[Niniejszą część należy uzupełnić przy użyciu arkusza kalkulacyjnego dotyczącego danych budżetowych o charakterze administracyjnym (drugi dokument w załączniku do niniejszej oceny skutków finansowych) i przesłać do CISNET w celu konsultacji między służbami.]

Komisja zobowiązuje się do ustanowienia dialogu politycznego i systematycznej koordynacji działań z Mauretanią w celu udoskonalenia zarządzania w ramach umowy i protokołu oraz wzmocnienia wkładu UE w zrównoważone zarządzanie zasobami. Każda płatność dokonana ze strony Komisji w ramach umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów podlega zwykłym zasadom i procedurom budżetowym i finansowym Komisji. W szczególności jednoznacznie określa się, na które rachunki bankowe państwa trzeciego przelewane są kwoty rekompensaty finansowej. Art. 5 ust. 8 protokołu i załącznik 2 do protokołu stanowią, że rekompensata finansowa za dostęp i ta przeznaczona na rozwój sektora muszą być wpłacane na rachunek Skarbu Państwa. Oprócz tego w art. 5 ust. 17 protokołu zezwala się obecnie na przeprowadzanie przez organy Unii kontroli na miejscu projektów finansowanych z rekompensaty finansowej związanej ze wsparciem sektorowym wypłacanym krajowi partnerskiemu z tytułu protokołu.

Płatności kosztów dostępu w ramach umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów podlegają kontroli w celu zapewnienia ich zgodności z postanowieniami umów międzynarodowych. Kontrole dotyczące wsparcia sektorowego mają na celu monitorowanie wdrażania tego wsparcia. Monitorowanie wykonuje personel Komisji zatrudniony w delegaturach UE oraz na posiedzeniach wspólnego komitetu. Matryca programowania wieloletniego służy do oceny postępów. Jeśli te ostatnie są niewystarczające, płatność kolejnej transzy zostaje zawieszona lub ewentualnie zmniejszona. Całkowity koszt kontroli wszystkich umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów szacuje się na ok. 1,8 % (na podstawie składek z 2018 r.). Procedury kontroli umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów wynikają w dużej mierze z niezbędnych wymogów regulacyjnych. W przypadku braku stwierdzonych niedociągnięć, które mogłyby mieć znaczący wpływ na legalność i prawidłowość transakcji finansowych, kontrole uznaje się za skuteczne. Szacunkowy średni wskaźnik błędu jest poniżej poziomu istotności.

Płatności dotyczących dostępu dokonuje się corocznie w rocznicę protokołu, z wyjątkiem pierwszego roku, kiedy to płatność ma miejsce 60 dni po rozpoczęciu tymczasowego stosowania. W odniesieniu do pierwszego roku rekompensata finansowa za dostęp jest jednak wypłacana w dwóch ratach, przy czym druga rata jest uzależniona od przyjęcia przez Mauretanię planu zarządzania połowami małych gatunków pelagicznych. Dostęp statków jest kontrolowany poprzez wydawanie upoważnień do połowów.

W umowie o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów przewiduje się ponadto co najmniej raz do roku posiedzenie wspólnego komitetu, podczas którego Komisja i Mauretania dokonują przeglądu wykonania umowy i protokołu do niej oraz, jeśli to konieczne, wprowadzają dostosowania w programowaniu i, w stosownych przypadkach, w rekompensacie finansowej.

Komisja (DG MARE we współpracy ze swoim właściwym attaché ds. rybołówstwa dla Mauretanii, z siedzibą w Nouakchott, oraz we współpracy z odpowiednimi służbami Komisji) zapewnia regularne monitorowanie wykonania protokołu, w szczególności jeśli chodzi o wykorzystanie przez podmioty uprawnień do połowów i o dane dotyczące połowów oraz o odniesienie do uwarunkowań wsparcia sektorowego.

Fundusze przyznane z tytułu rekompensaty finansowej za dostęp w ramach umowy o partnerstwie w sprawie połowów stanowią w budżecie Mauretanii przychód o charakterze zamiennym. Środki finansowe przeznaczone na wsparcie sektorowe są przyznawane (na ogół poprzez wpisanie do rocznej ustawy budżetowej) ministerstwu odpowiedzialnemu za rybołówstwo, gdyż jest to warunek zawarcia i wykonania umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów. Te zasoby finansowe są kompatybilne z innymi źródłami finansowania, pochodzącymi od innych międzynarodowych podmiotów finansujących realizację projektów lub programów w sektorze gospodarki rybnej na poziomie krajowym.

Analiza historycznych poziomów połowów w obszarze połowowym Islamskiej Republiki Mauretańskiej oraz najnowszych połowów objętych podobnymi protokołami w regionie, jak również dostępne oceny i opinie naukowe, doprowadziły do ustalenia przez strony uprawnień do połowów wyrażonych jako limit połowowy (TAC) lub jako pojemność referencyjna dla kategorii, o których mowa w uzasadnieniu powyżej. Przed rozpoczęciem trzeciego roku te uprawnienia do połowów zostaną wspólnie ocenione i – w razie potrzeby – dostosowane, zgodnie z art. 7 protokołu. Wsparcie sektorowe uwzględnia potrzeby w zakresie budowania zdolności organów odpowiedzialnych za rybołówstwo w Islamskiej Republiki Mauretańskiej oraz priorytety krajowej strategii rybołówstwa, w tym badania naukowe oraz działania w zakresie kontroli i monitorowania działalności połowowej.

Nowy protokół stworzy ramy działalności połowowej floty unijnej na obszarze połowowym Mauretanii oraz umożliwi właścicielom statków unijnych składanie wniosków o wydanie upoważnień do połowów pozwalających im na połowy na tym obszarze. Ponadto nowy protokół wzmocni współpracę między UE a Mauretanią w celu propagowania zrównoważonej polityki rybołówstwa we wszystkich jej wymiarach. Przewidziano w nim między innymi śledzenie statków za pomocą VMS oraz elektroniczne przekazywanie danych o połowach. Wsparcie sektorowe dostępne na mocy protokołu pomoże Mauretanii we wdrażaniu krajowej strategii w zakresie rybołówstwa, w tym w zwalczaniu połowów NNN, przy jednoczesnym propagowaniu godnych warunków pracy w obszarze działalności połowowej.

Stopień wykorzystania uprawnień do połowów (roczne wykorzystanie upoważnień do połowów jako odsetek możliwości, jakie stwarza protokół);

Wreszcie umowa i protokół przyczyniają się do zrównoważonej eksploatacji przez Mauretanię zasobów morskich oraz do rozwoju gospodarki rybnej tego państwa poprzez wspieranie wzrostu gospodarczego i godnych warunków pracy związanych z działalnością gospodarczą w zakresie rybołówstwa.

Umowa i protokół przyczyniają się również do lepszego zarządzania zasobami rybnymi i do lepszej ich ochrony dzięki wsparciu finansowemu (wsparcie sektorowe) na rzecz realizacji programów przyjętych na poziomie krajowym przez kraj partnerski, w szczególności kompleksowego planu w dziedzinie rybołówstwa, monitorowania oraz zwalczania nielegalnych połowów oraz wsparcia na rzecz sektora rybołówstwa łodziowego.

Zawarcie umowy i protokołu wykonawczego do niej umożliwia kontynuację i wzmocnienie strategicznego partnerstwa w dziedzinie połowów między Unią Europejską a Mauretanią. Dzięki zawarciu protokołu statki unijne uzyskają uprawnienia do połowów w obszarze połowowym Mauretanii.

Zgodnie z postanowieniami i warunkami zawartymi w załączniku II do niniejszej decyzji Komisja jest upoważniona do zatwierdzania, w imieniu Unii, wprowadzonych do protokołu zmian przyjętych przez wspólny komitet, powołany zgodnie z art. 14 umowy.

(4)W art. 14 umowy ustanowiono wspólny komitet odpowiedzialny za monitorowanie wdrażania umowy i protokołu wykonawczego do tej umowy. Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 1 protokołu, wspólny komitet może zatwierdzać określone zmiany protokołu. W celu ułatwienia zatwierdzenia tych zmian należy upoważnić Komisję do zatwierdzania, w imieniu Unii, zmian przy zastosowaniu procedury uproszczonej, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków merytorycznych i formalnych.

Roczna rekompensata finansowa z tytułu dostępu statków unijnych do wód i zasobów rybnych w wodach Mauretanii w ciągu dwóch pierwszych lat stosowania protokołu wynosi maksymalnie 57 500 000 EUR. Kwota ta zostanie poddana przeglądowi przed trzecim rokiem stosowania protokołu. Przegląd ten jest konieczny, aby uwzględnić zmiany stanu zasobów rybnych objętych protokołem, środków zarządzania tymi zasobami, które zostaną wkrótce przyjęte przez Mauretanię, oraz długoterminowych skutków środków technicznych wprowadzonych w celu poprawy atrakcyjności protokołu dla flot europejskich. Przegląd ten umożliwi w szczególności dostosowanie uprawnień do połowów do faktycznej działalności floty europejskiej na wodach Mauretanii oraz, w razie konieczności, dostosowanie wypłacanej przez Unię rekompensaty finansowej. Rekompensata finansowa przeznaczona na wsparcie rozwoju sektorowej polityki rybołówstwa w Mauretanii zostanie ponadto utrzymana co do zasady na poziomie obecnego protokołu, tj. 16 500 000 EUR na cały okres obowiązywania protokołu, ale zostanie rozłożona na okres pięciu lat, z uwzględnieniem poziomu absorpcji środków oraz kwot, które są dostępne w ramach obecnego protokołu. Wsparcie to jest zgodne z celami strategicznego planu Mauretanii w dziedzinie rybołówstwa. Roczną kwotę na środki na zobowiązania i na płatności ustala się w ramach rocznej procedury budżetowej, w tym na pozycję rezerwy na protokoły, które nie weszły jeszcze w życie na początku roku.

Komisja zwróciła się o przeprowadzenie ocen ex post i ex ante do niezależnego konsultanta, zgodnie z przepisami art. 31 ust. 10 rozporządzenia ustanawiającego wspólną politykę rybołówstwa.

Dla Unii ważne jest utrzymanie instrumentu umożliwiającego pogłębioną współpracę sektorową z głównym podmiotem zarządzania oceanami na poziomie podregionalnym z uwagi na zasięg obszaru połowowego podlegającego jego jurysdykcji. Zacieśnienie stosunków z Mauretanią umożliwi również tworzenie sojuszy w ramach ICCAT i innych organów regionalnych, w szczególności CECAF. Ponadto dla floty UE oznacza to utrzymanie dostępu do ważnego łowiska w celu wdrożenia strategii pozyskiwania zgodnie z wieloletnimi międzynarodowymi ramami prawnymi. Celem władz Mauretanii jest utrzymanie stosunków z Unią służących lepszemu zarządzaniu oceanami, czerpaniu korzyści ze specjalnego wsparcia sektorowego zapewniającego wieloletnie możliwości finansowania oraz rozpoczęciu, za sprawą działalności statków, uprzemysłowienia swojego sektora przetwórstwa w ramach dywersyfikacji gospodarczej.

Podsumowując, w ocenie stwierdzono, że sektor rybołówstwa w UE są bardzo zainteresowane połowami w Mauretanii oraz że odnowienie protokołu leży w interesie obu stron. Ponadto odnowienie protokołu przyczyniłoby się do poprawy monitorowania, kontroli i nadzoru oraz do lepszego zarządzania rybołówstwem w regionie.

W 2018 r. Komisja przeprowadziła ocenę ex post obowiązującego protokołu 2015–2019 do umowy o partnerstwie w sprawie połowów z Mauretanią, jak również ocenę ex ante ewentualnego nowego protokołu.

W ciągu dwóch pierwszych lat stosowania nowy protokół przewiduje takie same uprawnienia do połowów jak w ramach obecnego protokołu, z wyjątkiem pojemności referencyjnych dla dwóch kategorii statków do połowu tuńczyka, w odniesieniu do których dokonano niewielkiego dostosowania. Są to w szczególności następujące kategorie:

Celem protokołu jest przyznanie statkom Unii Europejskiej uprawnień do połowów na obszarze połowowym Mauretanii w poszanowaniu najlepszych dostępnych opinii naukowych oraz rezolucji oraz zaleceń Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) i Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowo-Wschodnim Atlantyku (CECAF) w granicach dostępnej nadwyżki. Stanowisko negocjacyjne Komisji europejskiej było oparte między innymi na wynikach oceny poprzednio obowiązującego protokołu (na lata 2015–2019) oraz perspektywicznej oceny potrzeby zawarcia nowego protokołu. Oceny te zostały przeprowadzone przez ekspertów zewnętrznych. Celem jest również leżące w interesie obu stron ożywienie współpracy między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską służącej wspieraniu zrównoważonej polityki rybołówstwa oraz odpowiedzialnej eksploatacji zasobów rybnych na obszarze połowowym Islamskiej Republiki Mauretańskiej i na Oceanie Atlantyckim. Ponadto współpraca ta przyczyni się również do tworzenia miejsc pracy i propagowania godnych warunków pracy w zakresie działalności połowowej.

Umowę o partnerstwie w sprawie połowów między Islamską Republiką Mauretańską a Wspólnotą Europejską podpisano i rozpoczęto jej tymczasowe stosowanie w dniu 8 sierpnia 2008 r. na okres sześciu lat. Umowa jest przedłużana automatycznie i w związku z tym nadal obowiązuje. Ostatni protokół wykonawczy do umowy o partnerstwie, zawarty początkowo na cztery lata (2015–2019), przedłużono dwukrotnie, za każdym razem na rok. Wygasa on w dniu 15 listopada 2021 r. Na podstawie wytycznych negocjacyjnych, Komisja przeprowadziła rokowania z rządem Islamskiej Republiki Mauretańskiej (zwanej dalej „Mauretanią”) w celu zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, nowej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów i protokołu wykonawczego do niej. W wyniku tych rokowań w dniu 28 lipca 2021 r. negocjatorzy parafowali umowę i protokół.

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 28.9.2021 COM(2021) 589 final ZAŁĄCZNIKI do wniosku w sprawie decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską oraz protokołu wykonawczego do tej umowy



ZAŁĄCZNIK I UMOWA O PARTNERSTWIE w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”, oraz ISLAMSKA REPUBLIKA MAURETANII, zwana dalej „Mauretanią”, obie zwane dalej łącznie „Stronami” a indywidualnie „Stroną”, UWZGLĘDNIAJĄC ścisłą współpracę między Unią a Mauretanią, w szczególności w kontekście Umowy z Kotonu ustanawiającej bliską współpracę między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mauretanią, z drugiej strony, lub umowy między Unią Europejską a państwami AKP, która zastąpi umowę z Kotonu od dnia rozpoczęcia jej tymczasowego stosowania lub wejścia w życie, oraz ich wspólnej woli zacieśnienia tych stosunków, STOJĄC NA STRAŻY ścisłego przestrzegania prawa międzynarodowego i podstawowych praw człowieka, przy jednoczesnym zapewnieniu zainteresowanym Stronom wzajemnych korzyści, UWZGLĘDNIAJĄC postanowienia Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) z Montego Bay z 1982 r., MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ znaczenia zasad ustanowionych w kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa przyjętym na konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w 1995 r., UZNAJĄC znaczenie Umowy o środkach stosowanych przez państwo portu w celu zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania

oraz podejmowania wszelkich środków niezbędnych do jej skutecznego wdrożenia, ZDECYDOWANE stosować decyzje i zalecenia wydane przez stosowne organizacje regionalne ds. zarządzania rybołówstwem, których Strony są członkami; PRAGNĄC uwzględniać w tym celu odpowiednie dostępne opinie naukowe i odpowiednie plany zarządzania przyjęte przez organizacje regionalne ds. zarządzania rybołówstwem, by zapewnić równowagę środowiskową działalności połowowej i propagować zarządzanie oceanami na poziomie międzynarodowym, ZDECYDOWANE w tym celu nawiązać dialog, w tym wokół kwestii: zarządzania rybołówstwem, zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów, kontroli i monitorowania działalności połowowej oraz nadzoru nad tą działalnością, PRAGNĄC, by dostęp do obszaru połowowego był współmierny do działalności floty rybackiej Unii oraz aby flota europejska uzyskała odpowiedni udział w nadwyżkowych zasobach rybnych, na takich samych technicznych warunkach połowowych, jakie mają zastosowanie do wszystkich flot, PRZEKONANE, że partnerstwo to musi zasadzać się na komplementarności działań prowadzonych zarówno wspólnie jak i niezależnie przez Strony, aby zagwarantować synergię wysiłków,

ZDECYDOWANE przyczyniać się w ramach sektorowej polityki rybołówstwa w Mauretanii do rozwijania partnerstwa mającego na celu w szczególności ustalenie najwłaściwszych środków gwarantujących skuteczne wdrażanie tej polityki oraz zaangażowanie podmiotów gospodarczych i społeczeństwa w jej realizację, PRAGNĄC ustanowić zasady i warunki dostępu statków unijnych do obszaru połowowego, z uwzględnieniem zdolności połowowej flot działających na tym obszarze, przy jednoczesnym zwróceniu szczególnej uwagi, że niektóre gatunki występują międzystrefowo i są gatunkami daleko migrującymi, ŚWIADOME roli, jaką odgrywa sektor rybołówstwa morskiego, w tym związane z nim branże przemysłowe, w rozwoju gospodarczym i społecznym Mauretanii oraz w określonych regionach Unii, ZDECYDOWANE zacieśnić współpracę gospodarczą i społeczną w celu ustanowienia i wzmocnienia zrównoważonych połowów oraz lepszego zarządzania oceanami, w tym poprzez stymulowanie inwestycji powiązanych z celami rozwojowymi Mauretanii, w które zaangażowane są przedsiębiorstwa obu Stron, NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: POSTANOWIENIA OGÓLNE Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszej umowy stosuje się następujące definicje: a) „organ Mauretanii” oznacza Ministerstwo Rybołówstwa i Gospodarki Morskiej; b) „organ Unii” oznacza Komisję Europejską; c) „umowa” oznacza niniejszą Umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, Protokół wykonawczy do Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską oraz załączniki i dodatki do tej umowy; d) „działalność połowowa” oznacza poszukiwanie ryb, zarzucanie, nastawianie, holowanie lub wybieranie narzędzia połowowego, wciąganie połowu na statek, przeładunek, zatrzymywanie na statku, przetwarzanie na statku, przenoszenie, umieszczanie w sadzach, tuczenie i wyładowywanie ryb oraz produktów rybołówstwa; e) „statek rybacki” oznacza każdy statek wyposażony do prowadzenia komercyjnej eksploatacji żywych zasobów morza; f) „statek unijny” oznacza każdy statek rybacki pływający pod banderą jednego z państw członkowskich Unii i zarejestrowany w Unii; g) „zarządzający statkiem” oznacza osobę prawnie odpowiedzialną za statek rybacki, zarządzającą nim i kontrolującą go; h) „obszar połowowy” oznacza wody podlegające zwierzchnictwu lub jurysdykcji Islamskiej Republiki Mauretańskiej. Działalność połowowa statków należących do Unii, przewidziana w niniejszej umowie, odbywa się wyłącznie w strefach, w których połowy są dopuszczone na mocy ustawodawstwa Mauretanii. Definicja ta nie ma wpływu na ewentualne negocjacje w sprawie delimitacji stref morskich państw nadbrzeżnych graniczących z obszarem połowowym oraz ogólnie na prawa państw trzecich; i) „obszar zarządzania” oznacza obszar prowadzenia działalności w odniesieniu do którego określono współrzędne geograficzne, narzędzia połowowe lub gatunki, których eksploatacja jest dozwolona; j) „upoważnienie do połowów” oznacza licencję połowową wydaną statkowi rybackiemu Unii przez organ Mauretanii, uprawniającą go do prowadzenia działalności połowowej w obszarze połowowym; k) „stado” oznacza żywe zasoby morza występujące na danym obszarze;

l) „produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne pochodzące z działalności połowowej; m) „produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne pochodzące z działalności w zakresie akwakultury na każdym etapie ich cyklu życia lub otrzymywane z nich produkty; n) „sektor gospodarki rybnej” oznacza sektor gospodarki obejmujący wszelką działalność w zakresie produkcji, przetwórstwa i obrotu produktami rybołówstwa oraz akwakultury; o) „uprawnienia do połowów” oznacza określone ilościowo prawne upoważnienie do połowów, wyrażone jako wielkość połowów lub nakład połowowy; p) „zrównoważone połowy” oznacza połowy zgodne z celami i zasadami ustanowionymi w kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa, przyjętym na konferencji FAO w 1995 r. Artykuł 2 Przedmiot Niniejsza umowa określa ramy prawne, środowiskowe, gospodarcze i społeczne zarządzania działalnością połowową prowadzoną przez statki rybackie Unii, ustanawiając w szczególności: a) warunki, na których statki unijne mogą prowadzić działalność połowową w obszarze połowowym; b) współpracę gospodarczą i finansową w sektorze gospodarki rybnej w celu ustanowienia partnerstwa korzystnego dla sektora gospodarki rybnej oraz poprawy zarządzania oceanami; c) współpracę administracyjną w celu realizacji rekompensaty finansowej określonej w art. 13 ust. 2 lit. b) i c); d) współpracę naukową i techniczną w celu zapewnienia zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych w obszarze połowowym i rozwoju przedmiotowego sektora; e) współpracę w zakresie środków kontroli i nadzoru stosowanych w obszarze połowowym w odniesieniu do działalności połowowej, aby zagwarantować przestrzeganie obowiązujących przepisów oraz skuteczność środków ochrony zasobów rybnych i zarządzania działalnością połowową, w szczególności zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów. Artykuł 3 Zasady i cele wprowadzania w życie niniejszej umowy 1. Strony zobowiązują się do promowania zrównoważonych połowów w obszarze połowowym w oparciu o zasadę niedyskryminacji wobec różnych flot obecnych na tym obszarze połowowym. 2. Organ Mauretanii zobowiązuje się powiązać dostęp do obszaru połowowego z działalnością unijnej floty rybackiej. Mauretania stara się zapewnić flocie europejskiej odpowiedni udział w nadwyżkowych zasobach rybnych. Flota europejska będzie korzystać z podobnych warunków technicznych połowów i dostępu jak pozostałe floty. 3. W trosce o przejrzystość Mauretania zobowiązuje się do upubliczniania i wymiany informacji na temat wszelkich umów zezwalających statkom zagranicznym na przebywanie na jej obszarze połowowym oraz na temat wynikającego z nich nakładu połowowego, w szczególności na temat liczby wydanych upoważnień do połowów, zadeklarowanych połowów i zatwierdzonych obszarów połowowych. 4. Strony uzgadniają, że unijne statki rybackie poławiają jedynie nadwyżkę dopuszczalnego połowu, o której mowa w art. 62 ust. 2 i 3 konwencji UNCLOS, ustanowioną w jasny i przejrzysty sposób, w oparciu o dostępne opinie naukowe oraz stosowne informacje wymieniane między Stronami i dotyczące całkowitego nakładu połowowego wszystkich flot prowadzących działalność w obszarze połowowym. 5. Jeżeli chodzi o międzystrefowe lub daleko migrujące stada ryb, Strony określają dostępne zasoby z należytym uwzględnieniem ocen naukowych wykonanych na szczeblu regionalnym, a także środków ochrony i zarządzania przyjętych przez kompetentne regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem.

6. Strony zobowiązują się do wdrożenia umowy zgodnie z art. 9 umowy o partnerstwie z Kotonu lub odpowiednim artykułem umowy między Unią Europejską a państwami AKP, która zastąpi umowę z Kotonu od dnia rozpoczęcia jej tymczasowego stosowania lub wejścia w życie, odnoszącym się do zasadniczych elementów dotyczących praw człowieka, zasad demokratycznych oraz państwa prawa, a także fundamentalnych elementów dotyczących dobrych rządów. 7. W obopólnym interesie Strony zobowiązują się do ustanowienia ścisłego dialogu, ułatwienia uzgodnień oraz informowania, w szczególności o wdrażaniu sektorowej polityki rybołówstwa i zarządzania oceanami. 8. Strony konsultują się ze sobą przed podjęciem wszelkich decyzji, które mogą mieć wpływ na działalność statków unijnych w ramach niniejszej umowy. 9. Strony zobowiązują się do stosowania w całości Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy w odniesieniu do wszystkich marynarzy zamustrowanych na statkach unijnych, w szczególności w zakresie wolności zrzeszania się pracowników, negocjacji zbiorowych oraz likwidacji dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i dostępu do zawodu. 10. Strony współpracują także w zakresie ocen ex ante, ocen bieżących i ocen ex post środków, programów i działań realizowanych na podstawie postanowień niniejszej umowy. Artykuł 4 Dostęp statków unijnych do obszaru połowowego Organ Mauretanii zobowiązuje się zezwolić statkom unijnym na prowadzenie działalności połowowej w obszarze połowowym zgodnie z niniejszą umową. Artykuł 5 Warunki dotyczące działalności połowowej i klauzula wyłączności 1. Statki unijne mogą dokonywać połowów w obszarze połowowym objętym niniejszą umową, jedynie jeżeli posiadają upoważnienie do połowów wydane na mocy niniejszej umowy. Zakazuje się prowadzenia jakiejkolwiek działalności połowowej wykraczającej poza zakres niniejszej umowy. 2. Organ Mauretanii wydaje upoważnienia do połowów statkom unijnym wyłącznie na mocy niniejszej umowy. Wydawanie statkom unijnym jakichkolwiek upoważnień do połowów poza ramami niniejszej umowy, w szczególności w formie bezpośrednich zezwoleń, jest zakazane. 3. Procedurę prowadzącą do uzyskania przez statek upoważnienia do połowów, obowiązujące opłaty i metodę płatności, którą ma stosować zarządzający statkiem, określono w protokole oraz załącznikach i dodatkach do niego. 4. Strony zapewniają odpowiednie wdrażanie tych procedur i warunków poprzez właściwą współpracę administracyjną między ich właściwymi organami. Artykuł 6 Przepisy ustawowe i wykonawcze mające zastosowanie do działalności połowowej 1. Aby zapewnić ramy regulacyjne zrównoważonych połowów, statki unijne prowadzące połowy w obszarze połowowym stosują się do mauretańskich przepisów ustawowych i wykonawczych regulujących działalność połowową w tym obszarze, chyba że niniejsza umowa stanowi inaczej. Organ Mauretanii powiadamia organ Unii o mających zastosowanie przepisach ustawowych i wykonawczych nie później niż miesiąc przed rozpoczęciem stosowania niniejszej umowy. 2. Unia zobowiązuje się do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków, by zapewnić przestrzeganie przez jej statki przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków monitorowania, kontroli i nadzoru połowów, o których mowa w niniejszej umowie, zgodnie z wspomnianym powiadomieniem. 3. Statki unijne zobowiązane są współpracować z organem Mauretanii odpowiedzialnym za monitorowanie, kontrolę i nadzór. 4. Strony informują się wzajemne o wszelkich decyzjach powszechnie obowiązujących mogących wpływać na działalność statków unijnych w ramach niniejszej umowy. Strony informują się z wyprzedzeniem o wszelkich zmianach w polityce rybołówstwa i przepisach dotyczących sektora gospodarki rybnej, mogących mieć wpływ na działalność statków unijnych w ramach niniejszej umowy.

