Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010 ustanawiające system kontroli i egzekwowania mający zastosowanie na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku /* COM/2015/0121 final - 2015/0063 (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Podstawa i cele wniosku Celem niniejszego wniosku jest zmiana przepisów UE, które stanowią transpozycję systemu kontroli i egzekwowania przepisów przyjętego przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC). • Kontekst ogólny Celem Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, której jedną z umawiających się stron jest Unia Europejska, jest zagwarantowanie długoterminowej ochrony i optymalnego wykorzystania zasobów rybnych północno-wschodniego Atlantyku, co przyniesie trwałe korzyści środowiskowe i społeczne. Aby zagwarantować stosowanie postanowień tej konwencji i zaleceń przyjętych przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), możliwe jest przyjęcie środków dotyczących kontroli i egzekwowania przepisów obejmujących przedmiotowe łowiska. System kontroli i egzekwowania przepisów obejmuje tego rodzaju środki i ma zastosowanie do wszystkich statków wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej eksploatującej zasoby rybne na obszarach określonych w konwencji. Rozporządzeniem (UE) nr 1236/2010 dokonano transpozycji do prawa wspólnotowego systemu kontroli i egzekwowania przepisów przyjętego przez NEAFC. W powyższym rozporządzeniu ustanowiono szczególne środki kontroli służące monitorowaniu działalności połowowej na obszarze Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku oraz uzupełnieniu środków kontroli określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa[1] oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania[2]. Na dorocznych posiedzeniach w 2012 r. i 2013 r. NEAFC przyjęła zalecenia zmiany systemu kontroli i egzekwowania przepisów. Główną zmianą, wprowadzoną przez zalecenie 9/2014, jest dostosowanie programu do porozumienia FAO o środkach stosowanych przez państwo portu w celu zapobiegania, powstrzymywania i eliminowania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów, przyjętego przez UE w 2011 roku. Umawiające się strony uzgodniły, że wspomniane zalecenie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2015 r. Inna zmiana, dokonana poprzez zalecenie 15/2013, doprecyzowuje, że statki biorące udział w działaniach przeładunkowych na obszarze podlegającym regulacji jako statki odbierające przekazują nazwę portu wyładunku, niezależnie od tego, czy wyładunek ma się odbyć w porcie położonym w obrębie obszaru objętego konwencją, czy poza tym obszarem. Na dorocznym posiedzeniu w listopadzie 2014 r. NEAFC przyjęła zalecenie 12/2015 zmieniające zalecenie 9/2014 w odniesieniu do procedur powiadamiania o kontroli zagranicznych statków rybackich przeprowadzanej przez państwo portu w celu ich dostosowania do przejścia z systemu opartego na dokumentacji papierowej do nowoczesnych aplikacji ICT, prowadzonych przez Sekretarza NEAFC. Zalecenie 15/2013 weszło w życie w 2013 r., a zalecenie 9/2014, zmienione zaleceniem 12/2015, wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2015 r. Oba zalecenia są dla umawiających się stron wiążące zgodnie z postanowieniami konwencji NEAFC. Unia Europejska, będąc jedną z umawiających się stron, powinna je zatem stosować. Zalecenia te przyjęto przy pełnym poparciu Unii Europejskiej w ramach NEAFC. W interesie UE leży zatem, aby zostały one wprowadzone do prawa unijnego w drodze rozporządzenia, którego dotyczy wniosek. • Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010 ustanawiającym system kontroli i egzekwowania mający zastosowanie na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku dokonano transpozycji do prawa unijnego systemu kontroli i egzekwowania przepisów przyjętego przez NEAFC. Należy zatem zmienić to rozporządzenie w celu włączenia do prawa unijnego zmian systemu, które stają się obowiązujące dla Unii. Środki służące stosowaniu rozporządzenia (UE) nr 1236/2010 zostały przyjęte rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 433/2012 z dnia 23 maja 2012 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010 ustanawiającego system kontroli i egzekwowania mający zastosowanie na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (rozporządzenie w sprawie połowów NNN) stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r. • Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Niniejszy wniosek, wpisując się w ogólne ramy zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych, jest zgodny z celami wspólnej polityki rybołówstwa i przyczynia się do zrównoważonego rozwoju. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW • Konsultacje z zainteresowanymi stronami Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Nie dotyczy Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Nie dotyczy • Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. • Ocena skutków Nie dotyczy 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU • Krótki opis proponowanych działań Transpozycja do prawa unijnego systemu kontroli i egzekwowania przepisów przyjętego przez NEAFC. • Podstawa prawna Artykuł 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. • Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. • Zasada proporcjonalności Niniejszy akt wprowadza do prawa unijnego zmiany systemu przyjęte w ramach zaleceń NEAFC 15/2013 i 9/2014 zmienionego zaleceniem 12/2005. Zalecenia te są wiążące dla umawiających się stron NEAFC, a więc dla UE. W związku z tym nie mają one wpływu na zasadę proporcjonalności. • Wybór instrumentów Proponowane instrumenty: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady. Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Zalecenia przyjmowane przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem są transponowane w drodze przyjęcia rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady, chyba że uprawnienia do ich transpozycji zostały przekazane Komisji, co nie ma miejsca w przypadku przedmiotowych zaleceń. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii. 2015/0063 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010 ustanawiające system kontroli i egzekwowania mający zastosowanie na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzeniem (UE) nr 1236/2010 wprowadzono do prawa Unii przepisy systemu kontroli i egzekwowania przepisów NEAFC (zwanego dalej systemem), ustanowionego w drodze zaleceń przyjętych przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) na dorocznym posiedzeniu w dniu 15 listopada 2006 r., a następnie zmienionego kilkoma zaleceniami przyjętymi na dorocznych posiedzeniach listopadowych w 2007, 2008 i 2009 r. (2) Na dorocznym posiedzeniu w listopadzie 2012 r. NEAFC przyjęła zalecenie 15:2013 zmieniające art. 13 systemu dotyczący przekazywania informacji o przeładunku otaz podawania nazwy portu wyładunku. Na kolejnym dorocznym posiedzeniu w listopadzie 2013 r. NEAFC przyjęła zalecenie 9:2014 zmieniające artykuły 1, 20–25 i 28 tego systemu, dotyczące, odpowiednio, definicji, szeregu przepisów mających zastosowanie do kontroli zagranicznych statków rybackich przeprowadzanej przez państwo portu oraz postępowań w sprawie naruszenia przepisów prawa. Na dorocznym posiedzeniu w listopadzie 2014 r. NEAFC przyjęła zalecenie 12:2015 zmieniające zalecenie 9:2014 w odniesieniu do artykułów 22 i 23 systemu dotyczącego kontroli zagranicznych statków rybackich przeprowadzanej przez państwo portu. (3) Na mocy art. 12 i 15 Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, zatwierdzonej decyzją Rady 81/608/EWG, zalecenie 15:2013 weszło w życie z dniem 8 lutego 2013 r. (4) Zgodnie z jego postanowieniami zalecenie 9:2014, zmienione zaleceniem 12:2015, wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2015 r. (5) Niezbędna jest transpozycja tych zaleceń do prawa unijnego. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1236/2010, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (UE) nr 1236/2010 wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany: a) pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) „działalność połowowa” oznacza połowy, w tym wspólne czynności połowowe, przetwórstwo ryb, przeładunek lub wyładunek zasobów rybnych lub uzyskanych z nich produktów oraz wszelkie inne działania handlowe związane z połowami lub przygotowaniami do nich, obejmujące między innymi pakowanie, transportowanie, pobieranie paliwa lub uzupełnianie zapasów;”; b) pkt 10 otrzymuje brzmienie: „10) „statek kraju niebędącego umawiającą się stroną” oznacza każdy statek zaangażowany w działalność połowową, który nie pływa pod banderą jednej z umawiających się stron, w tym statki, w stosunku do których istnieją uzasadnione podejrzenia, że nie mają przynależności państwowej;”; c) pkt 13 otrzymuje brzmienie: „13) „port” oznacza każde miejsce na brzegu wykorzystywane do wyładunku lub do celów świadczenia usług związanych z połowami lub usług pomocniczych w odniesieniu do połowów bądź miejsce na brzegu lub w jego pobliżu wyznaczone przez umawiającą się stronę do przeładunku zasobów rybnych.”; 2) w art. 9 ust. 1 lit. d) ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Bez uszczerbku dla rozdziału IV, co najmniej 24 godziny przed każdym wyładunkiem, statek, na który dokonuje się przeładunku, zgłasza całkowity połów znajdujący się na burcie, całkowitą masę przeznaczoną do wyładunku, nazwę portu oraz przewidywaną datę i godzinę wyładunku, niezależnie od tego, czy ma się on odbyć w porcie położonym w obszarze objętym konwencją, czy poza tym obszarem”; 3) nagłówek rozdziału IV otrzymuje następujące brzmienie: „KONTROLA RYB ZŁOWIONYCH PRZEZ STATKI RYBACKIE PŁYWAJĄCE POD BANDERĄ INNEJ UMAWIAJĄCEJ SIĘ STRONY PRZEPROWADZANA PRZEZ PAŃSTWO PORTU”; 4) artykuł 22 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 22 Zakres stosowania Nie naruszając przepisów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008*, przepisy ustanowione w niniejszym rozdziale stosuje się do korzystania z portów państw członkowskich przez statki rybackie posiadające na pokładzie zasoby rybne złowione na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony, które nie zostały uprzednio wyładowane ani przeładowane w porcie. * Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1).”; 5) artykuł 23 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 23 Wyznaczone porty Państwa członkowskie wyznaczają i zgłaszają Komisji porty, gdzie zezwala się na czynności wyładunkowe lub przeładunkowe zasobów rybnych złowionych na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony lub na świadczenie usług portowych na rzecz takich statków. Komisja powiadamia Sekretarza NEAFC o tych portach i o wszelkich zmianach w wykazie wyznaczonych portów co najmniej 15 dni przed wejściem zmiany w życie. Wyładunek i przeładunek ryb złowionych na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony, a także świadczenie usług portowych na rzecz takich statków, dozwolone są tylko w wyznaczonych portach.”; 6) w art. 24 wprowadza się następujące zmiany: a) ustęp 1 otrzymuje brzmienie: „1. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, jeśli kapitan statku rybackiego mającego na burcie połowy, o których mowa w art. 22 niniejszego rozporządzenia, zamierza zawinąć do portu, tenże kapitan lub jego przedstawiciel powiadamia właściwe organy państwa członkowskiego będącego państwem portu o porcie, z którego zamierza skorzystać, co najmniej na trzy dni robocze przed przewidywanym czasem przybycia do portu. Państwo członkowskie może jednak ustanowić inny okres wcześniejszego powiadomienia, uwzględniając zwłaszcza sposób przetwarzania złowionych ryb lub odległość między łowiskami a jego portami. W takim przypadku państwo członkowskie niezwłocznie powiadamia o tym Komisję lub wyznaczony przez nią organ oraz Sekretarza NEAFC.”; b) ustęp 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Wcześniejsze powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, może zostać wycofane przez nadawcę poprzez powiadomienie właściwych organów portu, z którego kapitan nie zamierza skorzystać, nie później niż 24 godziny przed zgłoszonym przewidywanym czasem przybycia do tego portu.”; 7) w art. 25 wprowadza się następujące zmiany: a) nagłówek otrzymuje brzmienie: „Artykuł 25 Zezwolenie na wyładunek lub przeładunek bądź inne wykorzystanie portu”; b) zdanie wprowadzające w ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W odpowiedzi na powiadomienie przekazane zgodnie z art. 24 państwo bandery statku rybackiego zamierzającego dokonać wyładunku lub przeładunku lub, w przypadku gdy statek rybacki wykonywał czynności przeładunkowe poza wodami terytorialnymi Unii, państwo lub państwa bandery statków przekazujących – wypełniając wcześniejsze powiadomienie, o którym mowa w art. 24 – potwierdzają, że:”; c) ustęp 2 otrzymuje brzmienie: „2. Czynności wyładunkowe lub przeładunkowe można rozpocząć wyłącznie po wydaniu przez właściwe organy państwa członkowskiego portu zezwolenia poprzez odpowiednie wypełnienie wcześniejszego powiadomienia, o którym mowa w art. 24. Zezwolenie takie wydaje się wyłącznie po otrzymaniu od państwa bandery potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1.”; d) dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Zezwolenia na wyładunek, przeładunek oraz inne wykorzystanie portu nie udziela się, jeżeli państwo członkowskie portu otrzyma wyraźne dowody, że połów znajdujący się na burcie trafił tam wbrew obowiązującym wymogom danej umawiającej się strony w odniesieniu do obszarów podlegających krajowej jurysdykcji.”; e) ustęp 4 otrzymuje brzmienie: „4. Właściwe organy państwa członkowskiego portu niezwłocznie powiadamiają kapitana statku lub jego przedstawiciela i państwo bandery statku o swojej decyzji dotyczącej wydania lub niewydania zezwolenia na wyładunek, przeładunek oraz inne wykorzystanie portu, wypełniając, w stosownych przypadkach, wcześniejsze powiadomienie, o którym mowa w art. 24, oraz informują o tym Sekretarza NEAFC.”; 8) w art. 26 wprowadza się następujące zmiany: a) ustęp 1 otrzymuje brzmienie: „1. Każde państwo członkowskie przeprowadza inspekcje co najmniej 5 % wyładunków lub przeładunków świeżych ryb oraz co najmniej 7,5 % mrożonych ryb w swoich portach w każdym roku sprawozdawczym, na podstawie zarządzania ryzykiem, uwzględniającego ogólne wytyczne przedstawione w załączniku II.”; b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Inspekcje przeprowadza się w sposób uczciwy, przejrzysty i niedyskryminacyjny i nie stanowią one prześladowania jakiegokolwiek statku.”; c) ustęp 2 otrzymuje brzmienie: „2. Inspektorzy badają wszystkie odpowiednie rejony statku w celu sprawdzenia przestrzegania odpowiednich środków zarządzania i ochrony. Inspekcje przeprowadza się zgodnie z procedurami określonymi w załączniku III.”; d) dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Każde państwo członkowskie podejmuje wszelkie możliwe działania w celu usprawnienia komunikacji z kapitanem statku lub jego dowództwem, w tym, stosownie do potrzeb i możliwości, zapewnia inspektorowi obecność tłumacza.”; e) dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Inspektorzy krajowi nie utrudniają kapitanowi kontaktu z organami państwa bandery.”; f) ustęp 4 otrzymuje brzmienie: „4. Państwo członkowskie portu może zaprosić inspektorów innych umawiających się stron, by w charakterze obserwatorów towarzyszyli jego inspektorom w inspekcji.”; 9) w art. 29 ust. 2 dodaje się następujące zdanie: „W stosownych przypadkach państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję przekazuje również wnioski z takiej inspekcji umawiającej się stronie, na której wodach doszło do naruszenia, a także państwu, którego obywatelem jest kapitan statku.”; 10) tytuł załącznika otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK I ZASOBY OBJĘTE REGULACJĄ”; 11) dodaje się nowy załącznik II w brzmieniu określonym w załączniku 1 do niniejszego rozporządzenia; 12) dodaje się nowy załącznik III w brzmieniu określonym w załączniku 2 do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Jednakże art. 1 ust. 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 i 12 stosuje się od dnia 1 lipca 2015 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1. [2] Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1. [3] Dz.U. C , , s. . ZAŁĄCZNIKI do wniosku dotyczącego ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010 ustanawiające system kontroli i egzekwowania mający zastosowanie na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku ZAŁĄCZNIK 1 Do rozporządzenia (UE) nr 1236/2010 dodaje się załącznik II w brzmieniu: „ZAŁĄCZNIK II Ogólne wytyczne dotyczące zarządzania ryzykiem w odniesieniu do kontroli przez państwo członkowskie portu „Zarządzanie ryzykiem” oznacza systematyczną identyfikację ryzyka oraz wdrażanie wszelkich środków niezbędnych do ograniczenia występowania takiego ryzyka. Obejmuje ono działania, takie jak zbieranie danych i informacji, analizę i ocenę ryzyka, przygotowywanie i podejmowanie działań, a także regularne monitorowanie i przegląd procesu oraz jego wyników. Na podstawie własnej oceny ryzyka każde państwo członkowskie portu określa swoją strategię zarządzania ryzykiem w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Strategia ta powinna obejmować określenie, opis i dystrybucję stosownych racjonalnych pod względem kosztów instrumentów kontroli i środków inspekcyjnych, w odniesieniu do charakteru oraz przewidywanego poziomu każdego ryzyka, oraz osiągnięcie docelowych wartości odniesienia. Ustala się kryteria oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem dotyczące działań sprawdzających, inspekcyjnych i weryfikacyjnych, tak aby umożliwić terminowe przeprowadzanie oceny ryzyka i oceny ogólnej istotnych informacji pochodzących z kontroli i inspekcji. Poszczególne statki rybackie, grupy statków, operatorzy lub działalność połowowa, w odniesieniu do różnych gatunków i w różnych częściach obszaru objętego konwencją, podlegają kontroli i inspekcji stosownie do poziomu ryzyka, między innymi z wykorzystaniem następujących ogólnych założeń dotyczących kryteriów poziomów ryzyka w odniesieniu do kontroli wyładunków i przeładunków w porcie przez państwo członkowskie portu: a) połowy dokonane przez statek państwa niebędącego umawiającą się stroną; b) połowy zamrożone; c) połowy o dużej objętości; d) połowy wcześniej przeładowane na morzu; e) połowy dokonane poza wodami objętymi jurysdykcją umawiających się stron, tj. na obszarze objętym regulacją; f) połowy dokonane zarówno w obrębie obszaru objętego konwencją, jak i poza nim; g) połowy gatunków o wysokiej wartości; h) połowy z zasobów w których przypadku istnieją szczególnie ograniczone uprawnienia do połowów; i) liczba przeprowadzonych uprzednio inspekcji i liczba stwierdzonych naruszeń w odniesieniu do danego statku lub operatora.”. ZAŁĄCZNIKI do wniosku dotyczącego ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010 ustanawiające system kontroli i egzekwowania mający zastosowanie na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku ZAŁĄCZNIK 2 Do rozporządzenia (UE) nr 1236/2010 dodaje się Załącznik III w brzmieniu: „ZAŁĄCZNIK III Procedury inspekcji przeprowadzanej przez państwo portu Inspektorzy krajowi: a) sprawdzają, czy dokumentacja dotycząca identyfikacji statku znajdująca się na statku oraz informacje dotyczące jego właściciela są prawdziwe, kompletne i rzetelne, w tym, w razie potrzeby, kontaktując się w odpowiedni sposób z państwem bandery lub międzynarodowymi rejestrami statków, b) sprawdzają, czy bandera i oznaczenia statku (tzn. nazwa, zewnętrzny numer rejestracyjny, numer identyfikacyjny statku wg. Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy i inne oznaczenia, główne wymiary) są zgodne z informacjami zawartymi w dokumentacji, c) sprawdzają, czy upoważnienia do połowów lub działań związanych z połowami są autentyczne, kompletne, poprawne i zgodne z informacjami przedstawionymi zgodnie z art. 24, d) dokonują przeglądu wszelkiej istotnej dokumentacji i rejestrów znajdujących się na statku, w tym dokumentacji i rejestrów w formie elektronicznej oraz danych z satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) od państwa bandery lub właściwych regionalnych organizacji ds. rybołówstwa (RFMO). Do istotnej dokumentacji zaliczyć można dzienniki pokładowe, dokumenty dotyczące połowów i przeładunku oraz dokumenty handlowe, listy załogi, plany i rysunki sztauowania, opisy ładowni ryb oraz dokumenty wymagane na mocy Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, e) kontrolują wszelkie istotne narzędzia połowowe na statku, w tym wszelkie narzędzia przechowywane poza zasięgiem wzroku, oraz powiązane z nimi urządzenia, a także sprawdzają, czy narzędzia te są zgodne z warunkami określonymi w upoważnieniach do połowów. Narzędzia połowowe są również sprawdzane pod kątem zgodności cech, takich jak wielkość oczek i grubość sznurka, urządzenia i dodatkowe uzbrojenie, wymiary i konfiguracja sieci, więcierze, dragi, rozmiary i liczba haków, z obowiązującymi przepisami oraz pod kątem zgodności oznaczeń z upoważnieniem wydanym danemu statkowi, f) określają, czy ryby znajdujące się na burcie zostały złowione zgodnie z posiadanymi upoważnieniami, g) monitorują cały przebieg rozładunku lub przeładunku oraz dokonują kontroli krzyżowej ilości podanych we wcześniejszym powiadomieniu o wyładunku w podziale na gatunki oraz ilości wyładowanych lub przeładowanych ryb w podziale na gatunki, h) sprawdzają ryby, w tym poprzez pobieranie próbek, w celu ustalenia ich ilości i składu połowu. W tym celu inspektorzy mogą otwierać pojemniki, w które ryby zostały wstępnie zapakowane, oraz przemieszczać ryby i kartony, aby upewnić się co do całości zawartości ładowni ryb. Sprawdzenie to może obejmować kontrolę rodzaju produktu oraz ustalenie wagi nominalnej, i) po zakończeniu wyładunku lub przeładunku dokonują weryfikacji i odnotowują – w podziale na gatunki – ilości ryb pozostałych na burcie, j) oceniają, czy istnieją wyraźne przesłanki pozwalające sądzić, że dany statek uczestniczył w nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowach lub działaniach związanych z połowami wspierających tego rodzaju połowy, k) przedstawiają kapitanowi statku sprawozdanie zawierające wyniki inspekcji, w tym ewentualne rekomendowane środki, w celu jego podpisania przez inspektora i kapitana statku. Podpis kapitana statku na sprawozdaniu służy jedynie jako potwierdzenie odbioru kopii sprawozdania. Kapitan statku ma możliwość umieszczenia w sprawozdaniu swoich uwag lub zastrzeżeń oraz, w stosownym przypadku, skontaktowania się z właściwymi organami państwa bandery, w szczególności jeżeli ma on poważne trudności ze zrozumieniem treści sprawozdania. Kapitan statku otrzymuje kopię sprawozdania, oraz l) w przypadku, gdy zaistnieje taka konieczność, organizują tłumaczenie odpowiednich dokumentów.”.