ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
5.

jest przekonany, że Węgry są dla UE sprawdzianem zdolności i woli politycznej Unii do podjęcia reakcji w odpowiedzi na zagrożenia i naruszenia jej własnych wartości podstawowych ze strony państwa członkowskiego; ubolewa, że do podobnego rozwoju wydarzeń doszło w kilku innych państwa członkowskich, i uważa, że brak reakcji ze strony UE mógł się przyczynić do tej sytuacji, która niepokojąco przypomina przypadki naruszania praworządności, jakie miały miejsce na Węgrzech; uważa, że rodzi to poważne obawy o zdolność Unii do zapewniania trwałego poszanowania politycznych kryteriów kopenhaskich już po przystąpieniu państwa członkowskiego do Unii;
8.

zdecydowanie potępia wykorzystywanie grupowych procesów w postępowaniu sądowym oraz wzywa egipskie władze, aby przestrzegały prawa międzynarodowego i zapewniły najwyższe międzynarodowe standardy w odniesieniu do prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu; wzywa egipskie władze do uwolnienia osób zatrzymanych wskutek pokojowego korzystania z prawa do wolności wypowiedzi, zgromadzeń i zrzeszania się, zapisanego w konstytucji Egiptu i innych międzynarodowych konwencjach, których Egipt jest stroną; jest poważnie zaniepokojony znacznym pogorszeniem się środowiska medialnego; potępia procesy i wydawane zaocznie wyroki skazujące egipskich i zagranicznych dziennikarzy;
9.

uznaje docelowy poziom 10 % – który należy osiągnąć do 2020 r. – za wartościowy cel oraz za ważny krok w słusznym kierunku; ubolewa, że w dwunastu państwach członkowskich, głównie na obrzeżach UE, elektroenergetyczne połączenia międzysystemowe są wciąż na poziomie niższym od docelowego poziomu 10 % i w związku z tym państwa te są w znacznej mierze odizolowane od wewnętrznego rynku energii elektrycznej; podkreśla zatem, że należy bardziej wspierać te państwa członkowskie, w których niski poziom połączeń wzajemnych utrudnia utworzenie wewnętrznego rynku energii elektrycznej, aby mogły one osiągnąć ten cel; uważa jednak, że sam docelowy poziom 10 % nie zawsze odzwierciedla sytuację na rynku oraz że nie został on ustalony na podstawie dowodów naukowych; przypomina, że docelowy poziom 10 % przyjęto pierwotnie w 2002 r. na podstawie zainstalowanej zdolności wytwarzania energii elektrycznej istniejącej w owym czasie; przyznaje, że choć docelowy poziom 10 % jest ważny, nie opisuje on ani ilości energii elektrycznej przepływającej pomiędzy krajami, ani jakości, wyrażonej dostępnością istniejącej infrastruktury połączeń międzysystemowych lub istniejącej infrastruktury krajowej pomiędzy połączeniami wzajemnymi; dlatego też uważa, że ujednolicony cel w zakresie połączeń międzysystemowych, przyjęty na podstawie zainstalowanej zdolności wytwarzania energii elektrycznej, nie jest sam w sobie odpowiedni dla wszystkich państw członkowskich; jest zatem przekonany, że w perspektywie średnioterminowej, a na pewno w okresie do 2030 r., istnieje konieczność ustalenia ambitnych i popartych dowodami uzupełniających poziomów docelowych w zakresie połączeń międzysystemowych, uzgodnionych przez regiony; uważa, że cele takie trzeba ustanowić na podstawie różnorodnych parametrów; zwraca się do Komisji, aby jak najszybciej zapoczątkowała techniczne rozmowy na temat takich parametrów; podkreśla, że oprócz celu ilościowego do przezwyciężenia pozostałych barier w funkcjonowaniu europejskiego rynku energii elektrycznej konieczny jest otwarty dostęp do połączeń wzajemnych i dostępność takich połączeń; apeluje do Komisji, Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) i krajowych organów regulacyjnych, aby zapewniły przejrzystość i dokładnie monitorowały dostępność połączeń wzajemnych z myślą o zapobieganiu wąskim gardłom, które utrudniają funkcjonowanie rynku energii elektrycznej, oraz zabezpieczeniu funkcjonowania systemów elektroenergetycznych;
100.

podkreśla, że ESDZ powinna wymieniać dobre praktyki, aby zaradzić brakowi dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla ofiar przestępstw związanych z przemocą seksualną; zdecydowanie potępia brak dostępu kobiet w krajach trzecich do wymiaru sprawiedliwości, zwłaszcza gdy są one ofiarami przemocy ze względu na płeć; zwraca się do Komisji, by odegrała aktywną rolę w ściganiu tych przestępstw w krajach trzecich, a w niektórych przypadkach przez państwa członkowskie; pilnie wzywa Komisję do współpracy z ESDZ w celu zapewnienia lepszego wsparcia ofiarom, włączenia do działań humanitarnych UE interwencji w zakresie przemocy ze względu na płeć oraz do priorytetowego traktowania działań humanitarnych UE ukierunkowanych na przemoc ze względu na płeć i przemoc seksualną w czasie konfliktu; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie UE do podjęcia działań w następstwie globalnego szczytu poświęconego położeniu kresu przemocy seksualnej w czasie konfliktu, który odbył się w Londynie w czerwcu 2014 r., i w związku z tym wzywa Komisję do podjęcia konkretnych działań;
45.

apeluje do Światowego Szczytu Humanitarnego o położenie zdecydowanego nacisku na kwestię zmian klimatycznych i działań humanitarnych; uważa, że powinno to obejmować planowanie i budowanie odporności na skutki zmian klimatycznych, w tym przemieszczeń i migracji wywołanych zmianą klimatu, we wszystkich odnośnych aspektach prowadzenia polityki na szczeblu regionalnym i globalnym; w związku z tym wzywa UE i państwa członkowskie do podjęcia bardziej odważnych decyzji politycznych na rzecz walki ze zmianami klimatu;
3.

ubolewa, że pakiet opublikowany przez Komisję nie pozostawia wystarczająco wiele miejsca na nadzór parlamentarny i debatę na szczeblu europejskim, które są niezbędne do zapewnienia demokratycznej rozliczalności decyzji podejmowanych w związku z UGW, a co za tym idzie do zapewnienia obywatelskiego poczucia odpowiedzialności za zarządzanie strefą euro;
61.

wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że chiński rząd nadal stosuje twarde strategie polityczne wymierzone przeciwko ludności tybetańskiej, zwłaszcza poprzez odrzucanie zaproponowanego przez Dalajlamę podejścia „drogi środka”, które nie polega na usiłowaniu zdobycia niepodległości czy separacji, lecz na rzeczywistej autonomii w ramach konstytucji ChRL; wzywa chiński rząd do wznowienia dialogu z przedstawicielami Tybetu; protestuje przeciwko marginalizacji kultury tybetańskiej przez KPCh i wzywa chińskie władze do poszanowania wolności słowa, zrzeszania się i religii Tybetańczyków; wyraża ubolewanie w związku z pogorszeniem się sytuacji humanitarnej w Tybecie, co doprowadziło do zwiększenia się liczby przypadków samopodpalenia; z niepokojem zauważa niedawno przyjęte środki w związku z aktami samopodpalenia, wymierzone w osoby rzekomo powiązane z dokonującymi tych aktów; ubolewa nad przymusowym przesiedleniem od 2006 r. ponad 2 mln tybetańskich koczowników i pasterzy do tak zwanych „nowych wiosek socjalistycznych”, ponieważ wioski te odcięte są od opieki medycznej, edukacji i dobrobytu; jest również zaniepokojony trwającym napływem Chińczyków Han do Tybetu; wyraża zaniepokojenie przypadkami tortur, uprowadzeń i samowolnych zatrzymań oraz odmowy dostępu do opieki medycznej dla więźniów, w tym przypadkiem mnicha Tenzina Deleka Rinpocze i 10 innych prominentnych tybetańskich więźniów; domaga się przeprowadzenia szczegółowego śledztwa w sprawie wszystkich zgonów w więzieniach; jest głęboko zaniepokojony niszczeniem środowiska naturalnego w Tybecie; podkreśla, że Wyżyna Tybetańska gwałtownie się ociepla, co może prowadzić do topnienia tybetańskich lodowców, z których wiele zasila największe rzeki Azji;
12.

przyznaje, że potrzebne są zabezpieczenia uniemożliwiające nadużywanie mechanizmu składania i rozpatrywania skarg; zaleca zatem nieprzyjmowanie skarg anonimowych; podkreśla jednak, że nie wyklucza to możliwości składania skarg przez osoby trzecie działające w dobrej wierze w interesie skarżącego, który może pragnąć nie ujawniać swojej tożsamości; sugeruje ponadto, aby przyjmowano wyłącznie skargi dotyczące przypadków naruszania praw podstawowych podlegających ochronie na mocy unijnego prawa; jest zdania, ze nie powinno to uniemożliwiać Fronteksowi uwzględniania zarzutów naruszenie praw podstawowych pochodzących z innych źródeł, w tym ze sprawozdań ogólnych przygotowywanych przez organizacje pozarządowe, organizacje międzynarodowe i inne zainteresowane podmioty, które nie są objęte procedurą składania skarg; podkreśla potrzebę istnienia jednoznacznych kryteriów dopuszczalności skarg i zaleca opracowanie standardowego formularza skargi, w którym trzeba będzie podać szczegółowe informacje takie jak data i miejsce zdarzenia, gdyż ułatwi to podjęcie decyzji o dopuszczalności skargi; zaleca, by kryteria i standardowy formularz opracowano we współpracy z Forum Konsultacyjnym;
14.

ubolewa, że oparty na pomocy państwa system kompensowania kosztów pośrednich spowodował powstanie nowego źródła nieuczciwej konkurencji na jednolitym rynku UE między producentami z sektorów energochłonnych, których część korzysta ze wsparcia finansowego ze strony władz publicznych; apeluje o ujednolicenie tego kompensowania i o stosowanie go w uzasadnionych przypadkach na szczeblu europejskim w celu zapewnienia równych warunków konkurencji w stosunku do światowych konkurentów i między producentami europejskimi oraz w celu zapewnienia skutecznej ochrony przed ucieczką emisji; zauważa, że odnosi się to szczególnie do sześciu metali nieżelaznych, które sprzedaje się po cenach uzależnionych od światowego popytu i podaży i ustalanych przede wszystkim na giełdzie londyńskiej; dlatego zauważa, że producenci metali nieszlachetnych muszą dostosowywać się do ustalonych cen i nie mogą przenosić wzrostu kosztów na klientów; wnioskuje, że konieczne jest utrzymanie rekompensaty kosztów emisji pośrednich; odnosi się do porozumienia w sprawie ustanowienia i funkcjonowania rezerwy zapewniającej stabilność rynku, które stanowi, że „dążąc do osiągnięcia celu, jakim jest zapewnienie równych warunków działania, w przeglądzie tym należy również rozważyć przyjęcie ujednoliconych ustaleń mających kompensować koszty pośrednie na szczeblu Unii” (11); odwołuje się w związku z tym do rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji, ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (12), oraz do art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dotyczących pomocy państwa; wzywa Komisję do dokonania przeglądu oddziaływania różnych systemów wspierania energii na ceny detaliczne energii, które pośrednio wpływają na konkurencyjność energochłonnych gałęzi przemysłu w poszczególnych państwach członkowskich;
113.

z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do uczynienia Unii Europejskiej światowym liderem w dziedzinie odnawialnych źródeł energii; wzywa Komisję do przedstawienia w tym celu praktycznej strategii operacyjnej; wzywa państwa członkowskie i Komisję do zagwarantowania przejrzystości, spójności, stabilności i ciągłości ram regulacyjnych w zakresie energii ze źródeł odnawialnych oraz do unikania zmian z mocą wsteczną w odniesieniu do warunków gospodarczych inwestycji, aby zwiększyć zaufanie inwestorów oraz przyczynić się do opłacalnego wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych we wszystkich regionach UE; podkreśla potrzebę lepszej koordynacji systemów wsparcia zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej dotyczącymi projektowania programów wsparcia odnawialnych źródeł energii, aby uniknąć potencjalnych zakłóceń na rynku i zapewnić skuteczne wsparcie odnawialnych źródeł energii; podkreśla, że aby zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych niezbędne są odpowiednie warunki rynkowe dla inwestycji w efektywność energetyczną, odnawialne źródła energii i inteligentną infrastrukturę; podkreśla, że unia energetyczna powinna optymalizować instrumenty rynkowe służące promowaniu europejskich źródeł energii jako środek gwarantujący, że transformacja energetyczna odbędzie się w sposób najbardziej opłacalny i przyjazny dla środowiska;
8.

wzywa rząd Malediwów do przestrzegania i pełnego wspierania prawa do protestu i prawa do wolności słowa, zrzeszania się i zgromadzeń, a także do powstrzymania się od ograniczania tych praw; wzywa ponadto rząd Malediwów, by położył kres bezkarności samozwańczych bojowników, którzy stosowali przemoc wobec osób promujących tolerancję religijną, pokojowych demonstrantów, krytycznych mediów i społeczeństwa obywatelskiego; wzywa rząd Malediwów, by w pełni przestrzegał podjętych zobowiązań międzynarodowych;
4.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia w Unii ochrony gwarantowanego dostępu do materiału uzyskanego w procesach o charakterze czysto biologicznym i wykorzystywania tego materiału w hodowli roślin, by – w stosownych przypadkach – nie dochodziło do kolizji z praktyką gwarantowania wyłączenia w odniesieniu do odmian roślin;
5.

wzywa władze malezyjskie do uchylenia ustawy o podburzaniu oraz do dostosowania całego ustawodawstwa, w tym ustawy o zapobieganiu terroryzmowi, ustawy o prasie drukowanej i publikacjach, ustawy o komunikacji i multimediach, a także ustawy o pokojowych zgromadzeniach, oraz innych odpowiednich przepisów kodeksu karnego do międzynarodowych standardów dotyczących wolności słowa i zgromadzeń oraz ochrony praw człowieka; wzywa władze Malezji do ułatwienia organizowania pokojowych zgromadzeń oraz do zagwarantowania wszystkim ich uczestnikom w całym kraju bezpieczeństwa i wolności słowa;
55.

domaga się, by Komisja opracowała łatwo dostępne przeglądy programów mobilności w miastach współfinansowanych ze środków UE; ponadto domaga się dostarczania przystępnych informacji na temat możliwości współfinansowania ze środków UE projektów dotyczących transportu miejskiego; zwraca się do Komisji, by przy zarządzaniu projektami transportowymi finansowanymi z funduszy UE zadbać o: a) zapewnienie narzędzia planowania pozwalającego monitorować jakość usług i poziomu zadowolenia użytkowników po oddaniu projektów do eksploatacji, b) włączenie projektów dotyczących mobilności w miastach w ramy przemyślanej polityki mobilności oraz c) umożliwienie zajmowania się wspomnianymi kwestiami także organom państw członkowskich; zwraca się do Komisji o dostarczenie analizy jakościowej i ilościowej wsparcia w ramach polityki spójności dla zrównoważonej mobilności w miastach przy okazji śródokresowego przeglądu stosowania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych;
11.

apeluje do władz Burundi, by zachęcały do ustalenia prawdy o masowych zbrodniach popełnionych w latach 1962–2008 oraz by wykorzystały w tym celu środki sądowe i pozasądowe, takie jak Komisja Prawdy i Pojednania oraz trybunały specjalne, co będzie stanowić wsparcie dla pojednania narodowego;
43.

przypomina, że rządy ponoszą polityczną odpowiedzialność za decyzje o wywożeniu lub nie produktów wojskowych lub produktów podwójnego zastosowania; zwraca się do państw członkowskich o to, aby w sposób szczegółowy informowały o każdym przyznanym zezwoleniu, tak aby umożliwić nadzór na szczeblu unijnym mający na celu zapobieganie naruszaniu przez poszczególne kraje kryteriów wspólnego stanowiska ze względu na interesy gospodarcze, polityczne czy osobiste; zwraca się do ESDZ/Grupy Roboczej ds. Wywozu Broni Konwencjonalnej o podjęcie się zbadania tych zezwoleń, w stosunku do których istnieją wątpliwości co do zgodności z kryteriami przedstawionymi we wspólnym stanowisku;
3.

z zadowoleniem przyjmuje rezultaty działań mających na celu powrót uchodźców i przesiedleńców wewnętrznych oraz odbudowę i restytucję mienia, zgodnie z postanowieniami załącznika 7 do układu z Dayton; podkreśla konieczność pełnego wdrożenia tego załącznika i odnośnej strategii w celu zapewnienia trwałego powrotu przesiedleńców wewnętrznych, uchodźców i innych osób będących ofiarami wojny oraz opracowania na ich rzecz sprawiedliwych, całościowych i trwałych rozwiązań; podkreśla w związku z tym konieczność trwałego powrotu Chorwatów, Bośniaków i innych do Republiki Serbskiej; podkreśla konieczność poczynienia postępów w poprawie integracji społeczno-gospodarczej osób powracających; wzywa do lepszej koordynacji działań na wszystkich szczeblach oraz do zwrócenia większej uwagi na sytuację osób wysiedlonych należących do grup najbardziej podatnych na zagrożenia, w tym Romów i kobiety będące ofiarami przemocy; z ubolewaniem zauważa, że według Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża nadal około 7 000 osób jest zaginionych, a ich los pozostaje nieznany;
7.

zwraca uwagę, że zgodnie ze sprawozdaniem Global Witness opublikowanym we wrześniu 2014 r. w Der Spiegel, The Telegraph i The New York Times pojawiły się zarzuty, że SOCO International i pracujący dlań kontrahenci dokonywali nielegalnych płatności, rzekomo przekazywali pieniądze na rzecz bojowników zbrojnych oraz czerpali korzyści z atmosfery strachu i przemocy utrzymywanej przez rządowe siły bezpieczeństwa we wschodniej DRK, ubiegając się o dostęp do najstarszego parku narodowego Afryki w celu poszukiwania w nim złóż ropy;
4.

jest zdania, że przy uwzględnieniu globalnych zaleceń dotyczących zdrowia publicznego, w tym rezolucji WHA nr 63.23, globalnej strategii karmienia niemowląt i małych dzieci WHA oraz globalnego wpływu wywozu z Unii do państw trzecich, należy wyraźnie określać w etykietowaniu i wprowadzaniu do obrotu żywności dla niemowląt, że produkty te nie są odpowiednie dla niemowląt poniżej szóstego miesiąca życia, i nie podważać zalecenia co do wyłącznego karmienia piersią do szóstego miesiąca życia; uważa zatem, że etykietowanie i wprowadzanie do obrotu należy poddać przeglądowi zgodnie z zaleceniami WHA dotyczącymi żywności dla niemowląt i małych dzieci;
6.

podkreśla, że wolne i niezależne media mają zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania świadomego, aktywnego i zaangażowanego społeczeństwa i wzywa władze Etiopii do zaprzestania blokowania swobodnego przepływu informacji, również przez zakłócanie transmisji i nękanie dziennikarzy, i do poszanowania praw lokalnego społeczeństwa obywatelskiego i mediów oraz ułatwienia dostępu niezależnych dziennikarzy i obserwatorów praw człowieka do wszystkich regionów Etiopii; przyjmuje do wiadomości niedawne uwolnienie blogerów „Zone 9” i sześciu dziennikarzy;
14.

pozytywnie ocenia fakt, że kolumbijskie siły zbrojne ogłosiły niedawno, iż przeprowadzą przegląd doktryny wojskowej Kolumbii, by przygotować się do skutecznego i sprawnego reagowania na nowe wyzwania w fazie po zakończeniu konfliktu, a zarazem do bycia gwarantem porozumień pokojowych; ocenia ponadto, że ogłoszenie niedawno przez FARC, iż zamierza zawiesić szkolenia wojskowe, by poświęcić się w przyszłości kształceniu politycznemu i kulturowemu w ramach procesu mającego położyć kres konfliktowi zbrojnemu, stanowi kolejny obiecujący krok w odpowiednim kierunku;
C.

mając na uwadze, że odnotowuje się nadużycia skierowane przeciwko społeczności Tatarów, z których większość sprzeciwiła się przejęciu półwyspu przez Rosję i zbojkotowała tzw. referendum w dniu 16 marca 2014 r., oraz że nadużycia te przybierają głównie postać egzekwowania niejasnych i niezwykle szeroko sformułowanych rosyjskich przepisów „antyekstremistycznych”, wykorzystywanych do zastraszania i uciszania głosów krytyki; mając na uwadze, że nadużycia te obejmują porwania, wymuszone zaginięcia, przemoc, stosowanie tortur i egzekucje pozasądowe, co do których faktyczne władze nie prowadzą dochodzeń i nie ścigają sprawców;
1.

wyraża zaniepokojenie i rozczarowanie powrotem do praktyki kary śmierci w Bahrajnie; wzywa do ponownego wprowadzenia moratorium na wykonywanie kary śmierci jako pierwszego kroku do jej zniesienia; wzywa rząd Bahrajnu, a w szczególności Jego Wysokość szejka Hamada Ibn Isę Al Khalifę, do ułaskawienia przez króla Mohammeda Ramadana lub do złagodzenia jego wyroku;
E.

mając na uwadze, że Parlament w dniu 28 października 2015 r. (6) odrzucił wniosek ustawodawczy z dnia 22 kwietnia 2015 r. zmieniający rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 ze względu na to, że o ile uprawa z natury rzeczy ma miejsce na terytorium państwa członkowskiego, to handel GMO jest transgraniczny, co oznacza, że krajowy zakaz „sprzedaży i stosowania” zaproponowany przez Komisję może okazać się niemożliwy do wyegzekwowania bez ponownego wprowadzenia kontroli granicznych w odniesieniu do przywozu; mając na uwadze, że Parlament odrzucił wniosek ustawodawczy zmieniający rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 oraz zwrócił się do Komisji o wycofanie tego wniosku i o przedstawienie nowego;
12.

wzywa społeczność międzynarodową i wchodzące w jej skład państwa, w tym UE i jej państwa członkowskie, do zapewnienia koniecznych warunków bezpieczeństwa i perspektyw dla tych, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia ojczyzny lub przymusowo przesiedleni, do urzeczywistnienia jak tylko będzie to możliwe ich prawa do powrotu do ojczyzny, do ochrony ich domostw, ziemi, własności i dobytku, a także kościołów i obiektów religijnych i kulturowych, a także do umożliwienie im godnego życia i przyszłości;
—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 lutego 1996 r. pt. „Uwzględnianie aspektu równych szans dla kobiet i mężczyzn we wszystkich obszarach polityki i działaniach Wspólnoty” (COM(1996)0067), w którym Komisja zobowiązała się do propagowania równości kobiet i mężczyzn we wszystkich swoich działaniach i obszarach polityki na wszystkich szczeblach, praktycznie ustanawiając tym samym zasadę uwzględniania aspektu płci,
125.

wzywa Komisję i państwa członkowskie, by ponownie zobowiązały się, że będą dążyć do celów strategii „Europa 2020” dotyczących badań naukowych i innowacyjności jako elementów tworzących konkurencyjny jednolity rynek cyfrowy, sprzyjających wzrostowi gospodarczemu i tworzeniu miejsc pracy, obejmujących całościowe podejście do otwartej nauki, innowacyjności i danych oraz do przekazywania wiedzy; uważa, że powinno to obejmować zmienione ramy prawne dotyczące eksplorowania tekstów i danych do celów badań naukowych, zwiększone wykorzystanie wolnego i otwartego oprogramowania, zwłaszcza w placówkach edukacyjnych i administracji publicznej, a także łatwiejszy dostęp MŚP i przedsiębiorstw typu start-up do środków z programu Horyzont 2020, dostosowany do krótszych cykli innowacyjności w sektorze ICT; podkreśla w związku z tym znaczenie wszelkich stosownych inicjatyw, począwszy od partnerstw publiczno-prywatnych i klastrów innowacyjności, a na europejskich parkach technologicznych i naukowych skończywszy, zwłaszcza w mniej uprzemysłowionych regionach Europy, oraz programów przyspieszania rozwoju przedsiębiorstw typu start-up i wspólnych platform technologicznych, a także zdolności skutecznego licencjonowania– na sprawiedliwych, rozsądnych i niedyskryminujących warunkach – patentów niezbędnych do spełnienia norm, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z prawa konkurencji UE, w celu utrzymania zachęt do działalności badawczo-rozwojowej i normalizacyjnej oraz w celu pobudzania innowacyjności;
59.

zachęca państwa członkowskie do pilnego wprowadzenia nowych technologii do procesu nauczania, do intensyfikacji i udoskonalenia szkoleń w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych i umiejętności cyfrowych na wszystkich szczeblach i we wszystkich rodzajach nauczania i szkolenia, w tym dla kadry nauczycielskiej, aby zapewniać bardziej dostosowane do realiów cyfrowych stopnie i programy nauczania oraz aby motywować młodych ludzi do studiowania ICT i wybierania powiązanych karier; podkreśla, że należy stworzyć lepszą bazę technologiczną w szkołach i na uniwersytetach oraz zapewnić wszelką niezbędną infrastrukturę; podkreśla ponadto znaczenie otwartych zasobów edukacyjnych (OER), które zapewniają dostęp do kształcenia dla wszystkich oraz zwiększają szanse na zatrudnienie przez wspieranie procesu uczenia się przez całe życie; przypomina o potrzebie zachęcania dziewcząt i młodych kobiet do wybierania studiów w dziedzinie ICT;
8.

wzywa UE i Indie do zacieśnienia współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa na morzu i zwalczania piractwa, w tym dzięki rozwijaniu międzynarodowej doktryny i obowiązujących procedur działania, by w pełni wykorzystać potencjał wynikający z roli odgrywanej przez Indie w tym regionie; ponadto jest głęboko przekonany, że przyczyni się to do zapobiegania podobnym spornym sprawom w przyszłości;