PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 21.9.2005 
COM(2005) 447 wersja ostateczna 
2005/0183 (COD)   
Wniosek  
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
w sprawie jako ści powietrza atmosferycznego i w sprawie czystszego powietrza 
dla Europy 
(przedstawiona przez Komisj ę) 
  
{SEC(2005) 1133} 
 
PL 2   PL UZASADNIENIE  
1. K ONTEKST WNIOSKU  
• Podstawa i cele wniosku  
W ramach podj ętej w czerwcu 2002 r. inicjatywy „Lepszego Stanowienia Prawa”, w 
lutym 2003 r. Komisja zaproponowa ła ustanowienie polityki w zakresie aktualizacji i 
uproszczenia dorobku pr awnego Wspólnoty. Powy ższe miało na celu zapewnienie 
jasnego, zrozumia łego, aktualnego i przejrzystego zbioru prawa wtórnego WE. 
Kontynuuj ąc powyższą inicjatyw ę, niniejszy wniosek ma na celu po łączenie przepisów 
pięciu odrębnych aktów prawnych w jedn ą dyrektyw ę z zamiarem uproszczenia, 
usprawnienia i ograniczenia obj ętości istniejących przepisów. Ponadto, wniosek ma na 
celu istotne zweryfikowanie istniej ących przepisów i uwzgl ędnienie najnowszych 
osiągnięć naukowych oraz w dziedzinie  ochrony zdrowia, a tak że doświadczeń Państw 
Członkowskich w tym zakresie. 
• Kontekst ogólny  
Zanieczyszczenie powietrza d ługo było traktowane jako istotny czynnik zagra żający 
zdrowiu ludzi i środowisku naturalnemu. W roku 1996 zosta ła przyjęta dyrektywa 
ramowa w sprawie jako ści powietrza, ustanawiaj ąca wspólnotowe ramy oceny i 
zarządzania jako ścią powietrza atmosferycznego w UE. Dyrektywa ramowa 
obejmowa ła także wykaz najwa żniejszych zanieczyszcze ń, dla których mia ły być 
ustalone cele w zakresie jako ści powietrza w prawodaws twie pochodnym. Zasadniczo 
były cztery pochodne dyrektywy w sp rawie szczególnych zanieczyszcze ń oraz decyzja 
Rady, maj ące na celu wzajemn ą wymianę informacji w zakresie monitorowania jako ści 
powietrza. 
Ocena wp ływu uzupe łniająca niniejszy wniosek oszacowa ła koszty szkód wynikaj ące z 
narażenia człowieka na dzia łanie pyłu zawieszonego i ozonu w powietrzu 
atmosferycznym. W roku 2000 oceniono, że narażenie na dzia łanie pyłu zawieszonego 
skraca średnią długość życia człowieka o prawie dziewi ęć miesięcy w 
UE-25. Odpowiada to oko ło 3,6 milionom lat straconego życia lub 
348 000 przypadków przedwczesnej śmierci rocznie. Ponadto, oceniono, że wystąpiło 
około 21 400 przypadków przedwczesnej śmierci spowodowanej dzia łaniem ozonu. 
Spodziewany jest znaczny post ęp w zakresie ograniczenia  szkodliwej emisji py łu 
zawieszonego i jego prekursorów, którego r ezultaty w okresie od dnia dzisiejszego do 
roku 2020 powinny zmniejszy ć straty w średniej długości życia do oko ło 5,5 miesi ąca. 
Oczekuje si ę, że ilość przypadków przedwczesnej śmierci spowodowanej dzia łaniem 
ozonu zmniejszy si ę w tym samym okresie czasu o 600. Koszty strat spowodowanych 
powyższymi aspektami w roku 2020 oceniono na kwot ę pomiędzy 189 a 609 mld EUR 
rocznie. 
• Obowiązujące przepisy w obszarze, którego dotyczy wniosek  
Niniejszy wniosek ma na celu zweryfikowanie i po łączenie nast ępujących odrębnych 
aktów prawnych w jeden akt prawny. 
 
PL 3   PL Dyrektywa Rady 96/62/WE w sprawie oceny i zarz ądzania jako ścią powietrza 
(„dyrektywa ramowa"), Dz. U. L 296 z 21.11.1996 r., str. 55. 
Dyrektywa Rady 1999/30/WE odnosz ąca się do warto ści dopuszczalnych dla 
dwutlenku siarki, dwutlenku azo tu i tlenków azotu oraz py łu i ołowiu w otaczaj ącym 
powietrzu, Dz. U. L 163 z 29.06.1999 r., str.  41 („pierwsza dyrektywa pochodna”). 
Dyrektywa 2000/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotycz ąca warto ści 
dopuszczalnych benzenu i tlenku w ęgla w otaczaj ącym powietrzu, Dz. U. L 313 z 
13.12.2000 r., str. 12 („druga dyrektywa pochodna”). 
Dyrektywa 2002/3/WE Parlamentu  Europejskiego i Rady odnosz ąca się do ozonu w 
otaczającym powietrzu, Dz. U. L 67 z 9.3.2002 r., str.14 (" trzecia dyrektywa pochodna”).
Decyzja Rady 97/101/WE ustanawiaj ąca system wzajemnej wymiany informacji i 
danych pochodz ących z sieci i poszczególnych stacji dokonuj ących pomiarów 
zanieczyszcze ń otaczającego powietrza w Pa ństwach Cz łonkowskich, Dz. U. L 35 z 
5.2.1997 r., str. 14 („decyzja w sprawie wymiany informacji”). 
• Spójność z innymi politykami i celami Unii  
Niniejszy wniosek jest zgodny z art. 175 Traktatu ustanawiaj ącego Wspólnot ę 
Europejsk ą i ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i 
środowiska naturalnego. 
2. K ONSULTACJA Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WP ŁYWU  
• Konsultacja z zainteresowanymi stronami  
Metody konsultacji, g łówne sektory obj ęte konsultacjami i ogólny profil respondentów  
Odbyło się około 13 głównych spotka ń z zainteresowanymi stronami, w tym z bran ży 
przemysłowej (przemys ł motoryzacyjny, rafinerie ropy naftowej, zak łady emituj ące 
lotne zwi ązki organiczne i przedst awiciele ogólnych bran ż przemys łu), Państwami 
Członkowskimi i organizacjami pozarz ądowymi, w tym Europejskie Biuro Ochrony 
Środowiska Naturalnego, Sz wedzki Sekretariat ds. Kwa śnych Deszczy oraz Światowa 
Organizacja Zdrowia (WHO). Kraje przyst ępujące i kraje EOG tak że zaproszono do 
udziału w powy ższych spotkaniach. Odby ło się także około stu spotka ń w licznych 
roboczych grupach technicznych, zorganizowanych przez s łużby Komisji. Ponadto, 
przeprowadzono konsultacje internetowe na temat elementów strategii tematycznej 
dotyczącej zanieczyszczenia powietrza, obejmuj ącej także elementy niniejszego 
wniosku. 
Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki zosta ły one uwzgl ędnione  
Stanowiska Pa ństw Członkowskich oraz pozosta łych zainteresowanych stron 
zasadniczo maj ą charakter wspieraj ący inicjatyw ę Komisji polegaj ącą na uproszczeniu 
prawodawstwa. Pa ństwa Członkowskie równie ż (i) uznaj ą konieczno ść zajęcia się 
nową substancj ą zanieczyszczaj ącą PM 2.5, (ii) są ostrożne w kwestii bezwzgl ędnego 
poziomu, na jakim mog ą być ustanowione normy jako ści powietrza w świetle 
 
PL 4   PL potencjalnych kosztów i mo żliwości ich przestrzegania, oraz (iii) wspieraj ą ideę 
ograniczenia ogólnego nara żenia i ograniczenia w wi ększym zakresie w miejscach, 
gdzie zanieczyszczenie jest najwi ększe. Dlatego te ż wniosek przewiduje stosunkowo 
wysoki pu łap stężenia PM 2,5, który obowi ązywałby w całej UE i zapewnia łby ochron ę 
przed zbyt du żym zagro żeniem, jednak stanowi łby obciążenie jedynie na obszarach 
najbardziej zanieczyszczonych. Ponadto, Pa ństwa Członkowskie by łyby zobowi ązane 
do pomiaru PM 2,5 na obszarach miejskich oraz doprowadzi ć do istotnego ograniczenia 
zarejestrowanych średnich poziomów, zgodnie z poziomami zanieczyszcze ń 
określonymi dla roku 2010. To pozwoli w na jbardziej efektywny sposób ograniczy ć 
ogólne nara żenie, zgodnie z decyzjami podj ętymi przez Pa ństwa Członkowskie. 
W okresie od dnia 1 grudnia 2004 r. do dn ia 31 stycznia 2005 r. przeprowadzono 
otwarte konsultacje w internecie. Komisja odebra ła 11 578 zg łoszeń. Wyniki 
przeprowadzonych konsultacji dost ępne są na stronie internetowej  
http://europa.eu.int/comm/enviro nment/air/cafe/ pdf/air_pollu_en.pdf . 
• Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy fachowej  
Dziedziny nauki/wiedzy fachowej  
Do opracowania niniejszego wniosku i strategii tematycznej dotycz ącej 
zanieczyszczenia powietrza wykorzystano nast ępujące dziedziny wiedzy: (1) wp ływ 
zanieczyszcze ń powietrza na zdrowie ludzi, (2) kompleksowa ocena modelowania i 
opracowywania skutecznych z punktu widzen ia kosztów strate gii kontrolnych, 
(3) ocena wp ływu na stan zdrowia, w tym wyliczenia pieni ężne, (4) oszacowanie 
korzyści dla ekosystemu, (5) modelowanie makroekonomiczne oraz (6) wiedza w 
zakresie oceny i zarz ądzania jako ścią powietrza. 
Zastosowana metodologia  
Umowy o dzie ło i umowy w sprawie dotacji oraz  spotkania zorganizowane przez 
Komisję. 
Główne organizacje/eksperci, z którymi si ę konsultowano  
Światowa Organizacja Zdrowia, Mi ędzynarodowy Instytut Analiz i Systemów 
Stosowanych, AEA Technology, Konwen cja w sprawie transgranicznego 
zanieczyszczenia powietrza na dalekie odleg łości, Europejska Agencja Środowiska, 
Wspólne Centrum Badawcze (ISPRA), grupa robocza do spraw py łu zawieszonego 
działająca w ramach Komisji, grupa robocza do spraw wdro żenia działająca w ramach 
Komisji oraz Komitet Naukowy ds. Zagro żeń dla Zdrowia i Środowiska (SCHER) 
działający w ramach Komisji Europejskiej. 
Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych porad  
Najważniejsze dane jakie Komisja otrzyma ła można streścić w sposób nast ępujący: 
(i) istnieje zagro żenie dla zdrowia wynikaj ące z PM 2,5, (ii) PM 2,5 stanowi lepsz ą 
jednostkę miary dla okre ślenia udzia łu emisji antropogenicznych w poziomie py łu 
zawieszonego w powietrzu oraz (iii) nie mo żna lekcewa żyć zagrożenia związanego z 
frakcją najcięższych cząsteczek (pomi ędzy PM 2,5 i PM 10).  
 
PL 5   PL Środki wykorzystane do publicznego udost ępnienia porad ekspertów  
Wszelkie sprawozdania przygotowan e przez ekspertów oraz umowy by ły 
systematycznie udost ępniane do publicznej wiadomo ści na stronach internetowych. 
• Ocena wp ływu 
Komisja rozwa żała następujące opcje dotycz ące kontrolowania nara żenia człowieka na 
działanie PM 2,5. Każda opcja zak łada, że nadal obowi ązywać będą istniejące wartości 
dopuszczalne dla PM 10. 
(1) Wprowadzenie docelowego ograniczenia stopnia nara żenia na dzia łanie PM 2,5 
do realizacji do roku 2020, maj ącego na celu zmniejszenie średniego rocznego 
stężenia PM 2,5 na obszarach miejskich o okre ślony wska źnik procentowy w 
stosunku do średniej z pomiarów przeprowadzonych przez Pa ństwo 
Członkowskie w latach 2008 - 2010. Powy ższy cel nie jest prawnie wi ążący, 
jednak nale ży dążyć do jego realizacji w mo żliwie najszerszym zakresie. 
(2) Zast ąpienie wska źnikowych warto ści dopuszczalnych dla PM 10 na rok 2010, 
prawnie wi ążącymi warto ściami dopuszczalnymi dla średnich rocznych st ężeń 
PM 2,5. Wartości te nale ży uzyskać do roku 2015, B ędą one opracowane w 
sposób zapewniaj ący większą ochronę ludności, do stosowania na ca łym 
terytorium Pa ństw Członkowskich; 
(3) Zast ąpienie wska źnikowych warto ści dopuszczalnych dla PM 10 na rok 2010, 
prawnie wi ążącym „pu łapem” dla średnich rocznych st ężeń PM 2,5 w 
wysokości 25µgm-3. Wartość tę należy uzyskać do roku 2010 i powinna by ć 
ona opracowana w sposób ograniczaj ący nadmiernie wysokie zagro żenie dla 
ludności; 
(4) Zast ąpienie wska źnikowych warto ści dopuszczalnych dla PM 10 na rok 2010, 
prawnie niewi ążącą wartością docelow ą średnich rocznych st ężeń PM 2,5. 
Wartość tę należy uzyskać możliwie najszybcie j do roku 2010 i b ędzie ona 
nominalnie identyczna jak warto ść dopuszczalna podana w ust. 2 powy żej; 
oraz 
(5) Nie podejmowanie żadnych dzia łań, to znaczy nie wprowadzanie żadnych 
wymogów w zakresie ogr aniczenia stopnia nara żenia człowieka na dzia łanie 
PM 2,5. 
W związku z istotnym wp ływem na gospodark ę Europy, opcja (5) zak ładająca brak 
jakichkolwiek dzia łań, nie jest powa żną opcją. Komisja proponuje kombinacj ę opcji 
(1) i (3). Kombinacja ta jest zgodna z najlepszymi zaleceniami przekazanymi przez 
WHO. Analizy le żące u podstaw oceny wp ływu pokazuj ą, że rygorystyczna, jednolita 
wartość dopuszczalna nie jest tak skuteczna pod wzgl ędem kosztów jak opcja (1), 
ponieważ wartość dopuszczalna by łaby najbardziej skuteczna na najbardziej 
zanieczyszczonych obszarach, a niekoniecznie najwi ększa ilość osób jest na tych 
terenach najbardziej nara żona. Korzy ści wynikaj ące z proponowanej kombinacji 
oszacowano na 37 – 120 mld EUR rocznie przy kosztach wynosz ących oko ło 
5 mld EUR rocznie.  
 
PL 6   PL Uproszczenie i uaktualnienie wymogów dotycz ących sprawozdawczo ści 
prawdopodobnie zmniejszy obci ążenia administracyjne wobec Pa ństw Członkowskich, 
chociaż ich zakresu nie mo żna dokładnie oszacowa ć. Jednak wniosek wymaga ć będzie 
dodatkowego monitorowania jako ści powietrza, chocia ż koszty z tym zwi ązane są 
niewielkie, stanowi ąc kilka milionów euro. Pozwoli to lepiej zrozumie ć kwestie 
zanieczyszczenia powietrza i powinno umo żliwić w dalszej perspektywie szersze 
wykorzystanie elementów mode lowania do celów oceny jako ści powietrza, zamiast 
droższego monitorowania.  
Komisja przeprowadzi ła ocenę wpływu ujętą w programie prac, której sprawozdanie 
jest dostępne na stronie internet owej http://www.europa.eu./dg/env/cafe/index . 
3. A SPEKTY PRAWNE WNIOSKU  
• Krótki opis proponowanych dzia łań 
Niniejszy wniosek ma na celu zasadnicze zweryfikowanie i po łączenie w jednej 
dyrektywie pi ęciu odrębnych elementów istniej ącego dorobku prawnego w zakresie 
jakości powietrza atmosferycznego. To bezwzgl ędnie upro ści i usprawni istniej ące 
przepisy, zw łaszcza w zakresie monito rowania i sprawozdawczo ści. Wniosek uaktualni 
także przepisy poprzez w łączenie najnowszych osi ągnięć naukowych i wprowadzi 
kontrolę stopnia nara żenia człowieka na dzia łanie PM 2,5 zawartego w powietrzu 
atmosferycznym. 
• Podstawa prawna  
Podstawą prawną wniosku jest art. 175 Traktatu. 
• Zasada pomocniczo ści 
Zasada pomocniczo ści ma zastosowanie, o ile wniosek nie wchodzi w zakres 
wyłącznych kompetencji Wspólnoty. 
Cele wniosku nie mog ą być w sposób wystarczaj ący realizowane przez Pa ństwa 
Członkowskie z nast ępujących powodów. 
Obowiązujące przepisy ustalaj ą minimalne normy jako ści powietrza w ca łej 
Wspólnocie i zasada ta jest zachowan a w uproszczonym akcie. Ponadto, py ł 
zawieszony w powietrzu zawiera zasadniczo transgraniczny sk ładnik, a wi ęc wszystkie 
Państwa Członkowskie musz ą podjąć kroki maj ące na celu ograniczenie zagro żenia 
ludności w każdym Państwie Członkowskim. 
Działanie na poziomie Wspólnoty umo żliwi lepsz ą realizacj ę celów wniosku z 
następujących powodów. 
Zasadniczym celem niniejszego wniosku jest zmiana i up roszczenie obowi ązujących 
przepisów ustalaj ących minimalne normy w odniesieniu do jako ści powietrza w ca łej 
Wspólnocie. Ponadto, PM 2,5 zawiera istotny sk ładnik transgraniczny, w zwi ązku z 
czym zanieczyszczenia wyemitowane lub powsta łe w atmosferze mog ą być 
przenoszone na odleg łość tysięcy kilometrów. Zatem skala problemu wymaga szeroko 
zakrojonych dzia łań na poziomie wspólnotowym. 
 
PL 7   PL Modelowanie atmosferyczne i pomiary zanieczyszcze ń powietrza pokazuj ą ponad 
wszelką wątpliwość, że zanieczyszczenia emitowane w jednym z Pa ństw 
Członkowskich maj ą swój udzia ł w zanieczyszczaniu powietrza w innych Pa ństwach 
Członkowskich. To pokazuje, że pojedyncze Pa ństwo Członkowskie nie mo że 
rozwiązywać problemów indywidualnie i konieczne s ą wspólne dzia łania na skal ę 
unijną. 
Wniosek koncentruje si ę na uproszczeniu obowi ązujących przepisów. Odno śnie do 
PM 2,5, wniosek ustala cele Wspólnoty dla ka żdego Państwa Członkowskiego, ale 
pozostawia ich w ładzom swobod ę wyboru w łaściwych środków s łużących realizacji 
tych celów, gwarantuj ących minimalne normy jako ści powietrza dla wszystkich 
obywateli UE. 
Wniosek jest zatem zgodny z zasad ą pomocniczo ści. 
• Zasada proporcjonalno ści 
Wniosek jest zgodny z zasad ą proporcjonalno ści z następujących powodów. 
Wybranym aktem prawnym jest dyrektywa, poniewa ż (1) wniosek ma na celu 
uproszczenie obowi ązujących przepisów oraz (2) ustala cele, pozostawiaj ąc szczegó ły 
ich realizacji Pa ństwom Cz łonkowskim, które posiadaj ą szerszy zakres wiedzy co do 
lokalnych uwarunkowa ń i środków, które z punktu widzenia kosztów przynios ą 
korzystne zmiany w zakresie jako ści powietrza. 
Wniosek ma na celu uproszczenie wymogów w zakresie monitorowania i 
sprawozdawczo ści poprzez wdro żenie systemu wymiany informacji i sprawozda ń w 
formie elektronicznej. Natomiast pewne wymogi w zakresie sprawozdawczo ści zostaną 
uchylone. Ograniczy to obci ążenia administracyjne wobec Pa ństw Członkowskich, 
chociaż ich zakresu nie mo żna na obecn ą chwilę oszacowa ć. Ponadto, chocia ż w 
bliskiej i średnioterminowej perspektywie wnio sek przewiduje dodatkowe wymogi w 
zakresie monitorowania, pozwoli to na  lepsze zrozumienie z punktu widzenia 
naukowego pewnych problemów zwi ązanych z zanieczyszczeniem powietrza, co z 
kolei powinno umo żliwić wykorzystanie na szersz ą skalę modelowania w zakresie 
oceny jako ści powietrza, rezygnuj ąc z droższego systemu monitorowania. Zatem w 
dalszej perspektywie mo żna spodziewa ć się oszczędności w zakresie kosztów 
monitorowania. 
• Wybór instrumentów  
Proponowane instrumenty: dyrektywa. 
Inne środki byłyby niewłaściwe z nast ępujących powodów. 
Celem niniejszego wniosku jest  uproszczenie czterech obowi ązujących dyrektyw i 
decyzji Rady oraz po łączenie ich w jeden akt prawny. W zwi ązku z tym, oraz bior ąc 
pod uwag ę fakt, że obowiązujące przepisy ustalaj ą cele Wspólnoty, ale pozostawiaj ą 
wybór środków ich realizacji Pa ństwom Cz łonkowskim, najlepszym instrumentem jest 
dyrektywa. 
 
