ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 35/3

Zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych

(2020/C 35/03)

1. Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), Komisja zawiadamia, iż o ile nie zostanie wszczęty przegląd zgodnie z przedstawioną dalej procedurą, wymienione poniżej środki antydumpingowe wygasną w terminie podanym w poniższej tabeli.

2. Procedura

Producenci unijni mogą złożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu. Wniosek ten musi zawierać wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Jeżeli Komisja postanowi dokonać przeglądu odnośnych środków, importerzy, eksporterzy, przedstawiciele państwa wywozu oraz producenci unijni będą mieli możliwość rozwinięcia, odparcia lub skomentowania argumentów przedstawionych we wniosku o wszczęcie tego przeglądu.

3. Termin

Producenci unijni mogą przedłożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu na podstawie określonej powyżej procedury, na adres: European Commission, Directorate-General for Trade (Unit H-1), CHAR 4/39, B-1049 Brussels (2), w dowolnym terminie od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia, lecz nie później niż trzy miesiące przed datą podaną w poniższej tabeli.

4. Niniejsze zawiadomienie zostaje opublikowane zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036.

Produkt Państwo(-a) pochodzenia lub wywozu Środki Podstawa prawna Data wygaśnięcia Walcówka Chińska Republika Ludowa Cło antydumpingowe Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1846 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz walcówki pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 268 z 15.10.2015, s. 9) 16 października 2020 r.

(1) Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2) TRADE-Defence-Complaints@ec.europa.eu

(3) Środek wygasa o północy w dniu podanym w niniejszej kolumnie
Proszek do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji
Powiadomienie o wniosku złożonym na podstawie art. 35 dyrektywy 2014/25/UE

Wniosek podmiotu zamawiającego – zawieszenie terminu

(2020/C 48/16)

W dniu 1 marca 2018 r. Komisja otrzymała wniosek zgodnie z art. 35 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (1). Pierwszym dniem roboczym następującym po wpłynięciu wniosku był 2 marca 2018 r., a pierwotny termin przysługujący Komisji na rozpatrzenie przedmiotowego wniosku wynosił 145 dni roboczych.

Przedmiotowy wniosek został przedłożony przez Finavia Oyj i dotyczy działalności związanej z udostępnianiem pomieszczeń komercyjnych na potrzeby podmiotów gospodarczych świadczących usługi komercyjne (sprzedaż bezcłowa, sprzedaż detaliczna, sprzedaż artykułów żywnościowych i napojów oraz świadczenie innych usług pasażerskich) na rzecz pasażerów lotniczych w terminalach portu lotniczego w Helsinkach w Finlandii. Stosowne powiadomienia opublikowano: w Dz.U. C 114 z dnia z dnia 28 marca 2018 r. na stronie 21 oraz w Dz.U. C 359 z dnia z dnia 5 października 2018 r. na stronie 9.

Zgodnie z pkt 2 w załączniku IV do dyrektywy 2014/25/UE Komisja może zobowiązać dane państwo członkowskie lub dany podmiot zamawiający lub właściwy niezależny organ krajowy lub dowolny inny właściwy organ krajowy do udzielenia wszelkich niezbędnych informacji lub uzupełnienia bądź doprecyzowania przedstawionych informacji w odpowiednim terminie. W dniu 5 października 2018 r. Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o udzielenie dodatkowych informacji najpóźniej do dnia 9 października 2018 r.

W przypadku opóźnienia w przekazaniu informacji lub przekazania niepełnych informacji bieg pierwotnego terminu zostaje zawieszony na okres między upływem terminu określonego w żądaniu udzielenia informacji a otrzymaniem pełnych i prawidłowych informacji.

Oficjalny termin upływa zatem po 52 dniach roboczych od daty otrzymania pełnych i prawidłowych informacji.

(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).
Zawiadomienie dla AMADOU KOUFY, którego nazwisko zostało dodane do wykazu, o którym mowa w art. 2, 3 i 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida, na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/184

(2020/C 46 I/01)

United Nations – Office of the Ombudsperson

AMADOU KOUFA może w każdej chwili złożyć wniosek do rzecznika praw obywatelskich ONZ o ponowną weryfikację decyzji o dodaniu jego nazwiska do wymienionego wyżej wykazu ONZ, wraz z dokumentami uzupełniającymi. Wniosek taki należy przesłać na następujący adres:

3.

W następstwie decyzji ONZ, o której mowa w pkt 2, Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/184 ( 2 ) zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida ( 3 ) . Zmiana wprowadzona na mocy art. 7 ust. 1 lit. a) oraz art. 7a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 881/2002 polega na wpisaniu AMADOU KOUFY do wykazu znajdującego się w załączniku I do tego rozporządzenia („załącznik I”).

Do osób oraz podmiotów wpisanych do załącznika I mają zastosowanie następujące środki określone w rozporządzeniu (WE) nr 881/2002:

1) zamrożenie wszystkich należących do nich funduszy i zasobów gospodarczych, będących ich własnością lub w ich posiadaniu, a także zakaz (dotyczący wszystkich) udostępniania im lub na ich rzecz, bezpośrednio lub pośrednio, funduszy i zasobów gospodarczych (art. 2 i 2a); oraz
C 46/8

ZAWIADOMIENIE o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych

(2020/C 46/08)

1. Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), Komisja zawiadamia, iż o ile nie zostanie wszczęty przegląd zgodnie z przedstawioną dalej procedurą, wymienione poniżej środki antydumpingowe wygasną w terminie podanym w poniższej tabeli.

2. Procedura

Producenci unijni mogą złożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu. Wniosek ten musi zawierać wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Jeżeli Komisja postanowi dokonać przeglądu odnośnych środków, importerzy, eksporterzy, przedstawiciele państwa wywozu oraz producenci unijni będą mieli możliwość rozwinięcia, odparcia lub skomentowania argumentów przedstawionych we wniosku o wszczęcie tego przeglądu.

3. Termin

Producenci unijni mogą przedłożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu na podstawie określonej powyżej procedury, na adres: European Commission, Directorate-General for Trade (Unit H-1), CHAR 4/39, 1049 Brussels (2), w dowolnym terminie od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia, lecz nie później niż trzy miesiące przed datą podaną w poniższej tabeli.

4. Niniejsze zawiadomienie zostaje opublikowane zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036.

Produkt Państwo(-a) pochodzenia lub wywozu Środki Podstawa prawna Data wygaśnięcia (3) Acesulfam potasu Chińska Republika Ludowa Cło antydumpingowe Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1963 z dnia 30 października 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz acesulfamu potasu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 287 z 31.10.2015, s. 52) 1 listopada 2020

(1) Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2) TRADE-Defence-Complaints@ec.europa.eu

(3) Środek wygasa o północy w dniu podanym w niniejszej kolumnie.
Notyfikacja na podstawie art. 114 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – Środki krajowe bardziej rygorystyczne niż przepisy przewidziane przez środek harmonizujący UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 42/02)

2)

Zharmonizowane przepisy w zakresie wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stałe określono w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią.

Dyrektywa 2009/125/WE przewiduje ustalenie wymogów, jakie muszą spełniać produkty związane z energią objęte środkami wykonawczymi, aby mogły zostać wprowadzone do obrotu lub użytkowania. Przyczynia się ona do zrównoważonego rozwoju poprzez zwiększenie efektywności energetycznej i poziomu ochrony środowiska przy jednoczesnym zwiększaniu bezpieczeństwa dostaw energii. Podstawę tej dyrektywy stanowi art. 95 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (obecnie art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – TFUE).

W art. 6 ust. 1 przedmiotowej dyrektywy określono, że państwa członkowskie nie zakazują, nie ograniczają ani nie utrudniają wprowadzania do obrotu lub do użytkowania na swoich terytoriach produktu spełniającego wszystkie odpowiednie przepisy danego środka wykonawczego i posiadającego oznakowanie CE ze względu na wymogi dotyczące ekoprojektu odnoszące się do tych jego parametrów, o których mowa w części 1 załącznika I do dyrektywy, objętych obowiązującym środkiem wykonawczym.

Celem rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1189 jest ustanowienie wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stałe, w tym dopuszczalnych wartości emisji cząstek stałych. Szacuje się, że łącznym skutkiem wymogów dotyczących ekoprojektu, określonych w rozporządzeniu Komisji i w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/1187 z dnia 27 kwietnia 2015 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla kotłów na paliwo stałe i zestawów zawierających kocioł na paliwo stałe, ogrzewacze dodatkowe, regulatory temperatury i urządzenia (2) słoneczne, będzie doprowadzenie do zmniejszenia rocznych emisji cząstek stałych o 10 kiloton do 2030 r.

Jeśli chodzi o kotły na paliwo stałe o mocy znamionowej 500 kW lub mniejszej, to rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1189 stanowi, że od dnia 1 stycznia 2020 r. emisje cząstek stałych dotyczące sezonowego ogrzewania pomieszczeń nie mogą przekraczać 40 mg/m3 w przypadku kotłów z automatycznym podawaniem paliwa oraz 60 mg/m3 w przypadku kotłów z ręcznym podawaniem paliwa, po ustandaryzowaniu jako suche spaliny przy zawartości tlenu wynoszącej 10 % i w standardowych warunkach – w temperaturze 0 °C i przy ciśnieniu wynoszącym 1 013 milibarów.1 013 milibarów.
C 53/9

Powiadomienie o wniosku złożonym na podstawie art. 35 dyrektywy 2014/25/UE

Wniosek podmiotu zamawiającego – zawieszenie terminu

(2020/C 53/09)

W dniu 8 kwietnia 2019 r. Komisja otrzymała wniosek zgodnie z art. 35 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (1). Pierwszym dniem roboczym następującym po dniu wpłynięcia wniosku był dzień 9 kwietnia 2019 r.

Przedmiotowy wniosek, złożony przez Lietuvos energija UAB, dotyczy produkcji i hurtowej sprzedaży energii elektrycznej na Litwie. Stosowne powiadomienie zostało opublikowane na stronie 28 w Dz.U. C 316 w dniu 20 września 2019 r.

Zgodnie z załącznikiem IV pkt 2 dyrektywy 2014/25/UE Komisja może zobowiązać dane państwo członkowskie lub dany podmiot zamawiający lub właściwy niezależny organ krajowy lub każdy inny właściwy organ krajowy do udzielenia wszelkich niezbędnych informacji lub uzupełnienia bądź doprecyzowania przedstawionych informacji w odpowiednim terminie. W dniu 14 maja 2019 r. Komisja zwróciła się do organów krajowych o udzielenie dodatkowych informacji najpóźniej do dnia 28 maja 2019 r.

W przypadku opóźnienia w przekazaniu informacji lub przekazania niepełnych informacji bieg pierwotnego terminu zawiesza się na okres między upływem terminu określonego w żądaniu udzielenia informacji a otrzymaniem pełnych i prawidłowych informacji.

Oficjalny termin upłynie zatem po 74 dniach roboczych od otrzymania pełnych i prawidłowych informacji.

(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243)
Data wydania, data wejścia w życie i rodzaj decyzji

W dniu 11 grudnia 2019 r. Sąd Najwyższy Gibraltaru wyznaczył (ze skutkiem natychmiastowym) Edgara Charlesa Lavarello i Dana Yorama Schwarzmanna z PricewaterhouseCoopers jako wspólnych zarządców przedsiębiorstwa Elite Insurance Company Limited na podstawie ustawy o upadłości z 2011 r. Wspólni zarządcy zarządzają działalnością, majątkiem i sprawami spółki i są uprawnieni do pełnienia swoich funkcji w celu osiągnięcia celów statutowych określonych w sekcji 46 ustawy o upadłości. Wspólni zarządcy będą koordynowali działania z Financial Services Compensation Scheme (system rekompensat w zakresie usług finansowych) w Zjednoczonym Królestwie w celu zapewnienia, by roszczenia kwalifikujących się ubezpieczających ze Zjednoczonego Królestwa były przetwarzane i przedkładane do wspomnianego systemu rekompensat. Wspólni zarządcy zbadają również możliwości rekompensaty dla ubezpieczających w innych europejskich jurysdykcjach. Ponadto wspólni zarządcy dokonują przeglądu niezabezpieczonych roszczeń z tytułu ubezpieczenia w związku z dopuszczeniem takich roszczeń w majątku objętym likwidacją. Dystrybucja na rzecz wierzycieli ubezpieczeniowych może mieć miejsce, tylko jeżeli przeprowadzono z powodzeniem upłynnienie aktywów. Wejście w życie: 11 grudnia 2019 r.
Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

10th prolongation of the Credit Union restructuring and stabilisation scheme
Powiadomienie dotyczące stosowalności art. 34 dyrektywy 2014/25/UE

Zawieszenie biegu terminu przyjęcia aktów wykonawczych

(2020/C 64/14)

W dniu 6 czerwca 2019 r. Komisja otrzymała wniosek zgodnie z art. 35 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (1). Pierwszym dniem roboczym następującym po wpłynięciu wniosku był 7 czerwca 2019 r., a pierwotny termin przysługujący Komisji na rozpatrzenie przedmiotowego wniosku wynosił 105 dni roboczych.

Wniosek ten, złożony przez Elta Courier S.A., dotyczy usług kurierskich w Grecji. Stosowne powiadomienie zostało opublikowane na stronie 8 w Dz.U. C 53 w dniu 17 lutego 2020 r.

Zgodnie z pkt 2 w załączniku IV do dyrektywy 2014/25/UE Komisja może zobowiązać dane państwo członkowskie, dany podmiot zamawiający, właściwy niezależny organ krajowy lub każdy inny właściwy organ krajowy do udzielenia wszelkich niezbędnych informacji lub uzupełnienia bądź doprecyzowania przedstawionych informacji w odpowiednim terminie. W dniu 26 sierpnia 2019 r. Komisja zwróciła się do organów krajowych o udzielenie dodatkowych informacji najpóźniej do dnia 9 września 2019 r. W dniu 6 września 2019 r. Komisja zwróciła się do Elta Courier o udzielenie dodatkowych informacji najpóźniej do dnia 13 września 2019 r.

W przypadku opóźnienia w przekazaniu informacji lub przekazania niepełnych informacji bieg pierwotnego terminu zawiesza się na okres między upływem terminu określonego w żądaniu udzielenia informacji a otrzymaniem pełnych i prawidłowych informacji.

Oficjalny termin upłynie zatem po 40 dniach roboczych od otrzymania pełnych i prawidłowych informacji.

(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).
—

Rozdział I pkt VIII; ppkt 2 – Wydajność maksymalna – Zmiana wydajności maksymalnej uzupełniających oznaczeń geograficznych „Sainte-Victoire”, „Fréjus”, „La Londe”, „Pierrefeu” i „Notre-Dame des Anges” z 50 do 55 hektolitrów z hektara, aby umożliwić uzupełniającemu oznaczeniu geograficznemu zwiększenie rocznej maksymalnej wydajności do poziomu 5 hl z hektara, zachowując jednocześnie różnicę co najmniej 5 hl/ha między uzupełniającym oznaczeniem geograficznym a ChNP bez uzupełniającego oznaczenia geograficznego.
Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Prolongation of aid to production and innovation aid to written media - DK
Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat Rijnstraat 8 2515 XP The Hague P.O. Box 20901 2500 EX The Hague
b)

Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem Tradycja uprawy winorośli sięga stosunkowo odległych czasów, co wiążą się z powstaniem licznych klasztorów i opactw, które wyjątkowo często funkcjonowały w regionie. Święty Grzegorz z Tours w swojej spisanej w VI wieku „Historii Franków” wspomina o szeroko zakrojonej uprawie winorośli w tym regionie i stosowaniu „odstraszaczy” (fr. traquettes) w celu przeganiania ptaków w czasie dojrzewania winogron. Rozkwit uprawy winorośli nastąpił w XVII i XVIII wieku dzięki wymianie handlowej rozwiniętej przez Holendrów. Wykorzystując swoją dużą flotę, Holendrzy docierali bowiem Loarą do miejscowości Ponts-de-Cé, Saumur i Vouvray, w których zaopatrywali się w szczególności w białe wina, rozwijając w ten sposób rynek zbytu dla win gatunkowych określanych mianem vin pour la mer (wino przeznaczone na wywóz drogą morską). Mając na uwadze historyczny fakt, że wina pochodzące z Saumur wytwarzane z odmiany winorośli chenin B były zdatne do drugiej fermentacji, można stwierdzić, że rozpoczęcie produkcji win musujących sięga początków XIX wieku. Świadomy wspomnianej właściwości tych win oraz ich podobieństwa do win pochodzących z Szampanii, Jean-Baptiste Ackerman bardzo szybko, bo już w 1811 r., rozwinął produkcję win musujących metodą tradycyjną. W 1838 r. komisja odpowiedzialna za ocenę produktów zgłoszonych na wystawę przemysłową w Angers stwierdziła: „Wina te są idealnie jasne i przejrzyste; posiadają białą, żywą, musującą piankę. Wykazano zatem możliwość wytworzenia win dorównujących tym pochodzącym z Szampanii”. Nie minęło nawet pięćdziesiąt lat, kiedy rywalizacja napędzana wyżej wspomnianymi pierwszymi rezultatami doprowadziła do tego, że liczni przedsiębiorcy postanowili skorzystać z zachęt komisji. Pojawili się wielcy producenci (fr. grandes maisons) tego typu wina znani pod nazwami „Veuve Amiot”, „Bouvet-Ladubay”, „Langlois-Château” i „Monmousseau”. Jaskinie wydrążone w celu wydobycia wapienia typu tuffeau stały się miejscami, które były szczególnie odpowiednie do produkcji win musujących. Niektóre korytarze drążono specjalnie w celu przechowywania butelek. W latach 1845–1875 dzięki wzrostowi poziomu życia we Francji i rozwojowi kolei producenci wina musującego zyskali nowe możliwości handlowe. W 1874 r. do Europy wysłano łącznie 4 miliony butelek, natomiast w XX wieku wzrosła popularność win musujących z Doliny Loary. Dekretem z dnia 17 października 1975 r. uznano kontrolowaną nazwę pochodzenia „Crémant de Loire”. Producenci już dawno wykazali zasadność przestrzegania zasad dotyczących surowca w produkcji win musujących. W zasadach dotyczących produkcji, które uchwalono wyżej wspomnianym dekretem, wskazano natomiast przywiązanie producentów do zbiorów ręcznych, umieszczania w prasie całych winogron, delikatnego tłoczenia oraz długiego czasu dojrzewania w butelce. W 2009 r. roczna produkcja wyniosła 13 milionów butelek.
5.9.

W sekcji E lit. d) specyfikacji zatytułowanej „Solenie” skreślono wymóg, zgodnie z którym warstwa soli musi mieć grubość 2–4 cm. Jest to efekt wyników kontroli, które przeprowadzono w ciągu roku i na podstawie których stwierdzono trudności w dokonywaniu dokładnego pomiaru ze względu na nieprawidłowości w zakresie soli. Istotne jest, by kawałki polędwicy były całkowicie pokryte solą oraz by nie stykały się ze sobą. — Z tego samego powodu w lit. d) skreślono również następujące sformułowanie: „Pasy tuńczyka są całkowicie pokryte, aby zapewnić równe rozmieszczenie soli” i zastąpiono je sformułowaniem: „aby zapewnić, by żaden kawałek polędwicy z tuńczyka nie stykał się z innym. Sól musi być równo rozprowadzona, aby zapewnić całkowite pokrycie pasów tuńczyka”. — W lit. d) zastąpiono także słowo „tuńczyk” słowami „polędwica z tuńczyka”, aby przedstawić bardziej rzetelny opis materiału. Zmiana ta ma również zastosowanie do sekcji E lit. e) i g) specyfikacji, aby surowiec był zawsze opisywany jako „polędwica z tuńczyka”. — W lit. d) zmieniono również czas solenia z „od 18 do 36 godzin” na „od 18 do 50 godzin”, ponieważ z przeprowadzonych kontroli wynika, że grubsze kawałki polędwicy wymagają dłuższego procesu solenia.
Adres, pod którym udostępnia się tekst oraz wszelkie informacje lub dokumentację dotyczące obowiązku użyteczności publicznej

Dodatkowe informacje: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti Dipartimento per i trasporti, la navigazione, gli affari generali ed il personale Direzione generale per gli aeroporti ed il trasporto aereo Via Giuseppe Caraci, 36 00157 Roma WŁOCHY Tel. +39 0641583690 Ente Nazionale per l’Aviazione Civile (ENAC) Direzione Sviluppo Trasporto Aereo e Licenze Viale Castro Pretorio, 118 00185 Roma WŁOCHY Tel. +39 0644596515 Strona internetowa http://www.mit.gov.it http://www.enac.gov.it Email: dg.ta@pec.mit.gov osp@enac.gov.it
Zawiadomienie dla Prowincji Zachodnioafrykańskiej Państwa Islamskiego (ISWAP) oraz Islamskiego Państwa na Wielkiej Saharze (ISGS), które zostały dodane do wykazu, o którym mowa w art. 2, 3 i 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida, na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/288

(2020/C 67/05)

United Nations – Office of the Ombudsperson

Prowincja Zachodnioafrykańska Państwa Islamskiego (ISWAP) oraz Islamskie Państwo na Wielkiej Saharze (ISGS) mogą w każdej chwili złożyć wniosek do rzecznika praw obywatelskich ONZ o ponowną weryfikację decyzji o wpisaniu ich do wymienionego wyżej wykazu ONZ, wraz z dokumentami uzupełniającymi. Wnioski takie należy przesłać na następujący adres:

3.

W następstwie decyzji ONZ, o której mowa w pkt 2, Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze 2020/288 ( 2 ) zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida ( 3 ) . Zmiana wprowadzona na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) oraz art. 7a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 881/2002 polega na dodaniu wpisów dotyczących Prowincji Zachodnioafrykańskiej Państwa Islamskiego (ISWAP) oraz Islamskiego Państwa na Wielkiej Saharze (ISGS) do wykazu znajdującego się w załączniku I do tego rozporządzenia („załącznik I”).

Do osób oraz podmiotów wpisanych do załącznika I mają zastosowanie następujące środki określone w rozporządzeniu (WE) nr 881/2002:

1) zamrożenie wszystkich należących do nich funduszy i zasobów gospodarczych, będących ich własnością lub w ich posiadaniu, a także zakaz (dotyczący wszystkich) udostępniania im lub na ich rzecz, bezpośrednio lub pośrednio, funduszy i zasobów gospodarczych (art. 2 i 2a); oraz
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

16.1.2020

Polivy

polatuzumab vedotin

Roche Registration GmbH Emil-Barell-Strasse 1, 79639 Grenzach-Wyhlen, Deutschland

EU/1/19/1388

Proszek do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji

L01XC37