[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 20.7.2007

KOM(2007) 453 wersja ostateczna

2003/0153 (COD)

OPINIA KOMISJI na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE dotycząca poprawek Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w sprawie wniosku dotyczącego

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”)

ZMIENIAJĄCA WNIOSEK KOMISJIna mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE

2003/0153 (COD)

OPINIA KOMISJI na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE dotycząca poprawek Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w sprawie wniosku dotyczącego

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

1. WPROWADZENIE

Artykuł 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE stanowi, że Komisja wydaje opinię w sprawie poprawek zaproponowanych przez Parlament Europejski w drugim czytaniu. Komisja przedstawia poniżej swoją opinię dotyczącą 53 poprawek przyjętych przez Parlament.

2. Przebieg procedury

Wniosek Komisji COM(2003) 418 wersja ostateczna został przekazany do Parlamentu Europejskiego i do Rady w dniu 14 lipca 2003 r., zgodnie z procedurą współdecyzji, o której mowa w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE).

Podstawę prawną wniosku stanowi art. 95 TWE.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wydał opinię w dniu 28 stycznia 2004 r.[1]

Parlament Europejski wydał opinię w pierwszym czytaniu dnia 11 lutego 2004 r.[2]

Zgodnie z przepisami art. 251 ust. 2 akapit trzeci TWE Rada jednogłośnie przyjęła wspólne stanowisko w dniu 11 grudnia 2006 r.[3] Komisja wydała opinię do wspólnego stanowiska w dniu 12 grudnia 2006 r.

Parlament Europejski wydał opinię w drugim czytaniu w dniu 10 maja 2007 r.

3. Cel wniosku

Od 1970 r. dyrektywa ramowa 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep jest głównym instrumentem prawnym, jakim dysponuje Wspólnota Europejska w celu wdrożenia jednolitego rynku w sektorze motoryzacyjnym.

Wniosek dotyczący dyrektywy to znacznie przekształcona dyrektywa 70/156/EWG w celu rozszerzenia zakresu zasad jednolitej homologacji wspólnotowej do wszystkich pojazdów użytkowych. Zawiera on również nowe przepisy w celu ułatwienia dostępu MŚP do rynku wewnętrznego.

Ponadto wniosek zawiera poprawki o charakterze prawnym w celu usprawnienia opracowywania prawodawstwa wspólnotowego, jak i przepisy, które w związku z rozwojem prawodawstwa na poziomie międzynarodowym pozwolą na lepsze dostosowywanie przepisów technicznych mających zastosowanie do pojazdów silnikowych.

4. Opinia komisji na temat poprawek Parlamentu Europejskiego

Podczas sesji plenarnej w dniu 10 maja 2007 r. Parlament Europejski przyjął 53 z 62 poprawek poddanych pod głosowanie. Wszystkie przyjęte poprawki są rezultatem spotkań międzyinstytucjonalnych, których celem było osiągnięcie porozumienia w czasie drugiego czytania.

Pierwsza grupa poprawek dotyczy art. 31 odnoszącego się do „ważnych elementów”[4]. Miały one na celu lepsze uwzględnienie interesów producentów części zamiennych, którzy zaopatrują rynek usług posprzedażnych. Ponadto niektóre punkty omawianego artykułu zostały wyjaśnione.

Druga grupa poprawek[5] daje producentom specjalizującym się w przebudowie pojazdów przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych możliwość korzystania z uproszczonej procedury homologacji typu.

Trzecia grupa poprawek[6] dotyczy aspektów prawnych procedury zwanej „komitologią” połączonej z kontrolą, które wymagały dostosowania tekstu odpowiednich artykułów do ich najnowszej wersji stosowanej przez instytucje.

Czwarta grupa poprawek[7] dotyczy odniesień do regulacji międzynarodowych; odniesienia te zostały dostosowane do zaleceń grupy roboczej wysokiego szczebla „CARS 21”.

Piąta grupa poprawek[8] odnosi się do niezbędnych dostosowań wynikających z przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

Szósta grupa poprawek[9] dotyczy przepisów przejściowych, dzięki którym producenci autokarów i autobusów będą mogli stopniowo dostosowywać się do nowych procedur wprowadzonych dyrektywą, nie naruszając bezpieczeństwa drogowego.

Pozostałe poprawki[10] mają charakter redakcyjny. I tak poprawka nr 6 stanowi łącznik z przepisami Euro 5 i Euro 6. Poprawka nr10 wyjaśnia, że zakres dyrektywy ramowej nie pokrywa się z zakresem dyrektywy dotyczącej maszyn. Poprawka nr 28 wyjaśnia, że dostosowania techniczne dotyczące aspektów objętych dyrektywą ramową mogą być dokonane w drodze rozporządzenia WE. Poprawka nr 31 ma umożliwić homologację typu o dowolnym źródle energii używanej do napędu pojazdu. Dzięki poprawce nr 35 można lepiej zdefiniować pojęcia układów podtrzymywania dla dorosłych i dzieci. Poprawka nr 37 ma na celu dostosowanie tekstu dyrektywy do rezolucji przyjętej niedawno przez grupę roboczą 29 Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych. Poprawki nr 11 i 16 mają charakter korygujący.

Komisja przyjmuje wszystkie wspomniane 53 poprawki.

5. Podsumowanie

Zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE, Komisja wprowadza przedstawione powyżej zmiany do swojego wniosku.

[1] Dz.U. C 108 z 30.4.2004, str. 29.

[2] Dz.U. C 97E z 22.4.2004, str. 370.

[3] Dz.U. C 64E z 20.3.2007, str. 1.

[4] Poprawki nr 17, 22-24, 32, 46-48, 50 i 55.

[5] Poprawki nr 7, 12, 33-35, 42 i 43.

[6] Poprawki nr 2, 8, 13-15, 49, 51-54, 56-62.

[7] Poprawki nr 3, 9 i 25.

[8] Poprawki nr 38-41.

[9] Poprawki nr 1, 30, 44 i 45.

[10] Poprawki nr 6, 10, 11, 16, 28, 31, 36 i 37.