PL    PL PL 
PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 8.4.2009 
SEC(2009) 454 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Dokument uzupe łniający 
 
KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 
 
 Budowa zrównowa żonej przysz łości dla akwakultury 
 
Nowy impuls dla strategii zrównowa żonego  
rozwoju europejskiej akwakultury 
 
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW  
 
 
{COM(2009) 162 wersja ostateczna} 
{SEC(2009) 453}  
PL 2   PL STRESZCZENIE  
W 2002 r. Komisja Europejska przedstawi ła komunikat pt. „S trategia zrównowa żonego 
rozwoju europejskiej akwakultury”1, który jako pierwszy nada ł priorytetowe znaczenie 
sektorowi akwakultury na szczeblu  europejskim. W 2007 DG MARE (wcze śniej DG FISH) 
podsumowa ła postępy dokonane w tej dziedzinie. Na pods tawie wspomnianej oceny oraz z 
uwagi na fakt, że nie osi ągnięto jednego z g łównych celów ustanowionych w 2002 r., 
dotyczącego zapewniania miejsc pracy i wzrostu produkcji, Komisja rozpocz ęła szeroko 
zakrojone konsultacje i debat ę z wszystkimi zainteresowanymi stronami na temat mo żliwości 
i wyzwań w europejskiej akwakulturze. 
Podczas konsultacji i w okresie dokonywania oceny okre ślono liczne kwestie, które 
omówiono w niniejszym dokumencie. Zasadniczo osi ągnięto te cele ustanowione w 2002 r., 
które dotyczy ły zapewniania bezpiecznej żywności pochodz ącej z akwakultury przy 
jednoczesnym zapewnieniu zdrowia i dobrostanu zwierz ąt, a tak że cele dotycz ące 
zagwarantowania, że akwakultura jest regulowana przepisami. Jednak podstawowym 
problemem jest panuj ący od pocz ątku obecnego stulecia ogólny zastój produkcyjny w 
akwakulturze w UE, widoczny na tle ci ągłego wzrostu tego sektora na szczeblu światowym. 
Sektor akwakultury w UE korzysta z licznych aktywów i odgrywa wiod ącą rolę w innowacji 
technicznej i badaniach, ale równie ż boryka si ę z pewnymi problemami. G łówne czynniki, o 
których tu mowa, obejmuj ą ogólne perspektywy gospodarcze akwakultury w UE, zw łaszcza 
konkurencj ę z produktami przywo żonymi, oraz struktur ę i aspekty przemys łowe 
przedsiębiorstw zajmuj ących się akwakultur ą w UE w powi ązaniu z wyzwaniami stoj ącymi 
przed tym sektorem w kontek ście wymogów dotycz ących ochrony środowiska, konieczno ścią 
pokonania ogranicze ń przestrzennych oraz konkurencj ą związaną z dostępem do wody, jak 
również kwestią zagwarantowania wysokiego pozio mu zdrowia i dobrostanu zwierz ąt. 
Przeprowadzone konsultacje wskaza ły na znaczenie ukierunkowanych na potrzeby sektora 
badań w zakresie tej nowej dz iedziny udamawiania zwierz ąt, ale równie ż podkreśliły 
dodatkowe problemy takie jak brak wystarczaj ącej świadomości na temat akwakultury oraz 
związany z nim wp ływ na jej wizerunek, konieczno ść lepszego zarz ądzania poprzez 
informowanie i zaanga żowanie zainteresowanych stron, a tak że konieczno ść zapewnienia 
równych warunków prowadzenia dzia łalności oraz ograniczenia obci ążeń administracyjnych. 
Odnosząc się do kwestii poruszonych w trakcie konsultacji w niniejszym dokumencie 
rozpatrzono trzy zasadnicze warianty. 
Pierwszy wariant polega na zachowan iu status quo, czyli niepodejmowaniu żadnych inicjatyw 
i działaniu w ramach strate gii opracowanej w 2002 r.  Wariant ten oznacza łby równie ż 
podejście polegaj ące na niewprowadzaniu żadnych zmian przy rozwijaniu licznych dziedzin 
polityki, które mog ą mieć wpływ na akwakultur ę, oraz kontynuacj ę celu ustanowionego w 
2002 r., dotycz ącego zapewniania miejsc pracy i wzro stu produkcji, który obecnie nie jest 
realizowany.  
Drugi wariant polega na powtó rzeniu rodzaju inicjatywy podj ętej w 2002 r. oraz 
zaproponowaniu zweryfikowanej strategii na rzecz zrównowa żonego rozwoju europejskiej 
akwakultury. Oznacza łoby to opracowanie komunikatu dotycz ącego wytycznych 
politycznych, zdefiniowania celów strategicznych oraz okre ślenia propozycji dotycz ących 
                                                 
1 COM(2002) 511 wersja ostateczna. 
PL 3   PL ewentualnych dalszych dzia łań w ramach ró żnych dziedzin polityki b ędących przedmiotem 
zainteresowania. W ramach omawia nego wariantu przewidziano nast ępnie szereg mo żliwości, 
mianowicie ocen ę wartości utrzymania lub weryfikacj i pewnych celów strategicznych 
określonych w 2002 r. oraz okre ślenie dzia łań dla wszystkich zaint eresowanych podmiotów 
bądź tylko dzia łań, które wchodzi łyby w zakres odpowiedzialno ści organów publicznych. W 
ramach oceny rozwa żono możliwość uzupełnienia niniejszego komunikatu politycznego 
ewentualnymi propozycjami szczegó łowych, ukierunkowanych na akwakultur ę zmian we 
wspólnotowym instrumencie wsparcia finansowego (Europejskim Funduszu Rybackim – EFR), co mia łoby dzia łać jako impuls do wzmocnienia niek tórych aspektów strategii. 
Powyższego wariantu nie przyj ęto z uwagi na  proporcjonalno ść i ograniczone ramy czasowe, 
jak równie ż z powodu innych ocen przewidzianyc h w kolejnym okresie (ocena ex post 
Finansowego Instrumentu Orientacji Rybo łówstwa, zaplanowana na 2009 r.)
2. 
Ostatni z przewidywanych wariantów polega na zasadniczej zmianie podej ścia poprzez 
ustanowienie podstaw dla ogólnej „wspólnej un ijnej polityki w zakresie akwakultury” w 
formie wielostronnych ram legislacyjnych sytuuj ących się pomiędzy wspóln ą polityką 
rybacką (która obejmowa łaby wyłącznie kwestie zwi ązane z rybo łówstwem) oraz wspóln ą 
polityką rolną, co oznacza łoby równie ż rozwój celów produkcyjnych na szczeblu UE. Ostatni 
z wymienionych wariantów w łaściwie natychmiast odrzucono, poniewa ż byłby on pod 
wieloma wzgl ędami niezgodny z zasad ą pomocniczo ści. 
Rozwój danego sektora nie mo że być regulowany przez dzia łania publiczne, lecz organy 
publiczne odgrywaj ą znaczącą rolę w ustanawianiu warunków oraz ram, w których dany 
sektor mo że – lub nie mo że – się rozwijać. Z przedmiotowej analizy wynika, że powyższe 
wyzwania nale ży traktowa ć z punktu widzenia roli organów publicznych w UE, w tym na 
szczeblu krajowym i regionalnym, jako że nadal odpowiadaj ą one za szereg czynników, które 
w znacznym stopniu wp ływają na rozwój akwakultury ( np. wydawanie licencji oraz 
planowanie przestrzenne). Bior ąc pod uwag ę politykę UE w licznych dziedzinach, które 
wywierają wpływ na rozwój akwakultury, uznano, że odpowiednie jest skoordynowane 
podejście w ramach wspólnej koncepcji. Jednak  przede wszystkim niniejsza ocena podkre śla 
wartość nowego impulsu dla unijnej akwakultury – poprzez komunikat polityczny Komisji 
dotyczący aktualizacji strategi i z 2002 r. oraz dostosowa nia jej do nowych okoliczno ści, 
przekierowania niektórych z jej celów strategicznych (nadaj ąc większe znaczenie 
konkurencyjno ści i ulepszonemu zarz ądzaniu) oraz zapewnienia wiod ącej roli UE we 
wspieraniu przedmiotowego sektora. 
Cel polega zatem na stworzeniu nowego impulsu dla strategii zrównowa żonego rozwoju 
akwakultury europejskiej poprzez zaj ęcie się rolą organów publicznych w ustanawianiu 
odpowiednich ram dla zrównowa żonego rozwoju akwakultury w Europie oraz poprzez pomoc 
w likwidacji szeregu „w ąskich garde ł”, aby umo żliwić sektorowi rozwój jego pe łnego 
potencjału. Jego ca łkowita realizacja b ędzie możliwa jedynie je żeli poprą to państwa 
członkowskie i je żeli przełoży się to na konkretne dzia łania na szczeblu regionalnym i 
lokalnym.  
                                                 
2 Nie ma to jednak wp ływu na wszelkie przysz łe decyzje dotycz ące przeglądu wsparcia finansowego dla 
przedmiotowych przedsi ębiorstw w UE w kontek ście obecnego kryzysu finansowego i w świetle debaty 
na szczycie europejskim z grudnia 2008 r.