KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 24.11.2015 COM(2015) 578 final SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY Sprawozdanie roczne z 2015 r. na temat polityki rozwou i pomocy zewnętrznej Unii Europejskiej oraz wdrażania tych polityk w 2014 r. {SWD(2015) 248 final}



Milenijne cele rozwoju i późniejsze działania – Godne życie dla wszystkich i wszędzie W 2014 r. Unia Europejska (UE) i jej państwa członkowskie pozostawały nadal największym na świecie ofiarodawcą pomocy rozwojowej i propagowały podstawowe europejskie wartości pokoju, bezpieczeństwa, zrównoważonego rozwoju, ograniczania ubóstwa i promowania praw człowieka na świecie. UE nadal wspierała priorytetowe obszary „Programu działań na rzecz zmian”, zwłaszcza w dziedzinie praw człowieka, demokracji i innych kluczowych elementów dobrych rządów i trwałego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu. W 2014 roku UE podjęła kompleksowe działania w reakcji na poważne sytuacje kryzysowe, takie jak konflikt na Ukrainie, kryzys w Republice Środkowoafrykańskiej i w Sudanie Południowym, terror stosowany przez Daisz na Bliskim Wschodzie i rozprzestrzeniający się na dalsze obszary oraz wybuch epidemii wirusa Ebola w Afryce Zachodniej. W komunikacie Komisji „Godne życie dla wszystkich: od wizji do wspólnego działania” z czerwca 2014 roku przedstawiono stanowisko UE w ramach międzynarodowych negocjacji na temat celów zrównoważonego rozwoju jako następców milenijnych celów rozwoju. Opisano w nim kluczowe zasady i zaproponowano obszary priorytetowe i możliwe założenia agendy rozwoju na okres po 2015 r. i celów zrównoważonego rozwoju. Komunikat został zatwierdzony przez Radę w dniu 16 grudnia 2014 r.. Osiągnięcie milenijnych celów rozwoju W miarę zbliżania się terminu osiągnięcia milenijnych celów rozwoju wyznaczonego na 2015 r., postępy w ich realizacji były znaczne. Pierwszy milenijny cel rozwoju, jakim jest zmniejszenie skrajnego ubóstwa o połowę, udało się osiągnąć w 2010 r. - pięć lat przed wyznaczonym terminem. W tym samym czasie osiągnięto milenijny cel rozwoju dotyczący zmniejszenia o połowę liczby osób pozbawionych dostępu do czystej wody pitnej. Cel, jakim jest zmniejszenie o połowę liczby osób cierpiących głód, jest osiągalny, ponieważ odsetek osób niedożywionych na świecie spadł z 23,2 % w latach 1990-1992 do 14,9 % w latach 2010-2012. Milenijny cel rozwoju dotyczący zapewnienia, aby dzieci na całym świecie kończyły pełny cykl nauki na poziomie podstawowym, został osiągnięty w regionie Ameryki Łacińskiej i Karaibów, Azji Południowo-Wschodniej, regionu Pacyfiku, Europy i Azji Środkowej. Duże postępy poczyniono w odniesieniu do parytetu płci w szkolnictwie podstawowym, przy czym współczynnik skolaryzacji chłopców w porównaniu z dziewczętami wynosi 97 % dla krajów rozwijających się. Znaczące wsparcie UE przyczyniło się do postępów w zakresie milenijnych celów rozwoju związanych ze zdrowiem. Wskaźnik śmiertelności dzieci poniżej piątego roku życia w 2012 r. był o połowę niższy niż w roku 1990. Podobnie wskaźnik umieralności matek spadł o 45 % w latach 1990-2013. Liczba nowych zakażeń HIV spadła o 44 % w latach 2001-2012. Zmniejsza się zapadalność na gruźlicę i liczba wynikających z nich zgonów, osiągalne jest zmniejszenie jej rozprzestrzeniania się o połowę. Cel dotyczący malarii może również zostać całkowicie spełniony dzięki spadkowi współczynnika umieralności na malarię o 42 % w latach 2010-2012. Współpraca z myślą o przyszłości UE i jej kraje członkowskie są nadal największym na świecie ofiarodawcą oficjalnej pomocy rozwojowej. Ogólnounijna oficjalna pomoc rozwojowa (ODA) wyniosła łącznie 58,2 mld EUR w roku 2014, co odpowiada 0,42 % łącznego dochodu narodowego brutto (DNB). Całkowita kwota ODA przekazywana tylko przez państwa członkowskie UE w 2014 r. wyniosła 56,1 mld EUR, czyli 0,41 % łącznego DNB. W 2014 r. Komisja Europejska kontynuowała wsparcie polityczne i finansowe dla rozwoju na świecie, zaciągając zobowiązania na ponad 9,9 mld EUR w ramach zewnętrznej pomocy rozwojowej, co stanowi około 7 % budżetu ogólnego UE na rok 2014.

Artykuł 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że „Unia uwzględnia cele współpracy na rzecz rozwoju we wszystkich realizowanych politykach, które mogą dotyczyć krajów rozwijających się”. Uwzględnienie spójności polityki na rzecz rozwoju w prawie pierwotnym UE wyróżnia ją na arenie międzynarodowej. Po objęciu urzędu przez członków Komisji Junckera w dniu 1 listopada 2014 r. ustanowiono nowy sposób pracy, który sam w sobie jest narzędziem polityki spójności. Podział portfolio pomiędzy poszczególnych wiceprzewodniczących Komisji sprzyjają przekrojowemu kształtowaniu polityki, co pomaga zapewnić kompleksowe podejście do realizacji celów rozwojowych, które zwiększa skuteczność unijnej współpracy na rzecz rozwoju. W 2014 r. Komisja kontynuowała wysiłki zmierzające do wzmocnienia spójności polityki na rzecz rozwoju na wszystkich szczeblach. Na początku 2014 r. służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) wspólnie zorganizowały pierwszą turę sprawozdań z delegatur na temat spójności polityki na rzecz rozwoju. Otrzymano 41 sprawozdań obejmujących 62 kraje partnerskie. Wraz z nową Komisją zmienił się również podział portfolio i nazwy. W odpowiedzi na zmiany w globalnej agendzie rozwoju, Dyrekcja Generalna ds. Rozwoju i Współpracy stała się Dyrekcją Generalną ds. Współpracy Międzynarodowej i Rozwoju (DEVCO). Neven Mimica został mianowany europejskim komisarzem ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju. Grupa Komisarzy ds. Działań Zewnętrznych pod przewodnictwem wysokiej przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz wiceprzewodniczącej Komisji, Federiki Mogherini, rozpoczęła regularne spotkania w listopadzie 2014 r. Członkami tej grupy są komisarz ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju, komisarz ds. europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia, komisarz ds. handlu oraz komisarz ds. pomocy humanitarnej i zarządzania kryzysowego. Inni komisarze będą zapraszani do udziału w zależności od punktów porządku obrad każdego posiedzenia. W roku 2014 utworzono również Dyrekcję Generalną ds. Polityki Sąsiedztwa i Negocjacji w sprawie Rozszerzenia (DG NEAR), po przeniesieniu Dyrekcji ds. Sąsiedztwa Europejskiego z DG DEVCO do dawnej Dyrekcji Generalnej ds. Rozszerzenia. Programowanie dla przyszłej współpracy na rzecz rozwoju Rok 2014 był pierwszym rokiem wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020, w którym przyjęto znaczną liczbę wieloletnich orientacyjnych dokumentów programowych obejmujących zarówno programy krajowej i regionalnej współpracy dwustronnej, jak i programy tematyczne. Dokumenty programowe dotyczące współpracy z krajami partnerskimi niemal wyłącznie opierały się na podejściu, zgodnie z którym nie sporządzano już specjalnych krajowych dokumentów strategicznych, ale programowanie odnosiło się bezpośrednio do polityk i strategii krajów partnerskich. Zgodnie z komunikatem „Program działań na rzecz zmian” w programowaniu silny nacisk położono na kwestie sektorowe, aby wzmocnić wpływ unijnej pomocy i możliwości zarządzania nią. Na szczycie UE-Afryka, który odbył się w Brukseli w kwietniu 2014 r., nastąpiło ożywienie wspólnej strategii Afryka-UE, a także określono wytyczne polityczne do rozwijania partnerstwa UE-Afryka. Nowe priorytety określone w ramach wspólnego planu działania na lata 2014-2017 zostały bezpośrednio uwzględnione w unijnym procesie programowania, w szczególności w odniesieniu do Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), oraz nowo utworzonego programu panafrykańskiego, pierwszego programu dla całego kontynentu w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju. W 2014 r. Komisja i państwa członkowskie kontynuowały wysiłki w kierunku wspólnego programowania współpracy na rzecz rozwoju. Poczyniono postępy w 18 krajach partnerskich, a w 14 krajach partnerskich sfinalizowano wspólne dokumenty programowe. Większość państw uczestniczących we wspólnym programowaniu to kraje najsłabiej rozwinięte lub kraje o średnim niższym dochodzie, przy czym ponad połowa z nich została sklasyfikowana przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) jako państwa niestabilne. W 2014 r. rozpoczęto wdrażanie sześciu nowych instrumentów finansowania zewnętrznego zasilanych z budżetu UE - Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa , Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II) , Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju , Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka oraz Instrumentu Partnerstwa. Nowe instrumenty pozwalają na realizację priorytetów Programu działań na rzecz zmian. W latach 2014-2020 łączna kwota przeznaczona na instrumenty wynosi 51,4 mld EUR. 11. Europejski Fundusz Rozwoju (EFR), który pozostaje poza budżetem UE, wszedł w życie w marcu 2015 r. z pulą środków finansowych w wysokości 30,5 mld EUR na rzecz współpracy z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz krajami i terytoriami zamorskimi (KTZ).

Wdrażanie Programu działań na rzecz zmian Dobrowolne i wielostronne forum, jakim jest Partnerstwo z Pusanu w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju, stanowi istotne ramy dla programu na rzecz skuteczności pomocy i rozwoju. Pierwsze posiedzenie na wysokim szczeblu, które odbyło się w Meksyku w kwietniu 2014 r., zgromadziło bardzo zróżnicowaną grupę ofiarodawców i partnerów, którzy skupili się na kwestiach istotnych dla krajów rozwijających się, mechanizmach monitorowania i pomiaru postępów, oraz zobowiązaniach do większej skuteczności w terenie. Na posiedzeniu w Meksyku podjęto 39 dobrowolnych inicjatyw. Podczas tego posiedzenia uruchomiono „EU Aid Explorer”, który jest częścią działań UE służących zwiększeniu przejrzystość i polepszeniu rozliczalności. Obywatele UE i partnerzy mogą sprawdzać wykorzystywanie środków przekazanych przez ofiarodawców; a ofiarodawcy mogą lepiej koordynować swoje działania i zwiększyć ich skuteczność. W dniu 13 maja 2014 r. Komisja przyjęła komunikat zatytułowany „Większa rola sektora prywatnego w osiąganiu trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w krajach rozwijających się”. Ta nowa strategia wprowadza zaangażowanie sektora prywatnego jako nowy i istotny wymiar współpracy UE na rzecz rozwoju mający na celu poprawę otoczenia biznesu i warunków dla rozwoju sektora prywatnego w krajach partnerskich oraz wspieranie większego zaangażowania sektora prywatnego w działania prorozwojowe. Komisja uznaje „instrumenty łączone”, tj. łączenie dotacji UE z pożyczkami lub kapitałem własnym pochodzącym od innych publicznych i prywatnych podmiotów finansujących, za ważne narzędzie wykorzystania dodatkowych zasobów na rzecz rozwoju. Do końca 2014 r. przeznaczono 1,99 mld EUR w formie dotacji z budżetu UE, EFR i państw członkowskich na sfinansowanie 233 projektów, która to kwota przyciągnęła ok. 19 mld EUR w formie pożyczek od europejskich instytucji finansowych i banków rozwoju regionalnego. Dzięki strategicznemu połączeniu dotacji unijnych z finansowaniem rynkowym, instrumenty łączone przyczyniły się do pobudzenia inwestycji w wysokości ponad 44 mld EUR w krajach partnerskich UE. W 2014 r. ogółem 419 mln EUR w dotacjach UE pobudziło inwestycje, których łączna przewidywana wielkość wynosi prawie 7,7 mld EUR. Komisja zobowiązała się do zwiększenia udziału pomocy UE udzielanej dzięki innowacyjnym instrumentom finansowym i określiła instrumenty, kluczowe obszary i sektory, w których instrumenty łączone mogą być lepiej wykorzystywane. Od listopada 2011 r. i rozpoczęcia realizacji „Nowego ładu na rzecz państw niestabilnych” osiągnięto znaczne postępy w usprawnieniu obecnej polityki rozwoju i praktyk w tym zakresie na szczeblu krajowym i poprzez reformy. UE odgrywa aktywną rolę w międzynarodowej sieci ds. konfliktów i niestabilności OECD oraz w międzyrządowym Międzynarodowym Dialogu na rzecz Umacniania Pokoju i Tworzenia Państw. Jako zdecydowany orędownik praw człowieka, w 2014 r. UE przeprowadziła rozmowy na ten temat z 37 krajami partnerskimi i grupami regionalnymi. Dowodem zaangażowania UE w tej dziedzinie jest opracowanie i wdrażanie „podejścia opartego na prawach”, zestawu narzędzi obejmującego wszystkie prawa człowieka w unijnej współpracy na rzecz rozwoju. W maju 2014 r. w konkluzjach Rady z zadowoleniem przyjęto ten istotny krok. W oparciu o polityczne zobowiązania UE do wspierania podmiotów niepaństwowych, takich jak organizacje społeczeństwa obywatelskiego i władze lokalne , przyjęty w lipcu 2014 r. w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju program tematyczny dotyczący organizacji społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych ma na celu wsparcie tych podmiotów w krajach partnerskich. W 2014 r. 56 krajów skorzystało z przydziału krajowego w łącznej wysokości 152 mln EUR na finansowanie krajowych inicjatyw służących wspieraniu działań organizacji społeczeństwa obywatelskiego w celu wzmacniania rządów, odpowiedzialności instytucji publicznych i polityki sprzyjającej włączeniu społecznemu. Ponadto 29 państw skorzystało z przydziału krajowego w łącznej wysokości 14,5 mln EUR na finansowanie krajowych inicjatyw wspierających władze lokalne i krajowe stowarzyszenia władz lokalnych.

W 2014 r. utrwalono pozytywne skutki strategii politycznej z 2011 r. w zakresie wsparcia budżetowego oraz jej nowego podejścia operacyjnego. Znacznie poprawiło to spójność i sprawozdawczość, jak również zarządzanie ryzykiem i dialog polityczny. Pod koniec 2014 r. w 84 państwach i KTZ realizowano 233 programy wsparcia budżetowego opiewające łącznie na kwotę 11,175 mld EUR. W 2014 r. płatności w ramach wsparcia budżetowego wyniosły ponad 1,6 mld EUR, co stanowi 15,9 % całkowitych wypłat ODA. UE podtrzymuje swoje zobowiązanie do przeznaczania co najmniej 20 % pomocy UE na wsparcie włączenia i rozwoju społecznego. Wydatki na rozwój społeczny stanowią obecnie 25 % środków przyznanych na program tematyczny dotyczący globalnych dóbr publicznych i reagowania na wyzwania o skali światowej w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi wobec Parlamentu Europejskiego. Badania naukowe i innowacje mogą sprzyjać rozwojowi poprzez zwiększanie potencjału ludzkiego i infrastruktury, a także poprzez opracowywanie nowych usług i produktów dzięki unijnemu programowi „Horyzont 2020”. UE jest również zdecydowana przeznaczyć co najmniej 20 % swoich łącznych wydatków na kwestie dotyczące klimatu. Priorytetowe traktowanie kwestii środowiskowych i kwestii zmiany klimatu we współpracy rozwojowej pozostaje najwyższym priorytetem, a co najmniej 20 % budżetu przeznaczonego jest na działania związane ze zmianami klimatu. Kolejnym ważnym celem polityki jest zapewnienie, by do 2015 r. podwojone zostało finansowanie różnorodności biologicznej. Inicjatywa flagowa UE „Różnorodność biologiczna dla życia” (B4Life) została uruchomiona w dniu 22 maja 2014 r., aby wspierać najbiedniejsze kraje w ochronie ekosystemów, zwalczaniu przestępczości przeciwko dzikiej przyrodzie oraz w rozwoju zielonych gospodarek. Szacowany budżet inicjatywy na lata 2014-2020 będzie wynosił 800 mln EUR. W 2014 r. rozpoczęto strategiczną ocenę unijnego wsparcia na rzecz równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet w krajach partnerskich. Trwały wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu Na całym świecie około 1,4 miliarda osób nie ma dostępu do elektryczności, a prawie trzy miliardy osób korzysta z paliw stałych, takich jak tradycyjna biomasa i węgiel, na potrzeby związane z gotowaniem i ogrzewaniem. Kwestie energetyczne są powiązane z zagadnieniami takimi jak zwalczanie ubóstwa, dostęp do czystej wody, rozwój gospodarczy, zdrowie, edukacja, upodmiotowienie kobiet i bezpieczeństwo żywnościowe. We wrześniu 2014 