ustalające uprawnienia do połowów na rok 2019 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Czarnym

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

·Podstawa i cele wniosku

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE ma zapewnić wykorzystywanie żywych zasobów wodnych w sposób zrównoważony pod względem gospodarczym, środowiskowym i społecznym. Jednym z istotnych narzędzi w tym względzie jest coroczne ustalanie uprawnień do połowów.

Celem niniejszego wniosku jest ustalenie uprawnień do połowów przysługujących państwom członkowskim w 2019 r. w odniesieniu do stad ryb Morza Czarnego o najwyższej wartości handlowej.

W odniesieniu do szprota wniosek oparto na opinii naukowej dotyczącej kwoty autonomicznej, tak aby utrzymać obecny poziom śmiertelności połowowej.

W odniesieniu do turbota wniosek wprowadza wartości TAC i kwoty ustanowione przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) w zaleceniu (GFCM/41/2017/4) dotyczącym wieloletniego planu zarządzania połowami turbota w podobszarze geograficznym 29 (Morze Czarne).

·Kontekst ogólny

·Kontekst niniejszego wniosku przedstawiono w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie stanu realizacji wspólnej polityki rybołówstwa oraz konsultacji dotyczących uprawnień do połowów na 2019 r. [COM(2018) 452 final z 11.6.2018 r.].

·Uprawnienia do połowów należy określać zgodnie z art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów wspólnej polityki rybołówstwa i zasad przewidzianych w planach wieloletnich) rozporządzenia (WE) nr 1380/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa.

Stada Morza Czarnego, eksploatowane przez Bułgarię i Rumunię, są dzielone z państwami niebędącymi członkami UE: Turcją, Ukrainą, Gruzją i Federacją Rosyjską.

Do 2017 r. nie podjęto decyzji określającej całkowity dopuszczalny połowów (TAC) na szczeblu regionalnym w podziale między państwa UE i państwa niebędące członkami UE. Od 2008 r. Unia Europejska co roku ustalała kwoty autonomiczne w odniesieniu do stad turbota i szprota, by zapewnić stosowanie przepisów WPRyb. Niemniej jednak od 2018 r. w odniesieniu do połowów turbota stosuje się na poziomie regionalnym TAC na okres dwóch lat 2018–2019 z tymczasowym przydziałem kwot. Transponowano go do rozporządzenia UE w odniesieniu do Morza Czarnego, zgodnie z zaleceniem GFCM/41/2017/4, przyjętym na 41. posiedzeniu GFCM w 2017 r.

Połowy szprota mają duże znaczenie społeczno-gospodarcze dla państw nadbrzeżnych położonych nad Morzem Czarnym. Według danych na temat oficjalnie zgłoszonych wyładunków, uwzględnionych w sprawozdaniu Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) na temat Morza Czarnego z 2017 r., udział państw UE w wyładunkach szprota na Morzu Czarnym stanowił w 2014 r. 4,5 % wyładunków łącznie, 3,12 % w 2015 r. i 2,93 % w 2016 r. Zgodnie ze sprawozdaniem z dorocznej sesji GFCM z 2017 r. stado szprota w Morzu Czarnym jest eksploatowane w sposób zrównoważony. Aby zapewnić zrównoważenie stada szprota w Morzu Czarnym należy jednak utrzymać obecny poziom śmiertelności połowowej, tj. poziom 11 475 t.

Połowy turbota mają duże znaczenie społeczno-gospodarcze dla państw nadbrzeżnych położonych nad Morzem Czarnym. W zaleceniu GFCM/41/2017/4 ustanowiono regionalny TAC turbota na 644 tony w latach 2018 i 2019, z tymczasowym przydziałem kwot dla wszystkich państw położonych nad Morzem Czarnym. Zalecenie zawiera klauzulę przeglądową, umożliwiającą zmianę TAC i kwot w 2018 r., jeżeli opinia naukowa nie potwierdzi korzystnej zmiany w zakresie śmiertelności połowowej. Na 7. dorocznej sesji grupy roboczej GFCM ds. Morza Czarnego, która miała miejsce w dniach 11–13 lipca 2018 r., potwierdzono kontynuację pozytywnych zmian śmiertelności połowowej stada turbota. Kwotę przydzieloną UE ustalono na 114 ton w 2018 r. i 2019 r. W niniejszym rozporządzeniu należy zastosować: wielkość TAC i wysokość kwoty dotyczące turbota, zarządzanie nakładem połowowym, ograniczenie liczby dni połowowych do 180 rocznie oraz obecnie obowiązujący dwumiesięczny okres zamknięcia połowów od dnia 15 kwietnia do dnia 15 czerwca.

Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 wnioskuje się, aby art. 3 i 4 nie miały zastosowania do zasobów objętych niniejszym rozporządzeniem. Zgodnie z art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 do stad, których dotyczy obowiązek wyładunku, ma jednak zastosowanie przewidziana w tym przepisie elastyczność obejmująca kolejny rok.

·Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Uprawnienia do połowów i ich przydział dla państw członkowskich ustala się co roku. Ostatnim aktem prawnym określającym te uprawnienia jest rozporządzenie Rady (UE) 2017/2360 z dnia 11 grudnia 2017 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2018 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Czarnym.

W niniejszym wniosku oprócz rocznych uprawnień do połowów należy wymienić i uwzględnić odpowiednie środki następcze dotyczące połowów na Morzu Czarnym. Wniosek Komisji dotyczący transpozycji nowych zaleceń GFCM przyjęto w dniu 22.3.2018 r. i jest on obecnie przedmiotem procedury współdecyzji w Parlamencie Europejskim i Radzie. Należy również zauważyć, że w niniejszym wniosku uwzględniono następujące elementy nierozerwalnie związane z rocznymi uprawnieniami do połowów:

–minimalne wielkości ryb do celów ochrony i minimalne rozmiary oczek sieci do połowów turbota w Morzu Czarnym, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 227/2013 z dnia 13 marca 2013 r. zmieniającym rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich oraz (WE) nr 1434/98 określające warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi;