1.Wprowadzenie

Zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 („rozporządzenie CRR”) instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne odliczają aktywa funduszu emerytalnego ze zdefiniowanymi świadczeniami (ang. defined benefit pension fund, DBPF) ujęte w bilansie instytucji od pozycji kapitału podstawowego Tier I.

Aktualizacja międzynarodowego standardu rachunkowości 19 „Świadczenia pracownicze” („MSR 19”) doprowadziła do zmiany wyceny DBPF. Art. 519 rozporządzenia CRR upoważnia Komisję Europejską do sporządzenia sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego kwestii, czy zaktualizowany MSR 19 w połączeniu z odliczeniem aktywów emerytalnych netto, jak określono w art. 36 ust. 1 lit. e), doprowadzi do niepożądanej zmienności funduszy własnych instytucji.

Komisję poproszono o uwzględnienie sprawozdania przygotowanego w tej kwestii przez EUNB zgodnie z mandatem przyznanym na podstawie wspomnianego artykułu. W stosownych przypadkach sprawozdaniu Komisji towarzyszy wniosek ustawodawczy mający na celu wprowadzenie sposobu traktowania, który dostosowuje aktywa lub zobowiązania netto DBPF do celów obliczenia funduszy własnych.

W dniu 24 czerwca 2014 r. EUNB przekazał swoje sprawozdanie pt. „Konsekwencje dla zmienności funduszy wynikające z aktualizacji MSR 19 i odliczenia od funduszy własnych zdefiniowanych aktywów emerytalnych zgodnie z art. 519 rozporządzenia w sprawie wymogów kapitałowych (CRR)” („sprawozdanie EUNB”).

Niniejsze sprawozdanie Komisji jest odpowiedzią na prawny obowiązek dokonania oceny wpływu poszczególnych zmian w obliczeniach kapitału podstawowego Tier 1 w instytucjach kredytowych i firmach inwestycyjnych ze względu na przyjęcie rozporządzenia CRR i nowego MSR 19.

2.Główne kwestie

2.1.Obecny sposób traktowania wynikający z rozporządzenia CRR

Art. 36 rozporządzenia CRR zawiera wymóg zobowiązujący banki do odliczania aktywów DBPF od kapitału podstawowego Tier 1. Przesłanką dla takiego sposobu traktowania jest to, że zdolność do pokrycia strat przez te aktywa jest wątpliwa z ostrożnościowego punktu widzenia. W przypadku gdyby bank został objęty postępowaniem upadłościowym lub restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, aktywa te nie byłyby dostępne do pokrycia strat.

Należy zauważyć, że art. 41 rozporządzenia CRR zawiera odstępstwo od tej ogólnej zasady dotyczącej odliczania w odniesieniu do aktywów DBPF, które instytucja może wykorzystywać w nieograniczony sposób pod warunkiem uzyskania zezwolenia nadzorczego.

2.2.Zmiany wynikające z aktualizacji MSR 19

Aktualizacja MSR 19 doprowadziła do zmian wyceny DBPF. EUNB zidentyfikował jedynie dwa aspekty aktualizacji MSR 19, które mogą mieć wpływ na obliczanie funduszy własnych:

1.Niezwłoczne ujmowanie zysków i strat aktuarialnych: Według poprzedniej wersji MSR 19, zmiany w założeniach aktuarialnych nie musiały być uwzględniane natychmiast, o ile pozostawały one w określonym korytarzu (stąd tzw. „podejście korytarzowe”) i mogły być rozłożone na kilka okresów, natomiast zgodnie ze zaktualizowanym MSR 19 będą musiały być ujmowane od razu.

2.Niezwłoczne ujmowanie wszystkich kosztów przeszłego zatrudnienia: Koszty przeszłego zatrudnienia stanowią zmianę wartości bieżącej zobowiązania z tytułu zdefiniowanych świadczeń za świadczenia na rzecz pracowników w ubiegłych okresach, wynikające ze zmiany lub ograniczenia do planu. Zgodnie z poprzednią wersją MSR 19 koszty nabytych uprawnień z tytułu przeszłego zatrudnienia były ujmowane w rachunku zysków i strat, natomiast koszty jeszcze nienabytych uprawnień z tytułu przeszłego zatrudnienia były ujmowane przez średni okres nabywania uprawnień metodą liniową.