Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczącego utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Rosją /* KOM/2011/0724 wersja ostateczna - 2011/0328 (NLE) */





UZASADNIENIE Po przystąpieniu do WTO Federacja Rosyjska zostanie stroną Układu ogólnego w sprawie handlu usługami (GATS), podejmując w ten sposób kompleksowe zobowiązania wielostronne dotyczące handlu usługami ze wszystkimi członkami WTO. Zakres tych zobowiązań stanowi w dużej mierze powtórzenie istniejących zobowiązań Federacji Rosyjskiej dotyczących handlu usługami z UE lub wykracza poza te zobowiązania, które określone są w obecnie obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Federacją Rosyjską z drugiej strony z dnia 24 czerwca 1994 r. (UPiW). Pozostają jednak niektóre obszary zobowiązań, głównie w zakresie usług międzynarodowego transportu morskiego i czasowego przepływu osób fizycznych w celach służbowych, w przypadku których Federacja Rosyjska podjęła w ramach obowiązującej UPiW istotniejsze zobowiązania w porównaniu z wielostronnymi zobowiązaniami w ramach przystąpienia do WTO. Aby zagwarantować, że istniejące zobowiązania Federacji Rosyjskiej w zakresie dostępu do rynku nie przybiorą bardziej ograniczającego charakteru dla usługodawców unijnych niż ma to miejsce w ramach obecnie obowiązujących zobowiązań, strony uzgodniły, że Rosja dokona odpowiedniego wyłączenia dotyczącego zasady największego uprzywilejowania na swojej liście zobowiązań w ramach GATS oraz utrzyma te zobowiązania wyłącznie z UE. Przedmiotowe zobowiązania zostałyby utrzymane na podstawie wynegocjowanego między UE i rządem Federacji Rosyjskiej porozumienia dwustronnego (zwanego dalej „porozumieniem”) w drodze wymiany listów z Federacją Rosyjską. W związku z zawarciem porozumienia UE nie musi podejmować żadnych zobowiązań. Aby zagwarantować, że przedmiotowe zobowiązania będą miały zastosowanie również po przystąpieniu Federacji Rosyjskiej do WTO, porozumienie to powinno być stosowane tymczasowo od dnia przystąpienia. 2011/0328 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczącego utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Rosją RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, art. 100 ust. 2 oraz art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 6 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z decyzją Rady XXX z dnia […] r.[1] Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczące utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Rosją (zwane dalej „porozumieniem”) zostało podpisane w dniu […] r. z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie. (2) Porozumienie wynegocjowano i podpisano, mając na uwadze znaczenie gospodarcze, jakie dla Unii Europejskiej ma dostęp europejskich usługodawców do rynku Federacji Rosyjskiej. (3) Porozumienie powinno zostać zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczące utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Rosją. Tekst porozumienia dołącza się do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania w imieniu Unii Europejskiej powiadomienia przewidzianego w porozumieniu w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na to, aby porozumienie stało się dla niej wiążące. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli dnia [...] r. W imieniu Rady Przewodniczący POROZUMIENIE w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczące utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Rosją. List nr 1 [List rządu Federacji Rosyjskiej] …………, ……….. Szanowny Panie! W wyniku negocjacji między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczących handlu usługami obydwie Strony osiągnęły następujące porozumienie: I. Niezależnie od postanowień art. 51 umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi a Federacją Rosyjską z dnia 24 czerwca 1994 