ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
K.

mając na uwadze, że Słowenia zajmuje 36. miejsce w światowym rankingu wolności prasy opublikowanym w 2021 r. przez Reporterów bez Granic (w UE znajduje się na 18. miejscu), czyli spadła o cztery miejsca w porównaniu z ostatnim rokiem, kiedy zajmowała 32. miejsce (5); mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem Komisji na temat praworządności z 2021 r. oznacza to, że w kraju tym sytuacja w zakresie wolności mediów i ochrony dziennikarzy pogarsza się; mając na uwadze, że Komisarz Praw Człowieka Rady Europy zauważył w swoim memorandum z 4 czerwca 2021 r., że Słowenia ma dynamiczne środowisko medialne i prężne społeczeństwo obywatelskie, a prawa obywatelskie i polityczne, w tym prawo do wolności wypowiedzi i wolności pokojowego zgromadzania się, są ogólnie chronione zarówno przepisami prawa, jak i w praktyce; mając na uwadze, że Komisarz Praw Człowieka zwrócił również uwagę na „pogorszenie warunków wolności mediów w Słowenii w ciągu ostatniego roku” oraz na to, że „w ciągu ostatnich 13 miesięcy na platformie Rady Europy opublikowano 13 ostrzeżeń dotyczących Słowenii”; mając na uwadze, że w perspektywie kilku ostatnich lat stanowi to znaczny wzrost (6);
47.

podkreśla, że ważnym krokiem w kierunku zwalczenia przestępczości zorganizowanej jest uczynienie jej mniej opłacalną; przywołuje w tym kontekście działania prowadzone przez OLAF, którego dochodzenia stanowią kluczowe narzędzie walki z nadużyciami finansowymi; wyraża ubolewanie, że odsetek aktów oskarżenia wniesionych w następstwie zaleceń OLAF-u dla państw członkowskich jest niski i wykazuje tendencję spadkową, gdyż zmniejszył się z 53 % w latach 2007–2014 do 37 % w latach 2016–2020; zauważa ponadto, że stopień, w jakim kwoty finansowe, których odzyskanie się zaleca, są faktycznie odzyskiwane, nie został oceniony w ostatnich latach, a najnowsza ocena obejmująca lata 2002–2016 wskazuje, że stopień odzysku wynosi 30 %; wzywa OLAF i Komisję, aby zbadały przyczyny leżące u podstaw tego zjawiska, a także wzywa państwa członkowskie, aby wypełniły prawny obowiązek odzyskania środków finansowych oraz ściśle współpracowały z organami Unii, aby zapewnić, że środki wykorzystywane przez przestępczość zorganizowaną niezgodnie z ich przeznaczeniem będą skutecznie odzyskiwane, gdyż szacuje się, że aż 98 % dochodów z przestępstwa nie jest konfiskowanych i pozostaje do dyspozycji przestępców; wzywa OLAF, by gromadził informacje na temat stopy odzysku w następstwie swoich zaleceń finansowych oraz by publikował te informacje w swoich sprawozdaniach rocznych; uważa, że zdecydowane działania mające na celu odzyskanie środków, w tym zajęcie zapobiegawcze oraz zajęcie równowartości mienia uzyskanego na drodze przestępstwa, mogą zniechęcić organizacje przestępcze do popełniania oszustw na szkodę UE i chronić jej interesy finansowe; apeluje do państw członkowskich o zwiększenie wskaźnika konfiskaty środków finansowych związanych z nadużyciami i położenie większego nacisku na środki zapobiegawcze; zwraca się do Komisji, by rozważyła możliwość uzupełnienia obecnego fragmentarycznego podejścia do odzyskiwania aktywów o ogólnounijny organ odpowiedzialny za zapewnienie terminowego i skutecznego odzyskiwania środków finansowych UE;
43.

wzywa do zwiększenia skutecznej współpracy międzynarodowej w zakresie gromadzenia dowodów, wzajemnego uznawania, doręczania dokumentów oraz konfiskaty i zamrażania mienia w celu zapewnienia właściwym organom środków umożliwiających śledzenie, zamrażanie i konfiskatę dochodów z przestępstwa oraz zarządzanie nimi; wzywa zatem Komisję do wspierania i promowania ogólnounijnej harmonizacji definicji przestępstw korupcyjnych, a także do lepszego wykorzystania istniejących zbiorów danych i metodyki do opracowywania nowych definicji w celu uzyskania danych porównawczych z całej UE na temat rozpatrywania przypadków korupcji;
24.

przypomina o potrzebie zapewnienia usług wsparcia, telefonów zaufania, dostępnych mechanizmów zgłaszania i środków zaradczych, które mają chronić i wspierać ofiary cyberprzemocy ze względu na płeć; zachęca państwa członkowskie, aby z pomocą Unii opracowały zharmonizowany, przyjazny dla użytkownika, dostępny i regularnie aktualizowany katalog usług wsparcia, telefonów zaufania i mechanizmów zgłaszania dostępnych w indywidualnych przypadkach cyberprzemocy wobec kobiet, który to katalog można by udostępnić na jednej platformie i który mógłby zawierać również informacje na temat wsparcia dostępnego w przypadku innych form przemocy wobec kobiet; zauważa, że ze względu na niski poziom zgłaszania i normalizację cyberprzemocy ze względu na płeć problem cyberprzemocy ze względu na płeć jest prawdopodobnie bardziej znaczący niż wynika to z aktualnych danych;
30.

wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zagwarantowały wzmocnienie praw do informacji i konsultacji, aby zapewnić, że opinia europejskiej rady zakładowej będzie brana pod uwagę przy podejmowaniu decyzji w przedsiębiorstwach i że zostanie ona wydana przed zakończeniem konsultacji na danym szczeblu i przed podjęciem decyzji przez organy zarządzające; ponadto wzywa Komisję do wzmocnienia mechanizmów egzekwowania, państwa członkowskie – do zapewnienia specjalnym zespołom negocjacyjnym i europejskim radom zakładowym skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości, do wprowadzenia skutecznych, odstraszających i proporcjonalnych kar w celu zapewnienia przestrzegania przepisów, do położenia kresu – po ponad 20 latach – odstępstwom dla starych, tzw. dobrowolnych porozumień poprzedzających wejście w życie dyrektywy, do dążenia do wyjaśnienia pojęcia „ponadnarodowego charakteru podnoszonej kwestii” w kontekście dyrektywy w sprawie europejskiej rady zakładowej, do zapobiegania nadużywaniu zasad poufności jako środka ograniczania dostępu do informacji i skutecznej partycypacji oraz do zapewnienia skutecznej koordynacji procesów informowania pracowników, konsultowania się z nimi i ich partycypacji na szczeblu lokalnym, krajowym i unijnym;
2.

wzywa władze serbskie do uważnego zbadania tej sprawy i zapewnienia poszanowania podstawowych praw człowieka w tej fabryce, zwłaszcza praw pracowniczych, do przedstawienia UE wniosków z prowadzonych dochodzeń oraz do pociągnięcia sprawców do odpowiedzialności; wzywa władze serbskie do umożliwienia organizacjom pozarządowym, organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, urzędnikom UE i przedstawicielom innych organizacji międzynarodowych swobodnego, szerokiego i niezakłóconego dostępu do fabryki Linglong Tire w miejscowości Zrenjanin oraz do miejsc zakwaterowania wietnamskich pracowników; wzywa delegaturę Unii Europejskiej w Republice Serbii do uważnego śledzenia tych działań oraz losu 500 wietnamskich pracowników;
D.

mając na uwadze, że od czasu wejścia w życie systemu certyfikacji procesu Kimberley jako globalnej inicjatywy w 2003 r. zmienił się charakter konfliktów i realia w terenie; mając na uwadze, że system certyfikacji procesu Kimberley nie uwzględnia sytuacji, w których publiczne lub prywatne siły bezpieczeństwa, przedsiębiorstwa, przestępcy lub ugrupowania zbrojne stosują powszechną lub systematyczną przemoc w celu zabezpieczenia swoich interesów ekonomicznych w produkcji diamentów; mając na uwadze, że obecnie nie można zaspokoić oczekiwań konsumentów co do pewności pochodzenia i etycznego charakteru pozyskiwania diamentów; mając na uwadze, że skutkuje to spadkiem popytu na naturalne diamenty i w związku z tym ma negatywne konsekwencje dla legalnego przemysłu diamentowego i wydobycia rzemieślniczego; mając na uwadze, że mechanizmy takie jak system certyfikacji procesu Kimberley należy poddawać regularnym przeglądom i aktualizacjom, aby zagwarantować, że będą one w stanie sprostać oczekiwaniom konsumentów i międzynarodowym zobowiązaniom dotyczącym społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i zrównoważonego rozwoju;
8.

ubolewa jednak, że środki mające przeciwdziałać molestowaniu seksualnemu nie są wystarczająco zdecydowane i nie obejmują wszystkich działań postulowanych w poprzednich rezolucjach, a zatem: a) wzywa służby Parlamentu do zapewnienia szkoleń na temat przeciwdziałania molestowaniu dostępnych we wszystkich językach urzędowych lub z tłumaczeniem ustnym oraz do skierowania działań informacyjnych do poszczególnych delegacji i grup politycznych; b) wzywa służby Parlamentu do stworzenia publicznej listy posłów uczestniczących w tych szkoleniach dotyczących przeciwdziałania molestowaniu, która to lista zostanie opublikowana na stronie internetowej Parlamentu Europejskiego jako dobry przykład dla innych posłów; c) ponownie wzywa (11) do podjęcia bardziej zdecydowanych środków w celu zapobiegania wszelkim przejawom molestowania, zwłaszcza molestowaniu seksualnemu, a w szczególności wzywa do jak najszybszego wprowadzenia obowiązkowych szkoleń na temat przeciwdziałania molestowaniu dla wszystkich posłów, a na samym początku kadencji dla nowo wybranych posłów, zgodnie z uzyskaną opinią prawną, ponieważ dobrowolne szkolenia w zakresie zapobiegania molestowaniu okazały się niewystarczające; d) wzywa służby Parlamentu do oceny potencjalnych konsekwencji, takich jak możliwość ograniczenia rekrutacji pracowników, bez naruszania prawa posłów do pokrycia przez PE ponoszonych przez nich kosztów pomocy parlamentarnej, między innymi w przypadku nieprzestrzegania obowiązku określonego w ust. 8 lit. c) niniejszej rezolucji, gdy poseł odmawia udziału w obowiązkowych szkoleniach dotyczących przeciwdziałania molestowaniu;
wzywa Rosję i popieranych przez nią separatystów do przestrzegania porozumienia o zawieszeniu broni; wzywa Rosję do konstruktywnego zaangażowania się w prace normandzkiej czwórki i trójstronnej grupy kontaktowej oraz do wypełnienia zobowiązań międzynarodowych, zwłaszcza zobowiązań zapisanych w porozumieniach mińskich i Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza; wzywa do natychmiastowego uwolnienia wszystkich nielegalnie zatrzymanych i więzionych obywateli Ukrainy; zachęca również Radę do rozszerzenia zakresu sankcji, by objąć nimi takie działania jak polityka przyznawania paszportów rosyjskich i organizacja nielegalnych wyborów na Krymie oraz decyzja o włączeniu mieszkańców tych części ukraińskich obwodów donieckiego i ługańskiego, których nie kontroluje obecnie państwo ukraińskie, do głosowania w wyborach do Dumy we wrześniu 2021 r., a także zachęca do podniesienia ceny, jaką Rosja płaci za blokowanie wdrażania porozumień mińskich i rozmów normandzkiej czwórki; zwraca się do Międzynarodowego Trybunału Karnego o zbadanie zbrodni popełnionych przez stronę rosyjską i jej pełnomocników na Półwyspie Krymskim i we wschodniej Ukrainie; podkreśla, że Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości i sprawy prowadzone zgodnie z zasadą jurysdykcji uniwersalnej mogą mieć w tym względzie pewną rolę do odegrania; uważa, że polityczne i wojskowe przywództwo faktycznych władz tzw. Ługańskiej i Donieckiej Republiki Ludowej należy objąć sankcjami w globalnym systemie sankcji UE za naruszenia praw człowieka;
29.

zaznacza, że przejrzystość i publiczny dostęp do dokumentów instytucji UE mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia najwyższego poziomu ochrony obywatelskich praw demokratycznych i zaufania obywateli do instytucji UE; zwraca uwagę, że obowiązujące rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji nie odpowiada już sytuacji faktycznej; głęboko ubolewa, że od lat nie poczyniono postępów, jeśli chodzi o przegląd rozporządzenia (WE) nr 1049/2001; wzywa Komisję, aby przedłożyła wniosek dotyczący przekształcenia rozporządzenia z 2001 r. w celu zwiększenia przejrzystości i odpowiedzialności przez promowanie dobrych praktyk administracyjnych, zgodnie z wymogami traktatu lizbońskiego;
2.

wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia José Daniela Ferrera, Kobiety w Bieli Aymary Nieto, Maykela Castillo, Luisa Roblesa, Félixa Navarro, Luisa Manuela Otero, wielebnego Lorenza Rosalesa Fajardo i Andy’ego Duniera Garcíi oraz wszystkich osób przetrzymywanych za korzystanie z prawa do wolności wypowiedzi i pokojowych zgromadzeń; wzywa władze kubańskie do wycofania bezzasadnych zarzutów karnych i umożliwienia osobom wygnanym powrotu do kraju, w tym np. Yuniorowi Garcíi; potępia rząd kubański za systematyczne zmuszanie obywateli do wyjazdu z kraju ze względu na przekonania; potępia niedawne uprowadzenie i arbitralne zatrzymanie laureata Nagrody im. Sacharowa Guillermo Fariñasa oraz, pomimo jego niedawnego uwolnienia, wzywa do położenia kresu regularnym i utrzymującym się arbitralnym aresztowaniom i nękaniu;
1.

potępia powtarzające się prześladowania i ostatnie politycznie umotywowane próby zamknięcia stowarzyszenia Memoriał i Centrum Praw Człowieka Memoriał; wzywa władze rosyjskie do natychmiastowego wycofania wszystkich zarzutów wobec organizacji Memoriał i zadbania, aby Memoriał mógł nadal bezpiecznie wykonywać swoją ważną pracę bez ingerencji państwa; domaga się, by władze zapewniły w międzyczasie pełną ochronę i dostęp do wszystkich materialnych i niematerialnych dóbr Memoriału, w tym do jego archiwów, a także do przedstawień i prac niezależnych teatrów, dziennikarzy i artystów;
4.

potwierdza swoje pełne poparcie dla układu NPT i jego trzech wzajemnie się uzupełniających filarów jako jednego z najbardziej powszechnie akceptowanych prawnie wiążących instrumentów i podstawy systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej; przypomina, że układ NPT przyczynił się do utrzymania szerokiego wachlarza norm związanych z rozbrojeniem i pokojowym wykorzystaniem energii jądrowej, a jednocześnie egzekwowania norm nierozprzestrzeniania broni jądrowej; oczekuje, że państwa posiadające broń jądrową przedsięwezmą w dobrej wierze kroki mające na celu wypełnienie zobowiązań traktatowych i świadczące o ich rzeczywistym zaangażowaniu na rzecz rozbrojenia nuklearnego, w tym poprzez podejmowanie konkretnych działań określonych w ostatecznej wersji układu NPT z 2010 r. oraz przez wzmocnienie normy nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozszerzenie zdolności MAEA w zakresie zabezpieczeń; ostrzega, że przyszłość układu NPT nie powinna być uważana za pewnik, i wzywa państwa-strony układu, by dołożyły wszelkich starań, aby przyczynić się do pomyślnego i satysfakcjonującego zakończenia zbliżającej się 10. konferencji przeglądowej we wszystkich jej filarach – rozbrojenie, nierozprzestrzenianie i pokojowe wykorzystanie energii jądrowej – poprzez uzgodnienie konstruktywnego oświadczenia końcowego, które przyczyniłoby się do dalszego wzmocnienia układu NPT oraz pomogło w zachowaniu stabilności strategicznej i powstrzymaniu nowego wyścigu zbrojeń; wzywa wszystkie państwa, by podpisały NPT i przystąpiły do niego oraz utrzymały wynikające z niego zobowiązania; wzywa 10. konferencję przeglądową do omówienia luki w przepisach układu NPT dotyczących wywozu reaktorów o napędzie jądrowym do celów wojskowych; wzywa państwa członkowskie UE do wysłania swoich najwyższych rangą polityków na konferencję przeglądową; wzywa zatem wszystkie państwa-strony NPT, by w konstruktywny sposób angażowały się w ramy układu oraz ustaliły realistyczne, skuteczne, konkretne, wzajemne i możliwe do sprawdzenia środki pozwalające na osiągnięcie wspólnego celu, jakim jest rozbrojenie jądrowe;
E.

mając na uwadze, że reżim coraz częściej atakuje dziennikarzy, wolność prasy i prawo do informacji; mając na uwadze, że siedmiu międzynarodowym nadawcom medialnym nie pozwolono wjechać do kraju w celu relacjonowania nieuczciwych wyborów; mając na uwadze, że niezależne stowarzyszenia dziennikarskie ujawniły co najmniej 52 ataki na niezależnych dziennikarzy, które miały miejsce od 25 października do 7 listopada 2021 r.; mając na uwadze, że 7 listopada 2021 r. jedynie oficjalne media otrzymały akredytację, co stanowi naruszenie prawa do informacji i wolności wypowiedzi, i co w rezultacie jeszcze bardziej potęguje cenzurę i ciszę medialną; mając na uwadze, że podobne represje są stosowane wobec m.in. obrońców praw człowieka, obrońców środowiska, obrońców kobiet i osób LGBTIQ, przywódców społecznych i politycznych, liderów biznesu, prawników oraz personelu medycznego i organizacji pozarządowych;
53.

