KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 22.6.2022 COM(2022) 409 final KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW Siła partnerstw handlowych: współpraca na rzecz zielonego i sprawiedliwego wzrostu



1.Wprowadzenie UE w sposób zdecydowany działa na rzecz zapewnienia, aby unijne umowy handlowe przyczyniały się do zrównoważonego rozwoju, by wzrostowi gospodarczemu towarzyszyła ochrona praw człowieka, godnej pracy, klimatu i środowiska, w pełnej zgodności z wartościami i priorytetami Unii. W obecnej sytuacji geopolitycznej, charakteryzującej się zwiększoną niestabilnością, UE musi zintensyfikować kontakty z państwami trzecimi, występując w roli wiarygodnego partnera. Polityka handlowa UE zapewnia solidne ramy współpracy z partnerami handlowymi w związanych z handlem kwestiach dotyczących zrównoważonego rozwoju. Podejście to opiera się na międzynarodowych przepisach prawa pracy i ochrony środowiska w ramach uporządkowanych i przejrzystych procesów, z udziałem organizacji społeczeństwa obywatelskiego. W niniejszym komunikacie określono, w jaki sposób można jeszcze bardziej zwiększyć wkład umów handlowych w zrównoważony rozwój. Wszystkie współczesne unijne umowy handlowe zawierają już rozdziały dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju. Od 2018 r. źródłem wytycznych służących lepszej realizacji i egzekwowania tych rozdziałów jest 15-punktowy plan działania . W czerwcu 2021 r. Komisja rozpoczęła szczegółowy przegląd, którego celem jest zwiększenie zdolności umów handlowych jako całości – a nie tylko ich rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju – do wspierania zrównoważonego handlu, we współpracy z partnerami handlowymi i w koordynacji z innymi odpowiednimi instrumentami polityki UE, w tym z Europejskim Zielonym Ładem. W ramach przeglądu Komisja zleciła przeprowadzenie niezależnego badania porównawczego praktyk w zakresie handlu i zrównoważonego rozwoju w umowach handlowych państw trzecich, które potwierdziło, że UE jest jednym z pionierów i głównych liderów wspierania zrównoważonego rozwoju za pośrednictwem swoich umów handlowych . Aby zebrać informacje od jak najszerszego grona obywateli i zainteresowanych stron, Komisja przeprowadziła ponadto otwarte konsultacje publiczne, w ramach których zebrano liczne opinie m.in. od przedsiębiorców, związków zawodowych, grup zajmujących się ochroną środowiska i prawami człowieka oraz partnerów społecznych . Konsultacjom tym towarzyszyła szeroka wymiana poglądów z państwami członkowskimi, Parlamentem Europejskim i Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym. W oparciu o wkład i zalecenia otrzymane w trakcie całego procesu przeglądu w zakresie rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju Komisja określiła szereg priorytetów politycznych i kluczowych działań w zakresie polityki, które jeszcze bardziej zwiększą skuteczność obecnego podejścia do handlu i zrównoważonego rozwoju – opartego na zaangażowaniu oraz mającego mocne fundamenty w postaci międzynarodowych ram i norm – poprzez skuteczniejsze zasady egzekwowania. Przedstawione poniżej nowe podejście obejmuje w pełni rozwinięty etap sprawdzania zgodności oraz stosowanie sankcji handlowych w szczególnych i ściśle określonych przypadkach. 2.W jaki sposób unijne umowy handlowe przyczyniają się do realizacji programu na rzecz zrównoważonego rozwoju Umowy handlowe w istotnym stopniu przyczyniają się do zrównoważonego wzrostu zarówno w UE, jak i w krajach partnerskich. Bardzo istotne dla zapewnienia dobrobytu gospodarczego i konkurencyjności Europy jest prowadzenie aktywnej strategii handlowej. Umowy handlowe pomagają w tworzeniu miejsc pracy, rozwijaniu rynków oraz pobudzaniu wzrostu gospodarczego i innowacji. Usuwając bariery w dostępie do rynku, obniżają one również koszty i ułatwiają wprowadzanie i stosowanie technologii przyjaznych dla klimatu oraz powiązanych towarów i usług, które pomagają w redukcji emisji gazów cieplarnianych na całym świecie i dostosowaniu się do zmiany klimatu. Umowy handlowe pomagają również zabezpieczyć dostawy niezbędnych surowców, w tym surowców wykorzystywanych w technologiach niskoemisyjnych. Jednocześnie handel światowy może mieć wpływ na klimat, bioróżnorodność lub warunki pracy. Aby zagwarantować, że otwarty handel przyniesie pozytywne skutki, liberalizacja handlu i upowszechnianie międzynarodowych norm pracy, a także zdecydowane działania na rzecz klimatu i środowiska – muszą postępować jednocześnie. Umowy handlowe, jako instrumenty uprzywilejowanego partnerstwa, stanowią platformę dla dialogu merytorycznego i współpracy z krajami partnerskimi w zakresie zrównoważonego rozwoju. Jest to niezwykle istotne, ponieważ sprostanie globalnym wyzwaniom wymaga globalnej współpracy. W przeglądzie polityki handlowej wsparcie dla zielonej i sprawiedliwej transformacji uznano za jeden z filarów polityki handlowej UE, obok otwartości i asertywności . Jest to zgodne z Europejskim Zielonym Ładem oraz komunikatem w sprawie godnej pracy na całym świecie , w których postawiono zrównoważony rozwój w centrum kształtowania polityki i działań UE. Priorytety i cele w zakresie zrównoważonego rozwoju włączono do wszystkich strategii politycznych UE zgodnie z Agendą 2030 Organizacji Narodów Zjednoczonych i określonymi w niej 17 celami zrównoważonego rozwoju, porozumieniem klimatycznym z Paryża oraz innymi porozumieniami wielostronnymi dotyczącymi ochrony środowiska i norm pracy. Te wielostronne porozumienia i konwencje stały się globalnymi ramami międzynarodowej współpracy i działań na rzecz zrównoważonego rozwoju i wyznaczają również kierunek zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju zawartych w unijnych umowach handlowych. Oparte na wartościach unijne podejście do handlu i zrównoważonego rozwoju wymaga od krajów partnerskich przestrzegania szerszych zobowiązań niż te zawarte w umowach handlowych innych podmiotów działających na arenie międzynarodowej. W szczególności rozdziały unijnych umów handlowych dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju zawierają wymogi skutecznego wdrożenia konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) oraz wielostronnych umów środowiskowych, które każda ze stron ratyfikowała, takich jak porozumienie klimatyczne z Paryża i Konwencja o różnorodności biologicznej. Rozdziały unijnych umów handlowych dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju wymagają również przestrzegania podstawowych zasad MOP określonych w Deklaracji MOP dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy z 1998 r. W związku z tym Komisja z zadowoleniem przyjmuje prace MOP i jej członków nad wzmocnieniem i rozszerzeniem tych podstawowych zasad – ostatnio podjęto decyzję o włączeniu do nich bezpieczeństwa i higieny pracy – i uważa, że również rozdziały dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju powinny odpowiednio odzwierciedlać te zmiany. W rozdziałach dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju wspiera się również ratyfikację nieratyfikowanych podstawowych konwencji MOP i uwzględniono w nich szeroki zbiór zobowiązań i postanowień dotyczących współpracy w kwestiach takich jak prawa pracownicze, dialog społeczny, godne warunki pracy, w tym odpowiednia inspekcja pracy, zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi, leśnictwo, rybołówstwo, akwakultura, zarządzanie oceanami i wspieranie odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej . Unijne umowy handlowe przyczyniają się obecnie również do współpracy mającej na celu wspieranie przejścia na zasobooszczędną gospodarkę o obiegu zamkniętym lub na łańcuchy dostaw niepowodujące wylesiania, a także wspierają międzynarodowe zarządzanie środowiskiem. Najnowsze unijne umowy handlowe zawierają również postanowienia dotyczące odpowiednich konwencji ONZ i MOP, które przyczyniają