PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 236/13

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

(2007/C 236/08)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Komisja musi otrzymać oświadczenia o sprzeciwie w terminie sześciu miesięcy od daty publikacji.

ZESTAWIENIE PODSUMOWUJĄCE

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„GAMONEU” lub „GAMONEDO”

Nr WE: ES/PDO/005/0308/20.08.2003

CHNP ( X ) CHOG ( )

Niniejsze zestawienie zawiera główne elementy specyfikacji produktu przeznaczone do celów informacyjnych.

1. Właściwy organ państwa członkowskiego:

Nazwa: Subdirección General de Calidad Agroalimentaria y Agricultura Ecológica; Dirección General de Industria Agroalimentaria y Alimentación; Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación de España Adres: Infanta Isabel, 1 E-28071 Madrid Telefon: (34) 91 347 53 94 Faks: (34) 91 347 54 10 e-mail: sgcaproagro@mapya.es

2. Grupa składająca wniosek:

Nazwa: Rosa Maria Intriago Cuesta y otros Adres: Barrio de Quilama, s/n E-33820 Benia Telefon: (34) 985 84 41 57 Faks: (34) 985 84 41 57 e-mail: genife_vete@hotmail.com Skład: producenci/przetwórcy ( X ) inni ( )

3. Rodzaj produktu:

Klasa: 1.3 — Ser

4. Specyfikacja produktu:

(streszczenie wymogów zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

4.1. Nazwa produktu: „Gamoneu” lub „Gamonedo”

4.2. Opis: Ser „Gamoneu” lub „Gamonedo” to ser tłusty, dojrzały, o naturalnej skórce, wytworzony z surowego mleka krowiego, owczego i koziego, bądź też z mieszanki dwóch z wymienionych rodzajów mleka, lekko wędzony i z niewielkimi zielono-niebieskawymi wykwitami pleśni grzybów rodzaju pędzlaków (Penicilium) przy brzegach.

Mleko wykorzystywane przy wytwarzaniu serów objętych chronioną nazwą pochodzenia pochodzi od gatunków i ras wymienionych poniżej:

krowy: rasy Frisona, Asturiana de los Valles, Pardo Alpina i pochodzące z krzyżówek tych ras;

owce: rasy Lacha, Carranzana, Milschalfe i pochodzące z krzyżówek tych ras;

kozy: rasy Alpino-Pirenaica i Cabra de los Picos de Europa, Murciano- Granadina, Saanen i pochodzące z krzyżówek tych ras.

Ser posiada następujące właściwości fizyczne:

kształt: cylindryczny o płaskich podstawach,

wysokość: między 6 a 15 cm,

średnica: między 10 a 30 cm,

waga: między 0,6 a 7 kg.

Naturalna, cienka skórka uzyskana podczas procesu wędzenia ma jasnobrązową barwę (siena palona) z odcieniami czerwonawymi, zielonkawymi i niebieskawymi. W pobliżu skórki występuje pleśń grzybów Penicillium.

Ser posiada następujące właściwości chemiczne:

zawartość tłuszczu: minimalnie 45 % w s.m.;

zawartość białka: minimalnie 25 % w s.m.;

sucha masa: minimalnie 55 %;

odczyn pH: od 4,5 do 6,5.

Ser posiada następujące właściwości organoleptyczne:

Czysty i przenikliwy zapach o lekkiej woni dymu. W miarę dojrzewania zapach staje się bardziej intensywny. Smak o nieznacznej przewadze dymu i delikatnie pikantny w pierwszej chwili, zmienia się następnie w maślany o wyraźnym posmaku orzechów laskowych.

Konsystencja sera jest twarda lub półtwarda, zbita i krucha, przy krojeniu łatwo dzieli się na kawałki. Dziurki są nieregularnie rozmieszczone i niewielkie.

Wewnątrz ser jest biały lub biało-żółtawy, z niewielkimi zielono-niebieskawymi wykwitami pleśni Penicilium przy brzegach. Na zewnątrz ser jest w charakterystyczny sposób zabarwiony w wyniku wędzenia nadającego mu kolor sieny palonej, który następnie, podczas przechowywania sera w jaskiniach lub piwnicach, wskutek działalności grzybów nabiera odcieni czerwonawych, zielonkawych i niebieskawych.

Wewnątrz występują puste przestrzenie powstałe w sposób mechaniczny.

