[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 11.3.2008 r.

KOM(2008) 143 wersja ostateczna

2006/0145 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dodatków do żywności

(przedstawiona przez Komisję)

2006/0145 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WEdotyczącywspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dodatków do żywności

1. PRZEBIEG PROCEDURY

Data przekazania wniosku PE i Radzie (dokument COM(2006)428 wersja ostateczna - 2006/0145 COD): | 28 lipca 2006 r. |

Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny: | 25 kwietnia 2007 r. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski, pierwsze czytanie: | 10 lipca 2007 r. |

Data przekazania zmienionego wniosku: | 24 października 2007 r. |

Data osiągnięcia politycznego porozumienia | 17 grudnia 2007 r. |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska: | 10 marca 2008 r. |

2. PRZEDMIOT WNIOSKU KOMISJI

W Białej Księdze dotyczącej bezpieczeństwa żywności (COM (1999) 719 wersja ostateczna) Komisja zapowiedziała, że zaktualizuje i uprości obowiązujące przepisy dotyczące dodatków do żywności (działanie 11 Białej Księgi). Celem niniejszego wniosku jest:

- uproszczenie przepisów dotyczących dodatków do żywności poprzez utworzenie jednego instrumentu obejmującego zasady, procedury i zatwierdzanie;

- udzielenie Komisji uprawnień wykonawczych w zakresie aktualizowania wspólnotowego wykazu dozwolonych dodatków do żywności;

- zasięganie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w sprawie oceny bezpieczeństwa dodatków do żywności;

- stworzenie programu ponownej oceny dotychczasowych dodatków do żywności;

- ustanowienie wymogu uzyskania zezwolenia w odniesieniu do dodatków, które składają się z genetycznie zmodyfikowanych organizmów, zawierają takie organizmy albo są z nich produkowane, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.

3. UWAGI DOTYCZĄCE WSPÓLNEGO STANOWISKA

3.1. Uwaga ogólna

Komisja popiera wspólne stanowisko przyjęte przez Radę w dniu 10 marca 2008 r. Jest ono zgodne z celami i podejściem przyjętymi w pierwotnym wniosku Komisji oraz odzwierciedla zasadnicze elementy kilku poprawek zaproponowanych przez Parlament Europejski.

3.2. Poprawki wprowadzone przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu, które zostały przyjęte przez Komisję i są zgodne ze wspólnym stanowiskiem

Wspólne stanowisko oddaje ducha większości z 39 poprawek, które zostały przyjęte przez Komisję w pełni, częściowo, zasadniczo lub po przeredagowaniu.

W zakresie kryteriów zezwolenia na stosowanie dodatków do żywności, a w szczególności tego, co oznacza wprowadzenie w błąd konsumenta, wspólne stanowisko obejmuje zmiany odnoszące się do pewnych kwestii zawartych w poprawkach 3 i 30 Parlamentu Europejskiego (PE).

Wspólne stanowisko obejmuje również poprawki (w motywie 7 oraz w art. 1 i 6) wskazujące, że chociaż wpływ na środowisko nie występuje w ogólnych warunkach rozpatrywanych przy zezwalaniu na stosowanie dodatków do żywności, natomiast bezsprzecznie stanowi pełnoprawny element, który należy rozważyć. Na przykład w razie stwierdzenia niepożądanych skutków dla środowiska, kwestie te mogą być brane pod uwagę przy wydawaniu zezwolenia lub weryfikacji warunków tego zezwolenia. Zmiany te zawierają odesłania do pozostałych zasad zawartych w ogólnym prawie żywnościowym tj. by przepisy w sprawie dodatków do żywności stosowanych w artykułach spożywczych zapewniały sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego i ochrony interesów konsumentów, łącznie z uczciwymi praktykami w handlu żywnością, z jednoczesnym uwzględnieniem aspektów ochrony środowiska. Wymienione zmiany odzwierciedlają względy środowiskowe zawarte w poprawkach 1, 7 i 25 PE. Motyw 7 wspólnego stanowiska został również zmieniony w odniesieniu do stosowania dodatków do żywności, które mogą wywoływać uczulenia; zmiana ta odzwierciedla w pewnej mierze zasadę wskazaną w poprawce 1 PE.

Rada zaproponowała zmianę wniosku tak, by definicja quantum satis została objęta art. 3 i wprowadziła związane z tym zmiany w art. 11. PE zgłosił podobne zmiany w poprawkach 21 i 36. Komisja może przyjąć wymienione propozycje z zastrzeżeniem zmian językowych, jak wskazano w art. 3 i 12 zmienionego wniosku Komisji.

Nowy art. 5 wspólnego stanowiska określa, że żaden podmiot nie może wprowadzić do obrotu dodatku do żywności lub żywności zawierającej takie dodatki, jeżeli jego zastosowanie nie spełnia wymogów rozporządzenia. Do takiego doprecyzowanie PE przywiązał również wagę w poprawkach 9 i 22.

W odniesieniu do wzajemnego oddziaływania między rozporządzeniem, którego dotyczy wniosek, a rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy, PE wskazał w poprawkach 4, 38 i 63, że procedury oceny i zezwolenia w ramach wymienionych rozporządzeń mogą być przeprowadzane jednocześnie. Ta istotna zasada została również odzwierciedlona we wspólnym stanowisku.

Motywy 20 i 21 oraz inne artykuły wspólnego stanowiska zostały zmienione w celu wprowadzenia procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą oraz ogólnego ujednolicenia rozporządzenia, którego dotyczy wniosek, z decyzją Rady 2006/512/WE zmieniającą decyzję 1999/468/WE ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Przepisy te są spójne z poprawkami PE 64rev, 47, 48, 67rev, 79, 68rev, 80, 51 i 69rev odnoszącymi się do tej kwestii; z tą różnicą, że wspólne stanowisko obejmuje skrócenie terminów w niektórych przypadkach. Aspekt ten nie został ujęty w zmienionym wniosku Komisji.

Wspólne stanowisko obejmuje przepis w art. 28 mający na celu wyjaśnienie, że podczas przenoszenia obecnych zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności do nowych załączników, takie dodatki do żywności lub zastosowania, które nie są już konieczne, nie powinny być przenoszone. Odzwierciedla to istotę poprawki 55 PE. Podobnie, wspólne stanowisko odzwierciedla niezbędną zmianę w art. 28 wynikającą z podjęcia decyzji dotyczącej włączenia dodatków w środkach aromatyzujących do załącznika III rozporządzenia, a nie do załącznika II. Zasada ta została również zaproponowana w poprawkach 58 i 59 PE.

3.3. Poprawki wprowadzone przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu, które zostały przyjęte przez Komisję i nie zostały ujęte we wspólnym stanowisku

W poprawce 28 PE zaproponowano, by zezwolenie na dodatek do żywności zawierało odniesienie do uwzględnionych kryteriów zezwolenia, z podaniem uzasadnienia decyzji. W swoim zmienionym wniosku Komisja uwzględniła istotę tej poprawki, zgodnie z którą każda decyzja dotycząca zezwolenia na dodatek do żywności powinna zawierać uzasadnienie i w związku z powyższym do zmienionego wniosku wprowadzono nowy motyw 8.

3.4. Nowe przepisy wprowadzone przez Radę, które zostały przyjęte przez Komisję

Podobnie jak w przypadku wszystkich dodatków do żywności, przed dopuszczeniem do stosowania substancje słodzące stosowane w słodzikach stołowych podlegają ocenie ze względu na ich bezpieczeństwo. Informacje dostarczone konsumentom na etykietach produktów żywnościowych powinny być podane w wyraźny i zrozumiały sposób. Jeżeli istnieją dowody na to, że konkretne grupy konsumentów przekraczają dopuszczalną dawkę dzienną w wyniku stosowania słodzików stołowych, możliwe jest lokalne odwołanie się do metod pozalegislacyjnych w celu zapewnienia konsumentom niezbędnych informacji. Należy zauważyć, że producenci dostarczają już informacji na innych nośnikach niż etykiety. Poprawka zawarta we wspólnym stanowisku (motyw 18 i art. 22), w związku z którą producenci będą zobowiązani do udostępnienia niezbędnych informacji wszelkimi odpowiednimi sposobami, zagwarantuje przydatne informacje konsumentom, a także państwom członkowskim, aby mogły, tam gdzie stosowne, przeprowadzać kampanie edukacyjne dla konsumentów.

Rada zniosła wymóg, zgodnie z którym dodatki do żywności powinny zawsze odpowiadać obowiązującym szczególnym kryteriom czystości (specyfikacjom) i wskazała jedynie, że powinny spełniać wymogi określone w specyfikacjach. Ta zmiana gwarantuje, że dodatki do żywności spełniają wymogi dotyczące poziomu zanieczyszczeń, a jednocześnie precyzuje, że dodatki zmieszane razem lub połączone w roztworze nie muszą zawsze odpowiadać innym kryteriom jakościowym takim jak wilgotność lub kwasowość. Podobna zmiana został pierwotnie zaproponowana przez PE, lecz nie zdobyła poparcia w pierwszym czytaniu.

Nowy motyw 16 został wprowadzony do wspólnego stanowiska w celu pełniejszego opisu zasady przenoszenia określonej w art. 17.

W odniesieniu do etykietowania dodatków do żywności sprzedawanych pomiędzy przedsiębiorstwami lub bezpośrednio konsumentowi końcowemu, PE przyjął w pierwszym czytaniu szereg poprawek do wniosku w sprawie enzymów spożywczych w celu uproszczenia zasad etykietowania. Wspólne stanowisko obejmuje podobne uproszczenie. Mimo różnic w strukturze i brzmieniu, wymogi dotyczące etykietowania dodatków do żywności są w dużej mierze zgodne z propozycjami PE w dziedzinie enzymów. Wspólne stanowisko zawiera przepisy podobne do tych, które zaproponował PE w poprawkach 42 i 44 w odniesieniu do daty minimalnej trwałości/przydatności do spożycia oraz odstępstw dotyczących dodatków do żywności w przypadku dostaw produktów luzem np. w zbiornikowcach. We wspólnym stanowisku przewidziano również dalsze uproszczenia przepisów dotyczących etykietowania dodatków do żywności sprzedawanych bezpośrednio konsumentowi końcowemu, które są uważana za żywność, a zatem podlegają przepisom dotyczącym etykietowania w ramach dyrektywy 2000/13/WE w sprawie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych. Zmieniony wniosek Komisji uwzględnił istotę poprawek PE i odzwierciedla przepisy dotyczące etykietowania zatwierdzone przez Radę we wspólnym stanowisku.

W swoim wspólnym stanowisku Rada wprowadziła kilka zmian do motywu 13 i art. 24 w celu doprecyzowania, że nowe formy dodatków do żywności w nanoskali mogą być uważane za znacznie odmienną metodę produkcji i w związku z tym będą wymagać nowej oceny bezpieczeństwa. W poprawce 35 PE również zaproponowano wprowadzenie odrębnych wartości granicznych dotyczących dodatków do żywności w nanoskali. Komisja stwierdziła, że poprawka PE nie była konieczna, ponieważ konkretne ograniczenia można już wprowadzić w ramach przewidzianych warunków, jeżeli zostanie to uznane za niezbędne w wyniku oceny bezpieczeństwa. Jednocześnie Komisja zgadza się z istotą poprawek zaproponowanych w ramach wspólnego stanowiska. Tymczasem uważa się, że wskazana zasada będzie lepiej ujęta w odrębnym artykule, jak wskazano w art. 11 zmienionego wniosku Komisji.

Podczas okresu, w którym obecne zezwolenia na stosowanie dodatków do żywności są przedmiotem przeglądu i przenoszenia do nowego załącznika, oczekujące na rozpatrzenie wnioski dotyczące nowych dodatków lub nowych zastosowań dodatków do żywności mogą zostać wstrzymane. Takie działanie zahamowałoby innowacje i miałoby szkodliwy wpływ na przemysł żywnościowy. W związku z powyższym Rada zaproponowała poprawkę umożliwiającą, podczas takiego okresu przejściowego, wprowadzanie w ramach procedury komitologii zmian do obowiązujących dyrektyw w taki sposób, by zezwolić na stosowanie dodatków do żywności, które zostały już pozytywnie zaopiniowane przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności. Wspólne stanowisko obejmuje zatem nowy art. 29 i związane z tym zmiany art. 33.

Wspólne stanowisko obejmuje zmianę mającą na celu lepsze wyjaśnienie pojęcia „przedłuża okres przydatności produktów do spożycia poprzez zastąpienie cukrów” (art. 7 lit. b)). Z drugiej strony Parlament Europejski zaproponował usunięcie tego zdania (poprawka 73). Komisja może przyjąć nowe sformułowanie zaproponowane we wspólnym stanowisku. Stanowisko to obejmuje także dodatkowe wyjaśnienia w sprawie warunków szczególnych dotyczących barwników (art. 8 lit.b)) wskazujące, że są one stosowane by ułatwić identyfikację smaków, które są zwykle związane z konkretną żywnością.

W pierwotnym wniosku Komisji zaproponowano, by zgodnie z ogólną zasadą poziomy dodatków do żywności miały zastosowanie do żywności gotowej do spożycia, gdyż ma to znaczenie dla oszacowania narażenia. Jednakże Rada uważa, że aby ułatwić stosowanie przepisów lepiej byłoby ustalić poziomy dotyczące żywności wprowadzanej do obrotu, chociaż dla przejrzystości wspólne stanowisko obejmuje zmianę wskazującą, ze w przypadku żywności, która musi być zrekonstytuowana lub rozcieńczona takie poziomy powinny być określone względem zrekonstytuowanej lub rozcieńczonej żywności. Poprawka 37 PE również zawiera odniesienie do stanu rozcieńczonego. Komisja może przyjąć zmianę dotyczącą sformułowania „wprowadzanej do obrotu” w połączeniu z dodatkowym wyjaśnieniem zaproponowanym przez Radę.

Wspólne stanowisko wprowadziło zmianę do art. 18 celem objęcia wszystkich decyzji dotyczących interpretacji, włącznie z tą pierwotnie wskazaną w art. 2, rozstrzygających czy dana substancja odpowiada definicji dodatku do żywności. Stosowanie przepisów art. 18 stanowi wykonanie zasad zawartych w akcie podstawowym (np. definicja dodatku do żywności). W związku z powyższym nie podlega ono nowej procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą i fakt ten został uwzględniony we wspólnym stanowisku. W poprawkach 12, 40 i 47 PE zaproponowano wprowadzenie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w przypadku takich decyzji.

Wspólne stanowisko obejmuje nowy przepis w art. 29 odzwierciedlający potrzebę powstałą w wyniku zmian przepisów dotyczących etykietowania i dotyczący ustalenia okresu przejściowego dla produktów, które nie są zgodne z nowymi zasadami. Komisja zawarła podobny przepis w art. 32 swojego zmienionego wniosku, który wydaje się bardziej odpowiedni.

4. PODSUMOWANIE

Zdaniem Komisji wspólne stanowisko w pełni odzwierciedla zasadnicze elementy jej pierwotnego wniosku i istotę wielu poprawek Parlamentu Europejskiego wprowadzonych w pierwszym czytaniu.

Dlatego też Komisja zgadza się ze wspólnym stanowiskiem przyjętym jednomyślnie przez Radę.