[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 1.7.2009

KOM(2009) 323 wersja ostateczna

2009/0083 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR …/…

z dnia […] r.

w sprawie wprowadzenia euro

(Wersja ujednolicona)

UZASADNIENIE

1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.

Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.

Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.

2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.

3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę ujednolicenia , które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.

Ujednolicenie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.

Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania takich aktów.

4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro[3]. Nowe rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia.

5. Wniosek w sprawie ujednolicenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 974/98 i aktów je zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku III do ujednoliconego rozporządzenia.

ê 974/98 (dostosowany)

2009/0083 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR …/…

z dnia […] r.

w sprawie wprowadzenia euro (wersja ujednolicona)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. Ö 123 ust. 4 zdanie trzecie Õ ,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Ö Banku Centralnego Õ[5],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[6],

a także mając na uwadze, co następuje:

ê

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro[7] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione[8]. W celu zapewnienia jego jasności i zrozumiałości należy je zatem ujednolicić.

ê 974/98 motyw 1 (dostosowany)

(2) Niniejsze rozporządzenie Ö powinno określać przepisy Õ prawa walutowego Państw Członkowskich, które przyjęły euro. Przepisy dotyczące ciągłości umów, zastąpienia odniesień do ecu w instrumentach prawnych przez odniesienia do euro Ö oraz przepisy dotyczące zaokrąglania Õ zostały już ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr [1103/97 z dnia 17 czerwca 1997 r.] w sprawie niektórych przepisów dotyczących wprowadzenia euro[9]. Wprowadzenie euro dotyczy codziennych operacji dokonywanych przez ogół ludności uczestniczących Państw Członkowskich.

ê 974/98 motyw 2 (dostosowany)

(3) Na sesji Rady Europejskiej w Madrycie w dniach 15 i 16 grudnia 1995 r. podjęto decyzję, że termin „ecu” użyty w Traktacie w odniesieniu do europejskiej jednostki walutowej jest terminem ogólnym. Rządy piętnastu Państw Członkowskich osiągnęły porozumienie, że decyzja ta stanowi uzgodnioną i definitywną interpretację właściwych postanowień Traktatu. Nazwą nadaną walucie europejskiej Ö jest Õ „euro”. Euro jako waluta uczestniczących Państw Członkowskich Ö została Õ podzielona na sto podjednostek o nazwie „cent”. Definicja nazwy „cent” nie stoi na przeszkodzie powszechnemu stosowaniu wariantów tego terminu w Państwach Członkowskich. Rada Europejska oceniła ponadto, że nazwa wspólnej waluty musi być jednakowa we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej, z uwzględnieniem istnienia różnych alfabetów.

ê 974/98 motyw 3 (dostosowany)

(4) Rada, stanowiąc zgodnie z art. Ö 123 Õ ust. 4 zdanie trzecie Traktatu, Ö ma podjąć Õ konieczne do szybkiego wprowadzenia euro środki inne niż przyjęcie kursu wymiany.

ê 974/98 motyw 4 (dostosowany)

(5) Kiedy zgodnie z art. Ö 122 ust. 2 Õ Traktatu Państwo Członkowskie stanie się Państwem Członkowskim uczestniczącym, Rada zgodnie z art. Ö 123 ust. 5 Õ Traktatu podejmie pozostałe środki konieczne do szybkiego wprowadzenia euro jako wspólnej waluty w tym Państwie Członkowskim.

ê 974/98 motyw 5 (dostosowany)

(6) Zgodnie z art. Ö 123 ust. 4 Õ zdanie pierwsze Traktatu, Rada, z datą rozpoczęcia trzeciego etapu, Ö przyjęła Õ kursy wymiany, według których kursy walut uczestniczących Państw Członkowskich Ö zostały Õ nieodwołalnie ustalone oraz nieodwołalnie ustalony kurs euro, przy jakim zastępuje ono te waluty.

ê 974/98 motyw 6

(7) Wobec braku ryzyka związanego z kursem walut bądź w relacjach między jednostką euro a jednostkami walut krajowych, bądź między jednostkami walut krajowych, należy stosownie interpretować przepisy prawa.

ê 974/98 motyw 7 (dostosowany)

(8) Termin „ Ö umowa Õ ” stosowany Ö w definicji Õ instrumentów prawnych Ö powinien obejmować Õ wszelkie typy Ö umów Õ , bez względu na sposób, w jaki Ö są zawierane Õ .

ê 974/98 motyw 8 (dostosowany)

(9) W celu przygotowania sprawnego przejścia do euro potrzebny jest okres przejściowy między zastąpieniem walut uczestniczących Państw Członkowskich przez euro i wprowadzeniem banknotów i monet euro. W czasie tego okresu jednostki waluty krajowej Ö powinny być Õ określane jako podjednostki euro. Tym samym ustanawia się Ö tożsamość Õ prawną pomiędzy jednostką euro a jednostkami walut krajowych.

ê 974/98 (dostosowany)

(10) W okresie przejściowym każde uczestniczące Państwo Członkowskie Ö powinno móc Õ zezwolić na pełne posługiwanie się jednostką euro na swym terytorium.

(11) W okresie przejściowym Ö powinna istnieć możliwość stosowania w umowach Õ , przepisach krajowych i innych instrumentach prawnych jednostek euro lub krajowych jednostek walutowych. W tym okresie nic, co zawarto w niniejszym rozporządzeniu, nie Ö powinno Õ wpływać na prawomocność jakiegokolwiek odniesienia Ö do waluty Õ krajowej w jakimkolwiek instrumencie prawnym.

(12) Jeżeli nie uzgodniono inaczej, Ö podmioty Õ gospodarcze Ö powinny stosować walutę wskazaną w Õ instrumencie prawnym Ö przy Õ wszelkich czynnościach przeprowadzanych Ö na podstawie tego instrumentu Õ .

(13) Jednostka euro i jednostki walut krajowych są jednostkami tej samej waluty. Należy zapewnić, aby płatności Ö na rachunek Õ na terenie uczestniczącego Państwa Członkowskiego Ö mogły być dokonywane Õ w euro albo w odpowiedniej jednostce waluty krajowej. Ö Te uregulowania Õ odnoszące się do płatności Ö powinny być Õ również stosowane do płatności transgranicznych, które są określane w jednostce euro lub w jednostce waluty krajowej Ö dla Õ rachunku wierzyciela. Konieczne jest zapewnienie sprawnego funkcjonowania systemów płatniczych Ö przez Õ ustanowienie przepisów odnoszących się do Ö przelewów dokonywanych w tych systemach Õ przy pomocy instrumentów płatniczych . Przepisy dotyczące Ö przelewów Õ nie powinny prowadzić do Ö zobowiązywania Õ pośredników finansowych Ö do Õ udostępnianiu innych usług lub instrumentów płatności w określonej jednostce Ö walutowej Õ . Przepisy odnoszące się do Ö przelewów Õ nie Ö powinny uniemożliwiać Õ pośrednikom finansowym koordynowania wprowadzania usług płatniczych w jednostce euro, które w okresie przejściowym opierają się na wspólnej infrastrukturze technicznej.

(14) Zgodnie z Ö konkluzjami Õ Rady Europejskiej w Madrycie, począwszy od dnia 1 stycznia 1999 r. uczestniczące Państwa Członkowskie Ö miały Õ emitować liczony w jednostce euro nowy zbywalny dług publiczny. Należałoby zezwolić emitentom długu na Ö denominację Õ niespłaconego długu w jednostce euro. Przepisy w tej dziedzinie powinny Ö nadawać się również do stosowania w jurysdykcjach Õ krajów trzecich. Emitenci powinni móc przeprowadzić Ö denominację Õ niespłaconych długów, jeśli są one określane w jednostce waluty krajowej Państwa Członkowskiego, które Ö denominowało Õ część lub całość Ö swojego Õ niespłaconego długu Ö publicznego Õ. Przepisy te nie Ö odnoszą się do Õ wprowadzania środków dodatkowych celem dokonania zmiany warunków zaległego długu, aby zmienić, między innymi, wielkość nominalną niespłaconego długu, Ö gdyż Õ te zagadnienia podlegają odpowiednim przepisom prawa krajowego. Należałoby zezwolić Państwom Członkowskim na podjęcie stosownych środków w celu dokonania zmiany jednostki obliczeniowej Ö dla Õ procedur działania rynków zorganizowanych.

ê 974/98

(15) Dalsze działanie na szczeblu Wspólnoty może być również konieczne celem wyjaśnienia wpływu, jaki ma wprowadzenie euro na stosowanie istniejących przepisów prawa wspólnotowego, zwłaszcza jeśli chodzi o unettowienie, rekompensatę czy procedury mające podobne skutki.

ê 974/98 (dostosowany)

(16) Wszelkie zobowiązania dotyczące stosowania jednostki euro można nałożyć jedynie na podstawie przepisów wspólnotowych. Uczestniczące Państwa Członkowskie Ö powinny móc Õ zezwalać na stosowanie jednostki euro w transakcjach zawieranych z sektorem publicznym. Zgodnie ze scenariuszem przyjętym przez Radę Europejską w Madrycie, przepisy wspólnotowe określające ramy czasowe dla Ö upowszechnienia Õ stosowania jednostki euro mogłyby zostawić pewien margines swobody poszczególnym Państwom Członkowskim.

(17) Zgodnie z art. Ö 106 ust. 2 Õ Traktatu, Rada może Ö przyjąć środki Õ w celu zharmonizowania Ö nominałów i specyfikacji Õ technicznych wszystkich monet.

ê 974/98

(18) Banknoty i monety należy właściwie zabezpieczyć przed fałszerstwami.

ê 974/98 (dostosowany)

(19) Banknoty i monety określone w jednostkach walut krajowych Ö powinny utracić Õ swój Ö status prawny Õ najpóźniej sześć miesięcy Ö po odpowiedniej dacie wymiany pieniądza gotówkowego. Õ Ograniczenia w płatnościach w banknotach i monetach, ustanowione przez Państwa Członkowskie ze względu na interes publiczny, nie Ö powinny być Õ niezgodne ze statusem banknotów i monet euro jako pełnoprawnego środka płatniczego, o ile istnieją inne dostępne Ö i zgodne z prawem Õ środki regulowania Ö należności Õ .

(20) Po zakończeniu okresu przejściowego odniesienia w instrumentach prawnych, istniejące na końcu okresu przejściowego powinny być odczytywane jako odniesienia do jednostki euro przy zastosowaniu odpowiednich kursów wymiany. Dlatego niepotrzebna jest w tym celu materialna Ö denominacja Õ istniejących instrumentów prawnych. Zasady zaokrąglania sum pieniężnych, ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr [1103/97], Ö powinny być Õ również stosowane przy przeliczeniach dokonywanych na końcu okresu przejściowego lub po okresie przejściowym. Dla celów jasności, może być konieczne przystąpienie do materialnej Ö denominacji Õ , gdy tylko Ö jest Õ to stosowne.

(21) Ustęp 2 Protokołu Ö w sprawie niektórych postanowień dotyczących Õ Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Ö , załączonego do Traktatu, stanowi, Õ między innymi, że ust. 5 tego Protokołu Ö ma mieć skutek prawny Õ, jeśli Zjednoczone Królestwo powiadomi Radę, że nie zamierza przechodzić do trzeciego etapu. Zjednoczone Królestwo powiadomiło dnia 30 października 1997 r. Radę o swoim zamiarze nieprzystępowania do trzeciego etapu. Ustęp 5 Ö stanowi, Õ między innymi, że art. Ö 123 ust. 4 Õ Traktatu nie Ö ma mieć Õ zastosowania wobec Zjednoczonego Królestwa.

(22) Dania, odnosząc się do ust. 1 Protokołu Ö w sprawie niektórych postanowień dotyczących Õ Danii, Ö załączonego do Traktatu, Õ powiadomiła, w kontekście decyzji edynburskiej z dnia 12 grudnia 1992 r., że nie będzie uczestniczyć w trzecim etapie. Dlatego zgodnie z ust. 2 Ö tego Õ protokołu, wszystkie artykuły i postanowienia Traktatu i Statutu ESBC odnoszące się do Ö odstępstwa Õ stosowane Ö mają być wobec Õ Danii.

(23) Zgodnie z art. Ö 123 ust. 4 Õ Traktatu, jednolita waluta Ö ma Õ zostać wprowadzona jedynie w Państwach Członkowskich nieobjętych Ö odstępstwem Õ .

(24) Niniejsze rozporządzenie Ö powinno więc być Õ stosowane zgodnie z art. Ö 249 Õ Traktatu, z zastrzeżeniem Protokołu Ö w sprawie niektórych postanowień dotyczących Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących Danii Õ oraz art. Ö 122 ust. 1 Traktatu Õ,

ê 974/98

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

DEFINICJE

ê 2169/2005 art. 1 pkt 1 (dostosowany)

è1 sprostowanie 2169/2005 (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 1) (dostosowane)

Artykuł 1

Ö 1. Õ Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) „uczestniczące Państwa Członkowskie” oznaczają Państwa Członkowskie wymienione w tabeli zamieszczonej w załączniku I;

b) è1 „instrumenty prawne” oznaczają przepisy ustawowe i wykonawcze, akty administracyjne, decyzje sądów, umowy, jednostronne czynności prawne, instrumenty płatnicze ç niebędące banknotami i monetami oraz inne instrumenty mające skutki prawne;

c) „kurs wymiany” oznacza nieodwołalnie ustalony kurs wymiany przyjęty przez Radę dla waluty każdego z uczestniczących Państw Członkowskich zgodnie z art. 123 ust. 4 zdanie pierwsze Traktatu lub zgodnie z ust. 5 tego artykułu;

d) „data przyjęcia euro” oznacza odpowiednio datę, w której dane Państwo Członkowskie rozpoczęło trzeci etap na mocy art. 121 ust. 3 Traktatu, albo datę, w której wchodzi w życie uchylenie na mocy art. 122 ust. 2 Traktatu Ö odstępstwa Õ obejmującego dane Państwo Członkowskie;

e) „data wymiany pieniądza gotówkowego” oznacza datę, w której banknoty i monety euro uzyskają status prawnego środka płatniczego w danym uczestniczącym Państwie Członkowskim;

f) „jednostka euro” oznacza jednostkę waluty określoną w art. 3 zdanie drugie;

g) „jednostki waluty krajowej” oznaczają jednostki walut uczestniczącego Państwa Członkowskiego, określone w dniu poprzedzającym przyjęcie euro w tym Państwie Członkowskim;

h) è1 „okres Ö przejściowy Õ ” oznacza maksymalnie trzyletni okres rozpoczynający się o godz. 00.00 w Ö dniu Õ przyjęcia ç euro i trwający do godz. 00.00 w Ö dniu Õ wymiany pieniądza gotówkowego;

i) „okres wycofywania” oznacza okres nieprzekraczający jednego roku, rozpoczynający się w Ö dniu Õ przyjęcia euro i mający zastosowanie wyłącznie w tych Państwach Członkowskich, w których data przyjęcia euro pokrywa się z datą wymiany pieniądza gotówkowego;

j) „ Ö denominacja Õ ” oznacza Ö zmianę Õ jednostki, w której wyrażony jest niespłacony dług, è1 z jednostki waluty krajowej na jednostkę euro, przy czym nie powoduje Ö to Õ zmiany pozostałych warunków długu, ç Ö regulowanych Õ właściwymi przepisami prawa krajowego;

k) „instytucje kredytowe” oznaczają instytucje kredytowe zdefiniowane w art. Ö 4 pkt 1 Õ dyrektywy Ö 2006/48/WE Õ Parlamentu Europejskiego i Rady[10].

Ö 2. Õ Do celów niniejszego rozporządzenia instytucje wymienione w art. 2 dyrektywy Ö 2006/48/WE Õ, z wyjątkiem instytucji świadczących żyro pocztowe, nie są uznawane za instytucje kredytowe Ö w znaczeniu ust. 1 lit. k) Õ .

ê 2169/2005 art. 1 pkt 2 (dostosowany)

Artykuł 2

Data przyjęcia euro, data wymiany pieniądza gotówkowego i okres wycofywania są określone dla każdego uczestniczącego Państwa Członkowskiego, którego dotyczą, w załączniku I.

ê 974/98

ROZDZIAŁ II

ZAMIANA WALUT UCZESTNICZĄCYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH NA EURO

ê 2169/2005 art. 1 pkt 3

Artykuł 3

Ze skutkiem od odpowiednich dat przyjęcia euro, walutą uczestniczących Państw Członkowskich jest euro. Jednostką waluty jest jedno euro. Jedno euro dzieli się na sto centów.

ê 974/98 (dostosowany)

Artykuł 4

Euro zastępuje walutę każdego uczestniczącego Państwa Członkowskiego według kursu przeliczeniowego.

Artykuł 5

Euro jest jednostką obliczeniową Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i banków centralnych uczestniczących Państw Członkowskich.

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

ARTYKUł 6

W okresie przejściowym stosuje się art. 7 - 10.

Artykuł 7

1. Euro Ö jest Õ dzielone na jednostki walut krajowych według kursu wymiany Ö . Õ Ö Podział Õ na mniejsze jednostki Ö zostaje zachowany Õ. Ö Z zastrzeżeniem przepisów Õ niniejszego rozporządzenia, prawo walutowe uczestniczących Państw Członkowskich Ö jest Õ nadal stosowane.

2. Jeśli instrument prawny zawiera odniesienie do jednostki waluty krajowej, odniesienie to Ö zachowuje ważność, tak jakby dotyczyło Õ jednostki euro Ö zgodnie z Õ kursem wymiany.

Artykuł 8

Zamiana walut wszystkich uczestniczących Państw Członkowskich na euro sama w sobie nie Ö zmienia wartości nominalnej określonej w Õ instrumentach prawnych istniejących w dniu zamiany.

Artykuł 9

1. Czynności, które mają być przeprowadzone z godnie z instrumentami prawnymi przewidującymi stosowanie jednostki waluty krajowej, lub Ö określającymi wartość w tej walucie, są Õ przeprowadzane w jednostce waluty krajowej. Czynności, które mają być przeprowadzone zgodnie z instrumentami przewidującymi stosowanie jednostki euro lub Ö określającymi wartość w tej walucie, są Õ przeprowadzane w Ö jednostce euro Õ .

2. Przepisy ust. 1 podlegają uzgodnieniom stron.

3. Bez Ö uszczerbku dla przepisów Õ ust. 1, wszystkie kwoty określone w jednostce euro lub w jednostce waluty krajowej danego uczestniczącego Państwa Członkowskiego i płatne w tym Państwie na rachunek wierzyciela, mogą być płacone przez dłużnika w jednostce euro lub w jednostce waluty krajowej danego Państwa Członkowskiego. Kwota jest wpłacana na rachunek wierzyciela w walucie rachunku, przy zastosowaniem kursu przeliczeniowego w przypadku konwersji.

4. Ö Bez uszczerbku dla Õ przepisów ust. 1, każde uczestniczące Państwo Członkowskie może podjąć konieczne środki, aby:

a) Ö dokonać denominacji na jednostkę Õ euro niespłaconego długu Ö publicznego danego Õ Państwa Członkowskiego, Ö określonego Õ w Europejskim systemie rachunków zintegrowanych, Ö wyrażonego Õ w jednostce waluty krajowej tego państwa i Ö zaciągniętego na mocy jego Õ prawa. Jeżeli Państwo Członkowskie podjęło takie Ö środki Õ , emitenci mogą Ö dokonać denominacji na jednostkę Õ euro długu Ö wyrażonego Õ w jednostce waluty krajowej danego Państwa Członkowskiego, chyba że warunki Ö umowy Õ wyraźnie wykluczają możliwość Ö denominacji Õ ; niniejszy przepis stosuje się do długu Ö zaciągniętego Õ przez Ö władze publiczne Õ Państwa Członkowskiego, jak również Ö do Õ obligacji i innych Ö papierów dłużnych Õ zbywalnych na rynku kapitałowym, wyemitowanych przez innych dłużników;

b) umożliwić zmianę jednostki rozrachunkowej procedur operacyjnych Ö z Õ krajowej jednostki monetarnej Ö na Õ jednostkę euro Ö w przypadku Õ :

(i) rynków, na których regularnie prowadzona jest Ö wymiana, rozliczanie Õ lub Ö spłata Õ instrumentów wymienionych w Ö sekcji C Õ Załącznika Ö I Õ do dyrektywy Ö 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Õ[11], a także towarów; oraz

(ii) systemów Ö regularnej Õ wymiany, Ö rozliczania lub spłaty należności Õ.

5. Przepisy inne niż przewidziane w ust. 4, wprowadzające zastosowanie jednostki euro, mogą być przyjęte przez uczestniczące Państwa Członkowskie zgodnie z harmonogramem ustalonym przez prawo wspólnotowe.

6. Krajowe przepisy prawne uczestniczących Państw Członkowskich, które dopuszczają lub Ö nakazują Õ unettowienie, wyrównywanie wzajemnych roszczeń lub działania o podobnych skutkach, Ö mają zastosowanie do Õ zobowiązań walutowych, bez względu na to, Ö czy Õ zostały określone w jednostce euro Ö , czy Õ w jednostce waluty krajowej, Ö a konwersja dokonywana jest Õ według kursu wymiany.

ê 2169/2005 art. 1 pkt 4 (dostosowany)

Artykuł 10

Banknoty i monety waluty krajowej zachowują w granicach terytorialnych Ö danego uczestniczącego państwa członkowskiego Õ status prawnego środka płatniczego posiadany w dniu poprzedzającym datę przyjęcia euro w Ö tym państwie Õ .

ê 2169/2005 art. 1 pkt 5 (dostosowany)

è1 sprostowanie 2169/2005 (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 1)

Artykuł 11

W Państwie Członkowskim korzystającym z okresu wycofywania Ö stosuje się Õ następujące Ö przepisy Õ. W instrumentach prawnych powstałych w okresie wycofywania, które mają zostać zrealizowane w tym Państwie Członkowskim, można nadal dokonywać odniesienia do jednostki waluty krajowej. Odniesienia te rozumie się jako odniesienia do jednostki euro zgodnie z odpowiednimi kursami wymiany. è1 Bez uszczerbku dla art. 17, czynności dokonywane na podstawie tych instrumentów prawnych ç są realizowane wyłącznie w jednostkach euro. Stosuje się zasady zaokrąglania sum pieniężnych przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr [1103/97].

Dane Państwo Członkowskie ogranicza stosowanie akapitu pierwszego do określonych rodzajów instrumentów prawnych lub do instrumentów prawnych przyjętych w określonych obszarach.

Dane Państwo Członkowskie może skrócić okres Ö wycofywania Õ.

ê 974/98

ROZDZIAŁ IV

BANKNOTY I MONETY EURO

ê 2169/2005 art. 1 pkt 6 (dostosowany)

è1 sprostowanie 2169/2005 (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 1)

(dostosowane)

Artykuł 12

Ze skutkiem od odpowiednich dat wymiany pieniądza gotówkowego, EBC i banki centralne uczestniczących Państw Członkowskich wprowadzają do obiegu w uczestniczących Państwach Członkowskich banknoty euro.

Bez uszczerbku dla art. 17, te banknoty euro są w uczestniczących Państwach Członkowskich jedynymi banknotami o statusie prawnych środków płatniczych.

Artykuł 13

Ze skutkiem od odpowiedniej daty wymiany pieniądza gotówkowego, è1 uczestniczące Państwa Członkowskie emitują monety euro lub centy, spełniające wymogi w zakresie nominału i specyfikacji technicznej, które ç Rada może ustalić zgodnie z art. 106 ust. 2 zdanie drugie Traktatu. Bez uszczerbku dla art. 17 Ö niniejszego rozporządzenia Õ oraz postanowień umów zawartych zgodnie z art. 111 ust. 3 Traktatu dotyczących kwestii walutowych, monety te są jedynymi monetami o statusie prawnych środków płatniczych w uczestniczących Państwach Członkowskich. Z wyjątkiem instytucji emitującej monety oraz osób wyraźnie wyznaczonych na mocy przepisów krajowych emitującego Państwa Członkowskiego, Ö żaden podmiot Õ nie jest zobowiązany do przyjęcia w ramach jednej płatności więcej niż 50 monet.

ê 974/98

Artykuł 14

Uczestniczące Państwa Członkowskie zapewniają zastosowanie odpowiednich sankcji za podrabianie i fałszowanie banknotów i monet euro.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

ê 2169/2005 art. 1 pkt 7

Artykuł 15

Artykuł 12, 13, 16, 17 i 18 stosuje się w każdym uczestniczącym Państwie Członkowskim od odpowiedniej daty wymiany pieniądza gotówkowego.

Artykuł 16

W przypadku gdy instrumenty prawne obowiązujące w dniu poprzedzającym datę wymiany pieniądza gotówkowego zawierają odniesienia do jednostek waluty krajowej, odniesienia te są rozumiane jako odniesienia do jednostki euro według odpowiednich kursów wymiany. Stosuje się zasady zaokrąglania sum pieniężnych przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr [1103/97].

ê 974/98 (dostosowany)

è1 2169/2005 art. 1 pkt 8 lit. a)

Artykuł 17

1. Banknoty i monety w jednostce waluty krajowej w rozumieniu art. 7 ust. 1 zachowają Ö status prawny Õ w obrębie granic terytorialnych Ö danego państwa Õ przez Ö co najwyżej Õ sześć miesięcy è1 od odpowiedniej daty wymiany pieniądza gotówkowego ç; okres ten może być skrócony przez Ö prawo krajowe Õ .

2. Każde uczestniczące Państwo Członkowskie może w terminie do sześciu miesięcy è1 od odpowiedniej daty wymiany pieniądza gotówkowego ç określić zasady stosowania banknotów i monet w jednostce ich waluty krajowej, zgodnie z art. 7 ust. 1, oraz podjąć wszelkie środki konieczne do ułatwienia ich wycofania.

ê 2169/2005 art. 1 pkt 8 lit. b) (dostosowany)

3. W okresie, o którym mowa w ust. 1, instytucje kredytowe w uczestniczących Państwach Członkowskich przyjmujących euro po dniu 1 stycznia 2002 r. wymieniają Ö swoim klientom Õ banknoty i monety w jednostce waluty krajowej tego Państwa Członkowskiego na banknoty i monety euro, bez opłat, do pułapu, który może zostać ustalony w prawie krajowym. Instytucje kredytowe mogą wymagać powiadomienia, jeżeli kwota do wymiany przekracza pułap ustalony w prawie krajowym lub, w przypadku braku takich przepisów, ustalony przez te instytucje i odpowiadający kwocie przypadającej na gospodarstwo domowe.

Instytucje kredytowe, o których mowa w akapicie pierwszym, wymieniają banknoty i monety w jednostce waluty krajowej tego Państwa Członkowskiego osobom innym niż ich klienci, bez opłat do pułapu ustalonego w prawie krajowym lub, w przypadku braku takich przepisów, ustalonego przez te instytucje.

Prawo krajowe może ograniczyć obowiązek wynikający z akapitów Ö pierwszego i drugiego Õ do konkretnych rodzajów instytucji kredytowych. Prawo krajowe może również rozszerzyć ten obowiązek na inne osoby.

ê 974/98 (dostosowany)

Artykuł 18

Zgodnie z prawem lub praktyką uczestniczących Państw Członkowskich, emitenci banknotów i monet nadal Ö przyjmują Õ wcześniej wyemitowane przez siebie banknoty i monety Ö w celu wymiany na euro Õ według odpowiedniego kursu wymiany.

ê

Artykuł 19

Rozporządzenie (WE) nr 974/98 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

ê 974/98 (dostosowany)

ROZDZIAŁ VI

WEJŚCIE W ŻYCIE

ARTYKUł 20

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie Ö dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Õ

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich, zgodnie z Ö art. 249 Traktatu, z zastrzeżeniem Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących Danii oraz art. 122 ust. 1 Traktatu Õ .

ê 974/98

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[…]

ê 2169/2005 art. 1 pkt 9 i Załącznik

ZAŁĄCZNIK I

Państwo Członkowskie | Data przyjęcia euro | Data wymiany pieniądza gotówkowego | Państwo Członkowskie korzystające z okresu stopniowego wycofywania |

Belgia | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

Niemcy | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

Irlandia | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

Grecja | 1 stycznia 2001 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

Hiszpania | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

Francja | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

Włochy | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

ê 835/2007 art. 1 i Załącznik

Cypr | 1 stycznia 2008 r | 1 stycznia 2008 r. | nie dotyczy |

ê 2169/2005 art. 1 pkt 9 i Załącznik

Luksemburg | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

ê 836/2007 art. 1 i Załącznik

Malta | 1 stycznia 2008 r. | 1 stycznia 2008 r. | nie dotyczy |

ê 2169/2005 art. 1 pkt 9 i Załącznik

Niderlandy | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

Austria | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

Portugalia | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

ê 1647/2006 art. 1 i Załącznik

Słowenia | 1 stycznia 2007 r. | 1 stycznia 2007 r. | nie dotyczy |

ê 693/2008 art. 1 i Załącznik

Słowacja | 1 stycznia 2009 r. | 1 stycznia 2009 r. | nie dotyczy |

ê 2169/2005 art. 1 pt. 9 i Załącznik

Finlandia | 1 stycznia 1999 r. | 1 stycznia 2002 r. | nie dotyczy |

_____________

é

ZAŁĄCZNIK II

Uchylone rozporządzenie i jego kolejne zmiany

Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 | (Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1) |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2596/2000 | Dz.U. L 300 z 29.11.2000, str. 2) |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2169/2005 | Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 1 |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1647/2006 | Dz.U. L 309 z 9.11.2006, str. 2 |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 835/2007 | Dz.U. L 186 z 18.7.2007, str. 1 |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 836/2007 | Dz.U. L 186 z 18.7.2007, str. 3 |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 693/2008 | Dz.U. L 195 z 24.7.2008, str. 1 |

_____________

ZAŁĄCZNIK III

TABELA KORELACJI

Rozporządzenie (WE) nr 974/98 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 lit. a) do k) zdanie pierwsze | Artykuł 1 ustęp 1 lit. a) do k) |

Artykuł 1 lit k) zdanie drugie | Artykuł 1 ustęp 2 |

Artykuł 1a | Artykuł 2 |

Artykuł 2 | Artykuł 3 |

Artykuł 3 | Artykuł 4 |

Artykuł 4 | Artykuł 5 |

Artykuł 5 | Artykuł 6 |

Artykuł 6 | Artykuł 7 |

Artykuł 7 | Artykuł 8 |

Artykuł 8 ustęp 1, 2 i 3 | Artykuł 9 ustęp 1, 2 i 3 |

Artykuł 8 ustęp 4, wyrażenie wprowadzające | Artykuł 9 ustęp 4, wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 8 ustęp 4, tiret pierwsze | Artykuł 9 ustęp 4, litera a) |

Artykuł 8 ustęp 4, tiret drugie, wyrażenie wprowadzające | Artykuł 9 ustęp 4, litera b), wyrażenie wprowadzające |

Artykuł 8 ustęp 4, tiret drugie, litera a) | Artykuł 9 ustęp 4, litera b) podpunkt i) |

Artykuł 8 ustęp 4, tiret drugie, litera b) | Artykuł 9 ustęp 4, litera b) podpunkt ii) |

Artykuł 8 ustęp 5 i 6 | Artykuł 9 ustęp 5 i 6 |

Artykuł 9 | Artykuł 10 |

Artykuł 9a | Artykuł 11 |

Artykuł 10 | Artykuł 12 |

Artykuł 11 | Artykuł 13 |

Artykuł 12 | Artykuł 14 |

Artykuł 13 | Artykuł 15 |

Artykuł 14 | Artykuł 16 |

Artykuł 15 | Artykuł 17 |

Artykuł 16 | Artykuł 18 |

- | Artykuł 19 |

Artykuł 17 | Artykuł 20 |

Załącznik | Załącznik I |

- | Załącznik II |

- | Załącznik III |

_____________[pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] COM(87) 868 PV.

[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.

[3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie prawa wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna.

[4] Zob. załącznik II do niniejszego wniosku.

[5] Dz.U. C […] z […], str. […].

[6] Dz.U. C […] z […], str. […].

[7] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1.

[8] Zob. załącznik II.

[9] [Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1.]

[10] Dz.U. L Ö 177 z 30.6.2006, s. 1. Õ

[11] Dz.U. L Ö 145 z 30.4.2004, str. 1. Õ