dotycząca stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na Konferencji Stron w odniesieniu do zmian w załączniku III do konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami

UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji dotyczących włączenia kolejnych substancji chemicznych do załącznika III do konwencji rotterdamskiej.

2.Kontekst wniosku

2.1.Konwencja rotterdamska

Konwencja w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (zwana dalej „konwencją”) ma promować wspólną odpowiedzialność i zbiorowe działania stron w zakresie międzynarodowego handlu niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w celu ochrony zdrowia człowieka i ochrony środowiska oraz ma przyczyniać się do racjonalnego ekologicznie wykorzystania tych substancji chemicznych. Konwencja określa prawnie wiążące zobowiązania dotyczące realizacji procedury zgody po uprzednim poinformowaniu (PIC) i chroni kraje – zwłaszcza kraje rozwijające się – przed niepożądanym przywozem chemikaliów poprzez nałożenie na strony eksportujące zobowiązań dotyczących wywozu.

Przedmiotowa umowa weszła w życie w dniu 24 lutego 2004 r.

Unia Europejska i wszystkie 28 państw członkowskich są stronami tej konwencji.

2.2.Konferencja Stron konwencji rotterdamskiej

Zgodnie z art. 18 konwencji Konferencja Stron jest organem zarządzającym konwencji rotterdamskiej. Organ ten zbiera się zwykle co dwa lata i monitoruje realizację konwencji. Dokonuje on również przeglądu chemikaliów zgłoszonych mu do rozpatrzenia przez Komitet Kontroli Chemicznej.

Zgodnie z art. 44 i 45 regulaminu wewnętrznego Konferencji Stron każda ze stron ma jeden głos. Jednakże regionalne organizacje integracji gospodarczej, takie jak UE, dysponują liczbą głosów równą liczbie państw członkowskich będących stronami konwencji.

2.3.Planowany akt Konferencji Stron

Podczas dziewiątego posiedzenia zwykłego, które odbędzie się w dniach od 29 kwietnia do10 maja 2019 r., Konferencja Stron rozważy przyjęcie decyzji o włączeniu kolejnych substancji chemicznych do załącznika III do konwencji.

Celem planowanych aktów jest włączenie kolejnych substancji chemicznych do załącznika III do konwencji. Włączenie substancji chemicznych do wykazu w załączniku III spowoduje, że podczas handlu międzynarodowego chemikalia te będą podlegać procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu zgodnie z konwencją.

Planowane akty prawne staną się wiążące dla stron zgodnie z art. 22 ust. 5 lit. c) konwencji, który stanowi: „decyzja o zmianie załącznika III zostaje niezwłocznie zakomunikowana Stronom przez depozytariusza. Zmiana wchodzi w życie w stosunku do wszystkich Stron w dniu określonym w decyzji.”

3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

Komisja proponuje Radzie decyzję o poparciu, w imieniu Unii, decyzji w sprawie zmiany załącznika III do konwencji podczas dziewiątego posiedzenia Konferencji Stron. W decyzjach tych dodaje się kolejne substancje chemiczne do załącznika III, co spowoduje, że będą one podlegały procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu na podstawie konwencji.

Decyzje przedstawiane Konferencji Stron do przyjęcia opierają się na zaleceniach Komitetu Kontroli Chemicznej – organu pomocniczego podlegającego Konferencji Stron. Stwierdzono, że substancje chemiczne zalecane przez Komitet Kontroli Chemicznej do umieszczenia w załączniku III spełniają kryteria określone w załączniku II do konwencji.

Dla Unii, jako lidera w polityce ochrony środowiska, szczególnie ważne jest potwierdzenie globalnego zaangażowania w propagowanie lepszego wdrażania wielostronnych umów środowiskowych i norm w tym zakresie. Obejmuje to wspieranie i wdrażanie zaleceń przyjętych przez naukowe organy pomocnicze w odniesieniu do tych umów oraz przestrzeganie kryteriów określonych w umowach, na których oparte są takie zalecenia.