C 40/38

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 40/08)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1)

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Coteaux d’Ancenis”

PDO-FR-A0928-AM01

Data przekazania informacji: 12 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Obszar geograficzny

Punkt dotyczący obszaru geograficznego otrzymuje następujące brzmienie: „Wszystkie etapy produkcji odbywają się na obszarze geograficznym zatwierdzonym przez Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) podczas posiedzenia właściwego komitetu krajowego, które odbyło się w dniu 28 września 2011 r. W dniu zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu przez właściwy krajowy komitet obszar ten obejmuje terytorium następujących gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.:

— w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Carquefou, Le Cellier, Couffé, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Barbechat), Ligné, Loireauxence (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Varades), Mauves-sur-Loire, Mésanger, Montrelais, Oudon, Saint-Géréon, Thouaré-sur-Loire, Vair-sur-Loire;

— w departamencie Maine-et-Loire: Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej La Chapelle-Saint-Florent), Orée d’Anjou (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne).

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego („code officiel géographique”) redagowanego corocznie przez INSEE.

Ponadto wspomina się o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

2. Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 słowo „wyznaczone” zastępuje się słowem „produkcyjne”.

Jest to zmiana redakcyjna, która nie wpływa na granice wyznaczonych działek rolnych.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3. Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 wykaz gmin otrzymuje brzmienie:

— w departamencie Loire-Atlantique: La Boissière-du-Doré, La Chapelle-Heulin, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej La Chapelle-Basse-Mer), Gorges, Haute-Goulaine, Le Landreau, Le Loroux-Bottereau, Maisdon-sur-Sèvre, Mouzillon, La Remaudière, Saint-Julien-de-Concelles, Vallet;

— w departamencie Maine-et-Loire: Montrevault-sur-Èvre (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Puiset-Doré i Saint-Rémy-en-Mauges), Orée d’Anjou (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Saint-Laurent-des-Autels i Saint-Sauveur-de-Landemont), Sèvremoine (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Tillières).

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

4. Odmiany winorośli

Obecnie istnieje możliwość produkowania win czerwonych i różowych przy użyciu odmiany cabernet franc jako dodatkowej odmiany winorośli.

Cabernet franc jest historyczną odmianą uprawianą na tym obszarze, którą wykorzystuje się do produkcji wina objętego przedmiotową nazwą i która nadaje winu pewną strukturę, nie wpływając na jego typowe właściwości. Umożliwia to pewne zabezpieczenie produkcji, ponieważ odmiana ta nie jest tak wrażliwa na mróz jak odmiana gamay oraz nie jest wrażliwa na grzybowe choroby roślin.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

5. Mieszanie

— W rozdziale I pkt V dodaje się następujący zapis: „2. Zasady dotyczące proporcji w gospodarstwie rolnym Proporcja dodatkowej odmiany winorośli w mieszance odmian winorośli wynosi maksymalnie 10 %. Zgodność odmian winorośli ocenia się – w odniesieniu do danego koloru – uwzględniając wszystkie działki gospodarstwa rolnego produkującego wino objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia”.

— W rozdziale I pkt IX dodaje się lit. a) „a) – Łączenie odmian winorośli Wina czerwone lub różowe produkuje się poprzez mieszanie winogron lub win w proporcjach przewidzianych dla odmian winorośli w gospodarstwie”.

Ze względu na uwzględnienie w specyfikacji odmiany cabernet franc konieczne było dodanie zasady dotyczącej odmian winorośli i ich łączenia ograniczającej udział tej odmiany do 10 %.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6. Pakowanie

W pkt IX ppkt 2 zmieniono okres przechowywania wyników analizy przeprowadzonej na zapakowanych partiach, które należy odtąd przechowywać przez 12 miesięcy zamiast 6, aby zapewnić dokładniejszą kontrolę.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7. Obrót między uprawnionymi właścicielami składów

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 4 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8. Związek z obszarem geograficznym

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby zaktualizować liczbę odnośnych gmin (16 zamiast 22).

W rezultacie zmienia się odpowiednio pkt 8 jednolitego dokumentu dotyczący związku z obszarem geograficznym.

9. Środek przejściowy

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

10. Etykietowanie

W pkt XII dodaje się lit. c) w brzmieniu: „c) – na etykiecie win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

— jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych;

— została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości, szerokości i grubości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. Umieszcza się ją w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia”.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

11. Uprzednia deklaracja o przeznaczeniu działek do produkcji wina objętego nazwą (fr. déclaration d’affectation parcellaire)

W rozdziale II pkt 1 ppkt 1 usuwa się pięcioletni termin na automatyczne przedłużenie, aby uniknąć możliwości jakiegokolwiek problematycznego uchybienia ze strony podmiotu gospodarczego i tym samym zachować możliwość odnowienia poprzez automatyczne przedłużenie wyłącznie w przypadku braku zgłoszenia zmian przez podmiot gospodarczy.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

12. Zgłoszenie produktów do objęcia nazwą (fr. déclaration de revendication)

Produkty zgłasza się odtąd do objęcia nazwą najpóźniej dnia 31 grudnia, a nie jak do tej pory dnia 10 grudnia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

13. Uprzednia deklaracja dotycząca transakcji obejmującej wino bez opakowania

W rozdziale II pkt II ppkt 3 akapit pierwszy przed słowem „transakcją” dodaje się słowo „pierwszą” oraz po słowie „transakcją” dodaje się sformułowanie „obejmującą pierwszą partię z danego roku lub przed pierwszym wprowadzeniem do obrotu wina przeznaczonego dla konsumenta”.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

14. Uprzednia deklaracja dotycząca pakowania

W rozdziale II pkt II ppkt 4 dodaje się następujące tiret:

„– przewidywaną datę pakowania”.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

15. Oświadczenie o wycofaniu (fr. déclaration de déclassement)

W rozdziale II pkt II ppkt 6 sformułowanie „w terminie jednego miesiąca” zastępuje się sformułowaniem „najpóźniej dnia 15 grudnia”.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

16. Rejestr winnic

Rozdział II pkt II ppkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Rejestr winnic a) Każdy podmiot gospodarczy prowadzący winnice, w których można produkować wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia, przed dniem 1 czerwca w roku zbiorów uzupełnia rejestr, w którym wskazuje działki, w przypadku których rezygnuje z produkcji win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia i nie zamierza przestrzegać warunków produkcji mających zastosowanie do winnic, w których wytwarza się produkty objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia. Organ ds. ochrony i zarządzania może zażądać od podmiotów gospodarczych przekazania odpisu z tego rejestru. b) Każdy podmiot gospodarczy, którego dotyczy co najmniej jeden środek przejściowy, udostępnia organowi ds. ochrony i zarządzania oraz zatwierdzonej jednostce certyfikującej spis przedmiotowych działek zawierający następujące informacje: — numer katastralny działki; — stosowany środek przejściowy”.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

17. Rejestr piwnic winiarskich

W rozdziale II pkt II ppkt 2 wyrażenie „spis” zastępuje się słowem „rejestr” oraz dodaje się, że rejestr ten zawiera informacje na temat wycofania.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

18. Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Pays Nantais.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. nazwa produktu

Coteaux d’Ancenis

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4. Opis wina lub win

Wina czerwone

Są to czerwone wina niemusujące.

Wina te posiadają następujące analityczne cechy charakterystyczne:

— minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu: 10,5 % w przypadku win czerwonych;

— maksymalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu po wzbogaceniu: 12,5 % w przypadku win czerwonych;

— kwasowość miareczkowa: 57,1–102,1 miliekwiwalentu na litr w przypadku win czerwonych;

— maksymalna kwasowość lotna: 13,3 miliekwiwalentu na litr w przypadku win czerwonych;

— zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy): nieprzekraczająca 3 gramów na litr w przypadku win czerwonych;

— maksymalna zawartość kwasu jabłkowego: nie więcej niż 0,3 grama na litr w przypadku win czerwonych. Fermentacja jabłkowo-mlekowa jest zakończona w przypadku win czerwonych.

Całkowita zawartość dwutlenku siarki oraz rzeczywista całkowita zawartość alkoholu w winach czerwonych są zgodne z zasadami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Wina czerwone charakteryzują się błyszczącą szatą z refleksami przechodzącymi od barwy wiśni do barwy owocu granatu. Ich zapach jest często zdominowany przez aromat czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki), któremu towarzyszą niekiedy nuty przypraw. Wina te charakteryzują się zwykle eleganckimi taninami nadającymi im miękki i delikatny smak, któremu towarzyszy pewnego rodzaju świeżość.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość miareczkowa Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Wina białe

Są to białe wina niemusujące.

Wina te posiadają następujące analityczne cechy charakterystyczne:

— minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu: 11,5 % w przypadku win białych;

— maksymalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu po wzbogaceniu: 13,5 % w przypadku win białych;

— kwasowość miareczkowa: 57,1–112,3 miliekwiwalentu na litr w przypadku win białych;

— zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy): 20–40 gramów na litr w przypadku win białych.

Wina białe, których żółta barwa przywodzi na myśl obfitość, rozwijają zwykle intensywne nuty aromatyczne przypominające dojrzałe lub egzotyczne owoce. Zasady związane z normami analitycznymi dotyczącymi tych win gwarantują najczęściej ich odpowiednio zrównoważony smak – krągłość wynikająca z obecności cukrów fermentacyjnych równoważy świeżość charakterystyczną dla win z Doliny Loary.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) 10 Minimalna kwasowość miareczkowa Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) 13,3 Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Wina różowe

Są to różowe wina niemusujące.

Wina te posiadają następujące analityczne cechy charakterystyczne:

— minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu: 10 % w przypadku win różowych;

— maksymalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu po wzbogaceniu: 12 % w przypadku win różowych;

— kwasowość miareczkowa: 57,1–102,1 miliekwiwalentu na litr w przypadku win różowych;

— maksymalna kwasowość lotna: 10,2 miliekwiwalentu na litr w przypadku win różowych;

— zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy): nieprzekraczająca 4 gramów na litr w przypadku win różowych.

Całkowita zawartość dwutlenku siarki oraz rzeczywista całkowita zawartość alkoholu w winach różowych są zgodne z zasadami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Wina różowe charakteryzują się jasną szatą o barwie przechodzącej od jasnoróżowej do łososiowej. Delikatne i subtelne aromaty wyróżniają się świeżością i odpowiadają zwykle nutom owocowym. Jeżeli chodzi o smak, wina te charakteryzują się najczęściej lekkością i świeżością, a także nutą rześkości.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) Minimalna kwasowość miareczkowa Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

a) Podstawowe praktyki enologiczne

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 6 000 roślin na hektar.

Odstęp między rzędami nie przekracza 1,60 metra, a odstęp między roślinami w tym samym rzędzie wynosi 0,90–1,10 metra.

Winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na roślinę według następujących technik:

— cięcie krótkie (sznur skośny Royat, kielich, wachlarz); albo

— jednoramienny sznur Guyota.

Przycinanie kończy się przed dniem 31 maja w roku zbioru.

W stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego „początkowi zawiązywania owoców” liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie przekracza 10.

Szczególne praktyki enologiczne

Do produkcji win różowych niedopuszczalne jest wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach.

Zezwala się na stosowanie substraktywnych technik wzbogacania win czerwonych przy maksymalnym progu częściowego stężenia względem objętości przed wzbogacaniem wynoszącym 10 %.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogaceniu nie przekracza: w przypadku win białych –13,5 %, w przypadku win różowych – 12 %, w przypadku win czerwonych –12,5 %.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b) Maksymalne zbiory

Wina białe

55 hektolitrów z hektara

Wina czerwone i różowe

66 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na obszarze geograficznym zatwierdzonym przez Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) podczas posiedzenia właściwego komitetu krajowego, które odbyło się w dniu 28 września 2011 r. W dniu zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu przez właściwy krajowy komitet obszar ten obejmuje terytorium następujących gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

— w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Carquefou, Le Cellier, Couffé, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Barbechat), Ligné, Loireauxence (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Varades), Mauves-sur-Loire, Mésanger, Montrelais, Oudon, Saint-Géréon, Thouaré-sur-Loire, Vair-sur-Loire;

— w departamencie Maine-et-Loire: Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej La Chapelle-Saint-Florent), Orée d’Anjou (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne).

7. Główne odmiany winorośli

gamay N

pinot gris G

8. Opis związku lub związków

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny rozciąga się na obydwu brzegach Loary, w połowie drogi między Nantes a Angers. Winorośle sadzone są głównie na zboczach, które zwrócone są bezpośrednio w stronę rzeki, a niekiedy również na zboczach dolin pobocznych. Uprawiane są na stokach, najczęściej na wysokości 20–80 m, i odróżniają się znacznie w krajobrazie od okolicznych płaskowyżów, na których prowadzone są głównie uprawy mieszane i chów. Obszar geograficzny rozciąga się, wokół gminy Ancenis, na terytorium 16 gmin należących do departamentów Loire-Atlantique i Maine-et-Loire.

Winnica położona jest na dawnych formacjach metamorficznych Masywu Armorykańskiego, składających się głównie z łupków, łupków mikowych i gnejsu. Te twarde skały dały początek gruntom krzemienistym i często kamienistym, bardzo płytkim na zboczach, które dawniej narażone były na erozję Loary. Zgodnie ze stosowanymi praktykami działki rolne wyznaczone do zbioru winogron pokrywają się ściśle z działkami położonymi na zboczach, na których tradycyjnie uprawiana jest głównie winorośl i na których występują zdrowe, płytkie, umiarkowanie żyzne gleby z ograniczonymi zasobami wodnymi. Gleby te szybko tracą wodę i nagrzewają się.

Na obszarze geograficznym panuje umiarkowany klimat oceaniczny, ponieważ dzięki Loarze wpływy morskie przenikają w głąb lądu – tym bardziej że w regionie Ancenis rzeka płynie w tym samym kierunku, w którym wieją dominujące wiatry. Roczna średnia temperatur wynosi około 11,5 °C, przy czym zimy są łagodne, a lata chłodne. Opady wynoszące około 700 mm rocznie są równomiernie rozłożone w ciągu roku, jednak latem występuje wyraźny niedobór wody. Na początku jesieni, przed znacznymi pływami morskimi, które mają miejsce podczas równonocy, na przedmiotowym obszarze geograficznym występuje często wietrzny i suchy okres.

Opis czynnika ludzkiego istotnego z punktu widzenia związku

Prowadzona od bardzo dawnych czasów uprawa winorośli rozprzestrzeniła się zwłaszcza w regionie Ancenis począwszy od XI wieku, wraz z rozwojem licznych przeorstw położonych wzdłuż Loary. Dziesięcina płacona od produktów sektora wina świadczy o intensywnej uprawie winorośli na brzegach rzeki w okresie średniowiecza. Port w Ancenis szybko zaczął odgrywać centralną rolę w handlu i transporcie wina z regionu. W 1573 r. Karol IX zezwolił na stworzenie w porcie Ancenis czterech gildii kupieckich specjalizujących się w winach, których liczba w 1584 r. wzrosła do dziesięciu, a za panowania Ludwika XVI miasto regularnie gościło około 20 statków prowadzących handel winem.

W XVII wieku winnica w Ancenis zwiększa produkcję półsłodkich win białych dzięki wprowadzeniu odmiany pinot gris G. Wino produkowane z tej odmiany zostaje z czasem nazwane „Malvoisie”. Pozostałe odmiany wprowadzono w późniejszym okresie, na przykład odmianę gamay N około połowy XIX wieku. W czasach tych nastąpił prawdziwy rozkwit handlu winem – wina wysyłano do Paryża przez Orlean lub do Europy Północnej i Bretanii z placu w Nantes.

Po kryzysie wywołanym przez filokserę winnica została odtworzona i zaczęto ostatecznie stosować odmiany winorośli i metody prowadzenia, które stosuje się do dziś, zwłaszcza gęstość obsady wynoszącą 6 000–7 000 roślin na hektar. Produkcja wytrawnych win różowych oraz win czerwonych zaczęła przewyższać produkcję półsłodkich win białych nazywanych „Malvoisie”. Utworzenie w 1907 r. związku zawodowego producentów win z okręgu Ancenis odzwierciedla nieustający dynamizm lokalnej uprawy winorośli. Zasady produkcji, ustalone przez producentów po drugiej wojnie światowej, umożliwiły uznanie w 1954 r. nazwy wina wysokiej jakości pochodzącego z wyznaczonego obszaru „Coteaux d’Ancenis” (fr. appellation d’origine vin délimité de qualité supérieure).

W 2009 r. winnica zajmuje powierzchnię 180 hektarów. Uprawiana jest przez około trzydziestu producentów, a średnia roczna produkcja przekracza 10 000 hektolitrów, z czego 45 % stanowią wina różowe, 38 % wina czerwone, a 17 % wina białe. Wina białe, których żółta barwa przywodzi na myśl obfitość, rozwijają zwykle intensywne nuty aromatyczne przypominające dojrzałe lub egzotyczne owoce. Zasady związane z normami analitycznymi dotyczącymi tych win gwarantują najczęściej ich odpowiednio zrównoważony smak – krągłość wynikająca z obecności cukrów fermentacyjnych równoważy świeżość charakterystyczną dla win z Doliny Loary.

Wina czerwone charakteryzują się błyszczącą szatą z refleksami przechodzącymi od barwy wiśni do barwy owocu granatu. Ich zapach jest często zdominowany przez aromat czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki), któremu towarzyszą niekiedy nuty przypraw. Wina te charakteryzują się zwykle eleganckimi taninami nadającymi im miękki i delikatny smak, któremu towarzyszy pewnego rodzaju świeżość.

