Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (prawo o materiale przeznaczonym do reprodukcji roślin) /* COM/2013/0262 final - 2013/0137 (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin ma zasadnicze znaczenie dla wydajności, różnorodności, zdrowia i jakości rolnictwa, ogrodnictwa oraz produkcji żywności i paszy, a także środowiska. Lasy pokrywają dużą powierzchnię Unii i spełniają liczne funkcje społeczne, gospodarcze, środowiskowe, ekologiczne i kulturowe. Obecne przepisy UE dotyczące udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin opierają się na dwóch głównych filarach, a mianowicie rejestracji odmian/materiału i kwalifikacji poszczególnych partii materiału przeznaczonego do reprodukcji gatunków roślin wymienionych w dyrektywach („unijne gatunki wymienione”). Projekt wniosku konsoliduje i aktualizuje przepisy dotyczące wprowadzania do obrotu materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin poprzez uchylenie i zastąpienie przepisów następujących 12 dyrektyw: dyrektywy Rady 66/401/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych, dyrektywy Rady 66/402/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych, dyrektywy Rady 2002/53/WE w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych, dyrektywy Rady 2002/54/WE w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka, dyrektywy Rady 2002/55/WE w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw, dyrektywy Rady 2002/56/WE w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków, dyrektywy Rady 2002/57/WE w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych, dyrektywy Rady 68/193/EWG w sprawie wprowadzania do obrotu materiału do wegetatywnego rozmnażania winorośli, dyrektywy Rady 98/56/WE w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin ozdobnych, dyrektywy Rady 92/33/EWG w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym oraz nasadzeniowym warzyw, innym niż nasiona, dyrektywy Rady 2008/90/WE w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin sadowniczych oraz roślinami sadowniczymi przeznaczonymi do produkcji owoców oraz dyrektywy Rady 1999/105/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem rozmnożeniowym. Większość dyrektyw Rady dotyczących udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin została przyjęta w latach 1966–1971, a niektóre dyrektywy są późniejsze. Stare dyrektywy były często i w znacznym stopniu aktualizowane, co powoduje konieczność zwiększenia jasności i przejrzystości. Ze względu na swoją historię dyrektywy znacznie różnią się między sobą pod względem kontekstu technicznego, który stanowi ich podstawę, oraz pod względem przyjętego podejścia, które obejmuje zakres od kontroli urzędowych produktów do urzędowego nadzoru nad procesami. Szczególnie wymagające są dla właściwych organów kontrole produktów. Ponadto skomplikowany i fragmentaryczny charakter istniejących przepisów może przyczyniać się do utrwalania istniejących niepewności oraz rozbieżności w zakresie ich wdrażania w poszczególnych państwach członkowskich. Sytuacja ta powoduje nierówne warunki działania podmiotów zawodowych na jednolitym rynku. Konieczne jest zharmonizowanie wdrażania przepisów, obniżenie kosztów i obciążeń administracyjnych, a także wsparcie innowacji. Ważne jest również dostosowanie do postępu technicznego w dziedzinie hodowli roślin i szybkiego rozwoju europejskiego i globalnego rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. Potrzeby te sprawiają, że aktualizacja i modernizacja ram prawnych stają się konieczne. Należy dalej wzmacniać cel ochrony rolniczej bioróżnorodności in situ. Ponadto słaba koordynacja horyzontalna z innymi przepisami, politykami i strategiami UE stanowi przeszkodę dla ich skutecznego wdrażania. W ostatnich latach politykę rolną zaczęto traktować w UE jako strategicznie ważną dla bezpieczeństwa żywnościowego i bezpieczeństwa żywności, wartości odżywczej żywności, środowiska naturalnego, bioróżnorodności i zmiany klimatu. Główną kwestią stały się „zrównoważona intensyfikacja” i ekologizacja upraw roślin spożywczych, które pozwalają na zwiększenie plonów bez negatywnego wpływu na środowisko oraz bez zwiększania powierzchni uprawianej ziemi. Prawodawstwo w zakresie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin ma fundamentalne znaczenie dla osiągnięcia tego celu. Strategia leśna UE podkreśla znaczenie wielofunkcyjnej roli lasów i zrównoważonego zarządzania nimi. Konieczna jest spójność i synergia z prawem o zdrowiu roślin w odniesieniu do kontroli zdrowia roślin, które są częścią procesu kwalifikacji materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, lub integracja ogólnych zasad odnoszących się do kontroli urzędowych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 w sprawie kontroli urzędowych. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Ocenę wpływu niniejszego wniosku oparto na wynikach oceny przepisów UE w zakresie obrotu nasionami i materiałem rozmnożeniowym roślin (obecnie materiałem przeznaczonym do reprodukcji roślin), która została przeprowadzona w latach 2007/2008 przez Konsorcjum ds. oceny łańcucha żywnościowego (Food Chain Evaluation Consortium – FCEC), oraz na wynikach badania dotyczącego rejestracji odmian prowadzonego przez to samo konsorcjum w pierwszej połowie 2010 r. Oparto ją również o ankiety przeprowadzone wśród wszystkich zainteresowanych stron, w szczególności właściwych organów w państwach członkowskich, przedstawicieli sektora prywatnego na szczeblu UE i na szczeblu krajowym, odpowiednich międzynarodowych organów normalizacyjnych, organizacji pozarządowych i Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin. W latach 2009–2011 odbywały się spotkania horyzontalnej grupy roboczej w ramach Komisji poświęcone wszystkim gatunkom roślin. W maju 2011 r. cztery grupy zadaniowe utworzone w trakcie prezydencji węgierskiej pracowały nad szczególnymi zagadnieniami. Ponadto w latach 2009–2011 Komisja kilkakrotnie zasięgała opinii grupy roboczej „Nasiona i materiał rozmnożeniowy” w ramach grupy doradczej ds. łańcucha żywnościowego i zdrowia zwierząt i roślin. W dniu 18 marca 2009 r. zorganizowano otwartą konferencję „Zapewnienie dostępności nasion w XXI wieku” w celu przedstawienia i przedyskutowania wyników oceny z różnymi zainteresowanymi stronami. Wreszcie od dnia 19 kwietnia do 30 maja 2011 r. wśród zainteresowanych stron zorganizowano internetową ankietę przy pomocy kwestionariusza „interaktywnego kształtowania polityki”, aby zebrać uwagi w sprawie dokumentu na temat wariantów i analizy. W ramach ankiety uzyskano 257 odpowiedzi od bardzo szerokiego spektrum zainteresowanych grup. Głównym celem konsultacji było zapoznanie się z opiniami na temat obowiązujących przepisów i ich stosowania oraz potrzeby wprowadzenia zmian. Ogólnie rzecz biorąc, zainteresowane strony były zadowolone z podstawowych zasad leżących u podstaw istniejących dyrektyw, ale poparły Komisję w jej zamiarze zmiany prawodawstwa. Pole do ulepszeń wskazano w szczególności w odniesieniu do uproszczenia przepisów, obniżenia kosztów oraz przyrostu wydajności, zwiększenia elastyczności podmiotów zawodowych, poziomu harmonizacji między państwami członkowskimi, roli rynków niszowych i wschodzących, a także ochrony rolniczej bioróżnorodności i zasobów genetycznych roślin. Utrzymanie ogólnych zasad obowiązujących przepisów, a zwłaszcza procedury rejestracji odmian oraz procedury kwalifikacji partii materiału siewnego przed wprowadzeniem do obrotu, uzyskało silne poparcie większości zainteresowanych stron. Ponadto w odniesieniu do przepisów UE w sprawie leśnego materiału rozmnożeniowego zainteresowane strony zwróciły się o utrzymanie obecnego podejścia. W ocenie skutków wskazano następujące główne osi, wzdłuż których system musi się zmienić, aby pasować do sytuacji gospodarczej, społecznej, naukowej i związanej z ochroną środowiska: (i) uproszczenie podstawowych aktów prawnych (z 12 dyrektyw do jednego rozporządzenia), (ii) zwrot kosztów i poprawa skuteczności i wydajności systemu oraz (iii) koordynacja horyzontalna z niedawnymi, przyjętymi już politykami UE. Badane są różne sposoby – większa elastyczność, deregulacja lub centralizacja – poprawy skuteczności systemu przy jednoczesnym utrzymaniu gwarancji wysokiej jakości materiału rozmnożeniowego, konkurencyjności i podejmowania nowych wyzwań, takich jak bioróżnorodność. Na podstawie tych trzech osi wskazano 5 wariantów strategicznych, przy czym uproszczenie przepisów oraz zwrot kosztów są stałe dla każdego wariantu. Kwestie dotyczące MŚP i mikroprzedsiębiorstw zostały uwzględnione w różnych wariantach, zwłaszcza aby zapewnić tym przedsiębiorstwom dostęp do infrastruktury publicznej w celu wykonania niektórych zadań, których nie mogą wykonać same, i aby dalej wspierać i rozwijać ich elastyczność przy uzyskiwaniu lepszego dostępu do rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. Szczególną uwagę poświęcono kompromisowi między przeniesieniem pracy operacyjnej i utrzymaniem jakości materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. W ocenie skutków stwierdza się, że żaden pojedynczy wariant nie zapewnia realizacji celów przeglądu w sposób wydajny, skuteczny i spójny, oraz sugeruje, w zgodzie z opinią zainteresowanych stron, wariant preferowany, który łączy w sobie elementy wariantów 2, 4 i 5. W związku z tym wniosek zapewnia warunki dające podmiotom zawodowym i konsumentom pewność prawa, gwarantujące wysoką jakość materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin oraz zapewniające przewagę konkurencyjną na rynku wewnętrznym i światowym. Połączenie to ma na celu równowagę między elastycznością podmiotów zawodowych (warianty 2 i 4) a bioróżnorodnością (wariant 4) i wymaganą rygorystycznością wymogów dotyczących zdrowia i jakości (elementy wariantu 2 i 5), tak by zapewnić funkcjonowanie rynku na uczciwych zasadach, a także utrzymanie jakości i zdrowia materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. Połączone jest to z elementami dającymi uprawom małoobszarowym lub uprawom o szczególnych zastosowaniach niewymagający obciążeń dostęp do szczególnych lub małych segmentów rynku, ale w połączeniu z minimalnymi obowiązkami zapewniającymi identyfikowalność, zdrowie i informacje dla konsumentów, tak aby stworzyć równe reguły gry dla wszystkich podmiotów zawodowych. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Celem wniosku jest zastąpienie istniejących 12 dyrektyw jednym rozporządzeniem, którego dotyczy wniosek. 3.1. Część I – Przepisy ogólne Zakres rozporządzenia, którego dotyczy wniosek, obejmuje wszystkie typy materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. Największa jego część obejmuje jednak gatunki obecnie regulowane przez 12 dyrektyw (tzw. „gatunki wymienione”). W celu wyjaśnienia i ujednolicenia istniejącychw państwach członkowskich podejść do innych gatunków, tj. roślin gatunków niewymienionych i w związku z tym nieobjętych obecnymi dyrektywami, również te gatunki podlegać będą jednak pewnym bardzo podstawowym regułom (zob. część III tytuł III). Aby uwzględnić potrzeby producentów i wymogi elastyczności oraz proporcjonalności, rozporządzenie nie będzie miało zastosowania do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który przeznaczony jest do celów badawczych, naukowych i hodowlanych (selekcyjnych). Ponadto nie powinno ono mieć zastosowania do materiału przeznaczonego do banków genów, organizacji i sieci ochrony zasobów genetycznych ex situ, in situ lub w gospodarstwie ani w nich utrzymywanego w wyniku krajowych strategii ochrony zasobów genetycznych. Ponadto materiał przeznaczony do reprodukcji roślin wymieniany w naturze między dwoma osobami innymi niż podmioty zawodowe jest wyłączony z zakresu rozporządzenia. W odniesieniu do definicji główną zmianą jest wprowadzenie wspólnego terminu, który obejmuje wszystkie rodzaje materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, w formie nasion lub innego rodzaju roślinnego materiału rozmnożeniowego. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin oznacza rośliny lub części roślin zdolne i przeznaczone do produkowania lub reprodukowania całych roślin. Obejmuje to również młode rośliny. Wszystkie te rodzaje materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin podlegają wspólnym zasadom w odniesieniu do produkcji z zamiarem udostępnienia na rynku oraz w odniesieniu do udostępniania ich na rynku. 3.2. Część II – Podmioty zawodowe Ponieważ na mocy niniejszego rozporządzenia definicja podmiotu nie obejmuje osób prywatnych, stosowane jest pojęcie „podmiotu zawodowego”. Podmioty zawodowe definiowane są przy pomocy jednej definicji i są rejestrowane w celu ułatwienia działań kontrolnych. Rejestr ten jest połączony z rejestrem ustanowionym na mocy [title of the new Plant Health Regulation]. Wprowadzone zostaną podstawowe obowiązki podmiotów zawodowych w zakresie identyfikacji materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który produkują lub udostępniają na rynku, prowadzenia rejestrów, ułatwienia kontroli i utrzymania materiału. Identyfikowalność każdego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin jest zapewniona dzięki obowiązkowi posiadania przez podmioty zawodowe informacji dotyczących jednego etapu przed ich działalnością handlową i jednego etapu po niej. 3.3. Część III – Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin inny niż leśny materiał rozmnożeniowy Tytuł I Przepisy ogólne Określone zostają definicje odmiany i jej utrzymania, odmiany z opisem urzędowym lub odmiany z opisem uznanym urzędowo, klona, jak również różnych kategorii dopuszczenia do obrotu. Tytuł II Produkcja i udostępnianie na rynku gatunków wymienionych Ogólnie rzecz biorąc, utrzymane zostanie podstawowe podejście dotyczące rejestracji odmian/materiału i kwalifikacji/inspekcji partii przed udostępnieniem na rynku. Podmiotom zawodowym zapewniona zostanie jednak większą elastyczność, tak aby mogły przeprowadzać niezbędne badania w odniesieniu do rejestracji odmian, inspekcje, pobieranie próbek i analizę materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin w celu kwalifikacji pod urzędowym nadzorem właściwych organów. Przyjęte zostaną także wtórne akty w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących produkcji i udostępniania na rynku określonych gatunków i ich kategorii (materiał kategorii przedbazowy, materiał kategorii bazowy, materiał kategorii kwalifikowany i materiał kategorii standard). Ma to istotne znaczenie dla zwiększenia elastyczności wprowadzania zmian wynikających z postępu technicznego i naukowego, przy jednoczesnym poszanowaniu proporcjonalności i trwałości podejścia regulacyjnego. Wymogi dotyczące udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin można podsumować następująco: – należy do odmiany lub klona zarejestrowanych zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia; – jest zgodny ze szczególnymi wymogami przyjętymi w odniesieniu do wprowadzania do obrotu danej kategorii z podziałem na rodzaje i gatunki; – materiał kategorii przedbazowy, materiał kategorii bazowy i materiał kategorii kwalifikowany jest opatrzony etykietą urzędową, a materiał kategorii standard – etykietą podmiotu; – spełnia wymogi dotyczące sposobu postępowania; – spełnia wymogi w zakresie kwalifikacji i identyfikacji. Obowiązek rejestracji odmian nie ma zastosowania do podkładek, które nie spełniają warunków odmiany. Dodatkowo, w celu wprowadzenia elastyczności w odniesieniu do przyszłego postępu technicznego i naukowego, materiał niejednorodny, który nie odpowiada definicji odmiany, mógłby być pod pewnymi warunkami wyłączony z wymogu przynależenia do zarejestrowanej odmiany. Określono także szczególne odstępstwo w odniesieniu do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin na rynku niszowym. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin niektórych rodzajów i gatunków wymienionych w obecnych dyrektywach nadal podlegać powinien zaostrzonym wymogom dotyczącym produkcji i udostępniania na rynku (gatunki wymienione). Należy jednak ustalić kryteria decydowania o tych gatunkach roślin. Do wykazu powinny zostać włączone rodzaje lub gatunki roślin, które zajmują znaczną powierzchnię i stanowią znaczną wartość produkcji, są produkowane i udostępniane na rynku przez znaczną liczbę podmiotów zawodowych lub zawierają substancje wymagające szczególnych reguł w celu ochrony zdrowia człowieka, zdrowia zwierząt lub środowiska naturalnego. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin powinien być produkowany i udostępniany na rynku jedynie jako materiał kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i standard, tak aby zapewnić przejrzystość i umożliwić użytkownikom świadomy wybór. Należy ustalić szczegółowe kryteria decydowania o tym, które rodzaje i gatunki roślin nie są udostępniane na rynku jako materiał kategorii standard, aby zapewnić zwiększenie jakości, zdrowia, tożsamości i identyfikowalności materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin oraz bezpieczeństwo żywności i pasz. Dla każdej z tych kategorii przyjąć należy szczególne wymogi z podziałem na rodzaje i gatunki. W dalszym ciągu stosowane będą wymogi dotyczące tożsamości, czystości, zdrowia i inne wymogi jakościowe, wymogi dotyczące etykietowania, partii, pakowania, w tym małych opakowań, pokwalifikacyjnych badań kontrolnych, badań i prób porównawczych oraz mieszanek. Odstępstwa Należy utrzymać istniejące stałe odstępstwa dotyczące udostępniania na rynku w ograniczonym stopniu jeszcze niezarejestrowanych odmian do badania w gospodarstwie i materiału niezakwalifkowanego ostatecznie oraz zezwolenia na bardziej rygorystyczne wymogi krajowe. Powinno to również dotyczyć ważnych tymczasowych odstępstw dotyczących środków nadzwyczajnych, przejściowych trudności z zaopatrzeniem i tymczasowych doświadczeń. Odstępstwo dotyczące materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin na rynku niszowym Należy ponadto ustalić proporcjonalne i zrównoważone reguły w odniesieniu do działań na niewielką skalę dotyczących materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który jest dostosowany do lokalnych warunków i udostępniany na rynku w małych ilościach. Odmiany te powinny być zwolnione z wymogów dotyczących rejestracji i udostępniania na rynku. Materiał ten jest zdefiniowany jako materiał przeznaczony do reprodukcji roślin na rynku niszowym. Odstępstwo to powinno dotyczyć np. rolników-hodowców lub ogrodników-hodowców, niezależnie od tego, czy są podmiotami zawodowymi, czy też nie. Należy jednak określić pewne podstawowe reguły dotyczące etykietowania i identyfikowalności materiału. W celu zapobieżenia nadużyciom tego wyłączenia, materiał taki powinien być udostępniany na rynku wyłącznie w opakowaniach o określonej wielkości. Przywóz i wywóz Unijny system równoważności zostaje utrzymany jako podstawowy warunek przywozu z krajów trzecich. Wywóz jest jednak włączony w zakres tego rozporządzenia. Wywóz powinien odbywać się zgodnie z przepisami, normami, kodeksem postępowania lub wszelką inną procedurą prawną lub administracyjną obowiązującą w państwie trzecim przywozu. Jeśli istnieje umowa dwustronna lub wielostronna między Unią a danym państwem trzecim, wywóz z Unii musi być zgodny z tą umową. Ponadto w przypadku braku takiej umowy zastosowanie ma umowa między podmiotami zawodowymi. Tytuł III Produkcja i udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należących do rodzajów lub gatunków niewymienionych Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nienależących do rodzajów i gatunków wymienionych również podlega kilku podstawowym wymogom dotyczącym jego statusu zdrowotnego, zdatności, w stosownych przypadkach odpowiednich odesłań do odmian, identyfikacji danego materiału i przywozu. Tytuł IV Rejestracja odmian w rejestrach krajowych i rejestrze unijnym Rejestry odmian Odmiany, które mają być udostępniane na rynku w Unii, zostają włączone do rejestru krajowego lub unijnego rejestru poprzez procedurę bezpośredniego składania wniosków do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin. Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin będzie przechowywać aktualizowane informacje na temat wszystkich odmian roślin, które mogą być udostępniane na rynku w Unii, w tym odmian wpisanych do rejestrów krajowych (unijna baza danych odmian roślin). W odniesieniu do nowych ulepszonych odmian zostaje utrzymany podstawowy wymóg odrębności, wyrównania i trwałości. Badanie wyrównania powinno uwzględniać rodzaj odmiany i rozmnażania. Ponadto aktem wtórnym można podjąć decyzję, dla których gatunków roślin mogą zostać określone dodatkowe wymogi dotyczące wartości gospodarczej i użytkowej. Państwa członkowskie przyjmują bardziej szczegółowe kryteria dotyczące badania wartości gospodarczej i użytkowej dla tych gatunków roślin w odniesieniu do ich plonów, cech jakościowych, odporności i ich przydatności do niskonakładowych systemów produkcji, w tym do produkcji ekologicznej. Ze względu zatem na szczególne właściwości wymagane w rolnictwie ekologicznym, metodyka i wymogi ustalone w odniesieniu do badań odmian powinny uwzględniać specyficzne potrzeby. Reguły dotyczące zrównoważonej wartości gospodarczej zostaną określone i zharmonizowane w UE poprzez przyjęcie szczególnych wymogów dotyczących odporności na konkretne agrofagi, mniejszego zapotrzebowania na nakłady zasobów, niższej zawartości substancji niepożądanych lub większego dostosowania do różnorodnego środowiska rolno-klimatycznego. Jest to ważne narzędzie nadające procesowi hodowli bardziej zrównoważony charakter. Jeżeli danej odmianie przyznano unijne prawo do ochrony odmian roślin na mocy rozporządzenia (WE) nr 2100/94 lub na mocy przepisów krajowych, odmiana ta powinna być uważana za odrębną, wyrównaną i trwałą oraz mieć odpowiednią nazwę do celów rejestracji odmian na mocy niniejszego rozporządzenia. Utrzymana zostaje podstawowa zasada stosowania jednej nazwy w odniesieniu do jednej odmiany w całej Unii. W pewnych szczególnych przypadkach będą dozwolone synonimy. Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin ma najlepszy wgląd w możliwe do zastosowania nazwy odmian w całej Unii. W związku z tym w celu zapewnienia spójności wyznaczania nazw w całej Unii właściwe organy powinny sprawdzić daną nazwę we Wspólnotowym Urzędzie Ochrony Odmian Roślin przed zarejestrowaniem odmiany w krajowym rejestrze odmian. Rozporządzenie ustanawia szczegółowe wymogi dotyczące procedury rejestracji odmian w zakresie warunków rejestracji, składania i treści wniosków, badań formalnych i technicznych, sprawozdań z badania, decyzji w sprawie rejestracji, okresu ważności i jego przedłużenia, cofnięcia/wykreślenia rejestracji i utrzymania odmian. W celu zapewnienia spójności te same reguły stosuje się również do bezpośrednich wniosków do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin o rejestrację w unijnym rejestrze odmian. Określono szczególne przepisy w sprawie rejestracji w unijnym rejestrze odmian i możliwości wniesienia przez wnioskodawcę odwołania od decyzji Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin. Takie przepisy nie zostały określone w odniesieniu do rejestracji w krajowych rejestrach odmian, ponieważ podlegają one krajowym procedurom administracyjnym. W celu zapewnienia jakości i harmonizacji procesu rejestracji odmian w Unii wprowadzony zostanie nowy obowiązek audytu każdego krajowego ośrodka badania odmian przez Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin. Ośrodek badania dla podmiotów zawodowych będzie podlegał audytowi i zatwierdzeniu właściwych organów krajowych. W przypadku bezpośredniego wniosku do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin będzie on przeprowadzał audyt i zatwierdzanie krajowych ośrodków badań, które wykorzystywane są do badania odmian. Właściwe organy i Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin powinny pobierać opłaty za rozpatrzenie wniosku, badania formalne i techniczne, w tym audyty, nadawanie nazw odmianom, utrzymanie odmian przez każdy rok trwania rejestracji. Dlatego też w niniejszym rozporządzeniu należy określić zharmonizowane reguły dotyczące takich opłat. Nadrzędna jest ogólna zasada zwrotu kosztów. Mikroprzedsiębiorstwa są jednak zwolnione z opłat, aby spełnić zobowiązanie Komisji do zmniejszenia obciążeń bardzo małych przedsiębiorstw, zgodnie z jej nową polityką minimalizowania obciążenia regulacyjnego MŚP oraz dostosowania przepisów UE do potrzeb mikroprzedsiębiorstw. Ponadto opłata za rejestrację odmiany z opisem uznanym urzędowo i materiałem niejednorodnym zostaje obniżona w taki sposób, by opłata ta nie stanowiła przeszkody w rejestracji danej odmiany lub materiału. Stare tradycyjne odmiany W odniesieniu do starych odmian, takich jak odmiany dla zachowania bioróżnorodności (w tym populacje miejscowe) lub tzw. odmiany amatorskie, nadal powinny być określone mniej rygorystyczne wymogi w celu promowania ich ochrony i wykorzystania w gospodarstwie, tak jak jest to obecnie uregulowane na mocy dyrektyw 2008/62/WE i 2009/145/WE. Odmiany będą jednak nadal rejestrowane na podstawie „opisu uznanego urzędowo”, które jest uznawany, ale nie tworzony, przez właściwe organy. W odniesieniu do tego opisu nie jest już obowiązkowe badanie odrębności, wyrównania i trwałości. Opis uznany urzędowo określa jedynie szczególne cechy charakterystyczne roślin i części roślin, które są reprezentatywne dla danej odmiany i umożliwiają jej zidentyfikowanie, w tym region pochodzenia pierwotnego. Opis ten może być oparty na starym opisie urzędowym odmiany, opisie stworzonym w tym samym czasie przez np. naukowy, akademicki organ lub organizację. Rzetelność jego treści potwierdzać mogą poprzednie inspekcje urzędowe, nieurzędowe badania lub wiedza uzyskana z praktycznego doświadczenia w czasie uprawy, reprodukcji i użytkowania. Obecne ograniczenia ilościowe zostają zniesione. Użytkownicy są informowani o materiale przez etykietę wskazującą, że dana odmiana jest identyfikowana za pomocą opisu uznanego urzędowo oraz regionu pochodzenia pierwotnego. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należących do tych odmian powinien być udostępniany na rynku wyłącznie jako materiał kategorii standard. 3.4. Część IV – Produkcja i udostępnianie na rynku leśnego materiału rozmnożeniowego W przepisach UE ustanawia się szczególne podejście obejmujące szczególną terminologię dotyczącą leśnego materiału rozmnożeniowego. W związku z tym dla tej dziedziny przewidziano odrębną część, w której utrzymane jest obecne podejście podstawowe. Wymogi w stosunku do leśnego materiału rozmnożeniowego dotyczą zatwierdzania leśnego materiału podstawowego, włączania do krajowego rejestru oraz wykazu unijnego, certyfikatu, wprowadzania do obrotu kategorii, partii, mieszanek, etykietowania, pakowania i ustanawiania warunków równoważności UE dla przywozu. Ponadto niezbędne jest określenie następujących reguł dotyczących odstępstw: zezwolenia na bardziej rygorystyczne wymogi krajowe, zakazu udostępniania użytkownikom końcowym określonego leśnego materiału rozmnożeniowego, reguł dotyczących przejściowych trudności z zaopatrzeniem i reguł dotyczących tymczasowych doświadczeń. 3.5. Część V – Przepisy proceduralne Określone zostają reguły dotyczące aktów delegowanych i procedury komitetowej. 3.6. Część VI – Przepisy końcowe W rozporządzeniu (WE) nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin wprowadza się zmiany w odniesieniu do nazwy i funkcji Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin. Nazwa agencji zostaje zmieniona zgodnie z zaleceniami międzyinstytucjonalnej grupy roboczej UE na „Europejską Agencję ds. Odmian Roślin”. Misja Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin zostaje rozszerzona na obszar rejestracji odmian, w szczególności zarządzanie unijnym rejestrem odmian i rejestrację odmian roślin poprzez procedurę bezpośredniego składania wniosków do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin. Ponadto Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin przypisano szereg zadań w ramach jego nowej misji formułowania zaleceń dotyczących nadawania nazw odmianom, bazy danych dotyczącej referencyjnych kolekcji odmian, harmonizacji badań technicznych odmian, audytów centrów prowadzących badania techniczne, zadań doradczych, szkoleń i wsparcia technicznego. Określone zostają niezbędne reguły dotyczące kar. 3.7. Część VII – Kompetencje Unii, zasada pomocniczości i forma prawna Ramy prawne w zakresie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin opierają się na Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) art. 43 o realizowaniu wspólnej polityki rolnej (WPR). Cele tej polityki to podniesienie wydajności produkcji rolnej, zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, stabilizacja rynków, zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw oraz zapewnienie konsumentom dostaw żywności w rozsądnych cenach. Wymogi dotyczące zrównoważonego rozwoju rolnictwa zostały włączone poprzez kolejne rewizje WPR. Traktat lizboński kwalifikuje rolnictwo do kompetencji dzielonych między UE a państwami członkowskimi. Oczywiste jest jednak, że w bardzo dużym stopniu wszystkie dziedziny działalności rolniczej, jak również działalność pomocnicza na rynku wyższego i niższego szczebla, zostały uregulowane na poziomie UE. Oznacza to, że prawodawstwo jest przede wszystkim zadaniem instytucji Unii Europejskiej. Wniosek ma formę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady. Inne środki nie byłyby właściwe, ponieważ cele działania mogą zostać najskuteczniej osiągnięte poprzez wprowadzenie w całej Unii w pełni zharmonizowanych wymogów umożliwiających swobodny przepływ materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. 4. WPŁYW NA BUDŻET Środki finansowe do wykonania rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2020 r. są przedstawione w rozporządzeniu ustanawiającym przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. 5. ELEMENTY FAKULTATYWNE 2013/0137 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (prawo o materiale przeznaczonym do reprodukcji roślin) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, uwzględniając opinię Komitetu Regionów, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą[1], a także mając na uwadze, co następuje: (1) W następujących dyrektywach określono reguły produkcji i wprowadzania do obrotu nasion i materiału rozmnożeniowego upraw rolnych, warzyw, winorośli, roślin owocowych, leśnego materiału rozmnożeniowego i roślin ozdobnych: a) dyrektywa Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych[2] b) dyrektywa Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych[3]; c) dyrektywa Rady 68/193/EWG z dnia 9 kwietnia 1968 r. w sprawie wprowadzania do obrotu materiału do wegetatywnego rozmnażania winorośli[4] d) dyrektywa Rady 98/56/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin ozdobnych[5]; e) dyrektywa Rady 1999/105/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem rozmnożeniowym[6] f) dyrektywa Rady 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych[7]; g) dyrektywa Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka[8] h) dyrektywa Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw[9]; i) dyrektywa Rady 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków[10] j) dyrektywa Rady 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych[11]; k) dyrektywa Rady 2008/72/WE z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym oraz nasadzeniowym warzyw, innym niż nasiona[12]; l) dyrektywa Rady 2008/90/WE z dnia 29 września 2008 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin sadowniczych oraz roślinami sadowniczymi przeznaczonymi do produkcji owoców[13]. (2) Podstawowym celem powyższych dyrektyw jest zrównoważona produkcja rolna, ogrodnicza i leśna. W celu zapewnienia wydajności, zdrowie, jakość i różnorodność materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin mają kluczowe znaczenie dla rolnictwa, ogrodnictwa, bezpieczeństwa żywności i paszy oraz dla całej gospodarki. Ponadto, aby zapewnić zrównoważoność, przepisy powinny uwzględniać potrzebę spełnienia oczekiwań konsumentów, zapewnienia możliwości dostosowania produkcji do różnorodnych warunków rolniczych, ogrodniczych i środowiskowych, sprostania wymogom związanym ze zmianą klimatu i wspierania ochrony rolniczej bioróżnorodności. (3) Zmiany w obszarach rolnictwa, ogrodnictwa, leśnictwa, hodowli roślin i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin wskazują, że prawodawstwo należy uprościć i dostosować do rozwoju tego sektora. W związku z powyższym powyższe dyrektywy powinny zostać zastąpione jednym rozporządzeniem w sprawie produkcji w celu udostępnienia na rynku oraz udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin w Unii. (4) Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin powinien być zdefiniowany w sposób kompleksowy, obejmujący wszystkie rośliny zdolne i przeznaczone do produkowania (w tym reprodukowania na jakimkolwiek dalszym etapie produkcji) całych roślin. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem obejmować nasiona, jak również wszystkie inne formy rośliny, niezależnie od fazy wzrostu, przeznaczone i zdolne do produkowania całych roślin. (5) Niniejsze rozporządzenie powinno również obejmować materiał przeznaczony do reprodukcji roślin wykorzystywany do produkcji surowców rolnych przeznaczonych do użytku przemysłowego, ponieważ materiał ten stanowi znaczną część szeregu sektorów i powinien spełniać odpowiednie normy jakości. (6) W celu określenia zakresu szeregu przepisów niniejszego rozporządzenia niezbędne jest zdefiniowanie pojęć „podmiotu zawodowego” i „udostępniania na rynku”. W szczególności, w świetle zmian dotyczących wprowadzania do obrotu w tym sektorze, definicja „udostępniania na rynku” powinna być możliwie jak najszersza, tak by obejmowała wszystkie rodzaje transakcji z udziałem materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. Definicja ta powinna obejmować między innymi osoby zawierające umowy sprzedaży na odległość (np. w formie elektronicznej) oraz osoby, które zbierają leśny materiał podstawowy. (7) Ze względu na potrzeby producentów i wymogi elastyczności i proporcjonalności, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który jest przeznaczony wyłącznie do celów badawczych, naukowych i hodowlanych, do banków genów, organizacji i sieci zajmujących się wymianą i ochroną zasobów genetycznych (w tym ochroną w gospodarstwie), ani do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin wymienianego w naturze między osobami innymi niż podmioty zawodowe. (8) Dyrektywa 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych[14], rozporządzenie (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi[15], dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylająca dyrektywę Rady 90/220/EWG[16], rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy[17], rozporządzenie (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczące możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniające dyrektywę 2001/18/WE[18] oraz rozporządzenie (UE) nr …/… [Office of publications, please add number of Regulation on protective measures against pests of plants] również powinny mieć zastosowanie do produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. (9) W celu zapewnienia przejrzystości i bardziej skutecznej kontroli produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, podmioty zawodowe powinny być rejestrowane. Aby jednak zmniejszyć obciążenia administracyjne podmiotów zawodowych poprzez zezwolenie im na rejestrowanie się wyłącznie raz w jednym rejestrze, powinni oni rejestrować się w rejestrach publicznych ustanowionych przez państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia (UE) nr .../... [Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants]. (10) Należy wprowadzić podstawowe obowiązki podmiotów zawodowych prowadzących działalność w zakresie produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, aby zapewnić właściwe stosowanie niniejszego rozporządzenia. (11) Doświadczenie pokazało, że wiarygodność i jakość materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin udostępnionego na rynku mogą być zagrożone, jeżeli nie jest możliwe śledzenie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin niezgodnego z obowiązującymi normami. Dlatego też konieczne jest ustanowienie kompleksowego systemu identyfikowalności, pozwalającego na wycofanie z obrotu lub przekazanie informacji konsumentom lub właściwym organom. Z tego powodu obowiązkowe powinno być przechowywanie niezbędnych informacji i prowadzenie rejestrów dotyczących przemieszczania materiału od i do podmiotów zawodowych. Zgodnie z zasadą proporcjonalności obowiązek ten nie powinien mieć zastosowania, jeśli dostarczanie takie stanowi część udostępniania na rynku w sprzedaży detalicznej. (12) Niektóre rodzaje i gatunki materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin powinny podlegać zaostrzonym wymogom dotyczącym ich produkcji i udostępniania na rynku z powodu ich istotnego znaczenia gospodarczego, zdrowotnego i środowiskowego. Znaczenie to powinno zostać określone na podstawie obszaru lub wartości produkcji tych rodzajów i gatunków, liczby podmiotów zawodowych lub zawartości substancji stanowiących potencjalne ryzyko dla zdrowia lub środowiska. Większość tych rodzajów i gatunków jest obecnie regulowana dyrektywami wymienionymi powyżej. Te rodzaje i gatunki powinny zostać ujęte w szczegółowym wykazie (zwane dalej „rodzajami i gatunkami wymienionymi”). (13) Aby zapewnić przejrzystość i umożliwić konsumentom dokonywanie świadomych wyborów, materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do rodzajów i gatunków wymienionych powinien być produkowany i udostępniany na rynku wyłącznie w określonych z góry kategoriach. Kategorie te powinny odzwierciedlać różne poziomy jakości oraz etapy produkcji i nosić nazwy „przedbazowy”, „bazowy”, „kwalifikowany” i „standard”. (14) Aby zapewnić jak najszerszą dostępność materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin oraz umożliwić świadomy wybór jego użytkownikom, podmioty zawodowe powinny zasadniczo być w stanie udostępniać na rynku materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do rodzajów i gatunków wymienionych w ramach każdej z tych kategorii. Aby jednak zapewnić bezpieczeństwo żywności i paszy oraz osiągnąć wysoki poziom tożsamości, jakości i zdrowia materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie powinien być udostępniany na rynku jako materiał kategorii standard, jeśli koszty kwalifikacji są proporcjonalne do tych celów. (15) Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do odmian z opisem uznanym urzędowo, materiał niejednorodny oraz materiał przeznaczony do reprodukcji roślin na rynku niszowym powinny podlegać minimalnym wymogom. Dlatego też taki materiał powinien być w każdym przypadku produkowany i udostępniany na rynku wyłącznie jako materiał kategorii standard. (16) W celu umożliwienia użytkownikom dokonywania świadomych wyborów dotyczących jego tożsamości i cech charakterystycznych, materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do rodzajów i gatunków wymienionych powinien być produkowany i udostępniany na rynku, wyłącznie jeśli należy do odmian zarejestrowanych w krajowych rejestrach odmian lub unijnym rejestrze odmian. (17) Aby ułatwić dostosowanie do postępu w hodowli roślin i ewentualnych nowych technik, należy zezwolić, pod pewnymi warunkami, na produkcję i udostępnianie na rynku niejednorodnego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który nie odpowiada definicji odmiany w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, nawet jeśli nie jest on zgodny z wymogami dotyczącymi rejestracji odmian, a mianowicie odrębności, wyrównania i trwałości, lub wymogami dotyczącymi odpowiedniej wartości gospodarczej, lub wymogami dotyczącymi odpowiedniej wartości użytkowej. Rejestracja takiego materiału powinna uwzględniać jego wkład w zwiększanie zmienności genetycznej upraw rolnych, bazy zasobów genetycznych oraz bioróżnorodności w Unii, a także w zrównoważony rozwój rolnictwa, a przez to w przystosowanie się do zmiany klimatu. Metodyka rejestracji powinna w wysokim stopniu uwzględniać te cechy szczególne i opierać się na możliwie najmniejszym obciążeniu podmiotów, które pragną zarejestrować taki materiał. Odpowiednie i proporcjonalne byłoby także wyłączenie z tego samego wymogu podkładek, ponieważ mają one znaczną wartość handlową i praktyczną dla sektorów, w których są wykorzystywane, a nie odpowiadają często definicji odmiany. (18) Należy określić reguły dotyczące kwalifikacji materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin oraz działań mających na celu weryfikację wiarygodności kwalifikacji na etapie po kwalifikacji, aby zapewnić spełnienie obowiązujących wymogów dotyczących jakości. Reguły te powinny być dostosowywane do postępu technicznego i naukowego. (19) Wymogi dotyczące jakości i systemy kwalifikacji powinny uwzględniać międzynarodowe zalecenia, takie jak przepisy dotyczące systemu nasiennego Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), normy dotyczące sadzeniaków Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) i reguły dotyczące pobierania próbek i badania Międzynarodowego Związku Oceny Nasion (ISTA). (20) Z uwagi na progi ustanowione w odniesieniu do występowania agrofagów jakościowych w rozporządzeniu (UE) nr …/… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants) w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin[19], należy ustanowić szczegółowe procedury inspekcji i badań prowadzące do pojedynczej certyfikacji w odniesieniu do zgodności z wymogami przyjętymi na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (UE) nr .../… (Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants). (21) W celu zapewnienia maksymalnej możliwej czystości materiału i jednorodności produkcji materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do rodzajów lub gatunków wymienionych powinien być utrzymywany w osobnych partiach. (22) Ze względu na różnorodność materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin podmioty zawodowe powinny mieć możliwość produkowania i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin w formie indywidualnych roślin, opakowań, pojemników lub wiązek. (23) Należy przyjąć reguły dotyczące etykietowania materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych, aby zapewnić właściwą identyfikację tego materiału. W przypadku materiału kategorii podlegających kwalifikacji etykieta (zwana dalej „etykietą urzędową”) powinna być sporządzana i umieszczana przez upoważnione podmioty zawodowe pod urzędowym nadzorem właściwych organów. Ponieważ jednak niektóre podmioty zawodowe mogą nie dysponować zasobami niezbędnymi do prowadzenia działań kwalifikacyjnych i wydawania etykiet urzędowych, należy przewidzieć możliwość wydawania etykiet urzędowych przez właściwe organy na żądanie podmiotów zawodowych. (24) W celu ochrony środowiska naturalnego w kontekście ochrony zasobów genetycznych wskazane jest zezwolenie na mieszanki materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego do rodzajów lub gatunków wymienionych z rodzajami lub gatunkami niewymienionymi. Mieszanki takie powinny być dozwolone, wyłącznie jeśli ich skład jest naturalnie związany z pewnym regionem. Aby zapewnić przejrzystość i lepszą kontrolę jakości takich mieszanek, produkcja i udostępnianie na rynku tych mieszanek podlegać powinny zezwoleniu właściwych organów. (25) Należy przyjąć reguły dotyczące przywozu materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych do Unii, zezwalające na przywóz wyłącznie takiego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który spełnia te same wymogi dotyczące produkcji i jakości, co wymogi dotyczące materiału produkowanego i udostępnianego na rynku w Unii. (26) W celu zapewnienia elastyczności i ułatwienia dostosowania podmiotów zawodowych i rynków do szczególnych okoliczności, lub w przypadkach przejściowych trudności z zaopatrzeniem, należy przewidzieć pewne odstępstwa od ogólnych reguł niniejszego rozporządzenia. Odstępstwa te powinny być przyznawane pod określonymi warunkami, aby uniknąć nadużyć i zapewnić przestrzeganie ogólnych celów niniejszego rozporządzenia. Powinny one dotyczyć materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin odmian, których rejestracja jest w toku, materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który nie jest ostatecznie kwalifikowany lub nie jest kwalifikowany jako spełniający obowiązujące wymogi dotyczące kiełkowania. Powinna także istnieć możliwość przyjęcia środków nadzwyczajnych w celu zwalczania ryzyka dla zdrowia człowieka, zwierząt, roślin oraz dla środowiska. (27) Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin udostępniany na rynku tylko w ograniczonych ilościach przez drobnych producentów („materiał przeznaczony do reprodukcji roślin na rynku niszowym”) należy wyłączyć z wymogu należenia do zarejestrowanej odmiany. Odstępstwo to jest niezbędne do zapobieżenia nieuzasadnionym ograniczeniom udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który ma mniejsze znaczenie handlowe, ale jest istotny z punktu widzenia utrzymania różnorodności genetycznej. Należy jednak dopilnować, by odstępstwo to nie było regularnie wykorzystywane przez szerokie spektrum podmiotów zawodowych, lecz wyłącznie przez podmioty zawodowe, których nie stać na ponoszenie kosztów i na obciążenia administracyjne związane z rejestracją odmiany. Ważne jest uniknięcie nadużywania tego odstępstwa i zapewnienie stosowania reguł niniejszego rozporządzenia. Dlatego też materiał przeznaczony do reprodukcji roślin na rynku niszowym powinien być udostępniany na rynku wyłącznie przez podmioty zawodowe zatrudniające niewielką liczbę osób i mające niski obrót roczny. (28) Wskazane jest organizowanie czasowych doświadczeń w celu poszukiwania lepszych alternatyw dla wszelkich środków przyjętych w odniesieniu do rodzajów lub gatunków wymienionych. Przy organizowaniu takich doświadczeń uwzględnić należy rozwój technik związanych z produkcją i kontrolą materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. (29) Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych wywożony do państw trzecich powinien być zgodny z regułami dotyczącymi materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin produkowanego i udostępnianego na rynku w Unii, chyba że do materiału tego zastosowanie mają dwustronne lub wielostronne umowy z państwami trzecimi lub przepisy państw trzecich. (30) Należy określić podstawowe wymogi w odniesieniu do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin nienależącego do rodzajów ani gatunków wymienionych, aby zapewnić minimalne normy jakości i identyfikacji dotyczące jego produkcji i udostępniania na rynku. (31) Aby zapewnić wszystkim odmianom dostęp do rejestracji oraz podleganie wspólnym regułom i warunkom, ustanowić należy reguły dotyczące rejestracji odmian, które powinny mieć zastosowanie do odmian rodzajów lub gatunków wymienionych oraz do odmian gatunków niewymienionych. (32) Dotychczasowe doświadczenia pokazują, że niektórzy hodowcy są zainteresowani udostępnianiem swoich odmian na całym rynku unijnym lub jego większej części. Należy zatem dać hodowcom możliwość rejestrowania swoich odmian w krajowym rejestrze odmian lub w unijnym rejestrze odmian. Zadanie utworzenia, podania do publicznej wiadomości i aktualizacji unijnego rejestru odmian należy powierzyć Europejskiej Agencji ds. Odmian Roślin (zwanej dalej „Agencją”), zwanej wcześniej „Wspólnotowym Urzędem Ochrony Odmian Roślin”, ustanowionym na podstawie art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94, który jest obecnie odpowiedzialny za przyznawanie praw do ochrony odmian roślin. Działalność Agencji powinna zatem obejmować wszystkie aspekty zarządzania odmianami roślin. (33) Zasadniczo odmiany powinny być rejestrowane na podstawie opisu urzędowego sporządzonego przez właściwy organ lub Agencję. Aby jednak zmniejszyć obciążenia właściwych organów i Agencji oraz zapewnić elastyczność, należy przewidzieć możliwość przeprowadzania badań niezbędnych do sporządzenia opisu urzędowego także przez wnioskodawców. (34) Oprócz podstawowych wymogów dotyczących rejestracji, odmiany należące do gatunków o szczególnym znaczeniu dla rozwoju rolnictwa i ogrodnictwa w Unii powinny podlegać dodatkowym wymogom służącym zapewnieniu odpowiedniej i zrównoważonej wartości gospodarczej lub użytkowej. (35) Wymogi służące zapewnieniu zrównoważonej wartości gospodarczej ustanowić należy na poziomie Unii, aby wspierać zrównoważony rozwój, bezpośrednią hodowlę roślin, a także by wyjść naprzeciw potrzebom hodowców, producentów i konsumentów w tym względzie. Wymogi zapewniające odpowiednią wartość gospodarczą i użytkową mogą jednak być opracowywane wyłącznie przez państwa członkowskie zgodnie z ich warunkami agroklimatycznymi i rolniczymi. Dlatego też odmiany takie powinny być rejestrowane wyłącznie w krajowych rejestrach odmian. Wymogi zapewniające odpowiednią wartość gospodarczą i użytkową powinny dotyczyć plonów i cech jakościowych. Opracowując i stosując takie wymogi, państwa członkowskie uwzględniać powinny ograniczenia charakteryzujące określone praktyki gospodarki rolnej. W szczególności powinny one należycie wziąć pod uwagę szczególne potrzeby rolnictwa ekologicznego dotyczące odporności i warunków niskonakładowych. (36) W ramach Konwencji o różnorodności biologicznej, której Unia jest stroną, Unia zobowiązała się do utrzymania różnorodności genetycznej roślin uprawnych oraz dzikich odmian i do zminimalizowania erozji genetycznej. Zobowiązanie to uzupełnia unijny cel powstrzymania utraty różnorodności biologicznej do 2020 r. W tym kontekście produkcja i udostępniane na rynku niektórych odmian powinny być dozwolone, nawet jeśli odmiany te nie są zgodne z wymogami dotyczącymi odrębności, wyrównania i trwałości, aby umożliwić ich zachowanie i zrównoważone użytkowanie, a w ten sposób przyczynić się do zrównoważoności rolnictwa oraz przystosowania się do zmiany klimatu. Odmiany te powinny być zatem rejestrowane wyłącznie na podstawie opisu uznanego urzędowo. (37) Odmiany zarejestrowane na podstawie opisu uznanego urzędowo powinny jednak być produkowane w regionie, w którym są tradycyjnie uprawiane i do którego są przystosowane, w celu zapewnienia ich tożsamości i wartości dodanej dla ochrony różnorodności genetycznej oraz ochrony środowiska. Dlatego też powinny one być rejestrowane wyłącznie w krajowych rejestrach odmian. Z tego samego powodu odmiany te powinny być udostępniane na rynku lub gromadzone, np. w bankach genów, przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, lub powinny być wykreślone z krajowego lub unijnego rejestru odmian przez ponad pięć lat, w przypadku gdy zostały tam zarejestrowane na podstawie badania technicznego dotyczącego ich odrębności, wyrównania i trwałości. (38) Należy ustanowić reguły dotyczące procedur rejestracji odmian i klonów w krajowych rejestrach odmian, aby zapewnić jednakowe warunki dla wszystkich wniosków i przejrzyste ramy dla wszystkich zainteresowanych stron. (39) Niektóre odmiany przystosowane naturalnie do warunków lokalnych i regionalnych, a zagrożone erozją genetyczną, lub odmiany niemające same w sobie wartości dla produkcji plonów o przeznaczeniu handlowym, ale wyprodukowane w celu uprawy w określonych warunkach, są już akceptowane w krajowych katalogach, wykazach lub rejestrach odmian na podstawie art. 3 dyrektywy Komisji 2008/62/WE z dnia 20 czerwca 2008 r. przewidującej pewne odstępstwa w odniesieniu do rejestracji populacji miejscowych i odmian roślin rolniczych przystosowanych naturalnie do warunków lokalnych i regionalnych i zagrożonych erozją genetyczną oraz obrót materiałem siewnym i sadzeniakami ziemniaka tych populacji miejscowych i odmian[20] oraz na podstawie art. 3 ust. 1 dyrektywy Komisji 2009/145/WE z dnia 26 listopada 2009 r. przewidującej pewne odstępstwa w odniesieniu do zatwierdzania populacji miejscowych i odmian warzyw tradycyjnie uprawianych w poszczególnych miejscach i regionach i zagrożonych erozją genetyczną oraz odmian warzyw niemających wewnętrznej wartości dla plonów o przeznaczeniu handlowym, wyprodukowanych w celu uprawy w określonych warunkach, oraz wprowadzania do obrotu materiału siewnego tych populacji miejscowych i odmian[21]. Odmiany te nie podlegały pełnemu badaniu technicznemu dotyczącemu ich odrębności, wyrównania i trwałości. Odmiany te powinny zatem być rejestrowane bezpośrednio w krajowych rejestrach odmian bez dalszego postępowania jako odmiany z opisem uznanym urzędowo. (40) Unijny rejestr odmian powinien również obejmować wszystkie odmiany, które są zarejestrowane w krajowych rejestrach odmian. Dzięki temu unijny rejestr odmian zapewniać będzie przejrzysty wykaz wszystkich odmian zarejestrowanych w Unii. (41) Należy ustanowić reguły dotyczące rejestracji odmian i klonów w unijnym rejestrze odmian. W celu zapewnienia spójności reguły te powinny być podobne do reguł rejestracji w krajowych rejestrach odmian. (42) Właściwe organy krajowe i Agencja powinny pobierać opłaty za rozpatrywanie wniosków, badania formalne i techniczne i za każdy rok okresu rejestracji. Jest to konieczne do zapewnienia niezbędnych zasobów ogólnemu systemowi rejestracji odmian i powoduje, że główni beneficjenci rejestracji ponoszą koszty funkcjonowania systemu. W niniejszym rozporządzeniu należy określić reguły dotyczące ustalania takich opłat. (43) Aby ułatwić rejestrację odmian służących zwalczaniu erozji genetycznej w Unii, państwa członkowskie powinny stosować obniżoną opłatę w odniesieniu do odmian z opisem uznanym urzędowo i do materiału niejednorodnego. Taka obniżona opłata powinna być wystarczająco niska, by nie stanowić czynnika odstraszającego lub bariery w udostępnianiu tych odmian na rynku. Aby wesprzeć mikroprzedsiębiorstwa, należy zwolnić je z uiszczania opłat. (44) W celu ochrony interesów handlowych oraz własności intelektualnej podmiotów zawodowych wyniki badania i opis składników genealogicznych powinny być na życzenie hodowcy traktowane jako poufne. W celu zapewnienia przejrzystości wszelkie opisy odmian wymienionych w krajowych rejestrach odmian lub w unijnym rejestrze odmian powinny być udostępniane do publicznej wiadomości. (45) Lasy pokrywają dużą powierzchnię Unii i spełniają funkcje społeczne, gospodarcze, środowiskowe, ekologiczne i kulturowe. Potrzebne są zatem odrębne strategie i działania w odniesieniu do różnych rodzajów lasów z uwzględnieniem znacznego zróżnicowania warunków charakteryzującego lasy w Unii. (46) Leśny materiał rozmnożeniowy gatunków drzew i sztucznych mieszańców, które mają istotne znaczenie dla celów leśnych, powinien być wysokiej jakości oraz dopasowany pod względem genetycznym do warunków lokalnych. Ochrona oraz zwiększenie różnorodności biologicznej lasów, w tym różnorodności genetycznej drzew, są kluczowe dla zrównoważonej gospodarki leśnej. (47) Należy określić wymogi dotyczące leśnego materiału rozmnożeniowego w odniesieniu do materiału podstawowego, kategorii, w ramach których materiał może być udostępniany na rynku, partii, etykietowania i małych opakowań, w celu zapewnienia spełnienia odpowiednich norm jakości i norm handlowych oraz dostosowania do postępu technicznego i naukowego w sektorze. (48) Aby zapewnić elastyczność i dostosowanie do szczególnych okoliczności, należy przewidzieć odstępstwa, pod pewnymi warunkami, dotyczące produkcji i udostępniania na rynku leśnego materiału rozmnożeniowego. Wspomniane odstępstwa powinny dotyczyć możliwości przyjęcia przez państwa członkowskie bardziej rygorystycznych wymogów, przypadku przejściowych trudności z zaopatrzeniem, konieczności szybkiego udostępnienia na rynku materiału siewnego, przeprowadzania czasowych doświadczeń oraz przyjmowania środków nadzwyczajnych. (49) Aby lepiej służyć celowi ochrony i zrównoważonego użytkowania zasobów genetycznych roślin leśnych, państwom członkowskim należy zezwolić na przyjęcie mniej restrykcyjnych wymogów w odniesieniu do leśnego materiału rozmnożeniowego, który jest przystosowany naturalnie do warunków lokalnych oraz regionalnych i zagrożony erozją genetyczną. (50) Właściwe organy powinny pobierać opłaty za rejestrację / zatwierdzenie leśnego materiału podstawowego i wydawanie certyfikatów dla materiału leśnego pozyskanego z zarejestrowanego / zatwierdzonego leśnego materiału podstawowego. Jest to konieczne do zapewnienia niezbędnych zasobów systemowi certyfikacji leśnego materiału rozmnożeniowego i powoduje, że główni beneficjenci certyfikacji ponoszą odpowiednie koszty. Aby wesprzeć mikroprzedsiębiorstwa, należy zwolnić je z uiszczania opłat. Reguły dotyczące tych opłat powinny być określone w niniejszym rozporządzeniu, ponieważ dotyczą one efektywnej produkcji, rejestracji i udostępniania na rynku leśnego materiału rozmnożeniowego. (51) Należy wprowadzić zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2100/94, tak by włączyć rejestrację odmian do misji Agencji oraz zmienić jej poprzednią nazwę „Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin”. (52) W celu zapewnienia dostosowania załączników niniejszego rozporządzenia do postępu technicznego i naukowego, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników niniejszego rozporządzenia. (53) W celu dostosowania do zmian technicznych i gospodarczych w sektorze należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do sporządzania wykazu rodzajów lub gatunków, których materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie może być wprowadzany do obrotu jako materiał kategorii standard. (54) W celu dostosowania do zmian technicznych i gospodarczych w sektorze należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia, jaki materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nienależący do zarejestrowanej odmiany może być produkowany i udostępniany na rynku, oraz określenia wymogów dotyczących jego produkcji i udostępniania na rynku. (55) W celu dopilnowania, by materiał przeznaczony do reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych oraz niektóre rodzaje leśnego materiału rozmnożeniowego spełniały najwyższe możliwe wymogi dotyczące tożsamości, jakości i zdrowia, dostosowane do cech charakterystycznych danych rodzajów, gatunków lub kategorii, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do przyjęcia wymogów dotyczących produkcji i jakości, a także systemów certyfikacji tych rodzajów lub gatunków, oraz w odniesieniu do przyjęcia wymogów dotyczących jakości w związku z udostępnianiem na rynku określonych części roślin i materiału sadzeniowego gatunków i sztucznych mieszańców leśnego materiału rozmnożeniowego. (56) W celu dopilnowania, by materiał przeznaczony do reprodukcji roślin był udostępniany na rynku w warunkach dostosowanych do cech szczególnych określonych rodzajów lub gatunków, do których należy, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do maksymalnej wielkości, składu i identyfikacji partii, a także wymogów dotyczących małych opakowań materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego do określonych rodzajów lub gatunków. (57) W celu dostosowania przepisów dotyczących etykiet urzędowych i etykiet podmiotów do cech charakterystycznych niektórych rodzajów materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania dodatkowych reguł dotyczących etykiety poszczególnych kategorii i innych grup materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, oznaczeń dotyczących numeru etykiety, oznaczeń pokoleń materiału kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i standard, oznaczenia rodzajów odmian włącznie z mieszańcami wewnątrzgatunkowymi lub międzygatunkowymi, oznaczenia dalszych podziałów na kategorie spełniające różne warunki, w przypadku mieszanek oznaczenia udziału procentowego w masie różnych składników według gatunków i, w stosownych przypadkach, według odmian, a także oznaczeń dotyczących planowanego wykorzystania materiału. (58) W celu zapewnienia podmiotom zawodowym możliwości prowadzenia wiarygodnej kwalifikacji odnośnego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia bardziej szczegółowych wymogów dotyczących kwalifikacji podmiotów zawodowych i inspektorów, którym powierzone mogą być działania certyfikacyjne, odpowiedniości pomieszczeń i dostępności określonego sprzętu, który ma być wykorzystywany przez podmioty zawodowe i laboratoria. (59) W celu zapewnienia aktualnych norm dotyczących urzędowego nadzoru nad certyfikacją prowadzoną przez podmioty stosownie do cech charakterystycznych określonych rodzajów i gatunków należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia bardziej szczegółowych wymogów dotyczących sposobu, w jaki właściwe organy muszą nadzorować certyfikację. (60) W celu zapewnienia aktualnych norm dotyczących etapu po kwalifikacji, stosownie do cech charakterystycznych określonych rodzajów i gatunków, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia wymogów dotyczących proporcji próbek, które mają zostać poddane badaniom, oraz procedur badania. (61) W celu zapewnienia produkcji i udostępniania na rynku mieszanek materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin na podstawie odpowiednich wymogów dotyczących jakości dla danych rodzajów i gatunków oraz zapewnienia świadomego wyboru ich użytkownikom należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do przyjmowania reguł dotyczących produkcji i udostępniania na rynku mieszanek materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego do różnych rodzajów lub gatunków wymienionych w załączniku I, lub różnych odmian tych rodzajów lub gatunków, oraz w odniesieniu do przyjmowania reguł dotyczących mieszanek materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego do rodzajów lub gatunków wymienionych w załączniku I z materiałem przeznaczonym do reprodukcji roślin należącym do rodzajów lub gatunków niewymienionych w załączniku I. (62) W celu zapewnienia przejrzystego sposobu i ograniczonego zakresu udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego do odmian, których rejestracja jest w toku, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania wymogów dotyczących etykietowania opakowań oraz maksymalnych dozwolonych wielkości, które mogą być udostępniane na rynku w odniesieniu do określonych rodzajów lub gatunków. (63) W celu zapewnienia przejrzystego i ograniczonego sposobu udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin na rynku niszowym, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania maksymalnej wielkości opakowań, pojemników lub wiązek, oraz wymogów dotyczących identyfikowalności, partii i etykietowania materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin na rynku niszowym. (64) Ważne jest zapewnienie produkcji i udostępniania na rynku w określonych warunkach materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin niezakwalifikowanego ostatecznie i materiału siewnego, którego zgodność z wymogami dotyczącymi kiełkowania nie została potwierdzona. Dlatego też należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania szczególnych reguł dla materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin dotyczących opakowań, pojemników i wiązek, reguł dotyczących małych opakowań i pojemników, etykietowania tego materiału, długości okresu, przez jaki taki materiał siewny może być udostępniany na rynku oraz treści wstępnych sprawozdań analitycznych dotyczących kiełkowania. (65) Ważne jest zapewnienie spełniania wymogów niniejszego rozporządzenia przez materiał przeznaczony do reprodukcji roślin przywożony z państw trzecich. Dlatego też należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do decydowania, czy materiał przeznaczony do reprodukcji roślin określonych rodzajów, gatunków lub kategorii produkowany w państwie trzecim lub na określonych obszarach państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami mającymi zastosowanie do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin produkowanego i udostępnianego na rynku w Unii. (66) Ważne jest dopilnowanie, by produkcja i udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin określonych rodzajów lub gatunków odpowiadało na coraz wyższe wymogi społeczne dotyczące ich rolniczej wydajności oraz cech jakości w odniesieniu do przetwórstwa W celu dostosowania do zmian technicznych i ekonomicznych w sektorze należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do sporządzania wykazu rodzajów lub gatunków o szczególnym znaczeniu dla odpowiedniego i zrównoważonego rozwoju rolnictwa w Unii. (67) W celu zapewnienia aktualnych norm w zakresie rejestracji odmian, dostosowanych do cech charakterystycznych danych rodzajów lub gatunków o szczególnym znaczeniu dla zrównoważonego rozwoju rolnictwa w Unii, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania reguł dotyczących rejestracji odmian tych rodzajów lub gatunków w odniesieniu do odporności na agrofagi, mniejszego zapotrzebowania na nakłady określonych zasobów, niższej zawartości substancji niepożądanych oraz większego dostosowania do różnorodnego środowiska rolno-klimatycznego. (68) W celu zapewnienia aktualnych warunków odpowiedniości nazw odmian w szczególnych przypadkach należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania reguł dotyczących związku nazw ze znakami handlowymi, ich związku z oznaczeniami geograficznymi i nazwami pochodzenia produktów rolnych, pisemnej zgody posiadaczy wcześniejszych praw w celu usunięcia przeszkód w odpowiedniości nazwy, szczególnych kryteriów stwierdzania, czy dana nazwa jest myląca lub niejasna, oraz stosowania nazw w formie kodu. (69) Ważne jest dopilnowanie, by materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do klonów był produkowany i wprowadzany do obrotu, wyłącznie jeśli spełnia określone wymogi dotyczące jakości i zdrowia oraz należy do rodzajów lub gatunków o szczególnej wartości dla określonych sektorów rynku. Dlatego też należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do przyjmowania wymogów dotyczących jakości i zdrowia dotyczących klonów określonych rodzajów lub gatunków oraz w odniesieniu do sporządzania wykazu rodzajów lub gatunków, do których muszą należeć klony, aby mogły być udostępniane na rynku. (70) W celu dopilnowania, by informacje podane we wnioskach o rejestrację odmian pozostawały aktualne w odniesieniu do zmian w sektorze oraz dostosowane do szczególnych cech odmian należących do tych rodzajów lub gatunków, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania dodatkowych elementów, które mają być włączone do wniosków dotyczących określonych rodzajów lub gatunków (71) W celu zapewnienia aktualnych norm dotyczących audytów pomieszczeń do badań technicznych i organizacji takich badań przez Agencję i właściwe organy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia reguł dotyczących tych audytów. (72) W celu zapewnienia aktualnych norm dotyczących badań technicznych odmian, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia reguł dotyczących obowiązków związanych z kwalifikacjami i szkoleniami personelu właściwych organów lub wnioskodawców, sprzętu niezbędnego do prowadzenia badań technicznych, utworzenia referencyjnych kolekcji odmian, ustanowienia systemów zarządzania jakością oraz prowadzenia prób wegetacyjnych i badań laboratoryjnych określonych rodzajów lub gatunków. (73) W celu zapewnienia proporcjonalności, sprawiedliwości i aktualności opłat, które mają wnosić wnioskodawcy za rejestrację odmiany w unijnym rejestrze odmian, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia kwoty opłat, które ma wnosić wnioskodawca. (74) W celu zapewnienia kompleksowego przekazywania informacji dotyczących określonych kategorii lub gatunków leśnego materiału rozmnożeniowego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia warunków uzupełniania etykiety podmiotu przez inny dokument sporządzony przez podmiot zawodowy. (75) W celu uniknięcia ryzyka w odniesieniu do jakości i zdrowia danego leśnego materiału rozmnożeniowego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do uzupełnienia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu dotyczących klonów i mieszanek klonów poprzez określenie maksymalnej ilości lat lub maksymalnej ilości rametów, do których powinno być ograniczone zatwierdzenie klonów lub mieszanek klonów. (76) W celu zapewnienia proporcjonalnego stosowania wyłączenia małych ilości nasion leśnego materiału rozmnożeniowego z wymogów informacyjnych dotyczących kiełkowania lub żywotności należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia maksymalnych ilości tych małych ilości określonych rodzajów leśnego materiału rozmnożeniowego. (77) W celu dopilnowania, by pozycje kosztów opłat pobieranych przez właściwe organy za rejestrację zatwierdzonego leśnego materiału podstawowego i wydanie certyfikatów były odpowiednie w stosunku do wykonanej pracy i aktualizowane, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia tych pozycji. (78) Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych do przyjęcia aktów delegowanych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. (79) Należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do: (a) zezwalania państwom członkowskim na przyjęcie wymogów bardziej rygorystycznych niż przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia, a dotyczących materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych oraz leśnego materiału rozmnożeniowego gatunków wymienionych lub sztucznych mieszańców; (b) przyjmowania środków nadzwyczajnych; (c) zezwalania państwom członkowskim na udzielanie pozwoleń na okres nieprzekraczający jednego roku na produkcję i udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego do odmiany rodzajów lub gatunków wymienionych niewłączonej jeszcze do krajowego rejestru odmian lub unijnego rejestru odmian; (d) zezwalania państwom członkowskim na udzielanie pozwoleń na okres nieprzekraczający jednego roku na udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin rodzajów lub gatunków wymienionych zgodnego z niższymi wymogami niż przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia; (e) organizowania tymczasowych doświadczeń; (f) formatu krajowych rejestrów odmian i unijnego rejestru odmian; (g) formatu wniosku o rejestrację odmian; (h) warunków dotyczących składania powiadomień w sprawie rejestracji odmian; (i) formatu krajowych wykazów dotyczących leśnego materiału rozmnożeniowego; (j) formatu zgłoszenia włączenia leśnego materiału rozmnożeniowego do krajowego wykazu; oraz (k) formatu certyfikatów dla leśnego materiału rozmnożeniowego. (80) Te uprawnienia wykonawcze powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję. (81) Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza poszanowaniem życia prywatnego i rodzinnego, prawem własności, ochroną danych osobowych, wolnością działalności gospodarczej i wolnością sztuki i nauki. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane przez państwa członkowskie zgodnie z tymi prawami i zasadami. (82) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie reguł dotyczących produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zapewnienie jakości materiału oraz umożliwienie użytkownikom dokonywania świadomych wyborów, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skutek, złożoność, transgraniczny i międzynarodowy charakter możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: CZĘŚĆ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Zakres Niniejsze rozporządzenie określa reguły dotyczące: a) produkcji w celu udostępnienia na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin; oraz b) udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. Artykuł 2 Wyłączenia Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin: a) przeznaczonego wyłącznie do celów badawczych lub naukowych; b) przeznaczonego wyłącznie do celów hodowlanych; c) przeznaczonego wyłącznie dla banków genów, organizacji i sieci ochrony zasobów genetycznych lub osób należących do tych organizacji i sieci oraz przez nie utrzymywanego; d) wymienianego w naturze między osobami innymi niż podmioty zawodowe. Artykuł 3 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1) „rośliny” oznaczają rośliny zgodnie z definicją w art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr […] (Office of Publications, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants) w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin; 2) „materiał przeznaczony do reprodukcji roślin” oznacza roślinę lub rośliny zdolne i przeznaczone do produkowania całych roślin; 3) „roślina mateczna” oznacza zidentyfikowaną roślinę, z której pobiera się materiał przeznaczony do reprodukcji roślin w celu rozmnożenia nowych roślin; 4) „pokolenie” oznacza grupę roślin stanowiących jeden etap w linii pokrewieństwa roślin; 5) „udostępnianie na rynku” oznacza posiadanie do celów sprzedaży w Unii, w tym oferowanie do sprzedaży lub do innej formy przekazania, oraz