Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej Układem Eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 4 do tego układu, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia /* COM/2015/028 final - 2015/0020 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[1] (dalej „konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. UE i Izrael podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 10 października 2013 r. UE i Izrael złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 28 sierpnia 2014 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Izraela odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 października 2014 r. Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Rada Stowarzyszenia, ustanowiona Układem Eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony[2], powinna przyjąć decyzję zastępującą Protokół 4 dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. Rada powinna określić stanowisko, które UE ma zająć w ramach Rady Stowarzyszenia. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Państwa członkowskie UE zostały poinformowane o projekcie decyzji Rady w ramach Komitetu Kodeksu Celnego – Sekcji Pochodzenia w dniu 13 maja 2013 r. Z umawiającymi się stronami konwencji skonsultowano się po raz ostatni na posiedzeniu paneurośródziemnomorskiej grupy roboczej w dniach 22 i 23 października 2014 r. Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. Nie ma ponadto potrzeby przeprowadzania oceny skutków, ponieważ planowane zmiany będą miały charakter wyłącznie techniczny i nie zmienią istoty obecnie obowiązującego protokołu dotyczącego reguł pochodzenia. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawę prawną decyzji Rady stanowi art. 207 ust. 4 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z jego art. 218 ust. 9. Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Proponowany instrument: decyzja Rady. 2015/0020 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej Układem Eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 4 do tego układu, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 9, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Protokół 4 do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony[3], („układ”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej („Protokół 4”). (2) Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[4] (zwana dalej „konwencją”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. (3) Unia i Izrael podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 10 października 2013 r. (4) Unia i Izrael złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 28 sierpnia 2014 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Izraela odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 października 2014 r. (5) Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Rada Stowarzyszenia ustanowiona układem powinna przyjąć decyzję o zastąpieniu Protokołu 4 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. (6) Stanowisko Unii w ramach Rady Stowarzyszenia powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej Układem Eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 4 do tego układu, dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, opiera się na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia załączonym do niniejszej decyzji. Przedstawiciele Unii w Radzie Stowarzyszenia mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany projektu decyzji Rady Stowarzyszenia. Artykuł 2 Decyzja Rady Stowarzyszenia jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [2] Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3. [3] Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3. [4] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. Projekt DECYZJA nr ... RADY STOWARZYSZENIA UE–IZRAEL z dnia zastępująca Protokół 4 do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej RADA STOWARZYSZENIA UE–IZRAEL, uwzględniając Układ Eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony[1], w szczególności jego art. 28, uwzględniając Protokół 4 do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Art. 28 Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, („układ”) odwołuje się do Protokołu 4 do układu („Protokół 4”), który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią Europejską, Izraelem i jakimikolwiek innymi umawiającymi się stronami konwencji. (2) Art. 39 Protokołu 4 stanowi, że Rada Stowarzyszenia, o której mowa w art. 67 układu, może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu. (3) Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[2] („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym. (4) Unia Europejska i Izrael podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 10 października 2013 r. (5) Unia Europejska i Izrael złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 28 sierpnia 2014 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii Europejskiej i Izraela odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 października 2014 r. (6) Protokół 4 powinien zatem zostać zastąpiony nowym protokołem odwołującym się do konwencji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Protokół 4 do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia … Sporządzono w W imieniu Rady Stowarzyszenia Przewodniczący Załącznik Protokół 4 w sprawie definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej Artykuł 1 Obowiązujące reguły pochodzenia 1. Do celów wykonania niniejszego układu stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[3] („konwencja”). 2. Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia interpretuje się jako odniesienia do niniejszego układu. Artykuł 2 Rozstrzyganie sporów 1. Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Radzie Stowarzyszenia. 2. We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju. Artykuł 3 Zmiany w protokole Rada Stowarzyszenia może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień niniejszego protokołu. Artykuł 4 Wystąpienie z konwencji 1. Jeżeli Unia Europejska lub Izrael zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia Europejska i Izrael niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszego układu. 2. Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszego układu nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji interpretuje się w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Izraelem. [1] Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3. [2] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4. [3] Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.