PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 189/14

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2015/C 189/05)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

„ΠΑΦΙΤΙΚΟ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ” (PAFITIKO LOUKANIKO)

Nr UE: CY-PGI-0005-01244 – 17.07.2014

ChNP ( ) ChOG ( X )

1. Nazwa

„Παφίτικο Λουκάνικο” (Pafitiko Loukaniko)

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Cypr

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Rodzaj produktu

Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Pafitiko Loukaniko” to kiełbasa wytwarzana z siekanego mięsa wieprzowego (wykorzystuje się całe zwierzę). Po usunięciu kości i tłuszczu mięso jest mielone i macerowane w wytrawnym czerwonym winie wyprodukowanym w okolicach Pafos, z dodatkiem soli. Gdy mięso już dojrzeje, umieszcza się je w naturalnej wieprzowej osłonce. Każdy kawałek jest skręcany, tak że każdy sznur kiełbasek składa się z 6–10 kawałków (teratsia). Wiesza się je, aby schły przez dwa lub trzy dni w zamkniętym pomieszczeniu w kontrolowanych warunkach, przy maksymalnej temperaturze 45 °C i niskiej wilgotności. Kiełbasę „Pafitiko Loukaniko” można spożywać ugotowaną na różne sposoby.

Kiełbasa „Pafitiko Loukaniko” odznacza się następującymi właściwościami (każdy kawałek):

Cechy fizyczne:

Kształt: podłużny, wąski, cylindryczny.

Wielkość: średnica około 3 cm, długość i masa różnią się w zależności od upodobań producenta.

Właściwości chemiczne:

pΗ: 4–5,5, białko: 20–30 %, tłuszcz: 22–35 %, wilgotność: 38–48 %, chlorek sodu (sól): 1,5–2,5 %

Właściwości organoleptyczne:

Kolor: brązowy, z plamkami w kolorze od białego do ciemnobrązowego (prawie czarnego).

Tekstura: gładka na powierzchni.

Smak: gotowe kiełbaski mają charakterystyczny smak, jaki nadają im wino i wszystkie dodane przyprawy (w szczególności kolendra, kmin rzymski i czarny pieprz).

Aromat: aromat wina i dodanych przypraw (w szczególności kolendry, kminu rzymskiego i czarnego pieprzu).

3.3. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

— Świeże mięso wieprzowe ze zdrowych zwierząt, które zostały poddane ubojowi zgodnie z przepisami (całkowicie wykrwawione i natychmiast schłodzone). W momencie dostawy mięso musi być jasnoczerwone i mieć świeży zapach, temperaturę 0–7 °C (zgodnie z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 852/2004 (2) i (WE) nr 853/2004 (3) z późniejszymi zmianami lub zastąpieniami) oraz pH 5,3–6.

— Umytą i wyczyszczoną osłonkę wieprzową umieszcza się w soli w temperaturze poniżej 3 °C. W momencie dostawy dokonuje się kontroli w celu upewnienia się, że osłonka jest czysta i świeżo pachnie.

— Wytrawne czerwone wino produkowane jest w wytwórniach wina lub przez producentów z dystryktu Pafos z lokalnej odmiany winogron Mavro uprawianej w tym samym dystrykcie. Przy dostawie wino jest poddawane kontroli w celu upewnienia się, że ma ono właściwy aromat, że zawartość alkoholu wynosi 12–14 %, a zawartość cukru wynosi poniżej 4 g/l.

— Gruboziarnista sól kuchenna (nie stosuje się soli drobnoziarnistej, żeby mięso nie wchłonęło zbyt wielkiej jej ilości).

— Obowiązkowo dodawane przyprawy: zmielona kolendra, kmin rzymski i czarny pieprz.

— Można również według upodobania dodawać inne przyprawy: zmielony cynamon, zmielone goździki i całe lub zmielone owoce pistacji kleistej.

3.4. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Przetwarzanie i produkcja „Pafitiko Loukaniko”.

3.5. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

—

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

—

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Granice administracyjne dystryktu Pafos.

