ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W następstwie sprawozdania zespołu orzekającego WTO przyjętego w dniu 19 kwietnia 2017 r. w ramach postępowania dotyczącego rozstrzygnięcia sporu na forum WTO w sprawie DS492 „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego”, wszczętego przez Chińską Republikę Ludową przeciwko Unii Europejskiej, UE musiała dostosować się do przyjętych ustaleń. W szczególności zespół orzekający stwierdził, że przy przyznawaniu ilości w ramach kontyngentów taryfowych krajom będącym dostawcami zgodnie z zasadami WTO, UE powinna była uwzględnić jako „czynnik specjalny” większą zdolność Chin do wywozu wyrobów z mięsa drobiowego do UE w związku z poluzowaniem środków sanitarnych w lipcu 2008 r. Rozsądny termin realizacji wniosków sprawozdania zespołu orzekającego zgodnie z zasadami WTO rozpoczął się w dniu 19 kwietnia 2017 r.

W dniu 12 marca 2018 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie wspólnie uzgodnionego rozwiązania z Chinami. W sprawie treści i postępów negocjacji regularnie konsultowano się z Radą (Komitetem ds. Polityki Handlowej). W wyniku negocjacji z Chinami powstał projekt porozumienia w formie wymiany listów, parafowany w dniu 18 czerwca 2018 r. w Genewie („porozumienie”). Porozumienie powinno respektować prawa innych dostawców, które zostały uzgodnione w ramach poprzednich negocjacji w sprawie art. XXVIII GATT. Komisja musi również ustanowić przejrzyste i odpowiednie zasady zarządzania kontyngentem taryfowym.

Tajlandia stwierdziła, że zgadza się z przydziałem kontyngentów taryfowych dla Chin, jak określono w porozumieniu, i spodziewamy się, że wkrótce otrzymamy od niej pisemne potwierdzenie (a w każdym razie przed podpisaniem niniejszego porozumienia).

W związku z tym Komisja Europejska zwraca się do Rady z wnioskiem o udzielenie upoważnienia do podpisania porozumienia, z zastrzeżeniem jego zawarcia na późniejszym etapie.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Nie dotyczy – środek podejmowany jest w ramach realizacji sprawozdania zespołu orzekającego WTO i zgodnie z Porozumieniem ustanawiającym Światową Organizację Handlu Unia ma obowiązek zastosować go.

•Spójność z innymi politykami Unii

Nie dotyczy – środek podejmowany jest w ramach realizacji sprawozdania zespołu orzekającego WTO i zgodnie z Porozumieniem ustanawiającym Światową Organizację Handlu Unia ma obowiązek zastosować go.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z art. 218 ust. 5 TFUE w odniesieniu do zawierania umów międzynarodowych.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. e) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

•Proporcjonalność

Środek podejmowany jest w ramach realizacji sprawozdania zespołu orzekającego WTO i zgodnie z Porozumieniem ustanawiającym Światową Organizację Handlu Unia ma obowiązek zastosować go.

•Wybór instrumentu
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

Należy ustanowić metodę podziału uprawnień do połowów między państwa członkowskie.

W protokole określono uprawnienia do połowów w następujących kategoriach:

Głównym celem nowego protokołu jest zapewnienie statkom unijnym uprawnień do połowów w wodach Wybrzeża Kości Słoniowej na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych i z uwzględnieniem zaleceń Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT). Ten nowy protokół uwzględnia wyniki oceny ostatniego protokołu (na lata 2014–2018) oraz perspektywicznej oceny dotyczącej potrzeby zawarcia nowego protokołu. Obie oceny zostały przeprowadzone przez ekspertów zewnętrznych. Protokół ten umożliwi także Unii Europejskiej oraz Republice Wybrzeża Kości Słoniowej bliższą współpracę w celu propagowania rozsądnej eksploatacji zasobów rybnych w wodach Wybrzeża Kości Słoniowej oraz wsparcie wysiłków tego państwa na rzecz rozwoju niebieskiej gospodarki, w interesie obu stron.

Na podstawie odpowiednich wytycznych negocjacyjnych Komisja przeprowadziła negocjacje z rządem Wybrzeża Kości Słoniowej w celu zawarcia nowego protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej. W wyniku tych negocjacji nowy protokół parafowano dnia 16 marca 2018 r. Protokół obejmuje okres sześciu lat, począwszy od daty jego tymczasowego stosowania, tj. od daty jego podpisania, zgodnie z art. 15.

