[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 13.11.2008

KOM(2008) 727 wersja ostateczna

2008/0215 (CNS)

Wniosek

DYREKTYWA RADY

zmieniająca dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek

{SEC(2008) 2767}{SEC(2008) 2768}

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Wprowadzenie

Dyrektywa Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (EUSD) stosowana jest w państwach członkowskich UE od dnia 1 lipca 2005 r. Podstawowym celem EUSD, uzgodnionym podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Santa Maria de Feira w dniach 19-20 czerwca 2000 r. oraz podczas posiedzenia Rady ECOFIN w dniach 26-27 listopada 2000 r., jest umożliwienie, aby przychody z oszczędności w formie odsetek wypłaconych w jednym państwie członkowskim na rzecz właścicieli odsetek będących osobami fizycznymi, mającymi miejsce zamieszkania do celów podatkowych w innym państwie członkowskim, zostały skutecznie opodatkowane, zgodnie z przepisami państwa członkowskiego, w którym znajduje się ich miejsce zamieszkania.

Jednak gdy w 2005 r. zaczęto stosować EUSD, stało się oczywiste, że w celu uwzględnienia rozwoju produktów oszczędnościowych i zmian zachowań inwestorów wskazane są jej dalsze udoskonalenia. Krajowe systemy podatkowe ewoluują również w kierunku traktowania przychodów z niektórych rodzajów innowacyjnych produktów finansowych jako odpowiednika odsetek od wierzytelności. W celu uwzględnienia tego typu zmian, EUSD przewiduje, że co trzy lata Komisja przedstawia Radzie sprawozdanie dotyczące jej funkcjonowania, a w odpowiednim przypadku proponuje wszelkie zmiany niezbędne w świetle tych sprawozdań w celu zapewnienia skutecznego opodatkowania przychodów z oszczędności i usunięcia niepożądanych zakłóceń konkurencji

W tym kontekście Komisja przedstawiła Radzie w dniu 15 września 2008 r. pierwsze sprawozdanie dotyczące stosowania EUSD w ciągu pierwszych trzech lat (COM(2008) 552 wersja ostateczna, dokument Rady 13124/08 FISC 117). W sprawozdaniu wykorzystano wyniki konsultacji przeprowadzonych z organami podatkowymi państw członkowskich UE, dostarczone przez te organy dane dotyczące pierwszych dwóch lat stosowania dyrektywy, a także ustalenia grupy ekspertów powołanej przez Komisję w 2007 r. w celu zasięgnięcia opinii sektorów działalności gospodarczej, których dotyczy lub może dotyczyć EUSD.

Ze sprawozdania wynika, że EUSD okazała się skuteczna w swoim zakresie. Pośrednio, w niemierzalny sposób, wpłynęła ona również pozytywnie na bardziej rzetelne wywiązywanie się podatników z obowiązków podatkowych. Przegląd wykazał jednak, że obecny zakres EUSD nie jest tak szeroki, jak ambitnie zakładano w konkluzjach Rady z 26 i 27 listopada 2000 r. W sprawozdaniu zwraca się w szczególności uwagę na potrzebę wprowadzenia zmian w definicjach właściciela odsetek i podmiotu wypłacającego, w kwestii traktowania instrumentów finansowych stanowiących odpowiednik instrumentów, które są już wyraźnie objęte dyrektywą, oraz niektórych aspektów proceduralnych.

Na podstawie sprawozdania Komisja przedstawia wniosek dotyczący zmiany EUSD, biorąc pod uwagę związane z tym obciążenia administracyjne oraz opinie wyrażone przez organy podatkowe państw członkowskich i grupę ekspertów, zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi w art. 5 Traktatu.

2. Uwagi dotyczące proponowanych zmian EUSD

2.1. Artykuł 1 niniejszego wniosku

Najważniejsze z proponowanych zmian dotyczą definicji przychodów z oszczędności, w celu dostosowania jej do ewolucji produktów oszczędnościowych, jaka miała miejsce w ostatnich latach. Zamierzeniem przyświecającym proponowanym zmianom jest objęcie zakresem dyrektywy nie tylko przychodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek, lecz również innych, co do swojej istoty odpowiadających im przychodów z innowacyjnych produktów finansowych oraz z niektórych produktów w zakresie ubezpieczeń na życie, które są porównywalne z produktami generującymi przychody w formie odsetek od wierzytelności. W przypadku wdrożenia bardziej kompleksowych rozwiązań zapewniających wymianę informacji między organami podatkowymi państw członkowskich UE w odniesieniu do wszystkich rodzajów umów ubezpieczeń na życie, konieczność objęcia zysków z tych produktów ubezpieczeń na życie zakresem EUSD może zostać poddana ponownemu rozważeniu.

Wniosek zawiera również propozycję rozszerzenia zakresu dyrektywy w celu objęcia nim, pod pewnymi warunkami, uzyskanych przez niektóre podmioty i porozumienia prawne wypłat odsetek, których ostatecznymi beneficjentami są właściciele odsetek będący osobami fizycznymi. W celu poprawy skuteczności tego mechanizmu i zwiększenia pewności prawnej dla podmiotów gospodarczych, zaproponowano istotne udoskonalenia definicji „podmiotu wypłacającego w przypadku otrzymania wypłaty odsetek”.

Proponowane zmiany w art. 1 i 2 EUSD

Artykuły 1 i 2 dotyczą obecnie jedynie odsetek wypłacanych bezpośrednio na rzecz osób fizycznych. Proponowane zmiany w art. 1 mają jedynie na celu ujednolicenie przepisów tego artykułu z poszerzoną definicją wypłaty odsetek zaproponowaną w art. 6.

Dalej idące zmiany zostały zaproponowane odnośnie do art. 2. EUSD nie obejmuje obecnie wypłat na rzecz podmiotów prawnych i porozumień prawnych posiadanych przez osoby fizyczne. Ograniczenie to może stwarzać osobom fizycznym możliwości obejścia EUSD poprzez wykorzystania pośredniczącej osoby prawnej lub porozumienia prawnego.

Zbyt duże rozszerzenie zakresu dyrektywy na wszystkie płatności na rzecz podmiotów prawnych i porozumień prawnych mających siedzibę w innych państwach członkowskich lub w jurysdykcjach nienależących do UE nie wydaje się być odpowiednim rozwiązaniem.

Bardziej korzystnym rozwiązaniem byłoby wymaganie od podmiotów wypłacających, które podlegają zobowiązaniom w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy (AML), aby korzystały z informacji dostępnych im już teraz na mocy tych zobowiązań, na temat faktycznego właściciela (faktycznych właścicieli) płatności dokonywanych na rzecz osób prawnych bądź porozumień prawnych (kryterium przełamania osobowości prawnej – ang. „look-through approach”). Podmioty wypłacające z UE powinny skoncentrować się jedynie na osobach prawnych i porozumieniach prawnych mających siedzibę na terenie wybranych jurysdykcji poza UE, w przypadku gdy odpowiednie opodatkowanie przychodu z odsetek wypłaconych tym osobom prawnym lub porozumieniom prawnym nie jest zapewnione. W przypadku gdy właściciel odsetek zidentyfikowany do celów AML jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim UE, wypłata powinna być traktowana przez podmiot wypłacający z UE jako dokonana bezpośrednio na rzecz tego właściciela odsetek.

Należy zauważyć, że kryterium przełamania osobowości prawnej nie jest najlepszym sposobem identyfikowania właścicieli odsetek w przypadku, gdy podmioty gospodarcze mające siedzibę w UE dokonują wypłaty odsetek na rzecz innych podmiotów gospodarczych mających również siedzibę w UE, a tym samym objętych definicją „podmiotu wypłacającego”. Mogłoby to doprowadzić do powielenia obowiązków podmiotu wypłacającego na różnych etapach łańcucha płatności. W takim przypadku, sprecyzowanie definicji i obowiązków podmiotów wypłacających, jak zaproponowano w odniesieniu do art. 4, wydaje się być bardziej niezawodnym i proporcjonalnym rozwiązaniem niż kryterium przełamania osobowości prawnej.

W celu zmniejszenia niepewności oraz obciążeń administracyjnych spoczywających na podmiotach wypłacających, w załączniku I zamieszczono wykaz kategorii podmiotów i porozumień prawnych mających siedzibę w nienależących do UE jurysdykcjach, które nie zapewniają właściwego i skutecznego opodatkowania przychodów uzyskanych przez takie podmioty i porozumienia. Nowy art. 18b przewiduje procedury służące dostosowaniu załącznika.

Proponowane zmiany w art. 3 EUSD

Trzy główne udoskonalenia zaproponowane odnośnie do art. 3 dotyczą miejsca zamieszkania właściciela odsetek.

Pierwsze z nich ma na celu zapewnienie regularnego aktualizowania informacji na temat stałego adresu właściciela odsetek poprzez nałożenie na podmioty wypłacające wymogu korzystania z „najlepszych informacji dostępnych im w dniu wypłaty”. Należą do nich informacje wymagane dla przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz inne dowody, które miałyby zostać uzgodnione zgodnie z procedurami, o których mowa w nowym art. 18b.

W ramach drugiego udoskonalenia proponuje się uzupełnić wymóg podania „stałego adresu” w celu ustalenia miejsca zamieszkania właściciela odsetek innym wymogiem, polegającym na uprzednim odniesieniu się do urzędowego zaświadczenia o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych w określonym kraju, w przypadku gdy zaświadczenie takie zostało dobrowolnie przedłożone przez właściciela odsetek podmiotowi wypłacającemu. Miałoby to zastosowanie w przypadku ważnych zaświadczeń o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydanych w przeciągu ostatnich trzech lat. Zmiana ta jest zgodna z podstawowym celem EUSD.

Ponadto proponuje się, by w przypadku gdy podmiot wypłacający dysponuje urzędową dokumentacją stanowiącą dowód na to, że miejscem zamieszkania właściciela odsetek dla celów podatkowych jest inne państwo członkowskie niż to, w którym znajduje się jego stały adres w związku z przywilejami dyplomatycznymi lub innymi zasadami międzynarodowymi, jego miejscem zamieszkania do celów EUSD jest miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zgodne z urzędową dokumentacją.

Proponowane zmiany w art. 4 EUSD

Szerokie rozumienie podmiotu wypłacającego zawarte w ust. 1 zostało stosunkowo dobrze zrozumiane i raczej nie wymaga większych zmian poza sprecyzowaniem odpowiedzialności tych podmiotów za wypłaty na rzecz klientów za pośrednictwem pośredników mających siedzibę poza UE. Europejska Federacja Bankowa wyraziła jednak zaniepokojenie w kwestii wyjątkowych przypadków pasywnego otrzymywania wypłat i pasywnego ich dokonywania, w przypadku których ogólna zasada mówiąca o tym, że podmiot wypłacający jest ostatnim pośrednikiem w łańcuchu mogła nie być spójnie stosowana we wszystkich państwach członkowskich. Na obecnym etapie brak jest wspólnych wytycznych w sprawie pojęcia pasywnego otrzymywania wypłat i pasywnego ich dokonywania. Może to prowadzić do powielania zadań lub sytuacji, w których żaden z podmiotów gospodarczych zaangażowanych w transakcję nie zostanie uznany za podmiot wypłacający. W celu uniknięcia tego stanu rzeczy, zaproponowano zmianę polegającą na ustaleniu wymogu, by państwa członkowskie podejmowały odpowiednie środki w celu zagwarantowania, że obowiązki poszczególnych podmiotów wypłacających nie nakładają się na siebie w odniesieniu do wypłaty tych samych odsetek

Ponadto, zgodnie z zaproponowanymi zmianami w art. 2, dotyczącymi stosowania kryterium przełamania osobowości prawnej w przypadku płatności na rzecz niektórych podmiotów i porozumień prawnych mających siedzibę w krajach poza UE, wyjaśnia się, że wypłatę dokonaną lub zabezpieczoną bezpośrednio na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego w załączniku I uznaje się za dokonaną lub zabezpieczoną bezpośrednio na rzecz rzeczywistego beneficjenta podmiotu lub porozumienia prawnego, określonego w przepisach dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy.

Zawarte pierwotnie w ust. 2-5 pojęcie „podmiotu wypłacającego w przypadku otrzymania” zdaje się być źródłem niepewności i musi zostać doprecyzowane.

Zgodnie z wyjaśnieniami dotyczącymi zmian proponowanych w art. 2, rozszerzenie zakresu stosowania kryterium przełamania osobowości prawnej na wszystkie podmioty mające siedzibę w państwach członkowskich UE wydaje się podejściem nieproporcjonalnym. Jednakże brak alternatywnych mechanizmów obejmujących płatności na rzecz nieopodatkowanych struktur pośrednich w ramach UE mógłby zachęcać osoby fizyczne do szerszego stosowania struktur pośrednich w celu obchodzenia EUSD. Ostatnie przypadki są dowodem na to, że niespójne wdrożenie pojęcia „podmiotu wypłacającego w przypadku otrzymania” stwarza pole do nadużyć i zakłóceń. Fundusze inwestycyjne regulowane na poziomie UE, których przychód jest istotny do celów EUSD, mogłyby być narażone na nieuczciwą konkurencję ze strony innych pośrednich struktur inwestycyjnych, wyłączonych de facto z głównej definicji podmiotu wypłacającego w art. 4 ust. 1, ponieważ dokonane przez nie wypłaty, nawet jeśli ich źródłem były inwestycje w wierzytelności, nie kwalifikują się prawnie jako wypłata odsetek.

