[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 29.9.2008 r.

KOM(2008) 583 wersja ostateczna

2008/0185 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA)

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU |

Podstawa i cele wniosku W dzisiejszej Europie obywatele mogą swobodnie pracować i przemieszczać się w obrębie Unii, a przedsiębiorstwa mogą swobodnie prowadzić wymianę handlową i interesy na jej terytorium. Podejmując te działania, muszą często kontaktować się z administracjami państw członkowskich, co robią w coraz większym stopniu drogą elektroniczną. Aby ułatwić kontakt elektroniczny z obywatelami i przedsiębiorstwami, państwa członkowskie przekształcały stopniowo swoje administracje, usprawniając procesy biznesowe oraz sposób kontaktowania się z obywatelami i przedsiębiorstwami, zmniejszając przeważnie tym samym obciążenie administracyjne, jak również koszty, a jednocześnie zwiększając wydajność i skuteczność usług publicznych. Istnieje jednak duże ryzyko, że w wyniku tej transformacji, przeprowadzanej w skali kraju, oraz braku interoperacyjności na szczeblu europejskim pojawią się bariery elektroniczne („e-bariery”), w wyniku których obywatele i przedsiębiorstwa nie będą w stanie kontaktować się drogą elektroniczną z inną niż ich własna administracją krajową równie łatwo jak obywatele i przedsiębiorstwa z tego innego kraju. Mogłoby to utrudnić prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i związane z tym swobody przepływu, powodując negatywne skutki dla otwartości i konkurencyjności rynków oraz mobilności transgranicznej, a także wpłynąć na świadczenie niektórych usług publicznych na rzecz obywateli i przedsiębiorstw, przy czym mogą mieć one wymiar ekonomiczny lub pozaekonomiczny. Jednocześnie wyzwania, które stoją dziś przed Europą, wymagają w coraz większym stopniu podjęcia wspólnych działań, a w konsekwencji połączenia sił państw członkowskich w zakresie realizacji takiej wspólnej polityki. Wdrażanie szerokiego zakresu aktów prawnych jest w rzeczywistości wspólnym obowiązkiem państw członkowskich i Komisji Europejskiej oraz wymaga współpracy pomiędzy państwami i sektorami za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT, ang. Information and Communication Technologies), które stanowią obecnie integralną część większości aktów prawnych oraz są kluczowym narzędziem współdziałania pomiędzy administracjami. Aby zapewnić sprawne i skuteczne kontakty pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi, wspierające świadczenie elektronicznych usług publicznych oraz realizację polityki i działań Wspólnoty, konieczne jest zwiększenie wysiłków państw członkowskich i Komisji, skierowanych na osiągnięcie interoperacyjności pomiędzy krajowymi i wspólnotowymi rozwiązaniami w zakresie ICT, promocję wspólnie uzgodnionych rozwiązań oraz uniknięcie tzw. zależności od ścieżki. |

120 | Kontekst ogólny Program IDABC dotyczący interoperatywnego świadczenia ogólnoeuropejskich usług eGovernment dla administracji publicznej, przedsiębiorstw i obywateli[1], podobnie jak poprzedni program dotyczący wymiany danych pomiędzy administracjami[2] (program IDA), przyczynił się do stałego postępu w zakresie współpracy pomiędzy Komisją i administracjami państw członkowskich. Programy IDA i IDABC zapewniły platformę wymiany pomysłów i doświadczeń oraz wsparły realizację strategii Wspólnoty dzięki projektom sektorowym prowadzącym do stworzenia bogatego portfela transeuropejskich sieci i usług operacyjnych w tradycyjnych obszarach polityki, takich jak rolnictwo, rybołówstwo i zatrudnienie, a także w nowszych obszarach polityki, takich jak sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne, zwalczanie chorób zakaźnych oraz ochrona zdrowia i konsumentów. Ponadto programy IDA i IDABC zapewniały sektorom administracyjnym oraz państwom członkowskim usługi infrastrukturalne, tzn. ramy, wspólne usługi i podstawowe narzędzia, takie jak platforma komunikacyjna sTESTA o wysokim poziomie bezpieczeństwa i dostępności, a także kilka narzędzi uzupełniających, mających na celu osiągnięcie interoperacyjności pomiędzy systemami i procesami zaplecza administracyjnego, jak również pomiędzy usługami zaplecza administracyjnego a stanowiskami bezpośredniej obsługi. Tym samym programy IDA i IDABC pokazały wartość dodaną, jaką mogą wnieść do wymiany informacji pomiędzy sektorami administracji, w porównaniu do rezultatów uzyskiwanych w wyniku realizacji oddzielnych i nieskoordynowanych ze sobą projektów. Wykorzystując postępy osiągnięte już w ramach istniejących inicjatyw, w tym w państwach członkowskich, programy te wykazały, że skoordynowane podejście może przyczynić się do szybszego uzyskania wyników o wyższej jakości oraz sprostania wymogom biznesu, przede wszystkim dzięki ramom, podstawowym usługom oraz wspólnym narzędziom opracowanym jako usługi infrastrukturalne we współpracy z państwami członkowskimi. Program IDABC zakończy się w dniu 31 grudnia 2009 r. Obecnie Komisja proponuje program kontynuacyjny, dotyczący rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (program ISA), który skupia się na rozwiązaniach zaplecza administracyjnego wspierających współdziałanie europejskich administracji publicznych oraz realizację polityki i działań Wspólnoty. Tworząc platformę wymiany pomysłów i doświadczeń, program ISA przyczyni się do sprostania wyzwaniom oraz zapewnienia ciągłości. |

130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek W ten sam sposób, w jaki program IDABC oraz program na rzecz wspierania polityki w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT), stanowiący część programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji[3] (program ICT PSP), uzupełniają się obecnie wzajemnie w licznych działaniach (między innymi program ICT PSP wprowadza działania pilotażowe, a program IDABC dostarcza środków wspierających działania pilotażowe), program ISA, obejmujący węższy zakres działań, będzie uzupełniać w niektórych obszarach program ICT PSP, dostarczając zarówno środków, jak i ram dla uprzemysłowienia i przełożenia na konkretne działania wyników osiągniętych poprzez projekty pilotażowe ICT PSP. Ta komplementarność pozwoli na osiągnięcie synergii między tymi dwoma programami. Program ICT PSP wspiera głównie działania pilotażowe, które pokazują i potwierdzają znaczenie rozwiązań ICT w sytuacjach rzeczywistych; są to zarówno działania odnoszące się do innowacyjnych rozwiązań lub powielania najlepszych praktyk, jak i działania rozszerzające bieżące inicjatywy państw członkowskich. Program ICT PSP nie wspiera wdrażania rozwiązań, które mogą wymagać rozwiązań na poziomie UE. Rozwiązania te może wspierać program ISA, który zmierza do utworzenia wspólnych operacyjnych i możliwych do ponownego wykorzystania rozwiązań ICT, będących odpowiedzią na ogólne potrzeby wyrażane przez sektory administracyjne oraz państwa członkowskie. Programy ISA i ICT PSP przyczyniają się ponadto do osiągnięcia różnorodnych celów o różnych terminach realizacji oraz wykorzystują zróżnicowane mechanizmy finansowania. Podczas gdy ICT PSP wykorzystuje do pilotowania i opracowywania wspólnych specyfikacji mechanizm współfinansowania opierający się na zaproszeniach do składania wniosków, program ISA wykorzystuje mechanizm pełnego finansowania poprzez zaproszenia do składania ofert w oparciu o pełne i kompletne specyfikacje do końcowego wdrożenia. W rezultacie program ISA pozyskuje głównie produkty finalne, których cechy techniczne są znane od początku, podczas gdy program ICT PSP pozyskuje potencjalne rezultaty za pośrednictwem projektów, które same definiują te cechy. Program ISA jest więc ukierunkowany na wspieranie wdrażania rozwiązań, podczas gdy celem programu ICT PSP jest identyfikowanie potencjalnych rozwiązań. Program ISA, w ślad za programem IDABC, koncentrować się będzie na zarządzaniu organizacyjnym, a także na interaktywnym tworzeniu rozwiązań przy wsparciu grup ekspertów, w celu zapewnienia bliskiej koordynacji, współpracy oraz dialogu z państwami członkowskimi i sektorami w zakresie działań w ramach programu prac. W miarę potrzeby, zostaną utworzone międzyprogramowe grupy ekspertów celem stworzenia platformy dla wymiany poglądów oraz zapewnienia komplementarności pomiędzy tymi dwoma programami. |

140 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Ułatwiając kontakty pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi, zarówno poprzez świadczenie wspólnych i dzielonych usług i narzędzi, jak i poprzez promowanie interoperacyjności, program ISA przyczynia się do wzmocnienia rynku wewnętrznego, stawiając czoła napotykanym e-barierom, które mogą utrudniać prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Przy pomocy tych samych środków program ISA przyczynia się zasadniczo do zapewnienia sprawnej realizacji polityk i inicjatyw Wspólnoty, które w większości przypadków oznaczają wsparcie ICT, a często również wymianę informacji ponad granicami lub sektorami. W taki sam sposób, w jaki program IDABC przyczynia się do realizacji inicjatywy i2010 oraz związanego z nią planu działania i2010, program ISA przyczyni się do realizacji wszelkich inicjatyw stanowiących jego kontynuację. W związku z tym program ISA jest nie tylko spójny z istniejącą polityką, ale również niezwykle istotny dla jej realizacji dzięki synergii osiąganej poprzez koordynację międzysektorową i transgraniczną. |

2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Na podstawie dokumentu do dyskusji z państwami członkowskimi reprezentowanymi w komitecie zarządzającym IDABC, przygotowanego przez Komisję do drugiej wymiany poglądów na temat programu kontynuacyjnego, Komisja przygotowała dokument, który został przedstawiony na konferencji śródokresowej IDABC w Słowenii w dniach 12 i 13 lutego 2008 r. oraz przedyskutowany przez komitet zarządzający IDABC w marcu 2008 r. Biorąc pod uwagę dalszy wkład uzyskany przy tych okazjach, Komisja rozpoczęła ocenę ex ante obejmującą analizę dostępnych informacji, wywiady pilotażowe, badania w państwach członkowskich oraz warsztaty/sesje robocze, inicjując równocześnie formalne konsultacje z zainteresowanymi stronami, mające na celu właściwie uwzględnienie wyrażonych potrzeb poprzez cele i działania programu. Ponieważ program ISA skupia się na kontaktach pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi, formalne konsultacje zostały ograniczone do państw członkowskich, które zostały poproszone o udzielenie tylko jednej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Konsultacje przeprowadzono drogą internetową w okresie od 30 kwietnia do 20 czerwca 2008 r. W konsultacji wzięło udział 26 państw członkowskich. Wyniki konsultacji, jak również sprawozdanie z oceny ex ante, dostępne są na stronie internetowej http://ec.europa.eu/idabc/en/document/7706. |

212 | Podsumowanie odpowiedzi oraz sposobu ich uwzględnienia 25 państw członkowskich odczuwa znaczącą lub wyraźną potrzebę tworzenia oraz usprawniania wspólnych ram działania. Jedno państwo nie widzi takiej potrzeby. 25 państw członkowskich odczuwa znaczącą lub wyraźną potrzebę wspierania i promowania oceny konsekwencji proponowanego lub przyjętego prawodawstwa Wspólnoty dla technologii informacyjno-komunikacyjnych, jak również planowania wdrażania systemów ICT. Jedno państwo nie widzi takiej potrzeby. 22 państwa członkowskie odczuwają znaczącą lub wyraźną potrzebę wspierania i promowania eksploatacji oraz usprawniania istniejących wspólnych usług utworzonych w ramach programów IDA i IDABC oraz podobnych inicjatyw, jak również tworzenia, industrializacji, eksploatacji i usprawniania nowych wspólnych usług w odpowiedzi na nowe potrzeby i wymogi. Trzy państwa odczuwają lekką potrzebę, a jedno nie widzi takiej potrzeby. 22 państwa członkowskie odczuwają znaczącą lub wyraźną potrzebę wspierania i promowania usprawnień istniejących podstawowych narzędzi opracowanych w ramach programów IDA/IDABC oraz podobnych inicjatyw, jak również tworzenia, dostarczania i usprawniania nowych podstawowych narzędzi w odpowiedzi na nowe potrzeby i wymogi. Dwa państwa odczuwają niewielką potrzebę, a dwa nie widzą takiej potrzeby. 25 państw członkowskich odczuwa znaczącą lub wyraźną potrzebę wprowadzania towarzyszących środków wspierających, w stosownych przypadkach, inne działania. Jedno państwo nie widzi takiej potrzeby. 23 państwa członkowskie zgadzają się lub zgadzają się częściowo, że działania wymienione powyżej (oraz w art. 3 i art. 5 ust. 4 proponowanej decyzji) uwzględniają potrzeby wyrażone przez państwa członkowskie. Trzy nie mają opinii na ten temat. 25 państw członkowskich zgadza się lub zgadza się częściowo, że cel określony w art. 1 ust. 2 proponowanej decyzji obejmuje wszelkie działania wymienione powyżej (oraz w art. 3 i art. 5 ust. 4 proponowanej decyzji). Jedno państwo nie zgadza się. 25 państw członkowskich zgadza się lub zgadza się częściowo, że istnieje potrzeba realizacji programu kontynuacyjnego w stosunku do IDABC o celu określonym w art. 1 ust. 2 oraz obejmującego działania wskazane w art. 3 i art. 5 ust. 4. Jedno państwo nie zgadza się. W rezultacie potrzeby wyrażone przez państwa członkowskie zostały z sukcesem przełożone na działania objęte ogólnym celem koniecznego programu kontynuacyjnego. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.. |

230 | Ocena skutków Jeżeli Wspólnota nie rozpoczęłaby realizacji programu ISA, niemożliwe byłoby utrzymanie istniejących rozwiązań, zaproponowanych w ramach wspierania skutecznych i sprawnych kontaktów pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi, w tym rozwiązań takich jak europejskie ramy interoperacyjności i sTESTA, bez których zagrożone byłoby sprawne funkcjonowanie np. układu z Schengen, systemu informacji wizowej oraz innych działań w obszarze sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa. Ponadto mnożenie się różnorodnych rozwiązań mogłoby niespodziewanie przybrać na sile i spowodować pojawienie się e-barier, które utrudniałyby sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i związanych z nim swobód przepływu. Podobnie tworzenie i wykorzystywanie nowych rozwiązań, niezależnie od tego, czy byłyby to wspólne ramy, podstawowe narzędzia czy wspólne usługi, nie przyczyniałoby się już do zapewniania wydajnej i skutecznej wymiany danych pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi. Bez nowego programu podjętych zostałoby o wiele mniej inicjatyw wspólnotowych wspierających interoperacyjność na poziomie europejskim. Mając na uwadze powyższe wnioski oraz wskazane wyzwania i potrzeby, odrzucono wariant niepodejmowania żadnych działań, a wybrano wariant polegający na zaproponowaniu programu ISA. Rozpoczynając realizację programu ISA, Wspólnota przyczyni się znacząco do zapewnienia sprawnych kontaktów pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi oraz bezpośrednich korzyści dla państw członkowskich i samej Wspólnoty, jak również do pośrednich korzyści dla przedsiębiorstw i obywateli jako beneficjentów końcowych. Warianty zakładające utworzenie agencji zostały odrzucone, ponieważ rozmiar programu nie osiągnie masy krytycznej uzasadniającej ponoszenie kosztów stałych, a także ze względu na ciągłość działań, której nie można by zapewnić z uwagi na czas potrzebny na podjęcie decyzji i powołanie agencji. Wariant zakładający włączenie programu do CIP ICT PSP odrzucono z uwagi na różnice dotyczące celów, przedmiotu zainteresowania, umiejscowienia działań w łańcuchu rozwoju/produkcji, terminów realizacji i mechanizmów finansowania. Program zwiększy wartość finansową interwencji Wspólnoty poprzez tworzenie wspólnych rozwiązań wielokrotnego użytku, pozwalających państwom członkowskim i sektorom na uniknięcie powielania wysiłków. Ponadto rozwiązania wielokrotnego użytku umożliwią skorzystanie z oszczędności skali. Program będzie przedstawiać dodaną wartość ekonomiczną dzięki wsparciu sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, które mogłoby zostać utrudnione przez pojawienie się e-barier wywołanych niekompatybilnymi rozwiązaniami wybranymi przez poszczególne państwa członkowskie oraz sektory w związku z brakiem wspólnych i dzielonych rozwiązań oraz brakiem interoperacyjności. Ponadto zwiększyłaby się wartość społeczna, gdyż działania programu będą pośrednio wspierać obywateli i przedsiębiorstwa jako użytkowników transgranicznych elektronicznych usług publicznych, korzystających z tego rodzaju wspólnych i dzielonych rozwiązań. |

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

305 | Krótki opis proponowanych działań Program ISA ma na celu ułatwienie sprawnych i skutecznych elektronicznych kontaktów transgranicznych i międzysektorowych pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi, co umożliwi świadczenie elektronicznych usług publicznych wspierających realizację polityki i działań Wspólnoty poprzez zapewnienie dostępności wspólnych ram, wspólnych usług i podstawowych narzędzi oraz poprzez zwiększanie świadomości w zakresie aspektów dotyczących ICT w prawodawstwie Wspólnoty. |

310 | Podstawa prawna Artykuł 156 TWE, podobnie jak w przypadku programów IDA i IDABC. |

320 | Zasada pomocniczości Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie podlega wyłącznym kompetencjom Wspólnoty. |

Cele wniosku nie mogą zostać w wystarczającym stopniu zrealizowane przez państwa członkowskie, ponieważ państwa te działając niezależnie nie byłyby w stanie osiągnąć interoperacyjności niezbędnej do świadczenia transgranicznych i międzysektorowych elektronicznych usług publicznych ani tworzyć wspólnych i dzielonych rozwiązań wspierających kontakty pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi. |

Cele wniosku zostaną lepiej osiągnięte poprzez działanie Wspólnoty, ponieważ program utworzy i uruchomi wspólne usługi, podstawowe narzędzia oraz wspólne ramy wspierające interoperacyjność, aby ułatwić sprawne kontakty pomiędzy administracjami publicznymi ponad granicami i sektorami, co umożliwi świadczenie elektronicznych usług publicznych wspierających realizację polityki i działań Wspólnoty. Jako taki, program ma ze swej natury wyraźny wymiar unijny. |

Tym samym wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości. |

Zasada proporcjonalności |

331 | Program będzie wspierał tworzenie wspólnych i dzielonych rozwiązań, tzn.: wspólnych ram, podstawowych narzędzi i wspólnych usług, stosowanych, w miarę potrzeb, przez europejskie administracje publiczne do wymiany informacji ponad granicami i sektorami. Jeśli nie przewidziano inaczej, stosowanie takich rozwiązań jest zasadniczo uzależnione od decyzji państw członkowskich. |

332 | Utworzenie i usprawnienie wspólnych ram i podstawowych narzędzi będzie finansowane za pośrednictwem programu, podczas gdy zastosowanie takich ram i narzędzi będzie finansowane przez użytkowników na wszystkich poziomach administracji. Utworzenie, industrializacja, tzn. doprowadzenie rozwiązań do dojrzałości operacyjnej, a także usprawnianie wspólnych usług, będą finansowane za pośrednictwem programu, podczas gdy wykorzystanie tych usług będzie finansowane przez program tylko w takim zakresie, w jakim będą one służyły interesom Wspólnoty. W pozostałych przypadkach wykorzystanie tych usług, w tym ich zdecentralizowana eksploatacja, będzie finansowane przez użytkowników. Rozwiązania utworzone przez program zmniejszą zasadniczo finansowe i administracyjne obciążenie współdziałających ze sobą europejskich administracji publicznych. |

Tym samym wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. |

Wybór instrumentów |

342 | Tak jak w przypadku programu IDABC, proponowanym aktem prawnym jest decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady, gdyż wybór rozporządzenia lub dyrektywy nie jest właściwy w przypadku wdrażania programu wspólnotowego. |

4. WPłYW NA BUDżET |

401 | Pulę środków finansowych na realizację programu ISA w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2015 r. ustalono na 164,1 mln EUR, z czego 103,5 mln przeznaczone jest na okres do dnia 31 grudnia 2013 r., jak przewidziano w programie finansowym na lata 2007-1013. Szczegółowe informacje zawiera ocena skutków finansowych regulacji, która została dołączona do wniosku. |

5. INFORMACJE DODATKOWE |

560 | Europejski Obszar Gospodarczy Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i w związku z tym jego zakres powinien zostać rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy. |

Kraje kandydujące Proponowany program jest otwarty na uczestnictwo krajów kandydujących. |

2008/0185 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 156 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji[4],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[6],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 154 Traktatu, aby pomóc w osiągnięciu celów określonych w art. 14 i 158 Traktatu oraz umożliwić obywatelom Unii Europejskiej, podmiotom gospodarczym, wspólnotom regionalnym i lokalnym pełne czerpanie korzyści z ustanowienia obszaru bez granic wewnętrznych, Wspólnota przyczynia się do tworzenia i rozwoju sieci transeuropejskich, podejmując działania na rzecz promowania ich wzajemnych połączeń, interoperacyjności oraz dostępności.

(2) W swoich konkluzjach z dnia 1 grudnia 2005 r. na temat komunikatu Komisji „i2010 – Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia” Rada podkreśliła, że technologie informacyjno-komunikacyjne (zwane dalej „ICT”), zarówno na poziomie europejskim, jak i krajowym, są niezbędne do osiągnięcia celów w zakresie wzrostu gospodarczego i zwiększenia wydajności. Komisja została wezwana do wspierania efektywnego korzystania z ICT w usługach publicznych poprzez wymianę doświadczeń oraz do wypracowania wspólnego podejścia do kluczowych kwestii, tj. interoperacyjności oraz skutecznego wykorzystania otwartych standardów.

(3) W ramach deklaracji ministerialnej, podpisanej dnia 24 listopada 2005 r. w Manchesterze, ministrowie odpowiedzialni za politykę w zakresie ICT postanowili, między innymi, współpracować ze sobą oraz z Komisją w celu skuteczniejszego dzielenia się istniejącymi narzędziami, wspólnymi specyfikacjami, standardami i rozwiązaniami oraz wspierania wspólnego opracowywania rozwiązań tam, gdzie jest to konieczne.

(4) W ramach deklaracji ministerialnej, podpisanej dnia 19 września 2007 r. w Lizbonie, ministrowie wezwali Komisję, między innymi, do usprawnienia współpracy pomiędzy państwami członkowskimi i Komisją w celu określenia, opracowania, wdrożenia i monitorowania transgranicznej i międzysektorowej interoperacyjności oraz stwierdzili, że przyszłe przepisy wspólnotowe powinny w szczególności przewidywać i oceniać ich wpływ na infrastrukturę ICT oraz przekształcanie usług.

(5) Z uwagi na szybki rozwój ICT istnieje ryzyko, że państwa członkowskie zdecydują się na różne lub niekompatybilne rozwiązania, co może doprowadzić do powstania nowych e-barier, które zakłócą prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz związanych z nim swobód przepływu. Mogłoby to spowodować negatywne skutki dla otwartości i konkurencyjności rynków oraz wpłynąć na świadczenie obywatelom lub przedsiębiorcom niektórych usług publicznych, przy czym mogą mieć one wymiar ekonomiczny lub pozaekonomiczny. Państwa członkowskie i Komisja powinny zwiększyć swoje starania na rzecz unikania fragmentaryzacji rynku, dążenia do interoperacyjności oraz promowania ustalonych wspólnie rozwiązań ICT, zapewniając jednocześnie odpowiednie zarządzanie.

(6) Dostępność powszechnych, możliwych do ponownego wykorzystania i interoperacyjnych procesów zaplecza administracyjnego jest niezbędna do wydajnego i skutecznego świadczenia usług publicznych przedsiębiorcom i obywatelom ponad granicami i sektorami.

(7) Niezbędne jest podejmowanie nieustannych wysiłków w celu zapewnienia transgranicznej i międzysektorowej interoperacyjności, wymiany doświadczeń, opracowania i utrzymania wspólnych i podzielanych podejść, jak również oceny wpływu prawodawstwa wspólnotowego na ICT w celu wspierania sprawnych i skutecznych kontaktów transgranicznych, między innymi, w zakresie wdrażania prawodawstwa wspólnotowego, przy jednoczesnym zmniejszaniu obciążeń i kosztów administracyjnych.

(8) Wyzwaniom tym można sprostać poprzez bliską współpracę, koordynację oraz dialog pomiędzy Komisją i państwami członkowskimi, w ścisłej współpracy z sektorami odpowiedzialnymi za wdrażanie polityk wspólnotowych oraz, w razie potrzeby, z innymi zainteresowanymi stronami, jednocześnie mając na uwadze priorytety i językowe zróżnicowanie Wspólnoty.

(9) Zgodnie z przepisami decyzji 2004/387/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperatywnego świadczenia ogólnoeuropejskich usług eGovernment dla administracji publicznej, przedsiębiorstw i obywateli (IDABC)[7], która zobowiązuje Komisję do określenia mechanizmów zapewnienia finansowej i operacyjnej trwałości usług infrastrukturalnych, usługi te należy utrzymywać i świadczyć w sposób zrównoważony. Decyzje dotyczące takich usług infrastrukturalnych zostały uzgodnione z państwami członkowskimi podczas wdrażania decyzji nr 1719/1999/WE z dnia 12 lipca 1999 r. w sprawie szeregu wytycznych, w tym identyfikacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących transeuropejskich sieci elektronicznej wymiany danych między administracjami (IDA)[8] oraz decyzji nr 1720/1999/WE z dnia 12 lipca 1999 r. przyjmującej szereg działań i środków w celu zapewnienia interoperacyjności i dostępu do transeuropejskich sieci elektronicznej wymiany danych między administracjami (IDA)[9] oraz podczas realizacji IDABC i innych odnośnych programów.

(10) Po zakończeniu programu IDABC dnia 31 grudnia 2009 r. należy przejść do realizacji wspólnotowego programu dotyczącego rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (program ISA), który sprosta tym wyzwaniom.

(11) Program ISA powinien powstać w oparciu o doświadczenia z realizacji programów IDA i IDABC, które pokazują, że skoordynowane podejście może prowadzić do szybszego osiągania wyników, przy jednoczesnej poprawie jakości i spełnieniu wymogów gospodarczych poprzez wspólne i dzielone rozwiązania tworzone i wdrażane we współpracy z państwami członkowskimi. Działania te wniosły już i nadal wnoszą istotny wkład w zapewnianie interoperacyjności w zakresie elektronicznej wymiany informacji pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi.

(12) W celu uniknięcia fragmentaryzacji i zapewnienia całościowego podejścia podczas ustalania priorytetów programu ISA należy w odpowiedni sposób uwzględnić europejską strategię interoperacyjności oraz europejskie ramy interoperacyjności.

(13) Rozwiązania tworzone i wdrażane w ramach programu ISA powinny być stymulowane popytem oraz, w miarę możliwości, tworzyć część spójnego ekosystemu usług ułatwiających kontakty pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi oraz zapewniających, ułatwiających lub umożliwiających transgraniczną i międzysektorową interoperacyjność.

(14) Program ISA powinien zapewnić dostępność wspólnych ram, wspólnych usług oraz podstawowych narzędzi wspierających transgraniczne i międzysektorowe kontakty pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi, jak również wesprzeć sektory w ocenie wpływu prawodawstwa wspólnotowego na ICT oraz w planowaniu wdrożenia odpowiednich rozwiązań.

(15) Wspólne ramy powinny zawierać, między innymi, wspólne specyfikacje, wytyczne i metodyki, jak również wspólne strategie.

(16) W celu zapewnienia eksploatacji i usprawnienia istniejących wspólnych usług w ramach programów IDA i IDABC oraz innych podobnych inicjatyw, program ISA powinien wspierać tworzenie, industrializację, eksploatację oraz usprawnianie nowych wspólnych usług w odpowiedzi na nowe potrzeby i wymagania.

(17) W celu usprawnienia istniejących podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku opracowanych w ramach programów IDA i IDABC oraz innych podobnych inicjatyw, program ISA powinien wspierać tworzenie, dostarczanie i usprawnianie działania nowych podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku w odpowiedzi na nowe potrzeby i wymogi powstałe, między innymi, w wyniku oceny wpływu ustawodawstwa wspólnotowego na ICT.

(18) Przy tworzeniu, usprawnianiu i wdrażaniu wspólnych rozwiązań, podstawą lub uzupełnieniem dla programu ISA powinna być, w stosownych przypadkach, wymiana doświadczeń lub rozwiązań, jak również wymiana i promocja dobrych praktyk.

(19) Rozwiązania tworzone i wdrażane w ramach programu ISA powinny opierać się na zasadzie neutralności technologicznej i przystosowalności, aby zapewnić obywatelom, przedsiębiorstwom i administracjom wolny wybór technologii, z której będą korzystać.

(20) We wszystkich działaniach objętych programem ISA należy uwzględnić zasady bezpieczeństwa, ochrony prywatności i danych osobowych.

(21) O ile należy wspierać uczestnictwo wszystkich państw członkowskich w działaniach objętych programem ISA, dopuszcza się również inicjowanie działań z udziałem kilku państw członkowskich. Państwa członkowskie niebiorące udziału w takich działaniach należy zachęcać do przyłączenia się na późniejszym etapie.

(22) Program ISA powinien przyczynić się do wdrożenia wszelkich przyszłych inicjatyw i2010, jednocześnie uwzględniając inne programy wspólnotowe w zakresie ICT, a w szczególności program na rzecz wspierania polityki w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych stanowiący część programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji, zgodnie z decyzją nr 1639/2006/WE z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającą Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013) [10], aby uniknąć powielania działań.

(23) Należy dążyć do synergii z sektorem prywatnym i innymi podmiotami w celu priorytetowego traktowania, w stosownych przypadkach, rozwiązań dostępnych i utrzymywanych na rynku..

(24) Program ISA należy realizować zgodnie z zasadami udzielania zamówień publicznych.

(25) Z uwagi na fakt, że środki konieczne do wykonania niniejszej decyzji są środkami zarządzania w rozumieniu art. 2 decyzji Rady z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[11], należy z nich korzystać poprzez procedurę zarządzania, o której mowa w art. 4 tej decyzji.

(26) Program ISA powinien podlegać regularnemu monitoringowi i ocenie, co umożliwi wprowadzanie do niego poprawek.

(27) Należy wspierać współpracę międzynarodową i w tym zakresie otworzyć program ISA na kraje Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz kraje kandydujące. Ponadto należy wspierać współpracę z krajami trzecimi, a także organizacjami i instytucjami międzynarodowymi, zwłaszcza w ramach partnerstwa eurośródziemnomorskiego oraz z krajami sąsiadującymi, w szczególności z krajami Bałkanów Zachodnich.

(28) W celu zapewnienia rozsądnego wykorzystania środków finansowych Wspólnoty oraz uniknięcia zbędnej rozbudowy wyposażenia, powtarzania badań oraz różnicowania podejść, należy umożliwić wykorzystanie rozwiązań tworzonych i wdrażanych w ramach programu ISA poprzez inicjatywy pozawspólnotowe, o ile koszty nie są pokrywane z budżetu Wspólnoty, zaś główny cel Wspólnoty w odniesieniu do rozwiązania nie jest zagrożony.

(29) Należy ustanowić na cały okres trwania programu pulę środków finansowych stanowiącą główny punkt odniesienia w rozumieniu pkt 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami. Pula ta powinna również pokrywać koszty związane z działaniami przygotowawczymi, monitorowaniem, kontrolą, audytem i oceną, wymagane bezpośrednio do zarządzania programem i osiągnięcia jego celów, w szczególności z badaniami, spotkaniami ekspertów, środkami przekazywania informacji i publikacji, wydatkami związanymi z systemami informatycznymi i sieciami wymiany i przetwarzania informacji, wraz z wszelkimi innymi wydatkami na pomoc techniczną i administracyjną, które Komisja może ponieść w związku z zarządzaniem programem.

(30) W związku z tym, że cele działań, które mają zostać podjęte w celu ułatwienia sprawnych i skutecznych elektronicznych kontaktów transgranicznych i międzysektorowych pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi, co umożliwi świadczenie elektronicznych usług publicznych wspierających realizację polityki i działań Wspólnoty, nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, a z uwagi na zakres i skutki działania mogą być osiągnięte w lepszy sposób na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów;

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Przedmiot i cel

1. Niniejsza decyzja ustanawia program dotyczący rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych, w tym instytucji i organów wspólnotowych, dostarczający wspólnych i dzielonych rozwiązań ułatwiających interoperacyjność (zwany dalej „programem ISA”).

2. Celem programu ISA jest wsparcie współpracy pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi poprzez ułatwienie sprawnych i skutecznych elektronicznych kontaktów transgranicznych i międzysektorowych pomiędzy tymi administracjami, co umożliwi świadczenie elektronicznych usług publicznych wspierających wdrażanie polityki i działań Wspólnoty.

Artykuł 2 Definicje

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

a) „interoperacyjność” oznacza możliwość współdziałania różnych odrębnych organizacji na rzecz osiągnięcia uzgodnionych i korzystnych dla wszystkich stron celów, przy jednoczesnym dzieleniu się informacjami i wiedzą pomiędzy tymi organizacjami poprzez wspierane przez nie procesy biznesowe, za pomocą wymiany danych za pośrednictwem odpowiednich systemów ICT;

b) „rozwiązania” oznaczają wspólne ramy, wspólne usługi i podstawowe narzędzia;

c) „wspólne ramy” oznaczają strategie, specyfikacje, metodyki, wytyczne oraz podobne podejścia i dokumenty;

d) „wspólne usługi” oznaczają podstawowe aplikacje operacyjne oraz infrastrukturę o charakterze ogólnym, spełniające wymagania użytkowników w różnych obszarach polityki;

e) „narzędzia podstawowe” oznaczają platformy referencyjne, wspólne platformy i platformy współpracy, wspólne komponenty i podobne elementy składowe, które spełniają wymagania użytkowników na różnych obszarach polityki;

f) „działania” oznaczają badania, projekty oraz środki towarzyszące;

g) „środki towarzyszące” oznaczają działania strategiczne i podnoszące świadomość, działania wspierające zarządzanie programem ISA oraz działania związane z wymianą doświadczeń oraz wymianą i promocją dobrych praktyk.

Artykuł 3 Działania

Program ISA ma na celu wspierać i promować:

a) ustanawianie i usprawnianie wspólnych ram wspierających interoperacyjność ponad granicami i sektorami;

b) ocenę wpływu proponowanego lub przyjętego prawodawstwa wspólnotowego na ICT, jak również planowanie wdrażania systemów ICT wspierających wdrażanie takiego prawodawstwa;

c) eksploatację i usprawnianie istniejących wspólnych usług, jak również tworzenie, industrializację, eksploatację i usprawnianie nowych wspólnych usług;

d) usprawnianie istniejących podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku, a także tworzenie, dostarczenie i usprawnianie nowych podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku.

Artykuł 4 Zasady ogólne

Działania rozpoczęte lub kontynuowane w ramach programu ISA opierają się, w stosownych przypadkach, na następujących zasadach:

a) zasadzie technologicznej neutralności i przystosowalności;

b) zasadzie ochrony prywatności i danych osobowych;

c) zasadzie bezpieczeństwa.

Artykuł 5 Działania

1. Wspólnota, we współpracy z państwami członkowskimi, podejmuje działania określone w kroczącym programie prac, o którym mowa w art. 9, zgodnie z przepisami wykonawczymi zawartymi w art. 8. Działania tego rodzaju wdraża Komisja.

2. Badanie składa się z jednego etapu i zakończone jest sprawozdaniem końcowym.

3. Projekt, w stosownych przypadkach, obejmuje trzy etapy:

a) etap początkowy, prowadzący do powstania karty projektu,

b) etap wykonawczy, zakończony sporządzeniem sprawozdania z wykonania projektu, oraz

c) etap operacyjny, rozpoczynany wraz z udostępnieniem rozwiązania.

Odpowiednie etapy projektu określane są wraz z włączeniem działania do kroczącego programu prac.

4. Realizacja programu ISA odbywa się ze wsparciem środków towarzyszących.

Artykuł 6 Karta projektu i sprawozdanie z jego wykonania

1. Karta projektu zawiera opis:

a) zakresu, celów i problemu lub możliwości, w tym oczekiwanych beneficjentów rozwiązania i korzyści płynących z jego zastosowania, jak również ilościowych i jakościowych wskaźników pomiaru takich korzyści;

b) podejścia, w tym aspektów organizacyjnych, tzn. etapów, wyników i kluczowych kroków, jak również, w stosownych przypadkach, środków umożliwiających komunikację wielojęzyczną;

c) zainteresowanych stron i użytkowników, jak również odnośnej struktury zarządzania;

d) szczegółów rozwiązania, w tym jego spójności z innymi rozwiązaniami i zależności od nich, podziału oczekiwanych kosztów, terminów i wymogów, a także oszacowania całkowitych kosztów własności, w tym ewentualnych rocznych kosztów eksploatacji;

e) właściwości;

f) ograniczeń, w tym wymogów dotyczących bezpieczeństwa i ochrony danych osobowych.

2. Sprawozdanie z wykonania projektu zawiera opis:

a) zakresu, celów i problemu lub możliwości w porównaniu do karty projektu;

b) skuteczności projektu, w tym pomiaru osiągnięć, poniesionych kosztów, faktycznych terminów realizacji i wymogów w porównaniu do karty projektu, analizy oczekiwanego zwrotu z inwestycji, jak również całkowitych kosztów własności, w tym rocznych kosztów eksploatacji;

c) aspektów organizacyjnych, w tym przydatności zastosowanej struktury zarządzania, oraz, w stosownych przypadkach, zaleceń dotyczących struktury zarządzania po realizacji projektu;

d) w stosownych przypadkach, proponowanego planu wdrożenia rozwiązania na etapie operacyjnym, jak również wskaźników poziomu usług;

e) użytkownika końcowego oraz dostępnych technicznych materiałów pomocniczych.

Artykuł 7 Rozwiązania

1. Wspólne ramy ustala się i utrzymuje za pomocą badań.

Badania służą również jako pomoc w ocenie wpływu proponowanego lub przyjętego prawodawstwa wspólnotowego na ICT oraz w planowaniu procesu wdrażania rozwiązań wspierających wdrażanie takiego prawodawstwa.

2. Podstawowe narzędzia ustala się i utrzymuje za pomocą projektów. Projekty są ponadto środkiem tworzenia, industrializacji, eksploatacji i utrzymywania wspólnych usług.

Artykuł 8 Przepisy wykonawcze

1. Przy wdrażaniu programu ISA należy odpowiednio uwzględnić europejską strategię interoperacyjności oraz europejskie ramy interoperacyjności.

2. Należy wspierać uczestnictwo jak największej możliwej liczby państw członkowskich w badaniu lub projekcie.

3. Tworzenie lub usprawnianie rozwiązań opiera się, w stosownych przypadkach, na wymianie doświadczeń, jak również na wymianie i promocji dobrych praktyk.

4. Aby uniknąć powielania działań oraz przyspieszyć tworzenie rozwiązań, należy, w stosownych przypadkach, uwzględniać wyniki osiągnięte w ramach innych odpowiednich inicjatyw Wspólnoty lub państw członkowskich.

Aby zmaksymalizować synergię oraz zapewnić podjęcie połączonych i wzajemnie uzupełniających się wysiłków, należy, w stosownych przypadkach, koordynować działania z innymi odpowiednimi inicjatywami wspólnotowymi.

5. Podejmowanie działań, określanie ich etapów oraz opracowywanie kart projektów i sprawozdań z ich wykonania jest przeprowadzane i monitorowane przez Komisję w ramach realizacji kroczącego programu prac ustanowionego zgodnie z art. 9.

Artykuł 9 Kroczący program prac

1. Komisja ustanawia kroczący program prac na cały okres realizacji działań przewidziany w niniejszej decyzji.

2. Komisja zatwierdza kroczący program prac oraz, przynajmniej raz w roku, jego wszelkie modyfikacje.

3. Nie naruszając przepisów art. 10 ust. 4, procedura, o której mowa w art. 12 ust. 2, ma zastosowanie do zatwierdzenia kroczącego programu prac przez Komisję oraz wszelkich jego modyfikacji.

4. W odniesieniu do każdego działania kroczący program prac zawiera, w stosownych przypadkach:

a) opis zakresu, celów, problemu lub możliwości, oczekiwanych beneficjentów i korzyści, jak również podejścia technicznego i organizacyjnego;

b) podział oczekiwanych kosztów oraz, w stosownych przypadkach, kluczowe kroki, które należy wykonać.

5. Projekt może zostać uwzględniony w kroczącym programie prac na dowolnym jego etapie.

Artykuł 10 Przepisy budżetowe

1. Podstawą uwolnienia środków jest wykonanie wymienionych niżej, konkretnych kluczowych kroków:

a) w przypadku rozpoczęcia badania, środka towarzyszącego lub początkowego etapu projektu, kluczowy krok stanowi włączenie projektu do kroczącego programu prac;

b) w przypadku rozpoczęcia etapu wykonawczego projektu, kluczowy krok stanowi karta projektu;

c) w przypadku rozpoczęcia kolejnego etapu operacyjnego projektu, kluczowy krok stanowi sprawozdanie końcowe.

2. Ewentualne kluczowe kroki do wykonania w fazie wykonawczej oraz operacyjnej określa się w kroczącym programie prac.

3. Jeżeli projekt zostaje uwzględniony w kroczącym programie prac na etapie wykonawczym lub operacyjnym, środki uwalnia się po włączeniu projektu do kroczącego programu prac.

4. Modyfikacje kroczącego programu prac dotyczące przyznanych środków budżetowych w wysokości przekraczającej 400 000 EUR na działanie wprowadza się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2.

5. Program ISA należy realizować zgodnie z zasadami udzielania zamówień publicznych.

Artykuł 11 Wkład finansowy Wspólnoty

1. Ustanowienie i usprawnienie wspólnych ram i podstawowych narzędzi jest w całości finansowane w ramach programu ISA. Stosowanie tych ram i narzędzi jest finansowane przez użytkowników.

2. Tworzenie, industrializacja i usprawnianie wspólnych usług jest finansowane w całości w ramach programu ISA. Eksploatacja tego rodzaju usług jest w całości finansowana w ramach programu ISA w zakresie, w jakim ich wykorzystanie może służyć interesom Wspólnoty. W innych przypadkach korzystanie z tych usług, w tym ich eksploatacja w sposób zdecentralizowany, finansowane jest przez użytkowników.

3. Środki towarzyszące są w całości finansowane w ramach programu ISA.

Artykuł 12 Komitet

1. Komisję wspiera komitet zwany komitetem ds. interoperacyjności transgranicznej (zwany dalej „komitetem CIO”), który składa się z przedstawicieli państw członkowskich i któremu przewodniczy Komisja.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się procedurę zarządzania, o której mowa w art. 4 decyzji Rady 1999/468/WE, zmienionej decyzją Rady 2006/512/WE z dnia 17 lipca 2006 r., zgodnie z art. 7 ust. 3 oraz art. 8 tej decyzji.

3. Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, wynosi trzy miesiące.

4. Komitet CIO ustanawia swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 13 Monitorowanie i ocena

1. Komisja monitoruje regularnie realizację programu ISA oraz bada synergię z komplementarnymi programami Wspólnoty.

Komisja przekazuje komitetowi CIO roczne sprawozdanie z realizacji programu ISA.

2. Rozwiązania podlegają przeglądowi co dwa lata.

3. Program ISA podlega ocenie okresowej i ocenie końcowej, których wyniki zostaną przekazane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie odpowiednio do dnia 31 grudnia 2012 r. oraz 31 grudnia 2015 r.

Oceny dotyczą kwestii takich jak adekwatność, skuteczność, wydajność, przydatność, trwałość oraz spójność działań w ramach programu ISA i zawierają porównanie osiągnięć z celami programu ISA oraz kroczącego programu prac. W ocenie końcowej bada się ponadto zakres, w jakim program ISA osiągnął wyznaczone cele.

W ramach oceny bada się również korzyści, jakie Wspólnota odniosła z rozwoju wspólnej polityki, określa obszary potencjalnego rozwoju i weryfikuje synergię z innymi inicjatywami Wspólnoty w dziedzinie interoperacyjności transgranicznej i międzysektorowej.

Artykuł 14 Współpraca międzynarodowa

1. Kraje Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz kraje kandydujące mogą uczestniczyć w programie ISA w ramach odpowiednich umów zawartych ze Wspólnotą.

2. Należy wspierać współpracę z innymi krajami trzecimi oraz organizacjami i instytucjami międzynarodowymi, zwłaszcza w ramach partnerstwa eurośródziemnomorskiego, a także z krajami sąsiadującymi, zwłaszcza z krajami Bałkanów Zachodnich. Koszty z tym związane nie są pokrywane w ramach programu ISA.

Artykuł 15 Inicjatywy pozawspólnotowe

Bez uszczerbku dla polityki Wspólnoty w innych dziedzinach, rozwiązania tworzone i wdrażane w ramach programu ISA mogą zostać wykorzystane w pozawspólnotowych inicjatywach, o ile budżet wspólnotowy nie zostanie obciążony dodatkowymi kosztami, zaś główny cel Wspólnoty związany z rozwiązaniem nie jest zagrożony.

Artykuł 16 Przepisy finansowe

1. Pula środków finansowych na realizację działań Wspólnoty na podstawie niniejszej decyzji na okres od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2015 r. wynosi 164,1 mln EUR, z czego 103,5 mln EUR przeznacza się na okres od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2013 r.

Kwotę na okres po 31 grudnia 2013 r. uznaje się za potwierdzoną, jeżeli w odniesieniu do tego etapu jest ona zgodna z ramami finansowymi mającymi zastosowanie do okresu rozpoczynającego się w 2014 r.

2. Roczne środki zatwierdzane są przez władzę budżetową w granicach ram finansowych.

Artykuł 17 Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzje stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.

Sporządzono w Strasburgu ....

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1. TYTUŁ WNIOSKU:

Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA).

2. STRUKTURA ABM/ABB

Dziedzina/dziedziny polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie/działania:

Technologie informacyjno- komunikacyjne – Program operacyjny w ramach tytułu 26 „Administracja Komisji”.

Działanie: 26 03 Interoperatywne świadczenie ogólnoeuropejskich usług eGovernment dla administracji publicznej, przedsiębiorstw i obywateli.

3. POZYCJE W BUDŻECIE

3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B..A)), wraz z treścią:

26 03 01 01 Rozwiązania interoperacyjne dla europejskich administracji publicznych (ISA)[12].

26 01 04 01 Rozwiązania interoperacyjne dla europejskich administracji publicznych (ISA) — Wydatki na administrację i zarządzanie

3.2. Czas trwania działania i wpływu finansowego:

Okres stosowania: 1 stycznia 2010 r.-31 grudnia 2015 r.

Płatności z budżetu wspólnotowego mogą być dokonane po 31 grudnia 2015 r. w odniesieniu do kwot zaangażowanych w trakcie okresu stosowania.

3.3. Informacje budżetowe:

Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |

26030101 | Nieobowiązkowe | Zróżnicowane[13] | TAK | TAK | TAK | 1A |

26010401 | Nieobowiązkowe | Niezróżnicowane[14] | NIE | TAK | TAK | 1A |

4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW

4.1. Zasoby finansowe

4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA)

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rodzaj wydatków | Sekcja nr | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 i później | Razem |

Wydatki operacyjne[15] |

Środki na zobowiązania (CA) | 8.1. | a | 23,00 | 25,20 | 26,00 | 26,10 | 28,50 | 30,50 | 159,3 |

Środki na płatności (PA) | b | 5,75 | 23,55 | 25,40 | 26,00 | 26,73 | 51,87 | 159,3 |

Wydatki administracyjne w ramach kwoty referencyjnej[16] |

Pomoc techniczna i administracyjna (NDA) | 8.2.4. | c | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 4,8 |

KWOTA REFERENCYJNA OGÓŁEM |

Środki na zobowiązania | a+c | 23,80 | 26,00 | 26,80 | 26,90 | 29,30 | 31,30 | 164,1 |

Środki na płatności | b+c | 6,55 | 24,35 | 26,20 | 26,80 | 27,53 | 52,67 | 164,1 |

Wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej[17] |

Wydatki na zasoby ludzkie i powiązane wydatki (NDA) | 8.2.5. | d | 2,141 | 2,191 | 2,191 | 2,191 | 2,191 | 2,191 | 13,097 |

Wydatki administracyjne, inne niż koszty zasobów ludzkich i powiązane koszty, nieuwzględnione w kwocie referencyjnej (NDA) | 8.2.6. | e | 0,046 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,291 |

Indykatywne koszty finansowe interwencji ogółem |

OGÓŁEM CA w tym koszty zasobów ludzkich | a+c+d+e | 25,986 | 28,240 | 29,040 | 29,140 | 31,540 | 33,540 | 177,488 |

OGÓŁEM PA w tym koszty zasobów ludzkich | b+c+d+e | 8,736 | 26,590 | 28,440 | 29,040 | 29,765 | 54,915 | 177,488 |

Wzrost budżetu na przestrzeni lat odzwierciedla koszty operacyjne poszerzającego się portfela wspólnych usług i podstawowych narzędzi oddanych do dyspozycji służb Komisji i państw członkowskich w celu wdrażania interoperacyjnych transgranicznych systemów informacyjnych .

Szczegółowe informacje dotyczące współfinansowania

Nie dotyczy.

4.1.2. Zgodność z programowaniem finansowym

( Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym. Kwotę na okres po 31 grudnia 2013 r. uznaje się za potwierdzoną, jeżeli w odniesieniu do tego etapu jest ona zgodna z ramami finansowymi mającymi zastosowanie do okresu rozpoczynającego się w 2014 r.

( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w perspektywie finansowej.

( Wniosek może wymagać zastosowania postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego[18] (tzn. instrumentu elastyczności lub zmiany perspektywy finansowej).

4.1.3. Wpływ finansowy na dochody

( Wniosek nie ma wpływu finansowego na dochody.

4.2. Zasoby ludzkie w przeliczeniu na pełne etaty (w tym urzędnicy, pracownicy zatrudnieni na czas określony i personel zewnętrzny) – szczegółowe informacje w pkt 8.2.1.

Zapotrzebowanie na dany rok | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |

Zasoby ludzkie ogółem | 20 | 21 | 21 | 21 | 21 | 21 |

5. OPIS I CELE

5.1. Potrzeba, która ma zostać zaspokojona w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Program ISA będzie musiał stanowić odpowiedź na potrzeby dotyczące wspólnych ram, świadomości konsekwencji prawodawstwa wspólnotowego dla ICT, wspólnych usług i podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku.

Potrzeby te zostały określone dzięki wymianie poglądów z przedstawicielami sektorów i państw członkowskich, ocenie ex ante oraz formalnym konsultacjom opisanym w uzasadnieniu.

Głównymi beneficjentami działań uruchomionych w ramach programu są europejskie administracje publiczne. Przedsiębiorstwa i obywatele będą zasadniczo beneficjentami pośrednimi.

5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Wszystkie obszary działania objęte programem ISA podlegają wspólnej odpowiedzialności państw członkowskich i Wspólnoty. Z tego względu program ISA będzie miał zastosowanie tylko tam, gdzie występuje wyraźna europejska wartość dodana, określona w uzasadnieniu. Komitet zarządzający programem ISA zapewni spójność i komplementarność z działaniami na szczeblu państw członkowskich. Na szczeblu wspólnotowym koordynacja międzyinstytucjonalna zapewni zgodność z działaniami w sektorach, jak również z programem na rzecz wspierania polityki w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT), stanowiącym część programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji w celu poprawy spójności i synergii. Bliska współpraca i koordynacja z państwami członkowskimi i sektorami będzie stale wspierała program w ocenie rzeczywistych potrzeb, proporcjonalności działań i poszanowania zasady pomocniczości.

Zgodnie z uzasadnieniem, program ISA zwiększy przede wszystkim finansową i ekonomiczną wartości interwencji wspólnotowej i przyczyni się do wzmocnienia i wdrożenia polityki i prawodawstwa Wspólnoty, osiągając znaczący poziom synergii dzięki koordynacji między sektorami i państwami.

Jak wyjaśniono już w uzasadnieniu, zapewnia się spójność i komplementarność z programem na rzecz wspierania polityki w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych, stanowiącym część programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP), oraz przewiduje się, że doprowadzi to do osiągnięcia synergii.

5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania kosztami działań)

Ogólnym celem programu ISA jest ułatwienie sprawnych i skutecznych elektronicznych kontaktów transgranicznych i międzysektorowych pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi, co umożliwi świadczenie elektronicznych usług publicznych wspierających realizację polityki i działań Wspólnoty. Cel ten łączy się zasadniczo z polityką Wspólnoty we wszystkich dziedzinach i przyczynia się do jej realizacji. W szczególności wspiera on jednolity rynek, przyczyniając się do zapobiegania powstawaniu e-barier, przy jednoczesnym wsparciu zasad i potrzeb stanowiących podstawę strategii lizbońskiej.

Szczegółowe informacje o oczekiwanych wynikach i wskaźnikach znajdują się w podsumowaniu oceny ex ante .

5.4. Metoda realizacji (indykatywna)

( Zarządzanie scentralizowane

( bezpośrednio przez Komisję

( pośrednio przez:

( agencje wykonawcze

( ustanowione przez Wspólnoty organy określone w art. 185 rozporządzenia finansowego

( krajowe organy sektora publicznego/organy pełniące misję służby publicznej

( Zarządzanie dzielone lub zdecentralizowane

( z państwami członkowskimi

( z krajami trzecimi

( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)

Uwagi:

6. MONITOROWANIE I OCENA

6.1. System monitorowania

Zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami i procedurami administracyjnymi Komisji przewidziane jest regularne monitorowanie procesu realizacji programu. W ramach monitorowania przewidziane jest przedstawianie komitetowi zarządzającemu rocznego sprawozdania na temat postępu w realizacji wspieranych działań.

Dla potrzeb monitorowania poszczególnych projektów wymagane są szczegółowe karty projektu i sprawozdania z wykonania projektu, na podstawie których będą mierzone wyniki. Podstawą uwolnienia środków jest wykonanie kluczowych kroków.

Ponadto rozwiązania będą poddawane co dwa lata przeglądom.

Osiągnięcia programu będą mierzone, w regularnych odstępach czasu, przy użyciu wskaźników programu, określonych w podsumowaniu oceny ex ante , w oparciu o cele i wyniki.

6.2 Ocena

6.2.1. Ocena ex ante

Ocena ex ante została wykorzystana do formalnego sprawdzenia, czy interwencja opiera się na spójnej strategii zgodnej z potrzebami, problemami i zagadnieniami, które ma uwzględnić. Ocena pomogła także zapewnić komplementarność i spójność z innymi interwencjami oraz dopilnować, aby potrzebne systemy monitorowania i oceny zostały włączone do zakresu działań realizacji programu w celu ułatwienia przeprowadzania ocen okresowych i końcowych. W ocenie wyjaśniono powód, dla którego Komisja optowała za programem, którego charakter określono we wniosku, a także przedstawiono oczekiwaną wartość dodaną i spodziewane skutki. Ponadto w ocenie ex ante dokonano oszacowania wymaganych zasobów finansowych i ludzkich oraz przedstawiono podstawową matrycę logiczną zawierającą, między innymi, wyniki i wskaźniki.

Wyniki oceny ex ante zostały w pełni uwzględnione we wniosku, zgodnie także z wynikami konsultacji.

Pełne sprawozdanie dostępne jest na stronie internetowej http://ec.europa.eu/idabc/en/document/7706, a podsumowanie załączono do sprawozdania finansowego.

6.2.2. Działania podjęte w wyniku oceny śródokresowej/ex-post (wnioski wyciągnięte z podobnych doświadczeń w przeszłości)

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny wdrożenia programu IDABC[19] zawiera podsumowanie, zgodnie z którym wnioski z oceny okresowej są w przeważającej mierze pozytywne, choć wskazano w nim również kilka kwestii, które należałoby rozważyć przy okazji realizacji programu IDABC. Wszystkie zalecenia, które mogłyby mieć znaczenie dla programu ISA, zostały wykonane.

Pełne sprawozdanie na temat okresowej oceny programu IDABC dostępne jest na stronie internetowej http://ec.europa.eu/idabc/en/document/5707/3.

6.2.3. Warunki i częstotliwość przyszłych ocen

Program ISA zostanie poddany ocenie okresowej i ocenie końcowej, których wyniki zostaną przekazane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, odpowiednio do 31 grudnia 2012 r. i 31 grudnia 2015 r.

Oceny okresowa i ocena końcowa oraz niezbędne środki budżetowe zostaną uwzględnione w programie prac ISA.

7. Środki zwalczania nadużyć finansowych

Przewidziano wiele mechanizmów kontroli finansowej i administracyjnej. Program zostanie zrealizowany za pomocą zamówień publicznych, zgodnie z zasadami i procedurami określonymi w rozporządzeniu finansowym. Mają one zastosowanie do całego procesu i obejmują:

- przygotowanie programu prac podlegającego opinii komitetu zarządzającego, w którym określone zostaną kluczowe kroki prowadzące do uwolnienia środków, co zapewni możliwość kontrolowania osiągnięć i kosztów;

- odpowiednie przygotowanie specyfikacji przetargowych, zapewniających możliwość kontrolowania osiągnięcia wymaganych wyników i poniesionych kosztów;

- jakościową i finansową analizę ofert;

- udział innych departamentów Komisji w całym procesie;

- weryfikację wyników i kontrolę faktur, na kilku szczeblach, przed dokonaniem płatności;

- audyt wewnętrzny.

8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW

8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowego [20]

Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Działanie 1. | Ustanowienie i poprawa wspólnych ram |

2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |

Urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony[23] (XX 01 01) | A*/AD | 10 | 10 | 10 | 10 | 10 | 10 |

B*, C*/AST | 7 | 7 | 7 | 7 | 7 | 7 |

Pracownicy finansowani[24] w ramach art. XX 01 02 | 3 | 4 | 4 | 4 | 4 | 4 |

Inni pracownicy finansowani[25] w ramach art. XX 01 04/05 |

RAZEM | 20 | 21 | 21 | 21 | 21 | 21 |

Potrzeby dotyczące zasobów ludzkich i administracyjnych zostaną pokryte ze środków przyznanych zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków.

Przyznanie stanowisk w okresie 2014-2015 powinno uwzględniać możliwe przesunięcie stanowisk między służbami na podstawie kolejnych ram finansowych.

8.2.2. Opis zadań związanych z działaniem

- Stanowiska AD są związane z faktycznym zarządzaniem programem, co obejmuje: opracowanie programu prac, zarządzanie budżetem, zarządzanie przetargami związanymi z realizacją programu, zarządzanie umowami związanymi z realizacją programu, działania następcze w odniesieniu do projektów i badań, kontakty ze służbami Komisji i ekspertami państw członkowskich, organizację spotkań ekspertów, warsztatów i konferencji. Uwzględniono także kierownika wydziału, radcę prawnego programu i sekretariat komitetu zarządzającego.

- Stanowiska AST zapewniają wsparcie w następujących kwestiach:

- prace biurowe, organizowanie podróży służbowych (2 osoby)

- zarządzanie budżetem, przetargi, umowy i płatności za faktury (2 osoby)

- rozpowszechnianie i przekazywanie informacji (2 osoby)

- logistyka: organizowanie spotkań i warsztatów, zapraszanie ekspertów, zwrot kosztów poniesionych przez ekspertów, zarządzanie dokumentami (1 osoba)

- Stanowiska END wspierają faktyczne zarządzanie programem, uzupełniając stanowiska AD głównie w kwestiach związanych z koordynacją z państwami członkowskimi, działaniami następczymi w odniesieniu do projektów i badań oraz organizacją spotkań ekspertów, warsztatów i konferencji.

8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)

( Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną utrzymane lub przekształcone (20, w tym trzy stanowiska END, w przypadku których umowy kończą się z końcem 2009 r.)

( Stanowiska wstępnie przyznane w ramach rocznej strategii politycznej/wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok n

( Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB

( Przesunięcia w ramach zasobów danej jednostki organizacyjnej (przesunięcia wewnętrzne)

( Stanowiska, których obsadzenie będzie konieczne w roku n, nieprzewidziane w APS/PDB na dany rok

Uwaga: W związku z synergią między wydziałem ds. IDABC/ISA i służbami/wydziałami ds. rozwoju w DG ds. Informatyki, szacuje się, że od 4 do 6 stanowisk przewidzianych w ocenie ex ante w zakresie tworzenia/eksploatacji usług i tworzenia narzędzi nie będzie potrzebnych.

8.2.4. Inne wydatki administracyjne uwzględnione w kwocie referencyjnej (XX 01 04/05 – wydatki na administrację i zarządzanie)

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Pozycja w budżecie (numer i treść) | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | RAZEM |

Inna pomoc techniczna i administracyjna |

- wewnętrzna (umowy na usługi)[27] | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 2,4 |

- zewnętrzna |

2. Spotkania grup ekspertów, informacje i komunikacja | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 2,4 |

Pomoc techniczna i administracyjna ogółem | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 4,8 |

8.2.5. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rodzaj zasobów ludzkich | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |

Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony (XX 01 01) | 1,989 | 1,989 | 1,989 | 1,989 | 1,989 | 1,989 |

Pracownicy finansowani w ramach artykułu XX 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (należy określić pozycję w budżecie) | 0,152 | 0,202 | 0,202 | 0,202 | 0,202 | 0,202 |

Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (NIEUWZGLĘDNIONE w kwocie referencyjnej) ogółem | 2,141 | 2,191 | 2,191 | 2,191 | 2,191 | 2,191 |

Kalkulacja – urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony |

Liczba stanowisk zgodnie z punktem 8.2.1, pomnożona przez 117 000 euro na stanowisko |

Kalkulacja – pracownicy finansowani w ramach art. XX 01 02 |

Liczba stanowisk zgodnie z punktem 8.2.1, pomnożona przez 50 578 euro na stanowisko END |

8.2.6. Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | RAZEM |

XX 01 02 11 01 – Podróże służbowe | 0,046 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,291 |

XX 01 02 11 02 – Spotkania i konferencje |

XX 01 02 11 03 – Komitety[28] |

XX 01 02 11 04 – Badania i konsultacje |

XX 01 02 11 05 – Systemy informatyczne |

2. Inne wydatki na zarządzanie ogółem (XX 01 02 11) | 0,046 | 0,049 | 0.049 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,291 |

3. Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) |

Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (NIEUWZGLĘDNIONE w kwocie referencyjnej) | 0,046 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,049 | 0,291 |

Kalkulacja – Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej |

700 euro na każdą podróż służbową, 5 podróży w ciągu roku w przypadku personelu AD/END (wizyty w państwach członkowskich, rozpowszechnianie wyników na warsztatach i konferencjach) |

Podsumowanie oceny ex ante

(Pełne sprawozdanie dostępne jest na stronie internetowej http://ec.europa.eu/idabc/en/document/7706 )

1. METODYKA

Ocena ex ante jest procesem, który wspiera przygotowywanie wniosku w sprawie nowej lub poprawionej interwencji wspólnotowej. Służy ona zgromadzeniu informacji i przeprowadzeniu analiz, pomocnych w określeniu celów, aby zapewnić osiągnięcie tych celów, efektywność kosztową wykorzystywanych instrumentów oraz przeprowadzenie wiarygodnej późniejszej oceny.

Ocena ex ante uwzględnia wymogi zawarte w art. 27 rozporządzenia finansowego, zgodnie z art. 21 rozporządzenia[29] Komisji ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego[30].

Ocena ex ante, która została przeprowadzona przez zewnętrznych konsultantów, opierała się na analizie dostępnych informacji, wywiadach i dwóch minibadaniach państw członkowskich i personelu IDABC, jak również na warsztatach/sesjach roboczych.

2. ANALIZA PROBLEMÓW I OCENA POTRZEB

Ogólnoeuropejski wymiar usług eGovernment i koncepcja interoperacyjności

Państwa członkowskie w coraz większym stopniu wykorzystują ICT do świadczenia usług publicznych w celu zwiększenia skuteczności i wydajności. Mimo że stopień korzystania z tego rodzaju usług eGovernment wzrasta na poziomie państw członkowskich, jest on nadal niski na poziomie ogólnoeuropejskim. W sytuacji, gdy państwa członkowskie potrzebują współdziałać ponad granicami celem wsparcia takich usług lub wdrażania prawodawstwa UE, interoperacyjność jest jednak warunkiem wstępnym.

Ogólne zasady polityki leżące u podstaw nowej interwencji publicznej

W strategiach i polityce UE określono już i uwzględniono potrzebę większego stopnia interoperacyjności oraz bardziej skutecznego i efektywnego świadczenia usług publicznych. Nowe wspólnotowe działanie powinno opierać się na zasadach leżących u podstaw obecnej polityki i obecnych strategii (np. wzmocnienie jednolitego rynku i strategii lizbońskiej).

Czynniki osłabiające transgraniczną i międzysektorową interoperacyjność w usługach eGovernment

Ogólnoeuropejski wymiar usług eGovernment osłabiają różne czynniki; niektóre z nich odnoszą się do różnic instytucjonalnych, kulturowych, prawnych i politycznych między państwami członkowskimi, inne do braku ogólnoeuropejskiego podejścia do wspólnych kwestii.

Określenie grup docelowych i kluczowych podmiotów

Działania następcze powinny skupiać się na głównych beneficjentach, tzn. administracjach europejskich, które dzięki interoperacyjności poprawią swoją sprawność i skuteczność poprzez lepsze współdziałanie z innymi administracjami, tzn. państwami członkowskimi i sektorami wspólnotowymi w kwestiach ogólnoeuropejskich. Przedsiębiorstwa i obywatele skorzystają na tym w sposób pośredni.

Ocena potrzeb działania wspólnotowego

Niektóre z potrzeb zostały już uwzględnione w ramach poprzednich i obecnych programów wspólnotowych, w tym programów IDA i IDABC, prowadząc do dostarczenia wspólnych wytycznych i ram, jak również narzędzi, usług i infrastruktury. Kolejne działanie powinno opierać się na tych wysiłkach. Potrzeba odnowionych działań wspólnotowych łączy dwa aspekty:

- ciągłość i trwałość opracowanych rozwiązań, oraz

- udzielenie odpowiedzi na zmieniające się lub nowe potrzeby, określone przez państwa członkowskie lub sektory.

Rzeczywiste potrzeby dotyczą:

- zapewnienia funkcji koordynacyjnej;

- podniesienia świadomości;

- poprawy dialogu z zainteresowanymi stronami działającymi w sektorze;

- konsolidowania i ponownego wykorzystywania istniejących narzędzi, usług i infrastruktury;

- określania konsekwencji prawodawstwa wspólnotowego dla ICT;

- zabezpieczania wymiany danych i informacji oraz zabezpieczania systemów;

- ustanawiania wspólnych ram, wytycznych i specyfikacji.

3. WARTOść DODANA Z TYTUłU ZAANGAżOWANIA WSPÓLNOTY

Mimo że świadczenie usług publicznych obywatelom i przedsiębiorcom leży w zakresie kompetencji prawnych państw członkowskich, to z odpowiedzi na ankietę przesłaną członkom komitetu zarządzającego IDABC wynika zgodność co do wartości dodanej wynikającej z interwencji Wspólnoty.

W konsekwencji zastosowania przeciwstawnych argumentów podczas oceny potrzeb działania wspólnotowego wyniki oceny wskazały, między innymi, że:

- trudno byłoby osiągnąć interoperacyjność organizacyjną w skali ogólnoeuropejskiej bez interwencji Wspólnoty Europejskiej;

- usługi związane z infrastrukturą techniczną, utworzone w ramach poprzednich i obecnych programów, przestałyby istnieć bez interwencji Wspólnoty, a wtedy państwa członkowskie i sektory musiałby znaleźć rozwiązania indywidualne;

- bez interwencji Wspólnoty nie zostałyby opracowane wspólne rozwiązania, z których mogłyby korzystać organy administracji w różnych państwach członkowskich;

- funkcja koordynacyjna na szczeblu europejskim byłaby trudna i kosztowna do realizacji na poziomie państw członkowskich, gdyby miały tego dokonać same państwa członkowskie.

4. CEL WSPÓLNOTY I OCZEKIWANE WYNIKI

Wykorzystując cele, które zostały wcześniej wskazane przez Komisję i państwa członkowskie w drodze wstępnych rozmów, określono sześć celów działania, z czego jeden ma znaczenie strategiczne, a pięć pozostałych ma znaczenie operacyjne:

- opracowanie europejskiej polityki interoperacyjności;

- podniesienie znaczenia wymiaru ICT w prawodawstwie UE;

- wsparcie wykorzystania wspólnych ram;

- zwiększenie stopnia korzystania ze wspólnych usług;

- zwiększenie stopnia korzystania z podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku;

- zapewnienie środków towarzyszących w celu wsparcia działania ogólnego.

W odniesieniu do każdego z tych ogólnych celów, w ramach oceny ex ante opracowano cele szczegółowe, oczekiwane wyniki i związane z nimi wskaźniki. Wyniki tego działania mogą zostać czytelnie przedstawione w następujący sposób:

Cele (działania) | Oczekiwane wyniki | Wskaźniki[31] |

Ustanowienie i usprawnienie wspólnych ram | Spójny zbiór ram tworzących kontekst, w którym państwa członkowskie i sektory mogą omawiać kwestie związane z interoperacyjnością transgraniczną i międzysektorową. Bardziej płynny proces wdrażania PEGS | Liczba wspólnych specyfikacji, wytycznych, metodyk, strategii, itd. Badania (państwa członkowskie i sektory) kompletność adekwatność wykorzystanie Odniesienia krajowe i międzynarodowe |

Ocena konsekwencji prawodawstwa wspólnotowego dla ICT | Bardziej płynny proces wdrażania prawodawstwa wspólnotowego przy uwzględnieniu wymiarów ICT w fazie projektowania Identyfikacja potrzeb związanych z usługami i narzędziami wspierającymi terminowe wdrożenie prawodawstwa Zrozumienie znaczenia ICT w polityce UE Bardziej płynny proces wdrażania PEGS | Liczba zidentyfikowanych istotnych aktów prawnych Liczba pomyślnie zawartych umów między sektorami i programem Liczba wskazanych nowych wymaganych rozwiązań Liczba wdrożonych rozwiązań Badania (państwa członkowskie i sektory) świadomość kompletność adekwatność wykorzystanie terminowość |

Tworzenie, usprawnianie i eksploatacja wspólnych usług | Dostępność szeregu wspólnych usług spełniających potrzeby sektorów i państw członkowskich Profesjonalne zapewnianie spójnego portfela usług Bardziej płynny proces wdrażania PEGS | Wzorzec jakości wspólnych usług Liczba znanych użytkowników wspólnych usług Badania (państwa członkowskie i sektory) kompletność adekwatność wykorzystanie odpowiedniość Wskaźniki właściwe dla projektu (należy określić) |

Tworzenie i usprawnianie podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku | Dostępność szeregu narzędzi spełniających potrzeby sektorów i państw członkowskich Profesjonalne zapewnianie spójnego portfela narzędzi Bardziej płynny proces wdrażania PEGS | Wzorzec jakości podstawowych narzędzi Liczba znanych użytkowników podstawowych narzędzi Badania (państwa członkowskie i sektory) kompletność adekwatność wykorzystanie odpowiedniość Wskaźniki właściwe dla projektu (należy określić) |

Wdrażanie środków towarzyszących |

Organizacja wymiany informacji i dobrych praktyk | Podniesienie świadomości na temat dobrych praktyk Ponowne wykorzystanie dobrych praktyk | Liczba użytkowników platform Liczba i rozmiar społeczności Faktyczne ponowne wykorzystanie, wspólne korzystanie i współpraca (sukcesy) Badania (państwa członkowskie i sektory) użyteczność platformy w kontekście odnajdywania informacji wymiany doświadczeń rozpoczynania współpracy |

Poprawa funkcji koordynacyjnej | Więcej synergii i mniej dublowania działań Bardziej harmonijne i spójne podejścia Wzajemne zrozumienie między zainteresowanymi stronami Większy zakres współpracy transgranicznej i międzysektorowej w momencie projektowania systemów | Sukcesy Badania (państwa członkowskie i sektory) czy program zapewnia skuteczną koordynację i współpracę miedzy państwami członkowskimi i sektorami? |

Poprawa widoczności wspólnych usług i podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku | Podniesienie świadomości potencjalnych użytkowników (państw członkowskich i sektorów) w zakresie wspólnych usług podczas projektowania PEGS Uwzględnienie wspólnych usług i narzędzi | Liczba kontaktów z programem z inicjatywy DG Liczba PEGS korzystających ze wspólnych usług i narzędzi |

Działania strategiczne i wspierające | Usprawnienie programu | Sprawozdania z oceny |

5. MECHANIZMY WDROżENIOWE, INSTRUMENTY SłUżąCE REALIZACJI DZIAłAń

ABY OSIąGNąć WYżEJ WYMIENIONE CELE, należy skorzystać z różnego rodzaju mechanizmów, instrumentów i działań wdrożeniowych. Instrumenty te nie powinny różnić się od instrumentów IDABC.

6. DOSTęPNE WARIANTY POLITYKI I SPÓJNOść DZIAłANIA

W ramach oceny ex ante oceniono trzy warianty. Jeden wariant zakładał, że działania zostaną przeniesione do agencji regulacyjnej. W związku z tym, że to rozwiązanie pociągałoby za sobą zbyt wysokie koszty ogólne i nie mogłoby zostać wdrożone w odpowiednim czasie, aby mogło funkcjonować do końca 2009 r., nie jest zalecane.

Kolejnym rozwiązaniem mogłoby być przeniesienie programu do CIP ICT PSP, co pozwoliłoby na osiągnięcie pewnej spójności oraz, ewentualnie, synergii między działaniami. Jednak oprócz wspólnych cech istnieją także istotne różnice dotyczące celów, przedmiotu zainteresowania, umiejscowienia w łańcuchu rozwoju/produkcji, terminowości i mechanizmów finansowania. Korzyści wynikające z zastosowania tego rozwiązania zostałyby z pewnością przeważone przez niekorzystne aspekty.

Z tego względu z oceny ex ante wynika, że oba programy nie powinny zostać połączone i zaleca się przyjęcie podstawowego rozwiązania polegającego na niezależności programu.

Silna współpraca byłaby jednak konieczna na poziomie operacyjnym w celu zapewnienia świadomości i koordynacji, jak również na poziomie strategicznym podczas opracowywania programów prac, przede wszystkim między programem kontynuacyjnym i programem CIP ICT PSP, co powinno mieć także zastosowanie w momencie utworzenia grup roboczych.

7. WYSOKOść śRODKÓW

Opracowano dwie propozycje dotyczące budżetu programu kontynuacyjnego. Tańsze rozwiązanie wymagałoby budżetu w wysokości 159 mln EUR, podczas gdy droższe rozwiązanie wymagałoby budżetu w wysokości 220 mln EUR, z podziałem na cele:

Cele | w min EUR Tańsze rozwiązanie | w mln EUR Droższe rozwiązanie |

1. Opracowanie europejskiej polityki interoperacyjności | 3 | 6 |

2. Poprawa stopnia uwzględnienia aspektów ICT w prawodawstwie UE | 6 | 12 |

3. Wsparcie wykorzystywania wspólnych ram | 9 | 12 |

4. Zwiększenie stopnia korzystania ze wspólnych usług | 99 | 124 |

5. Zwiększenie stopnia korzystania z podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku | 18 | 30 |

6. Środki towarzyszące | 24 | 36 |

Ogółem | 159 | 220 |

Minimalną liczbę pracowników potrzebnych do realizacji programu kontynuacyjnego oszacowano na 25 ekwiwalentów pełnego czasu pracy, podczas gdy w przypadku droższego rozwiązania liczba ta wyniosłaby 32.

8. WNIOSKI

Mimo że poprzednie programy w dużym stopniu przyczyniły się do zwiększenia zakresu, wzmocnienia i poprawy funkcjonowania jednolitego rynku dzięki udostępnieniu rozwiązań IT, jak również do osiągnięcia sprawnej i skutecznej współpracy między europejskimi administracjami publicznymi, nadal potrzebna jest interwencja Wspólnoty w celu zapewnienia ciągłości i trwałości prowadzonych działań oraz udzielenia odpowiedzi na zmieniające się i nowe potrzeby wyrażane przez państwa członkowskie i sektory.

Cele powinny być następujące:

- opracowanie europejskiej polityki interoperacyjności;

- poprawa stopnia uwzględnienia aspektów ICT w prawodawstwie UE;

- wsparcie wykorzystywania wspólnych ram;

- zwiększenie stopnia korzystania ze wspólnych usług;

- zwiększenie stopnia korzystania z podstawowych narzędzi wielokrotnego użytku.

Mając na uwadze działania i mechanizmy wdrożeniowe potrzebne do osiągnięcia tych celów, najbardziej odpowiedni wariant powinien odpowiadać wariantowi podstawowemu, tzn. programowi kontynuacyjnemu.

Wysokość budżetu w przypadku tańszego rozwiązania wynosiłaby 159 mln EUR, a w przypadku droższego rozwiązania - 159 mln EUR. Liczba pracowników potrzebnych do wdrożenia rozwiązań wynosiłaby odpowiednio 25 osób i 32 osoby.

[1] L 144 z 30.04.2004, sprostowana w Dz.U. L 181 z 18.5. 2004, s. 25.

[2] Dz.U. L 203 z 3.8.1999, s. 1. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) nr 885/2004 (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, s. 1). Dz.U. L 203 z 3.8.1999, s. 9. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) nr 885/2004.

[3] Dz.U. L 310 z 9.11.2006, s. 15.

[4]

[5]

[6]

[7] Dz.U. L 144 z 30.4.2004, sprostowana w Dz.U. L 181 z 18.5.2004, s. 25.

[8] Dz.U. L 203 z 3.8.1999, s. 1. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) nr 885/2004 (Dz.U L 168 z 1.5.2004, s. 1).

[9] Dz.U. L 203 z 3.8.1999, s. 9. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) nr 885/2004.

[10] Dz.U. L 310 z 9.11.2006, s. 15.

[11] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją nr 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, s. 1).

[12] Ta nowa pozycja w budżecie może zastąpić obecną pozycję 26 03 01 01 ”Ogólnoeuropejskie usługi eGovernment dla administracji publicznej, przedsiębiorstw i obywateli (IDABC)”. Dokończenie działań IDABC objęte będzie pozycją 26 03 01 02 „Dokończenie ...”

[13] Środki zróżnicowane

[14] Środki niezróżnicowane zwane dalej „NDA”.

[15] Wydatki niewchodzące w zakres rozdziału xx 01 w tytule xx.

[16] Wydatki w ramach art. xx 01 04 w tytule xx.

[17] Wydatki w ramach rozdziału xx 01 z wyłączeniem artykułu xx 01 04 lub xx 01 05.

[18] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.

[19] COM(2006) 610 wersja ostateczna, http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2006:0611:FIN:EN:HTML

[20] W porównaniu z rozwiązaniami tańszymi i droższymi przedstawionymi w ocenie ex ante , niniejszy podział uwzględnia droższe rozwiązanie w przypadku tych działań, które zostały uznane przez państwa członkowskie za najbardziej przydatne, a tańsze - w przypadku pozostałych działań (które państwa członkowskie uznają za przydatne).

[21] Zgodnie z sekcją 5.3.

[22] Zwiększenie budżetu od 2014 r. jest wynikiem rozpoczęcia eksploatacji nowych usług, które będę opracowywane podczas pierwszych pięciu lat realizacji programu.

[23] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[24] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[25] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[26] Należy odnieść się do oceny skutków finansowych regulacji dla danej agencji wykonawczej/danych agencji wykonawczych.

[27] Wewnętrzna pomoc techniczna (o bardzo specjalistycznej wiedzy technicznej) pomagająca personelowi Komisji w sprawdzaniu jakości usług świadczonych przez wykonawców lub pomagająca personelowi Komisji w sporządzaniu złożonych z technicznego punktu widzenia dokumentów.

[28] 2 spotkania Komitetu w ciągu roku (2x15 000 euro), zgodnie z 8.2.4.1.

[29] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1, ze zmianami.

[30] Dz.U. L 357 z 21.12.2002, s. 1, ze zmianami.

[31] Wskaźniki odnoszące się do niektórych działań (np. w zakresie koordynacji i współpracy) są z konieczności raczej „miękkie”. Wynika to z faktu, że ich bezpośrednie skutki lub wyniki są trudne do zmierzenia, ponieważ: a) często mają większy wpływ niż działania bezpośrednie, b) są zatem trudne do wyodrębnienia z czynników kontekstowych, a więc trudno jest określić bezpośredni związek przyczynowy, c) wpływ na końcowych beneficjentów na ogół zależy od dalszego wdrażania rozwiązań przez państwa członkowskie i sektory.