Sprawozdanie ułatwiające obliczenie kwoty uprawnień do emisji przyznanych Unii Europejskiej (UE) oraz sprawozdanie ułatwiające obliczenie łącznej kwoty uprawnień do emisji przyznanych Unii, jej państwom członkowskim i Islandii na podstawie art. 3 ust. 7bis, 8 i 8bis protokołu z Kioto w odniesieniu do drugiego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji Rady (UE) 2015/1339

1.Wprowadzenie

Niniejsze sprawozdanie i uzupełniający je dokument roboczy służb Komisji stanowią sprawozdanie ułatwiające obliczenie kwoty uprawnień do emisji przyznanych Unii Europejskiej (UE) oraz sprawozdanie ułatwiające obliczenie łącznej kwoty uprawnień do emisji przyznanych Unii, jej państwom członkowskim i Islandii na podstawie art. 3 ust. 7bis, 8 i 8bis protokołu z Kioto w odniesieniu do drugiego okresu rozliczeniowego oraz wykazujące potencjał UE, jej państw członkowskich i Islandii do rozliczenia się z emisji i przyznanych uprawnień zgodnie z decyzją 2/CMP.8 Konferencji stron służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto, zgodnie z wymogami art. 3 ust. 2 decyzji Rady (UE) 2015/1339. Dokumenty te zostaną przekazane do Sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC).

Obliczenie kwoty przyznanych uprawnień do emisji zgodnie z protokołem z Kioto w niniejszym sprawozdaniu jest warunkiem wstępnym rozliczalności celu UE w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych w drugim okresie rozliczeniowym w ramach protokołu z Kioto. Sprawozdanie zawiera również informacje na temat wyborów dotyczących konkretnych wariantów rozliczania w ramach protokołu z Kioto.

2.Wykazy antropogenicznych emisji według ich źródeł i usuwania przez pochłaniacze gazów cieplarnianych nieobjętych kontrolą Protokołu montrealskiego

Pełen wspólny wykaz antropogenicznych emisji według ich źródeł i usuwania przez pochłaniacze gazów cieplarnianych nieobjętych kontrolą Protokołu montrealskiego za wszystkie lata począwszy od roku bazowego do roku 2014 dla UE, jej państw członkowskich i Islandii został przekazany UNFCCC jako odrębny dokument w związku z niniejszym sprawozdaniem zgodnie z pkt 1 lit. a) załącznika I do decyzji 2/CMP.8.

3.Określenie lat bazowych w odniesieniu do drugiego okresu rozliczeniowego

Wspólny wykaz odzwierciedla lata bazowe wybrane przez państwa członkowskie i Islandię w ich krajowych rejestrach. Poniżej przedstawiono zarys:

Państwo członkowskie Rok bazowy dla określenia poziomu CO2, CH4 i N2O Rok bazowy dla określenia poziomu HFC, PFC

oraz SF6 Rok bazowy dla określenia poziomu NF3 Austria 1990 1990 2000 Belgia 1990 1995 1995 Bułgaria 1988 1995 1995 Chorwacja 1990 1990 2000 Cypr 1990 1995 1995 Czechy 1990 1995 1995 Dania 1990 1995 1995 Estonia 1990 1995 1995 Finlandia 1990 1995 1995 Francja 1990 1990 1995 Niemcy 1990 1995 1995 Grecja 1990 1995 2000 Węgry 1985-1987 1995 1995 Irlandia 1990 1995 1995 Włochy 1990 1990 1995 Łotwa 1990 1995 1995 Litwa 1990 1995 1995 Luksemburg 1990 1995 1995 Malta 1990 1990 1995 Niderlandy 1990 1995 1995 Polska 1988 1995 2000 Portugalia 1990 1995 2000 Rumunia 1989 1989 2000 Słowacja 1990 1990 2000 Słowenia 1986 1995 1995 Hiszpania 1990 1995 1995 Szwecja 1990 1995 1995 Wielka Brytania 1990 1995 1995 Islandia 1990 1990 1995

4.Warunki wspólnej realizacji zobowiązań wynikających z art. 4 protokołu z Kioto w odniesieniu do drugiego okresu rozliczeniowego

Unia Europejska, jej państwa członkowskie i Islandia zobowiązały się wspólnie w odniesieniu do drugiego okresu rozliczeniowego do realizacji swoich ilościowo określonych zobowiązań do ograniczenia i redukcji emisji na podstawie art. 3 protokołu z Kioto, zgodnie z postanowieniami jego art. 4. Unia, jej państwa członkowskie i Islandia zgodziły się na ilościowo określone zobowiązanie do redukcji emisji, które ogranicza ich średni roczny poziom emisji gazów cieplarnianych w drugim okresie rozliczeniowym do 80 % sumy ich poziomu emisji z roku bazowego, co znalazło odzwierciedlenie w poprawce dauhańskiej.

Art. 4 protokołu z Kioto wymaga, aby strony, które uzgodniły, że wspólnie wypełnią swoje zobowiązania określone w art. 3 protokołu z Kioto, określiły w stosownym porozumieniu w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań poziomy emisji przydzielone każdej ze stron. W decyzji Rady (UE) 2015/1339 określono warunki porozumienia o wspólnej realizacji zobowiązań, jak również odpowiednie poziomy emisji dla każdej ze stron tego porozumienia. W porozumieniu między UE, jej państwami członkowskimi a Islandią, dotyczącym uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym protokołu z Kioto określono warunki dotyczące udziału Islandii. Poziomy emisji określają uprawnienia do emisji przyznane państwom członkowskim oraz Islandii w drugim okresie rozliczeniowym. Poziomy tych emisji ustalono na podstawie istniejącego prawodawstwa Unii na okres 2013–2020 w ramach pakietu klimatyczno-energetycznego.

5. Obliczenie przyznanych uprawnień zgodnie z art. 3 ust. 7bis, 8 i 8bis

Łączna kwota przyznanych uprawnień do emisji Unii Europejskiej, jej państwom członkowskim i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym protokołu z Kioto odpowiada procentowi przypisanemu Unii, jej państwom członkowskim i Islandii w trzeciej kolumnie załącznika B do protokołu z Kioto, zmienionego poprawką dauhańską (80 %) poziomów emisji w roku bazowym przemnożonemu przez osiem. Wynikająca z tych obliczeń łączna kwota przyznanych uprawień do emisji wynosi

37 625 402 324 tony ekwiwalentu CO2.

Kwota uprawnień do emisji przyznanych UE jest określona zgodnie z warunkami porozumienia o wspólnej realizacji zobowiązań i wynosi 15 834 334 860 ton równoważnika CO2.

Kwoty uprawnień do emisji przyznane państwom członkowskim i Islandii są również określone zgodnie z warunkami porozumienia o wspólnej realizacji zobowiązań i są wymienione w tabeli 2.