Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na dorocznym przewidzianym w 2019 r. posiedzeniu Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, odnośnie do przyjęcia decyzji Komitetu UPG w sprawie Protokołu nr 1 dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, opiera się na projekcie decyzji Komitetu UPG załączonym do niniejszej decyzji.

Planowany akt umożliwiłby zastąpienie obecnych reguł pochodzenia mających zastosowanie do wywozu z Ghany do Unii Europejskiej, określonych w rozporządzeniu w sprawie dostępu do rynku, bardziej korzystnym i wzajemnym systemem.

·uaktualnienia załącznika II: wprowadzenie pozycji HS 293980 – alkaloidów pochodzenia innego niż roślinne; bardziej elastyczne zasady w odniesieniu do HS 2402 – cygar z tytoniu i ex 2403 – tytoniu do palenia; zaktualizowany opis HS ex 3002.

W marcu 2019 r. Strony uzgodniły na poziomie technicznym tekst Protokołu nr 1 do Umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej. Uzgodniony protokół nr 1 opiera się na zawartym, choć jeszcze nie obowiązującym, Protokole nr 1 do Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami Afryki Zachodniej, Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) i Zachodnioafrykańską Unią Gospodarczą i Walutową (UEMOA), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony. U podstaw tej Umowy leży umowa z Kotonu. W uzgodnionym protokole 1 wprowadza się szereg modyfikacji, które mają odzwierciedlać ostatnie zmiany w zakresie reguł pochodzenia, w tym zmiany uwzględnione w najnowszych zawartych protokołach dotyczących reguł pochodzenia w ramach umów o partnerstwie gospodarczym z grupą państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP).

Umowa weszła w życie bez takiego wspólnego i wzajemnego systemu dotyczącego reguł pochodzenia. W art. 14 Umowy zobowiązuje się Strony do ustanowienia takiego systemu „na podstawie reguł pochodzenia określonych w umowie z Kotonu oraz przewidującego usprawnienia, biorąc pod uwagę cele rozwoju Ghany”. Ten nowy system zostanie włączony do zakresu Umowy decyzją Komitetu UPG. W przypadku braku takiego systemu przepisy dotyczące reguł pochodzenia zawarte w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2016/1076 („rozporządzenie w sprawie dostępu do rynku”) mają zastosowanie do wywozu z Ghany do Unii Europejskiej.

Komitet UPG zajmuje się wszelkimi sprawami niezbędnymi do wykonania Umowy, w tym współpracą na rzecz rozwoju. Wykonując swoje funkcje, Komitet UPG może: a) tworzyć i nadzorować wszelkie komitety lub organy specjalne niezbędne do wykonania Umowy; b) zbierać się w dowolnym terminie uzgodnionym przez Strony; c) rozważać wszelkie kwestie w ramach przedmiotowej Umowy i podejmować właściwe działania celem wypełnienia swoich funkcji; d) podejmować decyzje lub wydawać zalecenia w przypadkach przewidzianych w Umowie; oraz e) przyjmować poprawki do Umowy.

Umowa ma na celu: a) umożliwienie Stronie ghańskiej korzystania z rozszerzonego dostępu do rynku przyznanego przez UE; b) wspieranie zrównoważonego rozwoju gospodarczego Ghany i zwiększanie stopniowej integracji tego kraju z gospodarką światową; c) utworzenie strefy wolnego handlu między Unią Europejską a Ghaną na zasadzie obopólnego interesu przez stopniową liberalizację handlu w sposób zgodny z obowiązującymi zasadami Światowej Organizacji Handlu oraz zasadą asymetrii, z uwzględnieniem szczególnych potrzeb Ghany i jej ograniczeń zdolności w zakresie poziomów i terminu realizacji zobowiązań; d) ustanowienie odpowiednich procedur rozstrzygania sporów; oraz e) dokonanie odpowiednich ustaleń instytucjonalnych.

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, odnośnie do planowanego przyjęcia Protokołu nr 1 do Umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 22.7.2019 COM(2019) 341 final ZAŁĄCZNIK do wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, odnośnie do przyjęcia Protokołu nr 1 dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej



ZAŁĄCZNIK PROJEKT DECYZJI NR […] / 2019 KOMITETU UPG ustanowionego na mocy Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony z …2019 r. w sprawie przyjęcia Protokołu nr 1 dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej KOMITET UPG, uwzględniając Wstępną umowę o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („Umowa”), podpisaną w dniu 28 lipca 2016 r., oraz tymczasowo stosowaną od dnia 15 grudnia 2016 r., a w szczególności jej art. 14 i 82, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Umowa ma zastosowanie, z jednej strony, do terytoriów, na których ma zastosowanie Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, i na warunkach określonych w tym Traktacie i, z drugiej strony, do terytorium Ghany. (2)Zgodnie z art. 14 umowy Strony ustanowią wspólny i wzajemny system dotyczący reguł pochodzenia, na podstawie reguł pochodzenia określonych w umowie z Kotonu oraz przewidujący usprawnienia, biorąc pod uwagę cele rozwoju Ghany. Ten system zostanie włączony do niniejszej Umowy przez Komitet UPG. (3)Strony uzgodniły Protokół nr 1 dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej. (4)Zgodnie z art. 82 umowy protokół do Umowy stanowi jej integralną część, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Przyjmuje się tekst protokołu nr 1 dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej przedstawiony w załączniku do niniejszej decyzji. Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej podpisania. Sporządzono w [...] dnia [...] r. W imieniu Ghany W imieniu Unii Europejskiej

ZAŁĄCZNIK WSTĘPNA UMOWA O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM UE – GHANA Protokół nr 1 dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej SPIS TREŚCI TYTUŁ I: Postanowienia ogólne Artykuły 1. Definicje TYTUŁ II: Definicja pojęcia „produkty pochodzące” Artykuły 2. Wymogi ogólne 3. Produkty całkowicie uzyskane 4. Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu 5. Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie 6. Obróbka lub przetworzenie materiałów przywiezionych do UE na warunkach bezcłowych 7. Kumulacja pochodzenia 8. Kumulacja z innymi państwami korzystającymi z bezcłowego i bezkontyngentowego dostępu do rynku UE 9. Jednostka kwalifikacyjna 10. Akcesoria, części zapasowe i narzędzia 11. Zestawy 12. Elementy neutralne 13. Odrębne księgowanie TYTUŁ III: Wymogi terytorialne Artykuły 14. Zasada terytorialności 15. Niewprowadzanie zmian 16. Wystawy TYTUŁ IV: Dowód pochodzenia Artykuły 17. Wymogi ogólne 18. Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR.1 19. Świadectwa przewozowe EUR.1 wystawiane z mocą wsteczną 20. Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR.1 21. Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia 22. Upoważniony eksporter 23. Termin ważności dowodu pochodzenia 24. Przedkładanie dowodów pochodzenia 25. Przywóz partiami 26. Zwolnienia z wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia 27. Procedura informacyjna do celów kumulacji 28. Dokumenty poświadczające 29. Przechowywanie dowodów pochodzenia i dokumentów poświadczających 30. Niezgodności i błędy formalne 31. Kwoty wyrażone w euro TYTUŁ V: Współpraca administracyjna Artykuły 32. Warunki administracyjne jakie muszą spełniać produkty, aby możliwe było korzystanie z niniejszej Umowy 33. Powiadomienie organów celnych 34. Inne metody współpracy administracyjnej 35. Weryfikacja dowodów pochodzenia 36. Weryfikacja deklaracji dostawcy 37. Rozstrzyganie sporów 38. Sankcje 39. Odstępstwa TYTUŁ VI: Ceuta i Melilla Artykuły 40. Warunki ogólne 41. Warunki szczególne TYTUŁ VII: Postanowienia końcowe Artykuły 42. Przegląd i stosowanie reguł pochodzenia 43. Załączniki 44. Wdrożenie protokołu 45. Postanowienia przejściowe dla towarów przewożonych tranzytem lub składowanych ZAŁĄCZNIKI DO PROTOKOŁU NR 1 ZAŁĄCZNIK I do protokołu nr 1: Uwagi wstępne do wykazu w załączniku II do protokołu ZAŁĄCZNIK II do protokołu nr 1: Wykaz procesów obróbki lub przetwarzania, którym należy poddać materiały niepochodzące, aby wytworzony produkt mógł uzyskać status pochodzenia ZAŁĄCZNIK II-A do protokołu nr 1: Odstępstwa od wykazu procesów obróbki lub przetwarzania, którym należy poddać materiały niepochodzące, aby wytworzony produkt mógł uzyskać status pochodzenia ZAŁĄCZNIK III do protokołu nr 1: Formularz świadectwa przewozowego towarów EUR.1 ZAŁĄCZNIK IV do protokołu nr 1: Deklaracja pochodzenia ZAŁĄCZNIK V-A do protokołu nr 1: Deklaracja dostawcy dotycząca produktów posiadających preferencyjny status pochodzenia ZAŁĄCZNIK V-B do protokołu nr 1: Deklaracja dostawcy dotycząca produktów nieposiadających preferencyjnego statusu pochodzenia ZAŁĄCZNIK VI do protokołu nr 1: Dokument informacyjny ZAŁĄCZNIK VII do protokołu nr 1: Formularz wniosku o odstępstwo ZAŁĄCZNIK VIII do protokołu nr 1: Kraje i terytoria zamorskie WSPÓLNA DEKLARACJA dotycząca Księstwa Andory WSPÓLNA DEKLARACJA dotycząca Republiki San Marino

TYTUŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE ARTYKUŁ 1

Definicje Do celów niniejszego protokołu: a) „wytwarzanie” oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetwarzania łącznie z montażem lub operacjami szczególnymi; b) „materiał” oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itp. użyty do wytworzenia produktu; c) „produkt” oznacza wytwarzany produkt, nawet jeśli jest on przeznaczony do użycia w innym procesie wytwarzania; d) „towary” oznaczają zarówno materiały, jak i produkty; e) „wartość celna” oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem WTO w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT) (Porozumienie WTO w sprawie ustalania wartości celnej); f) „cena ex-works” oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works producentowi z Unii Europejskiej lub z Ghany, w którego przedsiębiorstwie dokonano ostatniej obróbki lub przetworzenia, pod warunkiem że cena ta zawiera wartość wszystkich użytych materiałów, pomniejszoną o wszelkie podatki wewnętrzne, które są lub mogą być zwrócone, jeżeli uzyskany produkt zostanie wywieziony; g) „wartość materiałów” oznacza wartość celną użytych materiałów niepochodzących w czasie przywozu lub, jeśli nie jest ona znana i nie może być ustalona, pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały w Unii Europejskiej lub w Ghanie; h) „wartość materiałów pochodzących” oznacza wartość takich materiałów, jak zdefiniowano w lit. g), stosowaną z uwzględnieniem niezbędnych zmian;

i) „wartość dodana” oznacza cenę ex-works pomniejszoną o wartość celną użytych materiałów pochodzących z państw trzecich w Unii Europejskiej, państw AKP stosujących umowę o partnerstwie gospodarczym (UPG) przynajmniej tymczasowo lub krajów i terytoriów zamorskich (KTZ); w przypadkach, gdy wartość celna nie jest znana lub nie może być ustalona, jest to pierwsza możliwa do ustalenia cena płacona za materiały na terytorium Unii Europejskiej lub Ghany; j) „działy” i „pozycje” oznaczają działy i pozycje (kody czterocyfrowe) stosowane w nomenklaturze, która tworzy Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, (zwany dalej „Systemem Zharmonizowanym” lub „HS”); k) „sklasyfikowany” odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału w poszczególnej pozycji; l) „przesyłka” oznacza produkty, które są albo jednocześnie wysłane od jednego eksportera do jednego odbiorcy, albo objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od eksportera do odbiorcy bądź, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą; m) „terytoria” obejmują wody terytorialne; n) „KTZ” oznacza kraje i terytoria zamorskie określone w załączniku VIII do niniejszego protokołu; o) „Komitet”, Komitet Specjalny ds. Celnych i Ułatwień w Handlu, o którym mowa w art. 34 niniejszej Umowy. TYTUŁ II DEFINICJA POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE” ARTYKUŁ 2

Wymogi ogólne 1. Do celów niniejszej Umowy następujące produkty uważa się za produkty pochodzące z Unii Europejskiej: a) produkty całkowicie uzyskane na terytorium Unii Europejskiej w rozumieniu art. 3 niniejszego protokołu; b) produkty uzyskane na terytorium Unii Europejskiej zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem, że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu na terytorium UE w rozumieniu art. 4 niniejszego protokołu. 2. Do celów niniejszej Umowy następujące produkty uważa się za produkty pochodzące z Ghany: a) produkty całkowicie uzyskane na terytorium Ghany w rozumieniu art. 3 niniejszego protokołu; b) produkty uzyskane na terytorium Ghany zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem, że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu na terytorium Ghany w rozumieniu art. 4 niniejszego protokołu. ARTYKUŁ 3 Produkty całkowicie uzyskane 1. Następujące produkty są uważane za całkowicie uzyskane na terytorium Ghany lub Unii Europejskiej:

a) żywe zwierzęta tam urodzone i wyhodowane; b) produkty mineralne wydobyte z ziemi lub z dna morskiego należących do tych terytoriów; c) produkty roślinne tam zebrane; d) produkty pochodzące od żywych zwierząt tam wyhodowanych; e) (i) produkty uzyskane przez polowanie lub połowy tam przeprowadzone; (ii) produkty akwakultury, w tym marikultury, w przypadkach, gdy zwierzęta były tam hodowane z jaj, ikry, larw lub narybku; f) produkty rybołówstwa morskiego oraz inne produkty pozyskane z mórz poza wodami terytorialnymi UE lub Ghany przez ich statki; g) produkty wytworzone na pokładzie ich statków-przetwórni wyłącznie z produktów określonych w lit. f); h) artykuły zużyte nadające się tylko do odzyskiwania surowców; i) odpady i złom powstałe w wyniku działalności wytwórczej tam przeprowadzonej;

j) produkty wydobyte z dna morskiego lub jego podglebia poza wodami terytorialnymi należącymi do tych terytoriów, pod warunkiem że mają wyłączne prawa do eksploatacji tego obszaru; k) towary wytworzone tam wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a)–j). 2. Określenia „ich statki” i „ich statki-przetwórnie” użyte w ust. 1 lit. f) i g) niniejszego artykułu odnoszą się tylko do statków i statków przetwórni, które: a) są zarejestrowane lub odnotowane w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej lub Ghanie; oraz b) pływają pod banderą jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub Ghany; oraz c) spełniają jeden z poniższych warunków: (i) są przynajmniej w 50 % własnością obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej lub Ghany; lub (ii) należą do przedsiębiorstw: których główna siedziba lub główne miejsce prowadzenia działalności znajdują się w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej lub w Ghanie; oraz które są przynajmniej w 50 % własnością jednego lub wielu państw członkowskich Unii Europejskiej lub Ghany, instytucji publicznych lub obywateli jednego z tych państw lub ich większej liczby; oraz

4. Niezależnie od postanowień ust. 2 niniejszego artykułu, na wniosek Ghany, statki czarterowane lub dzierżawione przez Ghanę są traktowane jako „jej statki” podczas przeprowadzania połowów na terytorium jej wyłącznej strefy ekonomicznej, pod warunkiem, że złożona została uprzednio oferta podmiotom gospodarczym Unii Europejskiej i że przepisy wykonawcze określone z góry przez Komitet są przestrzegane. Komitet jest odpowiedzialny za monitorowanie spełnienia wymogów określonych w niniejszym ustępie. 5. Warunki określone w ust. 2 niniejszego artykułu mogą być spełniane w Ghanie oraz w państwach-sygnatariuszach różnych umów o partnerstwie gospodarczym, z którymi jest stosowana kumulacja. W takich przypadkach produkty uznaje się za pochodzące z państwa, pod którego banderą pływa statek. ARTYKUŁ 4 Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu 1. Na potrzeby stosowania art. 2 niniejszego protokołu produkty, które nie są całkowicie uzyskane, uważa się za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, jeśli spełnione są warunki określone w wykazie zawartym w załączniku II do niniejszego protokołu. 2. Do celów stosowania postanowień art. 2 niniejszego protokołu i niezależnie od postanowień ust. 1 niniejszego artykułu, produkty wymienione w załączniku II-A do niniejszego protokołu mogą być uznane za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, gdy spełnione są warunki określone w tym załączniku. Nie naruszając postanowień art. 42 ust. 2 niniejszego protokołu, przez okres pięciu (5) lat od daty wejścia w życie niniejszego protokołu załącznik II-A do niniejszego protokołu ma zastosowanie wyłącznie do wywozu z Ghany. 3. Warunki, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, określają, w odniesieniu do wszystkich produktów objętych niniejszą Umową, obróbkę lub przetworzenie, którym muszą zostać poddane materiały niepochodzące, użyte przy wytwarzaniu, i które są stosowane wyłącznie w odniesieniu do tych materiałów. Odpowiednio, jeżeli produkt, który uzyskał status produktu pochodzącego poprzez spełnienie warunków określonych w jednym z wykazów, jest użyty do wytworzenia innego produktu, to warunki odnoszące się do produktu, do którego został włączony, nie odnoszą się do niego i nie bierze się pod uwagę materiałów niepochodzących, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania. 4. W drodze odstępstwa od postanowień ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, materiały niepochodzące, które zgodnie z warunkami określonymi w załącznikach II i II-A do niniejszego protokołu dla określonego produktu nie powinny być wykorzystywane do jego produkcji, mogą zostać użyte, pod warunkiem że: a) ich łączna wartość nie przekracza 15 % ceny ex-works produktu; b) żadna z wartości procentowych określonych w wykazie jako maksymalna wartość materiałów niepochodzących nie została przekroczona przy zastosowaniu postanowień niniejszego ustępu; 5. Postanowienia ust. 4 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do produktów z działów 50–63 Systemu Zharmonizowanego.

6. Ustępy 1–5 niniejszego artykułu stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 5 niniejszego protokołu. ARTYKUŁ 5 Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie 1. Następujące czynności są uważane za niewystarczającą obróbkę lub przetworzenie dla nadania statusu produktów pochodzących, niezależnie od tego, czy wymogi określone w art. 4 niniejszego protokołu zostały spełnione: a) czynności mające na celu zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania; b) proste czynności polegające na usuwaniu kurzu, odsiewaniu lub przesiewaniu, sortowaniu, segregowaniu, dopasowywaniu (włącznie z przygotowywaniem zestawów artykułów), myciu, czyszczeniu, malowaniu, polerowaniu, rozcinaniu; c) usuwanie rdzy, oleju, farby lub innych warstw pokrywających; d) (i) zmiana opakowań oraz dzielenie i łączenie opakowań; (ii) proste umieszczanie w butelkach, flakonach, puszkach, torbach, pokrowcach, pudełkach, mocowanie do kartonów lub desek itd. oraz wszystkie inne proste czynności związane z pakowaniem; e) przymocowywanie znaków towarowych, etykiet, logotypów i innych podobnych znaków odróżniających na produktach lub ich opakowaniach;

f) zwykłe mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów; mieszanie cukru z jakimikolwiek materiałami; g) zwykły montaż części produktów dla otrzymania kompletnego produktu; h) zwykły demontaż produktów na części; i) prasowanie wyrobów włókienniczych; j) łuskanie, częściowe lub całkowite bielenie, polerowanie i glazurowanie zbóż i ryżu; k) czynności polegające na barwieniu lub aromatyzowaniu cukru lub formowaniu kostek cukru; częściowe lub całkowite mielenie cukru kryształu; l) obieranie, drylowanie i łuskanie, owoców, orzechów i warzyw; m) ostrzenie, zwykłe rozdrabnianie lub przycinanie; n) połączenie dwóch lub więcej operacji wymienionych w lit. a)–m); o) ubój zwierząt.

2. Wszystkie czynności wykonywane na terytorium Unii Europejskiej lub Ghany względem danego produktu uwzględniane są łącznie podczas określania, czy obróbkę lub przetworzenie, jakiemu poddano taki produkt, należy uznać za niewystarczające w rozumieniu ust. 1 niniejszego artykułu. ARTYKUŁ 6 Obróbka lub przetworzenie materiałów przywiezionych do Unii Europejskiej na warunkach bezcłowych 1. Nie naruszając postanowień art. 2 niniejszego protokołu materiały niepochodzące, które mogą być przywożone do Unii Europejskiej na warunkach bezcłowych w zastosowaniu konwencjonalnych stawek systemu klauzuli najwyższego uprzywilejowania, zgodnie ze wspólną taryfą celną dla danego państwa, uważa się za materiały pochodzące z Ghany, jeżeli są włączone do produktu tam uzyskanego, pod warunkiem że zostały one poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającym poza czynności określone w art. 5 ust. 1 niniejszego protokołu. 2. Świadectwa przewozowe EUR.1 (pole 7) lub deklaracje pochodzenia wydane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu zawierają następujące sformułowanie: „Application of Article 6(1) of Protocol 1 to the Ghana-EU EPA”. 3. Unia Europejska notyfikuje corocznie Komitetowi wykaz materiałów, do których mają zastosowanie postanowienia niniejszego artykułu. Po dokonaniu tej notyfikacji, wykaz ten jest publikowany przez Komisję Europejską w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) oraz przez Ghanę zgodnie z jej własnymi procedurami. 4. Kumulacja, o której mowa w niniejszym artykule, nie ma zastosowania do: materiałów, które przy przywozie do Unii Europejskiej podlegają cłom antydumpingowym lub wyrównawczym, jeżeli pochodzą z państwa objętego cłami antydumpingowymi lub wyrównawczymi. ARTYKUŁ 7 Kumulacja pochodzenia

1. Nie naruszając postanowień art. 2 niniejszego protokołu, materiały pochodzące z jednej ze Stron, z innych państw Afryki Zachodniej korzystających z bezcłowego i bezkontyngentowego dostępu do rynku Unii Europejskiej, z innych państw AKP stosujących umowę o partnerstwie gospodarczym przynajmniej tymczasowo lub z KTZ uważa się za materiały pochodzące z drugiej Strony, jeżeli są włączone do produktu tam uzyskanego, pod warunkiem że zostały one poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającym poza czynności określone w art. 5 ust. 1 niniejszego protokołu. Jeśli obróbka lub przetworzenie dokonane na terytorium danej Strony nie wykracza poza czynności określone w art. 5 ust.1 niniejszego protokołu, uzyskany produkt uważa się za pochodzący z tej Strony tylko wtedy, gdy wartość tam dodana przewyższa wartość użytych materiałów pochodzących z któregokolwiek spośród pozostałych państw lub terytoriów. W przeciwnym wypadku uzyskany produkt uznaje się za pochodzący z państwa lub terytorium, które dostarczyły największej wartości materiały użyte w procesie wytwarzania produktu końcowego. Pochodzenie materiałów pochodzących z innych państw AKP stosujących umowę o partnerstwie gospodarczym przynajmniej tymczasowo lub z KTZ ustala się zgodnie z regułami pochodzenia stosowanymi w ramach umów preferencyjnych Unii Europejskiej z tymi państwami oraz zgodnie z postanowieniami art. 27 niniejszego protokołu. 2. Nie naruszając postanowień art. 2 niniejszego protokołu obróbka lub przetworzenie dokonane na terytorium jednej ze Stron, terytorium innych państw AKP stosujących umowę o partnerstwie gospodarczym przynajmniej tymczasowo lub w KTZ uważa się za dokonane na terytorium drugiej Strony, gdy uzyskane produkty zostały poddane dalszej obróbce lub przetworzeniu, innym niż te, o których mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego protokołu. Jeśli obróbka lub przetworzenie dokonane na terytorium jednej ze Stron nie wykracza poza czynności określone w art. 5 ust. 1 niniejszego protokołu, uzyskany produkt uważa się za pochodzący z tej Strony tylko wtedy, gdy wartość tam dodana przewyższa wartość materiałów użytych w którymkolwiek spośród pozostałych państw lub terytoriów. W przeciwnym wypadku uzyskany produkt uznaje się za pochodzący z państwa lub terytorium, które dostarczyły największej wartości materiały użyte w procesie wytwarzania produktu końcowego. Pochodzenie produktu końcowego ustala się zgodnie z regułami pochodzenia określonym w niniejszym protokole oraz zgodnie z postanowieniami jego art. 27. 3. Kumulacja przewidziana w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu może być stosowana w odniesieniu do innych państw AKP stosujących umowę o partnerstwie gospodarczym przynajmniej tymczasowo, do innych państw Afryki Zachodniej, korzystających z bezcłowego i bezkontyngentowego dostępu do rynku Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do KTZ tylko wtedy, gdy: a) strona przeznaczenia oraz wszystkie państwa lub terytoria zaangażowane w uzyskanie statusu pochodzenia zawarły umowę lub uzgodnienie w sprawie współpracy administracyjnej, które zapewniają właściwe wykonanie postanowień niniejszego artykułu oraz zawierają odniesienie do stosowania odpowiednich dowodów pochodzenia; b) Ghana i Unia Europejska przekazują sobie wzajemnie za pośrednictwem Komisji Europejskiej oraz Komisji ECOWAS szczegółowe informacje dotyczące umów w sprawie współpracy administracyjnej z innymi państwami lub terytoriami, o których mowa w niniejszym artykule. Komisja Europejska publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C), a Ghana publikuje zgodnie z jej własnymi procedurami datę, od której można stosować kumulację przewidzianą w niniejszym artykule wobec tych państw lub terytoriów wymienionych w niniejszym artykule, które spełniły niezbędne warunki. 4. Kumulacja, o której mowa w niniejszym artykule, nie ma zastosowania do materiałów, które:

a) są objęte pozycjami 16.04 i 16.05 Systemu Zharmonizowanego i pochodzą z państw Pacyfiku, które podpisały umowę o partnerstwie gospodarczym zgodnie z art. 6 ust. 6 protokołu II Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej; b) są objęte pozycjami 16.04 i 16.05 Systemu Zharmonizowanego i pochodzą z państw Pacyfiku, które podpisały umowę o partnerstwie gospodarczym zgodnie z dowolnym postanowieniem przyszłej ogólnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską, a państwami AKP regionu Pacyfiku; c) pochodzą z Republiki Południowej Afryki i których nie można przywozić bezpośrednio do Unii Europejskiej na warunkach bezcłowych i bezkontyngentowych. 5. Unia Europejska notyfikuje corocznie Komitetowi wykaz materiałów, do których mają zastosowanie postanowienia ust. 4 lit. c) niniejszego artykułu. Po dokonaniu tej notyfikacji, wykaz ten jest publikowany przez Komisję Europejską w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) oraz przez Ghanę zgodnie z jej własnymi procedurami. ARTYKUŁ 8 Kumulacja z innymi państwami korzystającymi z bezcłowego i bezkontyngentowego dostępu do rynku Unii Europejskiej 1. Nie naruszając postanowień art. 2 niniejszego protokołu, materiały pochodzące z państw i terytoriów, które: a) korzystają ze „Szczególnych rozwiązań dotyczących krajów najsłabiej rozwiniętych” ogólnego systemu preferencji (zwany dalej „GSP”) Unii Europejskiej; lub b) korzystają z bezcłowego i bezkontyngentowego dostępu do rynku Unii Europejskiej w ramach ogólnych przepisów GSP, są uznawane za materiały pochodzące z Ghany, jeżeli są włączone do produktu tam uzyskanego.

Nie jest niezbędne, by materiały te zostały tam poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, pod warunkiem że zostały one poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającym poza czynności określone w art. 5 ust. 1 niniejszego protokołu. Jeżeli dany produkt zawiera również materiały niepochodzące, musi on zostać poddany wystarczającej obróbce lub przetworzeniu zgodnie z postanowieniami art. 4 niniejszego protokołu, żeby mógł zostać uznany za pochodzący z Ghany. 1.2. Pochodzenie materiałów z danych państw lub terytoriów ustala się zgodnie z regułami pochodzenia mającymi zastosowanie w ramach GSP Unii Europejskiej oraz zgodnie z postanowieniami art. 27 niniejszego protokołu. 1.3. Kumulacja, o której mowa w niniejszym ustępie, nie ma zastosowania do materiałów: a) które przy przywozie do Unii podlegają cłom antydumpingowym lub wyrównawczym, jeżeli pochodzą z państwa objętego cłami antydumpingowymi lub wyrównawczymi; b) które są objęte podpozycjami 3302.10 i 3501.10 Systemu Zharmonizowanego; c) które należą do produktów z tuńczyka sklasyfikowanych w Systemie Zharmonizowanym w dziale 3 i które są objęte GSP Unii Europejskiej; d) w odniesieniu do których preferencje taryfowe zostały zniesione (zniesienie preferencji) lub zawieszone (klauzula ochronna) w ramach GSP Unii Europejskiej. 2. W następstwie powiadomienia dokonanego przez Ghanę, nie naruszając postanowień art. 2 niniejszego protokołu oraz zgodnie z postanowieniami ust. 2.1, 2.2, i 5 niniejszego artykułu, materiały pochodzące z państw lub terytoriów korzystających z umów lub porozumień przewidujących bezcłowy i bezkontyngentowy dostępu do rynku Unii Europejskiej uznaje się za materiały pochodzące z Ghany. Wspomniane powiadomienie zostaje przekazane przez Ghanę do Unii Europejskiej za pośrednictwem Komisji Europejskiej. Kumulacja ma zastosowanie tak długo, jak długo warunki jej przyznania pozostają spełnione. Nie jest niezbędne, by materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, pod warunkiem że zostały one poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającym poza czynności określone w art. 5 ust. 1 niniejszego protokołu. 2.1. Pochodzenie materiałów z danych państw lub terytoriów ustala się zgodnie z regułami pochodzenia mającymi zastosowanie w ramach umów lub ustaleń preferencyjnych między UE a tymi państwami i terytoriami oraz zgodnie z postanowieniami art. 27 niniejszego protokołu. 2.2. Kumulacja, o której mowa w niniejszym ustępie, nie ma zastosowania do materiałów:

a) które objęte są działami 1–24 Systemu Zharmonizowanego lub są wymienione w wykazie produktów zawartym w załączniku 1 pkt 1 ppkt (ii) do Porozumienia WTO w sprawie rolnictwa zawartego w GATT z 1994 r.; b) które przy przywozie do Unii podlegają cłom antydumpingowym lub wyrównawczym, jeżeli pochodzą z państwa objętego cłami antydumpingowymi lub wyrównawczymi; c) które na mocy umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a państwem trzecim podlegają środkom polityki handlowej i środkom ochronnym, lub jakimkolwiek innym środkom, które uniemożliwiają dostęp takich produktów do rynku UE na warunkach bezcłowych i bezkontyngentowych. 3. Unia Europejska notyfikuje corocznie Komitetowi wykaz materiałów i państw, do których mają zastosowanie postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu. Po dokonaniu tej notyfikacji, wykaz ten jest publikowany przez Komisję Europejską w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) oraz przez Ghanę zgodnie z jej własnymi procedurami. Ghana notyfikuje corocznie Komitetowi wykaz materiałów, w odniesieniu do których zastosowano kumulację przewidzianą w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. 4. Świadectwa przewozowe EUR.1 (pole 7) lub deklaracje pochodzenia wydane zgodnie z ust.1 i 2 zawierają następujące sformułowanie: „Application of Article 8.1 or 8.2 of Protocol 1 to the Ghana-EU EPA”. 5. Kumulacja przewidziana w ust. 1 i 2 ma zastosowanie wyłącznie, gdy spełnione są następujące warunki: a) wszystkie państwa zaangażowane w uzyskanie statusu pochodzenia zawarły umowę lub uzgodnienie w sprawie współpracy administracyjnej, które zapewniają właściwe wykonanie postanowień niniejszego artykułu oraz zawierają odniesienie do stosowania odpowiednich dowodów pochodzenia; b) Ghana przekazuje Unii Europejskiej za pośrednictwem Komisji Europejskiej szczegółowe informacje dotyczące umów w sprawie współpracy administracyjnej z innymi państwami lub terytoriami, o których mowa w niniejszym artykule. Komisja Europejska publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) datę, od której kumulacja przewidziana w niniejszym artykule może być stosowana w państwach lub na terytoriach wyszczególnionych w niniejszym artykule, które spełniły konieczne wymogi. ARTYKUŁ 9

Jednostka kwalifikacyjna 1. Jednostką kwalifikacyjną do celów stosowania postanowień niniejszego protokołu jest produkt, który uważa się za jednostkę podstawową dla klasyfikacji w nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego. Wynika z tego, że: a) jeśli produkt składający się z grupy lub zestawu artykułów sklasyfikowany jest na warunkach przewidzianych w Systemie Zharmonizowanym w jednej pozycji, to jednostkę kwalifikacyjną stanowi całość; b) jeśli przesyłka składa się z szeregu identycznych produktów sklasyfikowanych w tej samej pozycji Systemu Zharmonizowanego, to każdy produkt musi być traktowany indywidualnie do celów stosowania postanowień niniejszego protokołu. 2. Jeżeli, zgodnie z regułą ogólną nr 5 Systemu Zharmonizowanego, opakowanie jest traktowane łącznie z produktem do celów klasyfikacji, traktuje się je również łącznie do celów określania pochodzenia. ARTYKUŁ 10 Akcesoria, części zapasowe i narzędzia Akcesoria, części zapasowe i narzędzia wysyłane z elementem wyposażenia, maszyną, aparatem lub pojazdem, które są częścią typowego wyposażenia i są wliczone w jego cenę lub nie są oddzielnie fakturowane, są uważane za stanowiące całość z danym elementem wyposażenia, maszyną, aparatem lub pojazdem. ARTYKUŁ 11

Zestawy Zestawy, w rozumieniu reguły ogólnej nr 3 Systemu Zharmonizowanego, są uważane za pochodzące, jeżeli wszystkie elementy zestawu są produktami pochodzącymi. Jednakże, w przypadku gdy komplet składa się z produktów pochodzących i niepochodzących, to będzie on jako całość uważany za pochodzący, pod warunkiem że wartość produktów niepochodzących nie przekracza 15 % ceny ex-works zestawu. ARTYKUŁ 12 Elementy neutralne Aby ustalić, czy produkt jest produktem pochodzącym, nie jest niezbędne ustalenie pochodzenia następujących składników, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania: a) energii i paliwa; b) instalacji i wyposażenia; c) maszyn i narzędzi; d) towarów, które ani nie wchodzą, ani nie są przeznaczone do wejścia w końcowy skład produktu. ARTYKUŁ 13

Odrębne księgowanie 1. W przypadku wystąpienia znacznych kosztów lub poważnych trudności związanych z oddzielnym magazynowaniem materiałów zamiennych pochodzących i niepochodzących, organy celne mogą, na pisemny wniosek zainteresowanych, zezwolić na stosowanie metody tak zwanego „odrębnego księgowania” (zwanej dalej „metodą”) przy zarządzaniu magazynowaniem takich materiałów. 2. Metoda ma również zastosowanie do cukru surowego niezawierającego dodatku środków aromatyzujących lub barwiących i przeznaczonego do rafinacji, zarówno pochodzącego, jak i niepochodzącego, objętego podpozycjami 1701.12, 1701.13 i 1701.14 Systemu Zharmonizowanego, który został fizycznie połączony lub zmieszany w Ghanie lub w Unii Europejskiej przed wywozem do odpowiednio Unii Europejskiej i Ghany. 3. Metoda ta gwarantuje, że w dowolnym momencie ilość produktów uzyskanych, które mogą być uznane za pochodzące z Ghany lub z Unii Europejskiej, jest taka sama jak ilość, która zostałaby uzyskana w przypadku fizycznego rozdzielenia magazynowanych materiałów. 4. Organy celne mogą uzależnić udzielenie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, od wszelkich warunków, które uznają za stosowne. 5. Metoda jest stosowana i jej stosowanie jest rejestrowane na podstawie ogólnych reguł księgowych mających zastosowanie w państwie wytworzenia produktu. 6. Korzystający z metody może, zależnie od okoliczności, sporządzać lub występować z wnioskiem o dowody pochodzenia w odniesieniu do takiej ilości produktów, które mogą być uznane za pochodzące. Na wniosek organów celnych korzystający składa oświadczenie dotyczące sposobu zarządzania tymi ilościami. 7. Organy celne kontrolują sposób korzystania z pozwolenia i mogą je cofnąć w przypadku, gdy korzystający w jakikolwiek sposób czyni z niego niewłaściwy użytek lub nie spełnia któregokolwiek z innych warunków określonych w niniejszym protokole. 8. Do celów stosowania postanowień ust. 1 i 2 niniejszego artykułu wyrażenia „materiały zamienne” lub „produkty zamienne” oznaczają materiały lub produkty tego samego rodzaju i jakości handlowej, charakteryzujące się identycznymi cechami technicznymi i fizycznymi, i niemożliwe do rozróżnienia jedne od drugich w celu ustalenia ich pochodzenia.

TYTUŁ III WYMOGI TERYTORIALNE ARTYKUŁ 14 Zasada terytorialności 1. Z zastrzeżeniem postanowień art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, warunki uzyskania statusu pochodzenia produktu określone w tytule II muszą być spełniane w sposób ciągły w Ghanie lub w Unii Europejskiej. 2. Z zastrzeżeniem postanowień art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, w przypadku zwrotu towarów posiadających status pochodzenia, wywiezionych z Ghany lub z Unii Europejskiej do innego państwa, towary takie uznawane są za nieposiadające statusu pochodzenia, chyba że istnieje możliwość udowodnienia organom celnym, że: a) towary powracające są tymi samymi towarami, które zostały wywiezione; oraz b) nie zostały one poddane żadnym czynnościom wykraczającym poza czynności niezbędne dla zachowania ich w dobrym stanie, gdy znajdowały się w tym państwie lub podczas transportu. 3. Na uzyskanie statusu pochodzenia produktu zgodnie z warunkami określonymi w postanowieniach tytułu II niniejszego protokołu nie ma wpływu przeprowadzona poza Unią Europejską lub Ghaną obróbka lub przetworzenie produktów wywiezionych z UE lub z Ghany, a następnie ponownie przywiezionych, pod warunkiem że: a) produkty te zostały w całości uzyskane w Unii Europejskiej lub Ghanie lub były przed wywozem poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającym poza czynności wymienione w art. 5 niniejszego protokołu; oraz

b) można wykazać, zgodnie z wymogami organów celnych, że: (i) czynności obróbki lub przetwarzania wykonywane poza Unią Europejską lub Ghaną zostały przeprowadzone w ramach procedury uszlachetniania biernego lub podobnych procedur; (ii) towary ponownie przywiezione zostały uzyskane poprzez obróbkę lub przetworzenie wywiezionych produktów; oraz (iii) wszystkie koszty poniesione poza terytorium Unii Europejskiej lub Ghany, w tym wartość użytych tam do produkcji materiałów, nie przekracza 10 % ceny ex-works produktu końcowego, dla którego wnioskowano o status pochodzenia. 4. W przypadku towarów spełniających warunki określone w ust. 3 niniejszego artykułu, wszystkie koszty poniesione poza terytorium Ghany lub Unii Europejskiej, w tym wartość użytych tam do produkcji materiałów, traktuje się jako materiały niepochodzące. Określenie statusu pochodzenia towarów odbywa się wówczas poprzez stosowanie zasad określonych w załączniku II do niniejszego protokołu, kumulując całkowitą wartość materiałów niepochodzących użytych zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz Unii Europejskiej lub Ghany. 5. Postanowienia ust. 3 i 4 niniejszego artykułu nie dotyczą produktów, które mogą być uznane za przetworzone lub obrobione w stopniu wystarczającym jedynie po zastosowaniu marginesu tolerancji, o której mowa w art. 4 ust. 4 niniejszego protokołu. 6. Postanowienia ust. 3 i 4 niniejszego artykułu nie dotyczą produktów objętych działami 50–63 Systemu Zharmonizowanego. ARTYKUŁ 15 Niewprowadzanie zmian 1. Produkty pochodzące zgłoszone do użytku krajowego na terytorium jednej Strony muszą być tymi samymi produktami, które zostały wywiezione z terytorium drugiej Strony, gdzie uzyskały status pochodzenia. Nie mogą one być zmienione, przekształcone w jakikolwiek sposób ani poddane czynnościom innym niż czynności służące zachowaniu ich w dobrym stanie lub innym niż dodawanie lub przymocowywanie znaków, etykiet, pieczęci lub jakiejkolwiek dokumentacji w celu zapewnienia zgodności z określonymi wymogami krajowymi Strony dokonującej przywozu, przed zgłoszeniem do użytku krajowego. 2. Przechowywanie produktów może odbywać się w państwie niebędącym Stroną, pod warunkiem że te produkty pozostają pod dozorem celnym w tym państwie niebędącym Stroną.

3. Nie naruszając postanowień tytułu IV, dzielenie przesyłek może mieć miejsce na terytorium państwa niebędącego Stroną, jeśli jest dokonywane przez eksportera lub na jego odpowiedzialność, pod warunkiem że przesyłki pozostają pod dozorem celnym w tym państwie niebędącym Stroną. 4. W razie wątpliwości, czy spełnione są warunki przewidziane w ust. 1–3, organy celne mogą zażądać od importera wykazania ich spełniania, przy czym można to wykazać za pomocą wszelkich środków, w tym umownego dokumentu przewozowego takiego jak konosament lub dowodów faktycznych lub materialnych takich jak oznakowanie lub numeracja opakowań bądź jakichkolwiek innych dowodów związanych z samymi produktami. ARTYKUŁ 16 Wystawy 1. Produkty pochodzące, wysłane w celu wystawienia w państwie lub na terytorium innym niż te, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, do których to produktów stosuje się kumulację i które po wystawieniu sprzedaje się w celu przywozu do Unii Europejskiej lub Ghany, korzystają przy przywozie z postanowień niniejszej Umowy, pod warunkiem wykazania zgodnie z wymogami organów celnych, że: a) eksporter nadał te produkty z Ghany lub Unii Europejskiej do państwa, w którym odbywa się wystawa oraz że wystawiał tam te produkty; b) eksporter ten sprzedał produkty lub w inny sposób zbył je na rzecz odbiorcy w Ghanie lub w Unii Europejskiej; c) produkty zostały odesłane w trakcie wystawy lub niezwłocznie po niej w stanie, w jakim zostały wysłane na wystawę; oraz d) produkty nie były, od momentu ich wysyłki na wystawę, używane do celów innych niż prezentacja na wystawie. 2. Dowód pochodzenia musi zostać wystawiony lub sporządzony zgodnie z postanowieniami tytułu IV niniejszego protokołu i przedłożony organom celnym państwa przywozu w normalnym trybie. Musi być w nim wskazana nazwa i adres wystawy. W razie konieczności może być wymagana dodatkowa dokumentacja dotycząca warunków, na jakich towary były wystawione. 3. Ustęp 1 niniejszego artykułu stosuje się do wszelkich handlowych, przemysłowych, rolnych czy rzemieślniczych wystaw, targów lub podobnych publicznych pokazów, które nie są zorganizowane do celów prywatnych w sklepach czy pomieszczeniach handlowych, które mają na celu sprzedaż produktów zagranicznych i w trakcie których dane produkty pozostają pod kontrolą celną.

TYTUŁ IV DOWÓD POCHODZENIA ARTYKUŁ 17 Wymogi ogólne 1. Produkty pochodzące z Unii Europejskiej przy przywozie do Ghany korzystają z postanowień Umowy po przedstawieniu, w przypadkach określonych w art. 21 ust. 1, deklaracji sporządzonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub jakimkolwiek innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować (zwanej dalej „deklaracją pochodzenia”); tekst deklaracji pochodzenia jest zamieszczony w załączniku IV do niniejszego protokołu. 2. Produkty pochodzące z Ghany przy przywozie do Unii Europejskiej korzystają z postanowień Umowy po przedstawieniu: a) świadectwa przewozowego EUR.1, którego wzór znajduje się w załączniku III do niniejszego protokołu; lub b) w przypadkach określonych w art. 21 ust. 1 niniejszego protokołu, deklaracji sporządzonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub jakimkolwiek innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować (zwanej dalej „deklaracją pochodzenia”); tekst deklaracji pochodzenia jest zamieszczony w załączniku IV do niniejszego protokołu. 3. Nie naruszając postanowień art. 42 ust. 3 lit. c), postanowienia ust. 2 lit. a) będą możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej przez okres trzech lat po wejściu w życie niniejszego protokołu. Po upływie tego okresu zastosowanie mają jedynie postanowienia lit. b).

4. Na zasadzie odstępstwa od postanowień ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, produkty pochodzące w rozumieniu niniejszego protokołu, w przypadkach określonych w art. 26, korzystają z postanowień niniejszej Umowy bez konieczności przedkładania jakiegokolwiek z dokumentów, o których mowa w ust. 1. 5. Do celów stosowania postanowień niniejszego tytułu, eksporterzy dokładają starań, by używać języka wspólnego dla Ghany i Unii Europejskiej. ARTYKUŁ 18 Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR.1 1. Świadectwo przewozowe EUR.1 wystawiane jest przez organy celne państwa wywozu na pisemny wniosek sporządzony przez eksportera lub – na jego odpowiedzialność – przez jego upoważnionego przedstawiciela. 2. W tym celu eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wypełnia zarówno świadectwo przewozowe EUR.1, jak i formularz wniosku, których wzory znajdują się w załączniku III do niniejszego protokołu. Formularze te wypełnia się zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu. Jeśli formularze wypełnia się odręcznie, należy je wypełnić tuszem, drukowanymi literami. Opis produktów musi być zamieszczony w polu do tego przeznaczonym bez pozostawiania wolnych wierszy. Jeżeli pole nie jest wypełnione w całości, należy nakreślić poziomą linię poniżej ostatniego wiersza opisu, przekreślając puste miejsce. 3. Eksporter wnioskujący o wystawienie świadectwa przewozowego EUR.1 musi być przygotowany do przedłożenia w każdym momencie, na wniosek organów celnych państwa wywozu, na terytorium którego wystawiane jest świadectwo przewozowe EUR.1, wszystkich odpowiednich dokumentów potwierdzających pochodzenie danych produktów, jak również spełnienie pozostałych wymagań niniejszego protokołu. 4. Świadectwo przewozowe EUR.1 wystawiają organy celne Ghany, jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z Ghany lub z innych państw lub terytoriów, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu oraz spełniające inne wymogi niniejszego protokołu. 5. Organy celne wystawiające świadectwo przewozowe EUR.1 podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zweryfikowania statusu pochodzenia produktów i wypełnienia pozostałych wymogów niniejszego protokołu. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub wszelkie inne kontrole, które uznają za stosowne. Organy celne wystawiające świadectwo zapewniają także, aby formularze, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu zostały należycie wypełnione. W szczególności sprawdzają, czy pole przeznaczone na opis produktów zostało wypełnione w sposób wykluczający możliwość dodania fałszywych wpisów. 6. Datę wystawienia świadectwa przewozowego EUR.1 wskazuje się w polu 11 świadectwa.

7. Świadectwo przewozowe EUR.1 wystawiają organy celne i udostępniają je eksporterowi od chwili faktycznego dokonania wywozu lub jego zagwarantowania. ARTYKUŁ 19 Świadectwa przewozowe EUR.1 wystawiane z mocą wsteczną 1. Niezależnie od postanowień art. 18 ust. 7 niniejszego protokołu świadectwo przewozowe EUR.1 może, w drodze wyjątku, zostać wystawione po dokonaniu wywozu produktów, do których się odnosi, jeżeli: a) nie zostało ono wystawione w chwili dokonywania wywozu z powodu błędu lub niezamierzonych pominięć lub zaistnienia innych szczególnych okoliczności; lub b) zgodnie z wymogami organów celnych wykazano, że świadectwo przewozowe EUR.1 zostało wystawione, ale nie zostało z przyczyn technicznych przyjęte przy przywozie. 2. W celu stosowania ust. 1 niniejszego artykułu eksporter podaje w swoim wniosku miejsce i datę wywozu produktów, do których odnosi się świadectwo przewozowe EUR.1, oraz podaje powody złożenia wniosku. 3. Organy celne mogą wystawić świadectwo przewozowe EUR.1 z mocą wsteczną jedynie po sprawdzeniu, że informacje zawarte we wniosku eksportera są zgodne z informacjami znajdującymi się w odpowiednich dokumentach. 4. W świadectwach przewozowych EUR.1 wystawionych z mocą wsteczną umieszcza się następującą adnotację: „ISSUED RETROSPECTIVELY”

5. Adnotację, o której mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, zamieszcza się w polu „Uwagi” świadectwa przewozowego EUR.1. ARTYKUŁ 20 Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR.1 1. W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia świadectwa przewozowego EUR.1 eksporter może zwrócić się do organów celnych, które je wystawiły, z wnioskiem o wystawienie duplikatu w oparciu o dokumenty wywozowe znajdujące się w ich posiadaniu. 2. Na duplikacie wystawionym w ten sposób należy zamieścić następującą adnotację: „DUPLICATE” 3. Adnotację, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zamieszcza się w polu „Uwagi” duplikatu świadectwa przewozowego EUR.1. 4. Duplikat, który opatruje się datą wystawienia oryginalnego świadectwa przewozowego EUR.1, nabiera mocy od tej daty. ARTYKUŁ 21 Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia

1. Deklaracja pochodzenia może zostać sporządzona: a) jak wskazano w art. 17 ust. 1 niniejszego protokołu, przez zarejestrowanego eksportera zgodnie z prawodawstwem Unii Europejskiej; b) w przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. b), –w okresie do trzech lat od wejścia w życie niniejszego protokołu, przez eksportera, jak wskazano w art. 22; –trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszego protokołu, przez zarejestrowanego eksportera zgodnie z krajowym prawodawstwem Ghany. c) przez każdego eksportera przesyłki składającej się z jednego bądź kilku opakowań zawierających produkty pochodzące, których całkowita wartość nie przekracza 6 000 EUR. 2. Deklaracja pochodzenia może zostać sporządzona, jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z Ghany, z Unii Europejskiej z jednego z innych państw, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, oraz spełniające pozostałe wymogi niniejszego protokołu. 3. Eksporter sporządzający deklarację pochodzenia jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych państwa wywozu, wszystkich dokumentów potwierdzających status pochodzenia danych produktów oraz spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu. 4. Eksporter sporządza deklarację pochodzenia, wpisując na maszynie lub drukując na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym deklarację, której tekst zamieszczony jest w załączniku IV do niniejszego protokołu, w jednej z wersji językowych określonych w tym załączniku, zgodnie z krajowymi przepisami prawa państwa wywozu. Jeśli deklaracja jest sporządzana odręcznie, należy ją sporządzić tuszem, drukowanymi literami. 5. Deklaracje pochodzenia opatrzone są własnoręcznym, oryginalnym podpisem eksportera. Od zarejestrowanego eksportera, o którym mowa w ust. 1, lub od upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 22 niniejszego protokołu nie wymaga się jednak podpisu na takich deklaracjach, pod warunkiem że złoży on organom celnym państwa wywozu pisemne zobowiązanie do przyjęcia pełnej odpowiedzialności za każdą deklarację pochodzenia, która go identyfikuje, tak jakby była podpisana przez niego własnoręcznie.

6. Deklaracja pochodzenia może zostać sporządzona przez eksportera, gdy produkty, do których się odnosi, są wywożone lub po dokonaniu ich wywozu, pod warunkiem że zostanie ona przedstawiona w państwie przywozu nie później niż dwa (2) lata po dokonaniu przywozu produktów, do których się odnosi. ARTYKUŁ 22 Upoważniony eksporter 1. Organy celne państwa wywozu mogą upoważnić eksportera, który dokonuje częstych wysyłek produktów na mocy postanowień niniejszej Umowy dotyczących współpracy handlowej oraz przedstawi w sposób satysfakcjonujący organy celne wszelkie gwarancje konieczne do weryfikacji statusu pochodzenia danych produktów, jak również gwarancje dotyczące spełnienia pozostałych wymogów niniejszego protokołu, do sporządzenia deklaracji pochodzenia niezależnie od wartości przedmiotowych produktów. 2. Organy celne mogą uzależnić przyznanie statusu upoważnionego eksportera od spełnienia wszelkich warunków, jakie uznają za właściwe. 3. Organy celne nadają upoważnionemu eksporterowi numer pozwolenia celnego, który jest umieszczany na deklaracji pochodzenia. 4. Organy celne nadzorują sposób korzystania z upoważnienia przez upoważnionego eksportera. 5. Organy celne mogą w każdym momencie wycofać upoważnienie. Dokonują tego, jeśli upoważniony eksporter nie daje już gwarancji określonych w ust. 1, nie spełnia już warunków określonych w ust. 2 niniejszego artykułu lub w inny sposób niewłaściwie wykorzystuje upoważnienie. ARTYKUŁ 23 Termin ważności dowodu pochodzenia

1. Dowód pochodzenia jest ważny przez okres dziesięciu (10) miesięcy od daty wystawienia w państwie wywozu i musi zostać przedłożony organom celnym państwa przywozu przed upływem tego terminu ważności. 2. Dowody pochodzenia przedłożone organom celnym państwa przywozu po terminie ich przedstawienia, określonym w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą zostać przyjęte do celów stosowania preferencyjnego traktowania, jeżeli nieprzedłożenie dokumentów w terminie jest spowodowane wyjątkowymi okolicznościami. 3. W innych przypadkach przedłożenia dowodów z opóźnieniem organy celne państwa przywozu mogą przyjąć dowody pochodzenia, jeżeli produkty zostały im przedstawione przed upływem wspomnianego terminu. ARTYKUŁ 24 Przedkładanie dowodów pochodzenia Dowody pochodzenia przedkłada się organom celnym państwa przywozu zgodnie z procedurami stosowanymi w tym państwie. Organy te mogą zażądać pisemnego tłumaczenia dowodu pochodzenia. Mogą one także żądać, aby do zgłoszenia przywozowego zostało dołączone oświadczenie importera, że produkty spełniają warunki wymagane do stosowania Umowy. ARTYKUŁ 25 Przywóz partiami Jeżeli na wniosek importera i na warunkach określonych przez organy celne państwa przywozu produkty zdemontowane lub niezmontowane, w rozumieniu reguły ogólnej nr 2 lit. a) Systemu Zharmonizowanego, należące do sekcji XVI i XVII lub sklasyfikowane pod pozycjami nr 73.08 i 94.06 Systemu Zharmonizowanego, przywożone są partiami, organom celnym przedstawiany jest jeden dowód pochodzenia przy przywozie pierwszej partii.

ARTYKUŁ 26 Zwolnienia z wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia 1. Produkty wysłane jako małe paczki od osób prywatnych do osób prywatnych lub stanowiące część bagażu osobistego podróżnych są uznawane za produkty pochodzące bez wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia, pod warunkiem że takie produkty nie są przywożone w celach handlowych i zostały zgłoszone jako spełniające wymogi niniejszego protokołu oraz że nie ma żadnych wątpliwości co do wiarygodności takiego oświadczenia. W przypadku produktów przesyłanych drogą pocztową takie oświadczenie może zostać umieszczone na zgłoszeniu celnym CN22/CN23 lub na załączonej do tego dokumentu kartce papieru. 2. Przywóz o charakterze okazjonalnym, obejmujący wyłącznie produkty do osobistego użytku ich odbiorców albo podróżnych lub ich rodzin, nie jest uważany za przywóz w celach handlowych, jeśli rodzaj i ilość produktów wskazuje na brak przeznaczenia handlowego. 3 Ponadto łączna wartość takich produktów nie może przekraczać 500 EUR w przypadku małych paczek lub 1 200 EUR w przypadku produktów stanowiących część bagażu osobistego podróżnych. ARTYKUŁ 27 Procedura informacyjna do celów kumulacji 1. W przypadku gdy stosuje się postanowienia art. 7 ust. 1 niniejszego protokołu, dowodem statusu pochodzenia, w rozumieniu niniejszego protokołu, materiałów pochodzących z Ghany, Unii Europejskiej, innego państwa AKP stosującego umowę o partnerstwie gospodarczym przynajmniej tymczasowo lub z KTZ, jest świadectwo przewozowe EUR. 1 lub deklaracja pochodzenia lub deklaracja dostawcy, której wzór znajduje się w załączniku V-A do niniejszego protokołu, przedłożone przez eksportera z Ghany lub Unii Europejskiej, skąd pochodzą dane materiały. 2. W przypadku gdy stosuje się postanowienia art. 7 ust. 2 niniejszego protokołu, dowodem obróbki lub przetworzenia, przeprowadzonych w Ghanie, Unii Europejskiej lub innym państwie AKP stosującym umowę o partnerstwie gospodarczym przynajmniej tymczasowo lub w KTZ, jest deklaracja dostawcy, której wzór znajduje się w załączniku V-B do niniejszego protokołu, przedłożona przez eksportera z Ghany lub Unii Europejskiej, skąd pochodzą dane materiały. 3. W przypadku gdy stosuje się art. 8 ust. 1 niniejszego protokołu, dokumenty, które należy okazać w celu udowodnienia pochodzenia, określa się zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do państw beneficjentów ogólnego systemu preferencji;

4. W przypadku gdy stosuje się art. 8 ust. 2 niniejszego protokołu, dokumenty, które należy okazać w celu udowodnienia pochodzenia, określa się zgodnie z zasadami określonymi w odpowiednich umowach lub ustaleniach. 5. Dostawca sporządza odrębną deklarację w przypadku przesyłki towarów wymienionych na fakturze handlowej dotyczącej tej wysyłki lub w załączniku do faktury, albo w specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym dotyczącym tej wysyłki, opisującym przedmiotowe materiały w sposób wystarczająco szczegółowy, by umożliwić ich identyfikację. 6. Deklarację dostawcy można sporządzić na gotowym formularzu. 7. Deklaracje dostawcy na fakturze opatrzone są własnoręcznym, oryginalnym podpisem dostawcy. Jednakże jeśli fakturę oraz deklarację dostawcy sporządza się przy użyciu metod elektronicznego przetwarzania danych, deklaracja dostawcy nie wymaga składania własnoręcznego podpisu, pod warunkiem że tożsamość pracownika odpowiedzialnego za sporządzenie deklaracji w przedsiębiorstwie dostawczym została udowodniona w sposób zadowalający organy celne w państwie, w którym sporządza się deklarację dostawcy. Wspomniane organy celne mogą ustalić warunki wykonania postanowień niniejszego ustępu. 8. Deklaracje dostawcy przedkłada się właściwemu urzędowi celnemu w państwie wywozu, w którym złożono wniosek o wydanie świadectwa przewozowego EUR.1. 9. Dostawca sporządzający deklarację jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych państwa, w którym sporządza się deklarację, wszelkich właściwych dokumentów potwierdzających, że informacje zawarte w deklaracji są prawdziwe. 10. Deklaracje dostawcy oraz dokumenty informacyjne wystawione przed dniem wejścia w życie niniejszego protokołu zachowują ważność zgodnie z art. 26 protokołu 1 do umowy z Kotonu. ARTYKUŁ 28 Dokumenty poświadczające Dokumenty, o których mowa w art. 18 ust. 3 i art. 21 ust. 3 niniejszego protokołu, wykorzystywane do celów potwierdzenia, że produkty objęte świadectwem przewozowym EUR.1 lub deklaracją pochodzenia mogą być uważane za produkty pochodzące z Ghany, Unii Europejskiej lub jednego z pozostałych państw lub terytoriów, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, i spełniają pozostałe wymogi niniejszego protokołu, mogą m.in. składać się z:

a) bezpośrednich dowodów dotyczących procesów przeprowadzonych przez eksportera lub dostawcę w celu uzyskania danych towarów, zawartych na przykład w jego rachunkach lub dokumentach księgowych; b) dokumentów potwierdzających status pochodzenia wykorzystanych materiałów, wystawionych lub sporządzonych w Ghanie, Unii Europejskiej lub w jednym z pozostałych państw lub terytoriów, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, jeżeli dokumenty te wykorzystywane są zgodnie z prawem krajowym; c) dokumentów potwierdzających dokonanie obróbki lub przetworzenia materiałów w Ghanie, Unii Europejskiej lub w jednym z pozostałych państw lub terytoriów, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, wystawionych lub sporządzonych w Ghanie, Unii Europejskiej lub w jednym z pozostałych państw lub terytoriów, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, jeżeli dokumenty te wykorzystywane są zgodnie z prawem krajowym; d) świadectw przewozowych EUR.1 lub deklaracji pochodzenia, stanowiących dowód statusu pochodzenia wykorzystanych materiałów, wystawionych lub sporządzonych w Ghanie, w Unii Europejskiej lub w jednym z pozostałych państw lub terytoriów, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu zgodnie z nim. ARTYKUŁ 29 Przechowywanie dowodów pochodzenia i dokumentów poświadczających 1. Eksporter występujący z wnioskiem o wystawienie świadectwa przewozowego EUR.1 przechowuje dokumenty określone w art. 18 ust. 3 przez okres co najmniej trzech (3) lat. 2. Eksporter sporządzający deklarację pochodzenia przechowuje kopię tej deklaracji pochodzenia, jak również dokumenty, o których mowa w art. 21 ust. 3, przez okres co najmniej trzech (3) lat. 3. Dostawca sporządzający deklarację dostawcy przechowuje kopie tej deklaracji oraz kopię faktury, dowodu dostawy lub innego dokumentu handlowego, do którego dołączono deklarację, a także dokumenty, o których mowa w art. 27 ust. 9, przez okres co najmniej trzech (3) lat. 4. Organy celne państwa wywozu wystawiające świadectwo przewozowe EUR.1 przechowują formularz wniosku określony w art. 18 ust. 2 przez okres co najmniej trzech (3) lat.

5. Organy celne państwa przywozu przechowują przedłożone im świadectwa przewozowe EUR.1 i deklaracje pochodzenia przez okres co najmniej trzech (3) lat. ARTYKUŁ 30 Niezgodności i błędy formalne 1. Stwierdzenie drobnych niezgodności między oświadczeniami zawartymi w dowodzie pochodzenia a oświadczeniami podanymi w dokumentach przedłożonych urzędowi celnemu w celu dopełnienia formalności związanych z przywozem produktów nie unieważnia tym samym dowodu pochodzenia, jeżeli zostanie należycie dowiedzione, że dokument ten rzeczywiście odpowiada przedstawionym produktom. 2. Oczywiste błędy formalne, takie jak błędy literowe na dowodzie pochodzenia, nie powodują odrzucenia tego dokumentu, jeśli błędy te nie wzbudzają wątpliwości co do poprawności oświadczeń złożonych w dokumencie. ARTYKUŁ 31 Kwoty wyrażone w euro 1. Do celów stosowania postanowień art. 21 ust. 1 lit. c) i art. 26 ust. 3 niniejszego protokołu, w przypadkach gdy produkty są fakturowane w walucie innej niż euro, kwoty wyrażone w walutach krajowych Ghany, państw członkowskich Unii Europejskiej lub innych państw lub terytoriów, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, stanowiące równowartość kwot wyrażonych w euro, są ustalane corocznie przez każde z przedmiotowych państw. 2. Przesyłka podlega postanowieniom art. 21 ust. 1 lit. c) lub art. 26 ust. 3 niniejszego protokołu poprzez odniesienie do waluty, w której sporządzona jest faktura, zgodnie z kwotą ustaloną przez przedmiotowe państwo. 3. Kwoty podawane w jakiejkolwiek walucie krajowej stanowią równowartość kwot wyrażonych w euro według kursu z pierwszego dnia roboczego października. Kwoty te zgłaszane są Komisji Europejskiej do dnia 15 października i obowiązują od 1 stycznia następnego roku. Komisja Europejska powiadamia wszystkie zainteresowane państwa o wysokości właściwych kwot.

4. Dane państwo może zaokrąglić w górę lub w dół kwoty otrzymane po przeliczeniu kwoty wyrażonej w euro na swoją walutę krajową. Kwota po zaokrągleniu nie może różnić się od kwoty otrzymanej po przeliczeniu o więcej niż 5 %. Dane państwo może pozostawić bez zmian kwoty wyrażone w walucie krajowej stanowiące równowartość kwot wyrażonych w euro, jeżeli w wyniku corocznego ich dostosowywania przewidzianego w ust. 3 niniejszego artykułu kwoty te po dokonaniu przeliczenia, a przed zaokrągleniem, ulegają podwyższeniu o mniej niż 15 % równowartości kwoty wyrażonej w walucie krajowej. Kwota wyrażona w walucie krajowej może pozostać bez zmian, jeżeli w wyniku corocznego przeliczenia jej wartość uległaby zmniejszeniu. 5. Kwoty wyrażone w euro będą przedmiotem przeglądu dokonywanego przez Komitet na wniosek Unii Europejskiej lub Ghany. Przeprowadzając ten przegląd Komitet rozważa celowość zachowania skutków przedmiotowych ograniczeń, uwzględniając wartości rzeczywiste. W tym celu może on podjąć decyzję o zmianie kwot wyrażonych w euro. TYTUŁ V WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA ARTYKUŁ 32 Warunki administracyjne jakie muszą spełniać produkty, aby możliwe było korzystanie z niniejszej Umowy Produkty pochodzące w rozumieniu niniejszego protokołu z Ghany lub Unii Europejskiej korzystają, w chwili składania celnego zgłoszenia przywozowego, z preferencji wynikających z Umowy jedynie pod warunkiem, że zostały wywiezione najwcześniej w dniu, w którym państwo wywozu spełniło warunki określone w art. 33, 34 i 44 niniejszego protokołu. Strony przekazują sobie informacje, o których mowa w art. 33 niniejszego protokołu. ARTYKUŁ 33

Powiadomienie organów celnych 1. Ghana oraz państwa członkowskie Unii Europejskiej przekazują sobie wzajemnie za pośrednictwem Komisji Europejskiej adresy organów celnych odpowiedzialnych za wystawianie i weryfikację świadectw przewozowych EUR.1, deklaracji pochodzenia oraz deklaracji dostawcy, a także wzory odcisków pieczęci używanych w ich urzędach celnych przy wystawianiu tych świadectw. Świadectwa przewozowe EUR.1, deklaracje pochodzenia oraz deklaracje dostawcy są akceptowane do celów stosowania traktowania preferencyjnego od dnia otrzymania informacji przez Komisję Europejską. 2. Ghana oraz państwa członkowskie Unii Europejskiej niezwłocznie informują się nawzajem w przypadku zaistnienia jakichkolwiek zmian w informacjach, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. 3. Organy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, działają z upoważnienia rządu danego państwa. Organy odpowiedzialne za kontrolę i weryfikację stanowią część organów rządowych danego państwa. ARTYKUŁ 34 Inne metody współpracy administracyjnej 1. W celu zapewnienia prawidłowego stosowania niniejszego protokołu Unia Europejska, Ghana oraz inne państwa, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, zapewniają, za pośrednictwem właściwych organów administracji celnej, kontrolę autentyczności świadectw przewozowych EUR.1, deklaracji pochodzenia lub deklaracji dostawcy oraz poprawności informacji podanych w tych dokumentach. Ponadto Ghana oraz państwa członkowskie Unii Europejskiej: a) dostarczają sobie wzajemnie koniecznej współpracy administracyjnej w przypadku otrzymania wniosku o monitorowanie właściwego zarządzania oraz kontrolę stosowania protokołu w danym państwie, w tym poprzez wizyty na miejscu; b) dokonują kontroli, zgodnie z art. 35 niniejszego protokołu, statusu pochodzenia produktów oraz spełnienia pozostałych wymogów niniejszego protokołu.

2. Konsultowane organy dostarczają wszelkich istotnych informacji, dotyczących warunków, w których wytworzono produkt, wskazując w szczególności warunki, zgodnie z którymi w Ghanie, w Unii Europejskiej oraz w innych państwach, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, przestrzegane są reguły pochodzenia. ARTYKUŁ 35 Weryfikacja dowodów pochodzenia 1. Późniejsze weryfikacje dowodów pochodzenia przeprowadzane są na podstawie analizy ryzyka lub wyrywkowo lub za każdym razem, kiedy organy celne Strony przywozu mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności tych dokumentów, statusu pochodzenia danych produktów lub spełnienia innych wymogów niniejszego protokołu. 2. W celu wykonania postanowień ust. 1 niniejszego artykułu organy celne państwa przywozu zwracają organom celnym państwa wywozu świadectwo przewozowe EUR.1 oraz fakturę, jeżeli została przedłożona, deklarację pochodzenia lub kopie tych dokumentów, podając, w stosownych przypadkach, powody uzasadniające przeprowadzenie takiej weryfikacji. Wszelkie uzyskane dokumenty lub informacje wskazujące, iż informacje podane w dowodzie pochodzenia są nieprawdziwe, są przekazywane wraz z wnioskiem o przeprowadzenie weryfikacji. 3. Weryfikację przeprowadzają organy celne państwa wywozu. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub wszelkie inne kontrole, które uznają za stosowne. 4. Jeżeli w oczekiwaniu na wyniki weryfikacji organy celne państwa przywozu podejmą decyzję o zawieszeniu przyznania preferencyjnego traktowania w odniesieniu do danego produktów, stwarzają one importerowi możliwość zwolnienia tych produktów, z zastrzeżeniem wprowadzenia wobec nich wszelkich środków ostrożności, które uznają za konieczne. 5. Organy celne wnioskujące o weryfikację są informowane o jej wynikach najszybciej jak to możliwe. Wyniki takie wyraźnie wskazują, czy dokumenty są autentyczne oraz czy dane produkty mogą być uważane za produkty pochodzące z Ghany, Unii Europejskiej lub jednego z innych państw, o których mowa w art. 6, 7 i 8 niniejszego protokołu, oraz spełniające pozostałe wymogi niniejszego protokołu. 6. Jeżeli w przypadkach uzasadnionych wątpliwości brak jest odpowiedzi w terminie dziesięciu miesięcy od dnia przedstawienia wniosku o weryfikację albo jeżeli odpowiedź nie zawiera informacji wystarczających do stwierdzenia autentyczności danego dokumentu lub rzeczywistego pochodzenia produktów, organy celne występujące z wnioskiem o weryfikację, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, odmawiają przyznania prawa do korzystania z preferencji. 7. Strony odwołują się do art. 7 protokołu nr 2 dotyczącego wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych w przypadku wspólnych dochodzeń dotyczących dowodów pochodzenia.

ARTYKUŁ 36 Weryfikacja deklaracji dostawcy 1. Weryfikacja deklaracji dostawcy przeprowadzana jest na podstawie analizy ryzyka, wyrywkowo lub w każdym przypadku, gdy organy celne państwa, w którym deklaracje te zostały wykorzystane do celów wystawienia świadectwa przewozowego EUR.1 lub sporządzenia deklaracji pochodzenia, mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności dokumentu lub prawdziwości zawartych w nim informacji. 2. Organy celne, którym przedłożono deklarację dostawcy mogą zażądać od organów celnych państwa, w którym sporządzono deklarację, wystawienia dokumentu informacyjnego, którego wzór znajduje się w załączniku VI do niniejszego protokołu. Organy poświadczające, którym przedłożono deklarację dostawcy mogą alternatywnie zażądać od eksportera sporządzenia dokumentu informacyjnego, wystawionego przez organy celne państwa, w którym sporządzono deklarację. Urząd wystawiający dokument informacyjny przechowuje jego kopię przynajmniej przez trzy (3) lata. 3. Organy celne wnioskujące o weryfikację są informowane o jej wynikach najszybciej jak to możliwe. Wyniki muszą jednoznacznie wskazywać, czy informacje podane w deklaracji dostawcy są prawidłowe i powinny umożliwiać ustalenie, czy i w jakim zakresie deklaracja dostawcy mogła zostać wykorzystana do celów wystawienia świadectwa przewozowego EUR.1 lub sporządzenia deklaracji pochodzenia. 4. Weryfikację przeprowadzają organy celne państwa, w którym sporządzono deklarację dostawcy. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych dostawcy lub wszelkie inne kontrole, które uznają za stosowne w celu zweryfikowania poprawności danej deklaracji dostawcy. 5. Każde świadectwo przewozowe EUR.1 lub deklarację pochodzenia sporządzoną w oparciu o nieprawidłową deklarację dostawcy uznaje się za nieważne. ARTYKUŁ 37

Rozstrzyganie sporów 1. W przypadku gdy spory związane z procedurami weryfikacji określonymi w art. 36 i 37 niniejszego protokołu nie mogą zostać rozstrzygnięte przez organy celne, które wystąpiły z wnioskiem o weryfikację i organy celne odpowiedzialne za przeprowadzenie tej weryfikacji, lub gdy pojawi się problem dotyczący interpretacji niniejszego protokołu, strony sporu przedkładają sprawę Komitetowi. 2. We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi państwa przywozu podlega prawodawstwu tego państwa. ARTYKUŁ 38 Sankcje Wobec każdej osoby sporządzającej lub przyczyniającej się do sporządzenia dokumentu zawierającego nieprawdziwe informacje w celu uzyskania traktowania preferencyjnego dla produktów stosowane są sankcje. ARTYKUŁ 39 Odstępstwa 1. Komitet może przyjąć odstępstwa od niniejszego protokołu, gdy uzasadnia to rozwój istniejącego przemysłu lub tworzenie nowych gałęzi przemysłu w Ghanie. W tym celu Ghana przed lub z chwilą przedstawienia sprawy Komitetowi informuje Unię Europejską o złożeniu wniosku o odstępstwo na podstawie dokumentacji sporządzonej zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Unia Europejska odpowiada pozytywnie na wszystkie należycie uzasadnione wnioski Ghany zgodne z niniejszym artykułem i niepowodujące poważnego zagrożenia dla istniejącego przemysłu UE. 2. Aby ułatwić Komitetowi analizowanie wniosków o odstępstwo, za pomocą formularza podanego w załączniku VII do niniejszego protokołu Ghana, składając wniosek, przedstawia uzasadnienie wniosku, dostarczając możliwie najwięcej informacji obejmujących w szczególności następujące punkty:

a) nazwa gotowego produktu; b) charakter oraz ilość materiałów pochodzących z państw trzecich; c) charakter oraz ilość materiałów pochodzących z Ghany lub państw lub terytoriów, o których mowa w art. 7 niniejszego protokołu, lub materiałów tam przetworzonych; d) procesy produkcji; e) wartość dodana; f) liczba pracowników w przedmiotowym przedsiębiorstwie; g) przewidywana wielkość wywozu do Unii Europejskiej; h) inne możliwe źródła zaopatrzenia w surowce; i) uzasadnienie wnioskowanego okresu w świetle dążeń do znalezienia nowych źródeł zaopatrzenia; j) inne uwagi.

Te same zasady stosuje się w odniesieniu do wszelkich wniosków o przedłużenie. Komitet może wprowadzać zmiany w formularzu. 3. Analiza wniosków uwzględnia w szczególności: a) poziom rozwoju lub położenie geograficzne Ghany; b) przypadki, w których zastosowanie obowiązujących reguł pochodzenia miałoby znaczny wpływ na zdolność przemysłu istniejącego w Ghanie do kontynuowania wywozu do Unii Europejskiej, w szczególności przypadki, gdy mogłoby to doprowadzić do zaprzestania działalności w tej branży przemysłowej; c) przypadki szczególne, w których można jasno dowieść, iż znaczące inwestycje w przemyśle mogłyby zostać zahamowane z powodu reguł pochodzenia i w których odstępstwo sprzyjające realizacji programu inwestycyjnego mogłoby umożliwić stopniowe przyjmowanie tych reguł. 4. W każdym przypadku przeprowadza się analizę w celu ustalenia, czy reguły dotyczące kumulacji pochodzenia nie pozwalają na rozstrzygnięcie problemu. 5. Podczas analizowania wniosków szczególną uwagę należy zwrócić, w każdym przypadku odrębnie, na możliwość przyznania statusu produktów pochodzących tym produktom, w których skład wchodzą materiały pochodzące z sąsiadujących krajów rozwijających się, krajów najsłabiej rozwiniętych lub krajów rozwijających się, z którymi Ghana nawiązała szczególne stosunki, pod warunkiem że można ustanowić satysfakcjonującą współpracę administracyjną. 6. Komitet podejmuje wszelkie kroki niezbędne do zapewnienia, że decyzja jest podejmowana tak szybko, jak jest to możliwe, a w każdym przypadku nie później niż w ciągu siedemdziesięciu pięciu (75) dni roboczych od dnia otrzymania wniosku przez współprzewodniczącego tego Komitetu ze strony Unii Europejskiej. Jeśli Unia Europejska nie poinformuje Ghany o swoim stanowisku w sprawie wniosku w tym terminie, wniosek uznaje się za przyjęty. 7. a) Odstępstwo obowiązuje w okresie ustalanym przez Komitet, na ogół przez pięć (5) lat.

b) W decyzji o przyznaniu odstępstwa można przewidzieć możliwość odnowienia odstępstwa bez konieczności podejmowania przez Komitet nowej decyzji, pod warunkiem że Ghana przedłoży, w terminie trzech (3) miesięcy przed upływem każdego terminu, dowód stwierdzający, że nadal nie jest w stanie spełnić warunków niniejszego protokołu, od których uzyskała odstępstwo. W przypadku jakiegokolwiek sprzeciwu wobec przedłużenia okresu obowiązywania odstępstwa, Komitet jak najszybciej analizuje powody sprzeciwu i podejmuje decyzję w sprawie przedłużenia odstępstwa. Komitet postępuje zgodnie z procedurą przewidzianą w ust. 6. Wprowadza się wszelkie niezbędne środki mające na celu uniknięcie zakłóceń w stosowaniu odstępstwa. c) W okresach, o których mowa w lit. a) i b), Komitet może dokonać przeglądu warunków dotyczących stosowania odstępstwa, jeśli stwierdzi, że zaszła znacząca zmiana w okolicznościach faktycznych, które uzasadniały przyjęcie decyzji o przyznaniu odstępstwa. Po zakończeniu przeglądu Komitet może podjąć decyzję o zmianie warunków swej decyzji dotyczących zakresu odstępstwa lub każdego innego warunku ustalonego wcześniej. 8. Niezależnie od postanowień ust. 1-7 niniejszego artykułu przyznanie odstępstwa dotyczącego tuńczyka konserwowanego i filetów z tuńczyka, objętych pozycją 16.04 Systemu Zharmonizowanego, jest możliwe tylko w pierwszym roku od wejścia w życie protokołu, w ramach rocznego nieodnawialnego kontyngentu 1 000 ton dla tuńczyka konserwowanego oraz 200 ton dla filetów z tuńczyka. TYTUŁ VI CEUTA I MELILLA ARTYKUŁ 40 Warunki ogólne 1. Używany w niniejszym protokole termin „Unia Europejska” nie obejmuje Ceuty i Melilli. 2. Produkty pochodzące z Ghany przy przywozie do Ceuty lub Melilli korzystają pod wszystkimi względami z takiego samego systemu celnego, jaki jest stosowany do produktów pochodzących z obszaru celnego Unii Europejskiej na podstawie protokołu nr 2 do Aktu przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnot Europejskich. Ghana stosuje wobec przywozu produktów objętych niniejszą Umową oraz pochodzących z Ceuty i Melilli taki sam system celny, jak dla produktów przywożonych oraz pochodzących z Unii Europejskiej.

3. Do celów stosowania ust. 2 niniejszego artykułu w odniesieniu do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, niniejszy protokół stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian z zastrzeżeniem warunków specjalnych określonych w art. 41 niniejszego protokołu. ARTYKUŁ 41 Warunki szczególne 1. Pod warunkiem, że są zgodne z postanowieniami art. 15 niniejszego protokołu, przywożone produkty są uważane za: (1) produkty pochodzące z Ceuty i Melilli: a) produkty w całości uzyskane w Ceucie i Melilli;

b) produkty uzyskane w Ceucie i Melilli, do wytwarzania których wykorzystano produkty inne niż wymienione w lit. a), pod warunkiem że: (i) produkty te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 4 niniejszego protokołu; lub (ii) produkty te pochodzą z Ghany lub z Unii Europejskiej, pod warunkiem że zostały poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającym poza czynności wymienione w art. 5 niniejszego protokołu; (2) produkty pochodzące z Ghany:

a) produkty w całości uzyskane w Ghanie; b) produkty uzyskane w Ghanie, do wytwarzania których wykorzystano produkty inne niż wymienione w lit. a), pod warunkiem że: (i) produkty te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 4 niniejszego protokołu; lub (ii) produkty te pochodzą, w rozumieniu niniejszego protokołu, z Ceuty i Melilli lub z Unii Europejskiej i zostały poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającym poza czynności wymienione w art. 5 niniejszego protokołu. 2. Ceutę i Melillę uważa się za jedno terytorium. 3. Eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel ma obowiązek umieścić wpis „…” oraz „Ceuta i Melilla” w polu 2 świadectwa przewozowego EUR.1 lub w deklaracji pochodzenia. Ponadto w przypadku produktów pochodzących z Ceuty i Melilli status pochodzenia zaznacza się w polu 4 świadectwa przewozowego EUR.1 lub w deklaracji pochodzenia. 4. Organy celne Hiszpanii są odpowiedzialne za stosowanie niniejszego protokołu w Ceucie i Melilli. TYTUŁ VII POSTANOWIENIA KOŃCOWE

ARTYKUŁ 42 Przegląd i stosowanie reguł pochodzenia 1. Zgodnie z art. 73 niniejszej Umowy Wspólny Komitet UPG Ghana–Unia Europejska może na wniosek Ghany lub Unii Europejskiej dokonać analizy stosowania postanowień niniejszego protokołu, w szczególności dotyczących wdrożenia systemu zarejestrowanych eksporterów, oraz ich wpływu gospodarczego, w celu ich dostosowania lub, jeżeli to konieczne, zmiany. Wspólny Komitet Ghana–Unia Europejska uwzględnia między innymi wpływ zmian technologicznych na reguły pochodzenia. 2. Niezależnie od postanowień ust. 1 niniejszego artykułu postanowienia niniejszego protokołu i jego załączników muszą zostać poddane przeglądowi i w stosownych przypadkach rewizji przed końcem okresu pięciu (5) lat od daty wejścia w życie niniejszego protokołu, zgodnie z wymogami art. 6 niniejszej Umowy. Przegląd ten dotyczy również załącznika II-A do niniejszego protokołu i ma na celu podjęcie decyzji w sprawie ewentualnego przedłużenia jego stosowania. 3. Zgodnie z art. 34 niniejszej Umowy Komitet monitoruje wdrażanie postanowień niniejszego protokołu oraz zarządzanie nimi i podejmuje decyzje dotyczące między innymi: a) kumulacji, na warunkach określonych w art. 8 niniejszego protokołu; b) odstępstw od postanowień niniejszego protokołu, na warunkach określonych w jego art. 39. c) przedłużenia trzyletniego okresu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 lit. b), w oparciu o dowody, że Ghana nie jest gotowa do wdrożenia prawodawstwa dotyczącego zarejestrowanych eksporterów; d) progu 6 000 EUR, o którym mowa w art. 21 ust. 1 lit. c).

ARTYKUŁ 43 Załączniki Załączniki do niniejszego protokołu stanowią jego integralną część. ARTYKUŁ 44 Wdrożenie niniejszego protokołu Unia Europejska i Ghana wprowadzają niezbędne dla każdej ze stron środki w celu wdrożenia niniejszego protokołu; środki te obejmują: a) niezbędne środki krajowe i regionalne wymagane dla wdrożenia oraz przestrzegania zasad i procedur przewidzianych w niniejszym protokole, w tym środki niezbędne do wykonania postanowień artykułów odnoszących się do kumulacji; b) wdrożenie struktur i systemów administracyjnych niezbędnych dla odpowiedniego wdrożenia i kontroli pochodzenia produktów. ARTYKUŁ 45

Postanowienia przejściowe dla towarów przewożonych tranzytem lub składowanych Postanowienia niniejszej Umowy mogą być stosowane do towarów, które spełniają wymogi postanowień niniejszego protokołu i w dniu jego wejścia w życie znajdują się w tranzycie lub są czasowo składowane w składzie celnym w Unii Europejskiej lub w Ghanie bez zapłacenia ceł przywozowych i podatków, z następującym zastrzeżeniem: (a)w przypadku wywozu z Ghany do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem przedłożenia organom celnym państwa przywozu, w ciągu dziesięciu (10) miesięcy od tej daty, świadectwa przewozowego EUR.1 wydanego z mocą wsteczną przez organy celne Ghany lub deklaracji pochodzenia zgodnie z art. 17 ust. 2 lit. b) i art. 21, wraz z dokumentami potwierdzającymi, że towary są zgodne z postanowieniami art. 15 niniejszego protokołu; (b)w przypadku wywozu z Unii Europejskiej do Ghany, z zastrzeżeniem przedłożenia organom celnym Ghany, w ciągu dziesięciu (10) miesięcy od tej daty, deklaracji pochodzenia wydanej zgodnie z art. 17 ust. 1 i art. 21, wraz z dokumentami potwierdzającymi, że towary są zgodne z postanowieniami art. 15 niniejszego protokołu. ZAŁĄCZNIK I DO PROTOKOŁU NR 1 UWAGI WSTĘPNE DO WYKAZU

W ZAŁĄCZNIKU II DO PROTOKOŁU Uwaga 1 Wykaz znajdujący się w załączniku II do niniejszego protokołu określa warunki, które muszą spełniać wszystkie produkty, by zostały uznane za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 4 niniejszego protokołu. Uwaga 2 1. Pierwsze dwie kolumny w wykazie opisują produkt uzyskany. Pierwsza kolumna podaje numer pozycji lub działu stosowany w Systemie Zharmonizowanym, natomiast druga zawiera opis towarów zastosowany w tym systemie w odniesieniu do tej pozycji lub działu. Dla każdego wpisu znajdującego się w dwóch pierwszych kolumnach określono regułę wymienioną w kolumnie 3 lub 4. Jeżeli, w pewnych przypadkach, numer podany w pierwszej kolumnie poprzedza adnotacja „ex”, oznacza to, że regułę podaną w kolumnie 3 lub 4 stosuje się wyłącznie do części tej pozycji opisanej w kolumnie 2.

2. Jeżeli w kolumnie 1 znajduje się kilka numerów pozycji lub w przypadku kiedy został podany numer działu i w związku z tym w kolumnie 2 znajduje się tylko ogólny opis produktu, odpowiednie reguły zawarte w kolumnach 3 lub 4 mają zastosowanie do wszystkich produktów, które w ramach Systemu Zharmonizowanego sklasyfikowane są w obrębie pozycji danego działu lub w obrębie którejkolwiek z pozycji zgrupowanych w kolumnie 1. 3. Jeżeli w wykazie podane są różne reguły mające zastosowanie do różnych produktów objętych tą samą pozycją, w każdym tiret zawarty jest opis odnoszący się do części pozycji będącej przedmiotem odpowiedniej reguły z kolumny 3 lub 4. 4. W przypadku gdy wpisowi w pierwszych dwóch kolumnach odpowiada reguła wymieniona w kolumnie 3 i 4, eksporter może wybrać zastosowanie albo reguły określonej w kolumnie 3, albo reguły określonej w kolumnie 4. Jeżeli kolumna 4 nie zawiera żadnej reguły, należy zastosować regułę określoną w kolumnie 3. Uwaga 3 1. Postanowienia art. 4 niniejszego protokołu dotyczące produktów, które uzyskały status pochodzenia, wykorzystywanych do wytwarzania innych produktów, stosuje się bez względu na to, czy status ten został uzyskany w zakładzie, w którym wykorzystuje się te produkty, czy w innym zakładzie na terytorium Unii Europejskiej lub Ghany. Przykładowo: Silnik objęty pozycją 8407, dla którego reguła określa, że wartość materiałów niepochodzących, które mogą wchodzić w jego skład, nie może przekraczać 40 % ceny ex-works produktu, wytwarzany jest z „innej stali stopowej zgrubnie kształtowanej przez kucie” z pozycji ex 7224. Jeżeli ta odkuwka została wykonana w UE z niepochodzącego wlewka, to nabyła ona już status pochodzenia w oparciu o regułę dotyczącą pozycji ex 7224 w wykazie. W związku z tym, przy obliczaniu wartości silnika odkuwkę można potraktować jako produkt pochodzący, bez względu na to, czy został wyprodukowany w tym samym, czy w innym zakładzie w Unii Europejskiej. Wartości niepochodzącego wlewka nie bierze się więc pod uwagę przy określaniu wartości użytych materiałów niepochodzących. 2. Reguła podana w wykazie określa minimalny stopień wymaganej obróbki lub przetworzenia, co oznacza, że przeprowadzenie dalszej obróbki lub przetworzenia również nadaje status pochodzenia i odwrotnie, obróbka lub przetworzenie w mniejszym zakresie nie nadaje statusu pochodzenia. Inaczej mówiąc, jeżeli reguła przewiduje, że na pewnym etapie wytwarzania można wykorzystać materiał niepochodzący, wykorzystanie tego materiału na wcześniejszym etapie wytwarzania jest również dozwolone, natomiast na późniejszym etapie nie jest dozwolone. 3. Bez uszczerbku dla uwagi 3.2, jeżeli w regule użyto sformułowania „wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją”, to materiały objęte tą samą pozycją co produkt również mogą zostać użyte, jednak z uwzględnieniem wszelkich szczególnych ograniczeń, które również mogą być zawarte w regule. Wyrażenie „wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, łącznie z innymi materiałami objętymi pozycją...” oznacza jednak, że można wykorzystać wyłącznie materiały sklasyfikowane w tej samej pozycji co produkt, o innym opisie niż opis danego produktu w kolumnie 2 wykazu.

4. Jeżeli reguła w wykazie określa, że produkt może być wytwarzany z więcej niż jednego materiału, oznacza to, że może zostać użyty jeden lub więcej materiałów. Nie oznacza to, że należy użyć wszystkich materiałów jednocześnie.

