KOMUNIKAT KOMISJI

Aktualizacja danych wykorzystywanych do obliczania kar ryczałtowych i okresowych kar pieniężnych wskazywanych Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Komisję w ramach postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego

(2022/C 74/02)

I. Wprowadzenie

W świetle Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w przypadku wniesienia przez Komisję sprawy przeciwko państwu członkowskiemu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z uchybieniem przez to państwo jednemu z zobowiązań, które na nim ciążą na mocy Traktatów, Trybunał Sprawiedliwości może nałożyć sankcje finansowe w dwóch sytuacjach:

(a) jeżeli państwo członkowskie nie wprowadziło niezbędnych środków zapewniających wykonanie wcześniejszego wyroku Trybunału stwierdzającego naruszenie prawa UE (art. 260 ust. 2 TFUE);

(b) jeżeli państwo członkowskie uchybiło obowiązkowi poinformowania o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą ustawodawczą (art. 260 ust. 3 TFUE) (1).

W obydwu przypadkach sankcja nałożona przez Trybunał Sprawiedliwości może składać się z kary ryczałtowej, aby ukarać za kontynuowanie naruszenia (2), oraz dziennej kary pieniężnej, aby skłonić dane państwo członkowskie do możliwie jak najszybszego zaprzestania naruszenia po wydaniu wyroku przez Trybunał Sprawiedliwości (3). Komisja proponuje wysokość kwoty sankcji finansowych Trybunałowi Sprawiedliwości, który wydaje ostateczną decyzję w tej sprawie.

Ogólne podejście Komisji do obliczania proponowanych sankcji jest dobrze ugruntowane. Od 1997 r (4). i zgodnie z kolejnymi komunikatami (5) stosowane przez Komisję podejście odzwierciedla zarówno zdolność płatniczą danego państwa członkowskiego, jak i jego znaczenie instytucjonalne. Uwzględnia się je za pomocą tzw. współczynnika „n” (6). Do celów obliczania proponowanych kwot sankcji przez Komisję łączy się go z innymi współczynnikami: współczynnikiem wagi uchybienia i współczynnikiem czasu trwania.

Obliczanie współczynnika „n” jest oparte na produkcie krajowym brutto (PKB) państw członkowskich i liczbie miejsc przedstawicieli w Parlamencie Europejskim przypadających na każde państwo członkowskie. Metodę obliczania współczynnika kilkakrotnie aktualizowano (7), ostatnio dnia 13 kwietnia 2021 r. (8), kiedy to Komisja dostosowała metodę po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej.

W komunikacie z 2010 r (9). w sprawie aktualizacji danych wykorzystywanych do obliczania tej wartości, Komisja określiła, że współczynnik „n” oraz inne dane makroekonomiczne powinny być co roku dostosowywane (10) w celu uwzględnienia zmian inflacji i PKB.

Tegoroczna aktualizacja (11) opiera się na zmianach w zakresie inflacji i PKB każdego państwa członkowskiego. Odpowiednimi danymi statystycznymi dotyczącymi stopy inflacji i PKB, które należy wykorzystać do obliczeń, są dane ustalone na dwa lata przed przeprowadzeniem aktualizacji (tzw. „zasada n-2”), czyli w 2020 r., gdyż dwa lata to minimalny okres konieczny do zgromadzenia stosunkowo stabilnych danych makroekonomicznych. Stopę inflacji dla roku referencyjnego ustala się na poziomie 1,6 %.

Ważnym czynnikiem wpływającym na tegoroczną aktualizację jest pandemia COVID-19. Pandemia wywarła w 2020 r. silny wpływ na PKB państw członkowskich. Przejawiał się on spadkiem o 4,4 % na poziomie UE-27 i różnym wpływem na poziomie krajowym, co z kolei ma wpływ na współczynniki „n”.

II. Elementy aktualizacji

Lista kryteriów ekonomicznych, które należy aktualizować, jest następująca:

— jednolita stawka ryczałtowa dla okresowych kar pieniężnych (12), obecnie wynosząca 2 683 EUR (13), którą należy zaktualizować zgodnie ze stopą inflacji,

— jednolita stawka ryczałtowa dla kary ryczałtowej (14), obecnie wynosząca 895 EUR (15), którą należy zaktualizować zgodnie ze stopą inflacji,

— współczynnik „n” dla 27 państw członkowskich, który należy zaktualizować zgodnie ze zmianami PKB danego państwa członkowskiego przy uwzględnieniu liczby miejsc w Parlamencie Europejskim przyznanych danemu państwu; współczynnik „n” jest taki sam dla obliczania kar ryczałtowych oraz dziennych kar pieniężnych,

— minimalne kary ryczałtowe (16), które należy zaktualizować zgodnie ze stopą inflacji.

III. Aktualizacje

W przypadku wnoszenia do Trybunału Sprawiedliwości sprawy na podstawie art. 260 ust. 2 i 3 TFUE Komisja będzie stosować następujące zaktualizowane dane do obliczania wysokości sankcji pieniężnych (kary ryczałtowe lub okresowe kary pieniężne):

1) jednolita stawka ryczałtowa wykorzystywana do obliczania kwoty okresowej kary pieniężnej wynosi 2 726 EUR;

2) jednolita stawka ryczałtowa wykorzystywana do obliczania kwoty dziennej służącej ustaleniu kary ryczałtowej wynosi 909 EUR;

3) współczynniki „n” i minimalne kary ryczałtowe dla 27 państw członkowskich UE wynoszą: Państwo członkowskie Specjalny współczynnik „n” Minimalna kara ryczałtowa (1 000 EUR) Belgia 0,860 1 940 Bułgaria 0,280 632 Czechy 0,590 1 331 Dania 0,580 1 308 Niemcy 5,000 11 277 Estonia 0,120 271 Irlandia 0,610 1 376 Grecja 0,520 1 173 Hiszpania 2,260 5 097 Francja 3,750 8 458 Chorwacja 0,220 496 Włochy 3,110 7 014 Cypr 0,100 226 Łotwa 0,140 316 Litwa 0,210 474 Luksemburg 0,170 383 Węgry 0,470 1 060 Malta 0,080 180 Niderlandy 1,340 3 022 Austria 0,750 1 692 Polska 1,450 3 270 Portugalia 0,570 1 286 Rumunia 0,750 1 692 Słowenia 0,170 383 Słowacja 0,320 722 Finlandia 0,510 1 150 Szwecja 0,880 1 985

Powyższe zaktualizowane dane będą wykorzystywane przez Komisję przy podejmowaniu przez nią decyzji dotyczącej wniesienia sprawy do Trybunału Sprawiedliwości na podstawie art. 260 TFUE, począwszy od daty przyjęcia niniejszego komunikatu.

(1) W komunikacie Komisji z 2011 r. w sprawie stosowania art. 260 ust. 3 TFUE (Dz.U. C 12 z 15.1.2011, s. 1) oraz komunikacie Komisji z 2017 r. zatytułowanym „Prawo Unii: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu” (Dz.U. C 18 z 19.1.2017, s. 10.) podkreślono, że Komisja stosuje tę samą metodykę, co metodyka określona w komunikacie z 2005 r. (komunikat w sprawie stosowania art. 228 Traktatu WE (SEC(2005) 1658)) do obliczania kar pieniężnych na mocy art. 260 ust. 3 TFUE.

(2) Komunikat przewodniczącego: przekształcona wersja komunikatu w sprawie stosowania art. 228 Traktatu WE (SEC(2005) 1658), pkt 10.3.

(3) SEC(2005) 1658, pkt 14.

(4) Metoda obliczania okresowych kar pieniężnych przewidziana w art. 171 Traktatu WE (Dz.U. C 63 z 28.2.1997, s. 2).

(5) Zob. w szczególności komunikat Komisji – Stosowanie art. 260 ust. 3 Traktatu (Dz.U. C 12 z 15.1.2011, s. 1) oraz komunikat Komisji – Prawo Unii: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu (Dz.U. C 18 z 19.1.2017, s. 10).

(6) SEC(2005) 1658, pkt 14. Współczynnik „n” oblicza się w następujący sposób: , gdzie: PKBn = PKB danego państwa członkowskiego, w mln euro; PKBśr = średni PKB wszystkich państw członkowskich; l.miejscn = liczba miejsc danego państwa członkowskiego w Parlamencie Europejskim; l.miejscśr = średnia liczba miejsc wszystkich państw członkowskich w Parlamencie Europejskim.

(7) Komunikat Komisji – Zmiana metody obliczania kar ryczałtowych i okresowych kar pieniężnych, proponowanych przez Komisję w postępowaniach o naruszenie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, C(2019) 1396 final (Dz.U. C 70 z 25.2.2019, s. 1).

(8) Komunikat Komisji – Dostosowanie sposobu obliczania kar ryczałtowych i okresowych kar pieniężnych proponowanych przez Komisję w postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego toczących się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii, C(2021) 2283 final (Dz.U. C 129 z 13.4.2021, s. 1).

(9) SEC(2010) 923/3.

(10) Zob. aktualizacje w 2011 r. [SEC(2011) 1024 final], 2012 r. [C(2012) 6106 final], w 2013 r. [C(2013) 8101 final], 2014 r. [C(2014) 6767 final], 2015 r. [C(2015) 5511 final], 2016 r. [C(2016) 5091 final], 2017 r. [C(2017) 8720 final], 2018 r. [C(2018) 5851 final], 2019 r. [C(2019) 6434 final] i w 2020 r. [C(2020) 6043 final] w celu corocznego dostosowania danych ekonomicznych.

(11) Dane dotyczące PKB na potrzeby tegorocznej aktualizacji zostały pobrane w dniu 10 stycznia 2022 r. Inflację mierzy się za pomocą domyślnego deflatora PKB.

(12) Wysokość dziennej kary pieniężnej oblicza się, mnożąc jednolitą stawkę ryczałtową najpierw przez współczynniki wagi uchybienia i czasu trwania uchybienia, a następnie przez współczynnik „n”.

(13) C(2021) 2283 final.

(14) Dzienną kwotę kary ryczałtowej oblicza się, mnożąc jednolitą stawkę ryczałtową (inną niż kwota dziennych kar pieniężnych) przez współczynnik wagi naruszenia i współczynnik „n”. Kwotę ryczałtową oblicza się następnie na podstawie liczby dni trwania uchybienia (od pierwszego wyroku Trybunału do wykonania orzeczenia lub do czasu wydania wyroku w sprawach na podstawie art. 260 ust. 2 TFUE, albo od daty transpozycji dyrektywy do dnia jej wykonania lub do czasu wydania wyroku w sprawach na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE). Kara ryczałtowa obliczona na tej podstawie powinna mieć zastosowanie w przypadku, gdy wynik powyższych obliczeń przekracza minimalną kwotę kary ryczałtowej.

(15) C(2021) 2283 final.

(16) Minimalna stała kara ryczałtowa ustalana jest dla każdego państwa członkowskiego w oparciu o specjalny współczynnik „n”. Minimalna stała kara ryczałtowa zostanie wskazana Trybunałowi w przypadkach, gdy zsumowane kwoty dziennych kar ryczałtowych nie przekraczają minimalnej stałej kary ryczałtowej.