Zmieniony wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, uchylające decyzję nr 1336/97/WE /* COM/2013/0329 final - 2011/0299 (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Kontekst ogólny Niniejsza inicjatywa stanowi część strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego[1], zgodnie z którą infrastrukturze usług cyfrowych nadano znaczenie priorytetowe w ramach Europejskiej agendy cyfrowej, będącej jedną z inicjatyw przewodnich[2]. Podkreślono Celem Europejskiej agendy cyfrowej jest, między innymi, wdrażanie transgranicznych internetowych usług publicznych, mających na celu ułatwienie mobilności przedsiębiorstw i obywateli. W szczególności, interoperacyjność usług publicznych jest niezbędna, jeżeli przepisy prawne i inicjatywy dotyczące rynku wewnętrznego (takie jak dyrektywa usługowa lub plan działania na rzecz elektronicznych zamówień publicznych) opierają się na możliwości współpracy przedsiębiorstw oraz załatwiania formalności z organami administracji publicznej drogą elektroniczną oraz ponad granicami państw. W agendzie cyfrowej podkreślono również konieczność podjęcia dalszych działań w celu udostępnienia i upowszechnienia szerokopasmowego internetu oraz zwiększenia przepustowości połączeń, zarówno przy użyciu technologii stacjonarnych, jak i bezprzewodowych, oraz w celu ułatwienia inwestycji w nowe, bardzo szybkie, otwarte i konkurencyjne sieci internetowe, które staną się są nieodzownym elementem nowoczesnej gospodarkiprzyszłości. Unia Europejska wyznaczyła sobie ambitne cele dotyczące rozwoju i upowszechnienia dostępu szerokopasmowego do 2020 r. W dniu 29 czerwca 2011 r. Komisja przyjęła komunikat zatytułowany „Budżet z perspektywy »Europy 2020«” dotyczący kolejnych wieloletnich ram finansowych (2014–2020)[3], w którym zaproponowano utworzenie instrumentu „Łącząc Europę” mającego ułatwić realizację priorytetowych inwestycji w zakresie infrastruktury energetycznej, transportowej i informatycznej za pomocą jednego funduszu o wartości 40 mld EUR; w ramach tej kwoty Komisja zaproponowała przeznaczenie 9,2 mld EUR przeznaczono na sieci i usługi cyfrowe. W dniu 8 lutego 2013 r. Rada Europejska przyjęła konkluzje w sprawie nowych wieloletnich ram finansowych, ustalając budżet na instrument „Łącząc Europę” w wysokości 1 mld EUR. Na tej podstawie Komisja proponuje obecnie zmianę swojego wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych. Podczas sporządzania niniejszego dokumentu rokowania między Radą a Parlamentem Europejskim na temat kolejnych wieloletnich ram finansowych nie zostały jeszcze zakończone. W toku są również rokowania w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę”. Zmieniony wniosek w miarę możliwości uwzględnia najnowsze stanowiska w Radzie i właściwej komisji Parlamentu Europejskiego. Ma on na celu skoncentrowanie zaangażowania instrumentu „Łącząc Europę” na mniejszej liczbie projektów z zakresu infrastruktury usług cyfrowych, w oparciu o zestaw rygorystycznych kryteriów stosowanych przy określaniu priorytetów oraz przewiduje ograniczony wkład w projekty dotcyzące łączy szerokopasmowych wnoszony za pośrednictwem instrumentów finansowych, w celu zwiększenia inwestycji prywatnych, jak również inwestycji ze źródeł publicznych innych niż instrument „Łącząc Europę”. Mimo ograniczonego wsparcia finansowego w zakresie łączy szerokopasmowych wniosek ustanawia ramy umożliwiające szersze zaangażowanie podmiotów instytucjonalnych i gospodarczych, takich jak Europejski Bank Inwestycyjny. Cel wniosku Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie zbioru wytycznych obejmujących cele i priorytety dotyczące sieci szerokopasmowych i infrastruktury usług cyfrowych w dziedzinie telekomunikacji w kontekście instrumentu „Łącząc Europę”. W zamieszczonych w załączniku wytycznych przedstawiono projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w zakresie rozwoju sieci szerokopasmowych i infrastruktury usług cyfrowych i sieci szerokopasmowych. Projekty te powinny zapewnić zwiększenie konkurencyjności gospodarki europejskiej, w tym małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), wspierać rozwój wzajemnych połączeń między sieciami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi oraz ich interoperacyjność i dostęp do nich, a także wspierać rozwój jednolitego rynku cyfrowego. Projekty te kwalifikują się do wsparcia finansowego ze strony UE w ramach źródeł finansowania dostępnych na mocy rozporządzenia ustanawiającego instrument „Łącząc Europę”, które towarzyszy niniejszemu rozporządzeniu. Zgodnie z podejściem przyjętym w niniejszym rozporządzeniu, jego główny cel ma polegać na usunięciu Celem niniejszego rozporządzenia jest usunięcie ograniczeń, które utrudniają dokończenie procesu tworzenia jednolitego rynku cyfrowego, co ma nastąpić poprzez zapewnienie dostępu do sieci oraz dostępu, w tym także w ujęciu transgranicznym, do infrastruktury publicznych usług cyfrowych. W przeciwieństwie do finansowania np. obwodnicy wokół stolicy, która jest niezwykle ważna dla zapewnienia płynności ruchu w korytarzu transportowym, Przeszkody o charakterze operacyjnym, które występują w przypadku sieci telekomunikacyjnych, dotyczą zarówno podaży, jak i popytu. Po stronie podaży ograniczenia w dużym stopniu związane są z nieprawidłowościami nie w pełni optymalną sytuacją w zakresie funkcjonowania rynku oraz z powiązanym z nimi słabym uzasadnieniem ekonomicznym inwestycji w sieci szerokopasmowe i projekty polegające na udostępnianiu podstawowych usług publicznych przez internet (np. e-zdrowie, e-tożsamość, elektroniczne zamówienia publiczne i ich transgraniczna interoperacyjność). Po stronie popytu wykorzystanie potencjału gospodarczego jednolitego rynku cyfrowego uzależnione jest od tego, czy wszyscy obywatele, podmioty gospodarcze i organy administracji publicznej mają dostęp do sieci cyfrowych. Celem instrumentu „Łącząc Europę” jest wykorzystanie innowacyjnych instrumentów finansowych w celu wspierania inwestycji w infrastrukturę poprzez zmniejszanie ryzyka inwestycyjnego i zapewnienie inwestorom alternatywnym oraz inwestorom o ugruntowanej pozycji bardziej długofalowych źródeł finansowania. Innowacyjne instrumenty finansowe zapewniają znaczący efekt dźwigni w przypadku inwestycji prywatnych i publicznych, przy czym cały czas oparte są na mechanizmach rynkowych. W przypadkach, w których ekonomiczne uzasadnienie dla inwestycji w infrastrukturę jest szczególnie słabe, w ramach instrumentu „Łącząc Europę” przewidziano również możliwość współfinansowania w formie dotacji. W dziedzinie sieci szerokopasmowych działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania powinny obejmować inwestycje w sieci, które mogą umożliwić realizację przewidzianego w Europejskiej agendzie cyfrowej celu polegającego na zapewnieniu do 2020 r. powszechnego dostępu do łączy szerokopasmowych o przepustowości 30 Mb/s lub zapewnieniu co najmniej połowie gospodarstw domowych dostępu do łączy o przepustowości przekraczającej 100 Mb/s. Przygotowany zostanie zrównoważony portfel projektów dotyczących łączy o przepustowości 30 Mb/s oraz projektów obejmujących łącza o przepustowości 100 Mb/s, przy czym konieczne będzie należyte uwzględnienie potrzeb inwestycyjnych państw członkowskich, które w przybliżeniu sięgają 270 mld EUR. W zakresie infrastrukturę infrastruktury usług cyfrowych projekty mające na celu usunięcie przeszkód utrudniających wprowadzanie usług w ramach interoperacyjnych sieci realizowane są za pomocą zamówień publicznych i dotacji bezpośrednich, w niektórych przypadkach obejmujące przeważnie ze stuprocentową stawką współfinansowania platform na poziomie unijnymwysokie stawki współfinansowania, ponieważ nie istnieją podmioty w naturalny sposób będące właścicielami europejskiej infrastruktury usług interoperacyjnych. W rzeczywistości ani poszczególne państwa członkowskie, ani inwestorzy prywatni nie są w stanie zapewnić wprowadzenia interoperacyjnych usług transgranicznych. Unijna wartość dodana jest zatem wysoka. W ramach projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych przyznano priorytet podstawowym elementom wymienionym w załączniku. obejmują transeuropejskie sieci szkieletowe o wysokiej przepustowości łączące organy administracji publicznej, transgraniczne usługi administracji elektronicznej oparte na interoperacyjnych usługach identyfikacji i uwierzytelniania (np. ogólnoeuropejskie elektroniczne procedury zakładania działalności gospodarczej i składania zamówień, e-sprawiedliwość, transgraniczne usługi w dziedzinie e-zdrowia), to set up a business; Interoperacyjne transgraniczne usługi związane z e-sprawiedliwością: zapewnienie dostępu do informacji sektora publicznego, w tym dostępu do zasobów cyfrowych stanowiących część europejskiego dziedzictwa kulturowego, domeny data.eu oraz zasobów internetowych w wielu językach, a także zapewnienie bezpieczeństwa i ochrony (działania związane z inicjatywą Bezpieczniejszy Internet i ochroną infrastruktury krytycznej) oraz zapewnienie inteligentnych usług energetycznych. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania mogą również obejmować działania dotyczące elektronicznych usług publicznych realizowane w ramach programów wspólnotowych, takich jak np. program ISA („Rozwiązania interoperacyjne dla europejskich organów administracji publicznej”). Corocznie, zależnie od dostępności funduszy, określone elementy infrastruktury usług cyfrowych ujęte w Załączniku zostaną wskazane w celu realizacji. Kwota środków dostępnych na mocy niniejszego rozporządzenia na sieci szerokopasmowe będzie niewielka. Podczas gdy aktualne pozostają przesłanki publicznego wsparcia finansowego w obszarach, w których inwestycje sektora prywatnego są niewystarczające, wsparcie publiczne będzie musiało pochodzić głównie z innych źródeł niż instrument „Łącząc Europę”, w szczególności ze źródeł krajowych i europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, w ramach których technologie informacyjne i komunikacyjne mogą być zaliczane do celów tematycznych objętych priorytetowymi wymogami dotyczącymi koncentracji tematycznej. Jednakże z uwagi na kluczowe znaczenie sieci szerokopasmowych dla wzrostu i zatrudnienia oraz w świetle wyzwań – zarówno finansowych, jak i technicznych – związanych z publicznymi inwestycjami w sektorze, niniejsze rozporządzenie przewiduje ograniczoną interwencję wspierającą. Instrument „Łącząc Europę” będzie finansować niewielki wkład w stworzenie instrumentów finansowych na poziomie Unii Europejskiej (zwanym dalej „poziomem unijnym”), w szczególności we współpracy z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, które mają potencjał w zakresie ułatwienia efektywnego wykorzystania innych zasobów publicznych oraz prywatnych. W związku z tym sam instrument „Łącząc Europę” będzie w stanie finansować jedynie ograniczoną liczbę projektów związanych z dostępem szerokopasmowym, jednakże dodatkowo ułatwi skuteczną alokację na przykład europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (dalej zwanych funduszami ESI) poprzez umożliwienie instytucjom zarządzającym wniesienia w tym zakresie wkładu z programów operacyjnych. Wkład ten będzie wyodrębniony na stosowanie w danym państwie członkowskim lub regionie oraz ułatwiwytworzenie masy krytycznej i uzyskanie korzyści skali w realizacji projektów. Poprzez ustanowienie ram umożliwiających szersze zaangażowanie przedsiębiorstw i podmiotów instytucjonalnych wniosek zmierza do zwiększenia poziomu wkładu w realizację projektów związanych z dostępem szerokopasmowym będących przedmiotem wspólnego zainteresowania poza finansowanie na mocy rozporządzenia. Działania podejmowane w ramach projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania kwalifikują się do wsparcia finansowego ze strony UE w ramach instrumentów dostępnych na mocy rozporządzenia ustanawiającego instrument „Łącząc Europę”[4]. Niniejszy wniosek należy zatem rozpatrywać w połączeniu z wnioskiem dotyczącym tego rozporządzenia. W rozporządzeniu przewidziano ponadto kryteria identyfikacji nowych projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, które będą się opierać na dokonywanej przez Komisję ocenie zmieniających się priorytetów politycznych, postępu technicznego i sytuacji na stosownych rynkach. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Rozwój łączy szerokopasmowych był już przedmiotem licznych konsultacji z państwami członkowskimi, przedstawicielami branży i partnerami społecznymi. Szczególne znaczenie miały obrady okrągłego stołu z udziałem wiceprzewodniczącej Komisji Neelie Kroes oraz dyrektorów przedsiębiorstw, wśród których znaleźli się dostawcy treści, producenci sprzętu, inwestorzy i operatorzy telekomunikacyjni (m.in. Nokia, Alcatel Lucent, Google, Ericsson i News Corp), a także pierwsze zgromadzenie agendy cyfrowej, które odbyło się w Brukseli w dniach 16 i 17 czerwca 2011 r. z udziałem ponad tysiąca zainteresowanych stron z sektora prywatnego i publicznego oraz przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. W trakcie tych obrad oraz przy wielu innych okazjach zainteresowane strony na ogół podzieliły opinię Komisji, zgodnie z którą stosowany obecnie model inwestycji w dziedzinie telekomunikacji nie przyczyni się w wystarczający sposób do szerokiego udostępnienia wszystkim europejskim obywatelom przystępnej cenowo, wysokiej jakości infrastruktury szerokopasmowej, i z zadowoleniem przyjęły plany Komisji dotyczące realizowania ukierunkowanych inwestycji publicznych, np. poprzez wykorzystanie innowacyjnych instrumentów finansowych, w celu zwiększania inwestycji w infrastrukturę oraz wspierania alternatywnych i bardziej zrównoważonych modeli inwestycji. W projekcie sprawozdania dotyczącego przyszłych wieloletnich ram finansowych (MFF) Parlament Europejski podkreślił znaczenie wykorzystania budżetu w celu zwiększenia inwestycji w infrastrukturę szerokopasmową. Jeśli chodzi o transgraniczną infrastrukturę usług informatycznych, Komisja od wielu lat współpracuje z różnymi grupami zainteresowanych stron. W przedstawianych przez ekspertów ocenach i opiniach dotyczących prowadzonych obecnie działań, takich jak Europeana (w dziedzinie dziedzictwa kulturowego) i program Bezpieczniejszy Internet, nawołuje się na ogół do kontynuowania i rozszerzania zakresu prowadzonych działań. W świetle przewidywanego cięcia w budżecie z poziomu 9,2 mld EUR do 1 mld EUR istnieje wyraźna potrzeba ograniczenia zakresu programu. W odniesieniu do infrastruktury usług cyfrowych można to osiągnąć poprzez zmniejszenie liczby proponowanych pierwotnie usług lub poprzez wprowadzenie zestawu bardziej rygorystycznych kryteriów finansowania. Niniejszy wniosek Komisji w rzeczywistości uwzględnia obie możliwości: dwie usługi zostały usunięte z załącznika do niniejszego wniosku („transeuropejskie sieci szkieletowe o wysokiej przepustowości łączące organy administracji publicznej”, „rozwiązania z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych na potrzeby inteligentnych sieci energetycznych oraz inteligentnych usług energetycznych”) ze względów budżetowych, podczas gdy dodano jedną infrastrukturę usług użyteczności publicznej (zob. poniżej). W dotychczasowych obradach ustawodawczych członkowie grupy roboczej Rady ds. telekomunikacji zasugerowali dodanie dodatkowej infrastruktury usług cyfrowych w zakresie „Procedur elektronicznych w przypadku przeprowadzki z jednego kraju UE do innego”, „Europejskiej platformy służącej do powiązania usług online z dziedziny pracy i ubezpieczeń społecznych” oraz „Internetowej współpracy administracyjnej”. Ze względów budżetowych nie wszystkie zostały utrzymane w załączniku do niniejszego wniosku. Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii Parlamentu Europejskiego dodała dodatkową infrastrukturę usług cyfrowych w następujących zakresach: „Rozwój infrastruktury w transporcie publicznym w celu umożliwienia stosowania bezpiecznych i interoperacyjnych usług mobilnych w miejscu zamieszkania”, „Platforma internetowego rozstrzygania sporów”, „Europejska platforma dostępu do zasobów edukacyjnych”, „Transgraniczne interoperacyjne elektroniczne systemów fakturowania”. Niektóre z nich utrzymano w załączniku do niniejszego wniosku. W dziedzinie łączy szerokopasmowych program nie przewiduje żadnej interwencji lub ustala ograniczony zakres interwencji, dążąc do zwiększenia zaangażowania inwestycji prywatnych oraz innych funduszy publicznych. Ponieważ w ramach funduszy ESI będą dostepne środki na rozwój sieci szerokopasmowych, w szczególności jako czwarty temat priorytetowy dotyczący koncentracji w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, i ponieważ wykorzystanie funduszy strukturalnych na rozwój sieci szerokopasmowych było problematyczne, niniejszy wniosek przewiduje ustanowienie instrumentów finansowych w celu zapewnienia skutecznego sposobu podziału między innymi środków z funduszy strukturalnych. Zarówno Rada, jak i Parlament, podzielają opinię, że interwencja nie powinna zastępować inwestycji prywatnych. Obie instytucje zgodziły się także, iż program ten powinien opierać się na zasadzie neutralności technologicznej – jednakże PE wprowadził bardzo ambitny cel w zakresie szybkości transmisji („1Gb/s tam, gdzie jest to możliwe, i powyżej”), podczas gdy niektóre państwa członkowskie dążyły do złagodzenia pierwotnego wniosku Komisji wiążącego udział instrumentu „Łącząc Europę” z drugim celem Europejskiej agendy cyfrowej zakładającym osiągnięcie przepustowości na poziomie 30 Mb/s. Podkreślając, że priorytetem dla funduszy UE powinny być najnowocześniejsze technologie i umożliwiając jednocześnie państwom członkowskim elastyczność w wyborze projektów, które mogłyby w poszczególnych krajach korzystać z dostępu do długoterminowych środków finansowych, niniejszy wniosek potwierdza związek z celami agendy cyfrowej, zachowując jednocześnie ducha preferencji wyrażonych przez obydwie instytucje. Dyskutowano także na temat preferowanej metody interwencji, tj. dotacji lub instrumentów finansowych (pożyczki, gwarancje, obligacje projektowe, emisja instrumentów kapitałowych). W związku z ograniczonymi zasobami niniejszy wniosek przewiduje jedynie ustanowienie instrumentów finansowych jako źródła skutecznie wycenionych długoterminowych funduszy, dostosowanych do potrzeb w zakresie infrastruktury. W zakresie kwestii horyzontalnych w pierwotnym wniosku Komisji przewidziano uprawnienia na mocy aktów delegowanych do dokonywania zmian w wykazie projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania ujętych w załączniku. W niniejszym wniosku uwzględniono obawy wyrażone w szczególności przez państwa członkowskie i przewidziano wystarczająco elastyczne sformułowania w załączniku, a także potwierdzono, że niezbędne korekty programu zostaną dokonane w drodze aktu wykonawczego. W trakcie negocjacji ustawodawczych i budżetowych instrument „Łącząc Europę” został zatwierdzony przez liczne organizacje zainteresowanych stron, takie jak Digital Europe (Europa Cyfrowa), fundacja Europeana, Public Sector Information Alliance (Stowarzyszenie ds. Informacji Sektora Publicznego), Multilingual Europe Technology Alliance (Stowarzyszenie ds. Technologii na rzecz Wielojęzycznej Europy), European Telecommunications Network Operators' Association (Stowarzyszenie Europejskich Operatorów Sieci Telekomunikacyjnych ) oraz European Competitive Telecommunications Association (Europejskie Stowarzyszenie na rzecz Konkurencji w Telekomunikacji), a także Rady FTTH. W oryginale sprawozdania z oceny skutków, przeprowadzonej w 2011 r., rozważono dwie możliwości. Pierwszy wariant podstawowy nie przewiduje przewidywał finansowania infrastruktury szerokopasmowej ze środków UE, z wyjątkiem ewentualnego współfinansowania z funduszy strukturalnych ESI oraz kontynuacji programu na rzecz konkurencyjności i innowacji w dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych jedynie na skalę pilotażową. Postępując zgodnie z tym scenariuszem nie osiągnięto by masy krytycznej ani nie umożliwiono by wprowadzenia usług cyfrowych, a w wielu regionach inwestycje w infrastrukturę szerokopasmową byłyby niewystarczające i finansowane w sposób nieefektywny ze względu na brak presji konkurencyjnej i wysokie ryzyko handlowe. Podobnie, można było się spodziewać, że ze względu na rozdrobnienie lub nieoptymalne działania i rozwiązania techniczne, brak masy krytycznej oraz wysokie koszty ponoszone przez usługodawców i usługobiorców internetowe usługi publiczne pozostałyby słabo rozwinięte i nie byłyby interoperacyjne na poziomie transgranicznym. Tym samym wariant ten nie przyczyniłby się do realizacji jednolitego rynku cyfrowego, a wielu Europejczyków w dalszym ciągu nie korzystałoby z możliwości, które stwarza technologia cyfrowa. W ramach drugiego wariantu zaproponowano wprowadzenie instrumentu finansowego instrumentów finansowych, które stanowiłyby uzupełnienie środków finansowych dostępnych obecnie w ramach wariantu pierwszego i zapewniłyby efekt dźwigni. Działanie to uwzględniono we wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych opublikowanym przez Komisję Europejską w dniu 29 czerwca 2011 r., w sprawie utworzenia instrumentu „Łącząc Europę” w celu finansowania infrastruktury. Nowy instrument będzie finansował projekty infrastrukturalne o dużej wartości dodanej dla UE, nie tylko „twardą” infrastrukturę, ale również „miękką i inteligentną” infrastrukturę oraz struktury zarządzania związane z rozwojem sieci bazowej w dziedzinie transportu, korytarzy priorytetowych w dziedzinie energii oraz infrastruktury cyfrowej. Instrument ten miałby wesprzeć projekty o dużej europejskiej wartości dodanej, takie jak realizacja połączeń transgranicznych lub wprowadzenie ogólnoeuropejskich systemów, które muszą zostać wdrożone do 2020 r. W celu uzyskania najwyższej skuteczności działań wprowadzone zostałyby odpowiednie przepisy zapewniające połączenie instrumentów rynkowych z bezpośrednim wsparciem UE. w celu wspierania inwestycji w infrastrukturę specjalistyczną. W przypadku dotacji Komisja – wspierana ewentualnie przez agencję wykonawczą – pozostawałaby odpowiedzialna za ogólne planowanie i wybór projektów, zaś promotorzy projektów nadzorowaliby realizację działań na miejscu. W przypadku instrumentów finansowych realizacja projektu zostanie powierzona specjalistycznej instytucji finansowej, ale Komisja będzie decydować o ich kwalifikowalności. Państwa członkowskie będą współuczestniczyć w powyższych działaniach opracowując krajowe plany na rzecz szybkiego Internetu – zgodnie z celami dotyczącymi dostępu szerokopasmowego – podczas gdy jednoczesne tworzenie map infrastruktury szerokopasmowej oraz związanych z nią usług (na szczeblu unijnym i krajowym/regionalnym) umożliwi określenie obszarów nieposiadających dostępu szerokopasmowego i zachęci różnego rodzaju prywatnych i publicznych inwestorów do podejmowania stosownych inicjatyw. Nowy wniosek nie zmienia zasadniczo ducha bądź metod interwencji rozpatrywanych w drugim wariancie, ale poprzez bardziej rygorystyczne kryteria kwalifikowalności zmniejsza jego zakres. Duża liczba transgranicznych usług cyfrowych, służących wdrażaniu wymiany między europejskimi administracjami publicznymi w celu wsparcia polityk UE, jest faktem. Przy stosowaniu nowych rozwiązań ważne jest wykorzystywanie istniejących rozwiązań realizowanych w powiązaniu z innymi inicjatywami europejskimi, unikanie powielania prac i zapewnienie koordynacji oraz harmonizacji podejść i rozwiązań w ramach wszystkich inicjatyw i polityk, takich jak np. program ISA, program Fiscalis i program „Horyzont 2020”. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawa prawna Rozporządzenie, którego dotyczy wniosek, uchyli i zastąpi decyzję nr 1336/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 1997 r. w sprawie zbioru wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych. Proponowane działania będą zgodne z art. 172 TFUE, który stanowi podstawę prawną działań UE wspierających budowę i rozwój sieci transeuropejskich w zakresie infrastruktury transportu, telekomunikacji i energetyki. Pomocniczość i proporcjonalność Skoordynowany rozwój transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych mający na celu wspieranie wprowadzania infrastruktury szerokopasmowej, rozwoju usług w ramach jednolitego rynku europejskiego oraz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej wymaga podjęcia działań na poziomie Unii, ponieważ państwa członkowskie nie mogłyby podjąć tych działań indywidualnie. Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności i mieści się w zakresie działania w dziedzinie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, zgodnie z art. 170 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Wybór instrumentu prawnego Obowiązujące obecnie wytyczne dotyczące telekomunikacji zaproponowano i przyjęto w formie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady skierowanej do państw członkowskich, dzięki czemu wytyczne są wiążące w całości dla wszystkich państw członkowskich. Proponowany instrument ułatwi jednak rozbudowę infrastruktury telekomunikacyjnej i rozwój usług zwłaszcza podmiotom prywatnym (w tym operatorom, przedsiębiorstwom użyteczności publicznej, producentom sprzętu itp.) oraz władzom regionalnym i lokalnym. Ze względu na fakt, iż oprócz państw członkowskich w procesie planowania, rozwoju i eksploatacji cyfrowych sieci telekomunikacyjnych będzie współuczestniczyć większa liczba podmiotów, konieczne jest zagwarantowanie, by wytyczne były wiążące dla wszystkich. W związku z powyższym Komisja wybrała rozporządzenie jako instrument prawny dla niniejszego wniosku. Finansowanie Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania kwalifikują się do wsparcia finansowego ze strony UE w ramach instrumentów dostępnych na mocy rozporządzenia ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” [XXX/2012]. Wsparcia finansowego udziela się zgodnie z właściwymi przepisami i procedurami przyjętymi przez Unię oraz zgodnie z priorytetami w zakresie finansowania, a także w zależności od dostępności środków. Przekazanie uprawnień Ponieważ sieci telekomunikacyjne rozwijają się szybko, w przyszłości konieczna może okazać się modyfikacja wykazu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w celu uwzględnienia tych szybko zachodzących zmian. Aby umożliwić podejmowanie tego rodzaju działań, proponuje się powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Wpływ na inne wnioski Komisji Niniejsza zmiana wniosku Komisji ma wpływ na inny dokument będący obecnie przedmiotem procesu legislacyjnego, a mianowicie na rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające instrument „Łącząc Europę”. Rozporządzenie to określa warunki, metody i procedury udzielania unijnej pomocy finansowej na rzecz transeuropejskich sieci w sektorach transportu, energii i telekomunikacji. Niezbędne zmiany nie będą miały wpływu na horyzontalne elementy rozporządzenia ustanawiającego instrument „Łącząc Europę”, z wyjątkiem oznakowania rozporządzenia jako mającego znaczenie dla EOG, w celu umożliwienia uczestnictwa państwom EOG. Zmiany rozporządzenia ustanawiającego instrument „Łącząc Europę będą ograniczone i mogą obejmować zmiany sformułowania niektórych motywów w celu uwzględnienia zmian w zakresie głownych celów interwencji oraz korektę lub usunięcie niektórych przepisów, w tym art. 7 ust. 4 dotyczącego kwalifikowalności i warunków pomocy finansowej w dziedzinie telekomunikacji oraz art. 10 ust 4. lit. b) dotyczącego stawek finansowania działań w zakresie dostępu szerokopasmowego. W art. 20 przekazanie uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych w celu zmiany części załącznika dotyczących telekomunikacji nie będzie już konieczne. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie wiąże się z dodatkowymi obciążeniami dla budżetu UE. Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie wytycznych dotyczących wdrażania transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych jest powiązany z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia ustanawiającego instrument „Łącząc Europę”, które zapewni ramy prawne i finansowe. Na We wniosku Komisji dotyczącym nowych wieloletnich ram finansowych przewidywano kwotę 9,2 mld EUR[5] na telekomunikację przeznaczono w ramach instrumentu „Łącząc Europę”. W konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie wieloletnich ram finansowych 2014–2020 na część instrumentu „Łącząc Europę” dotyczącą telekomunikacji ustanowiono kwotę w wysokości 1,0 mld EUR (w cenach z 2011 r.). Ostateczna wysokość kwoty przydzielonej na telekomunikację będzie znana w momencie, gdy zostanie osiągnięte porozumienie polityczne w sprawie wartości liczbowych wieloletnich ram finansowych, a organ prawodawczy przyjmie nową podstawę prawną. 2011/0299 (COD) Zmieniony wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, uchylające decyzję nr 1336/97/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6], uwzględniając opinię Komitetu Regionów[7], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Sieci i usługi telekomunikacyjne są w coraz większym stopniu uzależnione od infrastruktury internetowej, a infrastruktura sieci szerokopasmowych i usługi cyfrowe są ze sobą ściśle powiązane. Internet staje się dominującą platformą komunikacji, usług i działalności gospodarczej. Dostęp do szybkiego internetu i usług cyfrowych w całej Europie leży zatem w interesie publicznym oraz stanowi podstawę wzrostu gospodarczego i jednolitego rynku. (2) W dniu 17 czerwca 2010 r. Rada Europejska zatwierdziła Europejską agendę cyfrową[8], która ma na celu wytyczenie drogi umożliwiającej maksymalne wykorzystanie ekonomicznego i społecznego potencjału technologii informacyjnych i komunikacyjnych. Jej celem jest pobudzanie podaży i popytu na konkurencyjną infrastrukturę szybkiego internetu i usług cyfrowych świadczonych przez internet w celu dalszego rozwoju w kierunku prawdziwie jednolitego rynku cyfrowego, który ma zasadnicze znaczenie dla inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego. (3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [.../...] z dnia [...] ustanawiające instrument „Łącząc Europę”[9] określa warunki, metody i procedury udzielania unijnej pomocy finansowej na rzecz transeuropejskich sieci transportowych, energetycznych i łączności elektronicznej. Zważywszy, że w sektorach objętych rozporządzeniem ustanawiającym instrument „Łącząc Europę” występują podobne wyzwania i szanse, istnieją znaczne możliwości wykorzystania synergii, w tym poprzez połączenie finansowania z instrumentu „Łącząc Europę” z innymi źródłami finansowania. (4) Duża liczba transgranicznych usług cyfrowych, służących wdrażaniu wymiany między europejskimi administracjami publicznymi w celu wsparcia polityk UE, jest faktem. Przy stosowaniu nowych rozwiązań ważne jest wykorzystywanie istniejących rozwiązań realizowanych w powiązaniu z innymi inicjatywami europejskimi, unikanie powielania prac i zapewnienie koordynacji i harmonizacji podejść oraz rozwiązań w ramach wszystkich inicjatyw i polityk, takich jak np. program ISA program Fiscalis i program „Horyzont 2020”. Podobnie ważne jest, by rozwiązania były zgodne z uzgodnionymi normami, specyfikacjami oraz kierunkami działania, takimi jak europejskie ramy interoperacyjności dla europejskich usług użyteczności publicznej (EIF)[10]. (5) Projekty pilotażowe na dużą skalę realizowane wspólnie przez państwa członkowskie i współfinansowane ze środków programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, takie jak PEPPOL, STORK, epSOS, eCODEX lub SPOCS, potwierdziły wartość kluczowych transgranicznych usług cyfrowych na rynku wewnętrznym opartych na elementach wspólnych. Osiągnęły one już bądź w najbliższej przyszłości osiągną stopień zaawansowania wymagany do wdrożenia. Istniejące projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania jasno udowodniły już wartość dodaną działań na poziomie europejskim, np. w dziedzinie dziedzictwa kulturowego (Europeana), ochrony dzieci (Bezpieczniejszy internet), zabezpieczenia społecznego (EESSI); zaproponowano też inne, np. w dziedzinie ochrony konsumentów (ODR). (6) Infrastruktura usług cyfrowych wprowadzana zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 922/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych[11] ułatwi elektroniczne kontakty transgraniczne i międzysektorowe pomiędzy europejskimi organami administracji publicznej. To z kolei umożliwi świadczenie podstawowych usług, między innymi w takich dziedzinach jak elektroniczna identyfikacja i zamówienia publiczne, transgraniczna integracja rejestrów przedsiębiorstw oraz interoperacyjne elektroniczne transgraniczne usługi zdrowotne, jak również umożliwi współpracę transgraniczną w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego, wnosząc w ten sposób wkład w rozwój jednolitego rynku cyfrowego. Takie współdziałanie między organami administracji zostanie osiągnięte poprzez stworzenie lub udoskonalenie interoperacyjnych platform usług podstawowych w oparciu o istniejące wspólne elementy podstawowe lub dodatkowe elementy mające zasadnicze znaczenie dla rozwoju innych platform usług podstawowych oraz związanych z tym usług ogólnych łączących infrastruktury krajowe z platformami usług podstawowych w celurealizacji transgranicznych usług cyfrowych. (7) W odniesieniu do infrastruktury publicznych usług cyfrowych elementy podstawowe mają pierwszeństwo przed innymi elementami infrastruktury usług cyfrowych, ponieważ stanowią dla nich warunek wstępny. Infrastruktura usług cyfrowych powinna między innymi służyć wytworzeniu europejskiej wartości dodanej i wychodzić naprzeciw udokumentowanym potrzebom. Powinna ona zarówno pod względem technicznym, jak i operacyjnym, osiągnąć stopień zaawansowania umożliwiający wdrożenie, potwierdzony zwłaszcza w ramach udanych programów pilotażowych. Powinny one opierać się na konkretnych planach trwałości działań w celu zapewnienia długoterminowego funkcjonowania platform usług podstawowych poza ramami instrumentu „Łącząc Europę”. Pomoc finansowa na podstawie niniejszego rozporządzenia powinna zatem w miarę możliwości być stopniowo zmniejszana i należy pozyskiwać finansowanie ze źródeł innych niż instrument „Łącząc Europę”. (8) Infrastrukturęusług cyfrowych, niezbędną do spełnienia prawnych obowiązków wynikających z przepisów UE lub służącą do opracowania bądź realizacji elementów podstawowych, które mogą mieć duży wpływ na rozwój ogólnoeuropejskich usług publicznych, należy potraktować priorytetowo w zakresie finansowania, tak aby wspierać wiele elementów infrastruktury usług cyfrowych, a z czasem stopniowo zbudować nowy ekosystem europejskiej interoperacyjności. W związku z tym zobowiązania prawne oznaczają szczegółowe przepisy zobowiązujące do opracowywania lub wykorzystania infrastruktury usług cyfrowych bądź wymagające uzyskanie wyników, które można osiągnąć jedynie poprzez europejską infrastrukturę usług cyfrowych. (9) Państwa członkowskie powinny zachęcać władze lokalne i regionalne do pełnego i skutecznego zaangażowania w zarządzanie infrastrukturą usług cyfrowych, a także zapewnić, by projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania odnoszące się do transgranicznego świadczenia usług administracji elektronicznej uwzględniały zalecenia EIF. (10) W swojej rezolucji z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie internetu szerokopasmowego w Europie: inwestycje na rzecz rozwoju opartego na technologiach szerokopasmowych[12] Parlament Europejski podkreślił, iż usługi szerokopasmowe są warunkiem zapewnienia konkurencyjności przemysłu unijnego i w dużej mierze przyczyniają się do wzrostu gospodarczego Unii, spójności społecznej i tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy. (11) W Europejskiej agendzie cyfrowej założono, że do 2020 r. wszyscy Europejczycy powinni mieć dostęp do internetu o przepustowości przekraczającej 30 Mb/s, a przynajmniej połowa europejskich gospodarstw domowych powinna uzyskać dostęp do łączy internetowych o prędkości powyżej 100 Mb/s. (12) Sektor prywatny, wspierany przez sprzyjające konkurencji i inwestycjom ramy regulacyjne, powinien odgrywać przewodnią rolę we wdrażaniu i modernizacji sieci szerokopasmowych. W przypadku gdy inwestycje prywatne nie sprostają oczekiwaniom, państwa członkowskie podejmują niezbędne działania w celu osiągnięcia celów agendy cyfrowej. Publiczna pomoc finansowa dla łączy szerokopasmowych powinna być ograniczona do programów i inicjatyw ukierunkowanych na projekty, które nie mogą być sfinansowane wyłącznie przez sektor prywatny, co powinno zostać potwierdzone w drodze oceny ex-ante wskazującej na niedoskonałości rynku lub nieoptymalną sytuację w zakresie inwestycji. (13) Instrumenty finansowe na rzecz sieci szerokopasmowych nie powinny nadmiernie zakłócać konkurencji, wypierać inwestycji prywatnych ani zniechęcać prywatnych operatorów do inwestowania. W szczególności są one zgodne z art. 101, 102, 106 i 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. (14) Ponieważ zasoby finansowe dostępne w ramach instrumentu „Łącząc Europę” są ograniczone, pomoc finansowa powinna skupiać się na ustanowieniu mechanizmów finansowania na poziomie Unii w celu przyciągnięcia dodatkowych inwestycji, propagować efekt mnożnikowy, a tym samym ułatwiać efektywne wykorzystywanie funduszy prywatnych i innych środków publicznych do inwestowania. Takie podejście umożliwia pozyskanie wkładów ze strony przedsiębiorstw i podmiotów instytucjonalnych znacznie przewyższających poziomy finansowania bezpośrednio dostępne w ramach instrumentu „Łącząc Europę”. (15) Wsparcie budowy/rozbudowy sieci szerokopasmowych w ramach instrumentu „Łącząc Europę” powinno stanowić uzupełnienie pomocy zapewnianej ze środków innych unijnych programów i inicjatyw, w tym europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (funduszy ESI), w przypadku gdy ocena ex ante wykaże nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku lub nieoptymalną sytuację w zakresie inwestycji oraz w przypadku podjęcia takiej decyzji przez instytucje zarządzające. Pomoc finansowa w ramach instrumentu „Łącząc Europę” na rzecz rozbudowy sieci szerokopasmowych powinna wesprzeć wysiłki państw członkowskich zarówno bezpośrednio, jak i poprzez stworzenie narzędzia inwestycyjnego dla dobrowolnych wydzielonych wkładów z innych źródeł, w tym z funduszy ESI, co umożliwi państwom członkowskim korzystanie z know-how i korzyści skali z instrumentów zarządzanych przez UE w celu zwiększenia efektywności wydatków publicznych. (16) Unia może wspierać rozwój sieci szerokopasmowych przyczyniających się do osiągnięcia celów europejskiej agendy cyfrowej we wszystkich rodzajach obszarów, w tym w regionach podmiejskich, wiejskich, słabo zaludnionych i słabiej rozwiniętych. Wsparcie to obejmuje pomoc na rozwój łączy szerokopasmowych w celu połączenia wysp, obszarów bez dostępu do morza, rejonów górskich, odległych i peryferyjnych, w tym wyspiarskich państw członkowskich, z centralnymi regionami Unii lub działania zmierzające do poprawy wiarygodności lub wydajności połączeń między tymi regionami a centralnymi regionami Unii. (17) Przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia należy dostosować metody interwencji do charakteru przedmiotowych działań. W dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych platformom usług podstawowych, które nie mogą być finansowane z innych źródeł, należy przyznać priorytet w dostępie do finansowania w formie zamówień lub – wyjątkowo – dotacji, podczas gdy usługi ogólne powinny uzyskiwać jedynie ograniczone wsparcie finansowe z instrumentu „Łącząc Europę”. Ponadto wszelkie wsparcie finansowe z instrumentu „Łącząc Europę” powinno zmierzać do efektywnego wykorzystania środków unijnych, a w związku z tym sieci szerokopasmowe należy wspierać za pomocą instrumentów finansowych gwarantujących wyższy efekt dźwigni niż dotacje. (18) Interwencja na mocy niniejszego rozporządzenia powinna mieć na celu osiągnięcie synergii i interoperacyjności między różnymi projektami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania określonymi w załączniku, jak również z innymi rodzajami infrastruktury, w tym infrastruktury transportowej i energetycznej wspieranej w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, odpowiedniej infrastruktury badawczej korzystającej między innymi ze wsparcia z programu „Horyzont 2020” i stosownej infrastruktury współfinansowanej z funduszy ESI, przy jednoczesnym unikaniu powielania działań oraz eliminowaniu nadmiernych obciążeń administracyjnych. (19) Uzupełnieniem pomocy finansowej na projekty stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania powinny być działania horyzontalne, w tym na wsparcie techniczne, środki służące pobudzeniu popytu i koordynacji, których celem powinna być maksymalizacja oddziaływania interwencji ze strony UE. (20) W przypadku przyznawania środków na działanie w zakresie sieci szerokopasmowych Komisja powinna wziąć pod uwagę wyniki ocen istniejących instrumentów finansowych Unii. (21) Wybór nowych działań, które mają być finansowane w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, jak również ich poziom finansowania, odbywać się będzie w ramach rocznego programu prac zaproponowanych przez Komisję. (22) Komisję powinna wspomagać grupa ekspertów będących przedstawicielami państw członkowskich, z którą będą prowadzone konsultacje i która będzie między innymi uczestniczyć w procesie monitorowania wdrażania niniejszych wytycznych, oraz w planowaniu, ocenie i rozwiązywaniu problemów związanych z wdrażaniem, (2) W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła wniosek Komisji w sprawie zainicjowania strategii „Europa 2020”. Jednym z trzech priorytetów strategii „Europa 2020” jest zapewnienie inteligentnego wzrostu poprzez rozwój gospodarki opartej na wiedzy i innowacji. Inwestycje w dziedzinie telekomunikacji, zwłaszcza inwestycje w infrastrukturę sieci szerokopasmowych i usług informatycznych, są koniecznym warunkiem osiągnięcia inteligentnego wzrostu gospodarczego Unii, który będzie jednocześnie trwały i który będzie sprzyjał włączeniu społecznemu. (3) W dniu 17 czerwca 2010 r. Rada Europejska zatwierdziła Europejską agendę cyfrową[13] i zaapelowała do wszystkich instytucji o współudział w jej pełnej realizacji. Celem Europejskiej agendy cyfrowej jest nakreślenie sposobów maksymalnego wykorzystania społecznego i gospodarczego potencjału technologii informacyjno-komunikacyjnych, zwłaszcza poprzez wprowadzenie sieci szerokopasmowych o bardzo dużej przepustowości, dzięki czemu do 2020 r. wszyscy Europejczycy powinni mieć dostęp do Internetu o przepustowości przekraczającej 30 Mb/s, a przynajmniej połowa europejskich gospodarstw domowych powinna dysponować połączeniem internetowym o przepustowości przekraczającej 100 Mb/s. Celem agendy cyfrowej jest zapewnienie stabilnych ram prawnych wspierających inwestycje w otwartą i konkurencyjną infrastrukturę szybkiego Internetu i w powiązane z nią usługi, utworzenie rzeczywistego jednolitego rynku treści i usług internetowych, zapewnienie aktywnego wsparcia dla digitalizacji bogatego dziedzictwa kulturowego Europy oraz zwiększenie dostępu do Internetu i zapewnienie jego powszechnego wykorzystania, zwłaszcza poprzez wspieranie podnoszenia umiejętności informatycznych i ułatwianie dostępu do sieci. Ponadto państwa członkowskie powinny wdrożyć krajowe plany operacyjne dotyczące szybkiego Internetu, kierując środki publiczne na obszary, które nie są w pełni objęte inwestycjami prywatnymi w infrastrukturę internetową, a także powinny wspierać uruchamianie nowoczesnych usług dostępnych przez Internet i korzystanie z nich. (4) W komunikacie skierowanym do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów i zatytułowanym „Internet szerokopasmowy w Europie: inwestycje na rzecz rozwoju opartego na technologiach szerokopasmowych”[14] Komisja stwierdziła, że ze względu na kluczową rolę Internetu korzyści dla całego społeczeństwa wydają się znacznie większe niż motywacja firm prywatnych do inwestowania w sieci o wysokiej przepustowości. Wsparcie publiczne jest zatem w tej dziedzinie konieczne, choć nie powinno ono niepotrzebnie zakłócać konkurencji. (5) W komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Budżet z perspektywy »Europy 2020«”[15] uznano konieczność utworzenia instrumentu „Łącząc Europę” w kontekście wieloletnich ram finansowych w celu uwzględnienia potrzeb w zakresie infrastruktury transportowej, energetycznej oraz informatycznej i telekomunikacyjnej. Niezbędne jest wykorzystanie synergii między tymi sektorami, jak również synergii z innymi programami inwestycyjnymi Unii, ponieważ pojawiają się podobne wyzwania wymagające rozwiązań, dzięki którym możliwe będzie stymulowanie wzrostu, zwalczanie fragmentacji, zwiększanie spójności, wprowadzanie innowacyjnych instrumentów finansowych oraz usuwanie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynków, jak również przeszkód, które utrudniają dokończenie procesu tworzenia jednolitego rynku. (6) W rozporządzeniu (UE) nr […/…] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę”[16] określono warunki, metody i procedury udzielania unijnej pomocy finansowej na rzecz transeuropejskich sieci w celu wsparcia projektów w dziedzinie transportu, energii i infrastruktury telekomunikacyjnej. (7) Działania w dziedzinie sieci szerokopasmowych będą zgodne z odpowiednimi strategiami, uregulowaniami i wytycznymi UE. Obejmują one m.in. zbiór zasad i wytycznych dotyczących rynków telekomunikacyjnych oraz w szczególności przyjęte w 2009 r. ramy regulacyjne łączności elektronicznej, które zapewniają spójne, niezawodne i elastyczne podejście w zakresie regulacji sieci i usług łączności elektronicznej na szybko ewoluujących rynkach. Przepisy te są wdrażane przez krajowe organy regulacyjne oraz Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC). Celem zalecenia w sprawie sieci dostępu nowej generacji[17] przyjętego w 2010 r. jest wspieranie rozwoju jednolitego rynku poprzez zwiększanie pewności prawnej oraz wspieranie inwestycji, konkurencji i innowacji na rynku usług szerokopasmowych, w szczególności w kontekście przechodzenia na sieci dostępu nowej generacji (NGA). (8) Działania te będą również zgodnie z art. 101, 102 i 106 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, jak również z wytycznymi wspólnotowymi w sprawie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do szybkiego wdrażania sieci szerokopasmowych, które przyjęto w 2009 r. i które stanowią ramy dla zainteresowanych stron i państw członkowskich opracowane w celu przyspieszenia prac nad rozwojem sieci szerokopasmowych i rozszerzenia ich zasięgu. W wytycznych UE dotyczących modeli inwestowania w sieci dostępu nowej generacji, opracowanych z myślą o instytucjach zarządzających z UE i innych odpowiednich agencjach (opublikowanych w październiku 2011 r.), przedstawiono szczegółowe podejście w zakresie wdrażania wielu modeli, które gwarantują uczciwą konkurencję wśród dostawców i przyczyniają się do realizacji celów polityki spójności oraz rozwoju obszarów wiejskich. (9) Aby w ramach systemu otwartych i konkurencyjnych rynków usunąć nieprawidłowości w ich funkcjonowaniu, konieczna jest interwencja Unii. Poprzez udzielanie projektom infrastrukturalnym wsparcia finansowego i dodatkowej pomocy w zakresie finansowania, Unia może przyczynić się do utworzenia transeuropejskich sieci w dziedzinie telekomunikacji, zapewniając tym samym większe korzyści pod względem wpływu na rynek, efektywności administracyjnej i wykorzystania zasobów. (10) Szybkie łącza szerokopasmowe mogą przynieść znaczne korzyści gospodarcze i społeczne, które nie przekładają się na wymierne korzyści dla inwestorów. Szybkie i bardzo szybkie łącza szerokopasmowe stanowią kluczową infrastrukturę niezbędną do opracowania i udostępnienia usług informatycznych, które opierają się na dostępności, szybkości, niezawodności i odporności sieci fizycznych. Udostępnienie i upowszechnienie szybszych sieci otworzy drogę dla innowacyjnych usług wykorzystujących połączenia o większej przepustowości. Aby maksymalnie wykorzystać synergię i interakcje między tymi dwoma elementami cyfrowych sieci telekomunikacyjnych, niezbędne są działania na szczeblu unijnym. (11) Rozwój bardzo szybkich łączy szerokopasmowych przyniesie korzyści zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP), które często nie mogą korzystać z takich usług internetowych jak np. chmury obliczeniowe ze względu na fakt, iż łącza szerokopasmowe, którymi dysponują, nie zapewniają odpowiedniej jakości połączenia i wystarczającej przepustowości. Łatwiejszy dostęp do usług internetowych umożliwi znaczne zwiększenie produktywności w sektorze MŚP. (12) Poprzez stworzenie nowych możliwości dla przedsiębiorstw rozbudowa sieci szerokopasmowych i infrastruktury usług informatycznych przyczyni do tworzenia nowych miejsc pracy w Unii. Również budowa infrastruktury szerokopasmowej będzie miała natychmiastowy wpływ na zatrudnienie, zwłaszcza w sektorze budownictwa lądowego. (13) Poprzez umożliwienie wprowadzenia energooszczędnych rozwiązań w wielu sektorach gospodarki europejskiej rozwój sieci szerokopasmowych i infrastruktury usług informatycznych przyczyni się do realizacji unijnego celu polegającego na zmniejszeniu emisji gazów cieplarnianych. Ten pozytywny wpływ będzie ograniczony, ale tylko w pewnym stopniu, przez rosnące zapotrzebowanie na energię i zasoby związane z budową sieci szerokopasmowych i eksploatacją infrastruktury usług informatycznych. (14) Interoperacyjność sieci szerokopasmowych i infrastruktury łączności cyfrowej związanej z sieciami energetycznymi umożliwi połączenie usług łączności w celu wprowadzenia energooszczędnych, niezawodnych i efektywnych pod względem kosztów sieci cyfrowych. Ponadto konwergencja zostanie rozszerzona na obszar poza łącznością, co pozwoli na świadczenie usług energetycznych i telekomunikacyjnych w pakietach, odpowiednio przez dostawców energii i dostawców usług telekomunikacyjnych. (15) Opracowanie, wdrożenie i długoterminowe świadczenie interoperacyjnych, transgranicznych usług administracji elektronicznej usprawni funkcjonowanie jednolitego rynku. Administracje rządowe, które świadczą internetowe usługi publiczne, przyczyniają się do zwiększenia skuteczności i efektywności sektorów publicznego i prywatnego. (16) Świadczenie wspólnych elektronicznych usług publicznych realizowanych zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 922/2009/WE z dnia 16 września 2009 r.[18] będzie miało na celu zapewnienie dostępności wspólnych usług wspierających transgraniczne i międzysektorowe kontakty między europejskimi organami administracji publicznej. (17) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej[19] zawiera ramy prawne dla transgranicznego świadczenia w Europie usług opieki zdrowotnej, w tym usług w zakresie e-zdrowia. Oczekuje się, że wdrożenie tych usług podniesie jakość opieki zdrowotnej i zwiększy bezpieczeństwo pacjentów, ograniczy koszty leczenia, przyczyni się do modernizacji krajowych systemów opieki zdrowotnej i zwiększy ich efektywność oraz sprawi, że będą one lepiej dostosowane do indywidualnych potrzeb obywateli, pacjentów i pracowników służby zdrowia, a także lepiej przygotowane do rozwiązywania problemów związanych ze starzeniem się społeczeństwa. (18) Ułatwienie i utrzymanie dostępu do bogatych i zróżnicowanych europejskich treści kulturowych oraz do danych będących w posiadaniu organów sektora publicznego, a także udostępnienie ich do celów ponownego wykorzystania, przy pełnym poszanowaniu praw autorskich i praw pokrewnych, będzie wspierać rozwój kreatywności, innowacji i przedsiębiorczości. Zapewnienie nieograniczonego dostępu do wielojęzycznych zasobów, które mogą być wielokrotnie wykorzystywane, umożliwi usunięcie barier językowych, które utrudniają funkcjonowanie wewnętrznego rynku usług internetowych i ograniczają dostęp do wiedzy. (19) W dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony opracowanie ogólnounijnej platformy służącej do dzielenia się zasobami oraz systemami i programami informatycznymi zapewniającymi zwiększenie bezpieczeństwa w Internecie przyczyni się do stworzenia bezpieczniejszego środowiska internetowego dla dzieci. Platforma ta umożliwi działalność centrów obsługujących rocznie setki tysięcy zgłoszeń z całej Europy. Dzięki krytycznej infrastrukturze teleinformatycznej w całej Unii zwiększone zostaną zdolności w zakresie gotowości, wymiany informacji, koordynacji i reagowania w przypadku zagrożeń cybernetycznych. (20) Oczekuje się, że powstaną innowacyjne aplikacje o charakterze komercyjnym, które będą działać w oparciu o infrastrukturę usług informatycznych. Prace mające na celu opracowanie i testowanie takich aplikacji mogą być współfinansowane w ramach projektów w zakresie badań naukowych i innowacji objętych programem Horyzont 2020, a ich wprowadzanie odbywać się może przy użyciu środków dostępnych w ramach polityki spójności. (21) W celu uwzględnienia postępów w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dotyczące zmian w załączniku do niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji. Szczególnie ważne jest, aby podczas prac przygotowawczych Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym również z ekspertami. Celem tego przekazania uprawnień jest uwzględnienie nowych osiągnięć techniki, zmian na rynku, nowych priorytetów politycznych i możliwości wykorzystania synergii istniejących pomiędzy różnymi rodzajami infrastruktury, w tym infrastrukturą transportową i energetyczną. Zakres uprawnień ograniczony jest do modyfikowania opisu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dodawania takich projektów oraz usuwania zbędnych projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z ustalonymi wcześniej, jasnymi i przejrzystymi kryteriami. (22) Podczas przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. (23) Decyzja nr 1336/97/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 1997 r. w sprawie zbioru wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych[20] obejmuje cele, priorytety i ogólne kierunki działań dotyczące sieci transeuropejskich w zakresie infrastruktury telekomunikacyjnej. W świetle zachodzących obecnie zmian decyzję tę należy zastąpić. (24) Należy zatem uchylić decyzję nr 1336/97/WE, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Przedmiot 1. Niniejsze rozporządzenie określa wytyczne dotyczące terminowego wdrażania i interoperacyjności projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnychdo celów określenia transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, które muszą być wspierane zgodnie z rozporządzeniem XXX (rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”) w zakresie rozwoju, wdrażania, eksploatacji, wzajemnych połączeń i interoperacyjności. W wytycznych ustanowiono cele i priorytety dla projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, wskazano projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz określono kryteria identyfikacji dodatkowych projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. 2. W szczególności, niniejsze rozporządzenie ustanawia: a) cele projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; b) warunki, na jakich projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania będą się kwalifikować do pomocy finansowej Unii zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr xxx/2012] [rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”] w zakresie rozwoju, wdrażania, eksploatacji, wzajemnych połączeń i interoperacyjności; c) kryteria określania priorytetów w odniesieniu do projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w zakresie uzyskania lub skorzystania z pomocy finansowej Unii. Artykuł 2 Cele Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania: (1) przyczyniają się do wzrostu gospodarczego i wspierają rozwój jednolitego rynku, zwiększając tym samym konkurencyjność europejskiej gospodarki, w tym małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP); (2) przyczyniają się do podniesienia jakości codziennego życia obywateli, przedsiębiorstw i administracji rządowych poprzez wspieranie wzajemnych połączeń oraz interoperacyjności krajowych sieci telekomunikacyjnych, jak również dostępu do tych sieci; (3) przyczyniają się do wprowadzania w całej Europie szybkich i bardzo szybkich sieci szerokopasmowych, które ułatwiają z kolei opracowanie i wprowadzenie ogólnoeuropejskich usług informatycznych; (4) ułatwiają zrównoważone wdrażanie ogólnoeuropejskiej infrastruktury usług informatycznych, zapewniają ich interoperacyjność i koordynację na poziomie europejskim, a także ich eksploatację, utrzymanie i modernizację; (5) przyczyniają się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, jak również do ochrony i poprawy jakości środowiska. Artykuł 2 3 Definicje 1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 2 rozporządzenia (UE) nr xxx/2012 (rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”). Stosuje się następujące definicje: 2. Stosuje się również następujące definicje: a) „sieci telekomunikacyjne” oznaczają sieci szerokopasmowe oraz infrastrukturę usług cyfrowych; b) „infrastruktura usług cyfrowych” umożliwia elektroniczne świadczenie usług sieciowych – zazwyczaj przez internet – zapewniające obywatelom, przedsiębiorstwom lub organom administracji rządowej transeuropejskie interoperacyjne usługi realizowane w obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Infrastruktura usług cyfrowych składa się z platformy usług podstawowych i podstawowych usług; c) „elementy podstawowe” oznaczają elementy infrastruktury usług cyfrowych wielokrotnego użytku; d) „platformy usług podstawowych” oznaczają główne węzły infrastruktury usług cyfrowych zmierzające do zapewnienia łączności, dostępu i interoperacyjności w skali transeuropejskiej. Platformy usług podstawowych są otwarte dla państw członkowskich i mogą być otwarte dla innych podmiotów; e) „usługi ogólne” oznaczają usługi łączące jedną infrastrukturę krajową lub wiekszą liczbę takich infrastruktur z jedną lub kilkoma platformami usług podstawowych w celu świadczenia transgranicznych usług cyfrowych; f) „sieci szerokopasmowe” oznaczają przewodowe i bezprzewodowe (w tym satelity) sieci dostępu, infrastrukturę pomocniczą oraz sieci bazowe zdolne do zapewnienia połączenia o bardzo dużej prędkości, przyczyniając się w ten sposób do realizacji celów Europejskiej agendy cyfrowej w zakresie sieci szerokopasmowych. g) „Infrastruktura usług informatycznych” oznacza usługi sieciowe świadczone elektronicznie – zazwyczaj przez Internet – zapewniające transeuropejskie interoperacyjne usługi realizowane w interesie publicznym, tj. stwarzające możliwości działania obywatelom, przedsiębiorstwom i administracjom rządowym. h) „Europejska wartość dodana” oznacza wartość wynikającą z podjęcia działań przez UE, która jest dodatkowa w stosunku do wartości, jaką mogłoby osiągnąć państwo członkowskie działające w pojedynkę lub państwa członkowskie działające w grupie. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się również definicje podane w rozporządzeniu XXX (rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”). Artykuł 3 Cele 1. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania przyczyniają się do realizacji ogólnych celów określonych w art. 3 rozporządzenia (UE) nr xxx/2012 [rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”]. 2. Oprócz ogólnych celów projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania muszą prowadzić do osiągnięcia jednego lub kilku następujących celów szczegółowych: a) wzrost gospodarczy i wspomaganie tworzenia jednolitego rynku cyfrowego w celu wspierania konkurencyjności gospodarki europejskiej, w tym małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP); b) poprawa codziennego życia obywateli, przedsiębiorstw i organów administracji poprzez propagowanie wzajemnych połączeń i interoperacyjności krajowych, regionalnych i lokalnych sieci telekomunikacyjnych, a także dostępu do takich sieci. 3. Do osiągnięcia celów, o których mowa w pkt 1 i 2, przyczyniają się następujące priorytety operacyjne: a) interoperacyjność, połączenia, trwały rozwój, eksploatacja i modernizacja transeuropejskiej infrastruktury usług cyfrowych oraz jej wspólnych elementów podstawowych, jak również koordynacja na szczeblu europejskim; b) skuteczny przepływ inwestycji prywatnych i publicznych w celu pobudzania rozwoju i modernizacji sieci szerokopasmowych służący osiągnięciu celów dotyczących internetu szerokopasmowego określonych w Europejskiej agendzie cyfrowej. Artykuł 4 Priorytety dla projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania Uwzględniając cele określone w art. 2, priorytety dla projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania są następujące: a) rozwój bardzo szybkich sieci szerokopasmowych zapewniających prędkość przesyłania danych wynoszącą 100 Mb/s i większą; b) rozwój łączy szerokopasmowych w celu połączenia z centralnymi regionami Unii wysp, regionów zamkniętych i peryferyjnych oraz zapewnienie tym regionom łączności szerokopasmowej umożliwiającej osiągnięcie prędkości transmisji danych wynoszącej 30 Mb/s lub więcej; c) wsparcie dla platform usług podstawowych w dziedzinie infrastruktury usług informatycznych; d) działania umożliwiające osiągnięcie synergii i interoperacyjności między różnymi projektami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie telekomunikacji, między projektami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania dotyczącymi różnych rodzajów infrastruktury, w tym infrastruktury transportowej i energetycznej, między projektami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie telekomunikacji oraz projektami wspieranymi z funduszy strukturalnych i z Funduszu Spójności, jak również między projektami dotyczącymi odpowiedniej infrastruktury badawczej. Artykuł 4 5 Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania 1. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania określone w załączniku przyczyniają się do realizacji celów określonych w art. 2. 1. Projektami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania są w szczególności projekty, które: a) mają na celu stworzenie lub udoskonalenie interoperacyjnych oraz, o ile to możliwe, kompatybilnych w skali międzynarodowej platform usług podstawowych oraz ich wspólnych elementów podstawowych, wraz z usługami ogólnymi dla infrastruktury usług cyfrowych, b) dostarczają skutecznych instrumentów inwestycyjnych na łącza szerokopasmowe, przyciągają nowe kategorie inwestorów i projektodawców oraz zachęcają do powielania innowacyjnych projektów i modeli biznesowych. 2. Na projekt projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania mogą składać się jego ich wszystkie etapy, w tym studia wykonalności, wdrożenie, bieżąca realizacja, koordynacja i ocena. 3. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania mogą być wspierane poprzez działania horyzontalne. 4. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz działania przyczyniające się do ich realizacji zostały opisane bardziej szczegółowo w załączniku do niniejszego rozporządzenia. 3. Państwa członkowskie lub inne podmioty odpowiedzialne za realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub współuczestniczące w ich realizacji podejmują niezbędne środki prawne, administracyjne, techniczne i finansowe, zgodnie z odpowiednimi ustaleniami niniejszego rozporządzenia. 4. W stosownych przypadkach Unia może ułatwiać realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania za pomocą środków regulacyjnych, a także poprzez zapewnianie koordynacji, środków wsparcia oraz pomocy finansowej w celu wdrażania projektów i zachęcania do ich wykorzystywania, a także w celu stymulowania inwestycji publicznych i prywatnych. 5. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania kwalifikują się do wsparcia finansowego ze strony UE na warunkach i w ramach instrumentów określonych w rozporządzeniu w sprawie ustanowienia instrumentu „Łącząc Europę” [REF]. Wsparcie finansowe jest udzielane zgodnie z właściwymi przepisami i procedurami przyjętymi przez Unię oraz zgodnie z priorytetami w zakresie finansowania, a także w zależności od dostępności środków. 6. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zmieniających opis projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania określonych w załączniku, dodających do załącznika nowe projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz usuwających z załącznika nieaktualne projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z ust. 7, 8 i 9 poniżej oraz zgodnie z art. 8. 7. Przyjmując akty delegowane, o których mowa w ust. 6 powyżej, Komisja ocenia, czy zmiana opisu projektu będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania lub dodanie nowego projektu będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania spełnia potrzeby wynikające z: a) nowych osiągnięć techniki i zmian na rynku; lub b) nowych priorytetów politycznych; lub c) nowych możliwości wykorzystania synergii istniejących pomiędzy różnymi rodzajami infrastruktury, w tym infrastrukturą transportową i energetyczną. 8. Oprócz kryteriów ustanowionych w ust. 7, jeżeli akt delegowany dotyczy dodania nowego projektu będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania, Komisja ocenia również, czy taki projekt spełnia łącznie następujące kryteria: a) przyczynia się do realizacji celów określonych w art. 2; b) opiera się na zaawansowanych technologiach, które są gotowe do wprowadzenia; c) zapewnia europejską wartość dodaną. 9. Przyjmując akt delegowany dotyczący usunięcia z załącznika nieaktualnego projektu będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania, Komisja ocenia, czy taki projekt nie spełnia już potrzeb określonych w ust. 7 lub nie spełnia już kryteriów określonych w ust. 8. Artykuł 5 Sposoby interwencji 1. W dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych platformy usług podstawowych są uruchamiane przede wszystkim przez UE, natomiast usługi ogólne są wprowadzane w życie przez strony łączające się z odnośnymi platformami usług podstawowych. Inwestycje w sieci szerokopasmowe są podejmowane głównie przez sektor prywatny. Wsparcia publicznego należy udzielać jedynie w sytuacjach, gdy występuje nieprawidłowość w funkcjonowaniu rynku lub nieoptymalna sytuacja w zakresie inwestycji. 2. Państwa członkowskie, w tym władze lokalne i regionalne, lub inne podmioty odpowiedzialne za wdrażanie projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub przyczyniające się do ich realizacji podejmują niezbędne środki prawne, administracyjne, techniczne i finansowe, zgodnie z odpowiednimi ustaleniami niniejszego rozporządzenia. 3. Działania podejmowane w ramach projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania kwalifikują się do wsparcia finansowego ze strony UE w ramach warunków i instrumentów dostępnych na mocy rozporządzenia (UE) nr xxx/2012 [rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”]. Wsparcia finansowego udziela się zgodnie z właściwymi przepisami i procedurami przyjętymi przez Unię oraz zgodnie z priorytetami w zakresie finansowania, a także w zależności od dostępności środków. W szczególności: a) działania wchodzące w skład projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych mogą być wspierane przez: – zamówienia lub – dotacje; b) działania wchodzące w skład projektówy będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie sieci szerokopasmowych mogą być wspierane przez: – instrumenty finansowe określone w rozporządzeniu (UE) nr xxx/2012 [rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”], które pozostają otwarte na dodatkowe wkłady z innych części instrumentu „Łącząc Europę”, innych instrumentów, programów oraz pozycji budżetowych w budżecie Unii, od państw członkowskich, w tym władz lokalnych i regionalnych oraz od wszelkich innych inwestorów, w tym inwestorów prywatnych, zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr xxx/2012 [rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”] lub – połączenie instrumentów finansowych i dotacji ze źródeł publicznych innych niż instrument „Łącząc Europę”, niezależnie od tego, czy pochodzą ze środków UE czy krajowych; c) działania horyzontalne są wspierane przez – zamówienia lub – dotacje. 4. W przypadku gdy wsparcie z instrumentu „Łącząc Europę” uzupełnia fundusze ESI i inne rodzaje bezpośredniego wsparcia publicznego, osiągnięcie synergii między działaniami z instrumentu „Łącząc Europę” i wsparciem funduszy ESI można wzmocnić poprzez zastosowanie odpowiedniego mechanizmu koordynacji. Artykuł 6 Kryteria kwalifikowalności i priorytety dotyczące finansowania 1. Aby kwalifikować się do finansowania, działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych muszą łącznie: a) osiągnąć wystarczający poziom zaawansowania, potwierdzony w szczególności poprzez skuteczne programy pilotażowe w ramach takich programów jak programy Unii związane z innowacjami i badaniami, b) przyczynić się do realizacji polityk i działań Unii wspierających funkcjonowanie jednolitego rynku, c) wypracowywać europejską wartość dodaną i długoterminową stabilność, w stosownych przypadkach poprzez finansowanie ze źródeł innych niż instrument „Łącząc Europę”, w oparciu o ocenę wykonalności i relacji kosztów do korzyści, d) zachować zgodność z uzgodnionymi normami, specyfikacjami i wytycznymi w zakresie interoperacyjności, takimi jak europejskie ramy interoperacyjności, i w pełni wykorzystywać istniejące rozwiązania. 2. Elementy podstawowe stanowiące warunek konieczny wykorzystywania, rozwijania, wdrażania i eksploatacji innych składników infrastruktury usług cyfrowych oraz wykazujące wyraźne możliwości w tym zakresie, wyszczególnione w załączniku, uzyskują priorytet w zakresie finansowania. 3. W drugiej kolejności do wsparcia kwalifikuje się infrastruktura usług cyfrowych wspomagająca wdrażanie konkretnych przepisów UE i działająca w oparciu o istniejące elementy podstawowe. 4. Na podstawie celów określonych w art. 3 i w zależności od dostępnego budżetu, programy prac mogą ustanawiać dodatkowe kryteria kwalifikowalności i kryteria priorytetowe w dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych. 5. Aby kwalifikować się do finansowania, działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie sieci szerokopasmowych muszą łącznie spełniać następujące kryteria: a) wnosić znaczący wkład w realizację celów Europejskiej agendy cyfrowej, b) wykazywać wystarczający poziom dojrzałości oraz zaawansowania stadiów przygotowawczych wsparty skutecznymi mchanizmami wdrażania, c) rozwiązywać kwestie niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji, d) nie prowadzić do zakłóceń rynkowych oraz wyparcia z rynku prywatnych inwestycji, e) stosować rozwiązania techniczne, która wydają się najodpowiedniejsze do sprostania potrzebom istniejącym w danej dziedzinie z uwzględnieniem czynników geograficznych, społecznych i gospodarczych w oparciu o obiektywne kryteria i zgodnie z zasadą neutralności technologicznej, f) wykorzystywać najnowocześniejsze rozwiązania techniczne lub opierać się na nowoczesnych modelach działalności gospodarczej i charakteryzować się wysoką odtwarzalnością. 6. Spełnienie kryterium, o którym mowa w lit. f) ustępu poprzedzającego, nie jest wymagane w odniesieniu do projektów finansowanych z dodatkowych wydzielonych składek ustalonych zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr xxx/2012 [rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”]. 7. Kryteria kwalifikowalności w odniesieniu do działań horyzontalnych są określone w programach prac. Artykuł 7 6 Współpraca z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi Aby osiągnąć cele wyznaczone w niniejszych wytycznych, Unia może nawiązywać kontakty, prowadzić rozmowy, wymieniać się informacjami i współpracować z organami publicznymi lub wszelkimi innymi organizacjami w państwach trzecich., jeżeli efektem takiej współpracy jest zapewnienie europejskiej wartości dodanej. Celem tej współpracy jest m.in. wspieranie interoperacyjności między transeuropejskimi sieciami telekomunikacyjnymi w Unii a sieciami telekomunikacyjnymi państw trzecich. 2. Aby osiągnąć cele wyznaczone w niniejszych wytycznych, Unia może ponadto nawiązywać kontakty, prowadzić rozmowy, wymieniać się informacjami i współpracować z organizacjami międzynarodowymi i podmiotami prawnymi mającymi siedzibę w państwach trzecich. Artykuł 8 7 Wymiana informacji, monitorowanie i sprawozdawczość przegląd 1. Na podstawie informacji otrzymanych na mocy art. 21 rozporządzenia XXX ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” państwa członkowskie i Komisja wymieniają się informacjami na temat postępów w realizacji niniejszych wytycznych. 2. Komisja prowadzi konsultacje z grupą ekspertów, w skład której wchodzi po jednym przedstawicielu każdego państwa członkowskiego, i jest przez nią wspomagana. przez i której celem jest monitorowanie stosowania wytycznych oraz udzielanie wsparcia w zakresie planowania krajowych strategii dotyczących Internetu o wysokiej przepustowości, tworzenia map infrastruktury i wymiany informacji. Grupa ekspertów może rozpatrywać wszelkie inne kwestie związane z rozwojem transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych. W szczególności grupa ekspertów wspomaga Komisję w następujących kwestiach: a) monitorowanie wdrażania niniejszych wytycznych, b) opracowywanie w stosownych przypadkach planów lub strategii krajowych, c) podejmowanie działań zmierzających do oceny realizacji programów prac pod względem finansowym i technicznym, d) rozwiązywanie problemów istniejących lub powstających w toku realizacji projektu. Grupa ekspertów może także rozpatrywać wszelkie inne kwestie związane z rozwojem transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych. 3. W związku z oceną śródokresową i oceną ex-post rozporządzenia XXX ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” i po konsultacji z grupą ekspertów Komisja publikuje sprawozdanie na temat postępów w realizacji niniejszych wytycznych. Sprawozdanie jest przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie., Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów. 4. W sprawozdaniach tych Komisja ocenia również, czy zakres projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dalszym ciągu odzwierciedla priorytety polityczne, postęp techniczny i innowacje, jak również rozwój ekonomiczny i regulacyjny, oraz czy, w świetle tego rozwoju i konieczności długoterminowego zrównoważonego rozwoju, finansowanie któregokolwiek projektu będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania powinno zostać zakończone bądź zapewnione z innych źródeł.w inny sposób lub sytuację na stosownych rynkach. W przypadku dużych projektów, które mogą mieć znaczący wpływ na środowisko, sprawozdania te zawierają analizę oddziaływania na środowisko z uwaględnieniem, w stosownych przypadkach, potrzeby dostosowania do zmiany klimatu i łagodzenia jej skutków, a także odporności na klęski żywiołowe. Tego rodzaju przegląd ocenę można przeprowadzić również w innym dowolnym terminie, jeżeli zostanie to uznane za stosowne. 5. Osiągnięcie sektorowych celów określonych w art. 3 jest mierzone ex-post, między innymi za pomocą następujących wskaźników: a) dostępność infrastruktury usług cyfrowych, mierzona liczbą państw członkowskich połączonych z każdą infrastrukturą usług cyfrowych, b) odsetek obywateli i podmiotów gospodarczych korzystających z infrastruktury usług cyfrowych oraz dostępność takich usług w wymiarze transgranicznym, c) wielkość inwestycji w dziedzinie łączy szerokopasmowych oraz efektu dźwigni. Artykuł 8 Wykonywanie przekazanych uprawnień 1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule. 2. Uprawnienia, o których mowa w art. 5 ust. 6, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. 3. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 5 ust. 6, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. 4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 6 wchodzi w życie tylko pod warunkiem, że w okresie dwóch miesięcy licząc od daty powiadomienia o tym akcie Parlamentu Europejskiego i Rady ani Parlament Europejski, ani Rada nie zgłoszą wobec niego sprzeciwu, lub pod warunkiem, że przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłaszać sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. Artykuł 9 Uchylenie Decyzja nr 1336/97/WE, zmieniona decyzją nr 1376/2002/WE, traci moc. Artykuł 10 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący ZAŁĄCZNIK PROJEKTY BĘDĄCE PRZEDMIOTEM WSPÓLNEGO ZAINTERESOWANIA Sekcja 1. Infrastruktura usług cyfrowych Interwencje w dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych zasadniczo opierają się na podejściu dwupoziomowym: platformy usług podstawowych i podstawowych usług. Ponieważ platforma usług podstawowych jest warunkiem wstępnym ustanowienia infrastruktury usług cyfrowych, wsparcie dla platform usług podstawowych i ich wspólnych elementów podstawowych ma pierwszeństwo przed usługami ogólnymi. Platformy usług podstawowych i ich wspólne elementy podstawowe odnoszą się do potrzeb w zakresie interoperacyjności i bezpieczeństwa projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Są one przeznaczone do umożliwienia cyfrowych interakcji między organami administracji publicznej a obywatelami, organami administracji publicznej a przedsiębiorstwami i organizacjami, lub w obrębie organów publicznych różnych państw członkowskich poprzez wprowadzenie ujednoliconych, transgranicznych i łatwych w obsłudze platform interakcji. Elementy podstawowe infrastruktury usług cyfrowych mają pierwszeństwo przed innymi składnikami infrastruktury usług cyfrowych, ponieważ pierwsze z nich są warunkiem wstępnym funkcjonowania drugich. Usługi ogólne zapewniają połączenie z platformami usług podstawowych i umożliwiają usługom o krajowej wartości dodanej korzystanie z platform usług podstawowych. Stanowią one bramki sieciowe umożliwiające połączenie między służbami krajowymi oraz platformami usług podstawowych i umożliwiają krajowym organom publicznym i organizacjom, podmiotom gospodarczym lub obywatelom dostęp do platformy usług podstawowych w celu przeprowadzania transakcji transgranicznych. Jakość usług oraz wsparcie dla zainteresowanych stron zaangażowanych w transakcje transgraniczne są zapewnione. Wspierają one i stymulują korzystanie z platform usług podstawowych. Działania nie koncentrują się wyłącznie na tworzeniu infrastruktury usług cyfrowych i związanych z nimi usług, ale również na zarządzaniu związanym z funkcjonowaniem tych platform. Nowe platformy usług podstawowych są zasadniczo oparte na istniejących platformach i ich elementach podstawowych lub, jeżeli to możliwe, wprowadzają nowe elementy. 1. Elementy podstawowe infrastruktury usług cyfrowych określone z góry, które należy uwzględnić w programach prac zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2: a) elektroniczne systemy identyfikacji oraz uwierzytelniania: odnosi się to do świadczenia usług mających na celu umożliwienie transgranicznego uznawania i potwierdzania identyfikacji elektronicznej oraz podpisów elektronicznych; b) dostarczanie dokumentów drogą elektroniczną: odnosi się to do usług w zakresie zabezpieczonego, możliwego do prześledzenia transgranicznego przekazywania dokumentów elektronicznych; c) zautomatyzowane tłumaczenie: odnosi się to do systemu tłumaczenia maszynowego i wyspecjalizowanych zasobów językowych, włącznie z niezbędnymi narzędziami i interfejsami programowania potrzebnymi do obsługi ogólnoeuropejskich usług cyfrowych w wielojęzycznym środowisku; d) wsparcie krytycznej infrastruktury cyfrowej: odnosi się to do kanałów i platform komunikacyjnych przeznaczonych do zwiększenia unijnej zdolności w zakresie gotowości, wymiany informacji, koordynacji i reagowania na zagrożenia cybernetyczne; e) fakturowanie elektroniczne: odnosi się to do usług umożliwiających elektroniczną wymianę faktur. 2. Inna infrastruktura usług cyfrowych z góry uznana za kwalifikowalną zgodnie z postanowieniami art. 6 ust. 1: a) interoperacyjne transgraniczne usługi związane z elektronicznymi zamówieniami publicznymi: odnosi się to do licznych usług, które mogą być wykorzystywane przez dostawców usług w zakresie e-zamówień sektora publicznego i prywatnego do prowadzenia transgranicznych platform zamówień elektronicznych. Dzięki tej infrastrukturze każde przedsiębiorstwo w UE będzie mogło odpowiedzieć na ogłoszenie procedury udzielania zamówień publicznych przez każdego publicznego zleceniodawcę lub podmiot zamawiający w dowolnym państwie członkowskim; będzie ona obejmować etapy przed udzieleniem zamówienia i po jego udzieleniu, w tym takie funkcje jak składanie ofert drogą elektroniczną, wirtualna dokumentacja przedsiębiorstwa, tworzenie elektronicznych katalogów, elektronicznych zamówień i fakturowanie elektroniczne; b) interoperacyjne transgraniczne usługi w dziedzinie e-zdrowia: usługi te odnoszą się do platformy umożliwiającej interakcje między obywatelami/pacjentami i podmiotami świadczącymi usługi opieki zdrowotnej, przekazywanie danych między poszczególnymi instytucjami i poszczególnymi organizacjami oraz bezpośrednie kontakty między obywatelami/pacjentami lub pracownikami oraz placówkami służby zdrowia. Usługi obejmują transgraniczny dostęp do elektronicznej dokumentacji medycznej oraz usług w zakresie e-recept, jak również świadczonych zdalnie usług zdrowotnych i opiekuńczych itp.; c) europejska platforma służąca do połączenia europejskich rejestrów przedsiębiorstw: w ramach tego instrumentu udostępniony zostanie pakiet centralnych narzędzi i usług, dzięki którym między rejestrami przedsiębiorstw we wszystkich państwach członkowskich możliwa będzie wymiana informacji dotyczących zarejestrowanych podmiotów gospodarczych i ich oddziałów oraz fuzji i likwidacji przedsiębiorstw. Użytkownicy będą również mogli korzystać z wielojęzycznej funkcji wyszukiwania obejmującej wszystkie kraje, która będzie dostępna poprzez centralny punkt dostępu znajdujący się na portalu e-sprawiedliwość; d) dostęp do informacji sektora publicznego, które mogą zostać ponownie wykorzystane: odnosi się to do platformy umożliwiającej za pośrednictwem jednego punktu dostęp do wielojęzycznych (dostępnych w językach urzędowych UE) zbiorów danych przechowywanych przez organy publiczne w UE na poziomie europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym; obejmuje narzędzia służące do wyszukiwania i do wizualizacji zbiorów danych; zapewnia, że dostępne zestawy danych są właściwe zanonimizowane, opatrzone licencją i w stosownych przypadkach wycenione w celu publikacji, ponownego udostępnienia i ponownego wykorzystania, z uwzględnieniem ścieżki śledzenia pochodzenia danych; e) elektroniczne procedury zakładania i prowadzenia działalności gospodarczej w innym kraju europejskim: usługa ta umożliwi realizację wszystkich niezbędnych czynności administracyjnych w wymiarze transgranicznym drogą elektroniczną za pomocą pojedynczych punktów kontaktowych. Wprowadzenie tej usługi jest spełnieniem wymogu określonego w dyrektywie 2006/123/WE dotyczącej usług na rynku wewnętrznym; f) dostęp do zasobów cyfrowych stanowiących część europejskiego dziedzictwa kulturowego: odnosi się to do platformy usług podstawowych działającej w oparciu o istniejący już portal Europeana. Platforma ta będzie stanowić jeden punkt dostępu do treści z zakresu europejskiego dziedzictwa kulturowego na poziomie jednostkowym, oferować zestaw specyfikacji interfejsów do współdziałania z infrastrukturą (wyszukiwanie danych, pobieranie danych), wspomagać dostosowanie metadanych oraz wprowadzanie nowych treści, jak również przekazywać informacje na temat warunków ponownego wykorzystania treści dostępnych za pośrednictwem infrastruktury; g) infrastruktura służąca do obsługi programu „Bezpieczniejszy internet”: odnosi się to do platformy służącej do pozyskiwania, eksploatacji i utrzymania wspólnych systemów obliczeniowych, baz danych i narzędzi informatycznych dla centrów bezpieczniejszego internetu w państwach członkowskich. Dotyczy to również działań zaplecza administracyjnego w zakresie nielegalnych treści związanych z wykorzystywaniem seksualnym, a także powiązań z organami policyjnymi, w tym z organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Interpol, oraz, w stosownych przypadkach, usuwanie tych treści przez odpowiednie strony internetowe. Wsparciem platformy będą wspólne bazy danych; h) interoperacyjne transgraniczne usługi internetowe: odnosi się to do platform, które ułatwiają interoperacyjność i współpracę między państwami członkowskimi w obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w szczególności z myślą o poprawie funkcjonowania jednolitego rynku, takich jak e-sprawiedliwość, która umożliwi transgraniczny dostęp przez internet obywatelom, przedsiębiorcom, organizacjom oraz prawnikom praktykom do środków/dokumentów prawnych i procedur sądowych, internetowy system rozstrzygania sporów (ODR), który umożliwi internetowe rozstrzyganie sporów transgranicznych między konsumentami a sprzedawcami, oraz elektroniczna wymiana informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego (EESSI), która pomoże organom zabezpieczenia społecznego w całej UE szybciej i bezpieczniej wymieniać informacje. Sekcja 2. Sieci szerokopasmowe 1. Zakres działań Działania w szczególności obejmują jeden z następujących elementów lub ich większą liczbę: a) budowa pasywnej infrastruktury fizycznej, aktywnej infrastruktury fizycznej lub połączenie tych dwóch rodzajów infrastruktury oraz elementów infrastruktury pomocniczej, a także uruchomienie usług niezbędnych do obsługi takiej infrastruktury, b) budowa urządzeń towarzyszących i zapewnianie usług towarzyszących, takich jak np. okablowanie budynków, budowa anten, wież i innych konstrukcji nośnych, instalacja kanałów, przewodów, masztów, studzienek i szafek, c) wykorzystanie potencjalnych synergii między wprowadzeniem sieci szerokopasmowych a innymi sieciami użyteczności publicznej (sieciami energetycznymi, transportowymi, wodno-kanalizacyjnymi itp.), w szczególności sieciami związanymi z inteligentną dystrybucją energii elektrycznej. 2. Wkład w osiągnięcie celów Europejskiej agendy cyfrowej Wszystkie projekty wspierane finansowo na podstawie niniejszego rozporządzenia w znacznym stopniu przyczyniają się do osiągnięcia celów Europejskiej agendy cyfrowej. a) Działania finansowane bezpośrednio przez UE: – będą oparte na najnowocześniejszych rozwiązaniach technicznych w zakresie technologii przewodowej lub bezprzewodowej, zdolnych do świadczenia bardzo szybkich usług szerokopasmowych, zaspokajając w ten sposób popyt na aplikacje wymagające dużej przepustowości, lub – będą oparte na innowacyjnych modelach biznesowych lub przyciągną nowe kategorie projektodawców lub nowe kategorie inwestorów, lub – charakateryzują się wysoką odtwarzalnością, umożliwiając w ten sposób osiągnięcie szerszego wpływu na rynek ze względu na swój efekt demonstracyjny. b) Działania finansowane z dodatkowych wydzielonych składek ustalonych zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr xxxx/2012 [rozporządzenie ustanawiające instrument „Łącząc Europę”] wprowadzają znaczące nowe możliwości na rynku w zakresie dostępności usługi dostępu szerokopasmowego, szybkości i przepustowości. Projekty, które zapewniają prędkości transmisji danych poniżej 30 Mb/s, powinny z czasem zapewnić wzrost przepustowości do co najmniej 30 Mb/s. 3. Ocena projektów w celu ustalenia optymalnej struktury finansowania Realizacja działań jest oparta na kompleksowej ocenie projektu. Taka ocena projektów obejmuje, między innymi, warunki rynkowe, w tym informacje na temat istniejącej lub planowanej infrastruktury, obowiązki regulacyjne projektodawców, jak również strategie handlowe i marketingowe. W szczególności ocena projektu ma na celu ustalenie, czy program: a) jest konieczny, aby zaradzić niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji, b) nie prowadzi do zakłóceń rynkowych oraz do wyparcia z rynku prywatnych inwestycji. Kryteria te ustala się przede wszystkim na podstawie potencjału generowania dochodów oraz poziomu ryzyka związanego z projektem i rodzaju obszaru geograficznego objętego działaniem. 4. Zasady finansowania a) Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie łączy szerokopasmowych są finansowane za pośrednictwem instrumentów finansowych. Budżet przydzielony na te instrumenty jest wystarczający, ale nie przekracza kwoty niezbędnej do wdrożenia w pełni funkcjonalnej interwencji i osiągnięcia minimalnej skutecznej wielkości instrumentu. b) Z zastrzeżeniem przepisów zawartych w rozporządzeniu finansowym, rozporządzeniu (UE) nr xxxx/2012 [rozporządzeniu ustanawiającym instrument „Łącząc Europę”] i rozporządzeniu (UE) nr XXXX (2013) [wszystkie rozporządzenia dotyczące funduszy ESI] instrumenty finansowe, o których mowa w lit. a), mogą zostać połączone z dodatkowymi wkładami pochodzącymi z: – z pozostałych części instrumentu „Łącząc Europę”, – z innych instrumentów, programów i pozycji budżetowych w budżecie Unii, – z budżetów państw członkowskich, w tym budżetów władz lokalnych i regionalnych, które zdecydują się na udział środków własnych lub środków dostępnych w ramach funduszy ESI. Środki z funduszy ESI zostaną geograficznie wyodrębnione w celu zapewnienia, że są one wydawane w ramach państwa członkowskiego lub regionu, który wnosi wkład; – od każdego innego inwestora, w tym od inwestorów prywatnych. c) Instrumenty finansowe, o których mowa w lit. a) do b) można również łączyć z dotacjami przyznawanymi przez państwa członkowskie, w tym władze lokalne i regionalne, które chcą wnieść wkład ze środków własnych lub ze środków dostępnych z funduszy ESI, pod warunkiem że: – działanie, o którym mowa, spełnia wszystkie kryteria finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia, oraz – uzyskano rozliczenie odnośnej pomocy państwa. Sekcja 3. Działania horyzontalne Wdrażaniu transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, które pomogą w usunięciu przeszkód istniejących na jednolitym rynku cyfrowym, towarzyszą analizy i działania wspierające program. Działania te mogą polegać na: a) pomocy technicznej w ramach przygotowania lub wspierania realizacji działań wdrożeniowych, ich zarządzania i rozwiązywania istniejących lub nowo pojawiających się problemów z wdrażaniem; b) podejmowaniu działań na rzecz pobudzenia istniejącego popytu lub tworzenia nowego zapotrzebowania na infrastrukturę usług cyfrowych; c) koordynacji wsparcia unijnego udzielanego na mocy niniejszego rozporządzenia ze wsparciem ze wszystkich innych dostępnych źródeł, przy jednoczesnym unikaniu powielania infrastruktury i zapobieganiu wyparciu inwestycji prywatnych. Celem projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania jest usunięcie ograniczeń, które utrudniają dokończenie procesu tworzenia jednolitego rynku cyfrowego, co ma nastąpić poprzez zapewnienie dostępu do sieci oraz dostępu, w tym także w kontekście transgranicznym, do infrastruktury publicznych usług informatycznych. Wprowadzenie i usprawnienie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych (sieci szerokopasmowych i infrastruktury usług informatycznych) przyczyni się do pobudzenia wzrostu gospodarczego, zwiększenia zatrudnienia i utworzenia dynamicznego jednolitego rynku cyfrowego. Zapewni ono zwłaszcza szybszy dostęp do Internetu, podniesie – dzięki rozwiązaniom informatycznym – jakość codziennego życia obywateli, w tym dzieci i młodzieży, przedsiębiorstw i administracji rządowych, umożliwi zwiększenie interoperacyjności i ułatwi zbliżenie lub dostosowanie się do powszechnie uzgodnionych norm. Sekcja 1. Priorytety horyzontalne Wdrażaniu transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, które pomogą w usunięciu przeszkód istniejących na jednolitym rynku cyfrowym, towarzyszą analizy i działania wspierające program. Są to: a) Innowacyjne zarządzanie, tworzenie map i świadczenie usług. Środki pomocy technicznej, jeżeli są konieczne do celów wdrażania i zarządzania, obejmują planowanie projektów i inwestycji oraz studia wykonalności mające na celu uzupełnienie działań inwestycyjnych i instrumentów finansowych. Tworzenie map paneuropejskiej infrastruktury szerokopasmowej obejmować będzie szczegółowe pomiary i sporządzenie dokumentacji dla poszczególnych obiektów, a także umożliwi analizę praw dostępu i ocenę możliwości modernizacji istniejących obiektów itd. Należy przy tym zachować zgodność z przepisami dyrektywy 2007/2/WE (dyrektywa INSPIRE) oraz z powiązanymi działaniami normalizacyjnymi. Środki pomocy technicznej mogą również zostać wykorzystane na rzecz powielania udanych modeli inwestycyjnych i wdrożeniowych. Działania te mogą również obejmować uodparnianie na klimat, aby ocenić ryzyko związane z klimatem, oraz zapewnienie odporności infrastruktury na klęski żywiołowe, zgodnie z odpowiednimi wymogami określonymi w przepisach UE lub w ustawodawstwie krajowym. b) Działania wspierające i inne środki wsparcia technicznego. Działania te są potrzebne do przygotowania i wspierania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub do przyspieszenia ich realizacji. W dziedzinie usług informatycznych działania wspierające stymulują i wspierają korzystanie z nowej infrastruktury usług informatycznych, która może okazać się niezbędna lub przydatna ze względu na postępy techniki, zmiany na stosownych rynkach oraz nowe priorytety polityczne. Sekcja 2. Sieci szerokopasmowe Wszystkie inwestycje w sieci szerokopasmowe na terytorium Unii zwiększają przepustowość sieci i przynoszą korzyści wszystkim potencjalnym użytkownikom, w tym również użytkownikom w państwach członkowskich innych niż kraj inwestycji. Inwestycje w te sieci doprowadzą do zwiększenia konkurencji i liczby innowacji w gospodarce, umożliwią świadczenie bardziej wydajnych i skutecznych usług publicznych oraz przyczynią się do realizacji celów UE dotyczących gospodarki niskoemisyjnej i do ogólnego zwiększenia konkurencyjności i wydajności w UE. Inwestycje w infrastrukturę szerokopasmową podejmowane są głównie przez inwestorów prywatnych i oczekuje się, że sytuacja ta się nie zmieni. Realizacja celów określonych w agendzie cyfrowej będzie jednak wymagała inwestycji w obszarach, w przypadku których nie ma wyraźnego uzasadnienia ekonomicznego lub w przypadku których uzasadnienie takie musi zostać wzmocnione w ramach czasowych przewidzianych na realizację celów. Na podstawie możliwych inwestycji wyróżnić można następujące obszary: Obszary podmiejskie / o średniej gęstości zaludnienia posiadają na ogół łącza o średniej przepustowości, natomiast zwykle brakuje na nich łączy o wysokiej przepustowości. W przypadkach, w których wykaże się, że ekonomiczne uzasadnienie inwestycji w zaawansowane technologie jest niewystarczające w perspektywie krótkoterminowej z punktu widzenia prywatnych inwestorów, wsparcie finansowe mogłoby zapewnić opłacalność inwestycji w perspektywie długoterminowej poprzez uzupełnienie niewystarczającej rentowności i w ten sposób mogłoby stymulować konkurencję. Obszary wiejskie i o niskiej gęstości zaludnienia posiadają na ogół łącza o niskiej przepustowości, a w niektórych przypadkach w ogóle nie mają dostępu szerokopasmowego. Na obszarach tego rodzaju zapewnienie opłacalności ekonomicznej inwestycji i realizacja celów określonych w Europejskiej agendzie cyfrowej przed 2020 r. są mało prawdopodobne. Inwestycje na tych obszarach wymagają większego wsparcia finansowego, udzielanego w formie dotacji, ewentualnie powiązanych z instrumentami finansowymi. Obszary takie obejmują regiony oddalone i słabo zaludnione, w przypadku których albo koszty inwestycji są bardzo wysokie, albo dochody są niskie. Wsparcie w ramach instrumentu „Łącząc Europę” udzielane tym obszarom będzie prawdopodobnie stanowić uzupełnienie środków dostępnych w ramach Funduszu Spójności, środków przeznaczonych na rozwój obszarów wiejskich i innych rodzajów bezpośredniego wsparcia publicznego. Obszary o wysokiej gęstości zaludnienia / obszary miejskie – z wyjątkiem niektórych regionów o niskich dochodach – posiadają zazwyczaj duży wybór łączy o średniej lub wysokiej przepustowości, które na ogół dostępne są w ramach konkurencyjnych ofert operatorów kablowych i telekomunikacyjnych. Jednak ze względu na tę stosunkowo zadowalającą sytuację zachęty rynkowe do inwestowania w sieci o wysokiej przepustowości, takie jak np. światłowód do domu, są ograniczone. W związku z powyższym wsparcie finansowe może również zostać przyznane na potrzeby inwestycji na obszarach o dużej gęstości zaludnienia, które nie przyciągają wystarczających inwestycji pomimo korzyści społecznych, jakie można by dzięki takim inwestycjom osiągnąć, pod warunkiem, że decyzja o przyznaniu wsparcia jest w pełni zgodna z art. 101, 102 i 106 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, jak również, w stosownych przypadkach, z wytycznymi wspólnotowymi w sprawie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do szybkiego wdrażania sieci szerokopasmowych. W mniej rozwiniętych regionach pomoc na wdrażanie sieci szerokopasmowych należy zapewniać przede wszystkim w ramach instrumentów funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności. Dotacje lub instrumenty finansowe dostępne w ramach instrumentu „Łącząc Europę” mogą stanowić uzupełnienie takiej pomocy w przypadkach, w których jest to niezbędne do realizacji celów niniejszego rozporządzenia. Osiągnięcie synergii między działaniami realizowanymi w ramach instrumentu „Łącząc Europę” w tych regionach a działaniami pomocowymi realizowanymi w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności ułatwić może zastosowanie odpowiedniego mechanizmu koordynacji[21]. Przedstawiona poniżej mapa ilustruje w przybliżeniu klasyfikację regionów do powyższych kategorii. Działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie sieci szerokopasmowych dotyczą w równym stopniu projektów zmierzających do realizacji celu 30 Mb/s określonego w agendzie cyfrowej, jak i projektów zmierzających do realizacji celu 100 Mb/s określonego w tejże agendzie, projektów realizowanych w obszarach podmiejskich, jak i w obszarach wiejskich, a także projektów realizowanych w regionach całej Unii Europejskiej. Niezależnie od stosowanej technologii, działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie łączy szerokopasmowych: a) wspierają inwe