5.

dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 18c 1. Publiczni lub prywatni usługodawcy działający w międzynarodowym łańcuchu dostaw, o których mowa w art. 18a ust. 1, Przewoźnicy morscy przechowujący dane dotyczące przewozu i statusu kontenerów lub mający dostęp do takich danych, przekazują Komisji dane dotyczące statusu kontenera (Container Status Messages – »CSM«). [Popr. 24] 2. Wymagane CSM przekazuje się w jednej z następujących sytuacji: dla kontenerów przeznaczonych do wprowadzenia statkiem z państwa trzeciego na obszar celny Unii; a) kontenery są przeznaczone do wprowadzenia statkiem z państwa trzeciego na obszar celny Unii; [Popr. 25] b) kontenery są wyprowadzane statkiem z obszaru celnego Unii do państwa trzeciego. [Popr. 26] 3. W wymaganych CSM ujmuje się zdarzenia, o których mowa w art 18f, w takim zakresie, w jakim są one znane zgłaszającemu publicznemu lub prywatnemu usługodawcy działającemu w międzynarodowym łańcuchu dostaw i dla których wygenerowano lub zgromadzono dane w elektronicznym systemie śledzenia . [Popr. 27] 4. Komisja tworzy zbiór przekazanych CSM (»zbiór CSM«) i zarządza nim. Zbiór CSM stanowi część zbioru, o którym mowa w art. 18a, i nie zawiera danych osobowych. [Popr. 28] Artykuł 18d 1. W przypadku gdy dany kontener ma zostać wprowadzony statkiem z państwa trzeciego na obszar celny Unii, również jeśli kontener ten nie ma być rozładowany w Unii, publiczni lub prywatni usługodawcy, których dotyczy obowiązek określony w art. 18c ust. 1, przekazują CSM dotyczące wszystkich zdarzeń od momentu zgłoszenia pustego kontenera przed wprowadzeniem go na obszar celny Unii do momentu następnego zgłoszenia tego kontenera jako pustego. 2. W przypadku gdy w elektronicznej ewidencji usługodawcy nie są dostępne konkretne CSM niezbędne do identyfikacji zdarzeń określających dany kontener jako pusty, podmiot ten przekazuje CSM dotyczące zdarzeń mających miejsce w okresie co najmniej trzech miesięcy przed fizycznym wprowadzeniem kontenera na terytorium celne Unii oraz w okresie jednego miesiąca po jego wprowadzeniu na obszar celny Unii, bądź też – o ile nastąpi to wcześniej – do momentu przybycia kontenera do miejsca przeznaczenia poza obszarem celnym Unii. Artykuł 18e 1. W przypadku gdy dany kontener jest wyprowadzany statkiem z obszaru celnego Unii do państwa trzeciego, publiczni lub prywatni usługodawcy, których dotyczy obowiązek określony w art. 18c ust. 1, przekazują CSM dotyczące wszystkich zdarzeń od momentu zgłoszenia tego kontenera jako pustego na obszarze celnym Unii do momentu zgłoszenia tego kontenera jako pustego poza obszarem celnym Unii. 2. W przypadku gdy w elektronicznej ewidencji usługodawcy nie są dostępne konkretne CSM niezbędne do identyfikacji zdarzeń określających dany kontener jako pusty, podmiot ten może przekazywać CSM dotyczące zdarzeń mających miejsce w okresie co najmniej trzech miesięcy po wyprowadzeniu kontenera z obszaru celnego Unii. Artykuł 18f 1. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 43 w celu określenia zdarzeń dotyczących statusu kontenerów, w odniesieniu do których należy zgłaszać CSM zgodnie z art. 18c, a także minimalnego zakresu danych podlegających zgłaszaniu w ramach CSM oraz częstotliwości zgłaszania. 2. Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych, przepisy dotyczące formatu danych w ramach CSM oraz metod przekazywania CSM oraz dotyczące wymogów, jakie mogą mieć zastosowanie do kontenerów wprowadzonych do UE w wyniku przekierowania . Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43a ust. 2. [Popr. 29] 2a. Zgodnie z art. 18a ust. 1 Komisja określa w drodze aktu wykonawczego środki, za pomocą których uzyskuje się zgodę usługodawców przed przekazaniem ich zarejestrowanych CSM innym organizacjom lub organom. [Popr. 30] 2b. Komisję wzywa się do ścisłych konsultacji z przedstawicielami przedsiębiorstw z branży żeglugi liniowej transportującej kontenery w sprawie opracowania aktów delegowanych i wykonawczych, o których mowa w niniejszym artykule. Mogą oni zostać zaproszeni do udziału we właściwym posiedzeniu komisji i grup eksperckich, które mają uczestniczyć w opracowywaniu takich aktów. [Popr. 31] Artykuł 18 g 1. Komisja tworzy zbiór danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu towarów, w tym tranzytu w obrębie państwa członkowskiego, zgodnie z wyszczególnieniem w załącznikach 37 i 38 do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (*4) („zbiór danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu”) i zarządza nim. Państwa członkowskie upoważniają Komisję do systematycznego powielania danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu ze źródeł obsługiwanych przez Komisję na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Państwa członkowskie w możliwie najkrótszym terminie przekazują Komisji dane dotyczące tranzytu towarów w obrębie państwa członkowskiego oraz wywozu bezpośredniego. Przekazane informacje dotyczące osób fizycznych i prawnych są wykorzystywane jedynie do celów niniejszego rozporządzenia. [Popr. 32] 2. Wspomniany zbiór danych wykorzystuje się w zapobieganiu operacjom, które stanowią lub wydają się stanowić naruszenie przepisów prawa celnego, oraz w dochodzeniach dotyczących takich operacji i w ich ściganiu, a także do celów zarządzania ryzykiem, w tym do kontroli celnych opierających się na analizie ryzyka, w rozumieniu art. 4 pkt 25 i 26 oraz art. 13 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. 3. Zbiór ten jest dostępny wyłącznie dla wydziałów Komisji oraz władz krajowych, o których mowa w art. 29. W Komisji i władzach krajowych wyłącznie wyznaczeni analitycy są uprawnieni do przetwarzania danych osobowych zawartych w tym zbiorze. Nie naruszając przepisów rozporządzenia (WE) nr 45/2001, Komisja, za zgodą państwa członkowskiego, które dostarczyło dane, może przekazywać wybrane dane uzyskane zgodnie z procedurą opisaną w ust. 1 organizacjom międzynarodowym lub instytucjom bądź jednostkom organizacyjnym UE, w tym Światowej Organizacji Celnej, Międzynarodowej Organizacji Morskiej, Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, Zrzeszeniu Międzynarodowego Transportu Lotniczego oraz Europolowi, które przyczyniają się do ochrony interesów finansowych Unii i prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i z którymi Komisja zawarła odpowiednie umowy lub protokoły ustaleń. [Popr. 33] Dane przekazuje się zgodnie z niniejszym ustępem tylko do celów ogólnych niniejszego rozporządzenia, w tym ochrony interesów finansowych Unii, lub do celów zarządzania ryzykiem zgodnie z art. 4 pkt 25 i 26 oraz art. 13 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. W umowie lub protokole ustaleń, które mogą stanowić podstawę przekazywania danych zgodnie z niniejszym ustępem, uwzględnia się m. in. zasady ochrony danych, takie jak umożliwienie podmiotom, których dane dotyczą, korzystania z prawa dostępu do danych i ich poprawiania oraz z administracyjnych i sądowych środków odwoławczych, jak również niezależny mechanizm nadzoru w celu zapewnienia zgodności z zabezpieczeniami w zakresie ochrony danych. 3a. Komisja co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wyniki uzyskane przez tę bazę danych, zgodnie z art. 51a. [Popr. 34] 4. Do przetwarzania przez Komisję danych osobowych w kontekście danych zawartych we wspomnianym zbiorze stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001. [Popr. 35] Komisję uważa się za administratora danych w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Zbiór danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu podlega uprzedniemu sprawdzeniu przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. [Popr. 36] Dane zawarte w zbiorze danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu przechowuje się jedynie przez okres niezbędny do osiągnięcia celu, dla którego zostały wprowadzone, i nie dłużej niż przez 10 lat. W przypadku przechowywania danych osobowych przez okres przekraczający pięć lat informuje się o tym Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. 5. Zbiór danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu nie obejmuje szczególnych kategorii danych w rozumieniu art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Komisja wdraża odpowiednie rozwiązania techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych osobowych przed przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem, przypadkową utratą lub nieupoważnionym ujawnieniem, przekształceniem i dostępem lub przed wszelkimi innymi niedozwolonymi formami przetwarzania. [Popr. 37] Artykuł 18h 1. Komisja może , po złożeniu wniosku do państwa członkowskiego, o czym mowa w ust. 1a niniejszego artykułu i zgodnie z art. 14 rozporządzenia 2913/92, pozyskiwać bezpośrednio od podmiotów gospodarczych dokumenty potwierdzające zgłoszenia przywozowe i wywozowe i dla których dokumenty potwierdzające zostały wygenerowane lub zgromadzone przez podmioty gospodarcze, na potrzeby prowadzenia dochodzeń dotyczących wdrażania przepisów prawa celnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia z wyraźną zgodą państwa członkowskiego lub w wyniku automatycznego upoważnienia, o którym mowa w art . 18h (1b) niniejszego rozporządzenia. Komisja powiadamia wszystkie państwa członkowskie, które mogą zostać zaangażowane w ewentualne dochodzenie, o wniosku, równocześnie ze złożeniem wniosku. Komisja przekazuje państwu członkowskiemu, w którym podmiot gospodarczy ma siedzibę, kopie wniosku, równocześnie ze złożeniem wniosku. Komisja przekazuje kopie odpowiedzi i dokumenty potwierdzające otrzymanej od podmiotu gospodarczego państwu członkowskiemu, w którym podmiot gospodarczy ma siedzibę, w ciągu tygodnia od otrzymania odpowiedzi . [Popr. 38] 1a. Po otrzymaniu wniosku od Komisji dotyczącego dokumentów potwierdzających zgłoszenia przywozowe i wywozowe państwo członkowskie – zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 – ma cztery tygodnie na: — udzielenie odpowiedzi na wniosek i przedłożenie wymaganej dokumentacji; — powiadomienie Komisji, że państwo członkowskie zwróciło się o dokumentację do podmiotu gospodarczego; — zwrócenie się, z przyczyn operacyjnych, o dodatkowe dwa tygodnie na realizację wniosku; lub — odrzucenie wniosku i powiadomienie Komisji, że należyte rozpatrzenie wniosku było niemożliwe ze względu na niedostarczenie przez podmiot gospodarczy wymaganych informacji lub z powodu decyzji odmownej podjętej przez władze sądowe państwa członkowskiego zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia. [Popr. 39] 1b. Jeżeli państwo członkowskie: — nie przedstawi wymaganych dokumentów; — nie powiadomi Komisji, że państwo członkowskie zwróciło się o dokumentację do podmiotu gospodarczego; — nie zwróci się, z przyczyn operacyjnych, o dodatkowe dwa tygodnie na realizację wniosku; lub — odrzuci wniosek w ciągu wspomnianego okresu trzech tygodni uznaje się, że upoważniło ono automatycznie Komisję do bezpośredniego zwrócenia się do podmiotów gospodarczych o dokumenty potwierdzające zgłoszenia przywozowe lub tranzytowe. [Popr. 40] 2. W ramach czasowych, w jakich podmioty gospodarcze zobowiązane są przechowywać odpowiednią dokumentację, podmioty te przekazują Komisji na jej żądanie informacje, o których mowa w ust. 1 , w ciągu trzech tygodni . [Popr. 41] (*4) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).”;"