ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
23.

W związku z tym, mając na uwadze przegląd wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa, domaga się, by pomoc państwa dla usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, które – zgodnie z decyzją z 20 grudnia 2011 r. w sprawie zastosowania art. 106 ust. 2 TFUE do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym – uznaje się za zgodne z traktatem, a zarazem takie, które mogą być współfinansowane przez fundusze strukturalne. Pomocy tej nie należy włączać do wyliczeń limitów intensywności pomocy regionalnej, a jeśli już, to w postaci bardzo obniżonego odsetka. Należy wprowadzić to doprecyzowanie za pośrednictwem zmienionej wersji wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa lub za pomocą komunikatu dotyczącego systemu pomocy państwa stosowanej w odniesieniu do funduszy strukturalnych współfinansujących usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym.
—

Rozumie wysiłki zmierzające do znalezienia równowagi między wymogami prawa krajowego poszczególnych państw członkowskich dotyczącymi minimalnej wartości aktywów, jakimi dysponować musi fundacja, a chęcią ułatwienia tworzenia FE w całej Unii Europejskiej. Komitet zwraca jednak uwagę na kwestię zagwarantowania darczyńcom i obywatelom wystarczającej solidności majątku FE, dlatego pragnie z jednej strony, by minimalny poziom aktywów wymagany do rejestracji FE został podwyższony do 50 tys. EUR, zamiast proponowanych 25 tys., która to kwota wydaje mu się zbyt niska, z drugiej strony natomiast chciałby, aby poziom ten utrzymywany był przez cały czas istnienia FE, a jego naruszenie obarczone było sankcją rozwiązania fundacji.
12.

Proponuje, by państwa członkowskie UE z regionu Morza Bałtyckiego zachęcały ośrodki badawcze do skupienia się na tych dziedzinach badań, które wspierają inteligentną specjalizację w ich regionie, oraz do dzielenia się swą fachową wiedzą jako uczestnik sieci współpracy badawczej obejmującej region Morza Bałtyckiego. Ważne byłoby także zachęcenie państw nienależących do UE, które graniczą z regionem Morza Bałtyckiego, do uczestnictwa w tej współpracy badawczej, na przykład w kwestiach dotyczących środowiska naturalnego i energii mających wpływ na wspólny basen morski.
23.

Wzywa organy publiczne do publikowania danych w formatach nadających się do przetwarzania maszynowego, lecz zwraca uwagę, że dyrektywa nie nakłada obowiązku konwertowania wszystkich danych do formatu nadającego się do przetwarzania maszynowego. Należy to jasno stwierdzić także w motywach dyrektywy.
31.

Choć w odniesieniu do konfiskaty rozszerzonej KR popiera zniesienie opcji, jakimi dysponowały państwa na mocy decyzji ramowej z 2005 r., i uważa, że poprawia to jakość przepisów dotyczących konfiskaty rozszerzonej, to uznaje za konieczne poprawę art. 4 ust. 1, którego zapis jest zbyt nieprecyzyjny. Jeżeli w wypadku konfiskaty rozszerzonej prawo ma na celu umożliwienie konfiskaty wykraczającej poza bezpośrednie dochody z przestępstwa, to powodem tego jest przypuszczalny związek między przestępstwem a mieniem lub prawami, których ma dotyczyć konfiskata. KR sugeruje, by „szczególne fakty”, na podstawie których sąd podejmuje decyzję, były oparte np. na nieproporcjonalnej wartości mienia w stosunku do legalnych dochodów. Ten najczęstszy przykład przytaczany jako „szczególne fakty” pozwala także podkreślić, że do danej osoby należy dowiedzenie, że mienie i prawa niepochodzące bezpośrednio z przestępstwa, lecz zagrożone konfiskatą, pochodzą z innych, legalnych źródeł.
2. W szczególności, co sześć lat od daty podanej w art. 2 ust 1 dyrektywy XXX [OPOCE please introduce the no of this Directive] państwa członkowskie informują Komisję o:

2. W szczególności, co sześć lat od daty podanej w art. 2 ust 1 dyrektywy XXX [OPOCE please introduce the no of this Directive] państwa członkowskie informują Komisję o:
36.

Wzywa do ściślejszego włączenia kultury i twórczości do strategii „Europa 2020”, zwłaszcza poprzez inicjatywy przewodnie, takie jak agenda cyfrowa, Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia oraz „Unia innowacji”, jako wyraz uznania faktu, że do wsparcia inteligentnego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu konieczne są nie tylko firmy, lecz także pełen system wiedzy i zdrowy ekosystem kultury.
27.

KR zaleca, by w kilku regionach Europy jednocześnie przeprowadzić eksperymenty i specjalne działania na rzecz szybkiego prototypowania każdego spośród wielkich wyzwań społecznych. Miałby to być powiązany program wzajemnego uczenia się. Należy również przyspieszyć tworzenie sieci połączonych inteligentnych miast, by zachęcić do eksperymentalnej innowacji i nauki. Europie potrzebne są pionierskie miasta i skuteczne programy partnerstwa, by promować innowacje, co zagwarantuje rozwój wszystkich regionów bez względu na ich obecną sytuację. Wymaga to nadania tym zagadnieniom znaczenia na szczeblu lokalnym i regionalnym, by można było się nimi zająć jako procesem innowacyjnych zmian na szczeblu lokalnym. Regiony biorące udział w tej inicjatywie wymieniałyby się wiedzą i doświadczeniami, które by odnotowywano i szybko utrwalano w przejrzystej postaci graficznej i przystępnym językiem, między innymi w celu czynnego wykorzystania przez innych. W ten sposób rozwiązania jednego regionu będzie można wypróbować i wdrożyć w innych uczestniczących regionach, a następnie skuteczne rozwiązania będzie można przenieść do pozostałych regionów Europy. Środki te powinny być elastyczne i należycie stosowane na szczeblu lokalnym w sposób minimalizujący obciążenia administracyjne dla przedsiębiorstw, instytucji edukacyjnych, władz publicznych i innych podmiotów.
22.

Występuje z całą stanowczością przeciwko temu, by kryzys gospodarczy i zadłużeniowy oraz środki oszczędnościowe konieczne w całej Europie były w niektórych państwach członkowskich traktowane jako pretekst do dalszej centralizacji władzy, do decentralizacji bez przyznania odpowiednich środków finansowych, do uproszczenia, ograniczenia czy nawet zniesienia struktur szczebla niższego niż krajowy, co w efekcie prowadzi do osłabienia demokracji na poziomie lokalnym i regionalnym. Tendencja ta oparta jest na błędnym założeniu, że usługi publiczne będą tańsze, jeżeli przeniesie się je na szczebel centralny.
1.

Wskazuje, że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w europejskiej przestrzeni badawczej (EPB). Regiony i miasta gromadzą na swoim obszarze główne podmioty trójkąta innowacji – świat akademicki, uczelnie wyższe, ośrodki badawcze oraz wiele społeczności gospodarczych i przemysłowych w ramach różnych łańcuchów i sieci wartości związanych z innowacjami. Są one kluczowymi podmiotami w rozwoju regionalnych strategii badawczo-innowacyjnych i w tworzeniu odpowiednich warunków ramowych sprzyjających innowacyjnemu otoczeniu. Odgrywają one ważną rolę w tworzeniu otoczenia regionalnego, które zachęca do innowacyjności i odkrywczej przedsiębiorczości. Ponadto w wielu przypadkach lokalne i regionalne organy administracji mają uprawnienia ustawodawcze i zarządzają zasobami finansowymi przeznaczonymi na badania, innowacje i umiędzynarodowienie.
53.

Uważa, że należy przykładać większe znaczenie do „specyficznej roli, jaką odgrywają władze lokalne i regionalne jako pracodawcy, usługodawcy i organy regulacyjne w promowaniu wzrostu i spójności oraz w koordynowaniu strategicznych partnerstw między instytucjami edukacyjnymi, agencjami przedsiębiorczości i przedsiębiorstwami w macierzystych regionach”. W istocie władze lokalne i regionalne biorą coraz większy udział w kształtowaniu polityki edukacyjnej, ale nie ma jednego uniwersalnego działania mogącego zapewnić poprawę wyników kształcenia. Konkretniej rzecz biorąc, chociaż obecnie dysponujemy wystarczającą wiedzą, by podejmować odpowiednie decyzje (przy czym do najważniejszych kryteriów należą: poziom nauczycieli, niezależność instytucji, objęcie jak najszerszych kręgów społeczeństwa oraz zasoby), to opcje do wybrania przez władze lokalne i regionalne zależą od lokalnej charakterystyki społeczno-gospodarczej, ich autonomii względem systemu krajowego oraz ich poprzednich wyników (i reputacji) w zakresie edukacji i kształcenia.
11.

Jest zdania, że integrację nowych państw członkowskich z UE będzie można uznać za udaną dopiero wówczas, gdy państwa te zdołają wdrożyć dorobek prawny UE na wszystkich szczeblach organizacji politycznej i administracyjnej (i zależnie od trybu wdrażania tych postanowień), przy czym gminy i regiony mają do odegrania kluczową rolę w zarządzaniu programami i funduszami UE. W związku z tym rola władz lokalnych i regionalnych nie powinna ograniczać się do wdrażania środków i decyzji podejmowanych na szczeblu krajowym czy też do rozpowszechniania informacji o procesie rozszerzenia wśród obywateli.
W tym kontekście przypomina o swym poparciu dla utrzymania Funduszu Dostosowania do Globalizacji, który może zwiększyć zdolność państw i samorządów terytorialnych do opanowania skutków kryzysu i pomóc we wdrożeniu aktywnych instrumentów rynku pracy na rzecz pracowników, którzy ucierpieli w wyniku restrukturyzacji. Uważa, że jako uzupełnienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji można by przewidzieć fundusz dostosowania do przemian, tak by przyczynić się do rozwoju umiejętności i do transformacji przemysłowej. Na początku można by przewidzieć przeznaczenie pewnych pozycji wydatków w ramach funduszy strukturalnych i programu „Horyzont 2020” na dostosowanie się do przemian. Ponadto Komitet podkreśla, że podmioty społeczne w przedsiębiorstwach, państwa i regiony muszą interweniować proaktywnie i jak najwcześniej przed restrukturyzacjami, aby ich uniknąć lub choćby ograniczyć ich skutki dla zatrudnienia albo też dostosować zmiany wymuszone nadmiernym potencjałem i dokonać korekt w odpowiednim czasie.
—

Zwraca uwagę na to, że jedną z większych przeszkód w stosowaniu chmury obliczeniowej w sektorze publicznym i prywatnym jest niepewność co do ustaw i przepisów, których należy przy tym przestrzegać. Można tutaj wymienić m.in. przepisy krajowe i europejskie dotyczące ochrony danych osobowych, przepisy socjalne, zdrowotne i dotyczące rachunkowości. Jednocześnie pojawiają się pewne problemy i zagrożenia w odniesieniu do ochrony danych, którymi należy się zająć.
8.

Zwraca uwagę, że udział energii odnawialnej w spożyciu energii w UE w połowie 2012 r. wynosił 12,4 % i wzrósł o 1,9 % w stosunku do 2008 roku. Oznacza to, że UE jest teraz na dobrej drodze do osiągnięcia do 2020 r. celu 20-procentowego udziału energii odnawialnej, lecz znaczy to również, że powinna się wykazać większą ambicją i wytyczyć sobie wyższy cel bądź też określić minimalny próg 20 % dla każdego państwa członkowskiego. Poza tym potrzebne są dalsze działania z myślą o okresie po roku 2020 i UE powinna jak najszybciej wyznaczyć sobie ambitne cele pośrednie, dążąc do możliwości osiągnięcia do 2050 r. 100 % udziału energii odnawialnej.
32.

Uważa, że powinny istnieć dobre możliwości organizacji staży dla studentów na uczelniach wyższych w Unii Europejskiej, ponieważ przyczyni się to do zbliżenia studentów do środowiska pracy. Konieczne jest bowiem stworzenie pomostu łączącego środowisko akademickie z rynkiem pracy, co można osiągnąć m.in. dzięki takim programom jak „Uczenie się przez całe życie” lub „Erasmus dla młodych przedsiębiorców”. Okazuje się, że zwłaszcza ten drugi program bardzo skutecznie przyczynia się do ożywienia przedsiębiorczości, co ma niebagatelne znaczenie dla przezwyciężenia kryzysu.
29.

Stwierdza, że podział na obszary kwalifikujące się do regionalnej pomocy opiera się na rozróżnieniu w ramach polityki spójności na regiony objęte celem konwergencji (PKB poniżej 75 %) oraz regiony objęte celem konkurencyjności (PKB powyżej 75 %). W świetle nowych propozycji Komisji Europejskiej dotyczących polityki spójności a zwłaszcza utworzenia nowej kategorii regionów w okresie przejściowym, których PKB mieści się pomiędzy 75 % a 90 %, Komitet Regionów wnosi by reforma regionalnej pomocy państwa została zharmonizowana z powstaniem tej nowej kategorii i proponuje uproszczony system, w którym wszystkie regiony w okresie przejściowym zostałyby włączone do wcześniej wyznaczonych obszarów wchodzących w zakres art. 107 ust. 3 lit. c). Komitet Regionów ubolewa, że w projekcie Komisji Europejskiej przedstawionym 14 stycznia 2013 r. jedynie regiony w okresie przejściowym włączone do obszarów wchodzących w zakres art. 107 ust. 3 lit. a) zostały uznane za wcześniej wyznaczone obszary wchodzące w zakres art. 107 ust. 3 lit. c). W związku z tym wzywa Komisję, by skorygowała swój wniosek tak, aby zapewnić spójność z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia ustanawiającego ogólne przepisy dotyczące funduszy strukturalnych i by nie dopuścić do jakiejkolwiek nierówności traktowania miedzy regionami, które należą do tej samej kategorii i doświadczają podobnych trudności gospodarczych.
46.

Wyraża zadowolenie z tego, iż Komisja zachęca do dalszego rozwoju zrównoważonej turystyki w regionach najbardziej oddalonych, szczególnie w odniesieniu do nowych sektorów specjalistycznych, oraz do wykorzystania potencjalnych motorów wzrostu na tych obszarach (w dziedzinach takich jak m.in.: zasoby morskie, zrównoważona turystyka, różnorodność biologiczna czy budownictwo ekologiczne) poprzez zastosowanie badań, rozwoju technologicznego i działań innowacyjnych z myślą o upowszechnianiu nowych możliwości w zakresie zatrudnienia i przedsiębiorczości, które mogą doprowadzić (m.in.) do zmniejszenia zagrożenia drenażem mózgów, a także przyczynić się do poprawy efektywności energetycznej i upowszechnienia energii odnawialnej.
54.

Zaleca, by dążyć do nawiązania szeroko zakrojonej współpracy między instytucjami europejskimi, ich przedstawicielami, centrami Europe Direct, samorządami lokalnymi i regionalnymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz partnerami gospodarczymi i społecznymi i w ten sposób sprawić, by wszyscy obywatele UE w wieku uprawniającym do głosowania mieli odpowiednią wiedzę o swych prawach i sposobach korzystania z nich.
37.

W tym kontekście dostrzega znaczenie wskazania najbardziej obiecujących dziedzin przewagi konkurencyjnej jako podstawy do ustalenia strategii inteligentnej specjalizacji regionalnej (3). UE powinna zachęcać regiony, by stawały się pionierami innowacji w wybranych przez nie dziedzinach oraz nawiązywały kontakty i współpracę z innymi regionami. Komitet Regionów zwraca uwagę na wszystkie próby wykorzystania idei inteligentnej specjalizacji do uprzywilejowania i tak już przodujących regionów czy władz lokalnych kosztem niedofinansowania innych obszarów. Do tego niezbędna jest europejska mapa regionów sklasyfikowanych w oparciu o ich poziom innowacji oraz dziedzinę, w jakiej się specjalizują. Służyłoby to zachęcaniu do współpracy międzyregionalnej i ustanowieniu konkretnych instrumentów wsparcia dla najsłabiej rozwiniętych regionów dzięki udostępnieniu funduszy ad hoc, które pomogłyby im zbliżyć się do poziomu najbardziej innowacyjnych regionów.
5.

Podkreśla znaczenie włączenia obywateli do procesu integracji europejskiej, jako że obywatelstwo unijne przyczynia się do powstawania demokracji europejskiej. W interesie obywateli UE leży więc rozkwit europejskiej demokracji przedstawicielskiej. W europejskim procesie stanowienia prawa to partie i fundacje polityczne na poziomie europejskim, które charakteryzują się rzeczywistym wymiarem ponadnarodowym, odgrywają podstawową rolę w nagłośnieniu tego, co mają do powiedzenia obywatele na poziomie europejskim.
7.

Komisja stara się usprawnić funkcjonowanie jednolitego rynku dzięki środkom przedstawionym w omawianym komunikacie. Propozycje Komisji dążą do realizacji dwóch podstawowych celów. Z jednej strony, jednolity rynek musi poczynić szybkie postępy w dziedzinach charakteryzujących się największym potencjałem wzrostu, a z drugiej strony należy podjąć działania na rzecz większej efektywności „cyklu zarządzania” jednolitym rynkiem. Komisja planuje wykorzystanie europejskiego semestru do monitorowania postępów. Komitet Regionów uważa, że jest to właściwe.
2.

Jest przekonany, że fragmentaryczny charakter tych danych hamuje rozwój gospodarczy i zrównoważony rozwój związany z morzami, i w związku z tym uważa, że należy postawić sobie za cel poprawę dostępu do danych, zmniejszenie kosztów ponoszonych przez użytkowników, zachęcanie do innowacji i ograniczenie niepewności co do stanu naszych mórz. Bazy danych powinny być przyjazne dla użytkowników, którym powinien służyć pomocą lokalny punkt kontaktowy. Należy zapewnić możliwość korzystania z tych baz za pośrednictwem ogólnodostępnych stron internetowych zaprojektowanych z myślą o zachęcaniu społeczeństwa do udziału w prowadzonych na szeroką skalę badaniach ankietowych on-line.
Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrożenia niniejszego rozporządzenia najpóźniej do dnia [Publications Office: please insert the exact date: entry into force of this Regulation + 3 years]. Sprawozdanie zawiera podsumowanie skutków środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz ocenę postępów w realizacji jego celów.

Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrożenia niniejszego rozporządzenia najpóźniej do dnia [Publications Office: please insert the exact date: entry into force of this Regulation + 3 years]. Sprawozdanie zawiera podsumowanie skutków środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz ocenę postępów w realizacji jego celów. Jest ono przekazywane do zaopiniowania Komitetowi Regionów.
Opakowanie jednostkowe papierosów ma kształt prostopadłościanu. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów ma formę torebki, tj. prostokątnej kieszeni z klapką przykrywającą zamknięcie. Klapka torebki zakrywa co najmniej 70 % przedniej strony opakowania. Opakowanie jednostkowe papierosów zawiera co najmniej 20 papierosów. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów zawiera co najmniej 40 g tytoniu.

Opakowanie jednostkowe papierosów ma kształt prostopadłościanu. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów ma formę torebki, tj. prostokątnej kieszeni z klapką przykrywającą zamknięcie. Klapka torebki zakrywa co najmniej 70 % przedniej strony opakowania. Opakowanie jednostkowe papierosów zawiera co najmniej 20 papierosów. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów zawiera co najmniej 40 g tytoniu.
Spółki, których akcje są notowane na giełdzie, charakteryzują się szczególnym znaczeniem gospodarczym, widocznością na rynku oraz wywieranym na niego wpływem. Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie mają zatem zastosowanie do spółek giełdowych zdefiniowanych jako spółki zarejestrowane w państwie członkowskim, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14) dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (2) w co najmniej jednym państwie członkowskim. Wspomniane spółki ustanawiają standardy w odniesieniu do całej gospodarki i oczekuje się, że ich praktyki będą stanowić przykład dla innych rodzajów spółek. Publiczny charakter spółek giełdowych uzasadnia poddanie ich szerszym regulacjom z uwagi na interes publiczny.

Spółki, których akcje są notowane na giełdzie, charakteryzują się szczególnym znaczeniem gospodarczym, widocznością na rynku oraz wywieranym na niego wpływem. Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie mają zatem zastosowanie do spółek giełdowych zdefiniowanych jako spółki posiadające swoją siedzibę zarejestrowane w państwie członkowskim, których akcje papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14) dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (3) w co najmniej jednym państwie członkowskim. Wspomniane spółki ustanawiają standardy w odniesieniu do całej gospodarki i oczekuje się, że ich praktyki będą stanowić przykład dla innych rodzajów spółek. Publiczny charakter spółek giełdowych uzasadnia poddanie ich szerszym regulacjom z uwagi na interes publiczny.
Proponuje, by przed wprowadzeniem ewentualnych środków zastępujących mechanizm kwot mlecznych przeanalizowano przyjęcie moratorium na zakończenie stosowania kwot. Chodzi o ewentualne przedłużenie tego mechanizmu do zakończenia roku obrotowego 2019–2020, by bardziej szczegółowo zbadać skutki wycofania systemu kwot. Jednocześnie wzywa Komisję, do dostosowania sieci zabezpieczeń na tym rynku, jak również do stałej intensywnej obserwacji rynku i oceny polityki publicznej w krajach będących dużymi producentami mleka.
51.

Uważa, że niezbędne jest przeznaczenie znacznych środków szkoleniowych na rozwijanie przedsiębiorczości wśród młodzieży. Powinny one dotyczyć sektorów wschodzących, określonych w poszczególnych strategiach regionalnych z uwzględnieniem ogólnego kontekstu gospodarczego. Społeczeństwo europejskie dysponuje potencjałem wzrostu w postaci zgromadzonej wiedzy i chęci młodzieży do nauki zawodu. Doświadczenie powinno służyć temu, by nie ukierunkowywać młodych przedsiębiorców na sektory, które w krótkim czasie wyczerpią swe możliwości gospodarcze. W związku z tym w złożonej rzeczywistości społeczno-gospodarczej ważne jest, by nauczać, jak się uczyć za pomocą szkoleń pozwalających młodzieży przejść od pomysłu na przedsiębiorstwo do rzeczywistej konsolidacji projektu biznesowego. Uważamy, że finansowanie ma kluczowe znaczenie. Dlatego państwa członkowskie przeznaczą na ten cel określoną część swych instrumentów finansowych, stosując współczynniki bezpośrednio związane ze stopą bezrobocia wśród młodzieży, by umożliwić finansowanie na korzystnych warunkach projektów zgłaszanych przez młodych przedsiębiorców.
24.

Powtarza, że oceny skutków wniosków ustawodawczych i projektów politycznych powinny obowiązkowo uwzględniać wymiar terytorialny (aspekty lokalne i regionalne, finansowe i administracyjne skutki dla władz krajowych, regionalnych i lokalnych) ważniejszych rozpatrywanych wariantów polityki. Przypomina, że jest to konsekwencją uznania spójności terytorialnej za jeden z celów Unii (art. 3 TUE), a także obowiązku, aby wziąć „pod uwagę konieczność zminimalizowania wszelkich obciążeń finansowych lub administracyjnych nakładanych na […] władze regionalne lub lokalne […] oraz to, by takie obciążenia były współmierne do zamierzonego celu” (art. 5 protokołu nr 2 dołączonego do TFUE).
6.

Przypomina swoje stanowisko wyrażone w opinii CdR 732/2012, w której zwrócił uwagę, że tworzenie lokalnej odpowiedzialności i promowanie demokracji na najniższym szczeblu wymaga zaufania do systemu politycznego oraz jego przedstawicieli. Zdecentralizowana struktura to skuteczniej działające instytucje z lepszą legitymacją do rządzenia. Ponadto decentralizacja jest najodpowiedniejszym sposobem zbliżenia do siebie rządzonych i rządzących. Jeśli proces decyzyjny charakteryzuje się otwartością oraz przestrzeganiem zasady pomocniczości, sprzyja to krzewieniu zasad demokracji wśród obywateli, co przyczynia się do tworzenia pluralistycznego i tolerancyjnego społeczeństwa.
22.

Proponuje wprowadzenie progów de minimis w wypadku pomocy państwa przeznaczonej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw. Środek ten pozwoliłby z góry wykluczyć z zakresu zainteresowania subwencje niepowodujące zakłóceń konkurencji. Byłby to również istotny wkład w ograniczanie czynności administracyjnych ciążących zarówno na służbach Komisji, jak i na państwach członkowskich i samorządach terytorialnych. Progi te w odniesieniu do pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw mogłyby zostać ustalone np. na poziomie 200 000 EUR gwarancji dla MŚP i 500 000 EUR dla innych przedsiębiorstw. W razie konieczności pomoc na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw mogłaby w wypadku MŚP zostać włączona do zakresu stosowania ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych. Umożliwiłoby to władzom publicznym szybką reakcję na trudną sytuację tych przedsiębiorstw, które – ze względu na swą niedużą wielkość – nie wpływają na konkurencję i handel na rynku wewnętrznym lub czynią to w niewielkim stopniu.