Będzie to piąte przedłużenie zwolnienia umożliwiającego preferencyjne traktowanie taryfowe przyznanego pierwotnie dnia 15 lutego 1985 r. na okres od dnia 1 stycznia 1984 r. do dnia 30 września 1995 r. i obowiązującego do dnia 31 grudnia 2019 r..

Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

5.Publikacja planowanego aktu

Ponieważ akt Rady Generalnej WTO wdraża postanowienia porozumienia WTO dotyczące zwolnień, po przyjęciu akt ten należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2019/0190 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do przyjęcia decyzji dotyczącej przedłużenia zwolnienia WTO umożliwiającego Stanom Zjednoczonym stosowanie preferencyjnego traktowania taryfowego na mocy amerykańskiej ustawy o odbudowie gospodarczej basenu Morza Karaibskiego (CBERA)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Porozumienie z Marrakeszu ustanawiające Światową Organizację Handlu („porozumienie WTO”) weszło w życie w dniu 1 stycznia 1995 r.

(2)Zgodnie z art. II ust. 2 porozumienia WTO „porozumienia i związane z nimi instrumenty prawne zawarte w załącznikach 1, 2 i 3 (»wielostronne porozumienia handlowe«) stanowią integralne części niniejszego porozumienia, wiążące dla wszystkich Członków”.

(3)Zgodnie z artykułem IX ust. 3 w wyjątkowych okolicznościach konferencja ministerialna może podjąć decyzję o zniesieniu obowiązku nałożonego na członka na mocy porozumienia WTO lub jakichkolwiek wielostronnych porozumień handlowych.

(4)W art. IX ust. 3 i 4 porozumienia WTO określono procedury przyznawania zwolnień dotyczących wielostronnych porozumień handlowych zawartych w załącznikach 1A lub 1B lub 1C do porozumienia WTO i w załącznikach do nich.

(5)Zgodnie z art. IV ust. 1 porozumienia WTO konferencja ministerialna jest upoważniona do podejmowania decyzji we wszystkich kwestiach wynikających z wielostronnych porozumień handlowych.

(6)Zgodnie z art. IV ust. 2 porozumienia WTO w przerwach między posiedzeniami konferencji ministerialnej WTO („Światowej Organizacji Handlu”) Rada Generalna WTO pełni funkcje konferencji ministerialnej.

(7)Zgodnie z art. IX ust. 1 WTO zazwyczaj podejmuje decyzje w drodze konsensusu.

(8)W dniu 15 lutego 1985 r. Stany Zjednoczone zostały zwolnione z obowiązków przewidzianych w art. I ust. 1 GATT z 1994 r. na okres od dnia 1 stycznia 1984 r. do dnia 30 września 1995 r. W dniu 15 listopada 1995 r. członkowie WTO przedłużyli to zwolnienie do dnia 30 września 2005 r., a następnie ponownie w dniu 29 maja 2009 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. W dniu 5 maja 2015 r. członkowie WTO przedłużyli wspomniane zwolnienie w odniesieniu do art. I ust. 1 GATT z 1994 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. oraz rozszerzyli je, by obejmowało również art. XIII ust. 1 i 2 GATT, w zakresie niezbędnym dla Stanów Zjednoczonych do zapewnienia bezcłowego traktowania przywozu kwalifikujących się produktów pochodzących z krajów korzystających, wskazanych w CBERA.

(9)Na mocy art. IX ust. 3 i 4 porozumienia WTO Stany Zjednoczone zwróciły się do Rady Generalnej o podjęcie decyzji w sprawie przedłużenia obowiązującego zwolnienia WTO w celu umożliwienia im od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 września 2025 r. bezcłowego traktowania na mocy CBERA kwalifikujących się produktów pochodzących z państw i terytoriów Ameryki Centralnej i Karaibów.