KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 11.1.2018 COM(2018) 8 final 2018/0003(NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY dotyczące ustanowienia Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia

w dziedzinie Obliczeń Wielkiej Skali {SWD(2018) 5 final}

{SWD(2018) 6 final}



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Termin „obliczenia wielkiej skali” (ang. High-Performance Computing, HPC) odnosi się do technologii oraz wykorzystania potężnych komputerów o dużej mocy obliczeniowej, tzw. superkomputerów (łączących w jeden system lub skupiających w bliskiej odległości setki tysięcy lub miliony jednostek obliczeniowych pracujących w trybie równoległym) w celu wykonywania rozległych i szybkich obliczeń, których przeprowadzenie jest tak wymagające, że komputery ogólnego zastosowania nie mogą mu podołać. Metody obliczeń wielkiej skali obejmują modelowanie i symulację, zaawansowaną analizę danych i wizualizację, które są wykorzystywane przy realizacji zadań wymagających skomplikowanych obliczeń lub intensywnego przetwarzania danych na potrzeby wielu zastosowań naukowych, inżynieryjnych, przemysłowych, biznesowych i w sektorze publicznym. HPC są centralnym elementem głównych postępów i innowacji w erze cyfrowej, kiedy to nienadążanie za tempem rozwoju technologii obliczeniowych oznacza wypadnięcie z konkurencji. Technologia HPC ma też kluczowe znaczenie dla nauki, przemysłu i ogółu społeczeństwa: –Obliczenia wielkiej skali odgrywają kluczową rolę w mierzeniu się z poważnymi wyzwaniami naukowymi i społecznymi, takimi jak (aby wspomnieć tylko o kilku z nich) wczesne wykrywanie i leczenie chorób, opracowywanie nowych terapii w oparciu o medycynę spersonalizowaną i precyzyjną; poznawanie funkcjonowania ludzkiego mózgu; przewidywanie zmian klimatu; obserwacja przestrzeni kosmicznej; zapobieganie klęskom żywiołowym na dużą skalę i zarządzanie działaniami w przypadku ich wystąpienia; oraz przyspieszenie projektowania nowych materiałów. –Zastosowanie HPC ma coraz większy decydujący wpływ na przemysł i działalność gospodarczą, gdyż znacząco skraca cykle projektowania i produkcji, minimalizuje koszty, zwiększa efektywność wykorzystania zasobów i skraca oraz optymalizuje procesy podejmowania decyzji. –HPC mają również zasadnicze znaczenie dla bezpieczeństwa narodowego i obrony narodowej, na przykład przy opracowywaniu zaawansowanych technologii szyfrowania, rozpoznawaniu źródeł cyberataków i reagowaniu na nie, skutecznym stosowaniu metod kryminalistyki lub też w symulacjach z dziedziny energii jądrowej. Zdolności naukowe Europy, konkurencyjność jej przemysłu i suwerenność zależą w znacznej mierze od dostępu do przodującej w skali światowej infrastruktury HPC oraz danych, który to dostęp pozwoli dotrzymać kroku rosnącemu zapotrzebowaniu oraz sprostać złożoności problemów, które wymagają rozwiązania. Mimo podjętych przez Unię w 2012 r. działań, mających na celu wzmożenie wysiłków w celu zapewnienia przodującej pozycji w dziedzinie dostaw i wykorzystania systemów i usług HPC, na razie są one niewystarczające. W rezultacie: a)Unia nie posiada najlepszych na świecie superkomputerów, a te, którymi dysponuje, są uzależnione od zewnętrznych łańcuchów dostaw HPC, co naraża ją na zwiększone ryzyko pozbawienia strategicznej lub technologicznej wiedzy fachowej potrzebnej do innowacji i konkurencyjności; b)superkomputery dostępne w Unii nie zaspokajają istniejącego zapotrzebowania. Aby wypełnić tę lukę, w celu przetworzenia danych europejscy naukowcy i przemysł starają się uzyskać dostęp do maszyn najwyższej klasy, znajdujących się poza obszarem Unii. Może to powodować problemy, zwłaszcza jeżeli chodzi o ochronę danych osobowych i szczególnie chronionych (np. danych handlowych lub tajemnic handlowych) oraz własność danych, w szczególności w przypadku zastosowań wrażliwych, takich jak w obszarze zdrowia; c)inwestycje państw członkowskich i Unii w dziedzinie HPC pozostają w znacznej mierze nieskoordynowane, a wykorzystanie przemysłowe rozwoju technologii HPC jest niskie. W porównaniu z konkurentami w Stanach Zjednoczonych, Chinach i Japonii inwestycje Unii i jej państw członkowskich w HPC są wyraźnie niewystarczające, a luka w finansowaniu wynosi 500–750 mln EUR rocznie; d)Unii nie udaje się stworzyć przełożenia dla jej inwestycji w rozwój technologii w pozyskiwane przez siebie systemy HPC oparte na europejskich technologiach, co znaczy, że brak jest skutecznego powiązania między podażą technologii, współprojektowaniem z użytkownikami oraz wspólnym zamawianiem systemów; oraz e)niepowodzenie w ukształtowaniu pionierskiego rynku w dziedzinie HPC oznacza niepowodzenie w stworzeniu konkurencyjnej europejskiej branży zaopatrzenia HPC na rynku o szacowanej wartości ok. 1 bln EUR w okresie najbliższych 10 lat. Aby rozwiązać te kwestie, podczas Dnia Technologii Cyfrowych w Rzymie (zorganizowanego w dniu 23 marca 2017 r. w ramach obchodów 60. rocznicy podpisania traktatu rzymskiego) siedem państw członkowskich (Francja, Hiszpania, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Portugalia i Włochy) podpisało deklarację w sprawie EuroHPC. Do sygnatariuszy dołączyły później: Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Grecja, Słowenia i Szwajcaria. Trzynaście wymienionych państw zgodziło się współpracować w swoim gronie oraz z Komisją w celu nabycia i rozmieszczenia do 2022/2023 r. ogólnoeuropejskiej zintegrowanej infrastruktury eksaskalowej o dużej mocy obliczeniowej (EuroHPC). Do podpisania deklaracji w sprawie EuroHPC zaproszono pozostałe państwa członkowskie i państwa stowarzyszone. Celem wyznaczonym przez Unię jest osiągnięcie do roku 2022 lub 2023 eksaskalowej mocy obliczeniowej, tzn. poziomu mocy obliczeniowej systemów zdolnych do wykonania 1018operacji na sekundę. Wzrost mocy obliczeniowej powyżej granic eksaskali obejmowałby technologie ponadeksaskalowe i prawdopodobnie komputery kwantowe. Są to maszyny obliczeniowe oparte na wykorzystaniu raczej efektów fizyki kwantowej niż tradycyjnych tranzystorów. Jako etap pośredni na drodze do osiągnięcia wyników w eksaskali należy osiągnąć do 2019 r. przedeksaskalową moc obliczeniową, czyli 20–50 % eksaskalowej mocy obliczeniowej. Państwa-sygnatariusze deklaracji EuroHPC uznały pilną potrzebę wspólnego przez nie i przez Unię inwestowania, aby: pozyskać i zaoferować europejskim użytkownikom z sektora naukowego i przemysłowego infrastrukturę HPC na najwyższym poziomie, która odpowiadałaby ich wysokim potrzebom w zakresie zastosowań; oraz do 2022/2023 r. rozwinąć w Europie własną światowej klasy eksaskalową infrastrukturę HPC. Osiągnięcie tych celów będzie wymagać nowej struktury prawnej i instrumentu finansowego, umożliwiającego zamówienie (w 2019/2020 r.) dwóch światowej klasy maszyn przedeksaskalowych o mocy obliczeniowej kilkuset petaFLOPSów3 każda i udostępnienia ich użytkownikom publicznym i prywatnym w celu opracowania podstawowych zastosowań naukowych i przemysłowych, sprzyjających rozwojowi w Europie rozległego ekosystemu przedeksaskalowego. Instrument ten będzie również musiał wspierać prace z zakresu badań naukowych i rozwoju oraz technologii, niezbędne do współopracowania konkurencyjnych europejskich maszyn eksaskalowych, w tym pierwszej generacji europejskiej technologii mikroprocesorów o niskim zużyciu energii, która ma kluczowe znaczenie dla zbudowania w Europie do 2022/2023 r. potencjału eksaskalowego. Zamówienie systemów eksaskalowych nie wchodzi jednak w zakres niniejszego wniosku. Latem i jesienią 2017 r. Komisja przeprowadziła ocenę skutków służącą określeniu najlepszych instrumentów do osiągnięcia tych celów, które to instrumenty zapewniłyby najlepsze efekty ekonomiczne, społeczne i środowiskowe oraz zagwarantowały bezpieczeństwo interesów Unii. Za najlepszy wariant uznano wspólne przedsięwzięcie. Wspólne przedsięwzięcie dostarcza wspólnych ram prawnych, umownych i organizacyjnych dla stworzenia wspólnych zobowiązań zaciągniętych przez jego członków uczestniczących. Zapewnia również swoim uczestnikom stabilną strukturę zarządzania i pewność budżetu. Może realizować wspólne udzielanie zamówień i eksploatować światowej klasy systemy HPC poprzez propagowanie technologii (w szczególności europejskich). Może działać jako właściciel superkomputerów przedeksaskalowych, sfinansowanych wspólnie przez swoich uczestników, a tym samym ułatwiać niedyskryminacyjny dostęp do nich. Może również inicjować programy z zakresu badań, rozwoju i innowacji na potrzeby opracowywania technologii i ich późniejszego włączania w europejskie eksaskalowe systemy superobliczeniowe i w ten sposób zamykać łańcuch od badań i rozwoju do dostarczenia i eksploatacji eksaskalowych systemów HPC oraz przyczyniać się do rozwoju konkurencyjnego europejskiego przemysłu dostaw technologii. Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC będzie czerpać fundusze z budżetów w ramach aktualnych wieloletnich ram finansowych (WRF), które już zostały przydzielone na działania związane z HPC w programach prac na ostatnie dwa lata funkcjonowania programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”. Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC nie będzie korzystać z dodatkowych środków z następnych wieloletnich ram finansowych, aby osiągnąć swoje cele. Jeżeli w następnych wieloletnich ramach finansowych będą dostępne fundusze, potrzebna będzie zmiana rozporządzenia dotyczącego Wspólnego Przedsięwzięcia EuroHPC w celu określenia nowego mandatu obejmującego nabycie i eksploatację infrastruktury eksaskalowej, rozwój technologii HPC powyżej eksaskali oraz pozyskiwanie i eksploatację takiej infrastruktury ponadeksaskalowej, w tym jej przyszłą integrację z kwantowymi technologiami obliczeniowymi. Zmieniony, rozszerzony mandat byłby oparty na proporcjonalnej ocenie skutków zgodnie z wymogami programu lepszego stanowienia prawa.

Jak będzie funkcjonować Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC? Działania wspólnego przedsięwzięcia będą zgrupowane wokół dwóch zasadniczych filarów: 1.nabycie i eksploatacja infrastruktury HPC i infrastruktury danych: nabycie światowej klasy infrastruktury superkomputerowej i infrastruktury danych, ich uruchomienie i wzajemne połączenie oraz eksploatacja; i zapewnienie dostępu do tej infrastruktury szerokiemu kręgowi użytkowników publicznych i prywatnych oraz zarządzanie tym dostępem; a także 2.program badań naukowych i innowacji w dziedzinie HPC: wspieranie europejskiego programu badań i innowacji na potrzeby rozwoju europejskiej technologii HPC oraz wiedzy specjalistycznej; rozwijanie aplikacji i umiejętności oraz szerokie zastosowanie HPC. Struktura uczestnictwa we wspólnym przedsięwzięciu będzie następująca: –uczestnicy z sektora publicznego: Unia (reprezentowana przez Komisję) oraz państwa członkowskie i kraje stowarzyszone programu „Horyzont 2020”, które chcą uczestniczyć (zwane dalej „państwami uczestniczącymi”). Obecnie państwami uczestniczącymi jest 13 państw-sygnatariuszy deklaracji EuroHPC: Francja, Hiszpania, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Portugalia i Włochy oraz Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Grecja, Słowenia i Szwajcaria, ale mogą jeszcze dołączyć do nich inne państwa członkowskie i państwa stowarzyszone; oraz –uczestnicy prywatni: przedstawiciele zainteresowanych stron z obszarów HPC i dużych zbiorów danych, w tym środowiska naukowego i przemysłu. Stowarzyszenia ETP4HPC oraz BDVA, reprezentujące podmioty prywatne w umownych partnerstwach publiczno-prywatnych przedłożyły listy poparcia dla wdrożenia inicjatywy EuroHPC i wyraziły zainteresowanie wniesieniem wkładu w działania wspólnego przedsięwzięcia. Struktura zarządzania wspólnym przedsięwzięciem będzie następująca: –Rada Zarządzająca (złożona z przedstawicieli uczestników wspólnego przedsięwzięcia z sektora publicznego) będzie odpowiedzialna za strategiczne kształtowanie polityki i podejmowanie decyzji o finansowaniu, dotyczących zamówień wspólnego przedsięwzięcia oraz działalności w zakresie badań i innowacji, Zasadniczo prawa głosu uczestników i procedury będą proporcjonalnie do ich wkładów finansowych; oraz –Rada Konsultacyjna ds. Przemysłowych i Naukowych (złożona z przedstawicieli uczestników prywatnych wspólnego przedsięwzięcia). Aby uniknąć konfliktów interesów, zwłaszcza odnoszących się do zamówień superkomputerów przedeksaskalowych w przypadku dostawców technologii HPC, rada ta będzie pełnić jedynie rolę doradczą i będzie się składać z dwóch grup doradczych: ·Grupy Doradczej ds. Badań i Innowacji, która będzie skupiać przedstawicieli środowisk naukowych, użytkowników z sektora przemysłowego oraz dostawców technologii i będzie odpowiedzialna za sporządzenie średnio- i długookresowego programu badań i innowacji w obszarze technologii i zastosowań, obejmującego działania w zakresie badań, innowacji, aplikacji i rozwoju umiejętności wspierane w ramach programu badań i innowacji wspólnego przedsięwzięcia; oraz ·Grupy Doradczej ds. Infrastruktury, w której skład wejdą doświadczeni eksperci wywodzący się ze środowiska naukowego oraz spośród użytkowników z sektora przemysłowego, wybrani przez Radę Zarządzającą. Grupa ta zapewni Radzie Zarządzającej niezależne doradztwo na potrzeby pozyskiwania i eksploatacji superkomputerów posiadanych przez wspólne przedsięwzięcie. Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC zacznie funkcjonować w 2019 r. W latach 2019–2020 zainicjowane zostaną otwarte zaproszenia do składania wniosków w obszarze badań i innowacji na finansowanie rozwoju technologii i aplikacji HPC. Wspólne przedsięwzięcie pozyska również dwie światowej klasy maszyny przedeksaskalowe o mocy obliczeniowej kilkuset petaFLOPSów i współfinansuje nabycie co najmniej dwóch dodatkowych maszyn o mocy rzędu kilkudziesięciu petaFLOPSów. Wspólne przedsięwzięcie zamówi maszyny HPC sfinansowane głównie przez Unię i będzie ich właścicielem. Państwa uczestniczące zamówią urządzenia finansowane głównie przez siebie i będą ich właścicielami. Wspólne przedsięwzięcie będzie pozyskiwać swoje superkomputery przedeksaskalowe w dwóch etapach: –najpierw wybierze jednostkę przyjmującą w państwie członkowskim uczestniczącym we wspólnym przedsięwzięciu, która zapewni niezbędne pomieszczenia do umiejscowienia i eksploatacji superkomputera (z reguły jest to centrum obliczeniowe dysponujące dużą mocą obliczeniową). Rada Zarządzająca określi kryteria wyboru jednostki przyjmującej. Wspólne przedsięwzięcie i jednostka przyjmująca podpiszą umowę o przyjęcie, określającą obowiązki jednostki w zakresie instalacji i eksploatacji maszyn HPC. Superkomputery przedeksaskalowe zostaną umieszczone w państwie członkowskim, gdyż celem ogólnym jest wsparcie rozwoju zintegrowanego ekosystemu HPC w Unii; –następnie wspólne przedsięwzięcie zainicjuje procedurę pozyskiwania superkomputera, który zostanie zainstalowany i będzie eksploatowany w wybranej jednostce przyjmującej. Wkład finansowy Unii, zgodnie z obecnymi wieloletnimi ramami finansowymi, wyniósłby 486 mln EUR; kwoty w podobnej wysokości wniosłyby państwa uczestniczące oraz uczestnicy prywatni Wspólnego Przedsięwzięcia EuroHPC. Wspólne przedsięwzięcie wykorzysta te środki głównie w celu wykonywania swojej działalności objętej dwoma filarami (zob. wyżej). W szczególności drugi filar (program badań naukowych i innowacji w dziedzinie HPC) zaradzi niedoskonałościom w koordynacji programów, jakich Komisja doświadcza obecnie w wyniku obowiązku realizacji strategii w dziedzinie HPC w ramach odrębnych programów prac (program „Horyzont 2020 i instrument „Łącząc Europę”). Rada Zarządzająca będzie odpowiedzialna za: ·dostosowanie treści i harmonogramu poszczególnych zaproszeń do programu strategicznego HPC;

·zapewnienie spójności między tematami zaproszeń; oraz ·ustanowienie odpowiednich instrumentów finansowania zapewniających osiągnięcie celów, zwłaszcza zamówień publicznych na innowacje, które umożliwiłyby przejście od opracowania europejskich technologii HPC do nabycia europejskich maszyn. Stosując zasady programu „Horyzont 2020”, wspólne przedsięwzięcie będzie w stanie wprowadzić przepisy mające na celu ochronę gospodarczych i strategicznych interesów Unii, tj. ochronę własności intelektualnej wytwarzanej w Unii oraz pierwszych zastosowań w Unii wyników wszystkich badań naukowych i innowacji finansowanych ze środków unijnych. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki W ogłoszonym w 2012 r. komunikacie Komisji Wysokowydajne systemy obliczeniowe: miejsce Europy w globalnym wyścigu1 podkreślono strategiczny charakter HPC jako kluczowego atutu unijnego potencjału innowacyjnego. W dniu 19 kwietnia 2016 r. Komisja przyjęła Europejską inicjatywę dotyczącą przetwarzania w chmurze jako część swojej strategii cyfryzacji europejskiego przemysłu. Zobowiązuje ona Komisję i państwa członkowskie do stworzenia przodującego europejskiego ekosystemu HPC i dużych zbiorów danych, zbudowanego w oparciu o światowej klasy infrastrukturę HPC, infrastrukturę danych i infrastrukturę sieciową. Taka infrastruktura może pomóc UE stać się do 2022/2023 r. jedną z największych światowych potęg w dziedzinie obliczeń wielkiej skali dzięki superkomputerom eksaskalowym działającym w oparciu o europejską technologię. •Spójność z innymi politykami Unii Dnia 10 maja 2017 r. Komisja przyjęła „Śródokresowy przegląd realizacji strategii jednolitego rynku cyfrowego”, w którym ogłosiła zamiar przedłożenia do końca 2017 r. wniosku dotyczącego instrumentu prawnego, zapewniającego ramy zamówień publicznych na zintegrowaną ogólnoeuropejską infrastrukturę eksaskalową obliczeń wielkiej skali i infrastrukturę danych. Podstawą działania politycznego jest również pakiet polityczny „Cyfryzacja europejskiego przemysłu” (zob. wyżej). 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Podstawę prawną inicjatywy dotyczącej Wspólnego Przedsięwzięcia EuroHPC stanowi art. 187 oraz art. 188 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Wzrostowi znaczenia HPC dla nauki i sektorów publicznego oraz prywatnego w ostatnich latach towarzyszył gwałtowny wzrost poziomu inwestycji wymaganych dla zachowania konkurencyjności na poziomie ogólnoświatowym. Doprowadziło to do powszechnego uznania faktu, że „europeizacja” w tej dziedzinie za pośrednictwem wspólnej infrastruktury i wspólnego wykorzystania istniejącego potencjału będzie dla wszystkich korzystna. Dotyczy to również państw członkowskich, które mogą mieć problemy ze stworzeniem niezależnej krajowej infrastruktury HPC, one również mogłyby bowiem wnosić wartościowy wkład w tworzenie sfederowanego i połączonego potencjału HPC na szczeblu unijnym i korzystać z niego. Skala zasobów potrzebnych do osiągnięcia zrównoważonej światowej klasy infrastruktury i ekosystemów HPC przekracza możliwości pojedynczych państw członkowskich. Żadne państwo członkowskie nie posiada środków finansowych potrzebnych do osiągnięcia potencjału do obliczeń eksaskalowych ani do opracowania, nabycia i eksploatacji niezbędnego eksaskalowego ekosystemu HPC indywidualnie w konkurencyjnych ramach czasowych w porównaniu z obecnymi światowymi liderami w tej dziedzinie (USA, Chinami i Japonią). Zasoby wiedzy i zasoby finansowe dostępne w Unii należy połączyć, aby zbudować nowoczesny ekosystem HPC przenikający do wszystkich segmentów łańcuchów wartości, inwestowanie na poziomie unijnym oraz uzyskane w rezultacie usługi muszą być natomiast skoordynowane, jeżeli unijna infrastruktura HPC i infrastruktura danych mają dorównać infrastrukturze posiadanej przez globalnych konkurentów Unii. W niektórych dziedzinach istnieje już współpraca między państwami członkowskimi, przemysłem i sektorem naukowym. Przykładami są stowarzyszenie PRACE, umowne partnerstwo publiczno-prywatne na rzecz HPC (ETP4HPC); umowne partnerstwo publiczno-prywatne w zakresie dużych zbiorów danych oraz GÉANT. EuroHPC opiera się na tych inicjatywach, gdyż kluczowi inwestorzy w państwach-sygnatariuszach są już w nich reprezentowani. Polityczne wsparcie EuroHPC przez państwa członkowskie zostało wyraźnie udzielone przez Radę, przez sygnatariuszy deklaracji EuroHPC oraz przez Parlament Europejski. •Proporcjonalność Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej, gdyż zawiera skuteczne ramy współpracy, odpowiednie do wszystkich obszarów interwencji tej inicjatywy, nie wykracza poza to, co jest niezbędne do rozwiązania wskazanych problemów, i jest proporcjonalny w stosunku do celów. W szczególności: ·po pierwsze, we wniosku ustanawia się wspólne ramy zamówień publicznych na zintegrowaną światowej klasy przedeksaskalową infrastrukturę obliczeniową i infrastrukturę danych w Europie, przezwyciężając rozproszenie krajowych planów inwestycyjnych w obszarze HPC oraz trudności z pozyskiwaniem superkomputerów opartych na technologii europejskiej. Dzięki temu uzyska się sfederowanie zasobów Unii, państw uczestniczących we wspólnym przedsięwzięciu i jego uczestników prywatnych. Środki na finansowanie Wspólnego Przedsięwzięcia EuroHPC są już dostępne w unijnym budżecie (zobowiązania na działania w obszarze HPC w ciągu ostatnich dwóch lat programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”). Potrzeba dodatkowego finansowania ze strony państw uczestniczących i uczestników prywatnych będzie ograniczona, gdyż wniosek opiera się w dużej mierze na podjętych już zobowiązaniach lub planach inwestycyjnych na najbliższe lata;

·po drugie, instrumenty finansowe są już dostępne, tj. program „Horyzont 2020” i instrument „Łącząc Europę”. Beneficjenci i uczestnicy nie będą narażeni na dodatkowe obciążenia administracyjne w porównaniu z obecną sytuacją; oraz ·po trzecie, inicjatywa opiera się na istniejących już inicjatywach, takich jak PRACE, umowne partnerstwa publiczno-prywatne ETP4HPC oraz Big Data Value Association (BDVA) i centrach doskonałości w dziedzinie HPC, które będą w dalszym ciągu odgrywać decydującą rolę w realizacji celów wspólnego przedsięwzięcia. W przyszłości inicjatywa będzie się na nich opierać, aby zapewniać dostęp do potencjału HPC w Europie, wpierać społeczności użytkowników w opracowywaniu i dostosowaniu ich aplikacji do eksploatacji superkomputerów. •Wybór instrumentu Stworzenie i funkcjonowanie wspólnego przedsięwzięcia, w którym uczestniczy Unia, wymagają rozporządzenia Rady. 3.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Od ogłoszenia komunikatu „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze”,w którym określono cele europejskiej strategii dotyczącej HPC, podjęto różne działania mające na celu poinformowanie zainteresowanych stron o celach strategii i zachęcenie ich do udziału w jej kształtowaniu. Komisja kilkakrotnie zorganizowała warsztaty, w tym Dzień Technologii Cyfrowych w Rzymie (23 marca 2017 r.); podobnie uczyniły organizacje zainteresowanych stron, takie jak ETP4HPC, PRACE oraz europejska chmura dla otwartej nauki. Komisja odbywała regularne nieformalne spotkania z przedstawicielami ścisłego trzonu grupy państw członkowskich, które podpisały deklarację EuroHPC w marcu 2017 r., aby omawiać plan i realizację wspólnej europejskiej inicjatywy w dziedzinie HPC. Komisja zorganizowała także dwukrotnie (w dniach 5 i 26 października 2017 r.) warsztaty, na które zaproszono wszystkie państwa członkowskie. Podczas tych warsztatów Komisja przedstawiła cele inicjatywy i proponowany model wdrażania (wspólne przedsięwzięcie) i poprosiła państwa członkowskie o opinie i uwagi. W sierpniu 2017 r. Komisja ogłosiła ukierunkowane konsultacje w sprawie wspólnej europejskiej inicjatywy w dziedzinie HPC. Zostały one ogłoszone za pośrednictwem mediów społecznościowych, strony internetowej oraz ukierunkowanych zaproszeń przesłanych pocztą elektroniczną. Komisja pragnęła zapoznać się z opiniami zainteresowanych stron uznanych za najbardziej reprezentatywne dla europejskiej społeczności HPC, takich jak: społeczności użytkowników naukowych infrastruktury HPC (tj. 29 dużych infrastruktur badawczych Europejskiego Forum Strategii ds. Infrastruktur Badawczych [ESFRI]), użytkownicy naukowi PRACE, Europejskiej Infrastruktury Danych (EUDAT) oraz europejskiej infrastruktury gridowej (EGI), ETP4HPC, BDVA, centra doskonałości w dziedzinie aplikacji superkomputerowych, ośrodki obliczeniowe wielkiej skali, dostawcy usług HPC, dostawcy dostępu do HPC, stowarzyszenia działające na polu badań naukowych i innowacji w obszarze HPC oraz projekty krajowe i finansowane przez UE. Otrzymano prawie 100 odpowiedzi, wśród których część stanowiły skonsolidowane opinie stowarzyszeń zainteresowanych stron. W wyniku konsultacji uzyskano powszechne wsparcie dla wspólnej inicjatywy europejskiej. Konsultacje ujawniły też szerokie porozumienie co do głównych kwestii związanych z HPC w Europie oraz priorytetów w zakresie ich rozwiązania w postaci podobnych opinii wyrażonych przez użytkowników naukowych i przemysłowych, ośrodki obliczeń wielkiej skali oraz sektor dostaw. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Komisja ma doświadczenie w tworzeniu wspólnych przedsięwzięć i zarządzaniu nimi. Wykorzysta zwłaszcza doświadczenia z realizacji Wspólnego Przedsięwzięcia „Podzespoły i układy elektroniczne w służbie wiodącej pozycji Europy (ECSEL)” w obszarze związanym z HPC, a mianowicie z zakresu mikro- i nanoelektroniki. W tych dwóch wspólnych przedsięwzięciach uczestniczą niektóre te same podmioty branżowe i oczekuje się, że rozwój technologii na potrzeby wysokospecjalistycznych rynków superkomputerów znajdzie drogę na masowe rynki, będące przedmiotem zainteresowań ECSEL. •Ocena skutków Komisja dokonała oceny skutków następujących wariantów strategicznych: –scenariusz odniesienia (brak interwencji), obejmujący przegląd obecnych instrumentów realizacji celów europejskiej strategii w dziedzinie HPC; –konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC); oraz –wspólne przedsięwzięcie. Inne warianty, takie jak europejskie zgrupowanie interesów gospodarczych (EEIG), organizacje międzyrządowe i struktury wzorowane na programie Galileo zostały odrzucone, gdyż oczywiste było, iż ich podstawa prawna nie spełnia podstawowych wymagań związanych z realizacją wspólnej europejskiej inicjatywy w dziedzinie HPC. Komisja zbadała zakres, w jakim stopniu trzy analizowane warianty: ·okazałyby się skuteczne w osiąganiu celów wspólnej inicjatywy europejskiej;

·spełniałyby funkcjonalne wymagania dotyczące instrumentów prawnych i finansowych; ·zabezpieczyłyby interesy Unii; oraz ·wywarłyby pozytywny wpływ na gospodarkę, konkurencyjność, społeczeństwo i środowisko naturalne. Okazało się, że jedynie wspólne przedsięwzięcie zostało uznane za wywierające najbardziej pozytywny wpływ we wszystkich tych obszarach. Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC złagodziłoby nieodłączne ryzyko związane z partnerstwem publiczno-prywatnym w następujący sposób: –zamówienia publiczne: wszystkie działania wspólnego przedsięwzięcia z zakresu zamówień publicznych będą wyłącznie w gestii Rady Zarządzającej (złożonej jedynie z podmiotów uczestniczących z sektora publicznego). Zagwarantuje to podejmowanie rozsądnych decyzji związanych z zamówieniami bez ingerencji ze strony uczestników prywatnych (w szczególności z branży zaopatrzenia HPC) albo w ramach wspólnej procedury udzielania zamówień publicznych na maszyny przedeksaskalowe, albo w odniesieniu do wydatkowania środków publicznych; –rzetelna i terminowa realizacja działań: cele i zadania wspólnego przedsięwzięcia zostaną jasno określone, a ich realizacja będzie regularnie monitorowana pod kątem dobrze zdefiniowanych rezultatów i ustalanych corocznie kluczowych wskaźników efektywności. Inne środki obejmą ocenę ex post działalności wspólnego przedsięwzięcia co dwa lata i stosowanie w razie potrzeby działań naprawczych: ·program pozyskiwania: wspólne przedsięwzięcie będzie korzystać z doświadczenia wielu swoich podmiotów uczestniczących z sektora publicznego w pozyskiwaniu systemów o dużych mocach obliczeniowych. Poza tym program zostanie zaplanowany i będzie monitorowany z pomocą członków Grupy Doradczej ds. Infrastruktury, którzy zostaną starannie dobrani przez Radę Zarządzającą, tak aby w jej skład weszli eksperci z doświadczeniem w pozyskiwaniu maszyn HPC i monitorowaniu ich działania na szczeblu krajowym; ·program w zakresie badań i innowacji: zostanie opracowany i zrealizowany w podobny sposób jak obecny program w dziedzinie HPC w ramach programu „Horyzont 2020”. Będzie się opierał na programach badań naukowych i innowacji przygotowanych przez uczestników prywatnych, wchodzących w skład Rady Konsultacyjnej ds. Naukowych Wspólnego Przedsięwzięcia (w tym przez przedstawicieli dwóch umownych partnerstw publiczno-prywatnych: ETP4HPC oraz BDVA); –ryzyka inwestycyjne: wkład budżetu Unii do budżetu wspólnego przedsięwzięcia jest już dostępny, a większość państw uczestniczących już zaplanowała swoje zaangażowanie lub stworzyła plany inwestycyjne w zakresie HPC na nadchodzące lata. Śródokresowa ocena Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL, mającego podobne cele, wykazała znaczny efekt dźwigni w odniesieniu do inwestycji prywatnych: wspólne działania doprowadziły do dodatkowych inwestycji prywatnych w wysokości 4,26 EUR na każde euro zainwestowane ze środków publicznych. W dniu 25 października 2017 r. Rada ds. Kontroli Regulacyjnej wydała opinię pozytywną z zastrzeżeniami w sprawie oceny skutków. We wniosku uwzględniono zalecenia Rady przez zapisanie w art. 4, że wspólne przedsięwzięcie będzie działać przy wykorzystaniu środków z programów w ramach obecnych wieloletnich ram finansowych, oraz opisanie w art. 3 celów, w art. 1 załącznika (statut) zaś – zadań, które powinno wykonywać wspólne przedsięwzięcie. Wzięto pod uwagę doświadczenia wynikające z uruchomienia istniejących wspólnych przedsięwzięć i zarządzania nimi, w szczególności uzyskane za pośrednictwem niedawno zakończonej oceny śródokresowej Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL. Oba wspólne przedsięwzięcia są podobne pod względem struktury i celów; główna różnica dotyczy szerokiego zakresu działań związanych z zamówieniami publicznymi w przypadku EuroHPC, które nie występują w przypadku ECSEL. Różnica ta wyjaśnia podział praw głosu proporcjonalnie do wkładu uczestników, jak zaznaczono w motywie 25 wniosku dotyczącego EuroHPC i w art. 6. załącznika do niego (statut). •Sprawność regulacyjna i uproszczenie Niniejszy wniosek dotyczący rozporządzenia ustanawiającego wspólne przedsięwzięcie jest zgodny z wytycznymi Komisji dotyczącymi lepszego stanowienia prawa, w szczególności zawiera propozycję uregulowań jedynie w niezbędnych przypadkach i w sposób proporcjonalny. Wniosek jest wzorowany na modelu Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL w możliwie najszerszym zakresie, z wykorzystaniem zgromadzonych w związku z tym doświadczeń oraz z uwzględnieniem zaleceń zawartych w śródokresowym przeglądzie ECSEL. Powołanie Wspólnego Przedsięwzięcia EuroHPC pomogłoby uprościć wdrażanie działań w dziedzinie HPC obecnie realizowanych przez Komisję w ramach programu „Horyzont 2020”. Komisja przekazałaby wspólnemu przedsięwzięciu uprawnienia do wdrażania unijnych działań w dziedzinie HPC za pośrednictwem dwóch różnych programów („Horyzont 2020” i instrument „Łącząc Europę”) oraz trzech części programu prac „Horyzontu 2020” („Przyszłe i powstające technologie” [FET], „Wiodąca pozycja w zakresie technologii wspomagających i przemysłowych ICT” [LEIT-ICT] oraz „Infrastruktury badawcze”). Takie podejście pozwoliłoby złagodzić trudności synchronizacji i koordynacji działań prowadzących do osiągnięcia celów europejskiej strategii w dziedzinie HPC oraz ograniczyć skalę negocjacji i zastąpić negocjacje z czterema różnymi komitetami programowymi negocjacjami z jedną Radą Zarządzającą. Wniosek przyniesie korzyści państwom członkowskim, użytkownikom naukowym HPC, przemysłowi (w tym sektorowi MŚP) i ośrodkom obliczeń wielkiej skali, a ostatecznie obywatelom. Wspólne przedsięwzięcie przeniesie europejski potencjał w dziedzinie HPC na poziom światowy, będzie miało bezpośrednie pozytywne oddziaływanie w obszarach wyzwań społecznych (np. zdrowia, środowiska, klimatu itp.), produkcji i inżynierii, nauk podstawowych, bezpieczeństwa narodowego i ochrony, a także wesprze europejski przemysł dostaw technologii cyfrowych. 4.WPŁYW NA BUDŻET W ramach obecnych wieloletnich ram finansowych nie ma dodatkowych skutków dla budżetu, Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC będzie bowiem czerpać fundusze z budżetów już przydzielonych ma działania w dziedzinie HPC w programach prac na ostatnie dwa latach programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”. Z obu programów łącznie dostępna będzie kwota 486 mln EUR. Taką samą kwotę mają wnieść państwa uczestniczące w ramach swoich programów na rzecz modernizacji krajowej infrastruktury HPC. Podmioty prywatne powinny wnieść podobną kwotę w ramach swoich obecnych zobowiązań objętych umownymi partnerstwami publiczno-prywatnymi ETP4HPC i BDVA w pozostałym okresie funkcjonowania programu „Horyzont 2020”. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Gdy dwa superkomputery przedeksaskalowe wejdą do eksploatacji, śródokresowa ocena posłuży do określenia skuteczności wspólnego przedsięwzięcia jako instrumentu prawnego i finansowego do realizacji celów europejskiej strategii w dziedzinie HPC. W szczególności oceniony zostanie poziom udziału państw uczestniczących i uczestników prywatnych w działaniach wspólnego przedsięwzięcia oraz ich wkład w te działania. Wspólne przedsięwzięcie będzie publikować roczne sprawozdania z działalności, pokazujące podjęte działania, związane z nimi wydatki oraz pozyskiwanie i eksploatację zamówionej i posiadanej przez siebie infrastruktury HPC i infrastruktury danych. Osiągnięcie celów ogólnych zostanie ocenione na podstawie ogólnych kluczowych wskaźników efektywności wspólnych przedsięwzięć finansowanych w ramach programu „Horyzont 2020” i kluczowych wskaźników efektywności właściwych dla EuroHPC. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Artykułem 1 ustanawia się Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC, określa czas jego trwania i siedzibę. Art. 2 zawiera definicje: „petaskala”, „przedeksaskala”, „eksaskala”, „superkomputer”, „jednostka przyjmująca”, „umowa o przyjęcie”, „czas dostępu”, „test akceptacyjny”, „państwo uczestniczące”, „uczestnik prywatny”, „podmiot powiązany”, „podmiot wchodzący w skład” oraz „użytkownik”. W art. 3. określa się ogólne i szczegółowe cele oraz działania Wspólnego Przedsięwzięcia EuroHPC. W art. 4 ustala się wkład finansowy Unii w koszty administracyjne i operacyjne Wspólnego Przedsięwzięcia EuroHPC ze środków programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”. W art. 5 określa się wkłady finansowe państw uczestniczących i uczestników prywatnych w koszty administracyjne i operacyjne. Przepisy art. 6 odnoszą się do jednostki przyjmującej, której Wspólne Przedsięwzięcie powierzy eksploatację przedeksaskalowych superkomputerów, i określają procedurę wyboru tej jednostki. W art. 7 określa się treść umowy o przyjęcie, ustalającej zadania i odpowiedzialność jednostki przyjmującej. Art. 8 stanowi, że Wspólne Przedsięwzięcie powinno być właścicielem zamawianych przez siebie superkomputerów przedeksaskalowych do końca ich ekonomicznego okresu użytkowania, kiedy to zostaną przekazane jednostce przyjmującej. W art. 9 określa się warunki dostępu dla użytkowników superkomputerów. W art. 10 określa się, w jaki sposób Komisja Europejska i państwa uczestniczące w EuroHPC będą otrzymywać rekompensatę z tytułu swojego wkładu w nabycie superkomputerów przedeksaskalowych: każdemu podmiotowi, który wniósł swój wkład, zostanie przyznany udział w całkowitym czasie dostępu proporcjonalnie do jego wkładu finansowego. Art. 11 zawiera przepisy finansowe Wspólnego Przedsięwzięcia, które są zgodne z rozporządzeniem finansowym. W art. 12 określa się warunki, na których Wspólne Przedsięwzięcie będzie świadczyć usługi komercyjne. 2018/0003 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY dotyczące ustanowienia Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia

w dziedzinie Obliczeń Wielkiej Skali

RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 187 i art. 188 akapit pierwszy, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Tworzenie partnerstw publiczno-prywatnych w formie wspólnych inicjatyw technologicznych przewidziano pierwotnie w decyzji nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. (2)Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 ustanowiono „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020). Jego celem jest zwiększenie wpływu na badania naukowe i innowacje dzięki połączeniu tego programu ze środkami finansowymi sektora prywatnego w ramach partnerstw publiczno-prywatnych w kluczowych obszarach, w których badania naukowe i innowacje mogą przyczynić się do realizacji ogólniejszych celów Unii w zakresie konkurencyjności, pobudzić inwestycje prywatne oraz ułatwić rozwiązywanie problemów społecznych. Partnerstwa te powinny opierać się na długoterminowym zobowiązaniu, w tym na zrównoważonym wkładzie wszystkich partnerów, być rozliczane z realizacji swoich celów i dostosowane do strategicznych celów Unii w dziedzinie badań naukowych, rozwoju i innowacji. Zarządzanie tymi partnerstwami i ich funkcjonowanie powinno przebiegać w sposób otwarty, przejrzysty, skuteczny i wydajny, a także powinno stwarzać szanse udziału w partnerstwach wielu różnym stronom aktywnym w specyficznych dla siebie obszarach. (3)Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1291/2013 i decyzją Rady 2013/743/UE można przyznać wsparcie wspólnym przedsięwzięciom ustanowionym w ramach programu „Horyzont 2020” na warunkach określonych w tej decyzji. (4)Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 ustanowiono instrument „Łącząc Europę”. Instrument „Łącząc Europę” powinien umożliwiać przygotowanie i realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w ramach polityki w zakresie transeuropejskich sieci w sektorach transportu, telekomunikacji i energii. W szczególności instrument „Łącząc Europę” powinien wspierać realizację tych projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, które służą opracowaniu i budowie nowej infrastruktury i usług lub modernizacji istniejącej infrastruktury i usług, w sektorach transportu, telekomunikacji i energii. Instrument „Łącząc Europę” powinien przyczyniać się do wspierania projektów o europejskiej wartości dodanej i przynoszących znaczące korzyści społeczne, które to projekty nie uzyskują odpowiedniego finansowania z rynku. (5)Rozporządzeniem (UE) nr 283/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanowiono wytyczne dla transeuropejskich sieci w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej i ustalono warunki sektorowe dla sektora telekomunikacji, (6)Obliczenia wielkiej skali kwalifikują się jako projekt będący przedmiotem wspólnego zainteresowania, zwłaszcza w ramach infrastruktury usług cyfrowych „dostęp do informacji sektora publicznego, które mogą być wykorzystywane wielokrotnie – otwarte dane publiczne”, jak wskazano w rozporządzeniu (UE) nr 283/2014. Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 Komisja może powierzyć częściową realizację instrumentu „Łącząc Europę” podmiotom, o których mowa w art. 58 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012. (7)W komunikacie Komisji „Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” („strategia Europa 2020”), zatwierdzonym przez Parlament Europejski i Radę, podkreślono potrzebę stworzenia sprzyjających warunków dla inwestowania w wiedzę i innowacje, tak aby uzyskać w Unii inteligentny, zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu wzrost gospodarczy. (8)W komunikacie Komisji z dnia 19 kwietnia 2016 r. zatytułowanym „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze – budowanie w Europie konkurencyjnej gospodarki opartej na danych i wiedzy” wezwano do stworzenia europejskiej infrastruktury danych opartej na wysokiej klasy potencjale HPC i rozwijania pełnego europejskiego ekosystemu HPC, umożliwiającego rozwój nowych europejskich technologii i budowę superkomputerów eksaskalowych. Znaczenie tego obszaru i wyzwania, wobec których stają zainteresowane strony w Unii, wymagają pilnego działania w celu zgromadzenia niezbędnych zasobów i potencjału, aby zamknąć łańcuch od badań naukowych i rozwoju po dostarczenie i eksploatację eksaskalowych systemów HPC. Należy zatem stworzyć mechanizm na poziomie unijnym w celu połączenia i skoncentrowania wsparcia dla ustanowienia światowej klasy europejskiej infrastruktury HPC oraz dla badań naukowych i innowacji w dziedzinie obliczeń wielkiej skali prowadzonych przez państwa członkowskie, Unię i sektor prywatny. Infrastruktura ta powinna zapewnić dostęp użytkownikom z sektora publicznego, przemysłowego i akademickiego, w tym społecznościom naukowym wchodzącym w skład europejskiej chmury dla otwartej nauki. (9)W komunikacie Komisji z dnia 10 maja 2017 r. w sprawie śródokresowego przeglądu realizacji strategii jednolitego rynku cyfrowego: „Połączony jednolity rynek cyfrowy dla wszystkich” wskazano HPC jako element o zasadniczym znaczeniu dla cyfryzacji przemysłu oraz gospodarki opartej na danych. Potrzebne są znaczne inwestycje w celu opracowania, nabycia i eksploatacji superkomputerów z grupy trzech najlepszych na świecie i żadne państwo europejskie nie dysponuje wystarczającymi zasobami, by w pojedynkę zbudować pełny europejski ekosystem HPC. Istnieje potrzeba koordynacji wysiłków oraz połączenia zasobów przez państwa członkowskie, Unię i sektor prywatny w celu zaspokojenia rosnącego zapotrzebowania na obliczenia wielkiej skali i utworzenia silnego sektora HPC w Unii. W komunikacie zaproponowano utworzenie instrumentu prawnego, zapewniającego ramy dotyczące zamówień publicznych na zintegrowaną eksaskalową infrastrukturę obliczeń wielkiej skali i infrastrukturę danych. (10)Aby wyposażyć Unię w zdolności obliczeniowe potrzebne do utrzymania czołowej pozycji przez prowadzone w niej badania naukowe, należy koordynować inwestycje państw członkowskich w obszarze obliczeń wielkiej skali i wzmacniać przemysłowe zastosowania technologii HPC. Unia powinna zwiększyć skuteczność przekształcania rozwoju technologii w systemy HPC nabywane w Europie przez ustanowienie skutecznego powiązania między dostawami technologii, współudział użytkowników w projektowaniu oraz wspólne zamówienia światowej klasy systemów. (11)Wspólne przedsięwzięcie stanowi najlepsze narzędzie zdolne do realizacji celów europejskiej strategii w dziedzinie HPC, jak określono w strategii europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze, do przezwyciężenia obecnych ograniczeń, a jednocześnie zapewnienia najwyższego poziomu skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych oraz najlepszego zabezpieczenia interesów Unii. Wspólne przedsięwzięcie zapewni zespolenie zasobów Unii, państw członkowskich i sektora prywatnego. Może wdrażać ramy udzielania zamówień i eksploatować światowej klasy systemy HPC za pośrednictwem propagowania technologii, zwłaszcza europejskiej. Może inicjować programy z zakresu badań naukowych i innowacji na potrzeby opracowywania technologii i ich późniejszego włączania w europejskie eksaskalowe systemy obliczeń wielkiej skali i przyczyniać się do rozwoju konkurencyjnego europejskiego przemysłu dostaw technologii. (12)Wspólne przedsięwzięcie należy powołać w 2019 r. i w tym samym roku powinno ono zacząć działać, aby osiągnięty został cel polegający na wyposażeniu Unii do 2020 r. w infrastrukturę przedeksaskalową i opracowaniu technologii potrzebnych do uzyskania potencjału eksaskalowego do 2022/2023 r. Z uwagi na to, że cykl opracowania nowej generacji technologii zwykle wynosi 4–5 lat, aby zachować konkurencyjność na światowym rynku, należy już teraz zapoczątkować działania prowadzące do osiągnięcia tego celu. (13)Partnerstwo publiczno-prywatne w formie wspólnego przedsięwzięcia powinno łączyć środki finansowe i techniczne konieczne do zapanowania nad złożonością stale narastającego tempa innowacji w przedmiotowym obszarze. Dlatego uczestnikami wspólnego przedsięwzięcia powinni być: Unia, państwa członkowskie oraz kraje stowarzyszone (zwane dalej „państwami uczestniczącymi”) zgodne co do wspólnej europejskiej inicjatywy w zakresie obliczeń wielkiej skali, stowarzyszenia (zwane dalej „członkami prywatnymi”), reprezentujące podmioty wchodzące w ich skład, oraz inne organizacje zaangażowane wyraźnie i aktywnie w prace na rzecz uzyskania wyników badań i stworzenia innowacji oraz zatrzymania w Europie know-how z dziedziny HPC. Wspólne przedsięwzięcie powinno być otwarte na nowych uczestników pod warunkiem wniesienia przez nich wkładu finansowego, w tym na pokrycie kosztów administracyjnych, i przyjęcia statutu wspólnego przedsięwzięcia. (14)Unia, państwa uczestniczące i uczestnicy prywatni wspólnego przedsięwzięcia powinni wnosić wkład finansowy na pokrycie jego kosztów administracyjnych. Ponieważ na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 wkład Unii w koszty administracyjne może stanowić przedpłatę na pokrycie kosztów operacyjnych tylko do 2023 r., państwa uczestniczące i uczestnicy prywatni wspólnego przedsięwzięcia powinny od 2024 r. w pełni pokrywać jego koszty administracyjne.

(15)Z zamiarem odzyskania przodującej pozycji w zakresie technologii HPC oraz stworzenia pełnego ekosystemu HPC dla Unii, zainteresowane strony z sektorów przemysłowego i badawczego, wchodzące w skład stowarzyszenia prywatnego ETP4HPC, utworzyły w 2014 r. umowne partnerstwo publiczno-prywatne z Unią. Jego misją jest budowanie łańcucha wartości światowej klasy europejskiej technologii HPC, która powinna być konkurencyjna w skali światowej, i wspieranie efektów synergii między trzema filarami ekosystemu HPC (rozwój technologii, zastosowania i infrastruktura obliczeniowa). Z racji doświadczenia oraz ze względu na fakt skupienia znaczących zainteresowanych stron z sektora prywatnego HPC stowarzyszenie prywatne ETP4HPC powinno kwalifikować się do uczestnictwa we wspólnym przedsięwzięciu. (16)Z zamiarem wzmocnieniu łańcucha wartości danych, wsparcia budowy społeczności wokół danych i stworzenia podstaw dobrze funkcjonującej gospodarki opartej na danych w Unii zainteresowane strony z sektorów przemysłowego i badawczego, wchodzące w skład stowarzyszenia BDVA, utworzyły w 2014 r. umowne partnerstwo publiczno-prywatne z Unią. Z racji doświadczenia oraz ze względu na fakt skupienia znaczących zainteresowanych stron z sektora prywatnego dużych zbiorów danych stowarzyszenie prywatne BDVA powinno kwalifikować się do uczestnictwa we wspólnym przedsięwzięciu. (17)Stowarzyszenia prywatne ETP4HPC oraz BDVA pisemnie wyraziły chęć uczestnictwa w tworzeniu strategii wspólnego przedsięwzięcia w zakresie technologii oraz wniesienia swoich doświadczeń w realizację jego celów. Zasadne jest, by statut określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia został zaakceptowany przez stowarzyszenia prywatne w formie pisma zatwierdzającego. (18)Wspólne przedsięwzięcie powinno zajmować się precyzyjnie określonymi zagadnieniami, które umożliwiłyby szeroko rozumianym europejskim środowiskom akademickim i przemysłowym zaprojektowanie, stworzenie i wykorzystanie najbardziej innowacyjnych technologii z obszaru HPC oraz ustanowieni zintegrowanej infrastruktury w obrębie Unii, dysponującej światowej klasy potencjałem w zakresie HPC, szybką łącznością oraz najnowocześniejszymi aplikacjami oraz usługami w zakresie danych i oprogramowania dla naukowców i innych głównych użytkowników z sektorów przemysłowych, w tym MŚP, i sektora publicznego. Wspólne przedsięwzięcie powinno działać na rzecz zmniejszenia niedoboru kwalifikacji związanych z HPC. Wspólne przedsięwzięcie powinno przygotować drogę do budowy pierwszej europejskiej hybrydowej infrastruktury HPC, łączącej klasyczną architekturę obliczeniową z kwantowymi urządzeniami do obliczeń, tj. wykorzystującej komputery kwantowe jako akceleratory wątków HPC. Ustrukturyzowane i skoordynowane wsparcie finansowe na poziomie europejskim jest niezbędne, aby pomóc zespołom badawczym i gałęziom przemysłu europejskiego w pozostaniu w ścisłej czołówce w warunkach silnej konkurencji międzynarodowej dzięki uzyskiwaniu światowej klasy wyników i włączeniu w system konkurencji, zapewnić szybkie i szerokie wykorzystanie europejskiej technologii w całej Unii w sposób przynoszący istotne korzyści dla społeczeństwa, umożliwić wspólne ponoszenie ryzyka oraz łączyć wysiłki poprzez dostosowanie strategii i inwestycji we wspólnym interesie europejskim. Po otrzymaniu powiadomienia od danego państwa członkowskiego lub grupy państw członkowskich Komisja może uznać inicjatywy realizowane przez wspólne przedsięwzięcie za ważne projekty stanowiące przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, pod warunkiem że spełnione są wszystkie odpowiednie warunki zgodnie ze wspólnotowymi zasadami ramowymi dotyczącymi pomocy państwa na działalność badawczą i innowacyjną. (19)Aby osiągnąć swoje cele w zakresie zaprojektowania, stworzenia i wykorzystania najbardziej innowacyjnych technologii z obszaru HPC, wspólne przedsięwzięcie powinno udzielać wsparcia finansowego, głównie w formie dotacji oraz zamówień w ramach otwartych i zgodnych z zasadami konkurencji zaproszeń do składania wniosków i zaproszeń do składania ofert. Takie wsparcie finansowe powinno być zwłaszcza ukierunkowane na udowodnione niedoskonałości rynku, które uniemożliwiają rozwój odnośnego programu, i powinno działać zachęcająco na rzecz zmiany zachowania podmiotu otrzymującego wsparcie. (20)Aby osiągnąć swój cel, wspólne przedsięwzięcie powinno zapewnić ramy dla pozyskiwania w Unii zintegrowanej, światowej klasy infrastruktury eksaskalowej obliczeń wielkiej skali i infrastruktury danych, w celu wyposażenia użytkowników w strategiczne zasoby obliczeniowe potrzebne do utrzymania konkurencyjności oraz sprostania wyzwaniom społecznym, środowiskowym i gospodarczym oraz wyzwaniom w obszarze bezpieczeństwa. (21)Wspólne przedsięwzięcie powinno być właścicielem pozyskanych przez siebie superkomputerów przedeksaskalowych. Eksploatację superkomputerów przedeksaskalowych należy powierzyć jednostce przyjmującej, tj. podmiotowi prawnemu w państwie członkowskim uczestniczącym we wspólnym przedsięwzięciu, który zapewni warunki do umieszczenia i eksploatacji superkomputerów. Jednostka przyjmująca powinna zapewnić w maksymalnym możliwym zakresie fizyczne i funkcjonalne rozdzielenie superkomputerów przedeksaskalowych wspólnego przedsięwzięcia i wszelkich pozostałych obsługiwanych przez siebie krajowych bądź regionalnych systemów obliczeniowych. Jednostka przyjmująca powinna zostać wybrana przez Radę Zarządzającą wspólnego przedsięwzięcia. Wspólne przedsięwzięcie powinno pozostać właścicielem superkomputerów przedeksaskalowych, do momentu gdy staną się one przestarzałe (z reguły po 4–5 latach eksploatacji). Własność należy wówczas przenieść na jednostkę przyjmującą w celu wycofania z eksploatacji, zbycia lub dowolnego innego wykorzystania, a jednostka przyjmująca powinna zwrócić wspólnemu przedsięwzięciu wartość końcową superkomputerów. (22)Superkomputery przedeksaskalowe i petaskalowe powinny być przede wszystkim wykorzystywane do celów publicznych badań naukowych i innowacji przez wszelkich użytkowników z sektorów: akademickiego, przemysłowego lub publicznego. Wspólnemu przedsięwzięciu należy zezwolić na prowadzenie w ograniczonym zakresie działalności gospodarczej na potrzeby prywatne. Dostęp należy zapewniać użytkownikom mających siedzibę na obszarze Unii lub państwa stowarzyszonego w ramach programu „Horyzont 2020”. Prawa dostępu należy przyznawać każdemu użytkownikowi na godziwych warunkach i w sposób przejrzysty. Rada Zarządzająca powinna określić prawa dostępu do udziału Unii w czasie dostępu w odniesieniu do każdego superkomputera. (23)Wspólne przedsięwzięcie powinno wspierać pozyskiwanie petaskalowych komputerów przez państwa uczestniczące za pomocą odpowiedniego instrumentu (np. zamówień publicznych lub innowacyjnych rozwiązań). Beneficjenci tego instrumentu powinni być właścicielami petaskalowych komputerów. W odniesieniu do każdego petaskalowego komputera udział Unii w czasie dostępu do każdego takiego komputera powinien być wprost proporcjonalny do wkładu finansowego wspólnego przedsięwzięcia w kwalifikowalne koszty jego nabycia poniesione przez beneficjentów. (24)Należy zezwolić na ograniczone wykorzystanie superkomputerów przez użytkowników prowadzących działalność gospodarczą do zastosowań innych niż badawcze. Czas dostępu należy zasadniczo zapewnić każdemu użytkownikowi, mającemu siedzibę na obszarze Unii lub państwa stowarzyszonego w ramach programu „Horyzont 2020”. Prawa dostępu należy przyznawać w sposób przejrzysty. (25)Zarządzanie wspólnym przedsięwzięciem powinny zapewnić dwa organy: Rada Zarządzająca oraz Rada Konsultacyjna ds. Przemysłowych i Naukowych. Rada Zarządzająca powinna składać się z przedstawicieli Unii i państw uczestniczących. Powinna być ona odpowiedzialna za kształtowanie strategii i podejmowanie decyzji finansowych związanych z działalnością wspólnego przedsięwzięcia, w szczególności za wszelkie działania związane z zamówieniami publicznymi. W skład Rady Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych powinni wchodzić przedstawiciele środowiska akademickiego oraz przemysłu jako użytkownicy i dostawcy technologii. Rada powinna zapewniać Radzie Zarządzającej niezależne doradztwo w odniesieniu do strategicznego programu badań oraz w kwestiach pozyskiwania i eksploatacji superkomputerów posiadanych przez wspólne przedsięwzięcie. (26)Prawa głosu powinny być zasadniczo rozdzielone proporcjonalnie do wkładów niepieniężnych i finansowych uczestników. Państwa uczestniczące powinny mieć prawo głosu w odniesieniu do działań wspólnego przedsięwzięcia związanych z jego zamówieniami, jedynie jeżeli wnoszą wkład w zamówienia, w przeciwnym wypadku powinny głosować wyłącznie w kwestiach odnoszących się do działań pośrednich, jeżeli wnoszą wkład. Prawa głosu należy obliczać corocznie na podstawie rzeczywistych wkładów. (27)Wkładem finansowym Unii należy zarządzać zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami oraz zgodnie z odpowiednimi zasadami zarządzania pośredniego, określonymi w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012. Zasady inicjowania przez wspólne przedsięwzięcie procedury zamówień publicznych zostaną określone w jego przepisach finansowych. (28)Aby wzmocnić europejski ekosystem HPC, wspólne przedsięwzięcie powinno we właściwy sposób wykorzystywać instrumenty zamówień i dotacji, na przykład poprzez wykorzystywanie w stosownych przypadkach zamówień przedkomercyjnych i zamówień publicznych na innowacyjne rozwiązania. (29)Podczas oceny ogólnego oddziaływania wspólnego przedsięwzięcia należy wziąć pod uwagę inwestycje uczestników prywatnych jako wkłady niepieniężne składające się z kosztów poniesionych przez nich w związku z realizacją działań po odliczeniu wkładów wspólnego przedsięwzięcia. Ta ogólna suma inwestycji powinna wynieść co najmniej 420 000 000 EUR. (30)Aby utrzymać równe warunki dla wszystkich przedsiębiorstw działających na rynku wewnętrznym, finansowanie w ramach unijnego programu ramowego powinno być zgodne z przepisami w zakresie pomocy państwa, tak aby zapewnić skuteczność wydatków publicznych oraz zapobiegać zakłóceniom na rynku, takim jak wypieranie finansowania prywatnego, tworzenie nieskutecznych struktur rynkowych lub utrzymywanie niewydajnych przedsiębiorstw. (31)Uczestnictwo w działaniach pośrednich finansowanych przez wspólne przedsięwzięcie powinno być zgodne z rozporządzeniem (UE) nr 1290/2013. Wspólne przedsięwzięcie powinno ponadto zapewniać spójne stosowanie tych zasad w oparciu o odpowiednie środki przyjęte przez Komisję. (32)Zapewnienie wsparcia finansowego z instrumentu „Łącząc Europę” powinno być zgodne z zasadami tego programu. (33)Interesy finansowe Unii i pozostałych podmiotów uczestniczących we wspólnym przedsięwzięciu należy chronić w ciągu całego cyklu wydatków za pomocą proporcjonalnych środków, w tym przez przeciwdziałanie nieprawidłowościom oraz wykrywanie i badanie takich nieprawidłowości, odzyskiwanie straconych, niewłaściwie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków, a także, zależnie od potrzeby, przez nakładanie kar administracyjnych i finansowych, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012. (34)Wspólne przedsięwzięcie powinno działać w otwarty i przejrzysty sposób pozwalający mu na czas udostępniać wszelkie stosowne informacje, jak również promować swoje działania, w tym działania informacyjne i upowszechnianie wiedzy wśród społeczeństwa. Regulamin wewnętrzny organów wspólnego przedsięwzięcia powinien być dostępny publicznie.

(35)Aby ułatwić ustanowienie wspólnego przedsięwzięcia, Komisja powinna być odpowiedzialna za jego ustanowienie i początkowy etap działalności do czasu uzyskania przez nie zdolności operacyjnej wystarczającej do wykonywania własnego budżetu. (36)W celu uproszczenia należy zmniejszyć obciążenia administracyjne dla wszystkich stron. Należy unikać podwójnych audytów i nieproporcjonalnej ilości dokumentacji oraz sprawozdań. W odniesieniu do działań w ramach programu „Horyzont 2020” audyty beneficjentów środków finansowych Unii przekazywanych na mocy niniejszego rozporządzenia należy przeprowadzać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1291/2013. W odniesieniu do działań w ramach programu instrumentu „Łącząc Europę” audyty beneficjentów środków finansowych Unii przekazywanych na mocy niniejszego rozporządzenia należy przeprowadzać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1316/2013. (37)Audytor wewnętrzny Komisji powinien wykonywać w stosunku do wspólnego przedsięwzięcia te same uprawnienia co w stosunku do Komisji. (38)Komisja, wspólne przedsięwzięcie, Trybunał Obrachunkowy i OLAF powinien uzyskać dostęp do wszystkich niezbędnych informacji i pomieszczeń na potrzeby przeprowadzania kontroli i dochodzeń dotyczących dotacji, zamówień i porozumień podpisanych przez wspólne przedsięwzięcie (39)Program ramowy „Horyzont 2020” powinien przyczyniać się do zniwelowania różnic w badaniach naukowych i innowacjach w obrębie Unii poprzez promowanie synergii z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi (EFSI). Wspólne przedsięwzięcie powinno dążyć do rozwinięcia bliskich interakcji z EFSI, które mogą szczególnie pomóc w zwiększaniu lokalnych, regionalnych i krajowych zdolności w zakresie badań naukowych i innowacji. (40)Wszystkie zaproszenia do składania wniosków w ramach wspólnego przedsięwzięcia powinny zależnie od okoliczności uwzględniać czas trwania programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków. (41)Wspólne przedsięwzięcie powinno również korzystać z elektronicznych środków zarządzanych przez Komisję, aby zapewnić otwartość i przejrzystość oraz ułatwić uczestnictwo we wspólnym przedsięwzięciu. Zaproszenia do składania wniosków ogłaszane przez wspólne przedsięwzięcie w ramach finansowania ze środków programu „Horyzont 2020” powinny być również publikowane także we wspólnym portalu dla uczestników, jak również za pośrednictwem pozostałych elektronicznych środków upowszechniania w ramach programu ramowego „Horyzont 2020” zarządzanych przez Komisję. Ponadto odnośne dane dotyczące między innymi wniosków, wnioskodawców, dotacji i uczestników powinny być udostępniane przez wspólne przedsięwzięcie do umieszczenia – w odpowiednim formacie i z częstotliwością odpowiadającą obowiązkom Komisji w zakresie sprawozdawczości – w elektronicznych środkach sprawozdawczości i upowszechniania programu „Horyzont 2020” zarządzanych przez Komisję. (42)W związku z tym, że cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie wzmocnienie badań naukowych i innowacji w przemyśle, nabycie przedeksaskalowych komputerów i dostęp do infrastruktury HPC i infrastruktury danych w całej Unii poprzez realizację wspólnego przedsięwzięcia, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a ze względu na konieczność zapobieżenia powielaniu działań, zachowania masy krytycznej oraz zapewnienia optymalnego wykorzystania środków publicznych możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Ustanowienie 1.W celu wprowadzenia w życie inicjatywy na rzecz europejskich obliczeń wielkiej skali powołuje się na okres do dnia 31 grudnia 2026 r. wspólne przedsięwzięcie w rozumieniu art. 187 Traktatu (Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie w dziedzinie Obliczeń Wielkiej Skali zwane dalej „Wspólnym Przedsięwzięciem”). 2.Aby wziąć pod uwagę czas obowiązywania europejskiego programu ramowego w zakresie badań i innowacji (Horyzont 2020), ustanowionego rozporządzeniem (UE) nr 1291/2013, oraz instrumentu „Łącząc Europę”, ustanowionego rozporządzeniem (UE) nr 1316/2013, zaproszenia do składania wniosków i zaproszenia do składania ofert w ramach przedmiotowego Wspólnego Przedsięwzięcia będą ogłaszane najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. W należycie uzasadnionych przypadkach ogłaszanie zaproszeń do składania wniosków lub zaproszeń do składania ofert możliwe będzie do dnia 31 grudnia 2021 r. 3.Wspólne Przedsięwzięcie jest organem, któremu powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego, jak określono w art. 209 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. 4.Wspólne Przedsięwzięcie posiada osobowość prawną. We wszystkich państwach członkowskich ma ono zdolność prawną o najszerszym zakresie przyznawanym osobom prawnym na mocy prawa tych państw członkowskich. Może ono zwłaszcza nabywać i zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz być stroną w postępowaniach sądowych. 5.Siedziba Wspólnego Przedsięwzięcia mieści się w Luksemburgu. 6.Statut Wspólnego Przedsięwzięcia (zwany dalej „statutem”) jest zawarty w załączniku. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1.„test akceptacyjny” oznacza próbę przeprowadzoną w celu sprawdzenia, czy spełnione zostały wymagania określone w specyfikacji systemu; 2.„czas dostępu” oznacza czas pracy superkomputerów, który został oddany do dyspozycji użytkownika lub grupy użytkowników na potrzeby realizacji ich programów; 3.„podmiot powiązany” oznacza podmiot zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia 1290/2013; 4.„podmioty wchodzące w skład” oznaczają podmioty, z których składa się każdy z uczestników prywatnych Wspólnego Przedsięwzięcia, zgodnie z określeniem w statucie danego uczestnika prywatnego; 5.„eksaskala” oznacza poziom wydajności systemów obliczeniowych zdolnych do wykonania 1018 operacji na sekundę (inaczej: 1 eksaFLOPS); 6.„umowa o przyjęcie” oznacza porozumienie, które może być zawarte w formie umowy o świadczenie usług lub innej umowy między Wspólnym Przedsięwzięciem a jednostką przyjmującą w celu eksploatacji superkomputerów przedeksaskalowych pozyskanych przez Wspólne Przedsięwzięcie; 7.„jednostka przyjmująca” oznacza podmiot prawny z siedzibą w państwie członkowskim uczestniczącym we Wspólnym Przedsięwzięciu, który zapewni warunki do umieszczenia i eksploatacji superkomputerów przedeksaskalowych; 8.„państwa uczestniczące” oznaczają państwa, które wchodzą w skład Wspólnego Przedsięwzięcia; 9.„petaskala” oznacza poziom wydajności systemów obliczeniowych zdolnych do wykonania 1015 operacji na sekundę (inaczej: 1 petaFLOPS); 10.„przedeksaskala” oznacza poziom wydajności systemów obliczeniowych wyższy niż100 petaFLOPSów, ale niższy niż 1 eksaFLOPS; 11.„uczestnicy prywatni” oznaczają stowarzyszenia prywatne, które wchodzą w skład Wspólnego Przedsięwzięcia; 12.„superkomputer” oznacza dowolny system obliczeniowy o co najmniej petaskalowej mocy obliczeniowej; 13.„użytkownik” oznacza dowolną osobę fizyczną lub prawną, jednostkę lub organizację międzynarodową, której przyznano czas dostępu do korzystania z superkomputera Wspólnego Przedsięwzięcia. Artykuł 3 Cele 1.Wspólne Przedsięwzięcie ma następujące cele ogólne: a)udostępnienie naukowcom, przemysłowi i sektorowi publicznemu z Unii lub kraju stowarzyszonego w ramach programu „Horyzont 2020” najnowszych osiągnięć w zakresie infrastruktury HPC i infrastruktury danych oraz wspieranie rozwoju technologii w tym obszarze i jej zastosowań w wielu dziedzinach; b)zapewnienie ram pozyskiwania zintegrowanej światowej klasy przedeksaskalowej infrastruktury obliczeń wielkiej skali oraz infrastruktury danych w Unii; c)zapewnienie koordynacji na poziomie unijnym oraz odpowiednich środków finansowych na wsparcie rozwoju i pozyskiwania takiej infrastruktury, która będzie dostępna dla użytkowników z sektora publicznego i prywatnego przede wszystkim na potrzeby badań naukowych i innowacji; d)wspieranie rozwoju zintegrowanego ekosystemu HPC w Unii we wszystkich segmentach naukowego i przemysłowego łańcucha wartości, zwłaszcza sprzętu, oprogramowania, aplikacji, usług, inżynierii, wzajemnych połączeń, wiedzy specjalistycznej i umiejętności.

2.Wspólne Przedsięwzięcie ma następujące cele szczegółowe: a)przyczynianie się do wykonania rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 oraz decyzji 2013/743/UE, w szczególności jej części II, oraz do wykonania rozporządzeń (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014; b)wzajemne dostosowanie strategii działań państw członkowskich i Unii w ramach skoordynowanej europejskiej strategii w dziedzinie HPC i przyczynienie się do wzrostu skuteczności wsparcia publicznego poprzez zapobieganie zbędnemu powielaniu i rozdrabnianiu działań; c)połączenie zasobów unijnych i krajowych oraz inwestycji prywatnych i podniesienie poziomu inwestycji w obszarze HPC do poziomu porównywalnego ze światowymi konkurentami Unii; d)budowa i eksploatacja najwyższej klasy zintegrowanej infrastruktury obliczeń wielkiej skali i infrastruktury danych na terenie całej Unii, będącej zasadniczym elementem na rzecz doskonałości w obszarze naukowym oraz na rzecz cyfryzacji przemysłu i sektora publicznego, a także na rzecz wzmocnienia potencjału innowacyjnego i konkurencyjności w wymiarze globalnym, w celu generowania w Unii rozwoju gospodarczego i przyrostu miejsc pracy; e)zapewnienie dostępu do infrastruktury HPC i usług opartych na obliczeniach wielkiej skali szerokiemu kręgowi użytkowników ze społeczności badawczych i naukowych oraz przemysłu, w tym MŚP, i z sektora publicznego, na potrzeby nowych i pojawiających się zastosowań i usług wymagających dużej mocy obliczeniowej; f)wypełnienie luki między badaniami naukowymi i rozwojem a realizacją eksaskalowych systemów HPC wzmacniających łańcuch dostaw technologii cyfrowych w Unii i umożliwienie nabycia przez Wspólne Przedsięwzięcie superkomputerów najwyższej klasy; g)uzyskanie doskonałości w dziedzinie aplikacji HPC dla światowej klasy mocy obliczeniowych przez opracowywanie i optymalizację kodów i aplikacji w ramach podejścia opartego na współprojektowaniu, wspieranie centrów doskonałości w dziedzinie aplikacji HPC oraz realizowane na wielką skalę i możliwe dzięki HPC demonstracyjne programy pilotażowe oraz stanowiska badawcze w zakresie zastosowań i usług związanych z dużymi zbiorami danych w wielu różnych obszarach nauki i przemysłu; h)wzajemne powiązanie i sfederowanie regionalnych, krajowych i europejskich superkomputerów HPC i innych systemów obliczeniowych, ośrodków przetwarzania danych oraz powiązanego oprogramowania i aplikacji; i)zwiększenie potencjału innowacyjnego przemysłu, w szczególności MŚP, dzięki zastosowaniu zaawansowanych infrastruktur i usług HPC; j)poprawa zrozumienia roli obliczeń wielkiej skali i przyczynienie się do zmniejszenia niedoboru w Unii wykwalifikowanej kadry dysponującej umiejętnościami związanymi z HPC; k)poszerzenie zakresu stosowania obliczeń wielkiej skali. Artykuł 4 Wkład finansowy Unii 1.Wkład finansowy Unii na rzecz Wspólnego Przedsięwzięcia, włącznie ze środkami EFTA, wynosi maksymalnie 486 000 000 EUR i jest podzielony w następujący sposób: a)386 000 000 EUR z programu „Horyzont 2020”, w tym do wysokości 10 000 000 EUR na pokrycie kosztów administracyjnych; b)100 000 000 EUR z programu w ramach instrumentu „Łącząc Europę”. 2.Wkład finansowy Unii, o którym mowa w ust. 1 lit. a), wypłaca się ze środków w budżecie ogólnym Unii przeznaczonych na program szczegółowy wdrażający program „Horyzont 2020”, ustanowiony decyzją 2013/743/UE. 3.Wkład finansowy Unii, o którym mowa w ust. 1 lit. b), wypłaca się ze środków w budżecie ogólnym Unii przeznaczonych na program w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1316/2013, i jest on przeznaczony wyłącznie na nabycie infrastruktury. 4.Wykonanie budżetu w odniesieniu do wkładu finansowego Unii powierza się Wspólnemu Przedsięwzięciu działającemu jako organ, o którym mowa w art. 209 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) ppkt (iv) oraz art. 60 i 61 tego rozporządzenia.

5.Ustalenia dotyczące wysokości wkładu finansowego Unii uzgadnia się w ramach umowy o delegowaniu zadań oraz corocznych umów w sprawie transferu środków, które będą zawierane między Komisją działającą w imieniu Unii a Wspólnym Przedsięwzięciem. 6.Umowa o delegowaniu zadań, o której mowa w ust. 5, zawiera elementy określone w art. 58 ust. 3 oraz art. 60 i 61 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz w art. 40 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012, a także obejmuje między innymi: a)wymogi dotyczące wkładu Wspólnego Przedsięwzięcia dotyczące odpowiednich wskaźników efektywności, o których mowa w załączniku II do decyzji 2013/743/UE; b)wymogi dotyczące wkładu Wspólnego Przedsięwzięcia w odniesieniu do monitorowania, o którym mowa w załączniku III do decyzji 2013/743/UE; c)szczegółowe wskaźniki efektywności związane z funkcjonowaniem Wspólnego Przedsięwzięcia; d)ustalenia dotyczące przekazywania danych niezbędnych do zapewnienia Komisji możliwości wywiązania się z jej obowiązków w zakresie upowszechniania i sprawozdawczości, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 oraz w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013, w tym we wspólnym portalu dla uczestników, a także za pośrednictwem pozostałych elektronicznych środków upowszechniania zarządzanych przez Komisję; e)uzgodnienia dotyczące udostępniania danych koniecznych do zapewnienia Komisji możliwości wywiązania się z jej obowiązków w zakresie upowszechniania i sprawozdawczości, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 283/2014; f)postanowienia dotyczące publikacji zaproszeń do składania wniosków Wspólnego Przedsięwzięcia, także na wspólnym portalu dla uczestników, jak również za pośrednictwem pozostałych elektronicznych środków upowszechniania zarządzanych przez Komisję; g)postanowienia dotyczące publikacji zaproszeń do składania ofert Wspólnego Przedsięwzięcia w Dzienniku Urzędowym, jak również za pośrednictwem pozostałych elektronicznych środków upowszechniania zarządzanych przez Komisję; h)wykorzystanie zasobów ludzkich i zmiany w zasobach ludzkich, zwłaszcza w odniesieniu do rekrutacji na podstawie grupy funkcyjnej, grupy zaszeregowania i kategorii, zmiany zaszeregowania oraz wszelkich zmian w liczbie członków personelu. Artykuł 5 Wkłady podmiotów uczestniczących innych niż Unia 1.Państwa uczestniczące wnoszą wkład w wydatki operacyjne i administracyjne Wspólnego Przedsięwzięcia w wysokości co najmniej 486 000 000 EUR, w tym 10 000 000 EUR tytułem kosztów administracyjnych. 2.Prywatni uczestnicy Wspólnego Przedsięwzięcia wnoszą wkład finansowy w jego koszty w kwocie co najmniej 422 000 000 EUR, w tym 2 000 000 EUR tytułem kosztów administracyjnych, lub zlecają wniesienie takiego wkładu podmiotom wchodzącym w ich skład lub podmiotom powiązanym. 3.Wkłady, o których mowa w ust. 1 i 2, obejmują wkłady na rzecz Wspólnego Przedsięwzięcia określone w art. 15 statutu. 4.Podmioty uczestniczące we Wspólnym Przedsięwzięciu inne niż Unia przedkładają Radzie Zarządzającej do dnia 31 stycznia każdego roku sprawozdanie dotyczące wartości wkładów, o których mowa w ust. 1 i 2, wniesionych podczas poprzedniego roku budżetowego. 5.Na potrzeby wyceny wkładów, o których mowa w art. 15 ust. 3 lit. d), e) i f) statutu, koszty ustala się zgodnie z praktykami księgowymi zwyczajowo stosowanymi przez dane podmioty przy obliczaniu kosztów, standardami rachunkowości obowiązującymi w państwie, w którym dany podmiot ma swoją siedzibę, oraz obowiązującymi międzynarodowymi standardami rachunkowości i międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej. Koszty są poświadczane przez niezależnego audytora zewnętrznego powołanego przez dany podmiot. Jeżeli poświadczenie budzi jakiekolwiek wątpliwości, Wspólne Przedsięwzięcie może zweryfikować metodę wyceny. W przypadku utrzymujących się wątpliwości Wspólne Przedsięwzięcie może skontrolować metodę wyceny. 6.Komisja może zakończyć, proporcjonalnie zmniejszyć lub zawiesić wkład finansowy Unii na rzecz Wspólnego Przedsięwzięcia bądź zainicjować procedurę jego likwidacji, o której mowa w art. 25 statutu, jeżeli podmioty uczestniczące inne niż Unia, w tym podmioty wchodzące w ich skład i podmioty powiązane, nie wniosą wkładów, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, bądź wniosą je tylko częściowo lub z opóźnieniem. Artykuł 6 Jednostka przyjmująca

1.Wspólne Przedsięwzięcie powierza eksploatację każdego posiadanego przez siebie superkomputera przedeksaskalowego jednostce przyjmującej wybranej zgodnie z ust. 3 przepisów finansowych Wspólnego Przedsięwzięcia, o których mowa w art. 11. 2.Superkomputery przedeksaskalowe są rozmieszczone w państwie uczestniczącym, które jest państwem członkowskim Unii. Na terenie jednego państwa członkowskiego znajduje się nie więcej niż jeden superkomputer przedeksaskalowy. 3.Jednostkę przyjmującą wybiera Rada Zarządzająca zgodnie z m.in. następującymi kryteriami: a)zgodność z ogólną specyfikacją systemu określoną w procedurze wyboru; b)łączne koszty pozyskania, eksploatacji i utrzymania superkomputera przedeksaskalowego w rozbiciu na wydatki kapitałowe (CAPEX) i operacyjne (OPEX); c)doświadczenie jednostki przyjmującej w instalowaniu i eksploatacji podobnych systemów; d)jakość infrastruktury fizycznej i informatycznej jednostki przyjmującej, jej bezpieczeństwo i jej połączenie z pozostałą częścią Unii; e)jakość usług świadczonych na rzecz użytkowników, zwłaszcza zdolność przestrzegania postanowień umowy o gwarantowanym poziomie usług przedłożonej z dokumentami towarzyszącymi procedurze wyboru; f)uprzednia zgoda jednostki przyjmującej na zasadnicze warunki określone w projekcie umowy o przyjęcie, w tym w szczególności elementy określone w art. 7 ust. 1 oraz wskazane w procedurze wyboru; g)dostarczenie dokumentu pomocniczego, dowodzącego zobowiązania państwa członkowskiego, w którym jednostka przyjmująca ma siedzibę, do pokrycia wszystkich kosztów związanych z eksploatacją superkomputera przedeksaskalowego do momentu przekazania go przez Wspólne Przedsięwzięcie danej jednostce przyjmującej. 4.Wspólne Przedsięwzięcie zawiera z każdą wybraną jednostką przyjmującą umowę o przyjęcie przed zainicjowaniem procedury nabycia superkomputerów przedeksaskalowych. Artykuł 7 Umowa o przyjęcie 1.Umowa o przyjęcie obejmuje w szczególności następujące elementy: a)zakres obowiązków jednostki przyjmującej podczas procedury nabywania superkomputerów przedeksaskalowych, w tym test akceptacyjny tych superkomputerów; b)warunki odpowiedzialności za eksploatację superkomputera przedeksaskalowego nabytego przez Wspólne Przedsięwzięcie; c)jakość usług oferowanych użytkownikom podczas eksploatacji superkomputera przedeksaskalowego, zgodnie z postanowieniami umowy o gwarantowanym poziomie usług; d)warunki dostępu do superkomputera przedeksaskalowego, określone przez Radę Zarządzającą, zgodnie z art. 9: e)sposoby rozliczania czasu dostępu; f)koszty eksploatacji i utrzymania pokrywane przez państwa uczestniczące;

g)warunki dotyczące przeniesienia własności, o którym mowa w art. 8 ust. 2; h)zobowiązanie jednostki przyjmującej do zapewnienia dostępu do superkomputerów przedeksaskalowych przy zagwarantowaniu bezpieczeństwa tych komputerów, ochrony danych osobowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679, prywatności łączności elektronicznej zgodnie z dyrektywą 2002/58/WE, tajemnicy handlowej zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/943 oraz ochrony poufności innych danych objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej; i)zobowiązanie jednostki przyjmującej do ustanowienia procedury certyfikowanego audytu, obejmującego koszty operacyjne superkomputera Wspólnego Przedsięwzięcia oraz czasy dostępu użytkowników; j)zobowiązanie jednostki przyjmującej do przedłożenia Radzie Zarządzającej raz w roku sprawozdania z audytu oraz danych dotyczących czasu dostępu. 2.Umowa o przyjęcie podlega prawu unijnemu, uzupełnianemu w razie konieczności prawem krajowym państwa członkowskiego, w którym jednostka przyjmująca ma siedzibę. 3.Umowa o przyjęcie zawiera klauzulę arbitrażową, poddającą ją jurysdykcji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. 4.Po zawarciu umowy o przyjęcie Wspólne Przedsięwzięcie, wspierane przez wybraną jednostkę przyjmującą, inicjuje procedurę nabycia superkomputera przedksaskalowego zgodnie z przepisami finansowymi Wspólnego Przedsięwzięcia, o których mowa w art. 11. Artykuł 8 Nabycie i własność superkomputerów przedeksaskalowych 1.Wkład finansowy Unii, o którym mowa w art. 4 ust. 1, pokrywa wyłącznie koszty nabycia superkomputerów, a nie związane z nimi koszty operacyjne. 2.Wspólne Przedsięwzięcie jest właścicielem superkomputerów przedeksaskalowych i powiązanej infrastruktury. 3.Nie naruszając postanowień art. 24 ust. 4 statutu, najwcześniej po upływie czterech lat od zakończenia przez Wspólne Przedsięwzięcie z pomyślnym wynikiem testu akceptacyjnego superkomputerów przedeksaskalowych zainstalowanych w jednostce przyjmującej, własność superkomputera przedeksaskalowego może decyzją Rady Zarządzającej zostać przeniesiona na tę jednostkę przyjmującą. W takim przypadku jednostka przyjmująca zwraca Wspólnemu Przedsięwzięciu wartość końcową przekazanych superkomputerów. Artykuł 9 Dostęp do superkomputerów 1.Dostęp do superkomputerów służy głównie celom badań naukowych i innowacji wchodzących w zakres programów finansowanych ze środków publicznych i jest otwarty dla użytkowników z sektora publicznego i prywatnego. 2.Rada Zarządzająca określa ogólne warunki dostępu i może ustalić szczegółowe warunki dostępu odnoszące się do różnych typów użytkowników lub zastosowań. Jakość usług jest taka sama dla wszystkich użytkowników. 3.Nie naruszając postanowień umów międzynarodowych zawartych przez Unię, jedynie użytkownikom mającym miejsce zamieszkania bądź siedzibę lub znajdującym się w państwie członkowskim lub państwie stowarzyszonym w ramach programu „Horyzont 2020” zostaje przyznany czas dostępu, chyba że Rada Zarządzająca postanowi inaczej w należycie uzasadnionych przypadkach, biorąc pod uwagę interesy Unii. Artykuł 10 Czas dostępu do superkomputerów 1.Użytkownicy uzyskują czas dostępu do superkomputerów zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

2.Udział Unii w czasie dostępu do każdego superkomputera przedeksaskalowego jest bezpośrednio proporcjonalny do wkładu finansowego Unii w koszty jego nabycia w stosunku do ogólnych kosztów nabycia i eksploatacji superkomputera przedeksaskalowego. Rada Zarządzająca określa prawa dostępu do udziału Unii w czasie dostępu. Każdemu państwu uczestniczącemu przydziela się udział w czasie dostępu do każdego superkomputera przedeksaskalowego, który to udział jest wprost proporcjonalny do całkowitej wartości jego wkładu finansowego i niepieniężnego w koszty nabycia i eksploatacji superkomputera przedeksaskalowego. Nie naruszając przepisów art. 12 ust. 3, państwo uczestniczące jest odpowiedzialne za określenie praw dostępu dla użytkowników zgodnie z warunkami dostępu określonymi przez Radę Zarządzającą zgodnie z art. 9 ust. 2. Artykuł 11 Przepisy finansowe Wspólne Przedsięwzięcie przyjmuje swoje szczegółowe przepisy finansowe zgodnie z art. 209 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 110/2014. Artykuł 12 Usługi komercyjne 1.W odniesieniu do użytkowników z sektora przemysłowego ubiegających się o prawo dostępu na potrzeby prywatnych badań naukowych, do celów innych niż badania i innowacje bądź do celów handlowych mają zastosowanie odrębne warunki. Te usługi komercyjne są płatne w oparciu o ceny rynkowe. Poziom opłat ustala Rada Zarządzająca. 2.Uzyskane przychody stanowią dochody budżetu Wspólnego Przedsięwzięcia, które mogą być użyte wyłącznie w celu pokrycia jego kosztów operacyjnych. 3.Całkowity czas dostępu przeznaczony na usługi komercyjne nie może przekraczać 10 % łącznego dostępnego czasu dostępu każdego superkomputera. O przydziale czasu dostępu na potrzeby usług komercyjnych decyduje Rada Zarządzająca. 4.Jakość usług komercyjnych jest taka sama dla wszystkich użytkowników. Artykuł 13 Pracownicy 1.Do personelu Wspólnego Przedsięwzięcia zastosowanie mają regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, ustanowione w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (zwane dalej „regulaminem pracowniczym” i „warunkami zatrudnienia”) oraz przepisy przyjęte wspólnie przez instytucje Unii do celów stosowania regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia. 2.W odniesieniu do personelu Wspólnego Przedsięwzięcia Rada Zarządzająca wykonuje uprawnienia przyznane na mocy regulaminu pracowniczego organowi powołującemu oraz na mocy warunków zatrudnienia organowi właściwemu do zawierania umów o pracę (zwane dalej „uprawnieniami organu powołującego”). Zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego Rada Zarządzająca przyjmuje na podstawie art. 2 ust. 1 regulaminu pracowniczego i art. 6 warunków zatrudnienia decyzję przekazującą odpowiednie uprawnienia organu powołującego Dyrektorowi Wykonawczemu i określającą warunki, na jakich można zawiesić przekazanie tych uprawnień. Dyrektor Wykonawczy jest uprawniony do dalszego przekazania tych uprawnień. Jeżeli wymagają tego szczególne okoliczności, Rada Zarządzająca może w drodze decyzji tymczasowo zawiesić przekazanie uprawnień organu powołującego Dyrektorowi Wykonawczemu i każde dalsze przekazanie przez niego tych uprawnień. W takich przypadkach Rada Zarządzająca samodzielnie wykonuje uprawnienia organu powołującego lub przekazuje je jednemu ze swoich członków lub też członkowi personelu Wspólnego Przedsięwzięcia innemu niż Dyrektor Wykonawczy. 3.Rada Zarządzająca przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego. 4.Zasoby kadrowe określa się w planie zatrudnienia Wspólnego Przedsięwzięcia, w którym wskazuje się liczbę stanowisk czasowych w podziale na grupy funkcyjne i grupy zaszeregowania oraz liczbę pracowników kontraktowych wyrażoną w ekwiwalentach pełnego czasu pracy, zgodnie z rocznym budżetem Wspólnego Przedsięwzięcia. 5.Personel Wspólnego Przedsięwzięcia składa się z personelu zatrudnionego na czas określony i personelu kontraktowego.

6.Wspólne Przedsięwzięcie ponosi wszystkie koszty związane z pracownikami. Artykuł 14 Oddelegowani eksperci krajowi i stażyści 1.Wspólne Przedsięwzięcie może korzystać z oddelegowanych ekspertów krajowych i stażystów niezatrudnionych przez siebie. Liczbę oddelegowanych ekspertów krajowych wyrażoną w ekwiwalentach pełnego czasu pracy dodaje się do informacji o zasobach kadrowych, o których mowa w art. 13 ust. 4, zgodnie z rocznym budżetem. 2.Rada Zarządzająca przyjmuje decyzję określającą zasady delegowania ekspertów krajowych do Wspólnego Przedsięwzięcia i korzystania z usług stażystów. Artykuł 15 Przywileje i immunitety W odniesieniu do Wspólnego Przedsięwzięcia i jego personelu stosuje się postanowienia Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Artykuł 16 Odpowiedzialność Wspólnego Przedsięwzięcia 1.Odpowiedzialność umowną Wspólnego Przedsięwzięcia regulują właściwe postanowienia umowne oraz prawo właściwe dla danej umowy, decyzji lub danego zamówienia. 2.W przypadku wystąpienia odpowiedzialności pozaumownej Wspólne Przedsięwzięcie naprawia szkody wyrządzone przez swoich pracowników podczas wykonywania przez nich obowiązków służbowych, zgodnie z ogólnymi zasadami wspólnymi dla systemów prawnych państw członkowskich. 3.Wszelkie wypłaty dokonywane przez Wspólne Przedsięwzięcie z tytułu odpowiedzialności, o której mowa w ust. 1 i 2, a także poniesione w związku z tym koszty i wydatki, uznaje się za wydatki Wspólnego Przedsięwzięcia i pokrywa się z jego środków. 4.Wspólne Przedsięwzięcie odpowiada samodzielnie za swoje zobowiązania. 5.Wspólne Przedsięwzięcie nie ponosi odpowiedzialności za eksploatację przez jednostkę przyjmującą superkomputerów, których jest właścicielem. Artykuł 17 Ocena 1.Do dnia 30 czerwca 2022 r. Komisja, przy udziale niezależnych ekspertów, przeprowadza ocenę śródokresową Wspólnego Przedsięwzięcia, w której ocenia się w szczególności poziom uczestnictwa państw uczestniczących, uczestników prywatnych oraz podmiotów wchodzących w ich skład i podmiotów powiązanych, jak również innych podmiotów prawnych, w działaniach oraz ich wkład w te działania. Komisja przygotowuje sprawozdanie z tej oceny zawierające wnioski z oceny i uwagi Komisji. Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja przekazuje to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 2.Na podstawie wniosków z oceny śródokresowej, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja może podjąć działania przewidziane w art. 5 ust. 6 lub wszelkie inne właściwe działania. 3.W terminie sześciu miesięcy od daty likwidacji Wspólnego Przedsięwzięcia, ale nie później niż po upływie dwóch lat od uruchomienia procedury likwidacji, o której mowa w art. 24 statutu, Komisja dokona ostatecznej oceny Wspólnego Przedsięwzięcia. Wnioski z tej oceny końcowej przedstawia się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 18 Właściwość Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i prawo właściwe 1.Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy: a)na podstawie klauzuli arbitrażowej zawartej w umowach lub zamówieniach udzielonych przez Wspólne Przedsięwzięcie lub w wydanych przez nie decyzjach; b)w sporach dotyczących odszkodowań za szkody wyrządzone przez pracowników Wspólnego Przedsięwzięcia podczas wykonywania przez nich obowiązków służbowych; c)w każdym sporze między Wspólnym Przedsięwzięciem a członkami jego personelu w zakresie regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia i na warunkach w nich określonych. 2.W odniesieniu do wszelkich kwestii nieobjętych przepisami niniejszego rozporządzenia lub innymi aktami prawa Unii zastosowanie ma prawo państwa, w którym znajduje się siedziba Wspólnego Przedsięwzięcia. Artykuł 19 Audyty ex post 1.Audyty ex post wydatków na działania finansowane z budżetu programu „Horyzont 2020” są przeprowadzane przez Wspólne Przedsięwzięcie zgodnie z art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1291/2013. 2.Audyty ex post wydatków na działania finansowane z budżetu instrumentu „Łącząc Europę” są przeprowadzane przez Wspólne Przedsięwzięcie zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 jako element działań tego instrumentu. 3.Komisja może podjąć decyzję o samodzielnym przeprowadzeniu audytów, o których mowa w ust. 1 oraz 2. W takim przypadku Komisja dokonuje tego zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, w szczególności z przepisami rozporządzeń (UE, Euratom) nr 966/2012, (UE) nr 1290/2013, (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013. Artykuł 20 Ochrona interesów finansowych Unii 1.Komisja, w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, wprowadza odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony interesów finansowych Unii przez zapobieganie nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, przez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje administracyjne. 2.Wspólne Przedsięwzięcie udziela pracownikom Komisji i innym upoważnionym przez Komisję osobom, a także Trybunałowi Obrachunkowemu, dostępu do swoich terenów i obiektów oraz do wszelkich informacji, włącznie z informacjami w formacie elektronicznym, niezbędnych do przeprowadzenia ich audytów. 3.Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013, w celu ustalenia, czy w związku z umową o udzielenie dotacji lub finansowanym zamówieniem, pośrednio lub bezpośrednio, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem doszło do oszustwa, korupcji lub dowolnego innego nielegalnego działania ze skutkiem dla interesów finansowych Unii. 4.Nie naruszając przepisów ust. 1, 2 i 3, w zamówieniach i umowach o udzielenie dotacji wynikających z wykonania niniejszego rozporządzenia zamieszcza się postanowienia wyraźnie upoważniające Komisję, Wspólne Przedsięwzięcie, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich audytów i dochodzeń zgodnie z ich odpowiednimi uprawnieniami. W przypadku gdy realizację działania zlecono na zewnątrz lub przekazano do podwykonawstwa w całości lub w części lub gdy realizacja działania wymaga udzielenia zamówienia publicznego lub udzielenia wsparcia finansowego stronie trzeciej, w zamówieniu lub umowie o udzielenie dotacji określa się zobowiązanie wykonawcy lub beneficjenta do uzyskania od każdej zaangażowanej osoby trzeciej wyraźnej akceptacji tych uprawnień Komisji, Wspólnego Przedsięwzięcia, Trybunału Obrachunkowego i OLAF-u. 5.Wspólne Przedsięwzięcie zapewnia należytą ochronę interesów finansowych swoich uczestników przez przeprowadzanie lub zlecanie odpowiednich kontroli wewnętrznych i zewnętrznych. 6.Wspólne Przedsięwzięcie przystępuje do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF). Wspólne Przedsięwzięcie przyjmuje środki niezbędne do ułatwienia prowadzenia dochodzeń wewnętrznych przez OLAF.

Artykuł 21 Poufność Nie naruszając przepisów art. 22, Wspólne Przedsięwzięcie zapewnia ochronę danych szczególnie chronionych, których ujawnienie mogłoby narazić na szkodę interesy jego uczestników lub podmiotów uczestniczących w działaniach podejmowanych przez Wspólne Przedsięwzięcie. Artykuł 22 Przejrzystość 1.Do dokumentów będących w posiadaniu Wspólnego Przedsięwzięcia ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady. 2.Rada Zarządzająca Wspólnego Przedsięwzięcia może przyjmować praktyczne ustalenia dotyczące stosowania rozporządzenia wykonawczego (WE) nr 1049/2001. 3.Nie naruszając przepisów art. 18 niniejszego rozporządzenia, decyzje podejmowane przez Wspólne Przedsięwzięcie na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być przedmiotem skargi skierowanej do Rzecznika Praw Obywatelskich na warunkach określonych w art. 228 Traktatu. Artykuł 23 Zasady uczestnictwa i upowszechniania mające zastosowanie do działań pośrednich finansowanych w ramach programu „Horyzont 2020” Do działań pośrednich finansowanych przez Wspólne Przedsięwzięcie ze środków programu „Horyzont 2020” mają zastosowanie przepisy rozporządzenia (UE) nr 1290/2013. Zgodnie z tym rozporządzeniem Wspólne Przedsięwzięcie uznaje się za organ finansujący, udzielający wsparcia finansowego na realizację działań pośrednich określonych w art. 1 statutu. Artykuł 24 Zasady mające zastosowanie do działalności finansowanej w ramach instrumentu „Łącząc Europę” Do działań finansowanych przez Wspólne Przedsięwzięcie ze środków programu instrumentu „Łącząc Europę” mają zastosowanie przepisy rozporządzenia (UE) nr 1316/2013. Artykuł 25 Wsparcie ze strony państwa przyjmującego Wspólne Przedsięwzięcie może zawrzeć umowę administracyjną z państwem, w którym znajduje się jego siedziba, dotyczącą przywilejów i immunitetów oraz innego rodzaju wsparcia, którego państwo to ma udzielać Wspólnemu Przedsięwzięciu. Artykuł 26 Początek funkcjonowania 1.Komisja odpowiada za ustanowienie Wspólnego Przedsięwzięcia i jego początkowe funkcjonowanie do momentu osiągnięcia przez nie zdolności operacyjnej do wykonywania własnego budżetu. Komisja prowadzi, zgodnie z prawem Unii, wszelkie konieczne działania we współpracy z pozostałymi uczestnikami oraz przy zaangażowaniu właściwych organów Wspólnego Przedsięwzięcia.

2.Do celów ust. 1: a) do czasu objęcia obowiązków przez Dyrektora Wykonawczego w wyniku powołania go przez Radę Zarządzającą zgodnie z art. 7 statutu Komisja może wyznaczyć urzędnika Komisji do działania w charakterze tymczasowego Dyrektora Wykonawczego oraz wykonywania obowiązków powierzonych Dyrektorowi Wykonawczemu, któremu to urzędnikowi może pomagać ograniczona liczba urzędników Komisji: b)na zasadzie odstępstwa od art. 13 ust. 2 niniejszego rozporządzenia tymczasowy dyrektor wykonuje uprawnienia organu powołującego; c)Komisja może tymczasowo wyznaczyć ograniczoną liczbę swoich urzędników. 3.Tymczasowy Dyrektor Wykonawczy może zatwierdzać wszelkie płatności w ramach środków przydzielonych w rocznym budżecie Wspólnego Przedsięwzięcia po zatwierdzeniu przez Radę Zarządzającą oraz może podejmować decyzje, udzielać zamówień i zawierać umowy, w tym umowy o pracę po przyjęciu planu zatrudnienia Wspólnego Przedsięwzięcia. 4.Tymczasowy Dyrektor Wykonawczy – w porozumieniu z Dyrektorem Wykonawczym Wspólnego Przedsięwzięcia i za zgodą Rady Zarządzającej – określa dzień, w którym Wspólne Przedsięwzięcie będzie miało zdolność do wykonywania własnego budżetu. Począwszy od tego dnia, Komisja przestaje podejmować zobowiązania i dokonywać płatności z tytułu działań Wspólnego Przedsięwzięcia. Artykuł 27 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI 1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2Dziedziny polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3Charakter wniosku/inicjatywy 1.4Cele 1.5Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

1.6Okres trwania działania i jego wpływ finansowy 1.7Planowane tryby zarządzania 2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1Zasady nadzoru i sprawozdawczości 2.2System zarządzania i kontroli 2.3Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ 3.2Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki 3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki operacyjne 3.2.3.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 3.2.5.Udział osób trzecich w finansowaniu 3.3Szacunkowy wpływ na dochody OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI 1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy Wspólna inicjatywa europejska na rzecz obliczeń wielkiej skali – „EuroHPC” 1.2.Dziedziny polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Dziedzina polityki: Jednolity rynek cyfrowy Działanie: Europejska infrastruktura danych 1.3.Charakter wniosku/inicjatywy ◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania ◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego ◻ Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania ⌧ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC będzie czerpać fundusze z budżetów w ramach aktualnych wieloletnich ram finansowych (WRF), które już zostały przydzielone na działania związane z HPC w różnych programach prac na ostatnie dwa lata funkcjonowania programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”. 1.4.Cele 1.4.1.Wieloletnie cele strategiczne Komisji wskazane we wniosku/inicjatywie a) Udostępnienie naukowcom, przemysłowi i sektorowi publicznemu z Unii lub kraju stowarzyszonego w ramach programu „Horyzont 2020” najnowszych osiągnięć w zakresie infrastruktury HPC i infrastruktury danych oraz wspieranie rozwoju technologii w tym obszarze i jej zastosowań w wielu dziedzinach. b) Zapewnienie ram pozyskiwania zintegrowanej światowej klasy przedeksaskalowej infrastruktury obliczeń wielkiej skali oraz infrastruktury danych w Unii. c) Zapewnienie koordynacji na poziomie unijnym oraz odpowiednich środków finansowych na wsparcie rozwoju i pozyskiwania takiej infrastruktury, która będzie dostępna dla użytkowników z sektora publicznego i prywatnego przede wszystkim na potrzeby badań naukowych i innowacji. d) Wspieranie rozwoju zintegrowanego ekosystemu infrastruktury HPC i dużych zbiorów danych obejmującego wszystkie segmenty naukowego i przemysłowego łańcucha wartości, zwłaszcza sprzętu, oprogramowania, aplikacji, usług, inżynierii, wzajemnych połączeń, wiedzy specjalistycznej i umiejętności. 1.4.2.Cele szczegółowe a) Przyczynianie się do wykonania rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 oraz decyzji 2013/743/UE, w szczególności jej części II, oraz do wykonania rozporządzeń (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014. b) Wzajemne dostosowanie strategii działań państw członkowskich i Unii w ramach skoordynowanej europejskiej strategii w dziedzinie HPC i przyczynienie się do wzrostu skuteczności wsparcia publicznego poprzez zapobieganie zbędnemu powielaniu i rozdrabnianiu działań. c) Połączenie zasobów unijnych i krajowych oraz inwestycji prywatnych i podniesienie poziomu inwestycji w obszarze HPC do poziomu porównywalnego ze światowymi konkurentami Unii. d) Budowa i eksploatacja najwyższej klasy zintegrowanej infrastruktury obliczeń wielkiej skali i infrastruktury danych na terenie całej Unii, będącej zasadniczym elementem na rzecz doskonałości w obszarze naukowym oraz na rzecz cyfryzacji europejskiego przemysłu i sektora publicznego, a także na rzecz wzmocnienia potencjału innowacyjnego i konkurencyjności w wymiarze globalnym, w celu generowania w Unii rozwoju gospodarczego i przyrostu miejsc pracy.

e) Zapewnienie dostępu do infrastruktury HPC i usług opartych na obliczeniach wielkiej skali szerokiemu kręgowi użytkowników ze społeczności badawczych i naukowych oraz przemysłu, w tym MŚP, i z sektora publicznego, na potrzeby nowych i pojawiających się zastosowań i usług wymagających dużej mocy obliczeniowej. f) Wypełnienie luki między badaniami naukowymi i rozwojem a realizacją eksaskalowych systemów HPC wzmacniających łańcuch dostaw technologii cyfrowych w Unii i umożliwienie nabycia przez Wspólne Przedsięwzięcie superkomputerów najwyższej klasy. g) Uzyskanie doskonałości w dziedzinie aplikacji HPC dla światowej klasy mocy obliczeniowych przez opracowywanie i optymalizację kodów i aplikacji w ramach podejścia opartego na współprojektowaniu, wpieranie centrów doskonałości w dziedzinie aplikacji HPC oraz realizowane na wielką skalę i możliwe dzięki HPC demonstracyjne programy pilotażowe oraz stanowiska badawcze w zakresie zastosowań i usług związanych z dużymi zbiorami danych w wielu różnych obszarach nauki i przemysłu. h) Wzajemne powiązanie i sfederowanie regionalnych, krajowych i europejskich superkomputerów HPC i innych systemów obliczeniowych, ośrodków przetwarzania danych oraz powiązanego oprogramowania i aplikacji. i) Zwiększenie potenc