[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 28.11.2007

KOM(2007) 759 wersja ostateczna

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2008 r. i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

Podstawa i cele wniosku Coroczne rozporządzenie w sprawie wielkości dopuszczalnych połowów stanowi główny instrument polityki ochrony zasobów w ramach wspólnej polityki rybackiej. Obejmuje ono ograniczenia połowów oraz ograniczenia nakładu połowowego w związku z planami odbudowy stad oraz planami długoterminowymi, jak również zawiera środki tymczasowe i odstępstwa do innych aktów prawnych (takich jak rozporządzenie dotyczące środków technicznych, rozporządzenie dotyczące ograniczenia nakładu połowowego odnośnie do gatunków głębinowych itd.). Komunikat Komisji COM(2007) 295 wersja ostateczna określa podstawę wniosku. W stosunku do wielu stad ryb zaleca się całkowite lub możliwie największe ograniczenie połowów. Wiele stad ryb znajduje się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi. Pomimo środków ochronnych stosowanych w ramach WPRyb liczba stad zaliczanych do tych zagrożonych kategorii nie ulega zmniejszeniu. Ta analiza potwierdza, że istnieje pilna konieczność wprowadzenia zaostrzonych środków ochronnych w odniesieniu do eksploatowanych stad ryb. W opinii wydanej przez ICES oraz STECF na 2008 r. ponownie podkreślono zły stan wielu zasobów rybnych w wodach terytorialnych Wspólnoty. Większość stad eksploatuje się w stopniu, który przewyższa poziomy odpowiadające maksymalnemu potencjalnemu połowowi. Eksploatacja wielu stad przekracza poziomy zapobiegawcze, a pewna część stad o kluczowym znaczeniu, łącznie z większością stad dorsza, jest eksploatowana na poziomach odpowiadających bardzo wysokiemu ryzyku niepowodzenia reprodukcji. Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 zobowiązuje Komisję do opracowywania corocznego wniosku dotyczącego ograniczeń połowowych i ograniczeń nakładu połowowego w celu zagwarantowania, że rybołówstwo wspólnotowe jest ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważone. |

Kontekst ogólny Zasoby rybne są często nadmiernie eksploatowane. Rada co roku ustala ograniczenia połowowe, lecz rzeczywisty poziom połowów w wielu przypadkach przewyższa poziom, który gwarantowałby zrównoważony pozysk. Wynika to z faktu, że ograniczenia połowowe czasami ustala się na poziomach, które są zbyt wysokie, aby mogły zapewnić zrównoważenie, a w pewnych przypadkach z niewystarczającego egzekwowania tych ograniczeń połowowych. W ostatnich latach w przypadku niektórych łowisk wprowadzono ograniczenia nakładu, tak aby wzmocnić ograniczenia połowowe; ponadto w odniesieniu do niektórych stad wprowadzono wieloletnie plany odbudowy stad w celu ustalenia rocznych ograniczeń połowowych w ramach osiągania zrównoważenia poprzez stopniowe ograniczanie śmiertelności połowowej. Brak skutecznej kontroli połowów i nakładu połowowego spowoduje dalsze uszczuplenie zasobów rybnych. Takie uszczuplenie stoi w sprzeczności z celem wspólnej polityki rybackiej, który polega na dążeniu do zrównoważonego rybołówstwa we Wspólnocie. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek, wygasają dnia 31 grudnia 2006 r. |

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Zawarte we wniosku środki opracowano zgodnie z celami wspólnej polityki rybackiej i są one zgodne ze polityką Wspólnoty w zakresie zrównoważonego rozwoju. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Wniosek uwzględnia konsultacje przeprowadzone z regionalnymi komitetami doradczymi, z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury (ACFA -komitet ten składa się z przedstawicieli organizacji branżowych reprezentujących sektor produkcyjny, branżę przetwórczą oraz handel produktami rybołówstwa i akwakultury, a także z przedstawicieli organizacji niebranżowych reprezentujących interesy konsumentów oraz aspekty ochrony środowiska i rozwoju) oraz z Komitetem ds. Rybołówstwa i Akwakultury. Konsultacje przeprowadzono na podstawie komunikatu Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącego poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 wersja ostateczna), który określa zasady tzw. wczesnego prognozowania, oraz na podstawie komunikatu Komisji do Rady dotyczącego wielkości dopuszczalnych połowów na 2008 r. (COM(2007) 295 wersja ostateczna), który zawiera opinie i zamierzenia Komisji w zakresie wniosków w sprawie TAC i kwot, w oczekiwaniu na opinię naukową na temat stanu zasobów w 2008 r. |

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Regionalne komitety doradcze kładą nacisk na konieczność zagwarantowania, że wszelkie zmiany w rocznych TAC oraz kwotach będą stopniowe, tak aby zminimalizować krótkoterminowe zakłócenia działalności gospodarczej. Jak wynika ze szczegółowego wyjaśnienia wniosku, które zamieszczono poniżej, wniosek uwzględnia zasadę stopniowego dostosowania i ograniczania rocznych zmian w zakresie wielkości dopuszczalnych połowów, o ile to możliwe nie powodując pogorszenia stanu zagrożonych zasobów. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Dziedziny nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek Biologia rybacka i ekonomika rybacka |

Zastosowana metodyka Konsultacje z niezależną międzynarodową organizacją naukową (ICES) oraz organizacja plenarnego posiedzenia STECF. |

Główne organizacje/eksperci, z którymi przeprowadzono konsultacje - Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES), październik 2007 r. - Komitet Naukowo-Techniczny i Gospodarczy ds. Rybołówstwa (STECF), listopad 2007 r. |

Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych opinii Wymieniono potencjalnie poważne zagrożenia, których skutki mogłyby być nieodwracalne. Osiągnięto jednomyślność co do faktu występowania tego typu zagrożeń. |

STECF potwierdził, a w niektórych przypadkach rozszerzył, opinię przedstawioną przez ICES. |

Sposoby udostępnienia opinii ekspertów Po formalnym przyjęciu przez Komisję wszystkie sprawozdania STECF są dostępne na stronie internetowej DG ds. Rybołówstwa. |

Ocena skutków Środki w zakresie ograniczeń połowowych i nakładu połowowego muszą zostać przyjęte przez organy publiczne zgodnie z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002. Zawarte we wniosku środki, o ile zostaną wdrożone, spowodują ogólne zmniejszenie wielkości dopuszczalnych połowów dla statków wspólnotowych. Niniejszy wniosek zawiera nie tylko decyzje krótkoterminowe, ale także stanowi część długoterminowego podejścia, dzięki któremu poziom połowów zostanie stopniowo obniżony do poziomów, które zapewnią długotrwałe zrównoważenie. W krótkoterminowej perspektywie rezultatem podejścia przyjętego we wniosku będzie zmniejszenie TAC, ale wielkości dopuszczalne połowów wzrosną wraz z odbudową nadmiernie wyeksploatowanych stad. Przewiduje się, że średnio- i długoterminowe skutki przyjętego podejścia będą miały ograniczony wpływ na środowisko, w wyniku zmniejszenia nakładu połowowego, wprowadzonych w sektorze połowów ograniczeń dotyczących liczby statków i/lub średniego nakładu połowowego w przeliczeniu na statek oraz niezmienionych lub zwiększonych wyładunków. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

Krótki opis proponowanych działań Wniosek ustanawia ograniczenia połowowe i ograniczenia nakładu połowowego mające zastosowanie do wspólnotowego rybołówstwa, a także do międzynarodowego rybołówstwa, w którym uczestniczą statki wspólnotowe. Wprowadzenie tych ograniczeń zmierza do osiągnięcia celu wspólnej polityki rybackiej, polegającego na zagwarantowaniu, że połowy są utrzymane na ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważonym poziomie. |

Podstawa prawna Artykuł 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 |

Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następującego względu. |

Wspólna polityka rybacka jest jedną ze wspólnych dziedzin polityki i z tego powodu powinna być wdrażana na podstawie rozporządzeń Rady. Rozporządzenie Rady, o którym mowa, przydziela państwom członkowskim wielkości dopuszczalne połowów, ale państwa członkowskie mają pełną swobodę przydzielania tych wielkości regionom lub podmiotom gospodarczym według własnego uznania; państwa członkowskie posiadają więc dużą możliwość manewru przy podejmowaniu decyzji związanych z wyborem modelu społeczno-gospodarczego, na którego podstawie przydzielone im wielkości dopuszczalne połowów zostaną wykorzystane. |

Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje niniejsze rozporządzenie co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu. |

Wybór instrumentów |

Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następującego względu. Niniejszy wniosek dotyczy gospodarki rybackiej, którą zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2371/2002 należy realizować na podstawie corocznego rozporządzenia Rady przyjmowanego większością kwalifikowaną. |

WPłYW NA BUDżET |

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

INFORMACJE DODATKOWE |

Uproszczenie |

Wniosek uwzględnia uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu UE lub krajowym), w szczególności w odniesieniu do wymogów dotyczących przekazywania danych na temat zarządzania nakładem. |

Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |

Wniosek dotyczy corocznego rozporządzenia na rok 2008 i z tego względu nie zawiera klauzuli rewizji. |

Szczegółowe wyjaśnienie wniosku W odniesieniu do ograniczeń połowowych i zarządzania nakładem połowowym wniosek jest zgodny z zasadami tzw. wczesnego prognozowania określonymi w komunikacie Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 wersja ostateczna) oraz z komunikatem Komisji do Rady dotyczącym wielkości dopuszczalnych połowów na 2008 r. (COM(2007) 295 wersja ostateczna), który zawiera opinie i zamierzenia Komisji w zakresie wniosków w sprawie TAC i kwot, w oczekiwaniu na opinię naukową na temat stanu zasobów w 2008 r. Zgodnie z wczesnym prognozowaniem w ciągu roku prowadzono konsultacje z zainteresowanymi podmiotami i państwami członkowskimi. Ponadto wniosek jest zgodny z komunikatem Komisji do Rady i parlamentu Europejskiego dotyczącym wprowadzenia zrównoważenia w rybołówstwie UE przy pomocy podejścia opartego na maksymalnie podtrzymywalnym odłowie (COM(2006) 360 wersja ostateczna), jako że wniosek nie sprzyja zwiększaniu śmiertelności połowowej, co stałoby w sprzeczności ze zobowiązaniem podjętym przez Wspólnotę i państwa członkowskie na Światowym Szczycie w sprawie Zrównoważonego Rozwoju, w Johannesburgu dotyczącym utrzymania lub przywrócenia zasobów do poziomów umożliwiających osiągnięcie maksymalnie podtrzymywalnego odłowu z zamiarem szybkiego osiągnięcia tego celu w odniesieniu do uszczuplonych zasobów, i jeśli to będzie możliwe najpóźniej w 2015 r. W związku z zarządzaniem nakładem omówiono z państwami członkowskimi ewentualny alternatywny system oparty na pułapach kilowatodni, trzykrotnie w trakcie procesu wczesnego prognozowania na podstawie dokumentu roboczego, dwukrotnie w Grupie Roboczej ds. Wewnętrznej i Zewnętrznej Polityki Rybackiej i raz w Komitecie ds. Rybołówstwa i Akwakultury. Państwa członkowskie zasadniczo pozytywnie przyjęły koncepcję takiego alternatywnego systemu. Jednak wszystkie zainteresowane państwa członkowskie zgodziły się, że konieczne są dalsze pogłębione dyskusje i dłuższe ramy czasowe służące dostosowaniu krajowych procedur administracyjnych do wymogów systemu zarządzania nakładem opartego na kilowatodniach. Z tego względu jednogłośnie zaproponowano przełożenie wprowadzenia tego nowego systemu na 2009 r. Obecny system zarządzania nakładem określony w załącznikach IIA, B i C, oparty na dniach przebywania na morzu, zostanie zatem utrzymany w 2008 r., przy czym w 2008 r. planuje się kontynuowanie dyskusji nad zarządzaniem nakładem na podstawie kilowatodni w celu wprowadzenia takiego systemu w 2009 r. Wniosek zawiera ograniczenia połowowe uzgodnione w ramach niektórych regionalnych organizacji rybackich. W związku z tym, ze doroczne posiedzenia Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) odbędą się w listopadzie 2007 r., nadal oczekuje się na ograniczenia połowowe i inne zalecenia tej organizacji. TAC dla stad w wodach grenlandzkich oraz stad dzielonych z Norwegią nie są jeszcze dostępne, gdyż oczekuje się na wnioski z konsultacji prowadzonych w listopadzie i grudniu 2007. Te TAC oznaczono jako pro memoria (pm). Należy również zaznaczyć, że w załączniku II, który dotyczy nakładu połowowego statków w kontekście odnowy niektórych stad, w tym dorsza, maksymalną liczbę dni, w ciągu których statek może przebywać w danym obszarze, również oznaczono jako pm, ponieważ Komisja nadal analizuje informacje otrzymane od STECF dotyczące stosowania załącznika II w 2007 r. Również metodyka ustalenia ostatecznego nakładu połowowego dla połowów dobijakowatych w obszarach IIIa oraz IV oraz w wodach terytorialnych WE obszaru IIa jest nadal przedmiotem analizy. W odniesieniu do zarządzania nakładem połowowym w zakresie zasobów głębinowych, w grudniu 2006 r. Rada przyjęła dziesięcioprocentowe zmniejszenie nakładu połowowego w przypadku gatunków głębinowych w porównaniu z poziomami z 2005 r. Zmniejszenie to jest jednak niższe niż 30 % wymagane przez Komisję Rybołówstwa Północno - Wschodniego Atlantyku (NEAFC). Niezbędne jest kolejne zmniejszenie wynoszące 10 % w stosunku do tego danego poziomu odniesienia, zmierzające zarówno do wypełnienia zobowiązań międzynarodowych Wspólnoty, jak i do ochrony zasobów, które, jak od kilku lat podkreśla ICES, są niezwykle wrażliwe i wymagają zastosowania natychmiastowej ochrony z powodu bardzo niskiego wskaźnika rozrodu. Systemy zarządzania w ciągu roku zostają utrzymane w przypadku zasobów żyjących krótko takich jak sardela w Zatoce Biskajskiej oraz dobijakowate, okowiel i szprot w Morzu Północnym. W tych przypadkach wielkości dopuszczalne połowów dla pierwszych miesięcy 2008 r. mogą zostać zweryfikowane w ciągu roku, zgodnie z zaktualizowaną opinią naukową, poprzez rozporządzenia Komisji, które umożliwią szybkie wdrożenie przewidzianych środków zarządzania. |

(Uzasadnienie zatwierdzone - xxxxxx znaków - zgodne z normą DGT.) |

1. Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2008 r. i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[1], w szczególności jego art. 20,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[2], w szczególności jego art. 2,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów dorsza[3], w szczególności jego art. 6 i 8,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego[4], w szczególności jego art. 5,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiające środki służące odnowieniu zasobów morszczuka nowozelandzkiego i homarca w Morzu Kantabryjskim i u zachodnich wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich[5], w szczególności jego art. 5 i 6,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 388/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiające wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w Zatoce Biskajskiej [6] , w szczególności jego art. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 509/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiające wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w zachodniej części kanału La Manche[7], w szczególności jego art. 3 i 5,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 676/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. ustanawiające wieloletni plan zarządzania połowami gładzicy i soli w Morzu Północnym[8], w szczególności jego art. 6 i 9,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zobowiązuje Radę do przyjęcia środków niezbędnych do zapewnienia dostępu do wód i zasobów oraz zrównoważonej działalności połowowej, z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych oraz, w szczególności, sprawozdania opracowanego przez Komitet Naukowo-Techniczny i Gospodarczy ds. Rybołówstwa (STECF).

(2) Na podstawie art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 obowiązkiem Rady jest ustanowienie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) w podziale na łowiska lub grupy łowisk. Wielkości dopuszczalne połowów należy przydzielić państwom członkowskim oraz krajom trzecim zgodnie z kryteriami ustanowionymi w art. 20 tego rozporządzenia.

(3) W celu zapewnienia skutecznego zarządzania TAC oraz kwotami należy ustalić warunki szczegółowe, na podstawie których prowadzi się operacje połowowe.

(4) Aby umożliwić państwom członkowskim zarządzanie statkami pływającymi pod ich banderą, należy ustanowić zasady i pewne procedury w zakresie zarządzania rybołówstwem na szczeblu Wspólnoty.

(5) Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zawiera definicje mające znaczenie dla przydziału wielkości dopuszczalnych połowów.

(6) Wielkości dopuszczalne połowów należy wykorzystywać zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym w tej dziedzinie, w szczególności z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez państwa członkowskie[9], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2930/86 z dnia 22 września 1986 r. określającym parametry statków rybackich[10], rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich[11], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3880/91 z dnia 17 grudnia 1991 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na Północno-Wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych[12], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa[13], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych[14], rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich[15], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1434/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. określającym warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi[16], rozporządzeniem Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych[17], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym odnoszącym się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty[18], rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków[19], rozporządzeniem Komisji (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiającym środki odnowienia zasobów dorsza[20], rozporządzeniem Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającym określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki[21], rozporządzeniem Komisji (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego[22], rozporządzeniem Rady (WE) nr 2115/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. wprowadzającym program odbudowy zasobów halibuta grenlandzkiego w ramach Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku[23], rozporządzenie Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiające środki służące odnowieniu zasobów morszczuka nowozelandzkiego i homarca w Morzu Kantabryjskim i u zachodnich wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich[24], rozporządzenie Rady (WE) nr 388/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiające wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w Zatoce Biskajskiej [25] , rozporządzeniem Rady (WE) nr 2015/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustanawiającym na rok 2007 i 2008 wielkości dopuszczalne połowów dla wspólnotowych statków rybackich dotyczące niektórych głębinowych zasobów rybnych[26], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1967/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego, zmieniającym rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1626/94[27], rozporządzeniem Rady (WE) nr 509/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiającym wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w zachodniej części kanału La Manche[28], rozporządzeniem Rady (WE) nr 520/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiającym środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 973/2001[29], rozporządzeniem Rady (WE) nr 676/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. ustanawiającym wieloletni plan zarządzania połowami gładzicy i soli w Morzu Północnym[30] oraz rozporządzeniem Rady xxxx/2007 z dnia x października 2007 r. ustanawiającym środki ochrony zasobów i jej egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku[31].

(7) Należy sprecyzować, że organizmów morskich złowionych podczas operacji połowowych prowadzonych wyłącznie w celu badań naukowych nie można sprzedawać, przechowywać, wystawiać ani oferować na sprzedaż w żadnym celu.

(8) Zgodnie z opinią Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) należy utrzymać system służący do zarządzania limitami połowowymi sardeli w obszarze ICES VIII. Komisja ustala limity połowowe dla stada sardeli w obszarze ICES VIII w świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2008 r. oraz dyskusji przeprowadzonych w związku z wieloletnim planem odbudowy stada sardeli.

(9) Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać i zweryfikować system zarządzania nakładem połowowym dla dobijakowatych w obszarach ICES IIIa i IV oraz w wodach terytorialnych WE obszaru IIa.

(10) W ramach środka przejściowego w świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez ICES należy jeszcze bardziej ograniczyć nakład połowowy w odniesieniu do pewnych gatunków głębinowych.

(11) Na mocy art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 obowiązkiem Rady jest ustanowienie warunków związanych z ograniczeniami połowów i/lub nakładu połowowego. Opinia naukowa wskazuje na fakt, że znaczna część połowów przekraczająca uzgodniony TAC wpływa niekorzystnie na zrównoważenie operacji połowowych. Należy zatem wprowadzić takie warunki, których skutkiem będzie lepsze wdrożenie uzgodnionych wielkości dopuszczalnych połowów.

(12) Podczas dorocznego posiedzenia w 2007 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła szereg środków technicznych i kontrolnych. Konieczne jest wprowadzenie tych środków w życie.

(13) [Na XXVI dorocznym posiedzeniu w 2007 r. Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęła odpowiednie limity połowowe w odniesieniu do zasobów dostępnych dla połowów przez dowolnego z członków CCAMLR. CCAMLR zatwierdziła również uczestnictwo statków wspólnotowych w zwiadach rybackich w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) i 58.4.3b) oraz wprowadziła limity połowowe oraz limity przyłowów, jak również pewne środki techniczne, dotyczące odpowiednich rodzajów działalności połowowej. Te ograniczenia oraz środki techniczne również należy stosować.]

(14) [W celu spełnienia zobowiązań międzynarodowych podjętych przez Wspólnotę jako umawiającą się stronę CCAMLR, łącznie ze zobowiązaniem do stosowania środków przyjętych przez Komisję CCAMLR, należy stosować TAC przyjęty przez tę komisję w odniesieniu do sezonu 2007-2008 oraz odpowiednie daty graniczne sezonów.]

(15) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe warunki dla corocznego zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[32], niezbędne jest określenie stad, które podlegają różnym środkom w nim ustanowionych.

(16) [Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa, Wspólnota przeprowadziła konsultacje w sprawie praw połowowych z Norwegią[33], Wyspami Owczymi[34] i Grenlandią[35].]

(17) Wspólnota jest umawiającą się stroną wielu regionalnych organizacji ds. rybołówstwa. Te organizacje ds. rybołówstwa zaleciły ustalenie ograniczeń połowowych i/lub ograniczeń nakładu połowowego oraz innych zasad ochrony pewnych gatunków. Wspólnota powinna zatem wprowadzić takie zalecenia w życie.

(18) Dyskusje na temat alternatywnego systemu zarządzania nakładem opartego na pułapach kilowatodni, które przeprowadzono w 2007 r., wykazały, że konieczne są dłuższe ramy czasowe służące dostosowaniu krajowych procedur administracyjnych do wymogów takiego systemu zarządzania nakładem; obecny system zarządzania nakładem, oparty na dniach przebywania na morzu, zostanie utrzymany w 2008 r., przy czym w 2008 r. planuje się kontynuowanie dyskusji nad zarządzaniem nakładem na podstawie kilowatodni w celu wprowadzenia takiego systemu w 2009 r.

(19) W odniesieniu do korekty ograniczeń nakładu połowowego dla dorsza ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 423/2004 utrzymuje się alternatywne rozwiązania w celu zarządzania nakładem połowowym zgodnie z TAC, jak stanowi art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia.

(20) Należy utrzymać pewne przepisy tymczasowe dotyczące wykorzystywania danych VMS w celu zagwarantowania większej wydajności i skuteczności w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru zarządzania nakładem połowowym.

(21) W odniesieniu do korekty ograniczeń nakładu połowowego dla soli ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 509/2007 ustanawia się alternatywne rozwiązania w celu zarządzania nakładem połowowym zgodnie z TAC, jak stanowi art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia.

(22) W odniesieniu do korekty ograniczeń nakładu połowowego dla gładzicy i soli ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 676/2007 ustanawia się alternatywne rozwiązania w celu zarządzania nakładem połowowym zgodnie z TAC, jak stanowi art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia.

(23) Ponadto należy dostosować poziomy dopuszczalnego nakładu w ramach planu zarządzania w odniesieniu do dorsza w Morzu Północnym, w Cieśninie Skagerrak i zachodniej części Kanału La Manche, w Morzu Irlandzkim i na zachód od Szkocji, a także zasobami morszczuka i homarca w obszarach ICES VIIIc i IXa.

(24) W celu przyczynienia się do zachowania zasobów rybnych należy wdrożyć w 2008 r. pewne środki uzupełniające dotyczące kontroli i warunków technicznych połowów.

(25) Zgodnie z opinią naukową ICES oprócz ograniczeń połowowych niezbędne są środki ochrony skupisk tarłowych molwy niebieskiej w obszarach ICES VI i VII.

(26) Badania naukowe wykazały, że praktyki połowowe podczas połowów za pomocą sieci skrzelowych i sieci oplatających w obszarach ICES VIa, VIb, VIIb, VIIc, VIIj, VIIk, VIII, IX, X oraz XII stanowią poważne zagrożenie dla gatunków głębinowych. Jednakże do czasu przyjęcia bardziej trwałych środków należy wprowadzić środki przejściowe umożliwiające prowadzenie takich połowów pod pewnymi warunkami.

(27) W celu zagwarantowania zrównoważonej eksploatacji zasobów morszczuka i zmniejszenia ilości odrzutów w obszarach ICES VIIIa, VIIIb oaz VIIId należy utrzymać środki przejściowe uwzględniające najnowsze osiągnięcia w zakresie selektywnych narzędzi połowowych.

(28) Należy utrzymać kontrolę wyładunków i przeładunków ryb mrożonych dokonywanych przez statki rybackie krajów trzecich w portach Wspólnoty, zgodnie z zaleceniem Komisji Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC). W listopadzie 2007 r. NEAFC zaleciła, aby ponownie umieścić pewną liczbę statków w wykazie statków, które - jak potwierdzono - dokonywały nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów. Należy zagwarantować wprowadzenie wymienionego zalecenia do wspólnotowego porządku prawnego.

(29) Aby przyczynić się do ochrony zasobów ośmiornicy, w szczególności ochrony niedojrzałych osobników tego gatunku, należy utrzymać w 2008 r. minimalny wymiar ośmiornicy pochodzącej z wód morskich znajdujących się pod władzą lub jurysdykcją krajów trzecich i znajdujących się w regionie CECAF, w oczekiwaniu na przyjęcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 850/98.

(30) W świetle opinii STECF połowy przy użyciu włoka rozprzowego zelektryfikowanego mogą być dozwolone pod pewnymi warunkami w 2008 r. w obszarach ICES IVc i IVb w części południowej.

(31) Na dorocznym posiedzeniu w 2007 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) nie przyjęła ograniczeń połowowych dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito; Wspólnota nie wprawdzie jest członkiem IATTC, lecz wprowadzenie tych środków jest konieczne w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania wspomnianymi zasobami pod jurysdykcją tej organizacji.

(32) [Na trzecim dorocznym spotkaniu w czerwcu 2004 r. Komisja ds. Połowów na Zachodnio-Środkowym Pacyfiku (WCPFC) przyjęła ograniczenia nakładu połowowego dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna, tuńczyka bonito, włócznika i tuńczyka białego z południowego Pacyfiku, a także środki techniczne dotyczące traktowania przyłowów. Od stycznia 2005 r. Wspólnota jest członkiem WCPFC. Należy zatem wprowadzić te środki do prawa wspólnotowego, tak aby zapewnić zrównoważone zarządzanie tymi zasobami pod jurysdykcją tej organizacji.]

(33) Na dorocznym posiedzeniu w 2006 r. i 2007 r. GFCM przyjęła szereg zaleceń dotyczących środków technicznych dla niektórych łowisk na Morzu Śródziemnym. W celu przyczynienia się do zachowania zasobów rybnych środki te należy wprowadzić w 2008 r. w oczekiwaniu na przyjęcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1967/2006.

(34) Na dorocznym posiedzeniu w 2007 r. Organizacja ds. Rybołówstwa Południowo - Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła limity połowowe dla zasobów rybnych podlegających Konwencji SEAFO i ustanowiła warunki dotyczące ponownego podejmowania działalności połowowej na zamkniętych obecnie obszarach połowowych, jak również szczegółowe wymogi dotyczące inspekcji państwa portu. Należy wprowadzić te środki do prawa wspólnotowego.

(35) Na dorocznych posiedzeniach w 2006 r. i 2007 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) przyjęła szereg środków zarządzania i kontroli. Należy wprowadzić te środki do prawa wspólnotowego.

(36) Podczas trzeciego międzynarodowego posiedzenia dotyczącego utworzenia nowej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem na Południowym Pacyfiku, zorganizowanego w maju 2007 r., przyjęto środki przejściowe zmierzające do uregulowania połowów pelagicznych oraz połowów przydennych na Południowym Pacyfiku. Należy wprowadzić te środki do prawa wspólnotowego.

(37) W celu zagwarantowania, że połowy błękitka prowadzone przez statki krajów trzecich na wodach terytorialnych Wspólnoty są prawidłowo rozliczane, należy utrzymać wzmocnione przepisy kontrolne dotyczące takich statków.

(38) W celu zapewnienia utrzymania rybakom wspólnotowym oraz uniknięcia zagrożeń dla zasobów i wszelkich ewentualnych trudności w związku z wygaśnięciem rozporządzenia Rady (WE) nr 41/2007 z dnia 21 grudnia 2006 r. ustalającego wielkości dopuszczalne połowów na 2007 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe[36] ważne jest otworzenie połowów z dniem 1 stycznia 2008 r. i utrzymanie w styczniu 2008 r. obowiązywania niektórych przepisów wspomnianego rozporządzenia. Z uwagi na pilność tej sprawy konieczne jest odstąpienie od sześciotygodniowego okresu, o którym mowa w tytule I art. 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów państw członkowskich w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I Zakres i definicje

Artykuł 1 Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wielkości dopuszczalne połowów na rok 2008 w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb oraz związane z nimi warunki, na podstawie których takie wielkości dopuszczalne połowów można wykorzystać.

Ponadto ustanawia ono pewne ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z tym warunki na styczeń 2009 r., a w odniesieniu do pewnych stad występujących w rejonie Antarktyki ustanawia wielkości dopuszczalne połowów oraz warunki szczegółowe na okresy określone w załączniku IE.

Artykuł 2 Zakres

1. O ile nie przewidziano inaczej, niniejsze rozporządzenie stosuje się do:

a) wspólnotowych statków rybackich (zwanych dalej „statkami wspólnotowymi”); oraz

b) statków rybackich pływających pod banderą krajów trzecich oraz zarejestrowanych w tych krajach (zwanych dalej „statkami rybackimi krajów trzecich”), przebywających na wodach terytorialnych Wspólnoty (zwanych dalej „wodami WE”).

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 przepisy niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem pkt 4.2 oraz 14 załącznika III oraz przypisu 1 do załącznika VIII, nie mają zastosowania do operacji połowowych prowadzonych wyłącznie w celu badań naukowych prowadzonych za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem państwa członkowskiego bandery i o których z wyprzedzeniem powiadomiono Komisję i państwa członkowskie, na których wodach prowadzi się te badania. Organizmów morskich złowionych podczas operacji połowowych prowadzonych wyłącznie w celu badań naukowych nie można sprzedawać, przechowywać, wystawiać ani oferować na sprzedaż w żadnym celu.

Artykuł 3 Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia, poza definicjami określonymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, stosuje się następujące definicje:

a) „całkowite dopuszczalne połowy” (TAC) oznaczają ilość ryb, która może zostać odłowiona i wyładowana co roku w ramach każdego stada;

b) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną Wspólnocie, państwom członkowskim lub krajom trzecim;

c) „wody międzynarodowe” oznaczają wody znajdujące się poza obszarem zwierzchnictwa lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa.

Artykuł 4 Obszary połowowe

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące określenia obszarów:

a) obszary ICES (Międzynarodowa Rada Badań Morza) określono w rozporządzeniu (EWG) nr 3880/91;

b) „Cieśnina Skagerrak” oznacza obszar ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;

c) „Cieśnina Kattegat” oznacza obszar ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;

d) „Zatoka Kadyksu” oznacza część obszaru ICES IXa na wschód od 7º23'48”W;

e) obszar GFCM (Komisja ds. Rybołówstwa na Morzu Śródziemnym) określono w decyzji Rady 98/416/WE[37] z dnia 16 czerwca 1998 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Generalnej Komisji ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego;

f) obszary CECAF (Środkowo-Wschodni Atlantyk lub główny obszar połowowy FAO 34) określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2597/95 z dnia 23 października 1995 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na niektórych obszarach, innych niż Atlantyk Północny, danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych[38];

g) „obszar objęty Konwencją NEAFC” oznacza wody określone w art. 1 konwencji załączonej do decyzji Rady 81/608/EWG z dnia 13 lipca 1981 r. dotyczącej zawarcia Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku[39];

h) „obszar podlegający regulacji NEAFC” oznacza wody obszaru objętego Konwencją NEAFC, niepodlegające jurysdykcji umawiających się stron Konwencji NEAFC.

i) obszary NAFO (Organizacja Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku) określono w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2018/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na Północno-Wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów[40];

j) „obszar podlegający regulacji NAFO” oznacza część obszaru konwencji Organizacji Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku (NAFO), niepodlegający władzy ani jurysdykcji państw przybrzeżnych;

k) obszary SEAFO (Organizacja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku) określono w decyzji Rady 2002/738/WE z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim[41];

l) obszar ICCAT (Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) określono w decyzji Rady 86/238/EWG z dnia 9 czerwca 1986 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego, zmienionej Protokołem załączonym do Aktu Końcowego Konferencji Pełnomocników Państw – Stron Konwencji, podpisanego w Paryżu dnia 10 lipca 1984 r.[42].;

m) obszary CCAMLR (Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki) określono w rozporządzeniu (WE) nr 601/2004;

n) obszar IATTC (Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego) określono w decyzji Rady 2006/539/WE z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 ar[43].;

o) obszar IOTC (Komisja ds. Tuńczyka na Ocenie Indyjskim) określono w decyzji Rady 95/399/WE z dnia 18 września 1995 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Umowy o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim[44];

p) obszar Regionalnej Organizacji Zarządzania Połowami na Południowym Pacyfiku (SPFO) to obszar pełnomorski na południe od równika, na północ od obszaru objętego konwencją CCAMLR, na wschód od obszaru objętego konwencją SIOFA zgodnie z decyzją Rady nr 2006/496/WE przyjętej przez Radę dnia 6 lipca 2006 r. oraz na zachód od obszarów połowowych znajdujących się pod jurysdykcją państw Ameryki Południowej;

q) obszar WCPFC (Konwencja w sprawie Połowów na Zachodnio-Środkowym Pacyfiku) określono w decyzji Rady 2005/75/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku[45].

ROZDZIAŁ II Wielkości dopuszczalne połowów oraz związane z nimi warunki w odniesieniu do statków wspólnotowych

Artykuł 5 Limity połowowe oraz przydziały

1. Limity połowowe dla statków wspólnotowych na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w niektórych obszarach innych niż wody terytorialne Wspólnoty, a także podział tych limitów połowowych między państwa członkowskie oraz warunki dodatkowe zgodne z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 określono w załączniku I.

2. Niniejszym zezwala się statkom wspólnotowym na dokonywanie połowów w granicach kwoty określonej w załączniku I na wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia i Norwegia oraz na wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 11, 20 oraz 21.

3. Komisja ustala ostateczne limity połowowe w odniesieniu do połowów dobijakowatych w obszarach ICES IIIa i IV oraz w wodach WE obszaru ICES IIa zgodnie z przepisami określonymi w pkt 8 załącznika IID.

4. Z chwilą ustanowienia TAC dla gromadnika Komisja ustala limity połowowe dla gromadnika w wodach Grenlandii obszarów ICES V oraz XIV dostępne dla Wspólnoty, wynoszące 7,7 % TAC dla gromadnika.

5. Limity połowowe zasobów okowiela w obszarze ICES IIIa i w wodach WE obszarów ICES IIa i IV oraz zasobów szprota w wodach WE obszarów ICES IIa i IV mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2008, w świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2008 r.

6. Komisja ustala limity połowowe dla stada sardeli w obszarze ICES VIII w świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2008 r. oraz dyskusji przeprowadzonych w związku z wieloletnim planem odbudowy stada sardeli.

Artykuł 6 Gatunki objęte zakazem połowów

Statkom wspólnotowym zabrania się dokonywania połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania oraz wyładowywania następujących gatunków na wszystkich wodach terytorialnych Wspólnoty i wodach nienależących do Wspólnoty:

- żarłacz olbrzymi (Cetorinhus maximus)

- żarłacz biały (Carcharodon carcharias).

Artykuł 7 Przepisy szczególne dotyczące przydziałów

1. Przydział wielkości dopuszczalnych połowów dla państw członkowskich określony w załączniku I nie stanowi uszczerbku dla:

a) wymian dokonanych na mocy art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

b) ponownych przydziałów dokonanych na mocy art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 1 oraz art. 32 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93;

c) dodatkowych wyładunków dozwolonych na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

d) ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

e) potrąceń dokonywanych na mocy art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

2. Do celów zatrzymywania kwot, które mają zostać przeniesione na rok 2009, stosuje się art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96, w drodze odstępstwa od tego rozporządzenia, w odniesieniu do wszystkich stad objętych analitycznymi TAC.

Artykuł 8 Ograniczenia nakładów połowowych oraz związane z nimi warunki zarządzania stadami

1. Od dnia 1 lutego 2008 r. do dnia 31 stycznia 2009 r. ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki określone w:

a) załączniku IIA stosuje się do zarządzania pewnymi stadami w Cieśninie Kattegat, Cieśninie Skagerrak i obszarach ICES IV, VIa, VIIa, VIId oraz wodach WE obszaru ICES IIa;

b) załączniku IIB stosuje się do zarządzania stadami morszczuka i homarca w obszarach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu;

c) załączniku IIC stosuje się do zarządzania stadem soli w obszarze ICES VIIe;

d) załączniku IID stosuje się do zarządzania stadami dobijakowatych w obszarach ICES IIIa i IV oraz wodach WE obszaru ICES IIa.

2. W okresie od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 stycznia 2009 r. w odniesieniu do stad wymienionych w ust. 1 lit. a), b), c) i d) nadal obowiązuje nakład połowowy i związane z nim warunki określone w załącznikach IIA, IIB, IIC oraz IID do rozporządzenia (WE) nr 41/2007.

3. Komisja ustala ostateczny nakład połowowy na rok 2008 w odniesieniu do połowów dobijakowatych w obszarach ICES IIIa i IV oraz wodach WE obszaru ICES IIa zgodnie z zasadami określonymi w pkt 3-7 załącznika IID.

4. Państwa członkowskie gwarantują, że poziomy nakładu połowowego na rok 2008, mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem, dla statków posiadających zezwolenia na połowy dalekomorskie nie przekraczają 70 % średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki danego państwa członkowskiego w 2003 r. podczas rejsów, w trakcie których statki te były w posiadaniu zezwolenia na połowy dalekomorskie i/lub kiedy złowiono gatunki głębinowe wymienione w załączniku I i II do rozporządzenia (WE) nr 2347/2002. Niniejszy ustęp stosuje się tylko do rejsów połowowych, podczas których złowiono ponad 100 kg gatunków głębinowych innych niż argentyna wielka.

Artykuł 9 Warunki wyładunku połowów i przyłowów

1. Ryby pochodzące ze stad, dla których ustalono limity połowowe, są zatrzymywane na statku lub wyładowywane wyłącznie, jeżeli:

a) połowów dokonały statki państwa członkowskiego posiadającego określoną kwotę, która nie została wykorzystana; lub

b) połowy stanowią część udziału wspólnotowego, którego nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot i który nie został wykorzystany.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 następujące gatunki ryb mogą zostać zatrzymane na statku i wyładowane nawet jeżeli dane państwo członkowskie nie posiada żadnych kwot lub jeżeli kwoty bądź udziały zostały wykorzystane:

a) gatunki, inne niż śledź i makrela, w przypadku gdy:

(i) zostały złowione z innymi gatunkami, a połowów dokonano sieciami, których rozmiar oczek jest mniejszy niż 32 mm zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 850/98, oraz

(ii) połowy nie są sortowane ani na statku, ani przy wyładunku;

lub

b) makrele, w przypadku gdy:

(i) zostały złowione z ostrobokami lub sardynkami;

(ii) masa makreli nie przekracza 10 % całkowitej masy makreli, ostroboków oraz sardynek na statku, oraz

(iii) połowy nie są sortowane ani na statku, ani przy wyładunku.

3. Wszystkie wyładunki są wliczane do kwoty lub, jeśli udział wspólnotowy nie został rozdzielony między państwa członkowskie w ramach kwot, do udziału wspólnotowego, z wyjątkiem połowów dokonanych na podstawie przepisów ust. 2.

4. Określenia udziału procentowego przyłowów oraz postępowania z nimi dokonuje się zgodnie z przepisami art. 4 i 11 rozporządzenia (WE) nr 850/98.

Artykuł 10 Niesortowane wyładunki w obszarach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE obszaru ICES IIa

1. Artykułu 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1434/98 nie stosuje się do śledzi złowionych w obszarach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE obszaru ICES IIa.

2. Jeśli limity połowowe danego państwa członkowskiego w odniesieniu do śledzia w obszarach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE obszaru ICES IIa zostały wykorzystane, statkom pływającym pod banderą tego państwa członkowskiego zarejestrowanym we Wspólnocie i działającym w granicach łowisk, do których odnoszą się odpowiednie ograniczenia połowowe, zakazuje się wyładunku połowów, które są niesortowane i które zawierają śledzie.

3. Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie odpowiedniego programu pobierania próbek, który pozwala na skuteczne monitorowanie niesortowanych wyładunków gatunków złowionych w obszarach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE obszaru ICES IIa.

4. Niesortowane połowy w obszarach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach WE obszaru ICES IIa są wyładowywane wyłącznie w portach i miejscach wyładunku, w których stosuje się program pobierania próbek, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 11 Ograniczenia dostępu

Statki wspólnotowe nie prowadzą żadnych połowów na obszarze Cieśniny Skagerrak w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej Norwegii. Jednakże statkom pływającym pod banderą Danii lub Szwecji zezwala się na dokonywanie połowów w obrębie czterech mil morskich od linii podstawowej Norwegii.

Artykuł 12

Ustalanie rozmiaru oczek i grubości sznurka

Rozmiar oczek i grubość sznurka, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, ustala się zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 129/2003 z dnia 20 stycznia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe zasady ustalania rozmiaru oczek i grubości sznurka sieci rybackich[46].

Artykuł 13 Przejściowe środki techniczne i kontrolne

Przejściowe środki techniczne i kontrolne w odniesieniu do statków wspólnotowych określono w załączniku III.

ROZDZIAŁ III Limity połowowe oraz związane z nimi warunki w odniesieniu do statków rybackich krajów trzecich

Artykuł 14 Zezwolenie

Statkom pływającym pod banderą Wenezueli i Norwegii oraz statkom rybackim zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów na wodach terytorialnych Wspólnoty w granicach limitów połowowych określonych w załączniku I oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 15, 16 i 17 oraz art. 21–27.

Artykuł 15 Gatunki objęte zakazem połowów

Statkom rybackim krajów trzecich zabrania się dokonywania połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania oraz wyładowywania następujących gatunków na wszystkich wodach terytorialnych Wspólnoty:

- żarłacz olbrzymi (Cetorinhus maximus)

- żarłacz biały (Carcharodon carcharias).

Artykuł 16 Ograniczenia geograficzne

1. Połowy dokonywane przez statki rybackie pływające pod banderą Norwegii lub zarejestrowane na Wyspach Owczych są ograniczone do tych części obszaru 200 mil morskich, które leżą dalej niż 12 mil morskich od linii podstawowych państw członkowskich w obszarze ICES IV, Cieśninie Kattegat i na Oceanie Atlantyckim na północ od 43°00'N, z wyjątkiem obszaru, o którym mowa w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

2. Dopuszcza się połowy w Cieśninie Skagerrak dokonywane przez statki pływające pod banderą Norwegii w odległości większej niż cztery mile morskie od linii podstawowych Danii oraz Szwecji.

3. Połowy dokonywane przez statki pływające pod banderą Wenezueli są ograniczone do tych części obszaru 200 mil morskich, które leżą dalej niż 12 mil morskich od linii podstawowej Gujany Francuskiej.

Artykuł 17 Tranzyt przez wody terytorialne Wspólnoty

Statki rybackie krajów trzecich, które przepływają tranzytem przez wody terytorialne Wspólnoty, muszą sztauować sieci, tak aby nie można było ich używać, zgodnie z następującymi warunkami:

2. sieci, obciążniki i podobne narzędzia są odłączone od desek trałowych oraz drutów i lin holowniczych i podciągowych,

3. sieci, które są umieszczone na pokładzie lub nad pokładem, są solidnie przymocowane do części nadbudówki.

Artykuł 18 Warunki wyładunku połowów i przyłowów

Ryby pochodzące ze stad, w odniesieniu do których ustalono limity połowowe, nie są zatrzymywane na statku ani wyładowywane, chyba że połowów dokonały statki rybackie kraju trzeciego posiadającego kwotę połowową, która nie została wyczerpana.

Artykuł 19 Przejściowe środki techniczne i kontrolne

Przejściowe środki techniczne i kontrolne w odniesieniu statków rybackich krajów trzecich określono w załączniku III.

ROZDZIAŁ IV Uzgodnienia w zakresie licencji dotyczące statków wspólnotowych

Artykuł 20 Licencje oraz związane z nimi warunki

1. Niezależnie od ogólnych przepisów dotyczących licencji połowowych oraz specjalnych zezwoleń połowowych przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1627/94, połowy dokonywane przez statki wspólnotowe na wodach kraju trzeciego podlegają wymogowi posiadania licencji wydanej przez organy tego kraju trzeciego.

2. Jednakże, jeśli połowów dokonuje się na norweskich wodach Morza Północnego, ust. 1 nie ma zastosowania do następujących statków wspólnotowych:

a) statków o pojemności równej najwyżej 200 GT; lub

b) statków dokonujących połowów ryb gatunków innych niż makrela, przeznaczonych do spożycia przez ludzi; lub

c) statków pływających pod banderą Szwecji, zgodnie z ustanowioną praktyką.

3. Maksymalną liczbę licencji oraz inne związane z nimi warunki ustanawia się zgodnie z częścią I załącznika IV. We wnioskach o wydanie licencji wskazuje się rodzaje połowów oraz nazwę i właściwości statków wspólnotowych, którym mają zostać wydane licencje; wnioski te są kierowane do Komisji przez organy państw członkowskich. Komisja przedkłada te wnioski organom odnośnego kraju trzeciego.

4. W przypadku gdy jedno z państw członkowskich przekazuje kwotę innemu państwu członkowskiemu (swap) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w części I załącznika IV, przekazanie takie obejmuje przekazanie odpowiednich licencji i jest zgłaszane Komisji. Jednakże nie można przekroczyć całkowitej liczby licencji dla każdego obszaru połowowego określonej w części I załącznika IV.

5. Statki wspólnotowe spełniają wymogi dotyczące środków ochrony i kontroli oraz wszystkie pozostałe przepisy dotyczące obszaru, w którym prowadzą działalność.

Artykuł 21 Wyspy Owcze

Statki wspólnotowe posiadające licencję na ukierunkowany połów jednego gatunku na wodach Wysp Owczych mogą prowadzić ukierunkowany połów innego gatunku pod warunkiem, że organom Wysp Owczych przedstawią uprzednie zawiadomienie o zmianie.

ROZDZIAŁ V Uzgodnienia w zakresie licencji dla statków rybackich krajów trzecich

Artykuł 22 Obowiązek posiadania licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego

1. Niezależnie od przepisów art. 28b rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, statki rybackie pływające pod banderą Norwegii o pojemności mniejszej niż 200 GT są zwolnione z obowiązku posiadania licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego.

2. Licencja oraz specjalne zezwolenie połowowe są przechowywane na statku. Jednakże statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych lub w Norwegii są zwolnione z tego obowiązku.

3. Statki rybackie krajów trzecich posiadające zezwolenie na połów dnia 31 grudnia 2007 r. mogą kontynuować połowy od dnia 1 stycznia 2008 r. do momentu przedłożenia Komisji oraz zatwierdzenia przez nią wykazu statków rybackich uprawnionych do prowadzenia połowów.

Artykuł 23 Wniosek o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego

Do wniosku organu kraju trzeciego o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego, przedkładanego Komisji, dołącza się następujące informacje:

a) nazwę statku;

b) numer wpisu do rejestru;

c) zewnętrzne litery i numery identyfikacyjne;

d) port rejestracji;

e) nazwisko (nazwa) i adres właściciela lub czarterującego;

f) pojemność brutto oraz długość całkowitą;

g) moc silnika;

h) sygnał wywoławczy oraz częstotliwość radiowa;

(i) przewidywaną metodę połowów;

j) przewidywany obszar połowów;

k) gatunki, których połowy się przewiduje;

l) okres, w odniesieniu do którego składa się wniosek o wydanie licencji.

Artykuł 24 Liczba licencji

Liczbę licencji oraz szczególne związane z nimi warunki ustanawia się zgodnie z częścią II załącznika IV.

Artykuł 25 Unieważnienie i wycofanie

1. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe mogą zostać unieważnione w związku z wydaniem nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Takie unieważnienie staje się skuteczne od dnia poprzedzającego dzień wydania przez Komisję nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Nowe licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe stają się skuteczne z dniem ich wydania.

2. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe wycofuje się w całości lub częściowo przed datą ich wygaśnięcia, jeśli kwota odnosząca się do danego stada, określona w załączniku I, została wykorzystana.

3. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe zostają wycofane w przypadku niewypełnienia zobowiązań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 26 Nieprzestrzeganie odpowiednich przepisów

1. Statkowi rybackiemu kraju trzeciego, w odniesieniu do którego nie spełniono obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, nie wydaje się licencji ani specjalnego zezwolenia połowowego przez okres nieprzekraczający 12 miesięcy.

2. Komisja przedkłada organom zainteresowanego kraju trzeciego nazwy oraz właściwości statków rybackich krajów trzecich, które w następstwie naruszenia odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia nie będą uprawnione do dokonywania połowów we wspólnotowej strefie połowowej przez kolejny miesiąc lub kolejne miesiące.

Artykuł 27 Obowiązki właściciela licencji

1. Statki rybackie krajów trzecich spełniają wymogi w zakresie środków ochrony i kontroli oraz pozostałe przepisy dotyczące połowów dokonywanych przez statki wspólnotowe w obszarze, na którym prowadzą działalność, w szczególności wymogi rozporządzeń (EWG) nr 1381/87, (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94, (WE) nr 850/98, (WE) nr 1434/2187 oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 2187/2005[47].

2. Statki rybackie krajów trzecich, o których mowa w ust. 1, prowadzą dzienniki połowowe, do których wprowadza się informacje określone w części I załącznika V.

3. Statki rybackie krajów trzecich, z wyjątkiem statków pływających pod banderą Norwegii dokonujących połowów w obszarze ICES IIIa, przekazują Komisji informacje określone w załączniku VI, zgodnie z przepisami ustanowionymi w tym załączniku.

Artykuł 28 Przepisy szczegółowe dotyczące Gujany Francuskiej

1. Przyznanie licencji na połowy na wodach Gujany Francuskiej jest uwarunkowane zobowiązaniem się przez właściciela danego statku rybackiego kraju trzeciego do zezwolenia obserwatorowi na wejście na pokład tego statku na wniosek Komisji.

2. Statki rybackie krajów trzecich dokonujące połowów na wodach Gujany Francuskiej prowadzą dzienniki połowowe odpowiadające wzorowi znajdującemu się w części II załącznika V. Dane dotyczące połowów są przesyłane Komisji na jej wniosek za pośrednictwem organów Francji.

ROZDZIAŁ VI Przepisy szczególne dotyczące statków wspólnotowych prowadzących połowy na Morzu Śródziemnym

Artykuł 29 Ustanowienie okresu ochronnego w odniesieniu do połowów koryfeny przy pomocy urządzeń powodujących koncentrację ryb (FAD)

1. W celu ochrony koryfeny ( Coryphaena hippurus ), a zwłaszcza młodych osobników, zakazuje się połowów koryfeny przy pomocy urządzeń powodujących koncentrację ryb (FAD) od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 14 sierpnia 2008 r. we wszystkich podobszarach geograficznych na obszarze objętym Porozumieniem GFCM.

2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, jeżeli dane państwo członkowskie udowodni, że z powodu złej pogody statki rybackie pływające pod jego banderą nie mogły wykorzystać swoich normalnych dni połowowych, państwo to może przenieść dni utracone przez swoje statki w odniesieniu do połowów przy pomocy FAD do dnia 31 stycznia kolejnego roku. Państwa członkowskie, które chcą skorzystać z takiego przeniesienia, przedstawiają Komisji do dnia 1 stycznia 2009 r. wniosek o dodatkową liczbę dni, w ciągu których dany statek będzie uprawniony do połowów koryfeny za pomocą urządzeń powodujących koncentrację ryb w trakcie okresu obowiązywania zakazu od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 stycznia 2009 r. Do wniosku załącza się następujące informacje:

a) sprawozdanie zawierające szczegółowe informacje dotyczące wstrzymania odnośnej działalności połowowej, w tym odpowiednie informacje meteorologiczne;

b) nazwę statku;

c) numer wpisu do rejestru;

d) zewnętrzne litery i numery identyfikacyjne, tak jak określono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004[48];

Komisja przekazuje informacje otrzymane od państw członkowskich do Sekretariatu Wykonawczego GFCM.

3. Do dnia 1 listopada 2008 r. państwa członkowskie prześlą Komisji sprawozdanie z wprowadzenia środków, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 30 Ustanowienie obszarów ograniczonych połowów w celu ochrony wrażliwych siedlisk głębinowych

1. Połowy przy pomocy drag ciągnionych i włoków dennych są zabronione na obszarach ograniczonych następującymi współrzędnym:

a) obszar ograniczonych połowów dalekomorskich „rafa Lophelia przy Capo Santa Maria di Leuca”

- 39° 27.72' N, 18° 10.74' E

- 39° 27.80' N, 18° 26.68' E

- 39° 11.16' N, 18° 04.28' E

- 39° 11.16' N, 18° 35.58' E

b) obszar ograniczonych połowów dalekomorskich „obszar delty Nilu z zimnymi wyciekami węglowodorowymi”

- 31° 30.00' N, 33° 10.00' E

- 31° 30.00' N, 34° 00.00' E

- 32° 00.00' N, 34° 00.00' E

- 32° 00.00' N, 33° 10.00' E

c) obszar ograniczonych połowów dalekomorskich „góra podwodna Eratosthemes”

- 33° 00.00' N, 32° 00.00' E

- 33° 00.00' N, 33° 00.00' E

- 34° 00.00' N, 33° 00.00' E

- 34° 00.00' N, 32° 00.00' E

2. Państwa członkowskie podejmują środki konieczne do ochrony wrażliwych siedlisk głębinowych na obszarach określonych w ust. 1, a w szczególności zapewniają ochronę tych obszarów przed wpływem innych rodzajów działalności połowowej zagrażających zachowaniu cech, które posiadają te siedliska.

Artykuł 31 Minimalny rozmiar oczek sieci włóczonych stosowanych w pewnych lokalnych i sezonowych połowach włokami dennymi

1. W drodze odstępstwa od art. 8 lit. h) i art. 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 państwa członkowskie mogą nadal zezwalać statkom rybackim pływającym pod ich banderą na stosowanie oczka worka włoka mniejszego niż 40 mm o kształcie romboidalnym w celu uczestnictwa w pewnych lokalnych i sezonowych połowach włokami dennymi eksploatujących stada przydenne niebędące wspólnymi stadami.

2. Ustęp 1 stosuje się wyłącznie do działalności połowowej, na którą państwa członkowskie wydały już oficjalne zezwolenie zgodnie z prawem krajowym obowiązującym dnia 1 stycznia 2007 r. i nie wiąże się ze zwiększeniem nakładu połowowego w odniesieniu do roku 2006.

3. Państwa członkowskie przekażą Komisji do dnia 5 stycznia 2008 r., za pośrednictwem zwyczajowego systemu przetwarzania danych, wykaz statków uprawnionych zgodnie z ust. 1. Wykaz uprawnionych statków zawiera następujące informacje:

a) nazwę statku;

b) numer rejestru wspólnotowej floty rybackiej wraz z oznaką rybacką, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004;

c) dozwolony połów (połowy) prowadzony (-e) przez każdy statek, określony (-e) zgodnie ze stadem docelowym (stadami docelowymi), obszarem połowowym określonym w rezolucji GFCM/31/2007/2 oraz stosowanymi narzędziami połowowymi;

d) okres połowów objęty zezwoleniem.

4 Komisja przekazuje informacje otrzymane od państw członkowskich do Sekretariatu Wykonawczego GFCM.

ROZDZIAŁ VII Przepisy szczególne dotyczące statków wspólnotowych poławiających halibuta niebieskiego w obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO)

Artykuł 32 Raporty połowowe

1. Kapitan statku uprawnionego do połowów halibuta niebieskiego zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2115/2005 przesyła drogą elektroniczną właściwym organom swojego państwa członkowskiego bandery raport połowowy określający ilości halibuta niebieskiego złowione przez swój statek, w tym operacje połowowe o wyniku zerowym.

2. Raport przewidziany w ust. 1 przekazuje się po raz pierwszy najpóźniej z końcem dziesiątego dnia następującego po dacie wejścia statku na obszar podlegający regulacji NAFO lub po rozpoczęciu rejsu połowowego. Raport przekazuje się co pięć dni. Jeśli uznano, że połowy halibuta niebieskiego zgłoszone zgodnie z ust. 1 wyczerpały 75 % przydziału kwoty państw członkowskich, kapitan statku przekazuje raporty co trzy dni.

3. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji otrzymane raporty połowowe. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje do Sekretariatu NAFO.

Artykuł 33 Dodatkowe środki kontroli

1. Statki uprawnione do połowów halibuta niebieskiego zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2115/2005 mogą wchodzić na obszar podlegający regulacji NAFO w celu połowu halibuta niebieskiego wyłącznie jeżeli posiadają mniej niż 50 ton dowolnego połowu lub jeżeli zezwolono na dostęp zgodnie z ust. 2, 3 i 4.

2. Jeżeli statek uprawniony do połowów halibuta niebieskiego zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2115/2005 posiada połowy pochodzące spoza obszaru podlegającego regulacji NAFO o masie 50 ton lub większej, najpóźniej 72 godziny przed wejściem (ENT) na obszar podlegający regulacji NAFO powiadamia Sekretariat NAFO pocztą elektroniczną lub faksem o ilości połowu zatrzymanego na statku, pozycji (szerokość/długość geograficzna), gdzie kapitan statku przewiduje rozpoczęcie połowów, oraz przewidywanej godzinie przybycia na tę pozycję.

3. Jeżeli wskutek powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, statek inspekcyjny sygnalizuje zamiar przeprowadzenia inspekcji, przekazuje statkowi rybackiemu współrzędne punktu kontroli, w którym ma odbyć się inspekcja. Punkt kontroli znajduje się nie dalej niż 60 mil morskich od pozycji, gdzie kapitan statku przewiduje rozpoczęcie połowów.

4. Jeżeli statek rybacki uprawniony do połowów halibuta niebieskiego zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2115/2005 nie otrzyma komunikatu z Sekretariatu NAFO ani ze statku inspekcyjnego do czasu wejścia na obszar podlegający regulacji NAFO, że statek inspekcyjny zamierza przeprowadzić inspekcje zgodnie z ust. 3, statek rybacki może podjąć połowy. Statek rybacki może również rozpocząć połowy bez uprzedniej inspekcji jeżeli statek inspekcyjny nie rozpoczął inspekcji w ciągu trzech godzin po przybyciu statku rybackiego do punktu kontroli.

Artykuł 34 Obszar ochronny koralowców

W rejonie NAFO 3O obszar określony w załączniku VII zamyka się dla wszelkich działań połowowych wiążących się z użyciem narzędzi mających kontakt z dnem.

ROZDZIAŁ VIII Przepisy szczególne dotyczące wyładunku lub przeładunku ryb mrożonych złowionych przez statki rybackie krajów trzecich w obszarze podlegającym Komisji Rybołówstwa Północno – Wschodniego Atlantyku (NEAFC)

Artykuł 35 Kontrola państwa portu

Nie naruszając przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 i rozporządzenia Rady (WE) nr 1093/94 z dnia 6 maja 1994 r. ustalającego warunki, na których statki rybackie państw trzecich mogą bezpośrednio wyładowywać i sprzedawać swoje połowy w portach wspólnotowych[49], procedury ustanowione w niniejszym rozdziale stosuje do wyładunków i przeładunków w portach państw członkowskich ryb mrożonych złowionych przez statki rybackie krajów trzecich na obszarze podlegającym Konwencji NEAFC.

Artykuł 36 Wyznaczone porty

Wyładunki i przeładunki na wodach terytorialnych Wspólnoty dozwolone są wyłącznie w wyznaczonych portach.

Państwa członkowskie wyznaczają miejsce wykorzystywane do wyładunków lub miejsce w pobliżu brzegu (wyznaczone porty), gdzie zezwala się na operacje wyładunku lub przeładunku ryb, o których mowa w art. 35. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach w wykazie wyznaczonych portów z 2007 r. co najmniej piętnaście dni przed wejściem zmiany w życie.

Komisja publikuje wykaz wyznaczonych portów oraz zmiany w wykazie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii „C” i zamieszcza je na swojej stronie internetowej.

Artykuł 37 Uprzednie zawiadomienie o wejściu do portu

1. W drodze odstępstwa od art. 28e ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 kapitanowie wszystkich statków rybackich, na których znajdują się ryby, o których mowa w art. 35, zamierzający wpłynąć do portu bądź dokonać przeładunku, lub ich przedstawiciele zawiadamiają właściwe organy państwa członkowskiego, z którego portu zamierzają skorzystać co najmniej trzy dni robocze przed przewidywaną godziną przybycia do portu.

2. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, załącza się formularz zawarty w części I załącznika X, którego część A jest odpowiednio wypełniona zgodnie z następującymi zasadami:

a) jeżeli statek rybacki wyładowuje własny połów, stosuje się formularz PSC 1;

b) jeżeli statek rybacki prowadził operacje przeładunku, stosuje się formularz PSC 2. W takich przypadkach dla każdego statku przekazującego stosuje się odrębny formularz.

3. W przypadku gdy statek prowadził operacje przeładunku, państwo członkowskie portu niezwłocznie przekazuje kopię formularza, o którym mowa w ust. 2, państwu bandery statku rybackiego oraz państwu (państwom) bandery statków przekazujących.

Artykuł 38 Zezwolenie na wyładunek lub przeładunek

1. Właściwe organy państwa portu może zezwolić na wyładunki lub przeładunki wyłącznie jeżeli państwo bandery statku rybackiego zamierzającego dokonać wyładunku lub przeładunku bądź, w przypadku gdy statek prowadził operacje przeładunku poza portem, państwo lub państwa bandery statku przekazującego potwierdziły poprzez zwrot kopii formularza przekazanego na mocy art. 37 ust. 3 z odpowiednio wypełnioną częścią B, że:

a) statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały wystarczającą kwotę w odniesieniu do zadeklarowanych gatunków;

b) ilości ryb na statku zostały odpowiednio zgłoszone i uwzględnione przy obliczeniu wszelkich ograniczeń połowowych lub ograniczeń nakładu, które mogą mieć zastosowanie;

c) statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały zezwolenie na połowy w zadeklarowanych obszarach;

d) obecność statku w zadeklarowanym obszarze połowów zweryfikowano zgodnie z danymi VMS.

Operacje wyładunku lub przeładunku można rozpocząć wyłącznie po wydaniu zezwolenia przez właściwe organy państwa portu.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwo portu może zezwolić na całość lub część wyładunku w przypadku braku potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1, lecz w takich przypadkach przechowuje odnośne ryby pod kontrolą właściwych organów. Ryby te zostają zwrócone w celu sprzedaży, przekazania lub transportu wyłącznie po otrzymaniu potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1. Jeżeli w ciągu 14 dni od wyładunku nie otrzymano potwierdzenia, państwo portu może skonfiskować i zbyć ryby zgodnie z przepisami krajowymi.

3. Właściwe organy państwa członkowskiego portu bezzwłocznie informują, poprzez przekazanie Komisji i Sekretarzowi NEAFC egzemplarza formularza określonego w części I załącznika X, którego część C została odpowiednio wypełniona, o swojej decyzji dotyczącej wydania lub niewydania zezwolenia na wyładunek lub przeładunek, jeśli wyładowane lub przeładowane ryby złowiono w obszarze podlegającym Konwencji NEAFC.

Artykuł 39 Inspekcje

1. Co roku właściwe organy państw członkowskich prowadzą w swoich portach inspekcje co najmniej 15 % wyładunków lub przeładunków dokonywanych przez statki rybackie krajów trzecich, o których mowa w art. 35.

2. Inspekcje obejmują monitorowanie całego rozładunku lub przeładunku oraz kontrolę krzyżową ilości podanych w uprzednim zawiadomieniu o wyładunku w podziale na gatunki oraz ilości wyładowanych lub przeładowanych w podziale na gatunki.

3. Inspektorzy podejmują wszelkie możliwe starania w celu uniknięcia niepotrzebnego opóźnienia statku i gwarantują minimalny stopień ingerencji i utrudnień na statku, a także dbają o uniknięcie pogorszenia jakości ryb.

Artykuł 40 Sprawozdania z inspekcji

1. Każda inspekcja jest dokumentowana poprzez sporządzenie sprawozdania z inspekcji zgodnie z częścią II załącznika X.

2. Kopia każdego sprawozdania z inspekcji jest niezwłocznie przekazywana państwu bandery statku objętego inspekcją oraz państwu lub państwom bandery statku przekazującego oraz Komisji i Sekretarzowi NEAFC, jeśli wyładowane lub przeładowane ryby złowiono w obszarze podlegającym Konwencji NEAFC.

3. Na wniosek państwa bandery statku objętego inspekcją zostaje mu przekazany oryginał lub potwierdzona kopia każdego sprawozdania z inspekcji.

ROZDZIAŁ IX Przepisy szczególne dotyczące statków wspólnotowych poławiających w obszarze podlegającym Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (CCAMLR)

sekcja 1 OGRANICZENIA I WYMOGI W ODNIESIENIU DO INFORMACJI O STATKACH

Artykuł 41 Zakazy oraz ograniczenia połowowe

1. Ukierunkowane połowy gatunków wymienionych w załączniku VIII są zakazane w obszarach oraz w trakcie okresów wskazanych w tym załączniku.

2. W odniesieniu do nowych połowów i połowów badawczych ograniczenia połowowe oraz ograniczenia przyłowów określone w załączniku IX stosuje się na podobszarach wskazanych w tym załączniku.

Artykuł 42 Wymogi w odniesieniu do informacji o statkach uprawnionych do prowadzenia połowów na obszarze CCAMLR

1. Oprócz informacji o uprawnionych statkach określonych w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, państwa członkowskie od dnia 1 sierpnia 2008 r. przekazują Komisji następujące informacje w odniesieniu do tych statków:

a) numer IMO statku (jeżeli został wydany);

b) poprzednia bandera, jeśli dotyczy;

c) międzynarodowy radiowy sygnał rozpoznawczy;

d) nazwisko (nazwa) i adres właściciela (właścicieli) statku oraz posiadacza zależnego (posiadaczy zależnych), jeśli są znani;

e) miejsce i data budowy statku;

f) typ statku;

g) długość;

h) kolorowe zdjęcie statku, które zawiera:

(i) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające prawą burtę statku, długość całkowitą statku i wszystkie cechy jego budowy;

(ii) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające lewą burtę statku, pełną długość statku i wszystkie cechy jego budowy;

(iii) jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające rufę statku, robione bezpośrednio z rufy;

i) środki podjęte w celu zabezpieczenia przed manipulacją przez osoby niepowołane urządzeniem kontroli satelitarnej umieszczonym na statku.

2. Od dnia 1 sierpnia 2008 r. państwa członkowskie, w takim stopniu, w jakim jest to możliwe, przekazują Komisji również następujące informacje dotyczące statków uprawnionych do prowadzenia połowów na obszarze CCAMLR:

a) nazwisko (nazwa) i adres armatora, jeśli nie jest nim właściciel(-e) statku;

b) nazwisko i narodowość kapitana oraz, tam gdzie to możliwe, kapitana połowów;

c) metoda lub metody połowów;

d) największa szerokość statku (m);

e) pojemność rejestrowa brutto;

f) rodzaje komunikacji na statku i numery (numery INMARSAT A, B oraz C);

g) normalny skład załogi;

h) moc głównego silnika lub silników;

i) nośność (tony), liczba ładowni rybnych i ich pojemność (m³);

wszelkie inne informacje (np. klasyfikacja lodu) uznane za potrzebne.

Artykuł 43 Zgłaszanie przypadków stwierdzenia obecności statków

1. W przypadku gdy kapitan statku rybackiego posiadającego licencję stwierdzi obecność statku rybackiego na obszarze konwencji, w miarę możliwości zbiera jak największą ilość informacji na temat każdego takiego przypadku stwierdzenia obecności, w tym:

a) nazwę i opis statku;

b) sygnał rozpoznawczy statku;

c) numer wpisu do rejestru i numer Lloyds/IMO statku;

d) państwo bandery statku;

e) zdjęcia statku dla celów sprawozdania;

f) wszelkie inne istotne informacje dotyczące zaobserwowanych działań statku.

2. Kapitan jak najszybciej przekazuje sprawozdanie zawierające informacje, o których mowa w ust. 1, do swojego państwa bandery. Państwo bandery przekazuje wszelkie takie sprawozdania Sekretariatowi CCAMLR, jeżeli statek, którego obecność stwierdzono, według norm CCAMLR prowadzi nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane działania połowowe (IUU).

SEKCJA 2 ZWIADY RYBACKIE

Artykuł 44 Uczestnictwo w zwiadach rybackich

1. Statki rybackie pływające pod banderą Hiszpanii oraz zarejestrowane w Hiszpanii, o których powiadomiono CCAMRL zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, mogą uczestniczyć w zwiadach rybackich przy użyciu sznurów haczykowych w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej oraz 58.4.3b) poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej.

2. Nie więcej niż jeden statek rybacki z każdego państwa członkowskiego prowadzi połowy w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b) w tym samym okresie.

3. W odniesieniu do podobszarów 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.4.2, całkowite limity połowowe oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (Small Scale Research Units, w skrócie SSRU) w ramach każdego z nich, określono w załączniku XIV. Połowy na jakimkolwiek małym obszarze badawczym wstrzymuje się, jeśli zgłoszony połów osiąga określony limit połowowy, a odnośny mały obszar badawczy zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część sezonu.

4. Połowy odbywają się na możliwie jak największym obszarze geograficznym oraz batymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości prowadzenia połowów oraz w celu uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładu połowowego. Jednakże połowy w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2 są zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m.

Artykuł 45 Systemy sprawozdawczości

Statki rybackie uczestniczące w zwiadach rybackich, o których mowa w art. 44, podlegają następującym systemom sprawozdawczości dotyczącym połowów oraz nakładu połowowego:

a) pięciodniowemu systemowi sprawozdawczości połowu i nakładu określonemu w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, z wyjątkiem tego, że państwa członkowskie składają Komisji raporty połowowe i raporty dotyczące nakładu połowowego nie później niż dwa dni robocze po zakończeniu okresu sprawozdawczego, w celu natychmiastowego przekazania do CCAMLR. W odniesieniu do podobszarów 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.4.2, raporty sporządza się w odniesieniu do małych obszarów badawczych;

b) miesięcznemu systemowi sprawozdawczości w odniesieniu do połowu i nakładu według dokładnej skali określonemu w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;

c) zgłaszana jest całkowita liczba oraz masa odrzuconych osobników Dissostichus eleginoides i Dissostichus mawsoni , łącznie z tymi w stanie „galaretowatym”.

Artykuł 46 Wymogi specjalne

1. Zwiady rybackie, o których mowa w art. 44, prowadzi się zgodnie z przepisami art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 600/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającego niektóre środki techniczne stosowane do działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki[50] w odniesieniu do odpowiednich środków zmierzających do zmniejszenia przypadkowej śmiertelności ptaków morskich w trakcie połowów sznurami haczykowymi. Oprócz tych środków:

a) zakazuje się zrzutów odpadów w trakcie tych połowów;

b) statki uczestniczące w zwiadach rybackich w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2, które są zgodne z protokołami CCAMLR (A, B lub C) w odniesieniu do łowienia sznurami haczykowymi, są zwolnione z wymogu dotyczącego nocnego wystawiania narzędzi; jednak statki, które schwytają łącznie trzy ptaki morskie, bezzwłocznie przywracają nocne wystawianie zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 600/2004;

c) statki uczestniczące w zwiadach rybackich na podobszarach 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b), które złapią łącznie trzy ptaki morskie, natychmiast zaprzestają połowów i zabrania im się dokonywania połowów poza zwykłym sezonem połowowym do końca sezonu 2005/06.

2. Statki rybackie uczestniczące w zwiadach rybackich na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 podlegają następującym wymogom dodatkowym:

a) statkom zabrania się dokonywania zrzutów:

(i) olejów lub produktów paliwowych lub pozostałości olejowych do morza, z wyjątkiem dopuszczonych na podstawie załącznika I do MARPOL 73/78 (międzynarodowa konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza przez statki);

(ii) śmieci;

(iii) odpadów żywności, których nie można przepuścić przez sito o otworach nie większych niż 25 mm;

(iv) mięsa drobiowego lub jego części (łącznie ze skorupkami jaj);

(v) ścieków w obrębie 12 mil morskich od lądu lub szelfu lodowego, lub ścieków podczas gdy statek podróżuje z prędkością mniejszą niż 4 węzły;

(vi) popiołu ze spalania; lub

(vii) odpadów.

b) żadnego drobiu żywego lub innych żywych ptaków nie wprowadza się na podobszary 88.1 i 88.2, a jakikolwiek opierzony drób nie skonsumowany usuwa się z podobszarów 88.1. i 88.2;

c) połowy Dissostichus spp. na podobszarach 88.1 i 88.2 są zakazane w obrębie 10 mil morskich od wybrzeża Wysp Balleny’ego.

Artykuł 47 Definicja zaciągów

1. Do celów niniejszej sekcji zaciąg obejmuje ustawienie przynajmniej jednej liny w danym miejscu. Do celów sprawozdawczości dotyczącej połowów oraz nakładu połowowego dokładne położenie geograficzne zaciągu jest określane przez środkowy punkt liny lub lin.

2. W celu oznaczenia jako zaciąg badawczy:

a) każdy zaciąg badawczy musi być oddalony o co najmniej pięć mil morskich od jakiegokolwiek innego zaciągu badawczego; odległość należy odmierzyć od środkowego punktu geograficznego każdego zaciągu badawczego;

b) każdy zaciąg obejmuje przynajmniej 3 500 haczyków oraz nie więcej niż 10 000 haczyków; może się składać z oddzielnych lin ustawionych w tej samej pozycji;

c) czas zanurzenia każdego zaciągu sznurów haczykowych wynosi co najmniej sześć godzin, liczonych od momentu ukończenia procesu ustawiania lin do rozpoczęcia procesu zaciągania.

Artykuł 48 Plany badawcze

Statki rybackie uczestniczące w zwiadach rybackich, o których mowa w art. 44, realizują plany badawcze na wszystkich małych obszarach badawczych, na które podzielono podobszary FAO 88.1 i 88.2 oraz rejony 58.4.1 i 58.4.2. Plan badawczy jest realizowany w następujący sposób:

a) po pierwszym wejściu na mały obszar badawczy, pierwszych 10 zaciągów, oznaczonych jako „pierwszy cykl”, oznacza się jako „zaciągi badawcze” oraz musi spełniać kryteria określone w art. 63 ust. 2;

b) kolejnych 10 zaciągów, lub 10 ton połowu, w zależności od tego, którą z wartości progowych osiąga się jako pierwszą, oznacza się jako „drugi cykl”. Zaciągi w drugim cyklu, według uznania kapitana, można przeprowadzać jako część zwykłego zwiadu rybackiego. Jednak zaciągi te można również oznaczać jako zaciągi badawcze, pod warunkiem, że spełniają one wymogi art. 63 ust. 2;

c) po ukończeniu pierwszego i drugiego cyklu zaciągów, jeśli kapitan zamierza kontynuować połowy w granicach małego obszaru badawczego, statek rozpoczyna „trzeci cykl”, wskutek czego dokonuje się ogółem 20 zaciągów we wszystkich trzech cyklach. Trzeci cykl zaciągów zostaje zakończony podczas tego samego pobytu na małym obszarze badawczym, jak w przypadku pierwszego i drugiego cyklu;

d) po ukończeniu 20 zaciągów badawczych w trzecim cyklu, statek może kontynuować połowy w obrębie małego obszaru badawczego;

e) na małych obszarach badawczych A, B, C, E oraz G na podobszarach 88.1 i 88.2, gdzie nadający się do połowów obszar dna morza jest mniejszy niż 15 000 km², nie stosuje się lit. b), c) i d), a po zakończeniu 10 zaciągów badawczych statek może kontynuować połowy w obrębie małego obszaru badawczego.

Artykuł 49 Plany zbierania danych

1. Statki rybackie uczestniczące w zwiadach rybackich, o których mowa w art. 44, realizują plany zbierania danych na wszystkich małych obszarach badawczych, na które podzielono podobszary FAO 88.1 i 88.2 oraz rejony 58.4.1 i 58.4.2. Plan zbierania danych obejmuje następujące dane:

a) pozycję oraz głębokość morza na końcu każdej liny zaciągu;

b) czas ustawiania, zanurzenia oraz wybierania;

c) ilość oraz gatunki ryb straconych na powierzchni;

d) liczba zestawów haczyków;

e) rodzaj przynęty;

f) skuteczność przynęty (%);

g) rodzaj haczyka; oraz

h) warunki panujące na morzu, zachmurzenie i faza księżyca w momencie ustawiania lin.

2. Wszystkie dane, o których mowa w ust. 1, są zbierane w odniesieniu do każdego zaciągu badawczego; w szczególności, w zaciągu badawczym do 100 ryb należy zmierzyć wszystkie ryby, a z co najmniej 30 ryb pobiera się próbki w celu przeprowadzenia badań biologicznych. W przypadku złowienia więcej niż 100 ryb stosuje się metodę losowego pobierania podpróbek.

Artykuł 50 Program znakowania ryb

1. Każdy statek rybacki uczestniczący w zwiadach rybackich, o których mowa w art. 44, realizuje w następujący sposób program znakowania ryb:

a) Osobniki Dissostichus spp. są znakowane oraz wypuszczane zgodnie z przepisami określonymi w programie i protokole znakowania CCAMLR dotyczącymi Dissostichus spp. w zwiadach rybackich. Statki zaprzestają znakowania dopiero po oznakowaniu 500 osobników lub opuszczają łowisko po oznakowaniu jednego osobnika na złowioną tonę żywej wagi;

b) w celu realizacji wymogu znakowania program obejmuje osobniki o wszystkich wymiarach. Znakuje się wyłącznie te antary, które są w dobrym stanie. Wszystkie wypuszczone osobniki powinny być dwukrotnie oznakowane, a wypuszczanie powinno obejmować możliwie największy obszar geograficzny;

c) wszystkie znaczki posiadają wyraźny nadruk niepowtarzalnego numeru seryjnego oraz adresu zwrotnego, tak aby pochodzenie znaczków mogło zostać odtworzone w przypadku ponownego złapania oznakowanego osobnika;

d) wszystkie ponownie złapane oznakowane osobniki (tzn. złowione ryby posiadające już oznakowanie) nie są ponownie wypuszczane, nawet jeśli przebywały na wolności przez krótki okres;

e) od wszystkich ponownie złapanych, oznakowanych osobników pobiera się próbki biologiczne (długość, waga, płeć, gruczoły płciowe), w miarę możliwości wykonuje się elektroniczne zdjęcie, pobiera się otolity i usuwa się znaczek;

f) wszystkie odpowiednie dane znaczka oraz wszelkie dane na temat ponownie złapanego oznakowanego osobnika zgłasza się CCAMLR elektronicznie w formacie CCAMLR, w terminie trzech miesięcy od opuszczenia łowisk przez statek;

g) wszystkie odpowiednie dane znaczka oraz wszelkie dane na temat ponownie złapanego oznakowanego osobnika są również zgłaszane elektronicznie w formacie CCAMLR do odpowiedniego regionalnego magazynu danych ze znaczków, opisanego szczegółowo w protokole znakowania CCAMLR.

2. Oznakowane i wypuszczone antary nie są wliczane do limitów połowowych.

Artykuł 51 Obserwatorzy naukowi i inspektorzy

1. W trakcie całej działalności połowowej w ramach okresu połowowego na każdym statku rybackim uczestniczącym w zwiadach rybackich, o których mowa w art. 44, przebywa co najmniej dwóch obserwatorów naukowych, spośród których jeden jest obserwatorem wyznaczonym zgodnie z Systemem Międzynarodowych Obserwacji Naukowych CCAMLR.

2. Każde państwo członkowskie, z zastrzeżeniem obowiązujących krajowych przepisów prawnych i administracyjnych i zgodnie z tymi przepisami, w tym przepisami regulującymi dopuszczanie dowodów w sądach krajowych, uznaje sprawozdania inspektorów wyznaczonych przez członka CCAMLR w ramach tego systemu i podejmuje w związku z nimi działania na takiej samej zasadzie jak w przypadku sprawozdań własnych inspektorów; zarówno odnośna umawiająca się strona, jak i wyznaczający członek CCAMLR współpracują w celu ułatwienia postępowań sądowych lub innych postępowań będących rezultatem wszelkich takich sprawozdań.

Artykuł 52 Zawiadomienia o zamiarze uczestnictwa w połowie kryla

Wszystkie państwa członkowskie zamierzające poławiać kryl na obszarze konwencji powiadamiają Sekretariat CCAMLR o swoim zamiarze nie później niż cztery (4) miesiące przed regularnym corocznym posiedzeniem Komisji, bezpośrednio przed sezonem, w którym zamierzają prowadzić połowy.

Artykuł 53 Przejściowy zakaz połowów dalekomorskich przy użyciu sieci skrzelowych

1. Stosowanie sieci skrzelowych na obszarze konwencji, w celach innych niż badania naukowe, jest zabronione do czasu zbadania przez Komitet Naukowo-Badawczy ewentualnego wpływu tego narzędzia połowowego i złożenia przez niego sprawozdania na ten temat, oraz do czasu wyrażenia przez Komisję zgody na podstawie opinii Komitetu naukowego świadczącej o tym, że na obszarze konwencji można stosować taką metodę połowów.

2. Stosowanie sieci skrzelowych w celach badań naukowych w wodach głębszych niż 100 metrów zgłasza się z wyprzedzeniem Komitetowi Naukowo-Badawczemu i jest ono zatwierdzane przez Komisję przed rozpoczęciem takich badań.

3. Każdy statek planujący tranzyt przez obszar konwencji i posiadający sieci skrzelowe musi z wyprzedzeniem powiadomić Sekretariat CCAMLR o swoich zamiarach, w tym o przewidywanych datach przepływania przez obszar konwencji. Każdy statek posiadający sieci skrzelowe w obrębie obszaru konwencji, który nie dokonał takiego powiadomienia z wyprzedzeniem, narusza niniejsze przepisy.

Artykuł 54 Przejściowe ograniczenia stosowania narzędzi do połowów włokami dennymi na dalekomorskich obszarach konwencji w sezonie połowowym 2007/2008 i 2008/2009

1. Stosowanie narzędzi do połowów włokami dennymi na dalekomorskich obszarach konwencji jest ograniczone do obszarów, na których obowiązują środki ochronne CCAMLR w odniesieniu do narzędzi do połowów włokami dennymi.

2. Ustępu 1 nie stosuje się do wykorzystywania narzędzi do połowów włokami dennymi podczas prowadzenia badań naukowych na obszarze konwencji.

ROZDZIAŁ X Przepisy szczególne dotyczące statków wspólnotowych poławiających w obszarze Organizacji ds. Rybołówstwa Południowo – Wschodniego Atlantyku (SEAFO)

sekcja 1 ZEZWOLENIA DLA STATKÓW

Artykuł 55 Zezwolenia dla statków

1. Do dnia 1 czerwca 2008 r. państwa członkowskie przekazują Komisji drogą elektroniczną, o ile to możliwe, wykaz swoich statków, którym zezwala się na prowadzenie działań na obszarze Konwencji SEAFO poprzez wydanie zezwolenia połowowego.

2. Właściciele statków objętych wykazem, o którym mowa w ust. 1, są obywatelami lub podmiotami prawnymi Wspólnoty.

3. Statki rybackie otrzymują zezwolenie na prowadzenie działań na obszarze Konwencji SEAFO wyłącznie, jeżeli są w stanie spełnić wymogi i obowiązki wynikające z Konwencji SEAFO i jej środki ochrony i zarządzania.

4. Nie wydaje się zezwolenia połowowego statkom, które prowadziły działania połowowe IUU, o ile nowi właściciele nie przedstawili wystarczających dowodów na to, że poprzedni właściciele i armatorzy nie mają nie mają już w związku z nimi żadnego interesu prawnego, korzyści ani zysków finansowych, nie sprawują nad nimi kontroli, lub że, uwzględniając wszystkie odpowiednie fakty, ich statki nie prowadzą połowów IUU i nie są związane z takimi połowami.

5. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące informacje:

a) nazwę statku, numer wpisu do rejestru, poprzednio używane nazwy (jeśli są znane) oraz port rejestracji;

b) poprzednia bandera (jeśli dotyczy);

c) międzynarodowy radiowy sygnał rozpoznawczy (jeżeli dotyczy);

d) nazwisko (nazwa) i adres właściciela lub właścicieli;

e) typ statku;

f) długość;

g) nazwisko (nazwa) i adres armatora (zarządzającego) lub armatorów (zarządzających) (jeżeli dotyczy);

h) pojemność rejestrowa brutto; oraz

i) moc głównego silnika lub silników.

6. Państwa członkowskie niezwłocznie zgłaszają Komisji, po sporządzeniu pierwszego wykazu uprawnionych statków, o wszelkich dodanych informacjach, skreśleniach i/lub wszelkich modyfikacjach z chwilą dokonania takich zmian.

Artykuł 56 Obowiązki uprawnionych statków

1. Statki przestrzegają wszystkich odpowiednich środków ochrony i zarządzania ustanowionych przez SEAFO.

2. Uprawnione statki posiadają ważne świadectwa rejestracji statku oraz ważnie zezwolenie na połowy i/lub przeładunek.

Artykuł 57 Nieuprawnione statki

1. Państwa członkowskie podejmują środki w celu wprowadzenia zakazu połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku i wyładunku gatunków objętych Konwencją SEAFO przez statki, które nie figurują w rejestrze uprawnionych statków SEAFO.

2. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie rzeczowe informacje świadczące o uzasadnionych podstawach, które pozwalają podejrzewać, że statki nieobjęte rejestrem uprawnionych statków SEAFO prowadzą na obszarze konwencji połowy i/lub przeładunek gatunków objętych konwencją.

3. Państwa członkowskie podejmują konieczne środki gwarantujące, że właściciele statków objętych rejestrem uprawnionych statków SEAFO nie uczestniczą w działaniach połowowych prowadzonych przez statki nieobjęte rejestrem uprawnionych statków na obszarze Konwencji SEAFO ani nie są związane z takimi działaniami.

SEKCJA 2 PRZEłADUNKI

Artykuł 58 Zakaz przeładunków na morzu

Każde państwo członkowskie zakazuje przeładunków na morzu statkom pływającym pod jego banderą na obszarze Konwencji SEAFO w odniesieniu do gatunków objętych Konwencją SEAFO.

Artykuł 59 Przeładunki w porcie

1. Wspólnotowe statki rybackie, które poławiają gatunki objęte Konwencją SEAFO na obszarze konwencji, dokonują przeładunków wyłącznie w porcie jednej z umawiających się stron SEAFO, jeżeli posiadają uprzednie zezwolenie umawiającej się strony, w której porcie odbędzie się ta operacja. Wspólnotowe statki rybackie mogą dokonywać przeładunków wyłącznie, jeżeli otrzymały takie uprzednie zezwolenie na przeładunek od państwa członkowskiego bandery i państwa portu.

2. Każde państwo członkowskie gwarantuje, że jego uprawnione statki rybackie otrzymują uprzednie zezwolenie na udział w przeładunkach w porcie. Państwa członkowskie gwarantują również, że przeładunki są zgodne ze zgłoszoną ilością połowu każdego statku oraz nakładają wymóg składania raportów z przeładunków.

3. Kapitan wspólnotowego statku rybackiego, który dokonuje przeładunku na inny statek, zwany dalej „statkiem odbierającym”, dowolnych ilości gatunków objętych Konwencją SEAFO złowionych na obszarze konwencji SEAFO, w momencie przeładunku informuje państwo bandery statku odbierającego o odnośnych gatunkach i ilościach, o dacie przeładunku i miejscu połowów oraz przekazuje swojemu państwu członkowskiemu bandery deklarację przeładunkową SEAFO zgodnie ze wzorem zamieszczonym w części I załącznika XI.

4. Kapitan wspólnotowego statku rybackiego zgłasza, co najmniej z 24-godzinnym wyprzedzeniem, następujące informacje umawiającej się stronie SEAFO, w której porcie odbędzie się przeładunek:

- nazwy statków rybackich dokonujących przeładunku;

- nazwy statków odbierających,

- tonaż w podziale na gatunki do przeładunku;

- datę oraz port przeładunku.

5. Nie później niż 24 godziny przed rozpoczęciem oraz po zakończeniu przeładunku, jeżeli odbywa się on w porcie jednej z umawiających się stron SEAFO, kapitan wspólnotowego statku odbierającego informuje właściwe organy państwa portu o ilościach połowów gatunków objętych Konwencją SEAFO znajdujących się na jego statku i w ciągu 24 godzin przekazuje deklarację przeładunkową SEAFO tym właściwym organom.

6. Kapitan wspólnotowego statku odbierającego na 48 godzin przed wyładunkiem przesyła deklarację przeładunkową SEAFO właściwym organom państwa portu, w którym odbywa się wyładunek.

7. Każde państwo członkowskie podejmuje odpowiednie środki w celu zweryfikowania dokładności otrzymanych informacji oraz współpracuje z państwem bandery w celu zagwarantowania, że wyładunki są zgodne ze zgłoszoną ilością połowów każdego statku.

8. Każde państwo członkowskie, którego statki są uprawnione do prowadzenia połowów gatunków objętych Konwencją SEAFO na obszarze Konwencji SEAFO, do dnia 1 czerwca 2008 r. zgłosi Komisji szczegółowe informacje na temat przeładunków dokonanych przez statki pływające pod jego banderą.

SEKCJA 3 ŚRODKI OCHRONY DOTYCZąCE ZARZąDZANIA WRAżLIWYMI SIEDLISKAMI I EKOSYSTEMAMI GłęBINOWYMI

Artykuł 60 Obszary zamknięte

Na obszarach określonych poniżej wspólnotowym statkom rybackim zabrania się wszelkich działań połowowych w odniesieniu do gatunków objętych Konwencją SEAFO:

a) podrejon A1

- Dampier Seamount

10o00’S 02o00’W 10o00’S 00o00’E

12o00’S 02o00’W 12o00’S 00o00’E

- Malahit Guyot Seamount

11o00’S 02o00’W 11o00’S 04o00’W

13o00’S 02o00’W 13o00’S 04o00’W

b) podrejon B1

- Molloy Seamount

27o00’S 08o00’E 27o00’S 10o00’E

29o00’S 08o00’E 29o00’S 10o00’E

c) rejon C

- Schmidt-Ott Seamount & Erica Seamount

37o00’S 13o00E 37o00’S 17o00’E

40o00’S 13o00E 40o00’S 17o00’E

- Africana seamount

37o00’S 28o00E 37o00’S 30o00E

38o00’S 28o00E 38o00’S 30o00E

- Panzarini Seamount

39o00’S 11o00’E 39o00’S 13o00’E

41o00’S 11o00’E 41o00’S 13o00’E

d) podrejon C1

- Vema Seamount

31o00’S 08o00’E 31o00’S 09o00’E

32o00’S 08o00’E 32o00’S 09o00’E

- Wust Seamount

33o00’S 06o00’E 33o00’S 08o00’E

34o00’S 06o00’E 34o00’S 08o00’E

e) rejon D

- Discovery, Junoy, Shannon Seamounts

41o00’S 06o00’W 41o00’S 03o00’E

44o00’S 06o00’W 44o00’S 03o00’E

- Schwabenland & Herdman Seamounts

44o00’S 01o00’W 44o00’S 02o00’E

47o00’S 01o00’W 47o00’S 02o00’E

Artykuł 61 Wznowienie połowów na obszarze zamkniętym

1. Na zamkniętym obszarze połowowym, o którym mowa w art. 60, nie wznawia się połowów dopóki państwo bandery nie określi i nie oznaczy wrażliwych ekosystemów morskich występujących na tym obszarze, w tym gór podwodnych, kominów hydrotermalnych lub koralowców żyjących w zimnych wodach, oraz nie dokona oceny oddziaływania wznowienia połowów na takie wrażliwe ekosystemy morskie.

2. Państwo członkowskie przedkłada Komisji wyniki identyfikacji, oznaczenia i oceny oddziaływania przeprowadzonych zgodnie z ust. 1 w celu przekazania na doroczne posiedzenie Komitetu Naukowo-Badawczego SEAFO.

3. Państwa członkowskie mogą przedkładać Komisji badawcze plany połowowe w celu oceny oddziaływania połowów na zrównoważenie zasobów rybołówstwa i wrażliwe siedliska morskie.

SEKCJA 4 ŚRODKI OGRANICZAJąCE PRZYPADKOWE PRZYłOWY PTAKÓW MORSKICH

Artykuł 62 Informacje dotyczące interakcji z ptakami morskimi

Państwa członkowskie zbiorą i przedstawią Komisji do dnia 1 czerwca 2008 r. wszelkie dostępne informacje dotyczące interakcji z ptakami morskimi, w tym przypadkowych połowów ptaków morskich przez ich statki rybackie poławiające gatunki objęte Konwencją SEAFO.

Artykuł 63 Środki ograniczające ryzyko

1. Wszystkie wspólnotowe statki prowadzące połowy na południe od 30 stopnia szerokości geograficznej południowej posiadają i stosują liny płoszące ptaki (tyczki i liny płoszące tori):

- tyczki i liny płoszące tori są zgodne z uzgodnionym modelem tyczek i lin płoszących tori i wytycznymi w sprawie ich stosowania, określonymi w części II załącznika XI;

- tyczki i liny płoszące tori stosuje się zawsze przed zanurzeniem sznurów haczykowych w wodzie na południe od 30 stopnia szerokości geograficznej południowej;

- jeżeli jest to wykonalne, statki powinny stosować drugą tyczkę tori oraz linę płoszącą ptaki w okresach wysokiej liczebności lub aktywności ptaków;

- statki posiadają zapasowe liny płoszące tori, które są gotowe do natychmiastowego wykorzystania.

2. Sznury haczykowe wystawia się wyłącznie w nocy (tzn. po zapadnięciu zmroku, w godzinach zmierzchu żeglarskiego[51]). Podczas nocnych połowów z wykorzystaniem sznurów haczykowych stosuje się jedynie minimalne oświetlenie statków rybackich niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa.

3. W trakcie wydawania lub wystawiania narzędzi połowowych zabronione jest dokonywanie zrzutu odpadów rybnych. Należy unikać zrzutów odpadów rybnych podczas wybierania narzędzi. Jeżeli to możliwe, wszelkie takie zrzuty odbywają się po przeciwnej stronie statku w stosunku do miejsca wybierania narzędzi. W przypadku statków lub łowisk nieobjętych wymogiem zatrzymywania odpadów rybnych na statku, wprowadza się zasadę usuwania haczyków z odpadów i głów ryb przez zrzutem odpadów. Przed wydaniem sieci zostają one oczyszczone z pozostałości, które mogą przyciągnąć ptaki morskie.

4. Wspólnotowe statki rybackie przyjmują procedury wydawania i wybierania, które minimalizują czas utrzymywania się sieci o luźnych oczkach na powierzchni. W miarę możliwości nie przeprowadza się napraw sieci, kiedy znajduje się ona w wodzie.

5. Wspólnotowe statki rybackie zachęca się do stosowania konfiguracji narzędzi, które zminimalizują prawdopodobieństwo, że ptaki zbliżą się do części sieci, która jest dla nich najbardziej niebezpieczna. Może to obejmować większe obciążenie lub zmniejszenie pływalności sieci, tak aby zanurzała się szybciej, bądź umieszczenie kolorowych wstążek płoszących lub innych dodatków na tych częściach sieci, gdzie rozmiar oczek stanowi szczególne zagrożenie dla ptaków.

6. Wspólnotowym statkom rybackim, które ze względu na konstrukcję nie posiadają pokładowych urządzeń przetwórczych lub odpowiedniej pojemności do zatrzymywania odpadów na statku bądź możliwości dokonywania zrzutów odpadów po przeciwnej stronie statku w stosunku do miejsca wybierania narzędzi, nie zezwala się na połowy na obszarze konwencji.

7. Należy dołożyć wszelkich starań, aby żywe ptaki schwytane podczas połowu sznurami haczykowymi były wypuszczane na wolność, a haczyki, o ile to tylko możliwe, usuwane w sposób niezagrażający ich życiu.

SEKCJA 5 KONTROLA

Artykuł 64 Przepisy szczególne dotyczące antara patagońskiego (Dissostichus eleginoides)

1. Kapitan statku uprawnionego do połowów antara patagońskiego na obszarze objętym Konwencją SEAFO zgodnie z art. 55 przes