ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że do celów oceny przedmiotowego działania, stosowne rynki geograficzne definiuje się następująco: a) dla wszystkich rynków papieru czasopismowego i jego potencjalnych segmentów: EOG plus Szwajcaria; b) dla wszystkich rynków papieru gazetowego: EOG plus Szwajcaria; c) dla wszystkich rynków nabywania makulatury: w tej sprawie nie ma konieczności określenia dokładnej definicji rynku produktowego; d) dla wszystkich rynków nabywania drewna: w tej sprawie nie ma konieczności określenia dokładnej definicji rynku produktowego; e) dla wszystkich rynków produkcji pulpy drzewnej: w tej sprawie nie ma konieczności określenia dokładnej definicji rynku produktowego; f) dla wszystkich rynków produkcji i sprzedaży hurtowej energii elektrycznej: w tej sprawie nie ma konieczności określenia dokładnej definicji rynku produktowego; g) dla wszystkich rynków produkcji płyt drewnianych: w tej sprawie nie ma konieczności określenia dokładnej definicji rynku produktowego; h) dla wszystkich rynków produkcji tarcicy: w tej sprawie nie ma konieczności określenia dokładnej definicji rynku produktowego.
1.

W dniu 20 marca 2011 r. w tygodniku „The Sunday Times” opublikowano artykuł zatytułowany „An MEP claims to earn more than € 450.000 a year moonlighting for clients. He is one of three ready to take cash to help change EU laws” („Poseł do Parlamentu Europejskiego twierdzi, że zarabia dodatkowo 450 000 EUR rocznie dzięki swoim zleceniodawcom. Jest jednym z trzech posłów, którzy są gotowi przyjmować pieniądze w zamian za wpływanie na kształt prawa UE”). W artykule opisano, jak reporterzy podający się za firmę lobbingową zaoferowali trzem posłom do Parlamentu Europejskiego zapłatę (w dwóch przypadkach do 100 000 EUR rocznie) za dokonanie zmian w przepisach.; Posłowie posłowie podjęli w tym kierunku działania i przedstawiony został projekt zmian. Dziennikarze opisali spotkania odbywające się na terenie Parlamentu Europejskiego oraz poza nim, rozmowy telefoniczne, e-maile, wymianę korespondencji i rachunków z kilkoma posłami do Parlamentu Europejskiego. Na skutek ujawnienia tego śledztwa przeprowadzonego przez dziennikarzy „The Sunday Times” dwóch posłów zrezygnowało z pełnienia swojej funkcji następnego dnia, a trzeci został wykluczony z grupy politycznej, do której należał (1).
35.

W ujęciu bardziej szczegółowym, EIOD zaleca w odniesieniu do wniosku: — przedstawienie bardziej precyzyjnej definicji ustalania kontaktów zakaźnych, w tym jego celów i zakresu, które mogą być odmienne w przypadku chorób zakaźnych i innych zagrożeń zdrowia, — precyzyjniejsze określenie sposobu wyznaczania osób do celów ustalania kontaktów zakaźnych, źródeł, które mogą być wykorzystywane do pozyskiwania szczegółowych informacji na temat kontaktów zakaźnych, oraz sposobu informowania takich osób o fakcie przetwarzania ich danych osobowych, — dodanie wymaganych kryteriów oceny środków służących do ustalania kontaktów zakaźnych pod kątem konieczności i proporcjonalności, — określenie przynajmniej głównych kategorii danych, jakie mają być przetwarzane do celów ustalania kontaktów zakaźnych, — w przypadku systemu nadzoru doraźnego określenie rodzajów danych, jakie mają być przetwarzane, oraz zastosowanie środków w celu minimalizacji przetwarzania danych osobowych, np. poprzez wykorzystanie odpowiednich technik anonimizacji oraz jak najdalej idące ograniczenie przetwarzania do danych zagregowanych, — doprecyzowanie relacji pomiędzy sieciami nadzoru doraźnego a EWRS, — doprecyzowanie roli ECDS w ramach sieci nadzoru doraźnego, — doprecyzowanie zadań i zakresu obowiązków wszystkich zaangażowanych podmiotów pod kątem ochrony danych w celu uzyskania pewności prawa w kwestii administracji danymi, — ustanowienie prawnie wiążących okresów zatrzymywania, przynajmniej w odniesieniu do ustalania kontaktów zakaźnych, — dodanie w art. 18 bardziej szczegółowego odniesienia do wymogów w kwestii bezpieczeństwa i poufności danych.
4.

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji Europejskiej w odniesieniu do czasu trwania naruszenia przepisów w odniesieniu do każdego adresata w przypadku każdego z następujących karteli: a) kartelu NES; b) kartelu AMS; c) kartelu CAF oraz d) kartelu PSS.
18.

W art. 20 wniosku wyjaśnia się, że przedsiębiorcy mają prawo sprawdzenia powszechnie dostępnych informacji w zarządzanej przez Komisję centralnej bazie danych (SEED-on-Europa) dotyczących szczegółów ich zezwoleń, wpisując numer zezwolenia akcyzowego. Wyraźnie przyznaje im się również prawo zwrócenia się do państwa członkowskiego, które wydało zezwolenie, o poprawienie wszelkich błędów w powszechnie dostępnych danych. Komisja zobowiązuje się do przesyłania takich wniosków o sprostowanie do odpowiedniego właściwego organu. O dostęp do nieupublicznionych informacji dotyczących przedsiębiorców, do których Komisja nie ma dostępu, oraz o sprostowanie takich informacji przedsiębiorca w dalszym ciągu musi zwracać się do odpowiedniego właściwego organu. EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że we wniosku wyraźnie przyznaje się osobom, których dane dotyczą, prawo dostępu do danych osobowych ich dotyczących oraz korekty tych danych, jak też reguluje się to prawo.
2.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że naruszenie art. 23 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1/2003, tj. odmowę poddania się kontroli, popełniono nieumyślnie w odniesieniu do odblokowania konta e-mail i umyślnie w odniesieniu do przekierowania przychodzących wiadomości e-mail.
Artykuł 83: dodanie dodatkowych gwarancji w przypadku przetwarzania szczególnych kategorii danych. Doprecyzowanie w art. 83 ust. 1, że punktem wyjścia dla przetwarzania do celów badań naukowych powinno być wykorzystanie danych zanonimizowanych. Doprecyzowanie znaczenia słowa „oddzielnie” i zadbanie o to, by oddzielne przechowywanie zapewniało faktyczną ochronę podmiotów danych. Zastąpienie w art. 83 ust. 1 lit. b) odniesienia do „dan[ych] umożliwiając[ych] przypisanie informacji do zidentyfikowanego podmiotu danych lub do zidentyfikowania” odniesieniem do „danych umożliwiających odniesienie pewnych informacji do podmiotu danych”. Wykluczenie ograniczenia praw osób fizycznych przy pomocy aktów delegowanych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 238/3

Artykuł 107 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia (EWG) nr 574/72

Okres odniesienia: lipiec 2012 r.

Okres zastosowania: październik, listopad, grudzień 2012 r.

07-2012 EUR BGN CZK DKK LVL LTL HUF PLN 1 EUR = 1 1,95580 25,4473 7,43838 0,696250 3,45280 286,283 4,18366 1 BGN = 0,511300 1 13,0112 3,80324 0,355992 1,76542 146,377 2,13910 1 CZK = 0,0392969 0,0768568 1 0,292305 0,0273604 0,135684 11,2500 0,164405 1 DKK = 0,134438 0,262934 3,42108 1 0,0936024 0,464187 38,4873 0,562442 1 LVL = 1,43627 2,80905 36,5491 10,6835 1 4,95914 411,179 6,00885 1 LTL = 0,289620 0,566439 7,37005 2,15430 0,201648 1 82,9133 1,21167 1 HUF = 0,00349304 0,00683170 0,0888886 0,0259826 0,00243203 0,0120608 1 0,0146137 1 PLN = 0,239025 0,467486 6,08255 1,77796 0,166421 0,825306 68,4289 1 1 RON = 0,219542 0,429380 5,58675 1,63303 0,152856 0,758034 62,8511 0,918488 1 SEK = 0,117026 0,228880 2,97800 0,870485 0,0814795 0,404068 33,5026 0,489598 1 GBP = 1,26861 2,48114 32,2827 9,43638 0,883268 4,38025 363,181 5,30742 1 NOK = 0,134085 0,262244 3,41211 0,997378 0,0933570 0,462970 38,3864 0,560968 1 ISK = 0,00645864 0,0126318 0,164355 0,0480418 0,00449683 0,0223004 1,84900 0,0270207 1 CHF = 0,832592 1,62838 21,1872 6,19313 0,579692 2,87477 238,357 3,48328





07-2012 RON SEK GBP NOK ISK CHF 1 EUR = 4,55494 8,54509 0,788266 7,45793 154,831 1,20107 1 BGN = 2,32894 4,36910 0,403040 3,81324 79,1652 0,614106 1 CZK = 0,178995 0,335795 0,0309764 0,293073 6,08439 0,0471982 1 DKK = 0,612357 1,14878 0,105973 1,00263 20,8152 0,161469 1 LVL = 6,54211 12,2730 1,13216 10,7116 222,379 1,72505 1 LTL = 1,31920 2,47483 0,228298 2,15997 44,8423 0,347853 1 HUF = 0,0159106 0,0298484 0,00275345 0,0260509 0,540833 0,00419539 1 PLN = 1,08875 2,04249 0,188415 1,78263 37,0086 0,287086 1 RON = 1 1,87600 0,173057 1,63733 33,9920 0,263685 1 SEK = 0,533048 1 0,0922478 0,872774 18,1193 0,140557 1 GBP = 5,77843 10,8404 1 9,46119 196,420 1,52368 1 NOK = 0,610751 1,14577 0,105695 1 20,7606 0,161046 1 ISK = 0,0294187 0,0551897 0,00509113 0,0481681 1 0,00775727 1 CHF = 3,79241 7,11458 0,656304 6,20942 128,911 1

Note: all cross rates involving ISK are calculated using ISK/EUR rate data from the Central Bank of Iceland

reference: Jul-12 1 EUR in national currency 1 unit of N.C. in EUR BGN 1,95580 0,511300 CZK 25,4473 0,0392969 DKK 7,43838 0,134438 LVL 0,696250 1,43627 LTL 3,45280 0,289620 HUF 286,283 0,00349304 PLN 4,18366 0,239025 RON 4,55494 0,219542 SEK 8,54509 0,117026 GBP 0,788266 1,26861 NOK 7,45793 0,134085 ISK 154,831 0,00645864 CHF 1,20107 0,832592

Note: ISK/EUR rates based on data from the Central Bank of Iceland

1. Rozporządzenie (EWG) nr 574/72 stanowi, iż Komisja ustala przelicznik stosowany do przeliczania kwot denominowanych w jednej walucie na drugą, na postawie średniej referencyjnych kursów wymiany walut, opublikowanych przez Europejski Bank Centralny z miesiąca odniesienia, określonego w ust. 2.
71.

Ponadto EIOD ma konkretne uwagi do niektórych postanowień Umowy, a mianowicie: — Umowa jest niejasna, jeśli chodzi o zakres środków egzekwowania prawa w środowisku cyfrowym przewidzianych w art. 27, jak również nie precyzuje, czy środki takie są ukierunkowane jedynie na przypadki naruszenia praw własności intelektualnej na szeroką skalę. Niedostatecznie precyzyjnie definiuje się pojęcie „skali handlowej” w art. 23 Umowy oraz nie wyklucza się wyraźnie z zakresu Umowy czynów popełnianych przez użytkowników prywatnych do celów osobistych i nienastawionych na zysk, — pojęcie „właściwych organów” uprawionych do wydawania nakazów na mocy art. 27 ust. 4 Umowy jest zbyt ogólnikowe i nie daje wystarczającej pewności, że dane osobowe domniemanych sprawców naruszenia ujawnianoby wyłącznie pod kontrolą organów sądowych. Niewystarczające są też warunki, jakie muszą spełnić posiadacze praw, którym przyznawano by prawo do powzięcia informacji na podstawie takiego nakazu. Taki brak pewności może mieć szczególne skutki w przypadku wniosków kierowanych przez zagraniczne „właściwe organy” do dostawców usług internetowych w UE, — wiele dobrowolnych środków w ramach współpracy w obszarze egzekwowania prawa, które wdrażano by na podstawie art. 27 ust. 3 Umowy, wiązałoby się z przetwarzaniem danych osobowych przez dostawców usług internetowych, co wychodzi poza zakres działań dopuszczonych na mocy prawa UE, — Umowa nie zawiera dostatecznych ograniczeń i środków zabezpieczających w odniesieniu do wdrożenia środków, które skutkowałyby monitorowaniem łączności elektronicznej na szeroką skalę. W szczególności nie przewiduje środków zabezpieczających, takich jak przestrzeganie prawa do prywatności i ochrony danych, prawa do skutecznej ochrony sądowej i sprawiedliwości proceduralnej oraz przestrzeganie zasady domniemania niewinności.
55.

EIOD z zadowoleniem odnotowuje fakt, iż art. 29 ust. 1 lit. c) zobowiązuje państwa członkowskie do ochrony danych osobowych zarówno osoby oskarżonej, jak i osoby oskarżającej, zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 95/46/WE. Inspektor proponuje jednak wykreślenie słów „zasadami określonymi w”, aby odniesienie do dyrektywy było bardziej wszechstronne i wiążące. W kwestii konieczności przestrzegania ustawodawstwa dotyczącego ochrony danych w ramach praktycznego wdrożenia systemów EIOD pragnie w szczególności podkreślić zalecenia przedstawione przez Grupę Roboczą Art. 29 w opinii w sprawie informowania o nieprawidłowościach z 2006 r. W trakcie wdrażania systemów krajowych zaangażowane podmioty powinny m.in. uwzględnić potrzebę zachowania proporcjonalności poprzez ograniczenie, w miarę możliwości, kategorii osób uprawnionych do zgłaszania, kategorii osób, które mogą zostać oskarżone oraz przypadków naruszenia, o które mogą one zostać oskarżone, potrzebę propagowania zidentyfikowanych i poufnych zgłoszeń w stosunku do zgłoszeń anonimowych, potrzebę dopuszczenia ujawnienia tożsamości osób zgłaszających przypadki naruszenia w przypadku, gdy osoba zgłaszająca przypadki naruszenia umyślnie złożyła fałszywe oświadczenie, oraz potrzebę zachowania ścisłych okresów zatrzymywania danych.
—

w odniesieniu do art. 70 należy: 1) w art. 70 lit. b) dodać przepis w brzmieniu: „tożsamość tych osób należy zachować w tajemnicy na wszystkich etapach procedury, chyba że przepisy krajowe wymagają jej ujawnienia w związku z dalszym dochodzeniem lub postępowaniem sądowym”; 2) dodać lit. d) zawierającą przepis zobowiązujący państwa członkowskie do wprowadzenia „odpowiednich procedur mających na celu zapewnienie oskarżonemu prawa do obrony oraz do bycia wysłuchanym przed podjęciem decyzji w jego sprawie, jak również zapewnienie oskarżonemu prawa do wyszukania skutecznej metody zaskarżenia do sądu decyzji lub środka dotyczących jego osoby”; 3) usunąć z lit. c) danego przepisu słowa „z zasadami określonymi”.
32.

EIOD zaleca, co następuje: — zamieszczenie odnośników do niniejszej opinii w preambułach projektów rozporządzeń, — umieszczenie w projektach rozporządzeń zapisów podkreślających pełne obowiązywanie aktualnych przepisów o ochronie danych. EIOD zaleca również zastosowanie precyzyjniejszego odwołania do dyrektywy 95/46/WE poprzez wyjaśnienie, że postanowienia będą miały zastosowanie zgodnie przepisami krajowymi wprowadzającymi dyrektywę 95/46/WE, — określenie rodzaju informacji osobowych, które mogą być przetwarzane i przekazywane na podstawie proponowanych rozporządzeń, przy zdefiniowaniu celów, dla których dane osobowe mogą być przetwarzane i przekazane przez właściwe organy i EUNGiPW oraz ustaleniu proporcjonalnego okresu przechowywania danych dla powyższego przetwarzania lub przynajmniej wprowadzeniu precyzyjnych kryteriów jego ustalania, — ograniczenie dostępu właściwych organów do dokumentów i informacji do wyraźnie określonych i poważnych przypadków naruszenia proponowanych rozporządzeń oraz do sytuacji, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie (poparte konkretnymi początkowymi dowodami) popełnienia naruszenia, — wprowadzenie wymogu, aby właściwe organy wnioskowały o dokumenty i informacje na podstawie formalnej decyzji, podając podstawę prawną i cel wniosku oraz określając rodzaj wymaganych informacji, termin ich dostarczenia oraz prawo odbiorcy do żądania rozpatrzenia decyzji przez sąd, — wyjaśnienie podstawy prawnej tworzenia baz danych zarządzających funduszem poprzez wprowadzenie bardziej szczegółowych zapisów do proponowanych rozporządzeń. Zapisy tego typu muszą być zgodne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 45/2001. W szczególności zapisy dotyczące tworzenia baz danych powinny (i) identyfikować cel przetwarzania danych i określać, jakie wykorzystywanie jest zgodne z prawem; (ii) określać, jakie podmioty (EUNGiPW, właściwe organy, Komisja) będą miały dostęp do danych przechowywanych w bazie danych i możliwość ich modyfikacji oraz jakich danych będzie to dotyczyć; (iii) zapewniać prawo dostępu do danych i do otrzymywania odpowiednich informacji wszystkim osobom, których dane osobowe są przechowywane i wymieniane; (iv) definiować i ograniczać okres przechowywania danych osobowych do minimum wymaganego dla takiego celu, — ponieważ projekty rozporządzeń są zbyt ogólne w kwestii transgranicznej wymiany informacji, uprawnień dochodzeniowych właściwych organów i tworzenia baz danych zarządzających funduszami EUNGiPW, zaleca się, aby kluczowe aspekty przetwarzania danych osobowych nie były regulowane za pomocą aktów delegowanych, ale uwzględnione w materialnoprawnych artykułach proponowanych rozporządzeń, — umieszczenie w projektach rozporządzeń odwołania do konieczności konsultowania się z EIOD, o ile akty delegowane i akty wykonawcze dotyczą przetwarzania danych osobowych.
(4)

Dnia 23 stycznia 2012 r. przedsiębiorstwo Uralita poinformowało Komisję, że [poufne]. Przedsiębiorstwo Uralita zatem ogłosiło [że przyjmuje bez zastrzeżeń swoją odpowiedzialność za naruszenie prawa od dnia 28 stycznia 1998 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. w odniesieniu do postępowania Komisji w sprawie 38.695 – Chloran sodu i że może być jedynym adresatem każdej decyzji zmieniającej w tym postępowaniu]. W dniu 25 stycznia 2012 r. Komisja poinformowała przedsiębiorstwo Uralita o zamiarze przyjęcia decyzji zmieniającej jedynie w odniesieniu do przedsiębiorstwa Uralita oraz wyznaczyła termin przedstawienia stanowiska przez przedsiębiorstwo do dnia 8 lutego 2012 r. Dnia 26 stycznia 2012 r. przedsiębiorstwo Uralita poinformowało Komisję, że nie ma dalszych uwag.
36.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje gwarancje przewidziane w projekcie decyzji, szczególnie w odniesieniu do bezpieczeństwa danych. EIOD i krajowe organy ochrony danych powinny mieć jednak dostęp do dowodów wykazujących, że organy celne Stanów Zjednoczonych zapewniają ochronę danych w stopniu „odpowiednim” lub „co najmniej odpowiadającym stopniowi ochrony, jaki do tego szczególnego przypadku stosuje państwo, które dostarcza te dane” zgodnie z wymogami art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych. Powinno to stanowić wymów zawarty w przepisie projektu decyzji.
14.

W szczególności Komitet Doradczy zgadza się z opinią Komisji, że: a) usunięcie z rynku Samsung HDD nie niesie ze sobą materialnych skutków charakterystycznych dla połączenia na szeregu stosownych rynków z uwagi na brak jego obecności lub niewielką obecność na rynku napędów HDD Business Critical Enterprise 3,5″ oraz HDD 3,5″ do elektroniki użytkowej; b) w odniesieniu do rynku napędów HDD 3,5″ do komputerów stacjonarnych Samsung nie jest szczególnie znaczącą siłą innowacyjną ani szczególnie silnym konkurentem, a w związku z tym usunięcie Samsunga będzie miało prawdopodobnie jedynie ograniczony wpływ, jeżeli chodzi o skutki skoordynowane; c) po przeprowadzeniu połączenia przedsiębiorstw poziom asymetrii na rynku napędów HDD 3,5″ do komputerów stacjonarnych pozostanie nadal wysoki; d) wydaje się prawdopodobne, że HGST będzie miał silną motywację, aby nie uczestniczyć w żadnych działaniach mających na celu zmowę cenową na rynku napędów HDD 3,5″ do komputerów stacjonarnych.
78.

EIOD zaleca, co następuje: — umieszczenie w treści wniosku następującego przepisu materialnoprawnego: „W związku z przetwarzaniem danych osobowych przez państwa członkowskie w ramach niniejszego rozporządzenia właściwe organy stosują przepisy krajowe wdrażające dyrektywę 95/46/WE. W związku z przetwarzaniem danych osobowych przez EUNGiPW w ramach niniejszego rozporządzenia EUNGiPW stosuje przepisy rozporządzenia (WE) nr 45/2001.”, — zastąpienie w art. 22 proponowanego rozporządzenia minimalnego pięcioletniego okresu zatrzymywania maksymalnym okresem zatrzymywania, — określenie w art. 16 ust. 7 proponowanej dyrektywy: (i) celu rejestrowania rozmów telefonicznych i korespondencji elektronicznej oraz (ii) rodzaju rozmów telefonicznych i komunikacji elektronicznej oraz kategorii danych dotyczących takich rozmów i korespondencji, które będą rejestrowane, — doprecyzowanie w art. 71 ust. 2 lit. c) proponowanej dyrektywy, że uprawnienia kontrolne ograniczają się do terenu firm inwestycyjnych i nie obejmują terenu prywatnego, — określenie w przepisie art. 71 ust. 2 lit. d) dotyczącym uprawnienia do żądania wydania danych połączeń telefonicznych i danych o ruchu ogólnego wymogu uprzedniego uzyskania upoważnienia sądowego oraz wymogu formalnej decyzji określającej: (i) podstawę prawną; (ii) cel żądania; (iii) żądane informacje; (iv) terminu udostępnienia informacji oraz (v) prawa odbiorcy do wniesienia odwołania od decyzji do Trybunału Sprawiedliwości, — doprecyzowanie, jakiego rodzaju rejestrów połączeń telefonicznych i rejestrów przesyłu danych dotyczy art. 71 ust. 2 lit. d), — w świetle wątpliwości wyrażonych w niniejszej opinii – dokonanie oceny niezbędności i proporcjonalności proponowanego systemu obowiązkowej publikacji sankcji. Niezależnie od wyniku takiego testu proporcjonalności, obowiązkowi publikacji w każdym przypadku powinny towarzyszyć odpowiednie gwarancje dla zapewnienia poszanowania zasady domniemania niewinności, prawa zainteresowanej osoby do sprzeciwu, bezpieczeństwa/poprawności danych oraz ich usuwania po upływie odpowiedniego okresu, — w związku z art. 77 ust. 1 – (i) dodanie w lit. b) następującego zapisu: „na wszystkich etapach postępowania należy zapewnić ochronę tożsamości takich osób, o ile jej ujawnienie nie jest wymagane przez przepisy krajowe w kontekście dalszego śledztwa lub wszczętego w dalszym trybie postępowania sądowego”; (ii) dodanie lit. d), zgodnie z którą państwa członkowskie zapewniają „właściwe procedury zapewniające prawo osoby, której zarzuca się popełnienie naruszenia, do obrony oraz złożenia oświadczenia przed przyjęciem decyzji dotyczącej takiej osoby, a także do skutecznego wykorzystania środków prawnych wobec decyzji lub środka jej dotyczącego”; (iii) wykreślenie słów „z zasadami określonymi w” z treści lit. c) tego przepisu.
15.

