Wniosek zapowiedziano w komunikacie Komisji w sprawie cyfryzacji wymiaru sprawiedliwości w Unii Europejskiej w ramach szerszej inicjatywy na rzecz umożliwienia bezpiecznej komunikacji elektronicznej oraz wymiany informacji i dokumentów między sądami, organami krajowymi oraz agencjami wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Zgodnie z komunikatem opiera się on na systemie e-CODEX jako złotym standardzie do celów zapewnienia bezpiecznej komunikacji cyfrowej w transgranicznych postępowaniach sądowych. Jest to jeden z wniosków wymienionych w planie prac Komisji na 2021 r. w punkcie „Nowy impuls dla demokracji europejskiej”, jako część pakietu dotyczącego cyfryzacji wymiaru sprawiedliwości, wraz z inicjatywą na rzecz cyfryzacji transgranicznej współpracy sądowej i inicjatywą na rzecz platformy współpracy wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych.

Aby to osiągnąć, wniosek zmierza również do zapewnienia pewności prawa w odniesieniu do dokładnego zakresu obowiązku wymiany informacji w sprawach związanych z terroryzmem oraz w odniesieniu do związku z decyzją Rady 2005/671/WSiSW, co wymaga wprowadzenia istotnych zmian do rozporządzenia w sprawie Eurojustu oraz do decyzji Rady 2005/671/WSiSW.

Istnieją również wyzwania praktyczne i prawne dotyczące współpracy z prokuratorami łącznikowymi z państw trzecich. Przed wejściem w życie rozporządzenia w sprawie Eurojustu Eurojust zawarł umowy o współpracy z 12 państwami trzecimi. Umowy te zawierają postanowienia dotyczące wymiany danych, zabezpieczeń służących ochronie danych oraz praktycznej współpracy. W celu ułatwienia współpracy pozwalają one na delegowanie prokuratorów łącznikowych do Eurojustu. Prokuratorzy ci współpracują z pracownikami z państw członkowskich UE i zapewniają wsparcie w transgranicznych postępowaniach przygotowawczych dotyczących ich kraju zgodnie z obowiązującymi umowami o współpracy. W rozporządzeniu w sprawie Eurojustu nie wspomina się jednak w ogóle o prokuratorach łącznikowych ani o ich dostępie do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami. Dlatego też obecnie nie jest jasne, w jaki sposób można efektywnie i bezpiecznie wymieniać dane, w tym dane osobowe, z prokuratorami łącznikowymi z państw trzecich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie Eurojustu.

Istnieją ponadto problemy dotyczące danych przekazywanych przez organy krajowe Eurojustowi. Obecnie Eurojust często nie otrzymuje od organów krajowych danych niezbędnych do kontroli krzyżowej informacji na temat spraw związanych z terroryzmem zgodnie z decyzją Rady 2005/671/WSiSW oraz na temat poważnych przestępstw zgodnie z art. 21 rozporządzenia w sprawie Eurojustu. Wynika to z szeregu powodów. Przede wszystkim decyzja Rady 2005/671/WSiSW nie jest wystarczająco precyzyjna, ponieważ jej zakres miał być znacznie szerszy. Chociaż zawiera ona pewne wytyczne dotyczące rodzaju informacji, jakie państwa członkowskie muszą przesyłać do Eurojustu, wciąż nie jest ona wystarczająco szczegółowa. Co więcej, często nie dochodzi o wymiany informacji z powodu braku bezpiecznych kanałów komunikacji oraz obciążenia administracyjnego spowodowanego ręcznym pozyskiwaniem informacji, ponieważ bardziej ustrukturyzowana i zautomatyzowana wymiana danych nie jest możliwa bez dalszej cyfryzacji.

Jednym z kluczowych aspektów działań Eurojustu w tym obszarze jest europejski sądowy rejestr antyterrorystyczny. Utworzono go we wrześniu 2019 r. na podstawie decyzji Rady 2005/671/WSiSW. W przypadku sądowego rejestru antyterrorystycznego państwa członkowskie przekazują informacje na temat postępowań sądowych dotyczących przestępstw terrorystycznych w swojej jurysdykcji. Dane te są przechowywane i kontrolowane krzyżowo w systemie przetwarzania danych Eurojustu – zautomatyzowanym systemie zarządzania sprawami Eurojustu – w taki sam sposób, jak dane operacyjne związane z bieżącymi sprawami dotyczącymi współpracy sądowej wspieranymi przez Eurojust. Celem jest identyfikacja potencjalnych powiązań między postępowaniami sądowymi dotyczącymi zwalczania terroryzmu oraz wynikających z nich ewentualnych potrzeb w zakresie koordynacji. W oparciu o wyniki analizy dotyczącej transgranicznego cyfrowego wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych poprawę funkcjonowania sądowego rejestru antyterrorystycznego uznano za jeden z głównych priorytetów europejskiego prawa karnego.

W tym kontekście decyzja Rady 2005/671/WSiSW stanowi, że państwa członkowskie muszą gromadzić wszystkie istotne informacje dotyczące i wynikające z postępowań przygotowawczych dotyczących przestępstw terrorystycznych, które mają lub mogą mieć wpływ na co najmniej dwa państwa członkowskie, oraz przesyłać takie informacje Europolowi. Ponadto państwa członkowskie muszą gromadzić wszystkie istotne informacje dotyczące wnoszenia i popierania oskarżeń oraz wyroków skazujących za przestępstwa terrorystyczne, które mają lub mogą mieć wpływ na co najmniej dwa państwa członkowskie, oraz przesyłać takie informacje Eurojustowi. Każde państwo członkowskie musi również udostępniać wszystkie zgromadzone przez swoje właściwe organy istotne informacje dotyczące postępowań karnych w związku z przestępstwami terrorystycznymi. Informacje te należy szybko udostępnić właściwemu organowi innego państwa członkowskiego, w którym mogłyby zostać wykorzystane w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych lub wnoszenia i popierania oskarżeń w ich sprawie.

Ze względu na coraz bardziej transgraniczny charakter przestępczości zorganizowanej i organizacji terrorystycznych, ułatwiany przez wykorzystanie narzędzi komunikacji cyfrowej, konieczne jest również bardziej skoordynowane podejście dotyczące państw trzecich. W postępowania przygotowawcze oraz we wnoszenie i popieranie oskarżeń często zaangażowane są organy spoza UE. W związku z tym zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejszy wniosek nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.

Celem art. 1 i art. 2 wniosku jest lepsze włączenie sądowego rejestru antyterrorystycznego do ram prawnych i technicznych Eurojustu oraz poprawa współpracy z prokuratorami łącznikowymi z państw trzecich. Bez tych zmian Eurojust nie jest w stanie identyfikować powiązań między prowadzonymi w tym samym czasie postępowaniami przygotowawczymi oraz wnoszonymi i popieranymi oskarżeniami. Nie może spełniać swojej zasadniczej roli we wspieraniu i zacieśnianiu współpracy między organami krajowymi państw członkowskich w zakresie prowadzenia postępowań przygotowawczych oraz wnoszenia i popierania oskarżeń w odniesieniu do poważnych form przestępczości, w szczególności terroryzmu. W celu umożliwienia Eurojustowi pełnego wykonywania swojego głównego zadania konieczne jest zapewnienie koordynacji sądowych działań następczych.

Istnieje szczególna potrzeba działania ze strony UE, ponieważ przewidywane działania mają nieodłączny wymiar unijny. Mają one na celu zwiększenie zdolności Eurojustu do działania. Zadaniem Eurojustu jest wspieranie oraz poprawa koordynacji i współpracy między krajowymi organami sądowymi w odniesieniu do poważnej przestępczości, w tym terroryzmu, która dotyka co najmniej dwóch państw członkowskich lub która wymaga wspólnego wnoszenia i popierania oskarżeń. Cel ten można osiągnąć wyłącznie na poziomie UE zgodnie z zasadą pomocniczości. Państwa członkowskie nie mogą same stworzyć bardziej odpowiednich ram prawnych dla funkcjonowania sądowego rejestru antyterrorystycznego i zmiany decyzji 2005/671/WSiSW. Do UE należy zatem ustanowienie prawnie wiążących instrumentów umożliwiających osiągnięcie tych wyników zgodnie z uprawnieniami przyznanymi jej na mocy traktatów UE.

Jeżeli chodzi o zmiany decyzji Rady 2005/671/WSiSW dotyczące usunięcia odniesień do Eurojustu, to są one jedynie konsekwencją zmian dotyczących rozporządzenia w sprawie Eurojustu. W związku z tym podstawą dla nich może być również art. 85 TFUE.

Podstawę prawną zmiany rozporządzenia w sprawie Eurojustu stanowi art. 85 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Zgodnie z art. 85 TFUE strukturę, funkcjonowanie oraz zakres działań i zadań Eurojustu należy określić w drodze rozporządzenia. Obejmuje to również ustanowienie bezpiecznego kanału lub kanałów komunikacji między państwami członkowskimi UE a Eurojustem, a także współpracę Eurojustu z prokuratorami łącznikowymi z państw trzecich oddelegowanymi do Eurojustu.

Z uwagi na wysoce wrażliwy charakter przekazywanych informacji istotne jest, aby wdrożenie podejścia opartego na zestawie narzędzi na potrzeby cyfryzacji wymiaru sprawiedliwości, m.in. w drodze niniejszego wniosku, odbywało się z zapewnieniem wysokich norm cyberbezpieczeństwa. Jest to zgodne z podejściem nakreślonym w unijnej strategii cyberbezpieczeństwa oraz we wniosku Komisji dotyczącym dyrektywy w sprawie środków na rzecz wspólnego wysokiego poziomu cyberbezpieczeństwa w całej Unii (NIS2), służącym dalszej poprawie zdolności w zakresie cyberbezpieczeństwa podmiotów publicznych i prywatnych, właściwych organów i całej Unii w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i ochrony infrastruktury krytycznej. Jakkolwiek wymiar sprawiedliwości w państwach członkowskich nie jest objęty zakresem wniosku w sprawie dyrektywy NIS2, jest konieczne, aby państwa członkowskie wprowadziły środki krajowe zapewniające porównywalny poziom cyberbezpieczeństwa.

We wniosku uwzględniono również w pełni upoważnienie, jakiego Rada udzieliła Komisji do negocjowania dalszych umów o współpracy między Eurojustem a 13 kolejnymi państwami trzecimi.

We wniosku uwzględniono również wniosek Komisji dotyczący dyrektywy (UE) [.../...] Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję Rady 2005/671/WSiSW w celu dostosowania jej do dyrektywy (UE) 2016/680 (dyrektywy o ochronie danych w sprawach karnych). W trakcie całego procesu legislacyjnego konieczna będzie ścisła koordynacja w celu zapewnienia spójności zmian.

Biorąc pod uwagę znaczenie przetwarzania danych osobowych dla ochrony porządku publicznego oraz działań wspierających prowadzonych przez Eurojust, we wniosku wyjaśniono potrzebę zapewnienia pełnej zgodności z prawami podstawowymi zapisanymi w Karcie praw podstawowych. Obejmują one prawo do ochrony danych osobowych oraz prawo do poszanowania życia prywatnego. Jest to szczególnie istotne, ponieważ wniosek obejmuje przetwarzanie danych wrażliwych dotyczących postępowań przygotowawczych i wyroków skazujących w sprawach karnych, a także przetwarzanie danych biometrycznych. Biorąc pod uwagę, że jednym z głównych celów wniosku jest umożliwienie Eurojustowi ustanawiania powiązań między postępowaniami przygotowawczymi w sprawach dotyczących terroryzmu, a jest to możliwe wyłącznie w przypadku, gdy Eurojust otrzyma wystarczające informacje, istnieje potrzeba zwiększenia ilości danych przesyłanych do Eurojustu. W odniesieniu do tych danych należy wprowadzić wystarczające zabezpieczenia. Obejmują one ścisłe ograniczenie celu, w szczególności w przypadku danych biometrycznych. Wykorzystanie bezpiecznego kanału lub kanałów komunikacji oraz nowego zmodernizowanego zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami przyczyni się do lepszej ochrony danych przetwarzanych przez Eurojust. Przy projektowaniu zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami nacisk zostanie położony na domyślną ochronę danych oraz ochronę danych w fazie projektowania. Ponadto nie ulegnie zmianie podstawowa zasada kontroli danych przez przedstawicieli krajowych i właściwe organy krajowe. Załączony dokument roboczy służb Komisji zawiera bardziej szczegółową ocenę wpływu wniosku na podstawowe prawa i gwarancje.

Panowała ogólna zgoda co do tego, że prokuratorzy łącznikowi powinni mieć dostęp operacyjny do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami. Państwa członkowskie i praktycy Eurojustu zwrócili uwagę, że państwa trzecie, które zawarły porozumienie o współpracy i w związku z tym mogą wysyłać do Eurojustu prokuratora łącznikowego, powinny mieć możliwość niezależnego wszczynania i zamykania postępowań.

Wszystkie zainteresowane strony zasadniczo z zadowoleniem przyjęły tę inicjatywę i zgodziły się co do wskazanych problematycznych obszarów. Zainteresowane strony dość jasno określiły, jakie informacje należy przekazywać Eurojustowi: powinny to być dane niezbędne do identyfikacji osób, których dotyczą postępowania przygotowawcze. Ogólnie rzecz biorąc, respondenci byli usatysfakcjonowani zakresem danych gromadzonych za pomocą obecnego formularza sądowego rejestru antyterrorystycznego Eurojustu.

Komisja zgromadziła szeroki i zrównoważony przekrój uwag na ten temat, dając wszystkim zainteresowanym stronom możliwość wyrażenia swoich opinii. Do procesu konsultacji włączono w szczególności państwa członkowskie, organy krajowe, takie jak korespondenci krajowi do spraw terroryzmu, prokuratorów i sędziów, Eurojust, jego biura krajowe i administrację, europejskiego koordynatora ds. zwalczania terroryzmu, Europol, przedstawicieli środowisk akademickich oraz zainteresowane strony zajmujące się prawami podstawowymi i ochroną danych.

W celu doprecyzowania współpracy z prokuratorami łącznikowymi z państw trzecich przy Eurojuście, w art. 1 ust. 9 wniosku przewiduje się nowy art. 54a rozporządzenia w sprawie Eurojustu, przyznając prokuratorom łącznikowym z państw trzecich dostęp do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami. W przepisie tym nie ustanawia się jednak podstawy prawnej przetwarzania danych. Przekazywanie danych do prokuratora łącznikowego oznacza przekazywanie danych do państwa trzeciego, a zatem zawsze należy je realizować zgodnie z art. 56 rozporządzenia w sprawie Eurojustu.

W art. 1 ust. 6 zmienia się również art. 24 rozporządzenia w sprawie Eurojustu, utrzymując obecną zasadę zarządzania informacjami w ramach zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami. W art. 24 ust. 1 podkreśla się kontrolę i odpowiedzialność przedstawicieli krajowych w odniesieniu do danych w zautomatyzowanym systemie zarządzania sprawami. Zgodnie z art. 24 ust. 2 przedstawiciele krajowi nadal decydują o przyznaniu prawa dostępu do informacji, którymi zarządzają. W art. 24 ust. 3 wprowadza się podstawę prawną bardziej zautomatyzowanych działań następczych dotyczących wzajemnych powiązań, w przypadku gdy organy krajowe zezwalają na wymianę danych z określonymi stronami przed wykryciem powiązania.

Zawarte w art. 1 ust. 6 wniosku zmiany art. 23 rozporządzenia w sprawie Eurojustu mają na celu zapewnienie nieco większej elastyczności zasad dotyczących przetwarzania danych określonych w rozporządzeniu w sprawie Eurojustu. Chociaż główne zasady pozostają niezmienione, możliwe będzie teraz przechowywanie informacji przekazanych na podstawie art. 21 w odniesieniu do poważnych przestępstw oraz na podstawie art. 21a w odniesieniu do postępowań antyterrorystycznych w ramach innej struktury i przez dłuższy okres niż w przypadku obecnych akt tymczasowych. We wniosku usuwa się szczegóły techniczne dotyczące zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami, aby umożliwić modernizację tego systemu. Zasada tymczasowego przechowywania zostanie jednak zachowana również w odniesieniu do tych danych, nawet jeśli okresy zatrzymywania są nieco dłuższe w przypadku informacji przekazywanych na podstawie art. 21a. W zmienionym art. 23 jaśniej określa się cele zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami.

W art. 1 ust. 2 wniosku wprowadza się zobowiązanie państw członkowskich do wyznaczenia co najmniej jednego krajowego korespondenta do spraw terroryzmu oraz przyznania mu wystarczających uprawnień, opierające się dotychczas na art. 2 ust. 2 decyzji Rady 2005/671/WSiSW, dodając nowy ust. 2a do art. 20 rozporządzenia w sprawie Eurojustu. Art. 1 ust. 3 jest zmianą wynikającą z włączenia do rozporządzenia w sprawie Eurojustu obowiązku dostarczania informacji w sprawach związanych z terroryzmem oraz wprowadzenia bardziej ogólnego obowiązku dostarczania Eurojustowi danych w ustrukturyzowanej formie w nowym art. 22a.

We wniosku stwierdza się, że należy zmienić rozporządzenie w sprawie Eurojustu oraz decyzję Rady 2005/671/WSiSW, aby sprecyzować i zwiększyć zobowiązanie prawne państw członkowskich do przekazywania Eurojustowi danych dotyczących przestępstw terrorystycznych. Należy również sprecyzować warunki, po spełnieniu których prokuratorzy łącznikowi z państw trzecich oddelegowani do Eurojustu mogą uzyskać dostęp do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami zgodnie z obowiązującymi przepisami o ochronie danych. Należy także wprowadzić bezpieczne kanały komunikacji oraz bardziej elastyczne środowisko przetwarzania danych.

Monitorowanie i ocena cyfryzacji przetwarzania danych w Eurojuście będą miały istotne znaczenie dla zapewnienia skuteczności tego procesu i jego zgodności z prawami podstawowymi. Monitorowanie i ocena będą w dużej mierze przeprowadzane na podstawie obowiązującego rozporządzenia w sprawie Eurojustu. Komisja przeprowadzi niezależną ocenę wykonania rozporządzenia w sprawie Eurojustu oraz działalności Eurojustu do dnia 13 grudnia 2024 r. Ocena będzie przeprowadzana co pięć lat w celu oceny wykonania i wpływu rozporządzenia, a także skuteczności i efektywności Eurojustu zgodnie z art. 69 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Eurojustu.

Harmonogram wdrażania nowego zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami Eurojustu, bezpiecznych kanałów komunikacji oraz narzędzia komunikacji do wymiany danych w sposób ustrukturyzowany opiera się na analizie dotyczącej transgranicznego cyfrowego wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. W przypadku sądowego rejestru antyterrorystycznego po sześciomiesięcznym etapie przygotowawczym etap zamówień i wdrażania trwałby około 20 miesięcy. W związku z tym nowe rozwiązanie techniczne powinno być gotowe do funkcjonowania w ciągu około dwóch lat po przyjęciu wniosku. W przypadku ustanowienia bezpiecznych kanałów komunikacji konieczny jest akt wykonawczy.

(2)Przepisy decyzji Rady 2005/671/WSiSW stanowią, że w walce z terroryzmem kluczowe znaczenie ma posiadanie najbardziej kompletnych i aktualnych informacji. W decyzji tej zobowiązano właściwe organy krajowe państw członkowskich do przekazywania Eurojustowi informacji dotyczących wnoszonych i popieranych oskarżeń i wyroków skazujących w sprawach dotyczących przestępstw terrorystycznych, które mają lub mogą mieć wpływ na co najmniej dwa państwa członkowskie.

W celu sprecyzowania związku między decyzją Rady 2005/671/WSiSW a rozporządzeniem w sprawie Eurojustu, w decyzji Rady usuwa się odniesienia do Eurojustu. W art. 2 ust. 1 oraz w art. 2 ust. 2 lit. a) i c) wniosku dotyczącego rozporządzenia skreśla się art. 1 lit. c) oraz art. 2 ust. 2 i 5 decyzji. W art. 2 ust. 2 lit. b) wniosku usuwa się odniesienie do Eurojustu z art. 2 ust. 3 decyzji.

W art. 1 ust. 11 wprowadza się nowy załącznik III, w którym określa się informacje, które należy przekazywać Eurojustowi na podstawie art. 21a rozporządzenia w sprawie Eurojustu. Obejmują one dane biometryczne, odciski palców oraz fotografie w celu zapewnienia wiarygodnej identyfikacji podejrzanych, biorąc pod uwagę niewiarygodność informacji alfanumerycznych, w szczególności dotyczących obywateli państw trzecich. W postępowaniach związanych z terroryzmem fotografia stanowi często jedyne powiązanie z podejrzanymi na etapie postępowania przygotowawczego, w związku z czym należy uwzględnić również rozpoznawanie twarzy. Informacje te należy przekazywać wyłącznie w przypadku, gdy mają do nich dostęp krajowe organy sądowe.

(24)Jakkolwiek rozporządzenie (UE) 2018/1727 stanowi podstawę prawną współpracy i wymiany danych z państwami trzecimi, to nie zawiera ono żadnych przepisów dotyczących formalnych i technicznych aspektów współpracy z prokuratorami łącznikowymi z państw trzecich oddelegowanymi do Eurojustu, w szczególności ich dostępu do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami. W interesie pewności prawa w rozporządzeniu (UE) 2018/1727 należy zapewnić wyraźną podstawę prawną współpracy między Eurojustem a prokuratorami łącznikowymi z państw trzecich oraz ich dostępu do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami Eurojustu. Eurojust powinien zapewnić odpowiednie zabezpieczenia i środki bezpieczeństwa w celu ochrony danych i praw podstawowych za pomocą konfiguracji technicznej i przepisów wewnętrznych.

(23)Eurojust zawarł dwanaście umów o współpracy z państwami trzecimi, które pozwalają na przekazywanie operacyjnych danych osobowych i delegowanie do Eurojustu prokuratora łącznikowego z państwa trzeciego. Ponadto umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem pozwala na delegowanie prokuratora łącznikowego. W marcu 2021 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania dalszych umów o współpracy między Eurojustem a trzynastoma kolejnymi państwami trzecimi.

(22)Brak wymiany informacji między krajowymi organami śledczymi i organami ścigania często utrudnia postępowania przygotowawcze oraz wnoszenie i popieranie oskarżeń w sprawach związanych z terroryzmem. Aby móc porównywać nowe postępowania przygotowawcze w sprawie terroryzmu również z wcześniejszymi postępowaniami i ustalać potencjalne powiązania, konieczne jest przechowywanie danych dotyczących wszelkich wcześniejszych postępowań przygotowawczych, nie tylko wyroków skazujących, oraz przedłużenie terminów przechowywania danych w europejskim sądowym rejestrze antyterrorystycznym. Należy jednak zapewnić, aby przetwarzane takich danych odbywało się wyłącznie do celów ścigania. Informacji tych nie można wykorzystywać do innych celów niż identyfikowanie powiązań z toczącymi się postępowaniami przygotowawczymi oraz wnoszonymi i popieranymi oskarżeniami oraz ich wspieranie.

