PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 136/13

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 136/10

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„KITKAN VIISAS”

NR WE: FI-PDO-0005-0872-01.04.2011

ChOG ( ) ChNP ( X )

1. Nazwa:

„Kitkan viisas”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Finlandia

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1. Nazwa produktu:

Klasa 1.7. – Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

Nazwa „Kitkan viisas” odnosi się do sielawy (Coregonus albula) łowionej w jeziorach wyżyny Koillismaa. Główne cechy charakterystyczne „Kitkan viisas” są następujące:

— „Kitkan viisas” są mniejsze niż wiele innych odmian sielawy. W zależności od rocznych wahań w warunkach wzrostu, ich średni rozmiar po jednym okresie wzrostu wynosi od 7 cm do 9 cm. Ze względu na jej mały rozmiar kręgosłup sielawy nie twardnieje, tylko pozostaje miękki. Mały rozmiar ryby wynika z niskiego poziomu składników odżywczych w wodach oraz krótkiego okresu wzrostu,

— „Kitkan viisas” osiąga dojrzałość w wieku ok. 15 miesięcy, kiedy ryba mierzy ok. 8 cm długości i waży 4–5 gramów. Ryba ma ciemne ubarwienie; jej grzbiet jest niemal czarny, boki są jasnosrebrne, a płetwy są jasnego koloru. Sielawę można odróżnić od siei wędrownej, uklei czy innego narybku tego samego rozmiaru po rozmiarze dolnej szczęki, która jest znacznie dłuższa od górnej. Ikra sielawy jest niewielkich rozmiarów: litr ikry zawiera około 500 000 jajeczek. Tarło ma miejsce jesienią, po czym jajeczka zimują w stanie odpoczynku, a wiosną w ciągu kilku tygodni z jajeczek wylęga się narybek,

— w zimie jelita „Kitkan viisas” opróżniają się całkowicie z powodu przymusowego postu podczas długiej zimy, dlatego też nie ma powodu, by ją czyścić.

„Kitkan viisas” sprzedawana jest świeża lub mrożona.

3.3. Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

Nie dotyczy.

3.4. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

Sielawa żywi się planktonem i larwami insektów. Sielawa pobiera wszystkie potrzebne składniki odżywcze z naturalnego jeziora słodkowodnego określonego obszaru geograficznego.

3.5. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym:

Ryba musi być poławiana na określonym obszarze geograficznym. Aby móc zagwarantować jakość, wstępne przetworzenie także musi nastąpić na tym samym określonym obszarze geograficznym. Wstępne przetworzenie polega na oczyszczeniu i zamrożeniu ryby, co w tym przypadku oznacza następujące czynności:

podczas czyszczenia sielawy usuwane są co najmniej wnętrzności i skrzela. W razie potrzeby może zostać usunięta głowa i ogon, a także inne części ryby. Jednak pierwotny kształt sielawy musi być rozpoznawalny.

Po zamrożeniu temperatura ryby musi zostać obniżona do co najmniej – 18 stopni Celsjusza.

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

Nie dotyczy.

3.7. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Nie dotyczy.

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Obszar geograficzny składa się ze znajdujących się w gminach Kuusamo i Posio wyżynnych obszarów połowowych dorzeczy Koutajoki i Kemjoki, uchodzących do Morza Białego, oprócz jezior położonych w rosyjskiej strefie granicznej.

5. Związek z obszarem geograficznym:

5.1. Specyfikacja obszaru geograficznego:

Sielawa „Kitkan viisas” zamieszkuje dorzecze wyżyny Koillismaa. Obszar ten znajduje się blisko koła podbiegunowego na półkuli północnej, gdzie jeziora pokryte są lodem od października do maja. Obszar wyżyny Koillismaa leży średnio 240 metrów nad poziomem morza. Wody są przejrzyste, o niskiej zawartości składników odżywczych, o poziomie kwasowości bliskim neutralnego.

Różnice poziomu i prądy wody są bardzo niewielkie, dlatego też w niecce jeziora o żadnej porze roku nie ma prądów. Warunki tlenowe wody pozostają dobre także podczas okresu zimowego. Te uwarunkowania środowiskowe oznaczają, że sielawa pozostaje w wodach, w których się urodziła i nie migruje do niżej położonych akwenów.

Ze względu na to, że „Kitkan viisas” jest rybą tak małą, wymagana jest specjalna technika połowu. Tradycyjną i najbardziej popularną metodą stosowaną przez miejscowych rybaków w połowach sielawy są niewody. W okresie tarła do połowów sielawy używa się także sieci, a w lecie – pułapek. Do połowu „Kitkan viisas” nie używa się trawlerów.

5.2. Specyfikacja produktu:

Arktyczne warunki klimatyczne i niski poziom składników odżywczych w wodach powodują, że „Kitkan viisas” są znacznie mniejsze niż kilka innych odmian sielawy słodkowodnej. Ze względu na jej mały rozmiar kręgosłup „Kitkan viisas” nie twardnieje, tylko pozostaje miękki. Z powodu przymusowego postu podczas długiej zimy jelita sielawy całkowicie się opróżniają, dlatego w zimie ryby te mogą być spożywane bez czyszczenia.

5.3. Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy obszarem geograficznym a jakością lub cechami charakterystycznymi produktu (w przypadku ChNP) lub określoną jakością, renomą lub inną cechą charakterystyczną produktu (w przypadku ChOG):

„Kitkan viisas” dają się odróżnić po swoim charakterystycznym wyglądzie, wynikającym z arktycznych warunków wyżyny Koillismaa i niskiej zawartości składników odżywczych w jej wodach. Tradycyjne metody połowu stosowane na tym obszarze i używanie w zimie nieoczyszczonej sielawy wynikają wyłącznie z cech charakterystycznych omawianego obszaru geograficznego. Fakt, że „Kitkan viisas” nie migruje do niżej położonych akwenów, związany jest z warunkami środowiskowymi wód przedmiotowego obszaru geograficznego.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://www.mmm.fi/attachments/elintarvikkeet/laatujaturvallisuus/eunnimisuojajarjestelma/newfolder/5uhGhUymv/Kitkan_viisas_hakemus_lopullinen28102011.doc

(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.