[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 29.7.2009

KOM(2009) 393 wersja ostateczna

2009/0114 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom fizycznym i prawnym, oraz podmiotom i organom w związku z sytuacją w Somalii

UZASADNIENIE

1. W dniu 20 listopada 2008 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ, działając na podstawie rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych, przyjęła rezolucję nr 1844(2008) potwierdzającą ogólne i całkowite embargo na handel bronią z Somalią wprowadzony w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 733(1992) oraz wprowadzającą dalsze środki ograniczające wobec osób i podmiotów, które: 1) angażują się w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Somalii lub je wspierają, w tym akty zagrażające porozumieniu z Dżibuti z dnia 18 sierpnia 2008 r. lub procesowi politycznemu, czy też akty zagrażające użyciem siły wobec TIF lub AMISOM, 2) naruszają embargo na handel uzbrojeniem i podobne środki, lub 3) utrudniają dostarczanie pomocy humanitarnej do Somalii lub dostęp do niej i jej dystrybucję w Somalii.

2. Dodatkowe środki ograniczające dotyczą ograniczania dostępu i finansowych środków ograniczających przeciwko osobom i podmiotom wskazanym przez właściwy w tej sprawie Komitet ds. Sankcji ONZ. Oprócz ogólnego embargo na handel bronią rezolucja wprowadza szczegółowy zakaz dotyczący bezpośredniego lub pośredniego dostarczania, sprzedaży lub transferu broni i wyposażenia wojskowego oraz szczegółowy zakaz świadczenia pomocy w tym zakresie i pokrewnych usług na rzecz osób i podmiotów ujętych w wykazie przygotowanym przez Komitet.

3. Wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB z dnia 16 lutego 2009 r.[1] potwierdziło środki ograniczające, które były stosowane od 2002 r.[2] oraz umożliwiło wprowadzenie dodatkowych środków skierowanych przeciwko osobom i podmiotom wskazanym przez Komitet ds. Sankcji ONZ.

4. Niektóre ze środków przewidzianych we wspólnym stanowisku 2009/138/WPZiB, tj. zakaz świadczenia pomocy technicznej i finansowej oraz innych usług związanych z działalnością wojskową dotyczący osób i podmiotów ujętych w wykazie przygotowanym przez Komitet ds. Sankcji ONZ, jak również zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych tych osób i podmiotów, wchodzą w zakres Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

5. Rozporządzenie Rady (WE) nr 147/2003[3] wprowadziło ogólny zakaz świadczenia doradztwa technicznego, pomocy, szkoleń, finansowania lub pomocy przy finansowaniu w związku z działalnością militarną wobec wszystkich osób, podmiotów lub organów w Somalii. Komisja proponuje, aby wdrożyć we Wspólnocie za pomocą osobnego rozporządzenia Rady środki dotyczące osób i podmiotów ujętych w wykazie przez Komitet ds. Sankcji ONZ.

6. W celu objęcia wszelkich osób i podmiotów ujętych wykazie przez Komitet, podstawą prawną proponowanego rozporządzenia muszą być art. 60, 301 i 308 Traktatu WE. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 3 września 2008 r. w sprawach połączonych C-402/05 P i C-415/05 P, Yassin Abdullah Kadi i Al Barakaat International Foundation przeciwko Radzie orzekł, że środki podejmowane w stosunku do „krajów trzecich” w rozumieniu art. 60 i 301 Traktatu WE obejmują zamrażanie funduszy i zasobów gospodarczych należących do osób rządzących krajem trzecim oraz osób fizycznych i podmiotów związanych z nimi lub kontrolowanych przez nie, bezpośrednio lub pośrednio. Artykuły te nie stanowią wystarczającej podstawy prawnej, która umożliwiałaby zamrażanie funduszy i zasobów gospodarczych osób fizycznych i podmiotów nieposiadających tego typu powiązań z grupą rządzącą danego kraju trzeciego. Trybunał Sprawiedliwości zgodził się jednak, że art. 60, 301 i 308 Traktatu WE stanowią wystarczają podstawę prawną dla zamrożenia funduszy i zasobów gospodarczych takich osób fizycznych i podmiotów.

7. W dniu 3 września 2008 r. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził nieważność rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w zakresie, w jakim dotyczyło ono Y.A. Kadiego i Al Barakaat International Foundation. Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że organ wspólnotowy podejmujący decyzję o zamrożeniu funduszy i zasobów gospodarczych osób lub podmiotów zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 881/2002 musi poinformować o powodach takiej decyzji zainteresowaną osobę lub zainteresowany podmiot, w celu respektowania prawa do obrony, w szczególności prawa do bycia wysłuchanym, jak również prawa do kontroli sądowej.

8. Proponowana procedura zmiany załącznika I do rozporządzenia przewiduje opublikowanie zawiadomienia zawierającego informacje umożliwiające umieszczonym w wykazie osobom, podmiotom i organom skorzystanie z prawa do bycia wysłuchanym. Zawiadomienie zostanie opublikowane po tym, jak Komisja podejmie decyzję o ujęciu w wykazie danej osoby lub podmiotu po raz pierwszy. Po przeanalizowaniu wszelkich informacji przedstawionych przez umieszczone w wykazie osoby i podmioty Komisja powinna podejmować nową decyzję zgodnie z rozporządzeniem.

9. Ze względu na charakter sprawy, ONZ lub państwo trzecie może uznać za konieczne przekazanie Komisji informacji niejawnych stanowiących uzasadnienie ich decyzji. Proponowane jest także wprowadzenie przepisu, który jasno określi sposób postępowania z takimi informacjami.

10. Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych chroni prawo do prywatności w kontekście przetwarzania danych osobowych. Proponowany jest przepis określający jasno zasady obowiązujące przy przetwarzaniu danych osobowych osób ujętych w wykazie, w szczególności przy przetwarzaniu danych dotyczących przestępstw, wyroków skazujących oraz środków bezpieczeństwa na mocy rozporządzenia.

11. 2009/0114 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom fizycznym i prawnym, oraz podmiotom i organom w związku z sytuacją w Somalii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60, 301 i 308,

uwzględniając wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB z dnia 16 lutego 2009 r. dotyczące środków ograniczających wobec Somalii i uchylające wspólne stanowisko 2002/960/WPZiB[4],

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[5],

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 20 listopada 2008 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ, działając na podstawie rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych, przyjęła rezolucję nr 1844(2008) potwierdzającą ogólne i całkowite embargo na handel bronią z Somalią wprowadzony w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 733(1992) oraz wprowadzającą dalsze środki ograniczające.

(2) Dodatkowe środki ograniczające dotyczą ograniczania dostępu i finansowych środków ograniczających przeciwko osobom i podmiotom wskazanym przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub właściwy w tej sprawie Komitet ds. Sankcji ONZ. Oprócz ogólnego embargo na handel bronią rezolucja wprowadza szczegółowy zakaz dotyczący bezpośredniego i pośredniego dostarczania, sprzedaży lub transferu broni i wyposażenia wojskowego oraz szczegółowy zakaz świadczenia pomocy w tym zakresie i pokrewnych usług na rzecz osób i podmiotów ujętych w wykazie przygotowanym przez Komitet.

(3) Środki ograniczające powinny zostać wprowadzone wobec osób i podmiotów wskazanych przez ONZ, ponieważ angażują się one lub wspierają działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Somalii, w tym akty zagrażające porozumieniu z Dżibuti z dnia 18 sierpnia 2008 r. lub procesowi politycznemu, czy też akty zagrażające użyciem siły wobec TIF lub AMISON, naruszają embargo na handel uzbrojeniem i podobne środki lub utrudniają dostarczanie pomocy humanitarnej do Somalii lub dostęp do niej i jej dystrybucję w Somalii.

(4) Wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB wprowadziło między innymi finansowe środki ograniczające dotyczące osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów ujętych w wykazie przez ONZ, jak również zakaz bezpośredniego i pośredniego świadczenia pomocy i usług dotyczących broni i wyposażenia wojskowego na rzecz tych osób, podmiotów i organów.

(5) Środki te wchodzą w zakres Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, dlatego też do ich wdrożenia we Wspólnocie niezbędne są odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego, w szczególności w celu zapewnienia ich jednolitego stosowania przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich.

(6) Rozporządzenie Rady (WE) nr 147/2003[6] wprowadziło ogólny zakaz świadczenia doradztwa technicznego, pomocy, szkoleń, finansowania lub pomocy przy finansowaniu w związku z działalnością militarną wobec wszystkich osób, podmiotów lub organów w Somalii. Powinno zostać przyjęte nowe rozporządzenie Rady w celu wdrożenia środków dotyczących osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów ujętych w wykazie przez ONZ.

(7) Ze względów praktycznych Komisja powinna być także uprawniona do zmiany wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których fundusze i zasoby gospodarcze powinny zostać zamrożone, na podstawie decyzji podjętych w Komitecie ds. Sankcji lub w Radzie Bezpieczeństwa ONZ.

(8) Procedura zmiany załącznika I do rozporządzenia powinna przewidywać opublikowanie zawiadomienia zawierającego informacje umożliwiające umieszczonym w wykazie osobom, podmiotom i organom skorzystanie z prawa do bycia wysłuchanym. Po przeanalizowaniu wszelkich otrzymanych informacji, Komisja powinna podejmować nową decyzję zgodnie z rozporządzeniem.

(9) Należy wprowadzić przepis dotyczący postępowania z informacjami niejawnymi, które mogą zostać przekazane przez ONZ lub którekolwiek z państw.

(10) Zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2009/138/WPZiB niniejsze rozporządzenie powinno przewidywać zamrażanie funduszy i zasobów gospodarczych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, które nie są związane z grupą rządzącą w Somalii. W związku z powyższym podstawa prawna niniejszego rozporządzenia zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości powinna obejmować nie tylko art. 60 i 301, ale także art. 308 Traktatu WE.

(11) Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega w szczególności zasad przyjętych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej[7], a zwłaszcza prawa do skutecznego środka ochrony prawnej i do rzetelnego procesu sądowego, prawa własności i prawa do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.

(12) W celu zapewnienia najwyższego stopnia pewności prawnej we Wspólnocie nazwiska i inne odpowiednie dane dotyczące osób fizycznych lub podmiotów, których fundusze i zasoby gospodarcze powinny zostać zamrożone zgodnie z rozporządzeniem, powinny zostać podane do wiadomości publicznej. Przetwarzanie przez Komisję odpowiednich danych odnoszących się do przestępstw popełnionych przez osoby fizyczne ujęte w wykazie, wyroków skazujących za przestępstwa lub środków bezpieczeństwa dotyczących takich osób powinno być dopuszczalne przy zapewnieniu odpowiednich konkretnych zabezpieczeń.

(13) Każdorazowe przetwarzanie danych osobowych osób fizycznych na mocy tego rozporządzenia powinno przebiegać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[8] oraz zgodnie z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[9].

(14) Państwa członkowskie powinny ustalić sankcje obowiązujące za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia. Przewidziane sankcje powinny być proporcjonalne, skuteczne i odstraszające.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „fundusze” oznaczają aktywa finansowe i różnego rodzaju korzyści ekonomiczne, w tym między innymi:

i) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;

ii) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne;

iii) publiczne i prywatne rynkowe papiery wartościowe i papiery dłużne, w tym akcje i udziały, zaświadczenia papierów wartościowych, obligacje, weksle, poręczenia, skrypty dłużne, kontrakty pochodne;

iv) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wytwarzane przez aktywa;

v) kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;

vi) akredytywy, listy przewozowe (konosamenty), kwity zastawne;

vii) dokumenty poświadczające posiadanie udziałów w funduszach lub środkach finansowych;

b) „zamrożenie funduszy” oznacza zapobieganie jakimkolwiek ruchom funduszy, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z funduszy, w tym również zarządzanie portfelem;

c) „zasoby gospodarcze” oznaczają wszelkiego typu aktywa, rzeczowe i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są funduszami, ale mogą być użyte do pozyskania funduszy, towarów lub usług;

d) „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza zapobieganie wykorzystywaniu tych zasobów do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym między innymi poprzez sprzedaż, wynajem lub ich obciążanie hipoteką;

e) „Komitet ds. Sankcji” oznacza Komitet Rady Bezpieczeństwa ONZ ustanowiony zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 751(1992) w odniesieniu Somalii;

f) „pomoc techniczna” oznacza wszelkie techniczne wsparcie związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją oraz wszelką inną obsługę techniczną. Pomoc techniczna może przyjmować formy takie, jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy i umiejętności lub usługi konsultingowe; pomoc techniczna obejmuje porady udzielane w formie ustnej;

g) „usługi inwestycyjne” oznaczają:

i) przyjmowanie i przekazywanie zleceń dotyczących jednego lub więcej instrumentów finansowych;

ii) wykonywanie zleceń w imieniu klientów;

iii) prowadzenie transakcji na własny rachunek;

iv) zarządzanie portfelami inwestycyjnymi;

v) doradztwo inwestycyjne;

vi) emisję instrumentów finansowych i/lub wprowadzanie instrumentów finansowych na zasadzie zaangażowania przedsiębiorstwa;

vii) wprowadzenie instrumentów finansowych bez angażowania przedsiębiorstwa; lub

viii) prowadzenie alternatywnych systemów obrotu,

pod warunkiem, że dana działalność dotyczy instrumentów finansowych wymienionych w sekcji C załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającej dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/22/EWG[10];

(h) „terytorium Wspólnoty” oznacza terytoria, których dotyczy Traktat, na zasadach określonych w Traktacie.

Artykuł 2

1. Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze będące własnością, pozostające w posiadaniu, we faktycznym władaniu lub pod kontrolą osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I.

2. Funduszy ani zasobów gospodarczych nie udostępnia się, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku I, ani też na ich rzecz.

3. Załącznik I obejmuje osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy wskazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet ds. Sankcji zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1844(2008).

4. Świadomy i celowy udział w działaniach, których przedmiotem lub celem jest, bezpośrednio lub pośrednio, wspieranie transakcji, o których mowa w ust. 1 i 2, jest zabroniony.

5. Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie stanowi podstawy żadnej odpowiedzialności osób fizycznych lub prawnych, podmiotów bądź organów, które udostępniły fundusze lub zasoby gospodarcze, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć ten zakaz.

Artykuł 3

1. Artykułu 2 ust. 2 nie stosuje się do dodatkowych środków zgromadzonych na zamrożonych rachunkach z tytułu:

a) odsetek i innych zysków na tych rachunkach; lub

b) płatności wynikających z kontraktów, umów lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą wskazania danej osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2, przez Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa, pod warunkiem, że wszelkie tego typu odsetki oraz inne zyski i płatności nadal będą podlegały art. 2 ust. 1.

2. Artykuł 2 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla instytucji finansowych lub kredytowych we Wspólnocie w uznawaniu zamrożonych rachunków funduszami przekazanymi przez osoby trzecie na rachunek wymienionych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostają również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia o takich transakcjach właściwe organy w państwach członkowskich wymienione w wykazie w załączniku II..

Artykuł 4

1. W drodze odstępstwa od art. 2, właściwe organy państw członkowskich wymienione w załączniku II mogą udzielić zezwolenia na uwolnienie lub udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że:

a) właściwe władze stwierdziły, że fundusze lub zasoby gospodarcze są:

i) niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku I i zależnych od nich członków rodziny, w tym opłat za środki spożywcze, najem lub kredyt hipoteczny, leki, leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłaty na rzecz użyteczności publicznej;

ii) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrotu wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub

iii) przeznaczone wyłącznie w celu pokrycia kosztów opłat lub usług związanych z rutynowym prowadzeniem lub utrzymaniem zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych; oraz

b) dane państwo członkowskie zgłosiło Komitetowi ds. Sankcji swoje ustalenia i chęć udzielenia takiej zgody, a Komitet ds. Sankcji nie zgłosił sprzeciwu wobec tych działań w ciągu trzech dni roboczych od zgłoszenia.

2. W drodze odstępstwa od art. 2, właściwe organy państw członkowskich wymienione w załączniku II mogą udzielić zezwolenia na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie określonych funduszy lub zasobów gospodarczych, po ustaleniu, że dane fundusze lub zasoby gospodarcze są niezbędne dla pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem, że Komitet Sankcji został zawiadomiony o tych ustaleniach przez państwo członkowskie oraz że ustalenia te zostały zatwierdzone przez Komitet.

3. Właściwe państwo członkowskie powiadamia Komisję i inne państwa członkowskie o zezwoleniu wydanym na podstawie ust. 2.

Artykuł 5

W drodze odstępstwa od art. 2, właściwe organy państw członkowskich wymienione w załączniku II mogą udzielić zezwolenia na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, po spełnieniu następujących warunków:

a) fundusze lub zasoby gospodarcze podlegają zastawowi ustanowionemu przed datą wskazania danej osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2, przez Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa lub Radę Bezpieczeństwa ONZ, lub orzeczeniu sądu, organu administracyjnego lub organu arbitrażowego wydanemu przed tą datą;

b) fundusze lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń, których zabezpieczeniem jest tego typu zastaw, lub roszczeń uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach wynikających z odpowiednich praw i uregulowań dotyczących praw osób wysuwających tego typu roszczenia;

c) decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu ujętego w załączniku I;

d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z polityką publiczną danego państwa członkowskiego; oraz

e) Komitet ds. Sankcji został zawiadomiony przez państwo członkowskie o zastawie lub orzeczeniu.

Artykuł 6

Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, dokonane w dobrej wierze, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie skutkują żadnego rodzaju odpowiedzialnością osoby fizycznej bądź prawnej lub organu wykonującego takie działanie ani jego dyrektorów bądź pracowników, chyba że udowodniono, że fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone na skutek zaniedbania.

Artykuł 7

1. Osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku I zabrania się udostępniać, bezpośrednio lub pośrednio:

a) pomoc techniczną związaną z działalnością wojskową lub dostawą, sprzedażą, transferem, produkcją, konserwacją lub wykorzystaniem dóbr i technologii ujętych we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej;

b) finansowanie lub pomoc finansową związaną z działalnością wojskową lub dostawą, sprzedażą, transferem, produkcją, konserwacją lub wykorzystaniem dóbr i technologii ujętych we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej;

c) usługi inwestycyjne związane z działalnością wojskową lub dostawą, sprzedażą, transferem, produkcją, konserwacją lub wykorzystaniem dóbr i technologii ujętych we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej;

d) usługi brokerskie związane z działalnością wojskową lub wykorzystaniem dóbr i technologii ujętych we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej

2. Zabrania się umyślnego i świadomego udziału w czynnościach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie obejście zakazu, o którym mowa w ust. 1.

3. Zakaz określony w ust. 1, nie stanowi podstawy żadnej odpowiedzialności osób fizycznych lub prawnych, podmiotów bądź organów, które udostępniły finansowanie lub pomoc finansową, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć ten zakaz.

Artykuł 8

1. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy są zobowiązane:

a) dostarczać bezzwłocznie właściwym organom państw członkowskich wymienionym w załączniku II jako organy właściwe dla państwa członkowskiego, w którym zamieszkują lub mają siedzibę, wszelkich informacji ułatwiających zachowanie zgodności z niniejszym rozporządzeniem, jak np. informacje o rachunkach i funduszach zamrożonych zgodnie z art. 2, i przekazywać te informacje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych organów; oraz

b) współpracować z właściwymi organami wymienionymi w załączniku II przy weryfikacji tych informacji.

2. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem zostaną wykorzystane jedynie dla celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.

Artykuł 9

Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i będą wymieniać wszelkie inne stosowne informacje będące w ich posiadaniu w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacje odnośnie do problemów dotyczących naruszeń i trudności w stosowaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.

Artykuł 10

1. Komisja jest upoważniona do:

a) zmiany załącznika I, w stosownych przypadkach zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12; oraz

b) zmiany załącznika II na podstawie informacji dostarczanych przez państwa członkowskie.

2. Bez uszczerbku dla praw i obowiązków państw członkowskich wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, Komisja zachowuje wszystkie niezbędne kontakty z Komitetem ds. Sankcji i Radą Bezpieczeństwa ONZ w celu skutecznego wdrażania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11

1. Jeżeli Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych lub Komitet ds. Sankcji podejmą decyzję o umieszczeniu po raz pierwszy w wykazie osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu, lub organu, Komisja, po otrzymaniu uzasadnienia od ONZ, przyjmuje niezwłocznie tymczasową decyzję w sprawie zmiany załącznika I.

2. Po podjęciu decyzji tymczasowej, o której mowa w ust. 1, Komisja bezzwłocznie publikuje zawiadomienie dotyczące sposobów przekazywania informacji dotyczących załącznika I, umożliwiając danej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi wyrażenie swojej opinii w sprawie umieszczenia w wykazie.

3. Komisja przyjmuje ostateczną decyzję dotyczącą danej osoby, podmiotu lub organu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12.

4. Jeżeli Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych lub Komitet ds. Sankcji podejmą decyzję o usunięciu z wykazu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, lub o zmianie danych identyfikacyjnych osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu ujętych w wykazie, Komisja zmienia odpowiednio załącznik I.

Artykuł 12

1. Komisja jest wspierana przez komitet.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Artykuł 13

1. Jeśli ONZ lub państwo przekazuje informacje niejawne, Komisja przetwarza te informacje zgodnie z decyzją 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającą jej regulamin wewnętrzny[11] oraz w stosownych przypadkach zgodnie z umową w sprawie bezpieczeństwa informacji niejawnych zawartą między Unią Europejską a państwem przekazującym informacje.

2. Dokumenty oznaczone klauzulą na poziomie odpowiadającym „EU TOP SECRET”, „EU SECRET” i „EU CONFIDENTIAL” nie są udostępniane dalej bez zgody źródła informacji.

Artykuł 14

1. Komisja przetwarza dane osobowe w celu realizacji swoich zadań na mocy niniejszego rozporządzenia. Zadania te obejmują:

a) przygotowanie zmian do załącznika I niniejszego rozporządzenia;

b) konsolidację treści załącznika I w elektronicznym skonsolidowanym wykazie osób, podmiotów i organów podlegających sankcjom finansowym UE, dostępnym na stronie internetowej Komisji[12];

c) przetwarzanie informacji dotyczących powodów umieszczenia w wykazie; oraz

d) przetwarzanie informacji na temat wpływu środków na mocy niniejszego rozporządzenia, takich jak wartość zamrożonych funduszy i informacje o zezwoleniach wydanych przez właściwe organy.

2. Załącznik I zawiera wyłącznie następujące informacje o osobach fizycznych:

a) nazwisko i imiona, w tym pseudonimy i tytuły, jeśli istnieją;

b) data i miejsce urodzenia;

c) obywatelstwo;

d) numer paszportu i dowodu tożsamości;

e) numer podatkowy i numer ubezpieczenia społecznego;

f) płeć;

g) adres i inne informacje o miejscu pobytu;

h) stanowisko lub zawód;

i) data wskazania, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. b).

j) powody umieszczenia w wykazie, jeżeli sprawowana funkcja niewystarczającym uzasadnieniem umieszczenia w wykazie.

3. Załącznik I może również zawierać następujące dane osobowe dotyczące osób fizycznych ujętych w wykazie, jeśli dane te zostały przekazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet ds. Sankcji i są niezbędne w konkretnych przypadkach wyłącznie do celów weryfikacji tożsamości danej osoby fizycznej ujętej w wykazie:

a) nazwisko i imiona ojca danej osoby fizycznej;

b) nazwisko i imiona matki danej osoby fizycznej.

Osoby te zostaną poinformowane o wykorzystaniu ich danych w załączniku I w taki sam sposób, jak osoby fizyczne ujęte w wykazie.

4. Komisja może przetwarzać odpowiednie dane dotyczące przestępstw popełnionych przez osoby fizyczne ujęte w wykazie, wyroków skazujących za przestępstwa lub środków bezpieczeństwa dotyczących takich osób, jedynie w zakresie, w jakim przetwarzanie to jest niezbędne do przygotowania uzasadnienia i rozpatrzenia uwag przekazanych na ten temat przed zainteresowane osoby fizyczne, przy zapewnieniu odpowiednich konkretnych zabezpieczeń. Dane te nie mogą być publikowane lub wzajemnie przekazywane.

5. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia dział Komisji wymieniony w załączniku II jest wyznaczony jako „administrator danych” w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001, w celu zagwarantowania, że zainteresowane osoby fizyczne mogą wykonywać swoje prawa zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

Artykuł 15

1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji, jakie będą stosowane w przypadkach naruszenia niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne dla zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2. Państwa członkowskie podają do wiadomości Komisji teksty tych przepisów niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają Komisję o wszelkich późniejszych zmianach.

Artykuł 16

Niniejsze rozporządzenie stosuje się:

a) na terytorium Wspólnoty, w tym w granicach jej przestrzeni powietrznej;

b) na pokładzie każdego samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji państwa członkowskiego;

c) do każdej osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego i przebywającej na terytorium Wspólnoty lub poza nim,

d) do każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu zarejestrowanego lub utworzonego na mocy prawa państwa członkowskiego;

e) do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Wspólnoty.

Artykuł 17

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący […]

ZAŁĄCZNIK I

Osoby fizyczne i prawne oraz podmioty i organy, o których mowa w art. 2 i 7

ZAŁĄCZNIK II

Lista właściwych władz, o których mowa w art. 3 ust. 2, 4, 5 i 8 oraz adres, pod który należy przesyłać Komisji Europejskiej zgłoszenia.

(Wypełniają państwa członkowskie)

BELGIA

BUŁGARIA

REPUBLIKA CZESKA

DANIA

NIEMCY

ESTONIA

IRLANDIA

GRECJA

HISZPANIA

FRANCJA

WŁOCHY

CYPR

ŁOTWA

LITWA

LUKSEMBURG

WĘGRY

MALTA

NIDERLANDY

AUSTRIA

POLSKA

PORTUGALIA

RUMUNIA

SŁOWENIA

SŁOWACJA

FINLANDIA

SZWECJA

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Adres, na który należy przesyłać zgłoszenia Komisji Europejskiej:

European Commission

DG External Relations

Directorate A. Crisis Platform and Policy Coordination in CFSP

Unit A.2. Crisis Management and Conflict Prevention

CHAR 12/106

B-1049 Bruxelles/Brussel (Belgia)

E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu

Tel.: (32 2) 295 55 85

Faks: (32 2) 299 08 73[pic][pic][pic]

[1] Dz.U. L 46 z 17.2.2009, s. 73.

[2] Dz.U. L 334 z 11.12.2002, s. 1.

[3] Dz.U. L 24 z 29.1.2003, s. 2.

[4] Dz.U. L 46 z 17.2.2009, s. 73.

[5] Dz.U. C […] z […], s. […].

[6] Dz.U. L 24 z 29.1.2003, s. 2.

[7] Dz.U. L 364 z 18.12.2000, s. 1.

[8] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

[9] Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

[10] Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1.

[11] Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

[12] http://ec.europa.eu/external_relations/cfsp/sanctions/list/consol-list.htm