TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ POPRAWKI

Poprawka 1 Wniosek dotyczący dyrektywy Punkt 2 a preambuły (nowy)

(2a) Rada Europejska na nadzwyczajnym szczycie w Tampere w dniach 15-16 października 1999 r. uznała potrzebę harmonizacji ustawodawstwa krajowego dotyczącego warunków przyjmowania i pobytu obywateli krajów trzecich. W tym kontekście Rada stwierdziła w szczególności, że Unia Europejska powinna zapewnić sprawiedliwe traktowanie obywateli krajów trzecich przebywających legalnie na terytorium państw członkowskich oraz że bardziej zdecydowana polityka w zakresie integracji powinna zmierzać do przyznania im praw i obowiązków porównywalnych do praw i obowiązków obywateli Unii.

Poprawka 2 Wniosek dotyczący dyrektywy Punkt 3 preambuły

(3) W marcu 2000 r. Rada Europejska w Lizbonie wyznaczyła cel zakładający przekształcenie Wspólnoty do 2010 r. w najbardziej konkurencyjną i dynamiczną gospodarkę opartą na wiedzy na świecie. (3) W marcu 2000 r. Rada Europejska w Lizbonie wyznaczyła cel zakładający przekształcenie Wspólnoty do 2010 r. w najbardziej konkurencyjną i dynamiczną gospodarkę opartą na wiedzy na świecie, zdolną do osiągnięcia trwałego wzrostu gospodarczego i stworzenia większej liczby lepszych miejsc pracy, a także większej spójności społecznej. Środki mające na celu przyciągnięcie i zatrzymanie wysoko wykwalifikowanych pracowników z krajów trzecich w ramach podejścia opartego na zapotrzebowaniu państw członkowskich stanowią element szerszych ram ustanowionych w strategii lizbońskiej oraz w zintegrowanych wytycznych na rzecz wzrostu i zatrudnienia .

Poprawka 3 Wniosek dotyczący dyrektywy Punkt 5 a preambuły (nowy)

(5a) W obliczu nasilania się zjawiska globalizacji rynku pracy Unia Europejska powinna zwiększyć swoją atrakcyjność dla pracowników, zwłaszcza pracowników wysoko wykwalifikowanych, pochodzących z krajów trzecich. Realizację tego celu może ułatwić przyznanie przywilejów, np. odstępstw od pewnych przepisów, a także umożliwienie łatwiejszego dostępu do przydatnych informacji.

Poprawka 4 Wniosek dotyczący dyrektywy Punkt 6 preambuły

(6) Dla realizacji celów procesu lizbońskiego istotne znaczenie ma również wspieranie mobilności wysoko wykwalifikowanych pracowników będących obywatelami UE na terytorium UE, co dotyczy w szczególności pracowników z państw członkowskich, które przystąpiły do UE w roku 2004 i 2007. Wdrażając niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie zobowiązane są przestrzegać zasady preferencji wspólnotowej, wyrażonej w szczególności we właściwych postanowieniach aktów przystąpienia z dnia 16 kwietnia 2003 r. i 25 kwietnia 2005 r. (6) Dla realizacji celów procesu lizbońskiego istotne znaczenie ma również wspieranie mobilności wysoko wykwalifikowanych pracowników będących obywatelami UE na terytorium UE, co dotyczy w szczególności pracowników z państw członkowskich, które przystąpiły do UE w roku 2004 i 2007. Przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy powinny być przestrzegane zasady preferencji wspólnotowej, wyrażonej w szczególności we właściwych postanowieniach aktów przystąpienia z dnia 16 kwietnia 2003 r. i 25 kwietnia 2005 r.

Poprawka 5 Wniosek dotyczący dyrektywy Punkt 10 preambuły

(10) Niniejsza dyrektywa powinna zapewnić elastyczny system wjazdu dostosowany do zapotrzebowania, w oparciu o obiektywne kryteria, takie jak minimalny próg wynagrodzenia porównywalny z poziomem wynagrodzenia w państwach członkowskich oraz kwalifikacje zawodowe. W celu zagwarantowania minimalnego poziomu harmonizacji warunków przyjmowania na terytorium UE konieczne jest ustalenie wspólnego, minimalnego współczynnika krajowego progu wynagrodzenia . Państwa członkowskie powinny wyznaczyć krajowe progi wynagrodzenia stosownie do sytuacji na wewnętrznym rynku pracy oraz swojej ogólnej polityki imigracyjnej . (10) Niniejsza dyrektywa powinna zapewnić elastyczny system wjazdu dostosowany do zapotrzebowania, w oparciu o obiektywne kryteria, takie jak kwalifikacje zawodowe. Stosowanie zasady równości wynagrodzeń za jednakową pracę jest konieczne w celu zagwarantowania równego traktowania obywateli danego państwa i obywateli krajów trzecich .

Poprawka 6 Wniosek dotyczący dyrektywy Punkt 11 preambuły

(11) Należy ustanowić odstępstwa od wymogu dotyczącego wysokości wynagrodzenia przewidzianego w systemie podstawowym w stosunku do wysoko wykwalifikowanych wnioskodawców w wieku poniżej 30 lat, którzy, ze względu na stosunkowo niewielkie doświadczenie zawodowe i status na rynku pracy, mogą nie być w stanie spełnić wymogów dotyczących wynagrodzenia obowiązujących w systemie podstawowym lub którzy zdobyli wyższe wykształcenie w Unii Europejskiej. skreślony

Poprawka 7 Wniosek dotyczący dyrektywy Punkt 15 a preambuły (nowy)

(15a) W odniesieniu do mobilności w ramach UE z jednego państwa członkowskiego do drugiego po odnowieniu błękitnej karty UE, dojeżdżanie do pracy z przekroczeniem granic państw może stanowić opcję dla posiadacza takiej karty. Ponieważ błękitna karta UE stanowi jednocześnie dokument pobytowy i pozwolenie na pracę, nie oferuje ona możliwości dojeżdżania do pracy do innego państwa członkowskiego w czasie zamieszkiwania w państwie członkowskim, które wydało błękitną kartę UE. Możliwość dojeżdżania do pracy z przekroczeniem granic państw powinna zostać omówiona w dyrektywie Rady …/…/WE z dnia … w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli krajów trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z krajów trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim.

Poprawka 8 Wniosek dotyczący dyrektywy Punkt 17 preambuły

(17) Należy wspierać i podtrzymywać mobilność wysoko wykwalifikowanych pracowników z krajów trzecich między Wspólnotą a ich państwami pochodzenia. Należy wprowadzić odstępstwa od dyrektywy 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, aby przedłużyć okres nieobecności na terytorium Wspólnoty pomijany przy obliczaniu okresu legalnego i nieprzerwanego pobytu będącego warunkiem uzyskania statusu długoterminowego rezydenta WE. Należy również zezwolić na dłuższe okresy nieobecności od przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/109/WE po uzyskaniu przez wysoko wykwalifikowanych pracowników z krajów trzecich statusu długoterminowych rezydentów WE. W szczególności, aby zachęcić do wahadłowej migracji wysoko wykwalifikowanych pracowników z rozwijających się krajów trzecich, państwa członkowskie powinny rozważyć skorzystanie z możliwości przewidzianych w art. 4 ust. 3 akapit drugi oraz art. 9 ust. 2 dyrektywy Rady 2003/109/WE i zezwolenie na okresy nieobecności dłuższe od tych przewidzianych w niniejszej dyrektywie. W celu zagwarantowania spójności, w szczególności z bazowymi celami rozwojowymi, odstępstwa te powinny obowiązywać wyłącznie w tych przypadkach, w których możliwe jest wykazanie, że dana osoba wróciła do kraju pochodzenia w celu podjęcia pracy, nauki lub działalności wolontariackiej . (17) Należy wspierać i podtrzymywać mobilność wysoko wykwalifikowanych pracowników z krajów trzecich między Wspólnotą a ich państwami pochodzenia. Należy wprowadzić odstępstwa od dyrektywy 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, aby przedłużyć okres nieobecności na terytorium Wspólnoty pomijany przy obliczaniu okresu legalnego i nieprzerwanego pobytu będącego warunkiem uzyskania statusu długoterminowego rezydenta WE. Należy również zezwolić na dłuższe okresy nieobecności od przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/109/WE po uzyskaniu przez wysoko wykwalifikowanych pracowników z krajów trzecich statusu długoterminowych rezydentów WE. W szczególności, aby zachęcić do wahadłowej migracji wysoko wykwalifikowanych pracowników z rozwijających się krajów trzecich, państwa członkowskie powinny rozważyć skorzystanie z możliwości przewidzianych w art. 4 ust. 3 akapit drugi oraz art. 9 ust. 2 dyrektywy Rady 2003/109/WE i zezwolenie na okresy nieobecności dłuższe od tych przewidzianych w niniejszej dyrektywie. W celu zagwarantowania spójności, w szczególności z bazowymi celami rozwojowymi, odstępstwa te powinny obowiązywać wyłącznie w tych przypadkach, w których możliwe jest wykazanie, że dana osoba wróciła do kraju pochodzenia.

Poprawka 9 Wniosek dotyczący dyrektywy Punkt 20 preambuły

(20) W toku wdrażania niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny powstrzymać się od rekrutacji w sektorach cierpiących na niedobór zasobów ludzkich w krajach rozwijających się. Należy opracować etyczne strategie i zasady rekrutacji obowiązujące pracodawców z sektora publicznego i prywatnego, w szczególności w sektorze zdrowia, jak podkreślono w konkluzjach Rady i państw członkowskich z dnia 14 maja 2007 r. w sprawie Europejskiego programu działań na rzecz rozwiązania poważnego niedoboru pracowników służby zdrowia w krajach rozwijających się (2007—2013). Uregulowania te należy poprzeć opracowaniem mechanizmów, wytycznych i innych narzędzi ułatwiających migrację wahadłową i czasową, jak również innych środków mogących zminimalizować negatywne i zmaksymalizować pozytywne skutki imigracji wysoko wykwalifikowanych pracowników dla krajów rozwijających się . Wszelkie podobne interwencje muszą być podejmowane zgodnie z założeniami wspólnej unijno-afrykańskiej deklaracji w sprawie migracji i pokoju uzgodnionej w Trypolisie w dniach 22-23 listopada 2006 r. oraz muszą zmierzać do ustanowienia kompleksowej polityki migracyjnej, zgodnie z wezwaniem Rady Europejskiej w dniach 14-15 grudnia 2006 r. (20) W toku wdrażania niniejszej dyrektywy państwa członkowskie nie powinny aktywnie starać się przyciągać wysoko wykwalifikowanych pracowników z krajów trzecich w sektorach, w których w krajach tych występuje lub może wystąpić brak pracowników o wysokich kwalifikacjach. Dotyczy to zwłaszcza sektora opieki zdrowotnej i edukacji. Państwa członkowskie powinny zawrzeć umowy o współpracy z krajami trzecimi w celu realizacji potrzeb UE oraz zapewnienia rozwoju krajów trzecich, z których pochodzą wysoko wykwalifikowani imigranci. Te umowy o współpracy powinny zawierać etyczne strategie i zasady rekrutacji i być poparte opracowaniem mechanizmów, wytycznych i innych narzędzi ułatwiających migrację wahadłową i czasową, dzięki której wysoko wykwalifikowani imigranci mogą powrócić do swoich krajów pochodzenia . Wszelkie podobne interwencje muszą być podejmowane zgodnie z założeniami wspólnej unijno-afrykańskiej deklaracji w sprawie migracji i pokoju uzgodnionej w Trypolisie w dniach 22-23 listopada 2006 r. i konkluzjami pierwszego światowego forum w sprawie migracji i rozwoju z lipca 2007 r . oraz muszą zmierzać do ustanowienia kompleksowej polityki migracyjnej, zgodnie z wezwaniem Rady Europejskiej w dniach 14-15 grudnia 2006 r. Ponadto państwa członkowskie we współpracy z krajami pochodzenia powinny zaoferować konkretne wsparcie szkoleń fachowców w kluczowych sektorach, osłabionych przez odpływ talentów .

Poprawka 10 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 2 — litera b)

(b) „praca w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji” oznacza rzeczywiste i efektywne świadczenie, pod kierunkiem innej osoby, pracy, za którą pracownik otrzymuje wynagrodzenie i która wymaga kwalifikacji wyższego wykształcenia lub co najmniej trzech lat równorzędnego doświadczenia zawodowego ; (b) „praca w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji” oznacza rzeczywiste i efektywne świadczenie przez pracownika , pod kierunkiem innej osoby, pracy, za którą pracownik otrzymuje wynagrodzenie i która wymaga kwalifikacji wyższego wykształcenia lub wyższych kwalifikacji zawodowych ;

Poprawka 11 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 2 — litera c)

(c) „błękitna karta UE” oznacza zezwolenie opatrzone nazwą „błękitna karta UE”, uprawniające posiadacza do pobytu i legalnej pracy na terytorium UE oraz do przenoszenia się do innego państwa członkowskiego w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji na warunkach niniejszej dyrektywy ; (c) „błękitna karta UE” oznacza zezwolenie opatrzone nazwą „błękitna karta UE”, uprawniające posiadacza do pobytu i legalnej pracy na terytorium UE oraz do przenoszenia się zgodnie z przepisami rozdziału V do innego państwa członkowskiego w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji;

Poprawka 12 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 2 — litera f)

(f) „członkowie rodziny” oznaczają obywateli krajów trzecich określonych w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2003/86/WE; (f) „członkowie rodziny” oznaczają obywateli krajów trzecich określonych w art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 2 lit. b) i art. 4 ust. 3 dyrektywy 2003/86/WE;

Poprawka 13 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 2 — litera g)

(g) „kwalifikacje wyższego wykształcenia” oznaczają wszelkie stopnie, dyplomy lub inne świadectwa wydane przez właściwy organ i potwierdzające pomyślne ukończenie programu studiów wyższych, mianowicie zestawu przedmiotów wykładanych w placówce edukacyjnej uznanej za instytucję szkolnictwa wyższego przez państwo, w której ma siedzibę. Kwalifikacje te uwzględniane są do celów niniejszej dyrektywy pod warunkiem, że studia niezbędne do ich uzyskania trwają co najmniej trzy lata; (g) „kwalifikacje wyższego wykształcenia” oznaczają wszelkie stopnie, dyplomy lub inne świadectwa wydane przez kraj trzeci, a następnie uznane przez właściwy organ państwa członkowskiego i potwierdzające pomyślne ukończenie programu studiów wyższych, mianowicie zestawu przedmiotów wykładanych w placówce edukacyjnej uznanej za instytucję szkolnictwa wyższego przez państwo, w której ma siedzibę. Kwalifikacje te uwzględniane są do celów niniejszej dyrektywy pod warunkiem, że studia niezbędne do ich uzyskania trwają co najmniej trzy lata. Dla celów niniejszej dyrektywy, aby zweryfikować, czy obywatel państwa trzeciego ukończył studia wyższe, należy odnieść się do poziomów 5a i 6 Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Edukacji (ISCED), wersja z 1997 r .;

Poprawka 14 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 2 — litera h)

(h) „wyższe kwalifikacje zawodowe” oznaczają kwalifikacje poświadczone dokumentem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji wyższego wykształcenia lub trzech lat równorzędnego doświadczenia zawodowego ; (h) „wyższe kwalifikacje zawodowe” oznaczają kwalifikacje poświadczone dokumentem potwierdzającym co najmniej pięć lat doświadczenia zawodowego na poziomie porównywalnym kwalifikacjom wyższego wykształcenia, w tym co najmniej dwa lata na stanowisku wyższego szczebla ;

Poprawka 15 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 2 — litera i)

(i) „doświadczenie zawodowe” oznacza faktyczne i legalne wykonywanie danego zawodu. (i) „doświadczenie zawodowe” oznacza faktyczne i legalne wykonywanie danego zawodu potwierdzone wszelkimi dokumentami wydanymi przez organy publiczne, np. świadectwem pracy, zaświadczeniem o ubezpieczeniu społecznym lub zaświadczeniem podatkowym .

Poprawka 16 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 2 — litera ia) (nowa)

(ia) „zawód regulowany” oznacza działalność zawodową lub zespół działalności zawodowych, których podjęcie, wykonywanie lub jeden ze sposobów wykonywania jest związane, bezpośrednio bądź pośrednio, na mocy przepisów prawnych lub administracyjnych, z posiadaniem określonych kwalifikacji zawodowych; jednym ze sposobów wykonywania działalności jest w szczególności używanie tytułu zawodowego zastrzeżonego na mocy przepisów prawnych lub administracyjnych dla osób posiadających określone kwalifikacje zawodowe;

Poprawka 17 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 3 — ustęp 1

1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie wobec obywateli krajów trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium państwa członkowskiego w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji. 1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie wobec obywateli krajów trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium państwa członkowskiego w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, a także wobec obywateli krajów trzecich przebywających legalnie w danym państwie członkowskim na mocy innych postanowień, którzy ubiegają się o błękitną kartę UE .

Poprawka 18 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 3 — ustęp 2 — litera a)

(a) przebywających w państwie członkowskim jako osoby ubiegające się o przyznanie ochrony międzynarodowej lub w ramach programów ochrony tymczasowej; (a) przebywających w państwie członkowskim jako osoby ubiegające się o przyznanie ochrony międzynarodowej lub w ramach programów ochrony tymczasowej lub też oczekujących na decyzję o swoim statusie po złożeniu wniosku o pozwolenie na pobyt z jednego z tych powodów ;

Poprawka 19 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 3 — ustęp 2 — litera b)

(b) którzy są uchodźcami lub złożyli wniosek o nadanie statusu uchodźcy, który to wniosek nie został jeszcze rozpatrzony w formie ostatecznej decyzji; (b) którzy złożyli wniosek o nadanie statusu uchodźcy, który to wniosek nie został jeszcze rozpatrzony w formie ostatecznej decyzji;

Poprawka 20 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 3 — ustęp 2 — litera f)

(f) wjeżdżają do państwa członkowskiego na podstawie zobowiązań zawartych w umowie międzynarodowej, dotyczących ułatwienia wjazdu i czasowego pobytu niektórych kategorii osób fizycznych związanych z wymianą handlową lub inwestycjami; (f) którzy wjeżdżają do państwa członkowskiego na podstawie zobowiązań zawartych w umowie międzynarodowej, dotyczących ułatwienia wjazdu i czasowego pobytu niektórych kategorii osób fizycznych związanych z wymianą handlową lub inwestycjami, w szczególności pracowników przeniesionych w ramach jednego przedsiębiorstwa, usługodawców kontraktowych i absolwentów szkół wyższych odbywających staż, objętych zobowiązaniami Wspólnoty w ramach Układu ogólnego w sprawie handlu usługami (GATS) ;

Poprawka 21 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 3 — ustęp 2 — litera ga) (nowa)

(ga) którzy zostali przyjęci na terytorium danego państwa członkowskiego w charakterze pracowników sezonowych.

Poprawka 22 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 3 — ustęp 3

3. Niniejsza dyrektywa powinna obowiązywać bez uszczerbku dla wszelkich przyszłych umów między Wspólnotą lub między Wspólnotą i jej państwami członkowskimi z jednej strony a jednym państwem trzecim lub większą liczbą tych państw z drugiej strony, dotyczących wyłączenia określonych zawodów z zakresu zastosowania niniejszej dyrektywy, aby zagwarantować etyczną rekrutację w sektorach cierpiących na brak personelu poprzez ochronę zasobów ludzkich w krajach rozwijających się będących sygnatariuszami tych umów. 3. Niniejsza dyrektywa powinna obowiązywać bez uszczerbku dla wszelkich przyszłych umów między Wspólnotą lub między Wspólnotą i jej państwami członkowskimi z jednej strony a jednym państwem trzecim lub większą liczbą tych państw z drugiej strony, dotyczących wyłączenia określonych zawodów z zakresu zastosowania niniejszej dyrektywy, aby zagwarantować etyczną rekrutację w sektorach cierpiących na brak personelu w sektorach o istotnym znaczeniu dla osiągnięcia milenijnych celów rozwoju ONZ, a w szczególności w sektorze ochrony zdrowia i edukacji, a także w sektorach, które są kluczowe dla świadczenia podstawowych usług społecznych przez państwa rozwijające się poprzez ochronę zasobów ludzkich w krajach rozwijających się będących sygnatariuszami tych umów.

Poprawka 23 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 4 — ustęp 2

2. Niniejsza dyrektywa nie narusza prawa państw członkowskich do przyjęcia lub utrzymania korzystniejszych przepisów dotyczących warunków wjazdu i pobytu osób, do których dyrektywa ma zastosowanie, z zastrzeżeniem warunków wjazdu do pierwszego państwa członkowskiego . 2. Niniejsza dyrektywa nie narusza prawa państw członkowskich do przyjęcia lub utrzymania korzystniejszych przepisów krajowych dotyczących osób, do których dyrektywa ta ma zastosowanie, w stosunku do następujących jej przepisów :

(a) art. 5 ust. 2 w przypadku zamieszkania w drugim państwie członkowskim;

(b) art. 12, art. 13 ust. 1 i 2, art. 14, 16, art. 17 ust. 4 i art. 20.

Poprawka 25 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 5 — ustęp 1 — litera a)

(a) przedkłada ważną umowę o pracę lub wiążącą ofertę pracy dotyczącą zatrudnienia przez okres co najmniej jednego roku w danym państwie członkowskim; (a) przedkłada ważną w świetle prawa krajowego umowę o pracę w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub odpowiednią wiążącą ofertę pracy dotyczącą zatrudnienia przez okres co najmniej jednego roku w danym państwie członkowskim;

Poprawka 26 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 5 — ustęp 1 — litera c)

(c) w przypadku zawodów nieregulowanych — przedkłada dokumenty poświadczające właściwe wyższe kwalifikacje zawodowe w zawodzie lub sektorze określonym w umowie o pracę lub wiążącej ofercie pracy; skreślona

Poprawka 27 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 5 — ustęp 1 — litera e)

(e) przedkłada dowód posiadania ubezpieczenia zdrowotnego obejmującego wnioskodawcę i członków jego rodziny oraz wszystkie rodzaje ryzyka, od których zazwyczaj ubezpieczeni są obywatele danego państwa członkowskiego, ważnego przez okres, w którym takie ubezpieczenie i związane z nim świadczenia nie przysługują w związku z zawartą umową o pracę ani nie wynikają z tej umowy; (e) przedkłada dowód posiadania ubezpieczenia zdrowotnego obejmującego wnioskodawcę i członków jego rodziny oraz wszystkie rodzaje ryzyka, od których zazwyczaj ubezpieczeni są obywatele danego państwa członkowskiego, ważnego przez okres, w którym takie ubezpieczenie i związane z nim świadczenia ubezpieczenia zdrowotnego nie przysługują w związku z zawartą umową o pracę ani nie wynikają z tej umowy;

Poprawka 28 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 5 — ustęp 1 — litera f)

(f) nie może być uznany za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego. (f) nie może stanowić obiektywnie udowodnionego zagrożenia dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego.

Poprawka 29 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 5 — ustęp 2

2. Oprócz warunków określonych w ust. 1, miesięczne wynagrodzenie brutto podane w umowie o pracę lub wiążącej ofercie pracy nie może być niższe od krajowego progu wynagrodzenia za pracę określanego i publikowanego w tym celu przez państwa członkowskie, który nie może być niższy od trzykrotności minimalnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę brutto, określonego w prawie krajowym . 2. Oprócz warunków określonych w ust. 1, miesięczne wynagrodzenie brutto podane w umowie o pracę lub wiążącej ofercie pracy nie może być niższe od krajowego poziomu określanego i publikowanego w tym celu przez państwa członkowskie, który nie może być niższy od 1,7 miesięcznego wynagrodzenia za pracę brutto lub średniego rocznego wynagrodzenia w danym państwie członkowskim, oraz nie może być niższe od wynagrodzenia, które przysługuje lub przysługiwałoby pracownikowi wykonującemu porównywalną pracę w kraju przyjmującym .

Państwa członkowskie, w których nie określa się minimalnego wynagrodzenia za pracę, wyznaczają krajowy próg wynagrodzenia za pracę jako trzykrotność kwoty minimalnych dochodów, poniżej której obywatele danego państwa członkowskiego są uprawnieni do pomocy społecznej w tym państwie członkowskim.

Poprawka 30 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 5 a (nowy)

Artykuł 5a Zapobieganie brakowi pracowników o wysokich kwalifikacjach w krajach trzecich Państwa członkowskie nie powinny aktywnie starać się przyciągnąć pracowników z krajów trzecich z sektorów, w których brak pracowników o wysokich kwalifikacjach lub w odniesieniu do których istnieje takie ryzyko. Dotyczy to zwłaszcza sektora opieki zdrowotnej i edukacji.

Poprawka 31 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 6

Artykuł 6 skreślony

Odstępstwo

Jeżeli wniosek został złożony przez obywatela kraju trzeciego w wieku poniżej 30 lat, posiadającego kwalifikacje wyższego wykształcenia, obowiązują następujące odstępstwa:

(a) państwa członkowskie uznają warunek określony w art. 5 ust. 2 za spełniony, jeżeli zaoferowane miesięczne wynagrodzenie brutto odpowiada dwóm trzecim krajowego progu wynagrodzenia za pracę wyznaczonemu zgodnie z art. 5 ust. 2;

(b) państwa członkowskie mogą odstąpić od wymogu dotyczącego wynagrodzenia, przewidzianego w art. 5 ust. 2, jeżeli wnioskodawca ukończył stacjonarne studia dzienne oraz uzyskał tytuł licencjata lub magistra w placówce szkolnictwa wyższego mającej siedzibę na terytorium Wspólnoty;

(c) państwa członkowskie nie wymagają obok kwalifikacji wyższego wykształcenia dodatkowo dowodu doświadczenia zawodowego, chyba, że jest to konieczne dla spełnienia określonych w ustawodawstwie krajowym wymogów dotyczących wykonywania przez obywateli UE zawodu regulowanego określonego w umowie o pracę lub wiążącej ofercie pracy.

Poprawka 32 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 8 — ustęp 2

2. Początkowy termin ważności błękitnej karty wynosi dwa lata i jest przedłużany o co najmniej taki sam okres . Jeżeli umowa o pracę dotyczy okresu krótszego niż dwa lata, błękitną kartę UE wydaje się na okres obowiązywania tej umowy o pracę plus trzy miesiące . 2. Początkowy termin ważności błękitnej karty wynosi trzy lata i jest przedłużany o co najmniej dwa kolejne lata . Jeżeli umowa o pracę dotyczy okresu krótszego niż trzy lata, błękitną kartę UE wydaje się na okres obowiązywania tej umowy o pracę plus sześć miesięcy .

Poprawka 33 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 8 — ustęp 2 a (nowy)

2a. Posiadaczowi błękitnej karty UE legalnie przebywającemu przez 36 miesiące w pierwszym państwie członkowskim zezwala się na wykonywanie pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji w innym państwie członkowskim w momencie, gdy zamieszkuje on w pierwszym państwie członkowskim. Szczegółowe zasady dojeżdżania do pracy z przekroczeniem granic państw określa dyrektywa …/…/WE z dnia … [w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli krajów trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z krajów trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim].

Poprawka 34 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 9 — ustęp 2 — akapit pierwszy

2. Przed podjęciem decyzji w sprawie wniosku o błękitną kartę UE państwa członkowskie mogą zbadać sytuację na swoim rynku pracy i zastosować krajowe procedury dotyczące wymogów objęcia wolnego miejsca pracy. 2. Przed podjęciem decyzji w sprawie wniosku o błękitną kartę UE państwa członkowskie mogą zbadać sytuację na swoim rynku pracy i zastosować krajowe oraz wspólnotowe procedury dotyczące wymogów objęcia wolnego miejsca pracy. W ramach uznaniowej decyzji państwa członkowskie uwzględniają krajowe i regionalne zapotrzebowanie na pracowników .

Poprawka 35 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 9 — ustęp 2 — akapit pierwszy a (nowy)

Państwa członkowskie mogą odrzucić wniosek o wydanie błękitnej karty UE celem zapobiegania „drenażowi mózgów” w sektorach dotkniętych brakiem wykwalifikowanych pracowników w krajach ich pochodzenia.

Poprawka 76 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 9 — ustęp 2 — akapit drugi

Państwa członkowskie mogą, z przyczyn związanych z polityką rynku pracy, traktować w sposób uprzywilejowany obywateli Unii, obywateli krajów trzecich, jeżeli jest to przewidziane w prawodawstwie wspólnotowym, jak również obywateli krajów trzecich, którzy przebywają legalnie i otrzymują zasiłki dla bezrobotnych w danym państwie członkowskim. Z przyczyn związanych z polityką rynku pracy państwa członkowskie traktują w sposób uprzywilejowany obywateli Unii i mogą traktować w sposób uprzywilejowany obywateli krajów trzecich, jeżeli jest to przewidziane w prawodawstwie wspólnotowym, jak również obywateli krajów trzecich, którzy przebywają legalnie i otrzymują zasiłki dla bezrobotnych w danym państwie członkowskim.

Państwa członkowskie odrzucają wnioski o wydanie niebieskiej karty UE w tych sektorach rynku pracy, do których pracownicy z innych państw członkowskich mają ograniczony dostęp na podstawie przepisów przejściowych zawartych w aktach przystąpienia z dnia 16 kwietnia 2003 r. i 25 kwietnia 2005 r.

Poprawka 37 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 10 — ustęp 1

1. Państwa członkowskie wycofują błękitną kartę UE lub odmawiają przedłużenia takiej karty wydanej na podstawie niniejszej dyrektywy w następujących przypadkach : 1. Państwa członkowskie wycofują błękitną kartę UE lub odmawiają przedłużenia takiej karty wydanej na podstawie niniejszej dyrektywy, jeżeli błękitna karta UE została uzyskana bezprawnie, została podrobiona lub przerobiona.

a) karta została uzyskana w drodze zeznania nieprawdy lub zatajenia prawdy albo została podrobiona lub przerobiona; 1a. Państwa członkowskie mogą wycofać błękitną kartę UE wydaną na podstawie niniejszej dyrektywy lub odmówić jej przedłużenia w następujących przypadkach:

b) zostanie ustalone, że posiadacz nie spełniał lub przestał spełniać wymogi wjazdu i pobytu ustanowione w art. 5 i 6 lub przebywa w innych celach niż te, dla których uzyskał zezwolenie na pobyt; a) jeżeli stwierdzono, że posiadacz nie spełniał lub przestał spełniać warunki wjazdu i pobytu ustanowione w art. 5 i 6 lub przebywa w celach innych niż te, dla których uzyskał zezwolenie na pobyt;

c) posiadacz karty nie przestrzegał ograniczeń określonych w art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 14. b) posiadacz karty nie przestrzegał ograniczeń określonych w art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 14.

Poprawka 38 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 10 — ustęp 3

3. Państwa członkowskie mogą cofnąć błękitną kartę UE lub odmówić jej przedłużenia z przyczyn dotyczących porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego. 3. Państwa członkowskie mogą cofnąć błękitną kartę UE lub odmówić jej przedłużenia tylko wówczas, gdy istnieje obiektywnie udowodnione zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego.

Poprawka 39 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 11 — ustęp 3 — akapit pierwszy a (nowy)

Wydając błękitną kartę UE, dane państwo członkowskie zobowiązuje się do wydawania odpowiednich dokumentów i — w stosownych przypadkach — wiz tak szybko, jak to możliwe, a przynajmniej w rozsądnym terminie przed rozpoczęciem przez wnioskodawcę zatrudnienia, które stanowi podstawę wydania błękitnej karty UE, chyba że państwo członkowskie nie może tego dokonać z powodu późnego złożenia przez pracodawcę lub zainteresowanego obywatela kraju trzeciego wniosku o wydanie błękitnej karty UE.

Poprawka 40 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 12 — ustęp 2

2. Jeżeli nie dostarczono odpowiednich informacji na poparcie wniosku, właściwe organy zawiadamiają wnioskodawcę o konieczności przedstawienia dodatkowych informacji. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwe organy wymaganych dodatkowych informacji. 2. Jeżeli nie dostarczono odpowiednich informacji na poparcie wniosku, właściwe organy jak najszybciej zawiadamiają wnioskodawcę o konieczności przedstawienia dodatkowych informacji. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się do czasu otrzymania przez właściwe organy wymaganych dodatkowych informacji.

Poprawka 41 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 12 — ustęp 3

3. O decyzji o odrzuceniu wniosku o błękitną kartę UE, o odmowie przedłużenia takiej karty lub o jej wycofaniu zawiadamia się na piśmie obywatela kraju trzeciego oraz, w odpowiednich przypadkach, jego pracodawcę zgodnie z procedurami zawiadamiania wynikającymi z właściwych przepisów krajowych; decyzję taką można zaskarżyć przed sądem danego państwa członkowskiego. W zawiadomieniu podaje się uzasadnienie decyzji oraz pouczenie o dostępnych procedurach i terminie jej ewentualnego zaskarżenia. 3. O decyzji o odrzuceniu wniosku o błękitną kartę UE, o odmowie przedłużenia takiej karty lub o jej wycofaniu zawiadamia się na piśmie obywatela kraju trzeciego oraz, w odpowiednich przypadkach, jego pracodawcę zgodnie z procedurami zawiadamiania wynikającymi z właściwych przepisów krajowych; decyzję taką można zaskarżyć przed właściwym organem danego państwa członkowskiego wyznaczonym zgodnie z prawem krajowym . W zawiadomieniu podaje się uzasadnienie decyzji oraz pouczenie o dostępnych procedurach i terminie jej ewentualnego zaskarżenia.

Poprawka 42 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 13 — ustęp 1

1. W pierwszych dwóch latach, w których dana osoba legalnie przebywa w zainteresowanym państwie członkowskim jako posiadacz błękitnej karty UE, jej dostęp do rynku pracy ogranicza się do wykonywania za wynagrodzeniem pracy spełniającej wymogi przyjęcia określone w art. 5 i 6. Zmiana warunków umowy o pracę, która wpływa na warunki przyjęcia lub zmiana stosunku pracy wymaga uzyskania uprzedniego pisemnego zezwolenia właściwych organów państwa członkowskiego pobytu, zgodnie z krajowymi procedurami i terminami określonymi w art. 12 ust. 1. 1. W pierwszych dwóch latach, w których dana osoba legalnie przebywa w zainteresowanym państwie członkowskim jako posiadacz błękitnej karty UE, jej dostęp do rynku pracy ogranicza się do wykonywania za wynagrodzeniem pracy spełniającej wymogi przyjęcia określone w art. 5 i 6. Zmiana warunków umowy o pracę, która wpływa na warunki przyjęcia lub zmiana stosunku pracy wymaga uprzedniego pisemnego zawiadomienia właściwych organów państwa członkowskiego pobytu, zgodnie z krajowymi procedurami i terminami określonymi w art. 12 ust. 1.

Poprawka 43 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 13 — ustęp 2

2. Po pierwszych dwóch latach legalnego pobytu danej osoby w zainteresowanym państwie członkowskim jako posiadacza błękitnej karty UE, osoba ta traktowana jest na równi z obywatelami tego państwa w zakresie dostępu do zatrudnienia wymagającego wysokich kwalifikacji. Posiadacz błękitnej karty UE zawiadamia właściwe organy państwa członkowskiego pobytu o zmianach w swoim stosunku pracy zgodnie z procedurami krajowymi . 2. Po pierwszych dwóch latach legalnego pobytu danej osoby w zainteresowanym państwie członkowskim jako posiadacza błękitnej karty UE, osoba ta traktowana jest na równi z obywatelami tego państwa.

Poprawka 44 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 14 — ustęp 1

1. Bezrobocie nie stanowi samo w sobie przyczyny wycofania błękitnej karty UE, chyba że okres bezrobocia przekracza trzy kolejne miesiące . 1. Bezrobocie nie stanowi samo w sobie przyczyny wycofania błękitnej karty UE lub odmowy jej przedłużenia , chyba że okres bezrobocia przekracza sześć kolejnych miesięcy .

Poprawka 45 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 14 — ustęp 1a (nowy)

1a. Posiadacz błękitnej karty UE ma prawo przebywać na terytorium państw członkowskich tak długo, jak uczestniczy w szkoleniach służących podniesieniu umiejętności zawodowych lub przekwalifikowaniu zawodowemu.

Poprawka 46 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 14 — ustęp 2

2. W tym okresie posiadacz błękitnej karty UE może poszukiwać pracy i podejmować ją na warunkach określonych w art. 13 ust. 1 lub ust. 2, stosownie do okoliczności danego przypadku. 2. W okresach, o których mowa w ust. 1 i ust. 1a , posiadacz błękitnej karty UE może poszukiwać pracy wymagającej wysokich kwalifikacji i podejmować ją na warunkach określonych w art. 13 ust. 1 lub ust. 2, stosownie do okoliczności danego przypadku.

Poprawka 47 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 15 — ustęp 2

2. Państwa członkowskie mogą ograniczyć prawa przyznane na mocy ust. 1 lit. c) i i) w zakresie dotyczącym stypendiów naukowych i procedur przyznawania lokali mieszkalnych do przypadków, w których posiadacz błękitnej karty UE przebywał na ich terytorium lub ma prawo do przebywania na ich terytorium przez co najmniej trzy lata. skreślony

Poprawka 48 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 15 — ustęp 3

3. Państwa członkowskie mogą ograniczyć równe traktowanie w zakresie dotyczącym pomocy społecznej do przypadków, w których posiadaczowi błękitnej karty UE nadano status długoterminowego rezydenta WE zgodnie z art. 17. skreślony

Poprawka 49 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 16 — ustęp 2a (nowy)

2a. Art. 8 ust. 2 należy rozumieć w ten sposób, że posiadacz błękitnej karty UE przebywał legalnie na terytorium pierwszego państwa członkowskiego przez okres ważności błękitnej karty UE wraz z okresem, na który kartę przedłużono.

Poprawka 51 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 17 — ustęp 4

4. Na zasadzie odstępstwa od art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/109/WE państwa członkowskie przedłużają okres dopuszczalnej nieobecności na terytorium UE posiadaczy błękitnej karty WE oraz członków ich rodziny, którym nadano status długoterminowych rezydentów WE, do 24 kolejnych miesięcy. 4. Na zasadzie odstępstwa od art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/109/WE państwa członkowskie mogą przedłużyć okres dopuszczalnej nieobecności na terytorium UE posiadaczy błękitnej karty WE oraz członków ich rodziny, którym nadano status długoterminowych rezydentów WE, do 24 kolejnych miesięcy.

Poprawka 52 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 17 — ustęp 5

5. Odstępstwa od dyrektywy 2003/109/WE określone w ust. 3 i 4 stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy obywatel kraju trzeciego jest w stanie wykazać, że opuścił terytorium Wspólnoty w celu wykonywania działalności gospodarczej w charakterze pracownika albo na własny rachunek lub w celu podjęcia działalności wolontariackiej lub nauki w swoim kraju pochodzenia. 5. Odstępstwa od dyrektywy 2003/109/WE określone w ust. 3 i 4 stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy obywatel kraju trzeciego jest w stanie wykazać, że opuścił terytorium Wspólnoty w celu wykonywania w swoim kraju pochodzenia działalności gospodarczej w charakterze pracownika albo na własny rachunek lub w celu podjęcia tam działalności wolontariackiej lub nauki w celu zachęcenia do mobilności wahadłowej tych pracowników, a następnie również do uczestnictwa tych samych migrujących pracowników w szkoleniach, badaniach i działaniach technicznych w krajach ich pochodzenia.

Poprawka 53 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 19 — ustęp 3 — wprowadzenie

3. Zgodnie z procedurami określonymi w art. 12 drugie państwo członkowskie rozpatruje zgłoszenie i informuje wnioskodawcę i pierwsze państwo członkowskie na piśmie o swojej decyzji o: 3. Zgodnie z procedurami określonymi w art. 12 drugie państwo członkowskie rozpatruje wniosek i dokumenty, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, i informuje wnioskodawcę i pierwsze państwo członkowskie na piśmie o swojej decyzji o:

Poprawka 54 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 19 — ustęp 3 — litera b)

b) odmowie wydania błękitnej karty UE oraz nakazaniu wnioskodawcy i członkom jego rodziny, zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie krajowym, w tym procedurami wydalenia, opuszczenia terytorium danego państwa, jeżeli nie spełniono warunków określonych w niniejszym artykule . Pierwsze państwo członkowskie niezwłocznie dokonuje, bez formalności, readmisji posiadacza błękitnej karty UE i członków jego rodziny. Po readmisji stosuje się przepisy art. 14. b) odmowie wydania błękitnej karty UE, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w niniejszym artykule lub jeżeli istnieją podstawy odmowy przewidziane w art. 9. W takim wypadku państwo członkowskie, jeżeli wnioskodawca przebywa już na jego terytorium, nakazuje wnioskodawcy i członkom jego rodziny, zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie krajowym, w tym procedurami wydalenia, opuszczenie jego terytorium. Pierwsze państwo członkowskie niezwłocznie dokonuje, bez formalności, readmisji posiadacza błękitnej karty UE i członków jego rodziny. Po readmisji stosuje się przepisy art. 14.

Poprawka 75 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 20 — ustęp 2

2. Państwo członkowskie, które zdecyduje się zastosować ograniczenia w zakresie dostępu do rynku pracy przewidziane w art. 14 ust. 3 dyrektywy 2003/109/WE, traktuje posiadaczy dokumentu pobytowego „rezydent długoterminowy — WE/posiadacz błękitnej karty UE” w sposób uprzywilejowany w stosunku do innych obywateli krajów trzecich ubiegających się o możliwość pobytu w tym samym celu. 2. Państwo członkowskie, które zdecyduje się zastosować ograniczenia w zakresie dostępu do rynku pracy przewidziane w art. 14 ust. 3 dyrektywy 2003/109/WE, może traktować posiadaczy dokumentu pobytowego „rezydent długoterminowy — WE/posiadacz błękitnej karty UE” w sposób uprzywilejowany w stosunku do innych obywateli krajów trzecich ubiegających się o możliwość pobytu w tym samym celu w sytuacji, w której co najmniej dwóch kandydatów jest równie dobrze wykwalifikowanych do wykonywania danej pracy .

Poprawka 57 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 22 — ustęp 1

1. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszelkich środkach legislacyjnych i wykonawczych przyjętych w odniesieniu do art. 7, art. 9 ust. 2, art. 19 ust. 5 i art. 20 za pośrednictwem sieci ustanowionej decyzją 2006/688/WE. 1. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszelkich środkach legislacyjnych i wykonawczych przyjętych w odniesieniu do art. 7, art. 9 ust. 2, art. 19 ust. 5 i art. 20 za pośrednictwem sieci ustanowionej decyzją 2006/688/WE, a także określają określone szczególne środki .

Poprawka 58 Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 22 — ustęp 3