Wina różowe charakteryzują się jasną szatą o barwie przechodzącej od jasnoróżowej do łososiowej. Delikatne i subtelne aromaty wyróżniają się świeżością i odpowiadają zwykle nutom owocowym. Jeżeli chodzi o smak, wina te charakteryzują się najczęściej lekkością i świeżością, a także nutą rześkości. Producenci „Coteaux d’Ancenis” nauczyli się czerpać korzyści z dwojakich oddziaływań na obszar geograficzny, który położony jest na styku winnicy nantejskiej i winnicy andegaweńskiej, na brzegu ważnego szlaku komunikacyjnego, jakim jest Loara, opracowując technologię produkcji dostosowaną do warunków środowiska naturalnego.

Ponieważ na zboczach leżących na obszarze geograficznym, które ukształtowała Loara, tworząc formacje metamorficzne Masywu Armorykańskiego, występują najczęściej gleby, których wysoka zdolność do nagrzewania, szybkie naturalne odwadnianie i ograniczone zasoby wodne sprzyjają dojrzewaniu winogron, komercyjna uprawa winorośli rozwija się wokół portu w Ancenis już od czasów średniowiecza. Ponadto chociaż klimat obszaru geograficznego znajduje się pod wpływem oceanicznym, wyróżnia się on częstym występowaniem wietrznego i suchego okresu pod koniec lata i na początku jesieni. Powyższe warunki naturalne – w połączeniu z otwartymi krajobrazami występującymi na brzegach Loary – uzasadniają w dużej mierze rozwój produkcji win czerwonych i różowych w tym regionie. Fakt, że ubogie i kwaśne gleby występujące na działkach wyznaczonych do zbioru winogron nadają się zwłaszcza do uprawy odmiany gamay N i ograniczają obserwowaną często dynamiczność tej odmiany, uzasadnia, dlaczego odmiana ta – chociaż wprowadzona późno – zastąpiła istniejące czarne odmiany. Dzięki zarządzaniu winnicą przy użyciu odpowiedniego sposobu prowadzenia i ograniczeniu zbiorów wina czerwone mogą wykształcić wszystkie swoje aromaty, a wina różowe uzyskują subtelne nuty owocowe.

Klimat zapewnia również możliwość produkcji półsłodkich win białych w przypadku zbioru zdrowych winogron w okresie ich pełnej dojrzałości. Sprzyjał on również szybkiej aklimatyzacji delikatnej odmiany pinot gris G. Łagodne temperatury występujące w lecie na obszarze geograficznym niezaprzeczalnie przyczyniają się do zachowania subtelności jej aromatów oraz, ograniczając rozkład kwasów organicznych występujących w winogronach, do zagwarantowania charakterystycznej świeżości win. Wina te – wyróżniające się swoim oryginalnym charakterem, znane lokalnie pod nazwą „Malvoisie” – stanowią sztandarowy produkt lokalnego dziedzictwa winiarskiego.

Zrzeszeni w związkach zawodowych od początku XX wieku producenci nieustannie podejmowali wysiłki na rzecz poprawy jakości swoich produktów. Objęcie „Coteaux d’Ancenis” kontrolowaną nazwą pochodzenia, wraz z ponownym skupieniem wyznaczonych działek rolnych na najlepszych zboczach, ograniczeniem odmian winorośli do dwóch odmian – gamay N i pinot gris G – oraz bardziej restrykcyjnymi zasadami produkcji, stanowią gwarancję, że w przyszłości typowe cechy charakterystyczne wina zostaną wzmocnione.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i produkcji wina, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

— w departamencie Loire-Atlantique: La Boissière-du-Doré, La Chapelle-Heulin, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej La Chapelle-Basse-Mer), Gorges, Haute-Goulaine, Le Landreau, Le Loroux-Bottereau, Maisdon-sur-Sèvre, Mouzillon, La Remaudière, Saint-Julien-de-Concelles, Vallet;

— w departamencie Maine-et-Loire: Montrevault-sur-Èvre (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Puiset-Doré i Saint-Rémy-en-Mauges), Orée d’Anjou (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Saint-Laurent-des-Autels i Saint-Sauveur-de-Landemont), Sèvremoine (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Tillières).

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej stosowaną nazwę „Malvoisie”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy określonymi w specyfikacji produktu. Nazwa ta jest zastrzeżona dla białych win niemusujących.

Określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość, szerokość i grubość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Wymiary czcionki, którą zapisane są nazwa geograficzna „Val de Loire” i stosowana nazwa „Malvoisie”, nie mogą przekraczać (pod względem wysokości, szerokości i grubości) dwóch trzecich wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

— jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych;

— została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości, szerokości i grubości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. Umieszcza się ją w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-0569c539-0b4c-4402-9b68-c63cca20f36f

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.