Zalecenie

ZALECENIE RADY

mające na celu likwidację nadmiernego deficytu budżetowego w Słowenii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 7,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) państwa członkowskie unikają nadmiernego deficytu budżetowego.

(2) Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia dobrego stanu finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

(3) W dniu 2 grudnia 2009 r., zgodnie z art. 126 ust. 6 TFUE, Rada podjęła decyzję, w której stwierdziła istnienie nadmiernego deficytu w Słowenii, i wydała zalecenie[1] służące skorygowaniu nadmiernego deficytu najpóźniej do 2013 r., zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE oraz art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu[2]. W celu obniżenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały władzom Słowenii zalecono: wdrożenie środków konsolidacji budżetowej w 2010 r. zgodnie z planem; zapewnienie średniego rocznego strukturalnego dostosowania budżetowego na poziomie ¾ % PKB w latach 2010–2013; oraz określenie środków koniecznych, aby dokonać korekty nadmiernego deficytu do 2013 r., przy założeniu sprzyjających warunków koniunkturalnych, oraz przyśpieszenie tempa redukcji deficytu, jeżeli warunki gospodarcze lub budżetowe okażą się korzystniejsze niż zakładano w momencie wydania zalecenia.

(4) W dniu 15 czerwca 2010 r. Komisja stwierdziła, że według prognozy służb Komisji z wiosny 2010 r. Słowenia podjęła skuteczne działania zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. w celu obniżenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych poniżej stanowiącego wartość referencyjną poziomu 3 % PKB, w związku z czym Komisja uznała, że nie ma potrzeby podjęcia kolejnych kroków przewidzianych w ramach procedury nadmiernego deficytu.

(5) Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 Rada, działając na zalecenie Komisji, może podjąć decyzję o wydaniu zmienionego zalecenia na mocy art. 126 ust. 7 TFUE w przypadku, gdy podjęto skuteczne działania, lecz po przyjęciu pierwotnego zalecenia wystąpią nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze niosące poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych. Wystąpienie nieprzewidzianych niekorzystnych zdarzeń gospodarczych niosących poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych należy poddać ocenie w kontekście prognozy gospodarczej stanowiącej podstawę zalecenia Rady.

(6) Zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE oraz art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 Rada jest zobowiązana skierować do danego państwa członkowskiego zalecenia mające na celu likwidację nadmiernego deficytu w oznaczonym terminie. W zaleceniu określa się termin maksymalnie sześciu miesięcy na podjęcie przez dane państwo członkowskie skutecznych działań w celu skorygowania nadmiernego deficytu. W zaleceniu dotyczącym skorygowania nadmiernego deficytu Rada wzywa również dane państwo członkowskie do osiągnięcia rocznych celów budżetowych, które – w oparciu o prognozę stanowiącą podstawę zalecenia – są spójne z minimalną roczną poprawą salda strukturalnego – tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne i z pominięciem skutków działań jednorazowych i innych działań tymczasowych – o co najmniej 0,5 % PKB, rozumiane jako wartość odniesienia.

(7) Na podstawie szczegółowej oceny sytuacji Słowenii dokonanej przez służby Komisji w 2013 r. Komisja stwierdziła, że w kraju tym występują nadmierne zakłócenia równowagi makroekonomicznej. Trwała poprawa sytuacji budżetowej, makroekonomicznej i na rynku pracy wymaga jednoczesnego osiągania postępu zarówno w ograniczaniu zakłóceń równowagi makroekonomicznej, jak i w korygowaniu nadmiernego deficytu.

(8) W prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r., która stanowiła podstawę zalecenia Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. wydanego zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE, założono, że gospodarka Słowenii wzrośnie o 1,3 % w 2010 r. i o 2,0 % w 2011 r. Lata 2012 i 2013 nie były wprawdzie objęte zakresem tej prognozy, jednakże – zakładając stopniowe domknięcie znacznej ujemnej luki produktowej do roku 2015 – oczekiwano w tych latach wyższej stopy wzrostu gospodarczego niż w roku 2011. Podczas gdy w 2010 r. tempo wzrostu PKB było niemalże na poziomie przewidzianym w prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r., w roku 2011 było poniżej prognozowanego poziomu 2,0 %. W 2012 r. słoweńska gospodarka ponownie weszła w recesję. W zaktualizowanej prognozie służb Komisji z wiosny 2013 r.[3] zakłada się znacznie gorszy – niż przewidywano w chwili wydania zalecenia Rady – rozwój sytuacji również w roku 2013. Ogólnie rzecz biorąc, wzrost PKB okazał się znacznie słabszy niż zakładano w prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r. Ma to niekorzystny wpływ zarówno na poziom dochodów, jak i wydatków w porównaniu z ich wartościami zakładanymi w chwili wydania zalecenia Rady.

(9) Z uwagi na kryzys gospodarczo-finansowy na świecie oraz wewnętrzne zakłócenia równowagi realny PKB Słowenii uległ znacznie gwałtowniejszemu spadkowi niż PKB dla całej strefy euro. Odnotowany w 2009 r. spadek realnego PKB o 7,8 % wynikał w znacznej mierze ze zmian nakładów brutto na środki trwałe. Napędzane przez eksport ożywienie gospodarcze, które nastąpiło w Słowenii w latach 2010–2011, kiedy wzrost realnego PKB wyniósł odpowiednio 1,2 % i 0,6 %, było umiarkowane ze względu na niski popyt krajowy. W 2012 r. gospodarka Słowenii weszła w drugą falę recesji: realny PKB spadł o 2,3 %. Znaczący wzrost eksportu na rynki poza UE i gwałtowny spadek importu na skutek niskiego popytu krajowego przyczyniły się do zwiększenia udziału popytu zewnętrznego netto w strukturze wzrostu gospodarczego.

(10) Ze względu na spadek zatrudnienia, spadek płac realnych i dalszy spadek inwestycji, w zaktualizowanej prognozie służb Komisji z wiosny 2013 r. zakłada się dalszy spadek realnego PKB w 2013 r. o 2,0 %. Zakłada się, że poczynione zostaną pewne postępy w zmniejszaniu zadłużenia przedsiębiorstw niefinansowych i przywracaniu dobrej kondycji sektora bankowego, ale nie będą one wystarczające, by ułatwić rozpoczęcie nowego cyklu inwestycyjnego. W związku z tym przewiduje się, że spożycie prywatne i inwestycje pozostaną głównymi czynnikami spowalniającymi wzrost gospodarczy. Udział popytu zewnętrznego netto w strukturze wzrostu gospodarczego ma nieznacznie spaść. Według prognozy rok 2014 również upłynie pod znakiem recesji: PKB spadnie o 0,1 %, co będzie wynikiem opóźnień w zażegnywaniu kryzysu bankowego i restrukturyzacji wysoce zadłużonego sektora przedsiębiorstw. Ze względu na stopniowy wzrost popytu krajowego spowodowany w znacznej mierze poprawą sytuacji sektora bankowego, postępami w zmniejszaniu zadłużenia przedsiębiorstw i zwiększeniem zaufania konsumentów przewiduje się, że w 2015 r. wzrost realnego PKB wyniesie 1,3 %.

(11) W 2009 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych gwałtownie wzrósł do 6,2 % PKB, co było wynikiem silnej wewnętrznej dynamiki wydatków, głównie z tytułu odsetek i transferów socjalnych. Działania konsolidacyjne podjęte w 2010 r. miały w większości charakter doraźny i dotyczyły w szczególności ograniczenia wzrostu płac w sektorze publicznym i transferów socjalnych. W 2010 r. o połowę zmniejszono indeksację świadczeń społecznych, w tym emerytur, oraz wynagrodzeń pracowników sektora publicznego, a niektóre dodatki pracownicze zostały ograniczone. Po stronie dochodów zwiększono stawki akcyzy na alkohol, wyroby tytoniowe i oleje mineralne. Działania te, zatwierdzone przed przyjęciem zalecenia Rady w ramach procedury nadmiernego deficytu, przyczyniły się do nieznacznego obniżenia (do 5,9 % PKB) deficytu nominalnego w 2010 r.

(12) W budżecie na rok 2011 rozszerzono i wzmocniono zapoczątkowane w 2010 r. prawie wszystkie działania konsolidacyjne po stronie wydatków na kolejny rok. Po stronie dochodów dokonano kolejnej podwyżki akcyzy na wyroby tytoniowe. Pomimo tych działań w 2011 r. deficyt nominalny osiągnął rekordowy poziom 6,4 % PKB, przy czym dokapitalizowanie ponoszących straty przedsiębiorstw państwowych i działania jednorazowe przyczyniły się do zwiększenia się deficytu o 1,4 % PKB.

(13) W dokonanym w marcu 2013 r. i zatwierdzonym przez Komisję (Eurostat) zgłoszeniu w ramach procedury nadmiernego deficytu wskazano, że w 2012 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 4,0 % PKB. Powyższy poziom deficytu uwzględnia kolejne dokapitalizowanie największego krajowego banku kwotą odpowiadającą około 0,2 % PKB, które nastąpiło w czerwcu 2012 r. i które zostało ujęte jako działanie jednorazowe. Rząd dokonał znaczącego ograniczenia wydatków bieżących poprzez cięcia wynagrodzeń w sektorze publicznym i transferów socjalnych. Większość działań konsolidacyjnych ma jednak – po raz kolejny – charakter jedynie tymczasowy. Ponadto dokonano kolejnego ograniczenia inwestycji publicznych, co oznacza, że ich spadek w ujęciu realnym od 2009 r. wyniósł łącznie 45 %. Zastrzyki kapitałowe na rzecz przedsiębiorstw publicznych, w tym o charakterze jednorazowym, były znacznie niższe niż w 2011 r. Po stronie dochodów rząd obniżył stawkę podatku dochodowego od osób prawnych i podwyższył ulgi podatkowe z tytułu inwestycji oraz wydatków na badania i rozwój.

(14) Według zaktualizowanej prognozy służb Komisji z wiosny 2013 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie w 2013 r. 5,5 % PKB. Niemniej jednak, wyłączając dwie ujęte jako działania jednorazowe operacje konwersji hybrydowych instrumentów dłużnych na kapitał własny w przypadku dwóch największych banków o wartości odpowiadającej 1,2 % PKB, deficyt w 2013 r. wyniósłby 4,3 % PKB. Prognozowany deficyt w wysokości 5,5 % PKB należy porównać z przedstawionym w aktualizacji programu stabilności z 2013 r. krajowym celem w zakresie deficytu wynoszącym na bieżący rok 7,9 % PKB, który uwzględnia dokapitalizowanie banków na poziomie 3,7 % PKB. Szacuje się, że w 2013 r. sytuacja finansów publicznych poprawi się na skutek całorocznego wpływu środków służących ograniczeniu wydatków określonych w ustawie o zrównoważeniu finansów publicznych, która weszła w życie w czerwcu 2012 r., oraz nowo uchwalonych środków służących zwiększeniu dochodów przewidzianych w budżecie na 2013 r. Przewiduje się, że pogarszająca się sytuacja na rynku pracy spowoduje spadek wpływów z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Z drugiej strony transfery socjalne mają ponownie wzrosnąć z uwagi na nadal znaczną liczbę osób przechodzących na emeryturę pod koniec 2012 r. i na początku 2013 r.

(15) Według zaktualizowanej prognozy służb Komisji z wiosny 2013 r. w 2014 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych, przy założeniu kontynuacji dotychczasowej polityki, wyniesie 4,9 % PKB. W budżecie na 2014 r. nie określono nowych działań dyskrecjonalnych, poza obniżeniem do 16 % stawki podatku dochodowego od osób prawnych oraz utrzymaniem zasadniczo wynagrodzeń pracowników sektora publicznego na poziomie z 2013 r. Po stronie wydatków przewiduje się, że w szczególności wydatki z tytułu odsetek i transfery socjalne będą dalej rosnąć z uwagi na większe zadłużenie, rosnącą liczbę emerytów i indeksację emerytur. Przy założeniu kontynuacji dotychczasowej polityki szacuje się, że w 2015 r. deficyt wyniesie 5,5 % PKB. Prognoza uwzględnia dalszy wzrost wydatków z tytułu odsetek, podwyższenie płac w sektorze publicznym po wygaśnięciu tymczasowych działań służących ograniczeniu wzrostu wynagrodzeń pracowników sektora publicznego oraz ostatni etap stopniowego obniżania stawki podatku dochodowego od osób prawnych (o 1 punkt procentowy do 15 %).

(16) Poza dodatkowymi środkami budżetowymi na wsparcie banków ryzyka dla osiągnięcia docelowych wartości w zakresie deficytu wydają się równoważyć. Czynnikami przemawiającymi za większym niż przewidywane obniżeniem deficytu są nowe środki służące ograniczeniu wydatków określone w budżecie uzupełniającym na 2013 r., natomiast ewentualne nieosiągnięcie docelowych wartości deficytu może wynikać z niedostatecznego poziomu wykonania budżetu i wyroku sądu, od którego odwołanie rządu nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, przewidującego wypłatę pracownikom sektora publicznego podwyżki odroczonej w 2010 r.

(17) Według prognozy służb Komisji z wiosny 2013 r. szacuje się, że średni roczny wysiłek fiskalny w ujęciu nominalnym podjęty w latach 2010–2013 wyniesie 0,5 % PKB. Konsolidacja została skoncentrowana na latach 2012–2013. Po uwzględnieniu korekt szacunków dotyczących wzrostu produktu potencjalnego dokonanych pomiędzy obecną prognozą a prognozą stanowiącą podstawę zalecenia Rady z dnia 2 grudnia 2009 r., a także zmian dochodów w porównaniu z dochodami, jakich można by się spodziewać przy zastosowaniu standardowych elastyczności, średni roczny skorygowany wysiłek strukturalny w latach 2010–2013 szacuje się na 1,1 % PKB. Tym samym kształtował się on na poziomie powyżej zalecanego średniego rocznego wysiłku fiskalnego wynoszącego ¾ % PKB.

(18) Na podstawie oceny oddolnej szacuje się, że dodatkowe działania konsolidacyjne podjęte przez władze Słowenii w odpowiedzi na zalecenie Rady wydane w ramach procedury nadmiernego deficytu wyniosły w latach 2010–2013 łącznie około 6¾ % PKB. Szacunki te nie obejmują określonych w budżecie na 2010 r. działań konsolidacyjnych rzędu 0,8 % PKB, uwzględnionych już w prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r. Środki na poziomie około 5 % PKB obejmowały w szczególności mechanizmy ograniczające indeksację, cięcia płac w sektorze publicznym i stawek świadczeń społecznych, a także podwyżkę podatków pośrednich. Ponadto w latach 2010–2012 władze znacząco (o około 1¾ % PKB) ograniczyły inwestycje publiczne.

(19) Słowenia ma do czynienia z szybko rosnącym długiem publicznym wynikającym z utrzymującego się na wysokim poziomie deficytu pierwotnego, a w mniejszym stopniu z wartości rezydualnej zmiany długu i wyższych płatności z tytułu odsetek. Dług wzrósł z wyjątkowo niskiego poziomu 22 % PKB w 2008 r. do 54 % PKB w 2012 r. W zaktualizowanej prognozie służb Komisji z wiosny 2013 r. przewiduje się, że w bieżącym roku dług wzrośnie do 61 % PKB i tym samym przekroczy określoną w Traktacie wartość referencyjną. Przy założeniu niezmiennego kursu polityki dług ma wzrosnąć do 69 % PKB w 2015 r. Prognozy te nie uwzględniają gwarancji państwowych o wartości do 11 % PKB udzielonych z tytułu przeniesienia aktywów do spółki zarządzającej aktywami bankowymi oraz przewidzianych w ustawie o stabilności sektora bankowego środków pieniężnych o wartości do 3 % PKB na potrzeby dokapitalizowania.

(20) W Słowenii wystąpiły nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze. Gospodarka ponownie weszła w recesję, która według szacunków potrwa do 2014 r. Recesja niekorzystnie wpłynęła na rynek pracy, stopa bezrobocia poszybowała w górę, a płace realne spadają. W Słowenii występują również nadmierne zakłócenia równowagi makroekonomicznej, które poważnie utrudniają inwestycje. W związku z tym popyt krajowy nadal spada. Ma to niekorzystny wpływ zarówno na poziom dochodów, jak i wydatków, w porównaniu z ich wartościami zakładanymi w chwili wydania zalecenia Rady. Zgodnie z paktem stabilności i wzrostu oznacza to, że wyznaczenie nowego terminu skorygowania nadmiernego deficytu w Słowenii – do 2015 r. – jest uzasadnione.

(21) Przedłużenie o dwa lata terminu korekty nadmiernego deficytu oznaczałoby konieczność osiągnięcia pośrednich wartości docelowych deficytu nominalnego w wysokości 4,9 % PKB w 2013 r. (3,7 % PKB przy uwzględnieniu jednorazowych wydatków na dokapitalizowanie dwóch największych banków na poziomie 1,2 % PKB), 3,3 % PKB w 2014 r. i 2,5 % PKB w 2014 r. Poprawa strukturalnego salda budżetowego niezbędna do osiągnięcia tych wartości docelowych wynosi 0,7 % PKB w 2013 r., 0,5 % PKB w 2014 r. i 0,5 % PKB w 2015 r., przy czym dwie ostatnie wartości są zbieżne z minimalną poprawą wymaganą na podstawie art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. W sumie, aby osiągnąć wskazane powyżej cele strukturalne, władze Słowenii będą musiały przyjąć dodatkowe działania konsolidacyjne odpowiadające 1 % PKB w 2013 r., 1½ % PKB w 2014 r. oraz 1½ % PKB w 2015 r. oprócz środków już przewidzianych w scenariuszu odniesienia. Cele te uwzględniają potrzebę zrekompensowania niekorzystnego wpływu na finanse publiczne wynikającego ze skutków drugiej rundy konsolidacji budżetowej poprzez jej oddziaływanie na wzrost PKB.

(22) W przygotowanym przez Komisję Europejską sprawozdaniu dotyczącym stabilności budżetowej za rok 2012 stwierdzono, że w średnio- i długoterminowej perspektywie Słowenia stoi w obliczu poważnych zagrożeń dla stabilności. Według sprawozdania z 2012 r. na temat starzenia się społeczeństwa, w latach 2010–2060 przewiduje się znaczny wzrost wydatków publicznych związanych ze starzeniem się społeczeństwa. W związku z tym wydaje się, że dalsze ograniczanie wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa poprzez dodatkowe dostosowanie wszystkich stosownych parametrów systemu emerytalnego i systemu zabezpieczenia społecznego jest niezbędne do przyczynienia się do zapewnienia stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

(23) Słowenia spełnia warunki przedłużenia terminu skorygowania nadmiernego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych określone w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

1) Słowenia powinna zlikwidować obecny nadmierny deficyt do roku 2015.

2) W celu sprowadzenia deficytu nominalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do 2015 r. Słowenia powinna osiągnąć docelowe poziomy deficytu nominalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych wynoszące 4,9 % PKB w 2013 r. (3,7 % PKB po wyłączeniu jednorazowych wydatków na poziomie 1,2 % PKB na dokapitalizowanie dwóch największych banków), 3,3 % PKB w 2014 r. i 2,5 % PKB w 2015 r., co odpowiada rocznej poprawie salda strukturalnego o 0,7 % PKB w 2013 r., 0,5 % PKB w 2014 r. i 0,5 % PKB w 2015 r., zgodnie z zaktualizowaną prognozą służb Komisji z wiosny 2013 r.

3) Słowenia powinna rygorystycznie wdrożyć już uchwalone środki służące zwiększeniu dochodów głównie z podatków pośrednich i ograniczeniu wynagrodzeń w sektorze publicznym i transferów socjalnych, pozostając jednak w gotowości do uzupełnienia ich o dodatkowe środki, jeżeli wpływ uchwalonych środków okaże się mniejszy od oczekiwanego lub dowolny z tych środków zostanie uchylony w drodze wyroku sądowego.

4) Ponadto Słowenia powinna określić, przyjąć i wdrożyć nowe strukturalne środki konsolidacji niezbędne do zapewnienia korekty nadmiernego deficytu do 2015 r., poza środkami już uwzględnionymi w zaktualizowanej prognozie służb Komisji z wiosny 2013 r.

5) Rada wyznacza termin [1 października 2013 r.] na podjęcie przez Słowenię skutecznych działań oraz, zgodnie z art. 3 ust. 4a rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97, na przedstawienie szczegółowego sprawozdania na temat planowanej strategii konsolidacji budżetowej, która ma służyć osiągnięciu wyznaczonych celów.

Ponadto władze Słowenii powinny: (i) przyspieszyć tempo redukcji deficytu nominalnego w latach 2014–2015, jeżeli warunki gospodarcze lub budżetowe okażą się korzystniejsze niż się obecnie oczekuje; oraz (ii) określić, przyjąć i wdrożyć strukturalne środki konsolidacji służące stopniowemu ograniczeniu stosunku wydatków bieżących do PKB, zapewnieniu trwałej poprawy salda strukturalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych, wspieraniu potencjału wzrostu gospodarki, w tym poprzez unikanie dalszych cięć inwestycji publicznych, oraz stopniowemu sprowadzeniu wskaźnika zadłużenia na ścieżkę spadkową. Aby zapewnić udaną realizację strategii konsolidacji budżetowej ważne będzie wsparcie konsolidacji budżetowej kompleksowymi reformami strukturalnymi, zgodnie z zaleceniami Rady skierowanymi do Słowenii w ramach europejskiego semestru i procedury dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej.

Oprócz sprawozdania przewidzianego w zaleceniu 5) władze Słowenii powinny przedstawiać sprawozdanie z postępów poczynionych we wdrażaniu niniejszych zaleceń co najmniej co [sześć miesięcy], a także w odrębnym rozdziale w programie stabilności, do czasu całkowitego skorygowania nadmiernego deficytu.

Niniejsze zalecenie skierowane jest do Republiki Słowenii.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Wszystkie dokumenty związane z procedurą nadmiernego deficytu dotyczącą Słowenii dostępne są na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/slovenia_en.htm

[2] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6.

[3] Podstawą tej prognozy jest prognoza służb Komisji z wiosny 2013 r., której ramy czasowe rozszerzono do 2015 r. Ponadto w aktualizacji prognozy uwzględniono dwie emisje obligacji dokonane dnia 2 maja 2013 r. na rynku amerykańskim, mające wpływ na wydatki z tytułu odsetek oraz poziom deficytu i długu.