REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
z dnia 24 kwietnia 2007 r.
zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium
z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, sekcja III –Komisja
PARLAMENT EUROPEJSKI,
— uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 (1),
— uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budże-
towy 2005 –Tom I (SEC(2006) 0916 –C6-0263/2006, SEC(2006) 0915 –C6-0262/2006) (2),
— uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium budżetowego
w sprawie działań podjętych po wydaniu decyzji o udzieleniu absolutorium za 2004 r. (COM(2006)
0642, COM(2006) 0641) oraz dokument roboczy Komisji –załącznik do sprawozdania skierowanego
przez Komisję do Parlamentu Europejskiego w sprawie działań podjętych po wydaniu decyzji
o absolutorium za 2004 r. (SEC(2006) 1376, SEC(2006) 1377),
— uwzględniając komunikat Komisji do Parlamanetu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów „Osiągnięcia w poszczególnych dziedzinach
polityki w 2005 r.” (COM(2006) 0124),
— uwzględniając komunikat Komisji „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za
rok 2005” (COM(2006) 0277),
— uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielaj ącego absolutorium w sprawie audytów
wewnętrznych przeprowadzonych w 2005 r. (COM(2006) 0279),
— uwzględniając sprawozdanie podsumowujące Komisji „Odpowiedzi państw członkowskich na
sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za 2004 rok” (COM(2006) 0184),
— uwzględniając Zieloną księgę w sprawie europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości przyjętą przez
Komisję dnia 3 maja 2006 r. (COM(2006) 0194),
— uwzględniając opinię nr 2/2004 Trybunału Obrachunkowego w sprawie modelu pojedynczej kontroli
(single audit) oraz projektu wspólnotowych ram wewnętrznej kontroli dla Komisji (3),
— uwzględniając komunikat Komisji na temat harmonogramu działań dotyczących zintegrowanych ram
kontroli wewnętrznej (COM(2005) 0252),
— uwzględniając plan działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2006)
0009),
— uwzględniając pierwsze sprawozdanie w sprawie harmonogramu wdrażania planu działania Komisji na
rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej z dnia 19 lipca 2006 r. (SEC(2006) 1009),
— uwzględniając sprawozdanie komisji ds. Unii Europejskiej w Izbie Lordów, opublikowane dnia
13 listopada 2006 r., zatytułowane „Financial Management and Fraud in the European Union: Perceptions,
Facts and Proposals”,
— uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu w roku
budżetowym 2005 (4), jak również sprawozdania specjalne, zawierające, odpowiednio, odpowiedzi
kontrolowanych instytucji,15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/25
(1) Dz.U. L 60 z 8.3.2005.
(2) Dz.U. C 264 z 31.10.2006, str. 1.
(3) Dz.U. C 107 z 30.4.2004, str. 1.
(4) Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1.
— uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji
leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (5),
— uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5710/2007 –C6-0081/2007),
— uwzględniając art. 274, 275 i 276 Traktatu WE oraz art. 179a i 180b Traktatu Euratom,
— uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie
rozporządzenia finansowego maj ącego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),
w szczególności jego art. 145, 146 i 147,
— uwzględniając opinię nr 4/2006 Trybunału Obrachunkowego dotyczącą projektu rozporządzenia Rady
zmieniającego rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 (7),
— uwzględniając art. 70 i załącznik V Regulaminu,
— uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji
(A6-0095/2007),
A. mając na uwadze, że art. 274 Traktatu WE stanowi, że Komisja ponosi odpowiedzialność za wykonanie
budżetu wspólnotowego oraz że wykonuje go zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami we
współpracy z państwami członkowskimi,
B. mając na uwadze, że dla Komisji najbardziej wyrazistym sposobem wykazania, że podjęła rzeczywiste
zobowiązanie do przestrzegania zasad przejrzystości i należytego zarządzania finansami jest dołożenie
wszelkich starań i jak najmocniejsze wsparcie inicjatyw na rzecz poprawy jakości zarządzania finansami
w celu otrzymania pozytywnego poświadczenia wiarygodności (DAS –skrót francuskiego terminu
„Déclaration d'assurance”) od Trybunału Obrachunkowego,
C. mając na uwadze, że należy wspierać popraw ęzarządzania finansami w Unii i pobudzić jąpoprzez ścisłe
monitorowanie postępów w Komisji i w państwach członkowskich,
D. mając na uwadze, że charakterystyczną cechą realizacji polityk UE jest tzw. dzielone zarządzanie
budżetem wspólnotowym przez Komisję i państwa członkowskie, przy czym państwa te zarządzają
80 % wydatków wspólnotowych,
E. mając na uwadze, że ponoszenie odpowiedzialności w zakresie kontroli przez państwa członkowskie za
przedstawianie informacji finansowych oraz, w szczególności, wymaganie w zastosowaniu punktu 44
Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. między Parlamentem Europejskim, Rad ą
i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (8) (IIA), który dotyczy
podsumowania dostępnych kontroli i deklaracji, powinno znacznie przyczynić siędo poprawy
zarządzania budżetem wspólnotowym, zapewnienia utworzenia zintegrowanych wewnętrznych ramkontroli w UE i do otrzymania pozytywnego poświadczenia wiarygodności,
F. mając na uwadze, że w rezolucjach w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu
odpowiednio na rok budżetowy 2003 oraz 2004 z dnia 12 kwietnia 2005 r. (9) oraz z dnia 27 kwietnia
2006 r. (10) Parlament zaproponował, aby każde państwo członkowskie przedstawiało ex-ante
oświadczenie o zgodności oraz ex-post doroczne poświadczenie wiarygodności w odniesieniu do
wykorzystania przez nie środków UE,L 187/26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
(5) Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 10.
(6) Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006
(Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).
(7) Dz.U. C 273 z 9.11.2006, str. 2.
(8) Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.
(9) Dz.U. L 196 z 27.7.2005, str. 1.
(10) Dz.U. L 340 z 6.12.2006, str. 5.
G. mając na uwadze, że główną zasadą, do jakiej dąży Parlament, jest to, by –zgodnie z postanowieniami
traktatu WE –Komisja, na której spoczywa ostateczna odpowiedzialność za zarządzanie budżetem
wspólnotowym, ponosiła pełną odpowiedzialność, a państwa członkowskie przyjęły pełnię kompetencji
w zakresie zarządzania środkami finansowymi oddanymi do ich dyspozycji,
H. mając na uwadze, że Rada ds. Ekonomicznych i Finansowych (Ecofin) w dniu 8 listopada 2005 r.
odrzuciła wniosek Parlamentu dotyczący deklaracji na poziomie krajowym (11),
I. mając na uwadze, że porozumienie międzyinstytucjonalne (IIA) stanowi w punkcie 44, że odnośne
organy kontrolne w państwach członkowskich przygotowują ocenę dotyczącą zgodności systemów
zarządzania i kontroli z przepisami Wspólnoty oraz że państwa członkowskie zobowiązują siędo
przygotowania rocznego podsumowania dostępnych kontroli i deklaracji na odpowiednim szczeblukrajowym,
J. mając na uwadze, że zasada efektywnej kontroli wewnętrznej została włączona jako jedna z zasad
budżetowych do rozporządzenia finansowego, w rezultacie jego zmiany rozporządząniem (WE,
Euratom) nr 1995/2006, zgodnie z propozycją Komisji zawartą we wspomnianym wyżej planie
działania,
K. mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy podkreśla w sprawozdaniu rocznym za rok budżetowy
2005 w związku z ustanowieniem zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej, że„jednym
z najważniejszych celów zatwierdzonych przez Komisję jest osiągniecie proporcjonalności kontroli
i ich efektywności pod względem kosztów” (pkt 2.10), stwierdzając, że w tym kontekście znaczącą rolę
mógłby odegrać proces uproszczenia programów (np. powszechniejsze stosowanie stawek jednolitych
i kwot ryczałtowych w odniesieniu do płatności, uproszczone zasady udzielania zamówień i dotyczące
dotacji) oraz korzystanie z poświadczeń z kontroli i poświadczeń wiarygodności sporządzonych przez
osoby trzecie odpowiedzialne za wykonanie budżetu,
L. mając na uwadze, że wyżej wspomniana Rada Ecofin z dnia 8 listopada 2005 r. uznała również za
sprawę podstawowej wagi wprowadzenie zintegrowanej kontroli wewnętrznej oraz przejrzystość
i uproszczenie przepisów dotyczących kontroli, jak również „wezwała Komisję do dokonania oceny
kosztów kontroli według sektora wydatków” (ust. 5 konkluzji),
M. mając na uwadze, że ogólnie biorąc prace Komisji Kontroli Budżetowej oraz w szczególności procedura
udzielania absolutorium są procesem mającym na celu: 1) ustanowienie pełnej odpowiedzialności
Komisji jako całości i poszczególnych komisarzy oraz pozostałych znaczących podmiotówzarządzają cych finansami UE, zgodnie z postanowieniami Traktatu; 2) zastosowanie dorocznej
procedury odpowiedniej w tym celu, tak aby Parlament mógł utrzymywać bezpośredni kontakt
z najwa żniejszymi podmiotami odpowiedzialnymi za zarządzanie finansami UE; 3) popraw ęzarządzania
finansami UE przy uwzględnieniu wyników audytu przeprowadzonego przez Trybunał Obrachunkowy
oraz stworzenie w ten sposób solidniejszej podstawy dla podejmowanych decyzji,
N. mając na uwadze, że Komisja Budżetowa powinna uwzględnić wyniki i zalecenia dotyczące udzielenia
absolutorium na rok budżetowy 2005 w przyszłej procedurze budżetowej,
O. mając na uwadze, że mocą wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 grudnia 2006 r. (sprawa
F 17/05 Carvalho) decyzja Komisji z dnia 22 września 2004 r. przedłużają ca przymusowe urlopowanie
z powodu niezdolności do pracy została unieważniona,
KWESTIE HORYZONTALNE
Poświadczenie wiarygodności
Wiarygodność rozliczeń
1. zauważa, że za wyjątkiem pojedynczych spostrzeżeń, zawartych w uwagach Trybunału, stwierdza on, że
końcowe roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich rzetelnie przedstawia sytuacjęfinansową Wspólnot na dzień 31 grudnia 2005 r. oraz wyniki ich transakcji i przepływów pieniężnych
za kończący się tego dnia rok (Rozdział 1„Poświadczenie wiarygodności”, pkt V–VIII); zwraca się do
Trybunału o zawarcie w przyszłych sprawozdaniach dalszych uwag na temat obszarów polityki i państw15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/27
(11) Zob. dokument Rady 14138/05.
członkowskich, których to szczególnie dotyczy;
2. docenia szczególnie starania, których dołożyły służby Komisji, aby przyjąć księgowość roku
budżetowego w terminie wyznaczonym przez rozporządzenie finansowe na sporządzenie sprawozda-nia finansowego;
3. niemniej wyraża zaniepokojenie uwagami Trybunału na temat błędów w kwotach zarejestrowanych
w systemach księgowych (zawyżenie kwoty zobowiązań krótkoterminowych, zawyżenie łącznej kwoty
długo- i krótkoterminowego prefinansowania) oraz błędów w systemach księgowych niektórychdyrekcji generalnych;
4. zwraca się do Komisji o jak najszybsze skorygowanie błędów wykazanych przez Trybunał, aby nie
wpłynęły negatywnie na wiarygodność sprawozdania finansowego za rok 2006;
5. przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w następstwie kilkakrotnie ponawianych wniosków Parlamentu
nowy art. 61 rozporządzenia finansowego stanowi, że księgowy Komisji podpisuje sprawozdanie
finansowe oraz jest upoważniony do sprawdzania otrzymanych informacji i do zgłaszania zastrzeżeń;podkreśla, że księgowy potrzebuje jasnego upoważnienia do wykonywania tego obowiązku, zwłaszcza
w odniesieniu do sprawdzania informacji; zwraca się do Komisji o poinformowanie Komisji Kontroli
Budżetowej, jakich zmian organizacyjnych dokonała lub zamierza dokonać w celu umożliwienia
księgowemu wykonywania obowiązków zgodnie z nowym art. 61;
6. zauważa, że w następstwie rezolucji w sprawie udzielenia absolutorium na rok budżetowy 2004
Komisja przedstawiła informację w sprawie nieznanych kont; ubolewa nad faktem, że przedstawione
informacja nie wyjaśniają transakcji dokonywanych za pośrednictwem tych kont; zauważa, że fundusze
wpłacone na te konta należy przenieść z powrotem do budżetu jako inne dochody; w związku z tym
wzywa Komisję do wyjaśnienia, dlaczego rachunki operacyjne supermarketu „Economat” prowadzone
poza budżetem nadal nie zostały do niego włączone;
7. ubolewa, że zgodnie z ustaleniem Trybunału zawartym w pkt 1.49 sprawozdania rocznego za rok 2005
urzędnik zatwierdzający nie w pełni zastosował siędo zasad rachunkowości nr 2 i 12 w zakresie nowej
struktury i prezentacji bilansu oraz zrewidowanego traktowania zobowiązań emerytalno-rentowych
Wspólnot; zauważa, że w październiku 2006 r. księgowy Komisji dokonał rewizji zasad rachunkowości
nr 2 i 12;
8. zauważa z zaniepokojeniem, że Trybunał stwierdził błędy w zaksięgowanych kwotach prefinansowania
oraz zwraca się do Komisji o jak najszybsze usunięcie tych niedociągnięć, tak aby sprawozdanie
finansowe jak najrzetelniej przedstawiało sytuację finansową Wspólnot; przypomina Komisji jej
zobowiązanie do informowania co pół roku władzy budżetowej o zarządzaniu prefinansowaniem;
Zarządzanie finansowe
9. jest zaniepokojony ponownym wzrostem zobowiązań budżetowych pozostających do spłaty oraz
domaga się podniesienia w ciągu następnych trzech lat stopy wykorzystania;
10. poddaje pod rozwagę, że główna część zobowiązań wycofanych w wyniku zastosowania reguły n + 2
przypada na Europejski Fundusz Społeczny (EFS); wzywa państwa członkowskie do szybszego składaniaKomisji wniosków o płatności, ponieważ działania finansowane w ramach EFS powinny zwiększać
szanse na zatrudnienie i wspierać rozwój zasobów ludzkich oraz maj ąistotne znaczenie dla osiągnięcia
celów lizbońskich; powolne wykorzystywanie środków budzi poważne wątpliwo ści, zwłaszcza
w obliczu nowej struktury europejskiego funduszu na rzecz globalizacji i jego celów;
11. wzywa Komisję oraz Trybunał Obrachunkowy do należytego uwzględniania beneficjentów staraj ących
sięo nieduże kwoty dla projektów bądź organizacji, którzy ze względu na swoją wielkość nie mogą
sobie pozwolić na opłacenie koniecznej ekspertyzy z zakresu kontroli i oceny w celu uzyskania
właściwej równowagi między kosztami projektu i kosztami siły roboczej prowadzącej kontrolę lub
sporządzaj ącej sprawozdania;L 187/28 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
Legalność transakcji leżących u podstaw rozliczeń
12. uwzględnia stwierdzenie Trybunału, zgodnie z którym w obszarach, w których Komisja wdrożyła
odpowiednie systemy nadzoru i kontroli, nie zgłoszono istotnych zastrzeżeń co do legalności
i prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń (Rozdział 1„Poświadczenie wiarygodności”,
pkt IX);
13. ubolewa jednakże nad tym, że w bardzo istotnych obszarach zarządzania wydatkami wspólnotowymi
(wydatki w ramach WPR niepodlegające IACS (Zintegrowany System Zarządzania i Kontroli), funduszestrukturalne, polityki wewnętrzne, SAPARD) Trybunał odnotowuje, że należy poprawić skuteczność
systemów nadzoru i kontroli, gdyż nadal istnieją nieprawid łowości niepozwalające na wydanie
pozytywnego poświadczenia wiarygodności w tych obszarach (Rozdział 1„Poświadczenie wiarygod-
ności”, pkt IX–XI);
14. stwierdza z zaniepokojeniem dużą liczbę wykazanych przez Trybunał błędów w transakcjach na
poziomie końcowego beneficjenta oraz podkreśla jednocześnie, że w systemie zarządzania dzielonego
wystrzeganie się, wykrywanie i korygowanie błędów na poziomie końcowego beneficjenta należy dokompetencji państw członkowskich, a jednocześnie Komisja odpowiada za dostarczanie jasnych,skutecznych i wydajnych wytycznych państwom członkowskim na temat sposobu wystrzegania się,wykrywania i korygowania tych błędów;
15. wzywa Komisję do dalszej poprawy skutecznego nadzoru nad kontrolami, których prowadzenie
powierzono państwom członkowskim, oraz podkreśla, że w przypadku gdy krajowe systemy kontroli są
nadal nieskuteczne, Komisja winna narzucać jasne terminy i stosować sankcje w razie ich
niedotrzymania;
16. uważa, że podstawowym pytaniem, które należy zadać w kontekście poświadczenia wiarygodności, jest
to, czy systemy nadzoru i kontroli są prawidłowo wdrażane na obu szczeblach –wspólnotowym
i krajowym –oraz czy dają gwarancję legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw
rozliczeń;
17. uważa, że kontrola przeprowadzona pod tym kątem przez Trybunał pozwoli na wykrycie źródła
stwierdzonych nieprawidłowości oraz przyczyni się do zaradzenia ograniczeniom znacznie skuteczniej
niżpoprzez zwykłe stwierdzenie błędów w transakcjach;
18. przyjmuje z zadowoleniem rewizję podejścia do poświadczenia wiarygodności, które Trybunał zaczął
wprowadzać od 2002 r., a zwłaszcza jego ostatnią zmianę zatwierdzoną w lutym 2006 r. (
12), która
zostanie po raz pierwszy zastosowana w sprawozdaniu rocznym Trybunału za rok 2006;
Krajowe deklaracje w sprawie zarządzania
19. przypomina, że zgodnie z art. 274 Traktatu WE wszystkie państwa członkowskie ponoszą pełną
odpowiedzialność za zarządzanie finansami i wdrażają środki niezbędne do zmniejszenia ryzyka błędu
w transakcjach leżących u podstaw rozliczeń;
20. przyjmuje z zadowoleniem porozumienie osiągnięte w porozumieniu międzyinstytucjonalnym, na
mocy którego państwa członkowskie mają dostarczać roczne podsumowania dostępnych kontroli
i deklaracji, co stanowi pierwszy krok w kierunku krajowych deklaracji w sprawie zarządzania;
21. podkreśla konieczność jak najszybszego ustanowienia, na odpowiednim szczeblu politycznym,
deklaracji krajowej obejmującej wszystkie środki Wspólnoty znajdujące się we wspólnym zarządzaniu,
zgodnie z propozycją Parlamentu zawartą w rezolucjach w sprawie udzielenia absolutorium
budżetowego na rok 2003 oraz 2004;
22. podkreśla znaczenie Planu działania na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej i w pełni
popiera propozycję Komisji zawartą w działaniu 5 tego planu: „Państwa członkowskie powinny
wyznaczyć krajowy organ koordynujący” dla każdego obszaru polityki wspólnotowej, aby w ten sposób
przedstawić przegląd dostępnych potwierdzeń pewności w odniesieniu do wspólnotowych działań, za
które odpowiadaj ąpaństwa członkowskie;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/29
(12) Punkt 1.59 sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego za rok 2005.
23. przypomina, że to państwa, a nie regiony, są członkami UE, i w związku z tym uważa za nie do
przyjęcia, by państwa członkowskie odrzucały krajowe deklaracje ze względu na swoją strukturę
terytorialną, oraz uważa, że każde państwo członkowskie musi być w stanie wziąć odpowiedzialność za
zarządzanie otrzymanymi z UE funduszami, albo za pomocą pojedynczej krajowej deklaracji w sprawie
zarządzania, albo w formie kilku deklaracji w ramach krajowych;
24. jest zdania, że krajowe deklaracje w sprawie zarządzania, które mogłyby przybrać formę kilku, nie zaś
jednej, deklaracji na szczeblu krajowym, tak aby odzwierciedlać federalny i zdecentralizowany system
polityczny w niektórych państwach członkowskich, jak zauważono w jego rezolucji z dnia 2 lutego2006 r. dotyczącej krajowych deklaracji w sprawie zarządzania (
13), niewątpliwie poprawiłyby jakość
odpowiednich krajowych systemów nadzoru i kontroli oraz mogłyby, nie naruszając niezależnościTrybunału Obrachunkowego, ułatwić uzyskanie od niego pozytywnego poświadczenia wiarygodności,
ponieważ sąone istotnym elementem realizacji zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej UE i jako
takie stanowiłyby element sprzyjający uzyskaniu pozytywnego poświadczenia wiarygodności;
25. przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Niderlandów, których rząd zatwierdził przyjęcie krajowej
deklaracji w sprawie zarządzania funduszami wspólnotowymi, opartej na cząstkowych deklaracjachodpowiadających poszczególnym pozycjom wydatków i która zostanie ostatecznie podpisana przezministra finansów w imieniu rządu Niderlandów;
26. przyjmuje także z zadowoleniem decyzję Zjednoczonego Królestwa i Szwecji o podjęciu działań,
mających na celu wprowadzenie krajowych deklaracji w sprawie zarządzania środkami wspólnotowymi,
przy czym w przypadku Zjednoczonego Królestwa przewidziano, że deklaracja ta zostanie podpisana
przez wysokiego rangą urzędnika właściwego w tej dziedzinie; wskazuje ponadto, że duński krajowy
organ kontroli ma wydać opinię z kontroli zarządzania funduszami Wspólnoty w zakresie zarządzania
dzielonego;
27. stwierdza z zaniepokojeniem, że pomimo tych pozytywnych inicjatyw większość państw członkowskich
nadal negatywnie ustosunkowuje się do wprowadzenia wspomnianych deklaracji krajowych;
28. wzywa jednocześnie Komisję do przedłożenia Radzie do końca 2007 r. projektu krajowej deklaracji
w sprawie zarządzania, obejmującej wszystkie fundusze wspólnotowe w zakresie zarządzaniadzielonego, opartej na cząstkowych deklaracjach poszczególnych krajowych jednostek zarządzającychwydatkami; jest zdania, że wspólne podejście do wdrażania i utworzenia deklaracji krajowych, oparte na
tych samych zasadach i w miarę możliwości zapewniaj ące udział krajowych organów kontroli, jest
niezbędne do zagwarantowania, że deklaracja krajowa przedstawia wartość dla Komisji i Trybunału
Obrachunkowego;
29. zwraca się do Rady o pilne ponowne zbadanie tej kwestii;
30. wzywa parlamenty krajowe (a w szczególności krajowe komisje odpowiadające za kontrolę finansów
publicznych oraz komisje Konferencji Komisji Wyspecjalizowanych w Sprawach Wspólnotowychi Europejskich Parlamentów UE (COSAC) do rozpatrzenia wprowadzenia deklaracji krajowych i dopoinformowania Parlamentu Europejskiego o wyniku tej dyskusji;
Punkt 44 porozumienia międzyinstytucjonalngo
31. podkreśla, że wyżej wymienione porozumienie międzyinstytucjonalne w punkcie 44 ustanawia wiążący
odnośne organy kontrolne w państwach członkowskich obowiązek przygotowywania oceny dotyczącejzgodności systemów zarządzania i kontroli z przepisami Wspólnoty, przy czym państwa członkowskiezobowiązują siętym samym do przygotowania rocznego podsumowania dostępnych kontroli
i deklaracji na odpowiednim szczeblu krajowym;
32. uważa, że organy kontrolne, o których mowa w punkcie 44 porozumienia międzyinstytucjonalnego,
powinny ponosić tęnowo ustanowioną odpowiedzialność za wykorzystanie środków UE na szczeblu
lokalnym oraz że ta kontrola na szczeblu krajowym powinna stanowić podstawę, na której powinny
opierać sięwładze krajowe przy sporządzaniu krajowych deklaracji w sprawie zarządzania;L 187/30 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
(13) Dz.U. C 288 E z 25.11.2006, str. 83.
33. podkreśla, że jedynie w ten sposób krajowe deklaracje w sprawie zarządzania będą prawdziwie
wartościowe oraz że w zamyśle Parlamentu powinny one stanowić prawdziwą gwarancję prawidłowego
funkcjonowania krajowych systemów zarządzania i kontroli;
34. zwraca się do Komisji o uzyskanie od państw członkowskich informacji, o których mowa w punkcie 44
porozumienia międzyinstytucjonalnego, oraz o opracowanie na podstawie tych informacji dokumentu
zawierającego analizę słabych i mocnych stron krajowych systemów zarządzania i kontroli środków
wspólnotowych w odniesieniu do każdego z państw członkowskich, jak również wyniki przeprowa-
dzonych kontroli, a następnie przedłożenie tego dokumentu Parlamentowi oraz Radzie;
35. uważa, że byłoby bardzo pomocne, gdyby Rada Ecofin, na podstawie ostatecznej wersji wspomnianego
dokumentu opracowanego przez Komisję, przeprowadziła ocenę porównawczą oraz rozważyła
właściwość systemów w państwach członkowskich, mających za zadanie kontrolę środków
przyznawanych z budżetu wspólnotowego;
Zawieszenie płatności i korekty finansowe
36. przypomina komunikat Komisji z dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie harmonogramu działań
dotyczących zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2005) 0252), który w punkcieB preambuły stanowi: „Jeśli państwo członkowskie nie zareaguje odpowiednio na ryzyko błędu,
Komisja będzie chronić budżet WE przez rygorystyczne stosowanie istniejących przepisów dotyczących
zawieszenia płatności i korekt finansowych”;
Zawieszenie płatności
37. popiera w pełni rygorystyczne stosowanie przez Komisję przepisów w zakresie zwieszenia płatności
i wyraża zadowolenie z rozpoczętych już działań, mających na celu nieprzesuwanie środków, jeżeli
Komisja nie ma bezwzględnej pewności odnośnie do wiarygodności systemów zarządzania i kontrolipaństwa członkowskiego korzystają cego z tych środków;
38. uważa, że w przypadku powtarzających się zastrzeżeń odnośnie do programów wydatków jednego
konkretnego państwa członkowskiego zawieszenie płatności jako środek wywierania nacisku przyczyni
siędo większego zaangażowania państw członkowskich na rzecz należytego wykorzystania
otrzymywanych środków wspólnotowych;
39. zwraca się do Komisji o uproszczenie zasad i stosowanie przepisów dotyczących zawieszenia płatności
w przypadkach, kiedy jest to konieczne, oraz o punktualne informowanie o takich zawieszeniachpłatności oraz o ich przyczynach Radę, Parlament i Trybunał Obrachunkowy;
40. podkreśla, że płatności należy całkowicie lub częściowo zawiesić w sytuacji, gdy państwa członkowskie
nie spełniają podstawowych wymogów, jak w przypadku systemu IACS w Grecji i jeżeli władze greckie
nie uporają sięz istniejącymi problemami w wyznaczonym terminie, jak przewiduje plan działania
przyjęty wspólnie przez Komisję i władze greckie, zgodnie z którym zwrócono się do władz greckich
o wprowadzenie w życie w pełni funkcjonującego systemu IACS;
41. uważa, że możliwość stosowania różnych standardów kontroli przez poszczególne państwa
członkowskie ma szkodliwy wpływ na wizerunek UE;
Korekty finansowe w przypadku programów wieloletnich
42. uważa, że w przypadku podziału lub decentralizacji zarządzania Komisja powinna stosować w pełni
art. 53 pkt 5 rozporządzenia finansowego, zgodnie z którym powinna ona przyjąć osta-
teczną odpowiedzialność za wykonanie budżetu, zgodnie z art. 247 Traktatu ustanawiającego
Wspólnotę Europejską, poprzez stosowanie „procedur rozliczeń lub mechanizmów korekty finansowej”;
43. podkreśla, że ze względu na wieloletni charakter wydatków w ramach programów wspólnotowych
Komisja może przystąpić dopiero pod koniec wieloletnich cyklów do zastosowania wspomnianych
„procedur rozliczeń lub mechanizmów korekty finansowej”, których celem jest naprawa a posteriori
wykrytych błędów, jeżeli dostępna jest kompleksowa i zrozumiała dokumentacja dotycząca wdrażaniaprogramów; podkreśla ponadto potrzebę dokonywania korekt finansowych, gdy tylko państwa
członkowskie wykryją nieskorygowane nieprawidłowości i bez oczekiwania na koniec wieloletniego
cyklu;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/31
44. z niepokojem stwierdza, że Trybunał odniósł sięwyjątkowo krytycznie do zastosowanych przez Komisję
korekt finansowych, które „nie mogą byćpostrzegane jako mechanizmy umożliwiaj ące zapobieganie
błędom, a także szybkie ich wykrywanie i naprawianie”, nie uwzględniają w wystarczającym stopniu
niedociągnięć zidentyfikowanych na poziomie transakcji leżących u podstaw rozliczeń, czyli na
poziomie końcowego beneficjenta, nie zachęcają „państw członkowskich do podejmowania działań
zmierzających do zapobiegania nieprawid łowościom lub do poprawy ich systemów zarządzania
i kontroli” (pkt 1.64 i 6.35 sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego);
45. podkreśla, że celem końcowych decyzji i końcowych działań naprawczych (14) jest wykluczenie
z finansowania wspólnotowego wydatków niezgodnych z przepisami wspólnotowymi oraz że takie
decyzje, należące do kompetencji Komisji, powinny by ćważnym instrumentem systemów kontroli
i nadzoru;
46. stwierdza, że w praktyce skutkiem końcowych działań naprawczych, które nie są stosowane
bezpośrednio do transakcji na poziomie beneficjenta końcowego –jak stwierdził Trybunał –jest
przesunięcie kosztów nielegalnych/nieprawidłowych transakcji z budżetu wspólnotowego na ogółpodatników krajowych, zamiast na beneficjenta końcowego, który popełnia błąd (pkt 1.65sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego); zauważa, że korekty te mają zatem jedynie
ograniczony wpływ zapobiegający i odstraszaj ący na beneficjentów i organy zarządzające;
47. podkreśla w konsekwencji, że ważne jest, aby państwa członkowskie posiadały odpowiednie systemy
mające na celu sprawniejsze zapobieganie błędom i ich wykrywanie na poziomie końcowych
beneficjentów, co pozwoli Komisji uniknąć podejmowania końcowych działań naprawczych;
48. zauważa, że konsekwencją zasady skutecznego i wydajnego wykorzystywania środków musi by ć
skuteczne odzyskiwanie; jest zdania, że poprawa odzyskiwania środków dowiodłaby skuteczności kar
UE i jeszcze bardziej zwiększyłaby wiarygodność instytucji europejskich;
49. zauważa, że skuteczne odzyskiwanie środków może mieć miejsce wyłącznie za pośrednictwem
organów ścigania państw członkowskich; wzywa zatem, aby przy odzyskiwaniu środków uwzględnić
koszty poniesione przez państwa członkowskie w związku z organami ścigania;
50. jest przekonany, że popraw ęstopy odzyskiwania środków można osiągnąć poprzez ujawnienie
tożsamo ści dłużników, którzy zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu i odmawiają zwrotu
środków;
51. stwierdza, że z uwagi na poważne krytyki Trybunału Komisja powinna ze swojej strony podjąć
odpowiednie środki w celu zapobiegania w pierwszej kolejności mającym miejsce błędom
i nieprawidłowościom, i ubolewa, że Komisja najwyraź niej położyła większy nacisk na mechanizmy
końcowych korekt finansowych, które, jak zauważa Trybunał, mają poważne słabości i „nie mogą być
postrzegane jako mechanizmy umożliwiają ce zapobieganie błędom, a także szybkie ich wykrywanie
i naprawianie” (pkt 1.64 sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego);
52. wyraża ubolewanie z powodu krytyki Trybunału Obrachunkowego przez Komisję co do kwot
dotyczących korekt finansowych dokonanych przez Komisję w 2005 r., które uwidoczniły się
szczególnie przy przedstawianiu Komisji Kontroli Budżetowej w dniu 23 października 2006 r.sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego, ponieważ zaufanie obywateli do dobrego
funkcjonowania instytucji europejskich opiera się między innymi na gwarancji niezależności Trybunału
Obrachunkowego jako zewnętrznego organu kontroli;
53. zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi oraz Trybunałowi Obrachunkowemu definicji
wyjaśniaj ącej poszczególne pojęcia objęte wyrażeniem „korekty finansowe” oraz o podanie wysokości
korekt rzeczywiście dokonanych w 2005 r.;L 187/32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
(14) Rozliczanie rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR, zamykanie programów operacyjnych w ramach funduszy
strukturalnych oraz prowadzenie kontroli w związku ze zdecentralizowanym zarządzaniem.
54. zwraca się do Komisji o przedstawianie w przyszłości szczegółowego sprawozdania rocznego,
uwzględniającego rzeczywistą wysokość dokonanych korekt;
System kontroli wewnętrznej Komisji
Plan działania na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej
55. wyraża zadowolenie z przyjęcia przez Komisję w dniu 17 stycznia 2006 r. komunikatu skierowanego
do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz Trybunału Obrachunkowego dotyczącego planu działania narzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2006) 0009 i SEC(2006) 0049), określającego
16 konkretnych działań, które należy przeprowadzić w celu zapewnienia skuteczniejszej kontroli
wewnętrznej środków finansowych UE;
56. z zadowoleniem odnosi się do pierwszego harmonogramu półrocznego przedstawionego przez
Komisję w dniu 19 lipca 2006 r. (SEC(2006) 1001) w sprawie postępów we wdrażaniu środków
określonych w wymienionym planie działania, zgodnie z wnioskiem Parlamentu zawartym w rezolucjiw sprawie wykonania budżetu za rok 2004; oczekuje, że drugi harmonogram półroczny dotrze do
Parlamentu przed dniem 1 stycznia 2008 r.;
57. niemniej wyraża ubolewanie, że niektóre działania nie zostały nawet rozpoczęte z uwagi na pewne
opóźnienie w stosunku do przewidzianego harmonogramu, a w szczególności działanie 7, 9 i 10 (
15);
„Value for money” – Analiza równowagi między wydatkami operacyjnymi a kosztem systemów kontroli –
Wskaźnik błędów lub dopuszczalne ryzyko wystąpienia błędu
58. podkreśla, że Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu rocznym za rok budżetowy 2005 odnośnie do
ustanowienia zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej uważa, że„jednym z najważniejszych celów
zatwierdzonych przez Komisję jest osiągniecie proporcjonalności kontroli i ich efektywności pod
względem kosztów” (pkt 2.9 i 2.10);
59. przypomina również, że na wyżej wspomnianym posiedzeniu w dniu 8 listopada 2005 r. Rada ECOFIN
uznała, że wdrożenie zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej ma zasadnicze znaczenie i oświadczyła,
że„Rada uważa, zgodnie ze sprawozdaniem nr 2/2004 Trybunału, że należy osiągnąć porozumienie
z Parlamentem odnośnie do dopuszczalnego ryzyka w transakcjach leżących u podstaw rachunków,biorąc pod uwagę koszty i korzyści kontroli przeprowadzanych w ramach poszczególnych polityk oraz
związane z tym wydatki”; oczekuje, że Rada podejmie niezwłoczne działania zgodne z jej własną
decyzją;
60. przypomina działanie 4 wyżej wspomnianego planu działania, które zgodnie z zaleceniami Parlamentu
proponuje „zainicjowanie międzyinstytucjonalnych rozmów w sprawie dopuszczalnego ryzyka
w zakresie podstawowych transakcji”;
61. przypomina również działanie 10, które proponuje przeprowadzenie „analizy kosztów kontroli” mającej
na celu „zapewnienie właściwej równowagi między kosztami kontroli a wynikającymi z nich
korzyściami”, której wyniki powinny zostać przedstawione na początku 2007 r., lecz stwierdza, że
działanie to zostało dopiero rozpoczęte;
62. podkreśla w tym kontekście znaczenie opinii nr 2/2004 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego
w sprawie modelu pojedynczej kontroli, a w szczególności jeśli chodzi o potrzebę zapewnienia
zgodności między szczeblami władzy prawodawczej, finansującej i korzystającej z kontroli (pkt 24),w zakresie proporcjonalności między kosztami i korzyściami z kontroli (pkt 25) i przejrzystości kontroli(pkt 26);
63. ubolewa wraz z Trybunałem Obrachunkowym (opinia nr 4/2006), że nie ustalono jeszcze stosunku
poziomu dopuszczalnego ryzyka do równowagi między kosztami a korzyściami kontroli oraz że–
chociaż „poziom dopuszczalnego ryzyka” jest zasadniczym pojęciem zintegrowanego systemu kontroli
wewnętrznej –nie wyjaśniono jeszcze jak można go ustalić;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/33
(15) Działanie 7: promowanie najlepszych praktyk w celu poprawy stosunku kosztów audytu na poziomie projektu do
wynikających z niego korzyści; działanie 9: promowanie podejścia opartego na jednolitej kontroli; działanie 10:wstępne oszacowanie i analiza kosztów kontroli.
64. uważa w związku z tym, że Komisja, zgodnie z zasadami proporcjonalności i efektywności pod
względem kosztów (value for money) systemów kontroli, powinna ocenić stosunek między środkami
dostępnymi na poszczególne polityki a częścią tych środków przeznaczonych na systemy kontroli
w każdej dziedzinie wydatków i środkami ewentualnie utraconymi z powodu wykrytych w ten sposób
błędów;
65. zwraca się do Komisji o pełne upublicznienie stosowanych przez nią metod określania współczynnika
błędu i zachę ca Komisję do podjęcia dialogu międzyinstytucjonalnego w sprawie metodologii kontroli;
66. uważa, że istotne jest, aby Komisja dysponowała wiarygodnym harmonogramem uzyskania
pozytywnego poświadczenia wiarygodności;
67. zwraca się do Komisji o przystąpienie do przeprowadzenia takiej analizy porównawczej, która jest
jedyną podstawą umożliwiającą określenie „poziomu dopuszczalnego ryzyka” oraz o przedstawienie jej
Parlamentowi, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu, zgodnie z wnioskiem Rady ECOFIN;
68. uważa, że stosunek kosztów do korzyści istniejący między środkami wykorzystanymi do działalności
kontrolnej a wynikami otrzymywanymi w wyniku tych kontroli powinien by ćgłównym elementem
branym pod uwagę przez Trybunał Obrachunkowy przy wydawaniu poświadczenia wiarygodności;
Odpowiedzialność polityczna i odpowiedzialność Komisji w zakresie zarządzania
69. oświadcza, że różnice w informacjach zawartych w sprawozdaniach rocznych z działalności służb
stanowią przeszkodę w niniejszej procedurze; wyraża zaniepokojenie faktem, że Trybunał utrzymuje, iż
niektóre sprawozdania nadal nie dostarczają dowodów wystarczających dla wydania poświadczenia
wiarygodności (pkt 2.15, 2.18 i 2.19 sprawozdania rocznego 2005);
70. zwraca się do Komisji, aby roczne sprawozdania z działalności wraz deklaracjami pogłębiły –w miarę
możliwości do poziomu poszczególnych państw członkowskich –kwestię oceny istniejących systemów,
wykrytych niedociągnięć oraz ich skutków finansowych;
71. ponownie zwraca się do Komisji, aby jej sekretarz generalny przy opracowywaniu sprawozdania
podsumowującego wydał poświadczenie wiarygodności odnośnie do deklaracji wszystkich dyrektorów
generalnych, aby wyraźnie zaznaczyć jego wkład w prace komisarzy przy przyjmowaniu sprawozdania;
Udział komisarzy
72. podkreśla wagę stwierdzenia Służby Audytu Wewnętrznego Komisji zawartego w sprawozdaniu
rocznym w sprawie audytów wewnętrznych, która uważa, że„pełne zaangażowanie komisarzy w ocenę
ryzyka politycznego pozwoli na ogólnie lepsze zarządzanie ryzykiem i tym samym usprawniplanowanie, przydział zasobów i osiąganie wyników” (
16);
73. odnotowuje krytykę dotyczącą niepełnego zaangażowania komisarzy; zwraca się do Komisji o określenie
działań niezbędnych dla zapewniania pełnego zaangażowania komisarzy, którego domaga się Służba
Audytu Wewnętrznego oraz o jednoczesne wyjaśnienie zależności między dyrektorami generalnymia komisarzami, oraz o należyte poinformowanie o tym Parlamentu;
74. ubolewa z powodu jakościowych różnic w prezentacjach komisarzy przed Komisją Kontroli Budżetowej
i wyraża nadzieję, że nie odzwierciedla to wagi, jaką indywidualni komisarze przywiązują do należytego
zarządzania finansami w swoich obszarach kompetencji; podkreśla, że–z pewnymi wyjątkami –
komisarze powinni by ćlepiej przygotowani do przesłucha ńdotyczących procedury udzielania
absolutorium za 2006 r.;L 187/34 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
(16) Sprawozdanie roczne dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych
w 2005 r. (art. 86.4 rozporządzenia finansowego) COM(2006) 0279, ust. 2.1, str. 4.
Etyka
75. z zadowoleniem przyjmuje wyżej wspomnianą europejską inicjatywę na rzecz przejrzystości, w której
Komisja proponuje, aby rozpocząć „dyskusję z innymi instytucjami europejskimi na temat (...) zasad
i norm etyki zawodowej osób sprawujących urząd publiczny w instytucjach europejskich”; wzywa doszybkiego rozpoczęcia dyskusji, tak aby niezbędne rozwiązania zaczęły obowiązywać na początku
nowej kadencji Parlamentu w czerwcu 2009 r. oraz nowej kadencji Komisji w listopadzie 2009 r.;
76. wspiera ideę takiej dyskusji i zwraca się do Komisji o zapełnienie istniejącej obecnie luki i wprowadzenie
do wiążącego kodeksu postępowania komisarzy podstawowych norm etyki oraz zasad przewodnich,jakich komisarze powinny przestrzega ćw sprawowaniu urzędu, zwłaszcza przy mianowaniu swoich
współpracowników, w szczególności w swoich gabinetach;
77. wzywa Komisję, aby w ramach inicjatywy na rzecz przejrzystości zwróciła należytą uwagę na fakt, że
znaczna liczba byłych i aktualnych wysokiej rangi członków personelu na ważnych stanowiskachodeszła z Komisji, niekiedy na urlop bezpłatny, aby przyłączyć siędo lobbystów i firm prawniczych, np.
reprezentujących klientów, którzy są objęci postępowaniem DG ds. Konkurencji lub odwołują sięod
nałożonych na nich kar pieniężnych, oraz aby zaproponowała rozwiązania;
Przejrzystość
78. przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji na rzecz przejrzystości i oczekuje, że doprowadzi ona do
praktycznych działań i inicjatyw ustawodawczych, których wynikiem będzie z kolei przejrzystość
w wykorzystywaniu środków UE i zarządzaniu nimi; oczekuje od państw członkowskich, że udzielą one
wsparcia i uzupełnią tęważną inicjatywę poprzez zapewnienie ze swojej strony pełnej przejrzystości
w korzystaniu ze środków wspólnotowych;
79. oczekuje, że administracja Parlamentu, we współpracy z Komisją Kontroli Budżetowej, będzie
zaangażowana w dalszą debatę w celu opracowania konkretnych inicjatyw ustawodawczych;
80. usilnie wzywa Komisję, by dołożyła wszelkich starań na rzecz skłonienia państw członkowskich, aby
umożliwiły publiczny dostęp do informacji dotyczących projektów i odbiorców wszystkich funduszyUE w ramach wspólnego zarządzania;
81. oczekuje opracowania prostego i przejrzystego systemu dostępu do tych informacji za pośrednictwem
centralnej i łatwo dostępnej strony internetowej;
82. przyjmuje z zadowoleniem inicjatywy Komisji na rzecz upublicznienia funduszy wypłacanych w ramach
wspólnotowych programów wsparcia dla rolników;
83. oczekuje, że Komisja w jak najszybszym terminie zobowiąże państwa członkowskie do normalizacji
publikowanych w internecie informacji dotyczących funduszy na rzecz rolnictwa, tak aby możliwe byłoich porównanie w różnych państwach członkowskich;
84. przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja uznała potrzebę umożliwienia dostępu do informacji
o różnych formach grup ekspertów, z których korzysta w swoich pracach;
85. usilnie nalega na Komisję Europejską, aby zakończyła proces osiągania większej przejrzystości poprzez
umożliwianie łatwego dostępu do informacji o tym, kogo reprezentują te grupy i jakie są ich zadania;
86. wzywa Komisję do publikowania nazwisk osób uczestniczących w pracach takich grup, a także nazwisk
specjalnych doradców wynaj ętych przez poszczególnych komisarzy, dyrekcje generalne lub przez
gabinety;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/35
PROBLEMY SEKTOROWE
Dochody
87. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że kontrola Trybunału nie wykazała znaczących nieprawidłowości
odnośnie do płatności odpowiadających środkom własnym opartym na VAT i DNB;
VAT
88. wyraża ubolewanie, że Trybunał stwierdził wzrost liczby zastrzeżeń w odniesieniu do sprawozdań VAT
w 2005 r. oraz brak skutecznego instrumentu gwarantującego przekazywanie przez państwaczłonkowskie odpowiednich informacji, co umożliwiłoby Komisji podejmowanie w rozsądnym terminiedecyzji o zniesieniu pozostających zastrzeżeń (pkt 4.13 do 4.15 sprawozdania rocznego);
89. zwraca się do Komisji o rozważenie tej kwestii wraz z państwami członkowskimi w ramach okresowych
posiedzeń Komitetu Doradczego ds. Zasobów Własnych oraz o poinformowanie właściwej komisji
parlamentarnej o środkach przyjętych, lub które zamierza przyjąć, w celu zniesienia tych zastrzeżeń;
DNB
90. wyraża ubolewanie nad faktem, że Trybunał stwierdził w sprawozdaniu rocznym 2005, iż Komisja
nadal nie weryfikuje w wystarczający sposób rachunków narodowych, które stanowią podstawę danych
przedstawianych w kwestionariuszach DNB, oraz że kontrole przeprowadzone przez Komisję w ramach
systemów nadzoru i kontroli ograniczały się do kontroli dokumentacji (pkt 4.16);
91. zauważa również, że według Trybunału od 2005 r. stosowane są nowe sposoby podziału usług
pośrednictwa finansowego mierzonych pośrednio, przyjęte jeszcze w roku 2002, które, wedługEurostatu, doprowadzą do znaczącego wzrostu DNB; wyraża ubolewanie, że Komisja jeszcze nie
przedstawiła Radzie żadnego wniosku mającego na celu uwzględnienie tych zmian przy obliczaniu
środków własnych (pkt 4.20 i 4.21);
92. wyraża ubolewanie z powodu faktu, że w przypadku usług pośrednictwa finansowego mierzonych
pośrednio Komisja przyjmuje inne podejście niż stosowane w celu ujęcia w DNB działalności nielegalnej
(pkt. 4.19), która jest uwzględniana przy obliczaniu zasobów własnych, mimo że nie jest zapewnione
jednolite podejście państw członkowskich i Komisja zaznaczyła, że możliwe są późniejsze odpowiednie
zmiany podanych liczb;
93. zakłada, że usługi pośrednictwa finansowego mierzone pośrednio umieszczone w zasobach własnych
DNB zostaną automatycznie uwzględnione w decyzji dotyczącej zasobów własnych, ponieważ we
wniosku dotyczącym decyzji Rady w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich(COM(2006) 0099) Komisja nie umieściła żadnych zastrzeżeń w tej sprawie;
94. zwraca się do Komisji o niezwłoczne usunięcie wskazanych przez Trybunał niedociągnięć;
Wspólna polityka rolna
95. z dużym zadowoleniem stwierdza, że Trybunał uznaje IACS za skuteczny system kontroli ograniczający
ryzyko błędu lub nieprawidłowych wydatków;
96. niemniej jednak zauważa z niepokojem powtarzającą siękrytykę Trybunału dotyczącą stosowanych
obecnie procedur rozliczeń rachunków wspólnej polityki rolnej (sprawozdania jednostek certyfikujących
i decyzje o zgodności), które według Trybunału nie zostały utworzone w celu uzyskania pewnościo legalności i prawidłowości transakcji na poziomie płatności dla końcowych beneficjentów (rolnikówi handlowców);
97. po raz kolejny powtarza, że niezbędna jest współpraca państw członkowskich z Komisją w celu
uzyskania pewności w zakresie legalności i prawidłowości operacji na szczeblu końcowychbeneficjentów, i wzywa Komisję do nasilenia kontroli po dokonaniu płatności oraz do zadbania
o odzyskanie nieprawidłowych płatności;L 187/36 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
98. wyraża ubolewanie, że Trybunał nadal stwierdza problemy we wdrażaniu systemu IACS w Grecji oraz
w pełni popiera plan działania zawierający konkretne terminy i cele, o jaki zwróciła się Komisja do
greckich organów w celu usunięcia błędów, a także popiera wyrażony przez Komisję przed właściwą
komisją parlamentarną zamiar rygorystycznego stosowania istniejących przepisów w zakresie
zawieszenia płatności, jeżeli rząd grecki nie usunie istniejących problemów w wyznaczonych terminach;
99. odnotowuje problemy z wdrażaniem systemu IACS w nowych państwach członkowskich poddanych
kontroli Trybunału, w których systemy nie są jeszcze wiarygodne, i zwraca się do Komisji i do
wspomnianych państw członkowskich o dokonanie wszystkiego, co leży w ich mocy, aby usunąć te
niedociągnięcia;
100. odnotowuje również poważne niedociągnięcia stwierdzone przez Trybunał w ramach kontroli
dotyczących rozwoju obszarów wiejskich, refundacji wywozowych, w szczególności w sektorze oliwyz oliwek w Hiszpanii, Grecji oraz Włoszech, i zwraca się do Komisji o nasilenie kontroli w tych
sektorach do końca roku 2007 oraz o poinformowanie Parlamentu Europejskiego o wyniku kontroliprzed procedurą udzielania absolutorium za rok 2006; odnotowuje, że opcje dotyczące wprowadzenia
ostatnich reform w sektorze oliwy z oliwek, w połączeniu z pełnym opracowaniem i funkcjonowaniemsystemów informacji rolnej dostępnych dla państw członkowskich będących producentami,minimalizują ryzyko nieprawid łowości w przypadku pomocy udzielanej na podstawie wspólnej
organizacji rynku;
101. uważa za słuszne korekty finansowe wprowadzone przez Komisję w zakresie dopłat do produkcji oleju
z oliwek w celu ograniczenia strat, jakie ponosi budżet wspólnotowy, oraz popiera projekt uproszczeniatego systemu przedstawiony Radzie przez Komisję;
Działania strukturalne, zatrudnienie i sprawy socjalne
102. ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje fakt, że w ramach europejskiej inicjatywy na rzecz
przejrzystości, zgodnie z nowymi przepisami dotyczącymi funduszy strukturalnych na okres 2007–2013, państwa członkowskie muszą udostępnić informacje na temat beneficjentów otrzymujących
środki wspólnotowe, a Komisja zobowiązana jest do podania tych danych do publicznej wiadomości;wzywa Komisję do publikowania wszystkich takich informacji oraz informacji na temat beneficjentów
z innych obszarów polityki Unii w taki sposób, by były one łatwo dostępne, także dla szerszej
publiczności, oraz do zapewnienia by informacje pochodzące z różnych państw członkowskich były
porównywalne;
103. odnotowuje i przyjmuje z zadowoleniem, że zgodnie z wyżej wspomnianymi nowymi przepisami
dotyczącymi funduszy strukturalnych na okres 2007–2013, Komisja nie będzie dokonywać zwrotów
wydatków, jeżeli nie otrzyma uprzednio pisemnego oświadczenia niezależnego podmiotu zaświad-czają cego, że krajowe systemy zarządzania i kontroli funkcjonują prawidłowo i zgodnie z przepisami
wspólnotowymi (
17);
104. wyraża ubolewanie, że po raz kolejny Trybunał stwierdził niedociągnięcia w krajowych systemach
kontroli oraz znaczny poziom błędów, które rzutują na wiarygodność końcowych deklaracji wydatków
sporządzanych przez państwa członkowskie (sprawozdanie roczne, pkt 6.26 i 6.29); wyraża równieżubolewanie nad faktem, że według Trybunału Komisja nie nadzoruje skutecznie kontroli, których
prowadzenie powierzono państwom członkowskim i wzywa Komisję do niezwłocznego usunięcia tych
niedociągnięć;
105. przypomina, że w celu właściwego zarządzania finansami i DAS główną kwestią sąnie tyle wykryte
błędy, ile odpowiednie systemy nadzoru, umożliwiające Komisji odpowiednią kontrolę ryzyka dla
budżetu wspólnotowego i stosowanie odpowiednich korekt finansowych;
106. wyraża ubolewanie, że w niewielkiej grupie państw członkowskich nadal występują znane problemy
prowadzące do powtarzających się zastrzeżeń i wzywa Komisję do uważnego nadzorowania środków
podejmowanych przez organy krajowe, do upewnienia się, żeśrodki te są odpowiednie oraz do
punktualnego informowania właściwej komisji parlamentarnej o dokonywanych postępach;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/37
(17) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, art. 71 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 25).
107. ubolewa również nad faktem, że według Trybunału państwa członkowskie nie wypełniły prawidłowo
obowiązku systematycznego dostarczania informacji, jakie muszą udostępniać okresowo Komisji na
temat anulowanych wkładów wspólnotowych oraz kwot do odzyskania (pkt 6.36 sprawozdaniarocznego);
108. zwraca się do Komisji o zastosowanie wszelkich dostępnych jej środków, aby państwa członkowskie
spełniały prawidłowo wspomniany obowiązek udostępniania informacji oraz o niedokonywaniepłatności, dopóki organy krajowe nie dostarczą wymaganych informacji;
109. zauważa, że między 2004 a 2006 r. Komisja podjęła środki mające na celu tymczasowe zawieszenie
płatności z tytułu EFRR oraz EFS dla niektórych państw członkowskich, u których występują błędy
prowadzące do powtarzających się w czasie zastrzeżeń i popiera takie środki;
110. zwraca się do Komisji, zgodnie z ust. 38 i kolejnymi niniejszej rezolucji oraz wobec braku gwarancji ze
strony danego państwa członkowskiego, o zastosowanie wspólnotowych przepisów dotyczącychzawieszenia płatności (
18);
Polityki wewnętrzne
111. ubolewa nad faktem, że według Trybunału w dziedzinach zarządzanych bezpośrednio przez Komisję
nadal występują te same problemy, co w latach poprzednich (błędy w zwrotach poniesionych kosztów,
złożoność stosowanych zasad i brak skutecznych mechanizmów sankcji), wzywa więc Komisję do
wysiłków w celu uproszczenia i dalszego wyjaśniania zasad rządzących programami współfinansowa-nymi w zakresie minimalnych wymaga ńdotyczących rejestracji czasu pracy i zasobów wykorzystanych
w danym programie (sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za rok 2005, pkt 7.29), do jaknajdokładniejszego wyjaśnienia stosowanych zasad, podręczników i formularzy, prowadząc w tym celuodpowiednie rozmowy z beneficjentami funduszy, do zapewnienia, aby istniejący system sankcji byłodpowiednio i skutecznie stosowany, tam gdzie jest to konieczne, proponując w odpowiednichprzypadkach zmiany niezbędne do zwiększenia skuteczności sankcji, a także, dodatkowo, do poprawyzakresu, jakości i działań następczych dotyczących systemów kontroli agencji krajowych poprzez
popraw ęinformacji i wzajemnej wymiany (sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za rok
2005, pkt 7.29, a także poprawka Parlamentu do art. 35a (nowy) zmienionych przepisówwykonawczych do rozporządzenia finansowego (
19); wzywa Komisję do wyjaśnienia władzy
budżetowej, w katalogu konkretnych środków, w jaki sposób zamierza osiągnąć w swojej obecnej
kadencji bezwarunkowe poświadczenie wiarygodności w dziedzinach zarządzanych bezpośrednio;
Transport i turystyka
112. odnotowuje, że w 2005 r. budżet w wersji ostatecznie przyjętej i poprawionej w ciągu tego roku
przewidywał na rzecz obszarów polityki transportowej kwotę 917 200 000 EUR w środkach na
pokrycie zobowiązań oraz 931 800 000 EUR w środkach na pokrycie płatności. Odnotowuje również,
że w ramach tych kwot przewidziano:
— 671 400 000 EUR w środkach na zobowiązania oraz 747 900 000 EUR w środkach na płatności
na rzecz Transeuropejskich Sieci Transportowych (TEN-T),
— 15 900 000 EUR w środkach na zobowiązania oraz 18 100 000 EUR w środkach na płatności na
rzecz bezpieczeństwa transportu,
— 30 500 000 EUR w środkach na zobowiązania oraz 8 200 000 EUR w środkach na płatności na
rzecz programu Marco Polo,
— 69 000 000 EUR w środkach na zobowiązania oraz 62 000 000 EUR w środkach na płatności na
rzecz agencji transportowych;L 187/38 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
(18) Artykuł 106 ust. 4 szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia finansowego oraz szczegółowe zasady sektorowe
zawarte w art. 38 ust. 5 i art. 39 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie
funduszy strukturalnych.
(19) Zob. teksty przyjęte z 13.2.2007, P6_TA(2007)0027, poprawka 10.
113. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wykorzystanie środków na pokrycie zarówno zobowiązań, jak
i płatności przeznaczonych na projekty Transeuropejskiej Sieci Transportowej (TEN-T) utrzymuje sięstale na wysokim poziomie i osiąga prawie 100 %, jednak ubolewa, że mimo to wdrażanie projektu
przebiega w dalszym ciągu powoli i jest niezadowalają ce, choć ukończenie projektów z zakresu
infrastruktury transportu zajmuje zazwyczaj kilka lat;
114. wyraża zaniepokojenie, że w przypadku wszystkich projektów wysokość wkładu UE była niejasna,
ponieważ rozporządzenie finansowe nie precyzuje, czy 10-procentowy limit finansowania UE dotyczy
dotychczasowych wydatków czy też szacowanego całkowitego kosztu projektu; odnotowuje, że
w konsekwencji takiego stanu rzeczy Trybunał Obrachunkowy stwierdził przekroczenie budżetu
o 146 mln EUR; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zajęła obecnie jasne stanowisko i zgadza
się,że limity procentowe powinny być obliczane jako procent całkowitych kosztów projektu;
115. z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości, że DG TREN przeprowadza obecnie kontrolę 49 %
całkowitego kosztu projektów TEN-T, ale wzywa do wsparcia tych działań poprzez kontrolę 20 %
wszystkich projektów;
116. wyraża zaniepokojenie z powodu stwierdzenia wyższego niż przeciętny współczynnika błędu
w umowach dotyczących badań w dziedzinie transportu i wzywa do działań zaradczych w tym
obszarze; wzywa Trybunał Obrachunkowy do ponownego przeanalizowania tej kwestii w sprawozdaniu
rocznym za rok 2006;
117. z zaniepokojeniem odnotowuje, że stopień wykorzystania płatności na bezpieczeństwo transportu
wyniósł 74 % dostępnych środków; niepokoi się również, że stopień wykorzystania środków na
pokrycie płatności w ramach programu Marco Polo wyniósł 53 %; uznaje stopnie wykorzystania
środków przeznaczonych na główny cel określony w Białej księdze na temat transportu za całkowicienie do przyjęcia, w szczególności ostry spadek wykorzystania środków na pokrycie płatności;
118. zwraca się do Komisji o przekazanie każdego roku Parlamentowi i Radzie bardziej szczegółowego opisu
wydatków w ramach poszczególnych linii budżetowych w porównaniu z komentarzami do danej linii;
Ochrona środowiska naturalnego, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności
119. uważa ogólny poziom wykonania pozycji budżetowych dotyczących środowiska, zdrowia publicznego
i bezpieczeństwa żywności za zadowalaj ący;
120. wzywa Komisję do podjęcia kroków mających na celu wspieranie dalszej pomocy dla podmiotów
ubiegających się o nią w kontekście wieloletnich programów; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki w celu
lepszego ukierunkowania zaproszeń do składania ofert oraz zapewnienia większej pomocy
wnioskodawcom, aby zapobiec składaniu wstępnych wniosków, które wyraźnie nie kwalifikują siędo
otrzymania pomocy lub o niskiej jakości; dostrzega konieczność dalszej pracy w celu doprowadzenia do
zadawalającego rozwiązania tej sytuacji; zwraca się do Komisji o zbadanie różnych etapów wdrażania
z myślą o przyśpieszeniu cyklu wdrażania w ciągu roku;
121. stwierdza, że poziomy płatności w zakresie polityki ochrony zdrowia i bezpieczeństwa żywności
wyniosły poniżej 80 %; ma świadomość trudności w planowaniu zapotrzebowania na środki na
pokrycie płatności, ponieważ Komisja zależna jest od sprawnego dokonywania rozliczeń przez
beneficjentów i kontrahentów; wzywa jednakże Komisję do kontynuowania wysiłków mających na celu
popraw ęjej własnych procedur mających wpływ na wdrażanie środków na pokrycie płatności;
122. wyraża nadzieję, że wprowadzony w ramach nowych ram finansowych model, tj. skupienie wszystkich
działań z jednego obszaru polityki w jednym programie i linii budżetowej, zwiększy skuteczne
wykorzystanie dostępnych środków;
Kultura i edukacja
123. stwierdza, że dalsze uproszczenie wymogów, które mają zostać spełnione przez wnioskodawców
w ramach programów wieloletnich, takich jak „Młodzież w działaniu”, „Europa dla Obywateli” i„Kultura
2007”, jest niezbędnym krokiem w kierunku stworzenia Unii bardziej przyjaznej dla obywateli i domagasięod Komisji głębszego zbadania takich możliwości w ramach zmienionego rozporządzenia
finansowego;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/39
124. uważa za konieczne, by zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego Komisja sprawdziła,
czy konieczna jest normalizacja procedur udzielania zamówień publicznych przy pomocy
ujednoliconych zasad oraz w oparciu o decyzje Komisji dotyczące finansowania programów;
125. zachę ca Komisję do podjęcia dalszych wysiłków w zakresie monitorowania pracy wszystkich 99 agencji
krajowych zaangażowanych w zarządzanie programem, które w wielu przypadkach wykazały znaczneniedociągnięcia w zakresie stosowanych procedur kontrolnych;
126. oczekuje, że działalność Agencji Wykonawczej do spraw Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego
zapewni poprawione procedury operacyjne; podkreśla, że w szczególności dla organizacji będących
w jej zasięgu ważne są wiarygodne i aktualne informacje dotyczące wsparcia projektów; odnotowuje
w tym zakresie, że wnioskodawcy ci to często bardzo małe organizacje lub osoby fizyczne, które nie
dysponują środkami lub ekspertyzą, aby przeprowadzić profesjonalną kontrolę;
127. odnotowuje, że koszty kontroli projektu przeprowadzanej na miejscu są niezwykle wysokie; uważa
jednak, że celem jest maksymalne ograniczenie marginesu błędu, w związku z czym należy zapewnić
równowagę między kosztami a skutecznością przeprowadzanych kontroli, aby uzyskać jak najlepszy
stosunek środków przeznaczonych na realizację polityk wspólnotowych i tych, które przeznacza się na
kontrole;
128. pragnie zapewnić stosowanie zasady dodatkowości w dziedzinie wsparcia komunikacyjnego dla
kampanii informacyjnych, które są organizowane przy współpracy państw członkowskich i Komisji,
i zwraca się do Komisji o uzyskanie od państw członkowskich zapewnienia, że wsparcie finansowe nie
jest wykorzystywane do zastąpienia jedynie wsparcia finansowego państw członkowskich dla krajowychśrodków z zakresu polityki informacyjnej UE;
129. wzywa Komisję do zagwarantowania, że przydzielając środki pomocowe, agencje krajowe nie naruszają
ogólnych kryteriów, jak miało to miejsce w Polsce w związku z projektem dotyczącym młodzieżyhomoseksualnej, i że uwzględnia się art. 13 Traktatu WE, a w przypadku naruszenia kryteriów
programu możliwe będzie żądanie zwrotu środków UE;
Prawa kobiet i równouprawnienie
130. podkreśla, że na mocy art. 3 ust. 2 Traktatu WE wspieranie równości mężczyzn i kobiet jest
podstawową zasadą UE oraz celem, który odnosi się do pełnego zakresu działań i polityk Wspólnoty;
ponawia swe żądanie należytego uwzględnienia problematyki równości płci jako priorytetowego celu
planowania budżetowego, zgodnie z zasadą budżetowania pod kątem płci, oraz wzywa Komisję do
dostarczenia danych w celu dokonania oceny;
131. ponawia swe żądanie włączenia informacji na temat polityki uwzględniającej problematykę równości
płci oraz specjalnych danych na temat równości płci do sprawozdań w sprawie absolutorium
z wykonania budżetu; wyraża ubolewanie, że Komisja nie dostarczyła tych informacji;
132. z zaniepokojeniem przyjmuje do wiadomości niski wskaźnik realizacji płatności w ramach programu
Daphne (58 %); świadomy argumentów Komisji na temat utrzymania standardów jakości w odniesieniu
do projektów zauważa, że wielu projektom wysokiej jakości odmówiono wsparcia finansowego,
z zadowoleniem przyjmuje zatem zwiększenie środków finansowych przeznaczonych na trzeci etap
programu Daphne, jednak wyraża zaniepokojenie niezmienionymi możliwościami administracyjnymi;wzywa zatem do przeprowadzenia analizy w celu dokładniejszego ustalenia prawdopodobnychpowodów zaistnienia tego niskiego wskaźnika realizacji;
133. zwraca uwagę na brak danych dotyczących działań wspierających równość płci, które uzyskały pomoc
z Funduszu Strukturalnego oraz wzywa Komisję do zaradzenia tej sytuacji;
134. stwierdza, że należy zwrócić większą uwagę na wspieranie udziału kobiet w społeczeństwie wiedzy oraz,
w konsekwencji, na wysokiej jakości szkolenia i zatrudnienie kobiet w dziedzinie technologiiinformacyjnych i telekomunikacyjnych;L 187/40 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
135. z zadowoleniem przyjmuje postęp osiągnięty przez Komisję w odniesieniu do rocznych celów
dotyczących rekrutowania i mianowania kobiet na stanowiska kierownicze i inne stanowiska napoziomie A*/AD w administracji Komisji; wzywa Komisję do kontynuowania wysiłków w tym zakresie;
Swobody obywatelskie, sprawiedliwo śći sprawy wewnętrzne
136. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że osiągnięto pewien postęp w poziomie wykonania zobowiązań
budżetowych w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwo ści; wyraża ubolewanie
z powodu obniżającego się poziomu wykonania płatności (według Trybunału Obrachunkowego 79,8 %
w porównaniu z 83,8 % w 2004 r.); zauważa, że poziom ten jest jednym z najniższych odnotowanych
w Komisji; wzywa Dyrekcję Generalną ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa do poprawy
wykonania budżetu w przyszłości;
Badania i rozwój
137. wyraża ubolewanie nad faktem, że według Trybunału Komisji nadal nie udało się zapewnić
wiarygodnego systemu rejestracji kosztów personelu w dziedzinie badań; uważa, że„wprowadzenie
do umów dotacji wyraźnego wymogu udokumentowania czasu pracy personelu biorącego udziałw działaniu jest kwestią zasadniczą” (sprawozdanie roczne, pkt 7.7) (
20);
138. z zaniepokojeniem odnotowuje, że mimo wysokiego kosztu, jaki pociąga za sobą system poświadczeń
z kontroli, jeszcze w 2005 r. nie przyniósł on oczekiwanych gwarancji, ponieważ Trybunał stwierdził
istnienie wniosków o zwrot poniesionych kosztów obciążonych błędami związanymi z kosztamipersonelu i kosztami ogólnymi, dla których sporządzono poświadczenia z kontroli bez zastrzeżeń;odnotowuje jednak, że jakość poświadczeń z kontroli wzrosła po opublikowaniu warunków ich
uzyskania; zachę ca Komisję do dalszego opracowywania właściwych kryteriów poświadczeń z kontroli
w celu zwiększenia ich przydatności;
139. zachę ca Komisję do szybszego wdrażania działań przewidzianych we wspomnianym planie działania na
rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej, a w szczególności działania 7 (promowanienajlepszych praktyk w celu poprawy stosunku kosztów audytu na poziomie projektu do wynikającychz niego korzyści);
140. zwraca się do Komisji o spełnienie wymogów dotyczących uczestnictwa w 7. programie ramowym,
o wprowadzenie między innymi procedury płatności ryczałtowych i poinformowanie właściwej komisjiParlamentu w ramach przeglądu śródokresowego;
141. wyraża ubolewanie nad faktem, że według Trybunału nadal istnieją obszary niepewności z powodu zbyt
ogólnych warunków umów oraz braku jasności, w szczególności w odniesieniu do kryteriówkwalifikowalności oraz niezależności organów kontrolnych sporządzających poświadczenia z kontroli,oraz podkreśla, że Komisja zobowiązała się (
21) do uproszczenia ram wspólnotowych i uściślenia zasad
korzystania ze świadectw kontroli;
142. odnotowuje również, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji (IAS) zauważa istniejące ryzyko, że
zawyżone kwoty nie zostaną zidentyfikowane z powodu braku skutecznego systemu kontroli przy
uwalnianiu środków budżetowych na zobowiązania, i zwraca się w związku z tym do Komisji
o przyjęcie w tym celu odpowiednich środków monitorowania;
Działania zewnętrzne
143. zauważa, że Trybunał nie wykrył błędów podczas kontroli wybranych płatności w przedstawicielstwach,
natomiast wykrył błędy w stosowaniu procedur przetargowych oraz transakcjach dokonywanych na
poziomie organizacji wdrażających projekty;
144. uważa, że priorytetem jest zapewnienie spójności polityk wspólnotowych mających skutki w krajach
rozwijających się i w tym celu niezbędny jest jaśniejszy podział pracy w dyrekcjach generalnych
zarządzają cych działaniami zewnętrznymi;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/41
(20) Zob. także opinia nr 1/2006 w sprawie siódmego programu ramowego badań i rozwoju technologicznego.
(21) W komunikacie „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2005”.
145. zauważa z zaniepokojeniem, że według Trybunału analizy ryzyka przeprowadzone przez EuropeAid nie
uwzględniają ryzyka, jakie niesie ze sobą różnorodność organizacji wdrażających projekty (organizacje
pozarządowe, organizacje międzynarodowe, instytucje rządowe itp.) oraz stosowane metodyfinansowania (subwencja, wsparcie budżetowe, fundusz powierniczy itp.); wzywa Komisję do określenia
skuteczności poszczególnych instrumentów pomocowych poprzez lepsze wyważenie sprawozdań;proponuje w odniesieniu do pomocy krajom rozwijającym się, aby rozważyć wprowadzenie systemu
progresywnego, w którym w pierwszym etapie, poprzez wspomaganie konkretnych projektów,stworzono by podstawowe warunki przyznawania pomocy budżetowej, to znaczy pewną formę
demokratycznej kontroli budżetu oraz niezależne struktury kontroli;
146. ubolewa w szczególności nad faktem, że ze względu na to, iż kontrole EuropeAid nie obejmują we
właściwy sposób transakcji na poziomie organizacji wdrażających projekty, kontrole te mogą mieć
ograniczony udział w uzyskaniu ogólnej pewności co do legalności i prawidłowości transakcji leżących
u podstaw rozliczeń (pkt 8.12 sprawozdania rocznego);
147. domaga się, aby EuropeAid wprowadziła system kontroli na poziomie organizmów wdrażających
projekty i dokonała wszelkich wysiłków w ramach kontroli ex post w poszczególnych organizacjach
pozarządowych, z którymi współpracuje;
148. wyraża zaniepokojenie faktem, że w odniesieniu do wydatków realizowanych w ramach programu
TACIS, według Trybunału, Komisja nie potrafi ła ustalić na koniec 2005 r. wkładu programu w popraw ę
bezpieczeństwa na poziomie poszczególnych elektrowni jądrowych (pkt 8.36 sprawozdania rocznego);uważa, że ta ujemna ocena ma wyjątkowo duże znaczenie, ponieważ wskazuje na brak gwarancji
odnośnie do głównego i priorytetowego aspektu działania wspólnotowego, a mianowicie jegoskuteczności (value for money);
149. odnotowuje krytyki Trybunału odnośnie do ograniczonego wykorzystania Wspólnego Systemu
Informacyjnego Relex (CRIS), który dostarcza niewystarczających lub niespójnych informacji
finansowych, stanowiących podstawę bardziej szczegółowej analizy ryzyka (ust. 8.6 sprawozdania
rocznego); zwraca się do Komisji o natychmiastowe usunięcie niedociągnięć systemu CRIS oraz
o wykorzystanie całego potencjału tego instrumentu do uzyskiwania niezbędnych dla systemówkontroli informacji;
150. odnotowuje informację Komisji (odpowiedź na pytanie pisemne E-4481/06), że w związku ze sprawą
nadużyć finansowych i przekupstwa, dotyczącą projektu wodociągów płaskowyżu Lesotho, trzy
przedsiębiorstwa, które otrzymały pomoc UE, zostały ukarane przez Sąd Najwyższy Lesotho:Schneider Electric S.A. (Francja), Impregilo Spa (Włochy) i Lahmeyer International GmbH (Niemcy);
151. krytycznie podchodzi do faktu, że w przypadku projektu wodociągów płaskowyżu Lesotho Komisja
najwyraź niej nie podjęła żadnej decyzji na podstawie art. 93 ust. 1 lit. e) rozporządzenia finansowego
(wykluczenie z udzielania zamówień); oczekuje, że obecnie Komisja podejmie i ogłosi odpowiednie
decyzje najpóźniej do czerwca 2007 r. i przedłoży Parlamentowi i Europejskiemu BankowiInwestycyjnemu (którego także dotyczy ta sprawa) najpóźniej we wrześniu 2007 r. całościowesprawozdanie w tej sprawie, które wyjaśni, jakie kroki podjęto w celu odzyskania środków finansowych;
Rozwój
152. z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie udziału środków UE przeznaczonych na wydatki na
podstawową opiekę zdrowotną i edukację podstawową z 4,98 do 6,83 %; wyraża jednak ubolewanie,
że udział ten nadal daleki jest od poziomu 20 %, określonego w budżecie na rok 2005; nie akceptuje
faktu, że Komisja wykorzystuje uzasadniony i konieczny cel, jakim jest lepsza koordynacja działań
ofiarodawców i lepszy podział pracy między nimi, jako uzasadnienie zbyt skromnych inwestycji
w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej i edukacji podstawowej, i wzywa ją do niezwłocznego
podjęcia działań na rzecz osiągnięcia docelowego poziomu 20 %, a także do pisemnego informowania
Parlamentu przynajmniej dwa razy do roku o aktualnym stanie realizacji tych działań oraz o czynnikach
uwzględnionych w wyliczeniach;
153. wyraża ubolewanie, że Komisja nie opracowała jak dotąd kompleksowej strategii mającej na celu
wprowadzenie, wspólnie z krajami beneficjentami, zagadnień zdrowia i edukacji jako priorytetów do
nowych dokumentów dotyczących strategii krajowych;L 187/42 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
154. ponadto ubolewa, że mimo zapewnień ze strony Komisji, przygotowywane obecnie krajowe dokumenty
strategiczne w zasadzie nie uwzględniają wyraźnie milenijnych celów rozwoju, nie wspominają c
o konkretnych celach i harmonogramach służących osiągnięciu każdego z milenijnych celów rozwoju,a tym samym nie odzwierciedlaj ąnależycie wkładu Wspólnoty w ich osiągnięcie;
155. z zadowoleniem przyjmuje wyjaśnienia Komisji w odniesieniu do niepełnego wykorzystania środków
z niektórych tytułów budżetowych, co w szczególności dotyczy wkładu Wspólnoty do programówdotyczących państw rozwijaj ących się, realizowanych przez organizacje pozarządowe (artykuł 21 02 03),
środków na środowisko naturalne w krajach rozwijających się (artykuł 21 02 05), pomocy w zakresie
chorób związanych z ubóstwem w krajach rozwijaj ących się (pozycja 21 02 07 02), pomocy dla
ludności i medycyny reprodukcyjnej (pozycja 21 02 07 03) oraz środków na zdecentralizowaną
współpracę (artykuł 21 02 13); wzywa jednak do dalszego zwiększenia wysiłków na rzecz pełnej
realizacji budżetu;
156. wzywa Komisję do baczniejszego monitorowania zjawiska migracji wykwalifikowanej siły roboczej
z państw rozwijających się do państw UE oraz do przedstawienia stosownych środków, które ułatwią
wykwalifikowanym pracownikom z państw rozwijających się pozostanie w ojczyźnie lub powrót do
niej, aby środki ofiarodawców, m.in. w zakresie zdrowia i edukacji, mogły być długo i skutecznie
wykorzystywane do zwalczania biedy w państwach rozwijających się;
157. wyraża zadowolenie z powodu stwierdzenia przez Trybunał Obrachunkowy poprawy komisyjnego
systemu monitorowania i kontroli; ubolewa jednak, że poprawa ta nie obejmuje monitorowania,
kontroli i audytu jednostek organizacyjnych odpowiedzialnych za realizację projektów; uważa za nie do
przyjęcia, że w rezultacie w głównym ogniwie łańcucha między europejskim podatnikiem i odbiorcą
końcowym w państwie rozwijającym się występuje nadal tak duża liczba istotnych błędów; wzywa
Komisję do szczególnego zadbania o to, aby zostały przeprowadzone obowiązkowe procedury
przetargowe oraz aby nie pojawiały się podwójne wpisy;
158. wzywa Komisję do podejmowania aktywnych działań w celu umożliwienia Trybunałowi Obrachunko-
wemu skutecznej kontroli środków finansowych UE, wykorzystywanych w ramach działań
prowadzonych przez organizacje międzynarodowe, a zwłaszcza ONZ;
159. oczekuje, że Komisja wyda swym przedstawicielstwom w krajach beneficjentach zalecenie
szczegółowego przedstawiania w sprawozdaniach konkretnych rezultatów wykorzystania środków
UE, tak aby Komisja mogła zmierzyć i opublikować wyniki współpracy na rzecz rozwoju;
160. wzywa Komisję do regularnej kontroli wykorzystania środków operacyjnych swych delegacji oraz
zgodności ich zakresów działania z priorytetami Unii Europejskiej;
161. z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji zmierzaj ące do wdrożenia strategii na rzecz włączenia
problematyki ochrony środowiska do współpracy na rzecz rozwoju i zwraca się do Komisji o dalsze
kontynuowanie działań na rzecz uwzględnienia wymiaru środowiskowego w polityce rozwoju,
zwracając przy tym uwagę na wspieranie przyjaznego dla środowiska zaopatrzenia w energię;
162. wyraża zadowolenie z powodu pozytywnego przebiegu pomocy humanitarnej Komisji Europejskiej
w związku z katastrofą tsunami; wyraża jednak ubolewanie z powodu niewystarczającej koordynacji
środków pomocy bezpośredniej; wzywa Komisję do jaśniejszego zdefiniowania kompetencji DG ECHO
oraz DG ds. Ochrony Środowiska (wspólnotowy mechanizm ochrony ludności) oraz do opracowania
koncepcji gwarantującej wsparcie regionom dotkniętym kataklizmem przy koordynowaniu działańróżnych ofiarodawców, a także z zadowoleniem przyjmuje gotowość Komisji do regularnego
informowania Parlamentu na piśmie o dokonanych postępach;
163. stwierdza ponownie, że integracja Europejskiego Funduszu Rozwoju z budżetem UE wzmocni spójność
współpracy na rzecz rozwoju, przyczyni się do większej przejrzystości i wydajności oraz umożliwi
demokratyczną kontrolę;
Partnerstwo eurośródziemnomorskie
164. z zadowoleniem przyjmuje ocenę Trybunału stwierdzającą, że Komisja Europejska poczyniła postępy
w zarządzaniu programem MEDA; wzywa Komisję do dalszej poprawy skuteczności i wydajności oraz
do zagwarantowania sprawnego przejścia do nowych instrumentów finansowych; nalega, by Komisja15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/43
Europejska informowała Parlament o realizacji celów określonych w dokumentach strategicznych
i programach indykatywnych zgodnie z nowymi instrumentami;
165. wzywa Komisję do przedstawienia solidniejszego systemu oceny wszystkich wydatków na pomoc
zewnętrzną Wspólnoty, w którym powiązanie między wydatkami a politycznymi wynikami lub ich
brakiem byłoby bardziej przejrzyste, w celu umożliwienia Parlamentowi Europejskiemu skutecznegowypełniania uprawnień i obowiązków wynikających z pełnionej przez niego funkcji władzy budżetowej;
Wschodnie kraje sąsiadujące
166. wyraża zadowolenie w związku ze staraniami Komisji zmierzającymi do ulepszenia metod zarządzania
projektami w ramach programu TACIS wdrażanego w Rosji i innych krajach beneficjentach; uznaje, że
Komisja odniosła się do wielu niedociągnięć, na które zwrócił uwagę Trybunał w swoim sprawozdaniu
specjalnym nr 2/2006;
167. z zainteresowaniem oczekuje na wyniki oceny wkładu wniesionego w celu zwiększenia bezpieczeństwa
w różnych elektrowniach jądrowych w ramach programu TACIS, zapoczątkowanej przez Komisjęw 2006 r.;
168. ponawia prośbę, aby Komisja uregulowała z agendami Organizacji Narodów Zjednoczonych kwestię
prawa dostępu Trybunału Obrachunkowego do projektów zarządzanych przez rzeczone agendy;
169. wzywa Komisję do podkreślania znaczenia identyfikowalności funduszy przekazywanych przez Unię
Europejską międzynarodowym organizacjom, takim jak agendy Organizacji Narodów Zjednoczonych
czy Bank Światowy, oraz przejrzystości dotyczącej sposobów zarządzania tymi funduszami, wnosi te ż
o przekazywanie tych informacji Parlamentowi;
170. stoi na stanowisku, że należy zwiększyć widoczność Unii Europejskiej; zachę ca Komisję i Radę do
kontynuowania refleksji na temat stosowanych przez nie metod komunikacji, w celu zapewnieniawiększej przejrzystości i większej widoczności polityki zagranicznej Unii Europejskiej;
Strategia przedakcesyjna
171. zauważa, że Trybunału stwierdził, iż skontrolowane przez niego transakcje w ramach programu Sapard
były obciążone znaczącymi błędami oraz że odnotowano popraw ęna szczeblu systemów nadzoru
i kontroli Komisji, lecz na poziomie krajowym zaobserwowano poważne niedociągnięcia (pkt 9.10i 9.19);
172. w związku z tym zaleca Komisji dokładniejsze monitorowanie systemów krajowych i zwrócenie
szczególnej uwagę na końcowe deklaracje wydatków w ramach programów, a w szczególności
prowadzenie ścisłego monitoringu agencji płatniczych programu Sapard;
173. wyraża zaniepokojenie w związku z opóźnieniami w akredytacji EDIS dla Phare i ISPA w Bułgarii, które
umożliwiły tylko częściowe ich zakończenie przed rozszerzeniem UE; zauważa rozszerzony etapprzygotowawczy ze strony Bułgarii, która poczyniła postępy, ale nadal musi ulepszyć systemy nadzoru
i kontroli oraz zwiększy ćpotencjał administracyjny niezbędny do terminowej i skutecznej realizacji
projektów; wzywa Komisję Europejską do współpracy z władzami bułgarskimi i rumuńskimi w celu
wsparcia ich w dalszym dostosowywaniu się do wymogów EDIS;
174. wyraża zadowolenie z powodu oceny Trybunału, według której zdecentralizowane zarządzanie
wprowadzone w ramach projektów CARDS na Chorwacji okazało się rozwiązaniem bezproblemowym;
zachę ca Komisję do kontynuowania współpracy z krajowymi agencjami wdrażającymi, aby usprawnić
ich umiejętności zarządzania;
175. uznaje wagę współpracy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi, lecz nalega, by Komisja
Europejska uczestniczyła we wspólnych projektach tylko wtedy, gdy gwarantują one skuteczne
wykorzystanie środków finansowych; podkreśla potrzebę świadczenia pomocy unijnej w celu
zapewnienia konkretnej wartości dodanej i wnioskuje, by realizacja wspólnych projektów była ściśle
monitorowana przez Komisję Europejską;L 187/44 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
176. zachę ca Komisję do kontynuowania prac nad pomyślnym wdrożeniem klauzuli weryfikacji, o której
mowa w finansowym i administracyjnym porozumieniu ramowym, jak i nad wytycznymi dotyczącymiuzgodnionego poziomu szczegółowości niezbędnego przy zdawaniu przez agendy ONZ sprawozdańz realizacji projektów, chroniąc tym samym finansowe interesy UE oraz uprawnienia TrybunałuObrachunkowego;
Wydatki administracyjne
177. odnotowuje z zadowoleniem, że kontrola przeprowadzona przez Trybunał nie wykryła żadnego
znaczącego błędu odnośnie do legalności wydatków administracyjnych;
178. wzywa Komisję do poinformowania Parlamentu do końca 2007 r. o postępie poczynionym przez nowe
państwa członkowskie, w szczególności przez Rumunię i Bułgarię, we wprowadzaniu przepisów
antykorupcyjnych; wyraża ubolewanie, że przepisy antykorupcyjne zaproponowane przez rząd
rumuński w osobie ministra sprawiedliwości zostały odrzucone przez rumuński parlament; w pełnipopiera rząd w jego dążeniach do tego, aby przepisy te zostały zatwierdzone i wykonane;
179. wyraża zaniepokojenie rosnącymi kosztami rent i uważa, że niedopuszczalne jest wykorzystywanie
przymusowego przejścia na rentę na podstawie zaburzeń psychicznych w celu rozwiązania
konfliktogennych stosunków z Komisją;
Agencje
180. jest zdania, że stale rosnąca liczba agencji nie zawsze odzwierciedla rzeczywiste potrzeby Unii i jej
obywateli; oczekuje więc od Komisji przedstawiania analizy kosztów i korzyści przed powołaniemkażdej nowej agencji i wzywa Trybunał Obrachunkowy do wydawania opinii w sprawie analizy kosztów
i korzyści, zanim Parlament podejmie decyzję;
181. zwraca się do Komisji z prośbą o przedstawianie co pięć lat analizy korzyści płynących z działalności
każdej agencji; zach ęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości
dodanej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub ją likwidując;
182. wyraża ubolewanie nad faktem, że w sprawozdaniu rocznym Trybunał ponownie odnotował
niedociągnięcia w zakresie rekrutacji pracowników oraz procedur udzielania zamówień przez agencje
oraz że zarządzanie kosztami działań nie zostało jeszcze wdrożone w agencjach;
183. zauważa, że Służba Audytu Wewnętrznego (IAS) w sprawozdaniu rocznym 2005 wyraziła zastrzeżenie,
stwierdzając, że nie posiada wystarczającej liczby pracowników, aby móc prawidłowo wywiązać się
z obowiązku corocznego przeprowadzania kontroli w agencjach, ustanowionego w rozporządzeniufinansowym; wzywa audytora wewnętrznego do jak najszybszego wyjaśnienia władzy budżetowej, iludodatkowych pracowników potrzeba do wywiązania się z tego obowiązku;
184. uważa, że wobec rosnącej liczby agencji regulacyjnych coraz bardziej konieczne staje się jasne określenie
odpowiedzialności poszczególnych podmiotów instytucjonalnych Wspólnoty Europejskiej wobec tejże
Wspólnoty oraz określenie jasnych zasad w tej dziedzinie, w szczególności w odniesieniu doprzydzielania obowiązków w zakresie kontroli;
185. ubolewa nad faktem, że Komisji nie udało się osiągnąć postępów w negocjacjach dotyczących projektu
porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencjiregulacyjnych, przyjętego w lutym 2005 r. (COM(2005) 0059);
186. zauważa, że z pomocą Służby Audytu Wewnętrznego (IAS) agencje zaczęły tworzyć własne służby
audytu wewnętrznego oraz że w przyszłości IAS przeprowadzać będzie okresowe oceny działalności
tych służb; ponadto uważa, że IAS powinna prowadzić monitoring poprawnego działania tych że
systemów kontroli wewnętrznej w agencjach oraz informować Parlament o wynikach monitoringu oraz
dokonywanych postępach;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/45
187. wzywa Komisję do rozważenia przeprowadzania audytu w każdej agencji UE w celu zbadania jej
działalności, w szczególności co do zarządzania zasobami ludzkimi, budżetu oraz wykonanianałożonych zadań;
188. odnotowuje utworzenie przez kilka agencji „Wspólnej Jednostki Wsparcia” mającej na celu
przystosowanie informatycznych systemów zarządzania finansami do systemów używanych przezKomisję; zauważa, że jednostka ta zarządzała swoimi funduszami poza systemami budżetowymi agencji
(pkt 10.27 sprawozdania rocznego 2005); podobnie jak Trybunał uważa, że współpraca taka nie może
ignorować budżetowych zasad jednolitości i przejrzystości oraz że wkłady agencji na rzecz „Wspólnej
Jednostki Wsparcia” powinny być dokonywane jako dochody przeznaczone na określony cel w ramach
systemów budżetowych agencji;
189. zachę ca Trybunał Obrachunkowy do dodania w sprawozdaniach rocznych osobnego rozdziału
poświeconego agencjom w celu osiągnięcia jaśniejszego obrazu wykorzystania przez agencje funduszyUE;
Szkoły europejskie
190. odnotowuje pozytywne sprawozdanie Trybunału na temat rocznego sprawozdania finansowego szkół
europejskich, niemniej jednak stwierdza, że sprawozdanie to podkreśla, iż system kontroli wewnętrznej
szkół nie stosuje zasady rozdzielenia funkcji między urzędnikami zatwierdzającymi płatność
a prowadzącymi rachunkowość oraz że funkcje urzędników zatwierdzających wykonywane są na
podstawie przekazania kompetencji przez szefów jednostek odnośnie do wszystkich pozycjibudżetowych i bez ograniczeń finansowych; wyraża nadzieję, że nowe rozporządzenie finansowe
szkół europejskich, obowiązujące od dnia 1 stycznia 2007 r., usunie wskazane przez Trybunał
niedociągnięcia; wyraża nadzieję, że w przyszłości Komisja przyjmie większą odpowiedzialność za
politykę oświatową, proporcjonalnie do udziału w finansowaniu szkół europejskich, a nie do prawa
głosu w organach decyzyjnych, oraz że będzie działać na rzecz długoterminowej, wiarygodnej polityki
zapewniającej zainteresowanym pewność planowania; wzywa, aby w krótszej perspektywie dopasować
prawo głosu do udziału w finansowaniu;
Pytania dotyczące nieruchomości Komisji
191. odnotowuje uwagi zgłoszone przez dyrektora generalnego Biura Infrastruktury i Logistyki w Brukseli
(OIB) w rocznym sprawozdaniu z działalności, w którym uskarża się on na deficyt strukturalny
spowodowany kosztami utrzymania budynku Berlaymont po jego remoncie (
22) oraz na szereg
problemów związanych z rachunkowością i zarządzaniem; uważa, że wspomniany problem deficytu
strukturalnego powinien zostać natychmiast rozwiązany i zwraca się do Komisji o przyjęcie
odpowiednich środków i poinformowanie o nich Parlamentu;
192. ponownie poruszy zagadnienia związane z budynkiem Berlaymont, jak tylko będzie dostępne specjalne
sprawozdanie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w sprawie polityki dotyczącej nieruchomości,które Trybunał jużzapowiedział;
193. odnotowuje sprawozdanie Komisji z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie porozumienia na rynku wind
i schodów ruchomych, którego członkowie zostali ukarani karami w kwocie ponad 990 000 000 EUR;oczekuje na przedstawienie przez Komisję do września 2007 r. sprawozdania, które wykazałoby,
w jakim stopniu instytucje europejskie także padły ofiarą tego porozumienia w przypadku różnych
projektów budowlanych, oraz jakie podjęto kroki w celu dochodzenia odszkodowania;
WNIOSKI ZE SPRAWOZDAŃ SPECJALNYCH TRYBUNAŁU OBRACHUNKOWEGO
Sprawozdanie specjalne nr 6/2005 dotyczące transeuropejskich sieci transportowych
194. zauważa, że nowa perspektywa finansowa na lata 2007–2013 będzie miała istotny wpływ na TEN-
T, ponieważ przyznana kwota jest o około 40 % niższa od początkowej propozycji Komisji; jest zdania,
że w konsekwencji jeszcze ostrzejsza będzie selekcja projektów i ustalanie, które z nich są priorytetowe;L 187/46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
(22) Roczne sprawozdanie z działalności OIB, ust. 2.2.1.2, „Risk management”, str. 23.
195. jest zdania, że w obecnym otoczeniu finansowym należy preferować transgraniczne odcinki projektów
priorytetowych, w które zaangażowane jest więcej niż jedno państwo członkowskie;
196. wzywa państwa członkowskie, by poparły podejście oparte na europejskiej wartości dodanej, zamiast
walczyć o zasadę „sprawiedliwego podziału”;
197. jest zdania, że Komisja powinna dalej ulepszać współpracę z państwami członkowskimi podczas
wyznaczania projektów priorytetowych na szczeblu krajowym i unijnym;
198. wyraża w związku z tym poważne zaniepokojenie powolnym tempem realizacji priorytetowych
projektów dotyczących TEN-T i nalega, by Komisja i państwa członkowskie poprawiły koordynacjęfinansowania unijnej infrastruktury transportowej w programach rocznych i wieloletnich;
199. wzywa Komisję do dalszych wysiłków na rzecz ustanowienia jasnych ram prawnych i procedur,
zagwarantowania rygorystycznego monitorowania i gruntownej oceny projektów i programów orazsporządzenia wyczerpującej listy jasnych kryteriów, pozwalającej na wyznaczanie projektów
priorytetowych z zachowaniem przejrzystości;
200. wzywa Komisję do wyjaśnienia procedur powoływania europejskich koordynatorów przy opracowy-
waniu ram regulacyjnych określających zawartość ich sprawozdań;
201. nalega, by Komisja wprowadziła jasny i przejrzysty podział odpowiedzialności instytucjonalnej
i określiła ramy koordynacji działań DG REGIO i DG TREN, by uniknąć podwójnego finansowania tych
samych projektów;
202. zauważa, że Trybunał odrzucił pierwszą analizę kosztów i zysków związanych z utworzeniem agencji
wykonawczej, uznają c jąza powierzchowną; zwraca się do Trybunału o przeprowadzenie oceny drugiej
analizy (ukończonej w lipcu 2005 r.) w terminie umożliwiają cym właściwej komisji sporządzenie
sprawozdania z inicjatywy własnej;
203. zwraca uwagę na to, że w myśl art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia
2002 r., ustanawiającego statut agencji wykonawczych, którym przekazuje się niektóre zadania
związane z zarządzaniem programami Wspólnoty (
23), przed złożeniem wniosku o ustanowienie
agencji wykonawczej wymagane jest przeprowadzenie analizy kosztów i korzyści uwzględniającej całyszereg czynników; wyraża ubolewanie, że Komisja nie była w stanie na początku przedstawić
Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu zadowalają cej analizy kosztów i korzyści dotyczącej
ustanowienia agencji wykonawczej; podziela nadal wątpliwo ści Europejskiego Trybunału Obrachunko-
wego co do jakości poprawionej wersji analizy kosztów i korzyści dotyczącej przekazania na zewnątrzzarządzania wspólnotowymi środkami finansowymi dla sieci TEN-T; wzywa Komisję do występowania
na przyszłość do Europejskiego Trybunału Obrachunkowego o pozytywne zaopiniowanie analizy
kosztów i korzyści, przed złożeniem u władzy budżetowej wniosku o ustanowienie agencjiwykonawczej;
204. jest zdania, że Komisja powinna rozważyć zaproponowanie podwyższenia wkładu Wspólnoty w linię
budżetową TEN-T w przypadku projektów transgranicznych; w tym kontekście przyjmuje z zadowo-
leniem porozumienie o współpracy z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym;
Sprawozdanie specjalne nr 1/2006 Trybunału Obrachunkowego dotyczące wkładu
Europejskiego Funduszu Społecznego w przeciwdziałanie wczesnemu porzucaniu nauki
205. przywiązuje dużą wagę do efektywnego i odpowiedzialnego wykorzystywania budżetu UE oraz do
stosowania zasady, zgodnie z którą inicjatywy, której nie można dostatecznie zweryfikować, nie należy
finansować ześrodków publicznych, dlatego też ubolewa, że nie stwierdzono jednoznacznego związku
między ograniczeniem zjawiska wczesnego porzucania nauki a finansowaniem przez UE;
206. uznaje, że Komisja dysponuje odpowiednim mechanizmem monitorowania i kontroli zapewniaj ącej
przestrzeganie zasad należytego zarządzania finansami, lecz podkreśla, że zgodnie z oświadczeniami
samej Komisji mechanizm ten należy udoskonalić; w związku z tym wzywa Komisję, byzaproponowała, w jaki sposób planuje tego dokonać;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/47
(23) Dz.U. L 11 z 16.1.2003, str. 1.
207. zachę ca Komisję do współpracy z państwami członkowskimi i krajowymi urzędami statystycznymi
w celu właściwego zdefiniowania i określenia wielkości zjawiska wczesnego porzucania nauki oraz dowymiany informacji i dobrych praktyk między wszystkimi podmiotami lokalnymi i krajowymiwłaściwymi w tej dziedzinie;
208. apeluje o wspólne ustalenia między wszystkimi 27 państwami członkowskimi w sprawie norm pomiaru
i definicji związanych z problemem wczesnego porzucania nauki, aby zapewnić porównywalność
danych krajowych i ich właściwą jakość, niezbędną do ustalenia, czy w tym zakresie faktycznie
realizowane są priorytety strategii lizbońskiej;
209. nalega, by Komisja jak najszybciej przeprowadziła w państwach członkowskich wyczerpującą ocenę, na
tyle wcześnie, by możliwe było przyjęcie w razie potrzeby środków naprawczych; nalega również, by
Trybunał Obrachunkowy przeprowadził równocześnie kontrolę w nowych państwach członkowskich
podobną do tej, któr ąprzeprowadzono w swoim czasie w 15 państwach członkowskich, dotyczącą
skuteczności funduszy przeznaczanych na zwalczanie zjawiska wczesnego porzucania nauki;
Sprawozdanie specjalne nr 2/2006 dotyczące rezultatów projektów finansowanych w ramach
TACIS w Federacji Rosyjskiej
210. podkreśla, że pomimo pozytywnych rezultatów w wielu dziedzinach ogólny wpływ programu TACIS
nie zawsze by łtak efektywny i trwały, jak oczekiwano; zauważa, że charakter nieprawidłowości
stwierdzonych przez Trybunał wskazywał na niewłaściwe zarządzanie procesem programowania ze
strony Komisji;
211. zwraca się do Komisji o zaangażowanie rządu rosyjskiego w ściślejszą współpracę w celu dokładnej
identyfikacji krajowych potrzeb i określenia kierunku, w jakim powinna pójść Rosja, oraz o wysiłki na
rzecz zdefiniowania i określenia priorytetów i celów, które należy zrealizować poprzez realizowane
w praktyce działania; uważa, że Komisja powinna mieć na uwadze zasadę optymalnego wykorzystania
środków, i dlatego wzywa Komisję do monitorowania i oceniania programów uważniej i dokładniej niż
przedtem;
212. wzywa Komisję do skoncentrowania polityki ustalania priorytetów na ograniczonej liczbie sektorów
i programów, do zmiany podejścia projektowego na programowe, ponieważ podejście projektowe zbyt
często powodowało ograniczenie współpracy, zaangażowania i elastyczności oraz wzajemnąniezależność projektów, co uniemożliwiało osiągnięcie szerszych i bardziej długoterminowych celów
określonych w obowiązującym porozumieniu o partnerstwie i współpracy;
213. zwraca się do Komisji o podjęcie odpowiednich działań w celu przygotowania wniosku dotyczącego
podstawy prawnej umożliwiającej wykorzystanie funduszu TACIS do współfinansowania projektówwraz z Federacją Rosyjską, a także uważa, że finansowe zaangażowanie regionalnych i lokalnych
podmiotów i partnerów społecznych oraz większy udział sektora prywatnego ma kluczowe znaczenie;
214. wzywa Komisję do zapewnienia częstej oceny projektów, w tym również po ukończeniu projektu,
w celu uzyskania lepszych informacji z przeszłych doświadczeń, a także do zapewnienia jasnychinformacji o trwają cych projektach i poszczególnych programach w celu ułatwienia publicznego
dostępu do informacji i zwiększenia otwartości i przejrzystości wykorzystania funduszy i procesudecyzyjnego;
Sprawozdanie specjalne nr 3/2006 dotyczące pomocy humanitarnej Komisji Europejskiej na
rzecz obszarów dotkniętych tsunami
215. z zadowoleniem przyjmuje sformułowaną przez Trybunał Obrachunkowy pozytywną ocenę ogólną
pomocy humanitarnej DG ECHO na rzecz obszarów dotkniętych tsunami;
216. wzywa Komisję do wyjaśnienia roli DG ECHO i DG ds. Ochrony Środowiska (poprzez działania
ochrony ludności) w zaspokajaniu potrzeb humanitarnych w celu zapewnienia spójnych działań;L 187/48 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
217. zachę ca Komisję do wzmocnienia roli DG ECHO w celu dalszego usprawniania koordynacji
i podnoszenia zdolności reagowania na potrzeby ofiar przyszłych katastrof humanitarnych oraz doodpowiedniego uwzględnienia znaczenia połączenia doraźnej pomocy humanitarnej z długoterminowąodbudową i rekonstrukcją; zwraca uwagę, że obecnie te dwie fazy wchodzą w zakres kompetencji
różnych dyrekcji generalnych, objęte są różnymi procedurami i uprawnieniami;
218. podkreśla konieczność należytego zarządzania finansami i uważa, że podawanie szczegółowych
informacji finansowych jest sprawą zasadniczą dla ułatwienia skutecznego monitorowania realizacji
projektów;
219. podkreśla zalecenie Trybunału, by DG ECHO wzmocniła swój system monitorowania;220. rozumie, że wzrost cen towarów i kosztów pracy może być nieunikniony w wyjątkowych sytuacjach;
zachę ca jednak Komisję, by rozważyła przyjęcie środków mających na celu jak największą kontrolę
i monitorowanie kosztów;
221. wyraża zaniepokojenie autopromocją i konkurowaniem o widoczność medialną, którą prowadzą
darczyńcy podczas katastrof humanitarnych przyciągających znaczną uwagę mediów, ponieważ
praktyka ta ma negatywny wpływ na koordynację pomocy humanitarnej oraz postrzeganie pomocy
przez ofiary katastrof;
222. zwraca się do Komisji Europejskiej o jasną definicję pojęcia organizacji pozarządowej;
Sprawozdanie specjalne nr 4/2006 na temat projektów inwestycyjnych w ramach programu
Phare w Bułgarii i Rumunii
223. ubolewa nad praktyką Komisji, zgodnie z któr ąnie ustalono na wstępie przydatności niektórych
projektów finansowanych ze środków Phare i w ten sposób naruszono zasady legalnoś ci
i prawidłowości;
224. nalega, by Komisja włączyła władze bułgarskie i rumuńskie we wzajemną współpracę na rzecz bardziej
precyzyjnego określania potrzeb i możliwości obu krajów, a także by podjęła działania prowadzące do
zdefiniowania określenia zamierzonych priorytetów i celów;
225. zauważa, że konieczne są dalsze działania, mimo iż podjęto pewne kroki w celu rozwiązania problemu
niewystarczaj ącego potencjału administracyjnego i błędów w zastosowaniu przepisów prawa umów,
a także w celu zapewniania spełnienia wymogów współfinansowania;
226. zwraca się do Komisji o zwrócenie szczególnej uwagi na tworzenie w Rumunii i Bułgarii struktur
administracyjnych i systemów informacyjnych zdolnych do zarządzania europejskimi środkami
finansowymi i kontrolowania ich oraz o nadzór nad reorganizacją organów administracji
odpowiedzialnych za inwestowanie tych funduszy;
227. zwraca się do Komisji o dostarczenie precyzyjnych informacji o realizowanych projektach i programach,
o ogólnej zdolności administracji rumuńskiej i bułgarskiej do zarządzania i sprawowania niezależnejkontroli administracyjnej oraz o zapewnienie większej otwartości i przejrzystości w wykorzystywaniuśrodków i podejmowaniu decyzji w tej kwestii;
228. zwraca się do Komisji o niezależną opinię na temat zdolności administracji rumuńskiej i bułgarskiej do
racjonalnego i prawidłowego zarządzania środkami pochodzącymi z funduszy wspólnotowych;
Sprawozdanie specjalne nr 6/2006 dotyczące środowiskowych aspektów prowadzonej przez
Komisję współpracy na rzecz rozwoju
229. nakłania Komisję, by w oparciu o nową politykę na rzecz rozwoju zatwierdzoną w grudniu
2005 r. stworzyła kompleksową strategię w zakresie środowiska naturalnego dla prowadzonej przez nią
współpracy na rzecz rozwoju;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/49
230. uważa, że taka strategia powinna uznawać znaczenie nie tylko włączenia kwestii środowiska do
wszystkich programów i projektów na rzecz rozwoju, ale również uczynić z kwestii środowiskowych
dziedzinę priorytetową z punktu widzenia wydatków;
231. uważa, że szkolenia z zakresu włączania kwestii środowiska do wszystkich działań powinny być
obowiązkowe dla wszystkich urzędników z kluczowych sektorów; nalega, by Komisja jak najszybciejzakończyła opracowywanie podręcznika na temat włączania kwestii środowiska do wszystkich działań;
232. zwraca się do Komisji o zapewnienie wystarczającego udziału ekspertów z dziedziny ochrony
środowiska oraz o określenie i przestrzeganie jasnych procedur włączania kwestii środowiska do
wszystkich działań;
233. zachę ca Komisję, by w większym stopniu wykorzystywała uznaną wiedzę fachową krajowych organów
administracji zarządzają cych krajowymi programami współpracy na rzecz rozwoju oraz prywatnych
przedsiębiorstw wykazujących się doświadczeniem w charakterze partnerów tychże organów
w zarządzaniu projektami w dziedzinie środowiska;
234. podkreśla, że planowanie projektów powinno się opierać na szczegółowych specyfikacjach i jasno
określonych celach oraz że należy zatrudniać zewnętrznych obserwatorów w celu dokonania oceny
stopnia powodzenia każdego projektu i precyzyjnego zidentyfikowania wszelkich niepowodzeń bądź
słabości;
Sprawozdanie specjalne nr 7/2006 Trybunału Obrachunkowego dotyczące inwestycji
w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich: czy skutecznie rozwiązują problemy obszarów
wiejskich?
235. przyjmuje z zadowoleniem opublikowanie sprawozdania i wzywa Komisję do zajęcia się wskazanymi
w nim niedociągnięciami, które nie zostały uwzględnione w nowym rozporządzeniu w sprawie rozwojuobszarów wiejskich (lub w jego szczegółowych przepisach wykonawczych), w szczególności przyzatwierdzaniu programów krajowych;
236. w szczególności wzywa Komisję do ustalenia jaśniejszych strategii podających konkretne cele oraz do
ścisłej współpracy z państwami członkowskimi z myślą o poprawie sposobu określania celów,
beneficjentów i obszarów oraz usprawnienia wyboru najodpowiedniejszych projektów, a także douwzględnienia tych aspektów w dokumentach dotyczących programowania na lata 2007–2013;
237. uważa, że czas przewidziany na zatwierdzenie programów krajowych przez Komisję należy nieznacznie
wydłużyć, aby umożliwić dokładną analizę, ponieważ od jakości programów krajowych będzie
w znacznej mierze zależeć, czy przyznanie funduszy najbardziej potrzebującym obszaromi beneficjentom będzie wyraźne uzasadnione i czy w przyszłości możliwa będzie lepsza ocenaskuteczności działań inwestycyjnych;
238. ponownie podkreśla, że przywiązuje wagę do efektywnego i odpowiedzialnego wykorzystania środków
z budżetu UE oraz do stosowania zasady, zgodnie z którą inicjatywy, której nie można dostatecznie
zweryfikować, nie należy finansować ześrodków publicznych; stwierdza, że w tym kontekście
zasadnicze znaczenie ma ustalenie jasnych celów i określenie jasnych strategii w programach krajowych;
239. uważa, że osiągnięcie dwojakiego celu działań inwestycyjnych –strukturalnego i rolnego –powinno
nastąpić przy zastosowaniu właściwie wyważonego podejścia sektorowego (rolnictwo) i terytorialnego
(spójność gospodarcza i społeczna);
240. uważa, że drugi filar WPR stanowi nieodzowne narzędzie dalszego rozwoju obszarów wiejskich w UE,
dlatego też zwraca się do Komisji, by zachęcała państwa członkowskie do analizowania kluczowych
czynników gwarantujących powodzenie projektów inwestycyjnych oraz do rozpowszechniania dobrychpraktyk;
241. zachę ca Komisję do usprawnienia systemów monitorowania i oceny w ścisłej współpracy z państwami
członkowskimi, na przykład poprzez opracowanie odpowiednich wskaźników jakościowych umożli-wiających państwom członkowskim i Komisji ustalenie, czy działania były skuteczne i które cele zostały
osiągnięte;L 187/50 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
242. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dyskusje na temat tego sprawozdania specjalnego odbyły się w tym
samym czasie co pierwsza wstępna prezentacja wniosku Komisji dotyczącego reformy sektora owocówi warzyw planowanej na rok 2008;
Sprawozdanie specjalne nr 8/2006 „Rosnący sukces? Skuteczność wsparcia udzielanego przez
Unię Europejską na rzecz producentów owoców i warzyw”
243. ponawia zobowiązanie do dostarczania wsparcia wspólnotowego dla sektora owoców i warzyw w UE,
które jest konieczne dla zwiększenia jego trwałości i konkurencyjności;
244. podkreśla, że organizacje producentów stanowią podwaliny wspólnej organizacji rynku produktów
owocowych i warzywnych i w związku z tym popiera Komisję, która zachę ca i wspiera producentów do
stowarzyszania się;
245. wyraża poparcie dla odejścia od środków interwencyjnych, takich jak wycofywanie z rynku nadwyżek
lub wsparcie dla produktów przetworzonych, które uważa za szkodliwe dla celów ustanowionychw odniesieniu do sektora owoców i warzyw;
246. stwierdza, że systemy wsparcia na rzecz programów operacyjnych dla organizacji producentów sektora
owoców i warzyw stanowią w porównaniu ze środkami interwencyjnymi dużo bardziej obiecujące
narzędzie;
247. odnotowuje i zadowoleniem przyjmuje przewidywaną na 2009 r. analizę oceniają cą; zwraca się do
Komisji, by ustanowiła mechanizm monitorowania i kontroli odpowiedni dla sektora owoców i warzyww celu zapewnienia zgodności z zasadami należytego zarządzania finansami;
248. przyjmuje z zadowoleniem oświadczenie Komisji, że poprawi swą zdolność gromadzenia danych oraz
opracuje odpowiednie wskaźniki jakościowe i ilościowe w celu pomiaru efektywności i skuteczności;uważa, że wskaźniki te powinny uwzględniać szerszy zakres korzyści z programów, które powinny by ć
monitorowane na wyższym poziomie agregacji; proponuje ponadto, by Komisja jak najszybciejdokonała przeglądu adekwatności i ścisłości istniejących wskaźników i danych statystycznych;
249. zgadza się Trybunałem, że obecny system wymaga ścisłego przeglądu w celu poprawy jego efektywności
i skuteczności; w związku z tym wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do ścisłego monitorowania
oraz zwiększenia skuteczności i efektywności systemu programów operacyjnych dla producentów, dozbadania czynników sukcesu na podstawie najlepszych uzyskanych wyników oraz do opracowanie natej podstawie wniosków w celu lepszego wdrażania na szczeblu państw członkowskich, zwłaszczaw gorzej zorganizowanych regionach;
250. popiera zalecenie Trybunału, by wyjaśnić i uprościć kryteria kwalifikowalności w celu zwiększenia
przejrzystości oraz obniżenia kosztów administracyjnych związanych z systemami płatności;
251. wzywa Komisję do dostosowania procedur i zasad systemu pomocy do procedur i zasad Funduszu
Rozwoju Obszarów Wiejskich w celu ustalenia, kiedy mogą sięone wzajemnie uzupełniać, a kiedy
wykluczać;
252. wzywa Komisję dościsłego monitorowania i kontrolowania wdrażania systemu w nowych państwach
członkowskich;
Sprawozdanie specjalne nr 9/2006 dotyczące kosztów tłumaczenia w Komisji, Parlamencie
i Radzie
253. podkreśla, żełączny koszt wszystkich usług językowych w instytucjach UE (tłumaczenie pisemne
i ustne) stanowi około 1 % łącznego budżetu UE;15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/51
254. wyraża zdziwienie, że do tej pory instytucje nie wyliczyły ani swoich kosztów tłumaczeń pisemnych (24),
ani kosztu tłumaczenia jednej strony; zauważa, że w 2005 r. liczba tłumaczonych stron wyniosła
w Komisji 1 324 000 (1 450 tłumaczy), 1 080 000 w Parlamencie (550 tłumaczy) i 475 000 w Radzie(660 tłumaczy); zauważa ponadto, że Trybunał Obrachunkowy ocenił łączne koszty tłumaczenia za
2003 r. na 414 200 000 EUR, w tym: 214 800 000 EUR w Komisji, 99 000 000 EUR w Parlamenciei 100 400 000 EUR w Radzie; zauważa, że w tym samym roku średni koszt jednej strony wyniósł
166,37 EUR, w tym: 150,20 EUR w Komisji, 149,70 EUR w Parlamencie i 251,80 EUR w Radzie;
255. uważa, że instytucje powinny podjąć odpowiednie kroki w celu poprawy produkcyjności służb
tłumaczeniowych UE w porównaniu z sektorem prywatnym;
256. uważa, że należy wyjaśnić, dlaczego cena tłumaczenia zewnętrznego zlecanego przez Parlament jest
12 % wyższa niż w Komisji;
257. przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja i Rada zdołały ograniczyć wzrost liczby tłumaczeń po
rozszerzeniu o UE-10, przez co ograniczyły wzrost kosztów;
258. uważa, że wszystkie trzy instytucje powinny ustalać koszty tłumaczenia w skali roku z wykorzystaniem
podobnych kryteriów i metod obliczeniowych; uważa, że uzyskane dane należy wykorzystywać nie
tylko do celów budżetowych, ale również do uświadamiania użytkownikom kosztów związanych
z tłumaczeniem;
259. przyjmuje z zadowoleniem szybkie zastosowanie przez Komisję procedury autoryzacji i selekcji
wniosków o tłumaczenia w 2006 r.; z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że w 2003 r. Rada ustaliła
listę najważniejszych dokumentów, ograniczając tłumaczenie do tych tekstów;
260. zaleca większe ograniczenia dotyczące długości dokumentów i podsumowań;261. zachę ca komisje i delegacje parlamentarne do przedkładania dokumentów wyłącznie w językach
członków komisji i ich zastępców; sugeruje, aby dodatkowe wersje językowe można oferować w razie
wcześniejszego zgłoszenia potrzeb;
262. ogólnie rzecz biorąc, uważa, że instytucje powinny podejmować działania niezbędne do zapewnienia
wysokiego poziomu jakości tłumaczeń; uważa w związku z tym, że Rada, Parlament i Komisja powinny
informować Trybunał Obrachunkowy i Komisję Kontroli Budżetowej o środkach podejmowanych
w celu kontrolowania i poprawy jakości tłumaczeń odpowiednio wcześnie przed rozpoczęciem
procedury udzielania absolutorium za rok 2006;
263. uważa, że instytucje powinny poprawiać jakość informacji, jakimi dysponuje administracja do celów
kontroli procesu tłumaczenia, z uwzględnieniem proponowanych przez Trybunał wskaźników
dotyczących wyników (
25);
264. uważa, że Rada, Parlament i Komisja powinny w skuteczny i wydajny sposób wykorzystywać zasoby
wewnętrzne i zewnętrzne, takie jak bazy danych, tłumaczenie wspomagane komputerowo, pracę na
odległość i zlecanie na zewnątrz;
265. uważa, że każda instytucja powinna sprawdzić niewykorzystywane zdolności tłumaczeniowe
pozostałych dwóch instytucji, zanim zleci niektóre tłumaczenia na zewnątrz;
Sprawozdanie specjalne nr 10/2006 dotyczące oceny ex post programów realizujących cele nr 1
i 3 za okres 1994–1999 (fundusze strukturalne)
266. zwraca się do Komisji o wykazanie, w jakim stopniu skonsolidowano metodologię oceny ex ante,
śródokresowej i oceny ex post w celu uniknięcia w miarę możliwości błędów logicznych wymienionych
w sprawozdaniu specjalnym Trybunału dotyczącym oceny ex post za okres 2000–2006;L 187/52 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15.7.2008
(24) Zdaniem Trybunału łączne koszty obejmują wydatki na tłumaczy, sekretariat, zarządzanie, usługi pomocnicze,
planowanie, budynki, zasoby informatyczne i zarządzanie zasobami ludzkimi (czyli np. szkolenia).
(25) Zob. pkt 53 i 88 sprawozdania Trybunału.
267. zaleca poszerzenie współpracy między DG REGIO i DG EMPL w odniesieniu do wspólnych punktów
metod oceny;
268. stwierdza, że metodologia obecnego stosowania modelu HERMIN jest źródłem istotnych problemów;
wyraża zaniepokojenie faktem, że obecna metodologia nie pozwala w wystarczającym stopniu
uwzględnić znaczenia trzeciego sektora, np. turystyki, w gospodarce niektórych krajów; obawia się
poważnych trudności w zakresie oceny funduszy strukturalnych w państwach, które przystąpiły do UniiEuropejskiej w 2004 r., z uwagi na szczególne uwarunkowania młodej gospodarki rynkowej w tychkrajach; zwraca się do Komisji o wykazanie przed rozpoczęciem oceny za okres budżetowy 2000–2006,
w jakim zakresie zmieniła metodologię, z uwzględnieniem niniejszej krytyki;
269. zwraca się również o włączenie do metodologii elementów uzupełniających w celu zmierzenia skutków
mikroekonomicznych; uważa, że inwestycje prywatne są istotne dla długookresowego wpływu funduszy
strukturalnych oraz dla tworzenia miejsc pracy; domaga się uwzględnienia ich w ocenie ex post za
okres 2000–2006;
270. w trosce o zapewnienie spójnego podejścia do oceny wszystkich funduszy strukturalnych zwraca się
o uwzględnienie wniosków sprawozdania specjalnego Trybunału w przyszłych ocenach ex ante,
śródokresowych i ex post za okresy programowania 2000–2006, 2007–2013 i następne;
271. popiera ideę, by ocenę funduszy strukturalnych postrzegać jako ciągły proces, zasilany nieustannie
wnioskami z ocen ex ante, śródokresowych i ex post z poszczególnych okresów; zwraca się do państw
członkowskich o udział w tym procesie i do Komisji o wskazanie, w jaki sposób jak najszybciej
wprowadzi te pomysły w życie;
272. uważa, że aby wykazać obywatelom europejską wartość dodaną funduszy strukturalnych, przyszłe
oceny powinny także uwydatniać pośrednie skutki funduszy strukturalnych;
273. zwraca się do Komisji w związku z grupą zajmującą sięoceną ex post za okres 2000–2006, by zbadała
możliwości ściślejszej współpracy ze środowiskiem akademickim, w tym również opinie zewnętrznych
ekspertów, w formie partnerstwa z wyspecjalizowanymi instytutami oraz badań dotyczących
konkretnych tematów;
274. jest zdania, że taka współpraca umożliwiłaby udoskonalenie oceny oraz większe wykorzystanie
potencjału funduszy strukturalnych; zwraca się do Komisji o dalsze działania w tym kierunku w celu
stworzenia wzorcowego modelu oceny środków spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, który
byłby modelem czysto europejskim, ale mógłby potencjalnie służyć jako przykład na szczeblu
światowym.15.7.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/53