Polityka ochrony środowiska Polityka Unii w dziedzinie środowiska przyczynia się do (…): zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska, ochrony zdrowia ludzkiego, ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych, promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów w dziedzinie środowiska, w szczególności zwalczania zmian klimatu. Polityka Unii w dziedzinie środowiska stawia sobie za cel wysoki poziom ochrony, z uwzględnieniem różnorodności sytuacji w różnych regionach Unii. Opiera się na zasadzie ostrożności oraz na zasadach działania zapobiegawczego, naprawiania szkody w pierwszym rzędzie u źródła i na zasadzie „zanieczyszczający płaci”. (…) Przy opracowywaniu polityki (…) Unia uwzględnia: dostępne dane naukowo-techniczne, warunki środowiska w różnych regionach Unii, potencjalne korzyści i koszty, które mogą wynikać z działania lub z zaniechania działania, gospodarczy i społeczny rozwój Unii jako całości i zrównoważony rozwój jej regionów. (…) (art. 191 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej)

Cele — Utworzenie Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska w celu dostarczania Unii i państwom członkowskim: 1) obiektywnych, wiarygodnych i porównywalnych w skali Europy informacji umożliwiających: a) podjęcie niezbędnych działań na rzecz ochrony środowiska; b) ocenę wyników tych działań; c) odpowiednie informowanie opinii publicznej o stanie środowiska; 2) niezbędne wsparcie techniczne i naukowe.

Zadania — Ustanowienie i koordynowanie Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska, we współpracy z państwami członkowskimi, — zapewnianie Unii i państwom członkowskim obiektywnych informacji niezbędnych do opracowywania i realizacji trafnej i skutecznej polityki ochrony środowiska, — pomaganie w zakresie monitorowania środków środowiskowych poprzez właściwe wspieranie wymagań w zakresie sprawozdawczości, — doradzanie poszczególnym państwom członkowskim w sprawie rozwijania, tworzenia i rozbudowywania ich systemów monitorowania działań w dziedzinie środowiska, — rejestrowanie, zestawianie i ocena danych o stanie środowiska, sporządzanie sprawozdań na temat jakości i presji na środowisko na terytorium Unii, zapewnienie jednolitych kryteriów oceny danych o środowisku, które mają być stosowane przez wszystkie państwa członkowskie, dalsze rozwijanie i utrzymanie referencyjnego ośrodka informacji o środowisku, — dążenie do zapewnienia, że dane uzyskiwane w skali Europy są porównywalne, a w razie konieczności zachęcanie za pomocą odpowiednich działań do lepszego zharmonizowania metod pomiarowych, — propagowanie włączania europejskich informacji o środowisku do programów międzynarodowych, — publikowanie co pięć lat sprawozdania o stanie środowiska, jego tendencjach i perspektywach, — stymulowanie rozwoju technik prognozowania środowiska, wymiany informacji o technologiach zapobiegania szkodom w środowisku lub zmniejszania tych szkód, metod oceny kosztów szkód w środowisku i kosztów prowadzenia polityki zapobiegania zniszczeniom środowiska, jego ochrony i odnawiania, — zapewnienie szerokiego upowszechniania w społeczeństwie wiarygodnych i porównywalnych informacji o środowisku, w szczególności o stanie środowiska, by zrealizować to założenie, promowanie wykorzystania nowoczesnych technologii teleinformatycznych do tego celu.

1. Zarząd Skład: — po jednym przedstawicielu każdego państwa członkowskiego, — dwóch przedstawicieli Komisji, — dwóch naukowców wyznaczonych przez Parlament Europejski. Zadania: przyjmowanie rocznych programów prac oraz nadzór nad ich wykonaniem. 2. Dyrektor zarządzający Mianowany przez Zarząd na wniosek Komisji. 3. Komitet naukowy Złożony z osób o wysokich kwalifikacjach w dziedzinie ochrony środowiska, wyznaczonych przez Zarząd. 4. Kontrola zewnętrzna Trybunał Obrachunkowy. 5. Organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu Parlament działający na zalecenie Rady.

Budżet 39,9 mln euro (37,1 mln euro) Dotacje Unii 87 % (85 %) Zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2009 r. Liczba stanowisk w planie zatrudnienia: 133 (123) Stanowiska obsadzone: 121 (116) oraz 56 (51) innych stanowisk (pracownicy kontraktowi i oddelegowani eksperci narodowi) Pracownicy ogółem: 133 (123), z czego wykonujący zadania: — operacyjne 89 (80) — administracyjne 43 (42) — mieszane 1 (1)