5. Zmiany przepisów, które mają wpływ na działalność statków unijnych w obszarze połowowym, nabierają mocy wykonawczej w odniesieniu do statków unijnych od 60. dnia od otrzymania powiadomienia o nich przez organ Unii od Mauretanii, z wyjątkiem okoliczności wyjątkowych, gdy termin ten nie ma zastosowania. Artykuł 7 Partnerstwo Strony postanawiają zacieśnić partnerstwo, w tym współpracę naukową, współpracę regionalną, współpracę między podmiotami gospodarczymi, współpracę w dziedzinie: monitorowania, kontroli i nadzoru, zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów oraz współpracę administracyjną w zakresie wdrażania zrównoważonej polityki rybołówstwa. Artykuł 8 Współpraca naukowa 1. W okresie obowiązywania umowy Strony współpracują w celu monitorowania stanu zasobów w obszarze połowowym i zobowiązują się do udostępniania dostępnych danych na związane z tym potrzeby. Uzgadniają w tym celu, że raz do roku, na przemian w Unii i w Mauretanii, będzie miało miejsce regularne wspólne posiedzenie naukowe. 2. W oparciu o wnioski z tego posiedzenia naukowego i najlepsze dostępne źródła naukowe Strony podejmują konsultacje w ramach wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 14, w celu przyjęcia, w razie potrzeby oraz za porozumieniem, środków zmierzających do zrównoważonego zarządzania zasobami połowowymi. 3. Strony zobowiązują się do przeprowadzania wzajemnych konsultacji, bezpośrednio lub w ramach właściwych organizacji międzynarodowych, w celu zapewnienia zarządzania żywymi zasobami i ich ochrony oraz współpracy w zakresie odpowiednich badań naukowych. Artykuł 9 Współpraca regionalna 1. Strony zobowiązują się do współpracy w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i regionalnych organizacji ds. rybołówstwa (RFMO), do których należą, w celu promowania ochrony zasobów biologicznych i zrównoważonego zarządzania nimi oraz doprowadzenia do stanu, kiedy działalność połowowa nie będzie powodowała negatywnych skutków dla ekosystemu morskiego. 2. Strony zobowiązują się również do regularnego konsultowania się ze sobą w kontekście posiedzeń regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i regionalnych organizacji ds. rybołówstwa (RFO), których są członkami, przed posiedzeniami RFMO i RFO oraz w trakcie tych posiedzeń, w tym w sprawie możliwości przedkładania wspólnych wniosków w ramach tych organizacji. Artykuł 10 Współpraca między podmiotami gospodarczymi 1. Strony promują współpracę gospodarczą, naukową i techniczną w sektorze gospodarki rybnej i powiązanych z nim sektorach. W szczególności konsultują się one w celu ułatwienia i wspierania różnych działań, które mogą być podejmowane w tym zakresie. 2. Strony zobowiązują się do propagowania wymiany informacji w zakresie technik i narzędzi połowowych, metod konserwowania i przemysłowego przetwarzania produktów rybołówstwa. 3. Strony podejmują wysiłki by stworzyć korzystne warunki propagowania technicznych, gospodarczych i handlowych powiązań pomiędzy przedsiębiorstwami z obu państw, poprzez sprzyjanie tworzeniu otoczenia sprzyjającego rozwojowi działalności gospodarczej i inwestycjom. 4. W szczególności Strony zachęcają do promowania inwestycji w ich wspólnym interesie, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem. Artykuł 11

Współpraca w dziedzinie monitorowania, kontroli i nadzoru oraz zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów 1. Strony zobowiązują się do współpracy w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru działalności połowowej w obszarze połowowym oraz zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów, dążąc do ustanowienia zrównoważonych połowów. 2. Mauretania dba o skuteczne stosowanie postanowień dotyczących kontroli rybołówstwa określonych w niniejszej umowie i protokole do niej. Statki unijne współpracują z organem Mauretanii odpowiedzialnym za prowadzenie tego monitorowania. ZOBOWIĄZANIA I ZOBOWIĄZANIA OGÓLNE Artykuł 12 Współpraca administracyjna Aby zapewnić skuteczność środków ochrony i zarządzania zasobami połowowymi Strony: –rozwijają współpracę administracyjną w celu zapewnienia przestrzegania postanowień niniejszej Umowy przez statki unijne, –współpracują w zapobieganiu i zwalczaniu nielegalnych połowów, w szczególności poprzez wymianę informacji i ścisłą współpracę administracyjną. Artykuł 13 Rekompensata finansowa 1. Rekompensatę finansową określono w protokole oraz w załącznikach i dodatkach do niego. 2. Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 1, obejmuje: a) rekompensatę finansową przyznaną przez Unię za dostęp statków unijnych do obszaru połowowego; b) opłaty wnoszone przez zarządzających statkami unijnymi; c) wsparcie sektorowe przyznane przez Unię na wsparcie wdrażania zrównoważonej polityki rybołówstwa, promowania sektora gospodarki rybnej i zarządzania oceanami, objęte rocznym i wieloletnim programowaniem. 3. Przyznana przez Unię rekompensata finansowa jest wypłacana zgodnie z procedurami określonymi w protokole. 4. W następujących przypadkach wspólny komitet może zmienić wysokość rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. a):

a) w przypadku zmniejszenia uprawnień do połowów przyznanych statkom unijnym, w szczególności w związku z ustanowieniem środków zarządzania odnośnymi stadami uznanych za niezbędne do ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych; lub b) w przypadku zwiększenia uprawnień do połowów przyznanych statkom unijnym, jeżeli z najlepszych dostępnych opinii naukowych wynika, że stan zasobów na to pozwala; c) w przypadku zawieszenia lub wypowiedzenia, o których mowa w art. 21 i 22 umowy. 5. Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 2 lit. c), jest: a) oddzielona od płatności za prawo dostępu, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b); b) określona i uwarunkowana osiągnięciem celów wsparcia sektorowego zgodnie z protokołem oraz rocznym i wieloletnim planem jego wdrażania. 6. Wspólny komitet może zmienić kwotę rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. c), w przypadku ponownego oszacowania warunków wsparcia finansowego na rzecz wdrażania polityki sektorowej. POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE Artykuł 14 Wspólny komitet 1. Ustanawia się wspólny komitet, którego członkami są przedstawiciele Stron. Jest on odpowiedzialny za monitorowanie stosowania niniejszej umowy i może przyjmować zmiany do protokołu oraz załączników i dodatków do niego. 2. Wspólny komitet: a) monitoruje wykonanie, interpretację i stosowanie niniejszej umowy; b) ustala i ocenia roczne i wieloletnie programowanie rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 13 ust. 2 lit. c); c) zapewnia konieczną współpracę w sprawach leżących we wspólnym interesie Stron w zakresie rybołówstwa; d) pełni funkcję forum polubownego rozstrzygania sporów związanych z interpretacją lub stosowaniem niniejszej umowy. 3. Wspólny komitet może zatwierdzić zmiany do protokołu i jego załączników dotyczące: a) zmiany uprawnień do połowów i, w związku z tym, rekompensaty finansowej, o której mowa w poświęconym jej art. 13 ust. 2 lit. a) i b); b) zmiany wsparcia sektorowego i, w związku z tym, rekompensaty finansowej, o której mowa w poświęconym jej art. 13 ust. 2 lit. c);

c) warunków technicznych oraz sposobów prowadzenia przez statki unijne działalności połowowej; d) wszelkich innych funkcji uzgodnionych na mocy porozumienia między Stronami, w tym w odniesieniu do zwalczania nielegalnych połowów, współpracy administracyjnej i zarządzanie oceanami. 4. Posiedzenia wspólnego komitetu odbywają się przynajmniej raz w roku, naprzemiennie w Mauretanii i w Unii, lub w innym miejscu ustalonym przez Strony, a przewodniczy im Strona będąca gospodarzem spotkania. Na wniosek jednej ze Stron komitet zbiera się na posiedzeniu nadzwyczajnym. Wnioski z posiedzeń wspólnego komitetu odnotowuje się w protokole podpisywanym przez obie Strony. 5. W stosownych przypadkach wspólny komitet może stanowić w drodze wymiany listów. Artykuł 15 Obszar stosowania Niniejsza umowa ma zastosowanie do terytoriów, na których ma zastosowanie Traktat o Unii Europejskiej, oraz do terytorium Mauretanii oraz do wód podlegających jej jurysdykcji. Artykuł 16 Rozstrzyganie sporów Strony konsultują się wzajemnie w przypadku sporów dotyczących interpretacji lub stosowania niniejszej umowy. Artykuł 17 Status protokołu, załączników i dodatków Protokół, załączniki i dodatki do niego stanowią integralną część niniejszej umowy i są również regulowane jej postanowieniami końcowymi. Artykuł 18 Język i wejście w życie Niniejsza umowa jest sporządzona w językach: angielskim, arabskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, a każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny. Niniejsza wymiana listów wchodzi w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu. PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 19

Okres obowiązywania Niniejsza umowa obowiązuje przez 6 lat począwszy od daty jej wejścia w życie; umowa podlega automatycznemu odnowieniu, jeżeli żadna ze stron nie wypowie jej zgodnie z art. 22. Artykuł 20 Tymczasowe stosowanie Podpisanie niniejszej umowy przez Strony powoduje jej tymczasowe stosowanie przed jej wejściem w życie, chyba że w momencie podpisania jedna ze Stron zdecyduje, że umowa nie będzie stosowana tymczasowo. Artykuł 21 Zawieszenie 1. Stosowanie niniejszej umowy może zostać zawieszone na wniosek każdej ze Stron, jeśli zajdzie co najmniej jeden z następujących przypadków: a) okoliczności inne niż przyczyny naturalne, wymykające się spod racjonalnej kontroli jednej ze Stron, uniemożliwią prowadzenie działalności połowowej w obszarze połowowym; b) spór między Stronami dotyczący interpretacji postanowień niniejszej umowy lub jej wykonania; c) naruszenie przez jedną ze Stron postanowień niniejszej umowy, w szczególności art. 3 ust. 6 dotyczącego poszanowania praw człowieka; d) nastąpi istotna zmiana wytycznych polityki sektorowej, które doprowadziły do zawarcia niniejszej umowy, w wyniku której jedna ze Stron wystąpi z wnioskiem o zmianę umowy. 2. O zawieszeniu stosowania niniejszej umowy powiadamia się drugą stronę na piśmie. Zawieszenie staje się skuteczne po trzech miesiącach od otrzymania powiadomienia. Przesłanie odnośnego powiadomienia powoduje rozpoczęcie konsultacji między Stronami w celu polubownego rozwiązania sporu w ciągu trzech miesięcy. 3. Jeżeli spór nie zostanie rozstrzygnięty polubownie lub zastosowane zostanie zawieszenie, Strony nadal prowadzą konsultacje w celu rozwiązania sporu, który je poróżnił. W przypadku znalezienia takiego rozwiązania wznawia się stosowanie niniejszej umowy, a kwotę rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 13 ust. 2, zmniejsza się proporcjonalnie i pro rata temporis w stosunku do czasu trwania zawieszenia stosowania umowy, chyba że strony postanowią inaczej. Artykuł 22 Wypowiedzenie 1. Niniejsza umowa może zostać wypowiedziana na wniosek każdej ze Stron, jeśli zajdzie co najmniej jeden z przypadków: a) okoliczności inne niż przyczyny naturalne, wymykające się spod racjonalnej kontroli jednej ze Stron, uniemożliwią prowadzenie działalności połowowej w obszarze połowowym; b) w przypadku degradacji odnośnych stad; c) w przypadku zmniejszenia wykorzystania uprawnień do połowów przyznanych statkom unijnym;

d) w przypadku naruszenia zobowiązań podjętych przez Strony w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów; e) w przypadku wystąpienia między Stronami sporu dotyczącego interpretacji lub wykonania niniejszej umowy, którego nie uda się rozstrzygnąć polubownie w ciągu sześciu (6) miesięcy; f) gdy jedna ze Stron nie stosuje się do niniejszej umowy; g) w przypadku istotnej zmiany wytycznych polityki sektorowej, które doprowadziły do zawarcia niniejszej umowy, w wyniku czego jedna ze Stron wystąpi z wnioskiem o zmianę umowy i wniosek ten pozostanie bez odpowiedzi w ciągu sześciu (6) miesięcy. 2. Strona zainteresowana powiadamia drugą stronę o wypowiedzeniu niniejszej umowy na piśmie. Wypowiedzenie wchodzi w życie sześć miesięcy po otrzymaniu powiadomienia, chyba że Strony za porozumieniem postanowią przedłużyć ten okres. 3. Od momentu notyfikacji wypowiedzenia Strony prowadzą konsultacje w celu wypracowania, w terminie sześciu miesięcy, polubownego rozwiązania zaistniałego sporu. 4. Kwota rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 13, za rok, w którym wypowiedzenie umowy staje się skuteczne, jest zmniejszana proporcjonalnie i pro rata temporis. Podobne zmniejszenie stosuje się również w przypadku wypowiedzenia przez jedną ze Stron tymczasowego stosowania. Artykuł 23 Zmiana Strony uzgadniają, że dokonają przeglądu niniejszej umowy w celu uwzględnienia wszelkich zmian ram prawnych, środowiskowych, gospodarczych i społecznych, które mogą mieć wpływ na działalność połowową Unii. Artykuł 24 Uchylenie Stosowana od dnia 8 sierpnia 2008 r. Umowa partnerska w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską zostaje uchylona.



PROTOKÓŁ wykonawczy do Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską Artykuł 1

Definicje Do celów niniejszego protokołu stosuje się definicje zawarte w art. 1 umowy, z wyjątkiem poniższych zmian i uzupełnień: 1. „umowa w sprawie połowów” oznacza Umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską; 2. „protokół” oznacza niniejszy protokół wykonawczy do umowy w sprawie połowów, załączniki oraz dodatki do niego; 3. „wyładunek” oznacza rozładowanie dowolnej ilości produktów rybołówstwa ze statku rybackiego na ląd; 4. „przeładunek” oznacza wyładowanie i przeniesienie całości lub części produktów rybołówstwa z jednego statku na inny statek; 5. „obserwator” oznacza każdą osobę upoważnioną zgodnie z postanowieniami załącznika przez organ krajowy do obserwacji działalności połowowej do celów naukowych; 6. „upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie administracyjne wydane zarządzającemu statkiem przez odpowiedni departament w zamian za uiszczenie opłat i upoważniające go do prowadzenia połowów w okresie, na który zostało przyznane; 7. „uprawnienia do połowów” oznaczają określone ilościowo upoważnienie do połowów, wyrażone jako wielkość połowów lub nakład połowowy; 8. „operator” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi lub posiada przedsiębiorstwo wykonujące działalność związaną z jakimkolwiek etapem produkcji, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji i sieci sprzedaży detalicznej produktów rybołówstwa i akwakultury; 9. „delegatura” oznacza delegaturę Unii Europejskiej w Mauretanii; 10. „ministerstwo” oznacza Ministerstwo Rybołówstwa i Gospodarki Morskiej; 11. „agent” oznacza przedstawiciela armatora zgodnie z definicją w art. 538 Kodeksu żeglugi handlowej Islamskiej Republiki Mauretańskiej. Artykuł 2 Cel Celem niniejszego protokołu jest wykonanie postanowień umowy w sprawie połowów, w szczególności przez ustanowienie warunków dostępu statków unijnych do obszaru połowowego Mauretanii określonego w art. 1 lit. h) umowy oraz przepisów wykonawczych dotyczących partnerstwa w sprawie zrównoważonych połowów. Artykuł 3 Uprawnienia do połowów

1. Począwszy od dnia tymczasowego stosowania protokołu i na okres określony w art. 20, uprawnienia do połowów przyznane na mocy art. 5 umowy w sprawie połowów są ustalone w tabeli dołączonej do niniejszego protokołu, zgodnie z warunkami określonymi w arkuszach technicznych przedstawionych w załączniku 1 do niniejszego protokołu. 2. Ustęp 1 stosuje się z zastrzeżeniem przepisów art. 7, 10 i 23 niniejszego protokołu. 3. Na podstawie art. 5 umowy w sprawie połowów statki unijne mogą dokonywać połowów w obszarze połowowym wyłącznie, jeżeli posiadają upoważnienie do połowów w formie licencji połowowej wydanej zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu i na warunkach określonych w załączniku i w dodatkach. Artykuł 4 Całkowity nakład połowowy na wodach Mauretanii i przejrzystość 1. Dostęp do zasobów rybnych w mauretańskich obszarach połowowych jest przyznawany flotom zagranicznym pod warunkiem istnienia nadwyżki, zgodnie z definicją w art. 62 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, oraz po uwzględnieniu zdolności eksploatacyjnej krajowych flot Mauretanii. 2. Zgodnie z ustawodawstwem mauretańskim cele w zakresie zagospodarowania i zrównoważonego zarządzania, jak również całkowite dopuszczalne połowy, są ustalane co roku przez Mauretanię, zgodnie z opinią instytucji ds. badań oceanograficznych w Mauretanii oraz właściwych regionalnych organizacji ds. rybołówstwa. 3. Niniejszy protokół gwarantuje flocie Unii pierwszeństwo w dostępie do nadwyżek dostępnych w obszarze połowowym Mauretanii. Uprawnienia do połowów przydzielane flotom Unii zgodnie z ustaleniami w art. 3 niniejszego protokołu są przyznawane z nadwyżek dostępnych w pierwszej kolejności w odniesieniu do uprawnień do połowów przydzielanych innym flotom zagranicznym upoważnionym do prowadzenia połowów w obszarze połowowym Mauretanii. 4. Wszystkie środki techniczne z zakresu ochrony i zagospodarowania zasobów i zarządzania nimi, jak również warunki finansowe, opłaty, publiczny wkład finansowy i inne podatki warunkujące przyznanie upoważnień do połowów, zgodnie z tym co określono w odniesieniu do każdego rodzaju połowów w załączniku 1 do niniejszego protokołu, będą stosowane wobec każdej zagranicznej floty prowadzącej połowy w obszarach połowowych Mauretanii w warunkach technicznych podobnych do warunków, w których prowadzą połowy floty Unii. 5. Mauretania zobowiązuje się do publikowania wszelkich umów publicznych lub prywatnych zezwalających na dostęp statków zagranicznych do jej obszaru połowowego, w tym podając do wiadomości: — państwa lub inne podmioty uczestniczące w umowie; — okres lub okresy objęte umową; — liczbę statków i rodzaj narzędzi połowowych dopuszczonych do połowów; — gatunki lub stada, które mogą być poławiane oraz wszelkie mające zastosowanie limity połowowe; — konieczne działania w zakresie sprawozdawczości, monitorowania, kontroli i nadzoru; — kopię pisemnej umowy. 6. Do celów stosowania ust. 4 i 5, Mauretania przekazuje co roku Unii szczegółowe sprawozdanie określające liczbę upoważnień do połowów, w podziale na kategorie połowowe, wydanych statkom pływającym pod banderą innych państw trzecich, odpowiednie wielkości dopuszczalne połowów, połowy faktycznie dokonane oraz warunki finansowe i techniczne dostępu tych statków do obszaru połowowego Mauretanii. Sprawozdanie to jest analizowane przez wspólny komitet i może zostać udostępnione niezależnemu wspólnemu komitetowi naukowemu przewidzianemu w art. 9. 7. Wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 6, znajduje się w załączniku 3 do niniejszego protokołu. Artykuł 5

Wkład finansowy A. Rekompensata finansowa z tytułu dostępu 1. W okresie, o którym mowa w art. 20, roczna rekompensata finansowa z tytułu dostępu, o której mowa w art. 13 lit. a) umowy, wynosi 57 500 000 EUR rocznie, bez uszczerbku dla ust. 4 i 6 oraz z zastrzeżeniem ust. 10. 2. W odniesieniu do pierwszego roku stosowania protokołu Unia wpłaca rekompensatę finansową za dostęp w dwóch transzach: a) kwota 50 000 000 EUR zostaje wypłacona nie później niż 90 dni od daty rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu; b) kwota 7 500 000 EUR jest wypłacana w terminie sześćdziesięciu dni od zatwierdzenia przez wspólny komitet planu zarządzania małymi gatunkami pelagicznymi w obszarze połowowym Mauretanii, o którym mowa w art. 9 ust. 9. 3. W odniesieniu do drugiego roku stosowania rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 1, Unia wypłaca rekompensatę finansową nie później niż w rocznicę pierwszego dnia stosowania protokołu. 4. Począwszy od trzeciego roku stosowania protokołu, rekompensatę finansową z tytułu dostępu ustala się zgodnie z procedurą określoną w art. 7. 5. W odniesieniu do kolejnych lat rekompensata finansowa za dostęp określona zgodnie z ust. 4 jest wypłacana w całości i nie później niż w rocznicę pierwszego dnia stosowania protokołu. 6. Jeżeli w odniesieniu do kategorii połowów 4 i 5 (tuńczykowce) połowy dokonane przez tuńczykowce unijne w obszarze połowowym Mauretanii przekroczą pojemność referencyjną określoną dla każdej z tych kategorii w dodatku 2, Unia wnosi, oprócz rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 1–3, opłatę 45 EUR za każdą dodatkową złowioną tonę, bez uszczerbku dla wysokości opłaty uiszczanej przez właścicieli statków, jak wskazano w odpowiednich arkuszach technicznych. Kwota wpłacona przez Unię Europejską z tytułu przekroczenia nie może jednak przekraczać kwoty odpowiadającej dwukrotności pojemności referencyjnej. W przypadku gdy ilość ryb złowionych przez statki Unii przekroczy dwukrotność odpowiedniej pojemności referencyjnej, kwota należna za ilość przekraczającą ten limit wpłacana jest w następnym roku. 7. Opłaty uiszczane przez zarządzających statkami są określone w załączniku 1 oraz w arkuszach technicznych w dodatku 2 do niniejszego protokołu. Zarządzający statkami wpłacają je zgodnie z odpowiednimi przepisami załącznika 1 i dodatku 2. 8. Rekompensata finansowa za dostęp, o której mowa w poprzednich akapitach, jest wpłacana Skarbowi Państwa Islamskiej Republiki Mauretańskiej. Jest ona zapisana w budżecie państwa i podlega zasadom i procedurom zarządzania finansami publicznymi Mauretanii. 9. Organ Mauretanii przekazuje co roku Unii szczegółowe informacje dotyczące rachunków bankowych, o których mowa w ust. 7, w terminie trzech miesięcy przed przewidywaną datą płatności. 10. Organ Mauretanii ponosi wyłączną odpowiedzialność za wykorzystanie rekompensaty finansowej, o której mowa w poprzednich ustępach. 11. Niniejszy artykuł stosuje się z zastrzeżeniem art. 7, 9, 10, 11 i 13 niniejszego protokołu. B. Wkład finansowy na wsparcie sektorowe 12. W okresie, o którym mowa w art. 20, całkowity wkład finansowy przyznany przez Unię w ramach wsparcia sektorowego, o którym mowa w art. 13 ust. 2 lit. b) umowy, wynosi 16 500 000 EUR. O rocznym podziale tej kwoty decyduje wspólny komitet zgodnie z procedurami określonymi w art. 8 i załączniku 2. 13. Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 1, jest rozdzielana wspólnie przez Mauretanię i Unię zgodnie z procedurami określonymi w art. 8 i załączniku 2 do niniejszego protokołu. 14. Unia dokonuje płatności rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 12, zgodnie z procedurami określonymi w art. 8 i załączniku 2.

15. Organ Mauretanii przekazuje co roku Unii szczegółowe informacje dotyczące rachunków bankowych, o których mowa w art. 8 ust. 12, w terminie 3 miesięcy przed przewidywaną datą płatności. 16. Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 1, jest zapisana w budżecie państwa i podlega zasadom i procedurom zarządzania finansami publicznymi Mauretanii. Uwzględnia ona zasady należytego zarządzania finansami, w szczególności zasady oszczędności, wydajności i skuteczności, w szczególności z poszanowaniem zasad przejrzystości, proporcjonalności, niedyskryminacji i równego traktowania. 17. Operacje i projekty finansowane ze wsparcia sektorowego mogą być kontrolowane przez Komisję Europejską i Europejski Trybunał Obrachunkowy oraz stanowić przedmiot dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych. 18. Ust. 12 niniejszego artykułu stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 13, 14, 15, 21 i 23 niniejszego protokołu. Artykuł 6 Monitorowanie całkowitych dopuszczalnych połowów i pojemności referencyjnych 1. Całkowity dopuszczalny połów (kategorie 1, 2, 2a, 3, 6, 7 i 8) i pojemności referencyjne (kategorie 4 i 5) określone są w arkuszach technicznych zawartych w załączniku 1 do niniejszego protokołu. Są one ustalane w oparciu o rok kalendarzowy, od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku. W przypadku gdy pierwszy i ostatni okres stosowania protokołu nie pokrywają się z rokiem kalendarzowym, całkowity dopuszczalny połów ustala się pro rata temporis i z uwzględnieniem tendencji dystrybucji połowów w poprzednim roku według kategorii połowów. 2. Z wyjątkiem kategorii 4 i 5 tuńczykowców, do których odnoszą się pojemności referencyjne, oraz postanowień szczególnych dotyczących całkowitych dopuszczalnych połowów w kategorii 6, całkowite połowy dokonywane przez statki Unii Europejskiej w obszarze połowowym Mauretanii nie mogą przekroczyć całkowitych dopuszczalnych połowów. W przypadku przekroczenia zastosowane zostaną zasady odliczania kwot połowowych na mocy przepisów Unii. 3. W zastosowaniu ust. 2 Mauretania i Unia wspólnie zapewniają monitorowanie działalności statków rybackich Unii w obszarze połowowym Mauretanii w celu zagwarantowania odpowiedniego zarządzania wymienionymi powyżej całkowitymi dopuszczalnymi połowami. Podczas tego monitorowania Mauretania i Unia informują się wzajemnie, kiedy połowy dokonywane przez statki rybackie Unii w obszarze połowowym Mauretanii dochodzą do poziomu 80 % całkowitych dopuszczalnych połowów w odpowiedniej kategorii połowowej. Unia następnie informuje o tym państwa członkowskie. 4. Od momentu gdy połowy osiągną 80 % odpowiedniego całkowitego dopuszczalnego połowu, Mauretania i Unia codziennie monitorują połowy dokonywane przez statki rybackie Unii. Mauretania i Unia Europejska niezwłocznie informują się wzajemnie o osiągnięciu odpowiedniego całkowitego dopuszczalnego połowu. Unia przekazuje tę informację państwom członkowskim w celu wstrzymania działalności połowowej. Artykuł 7 Zmiana uprawnień do połowów 1. Nie naruszając przepisów ust. 2, na wniosek jednej ze Stron, uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 3 niniejszego protokołu, mogą zostać zmienione za obopólną zgodą przez wspólny komitet zgodnie z art. 14 ust. 3 lit. a) umowy w sprawie połowów i art. 11 niniejszego protokołu oraz pod warunkiem, że zmiana ta nie zaburzy stabilności zasobów w obszarze połowowym. Zmiana ta może dotyczyć liczby statków unijnych, gatunków docelowych lub kwot przydzielonych na mocy art. 3 niniejszego protokołu dla każdej kategorii, uwzględnia faktyczną działalność floty europejskiej w obszarze połowowym i pociąga za sobą dostosowanie odpowiedniej rekompensaty finansowej. 2. W zastosowaniu ust. 1 i nie później niż sześć miesięcy przed końcem drugiego roku stosowania protokołu wspólny komitet przeprowadza pierwszą ocenę wykorzystania uprawnień do połowów przez statki unijne prowadzące działalność w obszarze połowowym. 3. W następstwie przeglądu, o którym mowa w ust. 1, nie można jednak dokonać zwiększenia uprawnień do połowów powodującego co najmniej dwukrotne zwiększenie płaconej przez Unię rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 5 ust. 1. Artykuł 8 Wsparcie sektorowe

1. Wsparcie sektorowe, o którym mowa w art. 13 ust. 2 lit. c) umowy w sprawie połowów i art. 5 ust. 2 lit. b) niniejszego protokołu, przyczynia się do realizacji sektorowej polityki rybołówstwa określonej przez Islamską Republikę Mauretańską. 2. To wsparcie finansowe przyczynia się do rozwoju zrównoważonych połowów w Islamskiej Republice Mauretańskiej i jest niezależne od dostępu statków UE do obszaru połowowego Mauretanii. Z jednej strony przyczynia się ono do wdrażania krajowych strategii zrównoważonego rozwoju sektora rybołówstwa, a z drugiej do ochrony środowiska, obszarów przybrzeżnych i chronionych obszarów morskich. 3. Nie później niż w terminie sześciu miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu wspólny komitet przyjmuje wieloletni plan sektorowy oraz szczegółowe zasady jego realizacji, obejmujące w szczególności: a) roczne i wieloletnie wytyczne dotyczące wykorzystania specjalnej kwoty wsparcia sektorowego zgodnie z art. 13 ust. 5 umowy w sprawie połowów; b) cele roczne i wieloletnie, które należy osiągnąć, aby doprowadzić do rozwoju zrównoważonej działalności połowowej, z uwzględnieniem priorytetów opisanych przez organ Islamskiej Republiki Mauretańskiej w krajowej strategii sektorowej; c) kryteria, sprawozdania i procedury, w tym wskaźniki budżetowe i finansowe, oraz metody kontroli i audytu, które mają być stosowane do oceny osiąganych wyników w ujęciu rocznym. 4. Wszelkie zmiany wytycznych, celów, kryteriów i wskaźników oceny wymagają zatwierdzenia przez Strony w ramach wspólnego komitetu. 5. Organ Islamskiej Republiki Mauretańskiej przedstawia roczne sprawozdanie z postępów projektów realizowanych w ramach wsparcia sektorowego, które jest analizowane przez wspólny komitet. Strukturę tego sprawozdania przedstawiono w załączniku 2. 6. Przed wygaśnięciem niniejszego protokołu organ Islamskiej Republiki Mauretańskiej przedkłada sprawozdanie końcowe z realizacji wsparcia sektorowego przewidzianego w niniejszym protokole. 7. W razie konieczności Strony kontynuują monitorowanie wdrażania wsparcia sektorowego maksymalnie do sześciu miesięcy po wygaśnięciu niniejszego protokołu lub po zawieszeniu lub wypowiedzeniu niniejszego protokołu, jak to przewidziano w niniejszym protokole. Jednak wszelkie działania lub projekty uprzednio zatwierdzone przez wspólny komitet są brane pod uwagę w celu ewentualnego umożliwienia przedłużenia monitorowania wsparcia sektorowego w odniesieniu do tego działania lub projektu na dodatkowy okres nie dłuższy niż sześć (6) miesięcy. 8. Wsparcie sektorowe jest realizowane przy wsparciu odpowiedzialnej za monitorowanie decyzji wspólnego komitetu jednostki koordynującej, której zadania określono w załączniku 2. Środki wspierające prace tej jednostki koordynującej mogą zostać określone na podstawie decyzji wspólnego komitetu i mogą być finansowane, w stosownych przypadkach, ze specjalnego przydziału środków na wsparcie sektorowe. 9. Wsparcie finansowe, o którym mowa w pkt 1, przeznaczone jest na konkretne, wspólnie określone działania i projekty. Środków tych nie można wykorzystywać na pokrycie wydatków operacyjnych beneficjentów, z wyjątkiem, w stosownych przypadkach, przydziału, o którym mowa w ust. 8, na działania wspierające jednostkę koordynującą. 10. Strony ustanawiają plan komunikacji i rozpowszechniania informacji w związku z umową w sprawie połowów. Plan zatwierdzany jest na pierwszym posiedzeniu wspólnego komitetu. 11. Rekompensatę finansową przewidzianą w art. 13 ust. 2 lit. c) umowy, przeznaczoną na wsparcie sektorowe, wypłaca się: a) za pierwszy rok, najpóźniej dwa miesiące po zatwierdzeniu przez wspólny komitet rocznego i wieloletniego planu, przewidzianych w art. 8 ust. 3 niniejszego protokołu; b) za kolejne lata, najpóźniej dwa miesiące po zatwierdzeniu przez wspólny komitet osiągnięć z poprzedniego roku i programu rocznego przewidzianego na następny rok budżetowy. 12. Unia wpłaca środki na wsparcie sektorowe na rachunek Skarbu Państwa w Banku Centralnym Mauretanii, który jak najszybciej przekazuje je na rachunek celowy prowadzony w Centralnym Banku Mauretanii na rzecz Ministerstwa Rybołówstwa i Gospodarki Morskiej (MPEM) i wykorzystywany wyłącznie na wsparcie sektorowe. Organ Mauretanii przekaże Unii Europejskiej dane bankowe tego rachunku niezwłocznie po wejściu w życie protokołu. 13. Unia Europejska przekazuje wsparcie finansowe, o którym mowa w ust. 1, w rocznych transzach. Decyzję w sprawie wypłaty transz podejmuje się na podstawie poziomów wykonania ocenionych przez wspólny komitet zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 15 ust. 1 lit. b) umowy oraz pod warunkiem przedłożenia rocznego sprawozdania z postępu prac, o którym mowa w ust. 5, i przeprowadzenia corocznych warsztatów, o których mowa w ust. 14. Praktyczne zasady realizacji są określane zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu oraz z załącznikiem 2 do niniejszego protokołu. W stosownych przypadkach wspólny komitet może doprecyzować lub zmienić wspomniane praktyczne zasady realizacji. 14. Beneficjenci wsparcia sektorowego są raz w roku zapraszani przez obie Strony do udziału w warsztatach na temat prezentacji i programowania działań finansowanych w ramach wsparcia sektorowego. 15. Z wyjątkiem puli środków finansowych, o której mowa w ust. 8, przeznaczonej na działania wspierające prace komórki koordynującej, wsparcie finansowe, o którym mowa w ust. 1, może zostać wypłacone tylko wtedy, gdy kwoty wypłacone przez Unię Europejską w ramach wsparcia sektorowego na lata 2015–2019, 2019–2020 i 2020–2021 zostały w pełni przeniesione na specjalny rachunek przydziału, o którym mowa w ust. 12, a ich całość objęta zobowiązaniami finansowymi zgodnie z mającym zastosowanie wspólnym programowaniem.

Artykuł 9 Współpraca naukowa na rzecz zrównoważonych połowów 1. Strony zobowiązują się do promowania odpowiedzialnego rybołówstwa w obszarze połowowym Mauretanii w oparciu o zasady zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych i ekosystemów morskich. 2. Zgodnie z art. 3 i 8 umowy Strony zobowiązują się do zapewnienia, regularnie lub w razie potrzeby, organizacji spotkań naukowych w celu badania kwestii naukowych oraz, w razie konieczności, szacowania wartości połowów przy pierwszej sprzedaży w miejscu wyładunku lub na rynkach przeznaczenia, na wniosek wspólnego komitetu. 3. W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Strony będą prowadziły współpracę mającą na celu monitorowanie stanu zasobów i łowisk w obszarze połowowym Mauretanii. W tym celu raz na miesiąc organizowane będzie posiedzenie niezależnego wspólnego komitetu naukowego, na przemian w Mauretanii i w Unii. 4. Podczas pierwszego posiedzenia niezależny wspólny komitet naukowy przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. Regulamin ten jest zatwierdzany przez wspólny komitet. 5. W uzupełnieniu art. 8 ust. 1 i 3 umowy udział w niezależnym wspólnym komitecie naukowym można w razie potrzeby rozszerzyć na ekspertów z instytutów naukowych państw członkowskich i państw trzecich, jak również obserwatorów, przedstawicieli zainteresowanych stron lub regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem, takich jak CECAF (Komitet ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku). 6. Mandat niezależnego wspólnego komitetu naukowego obejmuje między innymi następujące działania: a) opracowanie rocznego sprawozdania naukowego na temat łowisk będących przedmiotem niniejszego protokołu, jak również ocen odpowiednich stad. Przy sporządzaniu sprawozdania niezależny wspólny komitet naukowy bierze pod uwagę informacje dotyczące działalności krajowych flot Mauretanii i innych flot zagranicznych oraz środki i plany zarządzania przyjęte przez Mauretanię; b) określenie i proponowanie wspólnemu komitetowi wdrożenia programów lub działań służących lepszemu zrozumieniu dynamiki łowisk, stanu zasobów i zmian w ekosystemach morskich; c) analizę zagadnień naukowych pojawiających się w trakcie wykonania niniejszego protokołu oraz, jeżeli to konieczne na wniosek wspólnego komitetu, oficjalne sformułowanie opinii naukowej zgodnie z procedurą przyjętą w drodze konsensusu w komitecie; d) zbieranie i analizę danych dotyczących nakładu, połowów i ich wprowadzania do obrotu dla każdego segmentu krajowych, unijnych i nienależących do Unii flot rybackich, prowadzących połowy w obszarze połowowym Mauretanii w odniesieniu do zasobów i łowisk będących przedmiotem niniejszego protokołu; e) opracowywanie i programowanie prowadzenia corocznych procesów oceny stad, w tym wspólnych kampanii naukowych, w celu określenia nadwyżek, uprawnień do połowów i możliwości eksploatacji gwarantujących ochronę zasobów i ich ekosystemów; f) formułowanie, z inicjatywy własnej lub na żądanie wspólnego komitetu lub jednej ze Stron, wszelkich opinii naukowych dotyczących celów, strategii i środków zarządzania, które byłyby uznane za konieczne do zrównoważonej eksploatacji stad i łowisk będących przedmiotem niniejszego protokołu; g) proponowanie, w razie potrzeby, w ramach wspólnego komitetu programu zmieniającego uprawnienia do połowów, w zastosowaniu art. 7 niniejszego protokołu. 7. Do celów stosowania ust. 2, 3 i 6 oraz w uzupełnieniu postanowień przewidzianych w art. 4 ust. 6 Mauretania przekazuje co roku niezależnemu wspólnemu komitetowi naukowemu oraz Unii szczegółowe sprawozdanie przedstawiające, według kategorii połowów, liczbę statków pływających pod banderą mauretańską upoważnionych do połowów, odpowiednie wielkości dopuszczalne połowów, połowy faktycznie dokonane oraz wszelkie istotne informacje dotyczące środków zarządzania rybołówstwem przyjęte i wdrożone przez Mauretanię. 8. Sejnery tuńczykowe stosują się do wszelkich zaleceń przyjętych przez ICCAT (Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego). 9. Nie później niż sześć miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania protokołu Mauretania przyjmuje plan zrównoważonego zarządzania połowami małych gatunków pelagicznych, mający zastosowanie do wszystkich flot prowadzących działalność w wodach Mauretanii. O planie tym powiadamia Unię nie później niż miesiąc przed datą rozpoczęcia jego stosowania. W stosownych przypadkach plan ten może zostać poddany ocenie wspólnego komitetu naukowego.

