KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 25.5.2018 COM(2018) 346 final 2018/0176(CNS) Wniosek DYREKTYWA RADY ustanawiająca ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie) {SEC(2018) 255 final}

{SWD(2018) 260 final}

{SWD(2018) 261 final}



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Dyrektywa Rady 2008/118/WE określa ogólne zasady dotyczące towarów podlegających podatkowi akcyzowemu, ze szczególnym uwzględnieniem produkcji, magazynowania i przemieszczania tych towarów między państwami członkowskimi. Dyrektywa Rady 2008/118/WE zastąpiła dyrektywę Rady 92/12/EWG. Głównym celem dyrektywy jest umożliwienie swobodnego przepływu towarów, a jednocześnie zagwarantowanie, że prawidłowa należność podatkowa zostanie ostatecznie pobrana przez państwa członkowskie, Inicjatywa REFIT została ogłoszona w załączniku II do programu prac Komisji na rok 2017 w tym samym czasie, co inicjatywa REFIT dla dyrektywy 92/83/EWG. Wniosek w sprawie zmiany dyrektywy 92/83/EWG zostanie zatem również przedłożony Radzie wraz z niniejszym wnioskiem. W ramach realizowanego przez Komisję programu REFIT Komisja przeprowadziła ocenę dyrektywy 2008/118/WE i w dniu 21.4.2017 r. przedłożyła Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z wdrażania i oceny dyrektywy Rady 2008/118/WE. Wyniki tej oceny zostały w dużej mierze powtórzone w konkluzjach Rady przyjętych w dniu 5.12.2017 r.. Sprawozdanie Komisji i wnioski Rady odzwierciedlały ogólne zadowolenie z funkcjonowania systemu przemieszczania wyrobów akcyzowych (EMCS). Zidentyfikowano jednak pewne obszary wymagające poprawy. Główne obszary, na które zwrócono uwagę, dotyczyły poprawy dostosowania procedur akcyzowych i celnych oraz częściowej lub całkowitej automatyzacji wewnątrzunijnych przemieszczeń wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji. W 2017 r. przeprowadzono zewnętrzną analizę w celu przygotowania oceny skutków niniejszego wniosku. W analizie oraz w ocenie skutków skoncentrowano się na tych samych głównych obszarach, o których mowa w sprawozdaniu Komisji i w konkluzjach Rady: wzajemnym oddziaływaniu ceł i akcyzy oraz automatyzacji wewnątrzunijnych przemieszczeń wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji. We wniosku uwzględniono następujące obszary dodatkowe: ·w odniesieniu do wysyłających, którzy prowadzą niezależną działalność gospodarczą i którzy chcą wysyłać wyroby akcyzowe dopuszczone do konsumpcji w jednym państwie członkowskim osobom w innym państwie członkowskim, nieprowadzącym niezależnej działalności gospodarczej: wprowadzenie możliwości skorzystania przez wysyłającego z usług przedstawiciela podatkowego i pozbawienie właściwego organu państwa członkowskiego możliwości wymagania korzystania z usług przedstawiciela podatkowego; ·wspólne rozwiązanie dotyczące naturalnych strat częściowych w trakcie przemieszczania; ·automatyzację świadectwa zwolnienia i automatyzację postępowania z nimi w przypadku przemieszczania wyrobów akcyzowych do odbiorców zwolnionych z podatku akcyzowego; ·zwolnienie z obowiązku składania gwarancji dla produktów energetycznych przemieszczanych rurociągami. Następujące obszary wskazane w sprawozdaniu Komisji lub w konkluzjach Rady lub w obu tych dokumentach nie są uwzględnione w niniejszym wniosku: ·W sprawozdaniu Komisji podkreślono potrzebę stworzenia uproszczonego systemu przemieszczania wyrobów akcyzowych o niskim ryzyku podatkowym. Nie kontynuowano prac nad tą kwestią, ponieważ państwa członkowskie nie osiągnęły konsensusu co do tego, co stanowi przemieszczanie niskiego ryzyka. Rada w swoich konkluzjach potwierdziła te obawy. ·W sprawozdaniu Komisji i konkluzjach Rady podkreślono, że można usprawnić sprzedaż wyrobów akcyzowych na odległość. Dlatego też wniosek dotyczący poprawy sprzedaży na odległość został wstrzymany do czasu utworzenia punktu kompleksowej obsługi w zakresie podatku VAT z tytułu sprzedaży na odległość. Ważne jest, aby przepisy dotyczące podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży na odległość były zgodne z przepisami dotyczącymi podatku VAT. W tym celu, w późniejszym okresie 2018 r. Komisja zbada możliwości wprowadzenia nowych przepisów dotyczących sprzedaży wyrobów akcyzowych na odległość. ·Rada zasugerowała przeprowadzenie dalszej analizy ewentualnych zakłóceń konkurencji spowodowanych różnicami w minimalnych standardowych wymaganiach lub warunkach dotyczących gwarancji zapłaty podatku akcyzowego wymaganych do uzyskania zezwolenia na prowadzenie składów podatkowych. Kwestie te nie zostały dalej uwzględnione, ponieważ Rada nie sformułowała jasnych wniosków dotyczących możliwych dalszych działań. Ocena dyrektywy z 2015 r. zawiera zalecenie dla państw członkowskich dotyczące ustanowienia gwarancji na poziomie wystarczającym do pokrycia ryzyka związanego z akcyzą. ·Rada wezwała Komisję do zbadania możliwości zmiany przepisów dotyczących orientacyjnych poziomów w odniesieniu do zamierzonego własnego użycia alkoholu i tytoniu, przy równoczesnym zapewnieniu, że pozostaną one odpowiednie do zapewnienia równowagi między celem, jakim jest osiągnięcie odpowiednich dochodów publicznych a celem, jakim jest ochrona zdrowia. Komisja przeprowadzi odrębne badanie na temat orientacyjnych poziomów. ·Rada wspomniała o możliwości opracowania wspólnych definicji dostaw bezpośrednich oraz o działaniu na rzecz lepszego funkcjonowania przepisów dotyczących statków i samolotów. Obszary te nie były zgłaszane przez zainteresowane strony jako problem podczas badań oceniających ani w ramach otwartych konsultacji publicznych.

Dyrektywa została kilkakrotnie znacząco zmieniona i planowane jest wprowadzenie dalszych zmian. Dyrektywa zawiera również kilka odniesień do nieaktualnych przepisów, które powinny zostać uaktualnione w tym samym czasie. W związku z tym Komisja postanowiła przekształcić dyrektywę 2008/118/WE w celu zachowania przejrzystości. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Wniosek jest zgodny z obowiązującymi celami dyrektywy 2008/118/WE, jakimi jest zapewnienie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz konieczność zapewnienia skutecznego opodatkowania. Wniosek jest spójny z innymi aktami prawnymi, które określają system UE dotyczący zharmonizowanego podatku akcyzowego, tj. w odniesieniu do produktów energetycznych i energii elektrycznej objętych dyrektywą 2003/96/WE, alkoholu i napojów alkoholowych objętych dyrektywami 92/83/EWG i 92/84/EWG oraz wyrobów tytoniowych objętych dyrektywą 2011/64/UE. Wniosek w sprawie zmiany dyrektywy 92/83/EWG zostanie również przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wraz z niniejszym wnioskiem. Ze względu na rozszerzenie w niniejszym wniosku systemu EMCS na przemieszczanie wyrobów akcyzowych do innych państw członkowskich po ich dopuszczeniu do konsumpcji należy dokonać zmian w innych aktach prawnych: ·Decyzja nr 1152/1993/WE w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym i nadzoru nad nimi powinna obejmować wewnątrzunijne przemieszczanie wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji. Obecnie decyzja ta pozwala jedynie na komputeryzację przemieszczeń, w czasie których podatek akcyzowy został zawieszony. Przekształcenie decyzji zostało zaproponowane ze względu na dużą liczbę zmian. ·Nowe procedury dotyczące wewnątrzunijnego przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji wymagają rejestracji wysyłających i odbiorców korzystających z tych procedur w centralnych i krajowych rejestrach podmiotów gospodarczych. Rejestracja ma obecnie zastosowanie jedynie do podmiotów gospodarczych, które korzystają z przepisów zawartych w rozdziałach III i IV dyrektywy 2008/118/WE. Niniejszy wniosek wymaga zmiany rozporządzenia Rady (UE) nr 389/2012 w sprawie współpracy administracyjnej. •Spójność z innymi politykami Unii Wniosek jest powiązany z rozporządzeniem (UE) nr 952/2013 w sprawie unijnego kodeksu celnego i jego aktem delegowanym (rozporządzenie (UE) 2015/2446) w celu zapewnienia synchronizacji przepisów celnych i przepisów dotyczących podatku akcyzowego. Wniosek zastępuje nieaktualne odniesienia do przepisów prawa celnego i terminologię obowiązującymi obecnie terminami z rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Art. 189 rozporządzenia (UE) 2015/2446, zmienionego rozporządzeniem (UE) XXX, umożliwi objęcie wyrobów akcyzowych posiadających status unijny procedurą tranzytu zewnętrznego, co pozwoli z kolei na korzystanie z tranzytu zewnętrznego w celu nadzorowania wyrobów akcyzowych wyprowadzanych z terytorium UE. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Podstawę niniejszego wniosku stanowi art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Artykuł ten stanowi, że Rada, stanowiąc jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Parlamentem Europejskim oraz Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, uchwala przepisy dotyczące harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków pośrednich. •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Cele wniosku nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie z następujących względów: Jedynie wspólne ramy prawne zapewniające synchronizację między przepisami dotyczącymi podatku akcyzowego a przepisami prawa celnego mogą zabezpieczyć potencjalny dług akcyzowy oraz poprawić obsługę wyrobów akcyzowych przy przywozie i wywozie. W przypadku braku działań na szczeblu UE państwa członkowskie będą nadal stosować różne zasady, co powoduje zamieszanie wśród podmiotów gospodarczych i zwiększa ponoszone przez nich koszty. Automatyzacja procedur stosowanych wobec wewnątrzunijnego przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji nie może zostać poprawiona bez ogólnounijnej koordynacji ze względu na potrzebę wymiany wspólnych danych i korzystania ze wspólnych norm interoperacyjności. Niniejszy wniosek doprowadzi do jednolitego stosowania, przejrzystości i uproszczenia w następujących wyjątkowych sytuacjach: ·naturalne straty (np. odparowanie) podczas przemieszczania powinny być traktowane jednolicie w państwach członkowskich; ·wspólne elektroniczne świadectwo zwolnienia ułatwia korzystanie z tego świadectwa;

