KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 1.9.2022 COM(2022) 433 final SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY Drugie sprawozdanie roczne na temat monitorowania bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Unii {SWD(2022) 219 final}



WPROWADZENIE Niniejsze sprawozdanie jest drugim sprawozdaniem rocznym Komisji Europejskiej dotyczącym stosowania rozporządzenia UE w sprawie monitorowania bezpośrednich inwestycji zagranicznych („rozporządzenie w sprawie monitorowania BIZ” lub „rozporządzenie”). Sprawozdanie dotyczy roku 2021 i zapewnia przejrzystość w odniesieniu do funkcjonowania monitorowania BIZ w UE oraz uwzględnia zmiany w krajowych mechanizmach monitorowania. Przyczynia się ono do rozliczalności Unii w obszarze, w którym – biorąc pod uwagę interesy bezpieczeństwa – przejrzystość w odniesieniu do poszczególnych transakcji nie jest ani możliwa, ani odpowiednia. Opiera się ono na sprawozdaniach 27 państw członkowskich i innych źródłach i składa się z czterech rozdziałów: ·rozdział 1 dotyczy tendencji i danych liczbowych w zakresie BIZ w UE; ·rozdział 2 dotyczy zmian legislacyjnych w państwach członkowskich; ·rozdział 3 dotyczy monitorowania BIZ przez państwa członkowskie; ·rozdział 4 dotyczy mechanizmu współpracy UE w zakresie monitorowania BIZ. Niniejsze sprawozdanie roczne zostaje przyjęte równocześnie ze sprawozdaniem rocznym na temat kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania. Zarówno monitorowanie BIZ, jak i kontrola wywozu są ważnymi narzędziami strategicznej kontroli handlu i inwestycji w celu zapewnienia bezpieczeństwa w Unii Europejskiej.



ROZDZIAŁ 1 – BEZPOŚREDNIE INWESTYCJE ZAGRANICZNE W UNII EUROPEJSKIEJ – TENDENCJE I DANE LICZBOWE W 2021 r. odnotowano wzrost globalnych bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) po spowolnieniu spowodowanym pandemią COVID-19 w 2020 r. Globalne napływy osiągnęły 1,5 bln EUR w 2021 r. (Wykres 1), co oznacza wzrost o 52 % w stosunku do 2020 r. i wzrost o 11 % w stosunku do poziomów sprzed pandemii COVID-19 z 2019 r. UE przyczyniła się do globalnego ożywienia gospodarczego w 2021 r. dzięki przychodzącym BIZ o wartości 117 mld EUR, co stanowi 8 % światowego poziomu (w 2019 r. było to 27 %) i oznacza spadek o 31 % w stosunku do poziomów z 2020 r. i spadek o 68 % w porównaniu z 2019 r. Wyniki UE są skutkiem zmniejszenia przychodzących BIZ w Irlandii, Niemczech i Luksemburgu oraz dezinwestycji w Niderlandach. W 2021 r. silne rynki akcji i ożywienie zaufania przedsiębiorstw doprowadziły do wzrostu liczby połączeń i przejęć oraz transakcji od podstaw na całym świecie, ale jeszcze nie w UE-27 (Wykres 1), pomimo spadku zagregowanych napływów BIZ. Liczba przejęć i inwestycji od podstaw wzrosła w UE odpowiednio o 32 % i 12 % w porównaniu z 2020 r. Przejęcia utrzymywały się jednak 9 % poniżej poziomu osiągniętego w 2019 r. W przypadku inwestycji od podstaw różnica w stosunku do roku sprzed pandemii wyniosła -39 %.

Tendencja wzrostowa skumulowanych przepływów transakcji zagranicznych w UE-27 potwierdza otwartość państw UE na inwestycje zagraniczne pomimo spowolnienia spowodowanego pandemią COVID-19 (Wykres 2), przy czym w ciągu ostatnich pięciu lat odnotowano średni roczny wzrost na poziomie ponad 2 100 transakcji przejęć i 3 200 inwestycji od podstaw. Wykres 2: 2015–2021 skumulowana roczna liczba transakcji w UE-27 Źródło: opracowanie JRC na podstawie danych Bureau van Dijk pobranych 22 lutego 2022 r. Dane za 2015 r. odpowiadają przepływom bezpośrednich inwestycji zagranicznych w 2015 r., natomiast dane za kolejne lata odpowiadają skumulowanej sumie rocznych przepływów. Dane w ujęciu rok do roku w podziale na jurysdykcje zagraniczne wskazują na wzrost liczby transakcji i projektów w przypadku większości krajów pochodzenia w 2021 r. (Wykres 3). W 2021 r. największym inwestorem zagranicznym były USA, które odpowiadały za 32,3 % wszystkich przejęć i 39,4 % inwestycji od podstaw; na drugim miejscu znalazło się Zjednoczone Królestwo (odpowiednio 25,6 % i 20,9 %). Godnymi uwagi wyjątkami są Chiny i Japonia, w przypadku których transakcje utrzymują się na poziomach poniżej poziomów z 2020 r. W szczególności Chiny, które w 2021 r. odpowiadały za 2,3 % wszystkich transakcji przejęć (spadek z 3,4 % w 2020 r.) i 6 % inwestycji od podstaw (spadek z 7,1 % w 2020 r.), nie zdołały osiągnąć postępów w zawieraniu umów, mimo że niektóre duże zapowiedziane połączenia i przejęcia oraz inwestycje od podstaw zwiększyły wartość chińskich inwestycji do 9 mld EUR w 2021 r. (z 6,5 mld EUR w 2020 r.).



Rygorystyczna chińska kontrola kapitału i koncentracja działalności inwestycyjnej w podstawowych sektorach przemysłu miały negatywny wpływ na proces zawierania umów przez Chiny w 2021 r. Chociaż w 2021 r. większość jurysdykcji osiągnęła poziomy przejęć udziałów kapitałowych sprzed pandemii COVID-19, a niektóre z nich nawet poprawiły wyniki w porównaniu z poziomem z 2019 r., poziomy projektów inwestycji od podstaw pozostały niższe w porównaniu z poziomami z 2019 r. Jedynym wyjątkiem w tym przypadku są kraje offshore (łącznie 133 projekty w 2021 r., wzrost w porównaniu ze 106 w 2019 r.) i Rosja (46 projektów w 2021 r., wzrost z poziomu 20 projektów w 2019 r.). Pomimo pozytywnych perspektyw analityków na 2022 r. wynikających z oczekiwań, że zakończył się już najgorszy etap pandemii, nadzieje szybko znikają w obliczu niepewnego klimatu biznesowego wynikającego z niczym niesprowokowanej i nieuzasadnionej inwazji Rosji na Ukrainę. Skutki gospodarcze gwałtownego wzrostu kosztów energii (który miał już wpływ przed inwazją) i surowców, a także zakres gospodarczych konsekwencji zakłóceń w łańcuchu dostaw, w szczególności w odniesieniu do surowców krytycznych i technologii krytycznych, oraz słabsza globalna działalność i globalny handel, które jeszcze nie zostały w pełni ocenione, będą miały wpływ na tempo zawierania umów w UE, co może doprowadzić do korekty w dół początkowo pozytywnego kursu na 2022 r.





Dodatkowe informacje Więcej informacji na temat powyższych danych liczbowych przedstawiono w towarzyszącym dokumencie roboczym służb Komisji, sekcja 1. Uwzględniono w nim dodatkowe dane na temat wpływu i odbudowy w podziale na państwa członkowskie i sektory, na temat pochodzenia inwestorów zagranicznych w UE oraz na temat udziału skarbu państwa krajów spoza UE w inwestorach zagranicznych w UE.



ROZDZIAŁ 2 – ZMIANY LEGISLACYJNE W PAŃSTWACH CZŁONKOWSKICH W 2021 r. Rozporządzenie w sprawie monitorowania BIZ i mechanizmy monitorowania BIZ państw członkowskich UE Chociaż rozporządzenie w sprawie monitorowania BIZ nie nakłada na państwa członkowskie obowiązku stworzenia krajowego mechanizmu monitorowania, Komisja Europejska nadal zachęca państwa członkowskie, zarówno na szczeblu politycznym, jak i technicznym, do przyjmowania, dostosowywania i wdrażania krajowych mechanizmów monitorowania. Ostatni raz Komisja Europejska wezwała państwa członkowskie do ustanowienia pełnoprawnego mechanizmu monitorowania w wytycznych dla państw członkowskich z 2020 r. dotyczących sposobu stosowania monitorowania BIZ w czasach kryzysu w dziedzinie zdrowia publicznego i wobec podatności na zagrożenia gospodarcze w UE oraz w wytycznych dla państw członkowskich z 2022 r. w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych z Rosji i Białorusi. Komisja Europejska aktywnie wspiera ten rozwój we wszystkich państwach członkowskich, ułatwiając postępy i dostosowanie krajowych procesów legislacyjnych. Przez cały 2021 r. Komisja Europejska pomagała państwom członkowskim w zakresie wytycznych technicznych i politycznych, spotkań technicznych i wymiany informacji, w tym wymiany najlepszych praktyk. Niemniej jednak pomimo tej regularnej współpracy i szeregu istotnych podobieństw między krajowymi mechanizmami monitorowania w państwach członkowskich nadal istnieją znaczne różnice pod względem definicji formalnego monitorowania BIZ, obowiązujących ram czasowych, zakresu sektorowego, wymogów dotyczących powiadamiania i innych elementów. W związku z tym Komisja Europejska pozostaje zaangażowana we wspieranie dostosowywania krajowych mechanizmów monitorowania i oczekuje, że wszystkie 27 państw członkowskich UE wkrótce wprowadzi krajowy mechanizm monitorowania BIZ. Krajowy mechanizm monitorowania we wszystkich 27 państwach członkowskich jest niezbędny, by chronić Unię przed potencjalnie ryzykownymi inwestycjami zagranicznymi z państw trzecich. Zagwarantowałoby to monitorowanie odnośnych BIZ przez wszystkie 27 państw członkowskich i Komisję, co zapewniłoby ochronę zbiorowego bezpieczeństwa państw członkowskich i Unii, a także bezpieczeństwa jednolitego rynku i bardzo wysokiego poziomu integracji gospodarczej, na którą rynek ten pozwala. Przegląd państw członkowskich posiadających mechanizm monitorowania lub będących w trakcie tworzenia takiego mechanizmu Globalna pandemia i niedawne zakłócenia w globalnych łańcuchach dostaw uwypukliły krytyczne znaczenie niektórych kluczowych gałęzi przemysłu, takich jak opieka zdrowotna i energia. W związku z tym wiele państw członkowskich UE albo przyjęło nowe krajowe mechanizmy monitorowania, albo zaktualizowało i rozszerzyło istniejące mechanizmy. W 2021 r. trzy państwa członkowskie przyjęły nowy mechanizm monitorowania, a sześć państw członkowskich wprowadziło zmiany do swoich dotychczasowych mechanizmów monitorowania. Na koniec 2021 r. w siedmiu państwach członkowskich były już rozpoczęte procesy konsultacyjne lub ustawodawcze prowadzące do ustanowienia krajowego mechanizmu monitorowania. Łącznie w 2021 r. w dwóch trzecich wszystkich państw członkowskich UE obowiązywały przepisy dotyczące monitorowania BIZ. Monitorowanie BIZ nabiera coraz większego tempa w UE. Poniższa mapa zawiera przegląd aktualnego stanu prawnego w państwach członkowskich UE. Rozwój sytuacji w państwach członkowskich UE w 2021 r. – mechanizmy monitorowania BIZ Dotychczas 25 z 27 państw członkowskich UE: ·posiada krajowy mechanizm monitorowania BIZ albo

·przyjęło nowy krajowy mechanizm monitorowania BIZ albo ·zmieniło istniejący mechanizm albo ·zainicjowało proces konsultacyjny lub legislacyjny, który ma doprowadzić do przyjęcia nowego mechanizmu lub wprowadzenia zmian do istniejącego mechanizmu. Poniższa tabela zawiera przegląd sytuacji i zmian legislacyjnych we wszystkich 27 państwach członkowskich w 2021 r. Krajowy mechanizm monitorowania BIZ funkcjonuje Austria, Finlandia, Hiszpania, Malta, Polska, Portugalia, Słowenia Zmieniony istniejący mechanizm Francja, Łotwa, Litwa, Niemcy, Węgry, Włochy Przeprowadzono proces konsultacyjny lub legislacyjny mający doprowadzić do wprowadzenia zmian do istniejącego mechanizmu Niderlandy, Rumunia Przyjęto nowy krajowy mechanizm monitorowania BIZ Czechy, Dania, Słowacja Przeprowadzono proces konsultacyjny lub legislacyjny mający doprowadzić do przyjęcia nowego mechanizmu Belgia, Chorwacja, Estonia, Grecja, Irlandia, Luksemburg, Szwecja Żadna inicjatywa w trakcie realizacji nie została podana do wiadomości publicznej Bułgaria, Cypr Większość zmian w ustawodawstwie krajowym dotyczyła trzech tematów: modernizacji procedur kontroli, rozszerzenia sektorów objętych kontrolą oraz przedłużenia ważności mechanizmów krajowych. Na przykład Francja obniżyła próg określający, które inwestycje inwestorów spoza UE są monitorowane, i obecnie wymaga od inwestorów przedłożenia wraz z innymi dokumentami również powiadomienia UE „formularz B”. Niemcy wprowadziły szereg zmian proceduralnych (np. dodano 16 nowych grup przypadków dotyczących powstających/wrażliwych technologii), zastosowały nowe progi dotyczące przejęć kapitału i praw głosu, które wymagają zgłoszenia, oraz wprowadziły nowe wymogi dla inwestorów. Włochy rozszerzyły zakres stosowania swojego istniejącego mechanizmu monitorowania. Łotwa m.in. rozszerzyła uprawnienia organów krajowych do zwracania się do inwestorów o dodatkowe informacje. Litwa m.in. dostosowała swój wykaz przedsiębiorstw i infrastruktury strategicznej, które uznaje za istotne. Węgry dodały do swoich przepisów kolejne działania spółek przejmowanych, które wymagają zgłoszenia planowanych transakcji. Ponadto kilka innych państw członkowskich zaznaczyło, że obecnie planuje wprowadzenie zmian do istniejących mechanizmów. Bardziej szczegółowe informacje na temat zmian legislacyjnych w krajowych przepisach państw członkowskich dotyczących monitorowania można znaleźć w towarzyszącym dokumencie roboczym służb Komisji. Ponadto Komisja Europejska prowadzi wykaz aktualizacji przepisów krajowych.



ROZDZIAŁ 3 – DZIAŁANIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH W ZAKRESIE MONITOROWANIA BIZ W rozporządzeniu w sprawie monitorowania BIZ ustanowiono mechanizm współpracy między Komisją Europejską a państwami członkowskimi UE w zakresie monitorowania bezpośrednich inwestycji zagranicznych. Decyzja o tym, które inwestycje mają być monitorowane, zatwierdzone, którym należy postawić warunki lub które mają zostać zablokowane, jest podejmowana przez państwa członkowskie, w których inwestycje te mają miejsce. Niniejszy rozdział opiera się zatem na danych dostarczonych przez państwa członkowskie i przedstawia zagregowane dane na temat przypadków monitorowanych w ramach krajowych przepisów i mechanizmów monitorowania w ciągu całego roku 2021. Ogólnie rzecz biorąc, w 2021 r. na szczeblu krajowym otrzymano znaczną liczbę wniosków o udzielenie zezwolenia. Zgodnie z art. 5 rozporządzenia, w którym określono obowiązek sprawozdawczy, w 2021 r. państwa członkowskie zgłosiły 1 563 wnioski o udzielenie zezwolenia i sprawy prowadzone z urzędu. Wykres 6 – Działania państw członkowskich w zakresie monitorowania BIZ Źródło: sprawozdania składane przez państwa członkowskie. Istnieje wyraźna tendencja do formalnego monitorowania większej liczby spraw. W istocie spośród 1 563 wniosków o udzielenie zezwolenia i spraw prowadzonych z urzędu około 29 % przypadków było objętych formalnym monitorowaniem. Wydaje się, że oznacza to wzrost odsetka formalnie monitorowanych spraw od 2020 r. Można to wyjaśnić zwracaniem większej uwagi na to, co władze krajowe uważają za potencjalnie „krytyczne”, a także zmianą ogólnych tendencji inwestycyjnych. Około 71 % wszystkich wniosków uznano za niekwalifikowalne lub nie wymagały one formalnego monitorowania ze względu na oczywisty brak wpływu na bezpieczeństwo i porządek publiczny. Liczba wniosków o udzielenie zezwolenia jest również bardzo nierównomiernie rozłożona na poszczególne państwa członkowskie UE. W 2021 r. cztery państwa członkowskie odpowiadały za około 70 % wszystkich wniosków o udzielenie zezwolenia i spraw prowadzonych z urzędu. Spośród spraw poddanych formalnemu monitorowaniu w 2021 r. i w odniesieniu do których państwa członkowskie zgłosiły decyzję, większość (73 %) uzyskała zezwolenie bezwarunkowo, co oznacza, że transakcja została zatwierdzona bez konieczności podjęcia przez inwestora żadnych dodatkowych działań. 23 % decyzji dotyczyło jednak zatwierdzenia z zastrzeżeniem spełnienia warunków lub z uwzględnieniem środków łagodzących. W tych przypadkach krajowe organy ds. monitorowania wynegocjowały pewne działania, gwarancje i zobowiązania ze strony inwestorów przed zatwierdzeniem planowanej bezpośredniej inwestycji zagranicznej.

Wreszcie organy krajowe ostatecznie zablokowały transakcje tylko w 1 % wszystkich rozstrzygniętych spraw, podczas gdy w przypadku kolejnych 3 % strony wycofały transakcje. Wykres 7 – Zgłoszone decyzje w sprawach BIZ Źródło: sprawozdania składane przez państwa członkowskie. Podsumowując, powyższe ustalenia prowadzą do następujących kluczowych wniosków: ·w porównaniu z 2020 r. państwa członkowskie uznawały wnioski otrzymane w 2021 r. za bardziej newralgiczne, ponieważ wzrósł odsetek spraw poddanych formalnemu monitorowaniu. ·Wnioski o wydanie zezwolenia rozkładają się nierównomiernie na poszczególne państwa członkowskie UE, przy czym około 70 % wszystkich otrzymanych wniosków przypada na cztery państwa. W pierwszym sprawozdaniu rocznym odsetek ten wyniósł 86,5 %. Jest to oznaką zróżnicowania pod względem monitorowania w poszczególnych państwach członkowskich. ·W 2021 r. większość transakcji, w przypadku których zgłoszono decyzję, zatwierdzono bez żadnych warunków (73 %, w pierwszym sprawozdaniu było to 79 %). ·23 % rozstrzygniętych spraw wiązało się z zastosowaniem środków łagodzących (co stanowi znaczny wzrost w porównaniu z ostatnim sprawozdaniem – 12 %). ·Tylko 1 % transakcji zostało zablokowanych przez państwa członkowskie (w porównaniu z ich nieco większą liczbą w pierwszym sprawozdaniu, tj. 2 %), co potwierdza, że Unia Europejska pozostaje otwarta na bezpośrednie inwestycje zagraniczne i że państwa członkowskie odrzucają jedynie przypadki, które stanowią bardzo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego.



ROZDZIAŁ 4 – MECHANIZM WSPÓŁPRACY UE W ZAKRESIE MONITOROWANIA BIZ 1.Powiadomienia i inne działania podjęte na podstawie rozporządzenia w sprawie monitorowania BIZ W rozdziale 3 podsumowano poziom działań w zakresie monitorowania na szczeblu krajowym. Obejmuje on inwestycje zaobserwowane w ramach narzędzie stosowanego na szczeblu krajowym, które spełniają warunki objęcia ich monitorowaniem na podstawie rozporządzenia w sprawie BIZ. W 2021 r. 13 państw członkowskich przedłożyło łącznie 414 powiadomień na podstawie art. 6 rozporządzenia w sprawie monitorowania BIZ, w porównaniu z 11 państwami członkowskimi w okresie objętym pierwszym sprawozdaniem rocznym z monitorowania BIZ. Za ponad 85 % tych powiadomień odpowiadało pięć państw członkowskich, a mianowicie Austria, Francja, Niemcy, Włochy i Hiszpania. Transakcje będące przedmiotem powiadomienia różnią się znacznie pod względem sektora docelowych inwestycji, pochodzenia ostatecznego inwestora oraz wartości transakcji. Pięć sektorów, których dotyczyła największa liczba transakcji, to ICT, przemysł wytwórczy, działalność finansowa, handel hurtowy i detaliczny oraz budownictwo (w pierwszym sprawozdaniu rocznym „budownictwo” włączono do kategorii „inne”). Pierwsze trzy miejsca zajęły te same sektory, co w pierwszym sprawozdaniu rocznym, lecz w innej kolejności.

Źródło: powiadomienia ze strony państw członkowskich. Biorąc pod uwagę wartość transakcji, większości transakcji opiewała na mniej niż 500 mln EUR. Jednakże w podziale na przedziały kwotowe najwięcej transakcji, tj. 34 %, mieściło się w przedziale powyżej 500 mln EUR. Źródło: powiadomienia ze strony państw członkowskich. Transakcje będące przedmiotem powiadomienia mają szeroki zakres pod względem wartości, przy czym najniższa wartość transakcji wynosi 1 EUR, a najwyższa – około 29-31 mld EUR. W rozporządzeniu w sprawie monitorowania BIZ przewidziano, że ocena transakcji BIZ odbywa się na dwóch możliwych etapach. Wszystkie transakcje będące przedmiotem powiadomienia są oceniane w ramach etapu 1, przy czym jedynie ograniczona liczba transakcji przechodzi do etapu 2. Etap 2 zakłada bardziej szczegółową ocenę przypadków, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w więcej niż jednym państwie członkowskim lub stwarzać ryzyko dla projektów lub programów leżących w interesie Unii. Sprawy z etapu 2 mogłyby ostatecznie zostać zakończone wydaniem przez Komisję Europejską opinii w danej sprawie.



Spośród 414 spraw będących przedmiotem powiadomienia 86 % zostało zamkniętych przez Komisję Europejską na etapie 1, a pozostałe 11 % spraw (14 % w poprzednim sprawozdaniu) skierowano do etapu 2 i zwrócono się do powiadamiającego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje. 3 % tych spraw było nadal w toku w dniu daty granicznej niniejszego sprawozdania, tj. nie zostały one jeszcze zamknięte na etapie 1 lub 2. Dodatkowe informacje wymagane przez Komisję Europejską w momencie otwarcia etapu 2 różnią się znacznie w zależności od konkretnej transakcji oraz szczegółowości i jakości informacji uzasadniających powiadomienie. Wymagane informacje zazwyczaj obejmują co najmniej jeden z następujących elementów: dane dotyczące produktów lub usług spółki przejmowanej; możliwa klasyfikacja produktów podwójnego zastosowania; klienci, alternatywni dostawcy i udziały w rynku; wpływ inwestora na spółkę przejmowaną po dokonaniu transakcji; portfel własności intelektualnej i działalność badawczo-rozwojowa spółki przejmowanej oraz dodatkowe cechy charakterystyczne inwestora i jego strategia. Informacje te są wymagane w celu lepszej oceny krytycznego charakteru celu lub potencjalnych zagrożeń stwarzanych przez inwestora. Głównymi sektorami rozpatrywanymi w ramach etapu 2 były: przemysł wytwórczy, technologie informacyjno-komunikacyjne i działalność finansowa. 76 % wszystkich spraw w ramach etapu 2 dotyczyło przemysłu wytwórczego i technologii informacyjno-komunikacyjnych. Wartość odnosząca się do sektora ICT wzrosła dość gwałtownie z 17 % w poprzednim sprawozdaniu do 32 % w obecnym sprawozdaniu. Wykres 11 – Główne sektory pod względem spraw z 2021 r. objętych etapem 2 Jeśli chodzi o sektor znajdujący się na pierwszym miejscu – przemysł wytwórczy – obejmuje on infrastrukturę krytyczną lub technologie krytyczne, tj. obronność, przemysł lotniczy i kosmiczny, energetykę, zdrowie (w tym farmaceutykę) i urządzenia półprzewodnikowe. Prawie połowa zgłoszeń w tym sektorze (45 %) dotyczy obronności oraz przemysłu lotniczego i kosmonautycznego.

47 spraw objętych etapem 2 przypadało na dziewięć państw członkowskich. W przypadku wszystkich spraw objętych etapem 2 średni czas przekazania przez państwa członkowskie wymaganych informacji wynosił 22 dni kalendarzowe (w porównaniu z 31 dniami kalendarzowymi w pierwszym sprawozdaniu), przy czym przedział czasu, w którym przekazywano informacje, wynosił od 3 do 101 dni (w porównaniu z 2–101 dni kalendarzowych w pierwszym sprawozdaniu). W rozporządzeniu w sprawie BIZ nie określono dokładnych terminów, w których państwa członkowskie muszą udzielić odpowiedzi, ale terminy przewidziane w rozporządzeniu zostają zawieszone do czasu otrzymania pełnych informacji. Jeśli chodzi o pochodzenie ostatecznego inwestora, w 414 sprawach będących przedmiotem powiadomień przekazanych Komisji Europejskiej w 2021 r. pięć głównych krajów pochodzenia to Stany Zjednoczone, Zjednoczone Królestwo, Chiny, Kajmany i Kanada. Rosja odpowiadała za mniej niż 1,5 % spraw, a Białoruś – 0,2 %. Spośród wszystkich spraw będących przedmiotem powiadomienia w 2021 r. 28 % (w porównaniu z 29 % w pierwszym sprawozdaniu) stanowiło transakcje BIZ obejmujące wiele jurysdykcji, ponieważ dotyczyły one kilku państw członkowskich (i zostały przez nie zgłoszone). Trzy główne sektory, do których odnosiły się takie powiadomienia, to przemysł wytwórczy, handel hurtowy i detaliczny oraz działalność finansowa. Tabela – Transakcje BIZ obejmujące wiele jurysdykcji i główne sektory ICT 39 % Przemysł wytwórczy 20 % Handel hurtowy i detaliczny 11 % Działalność finansowa 9 % Inne 32 % Poza wszystkimi sprawami będącymi przedmiotem powiadomienia zgodnie z art. 6 rozporządzenia w 2021 r. Komisja Europejska nie skorzystała z art. 7 rozporządzenia (wcześniej jednak z niego korzystała, jak stwierdzono w pierwszym sprawozdaniu). Art. 7 umożliwia Komisji Europejskiej monitorowanie z urzędu inwestycji, o których dowiaduje się ona, że dotyczą państwa członkowskiego, oraz niezależnie od tego, czy dane państwo członkowskie posiada własny mechanizm monitorowania, czy też nie. Jeżeli chodzi o przyjmowanie opinii Komisji zgodnie z art. 6, 7 lub 8 rozporządzenia, opinie takie pozostają poufne zgodnie z art. 10 rozporządzenia. W związku z tym w niniejszym sprawozdaniu nie można publikować żadnych informacji na temat poszczególnych opinii. Opinie zostały wydane w mniej niż 3 % wszystkich spraw będących przedmiotem powiadomienia (taka sama liczba jak w pierwszym sprawozdaniu rocznym) i są wydawane tylko wtedy, gdy wymagają tego okoliczności sprawy, w szczególności profil ryzyka przedstawiony przez inwestora oraz krytyczny charakter celu inwestycyjnego. W przypadku wydania opinii wszelkie zalecane środki ograniczające ryzyko są proporcjonalne i specyficzne dla zidentyfikowanego ryzyka i krytycznego charakteru. Opinie Komisji mogą również polegać na wymianie istotnych informacji z monitorującym państwem członkowskim, a także mogą zawierać sugestie potencjalnych środków ograniczających ryzyko w celu przeciwdziałania stwierdzonemu zagrożeniu. Decyzja w sprawie transakcji będzie ostatecznie należeć do państwa członkowskiego, w którym ma miejsce inwestycja, przy czym państwo to powinno uwzględnić wszelkie opinie Komisji.