UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU

Postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) mające zastosowanie do najbardziej oddalonych regionów UE, których część stanowią Wyspy Kanaryjskie, zasadniczo nie dopuszczają żadnego zróżnicowania w opodatkowaniu między produktami lokalnymi a produktami pochodzącymi z Hiszpanii lub z innych państw członkowskich. W art. 349 TFUE (dawnym art. 299 ust. 2 Traktatu WE) przewidziano natomiast możliwość wprowadzenia środków szczególnych dla regionów najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną tych regionów.

Decyzją Rady 2002/546/WE z dnia 20 czerwca 2002 r.[1] przyjętą na podstawie art. 299 ust. 2 Traktatu WE Hiszpania została upoważniona do stosowania do dnia 31 grudnia 2011 r. zwolnień lub obniżek podatku od dokowania (AIEM) w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia lub obniżki podatku. W zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 5, 15 lub 25 punktów procentowych.

W decyzji 2002/546/WE podano przyczyny, które doprowadziły do przyjęcia środków szczególnych: oddalenie, zależność od surowców i energii, obowiązek tworzenia zapasów, mały rozmiar rynku lokalnego i słabo rozwinięta działalność eksportowa. Wszystkie te niedogodności powodują zwiększenie kosztów produkcji, a zatem kosztów wytworzenia produktów wytwarzanych lokalnie, które przy braku środków szczególnych byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu kosztów dostarczenia ich na Wyspy Kanaryjskie. Utrudniłoby to zatem utrzymanie produkcji lokalnej. Środki szczególne zawarte w decyzji 2002/546/WE zostały więc opracowane w celu wzmocnienia przemysłu lokalnego przez poprawę jego konkurencyjności.

Światowy kryzys gospodarczy z 2009 r. i spowodowane przez niego ograniczenie liczby odbywanych podróży, miały poważne konsekwencje dla gospodarki Wysp Kanaryjskich, która w dużym stopniu zależy od przychodów z turystyki.

Spadek liczby zatrudnionych w sektorze turystyki doprowadził do poważnego wzrostu stopy bezrobocia na Wyspach Kanaryjskich. Stopa bezrobocia, która w latach 2001-2007 utrzymywała się pomiędzy 10,4 % a 12 %, w 2008 r. wzrosła do 17,3 % a w 2009 r. do 26,2 %. Tego typu sytuacja potwierdza wysoki stopień zagrożenia gospodarki w znacznej mierze uzależnionej od turystyki oraz wskazuje na potrzebę dywersyfikacji działalności gospodarczej.

W dniu 16 listopada 2010 r. Hiszpania złożyła do Komisji Europejskiej wniosek w sprawie przedłużenia o dwa lata okresu stosowania decyzji 2002/546/WE, tak aby data jej wygaśnięcia zbiegała się z datą wygaśnięcia wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na okres 2007-2013[2].

Hiszpania złożyła również wniosek w sprawie przedłużenia o dwa lata okresu stosowania decyzji w sprawie pomocy państwa NN 22/2008, zgodnie z którą pomoc udzielona przez władze Hiszpanii w odniesieniu do AIEM jest zgodna ze wspólnym rynkiem. Komisja opracowała projekt decyzji w sprawie pomocy państwa N 544/2010 przedłużającej okres stosowania decyzji w sprawie pomocy państwa NN 22/2008, który czeka na przyjęcie i zapewnia spójność z niniejszym wnioskiem.

Komisja oceniła wniosek w sprawie przedłużenia okresu stosowania decyzji 2002/546/WE w świetle informacji dotyczących skali niedogodności, z jakimi mają do czynienia Wyspy Kanaryjskie. Na podstawie dostępnych informacji Komisja uznała, że zasadne jest pozytywne rozpatrzenie wniosku.

Po pierwsze Sprawozdanie Komisji dla Rady na temat stosowania szczególnych ustaleń dotyczących podatku AIEM obowiązującego na Wyspach Kanaryjskich, przyjęte w dniu 28 sierpnia 2008 r. potwierdziło zadowalające funkcjonowanie AIEM, które nie wymaga żadnych zmian w przepisach decyzji 2002/546/WE. W sprawozdaniu przesłanym razem z niniejszym wnioskiem w sprawie przedłużenia okresu stosowania decyzji 2002/546/WE potwierdzono również dalsze istnienie niedogodności.

Po drugie, wymieniony wniosek ma na celu przedłużenie okresu stosowania jedynie o dwa lata.

WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

Wniosek władz Hiszpanii dotyczący przedłużenia okresu stosowania AIEM został przedstawiony w świetle postulatów wyrażonych przez zainteresowane sektory gospodarki.

Komisja nie przeprowadziła oceny skutków.

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Krótki opis proponowanych działań

Przedłużenie okresu stosowania decyzji 2002/546/WE, która upoważnia Hiszpanię do stosowania zwolnień lub obniżek podatku od dokowania, znanego jako AIEM, w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich.

Podstawa prawna

Artykuł 349 TFUE.

Zasada pomocniczości

Jedynie Rada jest uprawniona do podjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania traktatów w odniesieniu do tych regionów, w tym wspólnej polityki w poszczególnych obszarach, z powodu występowania trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych.

W związku z powyższym niniejszy wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości.

Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:

Jego celem jest przedłużenie okresu stosowania decyzji 2004/162/WE o dwa lata, tak aby zbiegał się on z okresem stosowania wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej, które obowiązują w latach 2007-2013.

W Sprawozdaniu Komisji dla Rady na temat stosowania szczególnych ustaleń dotyczących podatku AIEM obowiązującego na Wyspach Kanaryjskich potwierdzono zadowalające funkcjonowanie AIEM, niewymagające żadnych zmian w postanowieniach decyzji 2002/546/WE.

Jakiekolwiek dalsze przedłużenie zostanie udzielone jedynie na podstawie nowej analizy obejmującej poszczególne produkty.

Wybór instrumentów

Proponowany instrument: decyzja Rady.

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów:

Zmieniany tekst sam jest decyzją Rady przyjętą na tej samej podstawie prawnej (wówczas art. 299 ust. 2 Traktatu WE).

WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii Europejskiej.

2011/0192 (CNS)

Wniosek

DECYZJA RADY

zmieniająca decyzję 2002/546/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[3],

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[4],

stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Decyzją Rady 2002/546/WE z dnia 20 czerwca 2002 r. przyjętą na podstawie art. 299 ust. 2 Traktatu WE Hiszpania została upoważniona do stosowania do dnia 31 grudnia 2011 r. zwolnień lub obniżek podatku od dokowania (AIEM) w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia lub obniżki podatku. W zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 5, 15 lub 25 punktów procentowych.

2. Zasadne wydaje się przedłużenie okresu stosowania decyzji 2002/546/WE o dwa lata, ponieważ podstawowe przyczyny dla których udzielono zezwolenia mocą tej decyzji pozostają niezmienione. W Sprawozdaniu Komisji dla Rady na temat stosowania szczególnych ustaleń dotyczących podatku AIEM obowiązującego na Wyspach Kanaryjskich[5] potwierdzono zadowalające funkcjonowanie AIEM, niewymagające żadnych zmian w postanowieniach decyzji 2002/546/WE.

3. Ponadto, w sprawozdaniu przesłanym przez władze Hiszpanii potwierdzono dalsze istnienie niedogodności, które stały się przyczyną wyrażenia zgody na objęcie zwolnieniem lub częściowym obniżeniem podatku AIEM w odniesieniu do produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W artykule 1 decyzji 2002/546/WE datę 31 grudnia 2011 r. zastępuje się datą 31 grudnia 2013 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 179 z 9.7.2002, s. 22-27.

[2] Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13.

[3] Dz.U. C […] z […], s. […].

[4] Dz.U. C […] z […], s. […].

[5] COM(2008) 528.