ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

wzywa państwa członkowskie do: (i) opracowania krajowych strategii integracji Romów na okres po 2020 r., zawierających szeroki zestaw obszarów priorytetowych, jasne i wiążące cele, harmonogramy i wskaźniki z myślą o monitorowaniu i rozwiązywaniu konkretnych wyzwań oraz odzwierciedleniu różnorodności społeczności romskich, a także do przeznaczenia na ten cel znacznych funduszy publicznych; (ii) stosowania podejścia oddolnego i angażowania przedstawicieli Romów, społeczności, organizacji pozarządowych i organów ds. równości w opracowywanie krajowych strategii integracji Romów oraz do zapewnienia im znaczącego udziału we wdrażaniu, monitorowaniu i ocenie tych strategii; (iii) uznania walki z antycygańskością za główny element ich strategii w uzupełnieniu do walki z jednym z przejawów antycygańskości, jakim jest wykluczenie społeczne i ekonomiczne; opracowania ukierunkowanych strategii i konkretnych działań mających na celu walkę z antycygańskością, takich jak badanie przypadków ataków rasistowskich przeciwko Romom, do których dochodzi obecnie i doszło w przeszłości, a także do zachęcania do sprawiedliwej reprezentacji Romów we wszystkich sferach życia, w tym w mediach, instytucjach publicznych i organach politycznych; (iv) dopilnowania, by w ich strategiach odpowiednio uwzględniono dyskryminację z wielu przyczyn jednocześnie i dyskryminację krzyżową, aspekt płci oraz podejście skupiające uwagę na potrzebach dzieci; (v) jednoznacznego uznania dzieci za priorytet przy programowaniu i wdrażaniu swoich krajowych strategii integracji Romów; ponownie podkreśla znaczenie ochrony i promowania równego dostępu romskich dzieci do wszelkich praw; (vi) wzmocnienia mandatu, zdolności instytucjonalnej, zasobów ludzkich i budżetu krajowych punktów kontaktowych ds. Romów oraz zapewnienia im odpowiedniej pozycji w strukturze organów administracji publicznej, tak aby mogły wykonywać swą pracę w ramach skutecznej koordynacji międzysektorowej; (vii) zwrócenia uwagi w ich strategiach na określone grupy społeczności romskiej, takie jak Romowie w UE, którzy korzystają z prawa do swobodnego przemieszczania się, i obywatele państw trzecich, w tym Romowie z krajów przystępujących; (viii) uwzględnienia w ich strategiach procesu prawdy, uznania i pojednania przez wzgląd na budowanie zaufania oraz zwracania uwagi na określone środki i inicjatywy kulturalne i strukturalne wspierane z funduszy publicznych; (ix) zapewnienia i zabezpieczenia prawdziwie włączającego charakteru głównych dziedzin ich polityki publicznej, wykorzystywania dostępnych funduszy strukturalnych UE w celu poprawy warunków bytowych i szans życiowych Romów w przejrzysty i odpowiedzialny sposób; badania przypadków wykorzystania stosownych funduszy niezgodnie z przeznaczeniem, które mają miejsce obecnie lub miały miejsce w przeszłości, oraz podejmowania kroków prawnych przeciwko sprawcom; podjęcia niezbędnych kroków w celu zabezpieczenia absorpcji wszystkich funduszy skierowanych do społeczności romskich, także do końca okresu obowiązywania bieżących WRF;
1.

uważa, że umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między UE a Wybrzeżem Kości Słoniowej powinna sprzyjać realizacji dwóch jednakowo ważnych celów: 1) zapewnienia uprawnień do połowów statkom UE na wodach w.s.e. Wybrzeża Kości Słoniowej w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe i z poszanowaniem środków ochrony i zarządzania podejmowanych przez organizacje regionalne, do których należy Wybrzeże Kości Słoniowej, zwłaszcza ICCAT, oraz w granicach dostępnej nadwyżki; oraz 2) wspierania współpracy między UE a Wybrzeżem Kości Słoniowej z myślą o zrównoważonej polityce rybołówstwa i odpowiedzialnej eksploatacji zasobów rybnych w obszarze połowowym Wybrzeża, a także przyczyniania się do zrównoważonego rozwoju sektora rybołówstwa Wybrzeża Kości Słoniowej dzięki współpracy gospodarczej, finansowej, technicznej i naukowej z poszanowaniem suwerennych wyborów dokonywanych przez ten kraj w odniesieniu do rozwoju sektora;
20.

przyjmuje z zadowoleniem zobowiązanie EBI na rzecz dostosowania do 2020 r. prowadzonych operacji do celów porozumienia paryskiego z 2015 r.; w świetle niedawnego sprawozdania w sprawie zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli wzywa EBI do dokonania przeglądu swojej strategii klimatycznej, aby dostosować ją do celu ograniczenia wzrostu temperatury na świecie do 1,5 o C;
65.

z zadowoleniem przyjmuje wejście w życie w dniu 25 września 2018 r. Protokołu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi w następstwie 41. ratyfikacji w dniu 27 czerwca 2018 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że pierwsze posiedzenie stron protokołu odbyło się w dniach 8–10 października 2018 r.; apeluje jednak do państw członkowskich, które jeszcze nie ratyfikowały protokołu, aby uczyniły to jak najszybciej; wzywa Komisję, by odgrywała aktywną rolę w pracach zmierzających do opracowania kompleksowego sprawozdania określającego dobre praktyki i wdrażającego eksperymenty w zakresie systemów śledzenia ruchu i pochodzenia w państwach będących stronami protokołu; wzywa państwa członkowskie, które podpisały protokół, lecz jeszcze go nie ratyfikowały, aby to uczyniły;
48.

przypomina, że jeśli chodzi o stosowanie środków mających na celu zwiększenie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, należy w szczególności zachęcać do ich akceptacji przez przełożonych oraz, w stosownych przypadkach, do równego korzystania z nich przez obojga partnerów; zauważa, że należy dalej podnosić świadomość społeczną w kwestii równowagi między życiem zawodowym a prywatnym w Parlamencie za pośrednictwem warsztatów, szkoleń i publikacji; zwraca uwagę, że posłowie i pracownicy powinni być dobrze poinformowani o tym, że środki służące poprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, takie jak urlop macierzyński/ojcowski, urlop rodzicielski, urlop opiekuńczy i elastyczna organizacja pracy, pomagają osiągnąć równouprawnienie płci w Parlamencie, zachęcają do lepszego podziału obowiązków opiekuńczych między kobietami i mężczyznami, poprawiają jakość zatrudnienia kobiet i ich dobrostan oraz mają długoterminowy wpływ na rozwój społeczny i gospodarczy;
e)

zapewnienie wkładu we wzmocnienie multilateralizmu i współpracy międzynarodowej oraz rozwijanie wspólnych podejść do współpracy z partnerami Kirgistanu w celu promowania bezpieczeństwa międzynarodowego i skutecznego stawiania czoła globalnym wyzwaniom, takim jak terroryzm, zmiana klimatu, migracja i przestępczość zorganizowana, oraz przyczynienie się do realizacji Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i nowej krajowej strategii rozwoju 2018–2040; oraz, bardziej ogólnie, przyczynianie się do stabilizacji i wzrostu w Azji Środkowej;
7.

wzywa Radę do przyjęcia wniosku Komisji po wprowadzeniu następujących zmian: — wskazanie wkładu Euratomu na rzecz Wspólnego Przedsięwzięcia zarówno w cenach stałych, jak i bieżących, — stosowanie, dla celów jasności, terminu „Euratom” zamiast „Wspólnota” w całym tekście, — określenie jasnych przepisów dotyczących komitetów wspierających Radę Zarządzającą Wspólnego Przedsięwzięcia, w szczególności komitetu ds. administracji i zarządzania, komitetu ds. zamówień i umów oraz technicznego panelu doradczego, w odniesieniu do ich składu, stałego lub czasowego statusu, liczby posiedzeń oraz sposobu wynagradzania ich członków, — ocena i wyeliminowanie pokrywających się zadań pomiędzy komitetem ds. administracji i zarządzania oraz technicznym panelem doradczym w odniesieniu do planów projektów i programów prac, — wprowadzenie przepisów dotyczących wkładów państwa przyjmującego ITER, — uwzględnienie w załączniku III („rozporządzenie finansowe: zasady ogólne”) wymogu określenia w regulaminie finansowym Wspólnego Przedsięwzięcia zasad i procedur w odniesieniu do oceny wkładów rzeczowych, — wprowadzenie do art. 5 i do załącznika III zapisów pozwalających Wspólnemu Przedsięwzięciu na korzystanie z finansowania w postaci instrumentów finansowych w ramach działań łączonych realizowanych zgodnie z przyszłym programem InvestEU, — sprecyzowanie roli i wkładu Zjednoczonego Królestwa w zależności od jego statusu w Euratomie, w szczególności odnośnie do ewentualnego udziału w projekcie ITER, — wprowadzenie przepisów dotyczących synergii i współpracy między ITER a programem badawczo-szkoleniowym Euratom na lata 2021–2025, — rozważenie współpracy z małymi i średnimi nowatorskimi podmiotami prywatnymi, takimi jak przedsiębiorstwa typu start-up testujące nowe podejścia i technologie, w ramach programu działań badawczych i w sieci wyznaczonych organizacji w dziedzinie badań naukowych i technologicznych związanych w syntezą jądrową, — doprecyzowanie przepisów dotyczących sprawozdań rocznych i ocen przygotowanych przez Wspólne Przedsięwzięcie; — włączenie do projektu zalecenia przeanalizowania możliwego dalszego wykorzystania materiałów używanych obecnie w ramach projektu ITER;
78.

podkreśla konieczność stworzenia w całej UE miejsc prowadzenia testów w warunkach odpowiadających rzeczywistym warunkom użytkowania w celu dokładnego sprawdzenia i rozwijania nowych technologii; wzywa wszystkie państwa członkowskie, by wyznaczyły do 2020 r. obszary miejskie i pozamiejskie, na których będzie można testować pojazdy autonomiczne w rzeczywistych warunkach jazdy, przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa ruchu drogowego na tych obszarach, oraz by zapewniły utworzenie unijnych transgranicznych i interoperacyjnych ram testowych;
5.

podkreśla, że porozumienie to nie oznacza uznania suwerenności Maroka nad Saharą Zachodnią, figurującą obecnie w wykazie terytoriów niesamodzielnych sporządzonym przez Organizację Narodów Zjednoczonych i obecnie w znacznej części zarządzaną przez Królestwo Marokańskie, oraz nalega, by stanowiskiem UE pozostało wspieranie wysiłków ONZ na rzecz zapewnienia sprawiedliwego, trwałego i wzajemnie akceptowalnego rozwiązania, które zapewni samostanowienie ludom Sahary Zachodniej zgodnie z prawem międzynarodowym, Kartą Narodów Zjednoczonych i odpowiednimi rezolucjami ONZ; ponownie wyraża zatem pełne poparcie dla osobistego wysłannika sekretarza generalnego ONZ ds. Sahary Zachodniej Horsta Köhlera, który pomaga stronom powrócić do stołu negocjacyjnego pod egidą ONZ w celu osiągnięciu porozumienia; wzywa strony do wznowienia negocjacji bez warunków wstępnych i w dobrej wierze; podkreśla, że ratyfikacja zmienionego porozumienia o liberalizacji między UE a Marokiem musi się odbyć bez najmniejszego uszczerbku dla wyniku procesu pokojowego w odniesieniu do Sahary Zachodniej;
D.

mając na uwadze, że prawo do wolności religii lub przekonań oznacza prawo każdej osoby do wyboru, w co wierzy, lub prawo do bycia osobą niewierzącą, nieograniczone prawo do zmiany lub porzucenia wyznania i przekonań oraz prawo do wyznawania i okazywania myśli, sumienia, religii i przekonań zgodnie ze swoim wyborem, zarówno indywidualnie, jak i we wspólnocie, prywatnie lub publicznie; mając na uwadze, że okazywanie myśli, sumienia, religii lub przekonań może przybierać postać kultu, obrządku, praktyk i nauczania; mając na uwadze, że wolność religii lub przekonań wiąże się z prawem wspólnot wyznawców i wspólnot osób niewierzących do zachowania lub odrzucenia swojego etosu i postępowania zgodnie z nim, a także z prawem do uznania osobowości prawnej organizacji religijnych, świeckich i niewyznaniowych; mając na uwadze, że ochrona osób wyznających dowolną religię i niewierzących oraz skuteczne zwalczanie naruszeń prawa do wolności religii lub przekonań (takich jak dyskryminacja lub ograniczenia prawne ze względu na wyznanie lub przekonania) są podstawowymi warunkami dla zagwarantowania, że wszyscy ludzie korzystają z prawa do wolności religii lub przekonań na równych zasadach;
16.

nalega na skuteczną realizację szczegółowych zobowiązań związanych z postanowieniami dotyczącymi handlu i zrównoważonego rozwoju, które stanowią integralną część układu i są niezbędne do osiągnięcia wyznaczonych celów; przyjmuje do wiadomości, że w 2019 r. Komisja przeprowadzi ocenę ex post układu, w tym rozdziału dotyczącego handlu i zrównoważonego rozwoju, z udziałem niezależnych ekspertów, i że powinna robić to również w przyszłości; przypomina, że rozdział dotyczący handlu i zrównoważonego rozwoju przewiduje powołanie krajowych grup lub komitetów doradczych właściwych do spraw pracy, środowiska i zrównoważonego rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje w szczególności fakt, że mechanizmy doradcze społeczeństwa obywatelskiego zostały ustanowione we wszystkich krajach Ameryki Środkowej; stwierdza, że wyrażono poważne obawy o niezależność tych grup doradczych i ich zdolność do uczestnictwa w niektórych krajach Ameryki Środkowej; w tym kontekście ubolewa, że posiedzenia Komitetu Stowarzyszenia i podkomitetów oraz posiedzenia Forum Dialogu Społeczeństwa Obywatelskiego nie odbyły się w 2017 r., i nalega, aby posiedzenia odbywały się co najmniej co roku; wzywa wszystkie strony układu do szybkiego stworzenia mechanizmów i przeznaczenia niezbędnych środków finansowych na wzmocnienie krajowych grup doradczych, w celu zapewnienia udziału niezależnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz zrównoważonej reprezentacji zainteresowanych stron, tak aby mogły one odpowiednio uczestniczyć; wzywa ponadto strony układu do wdrożenia skutecznych mechanizmów dialogu z grupami doradczymi, jak również członkami różnych podkomisji, oraz do włączenia ich w proces oceny ex post, który ma być przeprowadzony w 2019 r.; z zadowoleniem przyjmuje zalecenia przyjęte podczas 3. wspólnego posiedzenia krajowych grup doradczych z UE i Ameryki Środkowej w dniu 16 czerwca 2016 r. i wzywa strony do ich wdrożenia; przypomina, że rozdział dotyczący handlu i zrównoważonego rozwoju obejmuje prawnie wiążące postanowienia dotyczące skutecznego stosowania norm pracy, norm społecznych i norm ochrony środowiska; wyraża zadowolenie, że umowa otworzyła drogę do regularnego dialogu na temat realizacji wspólnych zobowiązań; zauważa, że Parlament zachęcał Komisję do wzmocnienia mechanizmów monitorowania, wdrażania i egzekwowania rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje 15-punktowy plan Komisji mający na celu zwiększenie skuteczności rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju i przypomina o potrzebie kontynuowania dialogu z różnymi zaangażowanymi podmiotami, w tym Parlamentem, na temat skutecznego mechanizmu egzekwowania zobowiązań w dziedzinie norm pracy i ochrony środowiska zawartych w umowach handlowych;
11.

uważa brexit za szansę na porzucenie modeli przewidujących opcjonalne wyłączenia (opting out) na rzecz niedyskryminujących i zapewniających wsparcie modeli przewidujących opcjonalny udział (opting in); podkreśla, że modele przewidujące opcjonalny udział nie sprowadzałyby postępu w kierunku „coraz ściślejszego związku” do najniższego wspólnego mianownika, czyli jednego rozwiązania odpowiedniego dla wszystkich, lecz umożliwiałyby elastyczność niezbędną do osiągania postępów, jednocześnie pozostawiając otwarte drzwi dla państw członkowskich, które zarówno chciałyby, jak i byłyby w stanie spełnić wymagane kryteria;
14.

