ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Załączniki do dyrektywy 2001/110/WE zawierają elementy techniczne, które będą być może musiały zostać dostosowane lub zaktualizowane dla uwzględnienia zmian w odpowiednich normach międzynarodowych. W dyrektywie tej nie powierza się Komisji odpowiednich uprawnień koniecznych do szybkiego dostosowania lub aktualizacji wspomnianych załączników, tak by uwzględniały one zmiany w normach międzynarodowych. Dlatego też, celem spójnego wykonania dyrektywy 2001/110/WE, Komisji należy ponadto powierzyć uprawnienie do dostosowania i aktualizacji załączników do tej dyrektywy celem uwzględnienia nie tylko postępu technicznego, ale także zmian w normach międzynarodowych.
3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 4, art. 6 ust. 2, art. 10 ust. 3, 4 i 5, art. 12 ust. 1 lit. a) oraz art. 12 ust. 2, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia [(Publication office: please insert the exact date of the entry into force of the amending Regulation)] .

3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 4, art. 6 ust. 2, art. 10 ust. 3, 4 i 5, art. 12 ust. 1 lit. a) oraz art. 12 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia [Publication office: please insert the exact date of the entry into force of the amending Regulation] . Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu wynoszącego pięć lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na okresy takiej samej długości, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż na trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmiany do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
57)

art. 110 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Bez uszczerbku dla ust. 1 i 2, państwa członkowskie mogą do dnia 30 czerwca 2012 r. wraz z Komisją lub organem przez nią wyznaczonym przeprowadzać projekty pilotażowe dotyczące zdalnego dostępu w czasie rzeczywistym do danych państw członkowskich dotyczących uprawnień do połowów zapisanych i zweryfikowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. W przypadku gdy Komisja i dane państwo członkowskie są usatysfakcjonowane wynikiem danego projektu pilotażowego i jeżeli zdalny dostęp działa tak, jak uzgodniono, dane państwo członkowskie nie będzie już dłużej zobowiązane do składania sprawozdań z uprawnień do połowów, jak to przewidziano w art. 33 ust. 2 i 8. Rozważone i przetestowane zostaną format i procedury dotyczące dostępu do danych. Państwa członkowskie poinformują Komisję przed dniem 1 stycznia 2012 r. o tym, czy planują przeprowadzać projekty pilotażowe. Od dnia 1 stycznia 2013 r. przepisy o innym sposobie i częstotliwości przekazywania danych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia dostępu w czasie rzeczywistym mogą zostać przyjęte zgodnie z Traktatem.”
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 93/164

P7_TA(2014)0050

Umowa kapsztadzka z 2012 r. w sprawie wdrożenia przepisów protokołu z 1993 r. o międzynarodowej konwencji z Torremolinos o bezpieczeństwie statków rybackich z 1977 r. ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady upoważniającej państwa członkowskie do podpisania, ratyfikowania i przystąpienia do Porozumienia kapsztadzkiego z 2012 r. w sprawie wdrożenia postanowień protokołu z Torremolinos z 1993 r. odnoszącego się do Międzynarodowej konwencji z Torremolinos o bezpieczeństwie statków rybackich z 1977 r. (13408/2013 – C7-0389/2013 – 2013/0020(NLE))

(Zgoda)

(2017/C 093/34)

Parlament Europejski,

— uwzględniając projekt decyzji Rady (13408/2013),

— mając na uwadze porozumienie kapsztadzkie z 2012 r. w sprawie wdrożenia postanowień protokołu z Torremolinos z 1993 r. odnoszącego się do Międzynarodowej konwencji z Torremolinos o bezpieczeństwie statków rybackich z 1977 r.,

— uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 100 ust. 2, art. 218 ust. 5, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt v) oraz art. 218 ust. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0389/2013),

— uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust.7 Regulaminu,

— uwzględniając zalecenie Komisji Transportu i Turystyki (A7-0040/2014),

1. wyraża zgodę na projekt decyzji Rady;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 93/161

P7_TA(2014)0047

Włączenie Grenlandii do systemu certyfikacji Procesu Kimberley ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2368/2002 w odniesieniu do włączenia Grenlandii do systemu certyfikacji Procesu Kimberley (COM(2013)0427 – C7-0179/2013 – 2013/0198(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 093/31)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0427),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0179/2013),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 16 stycznia 2014 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art.55 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A7-0467/2013),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.
(7) W przypadku dochodzenia, które nie jest wszczynane na podstawie skargi, unijni producenci powinni być zobowiązani do przedłożenia niezbędnych informacji, które umożliwią kontynuowanie dochodzenia; ma to na celu zapewnienie dostępu do informacji wystarczających do przeprowadzenia dochodzenia w przypadku zagrożenia retorsjami.

(7) W przypadku dochodzenia, które nie jest wszczynane na podstawie skargi, należy zwrócić się do unijnych producentów z prośbą o współpracę w zakresie przedłożenia niezbędnych informacji, które umożliwią kontynuowanie dochodzenia; ma to na celu zapewnienie dostępu do informacji wystarczających do przeprowadzenia dochodzenia w przypadku zagrożenia retorsjami. Małe przedsiębiorstwa i mikroprzedsiębiorstwa powinny być zwolnione z tego obowiązku w celu zaoszczędzenia im nieuzasadnionego obciążenia administracyjnego i kosztów.
A.

mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się do ustalenia przed końcem 2012 r., ile aktów ustawodawczych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą pozostawało w mocy, aby przygotować odpowiednie inicjatywy ustawodawcze i tym samym zakończyć proces dostosowania do nowych ram prawnych; mając na uwadze, że za cel postawiono sobie usunięcie przed końcem siódmej kadencji Parlamentu wszelkich zapisów odnoszących się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą ze wszystkich instrumentów ustawodawczych; mając na uwadze, że Komisja przedłożyła wnioski potwierdzające spełnienie tego zobowiązania, choć nastąpiło to znacznie później, niż oczekiwano;
A.

mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się, iż do końca 2012 r. oszacuje liczbę obowiązujących aktów ustawodawczych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w celu przygotowania odpowiednich inicjatyw ustawodawczych, a tym samym zakończenia dostosowania do nowych ram prawnych; mając na uwadze, że zadeklarowanym celem było to, by przed końcem siódmej kadencji Parlamentu usunąć ze wszystkich instrumentów ustawodawczych wszelkie zapisy odnoszące się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą; mając na uwadze, że Komisja przedstawiła wnioski spełniające to zobowiązanie, choć znacznie później, niż oczekiwano;
P7_TA(2014)0169

Państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (COM(2012)0650 – C7-0371/2012 – 2012/0309(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/70)

Parlament Europejski,

przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie dodatkowej oceny Kolumbii i Peru

Parlament Europejski i Rada uznają potrzebę przeprowadzenia dodatkowej oceny spełnienia odnośnych kryteriów przez Kolumbię i Peru, zanim Komisja przedstawi Radzie zalecenia dotyczące decyzji upoważniających do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umów o ruchu bezwizowym z tymi państwami.

Komisja zobowiązuje się do niezwłocznego przystąpienia do tej oceny oraz do jak najszybszego jej przekazania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

Parlament Europejski i Rada przyjmują do wiadomości to zobowiązanie Komisji.

Oświadczenie Komisji w sprawie informowania Parlamentu Europejskiego

Komisja odnotowuje z zadowoleniem przyjęcie przez Parlament Europejski i Radę jej wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001 w celu dostosowania załączników zawierających wykazy państw trzecich, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu, oraz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z takiego wymogu.

Zgodnie z porozumieniem ramowym z dnia 20 października 2010 r. w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską, a w szczególności jego pkt 23, Komisja potwierdza swoje zobowiązanie do systematycznego informowania Parlamentu Europejskiego o przebiegu negocjacji w sprawie umów o ruchu bezwizowym w następstwie przeniesienia wybranych państw do wykazu zawartego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001. Komisja będzie co najmniej dwa razy w roku przedstawiać właściwym organom Parlamentu Europejskiego aktualne informacje.
3. Komisja (Eurostat) może wnieść zastrzeżenie co do jakości danych związanych z procedurą przekazanych przez państwo członkowskie. Nie później niż trzy dni robocze przed planowaną datą publikacji Komisja (Eurostat) powiadamia odnośne państwo członkowskie oraz przewodniczącego Komitetu Polityki Gospodarczej o zastrzeżeniach, które zamierza wnieść i podać do wiadomości publicznej. W przypadku gdy dana kwestia zostaje rozstrzygnięta po opublikowaniu danych i zastrzeżeń, wycofanie zastrzeżeń zostaje niezwłocznie po tym podane do wiadomości publicznej.

3. Komisja (Eurostat) może wnieść zastrzeżenie co do jakości danych związanych z procedurą przekazanych przez państwo członkowskie. Odnośne państwo członkowskie ma możliwość obrony swojego stanowiska. Nie później niż dziesięć dni roboczych przed planowaną datą publikacji Komisja (Eurostat) powiadamia odnośne państwo członkowskie oraz przewodniczącego Komitetu Polityki Gospodarczej o zastrzeżeniach, które zamierza wnieść i podać do wiadomości publicznej. W przypadku gdy dana kwestia zostaje rozstrzygnięta po opublikowaniu danych i zastrzeżeń, wycofanie zastrzeżeń zostaje niezwłocznie po tym podane do wiadomości publicznej.
(2)

Aby ograniczyć obciążenia po stronie przedsiębiorstw i poprawić funkcjonowanie rynku wewnętrznego, należy wprowadzić standardową deklarację VAT dla wszystkich przedsiębiorstw prowadzących wymianę handlową w Unii , gdyż korzystanie ze standardowych deklaracji powinno ułatwić zarówno pobór i uiszczanie VAT, jak i kontrolę deklaracji VAT przez organy podatkowe państw członkowskich . Powinno to także przyczynić się do wsparcia przedsiębiorstw w przestrzeganiu przepisów VAT, a tym samym do ograniczenia poziomu błędu, a w ostatecznym rozrachunku do ograniczenia lub nawet wyeliminowania oszustw związanych z VAT i ubytku VAT.
6a)

w art. 7 dodaje się ustępy w brzmieniu: „3a. Do celów niniejszego rozporządzenia kryteria jakości stosowane w odniesieniu do przekazywanych danych to kryteria wymienione w art. 12 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 (*1) . 3b. W drodze aktów wykonawczych Komisja określa metody, strukturę, okresowość i elementy zapewniające porównywalność dla sprawozdań na temat jakości. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2. (*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 1101/2008 w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych statystycznych objętych zasadą poufności, rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyk Wspólnoty oraz decyzję Rady 89/382/EWG, Euratom w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164). ”[Popr. 10]"
(5)

W celu uwzględnienia zmian w kodeksie celnym lub przepisów wywodzących się z konwencji międzynarodowych, jak również zmian koniecznych ze względów metodologicznych i wynikających z potrzeby stworzenia skutecznego systemu gromadzenia danych oraz opracowywania statystyk, uprawnienia do przyjmowania aktów prawnych zgodnie z art. 290 TFUE powinny zostać przekazane Komisji w odniesieniu do dostosowania wykazu procedur celnych lub przeznaczeń celnych, szczególnych towarów lub przepływów oraz innych lub szczególnych przepisów ich dotyczących, wyłączania towarów lub przepływów ze statystyk dotyczących handlu zagranicznego, zbierania danych zgodnie z art. 4 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 471/2009, dalszego określania danych statystycznych, wymogu dotyczącego ograniczonych zestawów danych w odniesieniu do szczególnych towarów lub przepływów oraz danych dostarczanych zgodnie z art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia, charakterystyki próby, okresu sprawozdawczości oraz poziomu agregacji dla krajów partnerskich, towarów i walut w przypadku statystyk dotyczących handlu w podziale według waluty fakturowania, zmian terminu przekazywania statystyk, zawartości, zakresu i warunków poprawiania już przekazanych statystyk, terminu przekazywania statystyk handlowych w podziale według charakterystyki działalności i statystyk handlowych w podziale według waluty fakturowania.
—

uwzględniając Protokół z Nagoi do Konwencji o różnorodności biologicznej o dostępie do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwym i równym podziale korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów, załączony do wspomnianego projektu decyzji Rady,
5.

apeluje do Komisji, aby – ustalając współczynnik korygujący dla wynagrodzeń pracowników Agencji – nie brała pod uwagę średniej dla Czech, lecz by go dostosowała do kosztów życia na obszarze metropolitalnym Pragi;
2)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 skreśla się lit. b), i d) i h); [Popr. 6] aa) W ust. 1 dodaje się literę w następującym brzmieniu: „ga) statystyki dotyczące infrastruktury kolejowej (załącznik Ga);” [Popr. 7] ab) dodaje się następujący ustęp: „1a. Eurostat powinien ściśle współpracować z Europejską Agencją Kolejową (ERA) przy zbieraniu danych na temat wypadków, łącznie z kwalifikacjami danych, aby zagwarantować, że dane na temat wypadków kolejowych zebrane przez Europejską Agencję Kolejową na mocy załącznika do dyrektywy Komisji 2009/149/WE (*1) w sprawie bezpieczeństwa kolei są w pełni porównywalne z danymi na temat wypadków zebranymi przez Eurostat w odniesieniu do innych środków transportu. [Popr. 8] (*1) Dyrektywa Komisji 2009/149/WE z dnia 27 listopada 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wspólnych wskaźników bezpieczeństwa oraz wspólnych metod obliczania kosztów wypadków (Dz.U. L 313 z 28.11.2009, s. 65).” " b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Na podstawie załączników A i C państwa członkowskie przekazują dane dotyczące przedsiębiorstw: a) w których łączna wielkość transportu towarów wynosi co najmniej 200 mln ton-km lub co najmniej 500 000 ton; b) w których łączna wielkość transportu pasażerskiego wynosi co najmniej 100 mln pasażerów-km; c) poniżej tych progów sprawozdawczość na podstawie załączników A i C jest nieobowiązkowa.”; c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Na podstawie załącznika L państwa członkowskie przekazują łączne dane dla przedsiębiorstw poniżej progu, o którym mowa w ust. 2, jeśli dane te nie są zgłaszane na podstawie załączników A i C, jak określono w załączniku L.”; d) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania w razie potrzeby aktów delegowanych zgodnie z art. 10 w odniesieniu do dostosowania treści załączników i progów sprawozdawczości, o których mowa w ust. 1 i 3 w celu uwzględnienia zmian gospodarczych i technicznych.”; [Popr. 9] e) dodaje się ustęp w brzmieniu: „6. Podczas wykonywania uprawnień zgodnie z niniejszym ustępem Komisja zapewnia, aby przyjęte akty delegowane nie nakładały na państwa członkowskie i respondentów dodatkowych znaczących obciążeń administracyjnych.”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 408/404

P7_TA(2014)0278

System handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych (emisje z międzynarodowego lotnictwa) ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie w celu wprowadzenia w życie do 2020 r. porozumienia międzynarodowego w sprawie stosowania jednego międzynarodowego środka rynkowego do emisji z międzynarodowego lotnictwa (COM(2013)0722 – C7-0374/2013 – 2013/0344(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 408/26)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2013)0722),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0374/2013),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 22 stycznia 2014 r. (1),

— uwzględniając opinię Komitetu Regionów,

— uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 7 marca 2014 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art. 55 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, jak również Komisji Transportu i Turystyki (A7-0079/2014),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
(-1)

Szacuje się, że co roku w Unii dochodzi do utraty 1 bln EUR potencjalnych dochodów podatkowych z powodu oszustw podatkowych, uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego, co stanowi w przybliżeniu kwotę 2 000 EUR rocznie w przeliczeniu na każdego obywatela Unii. Kluczowe znaczenie ma zatem podjęcie właściwych środków przeciwko oszustwom podatkowym oraz zmiana dyrektywy Rady 2011/96/UE (1a), aby zadbać o to, by stosowanie tej dyrektywy nie uniemożliwiało podejmowania skutecznych działań przeciwko podwójnemu nieopodatkowaniu w obszarze kredytów hybrydowych.
2. Jeżeli instytucje płatnicze zajmują się świadczeniem co najmniej jednej z usług płatniczych, mogą one prowadzić tylko rachunki płatnicze wykorzystywane wyłącznie do transakcji płatniczych. Państwa członkowskie zapewniają proporcjonalny dostęp do tych rachunków płatniczych.

2. Jeżeli instytucje płatnicze zajmują się świadczeniem co najmniej jednej z usług płatniczych, mogą one prowadzić rachunki płatnicze wykorzystywane wyłącznie do transakcji płatniczych. Państwa członkowskie dopilnowują, by instytucje płatnicze miały dostęp do świadczonych przez instytucje kredytowe usług rachunków płatniczych i depozytowych w oparciu o obiektywne, niedyskryminujące i proporcjonalne zasady . Taki dostęp powinien być wystarczająco szeroki, by instytucja płatnicza mogła świadczyć usługi płatnicze w wolny od przeszkód i efektywny sposób.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do instrumentów płatniczych, które można wykorzystywać jedynie w ramach ograniczonej sieci mającej odpowiadać na konkretne potrzeby przy użyciu instrumentów płatniczych, które można wykorzystywać jedynie w ograniczony sposób, ponieważ pozwalają one posiadaczowi takiego instrumentu nabywać towary lub usługi wyłącznie w pomieszczeniach emitenta lub w ramach ograniczonej sieci podmiotów świadczących usługi na podstawie bezpośredniej umowy handlowej z profesjonalnym emitentem, albo ponieważ można je wykorzystywać wyłącznie do nabycia ograniczonego asortymentu towarów lub usług.

2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do instrumentów płatniczych, które można wykorzystywać jedynie w ograniczonej sieci mającej odpowiadać na konkretne potrzeby przy użyciu instrumentów płatniczych, które można wykorzystywać jedynie w ograniczony sposób, ponieważ pozwalają one posiadaczowi takiego instrumentu nabywać towary lub usługi wyłącznie w pomieszczeniach emitenta lub w ograniczonej sieci podmiotów świadczących usługi na podstawie bezpośredniej umowy handlowej z profesjonalnym emitentem, albo ponieważ można je wykorzystywać wyłącznie do nabycia bardzo wąskiego asortymentu towarów lub usług.
3. Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie w ramach krajowych wymogu, aby w odniesieniu do elektrowni jądrowych oraz, w odpowiednich przypadkach, w odniesieniu do reaktorów badawczych, w przypadku których o zezwolenie na budowę występuje się po raz pierwszy, właściwy organ regulacyjny zobowiązał wnioskodawcę do wykazania, że projekt praktycznie ogranicza występowanie skutków uszkodzenia rdzenia reaktora do wnętrza obudowy bezpieczeństwa.

3. Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie w ramach krajowych wymogu, aby w odniesieniu do elektrowni jądrowych oraz, w odpowiednich przypadkach, w odniesieniu do reaktorów badawczych, w przypadku których o zezwolenie na budowę występuje się po raz pierwszy, właściwy organ regulacyjny zobowiązał wnioskodawcę do wykazania, że projekt praktycznie ogranicza występowanie skutków uszkodzenia rdzenia reaktora do wnętrza obudowy bezpieczeństwa.