Przyjmując 4 decyzje wykonawcze Komisji, na podstawie wniosków złożonych przez państwa członkowskie, Komisja ustanowiła wykaz 119 oznaczeń geograficznych UE (przeznaczonych do zarejestrowania jako chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne i oznaczenia geograficzne), które mają być przedmiotem rejestracji międzynarodowej na mocy aktu genewskiego.

W dniu 26 lutego 2020 r. UE stała się stroną aktu genewskiego. Tego samego dnia, zgodnie z jego art. 29 ust. 2, akt genewski wszedł w życie, ponieważ UE była piątą stroną kwalifikującą się do złożenia aktu przystąpienia.

W dniu 26 listopada 2019 r. UE złożyła dokument przystąpienia do Aktu genewskiego Porozumienia lizbońskiego w sprawie nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych.

Samoa.

Wykaz ten obejmuje sześć państw niebędących członkami UE. Oczekuje się, że liczba ta wzrośnie w najbliższej przyszłości, zwłaszcza wraz z dodaniem Szwajcarii, która złożyła swój dokument przystąpienia w dniu 31 sierpnia 2021 r.

Delegatury UE, a w szczególności delegatura Unii Europejskiej przy ONZ i innych organizacjach międzynarodowych w Genewie, są zaangażowane w informowanie państw spoza UE o korzyściach wynikających z przystąpienia do aktu genewskiego.

Komisja, negocjując umowy dwustronne z państwami trzecimi, stale odwołuje się do aktu genewskiego jako najlepszych ram dla wzajemnej ochrony oznaczeń geograficznych. Wielokrotnie zachęca również, we wszystkich istotnych kontekstach, by państwa członkowskie promowały akt genewski w państwach trzecich.

Na konferencjach i spotkaniach Komisja regularnie wskazuje akt genewski jako najlepszy instrument ochrony międzynarodowej oznaczeń geograficznych, ilustrując korzyści dla państw trzecich.

Akt genewski oferuje nowym członkom nowoczesny, wielostronny instrument, który umożliwi im czerpanie znacznych korzyści wynikających z wyjątkowych cech terytorium producentów i pomoże im w waloryzacji tych cech w formie produktów zbywalnych. Nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne mogą przekształcić producentów towarów w eksporterów wysokiej jakości produktów rolno-spożywczych i rzemieślniczych. Może to stanowić istotną zachętę do wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

Ustanowienie międzynarodowego systemu rejestracji i ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych będzie miało pozytywne skutki dla – zwłaszcza małych i średnich oraz wiejskich – producentów na całym świecie, jeśli chodzi o uzyskanie ochrony dla ich nazw za granicą po przystępnych kosztach. Ponadto system ten może stanowić bodziec dla inwestycji prywatnych i publicznych, co pozytywne wpłynie na gospodarkę, zrównoważony rozwój, zwiększoną konkurencyjność, dywersyfikację eksportu i tworzenie miejsc pracy.

Oznaczenia geograficzne są potężnymi instrumentami służącymi utrzymaniu wartości dodanej w społecznościach lokalnych. Poprzez zwiększanie zatrudnienia i wzrostu gospodarczego przyczyniają się one do zapobiegania masowemu opuszczaniu wsi. Akt genewski zapewnia umawiającym się stronom wystarczającą elastyczność, w szczególności dzięki odpowiednim zabezpieczeniom i stałej możliwości odmowy ochrony, zgodnie z obowiązującym porozumieniem lizbońskim, w celu dostosowania ich konkretnego krajowego wyboru ustawodawczego w zakresie wdrożenia ochrony oznaczeń geograficznych. Istnieje odpowiedni margines uwzględnienia potrzeb krajów, które nie wybrały ochrony sui generis nazw pochodzenia lub oznaczeń geograficznych.

W odniesieniu do przyszłej inicjatywy ustawodawczej dotyczącej ochrony na poziomie UE oznaczeń geograficznych z zakresu rzemiosła i produktów przemysłowych, projekt normatywny jest uwzględniony w planie działania na rzecz własności intelektualnej opublikowanym w dniu 25 listopada 2020 r. Komisja uruchomiła swój plan działania dotyczący inicjatywy ustawodawczej w dniu 30 listopada 2020 r., a informacje zwrotne wskazywały ogólnie na poparcie producentów i większości organów państw członkowskich. Konsultacje publiczne prowadzono przez 12 tygodni – od dnia 29 kwietnia 2021 r. do dnia 22 lipca 2021 r. – za pośrednictwem internetowego unijnego systemu ankietowego w 24 językach UE; uzyskano 182 odpowiedzi od 28 państw, w tym 18 państw członkowskich UE. Zdecydowana większość respondentów (92,3 %) dostrzega potrzebę ogólnounijnej inicjatywy na rzecz poprawy ochrony nazw geograficznych lub oznaczeń produktów nierolnych. Przyjęcie przez Komisję przewidziane jest na pierwszą połowę 2022 r.

c) Wnioski spoza UE o oznaczenie geograficzne, odrzucone przez Unię

Nie odrzucono żadnych wniosków z państw niebędących członkami UE.

Dotychczas na mocy aktu genewskiego zarejestrowano tylko jedną, związaną z produktem rolnym, nazwę oznaczenia geograficznego z państwa trzeciego będącego jego stroną: „ម្រេចកំពត” / „Kampot Pepper”, z Kambodży. Komisja ocenia tę rejestrację w świetle kryteriów określonych w art. 5 i 6 rozporządzenia (UE) 2019/1753 w celu podjęcia decyzji w sprawie ochrony tej nazwy w UE na mocy aktu genewskiego.