluje do państw członkowskich o wzmożenie wysiłków na rzecz dostępności, przystępności cenowej, jakości i opłacalności ich systemów opieki zdrowotnej; podkreśla znaczenie kampanii dotyczących profilaktyki i promowania zdrowia, zwłaszcza adresowanych do młodych osób z grup społecznych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji; wzywa państwa członkowskie do poczynienia inwestycji z myślą o priorytetowym traktowaniu profilaktyki w ich politykach zdrowotnych; wzywa do aktywnego prowadzenia kampanii promujących zdrowie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne; przypomina, jak ważne jest ułatwianie ponownej integracji na rynku pracy osób w wieku produkcyjnym, które powracają do zdrowia po chorobie; wzywa państwa członkowskie do inwestowania w usługi opiekuńcze dla osób na każdym etapie życia, do kontynuowania realizacji celów barcelońskich z 2002 r. w zakresie opieki nad dziećmi oraz do opracowania celów w zakresie opieki nad osobami starszymi i niesamodzielnymi;
N.

mając na uwadze, że zgodnie z pkt 3.6.4 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie można zatwierdzić substancji czynnej zaliczonej do substancji działających toksycznie na rozrodczość kategorii 1B, chyba że z udokumentowanych dowodów zawartych we wniosku wynika, iż ta substancja czynna jest niezbędna do zwalczania poważnego niebezpieczeństwa dla zdrowia roślin, któremu nie można zapobiec innymi dostępnymi sposobami, w tym metodami niechemicznymi, a w takim przypadku należy zastosować środki ograniczające ryzyko, by jak najmniej narażać ludzi i środowisko;
M.

mając na uwadze, że zgodnie z pkt 3.6.5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie można zatwierdzić substancji czynnej uznanej za substancję zaburzającą funkcjonowanie układu hormonalnego, która może mieć niekorzystny wpływ na ludzi, chyba że narażenie ludzi na tę substancję czynną, sejfner lub synergetyk w środku ochrony roślin w realistycznych proponowanych warunkach stosowania jest nieistotne, to znaczy dany produkt jest stosowany w systemach zamkniętych lub w innych warunkach wyłączających kontakt z ludźmi oraz jeżeli pozostałości substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku w żywności lub paszach nie przekraczają wartości wzorcowej określonej zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (12);
6.

podkreśla, że konieczne jest lepsze monitorowanie sytuacji finansowej linii lotniczych przez krajowe organy nadzoru, aby zapobiec sytuacji, w której europejscy pasażerowie padają ofiarą takich bankructw, biorąc pod uwagę, że od początku 2017 r. aż 32 linie lotnicze ogłosiły upadłość; przypomina, że rozporządzenie (WE) nr 1008/2008 podlega obecnie ocenie skutków, która obejmuje część dotyczącą konieczności uzyskania przez przewoźników lotniczych koncesji na działalność; wzywa Komisję do rozważenia zmiany tego rozporządzenia w taki sposób, by uprawnić organy do lepszego monitorowania i kontrolowania sytuacji finansowej linii lotniczych oraz do reagowania, gdy jest ona krytyczna;
3.

z aprobatą przyjmuje zarządzenie prezydenta Joko Widodo o odroczeniu przyjęcia projektu; wzywa parlament Indonezji do gruntownego przeglądu projektu kodeksu karnego w celu dostosowania go do międzynarodowych standardów praw człowieka oraz do usunięcia wszelkich dyskryminacyjnych przepisów;
7.

podkreśla, że niepowodzenie UE w rozpoczęciu negocjacji akcesyjnych spowodowało, że w Macedonii Północnej przeprowadzono szybkie wybory, co doprowadziło do utraty wiarygodności przez tych, którzy poszli na kompromis; uważa, że stanowi to negatywne przesłanie dla ewentualnych krajów kandydujących odnośnie do stosunków dobrosąsiedzkich; stwierdza z zaniepokojeniem, że mogłoby to umożliwić innym podmiotom zagranicznym, których działanie może być niezgodne z wartościami i interesami UE, mocniejsze zaangażowanie się w stosunki zarówno z Macedonią Północną, jak i Albanią;
12.

przypomina, że zgodnie z art. 312 ust. 5 TFUE w toku całej procedury prowadzącej do przyjęcia WRF wszystkie trzy instytucje UE „podejmują wszelkie środki niezbędne do ułatwienia takiego przyjęcia”; podkreśla fakt, że Parlament jest od niemal roku gotowy do negocjacji w sprawie wszystkich aspektów pakietu WRF i zasobów własnych, podczas gdy Rada jak dotąd nie zgodziła się na podjęcie żadnych merytorycznych rozmów poza krótkimi i formalnymi spotkaniami informacyjnymi i sprawozdawczymi przy okazji posiedzeń Rady do Spraw Ogólnych; uważa, że tak ograniczonych kontaktów nie można uznać za zadowalającą współpracę międzyinstytucjonalną i że nie są one zgodne z wyraźnymi wymogami Traktatu;
Q.

mając na uwadze, że przemoc w Burkinie Faso doprowadziła do przesiedlenia prawie pół miliona osób; mając na uwadze, że wiele z nich to osoby szczególnie narażone, a 44 % osób przesiedlonych to dzieci; mając na uwadze, że w Burkinie Faso przebywa dodatkowo 31 tys. uchodźców z Mali; mając na uwadze, że UNHCR ma poważne trudności z dotarciem do osób wewnętrznie przesiedlonych i uchodźców w Burkinie Faso; mając na uwadze, że osoby wewnętrznie przesiedlone i uchodźcy, którzy ucierpieli w wyniku kryzysu humanitarnego w regionie, są narażeni na ryzyko braku ochrony i jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie środki w celu zapewnienia im dachu nad głową, zatrudnienia i żywności, ich obecność może doprowadzić do konfliktu z miejscową ludnością spowodowanego niedoborem zasobów naturalnych; mając na uwadze, że konflikty wokół zasobów mogą dodatkowo nakręcić spiralę przemocy w tym kraju;
F.

mając na uwadze wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (Stowarzyszenie „21 grudnia 1989 r.” i In. przeciwko Rumunii, Acatrinei i In. przeciwko Rumunii, Șandru i In. przeciwko Rumunii) stwierdza, że w trakcie rewolucji miały miejsce poważne naruszenia praw podstawowych – takie jak naruszenia prawa do życia, zakazu tortur oraz nieludzkiego lub poniżającego traktowania i prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – dokonywane przez siły reżimu komunistycznego, które otwierały ogień do pokojowo nastawionych demonstrantów i pozbawiały wolności wiele osób demonstrujących przeciwko uciskowi Ceaușescu; mając na uwadze, że nawet po tylu latach ani ofiary ani ich spadkobiercy nie poznali prawdy o dokładnych okolicznościach tych tragedii;
—

uwzględniając sprawozdanie UNICEF z listopada 2019 r. pt. „Convention on the Rights of the Child at a crossroads” [Konwencja ONZ o prawach dziecka – na rozdrożu],
D.

mając na uwadze, że 1 lipca 2006 r. na mocy dyrektywy Komisji 2005/72/WE (11) mankozeb włączono do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG oraz został on uznany za zatwierdzony na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009;
1.

wyraża głębokie zaniepokojenie nasilającymi się represjami reżimu wobec Ujgurów i innych muzułmańskich mniejszości etnicznych oraz domaga się, by władze przestrzegały swobód podstawowych, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi na podstawie wiarygodnych doniesień; zdecydowanie potępia wysłanie setek tysięcy Ujgurów i Kazachów do obozów „reedukacji” politycznej na podstawie systemu prewencji policyjnej, w tym z powodu wyjazdu danej osoby za granicę lub uznania jej za nadmiernie religijną; wzywa władze chińskie w Sinciangu do przedstawienia informacji o miejscu pobytu i stanie zdrowia przetrzymywanych osób; apeluje do rządu chińskiego, aby natychmiast położył kres praktyce arbitralnego zatrzymywania – bez przedstawienia zarzutów, bez procesu sądowego ani wyroku skazującego za przestępstwo – członków mniejszości ujgurskiej i kazachskiej, zamknął wszystkie obozy i więzienia oraz natychmiast i bezwarunkowo uwolnił przetrzymywane osoby; podkreśla, że w świetle międzynarodowych ram prawnych każdy rodzaj zatrzymania, gdy stosuje się go z naruszeniem podstawowych praw międzynarodowych, prześladowanie określonych osób lub grup ze względów etnicznych, kulturowych lub religijnych i inne nieludzkie traktowanie powodujące głębokie cierpienie lub poważne obrażenia, gdy dopuszcza się do niego w ramach powszechnego lub systematycznego ataku na ludność cywilną, są niemożliwe do zaakceptowania;
3.

domaga się bezwarunkowego uwolnienia wszystkich demonstrantów, obrońców praw człowieka i dziennikarzy, którzy przebywają obecnie w areszcie za korzystanie z przynależnego im prawa do wolności wypowiedzi i zgromadzeń; ponadto domaga się, by władze informowały rodziny o miejscu pobytu zatrzymanych oraz wzywa do umożliwienia prawnikom i obserwatorom międzynarodowym nieskrępowanego dostępu do osób zatrzymanych podczas protestów i do podania nazwisk osób zatrzymanych społeczności międzynarodowej; ponawia wcześniejszy apel Parlamentu o uwolnienie Nazanin Zaghari-Ratcliffe i wielu innych bezprawnie zatrzymanych osób;
B.

mając na uwadze, że wydatki na opiekę zdrowotną szybko rosną i wynoszą 9,6 % (7) PKB w UE jako całości; mając na uwadze, że systemy ochrony zdrowia muszą maksymalizować skuteczność i wydajność dostępnych, odpornych i stabilnych świadczeń zdrowotnych oraz mającej takie cechy opieki długoterminowej i zapewniać sprawiedliwy dostęp do nich, a także zapewniać nowe usługi odpowiednie do zmian zachodzących w społeczeństwie, dbać o to, by świadczenie opieki niezależnie od rodzaju świadczenia i świadczeniodawcy przebiegało w sposób niezakłócony, oraz wprowadzać usprawnienia istotne dla pacjentów i ich zmieniających się i rosnących potrzeb w zakresie zdrowia i opieki, dobrostanu i jakości życia, z uwzględnieniem różnic między pacjentami, jeśli chodzi o dostęp do internetu, umiejętności cyfrowe i kompetencje zdrowotne;
9.

zwraca się do wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela oraz do delegatury UE w Nikaragui, by uważnie obserwowali rozwój sytuacji w tym kraju i by nadal rozwiązywali problemy w zakresie praw człowieka wynikające z sytuacji panującej w tym kraju, dotykające m.in. więźniów, studentów, demonstrantów, rodziny ofiar i dziennikarzy; wzywa Komisję do zagwarantowania, że jej pomoc na rzecz współpracy zwiększa wsparcie udzielane społeczeństwu obywatelskiemu, zwłaszcza obrońcom praw człowieka, oraz że w żaden sposób nie przyczynia się ono do obecnej represyjnej polityki władz Nikaragui;
10.

wzywa Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA) do współpracy z władzami maltańskimi i europejskimi oraz do dopilnowania, by fundusze zamrożone na rachunkach bankowych 17 Black pozostały zamrożone do czasu przeprowadzenia szczegółowego dochodzenia; wzywa Komisję i władze maltańskie do wykorzystania wszystkich dostępnych im narzędzi w celu zapewnienia współpracy władz ZEA i odpowiedniej pomocy prawnej we wszystkich dochodzeniach;
4.

uważa, że ta ustawa oraz zbyt częste stosowanie grzywien i sankcji wobec mediów, organizacji praw człowieka i społeczeństwa obywatelskiego to celowe działania mające zmusić te podmioty do skoncentrowania zasobów na opłacaniu grzywien i kosztów obrony sądowej, a tym samym ograniczyć wolność słowa; wyraża głębokie zaniepokojenie atakami na organizacje i obrońców praw człowieka, co przyczynia się do pogorszenia sytuacji w zakresie praw człowieka w Rosji; potępia między innymi rozwiązanie ważnego z historycznego punktu widzenia Ruchu Praw Człowieka;
8.

potępia będące w UE na porządku dziennym przypadki nawoływania do nienawiści i przestępstw popełnianych z nienawiści w internecie i poza nim, których podłożem jest rasizm, ksenofobia, nietolerancja religijna lub uprzedzenie do człowieka ze względu na jego niepełnosprawność, orientację seksualną, tożsamość płciową, cechy płciowe lub przynależność do mniejszości, a także tendencje do usuwania treści LGBTI z portali społecznościowych i zakazywania ich publikacji w tych portalach; ubolewa nad nasilającą się skalą nawoływania do nienawiści przez niektóre organy publiczne, partie polityczne i media; apeluje do UE, aby stała się wzorem do naśladowania przez zwalczanie nawoływania do nienawiści w swoich instytucjach; jest zaniepokojony narastającym nawoływaniem do nienawiści w internecie i zaleca, aby państwa członkowskie wdrożyły proste procedury umożliwiające obywatelom zgłaszanie internetowych treści o nienawistnym charakterze;