22.

WZYWA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE I KOMISJĘ DO: 1. wspólnego opracowania – z poszanowaniem kompetencji państw członkowskich – nowego i kompleksowego planu działania UE w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe w oparciu o podejście „Jedno zdrowie”, z uwzględnieniem oceny obecnego planu działania, dyskusji przeprowadzonych podczas ministerialnej konferencji UE w ramach podejścia „Jedno zdrowie” poświęconej oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, która odbyła się w dniu 10 lutego 2016 r., oraz globalnego planu działania WHO. Nowy plan działania UE powinien obejmować następujące środki i mierzalne (29) cele: a) środki na rzecz zapobiegania zakażeniom i zapewnienia rozważnego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych w medycynie ludzkiej i weterynaryjnej; b) środki na rzecz zwalczania nielegalnych praktyk w zakresie stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych w medycynie ludzkiej i weterynaryjnej i handlu nimi; c) dostosowanie na szczeblu UE nadzoru w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u ludzi, w dziedzinie żywności, u zwierząt i w środowisku; d) doprowadzenie do zmniejszenia, w okresie nowego planu działania UE, oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u ludzi, u zwierząt i w środowisku w UE; e) doprowadzenie do zmniejszenia, w okresie nowego planu działania UE, różnic między państwami członkowskimi w stosowaniu środków przeciwdrobnoustrojowych zarówno u ludzi, jak i u zwierząt; państwa członkowskie o względnie niskim wskaźniku stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych również powinny dalej dążyć do rozważnego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych; f) doprowadzenie do zmniejszenia, w okresie nowego planu działania UE, wskaźnika zakażeń związanych z opieką zdrowotną w UE; g) opracowanie wskaźników pozwalających ocenić postępy dokonane w zakresie radzenia sobie z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz w zakresie realizacji planu działania UE. 2. wzmocnienie koordynacji i współpracy między państwami członkowskimi, między państwami członkowskimi a Komisją oraz między sektorami medycyny ludzkiej, weterynaryjnej, sektorem żywności, środowiska, badań i innymi odpowiednimi sektorami oraz aktywny udział we wspólnych dyskusjach sieci UE „Jedno zdrowie” określonej w pkt 20; 3. w ramach sieci „Jedno zdrowie” – analiza opracowania, postępów i realizacji planu działania UE; 4. dążenie do wprowadzenia ambitnych środków ustawodawczych, które będą podejmowały kwestię ryzyka związanego z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe w kontekście zdrowia publicznego w tych obszarach, w których jest to możliwe, np. w dziedzinie weterynaryjnych produktów leczniczych oraz pasz leczniczych; 5. opracowanie wytycznych Unii Europejskiej dotyczących rozważnego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych w medycynie ludzkiej w celu wspierania krajowych wytycznych i zaleceń; 6. ustanowienie dobrowolnego systemu oceny wzajemnej dla państw, w którym przedstawiciele jednego lub kilku państw członkowskich będą oceniali nawzajem krajowe plany działania, zastanawiali się nad opcjami politycznymi oraz przedstawiali zalecenia pozwalające państwom członkowskim na ulepszenie wprowadzonych środków. Taki system oceny wzajemnej dla państw ma być uzupełnieniem innych istniejących narzędzi oceny lub działań w zakresie audytu (np. ECDC, Dyrekcja ds. Audytów i Analiz w Zakresie Zdrowia i Żywności (30) lub WHO); 7. zapewnienie, by UE prezentowała wspólne podejście w światowych dyskusjach dotyczących oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, zwłaszcza w odniesieniu do realizacji globalnego planu działania WHO, rezolucji FAO i OIE dotyczących oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz w odniesieniu do wdrażania i aktualizacji międzyrządowych norm dotyczących oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe publikowanych przez Kodeks Żywnościowy i OIE; 8. w ramach sieci „Jedno zdrowie” w odniesieniu do oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe – dostosowanie programów badań strategicznych w ramach istniejących inicjatyw UE w dziedzinie badań naukowych i rozwoju dotyczących nowych antybiotyków, alternatyw i diagnostyki oraz ustalanie priorytetów w oparciu potrzeby społeczne w dziedzinie zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt oraz środowiska, z uwzględnieniem analizy luk w tej dziedzinie; 9. aktywny udział w inicjatywach i propozycjach dotyczących wdrażania nowych modeli biznesowych pozwalających wprowadzać na rynek nowe antybiotyki, w tym modeli, w których koszty inwestycji lub dochody z nich nie będą połączone z wolumenem sprzedaży; 10. zachęcanie wszystkich zainteresowanych partnerów, w tym krajowych organów regulacyjnych, do rozpoczęcia na istniejących już odpowiednich forach (np. w ramach sieci „Jedno zdrowie”) procesu refleksji nad ramami regulacyjnymi dotyczącymi antybiotyków, aby pobudzić działania badawczo-rozwojowe i uprościć procedurę udzielania pozwoleń na wprowadzanie do obrotu nowych środków przeciwdrobnoustrojowych; 11. zachęcanie do stosowania alternatywnych opcji leczenia i profilaktyki, w tym szczepionek, oraz opracowywanie i stosowanie przystępnych testów diagnostycznych w medycynie ludzkiej i weterynaryjnej; 12. wspieranie, w ścisłej współpracy między państwami członkowskimi a Komisją, wniosku o umieszczenie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe w porządku obrad Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych we wrześniu 2016 r. – do czego upoważniają globalny plan działania WHO i rezolucje FAO dotyczące oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe – aby zwrócić uwagę na tę kwestię na najwyższym szczeblu politycznym, angażując wszystkich przywódców państw i wszystkie odpowiednie organizacje ONZ, a także dążąc do ambitnych wyników.