[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 10.10.2006

KOM(2006)585 wersja ostateczna

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

kończącego przegląd pod kątem nowego eksportera wszczęty na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz syntetycznych, poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU |

Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu dotyczącym przywozu syntetycznych, poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96. |

Kontekst ogólny Niniejszy wniosek został sporządzony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z merytorycznymi i proceduralnymi wymogami określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie objętej wnioskiem Brak obowiązujących przepisów w dziedzinie, której dotyczy wniosek. |

Spójność z innymi politykami i celami Unii Nie dotyczy. |

KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

Ocena wpływu Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny wpływu, ale zawiera wyczerpujący wykaz warunków, które muszą zostać ocenione. |

ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU |

Krótki opis proponowanych działań W marcu 2005 r. Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 428/2005 ostateczne cła antydumpingowe na przywóz syntetycznych, poliestrowych włókien odcinkowych (PSF) pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej. Cło rezydualne ustalono na 49,7 %. W lutym 2006 r. po otrzymaniu od producenta chińskiego PSF, Huvis Sichuan („wnioskodawca”) prawidłowo udokumentowanego wniosku Komisja zgodnie z rozporządzeniem nr 342/2006 wszczęła weryfikację obowiązujących środków pod kątem „nowego eksportera”. Rozporządzenie uchylało cło w odniesieniu do przywozu towarów przez tego wnioskodawcę, a także poddało ten przywóz wymogowi rejestracji. Dochodzenie wykazało, że wnioskodawca rozpoczął produkcję w październiku 2004 r. tj. po upływie pierwotnego okresu objętego dochodzeniem i że nie dokonywał w tym okresie wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty. Niemniej dochodzenie wykazało, że wnioskodawca był związany z częściowo państwowym chińskim producentem, który produkował PSF w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem; producent ten jednak nie współpracował w dochodzeniu w tamtym okresie. Ponadto omawiany powiązany producent PSF nie współpracował w obecnym dochodzeniu, ponieważ nie przedstawił formularza wniosku o traktowanie przedsiębiorstwa jako podmiotu gospodarki rynkowej (zwanego dalej „MET”). Dlatego też Komisja nie mogła ustalić, czy podmiot gospodarczy, w skład którego wchodził wnioskodawca i związany z nim producent spełniają jako całość kryteria kwalifikujące do przyznania statusu podmiotu gospodarki rynkowej i w związku z tym odmówiła uznania wnioskodawcy za MET. Z tych samych powodów tj. brak współpracy ze strony częściowo państwowego powiązanego z wnioskodawcą przedsiębiorstwa, wnioskodawcy odmówiono również indywidualnego traktowania („IT”). Co więcej, służby Komisji nie mogły stwierdzić, czy ingerencja ze strony państwa nie umożliwiała obejścia środków. W związku z tym uznano, że wnioskodawca nie mógł dostarczyć dowodów na to, że indywidualny margines dumpingu rzeczywiście różnił się od rezydualnego marginesu dumpingu ustalonego w dochodzeniu pierwotnym. Mając na uwadze powyższe ustalenia należy odrzucić wniosek złożony przez wnioskodawcę oraz zakończyć przegląd pod kątem nowego eksportera w odniesieniu do Huvis Sichuan. Przywóz prowadzony przez przedsiębiorstwo powinien zatem nadal pozostać obłożony dotychczas stosowanym cłem rezydualnym na poziomie 49,7 % ustalonym w dochodzeniu pierwotnym. Wspomniane cło należy pobrać z mocą wsteczną od przywozów poddanych wymogowi rejestracji od rozpoczęcia obecnego przeglądu. |

Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 r. z dnia 21 grudnia 2005 r. |

Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |

Forma działania jest opisana w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym i nie daje możliwości podejmowania decyzji na poziomie krajowym. |

Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku nie mają zastosowania. |

Dobór instrumentów |

Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Inne środki nie byłyby odpowiednie, ponieważ rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych możliwości. |

WPłYW NA BUDżET |

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

1. .

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

kończącego przegląd pod kątem nowego eksportera wszczęty na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz syntetycznych, poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1](„rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. ISTNIEJĄCE ŚRODKI

(1) Obecnie obowiązujące środki są ostatecznym cłem antydumpingowym nałożonym na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005[2] na przywóz syntetycznych, poliestrowych włókien odcinkowych („PSF”) pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL).

2. OBECNE DOCHODZENIE

2.1 Wniosek o dokonanie przeglądu

(2) Po nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz PSF pochodzących z ChRL, Komisja otrzymała wniosek od chińskiego przedsiębiorstwa Huvis Sichuan („wnioskodawca”) o wszczęcie przeglądu pod kątem „nowego eksportera” na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(3) Wnioskodawca twierdził, że nie dokonywał wywozu do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem, na którym oparte zostały środki antydumpingowe, to znaczy w okresie od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2003 r. („pierwotny okres objęty dochodzeniem”) oraz że nie był związany z jakimkolwiek producentem w ChRL wywożącym PSF, które są objęte obecnymi środkami antydumpingowymi. Ponadto wnioskodawca twierdził, że rozpoczął wywóz PSF do Wspólnoty po zakończeniu pierwotnego okresu objętego dochodzeniem.

2.2 Wszczęcie przeglądu „dotyczącego nowego eksportera”

(4) Komisja zbadała dowody prima facie dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia rozpoczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag przez przemysł wspólnotowy, którego dotyczy postępowanie, Komisja wszczęła na mocy rozporządzenia (WE) nr 342/2006[3], przegląd rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 w odniesieniu do wnioskodawcy i rozpoczęła swoje dochodzenie.

(5) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 342/2006 zniesiono cło antydumpingowe w wysokości 49,7 % nałożone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 na przywóz PSF wyprodukowanych między innymi przez wnioskodawcę. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władze celne zostały poinstruowane o powzięciu odpowiednich kroków celem zarejestrowania przywozu PSF produkowanych przez wnioskodawcę.

2.3 Produkt objęty postępowaniem

(6) Produkt objęty bieżącym przeglądem jest taki sam, jak produkt objęty dochodzeniem, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków na przywóz PSF pochodzących z ChRL (zwanym dalej „dochodzeniem pierwotnym”) tj. włókna odcinkowe syntetyczne z poliestru, niezgrzeblone, nieczesane ani nieprzerobione w inny sposób do przędzenia, pochodzące z ChRL, obecnie objęte kodem CN 5503 20 00.

2.4 Strony zainteresowane

(7) Komisja oficjalnie powiadomiła przemysł Wspólnotowy, wnioskodawcę oraz przedstawicieli kraju wywozu o wszczęciu przeglądu. Stronom zainteresowanym dano możliwość wyrażenia opinii na piśmie i ustnie.

(8) Służby Komisji przesłały również wnioskodawcy formularz wniosku o traktowanie przedsiębiorstwa jako podmiotu gospodarki rynkowej („MET”) oraz kwestionariusz; Komisja otrzymała odpowiedzi w wyznaczonych w tym celu terminach.

2.5 Okres objęty dochodzeniem

(9) Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 października 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”).

3. WYNIKI DOCHODZENIA

3.1 Przyznanie statusu „nowego eksportera”

(10) Dochodzenie wykazało, że wnioskodawca rozpoczął produkcję w październiku 2004 r. tj. po upływie pierwotnego okresu objętego dochodzeniem i, że nie dokonywał wywozu do Wspólnoty produktu objętego dochodzeniem w tym okresie. Uznano zatem, że wnioskodawca spełniał wymogi określone w pierwszym zdaniu art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(11) Niemniej dochodzenie wykazało, że wnioskodawca był związany z częściowo państwowym chińskim producentem, który produkował produkt objęty dochodzeniem w okresie pierwotnym; producent ten jednak nie współpracował w dochodzeniu w tamtym okresie. Uwzględniając fakt, że wywóz powiązanego z wnioskodawcą producenta chińskiego był objęty cłem antydumpingowym uznano, że wnioskodawca nie spełnia warunku określonego w drugim zdaniu art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, które mówi, że eksporter lub producent powinien wykazać, że nie jest związany z żadnym z eksporterów lub producentów w kraju wywozu produktów objętych środkami antydumpingowymi.

(12) Wnioskodawca twierdził, że związany z nim producent nie wywoził do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem W uzasadnieniu tego twierdzenia, wnioskodawca przedstawił Komisji zweryfikowane sprawozdania finansowe powiązanego z nim producenta za lata 2002 i 2004, które według wnioskodawcy wykazują brak wywozu produktu objętego postępowaniem w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem.

(13) Jednak dowody dostarczone przez wnioskodawcę nie wykazywały, że związany z nim producent nie wywoził do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem podczas w pierwotnym okresie objętych dochodzeniem. W rzeczywistości przedstawione sprawozdania finansowe wykazały jedynie, że producent nie wywoził produktów towarowych bez dokładnego definiowania znaczenia produktu towarowego tj. w szczególności, czy produkt objęty postępowaniem był klasyfikowany jako „produkt towarowy”. W tym względzie należy zauważyć, że producent związany z wnioskodawcą wytwarza również inne produkty niż produkt objęty postępowaniem. Ponadto należy zauważyć, że pomimo dostarczenia sprawozdań finansowych, producent związany z wnioskodawcą nie współpracował w obecnym dochodzeniu, przez co dostarczone przez przedsiębiorstwo informacje nie mogły zostać zweryfikowane. Wobec tego, dostępne dowody nie wskazują, że cała sprzedaż odbiorcom krajowym, np. podmiotom gospodarczym w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem, była rzeczywiście przeznaczona na rynek krajowy, a nie na wywóz do Wspólnoty. W związku z tym, nie można ustalić, czy wywóz do Wspólnoty w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem miał faktycznie miejsce czy nie.

(14) Po ujawnieniu informacji wnioskodawca twierdził, że wyjaśnienia dotyczące zweryfikowanych sprawozdań finansowych były wymagane wcześniej, a w szczególności przed ujawnieniem tych informacji. W tym względzie, należy zwrócić uwagę na to, że chiński producent związany z wnioskodawcą z powodu braków został wezwany do przedstawienia tych informacji oraz wezwany do współpracy w ramach obecnego dochodzenia, czego odmówił. W związku z tym ustalenia w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa były oparte na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tych okolicznościach, wszelkie wnioski o dodatkowe informacje po upłynięciu wyznaczonych terminów zostały uznane za nieodpowiednie i dyskryminujące w ramach normalnej praktyki stosowanej przez instytucje wspólnotowe względem stron niewspółpracujących. Należy zauważyć, że ustalenia zostały ujawnione zainteresowanemu wnioskodawcy, który miał wystarczająco dużo możliwości, aby się do nich odnieść.

(15) Niezależnie od tego, argument, zgodnie z którym producent powiązany nie wywoził lub wywoził do Wspólnoty produkt objęty postępowaniem jest nieistotny, ponieważ jak wykazano w motywie (13) i określono w motywach (18) do (31) poniżej, producent związany z wnioskodawcą nie współpracował w obecnym przeglądzie i w związku z tym Komisja nie mogła ustalić, czy podmiot gospodarczy, w którego skład wchodzi wnioskodawca oraz związany z nim producent spełniają kryteria, by zostać uznanym za podmiot działający w warunkach gospodarki rynkowej.

3.2 Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

(16) Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego, w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu pochodzącego z ChRL wartość normalną określa się zgodnie z ust. 1 - 6 wspomnianego artykułu dla producentów spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadkach, gdy zostanie wykazane, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego miały zastosowanie warunki gospodarki rynkowej. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:

- decyzje związane z działalnością rynkową podejmuje się w odpowiedzi na sygnały dochodzące z rynku, bez znacznej ingerencji państwa, zaś koszty odzwierciedlają wartości rynkowe;

- przedsiębiorstwa mają jeden czytelny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która podlega niezależnemu audytowi zgodnemu z międzynarodowymi standardami rachunkowości („MSR”) i jest stosowana we wszystkich celach;

- nie ma miejsca przeniesienie zniekształceń z byłych systemów gospodarki nierynkowej;

- prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną;

- przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.

(17) Wnioskodawca wystąpił o przyznanie statusu MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i został poproszony o wypełnienie formularza wniosku o przyznanie statusu MET.

(18) Jak wspomniano w motywie (11), dochodzenie wykazało, że wnioskodawca był związany z innym producentem produktu objętego postępowaniem z siedzibą w Chinach. Chociaż związany z wnioskodawcą producent został poproszony o wypełnienie osobnego formularza o przyznanie statusu MET, nie wypełnił go.

(19) Należy zauważyć, że powszechną praktyką Komisji jest ustalenie, czy grupa powiązanych przedsiębiorstw, jako całość spełnia warunki uzyskania statusu MET. Uznaje się to ze konieczne w celu uniknięcia sprzedaży produktów wyprodukowanych przez grupę przedsiębiorstw za pośrednictwem jednego powiązanego z nimi przedsiębiorstwa należącego do tej grupy, w takim przypadku środki powinny zostać nałożone. W związku z tym w przypadku, gdy przedsiębiorstwo zależne lub inne przedsiębiorstwo powiązane jest producentem i/lub sprzedawcą produktu objętego postępowaniem, wszystkie te podmioty powinny wystąpić z wnioskiem o MET w celu umożliwienia ustalenia, czy spełniają one kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Zatem niedopełnienie procedury w tym względzie prowadzi do tego, że nie można stwierdzić, czy grupa przedsiębiorstw jako całość spełnia warunki uzyskania statusu MET.

(20) Komisja niezwłocznie poinformowała wnioskodawcę, że z powodu braku odpowiedzi ze strony producenta powiązanego nie może ustalić, czy przedsiębiorstwo prowadzi działalność w warunkach gospodarki rynkowej.

(21) Wnioskodawca twierdził, że oba przedsiębiorstwa konkurują ze sobą na rynku krajowym i, że nie są ze sobą „w dobrych stosunkach”. Ponadto twierdzono, że przedsiębiorstwo powiązane odmówiło dostarczenia wszelkich poufnych informacji potrzebnych w dochodzeniu, ponieważ obawia się, że przekazanie tychże informacji może wzmocnić pozycję rynkową konkurenta tj. wnioskodawcy.

(22) Należy zauważyć, że zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego, producent powiązany mógł zażądać przyznania klauzuli poufności w odniesieniu do dostarczonych przez niego informacji tak, aby usunąć wszelkie obawy związane z ujawnieniem takich informacji konkurentom rynkowym. Przedsiębiorstwo powiązane zdecydowało jednak o nieprzekazywaniu wymaganych informacji bez wnoszenia o przyznanie klauzuli poufności. W związku z tym argument wnioskodawcy musiał zostać odrzucony.

(23) Wnioskodawca twierdził również, że przedsiębiorstwo powiązane nie może mieć wpływu na jego decyzje związane z działalnością na rynku. Argument nie został poparty żadnymi dowodami, zatem uznaje się go za nieistotny, ponieważ jak wyjaśniono powyżej, należy odmówić przyznania wnioskodawcy statusu MET, w przypadku, gdy powiązane z nim przedsiębiorstwo nie wypełni formularza MET i nie spełni warunków przyznania statusu MET. Ponadto nawet gdyby Komisja miała rozpatrzyć wniosek merytorycznie, należy zauważyć, że fakty dostępne w niniejszym postępowaniu wskazują, że w przeciwieństwie do twierdzenia wnioskodawcy w zarządzie producenta powiązanego zasiada dyrektor wnioskodawcy, co nie pozostaje bez wpływu na jego decyzje. W rzeczywistości powiązany producent może blokować decyzję przedsiębiorstwa w zakresie wprowadzania zmian do umowy spółki, rozwiązania spółki typu joint venture, zmian kapitału zakładowego, fuzji z innymi podmiotami lub podziału przedsiębiorstwa; takie decyzje wymagają jednomyślności. Celem zawiązania spółki typu joint venture pomiędzy wnioskodawcą a producentem powiązanym, tak jak to przedstawiono w Rozdziale 5 umowy spółki, jest uzyskanie „ konkurencyjnej pozycji na rynku światowym pod względem jakości i ceny ” oraz „ produkcja i sprzedaż włókien poliestrowych ”, a także „ wywóz i przywóz produktów i surowców związanych z produkcją poliestrowych włókien odcinkowych ”, co wskazuje na to, że oba przedsiębiorstwa faktycznie mają ze sobą współpracować i przynajmniej uzgadniać decyzje w celu osiągnięcia jak najlepszej pozycji na rynku światowym. W związku z tym argument wnioskodawcy musiał zostać odrzucony.

(24) Bezpośrednio po zawiadomieniu wnioskodawca powtórzył argumenty, że powiązany producent chiński ma jedynie nieznaczny wpływ na jego decyzje dotyczące działalności rynkowej, gdyż zgoda tego producenta wymagana jest wyłącznie w sprawach istnienia samego przedsiębiorstwa tj. zgoda wymagana jest tylko przy podejmowaniu decyzji związanych z inwestycjami dokonanymi przez powiązanego chińskiego producenta, podczas gdy decyzje dotyczące działań rynkowych podejmowane są zgodnie z globalną strategią jego głównego udziałowca; producent chiński nie ma na nie żadnego wpływu. Ponadto powiązany producent chiński nie będzie miał żadnego wpływu na zarządzanie przedsiębiorstwem.

(25) Wnioskodawca twierdził ponadto, że decyzja o odrzuceniu wniosku o przyznanie statusu MET tylko na podstawie braku współpracy ze strony powiązanego chińskiego producenta będzie nieusprawiedliwiona, ponieważ zależność pomiędzy dwoma podmiotami jest wyłącznie wymogiem technicznym i nie ma żadnego praktycznego znaczenia dla wnioskodawcy. Ponadto wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany z żadnym z chińskich producentów eksportujących PSF, na które nałożono środki antydumpingowe, ponieważ powiązane przedsiębiorstwo nie dokonywało wywozu do Wspólnoty w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem oraz w związku z tym nie mogło współpracować w tymże dochodzeniu i wnosić o przyznanie indywidualnej stawki celnej.

(26) Jak przedstawiono powyżej w motywie (23), możliwość wywierania znaczącego wpływu przez powiązane przedsiębiorstwo chińskie na działania rynkowe wnioskodawcy nie może zostać uznana za nieistotną lub bez znaczenia. Przeciwnie, taki wpływ wiąże się z kluczowymi aspektami działalności tak, jak opisano to w omawianym motywie. Podobnie ze względu na brak współpracy przedsiębiorstwa chińskiego w obecnym dochodzeniu, Komisja nie mogła ocenić, czy przedsiębiorstwo nie dokonywało wywozu do Wspólnoty w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem, jak to twierdził wnioskodawca. Komentarze dostarczone przez wnioskodawcę nie zawierały podstaw do zmiany wniosków przedstawionych w motywie (13). W rzeczywistości fakt, że powiązane przedsiębiorstwo nie mogło wnieść o przyznanie statusu MET lub IT w pierwotnym okresie dochodzenia nie czyni nieistotnym faktu, że jest ono objęte obowiązującymi środkami tj. cłem rezydualnym.

(27) Wreszcie przedstawiono, że główne przyczyny, z powodu których zdecydowano o odrzuceniu wniosku o przyznanie statusu MET (tj. powiązanie z chińskim producentem) były znane Komisji przed rozpoczęciem dochodzenia.

(28) W tym względzie należy zauważyć, że główne powody odrzucenia wniosku o przyznanie statusu MET tak, jak przedstawiono w motywach (13), (23) powyżej i (31) poniżej nie wynikają z samej zależności pomiędzy chińskim producentem a wnioskodawcą, ale z braku współpracy ze strony tego producenta oraz w konsekwencji z braku możliwości ustalenia między innymi, w jakiej mierze ingerencja państwa faktycznie może wpływać na decyzje związane z działalnością rynkową wnioskodawcy oraz czy, jak twierdzi wnioskodawca, powiązany producent nie dokonywał wywozu do Wspólnoty produktów objętych dochodzeniem w pierwotnym OD.

(29) Dlatego też wnioski wnioskodawcy należało odrzucić.

(30) Ponadto nie można było określić stopnia możliwych zniekształceń przeniesionych z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej. W istocie częściowo państwowe przedsiębiorstwo powiązane z wnioskodawcą wniosło swój wkład w postaci przekazania prawa użytkowania ziemi do kapitału zakładowego spółki. Z powodu braku współpracy ze strony producenta powiązanego nie było możliwości jednoznacznego stwierdzenia, czy takie zniekształcenia miały miejsce.

(31) W związku z powyższym oraz w związku z brakiem odpowiednio udokumentowanego formularza o przyznanie statusu MET ze strony producenta powiązanego, Komisja nie mogła ustalić, czy grupa przedsiębiorstw tj. wnioskodawca i powiązany z nim producent spełniają kryteria przyznania statusu MET.

3.3 Indywidualne traktowanie („IT”)

(32) Na mocy art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, dla krajów, których dotyczy ten artykuł, ustalana jest jedna stawka celna, za wyjątkiem przedsiębiorstw, które mogą udowodnić, że spełniają wszystkie kryteria indywidualnego traktowania określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(33) Wnioskodawca oraz strona wnoszący o przyznanie statusu MET złożyli wniosek o przyznanie IT, w przypadku nie otrzymania statusu MET. Jak opisano w motywie (11) częściowo państwowy producent PSF jest powiązany z wnioskodawcą. Ponieważ powiązany producent nie współpracował w obecnym dochodzeniu, służby Komisji nie mogły określić, czy ingerencja ze strony państwa nie umożliwiała obejścia środków. Zatem uznano, że wnioskodawcy nie można przyznać IT.

(34) Wnioskodawca twierdził, że w tym przypadku obejście środków nie jest prawdopodobne, ponieważ oba przedsiębiorstwa konkurują ze sobą, a powiązany producent nigdy nie będzie zainteresowany sprzedażą swoich produktów za pośrednictwem wnioskodawcy na rynek wspólnotowy.

(35) Należy zauważyć, że trudno jest przewidzieć zachowanie przedsiębiorstwa powiązanego ponieważ oba przedsiębiorstwa są powiązane. Ponadto jak opisano powyżej w motywie (23) celem zawiązania spółki typu joint venture pomiędzy dwoma przedsiębiorstwami jest uzyskanie jak najlepszej pozycji na rynku światowym. Uznano, że istnieje bezpośrednie ryzyko obejścia środków wynikające z korzyści jakie odnosi jedno przedsiębiorstwo z niższej marży dumpingu niż ta, którą objęte jest drugie przedsiębiorstwo. Wnioskodawca nie dostarczył, żadnych informacji udowadniających, że takie ryzyko obejścia środków może być skutecznie wyeliminowane.

(36) Wnioskodawca zakwestionował decyzję o odrzuceniu wniosku o przyznanie IT twierdząc, że możliwość obejścia środków powinna zostać zbadana w dochodzeniu wszczętym zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego oraz, że art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego nie nakłada na przedsiębiorstwa z siedzibami w Chinach obowiązku wykazania, że nie będą obchodzić nałożonych środków antydumpingowych.

(37) W tym względzie należy zauważyć, że art. 9 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia podstawowego jest czytelny w odniesieniu do warunków przyznania indywidualnej stawki celnej, gdy stosuje się art. 2 ust. 7 lit. a), co ma miejsce w tym przypadku, ponieważ nie można uznać, że wnioskodawca spełnia warunki art. 2 ust. 7 lit. c). W szczególności art. 9 ust. 5 lit. e) rozporządzenia podstawowego określa, że ingerencja ze strony państwa nie powinna umożliwiać obejścia środków. Jak przedstawiono w motywie (35) ze względu na brak współpracy ze strony przedsiębiorstw powiązanych nie można było stwierdzić czy spełnione zostały warunki przyznania IT.

(38) Zatem uznano, że wnioskodawcy nie należy przyznawać IT.

4. WNIOSKI

(39) Celem niniejszego przeglądu jest określenie indywidualnej marży dumpingu dla wnioskodawcy, która rzekomo różniła się od obecnej marży cła rezydualnego nałożonej na przywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL. Wniosek opierał się głównie na zarzucie, że wnioskodawca spełniał warunki przyznania statusu MET.

(40) Jak wykazano w dochodzeniu, ze względu na brak współpracy ze strony producenta powiązanego, wnioskodawcy nie przyznano statusu MET ani IT, Komisja nie mogła ustalić, czy marża indywidualnego dumpingu wnioskodawcy różni się faktycznie od marży dumpingu rezydualnego ustalonej w dochodzeniu pierwotnym. W związku z tym wniosek ten należy odrzucić oraz zakończyć przegląd pod kątem nowego eksportera. Rezydualny margines dumpingu ustalony w dochodzeniu pierwotnym, tzn. 49,7 % należy utrzymać.

5. WSTECZNE ZASTOSOWANIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO

(41) W świetle powyższych ustaleń, cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy nakłada się z mocą wsteczną na przywóz produktu objętego postępowaniem, który poddano obowiązkowi rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 342/2006.

6. ZAWIADOMIENIE

(42) Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o wszelkich zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których wyciągnięto powyższe wnioski oraz poproszono je o odniesienie się do tych ustaleń zgodnie z art. 20 rozporządzenia podstawowego. Uwagi zainteresowanych stron uwzględniono w stosowanych przypadkach.

(43) Niniejszy przegląd nie zmienia daty wygaśnięcia środków nałożonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1333/2005, zgodnie z art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Niniejszym zamyka się przegląd pod kątem nowego eksportera wszczęty na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 342/2006.

2. Niniejszym nakłada się z mocą wsteczną cło antydumpingowe mające zastosowanie zgodnie z art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 wobec „wszystkich innych przedsiębiorstw” w Chińskiej Republice Ludowej na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych zarejestrowanych zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 342/2006.

3. Niniejszym poleca się władzom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, wytwarzanego i sprzedawanego na wywóz do Wspólnoty przez Huvis Sichuan.

4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

[2] Dz.U. L 71 z 17.3.2005, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1333/2005 (Dz.U. L 211 z 13.8.2005, str. 1).

[3] Dz.U. L 55 z 25.2.2006, str. 14.