się do upodmiotowienia ekonomicznego kobiet i równouprawnienia płci, w tym poprzez wspieranie współpracy na forach międzynarodowych na rzecz osiągnięcia tych celów, np. w ramach WTO. Interakcja z innymi narzędziami polityki Unijne umowy handlowe nie są samodzielnymi instrumentami wspierania i wzmacniania unijnego programu na rzecz zrównoważonego rozwoju w stosunkach z państwami trzecimi. Zawarte w nich zobowiązania dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju współgrają z szerszym zbiorem instrumentów politycznych, działań wielostronnych i narzędzi współpracy na rzecz rozwoju w ramach kompleksowego podejścia. Wraz z autonomicznymi instrumentami UE pomagają one w jak największym wykorzystaniu pozytywnego wpływu handlu na zrównoważony rozwój, a jednocześnie zapewniają, aby negatywne skutki były ograniczone. Oczekuje się, że do końca obecnego mandatu Komisji UE będzie dysponować ambitnym zestawem dodatkowych autonomicznych instrumentów służących do wspierania zrównoważonego handlu. W 2021 r. Komisja przedstawiła wniosek w sprawie ustanowienia mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2, aby zapobiec ucieczce emisji gazów cieplarnianych i zwiększyć skuteczność globalnych działań w dziedzinie klimatu , jak również wniosek w sprawie produktów niepowodujących wylesiania, aby zintensyfikować walkę z wylesianiem i degradacją lasów . W tym samym roku Komisja przyjęła ambitny i kompleksowy pakiet środków, które mają pomóc w usprawnieniu przepływu środków pieniężnych przeznaczonych na finansowanie przejścia na gospodarkę zrównoważoną. Na początku 2022 r. Komisja przedstawiła wniosek w sprawie należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju, wspierający odpowiedzialne prowadzenie działalności gospodarczej w globalnych łańcuchach wartości . Przyjęła również wniosek dotyczący ram mających na celu sprawienie, aby wszystkie produkty wprowadzane na rynek Unii były bardziej zrównoważone środowiskowo i o zamkniętym cyklu życia. Jak ogłoszono w komunikacie w sprawie godnej pracy na całym świecie, jeszcze w tym roku Komisja przedstawi również nową inicjatywę ustawodawczą mającą na celu skuteczne zakazanie wprowadzania na rynek UE produktów powstałych w wyniku pracy przymusowej . W swoim wniosku dotyczącym nowego rozporządzenia UE w sprawie ogólnego systemu preferencji taryfowych Komisja zwiększyła wkład systemu w działania na rzecz zrównoważonego rozwoju, między innymi poprzez dodanie szeregu instrumentów międzynarodowych w dziedzinie praw człowieka, dobrych rządów, pracy i ochrony środowiska. Dodane instrumenty obejmują porozumienie klimatyczne z Paryża, Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, dwie nowe konwencje MOP, a także uwzględniają uporządkowaną migrację międzynarodową przyczyniającą się do zrównoważonego rozwoju. Wniosek ma również na celu uczynienie wywozu towarów wytworzonych przy użyciu zakazanej na szczeblu międzynarodowym pracy dzieci i pracy przymusowej podstawą do możliwego wycofania preferencji handlowych . Na płaszczyźnie wielostronnej UE była ostatnio współwnioskodawcą trzech wielostronnych inicjatyw WTO dotyczących handlu i zrównoważenia środowiskowego, zanieczyszczenia plastikiem i zrównoważonego handlu plastikiem, a także reform dotacji na paliwa kopalne . Na 12. konferencji ministerialnej WTO UE odegrała kluczową rolę w doprowadzeniu do zawarcia pierwszego wielostronnego porozumienia w sprawie dotacji w sektorze rybołówstwa, przeciwdziałającemu szkodliwym dotacjom w sektorze rybołówstwa na całym świecie, którego centralnym elementem jest zrównoważenie środowiskowe. UE będzie nadal działać na rzecz rozszerzenia zasad dotyczących dotacji na kolejnej konferencji ministerialnej. UE aktywnie wspierała również powstanie koalicji ministrów handlu na rzecz klimatu, aby dać dalszy impuls polityczny do tworzenia pozytywnego programu dotyczącego handlu i klimatu, w szczególności w ramach WTO . W ramach reformy WTO UE zamierza wspierać dialog na temat interakcji między handlem a godną pracą, w tym poprzez współpracę między WTO a MOP. Na forum OECD UE dąży do wprowadzenia zmian w zbiorze zasad regulujących oficjalne kredyty eksportowe, tak aby sprzyjać dostosowaniu do celów klimatycznych. UE udało się również doprowadzić do wprowadzenia zakazu w odniesieniu do elektrowni wytwarzających energię z węgla o nieobniżonej emisji . Wszystkie te instrumenty i inicjatywy polityczne związane z handlem stanowią część kompleksowej reakcji na globalne wyzwania w zakresie zrównoważonego rozwoju i idą w parze z umowami handlowymi. 3.Nowe kierunki polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju w umowach handlowych W przeglądzie w zakresie rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju potwierdzono słuszność unijnego modelu w dziedzinie handlu i zrównoważonego rozwoju, ale wskazano również możliwości poprawy w odniesieniu do sześciu priorytetów polityki, które można określić następująco: 1) potrzeba bardziej aktywnej współpracy z partnerami; 2) szersze dostosowywanie podejścia do poszczególnych krajów; 3) upowszechnienie zrównoważonego rozwoju poza rozdziałami umów handlowych dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju; 4) zwiększenia skali monitorowania realizacji zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju; 5) wzmocnienie roli społeczeństwa obywatelskiego oraz 6) lepsze egzekwowanie przepisów za pomocą sankcji handlowych jako środka stosowanego w ostateczności.

Aby zmaksymalizować skuteczność swoich działań, Komisja skoncentruje swoją politykę dotyczącą zrównoważonego rozwoju w ramach umów handlowych na szeregu działań w zakresie polityki przypisanych do poszczególnych priorytetów politycznych. Te działania w zakresie polityki opierają się na doświadczeniach uzyskanych podczas wdrażania, zebranych dowodach oraz uwagach otrzymanych w ramach otwartych konsultacji publicznych. Działania te stanowią uzupełnienie i rozszerzenie obszarów działań określonych w 15-punktowym planie działania. 3.1 Kompleksowe podejście do handlu i zrównoważonego rozwoju oparte na wielostronnych porozumieniach i współpracy Jak stwierdzono powyżej, wzajemne oddziaływania między handlem i zrównoważonym rozwojem należy traktować kompleksowo, włączając politykę handlową do szerszego kontekstu obejmującego inne narzędzia wspierające zrównoważony rozwój. W ramach tego kompleksowego podejścia umowy handlowe wspierają rozwój globalnych ram zarządzania, w szczególności poprzez uwzględnianie podstawowych międzynarodowych norm i zobowiązań, a także poprzez dbanie o ich skuteczne wdrażanie, przestrzeganie ich i dalsze wzmacnianie ich w ramach procesów opartych na współpracy. Mocne osadzenie dwustronnych zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju w kontekście wielostronnym sprawia, że unijne podejście do handlu i zrównoważonego rozwoju jest uzasadnione, wiarygodne i skuteczne. Ma ono również na celu uniknięcie rozdrobnienia i zapewnia zamiast tego, aby zobowiązania dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju przyczyniły się do działań na szczeblu globalnym. Ponieważ zobowiązania dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju opierają się na normach międzynarodowych, mogą również chronić przed zachowaniami protekcjonistycznymi. Podejście oparte na zaangażowaniu i współpracy umożliwia UE i jej partnerom wspólne wzięcie odpowiedzialności za wkład umów handlowych we wspieranie zielonej i sprawiedliwej transformacji oraz w osiąganie celów zrównoważonego rozwoju. Zachęca ono do szerszego zaangażowania szeregu zainteresowanych stron, w tym społeczności lokalnych, organizacji pozarządowych, pracodawców i związków zawodowych. Wszystkie te podmioty są niezbędne do wprowadzania zmian w terenie. W tym kontekście Komisja w pełni wykorzysta platformy, jakie stwarzają umowy handlowe, aby ułatwić dialog na temat związanych z handlem autonomicznych instrumentów UE na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz zachęcić partnerów handlowych do wspierania ich przestrzegania. Komisja zamierza również zwiększyć ogólną skuteczność swoich wysiłków w obszarze kooperacji, opierając się na działaniach dotyczących współpracy określonych w 15-punktowym planie działania, oraz usprawnić wspólne podejście UE stosowane w sytuacjach, gdy potrzebna jest pomoc techniczna lub finansowa lub gdy może ona zachęcić partnerów handlowych do dalszego podnoszenia poziomu ochrony pracy i środowiska. Działania w zakresie polityki Komisja zamierza: 1.szerzej zaangażować partnerów handlowych w proces współpracy w celu lepszego przestrzegania międzynarodowych norm pracy i ochrony środowiska; 2.w razie potrzeby zapewni partnerom handlowym zachęty i wsparcie na potrzeby procesów reform i budowania zdolności poprzez pomoc techniczną i finansową. W stosownych przypadkach UE powinna również rozwinąć podejście Drużyna Europy w celu wspierania priorytetów w zakresie zrównoważonego rozwoju wspólnie uzgodnionych z krajami partnerskimi. 3.Wykorzystanie umów handlowych w celu ułatwienia dialogu z krajami partnerskimi oraz, w stosownych przypadkach, wspieranie ich w spełnianiu wymogów w zakresie zrównoważonego rozwoju, określonych w autonomicznych instrumentach UE związanych z handlem. 3.2 Identyfikacja priorytetów wdrożeniowych dla poszczególnych krajów W przeglądzie w zakresie rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju stwierdzono, że istnieje wyraźne oczekiwanie, aby zobowiązania dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju zawarte w unijnych umowach handlowych były bardziej skuteczne i przyczyniały się do szybszego wprowadzania zmian w terenie, oraz że wyniki w dużym stopniu zależą od konkretnej sytuacji poszczególnych krajów. Ustalenia te przemawiają za zintensyfikowaniem stosowania podejścia dopasowanego do poszczególnych krajów określonego w 15-punktowym planie działania, w sposób bardziej dostosowany i ukierunkowany. Dwustronne stosunki handlowe UE przenikają cały świat i dotyczą partnerów na różnych poziomach rozwoju, stojących przed różnymi wyzwaniami i możliwościami gospodarczymi, społecznymi i środowiskowymi. Chociaż rozdziały dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju zawierają te same wiążące zobowiązania zarówno dla UE, jak i dla krajów partnerskich, znalezienie skutecznych rozwiązań dla tak zróżnicowanej grupy partnerów wymaga elastyczności i ustalenia priorytetów, aby lepiej dostosować cele dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju do wyzwań, potrzeb i możliwości każdego z tych krajów. Ustalenie takich krajowych priorytetów wdrożeniowych wymaga wczesnej analizy luk oraz włączenia większego stopnia szczegółowości i specyficzności do wymiaru handlu i zrównoważonego rozwoju. Kluczowe wyzwania, możliwości i priorytety należy określić wspólnie i na wczesnych etapach współpracy z danym partnerem. Priorytety te powinny zostać opracowane przy udziale społeczeństwa obywatelskiego i uwzględnione w ocenie skutków poprzedzającej rozpoczęcie negocjacji, a następnie dopracowane podczas oceny skutków pod względem zrównoważonego rozwoju i ocenione w analizie ex post w trakcie realizacji. Zgodnie z unijną strategią na rzecz bioróżnorodności 2030 ważną rolę w tych ocenach będzie odgrywał wpływ liberalizacji handlu na różnorodność biologiczną. Na tej podstawie UE i kraje partnerskie powinny rozważyć wynegocjowanie kluczowych krajowych priorytetów wdrożeniowych i skoncentrowanie się na nich, aby zapewnić postęp w osiąganiu celów w zakresie handlu i zrównoważonego rozwoju. Priorytety te powinny być realistyczne i ukierunkowane, aby można było łatwiej osiągnąć rezultaty. Powinny być także wystarczająco elastyczne, aby można je było z upływem czasu dostosowywać, w miarę jak zmienia się sytuacja w zakresie zrównoważonego rozwoju. Celem byłoby wzmocnienie, w razie potrzeby, procesu wdrażania w konkretnej dziedzinie, np. w zakresie przestrzegania zasad lub konwencji MOP lub zgodności z ratyfikowaną wielostronną umową środowiskową. W razie potrzeby i w stosownych przypadkach można to osiągnąć, uzgadniając z krajem partnerskim konkretne działania zgodnie z ustalonymi harmonogramami i celami pośrednimi etapu wdrażania (tzw. planami działania na rzecz wdrażania) oraz podejmując odpowiednie działania następcze, a także włączając w ten proces odpowiednio wsparcie organizacji międzynarodowych i zainteresowanych stron. Ponadto UE będzie nadal promować ratyfikację podstawowych konwencji MOP. Będzie koncentrować starania na rzecz ratyfikacji na wspieraniu określonych priorytetów wdrożeniowych. W tym celu konieczna będzie indywidualna ocena skoncentrowana na kwestiach mających istotny wpływ na skuteczne wdrażanie praw podstawowych. Działania w zakresie polityki Komisja zamierza: 4.stosować zindywidualizowane podejście i przeprowadzać lepiej ukierunkowane oceny skutków w odniesieniu do handlu i zrównoważonego rozwoju w celu określenia priorytetów w zakresie zrównoważonego rozwoju dla poszczególnych państw i zapewnienia szczegółowych analiz skutków na wczesnym etapie; 5.negocjować, w stosownych przypadkach w świetle konkretnie określonych priorytetów w krajach partnerskich i indywidualnie dla każdego przypadku, szczegółowe i ograniczone czasowo plany działania obejmujące cele pośrednie. W planach działania należy uznać rolę społeczeństwa obywatelskiego w monitorowaniu ich realizacji. 3.3 Uwzględnianie zrównoważonego rozwoju w całej umowie handlowej

Wszystkie unijne umowy handlowe zawierają już kilka postanowień, których celem jest zachowanie prawa poszczególnych państw do wprowadzania regulacji służących realizacji uzasadnionych celów w zakresie ochrony środowiska i pracy. Oprócz poszanowania tej niezbędnej przestrzeni politycznej kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem należy również aktywnie włączać do różnych części umów handlowych. Włączanie celów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju do umów handlowych mogłoby obejmować nadanie priorytetowego charakteru liberalizacji towarów i usług środowiskowych, w szczególności tych towarów i usług, które przyczyniają się do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz wspierają efektywne gospodarowanie zasobami i obieg zamknięty. Ponadto umowy handlowe powinny zapewniać niezakłócony handel surowcami i towarami energetycznymi koniecznymi do zagwarantowania dostaw niezbędnych do przejścia na zasobooszczędne gospodarki neutralne dla klimatu. Można tego dokonać, na przykład usuwając bariery pozataryfowe i promując stosowanie norm międzynarodowych w celu wspierania handlu i inwestycji w dziedzinie ochrony środowiska, efektywnego gospodarowania zasobami i odnawialnych źródeł energii. Ponadto w umowach handlowych należy zachęcać do kierowania się w procedurach udzielania zamówień publicznych niedyskryminacyjnymi kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem oraz starać się włączać postanowienia dotyczące zrównoważonych systemów żywnościowych. Aby rozszerzyć priorytetowe traktowanie celów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju poza rozdziały dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju, w ocenach skutków i ocenach skutków pod względem zrównoważonego rozwoju należy przeanalizować wyzwania i możliwości związane ze zrównoważonym rozwojem we wszystkich odpowiednich obszarach umów handlowych. Podejście dostosowane do poszczególnych państw, o którym mowa w poprzedniej części, należy stosować w całej umowie handlowej. Działania w zakresie polityki Komisja zamierza: 6.traktować priorytetowo dostęp do rynku dla towarów i usług środowiskowych, w szczególności w dziedzinie energii odnawialnej i efektywności energetycznej, na przykład przez usuwanie barier taryfowych i pozataryfowych, a także dostęp do surowców i towarów niezbędnych do zielonej transformacji oraz inwestycje w nie; 7.zapewnić, aby w ocenach skutków i ocenach skutków w kontekście zrównoważonego rozwoju analizowano wszystkie odnośne rozdziały umów handlowych w celu określenia, które postanowienia i zobowiązania będą najprawdopodobniej mieć wpływ na kwestie dotyczące zrównoważonego rozwoju, a także przypadki, w których umowa stwarza możliwości osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju wykraczających poza rozdział dotyczący handlu i zrównoważonego rozwoju. 3.4 Zbiorowe monitorowanie realizacji zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju Jednym z wniosków płynących z zastosowania 15-punktowego planu działania jest wniosek, że wyniki osiąga się dzięki ciągłej współpracy z danym partnerem handlowym. Takie podejście wymaga dużych nakładów, ale pozwala osiągnąć trwałe wyniki w terenie. Komisja zamierza w dalszym ciągu łączyć wiedzę fachową oraz dostępne instrumenty i programy w ramach kompleksowego podejścia UE do wszystkich usług. Podejście to obejmuje na przykład dwustronny dialog dotyczący polityki pracy i ochrony środowiska oraz dialog regulacyjny, a także, w uzasadnionych przypadkach, współpracę na rzecz rozwoju i wsparcie finansowe. Szczególnie istotna jest rola delegatur Unii w monitorowaniu realizacji zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju. Mają one bezpośredni kontakt zarówno z rządami i administracją, jak i z lokalnymi zainteresowanymi stronami, w tym z wewnętrznymi grupami doradczymi . Delegatury Unii mają również możliwość bezpośredniego angażowania się w kwestie zrównoważonego rozwoju związane z handlem. Wraz z państwami członkowskimi są nie tylko „oczami i uszami” w terenie, ale tworzą wspólną sieć europejskich dyplomatów, którzy razem przyczyniają się do przewidywania i rozwiązywania problemów związanych ze zrównoważonym rozwojem w swoich regionach geograficznych i obszarach wiedzy fachowej. To kompleksowe podejście należy uzupełnić wzmocnioną współpracą z państwami członkowskimi w stolicach oraz w terenie, za pośrednictwem ich ambasad i misji w państwach trzecich. Celem powinno być zapewnienie współdziałania i wzajemnego wzmacniania się odpowiednich instrumentów Komisji i instrumentów krajowych, co umożliwi UE uzyskanie korzyści skali i większego wpływu w terenie. Ważne jest również zwiększenie udziału Parlamentu Europejskiego. Przez misje i wizyty w terenie odbywane przez posłów Parlament Europejski mógłby w dalszym ciągu przyczyniać się do monitorowania i realizacji zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju. Współdziałanie Parlamentu Europejskiego i parlamentów w krajach partnerskich może okazać się szczególnie skuteczne w przypadku konieczności przeprowadzenia reform ustawodawczych. Wizyty posłów do Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych w terenie stwarzają także możliwość informowania o celach UE w zakresie zrównoważonego rozwoju za granicą, w kontaktach nie tylko z lokalnymi urzędnikami, ale także z lokalnymi przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, lokalnymi wewnętrznymi grupami doradczymi i przedsiębiorstwami. Grupy monitorujące ustanowione przez Komisję Handlu Międzynarodowego odgrywały również ważną rolę podczas negocjacji i wdrażania umów handlowych. Wymiar ten można jeszcze bardziej wzmocnić, na przykład przez regularne dyskusje na temat handlu i zrównoważonego rozwoju w poszczególnych państwach. Komisja, wraz z delegacjami Unii, jest gotowa wspierać Parlament Europejski w tych staraniach. Zbiorowe monitorowanie realizacji zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju w umowach handlowych oznacza również wzmocnienie roli społeczeństwa obywatelskiego, w tym partnerów społecznych. Zarówno UE, jak i każdy z jej partnerów handlowych powinni dążyć do nawiązania współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego po obu stronach oraz zachęcać do wnoszenia zorganizowanego i rzeczowego wkładu. Utworzenie w 2020 r. stanowiska głównego urzędnika ds. egzekwowania przepisów handlowych oraz pojedynczego punktu kontaktowego stanowi ważny krok we wzmacnianiu wdrażania i egzekwowania zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju . Pojedynczy punkt kontaktowy stanowi scentralizowany punkt kontaktowy dla wszystkich zainteresowanych stron z siedzibą w UE, które chcą złożyć skargę w sprawie między innymi naruszeń zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju . Wytyczne operacyjne i towarzyszący im formularz skargi opracowano, aby pomóc zainteresowanym stronom (np. związkom zawodowym, stowarzyszeniom przemysłowym, organizacjom pozarządowym) w jak najlepszym wykorzystaniu nowego systemu. Rozpatrywanie skarg dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju i podejmowanie działań następczych w związku z tymi skargami stanowi istotny element roli głównego urzędnika ds. egzekwowania przepisów handlowych we wdrażaniu i egzekwowaniu umów handlowych . Dotychczas zainteresowane strony korzystały jednak w ograniczonym zakresie z usług pojedynczego punktu kontaktowego w kwestiach związanych z handlem i zrównoważonym rozwojem. System pojedynczego punktu kontaktowego utworzono z myślą o tym, aby umożliwić wczesne kontaktowanie się, jeśli wystąpią konkretne problemy, a Komisja potwierdza swoją gotowość do współpracy w zakresie potencjalnych zagadnień związanych z handlem i zrównoważonym rozwojem oraz – w kwestiach wykraczających poza szczegółowe informacje zamieszczone w internecie – do wyjaśniania, jak można korzystać z systemu i jakie informacje mogą być wymagane. Komisja zapewni dalsze wyjaśnienia i pomoc mające ułatwić korzystanie z tego systemu. W tym celu, równolegle z przeglądem w zakresie rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju, Komisja zaktualizowała wytyczne operacyjne, aby wyjaśnić, że wewnętrzne grupy doradcze mogą również składać skargi zbiorowe oraz że skarżący mający siedzibę w UE może reprezentować interesy podmiotu mającego siedzibę w kraju partnerskim związane z handlem i zrównoważonym rozwojem. Aktualizacja obejmuje większą przejrzystość i jasność co do kwestii, w jaki sposób i w jakich terminach pojedynczy punkt kontaktowy może rozpatrywać wstępne etapy skargi w sprawie naruszenia związanego z handlem i zrównoważonym rozwojem. Działania w zakresie polityki Komisja zamierza: 8.opracować kompleksowe podejście UE do wszystkich usług, wykorzystując wszystkie dostępne instrumenty do monitorowania realizacji zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju oraz angażując delegatury Unii, a także aktywnie współpracując ze stolicami, ambasadami i biurami terenowymi państw członkowskich; 9.współpracować z delegaturami Unii w zakresie wspierania i określania najlepszych praktyk, ponieważ partnerzy handlowi tworzą lokalne wewnętrzne grupy doradcze i rozpoczynają z nimi współpracę; 10.wspierać stały udział Parlamentu Europejskiego we wdrażaniu rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju w ramach kontaktów międzyparlamentarnych i być gotowa wspierać go w staraniach na rzecz regularnych dyskusji na temat handlu i zrównoważonego rozwoju w poszczególnych państwach; 11.równolegle z przeglądem w zakresie rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju dokonać przeglądu wytycznych operacyjnych dotyczących pojedynczego punktu kontaktowego, aby zwiększyć przejrzystość i przewidywalność dla zainteresowanych stron, wyjaśniając jednocześnie, kto może wnosić skargi, w jaki sposób będą one rozpatrywane i w jakich terminach. W wytycznych zostanie również jasno określone, że wewnętrzne grupy doradcze mogą składać skargi zbiorowe w sprawie naruszeń zobowiązań dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju i reprezentować interesy strony mającej siedzibę w kraju partnerskim. 3.5 Wzmocnienie roli społeczeństwa obywatelskiego