PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 306/64

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Zasady finansowe mające zastosowanie do budżetu ogólnego Unii

(2017/C 306/12)

Sprawozdawca: Michiel Rijsberman (NL/ALDE), członek zarządu prowincji Flevoland Dokument źródłowy: Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2012/2002, rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1307/2013, (UE) nr 1308/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014,(UE) nr 283/2014, (UE) nr 652/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 541/2014/UE COM(2016) 605 final

I. ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 27

Zmienić ustęp 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Każda instytucja inna niż Komisja może w ramach własnej sekcji budżetu dokonywać przesunięć środków: Każda instytucja inna niż Komisja może w ramach własnej sekcji budżetu dokonywać przesunięć środków: a) między tytułami – do wysokości 10 % środków zapisanych na dany rok w tej linii budżetowej, z której dokonywane jest przesunięcie; a) między tytułami – do wysokości 10 % środków zapisanych na dany rok w tej linii budżetowej, z której dokonywane jest przesunięcie; b) między rozdziałami – bez ograniczeń. b) między rozdziałami – bez ograniczeń; c) z roku n na rok n+1 – do wysokości 10 % łącznych środków budżetu instytucji, w celu przesunięcia niewykorzystanych środków ze wszystkich linii budżetowych do określonych linii budżetowych, które mają służyć do finansowania wskazanych w art. 258 ust. 5 przedsięwzięć instytucji z zakresu nieruchomości.

Uzasadnienie

Aby wykorzystać wszystkie środki dostępne w budżecie, należy dopuścić możliwość przesunięcia niewykorzystanych środków na kolejny rok w celu opłacenia czynszu, spłacania pożyczek dotyczących budynków lub pokrycia kosztów związanych z utrzymaniem budynku instytucji (definicję przedsięwzięcia z zakresu nieruchomości można znaleźć w art. 258 ust. 5).

Poprawka 2

Artykuł 39

Zmienić ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u […] Komisja załącza do projektu budżetu: […] Komisja załącza do projektu budżetu: a ) wyjaśnienie przyczyn, dla których projekt budżetu zawiera preliminarze odmienne od tych, które sporządziły inne instytucje; a) tabelę porównawczą obejmującą opracowany przez Komisję projekt budżetu dla innych instytucji oraz przesłane do Komisji Europejskiej pierwotne wnioski innych instytucji o środki finansowe; b ) wszelkie dokumenty robocze, które uzna za użyteczne w związku z planami zatrudnienia instytucji; każdy taki dokument roboczy, zawierający ostatni zatwierdzony plan zatrudnienia, przedstawia: b ) wyjaśnienie przyczyn, dla których projekt budżetu zawiera preliminarze odmienne od tych, które sporządziły inne instytucje; c ) wszelkie dokumenty robocze, które uzna za użyteczne w związku z planami zatrudnienia instytucji; każdy taki dokument roboczy, zawierający ostatni zatwierdzony plan zatrudnienia, przedstawia: […]

Uzasadnienie

Kwestia poruszona w poprawce jest ważna dla KR-u jako instytucji. Poprawka ma na celu zobowiązanie Komisji do tego, by do swojej propozycji budżetu dodała pierwotny budżet przyjęty przez różne instytucje (np. Zgromadzenie Plenarne KR-u), tak aby wszelkie zmiany wprowadzone jednostronnie przez Komisję były wyraźnie widoczne i przejrzyste. Może to zwiększyć margines negocjacji KR-u z Parlamentem i Radą w ramach procedury budżetowej.

Poprawka 3

Artykuł 123

Zmienić

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Artykuł 123 Artykuł 123 Wzajemne uznawanie wyników audytów Wzajemne uznawanie wyników audytów W przypadku gdy audytor zewnętrzny przeprowadził – w oparciu o przyjęte na szczeblu międzynarodowym standardy – zapewniający wystarczającą pewność audyt sprawozdania finansowego i sprawozdań, w których przedstawiono wykorzystanie wkładów Unii, audyt ten tworzy podstawę ogólnej pewności, szczegółowo określonej, w stosownych przypadkach, w przepisach sektorowych. W przypadku gdy audytor zewnętrzny przeprowadził – w oparciu o przyjęte na szczeblu międzynarodowym standardy – zapewniający wystarczającą pewność audyt sprawozdania finansowego i sprawozdań, w których przedstawiono wykorzystanie wkładów Unii, audyt ten tworzy podstawę ogólnej pewności, szczegółowo określonej, w stosownych przypadkach, w przepisach sektorowych. Należy w miarę możliwości korzystać z informacji już dostępnych w instytucji zarządzającej, aby od beneficjentów nie wymagać tych samych informacji więcej niż jeden raz.

Uzasadnienie

Nadmierne wymogi dotyczące audytu prowadzą do istotnego ryzyka zarówno dla administracji regionalnej, jak i dla MŚP. Uproszczenie powinno ograniczyć obciążenia związane z audytem dla beneficjentów i ograniczyć audyt do przeprowadzanego jedynie przez jedną instytucję audytową. Pierwszy poziom kontroli w miejsce wracania do beneficjenta i tworzenia piramidy kontroli zamiast wieży kontrolnej.

Poprawka 4

Artykuł 125

Zmienić

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Artykuł 125 Artykuł 125 Przeniesienie zasobów do instrumentów ustanowionych na mocy niniejszego rozporządzenia lub regulacji sektorowych Przeniesienie zasobów do instrumentów ustanowionych na mocy niniejszego rozporządzenia lub regulacji sektorowych Zasoby przydzielone państwom członkowskim w ramach wykonania dzielonego mogą, na wniosek tych państw, zostać przeniesione do instrumentów ustanowionych na mocy niniejszego rozporządzenia lub regulacji sektorowych. Komisja wykonuje te zasoby zgodnie z art. 61 ust. 1 lit. a) lub c), w miarę możliwości na rzecz odnośnego państwa członkowskiego. Ponadto zasoby przydzielone państwom członkowskim w ramach wykonania dzielonego mogą, na wniosek tych państw, zostać wykorzystane do zwiększenia zdolności do ponoszenia ryzyka przez EFIS. W takich przypadkach zastosowanie mają przepisy dotyczące EFIS. Zasoby przydzielone państwom członkowskim w ramach wykonania dzielonego mogą, na wniosek tych państw i za wyraźną zgodą władz lokalnych i regionalnych oraz odnośnych instytucji zarządzających , zostać przeniesione do instrumentów ustanowionych na mocy niniejszego rozporządzenia lub regulacji sektorowych. Komisja wykonuje te zasoby zgodnie z art. 61 ust. 1 lit. a) lub c), w miarę możliwości na rzecz zainteresowanych obszarów (regionów lub obszarów lokalnych) odnośnego państwa członkowskiego. Ponadto zasoby przydzielone państwom członkowskim w ramach wykonania dzielonego mogą, na wniosek tych państw, zostać wykorzystane do zwiększenia zdolności do ponoszenia ryzyka przez EFIS. W takich przypadkach zastosowanie mają przepisy dotyczące EFIS.