PL 8   PL 4. K ONSEKWENCJE BUD ŻETOWE  
Koszty niezb ędnych prac badawczych wynikaj ących z wniosku pokryj ą Państwa 
Członkowskie przy finansowym udziale UE, pochodz ącym z bud żetu przewidzianego 
na ten cel w siódmym ramowym prog ramie badawczym, zgodnie z propozycj ą Komisji 
w zakresie za łożeń finansowych na lata 2007 - 2013. Wniosek nie ma wp ływu na 
budżet Wspólnoty, poza wymienionymi poni żej działaniami. 
5. I NFORMACJE DODATKOWE  
• Uproszczenie  
Wniosek przewiduje uproszczenie prawodaws twa oraz procedur administracyjnych 
obowiązujących władze publiczne (na poziomie UE lub krajowym). 
Cztery dyrektywy i decyzja Rady zostan ą połączone w jedn ą dyrektyw ę. Zbędne 
przepisy zostan ą uchylone, spójno ść pomiędzy poszczególnymi aktami prawnymi 
poprawiona a niepotrzebne zobowi ązania usuni ęte. Nieistotne wymogi w zakresie 
sprawozdawczo ści zostaną uchylone i zak łada się, że monitorowanie w przysz łości 
będzie realizowane środkami elektronicznymi, co ograniczy obci ążenia 
administracyjne wobec Pa ństw Członkowskich. 
Wymogi w zakresie sprawozdawczo ści i monitorowania zostan ą uproszczone i 
zwiększy się zakres stosowania sprawozda ń w formie elektronicznej, co powinno 
wspomóc wewn ętrzne wymogi administracyjne Pa ństw Członkowskich. 
Wniosek w łączony jest do programu realizowanego przez Komisj ę w zakresie 
aktualizacji i uproszc zenia dorobku prawnego Wspól noty oraz do programu 
działalności legislacyjnej i prac pod nu merem CLWP 2004 1011 karta 2005. 
• Uchylenie obowi ązującego prawodawstwa  
Przyjęcie niniejszego wniosku doprow adzi do uchylenia istniej ącego prawodawstwa. 
• Klauzula przegl ądu/weryfikacji/wyga śnięcia 
W okresie pi ęciu lat od przyj ęcia dyrektywy, Komisja zweryfikuje przepisy odnosz ące 
się do PM 2,5. W szczególno ści Komisja opracuje i zaproponuje szczegó łowe działania 
mające na celu ustalenie prawnie wi ążących zobowi ązań dotyczących ograniczenia 
stopnia nara żenia, uwzgl ędniających różnorodność sytuacji w przysz łości w zakresie 
jakości powietrza i mo żliwości redukcji zanieczyszcze ń w poszczególnych Pa ństwach 
Członkowskich. 
• Tabela korelacji  
Państwa Członkowskie s ą zobowiązane do przekazania Komisji tekstów przepisów 
krajowych transponuj ących dyrektyw ę, jak równie ż tabeli korelacji mi ędzy tymi 
przepisami a dyrektyw ą. 
 
PL 9   PL • Europejski Obszar Gospodarczy  
Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i w zwi ązku z tym powinien obj ąć 
swoim zakresem Europejski Obszar Gospodarczy. 
• Szczegółowe wyja śnienie wniosku  
Ponieważ zasadniczym celem niniejszego wn iosku jest zweryfikowanie i po łączenie 
kilku aktów prawnych oraz usuni ęcie zbędnych zapisów, poni żej opisano jedynie 
najważniejsze zmiany w obowi ązujących przepisach. 
Rozdział III (Zarz ądzanie jako ścią powietrza): 
Komisja nie pr oponuje zmiany obowi ązujących warto ści dopuszczalnych dotycz ących 
jakości powietrza, ale zaproponuje wzmocnienie obowi ązujących przepisów tak, aby 
Państwa Członkowskie zosta ły zobowiązane do przygotowania oraz wdro żenia planów 
i programów maj ących na celu usuni ęcie niezgodno ści. Jednak tam, gdzie Pa ństwa 
Członkowskie podj ęły wszelkie stosowne środki, Komisja zaproponuje, aby Pa ństwa 
Członkowskie mog ły odroczy ć termin realizacji zak ładanych celów na terenach, gdzie 
nie przestrzega si ę wartości dopuszczalnych pod warunkiem spe łnienia okre ślonych 
kryteriów. O wszelkich zmianach w tym zakresie nale ży poinformowa ć Komisję. 
Ponadto, Komisja potwierdzi za łożenia obowi ązujących przepisów w zakresie 
pominięcia dla celów zgodno ści udziału zanieczyszcze ń pochodz ących z naturalnych 
źródeł. 
Istnieją poważne dowody pozwalaj ące stwierdzi ć, że drobne cz ąstki (PM 2,5) są bardziej 
niebezpieczne ni ż duże. Jednak nie mo żna zignorowa ć najcięższej frakcji (cz ąstki o 
średnicy od 2,5 do 10 µm). Konieczne jest zatem przyj ęcie nowego podej ścia w 
zakresie kontroli PM 2,5, uzupełniające obowi ązujące sposoby kontroli PM 10. Komitet 
Naukowy ds. Zagro żeń dla Zdrowia i Środowiska popiera to podej ście. Proponowane 
podejście ustali pu łap stężenia PM 2,5 w powietrzu atmosferycznym dla zabezpieczenia 
ludności przed nadmiernie wysokim zagro żeniem, do zrealizowania do 2010 r. 
Uzupełnieniem powy ższego będzie prawnie niewi ążący cel dotycz ący ograniczenia 
ogólnego nara żenia człowieka na dzia łanie PM 2,5 w latach 2010 do 2020 w ka żdym 
Państwie Członkowskim, w oparciu o dane pomiarowe.  
Wniosek zak łada także bardziej rozbudowany system monitorowania okre ślonych 
zanieczyszcze ń, takich jak PM 2,5. Pozwoli to lepiej pozna ć zanieczyszczenia i u łatwi 
opracowanie na przysz łość bardziej skutecznej polityki w tym zakresie. Ponadto, 
monitorowanie powinno  ostatecznie umo żliwić wykorzystanie na szersz ą skalę technik 
modelowania i obiektywnego badania w celu oceny rozmiarów zanieczyszczenia powietrza. A tym samym rezygnacj ę z droższego systemu monitorowania. 
 
PL 10   PL Rozdział V (Informacja i sprawozdania): 
Komisja proponuje przej ście do systemu sprawozda ń elektronicznych opartych na 
systemie wymiany informacji w ramach inicjatywy INSPIRE1. Podejście to ograniczy 
ilość dokumentów, skróci przep ływ informacji, usprawni mo żliwości oceny i poprawi 
dostęp społeczeństwa do informacji. W tej sytuacji, postanowienia decyzji w sprawie 
wymiany informacji, odnosz ącej się do mechanizmów w zakresie sprawozdawczo ści, 
nadal będą obowiązywać, aż do czasu przyj ęcia nowych przepisów w ramach 
dyrektywy INSPIRE. 
 
                                                 
1 COM(2004) 516 wersja ostateczna. 
 
PL 11   PL  
2005/0183 (COD) 
Wniosek dotycz ący 
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
w sprawie jako ści powietrza atmosferycznego i w sprawie czystszego powietrza dla 
Europy 
 
(Tekst maj ący znaczenie dla EOG) 
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, 
uwzględniając Traktat ustanawiaj ący Wspólnot ę Europejsk ą, w szczególno ści jego art. 175, 
uwzględniając wniosek Komisji1, 
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Spo łecznego2, 
uwzględniając opinię Komitetu Regionów3, 
stanowiąc zgodnie z procedur ą określoną w art. 251 Traktatu4, 
a także mając na uwadze co nast ępuje: 
(1) Szósty wspólnotowy program dzia łań w zakresie środowiska naturalnego przyj ęty 
decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1600/2002/WE z 22 lica 2002 r.5, 
stanowi o konieczno ści ograniczenia zanieczyszcze ń do poziomów minimalizuj ących 
szkodliwe skutki dla zdrowia ludzi, ze szczególnym uwzgl ędnieniem wra żliwych grup 
ludności, oraz ca łego środowiska naturalnego, w celu poprawy systemu 
monitorowania i oceny jako ści powietrza, w tym odk ładanie się zanieczyszcze ń oraz 
dostarczania informacji spo łeczeństwu. 
(2) W celu ochrony zdrowia ludzi i ca łego środowiska naturalnego, nale ży unikać, 
zapobiega ć lub ogranicza ć emisję szkodliwych zanieczyszcze ń oraz ustali ć stosowne 
normy dla powietrza atmosferycznego, z uwzgl ędnieniem norm, zalece ń i programów 
Światowej Organizacji Zdrowia. 
                                                 
1 Dz.U. L […] z […], str. […]. 
2 Dz.U. L […] z […], str. […]. 
3 Dz.U. L […] z […], str. […]. 
4 Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia […], wspólne stanowisko Rady z dnia […]. 
5 Dz.U. L 242 z 10.9.2002, str. 1. 
 
PL 12   PL (3) Dyrektywa Rady 96/62/WE z dnia 27 wrze śnia 1996 r. w sprawie oceny i zarz ądzania 
jakością powietrza6, dyrektywa Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. 
odnosząca się do warto ści dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i 
tlenków azotu oraz py łu zawieszonego i o łowiu w powietrzu7, dyrektywa 2000/69/WE 
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. dotycz ąca wartości 
dopuszczalnych benzenu i tlenku w ęgla w powietrzu8, dyrektywa 2002/3/WE 
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lutego 2002 r. odnosz ąca się do ozonu w 
powietrzu9 oraz decyzja Rady 97/101/WE z dni a 27 stycznia 1997 r. ustanawiaj ąca 
system wzajemnej wymiany informacji i danych pochodz ących z sieci i poszczególnych 
stacji dokonuj ących pomiarów zanieczyszcze ń powietrza w Pa ństwach Cz łonkowskich10 
muszą być zasadniczo zweryfikowane w celu uwzgl ędnienia najnowszych osi ągnięć 
naukowych oraz w dziedzinie ochrony zdrowia, a tak że doświadczeń Państw 
Członkowskich. Dla zapewnienia przejrzysto ści i skuteczno ści administracyjnej oraz 
w celu uproszczenia przepisów wskazane jest zatem zast ąpienie powy ższych pięciu 
aktów prawnych jedn ą dyrektyw ą.  
(4) Kiedy zgromadzone zostanie odpowiednie do świadczenie zwi ązane ze stosowaniem 
dyrektywy 2004/107/WE Parlamentu Europejs kiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. 
odnoszącej się do arsenu, kadmu, rt ęci, niklu i policyklicznych w ęglowodorów 
aromatycznych w powietrzu11, można będzie rozwa żyć połączenie jej przepisów z 
przepisami niniejszej dyrektywy. 
(5) Nale ży postępować zgodnie ze wspólnym podej ściem do oceny jako ści powietrza, 
stosując wspólne kryteria oceny. Oceniaj ąc jakość powietrza atmosferycznego nale ży 
wziąć pod uwag ę wielkość populacji i ekosystemów nara żonych na dzia łanie 
zanieczyszczonego powietrza.  Wskazany jest zatem podzia ł terytorium ka żdego z 
Państw Członkowskich na strefy lub aglomeracje odzwierciedlaj ące gęstość zaludnienia. 
(6) Dla celów oceny jako ści powietrza atmosferycznego istotne znaczenie ma 
zastosowanie znormalizowanych technik pomiaru i wspólnych kryteriów zarówno w 
odniesieniu do ilo ści i rozmieszczenia stacji pomiarowych, tak, aby zebrane dane 
dotyczące zanieczyszczenia powietrza by ły dostatecznie reprezentatywne i 
porównywalne na terenie ca łej Wspólnoty. Do celów oceny jako ści powietrza 
atmosferycznego mo żna zastosowa ć metody inne ni ż pomiary i dlatego konieczne jest 
określenie kryteriów stosowania i wymaganej dok ładności takich metod. 
(7) Nale ży przeprowadzi ć dokładne pomiary drobnego py łu zawieszonego w stacjach 
terenowych dla lepszego zrozumienia wp ływu tej substancji i opracowania 
odpowiedniej polityki w tym zakre sie. Pomiary te powinny by ć przeprowadzane 
zgodnie z programem wspó łpracy w zakresie monitorowania i oceny przemieszczania 
się na duże odległości zanieczyszcze ń powietrza w Europie (EMEP) przyj ętym na 
                                                 
6 Dz.U. L 296 z 21.11.1996, str. 55. Dyrektywa zmieniona rozporz ądzeniem Parlamentu Europejskiego i 
Rady (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).  
7 Dz.U. L 163 z 29.6.1999, str. 41. Dyrektywa zmieniona decyzj ą Komisji 2001/744/WE (Dz.U. L 278 z 
23.10.2001, str. 35).  
8 Dz.U. L 313 z 13.12.2000, str. 12. 
9 Dz.U. L 67 z 9.3.2002, str. 14. 
10 Dz.U. L 35 z 5.2.1997, str. 14. Decyzja ostatnio zmieniona decyzj ą Komisji 2001/752/WE (Dz.U. L 282 z 
26.10.2001, str. 69). 
11 Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 3. 
 
PL 13   PL podstawie Konwencji z 1979 roku w sprawi e transgranicznego zanieczyszczania 
powietrza na dalekie odleg łości zatwierdzonej decyzj ą Rady 81/462/EWG z 
11 czerwca 198112. 
(8) Poziom jako ści powietrza nale ży utrzyma ć lub poprawi ć tam, gdzie jest on ju ż dobry. 
Tam, gdzie normy jako ści powietrza s ą przekroczone, Pa ństwa Członkowskie 
powinny podj ąć działania w celu osi ągnięcia zgodno ści z określonymi warto ściami, 
jednak przekroczenie norm zwi ązane z posypywaniem dróg piaskiem w okresie 
zimowym nale ży zignorowa ć. 
(9) Zagro żenie dla ro ślinności związane z zanieczyszczeniem powietrza stanowi 
najważniejszą kwestię w miejscach oddalonych od obszarów miejskich, gdzie 
roślinność występuje. Ocena tego typu zagro żeń i zgodno ść z normami jako ści 
powietrza dla celów ochrony ro ślinności powinna dlatego skupi ć się na miejscach 
oddalonych od obszarów zabudowanych. 
(10) Drobny py ł zawieszony (PM 2,5) odpowiada w znacznym stopniu za negatywny wp ływ 
na zdrowie ludzi. Ponadto, nadal nie okre ślono progu, poni żej którego PM 2,5nie 
stanowiłby zagrożenia. Dlatego te ż substancj ę tę należy potraktowa ć w inny sposób 
niż pozosta łe zanieczyszczenia powietrza. Podej ście takie ma na celu ogólne 
ograniczenie st ężenia zanieczyszcze ń na terenach miejskich tak, aby jak najwi ększe 
skupiska ludno ści skorzysta ły na poprawie jako ści powietrza. Jednak dla zapewnienia 
minimalnego stopnia ochrony zdrowia w ka żdym miejscu, podej ście to powinno 
połączyć się z bezwzgl ędnym pułapem stężenia. 
(11) Obowi ązujące cele d ługoterminowe maj ące zapewni ć skuteczn ą ochronę przed 
szkodliwym oddzia ływaniem na zdrowie ludzi, ro ślinność i ekosystemy w zwi ązku z 
oddziaływaniem ozonu, powinny pozosta ć niezmienione. Powinien zosta ć ustalony 
próg ostrzegawczy i próg informowania  dla ozonu w celu odpowiedniej ochrony ca łej 
ludności i wrażliwych jej grupprzed krótkotrwa łym działaniem ozonu o wysokim 
stężeniu. Progi te powinny uruchomi ć proces informowania ludno ści o zagro żeniach i 
wdrażania odpowiednich środków krótkoterminowych maj ących na celu obni żenie 
poziomu ozonu w sytuacji przekro czenia progu ostrzegawczego. 
(12) Ozon jest zanieczyszczeniem o charakterze transgraniczym, powstaj ącym w atmosferze 
w wyniku emisji pierwotnych zanieczyszcze ń określonych dyrektyw ą 2001/81/WE 
Parlamentu Europejski ego i Rady z dnia 23 pa ździernika 2001 r. w sprawie krajowych 
poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza13. Dążenie do 
realizacji celów w zakresie jako ści powietrza oraz d ługoterminowe cele dotycz ące 
ozonu w niniejszej dyrektywie powinny zosta ć określone na podstawie celów i 
poziomów emisji podanych w dyrektywie 2001/81/WE.  
(13) Sta łe pomiary ozonu powinny by ć obowiązkowe na obszarach, gdzie d ługoterminowe 
poziomy s ą przekroczone. Zastosowanie dodatkowych środków oceny powinno by ć 
dopuszczone w celu ograniczenia wymaganej ilo ści stałych punktów poboru próbek. 
(14) Emisja zanieczyszcze ń do atmosfery z naturalnych źródeł może podlega ć pomiarom, 
jednak nie mo żna jej kontrolowa ć. Dlatego te ż, w przypadkach, gdy zanieczyszczenie 
                                                 
12 Dz.U. L 171 z, 27.6.1981, str. 11. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przyst ąpienia z 2003 r.  
13 Dz.U. L 309 z 27.11.2001, str. 22. 
 
PL 14   PL z naturalnych źródeł można z dostateczn ą pewnością określić, należy je pomin ąć przy 
ocenie zgodno ści z dopuszczalnymi warto ściami jako ści powietrza. 
(15) Obowi ązujące dopuszczalne warto ści powietrza powinny pozosta ć niezmienione, 
chociaż okres, w jakim nale ży zapewni ć zgodność z nimi, powinien by ć możliwy do 
przedłużenia w przypadku, gdy, pomimo zastosowania odpowiednich środków 
obniżających zanieczyszczenie, pojawi ą się poważne problemy w okre ślonych strefach 
lub aglomeracjach. Ka żdemu przed łużeniu terminu dla danej strefy lub aglomeracji 
powinien towarzyszy ć szczegółowy plan zapewniaj ący zgodno ść.  
(16) Plany lub programy powinny by ć opracowane dla stref i aglomeracji, w których 
stężenie zanieczyszcze ń w powietrzu atmosferycznym przekracza odpowiednie normy 
jakości powietrza oraz okre ślone tymczasowe marginesy tolerancji. Zanieczyszczenie 
powietrza pochodzi z wielu ró żnorodnych źródeł i rodzajów dzia łalności. Dla 
zapewnienia spójno ści pomiędzy różnymi politykami, plany i programy te powinny 
być zbieżne i powiązane z planami i programami przygotowanymi na mocy dyrektywy 
2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 pa ździernika 2001 r. w 
sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszcze ń do powietrza z du żych 
obiektów energetycznego spalania14, dyrektywy 2001/81/WE oraz dyrektywy 
2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosz ącej 
się do oceny i zarz ądzania poziomem ha łasu w środowisku15. 
(17) Nale ży opracowa ć plany prac okre ślające jakie środki krótkoterminowe maj ą być 
zastosowane tam, gdzie wyst ępuje zagro żenie przekroczenia jednej lub kilku istotnych 
norm jako ści powietrza lub progów ostrzegawczych w celu obni żenia zagro żenia i 
ograniczenia okresu czasu jego wyst ępowania. W odniesieniu do ozonu, plany dzia łań 
krótkoterminowych powinny uwzgl ędniać postanowienia decyzji Komisji 2004/279/WE 
z dnia 19 marca 2004 r. dotycz ącej wskazówek do wprowadzania w życie 
dyrektywy 2002/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnosz ącej się do ozonu w 
powietrzu16.  
(18) Powy ższe plany i programy maj ą na celu w bezpo średni sposób poprawi ć jakość 
powietrza i środowiska naturalnego, a zatem nie powinny podlega ć 
dyrektywie 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wp ływu niektórych planów i programów na środowisko
17. 
(19) Pa ństwa Cz łonkowskie powinny dokona ć wzajemnych konsultacji, je żeli, w 
następstwie znacznego zanieczyszczenia w innym Pa ństwie Członkowskim, poziom 
zanieczyszczenia przekracza lub stwarza prawdopodobie ństwo przekroczenia norm 
jakości powietrza podwy ższonych o margines tolerancji lub, zale żnie od okoliczno ści, 
progu ostrzegawczego. Transgraniczny charakter pewnych zanieczyszcze ń, takich jak 
ozon i py ł zawieszony, mo że wymaga ć koordynacji mi ędzy sąsiadującymi Państwami 
Członkowskimi w sporz ądzaniu i realizacji planów, programów, krótkoterminowych 
programów dzia łań oraz w informowaniu opinii publicznej. W miar ę potrzeb Pa ństwa 
Członkowskie powinny d ążyć do współpracy z pa ństwami trzecimi, k ładąc szczególny 
nacisk na wczesne anga żowanie krajów kandyduj ących. 
                                                 
14 Dz.U. L 309 z 27.11.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przyst ąpienia z 2003 r. 
15 Dz.U. L 189 z 18.7.2002, str. 12. 
16 Dz.U. L 87 z 25.3.2004, str. 50. 
17 Dz.U. L 197 z 21.7.2001, str. 30. 
 
PL 15   PL (20) Zarówno Pa ństwa Członkowskie jak i Komisja musz ą gromadzi ć, dokonywa ć 
wymiany i rozpowszechnia ć informacje na temat jako ści powietrza w celu lepszego 
poznania zagro żeń wynikaj ących z zanieczyszczenia powietrza i opracowania 
odpowiedniej polityki. Aktualne informacje dotycz ące stężenia wszystkich 
zanieczyszcze ń podlegających uregulowaniom w powietr zu atmosferycznym powinny 
być systematycznie udost ępniane do publicznej wiadomo ści. 
(21) W celu uproszczenia metod opracowywania i porównywania informacji dotycz ących 
jakości powietrza, dane powinny by ć przekazywane Komisji w znormalizowanej 
formie. 
(22) Konieczne jest przyj ęcie procedur w zakresie przekazywania danych, oceny i 
sprawozda ń dotyczących jako ści powietrza w celu wykorzystania środków 
elektronicznych i internet u to be used jako g łównych narz ędzi udost ępniania 
informacji oraz dla zapewnienia spójno ści tych procedur z dyrektyw ą […]18.  
(23) Wskazane jest stworzenie mo żliwości dostosowania kryteriów i metod oceny jako ści 
powietrza atmosferycznego do post ępu naukowo – technicznego oraz zakresu 
przekazywanych informacji. Ponadto nale ży przyjąć metody referencyjne odnosz ące 
się do modelowania jako ści powietrza, wsz ędzie tam, gdzie jest to mo żliwe. 
(24) Z uwagi na fakt, że cele niniejszej dyrektywy w zakresie jako ści powietrza nie mog ą 
zostać w stopniu wystarczaj ącym osiągnięte przez Pa ństwa Członkowskie i w zwi ązku 
z tym mog ą, z uwagi na transgraniczny charakter zanieczyszcze ń powietrza zosta ć 
lepiej zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota mo że przyjąć środki, 
zgodnie z zasad ą pomocniczo ści, określoną w art. 5 Traktatu. Stosownie do zasady 
proporcjonalno ści, określonej we wspomnianym artykule,  zakres niniejszej dyrektywy 
nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osi ągnięcia powyższych celów.  
(25) Pa ństwa Członkowskie powinny ustanowi ć zasady dotycz ące kar stosowanych w 
przypadku naruszenia przepisów niniejszej dyrektywy oraz zapewni ć ich 
wykonywanie. Kary te powinny by ć skuteczne, proporcjonalne i odstraszaj ące. 
(26) Niektóre przepisy aktów uchylonych przez niniejsz ą dyrektyw ę powinny pozosta ć w 
mocy w celu zapewnienia ci ągłości obowi ązujących warto ści dopuszczalnych w 
zakresie jako ści powietrza dla dwutlenku azotu a ż do ich zast ąpienia z dniem 
1 stycznia 2010 r., ci ągłości przepisów dotycz ących sprawozda ń w zakresie jako ści 
powietrza a ż do momentu przyj ęcia nowych środków wykonawczych oraz ci ągłości 
zobowiązań w zakresie wst ępnej oceny jako ści powietrza zgodnie z wymogami 
dyrektywy 2004/107/WE.  
(27) Obowi ązek włączenia niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinien ograniczy ć 
się tylko do przepis ów, które stanowi ą istotną zmianę w stosunku do poprzednich 
dyrektyw. Obowi ązek włączenia przepisów, które nie zosta ły zmienione wynika z 
poprzednich dyrektyw. 
(28) Niniejsza dyrektywa respektuje praw a podstawowe i przestrzega zasad uznanych w 
szczególno ści w Karcie Praw Podstawowych  Unii Europejskiej. W szczególno ści 
                                                 
18 [Dz.U. L […] z […], str. […].] 
 
PL 16   PL niniejsza Dyrektywa ma na celu promowanie w łączenia do wspólnotowej polityki 
wysokiego poziomu ochrony środowiska naturalnego i popraw ę jego jako ści, zgodnie 
z zasadami zrównowa żonego rozwoju, o którym mowa w art. 37 Karty Praw 
Podstawowych Unii Europejskiej. 
(29) Środki niezb ędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zosta ć przyjęte 
zgodnie z decyzj ą Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiaj ącą 
warunki wykonywania uprawnie ń wykonawczych przyznanych Komisji19,  
PRZYJMUJ Ą NINIEJSZ Ą DYREKTYW Ę: 
Rozdział I 
Przepisy ogólne 
Artykuł 1 
Przedmiot 
Niniejsza dyrektywa ustanawia środki maj ące na celu: 
(1) zdefiniowanie i okre ślenie celów dotycz ących jako ści powietrza atmosferycznego, 
wyznaczonych w taki sposób, aby unika ć, zapobiega ć lub ogranicza ć szkodliwe 
oddziaływanie na zdro wie ludzi i ca łe środowisko naturalne; 
(2) ocen ę jakości powietrza atmosferycznego w Pa ństwach Cz łonkowskich na podstawie 
wspólnych metod i kryteriów, w szczególno ści ocenę stężenia niektórych 
zanieczyszcze ń w powietrzu atmosferycznym; 
(3) dostarczenie informacji na temat jako ści powietrza atmosferycznego pomocnej w 
walce z zanieczyszczeniami i uci ążliwościami oraz w monitorowaniu 
długoterminowych trendów wynikaj ących z realizacji wspólnotowych i krajowych 
środków; 
(4) zapewnienie spo łeczeństwu dost ępu do informacji na temat jako ści powietrza 
atmosferycznego; 
(5) utrzymanie jako ści powietrza atmosferycznego tam, gdzie jest ona dobra, oraz jej 
poprawę w pozosta łych przypadkach; 
(6) promowanie ścisłej współpracy pomi ędzy Państwami Cz łonkowskimi w zakresie 
ograniczania zanieczyszcze ń powietrza. 
                                                 
19 Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. 
 
PL 17   PL Artykuł 2 
Definicje 
Do celów niniejszej dyrektywy przyjmuje si ę, że: 
(1) „powietrze atmosferyczne” oznacza powietrze na zewn ątrz budynków zawarte w 
troposferze, z wyj ątkiem miejsc pracy; 
(2) „zanieczyszczenie” oznacza dowoln ą substancj ę znajdującą się w powietrzu 
atmosferycznym, która mo że prawdopodobnie mie ć szkodliwy wp ływ na zdrowie 
ludzi i/lub ca łe środowisko naturalne; 
(3) „poziom” oznacza st ężenie zanieczyszczenia w powietr zu atmosferycznego lub jego 
odkładanie się na powierzchni w danym czasie; 
(4) „ocena” oznacza dowoln ą metodę wykorzystywan ą do pomiaru, oblicze ń, 
przewidywania lub oszacowania poziomów zanieczyszcze ń; 
(5) „warto ść dopuszczalna” oznacza poziom ustalony na podstawie wiedzy naukowej, w 
celu unikania, zapobiegania lub ograniczania szkodliwego oddzia ływania na zdrowie 
ludzi i/lub ca łe środowisko naturalne, który nale ży osiągnąć w założonym terminie i 
nie przekracza ć w terminie pó źniejszym; 
(6) „pu łap stężenia” oznacza poziom zawarto ści ustalony na podstawie wiedzy 
naukowej, w celu zapobiegania zbyt du żemu zagro żeniu dla zdrowia ludzi, który 
należy osiągnąć w założonym terminie i nie przekracza ć w terminie pó źniejszym; 
(7) „poziom krytyczny” oznacza poziom ustalony na podstawie wiedzy naukowej, 
powyżej którego mog ą wystąpić niepożądane efekty w odnies ieniu do niektórych 
receptorów, takich jak ro śliny, drzewa lub naturalne ekosystemy, jednak nie wobec 
człowieka; 
(8) „margines tolerancji" oznacza procentowo okre śloną część wartości dopuszczalnej, o 
którą wartość ta może zostać przekroczona, zgodnie z wa runkami ustanowionymi w 
niniejszej dyrektywie; 
(9) „warto ść docelowa” oznacza poziom ustalony w celu unikania, zapobiegania lub 
ograniczania szkodliwego oddzia ływania na zdrowie ludzi i/lub ca łe środowisko 
naturalne, który nale ży osiągnąć tam gdzie to mo żliwe w za łożonym terminie; 
(10) „próg ostrzegawczy” oznacza poziom zawarto ści, powy żej którego istnieje 
zagrożenie dla zdrowia ludzi wynikaj ącego z krótkotrwa łego narażenia, w takim 
przypadku Pa ństwa Członkowskie maj ą natychmiastowe dzia łania; 
(11) „próg informowania” oznacza poziom zawarto ści, powy żej którego istnieje 
zagrożenie dla zdrowia ludzi wynikaj ące z krótkotrwa łego narażenia szczególnie 
wrażliwych grup ludno ści na dzia łanie zanieczyszcze ń; w takim przypadku 
niezbędna jest natychmiastowa i aktualna informacja; 
 
PL 18   PL (12) „górny próg oszacowania” oznacza poziom zawarto ści, poniżej którego mo żna 
zastosowa ć kombinacj ę środków i technik modelowania do oceny jako ści powietrza 
atmosferycznego; 
(13) „dolny próg oszacowania” oznacza poziom zawarto ści, poni żej którego 
wystarczaj ące jest zastosowanie technik modelowania i obiektywnego oszacowania 
do oceny jako ści powietrza atmosferycznego; 
(14) „cel d ługoterminowy” oznacza poziom zawarto ści jaki nale ży osiągnąć w dłuższej 
perspektywie, za wyj ątkiem przypadków, gdy nie jest to mo żliwe w drodze 
zastosowania proporcjonalnych środków, w celu zapewnienia skutecznej ochrony dla 
zdrowia ludzi i środowiska naturalnego; 
(15) „strefa” oznacza cz ęść terytorium Pa ństwa Członkowskiego, wytyczon ą przez to 
Państwo Członkowskie dla celów zarz ądzania i oceny jako ści powietrza; 
(16) „aglomeracja” oznacza obszar b ędący konurbacj ą o populacji przekraczaj ącej 
250 000 mieszka ńców lub, w przypadku gdy liczba ludno ści wynosi 250 000 lub 
mniej, obszar o g ęstości zaludnienia na km² ustalonej przez Pa ństwa Członkowskie; 
(17) „PM 10” oznacza py ł zawieszony przechodz ący przez otwór sortuj ący, określony w 
EN 12341, przy 50 % granicy sprawno ści dla średnicy aerodynamicznej 
10 mikrometrów; 
(18) „PM 2,5” oznacza py ł zawieszony przechodz ący przez otwór sortuj ący, określony w 
EN 14907, przy 50 % granicy sprawno ści dla średnicy aerodynamicznej 2,5 
mikrometrów; 
(19) „ średni wska źnik stopnia nara żenia na dzia łanie” oznacza średni poziom okre ślony 
na podstawie pomiarów przeprowadzonych na obszarach miejskich na ca łym 
terytorium Pa ństwa Członkowskiego, odzwierciedlaj ący narażenie ludno ści na 
działanie zanieczyszcze ń; 
(20) „docelowe ograniczenie stopnia nara żenia” oznacza procentowe ograniczenie 
średniego wska źnika nara żenia na dzia łanie ustalone w celu ograniczenia 
szkodliwego oddzia ływania na zdrowie ludzi; powy ższe należy w miarę możliwości 
zrealizowa ć w założonym terminie; 
(21) „obszary miejskie” oznaczaj ą miejsca na terenach miejskich, gdzie pozorne poziomy 
stopnia nara żenia na dzia łanie zanieczyszcze ń są reprezentatywne dla ca łej ludności 
miejskiej; 
(22) „tlenek azotu” oznacza sum ę stosunku ilo ściowego mieszanki (ppb v) podtlenku azotu 
(tlenek azotu) i dwutlenku azotu wyra żoną w jednostkach st ężenia wagowego 
dwutlenku w ęgla (µg/m3); 
(23) „sta ły pomiar” oznacza pomiary przeprowadzane w sta łych miejscach, zarówno w 
trybie ciągłym jak i na zasadzie wyrywkowych próbek dla okre ślenia poziomów 
zgodnie z za łożonymi celami dotycz ącymi jako ści danych; 
(24) „pomiar wska źnikowy” oznacza pomiary, które spe łniają mniej restrykc yjne kryteria 
jakościowe w porównaniu do pomiarów sta łych; 
 
PL 19   PL (25) „lotne zwi ązki organiczne” (LZO) oznaczaj ą wszystkie zwi ązki organiczne 
pochodzące z antropogenicznych i biogenicznych źródeł, inne niż metan, które s ą 
zdolne do produkowania utleniaczy fotoch emicznych w reakcjach z tlenkami azotu 
przy udziale światła słonecznego. 
Artykuł 3 
Zakres obowi ązków 
1. Pa ństwa Członkowskie wyznaczaj ą na odpowiednim poziomie w łaściwe władze i 
organy odpowiedzialne za:  
(a) ocen ę jakości powietrza atmosferycznego; 
(b) zatwierdzanie systemów pomiarowych (metody, sprz ęt, sieci i laboratoria); 
(c) zapewnienie dok ładnych pomiarów; 
(d) analiz ę metod oceny; 
(e) koordynacj ę na swoim terytorium wspólnot owych programów zapewnienia 
jakości, opracowanych przez Komisj ę; 
(f) wspó łpracę pomiędzy Państwami Cz łonkowskimi i Komisj ą.  
W razie konieczno ści, właściwe władze i organy stosuj ą się do postanowie ń 
załącznika I, sekcji C. 
2. Pa ństwa Członkowskie podaj ą do publicznej wiadomo ści informacj ę o właściwych 
władzach i organach wyznaczonych do zada ń, o których mowa w ust. 1. 
Rozdział II 
Ocena jako ści powietrza atmosferycznego 
SEKCJA 1 
PRZEPISY OGÓLNE  
Artykuł 4 
Ustanowienie stref i aglomeracji 
Państwa Członkowskie ustanawiaj ą strefy i aglomeracje na ca łym swoim terytorium. Ocen ę 
jakości powietrza i zarz ądzanie jako ścią powietrza prowadzi si ę we wszystkich strefach i 
aglomeracjach. 
 
PL 20   PL SEKCJA 2 
OCENA JAKO ŚCI POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO W ODNIESIENIU DO 
DWUTLENKU SIARKI , DWUTLENKU AZOTU I TLENKÓW AZOTU , PYŁU 
ZAWIESZONEGO , OŁOWIU , BENZENU I TLENKU W ĘGLA 
Artykuł 5 
System oceny 
1. W odniesieniu do dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu, py łu 
zawieszonego (PM 10 i PM 2,5), ołowiu, benzenu i tlenku w ęgla, w zakresie ochrony 
zdrowia i ro ślinności zastosowanie maj ą górny i dolny próg oszacowania okre ślone 
w załączniku II, sekcji A. 
Każda strefa i aglomeracja podlegaj ą klasyfikacji w zale żności od progów 
oszacowania. 
2. Klasyfikacja, o której mo wa w ust. 1 podlega przegl ądowi przynajmniej raz na pi ęć 
lat, zgodnie z procedur ą określoną w załączniku II, sekcji B.  
Klasyfikacja podlega jednak cz ęstszym przegl ądom w przypadku wyst ąpienia 
znacznych zmian w dzia łalności istotnej dla st ężenia w powietrzu dwutlenku siarki, 
dwutlenku azotu lub, tam, gdzie ma to istotne znaczenie, tlenków azotu, py łu 
zawieszonego (PM 10, PM 2,5), ołowiu, benzenu lub tlenku w ęgla. 
Artykuł 6 
Kryteria oceny 
1. Pa ństwa Członkowskie dokonuj ą oceny jako ści powietrza atmosferycznego na ca łym 
swoim terytorium, w zakresie zanieczyszcze ń, o których mowa w art. 5 , zgodnie z 
kryteriami ustalonymi w ust.  2, 3 i 4 niniejszego artyku łu.  
2. We wszystkich strefach i aglome racjach, gdzie poziom zanieczyszcze ń w powietrzu 
atmosferycznym, o którym mowa w us t. 1, przekracza górny próg oszacowania 
ustalony dla tych zanieczyszcze ń, należy zastosowa ć stałe pomiary do oceny jako ści 
powietrza atmosferycznego. Sta łe pomiary mog ą być uzupełnione technikami 
modelowania i/lub pomiarami wska źnikowymi dla zapewnienia dok ładnej informacji 
na temat jako ści powietrza atmosferycznego. 
3. We wszystkich strefach i aglome racjach, gdzie poziom zanieczyszcze ń w powietrzu 
atmosferycznym, o którym mowa w ust. 1, jest ni ższy od dolnego progu oszacowania 
ustalonego dla tych zanieczyszcze ń, można zastosowa ć kombinacj ę stałych 
pomiarów i technik modelo wania i/lub pomiarów wska źnikowych do oceny jako ści 
powietrza atmosferycznego.  
4. We wszystkich strefach i aglome racjach, gdzie poziom zanieczyszcze ń w powietrzu 
atmosferycznym, o którym mowa w ust. 1, jest ni ższy od dolnego progu oszacowania 
 
PL 21   PL ustalonego dla tych zanieczyszcze ń, wystarcza stosowanie technik modelowania lub 
obiektywnego oszacowania do oceny jako ści powietrza atmosferycznego.  
5. Oprócz ocen, o których mowa w ust. 2, 3 i 4, pomiarów dokonuje si ę w miejscach 
oddalonych od istotnych źródeł zanieczyszcze ń, dla uzyskaniaco najmniej informacji 
na temat st ężenia wagowego i chemicznego sk ładu drobnego py łu zawieszonego 
(PM 2,5) na podstawie średnich rocznych, a pomiary te przeprowadzane s ą zgodnie z 
następującymi kryteriami:  
a) na ka żde 100 000 km2 przypada jeden punkt poboru próbek; 
b) każde Państwo Członkowskie instaluje jedn ą stację pomiarow ą lub może, po 
uzgodnieniu z s ąsiadującymi Państwami Cz łonkowskimi, zainstalowa ć jedną 
lub kilka wspólnych stacji pomiarowych, obejmuj ących stosowne pobliskie 
obszary w celu uzyskania koniecznego rozmieszczenia przestrzennego; 
c) we w łaściwych przypadkach, system mon itorowania jest skoordynowany ze 
strategią monitorowania i programem pomiarów w ramach programu 
współpracy w zakresie monitorowani a i oceny przemieszczania si ę na duże 
odległości zanieczyszcze ń powietrza w Europie (EMEP); 
d) Sekcja A za łącznika I stosuje si ę do celów dotycz ących jako ści danych w 
odniesieniu do pomiarów wagowych py łu zawieszonego, a za łącznik IV 
stosuje się w całości.  
Państwa Cz łonkowskie informuj ą także Komisj ę o metodach pomiarowych 
stosowanych do pomiaru sk ładu chemicznego drobnego py łu zawieszonego (PM 2,5). 
Artykuł 7 
Punkt poboru próbek 
1. Rozmieszczenie punktów poboru próbek do pomiaru dwutlenku siarki, dwutlenku 
azotu i tlenków azotu, py łu zawieszonego (PM 10 i PM 2,5), ołowiu, benzenu i tlenku 
węgla w powietrzu atmosferycznym ustala si ę na podstawie kryteriów podanych w 
załączniku III. 
2. W ka żdej strefie lub aglomeracji, gdzie sta łe pomiary s ą jedynym źródłem informacji 
w zakresie oceny jako ści powietrza, ilo ść punktów poboru próbek dla ka żdego 
istotnego zanieczyszczenia nie jest mniejsza ni ż minimalna ilo ść punktów poboru 
próbek podana w za łączniku V, sekcji A. 
Jednak w odniesieniu do stref i aglome racji, w których informacje pochodz ące ze 
stałych pomiarów s ą uzupełniane informacjami uzyskanymi z modelowania i/lub 
pomiarów wska źnikowych, ca łkowita ilo ść punktów poboru próbek okre ślona w 
załączniku V, sekcji A mo że zostać zmniejszona maksymalnie o 50%, pod 
warunkiem, że zostaną spełnione nast ępujące kryteria:  
a) metody uzupe łniające dostarcz ą danych niezb ędnych do oceny jako ści 
powietrza w odniesieniu do warto ści dopuszczalnych, pu łapów stężenia lub 
progu ostrzegawczego, jak równie ż przynios ą odpowiednie informacje dla 
społeczeństwa; 
 
PL 22   PL b) ilość punktów poboru próbek, które maj ą zostać zainstalowane, oraz 
przestrzenne rozmieszczenie punktów stosuj ących inne metody s ą wystarczaj ące 
dla ustalenia st ężenia istotnych zanieczyszcze ń zgodnie z celami dotycz ącymi 
jakości danych okre ślonych w za łączniku I sekcji A i umo żliwiają uzyskanie 
wyników oceny spe łniających kryteria podane w za łączniku I sekcji B. 
W przypadku, o którym mowa  w drugim akapicie, wyniki modelowania i/lub 
pomiarów wska źnikowych uwzgl ędnia się przy ocenie jako ści powietrza w 
odniesieniu do warto ści dopuszczalnych lub pu łapów stężenia. 
Artykuł 8 
Referencyjne metody pomiarowe 
Państwa Członkowskie stosuj ą referencyjne metody pomiar owe i kryteria podane w 
załączniku VI, sekcjach A i C. 
Pozostałe metody pomiarowe mog ą być stosowane po spe łnieniu warunków, o których mowa 
w załączniku VI, sekcji B. 
SEKCJA 3 
OCENA JAKO ŚCI POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO W ODNIESIENIU DO OZONU  
Artykuł 9 
Kryteria oceny 
1. W przypadku, gdy w danej st refie lub aglomeracji st ężenie ozonu przekroczy ło 
długoterminowe cele okre ślone w za łączniku VII, sekcji A.3 w okresie pi ęciu lat 
poprzedzaj ących pomiar, nale ży wprowadzi ć stałe pomiary.  
2. W przypadku, gdy dost ępne dane obejmuj ą okres krótszy ni ż pięć lat, Państwa 
Członkowskie mog ą, w celu stwierdzenia czy d ługoterminowe cele, o których mowa 
w ust. 1, zosta ły przekroczone w ci ągu tych pi ęciu lat, po łączyć wyniki z 
krótkoterminowych kampanii pomiarowych, przeprowadzonych tam, gdzie istnieje 
prawdopodobie ństwo, że poziomy zanieczyszcze ń są najwyższe, z wynikami 
uzyskanymi w trakcie przeprowadzonej in wentaryzacji emisji i modelowania.  
Artykuł 10 
Rozmieszczenie punktów poboru próbek do pomiaru st ężenia ozonu 
1. Rozmieszczenie punktów poboru próbek do pomiaru st ężenia ozonu ustala si ę 
zgodnie z kryteriami podanymi w za łączniku VIII. 
 
PL 23   PL 2. Ilo ść punktów poboru próbek s łużących stałym pomiarom st ężenia ozonu w ka żdej 
strefie lub aglomeracji, dl a których pomiar jest jedynym źródłem informacji, na 
podstawie, której dokonuje si ę oceny jako ści powietrza, odpowiada minimalnej ilo ści 
punktów poboru próbek okre ślonej w za łączniku IX, sekcji A.  
Jednak w odniesieniu do stref lub aglo meracji, dla których informacje pochodz ące z 
punktów poboru próbek s łużących stałym pomiarom s ą uzupełniane informacjami z 
modelowania i/lub pomiarów wska źnikowych, ilo ść punktów poboru próbek 
określona w za łączniku IX, sekcji A mo że zostać zmniejszona pod warunkiem, że 
spełnione są następujące warunki:  
a) metody uzupe łniające zapewniaj ą odpowiedni poziom informacji 
umożliwiający ocenę jakości powietrza pod wzgl ędem warto ści docelowych, 
celów długoterminowych, progów informowania i progów ostrzegawczych; 
b) ilość punktów poboru próbek, które maj ą zostać zainstalowane, oraz 
przestrzenne rozmieszczenie punktów stosuj ących inne metody s ą 
wystarczaj ące dla ustalenia st ężenia ozonu, zgodnie z celami dotycz ącymi 
jakości danych okre ślonymi w za łączniku I sekcji A i umo żliwiają uzyskanie 
wyników oceny spe łniających kryteria podane w za łączniku I sekcji B; 
c) ilość punktów poboru próbek w ka żdej strefie i w ka żdej aglomeracji 
odpowiada przynajmniej jednemu punktowi poboru próbek na dwa miliony mieszkańców lub jednemu punktowi poboru próbek na 50 000 km
2 w 
zależności od tego, który z powy ższych elementów wymaga wi ększej ilości 
punktów, poboru próbek, jednak na ka żdą strefę lub aglomeracj ę musi 
przypadać przynajmniej jede n punkt poboru próbek; 
d) dwutlenek azotu jest mi erzony we wszystkich pozosta łych punktach poboru 
próbek z wyj ątkiem stacji terenowych.  
W przypadku, o którym mowa  w drugim akapicie, wyniki modelowania i/lub 
pomiarów wska źnikowych uwzgl ędnia się przy ocenie jako ści powietrza w 
odniesieniu do warto ści docelowych. 
3. Pomiarów dwutlenku azotu dokonuje si ę w co najmniej 50 % punktów poboru 
próbek ozonu wymaganych na podstawie za łącznika IX sekcji A. Pomiary te maj ą 
charakter ci ągły, z wyjątkiem stacji terenowych, o których mowa w za łączniku VIII, 
sekcji A, gdzie mog ą być stosowane inne metody pomiarowe. 
4. W strefach i aglomeracjach, gdzie w ka żdym z okresów pi ęciu poprzednich lat 
pomiarów st ężenie jest ni ższe od długoterminowych celów, liczba punktów poboru 
próbek s łużących stałym pomiarom ustalana jest zgodnie z za łącznikiem IX, 
sekcją B. 
5. Ka żde Państwo Członkowskie zapewnia dzia łanie przynajmniej jednego punktu 
poboru próbek na swoim terytorium, dostarczaj ącego dane na temat st ężenia 
prekursorów ozonu podanych w za łączniku X. Ka żde Państwo Członkowskie 
wybiera ilo ść i lokalizacj ę stacji, w których dokonywane b ędą pomiary prekursorów 
ozonu, z uwzgl ędnieniem celów i metod podanych w za łączniku X. 
 
PL 24   PL Artykuł 11 
Referencyjne metody pomiarowe 
1. Pa ństwa Członkowskie stosuj ą referencyjne metody pomiaru ozonu, okre ślone w 
ust. 8 załącznika VI, sekcji A. Pozosta łe metody pomiarowe mog ą być stosowane po 
spełnieniu warunków, o których mowa w za łączniku VI, sekcji B. 
2. Ka żde Państwo Członkowskie informuje Komisj ę o metodach, jakie stosuje w 
zakresie poboru próbek i pomiarów LZO, podanych w za łączniku X. 
Rozdział III 
Zarządzanie jako ścią powietrza atmosferycznego 
Artykuł 12 
Wymogi dla przypadków, gdy poziomy zanieczyszczenia s ą niższe niż wartości 
dopuszczalne i pu łapy stężenia 
W strefach i aglomeracjach, gdzie pozi omy dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, PM 10, PM 2,5,, 
ołowiu, benzenu i tlenku w ęgla w powietrzu atmosferycznym s ą niższe niż odpowiednie 
wartości dopuszczalne lub pu łapy stężenia, okre ślone w za łącznikach XI i XIV, Pa ństwa 
Członkowskie zapewniaj ą utrzymanie stanu jako ści powietrza.  
Artykuł 13 
Wartości dopuszczalne dla ochrony zdrowia ludzi 
1. Pa ństwa Członkowskie zapewniaj ą na swoim terytorium, aby poziom dwutlenku 
siarki, PM 10, ołowiu i tlenku w ęgla w powietrzu atmosferycznym nie przekracza ł 
wartości dopuszczalnych podanych w za łączniku XI. 
W odniesieniu do dwutlenku azotu i benzenu, warto ści dopuszczalne, okre ślone w 
załączniku XI, nie mog ą być przekroczone po terminach podanych w za łączniku XI. 
Marginesy tolerancji podane w za łączniku XI stosuje si ę zgodnie z art. 21. 
2. Progi ostrzegawcze odnosz ące się do stężenia dwutlenku siarki i dwutlenku azotu w 
powietrzu atmosferycznym odpowiadaj ą wartościom podanym w za łączniku XII, 
sekcji A. 
3. Pa ństwa Członkowskie mog ą wyznaczy ć strefy i aglomeracje, w których warto ści 
dopuszczalne dla PM 10 są przekroczone z powodu st ężenia PM 10 w powietrzu 
atmosferycznym, wynikaj ącego z powtórnego zawieszenia cz ąstek 
spowodowanego posypywaniem dróg piaskiem w okresie zimowym. 
 
PL 25   PL Państwa Członkowskie przekazuj ą Komisji wykazy wszystkich tego typu stref i 
aglomeracji wraz z informacjami na temat st ężeń i źródeł pyłu zawieszonego PM 10 
na ich terenie. 
Informując Komisj ę, zgodnie z art. 25, Pa ństwa Członkowskie przedstawiaj ą 
niezbędne uzasadnienie maj ące na celu wykazanie, że jakiekolwiek przekroczenie 
stężeń spowodowane jest wyst ąpieniem zjawiska ponownego zawieszenia cz ąstek 
oraz że zostały podjęte odpowiednie środki dla ich obni żenia. 
Nie naruszaj ąc przepisów art. 19, dla stref lub aglomeracji, o których mowa w 
akapicie pierwszym niniejszego ust ępu, Państwa Członkowskie musz ą opracowa ć 
plany i programy, o których mowa w art. 21, wy łącznie w przypadku, gdy 
przekroczenie dopuszczalnych st ężeń jest spowodowane źródłami PM 10 innymi ni ż 
posypywanie dróg piaskiem w okresie zimowym. 
Artykuł 14 
Poziomy krytyczne 
1. Pa ństwa Członkowskie na obszarach oddalonych od aglomeracji lub innych terenów 
zabudowanych, zapewniaj ą zgodność z poziomami krytycznymi podanymi w 
załączniku XIII.  
W przypadku znacznego zagro żenia co do wyst ąpienia niepo żądanych skutków 
Państwa Członkowskie mog ą zastosowa ć poziomy krytyczne tak że na terenie 
aglomeracji i innych obszarów zabudowanych. 
2. W przypadku, gdy sta łe pomiary s ą jedynym źródłem informacji, na której opiera si ę 
ocena jako ści powietrza, ilo ść punktów poboru próbek nie mo że być mniejsza ni ż 
minimalna ilo ść podana w za łączniku V, sekcji C. W przypadku, gdy informacje te 
uzupełniają pomiary wska źnikowe lub modelowanie, wówczas minimalna ilo ść 
punktów poboru próbek mo że być zmniejszono o nie wi ęcej niż 50 %, pod 
warunkiem, że oceniane st ężenie odpowiednich zanieczyszcze ń można ustali ć 
zgodnie z celami dotycz ącymi jako ści danych, podanymi w za łączniku I, sekcji A. 
Artykuł 15 
Docelowe ograniczenie stopnia nara żenia na dzia łanie PM 2,5 oraz pułap stężenia dla 
ochrony zdrowia ludzi 
1. Pa ństwa Członkowskie zapewniaj ą, że docelowe ograniczenie stopnia nara żenia na 
działanie PM 2,5, określone w za łączniku XIV, sekcji B osi ągną w terminie podanym 
w tymże załączniku XIV. 
2. Średni wska źnik narażenia dla PM 2,5 ocenia si ę zgodnie z za łącznikiem XIV, 
sekcją A.  
 
PL 26   PL 3. Ka żde Państwo Cz łonkowskie, zgodnie z za łącznikiem III, zapewnia, aby 
rozmieszczenie i indywidualna ilo ść punktów poboru próbek s łużących okre śleniu 
średniego wska źnika narażenia PM 2,5 prawidłowo odzwierciedla ły narażenie na jego 
działanie całej ludności. Ilość punktów poboru próbek nie jest mniejsza ni ż podana w 
załączniku V, sekcji B. 
4. Pa ństwa Członkowskie zapewniaj ą, że stężenie PM 2,5 w powietrzu atmosferycznym 
nie przekracza pu łapu stężenia określonego w za łączniku XIV, sekcji C na ca łym ich 
terytorium po terminie podanym w tym że załączniku.  
5. Marginesy tolerancji podane w za łączniku XIV sekcji C stosuje si ę zgodnie z art. 21. 
Artykuł 16 
Wymogi dla stref i aglomeracji, w których st ężenie ozonu przekracza 
długoterminowe cele 
1. Pa ństwa Członkowskie zapewniaj ą, że wartości docelowe i cele d ługoterminowe 
podane w za łączniku VII zostan ą zrealizowane w terminach okre ślonych w tym że 
załączniku. 
2. Dla obszarów i aglomeracji, w których warto ści docelowe zosta ły przekroczone, 
Państwa Członkowskie zapewniaj ą, że plany lub programy przygotowane na 
podstawie art. 6 dyrektywy 2001/81/WE s ą wdrożone w celu zrealizowania warto ści 
docelowych, z wyj ątkiem przypadków, gdy ic h realizacja nie jest mo żliwa za pomoc ą 
odpowiednich środków, pocz ąwszy od terminu podanego w za łączniku VII sekcji A.2.  
W przypadku, gdy zgodnie z art. 21 ust. 1 ni niejszej dyrektywy, plany lub programy 
muszą zostać przygotowane lub zrealizowane w odniesieniu do zanieczyszcze ń 
innych ni ż ozon, Pa ństwa Członkowskie w miar ę potrzeb przygotowuj ą lub realizuj ą 
zintegrowane plany lub programy obejmuj ące wszystkie przedmiotowe 
zanieczyszczenia.  
3. Dla stref i aglomeracji, w których pozio m ozonu w powietrzu atmosferycznym jest 
wyższy niż długoterminowe cele, ale ni ższy od lub równy warto ści docelowej, 
Państwa Członkowskie przygotowuj ą i wdrażają skuteczne z punktu widzenia 
kosztów środki w celu osi ągnięcia długoterminowych celów. Środki te s ą co 
najmniej spójne ze wszystkimi planami i programami, o których mowa w ust. 2. 
Artykuł 17 
Wymogi dla stref i aglomeracji, w których st ężenie ozonu spe łnia 
długoterminowe cele 
Dla stref i aglomeracji, w których poziom ozonu spe łnia długoterminowe cele, Pa ństwa 
Członkowskie, w zakresie, w jakim czynniki, takie jak transgraniczny charakter 
zanieczyszczenia ozonem i warunki meteorologiczne na to pozwalaj ą, zachowuj ą poziomy 
ozonu poni żej długoterminowych celów oraz poprzez odpowiednie środki utrzymuj ą 
najlepszą jakość powietrza zgodn ą zarówno ze zrównowa żonym rozwojem jak i wysokim 
poziomem ochrony środowiska naturalnego oraz ochrony zdrowia ludzi. 
 
PL 27   PL Artykuł 18 
Środki wymagane w przypadku przekroczenia progów informowania i progów 
ostrzegawczych 
W przypadku przekroczenia progu informowania lub któregokolwiek z progów 
ostrzegawczych, o których mowa w za łączniku XII, Pa ństwa Członkowskie podejmuj ą 
niezbędne działania mające na celu poinformowanie spo łeczeństwa za po średnictwem radia, 
telewizji, prasy lub internetu.  
Państwa Członkowskie niezw łocznie przekazuj ą Komisji, na zasadzie tymczasowo ści, 
informacje dotycz ące zarejestrowanych poziomów i okr esów czasu, w trakcie których próg 
ostrzegawczy lub próg informowania by ł przekroczony.  
Artykuł 19 
Emisje zanieczyszcze ń z naturalnych źródeł 
1. Pa ństwa Członkowskie mog ą wyznaczy ć strefy lub aglome racje, w których 
przekroczenie warto ści dopuszczalnych lub pu łapów st ężenia dla danego 
zanieczyszczenia zwi ązane jest z naturalnym źródłem. 
Państwa Członkowskie przesy łają Komisji wykaz tego typu stref lub aglomeracji 
wraz z informacj ą na temat st ężeń i źródeł pochodzenia oraz dokumentacj ę 
potwierdzaj ącą związek przekroczonych stanów z naturalnymi źródłami. 
2. W przypadku, gdy Komisja zostanie poi nformowana o przekroczeniu, które 
można przypisa ć naturalnym źródłom zgodnie z ust. 1, przekroczenie to nie jest 
traktowane jako przekroczenie dl a celów niniejszej dyrektywy. 
Artykuł 20 
Odroczenie terminów realizacji i wy łączeń z obowiązku stosowania okre ślonych 
wartości dopuszczalnych 
1. W przypadku, gdy w okre ślonej strefie lub aglomeracji, zgodno ść z wartościami 
dopuszczalnymi dla dwutlenku siarki lub benzenu, lub pu łap stężenia PM 2,5 nie może 
być osiągnięta w terminach okre ślonych w za łączniku XI lub w za łączniku XIV, 
sekcji C, Pa ństwa Członkowskie mog ą odroczyć ustalone terminy maksymalnie o 
pięć lat w odniesieniu do danej stre fy lub aglomeracji, pod nast ępującymi warunkami:  
a) opracowanie planu lub programu, zgodnie z art. 21 dla strefy lub aglomeracji, 
której odroczenie terminu ma dotyczy ć; przekazanie takiego planu lub 
programu Komisji; 
b) opracowanie programu ograniczania zan ieczyszczenia powietrza w okresie 
odroczenia, obejmuj ącego co najmniej informacje podane w sekcji B 
załącznika XV, oraz wykazuj ącego, że zgodno ść w zakresie warto ści 
dopuszczalnych lub pu łapów stężenia zostanie osi ągnięta przed up ływem 
odroczonego terminu, a nast ępnie przekazanie tego programu Komisji.  
 
PL 28   PL 2. W przypadku, gdy w okre ślonej strefie lub aglomeracji, zgodno ść z wartościami 
dopuszczalnymi dla dwutlenku siarki, tlenku w ęgla, ołowiu i PM 10, podanymi w 
załączniku XI nie mo że być osiągnięta ze wzgl ędu na szczególne lokalne warunki 
rozprzestrzeniania si ę zanieczyszcze ń, niekorzystne warunki klimatyczne lub 
zanieczyszczenia transgraniczne, Pa ństwa Członkowskie zostaj ą wyłączone z 
obowiązku stosowania tych warto ści dopuszczalnych najpó źniej do dnia 
31 grudnia 2009 r., po spe łnieniu warunków okre ślonych w ust. 1 lit. a) i b). 
3. W przypadku stosowania przez Pa ństwo Członkowskie ust. 1 lub 2, zapewnia ono, 
aby warto ść dopuszczalna lub pu łap stężenia każdego zanieczyszczenia nie by ły 
przekroczone o wi ęcej niż margines tolerancji podany w za łączniku XI lub XIV dla 
danego zanieczyszczenia. 
4. Pa ństwa Członkowskie niezw łocznie informuj ą Komisję o przypadkach, które ich 
zdaniem wymagaj ą stosowania ust. 1 lub 2, i przekazuj ą plany lub programy oraz 
program ograniczenia zanieczyszcze ń powietrza, o którym mowa w ust. 1, wraz ze 
wszystkimi istotnymi informacjami potrzebnymi Komisji do oceny czy spe łniono 
konieczne warunki.  
W przypadku, gdy Komisja nie zg łosi zastrze żeń w ciągu dziewi ęciu miesi ęcy od 
daty otrzymania powy ższego zgłoszenia, uznaje si ę, że wymogi ust. 1 lub . 2 zosta ły 
spełnione. 
W razie zastrze żeń Komisja mo że zażądać od Państw Członkowskich dostosowania 
lub przygotowania nowych planów lub pr ogramów, lub programów ograniczania 
zanieczyszcze ń powietrza. 
Rozdział IV 
Plany i programy 
Artykuł 21 
Plany i programy w zakresie jako ści powietrza 
1. W przypadku, gdy w okre ślonej strefie lub aglomeracji poziomy zanieczyszcze ń w 
powietrzu atmosferycznym przekraczaj ą wartości dopuszczalne lub warto ści 
docelowe, lub pu łap stężenia, plus okre ślony margines tolerancji dla ka żdego z 
przypadków, Pa ństwa Cz łonkowskie zapewniaj ą opracowanie planów lub 
programów dla przedmiotowych stref i aglo meracji w celu uzyskania odpowiednich 
wartości lub warto ści docelowych, lub pu łapu stężenia, okre ślonych w 
załącznikach XI i XIV.  
Te plany lub programy zawieraj ą co najmniej informacje podane w za łączniku XV, 
sekcji A i s ą niezwłocznie przekazywane Komisji. 
2. Pa ństwa Członkowskie, w mo żliwym zakresie, zapewniaj ą spójność z pozosta łymi 
planami wymaganymi na mocy dyrektywy 2001/80/WE, dyrektywy 2001/81/WE lub dyrektywy 2002/49/WE w celu osi ągnięcia odpowiednich celów dotycz ących 
środowiska naturalnego. 
 
PL 29   PL 3. Plany i programy, o których mowa w ust. 1, oraz program ograniczania 
zanieczyszcze ń powietrza, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. b), nie podlegaj ą 
ocenie na mocy dyrektywy 2001/42/WE. 
Artykuł 22 
Krótkoterminowe plany dzia łania 
1. W przypadku, gdy w okre ślonej strefie lub aglomeracji istnieje zagro żenie, że 
poziomy zanieczyszcze ń w powietrzu atmosferycznym przekrocz ą jedną lub kilka 
wartości dopuszczalnych, pu łapów stężenia, warto ści docelowych lub progów 
ostrzegawczych, o których mowa w za łącznikach VII, XI, sekcji A za łącznika XII, i 
załączniku XIV, Pa ństwa Członkowskie, tam gdzie to konieczne, opracowuj ą plany 
działania okre ślające krótkoterminowe środki jakie nale ży podjąć w celu 
ograniczenia zagro żenia oraz skrócenia czasu wyst ępowania zjawiska.  
Jednak, w razie zagro żenia związanego z przekroczeniem progu ostrzegawczego 
ustalonego dla ozonu, o którym mowa w za łączniku XII sekcji B, Pa ństwa 
Członkowskie opracowuj ą krótkoterminowe plany dzia łania tylko w przypadku, gdy 
uznają, że istnieje mo żliwość, przy uwzgl ędnieniu lokalnych warunków 
geograficznych, klimatycznych i ekonomicznych, ograniczenia zagro żenia, okresu 
czasu jego wyst ępowania lub stopnia przekroczenia. Opracowuj ąc krótkoterminowe 
plany dzia łania Państwa Członkowskie bior ą pod uwag ę decyzję 2004/279/WE.  
2. Krótkoterminowe plany dzia łania, o których mowa w ust. 1, mog ą, w zależności o 
indywidualnych przypadków, obejmowa ć środki niezb ędne do kontrolowania i, w 
razie konieczno ści, zawieszania dzia łalności, w tym ruchu drogowego, który wp ływa 
na ryzyko przekroczenia warto ści dopuszczalnych lub pu łapów stężenia, lub warto ści 
docelowych, lub progów ostrzegawczych. Plany te mog ą również obejmowa ć 
skuteczne środki w odniesieniu do wykorzystywania zak ładów i produktów 
przemysłowych. 
3. Pa ństwa Członkowskie podaj ą do wiadomo ści publicznej i do wiadomo ści 
właściwych organizacji, taki ch jak organizacje ochrony środowiska, organizacje 
konsumenckie oraz orga nizacje reprezentuj ące interesy wra żliwych grup ludno ści, a 
także inne właściwe zakłady opieki zdrowotnej, zaró wno wyniki swoich bada ń w 
zakresie wykonalno ści i treści szczegó łowych krótkoterminowych planów dzia łania, 
jak i realizacji tych planów.  
Artykuł 23 
Transgraniczne zanieczyszczenie powietrza 
1. W przypadku przekroczenia progu ostrzegawczego, warto ści dopuszczalnych lub 
docelowych, lub pu łapu stężenia, a tak że stosownych margines ów tolerancji lub 
długoterminowych celów, spowodowane go transgranicznym przenoszeniem si ę 
zanieczyszcze ń lub ich prekursorów, zainteresowane Pa ństwa Cz łonkowskie 
współpracują i, tam gdzie to konieczne, okre ślają wspólne dzia łania, takie jak 
przygotowanie wspólnych lub skoordynowa nych planów lub programów zgodnych z 
art. 21 w celu zlikwidowania przekrocze ń, poprzez zastosowanie odpowiednich, lecz 
proporcjonalnych środków. 
 
PL 30   PL 2. Komisj ę zaprasza si ę do udziału i wspierania procesu wspó łpracy, o którym mowa w 
ust. 1. W razie konieczno ści Komisja, uwzgl ędniając sprawozdania okre ślone w 
art. 9 dyrektywy 2001/81/WE, podejmuje decyzj ę czy należy podjąć dalsze dzia łania 
na poziomie wspólnotowym, maj ące na celu ograniczenie emisji prekursorów 
odpowiedzialnych za transgraniczne zanieczyszczenie. 
3. Pa ństwa Członkowskie, gdy to w łaściwe - zgodnie z art. 22, przygotowuj ą i realizuj ą 
wspólne krótkoterminowe plany dzia łania obejmuj ące sąsiednie obszary w innych 
Państwach Cz łonkowskich. Pa ństwa Członkowskie zapewniaj ą, aby takie s ąsiednie 
obszary w innych Pa ństwach Cz łonkowskich, które opracowa ły krótkoterminowe 
plany dzia łania, otrzymywa ły wszystkie w łaściwe informacje. 
4. W przypadku przekroczenia progu info rmowania lub progu ostrzegawczego w 
strefach lub aglomeracjach po łożonych blisko granic, tak szybko jak to mo żliwe 
należy zawiadomi ć właściwe władze w s ąsiednich Pa ństwach Cz łonkowskich. 
Informacje s ą podawane do publicznej wiadomo ści. 
5. Opracowuj ąc plany i programy okre ślone w ust. 1 i 3 oraz przekazuj ąc informacje do 
publicznej wiadomo ści, zgodnie z ust. 4, Pa ństwa Członkowskie nawi ązują w 
stosownych przypadkach wspó łpracę z państwami trzecimi, w szczególno ści z 
krajami kandyduj ącymi. 
Rozdział V  
Informacja i sprawozdania 
Artykuł 24 
Podawanie informacji do wiadomo ści publicznej 
1. Pa ństwa Członkowskie zapewniaj ą, aby zarówno spo łeczeństwo jak i w łaściwe 
organizacje, takie jak organizacje ochrony środowiska, organizacje konsumenckie 
oraz organizacje reprezentuj ące interesy wra żliwych grup ludno ści, a także inne 
właściwe jednostki zajmuj ące się ochroną zdrowia, by ły odpowiednio i na czas 
informowane: 
a) o jako ści powietrza, zgodnie z za łącznikiem XVI;  
b) o decyzjach odraczaj ących, zgodnie z art. 20 ust. 1; 
c) o wszystkich wyj ątkach zgodnie z art. 20 ust. 2;  
d) o planach i programach oraz prog ramach ograniczania zanieczyszcze ń, o 
których mowa w art. 16 ust. 2, art. 20 ust. 1 lit. b) i art. 21. 
Informacje udost ępnia się bezpłatnie poprzez łatwo dost ępne media, w tym internet 
lub inne stosowne środki komunikacji, z uwzgl ędnieniem przepisów dyrektywy […]. 
 
PL 31   PL 2. Pa ństwa Członkowskie udost ępniają ludności wyczerpuj ące roczne sprawozdania na 
temat zanieczyszcze ń podlegających przepisom niniej szej dyrektywy.  
Sprawozdania te co najmniej przedstawiaj ą poziomy przekraczaj ące warto ści 
dopuszczalne, pu łapy stężenia, warto ści docelowe, d ługoterminowe cele, progi 
informowania i progi ostrzegawcze, dla przedmiotowych okresów sprawozdawczych. Powy ższe informacje zawieraj ą także ocenę skutków tych 
przekrocze ń. Sprawozdania mog ą zawiera ć, w razie konieczno ści, dodatkowe 
informacje i ocen ę w zakresie ochrony lasów, jak równie ż informacje na temat 
pozostałych zanieczyszcze ń, dla których przepisy o monitorowaniu zawarte s ą w 
niniejszej dyrektywie, takich jak, mi ędzy innymi, wybrane prekursory ozonu 
niepodlegaj ące uregulowaniom, podane w za łączniku X sekcji B. 
Artykuł 25 
Przekazywanie informacji i sprawozda ń 
Państwa Cz łonkowskie zapewniaj ą, że informacje na temat jako ści powietrza 
atmosferycznego udost ępniane są Komisji.  
Artykuł 26 
Środki koryguj ące i wykonawcze 
1. Komisja, zgodnie z procedur ą, o której mowa w art. 27 ust. 2, zmienia w niezb ędnym 
zakresie za łączniki od I do VI, za łączniki od VIII do X i za łącznik XV.  
Jednak zmiany te nie mog ą bezpośrednio lub po średnio wp ływać na modyfikacj ę 
żadnego z nast ępujących elementów: 
a) warto ści dopuszczalnych, pu łapów st ężenia, wymogów dotycz ących 
ograniczania nara żenia, poziomów krytycznych, warto ści docelowych, progów 
informowania i progów ostrzegawczych oraz d ługoterminowych celów 
podanych w za łącznikach VII oraz od XI do XIV;  
b) terminów osi ągnięcia zgodno ści z poszczególnymi parametrami okre ślonymi w 
lit. a).  
2. Komisja, zgodnie z procedur ą, o której mowa w art. 27 ust. 2, okre śla zakres 
informacji udost ępnianych przez Pa ństwa Członkowskie zgodnie z art. 25. 
Komisja okre śla także zasady usprawnienia metod przesy łania tych danych, a tak że 
sposoby wymiany informacji oraz przekazy wania danych z sieci i poszczególnych 
stacji dokonuj ących pomiarów ska żenia powietrza na terenie Pa ństw Członkowskich, 
zgodnie z procedur ą, o której mowa w art. 27 ust. 2. 
3. Komisja opracowuje wytyczne dotycz ące porozumie ń w zakresie ustanowienia 
wspólnych stacji pomiarowych, o których mowa w art. 6 ust. 5. 
 
PL 32   PL 4. Komisja publikuje wytyczne dotycz ące wykazania równowa żności, o której mowa w 
załączniku VI, sekcji B. 
Rozdział VI 
Komitet, przepisy przej ściowe i ko ńcowe 
Artykuł 27 
Komitet 
1. Komisj ę wspomaga komitet o nazwie „Komitet ds. jako ści powietrza 
atmosferycznego”, dale j zwany „komitetem”. 
2. W przypadku, gdy przywo łuje się niniejszy ust ęp, zastosowanie maj ą art. 5 i 7 
decyzji 1999/468/WE, uwzgl ędniając przepisy jej art. 8.  
Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 de cyzji 1999/468/WE wy nosi trzy miesi ące. 
3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewn ętrzny. 
Artykuł 28 
Kary 
Państwa Członkowskie ustanawiaj ą system kar stosowanych w razie naruszenia przepisów 
krajowych, przyj ętych zgodnie z niniejsz ą dyrektyw ą, i podejm ą wszelkie niezb ędne działania 
w celu stosowania kar. Przewidziane kary musz ą być skuteczne, proporcjonalne i 
odstraszaj ące. Państwa Członkowskie przekazuj ą Komisji teksty tych przepisów najpó źniej 
do dnia okre ślonego w art. 31 ust. 1, a tak że bezzwłocznie informuj ą Komisję o wszelkich 
późniejszych zmianach, maj ących wpływ na powy ższe przepisy.  
Artykuł 29 
Uchylenie i przepisy przej ściowe 
1. Dyrektywy 96/62/WE, 1999/30/WE, 2000/69/WE i 2002/3/WE uchyla si ę z dniem 
podanym w art. 31 ust. 1 niniejszej  dyrektywy, bez uszczerbku dla obowi ązków 
nałożonych na Pa ństwa Członkowskie odnosz ących się do ogranicze ń czasowych w 
zakresie transpozycji i stosowania powy ższych dyrektyw. 
Jednakże w mocy pozostaj ą następujące artykuły: 
a) artyku ł 5 dyrektywy 96/62/WE do dnia 31 grudnia 2010 r.; 
b) artyku ł 11 ust. 1 dyrektywy 96/62/WE oraz art. 10 ust. 1 i ust. 2 
dyrektywy 2002/3/WE do momentu wej ścia w życie środków wykonawczych, 
o których mowa w art. 26 ust. 2 niniejszej dyrektywy;  
 
PL 33   PL c) artyku ł 9 ust. 3 i 4 dyrektywy 1999/30/WE do dnia 31 grudnia 2009 r.  
2. Odniesienia do uchylonych dyrektyw s ą traktowane jako odnies ienia do niniejszej 
dyrektywy i odczytywane zgodnie z tabel ą korelacji w za łączniku XVII. 
3. Decyzja 97/101/WE zostaj e uchylona z dniem wej ścia w życie środków 
wykonawczych, o których w art. 26 ust. 2 niniejszej dyrektywy. 
Artykuł 30 
Przegląd 
W okresie pi ęciu lat od przyj ęcia dyrektywy, Komisja dokona przegl ądu przepisów 
odnoszących się do PM 2,5. W szczególno ści Komisja opracuje i zaproponuje szczegó łowe 
działania mające na celu ustalenie prawnie wi ążących zobowi ązań dotyczących ograniczenia 
stopnia nara żenia, uwzgl ędniających różnorodność sytuacji w poszczególnych Pa ństwach 
Członkowskich w przysz łości w zakresie jako ści powietrza i mo żliwości ograniczenia 
zanieczyszcze ń. 
Artykuł 31 
Transpozycja 
1. Pa ństwa Członkowskie wprowadzaj ą w życie przepisy usta wowe, wykonawcze i 
administracyjne niezb ędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpó źniej do dnia 
31 grudnia 2007 r. Niezw łocznie przedstawiaj ą Komisji teksty powy ższych przepisów 
oraz tabel ę korelacji pomi ędzy nimi a niniejsz ą dyrektyw ą.  
Przepisy te zawieraj ą odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odes łanie takie 
towarzyszy ich urz ędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odes łania 
określane są przez Pa ństwa Członko Przepisy te zawieraj ą odniesienie do niniejszej 
dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urz ędowej publikacji. Metody 
dokonywania takiego odniesienia okre ślane są przez Państwa Członkowskie.  
2. Pa ństwa Członkowskie przekazuj ą Komisji tekst podstawowych przepisów prawa 
krajowego przyj ętych w obszarze obj ętym niniejsz ą dyrektyw ą.  
Artykuł 32 
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w dniu jej opublikowania w Dzienniku Urz ędowym 
Unii Europejskiej . 
 
PL 34   PL Artykuł 33 
Niniejsza dyrektywa sk ierowana jest do Pa ństw Członkowskich. 
Sporządzono w Brukseli, dnia […] r. 
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady 
Przewodnicz ący Przewodnicz ący 
[…] […] 
 
PL 35   PL ZAŁĄCZNIK I  
CELE DOTYCZ ĄCE JAKO ŚCI DANYCH 
A. C ELE DOTYCZ ĄCE JAKO ŚCI DANYCH W ZAKRESIE OCENY JAKO ŚCI POWIETRZA  
  
Dwutlenek siarki, 
dwutlenek azotu i 
tlenki azotu oraz 
tlenek węgla  
  
Benzen 
  
Pył zawieszon y 
(PM 10/PM 2,5) i 
ołów   
Ozon oraz 
odpowiednie  
NO i NO 2 
 
Stałe pomiary (1)  
Niepewno ść 
Minimalny zakres danych 
Minimalny przedzia ł 
czasowy: -obszary miejskie,  
z ruchem ulicznym  
- zakłady  
przemysłowe
 
  
 
15 % 
90 % 
  
 
25 % 
90 %  
 
 35 %  
(2) 
 
 90 % 
  
 
25 % 
90 %  
 
15 % 
90 % latem 75 % zimą 
 
 
Pomiary wska źnikowe  
Niepewno ść 
Minimalny zakres danych 
Minimalny przedzia ł 
czasowy 
  
 
25 % 
90 % 14 %
(4)  
  
 
30 % 
90 % 14 %
(3)   
 
50 % 
90 % 14 %
(4)   
 
30 % 
90 % >10 % latem
 
 
Niepewność 
modelowania : 
Co godzin ę 
Średnie ośmiogodzinne 
Średnie dzienne 
Średnie roczne  
  
 
50 % - 
50 % 
30 % 
  
 
- 50% 
- 
-   
 
  
jeszcze nie 
zdefiniowano 50 %
  
 
  
50 % 
50 % 
 
 
PL 36   PL  
Niepewno ść 
obiektywnej oceny 
  
 
75 % 
  
 
100 % 
  
 
100 %  
 
75 % 
 
(1) Państwa Członkowskie mog ą stosować pomiary wyrywkowe zamiast sta łych pomiarów dla 
benzenu i py łu zawieszonego je śli są w stanie wykaza ć Komisji, że niepewno ść pomiarów, w 
tym niepewno ść wynikająca z wyrywkowych próbek, spe łnia cele jako ściowe w 25 %, a 
przedział czasowy pomimo wszystko przekracza minimalny przedzia ł czasowy wymagany 
dla pomiarów wska źnikowych. Wyrywkowe badania musz ą być równo roz łożone w czasie w 
trakcie roku w celu unikni ęcia wypaczenia danych. Niepewno ść danych wynikaj ąca z 
wyrywkowych bada ń może zostać określona zgodnie z procedur ą przewidzian ą przez ISO 
11222 (2002) – „Okre ślenie niepewno ści średniej czasowej pomiarów jako ści powietrza”. 
Jeśli wyrywkowe badania stosuje si ę do oceny ilo ści przekroczonych poziomów 
(N[oszacowanie] ) dziennej warto ści dopuszczalnej PM 10, należy zastosowa ć następującą korektę: 
N[oszacowanie]  = N [pomiar]  x 365 dni / ilo ść dni pomiaru.  
(2) rozłożone w czasie w ci ągu roku, a zatem reprezentatyw ne dla zmiennych warunków 
klimatycznych i drogowych  
(3) wyrywkowo jednodniowy pomiar w tygodniu, równo roz łożony w ciągu roku, lub 8 tygodni 
równo roz łożonych w ci ągu roku  
(4) wyrywkowo jeden pomiar w tygodniu, równo roz łożony w ciągu roku, lub 8 tygodni równo 
rozłożonych w ci ągu roku  
Niepewno ść (określona na 95 % poziomu wiarygodno ści) metod oceny zostanie 
oceniona zgodnie z zasadami zawarty mi w wytycznych CEN w zakresie wyra żania 
niepewno ści pomiarów (ENV 13005-1999), metodologi ą ISO 5725:1994 i 
wskazówkami zawartymi w sprawozdaniu CEN „Jako ść powietrza – podej ście do 
oszacowania niepewno ści w referencyjnych met odach pomiaru powietrza 
atmosferycznego” (CR 14377:2002E). Podane w tabeli warto ści procentowe dotycz ą 
pojedynczych pomiarów u średnionych w danym okr esie, dla których okre ślono 
wartości dopuszczalne, dla 95 % przedzia łu wiarygodno ści. Dla pomiarów sta łych 
niepewno ść interpretuje si ę jako okre śloną dla regionu w łaściwą wartość 
dopuszczaln ą.  
Niepewno ść modelowania i obiektywnego oszacowania jest definiowana jako 
maksymalne odchylenie mi ędzy zmierzonym i obliczonym poziomem st ężenia w 
danym okresie dla warto ści dopuszczalnej, bez uwzgl ędnienia zdarze ń 
występujących w czasie. 
Wymogi dotycz ące minimalnej ilo ści uzyskanych danych i minimalnego przedzia łu 
czasowego nie uwzgl ędniają utraty danych z powodu ok resowej kalibracji lub 
normalnej konserwacji sprz ętu. 
B. W YNIKI OCENY JAKO ŚCI POWIETRZA  
Dla stref lub aglomeracji, dla których inne źródła informacji uzupe łniają dane 
uzyskane w wyniku przeprowadzonych pomiarów lub s ą jedynymi środkami oceny 
jakości powietrza, nale ży zebrać następujące informacje: 
– opis wykonywanych czynno ści związanych z ocen ą; 
– zastosowane szczegó łowe metody, z odniesieniem do opisu danej metody, 
 
PL 37   PL – źródła danych i informacji; 
– opis wyników, wraz ze wska źnikami niepewno ści, a w szczególno ści określenie 
zasięgu każdego z obszarów lub, gdzie stosowne, d ługości przebiegaj ącej przez 
strefę lub aglomeracj ę drogi, na której st ężenie przekracza warto ści dopuszczalne, 
pułap stężenia lub d ługoterminowe cele plus margines tolerancji, w zale żności od 
przypadku, oraz opis ka żdego obszaru, na terenie którego st ężenie przekracza 
górny lub dolny próg oszacowania;  
– informacje dotycz ące ludności potencjalnie nara żona na dzia łanie przekroczonych 
poziomów st ężeń w stosunku do warto ści dopuszczalnych. 
C. G WARANCJA JAKO ŚCI W ZAKRESIE OCENY JAKO ŚCI POWIETRZA 
ATMOSFERYCZNEGO : POTWIERDZANIE DANYCH  
1. Dla zagwarantowania dok ładności pomiarów i zgodno ści z celami dotycz ącymi 
jakości danych podanymi w sekcji A niniejszego za łącznika, w łaściwe władze i 
organy, okre ślone zgodnie z art. 3, zapewniaj ą spełnienie nast ępujących 
warunków:mo żliwość śledzenia wszystkich pomiarów dokonywanych w zwi ązku z 
oceną jakości powietrza atmosferycznego zgodnie z art. 4; 
– instytucje obs ługujące sieci i poszczególne stacje pomiarowe posiadaj ą wdrożone 
systemy gwarancji jako ści i kontroli jako ści, które gwarantuj ą okresowe 
przeglądy zapewniaj ące dokładność urządzeń pomiarowych; 
– proces gwarancji jako ści/kontroli jako ści wdrożony jest w zakresie zbierania 
danych i przygotowywania sprawozda ń, a instytucje wyznaczone do tego zadania 
aktywnie uczestnicz ą w odpowiednich unijnych pr ogramach gwarancji jako ści;  
– krajowe laboratoria, wyznaczone przez w łaściwe władze lub organy, okre ślone 
zgodnie z art. 3, bior ą udział we wspólnotowych proc edurach porównywania 
danych dotycz ących zanieczyszcze ń podlegaj ących uregulowaniom niniejszej 
dyrektywy, s ą akredytowane zgodnie z EN /ISO 17025 w zakresie metod 
stosowanych do celów powy ższych procedur porównywania danych, lub s ą w 
takcie akredytacji. Na terenie Pa ństw Członkowskich laboratoria te bior ą udział w 
procesie koordynacji wspólnotowyc h programów zapewnienia jako ści 
organizowanych przez Komisj ę, a także koordynuj ą na poziomie krajowym 
właściwą realizacj ę metod referencyjnych i prezentacj ę równowa żności metod 
niereferencyjnych. 
2. Wszelkie przesy łane dane uwa ża się za ważne. 
 
PL 38   PL ZAŁĄCZNIK II  
OKREŚLENIE WYMOGÓW W ZAKRESIE OCENY ST ĘŻENIA DWUTLENKU 
SIARKI, DWUTLENKU AZOTU ORAZ TLENKÓW AZOTU PY ŁU 
ZAWIESZONEGO (PM 10 i PM 2,5), OŁOWIU, TLENKU W ĘGLA I BENZENU W 
POWIETRZU ATMOSFERYCZNYM NA TERENIE STREFY LUB 
AGLOMERACJI 
A. G ÓRNY I DOLNY PRÓG OSZACOWANIA  
Zastosowanie maj ą następujące górne i dolne progi oszacowania: 
a) Dwutlenek siarki 
 Ochrona zdrowia  Ochrona ro ślinności 
Górny próg oszacowania  60 % 24-godzinnej warto ści 
dopuszczalnej (75 µg/m3, nie może 
zostać przekroczona wi ęcej niż 3 razy 
w ciągu roku kalendarzowego)  60 % warto ści dopuszczalnej dla 
okresu zimowego (12 µg/m3) 
Dolny próg oszacowania  40 % 24-godzinnej warto ści 
dopuszczalnej (50 µg/m3, nie może 
zostać przekroczona wi ęcej niż 3 razy 
w ciągu roku kalendarzowego)  40 % warto ści dopuszczalnej dla 
okresu zimowego (8 µg/m3) 
b) Dwutlenek azotu i tlenki azotu 
 Godzinowa warto ść 
dopuszczalna dla ochrony 
zdrowia ludzi (NO 2) Roczna warto ść 
dopuszczalna dla 
ochrony zdrowia ludzi 
(NO 2) Roczna warto ść 
dopuszczalna dla ochrony 
roślinności (NO 2) 
Górny próg 
oszacowania  70 % warto ści 
dopuszczalnej 
140 µg/m3, nie może 
zostać przekroczone wi ęcej 
niż 18 razy w roku 
kalendarzowym  80 % warto ści 
dopuszczalnej 
(32 µg/m3) 80 % warto ści dopuszczalnej 
(24 µg/m3) 
Dolny próg 
oszacowania  50 % warto ści 
dopuszczalnej (100 µg/m3, 
nie może zostać 
przekroczona wi ęcej niż 18 
razy w ciągu  
roku kalendarzowego)  65 % warto ści 
dopuszczalnej (26 µg/m3)65 % warto ści dopuszczalnej 
(19,5 µg/m3) 
 
PL 39   PL c) Py ł zawieszony (PM 10/PM 2,5) 
 średnia 24-godzinna  średnia roczna 
PM 10 średnia roczna
PM 2,5 
Górny próg oszacowania  30 µg/m3, nie może zostać przekroczone 
więcej niż 7 razy w roku 
kalendarzowym  14 µg/m3 10 µg/m3 
Dolny próg oszacowania  20 µg/m3, nie może zostać przekroczone 
więcej niż 7 razy w roku 
kalendarzowym  10 µg/m3 7 µg/m3 
d) O łów 
 
średnia roczna  
Górny próg oszacowania  70 % warto ści dopuszczalnej (0,35 µg/m3) 
Dolny próg oszacowania  50 % warto ści dopuszczalnej (0,25 µg/m3) 
e) Benzen 
 
średnia roczna  
Górny próg oszacowania  70 % warto ści dopuszczalnej (3,5 µg/m3) 
Dolny próg oszacowania  40 % warto ści dopuszczalnej (2 µg/m3) 
f) Tlenek w ęgla 
 średnia 8-godzinna  
Górny próg oszacowania  70 % warto ści dopuszczalnej (7 mg/m3) 
Dolny próg oszacowania  50 % warto ści dopuszczalnej (5 mg/m3) 
B. O KREŚLANIE PRZEKROCZE Ń GÓRNYCH I DOLNYCH PROGÓW OSZACOWANIA  
Przekroczenia górnych i dolnych progów oszacowania musz ą być określane na podstawie 
stężeń w ciągu poprzednich pi ęciu lat, w przypadku gdy dost ępne są wystarczaj ące dane. Próg 
oszacowania b ędzie uznany za przekroczony, je żeli został przekroczony przynajmniej w ci ągu 
trzech odr ębnych lat w okresie poprzednich pi ęciu lat. 
Jeżeli dostępne dane nie obejmuj ą całego okresu pi ęciu lat, Pa ństwa Członkowskie mog ą 
łączyć krótkie okresy pomiarów w ci ągu roku przeprowadzanych w miejscach, które mog ą 
być typowe dla najwy ższego poziomu zanieczyszczenia z wynikami uzyskanymi z 
inwentaryzacji emisji lub podczas modelowania, w celu stwierdzenia, czy górne i dolne progi oszacowania zosta ły przekroczone. 
 
PL 40   PL ZAŁĄCZNIK III  
LOKALIZACJA PUNKTÓW POBORU PR ÓBEK DO POMIARU DWUTLENKU 
SIARKI, DWUTLENKU AZOTU I TLENKÓW AZOTU ORAZ PY ŁU 
ZAWIESZONEGO (PM 10 i PM 2,5), OŁOWIU, TLENKU W ĘGLA I BENZENU W 
POWIETRZU  ATMOSFERYCZNYM  
Do pomiarów sta łych stosuje si ę następujące uwagi: 
A. R OZMIESZCZENIE W SKALI MAKRO  
a) Ochrona zdrowia ludzi 
1. Punkty poboru próbek, maj ące na celu ochron ę zdrowia ludzi, s ą rozmieszczone tak, 
aby zapewni ć dane dotycz ące: 
– obszarów w obr ębie stref i aglomeracji, w których stwierdzono najwy ższe 
stężenie, na którego bezpo średnie lub po średnie dzia łanie ludzie mogli by ć 
narażeni przez wystarczaj ąco długi okres czasu w stosunku do okresu u średniania 
wartości dopuszczalnej(-ych) lub pu łapu(-ów) st ężeń; 
– poziomów st ężenia na innych obszarach w obr ębie stref i aglomeracji, 
reprezentatywnych dla stopnia nara żenia ogółu ludności. 
2. Punkty poboru próbek s ą z zasady zlokalizowane w taki sposób, aby mo żna było 
uniknąć pomiaru bardzo ma łych mikro środowisk w ich bezpo średnim otoczeniu, co 
oznacza, że punkt poboru próbek musi by ć zlokalizowany w taki  sposób, aby badane 
powietrze by ło reprezentatywne dla jako ści powietrza na otaczaj ącym obszarze nie 
mniejszym ni ż 200 m2 w miejscach oddzia ływania ruchu drogowego i na obszarze o 
powierzchni co najmniej 250 m x 250 m na terenach przemys łowych, tam gdzie to 
możliwe. 
3. Punkty poboru próbek na obszarach miejskich s ą tak zlokalizowane, aby na poziom 
zanieczyszczenia mia ło wpływ połączenie zanieczyszcze ń pochodz ących ze 
wszystkich źródeł znajdujących się pod wiatr w stosunku do stacji pomiarowej. 
Stopień zanieczyszczenia nie powinien by ć zdominowany przez jedno źródło, chyba, 
że sytuacja ta jest typowa dla wi ększego obszaru miejskiego. Powy ższe punkty 
poboru próbek s ą zazwyczaj reprezentatywne dla k ilku kilometrów kwadratowych.  
4. W przypadku, gdy chodzi o ocen ę poziomów terenowych, na punkt poboru próbek 
nie mają wpływu aglomeracje lub obiekty przemys łowe znajduj ące się w pobliżu, np. 
obiekty w odleg łości mniejszej ni ż kilka kilometrów. 
5. W przypadku, gdy chodzi o ocen ę wpływu zanieczyszcze ń ze źródeł 
przemysłowych, przynajmniej jeden punkt pobor u próbek jest zlokalizowany z 
wiatrem w stosunku do źródła zanieczyszcze ń na terenie najbli ższego obszaru 
mieszkalnego. W przypadku, gdy nie jest znane st ężenie zanieczyszcze ń w terenie, 
dodatkowy punkt poboru próbek zloka lizowany jest w sferze oddzia ływania 
głównego kierunku wiatru. 
 
PL 41   PL 6. Punkty poboru próbek, gdzie to mo żliwe, są reprezentatywne dla podobnych miejsc, 
które nie znajduj ą się w bezpośrednim sąsiedztwie. 
7. Uwzgl ędnia się również potrzebę rozmieszczenia punktów poboru próbek na 
wyspach, je żeli jest to konieczne dla ochrony zdrowia ludzi. 
b) Ochrona ro ślinności 
Punkty poboru próbek maj ące na celu ochron ę roślinności zlokalizowane s ą w 
odległości ponad 20 km od aglomeracji lub ponad 5 km od innych obszarów 
zabudowanych, instalacji przemys łowych lub autostrad, co oznacza, że punkt poboru 
próbek musi by ć zlokalizowany w taki sposób, aby badane powietrze by ło 
reprezentatywne dla jako ści powietrza na otaczaj ącym obszarze nie mniejszym ni ż 
1 000 km2. Państwo Członkowskie mo że zdecydowa ć o zlokalizowaniu punktu 
poboru próbek w mniejszej odleg łości lub o wykorzystywaniu go do badania jako ści 
powietrza na mniejszym obszarze, bior ąc pod uwag ę warunki geograficzne. 
Uwzględnia się potrzebę oceny jako ści powietrza na wyspach. 
B. R OZMIESZCZENIE W SKALI MIKRO  
W miarę możliwości należy przestrzega ć następujących wytycznych: 
– przepływu wokó ł czerpni nie powinny utrudnia ć (w promieniu co najmniej 
270°) jakiekolwiek przeszkody wp ływające na przep ływ powietrza w pobli żu 
próbnika (który na ogó ł powinien znajdowa ć się w stosunku do budynków, 
balkonów, drzew i innych przeszkód w odleg łości dwukrotnie wi ększej niż 
wysokość, o jaką przeszkod ą przewyższa próbnik; co najmniej 0,5 m od 
najbliższego budynku w przypadku punktów poboru próbek 
reprezentatywnych dla jako ści powietrza na linii zabudowy); 
– zasadą ogólną jest, że czerpnia znajduje si ę między 1,5 m (strefa oddychania) i 
4 m powy żej poziomu gruntu. W niektórych wypadkach konieczne mo że 
okazać się wyższe umieszczenie (do 8 m). Wy ższe usytuowanie mo że być 
również odpowiednie, je żeli stacja jest reprezentatywna dla wi ększego 
obszaru; 
– czerpnia nie powinna by ć umieszczona w bezpo średnim sąsiedztwie źródeł, 
aby unikn ąć bezpośredniego zasysania substancji niezmieszanych z 
powietrzem atmosferycznym; 
– otwór wylotowy próbnika powinien by ć umieszczony w taki sposób, aby 
uniemożliwić ponowny nap ływ powietrza do wlotu próbnika; 
– umieszczenie próbnika w rejonie oddzia ływania ruchu drogowego: 
a) w odniesieniu do wszystkich zanieczyszcze ń, takie punkty poboru próbek 
powinny by ć oddalone co najmniej 25 m od granicy g łównych 
skrzyżowań oraz co najmniej 4 m od środka najbli ższego pasa ruchu; 
 
PL 42   PL b) w odniesieniu do dwutlenku azotu i tlenku w ęgla, wloty próbnika nie 
powinny znajdowa ć się dalej niż 5 m od kraw ężnika; 
c) w odniesieniu do py łu zawieszonego, o łowiu i benzenu, wloty próbnika 
powinny by ć tak rozmieszczone, aby by ły reprezentatywne dla jako ści 
powietrza w pobli żu linii zabudowy, ale w odleg łości nie większej niż 10 
m od kraw ężnika. 
Następujące czynniki mog ą również zostać uwzględnione: 
– źródła zakłóceń; 
– bezpiecze ństwo; 
– dostęp; 
– dostępność energii elektrycznej i łączności telefonicznej; 
– widoczno ść miejsca wzgl ędem otoczenia; 
– bezpiecze ństwo publiczne oraz bezpiecze ństwo pracowników obs ługi; 
– celowość wspólnego umieszczenia punktów poboru próbek ró żnych substancji 
zanieczyszczaj ących; 
– wymagania planistyczne. 
C. D OKUMENTACJA I PRZEGL ĄD WYBORU MIEJSCA  
Procedury wyboru miejsca powinny by ć poparte pe łną dokumentacj ą zebraną na 
etapie klasyfikacji, zawieraj ącą w szczególno ści fotografie z odczytem kompasu 
otaczającego obszaru i szczegó łową mapę. Miejsca poddawane s ą okresowym 
przeglądom przy u życiu tej samej dokumentacji dla sp rawdzenia czy kryteria wyboru 
nadal pozostaj ą ważne. 
 
PL 43   PL ZAŁĄCZNIK IV  
POMIARY W PUNKTACH TERENOWYCH NIEZALE ŻNIE OD ST ĘŻENIA 
A. C ELE 
Zasadniczym celem tych pomiarów jest dostarczen ie rzetelnej informacji na temat poziomów 
w terenie. Informacja ta jest niezb ędna dla okre ślenia podwy ższonych poziomów w bardziej 
zanieczyszczonych obszarach (takich ja k tereny miejskie, obszary przemys łowe, obszary z 
oddziaływaniem ruchu drogowego), oceny mo żliwego wp ływu przemieszczaj ących się na 
duże odległości zanieczyszcze ń powietrza oraz w celu ws pomagania analiz dotycz ących 
podziału źródeł zanieczyszcze ń. Konieczna jest tak że dla lepszego poznania okre ślonych 
zanieczyszcze ń, takich jak py ł zawieszony. Ponadto, informacja z terenu jest niezb ędna dla 
celów szerszego zastosowania modelowania tak że na obszarach miejskich. 
B. S UBSTANCJE  
Pomiary PM 2,5 muszą obejmowa ć przynajmniej st ężenie wagowe i odpowiednie zwi ązki 
chemiczne dla scharakteryzowania jego sk ładu chemicznego. Nale ży podać przynajmniej 
poniżej przytoczone zwi ązki chemiczne.  
SO 42- Na+ NH 4+ Ca2+ wolny w ęgiel (EC) 
NO 3- K+ Cl- Mg2+ w ęgiel organiczny (OC) 
C. R OZMIESZCZENIE  
Pomiarów nale ży dokonywa ć w szczególno ści na terenach wiejskich zgodnie z 
załącznikiem III, sekcjami A, B i C. 
 
PL 44   PL ZAŁĄCZNIK V  
KRYTERIA OKRE ŚLANIA MINIMALNEJ LI CZBY PUNKTÓW POBORU 
PRÓBEK W RAMACH STA ŁYCH POMIARÓW ST ĘŻENIA DWUTLENKU SIARKI 
(SO 2), DWUTLENKU AZOTU (NO 2) I TLENKÓW AZ OTU ORAZ PY ŁU 
ZAWIESZONEGO (PM 10, PM 2,5), OŁOWIU, TLENKU W ĘGLA I BENZENU W 
POWIETRZU  ATMOSFERYCZNYM  
A. M INIMALNA LICZBA PUNKTÓW POBO RU PRÓBEK DLA POMIARÓW STA ŁYCH W CELU 
OCENY ZGODNO ŚCI Z WARTO ŚCIAMI DOPUSZCZALNYMI LUB PU ŁAPAMI ST ĘŻENIA 
ZE WZGL ĘDU NA OCHRON Ę ZDROWIA LUDZI ORAZ PROGAMI OSTRZEGAWCZYMI W 
STREFACH I AGLOMERACJACH , W KTÓRYCH STA ŁY POMIAR STANOWI JEDYNE 
ŹRÓDŁO INFORMACJI  
a) Źródła rozproszone 
Liczba mieszka ńców 
aglomeracji lub strefy  
(w tysiącach) W przypadku, gdy st ężenia 
przekraczaj ą górny próg 
oszacowania (1) W przypadku, gdy st ężenia 
znajdują się między górnym i 
dolnym progiem oszacowania  
0-249 1 1 
250-499 2 1 
500-749 2 1 
750-999 3 1 
1 000-1 499 4 2 
1 500-1 999 5 2 
2 000-2 749 6 3 
2 750-3 749 7 3 
3 750-4 749 8 4 
4 750-5 999 9 4 
≥ 6 000 10 5 
(1) Dla NO 2, pyłu zawieszonego, tlenku w ęgla i benzenu: nale ży uwzględnić przynajmniej jeden 
terenowy punkt monitorowania na obszarze miejskim i jeden w rejonie oddzia ływania ruch u
drogowego, pod warunkiem że nie spowoduje to zwi ększenia liczby punktów poboru próbek.
Całkowita liczba stacji pomiarowyc h na obszarach miejskich i ca łkowita liczba stacji pomiarowych w
rejonach oddzia ływania ruchu drogowego w Pa ństwie Cz łonkowskim nie mo że różnić się o
współczynnik wi ększy niż 2. 
 
PL 45   PL (b) Źródła punktowe 
W przypadku oceny zanieczyszczenia w pobli żu źródeł punktowych nale ży obliczy ć liczbę 
punktów poboru próbek dla pomiarów sta łych bior ąc pod uwag ę gęstość emisji, 
prawdopodobn ą strukturę rozkładu zanieczyszcze ń powietrza atmosferycznego i potencjalne 
narażenie ludno ści. 
B. Minimalna liczba punktów poboru próbek dla pomiarów sta łych w celu oceny 
zgodnośći w ramach docelowego ograniczania stopnia nara żenia na dzia łanie PM 2,5 
ze względu na ochron ę zdrowia ludzi  
W powy ższym celu nale ży uruchomi ć jeden punkt poboru próbek na milion 
mieszkańców w odniesieniu do aglomer acji i dodatkowych konurbacji 
przekraczaj ących 100 000 mieszka ńców. Powy ższe punkty poboru próbek mog ą 
pokrywać się z punktami poboru próbek dzia łającymi w ramach sekcji A. 
C. M INIMALNA LICZBA PUNKTÓW POBO RU PRÓBEK DLA POMIARÓW STA ŁYCH W CELU 
OCENY ZGODNO ŚCI Z WARTO ŚCIAMI KRYTYCZNYMI ZE WZGL ĘDU NA OCHRON Ę 
ROŚLINNOŚCI W INNYCH STREFACH NI Ż AGLOMERACJE  
W przypadku, gdy st ężenia przekraczaj ą 
górny próg oszacowania  W przypadku, gdy st ężenia znajduj ą się między 
górnym i dolnym progiem oszacowania  
1 punkt na ka żde 20 000 km2 1 punkt na ka żde 40 000 km2 
Dla stref na wyspach nale ży obliczy ć liczbę punktów poboru próbek dla pomiarów 
stałych, bior ąc pod uwag ę prawdopodobn ą struktur ę rozkładu zanieczyszcze ń 
powietrza i potencjalne nara żenie roślinności. 
 
PL 46   PL ZAŁĄCZNIK VI  
METODY REFERENCYJNE OCENY ST ĘŻENIA DWUTLENKU SIARKI, 
DWUTLENKU AZOTU I TLENKÓW AZOTU, PY ŁU ZAWIESZONEGO (PM 10 I 
PM 2,5), OŁOWIU, TLENKU W ĘGLA, BENZENU I OZONU 
A. R EFERENCYJNE METODY POMIAROWE  
1. Metoda referencyjna pomiaru dwutlenku siarki 
Metodę referencyjn ą pomiaru dwutlenku siarki opisano w EN 14212:2005 „Jako ść 
powietrza atmosferycznego – znormalizow ana metoda pomiaru dwutlenku siarki – 
metoda fluorescencyjna UV”. 
2. Metoda referencyjna pomiaru dw utlenku azotu i tlenków azotu 
Metodę referencyjn ą pomiaru dwutlenku azotu i tlenków azotu opisano w 
EN 14212:2005 „Jako ść powietrza atmosferycznego – znormalizowana metoda 
pomiaru st ężenia dwutlenku azo tu i tlenków w ęgla – metoda 
chemiluminescencyjna”. 
3. Metoda referencyjna pobierania próbek i pomiaru o łowiu 
Metodę referencyjn ą pobierania próbek o łowiu opisano w sekcji A, punkt 4 
niniejszego za łącznika. Metod ę referencyjn ą pomiaru o łowiu podano w 
EN 14902:2005 „Metoda referencyjna oznaczania Pb/Cd/As/Ni w powietrzu atmosferycznym”. 
4. Metoda referencyjna pobierania próbek i pomiaru PM
10 
Metodę referencyjn ą pobierania próbek i pomiaru PM 10 opisano w EN 12341:1999 
„Jakość powietrza – oznaczenie frakcji PM 10 pyłu zawieszonego – metoda 
referencyjna i procedura bada ń terenowych wykazuj ących równowa żność 
referencyjn ą metod pomiarowych”. 
5. Metoda referencyjna pobierania próbek i pomiaru PM 2,5 
Metodę referencyjna pobierania próbek i pomiaru PM 2,5 opisano w EN 14907:2005 
„Znormalizowana metoda pomiaru grawimet rycznego do oznaczania frakcji masy py łu 
zawieszonego PM 2,5 w powietrzu atmosferycznym”. 
6. Metoda referencyjna pobierania próbek i pomiaru benzenu 
Metodę referencyjn ą pomiaru benzenu opisano w EN 14662:2005, cz ęści 1, 2 i 3 
„Jakość powietrza atmosferycznego – metoda referencyjna pomiaru st ężenia 
benzenu”. 
 
PL 47   PL 7. Metoda referencyjna pomiaru tlenku w ęgla 
Metodę referencyjn ą pomiaru tlenku w ęgla opisano w EN 14626:2005 „Jako ść 
powietrza atmosferycznego – znormalizowana metoda pomiaru st ężenia tlenku 
węgla – spektroskopia niedyspersyjna w podczerwieni”. 
8. Metoda referencyjna pomiaru ozonu 
Metodę referencyjn ą pomiaru ozonu opisano w EN 14625:2005 „Jako ść powietrza 
atmosferycznego – znormalizowana metoda pomiaru st ężenia ozonu – fotometria UV”. 
B. W YKAZYWANIE RÓWNOWA ŻNOŚCI 
1. Pa ństwo Członkowskie mo że zastosowa ć każdą inną metodę, jeśli potrafi wykaza ć, 
iż daje ona równowa żne wyniki w porównaniu z met odami podanymi w sekcji A lub, 
w przypadku py łu zawieszonego, ka żdą inną metodę, jeśli zainteresowane Pa ństwo 
Członkowskie potrafi wykaza ć, że jest ona spójna z metod ą referencyjn ą. W takim 
przypadku wyniki uzyskane za pomoc ą takiej metody nale ży skorygowa ć, aby 
uzyskane wyniki by ły równowa żne z tymi, które otrzymano za pomoc ą metody 
referencyjnej. 
2. Komisja mo że zażądać od Państwa Członkowskiego przygotowania i przedstawienia 
sprawozdania w celu wykazania równowa żności, zgodnie z punktem 1. 
3. Oceniaj ąc dopuszczalno ść sprawozdania, o którym mowa w punkcie 2, Komisja 
zastosuje si ę do wytycznych dotycz ących wykazywania równowa żności (wytyczne 
te zostaną opublikowane). W przypadku stosowania przez Pa ństwo Członkowskie 
tymczasowych wska źników do oceny równowa żności, muszą one być potwierdzone 
i/lub zmienione zgodnie z wytycznymi Komisji.  
4. Pa ństwa Członkowskie powinny zapewni ć, aby w ka żdym uzasadnionym przypadku 
zastosowanie mia ła korekta tak że wstecznie w odniesieniu do poprzednich danych w 
celu uzyskania odpowiedniego poziomu porównywalno ści danych. 
C. N ORMALIZACJA  
W odniesieniu do zanieczyszcze ń gazowych, ich wielko ść musi być znormalizowana 
przy temperaturze 293 K i ci śnieniu atmosferycznym 101,3 kPa. Je śli chodzi o py ł 
zawieszony i subs tancje analizowane w py le zawieszonym (np. o łów), wielko ść pomiaru 
odnosi się do warunków otoczenia. 
 
PL 48   PL ZAŁĄCZNIK VII  
WARTO ŚCI DOCELOWE I CELE D ŁUGOTERMINOWE 
A. W ARTOŚCI DOCELOWE I CELE D ŁUGOTERMINOWE DOTYCZ ĄCE OZONU  
1. Definicje i kryteria 
a) Definicje AOT40 (warto ść wyrażona w (µg/m3)·h) oznacza wynik ró żnicy pomi ędzy godzinnymi 
stężeniami wy ższymi niż 80 µg/m
3 (= 40 cz ęści na miliard) a 80 µg/m3 w danym okresie 
czasu, przy wykorzystaniu jedynie warto ści 1-godzinnej zmierzonej pomi ędzy godzin ą 8:00 a 
20:00 czasu środkowo - europejskiego ka żdego dnia1. 
b) Kryteria 
Do kontroli poprawno ści danych w trakcie ich gromadzenia i obliczania parametrów 
statystycznych zastosowanie maj ą następujące kryteria: 
Parametr  Wymagany udzia ł ważnych danych  
wartości jednogodzinne  75 % (tj. 45 minut)  
wartości ośmiogodzinne  75 % warto ści (tj. 6 godzin)  
maksymalna średnia dzienna 
ośmiogodzinna liczona z 
8 godzinowo krocz ących 
godzin 75 % krocz ących średnich jednogodzinnych z 8 godzin (tj. 18 średnich 
ośmiogodzinnych dziennie)  
AOT40  90 % warto ści jednogodzinnych w okresie czasu okre ślonym do obliczenia 
wartości AOT40 (a) 
Średnia roczna  90 % warto ści jednogodzinnych oddzielnie w okresie letnim (od kwietnia do 
września) i 75 % w okresie zimowym (od stycznia do marca, od pa ździernika 
do grudnia)  
Ilość przekrocze ń i wartości 
maksymalne w miesi ącu 90 % maksymalnych średnich dziennych warto ści ośmiogodzinnych (27 
dostępnych warto ści dziennych w miesi ącu) 
90 % jednogodzinnych warto ści pomiędzy 8:00 a 20:00 czasu 
środkowoeuropejskiego  
                                                 
1 lub odpowiedniego przedzia łu czasowego dla najbardziej preryferyjnych regionów. 
 
PL 49   PL Ilość przekrocze ń i wartości 
maksymalne w miesi ącu pięć z sześciu miesi ęcy w okresie letnim (od kwietnia do wrze śnia) 
(a) W przypadkach, gdy nie s ą dostępne wszystkie dane z pomiarów, nale ży zastosowa ć następujący 
współczynnik do obliczenia warto ści AOT40:  
AOT40 oszacowanie = AOT40 pomiar x całkowita mo żliwa liczba godzin* 
ilość wartości pomiarowych jednogodzinnych  
* jest to liczba godzin w ok resie czasu potrzebnym do okre ślenia AOT40, (tj. godziny od 08:00 do 
20:00 czasu środkowoeuropejskiego od dnia 1 maja do dnia 31 lipca ka żdego roku dla celów ochrony 
roślinności oraz od dnia 1 kwietnia do dnia 30 wrze śnia każdego roku dla celów ochrony lasów).  
 
2. Warto ści docelowe 
Cel Okres 
uśredniania 
pomiarów  Wartość docelowa  Termin 
realizacji 
wartości 
docelowej  
Ochrona zdrowia ludzi  średnia max. 
8 godz. dziennie(a)120 µg/m3 nie może zostać 
przekroczone wi ęcej niż przez 25 dni 
w roku kalendarzowym średnio na 
przestrzeni trzech lat (b) 2010 
Ochrona ro ślinności od maja do lipca  AOT40 (obliczone na podstawie 
wartości jednogodzinnych) 
18 000 µg/m3•h uśrednione na 
przestrzeni pi ęciu lat (b)  2010 
(a) Maksymalne średnie stężenie dzienne z 8 godzin wybiera si ę po przeanalizowaniu kolejnych 
średnich krocz ących z 8 godzin, obliczanych na podstawie danych godzinowych oraz 
uaktualnianych co godzin ę. Każda obliczona w ten sposób średnia z 8 godzin przypisana zostaje 
do dnia, w którym si ę kończy; tj. pierwszy okres ob liczeniowy dla danego dnia b ędzie okresem od 
godziny 17:00 dnia poprzedniego do godziny 01:00 dnia bie żącego; ostatni okres obliczeniowy dla 
danego dnia b ędzie okresem od godziny 16:00 do 24:00 tego dnia.  
(b) Jeśli średnie trzyletnie lub pi ęcioletnie nie mog ą być określone na podstawie pe łnych kolejnych 
danych rocznych, minimalne wymagane dane roczne dla sprawdzenia zgodno ści z warto ściami 
docelowymi s ą następujące: 
– dla warto ści docelowej w odniesieniu do ochrony zdrowia ludzi: wa żne dane dla jednego 
roku; 
– dla wartości docelowej w odniesieniu do ochrony ro ślinności: ważne dane dla trzech lat.  
 
PL 50   PL 3. Cele d ługoterminowe 
Cel Okres uśredniania 
pomiarów  Wartość docelowa  Termin 
osiągnięcia celu 
długoterminow
ego 
Ochrona zdrowia ludzi  średnia max. 8 godz. 
dziennie w roku 
kalendarzowym  (120 µg/m3) - 
Ochrona ro ślinności od maja do lipca  AOT40 (obliczone na 
podstawie warto ści 
jednogodzinnych) 
6 000 µg/m3•h - 
 
PL 51   PL ZAŁĄCZNIK VIII  
KRYTERIA KLASYFIKOWANIA I ROZMIESZCZANIA PUNKTÓW POBORU 
PRÓBEK DO OCENY ST ĘŻEŃ OZONU 
Do pomiarów sta łych stosuje si ę następujące uwagi: 
A. R OZMIESZCZENIE W SKALI MAKRO  
Rodzaj 
stacji  Cele pomiarów  Reprezentatywno ść (a)Kryteria rozmieszczenia w skali makro  
Miejskie  Ochrona zdrowia ludzi: 
ocena stopnia nara żenia 
ludności miejskiej na 
działanie ozonu, tj. tam, gdzie 
gęstość zaludnienia i stopie ń 
stężenia ozonu s ą stosunkowo 
wysokie i reprezentatywne w 
zakresie stopnia nara żenia 
całej ludności Kilka km2 Z dala od wp ływu lokalnych emisji, takich 
jak ruch drogowy, stacje benzynowe, itp.; 
Przewiewne miejsca, gdzie mo żna dokona ć 
pomiarów dobrze zmieszanych poziomów. 
Miejsca takie jak obszary mieszkalne i 
handlowe w miastach, parkach (z dala od drzew), szerokie ulice lub place o ma łym 
natężeniu ruchu lub zamkni ęte dla ruchu, 
otwarte tereny o przeznaczeniu edukacyjnym, sportowy m lub rekreacyjnym.
Podmiejskie  Ochrona zdrowia ludzi i 
roślinności: 
ocena stopnia nara żenia 
ludności i roślinności na 
obrzeżach aglomeracji, gdzie 
występują najwyższe 
poziomy st ężenia ozonu, na 
których dzia łanie ludno ść i 
roślinność mogą być 
bezpośrednio i po średnio 
narażone  Kilkanaście km2 W pewnej odleg łości od miejsca 
maksymalnej emisji, pod wiatr w stosunku do głównego kierunku/ kierunków wiatru w 
trakcie panowania kor zystnych warunków 
do powstawania ozonu; W miejscach, gdzie ludno ść, wrażliwe 
uprawy lub naturalne ekosystemy na 
obrzeżach aglomeracji nara żone są na 
wysokie poziomy st ężenia ozonu; 
W razie konieczno ści, także kilka 
podmiejskich stacji pomiarowych usytuowanych zgodnie z kierunkiem wiatru 
na terenie o maksymalnej emisji, w celu 
określenia poziomów st ężenia ozonu w skali 
regionalnej 
 
Wiejskie  Ochrona zdrowia ludzi i 
roślinności: 
ocena stopnia nara żenia 
ludności, upraw i naturalnych 
ekosystemów na st ężenie 
ozonu w skali subregionalnej Poziomy 
subregionalne (kilka km
2) Stacje mog ą być zlokalizowane w ma łych 
osiedlach i/lub na obszarach charakteryzuj ących się naturalnymi 
ekosystemami, lasami lub uprawami; 
Reprezentatywne dla ozonu z dala od bezpośredniego wp ływu lokalnych emisji 
takich jak instalacje przemys łowe i drogi; 
Na otwartej przestrzeni, ale nie na szczytach wysokich gór
 
 
PL 52   PL Terenowe  Ochrona zdrowia ludzi i 
roślinności: 
ocena stopnia nara żenia 
upraw i naturalnych  ekosystemów na st ężenie 
ozonu w skali regionalnej, jak 
również stopnia nara żenia 
ludności
 Poziom regionu/ 
kraju/ kontynentu 
(1 000 do 
10 000 km2) Stacje zlokalizowane na obszarach o mniejszej g ęstości zaludnienia, np. z 
naturalnymi ekosystemami, lasami, bardzo 
daleko od o środków miejskich i 
przemysłowych oraz z dala od lokalnych 
emisji; 
Należy unikać miejsc, gdzie lokalnie mo że 
wystąpić zjawisko inwers ji przy gruncie 
oraz szczytów wy ższych gór; 
Odradza si ę lokalizacje nadmorskie z 
przewagą dziennych cykli wiatru w skali 
lokalnej.
 
(a) Punkty poboru próbek powinny równie ż, gdzie jest to mo żliwe, być reprezentatywne dla podobnych
miejsc, które nie znajduj ą się w bezpośrednim sąsiedztwie.  
Lokalizacj ę stacji wiejskich i terenowych nale ży skoordynowa ć z wymogami monitorowania 
określonymi w rozporz ądzeniu Komisji (WE) nr 109 1/94 z 29 kwietnia 1994 r. 
ustanawiaj ącego niektóre szczegó łowe zasady wykonania rozporz ądzenia Rady (EWG) 
nr 3528/86 w sprawie ochrony lasów Wspólnoty przed zanieczyszczeniem atmosferycznym1. 
B. R OZMIESZCZENIE W SKALI MIKRO  
Na tyle na ile to mo żliwe, nale ży postępować zgodnie z procedur ą dotyczącą rozmieszczenia 
punktów poboru próbek, okre śloną w załączniku III, sekcji B, ustawiaj ąc czerpnię z dala od 
takich źródeł jak paleniska i kominy i w odleg łości 10 m od najbli ższej drogi, zwi ększając 
odległość w zależności od natężenia ruchu.  
C. D OKUMENTACJA I PRZEGL ĄD WYBORU MIEJSCA  
Należy postępować zgodnie z procedurami podanymi w za łączniku III, sekcji C, stosuj ąc 
odpowiednio przegl ąd i wykładnię danych wynikaj ących z monitorowania w kontek ście 
procesów meteorologicznych i fotochemicznych wp ływających na st ężenie ozonu mierzone w 
odpowiednich miejscach. 
                                                 
1 Dz.U. L 125 z 18.5.1994, str. 1. 
 
PL 53   PL ZAŁĄCZNIK IX  
KRYTERIA OKRE ŚLANIA MINIMALNEJ LI CZBY PUNKTÓW POBORU 
PRÓBEK DLA STA ŁYCH POMIARÓW ST ĘŻENIA OZONU 
A. M INIMALNA LICZBA PUNKTÓW POBORU PRÓBEK DLA STA ŁYCH POMIARÓW W 
STACJACH STA ŁYCH MAJ ĄCYCH NA CELU OCEN Ę ZGODNO ŚCI Z WARTO ŚCIAMI 
DOCELOWYMI , CELAMI D ŁUGOTERMINOWYMI ORAZ PROGAMI INFORMOWANIA I 
PROGAMI OSTRZEGAWCZYMI W PRZYPADKU , GDY POMIARY TE S Ą WYŁĄCZNYM 
ŹRÓDŁEM INFORMACJI  
Zaludnienie 
(× 1 000) Aglomeracje 
(miejskie i podmiejskie) (a)Inne strefy 
(podmiejskie i wiejskie) (a) Stacje terenowe 
< 250  1 
< 500 1 2 
< 1 000 2 2 
< 1 500 3 3 
< 2 000 3 4 
< 2 750 4 5 
< 3 750 5 6 
> 3 750 1 dodatkowa stacja na 
2 mln mieszka ńców 1 dodatkowa stacja na 
2 mln mieszka ńców 1 stacja/50 000 km2 jako średnia 
gęstość we wszystkich strefach w 
danym kraju(b) 
 
(a) Na obszarach podmiejskich, gdzie prawdobodobne jest wyst ąpienie najwy ższego poziomu nara żenia należy 
przewidzieć co na jmniej 1 stac ję.W a glomerac jach co na jmnie j 50 % stac ji musi b yć zlokalizowan ych na 
(b) Zaleca si ę 1 stację na 25 000 km2 na obszarach o z łożonej sytuacji. 
B. M INIMALNA LICZBA PUNKTÓW POBIERANIA PRÓBEK DLA POMIARÓW STA ŁYCH W 
ODNIESIENIU DO STREF I AGLOMERACJI REALIZUJ ĄCYCH CELE D ŁUGOTERMINOWE  
Liczba punktów pobierania próbek w odniesieniu do ozonu, w po łączeniu z innymi środkami 
oceny uzupe łniającej, takimi jak modelowanie jako ści powietrza i wspólnie z nimi 
rozmieszczane pomiary dwutlenku azotu, wystarczy do zbadania tendencji zanieczyszczenia ozonem i kontroli zgodno ści z celami d ługoterminowymi. Liczba stacji rozmieszczonych w 
aglomeracjach i innych strefach mo że zostać zmniejszona do jednej trzeciej stacji 
wymienionych w sekcji A. W przypadku, gdy informacje ze sta łych stacji pomiarowych s ą 
wyłącznym źródłem informacji, musi zosta ć zachowana przynajmniej jedna stacja 
monitoruj ąca. Jeżeli w strefie, gdzie przeprowadza si ę ocenę uzupełniającą, nie pozosta ła 
żadna stacja, koordynacja ze stacjami znajduj ącymi się w strefach s ąsiadujących zapewni 
odpowiedni ą ocenę stężenia ozonu w stosunku do celów d ługoterminowych. Liczba stacji 
terenowych musi wynosi ć 1 na 100 000 km
2. 
 
PL 54   PL ZAŁĄCZNIK X  
POMIARY PREKURSORÓW OZONU 
A. C ELE 
Głównym celem takich pomiarów jest analiza tendencji st ężeń prekursorów ozonu, 
sprawdzenie skuteczno ści strategii dotycz ącej ograniczenia emisji, kontrola spójno ści wykazu 
emisji oraz pomoc w przypisaniu źródeł emisji do zaobserwowanych st ężeń zanieczyszczenia. 
Celem dodatkowym jest wspieranie zrozumienia procesów tworzenia si ę ozonu i rozpraszania 
prekursorów, jak równie ż zastosowanie modeli fotochemicznych. 
B. S UBSTANCJE  
Pomiary st ężeń prekursorów ozonu musz ą obejmowa ć przynajmniej tlenki azotu (NO i NO 2), 
i odpowiednie lotne zwi ązki organiczne (LZO): 
 1- buten izo pren etylobenze n 
etan trans-2- buten n-heksa n m+p-ksylen 
etylen cis-2- buten i-heksa n o-ksylen
acetylen 1,3- butadie n n-heptan 1,2,4-tró jmetylobenze n 
propane n-pentan n-okta n 1,2,3-tró jmetylobenze n 
propen i- pentan i-okta n 1,3,5-tró jmetylobenze n 
n-butan 1- penten benzen formaldeh yd 
i-butan 2- penten tolue n węglowodor y niemetanowe
C. R OZMIESZCZENIE  
Pomiarów, w szczególno ści na obszarach miejsk ich i podmiejskich, nale ży dokonywa ć w 
dowolnej stacji monitoruj ącej ustanowionej zgodnie z wymoga mi niniejszej dyrektywy i 
uznanej za odpowiedni ą w odniesieniu do celów prowadzenia pomiarów okre ślonych w 
sekcji A. 
 
PL 55   PL ZAŁĄCZNIK XI  
WARTO ŚCI DOPUSZCZALNE DLA OC HRONY ZDROWIA LUDZKIEGO 
Okres 
uśredniania 
pomiarów  Wartości dopuszczalne  Margines tolerancji  Termin 
realizacji 
wartości 
dopuszczalnej  
Dwutlenek siarki  
1 godzina  350 µg/m3, nie może zostać 
przekroczone wi ęcej niż 24 razy 
w roku kalendarzowym  150 µg/ m3 (43 %)   
1 dzień 125 µg/m3, nie może zostać 
przekroczone wi ęcej niż 3 razy 
w roku kalendarzowym  Brak  
Dwutlenek azotu  
1 godzina  200 µg/m3, nie może zostać 
przekroczone wi ęcej niż 18 razy 
w roku kalendarzowym  50 % w dniu 19 lipca 1999, zmniejszane w dniu 1 stycznia 2001 r. i co 12 miesięcy od tamtej pory o równ ą ilość 
rocznych udzia łów procentowych tak aby 
osiągnąć 0 % do dnia 1 stycznia 2010 r.
 1 stycznia 2010 r.  
Rok 
kalendarzowy  (40 µg/m3) 50 % w dniu 19 lipca 1999 r., zmniejszane w dniu 1 stycznia 2001 r. 
i co 12 miesi ęcy od tamtej pory o 
równą ilość rocznych udzia łów 
procentowych tak aby osi ągnąć 0 % do 
dnia 1 stycznia 2010 r.
 1 stycznia 2010 r.  
Tlenek w ęgla 
średnia max. 
8 godz. dziennie
(1) 10 mg/m3 60 %  
Benzen  
Rok kalendarzowy
 (5 µg/m3) 5 µg/m3 (100 %) w dniu 13 grudnia 
2000 r., zmniejszane w dniu 1 stycznia 
2006 r. i co 12 miesi ęcy od tej pory o 
1 µg/m3 tak aby osi ągnąć 0 % do dnia 
1 stycznia 2010 r.  1 stycznia 2010 r.  
Ołów 
Rok 
kalendarzowy  (0,5 µg/m3) 100 %  
 
PL 56   PL PM 10 
1 dzień 50 µg/m3, nie może zostać 
przekroczone wi ęcej niż 35 razy 
w roku kalendarzowym  50 %  
Rok kalendarzowy
 (40 µg/m3) 20 %  
(1) Maksymalna średnia ośmiogodzinna wybierana jest po przeanalizowaniu średnich krocz ących z 
8 godzin, obliczanych na podsta wie danych z godziny oraz uaktualnianych co godzin ę. Każda średnia 
ośmiogodzinna w ten sposób obliczona, przypisana zostaje do dnia, w którym si ę ona kończy; tzn. 
pierwszy okres obliczenio wy dla danego dnia b ędzie okresem od godziny 17:00 dnia poprzedniego do 
godziny 01:00 dnia bie żącego; ostatni okres obliczeniowy dla danego dnia b ędzie okresem od godziny 
16:00 do 24:00 tego dnia.  
 
PL 57   PL ZAŁĄCZNIK XII  
PROGI INFORMOWANIA I PROGI OSTRZEGAWCZE 
A. P ROGI OSTRZEGAWCZE DLA SUBSTANCJI ZANIECZYSZCZAJ ĄCYCH INNYCH NI Ż 
OZON  
Pomiary nale ży prowadzi ć przez trzy kolejne godziny w miejscach 
reprezentatywnych dla jako ści powietrza na obszarze o powierzchni co najmniej 
100 km2 albo w ca łej strefie lub aglomeracji, zale żnie od tego, który z tych obszarów 
jest mniejszy.  
Substancja zanieczyszczaj ąca Próg ostrzegawczy  
Dwutlenek siarki  (500 µg/m3) 
Dwutlenek azotu  (400 µg/m3) 
B. P ROGI INFORMOWANIA I PROGI OSTRZEGAWCZE ST ĘŻENIA OZONU  
Cel Okres uśredniania pomiarów Próg 
Informacje  1 godzina 180 µg/m3 
Alarm  1 godzina (a) 240 µg/m3 
(a) W odniesieniu do wykonywania art. 18, pomiar aktualnego lub przewidzianego 
przekroczenia progu nale ży prowadzi ć przez trzy kolejne godziny. 
 
 
PL 58   PL ZAŁĄCZNIK XIII  
POZIOMY KRYTYCZNE DLA OCHRONY RO ŚLINNOŚCI 
Okres uśredniania 
pomiarów  Poziom krytyczny  Margines tolerancji  Termin realizacji 
poziomu krytycznego  
Dwutlenek siarki  
Kalendarzowy rok i zima 
(od dnia 1 pa ździernika do 
dnia 31 marca)  20 µg/m3 Brak  
Tlenki azotu  
Rok kalendarzowy  30 µg/m3 NO x Brak  
 
PL 59   PL ZAŁĄCZNIK XIV  
DOCELOWE OGRANICZENIE STOPNIA NARA ŻENIA I PU ŁAP STĘŻENIA DLA 
PM 2,5 
A. ŚREDNI WSKA ŹNIK NARA ŻENIA NA DZIA ŁANIE  
Średni wska źnik narażenia na dzia łanie wyra żony w µg/m3 (Average Exposure 
Indicator AEI) zostanie ustalo ny w oparciu o pomiary w o środkach miejskich w 
strefach i aglomeracjach na ca łym terytorium Pa ństwa Członkowskiego. Nale ży go 
ustalać jako roczne średnie stężenie z 3 lat kalendarzowy ch dla wszystkich punktów 
poboru próbek ustanowionych zgodnie z art.  6 i 7. AEI dla roku odniesienia 2010 
będzie średnią stężeń z lat 2008, 2009 i 2010.  Na tej samej zasadzie AEI dla roku 
2020 zostanie obliczony jako roczne średnie stężenie z trzech lat kalendarzowych dla 
wszystkich punktów poboru próbek z lat 2018, 2019 i 2020. 
B. D OCELOWE OGRANICZENIE STOPNIA NARA ŻENIA  
Docelowe ograniczenie stopnia nara żenia do zrealizowania w 
odniesieniu do AEI w roku 2010  Termin realizacji 
docelowego 
ograniczenia stopnia 
narażenia 
20 procent  2020 
Jeśli w roku odniesienia średni wska źnik narażenia wyra żony w µg/m3 wynosi 
7 µg/m3 lub mniej, docelowe ograniczenie stopnia nara żenia wynosi zero. 
C. P UŁAP STĘŻENIA  
Okres 
uśredniania 
pomiarów  Pułap 
stężenia Margines tolerancji (1) Termin realizacji 
pułapu stężenia 
Rok 
kalendarzowy  (25 µg/m3) 20 % w dniu wej ścia w życie niniejszej 
dyrektywy, zmniejszane od dnia 1 stycznia następnego roku i co 12 miesi ęcy od tej 
pory o równe roczne udzia ły procentowe a ż 
do osiągnięcia 0 % w dniu 1 stycznia 2010 r.
 1 stycznia 2010 r.  
(1) Maksymalny margines tolerancji stosuje si ę zgodnie z art.15 ust. 4.  
 
PL 60   PL ZAŁĄCZNIK XV  
INFORMACJE, JAKIE POWINNY BY Ć ZAWARTE W LOKALNYCH, 
REGIONALNYCH LUB KRAJOWYCH  PLANACH LUB PROGRAMACH NA 
RZECZ POPRAWY JAKO ŚCI POWIETRZA  ATMOSFERYCZNEGO  
A. I NFORMACJE WYMAGANE NA MOCY ART . 21 (PLANY LUB PROGRAMY ) 
1. Lokalizacja nadmiernego zanieczyszczenia 
a) region; b) miasto (mapa); c) stacja pomiarowa (mapa, wspó łrzędne geograficzne). 
2. Informacje ogólne 
a) rodzaj strefy (obszar miejski, przemys łowy, lub wiejski); 
b) szacunkowa wielko ść zanieczyszczonego obszaru (km2) oraz liczba ludno ści 
poddanej dzia łaniu zanieczyszczenia; 
c) użyteczne dane klimatyczne; 
d) właściwe dane topograficzne; 
e) dostateczne informacje na temat rodzaju celów wymagaj ących ochrony w 
danej strefie.  
3. Odpowiedzialne w ładze 
Nazwiska i adresy osób odpowiedzialnych za  przygotowanie i wykonanie planów na 
rzecz poprawy jako ści powietrza. 
4. Charakter i ocen a zanieczyszczenia 
a) stężenie obserwowane w poprzedni ch latach (przed wdro żeniem środków dla 
poprawy jako ści powietrza); 
b) stężenie mierzone od momentu rozpocz ęcia projektu 
c) techniki stosowane przy ocenie.  
5. Pochodzenie zanieczyszczenia 
a) wykaz g łównych źródeł emisji odpowiedzialnych za zanieczyszczenie (mapa); 
b) łączna ilość emisji z tych źródeł (tony/rok); 
c) informacje o imporcie zanieczyszcze ń z innych regionów.  
 
PL 61   PL 6. Analiza sytuacji 
a) szczegó ły dotycz ące czynników odpowiedzialnyc h za przekroczenie (np. 
transport, łącznie z transportem transgranicznym, tworzenie si ę wtórnych 
substancji zanieczyszczaj ących w atmosferze); 
b) informacje dotycz ące możliwych do podj ęcia środków poprawy jako ści 
powietrza.  
7. Informacje dotycz ące środków lub projektów na rzecz poprawy jako ści powietrza, 
istniejących przed wej ściem w życie niniejszej dyrektywy, czyli: 
a) środki lokalne, regionalne, krajowe i mi ędzynarodowe; 
b) obserwowane skutki zastosowania tych środków.  
8. Informacje dotycz ące środków lub projektów podj ętych w celu zmniejszenia 
zanieczyszczenia po wej ściu w życie niniejszej dyrektywy: 
a) wykaz i opis wszystkich środków wymienionych w projekcie; 
b) harmonogram realizacji; c) oszacowanie planowanej poprawy jako ści powietrza i przewidywany czas 
potrzebny na realizacj ę tych celów.  
9. Informacje dotycz ące środków lub projektów planowanych lub analizowanych w 
perspektywie d ługoterminowej. 
10. Wykaz publikacji, dokumentów, opracowa ń itp. będących uzupe łnieniem informacji 
wymaganych w niniejszym za łączniku.  
B. 
INFORMACJE WYMAGANE NA MOCY ART . 20 UST . 1 LIT . B) (PROGRAM 
OGRANICZENIA ZANIECZYSZCZENIA POWIETRZA ) 
1. Wszystkie informacje okre ślone w sekcji A niniejszego za łącznika. 
2. Informacje na temat stanu wdra żania następujących dyrektyw:  
(1) Dyrektywa Rady 70/220/EWG z dnia 20 marca 1970 r. dotycz ąca zbliżenia 
ustawodawstw Pa ństw Członkowskich w sprawie środków przeciwko 
zanieczyszczaniu powietrza przez spaliny samochodowe1; 
(2) Dyrektywa Rady 88/77/EWG z dnia 3 grudnia 1987 r. w sprawie zbli żenia 
ustawodawstw Pa ństw Członkowskich odnosz ących się do środków przeciwko 
emisji zanieczyszcze ń gazowych z silników Diesla w pojazdach2; 
                                                 
1 Dz.U. L 76 z 6.4.1970, str. 1. 
2 Dz.U. L 36 z 9.2.1988, str. 33. 
 
PL 62   PL (3) Dyrektywa 94/63/WE Parlamentu Europe jskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. 
w sprawie kontroli emisji lotnych zwi ązków organicznych (LZO) wynikaj ących 
ze składowania paliwa i jego dystryb ucji z terminali do stacji paliw3; 
(4) Dyrektywa Rady 96/61/WE z dnia 24 wrze śnia 1996 r. dotycz ąca 
zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli4;  
(5) Dyrektywa 97/68/WE Parlamen tu Europejskiego i Rady z dnia 
16 grudnia 1997 r. w sprawie zbli żenia ustawodawstw Pa ństw Członkowskich 
odnoszących się do środków dotycz ących ograniczenia emisji zanieczyszcze ń 
gazowych i py łowych z silników spalinowyc h montowanych w maszynach 
samojezdnych nieporuszaj ących się po drogach5;  
(6) Dyrektywa 98/70/WE Parlamen tu Europejskiego i Rady z dnia 
13 października 1998 r. odnosz ąca się do jakości benzyny i olejów nap ędowych 
oraz zmieniaj ąca dyrektyw ę Rady 93/12/EWG6;  
(7) Dyrektywa Rady 1999/13/WE z dnia 11 marca 1999 r. w sprawie ograniczenia 
emisji lotnych zwi ązków organicznych spowodowanej u życiem organicznych 
rozpuszczalników podczas niektórych czynno ści i w niektórych urz ądzeniach7;  
(8) Dyrektywa Rady 1999/32/WE z dn ia 26 kwietnia 1999 r. odnosz ąca się do 
redukcji zawarto ści siarki w niektórych paliwach ciek łych oraz zmieniaj ąca 
dyrektyw ę 93/12/EWG8;  
(9) Dyrektywa 2000/76/WE Parlamentu Eu ropejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 
2000 r. w sprawie spalania odpadów9;  
(10) Dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 
23 października 2001 r. w sprawie ogranicze nia emisji niektórych zanieczyszcze ń 
do powietrza z du żych obiektów energetycznego spalania;  
(11) Dyrektywa 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 
23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych 
rodzajów zanieczyszczenia powietrza;  
(12) Dyrektywa 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 
21 kwietnia 2004 r. w sprawie o granicze ń emisji lotnych zwi ązków 
organicznych w wyniku stosowania  rozpuszczalników organicznych w 
niektórych farbach i lakierach or az produktach do odnawiania pojazdów, a 
także zmieniaj ąca dyrektyw ę 1999/13/WE10;  
                                                 
3 Dz.U. L 365 z 31.12.1994, str. 24. 
4 Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 22.  
5 Dz.U. L 59 z 27.2.1998, str. 1. 
6 Dz.U. L 350 z 28.12.1998, str. 58.  
7 Dz.U. L 85 z 29.3.1999, str. 1. 
8 Dz.U. L 121 z 11.5.1999, str. 13. 
9 Dz.U. L 332 z 28.12.2000, str. 91.  
10 Dz.U. L 143 z 30.4.2004, str. 87. 
 
PL 63   PL (13) Dyrektywa […] Parlamentu Eur opejskiego i Rady w sprawie efektywno ści 
wykorzystania energii przez odbiorców ko ńcowych oraz us ług energetycznych11; 
(14) Dyrektywa […] Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniaj ąca 
dyrektywę 1999/32/WE w odniesieniu do zawarto ści siarki w paliwach 
okrętowych12. 
3. Informacje o środkach ograniczenia zanieczyszc zenia powietrza, których wdro żenie 
jest rozwa żane w zwi ązku z realizacj ą celów jako ści powietrza, a w tym: 
Na poziomie aglomeracji lub strefy: a) Ograniczenie emisji ze źródeł stałych poprzez zapewnienie, że małe i średnie 
stałe obiekty energetycznego spalania ( łącznie z tymi do spalania biomasy) s ą 
wyposażone w urz ądzenia do kontroli emisji lub zast ąpione innymi. 
b) Ograniczenie emisji z pojazdów p oprzez instalowanie w nich urz ądzeń do 
kontroli emisji. Nale ży wziąć pod uwag ę możliwość wykorzystania bod źców 
ekonomicznych w celu przyspieszenia wdro żenia. 
c) W celu ograniczenia emisji, zam ówienia na pojazdy, paliwa oraz urz ądzenia do 
spalania powinny by ć realizowane przez w ładze publiczne zgodnie z 
podręcznikiem na temat ekologicznych zamówie ń publicznych
13, w tym tak że 
zamówienia na zakup: 
– nowych pojazdów, w tym pojazdów o niskiej emisji; 
– usług transportowych z wykorzyst aniem ekologicznie czystszych 
pojazdów; 
– stałych źródeł energetycznego spalania o niskiej emisji; 
– paliw o niskiej emisji dla sta łych i mobilnych źródeł. 
d) Środki podj ęte w celu ograniczenia emisji z transportu poprzez planowe 
zarządzanie ruchem na drogach (w tym wycena kosztów zwi ązanych z 
zatorami drogowymi, zró żnicowanie op łat za parking lub inne bod źce 
ekonomiczne, tworzenie „s tref niskiej emisji”). 
e) Środki zach ęcające do szerszego wykorzystania mniej zanieczyszczaj ących 
rodzajów transportu. 
f) Zapewnienie, aby paliwa o niskiej emisji by ły wykorzystwane w ma łych, 
średnich i du żych źródłach stałych oraz mobilnych. 
                                                 
11 Dz.U. L […] z […], str. […]. 
12 Dz.U. L […] z […], str. […]. 
13 SEC(2004) 1050. 
 
PL 64   PL Na poziomie regionu lub pa ństwa: 
g) Środki podj ęte w celu ograniczenia zanieczys zczenia powietrza poprzez system 
wydawanie zezwole ń na mocy dyrektywy 96/61/WE, poprzez plany krajowe 
przewidziane na mocy dyrektywy 2001/80/WE i poprzez wykorzystanie 
instrumentów ekonomicznych takich jak podatki, op łaty i handel 
uprawnieniami do emisji. 
 
PL 65   PL ZAŁĄCZNIK XVI  
PODAWANIE INFORMACJI DO WIADOMO ŚCI PUBLICZNEJ 
1. Pa ństwa Cz łonkowskie zapewni ą społeczeństwu regularny dost ęp do stale 
aktualizowanych informacji na temat st ężenia w powietrzu substancji 
zanieczyszczaj ących, podlegaj ących uregulowaniom w ramach  niniejszej dyrektywy.  
2. St ężenia w środowisku b ędą podawane jako warto ści średnie zgodnie z 
odpowiednim okresem u średniania pomiarów, okre ślonym w za łącznikach VII i od 
XI do XIV. Podawane informacje musz ą co najmniej okre ślać poziom 
przekraczaj ący wyznaczone cele jako ści powietrza, uwzgl ędniając przy tym warto ści 
dopuszczalne, pu łapy stężenia, warto ści docelowe, progi alarmowe, progi 
informowania i cele d ługoterminowe dla substancji zanieczyszczaj ącej podlegaj ącej 
uregulowaniom. Zawarta w nich b ędzie równie ż krótka ocena realizacji celów 
jakości powietrza i odpowiednie dane na temat wp ływu na stan zdrowia, lub w 
stosownych przypadkach, ro ślinności.  
3. Informacje na temat st ężenia w środowisku dwutlenku siarki , dwutlenku azotu, py łu 
zawieszonego, ozonu i tlenku w ęgla będą uaktualniane przynajmniej raz dziennie, a 
tam gdzie to mo żliwe, informacje te b ędą uaktualniane co godzin ę. Informacje na 
temat stężenia w środowisku o łowiu i benzenu, przedstawiane jako warto ść średnia 
dla ostatnich 12 miesi ęcy, będą uaktualniane co 3 miesi ące, a tam, gdzie to mo żliwe, 
co miesiąc.  
4. Pa ństwa Członkowskie zapewniaj ą, że społeczeństwo będzie informowane na czas o 
aktualnych lub przewidywanych przekroczeniach progów alarmowych, oraz że 
wszelkie informacje na temat progów b ędą podane do publicznej wiadomo ści. 
Szczegółowe dane zawieraj ą co najmniej poni ższe informacje: 
a) Informacje w sprawie zaobserwowanego(-ych) przekroczenia(- ń): 
– umiejscowienie lub obszar przekroczenia, 
– typ przekroczonego progu (informowania lub ostrzegawczego), 
– początek oraz czas trwania przekroczenia, 
– w odniesieniu do ozonu informacje na temat najwy ższego stężenia w 
ciągu 1 godziny a tak że najwyższą średnią stężenia z 8 godzin. 
b) Prognoza na nadchodz ące popołudnie/dzie ń (dni): 
– obszar geograficzny, na którym spodziewane s ą przekroczenia progu 
informowania i/lub ostrzegawczego, 
– zmiany st ężeń (poprawa, stabilizacja lub pogorszenie), razem z 
przyczynami tych zmian. 
 
PL 66   PL c) Informacje na temat nara żonej ludno ści, możliwych skutków zdrowotnych i 
zalecanego post ępowania: 
– informacje w sprawie grup ludno ści objętych ryzykiem, 
– opis prawdopodobnych symptomów, 
– zalecane środki ostro żności, które ma podj ąć zainteresowana ludno ść, 
– wskazanie, gdzie mo żna uzyska ć dalsze informacje. 
d) Iinformacje dotycz ące działań zapobiegawczych, maj ących na celu 
zmniejszenie zanieczyszczenia i/lub nara żenia na jego dzia łanie: wskazanie 
sektorów stanowi ących główne źrodła, zalecenia w sprawie dzia łań mających 
na celu ograniczenie emisji.  
e) W przypadku przewidywanych przekrocze ń, Państwo Członkowskie podejmie 
starania, aby na ile to mo żliwe, wszystkie wymienione, szczegó łowe 
informacje zosta ły przekazane. 
 
PL 67   PL ZAŁĄCZNIK XVII  
TABELA  KORELACJI 
Niniejsza 
dyrektywa  Dyrektywa 
96/62/WE  Dyrektywa 
1999/30/WE  Dyrektywa 
2000/69/WE  Dyrektywa 
2002/3/WE  
Art. 1 Art. 1 Art. 1 Art. 1 Art. 1 
Art. 2 ust. 1 do 5 Art. 2 ust. 1 do 5 - - - 
Art. 2 ust. 6 i 7 - - - - 
Art. 2 ust. 8 Art. 2 ust. 8 Art. 2 ust. 7 - - 
Art. 2 ust. 9 Art. 2 ust. 6 - - Art. 2 ust. 9 
Art. 2 ust. 10 Art. 2 ust. 7 Art. 2 ust. 6 - Art. 2 ust. 11 
Art. 2 ust. 11 - - - Art. 2 ust. 12 
Art. 2 ust. 12 i 
13 - Art. 2 ust. 13 i 
14 Art. 2 lit. a) i b) - 
Art. 2 ust. 14 - - - Art. 2 ust. 10 
Art. 2 ust. 15 i 
16 Art. 2 ust. 9 i 10 Art. 2 ust. 8 i 9 - Art. 2 ust. 7 i 8 
Art. 2 ust. 17 i 
18 - Art. 2 ust. 11 i 
12 - - 
Art. 2 ust. 19, 20 
i 21 - - - - 
Art. 2 ust. 22 - Art. 2 ust. 10 - - 
Art. 2 ust. 23 i 
24 Art. 6 ust. 5 - - - 
Art. 2 ust. 25 - - - Art. 2 ust. 13 
Art. 3 z 
wyjątkiem ust. 1 
lit. f) Art. 3 - - - 
Art. 3 ust. 1 lit. f) - - - - 
Art. 4 Art. 2 ust. 9 i 10, 
Art. 6 ust. 1 - - - 
 
PL 68   PL Art. 5 - Art. 7 ust. 1 Art. 5 ust. 1 - 
Art. 6 ust. 1 do 4 Art. 6 ust. 1 do 4 - - - 
Art. 6 ust. 5 - - - - 
Art. 7 - rt.. 7 ust. 2 i 3 ze 
zmianami - Art. 5 ust. 2 i 3 
ze zmianami  
Art. 8 - Art. 7 ust. 5 Art. 5 ust. 5 - 
Art. 9 - - - Art. 9 ust. 1 
akapit pierwszy 
i drugi 
Art. 10 - - - Artyku ł 9 ust. 1 
do 3 ze zmianami 
Art. 11 ust. 1 - - - Art. 9 ust. 4 
Art. 11 ust. 2 - - - - 
Art. 12 Art. 9 - - - 
Art. 13 ust. 1 - Art. 3 ust. 1, art. 
4 ust. 1, art. 5 ust. 1 i art. 6 Art. 3 ust. 1 i 
art. 4 - 
Art. 13 ust. 2 - Artyku ł 3 ust. 2 i 
art. 4 ust. 2 - - 
Art. 13 ust. 3 - Art. 5 ust. 5 - - 
Art. 14 - Art. 3 ust. 1 i 
art. 4 ust. 1 ze zmianami - - 
Art. 15 - - - - 
Art. 16 ust. 1 - - - Art. 3 ust. 1 i 
art. 4 ust. 1 
Art. 16 ust. 2 - - - Art. 3 ust. 2 i 3 
Art. 16 ust. 3 - - - Art. 4 ust. 2 
Art. 17 - - - Art. 5 
Art. 18 Art. 10 ze 
zmianami Art. 8 ust. 3 - Art. 6 ze 
zmianami 
 
PL 69   PL Art. 19 - Art. 3 ust. 4 i 
art. 5 ust. 4 ze zmianami - - 
Art. 20 - - - - 
Art. 21 Art. 8 ust. 1 do 4 
ze zmianami - - - 
Art. 22 Art. 7 ust. 3 ze 
zmianami - - Art. 7 ze 
zmianami 
Art. 23 Art. 8 ust. 5 ze 
zmianami - - Art. 8 ze 
zmianami 
Art. 24 - Art. 8 ze 
zmianami Art. 7 ze 
zmianami Art. 6 ze 
zmianami 
Art. 25 Art. 11 ze 
zmianami Art. 5 ust. 2 
akapit drugi  - Art. 10 ze 
zmianami 
Art. 26 ust. 1 Art. 12 ust. 1 ze 
zmianami - - - 
Art. 26 ust. 2 Art. 11 ze 
zmianami - - - 
Art. 26 ust. 3 - - - - 
Art. 26 ust. 4 - Za łącznik IX ze 
zmianami - - 
Art. 27 Art. 12 ust. 2 - - - 
Art. 28 - Art. 11 Art. 9 Art. 14 
Art. 29 - - - - 
Art. 30 - - - - 
Art. 31 Art. 13 Art. 12 Art. 10 Art. 15 
Art. 32 Art. 14 Art. 13 Art. 11 Art. 17 
Art. 33 Art. 15 Art. 14 Art. 12 Art. 18 
Załącznik I - Za łącznik VIII 
ze zmianami Załącznik VI Za łącznik VII 
Załącznik II - Za łącznik V ze 
zmianami Załącznik III  
 
PL 70   PL Załącznik III - Za łącznik VI Za łącznik IV - 
Załącznik IV - - - - 
Załącznik V - Za łącznik VII ze 
zmianami Załącznik V - 
Załącznik VI - Za łącznik IX ze 
zmianami Załącznik VII Za łącznik VIII 
Załącznik VII - - - Za łącznik I, 
załącznik III 
sekcja II 
Załącznik VIII - - - Za łącznik IV 
Załącznik IX - - - Za łącznik V 
Załącznik X - - - Za łącznik VI 
Załącznik XI - Za łącznik I 
sekcja I, 
załącznik II 
sekcja I oraz załącznik III (ze 
zmianami), załącznik IV 
(niezmieniony) Załączniki I i II - 
Załącznik XII - Za łącznik I 
sekcja II, 
załącznik II 
sekcja II - Za łącznik II 
sekcja I 
Załącznik XIII - Za łącznik I 
sekcja II, 
załącznik II 
sekcja I - - 
Załącznik XIV - - - - 
Załączniki XV 
sekcja A Załącznik IV - - - 
Załącznik XV 
sekcja B - - - - 
Załącznik XVI - Art. 8 Art. 7 Art. 6 ze 
zmianami