Bruksela, dnia 14.07.2004

COM(2004) 474 końcowy

2004/0153 (COD)

Wniosek dotyczący

DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiającej Zintegrowany Program działań w zakresie kształcenia ustawicznego

(przedstawiona przez Komisję)( SEC(2004) 971 }

UZASADNIENIE

1. WPROWADZENIE

1.1. W marcu 2004 r. Komisja przyjęła komunikat "Nowa generacja wspólnotowych programów w dziedzinie edukacji i kształcenia po 2006 r."[1] ("wcześniejszy komunikat"), w następstwie lutowego komunikatu w sprawie "wyzwań politycznych i środków budżetowych na okres 2007-2013"[2]. Komunikat podkreślał, że Komisja zamierza przedłożyć propozycję zintegrowanego programu kształcenia ustawicznego, obejmującego całokształt istniejących programów w dziedzinie edukacji i kształcenia. Projekt decyzji, załączony do niniejszego uzasadnienia, ustanawia ten program.

1.2. Zintegrowany program kształcenia ustawicznego opiera się na obecnie realizowanych programach Socrates i Leonardo da Vinci, programie eLearning, inicjatywie Europass oraz różnorodnych inicjatywach finansowanych w ramach wspólnotowego programu działań na rzecz promowania instytucji działających na poziomie europejskim i wspierania konkretnych działań w zakresie edukacji i kształcenia. Poza tym program Erasmus Mundus, który właśnie został uruchomiony i będzie trwał do 2008 r., należy od 2009 r. włączyć do zintegrowanego programu jako program dodatkowy.

1.3. Jak podkreśla wcześniejszy komunikat, przekształcenia te stanowią reakcję w szczególności na cztery czynniki:

- zmiany zachodzące w skali całej UE, prowadzące do coraz pełniejszej integracji systemów edukacji i kształcenia w kontekście kształcenia ustawicznego w odpowiedzi na nowe wyzwania, jakimi są społeczeństwo oparte na wiedzy i zmiany demograficzne,

- wzrastająca rola edukacji i kształcenia w tworzeniu w Europie konkurencyjnej i dynamicznej gospodarki opartej na wiedzy oraz w umożliwianiu dostosowania się do zmian, szczególnie w działaniach podejmowanych w wyniku posiedzenia Rady Europejskiej w Lizbonie w 2000 r., procesach zachodzących w Bolonii i Kopenhadze oraz towarzyszących im wydarzeniach politycznych, jakie miały miejsce na szczeblu europejskim od czasu uruchomienia programów Socrates i Leonardo da Vinci,

- potrzeba wzmocnienia mocnych stron i rozwiązania problemu ustawicznego braku ciągłości i synergii, wynikającego z obecnego projektowania programu w sposób bardziej fragmentaryczny, co ujawniły okresowe oceny programów Socrates i Leonardo da Vinci, jak również konsultacje społeczne na temat różnych opcji dotyczących nowej generacji programów, oraz

- potrzeba uproszczenia i zracjonalizowania wspólnotowych instrumentów legislacyjnych przez stworzenie zintegrowanych ram umożliwiających finansowanie szerokiej gamy działań.

Pozostała część niniejszego uzasadnienia opisuje zasady leżące u podstaw propozycji Komisji, wyjaśnia główne cechy projektu decyzji i określa sposób poszanowania zasad pomocniczości i proporcjonalności.

2. KROK NAPRZÓD

Realizując swoje programy w dziedzinie edukacji i kształcenia Unia dociera bezpośrednio do swoich obywateli - żadna inna działalność Wspólnoty nie dotyka corocznie bezpośrednio tak wielu osób. Ponadto programy te wspomagają modernizację unijnego systemu edukacji i kształcenia oraz motywują ludzi do doskonalenia swoich umiejętności zawodowych: krótko mówiąc, pomagają Unii jako całości w realizacji celów przyjętych w Lizbonie. W związku z powyższym Komisja proponuje następujące zmiany w obecnie realizowanych programach.

2.1. Zintegrowany program w dziedzinie edukacji i kształcenia

Zintegrowany program obejmie cztery programy szczegółowe: Comenius, program działań w zakresie edukacji ogólnej, przeznaczony dla szkół do poziomu końca szkoły średniej włącznie; Erasmus, program działań w zakresie edukacji i zaawansowanego kształcenia na poziomie szkolnictwa wyższego; Leonardo da Vinci, program obejmujący wszelkie inne aspekty edukacji i kształcenia zawodowego oraz Grundtvig,program edukacji dorosłych. Dodatkowo propozycja zawiera program "międzysektorowy" obejmujący cztery główne rodzaje działań, który uwzględnia określone powyżej kwestie polityczne i zawiera szczególne postanowienia odnośnie do nauki języków obcych i działań związanych z technologią informacyjno-komunikacyjną - ICT (information and communication technologies ), nieobjęte zakresem poszczególnych programów, jak również postanowienia dotyczące intensyfikacji działań w zakresie upowszechniania programów; wreszcie program Jean Monnet, wspierający działania związane z integracją europejską oraz instytucje i stowarzyszenia prowadzące działalność w dziedzinie edukacji i kształcenia.

Celem zintegrowanego podejścia jest, z jednej strony, zachowanie niezbędnej ciągłości z wykorzystaniem dotychczasowych doświadczeń, tj. struktury opartej na głównych rodzajach świadczeń w zakresie edukacji i kształcenia oferowanych w poszczególnych Państwach Członkowskich oraz utrzymanie ustalonych nazw programów, a z drugiej strony, zwiększenie spójności i synergii pomiędzy wszystkimi częściami składowymi tego podejścia, co umożliwi skuteczniejsze wspieranie szerszego i bardziej elastycznego spektrum działań.

2.2. Program o większej wartości

Wielokrotnie już wykazywano efektywność i wartość dodaną europejskich programów współpracy w dziedzinie edukacji i kształcenia. Stanowią one instrument szerzenia innowacji i dobrych praktyk, które w przeciwnym razie nie wyszłyby poza granice państw. Działania na rzecz mobilności mają wyraźnie pozytywny wpływ nie tylko na osoby w nich uczestniczące, ale także na instytucje, w których prace są one zaangażowane. Poszczególne rodzaje współpracy europejskiej promowane przez programy przyczyniają się do modernizacji i doskonalenia systemów edukacji i kształcenia na obszarze całej Unii.

W świetle szeroko pojętego konsensusu odnośnie do wartości programów oraz nowych wyzwań wynikających z celów przyjętych w Lizbonie Komisja stwierdza, że nowy zintegrowany program w dziedzinie edukacji i kształcenia, w porównaniu z poprzednimi programami, powinien mieć na celu znaczący wzrost ilości i skali działań, jak również ich efektywności.

Komisja zrewidowała mierzalne cele określone we wcześniejszym Komunikacie w świetle zmian w kwotach proponowanych obecnie przez Komisję w szczegółowej perspektywie finansowej na lata 2007-2013. Cele te to:

- 1 na 20 uczniów zaangażowany w działania programu Comenius w latach 2007-2013;

- 3 miliony studentów w programie Erasmus do 2011r.;

- 150 000 osób skierowanych na praktyki i staże w ramach programu Leonardo do 2013 r.;

- 25 000 osób zmobilizowanych do kształcenia w ramach programu Grundtvig do 2013 r.

Komisja uważa, że tak ambitne cele są niezbędne, aby do 2010 r. uczynić nowy program adekwatnym instrumentem wspierania celu, jakim jest osiągnięcie konkurencyjnej i dynamicznej gospodarki opartej na wiedzy.

Konsekwencją tego jest potrzeba zwiększenia przydziału środków budżetowych dla programu; proponowana orientacyjna kwota wyniesie 13 620 mld EUR na 7 lat realizacji programu.

2.3. Program prostszy

Po konsultacjach społecznych odczuwa się presję na uruchomienie prostszego i bardziej elastycznego programu: ze strony Państw Członkowskich, agencji krajowych oraz samej Komisji w jej komunikacie budżetowym. Należy zauważyć, że działania wspierane w ramach niniejszej propozycji w niektórych przypadkach będą trwały do 2013 r., a nie wszystkie projekty zatwierdzone w 2013 r. zostaną zakończone do końca 2016 r. A zatem proponowana decyzja zawiera wyłącznie postanowienia dotyczące kwestii operacyjnych, których określenie w prawodawstwie jest sprawą zasadniczą.

Niemniej jednak uproszczenie wymaga czegoś więcej niż tylko dobrych intencji: wymaga odpowiednich ram legislacyjnych, a tam, gdzie są one nieodpowiednie, wprowadzenia niezbędnych odstępstw w przepisach prawnych. Konkretnie rzecz biorąc, oznacza to wprowadzenie odstępstw w przepisach wykonawczych do rozporządzenia finansowego. Wiodącą zasadą jest tu zasada proporcjonalności: wymogi administracyjne i księgowe powinny być proporcjonalne do rozmiaru dotacji. Oznacza to konieczność dokładniejszego rozważenia, w szczególności następujących obszarów:

- większe wykorzystanie dotacji według stawek ryczałtowych i skali kosztów jednostkowych,

- stosowanie uproszczonych formularzy wniosków i umów,

- rozszerzenie możliwości współfinansowania przez wkłady niepieniężne i ograniczenie księgowych obowiązków beneficjentów w takich przypadkach,

- uproszczenie dokumentacji dotyczącej zdolności finansowych i operacyjnych beneficjentów.

Te uproszczenia są warunkiem sine qua non, jeśli cele określone w decyzji mają być osiągnięte. A zatem Komisja przedstawi, we właściwym trybie, odpowiednie odstępstwa od rozporządzenia finansowego, bezpośrednio w drodze zmian w przepisach wykonawczych lub zmiany niniejszej propozycji w celu uwzględnienia celowych odstępstw szczególnie dla tego programu.

2.4. Bardziej zdecentralizowany program

Komisja proponuje, aby większą liczbą działań zarządzano na poziomie krajowym, za pośrednictwem sieci agencji krajowych. Ich zalety to między innymi zrozumienie krajowych realiów i potrzeb priorytetowych oraz zdolność stworzenia środowiska bardziej przyjaznego dla użytkownika.

Komisja uważa, że zarządzanie działaniami za pośrednictwem agencji krajowych jest właściwe, jeśli spełniony jest przynajmniej jeden z następujących warunków:

- można ustalić obiektywną metodę podziału środków budżetowych pomiędzy Państwa Członkowskie, odzwierciedlającą stopień występowania danego rodzaju działalności;

- działania zakrojone są na małą skalę lub adresowane do osób indywidualnych, tak że nie gwarantuje się przeprowadzenia pełnej procedury wyboru działań na poziomie europejskim;

- działania służą spełnieniu potrzeb poszczególnych Państw Członkowskich.

W związku z powyższym projekt decyzji proponuje, aby następującymi działaniami zarządzano za pośrednictwem agencji krajowych: mobilność, partnerstwa na małą skalę pomiędzy instytucjami, transfer innowacyjnych projektów w dziedzinie edukacji i szkolenia zawodowego, jak również pewne prace w zakresie upowszechniania i wykorzystywania rezultatów. W sekcji 3 sprawozdania finansowego wyjaśniono bardziej szczegółowo zasady stanowiące podstawę wyboru metod zarządzania proponowanych dla programu.

3. PROJEKT PROPOZYCJI PROGRAMU

3.1. Tytuł pierwszy: Postanowienia ogólne

Artykuły 1 i 2 określają ogólne i szczegółowe cele programu zintegrowanego oraz jego poszczególnych programów. Uzupełnieniem tych celów są cele operacyjne każdego z programów, określone w każdym rozdziale tytułu drugiego.

Artykuł 5 wymienia rodzaje działań występujące w programie zintegrowanym. Jest to środek mający na celu maksymalne uproszczenie i elastyczność. Załącznik określa, którymi działaniami może zarządzać Komisja, a którymi agencje krajowe.

Artykuł 6 wytycza zadania dla Komisji i Państw Członkowskich, zwłaszcza w odniesieniu do ustanowienia i działalności agencji krajowych w świetle wymogów rozporządzenia finansowego.

Artykuł 7 zezwala na rozszerzenie uczestnictwa w programie na Szwajcarię i kraje zachodnich Bałkanów.

Artykuł 10 ustanawia Komitet ds. Zintegrowanego Programu, który będzie spotykać się w różnym składzie w zależności od omawianego tematu. Komisja przewiduje potrzebę utworzenia pięciu odrębnych składów: jeden obejmujący zintegrowany program jako całość, program międzysektorowy i program Jean Monnet oraz cztery pozostałe, obejmujące programy Comenius, Erasmus, Leonardo da Vinci i Grundtvig. Artykuł 9 stanowi, że zgodnie z decyzją w sprawie komitologii rola komitetu w procesie selekcji powinna koncentrować się na samym procesie, kryteriach i budżecie, a nie na wyborze indywidualnych projektów.

Artykuł 15 przewiduje finansowanie w łącznej wysokości 13 620 mld EUR. Szczegóły zawiera sekcja B.8 Załącznika. Minimalne kwoty w nim podane mogą zostać zmienione przez Komisję w porozumieniu z komitetem działającym w ramach procedury zarządzania. Artykuł ten zezwala także na wydatkowanie maksymalnie jednego procenta na wsparcie udziału partnerów z państw trzecich nieuczestniczących w programie w przedsięwzięciach partnerskich, projektach i działaniach sieciowych realizowanych w ramach programu.

3.2. Tytuł drugi, rozdziały 1 - 2: programy Comenius, Erasmus, Leonardo da Vinci i Grundtvig

Cztery programy sektorowe: Comenius, Erasmus, Leonardo da Vinci and Grundtvig, skonstruowane są w ten sam sposób.

Podział działań pomiędzy cztery programy sektorowe różni się nieco od aktualnie realizowanych programów; najważniejsza zmiana polega na tym, że zaawansowane kształcenie zawodowe przechodzi z programu Leonardo do programu Erasmus.

Dla każdego z programów sektorowych decyzja wyszczególnia, które rodzaje działań określone w art. 5 będą mogły być realizowane w jego ramach, oraz podaje przykłady głównych form, jakie działania te mogą przyjąć w kontekście programów szczegółowych. Tekst legislacyjny zawiera jedynie najważniejsze dane, a sposoby wdrażania poszczególnych rodzajów działań w ramach każdego programu, opisane w decyzji, nie są jedynymi możliwymi sposobami, co pozwala na opracowanie, w miarę potrzeby, innych metod wdrażania w porozumieniu z komitetem.

Wszystkie działania przewidują możliwość włączenia do głównego nurtu elementów związanych z nauką języków i nową technologią. Działania Comenius obejmują współpracę bliźniaczą pomiędzy szkołami, dotychczas wspieraną w ramach programu eLearning. Działania programu Erasmus, będące wyrazem włączenia do jego zakresu zaawansowanego szkolenia zawodowego, obejmują większą liczbę studentów wyższych uczelni skierowanych na praktyki i staże do przedsiębiorstw (wcześniej leżało to w zakresie programu Leonardo da Vinci) i przewidują konkretne uzgodnienia dotyczące mobilności studentów uczestniczących w programach Joint Masters.

W programie Leonardo da Vinci przeformułowano koncepcję działań w ramach poszczególnych projektów w świetle wyników okresowej oceny. Projekty te w większości będą zarządzane przez agencje krajowe i będą koncentrować się głównie na transferze innowacji pomiędzy poszczególnymi krajami. Komponent "nowe partnerstwo" składać się będzie z projektów na małą skalę, umożliwiających organizacjom szkoleniowym współpracę w zakresie zagadnień będących przedmiotem wzajemnego zainteresowania. Znacznie wzmocniono działania sieciowe, pomagające w tym, aby kluczowe tematy w dziedzinie szkolenia zawodowego znalazły swoje odbicie na poziomie europejskim.

W ramach programu Grundtvig proponujemy nowe działania wspierające mobilność kształcących się osób dorosłych, wymianę personelu, pomoc asystentów europejskich, oprócz nauczycieli osób dorosłych (Grundtvig, obecny komponent programu Socrates, jest ograniczony prawie wyłącznie do tego drugiego elementu).

3.3. Tytuł drugi, rozdział piąty: Program międzysektorowy

Program międzysektorowy stanowi jedną z najważniejszych innowacji w programie zintegrowanym. Daje on Wspólnocie skuteczniejszy instrument prowadzenia działalności łączącej co najmniej dwie "tradycyjne" dziedziny działalności, zwłaszcza w programach sektorowych.

Program międzysektorowy dzieli się na cztery główne rodzaje działań.

Działanie główne 1 w większości stanowi nowość w proponowanym programie. Koncentruje się ono na rozwoju polityki. Obejmuje szereg aktualnie realizowanych działań, jak np. Arion, wizyty Cedefop, sieć Eurydice, i ukierunkowuje je w sposób bardziej skuteczny na kwestie dotyczące polityki mające ogólne znaczenie dla Wspólnoty. W ramach tej działalności dodano nowe projekty, sieci i działania związane z obserwacją i analizą celem stworzenia nowego mechanizmu pomocy Unii w spełnieniu wymagań postawionych jej w zakresie polityki.

Działanie główne 2 uzupełnia mieszczące się w głównym nurcie działania w zakresie nauki języków obcych w programach sektorowych. Potrzebne są działania międzysektorowe, takie jak wielostronne projekty mające na celu opracowanie materiałów do nauki języków obcych i narzędzia do prowadzenia testów, sieci głównych uczestników tych projektów, wielojęzyczne portale internetowe, jak również kampanie podnoszenia świadomości.

Działanie główne 3 koncentruje się na eksperymentowaniu z generalizacją innowacyjnych podejść do nauczania i uczenia się (e-learning) w odniesieniu do nowej pedagogiki, usług, technologii i treści.

Działanie główne 4 to nowa działalność, której celem jest wykorzystanie i transfer pozytywnych rezultatów projektów do systemów edukacji i kształcenia zawodowego na poziomie wspólnotowym, krajowym, regionalnym i sektorowym. Projekty mogą być zarządzane przez Komisję lub za pośrednictwem agencji krajowych.

3.4. Tytuł drugi, rozdział szósty: program Jean Monnet

Program Jean Monnet ukierunkowany jest na działalność naukową w dziedzinie integracji europejskiej. Program wspiera instytucje i stowarzyszenia działające na polu edukacji i kształcenia na poziomie europejskim.

Liczba instytucji, którym Komisja proponuje udzielić bezpośredniego wsparcia w ramach tego programu, ograniczona jest do czterech. Są one objęte aktualnie realizowanym wspólnotowym programem działań, mającym na celu promocję instytucji działających na poziomie europejskim i wspieranie konkretnych działań w dziedzinie edukacji i kształcenia. Dotacje na działalność operacyjną można przyznawać tym czterem instytucjom, pod warunkiem że zostaną spełnione wszystkie wymogi rozporządzenia finansowego. Jak określono w art. 2 ust. 3 lit. c) i art. 42 ust. 3 niniejszej propozycji, tych czterech beneficjentów wyznaczono bez szkody dla wsparcia innych instytucji, takich jak uznane centra działające na rzecz osiągania doskonałości na poziomie europejskim, którym także przysługują dotacje na działalność operacyjną w ramach tego komponentu, w odpowiedzi na wezwanie do składania propozycji. Ponadto tego typu instytucje mogą uczestniczyć w innych stosownych komponentach programu zintegrowanego i programu Erasmus Mundus, pod warunkiem że spełniają wszystkie warunki mające zastosowanie do tych komponentów, włącznie z procedurą selekcji. Publikując zaproszenia do składania wniosków, Komisja ma na celu między innymi wspieranie rozwoju głównych instytucji i stowarzyszeń działających na poziomie europejskim, włącznie z tymi o specyfice zbliżonej do czterech wyznaczonych beneficjentów, w celu stworzenia podstaw obejmującej całą Unię sieci centrów działających na rzecz osiągania europejskiej doskonałości.

3.5. Załącznik finansowy i administracyjny

Punkty A i B1 Załącznika koncentrują się na rozróżnieniu pomiędzy działaniami podlegającymi procedurze agencji krajowych (czyli działaniami, którymi zarządza Komisja lub w jej imieniu agencja wykonawcza, której Komisja może powierzyć część zadań związanych z zarządzaniem programem, zgodnie z art. 54 rozporządzenia finansowego[3]).

Decyzja przewiduje dwa typy procedur agencji krajowych. Pierwszy, aktualnie stosowany do wszystkich zdecentralizowanych działań objętych programem Socrates i działań w zakresie mobilności objętych programem Leonardo da Vinci, nadal będzie stosowany na najszerszą skalę. Przewiduje on, że agencje krajowe dokonują wyboru beneficjentów i przyznają dotacje instytucjom mającym siedziby wyłącznie w swoich krajach do wyłącznego wykorzystania przez te instytucje. Drugi typ procedury, który ma zastąpić aktualną "Procedurę B" w ramach Leonardo da Vinci, zezwala agencjom krajowym na wybór projektów mających w całości charakter transnarodowy lub wielostronny oraz na finansowanie udziału wszystkich zainteresowanych partnerów, za pośrednictwem koordynatora, pod warunkiem wydania przez Komisję pozytywnej decyzji w sprawie przedłożonej przez agencję listy wybranych projektów.

Punkty od B2 do B11 Załącznika dotyczą szczegółowych przepisów finansowych, pomocy technicznej i środków zwalczania nadużyć finansowych.

4. POMOCNICZOść I PROPORCJONALNOść

Jeśli chodzi o pomocniczość, tak jak w przypadku wspólnotowych działań dawnej generacji, nowy program nadal koncentruje się na promocji i optymalizacji współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi we wszystkich dziedzinach kształcenia ustawicznego. Program nie próbuje interweniować w strukturę i treści merytoryczne systemów edukacji i kształcenia, lecz skupia się na tych obszarach, w których można wytworzyć europejską wartość dodaną.

Jeśli chodzi o proporcjonalność, propozycja ma na celu osiągnięcie maksymalnego uproszczenia, nie tylko co do formy przewidzianych w niej działań, ale także jej wymogów administracyjnych i finansowych, zgodnych z zabezpieczeniami finansowymi i proceduralnymi.

2004/0153 (COD)

Wniosek dotyczący

DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiającej Zintegrowany Program działań w zakresie kształcenia ustawicznego

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 149 ust. 4 i art. 150 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji[4],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[6],

działając zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[7],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją Rady 382/1999/WE[8] ustanowiono drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia zawodowego "Leonardo da Vinci".

(2) Decyzją 253/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[9] ustanowiono drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie edukacji "Socrates".

(3) Decyzją 2318/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[10] ustanowiono wieloletni program na rzecz skutecznej integracji technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w ramach systemów edukacji i szkolenia zawodowego w Europie ( Program "eLearning").

(4) Decyzją 791/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[11] ustanowiono wspólnotowy program działań na rzecz wspierania organizacji działających na poziomie europejskim w dziedzinie edukacji i kształcenia a także konkretnych działań w tej dziedzinie.

(5) Decyzją xxx/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[12] ustanowiono jednolite ramy dla przejrzystości kwalifikacji i kompetencji (Europass).

(6) Deklaracja Bolońska, podpisana przez ministrów edukacji dwudziestu dziewięciu państw europejskich w dniu 19 czerwca 1999 r., ustanowiła międzyrządowy proces mający na celu stworzenie do 2010 r. "Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego", co wymaga wsparcia na poziomie Wspólnoty.

(7) Na specjalnym posiedzeniu Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23-24 marca 2000 r. przed Unią Europejską postawiono strategiczny cel stania się najbardziej konkurencyjną i dynamiczną gospodarką światową opartą na wiedzy, zdolną do utrzymania zrównoważonego wzrostu gospodarczego z większą liczbą lepszych miejsc pracy oraz większą spójnością społeczną, a także zwrócono się do Rady Edukacji o podjęcie ogólnych rozważań naukowych na temat konkretnych, przyszłych celów systemów kształcenia, skupiając się na wspólnych troskach i priorytetach z jednoczesnym uwzględnieniem różnic narodowych.

(8) W dniu 12 lutego 2001 r. Rada przyjęła sprawozdanie na temat konkretnych przyszłych celów systemów edukacji i kształcenia. W dniu 14 czerwca 2002 r. Rada przyjęła szczegółowy program pracy w zakresie realizacji tych celów, wymagający wsparcia na poziomie Wspólnoty.

(9) Na posiedzeniu Rady Europejskiej w Goeteborgu w dniach 15-16 czerwca 2001 r. uzgodniono strategię na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz dodano do procesu lizbońskiego na rzecz zatrudnienia, reform gospodarczych i spójności społecznej wymiar ochrony środowiska.

(10) Na posiedzeniu Rady Europejskiej w Barcelonie w dniach 15-16 marca 2002 r. przyjęto cel uczynienia unijnych systemów edukacji i kształcenia wzorcem jakości dla świata do 2010 r. oraz wezwano do podjęcia działań na rzecz poprawy podstawowych umiejętności, w szczególności poprzez naukę co najmniej dwóch języków obcych od wczesnych lat życia.

(11) Komunikat Komisji[13] oraz rezolucja Rady[14] w sprawie kształcenia ustawicznego potwierdzają, że kształcenie ustawiczne należy wspierać działaniami i decyzjami politycznymi podejmowanymi w ramach programów wspólnotowych w tej dziedzinie.

(12) Rezolucja Rady z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wspierania wzmocnionej współpracy europejskiej w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego[15] ustanowiła proces wzmocnionej współpracy europejskiej w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego, wymagający wsparcia na poziomie Wspólnoty. Deklaracja Kopenhaska, uzgodniona przez ministrów edukacji trzydziestu jeden państw europejskich w dniu 30 listopada 2002 r., włączyła partnerów społecznych i kraje kandydujące w ten proces.

(13) W komunikacie Komisji w sprawie planu działań na rzecz umiejętności i mobilności[16] zwrócono uwagę na ciągłą potrzebę działań na poziomie europejskim w celu poprawy uznawalności kwalifikacji uzyskanych poprzez kształcenie i szkolenia.

(14) W komunikacie Komisji w sprawie planu działań na rzecz wspierania nauki języków obcych oraz różnorodności językowej[17] określono działania, jakie mają być podjęte na poziomie europejskim w latach 2004-2006, a także działań objętych szerszą perspektywą.

(15) Sprawozdania okresowe z oceny programów Socrates i Leonardo da Vinci, jak również konsultacje publiczne na temat przyszłych działań Wspólnoty w zakresie kształcenia i szkolenia, ujawniły silną i pod pewnymi względami rosnącą potrzebę dalszej współpracy i mobilności w tych dziedzinach na poziomie europejskim. Podkreśliły one znaczenie stworzenia ściślejszego związku pomiędzy programami i polityką Wspólnoty w dziedzinie edukacji i kształcenia, wyraziły potrzebę takiego organizowania działań Wspólnoty, tak by odpowiadały one lepiej paradygmatowi kształcenia ustawicznego. Wzywano także do przyjęcia prostszego, bardziej przyjaznego dla odbiorcy i elastyczniejszego podejścia do realizacji tych działań.

(16) Integracja wsparcia wspólnotowego dla międzynarodowej współpracy i mobilności w zakresie edukacji i kształcenia w ramach jednolitego programu przyniosłaby poważne korzyści, co pozwoliłoby na osiągnięcie lepszego efektu synergii pomiędzy poszczególnymi obszarami działań, a także stworzyłoby większe możliwości wsparcia rozwoju kształcenia ustawicznego oraz bardziej spójne, sprawniejsze i wydajniejsze praktyki administracyjne.

(17) Należy zatem ustanowić zintegrowany program działań zmierzający do wsparcia, poprzez ustawiczne kształcenie, rozwoju Unii Europejskiej jako społeczeństwa opartego na zaawansowanej wiedzy, charakteryzującego się stałym wzrostem gospodarczym, większą liczbą i lepszą jakością miejsc pracy oraz większą spójnością społeczną.

(18) Z uwagi na specyfikę sektorów szkół, uczelni wyższych, jednostek szkolenia zawodowego oraz kształcenia dorosłych, a także związaną z tym potrzebę oparcia działań Wspólnoty na celach, formach działania i strukturach organizacyjnych dopasowanych do potrzeb tych sektorów, wskazanym jest utrzymanie poszczególnych programów w ramach programu zintegrowanego, ukierunkowanych na każdy z tych czterech sektorów, z jednoczesnym położeniem nacisku na kwestie spójności i zbieżności pomiędzy tymi programami.

(19) Komisja w swym obwieszczeniu "Budowanie naszej wspólnej przyszłości: wyzwania polityczne i środki budżetowe rozszerzonej Unii w latach 2007-2013"[18] ustanowiła kolejność skwantyfikowanych celów, jakie mają być osiągnięte w ramach wspólnotowych programów nowej generacji w zakresie edukacji i kształcenia, które wymagają znacznego zwiększenia mobilności i działań partnerskich.

(20) Z uwagi na przedstawiony korzystny wpływ mobilności międzynarodowej na indywidualne osoby oraz systemy edukacji i kształcenia, a także znaczny poziom niezrealizowanego zapotrzebowania na mobilność we wszystkich sektorach oraz jej znaczenie w kontekście celu lizbońskiego, należy znacznie zwiększyć wsparcie dla mobilności międzynarodowej w ramach czterech programów sektorowych.

(21) Aby odpowiedzieć na zwiększoną potrzebę wsparcia działań na poziomie europejskim ukierunkowanych na osiągnięcie tych celów politycznych, zapewnienie środków wsparcia działalności międzysektorowej w dziedzinie języków i ICT, a także zwiększenie stopnia upowszechnienia i wykorzystania wyników programu, wskazanym jest uzupełnienie czterech programów sektorowych o program międzysektorowy.

(22) Aby odpowiedzieć na rosnącą potrzebę wiedzy i dialogu na temat procesu integracji europejskiej oraz jego rozwoju, ważnym jest zachęcanie do udoskonalania metod nauczania, badań i rozważań naukowych w tej dziedzinie poprzez wsparcie instytucji szkolnictwa wyższego specjalizujących się w studiach nad procesem integracji europejskiej, stowarzyszeń europejskich działających w zakresie edukacji i kształcenia oraz programu "Jean Monnet Action".

(23) Koniecznym jest zapewnienie wystarczającej elastyczności w sposobie sformułowania niniejszej decyzji, tak by pozwolić na odpowiednie dostosowanie działań w ramach zintegrowanego programu stosownie do zmieniających się potrzeb w latach 2007-2013, a także uniknąć nadmiernie szczegółowych przepisów dotyczących poprzednich etapów programów Socrates i Leonardo da Vinci.

(24) We wszystkich swych działaniach Wspólnota zobowiązana jest eliminować przejawy nierówności oraz działać na rzecz równości kobiet i mężczyzn zgodnie z art. 3 Traktatu.

(25) Zgodnie z art. 151 Traktatu Wspólnota zobowiązana jest uwzględnić aspekty kulturowe w swych działaniach podejmowanych na podstawie innych postanowień Traktatu, w szczególności w celu respektowania i propagowania różnorodności kulturowej.

(26) Istnieje potrzeba propagowania aktywnego obywatelstwa oraz intensywniejszych działań w zakresie zwalczania wykluczenia społecznego we wszystkich postaciach, w tym rasizmu i ksenofobii.

(27) Należy aktywnie wyjść naprzeciw szczególnym potrzebom osób niepełnosprawnych w zakresie kształcenia.

(28) Kraje kandydujące do Unii Europejskiej oraz państwa EFTA, które są członkami EOG, mogą uczestniczyć w programach wspólnotowych zgodnie z umowami, które zostaną podpisane pomiędzy Wspólnotą a tymi państwami;

(29) Rada Europejska na posiedzeniu w Salonikach w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. zatwierdziła wnioski Rady z dnia 16 czerwca w sprawie Bałkanów Zachodnich, w tym załącznik "Agenda z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: droga ku integracji europejskiej", zgodnie z którym programy wspólnotowe powinny być otwarte na kraje uczestniczące w Procesie Stabilizacji i Stowarzyszenia w oparciu o umowy ramowe podpisywane przez Wspólnotę i te kraje.

(30) Wspólnota i Konfederacja Szwajcarska ogłosiły zamiar podjęcia negocjacji w sprawie zawarcia umów w dziedzinach będących przedmiotem ich wspólnego zainteresowania, takich jak wspólnotowe programy w zakresie kształcenia, szkolenia i wymiany młodzieży.

(31) Zintegrowany program należy regularnie monitorować i poddawać ocenie w ramach współpracy pomiędzy Komisją i Państwami Członkowskimi w celu wprowadzenia niezbędnych dostosowań, szczególnie w odniesieniu do priorytetów w zakresie wdrażania środków. Ocena powinna obejmować ocenę zewnętrzną przeprowadzaną przez niezależne i bezstronne organy.

(32) W rezolucji 2000/2315(INI) Parlamentu Europejskiego w sprawie wdrożenia programu Socrates[19] zwrócono uwagę na nieproporcjonalnie uciążliwe procedury administracyjne dla osób ubiegających się o dotacje w ramach drugiego etapu programu.

(33) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[20] oraz rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. określające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady 1605/2002[21], które to rozporządzenia zabezpieczają interesy finansowe Wspólnot, muszą być zastosowane z uwzględnieniem zasady prostoty i spójności w wyborze instrumentów budżetowych, ograniczania liczby przypadków, w których Komisja ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za wdrożenie i zarządzanie, a także wymaganej proporcjonalności pomiędzy ilością zasobów i obciążeniem administracyjnym związanym z ich wykorzystaniem.

(34) Należy również podjąć stosowne środki w celu zapobiegnięcia nieprawidłowościom i nadużyciom jak również kroki w celu odzyskania utraconych, niepoprawnie wypłaconych lub niewłaściwie wykorzystanych funduszy.

(35) Jako że cele proponowanego działania dotyczące wkładu współpracy europejskiej w jakość kształcenia i szkolenia nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez Państwa Członkowskie z uwagi na potrzebę wielostronnego partnerstwa, ponadnarodowej mobilności i ogólnowspólnotowej wymiany informacji, a ze względu na charakter wymaganych działań i środków mogą być łatwiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza zakres niezbędny dla osiągnięcia tych celów.

(36) Decyzja niniejsza ustanawia ramy finansowe na cały okres trwania programu, które mają stanowić podstawowy punkt odniesienia dla organów budżetowych w znaczeniu punktu 33 umowy międzyinstytucjonalnej z dnia 6 maja 1999 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej.[22]

(37) Środki wymagane w celu zastosowania niniejszej decyzji zostaną podjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych nadanych Komisji [23],

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

TYTUŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Rozdział I

Zintegrowany Program

Artykuł 1

Ustanowienie Zintegrowanego Programu

1. Decyzja niniejsza ustanawia zintegrowany program działań wspólnotowych w dziedzinie kształcenia ustawicznego, dalej zwany "Zintegrowanym Programem".

2. Ogólnym celem Zintegrowanego Programu jest wsparcie, w drodze kształcenia ustawicznego, rozwoju Wspólnoty jako społeczeństwa charakteryzującego się zaawansowaną wiedzą, trwałym rozwojem gospodarczym, większą liczbą lepszych miejsc pracy i większą spójnością społeczną przy jednoczesnej ochronie środowiska naturalnego dla przyszłych pokoleń. W szczególności ma on na celu sprzyjanie wymianie, współpracy i mobilności systemów oświatowych i szkoleniowych w obrębie Wspólnoty, tak by stały się wzorcem jakości dla świata.

3. Zintegrowany Program realizuje następujące cele szczegółowe:

(a) wspieranie rozwoju kształcenia ustawicznego na wysokim poziomie, a także propagowanie innowacji oraz europejskiego wymiaru systemów i praktyk w tej dziedzinie;

(b) wspieranie poprawy jakości, atrakcyjności i dostępności ofert w zakresie kształcenia ustawicznego w Państwach Członkowskich;

(c) wzmocnienie wkładu kształcenia ustawicznego w samorealizację, spójność społeczną, aktywne obywatelstwo, równość kobiet i mężczyzn oraz udział osób o specjalnych potrzebach;

(d) pomoc we wspieraniu kreatywności, konkurencyjności, szans na zatrudnienie oraz rozwoju ducha przedsiębiorczości;

(e) przyczynianie się do zwiększonego uczestnictwa osób w każdym wieku w kształceniu ustawicznym;

(f) propagowanie nauki języków obcych i różnorodności językowej;

(g) wzmacnianie roli kształcenia ustawicznego w tworzeniu poczucia obywatelstwa europejskiego oraz zachęcaniu do tolerancji i szacunku dla innych ludzi i kultur;

(h) wspieranie współpracy w zapewnianiu wysokiej jakości we wszystkich dziedzinach kształcenia i szkolenia w Europie;

(i) wykorzystywanie wyników, innowacyjnych produktów i procesów oraz wymianę dobrych praktyk w dziedzinach objętych Zintegrowanym Programem.

4. Zgodnie z przepisami administracyjnymi określonymi w załączniku, Zintegrowany Program wspiera i uzupełnia działania podejmowane przez Państwa Członkowskie.

5. Jak określono w art. 2, cele Zintegrowanego Programu realizowane są w ramach czterech programów sektorowych, jednego programu międzysektorowego oraz programu Jean Monnet, zwanych dalej łącznie "programami szczegółowymi".

6. Decyzja niniejsza będzie realizowana w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r. Jednakże działania przygotowawcze, w tym decyzje Komisji podejmowane zgodnie z art. 9, mogą być realizowane począwszy od wejścia w życie niniejszej decyzji.

7. Postanowienia niniejszej decyzji dotyczące Zintegrowanego Programu regulują również kwestie związane z programami szczegółowymi, do których ponadto zastosowanie mają przepisy szczególne.

Artykuł 2

Programy szczegółowe

1. Programy sektorowe są następujące:

(a) program Comenius dotyczący potrzeb dydaktycznych osób korzystających z edukacji na poziomie przedszkolnym i szkolnym do końca szkoły średniej, a także instytucji i organizacji zapewniających kształcenie w tym zakresie;

(b) program Erasmums dotyczący potrzeb dydaktycznych osób korzystających z edukacji na poziomie szkolnictwa wyższego oraz kształcenia i szkolenia zawodowego na poziomie wyższym, bez względu na długość kursu bądź kwalifikacje, w tym studia doktoranckie, a także instytucji i organizacji zapewniających kształcenie i szkolenie w tym zakresie;

(c) program Leonardo da Vinci dotyczący potrzeb dydaktycznych osób korzystających z edukacji i szkolnictwa zawodowego, w tym systemów wstępnego i ustawicznego szkolenia zawodowego, poza kształceniem i szkoleniem zawodowym na poziomie wyższym, a także instytucji i organizacji zapewniających bądź ułatwiających kształcenie i szkolenie w tym zakresie;

(d) program Grundtvig dotyczący potrzeb dydaktycznych osób korzystających ze szkolnictwa dla dorosłych we wszelkich postaciach, a także instytucji i organizacji zapewniających bądź ułatwiających kształcenie w tym zakresie.

2. Program międzysektorowy obejmuje następujące cztery działania kluczowe:

(a) współpracę polityczną w dziedzinie kształcenia ustawicznego w obrębie Wspólnoty;

(b) propagowanie nauki języków obcych;

(c) rozwijanie innowacyjnych treści, usług, metodologii uczenia i praktyk opartych na ICT dla potrzeb kształcenia ustawicznego;

(d) upowszechnianie i wykorzystywanie wyników działań wspieranych w ramach programu oraz poprzednich programów związanych z tą dziedziną, jak również wymianę dobrych praktyk.

3. Program Jean Monnet wspiera instytucje i działania w dziedzinie integracji europejskiej. Obejmuje następujące trzy działania kluczowe:

(a) program "Jean Monnet Action";

(b) dotacje na koszty operacyjne w celu wsparcia określonych instytucji zajmujących się sprawami integracji europejskiej;

(c) dotacje na koszty operacyjne w celu wsparcia innych instytucji i stowarzyszeń europejskich działających w zakresie edukacji i kształcenia.

4. Poza celami określonymi w art. 1 Programy szczegółowe służą realizacji następujących celów:

(a) program Comenius:

(i) rozwijanie zrozumienia różnorodności kultur europejskich oraz jej wartości wśród młodych ludzi i kadry nauczycielskiej;

(ii) pomaganie młodym ludziom w nabyciu podstawowych umiejętności i kompetencji życiowych niezbędnych dla rozwoju osobistego, przyszłego zatrudnienia i aktywnego obywatelstwa europejskiego;

(b) program Erasmus:

(i) wspieranie realizacji Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego;

(ii) wzmacnianie wkładu szkolnictwa wyższego oraz kształcenia i szkolenia zawodowego na poziomie wyższym w proces innowacji;

(c) program Leonardo da Vinci: ułatwianie adaptacji do zmian na rynku pracy oraz ewolucji potrzeb w zakresie umiejętności;

(d) program Grundtvig:

(i) odpowiadanie na wyzwania edukacyjne związane ze starzeniem się populacji w Europie;

(ii) pomoc w zapewnianiu osobom dorosłym alternatywnych dróg w kierunku poprawy ich wiedzy i kwalifikacji,

(e) program międzysektorowy:

(i) propagowanie współpracy europejskiej w dziedzinach obejmujących co najmniej dwa programy sektorowe;

(ii) wspieranie zbieżności celów systemów oświatowych i szkoleniowych Państw Członkowskich;

(f) program Jean Monnet:

(i) stymulowanie działań w zakresie nauczania, badań i rozważań naukowych w dziedzinie studiów nad integracją europejską;

(ii) wspieranie istnienia odpowiedniego kręgu instytucji i stowarzyszeń zajmujących się kwestiami integracji europejskiej oraz kształcenia i szkolenia w perspektywie europejskiej.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej decyzji zastosowanie mają następujące definicje:

1. "przedszkole" oznacza zorganizowaną działalność edukacyjną podejmowaną przed rozpoczęciem obowiązkowej edukacji w szkole podstawowej;

2. "uczeń" oznacza osobę przyjętą do szkoły w celu pobierania nauki;

3. "szkoła" oznacza wszelkiego rodzaju instytucje zapewniające kształcenie ogólne (na poziomie przedszkola, szkoły podstawowej lub średniej), zawodowe lub techniczne oraz, na zasadzie wyjątku, w przypadku działań na rzecz nauki języków obcych, instytucje pozaszkolne zapewniające praktykę zawodową;

4. "nauczyciele/kadra nauczycielska" oznacza osoby, które w ramach swych obowiązków służbowych bezpośrednio uczestniczą w procesie edukacyjnym w Państwach Członkowskich;

5. "student" oznacza osobę zarejestrowaną w instytucji szkolnictwa wyższego, bez względu na dziedzinę studiów, w celu odbycia studiów wyższych kończących się uzyskaniem stopnia naukowego lub dyplomu, do poziomu doktoratu włącznie;

6. "instytucja szkolnictwa wyższego" oznacza:

(a) każdy rodzaj instytucji szkolnictwa wyższego zgodnie z ustawodawstwem lub praktyką krajową, oferującej kwalifikacje bądź dyplom wyższego wykształcenia, bez względu na nazewnictwo takich instytucji w Państwach Członkowskich;

(b) każdą instytucję zapewniającą szkolenie zawodowe na poziomie piątym lub szóstym według Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Edukacji (ISCED);

7. "wspólny dyplom magisterski (Joint Masters)" oznacza studia magisterskie, które:

(a) prowadzone są przez co najmniej trzy instytucje szkolnictwa wyższego z trzech różnych Państw Członkowskich;

(b) realizują program, w ramach którego część studiów odbywa się w co najmniej dwóch z tych trzech instytucji;

(c) posiadają wbudowany mechanizm uznawania okresów studiów odbytych w instytucjach partnerskich, który opiera się na europejskim systemie transferu punktów lub jest z nim zgodny;

(d) prowadzą do udzielenia przez uczestniczące instytucje wspólnych, podwójnych lub wielokrotnych stopni, które są uznawane lub podlegają akredytacji w Państwach Członkowskich;

8. "wstępne szkolenie zawodowe" oznacza każdą formę wstępnego szkolenia zawodowego, w tym szkolenie techniczne i zawodowe, praktyki i kształcenie ukierunkowane zawodowo, przyczyniającego się do osiągnięcia kwalifikacji zawodowych uznawanych przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym zostały uzyskane;

9. "ustawiczne kształcenie zawodowe" oznacza szkolenie zawodowe podejmowane przez osobę na terenie Wspólnoty przez całe życie zawodowe;

10. "kształcenie dorosłych" oznacza wszelkie formy kształcenia pozazawodowego osób dorosłych bez względu na to, czy jest prowadzone formalnie, nieformalnie lub incydentalnie;

11. "wizyta robocza" oznacza krótką wizytę mającą na celu zapoznanie się z danym aspektem kształcenia ustawicznego w innym Państwie Członkowskim, wymianę dobrych praktyk bądź nabycie wiedzy na temat nowej metodologii lub umiejętności;

12. "mobilność" oznacza fizyczne przeniesienie się do innego kraju w celu podjęcia studiów, pracy bądź innej działalności o charakterze dydaktycznym lub administracyjnym, wspartej, w razie potrzeby, przygotowaniem językowym w języku kraju goszczącego;

13. "staż" oznacza pobyt w przedsiębiorstwie lub organizacji w innym Państwie Członkowskim, wsparty, w razie potrzeby, przygotowaniem językowym w języku kraju goszczącego, w celu nabycia konkretnych umiejętności lub lepszego zrozumienia kultury gospodarczo-społecznej danego kraju;

14. "jednostronny" oznacza dotyczący jednej instytucji;

15. "dwustronny" oznacza dotyczący partnerów z dwóch Państw Członkowskich;

16. "wielostronny" oznacza dotyczący partnerów z co najmniej trzech Państw Członkowskich. Komisja może uznawać za wielostronne stowarzyszenia bądź inne podmioty, których członkami są co najmniej trzy Państwa Członkowskie;

17. "przedsięwzięcie partnerskie" oznacza dwustronne lub wielostronne porozumienie pomiędzy grupą instytucji lub organizacji z różnych Państw Członkowskich w celu przeprowadzenia wspólnych działań europejskich z zakresu kształcenia ustawicznego;

18. "sieć" oznacza formalne lub nieformalne zgrupowanie podmiotów działających w danej dziedzinie, dyscyplinie lub sektorze kształcenia ustawicznego;

19. "projekt" oznacza działanie w zakresie współpracy opracowane wspólnie przez formalną lub nieformalną grupę organizacji lub instytucji;

20. "koordynator projektu" oznacza organizację lub instytucję kierującą realizacją projektu przez grupę wielostronną, która podpisuje z Komisją umowę o udzielenie dotacji;

21. "partnerzy projektu" oznacza organizacje lub instytucje, inne niż koordynator, które tworzą grupę wielostronną;

22. "przedsiębiorstwo" oznacza dowolny podmiot gospodarczy sektora publicznego lub prywatnego, bez względu na rozmiar, status prawny bądź sektor gospodarki, w którym działa, a także wszelkie rodzaje działalności gospodarczej, w tym z zakresu gospodarki społecznej;

23. "partnerzy społeczni" oznaczają, na poziomie krajowym, organizacje pracodawców i pracowników zgodnie z ustawodawstwem i/lub praktyką krajową, a na poziomie Wspólnoty - organizacje pracodawców i pracowników biorące udział w dialogu społecznym na poziomie Wspólnoty;

24. "instytucje kształcenia" oznaczają wszelkie instytucje bądź organizacje zapewniające kształcenie ustawiczne w kontekście Zintegrowanego Programu bądź w ramach programów szczegółowych;

25. "poradnictwo" oznacza szereg działań, takich jak udzielanie informacji, ocen, szkoleń wprowadzających i porad, mających na celu wsparcie osób uczących się w dokonaniu wyboru odnośnie programu kształcenia i szkolenia bądź zatrudnienia;

26. "upowszechnianie i wykorzystanie wyników" oznacza działania mające na celu zapewnienie właściwego rozpoznania, przedstawienia i wdrożenia na szeroką skalę wyników Zintegrowanego Programu oraz poprzedzających go programów;

27. "kształcenie ustawiczne" oznacza kształcenie ogólne, kształcenie i szkolenie zawodowe, kształcenie nieoficjalne i nieformalne prowadzone przez całe życie, dzięki czemu ulega polepszeniu poziom wiedzy, umiejętności i kompetencji z perspektywy osobistej, obywatelskiej, społecznej i/lub zawodowej. Kształcenie ustawiczne obejmuje usługi z zakresu poradnictwa.

Artykuł 4

Dostęp do Zintegrowanego Programu

Zintegrowany Program jest skierowany w szczególności do:

(a) uczniów, studentów, praktykantów i dorosłych uczących się;

(b) kadry biorącej udział w dowolnym aspekcie kształcenia ustawicznego;

(c) uczestników rynku pracy;

(d) instytucji kształcenia;

(e) osób i podmiotów odpowiedzialnych za systemy i politykę w zakresie dowolnego aspektu kształcenia ustawicznego na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym;

(f) przedsiębiorstw, partnerów społecznych i ich organizacji na każdym poziomie, w tym organizacji handlowych oraz izb przemysłowo-handlowych;

(g) podmiotów świadczących usługi doradczo-informacyjne dotyczące dowolnego aspektu kształcenia ustawicznego;

(h) stowarzyszeń działających w dziedzinie kształcenia ustawicznego, w tym stowarzyszeń studentów, praktykantów, uczniów, nauczycieli, rodziców i dorosłych uczących się;

(i) ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami kształcenia ustawicznego,

(j) organizacji non-profit, organizacji ochotniczych i organizacji pozarządowych ("NGO").

Artykuł 5

Działania wspólnotowe

1. Zintegrowany Program obejmuje wsparcie dla następujących działań:

(a) mobilności osób biorących udział w kształceniu ustawicznym w Europie;

(b) dwustronnych i wielostronnych przedsięwzięć partnerskich,

(c) projektów wielostronnych mających na celu poprawę krajowych systemów kształcenia i szkolenia;

(d) projektów jednostronnych i krajowych;

(e) projektów i sieci wielostronnych;

(f) obserwacji i analizy polityki oraz systemów w dziedzinie kształcenia ustawicznego, tworzenie materiałów źródłowych, w tym badań, danych statystycznych, analiz i wskaźników, działań na rzecz wsparcia przejrzystości i uznawania kwalifikacji oraz uprzedniego kształcenia, a także działań na rzecz wsparcia współpracy w zakresie zapewniania jakości;

(g) dotacji na koszty operacyjne w celu wsparcia niektórych wydatków operacyjnych i administracyjnych ponoszonych przez organizacje działające w dziedzinie objętej Zintegrowanym Programem;

(h) innych inicjatyw zgodnych z celami Zintegrowanego Programu ("działania towarzyszące").

2. Wsparcie wspólnotowe może być udzielane na wizyty przygotowawcze dotyczące działań określonych w niniejszym artykule.

3. Komisja może organizować seminaria, kolokwia bądź spotkania, które mogą ułatwiać realizację Zintegrowanego Programu, a także podejmować stosowne działania informacyjne, publikacyjne i popularyzatorskie oraz w zakresie monitorowania i oceny programu.

4. Działania, o których mowa w niniejszym artykule, mogą być zlecane w drodze procedury przetargowej bądź też realizowane bezpośrednio przez Komisję.

Artykuł 6

Zadania Komisji i Państw Członkowskich

1. Komisja zapewnia realizację działań wspólnotowych przewidzianych w Zintegrowanym Programie.

2. Państwa Członkowskie

(a) podejmują stosowne kroki w celu zapewnienia sprawnego prowadzenia Zintegrowanego Programu na poziomie Państw Członkowskich, włączając w ten proces wszystkie strony zajmujące się wszelkimi aspektami ustawicznego kształcenia zgodnie z praktyką krajową;

(b) ustanawiają bądź wyznaczają i monitorują odpowiednią strukturę służącą do skoordynowanego zarządzania realizacją działań w ramach Zintegrowanego Programu na poziomie Państw Członkowskich (agencje krajowe), w tym zarządzania budżetowego, zgodnie z postanowieniami art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002[24] oraz art. 38 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002[25], stosownie do następujących kryteriów:

(i) organizacja ustanowiona lub wyznaczona jako agencja krajowa musi posiadać osobowość prawną i podlegać przepisom prawa danego Państwa Członkowskiego. Agencją krajową nie może być ministerstwo;

(ii) agencje krajowe winny dysponować odpowiednią liczbą pracowników o kwalifikacjach zawodowych i lingwistycznych odpowiadających wymogom działania w środowisku współpracy międzynarodowej w zakresie kształcenia i szkolenia;

(iii) agencje krajowe winny dysponować odpowiednią infrastrukturą, w szczególności w zakresie informatyki i komunikacji;

(iv) agencje krajowe winny działać w kontekście administracyjnym, umożliwiającym zadawalającą realizację zadań oraz unikanie konfliktu interesów;

(v) agencje krajowe winny mieć możliwość stosowania zasad zarządzania finansami i warunków umów ustanowionych na poziomie Wspólnoty;

(vi) agencje krajowe winny oferować odpowiednie gwarancje finansowe, najlepiej udzielone przez władze publiczne, a ich potencjał administracyjny powinien odpowiadać poziomowi środków wspólnotowych, jakimi mają zarządzać;

(c) przyjmują odpowiedzialność za właściwe zarządzanie przez agencje krajowe, o których mowa w punkcie (b) powyżej, środkami przekazanymi tym agencjom na wsparcie projektów, a w szczególności za przestrzeganie przez agencje krajowe zasad przejrzystości, równości traktowania i unikania podwójnego finansowania z innych źródeł środków wspólnotowych, a także zobowiązania do monitorowania projektów i odzyskiwania środków, które winny być zwrócone przez beneficjentów;

(d) podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia właściwej kontroli i nadzoru finansowego nad agencjami krajowymi, o których mowa w punkcie (b) powyżej, w szczególności:

(i) przed rozpoczęciem pracy przez agencję krajową przekazują Komisji wymagane zapewnienia odnośnie istnienia, stosowności i właściwego funkcjonowania w obrębie tej agencji, procedur, systemów kontroli, systemów rachunkowych oraz procedur w zakresie przetargów i udzielania dotacji, zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami;

(ii) przedstawiają Komisji co rok oświadczenie o gwarancji wiarygodności systemów i procedur finansowych agencji krajowych oraz rzetelności rachunkowości;

(e) w przypadku nieprawidłowości, zaniedbań lub nadużyć przypisywanych strukturom krajowym, ustanowionym bądź wyznaczonym zgodnie z punktem (b) powyżej, i prowadzących do powstania roszczeń ze strony Komisji wobec agencji krajowej, które nie są w pełni zaspokojone, ponoszą odpowiedzialność za takie nieodzyskane środki;

(f) wyznaczają na wniosek Komisji instytucje kształcenia bądź rodzaje instytucji kształcenia, które uznaje się za kwalifikujące się do uczestnictwa w Zintegrowanym Programie w obrębie właściwych im obszarów;

(g) podejmują wszelkie stosowne środki w celu usunięcia przeszkód prawnych i administracyjnych dla właściwego funkcjonowania Zintegrowanego Programu;

(h) podejmują kroki w celu zapewnienia realizacji na poziomie Państw Członkowskich ewentualnych efektów synergii z innymi programami wspólnotowymi, instrumentami finansowymi i innymi odpowiednimi programami realizowanymi w danym Państwie Członkowskim.

3. Komisja we współpracy z Państwami Członkowskimi zapewnia:

(a) przejście od działań prowadzonych w kontekście poprzednich programów w dziedzinie edukacji, szkolenia i kształcenia ustawicznego do działań podejmowanych w ramach Zintegrowanego Programu;

(b) odpowiednią ochronę interesów finansowych Wspólnot, w szczególności poprzez wprowadzenie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających środków kontroli administracyjnych oraz kar;

(c) właściwe informacje, promocję jak również kontynuację oddziaływania efektów działań wspieranych w ramach Zintegrowanego Programu.

Artykuł 7

Udział państw trzecich

1. W Zintegrowanym Programie mogą uczestniczyć:

(a) kraje EFTA będące członkami EOG zgodnie z warunkami Porozumienia EOG;

(b) Turcja oraz kraje kandydujące z Europy Środkowo-Wschodniej, korzystające ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami uczestnictwa tych państw w programach wspólnotowych określonymi w odpowiedniej umowie ramowej i decyzjach Rady Stowarzyszenia;

(c) państwa Bałkanów Zachodnich zgodnie z warunkami uzgodnionymi z tymi krajami po ustanowieniu umów ramowych dotyczących ich uczestnictwa w programach wspólnotowych;

(d) Konfederacja Szwajcarska w oparciu o umowę dwustronną, jaka zostanie zawarta z tym państwem.

2. W pierwszym działaniu kluczowym w ramach programu Jean Monnet, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. a), mogą również uczestniczyć instytucje szkolnictwa wyższego z innych państw trzecich.

3. Państwa trzecie uczestniczące w Zintegrowanym Programie podlegają wszelkim zobowiązaniom oraz realizują wszelkie zadania określone niniejszą decyzją w odniesieniu do Państw Członkowskich.

Artykuł 8

Współpraca międzynarodowa

W ramach Zintegrowanego Programu i zgodnie z art. 9 Komisja może podejmować współpracę z państwami trzecimi oraz właściwymi organizacjami międzynarodowymi, w szczególności z Radą Europy, Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) oraz Organizacją Narodów Zjednoczonych ds. Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO).

Rozdział II

Realizacja Zintegrowanego Programu

Artykuł 9

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji Zintegrowanego Programu w odniesieniu do poniższych kwestii są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

(a) roczny plan pracy;

(b) roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy programami szczegółowymi;

(c) warunki zapewnienia spójności wewnętrznej Zintegrowanego Programu;

(d) ustalenie zasad monitorowania i oceny Zintegrowanego Programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji wszelkich kwestii objętych tytułem 1, poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu, są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Artykuł 10

Komitet

1. Komisję wspiera komitet, dalej zwany "Komitetem".

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Termin określony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi dwa miesiące.

3. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 3 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

4. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

5. Państw Członkowskich nie mogą reprezentować osoby zatrudnione w agencjach krajowych, o których mowa w art. 6 ust. 2 lit. b), bądź sprawujące odpowiedzialność za ich funkcjonowanie.

Artykuł 11

Partnerzy społeczni

1. W przypadku zasięgania opinii Komitetu odnośnie do spraw dotyczących stosowania niniejszej decyzji w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego w pracach Komitetu na zasadzie obserwatorów mogą uczestniczyć przedstawiciele partnerów społecznych, którzy są mianowani przez Komisję w oparciu o propozycje europejskich partnerów społecznych. Liczba takich obserwatorów powinna być równa liczbie przedstawicieli Państw Członkowskich.

2. Obserwatorzy mogą żądać odnotowania ich stanowiska w protokole ze spotkania Komitetu.

Artykuł 12

Kwestie horyzontalne

Przy realizacji Zintegrowanego Programu należy zwracać odpowiednią uwagę na to, czy w pełni wspiera on realizację polityki horyzontalnej Wspólnoty, w szczególności poprzez:

(a) uświadamianie znaczenia różnorodności kulturowej i wielokulturowości Europy, a także potrzeby zwalczania rasizmu i ksenofobii;

(b) działanie na rzecz uczących się osób o specjalnych potrzebach, w szczególności poprzez wspieranie ich integracji w ramach głównego nurtu kształcenia i szkolenia;

(c) uświadamianie znaczenia wysiłków na rzecz trwałego rozwoju gospodarczego;

(d) działanie na rzecz równości kobiet i mężczyzn oraz przyczynianie się do zwalczania wszelkich form dyskryminacji ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, religię, przekonania, niepełnosprawność, wiek bądź orientację seksualną.

Artykuł 13

Wspólne działania

W ramach procesu tworzenia Europy wiedzy działania wspierane w ramach Zintegrowanego Programu mogą być realizowane zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 10 ust. 2, wraz z powiązanymi z nimi programami i działaniami wspólnotowymi, szczególnie w dziedzinie kultury, mediów, młodzieży, badań i rozwoju, zatrudnienia, przedsiębiorczości, środowiska naturalnego oraz technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

Artykuł 14

Spójność i komplementarność

1. Komisja we współpracy z Państwami Członkowskimi zapewnia ogólną spójność i komplementarność w stosunku do innych odpowiednich dziedzin polityki, instrumentów i działań wspólnotowych, a w szczególności wobec Europejskiego Funduszu Społecznego, działań na rzecz rozwoju zasobów ludzkich i mobilności w ramach programu ramowego Wspólnoty dotyczącego badań i rozwoju oraz programu statystycznego Wspólnoty. Komisja zapewnia sprawne połączenie Zintegrowanego Programu z programami i działaniami w zakresie kształcenia i szkolenia podejmowanymi w ramach instrumentów przedakcesyjnych Wspólnoty, a także współpracę z państwami trzecimi i właściwymi organizacjami międzynarodowymi.

2. Komisja regularnie informuje Komitet o innych inicjatywach Wspólnoty podejmowanych w dziedzinie kształcenia ustawicznego, w tym o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.

3. Realizując działania w ramach Zintegrowanego Programu, Komisja i Państwa Członkowskie uwzględniają priorytety określone w wytycznych na temat zatrudnienia przyjętych przez Radę w ramach skoordynowanej strategii zatrudnienia.

4. We współpracy z europejskimi partnerami społecznymi Komisja podejmuje starania w celu osiągnięcia odpowiedniego poziomu koordynacji pomiędzy Zintegrowanym Programem i dialogiem społecznym na poziomie Wspólnoty, w tym na poziomie sektorów.

5. Realizując Zintegrowany Program, Komisja zapewnia pomoc ze strony Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego (Cedefop) w zakresie jego kompetencji oraz zgodnie z ustaleniami zawartymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 337/75[26]. Tam gdzie to stosowne, Komisja może również zapewnić wsparcie ze strony Europejskiej Fundacji Szkoleniowej w zakresie jej kompetencji oraz zgodnie z ustaleniami zawartymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1360/90[27].

6. Komisja regularnie informuje Komitet Doradczy ds. Szkolenia Zawodowego o postępie w zakresie realizacji programu Leonardo da Vinci.

Rozdział III

Przepisy finansowe - ocena

Artykuł 15

Finansowanie

1. Niniejszym ustanawia się ramy finansowe dla realizacji Zintegrowanego Programu w kwocie 13,620 mln EUR. Z tej sumy na finansowanie programów Comenius, Erasmus, Leonardo da Vinci i Grundtvig przeznaczona zostanie kwota nie mniejsza niż określono w punkcie B.8 Załącznika. Komisja może dokonywać zmiany wysokości tych kwot zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

2. Kwota stanowiąca do jednego procenta budżetu Zintegrowanego Programu może zostać przeznaczona na wsparcie udziału w przedsięwzięciach partnerskich, projektach i działaniach sieciowych organizowanych w ramach Zintegrowanego Programu przez partnerów z państw trzecich niebiorących udziału w Zintegrowanym Programie zgodnie z postanowieniami art. 7.

3. Roczne środki zatwierdzane są przez organ budżetowy w ramach limitów przewidzianych w perspektywie finansowej.

Artykuł 16

Monitoring i ocena

1. Komisja regularnie monitoruje Zintegrowany Program we współpracy z Państwami Członkowskimi. Monitoring obejmuje sprawozdania, o których mowa w ust. 4, a także działania szczegółowe.

2. Komisja organizuje regularną, niezależną i zewnętrzną ocenę Zintegrowanego Programu.

3. Państwa Członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie z realizacji i wpływu Zintegrowanego Programu odpowiednio w terminie do 30 czerwca 2010 r. i 30 czerwca 2015 r.

4. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów:

(a) raport oceniający osiągnięte wyniki oraz jakościowe i ilościowe aspekty realizacji Zintegrowanego Programu w terminie do 31 marca 2011 r.,

(b) komunikat w sprawie kontynuacji Zintegrowanego Programu w terminie do 31 grudnia 2011 r.,

(c) raport oceniający ex post w terminie do 31 marca 2016 r.

TYTUŁ II

PROGRAMY SZCZEGÓŁOWE

Rozdział I

Program Comenius

Artykuł 17

Dostęp do programu Comenius

W ramach Zintegrowanego Programu program Comenius jest skierowany do:

(a) uczniów korzystających z edukacji na poziomie przedszkolnym i szkolnym do końca szkoły średniej;

(b) szkół określonych przez Państwa Członkowskie;

(c) kadry nauczycielskiej, pomocniczej i administracyjnej tych szkół;

(d) stowarzyszeń i przedstawicieli osób związanych z oświatą szkolną;

(e) organizacji publicznych i prywatnych odpowiedzialnych za organizację i realizację oświaty na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym;

(f) ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami kształcenia ustawicznego;

(g) instytucji szkolnictwa wyższego.

Artykuł 18

Cele operacyjne

Oprócz celów Zintegrowanego Programu określonych w art. 1 i 2, program Comenius ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

(a) wzrost ilości i poprawę jakości wymiany, w której uczestniczą uczniowie i kadra nauczycielska z różnych Państw Członkowskich;

(b) poprawę pod względem ilościowym i jakościowym przedsięwzięć partnerskich pomiędzy szkołami z różnych Państw Członkowskich, tak by co najmniej jeden uczeń na dwudziestu uczestniczył we wspólnych działaniach oświatowych w okresie trwania programu;

(c) zachęcanie do nauki drugiego języka obcego;

(d) wzmacnianie jakości i wymiaru europejskiego szkolenia nauczycieli;

(e) poprawę podejścia pedagogicznego i zarządzania szkołami.

Artykuł 19

Działania

1. W ramach programu Comenius wsparciem mogą być objęte następujące działania:

(a) mobilność osób, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a). Organizując bądź wspierając organizację takiej mobilności, należy podjąć niezbędne środki przygotowawcze oraz należyte starania w celu zapewnienia odpowiedniego nadzoru i wsparcia dla mobilności młodych ludzi. Mobilność może obejmować:

(i) wymianę uczniów i kadry;

(ii) staże w szkołach lub przedsiębiorstwach za granicą dla uczniów bądź kadry nauczycielskiej;

(iii) uczestnictwo w kursach szkoleniowych dla nauczycieli;

(iv) wizyty robocze i przygotowawcze w ramach działań związanych z mobilnością, partnerstwem, projektami bądź sieciami;

(v) staże dla nauczycieli i potencjalnych nauczycieli;

(b) tworzenie przedsięwzięć partnerskich, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b), pomiędzy szkołami ("przedsięwzięcia partnerskie w ramach Comenius") w celu rozwijania wspólnych projektów oświatowych pomiędzy uczniami;

(c) wielostronne projekty współpracy, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e). Mogą one obejmować projekty mające na celu:

(i) rozwijanie, propagowanie i rozpowszechnianie nowych metod lub materiałów szkoleniowych;

(ii) rozwijanie lub wymianę doświadczeń dotyczących systemów informacyjno-doradczych szczególnie dopasowanych do potrzeb osób uczących się, których dotyczy program Comenius;

(iii) rozwijanie, propagowanie i rozpowszechnianie nowych kursów szkoleniowych dla nauczycieli bądź treści tych kursów;

(d) sieci, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e). Mogą one obejmować sieci ukierunkowane na:

(i) rozwój kształcenia w dziedzinie lub tematyce, w którą obejmują, na rzecz własnego rozwoju, jak również na rzecz szeroko pojętej oświaty;

(ii) przejmowanie i popularyzację dobrych praktyk oraz innowacji;

(iii) zapewnienie wsparcia merytorycznego dla projektów i przedsięwzięć partnerskich organizowanych przez inne podmioty;

(iv) wspieranie rozwoju analizy potrzeb oraz jej praktycznego zastosowania w zakresie oświaty szkolnej;

(e) inne inicjatywy ukierunkowane na wspieranie celów programu Comenius, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h) ("działania towarzyszące").

2. Szczegóły operacyjne działań wymienionych w ust. 1 określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

Artykuł 20

Budżet

Na wsparcie mobilności, o której mowa w art. 19 ust. 1 lit. a), oraz przedsięwzięć partnerskich w ramach programu Comenius, określonych w art. 19 ust. 1 lit. b), przeznacza się co najmniej 85% budżetu przewidzianego dla programu Comenius.

Artykuł 21

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu Comenius w odniesieniu do poniższych spraw są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

(a) roczny plan pracy;

(b) roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu Comenius;

(c) ogólne wytyczne w zakresie realizacji programu Comenius, kryteria i procedury wyboru;

(d) podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach "procedury agencji krajowej" określone w Załączniku;

(e) ustalenia zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu Comenius w odniesieniu do wszystkich spraw poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Rozdział II

Program Erasmus

Artykuł 22

Dostęp do programu Erasmus

W ramach Zintegrowanego Programu program Erasmus jest skierowany do:

(a) studentów i stażystów pobierających naukę we wszelkich instytucjach szkolnictwa wyższego ogólnego oraz zawodowego (poziom 5 i 6 ISCED);

(b) instytucji szkolnictwa wyższego określonych przez Państwa Członkowskie;

(c) kadry nauczycielskiej i administracyjnej tych instytucji;

(d) stowarzyszeń i przedstawicieli osób związanych ze szkolnictwem wyższym, w tym stosownych organizacji studenckich, uniwersyteckich oraz nauczycielskich/trenerskich;

(e) przedsiębiorstw, partnerów społecznych i innych przedstawicieli świata pracy;

(f) organizacji publicznych i prywatnych odpowiedzialnych za organizację oraz realizację kształcenia i szkolenia na poziomie lokalnym i regionalnym;

(g) ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami kształcenia ustawicznego.

Artykuł 23

Cele operacyjne

Oprócz celów Zintegrowanego Programu określonych w art. 1 i 2 program Erasmus ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

(a) poprawa pod względem ilościowym i jakościowym mobilności studentów oraz kadry nauczycielskiej w całej Europie, tak by co najmniej 3 miliony osób wzięły udział w mobilności studenckiej w ramach programu Erasmus i poprzedzających go programów do roku 2011;

(b) poprawa pod względem ilościowym i jakościowym współpracy wielostronnej pomiędzy instytucjami szkolnictwa wyższego w Europie;

(c) zwiększanie stopnia zbieżności kwalifikacji nabytych w Europie w instytucjach szkolnictwa wyższego ogólnego i zawodowego;

(d) wspieranie współpracy pomiędzy instytucjami szkolnictwa wyższego i przedsiębiorstwami.

Artykuł 24

Działania

1. W ramach programu Erasmus wsparciem mogą być objęte następujące działania:

(a) mobilność osób, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a). Mobilność ta może obejmować:

(i) mobilność studentów w zakresie studiów lub szkolenia zagranicą w instytucjach szkolnictwa wyższego, jak również staże w przedsiębiorstwach, ośrodkach szkoleniowych bądź innych organizacjach;

(ii) mobilność kadry nauczycielskiej instytucji szkolnictwa wyższego w celu prowadzenia lub odbywania szkoleń w zagranicznych instytucjach partnerskich;

(iii) mobilność pozostałego personelu instytucji szkolnictwa wyższego, a także personelu przedsiębiorstw do celów szkoleniowych lub dydaktycznych;

(iv) intensywne programy organizowane w ramach Erasmusa na zasadzie wielostronnej współpracy.

Wsparcie może być również udzielane krajowym i goszczącym instytucjom szkolnictwa wyższego bądź przedsiębiorstwom na realizację działań w zakresie zapewniania jakości na wszystkich etapach przygotowań do mobilności, w tym przygotowania językowego.

(b) wspólne projekty, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), skupiające się między innymi na innowacji i eksperymentach w dziedzinach określonych w ramach celów szczegółowych i operacyjnych;

(c) sieci, o których mowa art. 5 ust. 1 lit. e), prowadzone przez konsorcja instytucji szkolnictwa wyższego i reprezentujące poszczególne dyscypliny bądź obszary interdyscyplinarne ("sieci tematyczne Erasmusa"), które mają na celu opracowywanie nowych koncepcji i kompetencji w zakresie kształcenia oraz kompetencji. Sieci te mogą również obejmować przedstawicieli innych podmiotów publicznych, przedsiębiorstw lub stowarzyszeń;

(d) inne inicjatywy mające na celu propagowanie celów programu Erasmus, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h) ("działania towarzyszące").

2. Uczestnikami działań na rzecz mobilności zgodnie z ust. 1 lit. a) i lit. i) ("studenci Erasmusa") są:

(a) studenci instytucji szkolnictwa wyższego, którzy po ukończeniu co najmniej pierwszego roku studiów odbywają okres studiów w innym Państwie Członkowskim w ramach działań na rzecz mobilności programu Erasmus bez względu na to, czy otrzymali pomoc finansową w ramach tego programu. Okresy te są w pełni uznawane na podstawie umów międzyinstytucjonalnych pomiędzy instytucją wysyłającą i goszczącą. Instytucje goszczące nie pobierają czesnego od takich studentów;

(b) studenci przyjęci na studia kończące się nadaniem wspólnego dyplomu magisterskiego (Joint Masters) w kraju innymi niż kraj, w którym otrzymali dyplom licencjacki;

(c) studenci instytucji szkolnictwa wyższego biorący udział w stażach w przedsiębiorstwach lub ośrodkach szkoleniowych.

3. Szczegóły operacyjne działań wymienionych w ust. 1 określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

Artykuł 25

Budżet

Na wsparcie mobilności, o której mowa w art. 24 ust. 1 lit. a), przeznacza się co najmniej 85% budżetu przewidzianego dla programu Erasmus.

Artykuł 26

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu Erasmus w odniesieniu do poniższych spraw są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

(a) roczny plan pracy;

(b) roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu Erasmus;

(c) ogólne wytyczne w zakresie realizacji programu Erasmus, kryteria i procedury wyboru;

(d) podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach "procedury agencji krajowej" określonej w załączniku;

(e) ustalenie zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu Erasmus w odniesieniu do wszystkich kwestii, poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu, są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Rozdział III

Program Leonardo da Vinci

Artykuł 27

Dostęp do programu Leonardo da Vinci

W ramach Zintegrowanego Programu program Leonardo da Vinci jest skierowany do:

(a) młodych ludzi korzystających z wszystkich form kształcenia i szkolenia zawodowego do końca szkoły średniej (do poziomu trzeciego ISCED);

(b) osób korzystających z ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego (poziom czwarty ISCED);

(c) uczestników rynku pracy;

(d) instytucji kształcenia w dziedzinach objętych programem Leonardo da Vinci;

(e) kadry nauczycielskiej i administracyjnego tych instytucji kształcenia;

(f) stowarzyszeń i przedstawicieli osób związanych z kształceniem i szkoleniem zawodowym, w tym stowarzyszeń stażystów, rodziców i nauczycieli;

(g) przedsiębiorstw, partnerów społecznych oraz innych przedstawicieli świata pracy, w tym izb i innych organizacji handlowych;

(h) podmiotów świadczących usługi doradczo-informacyjne dotyczące dowolnych aspektów kształcenia ustawicznego;

(i) osób i podmiotów odpowiedzialnych za systemy i politykę w zakresie dowolnych aspektów kształcenia ustawicznego na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym;

(j) ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami kształcenia ustawicznego;

(k) organizacji non profit, organizacji ochotniczych i pozarządowych.

Artykuł 28

Cele operacyjne

Oprócz celów Zintegrowanego Programu, określonych w art. 1 i 2, program Leonardo da Vinci ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

(a) poprawa pod względem ilościowym i jakościowym ogólnoeuropejskiej mobilności osób biorących udział w początkowym etapie kształcenia i szkolenia zawodowym oraz w szkoleniu ustawicznym, tak by zwiększyć liczbę staży w przedsiębiorstwach do co najmniej 150 tys. rocznie do końca okresu trwania Zintegrowanego Programu;

(b) poprawa pod względem ilościowym i jakościowym współpracy pomiędzy instytucjami kształcenia, przedsiębiorstwami, partnerami społecznymi i innymi odpowiednimi podmiotami w całej Europie;

(c) ułatwianie rozwoju innowacyjnych praktyk w dziedzinie szkolenia początkowego i ustawicznego oraz przenoszenia tych praktyk, w tym z państwa uczestniczącego w programie do innych państw;

(d) poprawa stopnia przejrzystości i uznawania kwalifikacji oraz kompetencji, w tym nabytych w drodze kształcenia nieoficjalnego i nieformalnego.

Artykuł 29

Działania

1. W ramach programu Leonardo da Vinci wsparciem mogą być objęte następujące działania:

(a) mobilność osób, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a). Organizując bądź wspierając organizację takiej mobilności, należy podjąć niezbędne środki przygotowawcze oraz należyte starania w celu zapewnienia odpowiedniego nadzoru i wsparcia dla mobilności osób. Mobilność może obejmować:

(i) międzynarodowe staże w przedsiębiorstwach bądź w instytucjach szkoleniowych;

(ii) staże i wymiany mające na celu wspieranie rozwoju zawodowego trenerów i doradców zawodowych, osób odpowiedzialnych za placówki szkoleniowe oraz za planowanie szkoleń i doradztwo zawodowe w obrębie przedsiębiorstw;

(b) przedsięwzięcia partnerskie, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b), koncentrujące się na tematach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania dla uczestniczących organizacji;

(c) projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c), w szczególności te mające na celu poprawę systemów szkoleniowych poprzez transfer innowacji wiążący się z adaptacją pod względem językowym, kulturowym i prawnym do krajowych potrzeb innowacyjnych produktów i procesów opracowanych w różnych kontekstach;

(d) projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mające na celu poprawę systemów szkoleniowych poprzez opracowywanie i transfer innowacji oraz dobrych praktyk;

(e) sieci tematyczne ekspertów i organizacji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), zajmujące się szczegółowymi kwestiami z zakresu kształcenia i szkolenia zawodowego;

(f) inne inicjatywy ukierunkowane na wspieranie celów programu Leonardo da Vinci, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h) ("działania towarzyszące").

2. Szczegóły operacyjne powyższych działań określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2

Artykuł 30

Budżet

Na wsparcie mobilności, o której mowa w art. 29 ust. 1 lit. a) przeznacza się co najmniej 75% budżetu przewidzianego dla programu Leonardo da Vinci.

Artykuł 31

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu Leonardo da Vinci w odniesieniu do poniższych kwestii są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

(a) roczny plan pracy;

(b) roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu Leonardo da Vinci;

(c) ogólne wytyczne w zakresie realizacji programu Leonardo da Vinci, kryteria i procedury wyboru;

(d) podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach "procedury agencji krajowej" określonej w załączniku;

(e) ustalanie zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu Leonardo da Vinci w odniesieniu do wszystkich kwestii poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Rozdział IV

Program Grundtvig

Artykuł 32

Dostęp do programu Grundtvig

W ramach Zintegrowanego Programu program Grundtvig jest skierowany do:

(a) osób korzystających z kształcenia dla dorosłych;

(b) instytucji świadczących usługi z zakresu kształcenia dorosłych;

(c) kadry nauczycielskiej i administracyjnej tych instytucji oraz innych organizacji zajmujących się kształceniem dorosłych;

(d) placówek zajmujących się wstępnym lub ustawicznym szkoleniem kadry kształcącej dorosłych;

(e) stowarzyszeń i przedstawicieli osób związanych z kształceniem dorosłych, w tym stowarzyszeń osób uczących się i nauczycieli;

(f) podmiotów świadczących usługi doradczo-informacyjne dotyczące dowolnych aspektów kształcenia dorosłych;

(g) osób i podmiotów odpowiedzialnych za systemy i politykę w zakresie dowolnych aspektów kształcenia dorosłych na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym;

(h) ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami kształcenia dorosłych;

(i) przedsiębiorstw,

(j) organizacji non profit, organizacji ochotniczych i pozarządowych;

(k) instytucji szkolnictwa wyższego.

Artykuł 33

Cele operacyjne

Oprócz celów Zintegrowanego Programu określonych w art. 1 i 2, programu Grundtvig ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

(a) poprawa pod względem ilościowym i jakościowym ogólnoeuropejskiej mobilności osób biorących udział w kształceniu dorosłych, tak by wesprzeć mobilność co najmniej 25 tys. tych osób rocznie do końca 2013 r.;

(b) poprawa pod względem ilościowym i jakościowym współpracy pomiędzy organizacjami zajmującymi się kształceniem dorosłych w całej Europie;

(c) ułatwienie rozwoju innowacyjnych praktyk w dziedzinie kształcenia dorosłych, a także ich transferu, w tym z państwa uczestniczącego do innych państw;

(d) zapewnienie alternatywnych możliwości dostępu do kształcenia dorosłych ludziom z wrażliwych grup społecznych oraz marginalnych środowisk społecznych, w szczególności tym, którzy zaniechali kształcenia bez osiągnięcia podstawowych kwalifikacji;

(e) poprawa podejścia pedagogicznego oraz zarządzania organizacjami kształcenia dorosłych.

Artykuł 34

Działania

1. W ramach programu Grundtvig wsparciem mogą być objęte następujące działania:

(a) mobilność osób, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a). Organizując bądź wspierając organizację takiej mobilności, należy podjąć niezbędne środki przygotowawcze oraz należyte starania w celu zapewnienia odpowiedniego nadzoru i wsparcia dla mobilności osób. Mobilność może obejmować wizyty, staże, praktyki i wymiany uczestników formalnego oraz nieformalnego kształcenia dorosłych, w tym szkolenie i rozwój zawodowy kadry zajmującej się kształceniem dorosłych;

(b) przedsięwzięcia partnerskie, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b), określane jako "przedsięwzięcia partnerskie Grundtvig na rzecz kształcenia", koncentrujące się na tematach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania dla uczestniczących organizacji

(c) projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mające na celu poprawę systemów szkolenia dorosłych poprzez rozwój i transfer innowacji oraz dobrych praktyk;

(d) sieci tematyczne ekspertów i organizacji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), określanych jako "sieci Grundtvig", działających głównie w zakresie:

(i) rozwoju kształcenia dorosłych w odniesieniu do dyscypliny, obszaru tematycznego bądź aspektu zarządzania, którym się zajmują;

(ii) identyfikacji i upowszechnienia dobrych praktyk oraz innowacji;

(iii) udzielania wsparcia merytorycznego w zakresie projektów i przedsięwzięć partnerskich organizowanych przez inne podmioty, a także ułatwianie współdziałania pomiędzy tymi projektami i przedsięwzięciami partnerskimi;

(iv) wspierania rozwoju analizy potrzeb oraz zapewnienia jakości w zakresie kształcenia dorosłych;

(e) inne inicjatywy ukierunkowane na wspieranie celów programu Grundtvig, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h) ("działania towarzyszące").

2. Szczegóły operacyjne powyższych działań określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2

Artykuł 35

Budżet

Na wsparcie mobilności oraz przedsięwzięć partnerskich, o których mowa w art. 34 ust. 1 lit. a) i b) przeznacza się co najmniej 60% budżetu przewidzianego dla programu Grundtvig.

Artykuł 36

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu Grundtvig w odniesieniu do poniższych spraw są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

(a) roczny plan pracy;

(b) roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu Grundtvig;

(c) ogólne wytyczne w zakresie realizacji programu Grundtvig, kryteria i procedury wyboru;

(d) podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach "procedury agencji krajowej" określonej w załączniku;

(e) ustalenia zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu Grundtvig w odniesieniu do wszystkich spraw poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Rozdział V

Program międzysektorowy

Artykuł 37

Cele operacyjne

Poza ogólnymi celami Zintegrowanego Programu określonymi w art. 1 i art. 2, program międzysektorowy ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

(a) wspierać tworzenie polityki na poziomie europejskim w zakresie kształcenia ustawicznego, szczególnie w kontekście procesu lizbońskiego, bolońskiego i kopenhaskiego oraz późniejszych procesów;

(b) zapewniać dostarczanie w odpowiedniej ilości porównywalnych danych, informacji statystycznych i analiz w celu wsparcia procesu tworzenia polityki w zakresie kształcenia ustawicznego;

(c) monitorowanie postępu w realizacji celów kształcenia ustawicznego oraz określanie obszarów wymagających szczególnej uwagi;

(d) propagowanie nauki języków obcych oraz wspieranie różnorodności językowej w Państwach Członkowskich;

(e) wspieranie tworzenia innowacyjnych i opartych na ICT treści, usług, metodologii uczenia oraz praktyk w zakresie kształcenia ustawicznego;

(f) zapewnianie odpowiedniego rozpoznania, przedstawienia i wdrożenia wyników Zintegrowanego Programu na szeroką skalę.

Artykuł 38

Działania

1. Wsparciem mogą być objęte następujące działania w ramach kluczowego działania, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. a):

(a) indywidualna mobilność, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a), w tym wizyty robocze ekspertów i urzędników wyznaczonych przez władze krajowe, regionalne bądź lokalne, dyrektorów placówek oświatowych i szkoleniowych oraz świadczących usługi w zakresie poradnictwa, a także partnerów społecznych;

(b) projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mające na celu przygotowywanie i testowanie propozycji w zakresie polityki na poziomie Wspólnoty;

(c) wielostronne sieci współpracy, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), pomiędzy ekspertami i/lub instytucjami pracującymi wspólnie nad kwestiami politycznymi. Sieci te mogą obejmować:

(i) sieci tematyczne zajmujące się kwestiami związanymi z treścią kształcenia ustawicznego bądź metodologią i polityką kształcenia ustawicznego. Sieci te mogą dokonywać obserwacji, wymiany, identyfikacji i analizy dobrych praktyk oraz innowacji, a także zgłaszać propozycje ich ulepszonego i szerszego użycia w Państwach Członkowskich;

(ii) stałe konferencje w sprawach politycznych mające na celu koordynację polityki na poziomie europejskim w odniesieniu do strategicznych zagadnień w zakresie kształcenia ustawicznego;

(d) obserwacja i analiza polityki oraz systemów w dziedzinie kształcenia ustawicznego, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. f), co może obejmować:

(i) analizy i badania porównawcze;

(ii) opracowywanie wskaźników i ankiet statystycznych, w tym wsparcie dla prac podejmowanych w dziedzinie kształcenia ustawicznego we współpracy z Eurostatem;

(iii) wsparcie dla funkcjonowania sieci Eurydice oraz finansowanie Europejskiej jednostki Eurydice utworzonej przez Komisję;

(e) działania na rzecz wsparcia przejrzystości i uznawalności kwalifikacji oraz kompetencji, w tym nabytych w drodze kształcenia nieoficjalnego i nieformalnego, informacji i poradnictwa w dziedzinie oświaty, a także współpracy w zakresie zapewniania jakości, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. f), co może obejmować:

(i) sieci organizacji ułatwiających mobilność i uznawalność, takich jak ośrodki informacji o uznawalności dyplomów i okresów studiów (NARIC);

(ii) wsparcie dla międzynarodowych portali internetowych, takich jak Ploteus;

(iii) działania podejmowane w ramach inicjatywy Europass zgodnie z decyzją XXX Parlamentu Europejskiego i Rady przyjmującą jednolite ramy dla przejrzystości kwalifikacji i kompetencji;

(f) inne inicjatywy, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h), ("działania towarzyszące"), ukierunkowane na wspieranie celów kluczowego działania, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. a).

2. W ramach kluczowego działania, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), może być udzielane wsparcie dla następujących działań strategicznych dotyczących potrzeb oświatowych na więcej niż jednym etapie życia:

(a) projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mające między innymi na celu:

(i) opracowywanie nowych materiałów do nauki języków, w tym kursów on-line oraz instrumentów do testowania znajomości języka;

(ii) opracowywanie narzędzi i kursów szkolenia nauczycieli języków;

(b) sieci, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), w dziedzinie nauki języków obcych i różnorodności językowej;

(c) inne inicjatywy zgodne z celami Zintegrowanego Programu, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h), w tym działania na rzecz uatrakcyjnienia nauki języków poprzez wykorzystanie środków masowego przekazu i/lub kampanii marketingowych, promocyjnych bądź informacyjnych, a także konferencji, badań i wskaźników statystycznych z zakresu nauki języków obcych i różnorodności językowej.

3. W ramach kluczowego działania, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. c), może być udzielane wsparcie dla następujących działań:

(a) projektów wielostronnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mających na celu opracowanie i rozpowszechnianie innowacyjnych metod, treści, usług i środowisk;

(b) sieci, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mających na celu udostępnienie i wymianę wiedzy, doświadczeń oraz dobrych praktyk;

(c) innych działań mających na celu poprawę polityki i praktyki w dziedzinie kształcenia ustawicznego, jak określono w art. 5 ust. 1 lit. f), co może obejmować mechanizmy oceny, obserwacji, analizy porównawczej, poprawy jakości oraz analizy tendencji w zakresie technologii i pedagogiki.

4. W ramach kluczowego działania, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. d), może być udzielane wsparcie dla następujących działań:

(a) projektów jednostronnych i krajowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d);

(b) projektów wielostronnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), mających między innymi na celu:

(i) wsparcie wykorzystania i wdrażania innowacyjnych produktów oraz procesów;

(ii) stymulowanie współpracy w ramach projektów realizowanych w tej samej dziedzinie;

(iii) opracowywanie dobrych praktyk w odniesieniu do metod upowszechniania;

(c) tworzenie materiałów źródłowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. f), obejmujących zbiory stosownych danych statystycznych oraz badania w dziedzinie upowszechniania i wykorzystania wyników oraz wymiany dobrych praktyk.

Artykuł 39

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu międzysektorowego w odniesieniu do poniższych kwestii są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

(a) roczny plan pracy oraz kryteria i procedury wyboru;

(b) roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania programu międzysektorowego;

(c) wytyczne w zakresie realizacji programu międzysektorowego oraz jego kluczowych działań;

(d) podział środków pomiędzy Państwa Członkowskie na działania zarządzane w ramach "procedury agencji krajowej" określonej w załączniku;

(e) ustalanie zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu międzysektorowego w odniesieniu do wszystkich kwestii poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

ROZDZIAł VI

Program Jean Monnet

Artykuł 40

Dostęp do programu Jean Monnet

W ramach Zintegrowanego Programu oraz załącznika, program Jean Monnet jest skierowany do:

(a) studentów i badaczy w dziedzinie integracji europejskiej we wszystkich rodzajach instytucji szkolnictwa wyższego (piąty i szósty poziom ISCED) na terenie Wspólnoty i poza jej granicami;

(b) instytucji szkolnictwa wyższego na terenie Wspólnoty i poza jej granicami;

(c) kadry nauczycielskiej i administracyjnej tych instytucji;

(d) stowarzyszeń i przedstawicieli osób związanych z kształceniem oraz szkoleniem na terenie Wspólnoty i poza jej granicami;

(e) organizacji publicznych i prywatnych odpowiedzialnych za organizację i realizację kształcenia oraz szkolenia na poziomie lokalnymi i regionalnym;

(f) ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami integracji europejskiej na terenie Wspólnoty i poza jej granicami.

Artykuł 41

Cele operacyjne

Oprócz ogólnych celów Zintegrowanego Programu, określonych w art. 1 i 2, program Jean Monnet ma za zadanie realizować następujące cele operacyjne:

(a) stymulowanie udoskonalania w nauczaniu, badaniach i rozważaniach naukowych w zakresie studiów nad integracją europejską w instytucjach szkolnictwa wyższego na terenie Wspólnoty i poza jej granicami;

(b) umacnianie wiedzy i świadomości kwestii integracji europejskiej wśród specjalistów akademickich oraz obywateli europejskich;

(c) wspieranie kluczowych instytucji europejskich zajmujących się kwestiami integracji europejskiej;

(d) wspieranie istnienia europejskich stowarzyszeń działających na rzecz wysokiej jakości kształcenia i szkolenia.

Artykuł 42

Działania

1. W ramach kluczowego działania, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. a), wsparciem mogą być objęte następujące działania:

(a) projekty jednostronne i krajowe, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d), obejmujące:

(i) katedry Jeana Monneta, centra udoskonalania i moduły nauczycielskie;

(ii) stowarzyszenia profesorów, innych nauczycieli szkolnictwa wyższego oraz badaczy specjalizujących się w dziedzinie integracji europejskiej;

(iii) wsparcie dla młodych badaczy specjalizujących się w studiach nad integracją europejską;

(iv) działalność informacyjną i badawczą związaną ze Wspólnotą i mającą na celu propagowanie dyskusji, rozważań naukowych i wiedzy na temat procesu integracji europejskiej;

(b) projekty i sieci wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), co może obejmować wsparcie dla tworzenia wielostronnych grup roboczych w dziedzinie integracji europejskiej.

2. W ramach kluczowego działania, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. b), mogą być udzielane dotacje, określone w art. 5 ust. 1 lit. g), na pokrycie niektórych kosztów operacyjnych i administracyjnych dla następujących instytucji:

(a) Kolegium Europejskiego (w Brugii i Natolinie);

(b) Instytutu Europejskiego we Florencji;

(c) Europejskiego Instytutu Administracji Publicznej w Maastricht;

(d) Akademii Prawa Europejskiego w Trewirze.

3. W ramach kluczowego działania, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. c), mogą być udzielane dotacje, określone w art. 5 ust. 1 lit. g), na pokrycie niektórych kosztów operacyjnych i administracyjnych europejskich instytucji bądź stowarzyszeń działających w zakresie kształcenia i szkolenia.

4. Dotacje mogą być przyznawane na okresy roczne bądź odnawialne na podstawie ramowej umowy partnerskiej z Komisją.

Artykuł 43

Budżet

Na wsparcie kluczowego działania, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. a), przeznacza się co najmniej 28% budżetu przewidzianego dla programu Jean Monnet, na działanie kluczowe, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. b), co najmniej 44%, a na działanie kluczowe, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. c) nie mniej niż 18%.

Artykuł 44

Środki wykonawcze

1. Środki wymagane do realizacji programu Jean Monnet w odniesieniu do poniższych kwestii są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą zarządczą, o której mowa w art. 10 ust. 2:

(a) roczny plan pracy oraz kryteria i procedury wyboru;

(b) roczny budżet i podział środków finansowych pomiędzy poszczególne działania w ramach programu Jean Monnet;

(c) ogólne wytyczne w zakresie realizacji programu Jean Monnet oraz jego kluczowych działań;

(d) ustalanie zasad monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania wyników.

2. Środki wymagane do realizacji programu Jean Monnet w odniesieniu do wszystkich spraw poza określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 10 ust. 3.

TYTUŁ III

POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 45

Postanowienia przejściowe

Działania zainicjowane w terminie do 31 grudnia 2006 r. w oparciu o decyzję 382/1999/WE[28], decyzję 253/2000/WE[29], decyzję 2318/2003/WE[30], decyzję 791/2004/WE[31] bądź decyzję [Europass][32] zarządzane są zgodnie z postanowieniami tych decyzji, z tym że komitety ustanowione na ich mocy zostaną zastąpione komitetem ustanowionym na mocy art. 10 niniejszej decyzji.

Artykuł 46

Wejście w życie

Decyzja niniejsza wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

POSTANOWIENIA ADMINISTRACYJNE I FINANSOWE

A. Postanowienia administracyjne

Zgłaszanie propozycji w zakresie działań Zintegrowanego Programu oraz ich wybór podlegają następującym procedurom:

1. Procedura agencji krajowej

1.1 Procedura 1

Następujące działania, w przypadku których decyzję o wyborze podejmują właściwe agencje krajowe, zarządzane są w ramach "procedury 1 agencji krajowej ":

(a) międzynarodowa mobilność osób korzystających z kształcenia ustawicznego w Europie, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. a);

(b) dwu- i wielostronne przedsięwzięcia partnerskie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit. b);

(c) jednostronne i krajowe projekty, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d), jeśli są finansowane w ramach art. 38 ust. 4 lit. a).

Wnioski o pomoc finansową składane w ramach tych działań powinny być skierowane do odpowiednich agencji krajowych wyznaczonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. b). Agencje krajowe dokonują wyboru i przyznają pomoc finansową wnioskodawcom wybranym zgodnie z ogólnymi wytycznymi określonymi zgodnie z art. 9, 21, 26, 31, 36 i 39. Agencje krajowe przyznają dotacje beneficjentom mającym siedzibę w danym Państwie Członkowskim. Każdy partner dwu- lub wielostronnych przedsięwzięć partnerskich jest finansowany bezpośrednio przez swoją agencji krajowej.

1.2 Procedura 2

Następujące działania, w przypadku których decyzję o wyborze podejmuje Komisja, podczas gdy procedury oceny i kontraktowania przeprowadzane są przed odpowiednie agencje krajowe, zarządzane są w ramach "procedury 2 agencji krajowej ":

- projekty wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c).

Wnioski o pomoc finansową składane w ramach tych działań powinny być skierowane do odpowiednich agencji krajowych wyznaczonych przez Państwo Członkowskie koordynatora projektu zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. b). Agencja krajowa Państwa Członkowskiego koordynatora projektu przeprowadza ocenę wniosków i przedstawia Komisji listę kandydatów proponowanych do przyjęcia. Komisja podejmuje decyzję w sprawie proponowanej listy kandydatów, po czym agencja krajowa przyznaje odpowiednią pomoc finansową wnioskodawcom wybranym zgodnie z ogólnymi wytycznymi, jakie zostaną ustalone zgodnie z art. 31. Przed przedstawieniem listy kandydatów Komisji agencja krajowa państwa, w którym projekt jest koordynowany, kontaktuje się z agencjami krajowymi państw pozostałych partnerów projektu. Agencje krajowe przyznają dotacje wybranym koordynatorom projektów mającym siedzibę na terytorium Państwa Członkowskiego danej agencji, którzy odpowiedzialni są za podział środków pomiędzy partnerów biorących udział w projekcie.

2. Procedura Komisji

Następujące działania, w przypadku których propozycje projektów przedkładane są Komisji, która podejmuje decyzję o ich wyborze, zarządzane są w ramach "procedury Komisji":

(a) projekty jednostronne i krajowe, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d), z wyjątkiem tych finansowanych w ramach art. 38 ust. 4 lit. a);

(b) projekty i sieci wielostronne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e);

(c) obserwacja i analiza polityki oraz systemów w dziedzinie kształcenia ustawicznego, tworzenie materiałów źródłowych, w tym badań, danych statystycznych, analiz i wskaźników, działania na rzecz wsparcia przejrzystości i uznawania kwalifikacji oraz wykształcenia, o czym mowa w art. 5 ust. 1 lit. f);

(d) dotacje na pokrycie kosztów operacyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. g);

(e) inne inicjatywy zgodne z celami Zintegrowanego Programu ("działania towarzyszące"), o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h).

Wnioski o pomoc finansową składane w ramach tych działań powinny być skierowane do Komisji, która dokonuje wyboru i przyznaje pomoc finansową wnioskodawcom wybranym zgodnie z ogólnymi wytycznymi, jakie zostaną ustalone zgodnie z art. 9, 21. 26, 31, 36, 39 i 44.

B. Postanowienia finansowe

Komisja zapewnia proporcjonalność wymogów finansowych i administracyjnych nałożonych na beneficjentów dotacji przyznanych w ramach Zintegrowanego Programu w stosunku do poziomu przyznanych środków. W szczególności Komisja zobowiązana jest zapewnić, że zasady finansowe oraz wymogi w zakresie sposobów stosowania i sprawozdawczości, odnoszące się do indywidualnej mobilności oraz przedsięwzięć partnerskich, są przyjazne dla użytkownika oraz wystarczająco proste, by nie ograniczać dostępu do dotacji osobom w mniej korzystnej sytuacji oraz współpracującym z nimi instytucjom bądź organizacjom.

1. Działania zarządzane w ramach procedury agencji krajowej

1.1 Środki wspólnotowe przeznaczone na zapewnienie finansowego wsparcia dla działań zarządzanych w ramach procedury agencji krajowej zgodnie z sekcją A pakt 1 niniejszego załącznika są przyznawane Państwom Członkowskim zgodnie z formułą ustaloną przez Komisję stosownie do art. 10 us