UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych („posiedzenie uczestników”) w związku z przewidywanym przyjęciem decyzji dotyczącej rozszerzenia zakresu załącznika V do Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych (uzgodnienie sektorowe w sprawie kredytów eksportowych dotyczących infrastruktury kolejowej (RSU)) w celu uwzględnienia kolejek linowych i trolejbusów.

2.Kontekst wniosku

2.1.Porozumienie w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

Porozumienie stanowi „dżentelmeńską umowę” między UE, USA, Kanadą, Japonią, Koreą, Norwegią, Szwajcarią, Australią i Nową Zelandią, której celem jest stworzenie ram dla uporządkowanego korzystania z oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. W praktyce oznacza to zapewnienie równych warunków działania (w ramach których konkurencja opiera się na cenie i jakości wywożonych towarów, a nie na oferowanych warunkach finansowych), a także działanie na rzecz eliminacji subsydiów i zakłóceń w handlu związanych z oficjalnie wspieranymi kredytami eksportowymi. Porozumienie weszło w życie w kwietniu 1978 r. na czas nieokreślony i chociaż otrzymuje wsparcie administracyjne Sekretariatu OECD, nie jest aktem prawnym OECD.

Porozumienie jest regularnie aktualizowane, aby uwzględnić nowe zmiany techniczne i polityczne wpływające na kredyty eksportowe w różnych sektorach. Zawarte w Porozumieniu wytyczne zostały włączone do prawodawstwa Unii rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 i w związku z tym stały się prawnie wiążące. Aktualizacje włączane są do prawodawstwa UE w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 2 wymienionego rozporządzenia.

2.2.Posiedzenie uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

Komisja Europejska reprezentuje Unię na posiedzeniu uczestników, na którym decyzje dotyczące wszelkich zmian Porozumienia podejmowane są w drodze konsensusu przez dziewięciu uczestników. Stanowiska Unii są przygotowywane w porozumieniu z państwami członkowskimi reprezentowanymi w ramach grupy roboczej Rady ds. kredytów eksportowych.

Art. 67 Porozumienia stanowi, że „Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu funkcjonowania Porozumienia. W ramach przeglądu uczestnicy badają, między innymi, procedury powiadamiania, wdrażanie i funkcjonowanie systemu DDR, zasady i procedury dotyczące pomocy wiązanej, zagadnienia dopasowania, wcześniejsze zobowiązania i możliwości uczestnictwa w Porozumieniu większej liczby krajów”.

2.3.Planowany akt posiedzenia uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

Podczas 136. i 137. posiedzenia uczestników w dniu 16 listopada 2017 r. uczestnicy omówili propozycję Unii, aby rozszerzyć zakres RSU w celu uwzględnienia w nim kolejek linowych i trolejbusów. Na 137. posiedzeniu uczestników zwrócono się do Unii o dostarczenie dodatkowych informacji na temat finansowego uzasadnienia rozszerzenia zakresu RSU w celu uwzględnienia tych elementów infrastruktury. Przedstawiciele UE przekazali tą informację na 138. posiedzeniu uczestników, które odbyło się w dniach 14 i 15 marca 2018 r. Podczas tego posiedzenia żaden z uczestników nie wyraził sprzeciwu wobec proponowanego rozszerzenia zakresu.

W tygodniu rozpoczynającym się dnia 14 listopada 2018 r., podczas 140. posiedzenia, posiedzenie uczestników ma przyjąć decyzję, której projekt sporządził Sekretariat na podstawie wniosku przedstawionego przez Unię („planowany akt”).

3.Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii

Obecny zakres RSU ogranicza się do projektów dotyczących infrastruktury kolejowej. Istnieją jednak inne środki transportu, które nie są oparte na infrastrukturze kolejowej, ale stanowią integralną część systemów transportu publicznego, w szczególności na obszarach miejskich. Kolejki linowe i trolejbusy stanowią przykład systemów transportu publicznego, które nie są oparte na infrastrukturze kolejowej, a które stają się coraz bardziej atrakcyjne jako część infrastruktury transportu miejskiego w dużych miastach, w szczególności w krajach wschodzących. Obecnie jednak projekty takie nie mogą korzystać z zasad i warunków RSU, które są w dużym stopniu dostosowane do charakteru tych projektów. Unijni producenci tego rodzaju infrastruktury skorzystaliby na rozszerzeniu zakresu RSU, a co za tym idzie byliby w stanie zaoferować swoim klientom lepsze warunki.

W przypadku projektów dotyczących kolejek linowych i trolejbusów koszty budowy są zazwyczaj wyższe niż minimalna łączna wartość umów objętych RSU (10 mln SDR), a okres użytkowania takiej infrastruktury wynosi zazwyczaj ponad 20 lat. Są one więc podobne do innych projektów dotyczących infrastruktury kolejowej, które są obecnie objęte RSU i w związku z tym korzystają z dłuższych okresów spłaty.

Projekty dotyczące kolejek linowych i trolejbusów realizowane są głównie przez podmioty publiczne, które często mają ograniczony dostęp do rynków finansowych. Rozszerzenie zakresu RSU w celu uwzględnienia kolejek linowych i trolejbusów umożliwiłoby w przypadku tego rodzaju projektów korzystanie z oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych na szczególnych warunkach mających zastosowanie do RSU, przewidujących dłuższe okresy spłaty, co ułatwiałoby realizację tych projektów.

W związku z tym zaleca się, aby UE opowiedziała się za rozszerzeniem zakresu RSU w celu uwzględnienia kolejek linowych i trolejbusów.

4.Podstawa prawna