W kontekście strategii jednolitego rynku Komisja dąży do ograniczenia obciążeń administracyjnych oraz zwiększenia atrakcyjności Europy jako miejsca docelowego dla innowatorów zarówno z UE, jak i spoza UE. W szczególności Komisja uruchomi również inicjatywę dotyczącą przedsiębiorstw typu start-up, aby zainicjować kompleksową ocenę wymogów w odniesieniu do przedsiębiorstw typu start-up i sposobów ograniczenia takich wymogów oraz – w przypadku gdy nie jest to możliwe – sposobów ułatwienia spełnienia tych wymogów.

–uruchomienie dodatkowych inwestycji prywatnych z wykorzystaniem funduszy publicznych. EFIS został utworzony w celu uruchomienia dodatkowych inwestycji na kwotę co najmniej 315 mld EUR do 2018 r. W ramach EFIS prowadzone są inwestycje w szeregu sektorów i zapewniane jest bezpośrednie wsparcie finansowe dla MŚP, przede wszystkim za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego;

Niniejszy wniosek stanowi istotną część planu działania dotyczącego unii rynków kapitałowych, przyczyniając się do dywersyfikacji źródeł finansowania i odblokowania kapitału dzięki ułatwieniu inwestorom, zarządzającym funduszami i przedsiębiorstwom portfelowym korzystania z funduszy EuVECA i EuSEF. Rynki kapitałowe oferują dostęp do szerokiego wachlarza źródeł finansowania oraz zapewniają możliwość wyjścia z inwestycji dla inwestorów venture capital i inwestorów wywierających skutki społeczne, inwestorów private equity lub aniołów biznesu, którzy inwestują w przedsiębiorstwa znajdujące się na wczesnych etapach rozwoju.

Aby dalej wspierać rozwój tych rynków, Komisja dąży do zapewnienia jak najsprawniejszego funkcjonowania ram prawnych funduszy EuVECA i EuSEF w zakresie wspierania inwestycji venture capital i inwestycji społecznych. W związku z tym, wyprzedzając przeglądy wymagane zgodnie z obu rozporządzeniami w 2017 r., Komisja zdecydowała się przystąpić do przeglądu legislacyjnego w ramach inicjatywy dotyczącej programu sprawności i wydajności regulacyjnej („REFIT”) na 2016 r. Przegląd miał na celu ocenę dotychczasowego funkcjonowania ram prawnych obu rodzajów funduszy, w szczególności pod kątem ich skuteczności, wydajności, spójności, adekwatności oraz wniesienia wartości dodanej. W przeglądzie wskazano szereg czynników hamujących rozwój tych funduszy, w szczególności zasady regulujące sposób, w jaki fundusze inwestują w aktywa i w jaki zarządzający zarządzają funduszami, interakcje między rozporządzeniami a innymi istniejącymi aktami normatywnymi w zakresie funduszy inwestycyjnych oraz wymogi, które fundusze muszą spełniać, by mogły korzystać z paszportu umożliwiającego działalność transgraniczną.

Źródła i dostępność finansowania dla MŚP są istotnymi czynnikami warunkującymi ich rozwój, wzrost i sukcesy. Aby promować nowe obszary wzrostu gospodarczego i przejść na gospodarkę opartą na innowacjach, potrzebne jest umocnienie nowych ścieżek finansowania w celu wspierania przedsiębiorstw typu start-up, innowacyjnych MŚP i przedsiębiorstw społecznych. Ponieważ banki zwykle nie są w stanie zapewnić takich rodzajów finansowania, dostęp do kapitału wysokiego ryzyka i kapitału przedsiębiorczości społecznej ma kluczowe znaczenie dla finansowania rozwoju tego segmentu gospodarki UE. Lukę w takim finansowaniu wielokrotnie wymieniano jako przeszkodę, którą należy wyeliminować w celu wsparcia wzrostu gospodarczego w UE. Pod względem rynku kapitału wysokiego ryzyka dystans między UE a USA zwiększa się, zamiast maleć. Mimo podobnej wielkości obu gospodarek, w Stanach Zjednoczonych udostępnia się przedsiębiorstwom, w tym MŚP, więcej kapitału wysokiego ryzyka. W planie działania dotyczącym unii rynków kapitałowych wspomniano, że gdyby rynki kapitału wysokiego ryzyka w UE były równie duże jak w USA, w latach 2009–2014 na potrzeby finansowania przedsiębiorstw stałby do dyspozycji dodatkowy kapitał w wysokości 90 mld EUR. W 2014 r. około 90 % wszystkich inwestycji kapitału wysokiego ryzyka w UE przypadało na osiem państw członkowskich: Zjednoczone Królestwo, Niemcy, Szwecję, Danię, Finlandię, Niderlandy, Francję i Hiszpanię. Nawet na tych bardziej rozwiniętych rynkach kapitał wysokiego ryzyka odpowiadał jednak mniej niż 0,1 % PKB.

Niniejszy wniosek należy rozpatrywać w szerszym kontekście prac mających na celu odblokowanie inwestycji w przedsiębiorstwa rozwijające się i przedsiębiorstwa innowacyjne. Plan inwestycyjny dla Europy przewiduje kompleksową strategię wspierania nowych miejsc pracy, wzrostu gospodarczego oraz inwestycji. Jednym z kluczowych elementów tego planu inwestycyjnego jest plan działania dotyczący unii rynków kapitałowych, który poprzez ustanowienie prawdziwie jednolitego rynku kapitałowego ma na celu ograniczenie rozdrobnienia rynków kapitałowych, usunięcie barier regulacyjnych utrudniających finansowanie gospodarki oraz zwiększenie zasobów kapitału dostępnych przedsiębiorstwom. Plan inwestycyjny dla Europy służy uruchomieniu dodatkowych prywatnych inwestycji dzięki wykorzystaniu środków publicznych za pośrednictwem Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS). Aby przyspieszyć inwestycje prywatne w rynki wysokiego ryzyka w Europie, ustanawiany jest również obecnie paneuropejski fundusz funduszy inwestujący w europejski kapitał wysokiego ryzyka. Dzięki temu środki sektora prywatnego zostaną połączone ze wsparciem z UE w celu przyciągnięcia kapitału największych inwestorów instytucjonalnych do europejskich aktywów należących do klasy kapitału wysokiego ryzyka oraz w celu zwiększenia wpływu wsparcia UE dla europejskiego sektora kapitału wysokiego ryzyka.

Jeżeli chodzi o wydajność, w przeglądzie wskazano, że w różnych jurysdykcjach obowiązują różne wymogi, w szczególności w zakresie opłat z tytułu ustanowienia, dodatkowych kosztów naliczanych przez przyjmujące państwa członkowskie oraz wymaganego poziomu wystarczających środków własnych. W niektórych przypadkach praktyki takie są równoznaczne z nadmiernie rygorystycznym wdrażaniem, które wykracza poza wymogi zawarte w rozporządzeniach, co z kolei utrudnia ustanowienie i transgraniczne wprowadzanie do obrotu zarówno funduszy EuVECA, jak i funduszy EuSEF. Pod względem stosowności rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 są uznawane za integralną część prac nad unią rynków kapitałowych. Rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 stanowią część inicjatywy Komisji na rzecz zwiększenia finansowania gospodarki przez instytucje inne niż banki oraz są spójne z celami planu inwestycyjnego dla Europy, jakimi są zwiększenie konkurencyjności i pobudzenie inwestycji prowadzących do tworzenia nowych miejsc pracy.

Jeżeli chodzi o skuteczność rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013, chociaż można jeszcze dalej usprawnić wykorzystanie możliwości, jakie stwarza rozporządzenie (UE) nr 345/2013, to ograniczone wykorzystanie możliwości w ramach rozporządzenia (UE) nr 346/2013 jest wyraźnie niesatysfakcjonujące. Skuteczność zarówno rozporządzenia (UE) nr 345/2013, jak i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 ogranicza szereg barier, w szczególności ograniczenia nałożone na zarządzających dużymi funduszami, których wartość portfeli przekracza 500 mln EUR, którzy nie mogą korzystać z nazw „EuVECA” i „EuSEF”, minimalna kwota wejścia dla inwestorów nieprofesjonalnych wynosząca 100 000 EUR oraz pewne ograniczenia dotyczące inwestycji kwalifikowalnych (tj. definicja kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych). W przypadku mniejszych funduszy jako potencjalną barierę wymieniono minimalną wartość inwestycji wynoszącą 100 000 EUR, chociaż dostępne są już dla inwestorów nieprofesjonalnych mniejsze inwestycje w aktywa MŚP, które można realizować za pośrednictwem szeregu narzędzi alternatywnych (np. finansowania społecznościowego, pierwszych oferty publicznych itp.). Fundusze EuVECA i EuSEF są innymi instrumentami o charakterze długoterminowym (np. minimalny okres zamrożenia kapitału w tych funduszach wynosi pięć lat), co wymaga wyższych progów i większej ochrony inwestorów.

Biorąc pod uwagę fakt, że rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 obowiązują dopiero od połowy 2013 r., przeprowadzenie pełnej oceny nie było możliwe, ponieważ jest zbyt wcześnie, by jednoznacznie określić skutki długoterminowe. W ocenie przedstawiono natomiast analizę wpływu rozporządzeń w początkowym okresie ich obowiązywania, koncentrując się na potencjalnych czynnikach, które mogły uniemożliwić większe wykorzystanie funduszy w stosunku do początkowych oczekiwań. Przegląd ten został załączony do sprawozdania z oceny skutków przygotowanego przez Komisję, a wyciągnięte wnioski przedstawiono poniżej.

Zidentyfikowane problemy dotyczą ograniczeń i rozbieżności w zakresie stosowania rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 w państwach członkowskich. Jeżeli te ograniczenia i rozbieżności nie zostaną zlikwidowane, istnieje ryzyko zwiększenia fragmentacji i niewykorzystania szans. Problemy te można rozwiązać wyłącznie w drodze skoordynowanej interwencji UE w ramach niniejszego wniosku. Szczebel UE jest zatem jedynym szczeblem, który jest odpowiedni do rozwiązania tych problemów, aby zapewnić spójne stosowanie jednolitych przepisów we wszystkich państwach członkowskich.

Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 114 TFUE, który stanowił podstawę prawną rozporządzenia (UE) nr 345/2013 oraz rozporządzenia (UE) nr 346/2013. W analizie przeprowadzonej w ramach sprawozdania z oceny skutków wskazano potrzebę wprowadzenia zmian do elementów rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 w celu usprawnienia i ułatwienia korzystania z funduszy EuVECA i EuSEF. Wyłącznie współprawodawcy UE mają uprawnienia do wprowadzenia koniecznych zmian.

Spójność osiągnięto dzięki temu, że rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 stanowią uzupełnienie dyrektywy w sprawie ZAFI, ponieważ obejmują zarządzających małymi funduszami, których wartość portfeli jest mniejsza niż 500 mln EUR, aby umożliwić im transgraniczne wprowadzanie do obrotu zarówno funduszy EuVECA, jak i EuSEF.

Jeżeli chodzi o ich europejską wartość dodaną, rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 zamykają lukę istniejącą w prawodawstwie przed ich przyjęciem: celem było stworzenie dla zarządzających małymi funduszami możliwości transgranicznego wprowadzania funduszy do obrotu oraz zwiększenie kwoty środków pozabankowych dostępnych dla inwestycji w przedsiębiorstwa typu start-up oraz przedsiębiorstwa społeczne. Ponadto europejska wartość dodana wynika z rozporządzeń, które stanowią „jednolity zbiór przepisów” mający na celu zapewnienie, by inwestorzy posiadali możliwie najlepsze i najbardziej porównywalne informacje na potrzeby inwestowania w fundusze EuVECA i EuSEF w całej Europie.