Uzasadnienie

Dzięki dopiskowi art. 125 staje się zgodny z dotyczącą tej kwestii zalecaną poprawką 6 z niniejszej opinii KR-u.

Poprawka 5

Artykuł 265

Zmienić ust. 6

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u dodaje się art. 30a w brzmieniu: dodaje się art. 30a w brzmieniu: „Artykuł 30a „Artykuł 30a 1. Część środków przydzielonych państwu członkowskiemu w ramach EFSI może, na wniosek tego państwa członkowskiego i w porozumieniu z Komisją, zostać przeniesiona do jednego instrumentu stworzonego na podstawie rozporządzenia finansowego bądź rozporządzeń sektorowych lub kilku takich instrumentów, lub w celu zwiększenia zdolności do ponoszenia ryzyka przez EFSI zgodnie z art. 125 rozporządzenia finansowego. Wniosek dotyczący przeniesienia środków przydzielonych w ramach EFSI należy złożyć do dnia 30 września. 1. Część środków przydzielonych państwu członkowskiemu w ramach EFSI może, na wniosek tego państwa członkowskiego zgodnie z art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia i w porozumieniu z Komisją, zostać przeniesiona do jednego instrumentu stworzonego na podstawie rozporządzenia finansowego bądź rozporządzeń sektorowych lub kilku takich instrumentów, lub w celu zwiększenia zdolności do ponoszenia ryzyka przez EFSI zgodnie z art. 125 rozporządzenia finansowego. Wniosek taki może zostać złożony z inicjatywy zainteresowanych władz lokalnych i regionalnych i instytucji zarządzających. Wniosek dotyczący przeniesienia środków przydzielonych w ramach EFSI należy złożyć do dnia 30 września. 2. Przeniesieniu mogą podlegać jedynie środki finansowe uwzględnione w planie finansowym programu na przyszłe lata. 2. Przeniesieniu mogą podlegać jedynie środki finansowe uwzględnione w planie finansowym programu na przyszłe lata. 3. Do wniosku należy dołączyć propozycję zmiany programu lub programów, z których nastąpi przeniesienie. Analogiczne zmiany, które określają łączną kwotę przekazywaną każdego roku Komisji, należy wprowadzić w programie i umowie partnerstwa zgodnie z art. 30 ust. 2.”; 3. Do wniosku należy dołączyć propozycję zmiany programu lub programów, z których nastąpi przeniesienie. Analogiczne zmiany, które określają łączną kwotę przekazywaną każdego roku Komisji, należy wprowadzić w programie i umowie partnerstwa zgodnie z art. 30 ust. 2. 4. Komisja weryfikuje przeniesienie środków i wyraża na nie zgodę tylko wtedy, gdy wniosek przedłożony przez dane państwo członkowskie jest popierany i akceptowany przez zainteresowane władze lokalne i regionalne i instytucje zarządzające. 5. Część jednego instrumentu stworzonego na podstawie rozporządzenia finansowego lub kilku takich instrumentów, bądź część środków przydzielonych w ramach rozporządzeń sektorowych, bądź też część środków przydzielonych w celu zwiększenia zdolności do ponoszenia ryzyka przez EFIS zgodnie z art. 125 rozporządzenia finansowego może, na takich samych warunkach jak wymienione w ust. 1, zostać przeniesiona do EFSI.”;

Uzasadnienie

KR popiera apel o większą elastyczność, ale dostrzega związane z art. 30a ryzyko dotyczące np. centralizacji i pomocniczości. Dlatego władze lokalne i regionalne opowiadają się za skreśleniem art. 30a w trakcie negocjacji trójstronnych. Jeśli jednak artykuł ten zostanie utrzymany, jest bardzo ważne, by władze lokalne i regionalne oraz instytucje zarządzające musiały udzielić swojej wyraźnej zgody, aby można było zatwierdzić jakiekolwiek przeniesienie środków. Transfery nie powinny być motywowane powodami związanymi z pomocniczością i potrzebą dokonywania inwestycji strukturalnych.

Poprawka 6

Artykuł 265

Zmienić ust. 13 (w nim ust. 2)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 13. dodaje się art. 39a w brzmieniu: 13. dodaje się art. 39a w brzmieniu: […] […] 2. Wkład, o którym mowa w ust. 1, nie przekracza 25 % łącznego wsparcia udzielanego odbiorcom ostatecznym. W regionach słabiej rozwiniętych, o których mowa w art. 120 ust. 3 lit. b), wkład finansowy może przekraczać 25 % w przypadkach należycie uzasadnionych oceną ex ante, ale nie może przekraczać 50 %. Łączne wsparcie, o którym mowa w niniejszym ustępie, obejmuje łączną kwotę nowych pożyczek i gwarantowanych pożyczek oraz inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych udzielonych ostatecznym odbiorcom. Pożyczki gwarantowane, o których mowa w niniejszym ustępie, uwzględnia się jedynie w zakresie, w jakim zasoby EFSI zostały przeznaczone na umowy gwarancyjne, wyliczanym na podstawie ostrożnej oceny ex ante ryzyka i pokrywającym wielokrotność kwoty przeznaczonej na nowe pożyczki. 2. Wkład, o którym mowa w ust. 1, nie przekracza 25 % łącznego wsparcia udzielanego odbiorcom ostatecznym. W regionach słabiej rozwiniętych i regionach w okresie przejściowym , o których mowa w art. 120 ust. 3 lit. b), wkład finansowy może przekraczać 25 % w przypadkach należycie uzasadnionych oceną ex ante, ale nie może przekraczać 50 %. Łączne wsparcie, o którym mowa w niniejszym ustępie, obejmuje łączną kwotę nowych pożyczek i gwarantowanych pożyczek oraz inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych udzielonych ostatecznym odbiorcom. Pożyczki gwarantowane, o których mowa w niniejszym ustępie, uwzględnia się jedynie w zakresie, w jakim zasoby EFSI zostały przeznaczone na umowy gwarancyjne, wyliczanym na podstawie ostrożnej oceny ex ante ryzyka i pokrywającym wielokrotność kwoty przeznaczonej na nowe pożyczki. […] […]

Uzasadnienie

To rozwiązanie w rozporządzeniu zbiorczym ma na celu umożliwienie wykorzystania zasobów funduszy strukturalnych z myślą o wsparciu platform inwestycyjnych EFIS. Proponowana zmiana poszerza zakres geograficzny dodatkowej elastyczności w celu zapewnienia wkładu EFSI w wysokości ponad 25 % łącznego wsparcia, jeśli jest to uzasadnione oceną ex ante.

Umożliwi to większą elastyczność w planowaniu środków z myślą o uwzględnieniu warunków sektorowych i lokalnych, przy jednoczesnym utrzymaniu wystarczającej kontroli nad niewłaściwym wykorzystaniem elastyczności poprzez wymóg, by każde wykorzystanie dźwigni finansowej w wysokości ponad 25 % było uzasadnione oceną ex ante.

Poprawka 7

Artykuł 265

Zmienić ust. 13 (w nim ust. 6)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 13. dodaje się art. 39a w brzmieniu: 13. dodaje się art. 39a w brzmieniu: […] […] 6. Wdrażając instrumenty finansowe na mocy art. 38 ust. 1 lit. c), podmioty, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zapewniają zgodność z obowiązującymi przepisami prawa, w tym z przepisami dotyczącymi EFSI, pomocy państwa, zamówień publicznych i odpowiednich norm oraz mającego zastosowanie prawa w zakresie zapobiegania praniu pieniędzy, zwalczania terroryzmu, oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania. Podmioty te nie mogą wykorzystywać struktur służących unikaniu opodatkowania, w szczególności systemów agresywnego planowania podatkowego, ani praktyk niezgodnych z kryteriami dobrego zarządzania podatkowego określonymi w przepisach unijnych , w tym w zaleceniach, komunikatach i wszelkich formalnych ogłoszeniach Komisji , ani w tych strukturach i praktykach uczestniczyć. Podmioty te nie są ustanawiane i – w odniesieniu do wykonywania operacji finansowych – nie utrzymują relacji biznesowych z podmiotami istniejącymi w jurysdykcjach, które nie współpracują z Unią w odniesieniu do stosowania międzynarodowo uzgodnionych norm podatkowych dotyczących przejrzystości i wymiany informacji. Podmioty te mogą, na swoją odpowiedzialność, zawierać umowy z pośrednikami finansowymi w sprawie realizacji operacji finansowych. Wprowadzają wymogi, o których mowa w niniejszym ustępie, do swoich umów z pośrednikami finansowymi wybranymi do udziału w wykonywaniu operacji finansowych na mocy takich umów. 6. Wdrażając instrumenty finansowe na mocy art. 38 ust. 1 lit. c), podmioty, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zapewniają zgodność z obowiązującymi przepisami prawa, w tym z przepisami dotyczącymi EFSI, pomocy państwa, zamówień publicznych i odpowiednich norm oraz mającego zastosowanie prawa w zakresie zapobiegania praniu pieniędzy, zwalczania terroryzmu, oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania. Podmioty te nie mogą wykorzystywać struktur służących unikaniu opodatkowania, w szczególności systemów agresywnego planowania podatkowego, ani praktyk niezgodnych z kryteriami dobrego zarządzania podatkowego określonymi w przepisach unijnych , konkluzjach Rady lub zaleceniach i komunikatach Komisji oraz wszelkich formalnych poleceniach wydanych przez Komisję na tej podstawie , ani w tych strukturach i praktykach uczestniczyć. Podmioty te nie są ustanawiane i – w odniesieniu do wykonywania operacji finansowych – nie utrzymują relacji biznesowych z podmiotami istniejącymi w jurysdykcjach, które nie współpracują z Unią w odniesieniu do stosowania międzynarodowo uzgodnionych norm podatkowych dotyczących przejrzystości i wymiany informacji. Podmioty te mogą, na swoją odpowiedzialność, zawierać umowy z pośrednikami finansowymi w sprawie realizacji operacji finansowych. Wprowadzają wymogi, o których mowa w niniejszym ustępie, do swoich umów z pośrednikami finansowymi wybranymi do udziału w wykonywaniu operacji finansowych na mocy takich umów.

Uzasadnienie

KR jest zdania, że jedynie wiążące prawodawstwo zapewni niezbędną pewność prawa w zakresie przepisów dotyczących unikania opodatkowania. W wyniku rozmów, jakie sprawozdawca przeprowadził z DG ds. Budżetu, DG ds. Budżetu uznała postulat KR-u, który domagał się pewności prawa, i zgodziła się, by zmienić sformułowanie i zastosować termin „formalne polecenie”.

Poprawka 8

Artykuł 265

Zmienić ust. 16

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u art. 42 ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: w art. 42 wprowadza się następujące zmiany: […] a) ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: W przypadku instrumentów kapitałowych ukierunkowanych na przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 37 ust. 4, dla których umowa o finansowaniu, o której mowa w art. 38 ust. 7 lit. b) została podpisana przed dniem 31 grudnia 2018 r., które przed upływem okresu kwalifikowalności zainwestowały co najmniej 55 % zasobów programu przyznanych w ramach odpowiedniej umowy o finansowaniu, ograniczona kwota płatności na inwestycje na rzecz ostatecznych odbiorców, które mają być dokonane w okresie nieprzekraczającym czterech lat po upływie okresu kwalifikowalności, może zostać uznana za wydatki kwalifikowane, jeżeli została wpłacona na otwarty specjalnie w tym celu rachunek powierniczy, pod warunkiem przestrzegania zasad pomocy państwa i spełnienia wszystkich określonych poniżej warunków. b) ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: […]

Uzasadnienie

Jedyną zmianą, jaką się proponuje, jest zastąpienie roku 2017 przez 2018. W celu uwzględnienia tych instrumentów finansowych pomimo zakończenia okresu kwalifikowalności z końcem 2023 r., w rozporządzeniu w sprawie wspólnych przepisów zapisano, że pod pewnymi określonymi warunkami środki pieniężne mogą zostać przeznaczone do wydania po upływie tego okresu, o ile właściwa umowa o finansowaniu została zawarta przed 31 grudnia 2017 r.

W świetle czasu, jaki upływa, zanim zostaną podpisane umowy o finansowaniu z zarządzającymi funduszami, termin określony na koniec 2017 r. uważa się za niewykonalny w praktyce, co zniechęca wiele instytucji zarządzających do sensownego kierowania przydzielonych im środków w ramach EFSI na zajmowanie się szczególnie obiecującymi dziedzinami, na które ukierunkowane są fundusze kapitałowe.

Solidne badania rynkowe sugerują, że w Europie można by wesprzeć znaczną liczbę inwestycji kapitałowych w ramach EFSI – co miałoby znaczny wpływ na zatrudnienie i wzrost gospodarczy – jeśli termin zostałby przedłużony do 31 grudnia 2018 r., bez zmiany innych parametrów zabezpieczających EFSI przez ryzykiem zamrożenia funduszy.

