UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą VAT”) Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy w celu upraszczania procedur poboru VAT lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.

Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 8 lutego 2016 r. Polska wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie obowiązywania odstępstwa od art. 168 dyrektywy VAT celem dalszego ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z określonymi pojazdami silnikowymi. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Polskę. Pismem z dnia 8 czerwca 2016 r. Komisja powiadomiła Polskę, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku.

1.KONTEKST WNIOSKU

Artykuł 168 dyrektywy VAT stanowi, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT nałożonego na towary lub usługi nabyte na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Zgodnie z wymogami art. 26 ust. 1 lit. a) wymienionej dyrektywy użycie towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych uznawane jest za odpłatne świadczenie usług, jeśli VAT od takich towarów podlegał odliczeniu.

System ten pozwala na odzyskanie pierwotnie odliczonego podatku VAT w odniesieniu do towarów wykorzystywanych do celów prywatnych.

W przypadku pojazdów silnikowych stosowanie tego systemu sprawia trudności z kilku powodów, a w szczególności dlatego, iż trudno jest określić precyzyjnie różnicę między użyciem do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej a użyciem do innych celów. Jeśli prowadzona jest dokumentacja, jej prowadzenie i kontrolowanie stanowi dodatkowe obciążenie zarówno dla przedsiębiorstwa, jak i dla administracji. Z uwagi na liczbę takich pojazdów nawet indywidualne uchylanie się od płacenia podatków na niewielką skalę może w efekcie końcowym dać znaczne sumy.

Ograniczenie procentowe będące przedmiotem wniosku wynosi 50 %. Propozycja ta opiera się na ocenie własnej Polski i – zgodnie z warunkami wniosku – zostanie poddana przeglądowi przy okazji ewentualnego wniosku Polski o przedłużenie na okres po 2019 r.

Na podstawie decyzji wykonawczej Rady 2013/805/UE Polska jest obecnie upoważniona do ograniczenia do wysokości 50 % prawa do odliczenia VAT od zakupu, wewnątrzwspólnotowego nabycia, przywozu, wynajmu lub leasingu bądź innych rodzajów umów o podobnym charakterze dotyczących niektórych pojazdów silnikowych innych niż pojazdy osobowe, do maksymalnej kwoty 6 000 PLN. Wspomniana decyzja traci moc z dniem 31 grudnia 2016 r.

Władze polskie poinformowały, że uzasadnienie takiego wniosku o odstępstwo nie uległo zmianie i jest podobne do opisanego w poprzednim wniosku. Wniosek o odstępstwo stanowi kontynuację ustaleń zawartych w wyżej wymienionej decyzji Rady.

Ograniczenie będzie miało zastosowanie jedynie do pojazdów silnikowych, które nie są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej, i do wydatków związanych z tymi pojazdami.

Odstępstwo obejmuje również częściowe ograniczenie prawa do odliczenia – do 50 % – kwoty podatku naliczonego przy zakupie paliwa do pojazdów silnikowych objętych odstępstwem oraz w przypadku innych wydatków eksploatacyjnych, w tym na naprawę i konserwację tych pojazdów, oraz wydatków na dostawy towarów lub usługi świadczone w związku z tymi pojazdami i korzystaniem z nich, w tym wydatków na przeróbki tych pojazdów lub montaż w nich części (z wyjątkiem wydatków na przeróbki lub montaż części dla tych pojazdów, które są używane wyłącznie do celów działalności gospodarczej, na przykład montażu taksometru).

Władze polskie poinformowały, że pojazdy silnikowe objęte przedmiotowym odstępstwem – ze względu na swoją konstrukcję – mogą być również z łatwością wykorzystywane do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Niektóre typy pojazdów silnikowych są wyłączone z tego ograniczenia i będą w związku z tym podlegać zwykłym zasadom; chodzi mianowicie o wszelkie pojazdy mające (łącznie z siedzeniem kierowcy) więcej niż dziewięć miejsc siedzących i o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3 500 kg. Ogranicza to zakres stosowania głównie do samochodów osobowych, furgonetek, pick-upów oraz motocykli. Odstępstwo nie będzie też miało wpływu na pojazdy przeznaczone wyłącznie do odprzedaży lub oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze ani na pojazdy przeznaczone do przewozu co najmniej dziesięciu osób włącznie z kierowcą.

Polska zwróciła się o możliwość dalszego ograniczenia – do dnia 31 grudnia 2019 r. – pierwotnego odliczenia podatku, do określonego procentu, w zamian za zwolnienie przedsiębiorstw z konieczności rozliczania się z VAT w odniesieniu do użycia do celów prywatnych. Odstępstwo to eliminuje konieczność prowadzenia szczegółowej ewidencji przebiegu każdego pojazdu wykorzystywanego do celów prywatnych oraz rozliczania VAT od takiego ich użycia. Odstępstwo należy zatem uznać zasadniczo za środek upraszczający. Zaletą tego rozwiązania jest uproszczenie systemu dla wszystkich zainteresowanych stron; gwarantuje ono również, że zostanie pobrany procent podatku, od zapłacenia którego podatnicy mogliby się w przeciwnym razie uchylać.

Z informacji przedstawionych przez Polskę wynika, że średnie wykorzystanie do celów prowadzenia działalności gospodarczej samochodów służbowych przeznaczonych do celów mieszanych wynosi wciąż ok. 50 %. Przedłużenie obowiązywania środka będące przedmiotem wniosku wydaje się zatem uzasadnione. Odstępstwa przyznaje się zazwyczaj na ograniczony czas, aby umożliwić ocenę stosowności i skuteczności danego środka szczególnego. Ewentualne przedłużenie powinno być zatem ograniczone w czasie, tak aby można było ocenić, czy warunki, na których opiera się odstępstwo, nadal występują.

Proponuje się zatem zatwierdzenie wniosku do dnia 31 grudnia 2019 r. i zobowiązanie Polski do przedstawienia – do dnia 1 kwietnia 2019 r. – sprawozdania zawierającego przegląd stosowanego ograniczenia procentowego, w przypadku gdyby władze polskie ubiegały się o przedłużenie obowiązywanie odstępstwa po 2019 r.

Odstępstwo nie będzie miało wpływu, chyba że w nieznacznym stopniu, na ogólną kwotę dochodów podatkowych państwa członkowskiego pobieranych na etapie spożycia.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki