KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 28.11.2022 COM(2022) 666 final 2022/0391(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2246/2002 (Tekst mający znaczenie dla EOG) {SEC(2022) 422 final} - {SWD(2022) 367 final} - {SWD(2022) 368 final} - {SWD(2022) 369 final}



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Prawa ze wzorów przemysłowych chronią postać produktu. Wzór przemysłowy jest tym, co czyni produkt atrakcyjnym. Atrakcyjny wygląd jest jednym z głównych czynników, które wpływają na decyzję konsumentów w sprawie wyboru danego produktu. Odpowiednio zaprojektowane produkty zapewniają producentom istotną przewagę konkurencyjną. Aby wspierać innowacyjność i tworzenie nowych wzorów produktów w erze cyfrowej, w coraz większym stopniu potrzebna jest dostępna, dostosowana do przyszłych wyzwań, skuteczna i spójna ochrona prawna praw ze wzorów. System ochrony wzorów przemysłowych w Europie ma ponad dwadzieścia lat. Ustawodawstwa państw członkowskich dotyczące wzorów przemysłowych zostały częściowo dostosowane dyrektywą 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. („dyrektywa”). Rozporządzeniem Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. („rozporządzenie”) ustanowiono system ochrony jednolitych praw o takim samym skutku w całej UE, niezależny od krajowych systemów ochrony wzorów, w postaci zarejestrowanego wzoru wspólnotowego („ZWW”) oraz niezarejestrowanego wzoru wspólnotowego. Rozporządzenie to zostało zmienione tylko raz, w 2006 r., by nadać skuteczność przystąpieniu UE do haskiego systemu rejestracji międzynarodowej. Ponadto nadal istnieje przejściowy system prawny dotyczący ochrony wzorów w odniesieniu do części zamiennych. Z uwagi na to, że nie można było osiągnąć porozumienia w tej kwestii, w dyrektywie zawarto rozwiązanie typu „zamrożenie plus” (ang. „freeze plus”), które umożliwia państwom członkowskim utrzymanie swoich przepisów w zakresie tego, czy części zamienne powinny być objęte ochroną do czasu przyjęcia zmian dyrektywy na wniosek Komisji. Z tego powodu w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 wyłącza się części zamienne z zakresu ochrony wzorów wspólnotowych do czasu podjęcia przez Radę decyzji w sprawie polityki w tej kwestii na podstawie wniosku Komisji. Przedstawiony przez Komisję w 2004 r. wniosek mający na celu ujednolicenie ochrony wzorów w odniesieniu do widocznych części zamiennych poprzez wprowadzenie do dyrektywy „klauzuli naprawy” (zawartej już w rozporządzeniu) nie uzyskał wystarczającego poparcia w Radzie, pomimo ogromnego poparcia Parlamentu Europejskiego, i został wycofany w 2014 r. Zgodnie z Programem lepszego stanowienia prawa, przyjętym przez Komisję w celu dokonywania regularnych przeglądów polityk UE, w 2014 r. Komisja rozpoczęła ocenę funkcjonowania systemów ochrony wzorów w UE, obejmującą kompleksową ocenę ekonomiczną i prawną popartą szeregiem badań. 11 listopada 2020 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła konkluzje w sprawie polityki w zakresie własności intelektualnej i zmiany systemu wzorów przemysłowych w UE. Rada wezwała Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących zmiany unijnych przepisów dotyczących wzorów, mających na celu modernizację systemów ochrony wzorów i zwiększenie atrakcyjności ochrony wzorów dla poszczególnych twórców i przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). W oparciu o końcowe wyniki oceny w komunikacie z 25 listopada 2020 r. zatytułowanym „Pełne wykorzystanie potencjału innowacyjnego UE – Plan działania w zakresie własności intelektualnej wspierający odbudowę i odporność UE” Komisja zapowiedziała, że dokona przeglądu unijnego prawodawstwa dotyczącego ochrony wzorów w następstwie udanej reformy unijnego prawodawstwa dotyczącego znaków towarowych. 25 czerwca 2021 r. Rada przyjęła kolejne konkluzje w sprawie polityki w zakresie własności intelektualnej, wzywając Komisję do priorytetowego potraktowania kwestii jak najszybszego przedstawienia wniosku w sprawie zmiany i modernizacji przepisów dotyczących wzorów przemysłowych. Ponadto w swojej opinii wspierającej w sprawie planu działania dotyczącego własności intelektualnej Parlament Europejski podkreślił potrzebę zmiany systemu ochrony wzorów, ponieważ został on ustanowiony 20 lat temu. Głównym wspólnym celem tej inicjatywy oraz równoległego wniosku dotyczącego przekształcenia dyrektywy, rozpatrywanych łącznie jako pakiet w ramach programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT), jest propagowanie doskonałości, innowacji i konkurencyjności w dziedzinie wzorów w UE. Cel ten ma zostać osiągnięty poprzez zapewnienie funkcjonalności całego systemu ochrony wzorów w erze cyfrowej i jego znacznie większej dostępności i skuteczności w odniesieniu do poszczególnych twórców, MŚP i sektorów intensywnie korzystających z wzorów pod względem niższych kosztów i złożoności, większej szybkości, przewidywalności i pewności prawa. W szczególności niniejsza inicjatywa dotycząca zmiany rozporządzenia uwzględnia następujące cele: –modernizację i poprawę istniejących przepisów dzięki zmianie przestarzałych przepisów, zwiększeniu pewności prawa oraz doprecyzowaniu praw pod względem zakresu i ograniczeń; –poprawę dostępności, skuteczności i przystępności cenowej ochrony ZWW dzięki uproszczeniu i usprawnieniu procedur oraz dostosowaniu i optymalizacji poziomu i struktury należnych opłat. •Spójność z obowiązującymi przepisami prawnymi w tej dziedzinie Niniejszy wniosek ma na celu zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002. Wraz z równoległym wnioskiem dotyczącym przekształcenia dyrektywy 98/71/WE niniejszy wniosek tworzy spójny pakiet w ramach realizacji planu działania w zakresie własności intelektualnej oraz w celu modernizacji i dalszego dostosowania obowiązujących unijnych przepisów dotyczących ochrony wzorów. Niniejszy wniosek jest również spójny z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej. Tak jest na przykład w przypadku zakresu praw ze wzoru, który, podobnie jak zakres znaków towarowych Unii Europejskiej, jest rozszerzony na towary podrobione w tranzycie i inne sytuacje celne. Odnosi się to również do niektórych przepisów dotyczących procedur, które obecnie stanowią jedynie część systemu znaków towarowych Unii Europejskiej i które proponuje się włączyć do zmiany rozporządzenia (WE) nr 6/2002, takich jak przepisy dotyczące kontynuacji postępowania lub uchylenia decyzji (zob. również poniżej część dotycząca dostosowania do postępowania w sprawie znaków towarowych UE). Ponadto, w celu zachowania spójności, proponuje się przyznanie Komisji tych samych uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych i wykonawczych, co w rozporządzeniu (UE) 2017/1001. •Spójność z innymi politykami Unii Z uwagi na fakt, że w niniejszym wniosku planuje się przekształcenie przejściowej klauzuli naprawy, obecnie zawartej w art. 110 rozporządzenia (WE) nr 6/2002, w przepis stały, który znajdzie się w proponowanym nowym art. 20a tego rozporządzenia, zgodnie z włączeniem klauzuli naprawy do dyrektywy, wniosek jest spójny z rozporządzeniem (UE) 461/2010 (rozporządzenie w sprawie wyłączeń grupowych w sektorze motoryzacyjnym lub „RWGSM”) i stanowi jego uzupełnienie w dziedzinie polityki antymonopolowej.

Wniosek w sprawie utrzymania klauzuli naprawy w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 jest również spójny z działaniami podejmowanymi w ramach inicjatywy dotyczącej zrównoważonych produktów, której celem jest propagowanie napraw i gospodarki o obiegu zamkniętym, oraz stanowi ich uzupełnienie. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Podstawą wniosku jest art. 118 ust. 1 TFUE, w którym Parlament Europejski i Radę upoważnia się do ustanowienia środków dotyczących tworzenia europejskich praw własności intelektualnej w całej UE, w tym do utworzenia scentralizowanych na poziomie Unii systemów zezwoleń, koordynacji i nadzoru. Jest to zmiana w stosunku do podstawy prawnej zastosowanej do rozporządzenia (WE) nr 6/2002, którego podstawą, podobnie jak pierwszego rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego), był art. 308 Traktatu WE. Art. 118 wprowadzono Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i obecnie stanowi on wyraźną podstawę prawną ogólnounijnych praw własności intelektualnej. Obecnie stanowi on również podstawę prawną rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Art. 118 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej można stosować wyłącznie do celów tworzenia europejskich tytułów prawnych do własności intelektualnej. Unijny system wzorów jest autonomicznym systemem utworzonym na podstawie rozporządzenia UE i ma zastosowanie niezależnie od jakichkolwiek systemów krajowych. EUIPO (dawniej UHRW) jest agencją regulacyjną posiadającą autonomię prawną, administracyjną i finansową, która została utworzona przez Radę w celu zarządzania systemem rejestracji ZWW i wspólnotowego znaku towarowego (obecnie znaku towarowego Unii Europejskiej). Podobnie jak w przypadku zmian wprowadzonych do systemu znaków towarowych na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1001, analiza przeprowadzona w ramach oceny skutków dotyczącej tej inicjatywy wykazała, że niektóre przepisy rozporządzenia (WE) nr 6/2002 wymagają zmiany, w szczególności w celu poprawy i usprawnienia systemu rejestracji ZWW. •Proporcjonalność Wniosek opracowano w taki sposób, aby zmniejszyć obciążenie administracyjne i koszty przestrzegania przepisów dla przedsiębiorstw i poszczególnych twórców korzystających z systemu wzorów wspólnotowych oraz dla EUIPO. Wniosek obejmuje ukierunkowane zmiany w odrębnym rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 i nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia określonych celów. •Wybór instrumentu Cele określone w niniejszym wniosku można osiągnąć jedynie w drodze przyjęcia aktu ustawodawczego, który przyczyni się do zmiany obowiązujących przepisów prawa materialnego i przepisów proceduralnych regulujących kwestię wzorów wspólnotowych, mającego formę rozporządzenia. Należy zatem przyjąć rozporządzenie zmieniające rozporządzenie (WE) nr 6/2002. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa Komisja przeprowadziła ogólną ocenę obecnie obowiązujących dyrektywy i rozporządzenia, którą to ocenę opublikowano w listopadzie 2020 r. Stwierdzono w niej, że unijne przepisy dotyczące ochrony wzorów spełniły określone w nich cele i nadal w dużej mierze są adekwatne do zakładanych celów. Jeżeli chodzi o rozporządzenie (WE) nr 6/2002, w ocenie stwierdzono jednak pewne niedociągnięcia. W szczególności procedury rejestracji ZWW są częściowo przestarzałe lub wiążą się ze zbędnymi obciążeniami administracyjnymi, a poziom i struktura należnych opłat nie są optymalne. Na podstawie wyników oceny Komisja Europejska przeprowadziła ocenę skutków, a następnie podjęła decyzję o zmianie przepisów. Różne etapy oceny skutków, od zdefiniowania problemów i ich przyczyn do określenia celów i możliwych wariantów strategicznych, opierały się na ustaleniach sprawozdania oceniającego. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Pierwsze kompleksowe konsultacje publiczne przeprowadzono w okresie od 18 grudnia 2018 r. do 30 kwietnia 2019 r. w celu (i) zebrania wystarczających dowodów i opinii zainteresowanych stron, aby wesprzeć ocenę unijnych przepisów dotyczących wzorów oraz (ii) ustalenia stopnia, w jakim przepisy te działają zgodnie z zamierzeniami i mogą być nadal uznawane za adekwatne do zakładanych celów.

Niemal dwie trzecie respondentów uznało, że system ochrony wzorów przemysłowych w UE (krajowy system wzorów, o którym mowa w dyrektywie, i system wzorów wspólnotowych łącznie) działa dobrze. Jednocześnie prawie połowa respondentów wskazała na niezamierzone skutki rozporządzenia lub dyrektywy lub obecne w nich niedociągnięcia. Jako uzupełnienie szeroko zakrojonych konsultacji związanych z oceną, aby lepiej przeprowadzić przegląd przepisów dotyczących wzorów Komisja przeprowadziła między 29 kwietnia a 22 lipca 2021 r. drugie konsultacje publiczne, by uzyskać od zainteresowanych stron dodatkową dokumentację i dalsze informacje na temat wybranych kwestii i potencjalnych wariantów oraz ich skutków. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej Ocena skutków zmiany rozporządzenia (WE) nr 6/2002 i dyrektywy 98/71/WE opierała się w szczególności na dwóch badaniach zewnętrznych, uwzględniających zarówno ekonomiczne, jak i prawne aspekty funkcjonowania systemów ochrony wzorów w UE. Ponadto, jeśli chodzi o kwestię ochrony części zamiennych, ocenę skutków poparto dwoma dalszymi badaniami dotyczącymi wpływu ochrony na ceny i rozrzut cen oraz na strukturę rynku części zamiennych do pojazdów silnikowych w UE. Dalsze informacje na poparcie oceny skutków uzyskano dzięki ścisłej współpracy z EUIPO oraz kilku innym przygotowanym przez Urząd badaniom i sprawozdaniom, jak również innym dostępnym badaniom i zbiorom danych przygotowanym przez krajowe i międzynarodowe organy publiczne, w tym krajowe urzędy ds. własności intelektualnej, pracowników akademickich i inne zainteresowane strony. • Ocena skutków Z uwagi na fakt, że niniejszy wniosek wchodzi w zakres pakietu wraz z wnioskiem dotyczącym zmiany dyrektywy 98/71/WE, Komisja przeprowadziła wspólną ocenę skutków w odniesieniu do zarówno tego wniosku, jak i równoległego wniosku dotyczącego przekształcenia dyrektywy 98/71/WE. Ocenę skutków przedłożono Radzie ds. Kontroli Regulacyjnej 27 października i została ona pozytywnie zaopiniowana przez Radę ds. Kontroli Regulacyjnej 26 listopada 2021 r. W wersji ostatecznej oceny skutków uwzględniono uwagi zawarte w tej opinii. W ocenie skutków Komisja wzięła pod uwagę dwa główne problemy: 1. Zakłócenia w handlu wewnątrz UE oraz bariery dla konkurencji w niektórych państwach członkowskich w odniesieniu do części zamiennych. 2. Zniechęcanie przedsiębiorstw, w szczególności MŚP i poszczególnych twórców, do ubiegania się o ochronę zarejestrowanego wzoru na szczeblu unijnym lub krajowym – ze względu na wysokie koszty, obciążenia i opóźnienia związane z uzyskaniem ochrony oraz jej ograniczoną przewidywalność. Chociaż kwestia części zamiennych (pierwszy problem) oraz kwestia rozbieżnych przepisów (proceduralnych) stanowiąca część drugiego problemu mają zostać rozwiązane w ramach równoległej zmiany dyrektywy, kwestie częściowo przestarzałych procedur rejestracji wzorów wspólnotowych oraz nieoptymalnych opłat wnoszonych za zarejestrowane wzory wspólnotowe muszą zostać rozwiązane w ramach zmiany rozporządzenia (WE) 6/2002. Rozważono następujący jedyny (prosty) wariant rozwiązania problemu skomplikowanych procedur rejestracji ZWW oraz osiągnięcia celu, jakim jest zwiększenie dostępności i skuteczności ochrony: Wariant 2: uproszczenie i usprawnienie procedur rejestracji ZWW (w tym poprzez dostosowanie do reformy znaku towarowego Unii Europejskiej). Wariant ten obejmuje w szczególności aktualizację wymogów dotyczących przedstawienia wzorów, usunięcie wymogu tej samej klasy w przypadku zbiorowych zgłoszeń wzorów oraz dostosowanie postępowań dotyczących ZWW do postępowań w sprawie znaków towarowych Unii Europejskiej. W celu rozwiązania problemu nieoptymalnych opłat za rejestrację ZWW oraz osiągnięcia celu, jakim jest zwiększenie przystępności cenowej ochrony ZWW, rozważono następujący wariant wraz z podwariantami: Wariant 3: niższa opłata za rejestrację ZWW i łatwiejsze dokonywanie zgłoszeń zbiorowych. Zgodnie z tym wariantem należy usunąć wymóg tej samej klasy w przypadku zgłoszeń zbiorowych oraz dostosować kwoty należnych opłat. Aby zapewnić równe traktowanie zgłaszających dokonujących mniejszej i większej liczby zgłoszeń, dostosowanie kwot należnych opłat wiąże się również z wprowadzeniem opłaty ryczałtowej za każdy dodatkowy wzór i tym samym ze zniesieniem rabatów hurtowych przyznawanych w różnej wysokości w zależności od liczby wzorów zawartych w zgłoszeniu zbiorowym. Aby zrównoważyć te korzyści na etapie dokonywania zgłoszenia, powyższe działanie wiąże się z podwyższeniem kolejnych opłat za odnowienie. Model ten zapewnia łatwiejszy dostęp do ochrony ZWW, w szczególności dla MŚP (tańsze nabycie prawa i pierwsze odnowienie), a jednocześnie gwarantuje, że w rejestrze pozostaną tylko te ZWW, które wykorzystuje się na rynku, dzięki stopniowemu zwiększaniu kolejnych opłat za drugie, trzecie i czwarte odnowienie. W ramach obu podwariantów 3.1 i 3.2 podstawowa opłata za uzyskanie jednego ZWW zostałaby obniżona z 350 EUR do 250 EUR. Następnie za każdy dodatkowy wzór stanowiący część zgłoszenia zbiorowego opłata wynosiłaby 125 EUR w ramach podwariantu 3.1 i 100 EUR w ramach podwariantu 3.2. Opłaty za odnowienie w ramach podwariantu 3.1 są następujące: – pierwsze odnowienie – 70 EUR; – drugie odnowienie – 140 EUR;

– trzecie odnowienie – 280 EUR; – czwarte odnowienie – 560 EUR. W przypadku tego podwariantu suma opłat za pierwsze dwa odnowienia odpowiada opłatom w obecnej wysokości, czyli łącznie 210 EUR. Natomiast w ramach podwariantu 3.2 wszystkie opłaty za odnowienie byłyby wyższe niż w obecnym systemie. Dostosowanie opłat w każdym przypadku wiązałoby się z uproszczeniem struktury opłat poprzez zniesienie opłaty za publikację i dodanie tej opłaty do opłaty za rejestrację. W celu dostosowania zasad dotyczących ZWW do zasad dotyczących znaku towarowego Unii Europejskiej opłata za przeniesienie ZWW zostałaby zniesiona. Korzyści z obniżenia opłat odnieśliby przede wszystkim użytkownicy systemu ZWW. Przedsiębiorstwa uzyskałyby lepszy stosunek wartości do ceny i nie płaciłyby za usługi EUIPO więcej niż jest to absolutnie konieczne. Pozwoliłoby to MŚP, a w szczególności poszczególnym twórcom, ograniczyć koszty i konkurować z większymi przedsiębiorstwami na korzystniejszych warunkach. Byłoby to korzystne dla konsumentów, a ostatecznie dla całego społeczeństwa. W celu zwiększenia dostępności i przystępności cenowej ochrony ZWW dla przedsiębiorstw oraz jej dostosowania do rozwoju technologicznego wariant 2 dotyczący uproszczenia i usprawnienia procedur w połączeniu z podwariantem 3.1 dotyczącym opłat (który nie wiąże się z nadmiernym, nieproporcjonalnym wzrostem wysokości opłat za odnowienie w porównaniu z podwariantem 3.2), niesie ze sobą obietnicę uzyskania pozytywnych skutków i wyraźnych korzyści dla przedsiębiorstw, w szczególności MŚP i poszczególnych twórców. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie Niniejszy wniosek i równoległy wniosek dotyczący przekształcenia dyrektywy 98/71/WE uwzględniono w załączniku II do programu prac Komisji na rok 2022 – stanowią one zatem część programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT). Niniejszy wniosek ma na celu dostosowanie systemu ochrony ZWW w UE do wymogów ery cyfrowej oraz uczynienie go bardziej dostępnym i skutecznym dla zgłaszających. Jeśli chodzi o transformację cyfrową, proponowana aktualizacja wymogów dotyczących przedstawienia wzorów umożliwiłaby zgłaszającym odtwarzanie ich wzorów w sposób jasny i precyzyjny przy użyciu ogólnie dostępnych technologii. Ułatwiłoby to w szczególności zgłaszanie nowych rodzajów wzorów cyfrowych. Szczegółowy przegląd wymogów dotyczących przedstawiania (który ma nastąpić w ramach wymaganego nowego prawa wtórnego, które ma zostać uchwalone) byłby bardzo korzystny zarówno dla przedsiębiorstw będących zgłaszającymi, jak i dla EUIPO, ponieważ znacznie ograniczyłby możliwość wystąpienia uchybień i zwiększyłby pewność prawa. Jeśli chodzi o uproszczenie, proponowana rezygnacja z wymogu tej samej klasy umożliwiłaby przedsiębiorstwom dokonywanie (większej liczby) zgłoszeń zbiorowych wzorów poprzez połączenie kilku wzorów w jednym zgłoszeniu, bez konieczności spełnienia warunku, że produkty te mają być tego samego rodzaju. Ponadto proponowane dostosowanie i uproszczenie taryfy opłat za rejestrację ZWW zmniejszy obciążenia administracyjne (w szczególności dzięki zniesieniu opłaty za publikację i wprowadzeniu opłaty ryczałtowej za dodatkowy wzór zgłoszony w ramach zgłoszenia zbiorowego) oraz ułatwi rejestrację i uczyni ją bardziej przejrzystą dla zgłaszających ZWW. Odpowiednie oszczędności kosztów określono i podsumowano w tabeli 8.1 zawartej w ocenie skutków. • Prawa podstawowe Inicjatywa ta zwiększyłaby możliwości ochrony praw przez twórców, wywierając pozytywny wpływ na prawa podstawowe, takie jak prawo do posiadania własności i prawo do skutecznego środka prawnego. Aby uczynić system ochrony wzorów w UE bardziej zrównoważonym, ma ona również na celu zapewnienie bardziej solidnego katalogu ograniczeń praw ze wzorów, z uwzględnieniem kwestii sprawiedliwości i konkurencji. 4. WPŁYW NA BUDŻET Przedmiotowy wniosek nie miałby wpływu na budżet Unii Europejskiej, w związku z tym nie towarzyszy mu ocena skutków finansowych przewidziana w art. 35 rozporządzenia finansowego – rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, a także uchylającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Komisja będzie wykorzystywać sprawozdania roczne i dane statystyczne EUIPO do celów monitorowania w szczególności procesu dokonywania zgłoszeń wzorów w EUIPO, korzystania z ochrony wzorów przez MŚP (w oparciu o przyszłe zdezagregowane dane statystyczne) oraz zmian w zakresie (i) liczby zgłoszeń zbiorowych (ii) liczby wzorów, których okres ochrony został odnowiony, oraz (iii) liczby odnowień.

Działania monitorujące uwzględniałyby wymagany okres wdrożenia (w tym uchwalenie niezbędnego nowego prawa wtórnego w oparciu o uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych i wykonawczych, które zostaną przyznane Komisji), jak również wystarczający czas dla uczestników rynku na dostosowanie się do nowej sytuacji. Do celów oceny zmian rozważany będzie zestaw wiarygodnych wskaźników, o których mowa w sekcji 9 oceny skutków. Taka ocena zostałaby przeprowadzona pięć lat po pełnym wdrożeniu wszystkich wymaganych zmian, w tym na poziomie prawa wtórnego w celu uzupełnienia i wdrożenia przepisów rozporządzenia (WE) nr 6/2002. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku – Aktualizacja terminologii i przepisów dotyczących zarządzania EUIPO W celu zachowania spójności i po wejściu w życie traktatu lizbońskiego stosowanie terminu „Wspólnota” jest nieaktualne. W związku z tym terminologia stosowana w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 jest dostosowana zarówno do traktatu lizbońskiego, jak i rozporządzenia (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej. Odtąd zarejestrowane wzory wspólnotowe lub ZWW będą znane jako zarejestrowane wzory UE (ZWUE). – Przepisy dotyczące zarządzania EUIPO (tytuł XI) Zważywszy że główne przepisy dotyczące zarządzania EUIPO zmieniono w rozporządzeniu (UE) 2017/1001, odpowiednio dostosowuje się przepisy uzupełniające zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002. – Definicje wzoru i produktu (art. 3) Definicje zaktualizowano, wyjaśniono i poszerzono w celu (i) zapewnienia dostosowania wniosku dotyczącego rozporządzenia do przyszłych wyzwań rozwoju technologicznego oraz (ii) zapewnienia większej pewności prawa i przejrzystości w odniesieniu do kwalifikującego się przedmiotu ochrony wzoru. W szczególności w odpowiedzi na pojawienie się nowych wzorów technologicznych, które nie są zawarte w produktach materialnych, proponuje się uaktualnienie i rozszerzenie pojęcia produktu, tak aby lepiej uwzględnić i rozróżnić produkty wizualizowane w formie graficznej, zawarte w przedmiotach materialnych lub wynikające z przestrzennego rozmieszczenia elementów tworzących środowisko wewnętrzne. – Przedmiot ochrony (art. 18a) W celu zapewnienia większej pewności prawa w odniesieniu do „wymogu widoczności” proponuje się dodanie konkretnego przepisu, zgodnie z którym ochrona wzoru przyznawana jest wyłącznie tym cechom postaci, które w widoczny sposób są przedstawione w zgłoszeniu wzoru do rejestracji. – Zakres praw wynikających z zarejestrowanego wzoru (art. 19) Aby umożliwić właścicielom praw ze wzorów skuteczniejsze sprostanie wyzwaniom wynikającym ze zwiększonego wykorzystania technologii drukowania przestrzennego, proponuje się odpowiednie dostosowanie zakresu praw ze wzorów. Ponadto, w następstwie reformy znaku towarowego Unii Europejskiej, za istotne dla skutecznej walki ze wzmagającą się działalnością fałszerską uważa się również dodanie do ram prawnych dotyczących ZWW odpowiedniego przepisu, pozwalającego właścicielom praw na uniemożliwienie przewożenia podrobionych produktów przez terytorium UE lub umieszczania ich w innej sytuacji celnej bez dopuszczenia ich do obrotu na tym terytorium. – Ograniczenie praw ze wzoru (art. 20) W celu zapewnienia lepszej równowagi między prawnie uzasadnionymi interesami i uwzględniając orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), proponuje się uzupełnienie wykazu dozwolonych sposobów użycia poprzez dodanie „użycia informacyjnego” oraz „krytyki i parodii”. – Klauzula naprawy (art. 20a) Wraz z wprowadzeniem do dyrektywy klauzuli naprawy proponuje się przekształcenie przejściowej klauzuli naprawy zawartej obecnie w art. 110 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w przepis stały. W celu zachowania spójności z klauzulą naprawy wprowadzoną do dyrektywy oraz w świetle orzecznictwa TSUE proponuje się wyraźne ograniczenie zakresu stosowania klauzuli naprawy do części składowych, których postać zależy od postaci danego produktu złożonego.

Ponadto należy wyraźnie zaznaczyć, że klauzulę naprawy można wykorzystywać jako środek obrony przed roszczeniami z tytułu naruszenia tylko wtedy, gdy konsumenci są należycie poinformowani o pochodzeniu produktu, który ma być użyty do naprawy produktu złożonego. – Informacja o wzorze (art. 26a) Właścicielom zarejestrowanych wzorów UE udostępnia się informację o wzorze, dzięki której mogą oni powiadomić opinię publiczną o rejestracji wzoru. – Zasada łączenia (art. 96 ust. 2) Utrzymuje się zasadę łączenia ochrony wzorów i praw autorskich, biorąc jednocześnie pod uwagę fakt, że od czasu przyjęcia pierwotnych przepisów nastąpił postęp harmonizacji w dziedzinie praw autorskich. – Wymogi dotyczące przedstawiania wzorów (art. 36 i 36a) Celem proponowanej zmiany art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 jest zapewnienie, aby przedstawienie wzoru pozwalało na wyraźne wyróżnienie i opublikowanie wszystkich szczegółów treści, w odniesieniu do której wystąpiono o ochronę, niezależnie od zastosowanego sposobu przedstawienia. Biorąc pod uwagę znikomą liczbę składanych próbek, proponuje się ponadto zniesienie możliwości składania próbki zamiast przedstawienia wzoru. Celem proponowanego nowego art. 36a jest upoważnienie Komisji do określenia szczegółowych informacji, które należy zawrzeć w zgłoszeniu wzoru UE do rejestracji, w tym do aktualizacji norm dotyczących przedstawiania wzoru, tak aby dostosować je do wymogów epoki cyfrowej (zob. również powyżej część dotycząca sprawności regulacyjnej i uproszczenia). – Zgłoszenia zbiorowe (art. 37) Proponuje się zniesienie tzw. wymogu tej samej klasy, aby zgłaszający mogli łączyć kilka wzorów w jednym zgłoszeniu zbiorowym bez ograniczenia do produktów tej samej klasy lokarneńskiej i z możliwością skorzystania z rabatu ilościowego. – Dostosowanie do postępowania w sprawie znaków towarowych Unii Europejskiej Proponuje się kilka zmian mających na celu zwiększenie skuteczności postępowań dotyczących ZWW przy jednoczesnym zapewnieniu spójności z systemem znaków towarowych Unii Europejskiej. Zmiany te obejmują: (i) rezygnację z możliwości złożenia zgłoszenia ZWW za pośrednictwem jednego z centralnych organów zajmujących się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich lub Urzędu Własności Intelektualnej Państw Beneluksu, (ii) wprowadzenie możliwości złożenia wniosku o kontynuację postępowania lub uchylenie decyzji wydanej przez EUIPO oraz (iii) rozszerzenie zasad dotyczących pełnomocnictwa zawodowego na cały Europejski Obszar Gospodarczy. – Należne opłaty (załącznik I) Ze względu na zasadnicze znaczenie wysokości opłat za ZWW w odniesieniu do ogólnego funkcjonowania systemu ochrony wzorów w UE i jego uzupełniającego charakteru w odniesieniu do krajowych systemów ochrony wzorów oraz w celu zapewnienia spójności z rozporządzeniem (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej, zarówno kwoty opłat za ZWW, jak i zasady wnoszenia opłat określone obecnie w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2246/2002 (rozporządzenie dotyczące opłat) proponuje się włączyć do rozporządzenia (WE) nr 6/2002. W związku z tym rozporządzenie dotyczące opłat przestanie obowiązywać i proponuje się jego uchylenie. W porównaniu z kwotą opłat za ZWW określoną obecnie w rozporządzeniu dotyczącym opłat, proponuje się ponadto obniżenie poziomu opłaty za zgłoszenie, co wraz ze zniesieniem wymogu tej samej klasy w przypadku zgłoszeń zbiorowych sprawi, że dostęp do ochrony zarejestrowanych wzorów UE stanie się bardziej przystępny, w szczególności jeśli chodzi o MŚP, które, podobnie jak poszczególni twórcy, raczej zgłaszają mniej wzorów do rejestracji niż większe firmy. Ponadto proponuje się uproszczenie systemu opłat za ZWW (np. poprzez połączenie opłaty za rejestrację z opłatą za publikację w pojedynczą opłatę za zgłoszenie) w celu dalszego zwiększenia dostępności, przejrzystości i przyjazności systemu dla przedsiębiorstw i twórców ubiegających się o ochronę zarejestrowanego wzoru UE. – Dostosowanie do art. 290 i 291 TFUE W rozporządzeniu przyznaje się Komisji uprawnienia do przyjęcia określonych przepisów. Przepisy te są obecnie zawarte w: (i) rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2245/2002 z dnia 21 października 2002 r. wykonującym rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych oraz (ii) rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2246/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego. Z uwagi na fakt, że nie zrobiono tego do tej pory, konieczne jest dostosowanie uprawnień przyznanych Komisji na podstawie rozporządzenia do art. 290 i 291 TFUE. W związku z tym we wniosku przewidziano wprowadzenie szeregu nowych, szczegółowych uprawnień dla Komisji do przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych. 2022/0391 (COD)

Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2246/2002 (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 118 akapit pierwszy, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, uwzględniając opinię Komitetu Regionów, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 stworzyło specyficzny dla Unii Europejskiej system ochrony wzorów, w ramach którego zapewniono ochronę wzorów na poziomie Unii równolegle z ochroną wzorów na poziomie krajowym w państwach członkowskich zgodnie z odpowiednimi krajowymi prawami ochrony wzorów, zharmonizowanymi dyrektywą 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. (2)Zgodnie z komunikatem w sprawie lepszego stanowienia prawa oraz zobowiązaniem do regularnego przeglądu polityk Unii, Komisja przeprowadziła szeroko zakrojoną ocenę systemów ochrony wzorów w Unii, obejmującą kompleksową ocenę ekonomiczną i prawną, popartą szeregiem badań. (3)W swoich konkluzjach z 11 listopada 2020 r. w sprawie polityki w zakresie własności intelektualnej i zmiany systemu wzorów przemysłowych w Unii Rada wezwała Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących zmiany rozporządzenia (WE) nr 6/2002 i dyrektywy 98/71/WE. Celem tej zmiany powinno być zmodernizowanie systemów ochrony wzorów przemysłowych w Unii oraz zwiększenie atrakcyjności ochrony wzorów dla poszczególnych twórców i przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). (4)Od czasu ustanowienia systemu ochrony wzorów wspólnotowych doświadczenie pokazało, że poszczególni twórcy i przedsiębiorstwa z Unii oraz z państw trzecich zaakceptowali system, który stał się udanym i realnym uzupełnieniem lub alternatywą dla ochrony wzorów na poziomie krajowym państw członkowskich. (5)Poszczególni twórcy i przedsiębiorstwa nadal jednak potrzebują krajowych systemów ochrony wzorów, gdy nie chcą chronić swoich wzorów na poziomie Unii lub gdy nie są w stanie uzyskać ogólnounijnej ochrony, chociaż nie ma żadnych przeszkód dla objęcia ich ochroną krajową. To do osoby ubiegającej się o ochronę wzoru powinno należeć podjęcie decyzji, chce korzystać tylko z ochrony krajowej w postaci wzoru w jednym lub większej liczbie państw członkowskich, czy tylko z ochrony w postaci wzoru UE, czy z obydwu tych opcji. (6)Mimo iż w ocenie przepisów Unii dotyczących ochrony wzorów Komisja potwierdziła, że są one nadal w dużej mierze adekwatne do zakładanych celów, w swoim komunikacie „Pełne wykorzystanie potencjału innowacyjnego UE – Plan działania w zakresie własności intelektualnej wspierający odbudowę i odporność UE” z 25 listopada 2020 r. ogłosiła, że w następstwie udanej reformy unijnego prawodawstwa dotyczącego znaków towarowych dokona m.in. przeglądu unijnego prawodawstwa dotyczącego ochrony wzorów w celu poprawy dostępności i przystępności ochrony wzorów w Unii. (7)Równolegle z ulepszeniami i zmianami systemu wzorów UE należy dokonać dalszej harmonizacji przepisów prawa i praktyk dotyczących krajowych wzorów i dostosować je w odpowiednim stopniu do unijnego systemu dotyczącego wzorów, by stworzyć – w miarę możliwości – jednakowe warunki rejestracji i ochrony wzorów w całej Unii. Uzupełnieniem tych działań powinny być dalsze działania Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO, „Urząd”), centralnych organów zajmujących się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich oraz Urzędu Własności Intelektualnej Państw Beneluksu na rzecz promowania konwergencji praktyk i narzędzi w dziedzinie wzorów w ramach współpracy określonej w art. 152 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. (8)Konieczne jest zaktualizowanie terminologii przyjętej w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 w celu dostosowania jej do traktatu lizbońskiego. Pociąga to za sobą zastąpienie terminu „wzór wspólnotowy” terminem „wzór Unii Europejskiej” („wzór UE”). Ponadto konieczne jest dostosowanie tej terminologii do terminologii rozporządzenia (UE) 2017/1001. Wiąże się to w szczególności z zastąpieniem nazwy „Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)” nazwą „Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej”.

(9)Od czasu ustanowienia systemu ochrony wzorów wspólnotowych w wyniku rozwoju technologii informacyjnych pojawiły się nowe wzory, które nie są zawarte w produktach materialnych. Wymaga to poszerzenia definicji produktów kwalifikujących się do ochrony wzorów, tak aby wyraźnie obejmowała ona produkty wizualizowane w formie graficznej, produkty zawarte w przedmiotach materialnych i produkty wynikające z przestrzennego rozmieszczenia elementów, które mają tworzyć środowisko wewnętrzne. W tym kontekście należy również uznać, że ruch, przejście lub animacja cech może przyczynić się do wizualnego wyglądu wzorów, w szczególności w przypadku wzorów, które nie są zawarte w przedmiotach materialnych. (10)W celu zapewnienia pewności prawa należy wyjaśnić, że ochrona przyznana jest właścicielowi prawa w odniesieniu do tych cech wzoru produktu, w całości lub części, które w widoczny sposób są przedstawione w zgłoszeniu wzoru UE do rejestracji i które są udostępnione publicznie w drodze publikacji lub udostępnienia odpowiedniego dokumentu do wglądu. Zasadniczo, aby dany wzór mógł być objęty ochroną, cechy wzoru danego produktu nie muszą być widoczne w żadnym konkretnym momencie ani w żadnej konkretnej sytuacji użycia, jednak powinien obowiązywać wyjątek od tej zasady w odniesieniu do ochrony wzorów dotyczących części składowych produktu złożonego, które muszą pozostawać widoczne podczas zwykłego używania tego produktu. (11)Wykorzystanie technologii drukowania przestrzennego w różnych dziedzinach przemysłu jest coraz szersze, co stawia przed właścicielami praw ze wzorów wyzwania związane ze skutecznym zapobieganiem bezprawnemu kopiowaniu ich chronionych wzorów. W związku z tym należy przewidzieć, że tworzenie, pobieranie, kopiowanie i udostępnianie wszelkich nośników lub oprogramowania komputerowego utrwalających wzór w celu stworzenia produktu naruszającego wzór jest równoznaczne z używaniem wzoru wymagającym zezwolenia właściciela prawa ze wzoru. (12)W celu zapewnienia ochrony wzorów i skutecznego zwalczania procederu podrabiania wzorów oraz zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), w szczególności na podstawie art. V Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT), w którym przewidziano swobodę tranzytu, oraz – w odniesieniu do leków generycznych – na podstawie „Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego”, właściciel zarejestrowanego wzoru UE powinien mieć prawo do uniemożliwienia osobom trzecim wprowadzenia produktów w ramach obrotu handlowego na terytorium Unii bez dopuszczenia ich tam do obrotu, w przypadku gdy produkty te pochodzą z państw trzecich i bez zezwolenia zawierają wzór, który jest identyczny lub zasadniczo identyczny z zarejestrowanym wzorem UE. (13)W tym celu należy zezwolić właścicielom zarejestrowanych wzorów UE na uniemożliwianie wprowadzania produktów naruszających prawo oraz uniemożliwianie objęcia tych produktów wszelkimi sytuacjami celnymi, również w przypadku gdy takie produkty nie są przeznaczone do wprowadzenia do obrotu w Unii. Przeprowadzając kontrole celne, organy celne powinny wykorzystywać uprawnienia i procedury określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013, w tym na wniosek właścicieli praw. W szczególności organy celne powinny przeprowadzać odpowiednie kontrole zgodnie z kryteriami analizy ryzyka. (14)Konieczne jest pogodzenie potrzeby zapewnienia skutecznego egzekwowania praw ze wzorów z koniecznością uniknięcia utrudnień w swobodnym obrocie legalnymi produktami. W związku z tym uprawnienie właściciela zarejestrowanego wzoru UE powinno wygasnąć, jeśli zgłaszający lub właściciel produktów w toku postępowania przed sądem Unii Europejskiej w sprawach wzorów („sądem do spraw wzorów UE”), właściwym do rozstrzygnięcia w sprawie naruszenia wzoru UE, jest w stanie dowieść, że właścicielowi zarejestrowanego wzoru UE nie przysługuje prawo zakazania wprowadzenia produktów do obrotu w państwie końcowego przeznaczenia. (15)Prawa wyłączne wynikające z zarejestrowanego wzoru UE powinny podlegać odpowiednim ograniczeniom. Poza użytkiem prywatnym i niekomercyjnym oraz działaniami wykonywanymi w celach doświadczalnych dozwolone użycie powinno obejmować działania polegające na odtwarzaniu w celu cytowania lub nauczania, użycie informacyjne w kontekście reklamy porównawczej oraz użycie do celów komentarza, krytyki lub parodii, pod warunkiem że działania te są zgodne z praktykami sprawiedliwego handlu i nie utrudniają nadmiernie zwykłego używania wzoru. Używanie zarejestrowanego wzoru UE przez osoby trzecie w celu ekspresji artystycznej należy uznać za uczciwe, o ile jest ono zgodne z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Ponadto przepisy dotyczące wzoru UE powinny być stosowane w sposób zapewniający pełne poszanowanie podstawowych praw i wolności, a w szczególności wolności wypowiedzi. (16)Dyrektywa (UE) [xxx] harmonizuje przepisy państw członkowskich w odniesieniu do wykorzystywania chronionych wzorów do celów udzielania zezwolenia na naprawę produktu złożonego w celu przywrócenia mu pierwotnej postaci, w przypadku gdy wzór odnosi się do produktu lub zawiera się w produkcie stanowiącym część składową produktu złożonego, od postaci którego uzależniony jest chroniony wzór. W związku z tym obecną przejściową klauzulę naprawy zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 należy przekształcić w przepis stały. W związku z tym, że zamierzonym skutkiem tego przepisu jest uniemożliwienie wykonywania praw z zarejestrowanych i niezarejestrowanych wzorów wspólnotowych w sytuacji, gdy wzór części składowej produktu złożonego jest wykorzystywany do celów naprawy produktu złożonego w taki sposób, by przywrócić mu pierwotną postać, klauzulę naprawy powinno się umieścić wśród dostępnych środków obrony przed naruszeniem prawa ze wzoru UE na podstawie rozporządzenia (WE) nr 6/2002. Ponadto, aby zapewnić spójność z klauzulą naprawy wprowadzoną do dyrektywy (UE) [XXX] oraz aby zagwarantować, że zakres ochrony wzoru jest ograniczony jedynie w celu zapobieżenia faktycznemu przyznaniu właścicielom praw ze wzoru monopolu na produkt, konieczne jest wyraźne ograniczenie stosowania klauzuli naprawy ustanowionej w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 do części składowych produktu złożonego, od którego postaci uzależniony jest chroniony wzór. Ponadto, by zapobiec wprowadzaniu konsumentów w błąd, ale by umożliwić im podejmowanie świadomych wyborów pomiędzy konkurującymi ze sobą produktami, które mogą być użyte do naprawy, należy również wyraźnie zaznaczyć w przepisach, że na klauzulę naprawy nie mogą powoływać się producent lub sprzedawca części składowej, którzy nie poinformowali należycie konsumentów o pochodzeniu produktu, który ma być wykorzystany do celów naprawy produktu złożonego. (17)W celu ułatwienia wprowadzania do obrotu produktów chronionych wzorem, w szczególności przez MŚP i poszczególnych twórców, oraz zwiększenia świadomości w zakresie systemów rejestracji wzorów istniejących zarówno na poziomie unijnym, jak i krajowym, powszechnie akceptowana informacja w formie symbolu (D) powinna być dostępna do wykorzystania przez właścicieli praw ze wzorów i inne osoby za ich zgodą. (18)Ze względu na nieznaczną liczbę zgłoszeń wzorów UE składanych w centralnych organach zajmujących się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich i w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu oraz w celu dostosowania systemu zgłoszeń wzorów UE do systemu określonego w rozporządzeniu (UE) 2017/1001, zgłaszanie wzorów UE powinno być odtąd możliwe tylko w Urzędzie. (19)Zarówno postęp technologiczny, jak i doświadczenie zdobyte podczas stosowania obecnego systemu rejestracji wzorów UE uwidoczniły potrzebę poprawy niektórych aspektów procedury. W związku z tym należy wdrożyć pewne środki w celu zaktualizowania, uproszczenia i przyspieszenia procedur w stosownych przypadkach i, w razie potrzeby, w celu zwiększenia pewności i przewidywalności prawa. (20)W tym celu zasadnicze znaczenie ma zapewnienie odpowiednich środków umożliwiających jasne i precyzyjne przedstawienie w odniesieniu do wszystkich wzorów, które to przedstawienie można dostosowywać do postępu technicznego pod względem wizualizacji wzorów i potrzeb przemysłu Unii. Aby zagwarantować możliwość stosowania tego samego przedstawienia graficznego w zgłoszeniach wzorów w jednym lub kilku państwach członkowskich oraz w zgłoszeniach wzorów UE do rejestracji, Urząd, centralne organy zajmujące się ochroną własności przemysłowej państw członkowskich oraz Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu powinny być zobowiązane do współpracy w celu ustalenia wspólnych standardów dotyczących wymogów formalnych, jakie musi spełniać to przedstawienie. (21)Aby zwiększyć skuteczność, należy również ułatwić dokonywanie zgłoszeń zbiorowych wzorów UE do rejestracji, zezwalając zgłaszającym na ujmowanie kilku wzorów w jednym zgłoszeniu bez konieczności spełnienia warunku, że wszystkie produkty, w których wzory mają być zawarte lub zastosowane, należą do tej samej klasy klasyfikacji lokarneńskiej. Należy jednak przewidzieć maksymalny limit, aby uniknąć potencjalnych nadużyć związanych z dokonywaniem zgłoszeń zbiorowych. (22)Ze względu na skuteczność i usprawnienie postępowania, środki przekazywania zawiadomień i komunikatów powinny być wyłącznie elektroniczne. (23)W celu zapewnienia bardziej przystępnego i przejrzystego dostępu do ochrony zarejestrowanych wzorów UE, w szczególności MŚP i poszczególnym twórcom, którzy zazwyczaj zgłaszają mniej wzorów w porównaniu z większymi przedsiębiorstwami, należy dostosować strukturę i kwoty opłat za zgłaszanie wzorów UE do rejestracji. (24)Ze względu na zasadnicze znaczenie kwot opłat należnych Urzędowi dla funkcjonowania systemu ochrony wzorów UE i jego uzupełniającego charakteru w odniesieniu do krajowych systemów służących do ochrony wzorów oraz w celu dostosowania podejścia legislacyjnego do rozporządzenia (UE) 2017/1001, niezbędne jest ustalenie wysokości tych opłat bezpośrednio w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 w formie załącznika. Kwoty opłat powinny zostać ustalone na poziomie zapewniającym, by przychód, jaki generują, był zasadniczo wystarczający dla utrzymania równowagi budżetu Urzędu oraz by system wzorów UE i krajowe systemy ochrony wzorów współistniały i wzajemnie się uzupełniały, także z uwzględnieniem rozmiaru rynku objętego wzorami UE oraz potrzeb MŚP. (25)W rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 przyznano Komisji uprawnienia do przyjęcia przepisów wykonawczych do tego rozporządzenia. Na skutek wejścia w życie traktatu uprawnienia przekazane Komisji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 6/2002 muszą zostać dostosowane do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). (26)W celu zapewnienia skutecznego, efektywnego i sprawnego rozpatrywania i rejestracji zgłoszeń wzorów UE przez Urząd z zastosowaniem przejrzystych, dokładnych, uczciwych i sprawiedliwych procedur należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia szczegółów procedury zmiany zgłoszenia. (27)W celu zapewnienia możliwości unieważnienia zarejestrowanego wzoru UE w skuteczny i efektywny sposób w drodze przejrzystej, dokładnej, uczciwej i sprawiedliwej procedury należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia procedury unieważnienia zarejestrowanego wzoru UE. (28)W celu umożliwienia skutecznej, efektywnej i pełnej weryfikacji decyzji Urzędu przez izby odwoławcze w drodze przejrzystych, dokładnych, uczciwych i sprawiedliwych procedur należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia szczegółów postępowania odwoławczego, w przypadku gdy postępowania dotyczące wzorów UE wymagają odstępstw od przepisów określonych w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 73 rozporządzenia (UE) 2017/1001.

(29)W celu zapewnienia sprawnego, skutecznego i efektywnego funkcjonowania systemu wzorów UE należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia wymogów dotyczących szczegółów postępowania ustnego oraz szczegółowych uregulowań dotyczących postępowania dowodowego, szczegółowych uregulowań dotyczących doręczeń, środków komunikacji oraz formularzy stosowanych przez strony w postępowaniu, zasad dotyczących obliczania terminów oraz długości terminów, procedur uchylenia decyzji lub wykreślenia wpisu w Rejestr Wzorów UE, szczegółowych uregulowań dotyczących podjęcia postępowania oraz szczegółowych uregulowań dotyczących reprezentowania przed Urzędem. (30)W celu umożliwienia skutecznej i efektywnej organizacji Izb Odwoławczych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia szczegółów dotyczących organizacji Izb Odwoławczych, w przypadku gdy postępowania dotyczące wzorów UE wymagają odstępstwa od aktów delegowanych przyjętych na podstawie art. 168 rozporządzenia (UE) 2017/1001. (31)Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup ekspertów Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. (32)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 6/2002 należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do określenia szczegółów dotyczących: zgłoszeń, wniosków, świadectw, zastrzeżeń, regulaminu, zawiadomień i wszelkich innych dokumentów, które określono w odpowiednich wymogach proceduralnych ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002, a także w odniesieniu do: maksymalnych stawek kosztów istotnych dla postępowania i faktycznie poniesionych, szczegółów dotyczących publikowania w Biuletynie Wzorów Unii Europejskiej i w Dzienniku Urzędowym Urzędu, szczegółowych uregulowań dotyczących wymiany informacji między Urzędem a organami krajowymi, szczegółowych uregulowań dotyczących tłumaczenia dokumentów potwierdzających w postępowaniu pisemnym i konkretnych rodzajów decyzji podejmowanych przez jednego członka Wydziałów Unieważnień. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011. (33)Ze względu na zaawansowaną harmonizację prawa autorskiego w Unii należy dostosować zasadę łączenia ochrony przewidzianą w rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 oraz w prawie autorskim poprzez umożliwienie, aby wzory chronione prawami ze wzorów UE były chronione jako utwory chronione prawem autorskim, pod warunkiem spełnienia wymogów unijnego prawa autorskiego. (34)W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 6/2002 i uchylić rozporządzenie (WE) nr 2246/2002. (35)W związku z tym, że cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast – ze względu na autonomiczny charakter systemu wzorów UE, który jest niezależny od systemów krajowych – możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. (36)Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię dnia ...., PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 wprowadza się następujące zmiany: 1)tytuł otrzymuje brzmienie: „Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów Unii Europejskiej”, 2)art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Wzór zgodny z warunkami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu jest zwany dalej »wzorem Unii Europejskiej« (»wzór UE«).”; 3)we wszystkich artykułach wyrazy »wzór wspólnotowy« zastępuje się wyrazami »wzór UE« i wprowadza się niezbędne zmiany gramatyczne; 4)w całym rozporządzeniu terminy »sąd do spraw wzorów wspólnotowych«, »sąd w sprawach wzorów wspólnotowych« oraz »sąd w sprawach wspólnotowych« zastępuje się terminem »sąd do spraw wzorów UE« i wprowadza się wszelkie niezbędne zmiany gramatyczne; 5)w art. 1 ust. 3, art. 7 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 22 ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 96 ust. 1, art. 98 ust. 1, art. 98 ust. 5, art. 106a ust. 1, art. 106a ust. 2, art. 106d ust. 1, art. 106d ust. 2, i art. 110a ust. 1 wyraz „Wspólnota” zastępuje się wyrazem „Unia” i wprowadza się niezbędne zmiany gramatyczne; 6)art. 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (»Urząd«), ustanowiony na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001*, wykonuje zadania powierzone mu niniejszym rozporządzeniem. * Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. L 154 z 16.6.2017, s. 1).”; 7)dodaje się następujący artykuł: „Artykuł 2a Zdolność do czynności prawnych Do celów wykonania niniejszego rozporządzenia, spółki i inne podmioty prawne są uznawane za osoby prawne, jeżeli na mocy przepisów je regulujących posiadają zdolność w swoim własnym imieniu do nabywania praw i obowiązków wszelkiego rodzaju, do zawierania umów lub dokonywania innych czynności prawnych oraz do pozywania i bycia pozywanym.”; 8)art. 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1)»wzór« oznacza postać całego produktu lub części produktu wynikającą z cech, w szczególności linii, konturów, kolorów, kształtu, tekstury, materiałów samego produktu lub jego dekoracji, włączając w to ruch, przejście lub animację tych cech w jakiejkolwiek innej formie; 2)»produkt« oznacza każdy przedmiot przemysłowy lub rękodzielniczy inny niż programy komputerowe, niezależnie od tego, czy jest zawarty w przedmiocie materialnym, czy też materializuje się w postaci cyfrowej, włączając w to: a)opakowanie, zestawy artykułów, wygląd zewnętrzny, przestrzenne rozmieszczenie elementów mających tworzyć w szczególności środowisko wewnętrzne oraz części przeznaczone do stworzenia produktu złożonego; b)prace lub symbole graficzne, logo, powierzchniowe motywy zdobnicze, kroje pisma typograficznego oraz graficzne interfejsy użytkownika; 3)»produkt złożony« oznacza produkt składający się z wielu części, które mogą być zastępowane, co umożliwia rozłożenie i ponowne złożenie tego produktu.”; 9)art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Wzór jest chroniony jako wzór UE, jeżeli jest nowy i ma indywidualny charakter.”; 10)w art. 7 ust. 2 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„2. Ujawnienie nie jest brane pod uwagę do celów stosowania art. 5 i 6, jeśli ujawniony wzór, który jest identyczny lub nie różni się pod względem całościowego wrażenia od wzoru, dla którego wystąpiono o ochronę na zasadach zarejestrowanego wzoru UE, został udostępniony publicznie:”; 11)art. 12 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 12 Rozpoczęcie i czas trwania ochrony zarejestrowanego wzoru UE 1. Wzór, który spełnia wymogi określone w sekcji 1, jest chroniony jako zarejestrowany wzór UE od momentu rejestracji przez Urząd. 2. Zarejestrowany wzór UE rejestruje się na okres pięciu lat licząc od daty zgłoszenia wzoru do rejestracji. Właściciel tego prawa może odnowić okres ochrony na jeden lub więcej okresów pięcioletnich, łącznie do 25 lat od daty zgłoszenia wzoru do rejestracji.”; 12)uchyla się art. 13; 13)art. 15 i 16 otrzymują brzmienie: „Artykuł 15 Roszczenia odnoszące się do prawa do wzoru UE 1. Jeżeli niezarejestrowany wzór UE zostaje ujawniony przez osobę, której nie przysługuje prawo do tego wzoru na podstawie art. 14, lub jeżeli osoba taka rości sobie prawo do tego wzoru, lub jeżeli zarejestrowany wzór UE został zgłoszony lub zarejestrowany na nazwę lub nazwisko takiej osoby, wówczas osoba, której przysługuje prawo do wzoru na podstawie tego przepisu, może dochodzić uznania jej za prawowitego właściciela wzoru UE przed właściwym sądem lub organem danego państwa członkowskiego, bez uszczerbku dla innych przysługujących jej środków ochrony prawnej. 2. W przypadku gdy dana osoba jest wspólnie uprawniona do wzoru UE, osoba ta może, zgodnie z ust. 1, wystąpić z roszczeniem o uznanie jej za współwłaściciela. 3. Roszczenia, o których mowa w ust.1 i 2, przedawniają się w terminie trzech lat od daty publikacji zarejestrowanego wzoru UE lub daty ujawnienia niezarejestrowanego wzoru UE. Niniejszy przepis nie ma zastosowania, jeżeli w czasie, kiedy wzór został zgłoszony, ujawniony lub nabyty, osoba nieuprawniona do wzoru UE działała w złej wierze. 4. Osoba, której przysługuje prawo do wzoru UE na podstawie art. 14, może złożyć w Urzędzie wniosek, na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, o zmianę własności, wraz z ostateczną decyzją właściwego sądu lub organu zainteresowanego państwa członkowskiego. 5. W przypadku zarejestrowanego wzoru UE w Rejestrze Wzorów UE, o którym mowa w art. 72 (»rejestr«), ujmuje się, co następuje: a)wzmiankę o wszczęciu postępowania na podstawie ust. 1 przed właściwym sądem lub organem danego państwa członkowskiego; b)datę i dane dotyczące ostatecznej decyzji właściwego sądu lub organu danego państwa członkowskiego lub innego orzeczenia kończącego postępowanie; c)wszelkie zmiany dotyczące własności zarejestrowanego wzoru UE wynikające z ostatecznej decyzji właściwego sądu lub organu danego państwa członkowskiego. Artykuł 16 Skutki orzeczenia sądowego w sprawie zarejestrowanego wzoru UE

1. W przypadku gdy w wyniku postępowania sądowego na podstawie art. 15 ust. 1 zachodzi całkowita zmiana własności zarejestrowanego wzoru UE, licencje i inne prawa wygasają z chwilą wpisania do rejestru nowego właściciela zarejestrowanego wzoru UE. 2. Jeżeli przed wszczęciem postępowania sądowego na podstawie art. 15 ust. 1 właściciel lub licencjobiorca zarejestrowanego wzoru UE wykorzystywał wzór w Unii lub poczynił w tym celu poważne i skuteczne przygotowania, taki właściciel lub licencjobiorca może kontynuować to korzystanie, pod warunkiem że w terminie 3 miesięcy od daty wpisu do rejestru nowego właściciela wystąpi o licencję niewyłączną do nowego właściciela, którego nazwisko lub nazwa zostały wpisane do rejestru. Licencję przyznaje się na stosowny czas na odpowiednich warunkach. 3. Ust. 2 nie ma zastosowania, jeżeli właściciel zarejestrowanego wzoru UE lub licencjobiorca działał w złej wierze, gdy rozpoczynał używanie wzoru lub czynił przygotowania w tym celu.”; 14)w art. 18 dodaje się zdanie w brzmieniu: „Prawo to obejmuje prawo do wpisania do rejestru zmiany nazwiska lub nazwy twórcy lub zespołu twórców.”; 15)po nagłówku sekcji 4 dodaje się art. 18a w brzmieniu: „Artykuł 18a Przedmiot ochrony Ochronie podlegają te cechy postaci zarejestrowanego wzoru UE, które w widoczny sposób są przedstawione w zgłoszeniu wzoru do rejestracji.”; 16)Art. 19–21 otrzymują brzmienie: „Artykuł 19 Prawa ze wzoru UE 1. Zarejestrowany wzór UE przyznaje jego właścicielowi wyłączne prawo do używania tego wzoru i zakazywania jego używania osobom trzecim, które nie mają zgody właściciela. 2. Na podstawie ust. 1 mogą być zakazane w szczególności następujące działania: a)wytwarzanie, oferowanie, wprowadzanie do obrotu lub używanie produktu, w którym wzór jest zawarty bądź zastosowany; b)przywóz lub wywóz produktu, o którym mowa w lit. a); c)składowanie produktu, o którym mowa w lit. a) w celach, o których mowa w lit. a) i b); d)tworzenie, pobieranie, kopiowanie i udostępnianie innym osobom lub rozpowszechnianie wśród innych osób jakiegokolwiek nośnika lub oprogramowania rejestrującego wzór w celu umożliwienia wykonania produktu, o którym mowa w lit. a). 3. Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 1 właścicielowi zarejestrowanego wzoru UE przysługuje prawo do zakazania wszystkim osobom trzecim wprowadzania w ramach obrotu handlowego z państw trzecich do Unii produktów, które nie są dopuszczone do obrotu w Unii, w przypadku gdy wzór jest w ten sam sposób zawarty lub zastosowany w tych produktach lub gdy wzoru nie da się odróżnić pod względem istotnych cech od takich produktów, a nie zostało udzielone zezwolenie. Prawo, o którym mowa w akapicie pierwszym, wygasa w przypadku, gdy w toku postępowania służącego ustaleniu, czy naruszono wzór UE, wszczętego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013*, zgłaszający lub posiadacz produktów dowiodą, że właścicielowi zarejestrowanego wzoru UE nie przysługuje prawo zakazania wprowadzania produktów do obrotu w państwie końcowego przeznaczenia.

4. Właściciel niezarejestrowanego wzoru UE jest uprawniony do zakazywania działań wymienionych w ust. 1 i 2 wyłącznie w przypadku, gdy sporne używanie wynika ze skopiowania tego wzoru. Spornego używania, o którym mowa powyżej, nie uważa się za wynikające ze skopiowania niezarejestrowanego wzoru UE, jeżeli jest ono wynikiem niezależnej pracy twórcy, w stosunku do którego istnieje uzasadnione przypuszczenie, że nie znał wzoru udostępnionego publicznie przez właściciela. 5. Ust. 4 ma również zastosowanie do zarejestrowanego wzoru UE, którego publikację odroczono, o ile odpowiednie wpisy w rejestrze i aktach nie zostały udostępnione publicznie zgodnie z art. 50 ust. 4. Artykuł 20 Ograniczenie praw ze wzoru UE 1. Praw wynikających ze wzoru UE nie wykonuje się w odniesieniu do: a)działań podejmowanych w celach prywatnych i niehandlowych; b)działań podejmowanych w celach doświadczalnych; c)działań polegających na odtwarzaniu w celu cytowania lub nauczania; d)działań podejmowanych w celu wskazania, że dany produkt jest produktem konkretnego właściciela prawa ze wzoru, lub w celu odniesienia się do danego produktu jako do produktu konkretnego właściciela prawa ze wzoru; e)działań podejmowanych na potrzeby komentarza, krytyki lub parodii; f)sprzętu na statkach i statkach powietrznych zarejestrowanych w państwie trzecim, kiedy czasowo znajdują się one na terytorium Unii; g)przywozu do Unii części zamiennych i wyposażenia na potrzeby napraw statków i statków powietrznych, o których mowa w lit. f); h)wykonywania napraw na statkach i statkach powietrznych, o których mowa w lit. f). 2. Ust. 1 lit. c), d) i e) stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy działania te są zgodne z praktykami sprawiedliwego handlu i nie utrudniają nadmiernie zwykłego używania wzoru, a w przypadku lit. c), gdy wskazane jest źródło pochodzenia produktu, w którym wzór jest zawarty lub zastosowany. Artykuł 20a Klauzula naprawy 1. Nie przyznaje się ochrony wzorowi UE, który stanowi część składową produktu złożonego, od którego postaci zależy wzór części składowej, i który jest używany w rozumieniu art. 19 ust. 1 wyłącznie do naprawy tego produktu złożonego w celu przywrócenia mu pierwotnej postaci. 2. Na ust. 1 nie mogą powoływać się producent lub sprzedawca części składowej produktu złożonego, którzy nie poinformowali należycie konsumentów za pomocą wyraźnego i widocznego oznaczenia na produkcie lub w innej stosownej formie o pochodzeniu produktu, który ma być wykorzystany do celów naprawy produktu złożonego, tak aby konsumenci mogli dokonać świadomego wyboru między konkurującymi ze sobą produktami, które mogą być użyte do naprawy. Artykuł 21

Wyczerpanie praw Prawa wynikające ze wzoru UE nie rozciągają się na działania dotyczące produktu, w którym zawarto lub zastosowano wzór wchodzący w zakres ochrony wzoru UE, jeśli produkt ten został wprowadzony do obrotu w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) przez właściciela wzoru UE lub za jego zgodą.”; * Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 15). 17)w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Wzór UE może być unieważniony nawet po dacie wygaśnięcia lub zrzeczenia się wzoru UE, jeżeli zgłaszający wykaże prawnie uzasadniony interes w uzyskaniu decyzji co do istoty sprawy.”; 18)art. 25 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 25 Podstawy unieważnienia 1. Wzór UE może zostać uznany za nieważny tylko wtedy, gdy: a)wzór UE nie jest wzorem w rozumieniu definicji zawartej w art. 3 ppkt 1; b)wzór UE nie spełnia wymogów określonych w art. 4–9; c)na podstawie orzeczenia właściwego sądu lub decyzji właściwego organu właścicielowi prawa nie przysługuje prawo do wzoru UE na podstawie art. 14; d)wzór UE koliduje z wcześniejszym wzorem, który został udostępniony publicznie i który chroniony jest od daty wcześniejszej niż data zgłoszenia lub, jeśli zastrzeżono pierwszeństwo, niż data pierwszeństwa wzoru UE: (i) jako zarejestrowany wzór UE lub z tytułu zgłoszenia takiego wzoru, pod warunkiem jego rejestracji; (ii) z tytułu prawa z zarejestrowanego wzoru w państwie członkowskim lub zgłoszenia takiego wzoru, pod warunkiem jego rejestracji, lub (iii) z tytułu prawa ze wzoru zarejestrowanego zgodnie z Aktem genewskim Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych z 1999 r. (»akt genewski«) obowiązującym w Unii lub zgłoszenia takiego wzoru, pod warunkiem jego rejestracji; e)w późniejszym wzorze użyto oznaczenia odróżniającego, a prawo UE lub prawo państwa członkowskiego, któremu podlega to oznaczenie, upoważnia właściciela prawa z tego oznaczenia do zakazywania takiego używania; f)wzór stanowi nieuprawnione użycie dzieła chronionego przez prawo autorskie państwa członkowskiego; g)wzór stanowi niewłaściwe użycie któregokolwiek z elementów wymienionych w art. 6ter Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej (»konwencja paryska«) lub odznak, godeł i herbów innych niż te objęte tym artykułem, które są przedmiotem szczególnego interesu publicznego państwa członkowskiego.

2. Na podstawy unieważnienia przewidziane w ust. 1 lit. a) i b) może powoływać się: a)każda osoba fizyczna lub prawna; b)każde ugrupowanie lub gremium utworzone do celów reprezentowania interesów wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów, o ile ugrupowanie to lub gremium posiada zdolność do pozywania lub bycia pozwanym we własnym imieniu na mocy regulującego je prawa. 3. Na podstawę unieważnienia przewidzianą w ust. 1 lit. c) może powoływać się wyłącznie osoba uprawniona do wzoru UE na podstawie art. 14. 4. Na podstawy unieważnienia przewidziane w ust. 1 lit. d), e) i f) może powoływać się wyłącznie: a)zgłaszający lub właściciel wcześniejszego prawa; b)osoba, która zgodnie z przepisami Unii lub prawa odpowiedniego państwa członkowskiego jest uprawniona do wykonywania wspomnianych praw; c)licencjobiorca upoważniony przez uprawnionego do znaku towarowego lub właściciela prawa ze wzoru. 5. Na podstawę unieważnienia przewidzianą w ust. 1 lit. g) mogą powoływać się wyłącznie osoba lub podmiot, których dotyczy niewłaściwe użycie. 6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 i 5 państwa członkowskie mogą postanowić, że podstawy przewidziane w ust. 1 lit. d) i g) mogą być przywołane przez stosowne organy państw członkowskich z ich inicjatywy. 7. Wzór UE nie może zostać unieważniony w przypadku, gdy zgłaszający jeden ze wzorów, o których mowa w ust. 1 lit. d)–g), lub właściciel prawa z takiego wzoru wyraźnie zezwolił na rejestrację wzoru UE przed złożeniem wniosku o unieważnienie lub powództwa wzajemnego. 8. W przypadku gdy zgłaszający lub właściciel jednego z praw, o których mowa w ust. 1 lit. d)–g), uprzednio wnioskował o unieważnienie wzoru UE lub wniósł powództwo wzajemne w postępowaniu o naruszenie, nie może złożyć nowego wniosku o unieważnienie ani wnieść powództwa wzajemnego na podstawie któregokolwiek z pozostałych praw, o których mowa w powyższych literach, na które mógłby się powołać dla poparcia swojego pierwszego wniosku lub powództwa wzajemnego.”; 19)art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Uznaje się, że wzór UE, który został unieważniony, od początku nie powodował skutków określonych w niniejszym rozporządzeniu.”; 20)po art. 26 dodaje się następujący nagłówek: „Sekcja 6 Informacja o rejestracji” 21)po nagłówku sekcji 6 dodaje się art. 26a w brzmieniu: „Artykuł 26a Symbol rejestracji

Właściciel zarejestrowanego wzoru UE może poinformować opinię publiczną, że wzór jest zarejestrowany, umieszczając na produkcie, w którym wzór jest zawarty lub zastosowany, literę D wpisaną w okrąg. Takiej informacji o wzorze może towarzyszyć numer rejestracji wzoru lub hiperłącze do wpisu wzoru w rejestrze.”; 22)art. 28 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 28 Przeniesienie zarejestrowanego wzoru UE 1. Cesja zarejestrowanego wzoru UE wymaga formy pisemnej i podpisania przez strony umowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy wynika ona z orzeczenia sądu. Cesja zarejestrowanego wzoru UE, która nie spełnia wymogów określonych w akapicie pierwszym, jest nieważna. 2. Na żądanie jednej ze stron przeniesienie zarejestrowanego wzoru UE wpisuje się do rejestru i publikuje. 3. Wniosek o rejestrację przeniesienia w rejestrze zawiera informacje identyfikujące zarejestrowany wzór UE, nowego właściciela oraz, w stosownych przypadkach, pełnomocnika nowego właściciela. Zawiera on również dokumenty należycie potwierdzające dokonanie przeniesienia zgodnie z ust. 1. 4. W przypadku gdy warunki zarejestrowania przeniesienia określone w ust. 1 lub w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 28a, nie zostały spełnione, Urząd powiadamia zgłaszającego o stwierdzonych brakach. Jeżeli w wyznaczonym przez Urząd terminie stwierdzone braki nie zostaną usunięte, Urząd odrzuca wniosek o rejestrację przeniesienia w rejestrze. 5. Możliwe jest złożenie jednego wniosku o rejestrację przeniesienia dla dwóch lub większej liczby zarejestrowanych wzorów UE, pod warunkiem że wpisany do rejestru właściciel oraz jego następca prawny są tożsami w przypadku każdego z tych zarejestrowanych wzorów UE. 6. Do momentu wpisania przeniesienia do rejestru następca prawny nie może powoływać się na prawa wynikające z rejestracji zarejestrowanego wzoru UE. 7. W przypadku konieczności przestrzegania terminów w kontaktach z Urzędem następca prawny może składać odpowiednie oświadczenia do Urzędu po otrzymaniu przez Urząd wniosku o rejestrację przeniesienia. 8. Wszystkie dokumenty, które na podstawie art. 66 wymagają pisemnego powiadomienia właściciela zarejestrowanego wzoru UE, kieruje się do osoby zarejestrowanej w rejestrze jako właściciel.”; 23)dodaje się art. 28a w brzmieniu: „Artykuł 28a Przyznanie uprawnień wykonawczych dotyczących przeniesienia Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające: a)szczegółowe elementy, jakie ma zawierać wniosek o rejestrację przeniesienia, o którym mowa w art. 28 ust. 3; b)rodzaj dokumentacji niezbędnej do stwierdzenia przeniesienia, o którym mowa w art. 28 ust. 3, z uwzględnieniem uzgodnień poczynionych przez zarejestrowanego właściciela i następcę prawnego. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 109 ust. 2.”;

24)art. 31–34 otrzymują brzmienie: „Artykuł 31 Postępowanie upadłościowe 1. Jedynym postępowaniem upadłościowym, jakim może zostać objęty wzór UE, jest postępowanie wszczęte w państwie członkowskim, na którego terytorium dłużnik posiada centrum podstawowych interesów. 2. W przypadku zakładów ubezpieczeń określonych w art. 13 ppkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE* oraz instytucji kredytowych zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013** centrem podstawowych interesów, o którym mowa w ust. 1, jest państwo członkowskie, w którym zakład lub instytucja uzyskały zezwolenie. 3. W przypadku współwłasności wzoru UE ust. 1 ma zastosowanie do udziału współwłaściciela. 4. W przypadku gdy wzór UE objęty jest postępowaniem upadłościowym, na wniosek właściwego organu krajowego dokonuje się odpowiedniego wpisu do rejestru i publikuje się go. Artykuł 32 Udzielanie licencji 1. Wzór UE może być przedmiotem licencji na terenie całej Unii lub jej części. Licencja może być wyłączna lub niewyłączna. 2. Właściciel może powoływać się na prawa wynikające ze wzoru UE przeciwko licencjobiorcy, który narusza jakiekolwiek postanowienie umowy licencyjnej w odniesieniu do: a)okresu ważności licencji; b)formy, w jakiej wzór może być używany; c)zakresu produktów, na który licencja jest udzielona; d)jakości produktów wytwarzanych przez licencjobiorcę na podstawie licencji. 3. Jeśli umowa licencyjna nie stanowi inaczej, licencjobiorca może wystąpić z powództwem o naruszenie wzoru UE wyłącznie za zgodą właściciela tego wzoru. Właściciel licencji wyłącznej może jednak wszcząć takie postępowanie, jeżeli właściciel wzoru UE, po otrzymaniu oficjalnego wezwania, nie wytoczy we właściwym terminie powództwa w sprawie naruszenia. 4. Licencjobiorca, w celu uzyskania odszkodowania za poniesioną szkodę, ma prawo przystąpić do powództwa o naruszenie wniesionego przez właściciela wzoru UE. Artykuł 32a Procedura dokonywania wpisu licencji i innych praw do rejestru 1. Art. 28 ust. 2 i 3, przepisy przyjęte na podstawie art. 28a oraz przepis art. 28 ust. 6 stosuje się odpowiednio do rejestracji prawa rzeczowego lub przeniesienia prawa rzeczowego, o których mowa w art. 29, postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 30, objęcia postępowaniem upadłościowym, o którym mowa w art. 31, a także rejestracji licencji lub przeniesienia licencji, o których mowa w art. 32. Wymogu dotyczącego dowodów w postaci dokumentów określonego w art. 28 ust. 3 nie stosuje się jednak, jeżeli wniosek składa właściciel wzoru UE.

2. Wniosek o zarejestrowanie praw, o których mowa w ust. 1, w stosownych przypadkach, uznaje się za wniesiony z chwilą uiszczenia wymaganej opłaty. 3. Wniosek o zarejestrowanie licencji może zawierać wniosek o wpis licencji do rejestru jako: a)licencji wyłącznej; b)sublicencji – w przypadku gdy została ona udzielona przez licencjobiorcę, którego licencja jest wpisana do rejestru; c)licencji ograniczonej do określonego asortymentu produktów; d)licencji ograniczonej do części Unii; e)licencji czasowej. W przypadku wniosku o wpis licencji do rejestru jako licencji, o której mowa w akapicie pierwszym lit. c), d) i e), we wniosku o rejestrację wskazuje się konkretny asortyment produktów, część Unii i okres, w odniesieniu do których udzielona jest licencja. 4. W przypadku gdy warunki dotyczące rejestracji licencji i innych praw określonych w niniejszym rozporządzeniu nie zostały spełnione, Urząd powiadamia wnioskodawcę o brakach. Jeżeli stwierdzone braki nie zostaną usunięte w terminie wyznaczonym przez Urząd, zgłoszenie wzoru do rejestracji zostaje odrzucone. Artykuł 33 Skutki wobec osób trzecich 1. Czynności prawne dotyczące wzoru UE, o których mowa w art. 28, 29 oraz 32, wywołują skutki prawne wobec stron trzecich we wszystkich państwach członkowskich dopiero po wpisaniu ich do rejestru. Niemniej jednak przed dokonaniem wpisu czynność taka wywołuje skutek prawny wobec osób trzecich, które nabyły prawa do zarejestrowanego wzoru UE po dacie tej czynności, ale które wiedziały o tej czynności w momencie nabycia prawa. 2. Ust. 1 nie ma zastosowania do osoby, która nabywa zarejestrowany wzór UE lub prawa do zarejestrowanego wzoru UE w wyniku przeniesienia całości przedsiębiorstwa lub w ramach innej sukcesji pod tytułem ogólnym. 3. Skutki czynności prawnych, o których mowa w art. 30, wobec stron trzecich reguluje ustawodawstwo państwa członkowskiego ustalone zgodnie z art. 27. 4. Skutki prawne postępowania upadłościowego lub podobnego wobec stron trzecich reguluje ustawodawstwo państwa członkowskiego, w którym jako pierwsze takie postępowanie zostało wszczęte w rozumieniu prawa krajowego lub konwencji mających zastosowanie w tej dziedzinie. Artykuł 33a Procedura wykreślenia lub zmiany rejestracji licencji i innych praw w rejestrze 1. Wpis do rejestru dokonany na podstawie art. 32a ust. 1 może być wykreślony lub zmieniony na wniosek jednej z zainteresowanych stron. 2. Wniosek zawiera numer rejestracji zarejestrowanego wzoru UE lub, w przypadku rejestracji zbiorowej, numer każdego wzoru oraz dane szczegółowe praw, których dotyczy wniosek o wykreślenie lub zmianę rejestracji. 3. Do wniosku dołącza się dokumenty wykazujące, że zarejestrowane prawo wygasło lub że licencjobiorca lub właściciel innego prawa zgadza się na wykreślenie lub zmianę rejestracji.

4. Jeżeli warunki wykreślenia lub zmiany rejestracji nie są spełnione, Urząd powiadamia zgłaszającego o stwierdzonych brakach. Jeżeli w terminie wyznaczonym przez Urząd stwierdzone braki nie zostaną usunięte, Urząd odrzuca wniosek o wykreślenie lub zmianę. Artykuł 34 Zgłoszenie wzoru UE do rejestracji jako przedmiotu własności Art. 27–33a mają zastosowanie do zgłoszeń wzorów UE do rejestracji. W przypadku gdy skutek jednego z tych przepisów jest uwarunkowany wpisem do rejestru, formalności tej dopełnia się poprzez wpis zarejestrowanego wzoru UE do rejestru.”; * Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1). ** Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1). 25)art. 35 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 35 Dokonywanie zgłoszeń 1. Zgłoszenia wzoru UE do rejestracji dokonuje się w Urzędzie. 2. Urząd niezwłocznie wydaje zgłaszającemu potwierdzenie zawierające co najmniej: numer akt, przedstawienie, opis lub inne określenie wzoru, informacje o rodzaju i liczbie złożonych dokumentów oraz datę ich otrzymania. W przypadku zgłoszenia zbiorowego w potwierdzeniu otrzymania Urząd wskazuje pierwszy wzór oraz liczbę zgłoszonych wzorów.”; 26)w art. 36 wprowadza się następujące zmiany: a)ust. 1–4 otrzymują brzmienie: „1. Zgłoszenie wzoru UE do rejestracji zawiera: a)wniosek o rejestrację; b)informacje identyfikujące zgłaszającego; c)przedstawienie wzoru umożliwiające jego odtwarzanie, pozwalające na wyraźne wyróżnienie wszystkich szczegółów treści, w odniesieniu do której wystąpiono o ochronę, i pozwalające na publikację. 2. Ponadto zgłoszenie zawiera wskazanie produktów, w których wzór ma być zawarty lub zastosowany. 3. Dodatkowo zgłoszenie może zawierać:

a)opis wyjaśniający przedstawienie wzoru; b)wniosek o odroczenie publikacji rejestracji zgodnie z art. 50; c)dane pełnomocnika, jeżeli zgłaszający takiego wyznaczył; d)klasyfikację produktów, w których wzór ma być zawarty lub stosowany, według klas i podklas z Porozumienia z Locarno ustanawiającego międzynarodową klasyfikację wzorów przemysłowych (»klasyfikacja lokarneńska«), w wersji ze zmianami i obowiązującej na dzień zgłoszenia wzoru; e)wymienienie twórcy lub zespołu twórców lub oświadczenie na odpowiedzialność zgłaszającego, że twórca lub zespół twórców zrezygnował z prawa wymienienia. 4. Wraz ze zgłoszeniem należy uiścić opłatę za zgłoszenie. Jeżeli złożono wniosek o odroczenie zgodnie z ust. 3 lit. b), podlega on dodatkowej opłacie za odroczenie publikacji.”; b)ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Oprócz wymogów, o których mowa w ust. 1–4, zgłoszenie wzoru UE do rejestracji musi spełniać wymogi formalne określone w niniejszym rozporządzeniu i w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia. W zakresie, w jakim wymogi te odnoszą się do przedstawienia wzoru i związanych z nim środków, o których mowa w ust. 1 lit. c), dyrektor wykonawczy określa sposób numerowania poszczególnych widoków w przypadku przedstawienia w formie statycznej, jak również określa formaty i rozmiar pliku elektronicznego oraz wszelkie inne stosowne specyfikacje techniczne. Jeżeli wymogi te przewidują identyfikację treści, w odniesieniu do której nie wystąpiono o ochronę, za pomocą określonych rodzajów wizualnych dysklamacji lub w celu zgłaszania określonych rodzajów widoków, dyrektor wykonawczy może określić dodatkowe rodzaje wizualnych dysklamacji i określone rodzaje widoków.”; 27)dodaje się art. 36a w brzmieniu: „Artykuł 36a Przyznanie uprawnień wykonawczych dotyczących zgłoszenia Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające szczegółowe elementy, jakie ma zawierać zgłoszenie wzoru UE do rejestracji. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 109 ust. 2.”; 28)w art. 37 wprowadza się następujące zmiany: a)ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: 1. Można ująć maksymalnie 50 wzorów w jednym zgłoszeniu zbiorowym zarejestrowanego wzoru UE. Każdy wzór zawarty w zgłoszeniu zbiorowym numerowany jest przez Urząd zgodnie z systemem ustalonym przez dyrektora wykonawczego Urzędu. 2. Oprócz opłat, o których mowa w art. 36 ust. 4, zgłoszenie zbiorowe podlega opłacie za zgłoszenie w odniesieniu do każdego dodatkowego wzoru objętego zgłoszeniem zbiorowym oraz, w przypadku gdy zgłoszenie zawiera wniosek o odroczenie publikacji, opłacie za odroczenie publikacji w odniesieniu do każdego wzoru objętego zgłoszeniem zbiorowym, w stosunku do którego wniesiono o odroczenie.”; b)ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Zgłoszenie zbiorowe musi spełniać wymogi dotyczące przedstawienia zawarte w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 37a.”; c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Każdy ze wzorów zawartych w zgłoszeniu zbiorowym lub rejestracji opartej na takim zgłoszeniu może być rozpatrywany niezależnie od pozostałych. Taki wzór może być, niezależnie od pozostałych wzorów, przedmiotem licencji, prawa rzeczowego, postępowania egzekucyjnego, postępowania upadłościowego lub zrzeczenia się, odnowienia, cesji lub odroczenia publikacji, jak również unieważnienia.”;

29)dodaje się art. 37a w brzmieniu: „Artykuł 37a Przyznanie uprawnień wykonawczych dotyczących zgłoszeń zbiorowych Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające szczegółowe elementy, jakie ma zawierać zgłoszenie zbiorowe. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 109 ust. 2.”; 30)art. 38 i 39 otrzymują brzmienie: „Artykuł 38 Data zgłoszenia Za datę zgłoszenia wzoru UE do rejestracji uznaje się dzień, w którym zgłaszający złożył w Urzędzie dokumenty zawierające informacje określone w art. 36 ust. 1, pod warunkiem że w terminie jednego miesiąca od daty złożenia tych dokumentów uiścił opłatę za zgłoszenie, o której mowa w art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 2. Artykuł 39 Równoważność zgłoszenia unijnego i krajowego Zgłoszenie wzoru UE do rejestracji, któremu przyznano datę zgłoszenia, ma w państwach członkowskich skutek prawidłowego zgłoszenia krajowego wraz z zastrzeganym dla tego zgłoszenia wzoru UE w stosownych przypadkach pierwszeństwem. 31)art. 40, 41 i 42 otrzymują brzmienie: „Artykuł 40 Klasyfikacja i wskazania produktów 1. Produkty, w których wzór UE ma być zawarty lub zastosowany, klasyfikuje się zgodnie z klasyfikacją lokarneńską, w wersji ze zmianami i obowiązującej na dzień zgłoszenia wzoru. 2. Wskazanie produktu jasno i precyzyjnie określa naturę produktów i umożliwia zaklasyfikowanie każdego produktu wyłącznie do jednej klasy i podklasy klasyfikacji lokarneńskiej, w miarę możliwości z wykorzystaniem zharmonizowanej bazy danych wskazań produktów udostępnionej przez Urząd. Wskazanie produktu powinno odpowiadać przedstawieniu wzoru; 3. Produkty grupuje się według klas klasyfikacji lokarneńskiej, przy czym każda grupa poprzedzona jest numerem klasy, do której ta grupa produktów należy, poza tym są one uporządkowane w kolejności klas i podklas tej klasyfikacji. 4. Jeżeli zgłaszający używa wskazań produktów, które nie są ujęte w bazie danych, o której mowa w ust. 2, lub które nie są zgodne z przedstawieniem wzoru, Urząd może zaproponować oznaczenia produktów z tej bazy danych. Urząd może przystąpić do badania w oparciu o proponowane wskazania produktu, jeżeli zgłaszający nie udzieli odpowiedzi w terminie określonym przez Urząd. Artykuł 41 Prawo pierwszeństwa

1. Każdy, kto prawidłowo dokonał zgłoszenia wzoru lub wzoru użytkowego w jednym z państw stron Konwencji paryskiej lub Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, lub jego następca prawny korzysta, do celów zgłoszenia wzoru UE do rejestracji w odniesieniu do tego samego wzoru lub wzoru użytkowego, z prawa pierwszeństwa w okresie 6 miesięcy od daty pierwszego zgłoszenia. 2. Każde zgłoszenie, które na podstawie ustawodawstwa krajowego państwa, w którym zostało dokonane, lub na podstawie dwustronnych lub wielostronnych umów, jest wystarczające do określenia daty jego dokonania, niezależnie od dalszego losu tego zgłoszenia, powoduje powstanie prawa pierwszeństwa. 3. Późniejsze zgłoszenie wzoru, który był przedmiotem wcześniejszego pierwszego zgłoszenia i którego dokonuje się w tym samym państwie lub w odniesieniu do tego samego państwa, uważa się za pierwsze zgłoszenie do celów określenia prawa pierwszeństwa, pod warunkiem że w momencie dokonania późniejszego zgłoszenia wcześniejsze zgłoszenie zostało wycofane, zaniechane lub odrzucone bez udostępnienia go publicznie do wglądu i nie pozostawiło jakichkolwiek praw i nie stanowiło podstawy do zastrzeżenia prawa pierwszeństwa. Wcześniejsze zgłoszenie nie może w związku z tym stanowić podstawy do zastrzeżenia prawa pierwszeństwa. 4. Jeśli pierwszego zgłoszenia dokonano w państwie, które nie jest stroną Konwencji paryskiej ani Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, ust. 1–3 stosuje się tylko w takim zakresie, w jakim to państwo, zgodnie z opublikowanymi danymi, przyznaje, na podstawie pierwszego zgłoszenia dokonanego w Urzędzie i spełniającego warunki równoważne wymogom określonym w niniejszym rozporządzeniu, prawo pierwszeństwa o równoważnym skutku. Dyrektor wykonawczy występuje w razie potrzeby do Komisji o rozważenie zwrócenia się do państwa, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w celu ustalenia, czy przyznaje ono takie traktowanie na zasadzie wzajemności. Jeżeli Komisja stwierdzi, że przyznane jest traktowanie na zasadzie wzajemności, publikuje odpowiedni komunikat w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. 5. Prawo pierwszeństwa, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie od dnia opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej komunikatu stwierdzającego przyznanie traktowania na zasadzie wzajemności, chyba że w komunikacie podana jest wcześniejsza data rozpoczęcia jego stosowania. Jego stosowanie ustaje z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej komunikatu Komisji wskazującego, że traktowanie na zasadzie wzajemności nie jest już przyznane, chyba że w komunikacie podana jest wcześniejsza data ustania jego stosowania. 6. Komunikaty, o których mowa w ust. 4 i 5, publikuje się także w Dzienniku Urzędowym Urzędu. Artykuł 42 Zastrzeżenie pierwszeństwa 1. Zgłaszający wzór UE do rejestracji, który zamierza skorzystać z pierwszeństwa z tytułu wcześniejszego zgłoszenia, składa oświadczenie o pierwszeństwie razem ze zgłoszeniem lub w ciągu dwóch miesięcy od daty zgłoszenia. Takie oświadczenie o pierwszeństwie zawiera datę i państwo, w którym dokonano wcześniejszego zgłoszenia. Numer referencyjny wcześniejszego zgłoszenia oraz dokumentację na poparcie zastrzeżenia pierwszeństwa składa się w terminie trzech miesięcy od daty złożenia oświadczenia o pierwszeństwie. 2. Dyrektor wykonawczy może postanowić, że dokumentacja, która ma zostać przedstawiona przez zgłaszającego na poparcie zastrzeżenia pierwszeństwa, może zawierać mniej informacji niż dokumentacja wymagana na podstawie aktów wykonawczych przyjętych na podstawie art. 42a, pod warunkiem że wymagana informacja jest dostępna dla Urzędu z innych źródeł.”; 32)dodaje się art. 42a w brzmieniu: „Artykuł 42a Przyznanie uprawnień wykonawczych dotyczących zastrzeżenia pierwszeństwa Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające rodzaj dokumentacji, jaką należy złożyć w celu zastrzeżenia pierwszeństwa z wcześniejszego zgłoszenia zgodnie z art. 42 ust. 1. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 109 ust. 2.”; 33)art. 43 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 43 Skutek prawa pierwszeństwa Skutkiem prawa pierwszeństwa jest uznanie daty pierwszeństwa za datę zgłoszenia wzoru UE do rejestracji w rozumieniu art. 5, 6, 7 i 22, art. 25 ust. 1 lit. d), e) i f) oraz art. 50 ust. 1.”; 34)art. 44 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 44

Pierwszeństwo z wystawienia 1. Jeżeli zgłaszający wzór UE do rejestracji ujawnił produkty, w których wzór ma być zawarty lub zastosowany, podczas oficjalnej lub oficjalnie uznanej wystawy międzynarodowej objętej warunkami Konwencji o wystawach międzynarodowych z 1928 r. ostatnio zmienionej 30 listopada 1972 r., może on, pod warunkiem dokonania zgłoszenia w terminie sześciu miesięcy od daty pierwszego ujawnienia produktów, zastrzec prawo pierwszeństwa od tej daty. 2. Zgłaszający, który chce zastrzec prawo pierwszeństwa na podstawie ust. 1, składa oświadczenie o pierwszeństwie wraz ze zgłoszeniem lub w ciągu dwóch miesięcy od daty zgłoszenia. W terminie 3 miesięcy od złożenia oświadczenia o pierwszeństwie zgłaszający przedstawia dowody, że produkty, w których zastosowano lub zawarto wzór, zostały wystawione w rozumieniu ust. 1. 3. Pierwszeństwo z wystawienia przyznane w państwie członkowskim lub w państwie trzecim nie powoduje przedłużenia terminu pierwszeństwa ustanowionego w art. 41.”; 35)dodaje się art. 44a w brzmieniu: „Artykuł 44a Przyznanie uprawnień wykonawczych Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające rodzaj i szczegóły dowodów, jakie należy przedstawić w celu zastrzeżenia pierwszeństwa z wystawienia zgodnie z art. 44 ust. 2. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 109 ust. 2.”; 36)nagłówek tytułu V otrzymuje brzmienie: „TYTUŁ V POSTĘPOWANIE REJESTRACYJNE, ODNOWIENIE I ZMIANA” 37)w art. 45 wprowadza się następujące zmiany: a)ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Urząd bada, czy zgłoszenie wzoru UE do rejestracji spełnia warunki przyznania daty zgłoszenia określone w art. 38.”; b)ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Urząd bada, czy: a)zgłoszenie wzoru UE do rejestracji spełnia warunki i wymogi, o których mowa w art. 36 ust. 5 oraz, w przypadku zgłoszenia zbiorowego, w art. 37 ust. 3; b)w stosownych przypadkach została uiszczona w wyznaczonym terminie dodatkowa opłata za odroczenie publikacji na podstawie art. 36 ust. 4; c)w stosownych przypadkach została uiszczona w wyznaczonym terminie dodatkowa opłata za zgłoszenie zbiorowe na podstawie art. 37 ust. 2. 3. W przypadku gdy zgłoszenie wzoru UE do rejestracji nie spełnia warunków określonych w ust. 1, Urząd wzywa zgłaszającego do usunięcia braków lub uregulowania zaległej płatności w terminie dwóch miesięcy od otrzymania zawiadomienia.

4. Jeżeli zgłaszający nie zastosuje się do wezwania w odniesieniu do warunków, o których mowa w ust. 1, zgłoszenia nie uznaje się za zgłoszenie wzoru UE do rejestracji. Jeżeli zgłaszający zastosuje się do wezwania w odniesieniu do tych warunków, Urząd uznaje za datę zgłoszenia datę, w której usunięto braki lub uregulowano zaległą płatność. 5. Jeżeli zgłaszający nie zastosuje się do wezwania w odniesieniu do warunków, o których mowa w ust. 2, lit. a) i b), Urząd odrzuca zgłoszenie. 6. Jeżeli zgłaszający nie zastosuje się do wezwania w odniesieniu do warunków, o których mowa w ust. 2 lit. c), zgłoszenia nie uznaje się za zgłoszenie wzoru UE do rejestracji w odniesieniu do dodatkowych wzorów, chyba że jest jasne, które wzory mają być objęte uiszczoną opłatą. W przypadku braku innych kryteriów pozwalających określić, które wzory mają być objęte uiszczoną opłatą, Urząd przetwarza wzory według kolejności ich przedstawienia zgodnie z zasadami przyjętymi na podstawie art. 37a. Zgłoszenia nie uznaje się za zgłoszenie wzoru UE do rejestracji w odniesieniu do tych wzorów, w przypadku których dodatkowe opłaty za zgłoszenie nie zostały uiszczone lub nie zostały uiszczone w całości. 7. Nieprzestrzeganie wymagań dotyczących zastrzeżenia pierwszeństwa powoduje utratę prawa pierwszeństwa dla zgłoszenia.”. 38)uchyla się art. 46; 39)art. 47 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 47 Podstawy odmowy rejestracji 1. Jeżeli Urząd przy badaniu na podstawie art. 45 stwierdzi, że wzór, o którego ochronę wystąpiono, nie odpowiada definicji z art. 3 pkt 1 lub jest sprzeczny z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami, wówczas powiadamia wnioskującego o odmowie rejestracji wzoru, wskazując podstawę odmowy rejestracji. 2. W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, Urząd wyznacza okres, w którym zgłaszający może przedłożyć uwagi, wycofać zgłoszenie lub zakwestionowane widoki lub złożyć zmienione przedstawienie wzoru, które różni się jedynie nieistotnymi szczegółami od pierwotnie złożonego przedstawienia. 3. Jeżeli zgłaszający nie usunie podstaw odmowy rejestracji, Urząd odrzuca zgłoszenie. Jeżeli podstawy te dotyczą jedynie niektórych wzorów zawartych w zgłoszeniu zbiorowym, Urząd odmawia rejestracji wyłącznie w odniesieniu do tych wzorów.”; 40)dodaje się art. 47a w brzmieniu: „Artykuł 47a Wycofanie i zmiana 1. Zgłaszający może w każdej chwili wycofać zgłoszenie wzoru UE do rejestracji lub, w przypadku zgłoszenia zbiorowego, wycofać niektóre ze wzorów zawartych w zgłoszeniu. 2. Zgłaszający może w każdej chwili zmienić przedstawienie zgłoszonego wzoru UE w zakresie nieistotnych szczegółów.”; 41)dodaje się art. 47b w brzmieniu: „Artykuł 47b Przekazanie uprawnień dotyczących zmiany zgłoszenia Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 109 ust. 2 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze określenia szczegółów procedury dokonywania zmiany zgłoszenia, o której mowa w art. 47a ust. 2.”;

42)art. 48 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 48 Rejestracja 1. Jeżeli spełnione zostały wymogi zgłoszenia wzoru UE do rejestracji i zgłoszenie nie zostało odrzucone na podstawie art. 47, Urząd dokonuje wpisu wzoru zawartego w zgłoszeniu oraz danych, o których mowa w art. 72 ust. 2, do rejestru. 2. Jeżeli zgłoszenie zawiera wniosek o odroczenie publikacji rejestracji na podstawie art. 50, wskazanie takiego wniosku wpisuje się do rejestru wraz z datą upływu terminu odroczenia. 3. Rejestracja następuje w dacie zgłoszenia, o której mowa w art. 38. 4. Opłaty wniesione na podstawie art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 2 nie podlegają zwrotowi, nawet jeżeli zgłoszony wzór nie zostanie zarejestrowany.”; 43)art. 49 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 49 Publikacja Po rejestracji Urząd publikuje zarejestrowany wzór UE w Biuletynie Wzorów UE, zgodnie z art. 73 ust. 1 lit. a).”; 44)dodaje się art. 49a w brzmieniu: „Artykuł 49a Przyznanie uprawnień wykonawczych dotyczących publikacji Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające szczegółowe elementy, jakie ma zawierać publikacja, o której mowa w art. 49. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 109 ust. 2.”; 45)art. 50 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 50 Odroczenie publikacji 1. Zgłaszający wzór UE do rejestracji może wraz ze zgłoszeniem złożyć wniosek o odroczenie publikacji zarejestrowanego wzoru UE na okres 30 miesięcy od daty zgłoszenia wzoru UE lub, jeżeli zastrzega pierwszeństwo, od daty pierwszeństwa. 2. Na wniosek, o którym mowa w ust. 1, Urząd wprawdzie dokonuje rejestracji zarejestrowanego wzoru UE, jeśli spełnione są warunki określone w art. 48, jednak ani przedstawienie wzoru, ani pozostałe dokumenty związane ze zgłoszeniem nie są udostępniane publicznie do wglądu, z zastrzeżeniem art. 74 ust. 2.

3. Urząd publikuje w Biuletynie Wzorów UE wskazanie wniosku, o którym mowa w ust. 1. Wskazaniu towarzyszą dane identyfikujące właściciela praw do zarejestrowanego wzoru, w stosownym przypadku dane pełnomocnika, data zgłoszenia i rejestracji oraz numer referencyjny zgłoszenia. Nie publikuje się ani przedstawienia wzoru, ani żadnych danych umożliwiających identyfikację jego postaci. 4. Wraz z upływem terminu odroczenia lub w terminie wcześniejszym na wniosek właściciela praw Urząd udostępnia publicznie do wglądu wszelkie wpisy w rejestrze i akta odnoszące się do zgłoszenia i publikuje zarejestrowany wzór UE w Biuletynie Wzorów UE. 5. Właściciel praw może nie dopuścić do publikacji zarejestrowanego wzoru UE, o której mowa w ust. 4, występując w tym celu z wnioskiem o zrzeczenie się wzoru UE zgodnie z art. 51 najpóźniej trzy miesiące przed upływem okresu odroczenia. Wszelkie wnioski o wpisanie zrzeczenia się do rejestru, które nie spełniają wymogów określonych w art. 51 i aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 51a lub które zostały złożone po terminie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, są odrzucane. 6. W przypadku rejestracji na podstawie zgłoszenia zbiorowego właściciel praw wraz z wnioskiem o wcześniejszą publikację, o której mowa w ust. 4, lub wnioskiem o zrzeczenie się, o którym mowa w ust. 5, wyraźnie wskazuje, które ze wzorów zawartych w zgłoszeniu mają być opublikowane wcześniej lub stanowić przedmiot zrzeczenia się oraz w przypadku których wzorów ma być podtrzymane odroczenie publikacji. 7. Jeżeli właściciel nie spełni wymogu określonego w ust. 6, Urząd wzywa go do usunięcia braku w wyznaczonym terminie, który w żadnym razie nie może przekraczać 30-miesięcznego terminu odroczenia. 8. Nieusunięcie w wyznaczonym terminie braku, o którym mowa w ust. 7, skutkuje uznaniem wniosku o wcześniejszą publikację za niezłożony lub odrzuceniem wniosku o zrzeczenie się. 9. Wszczęcie postępowania sądowego na podstawie zarejestrowanego wzoru UE przed upływem terminu odroczenia publikacji jest możliwe tylko wtedy, gdy dane zawarte w rejestrze i w aktach dotyczących zgłoszenia zostały przekazane osobie, której to postępowanie dotyczy.”; 46)dodaje się art. 50a w brzmieniu: „Artykuł 50a Publikacja po terminie odroczenia Wraz z upływem terminu odroczenia, o którym mowa w art. 50 lub, w przypadku wniosku o wcześniejszą publikację, Urząd tak szybko jak to technicznie możliwe: a)publikuje zarejestrowany wzór UE w Biuletynie Wzorów UE ze wskazaniami określonymi w przepisach przyjętych na podstawie art. 49a, wraz ze wskazaniem faktu, że zgłoszenie zawierało wniosek o odroczenie publikacji na podstawie art. 50; b)udostępnia publicznie do wglądu akta odnoszące się do wzoru; c)udostępnia publicznie do wglądu wpisy w rejestrze, włącznie z wpisami nieudostępnionymi do wglądu na podstawie art. 74 ust. 5.”; 47)dodaje się art. 50b w brzmieniu: „Artykuł 50b Świadectwa rejestracji Po publikacji zarejestrowanego wzoru UE Urząd wydaje świadectwo rejestracji. Urząd wydaje uwierzytelnione lub nieuwierzytelnione kopie świadectwa za opłatą, jeżeli są one wydawane za pomocą środków innych niż elektroniczne.”; 48)dodaje się art. 50c i 50d w brzmieniu: „Artykuł 50c

Przyznanie uprawnień wykonawczych Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające szczegółowe elementy, jakie ma zawierać świadectwo rejestracji, o którym mowa w art. 50b, oraz jego formę. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 109 ust. 2. Artykuł 50d Odnowienie 1. Rejestrację wzoru UE odnawia się na wniosek właściciela prawa lub innej osoby wyraźnie przez niego upoważnionej, pod warunkiem uiszczenia opłat za odnowienie. 2. Urząd powiadamia właściciela zarejestrowanego wzoru UE oraz każdą inną osobę posiadającą wpisane do rejestru prawo w odniesieniu do wzoru UE o wygaśnięciu rejestracji co najmniej sześć miesięcy przed datą tego wygaśnięcia. Urząd nie ponosi odpowiedzialności za niepodanie takiej informacji, a fakt niepodania takiej informacji nie ma wpływu na wygaśnięcie rejestracji. 3. Wniosek o odnowienie składa się w terminie sześciu miesięcy przed wygaśnięciem rejestracji. W tym okresie należy również uiścić opłatę za odnowienie. W przypadku niedotrzymania wspomnianego terminu można złożyć wniosek i uiścić opłatę w okresie kolejnych sześciu miesięcy następujących po wygaśnięciu rejestracji, pod warunkiem że w tym kolejnym terminie uiszczona zostanie dodatkowa opłata za opóźnione uiszczenie opłaty za odnowienie lub opóźnione złożenie wniosku o odnowienie. 4. Wniosek o odnowienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera również: a)nazwisko osoby wnioskującej o odnowienie rejestracji; b)numer rejestracji wzoru UE, którego dotyczy wniosek o odnowienie; c)w przypadku rejestracji na podstawie zgłoszenia zbiorowego – wskazanie wzorów objętych wnioskiem o odnowienie. Jeżeli uiszczono opłaty za odnowienie, uznaje się, że płatność stanowi wniosek o odnowienie, pod warunkiem wskazania w niej wszelkich niezbędnych informacji pozwalających stwierdzić cel tej płatności.