Wniosek ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY kończące częściowy przegląd okresowy dotyczący środków antysubsydyjnych na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych, rozszerzonych na przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Kanady /* COM/2014/0121 final - 2014/0065 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”) w częściowym przeglądzie okresowym dotyczącym obowiązujących ceł antysubsydyjnych na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych, rozszerzonych na przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Kanady. || Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego. || Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Ostateczne cło antysubsydyjne na przywóz monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, powszechnie nazywanych „biodieslem”, w formie czystej lub w postaci mieszanki zawierającej wagowo ponad 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji, o pochodzeniu niekopalnym („produkt objęty przeglądem” lub „biodiesel”), objętych obecnie kodami CN ex 1516 20 98, ex 1518 00 91, ex 1518 00 99, ex 2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, ex 2710 20 11, ex 2710 20 15, ex 2710 20 17, ex 3824 90 97, 3826 00 10 i ex 3826 00 90, pochodzących ze Stanów Zjednoczonych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 598/2009 (Dz.U. L 179 z 10.7.2009, s.1). Rozporządzeniem wykonawczym Rady nr 443/2011 (Dz.U. L 122 z 11.5.2011, s. 1) ostateczne cło antysubsydyjne na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych rozszerzono na przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Kanady. || Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. || 2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków Konsultacje z zainteresowanymi stronami || Zainteresowane strony objęte postępowaniem uzyskały możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. || Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej || Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. || Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz warunków, które muszą zostać ocenione. || 3. Aspekty prawne wniosku Krótki opis proponowanych działań W dniu 30 kwietnia 2013 r. Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy dotyczący ceł antysubsydyjnych na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych, rozszerzonych na przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Kanady. Przegląd wszczęto w następstwie uzasadnionego wniosku złożonego przez kanadyjskiego producenta Ocean Nutrition Canada („wnioskodawca”). Wnioskodawca nie wykazał, że jest w stanie wyprodukować całkowitą ilość biodiesla wysłanego przez niego do Unii od początku okresu objętego dochodzeniem w sprawie obejścia środków. Należy zatem zakończyć dochodzenie przeglądowe bez udzielenia wnioskodawcy zwolnienia z obowiązujących rozszerzonych środków antysubsydyjnych. Występuje się zatem do Rady o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia w celu zakończenia dochodzenia w ramach przeglądu okresowego, które powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. || Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej. || Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. || Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: || Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. || Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Unii, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku nie mają zastosowania. || Wybór instrumentów || Proponowany instrument: rozporządzenie. || Inne środki byłyby niewłaściwe z następującego powodu: Inne środki byłyby niewłaściwe, ponieważ rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych możliwości. || 4. Wpływ na budżet Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii. || 2014/0065 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY kończące częściowy przegląd okresowy dotyczący środków antysubsydyjnych na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych, rozszerzonych na przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Kanady RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej ([1]) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 19 i art. 23 ust. 6, uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisję”) po konsultacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: 1. PROCEDURA 1.1. Obowiązujące środki (1) Rozporządzeniem (WE) nr 598/2009([2]) Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na przywóz monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, powszechnie nazywanych „biodieslem”, w formie czystej lub w postaci mieszanki zawierającej wagowo ponad 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji, o pochodzeniu niekopalnym („produkt objęty przeglądem” lub „biodiesel”), objętych obecnie kodami ex 1516 20 98, ex 1518 00 91, ex 1518 00 99, ex 2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, ex 2710 20 11, ex 2710 20 15, ex 2710 20 17, ex 3824 90 97, 3826 00 10 i ex 3826 00 90, pochodzących ze Stanów Zjednoczonych („obwiązujące środki pierwotne”). (2) Rozporządzeniem (UE) nr 443/2011 ([3]),w następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków, Rada rozszerzyła ostateczne cło antysubsydyjne na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych na przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Kanady („rozszerzone środki”). 1.2. Wniosek o dokonanie przeglądu (3) Wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 19 i art. 23 ust. 6 rozporządzenia podstawowego został złożony przez przedsiębiorstwo Ocean Nutrition Canada („wnioskodawca”), producenta eksportującego z Kanady („wniosek o dokonanie przeglądu”). (4) Zakres wniosku ograniczał się do zbadania możliwości udzielenia zwolnienia z rozszerzonych środków w odniesieniu do wnioskodawcy, (5) We wniosku o dokonanie przeglądu wnioskodawca stwierdził, że jest rzeczywistym producentem biodiesla i że jest zdolny do produkcji całkowitej ilości biodiesla wysłanego przez niego do Unii od początku okresu objętego dochodzeniem w sprawie obejścia środków, które skutkowało wprowadzeniem rozszerzonego środka. (6) Okres objęty dochodzeniem, który został uwzględniony przy dochodzeniu w sprawie obejścia środków, o którym mowa w motywie 2, obejmował okres od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. („pierwotny okres objęty dochodzeniem”). Okres objęty dochodzeniem dotyczący obecnego dochodzenia obejmował okres od dnia 1 kwietnia 2012 r. do dnia 31 marca 2013 r. („okres objęty dochodzeniem”). (7) Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie potwierdzające, że był producentem biodiesla w Kanadzie długo przed wprowadzeniem obowiązujących środków. Ponadto wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany z żadnym producentem biodiesla w Stanach Zjednoczonych. 1.3. Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego (8) Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że wniosek o dokonanie przeglądu zawierał wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, w dniu 30 kwietnia 2013 r. Komisja wszczęła, w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej([4]) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”), częściowy przegląd okresowy zgodnie z art. 19 i art. 23 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, którego zakres ograniczał się do zbadania możliwości udzielenia zwolnienia z rozszerzonych środków w odniesieniu do wnioskodawcy. 1.4. Zainteresowane strony (9) Komisja oficjalnie poinformowała wnioskodawcę oraz przedstawicieli Kanady o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Zgłosił się jedynie wnioskodawca. Nie wnioskowano o przesłuchanie. (10) Komisja otrzymała odpowiedź na kwestionariusz od wnioskodawcy, która została zweryfikowana na miejscu w siedzibie wnioskodawcy w Kanadzie. 2. USTALENIA Z DOCHODZENIA I ZAKOŃCZENIE PRZEGLĄDU (11) W toku dochodzenia ustalono, że wnioskodawca jest rzeczywistym producentem biodiesla i że nie jest powiązany z żadnym producentem biodiesla w Stanach Zjednoczonych. (12) W wyniku ustaleń dokonanych podczas wizyt w siedzibie wnioskodawcy w Kanadzie, zwrócono się do wnioskodawcy o dostarczenie dodatkowych informacji potwierdzających, że jego zdolności produkcyjne są wystarczające, by zrealizować wielkość sprzedaży w okresie objętym dochodzeniem. (13) Pomimo kilkukrotnie przedłużanego terminu wnioskodawca nie przekazał Komisji wymaganych informacji. (14) Ponadto dochodzenie wykazało, że po wejściu w życie rozszerzonych środków mogło dojść do wywozu przez wnioskodawcę przedmiotowego produktu do Unii, objętego kodem CN niepodlegającym środkom. Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o uzasadnienie stosowania tego kodu CN. Wnioskodawca nie przedstawił jednak żadnych informacji ani innych dowodów wskazujących na to, że wywóz ten powinien być objęty kodem CN niepodlegającym środkom. (15) W związku z powyższym uważa się, że wnioskodawca nie wykazał, że był w stanie wyprodukować całkowitą ilość biodiesla, która została przez niego wysłana do Unii od początku pierwotnego okresu objętego dochodzeniem. Pomimo faktu, że wnioskodawca nie przekazał informacji, o które zwróciła się Komisja, nie przedstawił on żadnych innych dowodów na to, że nie brał udziału w praktykach mających na celu obejście środków. W związku z tym należy zakończyć dochodzenie przeglądowe bez udzielenia wnioskodawcy zwolnienia z rozszerzonych środków. (16) Zainteresowane strony zostały poinformowane o zamiarze zakończenia dochodzenia przeglądowego i miały możliwość przedstawienia uwag. Nie otrzymano żadnych uwag, które mogłyby zmienić decyzję o zakończeniu dochodzenia przeglądowego. (17) Stwierdza się zatem, że należy zakończyć częściowy przegląd okresowy dotyczący środków antysubsydyjnych na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych, rozszerzonych na przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Kanady, bez zmiany rozszerzonych środków antysubsydyjnych. PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Częściowy przegląd okresowy środków antysubsydyjnych obowiązujących na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych, rozszerzonych rozporządzeniem (UE) nr 443/2011 na przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Kanady, wszczęty na podstawie art. 19 i art. 23 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 598/2009, zostaje niniejszym zakończony bez zmiany obowiązującego rozszerzonego środka antysubsydyjnego. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93. [2] Dz.U. L 179 z 10.7.2009, s. 1. [3] Dz.U. L 122 z 11.5.2011, s. 1. [4] (Dz.U. C 124 z 30.4.2013, s. 10)