UZASADNIENIE

1.KONTEKST ZALECENIA

•Przyczyny i cele zalecenia

W dniu 25 lipca 2018 r. przewodniczący Komisji Europejskiej i prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki osiągnęli porozumienie w sprawie rozpoczęcia nowego etapu w stosunkach handlowych między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską w celu ułatwienia handlu i uniknięcia eskalacji napięć handlowych. We wspólnym oświadczeniu przewidziano ustanowienie grupy roboczej w celu rozważenia, między innymi, środków mających na celu zmniejszenie przeszkód i kosztów administracyjnych, przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego poziomu ochrony każdej ze stron.

Niniejsze zalecenie dotyczące rozpoczęcia negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi stanowi część szerszego zakresu działań mających na celu poprawę współpracy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi w kwestiach regulacyjnych i stosowania norm w celu wsparcia regulacji. Zalecenie to przewiduje projekt wytycznych negocjacyjnych w celu ułatwienia wymiany handlowej, a tym samym zwiększenia przepływu handlu towarami przemysłowymi między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi poprzez zmniejszenie kosztów oceny zgodności we wzajemny i zrównoważony sposób.

UE i USA to największe i najbardziej zintegrowane gospodarki na świecie o długiej i wspólnej historii handlu i podobnej stopie wzrostu gospodarczego. Stany Zjednoczone są głównym odbiorcą eksportu towarów przemysłowych z UE i drugim co do wielkości eksporterem towarów przemysłowych do UE (po Chinach). Wartość handlu towarami między UE a USA wyniosła w 2017 r. 633 mld EUR (głównie produkty przemysłowe - 598 mld EUR, z czego 166 mld EUR dotyczy handlu maszynami i urządzeniami). Około 4,7 mln miejsc pracy w UE związanych jest z produkcją na eksport do USA. Towary przemysłowe odpowiadają za większość naszego handlu towarami z USA (94 % wywozu z UE i 95 % przywozu). W ciągu ostatnich 10 lat handel towarami między UE a USA stale wzrastał. W świetle tych ważnych przepływów handlowych podmioty gospodarcze po obu stronach Atlantyku w znacznym stopniu skorzystają na wyeliminowaniu powielania wymogów w zakresie badań, inspekcji i certyfikacji, a tym samym na zmniejszeniu ich kosztów dostępu do naszych rynków.

Unia Europejska i Stany Zjednoczone mają odpowiednie praktyki w zakresie oceny zgodności, aby zagwarantować, że producenci mogą wprowadzać do obrotu produkt jedynie w sytuacji, gdy spełnia on wszystkie wymogi mające na celu zapewnienie, że produkty niebezpieczne lub niezgodne z wymogami nie zostaną wprowadzone na ich rynek. Może to obejmować badania, inspekcje i certyfikację. Różnice w podejściu do oceny zgodności mogą powodować dodatkowe koszty oraz długotrwałe i skomplikowane procesy administracyjne niekoniecznie oznaczające poprawę bezpieczeństwa produktów. W przypadku obowiązkowej oceny zgodności przeprowadzonej przez stronę trzecią (około 70 % przypadków w Stanach Zjednoczonych) umożliwienie eksporterom ubiegania się o certyfikację w kraju wywozu produktów w celu udowodnienia zgodności z obowiązującymi przepisami w kraju przywozu może ułatwić handel. W ramach obowiązującej umowy o wzajemnym uznawaniu zawartej między UE a USA w 1998 r., która nie funkcjonuje prawidłowo w odniesieniu do wszystkich objętych nią sektorów, możliwość ta istnieje tylko w odniesieniu do niektórych sektorów. Koszty oceny zgodności dla unijnego wywozu mogą zatem być znaczne, w szczególności w kluczowych sektorach, takich jak maszyny i urządzenia.

Zmniejszenie kosztów oceny zgodności może przynieść znaczne korzyści gospodarcze, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), które są dotknięte tymi skutkami w nieproporcjonalnie dużym stopniu. Ze względu na swoją wielkość MŚP często gorzej radzą sobie z barierami w handlu niż większe przedsiębiorstwa. Często brakuje im możliwości lub środków do radzenia sobie z różnicami w wymogach dotyczących produktów i mających zastosowanie procedurach oceny zgodności, mają one też trudności ze znalezieniem odpowiednich informacji. W związku z tym zmniejszenie liczby barier dotyczących oceny zgodności mogłoby przynieść szczególne korzyści dla MŚP eksportujących w przemyśle wytwórczym. Mogłyby one w większym stopniu odnieść korzyści na obniżeniu kosztów handlu. Takie obniżenie kosztów handlu może czasami stanowić o tym, czy eksport będzie się w ogóle opłacał.

Ułatwienie akceptacji wyników oceny zgodności wymaga międzynarodowego porozumienia w celu umożliwienia, po spełnieniu odpowiednich wymogów, instytucjom oceny zgodności, które nie posiadają siedziby na terytorium UE, poświadczania zgodności produktu z odpowiednimi przepisami UE. W niniejszym zaleceniu proponuje się zatem rozpoczęcie negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi w celu zmniejszenia kosztów oceny zgodności ponoszonych przez podmioty gospodarcze po obu stronach Atlantyku, poprzez uzgodnienie akceptacji wyników oceny zgodności przeprowadzonej przez jednostki oceniające zgodność znajdujące się na terytorium Strony dokonującej wywozu na terytorium Strony dokonującej przywozu zgodnie z wymogami technicznymi tej drugiej strony.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Zakres niniejszego zalecenia ogranicza się do realizacji części wspólnego oświadczenia z dnia 25 lipca 2018 r. dotyczącej usprawnienia handlu towarami poprzez ułatwienie przyjmowania wyników oceny zgodności, przy jednoczesnym zapewnieniu w pełni wysokiego poziomu ochrony. Ma to na celu ułatwienie handlu i zmniejszenie napięć dotyczących handlu pomiędzy UE i USA, który to cel jest w pełni spójny z Traktatem o Unii Europejskiej (TUE), zgodnie z którym UE powinna zachęcać wszystkie kraje do integracji w ramach gospodarki światowej, między innymi drogą stopniowego znoszenia ograniczeń w handlu międzynarodowym.

•Spójność z innymi obszarami polityki Unii

Niniejsze zalecenie jest spójne z innymi politykami Unii.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

Podstawa prawna

Artykuł 207 ust. 3 i ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 3 i 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Zgodnie z art. 5 ust. 3 TUE zasada pomocniczości nie ma zastosowania do obszarów podlegających wyłącznej kompetencji UE. Wspólna polityka handlowa wymieniona jest w art. 3 TFUE jako dziedzina objęta wyłącznymi kompetencjami Unii. Zgodnie m.in. z art. 207 TFUE polityka ta obejmuje rokowania w sprawie umów handlowych.

Proporcjonalność