Bruksela, dnia 30.10.2009

KOM(2009)605 wersja ostateczna

2009/0168 (CNS)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen

UZASADNIENIE

TŁO POLITYCZNO-PRAWNE

W dniu 18 maja 1999 r. Rada Unii Europejskiej oraz Republika Islandii i Królestwo Norwegii zawarły umowę dotyczącą włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[1].

W dniu 26 października 2004 r. Unia Europejska, Wspólnota Europejska i Konfederacja Szwajcarska podpisały umowę dotyczącą włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. Wyżej wymieniona umowa weszła w życie dnia 1 marca 2008 r.[2].

W dniu 21 czerwca 2006 r. parafowano Protokół (zwany dalej „protokołem o włączeniu w dorobek Schengen”) między Radą Unii Europejskiej, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Radą Unii Europejskiej, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. Protokół został podpisany dnia 28 lutego 2008 r.

Na mocy umów o włączeniu w dorobek Schengen ustanowiony został Komitet Mieszany, składający się zarówno z przedstawicieli rządów państw włączonych w dorobek Schengen jak i Rady Unii Europejskiej oraz Komisji Wspólnot Europejskich.

W związku z tym przedstawiciele państw włączonych w dorobek Schengen uczestniczą w Komitetach Mieszanych, których posiedzenia mają formę grup roboczych Rady powiększonych o przedstawicieli państw włączonych w dorobek Schengen. Na szczeblu Komitetu Stałych Przedstawicieli lub Rady posiedzeniom przewodniczą na przemian (zmieniając się w okresach sześciomiesięcznych) przedstawiciele Unii Europejskiej i przedstawiciele rządów państw włączonych w dorobek Schengen.

Udział w Komitetach Mieszanych daje państwom włączonym w dorobek Schengen możliwość zgłoszenia w stosownym czasie wszelkich wątpliwości dotyczących rozwoju dorobku Schengen, które muszą zostać przyjęte przez wszystkie państwa włączone w dorobek Schengen, jak i dotyczących wprowadzania dorobku Schengen w życie. Po przeprowadzeniu rozmów w Komitecie Mieszanym, środki podjęte w celu rozwoju dorobku Schengen zostają przyjęte przez Radę i Parlament Europejski na drodze stosownych procedur podejmowania decyzji ustanowionych w Traktatach. Zatem państwa włączone w dorobek Schengen biorą udział w procesie tworzenia decyzji, ale ich nie podejmują.

To włączenie sui generis do dorobku Schengen prowadzi do zawierania przez Radę umów w formie wymiany listów dotyczących komitetów wspierających Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen, zwanych dalej „komitetami komitologicznymi ds. Schengen”.

Umowa z Norwegią i Islandią wskazuje na potrzebę włączenia ich do pracy tych komitetów aby zapewnić uczestnictwo tych państw w procesie decyzyjnym w dziedzinie wchodzącej w zakres umów o włączeniu w dorobek Schengen. Wspólnota Europejska zobowiązała się do wynegocjowania odpowiednich uzgodnień co do włączenia tych krajów do pracy komitetów komitologicznych ds. Schengen gdy zaistnieje taka potrzeba .

W odniesieniu do Konfederacji Szwajcarskiej, zarówno odpowiednia deklaracja Komisji, jak i umowa w formie wymiany listów pomiędzy Radą a Konfederacją Szwajcarską przewidują wyraźne zobowiązanie Wspólnoty Europejskiej do wynegocjowania stosownych uzgodnień co do włączenia Szwajcarii w prace komitetów komitologicznych ds. Schengen.

W odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu udział Liechtensteinu w komitetach komitologicznych ds. Schengen przewiduje stosowna deklaracja załączona do protokołu o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen.

Do czasu zawarcia porozumienia będącego przedmiotem niniejszego dokumentu, państwa włączone w dorobek Schengen biorą udział w pracach komitetów komitologicznych ds. Schengen jako obserwatorzy w drodze wyżej wymienionej wymiany listów ad hoc .

Pomimo tego, że istnieją dwie podstawowe umowy o włączeniu w dorobek Schengen, należy zawrzeć jedno porozumienie dotyczące udziału państw włączonych w dorobek Schengen w pracach komitetów komitologicznych ds. Schengen, aby zapewnić spójność pomiędzy wszystkimi państwami włączonymi w dorobek Schengen oraz ich równe traktowanie.

Aby uniknąć konieczności prowadzenia oddzielnych negocjacji i zwiększyć efektywność działań, Liechtenstein został włączony do negocjacji w sprawie jego udziału w komitetach komitologicznych ds. Schengen przed zawarciem protokołu o włączeniu w dorobek Schengen. Porozumienie w sprawie udziału w pracach komitetów komitologicznych ds. Schengen nie będzie miało zastosowania do Liechtensteinu do dnia wprowadzenia w życie protokołu o włączeniu w dorobek Schengen.

Zezwolenie na negocjowanie porozumienia zostało udzielone Komisji w dniu 15 maja 2006 r. Pomimo to negocjacje ze wszystkimi państwami włączonymi w dorobek Schengen rozpoczęto dopiero w dniu 17 października 2008 r., ponieważ Norwegia otrzymała mandat negocjacyjny dopiero w 2008 r., a Szwajcaria poprosiła o wstrzymanie rozpoczęcia negocjacji do momentu wprowadzenia w życie umowy o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen. W dniu 30 czerwca 2009 r. zakończono negocjacje i parafowano projekt porozumienia.

Państwa członkowskie otrzymywały informacje i konsultowano się z nimi na posiedzeniach Grupy Roboczej ds. Granic oraz Grupy Roboczej ds. EFTA w ramach Rady.

Podstawę prawną porozumienia stanowią art. 62, art. 63 akapit pierwszy pkt 3, art. 66 oraz art. 202 tiret trzecie w związku z art. 300 ust. 2 i 3 Traktatu WE.

WYNIKI NEGOCJACJI

Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte, a zatem projekt Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen może zostać przyjęty przez Wspólnotę.

Ostateczną treść projektu porozumienia można podsumować w następujący sposób:

Cel i zakres

Porozumienie stanowi, że państwa włączone w dorobek Schengen zostaną włączone w pracę obecnych i przyszłych komitetów komitologicznych ds. Schengen wspierających Komisję w sprawach Schengen w roli obserwatorów. Lista komitetów komitologicznych ds. Schengen jest regularnie aktualizowana przez Komisję i publikowana w Dzienniku Urzędowym.

W związku z tym, porozumienie ustanawia jasno określone prawa i obowiązki, aby zapewnić skuteczny udział państw włączonych w dorobek Schengen w komitetach komitologicznych ds. Schengen. Przewiduje również, że kiedy zwoływane są posiedzenia komitetów, przedstawiciele państw włączonych w dorobek Schengen otrzymują wszystkie stosowne dokumenty dotyczące posiedzeń, a także mogą zgłaszać uwagi na temat proponowanych środków rozwijających dorobek Schengen lub problemy napotkane podczas stosowania tych środków; przedstawiciele tych państw nie biorą jednak udziału w głosowaniu w komitetach i opuszczają posiedzenie na czas głosowania.

Zgodnie z porozumieniem, Komisja poinformuje państwa włączone w dorobek Schengen o aktach lub środkach rozwijających dorobek Schengen.

Porozumienie stanowi, że państwa włączone w dorobek Schengen podejmą niezależne decyzje dotyczące wprowadzenia w życie wszystkich środków przyjętych w oparciu o procedury komitetów komitologicznych ds. Schengen w sprawie stosowania i rozwoju dorobku Schengen; tym samym potwierdzenie znajdują zasady ustanowione w podstawowych umowach o włączeniu w dorobek Schengen.

Porozumienie określa także wkład finansowy państw włączonych w dorobek Schengen na rzecz wydatków administracyjnych wynikających z udziału tych państw w komitetach komitologicznych ds. Schengen. Koszty podróży przedstawicieli, którzy będą brali udział w posiedzeniach komitetów, nie będą zwracane.

Należy podkreślić, że udział Republiki Islandii, Królestwa Norwegii i Księstwa Liechtensteinu w komitecie, który wspiera Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych, ustanowionym na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[3] jest ustanowiony w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym, podczas gdy udział Konfederacji Szwajcarskiej w tym komitecie jest ustanowiony w drodze wymiany listów załączonych do umowy o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen.

Wyjątkową sytuację Danii, Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule.

Deklaracja

We wspólnej deklaracji w sprawie szczególnego włączenia Republiki Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii oraz Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen podkreśla się, że nie może być ona uznawana za prawny lub polityczny precedens dla jakiejkolwiek innej dziedziny współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską a tymi krajami.

WNIOSKI

W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada:

- przyjęła decyzję o podpisaniu porozumienia w imieniu Wspólnoty i upoważniła przewodniczącego Rady do wyznaczenia w tym celu należycie umocowanej osoby (lub osób);

- zatwierdziła, po konsultacjach z Parlamentem Europejskim, załączone Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen.

- 2009/0168 (CNS)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62, art. 63 akapit pierwszy pkt 3, art. 66 oraz art. 202 tiret trzecie w związku art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Na mocy upoważnienia udzielonego Komisji dnia 15 maja 2006 r. zakończono negocjacje z Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii i Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen.

2. Zgodnie z decyzją Rady …./…./WE z dnia …/… 2009 r. i w oczekiwaniu na jego ostateczne zawarcie w późniejszym terminie, niniejsze porozumienie zostało podpisane w imieniu Wspólnoty Europejskiej dnia … … 2009 r.

3. Porozumienie powinno zostać zawarte.

4. Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Zjednoczonego Królestwa zgodnie z Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[5].

5. Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Irlandii zgodnie z Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[6].

6. Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Danii zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Danii załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen.

Teksty porozumienia oraz wspólnej deklaracji stanowią załącznik do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do złożenia w imieniu Wspólnoty dokumentu zatwierdzającego, o którym mowa w art. 7 ust. 1 porozumienia, w celu wyrażenia zgody Wspólnoty na związanie się postanowieniami porozumienia.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

POROZUMIENIE

między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA

oraz

REPUBLIKA ISLANDII, zwana dalej „Islandią”,

KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU, zwane dalej „Liechtensteinem”,

KRÓLESTWO NORWEGII, zwane dalej „Norwegią” oraz

KONFEDERACJA SZWAJCARSKA, zwana dalej “Szwajcarią”,

razem zwane dalej „państwami włączonymi w dorobek Schengen”,

UWZGLĘDNIAJĄC umowę zawartą dnia 18 maja 1999 r. przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącą włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwaną dalej „umową o włączeniu Norwegii i Islandii w dorobek Schengen”;

UWZGLĘDNIAJĄC umowę podpisaną dnia 26 października 2004 r. między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącą włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwaną dalej „umową o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen”;

UWZGLĘDNIAJĄC protokół podpisany dnia 28 lutego 2008 r. między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o włączeniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwany dalej „protokołem o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen”;

UWZGLĘDNIAJĄC porozumienie w formie wymiany listów zawarte dnia 18 maja 1999 r. między Radą Unii Europejskiej a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczące komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych;

UWZGLĘDNIAJĄC porozumienie w formie wymiany listów podpisane dnia 26 października 2004 r. między Radą Unii Europejskiej i Konfederacją Szwajcarską dotyczące komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych;

UWZGLĘDNIAJĄC deklarację załączoną do protokołu o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen podpisaną dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie udziału w komitetach wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych;

ZWAŻYWSZY, że nowe akty prawne lub środki dorobku Schengen przyjmowane przez Komisję Wspólnot Europejskich, zwaną dalej „Komisją”, w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych, do których procedury ustanowione w niniejszym porozumieniu mają zastosowanie, stosowane są jednocześnie wobec Unii Europejskiej, Wspólnoty Europejskiej i uczestniczących państw członkowskich oraz państw włączonych w dorobek Schengen;

ZWAŻYWSZY na potrzebę zapewnienia stosowania i jednolitego wprowadzenia w życie nowych aktów prawnych lub środków dorobku Schengen, które wymagają udziału państw włączonych w dorobek Schengen w pracach komitetów wspierających Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych gdy podejmowane są decyzje co do aktów bądź środków rozwijających dorobek Schengen;

MAJĄC NA UWADZE, że umowy o włączeniu w dorobek Schengen nie uwzględniają szczegółowych zasad udziału państw włączonych w dorobek Schengen w pracy komitetów wspierających Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych gdy podejmowane są decyzje co do aktów lub środków rozwijających dorobek Schengen;

A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, że udział Republiki Islandii, Królestwa Norwegii i Księstwa Liechtensteinu w komitecie, który wspiera Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych, ustanowionym na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[7] jest obecnie ustanowiony w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym, podczas gdy udział Konfederacji Szwajcarskiej w tym komitecie jest ustanowiony w wymianie listów załączonych do umowy o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen;

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejsze porozumienie ma zastosowanie do aktów prawnych lub środków zmieniających lub rozwijających dorobek Schengen przyjętych przez Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen.

Artykuł 2

1. Państwa włączone w dorobek Schengen są włączone, pełniąc rolę obserwatorów, w prace komitetów wspierających Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen (zwanych dalej „komitetami komitologicznymi ds. Schengen”), o których mowa w załączniku 1 niniejszego porozumienia.

2. Kiedy nowy akt zmieniający lub rozwijający dorobek Schengen ustanowi nowy komitet wspierający Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych, państwa włączone w dorobek Schengen zostają włączone w prace tego komitetu od dnia wejścia w życie aktu ustanawiającego dany komitet.

3. Lista komitetów komitologicznych ds. Schengen jest regularnie aktualizowana przez Komisję i publikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 3

1. Przedstawiciele państw włączonych w dorobek Schengen zostają włączeni w pracę komitetów komitologicznych ds. Schengen zgodnie z niniejszym artykułem.

2. W komitetach komitologicznych ds. Schengen państwa włączone w dorobek Schengen mają możliwość:

- wyjaśniania problemów napotkanych w odniesieniu do poszczególnych aktów bądź środków dotyczących wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen lub udzielenia odpowiedzi na problemy napotkane przez przedstawicieli innych delegacji,

- wypowiadania się w każdej sprawie dotyczącej przygotowania i rozwijania lub tez wprowadzania w życie przepisów dotyczących państw włączonych w dorobek Schengen.

3. Państwa włączone w dorobek Schengen mają prawo do zgłaszania sugestii w komitetach komitologicznych ds. Schengen. Po przeprowadzeniu rozmów Komisja może rozważyć takie sugestie w celu opracowania wniosku lub podjęcia inicjatywy.

4. Państwa włączone w dorobek Schengen nie biorą udziału w głosowaniu komitetów komitologicznych ds. Schengen i opuszczają posiedzenie na czas głosowania.

5. Kiedy zwoływane są posiedzenia komitetów komitologicznych ds. Schengen, państwa włączone w dorobek Schengen otrzymują (w tym samym czasie co państwa członkowskie UE) porządek obrad, projekty środków co do których są proszone o opinię, a także wszelkie inne stosowne dokumenty robocze.

6. Zasady i warunki dotyczące publicznego dostępu do dokumentów komitetów komitologicznych ds. Schengen są takie same jak zasady i warunki mające zastosowanie do dokumentów Komisji[8].

7. W celu zastosowania przepisów niniejszego porozumienia i określenia aspektów proceduralnych komitetów komitologicznych ds. Schengen dokonuje się odniesienia do niniejszego artykułu.

Artykuł 4

Podczas przygotowywania projektów wniosków zmieniających lub rozwijających przepisy dorobku Schengen Komisja nieoficjalnie zwraca się z prośbą o opinię do ekspertów państw włączonych w dorobek Schengen, w ten sam sposób, w jaki - celem przygotowania projektów tych wniosków - zwraca się z prośbą o opinię do ekspertów państw członkowskich Unii Europejskiej (zwanych dalej „państwami członkowskimi”).

Artykuł 5

1. Przyjęcie nowych aktów lub środków rozwijających dorobek Schengen jest zastrzeżone dla właściwych instytucji Unii Europejskiej[9].

Z zastrzeżeniem ust. 3,

- akty lub środki, o których mowa w ust. 1, wchodzą w życie jednocześnie w Unii Europejskiej, Wspólnocie Europejskiej i uczestniczących państwach członkowskich oraz państwach włączonych w dorobek Schengen, o ile te akty lub środki wyraźnie nie stanowią inaczej,

- przyjęcie przez każde państwo włączone w dorobek Schengen aktów lub środków, o których mowa w ust. 1, rodzi prawa i obowiązki między państwami włączonymi w dorobek Schengen z jednej strony, a Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi związanymi przez te akty i środki z drugiej strony.

2. Państwa włączone w dorobek Schengen są informowane o przyjęciu aktów lub środków, o których mowa w ust. 1, do których mają zastosowanie procedury określone w niniejszym porozumieniu.

Jeśli o przyjęciu aktów lub środków, o których mowa w ust. 1 powiadamia się państwa członkowskie, Sekretariat Generalny Komisji informuje państwa włączone w dorobek Schengen o przyjęciu tych aktów lub środków, z odesłaniem do niniejszego artykułu.

Jeśli Sekretariat Generalny Komisji nie powiadomi państw członkowskich o przyjęciu aktów lub środków, o których mowa w ust. 1, państwa włączone w dorobek Schengen są informowane o przyjęciu tych aktów lub środków przez Dyrekcję Generalną Komisji odpowiedzialną za przyjęcie aktów lub właściwych środków, z odesłaniem do niniejszego artykułu.

3. Każde państwo włączone w dorobek Schengen podejmuje niezależną decyzję dotyczącą przyjęcia treści aktów lub środków, o których mowa w ust. 1 i wprowadzenia ich do swojego wewnętrznego porządku prawnego. Następnie o swojej decyzji powiadamia Komisję w terminie 30 dni od momentu poinformowania przez Komisję o danych aktach lub środkach.

W odniesieniu do przyjęcia przez państwa włączone w dorobek Schengen aktów i środków, o których mowa w ust. 1, a także konsekwencji ich nieprzyjęcia, zastosowanie mają następujące postanowienia:

- Islandia i Norwegia – art. 8 umowy o włączeniu Islandii i Norwegii w dorobek Schengen;

- Szwajcaria – art. 7 umowy o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen;

- Liechtenstein – art. 5 protokołu o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen.

Artykuł 6

1. W odniesieniu do kosztów administracyjnych związanych z wprowadzeniem w życie niniejszego porozumienia, państwa włączone w dorobek Schengen wnoszą do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich roczny wkład zgodnie z wartością procentową produktu krajowego brutto tych krajów w stosunku do produktu krajowego brutto wszystkich państw biorących udział, w wysokości 500 000 EUR; kwota poddawana jest rocznemu dostosowaniu zgodnie ze stopą inflacji w Unii Europejskiej.

Wkład 500 000 EUR poddawany jest korekcie poprzez wymianę listów, jeśli wymaga tego częstotliwość posiedzeń lub zmiana liczby komitetów komitologicznych ds. Schengen, w których biorą udział państwa włączone w dorobek Schengen.

2. Koszty podróży przedstawicieli, którzy biorą udział w posiedzeniach komitetów komitologicznych ds. Schengen nie są zwracane.

Artykuł 7

1. Funkcję depozytariusza niniejszego porozumienia pełni Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej.

2. Wspólnota Europejska oraz państwa włączone w dorobek Schengen zatwierdzają niniejsze porozumienie zgodnie ze swoimi własnymi procedurami.

3. Wejście w życie niniejszego porozumienia wymaga zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską i przynajmniej jedno państwo włączone w dorobek Schengen.

4. Niniejsze porozumienie wchodzi w życie między Unią Europejską a państwami włączonymi w dorobek Schengen w pierwszym dniu drugiego miesiąca następującego po złożeniu u depozytariusza odpowiednich dokumentów zatwierdzających lub ratyfikacyjnych.

5. W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze porozumienie wchodzi w życie dopiero po wejściu w życie protokołu o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen.

Artykuł 8

1. W odniesieniu do Norwegii i Islandii rozwiązanie niniejszego porozumienia następuje w momencie rozwiązania właściwej umowy o włączeniu Islandii i Norwegii w dorobek Schengen.

2. W odniesieniu do Szwajcarii rozwiązanie niniejszego porozumienia następuje w momencie rozwiązania umowy o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen.

3. W odniesieniu do Liechtensteinu rozwiązanie niniejszego porozumienia następuje w momencie rozwiązania protokołu o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen.

4. O rozwiązaniu powiadamiany jest depozytariusz.

Artykuł 9

Niniejsze porozumienie i wspólna deklaracja sporządzone są w jednym egzemplarzu w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, islandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, norweskim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Wspólnoty Europejskiej

W imieniu Republiki Islandii

W imieniu Księstwa Liechtensteinu

W imieniu Królestwa Norwegii

W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej[pic][pic][pic]

[1] Dz. U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

[2] Dz. U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

[3] Dz. U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

[4] Dz. U. C…

[5] Dz. U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

[6] Dz. U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

[7] Dz. U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

[8] Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz. U. L 145 z 31.5.2001, str. 43).

[9] W czasie podpisania niniejszego porozumienia te akty oraz środki przyjmowane są zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą procedury sprawowania kompetencji wykonawczych przyznanych Komisji (Dz. U. L 184 z 17.7.1999, s. 23) ostatnio zmienioną decyzją 2006/512/WE z dnia 17 lipca 2006 r. (Dz. U. L 200 z 22.7.2006, s. 1).