1.

zaleca Radzie oraz Wiceprzewodniczącemu Komisji / Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, aby: a) przypomnieli, że warunkiem wstępnym przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni jądrowej i postępów na drodze do rozbrojenia nuklearnego jest skuteczny multilateralizm i oparty na zasadach porządek międzynarodowy; potwierdzili, że NPT stanowi kamień węgielny światowego systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia jądrowego, a także kluczowe zabezpieczenie przed zagrożeniem rozprzestrzeniania broni jądrowej oraz niezastąpione ramy utrzymania i wzmocnienia pokoju i bezpieczeństwa na świecie; b) potwierdzili pełne poparcie UE i państw członkowskich dla NPT i jego trzech wzajemnie wzmacniających się filarów – nierozprzestrzeniania, rozbrojenia i pokojowego wykorzystania energii jądrowej – jak również zasadność podejścia etapowego stosowanego wcześniej w wyniku zobowiązań podjętych w ramach poprzednich procesów przeglądu, w szczególności w latach 1995, 2000 i 2010; podkreślili, że podejście zapewniające równowagę miedzy tymi trzema filarami ma zasadnicze znaczenie dla pomyślnego wyniku 10. konferencji przeglądowej oraz dla przyjęcia konkretnych, skutecznych i opartych na konsensusie środków, które pozwoliłyby wykorzystać wcześniejsze zobowiązania; podkreślili istotną rolę UE we wspieraniu pokojowej polityki i stabilności międzynarodowej; c) zapewnili bezzwłoczne przyjęcie decyzji Rady, która sformalizowałaby wspólne stanowisko UE sprawie konferencji przeglądowej NPT; d) zwrócili uwagę, że od 50 lat NPT jest niezbędny dla pokoju i bezpieczeństwa na świecie; e) nadal wspierali działania poprzedzające konferencję przeglądową NPT w 2020 r. dzięki wkładowi finansowemu w wysokości 1,3 mln EUR przeznaczonemu na działania informacyjne w postaci trzech seminariów tematycznych dotyczących rozbrojenia, nierozprzestrzeniania i pokojowego wykorzystania energii jądrowej, czterech spotkań regionalnych i dwóch wydarzeń towarzyszących; nadal dążyli do realizacji głównych celów działań UE, w szczególności w zakresie budowania wzajemnego zaufania, upowszechniania wiedzy na temat przeszkód i potencjalnych obszarów konwergencji oraz przygotowywania wkładu w plan działania na rzecz pomyślnego wyniku procesu 10. przeglądu w; f) nadal podkreślali, że jakiekolwiek pogłębianie rozbieżności między państwami stopniowo zdyskredytuje NPT jako wiarygodny międzynarodowy instrument prawny i podważy światowy system rozbrojenia, zwiększając ryzyko dalszego rozprzestrzenienia broni jądrowej na świecie; ostrzegli państwa-strony, że ze względu na brak konsensusu na konferencji przeglądowej w 2015 r. oraz w komitetach przygotowawczych przyszłości NPT nie można już dłużej uznawać za oczywistość bez wyraźnego zaangażowania państw-stron; g) przypomnieli państwom-stronom, że 50. rocznica NPT, zbiegająca się w czasie z 10. konferencją przeglądową, może stanowić doskonałą okazję do nawiązania szczerego i zorientowanego na wyniki dialogu w celu przywrócenia wzajemnego zaufania i z myślą o rozszerzeniu obszarów wspólnych zainteresowań i znalezieniu wspólnej płaszczyzny pozwalającej na postępy w rozmowach, a w ostatecznym rozrachunku uzgodnieniu i przyjęciu dokumentu uznającego za wspólny cel rozbrojenie jądrowe i całkowitą likwidację broni jądrowej, zgodnie z art. VI NPT; h) apelowali o zdecydowane przywództwo polityczne w celu wsparcia 10. konferencji przeglądowej NPT; przekazali państwom-stronom NPT, że udział szefów państw i rządów w konferencji przeglądowej NPT pokaże, jaką wagę państwa te przywiązują do NPT i do procesu przeglądu; wezwali przedstawicieli państw-stron, aby skorzystali z okazji, jaką daje 10. konferencja przeglądowa, i przypomnieli, że wojny jądrowej nie da się wygrać i nigdy nie należy jej wszczynać; i) podkreślili, że wybiórcze stosowanie układu lub nieprzestrzeganie protokołów ustaleń do NPT przez niektóre z państw-stron podważa zaufanie do całego systemu NPT; wezwali wszystkich sygnatariuszy NPT do wywiązywania się z przyjętych zobowiązań; j) wyrazili zadowolenie w związku z tym, że przez 72 lata nie użyto broni jądrowej; ostrzegli państwa-strony NPT, że jakikolwiek wzrost liczby sytuacji, w których mogłaby zostać użyta broń jądrowa, może poważnie zagrozić globalnej stabilności strategicznej i praktyce niestosowania tej broni; k) wezwali wszystkie państwa do uznania systemów kontroli, rozbrojenia i nierozprzestrzeniania broni jądrowej i powiązanych technologii przenoszenia za kluczowe narzędzia, które sprzyjają budowaniu zaufania i znacznie przyczyniają się do powstrzymania pogarszania się międzynarodowego środowiska bezpieczeństwa, a tym samym zapobiegają poważnym wojnom między państwami oraz utrzymują pokój i bezpieczeństwo; l) podkreślili, że skuteczna weryfikacja rozbrojenia jądrowego ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu, jakim jest świat bez broni jądrowej; dokładali dalszych i większych starań, również we współpracy z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi oraz społeczeństwem obywatelskim, by sprostać wyzwaniom związanym z kontrolą spełniania wymogów bezpieczeństwa, ochrony i nierozprzestrzeniania; przypomnieli, że jedynie realistyczny proces ograniczenia zbrojeń i budowania zaufania może przyczynić się do stabilności strategicznej i wspólnego bezpieczeństwa; m) wezwali państwa-strony, aby dołożyły wszelkich starań w celu osiągnięcia dalszych postępów w procesie kontroli zbrojeń i rozbrojenia jądrowego, w szczególności poprzez ogólne zmniejszenie światowych zapasów broni jądrowej, oraz zadbały, by nie doszło do odwrócenia tendencji do zmniejszania arsenału jądrowego utrzymującej się od 1986 r., kiedy zapasy te były na najwyższym poziomie; wskazali, że NPT powinien służyć jako platforma dla wszystkich wysiłków dyplomatycznych w tym zakresie; n) zaapelowali do USA i Rosji o większe wzajemne zaufanie z myślą o wznowieniu dialogu na temat możliwych sposobów budowania nowych stosunków w zakresie kontroli zbrojeń; podkreślili, że ważnym wkładem w 10. konferencję przeglądową NPT w byłoby, gdyby Rosja i USA przed konferencją wyraźnie zobowiązały się przedłużyć nowy układ START przed lutym 2021 r.; gorąco zachęcili obie strony do negocjacji w sprawie nowego instrumentu, który dotyczyłby zarówno broni rozmieszczonej, jak i nierozmieszczonej, a także broni strategicznej i niestrategicznej i objąłby Chiny w związku z gromadzeniem przez nie ogromnej ilości pocisków; wyrazili zaniepokojenie niedawnym rozmieszczeniem przez Rosję w obwodzie orenburskim szybujących pocisków hipersonicznych Awangard; przypomnieli Rosji, że wszystkie rozmieszczone szybujące pociski hipersoniczne Awangard będą podlegać postanowieniom nowego układu START, które przewidują ograniczenie liczby głowic bojowych do 1 550 oraz odpowiednią weryfikację; o) powtórzyli, jak głęboko UE ubolewa nad niedawnym zerwaniem traktatu INF wynikającym z rozmieszczenia przez Rosję systemu pocisków SSC-8, który jest zdolny do przenoszenia głowic jądrowych, mobilny i trudny do wykrycia oraz obniża próg użycia broni jądrowej w konflikcie zbrojnym, a jednocześnie zwrócili uwagę, jak bardzo szkodzi to bezpieczeństwu Europy i strukturze kontroli nad strategiczną bronią jądrową; wezwali obu sygnatariuszy traktatu INF do wznowienia dialogu na temat możliwych sposobów wprowadzenia nowego prawnie wiążącego instrumentu dotyczącego pocisków krótkiego i średniego zasięgu; wspierali wysiłki zmierzające do nadania temu instrumentowi wielostronnego charakteru, tak aby objął on z wszystkie kraje posiadające broń tego rodzaju, w tym Chiny; p) wyrazili zaniepokojenie końcem traktatu INF, także ze względu na fakt, że z pociskami średniego zasięgu wiąże się szczególnie wysokie ryzyko eskalacji jądrowej na kontynencie europejskim; q) zachęcali do rozmów na temat możliwości zawarcia wielostronnego traktatu w sprawie rakiet balistycznych, który poszedłby dalej niż traktat INF między USA a Rosją i objął również inne strony; r) wezwali USA i Rosję do udostępnienia wszystkim pozostałym stronom NPT oraz Radzie Bezpieczeństwa ONZ deklaracji, w których każde z tych państw przedstawi kroki, jakie po wycofaniu się z traktatu INF podejmuje, aby wypełnić zobowiązania wynikające z art. VI NPT; podjęli w imieniu Unii niezbędne kroki w tym celu; s) wezwali Rosję do przestrzegania zobowiązań zapisanych w memorandum budapeszteńskim oraz do respektowania gwarancji bezpieczeństwa udzielonych Ukrainie; t) uznali wycofanie się z systemów kontroli broni jądrowej lub ich fiasko za niebezpieczny precedens dla NPT; pamiętali, że strony NPT mogą uznać takie wydarzenia za zagrożenie dla swojego bezpieczeństwa narodowego, czego konsekwencje mogą zdestabilizować cały układ NPT; u) wyrazili te obawy na 10. konferencji przeglądowej NPT; podjęli niezbędne kroki dyplomatyczne i polityczne w celu usunięcia bezpośredniego zagrożenia, jakie broń jądrowa średniego zasięgu stwarza dla Unii Europejskiej i jej państw członkowskich; v) zwrócili uwagę na wkład państw NATO w wypełnianie wynikających z NPT zobowiązań w zakresie zmniejszenia arsenału broni jądrowej o 95 % od czasu zakończenia zimnej wojny, odejścia od celów ataków (ang. de-targeting), obniżenia ich statusu gotowości i ograniczenia ich roli w obronie; wezwali NATO i inne państwa będące sygnatariuszami traktatu NPT, by nie ustawały w wysiłkach na rzecz dalszej redukcji broni jądrowej, zapewniając całkowitą zgodność z NPT i podejście etapowe, które sprzyja międzynarodowej stabilności i bezpieczeństwu; w) zauważyli, że przyjęcie TPNW przez 122 państwa, jego podpisanie przez 84 państwa i ratyfikacja przez 47 jest dowodem na wolę osiągnięcia celu, jakim jest świat wolny od broni jądrowej; podkreślili, że rozbrojenia jądrowego nie sposób oddzielić od kwestii bezpieczeństwa zbiorowego, można go dokonać jedynie dzięki uwzględnieniu kontekstu strategicznego i należy je wpisać w stopniowy proces gwarantujący utrzymanie bezpieczeństwa wszystkich stron i niedopuszczenie do nowych wyścigów zbrojeń; przypomnieli, że traktat o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej zapobiegający powiększaniu arsenałów jądrowych to kluczowy i nieunikniony krok na drodze do świata bez broni jądrowej; x) potwierdzili prawo stron NPT do pokojowego wykorzystania energii jądrowej w celu zaspokojenia ich długoterminowego zapotrzebowania na energię zgodnie z postanowieniami NPT; współpracowali z krajami pragnącymi budować zdolności w tym obszarze z myślą o odpowiedzialnym wykorzystaniu energii jądrowej wyłącznie do celów pokojowych, z zastrzeżeniem spełnienia wszystkich warunków dotyczących bezpieczeństwa, ochrony i nierozprzestrzeniania; rozważyli podjęcie odpowiednich środków, w przypadku gdy kraje te nie współpracują i nie spełniają wszystkich warunków w zakresie bezpieczeństwa, ochrony i nierozprzestrzeniania; udzielili pomocy krajom chcącym budować zdolności w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej, zobowiązując je zarazem do wypracowania silnej kultury bezpieczeństwa jądrowego, a także uznali rolę i wartość MAEA i jej systemu zabezpieczeń w realizacji NPT i we wzmacnianiu ram bezpieczeństwa jądrowego; y) ograniczyli transfer technologii jądrowych dotyczących rozprzestrzeniania do państw-stron NPT, które zawarły z MAEA i wdrażają umowy o zabezpieczeniach wszechstronnych, co przyczyni się do realizacji decyzji przyjętej podczas konferencji przeglądowej NPT z 1995 r., zgodnie z którą nowe ustalenia w zakresie transferu wrażliwych technologii