zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 i rozporządzenie (UE) 2021/1060 w odniesieniu do dodatkowej elastyczności w celu przeciwdziałania skutkom agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej FAST (Flexible Assistance for Territories – elastyczna pomoc dla terytoriów) – CARE

Wreszcie należy obniżyć pułap możliwości stopniowego przenoszenia etapów operacji z programów na lata 2014–2020 do programów na okres programowania 2021–2027, aby rozszerzyć tę możliwość na większą liczbę operacji, w których wystąpiły opóźnienia. Ponadto drugi etap operacji w ramach programów na lata 2021–2027 należy uznać za kwalifikowalny zgodnie z przepisami na lata 2014–2020, a instytucje zarządzające powinny mieć możliwość bezpośredniego przyznawania wsparcia na takie operacje, pod warunkiem spełnienia ograniczonej liczby kluczowych warunków. Taka elastyczność etapów nie będzie miała wpływu na zobowiązania państw członkowskich do przestrzegania wymogów koncentracji tematycznej i celów w zakresie wkładu w działania w dziedzinie klimatu.

Należy ponadto wprowadzić stopę dofinansowania w wysokości do 100 % w odniesieniu do priorytetów promujących integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, począwszy od programów na lata 2021–2027 do połowy 2024 r., i poddać ją przeglądowi na podstawie sposobu jej wykorzystania.

Aby odzwierciedlić łatwiejsze do spełnienia warunki przenoszenia etapów projektów do kolejnych okresów programowania, należy również wprowadzić ukierunkowaną elastyczność na okres programowania 2021–2027.

W tym samym duchu i z zamiarem zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla państw członkowskich, które stale dostosowują się do zmieniających się potrzeb, należy umożliwić przesunięcia między celami tematycznymi w ramach danego priorytetu oraz w ramach funduszu i kategorii regionu bez konieczności podejmowania przez Komisję decyzji zmieniającej program. Ponadto proponuje się zwiększenie pułapu elastyczności między priorytetami w celu obliczenia salda końcowego wkładu z funduszy. Co więcej, w odniesieniu do priorytetów promujących integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, w tym priorytetów dotyczących operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym w wyniku agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, w obu okresach programowania należy ustanowić stopę dofinansowania do 100 %, aby wspierać państwa członkowskie w zaspokajaniu potrzeb wysiedleńców zarówno obecnie, jak i w przyszłości.

Co więcej proponuje się również, aby umożliwić przeznaczenie pozostałych zasobów z Funduszu Spójności na lata 2014–2020 na wspieranie operacji wchodzących w zakres EFRR lub EFS, zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do tych funduszy. Oznacza to rozszerzenie na Fundusz Spójności elastyczności w zakresie wykorzystania środków z EFRR i EFS, wprowadzonej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/562. Podobnie, biorąc pod uwagę, że kwalifikowalność operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Rosji ustalono od dnia 24 lutego 2022 r., należy umożliwić zadeklarowanie wydatków na takie operacje również wtedy, gdy są one już fizycznie ukończone lub w pełni zrealizowane. Możliwości te należy również rozszerzyć na Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) ze względu na skutki wojny dla sektora rybołówstwa i akwakultury.

Chociaż przyjęte już środki odegrały istotną rolę we wspieraniu państw członkowskich i regionów w radzeniu sobie z bezpośrednimi skutkami wojny, oczywiste jest, że zmieniająca się sytuacja wymaga dodatkowych działań. W szczególności większa elastyczność pomoże zoptymalizować wykorzystanie pozostałych zasobów z lat 2014–2020 i umożliwi sprawniejsze przenoszenie etapów opóźnionych projektów realizowanych w ramach programów na lata 2014–2020 do programów na lata 2021–2027.

Konsekwencje rosyjskiej agresji zbrojnej się nasilają, a jej oddziaływanie jest coraz szersze. W rezultacie państwa członkowskie zmagają się z ciągłym znacznym napływem osób uciekających przed rosyjską agresją. Jednocześnie niektóre państwa członkowskie borykają się z niedoborem siły roboczej i niedoborem materiałów do produkcji w niektórych sektorach. Sytuacja ta nakłada się na konsekwencje pandemii COVID-19, w szczególności zakłócenia łańcuchów wartości, co stanowi wyzwanie dla budżetów publicznych, które skoncentrowały się na odbudowie gospodarki, a także powoduje ryzyko opóźnień inwestycji, zwłaszcza w infrastrukturę.

Możliwość finansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Rosji, zgodnie z przepisami drugiego z funduszy, pozwala na wykorzystywanie dostępnych środków na istniejące potrzeby, bez konieczności dokonywania przesunięć. Co więcej, operacje te uznaje się za kwalifikowalne od daty inwazji, aby umożliwić wsparcie na wszystkie powiązane potrzeby. Ponadto wprowadzono nową stawkę jednostkową i uproszczono ustalenia dotyczące sprawozdawczości w odniesieniu do uczestników, aby zmniejszyć obciążenie administracyjne zarówno dla beneficjentów, jak i administracji państw członkowskich w kontekście sprostania wyzwaniom migracyjnym. Ponadto możliwość wykorzystania dofinansowania w wysokości do 100 % w odniesieniu do tych środków przedłużono również na rok obrachunkowy kończący się w dniu 30 czerwca 2022 r., aby przyczynić się do zmniejszenia obciążenia finansów publicznych państw członkowskich, a znaczny wzrost płatności zaliczkowych z zasobów REACT-EU zapewnił państwom członkowskim płynność niezbędną do zaspokojenia najpilniejszych potrzeb.

Oprócz udzielania wsparcia państwom członkowskim w związku z napływem wysiedleńców Komisja ściśle monitoruje również trwający wpływ niesprowokowanej inwazji Rosji na Ukrainę, w szczególności na realizację polityki spójności. Odnotowuje się szczególnie konsekwencje dla projektów infrastrukturalnych, zarówno pod względem dostępności i kosztów surowców, jak i dostępności siły roboczej. Parlament Europejski, Rada i regiony wyraziły obawy co do wpływu tych kwestii na zakończenie realizacji programów na lata 2014–2020 i na uruchomienie nowych programów na lata 2021–2027.

Rozporządzenie zmieniające obowiązujące rozporządzenia jest właściwym instrumentem umożliwiającym korzystanie z polityki spójności i zasobów do wsparcia środków służących sprostaniu wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Rosji oraz rozszerzającym możliwość stopniowej realizacji etapów operacji o niższym łącznym koszcie, co jest konieczne ze względu na te bezprecedensowe okoliczności.

Wniosek ogranicza się do tego, co jest potrzebne, i jest ukierunkowany na zapewnienie, aby wszystkie dostępne zasoby w ramach polityki spójności mogły wspierać środki mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Rosji. Proponowana elastyczność nie wykracza poza to, co jest konieczne do pełnego wykorzystania zasobów w ramach programów finansowanych z funduszy ESI na lata 2014–2020 oraz do sprawniejszego przenoszenia etapów operacji do programów na lata 2021–2027.

Wniosek zmienia obowiązujące prawodawstwo Unii i ma na celu ułatwienie wykorzystania i zwiększenie elastyczności we wdrażaniu zasobów polityki spójności przez państwa członkowskie i regiony z myślą o wspieraniu środków służących sprostaniu wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Rosji, zarówno w programach na lata 2014–2020, jak i w tych na lata 2021–2027. Państwa członkowskie nie są w stanie same w wystarczającym stopniu sprostać tym wyzwaniom, natomiast jest to bardziej osiągalne na szczeblu Unii.

W latach 2021–2027 zwiększa się poziom płatności zaliczkowych dla programów otrzymujących wsparcie z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” w latach 2022 i 2023. Doprowadzi to do koncentracji na wstępie środków na płatności w latach 2022 i 2023, co nie będzie mieć wpływu na budżet w latach 2021–2027.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 i rozporządzenie (UE) 2021/1060 w odniesieniu do dodatkowej elastyczności w celu przeciwdziałania skutkom agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej FAST (Flexible Assistance for Territories – elastyczna pomoc dla terytoriów) – CARE

·dodać specjalne obszary interwencji, by objąć operacje podzielone na etapy, które w przeciwnym razie nie kwalifikowałyby się do wsparcia w latach 2021–2027 (zmiana tabeli 1 w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2021/1060).

·uznać za kwalifikujące się do wsparcia również w ramach programów na lata 2021–2027 operacje o łącznym koszcie przekraczającym 1 000 000 EUR, które zostały wybrane do wsparcia z programów na lata 2014–2020 i rozpoczęły się przed dniem 29 czerwca 2022 r., oraz umożliwić bezpośrednie przyznawanie wsparcia przez instytucję zarządzającą, pod warunkiem spełnienia ograniczonej liczby kluczowych warunków (nowy art. 118a rozporządzenia (UE) 2021/1060);

·umożliwić stosowanie stopy dofinansowania w wysokości do 100 % do dnia 30 czerwca 2024 r. w odniesieniu do odrębnego priorytetu ustanowionego w ramach danego programu w celu wspierania operacji promujących integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich. Co najmniej 30 % wsparcia w ramach priorytetu należy przyznać beneficjentom, którzy są władzami lokalnymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego działającymi w społecznościach lokalnych, aby zagwarantować, że tego rodzaju beneficjenci otrzymają odpowiednią część takich zasobów ze względu na ich aktywną rolę w działaniach mających na celu przyjmowanie i integrację uchodźców. Całkowita kwota zaprogramowana w ramach takich priorytetów w danym państwie członkowskim nie może przekroczyć 5 % początkowej alokacji krajowej tego państwa członkowskiego z EFRR i EFS+ łącznie. Stopa dofinansowania w wysokości do 100 % zostanie poddana przeglądowi do dnia 30 czerwca 2024 r. (zmiana art. 112 rozporządzenia (UE) 2021/1060);

·zwiększyć stopę płatności zaliczkowych w odniesieniu do programów z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” o 0,5 % w 2022 r. i o 0,5 % w 2023 r. całkowitego wsparcia z funduszy określonego w decyzji zatwierdzającej program we wszystkich państwach członkowskich (zmiana art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/1060);

·rozszerzyć niedawno ustaloną stawkę jednostkową, aby zapewnić wsparcie środkom mającym na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej do 100 EUR tygodniowo za każdy pełny lub częściowy tydzień, w którym dana osoba przebywa w danym państwie członkowskim, na okres nieprzekraczający łącznie 26 tygodni od daty przybycia danej osoby do Unii (zmiana art. 68c rozporządzenia (UE) nr 1303/2013);

·po powiadomieniu Komisji o zmienionych tabelach finansowych zatwierdzonych przez komitet monitorujący i bez decyzji Komisji zmieniającej program – umożliwić zastosowanie stopy dofinansowania w wysokości do 100 % w odniesieniu do odrębnej osi priorytetowej, którą ustanowiono w celu promowania integracji społeczno-gospodarczej obywateli państw trzecich, w tym operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej (art. 120 nowy ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013);

uwzględniając opinię Komitetu Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Państwa członkowskie, a w szczególności środkowe i wschodnie regiony Unii Europejskiej, zostały poważnie dotknięte skutkami agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej na Ukrainę w czasie, gdy gospodarki państw członkowskich nadal odbudowują się po pandemii COVID-19. Jednocześnie w obliczu ciągłego napływu osób uciekających przed agresją rosyjską wiele państw członkowskich cierpi również z powodu niedoboru siły roboczej, trudności w łańcuchach dostaw oraz rosnących cen i kosztów energii. Z jednej strony stwarza to wyzwania dla budżetów publicznych, a z drugiej opóźnia realizację inwestycji. Doprowadziło to do wyjątkowej sytuacji, której należy zaradzić za pomocą konkretnych, dobrze ukierunkowanych środków, aby nie wymagać zmian w rocznych pułapach wieloletnich ram finansowych na zobowiązania i płatności zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2020/2093 oraz aby uniknąć osłabienia trwającej ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność.

(2)Aby zmniejszyć rosnące obciążenie budżetów krajowych, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/562 wprowadzono szereg ukierunkowanych zmian w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 i (UE) nr 223/2014 z myślą o ułatwieniu państwom członkowskim wykorzystania pozostałych środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego („EFRR”), Europejskiego Funduszu Społecznego („EFS”) i Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym („FEAD”) w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, a także zasobów REACT-EU, w celu jak najskuteczniejszego i jak najszybszego sprostania wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej.

(3)Ponadto w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/613 przewidziano dodatkowe możliwości szybkiego uruchomienia zasobów w celu skompensowania bezpośrednich kosztów budżetowych ponoszonych przez państwa członkowskie oraz ustanowiono stawkę jednostkową, by ułatwić finansowanie podstawowych potrzeb i wsparcie osób, którym przyznano ochronę tymczasową.

(4)Należy jednak zapewnić państwom członkowskim dodatkowe nadzwyczajne rozwiązania, aby mogły one skupić się na niezbędnej reakcji na bezprecedensową sytuację społeczno-gospodarczą, biorąc pod uwagę rozszerzony charakter rosyjskiej inwazji, zwłaszcza w odniesieniu do operacji służących sprostaniu wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej.

(5)Biorąc pod uwagę dodatkowe obciążenie budżetów publicznych spowodowane agresją zbrojną Federacji Rosyjskiej, elastyczność wykorzystania EFRR i EFS, o której mowa w art. 98 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, w odniesieniu do takich operacji należy również rozszerzyć na Fundusz Spójności, tak aby jego zasoby można również było wykorzystywać do wsparcia operacji wchodzących w zakres EFRR lub EFS zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do tych funduszy. Ponadto należy rozszerzyć łagodne wymogi dotyczące monitorowania określone w art. 98 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 na operacje wspierane z EFS mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym, w przypadku gdy operacje te są programowane w ramach osi priorytetowej wyłącznie z myślą o sprostaniu temu wyzwaniu. Co więcej, należy wprowadzić możliwość, aby priorytety promujące społeczno-ekonomiczną integrację obywateli państw trzecich, w tym priorytety dotyczące operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji rosyjskiej, korzystały ze stopy dofinansowania do 100 % w obu okresach programowania, aby wspierać państwa członkowskie w rozwiązywaniu problemów wysiedleńców zarówno obecnie, jak i w przyszłości. W tym samym duchu należy zwiększyć kwotę stawki jednostkowej, aby ułatwić finansowanie podstawowych potrzeb i wsparcie dla uchodźców oraz przedłużyć jego stosowanie w czasie.

(6)Ponadto wyznaczenie dnia 24 lutego 2022 r. jako daty rozpoczęcia kwalifikowalności w odniesieniu do operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej okazało się niewystarczające, aby zapewnić wsparcie z funduszy dla wszystkich odpowiednich operacji dotyczących tych wyzwań. Należy zatem wyjątkowo zezwolić na wybór takich operacji przed zatwierdzeniem powiązanej zmiany programu oraz na kwalifikowalność wydatków na takie operacje, które zostały fizycznie ukończone lub w pełni zrealizowane, a także rozszerzyć tę elastyczność na operacje wspierane z EFMR dotyczące konsekwencji rosyjskiej agresji dla sektora rybołówstwa i akwakultury. Ponadto, biorąc pod uwagę ograniczone finansowanie dostępne w najbardziej dotkniętych regionach, powinno być możliwe wspieranie takich operacji poza granicami obszaru objętego programem w danym państwie członkowskim, zważywszy że sytuacja osób uciekających przed rosyjską agresją i przemieszczających się w obrębie państw członkowskich i między nimi stanowi wyzwanie dla spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii jako całości. Takie operacje powinny zatem być kwalifikowalne niezależnie od tego, gdzie są realizowane w danym państwie członkowskim, ponieważ ich lokalizacja nie jest ostatecznie decydującym kryterium przy zaspokajaniu najpilniejszych potrzeb.

(7)Co więcej, biorąc pod uwagę wysoki poziom obciążenia związanego z wyzwaniami migracyjnymi wynikającymi z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, które dotknęło władze lokalne i organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające w społecznościach lokalnych, należy zarezerwować minimalny poziom wsparcia w wysokości 30 % dla takich podmiotów w kontekście zasobów wykorzystywanych do wspierania operacji w ramach EFRR lub EFS zgodnie z art. 98 ust. 4 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

(8)Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne państw członkowskich na potrzeby uwzględnienia zmieniających się potrzeb i zgodności z alokacjami finansowymi w ramach programu operacyjnego, należy przewidzieć ogólny środek znoszący potrzebę formalnej zmiany programu operacyjnego w okresie programowania 2014–2020, by umożliwić przesunięcia między celami tematycznymi w ramach priorytetu tego samego funduszu i tej samej kategorii regionu.

(9)Wreszcie, aby zoptymalizować wykorzystanie środków przydzielonych na lata 2014–2020 w kontekście zamykania programów w okresie programowania 2014–2020, należy zwiększyć pułap elastyczności między priorytetami w celu obliczenia salda końcowego wkładu z funduszy.

(10)W ramach prawnych regulujących programy w okresie programowania 2021–2027 należy również przewidzieć pewną elastyczność, by zaradzić bezprecedensowej sytuacji. Również z myślą o zmniejszeniu obciążenia budżetów krajowych należy zwiększyć płatności zaliczkowe na rzecz programów w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”. Ponadto, biorąc pod uwagę wyzwania związane z przesiedleniami osób i zintegrowane działania wymagane przez państwa członkowskie, w przypadku gdy państwo członkowskie przeznacza priorytet jednego ze swoich programów spójności na lata 2021–2027 na wspieranie operacji promujących integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, stopa dofinansowania tego priorytetu w wysokości do 100 % powinna być możliwa do dnia 30 czerwca 2024 r., pod warunkiem że odpowiedni poziom wsparcia zostanie nakierowany na władze lokalne i organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające w społecznościach lokalnych oraz że łączna kwota zaprogramowana w ramach takich priorytetów w danym państwie członkowskim nie przekracza 5 % początkowej alokacji krajowej tego państwa członkowskiego z EFRR i EFS+ łącznie. Pozostaje to bez uszczerbku dla możliwości programowania przez państwa członkowskie dodatkowych kwot na takie priorytety z regularnymi stopami dofinansowania. Co więcej, biorąc pod uwagę zakłócenia na koniec okresu programowania 2014–2020 spowodowane agresją zbrojną Rosji, oprócz długotrwałych skutków pandemii dla realizacji projektów i utrzymujących się zakłóceń w łańcuchach wartości należy również zapewnić dodatkową elastyczność, aby umożliwić bezpośrednie przyznawanie wsparcia i zakończenie operacji, których realizacja rozpoczęła się zgodnie z ramami ustawodawczymi na lata 2014–2020 przed datą niniejszego wniosku ustawodawczego, nawet jeżeli takie operacje nie wchodziłyby w zakres odpowiedniego funduszu w okresie programowania 2021–2027, z wyjątkiem przypadków, w których fundusze były wykorzystywane na podstawie art. 98 ust. 4 akapit pierwszy lub drugi rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Aby zapewnić możliwość przypisania takich operacji do rodzajów interwencji, należy odpowiednio dostosować załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060. Wsparcie dla takich operacji nie powinno mieć wpływu na obowiązki państw członkowskich w zakresie przestrzegania wymogów koncentracji tematycznej i celów dotyczących wkładu w działania w dziedzinie klimatu.

(11)Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie pomoc państwom członkowskim w sprostaniu wyzwaniom wynikającym z wyjątkowo wysokiej liczby osób uciekających przed agresją zbrojną Federacji Rosyjskiej przeciwko Ukrainie oraz wspieranie ciągłych wysiłków państw członkowskich na rzecz przejścia do odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność po pandemii COVID-19, można, ze względu na rozmiary i skutki proponowanego działania, lepiej osiągnąć na szczeblu Unii, może ona przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(12)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 oraz rozporządzenie (UE) 2021/1060.

(13)Z uwagi na pilną potrzebę szybkiej pomocy dla budżetów publicznych w celu zachowania zdolności państw członkowskich do wspierania ożywienia gospodarczego uznaje się, że należy powołać się na wyjątek od ośmiotygodniowego okresu przewidzianego w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do TUE, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

(14)Z uwagi na potrzebę szybkiej pomocy dla budżetów publicznych w celu zachowania zdolności państw członkowskich do podtrzymania procesu ożywienia gospodarczego, a także umożliwienia szybkiego programowania etapów operacji na okres programowania 2021–2027, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1303/2013