[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 4.5.2011

KOM(2011) 235 wersja ostateczna

2011/0104 (NLE)

Wniosek

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

w sprawie upoważnienia Rumunii do stosowania szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU

Zgodnie z art. 395 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie VAT”), Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów tej dyrektywy w celu upraszczania poboru podatku od wartości dodanej (VAT) lub zapobiegania niektórym formom oszustw podatkowych lub unikania opodatkowania.

W piśmie zarejestrowanym przez Komisję w dniu 4 listopada 2009 r. Rumunia zwróciła się o upoważnienie do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy w sprawie VAT w celu opodatkowania - zamiast dostawcy - podatnika będącego odbiorcą dostaw pszenicy, żyta, jęczmienia, kukurydzy, soi, rzepaku i słonecznika.

Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 2 lipca 2010 r. Rumunia przesłała wniosek o dodatkowe odstępstwo w celu rozszerzenia jego zakresu na szereg innych dodatkowych produktów.

Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 26 lipca 2010 r. Rumunia zwróciła się o to, aby wspomniane upoważnienie przyznano jej na okres dwóch lat i zobowiązała się nie występować o przedłużenie go.

Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 20 grudnia 2010 r. swój wniosek o odstępstwo Rumunia ponownie ograniczyła do dostaw pszenicy, żyta, jęczmienia i jęczmienia browarnego, kukurydzy, soi, rzepaku, słonecznika i buraków cukrowych.

Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy w sprawie VAT, pismem z dnia 15 marca 2011 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wnioskach złożonych przez Rumunię. Pismem z dnia 22 marca 2011 r. Komisja zawiadomiła Rumunię, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.

Na poparcie swojego wniosku Rumunia stwierdziła, iż odkryła oszustwa podatkowe w handlu pewnymi gatunkami zbóż i nasion oleistych związane zwłaszcza z tworzeniem przedsiębiorstw przejściowych. Wspomniane przedsiębiorstwa nabywają towary od dostawców spoza Rumunii bez płacenia podatku VAT, wyłączając swoje dostawy – przy zastosowaniu art. 138 dyrektywy w sprawie VAT – u producentów miejscowych korzystających ze zwolnienia z podatku obejmującego małe przedsiębiorstwa zgodnie z art. 287 wspomnianej dyrektywy lub nie zgłaszając sprzedaży.

Przedsiębiorstwa dostarczają następnie towary klientom mającym siedzibę w Rumunii, hurtownikom, eksporterom lub przetwórcom, naliczając VAT i znikając po dostarczeniu produktów, nie przekazawszy wpływów z podatku do urzędu podatkowego.

Ich klienci będący w posiadaniu ważnej faktury są jednak uprawnieni do odliczenia VAT-u.

Celem szczególnego środka będącego przedmiotem niniejszego wniosku byłoby objęcie obowiązkiem podatkowym klienta będącego podatnikiem zamiast dostawcy, pozwalając mu przy tym na dokonywanie odliczeń zgodnie z prawem powszechnym. Dostawca nie mógłby zatem pobierać VAT-u od klienta będącego podatnikiem, nie odprowadzając wpływu do urzędu podatkowego. Środek ten położyłby natychmiast kres tej szczególnej formie oszustwa podatkowego.

Umożliwiłby on także Rumunii - w okresie stosowania – ustanowić krajowe środki umowne zgodne z przepisami dyrektywy w sprawie VAT, aby zapobiegać i zwalczać tę formę oszustwa po wygaśnięciu upoważnienia.

Chodzi jednak o środek radykalny, naruszający zasadę płatności ratalnych stanowiących część systemu VAT i który niesie ze sobą w związku z tym ryzyko przeniesienia oszustwa na etap przetwarzania towaru w przypadku produktów spożywczych lub przemysłowych lub do innych sektorów.

W celu zapobieżenia temu ryzyku po zakończeniu się ograniczonego okresu stosowania, Rumunia powinna wprowadzić jednocześnie odpowiednie środki w dziedzinie zgłoszeń i kontroli. Podatnicy objęci środkiem będą musieli kontrolować zwłaszcza status podatnika swoich klientów przed zastosowaniem środka, ujmując te operacje oddzielnie w swojej deklaracji VAT i prowadząc na użytek rumuńskich organów administracji wykaz klientów, w stosunku do których zastosowano dany środek.

Rumuńskie organy administracji powinny także zwiększyć zakres kontroli podatników, których działalność polega na przetwarzaniu produktów. Jeżeli nie będą już płacić VAT-u od zakupów surowców, mogą także próbować nie zgłaszać sprzedaży produktów przetworzonych.

Rumuńskie organy administracji będą musiały się też upewnić, że osoby zamieszane w oszustwa dotyczące produktów będących przedmiotem szczególnego środka nie przeniosą swojej niezgodnej z prawem działalności na inne produkty rolne lub do innych sektorów gospodarki.

Komisja ma zostać poinformowana o przyjętych środkach.

Należy także umożliwić podatnikom realizację – wśród innych podobnych operacji dotyczących produktów rolnych - dostaw omawianych towarów oraz odbiorcom tych operacji - stosowanie szczególnego środka, unikając jednocześnie niewspółmiernych obciążeń administracyjnych lub ryzyka co do ich bezpieczeństwa prawnego. Środek powinien odnosić się także jedynie do towarów surowych, nie mogących zasadniczo stanowić przedmiotu konsumpcji końcowej.

Zastosowanie Nomenklatury scalonej ustanowionej na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej pozwoliłoby na dokładniejsze określenie towarów, których dotyczy szczególny środek i uniknięcie wszelkiej niejasności.

Uwzględniając przepisy art. 395 dyrektywy w sprawie VAT, przedstawione przez Rumunię argumenty oraz zakres stosowania planowanego szczególnego środka, Komisja uważa, że odstępstwo, o które wnioskowano, spełnia warunki określone w tym artykule, a w szczególności umożliwia zapobieganie oszustwu podatkowemu, jednocześnie nie wpływając na wysokość kwot wpływów z podatku pobieranego na etapie ostatecznej konsumpcji. W związku z tym Komisja uważa za konieczne przedstawienie Radzie odpowiedniego wniosku.

WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCEN SKUTKÓW

Celem wniosku decyzji jest ustanowienie środka zapobiegającego oszustwu podatkowemu dotyczącemu określonych produktów pewnego sektora gospodarki. Będzie ona mieć zatem pozytywny wpływ dla uczciwych podatników działających w danym sektorze i danym państwie członkowskim. Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych, przeprowadzenia konsultacji z zainteresowanymi stronami ani oceny skutków decyzji. W każdym przypadku skutki będą bowiem ograniczone ze względu na wąski zakres odstępstwa i ograniczony czas jego stosowania.

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Przedmiotem wniosku dotyczącego decyzji jest umożliwienie Polsce stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy w sprawie VAT w celu opodatkowania podatkiem VAT od dostaw towarów - zamiast dostawcy - podatnika będącego odbiorcą dostaw określonych produktów rolnych, których podstawa opodatkowania przekracza określoną kwotę.

Podstawę prawną tej decyzji stanowią przepisy art. 395 dyrektywy w sprawie VAT, ustanowione z kolei na mocy art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zgodnie z przedmiotowymi przepisami państwo członkowskie pragnące wprowadzić środek stanowiący odstępstwo od wymienionej dyrektywy musi otrzymać stosowane upoważnienie Rady w postaci decyzji wykonawczej Rady. Przedmiotowy środek jest środkiem wykonawczym związanym z ujednoliceniem prawodawstw w odniesieniu do podatków obrotowych; jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności: nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zamierzonego celu zapobiegania, gdyż wniosek dotyczy jedynie pewnej części jednego określonego i ograniczonego sektora gospodarki i adresowany jest zatem do ograniczonej liczby podatników i operacji. W związku z tym, stanowi on jedynie ograniczone i uzasadnione odstępstwo od zasad dyrektywy w sprawie VAT, zwłaszcza płatności ratalnych.

WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

2011/0104 (NLE)

Wniosek

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

w sprawie upoważnienia Rumunii do stosowania szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[1], w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Pismami zarejestrowanymi przez Komisję w dniu 4 listopada 2009 r., dnia 2 lipca 2010 r., dnia 26 lipca 2010 r. i dnia 20 grudnia 2010 r. Rumunia zwróciła się o upoważnienie do stosowania przez okres dwóch lat środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy w sprawie podatku od wartości dodanej (VAT) w celu wyznaczenia za podlegającego opodatkowaniu podatnika będącego odbiorcą dostaw pewnych gatunkami zbóż i nasion oleistych oraz zaznaczyła, iż nie będzie występować o przedłużenie tego upoważnienia.

2. Pismem z dnia 15 marca 2011 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Rumunię. Pismem z dnia 22 marca 2011 r. Komisja zawiadomiła Rumunię, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.

3. Rumunia stwierdziła oszustwa podatkowe w handlu pewnymi nieprzetworzonymi produktami rolnymi, gatunkami zbóż i nasion oleistych. Pewne podmioty nie przekazują wpływów z VAT do urzędu podatkowego po dostarczeniu produktów zwłaszcza, jeśli nabyły je bez płacenia podatku. Ich klienci będący w posiadaniu ważnej faktury są jednak uprawnieni do odliczenia VAT-u.

4. Obciążenie podatnika będącego odbiorcą dostarczanych towarów należnością VAT zamiast dostawcy stanowiłoby środek wyjątkowy stosowany przejściowo, którego celem byłoby położenie kresu tej formie oszustwa. Stosowanie takiego środka przez okres dwóch lat powinno pozostawić Rumunii czas konieczny na opracowanie dla sektora rolniczego środków stałych i zgodnych z dyrektywą 2006/112/WE, aby zapobiegać i zwalczać tę formę oszustwa.

5. Aby uniknąć ryzyka przeniesienia oszustwa na etap przetwarzania towaru w przypadku produktów spożywczych lub przemysłowych lub na inne produkty, Rumunia powinna wprowadzić jednocześnie dla zainteresowanych podatników odpowiednie środki w dziedzinie zgłoszeń i kontroli i poinformować o tym Komisję.

6. Aby omawiany szczególny środek stosował się wyłącznie do nieprzetworzonych produktów rolnych oraz aby uniknąć niewspółmiernych obciążeń administracyjnych dla podatników lub ryzyka co do ich bezpieczeństwa prawnego, należy zastosować Nomenklaturę scaloną ustanowioną na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej[2] w celu dokładniejszego określenia towarów, których dotyczy szczególny środek.

7. Omawiany szczególny środek jest uzasadniony i proporcjonalny do zamierzonego celu. Jest on ograniczony czasowo i odnosi się wyłącznie do pewnych dokładnie określonych towarów, które w danym stanie nie są przeznaczone dla konsumentów końcowych, oraz które były przedmiotem oszustw finansowych powodujących znaczne straty z tytułu wpływów z VAT-u. Wziąwszy pod uwagę rozmiar strat z tytułu wpływów z podatku, środek ten powinno się przyjąć jak najszybciej.

8. Omawiany szczególny środek nie zmieni kwoty podatku VAT pobieranego przez Rumunię na etapie konsumpcji końcowej ani nie będzie miał negatywnego wpływu na zasoby własne Unii Europejskiej pochodzące z podatku VAT,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE Rumunia może wyznaczyć za podlegającego opodatkowaniu podatnika będącego odbiorcą następujących towarów znajdujących się w Nomenklaturze scalonej ustanowionej na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87:

Kod CN | Produkt |

1001 10 00 | Pszenica durum |

1001 90 10 | Orkisz, do siewu |

ex 1001 90 91 | Pszenica zwyczajna, do siewu |

ex 1001 90 99 | Pozostałe gatunki orkiszu i pszenica zwyczajna, nie przeznaczona do siewu |

1002 00 00 | Żyto |

1003 00 | Jęczmień |

1005 | Kukurydza |

1201 00 | Nasiona soi, nawet łamane |

1205 | Nasiona rzepaku lub rzepiku, nawet łamane |

1206 00 | Nasiona słonecznika, nawet łamane |

1212 91 | Burak cukrowy |

Artykuł 2

Upoważnienie, o którym mowa w art. 1 jest uzależnione od wprowadzenia przez Rumunię odpowiednich i skutecznych obowiązków w zakresie deklaracji podatkowych i kontroli, dotyczących podatników dostarczających towarów, do których stosuje się to upoważnienie.

Rumunia informuje Komisję o wprowadzeniu obowiązków i środków, o których mowa w pierwszym akapicie.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się przez okres dwóch lat od daty jej notyfikacji.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Rumunii.

Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

[2] Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.