PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 100/14

Zawiadomienie rządu Republiki Węgierskiej dotyczące dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2007/C 100/11)

Zgodnie z art. 3 i 5 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (1) (zwaną dalej „dyrektywą”), rząd Republiki Węgierskiej niniejszym zawiadamia Komisję Europejską o tym co następuje.

Właściwym organem odpowiedzialnym za wykonanie art. 3 dyrektywy, zgodnie z postanowieniami ustawy XLVIII z 1993 r. o górnictwie, jest Urząd ds. Górnictwa i Geologii.

Zadaniami i sprawami dotyczącymi górnictwa zajmuje się na Węgrzech Urząd ds. Górnictwa i Geologii oraz jego oddziały terenowe, tj. okręgowe inspektoraty górnicze. Nadzorem Urzędu zajmuje się Minister Gospodarki i Transportu; on też, w oparciu o wspomnianą ustawę i inne przepisy, podejmuje decyzje dotyczące wyznaczania obszarów koncesyjnych, zaproszeń do składania ofert na zezwolenia oraz zawierania umów koncesyjnych. Decyzje te, podejmowane przez Ministra Gospodarki i Transportu, przygotowywane są przez Urząd ds. Górnictwa i Geologii.

Działając zgodnie z uprawnieniami przyznanymi na mocy ustawy XLVIII z 1993 r. o górnictwie, dekretu rządowego 267/2006 (XII. 20.) w sprawie Urzędu ds. Górnictwa i Geologii, rząd Republiki Węgierskiej wyznaczył siedziby i zakres kompetencji okręgowych inspektoratów górniczych podległych Urzędowi. W sprawach dotyczących górnictwa, poza określonymi wyjątkami, kompetentny jest w pierwszym rzędzie właściwy terytorialnie inspektorat górniczy, a w drugiej kolejności Urząd ds. Górnictwa i Geologii.

Ustawa XVI z 1991 r. o zezwoleniach stanowi, że umowę koncesyjną można wypowiedzieć jedynie w przypadkach określonych w ustawie i na podstawie warunków przewidzianych w umowie koncesyjnej. Wypowiedzenie umowy koncesyjnej z innego powodu uznawane jest za jej zerwanie, a przeciw stronie zrywającej umowę może zostać wszczęta sprawa sądowa. Zgodnie z ustawą XLVIII z 1993 r. o górnictwie, jeśli posiadacz zezwolenia nie rozpocznie produkcji w terminie określonym w umowie koncesyjnej, jest on zobowiązany do zapłaty rekompensaty w celu zrekompensowania niedoborów produkcji górniczej. W przypadku niewywiązania się z tego zobowiązania, zgodnie z prawem koncesja zostaje uchylona. W powyższych przypadkach, obszar, którego dotyczy umowa koncesyjna zostaje uwolniona i zgodnie z ustawą XLVIII z 1993 r. o górnictwie, można ogłosić zaproszenie do składania ofert na koncesję lub podjąć działania o charakterze administracyjnym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 wspomnianej dyrektywy, Węgry stosują procedurę przewidzianą w jej art. 3 ust. 2 lit. a).

Zgodnie z ustawą XLVIII z 1993 r. o górnictwie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zostaje opublikowanie zaproszenie do składania ofert na co najmniej 90 dni przed terminem ich składania.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 dyrektywy, obszary geograficzne w obrębie terytorium Węgier są dostępne do celów poszukiwania, badania i produkcji węglowodorów:

— jeśli nie są przedmiotem wcześniej zawartych umów koncesyjnych,

— w przypadku których zezwolenie zostało uchylone na mocy prawa,

— których nie dotyczy już przydzielone (istniejące) prawo do wydobycia,

— których obszary badawcze zostały zwrócone przez posiadaczy zezwoleń.

Są to obszary zaznaczone na biało na załączonej mapie. Dane dotyczące obszarów nieobjętych zezwoleniami i tymi, co do których wydano koncesje i prawa do wydobycia dostępne są na stronie Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbh.hu).

Informacji na temat warunków i wymogów dotyczących zezwoleń udzielanych na podstawie artykułu 3 ust. 3 dyrektywy oraz innych informacji udziela Urząd ds. Górnictwa i Geologii (H-1051 Budapest, Arany János utca 25; adres: H-1372 Budapest, PO BOX 477; tel. (36-1) 301 29 47; fax: (36-1) 301 29 03; e-mail: hivatal@mbh.hu).

Wnioski o uzyskania prawa do poszukiwania węglowodorów na obszarach nieobjętych zezwoleniami należy składać do właściwego okręgowego inspektoratu górniczego. W przypadku udzielenia tego prawa, okręgowy inspektorat górniczy zwraca się do władz określonych w ustawodawstwie o zatwierdzenie planu eksploatacji technicznej. W przypadkach określonych w ustawodawstwie, władze mogą ustanawiać warunki udzielenia zezwolenia, ograniczyć je, lub odmówić udzielenia zezwolenia na poszukiwanie, nawet jeśli przyznano do tego prawo.

Wnioski zostaną rozpatrzone przez okręgowe inspektoraty górnicze w kolejności ich napływania, w oparciu o przepisy ustawy XLVIII z 1993 r. o górnictwie oraz dekretu rządowego 203/1998 (XII. 19.) o wprowadzeniu w życie wybranych przepisów tej ustawy.

Zgodnie z artykułem 5 ust. 1 wspomnianej dyrektywy, kryteria stosowane przy udzielaniu zezwoleń, bez uszczerbku dla postanowień ustawy XVI z 1991 r. o zezwoleniach, są następujące:

a) środki finansowe podmiotu ubiegającego się o zezwolenie;

b) kompetencje techniczne i doświadczenie podmiotu;

c) program prac przedstawiony przez podmiot;

d) ewentualnie wcześniejsze dokonania podmiotu w ramach ewentualnych poprzednich zezwoleń;

e) cena, jaką podmiot jest gotowy zapłacić za zezwolenie, jeśli będzie ono wystawione na sprzedaż.

Zgodnie z ustawą XLVIII z 1993 r. o górnictwie, zaproszenie do składania ofert powinno zawierać konkretne aspekty, które uwzględnione zostaną przy wyborze oferty. Zgodnie z przedmiotową ustawą, po ocenie złożonych ofert, Minister Gospodarki i Transportu podejmuje decyzję o przyznaniu zezwolenia.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 wspomnianej dyrektywy informacje na temat warunków i wymogów dotyczących prowadzenia i zakończenia działalności zamieszczane są w zaproszeniu do składania ofert.

(1) Dz.U. L 164, 30.6.1994, str. 3.