·wspólne zwolnienie z obowiązku składania gwarancji w przypadku przemieszczania produktów energetycznych rurociągami ułatwia obsługę takich przemieszczeń w całej Unii bez dodatkowego ryzyka. •Proporcjonalność Inicjatywa ma na celu zachowanie równowagi między potrzebą ułatwienia legalnego handlu transgranicznego oraz potrzebą zapewnienia, aby istniały skuteczne kontrole i monitorowanie, tak aby nastąpiło pobranie podatku akcyzowego. Większość działań podejmowanych w ramach tej inicjatywy ma na celu zmniejszenie kosztów regulacyjnych, zarówno dla państw członkowskich, jak i podmiotów gospodarczych, poprzez automatyzację obecnych procedur, w których wykorzystywane są dokumenty papierowe, oraz określenie wspólnych zasad lub lepszą synchronizację procedur akcyzowych i celnych. Niniejsza inicjatywa ma na celu ograniczenie nadużyć poprzez bardziej skuteczne monitorowanie przemieszczania wyrobów akcyzowych dzięki wykorzystaniu automatyzacji oraz kontroli krzyżowych danych dotyczących podatku akcyzowego i ceł. •Wybór instrumentu Wniosek jest dyrektywą. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Inicjatywa REFIT została ogłoszona w załączniku II do programu prac Komisji na 2017 r.. W ramach realizowanego przez Komisję programu REFIT Komisja przeprowadziła ocenę dyrektywy 2008/118/WE i przedłożyła Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie „z wdrażania i oceny dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego” z dnia 21 kwietnia 2017 r. (COM(2017) 184 final). Sprawozdanie to oparto na dwóch zewnętrznych badaniach. Pierwsze badanie , dotyczące rozdziału V dyrektywy (tj. wewnątrzunijnego przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji), zostało opublikowane w 2015 r.. Drugie badanie , które dotyczyło rozdziałów III i IV dyrektywy (tj. przepisów odnoszących się do składów podatkowych i elektronicznego systemu kontroli w procedurach zawieszenia poboru akcyzy), zostało opublikowane w 2016 r.. Wyniki oceny pokazują, że organy państw członkowskich oraz podmioty gospodarcze są ogólnie zadowolone z funkcjonowania dyrektywy, ale wykazują również, że istnieją obszary wymagające poprawy. Wyniki tej oceny zostały w dużej mierze powtórzone w konkluzjach Rady przyjętych w dniu 5.12.2017 r. W 2017 r. ukończono „Badanie przyczyniające się do oceny skutków dyrektywy Rady 2008/118/WE w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego”, w którym uwzględniono wyniki tej oceny. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami Strategia konsultacji skupiła się na trzech głównych grupach podmiotów zainteresowanych: organach administracji państw członkowskich, podmiotach gospodarczych i obywatelach. Celem szczegółowego programu konsultacji było uzyskanie lepszego zrozumienia ogólnego funkcjonowania mechanizmów ustanowionych dyrektywą, logiki leżącej u podstaw interwencji, szczegółów dotyczących przedmiotowych kwestii, liczby i rodzaju zaangażowanych stron oraz ich roli, a także powiązania dyrektywy z innymi stosownymi politykami UE. Ponadto celem działań konsultacyjnych było zebranie opinii głównych zainteresowanych stron na temat szeregu możliwych wariantów przeglądu dyrektywy 200/118/WE. Przeprowadzono następujące główne działania konsultacyjne: ·Otwarte konsultacje publiczne przeprowadzone w celu zebrania opinii obywateli, organizacji pozarządowych, podmiotów gospodarczych i innych zainteresowanych stron na temat możliwych wariantów przeglądu dyrektywy. ·Konsultacje z podmiotami gospodarczymi, w tym seria wywiadów, a także szczegółowy kwestionariusz wysłany najważniejszym zainteresowanym stronom (np. Grupie Kontaktowej ds. Handlu, grupie kontaktowej ds. podatku akcyzowego). ·Kwestionariusz sporządzony na piśmie dla wszystkich organów państw członkowskich, uzupełniony szeregiem rozmów z wybranymi państwami członkowskimi, z uwzględnieniem warunków geograficznych i wielkości obrotu wyrobami akcyzowymi. Dokładniej rzecz ujmując, te konsultacje dotyczyły organów krajowych administracji celnej, akcyzowej i służby zdrowia. Wszystkie konsultacje odbyły się w okresie od kwietnia do lipca 2017 r.. Dalsze szczegółowe informacje na temat konsultacji znajdują się w załączniku 2 „Streszczenie sprawozdania” oceny skutków towarzyszącej niniejszemu wnioskowi. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej W badaniu wnoszącym wkład do oceny skutków uwzględniono wyniki badania dotyczącego wewnątrzunijnego przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji oraz wyniki badania dotyczącego przemieszczania w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. W badaniu tym zebrano i przeanalizowano dowody dotyczące kosztów i korzyści w celu określenia skali problemów wskazanych w sprawozdaniu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wdrożenia i oceny dyrektywy 2008/118/WE. Wyniki konsultacji przeprowadzonych w ramach badania stanowiącego wkład w ocenę skutków zostały uwzględnione w badaniu wnoszącym wkład do oceny skutków. Ze względu na potencjalny wpływ na zdrowie publiczne (ale także na straty podatkowe i oszustwa) niektóre pytania dotyczące zdrowia odnoszące się do orientacyjnych poziomów stosowanych w przypadku transgranicznych zakupów alkoholu i tytoniu zostały również uwzględnione w konsultacjach, lecz na zaawansowanym etapie zewnętrznego badania służącego ocenie skutków. Pytania te zostaną przeanalizowane w osobnym badaniu. •Ocena skutków

Rada ds. Kontroli Regulacyjnej przeanalizowała ocenę skutków niniejszego wniosku w dniu 24 stycznia 2018 r. Rada ta wydała pozytywną opinię w sprawie wniosku oraz zalecenia, które wzięto pod uwagę. W załączniku 1 do dokumentu roboczego służb Komisji towarzyszącego niniejszemu wnioskowi zawarto opinię Rady ds. Kontroli Regulacyjnej, jej zalecenia oraz wyjaśnienie, w jaki sposób zostały one uwzględnione. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie Zestawienie kosztów i korzyści Przy proponowanych uproszczeniach, głównie poprzez automatyzację lub harmonizację procedur, przewiduje się następujące roczne korzyści: ·oszczędności kosztów administracyjnych w wysokości 14,55 mln EUR dla państw członkowskich; ·oszczędności kosztów regulacyjnych w wysokości 32,27 mln EUR dla podmiotów gospodarczych. Oczekuje się również, że pewne uproszczenia (np. automatyzacja procedur dotyczących wewnątrzunijnego przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji) będą miały pozytywny wpływ na zwalczanie nadużyć finansowych i na MŚP. Preferowane warianty pociągają za sobą pewne koszty regulacyjne, głównie ze względu na zmiany w systemach informatycznych i rejestrację podmiotów gospodarczych na potrzeby zautomatyzowanych procedur: ·początkowe koszty jednorazowe w wysokości 17,63 mln EUR i coroczne koszty w wysokości 3,89 mln EUR dla państw członkowskich; ·początkowe koszty jednorazowe w wysokości 14,5 mln EUR i coroczne koszty w wysokości 4,35 mln EUR dla podmiotów gospodarczych. 4.WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii. Wpływ na budżet centralnego rozwoju i funkcjonowania systemu EMCS będzie pokrywany z budżetu programu Fiscalis ze środków już przewidzianych w oficjalnym programowaniu finansowym. Nie będą wymagane żadne dodatkowe środki z budżetu UE. Ponadto niniejsza inicjatywa nie ma na celu rozstrzygać o wniosku Komisji w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Komitet ds. Podatku Akcyzowego, komitet doradczy ds. kwestii związanych z akcyzą, w którym zasiadają przedstawiciele wszystkich państw członkowskich, pod przewodnictwem Komisji, jest odpowiedzialny za monitorowanie wdrażania systemu komputerowego w oparciu o plan ogólny i plany zarządzania, o których mowa w decyzji [...]/UE. Rozporządzenie Rady (UE) nr 389/2012 przewiduje automatyczne pobieranie danych z systemu komputerowego do celu sporządzania sprawozdań. Co pięć lat Komisja przygotuje sprawozdanie z wykonania dyrektywy. • Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw) Żadne dokumenty wyjaśniające dotyczące transpozycji przepisów niniejszego wniosku nie są konieczne. Uproszczenie Przekształcenie dyrektywy 2008/118/WE przewiduje lepsze dostosowanie prawodawstwa do potrzeb przedsiębiorstw, przy jednoczesnym uproszczeniu procedur administracyjnych dla organów publicznych (UE i krajowych) oraz dla podmiotów gospodarczych.

Uchylenie istniejącego prawodawstwa Dyrektywa 2008/118/WE zostanie uchylona. •Wyjaśnienie wniosku Proponowana przekształcona dyrektywa zawiera ulepszenia zasugerowane w sprawozdaniu dla Rady i Parlamentu Europejskiego oraz w konkluzjach Rady dotyczących wdrożenia i oceny dyrektywy 2008/118/WE. Jednocześnie dostosowuje ona przepisy dyrektywy 2008/118/WE do zmian w przepisach celnych i innych odpowiednich przepisach oraz do wymogów proceduralnych wynikających z traktatu lizbońskiego. Ogólna struktura dyrektywy i elementy, które nie są objęte poniższym wyjaśnieniem, pozostają takie same. Przewidywane zmiany można sklasyfikować w następujący sposób: 3.1.Wzajemne oddziaływanie ceł i akcyzy ·Wywóz: nowy wymóg nałożony na zgłaszającego, zdefiniowanego w art. 5 pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, zobowiązujący go do przekazania właściwym organom niepowtarzalnego administracyjnego numeru ewidencyjnego (ARC), gdy składane jest zgłoszenie wywozowe. Zapewnia to zatwierdzenie elektronicznego dokumentu administracyjnego dla wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, który został przedstawiony do wywozu, i że w związku z tym dostępna jest gwarancja akcyzowa na przemieszczenie wyrobów. ·Nowy wymóg nałożony na właściwe organy zobowiązujący je do zapewnienia spójności między elektronicznym dokumentem administracyjnym a zgłoszeniem celnym przynosi znaczne korzyści dla państw członkowskich i podmiotów gospodarczych w zakresie zwalczania nadużyć finansowych i zabezpieczenia wierzytelności akcyzowych przy stosunkowo niskich kosztach. ·Biorąc pod uwagę wysokie korzyści administracyjne i znikome koszty regulacyjne podkreślane przez wszystkie zainteresowane strony, zaproponowano wspólny wykaz dokumentów, który należy wziąć pod uwagę jako dowód wyprowadzenia w przypadku wyrobów akcyzowych. ·Pozwolenie na korzystanie z procedury tranzytu zewnętrznego po przeprowadzeniu procedury wywozu wyrobów akcyzowych: cel, jakim jest jasność prawa i zapewnienie wystarczających gwarancji dla całego wywozu wyrobów akcyzowych, zostanie w pełni osiągnięty poprzez dopuszczenie tranzytu zewnętrznego po zakończeniu procedury wywozu wyrobów akcyzowych. Wyroby te tracą swój status unijny w momencie objęcia procedurą tranzytu zewnętrznego i będą w związku z tym podlegać dozorowi celnemu do chwili wyprowadzenia wyrobów poza obszar celny Unii. Przynosi to wyraźne korzyści dla wymiany handlowej i wiąże się z pomijalnymi dodatkowymi kosztami związanymi z egzekwowaniem przepisów. Wniosek zawiera przepis umożliwiający przejęcie przez procedurę tranzytu zewnętrznego monitoringu i dozoru od systemu komputerowego. Zobowiązania podatkowe są przejmowane przez osobę odpowiedzialną za tranzyt. ·Przywóz: nowy wymóg nałożony na zgłaszającego zobowiązujący go do podania niepowtarzalnego numeru akcyzowego wysyłającego i odbiorcy, o którym mowa w art. 19 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 389/2012, właściwym organom w państwie członkowskim przywozu odpowiedzialnym za dopuszczenie do swobodnego obrotu. Powinno to umożliwić właściwym organom zapewnienie, aby dowody dotyczące wniosków o zwolnienie z zapłaty podatku akcyzowego od przywozu były zgodne z danymi podanymi za pośrednictwem systemu komputerowego, w przypadku przemieszczania wyrobów akcyzowych z miejsca przywozu w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Właściwym organom w państwie członkowskim wysyłki należy dostarczyć dowód, że przywożone towary zostaną wysłane z państwa członkowskiego przywozu do innego państwa członkowskiego w ramach procedury zawieszenia poboru akcyzy, taki jak administracyjny numer ewidencyjny elektronicznego dokumentu administracyjnego. Biorąc pod uwagę fakt, że szczegóły dostosowania procedury celnej i akcyzowej obowiązujących przy przywozie są sprawą krajową, proponuje się, by państwa członkowskie mogły zadecydować o tym, że informacje te będą przekazywane jedynie na żądanie. 3.2. Wewnątrzunijne przemieszczenia wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji. W celu skomputeryzowania procedur stosowanych do wewnątrzunijnych przemieszczeń wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji, które mają być dostarczone do celów handlowych oraz aby osiągnąć to w drodze rozbudowy istniejącego systemu komputerowego, w dyrektywie wprowadzone zostaną następujące zmiany: ·ustalenie, kiedy podatek akcyzowy od wyrobów jest wymagalny i kto jest zobowiązany do uiszczenia podatku akcyzowego; ·stworzenie dwóch nowych funkcji podmiotów gospodarczych, certyfikowanego wysyłającego oraz certyfikowanego odbiorcy, aby umożliwić identyfikację w systemie komputerowym podmiotów gospodarczych korzystających z tych procedur; ·dostosowanie ustaleń dotyczących gwarancji do tych, które dotyczą procedury zawieszenia poboru należności celnych; ·umożliwienie uprawnionemu prowadzącemu skład podatkowy i zarejestrowanym wysyłającym pełnienia funkcji certyfikowanych wysyłających. Uprawniony prowadzący skład podatkowy i zarejestrowani odbiorcy powinni mieć możliwość pełnienia funkcji certyfikowanego odbiorcy; ·określenie ogólnych zasad regulujących procedurę zautomatyzowaną;

·zastąpienie odniesienia do dokumentu papierowego dołączanego do wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji w jednym państwie członkowskim i przemieszczanych do innego państwa członkowskiego odniesieniem do nowego elektronicznego uproszczonego administracyjnego dokumentu towarzyszącego; ·w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania procedur i systemu komputerowego nadzorującego procedury należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych zgodnie z art. 290 i 291 TFUE w odniesieniu do przepisów określonych w art. 34. 3.3. Inne W celu usprawnienia obsługi dopuszczalnych strat zgodnie z art. 7 zostaną wprowadzone wspólne progi, poniżej których nie należy zakładać żadnych nieprawidłowości. Zaproponowane zostanie upoważnienie do przyjęcia aktu delegowanego w tym celu. W celu usprawnienia obsługi świadectw zwolnień na mocy art. 13 proponuje się przyznanie uprawnienia wykonawczego obejmującego wzór świadectwa zwolnienia. Niektóre państwa członkowskie zezwalają na zwolnienie z obowiązku składania gwarancji w odniesieniu do przemieszczania produktów energetycznych za pomocą stałych rurociągów. Jako że ten rodzaj przemieszczania charakteryzuje się bardzo niskim ryzykiem podatkowym i mając na celu harmonizację procedur, w dyrektywie wprowadzono wspólne zwolnienie z obowiązku składania gwarancji. Aby ocenić koszty i korzyści systemu komputerowego, wprowadzono wspólny obowiązek przekazywania przez państwa członkowskie informacji niezbędnych do przygotowania statystyk i sprawozdań dla zainteresowanych stron. Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Rozdział I: Przepisy ogólne Art. 3 – Stosowanie unijnego kodeksu celnego do wyrobów akcyzowych – przewiduje, że formalności związane z przywozem lub wywozem mają również zastosowanie w przypadku, gdy wyroby akcyzowe są wprowadzane na te części terytorium Unii (lub z nich wywożone), gdzie ma zastosowania niniejsza dyrektywa, z obszaru zdefiniowanego jako obszar celny (lub na taki obszar), ale gdzie niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania. Ustęp 4 został zmieniony przez usunięcie odniesienia do „zawieszającej procedury celnej”, ponieważ termin ten już nie istnieje, a art. 15–47 nie mają zastosowania do wyrobów nieunijnych, ponieważ są one objęte dozorem celnym. Art. 4 – Definicje – zawiera szereg definicji. Po pierwsze, ponieważ termin „zawieszająca procedura celna” już nie istnieje, definicja zostaje usunięta. W rezultacie, w celu dostosowania do ustawodawstwa celnego, należy również zaktualizować definicję „przywozu”. Ponadto wprowadza się dwie nowe definicje: definicja „certyfikowanego wysyłającego” oraz definicja „certyfikowanego odbiorcy” w ramach komputeryzacji wewnątrzunijnych przemieszczeń wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji. „Certyfikowany wysyłający” odnosi się do wysyłającego wyroby akcyzowe dopuszczone do konsumpcji w jednym państwie członkowskim i przemieszczane do innego państwa członkowskiego w celu dostarczenia do celów handlowych. „Certyfikowany odbiorca” odnosi się do odbiorcy wyrobów akcyzowych dopuszczonych już do konsumpcji w innym państwie członkowskim. Definicja „państwa członkowskiego przeznaczenia” zostaje przesunięta z art. 36 do art. 4 w celu uwzględnienia tego terminu w całej dyrektywie. Rozdział II: Wymagalność, nieprawidłowości podczas przemieszczania w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, zwrot i umorzenie, wyłączenie Sekcja 1: Wymagalność, nieprawidłowości podczas przemieszczania w procedurze zawieszenia poboru akcyzy Art. 7 – Moment i miejsce powstania obowiązku podatkowego, zniszczenie i nieodwracalna utrata – określa czas i miejsce, w którym podatek akcyzowy staje się wymagalny, wyjaśniając równocześnie znaczenie pojęcia dopuszczenia do konsumpcji. Nowy ust. 5 wyjaśnia, że częściowa utrata wynikająca z właściwości wyrobów, która ma miejsce w czasie obowiązywania procedury zawieszenia poboru akcyzy, nie będzie uważana za dopuszczenie do konsumpcji, w przypadku gdy kwota strat kształtuje się poniżej wspólnego progu łącznej utraty dla wyrobów akcyzowych. W celu zapewnienia jednolitego traktowania utraty częściowej w całej Unii Komisja będzie uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących wspólnych progów utraty częściowej. Sekcja 3: Zwolnienia Art. 13 – Świadectwo zwolnienia – określa treść świadectwa zwolnienia stosowanego do przemieszczeń wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy do odbiorców wymienionych w art. 12. W ust. 2 wyjaśniono, że państwa członkowskie mogą wykorzystywać świadectwo zwolnienia przewidziane w tym artykule w taki sposób, by objąć nim inne obszary opodatkowania pośredniego. W ust. 3 przyznaje się Komisji uprawnienia wykonawcze w celu zapewnienia jednolitych warunków dotyczących wzoru świadectwa zwolnienia i procedur jego stosowania. Art. 14 – Zwolnienia z podatku akcyzowego dla pasażerów podróżujących do państw trzecich lub terytoriów trzecich – obecny ust. 4 zostaje skreślony. Zakończył się okres przejściowy przewidziany w tym przepisie, podczas którego państwa członkowskie mogły nadal zwalniać z akcyzy wyroby dostarczane przez istniejące już sklepy wolnocłowe znajdujące się na ich granicach lądowych z państwami trzecimi. Rozdział IV: Przemieszczanie wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy Sekcja 1: Przepisy ogólne Art. 17 – Przepisy ogólne dotyczące miejsca wysyłki i miejsca przeznaczenia przemieszczenia – definiuje termin „procedura zawieszenia poboru akcyzy” i określa ważne punkty wyjścia dla przemieszczenia w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

W ust. 1 lit. a) wprowadzono nowy ppkt (v) w celu umożliwienia korzystania z procedury tranzytu zewnętrznego w następstwie procedury wywozu aż do chwili wyprowadzenia wyrobów akcyzowych z terytorium Unii. W związku z tym urząd celny wyprowadzenia staje się potencjalnym miejscem przeznaczenia akcyzowego, w którym przejmowane są towary w ramach procedury tranzytu zewnętrznego. Urząd celny wyprowadzenia będzie jednocześnie urzędem celnym wyjścia w procedurze tranzytu zewnętrznego. Wprowadza się nowy ust. 2 w celu poprawy synchronizacji procedur akcyzowych i celnych dotyczących przywozu. Aby umożliwić właściwym organom zapewnienie spójności między elektronicznym dokumentem administracyjnym a zgłoszeniem celnym przy przywozie, informacje o wysyłającym i odbiorcy oraz dowód, że przywożone towary zostaną wysłane z państwa członkowskiego przywozu do innego państwa członkowskiego, należy dostarczyć właściwym organom w państwie członkowskim wysyłki. Państwo członkowskie będzie miało możliwość zażądania dowodu, o którym mowa powyżej, jedynie na wniosek. Artykuł 18: Gwarancja – ustanawia zasady dotyczące gwarancji wymaganej w przypadku przemieszczania w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Zmiana tego artykułu prowadzi do zwolnienia z obowiązku składania gwarancji dotyczącej przemieszczania produktów energetycznych za pomocą stałych rurociągów we wszystkich państwach członkowskich. Obecnie kilka państw członkowskich dopuszcza już zwolnienie z obowiązku składania gwarancji w odniesieniu do przemieszczania produktów energetycznych stałymi rurociągami, ponieważ ten rodzaj przemieszczania wiąże się z bardzo niskim ryzykiem podatkowym. Art. 20 – Początek i koniec przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy – w ust. 2 wprowadzono nowy ppkt (iii) w celu ustalenia momentu zakończenia przemieszczania w przypadku gdy po procedurze wywozu następuje procedura tranzytu zewnętrznego zgodnie z art. 189 rozporządzenia (UE) nr 2015/2446. Sekcja 2: Zasady przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy Art. 21 – Elektroniczny dokument administracyjny – ustęp 5 zostaje przeniesiony do nowego art. 22, który będzie dotyczył posługiwania się elektronicznym dokumentem administracyjnym w przypadku wyrobów podlegających wywozowi. Ust. 6 otrzymuje oznaczenie ust. 5 wraz z niewielką aktualizacją jego brzmienia w celu wyjaśnienia, że w przypadkach, w których nikt nie towarzyszy fizycznie wyrobom akcyzowym (na przykład gdy kontener przemieszczany jest koleją lub drogą morską), wysyłający będzie musiał podać niepowtarzalny numer administracyjny (ARC) przewoźnikowi lub spedytorowi. Wysyłający będzie miał możliwość decydowania o sposobie przekazania ARC. Art. 22 – Posługiwanie się elektronicznym dokumentem administracyjnym w przypadku wyrobów podlegających wywozowi – jest to nowy artykuł, który określa zasady postępowania przy wywozie lub wyprowadzeniu wyrobów akcyzowych z terytorium Unii. Ust. 1 zawiera treść starego art. 21 ust. 5. W ust. 2 nałożono na zgłaszającego obowiązek podania właściwym organom państwa członkowskiego wywozu niepowtarzalnego administracyjnego numeru ewidencyjnego, który powinien zapewnić spójność między elektronicznym dokumentem administracyjnym a zgłoszeniem celnym przy wywozie. Ust. 3 stanowi, że przed zwolnieniem do wywozu wyrobów właściwe organy państwa członkowskiego wywozu powinny sprawdzić, czy dane zawarte w elektronicznym dokumencie administracyjnym odpowiadają danym ze zgłoszenia celnego. W przypadku niespójności, informacje powinny zostać przekazane przez właściwe organy państwa członkowskiego wywozu właściwym organom w państwie członkowskim wysyłki (ust. 4). Ust. 5 stanowi, że aby umożliwić państwu członkowskiemu wysyłki podjęcie odpowiednich działań, właściwy organ państwa członkowskiego wywozu powinien niezwłocznie poinformować właściwy organ w państwie członkowskim wysyłki, jeżeli wyroby nie mają już być wyprowadzone poza terytorium Unii. Jednocześnie państwo członkowskie wysyłki powinno poinformować wysyłającego o tym, że wyroby nie są już wyprowadzane z terytorium Unii. Art. 23 – Szczególne ustalenia dotyczące przemieszczania produktów energetycznych – wprowadzono nowy ust. 3 w celu wyłączenia wywozu produktów energetycznych ze szczególnych ustaleń dotyczących przemieszczania tych wyrobów akcyzowych . Art. 26 – Formalności na zakończenie przemieszczenia wyrobów objętych wywozem – zmiana dotyczy formalności w sytuacji, gdy procedura wywozu następuje po procedurze tranzytu zewnętrznego, i przewiduje, że „raport wywozu”, dowód na to, że przemieszczenie akcyzowe został prawidłowo zakończone, musi zostać wypełniony przez właściwe organy państwa członkowskiego wywozu na podstawie informacji otrzymanych od urzędu celnego wyprowadzenia, który jest jednocześnie urzędem celnym wyjścia w procedurze tranzytu zewnętrznego. Art. 27 – Niedostępność systemu komputerowego – określa procedury, które należy stosować w przypadku, gdy system komputerowy nie jest dostępny w państwie członkowskim wysyłki. Nowy ust. 6 ustanawia zasady w przypadku zwykłej procedury wywozu i w przypadku, gdy po procedurze wywozu następuje procedura tranzytu zewnętrznego. Art. 28 – Dokumenty rezerwowe na miejscu przeznaczenia lub w przypadku wywozu – w ust. 2 wprowadzono powiadomienie o tym, że towary nie zostaną wyprowadzone z Unii. Art. 29 – Alternatywne dowody odbioru i dowód wyprowadzenia – stanowi, że w razie braku raportu odbioru lub sprawozdania z wywozu należy przedstawić alternatywny dowód prawidłowego zakończenia przemieszczenia. W celu ujednolicenia z procedurami celnymi oraz w celu uproszczenia uznawania alternatywnych dowodów wyprowadzenia nowy ust. 4 ustanawia minimalny wykaz standardowych alternatywnych dowodów wyprowadzenia, które powinny być uwzględniane przez państwo członkowskie wysyłki w celu ustalenia, czy wyroby zostały wyprowadzone z terytorium Unii. Art. 30 – Przekazanie uprawnień i przyznanie uprawnień wykonawczych w odniesieniu do dokumentów podlegających wymianie w procedurze zawieszenia poboru akcyzy – brzmienie przepisu zostaje zmienione – w celu zapewnienia, że dokumenty wykorzystywane w kontekście przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy są zrozumiałe we wszystkich państwach członkowskich i mogą być przetwarzane przez system komputerowy, uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych należy powierzyć Komisji w odniesieniu do ustalania struktury i treści elektronicznych dokumentów administracyjnych wymienianych za pośrednictwem systemu komputerowego oraz dokumentów papierowych używanych na mocy art. 27 i 28 w odniesieniu do wyrobów przemieszczanych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. W celu zapewnienia jednolitych warunków wypełniania, przedstawiania i składania dokumentów używanych w czasie przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, w tym w przypadku gdy nie jest dostępny system komputerowy, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Rozdział V: Przemieszczanie i opodatkowanie wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji Sekcja 2 Zasady przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i przemieszczanych na terytorium innego państwa członkowskiego w celach handlowych. Art. 34 – Przepisy ogólne – wprowadza pewne zmiany do obecnych zasad dotyczących wyrobów akcyzowych, które zostały dopuszczone do konsumpcji w jednym państwie członkowskim i są przemieszczane do celów handlowych na terytorium innego państwa członkowskiego. Na użytek tego artykułu oraz w celu uniknięcia niepewności w interpretacji terminu „przechowywanie do celów handlowych” definicja „przechowywania do celów handlowych” zostaje zastąpiona definicją terminu „dostarczone do celów handlowych”. Ust. 3 i 4 określają, kiedy uznaje się, że rozpoczyna się i kończy przemieszczenie wyrobów akcyzowych, które mają być dostarczone do celów handlowych. Art. 35 – Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego – definiuje osobę zobowiązaną do zapłacenia podatku akcyzowego oraz moment, w którym należy zapłacić podatek akcyzowy. Art. 36 – Warunki przemieszczania wyrobów akcyzowych na mocy niniejszej sekcji – częściowo nowy artykuł stanowi podstawę do korzystania z systemu komputerowego przy przemieszczaniu wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji w jednym państwie członkowskim i przemieszczanych w celach handlowych do innego państwa członkowskiego. Określa on obowiązki podmiotów gospodarczych uczestniczących w takim przemieszczaniu. Ujednolicając przepisy z istniejącymi procedurami zawieszenia poboru akcyzy w rozdziale IV, w ust. 3 wprowadzono jasne zasady dotyczące gwarancji wymaganych w przypadku przemieszczania na mocy tej sekcji, wskazano osobę, która jest zobowiązana do przedstawienia gwarancji i określono gdzie ona obowiązuje. Ust. 6 i 7 stwarzają uprawnionym prowadzącym skład podatkowy lub zarejestrowanym wysyłającym możliwość występowania jako certyfikowani wysyłający, a uprawnionym prowadzącym składy podatkowe lub zarejestrowanym odbiorcom możliwość funkcjonowania w charakterze certyfikowanych odbiorców. Art. 37 – Elektroniczny uproszczony dokument administracyjny – zawiera przepisy dotyczące składania elektronicznego uproszczonego dokumentu z wykorzystaniem systemu komputerowego opracowanego na mocy decyzji nr 1152/2003/WE. W szczególności w artykułach przewiduje się nadanie niepowtarzalnego uproszczonego numeru administracyjnego (SARC), który musi być dostępny przez cały okres przemieszczenia. W ust. 5 określono przepisy szczegółowe dotyczące możliwości zmiany miejsca przeznaczenia przemieszczenia. Art. 38 – Raport odbioru – przewiduje wykorzystanie elektronicznego „raportu odbioru” jako dowodu prawidłowego zakończenia przemieszczenia i opisuje dalszy przepływ dokumentów. Ostatni ustęp zezwala na umorzenie lub zwrot podatku akcyzowego zapłaconego w państwie członkowskim wysyłki na podstawie raportu odbioru.

Art. 39 – Dokumenty rezerwowe i odzyskiwanie danych przy wysyłce – określa procedury, które należy stosować w przypadku, gdy system komputerowy nie jest dostępny w państwie członkowskim wysyłki. Art. 40 – Dokumenty rezerwowe i odzyskiwanie danych – raport odbioru – określa procedury, które należy stosować w przypadku, gdy system komputerowy nie jest dostępny w państwie członkowskim przeznaczenia. Art. 41 – Alternatywne dowody odbioru – stanowi, że można przedstawić alternatywny dowód dostawy wyrobów akcyzowych w przypadku braku raportu odbioru. W art. 42 – Odstępstwo od obowiązku korzystania z systemu komputerowego dla certyfikowanych wysyłających i certyfikowanych odbiorców – zapewnia podmiotom gospodarczym okazjonalnie wysyłającym lub przyjmującym wyroby akcyzowe (dopuszczone do konsumpcji) możliwość korzystania z rezerwowego wzoru elektronicznego uproszczonego dokumentu administracyjnego. Takie zezwolenie może ograniczać się do określonej ilości wyrobów akcyzowych, jednego przemieszczenia, jednego wysyłającego/odbiorcy lub określonego czasu. Art. 43 – Przemieszczanie wyrobów dopuszczonych do konsumpcji między dwoma miejscami na terytorium tego samego państwa członkowskiego przez terytorium innego państwa członkowskiego – skreśla się ust. 1 lit. b) w związku z automatyzacją przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji. Elektroniczny uproszczony dokument administracyjny zastąpi oświadczenie, które wysyłający musi obecnie przesyłać właściwym organom miejsca wyjazdu. Art. 44 – Przekazanie uprawnień i przyznanie uprawnień wykonawczych w odniesieniu do przemieszczania wyrobów, które mają być dostarczone do celów handlowych – w celu zapewnienia, że dokumenty wykorzystywane w kontekście przemieszczania wewnątrzunijnego wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji są zrozumiałe we wszystkich państwach członkowskich i mogą być przetwarzane przez system komputerowy, uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych należy powierzyć Komisji w odniesieniu do ustalania struktury i treści elektronicznych dokumentów administracyjnych wymienianych za pośrednictwem systemu komputerowego oraz dokumentów rezerwowych używanych na mocy art. 39. 40 i 42 w odniesieniu wewnątrzunijnych przemieszczeń wyrobów dopuszczonych do konsumpcji. W celu zapewnienia jednolitych warunków wypełniania, przedstawiania i składania dokumentów używanych w kontekście przemieszczeń wewnątrzunijnych wyrobów dopuszczonych do konsumpcji, w tym w przypadku gdy nie jest dostępny system komputerowy, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Art. 45 – Sprzedaż na odległość – wprowadza możliwość korzystania przez wysyłającego z przedstawiciela podatkowego w celu spełnienia wymogów państwa członkowskiego, gdy wysyłający, który prowadzi niezależną działalność gospodarczą, chce przemieścić wyroby akcyzowe dopuszczone do konsumpcji w jednym państwie członkowskim do osoby, która nie prowadzi niezależnej działalności gospodarczej w innym państwie członkowskim. Możliwość wymagania wykorzystania przedstawiciela podatkowego zostanie usunięta. Sekcja 4 Zniszczenie i utrata Art. 46 – Zniszczenie i utrata – nowy ust. 2, w taki sam sposób, jak w przypadku procedury zawieszenia poboru akcyzy, stanowi, że w przypadku częściowej utraty wyrobów wynikającej z ich właściwości, podatek akcyzowy nie powinien być wymagalny w przypadku, gdy kwota straty mieści się w ramach wspólnego progu utraty częściowej dla tych wyrobów akcyzowych. Sekcja 5 Nieprawidłowości w trakcie przemieszczania wyrobów akcyzowych Art. 47 – Nieprawidłowości w trakcie przemieszczania wyrobów akcyzowych – w ust. 3 wprowadza się odpowiedzialność solidarną za zapłatę podatku akcyzowego. Rozdział VII: Wykonanie przekazanych uprawnień i procedura komitetowa Art. 52 – Wykonanie przekazanych uprawnień – określa ogólne zasady przekazywania uprawnień. Rozdział VIII: Sprawozdawczość oraz przepisy przejściowe i końcowe Art. 54 – Sprawozdawczość w zakresie wdrożenia niniejszej dyrektywy – wprowadza obowiązek regularnego dokonywania oceny przez Komisję. Art. 55 – Przepisy przejściowe – przewiduje okresy przejściowe dla stosowania art. 33–35 oraz art. 22 ust. 5. Art. 56 – Transpozycja – ustanawia obowiązek przyjmowania, publikacji i przekazywania przez państwa członkowskie przepisów niezbędnych do zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą. Art. 57 – Uchylenie – w następstwie przekształcenia dyrektywa 2008/118/WE traci moc. Art. 58 – Wejście w życie i stosowanie – dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym. W przypadku przepisów, które uległy znacznym zmianom, i przepisów, które nie uległy znacznym zmianom, stosuje się jednak różne terminy.

🡻 2008/118/WE (dostosowany) 2018/0176 (CNS) Wniosek DYREKTYWA RADY w sprawie ⌦ ustanawiająca ⌫ ogólneych zasady dotycząceych podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (przekształcenie) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską ⌦ o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ⌫, w szczególności jego art. 93 ⌦ 113 ⌫ , uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: 🡻 2008/118/WE motyw 1 (dostosowany) (1)⌦ Dyrektywa Rady 2008/118/WE ⌫ Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania była kilkakrotnie zmieniana w istotny sposób. W związku z wprowadzeniem kolejnych zmian dyrektywę tę należy zastąpić ⌦ przekształcić ⌫, aby zapewnić jasność przepisów. 🡻 2008/118/WE motyw 2 (dostosowany) (2)W celu zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego warunki poboru podatku akcyzowego od wyrobów objętych dyrektywą ⌦ 2008/118/WE ⌫ 92/12/EWG, zwanych dalej „wyrobami akcyzowymi”, muszą pozostać zharmonizowane.

🡻 2008/118/WE motyw 3 (3)Należy określić wyroby akcyzowe, do których ma zastosowanie niniejsza dyrektywa, i odwołać się w tym celu do dyrektywy Rady 92/79/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od papierosów , dyrektywy Rady 92/80/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od wyrobów tytoniowych innych niż papierosy dyrektywy Rady 2011/64/UE , dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych, dyrektywy Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych, dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych oraz dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej. 🡻 2008/118/WE motyw 4 (dostosowany) (4)Dla szczególnych celów wyroby akcyzowe mogą podlegać innym podatkom pośrednim. W takich przypadkach państwa członkowskie powinny jednak stosować się do głównych elementów przepisów wspólnotowych ⌦ unijnych ⌫ dotyczących podatków pośrednich, aby nie zagrozić pozytywnemu wpływowi takich przepisów. 🡻 2008/118/WE motyw 5 (5)W celu zapewnienia swobodnego przemieszczania opodatkowanie wyrobów innych niż wyroby akcyzowe nie powinno wiązać się z formalnościami przy przekraczaniu granic. 🡻 2008/118/WE motyw 6 (dostosowany) (6)Jest konieczne, aby formalności były stosowane w przypadku, gdy wyroby akcyzowe są przemieszczane z ⌦ między ⌫ terytoriamiów stanowiącymich część obszaru celnego ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty, ale wyłączonymich spod przepisów niniejszej dyrektywy, na terytoriami również stanowiące część tego obszaru, ale objętymie niniejszą dyrektywą. 🡻 2008/118/WE motyw 7 (dostosowany) Ponieważ, zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny , procedury zawieszające gwarantują odpowiednie monitorowanie tam, gdzie wyroby akcyzowe podlegają przepisom tego rozporządzenia, nie ma potrzeby stosowania oddzielnego systemu monitorowania w czasie, gdy wyroby akcyzowe są objęte zawieszającą procedurą celną Wspólnoty. 🡻 2008/118/WE motyw 8 (dostosowany) (7)W związku z tym, że dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego konieczne jest, aby pojęcie i warunki wymagalności akcyzy były takie same we wszystkich państwach członkowskich, należy doprecyzować na poziomie ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty, kiedy wyroby akcyzowe zostają dopuszczone do konsumpcji i kto jest zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego. 🡻 2008/118/WE motyw 9 (dostosowany) (8)Ponieważ akcyza jest podatkiem od konsumpcji pewnych wyrobów, nie powinna być pobierana w przypadku wyrobów akcyzowych, które w pewnych okolicznościach uległy ⌦ całkowitemu ⌫ zniszczeniu lub zostały nieodwracalnie utracone.

⇩ nowy (9)Oprócz całkowitego zniszczenia lub nieodwracalnej utraty wyrobów mogą wystąpić częściowe straty wynikające z właściwości wyrobów. W przypadku tych częściowych strat nie należy pobierać podatku akcyzowego, pod warunkiem że nie przekraczają one ustalonych wcześniej wspólnych progów utraty częściowej. (10)W celu zapewnienia jednolitego traktowania utraty częściowej w całej Unii należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określenia wspólnych progów utraty częściowej. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. 🡻 2008/118/WE motyw 10 (11)Warunki poboru i zwrotu podatków powinny być zgodne z zasadą niedyskryminacji, ponieważ mają one wpływ na właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. 🡻 2008/118/WE motyw 11 (dostosowany) (12)W przypadku nieprawidłowości ⌦ podczas przemieszczeń wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy ⌫, podatek akcyzowy powinien być wymagalny w państwie członkowskim, na którego terytorium wystąpiła nieprawidłowość, w wyniku której wyrób został dopuszczony do konsumpcji, lub, jeśli ustalenie miejsca wystąpienia nieprawidłowości jest niemożliwe, w państwie członkowskim, w którym została wykryta ⌦ nieprawidłowość ⌫ . Jeśli wyroby akcyzowe nie dotrą do miejsca przeznaczenia i nie wykryto żadnej nieprawidłowości, należy uznać, że nieprawidłowość wystąpiła w państwie członkowskim wysyłki wyrobów. 🡻 2008/118/WE motyw 12 ⇨ nowy (13)Oprócz zwrotu podatku w okolicznościach przewidzianych w niniejszej dyrektywie państwa członkowskie powinny mieć możliwość dokonywaćnia zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego od wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji, jeśli jest to dopuszczalne ⇨ wymagane ⇦ z punktu widzenia celu niniejszej dyrektywy. 🡻 2008/118/WE motyw 13 (14)Przepisy i warunki dotyczące dostaw zwolnionych od podatku akcyzowego powinny pozostać zharmonizowane. W przypadku takich dostaw do organizacji mających siedzibę w innych państwach członkowskich należy korzystać ze świadectwa zwolnienia. ⇩ nowy (15)Na potrzeby zapewnienia jednolitych warunków dotyczących świadectwa zwolnienia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te są wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

🡻 2008/118/WE motyw 14 (dostosowany) (16)Aby wykluczyć uchylanie się od opodatkowania i nadużycia należy jasno określić przypadki, w których dopuszczona jest sprzedaż wyrobów nieopodatkowanych dla podróżnych opuszczających terytorium Wspólnoty⌦ Unii ⌫ . Ponieważ osoby podróżujące lądem mogą przemieszczać się częściej i bardziej swobodnie niż osoby podróżujące statkiem lub samolotem, ryzyko nieprzestrzegania przez podróżnych przysługujących im zwolnień z ceł i podatków w ⌦ przywozie ⌫ imporcie, a w związku z tym obciążenie organów celnych obowiązkami związanymi z kontrolą, są znacznie większe w przypadku podróży lądem. Należy zatem wprowadzić przepis zabraniający sprzedaży towarów zwolnionych z akcyzy na granicach lądowych, co jest już regułą w większości państw członkowskich. Należy jednak przewidzieć okres przejściowy, podczas którego państwa członkowskie będą mogły nadal zwalniać z akcyzy towary dostarczane przez istniejące już sklepy wolnocłowe znajdujące się na ich granicach lądowych z państwami trzecimi. 🡻 2008/118/WE motyw 15 (dostosowany) (17)Ponieważ zapewnienie poboru należności podatkowej ⌦ podatku ⌫ wymaga przeprowadzania kontroli w miejscach produkcji i magazynowania, w celu ułatwienia takich kontroli konieczne jest utrzymanie systemu składów podatkowych działających na podstawie uprawnień nadanych przez właściwe organy. 🡻 2008/118/WE motyw 16 (18)Konieczne jest również określenie wymogów obowiązujących uprawnionych prowadzących skład podatkowy i podmioty gospodarcze nieposiadające statusu uprawnionego prowadzącego skład podatkowy. 🡻 2008/118/WE motyw 17 (dostosowany) (19)Powinna istnieć możliwość przemieszczania wyrobów akcyzowych na terenie Wspólnoty ⌦ Unii ⌫ w procedurze zawieszenia poboru akcyzy przed dopuszczeniem do konsumpcji. Takie przemieszczanie powinno być dozwolone pomiędzy składem podatkowym a różnymi miejscami przeznaczenia, przede wszystkim innymi składami podatkowymi, ale również innymi miejscami zgodnie z celami niniejszej dyrektywy. 🡻 2008/118/WE motyw 18 (dostosowany) (20)Należy również dopuścić przemieszczanie wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy do takich miejsc przeznaczenia z miejsca importu wyrobów oraz wprowadzić przepisy dotyczące statusu osoby uprawnionej do wysyłania, ale nie do przechowywania, wyrobów z miejsca ⌦ przywozu ⌫ importu. ⇩ nowy (21)Aby umożliwić korzystanie z procedury tranzytu zewnętrznego po przeprowadzeniu procedury wywozu, urząd celny wyprowadzenia powinien stać się potencjalnym miejscem przeznaczenia przemieszczenia w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Należy określić moment zakończenia w takim przypadku procedury zawieszenia poboru akcyzy. Należy określić, że właściwe organy państwa członkowskiego wywozu powinny sporządzić raport wywozu na podstawie potwierdzenia wyprowadzenia, które urząd celny wyprowadzenia wysyła do urzędu celnego wywozu na początku procedury tranzytu zewnętrznego. Aby umożliwić przejęcie przez procedurę tranzytu zewnętrznego odpowiedzialności za wyroby akcyzowe na mocy niniejszej dyrektywy, art. 189 rozporządzenia (UE) 2015/2446 został zmieniony rozporządzeniem (UE) [...]. W związku z tym należy również dopuścić objęcie wyrobów procedurą tranzytu zewnętrznego. (22)Aby umożliwić właściwym organom zapewnienie spójności między elektronicznym dokumentem administracyjnym a zgłoszeniem celnym przy przywozie, w przypadku gdy wyroby akcyzowe dopuszczone do swobodnego obrotu są przemieszczane z miejsca przywozu w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, informacje o wysyłającym i odbiorcy oraz dowód, że przywożone towary zostaną wysłane z państwa członkowskiego przywozu do innego państwa członkowskiego, powinna dostarczyć osoba zgłaszająca wyroby akcyzowe do przywozu („zgłaszający”) właściwym organom w państwie członkowskim przywozu.

🡻 2008/118/WE motyw 19 (23)W celu zabezpieczenia płatności akcyzy w przypadku niezakończenia przemieszczania wyrobów akcyzowych państwa członkowskie powinny wymagać gwarancji, którą powinien złożyć uprawniony prowadzący skład podatkowy wysyłki lub zarejestrowany wysyłający, lub – o ile zezwoli na to państwo członkowskie wysyłki – inna osoba uczestnicząca w przemieszczeniu, na warunkach określonych przez państwa członkowskie. ⇩ nowy (24)Kilka państw członkowskich wprowadziło już zwolnienie z obowiązku składania gwarancji w odniesieniu do przemieszczania produktów energetycznych stałymi rurociągami, jako że ten rodzaj przemieszczania wiąże się z bardzo niskim ryzykiem podatkowym. W celu zharmonizowania wymogów w zakresie udzielania gwarancji w takich przypadkach należy odstąpić od wymogu składania gwarancji dla przemieszczeń produktów energetycznych za pomocą stałych rurociągów we wszystkich państwach członkowskich. 🡻 2008/118/WE motyw 20 W celu zapewnienia poboru podatków według stawek określanych przez państwa członkowskie właściwe organy muszą mieć możliwość śledzenia przemieszczenia wyrobów akcyzowych, w związku z czym należy przewidzieć stworzenie systemu monitorowania takich wyrobów. 🡻 2008/118/WE motyw 21 (dostosowany) ⇨ nowy (25)W tym celu ⇨ W celu zapewnienia szybkiego dopełnienia niezbędnych formalności i ułatwienia nadzoru nad przemieszczaniem wyrobów akcyzowych przemieszczanych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, ⇦ należy wykorzystać system komputerowy stworzony decyzją nr 1152/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym i nadzoru nad nimi ⌦ do wymiany elektronicznych dokumentów administracyjnych między zainteresowanymi osobami i właściwymi organami ⌫ . W porównaniu z procedurami bazującymi na dokumentach w formie papierowej wykorzystanie takiego systemu przyspiesza konieczne formalności i ułatwia monitorowanie przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. ⇩ nowy (26)Aby zapewnić, by dokumenty wykorzystywane w kontekście przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy były łatwe do zrozumienia we wszystkich państwach członkowskich i mogły być przetwarzane przez system komputerowy ustanowiony decyzją (UE) nr [...], również w przypadku gdy system komputerowy nie jest dostępny, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określania struktury i treści tych dokumentów. (27)W celu zapewnienia jednolitych warunków wypełniania, przedstawiania i składania dokumentów używanych w kontekście przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, w tym w przypadku gdy nie jest dostępny system komputerowy, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. 🡻 2008/118/WE motyw 22 (dostosowany) (28)Należy ustanowić procedurę informowania przez podmioty gospodarcze ⌦ właściwych ⌫ organów podatkowych państw członkowskich o ⌦ wysyłce i miejscu przeznaczenia ⌫ wysłanych lub otrzymanych wyrobówach akcyzowych. Należy zwrócić uwagę na sytuacje, w których odbiorcy wyrobów akcyzowych przemieszczanych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy nie są połączeni z systemem komputerowym.

🡻 2008/118/WE motyw 23 (29)W celu zapewnienia właściwego funkcjonowania przepisów dotyczących przemieszczania w procedurze zawieszenia poboru akcyzy należy doprecyzować warunki dotyczące rozpoczęcia i zakończenia przemieszczenia oraz zwalniania ze związanej z tym odpowiedzialności. ⇩ nowy (30)Aby umożliwić właściwym organom zapewnienie spójności pomiędzy elektronicznym dokumentem administracyjnym a zgłoszeniem celnym do wywozu w przypadkach, gdy wyroby akcyzowe są przemieszczane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy przed wyprowadzeniem z terytorium Unii, osoba, która zgłasza wyroby akcyzowe do wywozu („zgłaszający”), powinna poinformować właściwe organy w państwie członkowskim wywozu o niepowtarzalnym administracyjnym numerze ewidencyjnym. (31)Aby umożliwić państwu członkowskiemu wysyłki podjęcie odpowiednich działań, właściwy organ państwa członkowskiego wywozu powinien niezwłocznie poinformować właściwy organ w państwie członkowskim wysyłki o wszelkich nieprawidłowościach występujących w czasie wywozu lub o fakcie, że wyroby nie mają już być wyprowadzone poza terytorium Unii. (32)Aby umożliwić wysyłającemu przypisanie nowego miejsca przeznaczenia wyrobom akcyzowym, państwo członkowskie wysyłki powinno poinformować wysyłającego o tym, że wyroby nie mają już być wyprowadzone poza terytorium Unii. (33)W celu poprawy możliwości przeprowadzania kontroli w trakcie przemieszczania wyrobów akcyzowych osoba towarzysząca wyrobom akcyzowym lub – gdy brak jest osoby towarzyszącej – przewoźnik lub spedytor powinni być w stanie przedstawić właściwym organom niepowtarzalny administracyjny numer ewidencyjny, w dowolnej formie, umożliwiający im uzyskanie szczegółowych informacji na temat wyrobów akcyzowych. 🡻 2008/118/WE motyw 24 (34)Konieczne jest określenie procedur stosowanych w przypadku, gdy system komputerowy jest niedostępny. ⇩ nowy (35)W celu ujednolicenia procedur przewidzianych w niniejszej dyrektywie z procedurami celnymi oraz w celu uproszczenia uznawania alternatywnych dowodów wyprowadzenia w państwie członkowskim wysyłki należy ustanowić minimalny wykaz standardowych alternatywnych dowodów wyprowadzenia, wskazujących, że wyroby zostały wyprowadzone z terytorium Unii. 🡻 2008/118/WE motyw 25 ⇨ nowy (36)Państwa członkowskie powinny mieć możliwość określania specjalnych warunków dotyczących przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy odbywającego się w całości na ich terytorium lub zawierania umów dwustronnych ⇨ lub wielostronnych ⇦ z innymi państwami członkowskimi w celu uproszczenia. 🡻 2008/118/WE motyw 26

(37)Należy doprecyzować, nie naruszając przy tym ogólnej struktury, przepisy podatkowe i proceduralne odnoszące się do przemieszczania wyrobów, od których podatek akcyzowy został już zapłacony w państwie członkowskim. 🡻 2008/118/WE motyw 27 (dostosowany) (38)Jeśli wyroby akcyzowe są nabywane przez osoby prywatne na użytek własny i są przez nie przewożone ⌦ z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium ⌫ do innego państwa członkowskiego, podatek akcyzowy należy zapłacić w państwie członkowskim nabycia wyrobów, zgodnie z zasadą regulującą działanie rynku wewnętrznego. 🡻 2008/118/WE motyw 28 ⇨ nowy (39)W przypadkach gdy wyroby akcyzowe po ich dopuszczeniu do konsumpcji w jednym państwie członkowskim są przechowywane ⇨ dostarczane ⇦ do celów handlowych w innym państwie członkowskim, należy ustalić, że podatek akcyzowy jest wymagalny w tym drugim państwie członkowskim. W tym celu konieczne jest w szczególności zdefiniowanie pojęcia „⇨ dostarczony do ⇦ celów handlowych”. ⇩ nowy (40)System komputerowy stosowany obecnie do przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy należy rozszerzyć na przemieszczanie wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i przemieszczanych na terytorium innego państwa członkowskiego w celu dostarczenia ich tam do celów handlowych. Stosowanie tego systemu komputerowego uprości monitorowanie takich przemieszczeń i zapewni właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. (41)W przypadku gdy wyroby akcyzowe są dopuszczone do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego w celach handlowych, należy wyjaśnić, kto jest zobowiązany do zapłaty akcyzy i kiedy akcyza jest naliczana. (42)Aby uniknąć niepotrzebnych inwestycji, informatyzacja przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i przemieszczanych na terytorium innego państwa członkowskiego w celach handlowych powinna zostać przeprowadzona poprzez ponowne wykorzystanie w jaki najszerszym zakresie istniejących przepisów dotyczących przemieszczania wyrobów podlegających procedurze zawieszenia poboru akcyzy. W tym celu oraz aby ułatwić takie przemieszczanie, przepisy dotyczące gwarancji w odniesieniu do tych przemieszczeń powinny zostać dostosowane do przepisów dotyczących gwarancji w odniesieniu do przemieszczeń podlegających procedurze zawieszenia poboru akcyzy w celu rozszerzenia wyboru gwarantów. (43)W celu ułatwienia istniejącej rejestracji podmiotów gospodarczych zajmujących się procedurą zawieszenia poboru akcyzy należy zapewnić składowi podatkowemu i zarejestrowanemu wysyłającemu możliwość, po poinformowaniu właściwych organów w państwie członkowskim wysyłki, występowania w charakterze certyfikowanego wysyłającego w odniesieniu do wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i przemieszczanych na terytorium innego państwa członkowskiego w celu dostarczenia ich tam do celów handlowych. Równocześnie skład podatkowy lub zarejestrowany odbiorca powinni mieć możliwość działania w charakterze certyfikowanego odbiorcy w odniesieniu do tych wyrobów akcyzowych. (44)Konieczne jest określenie procedur, które mają być stosowane w przypadku, gdy nie jest dostępny system komputerowy i gdy ma być zastosowany dokument rezerwowy. (45)Aby zapewnić, by dokumenty wykorzystywane w kontekście przemieszczania wyrobów akcyzowych uznanych za dostarczane do celów handlowych były łatwe do zrozumienia we wszystkich państwach członkowskich i mogły być przetwarzane przez system komputerowy ustanowiony decyzją (UE) nr [...], również w przypadku gdy system komputerowy nie jest dostępny, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określania struktury i treści tych dokumentów. (46)W celu zapewnienia jednolitych warunków wypełniania, przedstawiania i składania dokumentów używanych w kontekście przemieszczania wyrobów akcyzowych uznanych za dostarczane do celów handlowych, w tym w przypadku gdy nie jest dostępny system komputerowy, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. 🡻 2008/118/WE motyw 29 (dostosowany) ⇨ nowy

(47)Jeśli wyroby akcyzowe zostały nabyte przez osoby niebędące uprawnionymi prowadzącymi skład podatkowy ani zarejestrowanymi odbiorcami i nieprowadzące samodzielnej działalności gospodarczej, oraz ⌦ wyroby te ⌫ zostały wysłane lub przewiezione bezpośrednio lub pośrednio przez sprzedawcę ⇨ przez wysyłającego, który prowadzi niezależną działalność gospodarczą ⇦ lub ⌦ który wysyła bądź transportuje wyroby ⌫ w swoim imieniu, podatek akcyzowy należy zapłacić w państwie członkowskim przeznaczenia. nNależy także określić procedurę obowiązującą sprzedawcę ⇨ wysyłającego w odniesieniu do zapłaty podatku akcyzowego. ⇦ . ⇨ Aby zapewnić uiszczenie płatności w państwie członkowskim przeznaczenia, wysyłający lub jego przedstawiciel podatkowy powinien zarejestrować się i zagwarantować płatność podatku akcyzowego we właściwym specjalnie wyznaczonym urzędzie i na warunkach określonych przez państwo członkowskie przeznaczenia. W celu ułatwienia tych uzgodnień wysyłający powinien mieć możliwość wyboru, czy wykorzystać przedstawiciela podatkowego w celu spełnienia wymogów w zakresie rejestracji i zapłaty gwarancji. Jeżeli ani wysyłający, ani przedstawiciel podatkowy nie spełniają tych wymogów, odpowiedzialny za uiszczenie podatku akcyzowego w państwie członkowskim przeznaczenia powinien być odbiorca ⇦ . 🡻 2008/118/WE motyw 30 (dostosowany) (48)W celu uniknięcia konfliktu interesów pomiędzy państwami członkowskimi oraz podwójnego opodatkowania w przypadku przemieszczania na terytorium ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty wyrobów dopuszczonych do konsumpcji ⌦ na terytorium ⌫ w jednegoym państwaie członkowskiegom należy uwzględnić sytuacje, w których występują nieprawidłowości po dopuszczeniu wyrobów akcyzowych do konsumpcji. 🡻 2008/118/WE motyw 31 (dostosowany) (49)Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzenia oznaczeń podatkowych lub krajowych znaków identyfikacyjnych dla wyrobów dopuszczonych do konsumpcji. Stosowanie takich oznaczeń lub znaków nie może stwarzać przeszkód w handlu wewnątrzwspólnotowym ⌦ wewnątrzunijnym ⌫ . Z uwagi na fakt, że stosowanie tych oznaczeń lub znaków nie powinno prowadzić do podwójnego opodatkowania, należy wyraźnie stwierdzić, że państwa członkowskie wprowadzające oznaczenia muszą zwrócić, umorzyć lub zwolnić wszelkie kwoty zapłacone lub wniesione tytułem gwarancji w celu otrzymania takich oznaczeń lub znaków, jeśli podatek akcyzowy stał się wymagalny w innym państwie członkowskim i został tam pobrany. Niemniej jednak, aby uniknąć jakichkolwiek nadużyć, państwa członkowskie, które wydały takie oznaczenia lub znaki, powinny móc uzależnić zwrot, umorzenie lub zwolnienie przedmiotowych kwot od przedstawienia dowodu, że te oznaczenia lub znaki zostały usunięte lub zniszczone. 🡻 2008/118/WE motyw 32 (50)Stosowanie standardowych wymogów w odniesieniu do przemieszczania i monitorowania wyrobów akcyzowych mogłoby stanowić nadmierne obciążenie administracyjne dla drobnych producentów wina. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwalniania takich producentów z niektórych wymogów. 🡻 2008/118/WE motyw 33 (dostosowany) (51)Należy uwzględnić fakt, że nie zostało jeszcze opracowane wspólne podejście w sprawie wyrobów akcyzowych stanowiących zapasy przeznaczone dla łodzi i statków powietrznych ⌦ i samolotów ⌫ . 🡻 2008/118/WE motyw 34 (dostosowany) (52)Jeżeli chodzi o wyroby akcyzowe używane do budowy i konserwacji mostów transgranicznych między państwami członkowskimi, w celu ograniczenia obciążeń administracyjnych te państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia środków stanowiących odstępstwo od zwykłych zasad i procedur mających zastosowanie do wyrobów akcyzowych przemieszczanych z ⌦ terytorium ⌫ jednego państwa członkowskiego do ⌦ na terytorium ⌫ drugiego ⌦ państwa członkowskiego ⌫ . 🡻 2008/118/WE motyw 35 Środki służące wdrożeniu niniejszej dyrektywy należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji .

🡻 2008/118/WE motyw 36 (dostosowany) Aby umożliwić dostosowanie się do elektronicznego systemu monitorowania przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, należy umożliwić państwom członkowskim skorzystanie z okresu przejściowego, w którym przemieszczanie mogłoby nadal odbywać się z zachowaniem formalności określonych w dyrektywie 92/12/EWG. ⌦ 2008/118/WE ⌫. 🡻 2008/118/WE motyw 37 (dostosowany) (53)W związku z tym, że cel niniejszej dyrektywy, czyli zapewnienie wspólnych zasad w odniesieniu do pewnych aspektów podatku akcyzowego, nie może być osiągnięty w wystarczającym stopniu na poziomie państw członkowskich, ⌦ lecz raczej, ⌫ a ze względu na skalę i skutki, może być skuteczniej osiągnięty na poziomie Wspólnoty ⌦ Unii ⌫, Wspólnota ⌦ Unia ⌫ może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu ⌦ o Unii Europejskiej ⌫ . Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. ⇩ nowy (54)Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinno być ograniczone do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszymi dyrektywami. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszych dyrektyw. (55)Niniejsza dyrektywa powinna pozostawać bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów transpozycji do prawa krajowego i daty rozpoczęcia stosowania dyrektyw określonych w załączniku I część B, 🡻 2008/118/WE (dostosowany) PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: ROZDZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 ⌦ Przedmiot ⌫ 1. Niniejsza dyrektywa ustanawia ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego nakładanego bezpośrednio lub pośrednio na konsumpcję poniższych wyrobów (, zwanych dalej „wyrobyami akcyzoweymi”): a)produkty energetyczne i energia elektryczna objęte dyrektywą 2003/96/WE; b)alkohol i napoje alkoholowe objęte dyrektywami 92/83/EWG i 92/84/EWG; c)wyroby tytoniowe objęte dyrektywąami 2011/64/UE95/59/WE, 92/79/EWG i 92/80/EWG.

2. Dla szczególnych celów państwa członkowskie mogą nakładać na wyroby akcyzowe inne podatki pośrednie pod warunkiem, że podatki te są zgodne ze wspólnotowymi ⌦ unijnymi ⌫ przepisami podatkowymi dotyczącymi podatku akcyzowego lub podatku od wartości dodanej w zakresie określenia podstawy opodatkowania, obliczania podatku, wymagalności i monitorowania podatku, z wyłączeniem przepisów dotyczących zwolnień. 3. Państwa członkowskie mogą nakładać podatki na: a)produkty inne niż wyroby akcyzowe; b)świadczenie usług, w tym związanych z wyrobami akcyzowymi, które to podatki nie mają charakteru podatków obrotowych. Nakładanie takich podatków nie może jednak – w ramach wymiany handlowej pomiędzy państwami członkowskimi – powodować zwiększenia formalności przy przekraczaniu granic. Artykuł 2 ⌦ Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ⌫ Wyroby akcyzowe podlegają opodatkowaniu akcyzą w momencie: a)ich produkcji, w tym, w stosownych przypadkach, ich wydobycia na terytorium ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty; b)ich ⌦ przywozu ⌫ importu na terytorium ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty. Artykuł 3 ⌦ Stosowanie unijnego kodeksu celnego do wyrobów akcyzowych ⌫ 1. Formalności określone we wspólnotowych ⌦ w unijnych ⌫ przepisach celnych dotyczące wprowadzania wyrobów na obszar celny Wspólnoty ⌦ Unii ⌫ stosuje się odpowiednio do wyrobów akcyzowych wprowadzanych do Wspólnoty ⌦ na terytorium Unii ⌫ z ⌦ jednego z terytoriów ⌫ terytorium, o którychm mowa w art. 5 ust. 2. 2. Formalności określone we wspólnotowych ⌦ w unijnych ⌫ przepisach celnych dotyczące wyprowadzania wyrobów z obszaru celnego Wspólnoty ⌦ Unii ⌫ stosuje się odpowiednio do wyrobów akcyzowych wyprowadzanych ze Wspólnoty ⌦ z terytorium Unii ⌫ na ⌦ jedno z terytoriów ⌫ terytorium, o którychm mowa w art. 5 ust. 2. 3. W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2, w odniesieniu do wyrobów akcyzowych przemieszczanych między terytorium Finlandii, określonym w art. 4 pkt 2, a terytoriami, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. c), Finlandia ma prawo stosować takie same procedury, jak stosowane w odniesieniu do takiego przemieszczania na jej terytorium określonym w art. 4 pkt 2 ⌦ terytorium tego państwa członkowskiego ⌫ . 4. Przepisy rozdziałów III i IV nie mają zastosowania do wyrobów akcyzowych objętych zawieszającą procedurą celną. ⇩ nowy 4. Art. 15–47 nie stosuje się do wyrobów akcyzowych mających status celny towarów nieunijnych zgodnie z definicją zawartą w art. 5 pkt 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013.

🡻 2008/118/WE (dostosowany) ⇨ nowy Artykuł 4 ⌦ Definicje ⌫ Na użytek niniejszej dyrektywy oraz jej przepisów wykonawczych stosuje się następujące definicje: 1)1.„uprawniony prowadzący skład podatkowy” oznacza osobę fizyczną lub prawną uprawnioną przez właściwe organy państwa członkowskiego w ramach swojej działalności ⌦ tej osoby ⌫ do produkowania, przetwarzania, przechowywania, odbierania lub wysyłania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy w składzie podatkowym; 2)2.„państwo członkowskie” i „terytorium państwa członkowskiego” oznaczają terytorium każdego państwa członkowskiego Wspólnoty, do którego zastosowanie mają Traktaty zgodnie z jego art. 299 ⌦ art. 349 i 355 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ⌫, z wyjątkiem terytoriów trzecich; 3)3.„Wspólnota” i „terytorium ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty” oznaczają terytoria państw członkowskich zgodnie z definicją w pkt 2; 4)4.„terytorium trzecie” oznacza terytoria, o których mowa w art. 5 ust. 2 i 3; 5)5.„ ⌦ państwa ⌫ państwo trzecie” oznaczają każde państwo lub terytorium, do których nie mają zastosowania Traktat ⌦ Traktaty ⌫ ; 6.„zawieszająca procedura celna” oznacza którąkolwiek z procedur specjalnych określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 2913/92 dotyczących dozoru celnego, któremu poddawane są wyroby niewspólnotowe w momencie wprowadzenia na wspólnotowy obszar celny, do miejsca składowania czasowego, do wolnych obszarów celnych lub składów wolnocłowych, oraz pozostałe procedury, o których mowa w art. 84 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia; 6)7.„procedura zawieszenia poboru akcyzy” oznacza procedurę podatkową stosowaną w odniesieniu do produkcji, przetwarzania, przechowywania lub przemieszczania wyrobów akcyzowych nieobjętych zawieszającą procedurą celną, przy zawieszonym poborze akcyzy; 🡻 2008/118/WE (dostosowany) ⇨ nowy 7)8.„ ⌦ przywóz ⌫ import wyrobów akcyzowych” oznacza wprowadzenie wyrobów akcyzowych na terytorium Wspólnoty, o ile wyroby te w chwili ich wprowadzenia na terytorium Wspólnoty nie zostają objęte zawieszającą procedurą celną, a także ich zwolnienie z zawieszającej procedury celnej ⇨ dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu zgodnie z art. 201 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 ⇦ ; 8)9.„zarejestrowany odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną uprawnioną przez właściwe organy państwa członkowskiego przeznaczenia, w ramach swojej działalności ⌦ tej osoby ⌫ i na warunkach określonych przez te organy, do odbioru wyrobów akcyzowych przemieszczanych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy z ⌦ terytorium ⌫ innego państwa członkowskiego; 9)10.„zarejestrowany wysyłający” oznacza osobę fizyczną lub prawną uprawnioną przez właściwe organy państwa członkowskiego ⌦ przywozu ⌫ importu, w ramach swojej działalności ⌦ tej osoby ⌫ i na warunkach określonych przez te organy, jedynie do wysyłania wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy w momencie dopuszczenia ⌦ ich ⌫ do swobodnego obrotu zgodnie z art. 79 201 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 (EWG) nr 2913/92; 10)11.„skład podatkowy” oznacza miejsce, w którym wybory ⌦ wyroby ⌫ akcyzowe są produkowane, przetwarzane, przechowywane, odbierane lub wysyłane w ramach procedury zawieszenia poboru akcyzy przez uprawnionego prowadzącego skład podatkowy w ramach jego działalności ⌦ tej osoby ⌫, z zastrzeżeniem pewnych warunków określonych przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym znajduje się skład podatkowy;.

⇩ nowy 11) „certyfikowany wysyłający” oznacza osobę fizyczną lub prawną zarejestrowaną przez właściwe organy państwa członkowskiego wysyłki do celów wysyłania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego, a następnie przemieszczanych na terytorium innego państwa członkowskiego; 12) „certyfikowany odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną zarejestrowaną przez właściwe organy państwa członkowskiego przeznaczenia do celów otrzymywania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego, a następnie przemieszczanych na terytorium innego państwa członkowskiego; 🡻 2008/118/WE (dostosowany) ⌦ 13) „państwo członkowskie przeznaczenia” oznacza państwo członkowskie, w którym odbiorca otrzymuje dostawę wyrobów akcyzowych. ⌫ Artykuł 5 ⌦ Terytorialny zakres stosowania ⌫ 1. Niniejsza dyrektywa i dyrektywy, o których mowa w art. 1, ⌦ 2003/96/WE, 92/83/EWG, 92/84/EWG i 2011/64/UE ⌫ mają zastosowanie na terytorium ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty. 2. Niniejsza dyrektywa i dyrektywy, o których mowa w art. 1, ⌦ 2003/96/WE, 92/83/EWG, 92/84/EWG i 2011/64/UE ⌫ nie mają zastosowania na poniższych terytoriach stanowiących część obszaru celnego ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty: a)Wyspy Kanaryjskie; 🡻 2013/61/UE Art. 2.1 b)francuskie terytoria, o których mowa w art. 349 i art. 355 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; 🡻 2008/118/WE (dostosowany) 🡺1 2013/61/UE Art. 2.2 ⇨ nowy c)Wyspy Alandzkie; d)Wyspy Normandzkie.

3. Niniejsza dyrektywa oraz dyrektywy, o których mowa w art. 1, ⌦ 2003/96/WE, 92/83/EWG, 92/84/EWG i 2011/64/UE ⌫ nie mają zastosowania na terytoriach objętych zakresem art. 299 ust. 4 ⌦ 355 ust. 3 ⌫ Traktatu ⌦ o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ⌫ ani na poniższych innych terytoriach niestanowiących części obszaru celnego ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty: a)wyspa Helgoland; b)terytorium Büsingen; c)Ceuta; d)Melilla; e)Livigno.; f)Campione d'Italia; g)włoskie wody jeziora Lugano. 4. Hiszpania może powiadomić za pomocą oświadczenia, że niniejsza dyrektywa oraz dyrektywy, o których mowa w art. 1, ⌦ 2003/96/WE, 92/83/EWG, 92/84/EWG i 2011/64/UE ⌫ mają zastosowanie na Wyspach Kanaryjskich – pod warunkiem pewnych działań dostosowujących w związku z bardzo odległym położeniem tych wysp – w stosunku do wszystkich lub niektórych wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 1, począwszy od pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu takiego oświadczenia. 5. 🡺1 Francja może powiadomić w drodze oświadczenia, że niniejsza dyrektywa oraz dyrektywy, o których mowa w art. 1, ⌦ 2003/96/WE, 92/83/EWG, 92/84/EWG i 2011/64/UE ⌫ mają zastosowanie do terytoriów, o których mowa w ust. 2 lit. b) – pod warunkiem działań dostosowujących w związku z ⌦ ich ⌫ bardzo odległym położeniem tych terytoriów – w stosunku do wszystkich lub niektórych wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 1, począwszy od pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu takiego oświadczenia. 🡸 6. Przepisy niniejszej dyrektywy nie uniemożliwiają zachowania przez Grecję szczególnego statusu przyznanego Górze Athos, zagwarantowanego w art. 105 greckiej konstytucji. Artykuł 6 ⌦ Specjalny status terytorialny ⌫ 1. Uwzględniając konwencje i traktaty zawarte, odpowiednio, z Francją, Włochami, Cyprem i Zjednoczonym Królestwem, Księstwo Monako, San Marino oraz suwerenne strefy Zjednoczonego Królestwa Akrotiri i Dhekelia oraz wyspa Man nie są uznawane, na użytek niniejszej dyrektywy, za państwa trzecie. 2. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapewnić, by przemieszczanie wyrobów akcyzowych: a)mające początek w Księstwie Monako lub przeznaczone dla Księstwa Monako było uznawane za przemieszczanie mające początek we Francji lub przeznaczone dla Francji; b)mające początek w San Marino lub przeznaczone dla San Marino było uznawane za przemieszczanie mające początek we Włoszech lub przeznaczone dla Włoch; c)mające początek w suwerennych strefach Zjednoczonego Królestwa Akrotiri i Dhekelia lub przeznaczone dla suwerennych stref Zjednoczonego Królestwa Akrotiri i Dhekelia było uznawane za przemieszczanie mające początek na Cyprze lub przeznaczone dla Cypru; d)mające początek na wyspie Man lub przeznaczone dla wyspy Man było uznawane za przemieszczanie mające początek w Zjednoczonym Królestwie lub przeznaczone dla Zjednoczonego Królestwa. 3. Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki, aby zapewnić, by przemieszczanie wyrobów akcyzowych mające początek w Jungholz i Mittelberg (Kleines Walsertal) lub przeznaczone dla Jungholz i Mittelberg (Kleines Walsertal) było uznawane za przemieszczanie mające początek w Niemczech lub przeznaczone dla Niemiec.

ROZDZIAŁ II OBOWIĄZEK PODATKOWY, ⌦ nieprawidłowości podczas przemieszczania w procedurze zawieszenia poboru akcyzy ⌫, ZWROT ⌦ i umorzenie ⌫, ZWOLNIENIE SEKCJA 1 Miejsce i moment Ppowstaniea obowiązku podatkowego ⌦, NIEPRAWIDŁOWOŚCI PODCZAS PRZEMIESZCZANIA W PROCEDURZE ZAWIESZENIA POBORU AKCYZY ⌫ Artykuł 7 ⌦ Moment i miejsce powstania obowiązku podatkowego, zniszczenie i nieodwracalna utrata ⌫ 1. Podatek akcyzowy staje się wymagalny w momencie dopuszczenia do konsumpcji w państwie członkowskim dopuszczenia do konsumpcji. 2. Na użytek niniejszej dyrektywy „dopuszczenie do konsumpcji” oznacza: a)opuszczenie procedury zawieszenia poboru akcyzy w odniesieniu do wyrobów akcyzowych, w tym opuszczenie niezgodne z przepisami; b)przechowywanie ⇨ przetwarzanie lub przechowywanie ⇦ poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych, na które nie nałożono akcyzy zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa wspólnotowego ⌦ unijnego ⌫ i ustawodawstwa krajowego; c)produkcjęa wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w tym produkcjęa niezgodnąa z przepisami; d)import ⌦ przywóz ⌫ wyrobów akcyzowych, w tym import ⌦ przywóz ⌫ niezgodny z przepisami, chyba że natychmiast po dokonaniu ⌦ przywozu ⌫ importu wyroby te zostaną objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy. 3. Momentem dopuszczenia do konsumpcji jest ⌦ Za moment opuszczenia procedury zawieszenia poboru akcyzy, zgodnie z ust. 2 lit. a) ⌫ ⌦ uznaje się ⌫ : a)w sytuacjach, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) – moment odbioru wyrobów akcyzowych przez zarejestrowanego odbiorcę ⌦ w sytuacjach, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) ⌫ ; b)w sytuacjach, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a) ppkt (iv) – moment odbioru wyrobów akcyzowych przez odbiorcę ⌦ w sytuacjach, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a) ppkt (iv) ⌫ ; c)w sytuacjach, o których mowa w art. 17 ust. 2 – moment odbioru wyrobów akcyzowych w miejscu dostawy bezpośredniej ⌦ w sytuacjach, o których mowa w art. 17 ust. 4 ⌫ . 4. Za dopuszczenie do konsumpcji nie uważa się całkowitego zniszczenia ani nieodwracalnej utraty wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli zniszczenie lub utrata wynikają z właściwości tych wyrobów, nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej lub wynikają z zezwolenia ⌦ na zniszczenie wyrobów ⌫ udzielonego przez właściwe organy państwa członkowskiego. Do celów Na użytek niniejszej dyrektywy wyroby uważa się za całkowicie zniszczone lub nieodwracalnie utracone, gdy nie mogą już zostać wykorzystane jako wyroby akcyzowe. ⇩ nowy

5. Częściowa utrata wynikająca z charakteru wyrobów, która ma miejsce w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, nie jest uznawana za dopuszczenie do konsumpcji, o ile kwota straty jest niższa niż wspólny próg utraty częściowej dla tych wyrobów akcyzowych. Ta część utraty częściowej, która przekracza wspólny próg utraty częściowej dla tych wyrobów akcyzowych, traktowana jest jako dopuszczenie do konsumpcji. 🡻 2008/118/WE (dostosowany) ⇨ nowy 6. Całkowite zniszczenie lub nieodwracalną Uutratę danych wyrobów akcyzowych ⌦, o których mowa w ust. 4 ⌫ ⇨ i 5 ⇦ wykazuje się właściwym organom państwa członkowskiego, w którym doszło do całkowitego zniszczenia lub nieodwracalnej utraty tych wyrobów, lub – jeżeli nie można określić miejsca, w którym doszło do utraty – państwa członkowskiego, w którym je wykryto, w sposób wymagany przez te organy. 5. Każde państwo członkowskie ustanawia własne zasady i warunki ustalania strat, o których mowa w ust. 4. ⇩ nowy Gwarancja złożona zgodnie z art. 18 zostaje zwolniona po przedstawieniu odpowiedniego dowodu. 7. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 55 akty delegowane określające wspólne progi utraty częściowej, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu oraz w art. 46 ust. 2, przy uwzględnieniu właściwości wyrobów, określając wyroby akcyzowe, odpowiadający im wspólny próg częściowej utraty jako odsetek całkowitej ilości oraz inne istotne aspekty związane z przechowywaniem i transportem wyrobów. 🡻 2008/118/WE (dostosowany) ⇨ nowy Artykuł 8 ⌦ Osoba zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego ⌫ 1. Osobą zobowiązaną do zapłaty podatku akcyzowego, który stał się wymagalny, jest: a)w odniesieniu do opuszczenia procedury zawieszenia poboru akcyzy w odniesieniu do wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 7 ust. 2 lit. a): (i)uprawniony prowadzący skład podatkowy, zarejestrowany odbiorca lub każda inna osoba zwalniająca wyroby akcyzowe, lub w imieniu której wyroby te są zwalniane z procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz – w przypadku niezgodnego z przepisami opuszczenia składu podatkowego – każda inna osoba, która uczestniczyła w takim zwolnieniu; (ii)w przypadku niezgodnego z przepisami przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, zgodnie z art. 10 ust. 1, 2 i 4: uprawniony prowadzący skład podatkowy, zarejestrowany wysyłający lub każda inna osoba, która udzieliła gwarancji zgodnie z art. 18 ust. 1 i 32, oraz każda osoba, która uczestniczyła w niezgodnym z przepisami opuszczeniu i która wiedziała lub powinna była wiedzieć o nieprawidłowym charakterze tego opuszczenia; b)w odniesieniu do ⇨ przetwarzania lub ⇦ przechowywania wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 7 ust. 2 lit. b): każda osoba ⇨ przetwarzająca lub ⇦ przechowująca wyroby akcyzowe oraz każda inna osoba uczestnicząca w ich ⇨ przetwarzaniu lub ⇦ przechowywaniu;

c)w odniesieniu do produkcji wyrobów akcyzowych, o której mowa w art. 7 ust. 2 lit. c): producent wyrobów akcyzowych oraz – w przypadku produkcji niezgodnej z przepisami – każda inna osoba, która uczestniczyła w ich produkcji; d)w odniesieniu do ⌦ przywozu ⌫ importu wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 7 ust. 2 lit. d): ⇨ zgłaszający, zgodnie z definicją w art. 5 pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, ⇦ osoba, która zgłasza wyroby akcyzowe lub w imieniu której wyroby są zgłaszane w momencie importu oraz – w przypadku ⌦ przywozu ⌫ importu niezgodnego z przepisami – każda inna osoba uczestnicząca w ⌦ przywozie ⌫ imporcie. 2. Jeżeli w odniesieniu do tego samego długu ⌦ podatku akcyzowego ⌫ występuje kilku dłużników, są oni solidarnie zobowiązani do zapłaty tego ⌦ podatku ⌫ długu. Artykuł 9 ⌦ Warunki wymagalności i stawki podatku akcyzowego, które należy stosować ⌫ Stosuje się warunki wymagalności i stawki podatku akcyzowego obowiązujące w państwie członkowskim, w którym ma miejsce dopuszczenie do konsumpcji, w dniu, w którym podatek akcyzowy staje się wymagalny. Podatek akcyzowy jest nakładany i pobierany oraz w stosownych przypadkach zwracany lub umarzany zgodnie z procedurą ustanowioną przez każde państwo członkowskie. Państwa członkowskie stosują te same procedury do wyrobów krajowych oraz do wyrobów pochodzących z innych państw członkowskich. Artykuł 10 ⌦ Nieprawidłowości podczas przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy ⌫ 1. Jeżeli w trakcie przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy wystąpiła nieprawidłowość prowadząca do ich dopuszczenia do konsumpcji zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. a), dopuszczenie do konsumpcji następuje w ⌦ na terytorium ⌫ państwaie członkowskiegom, w którym wystąpiła nieprawidłowość. 2. Jeżeli w trakcie przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy wykryto nieprawidłowość prowadzącą do ich dopuszczenia do konsumpcji zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. a), i jeśli ustalenie miejsca wystąpienia nieprawidłowości jest niemożliwe, uznaje się, że wystąpiła ona w ⌦ na terytorium ⌫ państwaie członkowskiegom, w którym została wykryta, i w momencie jej wykrycia. 3. W sytuacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, właściwe organy państwa członkowskiego, w którym wyroby dopuszczono lub uznaje się, że dopuszczono do konsumpcji, informują właściwe organy państwa członkowskiego wysyłki. 4. Jeżeli wyroby akcyzowe objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy nie dotarły do miejsca przeznaczenia, a w trakcie przemieszczania nie wykryto żadnej nieprawidłowości prowadzącej do dopuszczenia tych wyrobów do konsumpcji zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. a), uznaje się, że nieprawidłowość wystąpiła w państwie członkowskim wysyłki i w momencie rozpoczęcia przemieszczania, chyba że w ciągu czterech miesięcy od rozpoczęcia przemieszczania zgodnie z art. 20 ust. 1, właściwe organy państwa członkowskiego wysyłki otrzymają wystarczające dowody, że przemieszczanie dobiegło końca zgodnie z art. 20 ust. 2, lub potwierdzające miejsce wystąpienia nieprawidłowości. Jeżeli osoba, która wniosła gwarancję zgodnie z art. 18, nie została lub nie mogła zostać poinformowana, że wyroby nie dotarły do miejsca przeznaczenia, ma ona miesiąc, licząc od przekazania jej takiej informacji przez właściwe organy państwa członkowskiego wysyłki, na przedstawienie dowodu, że przemieszczanie dobiegło końca zgodnie z art. 20 ust. 2, lub potwierdzającego miejsce wystąpienia nieprawidłowości. 5. Jeśli jednak – w sytuacjach, o których mowa w ust. 2 i 4 – przed upływem okresu trzech lat od daty rozpoczęcia przemieszczania zgodnie z art. 20 ust. 1 zostanie ustalone, w którym państwie członkowskim nieprawidłowość rzeczywiście wystąpiła, zastosowanie mają przepisy ust. 1. W takich sytuacjach Wwłaściwe organy państwa członkowskiego, w którym wystąpiła nieprawidłowość, informują właściwe organy państwa członkowskiego, w którym podatek akcyzowy został nałożony, a one go zwracają lub umarzają po przedstawieniu potwierdzenia nałożenia podatku akcyzowego w tym drugim państwie członkowskim. 6. Na użytek niniejszego artykułu „nieprawidłowość” oznacza sytuację, do której dochodzi w trakcie przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, inną niż sytuacja, o której mowa w art. 7 ust. 4 ⇨ i 5, ⇦, i powodującą, że przemieszczenie lub część przemieszczenia wyrobów akcyzowych nie zakończyły się zgodnie z art. 20 ust. 2. SEKCJA 2 Zwrot i umorzenie Artykuł 11

⌦ Zwrot i umorzenie ⌫ Oprócz przypadków, o których mowa w art. 33 ust. 638 ust. 4, art. 4536 ust. 5 oraz art. 4738 ust. 3, jak również przypadków przewidzianych w dyrektywach ⌦ 2003/96/WE, 92/83/EWG, 92/84/EWG i 2011/64/UE ⌫, o których mowa w art. 1, właściwe organy państwa członkowskiego, w którym dane wyroby akcyzowe zostały dopuszczone do konsumpcji, mogą na wniosek zainteresowanej osoby zwrócić lub umorzyć podatek akcyzowy od tych wyrobów w sytuacjach i na warunkach określonych przez państwa ⌦ państwo ⌫ członkowskie w celu zapobiegania wszelkim przypadkom uchylania się od opodatkowania lub nadużyciom. Taki zwrot lub umorzenie nie może powodować zwolnień innych niż przewidziane w art. 12 lub w jednej z dyrektywach, o których mowa w art. 1 ⌦ 2003/96/WE, 92/83/EWG, 92/84/EWG lub 2011/64/UE ⌫. SEKCJA 3 Zwolnienia Artykuł 12 ⌦ Zwolnienia z podatku akcyzowego ⌫ 1. Wyroby akcyzowe są zwolnione z podatku akcyzowego w przypadkach, kiedy mają być wykorzystywane: a)w kontekście stosunków dyplomatycznych lub konsularnych; b)przez organizacje międzynarodowe uznawane przez organy publiczne przyjmującego państwa członkowskiego oraz członków takich organizacji, w granicach i na warunkach określonych w konwencjach międzynarodowych ustanawiających takie organizacje lub w umowach w sprawie siedzib; c)przez siły zbrojne państwa będącego stroną Traktatu Północnoatlantyckiego, innego niż państwo członkowskie, na terytorium którego podatek akcyzowy jest wymagalny, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn; d)przez siły zbrojne Zjednoczonego Królestwa stacjonujące na Cyprze zgodnie z Traktatem ustanawiającym Republikę Cypryjską z dnia 16 sierpnia 1960 r., do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn; e)do konsumpcji zgodnie z umową zawartą z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi, pod warunkiem że taka umowa jest dopuszczona lub dozwolona w odniesieniu do zwolnienia z podatku od wartości dodanej. 2. Zwolnienia podlegają warunkom i ograniczeniom określonym przez przyjmujące państwo członkowskie. Państwa członkowskie mogą przyznać zwolnienie w postaci zwrotu podatku akcyzowego. Artykuł 13 ⌦ Świadectwo zwolnienia ⌫ 1. Bez uszczerbku dla art. 21 ust. 1, Wwyrobom akcyzowym przemieszczanym w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, przeznaczonym dla odbiorcy ⌦ i objętym zwolnieniem ⌫ wymienionymego w art. 12 ust. 1, towarzyszy świadectwo zwolnienia z podatku. ⇨ W świadectwie zwolnienia określa się rodzaj i ilość wyrobów akcyzowych, które mają być dostarczone, wartość wyrobów i tożsamość odbiorcy zwolnionego oraz przyjmujące państwo członkowskie poświadczające zwolnienie. ⇦ 2. Formę i treść świadectwa zwolnienia określa Komisja zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 43 ust. 2. ⇩ nowy

2. Państwa członkowskie mogą stosować świadectwo zwolnienia określone w ust. 1 w celu objęcia nim również innych dziedzin opodatkowania pośredniego oraz zagwarantowania zgodności świadectwa zwolnienia z warunkami i ograniczeniami w przyznawaniu zwolnień w ich prawie krajowym. 3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające wzór, który ma być stosowany w przypadku świadectwa zwolnienia. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2. 🡻 2008/118/WE (dostosowany) ⇨ nowy 43. Procedura przewidziana w art. 21–2827 nie ma zastosowania, jeżeli przemieszczenia wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy do sił zbrojnych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. c), są objęte procedurą bezpośrednio opartą na Traktacie Północnoatlantyckim. Państwa członkowskie mogą jednak przewidzieć, że procedura określona w art. 21–2827 stosowana jest do takich przemieszczeń odbywających się w całości na ich terytorium lub, na mocy porozumienia między zainteresowanymi państwami członkowskimi, między ich terytoriami. Artykuł 14 ⌦ Zwolnienia z podatku akcyzowego dla pasażerów podróżujących do państw trzecich lub terytoriów trzecich ⌫ 1. Państwa członkowskie mogą zwalniać z podatku akcyzowego wyroby akcyzowe dostarczane przez sklepy wolnocłowe, które to wyroby są przewożone w osobistym bagażu podróżnych udających się drogą powietrzną lub morską na terytorium trzecie lub do państwa trzeciego. 2. Wyroby dostarczane na pokładach samolotów lub statków w czasie lotu lub podróży morskiej na terytorium trzecie lub do państwa trzeciego są traktowane w taki sam sposób, jak wyroby dostarczane przez sklepy wolnocłowe. 3. Państwa członkowskie podejmują ⌦ wprowadzają ⌫ konieczne środki w celu zapewnienia stosowania zwolnień przewidzianych w ust. 1 i 2 w taki sposób, aby zapobiec wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania lub nadużyć. 4. Państwa członkowskie, w których w dniu 1 lipca 2008 r. istnieją sklepy wolnocłowe usytuowane poza portami lotniczymi lub portami morskimi, do dnia 1 stycznia 2017 r. mogą nadal zwalniać z podatku akcyzowego wyroby akcyzowe sprzedawane przez te sklepy i przewożone w osobistym bagażu podróżnych udających się na terytorium trzecie lub do państwa trzeciego. 45. Na użytek niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje: a)„sklep wolnocłowy” oznacza każdą działalność usytuowaną w obrębie portu lotniczego lub portu morskiego, która spełnia warunki określone przez właściwe organy państwa członkowskiego, w szczególności zgodnie z ust. 3; b)„podróżujący na terytorium trzecie lub do państwa trzeciego” oznacza każdego pasażera posiadającego dokument podróży uprawniający do podróży lotniczej lub morskiej, stwierdzający, że ostatecznym celem podróży jest port lotniczy lub morski usytuowany na terytorium trzecim lub w państwie trzecim. ROZDZIAŁ III PRODUKCJA, PRZETWARZANIE I PRZECHOWYWANIE Artykuł 15 ⌦ Przepis ogólny ⌫

1. Każde państwo członkowskie określa własne przepisy dotyczące produkcji, przetwarzania i przechowywania wyrobów akcyzowych, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej dyrektywy. 2. Produkcja, przetwarzanie i przechowywanie wyrobów akcyzowych, jeżeli podatek akcyzowy nie został zapłacony, mają miejsce w składzie podatkowym. Artykuł 16 ⌦ Warunki zezwolenia na prowadzenie działalności jako uprawniony prowadzący skład podatkowy ⌫ 1. Otwarcie i prowadzenie składu podatkowego przez uprawnionego prowadzącego skład podatkowy jest uzależnione od uzyskania zezwolenia właściwych organów państwa członkowskiego, w którym znajduje się skład podatkowy. Zezwolenie jest wydawane na warunkach, jakie organy mają prawo określić w celu zapobiegania wszelkim ewentualnym przypadkom uchylania się od opodatkowania lub nadużyciom. 2. Uprawniony prowadzący skład podatkowy ma obowiązek: a)w miarę potrzeby złożyć gwarancję zabezpieczającą ryzyko związane z produkcją, przetwarzaniem i przechowywaniem wyrobów akcyzowych; b)przestrzegać wymogów określonych przez państwo członkowskie, na którego terytorium znajduje się skład podatkowy; c)prowadzić ewidencję zapasów i przemieszczania wyrobów akcyzowych dla każdego składu podatkowego; d)wprowadzać wszelkie wyroby akcyzowe przemieszczane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy do ⌦ rejestrów ⌫ jego składu podatkowego i je księgować zaraz po zakończeniu przemieszczania, chyba że zastosowanie ma art. 17 ust. 42; e)wyrażać zgodę na wszelkie monitorowanie i kontrole zapasów. Warunki dotyczące gwarancji, o której mowa w lit. a), są określane przez właściwe organy państwa członkowskiego, które wydało zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego. ROZDZIAŁ IV PRZEMIESZCZANIE WYROBÓW AKCYZOWYCH W PROCEDURZE ZAWIESZENIA POBORU AKCYZY SEKCJA 1 Przepisy ogólne Artykuł 17 ⌦ Przepisy ogólne dotyczące miejsca wysyłki i miejsca przeznaczenia przemieszczenia ⌫ 1. Wyroby akcyzowe mogą być przemieszczane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy między ⌦ następującymi miejscami ⌫ na terytorium ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty, także wtedy, gdy wyroby przemieszczane są przez państwo lub terytorium trzecie:

a)ze składu podatkowego do: (i)innego składu podatkowego; (ii)zarejestrowanego odbiorcy; (iii)miejsca, z którego wyroby akcyzowe opuszczają terytorium ⌦ Unii ⌫ Wspólnoty, zgodnie z art. 2625 ust. 1; (iv)odbiorcy, o którym mowa w art. 12 ust. 1, jeśli wyroby są wysyłane z ⌦ terytorium ⌫ innego państwa członkowskiego; ⇩ nowy (v) urzędu celnego wyprowadzenia, który jest równocześnie urzędem celnym wyjścia w pr