Nie jest jeszcze jasne, w jaki sposób odbędzie się połączenie wszystkich dokumentów zawodowych kierowców i czy nowe, zintegrowane prawo jazdy będzie również zawierać dane dotyczące ich zdolności do kierowania innymi typami pojazdów do użytku prywatnego. Jeśli tak będzie, należy również wdrożyć przejrzyste mechanizmy gwarantujące, że do każdej z części karty dostęp uzyskują tylko upoważnione do tego osoby. EIOD obawia się również, że dysponując taką możliwością, państwa członkowskie mogą wprowadzić mikroczipy we wszystkich prawach jazdy, w tym służących do użytku prywatnego. Decyzja o zastosowaniu takiej technologii w dokumentach tożsamości odnoszących się do zdolności kierowcy do prowadzenia ma wpływ na prywatność i ochronę danych osobowych osób fizycznych, zwłaszcza w odniesieniu do typu i ilości informacji, które może zawierać dokument, i żaden wybór w tym zakresie nie powinien być motywowany względami technicznymi. Decyzja powinna być nadal przedmiotem przejrzystej debaty publicznej, a ponadto powinny zostać sformułowane odpowiednie zabezpieczenia prawne, gwarantujące prywatność i ochronę danych osób fizycznych.
46.

EIOD zaleca w szczególności, co następuje: — we wniosku należy jednoznacznie określić, w jakich konkretnych przypadkach mogą być przesyłane ostrzeżenia, jaśniej zdefiniować rodzaj danych osobowych, które mogą znaleźć się w ostrzeżeniach, oraz ograniczyć przetwarzanie do niezbędnego minimum, przy uwzględnieniu proporcjonalności oraz równowagi praw i interesów, — w tym kontekście we wniosku należy jednoznaczne określić, że ostrzeżenia mogą być przesyłane wyłącznie po podjęciu przez właściwy organ lub sąd w danym państwie członkowskim decyzji o zakazie wykonywania przez daną osobę fizyczną działalności zawodowej na jego terytorium, — określić, że treść ostrzeżenia nie może zawierać dalszych szczegółowych informacji dotyczących okoliczności i uzasadnienia dla wydania zakazu, — jasno określić i ograniczyć do ściśle niezbędnego minimum długość okresu zatrzymywania ostrzeżeń oraz — zadbać o to, by ostrzeżenia były przesyłane wyłącznie właściwym organom w państwach członkowskich, oraz by organy takie zachowywały poufność, nie rozpowszechniały dalej i nie publikowały informacji otrzymanych w treści ostrzeżenia, o ile dane takie nie zostały upublicznione zgodnie z prawem przesyłającego państwa członkowskiego.