[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 16.8.2005

COM(2005) 374 końcowy

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIE RADY

nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz pobierające ostatecznie tymczasowe cło nałożone na niektóre gotowe tkaniny z włókien poliestrowych pochodzące z Chińskiej Rapubliki Ludowej

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r. (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”) w postępowaniu dotyczącym przywozu niektórych gotowych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. |

Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście zastosowania rozporządzenia podstawowego i jest rezultatem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Brak obowiązujących przepisów w dziedzinie, której dotyczy wniosek. |

Spójność z innymi politykami i celami Unii Nie dotyczy. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

Ocena wpływu Niniejszy wniosek jest wynikiem wdrożenia rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje przeprowadzenia ogólnej oceny wpływu, jednakże zawiera wyczerpującą listę warunków, których wypełnienie należy ocenić. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

Krótki opis proponowanych działań W dniu 17 czerwca 2004 r. Komisja ogłosiła wszczęcie postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Wspólnoty niektórych gotowych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). W dniu 17 marca 2005 r., rozporządzeniem (WE) nr 426/2005 („rozporządzenie tymczasowe”), Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych gotowych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z państwa, którego dotyczy postępowanie. Załączony wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zawiera ostateczne wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty. Proponuje się wprowadzenie ostatecznych ceł antydumpingowych na przywóz niektórych gotowych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z ChRL. Proponuje się, aby Komisja przyjęła załączony wniosek doytyczący rozporządzenia Rady, w celu przyjęcia przez Radę i opublikowania w Dzienniku Urzędowym ostatecznych środków antydumpingowych nie później niż w dniu 16 września 2005 r. |

Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r. |

Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów |

Formę postępowania opisano w wyżej wymienionym rozporządzeniu podstawowym i nie obejmuje ona żadnej możliwości podejmowania decyzji na poziomie krajowym. |

Wskazówki dotyczące sposobu zminimalizowania i dostosowania do celów wniosku obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli nie mają zastosowania. |

Wybór instrumentów |

Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów Wymienione wyżej rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych opcji. |

WPłYW NA BUDżET |

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

1. Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIE RADY

nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz pobierające ostatecznie tymczasowe cło nałożone na niektóre gotowe tkaniny z włókien poliestrowych pochodzące z Chińskiej Rapubliki Ludowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 9,

uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A . POSTĘPOWANIE

1. Środki tymczasowe

2. W dniu 17 marca 2005 r., rozporządzeniem (WE) nr 426/2005[2] („rozporządzenie tymczasowe”), Komisja nałozyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych gotowych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

3. Przypomina się, że okres objęty dochodzeniem („OD”) w odniesieniu do dumpingu i szkody obejmował okres od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r. Badanie tendencji potrzebnych do analizy szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do końca OD („okres badany”).

2. Dalsza procedura

4. W następstwie nałożenia tymczasowego cła antydumpingowego na przywóz niektórych gotowych tkanin z włókien poliestrowych z ChRL, wszystkie strony zawiadomiono o informacjach i założeniach, na których opierało się rozporządzenie tymczasowe. Wszystkim stronom przyznano okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.

5. Niektóre z zainteresowanych stron zgłosiły uwagi na piśmie. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono także wypowiedzenie się w formie ustnej. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne. Uwagi w formie pisemnej i ustnej, złożone przez strony, zostały rozpatrzone i, gdzie właściwe, wstępne ustalenia zostały odpowiednio zmienione.

6. Komisja ujawniła następnie wszystkie istotne fakty i założenia, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego. Ponadto stronom przyznano okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji. Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone, a tam, gdzie było to właściwe, wniosek o nałozenie ostatecznego cła antydumpingowego został odpowiednio zmieniony.

B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY

7. Przypomina się, że w motywie (11) rozporządzenia tymczasowego produkt objęty postępowaniem zdefiniowano jako gotową tkaninę odzieżową z włókien poliestrowych, którymi są tkaniny z przędzy syntetycznej zawierające 85 % masy lub więcej włókna ciągłego poliestrowego teksturowanego i/lub nieteksturowanego, barwione lub zadrukowane. Niniejszym wyjaśnia się, że o ile produkt objęty postępowaniem jest zazwyczaj używany do produkcji odzieży, tj. między innymi do wyrobu podszewki odzieżowej oraz wyrobu kurtek, odzieży sportowej, odzieży narciarskiej, bielizny i dodatków krawieckich/galanterii, może być on również używany, chociaż w mniejszym zakresie, do innych celów. Stąd też wszystkie gotowe tkaniny z włókien poliestrowych, jak opisano powyżej, są objęte definicją produktu, bez względu na ich końcowe zastosowanie. Niezależnie od tego, czy produkt objęty postępowaniem jest używany w takim, czy innym celu, jego podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne pozostają bez zmian i dlatego różnica w użyciu nie wpływa na definicję produktu objętego postępowaniem.

8. Potwierdza się także, że tkaniny barwione na biało również wchodzą w zakres definicji produktu. Tkaniny te należy jednak odróżnić od niebielonych tkanin tkanych z przędzy syntetycznej (zwanych także tkaninami surowymi), które są produktem powstałym po tkaniu ale przed barwieniem, stanowiącym surowiec dla produktu objętego postępowaniem. Te ostatnie nie wchodzą zatem w zakres definicji produktu. Ponieważ barwione na biało tkaniny z przędzy są objęte kodami CN ex 5407 51 00, ex 5407 61 10 oraz ex 5407 69 10, kody te należało dodać do części normatywnej niniejszego rozporządzenia.

9. Wreszcie, potwierdza się również, że produkt objęty postępowaniem należy odróżnić od tkanin tkanych z włókien poliestrowych z przędz o różnych barwach, w przypadku których z wcześniej barwionej przędzy tka się materiał, a deseń tworzy się przez wyplatanie wzoru. Ten drugi produkt ma odmienne właściwości fizyczne i chemiczne, ponieważ użyty do jego wytworzenia surowiec (wcześniej barwiona przędza) jest inny, a deseń otrzymuje się przez wyplatanie, a nie przez nadruk lub barwienie. Ponadto taki rodzaj gotowej tkaniny jest zazwyczaj używany w obiciach mebli, podczas gdy produkt objęty postępowaniem jest używany prawie wyłącznie do produkcji odzieży.

10. Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że gotowe tkaniny z włókien poliestrowych („FPFF”) używane do wyrobu mebli lub dekoracji wnętrz nie powinny być włączone do środków antydumpingowych. Jedna z zainteresowanych stron przywożąca tkaniny poliestrowe do wyrobu parasoli twierdziła także, że używany przez nią materiał włókienniczy jest inny i nieodpowiedni dla przemysłu odzieżowego ze względu na różnicę w wadze.

11. Rzeczywiście, dochodzenie potwierdziło, że pewna część produktu objętego dochodzeniem jest używana do wyrobu mebli i dekoracji wnętrz, aczkolwiek w mniejszym zakresie. Jednakże, pomimo różnic w rozmaitych czynnikach, takich jak kolor, grubość przędzy i wykończenie, tkaniny te mają te same właściwości techniczne, fizyczne i chemiczne, co tkaniny używane w przemyśle odzieżowym. Stwierdza się zatem, że nie powinny być one wyłączone z definicji produktu.

12. Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że w zależności od użycia produktu, np. jako podszewki w ubiorach niskiej klasy lub jako tkaniny w ubiorach wysokiej klasy, cena i jakość są znacząco różne, oraz że tych produktów nie powinno się postrzegać jako jednego produktu objętego postępowaniem.

13. W związku z tym należy przypomnieć, że różnice w rodzaju i cenie uwzględniono w kodach NKP ustanowionych dla potrzeb dochodzenia, które gwarantują, że różne rodzaje produktu są porównywane podobny z podobnym.

14. W motywie (15) rozporządzenia tymczasowego, Komisja stwierdziła, że FPFF produkowane przez przemysł wspólnotowy i sprzedawany na rynku wspólnotowym oraz FPFF produkowane w państwach, których dotyczy postępowanie i wywożone do Wspólnoty są produktami podobnymi, ponieważ nie znaleziono różnic w podstawowych właściwościach fizycznych i chemicznych oraz zastosowaniach istniejących różnych typów.

15. Wobec braku dalszych uwag dotyczących definicji produktu i poduktu podobnego, niniejszym potwierdza się treść i tymczasowe wnioski zawarte w motywach od 11 do 16.

C. STRONY, KTÓRYCH DOTYCZY POSTĘPOWANIE

16. Jedna z zainteresowanych stron zwróciła się o opublikowanie szczegółowych danych dotyczących współpracujących producentów wspólnotowych, aby umożliwić zainteresowanym stronom ocenę, czy zostały spełnione stałe wymagania. Jak stwierdzono w motywie 8 lit. a) rozporządzenia tymczasowego, producenci wspólnotowi zwrócili się, zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego, o niepublikowanie ich danych, ponieważ mogłoby to mieć dla nich zdecydowanie negatywne skutki. Ponieważ niektórzy z nich kupują włókna poliestrowe (podstawowy surowiec) od chińskich dostawców, istnieje ryzyko odwetu. Wniosek został uznany za wystarczająco uzasadniony i z tego względu został przyjęty.

D. DUMPING

1. Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

17. Przypomina się, że w niniejszym dochodzeniu 49 producentów eksportujących z ChRL zgłosiło się i wystąpiło o MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Każdy wniosek o MET został przeanalizowany pod względem pięciu kryteriów ustanowionych we wspomnianym artykule.

18. Na tej podstawie, jak ustalono w motywie 23 rozporządzenia tymczasowego, 25 przedsiębiorstw mogło z powodzeniem wykazać, że spełniły pięć odpowiednich kryteriów MET. Pozostałym przedsiębiorstwom nie można było przyznać MET: 10 z nich nie współpracowało wystarczająco podczas dochodzenia, ponieważ nie przedstawiły wymaganych niezbędnych informacji, a 14 pozostałych okazało się nie spełniać kryteriów art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego z powodów, których podsumowanie znajduje się w poniższej tabeli:

Przedsiębiorstwo | Kryteria |

art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze | art. 2 ust. 7 lit. c) tiret drugie | art. 2 ust. 7 lit. c) tiret trzecie | art. 2 ust. 7 lit. c) tiret czwarte | art. 2 ust. 7 lit. c) tiret piąte |

1 | Niespełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione | Spełnione |

2 | Spełnione | Niespełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione |

3 | Spełnione | Niespełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione |

4 | Niespełnione | Niespełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione |

5 | Niespełnione | Niespełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione |

6 | Spełnione | Spełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione |

7 | Spełnione | Spełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione |

8 | Spełnione | Spełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione |

9 | Niespełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione | Spełnione |

10 | Niespełnione | Spełnione | Spełnione | Spełnione | Spełnione |

11 | Spełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione | Spełnione |

12 | Spełnione | Spełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione |

13 | Spełnione | Spełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione |

14 | Niespełnione | Niespełnione | Spełnione | Spełnione | Spełnione |

Źródło : zweryfikowane odpowiedzi na kwestionariusz współpracujących eksporterów chińskich.

19. Zainteresowane przedsiębiorstwa oraz skarżący mieli możliwość ustosunkowania się do powyższych ustaleń. Wyniki analizy uwag otrzymanych od różnych zainteresowanych stron zostały przedstawione poniżej.

20. Jako ogólną uwagę należy przypomnieć, że zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, ciężar dowodu spoczywa na producentach eksportujących wnioskujących o MET, ponieważ artykuł ten stanowi, że zadaniem przedsiębiorstw jest dostarczyć dowody na prowadzenia działalności w warunkach gospodarki rynkowej. Jeżeli nadal istnieją wątpliwości, na przykład ponieważ zainteresowane przedsiębiorstwo/a nie dostarczyło/y bądź nie było/y w stanie dostarczyć niezbędnych informacji lub informacje te były niewystarczające, nie można przyznać MET.

21. Ponadto należy zauważyć, że aby przedsiębiorstwo mogło uzyskać MET, wszystkich pięć kryteriów wymienionych w art. 2 ust. 7 lit. c) musi zostać całkowicie spełnionych. Innymi słowy, nie można przyznać MET, jeżeli jedno z kryteriów jest tylko częściowo spełnione. Podobnie, konsekwentną praktyką Instytucji jest badanie, czy grupa powiązanych przedsiębiorstw jako całość spełnia warunki uzyskania MET, co oznacza, że każde powiązane przedsiębiorstwo produkujące i/lub sprzedające produkt objęty postępowaniem powinno wykazać, że spełnia kryteria MET.

22. W tym kontekście Przedsiębiorstwa 4, 5, 9 i 14 twierdziły, że ocenę, czy danemu przedsiębiorstwu powinno się przyznać MET, należy podjąć na zasadzie ogólnej, a ponieważ Komisja uznała, że tylko niektóre z odpowiednich kryteriów nie zostały spełnione, należy im przyznać MET. Wspomniane wnioski zostały odrzucone z przyczyn wymienionych w powyższym motywie.

23. Przedsiębiorstwa 4 i 5 twierdziły również, że ustalenia Komisji były niewystarczające, by stwierdzić, że nie spełniły one kryterium 1 . W związku z tym należy zauważyć, że w przypadku obu przedsiębiorstw inspekcje weryfikacyjne wykazały bądź wprowadzające w błąd informacje przedstawione we wniosku o przyznanie MET, bądź też zwykłe pominięcie ważnych informacji. W przypadku jednego przedsiębiorstwa, znaczącego dostawcę surowca zgłoszono jako przedsiębiorstwo prywatne, jednak w trakcie weryfikacji na miejscu okazało się ono być własnością państwa. Wysuwany przez przedsiębiorstwo argument, że nie można oczekiwać, by znało ono szczegóły dotyczące prawa własności swoich dostawców nie mogł zostać przyjęty, ponieważ w formularzu wniosku o MET przedsiębiorstwo to wyraźnie wykazało, że wspomniany dostawca był własnością prywatną, co zostało również wyraźnie potwierdzone przez przedsiębiorstwo podczas inspekcji weryfikacyjnej. W odniesieniu do drugiego przedsiębiorstwa, podczas wizyty weryfikacyjnej okazało się, że pomimo specyficznego wymogu w formularzu wniosku o MET przedsiębiorstwo nie wykazało zakupów podstawowego surowca, a więc nie udzieliło informacji o danych odpowiednich dostawców. W powyższych okolicznościach weryfikacja została poważnie utrudniona i nie można było stwierdzić, czy odpowiednie koszty powstały w odpowiedzi na sygnały rynku i bez ingerencji państwa. W związku z tym wnioski wspomnianych przedsiębiorstw zostały odrzucone.

24. Przedsiębiorstwa 3, 9 i 14 twierdziły, że sam fakt wydania przez biegłych rewidentów opinii z zastrzeżeniem dotyczącej sprawozdań finansowych jest niewystarczający, by uznać za niespełnione kryterium 2 art. 2 ust. 7 lit. c). Przedsiębiorstwo 2 zakwestionowało stwierdzenie Komisji, że nie posiada ono jednego przejrzystego systemu niezależnie kontrolowanej ewidencji księgowej, używanego do wszystkich celów. Wreszcie, przedsiębiorstwa 4 i 5 twierdziły, że ponieważ posiadają one przejrzysty system niezależnie kontrolowanej ewidencji księgowej, kryterium 2 powinno się uważać za spełnione.

25. Z ogólnego punktu widzenia przypomina się, że kryterium 2 art. 2 ust. 7 lit. c) wymaga, by zainteresowane przedsiębiorstwa wykazały, ze posiadają niezależnie kontrolowany system podstawowej ewidencji księgowej zgodny z międzynarodowymi standardami rachunkowości, tak aby można było ocenić wiarygodność tej ewidencji dla zapewnienia właściwej oceny dumpingu. W rzeczywistości obliczanie dumpingu opiera się głównie na danych zawartych w ewidencji księgowej przedsiębiorstw, takich jak przychód, koszty, zyski i zapasy, dlatego muszą być one wiarygodne. Antydumpingowa wizyta weryfikacyjna polega dokładnie na weryfikacji wspomnianych pozycji. Ponadto przypomina się również, że opinia wydana przez biegłego rewidenta (zatwierdzenie bez lub z zastrzeżeniami lub odmowa zatwierdzenia) zależy od natury rozbieżności wykrytych w ewidencji księgowej. Fakt, że audytor nie odmawia zatwierdzenia ewidencji księgowej nie oznacza samo w sobie, że dokumenty są poprawne – co może zagwarantować wyłącznie zatwierdzenie przez audytora bez zastrzeżeń.

26. Co się tyczy w szczególności Przedsiębiorstw 3, 9 i 14, należy zauważyć że zastrzeżenia audytorów były raczej znaczące. W przypadku jednego przedsiębiorstwa audytorzy nie byli w stanie stwierdzić ważności ewidencji zapasów na koniec roku obrotowego oraz koszów sprzedaży w danym roku. W przypadku innego przedsiębiorstwa audytorzy stwierdzili w sprawozdaniu, że nie byli w stanie sprawdzić zapasów na koniec roku ze względu na „ ograniczone warunki ”. Zwraca się uwagę na fakt, że wartość zapasów stanowiła ponad 10 % sumy bilansowej wspomnianego przedsiębiorstwa. Ponadto ewidencja księgowa dostarczona przez przedsiębiorstwo nie odpowiadała dokumentom, do których odnosili się audytorzy w swoim sprawozdaniu, co podaje w wątpliwość, czy została przedstawiona właściwa skontrolowana ewidencja księgowa. W przypadku ostatniego przedsiębiorstwa istniały istotne zastrzeżenia co do rocznych sprawozdań finansowych za 2002 r. Pomimo braku widocznych zmian w polityce rachunkowości, czy jakichkolwiek dostosowań kwestii poruszonych we wcześniejszych latach, w 2003 r. w sprawozdaniach nie pojawiły się te same zastrzeżenia, co zrodziło wątpliwości, czy zostały one niezależnie skontrolowane, zgodnie z międzynarodowymi standardami. Ponadto wspomniane sprawozdania nie zostały nawet przyjęte przez wszystkich udziałowców. W związku z tym wnioski wspomnianych przedsiębiorstw zostały odrzucone.

27. Jeżeli chodzi o wniosek złożony przez Przedsiębiorstwo 2, zwraca się uwagę na fakt, że zalecone przez biegłych rewidentów znaczące dostosowania, których wynikiem było zmniejszenie zysków o połowę, zostały odnotowane wyłącznie w rocznym sprawozdaniu finansowym, ale nie w ewidencji księgowej przedsiębiorstwa. Powodem takiego stanu rzeczy była chęć wykazania przez przedsiębiorstwo w ewidencji księgowej wyższych zysków do innych celów. Ewidencja księgowa nie zgadzała się zatem ze skontrolowanym rocznym sprawozdaniem finansowym, co mogłoby mieć bezpośredni i znaczący wpływ na jakiekolwiek obliczenia dumpingu. W rezultacie stwierdzono, że przedsiębiorstwo nie posiadało przejrzystego systemu ewidencji księgowej używanego do wszystkich celów. Wobec braku jakichkolwiek dalszych informacji dostarczonych przez przedsiębiorstwo, niniejszym potwierdza się wymienione ustalenia, a wniosek zostaje odrzucony.

28. W przypadku Przedsiębiorstw 4 i 5 podczas wizyty weryfikacyjnej w ewidencji księgowej wykryto istotne rozbieżności. Przedsiębiorstwa twierdziły, że wspomniane nieprawidłowości były spowodowane błędami rachunkowymi, a także że Komisja nie przeprowadziła dogłębnej analizy i niewłaściwie zrozumiała sytuację. Po pierwsze przypomina się, że do przedsiębiorstw należy wyjaśnienie lub usunięcie wątpliwości, które mogą się pojawić w trakcie weryfikacji. Ponadto zwraca się uwagę na fakt, że przedsiębiorstwa nie dostarczyły niektórych wymaganych dokumentów w terminie przeznaczonym na weryfikację formularza wniosku o MET, dlatego nie mogły być one zweryfikowane i wzięte pod uwagę. Wskazane nieprawidłowości w sposób poważny kwestionują wiarygodność ewidencji księgowej, a tym samym potwierdza się, że wspomnianych sprawozdań finansowych nie można uważać za skontrolowane zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości. Wobec braku jakichkolwiek dalszych informacji dostarczonych przez przedsiębiorstwa, niniejszym potwierdza się wymienione ustalenia, a wniosek zostaje odrzucony.

29. Te same dwa przedsiębiorstwa oraz Przedsiębiorstwo 6 twierdziły, że stwierdzenie iż nie spełniają one kryterium 3 było nieuzasadnione.

30. Przedsiębiorstwo 4 twierdziło, że Komisja nie ma wiarygodnych podstaw, by twierdzić, że cena jaką zapłacili udziałowcy w ramach procesu prywatyzacji była obniżona. Jednakże dochodzenie wykazało początkowo, że przedsiębiorstwo w okresie prywatyzacji było wyceniane jedynie na 25 % swojej wartości księgowej netto, co poddaje w wątpliwość wiarygodność sprawozdania z wyceny. Co więcej, okazało się również, że nowi udziałowcy zapłacili jedynie część wspomnianej ceny za prawo własności przedsiębiorstwa. Okazało się, że pozostałą część zapłaciło trzecie przedsiębiorstwo, którego danych, w szczególności dotyczących prawa własności, nie zgodziło się podać Przedsiębiorstwo 4. Niemożliwe było zatem usunięcie wątpliwości, że trzecie przedsiębiorstwo było własnością państwa. Nie można przyjąć twierdzenia, że informacji nie można było ujawnić ze względu na tajemnicę handlową, ponieważ w dochodzeniach antydumpingowych wszystkie poufne dokumenty uzyskane podczas wizyt weryfikacyjnych są w ten sposób traktowane przez władze, zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, i w żadnym wypadku nie zostałyby ujawnione. W związku z tym wniosek został odrzucony.

31. Przedsiębiorstwo 5 zakwestionowało negatywne określenie przez Komisję MET w odniesieniu do kryterium 3 na podstawie tego, że rzekomo zakupiło ono swój podstawowy sprzęt od powiązanego przedsiębiorstwa prywatnego, oraz że w związku z tym aktywa zostały przekazane po cenach rynkowych. Należy zauważyć, że w tym konkretnym przypadku stwierdzenia Komisji opierały się na fakcie, że przedsiębiorstwo początkowo wykazało w formularzu wniosku o MET, iż wszystkie jego aktywa zostały zakupione na otwartym rynku, co podczas inspekcji weryfikacyjnej okazało się błędną informacją. W rzeczywistości okazało się, że wszystkie aktywa zostały przekazane przez udziałowca przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo nie było w stanie wyjaśnić, w jaki sposób wspomniane aktywa zostały pierwotnie zakupione przez udziałowca i po jakiej cenie. Tym samym przedsiębiorstwo nie wykazało, że aktywa zostały przekazane po cenach rynkowych i nie było w stanie wykazać, że jego koszty produkcji i sytuacja finansowa nie podlegały istotnym zakłóceniom wyniesionym z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej. Prace weryfikacyjne zostały również poważnie utrudnione poprzez dostarczenie wprowadzających w błąd informacji dotyczących pochodzenia składników majątku trwałego. Wobec braku jakichkolwiek dalszych informacji niniejszym potwierdza się wymienione ustalenia, a wniosek zostaje odrzucony.

32. Przedsiębiorstwo 6 twierdziło, że fakt iż wszystkie jego aktywa są amortyzowane według tej samej stawki ryczałtowej nie powinien prowadzić do wniosku, że sytuacja finansowa tego przedsiębiorstwa została zakłócona. Ponadto przedsiębiorstwo utrzymywało, że cena zakupu prawa do użytkowania terenu, którą służby Komisji oceniły jako wyjątkowo niską, jest czystą transakcją rynkową, bez ingerencji państwa. Wnioski te zostały odrzucone na tej podstawie, że zastosowanie takiej samej stawki amortyzacyjnej dla wszystkich aktywów przez przedsiębiorstwo będące dawniej własnością zbiorową nie odzwierciedla rzeczywistości gospodarczej i oznacza istotne zakłócenie kosztów produkcji oraz sytuacji finansowej firmy. Jeżeli chodzi o nabycie prawa do użytkowania terenu będącego własnością państwa, fakt ten sam w sobie spowodował zaangażowanie państwa, a przedsiębiorstwo nie było w stanie wykazać, że cena zakupu, która wydawała się być wyjątkowo niska w porównaniu ze zwykłą roczną dzierżawą płaconą poprzednio przez przedsiębiorstwo, odzwierciedlała wartość rynkową.

33. Należy zauważyć, że kilku producentów eksportujących również utrzymywało, że stwierdzenia Komisji o nieprzyznaniu im MET opierały się na niewłaściwych ustaleniach. Nie dostarczyli oni jednak żadnych dodatkowych argumentów w tym zakresie, dlatego ich wnioski musiały zostać odrzucone. Tylko jedno przedsiębiorstwo było w stanie dostarczyć uzasadnione wyjaśnienia, natomiast wnioski złożone przez pozostałe spółki musiano odrzucić.

34. Ogólnie, Przedsiębiorstwo 9 twierdziło, że nieprzeprowadzenie wizyty weryfikacyjnej było dla niego niekorzystne i dyskryminujące w porównaniu do tych przedsiębiorstw, w których przeprowadzono wizyty weryfikacyjne. Dwa inne przedsiębiorstwa utrzymywały, że równoczesne przeprowadzanie wizyty weryfikacyjnej w związku z wnioskiem o przyznanie MET oraz w związku z odpowiedziami na kwestionariusz dotyczący dumpingu działało na ich niekorzyść, podobnie jak niezachowanie przez Komisję trzymiesięcznego okresu oczekiwania na podjęcie decyzji w sprawie MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

35. W związku z tym przypomina się, że zgodnie z art. 16 rozporządzenia podstawowego, inspekcje weryfikacyjne nie są obowiązkowe i należy je przeprowadzać tam, gdzie to zostanie uznane za właściwe. W niniejszym przypadku wniosek o MET złożony przez Przedsiębiorstwo 9 został odrzucony już na etapie wstępnej analizy, ponieważ - pomimo wysłania pisma z zawiadomieniem o brakach - przedsiębiorstwo nie wykazało, że wszystkie kryteria zostały spełnione. Jeżeli chodzi o inne wnioski, należy zauważyć, że równocześnie przeprowadzane inspekcje weryfikacyjne oraz niezachowanie trzymiesięcznego terminu na podjęcie decyzji można wyjaśnić faktem, że procedura ta obejmowała dużą liczbę producentów eksportujących, oraz że przepisy dotyczące kontroli wyrywkowych mogły zostać użyte jedynie w odniesieniu do obliczenia dumpingu. Stąd też dochodzenie wymagało znaczącej i czasochłonnej analizy każdego formularza wniosku o MET. W każdym razie uważa się, że równoczesne przeprowadzanie wizyt weryfikacyjnych oraz nieprzestrzeganie terminów nie pociąga za sobą żadnych oczywistych skutków prawnych, ani nie ma negatywnego wpływu oraz, jak już wywnioskowano z wcześniejszych dochodzeń, we wspomnianych warunkach możliwe było ustalenie MET w sposób ważny. Tym samym wnioski te także zostały odrzucone.

36. Ostatecznie wniosek skarżącego, by inspekcje weryfikacyjne związane z wnioskami o MET były przeprowadzane w siedzibach wszystkich przedsiębiorstw objętych postępowaniem został odrzucony z powodów wyjaśnionych powyżej w motywie 34

2. Traktowanie indywidualne („IT”)

37. Należy przypomnieć, że traktowanie indywidualne zostało przyznane 18 przedsiębiorstwom, z których 13 złożyło wniosek o przyznanie MET, ale go nie otrzymało, ponieważ okazały się nie spełniać wszystkich wymogów związanych z IT określonych w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

38. Trzy przedsiębiorstwa, którym nie przyznano IT utrzymywały, bądź że nie dano im wystarczająco dużo czasu na złożenie formularza wniosku o MET/IT w odniesieniu do ich przedsiębiorstw zależnych, bądź też że ograniczona działalność ich przedsiębiorstw zależnych nie uzasadnia potrzeby składania ważnego wniosku o przyznanie MET/IT.

39. W przypadku tych trzech przedsiębiorstw należy zauważyć, że początkowo nie złożyły one formularza wniosku o przyznanie MET/IT w terminie wyznaczonym dla wszystkich przedsiębiorstw. Po dokonaniu wstępnej analizy przedsiębiorstwa te poproszono także, w piśmie z zawiadomieniem o brakach, o przedstawienie w stosownym terminie formularza wniosku w odniesieniu do ich przedsiębiorstw zależnych również działających w dziedzinie sprzedaży/produkcji produktu objętego postępowaniem. Żadnych wniosków jednak nie otrzymano i nie można było przyznać dodatkowego terminu, aby nie dyskryminować tych przedsiębiorstw, które przedstawiły odpowiednie informacje w wymaganych terminach. W związku z tym należy zauważyć, że ze względu na złożoność sytuacji obejmującej ogromną liczbę przedsiębiorstw, których wnioski o przyznanie MET/IT należało rozpatrzyć indywidualnie oraz konieczność zastosowania przepisów dotyczących kontroli wyrywkowych do ustalenia dumpingu, przedłużenie terminów również uniemożliwiłoby terminowe zakończenie dochodzenia. Ponadto fakt, że działalność danego przedsiębiorstwa jest ograniczona nie zwalnia go z dostarczenia dowodów, że spełnia odpowiednie kryteria. Stąd też wnioski te zostały odrzucone.

3. Kontrola wyrywkowa

40. Jeden z producentów eksportujących twierdził, że dobór próby był niesprawiedliwy, ponieważ opierał się jedynie na założeniach dotyczących wielkości wywozu, oraz że producent ten powinien był zostać włączony do próby ze względu na wysoką wartość dodaną produktów, które wywoził do Wspólnoty.

41. Wspomniany wniosek został jednak odrzucony, ponieważ doboru przedsiębiorstw uczestniczących w próbie dokonano zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym okresie.

42. Inny producent eksportujący zakwestionował stwierdzenie, że nie może zostać uznany za stronę współpracującą, ponieważ wyraźnie odmówił udziału w próbie. Przedsiębiorstwo twierdziło po pierwsze, że zgodnie z art. 17 ust. 2 dobór próby musi zostać dokonany za zgodą stron, a więc pozostawiając im możliwość nieuczestniczenia w próbie. Po drugie przedsiębiorstwo utrzymywało, że zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego wizyta weryfikacyjna nie jest warunkiem niezbędnym by wykazać, że dane przedsiębiorstwo spełnia pięć odpowiednich kryteriów, więc w dalszym ciągu można mu było przyznać MET. Przedsiębiorstwo uzasadniało, że dowodem na to jest fakt, iż MET przyznano 22 przedsiębiorstwom, z których jedynie w 7 przeprowadzono wizyty na miejscu. Wreszcie przedsiębiorstwo twierdziło, że powinno było otrzymać powiadomienie o konsekwencjach odmowy współpracy, jak określono w art. 18 ust. 1.

43. W odniesieniu do pierwszego wniosku zwraca się uwagę na fakt, że zgodnie z art. 17 ust. 2 zgoda stron nie jest warunkiem niezbędnym, ponieważ wspomniany artykuł stanowi, że ostateczny wybór należy do Komisji, oraz że jedynie preferowany jest dobór próby po konsultacji z zainteresowanymi stronami i za ich zgodą. Ponadto w tym wypadku wyboru próby dokonano w porozumieniu z władzami chińskimi i podczas tego procesu zainteresowane przedsiębiorstwo wyraziło ponownie, że nie życzy sobie uczestniczyć w próbie, ponieważ miałoby trudności z przyjęciem inspekcji weryfikacyjnej. Wreszcie zwraca się uwagę na fakt, że wspomniane przedsiębiorstwo nie zwróciło się o indywidualne badanie zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

44. Drugi wniosek uznano, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, za nieuzasadniony, ponieważ odmowę udostępnienia niezbędnych informacji, także w związku z określeniem MET, należy traktować jako odmowę współpracy. Przedsiębiorstwu wyjaśniono, że włączenie do próby oznacza udzielenie odpowiedzi na kwestionariusz i wyrażenie zgody na weryfikację na miejscu udzielonych odpowiedzi, czego przedsiębiorstwo odmówiło. W każdym razie zwraca się uwagę na fakt, że nawet gdyby przedsiębiorstwu przyznano MET, odmowa wzięcia udziału w próbie, nieudzielenie odpowiedzi na kwestionariusz zgodnie z art. 17 ust. 3 oraz brak zgody na inspekcję weryfikacyjną musiały spowodować skorzystanie z przepisów art. 18. Wreszcie, należy odrzucić także ostatni wniosek wspomnianego przedsiębiorstwa, ponieważ konsekwencje odmowy współpracy wyjaśniono w punkcie 8 zawiadomienia o wszczęciu postępowania.

4. Wartość normalna

4.1 Określenie wartości normalnej dla wszystkich producentów eksportujących, którym przyznano MET

45. Wobec braku uwag, potwierdza się zastosowanie ogólnej metodologii do określenia wartości normalnej, jak opisano w motywach 31 do 40 rozporządzenia tymczasowego.

46. Producenci eksportujący, którym przyznano MET zgłaszali pojawienie się pewnych błędów rachunkowych w obliczeniach dotyczących wartości normalnej lub też kwestionowali metodologię zastosowaną do oceny dostosowań, które uważano za niezbędne. Wspomniane kwestie ponownie rozpatrzono i tam, gdzie to konieczne, wprowadzono zmiany.

4.2 Określenie wartości normalnej dla wszystkich producentów eksportujących, którym nie przyznano MET

(a) Kraj analogiczny

47. Niektóre z zainteresowanych stron skarżyły się na naruszenie art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, ponieważ przed wprowadzeniem środków tymczasowych nie zostały poinformowane o wyborze innego, niż proponowany w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania kraju analogicznego. Ponadto utrzymywały one, że nie wiedząc o braku współpracy producentów z Meksyku, kraju analogicznego, który został zaproponowany na etapie wszczęcia postępowania, nie były w stanie udzielić Komisji wsparcia w wyborze kraju analogicznego.

48. W związku z tym należy przede wszystkim zauważyć, że art. 2 ust. 7 lit. a) stanowi, iż strony powinny zostać poinformowane o przewidywanym wyborze kraju trzeciego o gospodarce rynkowej wkrótce po wszczęciu postępowania. W niniejszym przypadku wkrótce po wszczęciu postępowania Meksyk był wciąż przewidywany jako kraj analogiczny, a strony zostały poproszone o skomentowanie tego wyboru. Na wczesnym etapie dochodzenia rzeczywiście nie było przesłanek, że żaden z meksykańskich producentów nie podejmie współpracy. Dopiero później okazało się, że wobec braku współpracy należy wybrać inny kraj.

49. Ponadto art. 2 ust. 7 lit. a) nie stanowi, że strony powinny wspierać Komisję w wyborze kraju analogicznego.

50. Wreszcie, zainteresowane strony, włącznie z tymczasowo wybranym krajem analogicznym, tj. Turcją, zostały poinformowane o tymczasowych ustaleniach i otrzymały możliwość skomentowania ich. Nie otrzymano żadnej uwagi, że Turcji nie powinno się w tym przypadku uważać za właściwy kraj analogiczny. Dlatego uważa się, że nie miało miejsca naruszenie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego i niniejszym potwierdza się ustalenia określone w motywach (44) do (48) rozporządzenia tymczasowego.

(b) Obliczanie wartości normalnej

51. Wobec braku uwag, potwierdza się zastosowanie ogólnej metodologii do określenia wartości normalnej, jak opisano w motywach 49 do 50 rozporządzenia tymczasowego.

5. Cena eksportowa

52. Dwóch producentów eksportujących twierdziło, że wymogi niezbędne do skonstruowania ceny eksportowej, jak określono w art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, nie zostały spełnione, oraz że wszelkie dostosowania ceny eksportowej w przypadku sprzedaży do Wspólnoty poprzez powiązane przedsiębiorstwa mające siedzibę w kraju trzecim należałoby traktować stosując przepisy art. 2 ust. 10.

53. W związku z tym potwierdza się, że przepisy art. 2 ust. 10, a w szczególności tiret i) wspomnianego artykułu, zostały rzeczywiście zastosowane, jak wspomniano w motywie 53 rozporządzenia tymczasowego.

54. Producenci eksportujący, którym przyznano MET zgłaszali istnienie pewnych błędów rachunkowych w obliczeniach dotyczących ceny eksportowej lub też kwestionowali metodologię zastosowaną do oceny niektórych dostosowań, które uważano za niezbędne. Wspomniane kwestie ponownie rozpatrzono i tam, gdzie to konieczne, wprowadzono zmiany.

6. Porównanie

55. Jeden z włączonych do próby producentów eksportujących, któremu przyznano MET twierdził, że dostosowania dokonane zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do prowadzonej przez niego sprzedaży do Wspólnoty przez przedsiębiorstwo zależne mające siedzibę w kraju trzecim nie były uzasadnione, ponieważ wspomniane przedsiębiorstwo zależne pełniło jedynie funkcje oddziału sprzedaży eksportowej. Utrzymywał on także, że jeżeli mimo wszystko dokonuje się dostosowania, powinno ono w każdym razie być ograniczone do zwykłej stawki prowizji płaconej niepowiązanym agentom. Dwaj inni producenci eksportujący również twierdzili, że dostosowanie powinno być ograniczone do kosztów bezpośredniej sprzedaży.

56. W związku z tym dochodzenie wykazało, że funkcje wykonywane przez zainteresowane przedsiębiorstwo zależne dokonujące sprzedaży dalece wykraczały poza typowe funkcje oddziału sprzedaży eksportowej i należy je porównać raczej do funkcji agenta działającego na podstawie pobierania marży, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego.

57. Dlatego uważa się, że strona powiązana poniosła koszty, które w rzeczywistości obniżają kwoty otrzymane przez eksporterów, i które w związku z tym powinny zostać odliczone od ceny zapłaconej przez pierwszego niezależnego kupca we Wspólnocie.

58. Zwraca się uwagę na fakt, że dwaj pozostali producenci eksportujący znajdujący się w jednakowej sytuacji, jak producent eksportujący wymieniony powyżej, podzielili opinie Komisji, że należy dokonać dostosowania zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) w celu sprawiedliwego porównania (zob. motyw 51powyżej).

59. Wreszcie, uważa się, że kwota dostosowania została obliczona należycie, zgodnie z przepisami art. 2 ust. 10 lit. i), tj. na podstawie marży otrzymanej przez powiązane przedsiębiorstwo. W tym przypadku marża została naliczona jako właściwe koszty ogólne i administracyjne powiązanych spółek oraz rozsądna kwota zysku i nie powinna być ograniczona wyłącznie do kosztów bezpośredniej sprzedaży. W związku z tym wnioski wspomnianych producentów eksportujących zostały odrzucone.

60. Różne zainteresowane strony twierdziły, że dostosowanie związane z niepodlegającym zwrotowi podatkiem VAT było nieuzasadnione i oparte na niewłaściwym rozumieniu systemu. Kilku innych producentów eksportujących, w tym jeden zgadzający się z zasadą dostosowania, zakwestionowało metodologię zastosowaną do obliczenia dostosowania i poprosiło, by dostosowanie było oparte o rzeczywistą kwotę niepodlegającego zwrotowi podatku VAT.

61. Pierwszy wniosek odrzucono, ponieważ nie został uzasadniony oraz nie dostarczono dodatkowych argumentów, które potwierdzałyby fakt, że dostosowanie opiera się na niewłaściwym rozumieniu.

62. Jeżeli chodzi o twierdzenie, że powinno się zastosować kwoty rzeczywiste, w wielu przypadkach bądź nie zostały one dostarczone przez zainteresowanych producentów eksportujących, bądź też nie poparte wystarczająco dowodami, przez co nie mogły być wzięte pod uwagę. Stąd też wnioski te zostały odrzucone.

63. W następstwie zgłoszonych przez kilka stron uwag, niniejszym wyjaśnia się, że tam, gdzie to było konieczne, ceny za typy produktu podobnego sprzedawane na rynku krajowym w Turcji, których użyto do określenia wartości normalnej, zostały dostosowane dla zapewnienia sprawiedliwego porównania z tymi typami produktu wywożonymi do Wspólnoty przez chińskich producentów objętych postępowaniem zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Wspomnianych dostosowań dokonano na podstawie obiektywnej ceny wartości rynkowej tych różnic. W przypadku dwóch przedsiębiorstw konieczna była korekta dostosowania dokonanego na wcześniejszym etapie w celu lepszego odzwierciedlenia ich odrębnej sytuacji, a stosowne marginesy zostały odpowiednio skorygowane.

7. Margines dumpingu

7.1. Dla współpracujących producentów eksportujących, którym przyznano MET/IT

a) MET

64. Dwa z trzech przedsiębiorstw, którym przyznano MET utrzymywały, że powiązania ustanowione podczas OD w późniejszym okresie nie odpowiadały rzeczywistości, ponieważ wkrótce po OD wygasł związek udziałowców ze wszystkimi trzema przedsiębiorstwami, gdyż wszystkie te udziały zostały sprzedane niezależnym osobom. Dlatego też wspomniane przedsiębiorstwa złożyły wniosek, aby wziąć pod uwagę tę nową sytuację, oraz że ponieważ nie mogą one dłużej być uważane za powiązane, każdemu z przedsiębiorstw powinno się przyznać indywidualny margines dumpingu odzwierciedlający jego własną sytuację.

65. Dochodzenie wykazało jednak, że powiązania istniejące w OD pomiędzy przedsiębiorstwami objętymi postępowaniem w rzeczywistości wykraczały poza związek w strukturze udziałów. Ustalono, że w rzeczywistości oprócz wspomnianego związku wymienione trzy przedsiębiorstwa posiadały również wspólnych członków każdego z zarządów. Stąd też obecność wspólnych dyrektorów wzmacniała powiązania poprzez związek w strukturze udziałów.

66. Z powyższych względów uznano, że przedsiębiorstwa należało uznać za powiązane podczas OD. Nawet jeżeli sytuacja rzekomo zmieniła się wkrótce po OD, uznanie, że zmiany te miały trwały charakter byłoby przedwczesne. Ze względu na rodzaj powiązań ustanowionych podczas OD nie można wykluczyć ryzyka obchodzenia przepisów poprzez przedsiębiorstwo, na które nałożono najniższe cło. Ponadto zwraca się również uwagę na fakt, że ponieważ to powiązanie mogło mieć wpływ na ustalenia podczas OD, to nie można uznać za istotne żadnych zmian w powiązaniu po OD.

67. Dlatego uznaje się, że należy odrzucić wnioski wspomnianych przedsiębiorstw.

68. Ponadto różne zainteresowane strony zakwestionowały poprawność użycia przepisów dotyczących kontroli wyrywkowych. Ponieważ włączone do próby trzy przedsiębiorstwa, którym przyznano MET okazały się być ze sobą powiązane, uważa się że stanowią one jeden podmiot i dlatego ich margines dumpingu nie może stanowić ważnej średniej w świetle sformułowania art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Powyższe stwierdzenie opiera się na fakcie, że wspomniany artykuł odnosi się do średniego ważonego marginesu dumpingu ustanowionego dla stron włączonych do próby, stąd też margines dumpingu powinien koniecznie opierać się na ustaleniach dla więcej niż jednego przedsiębiorstwa. Odniesiono się do sprawozdania Organu Apelacyjnego WTO dotyczącego sprawy bielizny pościelowej WE-Indie[3], w której uznano, że średnia ważona powinna koniecznie dotyczyć więcej niż jednego przedsiębiorstwa.

69. W związku z tym zwraca się uwagę na fakt, że postanowienia Organu Apelacyjnego wydane w innym kontekście, a mianowicie w związku z art. 2.2.2 pkt ii) porozumienia antydumpingowego, oraz w innej sprawie, nie mają bezpośredniego zastosowania w tym konkretnym przypadku. Ponadto wspomniany argument należy odrzucić, ponieważ w niniejszym przypadku średnia ważona próby opiera się na wartości normalnej i cenach eksportowych każdego z przedsiębiorstw, a przedsiębiorstwa te nie stanowią jednego podmiotu. Średnia ważona wspomnianych marginesów została obliczona dopiero po ustaleniu trzech indywidualnych marginesów dla powiązanych przedsiębiorstw tak, aby uniknąć kierowania przez te przedsiębiorstwa, w ramach powiązań między nimi, wszystkich wywozów poprzez przedsiębiorstwo, dla którego ustalono najniższy margines dumpingu. Ponadto zauważa się, że art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego nie wyklucza wyraźnie użycia marginesów dumpingu ustalonych dla powiązanych stron włączonych do próby. Stąd też wnioski te zostały odrzucone.

b) IT

70. Wobec braku uwag, niniejszym potwierdza się metodologię zastosowaną do ustalenia marginesów dumpingu w odniesieniu do przedsiębiorstw, którym przyznano MET, jak określono w motywie 57 rozporządzenia podstawowego.

71. W świetle powyższego, ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, wynoszą:

Przedsiębiorstwo | Ostateczny margines dumpingu |

Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd | 14,1% |

Fuzhou Fuhua Textile & Printing Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Fuzhou Ta-Tung Textile Works Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou CaiHong Textile Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou De Licacy Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Fuen Textile Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou Hongfeng Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Jieenda Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Jinsheng Textile Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou Mingyuan Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Shenda Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Xiaoshan Phoenix Industry Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou Yililong Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Yongsheng Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Zhengda Textile Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou ZhenYa Textile Co., Ltd | 14,1% |

Huzhou Styly Jingcheng Textile Co., Ltd | 14,1% |

Nantong Teijin Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing Ancheng Cloth industrial Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing China Light & Textile Industrial City Somet Textile Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing County Fengyi Textile Printing & Dyeing Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing County Huaxiang Textile Co., Ltd | 26,7% |

Shaoxing County Jiade Weaving and Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing County Pengyue Textile Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing County Qing Fang Cheng Textiles Imp. & Exp. Co., Ltd | 36,3% |

Shaoxing County Xingxin Textile Co Ltd | 14,1% |

Shaoxing Golden tree silk Printing Dyeing and Sandwashing Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing Nanchi Textile Printing-Dyeing Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing Ronghao Textiles Co., Ltd | 36,3% |

Shaoxing Tianlong Import and Export Co., Ltd | 46,4% |

Shaoxing Xinghui Textile Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing Yinuo Printing & Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing Yongda Textiles Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing Zhengda Group Co., Ltd | 14,1% |

Wujiang Canhua Imp. & Exp. Co., Ltd | 56,2% |

Wujiang Longsheng Textile Co., Ltd | 14,1% |

Wujiang Xiangsheng Textile Dyeing & Finishing Co., Ltd | 14,1% |

Zhejiang Golden Time Printing and Dyeing knitwear Co., Ltd | 37,1% |

Zhejiang Huagang Dyeing and Weaving Co., Ltd | 37,1% |

Zhejiang Shaoxiao Printing and Dyeing Co., Ltd | 37,1% |

Zhejiang Shaoxing Tianyuan Textile Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Zhejiang Shaoxing Yongli Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Zhejiang XiangSheng Group Co., Ltd | 14,1% |

Zhejiang Yonglong Enterprises Co., Ltd | 14,1% |

Zhuji Bolan Textile Industrial Development Co., Ltd | 14,1% |

7.2. Dla pozostałych producentów eksportujących

72. Z powodu braku jakichkolwiek uwag, niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 59 do 61 rozporządzenia tymczasowego.

E. SZKODA

1. Produkcja Wspólnoty

73. Wobec braku uwag, niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia dotyczące całkowitej produkcji Wspólnoty przedstawione w motywach (62) do (63) rozporządzenia tymczasowego.

2. Definicja przemysłu wspólnotowego

74. Jedna z zainteresowanych stron utrzymywała, że nie było wystarczającego wsparcia ze strony większości przemysłu Wspólnoty. Twierdziła ona, że jedno z przedsiębiorstw zbankrutowało podczas dochodzenia i dlatego nie powinno być brane pod uwagę przy definiowaniu przemysłu wspólnotowego. Ponadto twierdziła ona, że jeden z producentów przywoził produkt objęty postępowaniem w badanym okresie i powinien zostać wyłączony z definicji przemysłu wspólnotowego zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

75. Należy zauważyć, że jeden z producentów wspólnotowych podlega zarządowi sądowemu, ale produkował w okresie objętym dochodzeniem i w dalszym ciągu prowadzi produkcję. Dlatego przedsiębiorstwo to zostało włączone do definicji przemysłu wspólnotowego. Dochodzenie potwierdziło, że w OD żadne z przedsiębiorstw włączonych do definicji przemysłu wspólnotowego nie przywoziło produktu objętego postępowaniem. Przywoziły one jednak produkt niebielony, tj. surowiec dla FPFF. Stąd też argumenty te należy odrzucić.

76. Wobec braku dlaszych uwag, niniejszym potwierdza się definicję produktu podobnego opisaną w motywie 64 rozporządzenia tymczasowego.

3. Konsumpcja wspólnotowa

77. Wobec braku uwag, niniejszym potwierdza się obliczenie konsumpcji we wspólnocie opisane w motywach 65 do 66 rozporządzenia tymczasowego.

4. Przywóz do Wspólnoty z kraju, którego dotyczy postępowanie

4.1. Wielkość i udział w rynku przywozu objętego postępowaniem

78. Wobec braku uwag, niniejszym potwierdza się obliczenie wielkości i udziału w rynku przywozu objętego postępowaniem opisanego w motywach 67 do 68 rozporządzenia tymczasowego.

4.2. Ceny przywozu i podcięcie cenowe

79. Wobec braku uwag, niniejszym potwierdza się obliczenie cen i podcięcia cenowego przywozu objętego postępowaniem, jak określono w motywach 69 do 71 rozporządzenia tymczasowego.

5. Sytuacja przemysłu wspólnotowego

80. Przypomina się, że w motywie 98 rozporządzenia tymczasowego Komisja tymczasowo uznała, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.

81. Żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała danych liczbowych lub ich interpretacji odnoszącej się do sytuacji przemysłu wspólnotowego jak określono w motywach 72 do 98 rozporządzenia podstawowego. Dlatego też, niniejszym potwierdza się ustalenia określone w powyższych motywach i uznaje się, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.

F. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

82. Obok innych czynników rozpatrzonych w rozporządzeniu tymczasowym, przebadano także wyniki wywozu przemysłu wspólnotowego. W związku z tym okazało się, że sprzedaż eksportowa przemysłu wspólnotowego przez cały okres pozostawała stabilna na poziomie około 25 milionów metrów bieżących. Należy zauważyć, że wspomniany wywóz dotyczy produktu używanego na podszewki, sprzedawanego po znacznie niższej cenie. Równocześnie asortyment produktu wywożonego przez cały przemysł UE 25 sprzedawano podczas OD po cenie o 270 % wyższej niż przywóz z Chin. W każdym razie, do ustalenia danych dotyczących zysku brano pod uwagę wyłącznie sprzedaż dokonaną na rynku wspólnotowym, tak aby dane te nie miały wpływu na wyniki sprzedaży. Z wyżej wymienionych powodów można wywnioskować, że wywóz ze Wspólnoty nie spowodował szkody dla przemysłu wspólnotowego.Ponadto, jeżeli chodzi o przywóz ze wszystkich razem wziętych krajów trzecich, jego ceny były stale przeciętnie wyższe od z ChRL. Na podstawie powyższego oraz wobec braku jakichkolwiek uwag w odniesieniu do związku przyczynowego, niniejszym potwierdza się stwierdzenie zawarte w motywach 99 do 111 rozporządzenia tymczasowego.

G. INTERES WSPÓLNOTY

1. Interes przemysłu wspólnotowego oraz innych producentów wspólnotowych

83. Wobec braku uwag w odniesieniu do interesu przemysłu wspólnotowego oraz do innych producentów wspólnotowych, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 112 do 118 rozporządzenia tymczasowego.

2. Interes niepowiązanych importerów

84. Otrzymano kilka zgłoszeń od niepowiązanych importerów i importerów/użytkowników. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem umożliwiono udział w przesłuchaniach. Agrumenty importerów były zbieżne z argumentami użytkowników i zostały przedyskutowane poniżej w motywach 87 do 90 poniżej. Zwraca się uwagę na fakt, że całkowite wielkości przywiezione z Chin przez importerów, którzy zgłosili się, są nieistotne i stanowią jedynie około 2 % całkowitego przywozu z Chin w czasie OD. Pozostałych 98 % nie odpowiedziało na środki.

85. Wobec braku innych uwag w odniesieniu do interesu niepowiązanych importerów, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 119 do 121 rozporządzenia tymczasowego.

3. Interes dostawców

86. Wobec braku uwag w odniesieniu do interesu dostawców wspólnotowych, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 122 do 125 rozporządzenia tymczasowego.

4. Interes użytkowników

87. Przypomina się, że dziewięciu użytkowników przedstawiło odpowiedzi na kwestionariusze, podczas gdy tylko jeden z tych użytkowników przywoził produkt objęty postępowaniem (motyw 127 rozporządzenia tymczasowego). Jednakże po wprowadzeniu środków tymczasowych czterech użytkowników, którzy do tej pory nie zgłosili się do dochodzenia, przedstawiło uwagi. Dwaj z nich produkują tkaniny do dekoracji wnętrz. Wszyscy przywozili produkt objęty postępowaniem z ChRL. Zakładając, że sektor ten jest bardzo rozczłonkowany, ich reprezentatywność ocenia się na mniej niż 2 %.

88. Użytkownicy produkujący ubrania skarżyli się, że ich interesy znajdują się obecnie w poważnym zagrożeniu, ponieważ gotowe ubrania z ChRL wchodzą na rynek wspólnotowy po bardzo niskich cenach, podczas gdy oni muszą produkować po znacznie wyższych kosztach. Ponadto musieliby oni płacić wysokie cła antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem, który stanowi surowiec dla ich produkcji. Uzasadniają oni, że mogą sprzedawać klientom gotowe produkty po nieznacznie wyższych cenach, ponieważ są o wiele bardziej elastyczni i mogą dostarczać mniejsze ilości w krótkim terminie. Jednakże biorąc pod uwagę obecne uwarunkowania rynku, przy taniej odzieży wchodzącej na rynek oraz cłach antydumpingowych na surowiec twierdzą oni, że nie będą w stanie utrzymać produkcji we Wspólnocie i dlatego będą zmuszeni zamknąć swoje zakłady produkcyjne.

89. Należy zwrócić uwagę na fakt, że producenci ubrań są małymi i średnimi przedsiębiorstwami. Znajdują się oni pod ogromną presją z powodu przywozu gotowych produktów, który znacznie się zwiększył, między innymi w wyniku zniesienia kontyngentów na wyroby włókiennicze z dniem 1 stycznia 2005 r. Ponadto z powodu nałożenia ceł wzrósł koszt surowca. O ile prawdą jest, że istniejąca już niebezpieczna sytuacja w sektorze odzieżowym mogłaby zostać dodatkowo pogorszona przez wprowadzenie ceł antydumpingowych na FPFF, jest oczywiste, iż podstawowa presja wywierana na te przedsiębiorstwa pochodzi z przywozów odzieży z ChRL.

90. Kilku użytkowników twierdziło, że gdyby z powodu ceł wyroby włókiennicze nie były już przywożone do Wspólnoty, ucierpiałby przemysł wykonujący barwienie i nadruki. Utrzymywali oni także, że ucierpieliby dostawcy najnowocześniejszych maszyn włókienniczych, ponieważ ze względu na cła zmniejszyłaby się produkcja w ChRL.

91. Jednakże, jak określono w motywie 128 rozporządzenia tymczasowego, istnieje prawdopodobieństwo, że przywóz z ChRL będzie w dalszym ciągu wprowadzany na rynek po cenach niedumpingowych, a inne niedumpingowe źródła pozostaną dostępne biorąc pod uwagę, że ponad 30% konsumpcji we Wspólnocie stanowi przywóz z państw trzecich (z wyłączeniem ChRL). Ponadto mając na względzie fakt, że wielu producentom eksportującym przyznano stawki antydumpingowe w wysokości 14,1% oraz że FPFF stanowi jedynie część kosztów produkcji dla użytkowników, jest mało prawdopodobne, by wzrost kosztów był trwały. Należy również zauważyć, iż rzekomo niepewna sytuacja, w której mogą znajdować się niektóre przedsiębiorstwa, wydaje się być spowodowana głównie przywozem gotowych ubrań z ChRL, a nienałożenie środków antydumpingowych nie rozwiązałoby tej konkretnej kwestii. W związku z tym należy również przypomnieć, że użytkownicy stanowiący bardzo niewielki udział w ilości przywozu zgłosili się, podczas gdy ogromna większość nie przedstawiła żadnych uwag w dochodzeniu.

92. Wobec braku innych uwag w odniesieniu do interesu użytkowników, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 126 do 128 rozporządzenia tymczasowego.

5. Wniosek dotyczący interesu Wspólnoty

93. W świetle wniosków zawartych w rozporządzeniu tymczasowym jak określono w motywach 129 do 131 rozporządzenia tymczasowego oraz biorąc pod uwagę argumenty przedstawione przez różne strony uznaje się, że brak jest istotnych powodów, by nie nakładać ostatecznych środków antydumpingowych na przywóz po cenach dumpingowych FPFF pochodzących z ChRL.

H. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

94. Na podstawie metodologii objaśnionej w motywach 132 do 135 rozporządzenia tymczasowego poziom usuwający szkodę został obliczony do celów ustanowienia poziomu środków, jakie należy nałożyć.

95. Przy obliczaniu marginesu szkody w rozporządzeniu tymczasowym docelowy zysk przemysłu wspólnotowego został określony na 8%, który to poziom mógłby z powodzeniem zostać osiągnięty przez przemysł tego typu w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu po cenach dumpingowych. Poziom ten został osiągnięty w latach 1998 i 1999, zanim chiński przywóz zaczął stanowić problem (motyw 134 rozporządzenia tymczasowego).

96. Jedna z zaintersowanych stron twierdziła, że docelowy zysk w wysokości 8 % na podstawie lat 1998 i 1999 nie byłby właściwy. Strona utrzymywała, że ponieważ margines zysku był już znacznie niższy w 2000 r., który jest pierwszym rokiem okresu objętego postępowaniem i kiedy to skutki przywozu po cenach dumpingowych nie były jeszcze tak wyraźnie odczuwane, właśnie te marginesy zysku powinny być przyjęte jako zysk docelowy. Przypomina się jednak, że w 2000 r. udział w rynku przywozów z ChRL był już wysoki osiągając 18,2 % (motyw 67 rozporządzenia tymczasowego), a sytuacja przemysłu wspólnotowego już zaczynała być niepewna. Z tego powodu uznano za słuszne odniesienie się do bardziej stabilnego okresu w przeszłości, aby ustalić docelowy zysk, który przemysł wspólnotowy mógłby osiągnąć gdyby nie przywóz po cenach dumpingowych.

97. Wobec braku nowych uwag, niniejszym potwierdza się metodologię określoną w motywach 132 do 135 rozporządzenia tymczasowego.

1. Ostateczne środki

98. W świetle powyższego oraz zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego ostateczne cło antydumpingowe powinno zostać nałożone na poziomie ustalonego marginesu dumpingu oraz na poziomie marginesu szkody obliczonych we wszystkich przypadkach, ponieważ były one niższe niż ustalone marginesy dumpingu.

99. Na podstawie powyższego, ostateczne należności celne są następujące:

Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe |

Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd | 14,1% |

Fuzhou Fuhua Textile & Printing Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Fuzhou Ta-Tung Textile Works Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou CaiHong Textile Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou De Licacy Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Fuen Textile Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou Hongfeng Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Jieenda Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Jinsheng Textile Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou Mingyuan Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Shenda Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Xiaoshan Phoenix Industry Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou Yililong Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Yongsheng Textile Co., Ltd | 14,1% |

Hangzhou Zhengda Textile Co., Ltd | 37,1% |

Hangzhou ZhenYa Textile Co., Ltd | 14,1% |

Huzhou Styly Jingcheng Textile Co., Ltd | 14,1% |

Nantong Teijin Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing Ancheng Cloth industrial Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing China Light & Textile Industrial City Somet Textile Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing County Fengyi Textile Printing & Dyeing Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing County Huaxiang Textile Co., Ltd | 26,7% |

Shaoxing County Jiade Weaving and Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing County Pengyue Textile Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing County Qing Fang Cheng Textiles Imp. & Exp. Co., Ltd | 33,9% |

Shaoxing County Xingxin Textile Co Ltd | 14,1% |

Shaoxing Golden tree silk Printing Dyeing and Sandwashing Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing Nanchi Textile Printing-Dyeing Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing Ronghao Textiles Co., Ltd | 33,9% |

Shaoxing Tianlong Import and Export Co., Ltd | 46,4% |

Shaoxing Xinghui Textile Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing Yinuo Printing & Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Shaoxing Yongda Textiles Co., Ltd | 37,1% |

Shaoxing Zhengda Group Co., Ltd | 14,1% |

Wujiang Canhua Imp. & Exp. Co., Ltd | 56,2% |

Wujiang Longsheng Textile Co., Ltd | 14,1% |

Wujiang Xiangsheng Textile Dyeing & Finishing Co., Ltd | 14,1% |

Zhejiang Golden Time Printing and Dyeing knitwear Co., Ltd | 37,1% |

Zhejiang Huagang Dyeing and Weaving Co., Ltd | 37,1% |

Zhejiang Shaoxiao Printing and Dyeing Co., Ltd | 37,1% |

Zhejiang Shaoxing Tianyuan Textile Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Zhejiang Shaoxing Yongli Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% |

Zhejiang XiangSheng Group Co., Ltd | 14,1% |

Zhejiang Yonglong Enterprises Co., Ltd | 14,1% |

Zhuji Bolan Textile Industrial Development Co., Ltd | 14,1% |

100. Wysokość indywidualnych stawek ceł antydumpingowych podanych w niniejszym rozporządzeniu została ustalona na podstawie wyników niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Stawki celne (w przeciwieństwie do ogólnokrajowego cła mającego zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu produktów pochodzących z kraju objętego postępowaniem i wyprodukowanych przez wymienione przedsiębiorstwa. Przywiezione produkty wyprodukowane przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo niewymienione szczegółowo w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przedsiębiorstwa powiązane z przedsiębiorstwami wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

101. Wszelkie roszczenia dotyczące zastosowania tych indywidualnych stawek cła antydumpingowego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po ustanowieniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) powinny być kierowane do Komisji[4], wraz ze wszystkimi właściwymi informacjami, w szczególności dotyczącymi zmian w działalności przedsiębiorstwa w zakresie produkcji, sprzedaży krajowej lub eksportowej związanej np. z taką zmianą nazwy lub zmianami dotyczącymi podmiotów zajmujących się produkcją i sprzedażą. W stosownych przypadkach, rozporządzenie będzie odpowiednio zmieniane poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.

2. Pobieranie tymczasowych ceł

102. Ze względu na ustalone rozmiary marginesu dumpingu oraz w świetle poziomu istotnych szkód wyrządzonych przemysłowi wspólnotowemu, uważa się za konieczne, aby kwoty zabezpieczone tymczasowymi cłami antydumpingowymi, nałożonymi rozporządzeniem (WE) nr 426/2005, zostały pobrane według ostatecznie nałożonej stawki. W przypadku, gdy cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe, tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych zostają ostatecznie pobrane, natomiast kwoty zabezpieczone przekraczające ostateczną stawkę cła antydumpingowego zostają zwolnione.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz tkanin z przędzy syntetycznej zawierających 85% masy lub więcej włókna ciągłego poliestrowego teksturowanego i/lub nieteksturowanego, farbowanych (włączając tkaniny bielone) lub zadrukowanych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, objętych kodami CN ex 5407 51 00 (kod TARIC 5407 51 00 10), 5407 52 00, 5407 54 00, ex 5407 61 10 (kod TARIC 5407 61 10 10), 5407 61 30, 5407 61 90, ex 5407 69 10 (kod TARIC 5407 69 10 10) oraz ex 5407 69 90 (kod TARIC 5407 69 90 10).

2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:

Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe | Kod dodatkowy TARIC |

Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd | 14,1% | A617 |

Fuzhou Fuhua Textile & Printing Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Fuzhou Ta-Tung Textile Works Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Hangzhou CaiHong Textile Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Hangzhou De Licacy Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Hangzhou Fuen Textile Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Hangzhou Hongfeng Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Hangzhou Jieenda Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Hangzhou Jinsheng Textile Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Hangzhou Mingyuan Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Hangzhou Shenda Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Hangzhou Xiaoshan Phoenix Industry Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Hangzhou Yililong Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Hangzhou Yongsheng Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Hangzhou Zhengda Textile Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Hangzhou ZhenYa Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Huzhou Styly Jingcheng Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Nantong Teijin Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Shaoxing Ancheng Cloth industrial Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Shaoxing China Light & Textile Industrial City Somet Textile Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Shaoxing County Fengyi Textile Printing & Dyeing Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Shaoxing County Huaxiang Textile Co., Ltd | 26,7% | A619 |

Shaoxing County Jiade Weaving and Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Shaoxing County Pengyue Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Shaoxing County Qing Fang Cheng Textiles Imp. & Exp. Co., Ltd | 33,9% | A621 |

Shaoxing County Xingxin Textile Co Ltd | 14,1% | A617 |

Shaoxing Golden tree silk Printing Dyeing and Sandwashing Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Shaoxing Nanchi Textile Printing-Dyeing Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Shaoxing Ronghao Textiles Co., Ltd | 33,9% | A620 |

Shaoxing Tianlong Import and Export Co., Ltd | 46,4% | A622 |

Shaoxing Xinghui Textile Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Shaoxing Yinuo Printing & Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Shaoxing Yongda Textiles Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Shaoxing Zhengda Group Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Wujiang Canhua Imp. & Exp. Co., Ltd | 56,2% | A618 |

Wujiang Longsheng Textile Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Wujiang Xiangsheng Textile Dyeing & Finishing Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Zhejiang Golden Time Printing and Dyeing knitwear Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Zhejiang Huagang Dyeing and Weaving Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Zhejiang Shaoxiao Printing and Dyeing Co., Ltd | 37,1% | A623 |

Zhejiang Shaoxing Tianyuan Textile Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Zhejiang Shaoxing Yongli Printing and Dyeing Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Zhejiang XiangSheng Group Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Zhejiang Yonglong Enterprises Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Zhuji Bolan Textile Industrial Development Co., Ltd | 14,1% | A617 |

Wszystkie inne przedsiębiorstwa | 56,2% | A999 |

3. O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.

Artykuł 2

W przypadku, gdy nowy producent eksportujący w Chińskiej Republice Ludowej przedstawi Komisji wystarczające dowody na to, że:

- nie prowadził wywozu do Wspólnoty produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 w okresie objętym dochodzeniem (od 1 kwietnia 2003 r. do 31 marca 2004 r.),

- nie jest powiązany z żadnym z eksporterów lub producentów w Chińskiej Republice Ludowej podlegających środkom antydumpingowym nałożonym niniejszym rozporządzeniem,

- faktycznie prowadził wywóz do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem po okresie objętym dochodzeniem, w oparciu o który nałożono wymienione środki lub też przyjął nieodwracalne zobowiązania umowne wywozu znacznej ilości produktu do Wspólnoty,

Rada, stanowiąc zwykłą większością głosów, na wniosek Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Doradczego, może zmienić art. 1 ust. 2 poprzez włączenie tego nowego producenta (i) do grona przedsiębiorstw stosujących średnią ważoną stawkę celną wynoszącą 37,1%, mającą zastosowanie do przedsiębiorstw, którym przyznano traktowanie indywidualne zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96, lub (ii) do grona przedsiębiorstw stosujących średnią ważoną stawkę celną wynoszącą 14,1%, mającą zastosowanie do przedsiębiorstw, którym przyznano traktowanie na zasadach rynkowych zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 384/96.

Artykuł 3

Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowych ceł antydumpingowych na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 426/2005 w sprawie przywozu tkanin z przędzy syntetycznej zawierających 85 % masy lub więcej włókna ciągłego poliestrowego teksturowanego i/lub nieteksturowanego, farbowanych lub zadrukowanych, objętych kodami CN 5407 52 00, 5407 54 00, 5407 61 30, 5407 61 90 oraz ex 5407 69 90 (kod TARIC 5407 69 90 10) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostają ostatecznie pobrane według stawki ostatecznie nałożonej niniejszym rozporządzeniem, zgodnie z zasadami określonymi poniżej. Kwoty zabezpieczone przekraczające ostateczną kwotę cła antydumpingowego zostają zwolnione. W przypadku, gdy cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe, tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych zostają ostatecznie pobrane.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[…]

[1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

[2] Dz.U. L 69 z 16.3.2005, str. 6.

[3] WT/DS141/AB/R

[4] Komisja EuropejskaDyrekcja Generalna ds. HandluDyrekcja BBiuro J-79 5/16B-1049 Bruksela.