Wniosek DECYZJA RADY z dnia [ ... ] dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie /* COM/2012/0557 final - 2012/0268 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. Tło polityczno-prawne Republika Zielonego Przylądka jest stabilnym państwem demokratycznym charakteryzującym się wysoką kulturą rządzenia oraz poszanowaniem zasady praworządności i praw człowieka. Doskonałe stosunki między Republiką Zielonego Przylądka a UE rozwijają się w ramach szczególnego partnerstwa między UE a Republiką Zielonego Przylądka, które stanowi platformę dla wzajemnych interesów o szerokim wymiarze politycznym. To szczególne partnerstwo zostało zatwierdzone przez Radę w 2007 r. i jest obecnie realizowane. Do jego priorytetowych aspektów należą: dobre sprawowanie władzy, bezpieczeństwo, społeczeństwo informacyjne, integracja regionalna, dostosowanie norm technicznych i standardów oraz walka z ubóstwem. W dniu 5 czerwca 2008 r. Republika Zielonego Przylądka i Unia Europejska podpisały wspólną deklarację w sprawie partnerstwa na rzecz mobilności, które przewiduje rozpoczęcie dialogu między stronami na temat readmisji. Załącznik do wspomnianej deklaracji zawiera zobowiązanie Komisji do przedłożenia Radzie, zgodnie z art. 13 umowy z Kotonu, zalecenia dotyczącego upoważnienia Komisji do rozpoczęcia rokowań w celu zawarcia umowy o readmisji z Republiką Zielonego Przylądka. W dniu 4 czerwca 2009 r. Rada przyjęła wytyczne negocjacyjne dotyczące umowy o readmisji między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka. Oficjalne otwarcie rokowań miało miejsce dnia 13 lipca 2009 r. w Brukseli. Odbyły się trzy rundy oficjalnych rokowań (ostatnia w dniu 23 listopada 2011 r.) Tekst konsultowany był w dniu 1 lutego 2012 r. na forum działającej w ramach Rady Grupy Roboczej do spraw Imigracji i Wydaleń. Uzgodniony tekst został parafowany dnia 24 kwietnia 2012 r. w Brukseli w obecności przewodniczącego Komisji Europejskiej Josego Manuela Barroso oraz premiera Republiki Zielonego Przylądka José Marii Nevesa. Na wszystkich (oficjalnych i nieoficjalnych) etapach rokowań w sprawie readmisji systematycznie informowano państwa członkowskie o przebiegu rozmów i zasięgano ich opinii. Dla Unii podstawą prawną umowy jest art. 79 ust. 3 w związku z art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Dołączony wniosek stanowi instrument prawny pozwalający na zawarcie umowy o readmisji. Rada podejmie decyzję w tej sprawie kwalifikowaną większością głosów. Zgodnie z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE do zawarcia umowy wymagana jest zgoda Parlamentu Europejskiego. Wniosek dotyczący decyzji o zawarciu umowy obejmuje konieczne ustalenia co do sposobu jej praktycznego stosowania. Określa się w nim w szczególności, że Komisja, wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Unię we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji ustanowionym na mocy art. 18 umowy. Zgodnie z art. 18 ust. 5 umowy komitet ten przyjmuje własny regulamin wewnętrzny. Podobnie jak w przypadku innych, zawartych wcześniej przez Unię umów o readmisji, stanowisko Unii w tej sprawie zostanie przyjęte przez Komisję w porozumieniu ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę. Jeśli chodzi o inne decyzje wspólnego komitetu, stanowisko Unii przyjmuje się zgodnie z obowiązującymi postanowieniami Traktatu. 2. Wynik rokowań Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy o readmisji może zostać przyjęty przez Unię. Ostateczną treść umowy można podsumować w następujący sposób: – umowa dzieli się na osiem sekcji i zawiera łącznie 23 artykuły; zawiera także sześć załączników stanowiących jej integralną część i pięć wspólnych deklaracji; – określone w umowie obowiązki w zakresie readmisji (art. 2–5) działają na zasadzie pełnej wzajemności, odnosząc się zarówno do obywateli państw będących stronami umowy (art. 2 i 4), jak i do obywateli państw trzecich oraz bezpaństwowców (art. 3 i 5); – obowiązek readmisji własnych obywateli obejmuje także byłych obywateli, którzy zrzekli się obywatelstwa, utracili je, bądź którzy zostali go pozbawieni i nie uzyskali obywatelstwa innego państwa; – obowiązek readmisji w odniesieniu do własnych obywateli obejmuje także członków rodziny (tj. współmałżonków oraz nieletnie dzieci, niebędące w związku małżeńskim), niezależnie od ich obywatelstwa, którzy nie posiadają niezależnego prawa pobytu w państwie składającym wniosek; – obowiązek readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3 i 5) wiąże się z następującymi warunkami wstępnymi: a) dana osoba jest lub była w posiadaniu, w momencie wjazdu na terytorium państwa składającego wniosek, ważnej wizy lub dokumentu pobytowego wydanego przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek; b) dana osoba bezprawnie wjechała na terytorium państwa składającego wniosek bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek. Obowiązki te nie mają zastosowania do osób podróżujących tranzytem lotniczym ani osób, którym państwo składające wniosek wydało wizę lub dokument pobytowy przed ich wjazdem na terytorium tego państwa lub po nim; – sekcja III umowy (art. 6–12 w związku z załącznikami 1–5) zawiera niezbędne ustalenia techniczne dotyczące procedury readmisji (wniosek o readmisję, środki dowodowe, terminy, sposoby przekazywania osób i wykorzystywane środki transportu) oraz „omyłkowej readmisji” (art. 12). Procedura jest w pewnym stopniu elastyczna, co wynika z faktu, że wniosek o readmisję nie będzie wymagany w sytuacji, gdy osoba podlegająca readmisji jest w posiadaniu ważnego dokumentu podróży lub dowodu tożsamości oraz, w przypadku obywateli państw trzecich – ważnej wizy lub dokumentu pobytowego wydanego przez państwo rozpatrujące wniosek (art. 6 ust. 2 i 3); – w art. 6 ust. 5 umowy przewidziano tzw. procedurę przyspieszoną, której stosowanie uzgodniono w stosunku do osób zatrzymanych w „regionie przygranicznym”, tj. w odległości nie większej niż 30 kilometrów od terenu portów morskich wraz ze strefami celnymi i od terenu międzynarodowych portów lotniczych państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka. W przypadku procedury przyspieszonej wniosek o readmisję musi zostać złożony w ciągu dwóch dni roboczych, zaś odpowiedź musi zostać udzielona w ciągu dwóch dni roboczych; – w przypadku procedury zwykłej termin udzielenia odpowiedzi na wniosek o readmisję wynosi 8 dni kalendarzowych; – jedna z sekcji umowy dotyczy operacji tranzytowych (art. 13 i 14 w związku z załącznikiem 6); – artykuły 15, 16 i 17 zawierają niezbędne ustalenia w sprawie kosztów, ochrony danych i stosowania umowy w kontekście innych zobowiązań międzynarodowych oraz obowiązujących dyrektyw UE; umowa nie narusza pozostałych ustaleń dotyczących obszarów innych niż readmisja, takich jak dobrowolny powrót; – utworzony zostanie Wspólny Komitet ds. Readmisji, którego zadania i uprawnienia określono w art. 18; – aby umowę można było stosować w praktyce, w art. 19 przyznano Republice Zielonego Przylądka możliwość zawarcia dwustronnych protokołów wykonawczych z poszczególnymi państwami członkowskimi; związek między dwustronnymi protokołami wykonawczymi a umową wyjaśniono w art. 20; – postanowienia końcowe (art. 21–23) zawierają niezbędne zasady dotyczące wejścia w życie umowy, czasu jej obowiązywania, warunków jej rozwiązania oraz statusu prawnego załączników do umowy; – szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii uwzględniono w preambule, w art. 1 lit. d) oraz w art. 21 ust. 2; sytuacja Danii wspomniana jest również we wspólnej deklaracji dołączonej do umowy; podobnie we wspólnej deklaracji załączonej do umowy uwzględniono fakt głębokiego zaangażowania Norwegii, Islandii, Liechtensteinu i Szwajcarii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. 3. WNIOSKI W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada: – zatwierdziła, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, załączony tekst umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie. 2012/0268 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY z dnia [ ... ] dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[1], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z decyzją Rady 2010/XXX z dnia [...][2] Umowa między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie została podpisana przez Komisję w dniu […], z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. (2) Umowa powinna zostać zawarta. (3) Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Readmisji, który może przyjąć swój regulamin wewnętrzny. Celowe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Unii w tym przypadku. (4) Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo [nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie będzie związane niniejszą umową lub nie będzie przedmiotem jej stosowania, o ile nie powiadomi o swojej chęci zgodnie z tym protokołem/nie powiadomiło o swojej chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji]. (5) Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Irlandia [nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie będzie związana niniejszą umową lub nie będzie przedmiotem jej stosowania, o ile nie powiadomi o swojej chęci zgodnie z tym protokołem/nie powiadomiła o swojej chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji]. (6) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Unia Europejska i Republika Zielonego Przylądka zawierają niniejszym umowę o readmisji osób przebywających nielegalnie. Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania w imieniu Unii Europejskiej zawiadomienia, o którym mowa w art. 22 ust. 2 umowy, w celu uzyskania zgody Unii Europejskiej na związanie się postanowieniami umowy. Artykuł 3 Komisja, wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Unię we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji ustanowionym na mocy art. 18 umowy. Artykuł 4 Komisja przyjmuje stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu ds. Readmisji w sprawie przyjęcia jego regulaminu zgodnie z wymogami art. 18 ust. 5 umowy po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę. Artykuł 5 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Data wejścia w życie umowy jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK UMOWA między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY, UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią” oraz REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA, KIERUJĄC SIĘ chęcią zacieśnienia współpracy w celu skuteczniejszego zwalczania nielegalnej imigracji, UWZGLĘDNIAJĄC obowiązek podjęcia rokowań w celu zawarcia umowy o readmisji na wniosek jednej ze stron, o którym mowa w art. 13 ust. 5 lit. c) ppkt (ii) Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisanej w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. i zmienionej w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r., zwanej dalej „umową z Kotonu”, PRAGNĄĆ ułatwić poszanowanie przez strony obowiązku readmisji własnych obywateli, potwierdzonego w art. 13 ust. 5 lit. c) ppkt (i) umowy z Kotonu, UWZGLĘDNIAJĄC wspólną deklarację z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie partnerstwa na rzecz mobilności pomiędzy Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka, zgodnie z którą strony dążą do rozwijania dialogu dotyczącego kwestii readmisji osób o nieuregulowanej sytuacji z myślą o zapewnieniu efektywnej współpracy prowadzącej do ich powrotu, PRAGNĄC ustanowić w drodze niniejszej umowy oraz na zasadzie wzajemności szybkie i skuteczne procedury ustalania tożsamości i organizowania bezpiecznego i zgodnego z przepisami powrotu osób, które nie spełniają warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Republiki Zielonego Przylądka bądź jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub przestały spełniać takie warunki, a także ułatwić tranzyt takich osób w duchu współpracy, PODKREŚLAJĄC, ze niniejsza umowa nie ma wpływu na prawa, obowiązki i zakres odpowiedzialności Unii, jej państw członkowskich ani Republiki Zielonego Przylądka, wynikające z prawa międzynarodowego, w szczególności z konwencji z dnia 28 lipca 1951 r. w sprawie statusu uchodźców, MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 21 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie będą uczestniczyć w niniejszej umowie, chyba że zgodnie z przywołanym protokołem powiadomią o swoim zamiarze wzięcia udziału w jej przyjęciu i stosowaniu, MAJĄC NA UWADZE, że postanowienia niniejszej umowy wchodzącej w zakres tytułu V części trzeciej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej nie mają zastosowania do Królestwa Danii, zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Danii załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Definicje Na potrzeby niniejszej umowy: a) „Umawiające się Strony” oznaczają Republikę Zielonego Przylądka i Unię; b) „obywatel Republiki Zielonego Przylądka” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Republiki Zielonego Przylądka; c) „obywatel państwa członkowskiego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo państwa członkowskiego w rozumieniu definicji przyjętej na potrzeby Unii; d) „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej, związane niniejszą umową; e) „obywatel państwa trzeciego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo inne niż Republiki Zielonego Przylądka czy jednego z państw członkowskich; f) „bezpaństwowiec” oznacza każdą osobę nieposiadającą obywatelstwa żadnego państwa; g) „zezwolenie na pobyt” oznacza pozwolenie każdego rodzaju wydane przez Republikę Zielonego Przylądka lub jedno z państw członkowskich, uprawniające osobę do pobytu na jej terytorium. Pojęcie to nie obejmuje czasowych zezwoleń na pobyt na terytorium tych państw w związku z rozpatrywaniem wniosku o azyl lub dokument pobytowy; h) „wiza” oznacza zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez Republikę Zielonego Przylądka lub jedno z państw członkowskich, w przypadku gdy wydanie zezwolenia lub podjęcie decyzji jest wymagane w związku z wjazdem na terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub jednego z państw członkowskich albo tranzytem przez to terytorium. Niniejsza definicja nie obejmuje lotniskowej wizy tranzytowej; i) „państwo składające wniosek” oznacza państwo (Republikę Zielonego Przylądka lub jedno z państw członkowskich), które składa wniosek o readmisję zgodnie z art. 7 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 14 niniejszej umowy; j) „państwo rozpatrujące wniosek” oznacza państwo (Republikę Zielonego Przylądka lub jedno z państw członkowskich), do którego skierowany jest wniosek o readmisję zgodnie z art. 7 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 14 niniejszej umowy; k) „właściwy organ” oznacza krajowy organ Republiki Zielonego Przylądka lub jednego z państw członkowskich, któremu powierzono zadanie wykonania niniejszej umowy zgodnie z jej art. 19 ust. 1 lit. a); l) „tranzyt” oznacza przejazd obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca przez terytorium państwa rozpatrującego wniosek podczas podróży z państwa składającego wniosek do państwa przeznaczenia; m) „region przygraniczny” oznacza obszar w zasięgu 30 kilometrów od terenu portów morskich wraz ze strefami celnymi, a także od terenu międzynarodowych portów lotniczych państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka. Sekcja I Obowiązki Republiki Zielonego Przylądka w zakresie readmisji Artykuł 2 Readmisja własnych obywateli 1. Zgodnie z art. 13 ust. 5 lit. c) ppkt (i) umowy z Kotonu na wniosek państwa członkowskiego i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej umowie, Republika Zielonego Przylądka dokonuje readmisji wszystkich osób, które nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek, lub przestały spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub istnieje uzasadnione domniemanie na podstawie dostarczonych dowodów prima facie, że osoby te są obywatelami Republiki Zielonego Przylądka. 2. Republika Zielonego Przylądka dokonuje również readmisji: – niebędących w związku małżeńskim nieletnich dzieci osób, o których mowa w ust. 1, niezależnie od ich miejsca urodzenia czy ich obywatelstwa, chyba że mają one niezależne prawo pobytu w państwie członkowskim składającym wniosek; – legitymujących się innym obywatelstwem współmałżonków osób, o których mowa w ust. 1, o ile mają oni prawo wjazdu i pobytu bądź przyznaje się im prawo wjazdu i pobytu na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, chyba że mają niezależne prawo pobytu w państwie członkowskim składającym wniosek. 3. Republika Zielonego Przylądka dokonuje także readmisji osób, które wraz z wjazdem na terytorium państwa członkowskiego zostały pozbawione lub zrzekły się obywatelstwa Republiki Zielonego Przylądka, chyba że osoby takie otrzymały ze strony tego państwa członkowskiego przynajmniej zapewnienie uzyskania naturalizacji. 4. Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o readmisję przez Republikę Zielonego Przylądka, właściwa misja dyplomatyczna lub urząd konsularny Republiki Zielonego Przylądka (niezależnie od woli osoby podlegającej readmisji) bezzwłocznie i nie później niż w ciągu 4 dni roboczych wydaje dokument podróży wymagany do powrotu osoby podlegającej readmisji, którego okres ważności wynosi 6 miesięcy. Jeżeli w ciągu 4 dni roboczych Republika Zielonego Przylądka nie wyda dokumentu podróży, uznaje się, że do celów wydalenia z kraju akceptuje ona standardowy dokument podróży wydawany przez UE[3]. 5. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności pierwotnie wydanego dokumentu podróży, właściwa misja dyplomatyczna lub urząd konsularny Republiki Zielonego Przylądka wydaje w ciągu 4 dni roboczych nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności. Jeżeli w ciągu 4 dni roboczych Republika Zielonego Przylądka nie wyda dokumentu podróży, uznaje się, że do celów wydalenia z kraju akceptuje ona standardowy dokument podróży wydawany przez UE[4]. Artykuł 3 Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców 1. Na wniosek państwa członkowskiego i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej umowie, Republika Zielonego Przylądka dokonuje readmisji wszystkich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie spełniają obowiązujących warunków prawnych wjazdu, przebywania i pobytu na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek, lub przestali spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub istnieje uzasadnione domniemanie na podstawie dostarczonych dowodów prima facie, że osoby te: a) są lub były w posiadaniu, w momencie wjazdu na to terytorium, ważnej wizy wydanej przez Republikę Zielonego Przylądka wraz z dowodem wjazdu na terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub ważnego dokumentu pobytowego wydanego przez Republikę Zielonego Przylądka; lub b) bezprawnie wjechały na terytorium państw członkowskich bezpośrednio z Republiki Zielonego Przylądka i stwierdzono, że uprzednio przebywały na terytorium Republiki Zielonego Przylądka . 2. Obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1 nie ma zastosowania, gdy: a) obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec znajdował się na terenie międzynarodowego portu lotniczego w Republice Zielonego Przylądka jedynie przejazdem w związku z tranzytem lotniczym; lub b) państwo członkowskie składające wniosek wydało obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi wizę lub dokument pobytowy przed wjazdem lub po wjeździe tej osoby na swoje terytorium, chyba że: – osoba ta jest w posiadaniu wizy wydanej przez Republikę Zielonego Przylądka wraz z dowodem wjazdu na terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub ważnego dokumentu pobytowego wydanego przez Republikę Zielonego Przylądka, którego ważność była dłuższa lub który nadal jest ważny, lub – osoba ta przekroczyła dozwolony przez wizę okres pobytu lub dopuściła się na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek czynności niedozwolonych przez posiadaną wizę. 3. Po pozytywnym rozpatrzeniu przez Republikę Zielonego Przylądka wniosku o readmisję państwo członkowskie składające wniosek wydaje osobie, na której readmisję wyrażono zgodę, standardowy dokument podróży UE do celów wydalenia z kraju. [5] Sekcja II Obowiązki Unii w zakresie readmisji Artykuł 4 Readmisja własnych obywateli 1. Zgodnie z art. 13 ust. 5 lit. c) ppkt (i) umowy z Kotonu na wniosek Republiki Zielonego Przylądka i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż te przewidziane w niniejszej umowie, państwo członkowskie dokonuje readmisji wszystkich osób, które nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, lub przestały spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub istnieje uzasadnione domniemanie na podstawie dostarczonych dowodów prima facie, że osoby takie są obywatelami tego państwa członkowskiego. 2. Państwo członkowskie dokonuje również readmisji: – niebędących w związku małżeńskim nieletnich dzieci osób, o których mowa w ust. 1, niezależnie od ich miejsca urodzenia czy ich obywatelstwa, chyba że mają one niezależne prawo pobytu w Republice Zielonego Przylądka ; – legitymujących się innym obywatelstwem współmałżonków osób, o których mowa w ust. 1, o ile mają oni prawo wjazdu i pobytu bądź przyznaje się im prawo wjazdu i pobytu na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek, chyba że mają niezależne prawo pobytu w Republice Zielonego Przylądka . 3. Państwo członkowskie dokonuje także readmisji osób, które wraz z wjazdem na terytorium Republiki Zielonego Przylądka zostały pobawione lub zrzekły się obywatelstwa tego państwa członkowskiego, chyba że osoby takie otrzymały ze strony Republiki Zielonego Przylądka przynajmniej zapewnienie uzyskania naturalizacji. 4. Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o readmisję przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek, właściwa misja dyplomatyczna lub urząd konsularny tego państwa członkowskiego (niezależnie od woli osoby podlegającej readmisji) bezzwłocznie i nie później niż w ciągu 4 dni roboczych wydaje dokument podróży wymagany do powrotu osoby podlegającej readmisji, którego okres ważności wynosi 6 miesięcy. 5. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności pierwotnie wydanego dokumentu podróży, właściwa misja dyplomatyczna lub urząd konsularny tego państwa członkowskiego wydaje w ciągu 4 dni roboczych nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności. Artykuł 5 Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców 1. Na wniosek Republiki Zielonego Przylądka i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej umowie, państwo członkowskie dokonuje readmisji wszystkich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie spełniają obowiązujących warunków prawnych wjazdu, przebywania i pobytu na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, lub przestali spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub istnieje uzasadnione domniemanie na podstawie dostarczonych dowodów prima facie, że osoby te: a) są lub były w posiadaniu, w momencie wjazdu na to terytorium, ważnej wizy wydanej przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek wraz z dowodem wjazdu na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek lub ważnego dokumentu pobytowego wydanego przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek; lub b) bezprawnie wjechały na terytorium Republiki Zielonego Przylądka bezpośrednio z państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek i stwierdzono, że uprzednio przebywały na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek. 2. Obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1 nie ma zastosowania, gdy: a) obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec znalazł się na terenie międzynarodowego portu lotniczego państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek jedynie w związku z tranzytem lotniczym; lub b) Republika Zielonego Przylądka wydała obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi wizę lub dokument pobytowy przed wjazdem lub po wjeździe tej osoby na swoje terytorium, chyba że: – osoba ta jest w posiadaniu wizy wydanej przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek wraz z dowodem wjazdu na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek lub ważnego dokumentu pobytowego wydanego przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek, którego ważność była dłuższa lub który nadal jest ważny, lub – osoba ta przekroczyła dozwolony przez wizę okres pobytu lub dopuściła się na terytorium Republiki Zielonego Przylądka czynności niedozwolonych przez posiadaną wizę. 3. Obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy tego państwa członkowskiego, które wydało wizę lub dokument pobytowy. Jeśli wizę lub dokument pobytowy wydały dwa państwa członkowskie lub więcej, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument o dłuższym okresie ważności, lub jeśli okres ważności jednego lub kilku z takich dokumentów upłynął, dokument, który jest nadal ważny. Jeżeli upłynął okres ważności wszystkich dokumentów, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument z najpóźniejszą datą ważności. Jeśli nie można okazać żadnego dokumentu, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które dana osoba opuściła najpóźniej. 4. Po pozytywnym rozpatrzeniu przez dane państwo członkowskie wniosku o readmisję Republika Zielonego Przylądka wydaje osobie, na readmisję której wyrażono zgodę, dokument podróży wymagany do powrotu tej osoby. Sekcja III Procedura readmisji Artykuł 6 Zasady ogólne 1. Z zastrzeżeniem postanowień art. 2 i 3, przekazanie osoby, która ma podlegać readmisji na podstawie jednego z obowiązków określonych w art. 2–5, wymaga złożenia sporządzonego zgodnie z art. 7 wniosku o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek. 2. Przekazanie osoby mającej podlegać readmisji może nastąpić bez złożenia wniosku o readmisję lub pisemnego zawiadomienia, o którym mowa w art. 11 ust. 1, do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek, w przypadku: – własnych obywateli państwa rozpatrującego wniosek, jeśli osoba mająca podlegać readmisji jest w posiadaniu ważnego dokumentu podróży lub dokumentu tożsamości; – obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, jeśli osoba taka została zatrzymana w porcie lotniczym państwa składającego wniosek po nielegalnym przybyciu bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek. 3. Bez uszczerbku dla ust. 2, w przypadku obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców będących w posiadaniu ważnego dokumentu podróży oraz wizy lub ważnego zezwolenia na pobyt wydanych przez państwo rozpatrujące wniosek, do przekazania konieczne jest jedynie pisemne zawiadomienie, o którym mowa w art. 11 ust. 1, skierowane przez państwo składające wniosek do państwa rozpatrującego wniosek. 4. Bez uszczerbku dla ust. 1 oraz z wyjątkiem ust. 2, do przekazania osób wymagających eskorty konieczne jest pisemne zawiadomienie, o którym mowa w art. 11 ust. 1, skierowane przez państwo składające wniosek do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek. 5. Bez uszczerbku dla ust. 2 i 3, jeśli daną osobę zatrzymano w regionie przygranicznym państwa składającego wniosek po tym, jak nielegalnie przekroczyła granicę, przybywając bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek, państwo rozpatrujące wniosek może złożyć wniosek o readmisję w ciągu dwóch dni roboczych od chwili zatrzymania (procedura przyspieszona). Artykuł 7 Wniosek o readmisję 1. Wniosek readmisję musi być sporządzony na piśmie i w miarę możliwości zawierać następujące informacje: a) dane określające tożsamość osoby, która ma podlegać readmisji (np. imiona, nazwiska, datę i – o ile to możliwe – miejsce urodzenia oraz ostatnie miejsce pobytu), a w stosownych przypadkach także dane określające tożsamość nieletnich dzieci niebędących w związku małżeńskim lub małżonków; b) w przypadku własnych obywateli - wskazanie środków stanowiących dowód lub dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo, zgodnie z wytycznymi odpowiednio załączników 1 i 2; c) w przypadku obywateli państw trzecich i bezpaństwowców - wskazanie środków stanowiących dowód lub dowód prima facie potwierdzający spełnienie warunków readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, zgodnie z wytycznymi odpowiednio załączników 3 i 4; d) zdjęcie osoby, która ma podlegać readmisji. 2. Wniosek o readmisję powinien w miarę możliwości zawierać również następujące informacje: a) oświadczenie stwierdzające, że osoba, która ma być przekazana, może potrzebować pomocy lub opieki, pod warunkiem że osoba ta wyraziła jednoznaczną zgodę na takie oświadczenie; b) wszelkie inne środki ochrony, bezpieczeństwa bądź informacje dotyczące stanu zdrowia danej osoby, jakie mogą być niezbędne w poszczególnych przypadkach przekazywania. 3. Wspólny formularz, który ma być używany dla wniosków o readmisję jest załączony jako załącznik 5 do niniejszej umowy. 4. Wnioski o readmisję można składać za pośrednictwem wszystkich środków komunikacji, w tym środków komunikacji elektronicznej lub faksu. Artykuł 8 Środki dowodowe potwierdzające obywatelstwo 1. Dowód potwierdzający obywatelstwo zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 można przedstawić w szczególności za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwa członkowskie oraz Republika Zielonego Przylądka wzajemnie uznają obywatelstwo bez prowadzenia dalszego dochodzenia. Dowód potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach. 2. Na potrzeby stosowania art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo można przedstawić w szczególności za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 2 do niniejszej umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwa członkowskie oraz Republika Zielonego Przylądka wzajemnie uznają obywatelstwo, chyba że posiadają dowody wskazujące na co innego. Dowód potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach. 3. Jeśli nie można okazać żadnego z dokumentów wymienionych w załączniku 1 lub 2, właściwe przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsulaty danego państwa rozpatrującego wniosek podejmują, na prośbę zawartą we wniosku o readmisję złożonym przez państwo składające wniosek, czynności zmierzające do przeprowadzenia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu trzech dni kalendarzowych od daty złożenia wniosku, rozmowy z osobą, która ma podlegać readmisji, w celu ustalenia jej obywatelstwa. Procedurę dotyczącą takich rozmów można ustalić w protokołach wykonawczych, o których mowa w art. 19 niniejszej umowy. Artykuł 9 Środki dowodowe dotyczące obywateli państw trzecich i bezpaństwowców 1. Dowody potwierdzające warunki readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców ustanowione w art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 oparte są w szczególności na środkach dowodowych wymienionych w załączniku 3 do niniejszej umowy; nie mogą się one opierać na fałszywych dokumentach. Państwa członkowskie i Republika Zielonego Przylądka wzajemnie uznają wszelkie takie dowody bez prowadzenia dalszego dochodzenia. 2. Dowody prima facie potwierdzające warunki readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców ustanowione w art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 oparte są w szczególności na środkach dowodowych wymienionych w załączniku 4 do niniejszej umowy; nie mogą się one opierać na fałszywych dokumentach. W przypadku przedstawienia takich dowodów prima facie państwa członkowskie i Republika Zielonego Przylądka uznają warunki za spełnione, chyba że posiadają dowody wskazujące na co innego. 3. O bezprawnym charakterze wjazdu, przebywania lub pobytu decyduje brak, w dokumentach podróży danej osoby, koniecznej wizy lub innego zezwolenia na pobyt na terytorium państwa składającego wniosek. Dowodem prima facie bezprawnego wjazdu, przebywania lub pobytu jest także oświadczenie państwa składającego wniosek, że dana osoba nie posiada niezbędnych dokumentów podróży, wizy lub dokumentu pobytowego. Artykuł 10 Terminy 1. Właściwy organ państwa składającego wniosek musi złożyć do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek o readmisję obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca w ciągu jednego roku od daty uzyskania informacji, że dana osoba nie spełnia obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu bądź przestała spełniać takie warunki. Jeśli istnieją prawne lub faktyczne przeszkody uniemożliwiające złożenie wniosku w terminie, na wniosek państwa składającego wniosek termin ten ulega przedłużeniu, ale wyłącznie do czasu ustąpienia przeszkód. 2. Odpowiedzi na wniosek o readmisję udziela się na piśmie: – w ciągu 2 dni roboczych, w przypadku gdy wniosek złożono w ramach procedury przyspieszonej (art. 6 ust. 5); – w ciągu 8 dni kalendarzowych w innych przypadkach. Termin ten biegnie od dnia otrzymania wniosku o readmisję. W przypadku braku odpowiedzi w tym terminie zgodę na przekazanie danej osoby uważa się za udzieloną. Odpowiedź na wniosek o readmisję może być przekazywany za pośrednictwem wszystkich środków komunikacji, w tym środków komunikacji elektronicznej lub faksu. 3. Odrzucenie wniosku o readmisję musi mieć formę pisemną i zawierać uzasadnienie. 4. Po uzyskaniu zgody na readmisję bądź w stosownych przypadkach po upływie terminów określonych w ust. 2 przekazanie danej osoby następuje w ciągu trzech miesięcy. Na prośbę państwa składającego wniosek termin ten może zostać przedłużony o czas potrzebny do usunięcia przeszkód prawnych lub praktycznych. Artykuł 11 Sposoby przekazywania osób i wykorzystywane środki transportu 1. Nie naruszając postanowień art. 6 ust. 2 i 3, przed przekazaniem danej osoby właściwe organy państwa składającego wniosek powiadamiają – na piśmie z wyprzedzeniem co najmniej 48 godzin – właściwe organy państwa rozpatrującego wniosek o dacie przekazania, miejscu wjazdu i ewentualnych osobach eskortujących oraz podają inne informacje związane z przekazaniem. 2. Transport może się odbyć drogą powietrzną lub morską. W przypadku przekazania danej osoby drogą lotniczą nie ma obowiązku korzystania z usług krajowych przewoźników Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich; można korzystać zarówno z regularnych, jak i czarterowych połączeń lotniczych. W przypadku przekazania odbywającego się pod eskortą, nie musi się ona ograniczać do uprawnionych osób z państwa składającego wniosek, jednak osoby te muszą pochodzić z Republiki Zielonego Przylądka lub jednego z państw członkowskich. Artykuł 12 Omyłkowa readmisja Państwo składające wniosek ponownie przyjmuje każdą osobę przyjętą w ramach readmisji przez państwo rozpatrujące wniosek, jeżeli w okresie 3 miesięcy po przekazaniu tej osoby ustalono, że wymogi określone w art. 2 do 5 niniejszej umowy nie są spełnione. W takich przypadkach postanowienia proceduralne niniejszej umowy stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian i przekazuje się wszystkie dostępne informacje dotyczące faktycznej tożsamości i obywatelstwa osoby, która ma być ponownie przyjęta. Sekcja IV Operacje tranzytu Artykuł 13 Zasady ogólne 1. Państwa członkowskie i Republika Zielonego Przylądka ograniczają tranzyt obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców do przypadków, gdy niemożliwe jest przewiezienie ich bezpośrednio do państwa przeznaczenia. 2. Republika Zielonego Przylądka zezwala jednak na tranzyt obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców przez swoje terytorium na wniosek państwa członkowskiego, a państwo członkowskie zezwala na tranzyt obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców przez swoje terytorium na wniosek Republiki Zielonego Przylądka, pod warunkiem że zagwarantowano dalszą podróż przez ewentualne inne państwa tranzytu oraz readmisję przez państwo przeznaczenia. 3. Republika Zielonego Przylądka lub państwo członkowskie mogą odmówić zgody na tranzyt przez swoje terytorium: a) jeśli obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec narażony jest w państwie przeznaczenia lub w innym państwie tranzytu na realne ryzyko tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania czy ukarania, karę śmierci lub prześladowania ze względu na rasę, religię, narodowość, przynależność do określonej grupy społecznej lub przekonania polityczne; lub b) jeśli obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec podlega sankcjom karnym w państwie rozpatrującym wniosek lub innym państwie tranzytu; lub c) ze względu na zdrowie publiczne, bezpieczeństwo wewnętrzne, porządek publiczny lub inny interes narodowy państwa rozpatrującego wniosek. 4. Republika Zielonego Przylądka lub państwo członkowskie mogą cofnąć zezwolenie, jeśli po jego wydaniu wystąpią lub wyjdą na jaw okoliczności wymienione w ust. 3, stanowiące przeszkodę w przeprowadzeniu operacji tranzytu, lub jeśli nie będzie zagwarantowana dalsza podróż przez inne państwa tranzytu lub readmisja przez państwo przeznaczenia. W takim wypadku państwo składające wniosek, w razie konieczności i bezzwłocznie, przyjmuje z powrotem danego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca. Artykuł 14 Procedura tranzytowa 1. Wniosek tranzytowy musi zostać złożony na piśmie do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek i musi zawierać następujące informacje: a) rodzaj tranzytu (powietrzny, morski lub lądowy), inne możliwe państwa tranzytu i przewidziany końcowy cel podróży; b) szczegółowe informacje o danej osobie (np. imię, nazwisko, nazwisko panieńskie, inne używane imiona/nazwiska lub imiona/nazwiska, pod jakimi dana osoba jest znana lub pseudonimy, datę urodzenia, płeć i – jeśli to możliwe – miejsce urodzenia, obywatelstwo, język ojczysty, rodzaj i numer dokumentu podróży); c) przewidywane miejsce wjazdu, termin przekazania osoby i ewentualną możliwość użycia eskorty; d) oświadczenie, że z punktu widzenia państwa składającego wniosek spełnione są warunki określone w art. 13 ust. 2 oraz że nie są znane żadne powody mogące uzasadniać odmowę zgodnie z art. 13 ust. 3. Wspólny formularz wniosku o zezwolenie na tranzyt dołączono do niniejszej umowy jako załącznik 6. Wnioski tranzytowe można składać za pośrednictwem wszystkich środków komunikacji, w tym środków komunikacji elektronicznej lub faksu. 2. Państwo rozpatrujące wniosek powiadamia o jego przyjęciu na piśmie państwo składające wniosek w ciągu 3 dni roboczych , potwierdzając miejsce wjazdu i planowany czas odebrania danej osoby, lub też powiadamia o odmowie przyjęcia wniosku, podając powody takiej decyzji. W przypadku braku odpowiedzi w ciągu 3 dni roboczych zgodę na tranzyt uznaje się za udzieloną. Odpowiedź na wniosek tranzytowy może być przekazywana za pośrednictwem wszystkich środków komunikacji, w tym środków komunikacji elektronicznej lub faksu. 3. Jeśli tranzyt odbywa się drogą lotniczą, osoba, która podlega readmisji oraz osoby ją eskortujące są zwolnione z obowiązku uzyskania lotniskowych wiz tranzytowych. Jeżeli operacja tranzytu do miejsca końcowego przeznaczenia nie może zostać zrealizowana w sposób przewidziany z powodów działania siły wyższej, w razie konieczności państwo rozpatrujące wniosek niezwłocznie wydaje wizę osobie, która ma podlegać readmisji, oraz ewentualnym osobom ją eskortującym na okres niezbędny do kontynuacji operacji tranzytu. 4. Właściwe organy państwa rozpatrującego wniosek, pod warunkiem przeprowadzenia wzajemnych konsultacji, udzielają niezbędnej pomocy przy tranzycie, w szczególności poprzez nadzorowanie osób podlegających readmisji oraz zapewnienie właściwych do tego celu udogodnień. Sekcja V Koszty Artykuł 15 Koszty transportu oraz tranzytu Bez uszczerbku dla prawa właściwych organów do dochodzenia zwrotu kosztów związanych z readmisją od osoby, która ma podlegać readmisji, lub od stron trzecich, wszystkie koszty transportu poniesione w związku z readmisją i operacjami tranzytu do granicy państwa końcowego przeznaczenia pokrywa zgodnie z niniejszą umową państwo składające wniosek. Sekcja VI Ochrona danych i klauzula braku wpływu Artykuł 16 Ochrona danych Przekazanie danych osobowych może nastąpić jedynie wówczas, gdy jest konieczne do wykonania niniejszej umowy i odbywa się za pośrednictwem właściwych organów Republiki Zielonego Przylądka lub państwa członkowskiego, zależnie od przypadku. Przetwarzanie danych osobowych w indywidualnych przypadkach podlega krajowemu ustawodawstwu Republiki Zielonego Przylądka i, gdy kontrolerem jest właściwy organ państwa członkowskiego, przepisom dyrektywy 95/46/WE oraz ustawodawstwu krajowemu tego państwa członkowskiego przyjętemu zgodnie ze wspomnianą dyrektywą. Dodatkowo, mają zastosowanie następujące zasady: a) dane osobowe muszą być przetwarzane rzetelnie i zgodnie z prawem; b) dane osobowe muszą być zbierane w określonym, jednoznacznym i prawnie dopuszczonym celu związanym z wykonaniem niniejszej umowy i nie mogą być dalej przetwarzane przez organ przekazujący ani organ, który je przyjmuje, w sposób niezgodny z tym celem; c) dane osobowe muszą być prawidłowe, stosowne oraz nie nadmierne ilościowo w stosunku do celu, dla którego są gromadzone lub dalej przetwarzane; w szczególności przekazane dane osobowe mogą dotyczyć wyłącznie: – szczegółowych informacji o osobie, która ma zostać przekazana (np. imiona, nazwiska, wszelkie poprzednie imiona i nazwiska, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana, pseudonimy, płeć, stan cywilny, data i miejsce urodzenia oraz obecne i ewentualne poprzednie obywatelstwo), – paszportu, dowodu tożsamości lub prawa jazdy (numer, okres ważności, data wystawienia, nazwa organu wystawiającego dokument, miejsce wystawienia), – miejsc międzylądowań i trasy podróży; – innych informacji potrzebnych do ustalenia tożsamości osoby, która ma zostać przekazana lub do zbadania wymogów dotyczących readmisji zgodnie z niniejszą umową; d) dane osobowe muszą być dokładne, a w razie konieczności aktualizowane; e) dane osobowe należy przechowywać w formie umożliwiającej identyfikację osób, których dane te dotyczą, przez okres nie dłuższy niż jest to konieczne do osiągnięcia celu, w jakim zostały zebrane lub w jakim są przetwarzane; f) zarówno właściwy organ, który przekazuje dane osobowe, jak i ten, który je przyjmuje, podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu zapewnienia odpowiednio sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych osobowych, w przypadku gdy ich przetwarzanie nie jest zgodne z postanowieniami niniejszego artykułu, w szczególności w przypadku, gdy nie są one adekwatne, dokładne, istotne dla sprawy lub gdy wykraczają poza cel ich przetwarzania. Dotyczy to także zgłaszania drugiej stronie wszelkich przypadków sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych; g) organ przyjmujący dane powiadamia organ przekazujący dane na jego wniosek o sposobie wykorzystania przekazanych danych i uzyskanych wynikach; h) dane osobowe można przekazywać wyłącznie właściwym organom. Udostępnienie otrzymanych danych innym instytucjom wymaga wcześniejszej zgody organu przekazującego; i) właściwe organy przekazujące i przyjmujące dane osobowe są zobowiązane do prowadzenia pisemnego rejestru przekazywanych i otrzymanych danych. Artykuł 17 Klauzula braku wpływu 1. Niniejsza umowa nie ma wpływu na prawa, obowiązki i zakres odpowiedzialności Unii, państw członkowskich ani Republiki Zielonego Przylądka, wynikające z prawa międzynarodowego, w tym z konwencji międzynarodowych , których są one stroną, a w szczególności z: – Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r., zmienionej Protokołem dotyczącym statusu uchodźców z dnia 31 stycznia 1967 r.; – europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z 4 listopada 1950 r. ; – konwencji międzynarodowych określających państwo odpowiedzialne za badanie złożonych wniosków o azyl; – Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 10 grudnia 1984 r.; – konwencji międzynarodowych dotyczących ekstradycji i tranzytu; – wielostronnych konwencji międzynarodowych i umów o readmisji cudzoziemców. 2. Postanowienia niniejszej umowy nie uniemożliwiają zorganizowania powrotu danej osoby na mocy innych formalnych lub nieformalnych uzgodnień między państwem składającym wniosek oraz państwem rozpatrującym wniosek. Sekcja VII Wykonanie i stosowanie Artykuł 18 Wspólny Komitet ds. Readmisji 1. Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie pomocy prawnej w stosowaniu i ustalaniu interpretacji niniejszej umowy. W tym celu strony ustanawiają Wspólny Komitet ds. Readmisji (dalej zwany „komitetem”), którego zadania obejmują w szczególności: a) nadzorowanie stosowania niniejszej umowy; b) podejmowanie decyzji w sprawie zasad wykonawczych niezbędnych do jednolitego stosowania niniejszej umowy; c) prowadzenie regularnej wymiany informacji na temat protokołów wykonawczych sporządzanych przez poszczególne państwa członkowskie i Republikę Zielonego Przylądka zgodnie z art. 19; d) zalecanie wprowadzania zmian do niniejszej umowy i jej załączników; 2. Decyzje komitetu są wiążące dla Umawiających się Stron. 3. W skład komitetu wchodzą przedstawiciele Unii Europejskiej i Republiki Zielonego Przylądka. 4. Komitet zbiera się w razie potrzeby na wniosek jednej z Umawiających się Stron. 5. Komitet ustala swój regulamin wewnętrzny. Artykuł 19 Protokoły wykonawcze 1. Na wniosek państwa członkowskiego lub Republiki Zielonego Przylądka, Republika Zielonego Przylądka i państwo członkowskie sporządzają protokół wykonawczy zawierający między innymi zasady dotyczące: a) wyznaczania właściwych organów, przejść granicznych i wymiany punktów kontaktowych; b) warunków powrotu osób pod eskortą, w tym tranzytu eskortowanych obywateli państw trzecich i bezpaństwowców; c) środków i dokumentów uzupełniających te wymienione w załącznikach 1–4 do niniejszej umowy; d) zasad readmisji w przypadku procedury przyspieszonej; e) procedury przeprowadzania rozmów. 2. Protokoły wykonawcze określone w ust. 1 wchodzą w życie dopiero po ich zgłoszeniu Komitetowi ds. Readmisji, o którym mowa w art. 18. 3. Republika Zielonego Przylądka zgadza się stosować wszelkie postanowienia protokołu wykonawczego uzgodnionego z jednym państwem członkowskim również w jej stosunkach z każdym innym państwem członkowskim, na wniosek tego ostatniego. Artykuł 20 Związek z dwustronnymi umowami o readmisji lub uzgodnieniami państw członkowskich Postanowienia niniejszej umowy są nadrzędne wobec postanowień wszelkich wiążących prawnie instrumentów dotyczących readmisji osób przebywających bez zezwolenia, które zostały zawarte lub mogą zgodnie z art. 19 niniejszej umowy zostać zawarte przez poszczególne państwa członkowskie oraz Republikę Zielonego Przylądka w zakresie, w jakim takie postanowienia są niezgodne z postanowieniami niniejszej umowy. Sekcja VIII Postanowienia końcowe Artykuł 21 Terytorialny zakres stosowania 1. Z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszą umowę stosuje się na terytorium Republiki Zielonego Przylądka oraz wszędzie tam, gdzie mają zastosowanie Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. 2. Niniejsza umowa jest stosowana na terytorium Irlandii i Zjednoczonego Królestwa wyłącznie na podstawie odpowiedniego zawiadomienia skierowanego przez Unię Europejską do Republiki Zielonego Przylądka. Niniejsza umowa nie ma zastosowania do terytorium Królestwa Danii. Artykuł 22 Wejście w życie, czas obowiązywania i rozwiązanie umowy 1. Umawiające się Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą umowę zgodnie ze swoimi wewnętrznymi procedurami. 2. Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnego powiadomienia o zakończeniu procedur określonych w ust. 1. 3. Niniejsza umowa jest stosowana na terytorium Irlandii i Zjednoczonego Królestwa od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dacie zawiadomienia, o którym mowa w art. 21 ust. 2. 4. Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony. 5. Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze oficjalnego zawiadomienia przekazanego drugiej Umawiającej się Stronie. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać sześć miesięcy po przekazaniu takiego zawiadomienia. Artykuł 23 Załączniki Załączniki 1–6 stanowią integralną część niniejszej umowy. Sporządzono w […] w dniu […] r. w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny. W imieniu Unii Europejskiej (…) || W imieniu Republiki Zielonego Przylądka (…) ZAŁĄCZNIK 1 Wspólny wykaz dokumentów, których przedstawienie jest uznawane za dowód obywatelstwa (Art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1) W przypadku gdy państwem rozpatrującym wniosek jest jedno z państw członkowskich lub Republika Zielonego Przylądka: – wszelkiego rodzaju paszporty (paszporty krajowe, dyplomatyczne, służbowe, zbiorowe oraz zastępcze, w tym paszporty dla dzieci), – laissez-passer wydane przez państwo rozpatrujące wniosek, – wszelkiego rodzaju dokumenty tożsamości (w tym dokumenty wystawione na czas określony i dokumenty tymczasowe), – legitymacje służbowe i książeczki wojskowe, – książeczki żeglarskie, legitymacje służbowe kapitanów jednostek morskich, – zaświadczenia o obywatelstwie lub inne urzędowe dokumenty, w których wymieniono lub jednoznacznie wskazano obywatelstwo. W przypadku gdy państwem rozpatrującym wniosek jest Republika Zielonego Przylądka: – potwierdzenie tożsamości w wyniku wyszukiwania w wizowym systemie informacyjnym (VIS)[6], – pozytywna identyfikacja dokonana na podstawie danych z rejestru wniosków wizowych tych państw członkowskich, które nie korzystają z wizowego systemu informacyjnego. W przypadku gdy państwem rozpatrującym wniosek jest jedno z państw członkowskich: – pozytywna identyfikacja dokonana na podstawie danych z rejestru wniosków wizowych Republiki Zielonego Przylądka. ZAŁĄCZNIK 2 Wspólny wykaz dokumentów, których przedstawienie jest uznawane za dowód prima facie obywatelstwa (art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 8 ust. 2) – fotokopie dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej umowy, – prawo jazdy lub jego fotokopia, – akt urodzenia lub jego fotokopia, – identyfikatory wydane przez przedsiębiorstwa lub ich fotokopie, – oświadczenia świadków, – oświadczenia złożone przez daną osobę oraz język, jakim się ona posługuje, włącznie z wynikiem oficjalnego testu, – odciski palców, – wszelkie inne dokumenty mogące pomóc w ustaleniu obywatelstwa danej osoby. ZAŁĄCZNIK 3 Wspólny wykaz dokumentów, które są uznawane za dowód potwierdzający spełnienie warunków readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 9 ust. 1) – wiza wraz z dowodem wjazdu na terytorium państwa rozpatrującego wniosek lub dokument pobytowy wydany przez państwo rozpatrujące wniosek, – stempel wjazdu/wyjazdu lub podobne potwierdzenie w dokumencie podróży danej osoby lub inny dowód wjazdu/wyjazdu (np. fotograficzny), – dokumenty oraz wszelkiego rodzaju zaświadczenia lub rachunki (np. rachunki za hotel, karty wizyt u lekarzy/dentystów, karty wstępu do instytucji publicznych/prywatnych, umowy wynajmu samochodów, potwierdzenia płatności kartą kredytową itd.), które jednoznacznie wskazują, że dana osoba pozostawała na terytorium państwa rozpatrującego wniosek, – imienne bilety kolejowe lub listy pasażerów podróżujących samolotem, pociągiem, autokarem lub statkiem, które wskazują na obecność i przedstawiają trasę podróży danej osoby po terytorium państwa rozpatrującego wniosek, – informacje, które wskazują, że dana osoba korzystała z usług kurierskich lub usług biura podróży, – oficjalne oświadczenie złożone w szczególności przez pracowników służby granicznej lub innych świadków, którzy mogą potwierdzić, że dana osoba przekroczyła granicę, – oficjalne oświadczenie zainteresowanej osoby złożone w postępowaniu sądowym lub administracyjnym. ZAŁĄCZNIK 4 Wspólny wykaz dokumentów, które są uznawane za dowód prima facie potwierdzający spełnienie warunków readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 9 ust. 2) – wiza wydana przez państwo rozpatrujące wniosek, – wydany przez właściwe organy państwa składającego wniosek opis miejsca i okoliczności, w których dana osoba została przejęta po wjeździe na terytorium tego państwa, – informacje odnoszące się do tożsamości lub pobytu danej osoby, dostarczone przez organizację międzynarodową (np. Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR)), – zgłoszenia/potwierdzenia informacji przez członków rodziny, współtowarzyszy podróży itd., – oświadczenie danej osoby, – odciski palców. ZAŁĄCZNIK 5 || || [godło Republiki Zielonego Przylądka] || ..............................................................………… ................................................................……….… || .................................................................…….. (miejscowość i data) (oznaczenie właściwego organu państwa składającego wniosek) || Numer referencyjny: .............................................…………… Adresat ................................................................……….… || ................................................................……….… ................................................................………… (oznaczenie właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek) || q PROCEDURA PRZYSPIESZONA (art. 6 ust. 5) q WNIOSEK DOTYCZĄCY ROZMOWY (art. 8 ust. 3) WNIOSEK O READMISJĘ zgodnie z art. 7 umowy z dnia … r. między między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie A. DANE OSOBOWE 1. Imię i nazwisko (podkreślić nazwisko): ...........................................................……………………………… 2. Nazwisko panieńskie: ...........................................................……………………………… 3. Data i miejsce urodzenia: ...........................................................……………………………… || Zdjęcie 4. Płeć i wygląd (wzrost, kolor oczu, znaki szczególne itp.): …………………………………………………………………………………………...................…………………. 5. Znany(-a) również jako (wcześniejsze imiona i nazwiska, inne imiona i nazwiska używane przez daną osobę, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana lub pseudonimy): …………………………………………………………………………………………...................…………………. 6. Obywatelstwo i język: …………………………………………………………………………………………...................…………………. 7. Stan cywilny: ð żonaty/zamężna ð kawaler/panna ð rozwiedziony/rozwiedziona ð wdowiec/wdowa Jeśli żonaty/zamężna: imię i nazwisko współmałżonka .................................................................................... imiona i wiek dzieci (jeśli są) ...........................................................………………...............................................……………………………… ...........................................................………………...............................................……………………………… ...........................................................………………...............................................……………………………… 8. Ostatni adres w państwie składającym wniosek: ...........................................................………………...............................................……………………………… b. Dane osobowe współmałżonka (w stosownych przypadkach) 1. Imię i nazwisko (podkreślić nazwisko): ...........................................................……………….......................................................……………………………… 2. Nazwisko panieńskie: ...........................................................………………......................................................……………………………… 3. Data i miejsce urodzenia: …………………………............................................................……………………………… 4. Płeć i wygląd (wzrost, kolor oczu, znaki szczególne itp.): ...........................................................………………......................................................……………………………… 5. Znany(-a) również jako (wcześniejsze imiona i nazwiska, inne imiona i nazwiska używane przez daną osobę, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana lub pseudonimy): ...........................................................………………......................................................……………………………… 6. Obywatelstwo i język: ...........................................................………………......................................................……………………………… C. Dane osobowe dzieci (w stosownych przypadkach) 1. Imię i nazwisko (podkreślić nazwisko): ...........................................................………………......................................................……………………………… 2. Data i miejsce urodzenia: …………………………............................................................……………………………… 3. Płeć i wygląd (wzrost, kolor oczu, znaki szczególne itp.): ...........................................................………………......................................................……………………………… 4. Obywatelstwo i język: ...........................................................………………......................................................……………………………… D. Szczególne okoliczności związane z osobą przekazywaną 1. Stan zdrowia (np. wskazanie konieczności zapewnienia specjalnej opieki medycznej; łacińska nazwa ewentualnej choroby zakaźnej): ...........................................................………………......................................................……………………………… 2. Wskazanie osoby szczególnie niebezpiecznej (np. podejrzenie popełnienia poważnego przestępstwa; agresywne zachowanie): ...........................................................………………......................................................……………………………… E. Załączone środki dowodowe 1. .................................................................………… (nr paszportu) || ......................................................................………… (data i miejsce wydania) ..................................................................………… (organ wydający) || ......................................................................……….. (data ważności) 2. .................................................................………… (nr dowodu tożsamości) || ......................................................................………… (data i miejsce wydania) ..................................................................………… (organ wydający) || ......................................................................……….. (data ważności) 3. .................................................................………… (nr prawa jazdy) || ......................................................................………... (data i miejsce wydania) ..................................................................………… (organ wydający) || ......................................................................……….. (data ważności) 4. .................................................................………… (nr innego oficjalnego dokumentu) || ......................................................................………… (data i miejsce wydania) ..................................................................………… (organ wydający) || ......................................................................……….. (data ważności) F. UWAGI ....................................................................................................................................................................…………… ....................................................................................................................................................................…………… ....................................................................................................................................................................…………… ....................................................................................................................................................................…………… ....................................................................................................................................................................…………… ....................................................................................................................................................................…………… ....................................................................................................................................................................…………… ................................................... (podpis) (pieczęć/stempel) ZAŁĄCZNIK 6 || || [godło Republiki Zielonego Przylądka] || ..............................................................………… ................................................................……….. || .................................................................……… (miejscowość i data) (oznaczenie właściwego organu państwa składającego wniosek) || Numer referencyjny ................................................................………… Adresat ................................................................…………. || ................................................................………… ................................................................………… (oznaczenie właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek) || WNIOSEK TRANZYTOWY zgodnie z art. 14 umowy z dnia … r. między między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie A. DANE OSOBOWE 1. Imię i nazwisko (podkreślić nazwisko): ............................................................................ 2. Nazwisko panieńskie: ............................................................................ 3. Data i miejsce urodzenia: …......................................................................... || Zdjęcie 4. Płeć i wygląd (wzrost, kolor oczu, znaki szczególne itp.): ……………………………………………………………………………………………………………. 6. Znany(-a) również jako (wcześniejsze imiona i nazwiska, inne imiona i nazwiska używane przez daną osobę, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana lub pseudonimy): ……………………………………………………………………………………………………………. 7. Obywatelstwo i język: ……………………………………………………………………………………………………………. 8. Rodzaj i numer dokumentu podróży: ……………………………………………………………………………………………………………. b. Operacja tranzytu 1. Rodzaj tranzytu q drogą lotniczą || q drogą lądową || q drogą morską 2. Państwo końcowego przeznaczenia ...........................................................………………...............................................……………………………… 3. Inne ewentualne państwa tranzytu ...........................................................………………...............................................……………………………… 4. Planowane miejsca przekroczenia granicy, data i godzina przekazania i ewentualne osoby eskortujące ...........................................................………………...............................................……………………………… ...........................................................………………...............................................……………………………… ...........................................................………………...............................................……………………………… 5. Czy istnieje gwarancja przyjęcia w innym państwie tranzytu i państwie końcowego przeznaczenia? (art. 13 ust. 2) q tak || q nie 6. Czy znane są jakiekolwiek powody odmowy zezwolenia na tranzyt? (artykuł 13 ust. 3) q tak || q nie C. UWAGI ..............................................................................................................................................……………. ..............................................................................................................................................……………. ..............................................................................................................................................…………….. .....................................................................................................………………………….…………….. .....................................................................................................………………………….…………….. .....................................................................................................………………………….…………….. .....................................................................................................………………………….…………….. ................................................... (podpis) (pieczęć/stempel) Wspólna deklaracja w sprawie art. 3 i art. 5 Strony będą starały się zapewnić powrót każdego obywatela państwa trzeciego, który nie spełnia obowiązujących warunków prawnych wjazdu, przebywania lub pobytu na ich odnośnych terytoriach lub który przestał spełniać takie warunki, do jego państwa pochodzenia. Wspólna deklaracja dotycząca Danii Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza umowa nie ma zastosowania do terytorium Królestwa Danii ani do jego obywateli. W takich okolicznościach Republika Zielonego Przylądka powinna zawrzeć z Danią umowę o readmisji na takich samych warunkach, jak niniejsza umowa. Wspólna deklaracja dotycząca Islandii i Norwegii Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Islandią i Norwegią, w szczególności na mocy umowy z dnia 18 maja 1999 roku dotyczącej włączenia tych krajów we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. W takich okolicznościach Republika Zielonego Przylądka powinna zawrzeć z Islandią i Norwegią umowę o readmisji na takich samych warunkach jak niniejsza umowa. Wspólna deklaracja dotycząca Szwajcarii Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości istnienie ścisłych związków między Unią Europejską a Szwajcarią, w szczególności na mocy umowy dotyczącej włączenia tego kraju we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, która weszła w życie dnia 1 marca 2008 r. W takich okolicznościach Republika Zielonego Przylądka powinna zawrzeć ze Szwajcarią umowę o readmisji na takich samych warunkach jak niniejsza umowa. Wspólna deklaracja dotycząca Księstwa Liechtensteinu Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości istnienie ścisłych związków między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu, w szczególności na mocy umowy dotyczącej włączenia Księstwa Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, która weszła w życie dnia 19 grudnia 2011 r. W takich okolicznościach Republika Zielonego Przylądka powinna zawrzeć z Księstwem Liechtensteinu umowę o readmisji na takich samych warunkach jak niniejsza umowa. [1] Dz.U. C z […], […], s. […]. [2] Dz.U. L […] z […], s. […]. [3] W formie określonej w zaleceniu Rady UE z dnia 30 listopada 1994 r. [4] Tamże. [5] Tamże. [6] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS), Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60.