47.

Pierwsze sprawozdania przedstawicielstw z monitoringu (36), pochodzące z pięciu objętych kontrolą krajów, ograniczają się zbyt często do statycznej analizy zarządzania finansami publicznymi, przy czym analizy te są na ogół dobrej jakości i zgodne z szablonem dostarczonymi przez centralę. Sprawozdania te są niekompletne, ponieważ brakuje w nich, między innymi, tabeli dotyczącej monitorowania reform finansów publicznych (patrz: ramka 4). Powinny one być lepiej wykorzystywane przez centralę, która nie zawsze przekazywała z powrotem przedstawicielstwom wyraźne instrukcje co do działań, jakie należy podjąć. Ramka nr 4 — Sprawozdania z monitoringu w pięciu objętych kontrolą krajach 1. W Etiopii dwa sprawozdania z monitoringu wydane w maju i lipcu 2004 r. (2004–I i 2004–II) są zgodne z szablonem opracowanym przez centralę i podają informacje dobrej jakości, ale tabela dotycząca monitorowania reformy finansów publicznych nie została wypełniona. 2. W Mozambiku pierwsze półroczne sprawozdanie z monitorowania zostało przekazane z opóźnieniem, z powodu braków kadrowych w przedstawicielstwie. Sprawozdanie to zawiera informacje dobrej jakości i skrupulatnie stosuje się do obowiązującego szablonu, ale brakuje w nim informacji dotyczących: zarządzania zasobami ludzkimi (punkt I.B.3, sprawozdania), utrzymania procedur derogacyjnych w dziedzinie realizacji wydatków (punkt II.B. 4) i listy najpilniejszych potrzeb w zakresie wsparcia instytucjonalnego (punkt III. C). Brakuje również tabeli dotyczącej monitorowania reformy finansów publicznych. 3. W Nigrze przedstawicielstwo, które z opóźnieniem otrzymało instrukcje dotyczące metody sporządzania sprawozdania, przewidziało przedstawienie swojego pierwszego sprawozdania z monitoringu na drugą połowę 2004 r., po sfinalizowaniu kontroli „Public Expenditure Management and Financial Accountability (37)”(PEMFA). 4. W Czadzie przedstawicielstwo wysłało do centrali dwa półroczne sprawozdania z monitoringu, w kwietniu 2003 r. i w lutym 2004 r. (za drugie półrocze 2003 r.). To ostatnie zostało sporządzone z opóźnieniem z racji braków kadrowych w przedstawicielstwie. Do pierwszego sprawozdania centrala wydała krótki komentarz, w którym wymieniała brakujące informacje. Drugie jest opracowane ściśle według obowiązującego szablonu, ale jest niekompletne, ponieważ brakuje w nim informacji na temat roli parlamentu i na temat wsparcia instytucjonalnego udzielonego przed donatorów, a także tabeli dotyczącej monitorowania reform finansów publicznych. Ogólnie informacje są dokładne i wyraźnie ukazują utrzymujące się niedociągnięcia, ale skłaniają do pytań co do dalszych działań, jakie należałoby podjąć. Na przykład: a) w punkcie I.B.3 sprawozdania z monitoringu mowa jest o tym, że: „słabość zarządzania finansami publicznym wiąże się w głównej mierze z brakami kadrowymi”; b) w punkcie I.B.5 mowa jest o tym, że: „Niewystarczająca jest również koordynacja pomiędzy donatorami”. Brakuje informacji dotyczących działań zaradczych w tym względzie, już w toku, a także przewidzianych lub takich, które należałoby przewidzieć. 5. W Zambii nie opracowano jeszcze sprawozdania z monitoringu, ponieważ umowa finansowania została podpisana w czerwcu 2004 r.