[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 30.1.2007

KOM(2006) 869 wersja ostateczna

2006/0308 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 954/79 z dnia 15 maja 1979 r. dotyczące ratyfikacji lub przystąpienia przez państwa członkowskie do Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie kodeksu postępowania dla Konferencji Linii Żeglugowych

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Kontekst wniosku

- Podstawa i cele wniosku

Wniosek ma na celu uchylenie rozporządzenia Rady (EWG) nr 954/79 z dnia 15 maja 1979 r. dotyczącego ratyfikacji lub przystąpienia przez państwa członkowskie do Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie kodeksu postępowania dla Konferencji Linii Żeglugowych. Niniejszy wniosek stał się konieczny ze względu na przyjęcie rozporządzenia Rady (WE) nr 1419/2006 z dnia 25 września 2006 r. uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 4056/86 określające szczegółowe zasady stosowania art. 85 i 86 do transportu morskiego oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1/2003 w zakresie rozszerzenia jego zakresu na usługi kabotażu i międzynarodowe usługi trampowe.

- Kontekst ogólny

Rozporządzenie (EWG) nr 954/79 dotyczy ratyfikacji lub przystąpienia przez państwa członkowskie do Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie kodeksu postępowania dla Konferencji Linii Żeglugowych.

Projekt Konwencji w sprawie kodeksu postępowania dla Konferencji Linii Żeglugowych (Genewa, 6 kwietnia 1974 r.) został sporządzony pod patronatem Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), a jego celem jest określenie zharmonizowanych ram międzynarodowych dla funkcjonowania konferencji żeglugowych. Celem Konwencji UNCTAD było promowanie wyraźnej równowagi w dostępie operatorów z krajów rozwiniętych i z krajów rozwijających do przewożonych towarów na liniach żeglugowych. W tym celu kodeks wprowadza tzw. „zasadę 40/40/20”, według której przesyłki pomiędzy dwoma państwami będącymi Stronami powinny zostać podzielone w następujący sposób: 40% dla armatorów z siedzibą w kraju pochodzenia, 40% dla armatorów z siedzibą w kraju przeznaczenia i 20% dla armatorów z innych krajów (które są również stroną kodeksu). Konwencja przewiduje również zasady i procedury mające na celu zapobieganie nadużyciom przez konferencje i promowanie dialogu pomiędzy nadawcami ładunku i przewoźnikami. Chociaż głównym celem kodeksu jest ochrona interesu krajów rozwijających się, kraje takie wyraziły rozczarowanie sposobem wdrażania Konwencji od czasu jej wejścia w życie w dniu 6 października 1983 r.

Stronami kodeksu jest trzynaście państw członkowskich Wspólnoty. Na mocy art. 48 kodeksu państwa mają prawo stać się Umawiającymi się Stronami w drodze przystąpienia lub podpisania, po czym następuje, jeżeli to konieczne, ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie zgodnie z prawem krajowym tych państw. Na tej podstawie Belgia i Niemcy dokonały ratyfikacji Konwencji; Dania, Finlandia, Włochy, Holandia, Portugalia, Hiszpania, Szwecja i Zjednoczone Królestwo przystąpiły do niej; Republika Czeska, Francja i Słowacja zatwierdziły ją. Do kodeksu przystąpiła również Norwegia.

Ponieważ kodeks postępowania przewiduje przydział przewożonych towarów na podstawie podziału na kraje konieczne było wprowadzenie do prawa Wspólnoty reguł mających na celu zapewnienie zgodności mechanizmu z zasadami Traktatu. Przyjęte zostało zatem rozporządzenie Rady (EWG) nr 954/79 nakładające na państwa członkowskie obowiązek wprowadzenia podczas ratyfikacji (zatwierdzania lub przystępowania do) Konwencji zastrzeżenia, zgodnie z którym byłyby one zobowiązane do otwarcia swoich krajowych udziałów przyznanych na mocy kodeksu względem wszystkich armatorów mających siedzibę we Wspólnocie. Rozporządzenie zawiera również szczegółowe przepisy dotyczące wdrażania Konwencji, ale nie nakłada na państwa członkowskie wymogu jej ratyfikowania.

W dniu 25 września 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1419/2006 uchylające rozporządzenie (EWG) nr 4056/86. Rozporządzenie (EWG) nr 4056/86 przewidziało wyłączenie grupowe konferencji linii żeglugowych spod ustanowionego w traktacie WE zakazu dotyczącego ograniczających praktyk handlowych (artykuł 81). Przed wejściem w życie niniejszego uchylenia, zważywszy, że zasady konkurencji nigdy nie miały pełnego zastosowania do sektora linii żeglugowych, Komisja wyda stosowne wytyczne dotyczące konkurencji w sektorze morskim w celu pomocy w sprawnym przejściu na system w pełni konkurencyjny. Wytyczne, które powinny być ogłoszone pod koniec 2007 r., dotyczą kwestii takich jak niezależne hurtownie danych, utworzenie stowarzyszeń i forów handlowych oraz publikacja indeksu handlowego. Celem tych wytycznych jest wyjaśnienie, między innymi, w jaki sposób zasady konkurencji mają zastosowanie do sektora linii żeglugowych ogólnie, w tym do terminowej i regularnej wymiany oraz publikacji informacji dotyczących możliwości i ich wykorzystania. Jako etap na drodze do przygotowania wytycznych służby Komisji opublikowały „dokumenty robocze” w sprawie żeglugi liniowej we wrześniu 2006 r.

Na mocy art. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 1419/2006, od dnia 18 października 2006 r., stanowiącego dzień wejścia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1419/2006, artykuły: art. 1 ust. 3 lit. b) i c), art. 3 do 7, art. 8 ust. 2 i art. 26 rozporządzenia (EWG) nr 4056/86 będą mieć wciąż zastosowanie do konferencji żeglugi liniowej spełniających wymagania rozporządzenia (EWG) nr 4056/86 przez 2-letni okres przejściowy.

W związku z powyższym w dniu 18 października 2008 r. tj. po upływie okresu przejściowego, art. 81 ust. 1 traktatu będzie mieć zastosowanie do żeglugi liniowej i konferencje żeglugi liniowej staną się nielegalne w zakresie wymiany handlowej do/z portów Wspólnoty. Państwa członkowskie, które są Stroną kodeksu nie będą już mogły wypełniać swoich zobowiązań, zwłaszcza jednego polegającego na zagwarantowaniu prawa ich krajowych linii żeglugowych do pełnego członkostwa w konferencjach obsługujących ich wymianę handlową z zagranicą (art. 1 ust. 1 kodeksu). Te państwa członkowskie będą musiały wycofać się z Konwencji. Jest rzeczą oczywistą, że państwa członkowskie, które nie są Stroną kodeksu nie będą już mogły go ratyfikować ani do niego przystąpić.

W związku z powyższym rozporządzenie (EWG) nr 954/79 przestanie mieć zastosowanie i powinno zostać uchylone w chwili uchylenia wyłączenia spod zakazu przewidzianego w art. 81 ust. 1 Traktatu w odniesieniu do konferencji żeglugi liniowej.

- Przepisy obowiązujące w dziedzinie objętej wnioskiem

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 954/79 z dnia 15 maja 1979 r. dotyczące ratyfikacji lub przystąpienia przez państwa członkowskie do Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie kodeksu postępowania dla Konferencji Linii Żeglugowych.

- Spójność z innymi politykami i celami Unii

Wniosek jest zgodny z polityką konkurencji, ponieważ ma na celu dostosowanie wspólnotowego dorobku prawnego w sektorze morskim do zaproponowanej reformy żeglugi liniowej. Zgadza się również z obecną polityką zmierzającą do uproszczenia przepisów, ponieważ jego celem jest usunięcie ze wspólnotowego zestawu reguł instrumentu prawnego, który stanie się bezzasadny.

Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena wpływu

- Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Niniejszy wniosek jest uzupełnieniem rozporządzenia Rady (WE) nr 1419/2006 uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 4056/86 określające szczegółowe zasady stosowania art. 85 i 86 do transportu morskiego oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1/2003 w zakresie rozszerzenia jego zakresu na usługi kabotażu i międzynarodowe usługi trampowe.

- Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Ekspertyzy zewnętrzne nie były potrzebne.

- Ocena wpływu

Ponieważ wniosek dotyczy uchylenia istniejącego rozporządzenia możliwe są dwie opcje: 1) brak działania legislacyjnego; 2) działanie legislacyjne.

Pierwsza opcja oznaczałaby, że pomimo uchylenia rozporządzenia nr 4056/86 rozporządzenie nr 954/79 obowiązywałoby dalej, ale nie miałoby zastosowania. Rozwiązanie to wydaje się być niezgodne z potrzebą spójności prawa wspólnotowego i jego uproszczenia.

Przeciwnie, uchylenie niniejszego rozporządzenia przyczyni się do dostosowania wspólnotowego dorobku prawnego dotyczącego sektora morskiego do reformy żeglugi liniowej, która nastąpi w najbliższej przyszłości.

Jak już wcześniej wspomniano konieczność wycofania się państw członkowskich z kodeksu postępowania UNCTAD nie jest konsekwencją uchylenia rozporządzenia 954/79 lecz konsekwencją uchylenia rozporządzenia 4056/86. Należy jednak zauważyć, że po wycofaniu się państw członkowskich z kodeksu będzie on obowiązywał pozostałe Strony.

W tej sytuacji należy przypomnieć, że ekonomiczne skutki stopniowego wycofywania się z konferencji linii żeglugowych we Wspólnocie dla europejskiego sektora transportu morskiego (i w konsekwencji wycofania się państw członkowskich z kodeksu) zostały przeanalizowane w trakcie badania oceny wpływu przeprowadzonego w odniesieniu do wniosku dotyczącego rozporządzenia uchylającego rozporządzenie nr 4056/86. Komisja dokonała również oceny skutków uchylenia rozporządzenia Rady nr 4056/86 dla krajów rozwijających się; wiele z nich to Strony kodeksu.

Aspekty prawne wniosku

- Krótki opis proponowanych działań

Proponuje się uchylenie rozporządzenia Rady (EWG) nr 954/79.

- Podstawa prawna

Artykuł 80 Traktatu

- Zasada pomocniczości

Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

- Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, ponieważ jedynym sposobem uchylenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 954/79 jest przyjęcie rozporządzenia Rady.

Wniosek nie nakłada żadnych kosztów administracyjnych na organy wspólnotowe, krajowe, regionalne czy lokalne. Dla rządów państw członkowskich koszty administracyjne polegające na wycofaniu się z Kodeksu postępowania ONZ dla Konferencji Linii Żeglugowych nie są konsekwencją niniejszego wniosku, ponieważ rozporządzenie nr 954/79 nie nakłada na państwa członkowskie obowiązku przystąpienia do kodeksu w charakterze Stron; są one raczej skutkiem uchylenia rozporządzenia Rady nr 4056/86.

- Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: rozporządzenie.

Inne środki nie byłyby odpowiednie z następującej przyczyny: wniosek ma na celu uchylenie rozporządzenia Rady, zastosowane może zostać jedynie rozporządzenie Rady.

Wpływ na budżet

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.

Informacje dodatkowe

- Uproszczenie

Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa.

W chwili przyjęcia wniosku instrument prawny, który przestanie mieć zastosowanie, zostanie usunięty na mocy zbioru zasad Wspólnoty.

- Uchylenie obowiązującego prawodawstwa

Przyjęcie niniejszego wniosku będzie wiązać się z uchyleniem istniejącego prawodawstwa.

- Europejski Obszar Gospodarczy

Proponowany akt prawny ma znaczenie dla EOG i w związku z tym jego zakres powinien obejmować Europejski Obszar Gospodarczy.

- Wejście w życie

Ze względu na spójność prawną uchylone rozporządzenie Rady nr 954/79 powinno wejść w życie w chwili uchylenia wyłączenia spod zakazu przewidzianego w art. 81 ust. 1 Traktatu dotyczącego konferencji żeglugi liniowej tzn. pod koniec 2-letniego okresu przejściowego przewidzianego w art. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 1419/2006 uchylającego rozporządzenie nr 4056/86.

2006/0308 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 954/79 z dnia 15 maja 1979 r. dotyczące ratyfikacji lub przystąpienia przez państwa członkowskie do Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie kodeksu postępowania dla Konferencji Linii Żeglugowych

(tekst mający znaczenie dla EOG )

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego artykuł 80 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 954/79 z dnia 15 maja 1979 r. dotyczące ratyfikacji lub przystąpienia przez państwa członkowskie do Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie kodeksu postępowania dla Konferencji Linii Żeglugowych[5] przewiduje wymogi, które państwa członkowskie mają obowiązek spełnić podczas ratyfikacji wymienionej Konwencji lub przystąpienia do niej.

2. Konwencja w sprawie kodeksu postępowania dla Konferencji Linii Żeglugowych określa międzynarodowe ramy regulacyjne dla konferencji żeglugi liniowej, zwłaszcza za pomocą reguł w sprawie dostępu do części przewożonych towarów dla armatorów mających siedzibę na terytorium państw-Stron Konwencji oraz obsługujących ich wzajemną wymianę handlową.

3. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1419/2006 z dnia 25 września 2006[6] uchyliło rozporządzenie Rady (EWG) nr 4056/86 z dnia 22 grudnia 1986 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 85 i 86 Traktatu do transportu morskiego[7], które między innymi, przewiduje wyłączenie spod zakazu, o którym mowa w art. 81 ust. 1 traktatu w odniesieniu do konferencji żeglugi liniowej.

4. W ramach okresu przejściowego przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 1419/2006, zakaz, o którym mowa w art. 81 ust. 1 traktatu będzie mieć zastosowanie do regularnych usług transportu morskiego oraz w konsekwencji konferencje żeglugi liniowej nie będą już mieć prawa do prowadzenia operacji wymiany handlowej do/z portów państw członkowskich.

5. Państwa członkowskie zostaną zatem pozbawione możliwości wypełniania zobowiązań spoczywających na nich na mocy kodeksu. Państwa członkowskie nie będą już mieć wtedy możliwości ratyfikacji, zatwierdzenia ani przystąpienia do kodeksu. Rozporządzenie (EWG) nr 954/79 przestanie mieć zastosowanie i powinno zostać uchylone pod koniec okresu przejściowego przewidzianego w art. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1419/2006, tj. dnia 18 października 2008 r.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Rozporządzenie (EWG) nr 954/79 zostaje uchylone.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 18 października 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[…] […]

[1] Dz.U. C […] z […], str. […].

[2] Dz.U. C […] z […], str. […].

[3] Dz.U. C […] z […], str. […].

[4] Dz.U. C […] z […], str. […].

[5] Dz.U. L 121 z 17.5.1979, str. 1.

[6] Dz.U. L 269 z 28.9.2006, str. 1.

[7] Dz.U. L 378 z 31.12.1986, str. 4.