[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 24.10.2006

KOM(2006) 628 wersja ostateczna

2004/0220 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju

2004/0220 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJIDLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGOna mocy art. 251 ust. 2 akapit drugi traktatu WEdotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju

1. INFORMACJE OGÓLNE

Data przekazania wniosku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (dokument COM(2004)629 - 2004/0220(COD), zmieniony dokumentem COM(2004)629 wersja ostateczna /2): | 1 października 2004 r. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu: | 18 maja 2006 r. |

Data przekazania zmienionego wniosku: | 24 maja 2006 r. |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska: | 16 października 2006 r. |

2. CEL WNIOSKU KOMISJI

Początkowy wniosek Komisji dotyczący Instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju i współpracy gospodarczej (DCECI), który obejmował geograficzne i tematyczne aspekty współpracy z krajami rozwijającymi się, w tym krajami AKP, oraz państwami uprzemysłowionymi, nie był do zaakceptowania przez Parlament, który w pierwszym czytaniu w maju 2006 r. przyjął bardzo liczne poprawki. Po głosowaniu w pierwszym czytaniu doszło do intensywnych dyskusji pomiędzy trzema instytucjami uczestniczącymi w procesie legislacyjnym, które miały na celu jak najszybsze znalezienie rozwiązania.

W czerwcu 2006 r. przewodniczący Komisji José Manuel Barroso oraz przewodniczący Parlamentu Europejskiego Josep Borrell dokonali wymiany listów, co utorowało drogę do ogólnego porozumienia w sprawie pakietu instrumentów dotyczących działań zewnętrznych. Obejmuje ono porozumienie dotyczące pierwszego czytania w sprawie Europejskiego instrumentu sąsiedztwa i partnerstwa (ENPI), Instrument na rzecz stabilności oraz porozumienie w sprawie Instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA) pod warunkiem ustanowienia odrębnego Instrumentu na rzecz praw człowieka oraz nowego zestawu maksymalnie trzech instrumentów wyodrębnionych z DCECI (Instrumentu na rzecz współpracy z państwami uprzemysłowionymi (ICI), Instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju (DCI) oraz ewentualnie tematycznego DCI). Przewodniczący José Manuel Barroso podkreślił w swoim piśmie, że Komisja nie może zaakceptować podziału DCECI, o ile nie zostanie przyjęta szeroka definicja współpracy.

Państwo sprawujące przewodnictwo w Radzie zaproponowało, by rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające Instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (DCI) obejmowało zarówno współpracę geograficzną z krajami rozwijającymi się, jak i programy tematyczne i miało jedną podstawę prawną (art. 179 TWE). Inaczej niż z początkowym wniosku DCI określałby orientacyjny podział środków finansowych. Zostałby także wzbogacony o pewne założenia polityczne dotyczące programów geograficznych i tematycznych celem uwzględnienia nacisków Parlamentu na pełne poszanowanie jego uprawnień związanych ze współuczestniczeniem w procesie legislacyjnym. Komisja mogłaby wyrazić zgodę na zmiany struktury DCI dla osiągnięcia ogólnego kompromisu w kwestii generalnej koncepcji instrumentów dotyczących działań zewnętrznych.

Po dalszych intensywnych dyskusjach trójstronnych pomiędzy zespołem negocjacyjnym parlamentarnej Komisji Rozwoju, prezydencją oraz Komisją, które miały miejsce w sierpniu i wrześniu 2006 r., osiągnięto porozumienie w sprawie wynegocjowanego wspólnego stanowiska. W szczególności osiągnięto kompromis w kwestiach dotąd nierozwiązanych, które Parlament wcześniej określał jako „punkty załamania rozmów”, a które dotyczą kwalifikowania pomocy jako pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA), cele wydatków sektorowych, struktury programów tematycznych oraz dialogu z Parlamentem na temat projektów dokumentów programowych (zob. poniżej pkt 3.3).

Wynegocjowane wspólne stanowisko, przyjęte przez Radę w dniu 16 października 2006 r., zostało zaakceptowane przez parlamentarną Komisję Rozwoju w dniu 3 października. Komisja ta potwierdziła, że będzie zabiegać o to, by Parlament przyjął wypracowane w wyniku negocjacji wspólne stanowisko na wczesnym etapie drugiego czytania bez wprowadzania dalszych poprawek.

Dzięki temu DCI będzie mógł wejść w życie w styczniu 2007 r., co pozwoli uniknąć luki prawnej w przepisach dotyczących przekazywania pomocy.

3. UWAGI W SPRAWIE WSPÓLNEGO STANOWISKA

3.1. Uwagi ogólne w sprawie wspólnego stanowiska

Komisja popiera wypracowane w trakcie negocjacji wspólne stanowisko, które jest wynikiem wytężonych negocjacji pomiędzy trzema instytucjami biorącymi udział w procesie legislacyjnym. Jest ono zgodne z zasadniczymi celami oraz założeniami pierwotnego wniosku Komisji. Przewodnicząca parlamentarnej Komisji Rozwoju już wystosowała pismo, w którym potwierdza, że zaleci członkom Komisji Rozwoju oraz uczestnikom sesji plenarnej przyjęcie uaktualnionej wersji wspólnego stanowiska przed końcem 2006 r. bez poprawek Parlamentu w drugim czytaniu.

3.2. Główne elementy wynegocjowanego wspólnego stanowiska

Wypracowane w wyniku negocjacji wspólne stanowisko uwzględnia następujące elementy kluczowe:

- Oddzielny instrument na rzecz demokracji oraz praw człowieka. Program tematyczny w zakresie praw człowieka i demokracji nie jest już włączony do DCI. Nowy wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie przyjęty został przez Komisję w dniu 26 czerwca 2006 r. (COM(2006)354).

- Oddzielny instrument finansowania współpracy z państwami uprzemysłowionymi. Wniosek prezydencji dotyczący rozporządzenia w sprawie współpracy z państwami uprzemysłowionymi został przedstawiony po raz pierwszy na grupie roboczej Rady COASI w dniu 19 lipca 2006 r. i przekazany Parlamentowi do zaopiniowania.

- Jedna podstawa prawna, art. 179. Komisja uważa wprawdzie, ze podwójna podstawa prawna w postaci art. 179 i art. 181A gwarantowałaby pewność prawną, lecz gotowa jest zaakceptować instrument DCI mający za podstawę prawną wyłącznie art. 179 TWE, ponieważ wspólne stanowisko zapewnia szeroką definicję współpracy na rzecz rozwoju oraz szeroki zakres możliwych działań w ramach programów geograficznych i tematycznych, które zostaną utrzymane w ostatecznej wersji rozporządzenia. Jest to również zgodne z tzw. zasadą „środka ciężkości” wypracowaną przez Trybunał Sprawiedliwości w swoim orzecznictwie.

- Motywy. Celem lepszego wyjaśnienia podstaw merytorycznych DCI dodano kilka motywów.

- Poświęcenie większej uwagi rozwinięciu celów i zasad. Artykuł 2 określa ogólne cele współpracy na rzecz rozwoju zgodnie z tytułem XX Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz Konsensusem europejskim w sprawie rozwoju. Artykuł 3 dotyczy zasad ogólnych, na których opiera się działalność Wspólnoty, oraz włączenia w główny nurt polityki zagadnień przekrojowych, a także spójności polityki. Uwzględnia ponadto niedawne zobowiązania wynikające z dążenia do zapewnienia skuteczności pomocy, jak np. do koordynacji działań instytucji finansujących. Artykuł 3 w ust. 9 i 10 stanowi, że Komisja przekazuje informacje Parlamentowi Europejskiego i prowadzi z nim regularną wymianę opinii oraz że dąży do regularnej wymiany informacji ze społeczeństwem obywatelskim. Te dwa artykuły stanowią ogólne ramy współpracy geograficznej i programów tematycznych.

- Artykuły 5-10, współpraca geograficzna. Artykuły te dodano, aby wzbogacić współpracę geograficzną o wymiar polityczny, tak jak domagał się tego Parlament. W szczególności art. 5 o charakterze horyzontalnym ma zastosowanie do wszystkich artykułów dotyczących współpracy geograficznej i określa w zarysie działania w dziedzinach współpracy, które odpowiadają obszarom działalności Wspólnoty w ramach Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju. Pozostałe artykuły dotyczące współpracy geograficznej koncentrują się na sytuacji w konkretnym regionie geograficznym lub kraju. Chodzi o następujące regiony lub kraje: Ameryka Łacińska (art. 6) , Azja (art. 7) , Azja Środkowa (art. 8) , Bliski Wschód (art. 9) oraz Republika Południowej Afryki (art. 10) . Każdy artykuł dotyczący szczegółowej współpracy zawiera odesłanie do art. 5, dzięki czemu jest oczywiste, że działania wymienione w art. 5 mają zastosowanie do wszystkich regionów, natomiast te wymienione w art. 6 – 10 są działaniami dodatkowymi.

- Artykuły 11-16, programy tematyczne : Artykuły te wprowadzono celem dodania założeń politycznych w odpowiedzi na wniosek Parlamentu o lepsze określenie priorytetów polityki w drodze regulacji programowych. Artykuł 11, który ma także charakter horyzontalny, określa związek pomiędzy programami tematycznymi a współpracą geograficzną oraz opisuje obszar działań, w którym programy tematyczne zapewniają wartość dodaną współpracy geograficznej. Programy tematyczne zostały przygotowane na podstawie odpowiednich komunikatów Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego i są opracowane w taki sposób, by mogły stanowić odpowiedź na przyszłe wyzwania. Oparte są na obowiązujących regulacjach tematycznych, a jednocześnie posuwają się o krok dalej, by uwzględnić nowe priorytety, które się wykształciły w ciągu ostatnich kilku lat i które zostały określone w Konsensusie europejskim w sprawie rozwoju. Programy tematyczne są następujące: Inwestowanie w ludzi (art. 12); Środowisko i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi, w tym energią (art. 13); Podmioty niepaństwowe i władze lokalne (art. 14) ; Bezpieczeństwo żywnościowe (art. 15) oraz Migracja i azyl (art. 16) .

- Artykuł 17, kraje AKP objęte Protokołem w sprawie cukru : Artykuł ten uwzględnia obowiązujące rozporządzenie 266/2006 ustanawiające środki towarzyszące dla krajów objętych Protokołem w sprawie cukru dotkniętych reformą systemu cukrowego UE. Towarzyszy mu oświadczenie Komisji, w którym podkreśla się przejściowy charakter środków towarzyszących, które mają wygasnąć w 2013 r. (zob. oświadczenie w sprawie art. 17 w załączniku).

- Artykuł 18-33. Artykuły te zawierają szczegółowe przepisy dotyczące opracowania programów i alokacji środków.

- Artykuł 33 i 34, sprawozdawczość i ocena. Oceny i sprawozdania będą w większym stopniu skoncentrowane na sektorach społecznych oraz na postępach w realizacji milenijnych celów rozwoju. Realizacja programów geograficznych i tematycznych będzie oceniania w stosownych przypadkach w drodze niezależnych ocen zewnętrznych. Jeśli chodzi o te ostatnie, art. 33 stanowi, że wnioski Parlamentu lub Rady o przeprowadzenie niezależnych ocen zewnętrznych będą odpowiednio uwzględniane.

- Klauzula wygaśnięcia i klauzula przeglądu. Artykuł 40 zawiera klauzulę przeglądu, w tym też zmiany podziału środków, natomiast art. 41 - klauzulę wygaśnięcia.

- Finansowa kwota referencyjna. Artykuł 38 wraz z załącznikiem 4 do wspólnego stanowiska Rady określają orientacyjny podział środków finansowych. Uwzględniono decyzję Rady Europejskiej z dnia 16 grudnia 2005 r. o utrzymaniu międzyrządowego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), który będzie służył do finansowania współpracy geograficznej z państwami Afryki oraz obszaru Karaibów i Pacyfiku (AKP), z wyjątkiem Republiki Południowej Afryki. W stosownych artykułach wprowadzono odpowiednie zmiany w drodze zmienionego wniosku z dnia 24 maja 2006 r. (COM(2004)629 wersja ostateczna/2). W związku z tym finansowa kwota referencyjna przeznaczona na DCI na lata 2007-2013 wynosi 16 897 mln EUR. Odpowiada to kwocie na wcześniejszy instrument DCECI (17 053 mln EUR), od której odjęte zostały kwoty referencyjne na nowy Instrument na rzecz praw człowieka (449 mln EUR) oraz nowy Instrument na rzecz współpracy z państwami uprzemysłowionymi (172 mln EUR), a orientacyjna kwota 465 mln EUR, która w pierwotnym wniosku przewidziana była na ENPI, została obecnie włączona w całości do środków przeznaczonych na programy tematyczne w celu finansowania działań na rzecz krajów objętych ENPI. Orientacyjne kwoty przewidziane dla każdego regionu geograficznego oraz programu tematycznego zostały określone w załączniku 4, który stanowi integralną część rozporządzenia (zob. także oświadczenie Komisji w sprawie art. 38).

3.3. Kwestie szczegółowe

Następujące kwestie były przedmiotem długotrwałych negacji, które zaowocowały precyzyjnie wyważonym kompromisem między wszystkimi trzema instytucjami:

- Struktura i zakres programów tematycznych : Zachowując zintegrowane podejście do programów tematycznych „Inwestowanie w ludzi” oraz „Podmioty niepaństwowe i władze lokalne”, wprowadzono zmiany do programu „Inwestowanie w ludzi” zgodnie z podtytułami zaproponowanymi przez Parlament („Zdrowie dla wszystkich”; „Edukacja, wiedza i umiejętności”; „Równość płci”; oraz „Inne aspekty rozwoju ludzkiego i społecznego”). W programach tematycznych „Podmioty niepaństwowe i władze lokalne” wprowadzono pułap procentowy, zgodnie z którym co najmniej 85% finansowania przewidzianego w tym programie tematycznym zostaje przydzielone podmiotom niepaństwowym . Uzgodniono, że w programie tematycznym „Inwestowanie w ludzi” nie będą stosowane żadne pułapy procentowe, ponieważ Komisja w swojej deklaracji dotyczącej art. 5 wprowadziła poziom odniesienia w zakresie zdrowia i edukacji (zob. poniżej część dotycząca celów wydatków/poziomów odniesienia).

- Cele wydatków/ poziomy odniesienia : Podczas negocjacji w sprawie DCI Rada i Komisja stwierdziły wyraźnie, że cele wydatków były dla nich nie do przyjęcia (sprzeczność z zasadą odpowiedzialności krajowej i koordynacji działań instytucji finansujących). Parlamentarna Komisja Rozwoju popiera cele wydatków celem zachęcenia do zwiększenia środków na sektory społeczne ze szczególnym uwzględnieniem podstawowej opieki zdrowotnej i edukacji. Uzgodniono, że Parlament nie będzie dalej nalegał na określenie celów wydatków w treści aktu prawnego, jeżeli Komisja zaproponuje w oświadczeniu wyższy poziom odniesienia, tj. przeznaczenie 20 % środków na szkolnictwo podstawowe i średnie oraz na podstawową opiekę zdrowotną w odniesieniu do ogółu programów krajowych objętych DCI.• Zrezygnowano z poziomu odniesienia w wysokości 35 % środków na finansowanie infrastruktury socjalnej i usług w tym zakresie. W swoim oświadczeniu Komisja zobowiązuje się do priorytetowego traktowania podstawowej opieki zdrowotnej i edukacji, a także spójności społecznej w ogóle przy wypełnianiu swojej roli w opracowywaniu i realizacji programów krajowych. Uwzględni także milenijne cele rozwoju w dokumentach programowych i będzie zachęcać kraje partnerskie do priorytetowego traktowania sektorów społecznych w ich krajowych strategiach rozwoju. Komisja zwiększy również intensywność działań w zakresie monitorowania, oceny i sprawozdawczości na temat postępów w realizacji celów, ze szczególnym uwzględnieniem sektorów społecznych oraz milenijnych celów rozwoju (zob. oświadczenie w załączniku dotyczące art. 5).

- Kwalifikowanie się do pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA) oraz kraje objęte ENPI nie będące krajami rozwijającymi się. Uzgodniono , że art. 2 ust. 4 powinien określać procentowy udział programów tematycznych, które zostaną zgłoszone jako ODA, a mianowicie 90 %. Państwa objęte ENPI niebędące krajami rozwijającymi się (Rosja oraz Izrael) zostaną automatycznie wykluczone, co oznacza, że pomoc finansowa dla tych dwóch krajów nie będzie zaliczana na poczet 10 % niestanowiących ODA. Margines w wysokości 10 % daje Komisji pewien stopień elastyczności niezbędny do realizowania programów tematycznych w zakresie migracji i środowiska, które przewidują działania nieujmowane w sprawozdaniach jako ODA. Obecny tekst stanowi zatem precyzyjnie wyważony kompromis między koniecznością spełnienia kryteriów ODA a potrzebą zachowania koniecznego marginesu elastyczności. W oświadczeniu załączonym do rozporządzenia Komisja potwierdzi swoje zobowiązanie do przestrzegania wymogu mówiącego, iż warunkiem finansowania z DCI dla wszystkich środków geograficznych i większość działań tematycznych będzie ich zakwalifikowanie do kategorii ODA do nieodstępowania od tej praktyki (zob. oświadczenie w sprawie art. 2 ust. 4 w załączniku).

- Dialog z Parlamentem w sprawie projektów dokumentów programowych : Liczne poprawki związane z udziałem Parlamentu w procesie programowania, które nie były zgodne z decyzją dotyczącą komitologii (decyzja Rady na 1999/468 z dnia 28 czerwca 1999 r., zmieniona decyzją Rady nr 2006/512 z dnia 17 lipca 2006 r.), określającą ogólne ramy wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Uzgodniono, że komisarze Louis Michel oraz Benita Ferrero-Waldner wystosują wspólne pismo do p. Mitchella oraz p. Morgantini, w którym Komisja potwierdzi swoje zobowiązanie do prowadzenia regularnego dialogu z Parlamentem Europejskim zgodnie z zapisami zawartymi w deklaracjach o kontroli demokratycznej załączonych do porozumienia międzyinstytucjonalnego. Ponadto w art. 3 dodano nowy ustęp 9, zgodnie z którym Komisja przekazuje informacje Parlamentowi Europejskiemu i prowadzi regularną wymianę opinii z Parlamentem Europejskim.

4. WNIOSKI

Jak wyjaśniono powyżej, wynegocjowane wspólne stanowisko uwzględnia w bardzo szerokim zakresie wnioski i poprawki Parlamentu Europejskiego zgłoszone w pierwszym czytaniu, jak również porozumienie pomiędzy instytucjami wypracowane w wyniku wytężonych dyskusji.

Komisja może zatem poprzeć wynegocjowane wspólne stanowisko.

5. OŚWIADCZENIA KOMISJI

Następujące oświadczenia włączono do protokołu Rady przy okazji formalnego przyjęcia wspólnego stanowiska (zob. załącznik).

ZAŁĄCZNIK

1.1.1. Oświadczenie Komisji o kwalifikowaniu się do ODA – art. 2 ust. 4:

Zasady kwalifikowania się do pomocy publicznej na rzecz rozwoju, określone przez Komitet Pomocy Rozwojowej przy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, będą nadal regulować przyznawanie wspólnotowych środków finansowania programów geograficznych realizowanych na rzecz państw rozwijających się oraz programów tematycznych. W przypadku programów geograficznych Komisja zobowiązuje się przestrzegać zobowiązania do przyznawania środków zgodnie z przepisami art. 2 ust. 4 akapit pierwszy projektu rozporządzenia. W odniesieniu do programów tematycznych przeważająca większość środków w przeszłości kwalifikowała się do pomocy publicznej na rzecz rozwoju, a Komisja podtrzymuje swoje zobowiązanie do podtrzymania tej tendencji.

1.1.2. Oświadczenie Komisji dotyczące art. 5 DCI:

Komisja ponownie stwierdza, że likwidacja ubóstwa i realizacja milenijnych celów rozwoju stanowią istotę podstawowego celu pomocy na rzecz rozwoju.

Przypomina, że w 2002 roku wraz z Parlamentem Europejskim uzgodniła poziom odniesienia wynoszący 35 % dotyczący środków pomocy dla państw rozwijających się, które mają być przydzielane na finansowanie infrastruktury socjalnej i usług w tym zakresie, uznając konieczność postrzegania wkładu UE jako składnika ogólnego wsparcia na rzecz sektorów społecznych udzielanego przez instytucje finansujące; Komisja uznaje również, że w działaniu tym niezbędne jest zachowanie pewnego stopnia elastyczności.

Od tego czasu, w wyniku przełożenia polityki na rzecz rozwoju na programy krajowe, a następnie na zobowiązania, wsparcie na rzecz infrastruktury socjalnej wzrosło do ponad 35%. Parlament Europejski otrzymuje pełne informacje dotyczące postępów w tej dziedzinie. Pomimo faktu, że ten konkretny poziom odniesienia został przekroczony, Komisja nadal przedstawiać będzie roczne sprawozdania odnoszące się do tych danych.

Przychylając się do wniosku Parlamentu Europejskiego, Komisja zobowiązuje się obecnie dążyć do osiągnięcia wymienionych poniżej celów, podkreślając jednocześnie, że należy je realizować zgodnie z zasadami skuteczności pomocy, zwłaszcza takimi jak: współpraca z państwami będącymi odbiorcami pomocy, odpowiedzialności własna oraz komplementarność pomocy względem innych instytucji finansujących – stosownie do ustaleń zawartych w „Konsensusie europejskim w sprawie rozwoju” przyjętym dnia 20 grudnia 2005 r. wspólnie przez Radę i przedstawicieli rządów państw członkowskich w trakcie spotkania, w którym uczestniczył także Parlament Europejski i Komisja.

Po pierwsze Komisja zobowiązuje się do priorytetowego traktowania podstawowej opieki zdrowotnej i edukacji oraz spójności społecznej podczas wypełniania swojej roli w opracowywaniu i realizacji programów krajowych w ramach DCI, a także do uwzględniania milenijnych celów rozwoju w dokumentach programowych. Prowadząc dialog z krajami partnerskimi, Komisja będzie je również zachęcać do priorytetowego traktowania sektorów społecznych w ich krajowych strategiach rozwoju.

Ponadto Komisja będzie czynić starania, aby do 2009 r., będącego rokiem przeglądu, zapewnić przeznaczenie 20% środków przydzielonych w ramach programów krajowych objętych DCI na szkolnictwo podstawowe i średnie oraz na podstawową opiekę zdrowotną poprzez wsparcie projektowe, programowe lub budżetowe związane z tymi sektorami, uwzględniając średnią dla wszystkich obszarów geograficznych, jak również uznając konieczność zachowania elastyczności choćby na wypadek potrzeby udzielenia pomocy nadzwyczajnej.

Wreszcie, biorąc odpowiedzialność za realizację tych celów, Komisja zobowiązuje się do intensyfikacji działań w zakresie monitorowania, oceny i sprawozdawczości, przy czym szczególną uwagę będzie się zwracać na sektory społeczne oraz na postępy w dążeniu do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju.

1.1.3. Oświadczenie Komisji w sprawie cukru – art. 17:

Podjęto decyzję o udzieleniu krajom AKP objętym Protokołem w sprawie cukru pomocy w dostosowywaniu się do nowych warunków, które będą wynikać z reformy wspólnej polityki rolnej UE w odniesieniu do cukru.

Ze względu na to, że sytuacja poszczególnych krajów objętych Protokołem w sprawie cukru jest bardzo różna, system będzie służył do udzielania wsparcia na rzecz strategii dostosowawczych właściwych dla poszczególnych krajów.

Harmonogram zobowiązań i wydatków będzie dostosowywany w miarę realizacji tych strategii i będzie zgodny z przejściowym charakterem systemu, który ma zakończyć funkcjonowanie w 2013 r.

Wspólne oświadczenie Rady i Komisji dotyczące art. 28 ust. 2 w sprawie przekazywania zadań wykonawczych:

W odniesieniu do zadań związanych z wykonaniem budżetu Komisja przedstawiła wniosek dotyczący przeglądu rozporządzenia Rady nr 1605/2002, który zostanie przyjęty przez Radę, w którym ustanowione zostaną warunki niezbędne do powierzenia takich zadań związanych z wykonaniem budżetu organom, o którym mowa w art. 27 ust. 1 lit. a)–c) tego rozporządzenia.

1.1.4. Oświadczenie Komisji w sprawie komitetów – art. 35.

Posiedzenia będą organizowane w taki sposób, by prezentowane opinie oraz wymiany poglądów pogrupowane były według poszczególnych programów geograficznych (Ameryka Łacińska, Azja, Bliski Wschód, Azja Środkowa, Republika Południowej Afryki) i tematycznych (migracja, podmioty niepaństwowe, środowisko, inwestowanie w ludzi, bezpieczeństwo żywnościowe).

Oświadczenie Komisji w sprawie kwoty indykatywnej na programy tematyczne ENPI – art. 38 ust. 4:

Podczas opracowywania programów tematycznych Komisja zobowiązuje się brać pod uwagę zaproponowany przez siebie wstępnie podział geograficzny na kraje kwalifikujące się do europejskiego instrumentu sąsiedztwa i partnerstwa (ENPI) i na kraje kwalifikujące się do instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju (DCI).