UZASADNIENIE

Umowa o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów (zwanym dalej „Komorami”) określa możliwość jej wypowiedzenia przez jedną ze Stron w przypadku poważnych okoliczności, takich jak naruszenie zobowiązań podjętych przez Strony w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (zwanych dalej „połowami NNN”). Wypowiedzenie umowy wymaga wcześniejszego powiadomienia na piśmie przez Stronę domagającą się wypowiedzenia, które to powiadomienie musi zostać przekazane w terminie co najmniej sześciu miesięcy przed wypowiedzeniem umowy.

Zgodnie z art. 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 („rozporządzenie w sprawie połowów NNN”) Komisja może określić państwa trzecie, które uznaje za niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie może zostać uznane za niewspółpracujące państwo trzecie, jeżeli nie wykonuje obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN decyzją Komisji Komory poinformowano o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, niezgłoszonych i nieuregulowanych połowów w dniu 1 października 2015 r.

W następstwie tej decyzji Komisja rozpoczęła dialog z Komorami, który był prowadzony zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu w sprawie połowów NNN. Dialog był prowadzony na podstawie planu działania zaproponowanego Komorom przez Komisję w celu usunięcia niedociągnięć. Komory nie podjęły w odpowiednim czasie niezbędnych działań naprawczych w celu usunięcia stwierdzonych problemów.

Jako że Komory nie wywiązywały się z obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu oraz nie podjęły działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN zostały uznane za niewspółpracujące państwo trzecie decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2017/889 z dnia 23 maja 2017 r. Po uznaniu ich za takie państwo Komory nadal nie podjęły niezbędnych działań naprawczych.

Główne niedociągnięcia uzasadniające przedmiotową decyzję dotyczyły: (i) polityki taniej bandery prowadzonej przez władze Komorów; (ii) dowodów nielegalnej działalności połowowej prowadzonej przez flotę Komorów; (iii) słabych lub nieistniejących zdolności organów krajowych w zakresie monitorowania i kontroli; oraz (iv) przestarzałych ram prawnych Komorów w zakresie rybołówstwa.

Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komory zostały od tego czasu dodane decyzją Rady (UE) 2017/1332 do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, ustanowionego decyzją wykonawczą 2014/170/UE w dniu 11 lipca 2017 r.

Wpisanie państwa trzeciego do wykazu państw niewspółpracujących w zakresie zwalczania połowów NNN wymaga podjęcia środków określonych w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Spośród tych środków Komisja proponuje wypowiedzenie wszelkich obowiązujących dwustronnych umów w sprawie połowów zawartych z Komorami, które zawierają postanowienia, zgodnie z którymi umowa ulega rozwiązaniu w przypadku niewypełnienia przez to państwo zobowiązań w zakresie zwalczania połowów NNN.

Jako że Komory zostały wpisane do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, Komisja uważa, że należy zaproponować Radzie rozpoczęcie przez Komisję procedury rozwiązania Umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów.

Traktat lizboński upoważnia Komisję do reprezentowania Unii w relacjach z państwami niebędącymi członkami UE. Oznacza to, że na Komisji spoczywa obowiązek, w imieniu UE, powiadomienia Komorów o decyzji Rady i Unii o wypowiedzeniu umowy o partnerstwie z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia i konsultacji między Stronami, zanim umowa zostanie rozwiązana (art. 12 Umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów).

Podstawą prawną niniejszego wniosku jest art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE. Zgodnie z zasadą actus contrarius podstawa prawna zastosowana do rozwiązania umowy międzynarodowej powinna być taka sama jak ta zastosowana do jej zawarcia. Oznacza to, że Parlament Europejski jest zobowiązany do wyrażenia zgody na niniejszy wniosek, zanim zostanie on przyjęty przez Radę.

Wniosek dotyczący rozwiązania tej umowy nie powinien opóźniać skutków art. 38 ust. 8 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. W związku z tym Komisja powinna złożyć wniosek do Rady o wezwanie Parlamentu Europejskiego do wyrażenia zgody na termin trzech miesięcy na przyjęcie przez niego wniosku.

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

nie dotyczy

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki