Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca decyzję 2002/546/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania /* COM/2013/0781 final - 2013/0387 (CNS) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) mające zastosowanie do najbardziej oddalonych regionów UE, których część stanowią Wyspy Kanaryjskie, zasadniczo nie dopuszczają żadnego zróżnicowania w opodatkowaniu między produktami lokalnymi a produktami pochodzącymi z Hiszpanii lub z innych państw członkowskich. W art. 349 TFUE (dawnym art. 299 ust. 2 Traktatu WE) przewidziano natomiast możliwość wprowadzenia środków szczególnych dla regionów najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną tych regionów. Decyzją Rady 2002/546/WE z dnia 20 czerwca 2002 r.[1] przyjętą na podstawie art. 299 ust. 2 Traktatu WE Hiszpania została upoważniona do stosowania do dnia 31 grudnia 2011 r. zwolnień lub obniżek podatku znanego jako „Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias” (zwanego dalej „podatkiem AIEM”) w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich. Załącznik do tej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia lub obniżki podatku. W zależności od produktu różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 5, 15 lub 25 punktów procentowych. W decyzji 2002/546/WE podano przyczyny, które doprowadziły do przyjęcia środków szczególnych: oddalenie, zależność od surowców i energii, obowiązek tworzenia zapasów, mały rozmiar rynku lokalnego i słabo rozwinięta działalność eksportowa. Wszystkie te niedogodności powodują zwiększenie kosztów produkcji, a zatem kosztów wytworzenia produktów produkowanych lokalnie, które przy braku środków szczególnych byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu kosztów dostawy na Wyspy Kanaryjskie. Utrudniłoby to zatem utrzymanie produkcji lokalnej. Środki szczególne objęte decyzją 2002/546/WE zostały więc opracowane w celu wzmocnienia przemysłu lokalnego przez poprawę jego konkurencyjności. Podatek AIEM jest jednorazowym państwowym podatkiem pośrednim od dostaw towarów na Wyspach Kanaryjskich dokonywanych przez producentów towarów i od przywozu na terytorium Wysp Kanaryjskich porównywalnych towarów lub podobnych towarów tego samego rodzaju, niezależnie od miejsca ich pochodzenia. Podstawą opodatkowania jest w przypadku przywozu towarów wartość celna, zaś w przypadku dostaw towarów przez producentów na Wyspach Kanaryjskich – łączna kwota zapłaty. Szczególne środki objęte decyzją 2002/546/WE stanowią formę zróżnicowanego opodatkowania, które przynosi korzyść lokalnej produkcji niektórych produktów. Te korzyści podatkowe stanowią pomoc państwa, która wymaga zgody Komisji, a zgody tej udzielono decyzją w sprawie pomocy państwa NN 22/2008. Światowy kryzys gospodarczy z 2009 r. i spowodowane przez niego ograniczenie liczby odbywanych podróży miały poważne konsekwencje dla gospodarki Wysp Kanaryjskich, która w dużym stopniu zależy od przychodów z turystyki. W szczególności spadek liczby zatrudnionych w sektorze turystyki doprowadził do poważnego wzrostu stopy bezrobocia na Wyspach Kanaryjskich. Stopa bezrobocia, która w latach 2001–2007 utrzymywała się pomiędzy 10,4 % a 12 %, wzrosła w 2008 r. do 17,3 %, a w 2009 r. do 26,2 %. Tego typu sytuacja potwierdza wysoki stopień zagrożenia gospodarki w znacznej mierze uzależnionej od turystyki oraz wskazuje na potrzebę dywersyfikacji działalności gospodarczej. W dniu 16 listopada 2010 r. Hiszpania złożyła do Komisji wniosek w sprawie przedłużenia o dwa lata okresu stosowania decyzji 2002/546/WE, tak aby data jej wygaśnięcia zbiegała się z datą wygaśnięcia wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na okres 2007-2013[2]. Ponadto Hiszpania złożyła również wniosek w sprawie przedłużenia o dwa lata okresu stosowania decyzji w sprawie pomocy państwa NN 22/2008, zgodnie z którą pomoc udzielona przez władze hiszpańskie w odniesieniu do AIEM jest zgodna ze wspólnym rynkiem. Komisja zatwierdziła przedłużenie o dwa lata w drodze decyzji w sprawie pomocy państwa SA.31950 (N 544/2010)[3], przedłużającej okres stosowania decyzji w sprawie pomocy państwa NN 22/2008 do dnia 31 grudnia 2013 r. Komisja oceniła wniosek w sprawie przedłużenia okresu stosowania decyzji 2002/546/WE w świetle informacji dotyczących skali niedogodności, z jakimi mają do czynienia Wyspy Kanaryjskie, i stwierdziła, że udzielenie wnioskowanego przedłużenia było uzasadnione. W sprawozdaniu Komisji dla Rady na temat stosowania szczególnych ustaleń dotyczących podatku AIEM obowiązującego na Wyspach Kanaryjskich, przyjętym w dniu 28 sierpnia 2008 r., faktycznie potwierdzono zadowalające funkcjonowanie AIEM, które nie wymaga żadnych zmian w przepisach decyzji 2002/546/WE. W związku z tym decyzją Rady 895/2011/UE z dnia 19 grudnia 2011 r.[4] zmieniono decyzję 2002/546/WE, przedłużając jej okres stosowania do dnia 31 grudnia 2013 r. Władze hiszpańskie wystąpiły o przedłużenie specjalnych zasad AIEM w odniesieniu do towarów wytwarzanych na Wyspach Kanaryjskich na lata 2014-2020 oraz zmieniły wykaz produktów i stawki maksymalne stosowane wobec niektórych z nich. Do zatwierdzenia przedłużenia niezbędna jest zarówno decyzja Rady zgodnie z art. 349 TFUE, jak i decyzja Komisji w sprawie pomocy państwa. W dniu 28 czerwca 2013 r. Komisja przyjęła nowe wytyczne w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014-2020[5]. Wytyczne te stanowią część szerzej zakrojonej strategii na rzecz modernizacji kontroli pomocy państwa, mającej na celu wspieranie wzrostu w ramach jednolitego rynku poprzez zachęcanie do skuteczniejszych środków pomocy i koncentrację działań Komisji związanych z egzekwowaniem prawa na sprawach mających największy wpływ na konkurencję. Biorąc pod uwagę, że wytyczne te wejdą w życie dnia 1 lipca 2014 r., uzasadnione wydaje się przedłużenie okresu stosowania decyzji 2002/546/WE, zmienionej decyzją 895/2011/UE, na okres sześciu miesięcy, tak aby data wygaśnięcia decyzji zbiegała się z datą wejścia w życie wytycznych. Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2002/546/WE, zmienioną decyzją 895/2011/UE. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Przeprowadzono konsultacje w sprawie niniejszego wniosku z właściwymi dyrekcjami generalnymi Komisji Europejskiej i dokonano w nim zmian w celu uwzględnienia zgłoszonych propozycji. Ponieważ przedmiotem niniejszego wniosku jest jedynie przedłużenie okresu stosowania aktualnej decyzji Rady na ograniczony okres czasu (sześć miesięcy) w odniesieniu do tych samych produktów i w tych samych granicach, przeprowadzenie oceny skutków nie wydaje się konieczne. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Krótki opis proponowanych środków Przedłużenie okresu stosowania decyzji 2002/546/WE (zmienionej decyzją 895/2011/UE), która upoważnia Hiszpanię do stosowania zwolnień lub obniżek podatku znanego jako AIEM w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich. Podstawa prawna Artykuł 349 TFUE. Zasada pomocniczości Jedynie Rada jest uprawniona do podjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania traktatów w odniesieniu do tych regionów, w tym wspólnej polityki w poszczególnych obszarach, z powodu występowania trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych. Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości. Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Celem wniosku jest przedłużenie okresu stosowania decyzji 2002/546/WE, zmienionej decyzją 895/2011/UE, na okres sześciu miesięcy, tak aby data wygaśnięcia decyzji zbiegała się z datą wejścia w życie wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014-2020. Jakiekolwiek dalsze przedłużenie zostanie udzielone jedynie na podstawie nowej analizy obejmującej poszczególne produkty. Wybór instrumentów Proponowany instrument: decyzja Rady. Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następującego względu: Sam zmieniany tekst jest decyzją Rady przyjętą na tej samej podstawie prawnej (art. 349 TFUE, dawny art. 299 ust. 2 Traktatu WE). 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii Europejskiej. 2013/0387 (CNS) Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca decyzję 2002/546/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349 (dawny art. 299 ust. 2 Traktatu WE), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[6], stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Decyzją Rady 2002/546/WE z dnia 20 czerwca 2002 r.[7] przyjętą na podstawie art. 299 Traktatu WE Hiszpania została upoważniona do stosowania do dnia 31 grudnia 2011 r. zwolnień lub obniżek podatku znanego jako „Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias” (zwanego dalej „podatkiem AIEM”) w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia lub obniżki podatku. W zależności od produktu różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 5, 15 lub 25 punktów procentowych. (2) Skutkiem zwolnień i obniżek podatku AIEM jest zróżnicowane opodatkowanie, które przynosi korzyść lokalnej produkcji niektórych produktów. Stanowi to pomoc państwa, która wymaga zatwierdzenia przez Komisję. (3) Decyzją Rady 895/2011/UE z dnia 19 grudnia 2011 r.[8] zmieniono decyzję 2002/546/WE, przedłużając jej okres stosowania do dnia 31 grudnia 2013 r. (4) W dniu 28 czerwca 2013 r. Komisja przyjęła wytyczne w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014-2020[9] i określiła w nich sposób, w jaki państwa członkowskie mogą przyznawać pomoc przedsiębiorstwom w celu wspierania rozwoju mniej uprzywilejowanych regionów w Europie w latach 2014-2020. Wytyczne te, które wejdą w życie w dniu 1 lipca 2014 r., stanowią część szerzej zakrojonej strategii na rzecz modernizacji kontroli pomocy państwa, mającej na celu wspieranie wzrostu w ramach jednolitego rynku poprzez zachęcanie do skuteczniejszych środków pomocy i koncentrację działań Komisji związanych z egzekwowaniem prawa na sprawach mających największy wpływ na konkurencję[10]. (5) Przedłużenie okresu stosowania decyzji 2002/546/WE, zmienionej decyzją 895/2011/UE, na okres sześciu miesięcy, tak aby data wygaśnięcia decyzji zbiegała się z datą wejścia w życie wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014-2020, jest uzasadnione. (6) Należy odpowiednio zmienić decyzję 2002/546/WE, zmienioną decyzją 895/2011/UE, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 W pierwszym zdaniu art. 1 ust. 1 decyzji 2002/546/WE, zmienionej decyzją 895/2011/UE, datę „31 grudnia 2013 r.” zastępuje się datą „30 czerwca 2014 r.”. Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Artykuł 3 Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 179 z 9.7.2002, s. 22-27. [2] Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13. [3] Dz.U. C 237 z 13.8.2011, s. 1 [4] Dz.U. L 345 z 29.12.2011, s. 17. [5] Dz.U. C 209 z 23.7.2013, s. 1. [6] Dz.U. C , z , s. . [7] Dz.U. L 179 z 9.7.2001, s. 22. [8] Dz.U. L 345 z 29.12.2011, s. 17. [9] C (2013) 3769 z dnia 28.6.2013 r. [10] COM(2012) 0209 final.