w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG (Emisje CO2)

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

W celu zapewnienia koniecznej pewności prawa oraz jednolitości rynku wewnętrznego Wspólny Komitet EOG ma za zadanie włączać do Porozumienia EOG wszystkie stosowne przepisy UE jak najszybciej po ich przyjęciu.

2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

Projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG (załączony do niniejszego wniosku dotyczącego decyzji Rady) ma na celu zmianę załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzeń (WE) nr 443/2009, (UE) nr 1014/2010, (UE) nr 63/2011, (UE) nr 725/2011, (UE) nr 429/2012, (UE) nr 396/2013, (UE) nr 397/2013, (UE) nr 333/2014 i (UE) nr 6/2015 do Porozumienia EOG.

Państwa EOG–EFTA wnoszą o dostosowania, które wykraczającą poza dostosowania czysto techniczne.

Uzasadnienie głównych wymaganych dostosowań oraz proponowane rozwiązania

Rozporządzenie (WE) nr 443/2009 ustanawia system norm emisji dla nowych samochodów osobowych. Projekt decyzji Wspólnego Komitetu rozszerza zakres unijnego systemu na państwa EOG-EFTA, tak że system ten będzie obejmować wszystkie państwa EOG.

Opłaty z tytułu przekroczenia poziomu emisji, art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 odzwierciedlony w dostosowaniu (i) w decyzji Wspólnego Komitetu

Odpowiedni tekst dostosowania włączono w celu umożliwienia Urzędowi Nadzoru EFTA nakładania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji na producentów w państwach EOG-EFTA.

Opłaty będą nakładane wspólnie w odniesieniu do nowych samochodów osobowych sprzedawanych odpowiednio w UE i państwach EOG-EFTA. W konsekwencji opłaty muszą zostać rozdzielone między strony UE/EFTA.

Sugeruje się zatem, aby kluczem do podziału opłat było proporcjonalne rozłożenie na podstawie odsetka nowych samochodów osobowych zarejestrowanych odpowiednio w UE lub w państwach EFTA, w stosunku do całkowitej liczby nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w EOG.

Pobieranie opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji, art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 odzwierciedlony w dostosowaniu (j) w decyzji Wspólnego Komitetu

Art. 9 ust. 3 stanowi podstawę prawną dla Komisji do ustalania metod pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji. Metody takie zostały ustanowione na mocy decyzji Komisji 2012/100/UE. Ponieważ istnieje oddzielny organu nadzoru oraz system nadzoru w ramach Porozumienia EOG, włączono odpowiedni tekst dostosowania, zgodnie z którym Urząd Nadzoru EFTA określa metody pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji. Sposoby te oparte są na sposobach Komisji.

Przydział opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji, art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 odzwierciedlony w dostosowaniu (k) w decyzji Wspólnego Komitetu

Art. 9 ust. 4 stanowi, że opłaty uznaje się za dochód budżetu ogólnego UE.

W związku z tym włączono odpowiedni tekst dostosowania, zgodnie z którym państwa EFTA określają przydział kwot z tytułu przekroczenia poziomu emisji, które odnoszą się do strony EFTA.

Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 443/2009 w odniesieniu do Liechtensteinu odzwierciedlone w dostosowaniu (n) w decyzji Wspólnego Komitetu

Wieloletni historyczny związek między Liechtensteinem a Szwajcarią jest bardzo ścisły i w znacznym stopniu ukształtowany przez traktat celny i walutowy między obydwoma krajami (ustanawiający unię celną i walutową), który został zawarty w 1923 r. (LGBl. 1923 nr 24). Traktat celny i walutowy ze Szwajcarią ma również znaczący wpływ na strategie podatkowe i strategie ochrony środowiska w Liechtensteinie. Na mocy traktatu celnego i walutowego wiele szwajcarskich przepisów w dziedzinie ochrony środowiska jest bezpośrednio stosowanych w Liechtensteinie lub zostało wdrożonych do prawa Liechtensteinu na podstawie umów dwustronnych między obydwoma państwami.