Potencjalna utrata przez organizacje uznania UE w wyniku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE mogłaby mieć negatywne konsekwencje dla konkurencyjności i atrakcyjności bander państw członkowskich UE-27, które upoważniły te uznane organizacje do działania w ich imieniu do celów dokonywania statutowych inspekcji, przeglądów i certyfikacji statków. Uznane organizacje, których to dotyczy, posiadają obecnie umowy upoważniające z większością państw członkowskich UE-27, lecz po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE państwa te nie mogłyby już korzystać z tych uznanych organizacji na potrzeby floty pod swoją banderą. Jednocześnie właściciele statków korzystający z usług tych organizacji również do celów klasyfikacji stanęliby przed dylematem, czy przerejestrować swoje statki wybierając banderę spoza UE, czy ryzykować naruszenie postanowień ich obecnych prywatnych umów z danymi organizacjami dotyczących klasyfikacji ich statków.

Ponadto z art. 7 i 8 rozporządzenia wynika, że w celu utrzymania uznania ze strony UE uznane organizacje muszą stale spełniać wymogi i kryteria minimalne określone w załączniku I do rozporządzenia. Podlega to weryfikacji w ramach ciągłego procesu powtarzanej oceny przeprowadzanej przez Komisję i „sponsorujące” państwo członkowskie na podstawie art. 8 ust. 1.

W szczególności w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 („rozporządzenie”) ustanowiono wymaganie, by organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach, które zostały uznane na szczeblu UE przez Komisję („uznane organizacje”), były co najmniej co dwa lata oceniane przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim, które przedłożyło pierwotny wniosek o uznanie danej organizacji. Organizacje, które zostały pierwotnie uznane przez dane państwo członkowskie zgodnie z obowiązującymi wcześniej przepisami i które obecnie objęte są także uznaniem UE na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia, powinny być oceniane w ten sam sposób. W związku z tym państwo członkowskie, które pierwotnie uznało te organizacje, należy zgodnie z art. 15 ust. 1 uznać za „sponsorujące” państwo członkowskie, które uczestniczy w ocenie Komisji na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia.

Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych, które mogą znaleźć się w umowie o wystąpieniu, przepisy UE w dziedzinie transportu morskiego nie będą już mieć zastosowania do Zjednoczonego Królestwa. Jednym z obszarów prawa unijnego, na które miałoby to wpływ, jest uznawanie na szczeblu unijnym organizacji świadczących usługi w zakresie inspekcji i przeglądów statków pływających pod banderą państw członkowskich („uznanych organizacji”).

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Oznacza to, że całe unijne prawo pierwotne i wtórne przestanie się stosować do Zjednoczonego Królestwa od dnia 30 marca 2019 r. („dzień wystąpienia”), chyba że w ratyfikowanej umowie o wystąpieniu zostanie ustalona inna data. Zjednoczone Królestwo stanie się wtedy państwem trzecim.

Wniosek uznaje się za proporcjonalny, ponieważ przewidziano w nim niezbędne zmiany prawne, nie wykraczając poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest wyeliminowanie niepewności prawa powstałej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii. Przewidziano w nim niezbędne zmiany prawne w celu ochrony konkurencyjności bander państw członkowskich UE-27.

Powyższy wariant został wybrany jako najbardziej skuteczny i efektywny sposób rozwiązania kwestii niepewności prawa powstałej w obszarze dotyczącym uznanych organizacji w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE. Proponowany akt rozwiązałby kwestię niepewności prawa w sposób niedyskryminujący w odniesieniu do państw członkowskich, które upoważniły uznane organizacje do działania w ich imieniu.

Proponowany środek ustawodawczy skutkowałby zmianą art. 8 ust. 1 rozporządzenia polegającą na zastąpieniu obecnego wymogu, zgodnie z którym jedynie „sponsorujące” państwo członkowskie uczestniczy w procesie regularnej oceny przeprowadzanej przez Komisję, przez wprowadzenie uczestnictwa dowolnego państwa członkowskiego, które udzieliło upoważnienia jednej z uznanych organizacji. Umożliwiłoby to przeprowadzanie przez Komisję oceny wspólnie z dowolnym państwem członkowskim, które upoważniło daną uznaną organizację do działania w jego imieniu do celów art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE, a nie tylko ze „sponsorującym” państwem członkowskim.

Celem wniosku jest rozwiązanie kwestii niepewności prawa powstałej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE i dotyczącej ciągłości ważności uznania organizacji, w odniesieniu do których Zjednoczone Królestwo pełni rolę „sponsorującego” państwa członkowskiego uczestniczącego w dokonywanej przez Komisję ocenie. Pozwoliłoby to na dalsze stosowanie istniejących ustaleń między tymi organizacjami a państwami członkowskimi UE-27, które podpisały umowy upoważniające, tym samym umożliwiając tym organizacjom dokonywanie inspekcji i przeglądów na statkach w imieniu państw członkowskich, z utrzymaniem ciągłości bezpieczeństwa.

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Radę Europejską o zamiarze wystąpienia z Unii, zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. W związku z tym prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia 30 marca 2019 r., chyba że inna data zostanie ustalona w umowie o wystąpieniu lub Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem ustali jednomyślnie inną datę. Zjednoczone Królestwo stanie się wtedy państwem trzecim.

(2)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 i dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE tworzą razem ramy prawne działalności uznanych organizacji dokonujących inspekcji, przeglądów i certyfikacji statków.

(3)Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach, które zostały uznane na szczeblu UE przez Komisję („uznane organizacje”), mają być co najmniej co dwa lata oceniane przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim, które przedłożyło stosowny wniosek o uznanie danej organizacji.

(4)Przez wzgląd na zasadę równego traktowania, organizacje, które zostały pierwotnie uznane przez odpowiednie państwo członkowskie zgodnie z dyrektywą Rady 94/57/WE i obecnie objęte są uznaniem unijnym na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, powinny być poddawane ocenie przeprowadzanej przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim, które pierwotnie uznało te organizacje.

(5)Zgodnie z art. 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 w celu utrzymania uznania ze strony Unii uznane organizacje muszą stale spełniać wymogi i kryteria minimalne określone w załączniku I do tegoż rozporządzenia. Podlega to weryfikacji w ramach ciągłej oceny przeprowadzanej przez Komisję wspólnie z odpowiednim państwem członkowskim, zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009. Regularne oceny odgrywają zatem ważną rolę w utrzymywaniu ciągłości uznania organizacji.

(6)Po wystąpieniu z Unii Zjednoczone Królestwo nie będzie już mogło uczestniczyć w ocenach przeprowadzanych na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.

(7)Uznane organizacje, które zostały pierwotnie uznane przez Zjednoczone Królestwo, są obecnie objęte uznaniem Unii, a inne państwa członkowskie powierzyły im obowiązki w zakresie inspekcji, przeglądów i certyfikacji statków, zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE. Konieczne jest zatem wprowadzenie zmian w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 w celu zapewnienia, by organizacje te nadal podlegały ocenie zgodnie z wymogami tego przepisu.

(8)Konieczne jest również uwzględnienie obowiązków w zakresie monitorowania i nadzoru, z których państwa członkowskie muszą się obecnie wywiązywać na podstawie art. 9 dyrektywy 2009/15/WE. W tym względzie ocena uznanych organizacji na podstawie rozporządzenia (WE) nr 391/2009 powinna być przeprowadzana przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi, które udzieliły danej uznanej organizacji upoważnienia zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE.

(9)Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia następującego po dniu, w którym prawo Unii, w szczególności rozporządzenie (WE) nr 391/2009, przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 otrzymuje brzmienie:

„1. Wszystkie uznane organizacje oceniane są przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim (państwami członkowskimi), które upoważniło (upoważniły) je zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE, w sposób regularny i co najmniej co dwa lata, w celu potwierdzenia, że spełniają one obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia oraz minimalne kryteria określone w załączniku I. Ocena jest ograniczona do tych rodzajów działalności uznanych organizacji, które są objęte zakresem niniejszego rozporządzenia.”.

Artykuł 2

Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące skutków niniejszego rozporządzenia nie później niż w terminie trzech lat od daty rozpoczęcia jego stosowania.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym prawo Unii przestaje mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.