5)

dodaje się następujące artykuły: „Artykuł 4a Maksymalna zawartość siarki w paliwach do statków używanych w Obszarach Kontroli Emisji SOx oraz na statkach pasażerskich wykonujących regularne usługi do lub z portów Wspólnoty 1. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby paliwa do statków nie były stosowane na ich morskich wodach terytorialnych, w wyłącznych strefach ekonomicznych oraz w strefach kontroli zanieczyszczeń, będących częścią Obszarów Kontroli Emisji SOx, jeżeli zawartość siarki w tych paliwach przekracza 1,5 % na jednostkę masy. Dotyczy to wszelkich statków pływających pod wszystkimi banderami, w tym statków, które rozpoczęły swój rejs poza Wspólnotą. 2. Daty stosowania ust. 1 są następujące: a) dla obszaru Morza Bałtyckiego, o którym mowa w art. 14 ust. 3 lit. a) Załącznika VI do Konwencji MARPOL, … (13); b) dla obszaru Morza Północnego i innych obszarów morskich, w tym portów, które IMO sukcesywnie uznaje za Obszary Kontroli Emisji SOx zgodnie z art.14 ust. 3 lit. b) Załącznika VI do Konwencji MARPOL: — 12 miesięcy od dnia wejścia w życie takiego uznania, lub — ....... (14) przy czym wiążący jest dzień późniejszy. 3. Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za wykonanie ust. 1 co najmniej w odniesieniu do: — statków pływających pod ich banderą oraz — w przypadku Państw Członkowskich graniczących z Obszarami Kontroli Emisji SOx, statków pływających pod wszystkimi banderami podczas pobytu w ich portach. Państwa Członkowskie mogą również podjąć inne czynności wykonawcze w odniesieniu do innych statków zgodnie z międzynarodowym prawem morskim. 4. Począwszy od dnia, o którym mowa w ust. 2 lit. a), Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby w statkach pasażerskich wykonujących regularnie usługi do lub z portu Wspólnoty i na morzach terytorialnych, w wyłącznych strefach ekonomicznych oraz w strefach kontroli zanieczyszczeń Państw Członkowskich nie były stosowane paliwa do statków, jeżeli zawartość siarki w tych paliwach przekracza 1,5 % na jednostkę masy. Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za wykonanie niniejszego postanowienia co najmniej w odniesieniu do statków pływających pod ich banderą oraz statków pływających pod wszystkimi banderami podczas pobytu w ich portach. 5. Począwszy od dnia, o którym mowa w ust. 2 lit.a), Państwa Członkowskie wymagają prawidłowego prowadzenia dzienników okrętowych, z uwzględnieniem operacji wymiany paliwa, jako warunku wejścia statków do portów Wspólnoty. 6. Począwszy od dnia, o którym mowa w ust. 2 lit.a), Państwa Członkowskie zapewnią, aby zawartość siarki we wszystkich paliwach do statków, sprzedawanych na ich terytorium, była dokumentowana przez dostawcę w potwierdzeniu dostawy paliwa, do którego należy załączyć zalakowaną próbkę. 7. Począwszy od dnia, o którym mowa w ust. 2 lit. a), Państwa Członkowskie zapewnią, aby oleje napędowe typu diesel do statków nie były wprowadzane na rynek w obrębie ich terytorium, jeżeli zawartość siarki w tym paliwie przekracza 1,5 % na jednostkę masy. 8. Komisja poinformuje Państwa Członkowskie o terminach zastosowania, o których mowa w ust. 2 lit. b) oraz opublikuje je w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 4b Maksymalna zawartość siarki w paliwie do statków żeglugi śródlądowej oraz statków cumujących w portach Wspólnoty 1. Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r. Państwa Członkowskie podejmą wszystkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby następujące statki nie stosowały paliw do statków o zawartości siarki przekraczającej 0,1 % na jednostkę masy: a) statki żeglugi śródlądowej oraz b) statki cumujące w portach Wspólnoty, pozostawiając załodze dostatecznie dużo czasu na dokończenie wszelkich niezbędnych operacji wymiany paliwa możliwie najszybciej po przybyciu na miejsce cumowania i możliwie najpóźniej przed odpłynięciem. Państwa Członkowskie wymagają, aby czas każdej operacji wymiany paliwa był zarejestrowany w dzienniku okrętowym. 2. Ustęp 1 nie stosuje się do: a) statków, które zgodnie z opublikowanym rozkładem rejsów cumują krócej niż dwie godziny; b) statków żeglugi śródlądowej posiadających certyfikat zgodności z Międzynarodową Konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. w każdorazowo obowiązującej wersji, w czasie, gdy znajdują się na morzu; c) statków wymienionych w załączniku i pływających wyłącznie w obrębie terytorium Grecji, do dnia 1 stycznia 2012 r. 3. Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r. Państwa Członkowskie zapewnią, aby olej napędowy do statków nie był wprowadzany na rynek w obrębie ich terytorium, jeżeli zawartość siarki w tym paliwie przekracza 0,1 % na jednostkę masy. Artykuł 4c Testy i stosowanie nowych technologii ograniczających emisje 1. Państwa Członkowskie mogą, we współpracy z innymi Państwami Członkowskimi, w razie potrzeby, zezwolić na przeprowadzenie testów technologii ograniczających emisje na statkach pływających pod ich banderą lub na morzach w obrębie ich jurysdykcji. W trakcie tych testów stosowanie paliw do statków spełniających wymogi art. 4a oraz 4b nie jest obowiązkowe, jeżeli: — Komisja oraz Państwo, w którym znajduje się dany port zostaną powiadomione na piśmie co najmniej 6 miesięcy przed rozpoczęciem testów; — pozwolenie na testy będzie obowiązywało nie dłużej niż 18 miesięcy; — wszystkie statki uczestniczące w testach będą miały zainstalowane urządzenia zabezpieczone przed manipulacją zapewniające nieprzerwane monitorowanie emisji gazów kominowych, stosowane przez cały okres trwania testów; — na wszystkich statkach uczestniczących w testach zostanie osiągnięta redukcja emisji, która będzie co najmniej równorzędna z wynikami, które zostałyby uzyskane w wyniku zastosowania wartości dopuszczalnych siarki określonych w niniejszej dyrektywie; — zostanie zapewniony właściwy system zarządzania odpadami dla odpadów, które powstały w całym okresie trwania testów w wyniku zastosowania technologii ograniczania emisji; — w całym okresie trwania testów będzie dokonywana ocena oddziaływań na środowisko morskie, w szczególności na ekosystemy w portach zamkniętych oraz ujściach rzek oraz — w ciągu 6 miesięcy od zakończenia testów ich pełne wyniki zostaną dostarczone Komisji i udostępnione opinii publicznej. 2. Technologie ograniczania emisji dla statków pływających pod banderą Państwa Członkowskiego będą zatwierdzane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiającego Komitet ds. bezpiecznych mórz i zapobiegania zanieczyszczeniu morza przez statki (COSS) (15), z uwzględnieniem: — wytycznych, które zostaną opracowane przez IMO; — wyników testów przeprowadzonych na mocy ust. 1; — wpływu na środowisko, w tym możliwych do uzyskania redukcji emisji oraz wpływu na ekosystemy w portach zamkniętych i ujściach rzek; — możliwości monitorowania i weryfikacji. 3. Należy ustalić kryteria stosowania technologii ograniczających emisję na statkach pływających pod wszystkimi banderami w portach zamkniętych i ujściach rzek we Wspólnocie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2. Komisja informuje o tych kryteriach IMO. 4. Jako alternatywa do stosowania niskosiarkowych paliw do statków spełniających wymagania określone w art. 4a i 4b, Państwa Członkowskie mogą zezwolić statkom na stosowanie zatwierdzonych technologii ograniczania emisji, jeżeli statki te: — uzyskują redukcję emisji, która jest co najmniej równorzędna z wynikami, które zostałyby uzyskane w wyniku zastosowania wartości dopuszczalnych siarki określonych w niniejszej dyrektywie; — udokumentują wyczerpująco, że jakiekolwiek strumienie odpadów wypuszczanych w portach zamkniętych oraz ujściach rzek nie mają wpływu na ekosystemy, opierając się na kryteriach przekazanych IMO przez Państwa, w których znajduje się dany port.