w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na podstawie Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia decyzji dotyczących regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu oraz przyjęcia zakresu uprawnień specjalistycznych podkomitetów

Celem stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii, powinno być przyjęcie regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu UE–Filipiny oraz zakresu uprawnień specjalistycznych podkomitetów. Stanowisko to powinno opierać się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu.

Wspólny Komitet ustanowiono na mocy art. 48 umowy. Do jego głównych zadań należy zapewnienie właściwego funkcjonowania i wykonywania umowy, ustalenie priorytetów w związku z jej celami i wydawanie zaleceń dotyczących wspierania realizacji tych celów. Inne zadania Wspólnego Komitetu obejmują nadzorowanie właściwego funkcjonowania wszelkich umów bądź protokołów o charakterze sektorowym, które zostały lub zostaną zawarte przez strony.

4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Wspólny Komitet jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony.

Akt, który Wspólny Komitet ma przyjąć, stanowi akt mający skutki prawne. Jest tak, ponieważ zgodnie z art. 48 ust. 5 umowy Wspólny Komitet jest zobowiązany do przyjęcia swojego własnego regulaminu, który będzie wiążący dla Unii.

Planowane akty nie uzupełniają ani nie zmieniają ram instytucjonalnych umowy.

W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

4.2.Materialna podstawa prawna

4.2.1.Zasady

Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanych aktów, w których kwestii zajmuje się stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

W odniesieniu do aktu, który zmierza do osiągnięcia wielu celów jednocześnie lub ma kilka elementów składowych, które są związane w sposób nierozłączny, a żaden z nich nie ma charakteru pomocniczego w stosunku do pozostałych, materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi zawierać, wyjątkowo, poszczególne odpowiednie podstawy prawne.

4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Planowane akty mają służyć realizacji celów umowy oraz ułatwieniu jej stosowania. Regulamin wewnętrzny dotyczy ogólnego funkcjonowania organu utworzonego na podstawie umowy. Wynika stąd, że dziedzina, której podlega zaskarżona decyzja, powinna być oceniania w świetle całej umowy.

W tej konkretnej sprawie przeważającym celem i elementem umowy jest współpraca z krajem rozwijającym się (art. 209 TFUE). W związku z tym właściwą podstawą prawną powinien być art. 209 TFUE.

4.3.Podsumowanie

Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 209 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

5.PUBLIKACJA PLANOWANYCH AKTÓW

W akcie Wspólnego Komitetu zostanie uchwalony regulamin wewnętrzny komitetu, dlatego akt ten należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jego przyjęciu.

2019/0098 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na podstawie Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia decyzji dotyczących regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu oraz przyjęcia zakresu uprawnień specjalistycznych podkomitetów