I. Wprowadzenie

W 2015 r. Unia Europejska (UE) przyjęła rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/936 z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi regułami Unii dotyczącymi przywozu (dalej zwane „rozporządzeniem UE”).

Rozporządzenie UE stanowi przekształcenie rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu, które zostało kilkakrotnie znacząco zmienione, oraz ustanawia przepisy dotyczące środków nadzoru i środków ochronnych w odniesieniu do wyrobów włókienniczych pochodzących z ograniczonej liczby państw trzecich, a także ustanawia przepisy dotyczące rocznych limitów ilościowych na niektóre wyroby włókiennicze pochodzące z Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. Rozporządzenie wykonawcze Komisji ustanawiające zasady zarządzania kontyngentami wyrobów włókienniczych i ich dystrybucji jest przyjmowane pod koniec każdego roku kalendarzowego.

W związku z testami jądrowymi przeprowadzonymi w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, w dniu 11 września 2017 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 2375 (2017), która została transponowana do prawodawstwa UE. Po przyjęciu wspomnianych zmian art. 16h rozporządzenia Rady (UE) 2017/1509 z dnia 30 sierpnia 2017 r. dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 329/2007, zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1836 z dnia 10 października 2017 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) 2017/1509 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, brzmi: „Zabrania się przywozu, nabywania lub przekazywania z KRLD, w sposób bezpośredni lub pośredni, wyrobów włókienniczych (...), niezależnie od tego, czy pochodzą z KRLD”. Tak długo jak obecna sytuacja będzie się utrzymywać, stosowanie odnośnych przepisów rozporządzenia UE pozostaje wstrzymane.

II. Podstawa prawna

Zgodnie z art. 31 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/936 z dnia 9 czerwca 2015 r. Komisja sporządza sprawozdanie dla Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczące przekazania uprawnień.

III. Wykonywanie przekazanych uprawnień

Rozporządzenie UE przyznaje Komisji uprawnienia w zakresie wykonania niektórych przepisów tego rozporządzenia, w szczególności:

-w zakresie ustanowienia rocznego limitu ilościowego na wyroby włókiennicze, o których mowa w załączniku IV do rozporządzenia UE, i pochodzących ze wskazanych w nim państw trzecich;

-w zakresie dostosowania załączników III i IV do rozporządzenia UE w przypadku stwierdzenia problemów w ich skutecznym funkcjonowaniu;

-w zakresie wprowadzania zmian w załącznikach do rozporządzenia UE polegających na zmianie przepisów dotyczących przywozu przewidującej dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu jedynie po przedstawieniu pozwolenia na przywóz, którego przyznanie podlega określonym ograniczeniom;

-w zakresie wprowadzania zmian w załącznikach do rozporządzenia UE w celu uwzględnienia zawarcia, zmiany lub wygaśnięcia umów lub porozumień z państwami trzecimi bądź zmian przepisów unijnych dotyczących statystyk, ustaleń celnych lub wspólnych reguł przywozu.

Od dnia 20 lutego 2014 r. Komisja przyjęła tylko jeden akt delegowany: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/173 z dnia 29 listopada 2017 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/936 w zakresie aktualizacji kodów Nomenklatury scalonej wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia. Powyższe rozporządzenie delegowane zostało przyjęte w celu technicznego dostosowania rozporządzenia UE do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. To dostosowanie techniczne nie wiązało się z wprowadzeniem żadnych istotnych zmian.

IV. Podsumowanie

Komisja zwraca się do Parlamentu Europejskiego i Rady o zapoznanie się z niniejszym sprawozdaniem w kontekście należytego wykonywania przez Komisję uprawnień przekazanych rozporządzeniem UE.