[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 22.5.2007

SEK(2007) 526

DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI

Działania związane z zaleceniami grupy zadaniowej do spraw konkurencyjności sektora technologii informacyjnych i telekomunikacyjnych (TIK) i upowszechniania TIK

SPIS TREŚCI

1. Wstęp 3

2. Główne zalecenia i działania następcze 3

2.1. Upowszechnianie TIK 3

2.2 MŚP i przedsiębiorczość 5

2.3 Jednolite otoczenie regulacyjne 6

2.4 Własność intelektualna 7

2.5 Innowacje, badania naukowe, inwestycje i finanse 7

2.6 Normy i interoperacyjność 9

2.7 Umiejętności i zdolność zatrudnienia 11

Załącznik techniczny (EN)

1. WSTęP

Celem niniejszego dokumentu jest opis postępowania Komisji w odniesieniu do głównych zaleceń grupy zadaniowej do spraw konkurencyjności i upowszechniania TIK oraz podkreślenie innych istotnych działań UE w tym obszarze. W załączniku technicznym szczegółowo przedstawiono wszystkie zalecenia grupy zadaniowej.

Grupa zadaniowa TIK, powołana w czerwcu 2006 r., była jedną z licznych inicjatyw sektorowych, zapowiedzianych w 2005 r. w komunikacie na temat polityki przemysłowej[1], którego celem jest pomoc w stworzeniu bardziej sprzyjających warunków dla rozwoju przedsiębiorstw w UE. Grupa zadaniowa stanowi uzupełnienie inicjatywy i2010[2], unijnej strategii społeczeństwa informacyjnego na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, zainicjowanej w czerwcu 2005 r. i opracowanej w celu wspierania gospodarki cyfrowej łącząc badania, narzędzia regulacyjne i inicjatywy polityczne. Grupa zadaniowa została upoważniona do określenia głównych przeszkód w konkurencyjności tego sektora i w upowszechnianiu TIK, wsparcia rozwoju tego sektora oraz zaproponowania odpowiednich do problemu możliwości działań politycznych. Grupę[3] tworzyli przedstawiciele wysokiego szczebla przemysłu TIK i społeczeństwa obywatelskiego. Przedstawiciele przemysłu pochodzili z całego sektora TIK, reprezentując istniejące oraz nowe podmioty na rynku, a także duże i średnie przedsiębiorstwa. Oprócz sektora przemysłu w skład grupy weszli przedstawiciele związków zawodowych, MŚP, izb handlowych, konsumentów, inwestorów oraz środowisk akademickich. W listopadzie 2006 r. grupa zadaniowa sporządziła sprawozdanie[4] wyraźnie nakreślając w nim obszary, na których należy skoncentrować wysiłki, aby wzmocnić konkurencyjność sektora TIK[5]. Ujmując ogólnie, w zaleceniach sprawozdania potwierdzono, że polityka Komisji w zakresie TIK zmierza w dobrym kierunku. Wyrażono aprobatę dla prowadzonych już właściwych działań promujących stosowanie TIK i przedsiębiorczość, służących wzmocnieniu rynku wewnętrznego i stworzeniu jednolitego otoczenia regulacyjnego, pobudzeniu innowacji, poprawie dostępu do źródeł finansowania, dostosowaniu polityki normalizacyjnej do obecnej dynamiki przemysłu i opracowaniu długoterminowej strategii w dziedzinie e-umiejętności.

Przegląd śródokresowy polityki przemysłowej Komisji dokonany pod koniec tego roku będzie uwzględniał kolejne działania będące następstwem wniosków grupy zadaniowej TIK.

2. GłÓWNE ZALECENIA I DZIAłANIA NASTęPCZE

2.1. Upowszechnianie TIK

Główne zalecenia grupy zadaniowej: Przeprowadzenie reform strukturalnych na rzecz stworzenia bardziej elastycznego otoczenia produkcyjnego i rynków pracy, stworzenie sprzyjających warunków dla inwestycji w rozwój sieci i usług nowej generacji oraz internetowe usługi publiczne, a także stworzenie karty praw konsumentów w środowisku cyfrowym.

Odnowiona strategia lizbońska na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia przedstawia obszerny program reformy gospodarczej, której mikroekonomiczny filar jest ukierunkowany na stworzenie otoczenia sprzyjającego prowadzeniu działalności gospodarczej. W lutym 2007 r. Komisja zaproponowała obszerny pakiet działań[6], który ma być pomocny w zapewnieniu bardziej płynnego funkcjonowania rynku wewnętrznego towarów . Ułatwi to przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP, wprowadzanie produktów na unijny rynek, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu jakości i bezpieczeństwa. Transpozycja przez państwa członkowskie dyrektywy o usługach [7], przyjętej w grudniu 2006 r., przyczyni się do usunięcia dyskryminujących i nieuzasadnionych barier, ograniczenia biurokracji i modernizacji oraz uproszczenia ram prawnych i administracyjnych, zwłaszcza przez obowiązek wprowadzenia do 2009 r. elektronicznych procedur załatwiania formalności i procedur związanych z dostępem do i świadczeniem usług. Tym sposobem poprawie ulegnie również współpraca administracyjna między państwami członkowskimi i wprowadzony zostanie system informacji na temat rynku wewnętrznego (IMI). Państwa członkowskie muszą dokonać transpozycji dyrektywy o usługach do końca 2009 r., a Komisja będzie je wspierać w procesie wdrażania. Dyrektywa uzupełnia ramy regulacyjne rynku wewnętrznego dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego ustanowione dyrektywą o handlu elektronicznym[8]. Ponadto po zakończeniu w 2005 r. legislacyjnego etapu planu działania[9], którego celem było utworzenie prawdziwego ogólnoeuropejskiego rynku usług finansowych, Komisja wdraża obecnie nową strategię[10] na rzecz pogłębienia integracji finansowej oraz przynoszenia dalszych korzyści dla przemysłu i konsumentów.

Wsparcie polityki w zakresie rozwoju sieci i usług nowej generacji jest przede wszystkim zapewnione przez trwający obecnie przegląd ram prawnych w zakresie łączności elektronicznej [11], jak również za pomocą innych działań w ramach pierwszego filaru inicjatywy i2010 [12]., której celem jest utworzenie jednolitej europejskiej przestrzeni informacyjnej. Ma ona powstać dzięki wykorzystaniu regulacyjnych i pozostałych instrumentów dostępnych Komisji, umożliwiających stworzenie w sposób ukierunkowany na rynek nowoczesnych ram regulacyjnych dla gospodarki cyfrowej. Kluczowym priorytetem jest zwiększenie dostępności publicznych usług elektronicznych, w szczególności przez wprowadzenie planu działania na rzecz administracji elektronicznej [13] i stworzenie europejskich ram interoperacyjności dla paneuropejskich usług administracji elektronicznej[14].

Poza tym w grudniu 2006 r. Rada Europejska opowiedziała się za dokonaniem w ramach strategii lizbońskiej podczas wiosennego szczytu Rady Europejskiej w 2008 r. przeglądu obecnych i kolejnych wyzwań stawianych przez Internet i sieci nowej generacji . Przyszłe tendencje w dziedzinie sieci i Internetu , a także przewidywalne przeszkody dla ich dalszego rozwoju, również będą przedmiotem procesu rozważań w 2007 r., torując tym samym drogę dla śródokresowego przeglądu inicjatywy i2010 w 2008 r. W marcu 2007 r. Komisja przyjęła strategię polityki konsumenckiej na lata 2007-2013[15].

W strategii tej podkreślono, że brak zaufania konsumentów oraz bariery prawne nadal stanowią przeszkody dla niezakłóconego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Dlatego należy stawić czoła wyzwaniom w środowisku cyfrowym, aby stworzyć warunki, w których konsumenci będą przekonani o równie skutecznej ochronie w całej UE, niezależnie od tego czy dokonują zakupów w sklepie za rogiem czy w Internecie.

Główne konsultacje na temat przepisów konsumenckich UE zainicjowano na początku 2007 r. wraz z przyjęciem zielonej księgi Komisji[16] dokonującej przeglądu obowiązujących przepisów. W ramach tej inicjatywy proponuje się między innymi dostosowanie istniejących przepisów konsumenckich do rynku cyfrowego. Informacje zwrotne dotyczące zielonej księgi mają być pomocne Komisji w osiągnięciu celu, jakim jest zwiększenie zaufania konsumentów do rynku wewnętrznego poprzez rozwój jednolitego, prostego otoczenia regulacyjnego, które umożliwi im poznanie swoich praw, dokonywanie uzasadnionych wyborów i korzystanie z odpowiedniej ochrony w przypadku pojawienia się problemów. Po zakończeniu procesu konsultacji zostaną przedłożone propozycje dotyczące konkretnych inicjatyw — w zakresie uregulowań prawnych lub innym — mające na celu zaradzenie istniejącym problemom i brakom. Ponadto poprzez usunięcie aktualnych klauzul minimalnej harmonizacji w tej dziedzinie wzmocniony zostanie pozytywny wpływ na rynek wewnętrzny dyrektywy o handlu elektronicznym. Usługi powszechne, stanowiące istotny element ram prawnych łączności elektronicznej, mają na celu zapewnienie wszystkim obywatelom dostępności do wysokiej jakości usług po przystępnej cenie, niezależnie od miejsca położenia geograficznego, a także zapewnienia im możliwości uzyskania połączenia telefonicznego lub Internetowego po umiarkowanej cenie. W tym kontekście, usługi te umożliwiają korzystanie z TIK. Konieczna jest weryfikacja zasady i zakresu usługi powszechnej dotyczącej łączności elektronicznej w XXI wieku. Pod koniec 2007 r. Komisja opublikuje zieloną księgę i zapoczątkuje szeroką debatę na ten temat.

2.2. MŚP i przedsiębiorczość

Najważniejsze zalecenia grupy zadaniowej: Więcej szkoleń z zakresu przedsiębiorczości i informowanie firm o korzyściach płynących ze stosowania TIK.

Promowanie przedsiębiorczości i umiejętności jest jednym z pięciu szczególnych działań w ramach polityki Komisji w zakresie MŚP[17]. Komisja jest świadoma rosnącego znaczenia kształcenia z zakresu przedsiębiorczości, a w szczególności, kluczowej roli szkół i uniwersytetów w rozbudzaniu ducha przedsiębiorczości. Poza tym podczas wiosennego szczytu Rady Europejskiej w marcu 2006 r. wezwano państwa członkowskie do wspierania przedsiębiorczości, m.in. poprzez krzewienie przedsiębiorczości drogą kształcenia i szkoleń. Komunikat „Rozbudzanie ducha przedsiębiorczości poprzez edukację i kształcenie”[18] dopomógł w sformułowaniu bardziej systemowego podejścia do kształcenia w zakresie przedsiębiorczości i zwiększenia roli kształcenia i szkoleń w kształtowaniu w społeczeństwach europejskich większej kultury przedsiębiorczości. Komunikat zawiera przykłady dobrej praktyki, koncentruje się na środkach wsparcia politycznego oraz proponuje szereg zaleceń dotyczących działania, które można podjąć na poziomie krajowym lub regionalnym.

Wiele działań w zakresie społeczeństwa informacyjnego, zawierających komponenty w dziedzinie e-biznesu oraz MŚP, jest wspieranych w ramach funduszy strukturalnych.

Europejska sieć wspierania e-biznesu w MŚP (European eBusiness Support Network for SMEs, eBSN) [19] jest polityczną platformą koordynacji dla krajowych i regionalnych inicjatyw mających na celu wspieranie stosowania praktyk e-biznesowych przez MŚP i intensyfikację wymiany informacji oraz badanie przypadków w sprawach związanych z e-biznesem. Sieć eBSN przeprowadziła badanie krajowych kampanii uświadamiających i potwierdziła zmianę polityki we wszystkich państwach członkowskich odnotowując przesunięcie od sponsorowania i współfinansowania inwestycji w TIK i dostawy łączności internetowej w kierunku szkolenia MŚP w zakresie zdolności innowacyjnych przez wykorzystanie TIK. W ostatnim czasie sieć eBSN stwierdziła jeszcze większe przesunięcie w kierunku polityk sektorowych[20], tj., polityk wspierających MŚP w przyjmowaniu TIK ze szczególnym uwzględnieniem ich otoczenia biznesowego (partnerów biznesowych, dostawców, klientów, itd.). Sieć eBSN nadal będzie organizować wspólne spotkania przedstawicieli państw członkowskich w celu uczenia się od siebie i inspirowania siebie nawzajem oraz pomocy w stymulowaniu bardziej dynamicznego podejścia do działań uświadamiających.

2.3. Jednolite otoczenie regulacyjne

Najważniejsze zalecenia grupy zadaniowej: Stworzenie otoczenia regulacyjnego wspierającego konwergencję i integracyjne społeczeństwo informacyjne, wspieranie tworzenia rynku wewnętrznego dla usług opartych na wiedzy i przegląd opłat za prawa autorskie.

Konwergencja jest jednym z trzech priorytetów inicjatywy i2010 „Stworzenie przestrzeni informacyjnej”. Inicjatywa ta przewiduje dostosowanie przepisów prawnych wraz z przeglądem ram prawnych dotyczących łączności elektronicznej oraz przyjęcie dyrektywy o usługach audiowizualnych i medialnych, a także obejmuje liczne inicjatywy w celu zachęcenia do świadczenia nowych usług audiowizualnych, jak np. „karta Film online” i planowane komunikaty w sprawie treści online i ruchomej transmisji. Konwergencja obejmuje pozostałe wyzwania w dziedzinie prawa własności intelektualnej, bezpieczeństwa i ochrony konsumentów[21]. Kwestie te zostaną podjęte w 2008 r. podczas procesu rozważań prowadzącym do przeglądu śródokresowego inicjatywy i2010.

Przypadający na 2008 r. przegląd śródokresowy inicjatywy i2010 obejmie znaczenie usług TIK dla rynku wewnętrznego, w tym usług intensywnie wykorzystujących wiedzę, i jest zsynchronizowany z całościowym przeglądem strategii jednolitego rynku. [22]. Wynikiem drugiego z wymienionych przeglądów będzie opracowanie sprawozdania na temat jednolitego rynku XXI wieku zawierającego konkretne propozycje przyszłego działania, które Komisja przedstawi Radzie Europejskiej w 2007 r.

W odniesieniu do opłat za prawa autorskie , w grudniu 2006 r., po obszernych konsultacjach[23] z zainteresowanymi stronami i państwami członkowskimi, Komisja doszła do wniosku, że niezbędne jest pogłębienie rozważań nad tą złożoną kwestią.

2.4. Własność intelektualna

Najważniejsze zalecenia grupy zadaniowej: Z uwagi na różnorodność strategii dotyczących prawa własności intelektualnej w sektorze TIK, przed każdą zmianą prawodawstwa unijnego należy przeprowadzić szerokie konsultacje. Ponadto należy ograniczyć sankcje karne dotyczące naruszeń prawa własności intelektualnej do przypadków umyślnego podrabiania znaków towarowych, łamania praw autorskich i piractwa wzorów przemysłowych. Należy promować przyjęcie protokołu londyńskiego i zmniejszyć koszty opatentowania. Komisja przedłożyła propozycję dyrektywy[24] w sprawie środków prawa karnego mających na celu zapewnienie egzekwowania praw własności intelektualnej. Wniosek ten nie ogranicza się tylko do znaków towarowych, zasad dotyczących prawa autorskiego i praw wzorów przemysłowych. Wniosek ten jest obecnie omawiany w Parlamencie Europejskim i w Radzie.

W następstwie konkluzji Rady Europejskiej w grudniu 2006 r. i po szerokich konsultacjach przeprowadzonych w 2006 r. z zainteresowanymi stronami, w kwietniu 2007 r. Komisja przyjęła komunikat w sprawie poprawy systemu patentowego w Europie [25]. Zmniejszenie kosztów opatentowania jest jednym z głównych celów, jednak należy pamiętać, że ratyfikacja porozumienia londyńskiego leży w gestii państw członkowskich. Poza tym w 2008 r. Komisja zamierza przedstawić obszerną strategię dotyczącą prawa własności intelektualnej, aby wyposażyć UE we właściwe ramy stanowiące zachętę do innowacji i ochronę innowacji.

2.5. Innowacje, badania naukowe, inwestycje i finanse

Najważniejsze zalecenia grupy zadaniowej: Wymiana najlepszych praktyk w dziedzinie innowacji, stymulowanie badań za pomocą systemów kredytów podatkowych, wspieranie badań realizowanych w ramach współpracy za pośrednictwem europejskich platform technologicznych oraz wspólnych inicjatyw technologicznych, wspieranie rozwoju wiodących rynków poprzez stosowanie zamówień publicznych, zapewnienie wyrównanych warunków działania dla europejskiego przemysłu półprzewodników, stworzenie otoczenia sprzyjającego kapitałowi podwyższonego ryzyka i kontynuacja reform w zakresie polityki pomocy państwa. W ramach siódmego programu ramowego (7.PR) państwa członkowskie przekazały kwotę 9,1 mld EUR na finansowanie badań nad TIK, czyniąc tym samym z tego obszaru najważniejszy temat badawczy programu współpracy, który już sam w sobie stanowi największy program szczegółowy 7.PR.

Każda z 31 europejskich platform technologicznych[26] już opublikowała dokument „Perspektywy”, a większość również zakończyła lub opracowała zaawansowany projekt własnego programu badań strategicznych (PBS). Platformy te są w trakcie przygotowań do przejścia do etapu wdrażania. Komisja, podczas opracowywania swojej polityki badań, zwłaszcza przy sporządzaniu 7.PR, uwzględniła wyniki prac platform. Tym samym zostało podkreślone ich znaczenie gospodarcze. Z analizy wynika, że 15 PBS zostanie objętych pojedynczym tematem badawczym 7.PR (co wskazuje na ścisłą współpracę przy formułowaniu 7.PR), a pozostałe 16 PBS obejmą swoim zakresem liczne tematy badawcze. Realizacja pierwszej w spólnej inicjatywy technologicznej, ARTEMIS[27], obejmującej działalność badawczo-rozwojową w dziedzinie systemów wbudowanych, ma rozpocząć się w pierwszej połowie 2007 r., a po niej ruszy wspólna inicjatywa technologiczna w dziedzinie nanoelektroniki (ENIAC[28] European Nanoelectronics Advisory Council).

Ostatnio Komisja rozpoczęła inicjatywę PRO INNO Europe [29], która skupia ponad 200 decydentów politycznych w sprawach innowacji oraz zainteresowane strony z 33 krajów, w tym państw członkowskich. Inicjatywa ta łączy działania związane z analizą i porównywaniem wyników polityki innowacji na poziomie krajowym i regionalnym ze wsparciem współpracy między krajowymi i regionalnych programami w dziedzinie innowacji oraz zachętami do wspólnych działań z udziałem różnych instytucji i zainteresowanych stron w obszarze innowacji, jak np. międzynarodowa współpraca w opracowywaniu polityki tworzenia klastrów[30].

W swoim ostatnim komunikacie „W kierunku bardziej skutecznego stosowania zachęt podatkowych na rzecz badań i rozwoju”[31] Komisja nakreśla obowiązujące ramy prawne (ze szczególnym odniesieniem do zgodności z podstawowymi wolnościami oraz niedawno zmienionymi zasadami dotyczącymi pomocy państwa na rzecz badań, rozwoju i innowacji [32]) oraz zachęca państwa członkowskie do lepszego wykorzystania zachęt podatkowych i ich lepszej koordynacji w odniesieniu do działalności badawczo-rozwojowej. Komunikat również zawiera porady dotyczące opodatkowania, zwłaszcza odnoszące się do międzynarodowych projektów badawczo-rozwojowych prowadzonych na dużą skalę, rozwoju młodych innowacyjnych przedsiębiorstw, transgranicznej mobilności naukowców, podatku VAT i opodatkowania działalności w dziedzinie badań i rozwoju w kontekście wspólnej jednolitej podstawy opodatkowania osób prawnych oraz finansowania ze źródeł filantropijnych. Komisja będzie prowadzić ścisłą kontrolę sytuacji.

Komisja przeprowadza szczegółową analizę z zainteresowanymi stronami, w tym konsultacje z europejskimi platformami technologicznymi i panelami innowacji w ramach europejskiej inicjatywy INNOVA[33] w celu określenia obszarów, w których połączenie środków wspierających popyt i podaż mogłoby przyczynić się do powstania wiodących rynków. Jest to zgodne z nakreśloną w 2006 r. szeroko zakrojoną strategią w dziedzinie innowacji[34]. Na podstawie otrzymanych wyników Komisja opracuje w drugiej połowie 2007 r. plan działania.

Przemysł półprzewodników ma bezsprzecznie strategiczne znaczenie dla UE. Podobnie jak w przypadku wszystkich branż przemysłu europejskiego, tak i tu nadrzędnym celem pozostaje stworzenie jednolitych światowych zasad konkurowania na rynku. Podstawowe znaczenie ma także poprawa warunków ramowych w celu stymulowania większych nakładów na badania i rozwój oraz pomoc w zdobywaniu wysokich kwalifikacji.

Przyjęte ostatnio ramy prawne Wspólnoty dotyczące pomocy państwa na działalność badawczą i rozwojową oraz innowacyjną [35] definiują liczne kategorie pomocy na badania podstawowe i przemysłowe oraz rozwój eksperymentalny. Dopuszczalna intensywność pomocy na badania przemysłowe wynosi maksymalnie 50 %.

W czerwcu 2006 r. Komisja po raz pierwszy przedstawiła w komunikacie „Finansowanie rozwoju MŚP — tworzenie europejskiej wartości dodanej”[36] zestaw inicjatyw mających na celu ułatwienie dostępu do finansowania przeznaczonego na rozpoczęcie i rozwój działalności MŚP . Propozycja ta obejmuje środki służące poprawie otoczenia dla inwestowania kapitału ryzyka, zwiększeniu możliwości finansowania innowacji przez banki i środki służące uczynieniu istniejących systemów finansowania bardziej przyjaznymi dla MŚP. W ramach działań następczych Komisja powołała grupę ekspertów ds. usuwania przeszkód w transgranicznych inwestycjach w ramach kapitału podwyższonego ryzyka [37], finansowania zalążkowego i w dobrych praktykach w zakresie kapitału podwyższonego ryzyka na poziomie regionalnym . Nowy program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP) [38] dostarczy kolejnych zachęt dla inwestorów na niepublicznym rynku kapitałowym do inwestowania w firmy o znacznym potencjale wzrostu, przy czym Europejski Fundusz Inwestycyjny (EFI), działając na zlecenie Komisji, będzie zarządzał lub będzie pomocny w zarządzaniu licznymi instrumentami finansowymi na rzecz MŚP : instrument na rzecz wysokiego wzrostu i innowacji w MŚP (High-Growth and Innovative SME facility - GIF), system poręczeń dla MŚP (SME Guarantee facility - SMEG) oraz system rozwijania zdolności MŚP (Capacity-Building Scheme - CBS). We współpracy z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI) Komisja wprowadzi mechanizm finansowego podziału ryzyka (RSFF) [39] celem wsparcia inwestycji w projekty badań i rozwoju technicznego o wysokim ryzyku za pomocą pożyczek i gwarancji. UE wniesie wkład w wysokości do 1 mld EUR w ramach siódmego programu ramowego (7.PR), a EBI taką samą kwotę wkładu.

2.6. Normy i interoperacyjność

Najważniejsze zalecenia grupy zadaniowej: Ponieważ za interoperacyjność w pierwszej linii odpowiada przemysł, należy kontynuować wysiłki na rzecz interoperacyjności prawnej i semantycznej, promować skuteczne systemy zgodności i rozwijać politykę zamówień publicznych wspierającą interoperacyjność.

Europejskie organizacje normalizacyjne (ESO) opracowały (i w dalszym ciągu opracowują) wytyczne pomocne w zagwarantowaniu uwzględniania aspektu interoperacyjności podczas przygotowywania norm . Niektóre normy są obecnie aktualizowane pod względem lepszych cech interoperacyjności. Co do priorytetów politycznych , interoperacyjność już jest centralnym celem działań normalizacyjnych i uważa się ją za newralgiczną kwestię, którą należy ściśle nadzorować w ramach zbliżającego się przeglądu polityki normalizacyjnej w dziedzinie TIK . Różne specyficzne działania normalizacyjne są już ukierunkowane na aspekt interoperacyjności w konkretnych obszarach, jak np. e-zdrowie[40], jednolity europejski obszar płatniczy (SEPA), e-fakturowanie, itd. Ponadto w 2006 r. Komisja zainicjowała badanie [41] w celu przygotowania zaleceń pomocnych w zagwarantowaniu zgodności unijnej polityki normalizacyjnej w sektorze TIK ze zmianami, które zostały w tym sektorze spowodowane przez liberalizację, globalizację i konwergencję.

Temat TIK w ramach 7.PR obejmuje badania przednormatywne i konormatywne istotne dla poprawy interoperacyjności i jakości norm oraz ich wdrażania. Przemysł prowadzi większość działań w zakresie badań przednormatywnych. Program prac 7.PR już obejmuje działania zmierzające do poprawy współpracy w opracowywaniu norm i rozwiązań interoperacyjnych.

Program prac europejskich organizacji normalizacyjnych (ESO) skupia się na technicznej interoperacyjności , zwłaszcza w ramach ETSI (Europejskiego Instytutu Norm Telekomunikacyjnych), natomiast interoperacyjność semantyczna stanowi część programu prac sektorowych grup ds. normalizacji, jak. np. e-zdrowie[42] i e-BIF[43]. Inne aspekty interoperacyjności — np. aspekty prawne — nie wchodzą w zakres ich kompetencji, są jednak częściowo uwzględnione w tematycznym programie prac 7.PR. Jako punkt wyjścia dla określenia najważniejszych czynników wspomagających interoperacyjność programy prac ESO zawierają działania służące określaniu problemów i wymagań. Ogólne ramy interoperacyjności w dziedzinie TIK zostaną zbadane pod nagłówkiem „rynek wewnętrzny” w ramach śródokresowego przeglądu inicjatywy i2010. Doświadczenie zdobyte podczas wdrażania prawodawstwa regulującego swobodny przepływ towarów wskazuje na pewien poziom ryzyka zakłóceń konkurencji ze względu na zróżnicowanie procedur wyznaczania i akredytowania organów oceny zgodności oraz systemów stosowanych przez władze krajowe. Z tego względu Komisja w ramach swojej propozycji w sprawie nowego pakietu dotyczącego rynku wewnętrznego towarów[44] przyjęła ostatnio wniosek dotyczący rozporządzenia [45] w sprawie zaostrzenia przepisów dotyczących nadzoru rynku.

Zasadniczym wymogiem planu działania na rzecz elektronicznych zamówień publicznych [46] jest interoperacyjność, która została wyraźnie wymieniona jako jeden z celów w planie działania na rzecz administracji elektronicznej [47]. Ze względu na przegląd europejskich ram interoperacyjności dla paneuropejskich usług administracji publicznej [48] prowadzone są obecnie badania i konsultacje, a wnioski dotyczące przeglądu zostaną przedłożone w odpowiednim czasie.

2.7. Umiejętności i zdolność zatrudnienia

Najważniejsze zalecenia grupy zadaniowej: Zwiększające się luki w zakresie e-umiejętności ograniczają innowacyjność i szerokie stosowanie TIK. Dlatego należy zwiększyć inwestycje w doskonalenie zawodowe nauczycieli i opracowywanie odpowiednich materiałów do nauczania, wzmożyć współpracę między przemysłem, rządami, pracodawcami i instytucjami oświaty oraz kontynuować starania na rzecz uwzględniania przedsiębiorczości w planach nauczania.

Działania w obszarze kształcenia, szkoleń i działania wspierające wchodzą głównie w zakres kompetencji państw członkowskich. Komisja będzie wspierać tego rodzaju inicjatywy organizując badania, imprezy, projekty współpracy i wymianę najlepszych praktyk za pośrednictwem istniejących programów UE, a zwłaszcza w ramach nowego programu uczenia się przez całe życie [49]. Wsparcie obejmie szeroką gamę umiejętności dotyczących zdolności zatrudnienia, począwszy od e-umiejętności i przedsiębiorczości[50] po umiejętności komunikacyjne oraz pracy zespołowej i rozwiązywania problemów.

Ponadto Komisja uwzględni podczas opracowywania komunikatu w sprawie długookresowej strategii na rzecz e-umiejętności, którego przyjęcie zaplanowano na 2007 r. , zalecenia grupy zadaniowej i oświadczenie ostatniego europejskiego forum ds. e-umiejętności[51]

[1] COM (2005) 474 z 5.10.2005.

[2] Pełne informacje na temat inicjatywy i2010 znajdują się na stronie:http://europa/eu.int/information_society/eeurope/i2010/index_en.htm

[3] Członkostwo w grupie zadaniowej: http://ec.europa.eu/enterprise/TIK/policy/doc/TIKtfm.pdf

[4] Pełne sprawozdanie grupy zadaniowej, lista członków i szczegóły dotyczące ustaleń roboczych znajdują się na stronie:http://ec.europa.eu/enterprise/TIK/taskforce.htm

[5] Sprawozdanie Komisji z 2006 r. na temat europejskiej konkurencyjności., COM(2006) 697, zawiera rozdział poświęcony analizie konkurencyjności sektora TIK.

[6] Zob. komunikat prasowy IP/07/181 z 14.2.2007. Ten pakiet działań zawiera przede wszystkim „Wniosek dotyczący rozporządzenia ustanawiającego procedury dotyczące stosowania niektórych krajowych przepisów technicznych do produktów wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu w innym państwie członkowskim”, COM(2007) 36 z 14.2.2007.

[7] Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych, Dz.U. L 376 z 27.12.2006, str. 36-68.

[8] Dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego.

[9] Plan działań w zakresie usług finansowych (FSAP),http://ec.europa.eu/internal_market/finances/index_en.htm

[10] Biała Księga - Polityka w dziedzinie usług finansowych na lata 2005-2010, COM(2005) 629 z 5.12.2005.

[11] Zob.: http://ec.europa.eu/information_society/policy/ecomm/tomorrow/index_en.htm. Propozycje legislacyjne zostaną przedłożone do końca 2007 r.

[12]

[13] Plan działania na rzecz administracji elektronicznej w ramach inicjatywy i2010: przyspieszenie wprowadzania elektronicznych usług administracji publicznej w Europie z korzyścią dla wszystkich, COM(2006) 173 z 25.4.2006.

[14] Zob.:

[15] „Strategia polityki konsumenckiej UE na lata 2007-2013” dostępna pod adresem :http://europa.eu.int/comm/consumers/overview/cons_policy/index_en.htm

[16] Zielona księga w sprawie przeglądu dorobku prawnego dotyczącego konsumentów, COM(2006) 744 z 8.2.2007

[17] Określono w komunikacie „Wdrażanie wspólnotowego programu lizbońskiego: Nowoczesna polityka wzrostu i zatrudnienia dla małych i średnich przedsiębiorstw,” COM(2005) 551 z 10.11.2005.

[18] COM (2006) 33 z 13.2.2006.

[19] Zob. portal eBSN: http://ec.europa.eu/enterprise/e-bsn/index_en.html

[20] Obserwacje sporządzone na podstawie ostatnich warsztatów eBSN i bazy danych eBSN na temat krajowych projektów.

[21] http://ec.europa.eu/information_society/eeurope/i2010/docs/i2010_high_level_group/i2010_hlg_convergence_paper_final.pdf

[22] Zob. portal na stronie http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/index_en.htm

[23] Dostępne za pośrednictwem strony internetowej http://ec.europa.eu/internal_market/copyright/levy_reform/index_en.htm

[24] Zmieniony wniosek dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków prawa karnego mających na celu zapewnienie egzekwowania praw własności intelektualnej, COM(2006) 168 z 26.4.2006.

[25] COM (2007) 165 z 3.4.2007.

[26] Wykaz Europejskich Platform Technologicznych można znaleźć na stronie:http://cordis.europa.eu/technology-platforms/individual_en.html

[27] Więcej informacji na temat ARTEMIS znajduje się na stronie: http://cordis.europa.eu/technology-platforms/individual_en.html

[28] Więcej informacji na temat ENIAC znajduje się na stronie: http://cordis.europa.eu/technology-platforms/individual_en.html

[29] Zob.: http://www.proinno-europe.eu

[30] Zob.: http://www.proinno-europe.eu/eca.html

[31] COM (2006) 728 z 22.11.2006.

[32] Dz.U. C 323 z 30.12.2006, str. 1-26

[33] Sektorowe panele ekspertów ds. innowacji, które proponują właściwe dla danego sektora priorytety działania i formułują pytania oraz zagadnienia, jakie należy podjąć, stanowią centralną część europejskiej inicjatywy INNOVA.

[34] COM(2006) 502, Wykorzystanie wiedzy w praktyce: Szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE.

[35] Dz.U. C 323 z 30.12.2006, str. 1-26

[36] COM (2006) 349 z 29.6.2006.

[37] Głównym celem grupy jest określenie, dla każdego uczestniczącego kraju, ram prawnych dotyczących wniesionego lub nie wniesionego w danym kraju kapitału podwyższonego ryzyka, a w przypadkach, w których obowiązujące uregulowania stanowią przeszkodę w działalności transgranicznej w zakresie kapitału podwyższonego ryzyka, zaproponowanie rozwiązań dla przezwyciężenia danych przeszkód. Zob. http://ec.europa.eu/enterprise/library/enterprise-europe/news-updates/2006/2006-11-29.htm

[38] CIP: http://ec.europa.eu/enterprise/enterprise_policy/cip/index_en.htm

[39] Zob. http://www.eib.org/site/index.asp?designation=rsff

[40] Powołana w ramach inicjatywy i2010 podgrupa e-zdrowie omawia obecnie zalecenie Komisji dotyczące wytycznych i dobrych praktyk w dziedzinie interoperacyjności elektronicznych dokumentacji i kart zdrowotnych.

[41] „Unijne badanie na temat szczególnego zapotrzebowania politycznego w zakresie normalizacyjnej w dziedzinie TIK”, http://www.TIKstandardisation.eu

[42] CEN TC 251

[43] CEN e-Business Interoperability Forum.

[44] Więcej informacji na stronie:http://ec.europa.eu/enterprise/regulation/internal_market_package/index_en.htm

[45] Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustalającego wymogi w zakresie akredytacji i nadzoru rynkowego odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu, COM(2007) 37 z 14.2.2007

[46] Plan działania w celu wdrożenia ram prawnych dla elektronicznych zamówień publicznych, COM(2004) 841 z 13.12.2004

[47] COM (2006) 173 z 25.4.2006.

[48] Zob.

[49] Zob.

[50] W ramach swoich wysiłków na rzecz promowania postawy przedsiębiorczości w społeczeństwie Komisja przedstawiła niedawno plan działania dotyczący edukacji z zakresu przedsiębiorczości w Europie („Oslo Agenda for Entrepreneurship Education in Europe”). Zob.:http://ec.europa.eu/enterprise/entrepreneurship/support_measures/training_education/index.htm

[51] Deklaracja przyjęta podczas konferencji jest dostępna na stronie:http://eskills.cedefop.europa.eu/conference2006/Thessaloniki_Declaration_2006.pdf