ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.2

Dane dotyczące emisji gazów cieplarnianych i dwutlenku węgla w 2009 i 2010 r. wyraźnie pokazują, że przyczyną zmniejszenia emisji był spadek działalności gospodarczej w 2009 r. Analogicznie, ożywieniu gospodarczemu, które nastąpiło w 2010 r., towarzyszył gwałtowny wzrost emisji. Świadczyłoby to o tym, że sygnały cenowe wysyłane za pomocą ETS nie wystarczają, by tworzyć dostatecznie silne zachęty do rezygnacji z technologii wiążących się z wysokimi emisjami i do długoterminowych inwestycji w technologie bardziej przyjazne dla klimatu. Na szczęście system ETS zaprojektowany został w sposób umożliwiający uwzględnienie tego rodzaju problemów i może być zmodyfikowany i zmieniany, tak by narzucić cenę za emisje dwutlenku węgla, która doprowadzi do ich zmniejszenia, a jednocześnie zapewni rekompensatę dla tych gałęzi przemysłu, którym najtrudniej dostosować się do wymogów. Transformacja w kierunku gospodarki niskoemisyjnej wymaga inwestycji w ekologiczne i zasobooszczędne technologie, nie zaś ograniczania produkcji przemysłowej.
4.35

Komitet stwierdza jednak, że pomimo wielu pozytywnych elementów, w planie pominięto praktyczne aspekty zagadnienia niepełnosprawności. Kluczowe sprawy, takie jak aspekt zrównoważonego rozwoju i bezpieczeństwo omówione zostały bez odniesień do dostępności. Komitet uważa, że w celu poprawy dostępności istotne jest, by wszystkie zainteresowane strony współdziałały dla osiągnięcia kompatybilnych standardów we wszystkich rodzajach transportu. W ten sposób powstanie transport rzeczywiście wolny od barier. Przepisy dotyczące praw pasażerów również wymagają wyjaśnień w niektórych kwestiach, takich jak odmowa osobom niepełnosprawnym wstępu na pokład, jednolite zasady co do prawa do przewozu sprzętu służącego do poruszania się lub urządzeń pomocniczych, udzielanie informacji itd.
2.5

W tej sytuacji okres obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 717/2007 został przedłużony do 30 czerwca 2012 r., co oznacza dalsze regularne obniżanie maksymalnych opłat połączeń głosowych co roku. Przy okazji wprowadzono także pułap opłat za SMS-y (ceny detaliczne i hurtowe) oraz cen hurtowych transmisji danych w roamingu, podczas gdy ich ceny detaliczne nie zostały uregulowane.
4.2

Cel 1 4.2.1 Dyrektywa ptasia z 1979 r. oraz dyrektywa siedliskowa z 1992 r. są podstawowymi dyrektywami, jeśli chodzi o ochronę środowiska w Europie – bez ich pełnego wdrożenia nie ma szans na ochronę przyrody. Jednak fakt, że cel 1 nowej strategii na rzecz różnorodności biologicznej brzmi: „pełne wdrożenie dyrektywy ptasiej i siedliskowej”, wysyła państwom członkowskim fatalny sygnał. Zdaniem EKES-u największym problemem w polityce na rzecz różnorodności biologicznej jest właśnie to, że dyrektyw tych jeszcze w pełni nie wdrożono mimo upływu 32 czy 19 lat. To jasno dowodzi, że w zakresie zachowania różnorodności biologicznej brakuje przede wszystkim woli politycznej, a nie podstaw prawnych czy strategii. To także apel do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, gdyż nawet najlepsze strategie nie zastąpią braku chęci polityków do działania. 4.2.2 Rozczarowanie EKES-u, jeśli chodzi o powolne tempo wdrażania tych dyrektyw, jest tym większe, że pośrednio lub bezpośrednio wiązałyby się one z powodzeniem większości praktycznych działań. Raz po raz w kręgach politycznych pojawia się bowiem pytanie, czy owe dyrektywy i ich cele są jeszcze w ogóle „zgodne z duchem czasu”. EKES odpowiada na to pytanie jednoznacznie i dobitnie – tak! Bez szybkiego i pełnego wdrożenia istniejących dyrektyw nie widzi on szans na osiągnięcie nowych celów. 4.2.3 W tym aspekcie podczas prac nad niniejszą opinią porównania z obecnym kryzysem zadłużenia i waluty euro nasuwały się same. Gdy państwa członkowskie UE lekceważą ustalone przez siebie zasady i kryteria – czy w dziedzinie ochrony środowiska, czy zawarte w traktacie z Maastricht kryteria na rzecz stabilizacji dotyczące wspólnej waluty – to nie należy się później dziwić, że – po pierwsze: dany obszar polityki zaczyna szwankować i po drugie: obywatele tracą zaufanie do polityki. 4.2.4 Wśród działań służących realizacji tego celu jako priorytetowe wymieniono: „Zapewnienie odpowiedniego finansowania sieci »Natura 2000« ”. EKES też się z tym zgadza, tylko z przedłożonego projektu perspektyw finansowych na lata 2014–2020 nie wynika, że w nowym okresie finansowania cokolwiek w tym zakresie zmieni się znacząco na lepsze. Pozytywnym impulsem byłoby wprowadzenie premii za gospodarowanie obszarem należącym do sieci Natura 2000 – np. prowadzenie tam działalności rolniczej – niestety w reformie WPR nie przewidziano takiej możliwości. 4.2.5 W UE tylko 17 % siedlisk i gatunków oraz 11 % kluczowych ekosystemów chronionych na mocy prawodawstwa UE utrzymanych jest we właściwym stanie ochrony. EKES zwraca się do Komisji o wyjaśnienie, czy cel wytyczony na rok 2020 – „zwiększenie o 100 % liczby ocen siedlisk oraz o 50 % liczby ocen gatunków przeprowadzonych na mocy dyrektywy siedliskowej wykazujących poprawę stanu ochrony” – okaże się wystarczający, by faktycznie zatrzymać utratę różnorodności biologicznej. Komitet to sformułowanie interpretuje tak, że Komisja będzie zadowolona, jeśli w 2020 r. 34 % chronionych prawnie siedlisk i gatunków będzie utrzymanych we właściwym stanie (a w związku z tym 2/3 może być w niewłaściwym stanie …).
1.9

Szybkie, sprawiedliwe i spójne rozstrzyganie sporów dotyczących kar za podrabianie i piractwo zwiększyłoby zaufanie do przepisów dotyczących ochrony PWI i stworzyłoby klimat korzystniejszy dla ich egzekwowania. Z tego względu Komitet wzywa Komisję do powierzenia UHRW w art. 2 zadania współdziałania na rzecz podnoszenia wiedzy i zrozumienia sprawdzonych wzorców postępowania w zakresie rozstrzygania sporów dotyczących PWI. Mogłoby to się odbywać poprzez analizę odpowiednich precedensów prawnych w państwach członkowskich, przy czym nie może jednak stanowić przeszkody dla odwoływania się do właściwych sądów.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 376/116

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji

COM(2011) 336 wersja ostateczna – 2011/0147 (COD)

2011/C 376/21

Rada, w dniu 14 lipca 2011 r., oraz Parlament Europejski, w dniu 19 lipca 2011 r., postanowiły, zgodnie z art. 175 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji

COM(2011) 336 wersja ostateczna – 2011/0147 (COD).

Zważywszy na to, że wniosek Komisji ogranicza się do przedłużenia tymczasowego odstępstwa wprowadzonego rozporządzeniem (WE) 546/2009, na temat którego Komitet wypowiedział się już w swojej opinii CESE 627/2009, przyjętej 24 marca 2009 r. (1), na 474. sesji plenarnej w dniach 21–22 września 2011 r. (posiedzenie z dnia 21 września) Komitet stosunkiem głosów 160 do 2 – 12 osób wstrzymało się od głosu – postanowił nie sporządzać nowej opinii w tej sprawie, lecz odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, 21 września 2011 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Staffan NILSSON

(1) Opinia EKES-u w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski fundusz dostosowania do globalizacji, COM(2008) 867 wersja ostateczna – 2008/0267 (COD), Dz.U. C 228 z 22.9.2009, s. 103.
1.2

EKES stwierdza, że omawiany wniosek dotyczący rozporządzenia ogranicza się zasadniczo do uproszczenia i unowocześnienia tej regulacji, która umożliwiła prawidłowe funkcjonowanie wewnętrznego rynku wspomnianych produktów i zapewniła odpowiednie informowanie i ochronę konsumentów. Wniosek, którego celem jest dostosowanie regulacji do zmian w przepisach dotyczących polityki jakości produktów sektora wina, do zasad WTO i do postanowień Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktatu”), wprowadza pewne dostosowania o charakterze technicznym, które umożliwiają w szczególności wprowadzenie następujących ulepszeń: — poszerzenie zakresu stosowania prawodawstwa Unii dotyczącego aromatyzowanych produktów sektora wina oraz zwiększenie jego czytelności i jasności; — wzmocnienie i uaktualnienie – na podstawie obecnie obowiązujących definicji – polityki dotyczącej jakości tych produktów i zwiększenie renomy i jakości, jaką produkty te osiągnęły na rynku wewnętrznym i światowym, uaktualnienie niektórych nazw handlowych, oraz umożliwienie zwiększenia zawartości wina zamiast bezpośredniego dodawania alkoholu pochodzenia rolniczego, aby zapewnić w ten sposób prawidłowe informowanie konsumentów; — dostosowanie przepisów dotyczących wytwarzania tych produktów do nowych wymogów i możliwości technicznych; — dostosowanie przepisów unijnych do wymogów WTO, w tym do porozumienia TRIPS; — uaktualnienie kryteriów regulujących kwestię uznawania nowych oznaczeń geograficznych.
1.1

EKES zapoznał się z wnioskiem Komisji w sprawie zmiany rozporządzenia nr 1198/2006, który ma na celu zwiększenie płatności – poprzez zastosowanie dziesięciu punktów procentowych dodanych do stawki współfinansowania stosowanej do osi priorytetowych – dla krajów dotkniętych kryzysem i otrzymujących pomoc w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej (EFSM) lub mechanizmu bilansu płatniczego (BoP) w okresie, kiedy są one objęte tymi mechanizmami, ale bez zwiększania ogólnego przydziału środków w ramach unijnej polityki spójności na okres programowania 2007–13.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 24/80

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl (przekształcenie)

COM(2011) 320 wersja ostateczna – 2008/0244 (COD)

2012/C 24/16

Dnia 19 lipca 2011 r. Rada, działając na podstawie art. 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl (przekształcenie)

COM(2011) 320 wersja ostateczna – 2008/0244 (COD).

Zważywszy na to, że Komitet już się wypowiedział na temat treści wspomnianego wniosku w swojej opinii w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl (przekształcenie) przyjętej w dniu 16 lipca 2009 r. (1), na 475. sesji plenarnej w dniach 26–27 października 2011 r. (posiedzenie z 26 października), Komitet stosunkiem głosów 148 do 1 – 12 osób wstrzymało się od głosu – postanowił nie sporządzać nowej opinii w tej sprawie, lecz odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, 26 października 2011 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Staffan NILSSON

(1) Opinia EKES-u „Minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl”, Dz.U. C 317 z 23.12.2009, s. 110.
2.1

Omawiany wniosek wprowadza do rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 specjalne przepisy, które umożliwiają zwiększenie stawki wkładu EFRROW na rzecz programów rozwoju obszarów wiejskich we wspomnianych państwach członkowskich do maksymalnie kwalifikowalnych wydatków publicznych w regionach, które mogą być objęte celem konwergencji, regionach najbardziej oddalonych i na mniejszych wyspach Morza Egejskiego oraz do kwalifikowalnych wydatków publicznych w innych regionach. Przepisy te będą obowiązywały jedynie podczas okresu objęcia omawianych państw członkowskich wspomnianymi mechanizmami wsparcia. Dostarczą tym krajom dodatkowych środków finansowych oraz ułatwią dalsze wdrażanie programów na ich terytorium. Dzięki temu państwa te będą mogły wydatkować mniej środków krajowych na potrzeby współfinansowania, co w czasie, gdy ich własne możliwości budżetowe są znacznie ograniczone, stanowić będzie dla nich znaczącą pomoc w procesie poprawy ich sytuacji gospodarczej.
2.1

W artykule 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999, które regulowało fundusze strukturalne i politykę spójności na lata 2000–2006, określono różne formy wsparcia dostępne w ramach funduszy strukturalnych UE, m.in. bezzwrotną oraz zwrotną pomoc bezpośrednią. W artykule 44 ogólnego rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 w sprawie polityki spójności, określającym przepisy regulujące bieżący okres programowania (2007–2013), mowa jest o instrumentach inżynierii finansowej, ale brakuje w nim adekwatnego języka prawnego, który definiowałby pomoc, czy to zwrotną, czy bezzwrotną.
2.1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1760/2000 stanowi, że każde państwo członkowskie musi ustanowić system identyfikacji i rejestracji bydła w celu umożliwienia indywidualnej identyfikacji zwierząt za pomocą kolczyków, rejestru zwierząt prowadzonego w każdym gospodarstwie hodowlanym, indywidualnego paszportu dla każdego zwierzęcia zawierającego dane na temat wszelkich przemieszczeń zwierzęcia oraz zgłaszania informacji na temat każdego przemieszczenia do skomputeryzowanej bazy danych umożliwiającej szybkie lokalizowanie zwierząt oraz identyfikację kohort w przypadku wystąpienia choroby. System ten umożliwi osiągnięcie celu odbudowy zaufania konsumentów do wołowiny poprzez zapewnienie przejrzystości i całkowitej identyfikowalności bydła i produktów z wołowiny oraz umożliwienie ustalenia miejsca pobytu i śledzenia przemieszczania zwierząt do celów weterynaryjnych, co ma zasadnicze znaczenie dla zwalczania chorób zakaźnych.
3.7

We wniosku przedłożonym Komitetowi do zaopiniowania Komisja uwzględniła rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2011 r., w której PE wzywa Komisję i Radę do opracowania tymczasowego rozwiązania na ostatni okres bieżących wieloletnich ram finansowych, tak by uniknąć gwałtownych redukcji pomocy żywnościowej oraz by zagwarantować, że osoby zależne od pomocy żywnościowej nie ucierpią z powodu niedostatku żywności.
3.7

EKES uważa, że szczególnie ważny jest fakt, że pierwsze zalecenie zostało sformułowane w odniesieniu do powiązania praw dziecka i biznesu (21) w chwili, gdy UNICEF, inicjatywa ONZ Global Compact i Międzynarodowe Przymierze Save the Children rozpoczęły proces prowadzący do opracowania zasad i wytycznych mających pomóc firmom w ochronie i wspieraniu praw dziecka. Inicjatywa ta stwarza nie tylko pole do pozytywnych działań, ale także zwraca uwagę na potencjalnie negatywne skutki, zwłaszcza w odniesieniu do reklamy (zachęcającej dzieci do konsumpcji produktów szkodliwych dla zdrowia fizycznego i psychicznego, jak też do zachowań opartych przemocy, ryzykownych oraz erotyczno-pornograficznych), wzorców konsumpcji, w tym w odniesieniu do zdrowia i odżywiania, turystyki, pracy dzieci i dyskryminacji. Wszystkie sektory mają do odegrania kluczową rolę w tym zakresie, wobec czego powinny ściśle współpracować z organizacjami rządowymi i pozarządowymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, organizacjami branżowymi i związkami zawodowymi, by osiągnąć te cele tak w Unii Europejskiej, jak w państwach członkowskich.
1.18

Komitet uważa, że uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych i wykonawczych, określone we wniosku Komisji dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 3/2008 (COM(2011) 663 wersja ostateczna) przyczynią się do poprawy spójności działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących produktów rolnych oraz do ich jednolitego wdrażania. EKES zaleca, by Komisja utrzymywała regularne kontakty z zainteresowanymi stronami oraz organizacjami proponującymi programy, tak by mogła odpowiednio reagować na ich propozycje.
3.1.9

Wzywa do zapewnienia dostępności treści edukacyjnych, technologii informacyjnych i telekomunikacyjnych oraz obiektów, co stanowi wstępny wymóg korzystania z prawa do nauki. Komisja Europejska i państwa członkowskie powinny zachęcić szkoły, uczelnie i służby doradzające młodzieży do włączenia dostępności do ich działań.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 181/203

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych

COM(2012) 8 final – 2012/007 (COD)

2012/C 181/39

Parlament Europejski, w dniu 2 lutego 2012 r., oraz Rada, w dniu 8 marca 2012 r., postanowiły, zgodnie z art. 114 i art. 304 TFUE, zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych

COM(2012) 8 final – 2012/007 (COD).

Uznawszy, że treść wniosku jest w zupełności zadowalająca, i zważywszy na to, że była ona już przedmiotem opinii CES 330/97, przyjętej 20 marca 1997 r. (1) na 479. sesji plenarnej w dniach 28–29 marca 2012 r. (posiedzenie z dnia 28 marca 2012 r.) Komitet stosunkiem głosów 166 do 2 – 9 osób wstrzymało się od głosu – postanowił wydać pozytywną opinię w sprawie wniosku i odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, 28 marca 2012 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Staffan NILSSON

(1) Opinia Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych; Dz.U. C 158/1997 z 26.5.1997, s. 76.
3.4.4

Różne kanały dystrybucji płetw i tusz. Powyższe rozwiązanie oznaczałoby, że po przybyciu do punktu wyładunku w kraju trzecim trzeba by było obcinać płetwy na lądzie, co miałoby następujące konsekwencje: 3.4.4.1 Przetwarzanie płetw w porcie zagranicznym może się wiązać ze zmianą kraju pochodzenia produktu, jeżeli czynności tej nie uznaje się za „proste cięcie” (4), w związku z czym traci ono status produktu wspólnotowego i wchodzi do kategorii produktów eksportowanych do UE, co niesie ze sobą zmianę wymogów oraz warunków sanitarnych i celnych. 3.4.4.2 Pojawiłyby się też nowe czynniki ryzyka podczas wyładowywania połowów. Proceder ten stałby się bardziej skomplikowany i zajmowałby więcej czasu. 3.4.4.3 Jednocześnie dłuższy czas wyładunku wiązałby się ze spadkiem jakości produktów, gdyż powodowałby przerwanie łańcucha chłodzenia. Stanowi to zagrożenie dla zdrowia, gdyż może powodować pojawienie się histamin i zwiększenie ilości całkowitych lotnych zasad azotowych powodujących psucie się produktu. 3.4.4.4 Ponadto główne porty wyładunku ryb mrożonych znajdują się zazwyczaj w krajach trzecich, w których brakuje odpowiedniej infrastruktury. Większość z nich usytuowana jest w strefie tropikalnej, co powoduje szybszą utratę zimna i nasila skutki wymienione w poprzednim punkcie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 181/201

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE odnośnie do nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii

COM(2012) 52 final – 2012/0025 (COD)

2012/C 181/37

Rada, w dniu 27 lutego 2012 r., oraz Parlament Europejski, w dniu 16 lutego 2012 r., postanowiły, zgodnie z art. 114 i art. 168 ust. 4 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE odnośnie do nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii

COM(2012) 52 final – 2012/0025 (COD).

Zważywszy na to, że Komitet już się wypowiedział na temat treści wspomnianego wniosku w swojej opinii CESE 1022/2009, przyjętej w dniu 10 czerwca 2009 r. (1), na 479. sesji plenarnej w dniach 28-29 marca 2012 r. (posiedzenie z dnia 28 marca) Komitet stosunkiem głosów 158 do 1 – 6 osób wstrzymało się od głosu – postanowił nie sporządzać nowej opinii w tej sprawie, lecz odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, 28 marca 2012 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Staffan NILSSON

(1) Dz.U. C 306 z 16.12.2009, s. 18.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 181/199

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w odniesieniu do informacji kierowanych do ogółu społeczeństwa dotyczących produktów leczniczych wydawanych na receptę lekarską

COM(2012) 48 final – 2008/0256 (COD)

2012/C 181/35

Rada, w dniu 27 lutego 2012 r., oraz Parlament Europejski, w dniu 13 marca 2012 r., postanowiły, zgodnie z art. 114 i art. 168 ust. 4 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w odniesieniu do informacji kierowanych do ogółu społeczeństwa dotyczących produktów leczniczych wydawanych na receptę lekarską

COM(2012) 48 final – 2008/0256 (COD).

Zważywszy na to, że Komitet już się wypowiedział na temat treści wspomnianego wniosku w swojej opinii CESE 1022/2009, przyjętej w dniu 10 czerwca 2009 r. (1), na 479. sesji plenarnej w dniach 28–29 marca 2012 r. (posiedzenie z dnia 28 marca) Komitet stosunkiem głosów 161 do 1 – 9 osób wstrzymało się od głosu – postanowił nie sporządzać nowej opinii w tej sprawie, lecz odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, 28 marca 2012 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Staffan NILSSON

(1) Dz.U. C 306 z 16.12.2009, s. 18.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 181/202

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 726/2004 odnośnie do nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii

COM(2012) 51 final – 2012/0023 (COD)

2012/C 181/38

Rada, w dniu 27 lutego 2012 r., oraz Parlament Europejski, w dniu 16 lutego 2012 r., postanowiły, zgodnie z art. 114 i art. 168 ust. 4 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie

wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 726/2004 odnośnie do nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii

COM(2012) 51 final – 2012/0023 (COD).

Zważywszy na to, że Komitet już się wypowiedział na temat treści wspomnianego wniosku w swojej opinii CESE 1025/2009, przyjętej w dniu 10 czerwca 2009 r. (1), na 479. sesji plenarnej w dniach 28-29 marca 2012 r. (posiedzenie z dnia 28 marca) Komitet stosunkiem głosów 157 do 1 – 9 osób wstrzymało się od głosu – postanowił nie sporządzać nowej opinii w tej sprawie, lecz odwołać się do stanowiska, które zajął w ww. dokumencie.

Bruksela, 28 marca 2012 r. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Staffan NILSSON

(1) Dz.U. C 306 z 16.12.2009, s. 33.