Artykuł 10 Połowy dokonywane w ramach badań naukowych, zwiad rybacki i nowe uprawnienia do połowów 1. Połowy dokonywane w ramach badań naukowych 1.1. Wspólny komitet może zezwolić na prowadzenie kampanii naukowych w celu gromadzenia danych i informacji o żywych zasobach i ekosystemach morskich z udziałem statków Unii lub Mauretanii, na podstawie opinii niezależnego wspólnego komitetu naukowego. Kampanie te powinny być prowadzone na wspólną odpowiedzialność mauretańskich i europejskich instytutów naukowo-badawczych. 1.2. Sposób wyposażenia i czarteru statków Unii lub Mauretanii zostaną określone przez obie Strony w ramach wspólnego komitetu w odniesieniu do każdej z tych kampanii. 1.3. Wyniki tych kampanii będą wykorzystywane w celu ulepszenia oceny stad i umożliwienia przyjęcia odpowiednich środków zakresie zarządzania. 1.4. W odniesieniu do kategorii 8 (głowonogi) wyniki programu naukowego lub ocen prowadzonych zgodnie z art. 9 będą mogły prowadzić do przeglądu limitów połowowych i środków ochrony mających zastosowanie do statków Unii. 2. Zwiad rybacki 2.1. W przypadku zainteresowania ze strony statków rybackich Unii prowadzeniem działalności połowowej, która nie została przewidziana w art. 3, Strony konsultują się w ramach wspólnego komitetu w sprawie ewentualnego zezwolenia na tę nową działalność w zastosowaniu art. 5 ust. 2 umowy. W razie potrzeby wspólny komitet uzgadnia warunki mające zastosowanie do tych nowych uprawnień do połowów oraz, w razie konieczności, wprowadza zmiany do niniejszego protokołu i jego załącznika zgodnie z art. 7 protokołu. 2.2. Zezwolenie na prowadzenie działalności połowowej przewidziane w pkt 2.1 jest przyznawane przy uwzględnieniu najlepszych dostępnych opinii naukowych na szczeblu krajowym i regionalnym, a w stosownych przypadkach, na podstawie wyników kampanii naukowych zatwierdzonych przez niezależny wspólny komitet naukowy. 2.3. W wyniku konsultacji, o których mowa w pkt 2.1, wspólny komitet może zezwolić na prowadzenie zwiadu rybackiego w obszarze połowowym Mauretanii w celu przetestowania wykonalności technicznej i opłacalności ekonomicznej nowych łowisk. W tym celu wspólny komitet określa w każdym indywidualnym przypadku gatunki, warunki i inne właściwe parametry zgodnie z rozdziałem XI załącznika 1 do niniejszego protokołu. Strony będą prowadziły zwiad rybacki zgodnie z warunkami określonymi przez niezależny wspólny komitet naukowy. Artykuł 11 Wspólny komitet 1. W uzupełnieniu funkcji sprawowanych przez wspólny komitet zgodnie z art. 14 umowy, powierzone mu zostają uprawnienia decyzyjne dotyczące zatwierdzania zmian w niniejszego protokole, jego załącznikach i dodatkach dotyczących: a) w razie konieczności, przeglądu uprawnień do połowów i związanej z nimi rekompensaty finansowej; b) warunków wsparcia sektorowego przewidzianego w art. 8 i w załączniku 2; c) warunków dokonywania połowów przez statki Unii. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lit. a), rekompensata finansowa zostaje dostosowana proporcjonalnie i pro rata temporis. 3. Zmiany wprowadzane do protokołu, załączników i dodatków zgodnie z ust. 1 są przedmiotem decyzji wspólnego komitetu. Decyzja ta wchodzi w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się nawzajem o dopełnieniu procedur koniecznych do przyjęcia tej decyzji.

4. Wspólny komitet sprawuje swoje funkcje zgodnie z celami umowy oraz stosownymi przepisami przyjętymi przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa. 5. Pierwsze posiedzenie wspólnego komitetu odbędzie się najpóźniej trzy (3) miesiące po dniu rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu. Artykuł 12 Współpraca między podmiotami gospodarczymi Strony, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, zachęcają podmioty gospodarcze do kontaktów i wspierają współpracę między nimi, także w związku ze wsparciem sektorowym, o którym mowa w art. 8, w następujących dziedzinach: a) rozwój wolnego obszaru celnego Nouadhibou lub innych obszarów uznanych za stosowne; b) rozwój chronionych obszarów morskich (parki narodowe Banc d’Arguin i Diawling); c) zarządzanie portami; d) rozwój rybołówstwa ukierunkowanego na spożycie przez ludzi; e) budownictwo okrętowe, naprawa statków oraz produkcja materiałów i narzędzi połowowych; f) rozwój współpracy mającej na celu poprawę kształcenia zawodowego, zwłaszcza w sektorze rybołówstwa, zagospodarowania łowisk, akwakultury i rybołówstwa śródlądowego, stoczni i nadzoru morskiego oraz kontroli połowów; g) wprowadzanie do obrotu i marketing produktów rybołówstwa; h) akwakultura i niebieska gospodarka. Artykuł 13 Wypowiedzenie z powodu zmniejszonego poziomu wykorzystania uprawnień do połowów W przypadku zmniejszonego poziomu wykorzystania uprawnień do połowów Unia zawiadamia listownie stronę mauretańską o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu. Wypowiedzenie to nastąpi po czterech (4) miesiącach od dnia powiadomienia. Niniejszy artykuł może zostać uruchomiony, jeżeli nie zostanie osiągnięte porozumienie co do zakresu zmiany uprawnień do połowów i dostosowania rekompensaty finansowej, o których mowa w art. 7. Artykuł 14

Zawieszenie Każda ze Stron może wystąpić o zawieszenie stosowania niniejszego protokołu, zgodnie z art. 21 umowy w sprawie połowów. Artykuł 15 Zawieszenie i przegląd płatności rekompensaty finansowej i wsparcia sektorowego 1. Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 13 umowy, może zostać zmieniona lub zawieszona w przypadku zaistnienia co najmniej jednego z następujących warunków: a) nadzwyczajnych okoliczności, innych niż zjawiska naturalne, uniemożliwiających prowadzenie działalności połowowej w obszarze połowowym Mauretanii; b) znaczących zmian w opracowywaniu i wdrażaniu polityki rybołówstwa jednej bądź drugiej strony naruszających postanowienia niniejszego protokołu; c) w przypadku uruchomienia mechanizmów konsultacji przewidzianych w art. 96 umowy z Kotonu lub umowy między Unią Europejską a państwami AKP, która zastąpi umowę z Kotonu od dnia rozpoczęcia jej tymczasowego stosowania lub wejścia w życie, w odniesieniu do naruszenia zasadniczych i fundamentalnych elementów praw człowieka określonych w art. 9 umowy z Kotonu. 2. Unia może częściowo lub całkowicie zmienić lub zawiesić płatność wsparcia sektorowego przewidzianego w art. 8 niniejszego protokołu, w przypadku gdy stwierdzone zostanie zaistnienie warunków określonych w ust. 1 lit. b) i c), w przypadku gdy wsparcie sektorowe nie jest wypłacane lub w przypadku gdy wspólny komitet stwierdzi w wyniku przeprowadzonej oceny, że osiągnięte wyniki nie są zgodne z planem. 3. Płatność rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 5 wznawia się po przeprowadzeniu konsultacji i osiągnięciu porozumienia przez strony z chwilą przywrócenia sytuacji sprzed wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, lub gdy jest to uzasadnione w świetle wyników realizacji wsparcia finansowego, o których mowa w ust. 2. Niemniej płatność wsparcia finansowego przewidzianego w art. 8 nie może zostać uruchomiona w terminie przekraczającym okres sześciu (6) miesięcy po wygaśnięciu protokołu. Artykuł 16 Wymiana danych drogą elektroniczną 1. Strony zapewniają wdrożenie systemów monitorowania i elektronicznej wymiany wszystkich informacji i dokumentów związanych z technicznym zarządzaniem niniejszym protokołem, dotyczących działalności floty unijnej, jak określono w załączniku 1. 2. Wersja elektroniczna dokumentu będzie uznawana za całkowicie równoważną jego wersji papierowej. 3. Mauretania i Unia powiadamiają się niezwłocznie o wszelkich awariach systemu elektronicznego. Informacje i dokumenty związane ze stosowaniem umowy są wówczas automatycznie zastępowane ich wersją papierową zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w załączniku 1. Artykuł 17 Poufność 1. Strony zobowiązują się do przetwarzania wszelkich uzyskanych w ramach umowy w sprawie połowów danych osobowych i szczególnie chronionych informacji dotyczących statków unijnych i ich działalności połowowej, w tym danych zgromadzonych przez obserwatorów, zgodnie z zasadami poufności i ochrony danych. 2. Dane te są wykorzystywane przez właściwe organy wyłącznie do celów wdrażania umowy w sprawie połowów, a w szczególności do zarządzania, badań naukowych oraz monitorowania, kontroli i nadzoru rybołówstwa.

3. Na potrzeby właściwego wdrożenia protokołu przetwarzane będzie kilka kategorii danych osobowych: a) dane identyfikacyjne i kontaktowe; b) dane dotyczące działalności statku lub związanej ze statkiem, jego pozycji i przemieszczania się, działalności połowowej lub działalności związanej z połowami; c) dane dotyczące właścicieli statków i operatorów (stanowisko lub stopień), kapitanów i członków załogi; d) wszystkie inne dane związane z przedmiotem umowy. 4. Danych osobowych nie można przechowywać dłużej niż przez okres niezbędny do osiągnięcia celu, w związku z którym podlegały wymianie, nie dłużej niż przez 10 lat, z wyjątkiem sytuacji, gdy dane osobowe są niezbędne do przeprowadzenia działań następczych w ramach postępowania o naruszenie przepisów lub w ramach inspekcji bądź postępowania sądowego lub administracyjnego. W takich przypadkach dane osobowe mogą być przechowywane przez 20 lat. Jeżeli dane osobowe są przechowywane przez dłuższy okres, podlegają one anonimizacji. 5. Strony dbają, by w związku z działalnością połowową w obszarze połowowym własnością publiczną były jedynie zagregowane dane. 6. Organami odpowiedzialnymi za przetwarzanie danych są: w przypadku Unii – Komisja Europejska lub państwo członkowskie bandery, a w przypadku Mauretanii – ministerstwo. 7. Wspólny komitet może ustanowić odpowiednie zabezpieczenia i środki prawne. Artykuł 18 Nieprzestrzeganie postanowień i obowiązków protokołu Zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu i prawodawstwa obowiązującego w odniesieniu do obszaru połowowego, w przypadku nieprzestrzegania postanowień niniejszego protokołu i obowiązków wynikających z jego stosowania organ Mauretanii zastrzega sobie prawo zastosowania sankcji przewidzianych w załączniku do niniejszego protokołu. Artykuł 19 Tymczasowe stosowanie Niniejszy protokół może być stosowany tymczasowo za obopólną zgodą, potwierdzoną w formie wymiany powiadomień między Stronami, począwszy od daty udzielenia przez Radę Unii Europejskiej upoważnienia do jego podpisania. Artykuł 20 Okres obowiązywania Niezależnie od art. 19 umowy, niniejszy protokół stosuje się przez okres 5 lat od daty jego wejścia w życie lub, w stosownych przypadkach, od daty jego tymczasowego stosowania. Artykuł 21 Wypowiedzenie

Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy protokół zgodnie z art. 22 umowy w sprawie połowów. Artykuł 22 Wejście w życie Niniejszy protokół wchodzi w życie z dniem, w którym strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur. Artykuł 23 Zmiana Każda ze Stron może wystąpić o zmianę niniejszego protokołu zgodnie z art. 23 umowy w sprawie połowów. Tabela kategorii połowów, o której mowa w art. 3 ust. 1 Kategoria połowów Całkowite dopuszczalne połowy i pojemności referencyjne 1 Statki wyspecjalizowane w połowach skorupiaków, z wyjątkiem langusty i kraba 5 000 ton 2 Trawlery (niebędące zamrażalniami) i taklowce głębinowe do połowów morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i angolańskiego) 6 000 ton 2a Trawlery do połowów morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i angolańskiego) (zamrażalnie) Morszczuk „czarny” (morszczuk senegalski i angolański) 3 500 ton Kalmary 1 450 ton Mątwa 600 ton 3 Statki poławiające gatunki głębinowe inne niż morszczuk „czarny” (morszczuk senegalski i angolański), z użyciem narzędzi innych niż włoki 3 000 ton 4 Sejnery tuńczykowe 14 000 ton (pojemność referencyjna) 5 Klipery do połowów tuńczyka i taklowce powierzchniowe 7 000 ton (pojemność referencyjna) 6 Trawlery zamrażalnie do połowów pelagicznych 225 000 ton * 7 Statki rybackie do połowów pelagicznych ryb świeżych 15 000 ton ** 8 Głowonogi [pm] ton * Z dozwolonym przekroczeniem o 10 % bez wpływu na rekompensatę finansową wypłacaną przez Unię z tytułu dostępu ** Jeżeli te uprawnienia do połowów zostaną wykorzystane, należy je odliczyć od całkowitego dopuszczalnego połowu przewidzianego dla kategorii 6. Na podstawie dostępnych opinii naukowych obie strony będą mogły na forum wspólnego komitetu osiągnąć porozumienie w sprawie przyznania uprawnień do połowów dla trawlerów zamrażalni poławiających gatunki denne, w przypadku których stwierdzono istnienie nadwyżek.



ZAŁĄCZNIK 1 WARUNKI DOKONYWANIA POŁOWÓW W MAURETAŃSKICH OBSZARACH POŁOWOWYCH PRZEZ STATKI UNII EUROPEJSKIEJ ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Wyznaczanie właściwego organu Na potrzeby niniejszego załącznika oraz o ile nie wskazano inaczej, każde odesłanie do Unii Europejskiej lub do Mauretanii z tytułu właściwego organu oznacza:

–W przypadku Unii Europejskiej: Komisję Europejską w stosownych przypadkach za pośrednictwem delegatury Unii Europejskiej w Nouakchott (punkt centralny), zwaną dalej „Unią”); –w odniesieniu do Mauretanii: Ministerstwo Rybołówstwa i Gospodarki Morskiej (MPEM), zwane dalej „ministerstwem”. 2. Obszar połowowy Mauretanii Dane obszaru połowowego Mauretanii podane są w dodatku 1. Statki Unii mogą prowadzić działalność połowową w granicach określonych dla każdej kategorii w arkuszach technicznych znajdujących się w dodatku 2. 3. Identyfikacja statków 3.1. Znaki identyfikacyjne wszystkich statków Unii muszą być zgodne z odpowiednimi przepisami Unii w tej dziedzinie. Ministerstwo należy poinformować o tych przepisach przed rozpoczęciem tymczasowego stosowania protokołu. Ministerstwo należy informować o wszelkich zmianach dotyczących przedmiotowych przepisów co najmniej na miesiąc przed ich wejściem w życie. 3.2. Każdy statek, który pozbywa się swego oznakowania, swej nazwy lub swej rejestracji, naraża się na kary przewidziane przez obowiązujące prawo mauretańskie. 4. Rachunki bankowe Kwoty należne od statków unijnych są wpłacane na rzecz Skarbu Państwa Mauretanii na otwarte w tym celu rachunki w Ministerstwie Skarbu Mauretanii. Przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu Mauretania przesyła Unii numer rachunku bankowego/rachunków bankowych (kod BIC i IBAN), na który/na które należy wpłacać kwoty finansowe należne od statków Unii w ramach protokołu. Koszty przelewów bankowych ponoszą zarządzający statkami. 5. Szczegółowe zasady płatności Płatności są dokonywane w euro, zgodnie z następującymi zasadami: — w odniesieniu do opłat: przelewem na jeden z rachunków bankowych, o których mowa w ust. 4, na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa; — w przypadku kosztów związanych z opłatą parafiskalną, o której mowa w rozdziale III ust. 3: przelewem na jeden z rachunków bankowych, o którym mowa w ust. 4, na rzecz mauretańskiej straży przybrzeżnej; — w odniesieniu do grzywien: przelewem na jeden z rachunków bankowych, o których mowa w ust. 4, na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa. 6. Wyznaczenie agenta Każdy statek Unii prowadzący działalność w ramach umowy musi być reprezentowany przez agenta zamieszkałego w Mauretanii. ROZDZIAŁ II LICENCJE Strony uzgadniają, że podejmą działania na rzecz wprowadzenia elektronicznego systemu licencji.

1. Wnioski o wydanie licencji 1.1. Unia składa ministerstwu wnioski o wydanie licencji drogą elektroniczną w granicach określonych w arkuszach danych technicznych protokołu. 1.2. Wnioski te składa się 20 (dwadzieścia) dni kalendarzowych przed rozpoczęciem okresu ważności licencji, których dotyczą. 1.3. Unia może również przekazywać ministerstwu drogą elektroniczną wykazy statków dwadzieścia (20) dni kalendarzowych przed rozpoczęciem okresu ważności wnioskowanych licencji. 1.4. Wykazy te określają, według kategorii połowów: a) liczbę statków; b) charakterystykę techniczną każdego statku, przewidzianą w dodatku 3, zgodną z opisem w rejestrze statków rybackich Unii; c) narzędzia połowowe; d) wysokość należnych opłat, w podziale na rubryki; e) liczbę mauretańskich marynarzy, którzy zostaną zaokrętowani zgodnie z rozdziałem IX niniejszego załącznika. 1.5. Podczas odnawiania licencji w ramach niniejszego protokołu, co kwartał lub co roku, w przypadku statków, których dane techniczne nie uległy zmianie, do wniosków o odnowienie licencji dołącza się wyłącznie dowody uiszczenia opłat i opłaty parafiskalnej. 2. Dokumenty wymagane do wniosków o wydanie licencji 2.1. Unia przedkłada ministerstwu wniosek o wydanie licencji dla każdego statku, zawierający: – informacje wskazane w dodatku 3, – dowód płatności należnych z tytułu licencji i opłaty parafiskalnej. 2.2. Przy pierwszym wniosku dotyczącym połowów w Mauretanii należy również dostarczyć w formie elektronicznej następujące dokumenty: a) uwierzytelnioną przez państwo bandery kopię międzynarodowego świadectwa pomiarowego statku, podającego pojemność statku wyrażoną w GT, poświadczoną przez upoważnione organizacje międzynarodowe; b) aktualne kolorowe zdjęcie (nie starsze niż rok) poświadczone przez właściwe organy państwa bandery, przestawiające statek od strony burty w jego obecnym stanie, na którym widoczna jest nazwa statku, jak również w stosownych przypadkach, jego międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy. Minimalna wymagana rozdzielczość fotografii przekazanej w formie elektronicznej wynosi 72 dpi (1 400 × 1 050 pikseli). Jeżeli zdjęcie jest przesyłane w formie papierowej, jego minimalne wymiary wynoszą 15 cm × 10 cm; c) informacje wymagane przez ustawodawstwo Mauretanii do wpisu do krajowego rejestru statków Mauretanii. Wpis do rejestru nie wymaga żadnej opłaty. Inspekcje przewidziane z tytułu wpisu do krajowego rejestru statków mają charakter czysto administracyjny. 2.3. Wszelkie zmiany pojemności statku zobowiązują odpowiedniego zarządzającego statkiem do przedstawienia kopii nowego międzynarodowego świadectwa pomiarowego statku wyrażonego w GT oraz wszelkich dokumentów towarzyszących dotyczących zmiany, a w szczególności kopii wniosku złożonego przez zarządzającego statkiem do właściwych organów, zatwierdzenia przez powyższe organy oraz szczegółów na temat wprowadzonych zmian. Jeśli struktura lub zewnętrzny wygląd statku uległy zmianie, należy przedstawić także nową fotografię.

3. Kwalifikowalność do prowadzenia połowów 3.1. Wnioski o wydanie licencji połowowej są przyjmowane wyłącznie w odniesieniu do statków, dla których przekazane zostały wymagane dokumenty, zgodnie z pkt 2.1 i odpowiednio 2.2. 3.2. Każdy statek, który chce prowadzić połowy w ramach niniejszego protokołu, musi być wpisany do rejestru statków połowowych Unii oraz kwalifikować się do prowadzenia połowów w obszarze połowowym Mauretanii. Statek ten nie może figurować w wykazie statków NNN. 3.3. Aby statek się kwalifikował, zarządzający statkiem, kapitan i sam statek nie mogą być objęci zakazem prowadzenia połowów w Mauretanii. Ich sytuacja wobec administracji mauretańskiej powinna być zgodna z przepisami, w tym znaczeniu, że muszą wywiązać się ze wszelkich poprzednich zobowiązań wynikających z ich działalności połowowej w Mauretanii. 4. Wydawanie licencji 4.1. Ministerstwo wydaje licencje dla statków w terminie dziesięciu (10) dni kalendarzowych od otrzymania kompletnego wniosku i pod warunkiem potwierdzenia zapłaty kwitem wystawionym przez Skarb Państwa. 4.2. Oryginały licencji są dostępne u właściwych służb ministerstwa. Zeskanowaną kserokopię oryginałów dokumentów ministerstwo przekazuje drogą elektroniczną Unii (delegaturze UE i Komisji Europejskiej). 4.3. Wspomniane licencje zawierają m.in. okres ważności, parametry techniczne statku, liczbę marynarzy mauretańskich i obcych oraz dane dotyczące uiszczonych opłat. 4.4. Statki otrzymujące licencję są wpisywane do wykazu statków uprawnionych do dokonywania połowów, który jest niezwłocznie i jednocześnie przekazywany mauretańskiej straży przybrzeżnej i Unii. Ministerstwo powiadamia Unię o odrzuconych wnioskach o licencje. W stosownych przypadkach ministerstwo wystawia pokwitowanie wniesionych płatności za wnioski, po potrąceniu wszelkich niezapłaconych grzywien. 4.5. Licencja połowowa musi stale znajdować się na statku, który z niej korzysta, i być podczas każdej kontroli okazywana upoważnionym organom. Tymczasowo w okresie nie dłuższym niż 30 dni kalendarzowych po dniu wydania licencji, statek jest uprawniony do posiadania kopii tej licencji podczas działalności w Mauretanii, pod warunkiem że statek jest faktycznie wpisany do wykazu statków uprawnionych do dokonywania połowów, o którym mowa w pkt 4.4. Kopia jest wówczas uznawana za równoważną z oryginałem. 5. Ważność licencji i ich wykorzystywanie 5.1. Licencja jest ważna wyłącznie przez okres odpowiadający uiszczonej opłacie na warunkach określonych w arkuszu technicznym dla danej kategorii. Licencje wydaje się na okres 3 lub 12 miesięcy w zależności od kategorii: –3 miesiące dla statków kategorii 1 (statki poławiające krewetki), 2, 2a, 3 (statki do połowów dennych) i 6 (statki poławiające małe gatunki pelagiczne); –12 miesięcy dla statków kategorii 4 i 5 (tuńczykowce). Licencje są odnawialne. Ważność licencji rozpoczyna się pierwszego dnia wnioskowanego okresu. Ważność licencji na 3 miesiące dla statków kategorii 1 (statki poławiające krewetki), 2, 2a, 3 (statki do połowów dennych) oraz 6 i 7 (statki poławiające małe gatunki pelagiczne) rozpoczyna się 1 stycznia, 1 kwietnia, 1 lipca lub 1 października, z wyjątkiem pierwszego okresu, który rozpoczyna się z dniem rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu. Okres ważności licencji dla statków kategorii 4 i 5 odpowiada latom kalendarzowym, tj. od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia. Pierwszy okres obowiązywania protokołu rozpoczyna się od daty jego tymczasowego stosowania, a kończy dnia 31 grudnia tego samego roku. W przypadku wszystkich licencji okres ważności wygasa z końcem okresu stosowania protokołu.

Okres ważności licencji nie może zaczynać się w czasie jednego rocznego okresu i kończyć podczas następnego rocznego okresu. Sejnery tuńczykowe, klipry tuńczykowe i taklowce posiadające licencję połowową w krajach podregionu mogą wpisać we wniosku o wydanie licencji kraj, gatunki oraz okres ważności licencji, w celu ułatwienia wielokrotnych wejść i wyjść w obrębie obszaru połowowego. 5.2. Wydanie licencji nie przesądza o obecności statku w obszarze połowowym Mauretanii w okresie ważności tej licencji. 5.3. Każda licencja jest wydawana dla określonego statku. Licencji nie można przenosić. Jednakże w przypadku jej zgubienia lub trwającego dłużej okresu unieruchomienia statku z powodu poważnej awarii technicznej lub siły wyższej licencję pierwszego statku zastępuje się licencją dla innego statku należącego do tej samej kategorii połowowej, jeżeli jego pojemność brutto (GT) nie przekracza pojemności brutto dozwolonej dla danej kategorii połowowej. 5.4. Zarządzający unieruchomionym statkiem lub jego przedstawiciel zwraca upoważnienie do połowów ministerstwu do anulowania. 5.5. W przypadku zastąpienia licencji konieczne dopłaty wnosi się przed wydaniem licencji zastępującej. 6. Kontrole techniczne 6.1. Raz do roku oraz po każdej zmianie dotyczącej pojemności lub zmianie kategorii połowów, wymagającej stosowania innego rodzaju narzędzi połowowych, każdy statek Unii musi przybyć do portu w Nouadhibou w celu poddania się kontroli technicznej wymaganej na mocy obowiązujących przepisów Mauretanii. Kontrole takie przeprowadza się maksymalnie w ciągu 48 godzin od wejścia statku do portu. 6.2. W przypadku sejnerów tuńczykowych, kliprów tuńczykowych i taklowców powierzchniowych przed otrzymaniem licencji każdy statek dokonujący po raz pierwszy połowów w ramach umowy poddawany jest inspekcjom wymaganym na mocy obowiązujących przepisów Mauretanii. Inspekcje te mogą odbywać się w dowolnym porcie zagranicznym. Wszelkie koszty związane z takimi inspekcjami są ponoszone przez zarządzającego statkiem. 6.3. Po zakończeniu kontroli technicznej kapitan statku otrzymuje świadectwo zgodności o tym samym okresie ważności co licencja, które jest bez opłat przedłużane automatycznie dla statków przedłużających licencję w ciągu tego samego roku. Przedmiotowe świadectwo należy zawsze przechowywać na statku. W przypadku kategorii statków do połowów pelagicznych świadectwo określa zdolność statku do przeładunku. 6.4. Inspekcja techniczna sprawdza zgodność cech technicznych statku oraz znajdujących się na nim narzędzi połowowych i zapewnia, aby postanowienia dotyczące jego załogi mauretańskiej były przestrzegane. 6.5. Koszty kontroli są ponoszone przez zarządzających statkiem według tabeli stawek ustanowionych w ustawodawstwie mauretańskim, zgłoszonych Unii przed wejściem w życie protokołu. Nie mogą one być większe niż kwoty zazwyczaj płacone przez inne statki za te same usługi. 6.6. Nieprzestrzeganie postanowień przewidzianych w pkt 6.1 i 6.2 powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej i naraża statek na obowiązujące sankcje do czasu wywiązania się przez zarządzającego statkiem ze swoich zobowiązań. ROZDZIAŁ III OPŁATY 1. Opłaty 1.1. Opłaty są obliczane dla każdego statku na warunkach i na podstawie stawek określonych w arkuszach technicznych zawartych w protokole. Kwota opłat zawiera wszystkie inne powiązane opłaty lub podatki, z wyjątkiem opłaty parafiskalnej, opłat portowych lub opłat serwisowych. 1.2. Opłaty są obliczane przez ministerstwo, biorąc pod uwagę połowy wyrażone w kg masy w relacji pełnej wskazane w dziennikach połowowych i skorygowane podczas inspekcji oraz zgodnie z odpowiednim arkuszem technicznym z dodatku 2. 1.3. W terminie jednego miesiąca od daty upływu ważności licencji ministerstwo przekazuje zarządzającym statkami lub ich agentom rozliczenie należności. Kopia tego rozliczenia jest równocześnie przekazywana Unii.

1.4 Wysokość należności oblicza się proporcjonalnie do faktycznego okresu obowiązywania licencji połowowej, uwzględniając ewentualne okresy zamknięte. W przypadku gdy faktyczny okres ważności licencji ulega skróceniu o więcej niż jeden miesiąc z przyczyn zaistniałych po uiszczeniu należności, stosuje się pkt 1.5. 1.5. Opłaty uiszcza się przelewem na jeden z rachunków bankowych, o których mowa w pkt 4 rozdziału I. W przypadku nadpłaty mauretański Skarb Państwa przekazuje zarządzającemu statkiem lub jego agentowi notę z wysokością salda. Kwotę tę można odliczyć przy późniejszych płatnościach. 1.6. Unia sporządza sprawozdanie finansowe na podstawie danych o łącznych połowach ze swojej bazy danych oraz wysokości uiszczonych opłat i zaliczek (z wyłączeniem opłaty parafiskalnej) i przesyła je Mauretanii, aby sprawdzić zgodność z opłatami obliczonymi przez Mauretanię na podstawie pkt 1.2. W przypadku sporu w sprawie wysokości ustalonych opłat, obie strony niezwłocznie przeprowadzają konsultacje, w tym w razie konieczności w ramach wspólnego komitetu, i przeprowadzają weryfikację zadeklarowanych połowów oraz wyliczenia odpowiednich opłat. 1.7. Ostateczne rozliczenie rocznych połowów jest uzgadniane przez obie Strony na forum wspólnego komitetu. 2. Opłaty w naturze 2.1. Zarządzający unijnymi trawlerami zamrażalniami do połowów pelagicznych i statkami poławiających krewetki (w odniesieniu do ich przyłowów ryb) prowadzący połowy w ramach niniejszego protokołu wnoszą wkład w politykę dystrybucji ryb na rzecz potrzebującej ludności w wysokości 2 % ich połowów pelagicznych przeładowanych lub wyładowanych na koniec rejsu połowowego. 2.2. W odniesieniu do trawlerów zamrażalni do połowów pelagicznych kategorii 6 te 2 % należy obliczyć w stosunku do całości połowów bez względu na gatunek, niezależnie od ich wartości handlowej, i dodać do całkowitego dopuszczalnego połowu. Połowy przekazane z tytułu opłaty w naturze powinny odzwierciedlać skład gatunkowy wszystkich połowów znajdujących się na statku w momencie przeładunku tych 2 %. Niemniej w przypadku statków dokonujących ukierunkowanych połowów ostroboka i makreli, te 2 % może zostać przekazane z połowów o rozmiarze L lub, w przypadku braku tego rozmiaru, z połowów o rozmiarze M. Dla statków kategorii 1 te 2 % oblicza się na podstawie całkowitego przyłowu ryb. 2.3. Przekazanie połowów z tytułu opłaty w naturze dokonywane jest na rzecz krajowego stowarzyszenia dystrybucji ryb. Formularz odbioru tej opłaty w naturze jest systematycznie sporządzany i podpisywany przez przedstawiciela krajowego stowarzyszenia dystrybucji ryb: kopia tego formularza przekazywana jest kapitanowi statku. 2.4. Przekazanie połowów z tytułu opłaty w naturze może zostać dokonane poprzez wyładunek w porcie lub przeładunek na redzie. W przypadku przeładunku na redzie jednostki pływające przeznaczone do przeładunku tych połowów muszą być w pełni dostosowane do wymaganych operacji, aby zapewnić ich prawidłowy przebieg. Kapitan statku do połowów pelagicznych w porozumieniu ze swoim agentem i z krajowym stowarzyszeniem dystrybucji ryb może wybrać mauretańską jednostkę pływającą najlepiej nadającą się do przeprowadzenia tych operacji. 2.5. W przypadku ryzyka lub ewidentnego naruszenia bezpieczeństwa statku rybackiego przez łódź mauretańską lub jej załogę, kapitan statku rybackiego może odmówić przeprowadzenia operacji wyładunku połowów na daną mauretańską jednostkę pływającą. Zwraca się wówczas do przedstawiciela krajowego stowarzyszenia dystrybucji ryb, który kieruje do niego inną łódź. 2.6. Czynności związane z wyładunkiem połowów z tytułu opłaty w naturze muszą być zaplanowane i zorganizowane w sposób, który nie będzie dezorganizował sprawnego prowadzenia działalności połowowej przez statek. 2.7. W przypadku braku miejsca do przechowywania ryb w punkcie wyładunku połowów, kapitan statku rybackiego zostaje zwolniony z obowiązku wyładunku opłaty w naturze, w sposób całkowity i ostateczny w odniesieniu do danego rejsu połowowego. Otrzymuje on zaświadczenie od przedstawiciela krajowego stowarzyszenia dystrybucji ryb poświadczające, że opłata w naturze nie mogła zostać wyładowana z powodu braku przestrzeni magazynowych na lądzie. Połowy niewyładowane z powodu braku miejsca do przechowywania ryb i zatrzymane na statku należy odliczyć od całkowitego dopuszczalnego połowu. 2.8. Opłata w naturze wyklucza wyraźnie wszelkie inne formy narzuconego wkładu. W żadnym wypadku nie może ona stanowić podstawy do przeliczenia na ekwiwalent pieniężny lub uznania za dług. 2.9. Połowy odpowiadające opłacie w naturze są przejmowane przez krajowe stowarzyszenie dystrybucji ryb, które zbywa je na rzecz potrzebującej ludności na warunkach określonych w prawodawstwie mauretańskim. 2.10. Krajowe stowarzyszenie dystrybucji ryb przygotowuje co roku sprawozdanie na temat wykorzystania tej opłaty w naturze, jej beneficjentów, zbytych ilości oraz warunków dystrybucji tych ilości. Sprawozdanie to jest oceniane przez wspólny komitet. 2.11. W przypadku trudności w stosowaniu niniejszych postanowień Strony konsultują się, w tym w ramach wspólnego komitetu, w celu wymiany wszystkich istotnych informacji dotyczących ich stosowania oraz znalezienia najbardziej odpowiednich rozwiązań tych trudności. 3. Opłaty parafiskalne

3.1. Stawki opłaty parafiskalnej dla statków rybackich są płatne w obcej walucie, zgodnie z dekretem dotyczącym ustanowienia opłaty parafiskalnej, i wynoszą: Kategoria połowów skorupiaki, głowonogi i denne mająca zastosowanie do kategorii 1, 2, 2a i 3 Pojemność (GT) Kwota na kwartał (MRU) < 99 5000 100-200 10000 201-400 20000 401-600 40000 > 600 60000 Kategoria połowów gatunków daleko migrujących i pelagicznych: mająca zastosowanie do kategorii 4, 5, 6 i 7 Pojemność Kwota na miesiąc (MRU) < 2 000 5000 2 001-3 000 15000 3 001-5 000 50000 5 001-7 000 75000 7 001-9 000 100000 >9 000 130000 3.2. Z wyjątkiem kategorii 4 i 5 opłata parafiskalna jest należna za cały kwartał lub jego wielokrotność, niezależnie od ewentualnego wprowadzenia okresu ochronnego. 3.3. Kurs walutowy (MRU/EUR), stosowany przy wnoszeniu opłaty parafiskalnej za dany rok kalendarzowy, jest średnim kursem rocznym z roku poprzedniego, obliczonym przez Bank Centralny Mauretanii i przekazanym ministerstwu najpóźniej do dnia 1 grudnia roku poprzedzającego jego stosowanie. W przypadku braku informacji o kursie walutowym stosuje się poprzednią stawkę. 3.4. Kwartał odpowiada jednemu z trzymiesięcznych okresów, począwszy od dnia 1 października, 1 stycznia, 1 kwietnia lub 1 lipca, z wyjątkiem pierwszego i ostatniego okresu obowiązywania protokołu. 4. Warunki szczegółowe mające zastosowanie do sejnerów tuńczykowych 4.1. Krajowe instytuty naukowe: IRD (Institut de Recherche pour le Développement), IEO (Instituto Espanol de Oceanografia) i IPMA (Instituto Portugues Mar e Atmosfera), korzystają z raportów połowowych sporządzanych przez każdego kapitana statków poławiających tuńczyka i przekazywanych codziennie za pośrednictwem ERS mauretańskiej straży przybrzeżnej. Unia dostarcza je również co roku drogą elektroniczną IMROP (Mauretańskiemu Instytutowi Badań Oceanograficznych i Rybołówstwa). 4.2. W oparciu o dane o łącznych połowach w swojej bazie danych, należne opłaty i uiszczone zaliczki, Unia sporządza dla każdego statku poławiającego tuńczyka rozliczenie końcowe opłat należnych od statku z tytułu rocznej kampanii połowowej za poprzedni rok kalendarzowy. 4.3. Unia przedstawia to rozliczenie końcowe Mauretanii i zarządzającym statkami przed dniem 30 czerwca roku następującego po roku, w którym dokonano połowów. 4.4. W terminie 30 dni od dnia przekazania rozliczenia końcowego Mauretania może je zakwestionować w oparciu o należyte elementy uzasadniające. W razie sporu Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje w ramach wspólnego komitetu. Jeżeli Mauretania nie zgłosi zastrzeżeń w terminie 30 dni, rozliczenie końcowe uznaje się za przyjęte. 4.5. Jeżeli wartość rozliczenia końcowego jest wyższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry uiszczona w celu uzyskania licencji, zarządzający statkiem wpłaca saldo Mauretanii w terminie 45 dni począwszy od dnia zatwierdzenia rozliczenia przez Mauretanię. Jeżeli zaś wartość rozliczenia końcowego jest niższa niż zapłacona z góry opłata ryczałtowa, różnica nie jest zwracana zarządzającemu statkiem. 4.6. Opłata parafiskalna będzie natomiast uiszczona proporcjonalnie do czasu spędzonego w mauretańskim obszarze połowowym. Odpowiednie opłaty miesięczne odpowiadają faktycznym, trzydziestodniowym okresom połowów. Niniejsze postanowienie wynika z niepodzielnego charakteru opłaty parafiskalnej – opłata ta jest należna za każdy rozpoczęty okres miesięczny. 4.7. Statek, który dokonywał połowów przez 1–30 dni, dokonuje opłaty za jeden miesiąc. Opłata za drugi miesiąc jest należna po upływie pierwszego trzydziestodniowego okresu i tak dalej. Dodatkowe opłaty miesięczne należy uiścić najpóźniej 10 dni od rozpoczęcia każdego okresu dodatkowego. ROZDZIAŁ IV RAPORTOWANIE POŁOWÓW 1. System elektronicznego raportowania (ERS) 1.1. Strony zobowiązują się do wdrożenia i utrzymania systemów informatycznych niezbędnych do zapewnienia elektronicznej wymiany wszystkich informacji związanych z wykonywaniem umowy. 1.2. Państwo bandery i Mauretania wyznaczają korespondentów ERS, którzy pełnią funkcję punktów kontaktowych w kwestiach związanych z wdrażaniem niniejszych przepisów, przekazują sobie nawzajem dane kontaktowe swoich korespondentów ERS oraz, w razie potrzeby, niezwłocznie aktualizują te informacje. 1.3. Strony uzgadniają, że początkowo do wymiany informacji z dzienników połowowych wykorzystywany będzie ERS 3.1, ale że następnie wdrożona zostanie norma UN/FLUX (protokół ogólny Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczący wymiany danych na temat rybołówstwa), o której mowa w dodatku 8 (FLUX ERS). 1.4 Szczegółowe ustalenia dotyczące wdrożenia różnych form wymiany elektronicznej są określane i zatwierdzane przez obie Strony w ramach wspólnego komitetu, w szczególności w odniesieniu do raportowania połowów za pośrednictwem systemu elektronicznego raportowania (ERS).

1.5. Po osiągnięciu pełnej operacyjności ERS, statek, który nie jest wyposażony w system ERS, nie jest upoważniony do prowadzenia działalności połowowej na podstawie niniejszego protokołu. 1.6. Mauretania i Unia niezwłocznie informują się wzajemnie o wszelkich awariach systemu informatycznego, które uniemożliwiają komunikację między ośrodkami monitorowania rybołówstwa (CMR). W takich przypadkach zastosowanie mają przepisy ust. 4. 2. Dziennik połowowy: postanowienia ogólne 2.1. Kapitan statku unijnego prowadzącego działalność połowową w ramach niniejszego protokołu prowadzi elektroniczny dziennik połowowy zintegrowany z elektronicznym systemem rejestracji i raportowania (ERS). 2.2. Kapitan odpowiada za rzetelność danych wpisanych do elektronicznego dziennika połowowego. Dziennik połowowy zawiera co najmniej informacje określone w pkt 3.3/ jest zgodny z postanowieniami uzgodnionymi przez obie Strony oraz uwzględnia odpowiednie rezolucje i zalecenia ICCAT. 2.3. Państwo bandery i Mauretania gwarantują, że są wyposażone w sprzęt komputerowy i oprogramowanie niezbędne do automatycznego przekazywania danych ERS i wprowadzają procedury niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania. 2.4. Państwo bandery zapewnia odbiór i zarejestrowani