jądrowych powinny przewidywać niezbędny warunek w postaci przyjęcia zabezpieczeń wszechstronnych przewidzianych przez MAEA oraz prawnie wiążących międzynarodowych zobowiązań do nienabywania broni jądrowej ani żadnych innych jądrowych urządzeń wybuchowych; z) nie ustawali w wysiłkach na rzecz ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowej i wszelkiej innej broni masowego rażenia, zgodnie z rezolucją nr 1995; realizowali inicjatywy na rzecz budowania zaufania poprzez działania mające na celu wspieranie integracyjnego dialogu między ekspertami i decydentami politycznymi dzięki puli środków finansowych w wysokości 2,86 mln EUR przeznaczonych na wdrożenie tych projektów; aa) wspierali podejście regionalne jako jeden z istotnych sposobów na promowanie rozbrojenia i nierozprzestrzeniania broni jądrowej; wzięli pod uwagę wyniki pierwszej sesji konferencji w sprawie ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowej; zachęcili wszystkie państwa uczestniczące w konferencji do dołożenia wszelkich starań, by na drugiej sesji konferencji osiągnąć postęp w tej sprawie; ab) poparli przedstawioną przez Szwecję propozycję metody małych kroków z myślą o zbudowaniu politycznego poparcia dla pragmatycznych, krótkoterminowych i wykonalnych zobowiązań na rzecz światowego systemu rozbrojenia, który ma ogólnie na celu odbudowę wzajemnego zaufania, wspieranie środków służących zmniejszeniu znaczenia broni jądrowej, wzmocnienie wzorców współpracy między państwami, ograniczenie zagrożeń jądrowych i zwiększenie przejrzystości jako kolejne kroki mające ułatwić państwom-stronom wypełnianie istniejących zobowiązań; ac) wezwali państwa-strony do przygotowania i zastosowania środków służących zmniejszeniu ryzyka zarówno celowego, jak i przypadkowego użycia broni jądrowej, które mogłyby obejmować usprawnienie kanałów i protokołów komunikacyjnych, cyberbezpieczeństwo, wprowadzenie wyraźnego rozróżnienia między zasobami konwencjonalnymi i jądrowymi, a także zwiększenie odporności na zagrożenia hybrydowe i ataki cybernetyczne oraz wydłużenie czasu na podjęcie decyzji w sytuacji kryzysowej; ad) poparli zobowiązanie do zwiększenia przejrzystości przez państwa posiadające broń jądrową zgodnie z 13 krokami dotyczącymi rozbrojenia przyjętymi na konferencji przeglądowej NPT w 2000 r.; przypomnieli, że dalsze usprawnianie mechanizmu sprawozdawczości poprzez usystematyzowanie ram sprawozdawczości państw posiadających broń jądrową pomogłoby osiągnąć tym państwom taki sam poziom przejrzystości; zwrócili w związku z tym szczególną uwagę na propozycje inicjatywy w sprawie nieproliferacji i rozbrojenia na rzecz poprawy przejrzystości z myślą o wzmocnieniu procesu przeglądu NPT; ae) zapoznali się z propozycją „Operationalising the Creating an Environment for Nuclear Disarmament (CEND) Initiative” (Realizacja inicjatywy na rzecz stworzenia warunków do rozbrojenia nuklearnego) przedłożoną przez USA komitetowi przygotowawczemu do 10. konferencji przeglądowej NPT i mającą na celu określenie i zajęcie się tymi czynnikami w środowisku bezpieczeństwa międzynarodowego, które hamują dalsze postępy w rozbrojeniu, a także przyjęcie bardziej pragmatycznego podejścia do rozbrojenia oraz pozytywny wkład w powodzenie 10. konferencji przeglądowej; podjęli dalszą dyskusję nad tą propozycją w ramach konferencji przeglądowej w 2020 r., jak i po jej zakończeniu; af) wezwali wszystkie państwa do bezzwłocznego podjęcia dyskusji na temat sposobu na rozpoczęcie i zakończenie realizacji jednego z zaległych priorytetów, czyli traktatu zakazującego produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej, który jest niezbędny do wykluczenia ryzyka ponownego wszczęcia wyścigu zbrojeń i stanowi istotny krok na drodze do likwidacji broni jądrowej; ag) dopilnowali, by UE nadal zdecydowanie popierała Traktat