[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 19.5.2006

KOM(2006) 221 wersja ostateczna

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

dotycząca stanowiska Wspólnoty w sprawie decyzji nr [c/2005] Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria powołanego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, zmieniającej Załącznik do tej umowy

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2002 r. weszła w życie Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego. Art. 21 umowy ustanawia Komitet ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria, który jest odpowiedzialny za zarządzanie umową i jej prawidłową realizację.

Nowe przepisy wspólnotowe, które należy włączyć do Załącznika do umowy

Art. 1 ust. 2 umowy przewiduje stosowanie w Szwajcarii prawodawstwa wspólnotowego wymienionego w Załączniku do umowy. Art. 23 ust. 4 umowy stanowi, że Komitet ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria przyjmuje decyzję zmieniającą Załącznik albo, w razie konieczności, proponuje zmianę przepisów umowy w celu uwzględnienia w niej zmian w przedmiotowym prawodawstwie, jeśli jest to niezbędne w myśl zasady wzajemności.

Od czasu podpisania umowy w 1999 r. wprowadzono we Wspólnocie szereg nowych przepisów z dziedziny bezpieczeństwa lotnictwa. Podczas trzeciego posiedzenia Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria, które odbyło się w Bernie w dniu 3 grudnia 2004 r., uzgodniono zasadniczo, że Szwajcaria wprowadzi następujące prawodawstwo wspólnotowe dotyczące Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA): rozporządzenie 1592/2002 w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego, rozporządzenia 1643/2003 i 1701/2003 zmieniające wymienione rozporządzenie, oraz rozporządzenie 104/2004 dotyczące komisji odwoławczej Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego.

Uzgodnienia te stanowią ukoronowanie dwóch lat negocjacji z władzami szwajcarskimi w sprawie warunków uczestnictwa Szwajcarii w EASA. Działając w bliskim kontakcie z państwami członkowskimi, również w ramach przygotowań do posiedzeń Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria w latach 2003 i 2004, Komisja postulowała i osiągnęła rozwiązanie przedstawione w projekcie decyzji wspólnego komitetu załączonym do niniejszego wniosku. Główne aspekty tego rozwiązania są następujące: 1) Szwajcaria będzie wnosić swój wkład finansowy zgodnie ze standardami Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO) (a nie zgodnie z korzystniejszymi standardami EOG), 2) Szwajcaria nie będzie miała prawa do głosowania w Zarządzie, 3) Szwajcaria będzie stosować Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów oraz przepisy dotyczące kontroli finansowej wypracowane w 2004 r. w ramach negocjacji dotyczących udziału Szwajcarii w Europejskiej Agencji Środowiska, 4) ponieważ Szwajcaria zgodziła się, by instytucje Wspólnoty miały na jej terytorium bezpośrednią władzę w zakresie przepisów dotyczących bezpieczeństwa (“podejście wspólnotowe”), Szwajcaria może brać udział w charakterze obserwatora w komitecie powołanym zgodnie z rozporządzeniem 1592/2002 dzięki jednostronnej deklaracji Rady (podobnej do jednostronnej deklaracji przyjętej przez Radę w 2002 r. w sprawie udziału Szwajcarii w komitecie ds. konkurencji w lotnictwie oraz komitecie ds. dostępu do rynku). Powyższe zagadnienia wraz z kilkoma kwestiami technicznymi są odzwierciedlone w Załączniku do decyzji wspólnego komitetu, w sprawie której Wspólnota musi obecnie formalnie zająć stanowisko.

Należy zwrócić uwagę, że podczas powiedzenia Wspólnego Komitetu ds. Lotnictwa WE i Szwajcarii w dniu 25 listopada 2005 r. uzgodniono, że równolegle z procedurą mającą na celu uwzględnienie wymienionego wyżej pakietu przepisów dotyczących EASA, osobną decyzją wspólnego komitetu ds. lotnictwa do Załącznika do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego zostaną również włączone techniczne akty prawne z dziedziny bezpieczeństwa lotnictwa (rozporządzenie 1702/2003 w sprawie certyfikacji w zakresie zdolności do lotu, rozporządzenie 2042/2003 w sprawie certyfikacji w zakresie utrzymania, rozporządzenie 381/2005 zmieniające rozporządzenie 1702/2003 oraz rozporządzenie 488/2005 w sprawie opłat). Stanowisko Wspólnoty w sprawie projektu tej decyzji wspólnego komitetu zostanie przyjęte przez Komisję.

Stanowisko Wspólnoty w sprawie decyzji c/2005

Decyzja Rady i – w odniesieniu do Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (2002/309/WE, Euratom) przewiduje w art. 3, że stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do decyzji Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria, które jedynie rozszerzają stosowanie aktów prawnych Wspólnoty na Szwajcarię, z uwzględnieniem wszelkich niezbędnych dostosowań technicznych, jest określane przez Komisję [1]. Przy wszystkich innych decyzjach Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria stanowisko Wspólnoty jest przyjmowane przez Radę kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji[2]. Ponieważ wypracowanego rozwiązania można uznać za dostosowanie techniczne, stanowisko Wspólnoty w sprawie przedmiotowej decyzji wspólnego komitetu ds. lotnictwa musi przyjąć Rada na podstawie niniejszego wniosku Komisji.

Po przyjęciu stanowiska Wspólnoty Komitet ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria przyjmie decyzję wspólnego komitetu stosując procedurę pisemną przewidzianą w jego regulaminie.

Do Rady kieruje się wniosek o przyjęcie załączonej decyzji.

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

dotycząca stanowiska Wspólnoty w sprawie decyzji nr [c/2005] Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria powołanego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, zmieniającej Załącznik do tej umowy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady i – w odniesieniu do Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (2002/309/WE, Euratom), w szczególności jej art. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego (zwana dalej „umową”) weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r.

2. Artykuł 21 tej umowy ustanawia „Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria” odpowiedzialny za zarządzanie umową i jej prawidłową realizację.

3. Od czasu podpisania umowy przyjęto nowe prawodawstwo wspólnotowe mające znaczenie dla wykonania umowy.

4. Art. 23 ust. 4 umowy nakłada na Komitet ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria obowiązek przyjmowania decyzji zmieniających Załącznik do umowy.

5. Artykuł 3 ust. 3 decyzji Rady i – w odniesieniu do umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (2002/309/WE, Euratom) przewiduje, iż stanowisko Wspólnoty w sprawie przyjmowania przez Komitet ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria decyzji niewymienionych w ust. 2 tego artykułu (wprowadzanie nowego prawodawstwa po wyłącznie technicznych dostosowaniach) jest przyjmowane przez Radę stanowiącą kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji. Ponieważ dostosowania, z jakimi nowe prawodawstwo zostanie włączone do umowy, wykraczają poza kwestie wyłącznie techniczne, przyjęcie stanowiska Wspólnoty w sprawie projektu decyzji Wspólnego Komitetu należy do Rady.

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko Wspólnoty Europejskiej w Komitecie ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria powołanym na mocy art. 21 Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego w odniesieniu do zmian w Załączniku do umowy, jest oparte na Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Deklaracja w sprawie obecności Szwajcarii w komitetach zawarta w akcie końcowym Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego podpisanej 21 czerwca 1999 i przyjętej przez Radę 4 kwietnia 2002 zostaje uzupełniona deklaracją w sprawie udziału Szwajcarii w komitecie powołanym na mocy rozporządzenia 1592/2002. Deklaracja ta zostanie opublikowana wraz z decyzją wspólnego komitetu zawartą w Załączniku do niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

Wniosek

OŚWIADCZENIE RADY

towarzyszące przyjęciu stanowiska Wspólnoty w sprawie decyzji nr [c/2005] Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria powołanego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, zmieniającej Załącznik do tej umowy

Rada Unii Europejskiej wyraża zgodę na to, by Deklaracja w sprawie udziału Szwajcarii w komitetach, zawarta w akcie końcowym Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego podpisanej 21 czerwca 1999 i przyjętej przez Radę 4 kwietnia 2002 r. była odtąd odczytywana jako zawierająca dodatkowe tiret w brzmieniu „- Komitet powołany na mocy rozporządzenia 1592/2002 ”.

ZAŁĄCZNIK

.

DECYZJA KOMITETU DS. TRANSPORTU LOTNICZEGO WSPÓLNOTA/SZWAJCARIA Nr [c]/2005

z dnia […] 2006 r.

zmieniająca Załącznik do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego

KOMITET DS. TRANSPORTU LOTNICZEGO WSPÓLNOTA/SZWAJCARIA,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, zwaną dalej „umową”, w szczególności jej art. 23 ust. 4,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W Załączniku do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wraz z Załącznikiem zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w Urzędowym Kompendium Szwajcarskiego Prawa Federalnego . Decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po jej przyjęciu.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Wspólnego Komitetu

Przewodniczący Delegacji Wspólnoty

Przewodniczący Delegacji Szwajcarii

ZAŁĄCZNIK DO DECYZJI KOMITETU DS. TRANSPORTU LOTNICZEGO WSPÓLNOTA/SZWAJCARIA Nr [c]/2005

.

1. Po pkt 4 (Bezpieczeństwo lotnicze) Załącznika do Umowy wstawia się, co następuje:

„Nr 1592/2002

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego (zwanej dalej „rozporządzeniem”)

Agencja korzysta z uprawnień nadanych jej na mocy przepisów rozporządzenia również w Szwajcarii.

Komisja korzysta z nadanych jej uprawnień w zakresie decyzji podejmowanych na podstawie art. 10 ust. 2, 10 ust. 4, 10 ust. 6, art. 16 ust. 4, art. 29 ust. 3 pkt. i, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 5 i art. 53 ust. 4 również w Szwajcarii.

Bez uszczerbku dla dostosowań horyzontalnych przewidzianych w pierwszym tiret Załącznika do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, odniesień do „państw członkowskich” w art. 54 rozporządzenia lub w przepisach wymienionej tam decyzji 1999/468/WE nie należy rozumieć jako stosujących się do Szwajcarii.

Żadnego z przepisów rozporządzenia nie interpretuje się jako upoważniającego EASA do działania w imieniu Szwajcarii w ramach umów międzynarodowych w celach innych niż wsparcie Szwajcarii w wypełnianiu jej zobowiązań nałożonych takimi umowami.

Dla celów Umowy, przepisy rozporządzenia należy czytać z następującymi dostosowaniami:

a) Artykuł 9 otrzymuje brzmienie:

(i) W ust. 1 po słowie „Wspólnota” dodaje się słowa „lub Szwajcaria”.

(ii) W ust. 2 lit. a) po słowie „Wspólnota” dodaje się słowa „lub Szwajcaria”.

(iii) W art. 9 skreśla się ust 2 lit. b) i c).

(iv) Dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu:

„Prowadząc negocjacje z państwem trzecim w celu zawarcia umowy, zgodnie z którą państwo członkowskie lub Agencja będzie mogła wystawiać certyfikaty na podstawie certyfikatów wystawianych przez władze lotnicze danego państwa trzeciego, Wspólnota będzie każdorazowo podejmować starania w celu uzyskania dla Szwajcarii oferty zawarcia podobnej umowy z danym państwem trzecim.

Z kolei Szwajcaria podejmie starania w celu zawarcia z państwami trzecimi umów odpowiadających umowom zawartym przez Wspólnot.”

b) W art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniu:

“4. W drodze odstępstwa od art. 12 ust. 2 lit. a) Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, obywatele Szwajcarii korzystający z pełni praw obywatelskich mogą być zatrudniani przez Dyrektora Zarządzającego Agencji”.

c) Do art. 21 dodaje się co następuje:

„Szwajcaria będzie stosowała w odniesieniu do Agencji Protokół o przywilejach i immunitetach Wspólnot Europejskich, stanowiący załącznik A do niniejszego Załącznika.”

d) Na końcu art. 28 ust. 2 dodaje się tekst w następującym brzmieniu:

„Szwajcaria będzie w pełni uczestniczyć w Zarządzie i będzie w nim miała te same prawa i obowiązki co państwa członkowskie UE, poza prawem do głosowania.”

e) Do art. 48 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„8. Szwajcaria wnosi wkład finansowy, o którym mowa w ust. 1 lit. a), według poniższego wzoru:

S (0.2/100) + S [1 - (a+b) 0.2/100] c/C

gdzie:

S = część budżetu Agencji nieobjęta opłatami i należnościami wymienionymi w ust. 1 lit. b) i c)

a = liczba państw stowarzyszonych

b = liczba państw członkowskich UE

c = wkład Szwajcarii do budżetu ICAO

C = łączny wkład państw członkowskich UE i państw stowarzyszonych do budżetu ICAO.”

f) Do art. 50 dodaje się co następuje:

„Postanowienia dotyczące finansowej kontroli sprawowanej przez Wspólnotę w Szwajcarii w odniesieniu do uczestników działań Agencji są przedstawione w załączniku B do niniejszego Załącznika.”

g) Do załącznika II do rozporządzenia WE Nr 1592/2002 włącza się następujące statki powietrzne jako produkty wchodzące w zakres art. 2 ust. 3 lit. a pkt. ii) rozporządzenia Komisji (EW) nr 1702/2003:

A/c - [HB IDJ] – typ CL600-2B19

A/c - [HB-IGM] – typ Gulfstream G-V-SP

A/c - [HB-IIS, HB-IIY, HB-IMJ, HB-IVL, HB-IVZ, HB-JES] – typ Gulfstream G-V

A/c - [HB-IBX, HB-IKR, HB-IMY, HB-ITF, HB-IWY] – typ Gulfstream G-IV

A/c - [HB-XJF, HB-ZCW, HB-ZDF, HB-ZDO] – typ MD 900

2. Do pkt 4 (Bezpieczeństwo lotnicze) Załącznika do umowy za tekstem, o którym mowa w pkt 1 niniejszego Załącznika, wstawia się co następuje:

„Nr 1643/2003

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego”

3. Do pkt 4 (Bezpieczeństwo lotnicze) Załącznika do umowy za tekstem, o którym mowa w pkt 2 niniejszego Załącznika, wstawia się co następuje:

„Nr 1701/2003

Rozporządzenie Komisji z dnia 24 września 2003 r. dostosowujące art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego”

4. Do pkt 4 (Bezpieczeństwo lotnicze) Załącznika do umowy za tekstem, o którym mowa w pkt 3 niniejszego Załącznika, wstawia się co następuje:

„Nr 104/2004

Rozporządzenie Komisji nr z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiające zasady w sprawie organizacji i składu komisji odwoławczej Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego”

ZAŁĄCZNIK A do Załącznika do decyzji Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria nr [c/2005] Protokół o przywilejach i immunitetach Wspólnot Europejskich

WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,

MAJĄC NA UWADZE, że na mocy artykułu 28 Traktatu ustanawiającego jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich, Wspólnoty te oraz Europejski Bank Inwestycyjny korzystają na terytorium państw członkowskich z przywilejów i immunitetów koniecznych do wykonywania swoich zadań,

UZGODNIŁY następujące postanowienia, które zostaną dołączone to tego Traktatu.

ROZDZIAŁ I

MIENIE, FUNDUSZE, AKTYWA I OPERACJE WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

Artykuł 1

Lokale i budynki Wspólnot są nietykalne. Nie podlegają rewizji, rekwizycji, konfiskacie lub wywłaszczeniu.

Mienie i aktywa Wspólnot nie podlegają żadnym środkom przymusu administracyjnego lub prawnego bez upoważnienia Trybunału Sprawiedliwości.

Artykuł 2

Archiwa Wspólnot są nietykalne.

Artykuł 3

Wspólnoty, ich aktywa, przychody i inne mienie jest zwolnione ze wszelkich podatków bezpośrednich.

Rządy państw członkowskich podejmą, gdzie tylko możliwe, odpowiednie środki, aby umorzyć lub zrefundować kwoty podatków pośrednich lub podatków z tytułu sprzedaży zawarte w cenie ruchomości lub nieruchomości, w przypadkach, gdy Wspólnoty dokonują, dla celów służbowych, większych zakupów, których cena zawiera tego typu podatki. Jednakże stosowanie tych postanowień nie może spowodować zakłócenia konkurencji w obrębie Wspólnot.

Zwolnień nie udziela się w stosunku do podatków i opłat, których wysokość stanowi jedynie wynagrodzenie za korzystanie z usługi użyteczności publicznej.

Artykuł 4

Wspólnoty są zwolnione od wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w odniesieniu do przedmiotów przeznaczonych do ich użytku służbowego: przedmioty przywiezione w ten sposób mogą zostać zbyte, odpłatnie lub nieodpłatnie, na terytorium państwa, do którego zostały przywiezione, wyłącznie na warunkach zatwierdzonych przez rząd tego państwa.

Wspólnoty są także zwolnione z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w odniesieniu do swoich publikacji.

Artykuł 5

Europejska Wspólnota Węgla i Stali może posługiwać się dowolną walutą oraz prowadzić rozliczenia w dowolnej walucie.

ROZDZIAŁ II

KOMUNIKACJA I LAISSEZ PASSER

Artykuł 6

W celach komunikacji służbowej i przekazywania wszelkich dokumentów, instytucje Wspólnoty korzystają na terytorium każdego państwa członkowskiego z przywilejów przyznawanych przez dane państwo placówkom dyplomatycznym.

Korespondencja służbowa i inne środki komunikacji służbowej instytucji Wspólnot nie podlegają cenzurze.

Artykuł 7

1. Przewodniczący instytucji wspólnotowych mogą wystawiać członkom i pracownikom tych instytucji dokumenty laissez passer w formie nakazanej przez Radę, które będą uznawane przez władze państw członkowskich za ważne dokumenty podróży. Dokumenty te będą wystawiane urzędnikom i innym pracownikom na warunkach określonych w Regulaminie pracowniczym dla urzędników i warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.

Komisja może zawierać porozumienia w celu uznania tych dokumentów laissez passer za ważne dokumenty podróży na terytoriach krajów trzecich.

2. Zapisy art. 6 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali będą jednak miały nadal zastosowanie w odniesieniu do członków i pracowników instytucji, którzy w dniu wejścia w życie tego Traktatu są w posiadaniu dokumentów laissez passer, o których mowa w owym artykule, do momentu zastosowania zapisów ust.1 niniejszego artykułu.

ROZDZIAŁ III

CZŁONKOWIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Artykuł 8

Swoboda przemieszczania się członków Parlamentu Europejskiego podróżujących do lub z miejsca obrad Parlamentu Europejskiego nie podlega żadnym administracyjnym ani innym ograniczeniom .

W zakresie kontroli celnej i walutowej Członkom Parlamentu Europejskiego przyznaje się:

a. ze strony własnego rządu – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są wyższym urzędnikom wyjeżdżającym za granicę w związku z czasowym pobytem służbowym,

b. ze strony rządów innych państw członkowskich, takie same udogodnienia jakie przyznawane są przedstawicielom obcych rządów w związku z czasowym pobytem służbowym.

Artykuł 9

Wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych.

Artykuł 10

Podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego członkowie:

a. korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa,

b. nie mogą na terytorium innego państwa członkowskiego być zatrzymani, ani nie mogą być wobec nich prowadzone postępowania sądowe.

Immunitet chroni także członków Parlamentu Europejskiego podczas ich podróży do i z miejsca, gdzie odbywa się posiedzenie Parlamentu Europejskiego.

Nie można powoływać się na immunitet w przypadku, gdy członek został ujęty na gorącym uczynku, podobnie immunitet nie może stanowić przeszkody w wykonaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek z jego członków.

ROZDZIAŁ IV

PRZEDSTAWICIELE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH BIORĄCY UDZIAŁ W PRACACH INSTYTUCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

Artykuł 11

Przedstawiciele państw członkowskich biorący udział w pracach instytucji Wspólnot, ich doradcy i eksperci techniczni korzystają w czasie wykonywania swoich funkcji i w podróży do i z miejsca obrad ze zwyczajowych przywilejów, immunitetów i udogodnień.

Niniejszy artykuł stosuje się również do członków organów doradczych Wspólnot.

ROZDZIAŁ V

URZĘDNICY I INNI PRACOWNICY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

Artykuł 12

Na terytorium każdego państwa członkowskiego i bez względu na swoje obywatelstwo, urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot:

a. z zastrzeżeniem przepisów traktatów dotyczących z jednej strony reguł odpowiedzialności urzędników i innych pracowników w stosunku do Wspólnot oraz, z drugiej strony, właściwości Trybunału w sporach między Wspólnotami a ich urzędnikami i innymi pracownikami, korzystają z immunitetu jurysdykcyjnego co do dokonywanych przez nich czynności służbowych, obejmującego również wypowiedzi ustne lub pisemne. Korzystają oni z tego immunitetu również po zakończeniu pełnienia funkcji,

b. nie podlegają ograniczeniom imigracyjnym i nie są objęci formalnościami dotyczącymi rejestracji cudzoziemców; dotyczy to również ich współmałżonków oraz członków rodziny pozostających na ich utrzymaniu,

c. w zakresie przepisów walutowych korzystają z takich samych udogodnień, jakie są zwyczajowo przyznawane pracownikom organizacji międzynarodowych,

d. korzystają z prawa do bezcłowego importowania swoich mebli i ruchomości w momencie obejmowania po raz pierwszy stanowiska w danym kraju oraz z prawa do bezcłowego reeksportu swoich mebli i ruchomości w momencie zakończenia swoich obowiązków w tym kraju, w każdym z tych przypadków podlegając warunkom uznawanym za konieczne przez rząd kraju, w którym to prawo jest realizowane,

e. mają prawo do bezcłowego importu samochodu do użytku własnego, nabytego bądź to w kraju ich ostatniego pobytu bądź w kraju, którego są obywatelami, na warunkach panujących na rynku wewnętrznym owego kraju, i do jego bezcłowego reeksportu, w każdym z tych przypadków podlegając warunkom uznawanym za konieczne przez rząd danego kraju.

Artykuł 13

Urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot objęci są podatkiem na rzecz Wspólnot od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Wspólnoty zgodnie z warunkami i procedurą określonymi przez Radę działającą na wniosek Komisji.

Urzędnicy i inni pracownicy Unii są zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Wspólnoty.

Artykuł 14

Przy stosowaniu podatku dochodowego, podatku majątkowego oraz podatku od spadku oraz w ramach wykonywania konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych między państwami członkowskimi Wspólnot, urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot, którzy osiedlają się na terytorium państwa członkowskiego innego niż państwo ich miejsca zamieszkania wyłącznie w związku z wykonywaniem obowiązków na rzecz Wspólnot, są w momencie dołączenia do służb Wspólnot traktowani do celów podatkowych w obu wymienionych powyżej państwach tak, jakby zachowali wcześniejsze miejsce zamieszkania, pod warunkiem, że leży ono w państwie członkowskim. Postanowienie to stosuje się także do współmałżonka w zakresie, w jakim nie wykonuje on działalności zawodowej, oraz do dzieci pozostających na utrzymaniu oraz pod opieką osób, o których jest mowa w niniejszym artykule.

Mienie ruchome należące do osób, o których mowa w poprzednim akapicie, znajdujące się na terytorium państwa, w którym osoby te przebywają, jest zwolnione z podatku od spadku w tym państwie; celu ustalenia wspomnianego podatku mienie takie uznaje się za znajdujące się w kraju zamieszkania do celów podatkowych, z zastrzeżeniem praw państw trzecich oraz ewentualnego stosowania postanowień międzynarodowych konwencji dotyczących unikania podwójnego opodatkowania.

Miejsce zamieszkania uzyskane wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji w innych organizacjach międzynarodowych nie jest brane pod uwagę przy stosowaniu postanowień niniejszego artykułu.

Artykuł 15

Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, określa system świadczeń socjalnych obejmujący urzędników i innych pracowników Wspólnot.

Artykuł 16

Rada, stanowiąc na wniosek Komisji oraz po konsultacji z innymi zainteresowanymi instytucjami, określa kategorie urzędników i innych pracowników Wspólnot, do których stosuje się, w całości lub w części, art. 12, art. 13 akapit drugi oraz art. 14.

Nazwiska, stopnie i adresy urzędników i innych pracowników zaliczonych do takich kategorii będą periodycznie oznajmiane rządom państw członkowskich.

ROZDZIAŁ VI

PRZYWILEJE I IMMUNITETY MISJI KRAJÓW TRZECICH AKREDYTOWANYCH PRZY WSPÓLNOTACH EUROPEJSKICH

Artykuł 17

Państwo członkowskie, na którego terytorium Wspólnoty mają swoją siedzibę, udziela zwyczajowych dyplomatycznych immunitetów i przywilejów misjom krajów trzecich akredytowanym przy Wspólnotach.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 18

Przywileje, immunitety i inne udogodnienia przyznaje się urzędnikom i innym pracownikom Wspólnot wyłącznie w interesie Wspólnot.

Każda instytucja Wspólnot powinna uchylić immunitet przyznany urzędnikowi lub innemu pracownikowi jeśli uzna, że uchylenie takiego immunitetu nie jest sprzeczne z interesami Wspólnot.

Artykuł 19

W celu stosowania niniejszego Protokołu instytucje wspólnotowe współpracują z odpowiednimi władzami zainteresowanych państw członkowskich.

Artykuł 20

Artykuły 12-15 i art. 18 mają zastosowanie do członków Komisji.

Artykuł 21

Artykuły 12-15 i art. 18 stosuje się wobec sędziów, rzeczników generalnych, sekretarza i sprawozdawców pomocniczych Trybunału Sprawiedliwości, nie naruszając postanowień art. 3 Protokołu ustanawiającego Statut Trybunału Sprawiedliwości dotyczących immunitetu jurysdykcyjnego sędziów i rzeczników generalnych.

Artykuł 22

Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Inwestycyjnego, członków jego organów, jego pracowników i do przedstawicieli państw członkowskich biorących udział w jego działalności, nie naruszając postanowień Protokołu ustanawiającego Statut Banku.

Europejski Bank Inwestycyjny jest również zwolniony z wszelkich form opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze w związku z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane, w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Podobnie też jego rozwiązanie lub likwidacja nie stanowi podstawy do nałożenia jakichkolwiek obciążeń. Ponadto działalność Banku i jego organów, prowadzona zgodnie z jego Statutem, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.

Artykuł 23

Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Centralnego, do członków jego organów i do jego personelu, nie naruszając postanowień Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego.

Europejski Bank Centralny jest również zwolniony z wszelkich form opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze w związku z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane, w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Działalność Banku i jego organów, prowadzona zgodnie ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.

Powyższe postanowienia stosują się także do Europejskiego Instytutu Walutowego. Jego rozwiązanie lub likwidacja nie stanowi podstawy do nałożenia jakichkolwiek obciążeń.

NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani pełnomocnicy podpisali niniejszy protokół.

Sporządzono w Brukseli, dnia ósmego kwietnia tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego piątego roku.

Dodatek do Załącznika A Warunki stosowania w Szwajcarii Protokołu o przywilejach i immunitetach

1. Rozszerzenie stosowania na Szwajcarię

Wszelkie odniesienia do państw członkowskich poczynione w Protokole o przywilejach i immunitetach Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „protokołem”) powinny być rozumiane jako obejmujące również Szwajcarię, chyba iż poniższe przepisy stanowią inaczej.

2. Zwolnienie Agencji z podatków pośrednich (w tym z VAT-u)

Towary i usługi eksportowane ze Szwajcarii nie podlegają szwajcarskiemu podatkowi od towarów i usług (VAT). W odniesieniu do towarów i usług dostarczanych Agencji w Szwajcarii do jej użytku służbowego zwolnienie z VAT-u jest realizowane zgodnie z art. 3 ust. 2 protokołu poprzez jego zwrot. Zwolnienie z VAT-u dotyczy przypadków, gdy rzeczywista cena towarów i usług podana na fakturze lub innym równoważnym dokumencie wynosi co najmniej 100 franków szwajcarskich (wraz z podatkiem).

Zwrot VAT-u następuje po przedstawieniu odpowiednich szwajcarskich formularzy w Federalnej Administracji Podatkowej, w Dziale Głównym VAT-u. Na ogół wnioski są rozpatrywane w terminie trzech miesięcy od daty złożenia wniosku o zwrot i odpowiednich dowodów zakupu.

3. Warunki stosowania zasad dotyczących personelu Agencji

W odniesieniu do art. 13 ust. 2 protokołu, Szwajcaria zgodnie z zasadami swoich wewnętrznych przepisów prawnych zwalnia funkcjonariuszy i innych urzędników Agencji w znaczeniu art. 2 rozporządzenia (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 z dnia 25 marca 1969 r. (Dz.U. WE nr L 74, z 27.3.1969, str. 1) z podatków federalnych, kantonalnych i gminnych od wynagrodzeń, płac i poborów służbowych wypłacanych przez Wspólnotę i podlegających wewnętrznemu podatkowi na jej rzecz.

Dla celów stosowania art. 14 protokołu Szwajcaria nie jest uznawana za państwo członkowskie w znaczeniu powyższego punktu 1.

Funkcjonariusze i inni urzędnicy Agencji a także członkowie ich rodzin, którzy należą do systemu ubezpieczeń społecznych stosowanego wobec funkcjonariuszy i innych urzędników Wspólnoty, nie podlegają obowiązkowi przynależenia do szwajcarskiego systemu ubezpieczeń społecznych.

Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest jedynym organem właściwym do rozstrzygania wszelkich kwestii dotyczących stosunków między Agencją lub Komisją a ich personelem w odniesieniu do zastosowania rozporządzenia Rady (EWWiS/WE/Euratom) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 1) oraz pozostałych przepisów prawa wspólnotowego ustalających warunki pracy.

ZAŁĄCZNIK B do Załącznika do decyzji Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria nr [c/2005] Kontrola finansowa dotycząca szwajcarskich uczestników działań Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego

ARTYKUŁ 1

Bezpośredni kontakt

Agencja i Komisja bezpośrednio kontaktują się z wszelkimi osobami lub podmiotami, które mają siedzibę w Szwajcarii i uczestniczą w działaniach Agencji jako kontrahenci, uczestnicy programu Agencji, osoby opłacane z budżetu Agencji lub Wspólnoty lub też jako podwykonawcy. Osoby te mogą bezpośrednio przekazywać Komisji lub Agencji wszelkie stosowne informacje i dokumenty, które są zobowiązane przedkładać na podstawie instrumentów, do których odnosi się niniejsza decyzja, a także na podstawie zawartych kontraktów lub umów oraz podjętych w ich ramach decyzji.

ARTYKUŁ 2

Audyty

1. Zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r., rozporządzeniem finansowym przyjętym przez Zarząd Agencji, rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. oraz z innymi instrumentami wymienionymi w niniejszej decyzji, kontrakty lub umowy zawarte z beneficjentami mającymi siedzibę w Szwajcarii oraz decyzje podjęte w odniesieniu do nich mogą przewidywać możliwość przeprowadzenia w dowolnym momencie audytów naukowych, finansowych, technologicznych i innych u beneficjentów lub ich podwykonawców przez urzędników Agencji i Komisji lub przez inne osoby przez nie upoważnione.

2. Urzędnicy Agencji i Komisji oraz inne upoważnione przez nie osoby mają prawo do odpowiedniego dostępu do zakładów, prac, dokumentów, a także do wszelkich niezbędnych informacji, również w formie elektronicznej, jakie są im niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia audytów. Prawo dostępu jest wyraźnie określane w kontraktach lub umowach zawieranych w celu zastosowania instrumentów, do których odwołuje się niniejsza decyzja.

3. Trybunał Obrachunkowy Wspólnot Europejskich dysponuje tymi samymi prawami jak Komisja.

4. Audyty mogą mieć miejsce w ciągu pięciu lat od wygaśnięcia niniejszej decyzji lub w terminach wskazanych w kontraktach lub umowach oraz odnośnych decyzjach.

5. Szwajcarska Federalna Inspekcja Finansowa jest z wyprzedzeniem zawiadamiana o audytach przeprowadzanych na terytorium szwajcarskim. Zawiadomienie nie jest ustawowym warunkiem przeprowadzenia przedmiotowych audytów.

ARTYKUŁ 3

Kontrole na miejscu

1. Zgodnie z niniejszą decyzją Komisja (OLAF) jest uprawniona do przeprowadzania kontroli i weryfikacji na miejscu, na terytorium szwajcarskim, zgodnie z warunkami rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r.

2. Kontrole i weryfikacje na miejscu są przygotowywane i prowadzone przez Komisję w ścisłej współpracy ze szwajcarską Federalną Inspekcją Finansową lub z innymi właściwymi organami szwajcarskimi wskazanymi przez Federalną Inspekcję Finansową, które w stosownym czasie są informowane o przedmiocie, celu i podstawie prawnej kontroli i weryfikacji w sposób umożliwiający udzielenie niezbędnej pomocy. W związku z tym urzędnicy właściwych organów szwajcarskich mogą uczestniczyć w kontrolach i weryfikacjach na miejscu.

3. Jeżeli właściwe organy szwajcarskie wyrażą taką wolę, kontrole i weryfikacje na miejscu mogą być przeprowadzane wspólnie przez Komisję i przez te organy.

4. Jeżeli uczestnicy programu przeciwstawiają się kontroli lub weryfikacji na miejscu, władze szwajcarskie zgodnie z przepisami krajowymi udzielają kontrolerom Komisji wsparcia niezbędnego do przeprowadzenia wyznaczonych zadań kontroli i weryfikacji na miejscu.

5. Komisja możliwie najszybciej zawiadamia szwajcarską Federalną Inspekcję Finansową o wszelkich faktach lub podejrzeniach dotyczących nieprawidłowości, o których uzyska informację w ramach wykonywania kontroli lub weryfikacji na miejscu. W każdym przypadku Komisja jest zobowiązana poinformować ww. inspekcję o wyniku tychże kontroli i weryfikacji.

ARTYKUŁ 4

Informacje i konsultacje

1. W celu prawidłowego wykonania postanowień niniejszego Załącznika właściwe organy szwajcarskie i wspólnotowe regularnie dokonują wymiany informacji oraz przeprowadzają konsultacje na wniosek jednej ze stron.

2. Właściwe organy szwajcarskie bezzwłocznie informują Agencję i Komisję o wszelkich znanych im faktach lub nabytych przez nie podejrzeniach, które wskazują na istnienie nieprawidłowości dotyczących zawierania i wykonywania kontraktów lub umów w ramach instrumentów, do których odnosi się niniejsza decyzja.

ARTYKUŁ 5

Poufność

Informacje przekazane lub uzyskane na mocy postanowień niniejszego Załącznika, niezależnie od ich postaci, są objęte tajemnicą zawodową i ochroną przysługującą analogicznym informacjom zgodnie ze szwajcarskim prawem krajowym oraz odnośnymi przepisami stosowanymi w instytucjach wspólnotowych. Informacje takie mogą być przekazywane wyłącznie tym osobom, które potrzebują ich znajomości ze względu na swoje funkcje w instytucjach Wspólnoty, państwach członkowskich lub w Szwajcarii; ponadto informacje takie nie mogą być wykorzystywane do celów innych niż skuteczna ochrona interesów finansowych umawiających się stron.

ARTYKUŁ 6

Środki i kary administracyjne

Bez uszczerbku dla stosowania szwajcarskiego prawa karnego, Agencja lub Komisja mogą nakładać środki i kary administracyjne zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. i rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. oraz rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich.

ARTYKUŁ 7

Ściąganie należności i egzekucja

Decyzje Agencji lub Komisji podjęte w ramach stosowania niniejszej decyzji, nakładające zobowiązania pieniężne na osoby inne niż państwa, stanowią w Szwajcarii tytuł wykonawczy. Klauzula wykonalności jest stosowana, bez przeprowadzania kontroli innych niż weryfikacja autentyczności tytułu, przez władze wskazane przez rząd szwajcarski, który zawiadamia o tym Agencję lub Komisję. Egzekucja przymusowa jest przeprowadzana zgodnie z zasadami procedur szwajcarskich. Legalność decyzji stanowiącej tytuł wykonawczy podlega kontroli Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.

Orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich przyjmowane na mocy klauzuli arbitrażowej są egzekwowane na tych samych warunkach.

[1] Zob. wcześniejszy przykład: decyzja nr 1/2004 Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 6.4.2004 r. zmieniająca załącznik do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, Dz.U. L 151 z 30.4.2004, str. 1, wraz ze sprostowaniem, Dz.U. L 208 z 10.6.2004, str. 1.

[2] Zob. wcześniejszy przykład: decyzja nr 3/2004 Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 22.4.2004 r. zmieniająca załącznik do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, Dz.U. L 151 z 30.4.2004, str. 9, wraz ze sprostowaniem, Dz.U. L 208 z 10.6.2004, str. 7.