UZASADNIENIE

Po złożeniu wniosku przez prezydenta Republiki Francuskiej Rada Europejska wyraziła w październiku 2010 r. zgodę na zmianę statusu wyspy Saint-Barthélemy, która jest obecnie regionem najbardziej oddalonym UE, aby z dniem 1 stycznia 2012 r. uzyskała ona status kraju lub terytorium zamorskiego, określony w części czwartej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Republika Francuska poinformowała instytucje Unii o swoim zamiarze utrzymania euro jako waluty we Wspólnocie Saint-Barthélemy, mimo że nie będzie ona już dłużej częścią terytorium Unii Europejskiej.

W swojej decyzji z dnia 13 kwietnia 2011 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania, wspólnie z Europejskim Bankiem Centralnym, układu monetarnego z Republiką Francuską działającą w imieniu francuskiej zbiorowości zamorskiej Saint-Barthélemy.

Projekt układu załączony do tej decyzji został wynegocjowany przez poszczególne strony i parafowany dnia 30 maja 2011 r.

Zgodnie z art. 4 upoważnienia wzywa się Radę do przyjęcia decyzji w sprawie podpisania i zawarcia układu.

2011/0157 (NLE)

Wniosek dotyczący

DECYZJA RADY

w sprawie podpisania i zawarcia Układu monetarnego między Unią Europejską a Republiką Francuską dotyczącego utrzymania euro jako waluty we Wspólnocie Saint Barthélemy w związku ze zmianą jej statusu wobec Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 219 ust. 3,

uwzględniając decyzję Rady w sprawie ustaleń dotyczącychnegocjowania układu monetarnego z Republiką Francuskądziałającą w imieniu francuskiej zbiorowości zamorskiej Saint-Barthélemy[1], w szczególności jej art. 4,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. W decyzji 2010/718/UE Rady Europejskiej z dnia 29 października 2010 r. w sprawie zmiany wobec Unii Europejskiej statusu wyspy Saint-Barthélemy[2] przewidziano, że z dniem 1 stycznia 2012 r. wyspa Saint-Barthélemy przestaje być regionem najbardziej oddalonym Unii i otrzymuje od tego dnia status kraju lub terytorium zamorskiego, określony w części czwartej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Republika Francuska zobowiązała się zawrzeć umowy, które są niezbędne do tego, by zmiana statusu przebiegła bez uszczerbku dla interesów Unii.

2. Republika Francuska poinformowała instytucje Unii o swoim zamiarze utrzymania euro jako jedynej waluty we Wspólnocie Saint-Barthélemy. Należy zatem zawrzeć układ monetarny.

3. Dnia 13 kwietnia 2011 r. Rada upoważniła Komisję, działającą wspólnie z Europejskim Bankiem Centralnym i za jego zgodą w sprawach należących do jego zakresu kompetencji, do podjęcia negocjacji z Republiką Francuską, działającą w imieniu francuskiej zbiorowości zamorskiej Saint-Barthélemy, w celu zawarcia układu monetarnego. Układ taki został parafowany dnia 30 maja 2011 r.

4. Układ ten należy podpisać i zawrzeć,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Układu monetarnego między Unią Europejską a Republiką Francuską dotyczącego utrzymania euro jako waluty we Wspólnocie Saint-Barthélemy w związku ze zmianą jej statusu wobec Unii Europejskiej (zwanego dalej „układem”), z zastrzeżeniem jego zawarcia.

2. Tekst układu jest dołączony do niniejszej decyzji.

3. Przewodniczący Rady zostaje upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej lub osób umocowanych do podpisania układu w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

Artykuł 2

1. Niniejszym zatwierdza się układ w imieniu Unii.

2. Przewodniczący Rady zostaje upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do dokonania, w imieniu Unii, powiadomienia, o którym mowa w art. 11 układu.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

UKŁAD MONETARNY

między Unią Europejską a Republiką Francuską dotyczący utrzymania euro jako waluty we Wspólnocie Saint-Barthélemy w związku ze zmianą jej statusu wobec Unii Europejskiej

UNIA EUROPEJSKA, reprezentowana przez Komisję Europejską,

oraz

REPUBLIKA FRANCUSKA, działająca w imieniu wyspy Saint-Barthélemy,

mając na uwadze, co następuje:

(1) Wspólnota Saint-Barthélemy stanowi integralną część Republiki Francuskiej, lecz z dniem 1 stycznia 2012 r. przestanie być częścią Unii Europejskiej, zgodnie z decyzją 2010/718/UE Rady Europejskiej z dnia 29 października 2010 r. w sprawie zmiany wobec Unii Europejskiej statusu wyspy Saint-Barthélemy.

(2) Republika Francuska pragnie, aby Wspólnota Saint-Barthélemy zachowała tę samą walutę co Francja kontynentalna, i zamierza w tym celu w dalszym ciągu przyznawać status prawnego środka płatniczego na terytorium Wspólnoty Saint-Barthélemy wyłącznie banknotom i monetom euro wyemitowanym przez Eurosystem i państwa członkowskie, które przyjęły euro.

(3) Należy zapewnić ciągłość stosowania w odniesieniu do Wspólnoty Saint-Barthélemy przepisów obecnego i przyszłego prawa Unii Europejskiej niezbędnych do funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej, aby w szczególności zapewnić jednolitą politykę pieniężną Eurosystemu, stworzyć równe szanse dla instytucji finansowych usytuowanych w strefie euro oraz zapobiegać oszustwom, fałszowaniu gotówkowych i bezgotówkowych środków płatniczych i praniu pieniędzy.

