[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 26.6.2009

KOM(2009) 303 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie wdrożenia, działania i skuteczności domeny najwyższego poziomu „.eu”

SPRAWOZDANIE KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie wdrożenia, działania i skuteczności domeny najwyższego poziomu „.eu” (Tekst mający znaczenie dla EOG)

1. KONTEKST

Celem wprowadzenia domeny najwyższego poziomu „.eu” (ang. Top Level Domain , TLD) było zapewnienie mieszkańcom, organizacjom i przedsiębiorstwom Wspólnoty konkretnej, ogólnoeuropejskiej tożsamości w Internecie.

Celem niniejszego sprawozdania jest przekazanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie informacji na temat wdrożenia, skuteczności i działania TLD „.eu”, zgodnie z przepisami art. 8 rozporządzenia (WE) nr 733/2002[1].

W sprawozdaniu skoncentrowano się na najnowszych zmianach dotyczących TLD „.eu”, które miały miejsce od czasu przyjęcia poprzedniego sprawozdania w dniu 6 lipca 2007 r.[2] do dnia 31 marca 2009 r.

2. RAMY DZIAłANIA DOMENY „.EU”

2.1. Ramy prawne

Ramy prawne dotyczące domeny „.eu” składają się ze wspomnianego wyżej rozporządzenia (WE) nr 733/2002 w sprawie wprowadzania w życie domeny najwyższego poziomu .eu oraz z rozporządzenia Komisji (WE) nr 874/2004 z dnia 28 kwietnia 2004 r. ustanawiającego reguły porządku publicznego. Uzupełnieniem tych dwóch aktów prawnych są decyzje Komisji dotyczące wyboru i wyznaczenia rejestru. Sam rejestr stworzył również szereg przepisów administracyjnych, które regulują jego codzienne działania w zakresie rejestracji nazw domen.

Aby należycie uwzględnić wprowadzenie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, rozporządzenie (WE) nr 733/2002 zmieniono rozporządzeniem (WE) nr 1137/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2008 r.

Rumunia i Bułgaria przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 2007 r. i zgodnie z określonymi wcześniej warunkami otrzymały możliwość zarejestrowania uprzednio zarezerwowanych dla nich domen. Aby zapewnić jasność prawa, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1255/2007 zmieniono załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) nr 874/2004 zawierający listę nazw na kraj i kraje, które mogą je zarejestrować.

Komisja uznała również, że należy zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 874/2004, aby dostosować je do wymogów dotyczących umiędzynarodowionych nazw domen (ang. Internationalised Domain Names , IDN) w ramach domeny „.eu”.

2.2. Zasady podstawowe

W ramach prawnych dotyczących domeny „.eu” przewidziano rozdział kompetencji Komisji i rejestru domen „.eu”. Rejestr domen „.eu” jest organizacją typu non-profit, która niezależnie administruje i zarządza TLD „.eu” zgodnie z zasadami nieingerencji, samozarządzania i samoregulacji[3]. Komisji powierzono ogólną rolę nadzorczą. Szczególnie istotny jest fakt, że Komisja nie jest uprawniona do podejmowania jakichkolwiek decyzji dotyczących konkretnych nazw domen, ani też nie jest organem odwoławczym od decyzji podjętych przez rejestr.

TLD „.eu” jest ponadto oparta na modelu „rejestr-rejestrator”, zgodnie z którym zadaniem rejestru jest zarządzanie TLD „.eu”, obejmujące również prowadzenie stosownych baz danych, podczas gdy akredytowani rejestratorzy działają jako pośrednicy, którzy oferują podmiotom dokonującym rejestracji związane z tym usługi. Sam rejestr nie może działać jako rejestrator[4]. Podejście to sprzyja konkurencyjności na rynku nazw domen, gdyż rejestratorzy różnicują swoje oferty w celu zaspokojenia potrzeb podmiotów dokonujących rejestracji, zapewniając jednocześnie konkurencyjne ceny.

2.3. Rejestr

Po wystosowaniu zaproszenia do składania wstępnych propozycji projektów, w dniu 21 maja 2003 r. do wykonywania funkcji rejestru TLD „.eu” Komisja Europejska wyznaczyła Europejski Rejestr Domen Internetowych (EURid), będący organizacją typu non-profit z siedzibą w Diegem (Belgia)[5].

EURid został założony w kwietniu 2003 r. Wśród jego członków znajdują się organizacje obsługujące krajowe TLD w Belgii, we Włoszech, w Szwecji, w Republice Czeskiej i na Słowenii, a także ISOC-ECC (Koordynacyjna Rada Europejskich Oddziałów Internet Society, ang. Internet Society European Chapters Coordinating Council) oraz Businesseurope (konfederacja europejskich federacji związanych z przemysłem).

Tak jak przewidziano w rozporządzeniu (WE) nr 733/2002[6], w dniu 12 października 2004 r. Komisja podpisała z EURid umowę koncesyjną na usługi (umowę), początkowo na okres pięciu lat, z możliwością przedłużenia[7].

W dniu 12 grudnia 2008 r. Komisja podpisała w imieniu Wspólnoty Europejskiej dodatkową umowę z EURid, na mocy której obowiązująca obecnie umowa została przedłużona o kolejne pięć lat, tj. do dnia 12 października 2014 r. Dodatkowa umowa wejdzie w życie po wygaśnięciu obecnej umowy, tj. w dniu 12 października 2009 r.

3. REJESTRACJA I UżYTKOWANIE DOMEN „.EU”

Skuteczność systemu TLD „.eu” można ocenić na podstawie dwóch wskaźników: liczby zarejestrowanych nazw domen i sprawności funkcjonowania.

3.1. Liczba zarejestrowanych nazw domen

Domena „.eu” w kontekście światowym

Publiczne rejestracje na TLD „.eu” rozpoczęły się w dniu 7 kwietnia 2006 r. Trzy lata później zarejestrowanych było już ponad 3 mln domen zakończonych na „.eu”, czyniąc z domeny „.eu” czwartą pod względem popularności krajową TLD w Europie oraz dziewiątą na świecie. Dane te dowodzą, że domena „.eu” cieszy się w społeczeństwie dużym powodzeniem.

Wśród europejskich krajowych domen najwyższego poziomu (ang. country code TLD , ccTLD), domena „.eu” ustępuje popularnością jedynie ccTLD dla Niemiec („.de”), Zjednoczonego Królestwa („.uk”) i Niderlandów („.nl”). W skali światowej pod względem liczby rejestracji domena „.eu” ustępuje jedynie rodzajowym TLD „.com”, „.net”, „.org” i „.info” oraz ccTLD Chin „.cn” i trzem wspomnianym wyżej europejskim ccTLD (zob. załącznik 1).

Podział według kraju podmiotu dokonującego rejestracji

Większość domen „.eu” zarejestrowano w najbardziej zaludnionych krajach i w krajach o silnej tradycji rejestrowania i użytkowania domen. Największe zainteresowanie domenami „.eu” odnotowano w Niemczech (30 % wszystkich domen „.eu”), w Niderlandach (14 %), w Zjednoczonym Królestwie (12 %), we Francji (8 %) oraz w Polsce (6 %)[8] (zob. załącznik 2).

Wzrost

Po fazie rozruchu w 2006 r., podczas której odnotowano imponujący wzrost liczby rejestracji nazw, tempo rozwoju TLD „.eu” ustabilizowało się i wskaźnik jej wzrostu jest obecnie podobny do wskaźników wzrostu innych europejskich ccTLD (+11 % w 2007 r. oraz +11 % w 2008 r.). Za taki rozwój sytuacji odpowiedzialne są dwie przyczyny: (i) po pierwsze liczba rejestracji nowych domen systematycznie maleje i zbliża się do poziomu, który po zakończeniu fazy wstępnej uważa się za normalny; (ii) po drugie wyjątkowo wysoki odsetek przedłużeń, wynoszący początkowo 80 %, zbliża się do branżowej średniej, wynoszącej obecnie 72 %.

Choć ogólny wzrost liczby rejestracji o 22 % w latach 2006-2008 można uznać za zadowalający, należy zauważyć, że był on szczególnie imponujący w Polsce (+149 %), na Litwie (+142 %), w Luksemburgu (+95 %) i w Irlandii (+95 %) (zob. załącznik 3).

Domena „.eu” rozwija się równocześnie z innymi europejskimi TLD

Warto zwrócić uwagę, że w okresie rozwoju domeny „.eu” w większości państw członkowskich wrastała również liczba krajowych nazw domen. Przykładowo, w 2008 r. liczba rejestracji w niemieckiej domenie najwyższego poziomu („.de”) wzrosła o 7 %, a liczby rejestracji w domenie „.uk” (Zjednoczone Królestwo) i „.nl” (Niderlandy) wzrosły odpowiednio o 11 % i 18 %. Jest to zgodne z celem TLD „.eu”, jakim jest zapewnienie mieszkańcom UE możliwości stworzenia prawdziwie europejskiej tożsamości w Internecie, która nie będzie zastępować istniejących już krajowych domen najwyższego poziomu (ccTLD) w UE, lecz je uzupełniać.

3.2. Użytkowanie domen „ .eu”

Rejestracja i użytkowanie

Istnieje rosnąca tendencja do korzystania z domen „.eu” zaraz po ich zarejestrowaniu, w przeciwieństwie do rejestrowania ich tylko ze względów zapobiegawczych.

Nazwy domen zakończone na „.eu” stają się trwałym elementem europejskiej przestrzeni cybernetycznej i rynku elektronicznego. Domena „.eu” jest popularna zwłaszcza wśród małych i średnich przedsiębiorstw. Ponadto duże i znane organizacje, jak również organizacje pozarządowe i mieszkańcy UE, coraz częściej wykorzystują zarejestrowane przez siebie nazwy domen zakończone na „.eu” [9].

W dniu 9 maja 2006 r. cały serwis internetowy instytucji UE oraz ich wszystkie adresy poczty elektronicznej zostały przeniesione na domenę „.eu”. Począwszy od tego dnia europejskim mieszkańcom, organizacjom i przedsiębiorstwom udostępniono jeden wspólny portal dostępu do instytucji europejskich, który znajduje się na TLD „.eu”: http://europa.eu.

Oprócz europejskich organów, instytucji i agencji, nazwy domen zakończone na „.eu” coraz częściej wykorzystuje się dla programów i projektów finansowanych przez Unię Europejską. Oficjalna strona internetowa szwedzkiej prezydencji w UE również znajduje się na domenie „.eu”: www.se2009.eu.

Ponadto w wyniku sondażu przeprowadzonego przez rejestr stwierdzono, że około 80 % wszystkich nazw domen kończących się na „.eu” związanych jest z działającą stroną internetową lub serwerem poczty elektronicznej[10]. Spośród wszystkich funkcjonujących stron internetowych tylko jedna piąta automatycznie przekierowuje odwiedzającego na inną stronę lub inny adres internetowy; liczby te pokazują zatem, że w większości przypadków nazwy domen „.eu” są aktywnie wykorzystywane.

Świadomość i wizerunek

W porównaniu z większością innych europejskich ccTLD, które uruchomiono w latach 90-tych, domenę „.eu” można jeszcze uznać za nową. Nie zaskakuje zatem fakt, że jeśli chodzi o rozpoznawalność, domena „.eu” pozostaje w tyle za innymi TLD. Przeprowadzony przez rejestr sondaż[11] wykazał, że 79 % użytkowników Internetu w Europie zna pojęcie TLD i nazw domen, oraz że 63 % użytkowników wie o istnieniu domeny „.eu”. 45 % użytkowników Internetu wie, że jako mieszkańcy UE mogą zarejestrować domenę „.eu”, a 11 % rozważa możliwość rejestracji nazwy domeny w ramach tej TLD.

Należy zauważyć, że domena „.eu” cieszy się dobrą reputacją: zgodnie z wynikami innego sondażu[12], przeprowadzonego na zlecenie EURid, użytkownicy nie tylko postrzegają domenę „.eu” jako wyraz prawdziwie europejskiej tożsamości w Internecie, ale uważają też, że domeny, których nazwy kończą się na „.eu”, są innowacyjne i nowoczesne.

4. DZIAłALNOść REJESTRU

4.1. Usługi i opłaty

W ciągu ostatnich dwóch lat rejestr dążył do dalszej poprawy usług świadczonych rejestratorom. Rejestr świadczy usługi rejestratorom we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej. Aby zbliżyć się do rejestratorów, EURid, którego główna siedziba znajduje się w Diegem (Belgia), otworzył również filie w Sztokholmie, Pradze i Pizie.

Ponieważ domeny „.eu” są sprzedawane przez około 1 000 akredytowanych rejestratorów, bardzo istotna jest systematyczna wymiana informacji między rejestrem a rejestratorami, która daje rejestrowi wgląd w potrzeby rynku i zachodzące na nim zmiany. W tym celu utworzono dwa organy konsultacyjne składające się z przedstawicieli rejestratorów – Komitet Konsultacyjny Rejestratorów (ang. Registrar Advisory Board , RAB) oraz Komisję Rejestratorów ds. Wymogów (ang. Registrar Requirements Panel , RRP). RAB udziela zarządowi EURid porad dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej, a RRP koncentruje się na kwestiach technicznych. Ponadto we wrześniu 2008 r. rejestr uruchomił całodobowy punkt obsługi rejestratorów czynny 7 dni w tygodniu, zapewniając tym samym rejestratorom nieprzerwane wsparcie.

Usługi świadczone rejestratorom przez rejestr wydają się być zadowalające: według sondażu przeprowadzonego na zlecenie rejestru, ponad 90 % rejestratorów, którzy wzięli udział w sondażu, było zadowolonych lub bardzo zadowolonych ze wsparcia udzielonego przez EURid, a 86 % uznało, że usprawnienie systemu rejestracji nie jest konieczne[13]. Rejestratorzy widzą jednak potrzebę zmian w niektórych obszarach, takich jak procedury dotyczące handlu domenami i przekazywania ich oraz monitorowanie zmian wprowadzanych w nowych wersjach systemów.

W kwietniu 2007 r. EURid przyjął kodeks postępowania, który rejestratorzy mogą stosować na zasadzie dobrowolności. Rejestratorzy, którzy zobowiązują się do przestrzegania warunków określonych w jego karcie, otrzymują w zamian prawo do korzystania z oficjalnego logo kodeksu postępowania, które stanowi gwarancję najwyższej jakości usług.

Opłaty i stawki

Komisja nieprzerwanie monitoruje hurtowe opłaty za rejestrację domen „.eu”, uwzględniając przy tym sytuację finansową rejestru oraz ogólną sytuację na rynku TLD. Dzięki ogromnemu zainteresowaniu domeną „.eu” i dużej liczbie rejestracji, rejestr zdołał kilkakrotnie obniżyć hurtowe opłaty za rejestrację: w dniu 1 stycznia 2007 r. obniżono opłatę za rejestrację i roczną opłatę za przedłużenie z 10 EUR to 5 EUR, a kolejna obniżka, do 4 EUR, weszła w życie w dniu 1 lutego 2008 r. Komisja nadal będzie monitorować sytuację i w odpowiednim terminie zaproponuje rejestrowi kolejne obniżki opłat, jeżeli będą one uzasadnione[14].

Warto zwrócić uwagę, że opłatą za hurtową rejestrację obciążani są przez rejestr akredytowani rejestratorzy „.eu”, którzy z kolei ustalają własne ceny detaliczne dla podmiotów dokonujących rejestracji. Wielu rejestratorów oferuje pakiety usług obejmujące przykładowo hosting witryn internetowych oraz usługi związane z pocztą elektroniczną. Obecnie cena detaliczna za nazwę domeny kończącą się na „.eu” zaczyna się od około 5 EUR, co zdecydowanie nie przewyższa najniższych cen rynkowych za nazwy w domenach „.com”, „.net”, „.uk”, „.de” i innych domenach najwyższego poziomu.

4.2. Stabilność finansowa

Komisja nieprzerwanie monitoruje sytuację finansową rejestru, która jest kluczowym elementem stabilności domeny „.eu”. Większa niż się spodziewano liczba rejestracji zapewniła dochody, które jak do tej pory przewyższają koszty. Komisja zareagowała na ten rozwój sytuacji zgodnie z odpowiednimi przepisami zawartymi w ramach prawnych i w umowie.

Po pierwsze Komisja zażądała, by EURid z wyprzedzeniem określił i zaplanował inwestycje i odpowiedni poziom rezerw w ujęciu rocznym. Rejestr pokrywa te koszty z uzyskanej każdego roku nadwyżki, zaś resztę przekazuje do budżetu Wspólnoty.

Równocześnie Komisja zwróciła się do rejestru z prośbą o ciągłe monitorowanie możliwości obniżenia opłat za hurtową rejestrację domen (zob. wyżej). Obniżka taka jest konieczna, aby odzwierciedlić malejący koszt indywidualnych nazw domen spowodowany rosnącą liczbą rejestracji. Ponadto obniżka opłat jest najlepszym sposobem ograniczenia przenoszalnej nadwyżki, co sprawi, że pieniądze pozostaną w kieszeni użytkowników nazw domen.

Należy zwrócić uwagę, że aby zapewnić stabilność finansową rejestru, przychody roczne muszą pokrywać roczne wydatki oraz środki przeznaczone na inwestycje i rezerwy, nawet jeżeli rejestracje – bądź wzrost rejestracji – wykazują tendencję spadkową. Zasada ostrożności podpowiada więc, że obniżenie opłat powinno mieć miejsce nie wcześniej niż po zmniejszeniu się kosztów.

Stosując to podejście, w wyniku rosnącej liczby rejestracji rejestr stopniowo obniżał opłaty za hurtową rejestrację domen, czyniąc to jednak z opóźnieniem. W rezultacie nadwyżka uzyskana przez rejestr również malała, nie naruszając jednak jego stabilności finansowej. W 2006 r. nadwyżka wynosiła 11,3 mln EUR, z czego 8,9 mln EUR przekazano do budżetu Wspólnoty. W 2007 r. nadwyżka wynosiła 10,9 mln EUR, z czego do budżetu Wspólnoty przekazano 6,9 mln EUR. Według wstępnych danych za rok 2008 nadwyżka będzie wynosić około 5 mln EUR, z czego rejestr przekaże do budżetu Wspólnoty około 4 mln EUR. Kwoty nieprzekazane do budżetu Wspólnoty wykorzystuje się na inwestycje służące podniesieniu jakości usług lub gromadzi się celem stworzenia odpowiednich rezerw.

Działalność rejestru w okresie objętym sprawozdaniem prowadzona więc była w oparciu o solidne podstawy finansowe. Przychody z działalności operacyjnej były wyższe niż koszty jej prowadzenia, a nadwyżki były wystarczające, by pokryć koszty inwestycji i zobowiązań.

4.3. Utrzymanie ciągłości działania i odporność systemu

W ciągu ostatnich dwóch lat rejestr kontynuuje proces udoskonalania swoich systemów technicznych. Jednym z najważniejszych wyzwań jest zwiększenie odporności systemu poprzez zdublowanie wszystkich najważniejszych operacji prowadzonych przez rejestr. W związku z tym rejestr przeprowadza modernizację swojego lustrzanego serwera w Pradze, który dzięki temu będzie mógł przejąć wszystkie funkcje serwera głównego.

Ponadto rejestr wprowadził do użytku technologię anycast, dzięki której możliwa jest dystrybucja na cały świat kopii serwerów nazw domen „.eu”. Usunięcie z infrastruktury rejestru pojedynczych elementów mogących być źródłem awarii ma na celu zwiększenie stabilności w wypadku, gdy jeden z serwerów ulegnie uszkodzeniu lub będzie niedostępny. Dwie sieci anycast wykorzystywane przez EURid obsługiwane są przez dwóch różnych dostawców usług tego typu . Różnorodność ta ma dodatkowy wpływ na stabilność i pewność działania domeny „.eu”.

Zgodnie z wymogiem określonym w umowie, rejestr przygotował plan utrzymania ciągłości działania (ang. Business Continuity Plan , BCP), który zawiera analizę głównych funkcji rejestru oraz analizę powiązanych z nimi zagrożeń i środków zaradczych. BCP obejmuje poza tym plan zarządzania kryzysowego, jak również warianty utrzymania ciągłości działania i procedury dotyczące poszczególnych rodzajów zagrożeń.

BCP poddano kontroli przez niezależnego audytora. Celem tej oceny było porównanie planów utrzymania ciągłości działania przygotowanych przez EURid z najwyższymi wzorcami obowiązującymi obecnie w tej dziedzinie. W sprawozdaniu stwierdzono, że EURid ciągle pracuje nad wdrożeniem środków zapewnienia ciągłości, co potwierdza, że proces ten nie został jeszcze zakończony.

Ponadto EURid przekazał Komisji informacje na temat środków, które wzmocnią niezawodność jego systemów operacyjnych dzięki zwiększeniu odporności i wydajności zarówno bazy danych, jak i usług związanych z rejestracją.

4.4. Spory dotyczące nazw domen

Ze względu na potencjalnie wysoką wartość handlową niektórych nazw domen, dość częstym zjawiskiem w tej dziedzinie są spory sądowe.

Procedura alternatywnego rozwiązywania sporów

Ramy prawne dotyczące domeny „.eu” obejmują procedurę alternatywnego rozwiązywania sporów (ang. Alternative Dispute Resolution , ADR), stosowaną w celu rozstrzygania sporów dotyczących nazw domen zarejestrowanych w TLD „.eu”. System ten zapewnia zainteresowanym stronom gwarancje proceduralne i ma zastosowanie bez uszczerbku dla możliwości wystąpienia przez zainteresowaną stronę na drogę postępowania sądowego przeciwko posiadaczowi nazwy domeny lub przeciwko decyzji rejestru.

Do przeprowadzania procedury ADR w odniesieniu do sporów dotyczących nazw domen kończących się na „.eu” EURid wyznaczył Sąd Arbitrażowy przy Izbie Gospodarczej Republiki Czeskiej oraz Izbie Rolniczej Republiki Czeskiej z siedzibą w Pradze („czeski Sąd Arbitrażowy”). Na mocy ustanowionych ram prawnych spory dotyczące domeny „.eu” prowadzone w ramach procedury ADR mogą dotyczyć: (i) rejestracji dokonanych przez strony trzecie w złej wierze lub w sposób stanowiący nadużycie, (ii) decyzji podjętych przez rejestr. Sprawy można wnosić we wszystkich językach urzędowych UE.

Wysokość opłat związanych z postępowaniami w ramach procedury ADR ustalana jest w oparciu o zasadę zwrotu kosztów. Od 2006 r. opłaty za ADR kilkakrotnie obniżono i obecnie zaczynają się one od 1 300 EUR[15], a zatem wypadają korzystnie na tle opłat pobieranych przez podobne instytucje arbitrażowe[16].

Ilość spraw ADR rozpatrywanych przed czeski Sąd Arbitrażowy znacznie się zmniejszyła: w 2006 r. wnoszono około 200 spraw na kwartał, podczas gdy obecnie liczba ta spadła do około 25. W trakcie fazy rozruchu większość spraw toczyła się przeciwko rejestrowi (około 73 %), zaś reszta dotyczyła posiadaczy nazw domen kończących się na „.eu”. W miarę upływu czasu proporcje się odwróciły i obecnie większość skarg wnoszona jest przeciwko posiadaczom nazw domen kończących się na „.eu”. Jest to dowód na to, że odnotowana na początku wysoka liczba sporów dotyczących nazw domen „.eu” wynikała z tego, iż w odniesieniu do rejestracji dokonanych podczas okresu wstępnego skarżący kwestionowali decyzje rejestru dotyczące legalizacji praw pierwszeństwa posiadaczy nazw domen zakończonych na „.eu” [17].

Sprawy sądowe dotyczące domniemanych nadużyć w zakresie rejestracji nazw domen

EURid jest stroną w sprawach toczących się przed sądami krajowymi w Belgii i w Grecji. Sprawy te dotyczą domniemanego składowania nazw domen[18].

W jednej ze spraw sąd belgijski wstępnie nakazał EURid odblokowanie około 74 000 nazw domen pod groźbą kary wynoszącej 25 000 EUR za każdą godzinę opóźnienia w odniesieniu do każdej nazwy z osobna. Mimo iż EURid podporządkował się nakazowi, nie odblokował 20 nazw domen z uwagi na fakt, iż były one przedmiotem postępowania w ramach procedury ADR. Doprowadziło to do zablokowania kont bankowych EURid do kwoty 4 190 000 EUR (co stanowiło 1 % zasądzonej kary). Sprawa jest nadal w toku, ale jak do tej pory główna rozprawa sądowa jeszcze się nie odbyła.

4.5. Sprawy wniesione przed Europejski Trybunał Sprawiedliwości

Jeśli chodzi o sprawy dotyczące domen „.eu” wniesione przed Europejski Trybunał Sprawiedliwości, w których jedną ze stron jest Komisja, sprawa „Galileo”, która dotyczyła tego, czy zarezerwowanie nazwy „galileo.eu” dla instytucji i organów wspólnotowych jest zgodne z prawem, została w 2007 r. oddalona przez Sąd Pierwszej Instancji jako bezpodstawna (T-46/06). Od decyzji tej wniesiono odwołanie, lecz Europejski Trybunał Sprawiedliwości podtrzymał wyrok Sądu Pierwszej Instancji (C-483/07).

W sprawie „Inet Hellas”, która jest nadal w toku przed Sądem Pierwszej Instancji, skarżący kwestionuje interpretację rozporządzenia Komisji (WE) 874/2004 w odniesieniu do zakazu rejestracji dwuliterowych nazw domen oznaczających nazwy krajów spoza UE (T-107/06).

Ponadto austriacki Oberster Gerichtshof zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o wstępny wyrok dotyczący interpretacji rozporządzenia (WE) nr 874/2004 (C-569/08). Sprawa jest w toku.

4.6. Umiędzynarodowione nazwy domen (IDN)

Rejestracja nazw domen w TLD „.eu” jest obecnie możliwa wyłącznie przy użyciu podstawowych znaków alfabetu łacińskiego „a” do „z”, cyfr „0” do „9” oraz znaku „-”[19].

W ramach prawnych dotyczących domeny „.eu” przewidziano, że umiędzynarodowione nazwy domen (ang. Internationalised Domain Names , IDN) należy wprowadzić tak szybko, jak będzie to technicznie możliwe[20]. Ponieważ rejestracja takich nazw domen w TLD jest teraz możliwa, EURid przygotowuje wprowadzenie IDN w TLD „.eu”, co umożliwi wykorzystanie liter ze znakami diakrytycznymi, takich jak „é”, „ö”, „ç” lub „č” oraz alfabetów innych niż łaciński.

Oczekuje się, że uruchomienie IDN w TLD „.eu” nastąpi w 2009 r., po dostosowaniu ram prawnych do wymogów IDN[21].

5. WNIOSKI

Trzy lata po jej uruchomieniu domena najwyższego poziomu „.eu” stała się cenną alternatywą dla Europejczyków chcących wybrać swoją tożsamość w Internecie. TLD „.eu”, w której zarejestrowano już ponad 3 mln domen, przekroczyła pokładane w niej oczekiwania i plasuje się obecnie w pierwszej dziesiątce najpopularniejszych TLD na świecie. Po odnotowanej początkowo dużej fali rejestracji, można obecnie zaobserwować rosnącą tendencję do korzystania z domen „.eu” zaraz po ich zarejestrowaniu, w przeciwieństwie do rejestrowania ich tylko ze względów zapobiegawczych z możliwością późniejszego podjęcia decyzji odnośnie ich wykorzystania. Ze względu na wyjątkowe korzyści, które niosą ze sobą nazwy domen kończące się na „.eu”, są one obecnie coraz częściej wykorzystywane przez przedsiębiorstwa, organizacje i osoby prywatne. Liczba spornych nazw domen ciągle maleje, a system ADR uważa się za skuteczne narzędzie służące do ochrony praw podmiotów dokonujących rejestracji. Ponadto działalność rejestru przebiega bezproblemowo i odpowiada najwyższym wzorcom obowiązującym obecnie w tej dziedzinie.

W nadchodzących latach rejestr czeka jednak szereg wyzwań. Pierwszą wielką zmianą będzie wprowadzenie IDN.

W późniejszym okresie problemem może okazać się wprowadzenie nowych domen rodzajowych najwyższego poziomu oraz niepewne warunki ekonomiczne, które mogą ograniczyć rozwój domeny „.eu”. Konieczne jest zatem podejście proaktywne i strategiczne. Rejestr powinien w szczególności kontynuować prace na rzecz dalszego podnoszenia świadomości istnienia TLD „.eu” oraz zwiększania jej rozpoznawalności. W ten sposób przyciągnie on większą liczbę rejestracji oraz zachęci renomowane przedsiębiorstwa i organizacje do zakładania stron internetowych posiadających adresy kończące się na „.eu”.

Z uwagi na dynamiczny charakter środowiska TLD, rejestr powinien w dalszym ciągu utrzymywać i rozwijać swój dialog i wymianę informacji ze społecznością internetową. Umożliwi mu to monitorowanie stosownych zmian na rynku i dalsze korzystanie z najlepszych wzorców. Komisja będzie w dalszym ciągu uważnie monitorować rozwój domeny najwyższego poziomu „.eu” i dbać o to, by spełniała ona potrzeby mieszkańców, organizacji i przedsiębiorstw w UE.

ZAŁĄCZNIKI

ZAłąCZNIK 1: DZIESIęć NAJWIęKSZYCH DOMEN NAJWYżSZEGO POZIOMU WEDłUG LICZBY ZAREJESTROWANYCH NAZW DOMEN (DANE Z MARCA 2009 R.)

TLD | Liczba zarejestrowanych domen |

.com | 79 439 607 |

.cn | 13 854 687 |

.de | 12 652 025 |

.net | 12 099 536 |

.org | 7 472 142 |

.uk | 7 382 123 |

.info | 5 137 681 |

.nl | 3 285 095 |

.eu (*) | 3 049 034 |

.biz | 2 025 576 |

Źródło: http://domainsinfo.fr/.

(*) Liczba rejestracji w domenie „.eu” jest aktualizowana codziennie na stronie:http://www.eurid.eu/pl/o-nas/fakty-i-liczby/statystyki.

ZAłąCZNIK 2: LICZBA DOMEN „.EU” WEDłUG KRAJU ZAMIESZKANIA PODMIOTÓW DOKONUJąCYCH REJESTRACJI (DANE Z MARCA 2009 R.)

Kraj | Liczba domen „.eu” Marzec 2009 r. |

Austria | 74 767 |

Belgia | 92 404 |

Bułgaria | 9 578 |

Cypr | 53 051 |

Republika Czeska | 82 020 |

Dania | 45 167 |

Estonia | 8 179 |

Finlandia | 14 876 |

Francja | 251 744 |

Niemcy | 930 467 |

Grecja | 25 169 |

Węgry | 29 148 |

Irlandia | 59 612 |

Włochy | 166 454 |

Łotwa | 7 166 |

Litwa | 9 416 |

Luksemburg | 27 256 |

Malta | 2 916 |

Niderlandy | 415 474 |

Polska | 176 328 |

Portugalia | 11 789 |

Rumunia | 20 204 |

Słowacja | 18 609 |

Słowenia | 6 385 |

Hiszpania | 70 390 |

Szwecja | 81 979 |

Zjednoczone Królestwo | 377 820 |

Źródło: EURid.

ZAłąCZNIK 3: WZROST LICZBY DOMEN „.EU” W LATACH 2006-2008 WEDłUG KRAJU ZAMIESZKANIA PODMIOTÓW DOKONUJACYCH REJESTRACJI

Kraj | Wzrost liczby domen „.eu” 2006-2008* |

Austria | +27 % |

Belgia | +23 % |

Bułgaria** | +58 % |

Cypr | -41 % |

Republika Czeska | +65 % |

Dania | +18 % |

Estonia | +43 % |

Finlandia | +57 % |

Francja | +56 % |

Niemcy | +19 % |

Grecja | +44 % |

Węgry | +32 % |

Irlandia | +94 % |

Włochy | +14 % |

Łotwa | 0 % |

Litwa | +142 % |

Luksemburg | +95 % |

Malta | -85 % |

Niderlandy | +36 % |

Polska | +149 % |

Portugalia | -2 % |

Rumunia** | +40 % |

Słowacja | +74 % |

Słowenia | +71 % |

Hiszpania | +33 % |

Szwecja | -10 % |

Zjednoczone Królestwo | -14 % |

UE | +22 % |

* od 31.12.2006 do 31.12.2008.

** Dane dotyczące Bułgarii i Rumunii obejmują lata 2007-2008, ponieważ rejestrację domen „.eu” rozpoczęto po przystąpieniu tych krajów do UE w dniu 1 stycznia 2007 r.

Źródło: EURid.

[1] Rozporządzenie (WE) nr 733/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 kwietnia 2002 r. w sprawie wprowadzania w życie domeny najwyższego poziomu .eu (Dz.U. L 113 z 30.4.2002, s. 1), zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1137/2008 z dnia 22 października 2008 r. dostosowującym do decyzji Rady 1999/468/WE niektóre akty podlegające procedurze ustanowionej w art. 251 Traktatu, w zakresie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą – Dostosowanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą – Część pierwsza (Dz.U. L 311 z 21.11.2008, s. 1).

[2] COM(2007) 385 wersja ostateczna (Dz.U. C 191 z 17.8.2007, s. 17)http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2007:0385:FIN:PL:PDF.

[3] Zob. motyw 9 rozporządzenia (WE) nr 733/2002.

[4] Artykuł 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 733/2002.

[5] Decyzja Komisji 2003/375/WE z dnia 21 maja 2003 r. w sprawie wyznaczenia rejestru domeny najwyższego poziomu .eu (Dz.U. L 128 z 24.5.2003, s. 29).

[6] Artykuł 3 ust. 1 stanowi, iż „umowa między Komisją i rejestrem zawierana jest na czas określony i odnawialna”.

[7] Więcej informacji o EURid można znaleźć na stronie http://www.eurid.eu/pl/front_page.

[8] Najnowsze dane w rozbiciu na poszczególne kraje dostępne są pod adresem: http://www.eurid.eu/pl/kacik-prasowy/fakty-i-liczby

[9] Przykłady aktywnego wykorzystania nazw domen kończących się na „.eu” można znaleźć na stronie: http://www.eurid.eu/pl/kacik-prasowy/dlaczego-eu

[10] http://www.eurid.eu/files/2007_q1_report.pdf.

[11] http://www.eurid.eu/pl/content/two-thirds-online-europeans-are-aware-eu.

[12] https://www.centr.org/main/4607-CTR/version/default/part/AttachmentData/data/Admin14%20-%20Linden-%20.eu%20branding%20study.pdf.

[13] http://www.eurid.eu/pl/content/eu-registrars-are-generally-satisfied-eurid-give-some-suggestions-improvements.

[14] Artykuł 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 733/2002 stanowi, że „rejestr nakłada opłaty bezpośrednio związane z poniesionymi kosztami”. Ponadto art. I (I) pkt 6 umowy koncesyjnej na usługi przewiduje, że „jeżeli uzyskana nadwyżka nie jest przeznaczona na podniesienie jakości usług, jest ona przekazywana do budżetu Wspólnoty w każdym roku, w którym jest uzyskana. Należy zwrócić uwagę na potrzebę zapewnienia odpowiednich rezerw operacyjnych”.

[15] Źródło: czeski Sąd Arbitrażowy: http://adr.eu/arbitration_platform/fees.php.

[16] Opłaty pobierane przez Światową Organizację Własności Intelektualnej (ang. World Intellectual Property Organisation , WIPO) zaczynają się od 1 500 USD (http://www.wipo.int/amc/en/domains/fees/index.html).

[17] Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 874/2004 posiadacze praw pierwszeństwa, uznani lub ustanowieni na mocy ustawodawstwa krajowego i/lub wspólnotowego, oraz organy publiczne mogli skorzystać ze specjalnego „okresu wstępnego”, podczas którego rejestracja nazw domen była zarezerwowana wyłącznie dla takich posiadaczy uznanych praw pierwszeństwa oraz dla organów publicznych.

[18] Praktykowane przez niektórych rejestratorów składowanie nazw domen polega na przejmowaniu nazw domen z zamiarem zatrzymania lub „składowania” ich do własnych potrzeb lub dla zysku. Podmiot odpowiedzialny za składowanie podejmuje zwykle próbę odsprzedania domeny po zawyżonej cenie.

[19] Zob. również warunki rejestracji nazw domen .eu (sekcja 2.2) na stronie EURid: http://www.eurid.eu/files/trm_con_PL.pdf.

[20] Artykuł 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 874/2004 stanowi, iż „w przypadku udostępnienia odpowiednich norm międzynarodowych, rejestr dokonuje rejestracji nazw domen we wszystkich alfabetach języków urzędowych”.

[21] Dz.U. L xxx z xx.xx.2009 (dotychczas niepublikowany).