Dopuszcza się następujące tradycyjne odniesienia do pochodzenia produktu:

„Ser” Gamoneu lub „Gamonedo” z Puerto wytworzony został w wysokich partiach gmin Cangas de Onís i Onís (Picos de Europa) na łąkach bądź w zagrodach ze względu na specyficzne cechy w okresie od czerwca do września, w niewielkich mleczarniach. Ser wytwarzany jest z mleka uzyskanego z hodowli zwierząt pasących na łąkach i z mieszanki co najmniej dwóch rodzajów mleka spośród trzech następujących jego rodzajów: krowiego, owczego i koziego, przy czym ilość wykorzystanego mleka owczego i/lub koziego przekracza 10 % w przypadku każdego z tych rodzajów.

Ser „Gamoneu” lub „Gamonedo” z Valle wytworzony został w niskich partiach obszaru związanego z chronioną nazwą pochodzenia należącego do gmin Cangas de Onís i Onís. Wytwarzanie sera nie ma charakteru sezonowego, ponieważ system hodowli stad jest półintensywny, oparty przede wszystkim na odpowiednim systemie wypasania.

4.3. Obszar geograficzny: Obszar geograficzny gmin Cangas de Onis y Onis Wspólnoty Autonomicznej Księstwa Asturii. Produkcja mleka, wytwarzanie sera i jego dojrzewanie mają miejsce na ograniczonym obszarze geograficznym.

4.4. Dowód pochodzenia: W przypadku wytwarzania sera z mleka uzyskanego w ramach własnego gospodarstwa poprzez kontrole rejestrów produkcji i ksiąg hodowlanych weryfikuje się, czy mleko wykorzystywane w procesie wytwarzania serów pochodzi wyłącznie z gospodarstw posiadających zezwolenie i wpisanych do rejestru rady regulacyjnej. W przypadku gdy wykorzystywane mleko nie pochodzi z własnego gospodarstwa producenta sera, przeprowadzane są kontrole odpowiednich rejestrów produkcji i dokumentacji dotyczącej pochodzenia mleka, tzn. dowodu odbioru mleka, na którym widnieje nazwa gospodarstwa, z którego pochodzi mleko, data i godzina odbioru, wielkość dostawy, godzina dostawy, dane identyfikacyjne pojazdu i kierowcy realizującego transport, a także rachunku i dowodu zapłaty za dostarczone mleko. Dla celów wytwarzania sera producent musi dysponować rejestrem, w którym zapisuje się pochodzenie i ilość wykorzystanego mleka, numery wytworzonych sztuk sera oraz numery odpowiadające poszczególnym partiom wytworzonego sera. Po wytworzeniu sera, na etapie wędzenia, dojrzewania lub magazynowanie przed wysyłką, w każdym momencie w rejestrze powinny być zapisane numery sztuk i partii sera znajdujących się w poszczególnych pomieszczeniach. Należy również zaopatrzyć wytworzone partie sera w odpowiednie etykiety identyfikacyjne i przypisać im odbiorców, co powinno zostać udokumentowane poprzez odpowiednie potwierdzenia sprzedaży i rachunki.

4.5. Metoda otrzymywania: Do wytwarzania sera „Gamoneu” lub „Gamonedo” wykorzystywane jest wyłącznie surowe mleko krowie, owcze i kozie, bądź też mieszanka dwóch z wymienionych rodzajów mleka, uzyskiwane ze stad wypasających się w naturalnych warunkach na danym obszarze produkcji (łąki), żywiących się świeżą trawą lub paszą pochodzącą z tych łąk. W wyjątkowych przypadkach możliwe jest wykorzystanie koncentratów zbożowych lub z roślin strączkowych w okresach, kiedy w wyniku warunków pogodowych w gospodarstwach występuje niedobór naturalnej paszy.

Odbiór mleka następuje w serowniach, gdzie poddawane jest ono procesowi koagulacji kwasowej z wykorzystaniem podpuszczki i enzymów koagulujących, tak by proces trwał co najmniej przez godzinę. Temperatura mleka w momencie koagulacji i podczas całego procesu wynosi między 24 a 30 °C.

Po otrzymaniu skrzepu poddaje się go stopniowemu i łagodnemu ścinaniu aż do osiągnięcia niewielkich ziaren twarogu o wielkości od 5 do 15 mm, następnie przez około półtora godziny usuwa się serwatkę.

Masę wylewa się do form o cylindrycznym kształcie, wykonanych z materiału przeznaczonego do kontaktu z żywnością, przy czym można ją lekko odcisnąć, tak by całkowicie usunąć serwatkę.

Solenie serów następuje poprzez pokrycie części wierzchniej i podstawy sera chlorkiem sodu po upływie odpowiednio 24 i 48 godzin.

Po wyjęciu z form sery poddawane są procesowi wędzenia, którego długość i intensywność zależy od warunków otoczenia w momencie, kiedy przeprowadzane jest wędzenie, przy czym należy zagwarantować odpowiednie osuszenie oraz utworzenie się skórki w kolorze jasnobrązowym o teksturze umożliwiającej dostanie się Penicillium do wnętrza sera w fazie dojrzewania, jednocześnie uzyskując lekki wędzony smak charakterystyczny dla produktu, tak by nie był on jednak dominujący. W procesie wędzenia wykorzystuje się następujący materiał: drewno jesionowe (Fraxinus Excelsior), wrzos (Erica sp.), buk (Fagus sylvatica) lub inne lokalne rodzaje drewna nieżywicznego.

Dojrzewanie ma miejsce w jaskiniach wapiennych i piwnicach o cechach odpowiednich dla nadania serowi jego właściwości, ze średnimi temperaturami i wilgotnością odpowiednio 10 °C i 90 %. Proces ten trwa co najmniej dwa miesiące licząc od daty wytworzenia twarogu. Podczas całego procesu przeprowadza się wietrzenie i czyszczenie konieczne, by ser nabrał specyficznych właściwości, gwarantując rozwój charakterystycznych grzybów i drożdży, które muszą pochodzić z pomieszczenia, gdzie następuje dojrzewanie i w żadnym przypadku nie mogą być dodane do mleka. Penicillium musi dostać się do wnętrza sera i rozwinąć się na brzegach przy skórce tworząc charakterystyczną zielono-niebieskawą pleśń przy brzegach.

Sery są odpowiednio oznaczane i etykietowane.

4.6. Związek:

— Związek historyczny Ser „Gamonedo” jest związany z zachowaniem odwiecznych tradycji wykorzystania zwierząt hodowlanych na tym obszarze. Zapewnia się, że ser ten był wytwarzany w XVII wieku, kiedy służył jako pożywienie „lokalnych ubogich”, jak czytamy w piśmie z 1641 r. skierowanym do króla Filipa IV dotyczącym wykorzystania pastwisk. W starych dokumentach (Słownik Geograficzny Madoz'a z XVII wieku) odnajdujemy również liczne odniesienia dotyczące sera jako podstawy wyżywienia lokalnych mieszkańców, jak również dotyczące specjalizacji tego obszaru w hodowli oraz występowania mieszanej hodowli składającej się ze stad bydła, owiec i kóz, którymi zajmuje się ich właściciel przebywający w zagrodach, gdzie stada wypasają się w lecie. Opisane warunki oraz oddalenie od ośrodków konsumpcji ze względu na trudności komunikacyjne przyczyniły się od zamierzchłych czasów do przetwarzania mleka w sery przez samych pasterzy.

