DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI Streszczenie oceny skutków Towarzyszący dokumentowi: Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego /* SWD/2013/0248 final */





DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI Streszczenie oceny skutków Towarzyszący dokumentowi: Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego 1. Cel i procedury oceny skutków W niniejszym dokumencie oceniono różne warianty polityki w zakresie programu badań naukowych i innowacji na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego w ramach programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji na lata 2014-2020. Mając na uwadze wyzwania, przed którymi stoją te sektory przemysłu, w europejskiej strategii dotyczącej biogospodarki i nowej polityce przemysłowej zaproponowano ustanowienie partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP) na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego. Propozycję tę poparto w wielu innych obszarach polityki. Przygotowując niniejszą ocenę skutków, Komisja przeprowadziła konsultacje z szeregiem grup zainteresowanych stron reprezentujących przemysł, środowiska badawcze, państwa członkowskie, regiony oraz ogół społeczeństwa. Odbyło się to w ramach różnych wydarzeń, konsultacji oraz w drodze przeglądu odpowiednich publikacji. Konsultacje społeczne w sprawie proponowanego partnerstwa publiczno-prywatnego odbyły się w okresie od 21 września do 14 grudnia 2012 r. Prawie 87 % respondentów zgodziło się ze stwierdzeniem, że partnerstwo publiczno-prywatne oferuje najbardziej skuteczny mechanizm wdrażania programu „Horyzont 2020” w dziedzinie przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego. Niniejszą ocenę skutków przygotowała DG RTD przy wsparciu następujących dyrekcji generalnych: AGRI, BUDG, COMP, CNECT, EMPL, ENER, ENTR, ENV, ESTAT, HR, JRC, MARKT, MOVE, SANCO, SG oraz Służby Prawnej. Odbyły się również rozmowy dwustronne z DG REGIO. Przy gromadzeniu i analizie danych na potrzeby niniejszej oceny skutków Komisji pomagała grupa zewnętrznych ekspertów. 2. Określenie problemu 2.1. Przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego jako źródło ekologicznego wzrostu gospodarczego w Europie Gospodarka europejska jest w dużej mierze uzależniona od ropy oraz innych zasobów kopalnych w zakresie wytwarzania energii i produkcji przemysłowej. Ograniczenie tej zależności jest kwestią nadrzędną, biorąc pod uwagę zmniejszanie się ilości zasobów kopalnych oraz ich wpływ na zmianę klimatu. Niezwykle istotne jest osiągnięcie celów UE w zakresie zmiany klimatu na rok 2020 i ewolucja w kierunku konkurencyjnej gospodarki niskoemisyjnej w 2050 r. Transport, gospodarstwa domowe i przemysł to trzy największe grupy zużywające zasoby kopalne. Przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego może przyczynić się do zmiany tego stanu rzeczy poprzez częściowe zastąpienie zasobów kopalnych odnawialnymi źródłami energii w celu produkcji bioproduktów oraz biopaliw. Wykorzystując biotechnologię przemysłową, przemysł ten może również przyczynić się do tego, że procesy przemysłowe staną się bardziej zasobooszczędne i przyjazne dla środowiska. Przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego jest kamieniem węgielnym biogospodarki, jeżeli chodzi o generowanie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Choć obecnie odpowiada zaledwie za około 3 % rocznych obrotów o wartości 2 bilionów EUR oraz 1 % z 22 milionów miejsc pracy stworzonych obecnie w europejskiej biogospodarce, oczekuje się, że przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego będzie rozwijał się szybciej i lepiej niż bardziej tradycyjne sektory biogospodarki. Europa posiada właściwą bazę technologiczną i przemysłową, aby wykorzystać ten potencjał. Ramka 1: Przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego, bezpieczeństwo żywności oraz pośrednia zmiana użytkowania gruntów (ILUC) W przemyśle opartym na surowcach pochodzenia biologicznego przetwarza się wyprodukowane w sposób zrównoważony odnawialne zasoby biologiczne (na przykład pozostałości rolne i leśne, bioodpady) w bioprodukty o dużej wartości dodanej (na przykład środki chemiczne, farmaceutyczne, kosmetyki) lub biopaliwa. Produkcja zwykle odbywa się w biorafineriach i często wykorzystuje się procesy oparte na surowcach pochodzenia biologicznego, w których stosuje się biotechnologię przemysłową. Zwiększające się zużycie odnawialnych zasobów biologicznych do celów przemysłowych i energetycznych rodzi obawy dotyczące zrównoważonego gospodarowania ograniczonymi zasobami naturalnymi Europy, pośredniej zmiany użytkowania gruntów (ILUC) oraz bezpieczeństwa żywności. Inaczej niż w innych częściach świata, w których ciągle promuje się „konwencjonalne” surowce (uprawy roślin spożywczych), Europa stopniowo przestawia bazę surowców na niejadalną biomasę, począwszy od teraz do 2020 r. Przetwarza się je w tzw. „zaawansowanych” biorafineriach w ramach podejścia opartego na analizach pełnego cyklu życia. Biorafinerie muszą znajdować się w pobliżu swoich źródeł biomasy, aby utrzymać trwałość i rentowność. Ustanowienie łańcuchów dostaw biomasy oraz sieci lokalnych i regionalnych biorafinerii w konsekwencji przyczyni się do powstania nowych miejsc pracy i źródeł dochodów społeczności obszarów wiejskich. Wobec wzrastającej globalnej konkurencji potrzebne są dalsze inwestycje w badania, demonstrację i rozwój przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego w celu dalszego wzmacniania pozycji konkurencyjnej Europy. Przejście UE na „zaawansowane” biorafinerie daje innym krajom przewagę wynikającą z pionierskiej roli, gdyż mogą budować masę krytyczną w „konwencjonalnych” biorafineriach. UE będzie zatem musiała prześcignąć swoich konkurentów. 2.2. Wyzwania w zakresie technologii i innowacji związane z przemysłem opartym na surowcach pochodzenia biologicznego w Europie Potencjał przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego w Europie ograniczają cztery główne wyzwania technologiczne i innowacyjne, którym najlepiej sprostać w ramach podejścia opartego na łańcuchu wartości: · Dostęp do wystarczającej ilości surowców pozyskiwanych w sposób zrównoważony: potencjał przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego w zakresie łagodzenia zmiany klimatu bazuje na założeniu, że w UE będzie rozwijana infrastruktura produkcyjna oraz że znaczną część biomasy można uzyskiwać z lokalnych źródeł. Potrzebne są nowe rozwiązania w celu zrównoważonego zwiększenia ilości dostępnej biomasy (na przykład poprzez wykorzystanie pozostałości, odpadów). Konieczne będzie również tworzenie niezawodnych i konkurencyjnych kosztowo łańcuchów dostaw. · Tworzenie efektywnych procesów przetwórczych dla zawansowanych biorafinerii: przetwarzanie niejadalnej biomasy w „zaawansowanych” biorafineriach jest trudniejsze niż przetwarzanie roślin spożywczych w „konwencjonalnych” biorafineriach ze względu na jej niejednorodną jakość i różnorodny skład. Należy opracować nowe efektywne i konkurencyjne kosztowo procesy. Należy poprawić inteligentne wykorzystanie biomasy, na przykład podejścia oparte na produkcji kaskadowej, ponowne wykorzystanie lub recykling produktów. · Demonstracja i wdrażanie zaawansowanych biorafinerii: aby konkurować z sektorami przemysłu (petro)chemicznego o ugruntowanej pozycji, w przemyśle opartym na surowcach pochodzenia biologicznego należy połączyć wysiłki na rzecz innowacji i przyspieszyć rozwój biorafinerii poprzez promowanie szybkiego ich rozpowszechniania. Wymaga to szeregu przełomów technologicznych oraz synergii o charakterze przemysłowym między różnymi sektorami. · Wspieranie działań po stronie popytu w celu nabywania bioproduktów: badania naukowe i innowacje mogą sprzyjać nabywaniu bioproduktów na rynkach konsumenckich oraz w ramach zielonych zamówień publicznych, na przykład poprzez opracowywanie norm, etykiet oraz ocen cyklu życia. Szereg działań po stronie popytu uzyskuje również wsparcie w ramach niedawnych inicjatyw w zakresie polityki związanej z biogospodarką. 2.3. Podstawowe przyczyny problemów oraz potrzeba interwencji publicznej Brak inwestycji w badania naukowe i innowacje na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego związany jest z szeregiem niedoskonałości rynku: · Wysokie ryzyko i koszt demonstracji i wdrożenia: skupienie uwagi UE na „zaawansowanych” biorafineriach utrudnia zainteresowanym stronom budowanie masy krytycznej i osiąganie przewagi wynikającej z pionierskiej roli w oparciu o „konwencjonalne” biorafinerie. Wysokie koszty działań w zakresie demonstracji i wdrożenia utrudniają pojedynczym sektorom przemysłu bądź przedsiębiorstwom samodzielne zarządzanie tym ryzykiem. · Rozpowszechnianie wiedzy: ochrona i wykorzystanie wielu z innowacji niezbędnych do rozwijania przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego będzie nastręczać trudności. W konsekwencji sektor prywatny będzie przeznaczał mniej zasobów na ten rodzaj działalności w zakresie badań naukowych i innowacji. · Powstający i rozdrobniony sektor przemysłu: mobilizowanie niezbędnych zasobów w zakresie badań naukowych i innowacji jest trudnym zadaniem dla powstającego i rozdrobnionego sektora przemysłu, jakim jest przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego. Wiele sektorów przemysłu jest zaangażowanych w przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego, ale trudno znaleźć znaczące podmioty z dużymi budżetami przeznaczonymi wyłącznie na badania naukowe i innowacje. · Koszty transakcyjne: współdziałanie w ramach złożonych wielostronnych modeli współpracy w dziedzinie badań naukowych i innowacji oznacza wiele wspólnych płaszczyzn badań naukowych oraz wysokie koszty transakcyjne dla zaangażowanych przedsiębiorstw. Wiele z nich nie współpracowało blisko w przeszłości ani też nie ma żadnych tradycji prowadzenia wewnętrznych badań naukowych i innowacji. · Ramy polityki: przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego jest ujęty w wielu różnych politykach na poziomie unijnym, krajowym i regionalnym, co skutkuje złożonym i czasami rozdrobnionym otoczeniem politycznym. Chociaż wiele z tych polityk sprzyja przemysłowi opartemu surowcach pochodzenia biologicznego, brakuje wyraźnych celów lub zachęt. · Niepewność dotycząca dostępności zasobów: brak wiarygodnych danych dotyczących dostępności w Europie biomasy pozyskiwanej w sposób zrównoważony do celów przemysłowych i energetycznych oraz brak danych dotyczących popytu na nią ogranicza solidne prognozowanie rzeczywistego zakresu i skali przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego. 2.4. Konieczność interwencji UE Państwa członkowskie i regiony wsparły badania naukowe i innowacje na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego szeregiem różnych inicjatyw na rzecz biogospodarki. Wykorzystywano już współpracę transgraniczną, jednak jej rozmiary nie były niewystarczające, aby osiągnąć masę krytyczną potrzebną do przyciągnięcia większej liczby prywatnych inwestycji, promowania badań naukowych i innowacji na wszystkich etapach łańcuchów wartości, uniknięcia rozdrobnienia i powielania działań oraz do poprawy koordynacji. Program „Horyzont 2020” tworzy idealne ramy dla wzmożonych działań na poziomie unijnym na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego. Sprzyja on transgranicznym, międzysektorowym i interdyscyplinarnym badaniom naukowym i innowacjom niezbędnym do ustanowienia łańcuchów wartości przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego. Silna inicjatywa na poziomie UE będzie miała decydujące znaczenie dla zabezpieczenia długoterminowych inwestycji, ograniczenia ryzyka i uzyskania masy krytycznej potrzebnej do zgromadzenia właściwych partnerów i rozwiązania problemów technologicznych i innowacyjnych, przed którymi stoi przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego, w szczególności w dziedzinach demonstracji i wdrożenia. Za pośrednictwem badań realizowanych w ramach współpracy w kontekście siódmego programu ramowego Unii w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego (7PR) sfinansowano ponad 100 projektów na tym polu, w tym kilka dużych i zintegrowanych projektów dotyczących biorafinerii, stosując podejście oparte na łańcuchu wartości. Skutki tych projektów byłyby jednak jeszcze lepsze, gdyby stanowiły one część zintegrowanej długoterminowej strategii na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego oraz gdyby udzielono więcej wsparcia na demonstrację i wdrożenie. Partnerstwo publiczno-prywatne na poziomie UE mogłoby stanowić ramy strategiczne i zapewnić masę krytyczną potrzebną do pokonywania ograniczeń, na które obecnie napotyka przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego. Partnerstwa publiczno-prywatne stosowano z powodzeniem w celu wspierania prywatnych inwestycji w ramach 7PR. Fakt, iż nie tylko grupa przedsiębiorstw, ale również szereg regionalnych inicjatyw i klastrów zebrało się w kontekście możliwej nowej inicjatywy unijnej, pokazuje, że wiele podmiotów „w terenie” popiera potrzebę zdecydowanych działań UE. Istotne znaczenie i właściwy czas takiej inicjatywy znalazły również potwierdzenie w zdecydowanej reakcji w ramach konsultacji społecznych w sprawie partnerstwa publiczno-prywatnego na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego, w ramach których otrzymano 638 odpowiedzi, oraz w fakcie, że 94,3 % respondentów (zdecydowanie) opowiedziało się ze koniecznością interwencji UE. 3. Cele Przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego może w znaczny sposób przyczynić się do osiągnięcia do 2020 r. inteligentnego i trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w Europie i przejścia na gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r. W szczególności szersze wykorzystanie biorafinerii może ograniczyć zależność gospodarki europejskiej od zasobów kopalnych i wpłynąć na cele UE w zakresie zmiany klimatu i kwestii energetycznych. Duży potencjał wzrostu przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego może prowadzić do wygenerowania znaczącego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia do 2020 r. i później, jeżeli Europie uda się utrzymać i zwiększyć konkurencyjność w tej dziedzinie. W oparciu o potencjalny wpływ, jaki przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego może wywrzeć na Europę w sensie środowiskowym, gospodarczym i społecznym, cele są następujące: · przyczynianie się do powstawania bardziej zasobooszczędnej i zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej oraz większego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, szczególnie na obszarach wiejskich, poprzez tworzenie zrównoważonego i konkurencyjnego przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego w Europie opartego na zaawansowanych biorafineriach, które pozyskują biomasę w zrównoważony sposób, oraz w szczególności: · demonstrowanie technologii umożliwiających wytwarzanie nowych podstawowych składników chemicznych, nowych materiałów i nowych produktów konsumpcyjnych z europejskiej biomasy, które zastępują konieczność stosowania czynników produkcji na bazie paliw kopalnych; · opracowywanie modeli biznesowych integrujących podmioty gospodarcze na wszystkich etapach łańcucha wartości od dostawy biomasy, przez biorafinerie po konsumentów materiałów, chemikaliów i paliw opartych na surowcach pochodzenia biologicznego, w tym poprzez stworzenie nowych międzysektorowych powiązań i wspieranie klastrów międzysektorowych; oraz · tworzenie biorafinerii wzorcowych stosujących technologie i modele biznesowe związane z materiałami, chemikaliami i paliwami opartymi na surowcach pochodzenia biologicznego oraz wykazujących taki poziom udoskonaleń w zakresie kosztów i efektywności, że są one konkurencyjne w stosunku do alternatyw bazujących na paliwach kopalnych. 4. Warianty polityki W niniejszej ocenie skutków omówiono trzy warianty polityki organizowania badań naukowych i innowacji na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego w ramach programu „Horyzont 2020”. Wariantu „zaniechania działań UE” nie uwzględniono w ocenie skutków, gdyż propozycja programu „Horyzont 2020” już przewiduje stosowne działania w ramach filarów „Wyzwania społeczne” oraz „Wiodąca pozycja w zakresie technologii wspomagających i przemysłowych”. Warianty polityki są następujące: Wariant „dotychczasowego scenariusza postępowania” (BAU) opiera się na standardowych instrumentach w ramach programu „Horyzont 2020”. Oznacza to kontynuację modelu badań realizowanych w ramach współpracy obowiązującego w 7PR, obejmującego udoskonalenia w ramach programu „Horyzont 2020” (na przykład większy nacisk na demonstrację). Wariant „PPP zawartego w drodze umowy” (c-PPP) polega na umowie między Komisją Europejską a przemysłem bez udziału wyspecjalizowanego organu wspólnotowego. W ramach takiej umowy partnerzy prywatni obejmują istotną rolę doradczą. Obowiązują standardowe zasady programu „Horyzont 2020”. Opcja c-PPP nie przewiduje znacznego, wieloletniego zaangażowania finansowego ze strony UE, ani też nie pozwala na ustanowienie długoterminowego planu strategicznego. Wariant „instytucjonalnego PPP” (i-PPP) obejmuje utworzenie wspólnej inicjatywy technologicznej, przewidzianej w ramach programu „Horyzont 2020”, gdy jest ona uzasadniona zakresem wyznaczonych celów oraz skalą niezbędnych środków. Wspólna inicjatywa technologiczna ma specjalną strukturę z własnym systemem zarządzania i daje sektorowi przemysłu większe możliwości w zakresie wnoszenia wkładów finansowych. Umożliwia długoterminowe zobowiązanie budżetowe ze strony UE i przemysłu oraz określenie długoterminowego strategicznego planu innowacji i badań naukowych. Jest to jedyna opcja obejmująca prawnie wiążące zobowiązanie po stronie przemysłu. Nowoutworzona wspólna inicjatywa technologiczna korzystałaby z doświadczeń nabytych w ramach wspólnych inicjatyw technologicznych działających w 7PR. 5. Analiza skutków poszczególnych wariantów polityki 5.1. Kryteria oceny oraz analiza porównawcza skutków Porównanie skutków poszczególnych wariantów polityki przeprowadzono na podstawie szeregu kryteriów określonych zgodnie z kryteriami wyznaczonymi dla PPP w ramach programu „Horyzont 2020”. Opierają się one na założeniu, że na działania w zakresie badań naukowych i innowacji na rzecz przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego w ramach programu „Horyzont 2020” zostanie przeznaczona kwota 1 000 mln EUR. Wyniki analizy porównawczej skutków oraz punktację dla poszczególnych kryteriów podsumowano w poniższej tabeli: 5.2. Preferowany wariant Jak przedstawiono w powyższej tabeli, wariant i-PPP jest wyraźnie korzystniejszy od wariantu c-PPP pod względem wszystkich kryteriów, natomiast c-PPP ma z kolei pewną przewagę nad BAU. Silna pozycja i-PPP opiera się na zdolności tego rozwiązania do mobilizowania większych zasobów projektowych ze względu na znaczny wkład przemysłu. Opcja ta może zapewnić stabilne ramy z długoterminowymi gwarancjami, co ma istotne znaczenie dla zmniejszenia ryzyka i zwiększenia zaangażowania przemysłu, nie tylko pod względem zasobów w zakresie badań naukowych i innowacji, ale również w odniesieniu do inwestycji w kosztowne działania demonstracyjne i infrastrukturę. Warunki oferowane przez i-PPP motywują przemysł do tego, aby dorównać wkładowi finansowemu UE w wysokości 1 000 mln EUR na działania w zakresie badań naukowych i innowacji oraz pozyskać dodatkową orientacyjną kwotę 1 800 mln EUR na demonstrację i biorafinerie wzorcowe. i-PPP zachęca przemysł do znacznie wyższego poziomu zaangażowania niż opcje BAU czy c-PPP. Jego struktura może pomóc w pokonaniu problemu rozdrobnienia poprzez ułatwianie powiązań międzysektorowych i ogólnoeuropejskich na wszystkich etapach łańcuchów wartości, na czym szczególnie skorzystają MŚP. Takie powiązania są niezbędne, aby z powodzeniem wdrażać nowe technologie i rozwiązywać problemy związane z innowacjami. Możliwości nadania technologii wyższej gotowości technologicznej są wyraźnie większe w ramach i-PPP niż w ramach dwóch pozostałych wariantów ze względu na silne zaangażowanie przemysłu. Tym samym i-PPP o wiele skuteczniej przyczynia się do zmniejszenia przepaści innowacyjnej niż BAU lub c-PPP. i-PPP oferuje również umiarkowaną przewagę w postaci efektywności struktury zarządzania. Wariant ten będzie miał również pozytywny wpływ na spójność z programami państw członkowskich i programami regionalnymi poprzez zaangażowanie ich w swój komitet doradczy oraz konsultowanie się z nimi w sprawie wdrożenia. W sumie zalety i-PPP pod względem wyżej wymienionych kryteriów dają wyraźną przewagę w zakresie radzenia sobie z wyzwaniami w zakresie technologii i innowacji, przed którymi staje przemysł oparty na surowcach pochodzenia biologicznego, oraz będą skutkowały oczekiwaną większą skalą wdrożenia technologii i krótszym czasem wprowadzania do obrotu. Jako że pozytywne skutki środowiskowe, gospodarcze i społeczne przemysłu opartego na surowcach pochodzenia biologicznego w istotnym stopniu zależą od jego wdrożenia, i-PPP przyczyni się w najbardziej znaczący sposób do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020” zakładających inteligentny i trwały wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu. Skutki obejmują rozwój nowych, efektywnych i racjonalnych pod względem kosztów łańcuchów wartości, w ramach których pozyskana w zrównoważony sposób biomasa jest przekształcana w bioprodukty i biopaliwa o wartości dodanej poprzez procesy, które są zasobooszczędne i przyjazne dla środowiska, przynosząc korzyści wszystkim zaangażowanym podmiotom rynkowym i konsumentom. 6. Monitorowanie i ocena Postępy i efektywność wspólnej inicjatywy technologicznej w ramach i-PPP będą ściśle monitorowane w oparciu o trzy poziomy kluczowych wskaźników skuteczności działania służących mierzeniu postępów w realizacji celów nakreślonych w sekcji 3 w różnym czasie, jak również w oparciu o kluczowe wskaźniki skuteczności działania związane ze skutecznością, efektywnością oraz programem „Horyzont 2020”. Dobre zarządzanie wspólną inicjatywą technologiczną będzie monitorowane w odniesieniu do otwartości i przejrzystości procedur; unikania konfliktów interesów; oraz audytów finansowych. Wyniki wewnętrznego monitorowania będą publikowane w rocznym sprawozdaniu z działalności. Komisja będzie co roku monitorować charakter i poziom wkładu finansowego przemysłu w celu dopilnowania, aby do budżetu na badania naukowe i innowacje wpływało niezbędne wsparcie zarówno ze strony partnerów publicznych, jak i prywatnych. W razie konieczności stosowane będą działania naprawcze. Przeprowadzona zostanie ocena śródokresowa oraz końcowa (jak to jest przyjęte w przypadku wspólnych inicjatyw technologicznych), jak również dwie dodatkowe oceny odpowiednio 3 lata i 6 lat po zakończeniu wspólnej inicjatywy technologicznej. Monitorowanie będzie prawdopodobnie wsparte działaniami obserwatorium biogospodarki, które powstaje obecnie w ramach europejskiej strategii dotyczącej biogospodarki.