ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
46.

zwraca uwagę na rolę EUNB w kierowaniu, koordynowaniu i monitorowaniu unijnego sektora finansowego w walce z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki EBC podejmowane w ciągu ostatnich dwóch lat w celu zwiększenia wymiany informacji pomiędzy SSM a organami nadzorującymi przeciwdziałanie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w celu lepszego uwzględnienia aspektów przeciwdziałania praniu pieniędzy w środkach nadzoru ostrożnościowego; apeluje, by tej odpowiedzialności towarzyszyły odpowiednie środki budżetowe i zasoby; z zadowoleniem przyjmuje wsparcie EUNB dla wdrażania samodzielnego funkcjonowania uprawnień nadzorczych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy w państwach członkowskich i wzywa do podjęcia dalszych działań w celu zapewnienia, by nadzór nad przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu był oparty na analizie ryzyka, proporcjonalny i skuteczny; zwraca uwagę na różnice w podejściu organów krajowych do nadzoru nad przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz w stosowaniu przepisów UE, co może prowadzić do arbitrażu regulacyjnego; zachęca do częściowego przekształcenia przepisów dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy w rozporządzenie; ubolewa, że kilka państw członkowskich nie dokonało jeszcze pełnej transpozycji IV i V dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, a jeszcze więcej państw członkowskich wykazało poważne braki w ich skutecznym wdrażaniu; przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja rozpoczęła wszczynanie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, i wzywa Komisję do wszczęcia postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w pozostałych przypadkach braku transpozycji i wdrożenia dyrektyw w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy; przyjmuje do wiadomości drugi mandat EUNB do stworzenia bazy danych dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy, która ma zostać opracowana w 2021 r., oraz do zacieśnienia współpracy i wymiany informacji między organami europejskimi; podkreśla ważną rolę, jaką kolegia ds. przeciwdziałania praniu pieniędzy dla grup transgranicznych, składające się ze wszystkich organów ds. przeciwdziałania praniu pieniędzy w jurysdykcjach, w których grupa prowadzi działalność, odgrywają w ocenie funkcjonowania grupy w dziedzinie przeciwdziałania praniu pieniędzy;
24.

przypomina, że w 2018 r. powołano panel wysokiego szczebla w celu oceny przypadków w bazie danych, które są przedkładane do wczesnego wykrywania lub wykluczenia; wzywa do uwzględnienia opinii zespołu ds. systemu wczesnego wykrywania i wykluczania w świetle jego doświadczeń związanych z tym systemem, do uczynienia tego w ramach przeglądu rozporządzenia finansowego i do podzielenia się tą opinią z Parlamentem w tym samym czasie co z Komisją; zwraca uwagę, że system wczesnego wykrywania i wykluczania jest obecnie używany wyłącznie w ramach zarządzania bezpośredniego i pośredniego; uważa, że podmioty gospodarcze uznawane za stwarzające ryzyko dla interesów finansowych UE w ramach zarządzania bezpośredniego i pośredniego powinny być uważane za stwarzające ryzyko również w ramach zarządzania dzielonego i vice versa; domaga się zatem, by w ramach zarządzania dzielonego stosowanie systemu wczesnego wykrywania i wykluczania stało się obowiązkowe; zauważa ponadto, że system wczesnego wykrywania i wykluczania nie wprowadza rozróżnienia między filiami większych korporacji; wzywa Komisję, aby dokonała tego rozróżnienia oraz w przepisach dotyczących wczesnego wykrywania i wykluczania określiła, która jednostka korporacji wielonarodowej lub wielozakładowej jest zarejestrowana w celu wczesnego wykrywania lub wykluczenia; apeluje o wprowadzenie obowiązku aktualizacji sytemu wczesnego wykrywania i wykluczania przez podmioty uczestniczące we wdrożeniu po stwierdzeniu nadużycia finansowego lub innych istotnych okoliczności; uważa, że wykluczone podmioty prawne lub osoby fizyczne (beneficjenci rzeczywiści) w okresie wykluczenia nie powinni być odbiorcami lub beneficjentami końcowymi, wobec których mogłyby być dokonywane płatności z budżetu UE; apeluje do Komisji o zachęcanie państw członkowskich, aby w okresie wykluczenia wykluczały takie podmioty lub osoby fizyczne także z wszelkich dopłat z budżetów krajowych; ubolewa, że do bazy danych wpisanych jest stosunkowo niewiele podmiotów gospodarczych; uważa, że oznacza to, iż system wczesnego wykrywania i wykluczania nie został odpowiednio wdrożony; podkreśla, że w 2020 r. zespół ds. systemu wczesnego wykrywania i wykluczania rozpatrzył 20 spraw, zaś 28 spraw oczekuje na rozpatrzenie; podkreśla znaczenie przydzielenia zespołowi wystarczających zasobów odpowiednio do każdego rozszerzenia obowiązków; ponadto wzywa Komisję, by dokonała przeglądu kryteriów w celu ograniczenia złożoności i zwiększenia możliwości stosowania systemu wczesnego wykrywania i wykluczania w praktyce;
—

uwzględniając sprawozdanie Ecorys i SportsEconAustria dla Komisji Europejskiej z 2020 r. zatytułowane „Mapping study on measuring the economic impact of COVID-19 on the sport sector in the EU” [Analiza badająca gospodarczy wpływ COVID-19 na sektor sportu w UE],
4)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 129a Zintegrowany i interoperacyjny elektroniczny system do celów informowania i monitorowania 1. Komisja tworzy, eksploatuje i udostępnia podmiotom upoważnionym do działań finansowych oraz innym osobom i podmiotom odpowiedzialnym za wykonanie budżetu, w tym właściwym organom krajowym w ramach zarządzania dzielonego, zintegrowany i interoperacyjny elektroniczny system do celów informowania i monitorowania, obejmujący jednolite narzędzie eksploracji danych i punktowej oceny ryzyka, służący do zapewnienia dostępu do danych na temat osób będących bezpośrednimi lub pośrednimi beneficjentami końcowymi finansowania unijnego i analizy tych danych. 2. System, o którym mowa w ust. 1, opiera się na znormalizowanych środkach gromadzenia, porównywania i agregowania informacji i danych liczbowych dotyczących bezpośrednich i pośrednich beneficjentów końcowych finansowania unijnego do celów kontroli i audytu. System ten umożliwia efektywne weryfikacje dotyczące konfliktów interesów, nieprawidłowości, kwestii podwójnego finansowania oraz wszelkiego niewłaściwego wykorzystania środków. 3. Informacje obowiązkowe gromadzone w systemie obejmują m.in. następujące elementy: a) numer identyfikacyjny VAT lub numer rejestracyjny podmiotów prawnych; b) krajowy numer identyfikacyjny w przypadku osób fizycznych; c) prawny status odbiorcy, tj.: (i) osoba fizyczna; (ii) osoba prawna; (iii) podmiot publiczny lub instytucja; (iv) inne; d) wykonawca(-y) i podwykonawca(-y); e) właściciel rzeczywisty (właściciele rzeczywiści), jeżeli odbiorca, właściciel, wykonawca lub podwykonawca jest osobą prawną; f) informacja, czy beneficjent otrzymuje również pomoc publiczną; g) dane kontaktowe wszystkich beneficjentów i beneficjentów rzeczywistych; 4. Dostępu do informacji zawartych w systemie, o którym mowa w ust. 1, udziela się w razie potrzeby, do wykonywania funkcji, Komisji, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz innym unijnym organom dochodzeniowym i kontrolnym, w tym organom udzielającym absolutorium, a w odniesieniu do państw członkowskich, które uczestniczą we wzmocnionej współpracy na mocy rozporządzenia Rady (UE) 2017/1939 – Prokuraturze Europejskiej. 5. Wszelkie przetwarzanie danych osobowych podczas działania systemu jest zgodne z rozporządzeniem (UE) 2016/679. 6. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 269 w celu określenia szczegółowych zasad działania i funkcjonowania systemu, o którym mowa w ust. 1, w tym zasad dotyczących gromadzenia danych i dostępu do informacji zawartych w systemie.”;
2.

wzywa rząd Kamerunu oraz politycznych i wojskowych przywódców grup separatystycznych do zawieszenia broni ze względów humanitarnych i zachęca strony konfliktu do uzgodnienia środków budowy zaufania, takich jak uwolnienie niestosujących przemocy więźniów politycznych i zniesienie bojkotów szkolnych; wzywa rząd prezydenta Biyi i anglofońskich separatystów do natychmiastowego wznowienia rozmów pokojowych; wzywa społeczność międzynarodową, zwłaszcza Unię Afrykańską, państwa Afryki Środkowej i UE, by pomogły w ułatwianiu dialogu, proponując przyjęcie roli mediatora; podkreśla znaczenie współpracy regionalnej i wzywa rząd do ścisłej współpracy z Unią Afrykańską i Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Środkowej; ubolewa, że obie strony konfliktu są niezdolne i niechętne do zaangażowania się w konstruktywne rozmowy pokojowe w celu rozwiązania konfliktu; jest przekonany, że jedynym sposobem na osiągnięcie trwałego pokoju jest dialog polityczny prowadzony w duchu kompromisu, rzeczywistego udziału w życiu politycznym i włączenia społecznego, obejmujący wszystkie zainteresowane strony; wzywa rząd Kamerunu i przywódców grup separatystycznych, by skorzystali z ofert mediacji przedstawionych przez strony trzecie w celu przeprowadzenia natychmiastowych i bezpośrednich negocjacji;
4.

wzywa władze somalijskie do zaprzestania wszelkich arbitralnych aresztowań i do uwolnienia wszystkich osób bezprawnie i bez uzasadnienia zatrzymanych, do zwalczania aktów nękania i zastraszania ludności cywilnej przez siły bezpieczeństwa, polityków i władze lokalne, a także do dopilnowania, by osoby odpowiedzialne pociągnięto do odpowiedzialności; nalega, aby władze zaprzestały egzekucji zarządzonych przez sądy wojskowe, przyjęły moratorium i zniosły karę śmierci; wzywa rząd Somalii do wzmocnienia praworządności oraz ustanowienia niezależnego i bezstronnego systemu sądowego, a także do zapewnienia zadośćuczynienia ofiarom pozasądowej i nadmiernej przemocy; wzywa władze somalijskie do szybkiego zastosowania polityki ochrony ludności cywilnej i przyjęcia krajowej ustawy antyterrorystycznej oraz do zapewnienia ich pełnej zgodności z międzynarodowymi normami i standardami w zakresie praw człowieka;
2.

ostrzega, że WTO grozi utrata legitymacji, jeśli nie wszyscy członkowie dołożą starań, aby 12. konferencja ministerialna WTO zakończyła się sukcesem; uważa, że 12. konferencja ministerialna powinna stanowić oficjalny punkt wyjścia dla postępów i modernizacji WTO, aby zapewnić jej możliwość odegrania roli w podejmowaniu wyzwań XXI wieku, w tym takich kwestii jak zmiana klimatu i zrównoważony rozwój; w kontekście odbudowy po pandemii COVID-19 wzywa wszystkich członków do wzmożenia wysiłków na rzecz osiągnięcia kilku podstawowych, konkretnych celów, co pokaże, że WTO może sprostać obecnym wyzwaniom; zwraca się do członków, by przynajmniej znaleźli wielostronne porozumienie w sprawie zakazu sprzecznych z zasadą zrównoważonego rozwoju dotacji dla sektora rybołówstwa, w sprawie reakcji na pandemię, ograniczonego pakietu w zakresie rolnictwa, a także podjęcia działań na rzecz reformy instytucjonalnej, w tym procesu, który doprowadziłby do powstania w pełni funkcjonalnego systemu rozstrzygania sporów najpóźniej do 13. konferencji ministerialnej WTO; ostrzega wszystkich członków, że jeżeli 12. konferencja ministerialna WTO nie przyniesie znaczących wyników, niektórzy członkowie mogą poszukać alternatywnych forów dla tworzenia przepisów, co mogłoby zagrozić przyszłości wielostronnego systemu handlowego; z zadowoleniem odnotowuje powołanie nowej dyrektor generalnej WTO Ngozi Okonjo-Iweali i pochwala jej ogromne zaangażowanie na rzecz multilateralizmu;
9.

wzywa ESDZ do przygotowania sprawozdania z działalności Wagner Group w celu uzyskania jasnego przeglądu dokonanych przez nią różnych naruszeń, co pomogłoby zapewnić pociągnięcie jej do odpowiedzialności za różne przestępstwa i utorować drogę do ścigania sprawców przed międzynarodowymi trybunałami; stwierdza, że Parlament będzie nadal uważnie śledził tę sprawę poprzez sprawozdanie i ewentualne wysłuchania;
18.

wzywa do poprawy zasięgu i skuteczności służb ratowniczych i jednostek natychmiastowego reagowania oraz do wprowadzenia systemów powiadamiania właściwych organów we wszystkich językach urzędowych; apeluje do państw członkowskich o wdrożenie systemu natychmiastowego reagowania w przypadku popełnienia przestępstwa przeciwko kierowcy lub samochodowi ciężarowemu na obszarze ich jurysdykcji krajowej oraz do zapobiegania sytuacjom, w których kierowca nie otrzymuje w odpowiednim czasie pomocy ze strony krajowych organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne ze względu na niewielką szkodliwość czynu, bariery językowe lub jakiekolwiek inne przyczyny;
51.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania kompleksowej europejskiej strategii i wspólnych ram dotyczących edukacji obywatelskiej o wymiarze europejskim, w tym uczenia się o wartościach europejskich, takich jak godność ludzka, demokracja, praworządność, prawa człowieka i równość, w celu zachęcania do wymiany dobrych praktyk i opracowywania wspólnych materiałów i podejścia pedagogicznego; w związku z tym zwraca się do Komisji o zbadanie możliwości utworzenia grupy zadaniowej ds. edukacji obywatelskiej w celu koordynowania tego zadania i poprawy dostępu do edukacji obywatelskiej z myślą o promowaniu europejskiej kultury obywatelskiej i poczucia przynależności do Europy w uzupełnieniu wymiaru lokalnego, regionalnego, krajowego i globalnego;
30.

stwierdza, że sądy państw członkowskich mają obowiązek zapewnienia należytego i terminowego procesu oraz zrównoważonej ochrony uzasadnionych praw wynikających z prawa Unii, takich jak prawo do ochrony dobrego imienia, w tym praw, które często przywołuje się w pozwach o nadużycia – i ochrona ta nie może być zagrożona; podkreśla w związku z tym, że środki przeciwdziałania SLAPP powinny pozostawać bez uszczerbku dla uzasadnionych działań w sądzie i prawa skarżącego do dostępu do wymiaru sprawiedliwości; utrzymuje jednocześnie że przy przyznawaniu tych praw osobom fizycznym lub prawnym należy zapobiegać wszelkim przypadkom nadużywania wymiaru sprawiedliwości i tych praw w sposób wyraźnie sprzeczny z intencją ustawodawcy w celu zagwarantowania prawa do rzetelnego procesu; uważa, że w związku z tym potrzebne są zabezpieczenia nie tylko w celu ochrony ofiar SLAPP, lecz również w celu zapobiegania nadużyciom środków przeciwko SLAPP i nakładania sankcji, np. w przypadkach, gdy rządy autorytarne wykorzystują klauzule przeciw powództwom typu SLAPP do ochrony organizacji pozarządowych stworzonych przez te rządy przed uzasadnionymi pozwami o zniesławienie; zauważa, że zapobieganie takim nadużyciom jest równie niezbędne z punktu widzenia prawidłowego i jednolitego stosowania prawa Unii, a tym samym zagwarantowania jego skuteczności;
51.

podkreśla, że sprawiedliwsza dystrybucja szczepionek na całym świecie jest niezbędna do skutecznej walki z rozprzestrzenianiem się COVID-19 i mutacji wirusa wywołującego tę chorobę i że należy wspierać otwarty dostęp do szczepionek przeciwko COVID-19; zauważa, że brak dostępu do przystępnych cenowo szczepionek nadal stanowi poważne wyzwanie w krajach rozwijających się; w związku z tym wspiera Komisję i państwa członkowskie w ich staraniach na rzecz skłonienia państw spoza UE do zniesienia obowiązujących zakazów wywozu i do zwiększenia darowizn szczepionek; wzywa Komisję i państwa członkowskie do znaczniejszych wysiłków na rzecz wspierania transferu technologii i dobrowolnego udzielania licencji na prawa własności intelektualnej, aby poprawić globalny dostęp do przystępnych cenowo produktów medycznych związanych z COVID-19, usunąć ograniczenia w produkcji i niedobory w zaopatrzeniu, a także przeciwdziałać chorobom zakaźnym o charakterze endemicznym lub pandemicznym w światowej populacji;
15.

jest poważnie zaniepokojony stosowaniem klauzuli sumienia, które stanowi odmowę udzielenia opieki medycznej ze względu na osobiste przekonania; ubolewa, że w następstwie nowelizacji ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty lekarze i zakłady opieki zdrowotnej nie są zobowiązani do wskazania alternatywnej placówki lub innego lekarza w przypadku odmowy wykonania aborcji i innych usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego ze względu na osobiste przekonania; zauważa, że w następstwie wyroku bezprawnego Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2020 r. powoływanie się w praktyce na klauzulę sumienia jest samo w sobie ograniczone z uwagi na brak dostępu do aborcji z powodu stanu zdrowia płodu; ubolewa, że sposób określenia klauzuli sumienia w prawie polskim nie przewiduje żadnej procedury odwoławczej w przypadkach jej nadużywania; żałuje, że ginekolodzy często powołują się na tę klauzulę nieprawidłowo, kiedy są proszeni o przepisanie środków antykoncepcyjnych, co w konsekwencji ogranicza też dostęp do antykoncepcji w Polsce; zauważa, że ten mechanizm odmawiania opieki medycznej ze względu na osobiste przekonania utrudnia również dostęp do badań prenatalnych, co jest nie tylko naruszeniem prawa do informacji o stanie zdrowia płodu, ale i uniemożliwia skuteczne leczenie w czasie ciąży lub bezpośrednio po niej; wzywa polski rząd do uregulowania kwestii odmowy świadczenia usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego przez zakłady opieki zdrowotnej, tak aby nie uniemożliwiać dostępu do zdrowia i praw reprodukcyjnych i seksualnych; ponadto wzywa polski rząd do podjęcia reform niezbędnych do wprowadzenia obowiązku kierowania pacjentki do innego lekarza i procedury odwoławczej w przypadku nadużywania klauzuli sumienia;
3.

zwraca uwagę, że art. 38 rozporządzenia zobowiązuje Parlament do przyjęcia do końca 2021 r. sprawozdania na temat stosowania rozporządzenia, a Komisję – do przedstawienia sprawozdania na ten sam temat sześć miesięcy później, przy czym sprawozdaniu temu musi towarzyszyć wniosek ustawodawczy dotyczący zmiany rozporządzenia; zauważa, że plan działania Komisji obejmuje zaostrzenie przepisów finansowych i wykonawczych, zmniejszenie obciążeń administracyjnych, zwiększenie przejrzystości oraz wzmocnienie prawdziwej reprezentacji wyborczej obywateli UE; zwraca ponadto uwagę, jak ważne jest zajęcie się kwestią ryzyka ingerencji zagranicznej i naruszenia przepisów o ochronie danych;
45.

podkreśla znaczenie ograniczenia śladu węglowego sektora audiowizualnego, zwłaszcza na etapie produkcji, który odpowiada za większość emisji CO 2 ; zwraca uwagę, że rozwiązania cyfrowe, takie jak wirtualne techniki produkcji audiowizualnej, mogą sprzyjać temu ograniczeniu; uważa, że obecne WRF stanowią wyjątkową okazję do finansowania projektów ekologizacji i do osiągnięcia w tym dziesięcioleciu zerowej emisji netto w sektorze; apeluje do Komisji o przeprowadzenie badania dotyczącego emisji CO 2 w całym łańcuchu wartości i zaproponowania ukierunkowanych środków; zachęca Komisję, aby przyspieszyła ten proces oraz wspierała wymianę najlepszych praktyk, wspólnych narzędzi i dobrowolnych norm obejmujących cały łańcuch wartości, z myślą o ograniczeniu śladu węglowego sektora audiowizualnego, aby osiągnąć unijny cel neutralności klimatycznej do 2050 r.; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez Komisję zamiar opracowania przewodnika zawierającego najlepsze praktyki w dziedzinie ekologicznej produkcji i ekologicznego świadczenia usług; podkreśla, że zrównoważenie środowiskowe może być kluczowym czynnikiem i atutem zapewniającym większą konkurencyjność branży i jej większą atrakcyjność dla inwestycji;
35.

wyraża zaniepokojenie poważnymi skutkami kryzysu związanego z COVID-19 w sferze społecznej i w obszarze zatrudnienia, zwłaszcza dla osób młodych; wzywa państwa członkowskie i Komisję do zadbania o to, by każdy młody Europejczyk miał dostęp do edukacji, szkoleń i rynku pracy; wzywa państwa członkowskie i Komisję do priorytetowego traktowania walki z bezrobociem wśród ludzi młodych, zwłaszcza w kontekście instrumentu NextGenerationEU, do pełnego wykorzystania instrumentów finansowych, takich jak gwarancja dla młodzieży, i programów europejskich, takich jak Erasmus+, oraz do podjęcia odpowiednich kroków w celu rozwiązania problemu bezrobocia wśród ludzi młodych i zwiększenia szans młodych ludzi na zatrudnienie; podkreśla ponadto, że w odpowiedzi na skutki kryzysu związanego z COVID-19 w obszarze zatrudnienia można wykorzystać Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników; wzywa w związku z tym państwa członkowskie do szybkiego składania do Komisji wniosków o dofinansowanie, aby wesprzeć europejskich pracowników, którzy stracili pracę w wyniku COVID-19, w procesie nabywania nowych kwalifikacji zawodowych, zmiany kwalifikacji i powrotu na rynek pracy;
1.

z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie operacji humanitarnych UE – nowe wyzwania, te same zasady, oraz zawarte w nim konkretne propozycje poprawy świadczenia pomocy humanitarnej; wzywa do szybkiego wdrożenia tych propozycji w ramach ścisłych konsultacji i we współpracy z partnerami humanitarnymi, aby zapewnić przewidywalność pomocy oraz aby nie była ona fragmentaryczna i nie prowadziła do powielania innych działań; ponownie podkreśla, że zgodnie z Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej pomoc humanitarna UE musi być zawsze udzielana wyłącznie w zależności od precyzyjnie określonych potrzeb wynikających ze wstępnej oceny, musi być w pełni zgodna z zasadami humanitarnymi, takimi jak humanitaryzm, neutralność, bezstronność i niezależność, a w ramach dostępu do pomocy humanitarnej musi uwzględniać w szczególności wyzwania, przed jakimi stoją grupy znajdujące się w trudnej sytuacji, takie jak osoby z niepełnosprawnościami, mniejszości i osoby wysoce zmarginalizowane; wzywa Komisję do zadbania o to, aby zasada „nie pomijać nikogo” była podstawą nowego podejścia do działań humanitarnych; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji dotyczącą uwzględniania edukacji w sytuacjach nadzwyczajnych w celu zapobiegania przedwczesnemu porzucaniu nauki przez dzieci, zwłaszcza w przypadku długotrwałych konfliktów;
50.

pochwala cenną pracę dziennikarzy śledczych relacjonujących sprawy wysokiego szczebla i ujawniających powiązania między zorganizowanymi grupami przestępczymi, politykami i przedsiębiorstwami; stanowczo potępia akty agresji, w tym ukierunkowane zabójstwa, zastraszanie, nawoływanie do nienawiści i kampanie oszczerstw skierowane przeciwko dziennikarzom śledczym i społeczeństwu obywatelskiemu; odnotowuje ze szczególnym zaniepokojeniem stosowanie mowy nienawiści i prowadzenie kampanii oszczerstw przez urzędników państwowych, parlamentarzystów i przedstawicieli rządów, partii rządzących oraz mediów będących własnością państwa lub częściowo przez nie finansowanych; wzywa władze i organy ścigania do zadbania o to, by dziennikarze śledczy i społeczeństwo obywatelskie byli chronieni i mogli pracować bez przeszkód, oraz wzywa do karania wszelkich form mowy nienawiści skierowanych do mniejszości i słabszych grup społecznych, zwłaszcza ze względu na pochodzenie narodowe lub etniczne; ponawia swój apel do Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, aby zacieśniły współpracę ze społeczeństwem obywatelskim, organizacjami pozarządowymi, decydentami zorientowanymi na reformy, środowiskiem akademickim i niezależnymi mediami lokalnymi, a także aby zwiększyły wsparcie dla nich; zachęca Komisję i lokalne delegatury UE do współpracy z lokalnymi zainteresowanymi stronami w celu usprawnienia procedur regularnego monitorowania procesów sądowych związanych z korupcją i przestępczością zorganizowaną;