Wnioskowany środek dotyczy głównie unijnej polityki ochrony środowiska i przeciwdziałania zmianie klimatu. W zakresie, w jakim środek ten pomoże ograniczyć spalanie paliw bunkrowych na pokładzie statków zacumowanych w portach, przyczyni się on do osiągnięcia celu, jakim jest polepszenie jakości lokalnego powietrza i zmniejszenie hałasu. W art. 13 dyrektywy 2008/50/WE w sprawie jakości powietrza nałożono na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby poziom niektórych zanieczyszczeń powietrza nie przekraczał wartości dopuszczalnych, wartości docelowych i przestrzegane były inne normy jakości powietrza określone w dyrektywie. Na tej podstawie państwa członkowskie są zobowiązane do rozwiązania problemów takich jak, w stosownych przypadkach, emisje ze statków zacumowanych w portach, i można przyjąć, że w portach, w których występują takie problemy, zachęca się do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w ramach ogólnej strategii na rzecz jakości powietrza. Do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu zachęcono również w dyrektywie (UE) 2016/802 regulującej zawartość siarki w paliwach ciekłych. Przyczyniłoby się to również do spełnienia wymogów w zakresie depozycji azotu zgodnie z dyrektywą 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. W tym względzie władze duńskie oczekują, że lokalne emisje zanieczyszczeń powietrza (NOx, SOx, PM10, PM2,5) z wytwarzania energii elektrycznej na pokładzie statków wycieczkowych mogą zostać znacznie zmniejszone, nawet do 90 %, biorąc pod uwagę, że niektóre systemy zasilania pomocniczego i zasilania rezerwowego nie mogą być wyłączane.

Polityka energetyczna

Środek jest zgodny z dyrektywą 2014/94/UE w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych, która reguluje kwestię instalowania urządzeń do zasilania energią elektryczną z lądu w portach, w których jest na to zapotrzebowanie, a koszty tego rozwiązania nie są nieproporcjonalne do korzyści, w tym korzyści dla środowiska. Uznano to również za cel będący przedmiotem wspólnego zainteresowania w kontekście przyznawania pomocy państwa na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE.

W tym miejscu należy zauważyć, że mniejsza konkurencyjność energii elektrycznej pobieranej z lądu wynika z faktu, że alternatywa dla niej, tj. energia elektryczna wytwarzana na pokładzie statku zacumowanego w porcie morskim, jest obecnie całkowicie zwolniona z podatku: z podatku zwolnione są nie tylko paliwa bunkrowe spalane w celu wytworzenia energii elektrycznej, co odpowiada normalnemu uregulowaniu zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/96/WE, ale również energia elektryczna produkowana na pokładzie statków (por. art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/96/WE). Chociaż to ostatnie zwolnienie można samo w sobie uznać za trudne do pogodzenia z celami Unii w zakresie ochrony środowiska, to odzwierciedla ono względy praktyczne. Opodatkowanie energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku wymagałoby jednak zadeklarowania przez właściciela statku – często mającego siedzibę w państwie trzecim – lub armatora statku ilości zużytej energii elektrycznej. Ponadto w deklaracji musiałoby być określone, jaka część energii elektrycznej została zużyta na wodach terytorialnych państwa członkowskiego, w którym należny jest podatek. Sporządzanie deklaracji w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego, którego wód terytorialnych dotyczy taka sytuacja, wiązałoby się ze znacznym obciążeniem administracyjnym dla właścicieli statków. W tych okolicznościach uzasadnione jest niedyskryminowanie mniej zanieczyszczającej środowisko alternatywy, jaką jest energia elektryczna pobierana z lądu, poprzez upoważnienie Danii do stosowania obniżonej stawki podatku.

Polityka transportowa

Środek jest zgodny z zaleceniem Komisji 2006/339/WE w sprawie wspierania pobierania energii elektrycznej z lądu przez statki zacumowane w portach Unii i z komunikatem Komisji – Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE.

Rynek wewnętrzny i uczciwa konkurencja

Z punktu widzenia rynku wewnętrznego i uczciwej konkurencji wnioskowany środek jedynie ogranicza istniejące zakłócenia podatkowe między dwoma konkurencyjnymi źródłami energii elektrycznej dla zacumowanych statków, tj. energią elektryczną wytwarzaną na pokładzie statku i energią elektryczną pobieraną z lądu, spowodowane zwolnieniem od podatku w przypadku paliw bunkrowych.

Władze duńskie nie odnotowały istotnych zmian w wyborze portów przez właścicieli statków w zależności od dostępności instalacji do zasilania energią elektryczną z lądu. Obecnie z energii elektrycznej pobieranej z lądu korzystają głównie promy oraz statki rybackie. Ponadto władze duńskie stwierdzają, że z energii elektrycznej pobieranej z lądu korzystają w pewnym stopniu statki towarowe, w szczególności gdy znajdują się w porcie przez dłuższy czas. Władze duńskie wspominają, że w duńskich portach nie ma jeszcze urządzeń dla dużych statków korzystających z energii elektrycznej pobieranej z lądu, takich jak statki wycieczkowe lub kontenerowce.

Ponieważ przedmiotowy środek zmniejszy koszty statków, wpłynie on na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Wpływ ten ocenia się jednak jako minimalny, ponieważ to życzenia pasażerów i miejsce przeznaczenia ładunku będą decydować o tym, czy statki będą zawijać do duńskich portów.

Ponadto władze duńskie uważają środek za neutralny pod względem konkurencji, ponieważ dostęp do energii elektrycznej pobieranej z lądu będzie otwarty dla wszystkich statków, które spełniają powyższe warunki i zawijają do duńskich portów bez względu na ich banderę, i nie będzie to prowadziło do korzystniejszego traktowania pod względem podatkowym krajowych przedsiębiorców w stosunku do ich konkurentów z innych państw członkowskich UE.

Ograniczenie polegające na stosowaniu obniżonej stawki podatku do dostaw energii elektrycznej pobieranej z lądu o napięciu co najmniej 380 V na statki wykorzystywane do żeglugi handlowej mogłoby zostać uznane za zakłócenie funkcjonowania rynku. W praktyce jednak dostawy energii elektrycznej pobieranej z lądu o napięciu mniejszym niż 380 V na statki wykorzystywane do żeglugi handlowej nie mają miejsca, gdyż energia elektryczna tego napięcia jest dostarczana jedynie na niewielkie jednostki żeglugi niehandlowej.

Jeśli chodzi o konkurencję między portami, można oczekiwać, że ewentualny wpływ na handel między państwami członkowskimi – który mógłby wyniknąć ze zmiany tras statków ze względu na możliwość skorzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu, na którą nałożona jest obniżona stawka podatku – będzie znikomy. W sytuacji gdy, jak stwierdzono powyżej, jest mało prawdopodobne, że mimo obniżki podatku korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu, przynajmniej w perspektywie krótkoterminowej, stanie się bardziej opłacalne niż wytwarzanie jej na pokładzie statku, jest również mało prawdopodobne, że ta obniżka podatku za energię elektryczną pobieraną z lądu w znacznym stopniu zakłóci konkurencję między portami, skłaniając statki do zmiany trasy w zależności od dostępności takiego rozwiązania.

Proponowane ramy czasowe odnoszące się do przedłużenia upoważnienia do stosowania obniżonej stawki podatku powodują, że jest mało prawdopodobne, aby analiza przeprowadzona w poprzednich akapitach wymagała zmiany przed datą wygaśnięcia środka, chyba że nastąpią znaczące zmiany obowiązujących ram i obecnej sytuacji.