P6_TA(2005)0364

Partnerstwo strategiczne UE — Indie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie partnerstwa strategicznego między UE a Indiami (2004/2169(INI))

Parlament Europejski,

- uwzględniając dokument Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zewnętrznej i Bezpieczeństwa, zatytułowany "Bezpieczna Europa w lepszym świecie. Europejska strategia bezpieczeństwa" z dnia 12 grudnia 2003 r.,

- uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Partnerstwo strategiczne UE-Indie" (COM(2004)0430) z dnia 16 czerwca 2004 r. oraz odpowiedź na ten komunikat wystosowaną przez Indie w dokumencie strategicznym z sierpnia 2004 r.,

- uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 28 października 2004 r. w sprawie stosunków UE-Indie [1] i wszystkie swoje ostatnie rezolucje w odniesieniu do Indii i ich rejonu,

- uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Ogólnych z dnia 11 października 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji,

- uwzględniając Piąty Szczyt UE-Indie, który odbył się w Hadze dnia 8 listopada 2004 r.,

- uwzględniając Szósty Szczyt UE-Indie, który odbył się w New Delhi dnia 7 września 2005 r.,

- uwzględniając wspólny komunikat prasowy, podany do publicznej wiadomości przez UE i Indie dnia 8 listopada 2004 r. na zakończenie wyżej wspomnianego Piątego Szczytu, wspólną deklarację w sprawie stosunków kulturalnych z tego samego dnia oraz wyrażony przez UE i Indie zamiar opracowania planu działania UE-Indie na rzecz partnerstwa strategicznego i nowej, wspólnej deklaracji politycznej,

- uwzględniając plan działania UE-Indie w zakresie partnerstwa strategicznego i nową wspólną deklarację polityczną, przyjęte na wyżej wspomnianym Szóstym Szczycie,

- uwzględniając siedem posiedzeń Okrągłego Stołu UE-Indie, zwołanego zgodnie z Agendą opracowaną w 2001 r. na szczycie UE-Indie w Lizbonie, sporządzoną w celu przybliżenia społeczeństw obywatelskich Indii i Europy, oraz pragnąc ustanowić sieć ośrodków badań naukowych UE-Indie,

- uwzględniając wyżej wspomniane konkluzje Rady z dnia 11 października 2004 r. oraz odwołanie do dialogu między UE a Indiami na temat praw człowieka,

- uwzględniając działalność edukacyjną mającą na celu uświadomienie w zakresie praw człowieka oraz projekty w dziedzinie prawidłowego zarządzania i uczestnictwa w opracowywaniu decyzji na szczeblu miast i wsi, popierane przez Europejską Inicjatywę na rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR) oraz pozostałe projekty w tej dziedzinie,

- uwzględniając wizytę Delegacji Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z państwami Azji Południowej i Południowo-Azjatyckim Stowarzyszeniem na rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC) w New Delhi w listopadzie 2004 r.,

- uwzględniając wizytę złożoną w Indiach w styczniu 2005 r. przez europejskiego komisarza ds. handlu, Petera Mandelsona, a w szczególności wygłoszone przez niego na szczycie w Kalkucie przemówienie na temat wyzwań, jakie stanowi dla Europy i Indii światowa agenda gospodarcza,

- uwzględniając spotkanie G-20 zorganizowane przez Indie w lutym 2005 r. oraz ich uczestnictwo w charakterze obserwatora w ostatnim spotkaniu G-7,

- uwzględniając forum parlamentarne Indie-USA, które odbyło się w siedzibie Stowarzyszenia Indyjskich Izb Handlu i Przemysłu w New Delhi w marcu 2005 r.,

- uwzględniając wizytę w tym regionie sekretarza stanu USA, Condoleezzy Rice, oraz wizytę premiera Chin, Wen Jibao, w kwietniu tego samego roku w Pakistanie, Bangladeszu, Sri Lance i Indiach,

- uwzględniając deklarację WTO z Doha w sprawie TRIPS i zdrowia publicznego przyjętą w dniu 14 listopada 2001 r.,

- uwzględniając art. 45 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Handlu Międzynarodowego (A6-0256/2005),

A. mając na uwadze, że UE i Indie są największymi demokracjami na świecie, a wspólne im zaangażowanie na rzecz demokracji, pluralizmu, praworządności i multilateralizmu w stosunkach międzynarodowych przyczynia się do światowego pokoju i stabilności,

B. mając na uwadze, że Indie i UE podzielają opinię, zgodnie z którą handel, inwestycje i wolna konkurencja są kluczowymi czynnikami rozwoju gospodarczego, oraz że w celu wspierania takiego rozwoju powinno się zapewnić spójność społeczno-gospodarczą, ochronę środowiska i prawa konsumentów,

C. mając na uwadze, że UE jest najważniejszym partnerem handlowym i największym źródłem bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Indiach,

D. mając na uwadze, że Partia Kongresowa zawdzięcza swoje zwycięstwo w wyborach w maju 2004 r. ludności wiejskiej, która poczuła się wykluczona z korzyści, jakie przyniósł Indiom rozkwit technologiczny,

E. mając na uwadze ogromną różnorodność językową, społeczną i religijną Indii, kraju paradoksów liczącego 1,069 miliarda mieszkańców, o otwartym społeczeństwie stojącym przed wyzwaniem uwolnienia od biedy 370 milionów ludzi, światowego lidera technologii informacyjnych, w którym jednak 550 milionów ludzi utrzymuje się z rolnictwa,

F. mając na uwadze, że 34,7 % ludności Indii żyje poniżej granicy ubóstwa, z tego jedna czwarta na obszarach miejskich; mając na uwadze, że w związku z tym unijne programy wykorzenienia ubóstwa w Indiach muszą być kontynuowane z myślą o pomocy w osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju,

G. mając na uwadze, że zarówno UE, jak i Indie, to demokratyczne, otwarte społeczeństwa,

H. mając na uwadze, że w Indiach zamieszkuje druga co do liczebności, po Indonezji, społeczność muzułmańska na świecie oraz że Unia Europejska jest domem dla wielu milionów ludzi tego wyznania i kultury,

I. mając na uwadze, że UE i Indie mają możliwości nawiązania uprzywilejowanych stosunków międzynarodowych, przy czym jednak w Indiach brakuje wiedzy na temat UE i jej systemu demokratycznego; podkreślając potencjał Indii jako partnera UE we wspieraniu nowych, młodych demokracji,

J. mając na uwadze, że Indie i Pakistan podjęły na początku 2004 r. nieustający dialog w celu położenia kresu niektórym spośród dzielących je sporów,

K. mając jednak na uwadze możliwość zaistnienia w Kaszmirze, w indyjskich stanach Pendżab i Harijana oraz w pakistańskich prowincjach Pendżab i Sindh nowego kryzysu spowodowanego coraz większymi brakami wody, co mogłoby stać się punktem zapalnym dla nowego, niebezpiecznego konfliktu,

L. mając na uwadze, że światowe zapotrzebowania na ropę naftową jest, wobec stałego spadku podaży, potencjalnym źródłem napięć politycznych i strategicznych,

M. mając na uwadze, że 70 % energii zużywanej w Indiach pochodzi z zagranicy,

N. mając na uwadze zastąpienie w dniu 1 kwietnia 2005 r. szerokiej gamy podatków lokalnych przez krajowy podatek VAT, który według oczekiwań ma przynosić dziesiątki milionów dolarów rocznie; mając na uwadze, że większość stanów Indii, choć nie wszystkie, przyjęła to nowe prawo,

Sytuacja wewnętrzna

1. z zadowoleniem przyjmuje proces demokratyzacji w Indiach oraz ich zaangażowanie na arenie międzynarodowej;

2. oznajmia zamiar przyczyniania się do pogłębiania stosunków między UE a Indiami zgodnie z wyżej wymienionym komunikatem Komisji, wnioskami wyżej wspomnianego Piątego Szczytu UE-Indie oraz wyżej wskazanym zaleceniem Parlamentu Europejskiego, a także stałą wolę rozwijania i zacieśniania stosunków dwustronnych;

3. wyraża zadowolenie z przyjęcia podczas wyżej wspomnianego Szóstego Szczytu UE- Indie, wspólnego planu działania w zakresie partnerstwa strategicznego UE- Indie oraz wspólnej deklaracji politycznej nadającej stosunkom pomiędzy UE i Indiami nowy, bardziej intensywny charakter, zwłaszcza w odniesieniu do światowego pokoju i bezpieczeństwa, multilateralizmu, badań naukowych, rozwoju, środowiska, nauki, technologii i praw człowieka; ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje utworzenie grupy wysokiego szczebla ds. handlu i inwestycji; uważa, że te porozumienia stanowią punkt zwrotny w stosunkach pomiędzy dwoma potęgami gospodarczymi i powinny zostać wprowadzone w życie przy aktywnym udziale i zaangażowaniu Indii;

4. podkreśla nadzwyczajne znaczenie kulturowe, polityczne, a obecnie już i gospodarcze Indii, które znalazło w przeszłości jedynie niedostateczne odbicie w ujętych w umowach stosunkach indyjsko-europejskich;

5. wita z wielkim zadowoleniem porozumienie o partnerstwie strategicznym pomiędzy UE a Indiami, które nadaje stosunkom między UE a Indiami podobnie wysoką rangę, jaką mają stosunki z Chinami, Rosją, Japonią, USA i Kanadą;

6. uważa za istotne, wobec wyraźnej woli zawierania sojuszy strategicznych z Indiami ze strony rządów i opinii publicznej państw pozaeuropejskich, aby Komisja podjęła szczególne starania w celu zwiększenia znaczenia Unii Europejskiej w Indiach oraz promowała wiedzę na temat jej instytucji, zasad, wartości i celów;

7. uznaje, iż wzajemne, pożądane porozumienie pomiędzy Unią Europejską i Indiami zyska na wzmocnieniu uprzywilejowanych stosunków, które — z powodów historycznych — niektóre Państwa Członkowskie utrzymują z pewnymi regionami Indii, co stanowi dorobek mogący przyczynić się do zbliżenia i rzeczywistej współpracy społecznej, technicznej i gospodarczej;

8. podkreśla konieczność rozpoczęcia partnerskiej współpracy Unii Europejskiej z Indiami, której celem będzie promowanie badań naukowych oraz wartości, rozpowszechnianie i ponowne zintegrowanie wspólnego dziedzictwa językowego, historycznego i kulturowego;

9. popiera wszystkie cele określone przez Komisję w jej Komunikacie na temat Strategicznego Partnerstwa UE-Indie;

10. uznaje jednak, że cele nakreślone we wstępnym partnerstwie strategicznym, przedstawione przez Komisję, muszą być należycie finansowane za pomocą nowych środków, aby można było zrealizować wszystkie zobowiązania i aspiracje; zwraca się z wnioskiem, aby wszelkie dodatkowe środki potrzebne do realizacji celów partnerstwa strategicznego nie pochodziły ze środków na dotychczasowe projekty i programy UE w Indiach, lecz by były to środki dodatkowe;

11. wyraża zrozumienie i poparcie dla faktu, że partnerstwo strategiczne wysuwa na pierwszy plan dialog polityczny; podkreśla jednak, że osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju i skuteczne zwalczanie nędzy powinno stanowić ważny cel partnerstwa strategicznego UE-Indie;

12. przyznaje, że — biorąc pod uwagę wskaźniki rozwoju społecznego — Indie w ostatnich dziesięcioleciach dokonały znacznego postępu i częściowo przekształciły się z odbiorcy pomocy gospodarczej w kraj jej udzielający; wyraża jednak zaniepokojenie faktem, iż nie maleje wciąż znaczna liczba Hindusów, którzy nadal muszą żyć w skrajnej nędzy i poza prawem;

13. wzywa Komisję Europejską i Radę do pilnej współpracy z rządem indyjskim w celu poprawy sytuacji ludności najmniej uprzywilejowanej, w szczególności kobiet, dzieci i dyskryminowanych grup społecznych, np. dalitów i adiwasi, i wzywa, aby jakiekolwiek przyszłe działania tego typu miały na celu przyczynienie się do położenia kresu dyskryminacji ze względu na płeć lub przynależność do kasty tam, gdzie ma ona miejsce;

14. wyraża zadowolenie z postępów poczynionych na wymienionym Szóstym Szczycie w różnych dziedzinach objętych ogólnym planem działania, w szczególności z włączenia Indii do europejskiego projektu syntezy termojądrowej — Międzynarodowego Doświadczalnego Reaktora Syntezy Jądrowej oraz z postępów w negocjacji odnośnie uczestnictwa Indii w porozumieniu ramowym w sprawie systemu nawigacji Galileo;

15. zauważa, że stosunki dwustronne między Indiami a Chinami rozwijają się, co zostało ukoronowane szczytem obu państw, który odbył się w Nowym Delhi dnia 11 kwietnia 2005 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż zgodnie ze wspólnym komunikatem z tego szczytu "przywódcy obu państw uzgodnili utworzenie między Indiami a Chinami strategicznego i opartego na współpracy partnerstwa dla pokoju i dobrobytu"; z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż najwyraźniej znaleziono rozwiązanie problemu granicy między Indiami a Chinami; zauważa, że umowa przyczyniłaby się w znacznym stopniu do stabilizacji w regionie, umożliwiłaby obu stronom zmniejszenie wydatków na obronę granic oraz ograniczyłaby wykorzystywanie przez inne państwa napięć między tymi dwiema wielkimi azjatyckimi potęgami;

16. z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż "dyplomacja krykietowa" doprowadziła do szczytu między premierem Indii a prezydentem Pakistanu w New Delhi ( 17 kwietnia 2005 r.); z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż obie strony dokonują postępu w umacnianiu środków budowy zaufania poprzez stopniową dwustronną normalizację, która może doprowadzić do politycznego rozstrzygnięcia sporu dotyczącego granicy Kaszmiru; z satysfakcją odnotowuje, że wznowiła działalność wspólna Komisja Handlu i zauważa, że oba kraje uzgodniły, iż będą wspierać projekt budowy gazociągu z Iranu do Indii, przebiegającego przez terytorium Pakistanu, co niewątpliwie spowoduje powstanie pozytywnych więzi między stronami;

17. uznaje uprawnione aspiracje USA do zawarcia strategicznego sojuszu z Indiami, ale także potrzebę istnienia wielobiegunowego świata i wyraża przekonanie o znaczących korzyściach, jakie Indie mogą czerpać z wiedzy i wrażliwości europejskiej; w związku z tym zaleca UE, aby czyniła szybkie postępy w umacnianiu strategicznego partnerstwa między UE a Indiami; uważa, że dla zrealizowania celów tego strategicznego partnerstwa muszą zostać zapewnione nowe środki;

18. uznaje, że chociaż systematyczny i uporządkowany dialog między obydwiema stronami w sprawach gospodarczych i handlowych jest bardzo ważną częścią strategicznego partnerstwa, Unia musi zwracać szczególną uwagę na nasilenie i rozwój współpracy w obszarach politycznych i strategicznych, z uwagi na utrwalone wspólne przekonanie Unii i Indii, iż świat można uczynić bezpieczniejszym poprzez stosunki międzynarodowe bazujące na wielostronności, na poszanowaniu prawa międzynarodowego oraz filozofii, Karty NZ i rezolucji ONZ;

19. usilnie wzywa Unię i Indie do powołania — w celu praktycznego zastosowania wielostronności w stosunkach międzynarodowych, którą obie strony popierają — mechanizmu konsultacji wzajemnych, który działałby z wyprzedzeniem przed posiedzeniami lub konferencjami międzynarodowymi i służył proponowaniu wspólnych inicjatyw lub uchwalaniu wspólnych odpowiedzi na problemy poruszane przy takich okazjach;

20. uważa, że ponieważ duży procent indyjskiej opinii publicznej i kręgów biznesu postrzega Unię Europejską nie jako jeden organizm, lecz jako konglomerat 25 państw, instytucje Wspólnoty i władze Unii powinny przyjąć strategię komunikacji i widoczności, które pomogą indyjskiemu społeczeństwu i władzom lepiej zrozumieć korzyści związane z działaniami na rzecz umacniania unii, w tym postęp we wspólnej polityce zagranicznej i bezpieczeństwa, który mógłby wyniknąć z wejścia w życie nowej europejskiej Konstytucji;

21. wzywa do zorganizowania corocznego szczytu parlamentarnego w tym samym terminie lub bezpośrednio przed corocznym szczytem UE-Indie, który obecnie przebiega bez oficjalnego zaangażowania Parlamentu Europejskiego;uważa, że taki szczyt przyczyniłby się do pogłębienia kontaktów pomiędzy parlamentami oraz do lepszego zrozumienia punktów widzenia obu stron oraz ich systemów demokratycznych;

22. wyraża zadowolenie z istotnych i pozytywnych kroków podjętych przez nowy rząd Manmohana Singha w zakresie niezbędnych reform społeczno-gospodarczych;

23. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że kultura demokratyczna i rozwój w Indiach osiągnęły bardzo wysoki poziom, co pokazuje sprawne funkcjonowanie rządów koalicyjnych na szczeblu federalnym i stanowym, oraz że jest to proces umożliwiający reformy w dziedzinie gospodarczej i społecznej, które w przeciwnym wypadku nie byłyby możliwe;

24. niemniej jednak uznaje, że ze względu na ogromną złożoność i zróżnicowanie indyjskiej tkanki społecznej, gospodarczej i politycznej, nie zagwarantuje to całkowicie, iż proces ten odbędzie się bez trudności i zmiennych kolei losu;

25. z zadowoleniem przyjmuje uwolnienie przez policję w czerwcu 2005 roku 450 dzieci w wieku 6-14 lat, pracujących nielegalnie, w niewolniczych warunkach w Bombaju oraz aresztowanie 42 bezwzględnych przedsiębiorców, którzy je wykorzystywali; niemniej jednak wyraża zaniepokojenie sprawozdaniami UNICEF, według których w Indiach pracuje 17,5 miliona dzieci (zdaniem niektórych organizacji pozarządowych liczba ta jest dwukrotnie większa), zazwyczaj w nieludzkich warunkach; pochwala nowe podejście, które jak się wydaje przyjęła indyjska policja i organy zajmujące się zatrudnieniem, polegające na ściganiu wyzyskiwaczy, oraz usilnie nalega, aby zapewniły one wystarczające środki i stałą wolę polityczną do umożliwienia likwidacji tej haniebnej plagi społecznej;

Zagadnienia gospodarcze

26. stwierdza, że rząd pobudza strukturalne zmiany gospodarcze oraz że uczynił postępy w uelastycznianiu przepisów w wielu branżach (między innymi telefonii komórkowej, ubezpieczeń, energii, lotnictwa); wyraża zadowolenie z faktu, iż pierwszy budżet nowego rządu przewiduje unowocześnienie infrastruktur, obniżki opłat celnych, zniesienie ograniczeń w zakresie własności cudzoziemców oraz postępy w prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych;

27. z uwagi na fakt, iż Indie i Unia Europejska podzielają pogląd, że handel, inwestycje i wolna konkurencja są kluczowymi czynnikami rozwoju gospodarczego, ale także pogląd, że jeżeli rozwój ma być harmonijny i sprawiedliwy, należy uwzględniać podstawowe potrzeby społeczne, co wzmacnia spójność gospodarczą i społeczną, środowisko i prawa konsumentów, usilnie nalega, aby rząd Indii poświęcał uwagę tym sprawom podczas realizacji rozległych zadań w zakresie rozwoju;

28. z powyższego względu oraz z uwagi na ten wspólny pogląd usilnie nalega, aby Unia i Indie wspólnie zajmowały się różnymi aspektami polityki przemysłowej, środowiskowej, współpracy rozwojowej, handlowej, inwestycyjnej i dobrego zarządzania, które leżą w interesie obu stron;

29. usilnie nalega, aby indyjski sektor prywatny, który skorzystał z pełnego zaufania rządu i odgrywa kluczową rolę w kontekście przygotowywanych przez rząd środków ekonomicznych i planów będących sprawą zasadniczą dla trwałego rozwoju kraju, wykazywał, uczestnicząc w tych planach, maksymalną wrażliwość społeczną;

30. odnotowuje zapowiedziane przez indyjskie Ministerstwo Handlu i Przemysłu środki mające ułatwiać eksport, w tym wprowadzenie jednolitego formularza wniosku, co znacznie ograniczyłoby obecny nadmiar biurokracji;

31. z zadowoleniem przyjmuje również decyzję o skróceniu czasu oczekiwania w najbardziej zatłoczonych portach kraju, co — w połączeniu ze środkami finansowymi, przeznaczonymi na prace związane z portami i innymi ważnymi elementami infrastruktury, zawartymi w krajowym budżecie przyjętym w lutym 2005 r. z inicjatywy ministra finansów — może przynieść wielkie korzyści dla eksportu i importu;

32. z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż obie strony postanowiły koordynować swoje działania dotyczące oznaczeń geograficznych i uzgodniły przeprowadzenie seminariów w celu zaplanowania strategii w tym obszarze;

33. przyjmuje pozytywne stanowisko w sprawie porozumienia osiągniętego na wyżej wspomnianym Piątym Szczycie UE-Indie z myślą o ułatwieniu i rozwoju dalszej dwustronnej wymiany handlowej i inwestycji z uwagi na fakt, iż potencjał dwustronnych stosunków handlowych jest wyraźnie niewykorzystany; zaznacza jednak, że szczególnie inwestycje powinny zostać zwiększone i że dla Indii sprawą zasadniczą jest większe otwarcie rynku i przeprowadzenie reform gospodarczych ukierunkowanych na dalsze znoszenie taryf, likwidację ograniczeń pozataryfowych oraz skuteczną ochronę praw własności intelektualnej;

34. wierzy, że w interesie UE i Indii leży współdziałanie w kierunku satysfakcjonującego wyniku rokowań dotyczących Agendy Rozwoju z Doha (DDA); w tym celu obie strony muszą zmierzać do maksymalnego zbliżenia stanowisk w kluczowych kwestiach DDA; uważa, że szczególnie wskazane byłyby częstsze kontakty pomiędzy posłami do Parlamentu Europejskiego i Parlamentu Indyjskiego;

35. w tym kontekście wzywa Unię Europejską i Indie do wykorzystania nadchodzących trzech miesięcy poprzedzających posiedzenie ministerialne WTO w Hong Kongu na refleksję i stanowcze działanie na rzecz większej otwartości wobec innych członków WTO;

36. uznaje potrzebę zacieśnienia współpracy dwustronnej, z naciskiem na techniczne przeszkody w handlu i kwestie sanitarne, nawiązanie dialogu na temat instrumentów obrony handlu oraz, bardziej ogólnie, przestrzegania reguł WTO;

37. zaleca, by w ramach dialogu między Unią Europejską a Indiami, dotyczącego inwestycji, odpowiedzialność społeczna inwestorów zagranicznych w kraju przyjmującym była wzięta pod uwagę; podkreśla ponadto, że prawa przyznawane przedsiębiorstwom muszą iść w parze z obowiązkami i że w każdym przypadku inwestorzy w kraju przyjmującym powinni stosować normy pracy MOP;

38. pochwala decyzję rządu Indii o utworzeniu specjalnych stref gospodarczych w celu przyciągnięcia inwestorów zagranicznych i wzywa Indie do zrewidowania i aktualizacji ustawodawstwa w tej dziedzinie oraz do podjęcia kroków w celu niedopuszczenia do wyzysku pracowników poprzez zabezpieczenie praw i obowiązków zarówno pracodawców, jak i pracowników;

39. uważa, że przyznanie częstotliwości dla komunikacji komórkowej jest kwestią o zasadniczym znaczeniu dla UE, ponieważ ma ono poważne skutki dla telefonii komórkowej (GSM); wzywa Indie do zadbania o dostosowanie częstotliwości dla komunikacji komórkowej do norm Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego;

40. wzywa Indie do pozytywnej reakcji na takie propozycje, jak projekt Malezji, głównego partnera handlowego Indii w ASEAN, dotyczący utworzenia obszaru wolnego handlu, ponieważ propozycje tego rodzaju mogą przyczynić się do stabilizacji, rozwoju i dobrobytu różnych narodów i państw w regionie;

41. zauważa, że w Indiach zaczyna powstawać dość liczna i rosnąca klasa średnia — grupa, która mogłaby nie tylko być uważana za ważnego odbiorcę niektórych wyrobów handlowych, ale także, i przede wszystkim, jest otwarta na kulturę europejską;

42. usilnie nalega, aby UE i Indie zdecydowanie popierały konsolidację i stałą aktualizację specjalnego programu współpracy kulturalnej, będącego częścią planowanego partnerstwa strategicznego; uważa, że jest to istotne z uwagi na bogactwo różnorodności kulturalnej po obu stronach oraz że ta świadomość i rozpowszechnianie obydwu kultur wśród obywateli Indii i Europy pomoże zbudować mocniejsze podstawy tego partnerstwa;

43. z zadowoleniem przyjmuje niedawne podpisanie przez Komisję i rząd Indii porozumienia, na mocy którego UE oferuje tysiąc stypendiów (33 miliony euro) w celu umożliwienia studentom indyjskim studiowania na europejskich uczelniach w ramach programu Erasmus Mundus, co niewątpliwie przyczyni się do realizacji celów określonych w poprzednim ustępie; odnotowuje, że indyjska Rada ds. Stosunków Kulturalnych oferuje europejskim studentom możliwość nauki na uniwersytetach w Indiach, wzywa jednak do okazania większego zainteresowania tej sprawie, aby bardziej aktywnie przyczynić się do umocnienia podstaw tego partnerstwa;

44. wyraża nadzieję, że Indie, jak również inne kraje-beneficjenci, odpowiedzą na wezwanie krajów rozwijających się do znalezienia rozwiązania problemów, jakie niewątpliwie wynikną wskutek zniesienia ograniczeń ilościowych w imporcie tekstyliów i odzieży, zważywszy, że Indie przypuszczalnie szczególnie skorzystają na zniesieniu tych ograniczeń; wyraża także nadzieję, że Indie powstrzymają się od jakichkolwiek nieuczciwych praktyk handlowych w stosunku do przemysłu UE, tak by UE z kolei nie była zmuszona do odwołania się do odpowiednich instrumentów ochrony handlu zgodnych z zasadami WTO;

45. zauważa, że Indie posiadają już ogromną siłę geopolityczną, która opiera się na sile gospodarczej, szczególnie w dziedzinie nowych technologii; stwierdza, że jest to powód do postrzegania Indii jako państwa liczącego się w skali światowej i że wynikiem tego statusu jest ich większa odpowiedzialność społeczna;

46. podkreśla również potrzebę udzielenia przez UE pomocy Indiom w zwalczaniu ubóstwa oraz, szerzej, w osiąganiu celów związanych z rozwojem; zwraca także uwagę na potrzebę współpracy UE i Indii nad szeregiem kwestii obejmujących politykę rozwoju, sprawowanie rządów, zrównoważenie środowiska oraz spójność społeczną i ekonomiczną;

47. ponadto podkreśla, że niezbędne jest, by UE uznała wagę zachęcania i wspierania Indii w realizacji i dalszym przyjmowaniu międzynarodowych norm prawa pracy, zwłaszcza poprzez pełną ratyfikację oraz praktyczne stosowanie Konwencji ILO, a w szczególności — z uwagi na potrzebę zwalczania pracy dzieci, która wciąż stanowi poważny problem w Indiach — Konwencji C138 o wieku minimalnym, dotyczącej najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia;

48. z zadowoleniem przyjmuje umowę o wartości 1800 milionów euro zawartą z Airbusem podczas szczytu biznesowego UE — India w dniu 7 września 2005 r., będącą dowodem rozwijających się dwustronnych stosunków i potwierdzeniem sukcesu europejskiego konsorcjum;

Rozwój

49. jest poważnie zaniepokojony rozpowszechnianiem się w Indiach AIDS, co może rozwinąć się w epidemię w regionie, o ile nie zostaną podjęte zdecydowane kroki i wzywa rząd Indii do zdecydowanego zobowiązania się do priorytetowego rozwiązania tego problemu, wymiany informacji oraz dążenia do opracowywania wspólnych strategii z innymi krajami dotkniętymi AIDS;

50. rozumie, że ustawodawstwo dotyczące praw własności intelektualnej niedawno przyjęte przez parlament Indii może mieć negatywny wpływ na zdolność produkcyjną indyjskiego przemysłu farmaceutycznego, który był źródłem skutecznych i niedrogich leków, zwłaszcza przeciw AIDS, dla wielu pacjentów na świecie; dlatego uważa, że prawo powinno zezwalać na wyjątki dla lekarstw o dużym znaczeniu społecznym, takich jak między innymi leki na AIDS, raka, malarię, gruźlicę i żółtaczkę; uważa, że dostęp do skutecznych i niedrogich leków, w szczególności przeciw AIDS, jest rzeczą niezwykle ważną; wzywa indyjskie władze do zapewnienia, że podczas doświadczeń naukowych na żywych zwierzętach przestrzegane będą międzynarodowe normy traktowania zwierząt, że liczba takich badań zostanie ograniczona do minimum, oraz że znalezione zostaną rozwiązania alternatywne;

51. zwraca uwagę, że połowa pacjentów zażywających leki antywirusowe w biednych krajach stosuje leki produkowane w Indiach; wzywa UE, aby wspierała Indie w dalszym wprowadzaniu w życie ustaw dotyczących własności intelektualnej w sposób umożliwiający uniknięcie barier dla produkcji, wprowadzania do obrotu i eksportu podstawowych leków i dzięki temu stwarzała klimat, który nadal będzie sprzyjał i ułatwiał inwestycje indyjskiego przemysłu produkującego leki generyczne, dostarczającego niedrogich podstawowych leków dla krajów rozwijających się;

52. przypomina, że WTO zezwala nad takie odstępstwa i że nadal obowiązuje Deklaracja z Doha w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, zgodnie z którą "porozumienie może i powinno być interpretowane i wdrażane w sposób, który wspierałby prawo członków WTO do ochrony zdrowia publicznego, w szczególności promowania powszechnego dostępu do lekarstw";

53. zachęca Komisję i Indie do wspólnej pracy, opartej na stałych i ciągłych kontaktach, w celu promowania realizacji Agendy Rozwoju z Doha (DDA) aż do jej ostatecznego i pomyślnego zakończenia z korzyścią dla wszystkich zainteresowanych stron;

54. w związku z tym uważa, że indyjscy i europejscy negocjatorzy powinni móc nawiązać bezpośrednie i stałe więzi w celu zajęcia się zagadnieniami o znaczeniu dwustronnymi i wielostronnym; pomoże to zapewnić zrównoważony i wzajemnie korzystny postęp w sprawie głównych punktów Agendy Rozwoju z Doha;

55. wzywa UE i Indie do jak najszybszego przeanalizowania możliwości wspólnych działań w zakresie projektów współpracy na rzecz rozwoju w krajach trzecich oraz, po sprawdzeniu ich wykonalności, do poczynienia kroków niezbędnych do ich realizacji;

56. z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż obie strony uzgodniły przeprowadzenie pierwszego posiedzenia Forum Środowiskowego UE-Indie w październiku/listopadzie 2005 r. i wzywa Komisję do poświęcenia szczególnej uwagi obszarom priorytetowym dla Indii, takim jak energie odnawialne, czyste technologie i utylizacja odpadów oraz do udzielenia wszelkiej możliwej pomocy;

57. wzywa rząd Indii do podjęcia zdecydowanych i skutecznych działań w celu zapobiegania zjawisku praktyk dumpingowych w handlu z Unią Europejską;

Środowisko naturalne i rolnictwo

58. podkreśla, że postępujące zniszczenie środowiska naturalnego w Indiach staje się coraz większym problemem, w szczególności dla ludności biednej, ze względu na zanieczyszczenie wód, wyjałowienie gruntów, zanieczyszczenie powietrza, zmiany klimatyczne i utratę różnorodności biologicznej, oraz podkreśla szczególnie pilną potrzebę rozwoju współpracy w tym zakresie pomiędzy UE a Indiami;

59. nalega, by Indie, które ratyfikowały Protokół z Kioto, lecz są tymczasowo zwolnione z podejmowania pewnych zobowiązań, wykazały większą wrażliwość w kwestii globalnego ocieplenia klimatu, przy zaspokajaniu swoich potrzeb i celów rozwojowych w sposób racjonalny i zgodny ze zrównoważonym rozwojem;

60. wyraża zaniepokojenie alarmującym spadkiem liczby tygrysów w największych indyjskich rezerwatach przyrody i wzywa władze Indii do nasilenia działań na rzecz walki z korupcją i brakiem kompetencji, które wywołały ten spadek;

61. uważa, że należałoby nasilić środki kontroli i nadzoru mające chronić te zwierzęta, zwłaszcza w stanach Radżastan, Madhya Pradesz i Bihar; w związku z tym usilnie nalega, aby niedawno utworzone krajowe biuro zapobiegania przestępstwom dotyczącym zwierząt otrzymało niezbędne środki, pozwalające mu na skuteczne działanie;

62. wzywa Komisję do zainteresowania się tą sprawą i zadbania o należytą współpracę, ponieważ tygrysy mają znaczenie nie tylko dla ekosystemu Indii i są ważne dla sektora turystycznego tego kraju, ale można je również uważać za dziedzictwo ludzkości;

63. prosi Państwa Członkowskie UE, które mogłyby zaproponować współpracę w dziedzinie energii nuklearnej na użytek cywilny, aby rozpatrzyły z uwagą bardzo wysokie i wciąż rosnące potrzeby energetyczne Indii oraz podjęły decyzję dotyczącą możliwości zacieśnienia współpracy z Indiami w tej dziedzinie; wzywa również Komisję, Państwa Członkowskie i Indie do wzmocnienia współpracy na polu energii odnawialnych;

64. wyraża zaniepokojenie bardzo poważnym kryzysem rolnym, który zdaniem wielu ekspertów może mieć za kilka lat bardzo poważne konsekwencje z powodu niedostatku wody w różnych częściach kraju i wzywa Radę i Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na ten problem;

65. odnotowuje, że po upływie dwudziestu lat od wycieku gazów toksycznych z produkujących pestycydy zakładów Union Carbide Corporation w Bhopalu w stanie Madhya Pradesz — który to wyciek spowodował śmierć ponad 22000 osób, a u kolejnych dziesiątek tysięcy wywołał przewlekłe i wyniszczające choroby — miejsce to nie zostało oczyszczone, a toksyczne odpady nadal zatruwają środowisko naturalne i wody gruntowe; wzywa władze Indii oraz Dow Chemicals do natychmiastowego oczyszczenia tego miejsca i zanieczyszczonego otoczenia, zapewnienia pełnego wynagrodzenia ofiarom i postawienia winnych przed sądem;

66. wzywa UE do takiego stosowania partnerstwa strategicznego, aby zmiany dokonały się w praktyce, i do zachęcania ludzi do angażowania się w globalne partnerstwo w celu poprawy zwyczajów związanych z pracą i jakości życia, a także do wymiany idei i najlepszych praktyk we wszystkich sektorach, zwłaszcza w przemyśle i w rolnictwie;

67. uważa, że należy w większym stopniu wspierać współpracę w sferze nauki i technologii, przy czym jednym z głównych celów jest promowanie dialogu, na wszystkich poziomach, skoncentrowanego na tematach interesujących obie strony, takich jak technologie informacyjne, biotechnologia, handel elektroniczny i włókiennictwo; podkreśla znaczenie poszerzania możliwości kontaktów i wymiany na forum uczelni wyższych;

Prawa człowieka

68. jest przekonany, że prawdziwe partnerstwo nacechowane jest otwartym dialogiem na wszystkie tematy interesujące obie strony i dlatego wita z zadowoleniem fakt, że partnerstwo strategiczne przewiduje rozszerzenie i instytucjonalizację dialogu w sprawie praw człowieka;

69. ocenia pozytywnie decyzję Sądu Najwyższego Indii dotyczącą rewizji ponad dwóch tysięcy skarg zamkniętych przez policję oraz ponad 200 spraw, które zakończyły się uniewinnieniami, związanych z masowymi zabójstwami dwóch tysięcy muzułmanów w stanie Gudżarat w 2002 r.; gratuluje krajowej indyjskiej Komisji Praw Człowieka niezależnej i skrupulatnej pracy nad tą i innymi sprawami, takimi jak dyskryminacja wynikająca z podziału na kasty i dyskryminacja, której obiektem są między innymi społeczności dalitów i adiwasi; uważa, że należy przyznać władzy sądowej i politycznej niezbędny czas na zakończenie prac bez ingerencji zewnętrznych, które mogłyby wywołać niepożądane skutki; wzywa do współpracy w tym zakresie z organizacjami praw człowieka;

70. wita z zadowoleniem sprawozdanie komisji Nanavati i sprawozdanie na temat działań podjętych przez rząd w związku z przemocą wobec Sikhów w 1984 r. i wzywa rząd Indii do szybkiego i zdecydowanego spełnienia obietnicy pociągnięcia winnych do odpowiedzialności;

71. w związku z dyskryminacją i przemocą wobec kobiet nalega, aby rząd kontynuował specjalne środki w celu skutecznej likwidacji przemocy w rodzinie i zapewnił pomoc ofiarom; wzywa także do podejmowania stałych wysiłków na rzecz promowania edukacji dziewcząt w ramach realizacji Milenijnych Celów Rozwoju 2 i 3;

72. zdaje sobie sprawę, iż przez wieki na terytorium Indii istniało społeczeństwo wieloetniczne, wieloreligijne, wielokulturowe i zróżnicowane językowo oraz wzywa rząd Indii do zachowania szczególnej czujności wobec powstawania w społecznościach napięć międzyetnicznych, międzyreligijnych i międzykulturowych, które zagrażałyby świeckiemu dziedzictwu tolerancji i współistnienia w tym kraju;

73. świadomy okazanej przez nowy rząd woli modernizacji nalega na zdecydowane przeprowadzanie reform w przestarzałym i wyjątkowo powolnym systemie sądowniczym; zaznacza, że niekiedy powolne działanie sądów oraz nadużyć lub zaniedbań policji, w szczególności w odniesieniu do niektórych spraw o gwałt, powoduje frustrację w społeczeństwie i prowokuje ludność do wymierzania sprawiedliwości na własną rękę; z zadowoleniem jednak przyjmuje fakt, iż powyższe problemy wywołały debatę polityczną na temat tychże problemów w szczególności oraz ogólniej na temat sytuacji w systemie wymiaru sprawiedliwości;

74. wzywa rząd w New Delhi do zniesienia kary śmierci w systemie sądownictwa Indii;

75. zwraca uwagę na fakt, iż Indie są jednym z niewielu państw demokratycznych, które nie ratyfikowały Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur, podpisanej w 1997 r., i podkreśla, że ratyfikacja ta stanowi niezbędny, wstępny warunek zacieśnienia stosunków między UE a Indiami; wzywa także Indie do ratyfikowania konwencji w sprawie eliminacji pracy dzieci i popierania rokowań zbiorowych;

76. podkreśla, iż UE musi wzywać Indie do ścisłego przestrzegania zaleceń Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej;

77. wzywa Indie do przystąpienia do Międzynarodowego Trybunału Karnego;

78. wzywa Komisję Europejską i Radę do podjęcia dialogu z Indiami na temat ratyfikacji statutów Międzynarodowego Trybunału Karnego, zniesienia kary śmierci, ratyfikacji w szczególności Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur, Konwencji przeciwko pracy dzieci, jak też protokołów dodatkowych do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (ICCPR) oraz Konwencji w sprawie eliminacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW);

Sytuacja międzynarodowa

79. stwierdza, że projekt strategicznego partnerstwa między Waszyngtonem a Nowym Delhi przewiduje sprzedaż samolotów amerykańskich i wspólne użytkowanie technologii kosmicznej i nuklearnej na użytek cywilny;

80. przyznaje, że Indie odegrały ważną rolę w zapobieganiu konfliktom i utrzymaniu pokoju, na przykład w Afganistanie; odnotowuje ich reakcję na niedawny zamach stanu w rodzinie królewskiej w Nepalu i jego następstwa; wzywa Indie, jako największego członka SAARC, do podjęcia kierowniczej roli w dalszym rozwoju współpracy regionalnej SAARC;

81. zauważa, że UE musi zachęcać do współpracy regionalnej w Azji Południowej jak również dokonać strategicznego zbliżenia w celu poprawy stosunków pomiędzy UE a SAARC;

82. zwraca uwagę na zbliżenie między Iranem, Pakistanem i Indiami, w wyniku którego rozważa się zbudowanie gazociągu z Iranu do Indii, biegnącego przez terytorium Pakistanu; uznaje, że należy popierać projekty tego rodzaju, które mają zasadniczo pokojowy charakter, przynoszą korzyści ludności danego regionu i tworzą sieć wzajemnych interesów powstrzymujących powstawanie konfliktów i zachęcających do stabilizacji w regionie;

83. przyjmuje z zadowoleniem oznaki postępów w dwustronnych rozmowach indyjsko-pakistańskich w sprawie Kaszmiru oraz inne oznaki wzajemnej elastyczności, takie jak niedawna inauguracja linii autobusowej między indyjską a pakistańską częścią terytorium lub też wizyta indyjskiego ministra spraw zagranicznych w Pakistanie i prezydenta Pakistanu w Indiach;

84. potępia ataki terrorystyczne wymierzone w wyżej wspomnianą linię autobusową w dniu jej inauguracji, 7 kwietnia 2005 r.;

85. z zadowoleniem przyjmuje deklarację premiera Indii, popartą przez prezydenta Musharrafa, że lodowiec Sjaczen w Kaszmirze powinien być uważany za "górę pokoju" i za nowy symbol drogi do pełnego pojednania między Indiami a Pakistanem w sprawie Kaszmiru oraz wzywa UE do poparcia tego pozytywnego posunięcia, aby jak najszybciej doszło do decydującego porozumienia między stronami, w tym także w sprawie dyslokacji i wycofania wojska z tego obszaru;

86. wzywa Radę i Komisję, aby wspierały Indie oraz ich właściwe służby bezpieczeństwa i organy ścigania w uzyskaniu statusu uprzywilejowanego partnera Europolu w celu skuteczniejszego zwalczania międzynarodowego terroryzmu i przestępczości zorganizowanej;

87. wzywa Indie oraz Pakistan i Izrael do przystąpienia do Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, który stanowi niezastąpiony wielostronny instrument utrzymywania i umacniania pokoju międzynarodowego, bezpieczeństwa i stabilizacji oraz ustanawia ramy prawne zapobiegające dalszemu rozprzestrzenianiu broni jądrowej;

88. nalega, aby rząd Indii przystąpił do Konwencji w sprawie zakazu używania, składowania, produkcji i transferu min przeciwpiechotnych oraz w sprawie ich niszczenia (Konwencja Ottawska);

89. wyraża głęboki smutek z powodu strat ludzkich i materialnych spowodowanych falami tsunami w grudniu 2004 r. i gratuluje rządowi Indii szybkiej i solidarnej reakcji wobec katastrofy, a w szczególności marynarce indyjskiej, która zaledwie w dzień po tragicznych wydarzeniach wysłała liczne jednostki do strefy dotkniętej klęską; wzywa Komisję, aby zapewniła objęcie Indii programem odbudowy po tsunami;

90. wzywa Konferencję Przewodniczących Parlamentu Europejskiego do rozważenia, w drugiej połowie kadencji Parlamentu, utworzenia specjalnej delegacji międzyparlamentarnej Indie-Parlament Europejski w celu ustanowienia ściślejszych więzi pomiędzy parlamentami dwóch największych demokracji na świecie;

*

* *

91. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich Unii Europejskiej, rządowi i parlamentowi Indii oraz rządom i parlamentom państw należących do SAARC.

[1] Dz.U. C 174 E z 14.7.2005, str. 179.

--------------------------------------------------