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Niniejszy wniosek opiera się na szeregu konsultacji publicznych, mianowicie konsultacji publicznych przeprowadzonych w ramach zielonej księgi „Tworzenie unii rynków kapitałowych” (trwających od dnia 18 lutego 2015 r. do dnia 13 maja 2015 r.), konsultacji publicznych dotyczących przeglądu rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 (trwających od dnia 30 września 2015 r. do dnia 6 stycznia 2016 r.), konsultacji publicznych przeprowadzonych w ramach zaproszenia do zgłaszania uwag dotyczących ram regulacyjnych UE dla usług finansowych (trwających od dnia 30 września 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r.) oraz na ukierunkowanych warsztatach technicznych (w dniu 27 stycznia 2016 r.).

Wyniki konsultacji wskazują na powszechne poparcie dla poszerzenia grupy zarządzających, którzy mają prawo zarządzać funduszami korzystającymi z nazw „EuVECA” i „EuSEF” i wprowadzać je do obrotu, przez włączenie zarządzających, którzy uzyskali zezwolenie zgodnie z art. 6 dyrektywy 2011/61/UE. Na podstawie niniejszego wniosku zarządzający posiadający zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI uzyskują dostęp do rynku funduszy EuVECA i EuSEF i mogą oferować pełną gamę produktów klientom z ich państw członkowskich pochodzenia oraz innych państw członkowskich, co z kolei zwiększyłoby ogólną penetrację rynku przez takie fundusze. Wspomniani zarządzający będą musieli nadal spełniać wymogi określone w dyrektywie w sprawie ZAFI, a także przestrzegać wybranych przepisów określonych odpowiednio w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniu (UE) nr 346/2013.

Zdania zainteresowanych stron na temat obniżenia minimalnej kwoty inwestycji, wynoszącej 100 000 EUR, wymaganej do tego, by nieprofesjonalni inwestorzy mogli inwestować w fundusze EuVECA i EuSEF, były podzielone. Niektórzy respondenci opowiedzieli się za zmniejszeniem tej minimalnej kwoty wejścia. Zasugerowali oni zwiększenie zakresu potencjalnych inwestorów w celu zwiększenia oferty dla nieprofesjonalnych inwestorów. Inni respondenci uznali, że profil ryzyka, zobowiązania umowne oraz niepłynny charakter inwestycji w kapitał wysokiego ryzyka i przedsiębiorstwa społeczne są niekoniecznie odpowiednie dla inwestorów detalicznych posiadających mniejszy kapitał. Inni respondenci zauważyli, że wsparcie tej grupy inwestorów wymagałoby wprowadzenia dodatkowych dostosowanych zasad ochrony inwestorów, których koszty nie zrównoważyłyby potencjalnego zwiększenia bazy inwestorów. Jako przykład poziomu ochrony, który mógłby być wymagany, przytoczono podejście portfelowe do poszczególnych inwestorów podobne do podejścia zawartego w rozporządzeniu (UE) 2015/760 w sprawie europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych. Uwzględniając powyższe argumenty, w niniejszym wniosku utrzymano minimalną kwotę inwestycji w wysokości 100 000 EUR z następujących powodów: zmniejszenie minimalnej kwoty inwestycji stworzyłoby znaczne zagrożenia dla ochrony inwestorów i mogłoby z kolei zmniejszyć zaufanie inwestorów do funduszy EuVECA i EuSEF. Obniżeniu progu inwestycji musiałoby niewątpliwie towarzyszyć wprowadzenie dodatkowych środków ochrony inwestorów detalicznych, co pociągnęłoby za sobą zarówno dodatkowe koszty, jak i umniejszyłoby nadrzędną korzyść, jaką jest większa elastyczność systemów funduszy EuVECA i EuSEF.

Koszty pośrednie ponoszone przez zarządzających z tytułu rejestracji funduszy EuVECA i EuSEF obejmują wymagania dotyczące funduszy własnych. Respondenci podkreślili, że właściwe organy różnie interpretują pojęcie „wystarczających środków własnych”, przy czym niektóre właściwe organy stosują pełne wymogi obowiązujące w stosunku do zarządzających posiadających zezwolenie zgodnie z dyrektywą w sprawie ZAFI. Respondenci zakwestionowali również zgodność dodatkowych opłat pobieranych przez niektóre przyjmujące państwa członkowskie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 i rozporządzeniem (UE) nr 346/2013. Niniejszy wniosek służy rozwiązaniu problemu nadmiernie rygorystycznego wdrażania przepisów przez państwa członkowskie poprzez zlecenie Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) opracowania regulacyjnych standardów technicznych dotyczących metod określania kwoty „wystarczających środków własnych”. We wniosku doprecyzowano również, że przyjmujące państwa członkowskie nie mogą nakładać opłat na transgraniczne fundusze EuVECA i EuSEF.

Rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 zakazują nakładania jakichkolwiek wymogów lub procedur administracyjnych dotyczących wprowadzania kwalifikujących się funduszy venture capital do obrotu w przyjmujących państwach członkowskich. Aby zapewnić spójne przestrzeganie tego zakazu we wszystkich państwach członkowskich, w niniejszym rozporządzeniu jednoznacznie określono, że przyjmujące państwo członkowskie nie może nakładać opłat ani innych obciążeń.

W większości odpowiedzi opowiedziano się za zwiększeniem zakresu aktywów kwalifikujących się do inwestycji w ramach funduszy EuVECA, argumentując, że określona w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 definicja kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych jest zbyt restrykcyjna. Powodami tego były między innymi trudność w zidentyfikowaniu przez zarządzających wystarczających inwestycji objętych zakresem definicji oraz atrakcyjność dokonywania inwestycji kontynuacyjnych. W odpowiedziach zasugerowano również podwyższenie maksymalnych limitów dotyczących liczby pracowników oraz zniesienie ograniczeń w zakresie obrotu i sumy bilansowej. W niniejszym wniosku dopuszczono inwestycje w przedsiębiorstwa zatrudniające do 499 pracowników (małe spółki o średniej kapitalizacji). Taka modyfikacja dostosowuje zakres inwestycji kwalifikowanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 do programów dotyczących kapitału wysokiego ryzyka zarządzanych przez Europejski Fundusz Inwestycyjny i wspieranych przez programy finansowe UE takie jak instrument InnovFin. Ponadto w niniejszym wniosku dopuszczono również inwestycje w małe i średnie przedsiębiorstwa notowane na rynku rozwoju MŚP zdefiniowanym w dyrektywie 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych, tak aby umożliwić również podmiotom znajdującym się w fazie rozwoju, które posiadają już dostęp do innych źródeł finansowania, otrzymywanie kapitału z funduszy EuVECA. W niniejszym wniosku dopuszczono również inwestycje kontynuacyjne w dane przedsiębiorstwo, które po dokonaniu pierwszej inwestycji nie spełnia już kryteriów określonych w definicji kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego.

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

Komisja opierała się na informacjach otrzymanych od ESMA. Komisja zorganizowała również ukierunkowane warsztaty techniczne, które odbyły się w dniu 27 stycznia 2016 r., posiedzenia dwustronne, telekonferencje z zainteresowanymi stronami, a także korzystała ze statystyk otrzymanych od stowarzyszeń branżowych.

•Ocena skutków

Do niniejszego wniosku dołączono sprawozdanie z oceny skutków, w którym rozważa się szereg wariantów strategicznych, a mianowicie to, czy zezwolić zarządzającym posiadającym zezwolenie udzielone zgodnie z dyrektywą w sprawie ZAFI na stosowanie nazw „EuVECA” i „EuSEF”, czy rozszerzyć definicję kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013, czy utrzymać minimalną kwotę inwestycji oraz czy należy doprecyzować procesy administracyjne oraz dodatkowe środki nakładane przez przyjmujące państwa członkowskie.

W dniu 13 maja 2016 r. Rada ds. Kontroli Regulacyjnej przyjęła pozytywną opinię zawierającą zalecenia dotyczące dalszego udoskonalenia projektu sprawozdania z oceny skutków. Projekt sprawozdania został następnie zmodyfikowany w celu uwzględnienia uwag Rady. Najważniejsze zmiany dotyczyły kontekstu i harmonogramu zmian legislacyjnych, przedstawienia wariantów preferowanych oraz uproszczeń i oszczędności kosztów administracyjnych. Poprawione sprawozdanie z oceny skutków oraz streszczenie sprawozdania z oceny skutków opublikowano wraz z niniejszym wnioskiem.

W poniższej tabeli przedstawiono podsumowanie różnych wybranych środków oraz ocenę ich wpływu na odpowiednie zainteresowane strony, ocenę korzyści i proporcjonalności.

Preferowane warianty polityki Wpływ na koszty Korzyści dla zarządzających funduszami EuVECA i EuSEF, inwestorów i przedsiębiorstw portfelowych Proporcjonalność Zezwolenie zarządzającym posiadającym zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI na stosowanie nazw „EuVECA” i „EuSEF” Rozszerzenie definicji kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 Utrzymanie minimalnej kwoty inwestycji w wysokości 100 000 EUR Włączenie do rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 jednoznacznych przepisów w celu uniknięcia uciążliwych procedur administracyjnych oraz dodatkowych środków (w tym opłat nakładanych przez przyjmujące państwa członkowskie) i nieproporcjonalnych wymogów nakładanych przez państwa członkowskie pochodzenia. Ponieważ główne cechy systemu zostały zachowane, podmioty zarządzające aktywami nie zostaną obciążone żadnymi dodatkowymi kosztami. Koszty prawdopodobnie będą niższe niż obecnie, ponieważ w dostosowanych przepisach wyraźnie wskazany zostanie sposób osiągnięcia proporcjonalności w wymogach. Zezwolenie zarządzającym posiadającym zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI na stosowanie nazw „EuVECA” i „EuSEF” prawdopodobnie będzie miało pozytywny wpływ na opłaty uiszczane przez inwestorów na rzecz zarządzających, ponieważ zarządzający posiadający zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI liczą na większe korzyści skali. Utrzymanie progu 100 000 EUR zapewnia również brak potrzeby wprowadzenia nowych wymogów dotyczących ochrony konsumentów, takich jak zasady dotyczące depozytariuszy lub dywersyfikacji. Wprowadzenie takich zasad spowodowałoby wzrost kosztów dla podmiotów zarządzających aktywami oraz pośredni wzrost opłat uiszczanych przez inwestorów. Brak wpływu na budżet UE. Zachowane zostały główne cechy systemu w odniesieniu do niewielkich podmiotów zarządzających aktywami i zostaną one dodatkowo wzmocnione. Zachowane zostało zrównoważone podejście między ochroną inwestorów, niższymi kosztami i elastycznością systemu. Brak dodatkowego ryzyka dla inwestorów. Zarządzający posiadający zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI skorzystają z ram prawnych dla funduszy EuVECA i EuSEF oraz będą mogli sprzedawać fundusze EuVECA i EuSEF inwestorom niedetalicznym oraz innym inwestorom, którzy są w stanie zainwestować 100 000 EUR. Jako docelowych klientów mogą oni również wybrać inwestorów instytucjonalnych, takich jak zakłady ubezpieczeń, które są już zmotywowane do inwestowania w fundusze tego rodzaju zgodnie z aktami delegowanymi w sprawie dyrektywy Wypłacalność II. Ponieważ więcej podmiotów zarządzających aktywami będzie mogło korzystać z nazw „EuVECA” i „EuSEF”, wywrze to z kolei pozytywny wpływ na inwestycje w MŚP, małe spółki o średniej kapitalizacji i przedsiębiorstwa społeczne. Poszerzenie zakresu definicji kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego, tak by uwzględniała większe podmioty, pozwoli na dywersyfikację portfeli funduszy EuVECA i umożliwi małym przedsiębiorstwom o średniej kapitalizacji uzyskanie dostępu do finansowania EuVECA. Rozszerzenie zakresu definicji kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego w rozporządzeniu (UE) nr 345/2013 poprzez umożliwienie inwestowania w rynki rozwoju MŚP będzie promować rozwój tych rynków. Inwestorzy będą mieli dostęp do portfeli EuVECA większej dywersyfikacji i potencjalnie mniejszym ryzyku. Obciążenia administracyjne nakładane na zarządzających EuVECA i EuSEF zostaną ograniczone. Warianty preferowane są spójne z innymi przepisami i inicjatywami, w szczególności dyrektywą w sprawie ZAFI, rynkami rozwoju MŚP objętymi zakresem stosowania dyrektywy 2014/65/UE i unią rynków kapitałowych, a także wzmacniają unijne programy finansowania, w tym Program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME), program „Horyzont 2020” i Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych. W wariantach preferowanych uwzględnia się zasadę proporcjonalności, zapisaną w art. 5 ust. 4 Traktatu UE, gdyż są one odpowiednie dla osiągnięcia wyznaczonych celów i nie wykraczają poza to, co jest do tego konieczne. Wybrane warianty strategiczne mają na celu osiągnięcie odpowiedniej równowagi między interesem publicznym, ochroną inwestorów, kwestiami bezpieczeństwa i zaufania oraz powiązanymi kosztami. Unika się niepotrzebnych obciążeń. Proponowane przepisy nie wykraczają poza działania konieczne do wypracowania wspólnych ram prawnych dla funduszy EuVECA i EuSEF. Zostały one dokładnie rozważone i dostosowane, by wesprzeć określone cechy, potencjał rozwojowy oraz innowacyjność sektorów funduszy EuVECA i EuSEF.