Poprawka 9

Artykuł 265

Zmienić ust. 17

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 17. dodaje się art. 43a w brzmieniu: 17. dodaje się art. 43a w brzmieniu: „Artykuł 43a „Artykuł 43a Zróżnicowane traktowanie inwestorów Zróżnicowane traktowanie inwestorów 1. Wsparcie z EFSI na rzecz instrumentów finansowych zainwestowanych w odbiorców ostatecznych oraz zyski i inne dochody, takie jak odsetki, opłaty gwarancyjne, dywidendy, zyski kapitałowe lub wszelkie inne wpływy wygenerowane przez te inwestycje, które mogą być przypisane do wsparcia z EFSI, mogą być wykorzystane na zróżnicowane traktowanie inwestorów prywatnych, a także EBI w przypadku stosowania gwarancji UE zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/1017. Takie zróżnicowane traktowanie powinno być uzasadnione potrzebą przyciągnięcia środków uzupełniających pochodzących od inwestorów prywatnych. 1. Wsparcie z EFSI na rzecz instrumentów finansowych zainwestowanych w odbiorców ostatecznych oraz zyski i inne dochody, takie jak odsetki, opłaty gwarancyjne, dywidendy, zyski kapitałowe lub wszelkie inne wpływy wygenerowane przez te inwestycje, które mogą być przypisane do wsparcia z EFSI, mogą być wykorzystane na zróżnicowane traktowanie inwestorów prywatnych, a także EBI w przypadku stosowania gwarancji UE zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/1017. Takie zróżnicowane traktowanie powinno być uzasadnione potrzebą przyciągnięcia środków uzupełniających pochodzących od inwestorów prywatnych. […]” 2. Potrzebę i poziom zróżnicowanego traktowania, o którym mowa w ust. 1, określa się w ocenie ex ante. […]”

Uzasadnienie

Ten ustęp jest zbędny, gdyż to samo zostało już stwierdzone w art. 37 ust. 2 lit. c): „Taka ocena ex ante obejmuje: […] w stosownych przypadkach – ocenę zapotrzebowania na zróżnicowane traktowanie i jego poziom, by przyciągnąć odpowiadające wsparciu z funduszy środki pochodzące od inwestorów prywatnych”. Ustęp ten powinien zatem zostać skreślony.

Poprawka 10

Artykuł 265

Zmienić ust. 24

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u w art. 61 wprowadza się następujące zmiany: w art. 61 wprowadza się następujące zmiany: w ust. 3 po lit. a) dodaje się lit. aa) w brzmieniu: w ust. 3 po lit. a) dodaje się lit. aa) w brzmieniu: „zastosowanie zryczałtowanej procentowej stawki dochodów określonej przez państwo członkowskie dla sektora lub podsektora, które nie wchodzą w zakres lit. a). Przed zastosowaniem zryczałtowanej stawki odpowiednia instytucja audytowa upewnia się, że zryczałtowana stawka została określona na podstawie rzetelnej, sprawiedliwej i weryfikowalnej metody, w oparciu o dane historyczne lub obiektywne kryteria;”; „zastosowanie zryczałtowanej procentowej stawki dochodów określonej przez państwo członkowskie dla sektora lub podsektora, które nie wchodzą w zakres lit. a). Przed zastosowaniem zryczałtowanej stawki odpowiednia instytucja zarządzająca – za uprzednią zgodą instytucji audytowej – zapewnia , by zryczałtowana stawka została określona na podstawie rzetelnej, sprawiedliwej i weryfikowalnej metody, w oparciu o dane historyczne lub obiektywne kryteria;”;

Uzasadnienie

Zryczałtowana stawka (metoda służąca do jej określenia) powinna podlegać uprzedniemu zatwierdzeniu, gdyż w przeciwnym razie przepis ten nie daje żadnej pewności prawa.

Poprawka 11

Artykuł 265

Zmienić ust. 26

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 26. w art. 67 wprowadza się następujące zmiany: 26. w art. 67 wprowadza się następujące zmiany: […] […] (ii) dodaje się lit. e) w brzmieniu: (ii) dodaje się lit. e) w brzmieniu: „e) finansowania niepowiązanego z kosztami danych operacji, lecz opartego na wypełnianiu warunków odnoszących się do postępów w realizacji lub do osiągania celów programów. Szczegółowe warunki dotyczące warunków finansowania i ich stosowania określa się w aktach delegowanych przyjmowanych zgodnie z uprawnieniem przewidzianym w ust. 5.”; „e) finansowania niepowiązanego z kosztami danych operacji, lecz opartego na wypełnianiu warunków odnoszących się do postępów w realizacji lub do osiągania celów programów. Szczegółowe warunki dotyczące warunków finansowania i ich stosowania , jak również wymogi dotyczące audytu, określa się w aktach delegowanych przyjmowanych zgodnie z uprawnieniem przewidzianym w ust. 5.”;

Uzasadnienie

Uwzględnienie wymogów dotyczących audytu w aktach delegowanych z zakresu budżetowania wynikowego zapewni z góry większą pewność prawną.

Poprawka 12

Artykuł 265

Zmienić ust. 27

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 27. art. 68 otrzymuje brzmienie: 27. art. 68 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 68 „Artykuł 68 Finansowanie w oparciu o stawki ryczałtowe w przypadku kosztów pośrednich w odniesieniu do dotacji i pomocy zwrotnej Finansowanie w oparciu o stawki ryczałtowe w przypadku kosztów pośrednich w odniesieniu do dotacji i pomocy zwrotnej W przypadku gdy realizacja operacji prowadzi do powstania kosztów pośrednich, mogą one być obliczone według stawki ryczałtowej w jeden z następujących sposobów: W przypadku gdy realizacja operacji prowadzi do powstania kosztów pośrednich, mogą one być obliczone według stawki ryczałtowej w jeden z następujących sposobów: a) według stawki ryczałtowej w wysokości do 25 % bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych, pod warunkiem że stawka ta jest obliczana na podstawie rzetelnej, sprawiedliwej i weryfikowalnej metody obliczeń lub metody stosowanej w ramach systemów dotacji finansowanych w całości przez państwo członkowskie w przypadku podobnego rodzaju operacji i beneficjenta; a) według stawki ryczałtowej w wysokości do 25 % bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych, pod warunkiem że stawka ta jest obliczana na podstawie rzetelnej, sprawiedliwej i weryfikowalnej metody obliczeń lub metody stosowanej w ramach systemów dotacji finansowanych w całości przez państwo członkowskie w przypadku podobnego rodzaju operacji i beneficjenta; b) według stawki ryczałtowej w wysokości do 15 % bezpośrednich kwalifikowalnych kosztów personelu, przy czym państwo członkowskie nie jest zobowiązane do dokonania żadnych obliczeń w celu ustalenia stawki mającej zastosowanie; b) według stawki ryczałtowej w wysokości do 15 % bezpośrednich kwalifikowalnych kosztów personelu, przy czym państwo członkowskie nie jest zobowiązane do dokonania żadnych obliczeń w celu ustalenia stawki mającej zastosowanie; c) według stawki ryczałtowej stosowanej do bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych na podstawie istniejących metod i odpowiednich stawek stosowanych w ramach innych polityk Unii w przypadku podobnego rodzaju operacji i beneficjenta. c) według stawki ryczałtowej stosowanej do bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych na podstawie istniejących metod i odpowiednich stawek stosowanych w ramach innych polityk Unii w przypadku podobnego rodzaju operacji i beneficjenta. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z art. 149, dotyczących definicji stawki ryczałtowej i powiązanych metod, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c) niniejszego ustępu.”; Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z art. 149, w celu uzupełnienia definicji stawki ryczałtowej i powiązanych metod, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c) niniejszego ustępu.”;

Uzasadnienie

Akty delegowane nie mogą podważać pewności prawa.

Poprawka 13

Artykuł 265

Zmienić ust. 28

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 28. dodaje się art. 68a i 68b w brzmieniu: […] 28. dodaje się art. 68a i 68b w brzmieniu: […] 1. Bezpośrednie koszty personelu danej operacji można obliczać według stawki ryczałtowej w wysokości do 20 % kosztów bezpośrednich innych niż koszty personelu tej operacji. 1. Bezpośrednie koszty personelu danej operacji można obliczać według stawki ryczałtowej w wysokości do 20 % kosztów bezpośrednich innych niż koszty personelu tej operacji , przy czym państwo członkowskie nie jest zobowiązane do dokonania żadnych obliczeń w celu ustalenia stawki mającej zastosowanie .

Uzasadnienie

Stanowi to prawdziwe uproszczenie i wprowadza pewność prawa.

Poprawka 14

Artykuł 265

Zmienić ust. 52

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u w art. 127 wprowadza się następujące zmiany: w art. 127 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 akapit trzeci odniesienie do „art. 59 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia finansowego” zastępuje się słowami „art. 62 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia finansowego”; a) w ust. 1 akapit trzeci odniesienie do „art. 59 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia finansowego” zastępuje się słowami „art. 62 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia finansowego”; aa) w ust. 1 dodaje się, co następuje: Należy przestrzegać zasady proporcjonalności poprzez ograniczenie ilości audytów do minimum. b) w ust. 5 lit. a) odniesienie do „art. 59 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia finansowego” zastępuje się słowami „art. 62 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia finansowego”; b) w ust. 5 lit. a) odniesienie do „art. 59 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia finansowego” zastępuje się słowami „art. 62 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia finansowego”; c) skreśla się ust. 7.

Uzasadnienie

Ilość audytów powinna być ograniczona do niezbędnego minimum w celu spełnienia wymogów dotyczących zmniejszenia obciążeń związanych z kontrolą.

Poprawka 15

Artykuł 265

Dodać nowy ustęp po ust. 57

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u w art. 142 ust. 1 lit. b) dodaje się, co następuje: „, i wynosi ponad 5 % łącznej kwoty kosztów kwalifikowalnych podanych we wniosku o płatność.”

Uzasadnienie

Kwestia ta została poruszona na posiedzeniu zainteresowanych stron; sprawozdawca otrzymał w tej sprawie także pisemne uwagi od zainteresowanych stron z Konferencji Peryferyjnych Regionów Nadmorskich Europy, LGA (Local Government Association) i Nowej Akwitanii. Przepisy dotyczące zawieszenia płatności powinny dopuszczać większą elastyczność.

Poprawka 16

Artykuł 265

Zmienić ust. 60

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 60. w art. 152 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: 60. w art. 152 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „Jeżeli zaproszenie do składania wniosków ogłoszono przed wejściem w życie rozporządzenia XXX/YYY zmieniającego niniejsze rozporządzenie, instytucja zarządzająca (lub komitet monitorujący w przypadku programów w ramach celu »Europejska współpraca terytorialna«) może podjąć decyzję o niestosowaniu wymogu określonego w art. 67 ust. 2a przez maksymalnie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia XXX/YYY . Jeżeli dokument określający warunki wsparcia przekazano beneficjentowi w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia XXX/YYY, instytucja zarządzająca może podjąć decyzję o niestosowaniu zmienionych przepisów.”; „Jeżeli zaproszenie do składania wniosków ogłoszono przed wejściem w życie rozporządzenia XXX/YYY zmieniającego niniejsze rozporządzenie, instytucja zarządzająca (lub komitet monitorujący w przypadku programów w ramach celu »Europejska współpraca terytorialna«) może podjąć decyzję o niestosowaniu wymogu określonego w art. 67 ust. 2a. Jeżeli dokument określający warunki wsparcia przekazano beneficjentowi w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia XXX/YYY, instytucja zarządzająca może podjąć decyzję o niestosowaniu zmienionych przepisów.”;

Uzasadnienie

Takie przedłużenie okresu przejściowego na wprowadzenie nowych stawek zryczałtowanych pozwoliłoby instytucjom zarządzającym lepiej się przygotować (szczególnie jeśli chodzi o analizę danych) w bezpieczniejszym otoczeniu prawnym.

Poprawka 17

Artykuł 267

Dodać nowy ustęp po ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 otrzymuje brzmienie: Zmiana programów rozwoju obszarów wiejskich Wnioski państw członkowskich dotyczące zmian w programach zatwierdzane są zgodnie z następującymi procedurami: „a) Komisja podejmuje decyzje, w drodze aktów wykonawczych, w sprawie wniosków dotyczących zmian w programach odnoszących się do podniesienia wielkości wkładu EFFROW odnośnie do jednego działania lub większej ich liczby.”

Uzasadnienie

Głównym celem jest uproszczenie zarządzania funduszami i zapewnienie pewnej elastyczności, tymczasem wniosek Komisji wzmacnia przepisy dotyczące zarządzania i administracji dla władz lokalnych i regionalnych. Należy zatem zmienić tekst.

Poprawka 18

Artykuł 267

Punkt 7

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u w art. 36 wprowadza się następujące zmiany: w art. 36 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany: (i) lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) narzędzie stabilizacji dochodów w postaci wkładu finansowego na rzecz funduszy wspólnego inwestowania, zapewniające rekompensatę dla rolników ze wszystkich sektorów za poważny spadek dochodów;”; (ii) dodaje się lit. d) w brzmieniu: „d) narzędzie stabilizacji dochodów w postaci wkładu finansowego na rzecz funduszy wspólnego inwestowania, zapewniające rekompensatę dla rolników z określonego sektora za poważny spadek dochodów.”; (i) dodaje się lit. d) w brzmieniu: „d) narzędzie stabilizacji dochodów w postaci wkładu finansowego na rzecz funduszy wspólnego inwestowania, zapewniające rekompensatę dla rolników z określonego sektora za poważny spadek dochodów.”;

Uzasadnienie

Promowanie wykorzystywania narzędzi zarządzania ryzykiem, a w szczególności ubezpieczeń, bardziej wzmacnia system ubezpieczeniowy, niż przynosi korzyści rolnikom. Wzmocnienie tych narzędzi mogłoby oznaczać zmniejszenie funduszy na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, które mają kluczowe znaczenie spójności obszarów wiejskich.

