[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 22.7.2009

COM(2009) 401 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJIDO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie postępów Rumunii w ramach mechanizmu współpracy i weryfikacji{SEC(2009) 1073}

SPRAWOZDANIE KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie postępów Rumunii w ramach mechanizmu współpracy i weryfikacji

Wprowadzenie – kontekst i metodologia

1. Cel:

Kiedy Rumunia przystąpiła do Unii Europejskiej w styczniu 2007 r., utworzony został mechanizm współpracy i weryfikacji (zwany dalej „MWiW”)[1], aby pomóc temu państwu w nadrobieniu pewnych braków w dziedzinach takich jak kompleksowa reforma systemu sądownictwa oraz walka z korupcją. MwiW to niezależna decyzja Komisji, której podstawą jest traktat akcesyjny. Umożliwia ona Komisji bliską współpracę z władzami rumuńskimi na poziomie politycznym i technicznym oraz ocenę postępów, w celu udzielania pomocy technicznej i wsparcia finansowego. MwiW umożliwia wszystkim pozostałym państwom członkowskim śledzenie i wspieranie zmian w tych dziedzinach w Rumunii, oraz udostępnianie zarówno wiedzy eksperckiej, jak i wsparcia finansowego. W sprawozdaniach okresowych i rocznych przygotowywanych przez Komisję w ramach MWiW ocenia się osiągnięte podstępy i identyfikuje pozostałe do usunięcia uchybienia, aby pomóc Rumunii w ustaleniu priorytetów, jeżeli chodzi o działania podejmowane w celu pełnego osiągnięcia celów referencyjnych sformułowanych w momencie akcesji.

Niniejsze sprawozdanie zawiera ocenę postępów w realizacji celów referencyjnych od momentu publikacji ostatniego pełnego sprawozdania (23 lipca 2008 r.) Na podstawie tej oceny przygotowano także zalecenia dla Rumunii. Załączony dokument roboczy zawiera szczegółową ocenę postępów w realizacji każdego z celów referencyjnych przygotowaną przez Komisję.Sprawozdanie jest oparte na informacjach regularnie przesyłanych przez władze rumuńskie, szczególnie w odpowiedzi na szczegółowe kwestionariusze Komisji dotyczące poszczególnych celów referencyjnych. W pracach Komisji pomagało wielu ekspertów wysokiego szczebla z państw członkowskich; korzystano również z dokumentacji i informacji uzyskanych z wielu innych źródeł.

2. Metodologia oceny celów referencyjnych

Komisja postrzega wszystkie cele referencyjne jako wzajemnie powiązane. W ramach dialogu prowadzonego z Rumunią stwierdzono jednoznacznie, że postęp w zakresie jednego celu referencyjnego przyczynia się do postępów w ramach innych celów referencyjnych. Celem MWiW nie jest ustanowienie listy zadań do zrealizowania, ale budowa niezależnego, stabilnego wymiaru sprawiedliwości, zdolnego do wykrywania i eliminowania konfliktów interesów oraz skutecznego zwalczania korupcji. Dlatego też Komisja nie przewiduje usuwania kolejnych celów referencyjnych, lecz raczej chciałaby współpracować z Rumunią do momentu, kiedy MWiW zostanie w całości zakończony.

STAN PROCESU REFORM W RUMUNII

Osiągnięcia

Tak jak w poprzednich latach, przygotowana przez Komisję szczegółowa ocena postępów w realizacji celów referencyjnych w ramach MWiW została włączona do dodatku informacyjnego załączonego do niniejszego sprawozdania. Główna część sprawozdania podsumowuje najważniejsze ustalenia Komisji oraz przedstawia zalecenia dotyczące działań, które powinna podjąć Rumunia.

Rząd rumuński, wspierany przez swoich sojuszników w prokuraturze i sądownictwie, skutecznie zareagował na obawy wyrażone w sprawozdaniu okresowym Komisji z dnia 12 lutego 2009 r. Przeprowadzono szereg praktycznych i prawnych działań, a proces reform na nowo nabrał przyśpieszenia. Niemniej jednak upłynie jeszcze dużo czasu, zanim zmiany te przyniosą pozytywne rezultaty, z których skorzystaliby obywatele Rumunii. Ponadto przekonanie o konieczności realizowania reform nie znajduje jednakowego poparcia we wszystkich partiach politycznych. W szczególności parlament powinien podejmować spójne decyzje w celu wsparcia działań władzy wykonawczej dotyczących reformy sądownictwa i eliminowania korupcji.

Nowy kodeks cywilny i karny

Rząd rumuński jednoznacznie zobowiązał się do przyjęcia nowego kodeksu cywilnego i karnego w odpowiedzi na zalecenia sformułowane przez Komisję we wcześniejszych sprawozdaniach. Uchwalenie tych dwóch nowych kodeksów w czerwcu 2009 r. było realizacją tego zobowiązania politycznego i stanowiło krok naprzód w tworzeniu bardziej skutecznego systemu prawnego. Niemniej jednak przewiduje się, że kodeksy wejdą w życie jedynie jeżeli odpowiadające im kodeks postępowania cywilnego i kodeks postępowania karnego (przesłane przez rząd do parlamentu w tym samym czasie) zostaną omówione i uchwalone w ramach normalnej procedury parlamentarnej. Oczekuje się, że wszystkie cztery kodeksy mogą wejść w życie najwcześniej w 2011 r.

Niezbędna będzie także ustawa wykonawcza, umożliwiająca stosowanie kodeksów. Ważne jest, aby zagwarantować, że uchwalenie tej ustawy, jak również kodeksu postępowania cywilnego i karnego nie doprowadzi do ponownego wprowadzenia do rumuńskiego prawodawstwa przepisów, które budziły protesty w przeszłości lub nowych przepisów, które podważyłyby skuteczność ważnych dochodzeń dotyczących korupcji na wysokim szczeblu oraz będących ich rezultatem spraw sądowych.

Testem określającym prawdopodobieństwo takiego rozwoju wydarzeń będzie los ustawy 78/2000, stanowiącej obecnie ramy prawne regulujące dochodzenia w sprawach korupcyjnych dotyczących urzędników wysokiego szczebla, jak również podstawę prawną funkcjonowania Krajowej Dyrekcji Antykorupcyjnej (DNA). Na ostatnim etapie procesu legislacyjnego ważne będzie zagwarantowanie, że ta bardzo ważna ustawa zostanie utrzymana w obecnym kształcie bez ograniczeń.

Nowy kodeks karny przewiduje obniżenie maksymalnych kar za przestępstwa związane z własnością, w tym w szczególności za korupcję i przestępstwa pokrewne. Przepisy te uzasadniano pragnieniem poprawy spójności ram prawnych, mimo że na pierwszy rzut oka wydają się one sprzeczne z działaniami podejmowanymi w celu wyeliminowania korupcji.

Grupa robocza ds. indywidualizacji kar za przestępstwa korupcyjne donosiła o rozbieżnościach w orzeczeniach sądowych. Grupa zaproponowała podjęcie konkretnych działań: powinny one zostać zrealizowane przez Najwyższy Sąd Kasacyjny, który zgodził się na wydanie wytycznych w sprawie kar za korupcję. Będzie to istotny krok na naprzód w poprawie spójności orzecznictwa.

Reforma wymiaru sprawiedliwości

Przyjęto nową strategię dotyczącą zasobów ludzkich na potrzeby wymiaru sprawiedliwości, ale sytuacja nadal pozostaje problematyczna z punktu widzenia kosztów budżetowych, znalezienia wykwalifikowanego personelu i odpowiedniej infrastruktury wsparcia. Mimo tych różnic podjęto pewne działania, jeżeli chodzi o sytuację kadrową w sądach i prokuraturach na poziomie lokalnym, potrzebne są jednak dalsze zmiany na lepsze. Naczelna Rada Sądownictwa i Prokuratury (NRSiP) zwiększyła częstotliwość kontroli sądowych w celów poprawy jakości pracy wymiaru sprawiedliwości, szczególnie w kontekście jednolitego stosowania prawa i spójności w ramach systemu sądów. Procedury nominacyjne i nowe konkursy na stanowiska zorganizowano zgodnie z celami wyznaczonymi w celu zapewnienia obiektywności i wysokich kwalifikacji. Niemniej jednak NRSiP musi zintensyfikować swoje działania, aby zagwarantować skuteczną i elastyczną politykę kadrową. Nie da się jeszcze w pełni ocenić skutków nowej strategii, jednak daje się już zaobserwować zwiększoną świadomość i większą zdolność przewidywania problemów.

Trudności kadrowe pogłębiły się w rezultacie podjętych niedawno przez NRSiP decyzji o zmianie zasad dotyczących tymczasowego oddelegowania, które uniemożliwiają instytucji delegującej wcześniejsze zakończenie oddelegowania sędziów lub prokuratorów, nawet jeżeli instytucja ta doświadcza poważnych problemów kadrowych. Ponadto ograniczone możliwości prokuratury generalnej, jeżeli chodzi o awansowanie pracowników, stosowanie środków dyscyplinujących czy przenoszenie personelu, szczególnie utrudniają restrukturyzację prokuratury. Aby skutecznie zreorganizować prokuraturę niezbędny jest szerszy zakres współpracy ze strony NRSiP.

Ujednolicanie judykatury

Prokurator generalny często składał apelacje do Najwyższego Sadu Kasacyjnego, zaskarżając sprzeczne przepisy, dzięki czemu zwiększyła się spójność judykatury. Liczba apelacji składanych w celu poprawy przepisów osiągnęła maksymalny poziom w 2007 r.; ich mniejsza liczba w 2008 r. może wskazywać na pewne sukcesy w ujednolicaniu judykatury.

Najwyższy Sąd Kasacyjny wydał szereg decyzji w sprawie apelacji dotyczących jednolitej interpretacji i stosowania prawa w sądach. Niemniej jednak kłopotliwa i budząca wątpliwości procedura, wymagająca udziału w decyzjach i zgody z ich uzasadnieniem ze strony dwóch trzecich ze 120 sędziów (po podjęciu decyzji) powoduje opóźnienia, a czasami przyczynia się do niejasności w uzasadnieniach. Podjęto także dalsze działania zmierzające do ujednolicenia judykatury. Służyła temu systematyczna publikacja orzecznictwa i organizacja spotkań z sędziami sądów niższego szczebla. Ważnym wydarzeniem w tym kontekście będzie wydanie wytycznych w sprawie kar za korupcję, których publikację Najwyższy Sąd Kasacyjny zapowiedział na jesień tego roku.

Dla władzy wykonawczej ważne będzie uzyskanie zgody władzy ustawodawczej na zmianę ustawy o funkcjonowaniu Trybunału Konstytucyjnego, aby wyeliminować możliwość zawieszania spraw w przypadku, gdy pozwany lub oskarżony powołuje się na niezgodność z konstytucją. Należy także prawnie ograniczyć możliwość nadużyć proceduralnych polegających na powoływaniu się na niezgodność z przepisami, co również prowadzi do zawieszenia danej sprawy. Nadużycia te powodują niedopuszczalne opóźnienia. Problem ten należy rozwiązać w trakcie planowanej debaty nad kodeksem postępowania cywilnego i kodeksem postępowania karnego, lub w jeszcze bardziej pilnym trybie poprzez zmianę odpowiednich przepisów wykonawczych.

Powołanie jesienią nowego przewodniczącego Najwyższego Sądu Kasacyjnego będzie okazją do zademonstrowania zaangażowania na rzecz reformowania, modernizacji i zwiększenia przejrzystości systemu sądowego.

Zwalczanie korupcji na wysokim szczeblu

Procedura wnioskowania o wszczęcie postępowania w sprawie byłych ministrów nie jest stosowana przez rumuński parlament jednolicie, ani sprawnie i skutecznie. Od momentu opublikowania ostatniego sprawozdania parlament Rumunii zatwierdził wszczęcie postępowań w czterech sprawach, ale odmówił udzielenia zgody w dwóch innych przypadkach. W jednej z tych dwóch spraw parlamentarzysta zrezygnował z mandatu, co pozwoliło na wszczęcie postępowania karnego, podczas gdy w drugiej sprawie parlament uznał dochodzenie za niedopuszczalne. Ważne jest, aby rumuński parlament zademonstrował pełne zaangażowanie w dalszą walkę z korupcją na wysokim szczeblu.

Powołanie przewodniczącego Krajowej Dyrekcji Antykorupcyjnej (KDA) na drugą kadencję w lutym tego roku stanowiło ważny etap na drodze do zagwarantowania stabilności i ciągłości personalnej wśród organów odpowiedzialnych za zwalczanie korupcji na wysokim szczeblu. Dalsze istnienie wyspecjalizowanych i skutecznych instytucji antykorupcyjnych ma bardzo duże znaczenie dla Rumunii.

KDA sprawnie przeprowadziła wiele bezstronnych dochodzeń w sprawach dotyczących korupcji na wysokim szczeblu.

Krajowa Agencja ds. Etyki Zawodowej (KREZ)

KREZ osiągnęła już zdolność operacyjną i wykazała się dobrymi rezultatami, analizując oświadczenia majątkowe członków rządu, sędziów, urzędników na wysokich i obdarzonych dużym zakresem władzy stanowiskach, oraz wszystkich członków korpusu służby cywilnej. Jej działalność ulegnie dalszemu usprawnieniu z chwilą ukończenia wdrażania planowanego zintegrowanego systemu informatycznego. Efekt prewencyjny do pewnego stopnia zapewnia możliwość ukarania przez KREZ osoby, która nie złożyła oświadczenia majątkowego, za pomocą kary administracyjnej czy też możliwość skierowania takiej sprawy do sądu. Te dochodzenia z urzędu prowadzone przez KREZ są godne pochwały. Niemniej jednak pełna ocena rzeczywistych rezultatów działań podejmowanych przez KREZ będzie możliwa dopiero gdy zapadną pierwsze orzeczenia w odpowiednich organach sądowych lub dyscyplinarnych, dotyczące nieuzasadnionego wzbogacenia się, niezgodności oświadczeń majątkowych z rzeczywistością lub konfliktu interesów KREZ i Krajowa Rada ds. Etyki Zawodowej, która odpowiada za działalność KREZ i kontroluje ją, powinny wypracować stabilne stosunki robocze oparte na wzajemnym zaufaniu.

Walka z korupcją na szczeblu lokalnym

Na polecenie prokuratora generalnego poszczególne terytorialne urzędy prokuratorskie opracowały strategie zwalczania korupcji na szczeblu lokalnym. Regularne wymiany najlepszych praktyk i przyznanie priorytetu sektorom szczególnie narażonym na korupcję uzupełniają tę godną pochwały inicjatywę. Zwiększyła ona świadomość w prokuraturach regionalnych jeżeli chodzi o korupcję na niskim szczeblu, która wydaje się rozpowszechniona w niektórych dziedzinach życia społecznego (np. w systemie edukacyjnym czy systemie opieki zdrowotnej). Ilość spraw podejmowanych przez terytorialne urzędy prokuratorskie jest wystarczająca, chociaż prawdopodobnie zbyt mało dochodzeń wszczynanych jest jeszcze z urzędu, tj. z własnej inicjatywy. Brak inicjatywy w wykrywaniu korupcji widoczny jest także w postępowaniu lokalnych inspektoratów opieki zdrowotnej, władz oświatowych i podatkowych, jak również innych wewnętrznych organów kontrolnych instytucji publicznych.

Należy zatem położyć większy nacisk na działania prewencyjne, takie jak kampanie zwiększania świadomości skierowane do ludności i do wszystkich szczebli administracji, przejrzystość procedur administracyjnych, zagwarantowanie prawa dostępu do publicznych dokumentów, itp. W niektórych dziedzinach, tam gdzie istnieją dowody na korupcję na niskim szczeblu (zamówienia publiczne, dotacje i zezwolenia, oświata, ochrona zdrowia, itp.), strukturalne działania prewencyjne mogłyby przynieść lepsze rezultaty w dłuższej perspektywie niż jednostkowe podejście do poszczególnych spraw. Potrzebne są oczywiście obydwa rodzaje działań, ponieważ działania podejmowane przez wymiar sprawiedliwości w pojedynczych sprawach pokazują, że nadużycia nie będą tolerowane i że będą wykrywane.

KLAUZULE OCHRONNE

W świetle powyższej oceny powstaje pytanie, czy należy uruchomić klauzule ochronne. W trakcie publicznych dyskusji na temat MWiW prawdopodobny czas funkcjonowania mechanizmu jest często mylony z ograniczonymi w czasie klauzulami ochronnymi zawartymi w traktacie akcesyjnym. Pomiędzy MWiW a klauzulami ochronnymi wpisanymi do Traktatu Akcesyjnego Rumunii nie ma automatycznego związku. Klauzule ochronne są standardowym rozwiązaniem stosowanym w traktatach akcesyjnych. Zostały one wprowadzone w celu zagwarantowania skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Mogą one zostać uruchomione do końca 2009 r., dzięki czemu możliwe będzie, w razie konieczności, tymczasowe zawieszenie stosowania odpowiednich przepisów wspólnotowych. Na podstawie powyższej oceny Komisja jest zdania, że nie zostały spełnione warunki pozwalające na uruchomienie klauzul ochronnych.

Obecnie rozpoczął się trzeci rok funkcjonowania MWiW. Mechanizm nie został wprowadzony na czas określony – rezygnacja z niego powinna nastąpić dopiero wtedy, gdy wszystkie cele referencyjne zostaną w pełni osiągnięte. Nie ulega wątpliwości, że realizacja założeń określonych w celach referencyjnych to zadanie długoterminowe: np. usunięcie podstawowych przyczyn korupcji jest długotrwałym procesem. Tego rodzaju głębokie zmiany, które są niezbędne, mogą zostać zrealizowane jedynie przez rumuńskie społeczeństwo. MWiW jest narzędziem wspierającym to zadanie, nie jest celem samym w sobie ani nie może zastąpić zaangażowania władz rumuńskich w dostosowanie systemu sądowniczego i praktyki sądowniczej do ogólnych standardów UE.

WNIOSKI I ZALECENIA

Od momentu publikacji sprawozdania Komisji za 2008 r. Rumunia podjęła szereg pożądanych działań mających na celu ponowne uruchomienie procesu reform: proces ten na nowo nabrał przyśpieszenia, czego rezultatem było wiele pozytywnych działań. Rumunia nadal jednak zmaga się z konsekwencjami faktu, że nie przeprowadzono w pełni rewizji kodeksu karnego i cywilnego. Wprowadzono jedynie szereg modyfikacji i poprawek oraz liczne rozporządzenia nadzwyczajne. Trudno się wiec dziwić, że judykatura rumuńskiego wymiaru sprawiedliwości jest niespójna, przez co jej stosowanie prowadzi do nieuzasadnionych opóźnień, które z kolei eliminowane są za pomocą różnorodnych narzędzi legislacyjnych, takich jak zarządzenia nadzwyczajne, przepisy i procedury wykonawcze. W rezultacie prawodawstwo jest skomplikowane, co wynika także z upolitycznienia tego procesu i braku szerokiego poparcia politycznego dla reform? jak również jednogłośnego zaangażowania wszystkich partii politycznych na rzecz zagwarantowania rzeczywistych postępów w interesie rumuńskiego społeczeństwa. Istnieje niebezpieczeństwo, że nieustannie rozbudowywana sieć ustaw, przepisów wykonawczych i praktyk powstająca w wyniku ciągłych walk pomiędzy partiami politycznymi może spowodować, że na drugi plan zejdzie główny cel, jakim jest budowa niezależnego, stabilnego wymiaru sprawiedliwości, który byłby zdolny do wykrywania i karania konfliktów interesów oraz skutecznego zwalczania korupcji. W tym kontekście pozytywne rezultaty konkretnych działań reformatorskich na poziomie technicznym pozostają rozproszone.

Skutki reform nie są jeszcze stabilne i nadal utrzymują się pewne braki w tym zakresie.

W świetle powyższych ustaleń Komisja zachęca Rumunię do podjęcia następujących działań w poszczególnych dziedzinach:

Nowy kodeks karny i cywilny:

- należy opracować szczegółowa ocenę wpływu czterech nowych kodeksów na funkcjonowanie systemu sądowniczego oraz organizację sądów i prokuratur, jak również oszacować środki budżetowe niezbędne do ich wdrożenia;

- należy przeprowadzić publiczne konsultacje w sprawie kodeksu postępowania cywilnego i kodeksu postępowania karnego oraz uchwalić je jak najszybciej;

- należy ułatwić szybkie wejście w życie czterech nowych kodeksów poprzez przyjęcie ustawy wdrażającej, która zwiększy spójność przepisów.

Reforma wymiaru sprawiedliwości:

- należy wdrożyć elastyczne, oparte na priorytetach podejście do zarządzania zasobami ludzkimi, polegające w krótkiej perspektywie czasowej na podejmowaniu nadzwyczajnych działań, takich jak przesunięcia wolnych stanowisk i związanych z nimi środków tam, gdzie są one najbardziej potrzebne (przesunięcia takie powinny także odbywać się pomiędzy sądami różnych szczebli); należy przekazać zadania administracyjne personelowi pomocniczemu, wprowadzając instytucję urzędnika sądowego; w średniej i długie perspektywie czasowej należy opracować plan zatrudnienia dostosowany do potrzeb systemu sądowniczego, wykorzystując przy tym symulacje i prognozy dotyczące nominowania nowych pracowników, przenoszenia pracowników oraz ich oddelegowywania do innych jednostek wymiaru sprawiedliwości, jak również przechodzenia na emeryturę.

- należy zwiększyć przejrzystość i rozliczalność Najwyższej Rady Sądownictwa. Jej zadaniem powinien stać się między innymi bardziej aktywny udział w rekrutowaniu, awansowaniu, przenoszeniu i delegowaniu pracowników jak również stosowaniu wobec nich środków dyscyplinarnych, a także publikowanie jej decyzji wraz z uzasadnieniami w klarownym i przystępnym formacie.

Ujednolicanie judykatury:

- należy przeprowadzić odpowiednie działania następcze na podstawie zaleceń grupy roboczej ds. indywidualizacji kar za korupcję;

- należy zwiększyć rolę Najwyższego Sądu Kasacyjnego w procesie ujednolicania judykatury, w tym poprzez uproszczenie procedury składania apelacji mające na celu spójną interpretację i stosowanie prawa oraz poprzez opracowanie wytycznych dotyczących kar za przestępstwa korupcyjne.

Zwalczanie korupcji na wysokim szczeblu:

- należy zagwarantować, że procedura udzielania zgody na wszczęcie postępowań karnych wobec parlamentarzystów, którzy są byłymi i obecnymi członkami rządu, jest stosowana przez rumuński parlament w jednolity oraz szybki i sprawny sposób;

- należy nadzorować skuteczność systemu sądowniczego w procesach dotyczących korupcji na wysokim szczeblu;

- należy zapewnić stabilność przepisów prawnych dotyczących zwalczania korupcji na wysokim szczeblu, w tym także w kontekście nowowprowadzanych kodeksów;

- należy uchwalić ustawę znoszącą możliwości zawieszenia procesu w przypadku powołania się oskarżonego lub pozwanego na niezgodność przepisów z konstytucją.

Działalność Krajowej Agencji ds. Etyki Zawodowej:

- należy kontynuować działania prowadzone w zakresie weryfikacji oświadczeń majątkowych, niezgodności oświadczeń majątkowych ze stanem faktycznym i konfliktów interesów;

- należy zagwarantować, że sprawy zgłoszone przez KREZ, dotyczące nieuzasadnionego wzbogacenia się, niezgodności oświadczeń majątkowych ze stanem faktycznym i konfliktów interesów, będą sprawnie przejmowane i kontynuowane przez odpowiednie organy sądowe i dyscyplinarne.

Zwalczanie korupcji na szczeblu lokalnym:

- należy zapewnić lepszą koordynację krajowej strategii antykorupcyjnej w celu sprawniejszego identyfikowania dziedzin i obszarów szczególnie podatnych na korupcję, tak aby móc opracować priorytetowe strategie zapobiegania korupcji na wszystkich szczeblach;

- należy kontynuować wdrażanie lokalnych strategii opracowanych przez prokuratury, dostosowanych do lokalnych potrzeb, i zwiększać ich skuteczność;

- należy zintensyfikować działania prewencyjne skierowane przeciwko korupcji w dziedzinach szczególnie narażonych na wystąpienie tego zjawiska, koordynując przy tym działania władz lokalnych i centralnych.

Komisja wzywa Rumunię do kontynuowania realizowanego procesu reform i do wdrożenia zaleceń, które sformułowała powyżej. Komisja będzie wspierała ich wdrażanie i nadzorowała rezultaty osiągnięte na ich podstawie w przyszłym roku. Niezbędna jest ciągła presja na poprawę wyników. Komisja zachęca także inne państwa członkowskie do udzielania Rumunii dalszej pomocy służącej uzyskaniu konkretnych rezultatów. Ze swojej strony Komisja będzie nadal wspierała działania Rumunii za pośrednictwem dialogu politycznego i technicznego, jak również wspomagała ją udostępniając w stosownych przypadkach odpowiednią wiedzę ekspercką.

Perspektywy:

W niniejszym sprawozdaniu ukazano, że rząd rumuński przedstawił ważne propozycje reform, a pozytywnym osiągnięciom prokuratury zaczynają towarzyszyć działania podejmowane przez wymiar sprawiedliwości. Proces reform w Rumunii ponownie nabrał przyśpieszenia, między innymi dzięki osiągnięciom, które znalazły swój wyraz już w sprawozdaniu Komisji z lipca 2008 r. Niemniej jednak Rumunia będzie w stanie zademonstrować, że osiągnęła trwałe postępy tylko jeżeli proces reform nie ulegnie upolitycznieniu. Należy zbudować konsensus polityczny pomiędzy wszystkimi podmiotami, aby umożliwić niezależną pracę systemu sądowniczego, umożliwiającą prowadzenie bezstronnych dochodzeń w sprawach korupcyjnych, które doprowadziłyby do szybkich i skutecznych decyzji. W opinii Komisji MWiW funkcjonuje jako narzędzie wspierające, z którego należy nadal korzystać dopóki reformy te nie zostaną zrealizowane i nie przyniosą odpowiednich skutków. Komisja ponownie dokona oceny osiągniętych rezultatów latem 2010 r.

[1] Decyzja Komisji 2006/928/WE z dnia 13 grudnia 2006 r. w sprawie ustanowienia mechanizmu współpracy i weryfikacji postępów Rumunii w realizacji określonych założeń w zakresie reformy systemu sądownictwa oraz walki z korupcją (Dz.U. 345/56 z 14.12.2006, s. 56).