2.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

Konsultacje z zainteresowanymi stronami przeprowadzono w trakcie oceny ex post oraz oceny ex ante dotyczącej ewentualnego nowego protokołu między Unią Europejską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej. Podczas spotkań technicznych przeprowadzono również konsultacje z ekspertami z państw członkowskich oraz z sektora rybołówstwa. W wyniku tych konsultacji stwierdzono, że zawarcie nowego protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie połowów byłoby korzystne dla Unii Europejskiej i Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej.
UZASADNIENIE

1.PRZEDMIOT WNIOSKU

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej („Unia”) w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony („umowa”), w odniesieniu do przyjęcia decyzji Komitetu UPG dotyczącej przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

2. KONTEKST WNIOSKU

2.1. Przejściowa umowa o partnerstwie gospodarczym UE–Afryka Środkowa

Celem umowy jest określenie wstępnych ram dla pełnej regionalnej umowy o partnerstwie gospodarczym zgodnie z umową z Kotonu. W skład strony Środkowoafrykańskiej wchodzi w chwili obecnej Republika Kamerunu. Umowa jest stosowana tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r.

2.2. Komitet UPG

Komitet UPG jest wspólnym organem instytucjonalnym umowy. W art. 92 umowy przewidziano, że Komitet UPG jest odpowiedzialny za zarządzanie wszystkimi dziedzinami objętymi tą umową i za realizację wszystkich zadań, o których w niej mowa. Komitet UPG podejmuje decyzje w drodze konsensusu. Funkcjonowanie Komitetu UPG jest opisane w regulaminie wewnętrznym.

2.3. Akt planowany przez Komitet UPG

Na czwartym posiedzeniu w dniu [data] r. Komitet UPG ma przyjąć decyzję dotyczącą przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii („planowany akt”).

W art. 102 umowy przewidziano, że Komitet UPG może podjąć decyzję w sprawie środków tymczasowych lub środków wprowadzających niezbędne zmiany, które mogą okazać się konieczne w związku z przystąpieniem nowych państw członkowskich do Unii.

Celem planowanego aktu jest wprowadzenie niezbędnych zmian do umowy w następstwie przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii.

Planowany akt stanie się wiążący dla stron zgodnie z art. 102 ust. 3 umowy, który stanowi: „Strony dokonują przeglądu skutków przystąpienia do niniejszej Umowy nowych państw członkowskich Unii Europejskiej. Komitet UPG może wydawać decyzje w zakresie środków tymczasowych lub niezbędnych zmian”.

3. STANOWISKO, JAKIE MA ZOSTAĆ ZAJĘTE W IMIENIU UNII

Republika Chorwacji przystąpiła do Unii w dniu 1 lipca 2013 r. i złożyła swój akt przystąpienia do umowy w dniu 8 listopada 2017 r. w Sekretariacie Generalnym Rady Unii. W klauzuli akcesyjnej w art. 102 ust. 2 umowy przewidziano przystąpienie Chorwacji do umowy poprzez złożenie aktu przystąpienia. W odniesieniu do późniejszych zmian, które są konieczne ze względu na przystąpienie, w klauzuli akcesyjnej przewidziano decyzję Komitetu UPG.

Unia powinna zatem określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w odniesieniu do przyjęcia planowanego aktu Komitetu UPG w sprawie przystąpienia Republiki Chorwacji do umowy.

Niniejszy projekt decyzji Rady zawiera w załączniku projekt decyzji, która ma zostać podjęta przez Komitet UPG.

Umowa ma zastosowanie z jednej strony do terytoriów, na których ma zastosowanie Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), na warunkach określonych w tym Traktacie, oraz, z drugiej strony, do terytoriów państw Afryki Środkowej–sygnatariuszy (Kamerunu).

4. Podstawa prawna
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (EPPO) zostało przyjęte w dniu 12 października 2017 r. i weszło w życie w dniu 20 listopada 2017 r.. Zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia Komisja odpowiada za ustanowienie i początkowe administracyjne funkcjonowanie Prokuratury Europejskiej do czasu, aż uzyska ona zdolność do wykonywania swojego budżetu. Komisja podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia szybkiego utworzenia Prokuratury Europejskiej. Komisja dąży do tego, aby Prokuratura Europejska rozpoczęła swoją działalność do końca 2020 r., po upływie trzyletniego okresu jej tworzenia (art. 120 rozporządzenia).

Kluczową kwestią dla uruchomienia Prokuratury Europejskiej jest przeprowadzenie rekrutacji i powołanie jej personelu, w szczególności Europejskiego Prokuratora Generalnego i prokuratorów europejskich. W celu przeprowadzenia wyboru Europejskiego Prokuratora Generalnego i prokuratorów europejskich Prokuratury Europejskiej art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1939 przewiduje, że Rada ustanawia zasady działalności komisji selekcyjnej i przyjmuje decyzję w sprawie mianowania jej członków na podstawie wniosku Komisji. W tym celu w dniu 25 maja 2018 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący decyzji wykonawczej Rady wraz z określonymi w załączniku zasadami działalności komisji selekcyjnej.

W celu powołania komisji selekcyjnej przewidzianej w art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1939 Komisja przedstawia wniosek dotyczący decyzji wykonawczej Rady w sprawie mianowania członków komisji. Zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia 2017/1939 Komisja proponuje do komisji selekcyjnej kandydatury 12 członków wybranych spośród byłych członków Trybunału Sprawiedliwości i Trybunału Obrachunkowego, byłych przedstawicieli krajowych Eurojustu, członków krajowych sądów najwyższych, osób piastujących wysokie stanowiska prokuratorskie oraz prawników o uznanych kompetencjach. Jedną z wybieranych osób zaproponował Parlament Europejski w dniu 31 maja 2018 r. Komisja uwzględniła konieczność zapewnienia równowagi pod względem rozmieszczenia geograficznego, płci i znajomości systemów prawnych państw członkowskich uczestniczących w projekcie EPPO.
•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

•Proporcjonalność

Wniosek uznaje się za proporcjonalny, ponieważ przewiduje on niezbędne zmiany prawne, a jednocześnie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest zapewnienie Irlandii połączenia z Europą kontynentalną po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii.
•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

•Ocena skutków

Nie przewiduje się, aby wniosek miał znaczące skutki gospodarcze, społeczne lub środowiskowe. Wniosek spowoduje zmniejszenie rocznych płatności zaliczkowych z 3 % kwoty wsparcia z funduszy i z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego („EFMR”) na cały okres programowania dla programu operacyjnego do 1 % w latach 2021–2023, która to wartość procentowa lepiej odpowiada potrzebom w zakresie przepływów pieniężnych związanym z realizacją programu. Te niższe płatności zaliczkowe uwzględniają spodziewane szybsze przedkładanie wniosków o płatności okresowe oraz fakt, że w tych latach podstawa do obliczenia kwoty rocznych płatności zaliczkowych jest zwiększona o wielkość rezerwy wykonania – która do tego czasu zostanie ostatecznie przyznana – a także o płatności zaliczkowe dostępne dla państw członkowskich z okresu programowania 2021–2027.

Biorąc pod uwagę fakt, że roczne płatności zaliczkowe są udostępniane w roku obrachunkowym, który obejmuje dwa (jednoroczne) lata budżetowe, nadwyżka wypłacona w roku N jako roczna płatność zaliczkowa jest rozliczana w roku N +1, co prowadzi do zbędnych przepływów płatności bez żadnej wartości dodanej. Zmniejszenie stawki rocznych płatności zaliczkowych w proponowanych latach przyczyni się do zwiększenia przewidywalności planowania budżetowego, do bardziej stabilnego i przewidywalnego profilu płatności, do zmniejszenia ryzyka zaległości w płatnościach, do większej przejrzystości potrzeb w zakresie płatności, a tym samym do lepszego zarządzania budżetem.
zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/120 w odniesieniu do uprawnień do połowów labraksa

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

W rozporządzeniu Rady (UE) 2018/120 ustalono uprawnienia do połowów na 2018 r. dotyczące pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii. Takie uprawnienia do połowów są zazwyczaj wielokrotnie zmieniane w okresie ich obowiązywania.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju.

•Spójność z innymi politykami Unii

Proponowane środki są spójne z pozostałymi obszarami polityki unijnej, w szczególności z polityką w dziedzinie środowiska.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Zobowiązania Unii dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych wynikają z obowiązków określonych w art. 2 nowego rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Wniosek podlega wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

•Proporcjonalność

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następującego względu: wspólna polityka rybołówstwa jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu na Radzie spoczywa obowiązek przyjmowania środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów.

•Wybór instrumentu

Proponowany instrument: rozporządzenie.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
W grudniu 2016 r. Stany Zjednoczone podjęły działania zmierzające do tego, by ponownie wprowadzić zwiększone cła na produkty z UE. Miało to związek z obawami wyrażanymi przez amerykańskich producentów wołowiny, którzy uważają, że Unia Europejska narusza postanowienia zmienionego protokołu ustaleń ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącego przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty z Unii Europejskiej z dnia 21 października 2013 r. („zmieniony protokół ustaleń”). Unia Europejska i Stany Zjednoczone Ameryki zawarły zmieniony protokół ustaleń w następstwie prowadzonej na forum WTO procedury rozstrzygania sporu w sprawie DS26 WE – środki dotyczące mięsa i produktów mięsnych (hormony). Dnia 14 kwietnia 2014 r. zgłoszono ten protokół Organowi Rozstrzygania Sporów WTO jako obopólnie przyjęte rozwiązanie, które ma wprowadzić w życie ustalenia sprawozdania z procedury rozstrzygania sporu.

Artykuł 3

Komisja prowadzi rokowania zgodnie z przepisami WTO i w porozumieniu z [name of the special committee to be inserted by the Council].

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
Niektóre pozycje w uzasadnieniu nie mają zatem zastosowania do wezwań do wnoszenia regularnych wkładów, takich jak niniejsze wezwanie.

Wymienione wyżej dokumenty zawierają wieloletnie zobowiązania państw członkowskich do zapewnienia wsparcia finansowego na rzecz EFR. Rozporządzenie finansowe dotyczące 11. EFR przewiduje regularne wnoszenie wkładów przez państwa członkowskie do EFR na podstawie wcześniej ustalonych zobowiązań finansowych. Regularne wkłady są następstwem technicznych decyzji Rady odzwierciedlających realizację podjętych wcześniej zobowiązań finansowych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują dostępne kwoty z tytułu poprzednich EFR, jednego po drugim. W przypadku Komisji wszystkie kwoty z tytułu poprzednich EFR zostały wykorzystane, dlatego też wezwania do wniesienia wkładów, o których mowa w niniejszym wniosku, dotyczą kwot w ramach 11. EFR.

(2)Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Europejski Bank Inwestycyjny przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

(3)Art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów w ramach 11. EFR w odniesieniu do środków zarządzanych przez Komisję Europejską.

(4)Decyzją (UE) 2018/965, w dniu 9 lipca 2018 r., na wniosek Komisji Europejskiej, Rada przyjęła decyzję ustalającą roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2018 r. w wysokości 4 250 000 000 EUR dla Komisji Europejskiej oraz 250 000 000 EUR dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Poszczególne wkłady na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, które państwa członkowskie przekazują Komisji Europejskiej i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu w ramach trzeciej raty za 2018 r., określono w tabeli w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG, dotyczącego zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG

Proces uwzględnienia dorobku prawnego UE w Porozumieniu EOG jest przeprowadzany zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym potwierdza się przyjęte podejście.

ESDZ we współpracy ze służbami Komisji przedkłada projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. ESDZ ma nadzieję, że będzie mogła przedstawić te projekty Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia EOG stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do takich decyzji, ustala Rada na wniosek Komisji.

Dostosowania zawarte w projektach załączonych decyzji Wspólnego Komitetu EOG wykraczają poza to, co można uznać za zwykłe dostosowania techniczne w rozumieniu rozporządzenia Rady nr 2894/94. Rada określi zatem stanowisko Unii.

Dwa projekty decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączone do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) mają na celu zmianę załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG w celu uwzględnienia rozporządzenia w sprawie transferu środków finansowych oraz czwartej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, w tym uzupełniającego ją rozporządzenia delegowanego Komisji.

Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu.

•Wybór instrumentu

Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG wybranym instrumentem jest decyzja Wspólnego Komitetu EOG. Wspólny Komitet EOG zapewnia skuteczną realizację i funkcjonowanie Porozumienia EOG. W tym celu Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Porozumieniu EOG.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

Nie dotyczy.

4.WPŁYW NA BUDŻET

Nie przewiduje się, by uwzględnienie wyżej wspomnianych aktów prawnych w Porozumieniu EOG miało wpływ na budżet.

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

Nie dotyczy.

2018/0353 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej

w ramach Wspólnego Komitetu EOG, dotyczącego zmiany

załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu.
Niniejszy wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

•Proporcjonalność

Niniejsza decyzja Rady upoważnia Komisję do głosowania w imieniu Unii i zgodnie z art. 5 ust. 1 decyzji Rady 97/836/WE jest instrumentem proporcjonalnym do celów określenia jednolitego stanowiska UE w EKG ONZ w odniesieniu do głosowania nad dokumentami roboczymi zaproponowanymi w porządku obrad posiedzenia WP.29. Niniejszy wniosek jest zatem zgodny z zasadą proporcjonalności, gdyż nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa publicznego i ochrony.
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

•Spójność z innymi politykami Unii

Komisja przyjmuje ten wniosek równolegle z wnioskiem w sprawie składu Komitetu Regionów. Należy utrzymać identyczny podział miejsc między państwa członkowskie w obu komitetach.

Traktaty nie zawierają żadnych przepisów dotyczących metody ustalania składu Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w ramach maksymalnej liczby 350 członków. Jest to zupełnie inna sytuacja niż w przypadku kryteriów dotyczących składu Parlamentu Europejskiego, które są określone w art. 14 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej. Podczas gdy Parlament złożony jest z bezpośrednio wybieranych przedstawicieli obywateli Unii, Komitet składa się z przedstawicieli pracodawców, pracowników oraz innych podmiotów reprezentujących społeczeństwo obywatelskie (art. 300 ust. 2 TFUE). Dlatego też zadbanie o to, by głos pracodawców, pracowników i społeczeństwa obywatelskiego był słyszany w Komitecie, powinno stanowić priorytet przy ustalaniu nowego składu Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, w przeciwieństwie do bezpośredniego uzależnienia rozmiaru delegacji krajowej w Komitecie od liczby ludności poszczególnych państw członkowskich.