KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 7.6.2022 COM(2022) 292 final SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I TRYBUNAŁU OBRACHUNKOWEGO





































































Sprawozdanie roczne dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2021 r. {SWD(2022) 160 final}



Spis treści 1.Cele i zakres sprawozdania 2.Misja Służby Audytu Wewnętrznego: odpowiedzialność, niezależność i obiektywizm 3.Przegląd prac audytowych 3.1.Realizacja planu audytów na 2021 r. 3.2.Dane statystyczne dotyczące zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego 4.Wnioski z prac audytowych wykonanych w 2021 r. 4.1.Wnioski dotyczące kontroli wykonania zadań 4.1.1.Gotowość do wdrożenia wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 4.1.2.Strategie nadzoru dotyczące wdrażania programów przez osoby trzecie 4.1.3.Systemy kontroli wewnętrznej w wybranych dyrekcjach generalnych: legalność i prawidłowość, zgodność 4.1.4.Wdrażanie prawa Unii 4.1.5.Bezpieczeństwo technologii informacyjnej 4.1.6.Inne procesy 4.2.Ograniczone wnioski Służby Audytu Wewnętrznego 4.3.Ogólna opinia dotycząca zarządzania finansami przez Komisję 5.Konsultacje z zespołem Komisji ds. nieprawidłowości finansowych 6.Środki łagodzące dotyczące potencjalnych konfliktów interesów (międzynarodowe standardy audytu wewnętrznego) – Dochodzenie prowadzone przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich

1.Cele i zakres sprawozdania Niniejsze sprawozdanie ma na celu przekazanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w ramach procedury udzielania absolutorium, informacji na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2021 r. przez Służbę Audytu Wewnętrznego Komisji Europejskiej w dyrekcjach generalnych i służbach Komisji oraz agencjach wykonawczych. Zawiera ono: (i) podsumowanie dotyczące liczby i rodzajów przeprowadzonych audytów wewnętrznych; (ii) zestawienie wydanych zaleceń oraz (iii) podjętych w związku z nimi działań. Zgodnie z art. 118 ust. 8 i art. 247 rozporządzenia finansowego Komisja przekazuje to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Jest ono oparte na sprawozdaniu sporządzonym zgodnie z art. 118 ust. 4 rozporządzenia finansowego przez audytora wewnętrznego Komisji dotyczącym audytów przeprowadzonych przez Służbę Audytu Wewnętrznego oraz ukończonych w 2021 r. sprawozdaniach z konsultacji. 2.Misja Służby Audytu Wewnętrznego: odpowiedzialność, niezależność i obiektywizm Misją Służby Audytu Wewnętrznego jest zwiększenie i ochrona wartości organizacyjnej poprzez zapewnienie poświadczenia wiarygodności, wskazówek oraz spostrzeżeń, które są obiektywne i oparte na analizie ryzyka. Służba Audytu Wewnętrznego pomaga Komisji w osiągnięciu określonych przez nią celów, zapewniając systematyczne i zdyscyplinowane podejście na potrzeby przeprowadzania oceny i poprawy skuteczności zarządzania ryzykiem oraz procesów kontroli i zarządzania. Jej zadania obejmują ocenę i formułowanie odpowiednich zaleceń na potrzeby poprawy procesów zarządzania ryzykiem i kontroli oraz procesu zarządzania w celu osiągnięcia następujących trzech celów: (i) propagowania odpowiednich zasad etyki i wartości w organizacji; (ii) zapewniania skutecznego zarządzania efektywnością działań organizacji i odpowiedzialności za wyniki oraz (iii) skutecznego przekazywania informacji o zagrożeniach i kontroli do odpowiednich obszarów organizacji. Realizując te zadania, Służba Audytu Wewnętrznego dąży do propagowania kultury efektywnego i skutecznego zarządzania w Komisji i jej departamentach. Niezależność prac Służby Audytu Wewnętrznego jest zapisana w rozporządzeniu finansowym oraz w jej statucie przyjętym przez Komisję. Statut ten przewiduje, że w celu zapewnienia obiektywności swoich opinii oraz unikania konfliktów interesu audytorzy Służby Audytu Wewnętrznego muszą zachowywać niezależność w stosunku do działań i operacji, które są przedmiotem ich oceny. W przypadku rzeczywistego lub domniemanego naruszenia obiektywizmu audytorów szczegóły tego naruszenia muszą zostać ujawnione. Jeżeli audytor wewnętrzny uzna to za konieczne, może zwrócić się bezpośrednio do przewodniczącego Komisji lub kolegium. Służba Audytu Wewnętrznego wykonuje swoje zadania zgodnie z rozporządzeniem finansowym, międzynarodowymi standardami profesjonalnej praktyki audytu wewnętrznego oraz kodeksem etyki Instytutu Audytorów Wewnętrznych. Służba Audytu Wewnętrznego składa sprawozdania Komitetowi ds. Audytu i funkcjonalnie odpowiada przed tym organem. Służba Audytu Wewnętrznego: (i) informuje Komitet ds. Audytu o istotnych kwestiach wynikających z jej audytów oraz o ewentualnych usprawnieniach procesów poddanych audytowi; (ii) przedstawia coroczną ogólną opinię na temat stanu zarządzania finansami w Komisji; oraz (iii) składa sprawozdania (co najmniej raz w roku) na temat swojej misji i wyników, zgodnie z rocznym planem audytów. Sprawozdania te obejmują ekspozycję na znaczące ryzyko, kwestie związane z kontrolą, kwestie dotyczące ładu korporacyjnego i inne kwestie. Komitet ds. Audytu wspiera kolegium komisarzy w wypełnianiu jego obowiązków wynikających z traktatów, rozporządzenia finansowego oraz innych dokumentów statutowych. W tym celu: (i) zapewnia on niezależność Służby Audytu Wewnętrznego; (ii) monitoruje jakość audytu wewnętrznego; (iii) zapewnia, aby służby Komisji odpowiednio uwzględniały zalecenia z audytów wewnętrznych i zewnętrznych oraz (iv) zapewnia podjęcie odpowiednich działań następczych na podstawie tych zaleceń. W ten sposób Komitet ds. Audytu pomaga Komisji osiągnąć większą skuteczność i efektywność w osiąganiu jej celów. Komitet ds. Audytu ułatwia również kolegium prowadzenie nadzoru nad realizowanym przez Komisję procesem zarządzania, zarządzaniem ryzykiem oraz praktykami w zakresie kontroli wewnętrznej. Służba Audytu Wewnętrznego nie prowadzi audytu systemów kontroli państw członkowskich w odniesieniu do funduszy UE. Tego rodzaju audyty sięgają poziomu indywidualnych beneficjentów i przeprowadzają je audytorzy wewnętrzni państw członkowskich, krajowe instytucje audytowe, inne dyrekcje generalne Komisji oraz Trybunał Obrachunkowy. Służba Audytu Wewnętrznego prowadzi jednak audyt przedsięwziętych przez Komisję środków służących do nadzorowania i kontrolowania: (i) organów w państwach członkowskich; oraz (ii) innych organów odpowiedzialnych za wypłatę funduszy UE takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych. Jak przewidziano w rozporządzeniu finansowym, Służba Audytu Wewnętrznego może wykonywać te obowiązki na miejscu, także w państwach członkowskich. 3.Przegląd prac audytowych 3.1.Realizacja planu audytów na 2021 r. Służba Audytu Wewnętrznego wdrożyła plan audytów na 2021 r. w kontekście pandemii COVID-19, z pełnym poszanowaniem obowiązujących porozumień roboczych na poziomie całej instytucji. Pomimo wyzwań związanych z wyjątkowymi okolicznościami Służba Audytu Wewnętrznego zrealizowała 143 „zadania” (audyty, konsultacje, działania następcze i przeglądy) oraz wydała 148 sprawozdań (w tym notatki z działań następczych i notatki końcowe). Zostało to osiągnięte dzięki wykorzystaniu możliwości transformacji cyfrowej dostępnych w Komisji oraz narzędzi wspierających wydajne i skuteczne procesy audytu na odległość. Na wykresach poniżej przedstawiono ogólną liczbę oraz podział zadań i sprawozdań według ich rodzaju. Do 31 stycznia 2022 r., tj. do daty granicznej, zrealizowano 100 % planu audytów na 2021 r., który w połowie roku został zaktualizowany w celu uwzględnienia zmieniającego się ryzyka. Źródło: Komisja Europejska, Służba Audytu Wewnętrznego Pierwotny plan na 2021 r. obejmował 38 zadań w zakresie audytu (audyty, przeglądy i zadania konsultacyjne, z wyjątkiem działań następczych), które planowano zakończyć do dnia, na który przypada data graniczna, czyli do 31 stycznia 2022 r.; ponadto pierwotny plan na 2021 r. zawierał 35 dodatkowych zadań, które planowano rozpocząć przed 31 stycznia 2022 r. i zakończyć po tym terminie. Pierwotny plan na 2021 r. zaktualizowano we wrześniu i październiku 2021 r. Komitet ds. Audytu uwzględnił zarówno plan pierwotny, jak i plan zaktualizowany. Służba Audytu Wewnętrznego planuje swoje czynności audytowe na podstawie oceny ryzyka i analizy zdolności. Jest to wymagane na mocy statutu i norm międzynarodowych i ma na celu określenie planu obejmującego obszary najwyższego ryzyka, a tym samym maksymalizację wartości dodanej Służby Audytu Wewnętrznego, oraz pomaga zapewnić najlepsze wykorzystanie zasobów, a także wydajną i skuteczną realizację planu. Jego realizacja jest regularnie monitorowana i w razie potrzeby korygowana. 3.2.Dane statystyczne dotyczące zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego Poniższy wykres przedstawia liczbę zaleceń wydanych przez Służbę Audytu Wewnętrznego w 2021 r.

Źródło: Komisja Europejska, Służba Audytu Wewnętrznego Roczny kompleksowy przegląd działań następczych Służby Audytu Wewnętrznego w zakresie realizacji zaleceń audytu wewnętrznego, których termin wykonania został przekroczony 31 stycznia 2022 r., tj. w dniu, w którym przypada data graniczna, o ponad sześć miesięcy, został skierowany do Komitetu ds. Audytu. Ponadto Służba Audytu Wewnętrznego przygotowuje trzy dodatkowe sprawozdania kwartalne z realizacji zaleceń, których termin wykonania został znacznie przekroczony, a następnie są one omawiane podczas spotkań grupy przygotowawczej Komitetu ds. Audytu. W 2021 r. jednostki poddane audytowi zaakceptowały wszystkie zalecenia Służby Audytu Wewnętrznego, z wyjątkiem jednego. We wszystkich przypadkach jednostki poddane audytowi sporządziły plany działania, które następnie przedłożyły Służbie Audytu Wewnętrznego, która z kolei oceniła je jako zadowalające. Na dzień 31 stycznia 2022 r., kiedy to przypada data graniczna, jednostki poddane audytowi oceniły jako wdrożone 652 (74 %) spośród łącznej liczby 881 (w tym częściowo) zaakceptowanych zaleceń wydanych przez Służbę Audytu Wewnętrznego w latach 2017–2021. Pozostało łącznie 229 otwartych zaleceń (26 %). Źródło: Komisja Europejska, Służba Audytu Wewnętrznego Spośród wymienionych 229 otwartych zaleceń żadne nie zostało ocenione jako kluczowe, 72 oceniono jako bardzo ważne, a 157 jako ważne. Z tych zaleceń w przypadku 65 przekroczony został termin wykonania (tj. zalecenia te nie zostały wykonane w pierwotnie uzgodnionym terminie). Zalecenia z przekroczonym terminem wykonania stanowią 7,4 % wszystkich (częściowo) zaakceptowanych zaleceń. Spośród zaleceń z przekroczonym terminem wykonania w przypadku 7 bardzo ważnych zaleceń termin wykonania został przekroczony znacznie (do znacznego przekroczenia terminu wykonania dochodzi, gdy zalecenie jest nadal otwarte po upływie ponad 6 miesięcy od pierwotnego terminu wykonania). Bardzo ważne zalecenia ze znacznie przekroczonym terminem wykonania stanowią jedynie 0,8 % wszystkich zaleceń, które zostały zaakceptowane w latach 2017–2021 (w porównaniu z 0,6 % w poprzednim okresie sprawozdawczym). Ponadto jedno bardzo ważne zalecenie, które przypada poza okresem sprawozdawczym, ma również znacznie przekroczony termin wykonania. Służba Audytu Wewnętrznego stosuje rygorystyczną politykę w zakresie działań następczych, aby oceniać realizację swoich zaleceń. Wyniki pokazują, że zdecydowana większość zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego jest skutecznie i terminowo wykonywana. Źródło: Komisja Europejska, Służba Audytu Wewnętrznego Zasadniczo Służba Audytu Wewnętrznego uważa, że stan wykonania jej zaleceń jest zadowalający i porównywalny ze stanem z poprzednich okresów sprawozdawczych. Świadczy to o tym, że służby Komisji sumiennie wykonują kluczowe i bardzo ważne zalecenia, ograniczając tym samym zidentyfikowane przez Służbę Audytu Wewnętrznego czynniki ryzyka. Należy jednak zwrócić uwagę na poszczególne zalecenia ocenione jako bardzo ważne, których termin wykonania został znacznie przekroczony. Część 3 dokumentu roboczego służb Komisji zawiera podsumowanie tych bardzo ważnych zaleceń oraz zaleceń ze znacznie przekroczonym terminem. 4.Wnioski z prac audytowych wykonanych w 2021 r. 4.1.Wnioski dotyczące kontroli wykonania zadań Wspierając Komisję w rozwijaniu jej kultury zorientowanej na wyniki oraz zwiększaniu uwagi, jaką poświęca zapewnianiu odpowiedniego stosunku wartości do ceny, w 2021 r. Służba Audytu Wewnętrznego przeprowadziła dwa rodzaje audytów: kontrole wykonania zadań i audyty kompleksowe obejmujące istotne aspekty wykonania zadań. Zgodnie ze stosowaną przez siebie metodyką i najlepszymi praktykami Służba Audytu Wewnętrznego stosuje podejście pośrednie, oceniając wykonanie zadań przez departamenty w zakresie realizacji polityk, programów i działań przez odniesienie do związanych z nimi ryzyk. Za pośrednictwem tego podejścia Służba dąży do zapewnienia, by dyrekcje generalne i służby opracowały odpowiednie ramy wykonania i określiły narzędzia do pomiaru wyników, kluczowe wskaźniki oraz systemy monitorowania. W kolejnych sekcjach przedstawiono wnioski Służby Audytu Wewnętrznego dotyczące poszczególnych aspektów wykonania zadań, na których skoncentrowano się podczas audytów przeprowadzonych w 2021 r. 4.1.1.Gotowość do wdrożenia wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 Wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 oraz pakiet na rzecz odbudowy w ramach Next Generation EU powinny być wdrażane zgodnie z rozporządzeniem finansowym i uzupełniać się pod względem możliwości finansowania i wyników, które należy osiągnąć. Wiele audytów przeprowadzonych w 2021 r. dotyczyło ryzyka związanego z opracowaniem całego pakietu, zwiększonej roli Komisji w niektórych obszarach oraz jej nowych obszarów odpowiedzialności. Wyniki tych audytów wskazują, że w przyszłości konieczna jest znaczna poprawa w tej dziedzinie, przy czym w 2021 r. opublikowano szereg bardzo ważnych zaleceń skierowanych do dyrekcji generalnych, które poddano audytowi. 1)W ramach jednego audytu oceniono przygotowanie do okresu programowania 2021–2027 w Dyrekcjach Generalnych ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa oraz Polityki Regionalnej i Miejskiej. W wyniku tego audytu sformułowano siedem bardzo ważnych zaleceń. Przygotowanie dyrekcji generalnych do okresu programowania 2021–2027 jest procesem, który w dniu sporządzenia sprawozdania nadal był w toku, dlatego też audyt dotyczył tak naprawdę ruchomego celu. Chociaż odnośne dyrekcje generalne opracowały i wdrożyły odpowiednie procesy mające na celu wsparcie rozpoczęcia okresu programowania 2021–2027, wystąpiły dwa niedociągnięcia wpływające na ich skuteczność i efektywność, w szczególności w odniesieniu do wsparcia na rzecz państw członkowskich oraz harmonogramu przygotowania i rozpoczęcia działalności operacyjnej w okresie programowania.

