KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 27.10.2020 COM(2020) 668 final 2020/0308(NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające uprawnienia do połowów na rok 2021 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Wszystkie rozporządzenia dotyczące uprawnień do połowów muszą ograniczać eksploatację stad ryb do poziomów zgodnych z ogólnymi celami wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb). W związku z tym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa („rozporządzenie podstawowe”) wyznaczono cele w zakresie corocznych wniosków dotyczących ograniczeń połowowych i ograniczeń nakładu połowowego, aby zagwarantować zrównoważony rozwój rybołówstwa w UE pod kątem ekologicznym, gospodarczym i społecznym. Proces ustalania uprawnień do połowów ma charakter rocznego cyklu zarządzania (w przypadku stad ryb głębinowych mamy do czynienia z cyklem dwuletnim). Nie stoi to jednak na przeszkodzie wprowadzeniu długoterminowych rozwiązań dotyczących zarządzania. Plany wieloletnie dla Morza Północnego oraz dla wód zachodnich zostały przyjęte przez Parlament Europejski i Radę i opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszy wniosek zawiera uprawnienia do połowów, które Unia ustanawia w sposób niezależny. Przewiduje on jednak również uprawnienia do połowów wynikające z wielostronnych lub dwustronnych konsultacji dotyczących połowów. Ich wynik jest wdrażany przez zapewnienie wewnętrznego podziału między państwa członkowskie, opartego o zasadę względnej stabilności. Dlatego, oprócz autonomicznych stad unijnych, niniejszy wniosek obejmuje: ·stada wspólnie eksploatowane, tj. stada, którymi będzie zarządzać się wspólnie ze Zjednoczonym Królestwem na Morzu Północnym i w wodach północno-zachodnich, z Norwegią na Morzu Północnym i w cieśninie Skagerrak lub w ramach konsultacji związanych z Komisją ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) między państwami nadbrzeżnymi; ·uprawnienia do połowów wynikające z uzgodnień zawartych w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa (RFMO). Pewną liczbę uprawnień do połowów w niniejszym wniosku oznaczono jako „pm” (pro memoria). Wynika to z faktu, że: –w momencie przyjęcia wniosku opinia dotycząca niektórych stad nie jest dostępna; lub –niektóre ograniczenia połowowe i inne zalecenia pochodzące od odpowiednich RFMO zostaną dopiero ustalone, gdyż doroczne spotkania tych organizacji jeszcze się nie odbyły; lub –dane liczbowe dotyczące niektórych stad występujących w wodach Grenlandii oraz stad wspólnie eksploatowanych lub uprawnień do połowów wymienianych z państwami trzecimi nie są jeszcze dostępne, ponieważ oczekuje się na zakończenie konsultacji z Grenlandią i tymi państwami trzecimi. Okres przejściowy określony w umowie o wystąpieniu między UE a Zjednoczonym Królestwem upływa z końcem 2020 r., gdyż Zjednoczone Królestwo uznało, że nie jest zainteresowane jego przedłużeniem. Z tego względu stada, w przypadków których Komisja musi porozumieć się ze Zjednoczonym Królestwem co do udziałów kwotowych w uprawnieniach do połowów na 2021 r. i 2022 r., oznaczono jako pro memoria, w oczekiwaniu na wynik toczących się negocjacji w sprawie współpracy dotyczącej tych stad, w tym w zakresie uprawnień do połowów, udziałów kwotowych i dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa. Podejście do ustalania uprawnień do połowów Komisja jak zwykle dokonała przeglądu sytuacji, którą należy uwzględniać we wnioskach dotyczących uprawnień do połowów, w swym corocznym komunikacie na ten temat (Dążenie do bardziej zrównoważonego rybołówstwa w UE: aktualna sytuacja i kierunki na 2021 r. – COM(2020) 248, zwany dalej „komunikatem”) . W komunikacie tym przedstawiono przegląd stanu stad w oparciu o ustalenia dostępnych opinii naukowych oraz wyjaśniono proces ustalania uprawnień do połowów. W odpowiedzi na wniosek Komisji Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) przedstawiła w dniu 30 czerwca 2020 r. swoją coroczną opinię na temat pewnej liczby stad objętych niniejszym wnioskiem. Opinie naukowe wydawane przez ICES zależą głównie od danych: ocenie mogą zostać poddane wyłącznie stada, dla których istnieją wystarczające i rzetelne dane, pozwalające na oszacowanie wielkości stad oraz sporządzenie prognoz dotyczących ich reakcji na różne scenariusze eksploatacji (tzw. „tabele wariantów połowowych”). Jeżeli wystarczające dane są dostępne, organy naukowe są w stanie dostarczyć szacunkowych danych, umożliwiających skorygowanie uprawnień do połowów do poziomu, który pozwoli uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY). Opinię taką określa się mianem „opinii dotyczącej MSY”. W innych przypadkach organy naukowe kierują się ostrożnościowym podejściem przy formułowaniu zaleceń co do tego, na jakim poziomie należy ustalić uprawnienia do połowów. Metodologię, którą stosuje w tym celu ICES, przedstawiono w opublikowanych materiałach ICES w sprawie wdrażania opinii dotyczącej stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane. Wszystkie objęte wnioskiem uprawnienia do połowów odpowiadają opiniom naukowym na temat stanu stad uzyskanych przez Komisję, które zostały wykorzystane w sposób wskazany w komunikacie.

Obowiązek wyładunku wprowadzony w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 W latach 2015–2019 stopniowo wprowadzono obowiązek wyładunku przewidziany w rozporządzeniu podstawowym w sprawie WPRyb. Od dnia 1 stycznia 2019 r. wszystkie stada objęte limitami połowowymi podlegają obowiązkowi wyładunku. Zastosowanie mogą mieć niektóre wyłączenia z obowiązku wyładunku przewidziane w rozporządzeniu podstawowym. Na podstawie wspólnych rekomendacji przedłożonych przez państwa członkowskie Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustanawiających szczegółowe plany w zakresie odrzutów, które to plany pozwalają na występowanie ograniczonych ilości odrzutów na podstawie wyłączeń de minimis lub wyłączeń z uwagi na wysoką przeżywalność. W związku z wprowadzeniem obowiązku wyładunku połowów i zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 proponowane uprawnienia do połowów muszą odzwierciedlać przejście z ilości wyładowanej na ilość złowioną, z uwzględnieniem faktu, że odrzuty nie są już dozwolone. Odbywa się to na podstawie otrzymanych opinii naukowych dotyczących stad ryb objętych rodzajami rybołówstwa, o których mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb. Uprawnienia do połowów powinny być również określone zgodnie z innymi właściwymi przepisami, tj. art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów wspólnej polityki rybołówstwa i zasad przewidzianych w planach wieloletnich). W związku z tym, aby uwzględnić pełne stosowanie obowiązku wyładunku, Komisja proponuje TAC na podstawie zaleceń dotyczących połowów zamiast wcześniej wykorzystywanych zaleceń dotyczących wyładunków. Proponowane kwoty Unii uwzględniają fakt, że na podstawie ustanowionych wyłączeń wystąpią pewne ograniczone ilości odrzutów, które w związku z tym nie będą wyładowywane i wliczane do kwot. Ilości te są zatem odliczone od kwot Unii. Elastyczność roczna Należy ponadto uwzględnić powiązania między rozporządzeniem podstawowym w sprawie WPRyb oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 847/96. W tym ostatnim wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące zarządzania ustalanymi z roku na rok TAC, w tym przepisy dotyczące elastyczności określone w art. 3 i 4, odpowiednio w odniesieniu do stad objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Zgodnie z jego art. 2, ustalając TAC, Rada ma wskazać, do których stad nie będą miały zastosowania art. 3 lub 4, w szczególności ze względu na biologiczny stan tych stad. Ostatnio na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wprowadzono inny mechanizm elastyczności. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która zagroziłaby zasadzie racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa, należy sprecyzować, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mogą mieć zastosowania do obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Należy wykluczyć korzystanie z rocznej elastyczności na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w przypadku gdy stosowanie takiej elastyczności zagroziłoby realizacji celów WPRyb, w szczególności w przypadku stad o biomasie tarłowej poniżej Blim. Środki dotyczące węgorza europejskiego Komisja proponuje, aby zbiór środków dotyczących węgorza europejskiego nadal obowiązywał. Środki dotyczące labraksa Środki odnoszące się do labraksa zostaną ustanowione po wydaniu przez ICES opinii naukowej i po przeprowadzeniu dogłębnej analizy tej opinii. Wysokość proponowanych TAC oraz uzasadnienie Po przyjęciu planu wieloletniego dla wód zachodnich Komisja wydała oświadczenie, zgodnie z którym w przypadku zaproponowania przez Komisję TAC różniącego się o więcej niż 20 % od wcześniej ustanowionego TAC, w uzasadnieniu wniosku Komisji wymienia się takie przypadki i, w razie potrzeby, podaje się przyczyny różnic w TAC. Komisja postanowiła przedstawić takie zestawienie w odniesieniu do wszystkich TAC, których dotyczy jej wniosek. Inaczej niż w poprzednich latach proponowane TAC na 2021 r. dla stad, które nie są wspólnie eksploatowane z państwami trzecimi, opierają się na tej samej metodyce, którą stosuje się w przypadku stad wspólnie eksploatowanych: kwoty de minimis nie odejmuje się od TAC, lecz przy ustalaniu kwoty Unii. Aby zapewnić dokładne porównanie z 2020 r., w odniesieniu do tych stad zmiana związana z poziomem kwoty Unii została wskazana w kolumnie „Zmiana TAC względem 2020 r.”.

TAC Nazwa obszaru morza Proponowane TAC na 2021 r. Zmiana TAC względem 2020 r.* Uzasadnienie Żabnica w obszarach 8c, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 Południowa część Zatoki Biskajskiej, wody portugalskie, Płycizna Azorska; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 3 672 -12,5 % TAC dotyczy dwóch gatunków żabnic, z których jeden objęto opinią dotyczącą MSY, a drugi opinią wydaną z zachowaniem zasady ostrożności. Komisja proponuje ustalić TAC zgodnie z doradztwem naukowym, ponieważ uwzględnia określone w nim dane, które pozwoliły ustalić odsetek TAC. Przy ustalaniu kwoty Unii odjęto kwotę de minimis. Morszczuk europejski w obszarach 8c, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 Południowa część Zatoki Biskajskiej, wody portugalskie, Płycizna Azorska; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 7 825 -12,7 % Komisja proponuje obniżenie TAC zgodnie z doradztwem naukowym. Przy ustalaniu kwoty Unii odjęto kwotę de minimis. Ostroboki w obszarze 9 Wody portugalskie 128 627 +5,3 % Komisja proponuje zwiększenie TAC o 10 % zgodnie z doradztwem ICES dotyczącym wartości punktu MSY. Przy ustalaniu kwoty Unii odjęto kwotę de minimis. Smuklice w obszarach 8c, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 Południowa część Zatoki Biskajskiej, wody portugalskie, Płycizna Azorska; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 2 158 -10,8 % TAC dotyczy dwóch gatunków. Komisja proponuje ustalenie TAC zgodnie z opinią ICES dotyczącą tych dwóch gatunków. Przy ustalaniu kwoty Unii odjęto kwotę de minimis. Homarzec w obszarze 8c Południowa część Zatoki Biskajskiej 2,4 -11,1 % Komisja proponuje ustalenie TAC zgodnie z opinią ICES dotyczącą połowów wskaźnikowych w jednostkach funkcjonalnych 25 i 31. Gładzica w cieśninie Kattegat Cieśnina Kattegat 719 -69,4 % Komisja proponuje ustalenie TAC zgodnie z opinią ICES czyli zgodnie z wartością punktu MSY. Przy ustalaniu kwoty Unii odjęto kwotę de minimis. Gładzica w obszarach 7b i 7c Na zachód od Irlandii i Porcupine Bank 19 -74 % Komisja proponuje obniżenie TAC zgodnie z doradztwem naukowym. Gładzica w obszarach 8, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 Zatoka Biskajska, wody portugalskie, Płycizna Azorska; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 155 -43,7 % Komisja proponuje obniżenie TAC zgodnie z doradztwem naukowym. Rdzawiec w obszarach 8a, 8b, 8d i 8e Zatoka Biskajska (część północna, środkowa i obszary przybrzeżne) oraz na zachód od Zatoki Biskajskiej 1 037 -30,0 % Komisja proponuje obniżenie TAC o 30 % zgodnie z doradztwem naukowym. Rdzawiec w obszarze 8c Południowa część Zatoki Biskajskiej 166 -20,0 % Komisja proponuje obniżenie TAC o 20 % zgodnie z doradztwem naukowym. Rdzawiec w obszarach 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 Wody portugalskie i Płycizna Azorska; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 203 -20,0 % Komisja proponuje obniżenie TAC o 20 % zgodnie z doradztwem naukowym. Sola w obszarze 3a; wody Unii podrejonów 22–24 Cieśnina Skagerrak, cieśnina Kattegat 596 +11,8 % Komisja proponuje zwiększenie TAC o 12 % zgodnie z doradztwem naukowym dotyczącym wartości punktu MSY. Sola w obszarach 7b i 7c Na zachód od Irlandii i Porcupine Bank 34 -20 % Komisja proponuje obniżenie TAC o 20 % zgodnie z doradztwem naukowym. Sola w obszarach 8a i 8b Zatoka Biskajska (część północna i środkowa) 3 483 -8,4 % Komisja proponuje ustalenie TAC zgodnie z doradztwem naukowym dotyczącym wartości punktu MSY. Przy ustalaniu kwoty Unii odjęto kwotę de minimis. Sola w obszarach 8c, 8d, 8e, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 Zatoka Biskajska (część południowa i obszary przybrzeżne), na zachód od Zatoki Biskajskiej, wody portugalskie, Płycizna Azorska; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 502 -41,5 % Stado soli stanowi jedno ze stad docelowych w planie wieloletnim dla wód zachodnich. Komisja proponuje obniżenie TAC zgodnie z doradztwem naukowym. * W przypadku TAC z odliczeniem de minimis porównania dokonuje się na podstawie kwot Unii. •Zniesienie TAC niestanowiących ograniczeń i rzadko wykorzystywanych Od kilku lat niektóre TAC nie stanowią już ograniczeń, ponieważ zmienił się charakter odnośnych połowów. W przypadkach, w których charakter połowów nie ulegnie raczej zmianie, a zniesienie TAC wiąże się z niskim ryzykiem przełowienia, Komisja proponuje, by nie ustalać już TAC dotyczących tych stad i obszarów. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju. •Spójność z innymi politykami Unii

Proponowane środki są spójne z pozostałymi obszarami polityki unijnej, w szczególności z polityką w dziedzinie środowiska. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zobowiązania Unii dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych wynikają z obowiązków określonych w art. 2 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. •Proporcjonalność Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następującego względu Wspólna polityka rybołówstwa jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu na Radzie spoczywa obowiązek przyjmowania środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów. W proponowanym rozporządzeniu Rady przydziela się państwom członkowskim uprawnienia do połowów. Uwzględniając art. 16 i 17 rozporządzenia podstawowego, państwa członkowskie mają potem swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze według własnego uznania. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez nie społecznego lub ekonomicznego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów. Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje to rozporządzenie co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu. •Wybór instrumentu Proponowany instrument: rozporządzenie. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa Rozporządzenie w sprawie uprawnień do połowów jest zmieniane kilka razy w roku, aby wprowadzić niezbędne zmiany w celu odzwierciedlenia najnowszych opinii naukowych i innych zmian sytuacji. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami a)Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Na podstawie komunikatu „Dążenie do bardziej zrównoważonego rybołówstwa w UE: aktualna sytuacja i kierunki na 2021 r.” Komisja przeprowadziła konsultacje z zainteresowanymi stronami, w szczególności za pośrednictwem komitetów doradczych, oraz z państwami członkowskimi na temat proponowanego podejścia do poszczególnych wniosków Komisji dotyczących uprawnień do połowów. Ponadto Komisja kierowała się założeniami przedstawionymi w swoim komunikacie do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 final), w którym określono zasady tzw. wczesnego prognozowania.

b)Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Odpowiedzi na wspomniany wyżej komunikat Komisji odzwierciedlają opinie zainteresowanych stron, dotyczące dokonanej przez Komisję oceny stanu zasobów oraz sposobów zapewnienia właściwego zarządzania. Komisja uwzględniła te odpowiedzi przy formułowaniu wniosku. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej W odniesieniu do stosowanej metodologii Komisja konsultowała się, jak już wspomniano, z Międzynarodową Radą Badań Morza (ICES). Opinie ICES opierają się na ramach wypracowanych przez jej grupy ekspertów i organy naukowe i są wykorzystywane zgodnie z protokołem ustaleń uzgodnionym między ICES a Komisją. Nadrzędnym celem jest doprowadzenie stad do poziomów, które pozwolą uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY) i utrzymanie ich na tych poziomach. Ten cel został wyraźnie włączony do rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb, w szczególności w jego art. 2 ust. 2, który stanowi, że „cel ten należy osiągnąć w miarę możliwości do 2015 r., a [...] w odniesieniu do wszystkich stad – najpóźniej do 2020 r.”. Odzwierciedla to zobowiązanie podjęte przez Unię dotyczące wniosków ze Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. oraz związanego z nim planu wdrażania. Jak już wspomniano, w odniesieniu do niektórych stad informacja o poziomach maksymalnego podtrzymywalnego połowu jest dostępna. Są wśród nich stada bardzo ważne z punktu widzenia wielkości połowów i wartości handlowej; gatunków takich jak: morszczuk europejski, dorsz atlantycki, żabnicowate, sola, smuklice, plamiak i homarzec. Uprawnienia do połowów stad docelowych w Morzu Północnym i w wodach zachodnich mają zostać ustalone na podstawie odpowiednich wieloletnich planów, w których zdefiniowano przedziały śmiertelności FMSY, przez co w określonych warunkach umożliwiają one pewien stopień elastyczności. Zwrócono się do ICES o doradztwo naukowe, które pozwoli na ocenę potrzeby i możliwości wykorzystania tej elastyczności. Najwyższe wartości w przedziale FMSY stosuje się do proponowania TAC tylko wtedy, gdy w oparciu o opinie naukowe ustalenie uprawnień do połowów zgodnie z przedziałami FMSY byłoby niezbędne do osiągnięcia celów zawartych w odpowiednim planie MAP w przypadku połowów wielogatunkowych, albo żeby zapobiec poważnym szkodom w stadzie z powodu dynamiki wewnątrz- lub międzygatunkowej lub aby ograniczyć duże wahania między poszczególnymi latami. Jeżeli biomasa stada jest niższa niż punkty odniesienia, o których mowa w planie, uprawnienia do połowów ustala się na poziomie odpowiadającym śmiertelności połowowej, którą się proporcjonalnie obniża, aby uwzględnić spadek biomasy stada. Osiągnięcie celu MSY może, w niektórych przypadkach, wymagać ograniczenia poziomu śmiertelności połowowej lub ograniczenia połowów. W tym kontekście wniosek wykorzystuje ocenę dotyczącą MSY, tam gdzie jest ona dostępna. Zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa, gdzie TAC proponuje się na podstawie opinii dotyczącej MSY, TAC odpowiada poziomowi, który zgodnie z przedmiotową opinią pozwoli osiągnąć cel dotyczący MSY w 2021 r. Podejście to jest zgodne z zasadami przedstawionymi w komunikacie „Dążenie do bardziej zrównoważonego rybołówstwa w UE: aktualna sytuacja i kierunki na 2021 r.”. W odniesieniu do stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane, naukowe organy doradcze wydają zalecenia jak ograniczyć, ustabilizować połowy lub umożliwić ich zwiększenie. W wielu przypadkach doradztwo ICES zawierało wskazówki ilościowe odnoszące się do takich wariantów. Wskazówki te wykorzystano przy ustalaniu proponowanych poziomów TAC. W odniesieniu do niektórych stad (głównie stad szeroko rozproszonych, rekinów oraz raj) opinie zostaną wydane jesienią. Po otrzymaniu tych opinii niniejszy wniosek trzeba będzie odpowiednio zaktualizować. Ponadto, jak wspomniano powyżej, w odniesieniu do niektórych stad opinie naukowe wykorzystuje się do celów wdrażania planów zarządzania. •Ocena skutków Zakres rozporządzenia w sprawie uprawnień do połowów jest ograniczony przez art. 43 ust. 3 Traktatu. Celem wniosku jest rezygnacja z krótkoterminowego podejścia na korzyść długoterminowych decyzji sprzyjających zrównoważeniu, uwzględniających inicjatywy zainteresowanych stron i komitetów doradczych, jeżeli zostały one pozytywnie ocenione przez ICES lub STECF. Co więcej, wniosek Komisji w sprawie reformy WPRyb został opracowany ściśle w oparciu o ocenę skutków (SEC(2011) 891), w kontekście której analizowano cel MSY. W jej wnioskach cel ten uznano za niezbędny warunek zapewnienia zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Co do uprawnień do połowów RFMO oraz stad, których eksploatacja jest dzielona z państwami trzecimi, niniejszy wniosek zasadniczo wdraża środki uzgodnione w ramach negocjacji międzynarodowych. Wszelkie elementy związane z oceną ewentualnych skutków uprawnień do połowów są analizowane na etapie przygotowywania i prowadzenia negocjacji międzynarodowych, w których uzgadnia się ze stronami trzecimi uprawnienia Unii do połowów. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie We wniosku przewidziano uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu unijnym lub krajowym), w szczególności w odniesieniu do wymogów dotyczących zarządzania nakładem połowowym. •Prawa podstawowe Nie dotyczy 4.WPŁYW NA BUDŻET Proponowane środki nie będą miały wpływu na budżet. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Przepisy rozporządzenia będą wdrażane i będzie sprawdzana zgodność z obowiązującymi przepisami wspólnej polityki rybołówstwa. 2020/0308 (NLE) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające uprawnienia do połowów na rok 2021 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Art. 43 ust. 3 Traktatu stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów. (2)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 zawiera wymóg przyjmowania środków ochronnych przy uwzględnieniu dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym, w stosownych przypadkach, sprawozdań sporządzonych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) i inne organy doradcze, jak również w świetle porad otrzymywanych od komitetów doradczych. (3)Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – niektórych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa (zwanej dalej „WPRyb”) określonymi w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 16 ust. 1 tego rozporządzenia uprawnienia do połowów należy przydzielać państwom członkowskim w taki sposób, aby zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa. (4)Całkowity dopuszczalny połów (TAC) należy zatem ustalić, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas posiedzeń komitetów doradczych. (5)Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku ma pełne zastosowanie od dnia 1 stycznia 2019 r. i wyładowywać należy wszystkie gatunki objęte limitami połowowymi. Art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje, że jeżeli ma zastosowanie obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów ustala się przy uwzględnieniu przejścia od ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają wyładunki, do ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają połowy. Na podstawie wspólnych rekomendacji przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustalających szczegóły wdrożenia obowiązku wyładunku w formie konkretnych planów w zakresie odrzutów. (6)Uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad gatunków objętych obowiązkiem wyładunku powinny uwzględniać fakt, że odrzuty nie będą już co do zasady dozwolone. W związku z tym uprawnienia do połowów powinny być oparte na opiniach Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) zawierających dane liczbowe dotyczące całkowitych połowów (zamiast danych liczbowych dotyczących pożądanych połowów). Ilości, które w drodze wyjątku mogą nadal być odrzucane podczas stosowania obowiązku wyładunku, należy odjąć od tych danych liczbowych dotyczących całkowitych połowów. (7)Istnieją pewne stada, dla których ICES wydała opinię naukową zalecającą brak połowów. W przypadku ustalenia TAC dla tych stad na poziomie wskazanym w opinii naukowej obowiązek wyładunku wszystkich połowów, w tym przyłowów tych stad, w połowach wielogatunkowych doprowadziłby do występowania zjawiska „gatunków dławiących”. W celu osiągnięcia właściwej równowagi między kontynuowaniem połowów ze względu na potencjalnie poważne skutki społeczno-gospodarcze a potrzebą osiągnięcia dobrego stanu biologicznego tych stad, biorąc pod uwagę trudności w prowadzeniu połowów wszystkich stad w ramach połowów wielogatunkowych przy jednoczesnym uwzględnieniu maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY), należy ustanowić szczególne TAC dla przyłowów tych stad. Poziom tych TAC powinien być taki, aby spadała śmiertelność tych stad i aby stanowił on zachętę do poprawy selektywności i unikania przyłowów. (8)W celu zmniejszenia połowów stad, w odniesieniu do których ustalono TAC dotyczące przyłowów, uprawnienia do połowów dotyczące łowisk, w których poławia się ryby z tych stad, należy ustalić na poziomach, które pomogą odbudować biomasę zagrożonych stad do zrównoważonych poziomów. Należy również wprowadzić środki techniczne i kontrolne bezpośrednio powiązane z uprawnieniami do połowów, aby zapobiegać nielegalnym odrzutom. (9)Zgodnie z planem wieloletnim dotyczącym wód zachodnich określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/472 docelowa wartość śmiertelności połowowej – zgodna z przedziałami FMSY określonymi w art. 2 tego rozporządzenia – ma zostać osiągnięta tak szybko, jak to możliwe, w sposób stopniowy i przyrostowy, do 2020 r. w odniesieniu do stad wymienionych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia, oraz utrzymana w przedziałach FMSY w późniejszym okresie, zgodnie z art. 4 tego rozporządzenia. Ogólną śmiertelność połowową labraksa w rejonach ICES 8a i 8b należy zatem ustalić zgodnie z MSY, wziąwszy pod uwagę połowy komercyjne i rekreacyjne oraz z uwzględnieniem odrzutów (łącznie 3 108 ton zgodnie z opinią ICES). Państwa członkowskie mają podejmować odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby śmiertelność połowowa powodowana przez ich floty i ich rybaków rekreacyjnych nie przekraczała wartości punktu FMSY, zgodnie wymogiem art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/472. (10)Należy także dalej stosować środki dotyczące połowów rekreacyjnych labraksa, mając na uwadze znaczący wpływ takich połowów na odnośne stada. Należy kontynuować stosowanie limitu ilościowego, w granicach określonych w opinii naukowej. Zważywszy na brak wystarczającej selektywności oraz fakt, że liczba odłowionych osobników być może przekroczy ustalone limity, należy wykluczyć sieci stawne. Zważywszy na okoliczności środowiskowe, społeczne i gospodarcze, a zwłaszcza na fakt, że rybacy komercyjni w społecznościach nadbrzeżnych są uzależnieni od tych stad, te środki dotyczące labraksa zapewniłyby odpowiednią równowagę między interesami rybaków komercyjnych i rekreacyjnych. W szczególności środki te umożliwiłyby rybakom rekreacyjnym prowadzenie działalności połowowej poprzez uwzględnienie wpływu takiej działalności na te stada.

(11)W odniesieniu do stada węgorza europejskiego (Anguilla anguilla) ICES zalecił zredukowanie do zera lub ograniczenie do poziomu jak najbliższego zeru wszelkiej śmiertelności spowodowanej działalnością człowieka, w tym w wyniku połowów rekreacyjnych i komercyjnych. Ponadto Generalna Komisja Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) przyjęła zalecenie GFCM/42/2018/1 ustanawiające środki zarządzania dotyczące węgorza europejskiego w Morzu Śródziemnym. Należy utrzymać równe warunki działania w całej Unii i w związku z tym również dla wód Unii obszaru ICES, a także wód słonawych, takich jak estuaria, laguny przybrzeżne i wody przejściowe, utrzymać w odniesieniu do wszystkich połowów węgorza europejskiego we wszystkich stadiach życia okres zamknięcia obejmujący trzy kolejne miesiące. Okres zamknięcia połowów powinien być spójny z celami w zakresie ochrony określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1100/2007 oraz z czasowymi modelami migracji węgorza europejskiego, dlatego w wodach Unii obszaru ICES należy ustalić ten okres między dniem 1 sierpnia 2021 r. a dniem 28 lutego 2022 r. (12)Przez szereg lat niektóre TAC dla stad ryb spodoustych (rajokształtne, rekiny) były ustalone na poziomie zerowym oraz powiązane z obowiązkiem natychmiastowego uwalniania przypadkowo złowionych ryb. Powodem szczególnego traktowania tych stad jest zły stan ich ochrony oraz założenie, że ze względu na ich wysoki wskaźnik przeżywalności odrzuty nie spowodują wzrostu ich wskaźników śmiertelności połowowej i będą korzystne dla ochrony tych gatunków. Jednakże od dnia 1 stycznia 2019 r. połowy tych gatunków muszą być wyładowywane, chyba że są one objęte którymkolwiek z odstępstw od obowiązku wyładunku przewidzianych w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Art. 15 ust. 4 lit. a) tego rozporządzenia dopuszcza takie odstępstwa w odniesieniu do gatunków, których poławianie jest zabronione i które zostały jako takie określone w akcie prawnym Unii przyjętym w obszarze objętym WPRyb. Należy zatem zakazać połowów tych gatunków w odnośnych obszarach. (13)Na podstawie art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w przypadku stad objętych poszczególnymi planami wieloletnimi TAC należy ustalać zgodnie z przepisami ustanowionymi w tych planach. (14)Plan wieloletni dla Morza Północnego został ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/973 i wszedł w życie w 2018 r. Plan wieloletni dla wód zachodnich wszedł w życie w 2019 r. Uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad wymienionych w art. 1 tych planów należy ustalić zgodnie z celami (przedziały FMSY) i środkami ochronnymi zgodnymi z warunkami przewidzianymi w tych planach. Przedziały FMSY zostały określone w stosownych opiniach ICES. W przypadku gdy nie są dostępne odpowiednie informacje naukowe, uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad stanowiących przyłów należy ustalić zgodnie z podejściem ostrożnościowym, jak określono w planach wieloletnich. (15)Zgodnie z art. 8 planu wieloletniego dla wód zachodnich, w przypadku gdy opinie naukowe wskazują, że biomasa tarłowa któregokolwiek ze stad, o których mowa w art. 1 ust. 1 tego planu, znajduje się poniżej Blim, muszą zostać przyjęte dalsze środki zaradcze w celu zapewnienia szybkiego powrotu stada do poziomów wyższych niż poziom pozwalający uzyskać MSY. Te środki zaradcze mogą w szczególności obejmować zawieszenie ukierunkowanych połowów danego stada oraz odpowiednie zmniejszenie uprawnień do połowów w odniesieniu do tych stad lub innych stad w łowiskach. (16)TAC w odniesieniu do stad tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym należy ustanowić zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627. (17)W dniu 17 grudnia 2018 r. ICES opublikowała opinię naukową na temat elastyczności międzyobszarowej w odniesieniu do stad ostroboków (Trachurus spp.) w rejonach ICES 8c i 9a. Zgodnie z opinią ICES elastyczność międzyobszarowa między tymi dwoma stadami nie powinna przekraczać różnicy między połowem odpowiadającym śmiertelności połowowej wynoszącej Fp.05 a ustanowionym TAC. Nie należy również przenosić TAC na stado, w przypadku którego biomasa stada tarłowego znajduje się poniżej granicznego punktu odniesienia (Blim). Zgodnie z warunkami tej opinii naukowej należy ustalić elastyczność międzyobszarową (warunek szczególny) dla ostroboków między podobszarem ICES 9 a rejonem ICES 8c na 2021 r. na poziomie [10 %]. (18)W przypadku stad, dla których nie ma wystarczających lub rzetelnych danych pozwalających na oszacowanie ich wielkości, środki w zakresie zarządzania oraz poziomy TAC powinny być zgodne z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem, określonym w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy jednoczesnym uwzględnieniu czynników charakterystycznych dla danego stada, w tym, w szczególności, dostępnych informacji o tendencjach zachodzących w stadzie oraz kwestii związanych z połowami wielogatunkowymi. (19)W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym – w art. 3 i 4 tego rozporządzenia – przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do TAC przezornościowych i analitycznych. Zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada ma zadecydować, do których stad nie będą miały zastosowania art. 3 lub 4 tego rozporządzenia, w szczególności ze względu na biologiczny stan tych stad. W 2014 r. dla wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku został wprowadzony na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która zagroziłaby zasadzie racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniłaby realizację celów WPRyb i pogorszyłaby biologiczny stan stad, należy określić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie do analitycznych TAC tylko w przypadku, gdy nie korzysta się z obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. (20)Należy wykluczyć korzystanie z obejmującej kolejny rok elastyczności na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w przypadku gdy stosowanie takiej elastyczności zagroziłoby realizacji celów WPRyb, w szczególności w przypadku stad o biomasie tarłowej poniżej Blim. (21)W przypadku gdy TAC dla danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zapewnienia, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie postępowało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami WPRyb. (22)Niezbędne jest ustalenie pułapów nakładu połowowego na 2021 r. zgodnie z art. 5, 6, 7 i 9 rozporządzenia (UE) 2016/1627 i załącznika I do tego rozporządzenia. (23)W celu zagwarantowania pełnego wykorzystania uprawnień do połowów należy zezwolić na wdrażanie elastycznych ustaleń pomiędzy niektórymi obszarami TAC, w przypadku gdy dotyczy to tych samych stad biologicznych. (24)W przypadku niektórych gatunków, takich jak niektóre gatunki rekinów, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem zostać całkowicie ograniczone poprzez wprowadzenie ogólnego zakazu ich połowów. (25)Na 12. konferencji stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, która odbyła się w Manili w dniach 23–28 października 2017 r., do wykazów gatunków chronionych w dodatkach I i II do tej konwencji dodano szereg gatunków. Należy zatem zapewnić ochronę tych gatunków ze strony unijnych statków rybackich prowadzących połowy we wszystkich wodach i statków rybackich spoza Unii prowadzących połowy w wodach Unii. (26)Korzystanie z określonych w niniejszym rozporządzeniu uprawnień do połowów dostępnych dla unijnych statków rybackich podlega rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009, a w szczególności art. 33 i 34 tego rozporządzenia dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Niezbędne jest zatem określenie kodów, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy przesyłaniu Komisji danych dotyczących wyładunków stad podlegających niniejszemu rozporządzeniu. (27)Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać szczególny system zarządzania dobijakami i powiązanymi przyłowami w wodach Unii rejonów ICES 2a i 3a oraz podobszaru ICES 4. Zważywszy, że opinia naukowa ICES ma być dostępna dopiero w lutym 2021 r., do czasu wydania takiej opinii TAC i kwoty dla tego stada należy tymczasowo ustalić na poziomie zerowym. (28)[Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Norwegią i Wyspami Owczymi Unia przeprowadziła z tymi partnerami konsultacje w sprawie uprawnień do połowów. Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowie i protokole w sprawie połowów z Grenlandią wspólny komitet ustalił poziom uprawnień do połowów dostępnych w 2021 r. dla Unii w wodach Grenlandii. Te uprawnienia do połowów należy zatem uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po właściwych konsultacjach międzynarodowych] (29)Unijny TAC dotyczący halibuta niebieskiego w międzynarodowych wodach podobszarów ICES 1 i 2 pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Unii w sprawie odpowiedniego udziału Unii w tych połowach. (30)Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) nie była w stanie przyjąć środków ochronnych dotyczących dwóch stad karmazynów w Morzu Irmingera. Należy ustalić odpowiednie TAC dla tych stad zgodnie ze stanowiskami wyrażonymi przez Unię w ramach NEAFC. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu NEAFC]

(31)[Na dorocznym posiedzeniu w 2017 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) uzgodniła, że w 2018 i 2019 r. ICCAT może rozdzielić nieprzydzielone zasoby tuńczyka błękitnopłetwego na lata 2019 i 2020, uwzględniając w szczególności potrzeby przybrzeżnych rozwijających się umawiających się stron ICCAT oraz niebędących umawiającymi się stronami współpracujących stron, podmiotów lub podmiotów rybackich (CPC) w ramach ich rybołówstwa łodziowego. Ten rozdział został uzgodniony na międzysesyjnym posiedzeniu panelu 2 ICCAT, które odbyło się w Madrycie w marcu 2018 r., na podstawie – w odniesieniu do przydziału dla Unii – informacji otrzymanych od trzech państw członkowskich: Grecji, Hiszpanii i Portugalii. W wyniku tego Unia otrzymała dodatkowe specjalne uprawnienia do połowów 87 ton w 2019 r. i 100 ton w 2020 r. do wykorzystania w ramach unijnego rybołówstwa łodziowego w niektórych regionach Unii. Przydział tych uprawnień do połowów dla Unii został zatwierdzony przez ICCAT na jej dorocznych posiedzeniach w latach 2018 i 2019. Ustanowione przez Radę parametry służące ustaleniu klucza przydziału na 2019 r. między Grecję, Hiszpanię i Portugalię pozostają w mocy na 2020 r. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu ICCAT] (32)[Do prawa Unii należy wprowadzić zalecenie ICCAT 16-05, zmniejszające w 2020 r. TAC dla włócznika w Morzu Śródziemnym. Podobnie jak ma to już miejsce w przypadku stada tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, połowy z wszystkich pozostałych stad ICCAT prowadzone w ramach połowów rekreacyjnych powinny podlegać limitom połowowym przyjętym przez ICCAT. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu ICCAT] (33)[Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. ICCAT po raz pierwszy uzgodniła TAC w odniesieniu do żarłacza błękitnego w północnym Atlantyku poławianego w powiązaniu z połowami podlegającymi ICCAT, a także klucz przydziału. Państwom członkowskim należy zatem przydzielić uprawnienia do połowów w odniesieniu do tego stada. Ponadto ICCAT zgodziła się na nieprzydzielony TAC w odniesieniu do żarłacza błękitnego w południowym Atlantyku poławianego w powiązaniu z połowami podlegającymi ICCAT. Ponadto umawiającym się stronom przydzielono roczne limity wyładunku w odniesieniu do stad marlina błękitnego i marlina białego / żaglicowatych w Oceanie Atlantyckim. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu ICCAT] (34)[Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Strony Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęły na okres od dnia 1 grudnia 2019 r. do dnia 30 listopada 2020 r. limity połowowe gatunków docelowych, jak i gatunków stanowiących przyłowy. Przy ustalaniu uprawnień do połowów na 2020 r. należy uwzględnić wykorzystanie kwot w 2019 r. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu CCAMLR] (35)[Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) przyjęła nowe limity połowowe tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), które nie mają wpływu na limity połowowe Unii w ramach IOTC. Zmniejszyła jednak możliwości używania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb i wykorzystywania statków dostawczych. Przyjęte zostały środki dotyczące zatrzymywania mantowatych. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu CCAMLR] (36)Doroczne posiedzenie Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) odbędzie się w dniach 25–29 stycznia 2021 r. Do czasu tego dorocznego posiedzenia w obszarze objętym konwencją SPRFMO należy tymczasowo utrzymać obowiązujące środki. (37)[Na dorocznym posiedzeniu w 2017 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła środek ochronny dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz bonito na lata 2018–2020. Środek ten nie został zmieniony podczas dorocznego posiedzenia w 2019 r. i w związku z tym powinien być nadal wprowadzany do prawa Unii. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu IATTC] (38)[Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) potwierdziła TAC dla tuńczyka południowego na lata 2018–2020, przyjęty na dorocznym posiedzeniu w 2016 r. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu IATTC] (39)[Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła TAC w odniesieniu do głównych gatunków objętych zakresem jej kompetencji. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu SEAFO] (40)[Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) utrzymała uprzednio przyjęte środki ochrony i zarządzania. Środki te należy dalej wprowadzać do prawa Unii. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu WCPFC] (41)Na 42. dorocznym posiedzeniu w 2020 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła na 2021 r. szereg uprawnień do połowów w odniesieniu do niektórych stad w podobszarach 1–4 obszaru objętego konwencją NAFO. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii. (42)[Na 6. spotkaniu Stron Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (SIOFA) w 2019 r. przyjęto środki ochrony i zarządzania dotyczące stad objętych zakresem Porozumienia. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii. Motyw i odnośne przepisy zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu SIOFA] (43)W odniesieniu do uprawnień do połowów krabów z gatunków należących do Chionoecetes spp. w obszarze wokół Svalbardu traktat paryski z 1920 r. przyznaje wszystkim jego stronom równy i niedyskryminacyjny dostęp do zasobów, w tym również w zakresie połowów. Stanowisko Unii w sprawie tego dostępu w odniesieniu do połowów krabów z gatunków należących do Chionoecetes spp. w obszarze szelfu kontynentalnego wokół Svalbardu zostało przedstawione w dwóch notach werbalnych skierowanych do Norwegii: z dnia 25 października 2016 r. i z dnia 24 lutego 2017 r. W celu zapewnienia, aby eksploatacja kraba śnieżnego w obszarze wokół Svalbardu była zgodna z niedyskryminacyjnymi zasadami zarządzania, które mogą zostać określone przez Norwegię posiadającą suwerenność i sprawującą jurysdykcję nad obszarem objętym wspomnianym traktatem, należy ustalić liczbę statków upoważnionych do prowadzenia takich połowów. Przydział takich uprawnień do połowów między państwa członkowskie jest ograniczony do 2021 r. Przypomina się, że w Unii podstawowa odpowiedzialność za zapewnienie zgodności z mającym zastosowanie prawem leży po stronie państw członkowskich bandery. (44)Zgodnie z deklaracją Unii skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli należy ustalić dostępne dla Wenezueli uprawnienia do połowów lucjanowatych w wodach Unii. (45)Z uwagi na fakt, że niektóre przepisy są stosowane w sposób ciągły, a także aby uniknąć braku pewności prawa w okresie między końcem 2021 r. a datą wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2022 r., przepisy dotyczące zakazów i okresów zamkniętych zawarte w niniejszym rozporządzeniu powinny być nadal stosowane na początku 2022 r. do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2022 r. (46)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do upoważniania poszczególnych państw członkowskich do zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011. (47)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyznania dodatkowych dni przebywania na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej oraz za zwiększenie obecności obserwatorów naukowych, a także w odniesieniu do ustanowienia formatów arkuszy kalkulacyjnych służących do gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących transferu dni przebywania na morzu między statkami pływającymi pod banderą państwa członkowskiego. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. (48)Aby uniknąć przerwy w działalności połowowej oraz zapewnić rybakom unijnym środki do życia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem przepisów dotyczących ograniczeń nakładów połowowych, które powinny mieć zastosowanie od dnia 1 lutego 2021 r., oraz niektórych przepisów dotyczących poszczególnych regionów, które powinny mieć konkretną datę rozpoczęcia stosowania. Ze względu na pilny charakter niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po opublikowaniu. (49)Niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów dla Unii, są przyjmowane przez stosowne regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem (zwane dalej „RFMO”) pod koniec roku i zaczną obowiązywać przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Przepisy wprowadzające takie środki do prawa Unii powinny mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną. W szczególności – ze względu na to, że okres połowu w obszarze objętym konwencją CCAMLR trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a co za tym idzie, niektóre uprawnienia do połowów lub zakazy w obszarze objętym konwencją CCAMLR ustanawia się na okres rozpoczynający się od dnia 1 grudnia 2020 r. – odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od tej daty. Takie zastosowanie z mocą wsteczną pozostaje bez uszczerbku dla zasady uzasadnionych oczekiwań, ponieważ członków CCAMLR zakaz poławiania w obszarze objętym konwencją CCAMLR bez upoważnienia. (50)Uprawnienia do połowów należy stosować w pełnej zgodności z prawem Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1

Przedmiot 1.W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów dostępne w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb. 2.Uprawnienia do połowów, o których mowa w ust. 1, obejmują: a)limity połowowe na 2021 r. oraz, w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, na 2022 r.; b)ograniczenia nakładu połowowego na 2021 r., z wyjątkiem ograniczeń nakładu połowowego określonych w załączniku II, które będą miały zastosowanie od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 31 stycznia 2022 r.; c)uprawnienia do połowów na okres od dnia 1 grudnia 2020 r. do dnia 30 listopada 2021 r. w odniesieniu do niektórych stad obszaru objętego konwencją CCAMLR; d)uprawnienia do połowów w odniesieniu do niektórych stad w obszarze objętym konwencją IATTC określone w art. 30 dla wyszczególnionych w tym artykule okresów w latach 2020 i 2021. Artykuł 2

Zakres stosowania 1.Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących statków: a)unijnych statków rybackich; b)statków państw trzecich na wodach Unii. 2.Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do połowów rekreacyjnych, w przypadku gdy takie połowy zostały wyraźnie wymienione w jego odpowiednich przepisach. Artykuł 3

Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Ponadto stosuje się następujące definicje: a)„statek państwa trzeciego” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa trzeciego i zarejestrowany w państwie trzecim; b)„połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby morza są eksploatowane do celów, takich jak rekreacja, turystyka lub sport; c)„wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa; d)„całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza:

(i)w przypadku połowów podlegających wyłączeniu z obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad; (ii)w przypadku wszystkich pozostałych połowów – ilość ryb, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad; e)„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu; f)„ocena analityczna” oznacza ilościową ocenę tendencji zachodzących w obrębie określonego stada, opartą na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, aby możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów; g)„rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci rybackich zgodnie z definicją w art. 6 pkt 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241; h)„unijny rejestr floty rybackiej” oznacza rejestr utworzony przez Komisję zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; i)„dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; j)„boja instrumentalna” oznacza boję wyraźnie oznaczoną niepowtarzalnym numerem referencyjnym pozwalającym na identyfikację jej właściciela, wyposażoną w satelitarny system lokacyjny do monitorowania jej położenia; k)„boja w użyciu” oznacza każdą boję instrumentalną, uprzednio aktywowaną, włączoną i wykorzystywaną na morzu na dryfującym urządzeniu do sztucznej koncentracji ryb lub na dryfującej kłodzie, która to boja przesyła dane dotyczące lokalizacji oraz wszelkie inne dostępne informacje, takie jak szacunki echosondy. Artykuł 4

Obszary połowowe Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów: a)„obszary ICES” (Międzynarodowej Rady Badań Morza) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009; b)„cieśnina Skagerrak” oznacza obszar geograficzny ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji; c)„cieśnina Kattegat” oznacza obszar geograficzny ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen; d)„jednostka funkcjonalna 16 podobszaru ICES 7” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: –53° 30' N 15° 00' W, –53° 30' N 11° 00' W, –51° 30' N 11° 00' W, –51° 30' N 13° 00' W, –51° 00' N 13° 00' W,

–51° 00' N 15° 00' W; e)„jednostka funkcjonalna 25 rejonu ICES 8c” oznacza morski obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: –43° 00' N 9° 00' W, –43° 00' N 10° 00' W, –43° 30' N 10° 00' W, –43° 30' N 9° 00' W, –44° 00' N 9° 00' W, –44° 00' N 8° 00' W, –43° 30' N 8° 00' W; f)„jednostka funkcjonalna 26 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: –43° 00' N 8° 00' W, –43° 00' N 10° 00' W, –42° 00' N 10° 00' W, –42° 00' N 8° 00' W; g)„jednostka funkcjonalna 27 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: –42° 00' N 8° 00' W, –42° 00' N 10° 00' W, –38° 30' N 10° 00' W, –38° 30' N 9° 00' W, –40° 00' N 9° 00' W,

–40° 00' N 8° 00' W; h)„jednostka funkcjonalna 30 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny podlegający jurysdykcji Hiszpanii w Zatoce Kadyksu i w wodach przylegających do rejonu 9a; i)„jednostka funkcjonalna 31 rejonu ICES 8c” oznacza morski obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: –43° 30' N 6° 00' W, –44° 00' N 6° 00' W, –44° 00' N 2° 00' W, –43° 30' N 2° 00' W; j)„Zatoka Kadyksu” oznacza obszar geograficzny rejonu ICES 9a na wschód od 7º 23' 48″ W; k)„obszar objęty konwencją CCAMLR” (Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki) oznacza obszar geograficzny określony w art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004; l)„obszary CECAF” (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009; m)„obszar objęty konwencją IATTC” (Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o wzmocnieniu Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r.; n)„obszar objęty konwencją ICCAT” (Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) oznacza obszar geograficzny określony w Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego; o)„obszar podlegający kompetencji IOTC” (Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim) oznacza obszar geograficzny określony w Umowie o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim; p)„obszary NAFO” (Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009; q)„obszar objęty konwencją SEAFO” (Organizacji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim; r)„obszar objęty porozumieniem SIOFA” (Porozumieniem w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego) oznacza obszar geograficzny określony w Porozumieniu w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego; s)„obszar objęty konwencją SPRFMO” (Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi; t)„obszar objęty konwencją WCPFC” (Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku; u)„obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza pełnomorski obszar geograficzny Morza Beringa leżący poza zasięgiem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa; v)„obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC” oznacza obszar geograficzny wyznaczony przez następujące granice:

–150º W, –130º W, –4º S, –50º S. TYTUŁ II

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW

DLA UNIJNYCH STATKÓW RYBACKICH Rozdział I

Przepisy ogólne Artykuł 5

TAC i przydziały 1.TAC dla unijnych statków rybackich w wodach Unii lub w niektórych wodach nienależących do Unii oraz podział tych TAC między państwa członkowskie, a także, w stosownych przypadkach, warunki funkcjonalnie z nimi związane określono w załączniku I. 2.Unijne statki rybackie upoważnia się do połowów – w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia – w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia i Norwegia, oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 14 niniejszego rozporządzenia, w części A załącznika V do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 i przepisach wykonawczych do niego. Artykuł 6

Wielkości TAC ustalane przez państwa członkowskie 1.W odniesieniu do niektórych stad ryb TAC są ustalane przez zainteresowane państwo członkowskie. Stada te określono w załączniku I. 2.TAC, które są ustalane przez państwo członkowskie, muszą: a)być zgodne z zasadami i przepisami WPRyb, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz b)prowadzić: (i)jeżeli ocena analityczna jest dostępna – do eksploatacji stada, która będzie z jak największym prawdopodobieństwem zgodna z MSY; lub (ii)jeżeli ocena analityczna jest niedostępna lub niepełna – do eksploatacji stada zgodnej z ostrożnościowym podejściem do zarządzania rybołówstwem. 3.Do dnia 15 marca 2021 r. każde zainteresowane państwo członkowskie przedłoży Komisji następujące informacje: a)przyjęte TAC; b)zgromadzone i ocenione przez zainteresowane państwo członkowskie dane, na podstawie których ustalono wysokość przyjętych TAC; c)szczegółowe wyjaśnienie zgodności przyjętych TAC z ust. 2.

Artykuł 7

Warunki wyładunku połowów i przyłowów 1.Połowy niepodlegające obowiązkowi wyładunku na mocy art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 zatrzymuje się na statku lub wyładowuje wyłącznie w przypadku, gdy: a)zostały dokonane przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą, która nie została wyczerpana; lub b)stanowią część kwoty unijnej, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot, i która nie została wyczerpana. 2.Stada gatunków niedocelowych w bezpiecznych granicach biologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia do celów odstępstwa od obowiązku odliczania połowów od odpowiednich kwot przewidzianych w tym artykule. Artykuł 8

Ograniczenia nakładu połowowego w rejonie ICES 7e 1.W odniesieniu do okresów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), w załączniku II określono aspekty techniczne praw i obowiązków związane z załącznikiem II w odniesieniu do zarządzania stadem soli w rejonie ICES 7e. 2.Komisja może w drodze aktów wykonawczych przydzielić wnioskującemu państwu członkowskiemu określoną liczbę dni na morzu oprócz tych, o których mowa w załączniku II pkt 5, w ciągu których statek może zostać upoważniony przez swoje państwo członkowskie bandery do przebywania w rejonie ICES 7e, gdy posiada na pokładzie jakiekolwiek narzędzie regulowane, na podstawie takiego wniosku złożonego przez to państwo członkowskie, zgodnie z załącznikiem II pkt 7.4. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 3.Komisja może w drodze aktów wykonawczych przydzielić wnioskującemu państwu członkowskiemu maksymalnie trzy dni między dniem 1 lutego 2020 r. a dniem 31 stycznia 2021 r. oprócz tych, o których mowa w załączniku II pkt 5, w ciągu których statek może przebywać w rejonie ICES 7e na podstawie programu zwiększenia obecności obserwatorów naukowych, o którym mowa w załączniku II pkt 8.1. Przydział taki odbywa się na podstawie opisu przedłożonego przez państwo członkowskie zgodnie z pkt 8.3 załącznika II i po konsultacji ze STECF. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 53 ust. 2. Artykuł 9

Środki dotyczące połowów rekreacyjnych labraksa w Zatoce Biskajskiej W ramach połowów rekreacyjnych, w tym prowadzonych z brzegu, w rejonach ICES 8a i 8b dozwolone jest łowienie i zatrzymywanie maksymalnie dwóch osobników labraksa na rybaka dziennie. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do sieci stawnych, których nie wolno używać do połowu lub zatrzymywania labraksa. Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych środków krajowych w zakresie połowów rekreacyjnych. Artykuł 10

Środki dotyczące połowów węgorza europejskiego w wodach Unii obszaru ICES Wszelkie połowy ukierunkowane, przypadkowe i rekreacyjne węgorza europejskiego są zabronione w wodach Unii obszaru ICES i w wodach słonawych, takich jak estuaria, laguny przybrzeżne i wody przejściowe, w okresie obejmującym trzy kolejne miesiące, który zostanie ustalony przez każde zainteresowane państwo członkowskie między dniem 1 sierpnia 2021 r. a dniem 28 lutego 2022 r. Nie później niż w dniu 1 czerwca 2021 r. państwa członkowskie powiadomią Komisję o ustalonym okresie. Artykuł 11

Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów 1.Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla: a)wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; b)odliczeń i ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; c)ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 12 i 47 rozporządzenia Rady (UE) 2017/2403; d)dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; e)ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

f)odliczeń dokonywanych na podstawie art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; g)transferów i wymian kwot na podstawie art. 16 niniejszego rozporządzenia. 2.Stada, które podlegają TAC przezornościowym lub analitycznym, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na potrzeby ustalanych z roku na rok warunków zarządzania TAC i kwotami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 847/96. 3.O ile w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie określono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 ma zastosowanie do stad podlegających TAC przezornościowemu, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia – do stad podlegających TAC analitycznemu. 4.Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania, w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Artykuł 12

Środki zaradcze w odniesieniu do dorsza atlantyckiego w cieśninie Kattegat 1.Statki unijne poławiające w cieśninie Kattegat przy użyciu włoków dennych (kody narzędzi: OTB, OTT, OT, TBN, TBS, TB, TX i PTB) o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 70 mm stosują jedno z następujących narzędzi selektywnych: a)kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb; b)kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 50 mm oddzielającym ryby płastugokształtne i dorszokształtne, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb dorszokształtnych; c)panel Seltra o oczkach kwadratowych o rozmiarze 300 mm; d)regulowane wysoce selektywne narzędzie, którego właściwości techniczne zapewniają – zgodnie z badaniem naukowym ocenionym przez STECF – połowy dorsza atlantyckiego poniżej 1,5 %, jeżeli jest to jedyne narzędzie na pokładzie. 2.Statki unijne, które biorą udział w planie odnośnego państwa członkowskiego i mają zainstalowane działające urządzenie do w pełni udokumentowanych połowów, mogą stosować narzędzie, które jest zgodne z częścią B załącznika V do rozporządzenia (UE) 2019/1241. Zainteresowane państwa członkowskie przekazują Komisji wykaz tych statków. Artykuł 13

Gatunki objęte zakazem połowów 1.Unijnym statkom rybackim zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku następujących gatunków: a)rai promienistej (Raja radiata) w wodach Unii rejonów ICES 2a, 3a i 7d oraz podobszaru ICES 4; b)beryksa wspaniałego (Beryx splendens) w podobszarze NAFO 6, c)kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14; d)kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14; e)liksy (Dalatias licha) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14; f)kolenia kolcobrodego (Deania calcea) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

g)kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 3, 4, 6, 7, 8, 9 i 10; h)kolczaka wielkiego (Etmopterus princeps) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14; i)rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1, 5, 6, 7, 8, 12 i 14; j)żarłacza śledziowego (Lamna nasus) we wszystkich wodach; k)rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES 3a; l)rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES 6 i 10; m)rekina wielorybiego (Rhincodon typus) we wszystkich wodach; n)rochy (Rhinobatos rhinobatos) w Morzu Śródziemnym; o)kolenia pospolitego (Squalus acanthias) w wodach Unii podobszarów ICES 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10, z wyjątkiem programów unikania określonych w załączniku IA; 2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Należy je niezwłocznie uwolnić. Artykuł 14

Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przedkładając Komisji, na podstawie art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, dane dotyczące wyładunków ilości złowionych ze stad i dotyczące nakładu połowowego, stosują kody stad określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Rozdział II

Upoważnienia do połowów w wodach państw trzecich Artykuł 15

Upoważnienia do połowów 1.Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla unijnych statków rybackich w wodach państwa trzeciego określono w załączniku V część A. 2.W przypadku gdy jedno państwo członkowskie przekazuje innemu państwu członkowskiemu kwotę („swap”) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w części A załącznika V do niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, transfer obejmuje odpowiednie przekazanie upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby upoważnień do połowów dla każdego obszaru połowowego, określonej w części A załącznika V do niniejszego rozporządzenia. Rozdział III

Uprawnienia do połowów w wodach

regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem Sekcja 1

Przepisy ogólne Artykuł 16

Transfery i wymiany kwot 1.W przypadku gdy na podstawie przepisów regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) dozwolone są transfery lub wymiany kwot między umawiającymi się stronami RFMO, dane państwo członkowskie (zwane dalej „zainteresowanym państwem członkowskim”) może prowadzić rozmowy z umawiającą się stroną RFMO oraz w stosownych przypadkach ustalać możliwe zakresy planowanych transferów lub wymian kwot.

2.Po powiadomieniu Komisji przez zainteresowane państwo członkowskie Komisja może zatwierdzić zakres planowanych transferów lub wymian kwot, które były przedmiotem rozmów tego państwa członkowskiego z odnośną umawiającą się stroną RFMO. Następnie Komisja bez zbędnej zwłoki wyraża zgodę na dokonanie takiego transferu lub takiej wymiany kwot z odnośną umawiającą się stroną RFMO. Komisja powiadamia sekretariat RFMO o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot zgodnie z przepisami tej organizacji. 3.Komisja informuje państwa członkowskie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot. 4.Uprawnienia do połowów otrzymane od odnośnej umawiającej się strony RFMO lub przekazane jej w ramach transferu lub wymiany kwot uznawane są za kwoty przydzielone zainteresowanemu państwu członkowskiemu lub odliczane od przydziału zainteresowanego państwa członkowskiego od momentu, w którym transfer lub wymiana kwot zostaną przeprowadzone zgodnie z warunkami porozumienia osiągniętego z odnośną umawiającą się stroną RFMO lub zgodnie z przepisami odnośnej RFMO, zależnie od przypadku. Taki przydział nie może zmienić istniejącego klucza rozdziału do celów przydzielania uprawnień do połowów między państwami członkowskimi zgodnie z zasadą względnej stabilności działalności połowowej. 5.Niniejszy artykuł stosuje się do dnia 31 stycznia 2022 r. w odniesieniu do transferów kwot od umawiającej się strony RFMO na rzecz Unii oraz ich późniejszego przydziału państwom członkowskim. [Sekcje 2–10 poniżej zostaną zaktualizowane po dorocznych posiedzeniach RFMO] Sekcja 2

Obszar objęty konwencją ICCAT Artykuł 17

Ograniczenia zdolności połowowej oraz zdolności w zakresie chowu lub hodowli i tuczu 1.Liczbę unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg / 75 cm do 30 kg / 115 cm we wschodnim Atlantyku, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 1. 2.Liczbę unijnych jednostek uprawiających przybrzeżne rybołówstwo łodziowe, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg / 75 cm do 30 kg / 115 cm w Morzu Śródziemnym, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 2. 3.Liczbę unijnych statków rybackich dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów chowu lub hodowli, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg / 75 cm do 30 kg / 115 cm, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 3. 4.Liczbę statków rybackich upoważnionych do połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 4. 5.Liczbę pułapek służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 5. 6.Całkowite zdolności w zakresie chowu lub hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego rozdzielaną między miejsca chowu lub hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 6. 7.Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów północnego tuńczyka białego jako gatunku docelowego zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 520/2007 ogranicza się zgodnie z pkt 7 załącznika VI do niniejszego rozporządzenia. 8.Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich o długości co najmniej 20 metrów, które prowadzą połowy opastuna w obszarze objętym konwencją ICCAT, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 8. Artykuł 18

Połowy rekreacyjne W stosownych przypadkach państwa członkowskie przydzielają określoną część na połowy rekreacyjne w ramach kwot przydzielonych im zgodnie z załącznikiem ID. Artykuł 19

Rekiny 1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy alopiasów (Alopias superciliosus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu. 2.Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków kosogonowatych należących do rodzaju Alopias.

3.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy młotowatych (z rodziny Sphyrnidae), z wyjątkiem Sphyrna tiburo, złowionych w obszarze objętym konwencją ICCAT. 4.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych (Carcharhinus longimanus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu. 5.Zabrania się zatrzymywania na statku żarłaczy jedwabistych (Carcharhinus falciformis) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu. Sekcja 3

Obszar objęty konwencją CCAMLR Artykuł 20

Powiadomienia o zwiadach rybackich dotyczących antarów Państwa członkowskie mogą uczestniczyć w 2020 r. w zwiadach rybackich dotyczących antarów (Dissostichus spp.) przy użyciu takli w podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej. Jeżeli państwo członkowskie zamierza uczestniczyć w takich zwiadach rybackich, powiadamia o tym Sekretariat CCAMLR zgodnie z art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004 nie później niż w dniu 1 czerwca 2020 r. Artykuł 21

Ograniczenia dotyczące zwiadów rybackich dotyczących antarów 1.Połowy antarów w okresie połowu 2019–2020 są ograniczone do państw członkowskich, podobszarów i liczby statków określonych w tabeli A w załączniku VII w odniesieniu do gatunków, TAC i limitów przyłowów określonych w tabeli B w tym załączniku. 2.Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków rekinów do celów innych niż badania naukowe. Wszelkie przyłowy rekinów, zwłaszcza osobników młodych i ciężarnych samic, złowionych przypadkowo podczas połowów antarów, uwalnia się żywe. 3.W stosownych przypadkach połowy w jakimkolwiek małym obszarze badawczym (SSRU) wstrzymuje się, kiedy zgłoszony połów osiągnie określony TAC, a dany SSRU zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część okresu połowu. 4.W celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości w zakresie rybołówstwa oraz uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładu połowowego połowy odbywają się w możliwie jak największym zakresie geograficznym oraz batymetrycznym. W podobszarach FAO 88.1 i 88.2, a także w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a, w przypadku gdy są dozwolone zgodnie z art. 20, zabrania się połowów na głębokościach nieprzekraczających 550 metrów. Artykuł 22

Połowy kryla antarktycznego w okresie połowu 2020–2021 1.Jeżeli w okresie połowu 2020–2021 państwo członkowskie zamierza poławiać kryla antarktycznego (Euphausia superba) w obszarze objętym konwencją CCAMLR, powiadamia o tym zamiarze Komisję przy użyciu formularza zawartego w części B dodatku do załącznika VII do niniejszego rozporządzenia nie później niż w dniu 1 maja 2020 r. Na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie Komisja przekazuje powiadomienia Sekretariatowi CCAMLR nie później niż w dniu 30 maja 2020 r. 2.Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004 w odniesieniu do każdego statku, który państwo członkowskie ma upoważnić do uczestnictwa w połowach kryla antarktycznego. 3.Państwo członkowskie zamierzające poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR zgłasza swój zamiar dotyczący tego połowu wyłącznie w odniesieniu do upoważnionych statków pływających pod jego banderą w momencie powiadomienia lub pływających pod banderą innego członka CCAMLR, w odniesieniu do których spodziewa się, że w momencie dokonywania połowów będą pływały pod banderą tego państwa członkowskiego. 4.Państwa członkowskie mają prawo upoważnić do uczestnictwa w połowach kryla antarktycznego statki inne niż statki zgłoszone Sekretariatowi CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, jeżeli upoważniony statek nie może uczestniczyć w połowach z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwa członkowskie natychmiast informują Sekretariat CCAMLR oraz Komisję, przekazując: a)pełne dane statku(-ów) zastępującego(-ych), w tym informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004; b)wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie oraz wszelkie odpowiednie dokumenty lub informacje potwierdzające. 5.Państwa członkowskie nie mogą upoważnić do połowów kryla antarktycznego statku znajdującego się w jakimkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków rybackich prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (zwane dalej „połowami NNN”). Sekcja 4

Obszar podlegający kompetencji IOTC

Artykuł 23

Ograniczenie zdolności połowowej statków poławiających

w obszarze podlegającym kompetencji IOTC 1.Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VIII pkt 1. 2.Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich poławiających włócznika (Xiphias gladius) oraz tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VIII pkt 2. 3.Państwa członkowskie mogą dokonać ponownego przydziału statków przypisanych do jednego z dwóch rodzajów połowów, o których mowa w ust. 1 i 2, do drugiego rodzaju połowu, pod warunkiem że mogą wykazać Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do danych stad ryb. 4.Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku propozycji transferu zdolności połowowej na rzecz ich floty statki, które mają zostać objęte transferem, znajdowały się w rejestrze upoważnionych statków IOTC lub w rejestrze statków innej RFMO zajmującej się połowami tuńczyka. Ponadto transferem nie mogą zostać objęte statki znajdujące się w wykazie statków prowadzących połowy NNN którejkolwiek RFMO. 5.Państwa członkowskie mogą zwiększyć swoją zdolność połowową, przekraczając pułapy, o których mowa w ust. 1 i 2, jedynie w ramach limitów określonych w planach rozwoju przedstawionych IOTC. Artykuł 24

Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb oraz statki dostawcze 1.Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb są wyposażone w boje instrumentalne. Zabrania się stosowania innych boi, takich jak boje radiowe. 2.Sejner nie może w dowolnym momencie śledzić jednocześnie więcej niż 300 boi w użyciu. 3.Maksymalna liczba boi instrumentalnych, które mogą być nabywane rocznie dla każdego sejnera, wynosi 500. Żaden sejner nie może mieć w żadnym momencie więcej niż 500 boi instrumentalnych (boje zapasowe oraz boje w użyciu). 4.Liczba statków dostawczych może wynosić maksymalnie dwa statki dostawcze wspomagające nie mniej niż pięć sejnerów, przy czym wszystkie te statki muszą pływać pod banderą jednego z państw członkowskich. Niniejszy przepis nie ma zastosowania do państw członkowskich korzystających z tylko jednego statku dostawczego. 5.Jeden sejner nie może być w żadnym momencie wspomagany przez więcej niż jeden statek dostawczy pływający pod banderą jednego z państw członkowskich. 6.Unia nie rejestruje nowych ani dodatkowych statków dostawczych w rejestrze upoważnionych statków IOTC. Artykuł 25

Rekiny 1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy wszystkich gatunków kosogonowatych (z rodziny Alopiidae) podczas jakiegokolwiek połowu. 2.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) podczas jakiegokolwiek połowu, z wyjątkiem statków o długości całkowitej poniżej 24 metrów prowadzących wyłącznie operacje połowowe w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają, oraz pod warunkiem że ich połowy są przeznaczone wyłącznie do spożycia lokalnego. 3.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wolno okaleczać. Należy je niezwłocznie uwolnić. Artykuł 26

Mantowate 1.Unijnym statkom rybackim zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakiejkolwiek części lub całej tuszy mantowatych (z rodziny Mobulidae, obejmującej rodzaje Manta i Mobula), z wyjątkiem statków rybackich prowadzących połowy na własne potrzeby (w przypadku gdy złowione ryby są spożywane bezpośrednio przez rodziny rybaków). Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego mantowate złowione w sposób niezamierzony w ramach rybołówstwa łodziowego (połowów innych niż połowy taklami lub połowów powierzchniowych, tj. połowów przy użyciu okrężnic, węd, sieci skrzelowych, węd ręcznych oraz statków do połowu wędami holowanymi, oraz zarejestrowanych w rejestrze upoważnionych statków IOTC) mogą zostać wyładowane wyłącznie do celów spożycia lokalnego.

2.Wszystkie statki rybackie inne niż statki używane do prowadzenia połowów na własne potrzeby niezwłocznie, w możliwym zakresie, uwalniają mantowate żywe i nieokaleczone, gdy tylko zostaną zauważone w sieci, na haczyku lub na pokładzie oraz czynią to w sposób powodujący jak najmniejsze uszkodzenie schwytanych osobników. Sekcja 5

Obszar objęty konwencją SPRFMO Artykuł 27

Połowy gatunków pelagicznych 1.Jedynie te państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r. mogą dokonywać połowów tych gatunków w tym obszarze zgodnie z TAC określonymi w załączniku IH. 2.Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2020 r. połowy gatunków pelagicznych w tym obszarze do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 78 600 ton pojemności brutto. 3.Uprawnienia do połowów określone w załączniku IH można wykorzystywać wyłącznie pod warunkiem, że państwa członkowskie wyślą Komisji wykaz statków prowadzących aktywnie połowy lub zaangażowanych w przeładunek w obszarze objętym konwencją SPRFMO, zapisy z systemów monitorowania statków, miesięczne raporty połowowe oraz, jeżeli są dostępne, dane na temat zawinięć do portów, najpóźniej do piątego dnia następnego miesiąca, w celu przekazania tych informacji Sekretariatowi SPRFMO. Artykuł 28

Połowy denne 1.Państwa członkowskie ograniczają swoje połowy denne lub nakład połowowy w odniesieniu do połowów dennych w 2020 r. do tych części obszaru objętego konwencją SPRFMO, w których prowadzono połowy denne w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., oraz do poziomu, który nie przekracza średniego rocznego poziomu połowów lub parametrów nakładów połowowych z tego okresu. Mogą one prowadzić połowy w zakresie wykraczającym poza udokumentowane połowy, tylko jeżeli SPRFMO zatwierdzi ich plan połowowy przekraczające poziom udokumentowanych połowów. 2.Państwa członkowskie bez udokumentowanych połowów dennych lub nakładu połowowego w odniesieniu do połowów dennych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. nie mogą prowadzić połowów, chyba że SPRFMO zatwierdzi ich plan połowowy bez udokumentowanych połowów. Artykuł 29

Zwiady rybackie 1.Państwa członkowskie mogą uczestniczyć w 2020 r. w zwiadach rybackich dotyczących antarów (Dissostichus spp.), przy użyciu takli, w obszarze objętym konwencją SPRFMO tylko wtedy, gdy SPRFMO zatwierdzi ich wniosek o udział w takich połowach, w tym plan działania w sprawie połowów oraz zobowiązanie do wdrożenia planu gromadzenia danych. 2.Połowy odbywają się wyłącznie w blokach badawczych określonych przez SPRFMO. Zabrania się połowów na głębokościach nieprzekraczających 750 metrów i przekraczających 2 000 metrów. 3.TAC określono w załączniku IH. Połowy są ograniczone do jednego rejsu o długości maksymalnie 21 kolejnych dni i do maksymalnej liczby 5 000 haczyków na zestaw, przy maksymalnej liczbie 20 zestawów na blok badawczy. Połowy wstrzymuje się, gdy zostanie osiągnięty TAC albo po wystawieniu i zaciągnięciu 100 zestawów – w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Sekcja 6

Obszar objęty konwencją IATTC Artykuł 30

Połowy przy użyciu okrężnic 1.Zabrania się połowów tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna (Thunnus obesus) oraz bonito (Katsuwonus pelamis) przez sejnery: a)od godz. 00.00 dnia 29 lipca 2020 r. do godz. 24.00 dnia 8 października 2020 r. lub od godz. 00.00 dnia 9 listopada 2020 r. do godz. 24.00 dnia 19 stycznia 2021 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice: –linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego, –150º W, –40º N,

–40º S; b)od godz. 00.00 dnia 9 października 2020 r. do godz. 24.00 dnia 8 listopada 2020 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice: –96º W, –110º W, –4º N, –3º S. 2.Przed dniem 1 kwietnia 2020 r., dla każdego ze swoich statków, zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia, o którym mowa w ust. 1 lit. a). Wszystkie sejnery zainteresowanych państw członkowskich wstrzymują na wybrany okres połowy okrężnicami w obszarach określonych w ust. 1. 3.Sejnery łowiące tuńczyka w obszarze objętym konwencją IATTC zatrzymują na statku, a następnie wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione tuńczyki żółtopłetwe, opastuny i bonito. 4.Ust. 3 nie ma zastosowania w następujących przypadkach: a)w przypadku gdy ryby uznano za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub b)podczas ostatniej części rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tej części rejsu. Artykuł 31

Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb 1.W obszarze objętym konwencją IATTC sejnery nie mogą w żadnym momencie posiadać więcej niż 450 aktywnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb. Urządzenie do sztucznej koncentracji ryb uznaje się za aktywne, jeżeli jest ono wykorzystywane na morzu, rozpoczyna transmisję swojej lokalizacji i jest monitorowane przez statek, jego właściciela lub operatora. Urządzenie do sztucznej koncentracji ryb uruchamia się wyłącznie na pokładzie sejnera. 2.Sejner nie może zrzucać urządzeń do sztucznej koncentracji ryb w okresie 15 dni przed rozpoczęciem wybranego okresu zamknięcia, o którym mowa w art. 29 ust. 1 lit. a), oraz musi odzyskać taką samą liczbę urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, jaką początkowo wykorzystano w ciągu 15 dni przed rozpoczęciem okresu zamknięcia. 3.Państwa członkowskie co miesiąc zgłaszają Komisji informacje dzienne dotyczące wszystkich aktywnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb zgodnie z wymogami IATTC. Sprawozdania te składane są z przesunięciem co najmniej 60 dni, ale nie więcej niż 75 dni. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje sekretariatowi IATTC. Artykuł 32

Limity połowowe opastuna w przypadku połowów taklami Łączne roczne połowy opastuna przez taklowce każdego państwa członkowskiego w obszarze objętym konwencją IATTC określono w załączniku IL. Artykuł 33

Zakaz połowów żarłaczy białopłetwych 1.Zabrania się połowów żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) w obszarze objętym konwencją IATTC, a także zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych złowionych w tym obszarze. 2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Operatorzy statku muszą je niezwłocznie uwolnić.

3.Operatorzy statku: a)odnotowują liczbę uwolnień z oznaczeniem stanu ryb (martwe lub żywe); b)zgłaszają informacje określone w lit. a) państwu członkowskiemu, którego są obywatelami. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje zgromadzone w trakcie poprzedniego roku do dnia 31 stycznia. Artykuł 34

Zakaz połowów mantowatych Unijnym statkom rybackim w obszarze objętym konwencją IATTC zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakiejkolwiek części lub całej tuszy mantowatych (z rodziny Mobulidae, obejmującej rodzaje Manta i Mobula). Unijne statki rybackie w miarę możliwości niezwłocznie uwalniają mantowate – żywe i nieokaleczone, gdy tylko zauważą, że zostały złowione. Sekcja 7

Obszar objęty konwencją SEAFO Artykuł 35

Zakaz połowów rekinów głębokowodnych Zabrania się ukierunkowanych połowów wymienionych poniżej rekinów głębokowodnych w obszarze objętym konwencją SEAFO: a)Apristurus manis; b)kolczak (Etmopterus bigelowi); c)Etmopterus brachyurus; d)kolczak wielki (Etmopterus princeps); e)kolczak smukły (Etmopterus pusillus); f)rajowate (Rajidae); g)Scymnodon squamulosus; h)rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha; i)koleń pospolity (Squalus acanthias). Sekcja 8

Obszar objęty konwencją WCPFC Artykuł 36

Warunki połowów opastuna, tuńczyka żółtopłetwego i bonito

oraz tuńczyka białego z południowego Pacyfiku 1.Państwa członkowskie zapewniają, aby liczba dni połowowych przydzielonych sejnerom prowadzącym połowy opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares) i bonito (Katsuwonus pelamis) w pełnomorskiej części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej pomiędzy 20° N a 20° S nie przekraczała 403 dni.

2.Unijne statki rybackie nie mogą prowadzić ukierunkowanych połowów tuńczyka białego z południowego Pacyfiku (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° S. 3.Państwa członkowskie zapewniają, aby w 2020 r. połowy opastuna (Thunnus obesus) przez taklowce nie przekroczyły 2 000 ton. Artykuł 37

Zarządzanie połowami przy użyciu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb 1.W części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej między 20º N a 20º S między godz. 00.00 dnia 1 lipca 2020 r. a godz. 24.00 dnia 30 września 2020 r. zabrania się sejnerom wykorzystywania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, ich obsługi lub ich wystawiania. 2.Oprócz zakazu określonego w ust. 1 w obszarze pełnomorskim objętym konwencją WCPFC położonym między 20º N a 20º S zakazuje się wystawiania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb przez dwa dodatkowe miesiące: między godz. 00.00 dnia 1 kwietnia 2020 r. a godz. 24.00 dnia 31 maja 2020 r. albo między godz. 00.00 dnia 1 listopada 2020 r. a godz. 24.00 dnia 31 grudnia 2020 r. 3.Ust. 2 nie ma zastosowania w następujących przypadkach: a)podczas ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby; b)w przypadku gdy ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub c)gdy wystąpi poważna awaria urządzeń do zamrażania. 4.Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy z ich sejnerów nie wykorzystywał na morzu w żadnym momencie więcej niż 350 urządzeń do sztucznej koncentracji ryb z aktywowanymi bojami instrumentalnymi. Boję aktywuje się wyłącznie na pokładzie statku. 5.Wszystkie sejnery prowadzące połowy w części obszaru objętego konwencją WCPFC, o której mowa w ust. 1, zatrzymują na statku, przeładowują i wyładowują wszystkie złowione opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i bonito. Artykuł 38

Ograniczenia liczby unijnych statków rybackich

upoważnionych do połowów włócznika Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika (Xiphias gladius) w obszarach na południe od 20° S w obszarze objętym konwencją WCPFC określono w załączniku IX. Artykuł 39

Limity połowowe włócznika w przypadku połowów taklami na południe od 20° S Państwa członkowskie zapewniają, aby w 2020 r. połowy włócznika (Xiphias gladius) na południe od 20° S przez taklowce nie przekroczyły limitu wyznaczonego w załączniku IG. Państwa członkowskie zapewniają także, aby w wyniku tego środka nie nastąpiło przesunięcie nakładu połowowego dla włócznika na obszar na północ od 20° S. Artykuł 40

Żarłacze jedwabiste i żarłacze białopłetwe 1.W obszarze objętym konwencją WCPFC zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku lub przechowywania jakiejkolwiek części lub całej tuszy osobników następujących gatunków: a)żarłacze jedwabiste (Carcharhinus falciformis); b)żarłacze białopłetwe (Carcharhinus longimanus). 2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Należy je niezwłocznie uwolnić.

Artykuł 41

Obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC 1.Statki wpisane wyłącznie do rejestru WCPFC stosują środki określone w niniejszej sekcji, gdy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC i WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. v). 2.Statki wpisane jednocześnie do rejestru WCPFC i do rejestru IATTC oraz statki wpisane wyłącznie do rejestru IATTC stosują środki określone w art. 30 ust. 1 lit. a), ust. 2, 3 i 4 oraz w art. 31, 32 i 33, gdy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC i WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. v). Sekcja 9

Morze Beringa Artykuł 42

Zakaz połowów w obszarze pełnomorskim Morza Beringa Zabrania się połowów mintaja (Gadus chalcogrammus) w obszarze pełnomorskim Morza Beringa. Sekcja 10

OBSZAR OBJĘTY POROZUMIENIEM SIOFA Artykuł 43

Ograniczenia połowów dennych Państwa członkowskie zapewniają, aby statki pływające pod ich banderą i prowadzące połowy w obszarze objętym porozumieniem SIOFA: a)ograniczyły swój roczny nakład połowowy i połowy w ramach połowów dennych do średniego rocznego poziomu w odniesieniu do tych lat, w których ich statki prowadziły działalność w obszarze objętym porozumieniem SIOFA, w reprezentatywnym okresie, w odniesieniu do którego istnieją dane zgłoszone Komisji; a)nie rozszerzały rozkładu przestrzennego nakładu połowowego w ramach połowów dennych, z wyłączeniem połowów dokonywanych za pomocą węd i pułapek, poza obszary, w których w ostatnich latach prowadzono połowy; b)nie były upoważnione do prowadzenia połowów na tymczasowo chronionych obszarach Atlantis Bank, Coral, Fools Flat, Middle of What, Walter’s Shoal, zgodnie z definicją w załączniku IK, z wyjątkiem połowów dokonywanych za pomocą węd i pułapek oraz pod warunkiem że przez cały czas podczas połowów w tych obszarach na statku będzie przebywał obserwator naukowy.] TYTUŁ III

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW

DLA STATKÓW PAŃSTW TRZECICH

W WODACH UNII Artykuł 44

Statki rybackie pływające pod banderą Norwegii

oraz statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych Statki rybackie pływające pod banderą Norwegii oraz statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych upoważnia się do połowów w wodach Unii w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w tytule III rozporządzenia (UE) 2017/2403. Artykuł 45

Statki rybackie pływające pod banderą Wenezueli W odniesieniu do statków rybackich pływających pod banderą Wenezueli zastosowanie mają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu oraz w tytule III rozporządzenia (UE) 2017/2403. Artykuł 46

Upoważnienia do połowów Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków państw trzecich w wodach Unii określono w załączniku V część B. Artykuł 47

Warunki wyładunku połowów i przyłowów

Do połowów i przyłowów statków państw trzecich poławiających na podstawie upoważnień, o których mowa w art. 46, stosuje się warunki określone w art. 7. Artykuł 48

Gatunki objęte zakazem połowów 1.Statkom państw trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku następujących gatunków, w każdym przypadku gdy zostaną one znalezione w wodach Unii: a)rai promienistej (Raja radiata) w wodach Unii rejonów ICES 2a, 3a i 7d oraz podobszaru ICES 4; b)kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 3, 4, 6, 7, 8, 9 i 10; c)rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 1, 4, 5, 6, 7, 8, 12 i 14; d)liksy (Dalatias licha), kolenia kolcobrodego (Deania calcea), kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus), kolczaka wielkiego (Etmopterus princeps) i kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 1, 4 i 14; e)żarłacza śledziowego (Lamna nasus) w wodach Unii; f)rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES 3a; g)rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES 6, 9 i 10; h)rochy (Rhinobatos rhinobatos) w Morzu Śródziemnym; i)rekina wielorybiego (Rhincodon typus) we wszystkich wodach; j)kolenia pospolitego (Squalus acanthias) w wodach Unii podobszarów ICES 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10. 2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Należy je niezwłocznie uwolnić. TYTUŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 49

Procedura komitetowa Komisję wspomaga Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Artykuł 50

Przepis przejściowy Art. 9, 12, 13, 19, 25, 26, 33, 34, 35, 40, 42 i 48 stosuje się nadal odpowiednio w 2022 r. do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na rok 2022. Artykuł 51

Wejście w życie