podkreśla, że jeśli Europejski Zielony Ład po prostu spowoduje przeniesienie emisji gazów cieplarnianych z UE do jej partnerów, nie będzie on mieć żadnego wpływu na zmianę klimatu; w związku z tym apeluje do UE, aby dążyła do zawarcia możliwych do wyegzekwowania porozumień wielostronnych dotyczących powstrzymania globalnego ocieplenia oraz upowszechniania unijnych standardów środowiskowych, w tym w zaopatrzeniu i przetwórstwie; uważa, że UE będzie musiała opracować nowe umowy handlowo-inwestycyjne, nowe modele pomocy finansowej i technicznej oraz, bardziej ogólnie, nowe podejście do dyplomacji międzynarodowej mające na celu zapewnienie równych warunków działania;
163.

zauważa, że ochrona patentowa stanowi istotną zachętę dla firm do inwestowania w innowacje i do wytwarzania nowych leków; zauważa jednocześnie, że skutek wykluczający patentów może prowadzić do ograniczenia podaży oraz dostępu do leków i produktów farmaceutycznych; podkreśla, że należy utrzymać równowagę między zachęcaniem do innowacji dzięki skutkowi wykluczającemu patentów, zadbaniem o dostęp do leków i ochroną zdrowia publicznego; przypomina, że firma, która wprowadza lek do obrotu, może korzystać z wyłączności danych przez okres ośmiu lat od momentu wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie z art. 14 ust. 11 rozporządzenia (WE) nr 726/2004; wzywa Komisję, aby zaproponowała przegląd tego rozporządzenia w celu wprowadzenia możliwości tymczasowego zezwolenia na udzielanie licencji przymusowych w przypadku kryzysu zdrowotnego, co umożliwiłoby produkcję generycznych wersji leków ratujących życie; przypomina, że jest to jeden z instrumentów elastyczności w dziedzinie ochrony patentowej, związanych ze zdrowiem publicznym, uwzględniony już w porozumieniu TRIPS Światowej Organizacji Handlu, a następnie ponownie potwierdzony w deklaracji z Ad-Dauhy z 2001 r.; wzywa Komisję do dopilnowania, by wdrażanie zawartych przez UE umów o wolnym handlu (FTA) nie kolidowało z możliwościami uruchomienia instrumentów elastyczności przewidzianych w porozumieniu TRIPS, oraz do przedstawienia państwom członkowskim wytycznych mających zachęcać do udzielania licencji dobrowolnych zamiast niezwłocznego wydawania licencji przymusowych; podkreśla, że FTA nie powinny koncentrować się wyłącznie na egzekwowaniu norm własności intelektualnej w państwach trzecich, ale powinny uwzględniać wpływ na leki generyczne i biopodobne w UE i państwach trzecich, a także zapewniać koordynację norm regulacyjnych;
89.

potępia liczne przypadki śmiertelne na szlakach migracyjnych i ponawia apel o ustanowienie skoordynowanego podejścia europejskiego, tak by wspierać proces identyfikacji osób zmarłych w drodze do UE i zadbać o to, by był on szybki i skuteczny; wyraża ubolewanie, że niektóre osoby, które mogły się ubiegać o azyl, odesłano na granicę lub wydalono do miejsc, gdzie ich życie było zagrożone, wbrew prawu międzynarodowemu, a w szczególności prawu do azylu; potępia ataki na organizacje pozarządowe, które pomagają migrantom; wzywa UE i państwa członkowskie, by zachowały pełną przejrzystość w odniesieniu do środków finansowych przyznawanych państwom trzecim na potrzeby współpracy w dziedzinie migracji oraz by zagwarantowały, że taka współpraca nie będzie przynosiła bezpośrednich ani pośrednich korzyści podmiotom państwowym biorącym udział w naruszeniach praw człowieka; zdecydowanie podkreśla, że należy koniecznie zdefiniować ramy ochrony migrantów, zwłaszcza poprzez otwarcie bezpiecznych i legalnych szlaków dla migrantów i poprawę dostępu do wiz humanitarnych, a także poprawić stosowanie tych ram; wzywa Parlament Europejski do monitorowania porozumień w sprawie migracji;
B.

mając na uwadze, że krótko przed zamachem stanu prezydent Kaboré został wybrany na drugą kadencję w demokratycznych wyborach, które odbyły się w 2020 r.; mając na uwadze, że zmuszono go, by ogłosił, że ustępuje z funkcji prezydenta, i podał się do dymisji; mając na uwadze, że od chwili zamachu stanu jest on przetrzymywany przez wojsko, a jego kontakt z osobami z zewnątrz jest ograniczony; mając na uwadze, że 26 stycznia 2022 r. Ludowy Ruch na rzecz Postępu (MPP) – partia prezydenta Kaborégo – potwierdził, że Kaboré przebywa w areszcie domowym w willi prezydenckiej i że do jego dyspozycji pozostaje lekarz;
9.

przyjmuje do wiadomości decyzję EBC o zwiększeniu puli PEPP z początkowej kwoty 750 mld EUR do 1,850 mld EUR; odnotowuje decyzję EBC o kontynuacji zakupu aktywów netto w ramach PEPP do zakończenia fazy kryzysu związanego z COVID-19, a w każdym razie co najmniej do końca marca 2022 r.; zauważa, że EBC zmniejszył ostatnio tempo zakupów aktywów netto w ramach PEPP, opierając się na stanowisku Rady Prezesów, że korzystne warunki finansowania można utrzymać przy umiarkowanie niższym tempie; zgadza się z oświadczeniem prezes Christiny Lagarde z 10 czerwca 2021 r., że „wszelkie dyskusje na temat wystąpienia z PEPP (…) byłyby przedwczesne, ponieważ jest jeszcze zbyt wcześnie i nastąpi to w stosownym czasie”; zwraca się do EBC o kontynuowanie zakupów w ramach PEPP tak długo, jak EBC uzna to za konieczne do wypełnienia swojego mandatu; przyjmuje do wiadomości, że EBC zamierza rozważyć dalsze dostosowanie zakupów aktywów; przyjmuje również do wiadomości oświadczenie prezes Christiny Lagarde, że nawet po przewidywanym zakończeniu działań nadzwyczajnych związanych z pandemią, nadal ważne będzie, by polityka pieniężna, w tym odpowiednie dostosowanie zakupów aktywów, wspierała ożywienie w całej strefie euro oraz zrównoważony powrót inflacji do docelowego poziomu 2 %;
sądzi, że obowiązkiem i rolą Unii i jej państw członkowskich jest poczynienie większych starań, by utrzymać integrację europejską, chronić wartości i zasady europejskie, w tym zasadę lojalnej współpracy, oraz zapobiec ponownemu wystąpieniu z UE; ubolewa w związku z tym nad umiarkowanym i ograniczonym zaangażowaniem Parlamentu Europejskiego i jego komisji w przygotowania do referendum w Zjednoczonym Królestwie, przez co obywatele Zjednoczonego Królestwa, którzy byli wówczas obywatelami UE, nie mieli pełnego dostępu do informacji o funkcjonowaniu UE i konsekwencjach wystąpienia; podkreśla, że należy wprowadzić zabezpieczenia zapewniające, by debata publiczna poprzedzająca uruchomienie art. 50 przez państwo członkowskie umożliwiała obywatelom podjęcie świadomej decyzji; wzywa państwa członkowskie i UE, aby konsekwentnie docierały do jak najszerszego kręgu obywateli UE z informacjami o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, obszarach jej działań, procesach decyzyjnych, prawach obywateli Unii i konsekwencjach opuszczenia UE; uważa, że pod tym względem Konferencja w sprawie przyszłości Europy stanowi okazję do dogłębnego dialogu z obywatelami i społeczeństwem obywatelskim o Unii Europejskiej i o tym, jak powinna się rozwijać; zachęca Komisję do przedstawienia wniosku umożliwiającego europejskim partiom politycznym finansowanie kampanii referendalnych związanych z wdrażaniem postanowień TUE lub TFUE;
A.

mając na uwadze, że art. 11 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2021/1139 (EFMR) uprawnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych określających próg determinujący niedopuszczalność, który powinien być proporcjonalny do charakteru, wagi, czasu trwania i powtarzalności poważnych naruszeń, popełnionych przestępstw lub nadużyć i musi wynosić co najmniej rok;