[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 28.11.2006

SEK(2006) 1635

DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI

Dokument towarzyszący KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY Komunikat w sprawie zmiany wytycznych negocjacyjnych w odniesieniu do umów o partnerstwie gospodarczym z krajami i regionami AKP {KOM(2006) 673 wersja ostateczna } {SEC(2006) 1427} UWAGI WSTĘPNE NA TEMAT WPŁYWU

STRESZCZENIE

Komisja proponuje pozytywnie ocenić przedłożoną w dniu 7 marca 2006 r. propozycję ramową dotyczącą włączenia Republiki Południowej Afryki (RPA) do Umowy o partnerstwie gospodarczym (EPA) pomiędzy WE a Południowoafrykańską Wspólnotą Rozwoju (SADC). Włączenie RPA wymagałoby modyfikacji wytycznych negocjacyjnych EPA. Logiczną konsekwencją byłoby usunięcie postanowień handlowych z Umowy dwustronnej w sprawie handlu, rozwoju i współpracy (UHRW) i zastąpienie ich postanowieniami handlowymi EPA w dniu wejścia w życie tej nowej umowy. Jednak włączenie RPA związane byłoby z pewnymi „warunkami" dotyczącymi określenia proponowanych stawek celnych, zakresu przyszłej umowy oraz sytuacji dotyczącej Mozambiku, Angoli i Tanzanii (MAT); warunki te różnią się od warunków przedstawionych w ramach SADC.

Negocjacje EPA z grupą SADC postępują powoli głównie z powodu niedostatecznej spójności wśród krajów grupy SADC (wiele krajów jest członkami różnych, czasami sprzecznych ze sobą porozumień handlowych) oraz z powodu ostrożnego podejścia RPA do negocjacji EPA w celu uniknięcia różnic miedzy procesem integracji regionalnej a własnym planem działania. Propozycja SADC z satysfakcją zostaje przyjęta ze względu na to, że w jasny sposób nakreśla rolę RPA w negocjacjach.

W odniesieniu do dostępu do rynku należy zauważyć, że negocjacje byłyby prowadzone na podstawie istniejących postanowień UHRW oraz porozumienia z Kotonu. Ze względu na konkurencyjność RPA muszą obowiązywać dla tego kraju inne warunki handlowe dostępu do rynku UE niż dla pozostałych członków EPA. Dlatego w najbliższej przyszłości nie planuje się rozszerzenia na RPA bezcłowego i bezkontyngentowego traktowania. Wszelkie inne koncesje taryfowe dla Botswany, Lesoto, Namibii i Suazi (BLNS) i MAT byłyby wynikiem negocjacji EPA i byłyby uzależnione od stanowiska tych krajów w odniesieniu do przestrzegania reguł handlowych.

Propozycja SADC porusza również kwestie dotyczące stanowiska, jakie kraje MAT zamierzają zająć na dalszych etapach negocjacji. Zrealizowanie ich wniosku o umowę "Wszystko oprócz broni" (EBA) stanowiłoby problem natury prawnej w odniesieniu do reguł WTO, gdyż byłoby to sprzeczne z wymogami art. XXIV GATT (brak wzajemności) oraz z klauzulą dopuszczającą, i dyskryminowałoby innych beneficjentów EBA. Gdyby kraje MAT nie chciały przystąpić do EPA, w dalszym ciągu przysługiwałoby im prawo do stawek celnych wynikających z GSP (EBA). W takim przypadku i niezależnie od ostatecznego kształtu EPA przyszła umowa pozostanie otwarta dla krajów regionu AKP, które będą chciały do niej później przystąpić. Ponadto odpowiedź WE dla SADC powinna w jasny sposób dawać do zrozumienia, że pomijanie wszystkich odniesień do zobowiązań prawnych dotyczących ograniczeń podażowych (np. usługi, inwestycje, zamówienia publiczne; ułatwienie handlu; IPR, środowisko, rynek pracy i konkurencja) nie jest opcją do zaakceptowania. Te kwestie są podstawą zrównoważonego rozwoju EPA. Jeśli ostatecznie region nie zdecyduje się podjąć wysiłku w celu rozwiązania tych problemów, WE uznałaby za trudne ułatwienie dostępu do swego rynku dla SADC. Podsumowując należy dodać, że włączenie RPA do procesu SADC EPA jest również spójne z przedłożonym niedawno komunikatem o partnerstwie strategicznym pomiędzy UE i RPA.