(4) Niniejszy układ monetarny zostaje zawarty z państwem członkowskim działającym w imieniu terytorium zależnego i z tego względu nie przewiduje prawa bicia monety. Środki płatnicze oraz prawo bankowe i finansowe wchodzą w zakres kompetencji państwa francuskiego. W dziedzinach niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej przepisy ustawodawcze i wykonawcze prawa francuskiego mają pełnoprawne zastosowanie w odniesieniu do Wspólnoty Saint-Barthélemy na mocy jej statusu,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Euro pozostaje walutą Wspólnoty Saint-Barthélemy.

Artykuł 2

Republika Francuska w dalszym ciągu przyznaje banknotom i monetom euro status prawnego środka płatniczego we Wspólnocie Saint-Barthélemy.

Artykuł 3

1. Republika Francuska w dalszym ciągu stosuje w odniesieniu do Wspólnoty Saint-Barthélemy akty prawne i przepisy Unii Europejskiej niezbędne do funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej i dotyczące:

a) banknotów i monet euro;

b) zapobiegania oszustwom i fałszowaniu gotówkowych i bezgotówkowych środków płatniczych;

c) medali i żetonów;

d) środków niezbędnych do używania euro jako jedynej waluty, przyjętych na mocy art. 133 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

e) prawodawstwa w dziedzinie bankowości i finansów, w tym aktów prawnych przyjętych przez Europejski Bank Centralny;

f) zapobiegania praniu pieniędzy;

g) wymogów sprawozdawczości statystycznej ustanowionych przez Eurosystem.

2. Republika Francuska zobowiązuje się do ścisłej współpracy z Europolem na terytorium Wspólnoty Saint-Barthélemy w zakresie zapobiegania oszustwom i fałszowaniu środków płatniczych oraz zapobiegania i przeciwdziałania praniu pieniędzy.

Artykuł 4

Przepisy wydane przez właściwe organy francuskie w celu transpozycji aktów przyjętych przez Unię Europejską – w tym aktów Europejskiego Banku Centralnego – w dziedzinach wymienionych w art. 3 ust. 1 niniejszego układu mają pełnoprawne zastosowanie na tych samych warunkach we Wspólnocie Saint-Barthélemy.

Artykuł 5

Akty Unii Europejskiej przyjęte w dziedzinach wymienionych w art. 3 ust. 1 – w tym akty Europejskiego Banku Centralnego – bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich mają pełnoprawne zastosowanie na tych samych warunkach we Wspólnocie Saint-Barthélemy.

Artykuł 6

Instytucje kredytowe i, w stosownych przypadkach, inne instytucje finansowe uprawnione do prowadzenia działalności we Wspólnocie Saint-Barthélemy mają dostęp do międzybankowych systemów płatności i rozrachunków oraz systemów rozrachunku papierów wartościowych w strefie euro na tych samych warunkach co instytucje znajdujące się na terytorium Francji kontynentalnej.

Artykuł 7

Raz na dwa lata Republika Francuska kieruje do Komisji i Europejskiego Banku Centralnego sprawozdanie dotyczące stosowania we Wspólnocie Saint-Barthélemy aktów prawnych i przepisów Unii Europejskiej wchodzących w zakres niniejszego układu. W sprawozdaniu zawiera się w szczególności wykaz aktów Unii Europejskiej – w tym aktów Europejskiego Banku Centralnego – podlegających bezpośredniemu zastosowaniu, które zgodnie z art. 5 niniejszego układu mają pełnoprawne zastosowanie we Wspólnocie Saint-Barthélemy. Pierwsze sprawozdanie zostaje przekazane przed końcem 2012 r.

Artykuł 8

1. W stosownych przypadkach zwoływany jest wspólny komitet. Komitetowi przewodniczy Komisja, a w jego skład wchodzą przedstawiciele Unii Europejskiej i Republiki Francuskiej.

2. Delegacji Unii Europejskiej przewodniczy Komisja, a w jej skład wchodzą przedstawiciele Europejskiego Banku Centralnego.

3. Posiedzenia wspólnego komitetu odbywają się na wniosek jednego z członków delegacji Unii Europejskiej lub Republiki Francuskiej i mają na celu rozpatrzenie wszelkich ewentualnych problemów, które mogą powstać w związku ze stosowaniem niniejszego układu.

Artykuł 9

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wyłączne kompetencje do rozstrzygania wszelkich sporów między stronami, które mogą powstać w związku ze stosowaniem niniejszego układu i które nie mogły zostać rozwiązane przez wspólny komitet.

Artykuł 10

Unia Europejska i Republika Francuska mogą wypowiedzieć niniejszy układ z zachowaniem rocznego okresu wypowiedzenia.

Artykuł 11

Niniejszy układ wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., po wzajemnym powiadomieniu się stron o zakończeniu właściwych dla nich procedur ratyfikacji.

Artykuł 12

Niniejszy układ sporządzono w dwóch egzemplarzach, w języku francuskim i angielskim. Teksty sporządzone w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne.

W imieniu Unii Europejskiej W imieniu Republiki Francuskiej

XXX XXX

[1] Decyzja przyjęta dnia 13 kwietnia 2011 r.

[2] Dz.U. L 325 z 9.12.2010, s. 4.