o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT) i Organizację do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO); przypomnieli również, że chcąc zapobiec opracowywaniu nowych rodzajów broni, należy jak najszybciej doprowadzić do wejścia w życie CTBT; ah) potwierdzili nieustanne zaangażowanie UE na rzecz JCPOA jako najlepszego istniejącego sposobu na uzyskanie gwarancji wyłącznie pokojowego wykorzystania energii jądrowej przez Iran oraz jako istotnego narzędzia zwiększania stabilności i bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie; nadal podkreślali ważną rolę UE we wskazywaniu drogi prowadzącej do zawarcia porozumienia jądrowego; przypomnieli, że UE ubolewa z powodu wycofania się USA z JCPOA i przywrócenia sankcji; z zadowoleniem przyjęli zgłoszony na forum ONZ sprzeciw Francji, Niemiec i Zjednoczonego Królestwa (E3) wobec wniosku USA o ponowne nałożenie sankcji na Iran na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2231, gdyż USA nie są już stroną JCPOA; z zadowoleniem przyjęli wspólne oświadczenie AEOI i MAEA z 26 sierpnia 2020 r. w sprawie rozwiązania w dobrej wierze kwestii wprowadzania zabezpieczeń określonych przez MAEA, na mocy którego Iran zapewnia MAEA dostęp do dwóch miejsc wyznaczonych przez agencję i ułatwia jej czynności weryfikacyjne; przypomnieli o kluczowej roli MAEA jako jedynej niezależnej organizacji międzynarodowej odpowiedzialnej za monitorowanie i weryfikację zobowiązań w zakresie nierozprzestrzeniania broni jądrowej; zaapelowali do Iranu, aby w pełni przestrzegał zobowiązań w zakresie energii jądrowej wynikających z JCPOA i NPT; ai) wyrazili ubolewanie z powodu wsparcia udzielanego przez Iran stosującym przemoc podmiotom niepaństwowym oraz budowania i wykorzystywania przez ten kraj zdolności w zakresie rakiet balistycznych, co powoduje destabilizację w szeroko pojętym regionie Bliskiego Wschodu; aj) potwierdzili pełne poparcie UE dla celu, jakim jest całkowite, weryfikowalne i nieodwracalne rozbrojenie jądrowe KRLD zgodnie ze wszystkimi stosownymi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ; wezwali KRLD, by zrezygnowała ze swojego programu broni jądrowej i przywróciła zabezpieczenia NPT i MAEA; nadal wspierali trwający proces dialogu, dążąc jednocześnie do bardziej czynnego udziału w negocjacjach i wykorzystując umiejętności dyplomatyczne UE; przypomnieli, że KRLD nadal stanowi zagrożenie jądrowe i balistyczne dla regionu i całego świata; ak) nadal popierali i utrzymywali NPT jako kluczowy wielostronny instrument na rzecz międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, opowiadali się za jego upowszechnieniem oraz wzmocnili jego realizację w ramach trzech równie ważnych i wzajemnie uzupełniających się filarów; zachęcili wszystkie państwa-strony NPT, by wznowiły wysiłki na rzecz wzajemnej współpracy i kontynuowały odnowione zobowiązanie do wszechstronnej, całkowitej i zrównoważonej realizacji NPT; al) wezwali wszystkie państwa, które jeszcze tego nie uczyniły, do podpisania i ratyfikowania NPT w charakterze państw nieposiadających broni jądrowej, a w oczekiwaniu na przystąpienie, do przestrzegania warunków układu i zobowiązania się do realizacji jego celów w zakresie nierozprzestrzeniania i rozbrojenia, w tym poprzez dostarczenie dowodów, że nie biorą udziału w transferach technologii jądrowej, oraz poprzez wzmocnienie Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych; am) przypomnieli, że rozbrojenia jądrowego należy dokonywać realistycznie i stopniowo, odpowiednio uwzględniając interesy wszystkich stron w dziedzinie bezpieczeństwa, i że ograniczenie ryzyka strategicznego związanego z bronią jądrową opiera się na przejrzystości doktryn nuklearnych, dialogu między przywódcami politycznymi i wojskowymi oraz narzędziach komunikacji kryzysowej i środkach zabezpieczających;