KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 11.6.2018 COM(2018) 440 final 2018/0230(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program „Europejski Korpus Solidarności” oraz uchylające [rozporządzenie w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności] i rozporządzenie (UE) nr 375/2014 (Tekst mający znaczenie dla EOG) {SWD(2018) 317 final}

{SWD(2018) 318 final}

{SWD(2018) 319 final}



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele Unia Europejska opiera się na solidarności, która stanowi wspólną wartość, do której społeczeństwo europejskie przywiązuje dużą wagę. Solidarność ma fundamentalne znaczenie dla projektu europejskiego, gdyż stanowi busolę pozwalającą młodym Europejczykom na zaspokajanie ich aspiracji w dążeniu do tworzenia lepszej Unii. W deklaracji rzymskiej przyjętej z okazji 60. rocznicy podpisania traktatów rzymskich przywódcy 27 państw członkowskich oraz Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Komisji Europejskiej potwierdzili swoje zobowiązanie do wzmocnienia jedności i solidarności w celu zwiększenia siły i odporności UE. W orędziu o stanie Unii z dnia 14 września 2016 r. przewodniczący Komisji podkreślił potrzebę inwestowania w młodzież i zapowiedział pomysł utworzenia Europejskiego Korpusu Solidarności. Celem Korpusu miałoby być stworzenie młodzieży z całej Unii możliwości wniesienia znaczącego wkładu do społeczeństwa, wyrażenia solidarności oraz rozwijania swoich umiejętności, „a tym samym nie tylko wykonywania pracy, ale i nabywania cennych ludzkich doświadczeń”. Podczas szczytu w Bratysławie w dniu 16 września 2016 r. wezwano do wzmocnienia politycznego impulsu celem wsparcia młodych Europejczyków oraz ustanowienia nowych programów unijnych mających na celu zagwarantowanie im lepszych możliwości. W komunikacie Komisji pt. „Europejski Korpus Solidarności” z dnia 7 grudnia 2016 r. ogłoszono rozpoczęcie pierwszej fazy tworzenia Korpusu i powtórzono założenie, aby do 2020 r. w szeregi Korpusu wstąpiło 100 000 młodych Europejczyków. W tej początkowej fazie zmobilizowano osiem różnych programów UE w celu zaoferowania młodzieży z całej UE możliwości podjęcia wolontariatu, praktyki zawodowej lub pracy. Jako że istnieje potencjał dalszego wyrażania solidarności z ofiarami kryzysów i katastrof w państwach niebędących członkami UE, w niniejszym wniosku przewiduje się rozszerzenie zakresu Europejskiego Korpusu Solidarności i objęcie nim wsparcia na rzecz operacji pomocy humanitarnej w państwach niebędących członkami UE, w tym w państwach znajdujących się w sąsiedztwie regionów najbardziej oddalonych UE. Jak wykazano w ocenie ex ante towarzyszącej niniejszemu wnioskowi, rozszerzenie zakresu służyć będzie wielorakim celom, np. utworzeniu punktu kompleksowej obsługi dla działań solidarnościowych. Obejmował on będzie wolontariat w dziedzinie pomocy humanitarnej, który obecnie wspierany jest w ramach inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE”. Inicjatywa ta przyczynia się do wzmocnienia zdolności Unii do świadczenia pomocy humanitarnej stosownie do potrzeb oraz do budowania potencjału i zwiększania odporności społeczności podatnych na zagrożenia lub dotkniętych klęskami żywiołowymi w państwach niebędących członkami UE. Niniejszy wniosek określa ramy prawne Europejskiego Korpusu Solidarności umożliwiające osobom młodym zwiększenie możliwości zaangażowania się w działania solidarnościowe, poprzez rozszerzenie zarówno zakresu działań, jak i zakresu geograficznego Korpusu. Przyczyni się to nie tylko do uwzględnienia niezaspokojonych potrzeb społecznych w Europie, ale i do reagowania na wyzwania humanitarne w państwach niebędących członkami UE. Korpus będzie wspierał rozwój osobisty, edukacyjny, społeczny, obywatelski i zawodowy osób młodych. Jest wiele młodych osób, które chcą zaangażować się w działania solidarnościowe, a jednocześnie w społecznościach istnieje wiele niezaspokojonych potrzeb, którymi można by się zająć dzięki zaangażowaniu młodzieży w tego rodzaju działalność. Wiele organizacji poszukuje zmotywowanych młodych osób, które mogłyby wspierać je w ich działaniach; przy większym zaangażowaniu organizacje te mogłyby zaoferować społecznościom jeszcze więcej. Nie ma jednak równowagi między podażą i popytem. Istnieją również przeszkody związane z dostępnością zasobów, uniemożliwiające zapewnienie jakości oraz uwzględnienie różnorodnych aspektów prawnych. Wobec braku sposobów na wzajemne zbliżenie organizacji i osób młodych na rzecz promowania solidarności zachodzi ryzyko niewykorzystania ważnego potencjału działań solidarnościowych, a w efekcie – niepotrzebnej utraty dobrobytu społecznego dla organizacji, osób młodych i całego społeczeństwa. Z oceny ex-ante i poprzednich ocen programów „Erasmus+” i „Wolontariusze pomocy UE” wynika ponadto, iż istnieje możliwość usprawnień, dzięki uproszczeniu procesów oraz możliwość wykorzystania większej wydajności wynikającej z korzyści skali i rozszerzenia zakresu. W tym kontekście celem Europejskiego Korpusu Solidarności jest zwiększenie zaangażowania osób młodych i organizacji w łatwo dostępne działania solidarnościowe wysokiej jakości. Korpus jest środkiem przyczyniającym się do wzmocnienia spójności, solidarności i demokracji w Europie i poza jej granicami oraz odpowiadającym na wyzwania społeczne i humanitarne w terenie, ze szczególnym naciskiem na promowanie włączenia społecznego. Aby osiągnąć ten ogólny cel, Europejski Korpus Solidarności będzie zapewniać osobom młodym łatwo dostępne możliwości zaangażowania się w wolontariat, praktyki zawodowe lub pracę w dziedzinach związanych z solidarnością, takich jak gospodarka społeczna oraz dawać im możliwości opracowywania i rozwijania projektów solidarnościowych z ich własnej inicjatywy. Pomoże im to również w rozwoju umiejętności i kompetencji istotnych z punktu widzenia ich rozwoju osobistego, społecznego i zawodowego oraz szans na zatrudnienie. W ramach Korpusu wspierane też będą działania służące tworzeniu sieci kontaktów dla uczestników i organizacji Korpusu. Ich celem jest rozwijanie ducha Europejskiego Korpusu Solidarności i poczucia przynależności do większej wspólnoty angażującej się na rzecz solidarności, jak i zachęcanie do wymiany przydatnych praktyk i doświadczeń. Celem Korpusu jest również zapewnienie, aby: ·działania solidarnościowe oferowane młodzieży pomagały zająć się konkretnymi wyzwaniami społecznymi i operacjami pomocy humanitarnej odpowiadającej potrzebom oraz przyczyniały się do wzmacniania społeczności oraz ·efekty uczenia się wynikające z udziału osób młodych w tych działaniach były odpowiednio walidowane. Niniejszy wniosek przewiduje jako datę rozpoczęcia stosowania 1 stycznia 2021 r. i jest przedstawiany Unii składającej się z 27 państw członkowskich, zgodnie z notyfikacją o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej i Euratomu przekazaną przez Zjednoczone Królestwo na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej, otrzymaną przez Radę Europejską w dniu 29 marca 2017 r. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Europejski Korpus Solidarności korzysta z długiej i bogatej tradycji i doświadczenia państw członkowskich w zakresie działań służących interesowi publicznemu, na przykład poprzez wolontariat. Niektóre państwa członkowskie obsługują krajowe programy służby obywatelskiej oferujące osobom młodym możliwość zaangażowania się; inne umożliwiają działania podejmowane przez społeczeństwo obywatelskie. Na poziomie UE wolontariat europejski od 20 lat zapewnia osobom młodym możliwości w zakresie wolontariatu. Polityki i programy takie jak gwarancja dla młodzieży oraz program „Twoja pierwsza praca z EURES-em” pomagają osobom młodym w podjęciu praktyki zawodowej i pracy. Inicjatywa „Wolontariusze pomocy UE”, zainicjowana w 2014 r., oferuje indywidualnym osobom możliwość zdobycia doświadczeń podczas wolontariatu w państwie niebędącym członkiem UE. Dzięki takiemu doświadczeniu pomoc humanitarna może być świadczona tam, gdzie jest najbardziej potrzebna. Europejski Korpus Solidarności wykorzystuje solidne podstawy wypracowane w ramach tych inicjatyw, rozszerzając je o nowe możliwości, zapewniając ich większą widoczność i większy wpływ. Korpus zapewni nowe możliwości w zakresie pomocy humanitarnej, która nie będzie już objęta wsparciem w ramach inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE” (która zakończy się pod koniec 2020 r.), upraszczając jednocześnie dostęp zainteresowanym osobom młodym i organizacjom. Korpus będzie nadal oferował jeden, łatwo osiągalny punkt dostępu za pośrednictwem specjalnego portalu i będzie starał się dotrzeć do jak najszerszego grona organizacji uczestniczących i osób młodych. Ponadto zostaną opracowane i udoskonalone szkolenia poprzedzające rozpoczęcie działania, a także zapewnione odpowiednie wsparcie i walidacja efektów uczenia się po zakończeniu działania. Aby zapewnić skuteczne i sprawne wdrożenie, Europejski Korpus Solidarności będzie wykorzystywał w jak największym stopniu już istniejące ustalenia w zakresie zarządzania. Umożliwi to skupienie się na maksymalizacji wyników przy jednoczesnej minimalizacji obciążeń administracyjnych. Z tego względu wdrożenie Korpusu zostanie powierzone istniejącym strukturom.

•Spójność z innymi obszarami polityki Unii Działania w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności są spójne z wieloma odpowiednimi politykami i programami UE oraz komplementarne wobec nich. Wśród nich znajdują się zwłaszcza działania związane z: ·kształceniem i szkoleniem, ·zatrudnieniem, ·równouprawnieniem płci, ·przedsiębiorczością (zwłaszcza z przedsiębiorczością społeczną), ·obywatelstwem i uczestnictwem demokratycznym, ·środowiskiem i ochroną przyrody, ·działaniami w dziedzinie klimatu, ·zapobieganiem klęskom żywiołowym, gotowością na wypadek ich wystąpienia i usuwaniem ich skutków, ·rolnictwem i rozwojem obszarów wiejskich, ·dostarczaniem artykułów żywnościowych i nieżywnościowych, ·zdrowiem i dobrostanem, ·kreatywnością i kulturą, ·wychowaniem fizycznym i sportem, ·pomocą i opieką społeczną, ·przyjmowaniem i integracją obywateli państw trzecich, ·współpracą i spójnością terytorialną, ·współpracą transgraniczną oraz ·pomocą humanitarną.

W pierwszej i drugiej fazie Europejskiego Korpusu Solidarności zmobilizowano różne programy UE w celu zaoferowania młodzieży z całej UE możliwości podjęcia wolontariatu, praktyki zawodowej lub pracy. Niniejszy wniosek miałby stanowić tło dla trzeciej fazy Europejskiego Korpusu Solidarności, w której własna, wyraźnie określona pula środków finansowych umożliwi opracowanie działań na podstawie tych samych zasad i warunków co w przypadku działań solidarnościowych, niezależnie od obszaru polityki, do którego odnosi się dane działanie. W związku z tym, że nowy rozszerzony zakres obejmuje działania wspierające operacje pomocy humanitarnej, Europejski Korpus Solidarności będzie korzystał z dodatkowych wkładów na wsparcie nowego zakresu działań. Realizacja tych działań odbywać się będzie w ścisłej współpracy z odpowiednimi służbami Komisji. We wniosku Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 ustalono bardziej ambitny cel uwzględniania kwestii klimatu we wszystkich programach UE – docelowy poziom unijnych wydatków przyczyniających się do wypełniania celów klimatycznych ma wynieść 25 %. Wkład niniejszego programu w osiągnięcie tego celu ogólnego będzie śledzony za pomocą unijnego systemu wskaźników klimatycznych na odpowiednim poziomie dezagregacji, w tym przy użyciu, w miarę dostępności, bardziej precyzyjnych metod. Komisja nadal będzie przedstawiała informacje pod kątem środków na zobowiązania w ujęciu rocznym, w kontekście rocznego projektu budżetu. Aby wspierać pełne wykorzystanie potencjału programu w realizacji celów klimatycznych, Komisja postara się wskazywać odpowiednie działania podczas procesów przygotowania, wdrażania, oceny i ewaluacji programu. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Niniejszy wniosek opera się na dwóch komponentach: „uczestnictwo osób młodych w działaniach solidarnościowych podejmujących wyzwania społeczne” oraz „Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej”. W związku z tym podstawą wniosku jest art. 165 ust. 4, 166 ust. 4 oraz art. 214 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Art. 165 ust. 4 umożliwia UE działanie w celu „sprzyjania rozwojowi wymiany młodzieży (…), a także zachęcania młodzieży do uczestnictwa w demokratycznym życiu Europy”. Działanie Unii na podstawie art. 166 ust. 4 stanowi odpowiednią podstawę prawną aktu takiego jak niniejszy wniosek, zmierzającego do „poprawy kształcenia zawodowego wstępnego i ustawicznego w celu ułatwienia integracji zawodowej i reintegracji z rynkiem pracy” oraz „ułatwienia dostępu do kształcenia zawodowego i sprzyjania mobilności instruktorów i kształcących się, a zwłaszcza młodzieży”. Art. 214 ust. 5 stanowi podstawę prawną do ustanowienia „ram wspólnego wkładu młodych Europejczyków do akcji humanitarnej Unii Europejskiej – Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej”. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Biorąc pod uwagę europejską skalę proponowanych celów – mobilizowania młodzieży do działania na rzecz solidarności w całej Unii Europejskiej oraz młodych wolontariuszy do wnoszenia wkładu w operacje pomocy humanitarnej w państwach niebędących członkami UE – właściwe jest działanie na szczeblu UE. Działanie za pośrednictwem Europejskiego Korpusu Solidarności nie zastąpi podobnych działań państw członkowskich na rzecz osób młodych, ale będzie je uzupełniało i wspierało, z pełnym poszanowaniem zasady pomocniczości. We wszystkich państwach członkowskich istnieją tradycje realizacji programów i instrumentów wspierających działania służące interesowi publicznemu, szczególnie przez wolontariat, są one jednak dość zróżnicowane. W niektórych z nich praktykuje się ingerencję państwa, w innych przewodnictwo obejmuje społeczeństwo obywatelskie. Ponadto istnieją różne koncepcje i konotacje działań solidarnościowych i wolontariatu, a rodzaje działań różnią się od siebie pod względem zakresu i okresu trwania. Co więcej, istnieją różne sposoby postrzegania powiązań między ochroną socjalną a wolontariatem, a także różne stopnie statusu prawnego, uczenia się i uznawania. Wszystko to prowadzi do rozdrobnienia na szczeblu unijnym, a to z kolei oznacza, że osoby młode w całej UE mają nierówny dostęp do oferowanych możliwości. Działanie UE za pośrednictwem Europejskiego Korpusu Solidarności pomoże wyeliminować to rozdrobnienie, czego dowodzi towarzysząca niniejszemu wnioskowi ocena ex ante. Jednocześnie wykorzystuje ono wnioski z dotychczasowych różnorodnych doświadczeń w państwach członkowskich. Pobudza również wolontariat w państwach członkowskich, w których jest on dziś mniej rozwinięty, zgodnie z sugestią zainteresowanych stron, z którymi konsultowano się w czasie przygotowywania [rozporządzenia w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności]. Korpus przyczynia się do poprawy jakości różnych działań skierowanych do osób młodych, zarówno u UE jak i poza jej granicami, jak i do walidacji ich efektów uczenia się. Dzieje się tak dzięki stosowaniu szeregu gwarancji dotyczących jakości, takich jak znak jakości dla organizacji uczestniczących oraz zasad określonych w ramach jakości staży. Ponadto dzięki rozszerzeniu swego zakresu o działania wspierające operacje pomocy humanitarnej Europejski Korpus Solidarności będzie oferował młodym osobom pojedynczy punkt dostępu do wysokiej jakości staży solidarnościowych w formie wolontariatu i praktyk zawodowych w UE i poza jej granicami. Obecnie są one dostępne wyłącznie za pośrednictwem dwóch odrębnych programów. Dzięki Korpusowi wszystkie zainteresowane osoby młode z całej UE będą miały równe szanse na podjęcie szerszego zakresu działań, a dostęp do nich będzie ułatwiony. Objęcie zakresem dotychczasowego Europejskiego Korpusu Solidarności możliwości wolontariatu w zakresie pomocy humanitarnej pomoże również podnieść świadomość o dostępnych młodym ludziom możliwościach oraz nadać im większej widoczności. Europejski Korpus Solidarności będzie oferował zarówno działania podejmowane w państwie innym niż państwo zamieszkania uczestników (działania transgraniczne i transgraniczny wolontariat w zakresie pomocy humanitarnej), jak i działania podejmowane w państwie zamieszkania uczestników (działania krajowe). Działania na poziomie indywidualnych państw członkowskich w zakresie działań transgranicznych nie mogą zastąpić działań UE. Jest to spowodowane rozdrobnieniem struktur i programów oferujących możliwość odbycia wolontariatu lub podjęcia praktyki zawodowej, a także różnic w pojmowaniu i koncepcjach sektora oferującego działania solidarnościowe. Jeśli chodzi o działania w kraju, Europejski Korpus Solidarności pomaga w wyeliminowaniu problemów lokalnych lub krajowych z szerszej perspektywy europejskiej. W szczególności działanie UE może pomóc w zlikwidowaniu rozdrobnienia w ofercie działań i zapewnić integrację wszystkich osób młodych, także tych, które borykają się z przeszkodami w zaangażowaniu się w działalność międzynarodową. Działanie UE może również wprowadzić kontekst europejski i pomóc w znalezieniu europejskich rozwiązań określonych problemów, które nie kończą się na granicach państw. Ponadto wykorzystanie sprawdzonych istniejących struktur jest gwarancją skutecznego i sprawnego wdrożenia Europejskiego Korpusu Solidarności. Gwarantuje to również maksymalne wykorzystanie synergii z działaniami państw członkowskich na rzecz młodzieży i w zakresie pomocy humanitarnej, oraz komplementarności wobec nich. O ile działania podejmowane w ramach krajowych doprowadziłyby do osiągnięcia podobnych wyników, poniesione koszty byłyby podwójne, czego dowiedziono w ocenie śródokresowej programu Erasmus+ (2014–2020). •Proporcjonalność Proponowane usprawnienia zostaną włączone do istniejącej struktury programu i skorzystają z istniejących mechanizmów realizacji, aby zapewnić możliwie jak największą ciągłość i stabilność względem poprzednich programów. We wniosku rozpatrzono wskazane luki w ofercie łatwo dostępnych możliwości zaangażowania się w działania solidarnościowe dla młodzieży. Nie wykracza on poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celów. •Wybór instrumentu Proponowanym instrumentem jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady. 3.WYNIKI OCEN RETROSPEKTYWNYCH, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny retrospektywne / oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa Przeprowadzono ocenę śródokresową wdrażania inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE” obejmującego okres od połowy 2014 do połowy 2017 r. W ocenie zawarto przydatne analizy i spostrzeżenia na temat wdrażania inicjatywy, w tym niedociągnięć, oraz obszarów, w których należy dokonać dalszych postępów. Należy zwłaszcza podkreślić niewielki udział wolontariuszy – zakładany pierwotny cel w tym zakresie mógł nie zostać osiągnięty. W zewnętrznym sprawozdaniu oceniającym na uwagę zasługuje kilka zaleceń. Przykładowo zalecono w nim wspólne działania komunikacyjne i zastosowanie jednego oznaczenia, obejmującego wszystkie działania, co zwiększyłoby widoczność działań wspierających operacje pomocy humanitarnej. Zalecono również rekrutację opartą na puli kandydatów (jak w Europejskim Korpusie Solidarności) zamiast rekrutacji opartej na naborze na wolne miejsca (stosowanej w inicjatywie „Wolontariusze pomocy UE”). W ocenie podkreślono również znaczenie dalszego upraszczania procedur, które zostanie osiągnięte poprzez dostosowanie procesu do procesów istniejących w Europejskim Korpusie Solidarności. W związku z tym, że Europejski Korpus Solidarności jest oparty w znacznym stopniu na poprzednim wolontariacie europejskim, wdrażanym w ramach programu Erasmus+, ocena śródokresowa Erasmus+ zawiera cenne informacje na ten temat. Przede wszystkim podkreślono w niej skuteczność programu Erasmus+ w rozwijaniu umiejętności i kompetencji; jego bezsporną europejską wartość dodaną; wysoki stopień spójności wynikający zwłaszcza z łączenia programów i wprowadzenia jednego oznaczenia, jak i jego wydajność i prostotę, podkreślając efektywność kosztową działań w zakresie mobilności i zmniejszone koszty zarządzania (ponad połowa mniej niż w przypadku podobnych programów krajowych). Wyniki tej oceny potwierdzają pogląd, że rozszerzenie zakresu Korpusu, poprzez objęcie nim działań aktualnie realizowanych w ramach inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE”, przyniosłoby korzyści w zakresie wydajności, wyrazistości marki i pozycjonowania oraz stworzyłoby więcej możliwości dla osób młodych. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Przeprowadzone ostatnio konsultacje publiczne w sprawie funduszy UE w dziedzinie wartości i mobilności dostarczają pewnych informacji i analiz mających znaczenie zarówno dla inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE”, jak i dla obecnego Europejskiego Korpusu Solidarności. Udział w konsultacjach był stosunkowo wysoki – otrzymano 1 839 indywidualnych odpowiedzi, w tym 1 199 odpowiedzi wpłynęło w imieniu organizacji. Nie ma jeszcze szczegółowej analizy wyników, lecz można wyciągnąć pewne wstępne obserwacje. Ponad 75 % respondentów uważa, że promowanie solidarności, włączenia społecznego i rozwoju umiejętności poprzez mobilność ma duże znaczenie. Jednak mniej niż 40 % respondentów uważa, że te kwestie są całkowicie lub w sposób satysfakcjonujący rozwiązane. Widzą oni jednakże wyraźną wartość dodaną działania na poziomie UE w tym zakresie: ponad 75 % respondentów uważa, że obecne programy wnoszą wartość dodaną w porównaniu z tym, co mogłyby osiągnąć państwa członkowskie na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym. 135 spośród respondentów udzieliło odpowiedzi dotyczących „Wolontariuszy pomocy UE” lub Europejskiego Korpusu Solidarności. 82 % z nich uważa, że jedną z głównych przeszkód w osiągnięciu przez programy ich celów, przynajmniej do pewnego stopnia, jest brak wystarczającego budżetu, by zaspokoić popyt. Ponadto, w nawiązaniu do uproszczenia w wyniku zintegrowania programów, należy podkreślić, że ponad 68 % respondentów uważa, że uproszczenie formularzy i procesów wyboru dotacji przyczyniłoby się do poprawy wyników programów. •Ocena skutków Nie przeprowadzono oceny skutków, gdyż treść niniejszego wniosku jest spójna z istniejącym Europejskim Korpusem Solidarności. Ponieważ wniosek będzie się jednak wiązał ze znacznymi wydatkami, dołączono do niego ocenę ex ante w celu spełnienia wymogów rozporządzenia finansowego. W ocenie przeanalizowano wyzwania, które mogą się pojawić w związku z rozszerzeniem zakresu działań i zakresu geograficznego, jak i tych zauważonych przy realizacji obecnego Europejskiego Korpusu Solidarności i inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE”. W ocenie wykazano, że w ramach rozszerzonego Europejskiego Korpusu Solidarności Unia musi stawić czoła następującym głównym wyzwaniom. ·Komunikacja: podczas pierwszej fazy Europejskiego Korpusu Solidarności potencjalni kandydaci nie mieli jasności co do roli Korpusu. Odnosi się to przede wszystkim do odnośnych programów, które są częścią fazy 1, i do różnic między Korpusem a inicjatywą „Wolontariusze pomocy UE”; ·Spójność: dwa najbardziej widoczne programy UE dla wolontariuszy są oddzielone; ·Wolne wprowadzanie działań zawodowych: oferowanych działań w zakresie praktyk zawodowych i pracy jest mniej niż oczekiwano; ·Współpraca z programami krajowymi: należy zintensyfikować współpracę z krajowymi ramami, inicjatywami i programami, takimi jak programy służby obywatelskiej lub prywatnie prowadzonymi inicjatywami, aby uniknąć ewentualnego nakładania się programów; ·Aspekt międzypokoleniowy: brak kontaktów między byłymi, obecnymi i przyszłymi uczestnikami. Wynika z tego strata wiedzy fachowej, która nie jest przekazywana z jednego pokolenia uczestników na kolejne; ·Rozwijanie wspólnoty: uzyskane podczas udziału w Europejskim Korpusie Solidarności umiejętności powinny być wykorzystywane nie tylko na potrzeby zakończonych projektów – powinny być raczej przekazywane między młodymi osobami i poza tą grupą. Korpus nie ma udziału w przekazywaniu wiedzy i wymianie doświadczeń; ·Ustanowienie systemu zarządzania wiedzą: w programie należy zająć się tą kwestią, od etapu gromadzenia danych po określanie i rozpowszechnianie najlepszych praktyk w zakresie zarządzania projektem, aby poprawić jakość przekazywania wyników; ·Upraszczanie procesów i procedur regulujących program: poprawa dostępu do e-formularzy i uproszczenie ich zwiększyłoby liczbę ofert oferowanych przez organizacje. Wyzwania mogłyby pojawić się w związku ze skomplikowanym rozporządzeniem lub zestawem aktów ustawodawczych, którym brak elastyczności w dostosowywaniu się do zmieniających potrzeb programu; ·Oddelegowanie wolontariuszy do działań związanych z pomocą humanitarną: jednym z głównych wyzwań jest długi okres między zgłoszeniem się kandydatów a ich oddelegowaniem. Wszystkie te wyzwania wyjaśniono szczegółowo w ocenie towarzyszącej niniejszemu wnioskowi. Kwestie te zostały podjęte w niniejszym rozporządzeniu.

•Uproszczenie We wniosku zaproponowano pewne uproszczenia, w trzech szeroko ujętych kategoriach. ·Dla indywidualnych osób: rozszerzenie zakresu programu oznaczałoby, że wszystkie działania związane z wolontariatem bądź działania solidarnościowe objęte są tym samym programem. Uprości to w dużym stopniu dostęp do możliwości dla młodych osób, chcących zaangażować się w działanie solidarnościowe; ·Dla organizacji: dostosowanie wszystkich zasad programu, od składania wniosku o akredytację po wymogi sprawozdawczości na zakończenie projektu, wyraźnie uprości pracę organizacji uczestniczących na wszystkich etapach realizacji projektu. Zmaleje również liczba zaproszeń do składania wniosków, a tym samym obciążenie pracą organizacji; ·Na szczeblu instytucjonalnym: włączenie działań realizowanych obecnie w ramach inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE” do Europejskiego Korpusu Solidarności przyczyni się do uproszczenia pracy wymaganej dla każdego elementu programu. Przykładowo zamiast dwóch zaproszeń do składania ofert dotyczących ubezpieczenia wymagane będzie tylko jedno. Innym przykładem jest ocena wniosków otrzymanych zarówno na szczeblu krajowym, jak i centralnym – którą można połączyć, uwzględniając jednocześnie specyfikę każdego działania. Dodatkowo bierze się pod uwagę dalsze uproszczenia istniejących procedur. Dobrym przykładem są formularze elektroniczne, które organizacje muszą wypełnić, aby starać się o fundusze lub o znak jakości. Formularze te wciąż się upraszcza, aby wymagały ze strony organizacji mniej pracy, pozostając jednocześnie gwarancją wysokiej jakości oferowanych działań. •Prawa podstawowe Niniejszy wniosek jest w pełni zgodny z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, w której uznaje się, iż solidarność jest jedną z uniwersalnych wartości, na których zbudowana jest UE. W szczególności niniejszy wniosek w pełni uwzględnia prawa i zakazy określone w następujących artykułach Karty: ·art. 5 (zakaz niewolnictwa i pracy przymusowej), ·art. 14 (prawo do edukacji), ·art. 15 (wolność wyboru zawodu i prawo do podejmowania pracy), ·art. 21 (niedyskryminacja), ·art. 23 (równość kobiet i mężczyzn), ·art. 24 (prawa dziecka), ·art. 26 (integracja osób niepełnosprawnych), ·art. 31 (należyte i sprawiedliwe warunki pracy) oraz ·art. 32 (zakaz pracy dzieci i ochrona młodocianych w pracy). Włączenie do zakresu Korpusu wsparcia na rzecz operacji pomocy humanitarnej w państwach niebędących członkami UE umożliwi świadczenie w tych państwach działań w zakresie wsparcia, pomocy doraźnej i ochrony na zasadach niedyskryminacyjnych. Niektóre działania mogłyby ponadto mieć na celu wspieranie grup szczególnie wrażliwych w organizacjach społeczeństwa obywatelskiego w państwach niebędących członkami UE aktywnych w dziedzinie migracji lub dostarczających artykułów żywnościowych i nieżywnościowych po wystąpieniu klęski żywiołowej. Niezależnie od ich celu, działania wspierające pomoc humanitarną służyłby dalszemu promowaniu wartości UE, w tym ochrony praw podstawowych, w społecznościach, w których odbywają się działania. 4.WPŁYW NA BUDŻET Zgodnie z wnioskiem Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027, pula środków finansowych na wdrażanie programu w tym okresie wyniesie 1 260 000 000 EUR w cenach bieżących.

Bardziej szczegółowe informacje dotyczące wpływu na budżet oraz potrzebnych zasobów ludzkich i administracyjnych znajdują się w ocenie skutków finansowych regulacji, załączonej do niniejszego wniosku. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Europejski Korpus Solidarności będzie wykorzystywał uzgodnienia dotyczące zarządzania i wdrażania obowiązujące w ramach programu Erasmus+. Jest to zgodne z analizą przeprowadzoną w ocenie ex ante towarzyszącej niniejszemu wnioskowi. Zapewni to skuteczne i sprawne wdrożenie, efekt synergii oraz zminimalizowanie obciążeń administracyjnych. Ustalenia w zakresie monitorowania i oceny Europejskiego Korpusu Solidarności będą polegały na stałym monitorowaniu w celu analizowania postępów oraz na dokonywaniu oceny w celu zbadania dostępnych dowodów na skuteczność osiągniętych wyników. Uzgodnienia w zakresie monitorowania będą oparte na szerokiej analizie wyników ilościowych oraz jakościowych Korpusu. Wyniki ilościowe będą systematycznie gromadzone za pomocą systemów informatycznych stosowanych do zarządzania działaniami Korpusu. Wyniki jakościowe będą monitorowane za pomocą okresowych badań skierowanych do indywidualnych osób i organizacji uczestniczących. Uzgodnienia dotyczące sprawozdawczości i oceny ustalone przez wszystkie organy wykonawcze zapewnią kompleksowe monitorowanie wdrożenia wniosku. Program zostanie także poddany niezależnej ocenie po 4 latach od daty jego przyjęcia w celu zbadania wyników jakościowych działań objętych wsparciem. Ocena obejmie także wpływ na zaangażowane osoby młode i organizacje, jak również poprawę efektywności zaobserwowaną w ciągu 4 pierwszych lat. Ocena ta powinna uwzględniać istniejące dowody na skuteczność i wpływ efektów działań Korpusu. Źródła weryfikacji będą obejmowały dane z monitorowania, informacje ujęte w planach prac oraz sprawozdaniach organów wykonawczych, wyniki związane z rozpowszechnianiem informacji, badania oparte na dowodach, ankiety itp. Oceny będą przeprowadzane zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r., w którym trzy instytucje potwierdziły, że ocena obowiązującego ustawodawstwa i polityk powinna stanowić podstawę dla oceny skutków poszczególnych wariantów dalszych działań. Ocenie będą podlegać wyniki programów w terenie i będzie się ona opierać na wskaźnikach i poziomach docelowych oraz szczegółowej analizie stopnia, w jakim program można uznać za odpowiedni, skuteczny, wydajny, spójny z innymi strategiami UE i zapewniający wystarczającą wartość dodaną UE. Oceny będą obejmowały wnioski z dotychczasowych doświadczeń, aby umożliwić wykrycie ewentualnych luk i problemów lub dalsze usprawnienie działań lub ich rezultatów oraz zmaksymalizowanie ich wykorzystania i wpływu. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Rozdział I – „Postanowienia ogólne” proponowanego rozporządzenia określa jego przedmiot, definicje poszczególnych powtarzających się pojęć, cele ogólne i szczegółowe działań Europejskiego Korpusu Solidarności. Celem Korpusu jest zwiększenie zaangażowania osób młodych i organizacji w łatwo dostępne działania solidarnościowe wysokiej jakości i przyczynienie się w ten sposób do wzmocnienia spójności i solidarności w Europie i poza jej granicami, wsparcia społeczności i odpowiedzi na wyzwania społeczne i humanitarne. Rozdział II – „Działania Europejskiego Korpusu Solidarności” zawiera opis działań przewidzianych w celu osiągnięcia celów rozporządzenia będącego przedmiotem wniosku. Środki UE zapewniające wsparcie obejmują wolontariat, praktyki zawodowe i miejsca pracy, projekty i działania służące tworzeniu sieci, które realizowane są w ramach dwóch komponentów oraz środki zapewniające jakość i wsparcie, które są wspólne dla obu komponentów. Rozdział III – „Uczestnictwo osób młodych w działaniach solidarnościowych podejmujących wyzwania społeczne” zawiera opis działań, które będą wdrażane w ramach pierwszego komponentu. Działania te obejmują wolontariat, praktyki zawodowe, miejsca pracy oraz projekty solidarnościowe. Rozdział IV – „Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej” zawiera opis działań, które będą wdrażane w ramach drugiego komponentu i obejmują jedynie działania wolontariackie. Rozdział V – „Przepisy finansowe” określa wysokość budżetu przyznanego na cele programu. Rozdział VI – „Uczestnictwo w Europejskim Korpusie Solidarności” określa kryteria dla państw, indywidualnych osób i organizacji uczestniczących. Państwa uczestniczące to państwa członkowskie UE, państwa niebędące członkami UE stowarzyszone z programem i państwa trzecie niestowarzyszone z programem. Osoby młode w wieku 17–30 lat mogą zarejestrować się na portalu Europejskiego Korpusu Solidarności, natomiast rozpoczęcie uczestnictwa jest możliwe wyłącznie po osiągnięciu wieku 18 lat. Organizacja uczestnicząca, która może składać zarejestrowanym indywidualnym osobom oferty działań solidarnościowych, to podmiot publiczny lub prywatny lub organizacja międzynarodowa podejmująca działania solidarnościowe, pod warunkiem że taki podmiot uzyska znak jakości. Rozdział VII – „Programowanie, monitorowanie i ocena”, w którym określa się wymogi w tym zakresie i ustala wykaz trzech wskaźników, które będą podlegać monitorowaniu. Rozdział VIII – „Informacja, komunikacja i rozpowszechnianie”, w którym określa się wymogi odnośnie do komunikacji. Rozdział IX – „System zarządzania i audytu”, w którym określono organy wykonawcze Europejskiego Korpusu Solidarności. Pod względem zarządzania proponowana metoda realizacji polega na połączeniu zarządzania pośredniego z zarządzaniem bezpośrednim. Łączenie trybów zarządzania opiera się na pozytywnych doświadczeniach z wdrażania programu Erasmus+ i wykorzystuje istniejące struktury tego programu. Rozdział X – „System kontroli” określa niezbędny system nadzoru, mający na celu zapewnienie należytego uwzględnienia ochrony interesów finansowych UE przy wdrażaniu działań finansowanych na mocy rozporządzenia w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności. Rozdział XI – „Komplementarność” podkreśla wymogi dotyczące spójności z innymi politykami i programami Unii i komplementarności wobec nich. Przewiduje się również przepisy szczegółowe, aby umożliwić komplementarność programu i europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych.

Rozdział XII – „Przepisy przejściowe i końcowe” określa niezbędne postanowienia dotyczące nadania Komisji określonych kompetencji w celu przyjęcia programów prac w drodze aktów wykonawczych oraz datę wejścia w życie rozporządzenia, którego dotyczy wniosek. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich od dnia 1 stycznia 2021 r.



2018/0230 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program „Europejski Korpus Solidarności” oraz uchylające [rozporządzenie w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności] i rozporządzenie (UE) nr 375/2014 (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 165 ust. 4, 166 ust. 4 i 214 ust. 5, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, uwzględniając opinię Komitetu Regionów, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Unia Europejska opiera się na solidarności jej obywateli oraz jej państw członkowskich. Unia w swoich działaniach kieruje się tą wspólną wartością, która zapewnia jedność niezbędną do stawiania czoła obecnym i przyszłym wyzwaniom społecznym, w podejmowaniu których młodzi Europejczycy chcą pomóc, wykazując swoją solidarność w praktyce. (2)W orędziu o stanie Unii z dnia 14 września 2016 r. podkreślono potrzebę inwestowania w młodzież i ogłoszono utworzenie Europejskiego Korpusu Solidarności („programu”) w celu stworzenia młodzieży z całej Unii możliwości wniesienia znaczącego wkładu do społeczeństwa, wyrażenia solidarności oraz rozwijania swoich umiejętności, a zatem nie tylko wykonywania pracy, ale i nabywania cennych ludzkich doświadczeń. (3)W komunikacie pt. „Europejski Korpus Solidarności” z dnia 7 grudnia 2016 r. Komisja podkreśliła potrzebę wzmocnienia podstaw prac na rzecz solidarności w całej Europie, aby zapewnić młodzieży więcej lepszych możliwości podejmowania działań solidarnościowych o szerokim zasięgu tematycznym oraz aby wspierać podmioty krajowe i lokalne w ich próbach stawienia czoła różnym wyzwaniom i kryzysom. Komunikatem tym Komisja rozpoczęła pierwszą fazę Europejskiego Korpusu Solidarności, w czasie której zmobilizowano różne programy unijne w celu zaoferowania młodzieży z całej Unii możliwości podjęcia wolontariatu, praktyki zawodowej lub pracy. (4)W art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej uznaje się solidarność za jedną z kluczowych zasad UE. Do zasady tej odnosi się również art. 21 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, jako do jednej z podstaw działań zewnętrznych UE. (5)Młodzieży należy zapewnić łatwo dostępne możliwości zaangażowania się w działania solidarnościowe, które mogłyby umożliwić im wyrażenie ich zaangażowania na rzecz społeczności oraz zdobycie przydatnego doświadczenia, przydatnych umiejętności i kompetencji w kontekście ich rozwoju osobistego, edukacyjnego, społecznego, obywatelskiego i zawodowego, a tym samym zwiększenie ich szans na zatrudnienie. Działania te powinny także wspierać mobilność młodych wolontariuszy, praktykantów i pracowników.

(6)Działania solidarnościowe oferowane młodzieży powinny być wysokiej jakości, w takim sensie, iż powinny stanowić odpowiedź na niezaspokojone potrzeby społeczne, przyczyniać się do wzmocnienia społeczności, oferować młodzieży możliwość zdobycia cennej wiedzy i kompetencji, być dla nich finansowo dostępne oraz zostać wdrożone w bezpiecznych i zdrowych warunkach. (7)Europejski Korpus Solidarności zapewnia pojedynczy punkt dostępu do działań solidarnościowych w całej Unii Europejskiej i poza nią. Należy zapewnić spójność tych ram z innymi stosownymi politykami i programami Unii i komplementarność wobec nich. Europejski Korpus Solidarności wykorzystuje mocne strony i synergie poprzednich i istniejących programów, zwłaszcza wolontariatu europejskiego i „Wolontariuszy pomocy UE”. Uzupełnia również starania państw członkowskich na rzecz wspierania młodzieży i ułatwiania im przejścia od szkoły do zatrudnienia w ramach gwarancji dla młodzieży poprzez zapewnienie im dodatkowych możliwości wejścia na rynek pracy w formie praktyk zawodowych lub stanowisk pracy w dziedzinach związanych z solidarnością w ich państwach członkowskich lub w kontekście transgranicznym. Zapewniona jest również komplementarność wobec istniejących unijnych sieci istotnych dla działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, takich jak europejska sieć publicznych służb zatrudnienia oraz sieci EURES i Eurodesk. Ponadto należy zapewnić komplementarność między dotychczasowymi mechanizmami powiązanymi, zwłaszcza krajowymi programami na rzecz solidarności i programami wspierania mobilności młodzieży, a Europejskim Korpusem Solidarności, wykorzystując w stosownych przypadkach sprawdzone rozwiązania. (8)Jeśli chodzi o wykładnię powiązanego prawodawstwa na szczeblu unijnym, zarówno działania w formie wolontariatu transgranicznego w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, jak i działania wolontariackie, które będą nadal wspierane na mocy rozporządzenia (UE) nr 1288/2013, powinno się uznawać za równoważne z działaniami podejmowanymi w ramach wolontariatu europejskiego. (9)Europejski Korpus Solidarności otwiera osobom młodym nowe możliwości odbycia wolontariatu, praktyki zawodowej lub podjęcia pracy w dziedzinach związanych z solidarnością, a także daje im możliwość opracowywania i rozwijania projektów solidarnościowych z ich własnej inicjatywy. Takie możliwości wspierają ich rozwój osobisty, edukacyjny, społeczny, obywatelski i zawodowy. Europejski Korpus Solidarności wspiera również działania służące tworzeniu sieci kontaktów uczestników i organizacji Europejskiego Korpusu Solidarności, a także środki zapewniające jakość działań objętych wsparciem i usprawniające system walidacji efektów uczenia się. W ten sposób przyczynia się do europejskiej współpracy mającej znaczenie dla osób młodych oraz do zwracania uwagi na jej pozytywne skutki. (10)Działania te powinny korzystnie wpływać na społeczności, przy jednoczesnym wspieraniu rozwoju osobistego, edukacyjnego, społecznego, obywatelskiego i zawodowego indywidualnych osób; działanie może przybrać formę wolontariatu, praktyki zawodowej i pracy, projektów lub działań służących tworzeniu sieci kontaktów, opracowanych w odniesieniu do różnych obszarów takich jak kształcenie i szkolenie, zatrudnienie, równouprawnienie płci, przedsiębiorczość (zwłaszcza przedsiębiorczość społeczna), obywatelstwo i udział w procesie demokratycznym, środowisko i ochrona przyrody, działania w dziedzinie klimatu, zapobieganie klęskom żywiołowym, gotowość na wypadek ich wystąpienia i usuwanie ich skutków, rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich, dostarczanie artykułów żywnościowych i nieżywnościowych, zdrowie i dobrostan, kreatywność i kultura, wychowanie fizyczne i sport, pomoc i opieka społeczna, przyjmowanie i integracja obywateli państw trzecich, współpraca i spójność terytorialna oraz współpraca transgraniczna. Takie działania solidarnościowe powinny obejmować solidny wymiar edukacyjno-szkoleniowy w postaci odpowiednich działań, które można zaoferować uczestnikom przed działaniem solidarnościowym, w jego trakcie i po nim. (11)Działania wolontariackie (zarówno w UE, jak i poza jej granicami) stanowią wzbogacające doświadczenie w kontekście uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, co wspiera rozwój osobisty, społeczno-edukacyjny i zawodowy osób młodych oraz ich aktywną postawę obywatelską i szanse na zatrudnienie. Wolontariat nie powinien wpływać negatywnie na potencjalną lub dotychczasową pracę za wynagrodzeniem i nie powinien być postrzegany jako jej zamiennik. Komisja powinna współpracować z państwami członkowskimi w kwestiach polityki w zakresie wolontariatu w dziedzinie młodzieży, wykorzystując otwartą metodę koordynacji. (12)Praktyki zawodowe i miejsca pracy w dziedzinach związanych z solidarnością mogą zapewnić młodzieży dodatkowe możliwości wejścia na rynek pracy, przyczyniając się jednocześnie do rozwiązania kluczowych problemów społecznych. Może to poprawić szanse na zatrudnienie osób młodych, zwiększyć ich wydajność oraz ułatwić im przejście od edukacji do zatrudnienia, co ma kluczowe znaczenie dla zwiększenia ich szans na rynku pracy. Oferowane w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności możliwości odbywania praktyk zawodowych powinny być zgodne z zasadami jakości określonymi w zaleceniu Rady w sprawie ram jakości staży. Oferowane praktyki zawodowe i miejsca pracy stanowią dla młodzieży ważny etap wchodzenia na rynek pracy, a towarzyszy im adekwatne wsparcie po zakończeniu działania. Stosowne podmioty rynku pracy, zwłaszcza publiczne i prywatne służby zatrudnienia, partnerzy społeczni oraz izby handlowe pośredniczą w podejmowaniu praktyk zawodowych i pracy. Jako organizacje uczestniczące powinny one ubiegać się o dofinansowanie za pośrednictwem stosownego organu wykonawczego Europejskiego Korpusu Solidarności, mającego na celu pośredniczenie między młodymi uczestnikami a pracodawcami oferującymi możliwość odbycia praktyki zawodowej lub podjęcia pracy w sektorach związanych z solidarnością. (13)Duch inicjatywy młodzieży jest istotną wartością dla społeczeństwa oraz rynku pracy. Europejski Korpus Solidarności przyczynia się do pielęgnowania tego aspektu poprzez oferowanie młodzieży możliwości opracowywania lub rozwijania ich własnych projektów ukierunkowanych na specyficzne wyzwania i służących społecznościom lokalnym. Projekty te stanowią okazję do wypróbowania pomysłów i wspierania osób młodych przy samodzielnym inicjowaniu działań solidarnościowych. Mogą one także służyć za punkt wyjścia w dalszym zaangażowaniu w działania solidarnościowe i być pierwszym krokiem na rzecz wspierania uczestników Europejskiego Korpusu Solidarności w podejmowaniu samozatrudnienia lub zakładaniu stowarzyszeń, organizacji pozarządowych lub innych podmiotów aktywnie działających w sektorach zaangażowanych w działania solidarnościowe, non-profit i działania na rzecz młodzieży. (14)Osoby młode i organizacje uczestniczące w Europejskim Korpusie Solidarności powinny czuć, że należą do wspólnoty osób i podmiotów zaangażowanych we wzmacnianie solidarności w całej Europie. Jednocześnie organizacje uczestniczące potrzebują wsparcia, aby móc zwiększać swoje zdolności oferowania coraz większej liczbie uczestników wysokiej jakości działań. Europejski Korpus Solidarności wspiera działania służące tworzeniu sieci kontaktów, mające na celu zwiększenie zaangażowania młodzieży i organizacji uczestniczących w tę wspólnotę, pielęgnowanie ducha Europejskiego Korpusu Solidarności, a także wspieranie wymiany przydatnych praktyk i doświadczeń. Działania te przyczyniają się także do podnoszenia świadomości na temat Europejskiego Korpusu Solidarności wśród podmiotów publicznych i prywatnych, oraz obejmują gromadzenie informacji zwrotnych od uczestników i organizacji uczestniczących na temat jego wdrożenia. (15)Szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie jakości działań i innych możliwości oferowanych w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, w szczególności przez oferowanie uczestnikom szkoleń, wsparcia językowego, ubezpieczenia, wsparcia administracyjnego oraz wsparcia po zakończeniu działania, a także na walidację wiedzy, umiejętności i kompetencji zdobytych podczas udziału w Europejskim Korpusie Solidarności. Bezpieczeństwo i ochrona wolontariuszy mają nadal podstawowe znaczenie – wolontariusze nie powinni uczestniczyć w operacjach prowadzonych w miejscach, w których toczą się międzynarodowe i wewnętrzne konflikty zbrojne. (16)Aby zapewnić wpływ działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności na rozwój osobisty, edukacyjny, społeczny, obywatelski i zawodowy uczestników, wiedza, umiejętności i kompetencje stanowiące efekty uczenia się uzyskane podczas działania powinny być właściwie zidentyfikowane i udokumentowane, zgodnie z uwarunkowaniami i specyfiką danego kraju oraz zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego. (17)Znak jakości powinien zapewniać przestrzeganie przez organizacje uczestniczące zasad i wymogów Europejskiego Korpusu Solidarności w zakresie ich praw i obowiązków na wszystkich etapach uczestnictwa. Uzyskanie znaku jakości jest warunkiem wstępnym uczestnictwa, lecz nie powinno automatycznie prowadzić do finansowania w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. (18)Każdy podmiot chcący uczestniczyć w Europejskim Korpusie Solidarności powinien uzyskać znak jakości, pod warunkiem że zostały spełnione odpowiednie warunki. Proces prowadzący do przyznania znaku jakości powinien być prowadzany w sposób ciągły przez organy wykonawcze Europejskiego Korpusu Solidarności. Przyznany znak jakości należy poddawać okresowej ocenie i może on zostać cofnięty, jeśli w wyniku przeprowadzonych kontroli okaże się, że warunki, które doprowadziły do jego przyznania, nie są już spełniane. (19)Podmiot chcący ubiegać się o finansowanie w celu oferowania działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności powinien najpierw, jako warunek wstępny, uzyskać znak jakości. Ten wymóg nie dotyczy osób fizycznych ubiegających się o wsparcie finansowe w imieniu nieformalnej grupy uczestników Europejskiego Korpusu Solidarności na ich projekty solidarnościowe. (20)Organizacje uczestniczące mogą pełnić kilka funkcji w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Jako podmiot przyjmujący będą wykonywać czynności związane z przyjmowaniem uczestników, obejmujące w stosownych przypadkach organizację działań i zapewnianie uczestnikom doradztwa i wsparcia podczas ich udziału w działaniu solidarnościowym. Jako podmiot wspierający będą wykonywać czynności związane z wysyłaniem uczestników i przygotowaniem ich do wyjazdu, podczas trwania działania solidarnościowego i po jego zakończeniu, obejmujące również szkolenie uczestników i kierowanie ich do lokalnych organizacji po zakończeniu działania. (21)Należy ułatwić rozszerzenie zasięgu projektów Europejskiego Korpusu Solidarności. Należy również wdrożyć konkretne środki, aby pomóc promotorom projektów Europejskiego Korpusu Solidarnościowego w ubieganiu się o dotacje lub wykorzystaniu efektu synergii płynącego ze wsparcia w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz programów związanych z migracją, bezpieczeństwem, sprawiedliwością i obywatelstwem, zdrowiem i kulturą. (22)Centra Zasobów Europejskiego Korpusu Solidarności powinny pomóc organom wykonawczym, organizacjom uczestniczącym oraz osobom młodym działającym w Europejskim Korpusie Solidarności w podniesieniu jakości wdrożenia działań Europejskiego Korpusu Solidarności oraz w lepszej identyfikacji i walidacji kompetencji zdobytych w czasie tych działań, również poprzez przyznawanie certyfikatów Youthpass. (23)Należy stale ulepszać portal Europejskiego Korpusu Solidarności, aby zapewnić łatwy dostęp do Europejskiego Korpusu Solidarności oraz ustanowić punkt kompleksowej obsługi dla zainteresowanych osób indywidualnych i organizacji, między innymi do celów rejestracji, identyfikacji i dopasowywania profili i możliwości, tworzenia sieci kontaktów oraz wirtualnych kontaktów, szkoleń internetowych, wsparcia językowego i wsparcia po zakończeniu działania, a także do celów innych przydatnych funkcji, które mogą pojawić się w przyszłości. (24)Należy nadal rozwijać portal Europejskiego Korpusu Solidarności uwzględniając europejskie ramy interoperacyjności, które zawierają szczegółowe wskazówki dotyczące sposobu tworzenia interoperacyjnych usług publicznych i które są stosowane realizowane w państwach członkowskich i innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego za pośrednictwem krajowych ram interoperacyjności. Europejskie ramy interoperacyjności zawierają 47 konkretnych zaleceń dla administracji publicznych, które to zalecenia dotyczą sposobu poprawy zarządzania ich działaniami związanymi z interoperacyjnością, ustanowienia związków między organizacjami, usprawnienia procesów wspierających cyfrowe usługi typu koniec-koniec oraz zapewniania, aby obowiązujące i nowe przepisy nie zagrażały wysiłkom na rzecz interoperacyjności. (25)Do przedmiotowego programu zastosowanie ma rozporządzenie [nowe rozporządzenie finansowe] („rozporządzenie finansowe”). Określa ono zasady wykonania budżetu Unii, w tym zasady dotyczące dotacji, nagród, zamówień publicznych, wykonania pośredniego, pomocy finansowej, instrumentów finansowych i gwarancji budżetowych.

(26)W szczególności, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 i rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia administracyjne, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne przestępstwo, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska (EPPO) może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe w UE i inne przestępstwa naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371. Zgodnie z rozporządzeniem finansowym każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, OLAF-owi, EPPO i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO) oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa. (27)Europejski Korpus Solidarności skierowany jest do osób młodych w wieku 18–30 lat, a uczestnictwo w oferowanych przez Korpus działaniach powinno wymagać wcześniejszej rejestracji na portalu Europejskiego Korpusu Solidarności. (28)Należy skupić się na tym, aby działania objęte wsparciem Europejskiego Korpusu Solidarności były łatwo dostępne dla osób młodych, zwłaszcza tych znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji. Należy wprowadzić specjalne środki na rzecz włączenia społecznego, uczestnictwa osób młodych w niekorzystnej sytuacji, a także uwzględnić ograniczenia wynikające z odizolowania wielu obszarów wiejskich i najbardziej oddalonych regionów Unii oraz krajów i terytoriów zamorskich. Analogicznie, państwa uczestniczące powinny dążyć do przyjmowania wszelkich odpowiednich środków w celu usunięcia prawnych i administracyjnych przeszkód we właściwym funkcjonowaniu Europejskiego Korpusu Solidarności. Powinno to rozwiązać kwestie administracyjne – tam, gdzie to możliwe i bez uszczerbku dla dorobku Schengen i prawa Unii w zakresie wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich – powodujące trudności z uzyskaniem wiz i zezwoleń na pobyt, jak i kwestie związane z wystawianiem europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego w przypadku działań transgranicznych prowadzonych w Unii Europejskiej. (29)Mając na uwadze znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie z zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i osiągania celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, niniejszy program przyczyni się do uwzględnienia kwestii związanych ze zmianą klimatu i do osiągnięcia celu ogólnego, w ramach którego wydatki na realizację celów klimatycznych w budżecie Unii mają sięgnąć 25 %. Stosowne działania zostaną określone na etapie przygotowania i realizacji programu oraz ponownie ocenione w kontekście odpowiednich ocen i procesów przeglądu. (30)Niniejsze rozporządzenie określa pulę środków finansowych na lata 2021–2027, które stanowią główną kwotę odniesienia w rozumieniu pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami, dla Parlamentu Europejskiego i Rady podczas rocznej procedury budżetowej. (31)Rodzaje finansowania i metody wdrażania na podstawie tego rozporządzenia są wybierane w zależności od ich możliwości osiągnięcia szczegółowych celów działań i zapewnienia rezultatów, biorąc pod uwagę w szczególności koszty kontroli, obciążenie administracyjne oraz przewidywane ryzyko nieprzestrzegania przepisów. W przypadku dotacji pod uwagę bierze się korzystanie z płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i kosztów jednostkowych. (32)Państwa trzecie będące członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) mogą uczestniczyć w programie w ramach współpracy ustanowionej na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), które przewiduje wprowadzenie w życie unijnych programów w drodze decyzji wydanej na mocy tego porozumienia. Państwa trzecie mogą uczestniczyć w programie również na podstawie innych instrumentów prawnych. Niniejsze rozporządzenie powinno przyznawać niezbędne uprawnienia i prawa dostępu właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, pozwalające im na całościowe wykonywanie ich odpowiednich kompetencji. Pełny udział państw trzecich w programie powinien podlegać warunkom ustanowionym w porozumieniach szczegółowych obejmujących kwestię uczestnictwa zainteresowanego państwa trzeciego w programie. Ponadto pełny udział wymaga ustanowienia agencji narodowej i zarządzania niektórymi działaniami w ramach programu na szczeblu zdecentralizowanym. Osoby indywidualne i podmioty z państw trzecich, które nie są stowarzyszone z programem, powinny mieć możliwość uczestnictwa w niektórych działaniach programu, jak określono w programie prac i opublikowanych przez Komisję zaproszeniach do składania wniosków. (33)Aby zmaksymalizować wpływ Europejskiego Korpusu Solidarności, należy wprowadzić przepisy umożliwiające państwom uczestniczącym i innym programom Unijnym przekazywanie dodatkowego finansowania krajowego, dostępnego zgodnie z przepisami dotyczącymi Europejskiego Korpusu Solidarności. (34)Zgodnie z [art. 88 nowej decyzji Rady w sprawie krajów i terytoriów zamorskich] osoby i podmioty z siedzibą w krajach i terytoriach zamorskich kwalifikują się do finansowania z zastrzeżeniem zasad i celów programu oraz ewentualnych uzgodnień mających zastosowanie do państwa członkowskiego, z którym dany kraj lub terytorium zamorskie są powiązane. (35)Zgodnie z komunikatem Komisji „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE” w programie należy uwzględnić szczególną sytuację tych regionów. Wprowadzone zostaną środki w celu zwiększenia udziału regionów najbardziej oddalonych we wszystkich działaniach. Takie środki będą regularnie monitorowane i poddawane ocenie. (36)Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, Komisja powinna przyjąć programy prac i poinformować o nich Parlament Europejski i Radę. Program prac powinien określać środki niezbędne do jego wdrożenia zgodnie z celami ogólnymi i szczegółowymi programu, kryteria wyboru i przyznania dotacji, a także inne wymagane elementy. Programy prac i wszelkie ich zmiany powinny zostać przyjęte na podstawie aktów wykonawczych zgodnie z procedurą sprawdzającą. (37)Zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego na rzecz lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. zachodzi potrzeba oceny programu w oparciu o informacje zgromadzone w kontekście konkretnych wymogów dotyczących monitorowania, przy czym należy unikać nadmiernej regulacji i obciążeń administracyjnych, zwłaszcza względem państw członkowskich. Takie wymogi powinny obejmować konkretne mierzalne i realistyczne wskaźniki, które można poddać pomiarom w czasie i wykorzystać do oceny efektów programu w terenie. (38)Należy zapewnić odpowiednie działania informacyjne, reklamę i upowszechnianie możliwości i wyników działań objętych wsparciem w ramach programu, na szczeblu europejskim, krajowym i lokalnym. Szczególną uwagę należy zwrócić na przedsiębiorstwa społeczne, zachęcając je do wspierania działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Działania informacyjne, reklama i upowszechnianie powinny być realizowane przez wszystkie organy wdrażające program, w tym, w stosownych przypadkach, przy wsparciu innych kluczowych zainteresowanych stron. (39)Aby skuteczniej osiągnąć cele programu Komisja, państwa członkowskie i agencje narodowe powinny ściśle współpracować w ramach partnerstwa z organizacjami pozarządowymi, organizacjami młodzieżowymi i lokalnymi zainteresowanymi stronami dysponującymi wiedzą fachową w zakresie działań solidarnościowych. (40)W celu zapewnienia większej skuteczności informowania ogółu społeczeństwa oraz w celu wzmocnienia efektu synergii między działaniami informacyjnymi podejmowanymi z inicjatywy Komisji zasoby przydzielone na działania informacyjne na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny obejmować również instytucjonalne przekazywanie informacji na temat priorytetów politycznych Unii, pod warunkiem, że są one związane z ogólnym celem niniejszego rozporządzenia. (41)Aby zapewnić skuteczne i sprawne wdrożenie niniejszego rozporządzenia, program powinien w jak największym stopniu wykorzystywać już istniejące ustalenia w zakresie zarządzania. Należy zatem powierzyć wdrażanie programu istniejącym strukturom, mianowicie Komisji i agencjom narodowym odpowiedzialnym za zarządzanie działaniami, o których mowa w rozdziale III [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]. Komisja powinna regularnie konsultować się z kluczowymi zainteresowanymi stronami, w tym z organizacjami uczestniczącymi, w kwestiach związanych z wdrażaniem Europejskiego Korpusu Solidarności. (42)Aby zapewnić należyte zarządzanie finansami oraz pewność prawa w każdym państwie uczestniczącym, każda władza krajowa powinna wyznaczyć niezależny podmiot audytowy. Gdy jest to możliwe i aby zmaksymalizować wydajność, niezależny podmiot audytowy powinien być tym samym podmiotem, który wyznaczono do działań opisanych w rozdziale III [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]. (43)Państwa członkowskie powinny dążyć do przyjęcia wszelkich odpowiednich środków w celu usunięcia prawnych i administracyjnych przeszkód we właściwym funkcjonowaniu programu. Obejmuje to rozwiązanie – tam, gdzie to możliwe i bez uszczerbku dla prawa Unii w zakresie wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich – kwestii powodujących trudności z uzyskaniem wiz i dokumentów pobytowych. Zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/801 państwa członkowskie zachęca się do ustanowienia przyspieszonych procedur przyjmowania. (44)System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie danych na odpowiednim poziomie szczegółowości na potrzeby monitorowania realizacji i oceny programu. Takie dane powinny być przekazywane Komisji w sposób zgodny z właściwymi przepisami o ochronie danych. (45)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te są wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

(46)Aby uprościć wymagania wobec beneficjentów, należy w możliwie najszerszym zakresie stosować uproszczone dotacje w formie płatności ryczałtowych, kosztów jednostkowych oraz stawek ryczałtowych. W uproszczonych dotacjach na działania programu w zakresie mobilności, których wysokość określa Komisja, należy uwzględnić koszty życia i utrzymania w państwie przyjmującym. Należy też zachęcać państwa członkowskie, aby zgodnie z prawem krajowym zwalniały dotacje z jakiegokolwiek opodatkowania i kosztów socjalnych. Takie samo zwolnienie należy stosować wobec podmiotów publicznych lub prywatnych, udzielających takiego wsparcia finansowego zainteresowanym osobom. (47)Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013, rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95, rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 i rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 interesy finansowe Unii należy chronić za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków zapobiegania nieprawidłowościom (w tym nadużyciom finansowym), ich wykrywania, korygowania i dochodzenia, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych. W celu przeglądu lub uzupełnienia wskaźników wykonania programu uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy przekazać Komisji. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. (48)Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Celem niniejszego rozporządzenia jest w szczególności zapewnienie pełnego przestrzegania prawa do równości kobiet i mężczyzn oraz prawa do niedyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, a także wspieranie stosowania art. 21 i 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. (49)Do niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają horyzontalne przepisy finansowe przyjęte przez Parlament Europejski i Radę na podstawie art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przepisy te, ustanowione rozporządzeniem finansowym, określają w szczególności procedurę ustanawiania i wykonania budżetu w drodze dotacji, zamówień, nagród i wykonania pośredniego oraz przewidują kontrole wykonywania obowiązków przez podmioty upoważnione do działań finansowych. Przepisy przyjęte na podstawie art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczą również ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, jako że poszanowanie praworządności jest niezbędnym warunkiem wstępnym należytego zarządzania finansami i skutecznego unijnego finansowania. (50)Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zwiększenie zaangażowania osób młodych i organizacji w łatwo dostępne działania solidarnościowe wysokiej jakości, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiary i skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. (51)[Rozporządzenie w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności] należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2021 r. (52)Celem zapewnienia kontynuacji wsparcia finansowego na podstawie programu niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2021 r., PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Przedmiot Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Korpus Solidarności („program”). Określa ono cele programu, budżet na lata 2021–2027, formy finansowania unijnego oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1)„działanie solidarnościowe” oznacza tymczasowe działanie wysokiej jakości przyczyniające się do realizacji celów Europejskiego Korpusu Solidarności, które może przybrać formę wolontariatu, praktyki zawodowej, pracy, projektów solidarnościowych i działań służących tworzeniu sieci kontaktów w różnych dziedzinach, również w tych, o których mowa w ust. 13, zapewniających europejską wartość dodaną i przestrzeganie przepisów w sprawie zdrowia i bezpieczeństwa; 2)„zarejestrowany kandydat” oznacza osobę w wieku 17–30 lat, która zarejestrowała się na portalu Europejskiego Korpusu Solidarności, aby wyrazić zainteresowanie podjęciem działania solidarnościowego, ale jeszcze w takim działaniu nie uczestniczy; 3)„uczestnik” oznacza osobę w wieku 18–30 lat, która zarejestrowała się na portalu Europejskiego Korpusu Solidarności i uczestniczy w działaniu solidarnościowym w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności;

4)„osoby młode o mniejszych szansach” oznaczają młode osoby zmagające się z pewnymi trudnościami uniemożliwiającymi im skuteczny dostęp do możliwości oferowanych przez program z przyczyn ekonomicznych, społecznych, kulturowych, geograficznych lub zdrowotnych lub z powodu niepełnosprawności lub trudności w nauce; 5)„organizacja uczestnicząca” oznacza podmiot publiczny lub prywatny – lokalny, regionalny, krajowy lub międzynarodowy – któremu przyznano znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności; 6)„wolontariat” oznacza działanie solidarnościowe, realizowane jako dobrowolne działanie nieodpłatne przez okres do dwunastu miesięcy; 7)„praktyka zawodowa” oznacza działanie solidarnościowe, trwające od dwóch do sześciu miesięcy, które można jednokrotnie przedłużyć na maksymalny okres 12 miesięcy, oferowane i opłacane przez organizację uczestniczącą przyjmującą uczestnika Europejskiego Korpusu Solidarności; 8)„praca” oznacza działanie solidarnościowe trwające przez okres od 2 do 12 miesięcy, opłacane przez organizację uczestniczącą zatrudniającą uczestnika Europejskiego Korpusu Solidarności; 9)„projekt solidarnościowy” oznacza nieodpłatne działanie solidarnościowe prowadzone w kraju przez okres do 12 miesięcy, realizowane przez grupy co najmniej pięciu uczestników Europejskiego Korpusu Solidarnościowego w celu uwzględnienia kluczowych wyzwań występujących w ich społecznościach, prezentujące wyraźną europejską wartość dodaną; 10)„znak jakości” oznacza certyfikat przyznawany organizacji uczestniczącej, która chce zapewnić działania solidarnościowe w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności jako podmiot przyjmujący lub podmiot wspierający; 11)„Centra Zasobów Europejskiego Korpusu Solidarności” oznaczają dodatkowe funkcje pełnione przez wyznaczone agencje narodowe w celu wspierania opracowywania, wdrażania i jakości działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności oraz identyfikowanie kompetencji zdobywanych przez uczestników w trakcie działań solidarnościowych; 12)„unijne narzędzia przejrzystości i uznawalności” oznaczają instrumenty ułatwiające zainteresowanym stronom zrozumienie, docenienie oraz, w stosownych przypadkach, uznanie efektów uczenia się pozaformalnego i nieformalnego w całej Unii. Wszyscy uczestnicy otrzymają, po zakończeniu działań, świadectwo zawierające efekty uczenia się uzyskane podczas działania oraz umiejętności zdobyte w ich trakcie, takie jak Youthpass lub Europass; 13)„działanie w zakresie pomocy humanitarnej” oznacza działanie wspierające operacje pomocy humanitarnej w państwach trzecich służące zapewnieniu pomocy doraźnej odpowiadającej potrzebom, którego celem jest ochrona życia, zapobieganie ludzkiemu cierpieniu i łagodzenie go, a także zachowanie godności ludzkiej w sytuacjach klęsk żywiołowych lub sytuacjach kryzysowych wywołanych przez człowieka; obejmuje ona wsparcie, pomoc doraźną i ochronę w sytuacjach kryzysów humanitarnych lub bezpośrednio w ich następstwie, działania wspierające mające zapewnić dostęp do potrzebujących i ułatwić swobodny przepływ pomocy, jak również akcje zmierzające do poprawy gotowości na wypadek klęsk żywiołowych i zmniejszenia ryzyka związanego z ich wystąpienia, łączenie pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju, a także działania na rzecz wzmocnienia odporności i zdolności w zakresie radzenia sobie z kryzysami i ich przezwyciężania; 14)„państwo trzecie” oznacza państwo, które nie jest członkiem Unii; 15)„państwo trzecie stowarzyszone z programem” oznacza państwo trzecie, które jest stroną umowy z Unią, umożliwiającej jego udział w programie, i które wypełnia wszystkie obowiązki określone w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do państw członkowskich; 16)„państwo trzecie niestowarzyszone z programem” oznacza państwo trzecie, które nie uczestniczy w pełni w programie, lecz którego podmioty prawne mogą na zasadzie wyjątku korzystać z programu w należycie uzasadnionych przypadkach leżących w interesie Unii. Artykuł 3 Cele programu 1.Ogólnym celem programu jest zwiększenie udziału osób młodych i organizacji w łatwo dostępnych działaniach solidarnościowych wysokiej jakości i w ten sposób przyczynienie się do wzmocnienia spójności, solidarności i demokracji w Unii i poza jej granicami, a równocześnie odpowiedzieć na wyzwania społeczne i humanitarne w terenie, przy szczególnych staraniach na rzecz promowania włączenia społecznego. 2.Celem szczegółowym programu jest zapewnianie osobom młodym, w tym osobom o mniejszych szansach, łatwo dostępnych możliwości angażowania się w działania solidarnościowe w Europie i poza jej granicami, przy jednoczesnym podnoszeniu ich kompetencji i odpowiedniej ich walidacji, jak również sprzyjanie ich szansom na zatrudnienie i wchodzeniu na rynek pracy. 3.Cele programu są realizowane w ramach następujących komponentów działań: a)uczestnictwo osób młodych w działaniach solidarnościowych podejmujących wyzwania społeczne, o którym mowa w art. 6; b)uczestnictwo osób młodych w działaniach solidarnościowych w zakresie pomocy humanitarnej (Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej), o którym mowa w art. 10.

ROZDZIAŁ II DZIAŁANIA EUROPEJSKIEGO KORPUSU SOLIDARNOŚCI Artykuł 4 Działania Europejskiego Korpusu Solidarności 1.Cele programu, określone w art. 3, realizowane są poprzez następujące rodzaje działań: a)wolontariat, o który mowa w art. 7 i 11, b)praktyki zawodowe i miejsca pracy, o których mowa w art. 8, c)projekty solidarnościowe, o których mowa w art. 9, d)działania służące tworzeniu sieci kontaktów, o których mowa w art. 5, e)środki zapewniające jakość i wsparcie, o których mowa w art. 5. 2.W ramach programu wspierane są działania solidarnościowe o wyraźnej europejskiej wartości dodanej, widocznej przykładowo w: a)ich transgranicznym charakterze, w szczególności jeśli chodzi o mobilność i współpracę edukacyjną, b)ich potencjalnej komplementarności względem innych programów i polityk na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym, unijnym i międzynarodowym, c)ich europejskiemu wymiarowi, jeżeli chodzi o tematy, cele, podejścia, spodziewane wyniki i inne aspekty tych działań solidarnościowych, d)ich podejściu w kwestii angażowania młodzieży z różnych środowisk, e)ich wkładzie w skuteczne wykorzystanie unijnych narzędzi przejrzystości i uznawalności. 3.Działania solidarnościowe realizowane są zgodnie ze szczegółowymi wymogami ustanowionymi dla każdego z rodzajów działań realizowanych w ramach programu, o których mowa w art. 5, 7, 8, 9 i 11 oraz zgodnie z mającymi zastosowanie ramami regulacyjnymi w państwach uczestniczących. 4.Odniesienia do wolontariatu europejskiego w prawodawstwie Unii należy rozumieć jako odniesienia obejmujące działania wolontariackie w ramach rozporządzenia 1288/2013 i niniejszego rozporządzenia. Artykuł 5 Działania wspólne dla obu komponentów

1.Działania służące tworzeniu sieci kontaktów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. d) mają na celu: a)wzmocnienie zdolności organizacji uczestniczących do oferowania wysokiej jakości projektów coraz większej liczbie uczestników Europejskiego Korpusu Solidarności, b)przyciąganie nowych uczestników, zarówno osób młodych, jak i organizacji uczestniczących, c)zapewnianie możliwości przekazywania informacji zwrotnych o działaniach solidarnościowych oraz d)przyczynianie się do wymiany doświadczeń i zwiększanie poczucia przynależności osób i podmiotów uczestniczących w Europejskim Korpusie Solidarności, a tym samym wspieranie jego ogólnych pozytywnych skutków. 2.Środki zapewniające jakość i wsparcie, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. e) obejmują: a)środki służące zapewnieniu jakości wolontariatu, praktyk zawodowych lub miejsc pracy, obejmujące szkolenia, wsparcie językowe, dodatkowe ubezpieczenie, wsparcie przed rozpoczęciem działania solidarnościowego lub po jego zakończeniu, jak i dalsze stosowanie certyfikatu Youthpass, który potwierdza i dokumentuje kompetencje zdobyte przez uczestników w trakcie działań solidarnościowych, środki służące budowaniu potencjału oraz wsparcie administracyjne dla organizacji uczestniczących, b)opracowanie i utrzymanie znaku jakości dla podmiotów chcących zapewnić działania solidarnościowe w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, c)działalność Centrów Zasobów Europejskiego Korpusu Solidarności służąca wspieraniu i podnoszeniu jakości realizacji działań Europejskiego Korpusu Solidarności oraz usprawnianiu walidacji efektów tych działań, d)utworzenie, utrzymanie oraz aktualizację portalu Europejskiego Korpusu Solidarności i innych stosownych usług online, a także niezbędnych informatycznych systemów wsparcia i narzędzi internetowych. ROZDZIAŁ III UCZESTNICTWO OSÓB MŁODYCH W DZIAŁANIACH SOLIDARNOŚCIOWYCH PODEJMUJĄCYCH WYZWANIA SPOŁECZNE Artykuł 6 Rodzaje działań i ich cel 1.Działania realizowane w ramach komponentu „Uczestnictwo osób młodych w działaniach solidarnościowych podejmujących wyzwania społeczne” przyczyniają się w szczególności do wzmocnienia spójności, solidarności i demokracji w Unii i poza jej granicami, odpowiadając równocześnie na wyzwania społeczne, przy szczególnych staraniach na rzecz promowania włączenia społecznego. 2.W ramach komponentu wspierane są działania, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), b), c), d) i e), w następujący sposób: a)wolontariat, o którym mowa w art. 7, b)praktyki zawodowe i miejsca pracy, o których mowa w art. 8, c)projekty solidarnościowe, o których mowa w art. 9, d)działania służące tworzeniu sieci kontaktów dla osób i organizacji uczestniczących w tym komponencie zgodnie z art. 5,

e)środki zapewniające jakość i wsparcie, zgodnie z art. 5. Artykuł 7 Wolontariat w zakresie działań solidarnościowych 1.Wolontariat, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) obejmuje element edukacyjno-szkoleniowy, nie zastępuje praktyki zawodowej ani pracy, nie jest równy zatrudnieniu i opiera się na pisemnym porozumieniu o wolontariacie. 2.Wolontariat może mieć miejsce w państwie innym niż państwo zamieszkania uczestnika (wolontariat transgraniczny) lub w państwie zamieszkania uczestnika (wolontariat krajowy). Artykuł 8 Praktyki zawodowe i miejsca pracy 1.Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), opiera się w stosownym wypadku na pisemnej umowie o praktykę zawodową zgodnie z mającymi zastosowanie ramami regulacyjnymi państwa, w którym praktyka się odbywa, i uwzględnia zasady ram jakości staży (2014/C 88/01). Praktyki zawodowe nie zastępują pracy. 2.Praca, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), jest oparta na umowie o pracę zgodnie z krajowymi ramami regulacyjnymi państwa uczestniczącego, w którym praca jest wykonywana. Wsparcie finansowe dla organizacji uczestniczących oferujących miejsca pracy nie jest świadczone dłużej niż 12 miesięcy w przypadku, gdy trwanie umowy o pracę przekracza 12 miesięcy. 3.Praktyki zawodowe i praca obejmują element edukacyjno-szkoleniowy. 4.Mogą one mieć miejsce w państwie innym niż państwo zamieszkania uczestnika (wolontariat transgraniczny) lub w państwie zamieszkania uczestnika (wolontariat krajowy). Artykuł 9 Projekty solidarnościowe Projekt solidarnościowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. c), nie zastępuje praktyki zawodowej ani pracy. ROZDZIAŁ IV EUROPEJSKI OCHOTNICZY KORPUS POMOCY HUMANITARNEJ Artykuł 10 Rodzaje działań i ich cel 1.Działania realizowane w ramach komponentu „Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej” przyczyniają się w szczególności do świadczenia pomocy humanitarnej odpowiadającej potrzebom, której celem jest ochrona życia, zapobieganie ludzkiemu cierpieniu i łagodzenie go, zachowanie godności ludzkiej i rozwijanie zdolności i odporności społeczności podatnych na zagrożenia lub dotkniętych klęskami. 2.Działania ujęte w tym rozdziale prowadzone są zgodnie z zasadami pomocy humanitarnej: zasadą humanitaryzmu, neutralności, bezstronności i niezależności.

3.W ramach komponentu wspierane są działania, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), d) i e), w następujący sposób: a)wolontariat, o którym mowa w art. 11, b)działania służące tworzeniu sieci kontaktów dla osób i organizacji uczestniczących w tym komponencie zgodnie z art. 5, c)środki zapewniające jakość i wsparcie, zgodnie z art. 5, ze szczególnym naciskiem na środki zapewniające ochronę i bezpieczeństwo uczestników. Artykuł 11 Wolontariat wspierający operacje pomocy humanitarnej 1.Wolontariat wspierający operacje pomocy humanitarnej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) obejmuje element edukacyjno-szkoleniowy, nie zastępuje praktyki zawodowej ani pracy i opiera się na pisemnym porozumieniu o wolontariacie. 2.Wolontariat w ramach tego komponentu może mieć miejsce jedynie w państwach trzecich: a)w których odbywają się działania i operacje pomocy humanitarnej oraz b)w których nie toczą się międzynarodowe ani wewnętrzne konflikty zbrojne. ROZDZIAŁ V PRZEPISY FINANSOWE Artykuł 12 Budżet 1.Pula środków finansowych na realizację programu na lata 2021–2027 wynosi 1 260 000 000 EUR w cenach bieżących. 2.Kwota, o której mowa w ust. 1, może być wykorzystana na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programu, taką jak działania przygotowawcze, monitorowanie, kontrola, audyt i ocena, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw. 3.Bez uszczerbku dla rozporządzenia finansowego wydatki na działania wynikające z projektów ujętych w pierwszym programie prac mogą być kwalifikowalne od dnia 1 stycznia 2021 r. 4.Środki przydzielone państwom członkowskim w ramach zarządzania dzielonego mogą, na ich wniosek, zostać przeniesione do programu. Komisja wykonuje te środki bezpośrednio zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. a)] rozporządzenia finansowego lub pośrednio zgodnie z [lit. c) tego artykułu]. W miarę możliwości środki te wykorzystuje się na rzecz danego państwa członkowskiego. Artykuł 13 Formy finansowania unijnego i metody wdrażania

1.Program jest realizowany, w jednolity sposób, według metody zarządzania bezpośredniego zgodnie z rozporządzeniem finansowym lub według metody zarządzania pośredniego z podmiotami, o których mowa w art. [62 ust. 1 lit. c)] rozporządzenia finansowego. 2.Program może zapewniać finansowanie w dowolnej formie przewidzianej w rozporządzeniu finansowym, w szczególności w postaci dotacji, nagród i zamówień. 3.Z wkładów na mechanizm wzajemnego ubezpieczenia można pokryć ryzyko związane z odzyskaniem środków należnych od beneficjentów i wkłady te uznaje się za wystarczającą gwarancję w ramach rozporządzenia finansowego. Zastosowanie mają przepisy przewidziane w [art. X] rozporządzenia XXX [rozporządzenie zastępujące rozporządzenie dotyczące funduszu gwarancyjnego]. 4.Zarówno w przypadku selekcji w ramach zarządzania bezpośredniego, jak i zarządzania pośredniego komisja oceniająca może składać się z ekspertów zewnętrznych. ROZDZIAŁ VI UCZESTNICTWO W EUROPEJSKIM KORPUSIE SOLIDARNOŚCI Artykuł 14 Państwa uczestniczące 1.W wolontariacie, praktykach zawodowych, miejscach pracy, projektach solidarnościowych, działaniach służących tworzeniu sieci oraz środkach zapewniających jakość i wsparcie, o których mowa w art. 5, 7, 8, 9 i 11, mogą uczestniczyć państwa członkowskie oraz kraje i terytoria zamorskie. 2.W wolontariacie, działaniach służących tworzeniu sieci oraz środkach zapewniających jakość i wsparcie, o których mowa w art. 5 i 7, mogą uczestniczyć: a)członkowie Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, którzy są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym, b)państwa przystępujące, kandydaci i potencjalni kandydaci, zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami ich udziału w programach Unii, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych i decyzjach rad stowarzyszenia lub w podobnych porozumieniach oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami ustanowionymi w porozumieniach między Unią a tymi państwami, c)państwa objęte europejską polityką sąsiedztwa, zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami udziału tych państw w programach Unii, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych i decyzjach rad stowarzyszenia lub w podobnych porozumieniach oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami ustanowionymi w porozumieniach między Unią a tymi państwami, d)inne państwa trzecie, zgodnie z warunkami określonymi w porozumieniu szczegółowym obejmującym kwestie uczestnictwa państwa trzeciego w dowolnym programie unijnym, o ile takie porozumienie: –zapewnia właściwą równowagę między wkładem państwa trzeciego uczestniczącego w programach unijnych a osiąganymi przez nie korzyściami; –określa warunki uczestnictwa w tych programach, w tym obliczenie wkładów finansowych do poszczególnych programów i ich kosztów administracyjnych. Wkłady te stanowią dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. [21 ust. 5] rozporządzenia finansowego; –nie przyznaje państwu trzeciemu mocy decyzyjnej w odniesieniu do programu; –gwarantuje Unii prawo do zapewnienia należytego zarządzania finansami i ochrony swoich interesów finansowych. 3.Państwa, o których mowa w ust. 2, w pełni uczestniczą w programie jedynie w takim w zakresie, w jakim wypełniają wszystkie obowiązki, które niniejsze rozporządzenie nakłada na państwa członkowskie. 4.Uczestnictwo w wolontariacie i działaniach służących tworzeniu sieci, o których mowa w art. 5 i 7, może być otwarte dla każdego państwa trzeciego niestowarzyszonego z programem, szczególnie dla państw objętych europejską polityką sąsiedztwa.

Artykuł 15 Uczestnictwo osób fizycznych Osoby młode w wieku 17–30 lat chcące uczestniczyć w Europejskim Korpusie Solidarności rejestrują się na portalu Europejskiego Korpusu Solidarności. W chwili rozpoczęcia wolontariatu, praktyki zawodowej, pracy lub projektu solidarnościowego młoda osoba musi jednak mieć ukończone 18 lat i nie więcej niż 30 lat. Artykuł 16 Organizacje uczestniczące 1.W Europejskim Korpusie Solidarności mogą uczestniczyć podmioty publiczne lub prywatne oraz organizacje międzynarodowe, o ile uzyskały one znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności. 2.Wniosek podmiotu o uzyskanie statusu organizacji uczestniczącej w Europejskim Korpusie Solidarności jest rozpatrywany przez właściwy organ wykonawczy Europejskiego Korpusu Solidarności, przy uwzględnieniu zasad równego traktowania, równości szans i niedyskryminacji, unikania zastępowania rzeczywistego zatrudnienia, świadczenia wysokiej jakości działań o charakterze edukacyjnym, skupiających się na rozwoju osobistym, społeczno-edukacyjnym i zawodowym, odpowiednich ustaleń dotyczących szkolenia, pracy i wolontariatu, bezpiecznego i godnego środowiska i warunków, oraz zasady niedochodowości, zgodnie z rozporządzeniem finansowym. Wyżej wymienione zasady gwarantują, czy działania organizacji spełniają wymogi Europejskiego Korpusu Solidarności. 3.W wyniku oceny podmiotowi może zostać przyznany znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności. Uzyskany znak podlega okresowej ocenie i może zostać cofnięty. 4.Podmiot, który uzyskał znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności, uzyskuje dostęp do portalu Europejskiego Korpusu Solidarności jako podmiot przyjmujący lub podmiot wspierający, lub w obu tych rolach, i może składać zarejestrowanym kandydatom oferty działań solidarnościowych. 5.Znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności nie prowadzi automatycznie do uzyskania finansowania ze środków Europejskiego Korpusu Solidarności. 6.Działania solidarnościowe i związane z nimi środki zapewniające jakość i wsparcie oferowane przez organizację uczestniczącą mogą otrzymać finansowanie ze środków Europejskiego Korpusu Solidarności lub z innych źródeł finansowania, niezależnych od budżetu Unii. 7.Dla organizacji uczestniczących w kontekście działań, o których mowa w art. 11, priorytetem jest ochrona i bezpieczeństwo wolontariuszy. Artykuł 17 Dostęp do finansowania w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności O finansowanie ze środków Europejskiego Korpusu Solidarności mogą ubiegać się wszelkie podmioty publiczne lub prywatne ustanowione w państwie uczestniczącym oraz organizacje międzynarodowe. W przypadku działań, o których mowa w art. 7, 8 i 11, organizacja uczestnicząca musi uzyskać znak jakości jako warunek wstępny otrzymania finansowania ze środków Europejskiego Korpusu Solidarności. W przypadku projektów solidarnościowych, o których mowa w art. 9, osoby fizyczne mogą również ubiegać się o finansowanie w imieniu nieformalnych grup uczestników Europejskiego Korpusu Solidarności. ROZDZIAŁ VII PROGRAMOWANIE, MONITOROWANIE I OCENA Artykuł 18 Program prac Program jest realizowany w ramach programów prac, o których mowa w [art. 110] rozporządzenia finansowego. Ponadto w programie prac wskazane są kwoty przydzielone na każde działanie oraz sposób alokacji między państwa członkowskie i państwa trzecie stowarzyszone z programem środków na działania, które mają być zarządzane za pośrednictwem agencji narodowych. Program prac jest przyjmowany przez Komisję w drodze aktu wykonawczego. Akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 30.

Artykuł 19 Monitorowanie i sprawozdawczość 1.Wskaźniki, które należy przedstawić w sprawozdaniu z postępów w realizacji programu pod kątem osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych określonych w art. 3, określono w załączniku. 2.Aby zapewnić skuteczną ocenę programu pod względem realizacji jego celów, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 29 w celu zmiany załącznika przez dostosowanie lub uzupełnienie zawartych w nim wskaźników, jeżeli zostanie to uznane za konieczne, oraz w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o przepisy dotyczące ustanowienia ram monitorowania i oceny. 3.System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie – na potrzeby monitorowania realizacji i oceny programu – danych na odpowiednim poziomie szczegółowości przez beneficjentów środków unijnych w rozumieniu art. [2 ust. 5] rozporządzenia finansowego. W tym celu na beneficjentów środków unijnych oraz państwa członkowskie nakłada się proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości. Artykuł 20 Ocena 1.Oceny przeprowadza się w terminie pozwalającym na uwzględnienie ich wyników w procesie decyzyjnym. 2.Ocena śródokresowa programu przeprowadzana jest z chwilą, gdy dostępne są wystarczające informacje na temat realizacji programu, jednak nie później niż w ciągu czterech lat od rozpoczęcia realizacji programu. Ocenie tej towarzyszy również ocena końcowa poprzedniego programu. 3.Bez uszczerbku dla wymogów określonych w rozdziale IX i obowiązków agencji narodowych, o których mowa w art. 23, państwa członkowskie przedstawią Komisji, do dnia 30 kwietnia 2024 r., sprawozdanie z realizacji programu i jego wpływu na ich odpowiednich terytoriach. 4.Po zakończeniu realizacji programu, lecz nie później niż cztery lata po upływie okresu określonego w art. 1, Komisja przeprowadza ocenę końcową programu. 5.Komisja przekazuje wnioski z tych ocen, opatrzone własnymi komentarzami, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów. ROZDZIAŁ VIII INFORMACJA, KOMUNIKACJA I PROMOCJA Artykuł 21 Informacja, komunikacja i promocja 1.Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów) poprzez dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej. 2.Komisja prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne związane z programem, jego działaniami i rezultatami. Zasoby finansowe przydzielone na program przyczyniają się również do komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z celami, o których mowa w art. 3. 3.Agencje narodowe, o których mowa w art. 23, opracowują spójną strategię dotyczącą skutecznego informowania, jak również rozpowszechniania i wykorzystywania wyników działań wspieranych w ramach akcji, którymi zarządzają w ramach programu, oraz wspomagają Komisję w wypełnianiu ogólnego zadania dotyczącego rozpowszechniania informacji na temat programu, w tym informacji w odniesieniu do akcji i działań, którymi zarządza się na szczeblu krajowym i unijnym, oraz jego wyników, a także informują zainteresowane grupy docelowe o akcjach i działaniach podejmowanych w ich państwie. ROZDZIAŁ IX

SYSTEM ZARZĄDZANIA I AUDYTU Artykuł 22 Władza krajowa W każdym państwie uczestniczącym w Europejskim Korpusie Solidarności władze krajowe wyznaczone do zarządzania działaniami, o których mowa w rozdziale III [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus], pełnią również funkcję władz krajowych w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Do Europejskiego Korpusu Solidarności analogicznie ma zastosowanie art. 23 ust. 1, 2, 6, 7, 9, 10, 11, 12, 13 i 14 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]. Artykuł 23 Agencja narodowa 1.W każdym państwie uczestniczącym w Europejskim Korpusie Solidarności agencje narodowe wyznaczone w odpowiednich państwach do zarządzania działaniami, o których mowa w rozdziale III [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus], pełnią również funkcję agencji narodowych w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Do Europejskiego Korpusu Solidarności analogicznie ma zastosowanie art. 24 ust. 1, 2, 3, 4, 5 i 6 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]. 2.Nie naruszając przepisów art. 24 ust. 2 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus] agencja narodowa jest również odpowiedzialna za zarządzanie wszystkimi etapami realizacji projektu w przypadku działań Europejskiego Korpusu Solidarności wymienionych w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 18, zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. c) ppkt (v) i (vi)] rozporządzenia finansowego. 3.W przypadku państw, o których mowa w art. 14 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, jeśli dla danego państwa nie wyznaczono agencji narodowej, zostaje ona ustanowiona zgodnie z art. 24 ust. 1, 3, 4, 5 i 6 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]. Artykuł 24 Komisja Europejska 1.Zasady mające zastosowanie do stosunku między Komisją a agencją narodową zostają określone – zgodnie z przepisami art. 24 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]– w pisemnym dokumencie, który: a)określa standardy kontroli wewnętrznej dla danej agencji narodowej oraz zasady zarządzania przez agencje narodowe unijnymi środkami przeznaczonymi na dotację, b)zawiera program prac agencji narodowej obejmujący powierzone jej zadania z zakresu zarządzania, na które otrzymuje wsparcie Unii, c)określa wymogi stawiane agencji narodowej w zakresie sprawozdawczości. 2.Komisja co roku udostępnia agencji narodowej następujące środki: a)środki na dotacje w danym państwie uczestniczącym przeznaczone na działania w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, zarządzanie którymi zostało powierzone agencji narodowej, b)wkład finansowy na wsparcie zadań agencji narodowej z zakresu zarządzania ustalony zgodnie z zasadami określonymi w art. 25 ust. 3 lit. b) [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]. 3.Komisja określa wymogi dotyczące programu prac agencji narodowej. Komisja nie udostępnia środków Europejskiego Korpusu Solidarności agencji narodowej do czasu formalnego zatwierdzenia programu prac agencji narodowej.

4.Na podstawie wymogów dotyczących zgodności dla agencji narodowych, o których mowa w art. 23 ust. 3 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus], Komisja przeprowadza przegląd krajowych systemów zarządzania i kontroli, deklaracji zarządczej agencji narodowej oraz opinii niezależnego podmiotu audytowego na ten temat, z należytym uwzględnieniem informacji przekazanych przez władzę krajową na temat prowadzonych przez nią działań z zakresu monitorowania Europejskiego Korpusu Solidarności i nadzoru nad nim. 5.Po przeprowadzeniu oceny rocznej deklaracji zarządczej oraz opinii niezależnego podmiotu audytowego na ten temat Komisja przekazuje swoją opinię i uwagi na ten temat agencji narodowej i władzy krajowej. Artykuł 25 Audyty 1.Audyty dotyczące wykorzystania wkładu Unii przeprowadzane przez osoby lub podmioty, w tym przez osoby lub podmioty inne niż te, które zostały upoważnione przez instytucje lub organy Unii, stanowią podstawę ogólnej pewności zgodnie z [art. 127] rozporządzenia finansowego. 2.Władza krajowa wyznacza niezależny podmiot audytowy. Niezależny podmiot audytowy wydaje opinię z audytu deklaracji zarządczej, o której mowa w [art. 155 ust. 1] rozporządzenia finansowego. 3.Niezależny podmiot audytowy: a)posiada niezbędne kompetencje zawodowe do przeprowadzania audytów w sektorze publicznym, b)zapewnia, aby audyty były prowadzone z uwzględnieniem międzynarodowych standardów audytu oraz c)nie może mieć konfliktu interesów w odniesieniu do podmiotu prawnego, którego część stanowi agencja narodowa, o której mowa w art. 23, i musi być funkcjonalnie niezależny od podmiotu prawnego, którego część stanowi agencja narodowa. 4.Niezależny podmiot audytowy zapewnia Komisji i jej przedstawicielom oraz Trybunałowi Obrachunkowemu pełny dostęp do wszystkich dokumentów i sprawozdań na poparcie swojej opinii z audytu deklaracji zarządczej agencji narodowej. ROZDZIAŁ X SYSTEM KONTROLI Artykuł 26 Zasady systemu kontroli 1.Komisja jest odpowiedzialna za kontrole nadzorcze działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, którymi zarządzają agencje narodowe. Komisja określa zbiór minimalnych wymogów dotyczących kontroli przeprowadzanych przez agencję narodową oraz niezależny podmiot audytowy. 2.Agencje narodowe odpowiadają za wstępne kontrole beneficjentów dotacji na powierzone im działania w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Kontrole te muszą dawać wystarczającą pewność, że przyznane dotacje są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem i mającymi zastosowanie przepisami unijnymi. 3.W odniesieniu do środków, które są przekazywane agencjom narodowym, Komisja zapewnia odpowiednią koordynację swoich kontroli z władzami krajowymi i agencjami narodowymi w oparciu o zasadę pojedynczego audytu oraz analizę opartą na ocenie ryzyka. Niniejszy przepis nie ma zastosowania do dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych („OLAF”). Artykuł 27 Ochrona interesów finansowych Unii

W przypadku gdy państwo trzecie uczestniczy w programie na podstawie decyzji wydanej na mocy umowy międzynarodowej lub innego instrumentu prawnego państwo trzecie przyznaje właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu uprawnienia i prawa dostępu niezbędne do kompleksowego wykonywania ich odpowiednich kompetencji. W przypadku OLAF takie prawa obejmują prawa do prowadzenia dochodzeń, w tym kontroli na miejscu i inspekcji, przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF). ROZDZIAŁ XI KOMPLEMENTARNOŚĆ Artykuł 28 Komplementarność wobec działań Unii 1.Działania Europejskiego Korpusu Solidarności są spójne ze stosownymi kierunkami polityki, instrumentami i programami na szczeblu Unii, zwłaszcza z programem Erasmus, oraz sieciami istniejącymi na szczeblu unijnym istotnymi dla działań Europejskiego Korpusu Solidarności, oraz komplementarne wobec nich. 2.Działania Europejskiego Korpusu Solidarności są także spójne ze stosownymi kierunkami polityki, programami i instrumentami na szczeblu krajowym w państwach uczestniczących, oraz komplementarne wobec nich. W tym celu Komisja, organy krajowe i agencje narodowe wymieniają się informacjami o istniejących programach krajowych i priorytetach związanych z solidarnością i młodzieżą z jednej strony i o działaniach w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności z drugiej strony w celu korzystania ze sprawdzonych rozwiązań i osiągnięcia skuteczności i wydajności. 3.Działania Europejskiego Korpusu Solidarności w państwach trzecich, o których mowa w art. 11, są w szczególności spójne z innymi obszarami działań zewnętrznych Unii, zwłaszcza z polityką w zakresie pomocy humanitarnej, polityką współpracy na rzecz rozwoju, polityką rozszerzenia, polityką sąsiedztwa oraz Unijnym Mechanizmem Ochrony Ludności, oraz komplementarne wobec nich. 4.Działanie, które otrzymało wkład w ramach programu, może również otrzymać wkład z dowolnego programu unijnego, pod warunkiem że wkład z obu programów nie pokrywa tych samych kosztów. Do każdego wkładu w dane działanie zastosowanie mają przepisy dotyczące odpowiedniego unijnego programu, z którego pochodzi ten wkład. Finansowanie skumulowane nie może przekraczać łącznych kosztów kwalifikowalnych działania, a wsparcie w ramach różnych programów unijnych może być obliczane na zasadzie propo