r. (zwanej dalej „UPiW”), po przystąpieniu Federacji Rosyjskiej do WTO art. 35 i art. 39 ust. 1 i 2 w związku z art. 30 lit. h) UPiW nadal będą miały zastosowanie między Stronami. II. Niezależnie od postanowień art. 51 UPiW po przystąpieniu Federacji Rosyjskiej do WTO Strony rozszerzą zakres korzyści związanych z ich zobowiązaniami w ramach GATS dotyczącymi osób przeniesionych wewnątrz przedsiębiorstwa do innych podmiotów będących formą obecności handlowej (zgodnie z definicją podaną poniżej), innych niż biura przedstawicielskie na ich odpowiednich terytoriach, na każdą osobę spełniającą warunki określone w art. 32 ust. 2 lit. a) i b) UPiW. Do celów tego artykułu pojęcie „organizacje” stosowane w art. 32 UPiW uznaje się za obejmujące obecność handlową zdefiniowaną na odpowiednich listach zobowiązań Stron w ramach GATS. III. 1. Osobom przeniesionym wewnątrz przedsiębiorstwa, które są przeniesione do biur przedstawicielskich rosyjskich osób prawnych w Unii Europejskiej, przyznaje się traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie przyznane przez Unię Europejską podobnym osobom przeniesionym wewnątrz przedsiębiorstwa będącego dowolną osobą prawną państwa trzeciego. III. 2. Traktowanie przyznane w ramach umów innych niż UPiW zawartych przez Unię Europejską ze stroną trzecią, które są zgłaszane na podstawie art. V GATS lub które są objęte zakresem wykazu wyłączeń WE w ramach GATS dotyczących zasady największego uprzywilejowania, wyłącza się z zakresu stosowania pkt III. 1. Traktowanie wynikające z harmonizacji przepisów na podstawie umów zawartych przez Unię Europejską, w których przewidziano wzajemne uznawanie zgodnie z art. VII GATS, również wyłącza się z zakresu stosowania pkt III. 1. III. 3. Traktowanie przyznane przez Federację Rosyjską osobom przeniesionym wewnątrz przedsiębiorstwa, które są przeniesione do biur przedstawicielskich osób prawnych Unii Europejskiej w Federacji Rosyjskiej, jest nie mniej korzystne niż traktowanie przyznane podobnym osobom przeniesionym wewnątrz przedsiębiorstwa przez Unię Europejską zgodnie z niniejszym postanowieniem. Federacja Rosyjska może jednak ograniczyć liczbę osób przeniesionych wewnątrz przedsiębiorstwa do najwyżej pięciu osób na biuro przedstawicielskie (dwie osoby w przypadku usług bankowych). IV. 1. Do celów pkt IV: a) konsument końcowy Strony oznacza osobę prawną ustanowioną zgodnie z ustawodawstwem tej Strony na jej terytorium; b) osoba fizyczna oznacza obywatela Strony (w przypadku Unii Europejskiej obywatela jednego z jej państw członkowskich) mieszkającego na terytorium tej Strony, który czasowo wjeżdża na terytorium drugiej Strony w charakterze pracownika usługodawcy kontraktowego w celu świadczenia usług zgodnie z umową o świadczenie usług; c) usługodawca kontraktowy oznacza osobę prawną jednej Strony ustanowioną zgodnie z ustawodawstwem tej Strony na jej terytorium, która nie ma obecności handlowej w formie jednostki zależnej, spółki zależnej lub oddziału utworzonych na terytorium drugiej Strony oraz która zawarła umowę o świadczenie usług z konsumentem końcowym na terytorium drugiej Strony wymagającą czasowej obecności osób fizycznych na jej terytorium w celu wykonania umowy o świadczenie usług. IV. 2. Traktowanie przyznane przez Unię Europejską usługodawcom kontraktowym z Federacji Rosyjskiej jest nie mniej korzystne niż traktowanie przyznane usługodawcom kontraktowym z jakiegokolwiek państwa trzeciego. IV. 3. Traktowanie przyznane w ramach innych umów zawartych przez Unię Europejską ze stroną trzecią, które zostały zgłoszone na podstawie art. V GATS lub które są objęte zakresem wykazu wyłączeń WE w ramach GATS dotyczących zasady największego uprzywilejowania, wyłącza się z zakresu niniejszego postanowienia. Traktowanie wynikające z harmonizacji przepisów na podstawie umów zawartych przez Unię Europejską, w których przewidziano wzajemne uznawanie zgodnie z art. VII GATS, również wyłącza się z zakresu niniejszego postanowienia. IV. 4. Federacja Rosyjska zezwala na świadczenie usług na swoim terytorium przez usługodawców kontraktowych z Unii Europejskiej za pośrednictwem obecnych na tym terytorium osób fizycznych, o ile spełnione są następujące warunki: a) umowa o świadczenie usług: (i) została zawarta bezpośrednio między usługodawcą kontraktowym i konsumentem końcowym, (ii) wymaga czasowej obecności na terytorium Federacji Rosyjskiej osób fizycznych z Unii Europejskiej w celu świadczenia usługi, oraz (iii) jest zgodna z przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz wymogami Federacji Rosyjskiej; b) czasowy wjazd i pobyt osób fizycznych na terytorium Federacji Rosyjskiej w celu wykonania przedmiotowej umowy obejmuje maksymalny okres sześciu kolejnych miesięcy w dowolnym dwunastomiesięcznym okresie lub okres obowiązywania umowy, w zależności od tego, który z nich jest krótszy; c) osoby fizyczne wjeżdżające na terytorium Federacji Rosyjskiej muszą posiadać (i) wyższe wykształcenie lub kwalifikacje techniczne wykazujące posiadanie wiedzy na równoważnym poziomie oraz (ii) kwalifikacje zawodowe, jeżeli jest to wymagane do prowadzenia działalności w danym sektorze zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi lub wymogami Federacji Rosyjskiej; d) osoba fizyczna nie otrzymuje wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług innego niż wynagrodzenie wypłacane przez usługodawcę kontraktowego w trakcie jej pobytu w Federacji Rosyjskiej; e) osoby fizyczne wjeżdżające na terytorium Federacji Rosyjskiej muszą wykazać się okresem zatrudnienia u usługodawcy kontraktowego wynoszącym co najmniej rok przed datą złożenia wniosku o wjazd do Federacji Rosyjskiej. Ponadto osoba fizyczna musi posiadać w dniu złożenia wniosku o wjazd na terytorium Federacji Rosyjskiej przynajmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w sektorze działalności, który jest przedmiotem umowy; f) umowa o świadczenie usług musi zostać zawarta w odniesieniu do jednego z następujących sektorów działalności, uwzględnionych i zdefiniowanych na rosyjskiej liście zobowiązań w ramach GATS: 1. usługi prawne, 2. usługi w dziedzinie księgowości i rachunkowości, 3. usługi podatkowe, 4. usługi architektoniczne, 5. usługi inżynieryjne, 6. zintegrowane usługi inżynieryjne, 7. usługi w zakresie planowania urbanistycznego i architektury krajobrazu, 8. usługi informatyczne, 9. usługi reklamowe, 10. usługi badania rynku, 11. usługi konsultacyjne w zakresie zarządzania, 12. usługi związane z konsultacjami w zakresie zarządzania, 13. usługi w zakresie badań i analiz technicznych, 14. usługi w zakresie doradztwa i konsultingu związane z rolnictwem, 15. powiązane usługi konsultacji naukowych i technicznych, 16. usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych, 17. usługi w zakresie konserwacji i naprawy urządzeń, w tym urządzeń transportowych, 18. usługi w zakresie ochrony środowiska naturalnego; g) przedmiot umowy nie obejmuje „usług rekrutacji i pozyskiwania personelu” określonych w CPC 872. Dostęp przyznany na mocy postanowień pkt IV. 4 odnosi się tylko do działalności usługowej, która jest przedmiotem umowy, i nie uprawnia do posługiwania się tytułem zawodowym uznawanym na terytorium Federacji Rosyjskiej. Federacja Rosyjska może ustanowić roczną kwotę zezwoleń na pracę przeznaczonych dla osób fizycznych z Unii Europejskiej uzyskujących dostęp do rosyjskiego rynku usług na mocy postanowień pkt IV. 4. W pierwszym roku, w którym postanowienia pkt IV. 4 wchodzą w życie, roczna kwota wynosi nie mniej niż 16 000. W każdym kolejnym roku kwota roczna jest nie mniejsza niż kwota z poprzedniego roku. IV.5. Wraz z wejściem w życie wyników bieżącej wielostronnej rundy negocjacji handlowych w obszarze usług Strony dokonają przeglądu postanowień pkt IV. 3, mając na względzie rozszerzenie ich zakresu na osoby prowadzące działalność na własny rachunek w charakterze usługodawców kontraktowych. V.1. Niniejsze porozumienie nie ma zastosowania do środków dotyczących osób fizycznych starających się o uzyskanie dostępu do rynku zatrudnienia Strony ani do środków dotyczących obywatelstwa, stałego pobytu lub zatrudnienia na czas nieokreślony. V.2. Niniejsze porozumienie nie uniemożliwia Stronom stosowania środków regulujących wjazd lub czasowy pobyt osób fizycznych na ich terytorium, w tym środków niezbędnych do celów ochrony integralności granic i zapewnienia porządku w przepływie osób fizycznych przez ich granice, pod warunkiem że środki te nie będą stosowane w sposób niweczący lub naruszający korzyści przypadające drugiej Stronie zgodnie z warunkami określonymi w pkt II, III i IV. W przypadku potwierdzenia przez Unię Europejską jej zgody na treść niniejszego listu proponuję, aby niniejszy list oraz list stanowiący odpowiedź Unii Europejskiej stanowiły porozumienie między rządem Federacji Rosyjskiej a Unią Europejską dotyczące utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w UPiW oraz aby porozumienie to weszło w życie z dniem dokonania przez Strony wymiany pisemnych powiadomień poświadczających, że zakończyły one swoje odpowiednie procedury wewnętrzne. Niniejsze porozumienie stosuje się tymczasowo od dnia przystąpienia Federacji Rosyjskiej do Światowej Organizacji Handlu. Z wyrazami szacunku [w imieniu rządu Federacji Rosyjskiej] List nr 2 [List Unii Europejski] ………….., .……. Szanowny Panie! Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pana listu z dzisiejszą datą o następującej treści: „W wyniku negocjacji między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczących handlu usługami obydwie Strony osiągnęły następujące porozumienie: I. Niezależnie od postanowień art. 51 umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi a Federacją Rosyjską z dnia 24 czerwca 1994 r. (zwanej dalej „UPiW”), po przystąpieniu Federacji Rosyjskiej do WTO art. 35 i art. 39 ust. 1 i 2 w związku z art. 30 lit. h) UPiW nadal będą miały zastosowanie między Stronami. II. Niezależnie od postanowień art. 51 UPiW po przystąpieniu Federacji Rosyjskiej do WTO Strony rozszerzą zakres korzyści związanych z ich zobowiązaniami w ramach GATS dotyczącymi osób przeniesionych wewnątrz przedsiębiorstwa do innych podmiotów będących formą obecności handlowej (zgodnie z definicją podaną poniżej), innych niż biura przedstawicielskie na ich odpowiednich terytoriach, na każdą osobę spełniającą warunki określone w art. 32 ust. 2 lit. a) i b) UPiW. Do celów tego artykułu pojęcie „organizacje” stosowane w art. 32 UPiW uznaje się za obejmujące obecność handlową zdefiniowaną na odpowiednich listach zobowiązań Stron w ramach GATS. III. 1. Osobom przeniesionym wewnątrz przedsiębiorstwa, które są przeniesione do biur przedstawicielskich rosyjskich osób prawnych w Unii Europejskiej, przyznaje się traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie przyznane przez Unię Europejską podobnym osobom przeniesionym wewnątrz przedsiębiorstwa będącego dowolną osobą prawną państwa trzeciego. III. 2. Traktowanie przyznane w ramach umów innych niż UPiW zawartych przez Unię Europejską ze stroną trzecią, które są zgłaszane na podstawie art. V GATS lub które są objęte zakresem wykazu wyłączeń WE w ramach GATS dotyczących zasady największego uprzywilejowania, wyłącza się z zakresu stosowania pkt III. 1. Traktowanie wynikające z harmonizacji przepisów na podstawie umów zawartych przez Unię Europejską, w których przewidziano wzajemne uznawanie zgodnie z art. VII GATS, również wyłącza się z zakresu stosowania pkt III. 1. III. 3. Traktowanie przyznane przez Federację Rosyjską osobom przeniesionym wewnątrz przedsiębiorstwa, które są przeniesione do biur przedstawicielskich osób prawnych Unii Europejskiej w Federacji Rosyjskiej, jest nie mniej korzystne niż traktowanie przyznane podobnym osobom przeniesionym wewnątrz przedsiębiorstwa przez Unię Europejską zgodnie z niniejszym postanowieniem. Federacja Rosyjska może jednak ograniczyć liczbę osób przeniesionych wewnątrz przedsiębiorstwa do najwyżej pięciu osób na biuro przedstawicielskie (dwie osoby w przypadku usług bankowych). IV. 1. Do celów pkt IV: a) konsument końcowy Strony oznacza osobę prawną ustanowioną zgodnie z ustawodawstwem tej Strony na jej terytorium; b) osoba fizyczna oznacza obywatela Strony (w przypadku Unii Europejskiej obywatela jednego z jej państw członkowskich) mieszkającego na terytorium tej Strony, który czasowo wjeżdża na terytorium drugiej Strony w charakterze pracownika usługodawcy kontraktowego w celu świadczenia usług zgodnie z umową o świadczenie usług; c) usługodawca kontraktowy oznacza osobę prawną jednej Strony ustanowioną zgodnie z ustawodawstwem tej Strony na jej terytorium, która nie ma obecności handlowej w formie jednostki zależnej, spółki zależnej lub oddziału utworzonych na terytorium drugiej Strony oraz która zawarła umowę o świadczenie usług z konsumentem końcowym na terytorium drugiej Strony wymagającą czasowej obecności osób fizycznych na jej terytorium w celu wykonania umowy o świadczenie usług. IV. 2. Traktowanie przyznane przez Unię Europejską usługodawcom kontraktowym z Federacji Rosyjskiej jest nie mniej korzystne niż traktowanie przyznane usługodawcom kontraktowym z jakiegokolwiek państwa trzeciego. IV. 3. Traktowanie przyznane w ramach innych umów zawartych przez Unię Europejską ze stroną trzecią, które zostały zgłoszone na podstawie art. V GATS lub które są objęte zakresem wykazu wyłączeń WE w ramach GATS dotyczących zasady największego uprzywilejowania, wyłącza się z zakresu niniejszego postanowienia. Traktowanie wynikające z harmonizacji przepisów na podstawie umów zawartych przez Unię Europejską, w których przewidziano wzajemne uznawanie zgodnie z art. VII GATS, również wyłącza się z zakresu niniejszego postanowienia. IV. 4. Federacja Rosyjska zezwala na świadczenie usług na swoim terytorium przez usługodawców kontraktowych z Unii Europejskiej za pośrednictwem obecnych na tym terytorium osób fizycznych, o ile spełnione są następujące warunki: a) umowa o świadczenie usług: (i) została zawarta bezpośrednio między usługodawcą kontraktowym i konsumentem końcowym, (ii) wymaga czasowej obecności na terytorium Federacji Rosyjskiej osób fizycznych z Unii Europejskiej w celu świadczenia usługi, oraz (iii) jest zgodna z przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz wymogami Federacji Rosyjskiej; b) czasowy wjazd i pobyt osób fizycznych na terytorium Federacji Rosyjskiej w celu wykonania przedmiotowej umowy obejmuje maksymalny okres sześciu kolejnych miesięcy w dowolnym dwunastomiesięcznym okresie lub okres obowiązywania umowy, w zależności od tego, który z nich jest krótszy; c) osoby fizyczne wjeżdżające na terytorium Federacji Rosyjskiej muszą posiadać (i) wyższe wykształcenie lub kwalifikacje techniczne wykazujące posiadanie wiedzy na równoważnym poziomie oraz (ii) kwalifikacje zawodowe, jeżeli jest to wymagane do prowadzenia działalności w danym sektorze zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi lub wymogami Federacji Rosyjskiej; d) osoba fizyczna nie otrzymuje wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług innego niż wynagrodzenie wypłacane przez usługodawcę kontraktowego w trakcie jej pobytu w Federacji Rosyjskiej; e) osoby fizyczne wjeżdżające na terytorium Federacji Rosyjskiej muszą wykazać się okresem zatrudnienia u usługodawcy kontraktowego wynoszącym co najmniej rok przed datą złożenia wniosku o wjazd do Federacji Rosyjskiej. Ponadto osoba fizyczna musi posiadać w dniu złożenia wniosku o wjazd na terytorium Federacji Rosyjskiej przynajmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w sektorze działalności, który jest przedmiotem umowy; f) umowa o świadczenie usług musi zostać zawarta w odniesieniu do jednego z następujących sektorów działalności, uwzględnionych i zdefiniowanych na rosyjskiej liście zobowiązań w ramach GATS: 1. usługi prawne, 2. usługi w dziedzinie księgowości i rachunkowości, 3. usługi podatkowe, 4. usługi architektoniczne, 5. usługi inżynieryjne, 6. zintegrowane usługi inżynieryjne, 7. usługi w zakresie planowania urbanistycznego i architektury krajobrazu, 8. usługi informatyczne, 9. usługi reklamowe, 10. usługi badania rynku, 11. usługi konsultacyjne w zakresie zarządzania, 12. usługi związane z konsultacjami w zakresie zarządzania, 13. usługi w zakresie badań i analiz technicznych, 14. usługi w zakresie doradztwa i konsultingu związane z rolnictwem, 15. powiązane usługi konsultacji naukowych i technicznych, 16. usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych, 17. usługi w zakresie konserwacji i naprawy urządzeń, w tym urządzeń transportowych, 18. usługi w zakresie ochrony środowiska naturalnego; g) przedmiot umowy nie obejmuje „usług rekrutacji i pozyskiwania personelu” określonych w CPC 872. Dostęp przyznany na mocy postanowień pkt IV. 4 odnosi się tylko do działalności usługowej, która jest przedmiotem umowy, i nie uprawnia do posługiwania się tytułem zawodowym uznawanym na terytorium Federacji Rosyjskiej. Federacja Rosyjska może ustanowić roczną kwotę zezwoleń na pracę przeznaczonych dla osób fizycznych z Unii Europejskiej uzyskujących dostęp do rosyjskiego rynku usług na mocy postanowień pkt IV. 4. W pierwszym roku, w którym postanowienia pkt IV. 4 wchodzą w życie, roczna kwota wynosi nie mniej niż 16 000. W każdym kolejnym roku kwota roczna jest nie mniejsza niż kwota z poprzedniego roku. IV.5. Wraz z wejściem w życie wyników bieżącej wielostronnej rundy negocjacji handlowych w obszarze usług Strony dokonają przeglądu postanowień pkt IV. 3, mając na względzie rozszerzenie ich zakresu na osoby prowadzące działalność na własny rachunek w charakterze usługodawców kontraktowych. V.1. Niniejsze porozumienie nie ma zastosowania do środków dotyczących osób fizycznych starających się o uzyskanie dostępu do rynku zatrudnienia Strony ani do środków dotyczących obywatelstwa, stałego pobytu lub zatrudnienia na czas nieokreślony. V.2. Niniejsze porozumienie nie uniemożliwia Stronom stosowania środków regulujących wjazd lub czasowy pobyt osób fizycznych na ich terytorium, w tym środków niezbędnych do celów ochrony integralności granic i zapewnienia porządku w przepływie osób fizycznych przez ich granice, pod warunkiem że środki te nie będą stosowane w sposób niweczący lub naruszający korzyści przypadające drugiej Stronie zgodnie z warunkami określonymi w pkt II, III i IV. W przypadku potwierdzenia przez Unię Europejską jej zgody na treść niniejszego listu proponuję, aby niniejszy list oraz list stanowiący odpowiedź Unii Europejskiej stanowiły porozumienie między rządem Federacji Rosyjskiej a Unią Europejską dotyczące utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w UPiW oraz aby porozumienie to weszło w życie z dniem dokonania przez Strony wymiany pisemnych powiadomień poświadczających, że zakończyły one swoje odpowiednie procedury wewnętrzne. Niniejsze porozumienie stosuje się tymczasowo od dnia przystąpienia Federacji Rosyjskiej do Światowej Organizacji Handlu.”. Unia Europejska ma zaszczyt potwierdzić swoją zgodę na treść tego listu. Z wyrazami szacunku [W imieniu Unii Europejskiej] [1] Dz.U. L […] z […], s. […].