Przykładowo: Reguła dotycząca tkanin objętych pozycjami od 5208 do 5212 stanowi, że mogą być użyte zarówno włókna naturalne, jak i m.in. materiały chemiczne. Reguła ta nie oznacza, że należy jednocześnie używać włókien naturalnych i materiałów chemicznych - możliwe jest zarówno użycie tylko jednego z tych materiałów, jak i obu z nich. 5. W przypadku gdy zamieszczona w wykazie reguła przewiduje, że produkt musi zostać wytworzony z określonego materiału, warunek ten nie wyklucza stosowania innych materiałów, które ze względu na właściwe im cechy, nie mogą spełnić warunków reguły (zob. również uwaga 6.3 poniżej w odniesieniu do wyrobów włókienniczych). Przykładowo: Reguła dotycząca przetworów spożywczych objętych pozycją 1904, która wyraźnie wyklucza użycie zbóż i ich pochodnych, nie zabrania wykorzystania soli mineralnych, chemikaliów i innych dodatków, które nie są produkowane ze zbóż. Reguły tej nie stosuje się do produktów, które nie mogą być wytwarzane z materiałów określonych w wykazie, jednak tego samego rodzaju materiały można wykorzystać do ich wytwarzania na wcześniejszym etapie. Przykładowo: W przypadku artykułów odzieżowych z ex działu 62 Systemu Zharmonizowanego wytworzonych z materiałów nietkanych, jeżeli dla tej klasy artykułów dozwolone jest wyłącznie stosowanie niepochodzącej przędzy, nie jest możliwe użycie jako materiału wyjściowego materiału nietkanego – nawet jeżeli materiałów nietkanych nie można normalnie wykonać z przędzy. W takich przypadkach materiał wyjściowy, który należy wykorzystać, będzie zazwyczaj na etapie bezpośrednio przed przędzą, tj. na etapie włókien. 6. Jeżeli przedstawiona w wykazie reguła przewiduje dwie maksymalne wartości procentowe materiałów niepochodzących, które mogą zostać wykorzystane, wartości tych nie można sumować. Oznacza to, iż maksymalna wartość wszystkich użytych materiałów niepochodzących nie może nigdy przekroczyć wyższej wartości procentowej. Ponadto poszczególne wartości procentowe nie mogą być przekraczane w przypadku określonych materiałów, do których się odnoszą. Uwaga 4

1. Użyte w wykazie określenie „włókna naturalne” odnosi się do włókien innych niż włókna sztuczne lub syntetyczne. Jest ono zastrzeżone dla etapów produkcji mających miejsce przed przędzeniem, w tym dla odpadów oraz, o ile nie określono inaczej, obejmuje włókna zgrzeblone, czesane lub w inny sposób przetwarzane, ale nieprzędzione. 2. Określenie „włókna naturalne” obejmuje włosie końskie objęte pozycją 0511, jedwab objęty pozycjami 5002 i 5003 oraz włókna wełniane i cienką lub grubą sierść zwierzęcą objęte pozycjami 5101-5105, włókna bawełniane objęte pozycjami 5201-5203 oraz pozostałe włókna roślinne objęte pozycjami 5301-5305. 3. Określenia „pulpa włókiennicza”, „materiały chemiczne” i „materiały do wytwarzania papieru” są stosowane w wykazie do opisywania materiałów niesklasyfikowanych w działach 50-63 Systemu Zharmonizowanego, które mogą być używane do wytwarzania włókien sztucznych, syntetycznych, papierniczych lub przędz. 4. Określenie „włókna odcinkowe chemiczne” jest używane w wykazie w odniesieniu do kabli z włókna ciągłego sztucznego lub syntetycznego, włókien odcinkowych lub odpadów objętych pozycjami 5501-5507. Uwaga 5 1. W przypadku gdy w wykazie znajduje się odniesienie do niniejszej uwagi w stosunku do danego produktu, warunki określone w kolumnie 3 nie mają zastosowania do podstawowych materiałów włókienniczych, wykorzystywanych do wytwarzania tego produktu, jeżeli w sumie stanowią one najwyżej 10 % całkowitej masy wszystkich użytych podstawowych materiałów włókienniczych (zob. również uwagi 5.3 i 5.4 poniżej). 2. Margines tolerancji określony w uwadze 5.1 może mieć jednak zastosowanie wyłącznie do produktów mieszanych, które zostały wykonane z dwóch lub większej ilości podstawowych materiałów włókienniczych. Podstawowymi materiałami włókienniczymi są: jedwab, wełna, gruba sierść zwierzęca,

cienka sierść zwierzęca, włosie końskie, bawełna, materiały do wytwarzania papieru i papier, len, konopie siewne, juta i pozostałe włókna tekstylne łykowe, sizal i pozostałe włókna tekstylne z rodzaju „Agave”, włókno kokosowe, manila, ramia i pozostałe włókna tekstylne roślinne, syntetyczne włókna ciągłe chemiczne, sztuczne włókna ciągłe chemiczne, włókna ciągłe przewodzące prąd, syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z polipropylenu, syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poliestru, syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poliamidu, syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poliakrylonitrylu, syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poliimidu, syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z politetrafluoroetylenu, syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z polisiarczku fenylu, syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z polichlorku winylu,

pozostałe syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne, sztuczne włókna odcinkowe chemiczne wiskozowe, pozostałe sztuczne włókna odcinkowe chemiczne, przędza z poliuretanu uzupełniona elastycznymi segmentami z polieteru, nawet rdzeniowa, przędza z poliuretanu uzupełniona elastycznymi segmentami z polieteru, nawet rdzeniowa, produkty objęte pozycją 5605 (przędza metalizowana) zawierające taśmę składającą się z rdzenia z folii aluminiowej lub z rdzenia z folii z tworzyw sztucznych, nawet pokrywaną proszkiem aluminiowym, o szerokości nieprzekraczającej 5 mm, wprowadzoną za pomocą przezroczystego lub barwnego kleju między dwie warstwy folii z tworzywa sztucznego, pozostałe produkty objęte pozycją 5605. Przykładowo: Przędza objęta pozycją 5205, wykonana z włókien bawełnianych objętych pozycją 5203 i z włókien odcinkowych syntetycznych objętych pozycją 5506, jest przędzą mieszaną. W związku z tym niepochodzące syntetyczne włókna odcinkowe, niespełniające reguł pochodzenia (wymagających wytwarzania z materiałów chemicznych lub pulpy włókienniczej), można stosować pod warunkiem, że ich łączna masa nie przekracza 10 % masy przędzy. Przykładowo: Tkanina wełniana objęta pozycją 5112, wykonana z przędzy wełnianej objętej pozycją 5107 i przędzy syntetycznej z włókien odcinkowych objętej pozycją 5509, jest tkaniną mieszaną. W związku z tym można stosować przędzę syntetyczną, która nie spełnia reguł pochodzenia (wymagających wytwarzania z materiałów chemicznych lub pulpy włókienniczej) lub przędzę wełnianą, która nie spełnia reguł pochodzenia (wymagających wytwarzania z włókien naturalnych, niezgrzeblonych, nieczesanych ani nieprzerobionych w inny sposób do przędzenia) lub połączenie tych dwóch włókien, pod warunkiem że ich łączna masa nie przekracza 10 % masy tkaniny. Przykładowo: Materiał włókienniczy igłowy objęty pozycją 5802, wykonany z przędzy bawełnianej objętej pozycją 5205 oraz z tkaniny bawełnianej objętej pozycją 5210, jest produktem mieszanym tylko wtedy, gdy sama tkanina bawełniana jest tkaniną mieszaną, wykonaną z przędzy sklasyfikowanej w dwóch oddzielnych pozycjach, albo jeżeli wykorzystane włókna bawełniane są mieszankami.



Przykładowo: Jeżeli przedmiotowy materiał włókienniczy igłowy został wykonany z przędzy bawełnianej objętej pozycją 5205 i tkaniny syntetycznej objętej pozycją 5407, zastosowane przędze są oczywiście dwoma odrębnymi podstawowymi materiałami włókienniczymi, w związku z czym materiał włókienniczy igłowy jest produktem mieszanym. 3. W przypadku produktów zawierających „przędzę z poliuretanu uzupełnioną elastycznymi segmentami z poliestru, nawet rdzeniową” tolerancja dla tej przędzy wynosi 20 %. 4. W przypadku produktów zawierających „taśmę składającą się z rdzenia z folii aluminiowej lub z rdzenia z folii z tworzyw sztucznych, nawet pokrywaną proszkiem aluminiowym, o szerokości nieprzekraczającej 5 mm, wprowadzoną za pomocą kleju między dwie warstwy folii z tworzywa sztucznego” tolerancja w odniesieniu do taśmy wynosi 30 %. Uwaga 6 1. W przypadku produktów włókienniczych, dla których dokonuje się odesłania do niniejszej uwagi, można użyć włókienniczych materiałów wykończeniowych i dodatków, które nie spełniają warunków reguły podanej w kolumnie 3 wykazu dotyczącej wytwarzania omawianych produktów, pod warunkiem że ich masa nie przekracza 10 % ogólnej masy wszystkich zawartych materiałów tekstylnych. Włókiennicze materiały wykończeniowe i dodatki są sklasyfikowane w działach 50–63 Systemu Zharmonizowanego. Podszewek i płótna krawieckiego nie uznaje się za wykończenia lub dodatki. 2. Materiały wykończeniowe i dodatki oraz inne wykorzystywane produkty zawierające materiały tekstylne nie muszą spełniać warunków określonych w kolumnie 3, nawet jeżeli wykraczają poza zakres uwagi 3.5. 3. Zgodnie z uwagą 3.5 wszelkie niepochodzące materiały wykończeniowe oraz dodatki lub inne produkty, które nie zawierają żadnych materiałów włókienniczych mogą być używane dowolnie, jeśli ich wykonanie z materiałów określonych w kolumnie 3 nie jest możliwe. Jeżeli na przykład reguła podana w wykazie przewiduje, że dla określonego wyrobu włókienniczego takiego jak bluza musi być używana przędza, nie wyklucza to stosowania elementów metalowych takich jak guziki, z tego powodu, że nie można ich wykonać z materiałów włókienniczych.

4. W przypadku gdy stosowana jest reguła określająca procentową wartość poszczególnych materiałów, wartość materiałów wykończeniowych i dodatków musi być uwzględniona przy obliczaniu wartości użytych materiałów niepochodzących. Uwaga 7 1. W pozycjach ex 2707, 2713-2715, ex 2901, ex 2902 i ex 3403 „procesami specyficznymi” są: a) destylacja w próżni; b) redestylacja przez bardzo dokładny proces frakcjonowania(); c) krakowanie; d) reformowanie; e) ekstrakcja przy użyciu selektywnych rozpuszczalników; f) proces zawierający wszystkie następujące operacje: traktowanie stężonym kwasem siarkowym, oleum lub bezwodnikiem siarkowym; neutralizacja środkami alkalicznymi; odbarwianie i oczyszczanie naturalnymi ziemiami aktywnymi, ziemiami aktywowanymi i aktywowanym węglem drzewnym lub boksytem; g) polimeryzacja;

h) alkilowanie;

i) izomeryzacja. 2. Do celów pozycji 2710 do 2712 „procesami specyficznymi” są: a) destylacja w próżni; b) redestylacja przez bardzo dokładny proces frakcjonowania(); c) krakowanie; d) reformowanie; e) ekstrakcja przy użyciu selektywnych rozpuszczalników; f) proces zawierający wszystkie następujące operacje: traktowanie stężonym kwasem siarkowym, oleum lub bezwodnikiem siarkowym; neutralizacja środkami alkalicznymi; odbarwianie i oczyszczanie naturalnymi ziemiami aktywnymi, ziemiami aktywowanymi i aktywowanym węglem drzewnym lub boksytem; g) polimeryzacja;

h) alkilowanie; i) izomeryzacja; j) wyłącznie w odniesieniu do olejów ciężkich objętych pozycją ex 2710, odsiarczanie wodorem, dające redukcję przynajmniej 85 % zawartości siarki w przetwarzanych produktach (metoda ASTM D 1266-59 T); k) wyłącznie w odniesieniu do produktów objętych pozycją 2710, odparafinowywanie z zastosowaniem procesu innego, niż filtrowanie; l) wyłącznie w odniesieniu do olejów ciężkich objętych pozycją ex 2710, traktowanie wodorem przy ciśnieniu większym niż 20 barów i temperaturze wyższej niż 250˚C przy użyciu katalizatora, innego niż dla efektu odsiarczania, gdy wodór stanowi czynnik aktywny w reakcji chemicznej. Dalszego traktowania wodorem olejów smarowych objętych pozycją ex 2710 (np. wykańczanie metodą wodorową lub odbarwianie), szczególnie w celu ulepszenia koloru lub stabilności, nie uważa się za proces specyficzny; m) wyłącznie w odniesieniu do olejów opałowych objętych pozycją ex 2710, destylacja atmosferyczna, pod warunkiem że oddestylowane zostanie mniej niż 30 % objętości tych produktów, łącznie ze stratami, w temperaturze 300˚C, z zastosowaniem metody ASTM D 86; n) wyłącznie w odniesieniu do olejów ciężkich innych niż oleje napędowe i oleje opałowe objęte pozycją ex 2710, obróbka przy pomocy elektrycznych wyładowań snopiastych wysokiej częstotliwości. 3. W pozycjach ex 2707, 2713 do 2715, ex 2901, ex 2902 i ex 3403, proste czynności, takie jak oczyszczanie, dekantacja, odsalanie, oddzielanie od wody, filtracja, barwienie, znakowanie, uzyskiwanie danej zawartości siarki poprzez wymieszanie produktów o różnej zawartości siarki oraz wszelkiego rodzaju kombinacje tych czynności lub czynności podobnych, nie nadają pochodzenia. ZAŁĄCZNIK II DO PROTOKOŁU NR 1

WYKAZ PROCESÓW OBRÓBKI LUB PRZETWARZANIA, KTÓRYM NALEŻY PODDAĆ MATERIAŁY NIEPOCHODZĄCE, ABY WYTWORZONY PRODUKT UZYSKAŁ STATUS POCHODZENIA Niektóre produkty wymienione w poniższym wykazie mogą nie być objęte niniejszą Umową. W związku z powyższym konieczne jest sprawdzenie innych części niniejszej Umowy. Pozycja HS Opis produktu Procesy obróbki lub przetworzenia, których przeprowadzenie na materiałach niepochodzących nadaje im status pochodzenia (1) (2) (3) lub (4) Dział 1 Zwierzęta żywe Wszystkie użyte zwierzęta objęte działem 1 są całkowicie uzyskane Dział 2 Mięso i podroby jadalne Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działami 1 i 2 są całkowicie uzyskane ex Dział 3 Ryby i skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 3 są całkowicie uzyskane 0304 Filety rybne i pozostałe mięso rybie (nawet rozdrobnione), świeże, schłodzone lub zamrożone Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów objętych działem 3 nie przekracza 15 % ceny ex-works produktu 0305 Ryby suszone, solone lub w solance; ryby