2)Drugi audyt dotyczył przygotowania funduszy Dyrekcji Generalnej ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych do okresu programowania 2021–2027. W wyniku tego audytu sformułowano dwa bardzo ważne zalecenia. Służba Audytu Wewnętrznego podkreśliła, że przygotowanie do okresu programowania 2021–2027 to proces, który w dniu sporządzenia sprawozdania z audytu nadal był w toku. Chociaż Dyrekcja Generalna ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych opracowała i wdrożyła odpowiednie procesy mające na celu wsparcie rozpoczęcia okresu programowania 2021–2027, nadal występowało szereg niedociągnięć, które wpływały na ich skuteczność i efektywność, w szczególności w odniesieniu do opóźnień w programach prac w ramach instrumentu tematycznego oraz monitorowania postępów w okresie programowania 2021–2027 i sprawozdawczości dla kadry kierowniczej najwyższego szczebla. W przypadku obu audytów, biorąc pod uwagę ciągły charakter przygotowań oraz fakt, że audyty dają obraz sytuacji w konkretnym momencie, stwierdzone niedociągnięcia mogą mieć wpływ na kolejne fazy okresu programowania, jeśli pozostaną nieuwzględnione. 3)W ramach trzeciego audytu oceniono gotowość Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych do wdrożenia rozporządzenia w sprawie ustanowienia Prokuratury Europejskiej. Podczas tego audytu Służba Audytu Wewnętrznego ustaliła, że system kontroli wewnętrznej Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, mający na celu przygotowanie do przyszłej współpracy z Prokuraturą Europejską, nie jest w pełni odpowiedni i skuteczny. Stwierdzono niedociągnięcia w planowaniu i monitorowaniu procesu przygotowawczego, w wytycznych dotyczących dochodzeń i ochrony danych oraz w aspektach związanych z technologią informacyjną, a także wydano trzy bardzo ważne zalecenia. 4)W ramach czwartego audytu oceniono gotowość Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji do realizacji programu na rzecz konkurencji. Mimo że dyrekcja generalna ustanowiła ramy realizacji programu na rzecz konkurencji jako element wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027, w wyniku audytu stwierdzono utrzymujące się niedociągnięcia w zakresie definiowania i strukturyzacji niektórych kluczowych elementów programu na rzecz konkurencji, co z kolei może wpłynąć na jego skuteczną realizację. Służba Audytu Wewnętrznego wydała trzy bardzo ważne zalecenia. 5)Ponadto w wyniku audytu dotyczącego gotowości Eurostatu do nowego Europejskiego programu statystycznego w ramach okresu programowania 2021–2027 nie stwierdzono żadnych znaczących problemów związanych z wykonaniem zadań. 4.1.2.Strategie nadzoru dotyczące wdrażania programów przez osoby trzecie Urzędnicy zatwierdzający muszą ustanowić odpowiednie i skuteczne strategie i działania służące nadzorowaniu i monitorowaniu skutecznego wdrażania programów przez podmioty delegowane oraz ochrony budżetu UE, a także niezwłocznemu rozwiązywaniu wszelkich stwierdzonych potencjalnych trudności. W poprzednich latach Służba Audytu Wewnętrznego przeprowadziła kilka audytów obowiązujących w dyrekcjach generalnych i służbach rozwiązań dotyczących nadzoru nad wdrażaniem programów (lub polityk) przez osoby trzecie. Często wskazywała ona na niedociągnięcia w zakresie skuteczności strategii nadzoru. W swojej ogólnej opinii na temat zarządzania finansami Służba Audytu Wewnętrznego ponownie kładzie nacisk na kwestie związane ze strategami nadzoru dotyczącymi wdrażania polityk przez osoby trzecie. Jednocześnie, na podstawie wyników audytu z 2021 r., stwierdzono, że w niektórych obszarach polityki sytuacja się poprawia. 1)W strategicznym planie audytów na lata 2021–2023 Służba Audytu Wewnętrznego założyła zintegrowane podejście oparte na analizie ryzyka, aby w stosownych przypadkach przeprowadzić audyty obejmujące zarówno partnerskie dyrekcje generalne Komisji, jak i agencje zdecentralizowane lub inne niezależne organy UE. W 2021 r. zakończono pierwsze dwa audyty dotyczące wielu podmiotów, w których skupiono się, na poziomie dyrekcji generalnych Komisji, na ustaleniach w zakresie nadzoru obowiązujących odpowiednio między Dyrekcją Generalną ds. Energii a Fusion for Energy (F4E) (europejskim wspólnym przedsięwzięciem na rzecz zarządzania wkładem Europy w realizację projektu ITER) oraz między Dyrekcją Generalną ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych a Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex). Wyniki były zadowalające, a w dyrekcjach generalnych Komisji, które poddano audytowi, nie stwierdzono wysokiego ryzyka rezydualnego ani poważnych niedociągnięć. 2)Kolejny audyt przeprowadzono w Dyrekcji Generalnej ds. Działań w dziedzinie Klimatu i Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska w zakresie ich relacji z Europejską Agencją Środowiska i Europejską Agencją Chemikaliów. W przeciwieństwie do dwóch powyższych audytów dotyczących wielu podmiotów Służba Audytu Wewnętrznego nie objęła tych dwóch agencji zakresem audytu, ponieważ audyt rozpoczęto w 2020 r., przed reorganizacją Służby Audytu Wewnętrznego. Obie dyrekcje generalne wprowadziły odpowiednie procesy mające na wsparcie ich relacji z odpowiednimi agencjami zdecentralizowanymi. Stwierdzono jednak, że na ich skuteczność i efektywność negatywnie wpływa niedociągnięcie związane z rolą nadzorczą zarówno Dyrekcji Generalnej ds. Działań w dziedzinie Klimatu, jak i Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska w zakresie zasobów Europejskiej Agencji Środowiska. Kolejne niedociągnięcie w Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska dotyczyło mechanizmów nadzoru i koordynacji z Europejską Agencją Środowiska. 3)Ponadto audyt miał na celu ocenę nadzoru Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji nad organami określonymi w art. 185. Audyt ten zamknięto po przeprowadzeniu badania wstępnego, kiedy to ryzyko nieodłączne, początkowo ocenione jako wysokie, zostało ponownie ocenione przez audytorów i uznane za średnie lub niskie, w szczególności ze względu na fakt, że tylko dwa z pięciu organów określonych w art. 185, za które odpowiada Dyrekcja Generalna ds. Badań Naukowych i Innowacji, będą kontynuowane w obecnej formie w ramach programu ramowego w zakresie badań naukowych „Horyzont Europa” na lata 2021–2027. 4.1.3.Systemy kontroli wewnętrznej w wybranych dyrekcjach generalnych: legalność i prawidłowość, zgodność Chociaż w ciągu ostatnich kilku lat Służba Audytu Wewnętrznego kładła większy nacisk na problemy związane z wykonaniem zadań, zainteresowane strony polityczne i Europejski Trybunał Obrachunkowy prowadzą szczegółową kontrolę nad zarządzaniem przez Komisję budżetem UE w zakresie legalności i prawidłowości oraz zgodności. Dlatego też jednym z priorytetów planu audytu na 2021 r. (opartego na strategicznym planie audytu na lata 2021–2023) było zapewnienie kolegium oraz dyrekcji generalnych i służb o efektywnym i skutecznym funkcjonowaniu systemów kontroli wewnętrznej w zakresie zarządzania finansami. W obszarze zarządzania dzielonego Służba Audytu Wewnętrznego zakończyła trzy audyty. 1)W audycie dotyczącym wstrzymania, zawieszania i korekt finansowych w odniesieniu do europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na lata 2014–2020 Służba Audytu Wewnętrznego przyznała, że Dyrekcje Generalne ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa oraz Polityki Regionalnej i Miejskiej działają w granicach bardzo wymagających ram prawnych w postaci rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów. W szczególności warunki stosowania korekt finansowych netto są bardziej rygorystyczne niż pierwotne propozycje Komisji. W związku z tym ustalenia z audytu należy rozpatrywać w tym kontekście. Służba Audytu Wewnętrznego ustaliła, że występuje szereg niedociągnięć, które mają wpływ na skuteczne wdrażanie przez dyrekcje generalne procesów dotyczących wstrzymania, zawieszania i korekt finansowych, i w związku z tym wydała łącznie osiem bardzo ważnych zaleceń. 2)System identyfikacji działek rolnych jest kluczowym mechanizmem kontroli opartym na zdjęciach lotniczych lub satelitarnych, który rejestruje wszystkie działki rolne w państwach członkowskich. System ten służy do weryfikacji kwalifikowalności do dopłat obszarowych w ramach wspólnej polityki rolnej („WPR”) i odgrywa zasadniczą rolę w sprawdzaniu zgodności z różnymi zobowiązaniami w ramach WPR, w tym w odniesieniu do zazieleniania WPR. Służba Audytu Wewnętrznego ustaliła, że chociaż Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich wprowadziła odpowiednie kontrole w celu wsparcia zarządzania systemami państw członkowskich i monitorowania ich jakości, niedociągnięcia negatywnie wpływają na ich skuteczność. Konieczne jest usprawnienie monitorowania i działań następczych w zakresie oceny jakości systemu identyfikacji działek rolnych. 3)Przeprowadzony w Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich audyt dotyczący wsparcia, monitorowania i kontroli pracy jednostek certyfikujących nie doprowadził do stwierdzenia żadnych znaczących problemów z wykonaniem zadań. Służba Audytu Wewnętrznego zakończyła również szereg audytów w zakresie zarządzania bezpośredniego. 4)W ramach audytu dotyczącego wdrożenia wyników audytu w programie „Horyzont 2020” Służba Audytu Wewnętrznego stwierdziła, że objęte audytem dyrekcje generalne i agencje wykonawcze zasadniczo ustanowiły i wdrożyły odpowiedni i skuteczny system kontroli wewnętrznej w celu wdrożenia wyników audytu przeprowadzonego przez Wspólną Służbę Audytu. Role i obowiązki są jasno określone, a urzędnicy ds. projektów i finansiści dysponują narzędziami, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nadal występują jednak niedociągnięcia w zakresie monitorowania i sprawozdawczości dotyczącej wdrażania wyników audytu ex post. 5)Służba Audytu Wewnętrznego zbadała również inicjatywę Komisji dotyczącą jednolitego elektronicznego obszaru wymiany danych (SEDIA). Inicjatywa SEDIA ma na celu pełną automatyzację i integrację procesu obsługi informacji o zamówieniach publicznych i dotacjach, ograniczenie do niezbędnego minimum ręcznego wprowadzania danych oraz promowanie dostosowania i ponownego wykorzystania takich danych w całym procesie. W ramach SEDIA wnioskodawcy, kandydaci i oferenci mają do dyspozycji jeden punkt dostępu do komunikacji i wymiany informacji na temat procedur udzielania zamówień i dotacji. Wdrożenie inicjatywy SEDIA przyczynia się do realizacji celów biznesowych dużej liczby klientów, a ostatecznie całej Komisji. Ze względu na to, że jest to nowa – jedyna w swoim rodzaju – inicjatywa Komisji, Europejska Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych nie mogła skorzystać z żadnych doświadczeń w zakresie struktury zarządzania, ram kontroli wewnętrznej i systemów wsparcia technologii informacyjnej przy wdrażaniu SEDIA. Ponadto od czasu uruchomienia inicjatywy w 2017 r. napotkano znaczne ograniczenia w zakresie dostępności odpowiednich narzędzi technologii informacyjnej. Mimo że Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych w sposób skuteczny świadczy usługi, za które jest odpowiedzialna w ramach inicjatywy SEDIA, zgodnie z rozporządzeniem finansowym i zgodnie z ustaleniami ze swoimi klientami, istnieją niedociągnięcia wpływające na skuteczność świadczenia usług związanych z SEDIA oraz na zgodność z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych przetwarzanych w kontekście działalności agencji w ramach SEDIA.

6)Dyrekcja Generalna ds. Wspierania Reform Strukturalnych dostarcza państwom członkowskim UE coraz więcej projektów wsparcia technicznego, głównie za pośrednictwem programu wspierania reform strukturalnych na okres programowania 2014–2020 oraz Instrumentu Wsparcia Technicznego na okres programowania 2021–2027. Służba Audytu Wewnętrznego wykazała, że chociaż dyrekcja generalna zasadniczo opracowała odpowiednie procesy i kontrole w zakresie udzielania wsparcia technicznego państwom członkowskim w ramach programu wspierania reform strukturalnych, istnieją niedociągnięcia w zakresie jej zdolności informatycznych (narzędzi, wytycznych i praktyk) do monitorowania skutecznej realizacji projektów. 7)Ustanowienie praw ustawowych i obliczanie należności indywidualnych to podstawowe usługi świadczone przez Urząd Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych na rzecz obecnych i byłych pracowników Komisji Europejskiej oraz innych instytucji i organów UE. Urząd przetwarza dużą liczbę transakcji dotyczących różnych kategorii uprawnień, opartych na złożonej podstawie prawnej, oraz dla różnych instytucji Unii i klientów o różnych cechach i potrzebach. Mimo że urząd opracował odpowiednie ramy kontroli, aby zapewnić prawidłowe ustalanie praw i obliczanie uprawnień dla pracowników czynnych zawodowo i pracowników po zakończeniu aktywności zawodowej, w tym pełnym wyzwań środowisku utrzymuje się bardzo istotne niedociągnięcie dotyczące skuteczności i efektywności jego strategii kontroli. 8)W audytach dotyczących: 1) zarządzania dotacjami w ramach programu „Horyzont 2020” w Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych; 2) dotacji w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej II w zarządzaniu bezpośrednim w Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Sąsiedztwa i Negocjacji w sprawie Rozszerzenia oraz 3) procesów zamknięcia poprzednich programów (realizowanych w ramach różnych trybów wykonania budżetu) w Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Sąsiedztwa i Negocjacji w sprawie Rozszerzenia Służba Audytu Wewnętrznego nie zidentyfikowała żadnych znaczących problemów. 4.1.4.Wdrażanie prawa Unii Jednym z głównych obowiązków dyrekcji generalnych jest wspieranie, monitorowanie i egzekwowanie wdrażania i stosowania prawa Unii Europejskiej („dorobek prawny UE”). 1)W ramach dwóch audytów oceniono, w jaki sposób odnośne dyrekcje generalne: 1) aktywnie wspierają i monitorują państwa członkowskie w prawidłowym wdrażaniu i stosowaniu przepisów UE przed ich wejściem w życie oraz oceniają transpozycję dyrektyw UE; 2) monitorują bieżące stosowanie prawa UE, w tym rozpatrywanie skarg zainteresowanych stron i zarządzanie sprawami wszczętymi z własnej inicjatywy, oraz 3) zarządzają egzekwowaniem prawa w przypadku potencjalnych naruszeń i niedociągnięć przez prowadzenie dialogu z państwami członkowskimi i postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. 2)Służba Audytu Wewnętrznego uznała, że Dyrekcja Generalna ds. Energii musi zmierzyć się ze szczególnymi wyzwaniami w zakresie zasobów, aby osiągnąć równowagę między coraz bardziej wymagającym zakresem obowiązków, w szczególności w odniesieniu do osiągnięcia celów Europejskiego Zielonego Ładu, a rosnącym obciążeniem pracą związanym z nową polityką i inicjatywami ustawodawczymi. Służba Audytu Wewnętrznego uznała, że chociaż Dyrekcja Generalna ds. Energii zasadniczo opracowała odpowiednie kontrole wewnętrzne w zakresie wspierania, monitorowania i egzekwowania stosowania prawa energetycznego UE, nadal występuje niedociągnięcie w zakresie nadzoru kierowniczego nad procesem oceny zgodności, co z kolei wpływa na jego skuteczność i efektywność. 3)Na poziomie Dyrekcji Generalnej ds. Mobilności i Transportu istniejący system kontroli wewnętrznej zapewnia skuteczne wsparcie, monitorowanie i egzekwowanie stosowania prawa transportowego UE. 4)Ponadto trzeci audyt dotyczył procesu składania skarg przez zainteresowane strony ustanowionego w Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego, Przemysłu, Przedsiębiorczości i MŚP. Nie stwierdzono żadnych znaczących problemów dotyczących wykonania zadań. 4.1.5.Bezpieczeństwo technologii informacyjnej Służba Audytu Wewnętrznego zakończyła dwa audyty dotyczące bezpieczeństwa technologii informacyjnej: audyt na szczeblu centralnym dotyczący zarządzania zgodnością z ramowymi zasadami bezpieczeństwa technologii informacyjnej Komisji i monitorowania jej oraz audyt na szczeblu lokalnym, obejmujący wiele dyrekcji generalnych, dotyczący bezpieczeństwa technologii informacyjnej w dziale zasobów ludzkich. 1)Pierwszy audyt dotyczący zarządzania zgodnością i jej monitorowania ujawnił skalę zadania oraz wyzwania stojące przed Dyrekcją Generalną ds. Informatyki, polegające na skłonieniu wszystkich dyrekcji generalnych do składania sprawozdań ze stosowania się do zaleceń będących wynikiem bardzo dużej liczby kontroli bezpieczeństwa informacji, zwłaszcza w obliczu wielu innych priorytetów. Mimo że Dyrekcja Generalna ds. Informatyki wprowadziła niezbędne narzędzia korporacyjne w celu wspierania skutecznego wdrażania wymogów bezpieczeństwa technologii informacyjnych w całej Komisji, nadal występowały znaczące niedociągnięcia w dwóch obszarach: 1) w zarządzaniu zgodnością z wymogami bezpieczeństwa technologii informacyjnych i praktykach sprawozdawczych oraz 2) w procesie zarządzania zgodnością. 2)Ze względu na wrażliwy charakter informacji przetwarzanych przez służby należące do działu zasobów ludzkich konieczne jest dysponowanie wysoko zabezpieczonymi systemami technologii informacyjnej oraz odpowiednimi kontrolami bezpieczeństwa. Audyt wykazał zróżnicowane wyniki, jeśli chodzi o znaczenie stwierdzonych problemów oraz fakt, że bezpieczeństwo technologii informacyjnych jest na różnym poziomie zaawansowania w poszczególnych służbach. W przypadku Dyrekcji Generalnej ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa szereg znaczących niedociągnięć skłonił Służbę Audytu Wewnętrznego do stwierdzenia, że procesy zarządzania i kontroli w zakresie technologii informacyjnej wymagają dalszej poprawy w celu wystarczającego ograniczenia zidentyfikowanego ryzyka. W Urzędzie Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych oraz w Europejskim Urzędzie Doboru Kadr, pomimo pewnych niedociągnięć, sytuacja była ogólnie pozytywna. Jeśli chodzi o rolę, jaką odgrywa Dyrekcja Generalna ds. Informatyki jako dostawca usług dla działu zasobów ludzkich, audyt wykazał szereg znaczących niedociągnięć w zakresie jej interakcji z tymi dyrekcjami generalnymi/służbami. 4.1.6.Inne procesy Podczas dwóch audytów oceniono aspekty związane z wykonaniem w ramach innych procesów (zarządzanie zainteresowanymi stronami zewnętrznymi i komunikacja kryzysowa) z zadowalającymi wynikami. Służba Audytu Wewnętrznego nie stwierdziła żadnych znaczących niedociągnięć. 4.2.Ograniczone wnioski Służby Audytu Wewnętrznego W lutym 2022 r. Służba Audytu Wewnętrznego przedstawiła każdej dyrekcji generalnej i służbie ograniczone wnioski dotyczące stanu kontroli wewnętrznej. Wnioski te stanowią wkład w roczne sprawozdania z działalności za 2021 r. sporządzane przez zainteresowane dyrekcje generalne i służby. Opierając się na pracach audytowych przeprowadzonych w ciągu ostatnich trzech lat, obejmują one wszystkie otwarte zalecenia wydane do tej pory. Wniosek Służby Audytu Wewnętrznego dotyczący stanu kontroli wewnętrznych ogranicza się do systemów zarządzania i kontroli, które zostały poddane audytowi. Nie obejmuje on systemów, które w ostatnich trzech latach nie były kontrolowane przez Służbę Audytu Wewnętrznego. 4.3.Ogólna opinia dotycząca zarządzania finansami przez Komisję Zgodnie z wymogami określonymi w statucie Służba Audytu Wewnętrznego wydaje coroczną ogólną opinię dotyczącą zarządzania finansami przez Komisję. Opiera się ona na pracach audytowych w zakresie zarządzania finansami przez Komisję przeprowadzonych przez Służbę Audytu Wewnętrznego w ciągu ostatnich trzech lat (2019–2021). Uwzględnia ona również informacje pochodzące z innych źródeł, takich jak sprawozdania Trybunału Obrachunkowego. Opinia ogólna jest wydawana w tym samym czasie co niniejsze sprawozdanie i obejmuje ten sam rok. Na podstawie tych informacji audytor wewnętrzny uznał, że Komisja wdrożyła w 2021 r. procedury administrowania, zarządzania ryzykiem i kontroli wewnętrznej, które – analizowane jako całość – są odpowiednie, aby uzyskać wystarczającą pewność osiągnięcia zakładanych celów finansowych. Ogólną opinię wydano jednak z zastrzeżeniem dotyczącym zastrzeżeń zgłoszonych przez delegowanego urzędnika zatwierdzającego w poświadczeniach wiarygodności, opublikowanych w odpowiednich rocznych sprawozdaniach z działalności.

Wydając ogólną opinię, audytor wewnętrzny rozważył również łączny wpływ wszystkich kwot szacowanych jako obarczone ryzykiem w chwili dokonywania płatności, ponieważ wykraczają one poza kwoty, których dotyczy zastrzeżenie. Ogólne kwoty obarczone ryzykiem w chwili dokonywania płatności stanowią najlepsze oszacowanie przez delegowanego urzędnika zatwierdzającego kwoty zatwierdzonych wydatków niezgodnej z postanowieniami umownymi i przepisami wykonawczymi obowiązującymi w chwili płatności w 2021 r. W swoich rocznych sprawozdaniach z działalności dyrekcje generalne/służby szacują, że kwoty obarczone ryzykiem w chwili dokonywania płatności wynoszą odpowiednio około 2 784 mln EUR i około 3 249 mln EUR. Odpowiada to 1,6–1,9 % łącznych odpowiednich wydatków z budżetu Komisji, Europejskiego Funduszu Rozwoju i funduszy powierniczych UE w 2021 r., a zatem poniżej progu istotności wynoszącego 2 %, określonego w instrukcjach dotyczących sporządzania rocznych sprawozdań z działalności za rok 2021 r. Odnośne kwoty obarczone ryzykiem w chwili dokonywania płatności w 2021 r. nie obejmują jednak żadnych korekt finansowych i odzyskanych środków związanych z brakami i błędami, jakie dyrekcje generalne/służby wykryją i poprawią w przyszłości dzięki wieloletnim korekcyjnym mechanizmom przydziału wbudowanym w systemy kontroli wewnętrznej Komisji. Biorąc pod uwagę te elementy, Służba Audytu Wewnętrznego uznaje, że budżet UE jest właściwie chroniony zarówno w ujęciu ogólnym, jak i czasowym. Nie zgłaszając w ogólnej opinii dalszych zastrzeżeń, Służba Audytu Wewnętrznego podkreśliła następującą kwestię: 1. Wykonanie budżetu UE w kontekście kryzysu związanego z pandemią COVID-19 Sytuacja zdrowotna, społeczna, gospodarcza i finansowa wywołana przez pandemię COVID-19 wiąże się z potencjalnie wysokim, przekrojowym ryzykiem dla instytucji w odniesieniu do wykonania budżetu UE i realizacji jej priorytetów politycznych. Obejmuje to działania stanowiące część wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, w odniesieniu do których konieczne jest jeszcze przeprowadzenie odpowiednich kontroli (w szczególności ex post), oraz operacje w kontekście wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 i pakiet na rzecz odbudowy w ramach Next Generation EU, w odniesieniu do aspektów pewności, zgodności i wykonania zadań. Aby zapewnić należytą ochronę budżetu na przestrzeni czasu w obliczu istniejących bezprecedensowych wyzwań, Służba Audytu Wewnętrznego podkreśla, że dyrekcje generalne i służby Komisji powinny (i) kontynuować należytą ocenę zagrożeń stwarzanych przez pandemię COVID-19 i związanych z zarządzaniem finansowym pod względem pewności, wykonania zadań, zgodności z ramami prawnymi oraz potencjalnego wpływu na skuteczność zdolności Komisji do wdrażania działań naprawczych ze względu na możliwe ograniczenia logistyczne w przeprowadzaniu kontroli na miejscu oraz bardzo trudną sytuację gospodarczą na szczeblu unijnym i krajowym (w tym możliwe przypadki upadłości beneficjentów końcowych, które mogą utrudnić odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot) oraz (ii) określić i wdrożyć odpowiednie środki łagodzące, takie jak dostosowanie lub ponowne określenie ich strategii kontroli. Ponadto dyrekcje generalne Komisji powinny kontynuować opracowywanie i wdrażanie odpowiednich strategii w zakresie zarządzania finansami, audytu i kontroli w odniesieniu do operacji, aby wesprzeć odbudowę w ramach Next Generation EU, w szczególności jeżeli chodzi o Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności. Ze względu na wdrożenie nowego podejścia opartego na wykonaniu zadań niektóre elementy projektu strategii kontroli obejmującej legalność i prawidłowość muszą być jeszcze dopracowane w 2022 r., a mianowicie procedury zawieszania płatności i zmniejszania wsparcia w przypadkach, w których nie zrealizowano częściowo lub całkowicie celów pośrednich i końcowych dla danego wniosku o płatność. Ponadto należy zakończyć prace nad projektem kontroli w odniesieniu do odpowiedzialności pozostającej po stronie Komisji w zakresie innych elementów zgodności (tj. ochrony interesów finansowych Unii w przypadku nadużyć finansowych, korupcji i konfliktu interesów lub poważnego naruszenia zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej lub umowy finansowej). 2. Strategie nadzoru dotyczącego osób trzecich wdrażających polityki i programy. Chociaż Komisja pozostaje w pełni odpowiedzialna za zapewnienie legalności i prawidłowości wydatków i za należyte zarządzanie finansami (a także za osiągnięcie celów polityki), w coraz większym stopniu polega ona na wdrażaniu programów przez osoby trzecie. Odbywa się to głównie poprzez delegowanie wdrażania budżetu operacyjnego UE lub określonych zadań państwom spoza UE, organizacjom międzynarodowym lub międzynarodowym instytucjom finansowym, organom krajowym i agencjom krajowym w państwach członkowskich, wspólnym przedsięwzięciom, organom spoza UE i agencjom zdecentralizowanym Unii Europejskiej. Europejski Trybunał Obrachunkowy również podkreślił, że w niektórych obszarach polityki w coraz większym stopniu wykorzystuje się alternatywne mechanizmy finansowania, takie jak instrumenty finansowe, co wiąże się ze szczególnymi wyzwaniami i ryzykiem dla Komisji. Aby wypełnić wszystkie swoje obowiązki, dyrekcje generalne muszą nadzorować wdrażanie programów i polityk oraz w razie potrzeby zapewnić wytyczne i wsparcie. W związku z tym muszą one opracować i wdrożyć odpowiednie, skuteczne i efektywne działania w zakresie nadzoru/monitorowania/sprawozdawczości w celu dopilnowania, aby delegowane podmioty i inni partnerzy skutecznie wdrażali programy, odpowiednio chronili interesy finansowe UE, w stosownych przypadkach postępowali zgodnie z umowami o przyznanie wkładu oraz aby wszelkie potencjalne problemy były identyfikowane i rozwiązywane tak szybko, jak to możliwe. Chociaż w ostatnich latach podjęto – zarówno na szczeblu służb centralnych, jak i odpowiednich dyrekcji generalnych Komisji – działania służące ograniczeniu ryzyka zidentyfikowanego w wyniku prac audytowych, w niektórych obszarach nadal konieczne są dalsze usprawnienia, zwłaszcza jeżeli chodzi o ocenę spełnienia wymogów dotyczących filarów w zarządzaniu pośrednim. Ma to znaczenie nie tylko dla zamknięcia działań delegowanych na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, ale tym bardziej w świetle wzrostu wykorzystania instrumentów kapitałowych, gwarancyjnych i instrumentów opartych na podziale ryzyka w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027. 3. Sprawozdawczość w zakresie zdolności naprawczych wieloletnich systemów kontroli Komisja wprowadziła, wraz z państwami członkowskimi (w stosownych przypadkach), wieloletnie systemy kontroli w celu zapewnienia należytego zarządzania finansami w ramach funduszy UE. Systemy te obejmują środki zapobiegawcze (tj. kontrole mające na celu zapobieganie błędom przed dokonaniem płatności) oraz środki naprawcze (tj. kontrole przeprowadzane po dokonaniu płatności i w stosownych przypadkach do czasu zamknięcia programów). Środki te stanowią ogólne zdolności naprawcze Komisji (w tym środki wdrażane przez państwa członkowskie). Biorąc pod uwagę wieloletni charakter systemu kontroli Komisji, wyniki kontroli są zgłaszane w dwóch momentach cyklu programów za pomocą szacunkowego „ryzyka w chwili dokonywania płatności” (tj. po zastosowaniu środków zapobiegawczych) oraz „ryzyka w chwili zamknięcia” (tj. po zastosowaniu środków zapobiegawczych i naprawczych). „Ryzyko w chwili zamknięcia” oblicza się, odejmując „szacowane przyszłe korekty” od szacowanego „ryzyka w chwili dokonywania płatności”. Ogólnie rzecz biorąc, Służba Audytu Wewnętrznego odnotowuje pewną poprawę w rocznych sprawozdaniach z działalności dyrekcji generalnych za rok 2021 oraz w (projekcie) sprawozdania rocznego z zarządzania i wykonania w zakresie informacji o środkach zapobiegawczych i naprawczych stosowanych przez Komisję i państwa członkowskie. Biorąc jednak pod uwagę rosnące znaczenie korekt wdrażanych przez państwa członkowskie jako integralnej części architektury kontroli w ramach zarządzania dzielonego, przedstawione informacje na temat zdolności naprawczych nadal wymagają dalszej poprawy (pod względem jasności i podziału odpowiednich danych), aby odpowiednio uzasadnić ogólną zdolność naprawczą Komisji (w tym korekty wymagane przez Komisję i przyjęte przez państwa członkowskie), „szacowane przyszłe korekty” i wynikające z nich „ryzyko w chwili zamknięcia”. Należy w szczególności: a) uzyskać dodatkowe dane na temat podziału środków zapobiegawczych i naprawczych wdrożonych przez państwa członkowskie oraz b) jasno wyjaśnić i poprzeć odpowiednimi danymi relację między „szacowanymi przyszłymi korektami” a „wdrożonymi korektami”, po pierwsze na poziomie dyrekcji generalnej w rocznych sprawozdaniach z działalności, a po drugie na poziomie Komisji w sprawozdaniu rocznym z zarządzania i wykonania. 5.Konsultacje z zespołem Komisji ds. nieprawidłowości finansowych W 2021 r. zespół powołany na podstawie art. 143 rozporządzenia finansowego, wydający opinię, o której mowa w art. 93 rozporządzenia finansowego, nie zgłosił problemów systemowych. 6.Środki łagodzące dotyczące potencjalnych konfliktów interesów (międzynarodowe standardy audytu wewnętrznego) – Dochodzenie prowadzone przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich Obecny dyrektor generalny Służby Audytu Wewnętrznego, audytor wewnętrzny Komisji, Manfred Kraff, objął stanowisko w 1 marca 2017 r. M. Kraff pełnił wcześniej funkcję zastępcy dyrektora generalnego i księgowego Komisji w Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu.