Bruksela, dnia 20.4.2005

COM(2005) 155 końcowy

2005/0061 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Na spotkaniu w Amsterdamie w dniu 17 czerwca 1997 r. Rada Europejska uzgodniła Pakt Stabilności i Wzrostu, postępując zgodnie z regułami i procedurami przewidzianymi w Traktacie. W czerwcu 2004 roku Rada Europejska zwróciła uwagę na konieczność wspierania przejrzystości i narodowej przynależności ram polityki fiskalnej UE oraz zwiększenia skuteczności egzekwowania jej zapisów. W dniu 3 września 2004 r. Komisja wydała komunikat w sprawie „wzmocnienia zarządzania gospodarczego i wyjaśnienia realizacji Paktu Stabilności i Wzrostu”, w którym przedstawiła orientacyjnie przyszłą strukturę Paktu Stabilności i Wzrostu, a także wskazała na konieczność wzmocnienia jego podstaw ekonomicznych i wiarygodności oraz zwiększenia skuteczności egzekwowania.

Następnie Rada i Komisja podjęły rozmowy celem osiągnięcia porozumienia w sprawie reformy Paktu Stabilności i Wzrostu. W dniu 20 marca 2005 r. Rada przyjęła sprawozdanie w sprawie „lepszej realizacji Paktu Stabilności i Wzrostu”. W sprawozdaniu tym Rada rozważyła wzmocnienie zarządzania ramami polityki fiskalnej i ich narodowej przynależności, wzmocnienie podstaw ekonomicznych i skuteczności Paktu w obu jego aspektach – prewencyjnym i korekcyjnym, zapewnienie trwałej równowagi finansów publicznych w długim okresie, wspieranie wzrostu gospodarczego oraz zapobieganie nakładaniu nadmiernych obciążeń na kolejne pokolenia.

W dniach 22 i 23 marca 2005 r. Rada Europejska zatwierdziła to sprawozdanie, stwierdzając że aktualizuje i uzupełnia ono Pakt Stabilności i Wzrostu, na który składają się rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 i 1467/97 oraz rezolucja Rady Europejskiej w sprawie Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu z dnia 7 lipca 1997 r.

W konkluzjach prezydencji z sesji w dniach 22 i 23 marca 2005 r. Rada Europejska wezwała Komisję do przedstawienia propozycji w sprawie zmiany rozporządzeń Rady zgodnie z przedstawionym przez nią sprawozdaniem.

2. Komisja zastosowała się do wyrażonej przez Radę preferencji dla ograniczenia do minimum zmian w dotychczasowych rozporządzeniach. Zmiany w obowiązującym prawie wprowadzono tylko tam, gdzie było to absolutnie niezbędne dla zapewnienia pełnej realizacji porozumienia zatwierdzonego przez Radę Europejską. Propozycje zmian w rozporządzeniu (WE) nr 1467/97 obejmują cztery zmiany bezpośrednio wnioskowane w sprawozdaniu Rady, w szczególności dotyczące definicji „znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej”, definicji i roli „innych istotnych czynników”, wydłużenia terminów podjęcia działań w ramach procedury nadmiernego deficytu oraz możliwości powtórnego wykonywania etapów procedury, w szczególności wydawania zaleceń na mocy art. 104 ust. 7 i wezwań na mocy art. 104 ust. 9. Oprócz powyższych zmian w rozporządzeniu (WE) nr 1467/97 wprowadza się dodatkowe zmiany o charakterze głównie technicznym, mające na celu zapewnienie spójności ze sprawozdaniem Rady oraz usprawnienie funkcjonowania procedury nadmiernego deficytu.

W szczególności termin ustalenia przez Radę istnienia nadmiernego deficytu zgodnie z postanowieniami art. 104 ust. 6 określany będzie względem daty przyjęcia przez Komisję sprawozdania zgodnie z postanowieniami art. 104 ust. 3, a nie względem terminów przedstawienia sprawozdań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 3605/93. Rozwiązanie to powinno ułatwić postępowanie w sytuacjach, gdy dane budżetowe nie zostały zweryfikowane przez Komisję (Eurostat) wkrótce po terminie przedstawienia sprawozdań określonym w rozporządzeniu (WE) nr 3605/93. Innym powodem dla jego wprowadzenia jest fakt, że Komisja może potrzebować więcej czasu na przygotowanie sprawozdań wymaganych na mocy art. 104 ust. 3, aby właściwie ocenić wpływ „innych istotnych czynników”, o których mowa w art. 104 ust. 3 Traktatu.

Ponadto zważywszy na zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1467/97 konieczna jest modyfikacja definicji łącznego maksymalnego terminu wynoszącego 10 miesięcy począwszy od terminu przedstawienia sprawozdań określonego w art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 3605/93 aż do podjęcia decyzji o nałożeniu sankcji, celem zapewnienia spójności ze zmodyfikowanymi terminami na poszczególnych etapach procedury oraz z możliwością wydania skorygowanych zaleceń na mocy art. 104 ust. 7 lub wezwań na mocy art. 104 ust. 9.

3. Niektóre spośród uzgodnionych przez Radę Europejską modyfikacji nie wymagają zmiany przepisów rozporządzenia (WE) nr 1467/97. Sposób wprowadzenia tych zmian określony zostanie w przygotowanym przez Komisję kodeksie postępowania. W szczególności w kodeksie określony zostanie sposób uwzględnienia przez Komisję i Radę realizacji reform systemu emerytalnego zgodnie z sekcją 3.4 wyżej wymienionego sprawozdania Rady, podczas oceny budżetu w ramach procedury nadmiernego deficytu.

2005/0061 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 14 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego[3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Pakt Stabilności i Wzrostu obejmował początkowo rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[4], rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu[5] oraz rezolucję z dnia 17 czerwca 1997 r. w sprawie Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu[6]. Pakt Stabilności i Wzrostu dowiódł swojej przydatności jako narzędzie stabilizacji deficytów budżetowych, przyczyniając się w ten sposób do wysokiej stabilności makroekonomicznej z niską inflacją i niskimi stopami procentowymi, co stanowi niezbędny warunek pobudzenia zrównoważonego wzrostu i tworzenia miejsc pracy.

(2) W dniu 20 marca 2005 r. Rada przyjęła sprawozdanie zatytułowane „Lepsza realizacja Paktu Stabilności i Wzrostu”, którego celem jest wzmocnienie zarządzania ramami polityki fiskalnej i ich narodowej przynależności poprzez wzmocnienie podstaw gospodarczych i skuteczności Paktu w obu jego aspektach – prewencyjnym i korekcyjnym, zapewnienie równowagi finansów publicznych w długim okresie, wspieranie wzrostu gospodarczego oraz zapobieganie nakładaniu nadmiernych obciążeń na kolejne pokolenia. Sprawozdanie to zostało zatwierdzone przez Radę Europejską w konkluzjach z dnia 23 marca 2005 r.[7], gdzie stwierdzono, że sprawozdanie aktualizuje i uzupełnia Pakt Stabilności i Wzrostu.

(3) Pakt Stabilności i Wzrostu wymaga wzmocnienia, a jego realizacja – wyjaśnienia, celem poprawy koordynacji i nadzoru nad polityką ekonomiczną. Należy przy tym uwzględnić zmieniające się okoliczności, w szczególności zwiększoną różnorodność gospodarczą we wspólnocie obejmującej 25 Państw Członkowskich oraz perspektywy zmian demograficznych.

(4) Rozporządzenie (WE) nr 1467/97 wymaga wprowadzenia zmian pozwalających na pełne zastosowanie uzgodnionych usprawnień w realizacji Paktu Stabilności i Wzrostu.

(5) Konieczna jest weryfikacja koncepcji wyjątkowego przekroczenia wartości referencyjnej w następstwie znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej, z uwzględnieniem zwiększonej różnorodności gospodarczej w ramach Unii Europejskiej.

(6) Konieczne jest wyjaśnienie definicji i zakresu zastosowania wszystkich pozostałych istotnych czynników, które wymagają uwzględnienia. Sprawozdanie Komisji powinno odpowiednio odzwierciedlać rozwój sytuacji gospodarczej (w szczególności wzrost potencjału gospodarczego, panujące warunki koniunkturalne, realizację polityk w ramach strategii lizbońskiej oraz polityk mających na celu wspieranie prac badawczo-rozwojowych oraz innowacji) oraz budżetowej (w szczególności działania na rzecz konsolidacji fiskalnej w okresach dobrej koniunktury, zrównoważenie zadłużenia, inwestycje publiczne oraz ogólną jakość finansów publicznych) w średnim okresie. Ponadto uwzględnić należy wszelkie pozostałe czynniki, które zdaniem zainteresowanego Państwa Członkowskiego mają znaczenie dla wyczerpującej oceny jakościowej przekroczenia wartości referencyjnej. W tym kontekście należy uwzględnić w szczególności działania budżetowe mające na celu zwiększenie lub utrzymanie na wysokim poziomie wkładu finansowego we wspieranie solidarności międzynarodowej i osiąganie celów polityki europejskiej, w szczególności zjednoczenia Europy, jeżeli wiążą się z tym niekorzystne skutki dla wzrostu i poziomu obciążeń fiskalnych w Państwie Członkowskim.

(7) Termin ustalenia przez Radę istnienia nadmiernego deficytu zgodnie z postanowieniami art. 104 ust. 6 Traktatu powinien być określany względem daty przyjęcia przez Komisję sprawozdania zgodnie z postanowieniami art. 104 ust. 3, a nie względem terminów przedstawienia sprawozdań określonych w art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania protokołu w sprawie procedury nadmiernego deficytu, załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską[8]. Rozwiązanie to powinno ułatwić postępowanie w sytuacjach, gdy dane statystyczne dotyczące budżetu nie zostały zweryfikowane przez Komisję (Eurostat) wkrótce po terminie przedstawienia sprawozdań określonym w rozporządzeniu (WE) nr 3605/93. Ponadto zapewniłoby to Komisji więcej czasu na przygotowanie sprawozdań wymaganych na mocy art. 104 ust. 3, aby właściwie ocenić wpływ „innych istotnych czynników”, o których mowa w art. 104 ust. 3 Traktatu.

(8) Przewidziane w ramach procedury nadmiernego deficytu terminy podjęcia przez Radę decyzji są zbyt krótkie i wymagają wydłużenia.

(9) W celu zapewnienia szybkiej korekty nadmiernego deficytu znajdujące się w takiej sytuacji Państwa Członkowskie muszą podjąć skuteczne działania celem osiągnięcia określonej, minimalnej, rocznej poprawy swego salda budżetowego skorygowanego o efekty cykliczne, nie uwzględniającego środków jednorazowych i tymczasowych.

(10) Konieczne jest wydłużenie maksymalnych terminów na podjęcie przez Państwa Członkowskie skutecznych działań i środków, aby umożliwić sprawniejsze formułowanie działań w ramach krajowych procedur budżetowych oraz opracowywanie bardziej spójnych pakietów środków.

(11) W przypadku, gdy dane Państwo Członkowskie podjęło skuteczne działania w odpowiedzi na zalecenie wydane na mocy art. 104 ust. 7 lub wezwanie na mocy art. 104 ust. 9, a nieoczekiwane, niekorzystne zdarzenia gospodarcze, niosące poważne, negatywne konsekwencje dla finansów państwa, uniemożliwią skorygowanie nadmiernego deficytu w wyznaczonym przez Radę terminie, Rada powinna mieć możliwość wydania skorygowanego zalecenia na mocy art. 104 ust. 7 lub skorygowanego wezwania na mocy art. 104 ust. 9.

(12) obowiązujący łączny, maksymalny okres wynoszący 10 miesięcy począwszy od terminu przedstawienia sprawozdań określonego w art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 3605/93 aż do podjęcia decyzji o nałożeniu sankcji byłby niespójny ze zmodyfikowanymi terminami na poszczególnych etapach procedury oraz z możliwością wydania skorygowanych zaleceń na mocy art. 104 ust. 7 lub skorygowanych wezwań na mocy art. 104 ust. 9. W związku z tym konieczne jest odpowiednie zmodyfikowanie długości tego okresu.

(13) Odpowiedniej modyfikacji z uwzględnieniem tych zmian wymagają również postanowienia dotyczące wykonania procedury nadmiernego deficytu w przypadku Zjednoczonego Królestwa, określone w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1467/97.

(14) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1467/97 powinno zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W treści rozporządzenia (WE) nr 1467/97 wprowadza się następujące zmiany:

(1) W artykule 2 ust. 2 i 3 otrzymują następujące brzmienie:

„2. Dokonując oceny i podejmując decyzję w sprawie istnienia nadmiernego deficytu zgodnie z postanowieniami art. 104 ust. od 3 do 6 Traktatu, Komisja i Rada mogą uznać przekroczenie wartości bazowej wynikające ze znacznego pogorszenia koniunktury za wyjątkowe w rozumieniu art. 104 ust. 2 lit. a) tiret drugie, jeżeli przekroczenie wartości bazowej jest następstwem ujemnej stopy wzrostu lub skumulowanego spadku produkcji podczas przedłużającego się bardzo niskiego, w stosunku do potencjalnego, wzrostu gospodarczego.

3. Przygotowując sprawozdanie, o którym mowa w art. 104 ust. 3, Komisja bierze pod uwagę wszystkie inne istotne czynniki. W szczególności sprawozdanie to należycie odzwierciedla zmiany sytuacji gospodarczej i budżetowej w średnim okresie. Komisja należycie uwzględnia także czynniki opublikowane przez dane Państwo Członkowskie i przedstawione przez nie Komisji przed upływem jednego miesiąca od terminów przedstawienia sprawozdań określonych w art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 3605/93.

4. Komisja, rozważając istnienie lub możliwość wystąpienia nadmiernego deficytu z powodu niespełnienia kryterium, o którym mowa w art. 104 ust. 2 lit. a), oraz Rada, podejmując decyzję w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, biorą pod uwagę istotne czynniki, o których mowa w ust. 3, tylko wtedy, gdy deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych pozostaje na poziomie zbliżonym do wartości referencyjnej, a jej przekroczenie ma charakter tymczasowy.

5. W przypadku uznania przez Radę na mocy art. 104 ust. 6, że dane Państwo Członkowskie znajduje się w sytuacji nadmiernego deficytu, istotne czynniki, o których mowa w ust. 3, są uwzględniane przez Komisję i Radę także na kolejnych etapach procedury przewidzianej w art. 104. Czynniki takie nie są uwzględniane w przypadkach, o których mowa w art. 3 ust. 5 oraz art. 5 ust. 2 niniejszego rozporządzenia ani przy podejmowaniu przez Radę decyzji na mocy art. 104 ust. 12 w sprawie uchylenia niektórych lub wszystkich swoich decyzji na mocy postanowień art. 104 ust. 6-9 oraz ust. 11.”

(2) W art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(a) Ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Rada podejmuje decyzję w sprawie istnienia nadmiernego deficytu zgodnie z art. 104 ust. 6, w terminie dwóch miesięcy od daty przyjęcia przez Komisję sprawozdania zgodnie z art. 104 ust. 3. W przypadku uznania, że dane Państwo Członkowskie znajduje się w sytuacji nadmiernego deficytu, Rada jednocześnie wydaje dla niego zalecenia zgodnie z art. 104 ust. 7.”

(b) Ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„4. Zalecenie Rady wydane zgodnie z art. 104 ust. 7 wyznacza nieprzekraczalny termin najwyżej sześciu miesięcy na podjęcie przez dane Państwo Członkowskie skutecznych działań. Zalecenie Rady wyznacza również nieprzekraczalny termin obniżenia nadmiernego deficytu, którego Państwo Członkowskie powinno dokonać w roku następującym po roku jego stwierdzenia, chyba że zaistnieją szczególne okoliczności. W wydanym zaleceniu Rada żąda od Państwa Członkowskiego osiągnięcia określonej, minimalnej, rocznej poprawy salda budżetowego skorygowanego o efekty cykliczne, nie uwzględniającego zarazem środków jednorazowych i tymczasowych, celem zmniejszenia nadmiernego deficytu we wskazanym w zaleceniu terminie.”

5. W przypadku, gdy dane Państwo Członkowskie podejmie skuteczne działania zgodnie z zaleceniem wydanym na mocy art. 104 ust. 7, lecz po przyjęciu zalecenia wystąpią nieoczekiwane, niekorzystne zdarzenia gospodarcze, niosące poważne, negatywne konsekwencje dla finansów państwa, Rada działając na zalecenie Komisji może podjąć decyzję o przyjęciu skorygowanego zalecenia na mocy art. 104 ust. 7. Skorygowane zalecenie może w szczególności przedłużać termin obniżenia nadmiernego deficytu o jeden rok. W szczególności Rada rozważa, czy dane Państwo Członkowskie podjęło skuteczne działania celem osiągnięcia określonej, minimalnej, rocznej poprawy salda budżetowego skorygowanego o efekty cykliczne, nie uwzględniającego zarazem środków jednorazowych i tymczasowych. Rada ustala istnienie nieoczekiwanych, niekorzystnych zdarzeń gospodarczych, niosących poważne, negatywne konsekwencje dla finansów państwa, względem zawartej w zaleceniu prognozy ekonomicznej.”

(3)Artykuł 5 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 5

1. Każdą decyzję Rady o wezwaniu danego uczestniczącego Państwa Członkowskiego do podjęcia środków mających na celu zredukowanie deficytu zgodnie z art. 104 ust. 9 podejmuje się w terminie dwóch miesięcy od decyzji Rady stwierdzającej brak podjęcia skutecznych działań zgodnie z art. 104 ust. 8. W wezwaniu Rada żąda od Państwa Członkowskiego osiągnięcia określonej, minimalnej, rocznej poprawy salda budżetowego skorygowanego o efekty cykliczne, nie uwzględniającego zarazem środków jednorazowych i tymczasowych, celem zmniejszenia nadmiernego deficytu we wskazanym w zaleceniu terminie.

2. W przypadku, gdy dane Państwo Członkowskie podejmie skuteczne działania zgodnie z wezwaniem wydanym na mocy art. 104 ust. 9, lecz po przyjęciu wezwania wystąpią nieoczekiwane, niekorzystne zdarzenia gospodarcze, niosące poważne, negatywne konsekwencje dla finansów państwa, Rada działając na zalecenie Komisji może podjąć decyzję o przyjęciu skorygowanego wezwania na mocy art. 104 ust. 9. Skorygowane wezwanie może w szczególności przedłużać termin obniżenia nadmiernego deficytu o jeden rok. W szczególności Rada rozważa, czy dane Państwo Członkowskie podjęło skuteczne działania celem osiągnięcia określonej, minimalnej, rocznej poprawy salda budżetowego skorygowanego o efekty cykliczne, nie uwzględniającego zarazem środków jednorazowych i tymczasowych. Rada ustala istnienie nieoczekiwanych, niekorzystnych zdarzeń gospodarczych, niosących poważne, negatywne konsekwencje dla finansów państwa, względem zawartej w wezwaniu prognozy ekonomicznej.”

(4) W drugim zdaniu art. 6 słowa „dwa miesiące” zastępuje się słowami „cztery miesiące”.

(5) Artykuł 7 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 7

Jeżeli uczestniczące Państwo Członkowskie nie zastosuje się do kolejnych decyzji Rady wydanych zgodnie z art. 104 ust. 7 i 9, decyzja Rady o nałożeniu sankcji zgodnie z art. 104 ust. 11 zostaje podjęta w terminie czternastu miesięcy od daty przyjęcia przez Komisję sprawozdania zgodnie z art. 104 ust. 3. Termin ten jest odpowiednio korygowany w przypadku, gdy zastosowanie ma art. 3 ust. 5 lub art. 5 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. W przypadku świadomie zaplanowanego deficytu, który Rada uzna za nadmierny, zastosowanie ma procedura przyspieszona.”

(6) W art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

(a) Ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Okres zawieszenia procedury nie jest uwzględniany w okresie, o którym mowa w art. 7, ani w okresie, o którym mowa w art. 6 niniejszego rozporządzenia.”

(b) Dodaje się ust. 3 w następującym brzmieniu:

„3. Po upływie okresu, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 3 ust. 4, oraz okresu, o którym mowa w drugim zdaniu art. 6 niniejszego rozporządzenia, Komisja informuje Radę, czy jej zdaniem podjęte środki wydają się wystarczające dla zapewnienia odpowiedniego postępu na drodze do obniżenia nadmiernego deficytu w określonych przez Radę terminach, pod warunkiem pełnego wdrożenia tych środków oraz pod warunkiem, że rozwój sytuacji gospodarczej będzie zgodny z prognozami. Oświadczenie Komisji jest podawane do publicznej wiadomości.”

(7) Odniesienia do art. 104c zastępuje się w całym tekście rozporządzenia odniesieniami do art. 104.

(8) Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1467/97 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest stosowane bezpośrednio we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAłąCZNIK

TERMINY OBOWIąZUJąCE ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

1. W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich Państw Członkowskich, podejmując decyzje zgodnie z sekcjami 2, 3 i 4 niniejszego rozporządzenia, Rada weźmie pod uwagę odmienny rok budżetowy Zjednoczonego Królestwa, tak aby decyzje dotyczące Zjednoczonego Królestwa były podejmowane w podobnym momencie roku budżetowego, co decyzje dotyczące pozostałych Państw Członkowskich.

2. Przepisy zamieszczone w kolumnie I zastępuje się przepisami zamieszczonymi w kolumnie II.

Kolumna I | Kolumna II |

„kolejny rok po stwierdzeniu” (art. 3 ust. 4) | „kolejny rok budżetowy po stwierdzeniu” |

„poprzedni rok” (art. 12 ust. 1) | „poprzedni rok budżetowy” |

[1] Dz.U. C […]

[2] Dz.U. C […]

[3] Dz.U. C […]

[4] Dz.U. L 209, 2.8.1997, str. 1.

[5] Dz.U. L 209, 2.8.1997, str. 6.

[6] Dz.U. C 236, 2.8.1997, str. 1.

[7] Patrz załącznik nr 2 do konkluzji Rady Europejskiej z sesji w dniach 22-23 marca 2005 r.

[8] Dz.U. L 332, 31.12.1993, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 351/2002 (Dz.U. L 55 z 26.2.2002, str. 23).