podkreśla, że solidarność musi być zasadą, na której opiera się Unia w zakresie migracji, i potępia te państwa członkowskie, które wyraźnie naruszają tę zasadę; wzywa Radę do szybkiego przyjęcia reformy rozporządzenia dublińskiego, którą obecnie blokuje, uniemożliwiając właściwe funkcjonowanie wspólnego europejskiego systemu azylowego; podkreśla, że państwa członkowskie powinny dążyć do stworzenia połączonych systemów związanych z ochroną, takich jak przesiedlenia i przyjmowanie osób ze względów humanitarnych, które mogą zapewnić osobom potrzebującym międzynarodowej ochrony możliwość wjazdu do UE w celu poszukiwania tam azylu; zachęca państwa członkowskie do ułatwiania przyznawania wiz humanitarnych i regularnych programów mobilności w celu promowania legalnych i bezpiecznych dróg wjazdu do UE, w szczególności dla osób potrzebujących ochrony, oraz do zagwarantowania im dostępu do usług i ich praw podstawowych, niezależnie od ich statusu; podkreśla, że państwa członkowskie muszą ponosić odpowiedzialność za eksternalizację polityki migracyjnej UE, w tym za współpracę z państwami trzecimi, w odniesieniu do których Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) stwierdził występujące powszechnie poważne przypadki łamania i naruszania praw człowieka; uważa, że Unia powinna odgrywać kluczową rolę w działaniach w dziedzinie przesiedleń na szczeblu światowym; przypomina, że każde działanie podejmowane przez dane państwo członkowskie w ramach prawa UE musi odbywać się z poszanowaniem praw i zasad zapisanych w Karcie praw podstawowych; wzywa państwa członkowskie do skutecznego zapewniania indywidualnego prawa do azylu oraz do wyrażania zgody na relokację uchodźców z państw członkowskich, do których przybywa ich duża liczba; wzywa również państwa członkowskie, aby przestrzegały zasady non-refoulement oraz by wprowadzały odpowiednie gwarancje proceduralne do swoich procedur azylowych i granicznych; stanowczo potępia fakt, że niektóre państwa członkowskie nie przestrzegają przepisów UE w zakresie azylu i powrotu i dopuszczają się naruszeń praw migrantów i osób ubiegających się o azyl, w tym nie zapewniają skutecznego dostępu do procedur azylowych, nie udzielają jasnych informacji na temat środków ochrony prawnej w następstwie decyzji o odesłaniu, pozbawiają migrantów i osoby ubiegające się o azyl żywności lub stosują automatyczne i systematyczne zatrzymania;
14.

zachęca Komisję do opracowania – we współpracy z państwami członkowskimi – specjalnych ram oceny uwzględniających ilościowe i jakościowe aspekty sprawnie funkcjonującej administracji publicznej, a także do rozwijania własnych zdolności analitycznych; podkreśla, że w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego należy dokonać oceny kluczowych problemów i w ramach dostępnych zasobów promować działania służące ich rozwiązaniu, a to poprzez wzmocnienie kryterium warunkowości ex ante i określenie celów;
81.

zauważa, że w 2013 r. podwojono indywidualny próg pomocy de minimis w rolnictwie (z 7 500 EUR do 15 000 EUR), by stawić czoła fali kryzysów klimatycznych, sanitarnych i gospodarczych; zauważa, że jednocześnie krajowy próg pomocy de minimis dostosowano tylko nieznacznie (z 0,75 % do 1 % wartości krajowej produkcji rolnej), co ogranicza zdolność państw członkowskich do pomocy gospodarstwom rolnym w trudnej sytuacji; popiera w związku w tym wniosek Komisji mający na celu przyznanie większej elastyczności państwom członkowskim i regionom za pośrednictwem zasad de minimis dla rolnictwa;
32.

przypomina, że kształcenie promuje poszanowanie dzieł sztuki i innych dóbr kultury i uznanie dla nich jako symboli dziedzictwa kulturowego, dlatego też odgrywa istotną rolę w zapobieganiu grabieży i nielegalnemu handlowi dobrami kultury oraz w zniechęcaniu do takich działań; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zachęcały do działań edukacyjnych i podnoszących świadomość w tym zakresie, także w kontekstach pozaformalnych i nieformalnych, oraz by je wspierały;
9.

ubolewa, że Rada nie publikuje proaktywnie większości dokumentów związanych z procedurami ustawodawczymi, przez co uniemożliwia obywatelom zorientowanie się, które dokumenty faktycznie istnieją, a tym samym ogranicza ich prawo do zwrócenia się o publiczny dostęp do dokumentów; ubolewa, że dostępne informacje o dokumentach ustawodawczych są przedstawiane przez Radę w rejestrze, który jest niekompletny i mało przystępny; wzywa Radę do umieszczenia w rejestrze publicznym wszystkich dokumentów związanych z aktami ustawodawczymi, niezależnie od ich formatu i klasyfikacji; zwraca w związku z powyższym uwagę na wysiłki podjęte przez Komisję, Parlament i Radę na rzecz utworzenia wspólnej bazy danych aktów ustawodawczych i podkreśla, że wymienione trzy instytucje są odpowiedzialne za szybkie sfinalizowanie prac;
2.

wyraża głębokie zaniepokojenie naruszeniami tego traktatu oraz późniejszymi oświadczeniami Stanów Zjednoczonych i Rosji dotyczącymi zawieszenia ich zobowiązań z niego wynikających, a także wycofania się z niego w terminie sześciu miesięcy; podkreśla, że wydarzenia te stanowią zagrożenie dla jednego z najważniejszych interesów bezpieczeństwa Europy, a także dla bezpieczeństwa i pokoju w Europie i na świecie; obawia się, że działania te mogą prowadzić do błędnych kalkulacji i nieporozumień skutkujących pogorszeniem stosunków między Stanami Zjednoczonymi a Rosją, do eskalacji napięć, do zwiększenia poziomu zagrożenia i ryzyka jądrowego i wojskowego, a także do ewentualnego powrotu do destabilizującego wyścigu zbrojeń, co byłoby szkodliwe dla bezpieczeństwa i strategicznej stabilności Europy;
(2)

W szczególności art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej uznaje prawo do dobrej administracji za jedno z podstawowych praw obywateli Europy. Z kolei art. 43 Karty uznaje prawo do zwracania się do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w przypadkach niewłaściwego administrowania w działaniach instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii. Aby prawa te były skuteczne i zwiększały zdolność Rzecznika Praw Obywatelskich do prowadzenia dokładnych i bezstronnych dochodzeń, powinien on otrzymać wszelkie narzędzia niezbędne do skutecznego wykonywania swoich obowiązków, o których mowa w traktatach i w niniejszym rozporządzeniu.
13.

apeluje do Komisji o dopilnowanie, by projekty badawcze lub medyczne, które następnie przyczyniają się do naruszeń praw człowieka osób interseksualnych – w kontekście europejskich sieci referencyjnych – nie były wspierane ze środków UE; apeluje do Komisji i państw członkowskich o wspieranie i finansowanie badań nad sytuacją w zakresie praw człowieka osób interseksualnych;
2.

uważa, że istotne jest, by umowa zapewniała wysoki poziom ochrony inwestycji, przejrzystości i odpowiedzialności, gwarantując jednocześnie prawo obu stron do wprowadzania regulacji na wszystkich szczeblach rządowych oraz realizacji uzasadnionych celów polityki publicznej, takich jak ochrona zdrowia publicznego i środowiska; podkreśla, że w przypadku gdy jedna strona ustanowi przepisy w sposób, który negatywnie wpływa na inwestycję lub jest sprzeczny z oczekiwaniami inwestora co do zysków, nie stanowiłoby to samo w sobie naruszenia standardów w zakresie ochrony inwestycji i tym samym nie wymagałoby żadnej rekompensaty; podkreśla, że umowa nie może w żaden sposób ograniczać autonomii partnerów społecznych i praw związków zawodowych;
14.

zauważa, że amerykańskie ramy FATCA są wdrażane w Unii na podstawie dwustronnych umów międzyrządowych negocjowanych między Stanami Zjednoczonymi a poszczególnymi państwami członkowskimi; ubolewa, że państwa członkowskie nie reagują, żeby rozwiązać problemy zgłaszane przez obywateli podlegających FATCA; podkreśla rolę Unii w gwarantowaniu skutecznego wdrażania przepisów w sprawie ochrony danych w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony obywateli UE w odniesieniu do powiązanych praw podstawowych; zwraca się do Komisji o ścisłą współpracę z krajowymi organami ochrony danych w celu wsparcia działań polegających na gromadzeniu informacji dotyczących możliwego naruszania w państwach członkowskich unijnych przepisów ochronie danych osobowych; ponadto apeluje do Komisji, by we współpracy z Europejską Radą Ochrony Danych przeprowadziła w odniesieniu do poszczególnych krajów badanie mające ocenić, czy i w jakim zakresie dwustronne umowy międzyrządowe dotyczące FATCA przestrzegają prawa obywateli Unii do prywatności; podkreśla, że państwa członkowskie powinny przeciwdziałać dyskryminacji konsumentów legalnie przebywających w Unii, niezależnie od tego, czy są uznawani za „osoby z USA”, a jeśli są uznawani za takie osoby, niezależnie od wagi ich powiązań gospodarczych i osobistych ze Stanami Zjednoczonymi;