UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach wspólnego komitetu ustanowionego Umową o transporcie lotniczym między Kanadą a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi (zwaną dalej „umową”).

2.Kontekst wniosku

2.1.Umowa o transporcie lotniczym między Kanadą a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi

Umowa ta stanowi kompleksową umowę zastępującą odpowiednie postanowienia obowiązujących umów dwustronnych zawartych przez państwa członkowskie z Kanadą. Umowa znosi wszystkie istniejące ograniczenia praw zarówno unijnych, jak i kanadyjskich przewoźników lotniczych, do wykonywania przewozów między punktami w Unii Europejskiej a punktami w Kanadzie. W tym względzie umowa znosi przeszkody utrudniające unijnym przewoźnikom korzystanie z prawa przedsiębiorczości w Unii, w tym prawa do niedyskryminacyjnego dostępu do rynku, w odniesieniu do świadczenia usług lotniczych do i z Kanady.

Umowa weszła w życie w dniu 16 maja 2019 r.

2.2.Wspólny komitet

Wspólny komitet ustanowiono na mocy art. 17 umowy. Jego główne zadania to wspieranie współpracy między stronami i rozpatrywanie wszelkich kwestii związanych z funkcjonowaniem lub wykonaniem tej umowy, w tym między innymi: a) ocena warunków rynkowych mających wpływ na przewozy lotnicze objęte zakresem tej umowy; b) wymiana informacji, w tym doradztwa w zakresie zmian w prawie krajowym i obszarach polityki, które mają wpływ na umowę; c) rozważanie ewentualnych obszarów dalszego rozwoju umowy, w tym zalecenia dotyczące zmian umowy; d) zalecenia dotyczące warunków, procedur i zmian wymaganych od nowych państw członkowskich przed przystąpieniem do tej umowy; oraz e) omawianie kwestii dotyczących inwestycji, własności i kontroli oraz potwierdzenie spełnienia warunków stopniowego otwarcia praw przewozowych, o których mowa w załączniku 2 do tej umowy. Wspólny komitet rozwija również współpracę i wspiera wymianę informacji między ekspertami w przypadku nowych inicjatyw ustawodawczych lub regulacyjnych.

Wspólny komitet przyjmuje decyzje, jeżeli umowa wyraźnie to przewiduje, a wszystkie decyzje podejmowane są w drodze konsensusu. Wspólny komitet przyjmuje w drodze decyzji swój regulamin wewnętrzny.

2.3.Planowany akt wspólnego komitetu

Podczas swojego pierwszego posiedzenia wspólny komitet ma przyjąć decyzję dotyczącą przyjęcia regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu („planowany akt”).

Celem planowanego aktu jest przyjęcie, zgodnie z art. 17 ust. 8 umowy, regulaminu wewnętrznego stanowiącego podstawę funkcjonowania wspólnego komitetu, aby umożliwić wykonanie umowy.

3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

Celem stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii, powinno być przyjęcie regulaminu wewnętrznego wspólnego komitetu Kanada–UE. Stanowisko to powinno opierać się na projekcie decyzji wspólnego komitetu.

4.Podstawa prawna

4.1.Proceduralna podstawa prawna

4.1.1.Zasady

W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.