Zamiast odrzucać pojęcie „podmiotu wypłacającego w przypadku otrzymania”, należy je doprecyzować w celu zapewnienia jego spójnego stosowania. Proponowane zmiany mają na celu przejście od obecnego podejścia, w którym główny nacisk jest położony na podmiot gospodarczy znajdujący się na wcześniejszym etapie łańcucha płatności, płacący odsetki na rzecz danych podmiotów, do podejścia opartego na „pozytywnej” definicji struktur pośrednich zobowiązanych do działania w charakterze „podmiotu wypłacającego w przypadku otrzymania”.

Oznaczałoby to, że struktury te – w tym porozumienia prawne takie jak niektóre rodzaje trustów i spółek osobowych – będą stosowały EUSD w przypadku otrzymania wypłaty odsetek od podmiotu gospodarczego znajdującego się na wcześniejszym etapie łańcucha płatności, bez względu na to, czy siedziba takiego podmiotu gospodarczego znajduje się w UE czy poza jej terytorium, tak długo jak właściciel odsetek jest osobą fizyczną, której miejsce zamieszkania znajduje się w innym państwie członkowskim UE.

W celu uniknięcia zakłóceń rynku, nowa definicja struktur działających w charakterze „podmiotu wypłacającego w przypadku otrzymania” opiera się na ich istotnych cechach, a nie na ich formie prawnej. Proponowane zmiany opowiadają się za definicją obejmującą wszystkie podmioty i porozumienia prawne, które nie podlegają opodatkowaniu, przynajmniej w zakresie tej części ich przychodów, która przynależna jest ich uczestnikom niebędącym rezydentami na mocy ogólnych zasad opodatkowania bezpośredniego stosowanych w państwie członkowskim, będącym miejscem faktycznego zarządzania podmiotem lub porozumieniem prawnym, i które może być uznane za jego siedzibę. Należy wykluczyć jedynie następujące podmioty i porozumienia prawne:

1. fundusze inwestycyjne objęte art. 6 EUSD;

2. fundusze emerytalne i aktywa związane z umowami ubezpieczeń na życie;

3. podmioty i porozumienia założone wyłącznie w celach charytatywnych;

4. przypadki wspólnej własności odsetek, na rzecz której dokonywane są wypłaty od podmiotu gospodarczego, który zidentyfikował wszystkich właścicieli odsetek.

Jako załącznik III wprowadza się „pozytywny wykaz” podmiotów i porozumień prawnych uznawanych za „podmioty wypłacające w przypadku otrzymania” w każdym państwie członkowskim. Proponowany nowy art. 18b przewiduje procedury zmiany tego załącznika.

Wynikająca z art. 4 ust. 3 EUSD możliwość bycia traktowanym jak fundusz inwestycyjny na mocy art. 6 zostaje zachowana wyłącznie w przypadku tych podmiotów i porozumień prawnych, do których aktywów lub przychodów nie jest bezpośrednio uprawniony w momencie otrzymania wypłaty żaden właściciel odsetek. Jeśli nie skorzystają one z tej możliwości, będą one zobowiązane do występowania w charakterze „podmiotu wypłacającego w przypadku otrzymania” oraz do uznania za właścicieli odsetek te osoby fizyczne, które wniosły wkład w ich aktywa.

Obowiązki spoczywające obecnie na podmiotach gospodarczych „znajdujących się na wcześniejszym etapie łańcucha płatności” na mocy art. 4 ust. 2 ostatnie zdanie (oraz art. 11 ust. 5) EUSD zostaną utrzymane jedynie w stosunku do wypłat odsetek na rzecz tych podmiotów i porozumień prawnych w innych państwach członkowskich, które zostały wymienione w proponowanym załączniku III, uwzględniając państwo członkowskie, w którym znajduje się faktyczne miejsce zarządzania nimi (które w przypadku porozumień prawnych jest stałym adresem osoby będącej głównym posiadaczem tytułu prawnego do nich oraz głównym zarządzającym ich majątkiem i przychodami). Jednak dla państw członkowskich lista ta nie jest wyczerpująca. Państwa członkowskie powinny zastosować niezbędne środki w celu dopilnowania, by wszystkie podmioty i porozumienia prawne, inne niż te wymienione powyżej w lit. a)-d), które nie podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach opodatkowania bezpośredniego oraz w przypadku których faktyczne miejsce zarządzania nimi znajduje się na ich terytorium, występowały w charakterze „podmiotu wypłacającego w przypadku otrzymania” niezależnie od tego, czy te podmioty i porozumienia prawne zostały włączone do wykazu w załączniku III i niezależnie od informacji faktycznie otrzymanych od zagranicznych podmiotów gospodarczych znajdujących się na wcześniejszym etapie łańcucha płatności.

Proponowane zmiany w art. 6 EUSD

EUSD ma głównie na celu zapewnienie opodatkowania przychodów z oszczędności w formie odsetek, które podlegają opodatkowaniu zgodnie z dość podobnymi kryteriami we wszystkich państwach członkowskich Poprzez przyjęcie konkluzji Rady z 26 i 27 listopada 2000 r. w sprawie niezbędnej zawartości EUSD uznano jednak, iż trzymanie się formalnej definicji odsetek nie będzie skuteczne i może doprowadzić do niepożądanych zakłóceń konkurencji między bezpośrednimi a pośrednimi inwestycjami w wierzytelności. Dlatego też zdecydowano się na rozszerzenie definicji nie tylko o przychód z wierzytelności (zgodnie z art. 11 Modelowej konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)), lecz także o przychód z odsetek uzyskany za pośrednictwem niektórych instrumentów inwestycyjnych.

Z tych samych powodów pierwotny zamysł, by z zakresu EUSD wykluczyć wszelkie innowacyjne produkty finansowe (konkluzje Rady z dnia 25 maja 1999 r. i 26-27 listopada 2000 r.), został natychmiast uzupełniony wyraźnym stwierdzeniem, że kwestia ta powinna zostać ponownie rozważona podczas pierwszego przeglądu EUSD.

Obecnie EUSD można obejść, aranżując interesy finansowe w taki sposób, że przychód, korzystający z takich samych jak w przypadku wierzytelności ograniczeń ryzyka, elastyczności i ustalonych stop zwrotu z inwestycji, pozostaje poza formalną definicją odsetek. Zgodnie z zamieszczonymi powyżej wyjaśnieniami w związku z art. 1 i 2 proponuje się zatem na nowo zdefiniować zakres EUSD w celu objęcia nim odsetek i odpowiadających im co do istoty przychodów z papierów wartościowych, które z punktu widzenia inwestora mogą być uznane za odpowiednik wierzytelności, ponieważ związane z nimi ryzyko jest znane i jest nie wyższe niż ryzyko związane z wierzytelnościami.

Pomijając bardziej wyrafinowane rozwiązania opierające się na informacjach często nieznanych podmiotom wypłacającym (takich jak skład instrumentu lub zależność pomiędzy jego rentownością a przychodem z wierzytelności), aby umożliwić podmiotom wypłacającym identyfikację instrumentów objętych tym zakresem, proponowany nowy zapis w art. 6 ust. 1 lit. aa) rozszerza zakres EUSD na te papiery wartościowe, które są odpowiednikiem wierzytelności, gdyż inwestor otrzymuje zwrot z kapitału na warunkach zdefiniowanych w dniu emisji, jak również otrzymuje w terminie wykupu papieru wartościowego co najmniej 95 % zainwestowanego kapitału, bez względu na to, czy bazowe aktywa tych papierów wartościowych składają się z wierzytelności.

Równocześnie zaproponowano inne udoskonalenia związane z funduszami inwestycyjnymi.

Odnośnie do funduszy inwestycyjnych mających siedzibę w UE art. 6 dyrektywy wyraźnie obejmuje obecnie jedynie przychód uzyskany poprzez przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe, które uzyskały zezwolenie zgodnie z dyrektywą 85/611/EWG („UCITS”), i których jednostki mogą być wprowadzane do obrotu w państwach członkowskich innych niż państwo, w którym mają one swoją siedzibę. Jednakże przychód uzyskany poprzez te przedsiębiorstwa oraz inne fundusze i programy zbiorowego inwestowania, które nie uzyskały tego zezwolenia („nie-UCITS”) jest co do zasady wyłączony z zakresu dyrektywy, nawet jeśli nie-UCITS zostało zarejestrowane przez organy danego państwa członkowskiego i podlega nadzorowi tych organów. Przychód ten staje się istotny jedynie jeśli nie-UCITS jest podmiotem nieposiadającym osobowości prawnej, a zatem jest „podmiotem wypłacającym w przypadku otrzymania”. W praktyce większość nie-UCITS nieposiadających osobowości prawnej wybiera możliwość bycia traktowanym jako UCITS. Ich przychód zostaje wtedy objęty zakresem art. 6, w przeciwieństwie do przychodów nie-UCITS posiadających osobowość prawną.

Skutkiem tego stanu rzeczy jest asymetria w traktowaniu poszczególnych „nie-UCITS”. Nie jest to ani w interesie rynku wewnętrznego, ani nie było zamierzone w konkluzjach Rady z listopada 2000 r. Zmiana art. 6 ust. 1 lit. c) i d), polegająca na zastąpieniu odniesienia do dyrektywy 85/611/EWG odniesieniem do rejestracji przedsiębiorstwa lub funduszu lub programu inwestycyjnego zgodnie z przepisami któregokolwiek z państw członkowskich, wydaje się zatem konieczna. W wyniku tego zabiegu te same zasady stosowane będą nie tylko do wszystkich UCITS, ale również do wszystkich nie-UCITS, bez względu na ich formę prawną.

W odniesieniu do funduszy mających siedzibę poza UE nie jest obecnie jasne, czy pojęcie „przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mającego siedzibę poza terytorium” obejmuje wszystkie fundusze inwestycyjne niezależnie od mających zastosowanie przepisów i sposobu wprowadzania ich do obrotu przez inwestorów. Należy zatem zmienić EUSD w celu dopracowania tej definicji zgodnie z istniejącą definicją OECD pojęcia „programów i funduszy zbiorowego inwestowania”. Definicja ta może być stosowana wspólnie z krajami spoza UE i zapewnia, że przychód z odsetek uzyskany dzięki tym instrumentom będzie właściwie traktowany.

Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 12 kwietnia 2005 r. wniosek zawiera również uzupełnienie art. 6 ust. 6 precyzujące, że do obliczania procentu wspomnianego w innych ustępach tego artykułu należy uwzględniać zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie inwestycje w wierzytelności i papiery wartościowe dokonane przez instrumenty zbiorowego inwestowania.

Odnośnie do aktualnej definicji wypłaty odsetek zawartej w EUSD, niektóre państwa członkowskie wezwały do bardziej zdecydowanego rozszerzenia zakresu dyrektywy o każdy rodzaj przychodu z inwestycji, ale obecnie takie opinie nie są powszechnie podzielane. Zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w sprawozdaniu z przeglądu, EUSD nie stanowi najbardziej odpowiednich ram do polepszenia współpracy między organami podatkowymi w odniesieniu do dywidend oraz zysków kapitałowych ze spekulacyjnych instrumentów finansowych, które nie zapewniają znacznej ochrony kapitału. Rozwiązania oparte wyłącznie na wymianie informacji byłyby również bardziej odpowiednie dla zapewnienia, by ani podwójne opodatkowanie, ani unikanie jakiejkolwiek formy opodatkowania nie miało miejsca w przypadku umów ubezpieczeń na życie i emerytalnych, biorąc pod uwagę istniejące różnice w krajowych systemach podatkowych w zakresie składek na te instrumenty oraz wypływających z nich korzyści. Dopóki jednak takie rozwiązania, oparte wyłącznie na wymianie informacji, nie zaczną w pełni funkcjonować na mocy dyrektywy Rady 77/799/EWG z dnia 19 grudnia 1977 r. dotyczącej wzajemnej pomocy właściwych władz państw członkowskich w obszarze podatków bezpośrednich oraz opodatkowania składek ubezpieczeniowych[1], konieczne wydaje się rozszerzenie zakresu EUSD o zyski z tych umów ubezpieczeń na życie, które mogą być bezpośrednio porównane z przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, ponieważ ich rzeczywisty dodatni wynik, będący źródłem zysków, jest w pełni powiązany z przychodami z wierzytelności lub z przychodami odpowiadającymi im na mocy dyrektywy w sprawie oszczędności, a także ponieważ nie zapewniają one istotnego pokrycia ryzyka biometrycznego (kwota przeznaczona na pokrycie ryzyka biometrycznego, wyrażona jako średnia z okresu trwania umowy, kształtuje się poniżej 5 % zainwestowanego kapitału).

Ponadto, w celu stworzenia warunków do wiarygodnego stosowania zasady państwa macierzystego , wprowadza się zmiany w art. 6 ust. 1 akapit drugi i art. 6 ust. 8. Konieczne jest umożliwienie podmiotom wypłacającym prawidłowe stosowanie EUSD w odniesieniu do przychodów uzyskanych z przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania mających siedzibę w innych krajach. Wszelkie rozwiązania wprowadzone przez dane państwo członkowskie w odniesieniu do przedsiębiorstw mających siedzibę na jego terytorium, wraz ze sposobem obliczania wartości procentowych, o których mowa w ust. 1 lit. d) i ust. 6, zgodnie z przepisami wykonawczymi tego państwa członkowskiego, są wiążące dla wszystkich innych państw członkowskich.

W art. 6 nowe ust. 9 i 10 zapewniają przepisy w zakresie „praw nabytych” w dwóch przypadkach: Po pierwsze, przychód, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. aa), zostanie włączony pod warunkiem, że generujące go papiery wartościowe zostały wyemitowane w dniu 1 grudnia 2008 r. lub po tej dacie Po drugie, zyski z umów ubezpieczenia na życie, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. e), zostaną włączone pod warunkiem, że stanowiąca podstawę tych zysków umowa ubezpieczenia została zawarta w dniu 1 grudnia 2008 r. lub po tej dacie Przepisy te są konieczne dla zapewnienia, by odnośne papiery wartościowe i umowy ubezpieczenia zostały odpowiednio zarejestrowane przez ich emitentów i zakłady ubezpieczeń w celu ich prawidłowego przetworzenia przez podmioty wypłacające na dalszym etapie łańcucha płatności.

Proponowane zmiany w art. 8 EUSD

W art. 8 wprowadza się szereg zmian w celu poprawy jakości przedstawianych informacji.

Po pierwsze, aby rozwiać obecne wątpliwości dotyczące opodatkowania przychodów z rachunków wspólnych oraz innych przypadków wspólnej własności odsetek, na podmioty wypłacające nałożono wyraźny wymóg dostarczania informacji dotyczących nie tylko tożsamości i miejsca zamieszkania wszystkich właścicieli odsetek, których to dotyczy, lecz również szczegółów na temat tego, czy kwota przedstawiona dla każdego z właścicieli odsetek jest kwotą całkowitą, faktycznym udziałem należnym danemu właścicielowi odsetek lub równym udziałem.

Druga zmiana ma na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych spoczywających na państwie zamieszkania właściciela odsetek poprzez zniesienie obecnych ograniczeń art. 8 ust. 2, który nie zobowiązuje podmiotu wypłacającego ani państwa członkowskiego przekazującego informacje do różnicowania pomiędzy kwotami odnoszącymi się do elementu odsetkowego wypłaty oraz kwotami odnoszącymi się do całkowitych wpływów ze sprzedaży, umorzenia lub zwrotu papieru wartościowego. Ułatwi ona również zmierzenie skuteczności EUSD.

Ponadto informacje udostępniane przez podmioty wypłacające zostały dostosowane zgodnie z zaproponowanymi zmianami art. 2 i 6 EUSD.

Proponowane zmiany w art. 11 EUSD

Zgodnie z proponowanymi zmianami art. 4, 6 i 8 EUSD wprowadza się zmiany do procedury stosowania podatku u źródła podczas okresu przejściowego.

Proponowane zmiany w art. 13 EUSD

Artykuł 13 przewiduje obecnie dwie procedury stanowiące wyjątek w zakresie stosowania podatku u źródła: na podstawie zaświadczenia lub dobrowolnego przekazywania informacji. Procedura umożliwiająca właścicielowi odsetek przedstawienie zaświadczenia nie dostarcza państwu zamieszkania właściciela odsetek żadnych szczegółowych informacji, które mogłyby być bezpośrednio wykorzystane, a także jest dla niego mniej praktyczna niż procedura dobrowolnego przekazywania informacji. Dodatkowe obciążenia nałożone na organy podatkowe państwa podmiotu wypłacającego w wyniku stosowania procedury dobrowolnego przekazywania informacji są rekompensowane zmniejszeniem obciążeń spoczywających na państwie zamieszkania właściciela odsetek. Ponadto stosowanie procedury zaświadczenia może nasuwać wątpliwości co do zgodności z zasadą swobodnego przepływu kapitału, np. w związku z tym, że utrudnia obywatelom UE, których miejsce zamieszkania do celów podatkowych znajduje się poza UE, uniknięcie podatku u źródła, na który nie mogą otrzymać ulgi lub zwrotu. Proponuje się zatem zmianę art. 13 dopuszczającą jedynie procedurę dobrowolnego przekazywania informacji.

Proponowane zmiany w art. 15 EUSD

Odniesienie do załącznika zawierającego wykaz powiązanych podmiotów, działających w charakterze organu władzy publicznej lub których rola uznawana jest na mocy umowy międzynarodowej, musi ulec zmianie w związku z wprowadzeniem nowych załączników.

Proponowane zmiany w art. 18 EUSD

W celu poprawy jakości informacji zawartych w przedstawianych Radzie co trzy lata sprawozdaniach Komisji, wzywa się właściwe organy państw członkowskich do przekazywania Komisji odpowiednich danych statystycznych dotyczących stosowania EUSD.

Proponowane nowe art. 18a i 18b EUSD

W celu zapewnienia procedur dostosowywania wykazów zawartych w załącznikach przy wsparciu komitetu, wprowadza się nowe art. 18a i 18 b. Rzeczony Komitet ds. Współpracy Administracyjnej w dziedzinie Opodatkowania będzie również pomagał w ustalaniu informacji, jakie powinny się znajdować w każdym głównym rejestrze tożsamości i miejsca zamieszkania właścicieli odsetek, którego prowadzenie jest możliwe w przypadku podmiotu wypłacającego prowadzącego działalność w różnych państwach członkowskich (o możliwość posiadania takiego rejestru wystąpiły niektóre kategorie podmiotów gospodarczych), wykazów dokumentów wykorzystywanych do ustalania tożsamości właścicieli odsetek i wykazu zatwierdzonych dostawców danych udostępniających informacje konieczne do właściwego traktowania przez podmioty wypłacające przychodów z instrumentów zbiorowego inwestowania lub określonych papierów wartościowych . Przy wsparciu komitetu mogą być również ustalane wspólne formaty i procedury wymiany informacji oraz wspólne formularze zaświadczeń oraz innych dokumentów użytecznych do stosowania dyrektywy. Artykuł 18b zawiera odniesienie do decyzji Rady z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji przy wsparciu komitetu.

Proponowane zmiany dotyczące załączników do EUSD

Załącznik do aktualnej dyrektywy staje się załącznikiem IV, a głównie w celu zapewnienia przejrzystości podmiotom wypłacającym i ograniczenia ich obciążeń administracyjnych do dyrektywy wprowadzono następujące nowe załączniki (załącznik V jest wykazem danych statystycznych, które państwa członkowskie będą musiały udostępniać Komisji zgodnie z konkluzjami Rady przyjętymi w dniu 26 maja 2008 r.):

5. Załącznik I: „Wykaz form prawnych podmiotów i porozumień prawnych, do których stosuje się art. 2 ust. 3 jeśli są rezydentami, w związku z faktem, iż miejsce faktycznego zarządzania nimi znajduje się na terytorium określonych krajów lub jurysdykcji”;

6. Załącznik II: „Wykaz państw członkowskich przyznających, przynajmniej na żądanie, numer identyfikacji podatkowej każdej osobie fizycznej mającej miejsce zamieszkania do celów podatkowych na ich terytorium, bez względu na jej obywatelstwo”;

7. Załącznik III: „ Orientacyjny wykaz „podmiotów wypłacających w przypadku otrzymania” na mocy art. 4 ust. 2”, oraz

8. Załącznik V: „Wykaz informacji do celów statystycznych”.

2.2. Artykuł 2 niniejszego wniosku

Artykuł ten określa harmonogram i wymogi związane z transpozycją dyrektywy zmieniającej do prawa krajowego. Państwa członkowskie będą musiały stosować ją na swoich terytoriach począwszy od pierwszego dnia trzeciego roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym dyrektywa wejdzie w życie. Krajowe przepisy wykonawcze należy przyjąć i opublikować odpowiednio wcześnie, tak by do daty wejścia w życie zmian umożliwić podmiotom wypłacającym i innym podmiotom gospodarczym, których to dotyczy, dostosowanie swoich procedur.

2008/0215 (CNS)

Wniosek

DYREKTYWA RADY

zmieniająca dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 94,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa Rady 2003/48/WE[5] jest stosowana w państwach członkowskich od dnia 1 lipca 2005 r. i podczas pierwszych trzech lat jej stosowania okazała się skuteczna w swoim zakresie. W świetle pierwszego sprawozdania[6] w sprawie stosowania dyrektywy 2003/48/WE wydaje się jednak, że nie spełnia ona całkowicie ambitnych założeń wyrażonych w jednomyślnych konkluzjach Rady ECOFIN z 26 i 27 listopada 2000 r.[7]. Nie obejmuje ona w szczególności niektórych instrumentów finansowych odpowiadających oprocentowanym papierom wartościowym i niektórym pośrednim sposobom posiadania oprocentowanych papierów wartościowych.

(2) Dyrektywa 2003/48/WE dotyczy obecnie jedynie odsetek wypłacanych bezpośrednio na rzecz osób fizycznych. Osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania we Wspólnocie mogą zatem obejść dyrektywę 2003/48/WE wykorzystując do tego celu pośrednie podmioty prawne lub porozumienia prawne, w szczególności mające siedzibę w jurysdykcji, w ramach której opodatkowanie przychodów wypłaconych temu podmiotowi lub porozumieniu nie jest zapewnione. Uwzględniając również środki w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy określone w dyrektywie 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu[8], należy zatem wymagać od podmiotów wypłacających stosowania kryterium przełamania osobowości prawnej („look-through approach”) w stosunku do wypłat na rzecz niektórych rodzajów podmiotów prawnych lub porozumień prawnych mających siedzibę poza Wspólnotą, a także korzystania z dostępnych im obecnie informacji dotyczących rzeczywistych beneficjentów podmiotu lub porozumienia w celu stosowania dyrektywy 2003/48/WE w przypadku, gdy w ten sposób zidentyfikowany rzeczywisty beneficjent jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim niż to, w którym ma siedzibę podmiot wypłacający. W celu zmniejszenia niepewności oraz obciążeń administracyjnych spoczywających na podmiotach wypłacających, w jednym z załączników do dyrektywy 2003/48/WE należy zamieścić wykaz podmiotów i porozumień z jurysdykcji krajów trzecich objętych tym środkiem.

(3) Aby lepiej osiągnąć cel dyrektywy 2003/48/WE, należy poprawić jakość informacji wykorzystywanych w celu ustalenia tożsamości i miejsca zamieszkania właścicieli odsetek, przy jednoczesnej minimalizacji dodatkowych obciążeń administracyjnych spoczywających na podmiotach wypłacających. Podmioty wypłacające powinny wykorzystywać najlepsze dostępne im informacje, w tym dokumenty z których wynika, że miejscem zamieszkania do celów podatkowych osoby fizycznej jest kraj inny niż kraj, w którym znajduje się jej stały adres. W szczególności, należy ułatwić korzystanie przez podmioty wypłacające z numerów identyfikacji podatkowej właścicieli odsetek poprzez wprowadzenie załącznika zawierającego informacje na temat tych numerów. Podmiotom wypłacającym prowadzącym działalność w różnych państwach członkowskich należy zezwolić na prowadzenie głównego rejestru tożsamości i miejsca zamieszkania właścicieli odsetek, jak również należy ustanowić wspólne zasady dotyczące informacji, które takie rejestry mają zawierać.

(4) Aby uniknąć obchodzenia dyrektywy 2003/48/WE poprzez przesyłanie wypłat przychodów sztucznymi kanałami za pośrednictwem podmiotów gospodarczych mających siedzibę poza Wspólnotą, należy wyraźnie określić obowiązki, jakie spoczywają na wspólnotowych podmiotach gospodarczych w sytuacji, gdy są one świadome, że wypłata odsetek na rzecz podmiotu gospodarczego mającego siedzibę poza zakresem terytorialnym dyrektywy 2003/48/WE jest dokonywana na korzyść osoby fizycznej, o której wiedzą, że ma miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim i może być uznana za ich klienta. W takich okolicznościach wspomniane podmioty gospodarcze należy uznać za działające w charakterze podmiotów wypłacających. Przyczyni się to w szczególności do zapobiegania wykorzystywaniu międzynarodowych sieci instytucji finansowych (oddziały, filie, spółki stowarzyszone i holdingowe) niezgodnie z ich przeznaczeniem w celu obejścia dyrektywy 2003/48/WE.

(5) Doświadczenie pokazuje, że konieczna jest większa przejrzystość odnośnie do obowiązku działania w charakterze podmiotu wypłacającego w przypadku otrzymania wypłaty odsetek. Należy w szczególności jasno zidentyfikować podlegające temu obowiązkowi struktury pośrednie. Podmioty i porozumienia prawne, niepodlegające opodatkowaniu przychodów lub części przychodów przynależnych ich beneficjentom niebędącym rezydentami, w tym odsetek od oszczędności lub odpowiadających im co do swojej istoty przychodów, na mocy ogólnych zasad opodatkowania bezpośredniego stosowanych w państwie członkowskim, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządzania nimi, powinny stosować przepisy dyrektywy 2003/48/WE w przypadku, gdy otrzymają one jakąkolwiek wypłatę odsetek od podmiotu gospodarczego znajdującego się na wcześniejszym etapie łańcucha płatności Wykaz takich podmiotów i porozumień prawnych w każdym państwie członkowskim powinien zostać zamieszczony w załączniku.

(6) W świetle pierwszego sprawozdania w sprawie stosowania dyrektywy 2003/48/WE wydaje się, że dyrektywę 2003/48/WE można obejść dzięki wykorzystaniu instrumentów finansowych, które z uwagi na charakteryzujący je poziom ryzyka, elastyczność i ustaloną stopę zwrotu są odpowiednikiem wierzytelności. Należy zatem zapewnić, by dyrektywa 2003/48/WE obejmowała nie tylko odsetki, lecz również odpowiadające im co do swojej istoty przychody.

(7) Za inwestycyjny produkt detaliczny, substytucyjny w stosunku do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, uznawane są również zasadniczo niektóre kategorie umów ubezpieczenia na życie gwarantujące bardzo ograniczoną ochronę w zakresie ryzyka biometrycznego, których wynik jest w pełni powiązany z przychodem z wierzytelności lub odpowiadającym mu przychodom objętym dyrektywą 2003/48/WE. Należy zatem rozszerzyć zakres dyrektywy 2003/48/WE na zyski wypłacane na mocy takich umów.

(8) Odnośnie do funduszy inwestycyjnych mających siedzibę we Wspólnocie, dyrektywa 2003/48/WE obejmuje obecnie jedynie przychód uzyskany poprzez przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe, które uzyskały zezwolenie zgodnie z dyrektywą Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS)[9]. Podobny przychód z nie-UCITS jest objęty zakresem dyrektywy 2003/48/WE jedynie w sytuacji, gdy nie-UCITS są podmiotami nieposiadającymi osobowości prawnej, a zatem działają jako podmiot wypłacający w przypadku otrzymania wypłaty odsetek. W celu zapewnienia, by te same przepisy miały zastosowanie w przypadku UCITS i nie-UCITS, bez względu na ich formę prawną, zawarte w dyrektywie 2003/48/WE odniesienie do dyrektywy 85/611/WE należy zastąpić odniesieniem do zarejestrowania przedsiębiorstwa lub funduszu lub programu inwestycyjnego zgodnie z przepisami któregokolwiek z państw członkowskich.

(9) Odnośnie do funduszy mających siedzibę poza Wspólnotą należy wyjaśnić, że dyrektywa obejmuje odsetki oraz odpowiadający im przychód z wszystkich funduszy inwestycyjnych, bez względu na ich formę prawną i sposób ich oferowania inwestorom.

(10) Należy doprecyzować definicję wypłaty odsetek aby zagwarantować, że przy obliczaniu procentu aktywów zainwestowanych w tego typu instrumenty brane są pod uwagę nie tylko bezpośrednie, ale również pośrednie inwestycje w wierzytelności. Ponadto, w celu ułatwienia podmiotom wypłacającym stosowania dyrektywy 2003/48/WE w odniesieniu do przychodów pochodzących z przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania mających siedzibę w innych krajach, należy wyjaśnić, że traktowanie niektórych przychodów z takich przedsiębiorstw podlega przepisom obowiązującym w państwie członkowskim, w którym mają one siedzibę.

(11) Należy udoskonalić system przekazywania informacji przez podmioty wypłacające w celu zwiększenia wartości tych informacji dla państwa zamieszkania właściciela odsetek, w szczególności w odniesieniu do przychodów z rachunków wspólnych oraz innych przypadków wspólnej własności odsetek.

(12) Należy zrezygnować z procedury „zaświadczenia” umożliwiającej właścicielom odsetek, których miejsce zamieszkania do celów podatkowych znajduje się w jednym państwie członkowskim, unikanie opodatkowania podatkiem u źródła naliczanym od odsetek otrzymanych w innym państwie członkowskim wymienionym w art. 10 ust. 1 dyrektywy 2003/48/WE, jako że procedura ta przynosi mniej informacji niż alternatywna procedura dobrowolnego ujawnienia informacji państwu zamieszkania właściciela odsetek i ponieważ jest ona bardziej uciążliwa dla właścicieli odsetek.

(13) Państwa członkowskie powinny zapewnić odpowiednie dane statystyczne dotyczące stosowania dyrektywy 2003/48/WE w celu poprawy jakości informacji dostępnych Komisji przy przygotowywaniu przedstawianych co trzy lata Radzie sprawozdań ze stosowania dyrektywy.

(14) W związku z faktem, że środki niezbędne do wykonania dyrektywy 2003/48/WE są środkami o ogólnym zasięgu w rozumieniu art. 2 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[10], powinny one zostać przyjęte przy zastosowaniu procedury regulacyjnej, o której mowa w art. 5 tej decyzji.

(15) Ponieważ cele niniejszej dyrektywy nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, zakres niniejszej dyrektywy nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia powyższych celów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 2003/48/WE wprowadza się następujące zmiany:

(1) Artykuł 1 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby zadania niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy były realizowane przez podmioty wypłacające mające siedzibę na ich terytorium, niezależnie od miejsca zamieszkania lub siedziby dłużnika, od którego długu powstaje wypłata odsetek, lub emitenta papieru wartościowego powodującego wypłatę odsetek.”

(2) W art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla art. 4 ust. 2, do celów niniejszej dyrektywy „właściciel odsetek” oznacza każdą osobę fizyczną, której wypłacane są odsetki lub dla której taka wypłata jest zabezpieczana, chyba że osoba taka udowodni, że nie otrzymała takich odsetek ani nie zostały one zabezpieczone na jej rzecz, co oznacza, że:”

(ii) Litera b) otrzymuje brzmienie:

„b) działa ona w imieniu podmiotu lub porozumienia prawnego i ujawnia ona podmiotowi gospodarczemu dokonującemu wypłaty lub zabezpieczającemu wypłatę odsetek nazwę, formę prawną i adres miejsca faktycznego zarządzania podmiotem lub, w przypadku porozumienia prawnego, nazwisko lub nazwę oraz stały adres osoby posiadającej główny tytuł prawny lub będącej głównym zarządzającym jego majątkiem i przychodami, lub”

b) Dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. W przypadku gdy podmiot gospodarczy określony w art. 2 dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[11] dokonuje wypłaty odsetek lub zabezpiecza taką wypłatę na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego odpowiadającego jednej z pozycji wymienionych w załączniku I, definicja w ust. 1 niniejszego artykułu uwzględnia rzeczywistego beneficjenta tego podmiotu lub porozumienia prawnego w rozumieniu art. 3 ust. 6 dyrektywy 2005/60/WE.”

(3) Artykuły 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„ Artykuł 3

Tożsamość i miejsce zamieszkania właścicieli odsetek

1. Każde państwo członkowskie przyjmuje na swoim terytorium procedury niezbędne do umożliwienia podmiotowi wypłacającemu identyfikacji właścicieli odsetek oraz ich miejsca zamieszkania do celów określonych w art. 8–12, a także zapewnia stosowanie tych procedur.

Procedury takie są zgodne z minimalnymi standardami ustanowionymi w ust. 2 i 3.

2. Podmiot wypłacający ustala tożsamość właściciela odsetek na podstawie minimalnych standardów zróżnicowanych w zależności od tego, kiedy powstały powiązania między podmiotem wypłacającym a otrzymującym wypłatę odsetek, następująco:

a) w odniesieniu do stosunków umownych powstałych przed dniem 1 stycznia 2004 r., podmiot wypłacający ustala tożsamość właściciela odsetek, na którą składają się jego nazwisko i adres, korzystając z posiadanych informacji, w szczególności na podstawie przepisów obowiązujących w państwie, w którym ma siedzibę, oraz na podstawie dyrektywy Rady 2005/60/WE;

b) w odniesieniu do stosunków umownych powstałych lub, w przypadku braku stosunków umownych, transakcji zrealizowanych w dniu 1 stycznia 2004 r. lub po tej dacie, podmiot wypłacający ustala tożsamość właściciela odsetek, na którą składają się jego nazwisko, adres, data i miejsce urodzenia oraz, jeżeli właściciel odsetek ma adres lub posiada inny dowód na to, że jego miejsce zamieszkania do celów podatkowych znajduje się w jednym z państw członkowskich wymienionych w załączniku II, numer identyfikacji podatkowej lub jego odpowiednik nadany przez to państwo członkowskie.

Szczegółowe dane, o których mowa w lit. b) akapit pierwszy ustala się na podstawie przedstawionego przez właściciela odsetek paszportu lub urzędowego dokumentu tożsamości lub innego dokumentu urzędowego wymienionego w załączniku II. Wszelkie, niepojawiające się w paszporcie lub urzędowym dokumencie tożsamości lub innym dokumencie urzędowym szczegółowe dane tego rodzaju ustala się na podstawie innego urzędowego dokumentu potwierdzającego tożsamość, przedstawionego przez właściciela odsetek i wystawionego przez organy publiczne kraju, w którym właściciel odsetek ma swój adres lub posiada inny dowód, że kraj ten jest jego miejscem zamieszkania do celów podatkowych.

3. W przypadku gdy właściciel odsetek dobrowolnie przedstawi zaświadczenie o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych, wydane przez właściwy organ danego kraju w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających datę wypłaty, uznaje się, że jego miejsce zamieszkania znajduje się w tym kraju. W razie niespełnienia tego wymogu, za miejsce zamieszkania uznaje się kraj, w którym posiada on stały adres. Podmiot wypłacający ustala stały adres właściciela odsetek na podstawie następujących minimalnych standardów:

a) w odniesieniu do stosunków umownych powstałych przed dniem 1 stycznia 2004 r., podmiot wypłacający ustala aktualny stały adres właściciela odsetek korzystając z najlepszych posiadanych w dniu wypłaty informacji, w szczególności na podstawie przepisów obowiązujących w państwie, w którym ma siedzibę, oraz na podstawie dyrektywy 2005/60/WE;

b) w odniesieniu do stosunków umownych powstałych lub, w przypadku braku stosunków umownych, transakcji zrealizowanych w dniu 1 stycznia 2004 r. lub po tej dacie, podmiot wypłacający ustala aktualny stały adres właściciela odsetek na podstawie adresu wynikającego z procedur identyfikacyjnych określonych w ust. 2 lit. b), uaktualnianego na podstawie najnowszej, dostępnej dla podmiotu wypłacającego dokumentacji. Informacje są uaktualniane najpóźniej w momencie wygaśnięcia przedstawionego przez właściciela odsetek paszportu lub urzędowego dokumentu tożsamości lub innego dokumentu urzędowego potwierdzającego tożsamość.

W odniesieniu do stosunków umownych powstałych lub, w przypadku braku stosunków umownych, transakcji zrealizowanych w dniu 1 stycznia 2004 r. lub po tej dacie, przez osoby fizyczne przedstawiające paszport lub urzędowy dokument tożsamości lub inny dokument urzędowy potwierdzający tożsamość wydany przez państwo członkowskie i deklarujące się jako rezydenci państwa trzeciego, miejsce zamieszkania ustala się za pomocą zaświadczenia o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych, wydanego w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających datę wypłaty przez właściwy organ państwa trzeciego, za rezydenta którego uznaje się osoba fizyczna. W przypadku nieprzedstawienia takiego zaświadczenia, za państwo zamieszkania uznaje się państwo członkowskie, które wydało paszport lub inny urzędowy dokument potwierdzających tożsamość. W odniesieniu do osób fizycznych, co do których podmiot wypłacający dysponuje urzędową dokumentacją stanowiącą dowód na to, że w związku z przywilejami związanymi z ich statusem dyplomatycznym lub innymi zasadami ustalonymi na poziomie międzynarodowym ich miejscem zamieszkania do celów podatkowych jest kraj inny niż kraj, w którym posiadają one stały adres, miejsce zamieszkania ustala się na podstawie wspomnianej dokumentacji urzędowej dostępnej podmiotowi wypłacającemu.

Artykuł 4

Podmioty wypłacające

1. Do celów niniejszej dyrektywy za podmiot wypłacający uznaje się podmiot gospodarczy dokonujący wypłaty odsetek określonej w art. 6 ust. 1 lub zabezpieczający tego typu wypłatę bezpośrednio na rzecz właściciela odsetek. Wypłatę dokonaną lub zabezpieczoną bezpośrednio na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego w załączniku I uznaje się za dokonaną lub zabezpieczoną bezpośrednio na rzecz rzeczywistego beneficjenta podmiotu lub porozumienia prawnego w rozumieniu art. 3 ust. 6 dyrektywy 2005/60/WE.

Do celów niniejszego ustępu nie ma znaczenia, czy dany podmiot gospodarczy jest dłużnikiem lub emitentem wierzytelności lub papieru wartościowego będącego źródłem przychodu, czy też podmiotem gospodarczym, któremu dłużnik lub emitent lub właściciel odsetek zlecił wypłatę przychodu lub zabezpieczenie wypłaty przychodu.

Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki w celu zagwarantowania, że obowiązki poszczególnych podmiotów wypłacających nie nakładają się na siebie w zakresie wypłaty tych samych odsetek.

Do celów niniejszej dyrektywy za podmiot wypłacający uznaje się również podmiot gospodarczy mający siedzibę w jednym z państw członkowskich, w przypadku spełnienia następujących warunków:

a) dokonuje on wypłaty odsetek określonej w art. 6 ust. 1 lub zabezpiecza tego typu wypłatę na rzecz innego podmiotu gospodarczego mającego siedzibę poza terytorium, o którym mowa w art. 7, i poza zakresem terytorialnym stosowania umów i ustaleń, o których mowa w art. 17 ust 2, oraz

b) pierwszy podmiot gospodarczy posiada dowody, że drugi podmiot gospodarczy wypłaci przychód lub zabezpieczy tego typu wypłatę bezpośrednio na rzecz właściciela odsetek będącego osobą fizyczną znaną pierwszemu podmiotowi gospodarczemu jako rezydent innego państwa członkowskiego, uwzględniając art. 3.

W przypadku spełnienia warunków, o których mowa w lit. a) i b), wypłatę dokonaną lub zabezpieczoną przez pierwszy podmiot gospodarczy bezpośrednio na rzecz drugiego podmiotu gospodarczego uznaje się za dokonaną lub zabezpieczoną przez pierwszy podmiot gospodarczy bezpośrednio na rzecz właściciela odsetek, o którym mowa w lit. b).

2. Podmiot lub porozumienie prawne niepodlegające opodatkowaniu przychodu lub części przychodu przynależnego jego uczestnikom niebędącym rezydentami, w tym wszelkiego rodzaju wypłat odsetek, na mocy ogólnych zasad opodatkowania bezpośredniego stosowanych w państwie członkowskim, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządzania podmiotem lub porozumieniem prawnym, uznaje się za podmiot wypłacający w przypadku otrzymania wypłaty odsetek lub zabezpieczenia tego typu wypłaty.

Do celów akapitu pierwszego za miejsce faktycznego zarządzania porozumieniem prawnym uznaje się kraj stałego adresu osoby posiadającej do niego główny tytuł prawny lub będącej głównym zarządzającym jego majątkiem i przychodem.

Wypłata otrzymana lub zabezpieczona przez podmiot lub porozumienie prawne uważana jest za dokonaną bezpośrednio lub zabezpieczoną bezpośrednio na rzecz osoby fizycznej, która ma prawny tytuł do aktywów lub przychodu podmiotu lub porozumienia prawnego lub, w przypadku braku takiej osoby, za dokonaną bezpośrednio lub zabezpieczoną bezpośrednio na rzecz osoby fizycznej znanej osobom wyznaczonym do zarządzania podmiotem lub porozumieniem prawnym jako osoba, która wniosła bezpośredni lub pośredni wkład w aktywa danego podmiotu lub porozumienia prawnego.

Zgodnie z art. 2 i 3 te osoby fizyczne są wówczas traktowane jako właściciele wypłaconych odsetek.

Niniejszego ustępu nie stosuje się w przypadku podmiotu lub porozumienia prawnego należącego do jednej z następujących kategorii:

a) będącego przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania lub innym funduszem lub programem zbiorowego inwestowania, którego przychody objęte są art. 6 ust. 1 lit. c) i d);

b) służącego do zarządzania aktywami funduszu emerytalnego lub podmiotu prowadzącego działalność ubezpieczeniową;

c) uznanego za podmiot lub porozumienie prawne służące wyłącznie celom charytatywnym na mocy procedur stosowanych w państwie członkowskim, którego jest rezydentem;

d) stanowiącego wspólną własność odsetek, w odniesieniu do której zgodnie z art. 3 podmiot gospodarczy dokonujący wypłaty lub zabezpieczający wypłatę ustalił tożsamość i miejsce zamieszkania wszystkich właścicieli odsetek, a zatem sam działa jako podmiot wypłacający zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

Kategorie podmiotów i porozumień prawnych, które w zależności od państwa członkowskiego będącego miejscem faktycznego zarządzania nimi uznaje się we wszystkich innych przypadkach niż te, o których mowa w lit. a)–d), za podmiot wypłacający w przypadku dokonania wypłaty odsetek lub zabezpieczenia tego typu wypłaty, są określone w załączniku III.

Każdy podmiot gospodarczy dokonujący wypłaty odsetek lub zabezpieczający wypłatę odsetek na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego w wykazie określonym w załączniku III powiadamia właściwe organy państwa członkowskiego, w którym znajduje się jego siedziba, o nazwie i miejscu faktycznego zarządzania podmiotem, a w przypadku porozumienia prawnego o nazwie lub nazwisku i stałym adresie osoby posiadającej główny tytuł prawny do, lub będącej głównym zarządzającym majątkiem i przychodem porozumienia prawnego, oraz o całkowitej kwocie odsetek wypłaconych lub zabezpieczonych na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego. W przypadku gdy miejsce faktycznego zarządzania podmiotem lub porozumieniem prawnym znajduje się w innym państwie członkowskim, właściwe organy przekazują tę informację właściwym organom tego innego państwa członkowskiego.

3. Podmioty i porozumienia prawne, o których mowa w ust. 2, do których aktywów lub przychodu nie jest uprawniony bezpośrednio żaden właściciel odsetek z chwilą otrzymania wypłaty odsetek, mają możliwość bycia traktowanym do celów niniejszej dyrektywy jako przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania lub inny fundusz lub program zbiorowego inwestowania, o których mowa w ust. 2 lit. a).

Jeśli podmiot lub porozumienie prawne korzysta z tej możliwości, państwo członkowskie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządzania podmiotem lub porozumieniem, wydaje certyfikat potwierdzający ten fakt. Podmiot lub porozumienie prawne przedstawia ten certyfikat podmiotowi gospodarczemu dokonującemu wypłaty odsetek lub zabezpieczającemu taką wypłatę.

Państwa członkowskie określają szczegółowe zasady dotyczące tej możliwości dla podmiotów i porozumień prawnych, w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania nimi znajduje się na ich terytorium, a także gwarantują, że podmiot lub porozumienie prawne, które skorzystało z tej możliwości, działa zgodnie z ust. 1 jako podmiot wypłacający do wysokości całkowitej kwoty otrzymanej wypłaty odsetek za każdym razem, gdy właściciel odsetek staje się bezpośrednio uprawniony do jego aktywów lub przychodu.”

(4) Artykuł 6 otrzymuje brzmienie:

„ Artykuł 6

Definicja wypłaty odsetek

1. Do celów niniejszej dyrektywy „wypłata odsetek” oznacza:

a) odsetki wypłacone lub zapisane na dobro rachunku, odnoszące się do wierzytelności wszelkiego rodzaju, bez względu na to, czy są one zabezpieczone hipoteką lub czy wiąże się z nimi prawo do udziału w zyskach dłużnika oraz, w szczególności, przychód z rządowych papierów wartościowych i z obligacji, w tym premii i nagród związanych z takimi papierami wartościowymi i obligacjami; kary z tytułu nieterminowych płatności nie uznaje się za wypłaty odsetek;

aa) przychód wypłacony lub zapisany na dobro rachunku, odnoszący się do wszelkiego rodzaju papierów wartościowych, z tytułu których inwestor otrzymuje:

(i) zwrot z kapitału, na warunkach określonych w dniu emisji, oraz

(ii) co najmniej 95 % zainwestowanego kapitału na koniec okresu wykupu;

b) odsetki narosłe lub skapitalizowane przy sprzedaży, zwrocie lub umorzeniu wierzytelności, o których mowa w lit. a), oraz wszelki przychód narosły lub skapitalizowany przy sprzedaży, zwrocie lub umorzeniu papierów wartościowych, o których mowa w lit. aa);

c) przychód uzyskany z wypłat, o których mowa w lit. a), aa) lub b), bezpośrednio lub przez podmiot lub porozumienie prawne, o których mowa w art. 4 ust. 2, rozdzielony przez jeden z poniższych podmiotów:

(i) przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania lub inne fundusze lub programy zbiorowego inwestowania zarejestrowane zgodnie z przepisami któregokolwiek z państw członkowskich;

(ii) podmioty lub porozumienia prawne, które skorzystały z możliwości określonej w art. 4 ust. 3;

(iii) wszelkie fundusze i programy zbiorowego inwestowania mające siedzibę poza terytorium określonym w art. 7, bez względu na formę prawną takiego funduszu lub programu oraz ewentualne ograniczenie oferty zakupu, sprzedaży lub umorzenia ich udziałów lub jednostek do ograniczonej grupy inwestorów;

d) przychód osiągany ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia udziałów lub jednostek uczestnictwa w następujących przedsiębiorstwach, podmiotach, porozumieniach prawnych, funduszach lub programach inwestycyjnych, jeżeli inwestują one bezpośrednio lub pośrednio przez inne tego typu przedsiębiorstwa lub podmioty lub porozumienia prawne lub fundusze lub programy inwestycyjne więcej niż 40 % swoich aktywów w wierzytelności, o których mowa w lit. a), lub w papiery wartościowe, o których mowa w lit. aa):

(i) przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania lub inne fundusze lub programy zbiorowego inwestowania zarejestrowane zgodnie z przepisami któregokolwiek z państw członkowskich;

(ii) podmioty lub porozumienia prawne, które skorzystały z możliwości określonej w art. 4 ust. 3;

(iii) wszelkie fundusze i programy zbiorowego inwestowania mające siedzibę poza terytorium określonym w art. 7, bez względu na formę prawną takiego funduszu lub programu oraz ewentualne ograniczenie oferty zakupu, sprzedaży lub umorzenia ich udziałów lub jednostek do ograniczonej grupy inwestorów;

e) zyski z umowy ubezpieczenia na życie, przewidującej pokrycie ryzyka biometrycznego, które to pokrycie wyrażone jako średnia na przestrzeni okresu ubezpieczenia wynosi poniżej 5 % ubezpieczonego kapitału, a faktyczny wynik umowy jest w pełni powiązany z odsetkami lub przychodem ze źródeł, o których mowa w lit. a), aa), b), c) i d); do tego celu za zyski z umów ubezpieczenia na życie uznaje się każdą różnicę między kwotami wypłaconymi na mocy umowy ubezpieczenia na życie a sumą wszystkich płatności dokonanych na rzecz ubezpieczyciela na życie na mocy tej samej umowy ubezpieczenia na życie.

Państwa członkowskie mają jednak możliwość włączenia przychodu wymienionego w lit. d) do definicji odsetek tylko w zakresie, w jakim przychód taki odpowiada zyskom uzyskanym bezpośrednio lub pośrednio z wypłat odsetek w rozumieniu lit. a), aa) i b). Państwo członkowskie powiadamia Komisję w przypadku gdy korzysta z tej możliwości. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej informację o skorzystaniu z tej możliwości przez państwo członkowskie i skorzystanie z tej możliwości staje się wiążące dla innych państw członkowskich ze skutkiem od dnia takiej publikacji.

2. W odniesieniu do ust. 1 lit. c) i d), w sytuacji gdy podmiot wypłacający nie posiada informacji dotyczących części przychodu uzyskiwanej z wypłat odsetek w rozumieniu lit. a), aa) lub b), za wypłatę odsetek uznawana jest całkowita kwota przychodu.

3. W odniesieniu do ust. 1 lit. d), w sytuacji gdy podmiot wypłacający nie posiada informacji dotyczących procentu aktywów zainwestowanych w wierzytelności lub odpowiednie papiery wartościowe lub w udziały lub jednostki określone w tej literze, procent ten jest uznawany za wyższy od 40 %. W przypadku gdy podmiot wypłacający nie może ustalić kwoty przychodu osiągniętego przez właściciela odsetek, przychód uznaje się za odpowiadający wpływom ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia udziałów lub jednostek.

4. W przypadku gdy wypłata odsetek, określona w ust. 1, dokonywana jest na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego, o którym mowa w art. 4 ust. 2, lub zapisywana na dobro rachunku posiadanego przez taki podmiot lub porozumienie prawne, uznaje się ją za wypłatę odsetek przez taki podmiot lub porozumienie prawne dopóki ten podmiot lub porozumienie prawne nie skorzysta z możliwości przewidzianej w art. 4 ust. 3.

5. W odniesieniu do ust. 1 lit. b) i d) państwa członkowskie mają możliwość zobowiązania podmiotów wypłacających mających siedzibę na ich terytorium do przeliczania na stawkę roczną odsetek lub innych odpowiednich przychodów z okresu nieprzekraczającego jednego roku i uznawania tak obliczonych odsetek lub innych odpowiednich przychodów za wypłatę odsetek, nawet jeśli w takim okresie nie dokonywano sprzedaży, umorzenia ani zwrotu.

6. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. c), państwa członkowskie mają możliwość wyłączenia z definicji wypłaty odsetek wszelkich przychodów określonych w tym przepisie, rozdzielonych przez przedsiębiorstwa lub podmioty lub porozumienia prawne mające siedzibę na ich terytorium, w przypadku gdy bezpośrednia lub pośrednia inwestycja takich podmiotów lub porozumień prawnych w wierzytelności określone w ust. 1 lit. a) lub papiery wartościowe określone w ust. 1 lit. aa) nie przekracza 15 % ich aktywów.

W drodze odstępstwa od ust. 4, państwa członkowskie mają możliwość wyłączenia z definicji wypłaty odsetek w ust. 1 odsetek wypłaconych lub zapisanych na dobro rachunku podmiotu lub porozumienia prawnego, określonego w art. 4 ust. 2, które nie skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 4 ust. 3 i ma siedzibę na ich terytorium, w przypadku gdy bezpośrednia lub pośrednia inwestycja takiego podmiotu lub porozumienia prawnego w wierzytelności określone w ust. 1 lit. a) lub w papiery wartościowe określone w ust. 1 lit. aa) nie przekracza 15 % ich aktywów.

Państwo członkowskie powiadamia Komisję o skorzystaniu z jednej lub obydwu możliwości określonych w akapicie pierwszym i drugim.

Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej informację o skorzystaniu z tej możliwości przez państwo członkowskie i skorzystanie z tej możliwości staje się wiążące dla innych państw członkowskich ze skutkiem od dnia takiej publikacji.

7. Procent określony w ust. 1 lit. d) i w ust. 3 wynosi od dnia 1 stycznia 2011 r. 25 %.

8. Procenty określone w ust. 1 lit. d) i w ust. 6 są ustalone przez odniesienie do polityki inwestycyjnej ustanowionej w przepisach funduszu lub dokumentach założycielskich danych przedsiębiorstw lub podmiotów lub porozumień prawnych lub funduszy lub programów inwestycyjnych.

W przypadku gdy przepisy lub dokumenty te nie definiują polityki inwestycyjnej, procenty te ustala się przez odniesienie do rzeczywistej struktury aktywów danych przedsiębiorstw lub podmiotów lub porozumień prawnych lub funduszy lub programów inwestycyjnych, równej średniej z wartości aktywów na początku i na koniec ich ostatniego roku obrotowego przed datą dokonania lub zabezpieczenia wypłaty odsetek na rzecz właściciela odsetek przez podmiot wypłacający. W przypadku nowopowstałych przedsiębiorstw lub podmiotów lub porozumień prawnych lub funduszy lub programów inwestycyjnych, taka rzeczywista struktura aktywów jest równa średniej z wartości aktywów na początku bieżącego roku obrotowego i na koniec ostatniego miesiąca poprzedzającego datę dokonania lub zabezpieczenia wypłaty odsetek na rzecz właściciela odsetek przez podmiot wypłacający.

Struktura aktywów, określona zgodnie z przepisami stosowanymi w państwie członkowskim, w którym przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania lub fundusz lub program inwestycyjny ma swoją siedzibę, jest wiążąca dla innych państw członkowskich.

9. Przychód, o którym mowa w ust. 1 lit. aa), uznaje się za wypłatę odsetek jedynie w przypadku, gdy generujące go papiery wartościowe zostały wyemitowane w dniu 1 grudnia 2008 r. lub po tej dacie.

10. Zyski z umów ubezpieczenia na życie uznaje się za wypłatę odsetek zgodnie z ust. 1 lit. e) jedynie w przypadku, gdy stanowiące podstawę tych zysków umowy ubezpieczenia zostały zawarte w dniu 1 grudnia 2008 r. lub po tej dacie.”

(5) Artykuł 8 otrzymuje brzmienie:

„ Artykuł 8

Informacje sprawozdawcze podmiotu wypłacającego

1. W przypadku gdy właściciel odsetek ma miejsce zamieszkania w państwie członkowskim innym niż to, w którym ma siedzibę podmiot wypłacający, podmiot wypłacający przedstawia właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, co najmniej następujące informacje:

a) tożsamość i miejsce zamieszkania właściciela odsetek, ustalone zgodnie z art. 3 lub, w przypadku wspólnej własności odsetek, tożsamość i miejsce zamieszkania wszystkich właścicieli odsetek objętych zakresem art. 1 ust. 1;

b) nazwisko lub nazwę i adres podmiotu wypłacającego;

c) numer rachunku właściciela odsetek lub, w przypadku braku numeru, określenie wierzytelności stanowiącej podstawę wypłaty odsetek lub umowy ubezpieczenia na życie, papieru wartościowego lub udziału lub jednostki stanowiącej podstawę tej płatności;

d) informacje dotyczące wypłaty odsetek zgodnie z ust. 2.

2. Minimalny zakres informacji dotyczących wypłaty odsetek, które mają być przedstawione przez podmiot wypłacający, różni się w zależności od następujących kategorii wypłat odsetek i obejmuje:

a) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. a): kwotę odsetek wypłaconych lub zapisanych na dobro rachunku;

aa) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. aa): kwotę wszelkiego przychodu wypłaconego lub zapisanego na dobro rachunku;

b) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) lub d): kwotę odsetek lub przychodu określonych w tych literach lub całkowitą kwotę wpływów ze sprzedaży, umorzenia lub zwrotu; jeżeli podmiot wypłacający zgłasza całkowitą kwotę wpływów ze sprzedaży, umorzenia lub zwrotu, informuje o tym fakcie właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę;

c) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. c): kwotę przychodu określonego w tej literze lub pełną kwotę przekazu; jeżeli podmiot wypłacający zgłasza całkowitą kwotę przekazu, informuje wyraźnie o tym fakcie właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę;

d) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 4: kwotę przychodu przypadającego na każdego z właścicieli odsetek objętego zakresem art. 1 ust. 1;

e) w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości na mocy art. 6 ust. 5: kwotę odsetek lub innych odpowiednich przychodów przeliczonych na stawkę roczną;

f) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. e): zysk obliczony zgodnie z tym przepisem.

3. W przypadku wspólnej własności odsetek podmiot wypłacający informuje właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, czy kwota przedstawiona dla każdego z właścicieli odsetek jest całkowitą kwotą wypłaconą wspólnie właścicielom odsetek, faktycznym udziałem należnym danemu właścicielowi odsetek lub równym udziałem.

4. Niezależnie od przepisów ust. 2, państwa członkowskie mogą dopuścić, by podmioty wypłacające przedstawiały jedynie następujące informacje:

a) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. a), aa) i c), całkowitą kwotę odsetek lub przychodu;

b) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) i d), całkowitą kwotę związanych z taką wypłatą wpływów ze sprzedaży, umorzenia lub zwrotu;

c) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. e), całkowitą kwotę wypłaconą z tytułu umowy ubezpieczenia na życie generującej taką wypłatę.

Podmiot wypłacający podaje informację, czy przedstawiona kwota jest kwotą odsetek albo przychodu albo całkowitą kwotą wpływów ze sprzedaży, umorzenia lub zwrotu czy też całkowitą kwotą wypłaconą z tytułu umowy ubezpieczenia na życie.”

(6) W art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Podmiot wypłacający pobiera podatek u źródła w następujący sposób:

a) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. a): od kwoty odsetek wypłaconych lub zapisanych na dobro rachunku;

aa) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. aa): od kwoty wszelkiego przychodu wypłaconego lub zapisanego na dobro rachunku;

b) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) lub d) od kwoty odsetek lub przychodu określonych w tych literach lub przez opłatę o skutku równoważnym, którą ponosi odbiorca od pełnej kwoty wpływów ze sprzedaży, umorzenia lub zwrotu;

c) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. c): od kwoty przychodu określonego w tej literze;

d) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 4: od kwoty przychodu przypadającego na każdego z właścicieli odsetek objętego zakresem art. 1 ust. 1;

e) w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości na mocy art. 6 ust. 5: od kwoty odsetek lub innych odpowiednich przychodów przeliczonych na stawkę roczną;

f) w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. e): zysk obliczony zgodnie z tym przepisem.

Przekazując przychody z podatku u źródła właściwym organom państwa członkowskiego, w którym podmiot wypłacający ma swoją siedzibę, informuje on te organy o liczbie właścicieli odsetek objętych poborem podatku u źródła, sklasyfikowanych w podziale na państwa członkowskie będące miejscem zamieszkania każdego z nich.”

b) Ustęp 5 otrzymuje brzmienie:

„5. W okresie przejściowym państwa członkowskie nakładające podatek u źródła mogą postanowić, że podmiot gospodarczy wypłacający odsetki lub zabezpieczający wypłatę odsetek na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego określonego w art. 4 ust. 2, posiadającego miejsce faktycznego zarządzania w innym państwie członkowskim i należącego do jednej z określonych dla tego państwa członkowskiego w załączniku III kategorii podmiotów lub porozumień prawnych, jest uznawany za podmiot wypłacający zamiast tego podmiotu lub porozumienia prawnego i pobiera podatek u źródła od takich przychodów, chyba że podmiot lub porozumienie prawne formalnie wyraziło zgodę na przekazywanie jego nazwy lub nazwiska, adresu i całkowitej kwoty wypłaconego mu lub zabezpieczonego na jego rzecz przychodu zgodnie z art. 4 ust. 2 akapit siódmy. W przypadku porozumień prawnych należy przekazać nazwę lub nazwisko i adres osoby posiadającej do nich główny tytuł prawny lub będącej głównym zarządzającym ich majątkiem i przychodem.”

(7) Artykuł 13 otrzymuje brzmienie:

„ Artykuł 13

Wyjątek w zakresie procedury stosowania podatku u źródła

Państwa członkowskie nakładające podatek u źródła zgodnie z art. 11 zapewniają, aby właściciel odsetek mógł złożyć wniosek o niepobieranie podatku u źródła w sytuacji, gdy wyraźnie upoważni on podmiot wypłacający na przekazywanie informacji zgodnie z rozdziałem II, przy czym takie upoważnienie musi obejmować wszelkie wypłaty odsetek dokonywane przez podmiot wypłacający na rzecz właściciela odsetek.

W takim przypadku stosuje się art. 9. ”

(8) W art. 14 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli wypłata odsetek otrzymana przez właściciela odsetek została objęta podatkiem u źródła w państwie członkowskim podmiotu wypłacającego, państwo członkowskie, w którym właściciel odsetek ma miejsce zamieszkania do celów podatkowych, przyznaje mu zgodnie ze swoim prawem krajowym ulgę podatkową równą kwocie pobranego podatku.”

b) ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Jeżeli poza podatkiem u źródła określonym w art. 11, wypłata odsetek otrzymana przez właściciela odsetek została objęta jakimkolwiek innym rodzajem podatku u źródła, a państwo członkowskie, w którym znajduje się jego miejsce zamieszkania do celów podatkowych, przyznaje mu ulgę podatkową w odniesieniu do takiego podatku u źródła zgodnie ze swoim prawem krajowym lub z umowami w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, ten inny podatek u źródła jest uwzględniany przed zastosowaniem procedury określonej w ust. 2.”

(9) W art. 15 ust. 1 akapit drugi słowo „Załączniku” zastępuje się słowami „załączniku IV”.

(10) W art. 18 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Co trzy lata Komisja składa Radzie sprawozdanie z funkcjonowania niniejszej dyrektywy na podstawie statystyk wymienionych w załączniku V, dostarczanych Komisji przez wszystkie państwa członkowskie.”

(11) Dodaje się art. 18a i art. 18b w brzmieniu:

„Artykuł 18a

Środki wykonawcze

Działając zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 18b ust. 2, Komisja może przyjmować środki w następujących celach:

(1) aktualizacji i uzupełnienia załączników;

(2) określenia rodzaju informacji, jakie powinny się znajdować w głównym rejestrze tożsamości i miejsca zamieszkania właścicieli odsetek, którego prowadzenie jest możliwe w przypadku podmiotu wypłacającego prowadzącego działalność w rożnych państwach członkowskich;

(3) określenia dokumentów wykorzystywanych do celów art. 3 przez podmiot wypłacający w celu ustalenia tożsamości i miejsca zamieszkania właścicieli odsetek;

(4) określenia dostawców danych, z których usług mogą korzystać podmioty wypłacające w celu uzyskania informacji koniecznych do właściwego traktowania do celów art. 6 przychodów z przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania lub innych funduszy lub programów zbiorowego inwestowania lub określonych papierów wartościowych;

(5) ustalenia wspólnych formatów oraz procedur operacyjnych do celów wymiany informacji, o których mowa w art. 9;

(6) ustalenia wspólnych formularzy zaświadczeń oraz innych dokumentów niezbędnych do prawidłowego stosowania niniejszej dyrektywy lub ułatwiających jej prawidłowe stosowanie, w szczególności zaświadczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 3 akapit drugi, oraz dokumentów wydanych w państwie członkowskim nakładającym podatek u źródła, wykorzystywanych do celów art. 14 przez państwo członkowskie, będące dla właściciela odsetek miejscem zamieszkania do celów podatkowych.

Artykuł 18b

Komitet

1. Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Współpracy Administracyjnej w dziedzinie Opodatkowania, zwany dalej „Komitetem”.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji Rady 99/468/WE.

Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 99/468/WE, wynosi trzy miesiące.

3. Oprócz zadań wynikających z ust. 1 Komitet może badać sprawy przedstawione przez przewodniczącego, z jego własnej inicjatywy lub na wniosek przedstawiciela państwa członkowskiego, dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy.”

(12) W załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Państwa członkowskie przyjmą i opublikują, najpóźniej do dnia […] przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy od dnia [pierwszy dzień trzeciego roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym niniejsza dyrektywa weszła w życie].

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekażą Komisji tekst głównych przepisów prawa krajowego dotyczących dziedziny objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

ZAŁĄCZNIK

W załączniku do dyrektywy 2003/48/WE wprowadza się następujące zmiany:

(1) Załącznik staje się załącznikiem IV.

(2) Wprowadza się następujące załączniki I, II i III:

„ZAŁĄCZNIK I

Wykaz form prawnych podmiotów i porozumień prawnych, do których stosuje się art. 2 ust. 3 w związku z faktem, iż miejsce faktycznego zarządzania nimi znajduje się na terytorium określonych krajów lub jurysdykcji

1. Podmioty i porozumienia prawne , w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania znajduje się w kraju lub jurysdykcji, które nie są objęte zakresem terytorialnym dyrektywy określonym w art. 7 i które nie są wymienione w art. 17 ust. 2:

Antigua i Barbuda | International business company |

Bahamy | Trust Foundation (fundacja) International business company |

Bahrajn | Financial trust |

Barbados | Trust |

Belize | Trust International business company |

Bermudy | Trust |

Brunei | Trust International business company International trust International Limited Partnership |

Wyspy Cooka | Trust International trust International company International partnership |

Kostaryka | Trust |

Dżibuti | Spółka wyłączona z systemu podatkowego Trust (zagraniczny) |

Dominika | Trust International business company |

Fidżi | Trust |

Polinezja Francuska | Société (spółka) Société de personnes (spółka osobowa) Société en participation (spółka joint venture) Trust (zagraniczny) |

Guam | Company Przedsiębiorstwo jednoosobowe Partnership Trust (zagraniczny) |

Gwatemala | Trust Fundación (fundacja) |

Hongkong | Trust |

Kiribati | Trust |

Labuan (Malezja) | Offshore company Malaysian offshore bank, Offshore limited partnership Offshore trust |

Liban | Spółki korzystające z systemu spółek offshore |

Makao | Trust Fundação (fundacja) |

Malediwy | Wszystkie spółki kapitałowe, spółki osobowe oraz trusty zagraniczne |

Mariany Północne | Foreign sales corporation Offshore banking corporation Trust (zagraniczny) |

Wyspy Marshalla | Trust |

Mauritius | Trust Global business company cat. 1 and 2 |

Mikronezja | Company Partnership Trust (zagraniczny) |

Nauru | Trusts/nominee company Company Partnership Przedsiębiorstwo jednoosobowe Zagraniczne postanowienia spadkowe Majątek zagraniczny Inne formy działalności gospodarczej wynegocjowane z rządem |

Nowa Kaledonia | Société (spółka) Société civile (spółka cywilna) Société de personnes (spółka osobowa) Spółka joint venture Majątek osoby zmarłej Trust (zagraniczny) |

Niue | Trust International business company |

Panama | Fideicomiso (Trust) Fundación de interés privado (fundacja) |

Palau | Company Partnership Przedsiębiorstwo jednoosobowe Przedstawicielstwo Credit union (spółdzielnia finansowa) Cooperative Trust (zagraniczny) |

Filipiny | Trust |

Portoryko | Estate Trust International banking entity |

Saint Kitts i Nevis | Trust Foundation Spółka wyłączona z systemu podatkowego |

Saint Lucia | Trust |

Saint Vincent i Grenadyny | Trust |

Samoa | Trust International trust International company Offshore bank Offshore insurance company International partnership Limited partnership |

Seszele | Trust International business company |

Singapur | Trust |

Wyspy Salomona | Company Partnership Trust |

Republika Południowej Afryki | Trust |

Tonga | Trust |

Tuvalu | Trust Provident fund |

Zjednoczone Emiraty Arabskie | Trust |

Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych | Trust Spółka wyłączona z systemu podatkowego |

Urugwaj | Trust |

Vanuatu | Trust Spółka wyłączona z systemu podatkowego International company |

2. Podmioty i porozumienia prawne , w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania znajduje się w kraju lub jurysdykcji wymienionych w art. 17 ust. 2, do których do czasu przyjęcia przez dany kraj lub jurysdykcję przepisów odpowiadających przepisom art. 4 ust. 2 stosuje się art. 2 ust. 3:

Andora | Trust |

Anguilla | Trust |

Aruba | Stichting (fundacja) Spółki korzystające z systemu spółek offshore |

Brytyjskie Wyspy Dziewicze | Trust International business company |

Kajmany | Trust Spółka wyłączona z systemu podatkowego |

Guernsey | Trust Zero tax company (spółka korzystająca z zerowej stawki podatku) |

Wyspa Man | Trust |

Jersey | Trust |

Liechtenstein | Anstalt (Trust) Stiftung (fundacja) |

Monako | Trust Fondation (fundacja) |

Montserrat | Trust |

Antyle Holenderskie | Trust Stichting (fundacja) |

San Marino | Trust Fondazione (fundacja) |

Szwajcaria | Trust Fundacja |

Wyspy Turks i Caicos | Spółka wyłączona z systemu podatkowego Limited partnership Trust |

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz państw członkowskich przyznających, przynajmniej na żądanie, numer identyfikacji podatkowej każdej osobie fizycznej mającej miejsce zamieszkania do celów podatkowych na ich terytorium, bez względu na jej obywatelstwo

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE | STRUKTURA NUMERU | FORMAT | DOSTĘPNOŚĆ NIP w dokumentacji urzędowej |

BE - Belgia | RRMMDD XXX XX | 1 ciąg 11 cyfr. Pierwszych 6 cyfr określa datę urodzenia, następne 3 stanowią numer porządkowy, a ostatnie 2 są kluczem kontrolnym. | Krajowy dokument tożsamości Paszport |

BG - Bułgaria | 9999999999 | 1 ciąg 10 cyfr. Ostatnia z nich jest cyfrą kontrolną. Znany jako „Ujednolicony Numer PESEL” | Krajowy dokument tożsamości Paszport |

CZ - Republika Czeska | 999999999 9999999999 | 1 ciąg 9 lub 10 cyfr. Cyfry szósta i siódma mogą być rozdzielone ukośnikiem. | Krajowy dokument tożsamości Paszport Prawo jazdy |

DK — Dania | DDMMRR-9999 | 1 ciąg 10 cyfr z łącznikiem pomiędzy cyfrą szóstą a siódmą. | Paszport |

DE Niemcy | 999999999999 | 1 ciąg maksymalnie 12 cyfr. Cyfry mogą być rozdzielone ukośnikami. | N[12] |

EE - Estonia | 99999999999 | 1 ciąg 11 cyfr. | Krajowy dokument tożsamości Paszport Prawo jazdy |

IE — Irlandia | 9999999L(W) | 7 cyfr po których następują 1 lub 2 litery. Jeśli są to dwie litery, drugą z nich jest litera „W”. Pierwsza z nich jest literą kontrolną obliczaną według algorytmu. | Dokument z urzędu skarbowego (Office of Revenue Commisioners) Dokument z urzędu spraw socjalnych i rodziny (Office of Social and Family Affairs) |

EL Grecja | 999999999 | 1 ciąg 9 cyfr, 8 cyfr „zwykłych” i 1 „cyfra kontrolna”. | N |

ES — Hiszpania | 1) 99999999A 2) X9999999A M0000001A L0000001A K0000001A 3) E99999999 G99999999 H99999999 | 1) Standardowy NIP przyznawany obywatelom Hiszpanii składa się z 9 znaków: 8 cyfr - jednej litery kontrolnej 2) Inne rodzaje NIP przyznawane szczególnym kategoriom osób fizycznych oraz obcokrajowcom posiadającym hiszpański dokument tożsamości składają się z serii 9 znaków: - 1 litery określającej kategorię osoby fizycznej 7 cyfr - jednej litery kontrolnej. 3) W przypadku pozostałych podmiotów, NIP składa się z: - jednej litery: E, G lub H - 7 cyfr - jednej końcowej cyfry kontrolnej | Krajowy dokument tożsamości Paszport |

IT - Włochy | LLLLLL99L99L999L | Numer identyfikacji podatkowej dla osób fizycznych jest alfanumerycznym ciągiem 16 znaków. | Karta ubezpieczenia zdrowotnego Karta kodu podatkowego |

CY - Cypr | 99999999L | 1 ciąg składający się z 8 cyfr i jednej litery. Litera na końcu ciągu jest obliczana jako litera kontrolna | N |

LV - Łotwa | DDMMYY99999 „9”9999999999 | 1 ciąg 11 cyfr (DDMMRR: data urodzenia) 1 ciąg 11 cyfr, ( pierwszą cyfrą jest zawsze 9) Przyznawany osobom fizycznym, które nie posiadają NIP w formacie: „DDMMYY99999”. | Paszport Prawo jazdy |

LT - Litwa | 99999999999 9999999999 | 1 ciąg 11 cyfr. 10-cyfrowy NIP przysługuje osobom fizycznym, które nie posiadają NIP-u 11-cyforwego. | Krajowy dokument tożsamości Paszport |

HU - Węgry | 99999999 | NIP dla osób fizycznych jest ciągiem 10 cyfr. NIP dla przedsiębiorstw składa się z 8 cyfr. | N |

MT - Malta | 999L 999999999 | Numer NIP jest tożsamy z numerem dokumentu tożsamości danej osoby fizycznej. Składa się z ciągu od 3 do 7 cyfr + litery (M, G, A, P, L, H, B lub Z). Osobom, które nie posiadają maltańskiego dowodu tożsamości, numer NIP wydaje urząd skarbowy (Inland Revenue Department). Jest to 9-cyfrowy numer, w którym 2 ostatnie cyfry to cyfry kontrolne. Takie osoby mogą ubiegać się o dowód tożsamości u odpowiednich organów. Po wydaniu dowodu tożsamości, jego numer używany jest jako NIP, tak jak w przypadku osób zamieszkałych na Malcie. | Krajowy dokument tożsamości Paszport[13] |

NL - Niderlandy | 999999999 | 1 ciąg 8 lub 9 cyfr. Jeśli NIP składa się z 8 cyfr, na początku ciągu należy zamieścić „0”. | Krajowy dokument tożsamości Paszport Prawo jazdy |

AT — Austria | 999999999[14] | 1 ciąg 9 cyfr, z których ostatnia jest cyfrą kontrolną. | N[15] |

PL – Polska | 9999999999 | 1 ciąg 10 cyfr, z których ostatnia jest cyfrą kontrolną obliczaną według algorytmu. | N |

PT — Portugalia | 999999999 | 1 ciąg 9 cyfr, z których ostatnia jest cyfrą kontrolną obliczaną według algorytmu. | N |

RO - Rumunia | 9999999999999 | 1 ciąg 13 cyfr. Cyfra kontrolna obliczana jest według algorytmu. | Krajowy dokument tożsamości Paszport |

SI - Słowenia | 99999999 | Numer składający się z ciągu 8 cyfr wybranych losowo (pierwsza cyfra nie może być 0). Ósma cyfra jest cyfrą kontrolną. | N |

SK - Słowacja | 9999999999 | 1 ciąg 10 cyfr. | N |

FI — Finlandia | DDMMRR(+,-,A) 999 (L/9) 9999999-9 | 1 ciąg 11 znaków, skomponowany w następujący sposób: Data urodzenia DDMMRR Znak (+, -, A) Numer indywidualny 999 Znak kontrolny L/9 NIP dla przedsiębiorstw jest ciągiem znaków składającym się z 7 cyfr i jednej litery kontrolnej (9999999-L, gdzie 9999999 jest numerem seryjnym, a L literą kontrolną.) | Krajowy dokument tożsamości Paszport Prawo jazdy[16] |

SE - Szwecja | RRMMDD-NNNX | RRMMDD oznacza datę urodzenia; NNN jest osobistym numerem ewidencyjnym; X jest cyfrą kontrolną. Osobisty numer ewidencyjny jest liczbą nieparzystą dla mężczyzn i parzystą dla kobiet. Cyfra kontrolna jest obliczana automatycznie na podstawie daty urodzenia i osobistego numeru ewidencyjnego. | Krajowy dokument tożsamości Paszport Prawo jazdy |

UK – Zjednoczone Królestwo | UTR: 99999 99999 NINO: LL999999(A/B/C/D/spacja) | Zjednoczone Królestwo nie używa numeru NIP, lecz dwa następujące numery podobne do NIP: 1. UTR (Unique Taxpayer Reference), który składa się zwyczajowo z 11 znaków w następującym formacie: 1-5 znaki liczbowe, 6- spacja, 7-11 znaki liczbowe. 2. NINO (National Insurance Number), który składa się zwyczajowo z 9 znaków: pozycje 1 i 2 to litery (z wyłączeniem D, F, I, O, Q, U lub V lub kombinacji FY, GB, NK lub TN), pozycje od 3 do 8 to cyfry, a ostatnim znakiem jest A, B, C, D lub spacja. | Paszport |

ZAŁĄCZNIK III

Wykaz „podmiotów wypłacających w przypadku otrzymania” na mocy art. 4 ust. 2

UWAGI WPROWADZAJĄCE

Trusty oraz podobne porozumienia prawne wykazano dla tych państw członkowskich, które nie posiadają krajowego systemu podatkowego przewidującego opodatkowanie przychodów otrzymanych w imieniu takich porozumień prawnych przez osobę posiadającą do nich główny tytuł prawny lub będącą głównym zarządzającym ich majątkiem i przychodami, mającą miejsce zamieszkania na terytorium tych państw. Wykaz odnosi się do trustów i podobnych porozumień prawnych, w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania ich majątkiem ruchomym znajduje się w tych krajach (kraje te są siedzibą głównego powiernika ( main trustee ) lub innego zarządcy odpowiedzialnego za ich majątek ruchomy), bez względu na to, na mocy jakiego prawa te trusty i porozumienia prawne zostały powołane.

Kraje | Wykaz podmiotów i porozumień prawnych | Uwagi |

Belgia | - Société de droit commun / maatschap (Spółka prawa cywilnego lub spółka handlowa nieposiadająca osobowości prawnej) - Société momentanée / tijdelijke handelsvennootschap (Nieposiadająca osobowości prawnej spółka, której celem jest zarządzanie jedną lub kilkoma określonymi operacjami handlowymi) - Société interne / stille handelsvennootschap (Nieposiadająca osobowości prawnej spółka, poprzez którą jedna lub więcej osób ma udział w operacjach, którymi w ich imieniu zarządza jedna lub więcej osób) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Zob. art. 46, 47 i 48 belgijskiego kodeksu spółek. „Spółki” te (których nazwę podano po francusku i holendersku) nie posiadają osobowości prawnej i z podatkowego punktu widzenia można w ich przypadku stosować kryterium przełamania osobowości prawnej (ang. „look-through approach”). |

Bułgaria | - Drujestvo sys specialna investicionna cel (Spółka inwestycyjna specjalnego przeznaczenia) -Investicionno drujestvo (Spółka inwestycyjna, która nie jest objęta art. 6) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Podmiot zwolniony z podatku od osób prawnych W Bułgarii „trusty” są dopuszczone do oferty publicznej i są zwolnione z podatku od osób prawnych |

Republika Czeska | - Veřejná obchodní společnost (ver. obch. spol. or V.O.S.) (spółka osobowa) - Sdruženi (stowarzyszenie) - Družstvo (spółdzielnia) - Evropské hospodářské zájmové sdružení (EHZS) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |

Dania | - Interessentskaber (spółka jawna) - Kommanditselskaber (spółka komandytowa) - Partnerselskaber (spółka partnerska) - Europæisk økonomisk firmagrupper (EØFG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |

Niemcy | - Gesellschaft bürgerlichen Rechts (spółka prawa cywilnego) - Kommanditgesellschaft — KG, offene Handelsgesellschaft — OHG (spółka komandytowa – KG, spółka jawna – OHG) - Europäische Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |

Estonia | - Täisühing- TÜ (spółka jawna) - Usaldusühing-UÜ (spółka komandytowa) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Spółki jawne i spółki komandytowe są opodatkowane jako osobne podmioty podatkowe, a jakąkolwiek dokonywaną przez nie dystrybucję zysków uważa się za dywidendę (podlegającą tzw. „distribution tax”) |

Irlandia | - Spółki osobowe i kluby inwestycyjne - Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ) | Powiernicy (trustees) będący irlandzkimi rezydentami podlegają podatkowi od przychodów uzyskanych z trustu. |

Grecja | - Omorrythmos Eteria (OE) (spółka jawna) - Eterorythmos Eteria (EE) (spółka komandytowa) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Spółki osobowe podlegają podatkowi od osób prawnych. Jednakże do 50 % zysków spółek osobowych może zostać opodatkowane według stawki indywidualnej mającej zastosowanie w przypadku każdej z osób fizycznych będących wspólnikami. |

Hiszpania | Podmioty podlegające systemowi opodatkowania zysków przydzielonych: - Sociedad civil con o sin personalidad jurídica (spółka prawa cywilnego posiadająca osobowość prawną lub nie), - Agrupación europea de interés económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG), - Herencias yacentes (majątek osoby zmarłej), - Comunidad de bienes (współwłasność). - Inne podmioty nie mające osobowości prawnej, tworzące odrębną jednostkę gospodarczą lub odrębną grupę aktywów (art. 35 ust. 4 Ley General Tributaria). - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |

Francja | Société en participation (spółka joint venture) - Société ou association de fait (spółka „de facto” lub stowarzyszenie „de facto”) - Indivision (współwłasność) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |

Włochy | - Società semplice (spółka prawa cywilnego oraz porównywalne podmioty) - Podmioty o charakterze niehandlowym nieposiadające osobowości prawnej - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Kategoria podmiotów traktowanych jako „società semplici”’ obejmuje: „società di fatto” (spółki osobowe powstałe w sposób nieformalny lub spółki „de facto”), których celem nie jest prowadzenie działalności handlowej oraz „associazioni” (stowarzyszenia) artystów lub przedstawicieli innych zawodów w celu praktykowania ich sztuki lub wykonywania zawodu w formie stowarzyszenia nieposiadającego osobowości prawnej. Kategoria podmiotów o charakterze niehandlowym jest bardzo szeroka i może obejmować rozmaite rodzaje organizacji: stowarzyszenia, związki zawodowe, komitety, organizacje niedochodowe i inne |

Cypr | - Syneterismos (spółka osobowa) - syndesmos or somatio (stowarzyszenie) - Synergatikes (spółdzielnia) - „Fundusz powierniczy” lub inne podobne porozumienie prawne - Ekswxwria Eteria (spółka offshore) | Fundusze powiernicze tworzone na mocy prawa cypryjskiego są uznawane na mocy prawa krajowego za podmioty przejrzyste do celów podatkowych. |

Łotwa | - Pilnsabiedrība (spółka jawna) - Komandītsabiedrība (spółka komandytowa) - Eiropas Ekonomisko interešu grupām (EEIG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) - Biedrības un nodibinājumi (stowarzyszenie i fundacja); - Lauksaimniecības kooperatīvi (spółdzielnia rolnicza) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |

Litwa | - Europos ekonominių interesų grupės (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) - Asociacija (stowarzyszenie) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Odsetki i zyski kapitałowe od udziałów lub obligacji pobierane przez stowarzyszenia są zwolnione z podatku od osób prawnych |

Luksemburg | - Société en nom collectif (spółka jawna) - Société en commandite simple (spółka komandytowa) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |

Węgry | - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Węgry uznają trusty za „podmioty” na mocy przepisów krajowych |

Malta | - Soċjetà in akomonditia (spółka osobowa „en commandite”), której kapitał nie jest podzielony na udziały - Arrangement in participation (stowarzyszenie „en participation”) - Klub inwestycyjny - Soċjetà Kooperattiva (Spółdzielnia) | Spółki osobowe „en commandite”, których kapitał podzielony jest na udziały, podlegają podatkowi od osób prawnych na zasadach ogólnych. |

Niderlandy | - Vennootschap onder firma (spółka jawna) - Commanditaire vennootschap (zamknięta spółka komandytowa) - Europese economische samenwerkingsverbanden (EESV) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) | Spółki jawne, zamknięte spółki komandytowe i Europejskie Ugrupowania Interesów Gospodarczych są uznawane do celów podatkowych za przejrzyste. |

- Vereniging (stowarzyszenie) - Stichting (fundacja) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Verenigingen (stowarzyszenia) i stichtingen (fundacje) są zwolnione z podatku, chyba że prowadzą działalność handlową lub gospodarczą. |

Austria | - Personengesellschaft (spółka osobowa) - Offene Personengesellschaft (spółka jawna ) - Kommanditgesellschaft, KG (spółka komandytowa) - Gesellschaft nach bürgerlichem Recht, GesBR (spółka prawa cywilnego) - Offene Erwerbsgeselllschaft (OEG) (spółka jawna niewielkich rozmiarów) - Kommandit-Erwerbsgesellschaft (spółka komandytowa niewielkich rozmiarów) - Stille Gesellschaft (spółka cicha) - Einzelfirma (firma jednoosobowa) - Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) - Privatstiftung (fundacja prywatna) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Spółka osobowa uznawana jest za przejrzystą, nawet jeśli w celu obliczania zysku traktowana jest jako osobny podmiot. Traktowana jak zwykła „spółka osobowa” Opodatkowana jak osoba prawna, przychody z odsetek są opodatkowane według stawki obniżonej wynoszącej 12,5 % |

Polska | - Spółka jawna (Sp. j.) - Spółka komandytowa (Sp. k.) - Spółka komandytowo-akcyjna (S.K.A.) - Spółka partnerska (Sp. p.) - Europejskie ugrupowanie interesów gospodarczych (EUIG) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |

Portugalia | - Sociedade civil (spółka prawa cywilnego), która nie ma formy prawnej spółki handlowej - Przedsiębiorstwa posiadające osobowość prawną zaangażowane w określone rodzaje działalności zawodowej, w ramach których wszyscy wspólnicy są osobami fizycznymi wykwalifikowanymi w tym samym zawodzie - Agrupamento de Interesse Económico (AIE) (krajowe ugrupowanie interesów gospodarczych ) - Agrupamento Europeu de Interesse Económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) - Sociedada gestora de participacoes sociais (SGPS) (spółki dominujące kontrolowane przez grupę rodzinną lub znajdujące się w całości w posiadaniu co najwyżej pięciu wspólników) - Herança jacente (zwłaszcza majątek osoby zmarłej) - Stowarzyszenie nieposiadające osobowości prawnej - Spółki offshore działające w strefach wolnego handlu na Maderze lub Wyspie Santa Maria Archipelagu Azorskiego - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Spółki prawa cywilnego, które nie mają formy prawnej spółki handlowej, posiadające osobowość prawną przedsiębiorstwa zaangażowane w określone rodzaje działalności zawodowej, ACE (rodzaj posiadających osobowość prawną spółek joint venture), Europejskie Ugrupowania Interesów Gospodarczych oraz spółki będace w posiadaniu aktywów i które są kontrolowane przez grupę rodzinną lub znajdują się w całości w posiadaniu co najwyżej pięciu wspólników uznaje się za przejrzyste podatkowo. Inne spółki osobowe posiadające osobowość prawną są traktowane jak osoby prawne i opodatkowane zgodnie z ogólnymi zasadami opodatkowania osób prawnych Spółki offshore działające w strefach wolnego handlu na Maderze lub na Wyspie Santa Maria Archipelagu Azorskiego są zwolnione z podatku od osób prawnych i podatku u źródła od dywidend, odsetek, honorariów i podobnych płatności na rzecz zagranicznej spółki dominującej. Jedynymi trustami dopuszczonymi na mocy prawa portugalskiego są trusty powołane przez osoby prawne w ramach Międzynarodowego Centrum Biznesu (ang. International Business Centre) na Maderze na mocy prawa zagranicznego, a aktywa trustu stanowią autonomiczną część majątku osoby prawnej działającej jako powiernik (trustee). |

Rumunia | - Stowarzyszenie (spółka osobowa) - Cooperative (spółdzielnia) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |

Słowenia | - Samostojni podjetnik (jednoosobowa działalność gospodarcza prowadzona przez przedsiębiorcę pod swoim własnym nazwiskiem) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |

Słowacja | - Verejná obchodná spoločnosť (spółka jawna) - Európske združenie hospodárskych záujmov (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) - Komanditná spoločnosť (spółka komandytowa), w przypadku której przychody są przypisawane komplementariuszom - Združenie (stowarzyszenie) - Podmioty utworzone w innym celu niż prowadzenie działalności gospodarczej: izby zawodów, dobrowolne stowarzyszenia obywatelskie, Nadácia (fundacje) - „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne | Podstawa opodatkowania jest najpierw obliczana dla spółki komandytowej jako całości, a następnie rozdzielana między komplementariuszy i komandytariuszy. Udział w zysku otrzymany przez komplementariuszy spółki komandytowej jest opodatkowany na poziomie komandytariuszy. Pozostały dochód komandytariuszy jest opodatkowany pierwotnie na poziomie spółki komandytowej zgodnie z zasadami opodatkowania osób prawnych. Do przychodu zwolnionego z podatku zalicza się przychód pochodzący z rodzajów działalności odpowiadających celowi ustanowienia organizacji, z wyjątkiem przychodu podlegającego opodatkowaniu u źródła. |

Finlandia | - yksityisliike (przedsiębiorstwo niezarejestrowane) - avoin yhtiö / öppet bolag (spółka jawna) - kommandiittiyhtiö / kommanditbolag (spółka komandytowa) - kuolinpesä / dödsbo (majątek osoby zmarłej) - eurooppalaisesta taloudellisesta etuyhtymästä (ETEY) / europeiska ekonomiska intressegrupperingar (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUI