Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji o wsparciu żywnościowym /* COM/2012/0379 final - 2012/0182 (NLE) */





UZASADNIENIE 1) Kontekst Konwencja o pomocy żywnościowej (zwana dalej „FAC z 1999 r.”) to wielostronne porozumienie, które pierwotnie weszło w życie w latach 60. XX w. jako instrument mający na celu skoordynowane i dopuszczalne zbycie nadwyżek rolnych z krajów rozwiniętych na rzecz krajów rozwijających się będących w potrzebie. FAC z 1999 r. miała początkowo obowiązywać do dnia 30 czerwca 2002 r. i była pięciokrotnie przedłużana; w wyniku jej ostatniego przedłużenia konwencja ta obowiązuje do dnia 30 czerwca 2012 r. W dniu 14 grudnia 2010 r. strony FAC z 1999 r. – Stany Zjednoczone, Kanada, Japonia, Szwajcaria, Australia oraz UE – uzgodniły, że wynegocjują nową konwencję mającą na celu zapewnienie odpowiedniego i skutecznego wsparcia żywnościowego na rzecz słabszych grup społecznych w oparciu o konkretne potrzeby. Rada, w oparciu o przedstawione jej przez Komisję zalecenia, upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie nowej Konwencji o wsparciu żywnościowym. W dniu 25 kwietnia 2012 r. zakończono pomyślnie negocjacje w tej sprawie. 2) Charakter Konwencji o wsparciu żywnościowym (zwanej dalej „FAC z 2012 r.”) FAC z 2012 r. odzwierciedla nowoczesne podejście do wsparcia żywnościowego. Ma ona na celu reagowania na potrzeby żywnościowe i żywieniowe słabszych grup społecznych w skuteczny i efektywny sposób, wykraczający poza dostawy pomocy żywnościowej i zgodny z unijną polityką w zakresie humanitarnego wsparcia żywnościowego (SEC(2010)374). Innymi ważnymi elementami zapisanymi w Konwencji jest zwiększenie spożycia odpowiedniej, bezpiecznej i bogatej w substancje odżywcze żywności oraz lepszy dostęp do niej w oparciu o właściwą analizę potrzeb, podejście oparte na (humanitarnych) zasadach oraz pełne poszanowanie zobowiązań w ramach WTO. Konwencja będzie wdrażana w oparciu o roczne zobowiązania rzeczowe lub pieniężne podejmowane przez Strony. FAC z 2012 r. wejdzie w życie w dniu 1 stycznia 2013 r., jeśli do dnia 30 listopada 2012 r. pięciu sygnatariuszy tej konwencji dokona jej ratyfikacji. Konwencja pozostanie otwarta do podpisu od dnia 11 czerwca do dnia 31 grudnia 2012 r.; będą ją również mogły podpisać lub ratyfikować poszczególne państwa członkowskie UE podejmujące zobowiązania wynikające bezpośrednio z ich własnych budżetów. Prawdopodobnie nastąpi przerwa pomiędzy wygaśnięciem FAC z 1999 r. (30 czerwca 2012 r.) oraz prawdopodobnym wejściem w życie Konwencji o wsparciu żywnościowym (1 stycznia 2013 r.). Kwestia ewentualnego dalszego przedłużenia obowiązywania FAC z 1999 r. zostanie formalnie rozpatrzona przez Komitet ds. Pomocy Żywnościowej na posiedzeniu w czerwcu 2012 r. Przygotowany przez Komisję wniosek skierowany do Rady upoważniający Komisję, w imieniu UE, do nieudzielania wsparcia dalszemu przedłużeniu FAC z 1999 r. oczekuje na przyjęcie przez Radę. 3) Procedura Komisja uznaje wyniki negocjacji za zadowalające i zgodne z wytycznymi negocjacyjnymi Rady, w związku z czym zwraca się do Rady o podpisanie Konwencji o wsparciu żywnościowym w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia. 2012/0182 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji o wsparciu żywnościowym RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 214 ust. 4. w związku z art. 218 ust. 5, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Unia jest stroną Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. („FAC z 1999 r.”), która od dnia 1 lipca 2012 r. nie powinna dłużej obowiązywać. (2) W dniu 17 listopada 2010 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie uzgodnienia Konwencji o wsparciu żywnościowej (zwanej dalej „Konwencją”) uwzględniającej i odzwierciedlającej nowoczesne podejście do wsparcia żywnościowego, która zastąpiłaby FAC z 1999 r. (3) Negocjacje w tej sprawie zakończono z wynikiem pozytywnym w dniu 25 kwietnia 2012 r. (4) Podpisanie Konwencji leży w interesie Unii, ponieważ pomogłoby w osiągnięciu celów pomocy humanitarnej, o których mowa w art. 214 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. (5) Konwencja pozostaje otwarta do podpisu do dnia 31 grudnia 2012 r. (6) Konwencja powinna zostać podpisana w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym wyraża się zgodę na podpisanie Konwencji o wsparciu żywnościowym w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie. Tekst porozumienia, które ma zostać podpisane, załączony jest do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument przekazujący pełne uprawnienia do podpisania porozumienia, z zastrzeżeniem jego zawarcia, osobie/osobom wskazanej/wskazanym przez negocjatora porozumienia. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK KONWENCJA O WSPRACIU ŻYWNOŚCIOWYM PREAMBUŁA Strony niniejszej Konwencji, potwierdzając swoje stałe zaangażowanie na rzecz nadal aktualnych celów Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r., polegających na przyczynianiu się do zwiększenia światowego bezpieczeństwa żywnościowego i poprawie zdolności wspólnoty międzynarodowej do reagowania na kryzysy żywnościowe i inne sytuacje związane z potrzebami żywnościowymi krajów rozwijających się; pragnąc zwiększyć skuteczność, efektywność i jakość wsparcia żywnościowego jako narzędzia służącego ochronie życia i łagodzeniu cierpienia najsłabszych grup społecznych, w szczególności w sytuacjach kryzysowych, poprzez wzmocnienie współpracy międzynarodowej i koordynacji, w szczególności między Stronami niniejszej Konwencji i zainteresowanymi podmiotami; uznając, że słabsze grupy społeczne mają szczególne potrzeby żywnościowe i żywieniowe; potwierdzając podstawową odpowiedzialność państw za krajowe bezpieczeństwo żywnościowe i w konsekwencji za stopniową realizację prawa do odpowiedniej żywności, o którym mowa w opracowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) „Dobrowolnych wytycznych dotyczących wspierania stopniowej realizacji prawa do odpowiedniej żywności w związku z krajowym bezpieczeństwem żywnościowym”, przyjętych przez Radę FAO w listopadzie 2004 r.; zachęcając rządy krajów dotkniętych brakiem bezpieczeństwa żywnościowego do opracowania i wdrożenia własnych strategii, mających na celu eliminowanie podstawowych przyczyn braku bezpieczeństwa żywnościowego za pomocą środków długofalowych i zapewniających odpowiednie powiązanie działań doraźnych oraz działań na rzecz odbudowy i rozwoju; nawiązując do międzynarodowego prawa humanitarnego oraz podstawowych zasad humanitarnych takich jak humanitaryzm, bezstronność, neutralność i niezależność; nawiązując do Zasad i dobrych praktyk udzielania pomocy humanitarnej zatwierdzonych w Sztokholmie w dniu 17 czerwca 2003 r.; uznając, że Strony mają swoje własne strategie polityczne dotyczące udzielania wsparcia żywnościowego w sytuacjach kryzysowych i w pozostałych; uwzględniając Plan działania przyjęty w Rzymie w 1996 r. podczas Światowego Szczytu Żywnościowego, jak i pięć rzymskich zasad na rzecz trwałego globalnego bezpieczeństwa żywnościowego wskazanych w deklaracji przyjętej podczas Światowego Szczytu Żywnościowego w 2009 r., w szczególności zobowiązanie do osiągnięcia bezpieczeństwa żywnościowego na całym świecie i podejmowania ciągłych wysiłków na rzecz ograniczenia ubóstwa i wyeliminowania głodu, potwierdzone przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w deklaracji milenijnej ONZ; uwzględniając zobowiązania podjęte przez państwa udzielające pomocy i państwa będące odbiorcami pomocy do poprawy rozwoju i skuteczności poprzez stosowanie zasad określonych w Deklaracji paryskiej w sprawie skuteczności pomocy przyjętej przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w 2005 r.; zdecydowane działać zgodnie z podjętymi przez siebie zobowiązaniami w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), a w szczególności zgodnie ze wszelkimi zasadami WTO w zakresie pomocy żywnościowej; uzgodniły, co następuje: Artykuł 1 Cele Celem niniejszej Konwencji jest ratowanie życia, ograniczenie zjawiska głodu, poprawa bezpieczeństwa żywnościowego i poprawa sytuacji żywieniowej najsłabszych grup społecznych poprzez: a) zaspokojenie potrzeb żywnościowych i żywieniowych najsłabszych grup społecznych poprzez zobowiązanie się Stron do udzielania wsparcia żywnościowego poprawiającego spożycie odpowiedniej, bezpiecznej i bogatej w substancje odżywcze żywności oraz dostęp do niej; b) dopilnowanie, by wsparcie żywnościowe na rzecz najsłabszych grup społecznych było właściwe, terminowe, skuteczne, efektywne i udzielane w oparciu o potrzeby i wspólne zasady; oraz c) ułatwianie wymiany informacji, współpracy i koordynacji, jak również zapewnienie forum do dyskusji umożliwiającej poprawę skuteczności, efektywności i spójności wykorzystania zasobów Stron w celu zaspokojenia potrzeb. Artykuł 2 Zasady wsparcia żywnościowego Strony udzielające wsparcia żywnościowego i dostarczające je najsłabszym grupom społecznym powinny zawsze przestrzegać następujących zasad: a) Ogólne zasady wsparcia żywnościowego: (i) udzielanie wsparcia żywnościowego jedynie wówczas, gdy stanowi ono najbardziej skuteczny i odpowiedni środek zaspokojenia potrzeb żywnościowych lub żywieniowych najsłabszych grup społecznych; (ii) udzielanie wsparcia żywnościowego z uwzględnieniem długoterminowych celów w zakresie odbudowy i rozwoju państw otrzymujących pomoc, w stosownych przypadkach wspierając jednocześnie szerszy cel, jakim jest osiągnięcie bezpieczeństwa żywnościowego; (iii) udzielanie wsparcia żywnościowego w sposób, który zapewnia ochronę środków utrzymania, wzmacnia samowystarczalność i odporność słabszych grup społecznych i społeczności lokalnych, oraz zapobiega kryzysom bezpieczeństwa żywnościowego, przygotowuje na tego typu kryzysy, łagodzi je i pozwala na nie reagować; (iv) udzielanie wsparcia żywnościowego w sposób pozwalający uniknąć uzależnienia od pomocy oraz zminimalizować bezpośrednie i pośrednie negatywne skutki dla beneficjentów i innych podmiotów; (v) udzielanie wsparcia żywnościowego w taki sposób, by nie wpłynęło ono niekorzystnie na lokalną produkcję, warunki rynkowe, strukturę wprowadzania do obrotu, wymianę handlową czy też ceny dóbr podstawowych dla słabszych grup społecznych; (vi) udzielanie wsparcia żywnościowego, o ile to możliwe, w całości w formie darowizn. b) Zasady skuteczności wsparcia żywnościowego: (i) ograniczanie w największym możliwym stopniu kosztów powiązanych w celu zwiększenia kwoty przeznaczonej na wsparcie żywnościowe dla słabszych grup społecznych oraz poprawy skuteczności; (ii) aktywne dążenie do współpracy, koordynacji i wymiany informacji w celu poprawy skuteczności i efektywności programów wsparcia żywnościowego oraz spójności wsparcia żywnościowego i powiązanych obszarów polityki i instrumentów; (iii) o ile to możliwe i stosowne, zakup lokalnej i regionalnej żywności i innych elementów wsparcia żywnościowego; (iv) udzielanie w coraz większym stopniu, o ile to możliwe i zgodnie z potrzebami, niepowiązanego wsparcia żywnościowego w postaci gotówki; (v) spieniężanie pomocy żywnościowej jedynie w koniecznych przypadkach oraz w celu poprawy bezpieczeństwa żywnościowego słabszych grup społecznych; spieniężanie powinno opierać się na przejrzystej i obiektywnej analizie rynku i pozwolić uniknąć niekorzystnych przesunięć w handlu; (vi) dopilnowanie, by Strony nie wykorzystywały wsparcia żywnościowego do realizacji własnych celów w zakresie rozwoju rynku; (vii) unikanie powrotnego wywozu pomocy żywnościowej w największym możliwym zakresie, chyba że w celu zapobieżenia sytuacjom kryzysowym lub zareagowania na takie sytuacje; powrotny wywóz pomocy żywnościowej realizowany w sposób pozwalający uniknąć niekorzystnych przesunięć w handlu; (viii) uznanie, w stosownych przypadkach, że główną rolę w organizacji, koordynacji i realizacji operacji wsparcia żywnościowego odgrywają właściwe organy lub zainteresowane podmioty oraz że na nich spoczywa też główna odpowiedzialność w tym zakresie. c) Zasady udzielania wsparcia żywnościowego: (i) ukierunkowanie wsparcia żywnościowego na potrzeby żywnościowe i żywieniowe najsłabszych grup społecznych; (ii) zaangażowanie beneficjentów, a w stosownych przypadkach również innych ważnych zainteresowanych podmiotów, w proces oceny ich potrzeb oraz w działania związane z opracowaniem, realizacją, monitorowaniem i oceną wsparcia żywnościowego; (iii) udzielanie pomocy żywnościowej zgodnie z obowiązującymi normami bezpieczeństwa i jakości, z poszanowaniem kulturalnych i lokalnych nawyków i potrzeb żywieniowych beneficjentów; (iv) stanie na straży godności beneficjentów wsparcia żywnościowego. d) Zasady rozliczalności wsparcia żywnościowego: (i) podejmowanie konkretnych i właściwych środków na rzecz poprawy rozliczalności i przejrzystości strategii, programów i operacji dotyczących wsparcia żywnościowego; (ii) monitorowanie, ocena i komunikowanie, w regularny i przejrzysty sposób, wyników i skutków działań w zakresie wsparcia żywnościowego w celu udoskonalania najlepszych praktyk i optymalizacji skuteczności podejmowanych działań. Artykuł 3 Związek z umowami WTO Żadne postanowienia niniejszej Konwencji nie stanowią odstępstwa od istniejących lub przyszłych wzajemnych zobowiązań Stron mających zastosowanie w ramach WTO. W razie niezgodności pomiędzy wspomnianymi zobowiązaniami a postanowieniami niniejszej Konwencji, zobowiązania mają charakter rozstrzygający. Żadne z postanowień niniejszej Konwencji nie narusza pozycji, jaką Strona może zająć w dowolnych negocjacjach w ramach WTO. Artykuł 4 Państwo kwalifikujące się do wsparcia żywnościowego, słabsze grupy społeczne kwalifikujące się do wsparcia żywnościowego, kwalifikujące się produkty, kwalifikujące się działania i koszty powiązane 1. „Państwo kwalifikujące się do wsparcia żywnościowego” oznacza dowolne państwo figurujące w wykazie odbiorców oficjalnej pomocy rozwojowej opracowanym przez działający przy OECD Komitet Pomocy Rozwojowej Komitet Pomocy Rozwojowej (DAC), lub dowolne inne państwo wskazane w regulaminie i zasadach wykonawczych. 2. „Słabsze grupy społeczne kwalifikujące się do wsparcia żywnościowego” oznacza słabsze grupy społeczne w dowolnym państwie kwalifikującym się do wsparcia żywnościowego. 3. „Kwalifikujące się produkty” to produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi zgodne z właściwymi krajowymi strategiami i przepisami prawa państwa, w którym prowadzone są operacje, oraz odpowiednimi obowiązującymi międzynarodowymi normami dotyczącymi jakości i bezpieczeństwa żywności, jak również produkty mogące przyczynić się do zaspokojenia potrzeb żywnościowych i ochrony środków utrzymania w sytuacjach kryzysowych i na wczesnym etapie wychodzenia z kryzysu. Wykaz kwalifikujących się produktów przedstawiono w regulaminie i zasadach wykonawczych. 4. Kwalifikujące się działania, realizowane w celu wywiązania się Strony z jej minimalnego zobowiązania rocznego zgodnie z art. 5, muszą być spójne z postanowieniami art. 1 i obejmują przynajmniej jedno z poniższych działań: a) dostarczanie i dystrybucja kwalifikujących się produktów; b) dostarczanie gotówki i voucherów; oraz c) interwencje żywieniowe. Kwalifikujące się działania zostały szerzej omówione w regulaminie i zasadach wykonawczych. 5. Kwalifikujące się koszty powiązane ponoszone przez Stronę w ramach wywiązywania się z jej minimalnego zobowiązania rocznego zgodnie z art. 5 muszą być zgodne z art. 1 i ograniczać się do kosztów bezpośrednio związanych z realizacją kwalifikujących się działań, co zostało szerzej omówione w regulaminie i zasadach wykonawczych. Artykuł 5 Zobowiązanie 1. W celu realizacji celów niniejszej Konwencji każda ze Stron wyraża zgodę na podjęcie rocznego zobowiązania w zakresie wsparcia żywnościowego, określonego zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Zobowiązanie każdej ze Stron określa się jako jej „minimalne zobowiązanie roczne”. 2. Minimalne zobowiązanie roczne wyrażone jest w ujęciu wartościowym lub ilościowym, co zostało szerzej omówione w regulaminie i zasadach wykonawczych. Strona może wyrazić swoje zobowiązanie bądź w postaci minimalnej wartości, bądź minimalnej ilości, bądź w obu tych wielkościach. 3. Minimalne zobowiązania roczne w ujęciu wartościowym mogą być wyrażone w walucie wybranej przez daną Stronę. Minimalne zobowiązania roczne w ujęciu ilościowym mogą być wyrażone w tonach ekwiwalentu zboża lub innych jednostkach miary przewidzianych w regulaminie i zasadach wykonawczych. 4. Każda ze Stron możliwe wcześnie zawiadamia Sekretariat o swoim wstępnym minimalnym zobowiązaniu rocznym, nie później jednak niż sześć miesięcy od wejścia w życie niniejszej Konwencji lub w ciągu trzech miesięcy od przystąpienia do niej. 5. Każda ze Stron zawiadamia Sekretariat o wszelkich zmianach w jej minimalnym rocznym zobowiązaniu na kolejne lata nie później niż dnia piętnastego grudnia roku poprzedzającego zmianę. 6. Sekretariat, tak szybko, jak to możliwe, informuje wszystkie Strony o zmienionych minimalnych zobowiązaniach rocznych, nie później jednak niż dnia pierwszego stycznia każdego roku. 7. Wkłady wniesione w celu wywiązania się z minimalnych zobowiązań rocznych powinny, w miarę możliwości, być w całości w formie darowizn. W odniesieniu do wsparcia żywnościowego zaliczanego na poczet zobowiązania Strony co najmniej 80 proc. tego wsparcia udzielonego kwalifikującym się do wsparcia żywnościowego państwom i słabszym grupom społecznym, co zostało szerzej omówione w regulaminie i zasadach wykonawczych, musi być w całości w formie darowizn. W miarę możliwości Strony próbują stopniowo zwiększać ten odsetek. Wkłady, które nie są wnoszone w całości w formie darowizn, należy wykazać w sprawozdaniu rocznym każdej ze Stron. 8. Strony podejmują się przeprowadzenia wszelkich transakcji dotyczących wsparcia żywnościowego w ramach niniejszej Konwencji w sposób pozwalający uniknąć jakichkolwiek szkodliwych zaburzeń normalnej struktury produkcji i międzynarodowego obrotu handlowego. 9. Strony dopilnowują, by udzielanie wsparcia żywnościowego nie było związane, bezpośrednio ani pośrednio, oficjalnie ani nieoficjalnie, wyraźnie lub w sposób dorozumiany, z wywozem na warunkach handlowych produktów rolnych, innych towarów czy usług do państw odbiorców; 10. W celu wywiązania się ze swojego minimalnego zobowiązania rocznego, przedstawionego w ujęciu wartościowym lub ilościowym, Strona wnosi wkład, który jest zgodny z niniejszą Konwencją i który polega na finansowaniu kwalifikujących się produktów i działań oraz kosztów powiązanych, określonych w art. 4 i omówionych szerzej w regulaminie i zasadach wykonawczych. 11. Wkłady wniesione w celu wywiązania się z minimalnego zobowiązania rocznego podjętego w ramach niniejszej Konwencji mogą być przeznaczone wyłącznie dla państw kwalifikujących się do wsparcia żywnościowego lub słabszych grup społecznych kwalifikujących się do wsparcia żywnościowego, określonych w art. 4 i omówionych szerzej w regulaminie i zasadach wykonawczych. 12. Strony mogą wnieść swój wkład w ramach stosunków dwustronnych, za pośrednictwem organizacji międzyrządowych lub innych organizacji międzynarodowych, lub za pośrednictwem innych partnerów zajmujących się wsparciem żywnościowym, nie mogą jednak korzystać z pośrednictwa innych Stron. 13. Każda ze Stron dokłada starań, aby wywiązać się ze swego minimalnego zobowiązania rocznego. Jeśli w danym roku Strona nie jest w stanie wywiązać się ze swojego minimalnego zobowiązania rocznego, w swoim sprawozdaniu rocznym za dany rok przedstawia okoliczności, które spowodowały niemożność realizacji zobowiązań. Niezrealizowana wielkość wsparcia zostanie dodana do minimalnego zobowiązania rocznego Strony na kolejny rok, chyba że Komitet powołany na mocy art. 7 zdecyduje inaczej lub też zaniechanie przeniesienia niezrealizowanych zobowiązań na kolejny rok będzie uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. 14. W przypadku, gdy wkład Strony przekracza jej minimalne zobowiązanie roczne, nadwyżka, nie więcej jednak niż pięć proc. minimalnego zobowiązania Strony, może zostać zaliczona na poczet jej wkładu na kolejny rok. Artykuł 6 Sprawozdania roczne i wymiana informacji 1. W ciągu dziewięćdziesięciu dni od końca roku kalendarzowego każda ze Stron przedstawia Sekretariatowi sprawozdanie roczne, zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi, zawierające szczegółowe informacje dotyczące realizacji minimalnego zobowiązania rocznego w ramach niniejszej Konwencji. 2. Sprawozdanie roczne musi zawierać część opisową, w której mogą zostać przedstawione informacje na temat sposobu, w jaki strategie, programy i operacje realizowane przez Stronę w zakresie wsparcia żywnościowego przyczyniają się do osiągnięcia celów i spełnienia zasad niniejszej Konwencji. 3. Strony powinny na bieżąco wymieniać informacje na temat swoich strategii i programów w zakresie wsparcia żywnościowego oraz na temat wyników oceny wspomnianych strategii i programów. Artykuł 7 Komitet ds. Wsparcia Żywnościowego 1. Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Wsparcia Żywnościowego (zwany dalej „Komitetem”), w którego skład wchodzą wszystkie Strony niniejszej Konwencji. 2. Komitet podejmuje decyzje podczas sesji oficjalnych i pełni funkcje niezbędne do realizacji postanowień niniejszej Konwencji zgodnie z jej zasadami i celami. 3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny; może również przyjąć zasady precyzujące postanowienia niniejszej Konwencji w celu zapewnienia ich poprawnego stosowania. Jako wstępny regulamin i wstępne zasady wykonania niniejszej Konwencji służy dokument FAC(11/12)1 z dnia 25 kwietnia 2012 r. przyjęty przez Komitet ds. Pomocy Żywnościowej ustanowiony w ramach Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. Komitet może podjąć decyzję o zmianie wspomnianego regulaminu i zasad wykonawczych. 4. Komitet podejmuje decyzje w drodze konsensusu, co oznacza, że żadna ze stron nie zgłasza formalnego sprzeciwu wobec zaproponowanej decyzji Komitetu dotyczącej kwestii będącej przedmiotem dyskusji w czasie sesji oficjalnych. Formalny sprzeciw można zgłaszać bądź w trakcie sesji oficjalnej bądź w ciągu trzydziestu dni od rozesłania protokołu z sesji oficjalnej, w którym znalazła się informacja o zaproponowanej decyzji. 5. W odniesieniu do każdego roku Sekretariat przygotowuje na potrzeby Komitetu sprawozdanie zbiorcze, które zostaje sporządzone, przyjęte i opublikowane, zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi. 6. Komitet powinien zapewnić forum do dyskusji między Stronami w odniesieniu do kwestii dotyczących wsparcia żywnościowego takich jak konieczność terminowego uzyskania odpowiednich zobowiązań dotyczących środków w celu zaspokojenia potrzeb żywnościowych i żywieniowych, zwłaszcza w szczególnych sytuacjach nadzwyczajnych i kryzysowych. Komitet powinien ułatwiać wymianę informacji z innymi zainteresowanymi podmiotami oraz przekazywanie im informacji, a także konsultować się z nimi oraz uzyskiwać od nich informacje na potrzeby prowadzonych przez siebie dyskusji. 7. Każda ze Stron wyznacza swojego przedstawiciela, któremu Sekretariat przekazuje zawiadomienia i inne komunikaty. Artykuł 8 Przewodniczący i wiceprzewodniczący Komitetu 1. W trakcie ostatniej sesji oficjalnej każdego roku Komitet podejmuje decyzję dotyczącą przewodniczącego i wiceprzewodniczącego na rok następny. 2. Do obowiązków przewodniczącego należy: a) zatwierdzanie projektu porządku obrad każdej sesji oficjalnej lub nieformalnego posiedzenia; b) przewodniczenie sesjom oficjalnym lub nieformalnym posiedzeniom; c) otwieranie i zamykanie każdej sesji oficjalnej lub nieformalnego posiedzenia; d) przekazywanie Komitetowi w celu zatwierdzenia na początku każdej sesji oficjalnej lub nieformalnego posiedzenia propozycji porządku obrad; e) kierowanie dyskusją i zapewnienie przestrzegania regulaminu i zasad wykonawczych; f) udzielanie głosu Stronom; g) rozstrzyganie kwestii dotyczących wniosków formalnych zgodnie z właściwym regulaminem i zasadami wykonawczymi; oraz h) zadawanie pytań i ogłaszanie decyzji. 3. Jeśli przewodniczący jest nieobecny w czasie całej sesji oficjalnej lub nieformalnego posiedzenia bądź ich części, lub jeśli chwilowo nie może pełnić swoich obowiązków, wówczas obowiązki przewodniczącego przejmuje wiceprzewodniczący. W sytuacji, gdy nieobecny jest zarówno przewodniczący, jak i wiceprzewodniczący, Komitet powołuje tymczasowego przewodniczącego. 4. Jeśli z jakiegokolwiek powodu przewodniczący nie może w dalszym ciągu pełnić swoich obowiązków, wówczas wiceprzewodniczący przejmuje stanowisko przewodniczącego na okres pozostały do końca roku. Artykuł 9 Sesje oficjalne i nieformalne posiedzenia 1. Komitet odbywa sesje oficjalne i nieformalne posiedzenia zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi. 2. Co najmniej raz w roku Komitet zwołuje sesję oficjalną. 3. Komitet zbiera się na dodatkowych sesjach oficjalnych i nieformalnych posiedzeniach na wniosek przewodniczącego lub na wniosek co najmniej trzech Stron. 4. Komitet może zapraszać do udziału w sesjach oficjalnych lub nieformalnych posiedzeniach obserwatorów i inne zainteresowane podmioty pragnące przedyskutować szczególne kwestie dotyczące pomocy żywnościowej, zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi. 5. Komitet obraduje w miejscu określonym zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi. 6. Porządek obrad na potrzeby sesji oficjalnych i nieformalnych posiedzeń opracowuje się zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi. 7. Protokół z sesji oficjalnej, w którym są uwzględniane wszelkie zaproponowane decyzje Komitetu, rozsyłany jest w terminie trzydziestu dni od daty formalnej sesji. Artykuł 10 Sekretariat 1. Komitet wyznacza Sekretariat i korzysta z jego usług zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi. Komitet zwraca się do Międzynarodowej Rady Zbożowej (IGC) z prośbą, by jej Sekretariat pełnił początkowo funkcję Sekretariatu Komitetu. 2. Sekretariat realizuje obowiązki określone w niniejszej Konwencji oraz regulaminie i zasadach wykonawczych, wykonuje wszelkie zadania administracyjne, w tym przetwarza i przesyła dokumenty i sprawozdania, oraz pełni inne funkcje wskazane przez Komitet. Artykuł 11 Rozstrzyganie sporów Komitet dąży do rozstrzygnięcia wszelkich sporów między Stronami, dotyczących interpretacji lub wykonania niniejszej Konwencji lub regulaminu i zasad wykonawczych, w tym wszelkich skarg dotyczących niewypełnienia obowiązków określonych w niniejszej Konwencji. Artykuł 12 Podpisanie i ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie Niniejsza Konwencja pozostaje otwarta do podpisu przez Argentynę, Australię, Republikę Austrii, Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Chorwacji, Republikę Cypryjską, Republikę Czeską, Królestwo Danii, Unię Europejską, Republikę Estońską, Republikę Finlandii, Republikę Francuską, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Irlandię, Japonię, Kanadę, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republikę Łotewską, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów, Republikę Federalną Niemiec, Królestwo Norwegii, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Portugalską, Rumunię, Republikę Słowacką, Republikę Słowenii, Stany Zjednoczone Ameryki, Konfederację Szwajcarską, Królestwo Szwecji, Węgry, Republikę Włoską oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku od dnia 11 czerwca 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez każdego sygnatariusza. Instrumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia składa się u depozytariusza. Artykuł 13 Przystąpienie 1. Każde z państw wymienionych w art. 12, które nie podpisało niniejszej Konwencji do końca okresu przeznaczonego na jej podpisanie, lub Unia Europejska, jeśli nie podpisała Konwencji we wskazanym terminie, może do niej przystąpić w każdej chwili po upływie tego okresu. Instrumenty przystąpienia składane są u depozytariusza. 2. Po wejściu w życie zgodnie z art. 15, niniejsza Konwencja pozostaje otwarta do przystąpienia przez dowolne państwo inne niż państwa wymienione w art. 12 lub odrębny obszar celny posiadający pełną autonomię w zakresie kształtowania swoich zewnętrznych stosunków handlowych, uznane decyzją Komitetu za uprawnione. Instrumenty przystąpienia składane są u depozytariusza. Artykuł 14 Notyfikacja tymczasowego stosowania Każde z państw wymienionych w art. 12, lub Unia Europejska, zamierzające ratyfikować, przyjąć lub zatwierdzić niniejszą Konwencję lub też do niej przystąpić, lub też dowolne państwo lub odrębny obszar celny uznane decyzją Komitetu za uprawnione na mocy art. 13 ust. 2 do przystąpienia do Konwencji, które nie złożyło swojego instrumentu, może w dowolnym momencie złożyć u depozytariusza notyfikację tymczasowego stosowania niniejszej Konwencji. Konwencja stosuje się tymczasowo do tego państwa, odrębnego obszaru celnego lub Unii Europejskiej od dnia złożenia odnośnej notyfikacji. Artykuł 15 Wejście w życie 1. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2013 r., jeśli do dnia 30 listopada 2012 r. pięciu sygnatariuszy złoży instrumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia. 2. Jeśli niniejsza Konwencja nie wejdzie w życie zgodnie z ust. 1, sygnatariusze niniejszej Konwencji, którzy złożyli instrumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, oraz państwa lub Unia Europejska, które złożyły instrumenty przystąpienia zgodnie z art. 13 ust. 1, mogą jednomyślnie zdecydować, że konwencja będzie obowiązywać między nimi. 3. W odniesieniu do każdego państwa lub odrębnego obszaru celnego, lub Unii Europejskiej, które ratyfikuje, przyjmie lub zatwierdzi Konwencję lub też do niej przystąpi po jej wejściu w życie, niniejsza Konwencja wchodzi w życie w dniu złożenia odnośnego instrumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia. Artykuł 16 Procedura oceny i wprowadzania zmian 1. Strona może zaproponować przeprowadzenie oceny znaczenia niniejszej Konwencji lub wprowadzenie do niej zmian w dowolnym momencie po wejściu w życie niniejszej Konwencji. Wszelkie propozycje zmian rozsyłane są przez Sekretariat wszystkim Stronom z co najmniej sześciomiesięcznym wyprzedzeniem i poddawane dyskusji podczas kolejnej oficjalnej sesji Komitetu po upływie terminu zawiadomienia. 2. Propozycje zmian do niniejszej Konwencji przyjmowane są przez Komitet w drodze decyzji. Sekretariat informuje wszystkie Strony oraz depozytariusza o wszelkich propozycjach zmian przyjętych przez Komitet. Depozytariusz przesyła wszelkie przyjęte zmiany wszystkim Stronom. 3. Notyfikacja przyjęcia zmian wysyłana jest depozytariuszowi. Przyjęte zmiany wchodzą w życie w odniesieniu do Stron, które przesłały notyfikację, dziewięćdziesiąt dni po dacie otrzymania przez depozytariusza takich notyfikacji od co najmniej czterech piątych Stron niniejszej Konwencji, będących jej Stronami w dniu przyjęcia przez Komitet proponowanych zmian. W odniesieniu do każdej innej Strony takie zmiany wchodzą w życie dziewięćdziesiąt dni po złożeniu przez nią notyfikacji u depozytariusza. Komitet może podjąć decyzję o zmianie progu liczby notyfikacji wymaganego, aby dane zmiany mogły wejść w życie. Sekretariat informuje o takiej decyzji wszystkie Strony i depozytariusza. Artykuł 17 Wypowiedzenie konwencji lub jej rozwiązanie 1. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Konwencję na koniec każdego roku poprzez przekazanie depozytariuszowi i Komitetowi pisemnego zawiadomienia o wypowiedzeniu przynajmniej na dziewięćdziesiąt dni przed końcem danego roku. Strona ta nie jest automatycznie zwolniona z minimalnego zobowiązania rocznego lub obowiązków sprawozdawczych powstałych na mocy niniejszej Konwencji, które nie zostały wykonane przed końcem tego roku. 2. Strona może w każdej chwili zaproponować rozwiązanie niniejszej Konwencji po wejściu w życie niniejszej Konwencji. Wniosek taki przedstawia się Sekretariatowi na piśmie i przesyła wszystkim Stronom w terminie co najmniej sześciu miesięcy przed jego rozpatrzeniem przez Komitet. Artykuł 18 Depozytariusz 1. Na depozytariusza niniejszej Konwencji wyznacza się Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych. 2. Depozytariusz otrzymuje wszelkie zawiadomienia dotyczące podpisania, ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia niniejszej Konwencji oraz notyfikacje czasowego jej stosowania i przystąpienia do niej, i powiadamia o nich wszystkie Strony i sygnatariuszy. Artykuł 19 Teksty autentyczne Oryginał niniejszego protokołu uzupełniającego, którego teksty w językach angielskim i francuskim są jednakowo autentyczne, zostaje złożony u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. W DOWÓD CZEGO niżej podpisani odpowiednio upoważnieni podpisali niniejszą Konwencję. SPORZĄDZONO w Londynie dnia 25 kwietnia 2012 r. OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy 1.4. Cel/cele 1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.6. Czas trwania działania i jego wpływ finansowy 1.7. Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości 2.2. System zarządzania i kontroli 2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ 3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki 3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne 3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu 3.3. Szacunkowy wpływ na dochody OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI UWAGI WSTĘPNE UE dążyła do podjęcia negocjacji w sprawie Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. i była siłą napędową tego procesu. Podjęte wysiłki były zgodne z unijną polityką w zakresie humanitarnego wsparcia żywnościowego, promującą stosowanie najbardziej skutecznych i efektywnych narzędzi reagowania kryzysowego. Nowa konwencja odzwierciedla nowoczesne podejście do kwestii wsparcia żywnościowego, kładzie nacisk na aspekty humanitarne i przewiduje działania krótkoterminowe, trwające nie dłużej niż jeden rok. Ma ona na celu poprawę skuteczności wsparcia żywnościowego i przewiduje dopuszczalność szerszego zakresu narzędzi w tym zakresie (m.in. wsparcia gotówkowego i voucherów). Konwencja promuje udzielanie wsparcia żywnościowego w oparciu o potrzeby, określone w obiektywny sposób i z uwzględnieniem lokalnego kontekstu. Ponadto przyczynia się ona do poszanowania zasad humanitarnych, zachęca do zakupów na rynkach lokalnych i regionalnych oraz odzwierciedla problemy żywieniowe w kontekście w wsparcia żywnościowego. Zachęca również do tworzenia partnerstw z zainteresowanymi podmiotami, uwzględnia kwestie odpowiedniego monitorowania i narzędzi oceny oraz zachęca do wymiany najlepszych praktyk. Nową Konwencję o wsparciu żywnościowym mogą podpisać i ratyfikować indywidualnie: UE, państwa członkowskie UE oraz państwa trzecie, przy czym każde z nich podejmuje zobowiązania wynikające z ich odnośnych budżetów. Po ratyfikowaniu konwencji sygnatariusz staje się jej stroną i zobowiązane jest zgłosić sekretariatowi swoje minimalne zobowiązania roczne w zakresie wsparcia żywnościowego w ujęciu ilościowym (tonaż) lub wartościowym. Minimalne zobowiązanie roczne ma elastyczny charakter i może być zmienione w drodze powiadomienia sekretariatu. W oparciu o budżet UE przyjęto ostrożne podejście w odniesieniu do minimalnego zobowiązania rocznego Unii Europejskiej, zakładające wsparcie w wysokości 200 mln EUR, co odpowiada ok. 80% średniej kwoty w pozycji w budżecie dotyczącej humanitarnej pomocy żywnościowej w ostatnich kilku latach. Biorąc pod uwagę, że w Konwencji położono nacisk na aspekty humanitarne, sprawozdawczość ex-post dotyczy krótkoterminowych działań w zakresie wsparcia żywnościowego, wspieranych przez UE i kwalifikujących się do realizacji w ramach konwencji. W rzeczywistości wypełnienie minimalnego zobowiązania rocznego oraz obowiązki sprawozdawcze ex-post dotyczą przede wszystkim działań w zakresie humanitarnego wsparcia żywnościowego. Jedynie szczególne elementy operacji w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego mogą w drodze wyjątku zostać uznane za działania kwalifikujące się jako realizacja postanowień konwencji, niemniej jednak wymaga to indywidualnej analizy każdego przypadku. Co roku każda ze stron zobowiązana jest sporządzić sprawozdanie ex-post dotyczące wywiązania się z minimalnego zobowiązania rocznego i działań podejmowanych lub wspieranych w ramach wsparcia żywnościowego. W oparciu o sprawozdania indywidualne poszczególnych stron sekretariat konwencji sporządza sprawozdanie zbiorcze, które następnie jest podawane do wiadomości publicznej. UE zobowiąże się do przygotowywania sprawozdań dotyczących realizacji minimalnych zobowiązań rocznych UE, zaś państwa członkowskie UE będą przygotowywać podobne sprawozdania w odniesieniu do swych własnych zobowiązań. 1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy Wniosek Komisji dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania i zawarcia Konwencji o wsparciu żywnościowym. 1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[1] Pomoc humanitarna – wsparcie żywnościowe 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[2] ¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania 1.4. Cele 1.4.1. Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie a) Umacnianie pozycji UE na arenie międzynarodowej. Wniosek wpisuje się w nadrzędny cel, jakim jest „umocnienie pozycji UE na arenie międzynarodowej”, o którym mowa w programie prac Komisji na 2012 r. 1.4.2. Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Cel szczegółowy nr: Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa 1.4.3. Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej. Zgodnie z unijną polityką w zakresie humanitarnego wsparcia żywnościowego nowa Konwencja o wsparciu żywnościowym (FAC) zachęca do korzystania z innowacyjnych narzędzi w tym zakresie oraz zwiększa skuteczność działań pomocowych w oparciu o obiektywnie określone potrzeby, uwzględnia kontekst lokalny, przewiduje odpowiednie narzędzia monitorowania i oceny oraz zachęca do wymiany najlepszych praktyk stosowanych w jej ramach. „Przewidywalność” wynika w szczególności z faktu, że darczyńcy będący stronami konwencji zobowiązują się do zapewnienia określonego poziomu wsparcia żywnościowego w skali roku. Są oni również rozliczani ze swych zobowiązań na podstawie sprawozdań rocznych, które będą podawane do wiadomości publicznej. 1.4.4. Wskaźniki wyników i wpływu Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy. Darczyńcy przystępujący do FAC zobowiązują się do udzielenia wsparcia żywnościowego na określonym poziomie w skali roku; są oni rozliczani ze swych zobowiązań na podstawie sprawozdań rocznych, które podawane są do wiadomości publicznej (nie przewidziano jednak żadnych sankcji z powodu niewypełnienia zobowiązań). 1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.5.1. Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej Dopilnowanie, by w celu zaspokojenia potrzeb żywnościowych i żywieniowych najsłabszych grup społecznych główni darczyńcy udzielali wsparcia żywnościowego w najbardziej skuteczny i efektywny sposób, w oparciu o konkretne potrzeby, z poszanowaniem podstawowych zasad i zgodnie ze zobowiązaniami w ramach WTO. 1.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej - Unia Europejska, jeden z największych darczyńców wsparcia żywnościowego, wraz ze swoimi państwami członkowskimi opowiadała się za wznowieniem negocjacji w sprawie Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. i była główną siłą napędową zmian, które doprowadziły do wynegocjowania nowoczesnej Konwencji o wsparciu żywnościowym, zarówno na szczeblu UE, jak i międzynarodowym, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 TFUE. - Konwencja o wsparciu żywnościowym odgrywa zasadniczą rolę w umożliwieniu UE realizacji na szczeblu międzynarodowym, zgodnie z art. 214 ust. 4 TFUE, jej celów politycznych w zakresie pomocy humanitarnej określonych w art. 214 ust. 1 TFUE. - Zaangażowanie UE przyczynia się do poprawy spójności działań realizowanych przez UE i państwa członkowskie w zakresie wsparcia żywnościowego. Działanie podejmowane na szczeblu międzynarodowym, w ramach Konwencji o wsparciu żywnościowym, określa warunki umożliwiające większą przejrzystość i przewidywalność udzielanego wsparcia żywnościowego. - W odpowiedzi na potrzeby żywnościowe i żywieniowe UE zachęcała do zmiany podejścia opartego wyłącznie na dostawie produktów na podejście bardziej zróżnicowane, w ramach którego korzystano by z bardziej właściwego zestawu narzędzi reagowania. - Działania UE na szczeblu międzynarodowym, podejmowane w kontekście Konwencji o wsparciu żywnościowym wspólnie z największymi międzynarodowymi darczyńcami, pozwolą zaangażować innych darczyńców w celu umacniania nowoczesnego podejścia do wsparcia żywnościowego. 1.5.3. Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań Doświadczenia DG ECHO związane z uczestnictwem UE w międzynarodowych konwencjach i forach dotyczących kwestii wsparcia żywnościowego (w szczególności Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r., której UE jest stroną) umożliwiło wyciągnięcie następujących wniosków, które skłoniły UE do działań na rzecz utworzenia nowoczesnego międzynarodowego instrumentu umożliwiającego realizację założeń polityki w zakresie wsparcia żywnościowego: potwierdzono, że w pierwszym rzędzie należy się skoncentrować na zaspokojeniu w najbardziej efektywny i skuteczny sposób potrzeb beneficjentów (w przeciwieństwie do wcześniejszego założenia, gdzie pomoc wiązała się z pozbywaniem się nadwyżek żywnościowych); uznano również, że wszystkie strony potrzebują czasu na dostosowanie istniejącego instrumentu do nowych potrzeb, tak aby umożliwić ich zaspokojenie za pomocą nowoczesnej strategii politycznej. 1.5.4. Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia Handel i rolnictwo. Nowa konwencja będzie zgodna z porozumieniem WTO i promuje najlepsze praktyki w zakresie zminimalizowania zakłócających lub szkodliwych skutków dla ludności lokalnej, rynków i szerzej pojętego społeczeństwa. Na obecną chwilę funkcje sekretariatu nowej konwencji będzie pełnić Międzynarodowa Rada Zbożowa, ustanowiona i finansowana na mocy Konwencji o handlu zbożem zarządzanej przez Komisję Europejską (DG AGRI). W stosownych przypadkach i o ile to możliwe, dążyć się będzie do osiągnięcia synergii z programem tematycznym na rzecz bezpieczeństwa żywnościowego w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju (DCI) w celu promowania długofalowych rozwiązań problemów z zakresu bezpieczeństwa żywnościowego i żywieniowego. 1.6. Czas trwania działania i jego wpływ finansowy ¨ Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania – ¨ Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r. – ¨ Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r. ¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania – Wejście w życie z okresem rozruchu od dnia 1 stycznia 2013 r., jeśli do dnia 30 listopada 2012 r. pięć stron ratyfikuje konwencję, – po którym następuje faza operacyjna. 1.7. Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[3] ¨ Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję ¨ Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych: – ¨ agencjom wykonawczym – ¨ organom utworzonym przez Wspólnoty[4] – ¨ krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek świadczenia usługi publicznej – ¨ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego ¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi ¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi ¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (agencje ONZ oraz Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża/Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca) Uwagi Konwencja przewiduje powołanie Komitetu ds. Wsparcia Żywnościowego, w skład którego wejdą strony konwencji, który będzie zarządzał konwencją oraz pełnił rolę głównego forum dyskusyjnego służącego wymianie informacji pomiędzy stronami konwencji. Operacje Komisji (DG ECHO) podlegają centralnemu zarządzaniu bezpośredniemu, jeśli za ich realizację odpowiedzialne są organizacje pozarządowe, lub zarządzaniu wspólnemu, jeśli realizowane są za pośrednictwem agencji ONZ lub za pośrednictwem Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża/Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca (IFRC/ICRC). 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości Należy określić częstotliwość i warunki. Artykuł 6 konwencji przewiduje sprawozdawczość w okresach rocznych. Szczególne wymagania w tym zakresie zostały szczegółowo omówione w regulaminie (zasada 9 i 10), który zostanie przyjęty na pierwszym posiedzeniu Komitetu ds. Wsparcia Żywnościowego. 2.2. System zarządzania i kontroli 2.2.1. Zidentyfikowane ryzyko Nie wykryto żadnych szczególnych rodzajów ryzyka. FAC nie wiąże się z żadnym rodzajem działalności wiążącej się z dodatkowym rodzajem ryzyka, innym niż ryzyko wskazane w corocznej analizie dla całej DG ECHO. 2.2.2. Przewidywane metody kontroli Brak zmian w ogólnej strukturze kontroli DG ECHO związanych z przystąpieniem do FAC. 2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony Brak zmian w ogólnej strukturze kontroli DG ECHO związanych z przystąpieniem do FAC. 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ · Istniejące pozycje w budżecie Według działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład Numer [Treść…...….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane[5] || państw EFTA[6] || krajów kandydujących[7] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego 4 || 23.02.02 Pomoc żywnościowa || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE · Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje Nie dotyczy Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład Numer [Treść……………………………………..] || Zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego || [XX.YY.YY.YY] || || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE 3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Dział wieloletnich ram finansowych: || 4 || Globalny wymiar Europy DG ECHO || || || Rok N[8] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 || Kolejne lata || OGÓŁEM  Środki operacyjne || || || || || || || || || || 23 02 02 || Środki na zobowiązania || (1) || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || || 1600 Środki na płatności || (2) || 130 || 160 || 180 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 130 || 1600 Środki na płatności || (2a) || || || || || || || || || || Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[9] || || || || || || || || || || nd || || (3) || || || || || || || || || || OGÓŁEM środki dla DG ECHO || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || || 1600 Środki na płatności || =2+2a +3 || 130 || 160 || 180 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 130 || 1600  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || || 1600 Środki na płatności || (5) || 130 || 160 || 180 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 130 || 1600  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || || || || || || || || || || OGÓŁEM środki na DZIAŁ 4 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || || 1600 Środki na płatności || =5+ 6 || 130 || 160 || 180 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 130 || 1600 Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie ogranicza się do jednego działu:  OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || || || || || || || || Środki na płatności || (5) || || || || || || || ||  OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || || || || || || || || OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || || || || || || || || Środki na płatności || =5+ 6 || || || || || || || || Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne” w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || || || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 || OGÓŁEM DG: ECHO || ||  Zasoby ludzkie || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,248  Pozostałe wydatki administracyjne || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,016 OGÓŁEM DG ECHO || Środki || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,264 Ogółem środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,264 w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || || || Rok N[10] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 || Kolejne lata || OGÓŁEM OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || || 1600,264 Środki na płatności || 130,033 || 160,033 || 180,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 130,033 || 1600,264 3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne – ¨ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych – x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej: Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Określić cele i realizacje ò || || || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || || Rok N+7 || Ogółem || || || REALIZACJA Rodzaj[11] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity || CEL SZCZEGÓŁOWY NR 1[12]… || || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Realizacja || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Realizacja || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Realizacja || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || Cel szczegółowy nr 1 – suma cząstkowa || || || || || || || || || || || || || || || || || || CEL SZCZEGÓŁOWY NR 2… || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Realizacja || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || Cel szczegółowy nr 2 – suma cząstkowa || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || KOSZT OGÓŁEM || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 1600 3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.3.1. Streszczenie – Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych – x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej: w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || Rok N [13] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 || OGÓŁEM DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || || || || || || || || || Zasoby ludzkie || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,248 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,016 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,264 Poza DZIAŁEM 5[14] wieloletnich ram finansowych || || || || || || || || || Zasoby ludzkie || || || || || || || || || Pozostałe wydatki administracyjne || || || || || || || || || Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || || || || || || || || || OGÓŁEM || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,264 3.2.3.2. Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie – Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich – x Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej: Wartości szacunkowe należy wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z dokładnością do jednego miejsca po przecinku) || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 ||  Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) || XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji ) || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || XX 01 01 02 (w delegaturach) || || || || || || || || XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || || || || || || || || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || || ||  Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[15] || XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || || || || || || || || XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) || || || || || || || || XX 01 04 yy [16] || - w centrali[17] || || || || || || || || - w delegaturach || || || || || || || || XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) || || || || || || || || 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || || || Inna pozycja w budżecie (określić) || || || || || || || || OGÓŁEM || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 23 oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie. Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Opis zadań do wykonania: Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Przygotowanie udziału UE w posiedzeniach Komitetu ds. Wsparcia Żywnościowego i uczestnictwo w tych spotkaniach. Przygotowanie i sporządzanie sprawozdań rocznych dotyczących wywiązania się z minimalnego rocznego zobowiązania i działań podejmowanych w ramach wsparcia żywnościowego. Personel zewnętrzny || 3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi – X Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi. – ¨ Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych. Należy wyjaśnić, na czym ma polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie, których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty. – ¨ Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[18] Należy wyjaśnić, który wariant jest konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty. 3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu – Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich – Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym: Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Ogółem Określić organ współfinansujący || || || || || || || || OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem || || || || || || || || 3.3. Szacunkowy wpływ na dochody – x Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody. – ¨ Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej: ¨ wpływ na zasoby własne ¨ wpływ na dochody różne w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[19] Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) Artykuł ………… || || || || || || || || W przypadku wpływu na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie. Należy określić metodę obliczania wpływu na dochody. [1] ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy. [2] O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego. [3] Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html [4] O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego. [5] Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane [6] EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu [7] Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich. [8] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. [9] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe. [10] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. [11] Realizacje odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.). [12] Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2 „Cel(e) szczegółowy(-e) …”. [13] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. [14] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe. [15] AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED= młodszy oddelegowany ekspert; AL= członek personelu miejscowego; END= oddelegowany ekspert krajowy; [16] W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”). [17] Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki. [18] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego. [19] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.