(21)Działalność terrorystyczna często dotyczy dwóch lub większej liczby państw członkowskich. Terroryzm już w przeszłości obejmował wyraźny element ponadnarodowy. Wykorzystywanie i dostępność łączności elektronicznej przyczyniły się jednak do znacznej intensyfikacji ponadnarodowej współpracy między przestępcami terrorystycznymi. W związku z tym przestępstwa terrorystyczne należy uznawać same w sobie za przestępstwa o charakterze ponadnarodowym, jeżeli szczególne okoliczności sprawy nie wskazują wyraźnie na ich czysto krajowy charakter.

(25)W celu zapewnienia jasności należy doprecyzować związek między wymianą informacji dotyczących spraw związanych z terroryzmem między właściwymi organami krajowymi a Eurojustem na podstawie decyzji 2005/671/WSiSW i rozporządzenia (UE) 2018/1727. W związku z tym z decyzji 2005/671/WSiSW należy usunąć odpowiednie przepisy i dodać je do rozporządzenia (UE) 2018/1727.

(26)Podczas gdy właściwe organy krajowe niektórych państw członkowskich są już podłączone do bezpiecznego połączenia telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 9 decyzji Rady 2008/976/WSiSW, wiele właściwych organów nie jest jeszcze podłączonych do bezpiecznego połączenia telekomunikacyjnego ani bezpiecznych kanałów komunikacji. Aby zagwarantować państwom członkowskim wystarczająco dużo czasu na zapewnienie właściwym organom takiego połączenia, należy przyznać okres przejściowy na wdrożenie.

(27)[Zgodnie z art. 1, 2 oraz art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje.] LUB [Zgodnie z art. 3 oraz art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Irlandia powiadomiła [pismem z dnia ... r.] o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.]

(28)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje.

(29)Zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię dnia XX.XX.20XX r.,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2018/1727

W rozporządzeniu (UE) 2017/1727 wprowadza się następujące zmiany:

(1)art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Eurojust może także udzielać pomocy w postępowaniach przygotowawczych oraz wnoszeniu i popieraniu oskarżeń w sprawach dotyczących tylko państwa członkowskiego i państwa trzeciego lub państwa członkowskiego i organizacji międzynarodowej, o ile z przedmiotowym państwem trzecim lub przedmiotową organizacją międzynarodową została zawarta umowa o współpracy lub porozumienie ustanawiające współpracę na podstawie art. 52 lub o ile w konkretnym przypadku istnieją szczególne powody do udzielenia takiej pomocy.”;

(2)w art. 20 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Każde państwo członkowskie wyznacza właściwy organ krajowy jako krajowego korespondenta Eurojustu do spraw terroryzmu. Tym krajowym korespondentem do spraw terroryzmu jest organ sądowy lub inny właściwy organ. W przypadku gdy wymaga tego krajowy system prawny, można wyznaczyć więcej niż jeden organ. Krajowy korespondent do spraw terroryzmu ma dostęp do wszystkich istotnych informacji zgodnie z art. 21a ust. 1. Jest on uprawniony do gromadzenia takich informacji i przesyłania ich Eurojustowi.”;

(3)w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

a)ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Niniejszy artykuł nie ma wpływu na inne obowiązki dotyczące przekazywania informacji Eurojustowi.”;

b)uchyla się ust. 10;

(4)dodaje się art. 21a w brzmieniu:

„Artykuł 21a

Wymiana informacji dotyczących spraw związanych z terroryzmem