KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 8.2.2022 COM(2022) 46 final 2022/0032(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające ramy dotyczące środków na rzecz wzmocnienia europejskiego ekosystemu półprzewodników (akt w sprawie czipów) (Tekst mający znaczenie dla EOG)



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Czipy półprzewodnikowe mają kluczowe znaczenie dla gospodarki cyfrowej. Dzięki nim mogą działać produkty cyfrowe: od smartfonów i samochodów, przez kluczowe rozwiązania i elementy infrastruktury wykorzystywane w opiece zdrowotnej, w sektorze energii, komunikacji i automatyzacji, aż po większość innych sektorów przemysłu. Mają również kluczowe znaczenie dla technologii przyszłości, w tym sztucznej inteligencji (AI) oraz łączności 5G/6G. Bez czipów nie ma cyfryzacji. W minionym roku Europa doświadczyła zakłóceń w dostawach czipów, które doprowadziły do niedoborów w wielu sektorach gospodarki oraz do potencjalnie poważnych konsekwencji społecznych. Takie zakłócenia dostaw grożą wielu europejskim sektorom – w tym sektorowi motoryzacyjnemu, energetycznemu, łączności i zdrowia oraz sektorom strategicznym, takim jak sektor obronny, bezpieczeństwa i kosmiczny. Jednocześnie na rynku zaczynają pojawiać się fałszywe czipy, które zagrażają bezpieczeństwu urządzeń i systemów elektronicznych. Aktualny kryzys ujawnił słabości strukturalne europejskich łańcuchów wartości. Globalny niedobór półprzewodników rzucił światło na zależność Europy od dostaw pochodzących z ograniczonej liczby przedsiębiorstw i lokalizacji oraz na jej podatność na ograniczenia wywozowe nakładane przez państwa trzecie i inne zakłócenia w obecnym kontekście geopolitycznym. Dodatkowo zależność tę potęgują ekstremalnie wysokie bariery wejścia i kapitałochłonność tego sektora. Na przykład czipy o największej wydajności obliczeniowej wymagają precyzji produkcyjnej rzędu kilku nanometrów (nm). Budowa zakładów, w których może odbywać się taka produkcja, wiąże się z początkową inwestycją w wysokości co najmniej 15 mld EUR i potrzeba trzech lat, aby osiągnąć gotowość produkcyjną umożliwiającą odpowiednią wydajność. Wydatki potrzebne do zaprojektowania takich czipów mogą wahać się od 0,5 mld EUR do sporo ponad 1,0 mld EUR. Intensywność badań i rozwoju w tym sektorze jest wysoka i wynosi ponad 15 %. Aktualnie podmioty europejskie inwestują głównie w badania i rozwój, ale nie inwestują wystarczająco w przenoszenie ich wyników na korzyści przemysłowe. Takie badania i rozwój są kluczowym czynnikiem umożliwiającym miniaturyzację w technologiach półprzewodnikowych wymaganą do produkcji nowej generacji wydajnych obliczeniowo czipów. W Europie siedzibę mają światowej klasy organizacje badawczo-technologiczne. Wiele wyników europejskich badań i rozwoju jest jednak wykorzystywanych w przemyśle poza Unią. Unia ma silną pozycję w projektowaniu komponentów półprzewodników na potrzeby urządzeń energoelektronicznych, urządzeń wykorzystujących częstotliwości radiowe i urządzeń analogowych, czujników oraz mikrokontrolerów, które są obecnie powszechnie stosowane w przemyśle motoryzacyjnym i wytwórczym. Jej pozycja jest słabsza, jeśli chodzi o projektowanie logiki cyfrowej (procesorów i pamięci), która w obliczu coraz bardziej wszechobecnych danych, sztucznej inteligencji i łączności staje się niezbędna. Unia jest również w bardzo dobrej sytuacji, jeśli chodzi o materiały i sprzęt potrzebne do prowadzenia dużych zakładów produkujących czipy, a wiele przedsiębiorstw odgrywa kluczową rolę w łańcuchu dostaw. Posiada silne i zróżnicowane sektory użytkowników przemysłowych, np. motoryzacja, automatyka przemysłowa, opieka zdrowotna, energia, łączność itp. Współpraca w ramach łańcucha wartości jest jednak słaba. Łączny globalny udział Unii w rynku półprzewodników wynosi 10 % pod względem wartości, co stanowi wartość absolutnie niedorównującą jej znaczeniu gospodarczemu. Mimo swojej mocnej pozycji na świecie w dziedzinie produkcji materiałów i sprzętu, Unia jest silnie uzależniona od dostawców z państw trzecich w kwestii projektowania, produkcji, umieszczania w obudowie, testowania i montażu czipów. Dziś półprzewodniki znajdują się w centrum silnych interesów geostrategicznych i globalnego wyścigu technologicznego. Państwa pragną zabezpieczyć swoje dostawy najbardziej zaawansowanych czipów, ponieważ będą one warunkować ich zdolność do podejmowania działań (pod względem gospodarczym, przemysłowym i militarnym) oraz napędzać transformację cyfrową. We wszystkich najważniejszych regionach świata dokonuje się znacznych inwestycji i wdraża się środki wsparcia na rzecz innowacji i wzmacniania potencjału produkcyjnego. Unia dysponuje odpowiednimi zasobami, aby stać się liderem przemysłowym na rynku czipów przyszłości. Jej celem jest podwojenie swojego obecnego udziału w światowej produkcji do poziomu 20 % wartości do 2030 r. Cel ten nie polega wyłącznie na ograniczeniu zależności, ale również na wykorzystaniu możliwości gospodarczych, jako że zgodnie z przewidywaniami globalny rynek półprzewodników ma wzrosnąć dwukrotnie przed końcem tego dziesięciolecia, zwiększając tym samym konkurencyjność ekosystemu półprzewodników i szerzej pojętego przemysłu dzięki innowacyjnym produktom dla obywateli Unii. Pojawiają się nowe tendencje i możliwości rynkowe. Przedsiębiorstwa produkujące półprzewodniki coraz częściej projektują personalizowane czipy we współpracy z przedsiębiorstwami będącymi ich użytkownikami końcowymi w celu zwiększenia wydajności systemów przez optymalizację sprzętu i oprogramowania. Sztuczna inteligencja, chmura brzegowa i transformacja cyfrowa sektorów przemysłowych oferują nowe możliwości związane z przyszłą konkurencyjnością europejskiej technologii i wiodącą rolą Europy w przemyśle. Technologia jednak stale się rozwija. Zgodnie z prawem Moore’a zjawisko miniaturyzacji postępuje w kierunku stosowania generacji technologii charakteryzujących się coraz mniejszym wymiarem w głównych technologiach procesu (FinFET i FDSOI), a dodatkowo istnieje duże zapotrzebowanie na bardziej energooszczędne rozwiązania zapewniające zrównoważony charakter stale rosnącego śladu związanego z tym procesem. Powstające paradygmaty obliczeniowe, takie jak obliczenia neuromorficzne i technologie kwantowe, są obiecującymi technologiami, jeśli chodzi o nowe obszary zastosowań. Nowe materiały, takie jak węglik krzemu (SiC) i azotek galu (GaN), są niezbędne do zarządzania energią, np. do optymalnego wykorzystania mocy baterii, w szczególności w przypadku wszelkiego rodzaju pojazdów elektrycznych i produkcji energii odnawialnej. Niniejsze uzasadnienie towarzyszy wnioskowi dotyczącemu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego ramy dotyczące środków na rzecz wzmocnienia ekosystemu półprzewodników w Unii (akt w sprawie czipów). Niniejszy wniosek służy realizacji zobowiązań politycznych zaciągniętych przez przewodniczącą Ursulę von der Leyen, która w swoim orędziu o stanie Unii z 2021 r. ogłosiła cel polegający na stworzeniu wspólnie nowoczesnego europejskiego ekosystemu układów scalonych, obejmującego także ich produkcję. Leżącą u podstaw wniosku wizję strategiczną dotyczącą wzmocnienia europejskiego ekosystemu półprzewodników wyjaśniono w komunikacie towarzyszącym. Aby zrealizować tę wizję, opracowano europejską strategię w zakresie czipów, skoncentrowaną na pięciu celach strategicznych: ·Europa powinna wzmocnić swoje przywództwo w dziedzinie badań naukowych i technologii; ·Europa powinna zwiększać i wzmacniać swoją własną zdolność do wprowadzania innowacji w zakresie projektowania, produkcji i umieszczania w obudowie zaawansowanych czipów i przekształcać je w produkty komercyjne;

·Europa powinna ustanowić odpowiednie ramy zapewniające możliwość istotnego zwiększenia jej zdolności produkcyjnej do 2030 r.; ·Europa powinna rozwiązać problem poważnego niedoboru wykwalifikowanej siły roboczej, przyciągać nowe talenty i wspierać proces budowania wykwalifikowanej siły roboczej; ·Europa powinna wypracować dogłębne zrozumienie globalnych łańcuchów dostaw półprzewodników. Zadaniem wniosku jest osiągnięcie celu strategicznego polegającego na zwiększeniu odporności ekosystemu półprzewodników w Europie i zwiększeniu europejskiego udziału w światowym rynku. Ma on również na celu ułatwienie wczesnego wdrażania nowych czipów przez przemysł europejski i zwiększenie jego konkurencyjności. Aby to osiągnąć, Europa musi przyciągnąć inwestycje w innowacyjne zakłady produkcyjne i dysponować wykwalifikowaną siłą roboczą, lecz również być w stanie projektować i produkować najbardziej zaawansowane czipy, które będą definiować rynki jutra, oraz rozwinąć swoje zdolności, a także mieć możliwość testowania innowacyjnych projektów i tworzenia ich prototypów za pomocą linii pilotażowych w ścisłej współpracy z wertykalnymi sektorami przemysłowymi. Kroki te są niezbędne, ale nie będą wystarczające, jeśli Unia nie zapewni sobie analitycznej zdolności do zwiększania wiedzy decydentów na temat łańcucha wartości i nie będzie w stanie wykorzystać swoich zwiększonych zdolności na rzecz wspólnego interesu jednolitego rynku w razie kryzysu. Celem nie jest samowystarczalność – jest ona niemożliwa do osiągnięcia. Musimy wzmocnić nasze atuty, rozwinąć nowe mocne strony i współpracować z państwami trzecimi w łańcuchu dostaw, w ramach którego utrzymają się silne współzależności. Jeżeli chodzi o osiągnięcie tych celów, wniosek spełni następujące funkcje: ·Ustanowienie inicjatywy „Czipy dla Europy” w celu wspierania budowania zdolności technologicznych na dużą skalę oraz innowacji w całej Unii, aby umożliwić rozwój i wykorzystanie najnowocześniejszych technologii półprzewodnikowych i kwantowych nowej generacji, które wzmocnią unijne zdolności i umiejętności w zakresie zaawansowanego projektowania, integracji systemów i potencjału produkcyjnego czipów, ze szczególnym uwzględnieniem przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up (filar 1 „Inicjatywa »Czipy dla Europy«”). W szczególności inicjatywa umożliwi zbudowanie wirtualnej platformy projektowej w celu wzmocnienia europejskich zdolności w zakresie projektowania, która to platforma będzie dostępna na otwartych, niedyskryminujących i przejrzystych zasadach. Platforma będzie stymulowała szeroko zakrojoną współpracę między społecznościami użytkowników a przedsiębiorstwami zajmującymi się projektowaniem, przedsiębiorstwami typu start-up, MŚP, dostawcami praw własności intelektualnej i narzędzi, projektantami i organizacjami badawczo-technologicznymi oraz będzie integrowała istniejące i nowe bazy projektowe z rozszerzonymi bibliotekami i narzędziami z zakresu EDA. Inicjatywa będzie stanowić wsparcie dla linii pilotażowych zapewniających środki podmiotom zewnętrznym na otwartych, przejrzystych i niedyskryminujących zasadach w celu testowania, zatwierdzania i dalszego opracowywania ich projektów produktu. Stworzenie nowych, zaawansowanych linii pilotażowych przygotuje nas na potencjał produkcyjny nowej generacji i jego walidację. Ponadto inicjatywa przyczyni się do budowania zaawansowanych zdolności technologicznych i możliwości w zakresie inżynierii w celu przyspieszenia innowacyjnego rozwoju czipów kwantowych, np. w postaci bibliotek projektu na potrzeby czipów kwantowych, linii pilotażowych i ośrodków testowo-doświadczalnych. Inicjatywa pozwoli wesprzeć sieć centrów kompetencji w całej Unii, które zapewnią wiedzę specjalistyczną zainteresowanym stronom, w tym małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) będącym użytkownikami końcowymi, przedsiębiorstwom typu start-up oraz sektorom wertykalnym, i pozwolą rozwijać ich umiejętności. Centra kompetencji ułatwią otwarty, przejrzysty i niedyskryminujący dostęp do infrastruktury projektowej i linii pilotażowych oraz ich skuteczne wykorzystanie. Staną się one magnesami przyciągającymi innowacje i nowe, wysoce wykwalifikowane talenty. Oprócz inicjatywy działania ukierunkowane na poprawę dostępu do finansowania dłużnego i kapitału własnego w łańcuchu wartości półprzewodników, zwane łącznie „Funduszem na rzecz Czipów”, powinny wspierać rozwój dynamicznego i odpornego ekosystemu półprzewodników poprzez zapewnienie możliwości zwiększenia dostępności środków finansowych na rzecz wspierania rozwoju przedsiębiorstw typu start-up, przedsiębiorstw scale-up oraz MŚP, a także inwestycji w całym łańcuchu wartości, w tym inwestycji na rzecz przedsiębiorstw w łańcuchach wartości półprzewodników, potencjalnie w ramach działań łączonych przewidzianych w inicjatywie. ·Utworzenie ram zapewniających bezpieczeństwo dostaw dzięki przyciąganiu inwestycji i zwiększaniu zdolności produkcyjnych w zakresie produkcji półprzewodników, a także zaawansowanej technologii umieszczania w obudowie, testowania i montażu za pośrednictwem pierwszych w swoim rodzaju zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk (filar 2 „Bezpieczeństwo dostaw”). W szczególności we wniosku określono kryteria dotyczące ułatwiania realizacji konkretnych projektów, które przyczyniają się do bezpieczeństwa dostaw półprzewodników w Unii. W tym celu wyróżniono dwa typy zakładów pierwszych w swoim rodzaju, tj. zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk. Jeżeli wniosek zakładu o uznanie go za jeden z dwóch typów pierwszych w swoim rodzaju zakładów zostanie przyjęty, zgodnie z niniejszym wnioskiem państwa członkowskie mają obowiązek zapewnienia skutecznego rozpatrzenia wniosków administracyjnych związanych z planowaniem, budową i funkcjonowaniem uznanego zakładu pierwszego w swoim rodzaju. W odpowiedzi na zwiększające się zapotrzebowanie na łańcuchy dostaw charakteryzujące się cyberodpornością Komisja będzie pracować z państwami członkowskimi i podmiotami prywatnymi nad określeniem wymogów sektorowych dotyczących zaufanych czipów w celu ustanowienia wspólnych standardów i wspólnej certyfikacji, a także wspólnych wymogów dotyczących zamówień, które w stosownych przypadkach mają zostać opracowane przy wsparciu europejskich organizacji normalizacyjnych z uwzględnieniem zasad nowych ram legislacyjnych dotyczących oceny zgodności i nadzoru rynku. ·Ustanowienie mechanizmu koordynacji między państwami członkowskimi a Komisją na rzecz wzmocnienia współpracy z państwami członkowskimi i wśród państw członkowskich, monitorowania dostaw półprzewodników, szacowania popytu, przewidywania niedoborów, uruchamiania etapu kryzysowego i działania za pomocą specjalnego zestawu środków (filar 3 „Monitorowanie i reagowanie kryzysowe”). •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Niniejszy wniosek jest spójny z tym, jak Komisja postrzega swoją ogólną wizję cyfrową, swoje cele cyfrowe i możliwości przeprowadzenia do 2030 r. udanej transformacji cyfrowej Unii Europejskiej, jak zaprezentowano w komunikacie Komisji „Cyfrowy kompas na 2030 r.: europejska droga w cyfrowej dekadzie” („komunikat w sprawie cyfrowego kompasu”) oraz w późniejszym wniosku Komisji dotyczącym programu polityki „Droga ku cyfrowej dekadzie”, ze szczególnym uwzględnieniem półprzewodników. Niniejszy wniosek ma pomóc wyposażyć Unię w zdolności potrzebne do osiągnięcia jej celu na 2030 r. Niniejszy wniosek jest spójny z komunikatem Komisji zawierającym aktualizację nowej strategii przemysłowej z 2020 r. z maja 2021 r., w którym określono obszary strategicznych zależności, które mogą prowadzić do podatności na zagrożenia takie jak niedobory dostaw. Wniosek dotyczy wyzwań związanych z projektowaniem, produkcją, integracją z obudową, testowaniem i montażem wskazanych we wspomnianym komunikacie i w towarzyszącym dokumencie roboczym służb Komisji. W komunikacie tym zapowiedziano zawarcie sojuszu przemysłowego na rzecz procesorów i technologii półprzewodnikowych („sojusz”) mającego na celu określenie luk w produkcji czipów oraz postępów technologicznych koniecznych, aby przedsiębiorstwa i organizacje mogły się rozwijać, stymulowanie konkurencyjności przedsiębiorstw, zwiększenie suwerenności cyfrowej Europy oraz zaspokojenie popytu na nową generację bezpiecznych, energooszczędnych i wydajnych czipów i procesorów. W kontekście niniejszego rozporządzenia sojusz odegra rolę doradczą. Niniejszy wniosek jest również spójny ze strategią normalizacyjną Komisji oraz z rocznym programem prac Unii w zakresie normalizacji europejskiej na 2022 r. przyjętymi 2 lutego 2022 r. Przewidziano w nich opracowanie norm w zakresie certyfikacji czipów pod kątem bezpieczeństwa, autentyczności i wiarygodności. Niniejszy wniosek uwzględnia również cele obserwatorium technologii krytycznych, którego zadaniem jest pomoc w określeniu obecnych i ewentualnych przyszłych strategicznych zależności cyfrowych Unii oraz przyczynienie się do wzmocnienia jej suwerenności cyfrowej.

Niniejszy wniosek jest ukierunkowany na typowe dla poszczególnych sektorów, unikalne wyzwania związane z łańcuchem dostaw półprzewodników i stanowi odrębną inicjatywę względem „instrumentu nadzwyczajnego jednolitego rynku”, który Komisja zapowiedziała w swojej zaktualizowanej strategii przemysłowej. Niniejszy wniosek przyczynia się do wdrażania deklaracji w sprawie europejskiej inicjatywy dotyczącej procesorów i technologii półprzewodnikowych podpisanej przez 22 państwa członkowskie 7 grudnia 2020 r. W deklaracji 22 państwa członkowskie uzgodniły, ze podejmą „szczególne starania w celu wzmocnienia ekosystemu półprzewodników oraz zwiększenia obecności przemysłu w całym łańcuchu dostaw”. Państwa członkowskie zgodziły się również co do tego, że należy „dążyć do wypracowania wspólnych standardów oraz, w stosownych przypadkach, mechanizmów certyfikacji zaufanych rozwiązań elektronicznych, a także do przyjęcia wspólnych wymogów w zakresie pozyskiwania bezpiecznych czipów i systemów wbudowanych, które mają zostać wykorzystane do zastosowań bazujących na technologii czipowej lub wykorzystujących tę technologię w znacznym stopniu”. Niniejszy wniosek jest zgodny z tymi trzema celami. Ponadto wniosek jest zgodny z niedawnym komunikatem „Polityka konkurencji gotowa na nowe wyzwania”, w którym Komisja przyznaje, że może „rozważyć zatwierdzenie wsparcia publicznego w celu wyeliminowania ewentualnych luk w finansowaniu w ekosystemie półprzewodników na potrzeby ustanowienia – w szczególności – pierwszych w Unii europejskich zakładów, na podstawie art. 107 ust. 3 TFUE. Taka pomoc musiałaby być uzależniona od solidnych zabezpieczeń celem upewnienia się, że pomoc jest niezbędna, odpowiednia i proporcjonalna, nieuzasadnione zakłócenia konkurencji są ograniczone do minimum, a korzyści są szeroko współdzielone i nie wiążą się z dyskryminacją w ramach europejskiej gospodarki”. Inicjatywa „Czipy dla Europy” pozwoli na połączenie zasobów Unii, państw członkowskich i państw trzecich powiązanych z istniejącymi programami unijnymi, a także sektora prywatnego. Działania w ramach inicjatywy „Czipy dla Europy” zostaną wdrożone głównie poprzez Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Czipów, tj. zmienione dotychczasowe Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Kluczowych Technologii Cyfrowych pod nową nazwą. Wspólne Przedsięwzięcie zapewnia obecnie szeroko zakrojone wsparcie dla badań, rozwoju technologii i innowacji realizowanych przez przemysł w dziedzinie podzespołów i układów elektronicznych oraz powiązanych technologii z zakresu oprogramowania i systemów. Działania te staną się częścią inicjatywy „Czipy dla Europy”. Inicjatywa „Czipy dla Europy” stanowi kontynuację i uzupełnienie pięciu celów szczegółowych przewidzianych w programie „Cyfrowa Europa”, które wspierają budowanie potencjału cyfrowego w kluczowych dziedzinach cyfrowych, w których technologia półprzewodnikowa jest podstawą zwiększenia wydajności, w tym w dziedzinie obliczeń wielkiej skali, sztucznej inteligencji i cyberbezpieczeństwa, a także wspierają rozwój umiejętności oraz tworzenie centrów innowacji cyfrowych. Za sprawą celu szczegółowego nr 6, który powinien koncentrować się pod względem tematycznym na technologiach półprzewodnikowych, inicjatywa „Czipy dla Europy” umożliwi inwestycję w budowanie zdolności celem wzmocnienia zdolności w zakresie zaawansowanych badań, projektowania, produkcji i integracji systemów w ramach najnowocześniejszych technologii półprzewodnikowych nowej generacji. Dodatkowo inicjatywa „Czipy dla Europy” stanowi kontynuację i uzupełnienie programu „Horyzont Europa”, który zapewnia wsparcie na rzecz badań, rozwoju technologii i innowacji realizowanych przez środowisko akademickie w dziedzinie półprzewodników. Działania w ramach inicjatywy będą dotyczyć głównie wspierania inwestycji w transgraniczne i ogólnodostępne infrastruktury na potrzeby badań, rozwoju i innowacji stworzone w Unii w celu umożliwienia rozwoju technologii półprzewodnikowych w całej Europie. Nowe technologie półprzewodnikowe opracowane dzięki działaniom w zakresie badań naukowych i innowacji wspieranym w ramach programu „Horyzont Europa” mogą być z czasem przejmowane i wykorzystywane w ramach tych części inicjatywy „Czipy dla Europy”, które dotyczą budowania zdolności. Z kolei zdolności technologiczne stworzone w ramach inicjatywy będą udostępniane społeczności skupiającej naukowców zajmujących się badaniami naukowymi i innowacjami, w tym na potrzeby działań wspieranych w ramach programu „Horyzont Europa”. Niniejszy wniosek przedstawia się w świetle możliwości oferowanych przez Program InvestEU oraz znacznego wkładu w transformację cyfrową zapewnionego przez Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, w przypadku którego co najmniej 20 % środków musi przyczyniać się do osiągania celów cyfrowych. Niniejszy wniosek jest również spójny ze strategią w zakresie unii bezpieczeństwa. Aby przyspieszyć wdrażanie działań, w inicjatywie „Czipy dla Europy” przewidziano nowy instrument prawny – Europejskie Konsorcjum na rzecz Infrastruktury Czipów, utworzone specjalnie celem uproszczenia i zorganizowania stosunków prawnych między prywatnymi i publicznymi członkami konsorcjum, w tym w szczególności organizacjami badawczo-technologicznymi, oraz celem zapewnienia zorganizowanego dialogu z Komisją na potrzeby wdrażania działań w ramach inicjatywy. Ten nowy instrument prawny jest dobrowolny i uzupełnia zestaw narzędzi Unii składający się z różnych innych instrumentów prawnych, w tym z konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury cyfrowej15, które umożliwiają łączenie finansowania z państw członkowskich, budżetu Unii i inwestycji prywatnych. Tworząc publiczno-prywatne konsorcjum na potrzeby wdrażania działań w ramach inicjatywy, podmioty prawne będą mogły wybrać te spośród dostępnych unijnych instrumentów prawnych, które lepiej odpowiadają konkretnemu celowi, składowi i konfiguracji danego konsorcjum. Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Czipów, którego zadaniem jest ogólne wdrożenie niektórych działań w ramach tej inicjatywy, może na warunkach przewidzianych w art. 134 wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2021/2085 ustanawiające wspólne przedsięwzięcia w ramach programu „Horyzont Europa” w odniesieniu do Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Czipów zakładać wdrożenie niektórych działań wyłącznie przez podmioty prawne współpracujące w ramach konsorcjum, które może mieć strukturę Europejskiego Konsorcjum na rzecz Infrastruktury Czipów lub jakiegokolwiek innego unijnego instrumentu prawnego dostępnego na potrzeby utworzenia konsorcjum. •Spójność z innymi politykami Unii Proponowane środki mogą wesprzeć niektóre z głównych polityk Unii, takie jak Zielony Ład. Zastosowanie technologii półprzewodnikowych – i ogólnie technologii cyfrowych – znacznie ułatwia transformację w stronę modelu zrównoważonego, a także może prowadzić do powstania nowych produktów oraz skuteczniejszych i bardziej efektywnych sposobów pracy przyczyniających się do osiągania celów przewidzianych w Zielonym Ładzie. Zakłócenia dostaw półprzewodników i zależności od innych regionów mogą spowolnić transformację w stronę modelu zrównoważonego w europejskich sektorach korzystających z rozwiązań cyfrowych. Aby rozwiązać problem zakłóceń i zależności, wniosek ma na celu wzmocnienie europejskiej zdolności produkcyjnej w zakresie półprzewodników. W stosownych przypadkach zakłady powinny być w pełni zgodne z wymogami wynikającymi z przepisów Unii, takimi jak wymogi związane z oceną oddziaływania na środowisko, emisjami do powietrza, wody i gleby, w tym z ryzykiem awarii przemysłowych i przeciwdziałaniem im, oraz powinny mieć na celu zapewnienie wysokiej efektywności energetycznej oraz efektywnego gospodarowania zasobami i wodą. Wzmocnienie zdolności produkcyjnej wymaga szybkiego utworzenia zakładów produkujących półprzewodniki, które w stosownych przypadkach można wyjątkowo uznać za leżące w nadrzędnym interesie publicznym na potrzeby odstępstw w procedurach wydawania pozwoleń, w tym w przypadku niektórych ocen oddziaływania na środowisko, pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków przewidzianych w mających zastosowanie przepisach. Jednocześnie koncepcja „pierwszy w swoim rodzaju” obejmuje ewentualną kwalifikację również opartą na przewidywanej efektywności energetycznej i środowiskowej. Technologie cyfrowe – zarówno przy produkcji, jak i użytkowaniu – mają swój własny ślad środowiskowy związany m.in. z uwalnianiem fluorowanych gazów cieplarnianych podczas produkcji oraz znacznym zużyciem energii na potrzeby ich produkcji i podczas ich użytkowania. Sektor technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) odpowiada za 5–9 % łącznego globalnego zużycia energii i za ponad 2 % wszystkich emisji. W 2018 r. ośrodki przetwarzania danych odpowiadały za 2,7 % zapotrzebowania na energię w Unii, a jeżeli obecna tendencja rozwojowa się utrzyma, do 2030 r. będą odpowiadały za 3,21 %. Należy ograniczyć to zużycie energii. Wniosek, a w szczególności tworzenie baz projektowych i linii pilotażowych w ramach filaru 1, doprowadzi do zaprojektowania, przetestowania i zatwierdzenia nowych procesorów o małej mocy. Procesory stanowią kluczowe komponenty serwerów obsługujących obliczenia w ośrodkach przetwarzania danych. Większe ośrodki przetwarzania danych zawierają miliony takich serwerów, a ulepszenia w kwestii zużycia energii przez procesory mogą mieć znaczący wpływ na ogólne zużycie energii przez ośrodek przetwarzania danych. Takie czipy o małym śladzie energetycznym przyczyniają się również do zajmowania przez Unię pozycji lidera w dziedzinie zrównoważonych technologii cyfrowych. Niniejszy wniosek przyczynia się do osiągania celów tych części pakietu „Gotowi na 55”, które koncentrują się na promowaniu czystszych ekologicznie pojazdów i czystych paliw w sposób technologicznie neutralny. Zmiana norm emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych i samochodów dostawczych ma na celu dalsze ograniczenie emisji gazów cieplarnianych przez te pojazdy, zapewniając jasną i realistyczną ścieżkę prowadzącą do mobilności bezemisyjnej. Już teraz gwałtownie wzrasta wśród konsumentów popyt na pojazdy bezemisyjne, takie jak pojazdy z napędem elektrycznym. Pojazdy z napędem elektrycznym zazwyczaj zawierają ponad dwa razy więcej półprzewodników na pojazd niż samochody osobowe z silnikami spalinowymi. Jeśli chodzi o spełnianie przez pojazdy elektryczne rosnących wymogów dotyczących mocy i efektywności energetycznej, na znaczeniu zyskują zaawansowane technologie umieszczania w obudowie. W rezultacie jest to spójne z celami pakietu „Gotowi na 55”. Wniosek jest zgodny z Planem działania dotyczącym gospodarki o obiegu zamkniętym, w którym uznano elektronikę i ICT za kluczowy łańcuch wartości oraz zapowiedziano, że inicjatywa dotycząca urządzeń elektronicznych o zamkniętym cyklu życia będzie uwzględniać „środki regulacyjne dotyczące elektroniki i ICT, w tym telefonów komórkowych, tabletów i laptopów, na podstawie dyrektywy w sprawie ekoprojektu, tak aby urządzenia te były projektowane z myślą o efektywności energetycznej i trwałości, możliwości naprawy, modernizacji, konserwacji, ponownego wykorzystania i recyklingu”. Dłuższe użytkowanie produktów elektronicznych dzięki projektowaniu z myślą o trwałości i usługom modernizacji pozwoli zmniejszyć częstotliwość wymiany i zapotrzebowanie na nowe produkty. Materiały do budowy czipów mogą być odzyskiwane z odpadów elektronicznych; pod względem technicznym możliwy jest na przykład recykling złożonych materiałów półprzewodnikowych, choć obecnie tylko w bardzo małych ilościach. Inicjatywa na rzecz zrównoważonych produktów – w oparciu o rozszerzenie zakresu dyrektywy w sprawie ekoprojektu – zapewni potencjalny mechanizm dla takich wymogów. Komisja bada również liczne możliwości związane z systemami zwrotu i odkupu w przypadku elektroniki użytkowej celem zwiększenia podaży funkcjonalnych urządzeń używanych. Wraz ze wzrostem cyfryzacji i elektryfikacji energooszczędne czipy przyczyniają się również do realizacji innych polityk, w tym polityk dotyczących produkcji, transportu i energii w przemyśle, np. przyszłego planu działania na rzecz cyfryzacji sektora energetycznego. Przewiduje się, że za dziesięć lat popyt na technologie półprzewodnikowe wzrośnie dwukrotnie. Coraz więcej czipów jest wbudowanych w roboty i maszyny produkcyjne – w przemyśle i w rolnictwie, ale również w pojazdach transportowych i innych urządzeniach. Ponieważ celem wniosku jest inteligentne wykorzystanie czipów i innych technologii cyfrowych oraz produkcja bardziej energooszczędnych czipów, jest on spójny z szeregiem polityk sektorowych i przyczynia się do ich realizacji. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Niniejsze rozporządzenie ma dwa odrębne cele szczegółowe, które stanowią istotne elementy jego celu ogólnego, jakim jest ustanowienie spójnych ram na rzecz wzmocnienia unijnego ekosystemu półprzewodników. Pierwszym celem szczegółowym rozporządzenia, który stanowi podstawę filaru 1, jest stworzenie dużych zdolności innowacyjnych i odpowiednich zdolności technologicznych w sektorze półprzewodników, aby przyspieszyć innowacje i dostosować się do nich. Dodatkowo w ramach filarów 2 i 3 rozporządzenie ma na celu zwiększenie odporności i bezpieczeństwa dostaw w Unii w dziedzinie technologii półprzewodnikowych poprzez wspieranie i koordynowanie inwestycji w zaawansowaną produkcję półprzewodników (filar 2) i umożliwianie skoordynowanego monitorowania i reagowania kryzysowego (filar 3).

Odpowiednią podstawę prawną pierwszego celu stanowią art. 173 ust. 3, art. 182 ust. 1 i art. 183 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W art. 173 ust. 3 przewidziano, że Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą oraz po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, mogą zadecydować o szczególnych środkach przeznaczonych na wsparcie działań podjętych w państwach członkowskich w celu zagwarantowania warunków niezbędnych dla konkurencyjności i zdolności innowacyjnych Unii oraz zapewnienia dostosowania przemysłu do zmian strukturalnych wynikających z szybkich cykli innowacji. Ta podstawa prawna, jeśli chodzi o większość działań podejmowanych w ramach inicjatywy, jest właściwa, biorąc pod uwagę, że filar 1 niniejszego rozporządzenia ma na celu przyspieszenie produkcji półprzewodników w przemyśle Unii, wzmocnienie suwerenności w łańcuchu dostaw półprzewodników, zwiększenie potencjału przemysłowego, ułatwienie rozwoju innowacyjnych przedsiębiorstw typu start-up oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), a także zachęcenie do nowych inwestycji w innowacje i rozwój technologiczny. Biorąc pod uwagę szeroko zakrojony zakres inicjatywy, jej podstawą jest również tytuł TFUE „Badania i rozwój technologiczny oraz przestrzeń kosmiczna” (art. 182 ust. 1 i 183). Odpowiednią podstawą prawną drugiego celu w ramach filarów 2 i 3 jest art. 114 TFUE. Filary 2 i 3 niniejszego wniosku mają za zadanie utworzenie zharmonizowanych ram prawnych na potrzeby zwiększenia odporności i bezpieczeństwa dostaw w Unii. Wykorzystanie półprzewodników ma zasadnicze znaczenie dla wielu sektorów gospodarki i funkcji społecznych w Unii, dlatego też odporność dostaw ma zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania rynku wewnętrznego. Wobec tego należy przewidzieć i niezwłocznie usunąć wszelkie zakłócenia dostaw celem zachowania stabilnego funkcjonowania strategicznych sektorów wykorzystania danych. W świetle znacznego wpływu gospodarczego obecnego niedoboru półprzewodników istnieje prawdopodobieństwo, że państwa członkowskie zainicjują środki regulacyjne w celu zaradzenia słabościom strukturalnym sektora, które doprowadziły do aktualnego niedoboru, lub w celu przeciwdziałania przyszłym niedoborom w sytuacjach kryzysowych i łagodzenia ich skutków. Mimo iż takie środki regulacyjne są odpowiednie pod względem uzupełniania braków na poziomie krajowym, mogłyby one wywołać niespójną odpowiedź na potrzebę wzmocnienia odporności i rozwiązywania ewentualnych kryzysów na rynku wewnętrznym, prowadząc do fragmentacji sektora. W celu umożliwienia podjęcia skoordynowanych działań na rzecz budowania odporności konieczne są zharmonizowane przepisy ułatwiające realizację konkretnych projektów, które przyczyniają się do bezpieczeństwa dostaw półprzewodników w Unii (filar 2). Proponowany mechanizm monitorowania i reagowania kryzysowego (filar 3) powinien być jednolity, aby umożliwić skoordynowane podejście do gotowości na wypadek sytuacji kryzysowej w transgranicznym łańcuchu wartości półprzewodników. We wniosku przewiduje się odpowiednią strukturę zarządzania oraz współpracę między państwami członkowskimi na szczeblu unijnym, co zwiększa poziom zaufania, innowacji i rozwoju na rynku wewnętrznym. Art. 114 TFUE jest zatem właściwą podstawą prawną filarów 2 i 3 w celu zapewnienia odpowiedniego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Inne artykuły TFUE ani poszczególne jego artykuły same w sobie nie mogą stanowić uzasadnienia dla obu powyższych celów. Art. 122 TFUE nie jest właściwy, ponieważ nie przewiduje podstawy dla obu celów i nie jest zgodny ani z art. 114, ani z art. 173 TFUE. Proponowane elementy przewidziano w jednym akcie, ponieważ wszystkie środki stanowią spójne podejście do zaspokojenia na różne sposoby potrzeby wzmocnienia unijnego ekosystemu półprzewodników. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Państwa członkowskie nie mogą osiągnąć celów niniejszego wniosku, działając samodzielnie, gdyż przedmiotowe problemy mają charakter transgraniczny i nie ograniczają się do pojedynczych państw członkowskich ani do podgrupy państw członkowskich. Proponowane działania koncentrują się na obszarach, w których istnieje możliwa do wykazania wartość dodana związana z działaniem na poziomie Unii ze względu na skalę, szybkość i zakres wymaganych działań. Zapewnienie kompleksowej odpowiedzi na kryzys związany z niedoborem półprzewodników wymaga szybkich i skoordynowanych wspólnych działań podejmowanych przez różne zainteresowane strony we współpracy z państwami członkowskimi. Żadne pojedyncze państwo członkowskie nie jest w stanie samo zrealizować tych działań. Ponadto, biorąc pod uwagę złożoność ekosystemu półprzewodników, konsekwencje zależności strukturalnych Unii oraz niedoborów dostaw są tak daleko idące, że do rozwiązania tych problemów najbardziej odpowiednia jest interwencja na poziomie Unii. Działanie na poziomie Unii jest bez wątpienia najlepszym sposobem na to, aby europejscy uczestnicy rynku dążyli do realizacji wspólnej wizji i strategii wdrażania. Ma to kluczowe znaczenie dla uzyskania korzyści skali i zakresu oraz osiągnięcia masy krytycznej niezbędnej z punktu widzenia najnowocześniejszych zdolności, przy jednoczesnym ograniczeniu (a być może nawet uniknięciu) rozdrobnienia działań, prześcigania się w udzielaniu dotacji i nieoptymalnych rozwiązań krajowych. Działanie Unii jest konieczne w obszarach, o których mowa w trzech filarach niniejszego wniosku. ·Jeżeli chodzi o pierwszy filar (inicjatywa „Czipy dla Europy”), inicjatywa zapewni wsparcie na rzecz budowania zdolności technologicznych na dużą skalę oraz innowacji w całej Unii, aby umożliwić rozwój i wykorzystanie najnowocześniejszych technologii półprzewodnikowych i kwantowych nowej generacji oraz zaradzić utrzymującym się w Europie słabościom strukturalnym w zakresie projektowania i produkcji. W 2018 r. państwa członkowskie ustanowiły pierwszy „ważny projekt stanowiący przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania” (projekt IPCEI), wspierając w ten sposób transgraniczne, innowacyjne projekty w ramach łańcucha wartości mikroelektroniki, a drugi projekt IPCEI w tej dziedzinie jest w fazie planowania. Mimo że takie inicjatywy mają strategiczne znaczenie dla sektora, na tym etapie istnieje prawdopodobieństwo, że same w sobie nie wystarczą do budowania zdolności w postaci linii pilotażowych i infrastruktur projektowych, które muszą stać się szeroko dostępne dla wszystkich zainteresowanych osób trzecich w całej Europie i które umożliwią również Unii odegranie ważniejszej roli w globalnym, współzależnym ekosystemie. Ze względu na skalę niezbędnych inwestycji i wiedzy fachowej takie zakłady na dużą skalę można stworzyć tylko na poziomie Unii. ·Jeżeli chodzi o drugi filar („Bezpieczeństwo dostaw”), działania mające na celu przyspieszenie inwestycji w produkcję półprzewodników można odpowiednio zaplanować i wdrożyć wyłącznie na poziomie Unii, biorąc pod uwagę skalę koniecznych inwestycji oraz fakt, że z definicji takie zakłady produkcyjne będą służyły całemu rynkowi wewnętrznemu, wzmocnią cały ekosystem i zagwarantują bezpieczeństwo dostaw w razie kryzysu. ·W odniesieniu do trzeciego filaru („Monitorowanie i reagowanie kryzysowe”) zwiększona współpraca w Unii zapewni gromadzenie niezbędnych i porównywalnych danych. Wspólnie państwa członkowskie i Komisja będą w stanie przewidzieć niedobory, uruchomić etap kryzysowy w sytuacji poważnego niedoboru oraz wdrożyć niezbędne środki w celu zareagowania na taki kryzys w sposób bardziej skuteczny niż za pomocą mozaiki środków krajowych. •Proporcjonalność Niniejszy wniosek ma za zadanie wzmocnić europejski ekosystem półprzewodników za pomocą krótkoterminowych działań z zakresu gotowości i monitorowania w celu zwiększenia przejrzystości łańcuchów dostaw półprzewodników, średnioterminowych działań dotyczących bezpieczeństwa dostaw mających na celu zwiększenie zdolności produkcyjnej w Europie w zakresie półprzewodników oraz długoterminowych działań związanych z przywództwem w dziedzinie technologii i innowacji mających na celu stworzenie zakładów zapewniających projektowanie i produkcję z wykorzystaniem zaawansowanych, najnowszych technologii półprzewodnikowych. W tym kontekście we wniosku skupiono się na tych częściach ekosystemu półprzewodników, które w największym stopniu przyczyniają się do budowania odporności unijnego łańcucha dostaw. Skupienie się na samym ekosystemie półprzewodników, a nie na szerzej rozumianej dziedzinie podzespołów i układów elektronicznych lub na obszarach zastosowania, w których wykorzystuje się półprzewodniki lub komponenty i systemy elektroniczne, ma na celu ograniczenie działań do jednego z dzisiejszych najważniejszych problemów europejskiej gospodarki i ogółu społeczeństwa. W ramach filaru 1 inicjatywy „Czipy dla Europy” przewidziano wprowadzenie mechanizmów niezbędnych do zapewnienia długoterminowej konkurencyjności i zdolności innowacyjnej europejskiego przemysłu poprzez zdolności w zakresie badań i projektowania, linie pilotażowe na potrzeby testów i doświadczeń, zdolności w zakresie czipów kwantowych, centra kompetencji oraz fundusz dla przedsiębiorstw typu start-up, przedsiębiorstw scale-up i MŚP. W ramach działań filaru 2 dotyczących bezpieczeństwa dostaw mających na celu zwiększenie unijnej zdolności produkcyjnej w zakresie półprzewodników istnieje możliwość uznania danego zakładu za zintegrowany zakład produkcyjny lub otwartą unijną fabrykę. W przypadku przyznawania takiego statusu państwa członkowskie mają obowiązek zapewnienia, aby pozwolenia dla takich zakładów i fabryk były przyznawane w drodze szybkich procedur. Działania z zakresu gotowości przewidziane w filarze 3 opierają się na monitorowaniu i wymianie informacji przez państwa członkowskie i Unię celem przewidywania zakłóceń w łańcuchu dostaw. W razie (przewidzianych) zakłóceń można zastosować skoordynowane środki mające na celu ograniczenie niedoborów półprzewodników i innych zakłóceń lub zapobieżenie im. •Wybór instrumentu Wnioskowi nadaje się formę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady. Jest to najodpowiedniejszy instrument prawny w odniesieniu do filaru 1 wniosku, w którym ustanawia się inicjatywę „Czipy dla Europy”, ponieważ wyłącznie rozporządzenie – ze względu na jego bezpośrednio stosowane przepisy prawa – może zapewnić niezbędny stopień jednolitości potrzebny do tego, aby inicjatywa unijna mająca na celu wsparcie sektora przemysłu na całym rynku wewnętrznym mogła powstać i funkcjonować. W odniesieniu do filaru 2 wybór rozporządzenia jako instrumentu prawnego uzasadnia potrzeba jednolitego stosowania nowych przepisów, w szczególności zdefiniowania zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk oraz jednolitej procedury w zakresie ich uznawania i wspierania. Ponadto rozporządzenie jest najodpowiedniejszym instrumentem w odniesieniu do filaru 3, ponieważ ta część powinna obejmować mechanizm pozwalający na przewidywanie i usuwanie poważnych zakłóceń w dostawach półprzewodników w Unii. Mechanizm ten nie wymaga transpozycji za pomocą środków krajowych i jest stosowany bezpośrednio. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami W przemówieniu na Światowym Forum Ekonomicznym w styczniu 2022 r. przewodnicząca Ursula von der Leyen wspomniała, że „na początku lutego zaproponujemy nasz europejski akt w sprawie czipów” oraz że „nie mamy czasu do stracenia”. Wiodące gospodarki pragną zabezpieczyć swoje dostawy najbardziej zaawansowanych czipów, ponieważ w coraz większym stopniu warunkują one ich zdolność do podejmowania działań (pod względem gospodarczym, przemysłowym i militarnym) oraz napędzają transformację cyfrową. Już teraz dokonują one znacznych inwestycji i wdrażają środki wsparcia na rzecz innowacji i wzmacniania swoich zdolności produkcyjnych lub przewidują takie działania w najbliższej przyszłości. Istnieją przesłanki wskazujące na to, że unijne przedsiębiorstwa i organizacje badawczo-technologiczne mogą przenieść się do innych, bardziej atrakcyjnych regionów. Mniej prawdopodobne jest, że podmioty międzynarodowe rozbudują istniejące zakłady lub stworzą nowe zakłady w Unii, jeśli nie będą miały pełnej jasności w kwestii warunków inwestycji, możliwości uzyskania wsparcia publicznego, inwestycji publicznych w umiejętności, infrastrukturę oraz zaawansowane badania i rozwój itp. Zważywszy na pilną potrzebę podjęcia działań, nie przeprowadzono oceny skutków i nie przewidziano konsultacji publicznych online. Analiza i wszystkie dowody potwierdzające zostaną przedstawione w dokumencie roboczym służb Komisji opublikowanym najpóźniej w terminie trzech miesięcy od publikacji wniosku. Warsztaty ad hoc z zainteresowanymi stronami z sektora dotyczące konkretnych tematów związanych z filarem 1 wykazały jednak potrzebę uwzględnienia zakładów wykorzystujących nowe technologie, takie jak fotonika, obliczenia neuromorficzne i technologie kwantowe, oraz nowe materiały. Ponadto warsztaty te uwypukliły potrzebę należytego rozważenia alternatywnych wariantów architektury zestawu poleceń, np. RISC-V. Ponadto w kontekście Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL – poprzednika Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Kluczowych Technologii Cyfrowych – latem 2021 r. odbyły się spotkania z przedstawicielami sektora i organami publicznymi, podczas których omówiono cele cyfrowego kompasu, aktualizację strategii przemysłowej, sojusz przemysłowy oraz europejski akt w sprawie czipów. W 2021 r. odbywały się regularne comiesięczne spotkania z państwami członkowskimi, których celem było przygotowanie planowanego drugiego projektu IPCEI dotyczącego mikroelektroniki. Państwa członkowskie dostarczyły informacje na potrzeby zdefiniowania i oceny zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk w ramach filaru 2, a także na potrzeby zdefiniowania konkretnych zakładów w ramach filaru 1. 10 stycznia 2022 r. odbyło się spotkanie z dyrektorami generalnymi reprezentującymi najważniejsze zainteresowane strony w europejskim sektorze półprzewodników. Kluczowe wnioski z tego spotkania były następujące: potrzeba wykorzystania mocnych stron Europy, np. badań i rozwoju oraz produkcji sprzętu; wyraźne wsparcie dla linii pilotażowych i infrastruktury projektowej; wsparcie dla przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up; potrzeba zwiększenia zdolności produkcyjnych Europy zarówno w zakresie dojrzałych, jak i zaawansowanych technologii oraz potrzeba zapewnienia równych szans na skalę światową. Po spotkaniu komisarza Thierry’ego Bretona z dyrektorami generalnymi najważniejszych przedsiębiorstw i organizacji badawczo-technologicznych w sektorze półprzewodników odbyły się również liczne spotkania z przedstawicielami dyrektorów generalnych dotyczące potrzeby wzmocnienia europejskiego sektora półprzewodników. Wnioski z tych spotkań dotyczyły w szczególności filaru 1. Istotną platformę dyskusyjną na temat potrzeb sektora stanowiło europejskie forum podzespołów i układów elektronicznych (EFECS), które w listopadzie 2021 r. zgromadziło ponad 500 uczestników. Kolejne wnioski pochodziły ze spotkań ze stowarzyszeniami branżowymi, takimi jak SEMI, ESIA i DigitalEurope, oraz ich członkami. Ponadto długoterminowe i regularne kontakty z zainteresowanymi stronami z sektora, państwami członkowskimi, stowarzyszeniami branżowymi i stowarzyszeniami użytkowników umożliwiły zgromadzenie znacznej ilości informacji, w tym informacji zwrotnych, dotyczących wniosku. Do przygotowania wniosku wykorzystano liczne sprawozdania publikowane od końca 2019 r. na temat sektora półprzewodników, opisujące tendencje oraz przedstawiające fakty i dane liczbowe. • Ocena skutków Niniejszemu wnioskowi nie towarzyszy formalna ocena skutków. Biorąc pod uwagę pilny charakter tej kwestii, jak wyjaśniono powyżej, oceny skutków nie można było przeprowadzić w ramach czasowych dostępnych przed przyjęciem wniosku. Analiza i wszystkie dowody potwierdzające zostaną przedstawione w dokumencie roboczym służb Komisji opublikowanym najpóźniej w terminie trzech miesięcy od publikacji wniosku. •Prawa podstawowe W art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej („Karta”) przewidziano wolność prowadzenia działalności gospodarczej. Środki w ramach filarów 1 i 2 niniejszego wniosku służą utworzeniu zdolności innowacyjnych i zwiększeniu bezpieczeństwa dostaw półprzewodników, co może wzmocnić wolność prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z prawem Unii oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi. Niemniej jednak niektóre środki w ramach filaru 3, niezbędne w celu zaradzenia poważnym zakłóceniom w dostawach półprzewodników w Unii, mogą tymczasowo ograniczyć wolność prowadzenia działalności gospodarczej i swobodę zawierania umów chronione na podstawie art. 16 oraz prawo własności chronione na podstawie art. 17 Karty. Wszelkie ograniczenia tych praw zawarte w niniejszym wniosku będą przewidziane prawem zgodnie z art. 52 ust. 1 Karty, będą szanować istotę tych praw i wolności oraz będą zgodne z zasadą proporcjonalności. Obowiązek ujawnienia Komisji określonych informacji, o ile spełnione są pewne warunki, respektuje istotę wolności prowadzenia działalności gospodarczej i nie narusza jej w sposób nieproporcjonalny (art. 16 Karty). Każdy wniosek o udzielenie informacji służy realizacji celu leżącego w ogólnym interesie Unii, jakim jest umożliwienie określenia potencjalnych środków łagodzących skutki kryzysu związanego z niedoborem półprzewodników. Wnioski o udzielenie informacji są właściwe i skuteczne dla osiągnięcia celu, ponieważ dostarczają informacji niezbędnych do oceny zaistniałej sytuacji kryzysowej. Zasadniczo Komisja zwraca się o udzielenie wymaganych informacji jedynie do organizacji reprezentujących i może kierować wnioski do poszczególnych przedsiębiorstw tylko wtedy, gdy jest to dodatkowo konieczne. Ponieważ informacje na temat sytuacji w zakresie dostaw nie są dostępne w inny sposób, nie istnieje żaden równie skuteczny środek służący uzyskaniu informacji niezbędnych do umożliwienia europejskim decydentom podjęcia działań łagodzących. W świetle poważnych gospodarczych i społecznych konsekwencji niedoborów półprzewodników oraz związanego z tym znaczenia środków łagodzących wnioski o udzielenie informacji są proporcjonalne do zamierzonego celu. Ponadto ograniczenie wolności prowadzenia działalności gospodarczej i prawa własności jest kompensowane odpowiednimi zabezpieczeniami. Wszelkie wnioski o udzielenie informacji można składać wyłącznie w sytuacji kryzysowej, w przypadku gdy Komisja w drodze aktu wykonawczego uruchomiła etap kryzysowy. Zobowiązanie do przyjmowania i priorytetowego traktowania zamówień priorytetowych respektuje istotę wolności prowadzenia działalności gospodarczej i swobody zawierania umów (art. 16 Karty) oraz prawa własności (art. 17 Karty) i nie narusza ich w sposób nieproporcjonalny. Zobowiązanie to służy realizacji celu leżącego w ogólnym interesie Unii, jakim jest zapewnienie ciągłości funkcjonowania sektorów krytycznych dotkniętych skutkami zakłóceń dostaw z powodu niedoboru półprzewodników. Zobowiązanie to jest właściwe i skuteczne, aby osiągnąć ten cel przez zapewnienie preferencyjnego wykorzystania dostępnych zasobów w odniesieniu do produktów dostarczanych do tych sektorów. Nie ma innego równie skutecznego środka. W sytuacji kryzysowej zobowiązanie zakładów wytwarzających półprzewodniki, które złożyły wniosek o uznanie ich za „zintegrowane zakłady produkcyjne” i „otwarte unijne fabryki”, innych zakładów wytwarzających półprzewodniki, które zgodziły się na taką możliwość w kontekście otrzymania wsparcia publicznego, lub przedsiębiorstw uczestniczących w łańcuchu dostaw półprzewodników, które otrzymały od państwa trzeciego zamówienie priorytetowe w zakresie, w jakim ma to znaczący wpływ na bezpieczeństwo dostaw do sektorów krytycznych, do przyjmowania niektórych zamówień i traktowania ich priorytetowo jest proporcjonalne. Odpowiednie zabezpieczenia zapewniają, aby ewentualny negatywny wpływ zobowiązania do priorytetowego traktowania zamówienia na wolność prowadzenia działalności gospodarczej, swobodę zawierania umów i prawo własności nie był równoznaczny z naruszeniem tych praw. Zobowiązanie do priorytetowego traktowania niektórych zamówień można nałożyć wyłącznie w sytuacji kryzysowej, w przypadku gdy Komisja w drodze aktu wykonawczego uruchomiła etap kryzysowy. Zainteresowane przedsiębiorstwo może zwrócić się do Komisji o ponowne rozpatrzenie zamówienia priorytetowego, jeżeli nie jest w stanie go zrealizować lub stanowiłoby ono dla niego nadmierne obciążenie ekonomiczne i wiązałoby się ze szczególnymi trudnościami. Ponadto podmiot objęty takim zobowiązaniem jest zwolniony z wszelkiej odpowiedzialności odszkodowawczej za naruszenie zobowiązań umownych wynikających z wykonania zobowiązania. 4.WPŁYW NA BUDŻET We wniosku ustanawia się inicjatywę „Czipy dla Europy”, która nie będzie miała oddzielnej puli środków finansowych, ale zostanie objęta wsparciem w ramach finansowania z programu „Horyzont Europa” oraz programu „Cyfrowa Europa”, który zostanie rozszerzony o nowy cel szczegółowy nr 6. Rozporządzenie 2021/2085 ustanawiające wspólne przedsięwzięcia w ramach programu „Horyzont Europa” zostaje zmienione i rozszerzone, aby umożliwić wdrożenie w ramach Przedsięwzięcia na rzecz Kluczowych Technologii Cyfrowych, przemianowanego na Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Czipów, zwiększonego wkładu z programu „Horyzont Europa” oraz wkładów z programu „Cyfrowa Europa” w ramach celu szczegółowego nr 6. Skutki finansowe wniosku dla budżetu Unii przedstawiono w sprawozdaniu finansowym towarzyszącym wnioskowi, przy czym zostaną one pokryte z dostępnych zasobów wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027. Budżet UE wesprze inicjatywę „Czipy dla Europy” łączną kwotą do 3,3 mld EUR, w tym 1,65 mld EUR za pośrednictwem programu „Horyzont Europa” i 1,65 mld EUR za pośrednictwem programu „Cyfrowa Europa”. Z tej łącznej kwoty 2,875 mld EUR zostanie wdrożone w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Czipów, 125 mln EUR – w ramach Programu InvestEU (które zostaną uzupełnione o kolejne 125 mln EUR w ramach samego Programu InvestEU) oraz 300 mln EUR – w ramach Europejskiej Rady ds. Innowacji. Wkład ten uzupełnia budżet przeznaczony już na działania w zakresie mikroelektroniki w ramach wspomnianych wieloletnich ram finansowych, który ma wynieść niemal 5 mld EUR.

W szczególności kwota do 1,65 mld EUR zostanie wdrożona na rzecz inicjatywy „Czipy dla Europy” w ramach programu „Horyzont Europa”: 900 mln EUR w ramach klastra 4, 150 mln EUR w ramach klastra 3, 300 mln EUR w ramach klastra 5 oraz 300 mln EUR w ramach Europejskiej Rady ds. Innowacji. Ponadto Komisja proponuje zmniejszenie budżetu programu „Horyzont Europa” o kwotę 400 mln EUR w celu zwiększenia kwot dostępnych dla programu „Cyfrowa Europa”. Aby zrekompensować zmniejszenie budżetu o 400 mln EUR, Komisja proponuje ponowne udostępnienie na rzecz programu „Horyzont Europa” w okresie 2023–2027 kolejnej kwoty 400 mln EUR (w cenach bieżących) ze środków na zobowiązania uzyskanych w wyniku całkowitego lub częściowego niewykonania projektów należących do tego programu lub jego poprzednika. Kwota ta będzie uzupełnieniem kwoty 0,5 mld EUR (w cenach z 2018 r.) wspomnianej już we wspólnym oświadczeniu Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie ponownego wykorzystania umorzonych środków finansowych w związku z programem badawczym. Komisja zwraca się zatem do Parlamentu Europejskiego i Rady o uzupełnienie tego wspólnego oświadczenia o wzmiankę o dodatkowej kwocie, którą należy ponownie udostępnić. Na potrzeby inicjatywy „Czipy dla Europy” w ramach programu „Cyfrowa Europa” zaproponowano nowy cel szczegółowy nr 6. Cel ten obejmuje elementy wymienione w art. 5 lit. a)–d) i będzie realizowany w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Czipów. Na nowy cel szczegółowy nr 6 programu zostanie przeznaczone łącznie do 1,65 mld EUR: 600 mln EUR realokowane z istniejących celów programu „Cyfrowa Europa”, zmniejszenie o 400 mln EUR środków w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, w tym 150 mln EUR z instrumentu „Łącząc Europę” – technologie cyfrowe i 250 mln EUR z instrumentu „Łącząc Europę” – transport, zmniejszenie o 400 mln EUR środków w ramach klastra 4 programu „Horyzont Europa” (jak wspomniano w akapicie powyżej, skompensowane ponownym wykorzystaniem umorzonych środków) oraz 250 mln EUR z nieprzydzielonego marginesu w dziale 1 na finansowanie inicjatywy w ramach programu „Cyfrowa Europa”. Komisja proponuje zająć się zmniejszeniem puli środków finansowych przeznaczonych na instrument „Łącząc Europę” i program „Horyzont Europa” w ramach zmiany na poziomie 15 % przewidzianej w pkt 18 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych. Komisja wzywa Parlament Europejski i Radę do odniesienia się do tych zmian, które są niezbędne do skutecznego wdrożenia inicjatywy „Czipy dla Europy”, we wspólnym oświadczeniu, o którym mowa w poprzednim akapicie. Szczegółowe informacje znajdują się w ocenie skutków finansowych regulacji załączonej do niniejszego wniosku. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Komisja oceni rezultat, wyniki i skutki niniejszego wniosku w terminie trzech lat od daty rozpoczęcia jego stosowania, a następnie co cztery lata. Główne ustalenia oceny zostaną przedstawione w sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady, które zostanie podane do wiadomości publicznej. Na potrzeby przeprowadzenia oceny Europejska Rada ds. Półprzewodników, państwa członkowskie i właściwe organy krajowe przekażą Komisji informacje na jej wniosek. Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku 1.1.Rozdział I – Przepisy ogólne W rozdziale I określono przedmiot rozporządzenia. Przedstawiono w nim również definicje stosowane w całym instrumencie. Aby wzmocnić europejski ekosystem półprzewodników, w rozporządzeniu ustanawia się ramy składające się z trzech „filarów”. W szczególności w rozporządzeniu ustanawia się inicjatywę „Czipy dla Europy”, która tworzy warunki niezbędne do wzmocnienia zdolności Unii do wprowadzania innowacji przemysłowych (filar 1), obejmuje definicję i kryteria dotyczące pierwszych w swoim rodzaju zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk (filar 2) oraz mechanizm koordynacji na potrzeby monitorowania i reagowania kryzysowego (filar 3). 1.2.Rozdział II – Inicjatywa „Czipy dla Europy” W rozdziale II ustanowiono inicjatywę „Czipy dla Europy”, która wzmocni konkurencyjność, odporność i zdolności innowacyjne Unii. Dzięki inwestycjom w inicjatywę „Czipy dla Europy” Unia powinna zwiększyć skuteczność przekształcania wyników swoich badań i rozwoju technologicznego w ukierunkowane na popyt, zorientowane na zastosowania, bezpieczne i energooszczędne technologie półprzewodnikowe najwyższej jakości. Jednocześnie Unia powinna zapewnić swojej branży dostaw szansę skorzystania z efektu dźwigni wywołanego takimi inwestycjami. W tym celu w tym rozdziale zawarto przepisy ogólne i cele inicjatywy „Czipy dla Europy”. Celem inicjatywy jest wspieranie budowania zdolności na szeroką skalę w całej Unii w zakresie istniejących i najnowocześniejszych technologii półprzewodnikowych nowej generacji. Inicjatywa obejmuje pięć elementów: zdolności w zakresie projektowania zintegrowanych technologii półprzewodnikowych; linie pilotażowe umożliwiające przygotowanie zakładów innowacyjnej produkcji oraz ośrodki testowo-doświadczalne; zaawansowane zdolności technologiczne i możliwości w zakresie inżynierii przyspieszające prace nad czipami kwantowymi; sieć centrów kompetencji i rozwój umiejętności oraz działania w ramach „Funduszu na rzecz Czipów” mające na celu zapewnienie dostępu do kapitału przedsiębiorstwom typu start-up, przedsiębiorstwom scale-up oraz MŚP. Inicjatywa powinna być objęta wsparciem z programu „Horyzont Europa” i programu „Cyfrowa Europa”, w szczególności w ramach jego nowego celu szczegółowego nr 6, i realizowana zgodnie z rozporządzeniami ustanawiającymi te programy. W rozporządzeniu przewidziano ramy proceduralne służące ułatwieniu mieszanego finansowania przez państwa członkowskie, z inwestycji bez uszczerbku dla zasad pomocy państwa, z budżetu Unii i inwestycji prywatnych. Przyjmie to formę nowego instrumentu posiadającego osobowość prawną, tj. Europejskiego Konsorcjum na rzecz Infrastruktury Czipów („ECIC”), z którego będą mogły korzystać podmioty prawne w celu dobrowolnego zorganizowania swojej współpracy w ramach konsorcjum. Ponadto w sekcji 1 ustanowiono mechanizm tworzenia europejskiej sieci centrów kompetencji na potrzeby realizacji działań dotyczących centrów kompetencji i umiejętności w ramach inicjatywy „Czipy dla Europy”. Rozdział ten zawiera również przepisy dotyczące wdrażania. Główne zadania związane z wdrożeniem inicjatywy zostaną powierzone Wspólnemu Przedsięwzięciu na rzecz Czipów, jak zaproponowano we wniosku Komisji dotyczącym rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2021/2085. Techniczny opis działań znajduje się w załączniku I. Załącznik II zawiera mierzalne wskaźniki do monitorowania realizacji i na potrzeby sprawozdawczości dotyczącej postępów w realizacji celów inicjatywy. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w celu zmiany wykazu mierzalnych wskaźników. Inicjatywa opiera się na istniejących mocnych stronach Europy w globalnym łańcuchu wartości półprzewodników i zwiększa synergię z działaniami wspieranymi obecnie przez Unię i państwa członkowskie. W związku z tym, aby zmaksymalizować pozytywne skutki inicjatywy, powinna ona umożliwić synergię z programami unijnymi opisanymi w załączniku III. 1.3.Rozdział III – Bezpieczeństwo dostaw W rozdziale III określono ramy dotyczące zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk. Zintegrowane zakłady produkcyjne i otwarte unijne fabryki to zakłady produkcyjne zapewniające zdolności w zakresie produkcji półprzewodników, które są „pierwsze w swoim rodzaju” w Unii i przyczyniają się do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw oraz do utworzenia odpornego ekosystemu na rynku wewnętrznym. W szczególności, aby kwalifikować się jako zintegrowany zakład produkcyjny i otwarta unijna fabryka, zakład powinien mieć wyraźny pozytywny wpływ na łańcuch wartości półprzewodników w Unii. Podczas gdy zintegrowane zakłady produkcyjne są zakładami produkcyjnymi zintegrowanymi pionowo, otwarte unijne fabryki oferują znaczną część swoich zdolności produkcyjnych innym podmiotom przemysłowym takim jak przedsiębiorstwa półprzewodnikowe nieposiadające własnych fabryk (ang. fabless) (tj. przedsiębiorstwa, które projektują czipy, ale ich nie produkują). Inwestycje w takie zakłady ułatwiają rozwój produkcji półprzewodników w Unii. Po uznaniu przez Komisję danego zakładu za zintegrowany zakład produkcyjny lub otwartą unijną fabrykę, należy go zatem uważać za przyczyniający się do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw półprzewodników w Unii, a zatem za leżące w interesie publicznym. W celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw państwa członkowskie mogą, bez uszczerbku dla zasad pomocy państwa, stosować systemy wsparcia i powinny udzielać wsparcia administracyjnego, w tym w postaci przyspieszonej procedury składania wniosków administracyjnych związanych z planowaniem, budową i eksploatacją tych systemów. Komisja uzna zakład za zintegrowany zakład produkcyjny lub otwartą unijną fabrykę, jeżeli spełnia on kryteria określone w tym rozdziale. Komisja może uchylić swoją decyzję, jeżeli uznanie było oparte na błędnych informacjach lub zakład nie spełnia już kryteriów. 1.4.Rozdział IV – Monitorowanie i reagowanie kryzysowe

W rozdziale IV zawarto mechanizm skoordynowanego monitorowania łańcucha wartości półprzewodników i reagowania na zakłócenia w dostawach półprzewodników, które mają wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. W sekcji 1 (Monitorowanie) ustanowiono system monitorowania i ostrzegania w łańcuchu wartości półprzewodników. System ten opiera się na regularnych działaniach monitorujących państw członkowskich, polegających w szczególności na obserwacji wskaźników wczesnego ostrzegania oraz dostępności i integralności usług i towarów dostarczanych przez kluczowych uczestników rynku. Komisja zapewnia podstawę dla działań monitorujących w ramach unijnej oceny ryzyka, w której określono wskaźniki wczesnego ostrzegania. Aby zapewnić udział przemysłu, państwa członkowskie zwrócą się do odpowiednich zainteresowanych stron i stowarzyszeń branżowych o informowanie o znacznych wahaniach popytu i zakłóceniach w ich łańcuchu dostaw. Państwa członkowskie powinny dostarczać regularnych aktualizacji i wymieniać się swoimi spostrzeżeniami w ramach Europejskiej Rady ds. Półprzewodników. Państwa członkowskie powinny powiadamiać Komisję, jeżeli w ramach swoich działań monitorujących lub dzięki informacjom przekazanym przez zainteresowane strony dowiedzą się o potencjalnym kryzysie związanym z niedoborem półprzewodników lub o wystąpieniu istotnego czynnika ryzyka. Po otrzymaniu takiego ostrzeżenia lub ostrzeżenia z innych źródeł, w tym informacji od partnerów międzynarodowych, Komisja powinna zwołać nadzwyczajne posiedzenie Europejskiej Rady ds. Półprzewodników. Podczas posiedzenia przeprowadzona zostanie ocena potrzeby uruchomienia etapu kryzysowego i omówione zostaną potencjalne skoordynowane zamówienia, tak aby wyprzedzić wystąpienie niedoborów. Ponadto Komisja powinna podjąć konsultacje lub współpracę w imieniu Unii z właściwymi państwami trzecimi w celu znalezienia wspólnych rozwiązań w zakresie przeciwdziałania zakłóceniom łańcucha dostaw. W sekcji 2 (Etap kryzysowy) zawarto przepisy dotyczące uruchomienia etapu kryzysowego związanego z niedoborem półprzewodników i wyszczególniono środki nadzwyczajne, które można stosować w odpowiedzi na kryzys. Komisja ma możliwość uruchomienia etapu kryzysowego w drodze aktu wykonawczego, jeżeli istnieją konkretne, poważne i wiarygodne dowody na wystąpienie kryzysu związanego z niedoborem półprzewodników. Taki kryzys związany z niedoborem półprzewodników ma miejsce, gdy występują poważne zakłócenia w dostawach półprzewodników prowadzące do znacznych niedoborów, które mają istotny negatywny wpływ na co najmniej jeden ważny sektor Unii lub uniemożliwiają dostawy, naprawę i konserwację podstawowych produktów wykorzystywanych przez sektory krytyczne. W akcie wykonawczym zostanie określony czas trwania etapu kryzysowego lub okres jego przedłużenia. Przed upływem okresu, na który został uruchomiony etap kryzysowy, Komisja powinna ocenić, uwzględniając opinię Europejskiej Rady ds. Półprzewodników, czy okres uruchomienia etapu kryzysowego należy przedłużyć. Podczas etapu kryzysowego Europejska Rada ds. Półprzewodników odbędzie nadzwyczajne posiedzenia, aby umożliwić państwom członkowskim ścisłą współpracę z Komisją i koordynację wszelkich krajowych środków wdrażanych w odniesieniu do łańcucha dostaw półprzewodników. Po uruchomieniu etapu kryzysowego Komisja może wprowadzić niektóre środki nadzwyczajne ustanowione w niniejszym rozporządzeniu. Komisja może zwrócić się do organizacji reprezentujących przedsiębiorstwa lub, w razie potrzeby, do poszczególnych przedsiębiorstw działających w ramach łańcucha dostaw półprzewodników o udzielenie informacji niezbędnych do przeprowadzenia oceny kryzysu związanego z niedoborem półprzewodników i określenia potencjalnych środków łagodzących. Podmioty te są zobowiązane do dostarczenia Komisji wymaganych informacji. Wymagane informacje mogą obejmować informacje dotyczące ich potencjału produkcyjnego, zdolności produkcyjnych, najważniejszych bieżących zakłóceń lub wszelkie inne istniejące dane niezbędne do oceny charakteru kryzysu związanego z niedoborem półprzewodników lub do określenia i oceny potencjalnych środków łagodzących lub nadzwyczajnych na szczeblu krajowym lub unijnym. W stosownych przypadkach Komisja może zobowiązać zintegrowane zakłady produkcyjne, otwarte unijne fabryki, zakłady wytwarzające półprzewodniki, które wcześniej zaakceptowały taką możliwość w kontekście otrzymywania wsparcia publicznego, lub przedsiębiorstwa w łańcuchu dostaw półprzewodników, które otrzymały od państwa trzeciego zamówienie priorytetowe w zakresie, w jakim ma to znaczący wpływ na funkcjonowanie sektorów krytycznych, do przyjęcia i priorytetowego traktowania produkcji produktów istotnych w kontekście kryzysu dla sektorów krytycznych Dodatkowo lub alternatywnie, na wniosek co najmniej dwóch państw członkowskich, Komisja może w ich imieniu działać w charakterze centralnej jednostki zakupującej w celu udzielenia zamówienia na produkty istotne w kontekście kryzysu dla sektorów krytycznych. Komisja w porozumieniu z Europejską Radą ds. Półprzewodników oceni użyteczność, konieczność i proporcjonalność wniosku. W celu zdefiniowania sektorów krytycznych w niniejszym rozporządzeniu odniesiono się do sektorów wymienionych w załączniku do wniosku Komisji dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odporności podmiotów krytycznych, a także do sektora obronnego i innych rodzajów działalności istotnych dla bezpieczeństwa publicznego oraz przewidziano, że Komisja może ograniczyć te środki nadzwyczajne do niektórych sektorów wymienionych w tym wykazie. 1.5.Rozdział V – Zarządzanie W rozdziale V ustanawia się systemy zarządzania na szczeblu unijnym i krajowym. Na szczeblu unijnym we wniosku ustanowiono Europejską Radę ds. Półprzewodników, w skład której wchodzą przedstawiciele państw członkowskich i której przewodniczy Komisja. Europejska Rada ds. Półprzewodników będzie: udzielać radzie władz publicznych Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Czipów porad dotyczących inicjatywy (filar 1); udzielać Komisji porad i wsparcia w celu wymiany informacji na temat funkcjonowania zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk (filar 2); omawiać i przygotowywać proces identyfikacji poszczególnych sektorów krytycznych i technologii, zajmować się kwestiami związanymi z monitorowaniem i reagowaniem kryzysowym (filar 3) oraz zapewniać wsparcie w zakresie spójnego stosowania proponowanego rozporządzenia i ułatwiać współpracę między państwami członkowskimi. Europejska Rada ds. Półprzewodników powinna wspierać Komisję we współpracy międzynarodowej. Powinna też koordynować działania i prowadzić wymianę informacje z odpowiednimi strukturami kryzysowymi ustanowionymi zgodnie z prawem Unii. Europejska Rada ds. Półprzewodników będzie obradować w różnych składach i odbywać odrębne posiedzenia w związku ze swoimi zadaniami w ramach filaru 1 oraz w związku ze swoimi zadaniami w ramach filaru 2 i 3. Komisja może powoływać stałe lub tymczasowe podgrupy Europejskiej Rady ds. Półprzewodników i zapraszać do nich w charakterze obserwatorów organizacje reprezentujące interesy sektora półprzewodników oraz inne zainteresowane strony. Na szczeblu krajowym państwa członkowskie wyznaczą co najmniej jeden właściwy organ krajowy, a spośród tych organów – krajowy pojedynczy punkt kontaktowy do celów wdrażania rozporządzenia. 1.6.Rozdział VI, VII, VIII – Przepisy końcowe W rozdziale VI podkreślono zobowiązanie wszystkich stron do zachowania poufności szczególnie chronionych informacji handlowych i tajemnic przedsiębiorstwa. Zobowiązanie to dotyczy Komisji, właściwych organów krajowych i innych organów państw członkowskich, jak również wszystkich przedstawicieli i ekspertów uczestniczących w posiedzeniach Europejskiej Rady ds. Półprzewodników i komitetu. W rozdziale tym ustanawia się również przepisy dotyczące skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar pieniężnych i okresowych kar pieniężnych za nieprzestrzeganie zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem odpowiednich zabezpieczeń. Komisja może nałożyć okresowe kary pieniężne za niedopełnienie przez właściwe przedsiębiorstwa obowiązku przyjęcia i priorytetowego traktowania niektórych zamówień w sytuacji kryzysu związanego z niedoborem półprzewodników. Ponadto Komisja może nałożyć kary pieniężne na przedsiębiorstwo, które dostarczyło nieprawidłowe, niekompletne lub wprowadzające w błąd informacje lub nie dostarczyło informacji w wyznaczonym terminie. W rozdziale VII określono zasady i warunki wykonywania przekazanych uprawnień i uprawnień wykonawczych. We wniosku upoważnia się Komisję do przyjęcia, w stosownych przypadkach, aktów wykonawczych, aby umożliwić doprecyzowanie procedur i zapewnić jednolite stosowanie rozporządzenia, oraz aktów delegowanych w celu zmiany załącznika I (określonych w nim działań w sposób zgodny z celami inicjatywy) i załącznika II (mierzalnych wskaźników i przepisów dotyczących ustanowienia ram monitorowania i oceny w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia). W rozdziale VIII zawarto zmiany innych aktów, w tym programu „Cyfrowa Europa”, oraz zobowiązanie Komisji do przedkładania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie regularnych sprawozdań z oceny i przeglądu rozporządzenia.



2022/0032 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające ramy dotyczące środków na rzecz wzmocnienia europejskiego ekosystemu półprzewodników (akt w sprawie czipów) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 173 ust. 3, art. 182 ust. 1 oraz art. 183 i 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, uwzględniając opinię Komitetu Regionów, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Półprzewodniki stanowią podstawowy element każdego urządzenia cyfrowego: od smartfonów i samochodów, przez kluczowe rozwiązania i elementy infrastruktury wykorzystywane w opiece zdrowotnej, w sektorze energii, komunikacji i automatyzacji, aż po większość innych sektorów przemysłu. Choć półprzewodniki są niezbędne dla funkcjonowania naszej nowoczesnej gospodarki i naszego nowoczesnego społeczeństwa, Unia doświadczyła bezprecedensowych zakłóceń w ich dostawach. Obecne niedobory dostaw są objawem trwałych i poważnych braków strukturalnych w unijnym łańcuchu wartości i dostaw półprzewodników. Zakłócenia te ujawniły długotrwałe słabości w tym zakresie, zwłaszcza silne uzależnienie od państw trzecich w zakresie produkcji i projektowania czipów. (2)Należy ustanowić ramy na rzecz zwiększenia odporności Unii w dziedzinie technologii półprzewodnikowych dzięki stymulowaniu inwestycji, zwiększaniu możliwości unijnego łańcucha dostaw półprzewodników oraz zacieśnianiu współpracy między państwami członkowskimi a Komisją. (3)Ramy te służą dwóm celom. Pierwszym celem jest zapewnienie warunków niezbędnych dla konkurencyjności i zdolności innowacyjnych Unii oraz zapewnienie dostosowania przemysłu do zmian strukturalnych wynikających z szybkich cykli innowacji i potrzeby zrównoważonego rozwoju. Drugim celem, o charakterze odrębnym i uzupełniającym wobec pierwszego, jest poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego przez ustanowienie jednolitych unijnych ram prawnych służących zwiększeniu odporności i bezpieczeństwa dostaw w Unii w zakresie technologii półprzewodnikowych. (4)Konieczne jest podjęcie działań mających na celu budowanie zdolności i wzmocnienie unijnego sektora półprzewodników zgodnie z art. 173 ust. 3 Traktatu. Działania te nie wiążą się z koniecznością harmonizacji krajowych przepisów ustawowych i wykonawczych. W tym względzie Unia powinna wzmocnić konkurencyjność i odporność bazy technologicznej i przemysłowej półprzewodników, zwiększając jednocześnie zdolności innowacyjne swojego sektora półprzewodników, zmniejszając zależność od ograniczonej liczby przedsiębiorstw i regionów geograficznych w państwach trzecich oraz zwiększając swoje zdolności w zakresie projektowania i produkcji zaawansowanych komponentów. Inicjatywa „Czipy dla Europy” („inicjatywa”) powinna wspierać realizację tych celów dzięki wypełnieniu luki między zaawansowanymi zdolnościami Europy w zakresie badań naukowych i innowacji a ich zrównoważonym wykorzystaniem przemysłowym. Powinna ona przyczyniać się do promowania budowania zdolności, tak aby umożliwić projektowanie, produkcję i integrację systemów w technologiach półprzewodnikowych nowej generacji, zacieśniania współpracy między najważniejszymi podmiotami w całej Unii, wzmacniania europejskich łańcuchów dostaw i wartości półprzewodników, zaspokajania potrzeb kluczowych sektorów przemysłu i tworzenia nowych rynków. (5)Wykorzystanie półprzewodników ma zasadnicze znaczenie dla wielu sektorów gospodarki i funkcji społecznych w Unii, dlatego też odporność dostaw ma zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania rynku wewnętrznego. Ze względu na intensywny transgraniczny przepływ półprzewodników kwestię odporności i bezpieczeństwa dostaw półprzewodników można najlepiej rozwiązać w ramach prawodawstwa harmonizacyjnego Unii opartego na art. 114 Traktatu. W celu umożliwienia podjęcia skoordynowanych działań na rzecz budowania odporności konieczne są zharmonizowane przepisy ułatwiające realizację konkretnych projektów, które przyczyniają się do bezpieczeństwa dostaw półprzewodników w Unii. Proponowany mechanizm monitorowania i reagowania kryzysowego powinien być jednolity, aby umożliwić skoordynowane podejście do gotowości na wypadek sytuacji kryzysowej w transgranicznym łańcuchu wartości półprzewodników. (6)Wsparcie w realizacji tych celów zostanie zapewnione dzięki mechanizmowi zarządzania. Na szczeblu unijnym w niniejszym rozporządzeniu ustanowiono Europejską Radę ds. Półprzewodników, w skład której wchodzą przedstawiciele państw członkowskich i której przewodniczy Komisja. Europejska Rada ds. Półprzewodników będzie doradzać Komisji i wspierać ją w konkretnych kwestiach, w tym w zakresie spójnego stosowania niniejszego rozporządzenia, zacieśniania współpracy między państwami członkowskimi i wymiany informacji na temat kwestii związanych z niniejszym rozporządzeniem. Europejska Rada ds. Półprzewodników powinna odbywać odrębne posiedzenia w związku ze swoimi zadaniami w ramach poszczególnych rozdziałów niniejszego rozporządzenia. W poszczególnych posiedzeniach mogą uczestniczyć przedstawiciele wysokiego szczebla w różnym składzie, przy czym Komisja może ustanawiać podgrupy. (7)Biorąc pod uwagę zglobalizowany charakter łańcucha dostaw półprzewodników, współpraca międzynarodowa z państwami trzecimi jest ważnym elementem umożliwiającym osiągnięcie odporności unijnego ekosystemu półprzewodników. Działania podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny również umożliwić Unii odgrywanie ważniejszej roli jako centrum doskonałości w lepiej funkcjonującym globalnym, współzależnym ekosystemie półprzewodników. Komisja, wspierana przez Europejską Radę ds. Półprzewodników, powinna współpracować i budować partnerstwa z państwami trzecimi w celu znalezienia rozwiązań, które – w stopniu, w jakim będzie to możliwe – pozwolą rozwiązać problem zakłóceń w łańcuchu dostaw półprzewodników. (8)Sektor półprzewodników charakteryzuje się bardzo wysokimi kosztami rozwoju i innowacji oraz bardzo wysokimi kosztami budowy najnowocześniejszych ośrodków testowo-doświadczalnych zapewniających wsparcie produkcji przemysłowej. Ma to bezpośredni wpływ na konkurencyjność i zdolności innowacyjne przemysłu Unii, jak również na bezpieczeństwo i odporność dostaw. W świetle wniosków wyciągniętych z niedawnych niedoborów w Unii i na świecie oraz gwałtownej ewolucji wyzwań technologicznych i cykli innowacji mających wpływ na łańcuch wartości półprzewodników konieczne jest wzmocnienie konkurencyjności, odporności i zdolności innowacyjnych Unii przez ustanowienie inicjatywy. (9)Główną odpowiedzialność za utrzymanie silnej, konkurencyjnej, zrównoważonej i innowacyjnej bazy przemysłowej Unii ponoszą państwa członkowskie. Charakter i skala wyzwania związanego z innowacjami w sektorze półprzewodników wymaga jednak podjęcia działań w ramach współpracy na poziomie Unii. (10)Celem programu ramowego „Horyzont Europa” ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/695 (program „Horyzont Europa”) – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji – jest wzmocnienie europejskiej przestrzeni badawczej (EPB) poprzez sprzyjanie zwiększaniu jej konkurencyjności, w tym w unijnym przemyśle, przy jednoczesnym promowaniu wszelkiej działalności w zakresie badań naukowych i innowacji w celu realizacji strategicznych priorytetów i zobowiązań Unii, której nadrzędnym celem jest wspieranie pokoju, wartości Unii i dobrobytu jej narodów. Ponieważ program ten stanowi jeden z głównych priorytetów Unii, nie należy zmniejszać łącznych zasobów finansowych przeznaczonych na ten program, a zmniejszenie środków finansowych programu mające na celu wzmocnienie puli środków finansowych programu „Cyfrowa Europa” w celu wniesienia wkładu w inicjatywę dotyczącą czipów należy zrekompensować z innego źródła. W związku z tym, bez uszczerbku dla prerogatyw instytucjonalnych Parlamentu Europejskiego i Rady, w okresie 2023–2027 należy udostępnić na rzecz programu „Horyzont Europa” równą zmniejszeniu kwotę środków na zobowiązania uzyskanych w wyniku całkowitego lub częściowego niewykonania projektów należących do tego programu lub jego poprzednika, jak przewidziano w art. 15 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 („rozporządzenie finansowe”). Kwota ta będzie uzupełnieniem kwoty 0,5 mld EUR (w cenach z 2018 r.) wspomnianej już we wspólnym oświadczeniu Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie ponownego wykorzystania umorzonych środków finansowych w związku z programem badawczym. (11)Aby wyposażyć Unię w zdolności w zakresie badań naukowych i innowacji w dziedzinie technologii półprzewodnikowych, które są niezbędne do utrzymania wiodącej pozycji w dziedzinie badań naukowych i inwestycji przemysłowych, oraz aby wypełnić obecną lukę między badaniami i rozwojem a produkcją, Unia i jej państwa członkowskie powinny lepiej koordynować swoje działania i dokonywać współinwestycji. Aby to osiągnąć, Unia i państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę cele dwojakiej transformacji – zielonej i cyfrowej. Wszystkie elementy i działania inicjatywy powinny w miarę możliwości uwzględniać i maksymalizować korzyści płynące z zastosowania technologii półprzewodnikowych jako doskonałych czynników umożliwiających transformację w stronę modelu zrównoważonego, co może doprowadzić do powstania nowych produktów oraz bardziej efektywnego, skutecznego, czystego i trwałego wykorzystania zasobów, w tym energii i materiałów niezbędnych do produkcji i wykorzystania półprzewodników w całym cyklu życia. (12)Aby osiągnąć swój ogólny cel i sprostać wyzwaniom związanym zarówno z podażą, jak i popytem w obecnym ekosystemie półprzewodników, inicjatywa powinna obejmować pięć głównych elementów. Po pierwsze, aby wzmocnić zdolności Europy w zakresie projektowania, w ramach inicjatywy należy wesprzeć działania zmierzające do stworzenia wirtualnej platformy dostępnej w całej Unii. Platforma powinna łączyć środowiska przedsiębiorstw zajmujących się projektowaniem, małe i średnie przedsiębiorstwa, przedsiębiorstwa typu start-up oraz dostawców praw własności intelektualnej i narzędzi z organizacjami badawczo-technologicznymi w celu dostarczenia rozwiązań w zakresie wirtualnych prototypów opartych na wspólnym rozwoju technologii. Po drugie, aby zwiększyć bezpieczeństwo i odporność dostaw oraz zmniejszyć zależność Unii od produkcji w państwach trzecich, w ramach inicjatywy należy wspierać rozwój linii pilotażowych i dostęp do nich. Linie pilotażowe powinny zapewnić przemysłowi ośrodki do prowadzenia testów, doświadczeń i zatwierdzania technologii półprzewodnikowych i koncepcji projektowych systemów na wyższych poziomach gotowości technologicznej – powyżej poziomu 3, ale poniżej poziomu 8 – jednocześnie ograniczając w jak największym stopniu wpływ na środowisko. Aby sprostać istniejącym wyzwaniom strukturalnym i niedoskonałościom rynku, w przypadku których brak takich ośrodków w Unii hamuje potencjał innowacyjny i globalną konkurencyjność Unii, niezbędne są – oprócz inwestycji państw członkowskich i sektora prywatnego – inwestycje unijne w linie pilotażowe. Po trzecie, aby umożliwić inwestycje w technologie alternatywne, takie jak technologie kwantowe, sprzyjające rozwojowi sektora półprzewodników, w ramach inicjatywy należy wesprzeć działania obejmujące biblioteki projektu na potrzeby czipów kwantowych, linie pilotażowe służące do budowy czipów kwantowych oraz ośrodki testowo-doświadczalne w zakresie komponentów kwantowych. Po czwarte, aby propagować stosowanie technologii półprzewodnikowych, zapewnić dostęp do zakładów projektowych i linii pilotażowych oraz rozwiązać problem związany z niedoborem wykwalifikowanej siły roboczej w całej Unii, w ramach inicjatywy należy wesprzeć tworzenie centrów kompetencji w dziedzinie półprzewodników w każdym państwie członkowskim. Dostęp do infrastruktury finansowanej ze środków publicznych, takiej jak linie pilotażowe i ośrodki testowe, oraz dostęp do sieci kompetencji powinien być otwarty dla szerokiego grona użytkowników i musi być przyznawany na przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach oraz na warunkach rynkowych (lub na podstawie kosztów z uwzględnieniem rozsądnej marży) dla dużych przedsiębiorstw, natomiast MŚP powinny móc korzystać z preferencyjnego dostępu lub obniżonych cen. Taki dostęp, w tym dla międzynarodowych partnerów badawczych i handlowych, może prowadzić do wzajemnego inspirowania się na szeroką skalę oraz zdobycia wiedzy fachowej i doskonałości, przyczyniając się jednocześnie do zwrotu kosztów. Po piąte, Komisja powinna ustanowić specjalny instrument wsparcia inwestycji w półprzewodniki (jako część działań ułatwiających inwestycje określanych łącznie mianem „Funduszu na rzecz Czipów”), proponując rozwiązania zarówno kapitałowe, jak i dłużne, w tym instrument łączony w ramach Funduszu InvestEU ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/523, w ścisłej współpracy z Grupą Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz wraz z innymi partnerami wykonawczymi, takimi jak krajowe banki prorozwojowe i krajowe instytucje prorozwojowe. Działania w ramach „Funduszu na rzecz Czipów” powinny wspierać rozwój dynamicznego i odpornego ekosystemu półprzewodników przez zapewnienie możliwości zwiększenia dostępności środków finansowych na rzecz wspierania rozwoju przedsiębiorstw typu start-up oraz MŚP, a także inwestycji w całym łańcuchu wartości, w tym inwestycji na rzecz innych przedsiębiorstw w łańcuchach wartości półprzewodników. W tym kontekście Europejska Rada ds. Innowacji zapewni dalsze specjalne wsparcie w postaci dotacji i inwestycji kapitałowych na rzecz innowatorów wysokiego ryzyka, którzy tworzą rynek. (13)W celu przezwyciężenia ograniczeń wynikających z obecnych rozdrobnionych działań w zakresie inwestycji publicznych i prywatnych, ułatwienia integracji, wzajemnego inspirowania się i zwrotu z inwestycji w ramach realizowanych programów oraz w celu wdrożenia wspólnej strategicznej wizji Unii w dziedzinie półprzewodników jako środka realizacji ambitnego celu Unii i jej państw członkowskich, jakim jest odgrywanie wiodącej roli w gospodarce cyfrowej, inicjatywa „Czipy dla Europy” powinna ułatwić lepszą koordynację i ściślejszą synergię między istniejącymi programami finansowania na szczeblu unijnym i krajowym, skuteczniejszą koordynację i współpracę z przemysłem i najważniejszymi zainteresowanymi stronami z sektora prywatnego oraz dodatkowe wspólne inwestycje z państwami członkowskimi. Struktura wdrażania inicjatywy została opracowana w taki sposób, aby połączyć zasoby Unii, państw członkowskich i państw trzecich powiązane z istniejącymi programami unijnymi, a także zasoby sektora prywatnego. Inicjatywa będzie zatem mogła osiągnąć sukces wyłącznie w przypadku, gdy państwa członkowskie – korzystając ze wsparcia Unii – będą podejmowały wspólne działania zarówno na rzecz pokrycia znacznych kosztów kapitałowych, jak i na rzecz zapewnienia powszechnej dostępności zasobów na potrzeby wirtualnego projektowania, testowania i pilotażowego wdrażania projektów oraz dzielenia się wiedzą, umiejętnościami i kompetencjami. W stosownych przypadkach, z uwagi na specyfikę odnośnych działań, cele inicjatywy, a w szczególności działania w ramach „Funduszu na rzecz Czipów”, powinny zostać objęte wsparciem instrumentu łączonego w ramach Funduszu InvestEU. (14)Wsparcie w ramach inicjatywy należy wykorzystywać do eliminowania niedoskonałości rynku lub niedostatecznego poziomu inwestycji w sposób proporcjonalny, a działania nie powinny powielać ani wypierać finansowania prywatnego, ani też zakłócać konkurencji na rynku wewnętrznym. Działania te powinny tworzyć wyraźną wartość dodaną dla Unii.

(15)Inicjatywa powinna opierać się na solidnej bazie wiedzy i wzmacniać synergię z działaniami wspieranymi obecnie przez Unię i państwa członkowskie za pośrednictwem programów i działań w zakresie badań naukowych i innowacji dotyczących półprzewodników oraz rozwoju części łańcucha dostaw, w szczególności w ramach programu „Horyzont Europa” i programu „Cyfrowa Europa” ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/694, w celu wzmocnienia do 2030 r. pozycji Unii jako partnera na arenie międzynarodowej w dziedzinie technologii półprzewodnikowej i jej zastosowań, o wzrastającym udziale w światowej produkcji półprzewodników. Jako uzupełnienie tych działań w ramach inicjatywy prowadzona będzie ścisła współpraca z innymi zainteresowanymi stronami, w tym z sojuszem przemysłowym na rzecz procesorów i technologii półprzewodnikowych. (16)W celu przyspieszenia realizacji działań w ramach inicjatywy należy przewidzieć możliwość podjęcia niektórych działań w ramach inicjatywy, w szczególności linii pilotażowych, za pośrednictwem nowego instrumentu prawnego – Europejskiego Konsorcjum na rzecz Infrastruktury Czipów (ECIC). ECIC powinno posiadać osobowość prawną. Oznacza to, że przy składaniu wniosków o dofinansowanie działań w ramach inicjatywy wnioskodawcą może być samo ECIC, a nie poszczególne podmioty wchodzące w skład ECIC. Głównym celem ECIC powinno być wspieranie skutecznej i strukturalnej współpracy między podmiotami prawnymi, w tym organizacjami badawczo-technologicznymi. Z tego względu ECIC musi się składać z co najmniej trzech podmiotów prawnych pochodzących z trzech państw członkowskich i prowadzić działalność jako konsorcjum sektora publiczno-prywatnego na potrzeby konkretnego działania. Ustanowienie ECIC nie powinno wiązać się z faktycznym utworzeniem nowego organu Unii i nie powinno być ukierunkowane na jedno konkretne działanie w ramach inicjatywy. Powinno ono wypełnić lukę w zestawie narzędzi Unii, aby połączyć finansowanie pochodzące od państw członkowskich, z budżetu Unii i z inwestycji prywatnych do celów realizacji działań w ramach inicjatywy. W szczególności jednoczesne rozwijanie poszczególnych linii pilotażowych pozwala uzyskać silne efekty synergii w ECIC, których przejawem jest łączenie wkładu wnoszonego przez Unię ze skumulowanymi zasobami państw członkowskich i innych uczestników. Budżet ECIC, który zostanie udostępniony przez państwa członkowskie i uczestników z sektora prywatnego w przewidywanym okresie jego funkcjonowania, powinien uwzględniać ramy czasowe działań realizowanych w ramach niniejszej inicjatywy. Komisja nie powinna być bezpośrednią stroną Konsorcjum. (17)Główne zadania związane z wdrożeniem inicjatywy należy powierzyć Wspólnemu Przedsięwzięciu na rzecz Czipów, które ustanowiono w rozporządzeniu Rady XX/XX zmieniającym rozporządzenie (UE) 2021/2085 ustanawiające wspólne przedsięwzięcia w ramach programu „Horyzont Europa” w odniesieniu do Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Czipów. (18)Aby zachęcić do tworzenia niezbędnych zdolności produkcyjnych i związanych z nimi zdolności w zakresie projektowania, a tym samym do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw w Unii, należy uzyskać wsparcie publiczne. W tym względzie konieczne jest określenie kryteriów ułatwiających realizację konkretnych projektów, które przyczyniają się do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia, a także rozróżnienie między dwoma rodzajami zakładów, a mianowicie między zintegrowanymi zakładami produkcyjnymi a otwartymi unijnymi fabrykami. (19)Zintegrowane zakłady produkcyjne i otwarte unijne fabryki powinny zapewnić zdolności w zakresie produkcji półprzewodników, które są „pierwsze w swoim rodzaju” w Unii i przyczyniają się do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw oraz do utworzenia odpornego ekosystemu na rynku wewnętrznym. Czynnikiem kwalifikującym do utworzenia zakładu pierwszego w swoim rodzaju może być generacja technologii, materiał do podłoża, taki jak węglik krzemu i azotek galu, oraz inne innowacje produktowe, które mogą zapewnić lepszą wydajność, innowacje procesowe lub efektywność energetyczną i środowiskową. Zakład o porównywalnych możliwościach na skalę przemysłową nie powinien jeszcze w zasadzie istnieć ani nie powinna być zaplanowana jego budowa w Unii, z wyjątkiem obiektów badawczo-rozwojowych lub zakładów produkcyjnych na małą skalę. (20)W przypadku gdy otwarta unijna fabryka oferuje zdolności produkcyjne przedsiębiorstwom niepowiązanym z operatorem zakładu, taka otwarta unijna fabryka powinna ustanowić, wdrożyć i utrzymywać odpowiedni i skuteczny rozdział funkcjonalny w celu zapobieżenia wymianie informacji poufnych między produkcją wewnętrzną a zewnętrzną. Powinno to mieć zastosowanie do wszelkich informacji uzyskanych podczas projektowania oraz w procesach produkcyjnych segmentu front-end lub segmentu back-end. (21)Aby zakład mógł kwalifikować się jako zintegrowany zakład produkcyjny lub otwarta unijna fabryka, jego utworzenie i eksploatacja powinny mieć wyraźny pozytywny wpływ na łańcuch wartości półprzewodników w Unii, w szczególności w odniesieniu do zapewnienia elastycznych dostaw półprzewodników dla użytkowników na rynku wewnętrznym. Za jeden ze wskaźników wyraźnego pozytywnego oddziaływania zintegrowanego zakładu produkcyjnego i otwartej unijnej fabryki na łańcuch wartości półprzewodników w Unii należy uznać wpływ na szereg państw członkowskich, w tym na cele spójności. (22)Ważne jest, aby zintegrowane zakłady produkcyjne i otwarte unijne fabryki nie podlegały eksterytorialnemu stosowaniu obowiązków świadczenia usługi publicznej nakładanych przez państwa trzecie, które to obowiązki mogłyby osłabić ich zdolność do korzystania z infrastruktury, oprogramowania, usług, urządzeń, aktywów, zasobów, własności intelektualnej lub wiedzy eksperckiej potrzebnych do wypełnienia zobowiązania dotyczącego zamówień priorytetowych na podstawie niniejszego rozporządzenia, których realizację te zakłady lub fabryki musiałyby zagwarantować. (23)Z uwagi na szybki rozwój technologii półprzewodnikowych oraz w celu wzmocnienia przyszłej konkurencyjności przemysłowej Unii, zintegrowane zakłady produkcyjne i otwarte unijne fabryki powinny zobowiązać się do ciągłych i efektywnych inwestycji w nowe generacje półprzewodników, w tym przez prowadzenie testów i doświadczeń dotyczących nowych rozwiązań dzięki uprzywilejowanemu dostępowi do linii pilotażowych ustanowionych w ramach inicjatywy „Czipy dla Europy”, bez uszczerbku dla skutecznego dostępu innych podmiotów. (24)Aby umożliwić przeprowadzenie jednolitej i przejrzystej procedury uznawania za zintegrowany zakład produkcyjny i otwartą unijną fabrykę, decyzję o uznaniu powinna wydawać Komisja na wniosek pojedynczego przedsiębiorstwa lub konsorcjum złożonego z kilku przedsiębiorstw. Aby uwzględnić znaczenie skoordynowanego i wspólnego wdrażania planowanego instrumentu, w swojej ocenie Komisja powinna wziąć pod uwagę gotowość państwa członkowskiego lub państw członkowskich, w których wnioskodawca zamierza ustanowić swoje zakłady, do wsparcia procesu ich tworzenia. Ponadto przy ocenie wykonalności biznesplanu Komisja mogłaby wziąć pod uwagę ogólną historię wnioskodawcy. W świetle przywilejów związanych z uznaniem za zintegrowany zakład produkcyjny lub otwartą unijną fabrykę Komisja powinna monitorować, czy zakłady, którym przyznano ten status, nadal spełniają kryteria określone w niniejszym rozporządzeniu. (25)Z uwagi na ich znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa dostaw i utworzenia odpornego ekosystemu półprzewodników zintegrowane zakłady produkcyjne i otwarte unijne fabryki należy uznać za leżące w interesie publicznym. Zapewnienie bezpieczeństwa dostaw półprzewodników jest istotne również dla cyfryzacji, która umożliwia zieloną transformację wielu innych sektorów. Aby przyczynić się do bezpieczeństwa dostaw półprzewodników w Unii, państwa członkowskie mogą stosować systemy wsparcia i zapewniać wsparcie administracyjne w ramach krajowych procedur wydawania pozwoleń. Pozostaje to bez uszczerbku dla kompetencji Komisji w dziedzinie pomocy państwa zgodnie z, odpowiednio, art. 107 i 108 Traktatu. Państwa członkowskie powinny wspierać tworzenie zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk zgodnie z prawem Unii. (26)Konieczne jest jak najszybsze uruchomienie zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk, przy jednoczesnym ograniczeniu do minimum obciążenia administracyjnego. Z tego powodu państwa członkowskie powinny jak najszybciej rozpatrywać wnioski dotyczące planowania, budowy i eksploatacji zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk. Powinny wyznaczyć organ, który będzie ułatwiał i koordynował procesy wydawania pozwoleń, oraz wyznaczyć koordynatora, który będzie pełnił funkcję pojedynczego punktu kontaktowego dla projektu. Ponadto, jeżeli jest to konieczne w celu przyznania odstępstwa na podstawie dyrektywy Rady 92/43/EWG i dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, ustanowienie i funkcjonowanie tych zakładów można uznać za leżące w nadrzędnym interesie publicznym w rozumieniu wyżej wymienionych aktów prawnych, o ile spełnione są pozostałe warunki określone w tych przepisach. (27)Rynek wewnętrzny bardzo skorzystałby na wspólnych normach dotyczących ekologicznych, godnych zaufania i bezpiecznych czipów. Przyszłe inteligentne urządzenia, systemy i platformy łączności będą musiały opierać się na zaawansowanych elementach półprzewodnikowych i będą musiały spełniać wymogi w zakresie ekologii, zaufania i cyberbezpieczeństwa, które w dużej mierze będą uzależnione od specyfiki technologii leżącej u ich podstaw. W tym celu Unia powinna opracować referencyjne procedury certyfikacji i zobowiązać przemysł do wspólnego opracowania takich procedur dla określonych sektorów i technologii, które mogą potencjalnie wywrzeć istotny wpływ na społeczeństwo. (28)W związku z tym Komisja, w porozumieniu z Europejską Radą ds. Półprzewodników, powinna przygotować grunt pod certyfikację ekologicznych, godnych zaufania i bezpiecznych czipów i systemów wbudowanych, które opierają się na technologiach półprzewodnikowych lub korzystają z nich w szerokim zakresie. W szczególności powinny one omówić i określić odpowiednie sektory i produkty, które potrzebują takiej certyfikacji. (29)W świetle braków strukturalnych w łańcuchu dostaw półprzewodników i związanego z tym ryzyka przyszłych niedoborów w niniejszym rozporządzeniu przewidziano instrumenty umożliwiające skoordynowane podejście do monitorowania i skutecznego przeciwdziałania ewentualnym zakłóceniom rynku. (30)Ze względu na fakt, że łańcuch wartości półprzewodników jest złożony, szybko ewoluuje, występują w nim wzajemne powiązania i uczestniczą w nim różne podmioty, konieczne jest skoordynowane podejście do regularnego monitorowania w celu zwiększenia zdolności do łagodzenia zagrożeń, które mogą mieć negatywny wpływ na dostawy półprzewodników. Państwa członkowskie powinny monitorować łańcuch wartości półprzewodników, koncentrując się na wskaźnikach wczesnego ostrzegania oraz na dostępności i integralności usług i towarów dostarczanych przez kluczowych uczestników rynku, w taki sposób, by nie stanowiło to nadmiernego obciążenia administracyjnego dla przedsiębiorstw. (31)Wszelkie istotne ustalenia, w tym informacje dostarczone przez odpowiednie zainteresowane strony i stowarzyszenia branżowe, należy przekazywać Europejskiej Radzie ds. Półprzewodników, aby umożliwić regularną wymianę informacji między przedstawicielami wysokiego szczebla z państw członkowskich oraz włączenie tych informacji do przeglądu monitorowania łańcuchów wartości półprzewodników. (32)Należy wziąć pod uwagę szczególne informacje dotyczące sytuacji w zakresie dostaw dla użytkowników półprzewodników. W związku z tym państwa członkowskie powinny określić główne kategorie użytkowników na swoich rynkach krajowych i prowadzić z nimi regularną wymianę informacji. Ponadto państwa członkowskie powinny oferować odpowiednim organizacjom zainteresowanych stron, w tym stowarzyszeniom branżowym i przedstawicielom głównych kategorii użytkowników, możliwość przekazywania informacji na temat istotnych zmian popytu i podaży oraz znanych zakłóceń w ich łańcuchu dostaw, co może obejmować niedostępność krytycznych półprzewodników lub surowców, utrzymujących się dłużej niż średni czas realizacji, opóźnień w dostawach i wyjątkowych skoków cen. (33)Do przeprowadzenia działań monitorujących właściwe organy państw członkowskich mogą potrzebować określonych informacji, które mogą nie być publicznie dostępne, takich jak informacje na temat roli poszczególnych przedsiębiorstw w łańcuchu wartości półprzewodników. W tych ograniczonych okol