5. Związek z obszarem geograficznym

5.1. Specyfika obszaru geograficznego

Obszar geograficzny, tzn. dystrykt Pafos, swą specyfikę zawdzięcza warunkom klimatycznym i hydrogeologicznym (wilgotne, zachodnie wiatry, duże opady deszczu, bryza itd.), które wywierają wpływ na uprawę i dojrzewanie lokalnych winogron, a zatem na jakość i właściwości wina. Ponadto bogata tradycja i folklor świadczą o umiejętnościach i doświadczeniu lokalnej ludności w wytwarzaniu kiełbasy „Pafitiko Loukaniko”.

5.2. Specyfika produktu

Specyficzną cechą kiełbasy „Pafitiko Loukaniko” jest przede wszystkim renoma, jaką ona się cieszy w porównaniu do innych podobnych produktów. Jej szczególne właściwości, przede wszystkim jej smak, zapach i wygląd, są wynikiem tradycyjnej wiedzy fachowej przekazywanej z pokolenia na pokolenie oraz właściwości wina produkowanego z winogron odmiany Mavro uprawianych w wyznaczonym obszarze geograficznym, a w szczególności na obszarach dystryktu położonych na wysokości ponad 500 m n.p.m. Zgodnie z tym, co pisze Florentia Kithraiotou w książce zatytułowanej „The Book of Cyprus Wine” (Księga win cypryjskich) środowisko i warunki, w jakich rośnie winorośl i dojrzewają jej owoce, są jednym z najważniejszych czynników wywierających wpływ na właściwości produkowanego wina. Zatem kiełbasa „Pafitiko Loukaniko” zawdzięcza swoje cechy charakterystyczne winu, a wino zawdzięcza je glebie i klimatowi dystryktu Pafos.

5.3. Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy charakterystyką obszaru geograficznego a szczególnymi cechami jakościowymi, renomą lub innymi właściwościami produktu

Fachowa wiedza producentów w wyznaczonym obszarze geograficznym ma podstawowe znaczenie dla szczególnych właściwości końcowego produktu. Poświadczają to historyczne i tradycyjne źródła, takie jak „Kypriaki Laografia ton Zóon” [Zwierzęta w tradycji Cypru] autorstwa P. Xioutasa, „Kypriaka Ithi kai Ethima” [Obyczaje i zwyczaje na Cyprze] napisana przez G. Papacharalambousa oraz „I Geroskipou - istoriki kai laografiki meleti” [Geroskipou – historia i folklor] autorstwa S. Chatzikypriakou, w których mówi się o rytualnym uboju świń, konieczności znalezienia sposobu na przechowywanie mięsa w czasach, gdy brak było odpowiednich technologii, oraz o sposobie wytwarzania kiełbasy „Pafitiko Loukaniko”. Wymienione opracowania podkreślają wysoką jakość kiełbasek, które tak wówczas, jak i obecnie zaliczają się do najbardziej znanych na Cyprze, jak potwierdzają ostatnie badania, publikacje, przewodniki i strony internetowe poświęcone turystyce, np. „I politismiki klironomia tis Pafou kai i apihisi tis stous neous” [Dziedzictwo kulturowe Pafos i jego atrakcyjność dla młodzieży] (praca naukowa) autorstwa K. Sousouri, strona internetowa http://www.all4cyprus.com/kypriaki-kouzina, Kulinarna Mapa Cypru (Departament Rolnictwa, 2010) oraz „Paradosiaki Diatrofi Prosfigikon kai Ektos Sinoron Ellinismou” [Tradycyjna dieta uchodźców greckich i greckiej diaspory] (T. Tsourí, et al.). Wreszcie na właściwości kiełbasy „Pafitiko Loukaniko” w dużej mierze wywiera wpływ stosowanie w procesie produkcji wina wytworzonego z winogron odmiany Mavro uprawianych w wyznaczonym obszarze geograficznym.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi przedmiotowego rozporządzenia (4))

http://www.moa.gov.cy/moa/da/da.nsf/All/F3FF567F4E8FF1C5C2257B970039D8EF/$file/Προδιαγραφή_Παφίτικο%20Λουκάνικο.pdf

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1.

(3) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

(4) Zob. przypis 1.