Wprowadzenie obowiązków rozliczania, zgłaszania bądź dokonywania obrotu na zorganizowanej platformie w Australii jest procesem dwuetapowym obejmującym, po pierwsze, decyzję właściwego ministra dotyczącą tego, czy przedmiotowe wymogi powinny mieć zastosowanie do określonych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, a po drugie, rozporządzenia wykonawcze i przepisy wydane przez australijską komisję papierów wartościowych i inwestycji (Australian Securities and Investments Commission, ASIC). Techniki ograniczania ryzyka nierozliczanych centralnie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym są wprowadzane przez australijski organ regulacji ostrożnościowej (Australian Prudential Regulation Authority, APRA).

Z analizy wynika, że we wszystkich jurysdykcjach objętych oceną dokonano znacznych postępów w zakresie przyjęcia i wdrażania reform pozagiełdowych rynków instrumentów pochodnych. Ponadto we wszystkich sześciu jurysdykcjach zajęto się kwestią stosowania różnych wymogów wobec banków centralnych i organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu.

Niniejsza ocena obejmuje cztery jurysdykcje, które ujęto w pierwszej ocenie, co do których jednak nie zalecono wówczas wyłączenia, jak również dwie inne jurysdykcje (Meksyk i Singapur), które zwróciły się o dokonanie oceny.

W 2013 r. Komisja przeprowadziła pierwszy przegląd ram prawnych dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w Japonii, Szwajcarii, Stanach Zjednoczonych, Australii, Kanadzie i Hongkongu. W dniu 22 marca 2013 r. Komisja przyjęła sprawozdanie, w którym stwierdzono, że ramy prawne Japonii i Stanów Zjednoczonych spełniają warunki wyłączenia banków centralnych i organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym, w tych dwóch jurysdykcjach z niektórych wymogów określonych w EMIR. W następstwie tego podmioty z tych państw dodano do wykazu podmiotów, do których rozporządzenie to nie ma zastosowania, określonego w art. 1 ust. 4 EMIR w drodze rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1002/2013.

Zgodnie z art. 1 ust. 6 EMIR Komisja Europejska jest uprawniona do zmiany wykazu podmiotów, do których rozporządzenie nie ma zastosowania, w drodze aktu delegowanego, jeżeli stwierdzi, po dokonaniu analizy międzynarodowego traktowania banków centralnych i organów publicznych zarządzających długiem publicznym w ramach prawnych innych jurysdykcji oraz po powiadomieniu o jej wynikach Parlamentu Europejskiego i Rady, że wyłączenie zadań monetarnych przedmiotowych banków centralnych państw trzecich z obowiązku rozliczenia i obowiązku zgłaszania jest konieczne.

W rozporządzeniu z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji (EMIR) ujęto między innymi wymóg centralnego rozliczania wszystkich zestandaryzowanych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, wymóg zgłaszania wszystkich kontraktów pochodnych do repozytoriów transakcji oraz wymóg wdrażania technik ograniczania ryzyka w odniesieniu do takich transakcji nierozliczanych centralnie.

Na podstawie przepisów ASIC dotyczących transakcji na instrumentach pochodnych (sprawozdawczość) z 2013 r., zmienionych w lutym 2015 r., wprowadzono obowiązek zgłaszania transakcji pochodnych poza rynkiem regulowanym. Obowiązek zgłaszania obejmuje obecnie wszystkie klasy aktywów pochodnych i obowiązuje od grudnia 2015 r.

Techniki ograniczania ryzyka

W październiku 2016 r. APRA wydał standard ostrożnościowy obejmujący wymóg stosowania technik ograniczania ryzyka w odniesieniu do nierozliczanych centralnie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Zobowiązano w nim do stosowania kilku technik ograniczania ryzyka: szybkiego potwierdzania transakcji, uzgadniania portfela, kompresji portfela, procedur rozstrzygania sporów oraz istnienia procesów wycen. Nie ustalono jeszcze daty rozpoczęcia ich obowiązywania.

4.2.Kanada

Wdrażanie reform pozagiełdowych rynków instrumentów pochodnych opiera się na dwóch równoległych filarach. Główny urząd nadzoru instytucji finansowych (Office of the Superintendent of Financial Institutions, OSFI), będący kanadyjskim organem regulacji ostrożnościowej, określa, za pomocą wytycznych, ogólne wymogi dotyczące instytucji finansowych nadzorowanych na poziomie federalnym (FRFI). Prowincje i terytoria są następnie odpowiedzialne za regulację rynków w ich konkretnych jurysdykcjach. Kanadyjski organ ds. papierów wartościowych (Canadian Securities Administrators, CSA), organizacja patronacka kanadyjskich regionalnych i terytorialnych organów nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych, jest odpowiedzialny za koordynację i harmonizację regulacji rynków kapitałowych w Kanadzie. Opracowuje przepisy, które są następnie ogłaszane i wprowadzane przez prowincje.

Obowiązek rozliczania

Obowiązek rozliczania jest wdrażany przez wszystkie regionalne organy nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych za pomocą proponowanego instrumentu krajowego 94-101 Mandatory Central Counterparty Clearing of Derivatives [obowiązek rozliczania instrumentów pochodnych za pośrednictwem kontrahentów centralnych] (proponowanego NI 94-101) opracowywanego przez CSA, a na poziomie federalnym przez OSFI za pomocą jego wytycznych B-7: Derivatives Sound Practices [Dobre praktyki w zakresie instrumentów pochodnych], które weszły w życie w grudniu 2014 r. Zgodnie z wytycznymi B-7 instytucje finansowe nadzorowane na poziomie federalnym mają, o ile to możliwe, centralnie rozliczać zestandaryzowane instrumenty pochodne. W proponowanym NI 94-101 przewiduje się obowiązkowe centralne rozliczanie niektórych instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i wymienia się kontrahentów, do których obowiązek rozliczania będzie miał zastosowanie. Ostateczny przepis powinien być przyjęty na początku 2017 r.

Obowiązek zgłaszania

Obowiązek zgłaszania jest wdrażany na poziomie prowincji za pomocą przepisów uchwalonych przez każdy regionalny organ nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych. Szczegółowe przepisy istnieją w prowincjach Ontario, Quebec i Manitoba; we wszystkich pozostałych prowincjach (jurysdykcje MI) obowiązek zgłaszania został wprowadzony za pomocą wielostronnego instrumentu 96-101 Trade Repositories and Derivatives Data Reporting [Repozytoria transakcji i zgłaszanie danych dotyczących instrumentów pochodnych] (MI 96-101). Przepisy dotyczące zgłaszania transakcji mają w całości zastosowanie do wszystkich prowincji od listopada 2016 r. Regionalne i wielostronne instrumenty są zasadniczo zharmonizowane w odniesieniu do obowiązku zgłaszania i wymagają zgłaszania transakcji, w których uczestniczy co najmniej jeden lokalny kontrahent. Na poziomie federalnym, zgodnie z wytycznymi B-7, instytucje finansowe nadzorowane na tym poziomie muszą zgłaszać transakcje na podstawie przepisów dotyczących zgłaszania obowiązujących w prowincji, w której znajduje się ich siedziba lub główne miejsce działalności.

Techniki ograniczania ryzyka

Na poziomie federalnym wytyczne OSFI B-7 przedstawiają w zarysie techniki ograniczania ryzyka w odniesieniu do instrumentów pochodnych nierozliczanych centralnie, jako że mają one zastosowanie do instytucji finansowych nadzorowanych na poziomie federalnym. Ponadto wytyczne OSFI E-22 Margin Requirements for Non-Centrally Cleared Derivatives [wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do instrumentów pochodnych nierozliczanych centralnie], które weszły w życie we wrześniu 2016 r., dotyczą takich kwestii, jak rozstrzyganie sporów i metody wyceny w przypadku wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do instrumentów pochodnych nierozliczanych centralnie. Na poziomie prowincji CSA opracowuje obecnie przepis dotyczący rejestracji pośredników, który ma nałożyć wymóg stosowania technik ograniczania ryzyka na uczestników rynków instrumentów pochodnych. Wezwanie do składania uwag dotyczących przepisu ma być opublikowane w 2017 r., a przepis ma wejść w życie w pierwszej połowie 2018 r.

4.3.Hongkong

W Hongkongu funkcjonuje dwuetapowy proces wdrażania reform pozagiełdowych rynków instrumentów pochodnych. Ramy regulacyjne wprowadzono jako prawo pierwotne, w szczególności w drodze rozporządzenia (zmieniającego) w sprawie papierów wartościowych i kontraktów terminowych typu future z 2014 r., które zmienia pierwotne rozporządzenie w sprawie papierów wartościowych i kontraktów terminowych typu future (SFO) z 2002 r. Do tego dochodzi(-ą) prawo (tj. przepisy) uzupełniające określające szczegółowe wymogi dotyczące obowiązków w zakresie zgłaszania, rozliczania i obrotu, sporządzone przez komisję ds. papierów wartościowych i transakcji terminowych typu future (Securities and Futures Commission, SFC) za zgodą organu kształtującego politykę pieniężną Hongkongu (Hong Kong Monetary Authority, HKMA) oraz po zasięgnięciu opinii sekretarza stanu ds. finansowych.

Obowiązek rozliczania

Rozporządzeniem zmieniającym wprowadza się obligatoryjny obowiązek rozliczania transakcji na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Jak wynika z przepisów upoważniających, określone przepisami osoby muszą rozliczać transakcje pochodne poza rynkiem regulowanym za pośrednictwem wyznaczonego centralnego kontrahenta zgodnie z przepisami dotyczącymi rozliczania. Wprowadzenie tego obowiązku nastąpi etapami. Przepisy dotyczące pierwszego etapu weszły w życie we wrześniu 2016 r.

Obowiązek zgłaszania

Rozporządzenie zmieniające ustanawia również obowiązek zgłaszania. Określona przepisami osoba musi zgłaszać HKMA odpowiednie transakcje pochodne zawierane poza rynkiem regulowanym zgodnie z wymogami określonymi w przepisach dotyczących zgłaszania. Etap 1 zgłaszania odnosi się do ograniczonej liczby rodzajów instrumentów pochodnych i nieco szerszego zakresu osób niż w ramach obowiązku rozliczania . Przepisy dotyczące etapu 2 rozszerzają zakres produktów celem uwzględnienia wszystkich pięciu klas aktywów oraz zakres informacji, które należy przekazywać w przypadku każdej transakcji. Niezmieniony pozostaje zakres określonych przepisami osób. Zgłaszanie w ramach etapu 2 rozpocznie się w lipcu 2017 r.

Techniki ograniczania ryzyka

W Hongkongu przewidziano dwa zbiory standardów ograniczania ryzyka. Pierwszy z nich, który ma być opracowany przez SFC, będzie miał zastosowanie wyłącznie do przedsiębiorstw licencjonowanych (LC) przez SFC na mocy SFO. Konsultacje na temat projektów standardów będą prowadzone w 2017 r. Drugi zbiór został opracowany przez HKMA i ma zastosowanie do instytucji upoważnionych (AI) przez HKMA na mocy rozporządzenia bankowego. Wdrożenie powyższych standardów miało się pierwotnie rozpocząć we wrześniu 2016 r. Jednak w sierpniu 2016 r. HKMA odroczył rozpoczęcie procesu wdrażania, zważywszy że podobne opóźnienia ogłoszono w innych dużych jurysdykcjach.

4.4.Meksyk