•Sprawność regulacyjna i uproszczenie

Rozporządzenie (UE) nr 345/2013 i rozporządzenie (UE) nr 346/2013 ustanawiają dobrowolne ramy działania funduszy, tak więc ich wykorzystanie zależy od zainteresowania zainteresowanych stron tworzeniem odpowiedniego rodzaju funduszy. Niniejszy wniosek służy ograniczeniu zbędnych obciążeń administracyjnych oraz kosztów dla zarządzających, którzy pragną utworzyć fundusze EuVECA i EuSEF.

Zarządzający funduszami EuVECA i EuSEF podlegają obecnie procedurom rejestracji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 345/2013 lub rozporządzeniem (UE) nr 346/2013 oraz zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE. Niniejszy wniosek służy zlikwidowaniu tego rodzaju powielonych wymogów. Przegląd stosowania rozporządzenia (UE) nr 345/2013 i rozporządzenia (UE) nr 346/2013 ujawnił, że w odniesieniu do funduszu tej samej wielkości kwota „wystarczających środków własnych” może w zależności od państwa członkowskiego wynosić od 6 500 EUR do 125 000 EUR, przy czym górny próg odpowiada maksymalnym wymogom kapitałowym obowiązującym zarządzających posiadających zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI. Aby uniknąć takiego nadmiernie rygorystycznego wdrażania przepisów, w niniejszym wniosku przewidziano, że metodyka określania kwoty wystarczających środków własnych zostanie określona przez ESMA w drodze regulacyjnych standardów technicznych. Ponadto w ramach wspomnianego przeglądu okazało się, że niektóre właściwe organy nakładają opłaty z tytułu wprowadzania transgranicznych funduszy EuVECA i EuSEF do obrotu na terytorium ich państw. Roczne opłaty wynoszą od 300 EUR do 3 000 EUR, przy czym są one na takim samym poziomie jak opłaty dotyczące transgranicznych alternatywnych funduszy inwestycyjnych wprowadzanych do obrotu przez zarządzających posiadających zezwolenie udzielone na podstawie dyrektywy w sprawie ZAFI. Ponadto niektóre przyjmujące państwa członkowskie pobierają również jednorazowe opłaty wynoszące od 300 EUR do 3 000 EUR w chwili rozpoczęcia transgranicznego wprowadzania do obrotu. W niniejszym wniosku zakazuje się takich praktyk.

W tym kontekście w sprawozdaniu z oceny skutków wskazano na oszczędności kosztów wynoszące około 40 500 EUR rocznie w odniesieniu do każdego funduszu EuVECA i EuSEF będącego przedmiotem obrotu w 27 państwach członkowskich oraz całkowite oszczędności kosztów wynoszące 32 mln w okresie pięciu lat w odniesieniu do wszystkich nowych funduszy EuVECA.