r., przy okazji szczytu klimatycznego ONZ w Nowym Jorku, UE podpisała pięć wspólnych deklaracji z krajami afrykańskimi dotyczących ściślejszej współpracy energetycznej w celu wzmocnienia powiązań politycznych między zobowiązaniami politycznymi krajów partnerskich w dziedzinie energii oraz wspierania działań finansowanych przez UE i innych ofiarodawców. Na stymulowanie inwestycji sektora prywatnego w zakresie dostępu do energii przeznaczono kwotę 75 mln EUR. Przedstawiono wniosek dotyczący nowej inicjatywy finansowania elektryfikacji obszarów wiejskich (ElectriFi) w celu dalszego wzmocnienia wykonalności, trwałości i wykorzystania zasobów UE przeznaczonych na współpracę w dziedzinie energii, w szczególności na elektryfikację obszarów wiejskich. Dobre rządy W 2014 r. UE nadal wspierała demokrację na całym świecie, począwszy od krajów sąsiadujących z UE po Afrykę Subsaharyjską, Azję i Amerykę Łacińską. Ponad 93 mln EUR przeznaczono na wsparcie wyborów, umocnienie parlamentów i partii politycznych oraz rozwój mediów. W 2014 r. UE nadal wspierała wdrożenie afrykańskiej struktury dobrych rządów i przekazała 9,8 mln EUR na rzecz Komisji Unii Afrykańskiej w celu zwiększenia jej zdolności do monitorowania wyborów, a także na rzecz Parlamentu Panafrykańskiego oraz Afrykańskiej Komisji i Trybunału Praw Człowieka i Ludów.

Dysponując rocznym budżetem wynoszącym ok. 40 mln EUR z Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, unijne misje obserwacji wyborów (EOM) nadal pozwalały na budowanie zaufania i poprawę wiarygodności oraz przejrzystości demokratycznych procesów wyborczych. W 2014 r. zorganizowano siedem misji obserwacji wyborów: w Egipcie, Gwinei Bissau, Kosowie, Malawi, na Malediwach, w Mozambiku i Tunezji. Do Afganistanu wysłano misję zespołu ds. oceny wyborów, dziewięć misji ekspertów ds. wyborów wysłano do Algierii, Boliwii, Salwadoru, Fidżi, Iraku, Libii, Mauretanii, Nigerii i Tajlandii, a dwie misje monitorujące wysłano w Nigerii i Demokratycznej Republiki Konga (DRK). Wzmacnianie wymiaru sprawiedliwości W 2014 r. w centrum celów i działań UE pozostawały nadal wymiar sprawiedliwości oraz praworządność. UE nadal była zaangażowana w programy związane z praworządnością, bezpieczeństwem i budowaniem potencjału wymiaru sprawiedliwości w ponad 50 państwach na całym świecie. Przez wspieranie wysiłków państw trzecich w celu wzmocnienia systemów wymiaru sprawiedliwości UE przyczyniła się do zmniejszenia rozbieżności między zdolnościami państw a zdolnościami Międzynarodowego Trybunału Karnego. Korupcja jest główną przeszkodą w rozwoju. W komunikacie Komisji z 2014 r. pt.: „Godne życie dla wszystkich: od wizji do wspólnego działania” UE odnowiła swoje zobowiązanie do zwalczania korupcji poprzez propagowanie przyjęcia i wdrożenia odpowiednich ram prawnych i krajowych strategii w okresie po roku 2015. Realizowane w 2014 r. projekty o wartości prawie 77 mln EUR dotyczyły zwalczania korupcji na szczeblu krajowym poprzez działania w zakresie rzecznictwa, zwiększania świadomości i lepszego informowania oraz budowania zdolności organów kontrolnych i nadzorczych oraz sądownictwa. Pokój i stabilność Instrument na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju pozwala UE szybko reagować poprzez ukierunkowane działania na pojawiające się sytuacje kryzysowe. W 2014 r. pozwoliło to UE na udzielenie w odpowiednim czasie pilnego wsparcia dla poważnych kryzysów na Ukrainie, w Syrii i Iraku, w Republice Środkowoafrykańskiej oraz w związku z epidemią wirusa Ebola. Działania w ramach Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju stanowią zazwyczaj początkowe działania UE na rzecz budowania pokojowych społeczeństw i likwidacji ubóstwa w państwach niestabilnych i dotkniętych konfliktem – co jest priorytetem UE. W 2014 r. UE kontynuowała wsparcie dla procesu dotyczącego porozumienia w sprawie nowego ładu, aby zagwarantować, że interwencje UE mają pozytywny wpływ na ograniczanie ubóstwa i zapobieganie konfliktom. Pod koniec 2014 r. w UE działało 16 cywilnych i wojskowych misji lub operacji wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO). W 2014 r. ustanowiono dwie misje cywilne (EUCAP Sahel Mali i EUAM Ukraine) oraz jedną operację wojskową w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR CAR). Misje WPBiO są zróżnicowane pod względem wielkości (od 10 do 1000 osób) i mandatu. W 2013 r. rozpoczęto jedną misję wojskową w Mali (EUTM Mali), która będzie trwać do roku 2016. Od początku kryzysu politycznego i kryzysu w zakresie bezpieczeństwa UE stale opowiadała się za utrzymaniem integralności terytorialnej Mali, przywróceniem porządku konstytucyjnego i poszukiwaniem politycznego rozwiązania kryzysu w drodze dialogu. Od czerwca 2014 r. UE była zaangażowana w proces pokojowy w Algierze jako współmediator. W 2014 r. podpisano umowy dotyczące budowania państwowości w wielu niestabilnych państwach dotkniętych epidemią Ebola, m.in. w Gwinei, Sierra Leone i w Liberii, w celu zapewnienia wsparcia dla służby zdrowia, utrzymania stabilności makroekonomicznej i stworzenia przestrzeni fiskalnej dla środków związanych z epidemią. W Republice Środkowoafrykańskiej UE wspierała wysiłki na rzecz stabilizacji regionalnej. Od stycznia 2014 r. działa nowy rząd tymczasowy, a we wrześniu siły misji MISCA Unii Afrykańskiej zostały zastąpione przez misję stabilizacyjną ONZ: MINUSCA.

UE jest głównym ofiarodawcą ODA dla Republiki Środkowoafrykańskiej, a w dniu 15 lipca 2014 r. ustanowiła nowatorski wielostronny fundusz powierniczy zarządzany przez UE: „Bêkou”. Dzięki wkładom przekazanym przez EFR, Francję, Niemcy i Niderlandy w 2014 r. nowy fundusz zasilono kwotą 36 mln EUR. Ponadto fundusz ten otrzymał 27 mln EUR z przeznaczeniem na opiekę zdrowotną i edukację, 20 mln EUR z przeznaczeniem na procesy wyborcze i 33 mln EUR wsparcia budżetowego dla państw niestabilnych w ramach umowy na rzecz budowania państwowości, która umożliwia realizację podstawowych funkcji państwa. W grudniu 2013 r. we wspólnym komunikacie Wysokiej Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/Wiceprzewodniczącej Komisji i Komisji Europejskiej w sprawie kompleksowego podejścia UE do konfliktów i kryzysów zewnętrznych przedstawiono propozycje dotyczące wzmocnienia spójności, powszechności i skuteczności działań zewnętrznych UE, ze szczególnym naciskiem na konflikty i sytuacje kryzysowe. W wyniku konkluzji Rady z maja 2014 r. w sprawie kompleksowego podejścia UE służby Komisji i ESDZ opracowały wspólnie z państwami członkowskimi UE plan działania, który przyjęto w 2015 r. W 2014 r. UE nadal aktywnie dążyła do realizacji swoich ram strategicznych w odniesieniu do Rogu Afryki, poszukując kompleksowego podejścia do pokoju i stabilności w regionie. Na szczeblu krajowym UE objęła rolę głównego partnera międzynarodowego w Somalii, zapewniając wsparcie polityczne, finansowe i wsparcie w zakresie bezpieczeństwa. UE wnosi również nadal największy wkład finansowy do misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM). W 2014 r. zatwierdzono przekazanie z EFR kwoty 89 mln EUR wsparcia dla Somalii. Dwustronna współpraca z rządem Syrii jest zawieszona od 2011 r., jednak w 2014 r. za pośrednictwem Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa (ENI) przekazano znaczną pomoc humanitarną (41 mln EUR) w celu wsparcia cierpiących obywateli tego kraju. Ze środków tych finansowano działania w zakresie zdrowia, edukacji, wspierania źródeł utrzymania oraz budowania potencjału społeczeństwa obywatelskiego. Dostarczono również wsparcie dla krajów sąsiadujących, w szczególności Jordanii i Libanu, aby pomóc tym krajom uporać się ze skutkami kryzysu. W 2014 r. w ramach ENI przeznaczono dla tych trzech państw kwotę 213 mln EUR. W Jordanii pomoc jest wykorzystywana przede wszystkim na pokrycie kosztów zapewniania edukacji dla dzieci będących uchodźcami z Syrii. W Libanie pomoc jest wykorzystywana do radzenia sobie z obciążeniem dla infrastruktury kraju, w tym szkół, podstawowej opieki zdrowotnej i oczyszczania ścieków. Kwotę 20 mln EUR przeznaczono na ustanowienie regionalnego funduszu powierniczego Unii Europejskiej w odpowiedzi na kryzys w Syrii (fundusz Madad), a Włochy jako partner-współzałożyciel przekazały kolejne trzy mln EUR. Partnerstwa strategiczne W strategicznym interesie UE leży propagowanie powiązań z partnerami odgrywającymi coraz większą rolę w światowej polityce, także tymi, którzy nie kwalifikują się już do dwustronnej pomocy rozwojowej, takimi jak Brazylia, Chiny, Indie i Meksyk. Ponadto UE wspiera sprawiedliwe partnerstwa we wschodzących gospodarkach (np. Azja Południowo-Wschodnia, Ameryka Łacińska). Z myślą o tych właśnie potrzebach w 2014 r. przyjęto Instrument Partnerstwa . Instrument Partnerstwa wspiera wymiar zewnętrzny wewnętrznych polityk UE – od konkurencyjności i migracji po badania i innowacje – oraz stanowi odpowiedź na główne wyzwania globalne, takie jak bezpieczeństwo energetyczne, zmiany klimatu i ochrona środowiska, jak również na szczególne kwestie związane z dyplomacją gospodarczą UE. Instrument obejmuje również dyplomację publiczną (w tym dyplomację kulturalną) oraz działania informacyjne promujące unijne wartości i interesy. Solidarność i wsparcie W 2014 r. Dyrekcja Generalna ds. Pomocy Humanitarnej i Ochrony Ludności (DG ECHO) przeznaczyła ponad 1,3 mld EUR na pomoc w przypadku klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i długotrwałych sytuacji kryzysowych. W Afryce Zachodniej głównym wyzwaniem w 2014 r. był wybuch epidemii wirusa Ebola, która zabiła ponad jedenaście tysięcy ludzi. Jednym z pierwszych międzynarodowych ofiarodawców była Komisja, która uruchomiła kwotę 210 mln EUR na pomoc rozwojową i pomoc na szybką odbudowę na lata 2014 i 2015. Wliczając wkłady na pomoc humanitarną oraz 138,4 mln EUR na badania w zakresie diagnostyki, leczenia i szczepionek, całkowity wkład Komisji Europejskiej wyniósł 414 mln EUR. Łączna kwota finansowania ze strony UE, w tym z budżetu UE oraz poprzez wkłady państw członkowskich, wyniosła ponad 1,2 mld EUR. Ponadto ponad 100 mln EUR zostało przekazane przez sektor przemysłu w ramach inicjatywy w zakresie leków innowacyjnych.

Znaczące wsparcie Komisji dla inicjatyw w zakresie zdrowia na świecie, takich jak Globalny Sojusz na rzecz Szczepionek i Szczepień (GAVI) przyczyniło się do postępów w zakresie realizacji milenijnych celów rozwoju, w szczególności w zmniejszaniu śmiertelności dzieci poniżej piątego roku życia. W 2014 r. GAVI otrzymało nowe środki na zobowiązania w wysokości 10 mln euro, aby zwiększyć dostępność szczepionek przeciwko pneumokokom w mniej rozwiniętych krajach AKP. Parlament i Rada zatwierdziły w czerwcu 2014 r. uczestnictwo UE w drugim Programie partnerstwa pomiędzy Europą a krajami rozwijającymi się w zakresie badań klinicznych wraz z Afryką Subsaharyjską. Wkład UE wyniósł 683 mln EUR. Wsparcie finansowe UE dla globalnego programu edukacji odgrywa zasadniczą rolę w wysiłkach na rzecz poprawy założeń milenijnych celów rozwoju dotyczących edukacji. W czerwcu 2014 r. Komisja zorganizowała drugą konferencję poświęconą gromadzeniu środków finansowych na edukację w ramach Globalnego Partnerstwa na rzecz Edukacji w Brukseli. W czasie konferencji zadeklarowano bezprecedensową kwotę w wysokości 26 mld EUR w postaci dodatkowych krajowych nakładów przeznaczonych na edukację. Równość płci pozostawała istotnym wyzwaniem w 2014 r. w ramach kompleksowej unijnej strategii, która obejmuje zdecydowane uwzględnianie aspektu płci w praktycznie wszystkich ważniejszych programach pomocowych. W niedawno przyjętym programie w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju – globalne dobra publiczne i reagowanie na wyzwania o skali światowej, ponad 100 mln EUR przeznaczono w latach 2015-20 na rzecz dobrobytu kobiet i dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem eliminowania szkodliwych praktyk, takich jak okaleczanie narządów płciowych kobiet/obrzezanie kobiet i małżeństwa dzieci oraz przedwczesne i przymusowe małżeństwa. Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet to ważne elementy przekrojowe działań rozwojowych. Kluczowa rola kobiet we wszystkich sektorach rozwoju w państwach AKP została w szczególności potwierdzona przez badanie „Kobiety w państwach AKP, podmioty rozwoju”. W publikacji przedstawiono istotną rolę organizacji działających na szczeblu lokalnym w przestrzeganiu praw kobiet i ich wkład w zrównoważony rozwój. Dziesięć lat po niszczycielskim tsunami z dnia 26 grudnia 2004 r. UE nadal aktywnie udziela dotkniętemu nim regionowi pomocy w odbudowie. Łącznie w ciągu ostatnich dziesięciu lat Komisja Europejska przeznaczyła 123 mln EUR dla ofiar tsunami w regionie (Indonezja, Sri Lanka, Indie, Malediwy i Tajlandia) w ramach pomocy humanitarnej. Wysiłki na rzecz odbudowy dla samej Indonezji wyniosły dodatkowo 200 mln EUR. Perspektywy UE ogłosiła rok 2015 Europejskim Rokiem na rzecz Rozwoju (ERR 2015) pod hasłem „Nasz świat, nasza godność, nasza przyszłość”. ERR 2015 jest pierwszym w historii Europejskim Rokiem na rzecz Rozwoju i ma na celu podjęcie dialogu z obywatelami UE i innymi zainteresowanymi stronami zmierzającego do podniesienia świadomości w zakresie działań zewnętrznych UE w dziedzinie rozwoju. Rok 2015 ma kluczowe znaczenie dla rozwoju międzynarodowego i wiąże się z wprowadzeniem zintegrowanego podejścia do eliminacji ubóstwa i do zrównoważonego rozwoju. Trzy międzynarodowe spotkania na wysokim szczeblu stanowiły okazję do uzgodnienia nowego programu działań, w tym ustanowienie Agendy 2030 na rzecz zrównoważonego rozwoju i celów zrównoważonego rozwoju, trzecia międzynarodowa konferencja w sprawie finansowania rozwoju w Addis Abebie w lipcu 2015 r. oraz szczyt Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) na rzecz zrównoważonego rozwoju, który odbył się we wrześniu w Nowym Jorku. Podczas równie istotnej 21. konferencji stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) w Paryżu w grudniu 2015 r. powinny zostać przyjęte zasadnicze cele w zakresie ograniczenia zmiany klimatu, która ma duży wpływ na międzynarodową politykę na rzecz rozwoju. Wspólne programowanie będzie dalej rozszerzane w 2015 r., a pierwsze sprawozdania na podstawie nowych ram współpracy międzynarodowej i wyników rozwoju przewiduje się na ostatni kwartał 2015 r. Migracja, w szczególności kryzys migracyjny w basenie Morza Śródziemnego, jest kwestią o rosnącym znaczeniu dla całej Unii Europejskiej. Rada Europejska zdecydowała o zwołaniu specjalnego szczytu z Unią Afrykańską i kluczowymi państwami tego obszaru polityki na Malcie w dniach 11 i 12 listopada 2015 r.