Najnowsza opinia naukowa Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) wskazuje na to, że ograniczenia połowów dorsza wynikające z łącznego skutku całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC), środków technicznych oraz uzupełniających środków zarządzania nakładem połowowym (w tym monitorowania i kontroli mających na celu zapobieganie połowom i wyładunkowi dorsza pochodzącego z nielegalnych, niezgłaszanych i nieuregulowanych połowów) są zdecydowanie niewystarczające, aby ograniczyć śmiertelność połowową do poziomu pozwalającego na odnowienie zasobów dorsza i żadne z czterech stad dorsza objętych rozporządzeniem (WE) nr 423/2004 nie wykazało wyraźnych oznak poprawy sytuacji , chociaż stada w Morzu Północnym i w Morzu Celtyckim wykazują pewne oznaki poprawy .

Najnowsza opinia naukowa Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) wskazuje na to, że ograniczenia połowów dorsza wynikające z łącznego skutku całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC), środków technicznych oraz uzupełniających środków zarządzania nakładem połowowym są zdecydowanie niewystarczające, aby ograniczyć śmiertelność połowową do poziomu pozwalającego na odnowienie zasobów dorsza i żadne z czterech stad dorsza objętych rozporządzeniem (WE) nr 423/2004 nie wykazało wyraźnych oznak poprawy sytuacji.

Wszelkie takie programy unikania połowów dorsza mają większe szanse na powodzenie, jeżeli są opracowywane we współpracy z przemysłem rybackim; w związku z tym należy uznać programy unikania połowów dorsza opracowywane w państwach członkowskich za skuteczny środek promocji zrównoważonego rybołówstwa i zachęcać do opracowywania takich programów równolegle ze stosowaniem odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego.

Wszelkie takie programy unikania połowów dorsza mają większe szanse na powodzenie, jeżeli są opracowywane we współpracy z przemysłem rybackim; w związku z tym należy uznać programy unikania połowów dorsza opracowywane w państwach członkowskich za skuteczny środek promocji zrównoważonego rybołówstwa i zachęcać do opracowywania takich programów równolegle ze stosowaniem odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego.

Państwa członkowskie powinny korzystać ze swoich uprawnień do udzielania dostępu do połowów dorsza, aby zachęcić rybaków do stosowania metod połowowych, które umożliwiają bardziej selektywne połowy oraz są mniej szkodliwe dla środowiska.

Państwa członkowskie powinny korzystać ze swoich uprawnień do udzielania dostępu do połowów dorsza, aby zachęcić rybaków do stosowania metod połowowych, które umożliwiają bardziej selektywne połowy oraz są mniej szkodliwe dla środowiska.

1. Co trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja zwraca się do STECF o ocenę postępu w odnawianiu się każdego uszczuplonego stada dorsza. Ponadto Komisja konsultuje się z właściwymi regionalnymi komitetami doradczymi oraz państwami członkowskimi w sprawie skutecznego zarządzania stadami dorsza.

1. Co trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja zwraca się do STECF o ocenę postępu w odnawianiu się każdego uszczuplonego stada dorsza.

3. W odniesieniu do grup nakładu połowowego, które na podstawie rocznej oceny danych dotyczących zarządzania nakładem połowowym przedłożonych zgodnie z art. 18, 19 i 20 rozporządzenia (WE) nr .../2008 przyczyniły się najbardziej do całkowitych połowów dorsza, i dla których dorsz stanowi zgodnie z wymienioną oceną co najmniej 80 % całkowitych połowów, maksymalny dopuszczalny nakład połowowy oblicza się w następujący sposób: