P6_TA(2006)0239

Stosunki gospodarcze UE-USA

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie transatlantyckich stosunków gospodarczych między UE i Stanami Zjednoczonymih (2005/2082(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając Deklarację transatlantycką w sprawie stosunków UE-USA z 1990 r., Nową Agendę Transatlantycką (NTA) z dnia 3 grudnia 1995 r. [1] oraz Transatlantyckie partnerstwo gospodarcze (TEP) z dnia 18 maja 1998 r. [2],

- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 marca 1998 zatytułowany "Nowy rynek transatlantycki" (NTM) (COM(1998)0125);

- uwzględniając Deklarację z Bonn z dnia 21 czerwca 1999 r. [3], a w szczególności jej fragmenty dotyczące "wspierania koniunktury i rozwoju w warunkach szybko zmieniającego się świata" oraz "udoskonaleniu systemu wczesnego ostrzegania",

- uwzględniając "Pozytywną agendę gospodarczą" z dnia 2 maja 2002 r. [4],

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie stosunków transatlantyckich [5] jak również swoje wcześniejsze rezolucje z dnia 17 maja 2001 r. [6], 13 grudnia 2001 r. [7], 15 maja 2002 r. [8] i 19 czerwca 2003 r. [9], a także swoje rezolucje z dnia 22 kwietnia 2004 r. [10] i 13 stycznia 2005 r. [11],

- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 marca 2001 r. zatytułowany "Umacnianie stosunków transatlantyckich: koncentracja na strategii i osiąganiu rezultatów" (COM(2001)0154),

- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 maja 2005 r. zatytułowany "Wzmocnione partnerstwo UE- USA i bardziej otwarty rynek w XXI wiek" (COM(2005)0196),

- uwzględniając deklarację z 2004 r. w sprawie "Wzmocnienia naszego partnerstwa gospodarczego" [12],

- uwzględniając rezultaty szczytu UE-USA w dniu 20 czerwca 2005 r. w Waszyngtonie, a w szczególności przyjętą podczas szczytu inicjatywę gospodarczą "Inicjatywa Uni Europejskiej i Stanów Zjednoczonych w celu zwiększenia transatlantyckiej integracji gospodarczej i wzrostu",

- uwzględniając wspólny program działania UE-USA na rzecz realizacji powyższej inicjatywy gospodarczej przyjętej podczas nieformalnego ministerialnego spotkania gospodarczego UE-USA w dniu 30 listopada 2005 r.,

- uwzględniając projekt rezolucji nr 77 Kongresu USA w sprawie stosunków transatlantyckich przedstawiony w dniu 9 lutego 2005 r.,

- względniając analizę OECD dotyczącą korzyści wynikających z liberalizacji rynków produktów oraz ograniczenia barier dla międzynarodowego handlu i inwestycji ("Umowy dotyczące uprzywilejowania w handlu na rynkach rolnych i artykułów spożywczych - przypadek Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych", opublikowaną w marcu 2005 r.),

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawie przygotowań do Szóstej Konferencji Ministerialnej Światowej Organizacji Handlu w Hongkongu [13],

- uwzględniając posiedzenie Parlamentu Europejskiego zorganizowane przez Komisję Handlu Międzynarodowego w dniu 26 maja 2005 r. poświęcone transatlantyckim stosunkom gospodarczym,

- uwzględniając dokument roboczy Komisji Handlu Międzynarodowego (PE 364 940),

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie poprawy stosunków UE-USA w ramach Umowy o partnerstwie transatlantyckim [14],

- uwzględniając artykuł 45 regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Transportu i Turystyki i Komisji Kultury i Edukacji (A6-0131/2006),

A. mając na uwadze, że chociaż niniejsza rezolucja koncentruje się w pierwszym miejscu na stosunkach gospodarczych UE-USA, stosunki transatlantyckie obejmują wszystkie państwa europejskie i amerykańskie,

B. mając na uwadze, że pogłębiona integracja jest naturalna dla dwu gospodarek o podobnych podstawach, dostępnych zasobach i modelach gospodarczych, choć z przyczyn historycznych, kulturowych i gospodarczych nigdy nie będą one identyczne,

C. mając na uwadze, że więzi gospodarcze między UE i USA stanowią istotny czynnik stabilizujący ogólnie stosunki transatlantyckie, który wzmocnił się na tyle znacząco w ostatnich dziesięcioleciach, że każdy z partnerów ma co coraz większy udział w rozwoju gospodarczym drugiego partnera,

D. mając na uwadze, że solidne stosunki polityczne i gospodarcze oraz rozwój wspólnych standardów pomiędzy UE i USA automatycznie wywołuje pozytywne efekty uboczne w krajach Północnoamerykańskiej Umowy o Wolnym Handlu (NAFTA),

E. mając na uwadze, że Unia Europejska oraz Stany Zjednoczone powinny w ramach partnerstwa oraz szeroko postrzeganego zarządzania globalnego zobowiązać się do propagowania wielostronnych i międzynarodowych standardów z zakresu handlu (WTO), spraw społecznych (ILO) i ochrony środowiska (IPCC oraz UNEP);

F. mając na uwadze, że najważniejsze bariery handlowe między UE a USA istnieją w rolnictwie, obejmując taryfy celne, kontyngenty, subsydia produkcyjne, eksportowe i podatkowe oraz bariery techniczne, a także mając na uwadze, że stopień ochrony handlu usługami jest nadal wysoki, podczas gdy taryfy na dobra przemysłowe zostały stopniowo zniesione, z wyjątkiem wyrobów w sektorach wrażliwych,

G. mając na uwadze, że potrzebne jest zapewnienie szerszego politycznego kierownictwa i wizji w celu aktualizacji Nowej Agendy Transatlantyckiej (NAT) z 1995 r. oraz Transatlantyckiego partnerstwa gospodarczego z roku 1998, w celu uwzględnienia nowych uwarunkowań i starych konfliktów oraz dalszego pogłębienia więzi transatlantyckich,

H. mając na uwadze, że Europa i USA muszą wybiegać w przyszłość przyjmując jasne założenie, że silniejsze więzi transatlantyckie będą miały globalne implikacje, a zatem muszą zwrócić należytą uwagę na interesy innych podmiotów gospodarczych, krajów i narodów, w celu równiejszego podziału dobrobytu oraz sprostania globalnym wyzwaniom we wzajemnie powiązanych dziedzinach bezpieczeństwa, światowego ładu gospodarczego, środowiska naturalnego i ograniczania ubóstwa,

I. mając na uwadze, że dwustronne stosunki gospodarcze UE-USAoraz wielostronną agendę należy postrzegać jako procesy komplementarne i wzajemnie się wzmacniające, oraz mając na uwadze, że korzyści z coraz większej integracji rynku oddziaływać będą pośrednio na szersze stosunki gospodarcze Europy z obiema Amerykami, o ile w regionalnych negocjacjach nad integracją rynków zostaną należycie uwzględnione interesy regionalne;

J. mając na uwadze, że stosowanie różnych instrumentów gospodarczych i prawnych do rozwiązywania tych samych sytuacji winno być przedmiotem właściwego zarządzania w ramach transatlantyckiego partnerstwa gospodarczego dla zapobieżenia rozwiązaniu rynku transatlantyckiego,

K. mając na uwadze, że bardziej zharmonizowane ramy regulacyjne pomiędzy UE i USA winny być korzystne dla wszystkich krajów w ogóle, a dla sąsiadujących partnerów handlowych i krajów rozwijających się w szczególności,

L. mając na uwadze, że przy skutecznym wsparciu ze strony Parlamentu plan działań branży usług finansowych odegrał znaczącą rolę w tworzeniu bardziej konkurencyjnych rynków kapitałowych w UE, które przyczyniły się do wzmocnienia konkurencyjności Europy;

M. mając na uwadze, że rosnąca prędkość zmian, charakterystyczna dla naszych technologicznych i informacyjnych społeczeństw sugeruje, że UE powinna dokonać większego wysiłku jakościowego i ilościowego w obszarze badań naukowych i technologicznych, by wypełnić lukę technologiczną w stosunku do analogicznego sektora w USA, zapewniając w ten sposób odpowiednie warunki dla równowagi w dwustronnym handlu;

N. mając na uwadze to, że wzmocnienie stosunków transatlantyckich może w żywotny sposób doprowadzić do osiągnięcia celów strategii lizbońskiej,

Rynek de facto transatlantycki

1. podkreśla, że choć w ostatnich latach wydawało się, że napięcia w stosunkach UE-USA w dziedzinie politycznej oddziaływały niekiedy na sferę gospodarczą; oraz mając na uwadze, że mogło się także wydawać, że skoncentrowanie się na zjawisku globalizacji i na rynkach wschodzących, takich jak Chiny, Indie i Brazylia doprowadziło do zmniejszenia zakresu i znaczenia więzi gospodarczych między UE i USA, niedawno przedstawione analizy [15] jasno wskazują na przeciwną tendencję:

a) handel pomiędzy oboma wielkimi rynkami osiągnął bezprecedensowo wysoki poziom - sama wartość dziennej wymiany handlowej sięga 1 mld euro;

b) handel usługami nadal znacząco wzrasta - UE eksportuje prawie 120 mld euro do USA, co stanowi jedną trzecią całkowitego handlu usługami poza UE i przekłada się na nadwyżkę 15 mld euro w handlu usługami z USA;

c) wartość wzajemnych zagranicznych inwestycji bezpośrednich (najwyższa forma transgranicznej integracji) po obu stronach Atlantyku sięga obecnie 1,5 bln euro i odnotowała znaczny wzrost;

d) zyski europejskich i amerykańskich zagranicznych spółek zależnych działających na rynku drugiego partnera osiągnęły rekordowe poziomy od roku 2003;

2. podkreśla w związku z tym, że tak silne więzi gospodarcze UE-USA przekładają się na znaczną ilość miejsc pracy, ponieważ gospodarka transatlantycka zapewnia blisko 7 mln takich miejsc po obu stronach, których istnienie zależy od funkcjonowania i ekspansji tej gospodarki;

3. zauważa, że chociaż gospodarki UE i USA stały się na tyle związane i zintegrowane, że tworzą rzeczywisty transatlantycki rynek, nadal ogromny potencjał wzrostu i zatrudnienia jest niewykorzystywany, ze względu na wciąż istniejące bariery handlowe;

4. stwierdza, że na stosunki UE-USA w znacznym stopniu cień rzuca konflikt polityczny oraz że dość często charakteryzują je retoryczne deklaracje i spory handlowe; po obu stronach Atlantyku lekceważy się fakt, jak głęboka i zintegrowana stała się transatlantycka gospodarka; ostrzega przed zagrożeniem związanym z przyjmowaniem tych unikalnych stosunków jako czegoś oczywistego i traktowaniem ich z pewnym lekceważeniem, zamiast poświęcać im niezbędne polityczne zaangażowanie i uwagę;

5. obawia się, że aktualne ramy stosunków transatlantyckich nie odzwierciedlają adekwatnie powyższej rzeczywistości; wzywa zatem do bardziej wizjonerskiego i strategicznego podejścia, tak aby właściwie reagować na pilne kwestie gospodarcze dotykające gospodarkę UE i USA, takie jak polityki konkurencji, standaryzacja ładu korporacyjnego, zbieżne lub wspólne normy oraz skuteczniejsza współpraca w zakresie regulacji;

Kierunek na przyszłość: silniejsze transatlantyckie partnerstwo gospodarcze

6. zwraca uwagę, że wyżej wymieniony komunikat Komisji z dnia 18 maja 2005 r. stanowi właściwą podstawę dla znacznego umocnienia gospodarczych stosunków transatlantyckich; podkreśla, że niezbędne są dalsze prace w celu przełożenia uwarunkowań transatlantyckiego rynku na strategiczną i operacyjną koncepcję cieszącą się publicznym i politycznym poparciem;

7. zaleca, by do kolejnego szczytu w roku 2006 UE i USA uzgodniły aktualizację Nowej Agendy Transatlantyckiej (NAT) z 1995 r. i Transatlantyckiego Partnerstwa Gospodarczego (TPG) z 1998 roku oraz sporządziły nową umowę o partnerstwie transatlantyckim obejmującej oba powyższe programy i prowadzącej do ustanowienia "wolnego od barier rynku transatlantyckiego" do roku 2015, z wyznaczeniem na rok 2010 przyśpieszonego terminu na zniesienie takich barier na rynku usług finansowych i rynku kapitałowym; inicjatywa ta powinna opierać się na inicjatywie gospodarczej przyjętej na szczycie UE-USA w czerwcu 2005 r. oraz na wspólnym programie prac UE-USA ustanawiającym konkretne cele dla poszczególnych sektorów w celu dokonania bilansu postępów w latach 2005-2006 i określenia kroków do podjęcia w przyszłości;

8. podkreśla, że rozdział proponowanej umowy o partnerstwie dotyczący spraw gospodarczych powinien przewidywać ustanowienie nowej struktury obejmującej współpracę w dziedzinie regulacji; zestaw instrumentów operacyjnych o charakterze horyzontalnym (w tym efektywny system wczesnego ostrzegania oraz umowę trzeciej generacji w sprawie stosowania prawa onkurencji) i sektorowe umowy o współpracy gospodarczej oparte na wyżej wymienionym wspólnym programie prac UE-USA;

9. podkreśla, że wzmocnienie transatlantyckiej współpracy gospodarczej nie powinno prowadzić do odgórnej harmonizacji w dziedzinie regulacji, co osłabiłoby zaufanie konsumentów do kwestii związanych ze zdrowiem i bezpieczeństwem; wzywa w związku z tym do ożywienia Transatlantyckiego Dialogu Konsumenckiego i Transatlantyckiego Dialogu Ekologicznego w celu rozwoju najlepszych praktyk, które wpłyną dodatnie na zdrowie konsumenta, bezpieczeństwo i ochronę środowiska, tym samym umożliwiając powstanie bardziej trwałego rynku transatlantyckiego;

10. potwierdza, że w obecnych warunkach, które charakteryzuje coraz bardziej intensywna konkurencja międzynarodowa, konieczne jest przedstawienie wizji takiego wspólnego obszaru gospodarczego w celu zwiększenia politycznego zaangażowania na rzecz ustanowienia szerszej agendy gospodarczej, zwiększającej konkurencyjność opartych na wiedzy gospodarek obu partnerów oraz wspierającej wzrost i innowacje, stwarzając tym samym nowe miejsca pracy i napędzając koniunkturę;

11. zauważa, że niejednorodność międzynarodowych ram regulacyjnych stanowi przeszkodę dla potencjału wzrostu handlu międzynarodowego, i podkreśla, że bliższa współpraca w dziedzinie regulacji między UE i USA ma podstawowe znaczenie dla postępu na drodze do bardziej zharmonizowanych ram regulacyjnych, w których podmioty gospodarcze ze wszystkich krajów, a zwłaszcza z krajów rozwijających się, mogą prowadzić działalność w oparciu o mniejsze koszty i większą swobodę;

12. wskazuje, że pozytywny stan gospodarki USA i UE oraz wzmocnienie ich stosunków gospodarczych, zwłaszcza poprzez zinstytucjonalizowane instrumenty, przyczynia się w znaczący sposób, z racji wagi tychże dziedzin, do wzrostu i rozwoju całej gospodarki światowej;

13. wzywa, aby partnerstwo transatlantyckie, stanowiące około 57% światowego PKB i pozostające motorem napędowym światowej gospodarki, sprawowało światowe przywództwo w kontekście rosnących wzajemnych zależności, pojawiania się nowych potęg gospodarczych i wzrastającej ilości globalnych wyzwań, wykraczających poza granice krajowe; w związku z tym zaleca pogłębione i systematyczne konsultacje we wspólnych sprawach gospodarczych z innymi głównymi aktorami sceny gospodarczej (włączając Indie, Japonię, Brazylię, Kanadę, Meksyk, Chile, Rosję i Chiny);

14. uważa, że w ogólnym interesie gospodarki światowej oprócz tych specyficznych obszarów gospodarki, celem zwiększenia bezpieczeństwa i stabilności handlu, istnieje potrzeba znalezienia odpowiednich i bliższych form koordynacji w zakresie wahań walutowych;

Agenda rozwoju z Doha

15. podkreśla, że ponieważ UE (skreślenie) i USA ponoszą szczególną odpowiedzialność i podzielają wspólne cele, w ich interesie są wspólne, konstruktywne działania w ramach toczących się wielostronnych negocjacji na forum WTO; wzywa obu partnerów do przestrzegania założeń ambitnego i szeroko zakrojonego programu Agendy rozwoju z Doha, z pełnym uwzględnieniem jej wymiaru rozwojowego w celu otwarcia drogi do udanego zakończenia rundy negocjacyjnej w 2006 r.;

16. nalega na UE i Stany Zjednoczone, aby pozostały w pełni zaangażowane w wielostronne negocjacje WTO oraz, aby nie konkurowały o dwustronne oraz regionalne umowy handlowe; ponownie wzywa Komisję do wstrzymania się od decyzji w sprawie potrzeby lub możliwości zawarcia możliwych nowych umów dwustronnych lub regionalnych bez uprzednich wnikliwych konsultacji z Parlamentem Europejskim;

17. wyraża nadzieję, że nastąpi znaczące zmniejszenie taryf celnych pomiędzy UE i USA oraz innych istotnych taryf celnych, niezależnie od ewentualnego powodzenia rundy z Doha;

18. z zadowoleniem przyjmuje porozumienie osiągnięte w ramach WTO w sprawie ostatecznego zniesienia do 2013 r. wszelkich form rolnych subsydiów wywozowych, także w postaci pomocy żywnościowej i innych systemów refundacji wywozowych, i podkreśla, że należy poczynić porównywalne postępy w dziedzinach wsparcia krajowego i dostępu do rynku;

19. wzywa państwa członkowskie do zniesienia przeszkód celnych, takich jak opłaty za operacje celne oraz nadmierne wymogi w zakresie fakturowania nakładane na importerów; przyjmuje z żalem fakt nieuznawania Unii Europejskiej przez amerykańskie Biuro Celne i Ochrony Granic jako unii celnej i "kraju pochodzenia"; wzywa rząd Stanów Zjednoczonych do zmiany negatywnego stanowiska w sprawie członkowstwa UE w Światowej Organizacji Celnej (WCO);

Działania następcze związane z inicjatywą gospodarczą i nieformalnym ministerialnym spotkaniem gospodarczym UE-USA w dniu 30 listopada 2005 r.

20. popiera przyjęcie na ministerialnym spotkaniu gospodarczym UE-USA wspólnego programu prac UE-USA na rzecz realizacji deklaracji gospodarczej, określającej konkretne działania w jedenastu dziedzinach, służące pogłębieniu transatlantyckiej integracji gospodarczej; równocześnie jednak wzywa obu partnerów do faktycznego wdrożenia i pogłębienia wspólnego programu prac w sposób bardziej ukierunkowany, z wyznaczeniem długoterminowych strategicznych celów oraz szczegółowym harmonogramem realizacji wspólnych działań i projektów, uwzględniającym specyficzną rolę niezależnych agencji regulacyjnych; w związku z tym zwraca uwagę, że zainteresowane strony uczestniczące w już funkcjonujących formach dialogu transatlantyckiego, w tym grupy konsumenckie, związki zawodowe i organizację działające na rzecz środowiska, powinny bardziej aktywnie zaangażować się w proces monitorowania i przeglądu inicjatywy gospodarczej i programu prac;

21. jest zdania, że rozdział proponowanej umowy o partnerstwie dotyczący gospodarki powinien zawierać, zgodnie z inicjatywą gospodarczą, konkretne pomysły na rzecz zniesienia przeszkód pozacelnych w kluczowych sektorach rynku w drodze procesu stopniowego zbliżania regulacji oraz wzajemnego uznawania zasad i norm;

Wspieranie współpracy w dziedzinie regulacji i standaryzacji

22. przyjmuje z zadowoleniem fakt, że zobowiązanie do "ustanowienia forum wysokiego szczebla na rzecz współpracy w dziedzinie regulacji2", stanowiące kluczowy element deklaracji przyjętej na szczycie w czerwcu 2005 r., zaczyna być ostatecznie realizowane, o czym świadczy propozycja organizacji przynajmniej dwóch spotkań forum w roku 2006; zaleca szybką i pełną realizację mapy drogowej z 2005 r. dotyczącej współpracy UE-USA w dziedzinie regulacji; ostrzega, że bez dostatecznego i terminowego zaangażowania i wsparcia różnych zainteresowanych stron i agencji regulacyjnych, współpraca nie przyniesie oczekiwanych rezultatów;

23. ponownie podkreśla, że zarówno w UE jak i w USA należy jeszcze rozwiązać kwestię licznych przeszkód w zakresie handlu i inwestycji, i z zaniepokojeniem zwraca uwagę na rosnące naciski mające na celu wprowadzenie protekcjonistycznych lub niesprawiedliwych instrumentów handlowych w odpowiedzi na zagraniczną konkurencję; podkreśla, że potwierdzenie przywiązania do zasad otwartości, przejrzystości i rządów prawa, odzwierciedlone w inicjatywie gospodarczej i proponowanym nowym Porozumieniu o Partnerstwie Transatlantyckim, powinno pomóc wyeliminować większość spośród tych problemów;

24. podkreśla, że bariery regulacyjne stały się najbardziej znaczącymi przeszkodami w handlu i inwestycjach pomiędzy UE i USA, i ostrzega w szczególności przed mnożeniem nieuzasadnionych dodatkowych uregulowań na szczeblu państwowym, niestosowaniem odnośnych norm międzynarodowych jako podstawy uregulowań technicznych oraz nadmiernym stosowaniem certyfikacji przez trzecią stronę w USA;

25. wyraża zaniepokojenie brakiem jasnej definicji "bezpieczeństwa narodowego" w USA oraz jego nadmiernym stosowaniem dla ograniczenia handlu i inwestycji; wyraża szczególne ubolewanie w związku z tzw. "poprawką Berry'ego", stosowaną przez Departament Obrony, oraz "poprawką Exona-Florio" z 1988 r., a także późniejszym prawodawstwem w celu ograniczenia inwestycji zagranicznych lub własności przedsiębiorstw związanych - nawet w niewielkim stopniu - z bezpieczeństwem narodowym;

26. zauważa, że różnice w orzecznictwie i praktyka uznawania orzeczeń sądowych w krajach UE i poszczególnych stanach USA ma znaczący wpływ na spory prawne dotyczące transakcji transatlantyckich; wzywa UE i USA to zbadania wykonalności porozumienia w sprawie jurysdykcji, uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w odniesieniu do kwestii cywilnych i handlowych;

27. zauważa, że transatlantycki rynek telekomunikacji jest ciągle ograniczony przeszkodami regulacyjnymi i niezgodnymi normami, co przekłada się na sytuację, w której, pomimo że dziewięć z dziesięciu największych firm telekomunikacyjnych na świecie ma siedzibę w UE lub USA, żadna z firm amerykańskich lub europejskich nie funkcjonuje w znaczącym zakresie na obydwu kontynentach;

Pobudzanie otwartych i konkurencyjnych rynków kapitałowych

28. wzywa do wzajemnego uznania norm w zakresie rachunkowości, a następnie ich stopniowego zbliżenia do siebie poprzez wiarygodny nadzór w oparciu o przepisy, aby przedsiębiorstwa mogły stosować jednolite normy na obu rynkach, a także w celu obniżenia kosztów notowań giełdowych; zwraca się mimo to do Komisji z prośbą o uważne obserwowanie mapy drogowej dotyczącej pełnej odpowiedniości, przygotowanej przez Radę ds. międzynarodowych standardów rachunkowości/ Radę ds. standardów rachunkowości finansowej dotyczących kwestii osiągnięcia pełnej równoważności obu rynków, celem zapobieżenia wszelkim próbom faworyzowania USA;

29. wzywa do wzmożenia dialogu w zakresie przepisów dotyczących rynków finansowych w drodze dokonywanych co dwa lata przeglądów strategii politycznych odnoszących się do kwestii związanych z transatlantyckimi usługami finansowymi między Parlamentem Europejskim, Komisją, właściwymi organami USA oraz komisjami ekonomicznymi Kongresu USA, które to przeglądy miałyby odbywać się przed i po dorocznym szczycie UE-USA; chwali dotychczasowe dokonania członków sektora przemysłowego, takich jak Stowarzyszenie Kontraktów Terminowych i Opcji (Futures and Options Association);

30. zdecydowanie odrzuca odwlekanie przez USA wprowadzenia w życie postanowień umowy Bazylea II w sprawie wymagań kapitałowych i wzywa USA do dotrzymania zobowiązań w celu stworzenia bankom na całym świecie jednakowych warunków działania; uważa, że rozbieżne podejścia do tej kwestii mogłyby przeszkodzić bankom UE prowadzącym działalność w na terenie USA w tworzeniu zintegrowanych systemów zarządzania ryzykiem;

31. wyraża niezadowolenie z faktu, że firmy reasekuracyjne z UE działające na terenie USA zobowiązane są do pełnego zabezpieczenia ryzyka i że są stosowane w stosunku do nich wysoce dyskryminujące przepisy krajowe, które narzucają na nie obowiązek nadmiernego zabezpieczania swoich zobowiązań poprzez utrzymywanie wygórowanego poziomu wymaganych gwarancji (firmy reasekuracyjne akredytowane w USA i działające na terenie USA nie muszą spełniać tego rodzaju wymogów odnośnie gwarancji); wzywa właściwe władze USA do pogłębienia wzajemnego uznawania się po obu stronach Atlantyku oraz ujednolicania wymogów w zakresie wypłacalności i sprawozdawczości;

32. nalega na szybkie zbliżenie reguł dotyczących wyrejestrowywania papierów wartościowych z amerykańskich giełd, które w chwili obecnej narzucają uciążliwe wymogi firmom z UE pragnącym wyrejestrować swoje papiery; z zadowoleniem przyjmuje niedawną propozycję Komisji Papierów Wartościowych i Giełd Stanów Zjednoczonych, aby jako główne kryterium traktować wysokość sprzedaży, a nie liczbę akcjonariuszy; oraz zwraca się do Komisji z prośbą o śledzenie rozwoju wypadków w celu ochrony interesów UE;

33. jest zwolennikiem bardziej spójnego dialogu na temat zarządzania przedsiębiorstwami oraz harmonizacji wymagań dotyczących zarządzania i nadzoru korporacyjnego przy unikaniu takich incydentów eksterytorialnych, jak Sarbanes-Oxley, przykładowo poprzez poprawę transatlantyckiego dialogu na temat zarządzania przedsiębiorstwami; wzywa do dokonywania przez UE i USA wspólnej bardziej szczegółowej kontroli globalnych funduszy typu "hedge";

34. zwraca się do Komisji z prośbą o najnowsze informacje na temat zastosowania dyrektywy UE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności względem USA;

Współpraca w przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu

35. zauważa, że otwarte rynki są wysoce zależne od pewnych i wiarygodnych struktur oraz że zaufanie ma kluczowe znaczenie dla globalnych stosunków handlowych; wyraża wsparcie dla bliskiej współpracy pomiędzy UE i USA w celu kontynuowania walki z nadużyciami spółek i nadużyciami finansowymi, praniem brudnych pieniędzy oraz finansowaniem terroryzmu, przy jednoczesnym unikaniu niepotrzebnych zaburzeń normalnych transakcji handlowych i prywatnych;

Pobudzanie innowacji i rozwoju technologii

36. przyjmuje z zadowoleniem przyjęcie celu zakładającego zwiększeniu synergii między obiema stronami Atlantyku w znacznej liczbie podstawowych dziedzin, na rzecz rozwoju silniejszych gospodarek opartych na wiedzy;

37. zachęca do nawiązania transatlantyckiego partnerstwa w zakresie badań, z udziałem MŚP we wspólnych projektach badawczych, oraz do przyjęcia środków przyczyniających się do powrotu badaczy europejskich do Europy;

38. zwraca uwagę na obustronne korzyści płynące z działania na rzecz współpracy w zakresie badań i rozwoju oraz kontynuacji programów inwestycyjnych, np. w następujących obszarach:

a) technologie naziemnego ruchu dużych prędkości oraz w szczególności nowe odmiany wysoce wydajnych systemów masowego tranzytu dla rozwoju miejskiego;

b) rozwój paliw syntetycznych i mechanizmów o napędzie elektrycznym dla samochodów osobowych, ciężarowych i autobusów oraz utylizacja ogniw paliwowych itd.;

c) rozwój nowych technologii redukcji emisji gazów cieplarnianych;

39. przypomina w związku z tym państwom członkowskim i USA o zobowiązaniu, które obie strony podjęły we wspólnej deklaracji z 2003 r. w sprawie wspierania gospodarki wodorowej i z zadowoleniem przyjmuje poczynione postępy; uważa jednak, że dalsza współpraca jest niezbędna;

40. uważa, że technologie informacyjne i komunikacyjne mają podstawowe znaczenie dla obydwu gospodarek; w związku z tym zaleca szereg wspólnych działań w celu:

a) sprzyjania stosowaniu kluczowych technologii, takich jak łącza szerokopasmowe, urządzenia do identyfikacji za pomocą fal radiowych (RFID) oraz inne innowacyjne technologie, biorąc pod uwagę interoperacyjność;

b) zabezpieczenia sieci i ułatwienia przepływu informacji przy zwróceniu szczególnej uwagi na reklamę rozsyłaną drogą elektroniczną (tzw. spam);

c) zapewnienia ścisłej współpracy między agencjami ds. "cyberbezpieczeństwa";

d) zwrócenia uwagi na wysokie koszty roamingu;

41. wierzy, że 7. program ramowy w dziedzinie badań i rozwoju stworzy wyjątkową okazję do wspólnego działania w zakresie:

a) ustalenia priorytetowych obszarów współpracy w zakresie badań w celu rozwinięcia nowych rynków transatlantyckich (np. technologie wodorowych ogniw paliwowych i nanotechnologia);

b) wspólnych badań w obszarach istotnych dla bezpieczeństwa cywilnego oraz w obszarze niezawodności złożonych systemów sieciowych i infrastruktury informacyjnej, będących podstawą technologii społeczeństwa informacyjnego;

c) wspierania ścisłej współpracy między Europejską Radą ds. Badań Naukowych (ERC) a Krajową Fundacją Nauki (NSF);

42. uważa, że nowe i istniejące programy badania przestrzeni kosmicznej otwierają w pewnym stopniu możliwość badań kosmosu w ramach wspólnych przedsięwzięć poprzez:

a) promowanie współpracy w kluczowych obszarach, takich jak obserwacja Ziemi, nawigacja satelitarna (którą umożliwia Galileo i GPS), komunikacja elektroniczna, nauka i badanie przestrzeni kosmicznej;

b) usuwanie barier ustawodawczych blokujących tworzenie właściwie funkcjonującego transatlantyckiego rynku dla przemysłu kosmicznego;

c) zaprzestanie zbędnych kontroli w ramach przepisów USA dotyczących międzynarodowego handlu bronią oraz liberalizację międzynarodowego rynku wyrzutni;

43. zwraca się do Komisji o zaproponowanie wspólnego programu badań nad malarią w uzupełnieniu już istniejących wspólnych badań nad pandemiami;

44. wspiera działania zmierzające do wzrostu przedsiębiorczości oraz podejmowania ryzyka w UE w oparciu o odpowiednie przykłady mocnych stron USA w tej dziedzinie;

Zwiększanie wymiany handlowej, ruchu turystycznego i bezpieczeństwa

45. zauważa, że polityka wizowa leży obecnie w wyłącznej gestii Wspólnoty; zwraca się w związku z tym do Komisji o niezwłoczne rozpoczęcie negocjacji z administracją Stanów Zjednoczonych, aby objęto programem bezwizowym (Visa Waiver Program) wszystkich obywateli UE i zlikwidowano istniejącą obecnie dyskryminację, szczególnie wobec obywateli nowych państw członkowskich;

46. podkreśla, że kłopotliwe procedury otrzymywania wiz przyczyniły się do wzrostu kosztów ponoszonych przez firmy i obywateli; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę "Osoba zaufania" (Trusted Person), która winna opierać się na obustronnie rozwijanych normach, jako sposób ułatwiania podróży w celach zawodowych lub turystycznych;

47. wyraża ubolewanie, że większość obywateli UE nadal podlega ścisłej kontroli wizowej, co hamuje swobodny przepływ i wymianę pracowników oraz wszystkich osób, które z przyczyn zawodowych muszą podróżować lub przebywać w Stanach Zjednoczonych; wzywa USA do wykazania większej elastyczności w tym zakresie, szczególnie w stosunku do obywateli europejskich, którzy regularnie podróżują do USA z przyczyn zawodowych;

Wspieranie wydajności energetycznej

48. mając na uwadze, że polityka energetyczna ma pierwszorzędne znaczenie dla rozwoju gospodarczego i jest nieodłącznie związana z kluczowymi kwestiami geopolitycznymi i polityką zagraniczną, zaleca bardziej szczerą i otwartą dyskusję nad sposobami zwiększenia otwartości w światowym handlu energią, promowania energii odnawialnej w skali światowej, rozwoju bliższej współpracy z partnerami w zakresie dostaw energii i określenia wspólnej strategii bezpieczeństwa energetycznego i innych polityk dla wspierania stabilności geopolitycznej i gospodarczej w krajach dostarczających i tranzytowych;

49. ubolewa, że jedynie UE przejmuje inicjatywę w dziedzinie międzynarodowej polityki klimatycznej, i uważa, że ponieważ USA są największym na świecie emitentem gazów cieplarnianych, konieczne jest wzywanie ich na wszelkich szczeblach polityki do wzięcia swojej części odpowiedzialności w zakresie zmian klimatycznych; wyraża zatem ubolewanie, że administracja Stanów Zjednoczonych pozostaje niechętna wobec udziału w jakimkolwiek układzie międzynarodowym w sprawie zmian klimatycznych, jednak docenia fakt, że dokonała ona skromnego kroku naprzód, czego przejawem jest chęć udziału w pogłębionym i dalekowzrocznym dialogu, jak uzgodniono na konferencji dotyczącej Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu w grudniu 2005 r. w Montrealu; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wyłaniająca się koalicja interesów w Stanach Zjednoczonych, z udziałem przedstawicieli obydwu izb i obydwu partii Kongresu, państwowych organów prawodawczych, władz lokalnych, organizacji pozarządowych i przedstawicieli świata biznesu, wywiera nacisk na rzecz ambitniejszego programu zwalczania emisji gazów cieplarnianych;

50. uważa, że sektor energii stanowi wspólne wyzwanie zarówno dla UE, jak i USA, i że mimo podjęcia znaczących kroków w sposób niezależny przez obie strony, wymaga on działań przynoszących wzajemne korzyści i zmierzających do:

a) opracowania wspólnej strategii przeciw wysokiej zależności od źródeł paliw kopalnych poprzez wdrażanie konkretnych działań dotyczących wydajności energetycznej, odnawialnych źródeł energii i bezpieczeństwa dostaw zarówno w odniesieniu do sektora energii, jak i sektora transportu;

b) rozwoju energooszczędnych i odnawialnych technologii skojarzonego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej (np. wychwytywania i przechowywania dwutlenku węgla oraz innych technologii o niskiej emisji dwutlenku węgla);

c) zachęcenia USA i nowo uprzemysłowionych krajów o wschodzących gospodarkach, takich jak Chiny i Indie, do podjęcia wspólnie z UE kroków po wygaśnięciu protokołu z Kioto, mających na celu długofalową i nienaruszającą gospodarki redukcję emisji gazów oraz odpowiednią reakcję na szkody powstałe już w wyniku zmian klimatycznych, przy uwzględnieniu kosztów i aspektów ochrony środowiska;

d) uznania ważnej roli, jaką pełni energia jądrowa w dostarczaniu energii niewęglowej oraz kontynuacji wspólnych badań nad rozwojem tej niezbędnej technologii i poszukiwaniem metod, dzięki którym może ona sprzyjać gospodarce wodorowej;

e) opracowania - wraz z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej - wspólnej propozycji wielostronnych ram dla światowej polityki nuklearnej, która wzmocniłaby bezpieczeństwo oraz zapobiegała niewłaściwemu wykorzystaniu materiału nuklearnego do celów wojskowych;

f) opracowania w związku z tym wspólnej strategii w odniesieniu zarówno do innych krajów o wysokim lub szybko rosnącym zapotrzebowaniu na energię, jak i krajów produkujących energię;

51. podkreśla potrzebę wzmocnionej współpracy naukowej UE-USA w dziedzinie biopaliw i zaleca jak najszybsze wdrożenie inicjatywy na rzecz wspólnego programu prac UE i USA w dziedzinie biopaliw, który skupia się w szczególności na bioetanolu i biodiesla drugiej generacji;

Prawa własności intelektualnej (IPR)

52. przyjmuje z zadowoleniem wspólne zobowiązanie, podjęte na ministerialnym spotkaniu gospodarczym UE-USA, do przedstawienia przed rozpoczęciem szczytu UE-USA w 2006 r. strategii współpracy w dziedzinie praw własności intelektualnej, która zajmie się nadużywaniem tychże praw oraz brakiem ich skutecznego egzekwowania w państwach trzecich, w szczególności w Chinach i Rosji, poprawą współpracy służb celnych i granicznych, wsparciem partnerstwa publiczno-prywatnego oraz koordynacją wsparcia technicznego dla państw trzecich;

53. wyraża ubolewanie z powodu braku porozumienia w sprawie oznaczeń geograficznych; ubolewa, że współistnienie fundamentalnie różnych systemów patentowych (systemu "first-to-invent" w USA i systemu "first-to-file" w pozostałej części świata) nadal stwarza poważne problemy firmom w UE; zachęca Kongres Stanów Zjednoczonych do kontynuacji reformy systemu patentowego w celu zbliżenia go do systemu "firstto-file";

54. zachęca Unię Europejską i Stany Zjednoczone do wykorzystania odpowiednich kanałów współpracy w celu walki z nadużywaniem IPR w krajach trzecich, szczególnie w Chinach i Rosji;

Inwestycje

55. zaleca, by na szczycie w 2006 r. formalnie przyjęto kompleksowe zestawienie najważniejszych pozostałych barier dla wzajemnych inwestycji wraz z wykazem niezbędnych konkretnych działań mających ograniczyć lub wyeliminować takie bariery przy zachowaniu pełnej zgodności z zasadami rynku wewnętrznego, włącznie z postanowieniami dotyczącymi usług publicznych oraz zasady ostrożności;

56. wspiera środki ułatwiające inwestycje oraz stopniowe znoszenie przeszkód dla wszystkich inwestycji transatlantyckich: zbliżenie do siebie norm w zakresie rachunkowości, stworzenie równych warunków uczestnictwa w rynkach finansowych, korzystnej dla obu stron polityki konkurencji oraz stopniowe znoszenie środków protekcjonistycznych nadal występujących w niektórych sektorach; kwestionuje nadal utrzymujące się ograniczenia własności w USA, zwłaszcza w sektorze obronnym i lotnictwa, a także popiera reformę amerykańskiej Komisji ds. Inwestycji Zagranicznych; wzywa Komisję Europejską do przeprowadzenia analizy barier w dziedzinie wykupów na rynku wewnętrznym, które są niekorzystne dla nabywców z UE w stosunku do nabywców z USA; wzywa Komisję do dopilnowania, aby ograniczenia wynikające z tytułu własności w UE nie mogły być wykorzystywane jako argument służący do utrzymywania ograniczeń istniejących w USA;

Polityka konkurencji i jej egzekwowanie

57. domaga się stworzenia wspólnych transatlantyckich ram w zakresie polityki konkurencji, co zwiększy koordynację działań wykonawczych oraz ułatwi wymianę poufnych informacji; usilnie twierdzi, że zastosowanie reguł konkurencji po obu stronach Oceanu Atlantyckiego w równym stopniu, niezależnie od kraju pochodzenia przedsiębiorstwa, ma zasadnicze znaczenie w kwestii stworzenia konkurencyjnego i jednolitego rynku transatlantyckiego;

58. popiera projekt zawarcia ze Stanami Zjednoczonymi kolejnej umowy w dziedzinie konkurencji, która umożliwiłaby wymianę poufnych informacji w ramach dochodzeń prowadzonych na podstawie przepisów dotyczących konkurencji UE i USA;

Udzielanie zamówień

59. zaleca, by na szczycie w 2006 r. formalnie przyjęto kompleksowe zestawienie wszystkich prawnych, praktycznych i technicznych barier dla obu partnerów w zakresie transgranicznego udzielania zamówień biorące pod uwagę konkretne przypadki służb interesu ogólnego; zachęca obu partnerów, by wykraczali poza ramy obecnie obowiązujących i przyszłych zobowiązań zawartych w porozumieniach w sprawie zamówień rządowych (GPA), co umożliwi z jednej strony poszerzenie palety możliwości dla obu stron, a z drugiej zwiększenie europejskiej konkurencyjności i stworzenie nowych rynków dla przedsiębiorstw z UE, a zwłaszcza MŚP;

60. wyraża poparcie dla zacieśnienia współpracy pomiędzy UE i USA w zakresie otwierania rynku zamówień publicznych; podkreśla, że przyjęcie równych warunków konkurencji w tym sektorze stworzy nowe możliwości dla przedsięwzięć wspólnotowych, a szczególnie tych podejmowanych przez MŚP;

61. ubolewa w związku z faktem, że USA utrzymują szereg dyskryminujących przepisów programu "Kupuj w Ameryce" (Buy America), do których dochodzą inne przepisy; w szczególności ubolewa nad trudnościami, z jakimi wciąż zmagają się europejskie firmy sektora obronnego, które chcą prowadzić działalność na amerykańskim rynku obronnym oraz nabywać amerykańskie technologie związane z obronnością; przyczyną tego stanu rzeczy jest brak prawdziwej dwustronnej wymiany w dziedzinie zamówień publicznych dla sektora obronnego oraz ogólniej - w sektorze przemysłu obronnego; zwraca się do Kongresu Stanów Zjednoczonych o zaakceptowanie rzeczywistości gospodarki transatlantyckiej, również na rynkach związanych z bezpieczeństwem;

Usługi / Wzajemne uznawanie kwalifikacji

62. zauważa, że jedynie cech architektów zachęcał właściwe władze po obu stronach do zwrócenia uwagi na kwestię wzajemnego uznawania kwalifikacji w ramach programu prac; uznaje, że inne zawody wolą stosować procedury uznawania kwalifikacji w ramach organizacji partnerskich w UE i USA; zwraca się do Komisji o informowanie właściwych komisji Parlamentu Europejskiego o istniejących przeszkodach we wzajemnym uznawaniu kwalifikacji po obu stronach;

63. stwierdza, że w poszczególnych stanach USA nadal istnieją znaczne różnice w zakresie horyzontalnego uznawania dyplomów i kwalifikacji zawodowych, co zniechęca do dalszego rozwoju rynku transatlantyckiego, zwłaszcza w sektorze usług; wzywa Komisję do zainicjowania negocjacji w konkretnych sektorach, takich jak licencje pilotów, w celu zawarcia porozumień; wzywa także Stany Zjednoczone rozwinięcia systemu według modelu europejskiego, gdzie wszystkie dyplomy i kwalifikacje zawodowe są wzajemnie uznawane w ramach rynku wewnętrznego;

Usługi / Usługi transportu lotniczego

64. przyjmuje z zadowoleniem niedawne postępy w negocjacjach dotyczących liberalizacji usług transportu lotniczego UE-USA oraz podkreśla potrzebę jak najszybszego osiągnięcia pełnego i opartego na zasadzie wzajemności porozumienia, pozwalającego rozwiązać kwestie limitów antykoncentracyjnych obowiązujących w amerykańskich liniach lotniczych;

65. wzywa, by z uwagi na duże znaczenie handlu i turystyki dla obu stron w Porozumieniu o Partnerstwie Transatlantyckim przewidzianym na 2007 r. koniecznie znalazł się również osobny rozdział poświęcony polityce transportowej; uzupełniony przez szczyty, spotkania członków komisji ds. transportu Kongresu USA i Parlamentu Europejskiego, spotkania ministra transportu USA i resortowego komisarza UE, urzędników Komisji UE oraz współpracę agencji, zwłaszcza Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego i odpowiednich struktur administracji federalnej;

Rozstrzyganie sporów między UE i USA na forum WTO

66. stwierdza, że choć powoływanie paneli WTO może prowadzić do poważnych napięć politycznych, spory handlowe i gospodarcze stanowią naturalny element w transatlantyckich stosunkach gospodarczych;

67. zaleca przyjęcie wspólnej strategii, opartej na trzech punktach i służącej ograniczeniu liczby sporów między dwiema największymi potęgami handlowymi na świecie, które pośrednio wpływają na szerzej pojmowaną dziedzinę WTO:

a) formalne zobowiązanie na najwyższym szczeblu do przestrzegania uzgodnionych wielostronnych zasad handlu oraz szybkiego i pełnego wprowadzania w życie decyzji paneli WTO;

b) zwiększona wola polityczna na rzecz wyczerpania wszystkich dwustronnych instrumentów dyplomatycznych przed skorzystaniem z mechanizmu rozstrzygania sporów na forum WTO, przy uwzględnieniu potrzeby ochrony uzasadnionych interesów podmiotów gospodarczych i handlowców;

c) obaj partnerzy muszą wprawdzie uznać, że władze ustawodawcze i wykonawcze mają prawo chronić zdrowie swoich obywateli i środowisko naturalne, równocześnie jednak UE i USA muszą zapewnić, by ich regulacje w tych dziedzinach miały charakter niedyskryminacyjny, proporcjonalny oraz opierały się na wynikach badań naukowych, co pozwoli zapobiec protekcjonistycznym nadużyciom, a także stosować się do wewnętrznych regulacji i zasady ostrożności;

68. zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania zawierającego ocenę zalet i wad bardziej sformalizowanego mechanizmu rozstrzygania dwustronnych sporów handlowych, mając na uwadze istnienie podobnych uzgodnień między UE i innymi krajami trzecimi;

69. zauważa, że metodologia stosowana przez władze Stanów Zjednoczonych w kwestiach związanych z ochroną handlu stanowi, w niektórych przypadkach, nielegalną barierę handlową, i podkreśla, że stosowanie amerykańskich instrumentów ochrony handlu, mające wyraźnie protekcjonistyczny charakter, zostało skutecznie zakwestionowane - i to nie tylko przez UE - w ramach Organu Rozstrzygania Sporów WTO, jak w przypadku tzw. "poprawki Byrda" lub środków ochrony amerykańskiej stali;

70. z zadowoleniem przyjmuje ustawę o zmniejszeniu deficytu z 2005 r. ("Deficit Reduction Act 2005"), przyjętą przez Kongres Stanów Zjednoczonych, która uchyla "poprawkę Byrda", niemniej ubolewa, że z racji klauzuli przejściowej uchylenie to nie wejdzie w życie ze skutkiem natychmiastowym; wzywa zatem Kongres Stanów Zjednoczonych do pilnego usunięcia klauzuli przejściowej, tak aby rozdział zebranych ceł antydumpingowych i skierowanych przeciwko dopłatom pomiędzy firmy amerykańskie przestał wypaczać warunki konkurencji na rynku USA kosztem towarów importowanych od wielu lat;

71. podtrzymuje swoje zaniepokojenie bezpośrednią i pośrednią pomocą rządową w znacznej wysokości, udzielaną przemysłowi amerykańskiemu w formie dopłat bezpośrednich, protekcjonistycznego prawodawstwa i polityk podatkowych; podkreśla w szczególności, że wszystkie raporty panelu WTO i organu odwoławczego do spraw opodatkowania przedsiębiorstw handlu zagranicznego stwierdzają, iż pomimo znacznych zmian w prawodawstwie, Stany Zjednoczone muszą w pełni dostosować się do wcześniejszych decyzji WTO oraz zaleceń Organu Rozstrzygania Sporów WTO; wzywa zatem Kongres Stanów Zjednoczonych do zagwarantowania, aby ustawa o tworzeniu miejsc pracy ("The American Jobs Creation Act" - "Jobs Act"), zawierająca klauzulę o stosowaniu dotychczasowych warunków ("Grandfathering Clause"), była w pełni zgodna z wcześniejszymi decyzjami WTO i zaleceniami Organu Rozstrzygania Sporów WTO;

72. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że odrzucenie przez Kongres amerykański niezgodnych z WTO przywilejów podatkowych dla amerykańskich przedsiębiorstw zawartych w ustawie o tworzeniu miejsc pracy (American Jobs Creation Act) zakończyło długotrwały spór wokół "przedsiębiorstw handlu zagranicznego" (Foreign Sales Corporations);

73. ubolewa, w związku ze sprawą Airbus-Boeing, że USA i UE są niepotrzebnie zaangażowane w prawdopodobnie największy, najbardziej złożony i kosztowny spór prawny w historii WTO; wzywa obie strony do poprawy konsultacji na najwyższym szczeblu w celu zbadania dróg do osiągnięcia pragmatycznego rozwiązania bez niepotrzebnego odwoływania się do WTO;

74. podkreśla, że decyzja WTO w sprawie organizmów genetycznie modyfikowanych w żaden sposób nie podważa prawa europejskiego w zakresie dopuszczenia do obrotu produktów biotechnologicznych, lecz dotyczy przestarzałych procedur oceny biotechnologicznej, które zostały zrewidowane po rozpoczęciu postępowania przez panel;

75. przyjmuje z zadowoleniem decyzję UE o dostosowaniu się do orzeczenia WTO poprzez zmianę prawodawstwa dotyczącego hormonów, licząc od 2003 r.; wyraża życzenie, aby rozwiązano długotrwały spór między Stanami Zjednoczonymi (i Kanadą) a UE w sprawie dalszego stosowania środków zaradczych, i wzywa Stany Zjednoczone do zniesienia stosowanych od 1999 r. sankcji handlowych wobec produktów europejskich;

76. ubolewa, że Stany Zjednoczone nie zrezygnowały do tej pory z metodologii antydumpingowej, zwanej "zerowaniem", mimo faktu, iż WTO jednoznacznie potępiło tę praktykę w sprawie bielizny pościelowej;

77. podkreśla, że mechanizm rozstrzygania sporów WTO stanowi centralny element gwarantujący bezpieczeństwo i przewidywalność systemu handlu wielostronnego; wyraża zaniepokojenie faktem, że w niektórych przypadkach Stany Zjednoczone przyjęły podejście niezgodne z ich międzynarodowymi zobowiązaniami, stosując lub odmawiając uchylenia ustaw naruszających zobowiązania WTO i wywołujących poważne szkody w przemyśle Unii Europejskiej i krajów trzecich; wzywa zatem Kongres Stanów Zjednoczonych do poprawy bilansu przestrzegania decyzji, wynikających z rozstrzygnięć sporów przez WTO;

Inne zagadnienia globalne

78. ubolewa, że inicjatywa gospodarcza i program prac nie obejmuje współpracy w kwestiach polityki monetarnej i makroekonomicznej; podtrzymuje zaniepokojenie potencjalnie niebezpiecznym wpływem pokaźnego federalnego budżetu podwójnego USA i deficytu obrotów bieżących na gospodarkę światową; wzywa zatem Europejski Bank Centralny i Bank Federalny do bliższej współpracy w zakresie światowej polityki monetarnej i kwestii stabilności finansowej;

79. podtrzymuje wezwanie partnerów transatlantyckich do ponownej wspólnej oceny strategii i instrumentów pomocy rozwojowej i humanitarnej, w tym ich koordynacji z instytucjami Bretton Woods, w celu poprawy skuteczności, spójności i komplementarności reakcji UE i USA na globalne wyzwania, w szczególności zmniejszenie ubóstwa, chorób zakaźnych i degradacji środowiska naturalnego;

80. zwraca się do Komisji o ocenę istniejących mechanizmów finansowania i programowania w celu finansowania wspólnych programów UE i USA w krajach trzecich, z myślą o stworzeniu skuteczniejszej i wydajniejszej procedury;

81. uważa, że aspekt kulturalny może przyczynić się do zacieśnienia stosunków transatlantyckich i wesprzeć partnerstwo i wzajemne zrozumienie między Europejczykami a Amerykanami;

82. zwraca się do UE i USA o uwzględnienie w ich stosunkach gospodarczych roli i specyfiki sektorów kultury i edukacji;

83. zaleca zatem nawiązanie transatlantyckiego dialogu w dziedzinie kultury (w tym w dziedzinie mediów audiowizualnych) i edukacji, w ramach którego wspierane będą regularne wymiany dobrych praktyk i doświadczeń dotyczących w szczególności:

a) walki z piractwem i podrabianiem towarów,

b) usprawnienia legalnych systemów dystrybucji treści dźwiękowych i audiowizualnych za pośrednictwem Internetu oraz ich zgodności z prawami autorskimi i wynagradzaniem autorów,

c) znajomości dorobku USA i UE, zwłaszcza europejskiej produkcji kinematograficznej w Ameryce, gdzie jest ona mniej rozpowszechniona, w celu wzmocnienia wzajemnego zrozumienia,

d) wspierania bardziej zrównoważonych proporcji w dziedzinie dystrybucji filmów, co powinno pozwolić zapobiec ewentualnym praktykom nieuczciwej konkurencji lub nadużywaniu dominującej pozycji na niektórych rynkach wewnątrz UE, a także usuwania ewentualnych przeszkód prawnych lub faktycznych w dystrybucji europejskich produktów audiowizualnych w USA,

e) utworzenia odpowiednich mechanizmów rozwoju i intensyfikacji turystyki kulturalnej między dwoma kontynentami;

84. jeśli chodzi o edukację, wzywa do skoncentrowania wspomnianego dialogu w szczególności na:

a) zwiększeniu wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, zwłaszcza w dyscyplinach artystycznych, w celu ułatwienia mobilności "działaczy kulturalnych" oraz wymian artystów i wykonawców,

b) promocji badań i wymianach profesorów uniwersyteckich, badaczy i studentów w dziedzinach, które przyczyniają się do umocnienia stosunków gospodarczych i naukowych między UE i USA, ze szczególnym uwzględnieniem ich programu współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego i kształcenia zawodowego [16],

c) uświadomieniu wagi, jaką należy przywiązać do społeczeństwa wiedzy oraz zwiększeniu roli uczenia się przez całe życie;

85. mając na uwadze art. 133 oraz art. 151 Traktatu WE, wyraża przekonanie, że z uwagi na specyficzny charakter sektora audiowizualnego konieczne jest, by wymiana transatlantycka wspierała się na poszanowaniu kulturowej i językowej różnorodności UE: wzywa w tym kontekście do zastosowania odpowiednich środków w celu wspierania kulturowej różnorodności i zwiększenia wymiany kulturowej;

86. zwraca się do instytucji europejskich o zwrócenie uwagi ich partnerów z USA na działanie Unii na rzecz Konwencji UNESCO o ochronie i promocji różnorodności form kulturowych.

87. podkreśla, że w kontekście stosunków transatlantyckich istotne jest skoncentrowanie się na zagadnieniu ochrony danych; zauważa, że mając na względzie brak ochrony danych w niektórych obszarach wymiany transatlantyckiej, należy oceniać te obszary, w których wymiana informacji z krajami trzecimi funkcjonuje dobrze (takich jak Zasady Bezpieczeństwa w Zakresie Ochrony Prywatności - the Safe Harbour Privacy Principles), w celu przeniesienia dobrych rozwiązań na inne obszary;

88. z zadowoleniem przyjmuje niedawną analizę Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) na temat makroekonomicznych korzyści z promowania dalszej integracji gospodarczej między UE i USA, która szacuje, że w wyniku znacznego ograniczenia przeszkód w dostępie do rynku, bezpośrednich inwestycjach zagranicznych i handlu w UE i USA wzrost PKB na osobę wynosiłby odpowiednio 2 do 3,5% i 1 do 3%;

89. zwraca się do Unii Europejskiej o przeprowadzenie bardziej szczegółowej i obszernej analizy, która: (a) zidentyfikuje konsekwencje zniesienia pozostałych barier celnych i pozacelnych w handlu i inwestycjach między UE i USA; (b) zbada na wszystkich szczeblach potencjał zbliżenia regulacji ex ante lub ex post, w zależności od przypadku; (c) dokona oceny wpływu zbliżenia lub ujednolicenia regulacji UE i USA na kraje trzecie; (d) zbada wykonalność "pomostu regulacyjnego", według którego raz zatwierdzony towar lub usługa byłaby akceptowalna na całym rynku transatlantyckim;

Dialogi transatlantyckie

90. podkreśla znaczenie dialogów transatlantyckich dla zacieśnienia więzów między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi; zauważa, że poprzez rozpatrywanie istotnych kwestii w odpowiednich dziedzinach oraz cenny wkład w kształtowanie stosunków transatlantyckich, ich celów i działań, dialogi te są blisko zaangażowane w transatlantycki proces decyzyjny i pomagają sprawiać, aby wysiłki w różnych dziedzinach stanowiły rzeczywistą odpowiedź na faktyczne potrzeby obywateli;

91. zauważa, że Transatlantycki Dialog Ustawodawczy (TDU) przyczynił się do wzmocnienia stosunków międzyparlamentarnych UE i USA; ponownie podkreśla potrzebę budowy współdziałania między dialogiem TDU i innymi dialogami NAT, między innymi poprzez stworzenie nowych, wspólnie finansowanych programów wymiany między prawnikami i poprzez utworzenie niewielkiego sekretariatu do obsługi TDU;

92. podkreśla, że na 61 posiedzeniu Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawczego, które odbyło się w Wiedniu w dniach 18- 21 kwietnia 2006 r., potwierdzono, że usunięcie barier utrudniających transatlantyckie stosunki gospodarcze może przynieść naszym wyborcom ogromne korzyści oraz zwraca uwagę, że stosunki między USA i UE powinny zostać zmodyfikowane poprzez zastąpienie ich obecnej struktury porozumieniem o partnerstwie UE-USA;

93. odnotowuje fakt, że Transatlantycki Dialog Gospodarczy uległ pozytywnym przekształceniom w kierunku poprawy wkładu ze strony kół gospodarczych w celu zacieśnienia partnerstwa gospodarczego;

94. podkreśla, że obydwie strony Transatlantyckiego Dialogu Pracowniczego powinny wykazać większą dynamikę i zaangażowanie w formułowanie odpowiedzi i zaleceń we wspólnych kwestiach; zaleca, aby Transatlantycki Dialog Pracowniczy skupił się na kluczowych dziedzinach współpracy poprzez podejście nakierowane w większym stopniu na sektory;

95. zauważa, że umowa o współpracy naukowej i technologicznej pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi stanowi kluczowy instrument intensyfikacji relacji naukowych między obydwiema stronami; wzywa do powołania oficjalnego Transatlantyckiego Dialogu w zakresie Badań Naukowych, którego zadaniem będzie wspieranie i koordynacja współpracy w zakresie badań naukowych i nowych inicjatyw w wybranych dziedzinach nauki, wykraczających poza istniejące struktury;

96. zauważa, że inne dialogi transatlantyckie, istniejące poza ramami oficjalnych umów, również przyczyniają się do zacieśnienia więzów między UE i USA; zaleca rewizję aktualnej struktury dialogów transatlantyckich i zbadanie nowych obiecujących dziedzin ściślejszej współpracy;

Rola Parlamentu Europejskiego

97. podkreśla, że chociaż zadania nakreślone w inicjatywie gospodarczej dotyczą przede wszystkim władz wykonawczych, dla integracji rynku transatlantyckiego wskazane jest także pełne zaangażowanie władz legislacyjnych z obu stron; podkreśla, że podczas szczytów UE-USA należy zapewnić odpowiedni stopień udziału parlamentarzystów, aby mogli oni wnieść parlamentarny wkład w ten administracyjny proces kierowany przez dwie władze wykonawcze; wzywa do organizowania przed każdym szczytem spotkań uczestników Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców (TDU) oraz grupy wysokiego szczebla w celu wymiany poglądów na temat postępów w ramach programu prac;

98. wzywa do organizowania przed każdym szczytem spotkań uczestników Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców (TDU) oraz grupy wysokiego szczebla w celu wymiany poglądów na temat odpowiednich zagadnień gospodarczych, a w szczególności postępów w ramach programu prac;

99. zaleca, aby w kolejnym szczycie UE-USA uczestniczył co najmniej Przewodniczący Parlamentu Europejskiego oraz kierownictwo Kongresu Stanów Zjednoczonych, a także - jako zasada ogólna - aby Parlament Europejski i Kongres Stanów Zjednoczonych był włączony w przygotowanie i przebieg wszystkich przyszłych szczytów UE-USA;

100. zadowoleniem przyjmuje wysiłki mające na celu wzmocnienie Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców (TDU) pomiędzy Parlamentem Europejskim i Kongresem Stanów Zjednoczonych, obejmującego w szczególności wdrożenie skutecznego "mechanizmu wczesnego ostrzegania" oraz systemu wymiany informacji między komisjami parlamentarnymi po obu stronach Atlantyku;

101. zwraca się do Izby Reprezentantów o rozważenie powołania stałej delegacji dla zapewnienia ciągłości TDU; zaleca ponadto ustanowienie regularnego dialogu między Parlamentem Europejskim i Senatem Stanów Zjednoczonych;

102. wzywa właściwą komisję do wykorzystania budżetu na rok 2007 do zarezerwowania niezbędnych środków na ustanowienie stałego przedstawicielstwa Parlamentu Europejskiego w Waszyngtonie, umożliwiającego nadanie odpowiedniej formy instytucjonalnej własnym działaniom Parlamentu oraz lepszą łączność miedzy PE i Kongresem USA;

*

* *

103. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Przewodniczącemu Kongresu Stanów Zjednoczonych Ameryki.

[1] Podpisany na szczycie UE-USA w Madrycie.

[2] 2 Wspólne oświadczenie przyjęte na szczycie UE-USA w Londynie.

[3] Podpisaną na szczycie UE-USA w Bonn.

[4] Podpisaną na szczycie UE-USA w Waszyngtonie.

[5] Dz.U. C 124 E z 25.5.2006 r., str. 556.

[6] Dz.U. C 34 z 7.2.2002 r., str. 359.

[7] Dz.U. C 177 E z 25.7.2002 r., str. 288.

[8] Dz.U. C 180 E z 31.7.2003 r., str. 392.

[9] Dz.U. C 69 E z 19.3.2004 r., str. 124.

[10] Dz.U. C 104 z 30.4.2004 r., str. 1043.

[11] Dz.U. C 247 E z 6.10.2005 r., str. 151.

[12] Podpisaną na szczycie UE-USA w Shannon, w dniach 25- 26 czerwca 2004 r.

[13] Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0461.

[14] Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0238.

[15] Daniel S. HAMILTON/Joseph P. QUINLAN (wyd.) Deep Integration: How Transatlantic Markets are Leading Globalization. Czerwiec 2005; Francisco CABRILLO, Jaime GARCÍA-LEGAZ oraz Pedro SCHWARTZ, A case for an open Atlantic Prosperity Area, FAES, 2006.

[16] Dz.U. L 71 z 13.3.2001 r., str. 8.

--------------------------------------------------