— Związek naturalny Tradycyjny obszar geograficzny produkcji i wytwarzania jest ograniczony do gmin Onís i Cangas de Onís zajmujących znaczne tereny w zachodnim masywie Picos de Europa nazywanym Cornión. Tym co wywiera największe wrażenie w tym systemie górskim jest jego urwiste ukształtowanie, które charakteryzuje się stromiznami od 80 m n.p.m. przy brzegach rzeki Sella do wysokości 2 648 m n.p.m. w przypadku szczytu Torre Crrado. Masyw ten charakteryzuje się przewagą skał wapiennych, bardzo stromymi zboczami i urwistą rzeźbą, co prowadzi do ukształtowania się dwóch środowisk: środowiska doliny i środowiska górskiego. W dolinie przeważają duże hale o łagodnym ukształtowaniu terenu i niewielkie gospodarstwa rolne połączone z domostwami. Miejsca te stanowią główne ośrodki zamieszkane przez ludność. Hale dostarczają trawy na zimę i podczas tej pory roku gromadzone są na nich zwierzęta, które nie wymagają przebywania w zamkniętych pomieszczeniach. Część górska, najbardziej wysoka, charakteryzuje się stromiznami i urwistym ukształtowaniem ternu oraz niezliczonymi wzniesieniami, przepaściami, jaskiniami, głazami i wielkimi szczelinami. Między nimi występują zagrody, łąki z paszą o wysokich wartościach odżywczych, gdzie zwierzęta przebywają od wiosny do pojawienia się pierwszych śniegów jesienią. Wzniesienia, tzw. „xerros” i skały stanowią inne elementy ukształtowania terenu, które mają znaczenie dla hodowli. Na tym obszarze występuje klimat oceaniczny, o obfitych całorocznych opadach, średnim nasłonecznieniu i dużym zachmurzeniu. Opady wahają się między 2 000 mmm na terenach najwyżej położonych, z czego część stanowią opady śniegu, a 1 200 mm na terenach położonych niżej. W wyżej położonych partiach w lecie często występują również gęste mgły. Na terenach położonych w dolinach temperatury są łagodne podczas całego roku, średnio 12 °C, natomiast w partiach wysokogórskich średnia temperatura wynosi 3 °C. Gleby charakteryzują się obecnością skał wapiennych i kwarcytów, które w dolinach zostały przekształcone w wyniku erozji, klimatu i działania roślinności. Klimat, ukształtowanie terenu oraz struktura geologiczna nadają temu obszarowi charakterystyczne cechy, które bezpośrednio wpływają na jakość i rodzaj paszy, która jest w szczególny sposób odpowiednia dla zwierząt hodowlanych: bydła, owiec i kóz, które dostarczają mleko wykorzystywane do wyrabiania sera „Gamoneu” lub „Gamonedo”. Najbardziej charakterystyczną rośliną na tych pastwiskach jest gatunek endemiczny występujący w Kantabria Festuca burnatii, wieloletnia trawa rosnąca na pastwiskach. W zagłębieniach i zboczach, gdzie śnieg zalega do końca wiosny występują pastwiska, na których przeważą „cervuno” (Nardus stricte), roślina trawiasta, której właściwości umożliwiają jej rozwój na różnorodnym terenie. Występują również rośliny trawiaste Phleun alpinun, Festuca Iberica, Festuca picoeuropeana oraz roślina strączkowa Trifolium thalli Vill. Specyficzne właściwości sera wynikają również z wędzenia i dojrzewania, w ramach którego działają wyłącznie grzyby i drożdże występujące w środowisku pomieszczeń, gdzie następuje dojrzewanie. Między nimi wyróżnia się grzyb Penicillium, który poprzez swoja obecność na obrzeżach sera zapewnia pleśń, która nadaje serowi jego charakterystyczny kolor i smak.

— Związek ludzki Omawiany ekosystem charakteryzuje się wyjątkowymi warunkami środowiskowymi, o czym świadczy fakt, że Park Narodowy Montaña de Covadonga był pierwszym, który utworzono w Hiszpanii w 1918 r. oraz pierwszym, w którym wprowadzano środki ochrony środowiska w Hiszpanii. Powszechnie uznaje się, że to dzięki pasterzom z tych gór udaje się zachować wartość środowiskową tych terenów i w wyniku tradycyjnego korzystania ze środowiska powstał ser „Gamonedo” lub „Gamoneu”, który stanowi jedyną możliwość gospodarczego wykorzystania zasobów hodowlanych na tych terenach. Metody i tradycja opisane w punkcie dotyczącym metody otrzymywania są wynikiem wielowiekowej tradycji, którą próbuje się dopasować do obecnych czasów, tak by nie dopuścić do utraty specyfiki produktu i trybu życia, który jest związany z wytwarzaniem sera.

4.7. Organ kontrolny:

Nazwa: Consejo Regulador de la D.O.P. „Gamoneu” lub „Gamonedo” Adres: La Plaza, s/n E-33560 Benia-Onís (Asturias) Telefon: (34) 985 84 40 05 Faks: (34) 985 84 42 30 e-mail: info@quesogamonedo.com

4.8. Etykietowanie: Na przeznaczonych do konsumpcji serach objętych chronioną nazwą pochodzenia „Gamoneu” lub „Gamonedo” umieszcza się etykietę lub numerowaną etykietę dodatkową, która została przyjęta, jest kontrolowana i dostarczana przez radę regulacyjną, zgodnie z zasadami zapisanymi w podręczniku jakości. Na etykietach i etykietach dodatkowych serów objętych chronioną nazwą pochodzenia, oprócz danych wymaganych na podstawie obowiązujących przepisów, widnieje w widocznym miejscu napis „Denominación de Origen Protegida” — „Gamoneu” ó „Gamonedo” oraz tradycyjne odniesienia do Puerto lub do Valle.

Na etykietach wszyscy producenci muszą stosować jednakowe logo przyjęte przez radę regulacyjną, które przedstawiono poniżej:

(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str.12.