Poprawka 19

Artykuł 267

Dodać nowy ustęp po ust. 7

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Skreśla się art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

Uzasadnienie

Narzędzia ubezpieczeniowe mogą wykorzystać wszystkie dostępne środki na rozwój obszarów wiejskich i nie są narzędziami zarządzania wystarczającymi do utrzymania poziomu dochodów rolników. USA odchodzą od takich praktyk.

Poprawka 20

Artykuł 269

Punkt 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u „8. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zaprzestaniu stosowania przepisów niniejszego artykułu od 2018 r. Powiadamiają Komisję o takiej decyzji do dnia 1 sierpnia 2017 r.”;

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu zagwarantowanie, że środki WPR nadal będą ukierunkowane na rolników aktywnych zawodowo jako jedynych uprawnionych odbiorców płatności bezpośrednich, co pozwoli uniknąć rozproszenia środków finansowych.

Poprawka 21

Artykuł 269

Dodać nowy ustęp po ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u w art. 44 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 wprowadza się następujące zmiany: Dywersyfikacja upraw 1. W przypadku gdy grunty orne rolnika obejmują od 10 do 30 hektarów i nie są w całości objęte uprawami rosnącymi pod wodą przez znaczącą część roku lub przez cykl płodozmianu, na gruntach tych muszą występować co najmniej trzy różne uprawy. Uprawa główna nie zajmuje więcej niż 50 % gruntów ornych. Dzięki ich pozytywnemu wpływowi na żyzność i produktywność gleb do płodozmianu mogą zostać włączone mieszanki koniczyny i traw dwuletnich lub inne formy międzyplonów i wsiewek.

Uzasadnienie

Oprócz działania na rzecz uproszczenia należy położyć podwaliny pod reformę WPR. Płodozmian jest tu istotnym elementem. [Rozporządzenie (UE) nr 1307/2013]

Poprawka 22

Artykuł 270

Dodać nowy punkt po pkt 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 3d. w art. 152 dodaje się ustęp w brzmieniu: „1a) Niezależnie od zastosowania art. 101 ust. 1 TFUE organizacja producentów uznana na mocy ust. 1 niniejszego artykułu może planować produkcję produktów rolnych, wprowadzać je do obrotu oraz negocjować umowy o ich dostawy w imieniu swoich członków w odniesieniu do całości lub części ich wspólnej produkcji.”

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu nadanie art. 152 kluczowego znaczenia w kontekście odstępstw dla jednolitej wspólnej organizacji rynków od stosowania prawa konkurencji zgodnie z zaleceniem 157a zawartym w sprawozdaniu grupy zadaniowej ds. rynków rolnych oraz ust. 8 opinii Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego polityki konkurencji UE.

Poprawka 23

Artykuł 270

Dodać nowy punkt po pkt 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 3k. w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 152b Podział wartości Bez uszczerbku dla art. 125 dotyczącego sektora cukru, producenci produktów rolnych w jednym z określonych sektorów wymienionych w art. 1 ust. 2, za pośrednictwem swoich organizacji, oraz podmioty wprowadzające takie produkty do obrotu lub je przetwarzające mogą przyjąć klauzule dotyczące podziału wartości, w tym zysków i strat, określając, w jaki sposób dzielą między sobą wszelkie wartości związane ze zmianą cen na danym rynku lub rynku innych towarów.”

Uzasadnienie

Chodzi o umożliwienie producentom produktów rolnych, za pośrednictwem ich organizacji, oraz podmiotom wprowadzającym takie produkty do obrotu lub je przetwarzającym przyjęcie klauzul dotyczących podziału wartości zgodnie z modelem obowiązującym w sektorze cukru.

Poprawka 24

Artykuł 270

Dodać nowy punkt po pkt 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 3z. w tytule II rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 dodaje się nowy rozdział: „ROZDZIAŁ IIIa Stosunki z łańcuchem dostaw Artykuł 175a Nieuczciwe praktyki handlowe Przed dniem 30 czerwca 2018 r. Komisja Europejska przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy dotyczący ram na szczeblu Unii w celu zwalczania praktyk, które rażąco odbiegają od dobrych praktyk handlowych oraz są sprzeczne z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu w transakcjach między rolnikami, w tym ich organizacjami i przetwórcami będącymi MŚP, a ich partnerami handlowymi w dalszej części łańcucha dostaw.”

Uzasadnienie

Zapis ten zobowiązuje Komisję, by do połowy 2018 r. przyjęła europejskie ramy legislacyjne w celu zwalczania nieuczciwych praktyk handlowych, zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego z 12 grudnia 2016 r. oraz zaleceniem 113 zawartym w sprawozdaniu grupy zadaniowej ds. rynków rolnych Komisji AGRI.

Poprawka 25

Artykuł 270

Dodać nowy punkt po pkt 4

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 4c. w art. 219 ust. 1 akapit czwarty otrzymuje brzmienie: „Środki te mogą, w niezbędnym zakresie i na czas niezbędny do przeciwdziałania zakłóceniom na rynku lub zagrożeniu takimi zakłóceniami, rozszerzyć lub zmienić zakres, okres stosowania lub inne aspekty innych środków określonych na podstawie niniejszego rozporządzenia, lub przewidzieć refundacje wywozowe, w całości lub części zawiesić należności celne przywozowe, w tym w razie konieczności w odniesieniu do określonych ilości lub okresów, bądź zaproponować inne odpowiednie środki w zakresie zarządzania dostawami.”

Uzasadnienie

Aby zwiększyć skuteczność art. 219, należy dać Komisji możliwość korzystania ze wszystkich środków, którymi dysponuje na mocy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, ale także wszelkich innych odpowiednich środków w zakresie zarządzania dostawami.

II. ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR)

1. Zauważa, że rozporządzenie finansowe określa zasady i procedury regulujące wykonywanie wszystkich działów budżetu UE oraz kontrolę nad środkami finansowymi i programami UE. Wniosek obejmuje zatem wszystkie rodzaje wydatków UE, począwszy od instrumentów łączonych, takich jak Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS), aż po zarządzanie dzielone, jak w przypadku europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (EFSI), oraz centralnie zarządzane programy unijne, takich jak „Horyzont 2020”. Rozporządzenie finansowe UE porusza również koszty administracyjne instytucji UE i ma także zastosowanie do KR-u jako organu UE.

2. Sugeruje, że w przypadku rewizji tej wielkości – zmienionych ma zostać 15 aktów ustawodawczych – przedstawienie wniosku powinna poprzedzić ocena skutków. W tej ocenie skutków powinno się uwzględnić wymiar terytorialny oraz wpływ zgłoszonych propozycji. Trudno jest w tej chwili ocenić oddziaływanie wniosku na władze lokalne i regionalne i jego zgodność z zasadą proporcjonalności. Ponadto KR kwestionuje opinię Komisji Europejskiej, że wniosek ustawodawczy wchodzi w zakres wyłącznej kompetencji Unii, ponieważ wnioski dotyczące sektorowych aktów ustawodawczych wykraczają poza uzgodnienie tekstu z nowymi przepisami finansowymi mającymi zastosowanie do Unii.

3. Podkreśla, że władze lokalne i regionalne wielokrotnie apelowały o prostsze i bardziej elastyczne przepisy, które przyspieszyłyby wdrażanie funduszy UE i sprawiły, że prowadzenie codziennych działań byłoby łatwiejsze dla beneficjantów, a zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), oraz dla instytucji zarządzających.

4. Przyjmuje z zadowoleniem to, że w wyniku dobrej współpracy między KR-em a Komisją Europejską, szereg propozycji uproszczeń, sporządzonych podczas zorganizowanych wraz z prezydencją Rady wspólnych warsztatów poświęconych uproszczeniu polityki spójności, zostało uwzględnionych we wniosku ustawodawczym; chodzi np. o bardziej ukierunkowane na wynik podejście Komisji do płatności.

5. Z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie możliwości stosowania kosztów uproszczonych. Nadal jednak pewne elementy można ulepszyć. Komitet Regionów proponuje w szczególności, by rozszerzyć możliwość stosowania kosztów uproszczonych dla projektów dotyczących usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym na takich samych zasadach jak w przypadku projektów podlegających zasadom pomocy państwa. Ponadto stosowanie skali standardowej nie powinno podlegać uprzedniemu zatwierdzeniu przez Komisję Europejską lub przynajmniej powinno być ograniczone, aby umożliwić instytucjom zarządzającym wprowadzenie znacznych uproszczeń w zarządzaniu.

6. Zauważa oczekiwanie, że proponowane środki upraszczające dotyczące audytu doprowadzą co znacznego uproszczenia we wszystkich dziedzinach polityki UE, w których UE wydatkuje środki. Propozycje w rozporządzeniu finansowym dotyczące budżetowania wynikowego w połączeniu z uproszczeniem i wzajemnym uznawaniem (jeden audyt) oznaczają znaczny postęp, jeżeli chodzi o ograniczenie liczby audytów, błędów i obciążeń administracyjnych oraz umocnienie wizerunku, wykorzystywania i ukierunkowywania rezultatów. Celem środków dotyczących wzajemnego uznawania jest zachęcanie do polegania w miarę możliwości na jednym audycie, gdy taki audyt jest wiarygodny zgodnie z uznanymi międzynarodowymi standardami audytu.

7. Ubolewa nad tym, że nie wszystkie propozycje uproszczenia audytu weszły do wniosku ustawodawczego. Nadmierne wymogi dotyczące audytu prowadzą do istotnego ryzyka zarówno dla administracji regionalnej, jak i dla MŚP. W związku z tym wiele podmiotów uważa, że ubieganie się o wsparcie z EFSI to gra niewarta świeczki. Dalsze uproszczenie zmniejszyłoby obciążenia dla beneficjentów. Należy w tym kontekście rozważyć propozycję dotyczącą wzajemnego uznawania przez instytucje audytowe kontroli zarządczej dokonywanej przez instytucje zarządzające oraz uwzględnić pierwszy poziom kontroli zamiast wracania do beneficjenta.

8. Zaleca uproszczenie i większą przejrzystość w odniesieniu do wymogów w zakresie audytu. W szczególności zaleca się ograniczenie okresu przechowywania danych cyfrowych, ponieważ koszty ich przechowywania mogą być równie wysokie jak obecnie odnotowywane koszty archiwizacji.

9. Zaleca wprowadzenie możliwości stosowania strategii kontroli dopasowanej do danego programu operacyjnego, opartej na metodach i zasadach, jakie instytucje audytowe muszą stosować w państwach członkowskich, takich jak zasada proporcjonalności, nagradzanie dobrych wyników z wcześniejszych audytów i wykorzystywanie krajowych metod kontroli.

10. Przyjmuje z zadowoleniem zawartą w rozporządzeniu finansowym propozycję, by finansowanie nie było powiązane z kosztami danych operacji, lecz było oparte na wypełnianiu warunków odnoszących się do postępów w realizacji lub do osiągania celów programów. Sugeruje, by zachęcać do szerszego stosowania budżetowania wynikowego.

11. Jest zadowolony z tego, że we wniosku ustawodawczym uwzględniono jego prośbę, by umożliwić bezpośrednie udzielanie zamówień krajowym/regionalnych publicznym instytucjom finansowania rozwoju, gdy działają one jako pośrednicy finansowi przy wdrażaniu instrumentów finansowych.

12. Przyjmuje z zadowoleniem proponowane uproszczenie wspólnych planów działania, ale zauważa, że plany takie do tej pory praktycznie nie były stosowane, ponieważ instytucje zarządzające obawiały się, że audytorzy będą odmiennie interpretować przepisy dotyczące wspólnych planów działania i nakładać korekty finansowe. Ponadto stosowanie wspólnych planów działania wymaga dodatkowych szczebli zarządzania. Sugeruje w związku z tym, by przeanalizować doświadczenia związane ze stosowaniem wspólnych planów działania oraz ocenić mechanizm realizacji. Prosi o informacje o tym, jakie praktyczne kroki Komisja Europejska podjęła, by zaradzić brakowi zaufania i niepewności. Wnosi, by Komisja Europejska przedstawiła wzór wspólnego planu działania, w którego sprawie powinna zasięgnąć rady Europejskiego Trybunału Obrachunkowego. Zdecydowanie sugeruje, by już podczas tego okresu zainicjowano szereg projektów pilotażowych we wszystkich państwach członkowskich, tak aby stworzyć eksperymentalny warsztat z myślą o szerokim stosowaniu wspólnych planów działania po roku 2020.

13. Przyjmuje z zadowoleniem to, że propozycje dotyczące ulepszenia łączenia EFSI i EFIS (art. 38 ust. 1 lit. c) i art. 39 lit. a) rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów dotyczących europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych), zwłaszcza w zakresie instrumentów finansowych, wydają się bardzo pozytywne i zdają się stanowić reakcję na wnioski Komitetu Regionów o więcej synergii między EFSI i EFIS. Wciąż istnieją jednak pewne wątpliwości co do wartości dodanej wynikającej z posiadania dwóch mechanizmów realizacji funduszy odnawialnych, które można wdrażać zarówno za pośrednictwem europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, jak i EFIS. Obciążenia administracyjnego związanego z dwoma mechanizmami realizacji można uniknąć dzięki ocenie ex ante połączonego wdrażania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych i EFIS, przeprowadzanej w odniesieniu do indywidualnych przypadków. KR zwraca także uwagę, że w porównaniu z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi wdrażanie EFIS i związane z nim warunki uważa się za prostsze. Fakt istnienia różnego statusu zarządzanych bezpośrednio funduszy UE, takich jak EFIS i „Horyzont 2020”, i zarządzanych wspólnie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w zakresie pomocy państwa zwiększa obciążenia administracyjne i utrudnia synergię między tymi instrumentami.

14. Ubolewa nad tym, że wniosek ustawodawczy otwiera możliwość przeniesienia środków z polityki spójności do innych centralnie zarządzanych programów lub w celu zwiększenia zdolności do ponoszenia ryzyka przez Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS). Z lokalnego i regionalnego punktu widzenia wydaje się to problematyczne, zważywszy że wniosek o takie przeniesienie musi złożyć państwo członkowskie bez wyraźnej konieczności przeprowadzenia konsultacji z władzami lokalnymi i regionalnymi. W związku z tym władze lokalne i regionalne odrzucają tę propozycję w obecnie przedstawionej formie, a KR proponuje, by Komisja weryfikowała przeniesienie środków i wyrażała na nie zgodę tylko wtedy, gdy wniosek wyszedł z inicjatywy instytucji zarządzającej lub zainteresowanych władz lokalnych i regionalnych bądź uzyskał ich zgodę. Władze lokalne i regionalne powinny móc wyjść w inicjatywą złożenia takiego wniosku.

15. Zaleca, aby wniosek ustawodawczy otwierał także możliwość przeniesienia środków z centralnie zarządzanych programów i EFIS do polityki spójności. Kwestii tych dotyczy poprawka 1.

16. Podkreśla, że wielu przyczyn złożoności można upatrywać w aktach delegowanych i wykonawczych, a także w wytycznych Komisji. W istocie wiele wątpliwości i dodatkowych wymagań w dziedzinie zarządzania, audytu i kontroli wynika z tych wtórnych uregulowań. Niezbędne byłoby uproszczenie na tym poziomie regulacji.

17. Zauważa, że rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 480/2014 z dnia 3 marca 2014 r. w art. 27 ust. 2 wprowadza moc wsteczną norm w momencie przeprowadzania kontroli i audytów operacji, co powoduje nieakceptowalny brak pewności prawa dla beneficjentów. Należy odejść od tej zasady retroaktywności, chyba że jest ona bardziej korzystna dla beneficjentów.

Propozycje uproszczenia na okres programowania po 2020 r.

18. Postuluje, aby kontynuować uproszczenie polityki spójności poprzez wnioski dotyczące okresu programowania przypadającego po 2020 r. W związku z tym priorytetem powinno być zajęcie się następującymi kwestiami: — stworzenie równych warunków działania w odniesieniu do różnych unijnych instrumentów finansowania, dzięki opracowaniu wspólnych definicji, co umożliwi porównywanie wyników i łączenie funduszy, — zastanowienie się, jak warunki wstępne w ramach polityki spójności (art. 19 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów) mogą prowadzić do dalszego uproszczenia, — ponowne rozważenie wielopoziomowego podejścia w programach objętych wykonaniem dzielonym; wydajniej byłoby mieć do czynienia albo z władzami regionalnymi/lokalnymi, albo z krajowym organem w zależności od zasięgu geograficznego programu, — z uwagi na potrzebę poprawy przejrzystości i zmniejszenia złożoności przepisów w odniesieniu do wszystkich europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych powinny obowiązywać takie same przepisy; można tego dokonać poprzez stworzenie punktu kompleksowej obsługi wniosków beneficjentów europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, aby umożliwić łatwy i równy dostęp, — ograniczenie warunków do tego ogólnego jednego zestawu zasad; przepisy finansowe nie powinny umożliwiać wprowadzania, w odniesieniu do poszczególnych funduszy i programów, dodatkowych warunków w ramach dotyczących poszczególnych funduszy przepisów regulujących kwestie audytu i kwalifikowalności kosztów; przepisy dotyczące poszczególnych funduszy powinny ograniczać się do regulowania treści programów oraz sprawozdawczości; takie zapobieganie nadmiernie rygorystycznemu wdrażaniu powinno mieć też zastosowanie do wszystkich partnerów w programach objętych wykonaniem dzielonym, — ograniczenie zawartości rocznych sprawozdań z wdrażania do kluczowych informacji na temat wdrażania programu bez nakładania zbędnych dodatkowych obciążeń na instytucje zarządzające, — zniesienie biurokratycznych procedur, które mają ograniczoną wartość dodaną i są realizowane na całkowicie różne sposoby, takich jak procedura desygnacji (art. 124 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów), — stworzenie zróżnicowanego audytu i sprawozdawczości poprzez pakty zaufania między UE i krajowymi instytucjami audytowymi i zarządzającymi, — w celu zapobieżenia zwiększeniu obciążeń związanych z kontrolą artykuł dotyczący funkcji instytucji audytowej (art. 127 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów) należy uzupełnić o zdanie: „Ta strategia audytowa jest wyjaśniana uprzednio instytucji zarządzającej i jest oceniana przez Komisję w celu ochrony zasady proporcjonalności i uwzględnienia ryzyka związanego z danym programem operacyjnym”, — jako wzorcowy przykład z okresu programowania 2007–2013 należy potraktować procedurę oceny ex ante i desygnacji, zgodnie z którą Komisja sprawdzała i zatwierdzała wszystkie systemy wprowadzone przez instytucje zarządzające w celu zapewnienia, by finansowanie było szybciej realizowane na początku okresu programowania, — przepisy dotyczące zawieszenia płatności (art. 142 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów) powinny umożliwić większą elastyczność, — należy dokonać rozróżnienia między błędami popełnionymi umyślnie w celu dokonania oszustwa a błędami niezamierzonymi, — należy zbudować większe zaufanie między podmiotami wykonania dzielonego europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych a Komisją Europejską, — w artykule 28 rozporządzenia (UE) nr 480/2014 mowa jest o maksymalnym progu istotności wynoszącym 2 %; doświadczenie pokazuje, że poziom ten nie jest odpowiedni w kontekście projektów w ramach polityki spójności; międzynarodowe standardy rewizji finansowej nie narzucają reguł liczbowych, zatem powinno być możliwe zwiększenie tego progu do 5 %.

19. Podkreśla, że wniosek ustawodawczy w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, któremu towarzyszą odpowiednie regulacje sektorowe zawarte w 15 aktach ustawodawczych, jest istotny dla wszystkich komisji KR-u, z którymi skonsultowano się na etapie przygotowywania niniejszej opinii. Grupa Robocza Komisji COTER ds. Budżetu również wniosła wkład w prace nad niniejszą opinią.