KOMUNIKAT KOMISJI

Aktualizacja danych wykorzystywanych do obliczania kar ryczałtowych i okresowych kar pieniężnych wskazywanych Trybunałowi Sprawiedliwości przez Komisję w ramach postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego

(2018/C 340/02)

I. WPROWADZENIE

W komunikacie Komisji z 2005 r. w sprawie stosowania art. 228 Traktatu WE (1) (obecnie art. 260 ust. 1 i 2 TFUE) ustanowiono podstawę wykorzystywaną przez Komisję do obliczania kwot kar pieniężnych (w postaci kar ryczałtowych lub okresowych kar pieniężnych), o zastosowanie których Komisja zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości, kiedy wnosi skargę do Trybunału na mocy art. 260 ust. 2 TFUE w związku z postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

W kolejnym komunikacie, z 2010 r. (2), w sprawie aktualizacji danych wykorzystywanych do obliczania tej wartości, Komisja określiła, że te dane makroekonomiczne będą co roku poddawane przeglądowi w celu uwzględnienia inflacji i zmian PKB.

W komunikacie z 2011 r. w sprawie stosowania art. 260 ust. 3 TFUE (3) oraz w komunikacie z 2017 r. zatytułowanym „Prawo Unii: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu” (4) Komisja zwraca uwagę, że metodyka określona w komunikacie z 2005 r. ma również zastosowanie do obliczania kar pieniężnych, o których zastosowanie Komisja występuje do Trybunału Sprawiedliwości na mocy art. 260 ust. 3 TFUE.

Zawarta w niniejszym komunikacie roczna aktualizacja opiera się na zmianach w zakresie inflacji i PKB każdego państwa członkowskiego (5). Odpowiednimi danymi statystycznymi dotyczącymi stopy inflacji i PKB, które należy wykorzystać, są dane ustalone na dwa lata przed przeprowadzeniem aktualizacji (tzw. „zasada t-2”), gdyż dwa lata to minimalny okres konieczny do zgromadzenia stosunkowo stabilnych danych makroekonomicznych. Niniejszy komunikat opiera się zatem na danych ekonomicznych dotyczących nominalnego PKB oraz deflatora PKB dla 2016 r. (6), a także na obecnym współczynniku wagi głosów poszczególnych państw członkowskich w Radzie.

II. ELEMENTY AKTUALIZACJI

Lista kryteriów ekonomicznych, które należy zmienić, jest następująca:

— standardowa stawka ryczałtowa dla okresowych kar pieniężnych (7), obecnie wynosząca 700 EUR dziennie, która ma być aktualizowana zgodnie ze stopą inflacji,

— standardowa stawka ryczałtowa dla kary ryczałtowej (8), obecnie wynosząca 230 EUR dziennie, która ma być aktualizowana zgodnie ze stopą inflacji,

— specjalny współczynnik „n” (9), który ma być aktualizowany zgodnie ze zmianami PKB danego państwa członkowskiego przy uwzględnieniu jego liczby głosów w Radzie; współczynnik „n” jest taki sam dla obliczania kar ryczałtowych oraz dziennych kar pieniężnych,

— minimalne kary ryczałtowe (10), które mają być aktualizowane zgodnie ze stopą inflacji.

III. AKTUALIZACJE

W przypadku wnoszenia do Trybunału Sprawiedliwości sprawy na mocy art. 260 ust. 2 i ust. 3 TFUE Komisja będzie stosować następujące zaktualizowane dane do obliczania wysokości kar pieniężnych (kary ryczałtowe lub okresowe kary pieniężne):

1) standardowa stawka ryczałtowa wykorzystywana do obliczenia kwoty okresowej kary pieniężnej wynosi 690 EUR dziennie;

2) standardowa stawka ryczałtowa wykorzystywana do obliczenia kary ryczałtowej wynosi 230 EUR dziennie;

3) specjalny współczynnik „n” i minimalna kara ryczałtowa dla 28 państw członkowskich UE wynoszą odpowiednio: Państwo członkowskie Specjalny współczynnik „n” Minimalna kara ryczałtowa (1 000 EUR) Belgia 4,89 2 790 Bułgaria 1,51 862 Republika Czeska 3,16 1 803 Dania 3,03 1 729 Niemcy 20,74 11 835 Estonia 0,63 359 Irlandia 3,02 1 723 Grecja 3,14 1 792 Hiszpania 11,93 6 808 Francja 17,46 9 963 Chorwacja 1,24 708 Włochy 15,16 8 651 Cypr 0,59 337 Łotwa 0,69 394 Litwa 1,13 645 Luksemburg 1,00 571 Węgry 2,54 1 449 Malta 0,38 217 Niderlandy 6,56 3 743 Austria 4,08 2 328 Polska 7,36 4 200 Portugalia 3,24 1 849 Rumunia 3,35 1 912 Słowenia 0,87 496 Słowacja 1,64 936 Finlandia 2,67 1 524 Szwecja 4,68 2 671 Zjednoczone Królestwo 18,10 10 328

Powyższe zaktualizowane dane będą wykorzystywane przez Komisję przy podejmowaniu przez nią decyzji dotyczącej wniesienia sprawy do Trybunału Sprawiedliwości na mocy art. 260 TFUE, począwszy od daty przyjęcia niniejszego komunikatu.

(1) SEC(2005) 1658 (Dz.U. C 126 z 7.6.2007, s. 15).

(2) SEC(2010) 923/3. Wspomniany komunikat zaktualizowano w 2011 r. [SEC(2011) 1024 final], w 2012 r. [C(2012) 6106 final], w 2013 r. [C(2013) 8101 final], w 2014 r. [C(2014) 6767 final], w 2015 r. [C(2015) 5511 final], w 2016 r. [C(2016) 5091 final] i w 2017 r. [C(2017) 8720 final] w celu corocznego dostosowania danych ekonomicznych.

(3) Dz.U. C 12 z 15.1.2011, s. 1.

(4) Dz.U. C 18 z 19.1.2017, s. 10.

(5) Zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w komunikatach z 2005 r. i 2010 r.

(6) Deflator cenowy PKB jest stosowany jako narzędzie do pomiaru inflacji. Jednolitą ryczałtową stawkę dla kar ryczałtowych i okresowych kar pieniężnych zaokrągla się do najbliższej wielokrotności dziesięciu. Minimalne kary ryczałtowe są zaokrąglone do najbliższego tysiąca. Współczynnik „n” zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku.

(7) Standardową lub jednolitą stawkę ryczałtową dla dziennych kar pieniężnych definiuje się jako stałą kwotę stanowiącą podstawę mnożenia przez określone współczynniki. Współczynniki wykorzystywane do obliczenia kwoty dziennej kary pieniężnej to: współczynnik wagi uchybienia, współczynnik czasu trwania uchybienia oraz specjalny współczynnik „n” przypisany poszczególnym państwom członkowskim.

(8) Przy obliczaniu kary ryczałtowej stosuje się stawkę ryczałtową. Odnośnie do art. 260 ust. 2 TFUE kwotę kary ryczałtowej uzyskuje się przez pomnożenie dziennej stawki (wynikającej z pomnożenia standardowej stawki ryczałtowej dla kar ryczałtowych przez współczynnik wagi uchybienia, następnie pomnożenie uzyskanego wyniku przez specjalny współczynnik „n”) przez liczbę dni trwania uchybienia, począwszy od daty wydania pierwszego wyroku do dnia, w którym wyeliminowano uchybienie, lub – jeśli to nie nastąpiło – do dnia wydania wyroku na mocy art. 260 ust. 2 TFUE. Odnośnie do art. 260 ust. 3 TFUE, zgodnie z pkt 28 komunikatu Komisji – „Stosowanie art. 260 ust. 3 TFUE” [SEC(2010) 1371 final] (Dz.U. C 12 z 15.1.2011, s. 1), kwotę kary ryczałtowej uzyskuje się przez pomnożenie dziennej stawki (wynikającej z pomnożenia standardowej stawki ryczałtowej dla kar ryczałtowych przez współczynnik wagi uchybienia oraz pomnożenie uzyskanego wyniku przez specjalny współczynnik „n”) przez liczbę dni, które upłynęły od dnia następującego po upłynięciu określonego w dyrektywie terminu transpozycji do dnia, w którym wyeliminowano uchybienie, lub do dnia wydania wyroku na mocy art. 258 i art. 260 ust. 3 TFUE. Kara ryczałtowa obliczona na podstawie kwoty dziennej powinna mieć zastosowanie w przypadku, gdy powyższy wynik obliczeń przekracza minimalną kwotę kary ryczałtowej.

(9) Specjalny współczynnik „n” uwzględnia zdolność płatniczą danego państwa członkowskiego (produkt krajowy brutto – PKB) oraz liczbę głosów, jaką posiada ono w Radzie.

(10) Minimalna stała kara ryczałtowa ustalana jest dla każdego państwa członkowskiego w oparciu o specjalny współczynnik „n”. Minimalna stała kara ryczałtowa zostanie wskazana Trybunałowi w przypadkach, gdy zsumowane kwoty dziennych kar ryczałtowych nie przekraczają minimalnej stałej kary ryczałtowej.