Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające szczegółowe warunki dotyczące połowów stad głębinowych na północno-wschodnim Atlantyku oraz przepisy dotyczące połowów na wodach międzynarodowych północno-wschodniego Atlantyku i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2347/2002 /* COM/2012/0371 final - 2012/0179 (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Połowy głębinowe na północno-wschodnim Atlantyku są częściowo zdominowane przez tradycyjne floty przybrzeżne (Portugalia) oraz duże trawlery dalekomorskie (Francja, Hiszpania). Ich wyładunki stanowią razem ok. 1 % wszystkich wyładunków z północno-wschodniego Atlantyku, ale w przypadku szeregu społeczności żyjących z rybołówstwa rentowność działalności zależy w pewnym stopniu od połowów głębinowych. Połowy te są prowadzone na wodach Unii i wodach międzynarodowych objętych porozumieniami w ramach Komisji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC). Stada głębinowe to stada ryb poławiane w wodach położonych poza głównymi łowiskami znajdującymi się na szelfach kontynentalnych. Występują na stokach kontynentalnych lub w okolicach podmorskich wzniesień. Połowy głębinowe objęto szczegółowym zarządzaniem za pomocą uprawnień do połowów (całkowity dopuszczalny połów, maksymalny nakład połowowy) dopiero w 2003 r. Przedtem połowy te rozwijały się w sposób nieregulowany i niekiedy wykazywały cechy „wyścigu o ryby”, co powodowało uszczuplanie stad. Od wprowadzenia zarządzania za pomocą uprawnień do połowów ustanowiono szereg środków technicznych ograniczających stosowanie określonych narzędzi połowowych w głębszych wodach lub nakładających zakaz połowów w określonych obszarach o bogatej różnorodności biologicznej na dnie morza. Takie zamykanie obszarów wynika z wyznaczania przez państwa członkowskie obszarów sieci Natura 2000 na podstawie dyrektywy siedliskowej[1] bądź stanowi ogólne środki zapobiegawcze. Środki NEAFC w dziedzinie połowów głębinowych, które przyjęto i przetransponowano do prawa Unii, obejmują zakaz stosowania sieci skrzelowych, ustanawianie obszarów zamkniętych w celu ochrony gatunków bentosowych, stanowiących główne źródła różnorodności biologicznej (wrażliwe ekosystemy morskie), ograniczanie nakładu połowowego wykorzystywanego w skali rocznej, a także rejestrację prowadzonej działalności połowowej, aby uzależnić zezwolenie na nowe połowy od przeprowadzenia uprzedniej oceny oddziaływania na środowisko. Do wejścia w życie traktatu lizbońskiego powyższe i inne środki techniczne zalecane przez NEAFC wdrażano co roku za pomocą rozporządzenia Rady w sprawie uprawnień do połowów; obecnie obowiązuje system przejściowy[2] dla całego północno-wschodniego Atlantyku, w tym środki przyjęte przez NEAFC. W przypadku wód międzynarodowych, których nie regulują regionalne organizacje ds. rybołówstwa, Unia – w odpowiedzi na rezolucję ZO ONZ 61/105[3] w sprawie zrównoważonego zarządzania połowami głębinowymi – przyjęła odrębne rozporządzenie, w którym zakazano stosowania narzędzi dennych na pełnym morzu bez dokonania uprzedniej oceny oddziaływania (rozporządzenie (WE) nr 734/2008). Od 2002 r. w Unii obowiązuje szczególny system dostępu (rozporządzenie (WE) nr 2347/2002) dla statków rybackich uczestniczących w połowach głębinowych na północno-wschodnim Atlantyku, obejmujący cztery elementy: ograniczenie zdolności połowowej, gromadzenie danych, monitorowanie nakładu połowowego i kontrolę. Środki podjęte do tej pory nie rozwiązały głównych problemów związanych z omawianymi połowami, polegających na tym, że: (1) odnośne stada są bardzo wrażliwe na skutki połowów; w przypadku wielu stad w dłuższym okresie możliwe jest tylko niskie natężenie połowów, co nie jest ekonomicznie opłacalne; (2) połowy włokami dennymi wiążą się z najwyższym ryzykiem zniszczenia niepowtarzalnych i wrażliwych ekosystemów morskich przez narzędzia połowowe. Skala spowodowanych dotąd zniszczeń nie jest znana; (3) połowy gatunków głębinowych za pomocą włoków wiążą się z wysokimi ilościami niepożądanych połowów gatunków głębinowych (średnio 20-40 % masy, a niekiedy więcej); (4) sporządzanie ekspertyz dotyczących zrównoważonego poziomu natężenia połowów jest szczególnie trudne. Z powodu wysokiej wrażliwości stad głębinowych na skutki połowów bardzo szybko może dojść do uszczuplenia zasobów, a odbudowa może trwać długo lub może w ogóle nie nastąpić. Stan biologiczny tych stad jest przeważnie nieznany. Niektóre uważa się za uszczuplone, a inne zaczęły się stabilizować dzięki niskim poziomom eksploatacji. Ogólnie rzecz biorąc, połowy tych zasobów nie zapewniają zrównoważenia. Odkąd zaczęto regulować te połowy, uprawnienia do połowów systematycznie zmniejszają się. Dane biologiczne z badań naukowych prawdopodobnie nadal będą niewystarczające, aby umożliwić pełną analityczną ocenę stad w najbliższych latach. Na następny okres programowania Komisja analizuje metody ulepszenia systemu badań naukowych i gromadzenia danych w odniesieniu do gatunków głębinowych. W międzyczasie z powodu braku wystarczających informacji nie można w przypadku stad głębinowych stosować zarządzania zmierzającego do maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY). Do roku 2012 r. prowadzony jest ważny projekt badawczy („DEEPFISHMAN”). Ma on na celu opracowanie zasad połowu w oparciu o wskaźniki wtórne, jako że wskaźniki pierwotne (śmiertelność połowowa i wielkość stada) są nieznane (DEEPFISHMAN[4] nr ref 227390). Obowiązek osiągnięcia lub utrzymania dobrego stanu środowiska ekosystemów morskich do 2020 r.[5], który spoczywa na państwach członkowskich zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej, sprzyja krytycznej ocenie warunków prowadzenia połowów głębinowych, obejmującej aspekty związane ze środowiskiem i różnorodnością biologiczną. Ogólny cel niniejszego wniosku polega na jak największym zapewnieniu zrównoważonej eksploatacji stad głębinowych przy ograniczeniu oddziaływania tych połowów na środowisko oraz poprawie bazy informacji służącej do prowadzenia ocen naukowych. Dopóki dane i metody nie osiągną wymaganego poziomu umożliwiającego zarządzanie oparte na MSY, połowami należy zarządzać zgodnie z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami rybołówstwa. Aby ograniczyć niszczycielskie oddziaływanie na ekosystem morski, należy stopniowo zaprzestać stosowania włoków dennych w omawianych połowach, ponieważ stanowią one najbardziej szkodliwą metodę połowów dla wrażliwych ekosystemów morskich i wiążą się z wysokimi ilościami niepożądanych połowów gatunków głębinowych. Przejściowe ograniczenia dotyczące stosowania sieci skrzelowych stawnych w połowach na głębokościach poniżej 600 m oraz od 200 do 600 m należy uzupełnić zakazem docelowych połowów gatunków głębinowych. Niniejszy wniosek dotyczy również możliwości uproszczenia systemu zarządzania odnośnymi stadami, które obecnie objęte są podwójnym instrumentem: ograniczeniami połowowymi oraz ograniczeniami zdolności połowowej/nakładu połowowego. W przypadkach, w których takie podwójne rozwiązanie nie jest niezbędne, aby osiągnąć cele niniejszego rozporządzenia, zaproponowano regulację odnośnych połowów za pomocą tylko jednego instrumentu zarządzania. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW W związku z komunikatem do Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącym przeglądu systemu zarządzania głębinowymi zasobami rybnymi z 2002 r.[6] Komisja przeprowadziła ocenę skutków możliwych wariantów strategicznych, zasięgając opinii państw członkowskich i regionalnych komitetów doradczych. Skonsultowała się także z Komitetem Naukowo-Technicznym i Ekonomicznym ds. Rybołówstwa (STECF) w sprawie pewnych aspektów technicznych zarządzania połowami głębinowymi. Odpowiedzi na konsultacje wykazały szeroki konsensus co do konieczności ulepszenia systemu dostępu z 2002 r. Jednak jeżeli chodzi o środki, które należy wdrożyć, opinie zainteresowanych stron były bardzo zróżnicowane. Państwa członkowskie podkreśliły ograniczoną wartość sprawozdawczości dotyczącej nakładu połowowego, zarządzania nakładem i zarządzania zdolnością połowową w aktualnych warunkach, zwłaszcza z uwagi na fakt, że zarejestrowana zdolność połowowa (w oparciu o wydane upoważnienia) nie odpowiada w rzeczywistości faktycznym połowom. Zbyt wiele statków posiada upoważnienie do połowów gatunków głębinowych, które stanowią jedynie niewielką część ich łącznych połowów. Takie statki nie zaliczają się tak naprawdę do metier połowów głębinowych. Ponadto państwa członkowskie odniosły się krytycznie do kwestii odrzutów, które – ich zdaniem – częściowo wynikają z regulowania połowów. Podkreśliły również znaczenie dostosowania systemu dostępu do nowych ram kontroli. W odniesieniu do określenia koncepcji zarządzania państwa członkowskie zajęły ostrożne stanowisko, przynajmniej do czasu sformułowania wniosków z trwającego projektu naukowego „DEEPFISHMAN”. W odniesieniu do wykazu gatunków objętych środkami państwa członkowskie uznały konieczność przyjęcia spójnych kryteriów, ale podkreśliły, że wszelkie zmiany będą miały konsekwencje dla modeli prowadzenia połowów i zarządzania. Ponadto podkreśliły znaczenie poszanowania praw nabytych zgodnie z zasadą względnej stabilności. Ponadto w odniesieniu do specjalnych obowiązków w zakresie gromadzenia danych państwa członkowskie nie zgadzają się na większą obecność obserwatorów naukowych na statkach i popierają włączenie zbiorów danych dotyczących zasobów głębinowych do szerszych ram gromadzenia danych, zgodnie z którymi pobiera się już próby dotyczące niektórych metier połowów głębinowych. Wyrażono wątpliwości dotyczące tego, czy koszty związane z przejściem na analityczne oceny stad są uzasadnione w świetle niewielkiej działalności, opowiadając się zatem za zarządzaniem zgodnie z zasadą ostrożności na podstawie odnotowanych tendencji zachodzących w stadach. Zasięgnięto opinii Komitetów Doradczych ds. Wód Północno-Zachodnich i Wód Południowo-Zachodnich, które podkreśliły konieczność ustalenia spójnej definicji połowów głębinowych i poparły środki zarządzania ukierunkowane na statki specjalizujące się w takich połowach. Zaproponowały jednak, aby nie zakazywać tym statkom ponownego prowadzenia połowów na łowisku, na którym niegdyś poławiały, jeżeli następnie przyczyniły się do odbudowy stada poprzez podjęcie innych połowów. Zaproponowano zarządzanie nakładem połowowym w podziale na metier – inne dla grup kilku dużych statków należących do wielu metier i inne dla grup wielu małych statków. Komitety wezwały do podjęcia kolejnych działań zmierzających do ochrony wrażliwych ekosystemów morskich oraz ustanowienia systemu przyznawania, odnawiania i wycofywania upoważnień do połowów. Stowarzyszenie organizacji pozarządowych (Koalicja na rzecz Ochrony Zasobów Głębinowych) wskazało na konieczność wprowadzenia warunków dotyczących stosowania włoków dennych, podobnych do warunków stosowanych na morzu pełnym, jak również zwróciło uwagę na nierozwiązaną kwestię niepożądanych połowów gatunków głębinowych w połowach włokami. Ocena skutków wynikających z rozmaitych rozwiązań strategicznych dotyczyła głównie pięciu wariantów. Jednak trzech poniższych wariantów nie poddano dokładnej analizie, ponieważ uznano, że nie stanowią wartościowych metod zarządzania, a ich wady są zdecydowanie większe niż zalety: a) kontynuacja obecnego systemu, w którym zmiany polegają wyłącznie na niezbędnych aktualizacjach; b) całkowity zakaz połowów gatunków głębinowych oraz c) ograniczenie systemu do narzędzia transpozycji środków przyjętych przez NEAFC i stosowanie tych środków również na wodach Unii. Dwa warianty uznano za stosunkowo korzystne: d) wycofanie najbardziej szkodliwych narzędzi połowowych do połowów gatunków głębinowych lub e) wprowadzenie na wodach Unii norm zarządzania, które opracowano dla połowów dennych na morzu pełnym. Zdecydowano, że wariant d) stanowi bardziej skuteczne i prostsze rozwiązanie, a wariant e) spowodowałby wprowadzenie kolejnych szczegółowych wymogów regulacyjnych i związanych z nimi ograniczeń z punktu widzenia inwestycji w rodzaj połowów, który już teraz odbywa się na coraz mniejszą skalę. Jako że administracja ds. rybołówstwa ulega zmniejszeniu wskutek wprowadzania oszczędności budżetowych, nie można zagwarantować wdrożenia na podstawie dodatkowych i szczegółowych środków. W kontekście uproszczenia należy znieść aktualny system sprawozdawczości dotyczący nakładu połowowego w odniesieniu do gatunków. Monitorowanie nakładu połowowego można skuteczniej prowadzić dzięki systematycznemu procesowi polegającemu na corocznym przesyłaniu danych zgodnie z ramami gromadzenia danych[7], uzupełnionego doraźnymi wnioskami Komisji dotyczącymi sprawozdań administracyjnych, które można stosować np. jeżeli wystąpią wątpliwości co do przestrzegania ograniczeń nakładu lub w razie niewystarczającej jakości danych. Uściślono zakres rozporządzenia, aby dotyczyło ono statków, które prowadzą ukierunkowane połowy gatunków głębinowych, i aby statki, w przypadku których te gatunki stanowią przyłów, nie zwiększały połowów. Ponadto szczegółowe zasady gromadzenia danych zostaną uspójnione z ramami gromadzenia danych, dzięki czemu państwa członkowskie będą stosować te same normy statystyczne i wprowadzać zgromadzone dane do jednego systemu przechowywania i przetwarzania danych. Nieprzestrzeganie norm dotyczących gromadzenia danych naukowych spowodowałoby utratę uprawnień do połowów w ramach zapobiegawczego środka zarządzania. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Niniejszy wniosek dotyczy rozporządzenia ramowego w sprawie prowadzenia działalności połowowej ukierunkowanej na gatunki głębinowe na północno-wschodnim Atlantyku, co obejmuje wody Unii (w tym najbardziej oddalonych regionów Hiszpanii i Portugalii) i wody międzynarodowe. Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Wniosek jest przedmiotem kompetencji wyłącznej Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa stanowi ogólne ramy WPRyb. Zgodnie z jego art. 4 należy ustanawiać środki unijne regulujące dostęp do wód i zasobów oraz zrównoważone prowadzenie działalności połowowej. Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. Państwa członkowskie mogą wprowadzać dla swoich flot środki prowadzące do bardziej zrównoważonego zarządzania zasobami głębinowymi. Jednak w wielu przypadkach państwa członkowskie dzielą między sobą stada głębinowe (niekiedy flota jednego państwa członkowskiego prowadzi połowy przeważnie na wodach innego państwa członkowskiego). Z tego względu państwa członkowskie niechętnie odnoszą się do poddawania flot restrykcyjnym środkom, chyba że takie same lub równoważne zasady mają zastosowanie do flot sąsiadujących. Jako odpowiedni instrument wybrano rozporządzenie na szczeblu Unii. Samoregulacja nie wchodzi w rachubę. Doświadczenia związane z rozwojem nieregulowanych połowów głębinowych wskazują, że nie można mieć wystarczającej pewności co do tego, że odnośny sektor opracuje i wdroży własny kodeks postępowania, zapewniając zrównoważone poławianie zasobów głębinowych. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii. 2012/0179 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające szczegółowe warunki dotyczące połowów stad głębinowych na północno-wschodnim Atlantyku oraz przepisy dotyczące połowów na wodach międzynarodowych północno-wschodniego Atlantyku i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2347/2002 PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[8], po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[9], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[10] należy ustanawiać wspólnotowe środki, które regulują dostęp do wód i zasobów oraz zrównoważone prowadzenie działalności połowowej i są niezbędne do zapewnienia racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji zasobów zgodnie z zasadami zrównoważenia. W art. 2 wspomnianego rozporządzenia nałożono obowiązek stosowania podejścia ekosystemowego i zasady ostrożnego zarządzania zasobami przy podejmowaniu środków, tak aby jak najbardziej ograniczyć oddziaływanie działalności połowowej na ekosystemy morskie. (2) Unia zamierza wprowadzić rezolucje przyjęte przez Zgromadzenie Ogólne ONZ – zwłaszcza rezolucje 61/105 i 64/72, w których wezwano państwa i regionalne organizacje ds. rybołówstwa do zapewnienia ochrony wrażliwych ekosystemów głębinowych przed niszczycielskim oddziaływaniem dennych narzędzi połowowych, jak również do zrównoważonej eksploatacji głębinowych stad ryb. (3) Komisja poddała ocenie rozporządzenie (WE) nr 2347/2002 ustanawiające szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych[11]. W szczególności Komisja stwierdziła[12], że zakres odnośnej floty jest zbyt duży, że brakuje wytycznych w zakresie kontroli w wyznaczonych portach i programów pobierania prób, a także że jakość sprawozdawczości państw członkowskich dotyczącej poziomów nakładu połowowego jest zbyt zróżnicowana. (4) Aby zachować niezbędne ograniczenia zdolności połowowej, które do tej pory wprowadzono w połowach głębinowych, należy ustanowić przepisy nakładające obowiązek posiadania upoważnienia do połowów gatunków głębinowych, w którym ogranicza się zdolność połowową statków mogących wyładowywać gatunki głębinowe. Aby środki zarządzania dotyczyły tej części floty, która prowadzi połowy głębinowe, upoważnienia do połowów należy wydawać zgodnie z połowami docelowymi lub przyłowami. (5) Posiadacze upoważnienia do połowów głębinowych powinni współpracować w ramach działań naukowo-badawczych zmierzających do dokładniejszego oceniania stad głębinowych i ekosystemów głębinowych. (6) W przypadku poławiania innych gatunków na obszarach stoku kontynentalnego, gdzie zezwala się również na połowy głębinowe, właściciele statków powinni posiadać upoważnienie do połowów dopuszczające przyłowy gatunków głębinowych. (7) Połowy głębinowe przy pomocy włoków dennych wiążą się z najwyższym zagrożeniem dla wrażliwych ekosystemów morskich spośród różnych stosowanych narzędzi i odznaczają się najwyższymi poziomami niepożądanych połowów gatunków głębinowych. Należy zatem bezterminowo zakazać stosowania włoków dennych do ukierunkowanych połowów gatunków głębinowych. (8) Stosowanie sieci skrzelowych stawnych jest obecnie ograniczone w połowach głębinowych rozporządzeniem Rady (WE) nr 1288/2009 ustanawiającym przejściowe środki techniczne na okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r.[13] Z uwagi na wysokie poziomy niepożądanych połowów wskutek stosowania wspomnianych sieci na dużych głębokościach w sposób niezapewniający zrównoważenia oraz ze względu na oddziaływanie utraconych i porzuconych narzędzi połowowych na środowisko należy również bezterminowo zakazać stosowania tych narzędzi połowowych w połowach gatunków głębinowych. (9) Jednak aby zapewnić rybakom odpowiedni czas na dostosowanie się do nowych wymogów, obecne upoważnienia do połowów włokami dennymi i sieciami skrzelowymi stawnymi powinny zachować ważność przez określony okres. (10) Ponadto statki, które muszą zmienić narzędzia połowowe, aby móc nadal prowadzić odnośne połowy, powinny kwalifikować się do objęcia pomocą finansową z Europejskiego Funduszu Rybackiego, pod warunkiem że nowe narzędzia zmniejszą oddziaływanie połowów na gatunki niekomercyjne oraz że krajowy program operacyjny umożliwia wnoszenie wkładu w takie środki. (11) Statki prowadzące połowy gatunków głębinowych przy użyciu innych narzędzi dennych nie powinny poszerzać pola działania zgodnie z upoważnieniem na wodach Unii, chyba że uzna się, iż rozszerzenie nie powoduje znacznego zagrożenia związanego ze szkodliwym oddziaływaniem na wrażliwe ekosystemy morskie. (12) Opinie naukowe dotyczące niektórych stad ryb występujących w głębokich warstwach morza wskazują, że takie stada są szczególnie wrażliwe na skutki eksploatacji, oraz że w ramach środka ostrożności połowy tych stad powinny zostać ograniczone lub zredukowane. Uprawnienia do połowów stad głębinowych nie powinny przekraczać poziomów zalecanych przez naukowców jako poziomy zapobiegawcze. Jeżeli z powodu braku wystarczających informacji o stadach lub gatunkach nie można sporządzić opinii naukowej, nie należy przyznawać żadnych uprawnień do połowów. (13) Opinie naukowe wskazują również, że ograniczenia nakładu połowowego stanowią właściwe narzędzie określania uprawnień do połowów w przypadku połowów głębinowych. Z uwagi na dużą różnorodność narzędzi i metod połowowych w zakresie połowów głębinowych oraz na konieczność opracowania środków wspomagających dotyczących słabych punktów pod względem ochrony środowiska w poszczególnych rodzajach połowów ograniczenia nakładu połowowego powinny zastąpić limity połowowe dopiero gdy można zapewnić ich dostosowanie do konkretnych połowów. (14) Aby zapewnić zindywidualizowane zarządzanie konkretnym rodzajem rybołówstwa, zainteresowane państwa członkowskie powinny mieć uprawnienia do podejmowania wspomagających środków ochrony oraz do corocznej oceny zgodności poziomów nakładu połowowego z opiniami naukowymi dotyczącymi zrównoważonej eksploatacji zasobów. Ponadto ograniczenia nakładu przyjmowane na poziomie regionalnym powinny zastąpić obecne globalne ograniczenie nakładu połowowego uzgodnione przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC). (15) Jako że informacje biologiczne najlepiej gromadzić za pomocą zharmonizowanych norm gromadzenia danych, należy zintegrować gromadzenie danych dotyczących metier połowów głębinowych z ogólnymi ramami gromadzenia danych naukowych, zapewniając jednocześnie dodatkowe informacje niezbędne do zrozumienia dynamiki sektora połowów. W celu uproszczenia należy zrezygnować ze sprawozdawczości dotyczącej nakładu w podziale na gatunki i zastąpić ją analizą danych naukowych przesyłanych systematycznie przez państwa członkowskie, zawierających odrębną część dotyczącą metier połowów głębinowych. (16) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa[14] określono wymogi w zakresie kontroli i egzekwowania dotyczące planów wieloletnich. Gatunkom głębinowym, które ze względu na swoje cechy są wrażliwe na skutki eksploatacji, należy poświęcać taką samą uwagę pod względem kontroli jak innym gatunkom objętym ochroną, dla których uzgodniono wieloletni plan zarządzania. (17) Jeżeli posiadacze upoważnienia do połowów dopuszczającego połowy gatunków głębinowych nie przestrzegają odpowiednich środków ochrony, powinni tracić upoważnienie w zakresie połowów gatunków głębinowych. (18) Decyzją 81/608/EWG zatwierdzono Konwencję o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, która weszła w życie w dniu 17 marca 1982 r. Konwencja stanowi właściwe ramy dla wielostronnej współpracy w zakresie racjonalnej ochrony zasobów ryb i zarządzania nimi w wodach międzynarodowych północno-wschodniego Atlantyku. Środki zarządzania przyjęte przez NEAFC obejmują środki techniczne w zakresie ochrony gatunków regulowanych przez NEAFC i zarządzania nimi oraz w zakresie ochrony wrażliwych siedlisk morskich – w tym środki zapobiegawcze. (19) Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE, aby określić środki uzupełniające roczne ograniczenia nakładu połowowego, jeżeli państwa członkowskie ich nie przyjmą lub jeżeli przyjęte przez nie środki uznano za niezgodne z celami niniejszego rozporządzenia lub niewystarczające w odniesieniu do celów wskazanych w niniejszym rozporządzeniu. (20) Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE, które mogą być konieczne do zmiany lub uzupełnienia innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia w przypadku braku lub niewystarczającego zakresu środków wspomagających przyjętych przez państwa członkowskie i związanych z rocznymi ograniczeniami nakładu połowowego, jeżeli zastępują one limity połowowe. (21) Należy zatem wprowadzić nowe przepisy regulujące połowy stad głębinowych na północno-wschodnim Atlantyku oraz uchylić rozporządzenie (WE) nr 2347/2002. (22) Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Cele Cele niniejszego rozporządzenia polegają na: (a) zapewnieniu zrównoważonej eksploatacji gatunków głębinowych przy jak największym ograniczeniu oddziaływania połowów głębinowych na środowisko morskie; (b) poszerzeniu wiedzy naukowej dotyczącej gatunków głębinowych i ich siedlisk do celów, o których mowa w lit. a); (c) wprowadzeniu środków technicznych dotyczących zarządzania rybołówstwem zalecanych przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC). Artykuł 2 Zakres Rozporządzenie ma zastosowanie do działań połowowych lub planowanych działań połowowych na następujących wodach: a) wody Unii podobszarów II-XI Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) oraz obszary 34.1.1, 34.1.2 i 34.2 Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF); b) wody międzynarodowe obszarów CECAF 34.1.1, 34.1.2 i 34.2 oraz c) obszar podlegający regulacji NEAFC. Artykuł 3 Definicje 1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje znajdujące się w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 i art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 734/2008[15]. 2. Ponadto stosuje się następujące definicje: a) „obszary ICES” w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009; b) „obszary CECAF” w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009[16]; c) „obszar podlegający regulacji NEAFC” oznacza wody objęte Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, które leżą poza wodami podlegającymi jurysdykcji w zakresie rybołówstwa umawiających się stron konwencji; d) „gatunki głębinowe” oznaczają gatunki wymienione w załączniku I; e) „najbardziej wrażliwy gatunek” oznacza gatunek głębinowy oznaczony w trzeciej kolumnie „Najbardziej wrażliwy gatunek (x)” tabeli w załączniku I; f) „metier” oznacza działania połowowe ukierunkowane na określone gatunki i prowadzone przy użyciu określonych narzędzi na określonym obszarze; g) „metier połowów głębinowych” oznacza metier ukierunkowany na gatunki głębinowe zgodnie z wyznacznikami określonymi w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia; h) „centrum monitorowania rybołówstwa” oznacza centrum operacyjne utworzone przez państwo członkowskie bandery i wyposażone w sprzęt i oprogramowanie komputerowe pozwalające na automatyczne odbieranie danych, ich przetwarzanie i elektroniczne przesyłanie; i) „naukowy organ doradczy” oznacza międzynarodowy organ naukowy zajmujący się rybołówstwem, który spełnia międzynarodowe normy w zakresie doradztwa naukowego opartego na badaniach; j) „maksymalny podtrzymywalny połów” oznacza maksymalny połów, jaki można ustawicznie uzyskiwać ze stada. ROZDZIAŁ II UPOWAŻNIENIA DO POŁOWÓW Artykuł 4 Rodzaje upoważnień do połowów 1. Działania połowowe ukierunkowane na gatunki głębinowe i prowadzone przez statek rybacki Unii podlegają wymogowi posiadania upoważnienia do połowów, na którym wskazano gatunki głębinowe jako gatunki docelowe. 2. Na potrzeby ust. 1 działania połowowe uważa się za ukierunkowane na gatunki głębinowe, jeżeli: a) gatunki głębinowe figurują jako gatunki docelowe w kalendarzu połowów statku, lub b) na statku znajdują się narzędzia przeznaczone wyłącznie do połowów gatunków głębinowych lub narzędzia takie stosuje się na obszarze działania, lub c) kapitan statku odnotowuje w dzienniku odsetek gatunków głębinowych równy lub wyższy od 10 % łącznej masy połowów w danym dniu połowów. 3. Działania połowowe nieukierunkowane na gatunki głębinowe ale poławiające gatunki głębinowe jako przyłów, prowadzone przez statek rybacki Unii, podlegają obowiązkowi posiadania upoważnienia do połowów, na którym wskazano gatunki głębinowe jako przyłów. 4. Dwa rodzaje upoważnień do połowów, o których mowa odpowiednio w ust. 1 i 3, muszą być łatwe do odróżnienia w elektronicznej bazie danych, o której mowa w art. 116 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 5. Niezależnie od przepisów ust. 1 i 3 statki rybackie mogą poławiać, zatrzymywać na burcie, przeładowywać lub wyładowywać dowolną ilość gatunków głębinowych bez upoważnienia do połowów, jeżeli ilość ta nie przekracza progu, który wynosi 100 kg dowolnej mieszanki gatunków głębinowych na rejs połowowy. Artykuł 5 Zarządzanie zdolnością połowową Łączna zdolność połowowa mierzona w pojemności brutto i w kilowatach wszystkich statków rybackich posiadających upoważnienie do połowów wydane przez dowolne państwo członkowskie i dopuszczające połów gatunków głębinowych – jako gatunków docelowych lub jako przyłów – w żadnym momencie nie może przekroczyć łącznej zdolności połowowej statków tego państwa członkowskiego, które wyładowały co najmniej 10 ton gatunków głębinowych w ciągu dowolnego roku z dwóch lat kalendarzowych poprzedzających wejście niniejszego rozporządzenia w życie, w zależności od tego, w którym roku odnotowano wyższą ilość. Artykuł 6 Wymogi ogólne dotyczące wniosków o wydanie upoważnień do połowów Każdy wniosek wydanie upoważnienia do połowów dopuszczającego połów gatunków głębinowych – jako gatunków docelowych lub jako przyłów – oraz wniosek o jego odnowienie musi zawierać opis planowanego obszaru prowadzenia działań połowowych, rodzaju narzędzi, głębokości, na których będą prowadzone działania, oraz poszczególnych gatunków docelowych. Artykuł 7 Wymogi szczegółowe dotyczące wniosków o wydanie upoważnień do połowów dopuszczających stosowanie narzędzi dennych w działaniach połowowych ukierunkowanych na gatunki głębinowe oraz dotyczące wydawania takich upoważnień 1. Oprócz wymogów określonych w art. 6 każdy wniosek o upoważnienie do połowów ukierunkowanych gatunków głębinowych, o którym mowa w art. 4 ust. 1, umożliwiające stosowanie narzędzi dennych na wodach Unii, o których mowa w art. 2 lit. a), obejmuje szczegółowy plan połowów określający: a) miejsca planowanych działań ukierunkowanych na gatunki głębinowe w metier połowów głębinowych. Miejsca muszą być określone za pomocą współrzędnych zgodnie z globalnym geocentrycznym układem odniesienia 1984; b) jeżeli dotyczy – miejsca działań w metier połowów głębinowych podczas ostatnich pełnych trzech lat kalendarzowych. Miejsca muszą być określone za pomocą współrzędnych zgodnie z globalnym geocentrycznym układem odniesienia 1984, które muszą możliwie najdokładniej ograniczać operacje połowowe. 2. W każdym upoważnieniu do połowów wydanym na podstawie wniosku złożonego zgodnie z ust. 1 należy określić stosowane narzędzia denne i ograniczyć dozwolone działania połowowe do obszaru, na którym planowane działanie połowowe, o którym mowa w ust. 1 lit. a), pokrywa się z prowadzonym działaniem połowowym, o którym mowa w ust. 1 b). Obszar planowanego działania połowowego może zostać jednak rozszerzony poza obszar prowadzonego działania połowowego, jeżeli państwo członkowskie oceniło i udokumentowało – na podstawie opinii naukowych – że takie rozszerzenie nie spowodowałoby znaczącego niekorzystnego oddziaływania na wrażliwe ekosystemy morskie. Artykuł 8 Udział statków w gromadzeniu danych dotyczących połowów głębinowych Państwa członkowskie włączają do wszystkich upoważnień do połowów wydanych zgodne z art. 4 warunki niezbędne, aby zapewnić udział odnośnego statku – we współpracy z odpowiednią instytucją naukową – w każdym programie gromadzenia danych, którego zakres obejmowałby działania połowowe, których dotyczą upoważnienia. Artykuł 9 Wygasanie upoważnień do połowów ukierunkowanych na gatunki głębinowe dla statków stosujących włoki denne lub sieci skrzelowe stawne Upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 4 ust. 1, dla statków stosujących włoki denne lub sieci skrzelowe stawne wygasają najpóźniej dwa lata po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie. Po tym terminie upoważnienia do połowów ukierunkowanych na gatunki głębinowe przy użyciu powyższych narzędzi nie mogą być wydawane ani odnawiane. ROZDZIAŁ III UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW ORAZ ŚRODKI WSPOMAGAJĄCE Sekcja 1 Przepisy ogólne Artykuł 10 Zasady 1. Uprawnienia do połowów ustanawia się na takim poziomie eksploatacji odnośnych gatunków głębinowych, który jest zgodny z maksymalnym podtrzymywalnym połowem. 2. Jeżeli na podstawie najlepszych dostępnych informacji naukowych nie można określić poziomów eksploatacji zgodnych z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, uprawnienia do połowów ustanawia się w następujący sposób: a) jeżeli zgodnie z najlepszymi dostępnymi informacjami naukowymi określono poziomy eksploatacji odpowiadające zasadzie ostrożnego zarządzania zasobami rybołówstwa, nie można ustanowić uprawnień do połowów na odnośny okres zarządzania rybołówstwem, które są wyższe niż wspomniane poziomy; b) jeżeli z powodu braku wystarczających danych o danym stadzie lub gatunku zgodnie z najlepszymi dostępnymi informacjami naukowymi nie można określić poziomów eksploatacji zgodnych z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami rybołówstwa, w odniesieniu do tych połowów nie można przyznać żadnych uprawnień do połowów. Sekcja 2 Zarządzanie za pomocą ograniczeń nakładu połowowego Artykuł 11 Uprawnienia do połowów wyłącznie na podstawie ograniczeń nakładu połowowego 1. Rada – działając zgodnie z Traktatem – może podjąć decyzję o zmianie ustanawiania rocznych uprawnień do połowów dla gatunków głębinowych na podstawie zarówno ograniczeń nakładu połowowego jak i limitów połowowych na ustanawianie wyłącznie ograniczeń nakładu połowowego dla określonych rodzajów rybołówstwa. 2. Na potrzeby ust. 1 poziomy nakładu połowowego dla każdego metier połowów głębinowych, które stosuje się jako poziom odniesienia dla wszelkich dostosowań wymaganych w celu przestrzegania zasad określonych w art. 10, stanowią poziomy nakładu połowowego uznane – na podstawie informacji naukowych – za zgodne z połowami dokonanymi w ramach metier połowów głębinowych w ciągu dwóch poprzednich lat kalendarzowych. 3. Ograniczenia nakładu połowowego ustanowione zgodnie z ust. 1 i 2 określają: a) konkretne metier połowów głębinowych, do których ograniczenie nakładu połowowego ma zastosowanie, poprzez odesłanie do narzędzia regulowanego, gatunków docelowych i obszarów ICES lub obszarów CECAF, na których można stosować dozwolony nakład; oraz b) jednostkę nakładu połowowego stosowaną do celów zarządzania. Artykuł 12 Środki wspomagające 1. W przypadku gdy roczne ograniczenia nakładu połowowego zastępują limity połowowe zgodnie z art. 11 ust. 1, państwa członkowskie utrzymują lub wprowadzają następujące środki wspomagające w odniesieniu do statków pływających pod ich banderą: a) środki zapobiegające wzrostowi ogólnej zdolności połowowej odnośnych statków za pomocą ograniczeń nakładu połowowego; b) środki zapobiegające wzrostowi przyłowów najbardziej wrażliwych gatunków; oraz c) warunki skutecznego zapobiegania odrzutom. Warunki te powinny zmierzać do wyładowywania wszystkich ryb na burcie, chyba że byłoby to sprzeczne z obowiązującymi przepisami wspólnej polityki rybołówstwa. 2. Środki obowiązują, dopóki występuje konieczność zapobiegania zagrożeniom określonym w ust. 1 lit. a), b) i c) lub łagodzenia ich skutków. 3. Po przyjęciu przez państwa członkowskie środków wspomagających Komisja ocenia ich skuteczność. Artykuł 13 Środki podejmowane przez Komisję w przypadku braku lub niewystarczalności środków wspomagających przyjętych przez państwa członkowskie 1. Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 20, aby określić środki wspomagające roczne ograniczenia nakładu połowowego, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. a), b) lub c): a) jeżeli dane państwo członkowskie nie zgłosi Komisji żadnych środków przyjętych na podstawie art. 12 w ciągu trzech miesięcy od daty wejścia w życie ograniczeń nakładu połowowego; b) jeżeli środki przyjęte na podstawie art. 12 tracą ważność, pomimo że nadal występuje konieczność zapobiegania zagrożeniom określonym w art. 12 ust. 1 lit. a), b) i c) lub łagodzenia ich skutków. 2. Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 20, aby określić środki wspomagające roczne ograniczenia nakładu połowowego, o których mowa w art. 12 lit. a), b) lub c), jeżeli na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 12 ust. 3: a) środki państw członkowskich uznano za niezgodne z celami niniejszego rozporządzenia; lub b) środki państw członkowskich uznano za niewystarczające w odniesieniu do celów określonych w art. 12 ust. 1 lit. a), b) lub c). 3. Środki wspomagające przyjęte przez Komisję zmierzają do zapewnienia osiągnięcia zadań i celów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Z chwilą przyjęcia przez Komisję aktu delegowanego wszelkie przyjęte środki państwa członkowskiego przestają obowiązywać. ROZDZIAŁ IV KONTROLA Artykuł 14 Stosowanie przepisów dotyczących kontroli w przypadku planów wieloletnich 1. Niniejsze rozporządzenie odczytuje się jako „plan wieloletni” do celów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2. Gatunki głębinowe traktuje się jak „gatunki objęte planem wieloletnim” oraz „stada objęte planem wieloletnim” do celów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Artykuł 15 Wyznaczone porty Nie można dokonywać wyładunków jakiejkolwiek ilości mieszanki gatunków głębinowych przekraczającej masę 100 kg w miejscach innych niż porty, które wyznaczono do wyładunku gatunków głębinowych. Artykuł 16 Zgłoszenie z wyprzedzeniem W drodze odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 kapitanowie wszystkich statków rybackich Unii zamierzający wyładować co najmniej 100 kg gatunków głębinowych – niezależnie od długości statku – muszą zgłosić ten zamiar właściwemu organowi swojego państwa bandery. Artykuł 17 Wpisy w dzienniku połowowym na głębokich wodach Nie naruszając przepisów art. 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, kapitanowie statków rybackich posiadających upoważnienie zgodnie z art. 4 ust. 1 lub 3, uczestnicząc w metier połowów głębinowych lub podczas połowów poniżej 400 m: a) wprowadzają w papierowym dzienniku połowowym nowy wiersz po każdym zaciągu; lub b) jeżeli podlegają elektronicznemu systemowi rejestracji i raportowania – rejestrują dane osobno po każdym zaciągu. Artykuł 18 Wycofywanie upoważnień do połowów 1. Nie naruszając przepisów art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 3 niniejszego rozporządzenia, wycofuje się na co najmniej rok w następujących przypadkach: a) nieprzestrzeganie warunków określonych w upoważnieniu do połowów w odniesieniu do ograniczeń stosowania narzędzi, dozwolonych obszarów operacji lub – w odpowiednich przypadkach – limitów połowowych lub ograniczeń nakładu połowowego dotyczących dozwolonych gatunków docelowych; lub b) nieprzyjęcie na statek obserwatora naukowego lub niedopuszczenie do pobrania prób połowów do celów naukowych zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia. 2. Nie stosuje się ust. 1, jeżeli sytuacje, o których w nim mowa, zostały spowodowane działaniem siły wyższej. ROZDZIAŁ V GROMADZENIE DANYCH Artykuł 19 Zasady dotyczące gromadzenia i sprawozdawczości danych 1. Państwa członkowskie gromadzą dane dotyczące każdego metier połowów głębinowych zgodnie z zasadami dotyczącymi gromadzenia danych i poziomów dokładności określonymi w wieloletnim wspólnotowym programie gromadzenia danych biologicznych, technicznych, ekologicznych i społeczno-gospodarczych, zarządzania tymi danymi i ich wykorzystywania przyjętym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 199/2008[17] oraz w innych środkach przyjętych na podstawie wspomnianego rozporządzenia. 2. Kapitan statku lub każda inna osoba odpowiedzialna za działania statku musi przyjąć na statek obserwatora naukowego, którego państwo członkowskie oddelegowało na ten statek, chyba że ze względów bezpieczeństwa nie jest to możliwe. Kapitan umożliwia obserwatorowi naukowemu wykonywanie jego zadań. 3. Obserwatorzy naukowi: a) prowadzą zadania polegające na systematycznym gromadzeniu danych zgodnie z ust. 1; b) określają i dokumentują masę wszystkich koralowców kamiennych, korkowców, gąbek lub innych organizmów należących do tego samego ekosystemu, złowionych przez narzędzia połowowe statku. 4. Oprócz obowiązków, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie obowiązują szczegółowe wymogi dotyczące gromadzenia i sprawozdawczości danych określone w załączniku II w odniesieniu do metier połowów głębinowych. 5. Dane gromadzone w związku z metier połowów głębinowych, w tym wszystkie dane gromadzone zgodnie z załącznikiem II, traktuje się zgodnie z procesem zarządzania danymi ustanowionym w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 199/2008. 6. Na wniosek Komisji państwa członkowskie składają miesięczne sprawozdania dotyczące wykorzystanego nakładu połowowego lub połowów, w podziale na poszczególne metier. ROZDZIAŁ V AKTY DELEGOWANE Artykuł 20 Wykonywanie przekazanych uprawnień 1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. 2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 13, powierza się Komisji na czas nieokreślony. 3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. 4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. ROZDZIAŁ VI OCENA I PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 21 Ocena 6. W ciągu sześciu lat od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie Komisja – na podstawie sprawozdań państw członkowskich i opinii naukowych, o które Komisja się zwraca w tym celu – ocenia oddziaływanie środków określonych w niniejszym rozporządzeniu i określa, w jakim stopniu zrealizowano cele, o których mowa w art. 1 lit. a) i b). 7. Ocena obejmuje tendencje dotyczące następujących kwestii: a) statki, które zaczęły stosować narzędzia połowowe o ograniczonym oddziaływaniu na dno morskie, oraz zmiany w poziomach odrzutów dokonywanych przez te statki; b) zakres działania statków uczestniczących w każdym metier połowów głębinowych; c) kompletność i wiarygodność danych, które państwa członkowskie przesyłają do organów naukowych w celu oceny stada lub do Komisji w ramach wniosku o przesłanie danych szczegółowych; d) stada głębinowe, w przypadku których poprawiono dokładność opinii naukowych; e) rodzaje połowów, które są zarządzane jedynie na podstawie ograniczeń nakładu połowowego, oraz skuteczność środków wspomagających w eliminowaniu odrzutów i ograniczaniu połowów najbardziej wrażliwych gatunków. Artykuł 22 Środki przejściowe Specjalne upoważnienia do połowów wydane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2347/2002 zachowują ważność do czasu zastąpienia ich upoważnieniami do połowów dopuszczającymi połów gatunków głębinowych wydanymi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, ale w żadnym wypadku nie są ważne po dniu 30 września 2012 r. Artykuł 23 Uchylenie 8. Rozporządzenie (WE) nr 2347/2002 traci moc. 9. Odesłania do uchylonego rozporządzenia są traktowane jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku III do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 24 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący […] […] Załącznik I Sekcja 1: Gatunki głębinowe Nazwa systematyczna || Nazwa zwyczajowa || Najbardziej wrażliwy gatunek (x) Centrophorus granulosus Centrophorus squamosus Centroscyllium fabricii Centroscymnus coelolepis Centroscymnus crepidater Dalatias licha Etmopterus princeps Apristuris spp Chlamydoselachus anguineus Deania calcea Galeus melastomus Galeus murinus Hexanchus griseus Etmopterus spinax Oxynotus paradoxus Scymnodon ringens Somniosus microcephalus || Kewaczo Koleń czerwony Koleń czarny Koleń iberyjski Koleń długonosy Liksa Koleń długopłetwy brak polskiej nazwy Chlamida Koleń kolcobrody Piłogon brak polskiej nazwy Sześciopar Kolczak czarny Kolcoskór brak polskiej nazwy Rekin polarny || x x x x x x x x Alepocephalidae Alepocephalus Bairdii Alepocephalus rostratus || brak polskiej nazwy Alepocefal brak polskiej nazwy || Aphanopus carbo || Pałasz czarny || Argentina silus || Argentyna wielka || Beryx spp. || Beryksy || Chaceon (Geryon) affinis || brak polskiej nazwy || Chimaera monstrosa Hydrolagus mirabilis Rhinochimaera atlantica || Przeraza brak polskiej nazwy brak polskiej nazwy || Coryphaenoides rupestris || Buławik czarny || Epigonus telescopus || Gonustel || x Helicolenus dactilopterus || Sebdak || Hoplostethus atlanticus || Gardłosz atlantycki || x Macrourus berglax || Buławik siwy || Molva dypterigia || Molwa niebieska || Mora moro Antimora rostrata || Mora atlantycka Antymora || Pagellus bogaraveo || Morlesz bogar || Phycis blennoides || Widlak biały || Polyprion americanus || Wrakoń || Reinhardtius hippoglossoides || Halibut niebieski || Cataetyx laticeps || || Hoplosthetus mediterraneus || Gardłosz || Macrouridae other than Coryphaenoides rupestris and Macrourus berglax || Buławikowate poza buławikiem czarnym i buławikiem siwym || Nesiarchus nasutus || brak polskiej nazwy || Notocanthus chemnitzii || brak polskiej nazwy || Raja fyllae Raja hyperborea Raja nidarosiensus || Raja listnik Raja arktyczna Raja czarnobrzucha || Trachyscorpia cristulata || brak polskiej nazwy || Sekcja 2: gatunki dodatkowo regulowane przez NEACF Brosme brosme || Brosma || Conger conger || Konger || Lepidopus caudatus || Pałasz ogoniasty || Lycodes esmarkii || brak polskiej nazwy || Molva molva || Molwa || Sebastes viviparus || Karmazynek || Załącznik II Szczegółowe wymogi dotyczące gromadzenia i sprawozdawczości danych, o których mowa w art. 18 ust. 4 1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby dane gromadzone dla obszaru, który obejmuje zarówno wody Unii jak i wody międzynarodowe, były następnie dzielone tak, aby odnosiły się osobno do wód Unii albo do wód międzynarodowych. 2. Jeżeli działanie w metier połowów głębinowych pokrywa się z działaniem w innym metier na tym samym obszarze, gromadzenie danych dotyczących tego pierwszego działania należy prowadzić osobno w stosunku do gromadzenia danych dotyczących drugiego działania. 3. We wszystkich metier połowów głębinowych pobiera się próby odrzutów. Strategia pobierania prób w przypadku wyładunków i odrzutów obejmuje wszystkie gatunki wymienione w załączniku I jak również gatunki należące do ekosystemu dna morskiego, takie jak korale głębinowe, gąbki lub inne organizmy należące do tego samego ekosystemu. 4. Jeżeli odpowiedni wieloletni plan gromadzenia danych wymaga gromadzenia danych dotyczących nakładu połowowego w ujęciu godzin poławiania włokami oraz czasu zanurzenia narzędzi biernych, państwo członkowskie gromadzi i jest gotowe przedstawić – wraz z takimi danymi dotyczącymi nakładu połowowego – następujące dane dodatkowe: a) położenie geograficzne działań połowowych w podziale na poszczególne zaciągi, na podstawie danych z systemu monitorowania statków przekazywanych przez statek do centrum monitorowania rybołówstwa; b) głębokości połowu, na których stosuje się narzędzia, w przypadku gdy statek podlega sprawozdawczości za pomocą elektronicznego dziennika połowowego. Kapitan statku musi zgłosić głębokość połowu zgodnie ze standardowym formatem sprawozdawczości. [1] Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7. [2] Rozporządzenie (WE) nr 1288/2009, Dz.U. L 347 z 24.12.2009, s. 6. [3] A/RES/61/105 z dnia 8 grudnia 2006 r. – Zrównoważone rybołówstwo, między innymi dzięki zawartemu w 1995 r. Porozumieniu w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi, a także powiązanym instrumentom. [4] http://cordis.europa.eu/fetch?CALLER=FP7_PROJ_ES&ACTION=D&DOC=19&CAT=PROJ&QUERY=01308a670983:f6dc:57618e7e&RCN=90982 [5] Zob. dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej, dyrektywa 2008/56/WE, Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19. [6] COM(2007) 30 wersja ostateczna. [7] Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 199/2008. [8] Dz.U. L […] z […], s. […]. [9] Dz.U. L […] z […], s. […]. [10] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59. [11] Dz.U. L 351 z 28.12.2002, s. 6. [12] COM(2007) 30 wersja ostateczna. [13] Dz.U. L 347 z 24.12.2009, s. 6. [14] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1. [15] Dz.U. L 201 z 30.7.2008, s. 8. [16] Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 1. [17] Dz.U. L 60 z 5.3.2008, s. 1.