Refundacje wywozowe są narzędziem wspólnej organizacji rynku zarządzanej na poziomie UE. Są one ustalane w rozporządzeniach mających zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich i są takie same w całej Unii.

Podstawę prawną stanowi rozporządzenie o wspólnej organizacji rynków produktów rolnych (jednolitej wspólnej organizacji rynku). Na mocy poprzedniego rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku – rozporządzenia (UE) nr 1234/2007 – Komisja była upoważniona do ustalania refundacji wywozowych. Obowiązujące rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku – rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 – ustala refundacje na poziomie zero i powierza Radzie odpowiedzialność za środki dotyczące ustalania refundacji wywozowych na mocy art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Ogólnie rzecz biorąc, Unia zobowiązała się na forum Światowej Organizacji Handlu do stopniowego znoszenia działań zakłócających handel, w tym refundacji wywozowych. Refundacje wywozowe w sektorze mięsa drobiowego były ostatnimi refundacjami, które należało ustalić na poziomie zero w lipcu 2013 r.

Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 zostało w międzyczasie uchylone rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013, które ustala refundacje na poziomie zero od dnia 1 stycznia 2014 r.

Dlatego też, z uwagi na pewność prawa oraz aby uniknąć negatywnych skutków dotyczących wykonania rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, Trybunał podjął decyzję o utrzymaniu skutków spornego rozporządzenia do chwili wejścia w życie nowego aktu, który je zastąpi.

W tym samym wyroku Trybunał orzekł również, że mimo iż rozporządzenie zostało przyjęte z naruszeniem istotnych wymogów proceduralnych, w postępowaniu nie wykazano żadnego błędu co do zgodności tego aktu, który określał środki niezbędne w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

W dniu 18 lipca 2013 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 689/2013 ustalające refundacje wywozowe na poziomie zero w odniesieniu do sektora mięsa drobiowego.

Skutki aktu, który należy zastąpić, polegały na ustaleniu refundacji na poziomie zero, a zatem nie miał on wpływu na budżet. Trybunał utrzymał te skutki. Zastąpienie rozporządzenia nie będzie mieć wpływu na budżet.

Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 ustala refundacje wywozowe na poziomie zero we wszystkich sektorach od dnia 1 stycznia 2014 r. Rada powinna zatem przyjąć proponowane rozporządzenie z mocą wsteczną na podstawie art. 43 ust. 3 TFUE, który stanowi jedyną możliwą podstawę prawną dla tego rodzaju aktu.

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Nie dotyczy. Niniejszy wniosek zastępuje obowiązujący akt, który nie wymaga planu wdrażania.

•Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

Nie dotyczy.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Nie dotyczy. Niniejszy wniosek zastępuje obowiązujący akt. Nie zawiera on żadnych nowych przepisów szczegółowych.

2018/0134 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

w sprawie ustalenia refundacji wywozowych w odniesieniu do mięsa drobiowego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Na mocy art. 164 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, uchylonego rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013, Komisja była upoważniona do ustalania refundacji, gdy uznała to za konieczne, zgodnie z kryteriami i wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007. W tym kontekście przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 689/2013.

(2)Wyrokiem z dnia 20 września 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej unieważnił rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 689/2013. W swoim wyroku Trybunał orzekł, że brak poszanowania zasad proceduralnych dotyczących przyjęcia aktu, z którym wiążą się niekorzystne skutki, stanowi naruszenie istotnych wymogów proceduralnych oraz że w związku z tym należy stwierdzić nieważność aktu obarczonego taką wadą.

(3)W tym samym wyroku Trybunał orzekł również, że mimo iż rozporządzenie zostało przyjęte z naruszeniem istotnych wymogów proceduralnych, w postępowaniu nie wykazano żadnego błędu co do zgodności tego aktu, który określał środki niezbędne w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Dlatego też, z uwagi na pewność prawa oraz aby uniknąć negatywnych skutków dotyczących wykonania rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, Trybunał podjął decyzję o utrzymaniu skutków spornego rozporządzenia do chwili wejścia w życie nowego aktu, który je zastąpi.

(4)Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 uchyliło postanowienia proceduralne rozporządzenia (WE) nr 1234/21007 dotyczące przyjmowania aktów ustalających refundacje. Zgodnie z art. 232 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 rozporządzenie to stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

(5)Należy zatem ponownie ustalić refundacje wywozowe w odniesieniu do mięsa drobiowego na tym samym poziomie, na jakim były one ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 689/2013, w celu wykonania wyroku Trybunału. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem obowiązywać z mocą wsteczną w odniesieniu do okresu między dniem 19 lipca 2013 r. a dniem 31 grudnia 2013 r.

(6)Refundacje należy przyznawać tylko w odniesieniu do produktów, które są dopuszczone do swobodnego przepływu wewnątrz Unii i posiadają znak identyfikacyjny zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady. Produkty te muszą również spełniać wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady.