Wniosek jest spójny z zasadą proporcjonalności, tj. nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów dyrektywy o VAT w handlu elektronicznym oraz do sprawnego funkcjonowania jednolitego rynku. Podobnie jak w przypadku kontroli zgodności z zasadą pomocniczości, państwa członkowskie nie mają możliwości rozwiązania problemów bez wniosku w sprawie zmiany dyrektywy VAT.

We wniosku podejmowane są pewne kwestie wynikające z przyjęcia dyrektywy o VAT w handlu elektronicznym, które muszą być jednakowo stosowane przez wszystkie państwa członkowskie. Celem zmian jest w szczególności zapewnienie, aby przepisy odnoszące się do interfejsów elektronicznych były stosowane w sposób zharmonizowany przez wszystkie państwa członkowskie, aby nie tworzyły się luki w prawie podatkowym, które mogłyby powodować straty w dochodach.

Celem niniejszego wniosku jest ustanowienie dodatkowych przepisów koniecznych do poparcia tych zmian do dyrektywy VAT, które obowiązują od dnia 1 stycznia 2021 r., o ile poparcie takie nie może zostać osiągnięte w drodze przepisów wykonawczych ustanowionych w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 („rozporządzenie wykonawcze VAT”). Dotyczy to w szczególności przepisów odnoszących się do interfejsów elektronicznych ułatwiających dostawy towarów przez podatników niemających siedziby na terytorium UE na rzecz osób niebędących podatnikami w UE oraz uregulowań szczególnych dotyczących deklarowania i zapłaty VAT z tytułu importu, w razie nieskorzystania z punktu kompleksowej obsługi w przypadku sprzedaży na odległość towarów importowanych z terytoriów trzecich lub państw trzecich.

•Wybór instrumentu

Niniejszy wniosek wymaga zmiany dyrektywy VAT. Ustanawia się w nim przepisy szczegółowe konieczne do prawidłowego stosowania niektórych przepisów dyrektywy o VAT w handlu elektronicznym, w przypadkach gdy wyznaczone cele nie mogą zostać osiągnięte w drodze przyjęcia środków wykonawczych, gdyż wymagają one zmiany przepisów podstawowych dyrektywy VAT. Dotyczy to w szczególności przepisów odnoszących się do interfejsów elektronicznych ułatwiających dostawy towarów do UE przez podatników niemających siedziby na terytorium UE oraz uregulowań szczególnych dotyczących deklarowania i zapłaty VAT z tytułu importu, w przypadku nieskorzystania z punktu kompleksowej obsługi w zakresie importu.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Komisja przeprowadziła, w ramach Grupy ds. Przyszłości Podatku VAT, kilka rund konsultacji z organami administracji podatkowej i celnej państw członkowskich. Doszło również do spotkań z zainteresowanymi przedsiębiorstwami, zarówno w ramach Grupy Ekspertów ds. VAT, jak i podczas ukierunkowanych spotkań z operatorami interfejsów elektronicznych i operatorami pocztowymi. W marcu 2018 r. na Malcie miał również miejsce specjalny warsztat w ramach „Fiscalis 2020”, podczas którego przedstawiciele administracji podatkowych i celnych oraz odpowiednich sektorów biznesu wspólnie dyskutowali nad kwestiami wynikającymi z wdrożenia dyrektywy o VAT w handlu elektronicznym.

•Ocena skutków

Ocenę skutków przeprowadzono w odniesieniu do wniosku, w wyniku którego przyjęto dyrektywę o VAT w handlu elektronicznym. W niniejszym wniosku zmienia się jedynie to, co konieczne do funkcjonowania pewnych przepisów przedmiotowej dyrektywy.

•Sprawność regulacyjna i uproszczenie

Głównym celem wniosku jest rozszerzenie przepisów dotyczących podatników prowadzących interfejsy elektroniczne, takie jak platformy handlowe, platformy i portale ułatwiające dostawy towarów w UE przez osoby niebędące podatnikami niemające siedziby w UE. Proponowane zmiany mają dalej uprościć procedury administracyjne dla takich podatników, umożliwiając zgłaszanie większej liczby transakcji w ramach punktu kompleksowej obsługi, ułatwiając tym samym pobieranie VAT. W związku z tym przepisy te nie mają żadnego wpływu na małe, średnie i mikroprzedsiębiorstwa mające siedzibę w UE.

4.WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet.

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Wdrażanie będzie nadzorował Stały Komitet Współpracy Administracyjnej (SCAC), wspierany przez swój podkomitet w zakresie IT – Stały Komitet ds. Technologii Informacyjnej (SCIT).

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Art. 14a dodany do dyrektywy VAT dyrektywą o VAT w handlu elektronicznym stanowi, że jeżeli podatnik ułatwia – poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma handlowa, platforma lub portal – sprzedaż na odległość towarów importowanych z terytoriów trzecich lub państw trzecich w przesyłkach o rzeczywistej wartości nieprzekraczającej 150 EUR (art. 14a ust. 1) lub dostawę towarów na terytorium Wspólnoty przez podatnika niemającego siedziby na terytorium Wspólnoty na rzecz osoby niebędącej podatnikiem (art. 14a ust. 2), uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, otrzymał i dokonał dostawy tych towarów samodzielnie. Zgodnie z tym przepisem dostawa między przedsiębiorcą a konsumentem dokonana przez dostawcę prowadzącego sprzedaż towarów za pośrednictwem interfejsu elektronicznego na rzecz nabywcy dzielona jest na dwie operacje: dostawę od dostawcy do interfejsu elektronicznego (dostawa między przedsiębiorcami) i dostawę z interfejsu elektronicznego do nabywcy (dostawa między przedsiębiorcą a nabywcą). Należy zatem określić, do której z tych dostaw należy przypisać wysyłkę lub transport towarów, aby odpowiednio określić miejsce ich dostawy. Art. 1 pkt 1 stanowi, że wysyłkę lub transport należy przypisać do dostawy z interfejsu elektronicznego do nabywcy, tak jak wskazano również w oświadczeniu do protokołu posiedzenia Rady w momencie przyjęcia dyrektywy o VAT w handlu elektronicznym. Proste stosowanie art. 14a ust. 2 przysporzyłoby zainteresowanym przedsiębiorstwom dodatkowych obciążeń administracyjnych oraz stworzyłoby ryzyko straty dochodów z VAT wynikające z płacenia VAT przez interfejs elektroniczny dostawcy prowadzącemu sprzedaż towarów za pośrednictwem interfejsu elektronicznego. Zaproponowano następujące zmiany, w których uwzględniono te kwestie:

–dostawa między przedsiębiorcami – od dostawcy prowadzącego sprzedaż towarów za pośrednictwem interfejsu elektronicznego do interfejsu elektronicznego – jest zwolniona (art. 1 pkt 2), zaś dostawca ma prawo odliczyć VAT z tytułu zakupu, który uiścił w związku z zakupem lub importem dostarczanych towarów (art. 1 pkt 3);

–zgodnie z art. 369b dyrektywy VAT zmienionej dyrektywą o VAT w handlu elektronicznym, z punktu kompleksowej obsługi można skorzystać jedynie, aby zadeklarować i zapłacić VAT za wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, a nie za krajową dostawę towarów. Jako że dostawcy prowadzący sprzedaż towarów za pośrednictwem interfejsu elektronicznego mogą posiadać składy w różnych państwach członkowskich, z których dokonują dostaw krajowych, interfejsy elektroniczne, co do których uznaje się, że dostarczyły tych towarów samodzielnie, byłyby zobowiązane do zarejestrowania się do celów VAT w tych wszystkich państwach członkowskich, aby rozliczyć się z VAT od dostaw krajowych. Byłoby to cofnięcie uproszczenia wprowadzonego przez kompleksowy punkt obsługi dla interfejsów elektronicznych i skutkowałoby dodatkowymi obowiązkami dla nich. W związku z tym proponuje się umożliwienie podatnikom prowadzącym interfejsy elektroniczne korzystania z kompleksowych punktów obsługi również w przypadku dostaw krajowych na rzecz nabywców, kiedy uważa się, że dostarczają oni samodzielnie towary na podstawie art. 14a ust. 2 dyrektywy VAT. Wymaga to następujących zmian w rozdziale 6 tytuł XII dyrektywy VAT: