5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

•Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Art. 1 uchyla art. 20 dyrektywy 2014/41/UE. Tym samym niniejszy wniosek ogranicza się do tego, co jest konieczne do rozwiązania powyższych kwestii. Art. 20 zawiera wymóg, aby wszelkie przetwarzanie danych osobowych na podstawie dyrektywy było zgodne z decyzją ramową Rady 2008/977/WSiSW oraz z zasadami Konwencji Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych (28 stycznia 1981 r.) i protokołu dodatkowego do niej.

Dyrektywa o ochronie danych w sprawach karnych uchyliła tę decyzję ramową ze skutkiem od dnia 6 maja 2018 r. Zgodnie z art. 59 dyrektywy o ochronie danych w sprawach karnych odniesienia do decyzji ramowej należy rozumieć jako odniesienia do dyrektywy o ochronie danych w sprawach karnych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 dyrektywy o ochronie danych w sprawach karnych dyrektywa ta ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez właściwe organy do celów określonych w art. 1 ust. 1, tj. do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w tym ochrony przed zagrożeniami dla bezpieczeństwa publicznego i zapobiegania takim zagrożeniom. Dyrektywa 2014/41/UE ma jednak również zastosowanie do niektórych rodzajów postępowań innych niż karne – te są uregulowane w RODO.

Fakt, że art. 20 dyrektywy 2014/41/UE odnosi się do decyzji ramowej, może prowadzić do niejasności co do tego, czy dyrektywa o ochronie danych w sprawach karnych ma zastosowanie również do przetwarzania danych osobowych dotyczących europejskich nakazów dochodzeniowych w kontekście postępowań innych niż karne (które nie wchodzą w zakres dyrektywy o ochronie danych w sprawach karnych). Uchylenie art. 20 wystarczy, aby zaradzić tej sytuacji. Dyrektywa o ochronie danych w sprawach karnych nadal ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych na podstawie dyrektywy 2014/41/UE w zakresie jej stosowania.

Ponieważ dyrektywa o ochronie danych w sprawach karnych i ogólne rozporządzenie o ochronie danych (każde w swoim zakresie) mają zastosowanie do przetwarzania danych osobowych na podstawie dyrektywy 2014/41/UE, przetwarzanie takich danych do celów innych niż te, dla których są one gromadzone, będzie się odbywać zgodnie z dyrektywą o ochronie danych w sprawach karnych (art. 4 ust. 2 i art. 9 ust. 1) albo z RODO (art. 6 ust. 4). Nie jest do tego potrzebny żaden nowy przepis.

Art. 20 dyrektywy 2014/41/UE zawiera również wymóg, aby dostęp do danych osobowych był ograniczony, bez uszczerbku dla praw osób, których dane dotyczą, oraz aby dostęp do takich danych miały wyłącznie osoby upoważnione. Dyrektywa o ochronie danych w sprawach karnych i RODO ustanawiają kompleksowe ramy dotyczące praw osób, których dotyczą dane, oraz obowiązków administratora danych, w tym w odniesieniu do uwzględniania ochrony danych w fazie projektowania i domyślnie oraz w odniesieniu do bezpieczeństwa przetwarzania. Art. 20 akapit drugi jest zatem zbędny.

Ponieważ dyrektywa 2014/41/UE nie zawiera szczegółowych przepisów o ochronie danych, nie są konieczne dalsze zmiany związane z ochroną danych.

W art. 2 określono termin transpozycji proponowanej nowej dyrektywy.

W art. 3 określono datę wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

Art. 4 stanowi, że dyrektywa jest skierowana do państw członkowskich.