sprzedaż, dystrybucję, przywóz do Unii oraz wywóz z niej i inne formy przekazania, za opłatą lub bezpłatnie; 6) „podmiot zawodowy” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną prowadzącą zawodowo co najmniej jednen z następujących rodzajów działalności w odniesieniu do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin: a) produkowanie; b) hodowlę; c) utrzymywanie; d) świadczenie usług; e) zabezpieczanie, w tym magazynowanie; oraz f) udostępnianie na rynku; 7) „właściwe organy” oznaczają właściwe organy zgodnie z definicją w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (UE) nr …/… [Office of Publication, please insert number of Regulation on Official Controls]; 8) „organizm zmodyfikowany genetycznie” oznacza organizm zmodyfikowany genetycznie zgodnie z definicją w art. 2 pkt 2 dyrektywy 2001/18/WE; 9) „leśny materiał rozmnożeniowy” oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji roślin przeznaczony do celów leśnictwa; 10) „partia” oznacza jednostkę materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin możliwą do zidentyfikowania na podstawie jednorodności składu i pochodzenia pierwotnego. Artykuł 4 Swobodny obrót Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie podlega żadnym ograniczeniom dotyczącym produkcji i udostępniania na rynku innym niż określone w niniejszym rozporządzeniu, w dyrektywie 94/62/WE, rozporządzeniu (WE) nr 338/97, dyrektywie 2001/18/WE, rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003, rozporządzeniu (WE) nr 1830/2003 rozporządzeniu (UE) nr …/… [Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants] oraz w przepisach Unii ograniczających produkcję lub udostępnianie na rynku inwazyjnych gatunków obcych. CZĘŚĆ II PODMIOTY ZAWODOWE Artykuł 5 Rejestry podmiotów zawodowych Podmioty zawodowe są rejestrowane w rejestrach, o których mowa w art. 61 rozporządzenia (WE) nr …/… [Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants] zgodnie z przepisami art. 62 tego rozporządzenia. Artykuł 6 Ogólne obowiązki podmiotów zawodowych Podmioty zawodowe zapewniają spełnianie wymogów niniejszego rozporządzenia przez materiał przeznaczony do reprodukcji roślin wyprodukowany i udostępniony na rynku pod ich kontrolą. Artykuł 7 Szczególne obowiązki podmiotów zawodowych produkujących materiał przeznaczony do reprodukcji roślin Podmioty zawodowe produkujące materiał przeznaczony do reprodukcji roślin: a) są osobiście do dyspozycji w celu utrzymywania kontaktów z właściwymi organami dla celów ułatwienia kontroli urzędowych lub wyznaczają do tego inną osobę; b) identyfikują i monitorują punkty krytyczne procesu produkcji lub udostępniania na rynku, które mogą mieć wpływ na jakość materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin; c) prowadzą rejestry monitorowania punktów krytycznych, o których mowa w lit. b), które są dostępne do wglądu na żądanie właściwych organów; d) zapewniają możliwość identyfikowania oddzielnych partii; e) posiadają aktualne informacje w swoich lokalach i w innych miejscach wykorzystywanych do produkcji materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin; f) zapewniają właściwym organom dostęp do pomieszczeń produkcyjnych, w tym pomieszczeń i pól umawiających się stron trzecich, a także do rejestrów dotyczących monitorowania i wszystkich powiązanych dokumentów; g) w stosownych przypadkach wprowadzają środki mające na celu zachowanie tożsamości materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin zgodnie z mającymi zastosowanie wymogami niniejszego rozporządzenia; h) na żądanie udostępniają właściwym organom wszelkie umowy ze stronami trzecimi. Artykuł 8 Identyfikowalność 1. Podmioty zawodowe zapewniają identyfikowalność materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin na wszystkich etapach produkcji i udostępniania na rynku. 2. Do celów ust. 1 podmioty zawodowe przechowują informacje umożliwiające im zidentyfikowanie podmiotów zawodowych, które dostarczyły im materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, oraz tego materiału. Na żądanie udostępniają te informacje właściwym organom. 3. Do celów ust. 1 podmioty zawodowe przechowują informacje umożliwiające im zidentyfikowanie osób, którym dostarczyły materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, oraz tego materiału, chyba że materiał został dostarczony w sprzedaży detalicznej. Na żądanie udostępniają te informacje właściwym organom. 4. W przypadku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin innego niż leśny materiał rozmnożeniowy podmioty zawodowe prowadzą rejestry materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, o których mowa w ust. 2 i 3, przez okres trzech lat po dostarczeniu im lub przez nie tego materiału. W przypadku leśnego materiału rozmnożeniowego okres ten wynosi dziesięć lat. CZĘŚĆ III MATERIAŁ PRZEZNACZONY DO REPRODUKCJI ROŚLIN INNY NIŻ LEŚNY MATERIAŁ ROZMNOŻENIOWY TYTUŁ I Przepisy ogólne Artykuł 9 Zakres Przepisy niniejszej części mają zastosowanie do produkcji w celu udostępnienia na rynku oraz do udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin innego niż leśny materiał rozmnożeniowy. Artykuł 10 Definicje Do celów niniejszej części zastosowanie mają następujące definicje: 1) „odmiana” oznacza grupę roślin w obrębie jednego taksonu botanicznego najniższego znanego stopnia, która spełnia wszystkie poniższe warunki: a) jest określona na podstawie przejawianych właściwości wynikających z określonego genotypu lub kombinacji genotypów; b) odróżnia się od każdej innej grupy roślin na podstawie przejawianej przynajmniej jednej z właściwości, o których mowa w lit. a); oraz c) jest uważana za jednostkę w odniesieniu do możliwości jej reprodukcji w niezmienionej formie; 2) „opis urzędowy” oznacza opis odmiany, który został stworzony przez właściwy organ, obejmujący cechy szczególne tej odmiany i identyfikujący tę odmianę poprzez badanie jej odrębności, wyrównania i trwałości; 3) „opis uznany urzędowo” oznacza opis odmiany, który został uznany przez właściwy organ, zawiera szczególne cechy tej odmiany, umożliwia jej zidentyfikowanie i został uzyskany w sposób inny niż poprzez badanie jej odrębności, wyrównania i trwałości na podstawie reguł mających zastosowanie w momencie rejestracji tej odmiany zgodnie z art. 79; 4) „klon” oznacza pojedynczą roślinę potomną, pierwotnie pozyskaną z innej rośliny poprzez rozmnażanie wegetatywne, która pozostaje z nią genetycznie identyczna; 5) „utrzymanie odmiany” oznacza działania mające na celu zapewnienie, by odmiana pozostała zgodna ze swoim opisem; 6) „materiał kategorii przedbazowy” oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji roślin będący na pierwszym etapie produkcji i przeznaczony do produkcji innych kategorii materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin; 7) „materiał kategorii bazowy” oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, który został wyprodukowany z materiału kategorii przedbazowy i przeznaczony jest do produkcji materiału kategorii kwalifikowany; 8) „materiał kategorii kwalifikowany” oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, który został wyprodukowany z materiału kategorii przedbazowy lub bazowy; 9) „materiał kategorii standard” oznacza materiał przeznaczony do reprodukcji roślin inny niż materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany; 10) „kategoria” oznacza materiał kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany lub standard. TYTUŁ II Produkcja i udostępnianie na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego do rodzajów lub gatunków wymienionych w załączniku I ROZDZIAŁ I Przepisy wstępne Artykuł 11 Zakres 1. Niniejszy tytuł ma zastosowanie do produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin należącego do rodzajów i gatunków, które są zgodne z co najmniej jednym spośród następujących kryteriów: a) zajmują istotny obszar produkcji; b) stanowią istotną wartość produkcji; c) są produkowane lub udostępniane na rynku przez znaczną liczbę podmiotów zawodowych w Unii; d) zawierają substancje, które w odniesieniu do wszystkich lub określonych zastosowań muszą podlegać szczególnym przepisom dotyczącym ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochrony środowiska. 2. Rodzaje i gatunki, o których mowa w ust. 1, są wymienione w załączniku I. 3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu dostosowania go do postępu technicznego i naukowego oraz zmian danych ekonomicznych zgodnie z art. 140. 4. Niniejszy tytuł ma zastosowanie również do podkładek i innych części roślin (zwanych dalej łącznie „podkładkami”), które należą do rodzajów i gatunków niewymienionych w załączniku I, jeśli materiał jednego z rodzajów lub gatunków wymienionych w załączniku I, lub ich mieszańców, jest na nich zaszczepiony. Artykuł 12 Kategorie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin 1. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin może być produkowany i udostępniany na rynku wyłącznie w ramach jednej z następujących kategorii: a) materiał kategorii przedbazowy; b) materiał kategorii bazowy; c) materiał kategorii kwalifikowany; d) materiał kategorii standard. 2. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie może być produkowany i udostępniany na rynku jako materiał kategorii standard, jeżeli należy do rodzajów i gatunków, dla których koszty i działania kwalifikacyjne niezbędne do produkcji i udostępnienia na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin jako materiału kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany są proporcjonalne: a) do celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności i paszy; oraz b) do wyższego poziomu tożsamości, zdrowia i jakości materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin wynikającego ze spełnienia wymogów dla materiału kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany w porównaniu do wymogów dla materiału kategorii standard. 3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych wymieniających rodzaje lub gatunki, których materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie może być wprowadzany do obrotu jako materiał kategorii standard, jak określono w ust. 2, zgodnie z art. 140. 4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 i 3, materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest produkowany i udostępniany na rynku jako materiał kategorii standard, wyłącznie jeżeli zastosowanie ma co najmniej jeden z następujących przypadków: a) należy do odmiany z opisem uznanym urzędowo; b) jest materiałem niejednorodnym w rozumieniu art. 14 ust. 3; c) jest materiałem przeznaczonym do reprodukcji roślin na rynku niszowym w rozumieniu art. 36 ust. 1. ROZDZIAŁ II Wymogi dotyczące produkcji i udostępniania na rynku Sekcja 1 Wykaz wymogów Artykuł 13 Produkcja i udostępnianie na rynku materiału kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i standard 1. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin produkowany i udostępniany na rynku powinien być zgodny z następującymi wymogami: a) wymogami dotyczącymi rejestracji, określonymi w sekcji 2; b) wymogami dotyczącymi produkcji i jakości, określonymi w sekcji 3 dla odpowiedniej kategorii; c) wymogami dotyczącymi postępowania określonymi w sekcji 4; d) wymogami dotyczącymi identyfikacji, a także w stosownych przypadkach kwalifikacji, określonymi w sekcji 5. 2. Ustęp 1 lit. b) nie ma zastosowania do wymogów dotyczących produkcji materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, o którym mowa w art. 14 ust. 3 i art. 36. Artykuł 14 Wymóg przynależności do zarejestrowanych odmian 1. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin może być produkowany i udostępniany na rynku, wyłącznie jeżeli należy do odmiany zarejestrowanej w krajowym rejestrze odmian, o którym mowa w art. 51, lub w unijnym rejestrze odmian, o którym mowa w art. 52. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu podkładki mogą być produkowane i udostępniane na rynku, jeśli nie należą do odmiany zarejestrowanej w krajowym rejestrze odmian lub w unijnym rejestrze odmian. 3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających, na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu, że materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nienależący do odmiany w rozumieniu art. 10 ust. 1 (zwany dalej „materiałem niejednorodnym”) i niespełniający wymogów dotyczących odrębności, wyrównania i trwałości, określonych w art. 60, 61 i 62, oraz odpowiedniej wartości gospodarczej lub użytkowej, lub zrównoważonej wartości gospodarczej lub użytkowej, określonych w art. 58 i 59, może być produkowany i udostępniany na rynku, zgodnie z art. 140. Takie akty delegowane mogą określać jeden lub więcej spośród następujących elementów w odniesieniu do materiału niejednorodnego: a) reguły dotyczące etykietowania i pakowania; b) reguły dotyczące opisu materiału, w tym metod hodowli i wykorzystanego materiału macierzystego, opisu systemu produkcji materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin oraz dostępności próbek wzorcowych; c) reguły dotyczące informacji i próbek produkcyjnych, które mają być utrzymywane przez podmioty zawodowe, oraz utrzymania materiału; d) ustanowienie przez właściwe organy rejestrów materiału niejednorodnego, warunków rejestracji i treści takich rejestrów; e) ustalenie opłat i pozycji kosztów do obliczania tych opłat dotyczących rejestracji materiału niejednorodnego, o którym mowa w lit. d), w sposób zapewniający, by opłata ta nie stanowiła przeszkody w rejestracji danego materiału niejednorodnego. Takie akty delegowane są przyjmowane do dnia [Office of Publications, please insert date of application of this Regulation…] r. Mogą one być przyjmowane w odniesieniu do określonych rodzajów lub gatunków. Artykuł 15 Wymóg przynależności do zarejestrowanych klonów Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin należący do klona może być produkowany i udostępniany na rynku, wyłącznie jeżeli ten klon jest zarejestrowany w krajowym rejestrze odmian, o którym mowa w art. 51, lub w unijnym rejestrze odmian, o którym mowa w art. 52. Sekcja 2 wymogi dotyczące produkcji i jakości Artykuł 16 Wymogi dotyczące produkcji i jakości materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin 1. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest produkowany zgodnie z wymogami dotyczącymi produkcji określonymi w części A załącznika II i udostępniany na rynku jedynie wtedy, gdy spełnia wymogi dotyczące jakości, określone w części B załącznika II. 2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających wymogi, o których mowa w ust. 1, zgodnie z art. 140. W stosownych przypadkach te akty delegowane mogą określać wymogi wskazane w załączniku II część D. 3. Takie akty delegowane uwzględniają stosowne międzynarodowe zalecenia techniczne i naukowe dotyczące norm: a) przepisy dotyczące systemu nasiennego Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (zwanej dalej „OECD”); b) normy dotyczące sadzeniaków Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (zwanej dalej EKG ONZ); c) reguły dotyczące pobierania próbek i badań Międzynarodowego Związku Oceny Nasion (zwanego dalej ISTA); oraz d) reguły Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin (EPPO). 4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zmieniających części A i B załącznika II w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego zgodnie z art. 140. Sekcja 3 Wymogi dotyczące postępowania Artykuł 17 Partie 1. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest udostępniany na rynku w partiach. Partie te są wystarczająco jednorodne i zidentyfikowane jako różne od innych partii materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. 2. Podczas przetwarzania, pakowania, przechowywania, transportu lub dostawy partie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin o różnym pochodzeniu pierwotnym mogą zostać połączone w nową partię. W takim przypadku podmiot zawodowy prowadzi rejestry zawierające dane na temat pochodzenia pierwotnego poszczególnych składników nowej partii. 3. Podczas przetwarzania, pakowania, przechowywania, transportu lub dostawy partie materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin mogą zostać podzielone na dwie lub więcej partii. W takim przypadku podmiot zawodowy prowadzi rejestry dotyczące pochodzenia pierwotnego nowych partii. 4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających dodatkowe reguły dla określonych rodzajów lub gatunków w odniesieniu do jednego lub więcej spośród następujących elementów, zgodnie z art. 140: a) maksymalnej wielkości partii w celu zapewnienia jednorodności danego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin; b) składu partii w celu zapewnienia zachowania tożsamości danego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin; c) identyfikacji partii w celu zapewnienia identyfikowalności danego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. Artykuł 18 Opakowania, pojemniki i wiązki oraz reguły dotyczące małych opakowań i pojemników 1. Materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest udostępniany na rynku jako pojedyncze rośliny lub w opakowaniach, pojemnikach lub wiązkach. 2. Opakowania i pojemniki muszą być zamknięte w taki sposób, aby nie można było ich otworzyć bez naruszenia ich zamknięcia oraz, w przypadku opakowań, bez pozostawienia widocznych śladów. 3. Wiązki powinny być powiązane w taki sposób, aby materiał tworzący ich części nie mógł zostać oddzielony bez uszkodzenia wiązania lub wiązań. 4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających reguły dla określonych rodzajów lub gatunków w odniesieniu do jednego lub więcej spośród następujących elementów, zgodnie z art. 140: a) zamknięcia, w tym zapieczętowania lub ponownego zapieczętowania, opakowań, pojemników lub wiązek mającego na celu zapewnienie tożsamości danego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin i uniknięcia niekontrolowanego mieszania się partii; b) ustanowienia wymogu, aby materiał przeznaczony do reprodukcji roślin był udostępniany na rynku wyłącznie w opakowaniach, pojemnikach lub wiązkach w celu łatwiejszej identyfikowalności danych partii. 5. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających szczególne reguły dotyczące produkcji i udostępniania na rynku określonych rodzajów lub gatunków w małych opakowaniach, pojemnikach lub wiązkach, zgodnie z art. 140. Reguły te mogą dotyczyć jednego lub więcej spośród następujących elementów: a) maksymalnej wielkości i objętości małych opakowań, pojemników lub wiązek; b) koloru i treści etykiet oraz metod etykietowania małych opakowań, pojemników lub wiązek; c) badania małych opakowań, pojemników lub wiązek oraz zawartego w nich materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin; d) zamknięcia małych opakowań. Sekcja 4 Wymogi dotyczące kwalifikacji, identyfikacji i etykietowania Artykuł 19 Kwalifikacja i identyfikacja materiału kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany oraz identyfikacja materiału kategorii standard 1. Materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany jest kwalifikowany i identyfikowany przy pomocy etykiety urzędowej („etykieta urzędowa”). 2. Etykiety urzędowe poświadczają, że materiał kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany jest zgodny z wymogami dotyczącymi produkcji i jakości, o których mowa w art. 16. 3. Kwalifikacja, o której mowa w ust. 1 i 2, opiera się na inspekcjach polowych, pobieraniu próbek i badaniach przeprowadzonych zgodnie z regułami, o których mowa w art. 20 (zwanymi dalej: „systemami kwalifikacji”), i przepisami art. 22–26. 4. Materiał kategorii standard jest identyfikowany przy pomocy etykiety podmiotu („etykieta podmiotu”). 5. Etykiety podmiotów poświadczają, że materiał kategorii standard jest zgodny z odpowiednimi wymogami dotyczącymi jakości, o których mowa w art. 16. Artykuł 20 Systemy kwalifikacji 1. Systemy kwalifikacji materiału kategorii przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany są określone w części C załącznika II. 2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających systemy kwalifikacji, zgodnie z art. 140. W stosownych przypadkach te akty delegowane mogą określać wspomniane systemy, jak określono w załączniku II część D. 3. Takie akty delegowane uwzględniają mające zastosowanie międzynarodowe zalecenia techniczne i naukowe dotyczące norm, takie jak: a) przepisy dotyczące systemu nasiennego OECD; b) normy dotyczące sadzeniaków EKG ONZ; c) reguły dotyczące pobierania próbek i badań ISTA; oraz d) reguły EPPO. 3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zmieniających części C i D załącznika II w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego, zgodnie z art. 140. Artykuł 21 Treść etykiety urzędowej i etykiety podmiotu 1. Etykieta urzędowa i etykieta podmiotu zawierają informacje określone w załączniku III część A. 2. Etykieta urzędowa i etykieta podmiotu są sporządzane w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej. Muszą być one czytelne, trwałe, drukowane po jednej stronie, wcześniej nieużywane i łatwo dostrzegalne. 3. Urzędowa etykieta ma inny kolor dla każdej kategorii materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin. 4. W przypadku gdy, na podstawie art. 74 ust. 1 oraz art. 75 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr …/… [Office of Publication, please insert number of Regulation on protective measures against pests of plants], wymagane jest wydanie paszportu roślin, etykieta urzędowa zawiera paszport roślin określony w art. 78 ust. 3 tego rozporządzenia. 5. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających wymogi, poza wymogami, o których mowa w ust. 1 i 2, dla etykiet urzędowych i etykiet podmiotów, zgodnie z art. 140. Wymogi te dotyczą jednego lub więcej spośród następujących elementów: a) koloru etykiety dla szczególnych kategorii i innych grup materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin; b) oznaczeń dotyczących numeru etykiety; c) oznaczenia pokoleń materiału kategorii przedbazowy, bazowy, kwalifikowany i standard; d) oznaczeń rodzajów odmian, w tym mieszańców wewnątrzgatunkowych lub międzygatunkowych; e) oznaczenia dalszych podziałów kategorii spełniających różne warunki; f) w przypadku mieszanek oznaczenia udziału procentowego w masie różnych składników według gatunków i, w stosownych przypadkach, odmian; g) oznaczeń dotyczących planowanego wykorzystania materiału. 6. Niniejszy artykuł stosuje się nie naruszając przepisów art. 49 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dotyczącego etykiet i dokumentów towarzyszących zaprawianym nasionom w rozumieniu tego rozporządzenia. 7. Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych, format lub formaty etykiety urzędowej i etykiety podmiotu. Formaty te mogą być przyjmowane dla poszczególnych rodzajów lub gatunków. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141 ust. 3. Artykuł 22 Odpowiedzialność za sporządzanie i umieszczanie etykiet urzędowych Etykiety urzędowe są sporządzane i umieszczane przez: a) podmiot zawodowy pod urzędowym nadzorem właściwego organu; lub b) właściwy organ, jeżeli zwróci się o to podmiot zawodowy lub jeżeli dany podmiot zawodowy nie jest do tego upoważniony na podstawie art. 23. Artykuł 23 Udzielanie podmiotom zawodowym zezwoleń na przeprowadzanie kwalifikacji i sporządzanie etykiet urzędowych 1. Podmioty zawodowe mogą uzyskać zezwolenie właściwego organu na przeprowadzanie kwalifikacji i sporządzanie etykiet urzędowych pod urzędowym nadzorem, o którym mowa w art. 22 lit. a), wyłącznie jeśli spełniają wszystkie następujące warunki: a) posiadają wiedzę niezbędną, by spełniać wymogi dotyczące produkcji i jakości oraz zachować zgodność z systemami kwalifikacji przyjętymi na podstawie art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2 oraz, w stosownych przypadkach, spełniają wymogi przyjęte na podstawie ust. 3 lit. a) niniejszego artykułu; b) posiadają sprzęt i laboratoria odpowiednie, by prawidłowo i skutecznie stosować wymogi, o których mowa w art. 16 ust. 2 i art. 20 ust. 2, w szczególności sprzęt i laboratoria zgodne z wymogami przyjętymi na podstawie ust. 3 lit. b) i c), lub mają do nich dostęp; c) zidentyfikowały i są w stanie monitorować punkty krytyczne procesu produkcji, które mogą wpływać na jakość i tożsamość materiału przeznaczonego