KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 14.10.2022 COM(2022) 665 final 2022/0337(BUD) Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Niemcom, Belgii, Niderlandom, Austrii, Luksemburgowi, Hiszpanii i Grecji w następstwie klęsk żywiołowych, które miały miejsce w tych państwach w 2021 r.



UZASADNIENIE 1.Kontekst wniosku Niniejsza decyzja dotyczy uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (zwanego dalej „FSUE”) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2012/2002 (zwanym dalej „rozporządzeniem”) na kwotę 718 482 761 EUR w celu udzielenia pomocy Niemcom, Belgii, Niderlandom, Austrii, Luksemburgowi, Hiszpanii i Grecji w następstwie klęsk żywiołowych, które miały miejsce w tych państwach w 2021 r. Uruchomieniu temu towarzyszy DEC nr 20/2022, w którym proponuje się przesunięcie kwoty 668 482 761 EUR z linii budżetowej dotyczącej rezerwy na rzecz solidarności i pomocy nadzwyczajnej (zwanej dalej „SEAR”) do operacyjnej linii budżetowej dotyczącej FSUE, zarówno w postaci środków na zobowiązania, jak i środków na płatności. Oprócz środków przesuniętych z linii budżetowej dotyczącej SEAR uruchomione środki zostaną sfinansowane kwotą w wysokości 50 000 000 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności już zapisaną w budżecie ogólnym na 2022 r. zgodnie z art. 4a ust. 4 rozporządzenia w sprawie FSUE na wypłatę zaliczek. Zaliczki wypłacone już Hiszpanii i Grecji w łącznej wysokości 6 288 171 EUR zostaną potrącone przed wypłatą salda. 2.Informacje i warunki 2.1Niemcy – poważna klęska żywiołowa: powodzie Między 12 a 15 lipca 2021 r. nad południowo-zachodnią częścią Niemiec przeszedł wolno przemieszczający się układ niskiego ciśnienia o nazwie „Bernd”, powodując obfite, długotrwałe opady deszczu, których suma lokalnie przekroczyła 150 mm w ciągu 24 godzin w regionach Nadrenia Północna-Westfalia i Nadrenia-Palatynat w Niemczech. Te niespotykane opady deszczu doprowadziły do rozległych powodzi na kilku małych i średnich rzekach oraz spowodowały powodzie gwałtowne i lawiny błotne o katastrofalnych skutkach. Powodzie te spustoszyły dziesiątki miast i wsi w Niemczech, spowodowały ogromne zniszczenia infrastruktury publicznej i prywatnej oraz szkody w przedsiębiorstwach. Ponadto 196 osób straciło życie. W związku z powyższym Niemcy wystąpiły o pomoc finansową z FSUE. 1)1 października 2021 r. Niemcy złożyły wniosek o przyznanie wkładu finansowego z FSUE na sfinansowanie działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. 2)Niemcy złożyły wniosek o wkład z FSUE w terminie 12 tygodni po wystąpieniu pierwszych szkód spowodowanych przez klęskę żywiołową 13 lipca 2021 r. Wniosek ten zawiera wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia. 3)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania FSUE. 4)Władze niemieckie oszacowały łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych klęską żywiołową na 29,21 mld EUR. Kwota ta stanowi 0,82 % dochodu narodowego brutto (DNB) Niemiec i przekracza próg dla poważnych klęsk żywiołowych wynoszący 3 656,983 mln EUR (3 mld EUR w cenach w 2011 r.). Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia ta klęska żywiołowa kwalifikuje się zatem do kategorii „poważnej klęski żywiołowej”. 5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 rozporządzenia. 6)Niemcy nie zwróciły się o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 4a rozporządzenia. 7)Od 12 lipca 2021 r. obfite opady deszczu na niespotykaną dotąd skalę dotknęły znaczną część południowej Nadrenii Północnej-Westfalii. Na niektórych obszarach wystąpiły opady trwające 60 godzin. W związku z tym początkowo obserwowano lokalnie małe cieki wodne i powodzie gwałtowne. Przy utrzymujących się opadach wylały również średnie i większe rzeki, takie jak Ahr, Emscher, Erft, Kyll, Lippe, Prüm, Ruhra, Rur, Sieg i Wupper. Spowodowało to rozległą sytuację powodziową od terenów w Eifel (Nadrenia-Palatynat), przez Nadrenię i od Zagłębia Ruhry do Południowej Westfalii (Nadrenia Północna-Westfalia). Wraz z wycofaniem się układu niskiego ciśnienia z Nadrenii Północnej-Westfalii i Nadrenii-Palatynatu ucierpiały również Rudawy Wschodnie, Łużyce i Berchtesgadener Land. Także w tych miejscach wystąpiły obfite opady deszczu, które doprowadziły do regionalnych powodzi. W wyniku powodzi w wielu przypadkach konieczne było zamknięcie dróg oraz doszło do zakłóceń w dostawach energii, transporcie publicznym i kolejowym oraz do pewnych zakłóceń w sektorze telekomunikacyjnym. Na obszarach dotkniętych klęską zamknięto większość szkół. Systemy wałów ochronnych zostały poważnie uszkodzone. Na obszarach dotkniętych klęską wystąpiły także czasowe przerwy w dostawie energii i wody pitnej. Burze i powodzie zniszczyły lub uszkodziły infrastrukturę publiczną, budynki publiczne i przedsiębiorstwa. Władze zastosowały środki nadzwyczajne polegające na ostrzeganiu i ewakuacji ludności, ratowaniu ludzi i poszukiwaniu osób zaginionych. W pierwszych dniach powodzi środki te obejmowały również zaopatrzenie ludności w wodę pitną, żywność, materiały higieniczne, ubrania i materiały zużywalne. 8)Niemcy oszacowały koszty działań kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 4,89 mld EUR i przedstawiły je w podziale na rodzaje działań. Największa część kosztów działań nadzwyczajnych (ponad 3,9 mld EUR) dotyczy przywrócenia infrastruktury i zakładów do właściwego stanu technicznego, w szczególności w dziedzinie transportu i telekomunikacji. Drugą co do wielkości część kosztów stanowią koszty oczyszczania obszarów dotkniętych klęską szacowane na 764,9 mln EUR. 9)Dyrektywa 2007/60/WE została w pełni transponowana w Niemczech na mocy ustawy o gospodarce wodnej. Wdrażanie tej ustawy jest monitorowane na poziomie Länder (krajów związkowych). 10)Na dzień złożenia wniosku wobec Niemiec nie toczyło się postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z naruszeniem przepisów Unii dotyczących charakteru klęski. 11)Władze niemieckie nie wskazały żadnego ubezpieczenia, które obejmowałoby koszty kwalifikowalne.

2.2Belgia – poważna klęska żywiołowa: powodzie Między 12 a 15 lipca 2021 r. nad Belgią przeszedł wolno przemieszczający się układ niskiego ciśnienia o nazwie „Bernd”, powodując obfite opady deszczu w całym kraju, na skutek których doszło do powodzi gwałtownych, powodzi fluwialnych (rzecznych) i powodzi od wód gruntowych, połączonych z lawinami błotnymi i spływami kohezyjnymi. Następnie 24 i 25 lipca 2021 r. doszło do kolejnych powodzi gwałtownych i lawin błotnych. Z powodu rozległych powodzi 42 osoby straciły życie. Klęska ta spowodowała ogromne zniszczenia infrastruktury publicznej i prywatnej, a szkody odniosły przedsiębiorstwa oraz setki tysięcy gospodarstw domowych. W związku z powyższym Belgia wystąpiła o pomoc finansową z FSUE. 1)1 października 2021 r. Belgia złożyła wniosek o przyznanie wkładu finansowego z FSUE na sfinansowanie działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. 7 kwietnia 2022 r., na żądanie Komisji, Belgia przedłożyła dodatkowe informacje dotyczące powodzi z 24–25 lipca 2021 r. w celu uzupełnienia swojego wniosku. 2)Belgia złożyła wniosek o wkład z FSUE w terminie 12 tygodni po wystąpieniu pierwszych szkód spowodowanych przez klęskę żywiołową 13 lipca 2021 r. Wniosek ten zawiera wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia. 3)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania FSUE. 4)Władze belgijskie oszacowały łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych klęską żywiołową na 5,56 mld EUR. Kwota ta stanowi 1,15 % dochodu narodowego brutto (DNB) Belgii i przekracza próg dla poważnych klęsk żywiołowych wynoszący 2 892,814 mln EUR; zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia ta klęska żywiołowa kwalifikuje się zatem do kategorii „poważnej klęski żywiołowej”. 5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 rozporządzenia. 6)Belgia nie zwróciła się o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 4a rozporządzenia. 7)Między 12 a 15 lipca 2021 r. w całej Belgii spadły obfite deszcze, a na wschodzie kraju zmierzono rekordową ilość opadów: w ciągu 48 godzin w Jalhay spadło 271,5 milimetrów deszczu, a w Spa – 217 milimetrów. W dużych częściach belgijskiej prowincji Luksemburg w ciągu 48 godzin spadło od 150 do 200 mm. 14 lipca w prowincjach Liège, Namur i Luksemburg uruchomiono plany awaryjne i interwencyjne opracowane na szczeblu prowincji. Ucierpiały przede wszystkim tereny położone nad brzegami rzeki Mozy i jej dopływów, wiele rzek (Lesse, Vesder, Berwijn, Ourthe) wystąpiło z brzegów i zalało okoliczne tereny. Wieczorem 24 lipca 2021 r. silne burze spowodowały kolejne powodzie gwałtowne i lawiny błotne, głównie w prowincjach Namur i Brabancja Walońska. Tym razem mocno ucierpiały miasta Namur, Dinant i Walhain. We wniosku podano, że we wszystkich gminach, które ucierpiały, doszło wcześniej do powodzi, które miały miejsce w dniach 13–17 lipca, co z kolei nasiliło wydarzenia z 24–25 lipca. Biorąc pod uwagę rozmiar szkód i krótki okres pomiędzy obiema powodziami, w praktyce i w terenie nie można odróżnić szkód spowodowanych przez pierwszą falę powodzi od szkód spowodowanych przez drugą falę. 8)Z 262 gmin walońskich, 209 zostało dotkniętych powodziami, które zniszczyły 578 milionów metrów kwadratowych dróg o łącznej długości 96,4 kilometra, 1 342 kilometry brzegów rzek i wałów i 220 mostów oraz zalały 9 673 hektary gruntów (obszar odpowiadający powierzchni około 13 548 boisk piłkarskich). W wyniku powodzi 23 920 budynków zostało uszkodzonych, z czego 357 nieodwracalnie. Obejmują one 58 budynków rządowych, 185 obiektów sportowych, 53 pola kempingowe i 21 hoteli. Ucierpiało prawie 2 700 przedsiębiorstw, z czego 76 poniosło nieodwracalne szkody. 9)Belgia oszacowała koszty działań kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 1,88 mld EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje działań. Największa część kosztów działań nadzwyczajnych (ponad 835,12 mln EUR) dotyczy przywrócenia właściwego stanu technicznego infrastruktury i zakładów, w szczególności infrastruktury transportowej i edukacyjnej. Drugą co do wielkości część kosztów stanowią koszty zapewnienia tymczasowego zakwaterowania, które oszacowano na 390,82 mln EUR. 10)W Belgii nie ma krajowego podejścia do wdrażania dyrektywy 2007/60/WE. Belgia dysponuje regionalnymi ramami wdrażania dyrektywy w sprawie oceny ryzyka powodziowego we Flandrii (flamandzki dekret o zintegrowanej polityce wodnej) i w Walonii (waloński dekret o wodzie, art. 53). Oba regiony stosują art. 13 ust. 1 lit. b) (przygotowanie map i ustanowienie planów zarządzania ryzykiem powodziowym) oddzielnie. Plany zarządzania ryzykiem powodziowym (z 2015 r.) są dostępne dla regionów Walonia i Ren. 11)Na dzień złożenia wniosku wobec Belgii nie toczyło się postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z naruszeniem przepisów Unii dotyczących charakteru klęski. 12)Władze belgijskie nie wskazały żadnego ubezpieczenia, które obejmowałoby koszty kwalifikowalne. 2.3Niderlandy – klęska w państwie ościennym: powodzie Między 12 a 15 lipca 2021 r. nad Niderlandami przeszedł wolno przemieszczający się układ niskiego ciśnienia o nazwie „Bernd”, powodując obfite opady deszczu, na skutek których doszło do powodzi gwałtownych i powstania spływów powierzchniowych. W rezultacie nieruchomości należące do mieszkańców, przedsiębiorstw, rolników i fundacji odniosły poważne szkody, uszkodzona została również infrastruktura publiczna i prywatna, zamknięto drogi i wstrzymano ruch pociągów. W związku z powyższym Niderlandy wystąpiły o pomoc finansową z FSUE. 1)1 października 2021 r. Niderlandy złożyły wniosek o przyznanie wkładu finansowego z FSUE na sfinansowanie działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. 2)Niderlandy złożyły wniosek o wkład z FSUE w terminie 12 tygodni po wystąpieniu pierwszych szkód spowodowanych przez klęskę żywiołową 13 lipca 2021 r. Wniosek ten zawiera wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia.

3)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania FSUE. 4)Władze Niderlandów złożyły wniosek na podstawie kryterium dotyczącego klęski żywiołowej w państwie ościennym, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia, który stanowi, że pomoc z FSUE może również zostać uruchomiona w związku z każdą klęską żywiołową w kwalifikującym się państwie, która stanowi również poważną klęską żywiołową w ościennym kwalifikującym się państwie. Niderlandy oszacowały łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych klęską żywiołową na kwotę 500 mln EUR. Kwota ta stanowi 0,06 % dochodu narodowego brutto (DNB) Niderlandów. Ponieważ ta sama klęska żywiołowa kwalifikuje się jako „poważna klęska żywiołowa” w Belgii i w Niemczech, wniosek złożony przez Niderlandy kwalifikuje się do objęcia pomocą z FSUE bez określonego progu. 5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 rozporządzenia. 6)Niderlandy nie zwróciły się o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 4a rozporządzenia. 7)Od 13 lipca do 20 lipca 2021 r. przechodzący układ niskiego ciśnienia przyniósł obfite opady deszczu i powodzie gwałtowne. Silne opady w częściach belgijskich, niemieckich i niderlandzkich zlewni Mozy i Renu doprowadziły w wielu miejscach do nadmiernych poziomów wody i powodzi. W ciągu dwóch dni opady skumulowały się na dużym obszarze na poziomie 160–180 mm. Opady te spowodowały ekstremalnie wysoki poziom wody w Mozie i w jej zlewniach. Ponadto z powodu opadów deszczu przelały się również strumienie i dopływy w południowej części prowincji Limburgia. W związku z tym konieczna była ewakuacja około 50 000 mieszkańców. Działania ratunkowe, takie jak układanie worków z piaskiem, były koordynowane przez specjalistów, ale często wykonywane przez lokalnych mieszkańców. Zamknięto różne drogi główne i drugorzędne, a ruch pociągów został czasowo wyłączony. Najpoważniejszymi incydentami były: wulkany piaskowe (erozja piasku spod wału), przelanie wału w Aasterberg i uszkodzenie śluzy w Bosscheveld, koło Maastricht. Naruszone zostały dwa lokalne zabezpieczenia przeciwpowodziowe – wał awaryjny w Horn i wał w pobliżu Roermond. 8)Niderlandy oszacowały koszty działań kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 30 mln EUR i przedstawiły je w podziale na rodzaje działań. Największa część kosztów działań nadzwyczajnych (ponad 25 mln EUR) dotyczy przywrócenia właściwego stanu technicznego infrastruktury i zakładów. 9)Dyrektywa 2007/60/WE została transponowana w Niderlandach. Zasadniczo w Niderlandach stosuje się bardzo rygorystyczne podejście do zarządzania ryzykiem powodziowym, w tym do zapobiegania powodziom, ochrony przeciwpowodziowej i łagodzenia skutków powodzi. 10)Na dzień złożenia wniosku wobec Niderlandów nie toczyło się postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z naruszeniem przepisów Unii dotyczących charakteru klęski. 11)Władze Niderlandów nie wskazały żadnego ubezpieczenia, które obejmowałoby. 2.4Austria – klęska w państwie ościennym: powodzie Pomiędzy 16 a 19 lipca 2021 r. wolno przemieszczający się układ niskiego ciśnienia o nazwie „Bernd” spowodował znaczne opady deszczu w Austrii, przy czym absolutne maksimum zmierzono 17 lipca 2021 r. w Salzburgu i Tyrolu. Obfite deszcze doprowadziły do rozległych powodzi i lawin błotnych, powodując szkody w infrastrukturze publicznej i prywatnej. Ludność i gospodarka poważnie ucierpiały. W związku z powyższym Austria wystąpiła o pomoc finansową z FSUE. 1)5 października 2021 r. Austria złożyła wniosek o przyznanie wkładu finansowego z FSUE na sfinansowanie działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. 2)Austria złożyła wniosek o wkład z FSUE w terminie 12 tygodni po wystąpieniu pierwszych szkód spowodowanych przez klęskę żywiołową 16 lipca 2021 r. Wniosek ten zawiera wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia. 3)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania FSUE. 4)Władze Austrii złożyły wniosek na podstawie kryterium dotyczącego klęski w państwie ościennym, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia, który stanowi, że pomoc z FSUE może również zostać uruchomiona w związku z każdą klęską żywiołową w kwalifikującym się państwie, która stanowi również poważną klęską żywiołową w ościennym kwalifikującym się państwie. Austria oszacowała łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych klęską żywiołową na kwotę 84,6 mln EUR. Kwota ta stanowi 0,02 % dochodu narodowego brutto (DNB) Austrii. Ponieważ ta sama klęska żywiołowa kwalifikuje się jako „poważna klęska żywiołowa” w Belgii i w Niemczech, wniosek złożony przez Austrię kwalifikuje się do objęcia pomocą z FSUE bez określonego progu. 5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 rozporządzenia. 6)Austria nie zwróciła się o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 4a rozporządzenia. 7)W ciągu 4 dni na północ od głównego grzbietu alpejskiego spadło od 50 mm do 100 mm deszczu. Opady różniły się jednak istotnie w zależności od regionu: ilości opadów odnotowane w częściach Tyrolu i Dolnej Austrii zdarzają się raz na 150 lat. Lokalne opady, które wystąpiły w Salzburgu, zdarzają się częściej niż raz na 75 lat, natomiast ilości opadów, które wystąpiły w częściach Wiednia, zdarzają się raz na 100 lat. Obfite deszcze doprowadziły do lawin błotnych i rozległych powodzi, powodując szkody na ogromną skalę w infrastrukturze publicznej i prywatnej w krajach związkowych Salzburg i Tyrol. Ponadto szkody odnotowano również w krajach związkowych Dolna Austria, Górna Austria i Wiedeń, a także niewielkie szkody w kraju związkowym Styria. Największą część trwałych szkód bezpośrednich stanowią fizyczne szkody w infrastrukturze sieciowej (wodociągowej i kanalizacyjnej, transportowej, mostowej, energetycznej, telekomunikacyjnej itd.). 8)Austria oszacowała koszty działań kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 35,83 mln EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje działań. Największa część kosztów działań nadzwyczajnych (ponad 24,47 mln EUR) dotyczy przywrócenia właściwego stanu technicznego infrastruktury i zakładów, w szczególności infrastruktury transportowej. Drugą co do wielkości część kosztów stanowią koszty zabezpieczenia infrastruktury prewencyjnej szacowane na 7,99 mln EUR.

9)Dyrektywa 2007/60/WE została transponowana do prawa austriackiego przez nowelizację ustawy o prawie wodnym z 2011 r. 10)Na dzień złożenia wniosku wobec Austrii nie toczyło się postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z naruszeniem przepisów Unii dotyczących charakteru klęski. 11)Władze Austrii nie wskazały żadnego ubezpieczenia, które obejmowałoby koszty kwalifikowalne. 2.5Luksemburg – klęska w państwie ościennym: powodzie Od 14 lipca 2021 r. wolno przemieszczający się układ niskiego ciśnienia o nazwie „Bernd” spowodował obfite opady deszczu również w Luksemburgu. Stosunkowo duża wilgotność gleby sprzyjała powodziom gwałtownym, które w końcu doprowadziły do powodzi rzecznych. Dodatkowo wysokie przepływy rzek transgranicznych Nims i Prüm oraz Our i Sure nasiliły powodzie. W rezultacie w Luksemburgu w dziesięciu stacjach pomiarowych zarejestrowano powódź stuletnią, a w piętnastu stacjach pomiarowych zmierzono najwyższe poziomy wody, odkąd zaczęto tworzyć rejestry. W związku z powyższym Luksemburg wystąpił o pomoc finansową z FSUE. 1)6 października 2021 r. Luksemburg złożył wniosek o przyznanie wkładu finansowego z FSUE na sfinansowanie działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. 2)Luksemburg złożył wniosek o wkład z FSUE w terminie 12 tygodni po wystąpieniu pierwszych szkód spowodowanych przez klęskę żywiołową 14 lipca 2021 r. Wniosek ten zawiera wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia. 3)W omawianym przypadku chodzi o klęskę żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania FSUE. 4)Władze Luksemburga złożyły wniosek na podstawie kryterium dotyczącego klęski w państwie ościennym, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia, który stanowi, że pomoc z FSUE może również zostać uruchomiona w związku z każdą klęską żywiołową w kwalifikującym się państwie, która stanowi również poważną klęską żywiołową w ościennym kwalifikującym się państwie. Luksemburg oszacował łączną wartość szkód bezpośrednich spowodowanych klęską żywiołową na kwotę 193,3 mln EUR. Kwota ta stanowi 0,4 % dochodu narodowego brutto (DNB) Luksemburga. Ponieważ ta sama klęska żywiołowa kwalifikuje się jako „poważna klęska żywiołowa” w Belgii i w Niemczech, wniosek złożony przez Luksemburg kwalifikuje się do objęcia pomocą z FSUE bez określonego progu. 5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 rozporządzenia. 6)Luksemburg nie zwrócił się o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 4a rozporządzenia. 7)Stosunkowo duża wilgotność gleby sprzyjała powodziom gwałtownym, które w końcu doprowadziły do powodzi rzecznych. Policja i krajowa służba ratownicza CGDIS przeprowadziły 1 200 interwencji w nocy z 14 na 15 lipca 2021 r. Liczne domy zostały zalane i nie nadają się już do zamieszkania; około 400 osób musiało zostać ewakuowanych i przeniesionych. Wiele gospodarstw domowych straciło dostęp do energii elektrycznej, a 250 gospodarstw nie miało tego dostępu przez około tydzień. Ponadto trzeba było zamknąć 180 dróg, ucierpiały liczne linie autobusowe i kolejowe w całym kraju. W wielu gminach w wyniku powodzi zostały uszkodzone sieci wodociągowe, w związku z czym mieszkańcy zostali poproszeni o przegotowywanie wody przed użyciem. Powódź uszkodziła również trzy stacje uzdatniania wody, kilka przepompowni, sieć rur ogółem i jeden obiekt hydroelektryczny. Znaczne szkody poniosły również przedsiębiorstwa i sektor rolniczy. 8)Luksemburg oszacował koszty działań kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 36,7 mln EUR i przedstawił je w podziale na rodzaje działań. Największa część kosztów działań nadzwyczajnych (ponad 16,4 mln EUR) dotyczy przywrócenia właściwego stanu technicznego infrastruktury i zakładów, w szczególności infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej. Drugą co do wielkości część kosztów stanowią koszty dotyczące sektora transportu, które oszacowano na 10,8 mln EUR. 9)Dyrektywa 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim („dyrektywa powodziowa”) została transponowana do ustawodawstwa Luksemburga na mocy zmodyfikowanej ustawy o wodzie z dnia 19 grudnia 2008 r. 10)Na dzień złożenia wniosku wobec Luksemburga nie toczyło się postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z naruszeniem przepisów Unii dotyczących charakteru klęski. 11)Władze Luksemburga nie wskazały żadnego ubezpieczenia, które obejmowałoby koszty kwalifikowalne. 2.6Hiszpania – regionalna klęska żywiołowa: wybuch wulkanu na wyspie La Palma (Wyspy Kanaryjskie) 19 września 2021 r. wybuchł wulkan Cumbre Vieja znajdujący się na wyspie La Palma (część Wysp Kanaryjskich) w Hiszpanii, powodując ogromne zniszczenia na wyspie. Była to erupcja stromboliczna, która charakteryzuje się dużą ilością lawy wypływającej z kilku otworów zlokalizowanych wzdłuż szczeliny erupcyjnej. W trakcie erupcji na około 1 241 ha powierzchni wyspy w kierunku zachodnim spłynęła lawa, która w dwóch miejscach dotarła do morza, tworząc delty lawowe. W związku z powyższym Hiszpania wystąpiła o pomoc finansową z FSUE.

1)3 grudnia 2021 r. Hiszpania złożyła wniosek o wkład z FSUE w związku z wybuchem wulkanu na wyspie La Palma, który miał miejsce 19 września 2021 r. 22 marca 2022 r. Hiszpania złożyła uaktualniony wniosek zawierający bardziej precyzyjne oszacowania łącznych szkód bezpośrednich, zgodnie z art. 4 ust. 1a rozporządzenia. 2)Hiszpania złożyła wniosek o wkład z FSUE w terminie 12 tygodni po wystąpieniu pierwszych szkód spowodowanych przez klęskę żywiołową 19 września 2021 r. Wniosek ten zawiera wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia. 3)W omawianym przypadku chodzi o erupcję wulkanu będącą klęską żywiołową, która jest objęta zakresem zastosowania FSUE. 4)We wniosku zdarzenie zostało przedstawione jako „regionalna klęska żywiołowa”, określona w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, którą definiuje się jako każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu lub 1 % regionalnego PKB w przypadku regionów najbardziej oddalonych. Władze hiszpańskie oszacowały łączną wartość szkód bezpośrednich na kwotę 1 mld EUR. Kwota ta stanowi 2,19 % PKB Wysp Kanaryjskich i przekracza obowiązujący próg dla „regionalnej klęski żywiołowej”, który dla Wysp Kanaryjskich wynosi 457,2 mln EUR w 2021 r. W związku z powyższym wspomniana klęska kwalifikuje się jako „regionalna klęska żywiołowa”, a wniosek Hiszpanii kwalifikuje się do objęcia pomocą z FSUE. 5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład ten można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie zgodnie z definicją zawartą w art. 3 rozporządzenia. 6)Hiszpania zwróciła się o wypłatę zaliczki na poczet spodziewanego wkładu zgodnie z art. 4a rozporządzenia. Na podstawie oceny wstępnej Komisja stwierdziła, że warunki wypłaty zaliczki z FSUE zostały spełnione. W związku z tym na mocy decyzji wykonawczej Komisji C(2022) 1802 z dnia 21 marca 2022 r. wypłacona została zaliczka w wysokości 5 391 796 EUR. Zaliczka ta została wypłacona na rzecz Hiszpanii 2 maja 2022 r. 7)Większość szkód dotyczy sektora rolniczego, zasobu budowlanego i infrastruktury sieciowej. Lawa, która wypłynęła, pokryła obszar o szacunkowej powierzchni 984,85 ha. Zniszczeniu uległy 1 452 budynki, z czego 1 177 mieszkalnych, 147 rolniczych, 67 przemysłowych, 33 wypoczynkowe i hotelarskie, 13 publicznych i 15 innych. Ucierpiały liczne plantacje, w tym bananów, winorośli, awokado i owoców cytrusowych, a także gospodarstwa chowu zwierząt, co skutkowało bezpośrednią utratą mienia. Konsekwencje dla lokalnej gospodarki, którą i tak mocno dotknęły skutki pandemii, są tragiczne, a odbudowa będzie długa. 8)Służby Komisji przeprowadziły dokładną analizę przedmiotowego wniosku zgodnie z rozporządzeniem, w szczególności z jego art. 2, 3 i 4. Na podstawie oceny potwierdzono powierzchnię obszaru dotkniętego zniszczeniami, a także ogólną liczbę ludności, która ucierpiała w wyniku trzęsienia. Z kolei w specjalnej analizie skutków dla sektora rolniczego, infrastruktury sieciowej i budynków mieszkalnych potwierdzono zakres szkód i szacunki kosztów przedstawione przez władze hiszpańskie. W związku z powyższym wspomniana klęska kwalifikuje się jako „regionalna klęska żywiołowa”, a wniosek Hiszpanii kwalifikuje się do objęcia pomocą z FSUE. 9)Hiszpania oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 354,9 mln EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Największa część kosztów dotyczy kosztów naprawy infrastruktury i zapewnienia tymczasowego zakwaterowania. 10)Dekretem 112/2018 z dnia 30 lipca 2015 r. zatwierdzony został Specjalny Plan Ochrony Ludności i Opieki w Sytuacjach Kryzysowych w zakresie ryzyka wulkanicznego we wspólnocie autonomicznej Wysp Kanaryjskich (PEVOLCA). Celem PEVOLCA jest zapewnienie skoordynowanej, sprawnej, skutecznej i efektywnej reakcji wszystkich organów administracji publicznej na kryzysy sejsmiczno-wulkaniczne i wynikające z nich sytuacje nadzwyczajne, mające miejsce na terytorium Wysp Kanaryjskich, oraz zapewnienie przestrzegania środków zapobiegawczych przewidzianych w obowiązującym ustawodawstwie. 11)Na dzień złożenia wniosku wobec Hiszpanii nie toczyło się postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z naruszeniem przepisów Unii dotyczących charakteru klęski. 12)Władze hiszpańskie potwierdziły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem. 2.7Grecja – regionalna klęska żywiołowa: trzęsienie ziemi na Krecie 27 września 2021 r. Kretę (Grecja) nawiedziło trzęsienie ziemi o magnitudzie 6 ML, powodując poważne szkody. Epicentrum znajdowało się na południowy wschód od Heraklionu. Po głównym trzęsieniu ziemi nastąpiła zróżnicowana sekwencja sejsmiczna, a największy wstrząs wtórny o magnitudzie 5,3 ML, który miał miejsce 28 września 2021 r., spowodował dodatkowe szkody. W wyniku trzęsienia ziemi zginęła jedna osoba, 36 zostało rannych, powstały poważne szkody. W związku z powyższym Grecja wystąpiła o pomoc finansową z FSUE. 1)16 grudnia 2021 r. Grecja złożyła wniosek o przyznanie wkładu finansowego z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (zwanego dalej „FSUE”) w celu sfinansowania działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie w następstwie trzęsienia ziemi, które miało miejsce na Krecie 27 września 2021 r. 2)Grecja złożyła wniosek o wkład z FSUE w terminie 12 tygodni po wystąpieniu pierwszych szkód spowodowanych przez klęskę żywiołową 27 września 2021 r. Wniosek ten zawiera wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 4 rozporządzenia. 3)Trzęsienie ziemi jest klęską żywiołową, w związku z czym jest objęte zakresem zastosowania FSUE. 4)We wniosku zdarzenie zostało przedstawione jako „regionalna klęska żywiołowa”, określona w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, którą definiuje się jako każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu. Władze greckie oszacowały łączną wartość szkód bezpośrednich na kwotę 143,42 mln EUR. Kwota ta stanowi 1,53 % PKB regionu Krety i przekracza obowiązujący próg dla „regionalnej klęski żywiołowej”, który wynosi 140,79 mln EUR. W związku z powyższym wspomniana klęska kwalifikuje się jako „regionalna klęska żywiołowa”, a wniosek Grecji kwalifikuje się do objęcia pomocą z FSUE. 5)Podstawę obliczenia kwoty wkładu finansowego z FSUE stanowi łączna wartość szkód bezpośrednich. Wkład finansowy można wykorzystać jedynie do przeprowadzenia niezbędnych działań nadzwyczajnych zgodnie z definicją zawartą w art. 3 rozporządzenia.

6)Grecja zwróciła się o wypłatę zaliczki na poczet spodziewanego wkładu zgodnie z art. 4a rozporządzenia. Na podstawie oceny wstępnej Komisja stwierdziła, że warunki wypłaty zaliczki z FSUE zostały spełnione. W związku z tym na mocy decyzji wykonawczej Komisji C(2022) 2599 z dnia 26 kwietnia 2022 r. wypłacona została zaliczka w wysokości 896 375 EUR. Zaliczka ta została wypłacona na rzecz Grecji 19 maja 2022 r. 7)Służby Komisji przeprowadziły dokładną analizę przedmiotowego wniosku zgodnie z rozporządzeniem, w szczególności z jego art. 2, 3 i 4. 8)Jak przedstawiono we wniosku, w wyniku trzęsienia ziemi i jego wstrząsów wtórnych łącznie 6 658 budynków doznało znacznych uszkodzeń lub wręcz zostało całkowicie zniszczonych, z czego 4 584 domów, 227 pomieszczeń służących do prowadzenia działalności gospodarczej, 318 świątyń/budynków użytku publicznego i 1 029 magazynów. Zgodnie z wnioskiem całkowity koszt szkód dotyczących budynków mieszkalnych szacowany jest na 115,45 mln EUR, a koszt szkód dotyczących mienia publicznego na 10,1 mln EUR. Władze greckie włożyły wiele wysiłku w działania nadzwyczajne i ratunkowe oraz w działania porządkowe po trzęsieniu ziemi i przeznaczyły na nie istotne środki publiczne. 9)Grecja oszacowała koszty działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia na kwotę 12,49 mln EUR i przedstawiła je w podziale na rodzaje operacji. Największa część kosztów dotyczy przywrócenia właściwego stanu technicznego infrastruktury i zakładów, w szczególności infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, jak również sektora edukacji. 10)Wniosek Grecji zawiera opis wdrożenia przepisów Unii w zakresie zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim z uwzględnieniem charakteru klęski. Z uwagi na silne trzęsienia ziemi, które miały miejsce w Grecji w latach 1978–1981, rząd Grecji stworzył program zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, który miał zwiększyć odporność w społecznościach lokalnych za pośrednictwem ram wdrażania strategii mających na celu ograniczenie rozpoznanych zagrożeń i lepsze radzenie sobie ze skutkami trzęsień ziemi oraz obejmujących procedury/działania zapobiegające nowym zagrożeniom. Grecki kodeks budownictwa antysejsmicznego zawiera zaktualizowaną mapę zagrożeń sejsmicznych. 11)Na dzień złożenia wniosku wobec Grecji nie toczyło się postępowanie w sprawie naruszenia przepisów Unii związanych z charakterem klęski. 12)Władze greckie podkreśliły, że koszty kwalifikowalne nie są objęte ubezpieczeniem. 2.8Podsumowanie Z powodów przedstawionych powyżej klęski żywiołowe, o których mowa we wnioskach złożonych przez Niemcy, Belgię, Niderlandy, Austrię, Luksemburg, Hiszpanię i Grecję, spełniają warunki określone w rozporządzeniu. 3.Finansowanie ze środków FSUE przydzielonych na 2022 r. Rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021-2027 (dalej „rozporządzenie w sprawie WRF”), w szczególności jego art. 9, dopuszcza możliwość uruchomienia środków z FSUE w kontekście SEAR. W pkt 10 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 16 grudnia 2020 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, zawierające plan działania na rzecz wprowadzenia nowych zasobów własnych przedstawiono warunki uruchomienia FSUE w kontekście SEAR. Ponieważ głównym uzasadnieniem utworzenia FSUE była zasada solidarności, Komisja jest zdania, że przedmiotowa pomoc powinna być udzielana progresywnie. W związku z tym część szkód powyżej progu uruchomienia FSUE w przypadku „poważnej klęski żywiołowej” (tj. 0,6 % DNB lub 3 mld EUR w cenach z 2011 r., w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa) powinna być objęta pomocą o większej intensywności niż część szkód poniżej tej wartości progowej. Oznacza to, że kwotę pomocy dla kraju dotkniętego klęską spełniającą warunki „poważnej klęski żywiołowej” oblicza się, sumując dwie kwoty: 2,5 % łącznej wartości szkód bezpośrednich poniżej progu uruchomienia środków z funduszu oraz 6 % w przypadku części szkód bezpośrednich powyżej tego progu. Wskaźnik stosowany do określenia kwot pomocy w przypadku „regionalnych klęsk żywiołowych”, które to kwoty z definicji pozostają poniżej progu krajowego, wynosi 2,5 % łącznej wartości szkód bezpośrednich. Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia pomoc z FSUE może również zostać uruchomiona w związku z każdą klęską żywiołową w kwalifikującym się państwie, która jest również poważną klęską żywiołową w ościennym kwalifikującym się państwie. Przy ubieganiu się o pomoc z FSUE na podstawie kryterium dotyczącego „państwa ościennego” nie obowiązują progi w przypadku poniesionych łącznych szkód bezpośrednich. Stawka stosowana do określenia kwoty pomocy w przypadku klęski na podstawie kryterium dotyczącego „państwa ościennego” jest taka sama jak w przypadku „klęski regionalnej”, tj. 2,5 % łącznej wartości szkody bezpośredniej. Wkład nie może przekraczać szacowanych łącznych kosztów działań kwalifikowalnych. Metoda obliczania pomocy została określona w sprawozdaniu rocznym na temat FSUE (2002–2003) i zaakceptowana przez Radę i Parlament Europejski. Ponieważ w wyniku tych obliczeń całkowita kwota dla wszystkich państw przekroczyła dostępne zasoby budżetowe, kwoty dla poszczególnych państw zostały proporcjonalnie zmniejszone. W związku z powyższym Komisja proponuje władzy budżetowej uruchomienie następujących kwot:



Państwa członkowskie Kategoria klęski żywiołowej Łączna wartość szkód bezpośrednich (w EUR) Próg interwencji w przypadku regionalnych klęsk żywiołowych





(w EUR) Próg dla poważnych klęsk żywiołowych (w EUR) 2,5 % łącznej wartości szkód bezpośrednich (w EUR) 6 % szkód bezpośrednich powyżej progu (w EUR) Potencjalna kwota pomocy (w EUR) Proporcjonalna kwota pomocy do uruchomienia (w EUR) Zaliczki (w EUR) Niemcy powodzie poważna (art. 2 ust. 2) 29 212 940 000 nie dotyczy 3 656 983 000 91 424 575 1 533 357 420 1 624 781 995 612 611 256 - Belgia powodzie poważna (art. 2 ust. 2) 5 565 796 000 nie dotyczy 2 892 814 000 72 320 350 160 378 920 232 699 270 87 737 427 - Niderlandy powodzie w państwie ościennym (art. 2 ust. 4) 500 000 000 nie dotyczy nie dotyczy 12 500 000 nie dotyczy 12 500 000 4 713 027 - Austria powodzie w państwie ościennym (art. 2 ust. 4) 84 608 089 nie dotyczy nie dotyczy 2 115 202 nie dotyczy 2 115 202 797 520 - Luksemburg powodzie w państwie ościennym (art. 2 ust. 4) 193 300 000 nie dotyczy nie dotyczy 4 832 500 nie dotyczy 4 832 500 1 822 056 - Hiszpania Wulkan na La Palmie regionalna (art. 2 ust. 3) 1 002 496 862 457 200 400 nie dotyczy 25 062 422 nie dotyczy 25 062 422 9 449 589 5 391 796 Grecja trzęsienie ziemi regionalna (art. 2 ust. 3) 143 420 124 140 786 700 nie dotyczy 3 585 503 nie dotyczy 3 585 503 1 351 886 896 375 OGÓŁEM 1 905 576 892 718 482 761 6 288 171 Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WRF ogólny roczny pułap SEAR wynosi 1 200 000 000 EUR w cenach z 2018 r. lub 1 298 919 000 EUR w cenach bieżących. Art. 9 ust. 4 rozporządzenia w sprawie WRF stanowi, że 25 % kwoty ogólnego rocznego przydziału na SEAR (324 729 750 EUR w cenach bieżących na 2022 r.) staje się dostępne do wykorzystania w ramach wszystkich elementów SEAR w dniu 1 października. Zgodnie z proponowanym DEC 18/2022, kwota ta zostanie wykorzystana na cele pomocy humanitarnej. Również zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia w sprawie WRF maksymalna kwota, którą można uruchomić w ramach FSUE, wynosi 50 % całkowitego przydziału na SEAR po pomniejszeniu o wspomniane powyżej 25 %. W związku z tym maksymalna kwota, którą można uruchomić w ramach FSUE z przydziału na SEAR na 2022 r., wynosi 487 094 625 EUR, z uwzględnieniem kwoty 50 000 000 EUR, która została już zapisana w budżecie ogólnym na 2022 r. w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności, zgodnie z art. 4a ust. 4 rozporządzenia FSUE na wypłatę zaliczek. Ponadto kwota 20 388 136 EUR, która odpowiada 50 % niewykorzystanej kwoty SEAR z 2021 r., może być również wykorzystana w ramach FSUE zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WRF. Ponadto zgodnie ze wspólnym oświadczeniem Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie zamiaru zapewnienia maksymalnych zasobów na wypadek klęsk żywiołowych w ramach SEAR (komponent FSUE) w 2022 r., do dnia 1 września w ramach komponentu SEAR dotyczącego zewnętrznych sytuacji nadzwyczajnych nie wykorzystano kwoty 211 000 000 EUR i dlatego, zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia w sprawie WRF, kwotę tę można wykorzystać do uruchomienia FSUE.

W związku z powyższym maksymalna kwota dostępna do tego uruchomienia w ramach FSUE wynosi obecnie 718 482 761 EUR, co wystarczy na pokrycie potrzeb wynikających z niniejszej decyzji w sprawie uruchomienia środków, przedstawionych powyżej. Kwota dostępna w ramach FSUE: Roczny przydział na SEAR w 2022 r. przeznaczony na FSUE 487 094 625 EUR -W tym kwota przeznaczona na zaliczki, wprowadzona do budżetu na 2022 r. 50 000 000 EUR 50 % niewykorzystanego przydziału na SEAR na 2021 r. 20 388 136 EUR Pozostała część niewykorzystana na komponent zewnętrzny przed 1 września 211 000 000 EUR OGÓŁEM 718 482 761 2022/0337 (BUD) Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Niemcom, Belgii, Niderlandom, Austrii, Luksemburgowi, Hiszpanii i Grecji w następstwie klęsk żywiołowych, które miały miejsce w tych państwach w 2021 r. PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4 ust. 3, uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (porozumienie międzyinstytucjonalne) oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych, w szczególności jego pkt 10, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) ma na celu umożliwienie szybkiej, skutecznej i elastycznej reakcji Unii w sytuacjach nadzwyczajnych w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte poważną lub regionalną klęską żywiołową lub poważnym stanem zagrożenia zdrowia publicznego. (2)Środki funduszu nie mogą przekroczyć pułapów określonych w art. 9 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2020/2093. (3)1 października 2021 r. Niemcy złożyły wniosek o uruchomienie funduszu w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. (4)1 października 2021 r. Belgia złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. (5)1 października 2021 r. Niderlandy złożyły wniosek o uruchomienie funduszu w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. (6)5 października 2021 r. Austria złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. (7)6 października 2021 r. Luksemburg złożył wniosek o uruchomienie funduszu w związku z powodziami, do których doszło w lipcu 2021 r. (8)3 grudnia 2021 r. Hiszpania złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z wybuchem wulkanu na wyspie La Palma, który miał miejsce 19 września 2021 r. 22 marca 2022 r. Hiszpania złożyła uaktualniony wniosek.