P6_TA(2006)0304
Partnerstwo UE-Karaiby na rzecz wzrostu, stabilności i rozwoju
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie partnerstwa UE-Karaiby na rzecz wzrostu, stabil-
ności i rozwoju (2006/2123(INI))
Parlament Europejski,
—uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego z dnia 2 marca 2006 r. zatytułowany: „Partnerstwo UE-Karaiby na rzecz
wzrostu, stabilności i rozwoju”, (COM(2006)0086) (zwany dalej „komunikatem Komisji”),
—uwzględniając sprawozdanie z oceny strategii regionalnej Komisji dotyczącej Karaibów, tomy 1 i 2 z
kwietnia 2005 r.,
—uwzględniając wnioski Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dnia 10 kwietnia 2006 r. zawie-
rające potwierdzenie wspólnego stanowiska w sprawie Kuby z dnia 2 grudnia 1996 r.,
—uwzględniając wspólne oświadczenie Rady i zebranych w ramach Rady przedstawicieli rządów państw
członkowskich, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie polityki rozwojowej Unii Europejskiej:„Konsensus Europejski” (
1),
—uwzględniając wiedeńską deklarację trzeciego Forum Społeczeństwa Obywatelskiego Europy, Ameryki
Łacińskiej i Karaibów z dnia 1 kwietnia 2006 r.,
—uwzględniając rezolucję z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie wpływu zawierania układów o partnerstwie
gospodarczym na rozwój (EPA) (2),
—uwzględniając art. 45 Regulaminu,
—uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju (A6-0211/2006),
A. maj ąc na uwadze, że do 2020 r. niektóre z państw karaibskich osiągną status państw rozwiniętych,
podczas gdy innym grozi spadek z grupy państw o średnim dochodzie do grupy państw o niskim
dochodzie,
B. maj ąc na uwadze, że te małe państwa wyspiarskie są ze swej natury narażone na klęski żywiołowe i inne
wstrząsy zewnętrzne,
C. maj ąc na uwadze, że dialog pomiędzy Komisją a przedstawicielami CARIFORUM (3) w sprawie komuni-
katu Komisji odbył się, gdy komunikat był jeszcze w fazie projektu,
D. maj ąc na uwadze, że samodzielne postanowienie stworzenia jednolitego rynku i gospodarki Karaibów
(CSME) stanowi ważny instrument integracji regionalnej,
E. maj ąc na uwadze, że państwa CARIFORUM wyraziły chęć włączenia w negocjacje dotyczące EPA jasno
sprecyzowanego wymiaru polityki rozwoju, w celu zwalczania rosnącego ubóstwa i nierówności, wspie-rania spójności społecznej i realizowania Milenijnych Celów Rozwoju (MDG),13.12.2006 C 303 E/750 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
(1) Dz.U. C 46 z 24.2.2006, str. 1.
(2)Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0113.
(3) Karaibskie Forum Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku.
F. uwzględniając fakt, że ponad 60 % ludności regionu jest w wieku poniżej 30 lat, a poza Kubą, dostęp do
wykszta łcenia pozostaje w państwach karaibskich, z wyjątkiem Kuby, nierozwiązanym problemem,
G. maj ąc na uwadze pozytywne doświadczenia rządu belgijskiego w krytycznym dialogu i współpracy
rozwojowej z rządem kubańskim,
H. maj ąc na uwadze, że rozpoczęła się faza programowania środków dziesiątego Europejskiego Funduszu
Rozwoju, a środki te będą w przyszłości wypłacane szybciej, wydajniej i w sposób lepiej dopasowany do
potrzeb krajów regionu Karaibów,
1. pochwala włączenie grupy CARIFORUM do dyskusji nad projektem komunikatu Komisji i z zadowole-
niem przyjmuje uwzględnienie w komunikacie większości problemów przedstawionych przez państwaregionu;
2. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja wspiera w swej strategii etos równości, partnerstwa i
współodpowiedzialności;
3. uważa faktyczną marginalizację Parlamentu przez plan wykluczający jego udział w formułowaniu stra-
tegii współpracy z Karaibami za godne ubolewania złamanie zasad zgodnego postępowania trzech instytucjieuropejskich, które to zasady przyjęły się zarówno w formułowaniu strategii dotyczącej Afryki, jak i w
Konsensusie Europejskim w sprawie polityki rozwoju Unii Europejskiej;
4. wyraża ubolewanie z powodu niedostatecznego uwzględnienia przez Komisję zaleceń zawartych w jej
sprawozdaniu z oceny;
5. zgadza się z analizą Komisji, że współpracy obu regionów nie towarzyszył dotychczas adekwatny dialog
polityczny; uważa praktykę odbywania raz na dwa lata godzinnego spotkania pomiędzy Trójką UE i szefami
rządów CARIFORUM za niewystarczając ąi przyjmuje z zadowoleniem zamiar przyznania w przyszłości
takiemu dialogowi odpowiedniego budżetu czasowego na wszystkich szczeblach;
6. przyjmuje z zadowoleniem planowane włączenie francuskich departamentów zamorskich położonych
w tej strefie (Gwadelupy, Gujany Francuskiej i Martyniki) oraz karaibskich krajów i terytoriów zamorskich(OCT) do przyszłego dialogu politycznego; wspiera przy tym jednak zdanie państw karaibskich, że warunki
włączenia należy najpierw negocjować z państwami, które w ramach umowy z Kotonu (
1) podpisały umowę
w sprawie metodologii dialogu politycznego;
7. podziela zdanie państw z grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), że definicja oddzielnych
polityk UE dla trzech regionów AKP w żadnym wypadku nie może prowadzić do naruszenia ogólnych
stosunków między Unią Europejską a państwami AKP; z zadowoleniem przyjmuje dodatkowe forum dialogu
politycznego tworzone przez spotkanie na szczycie między Unią Europejską a państwami Ameryki Łaciń-
skiej i Karaibów (państwa LAC), postuluje jednak pierwszeństwo porozumień zawartych w ramach umowy z
Kotonu;
8. z zadowoleniem przyjmuje przedstawiony w komunikacie Komisji zamiar wzmocnienia wiarygodnych
instytucji oraz wsparcia dobrych rządów i przejrzystości w zakresie finansów, podatków i wymiaru spra-
wiedliwości w państwach Karaibów; wzywa państwa Karaibów do ratyfikowania Konwencji ONZ przeciwko
międzynarodowej przestępczości zorganizowanej oraz Konwencji ONZ przeciwko korupcji;13.12.2006 C 303 E/751 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
(1) Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą
Europejską i jej Pa ństwami Członkowskimi z drugiej strony, podpisanej w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca 2000 r.
(Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3).
9. zgadza się z Komisją, że należy przyznać priorytet nowo utworzonemu CSME; ponownie podkreśla, że
prowadzenie negocjacji EPA musi być określane centralnie przez cele rozwoju, że młody karaibski rynek
wymaga odpowiedniego wsparcia handlowego i budowy potencjału oraz że liberalizacja handlu musi prze-
biega ćw odpowiednim tempie;
10. wzywa Komisję do zagwarantowania, by EPA były konstruowane z uwzględnieniem rzeczywistości i
ograniczeń regionalnych, w sposób umożliwiający ich elastyczną realizację w razie konieczności; nalega, by
wszelkie zobowiązania podejmowane w ramach negocjacji EPA były starannie zestrajane z udzielaniem zwią-zanej z EPA pomocy rozwojowej, ukierunkowanej na dziedziny o szczególnym znaczeniu dla zainteresowa-nych rządów, w tym restrukturyzację gospodarki zmierzającą do wzmocnienia konkurencyjności, zmiany
podatkowe i wspieranie ułatwień handlowych;
11. zwraca ponownie uwagę na duże znaczenie wpływów z opłat celnych dla budżetów i możliwo ści
inwestycyjnych części państw karaibskich i wnioskuje z tego, że niemożliwe obecnie do wyrównania straty
wpływów nie powinny następować bez odpowiedniej kompensacji; podkreśla jednak, że rozwój handlu
między państwami karaibskimi i, szerzej, między krajami rozwijającymi się, mógłby pomóc w kompensacjiutraty wpływów z ceł i przyczynić siędo powstawania bardziej stabilnych źródeł dochodów;
12. podziela stanowisko Komisji, że niewielkie, otwarte gospodarki są szczególnie wrażliwe na siły rynków
globalnych; poddaje jednak pod rozwagę fakt, że stopniowa liberalizacja handlu, przy odpowiednich mecha-
nizmach ochronnych i pozostawieniu wystarczającego czasu na dostosowanie, sprzyja rozwojowi i może wzwiązku z tym stanowić narzędzie walki z ubóstwem;
13. uważa, żeśrodki budowy potencjału handlowego muszą przeciwdziałać ograniczeniom związanym z
podażą, m.in. poprzez wspieranie przetwarzania podstawowych produktów i dywersyfikacji produkcji,stymulowanie konsultacji z małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz pomocy dla takich przedsiębiorstw,
eliminację biurokratycznych przeszkód inwestycyjnych, a tym samym promocję rozwoju przedsiębiorczości
w regionie;
14. wzywa Komisję do wdrożenia zalecenia 7 z własnego sprawozdania z oceny, uwzględnienia zasad
Small Island Developing States Network (sieci małych krajów wyspiarskich rozwijających się) ONZ orazzwraca się do Komisji o publiczne przedstawienie wyników badania dotyczącego skutków liberalizacji
handlu i globalizacji dla trwałego rozwoju takich państw;
15. dostrzega niedofinansowanie programów kompensacyjnych i adaptacyjnych służących złagodzeniu
skutków zmian na rynku bananów i cukru i obawia się w związku z ostatnimi demonstracjami w regionie
Karaibów znacznego zagrożenia celu współpracy w zakresie spójności społecznej;
16. wzywa Komisję do opracowania programów wsparcia przemian w gospodarce rolnej umożliwiaj ących
w aspekcie polityki socjalnej, bezpieczeństwa żywności, polityki energetycznej i środowiskowej utrzymanie i
tworzenie godnych miejsc pracy w zakładach zarządzanych dotychczas w sposób konwencjonalny iniekonkurencyjny;
17. żąda położenia większego nacisku na skutki społeczne, kulturowe i ekologiczne w strategii współpracy
oraz dokonywania systematycznej oceny skutków i oceny na podstawie wskaźników MDG;
18. z zadowoleniem przyjmuje włączenie ważnych zadań w zakresie ochrony środowiska do współpracy
rozwojowej z regionem Karaibów i wzywa do zapewnienia znacznego wsparcia dla zwiększenia wykorzys-
tania odnawialnych źródeł energii i wydajności energetycznej w celu zapobieżenia rujnującym skutkom
wzrostu cen ropy i w celu spowolnienia zmian klimatycznych;13.12.2006 C 303 E/752 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL
19. podziela obawy Komisji, że na skutek globalnych zmian klimatycznych wzrośnie jeszcze częstotliwość
i skala klęsk żywiołowych w tym regionie i wpiera cel poprawy zarządzania klęskami żywiołowymi, wyraża
jednak zaniepokojenie z powodu braku odniesienia do utworzonej w 2005 r. inicjatywy UE-AKP dotyczącejklęsk żywiołowych; wzywa Komisję do wspierania stałego i długoterminowego funkcjonowania takiej inicja-
tywy; wzywa Komisję do regularnego zdawania sprawozdań z tego procesu Komisji Rozwoju Parlamentu
Europejskiego oraz Komisji Spraw Socjalnych i Ochrony Środowiska Wspólnego Zgromadzenia
Parlamentarnego AKP-UE; wskazuje na wrażliwość gospodarek narodowych państw Karaibów na klęski
żywiołowe i przyjmuje z zadowoleniem zapowiedź Komisji, że zastosuje ona nowe, szybsze procedury
wypłacania środków w ramach pomocy na rekonstrukcję, z włączeniem obowiązkowego prefinansowania;
20. poddaje krytyce fakt, że w strategii dla Karaibów o wiele za mało uwagi poświęca się zwalczaniu prob-
lemu bezrobocia i rosnącej frustracji młodzieży; wyraża obawy, że sytuacja ta zaostrzy się jeszcze z powodu
nadchodzącego kryzysu karaibskiego rolnictwa;
21. podkreśla istotne znaczenie trwałego rozwoju turystyki, będącej dźwignią rozwoju gospodarczego,
zalecając przy tym udzielanie stałego wsparcia finansowego na rzecz tworzenia infrastruktury mającejpodstawowe znaczenie dla rozwoju turystyki (drogi, porty, lotniska itp.); zauważa jednak w Komisji brakzrozumienia, że do tej trwałości konieczna jest także regionalnie i lokalnie ugruntowania własność obiektów
turystycznych, którą należy wspierać, aby zmniejszyć wypływanie osiągniętych zysków i nie zmuszać miejs-
cowej ludności do odgrywania roli służących, a także położyć kres degradacji krajobrazu;
22. z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji dotyczącą pozostawienia otwartych drzwi dla dialogu
politycznego z Kubą; poddaje jednak krytyce surowe ograniczenia wprowadzone na podstawie wspólnegostanowiska z 1996 r.;
23. wskazuje na fakt, że skuteczne oddziaływanie UE na USA w celu położenia kresu polityce embarga
uruchomiłoby ogromny potencjał ekonomiczny dla całego regionu; zaleca podjęcie krytycznego dialogu z
rządem kubańskim, zgodnego z polityką opartą na poszanowaniu politycznych, społecznych, indywidual-
nych i ekonomicznych praw człowieka;
24. podkreśla wagę uzgodnienia zamiarów w zakresie rozwoju także z pozaeuropejskimi krajami działają-
cymi w regionie Karaibów, a w szczególności z Kanadą, Chinami, Brazylią i Wenezuelą i w związku z tym
wyraża ubolewanie, że przedstawienie ich zaangażowania przez Komisję jest nacechowane brakiem zaufania;
25. podkreśla zróżnicowanie regionu Karaibów i zaleca silniejsze zróżnicowanie strategii współpracy;
wzywa w związku z tym Komisję do zbadania w odniesieniu do każdego z państw karaibskich —w oparciu
o kryteria takie jak m.in. stopień przejrzystości, silne i niezależne instytucje oraz dobre sprawowanie rządów
—czy skoncentrowanie się na pomocy budżetowej stanowi odpowiednią metodę osiągnięcia celów
rozwoju;
26. wskazuje z naciskiem na szczególnie ciężką sytuację Haiti i wzywa Komisję i państwa członkowskie
do opracowania dla Haiti programu specjalnego wykraczającego poza zakres ogólnej współpracy z obszaremKaraibów, który to program będzie wymagał dodatkowych środków; z zadowoleniem przyjmuje ogólnie
satysfakcjonujący przebieg wyborów prezydenckich i parlamentarnych, które odbyły się na Haiti w lutym i
kwietniu 2006 r.;
27. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji,
rządom i parlamentom państw członkowskich, jak również rządom i parlamentom państw karaibskich.13.12.2006 C 303 E/753 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
Czwartek, 6 lipiec 2006 r.PL