P7_TA(2014)0121

Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) i uchylającego decyzje Rady 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW (COM(2013)0173 – C7-0094/2013 – 2013/0091(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/37)

Parlament Europejski,

zwraca się do Komisji – po osiągnięciu porozumienia co do rozporządzenia przez Parlament Europejski i Radę – o pełne uwzględnienie porozumienia w celu sprostania potrzebom w zakresie budżetu i kadr Europolu oraz nowym zadaniom, zwłaszcza związanym z Europejskim Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością zgodnie z ust. 42 wspólnego oświadczenia Parlamentu Europejskiego, Rady UE i Komisji Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie agencji zdecentralizowanych;

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

(1) Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

P7_TC1-COD(2013)0091

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2014 w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) i uchylającego decyzje decyzję Rady 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW [Popr. 1]

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 88 i art. 87 ust. 2 lit. b), [Popr. 2]

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Europol został powołany decyzją Rady 2009/371/WSiSW (2) jako jednostka Unii finansowana z budżetu ogólnego Unii, mająca na celu wspieranie i wzmacnianie działań właściwych organów państw członkowskich, jak również ich wzajemnej współpracy w zapobieganiu przestępczości zorganizowanej, terroryzmowi i innym formom poważnej przestępczości, które dotyczą co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz w ich zwalczaniu. Decyzja 2009/371/WSiSW zastąpiła konwencję sporządzoną na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencję o Europolu) (3).

(2) W art. 88 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje się, że Europol działa na mocy rozporządzenia przyjmowanego zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Ponadto artykuł ten nakłada obowiązek ustanowienia procedur kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski, w której uczestniczą parlamenty narodowe , zgodnie z art. 12 lit. c) TUE i art. 9 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, w celu wzmocnienia legitymacji demokratycznej i rozliczalności Europolu względem obywateli europejskich . W związku z tym należy zastąpić decyzję 2009/371/WSiSW rozporządzeniem ustanawiającym przepisy dotyczące kontroli parlamentarnej. [Popr. 3]

(3) Europejskie Kolegium Policyjne („CEPOL”) zostało ustanowione na mocy decyzji 2005/681/WSiSW (4) w celu ułatwienia współpracy między krajowymi siłami policyjnymi poprzez organizowanie i koordynowanie działań szkoleniowych uwzględniających europejski wymiar działań policyjnych. [Popr. 4]

(4) W „Programie sztokholmskim – Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli” (5) stwierdzono, że Europol powinien zostać zreformowany i stać się „centrum wymiany informacji między organami ścigania państw członkowskich, dostawcą usług i platformą dla organów ścigania”. Z oceny funkcjonowania Europolu wynika, że dla osiągnięcia tego celu konieczne jest dalsze zwiększenie jego skuteczności operacyjnej. W programie sztokholmskim wyznaczono również cel stworzenia prawdziwej europejskiej kultury egzekwowania prawa poprzez opracowanie europejskich programów szkoleniowych i programów wymiany dla wszystkich właściwych pracowników organów ścigania na poziomie krajowym i na poziomie Unii. [Popr. 5]

(5) Duże sieci przestępcze i terrorystyczne stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego Unii oraz dla bezpieczeństwa i życia jej obywateli. Dostępne oceny zagrożenia wskazują, że działania grup przestępczych stają się w coraz większym stopniu zróżnicowane i transgraniczne. W związku z tym krajowe ograny ścigania muszą coraz ściślej współpracować ze swoimi odpowiednikami w innych państwach członkowskich. W tej sytuacji konieczne jest przygotowanie Europolu do lepszego wspierania państw członkowskich w zapobieganiu przestępczości, analizach i dochodzeniach w całej Unii. Pogląd ten potwierdzają oceny potwierdza się także w ocenie decyzji 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW. [Popr. 6]

(6) Z uwagi na powiązania między zadaniami Europolu i CEPOL-u integracja i racjonalizacja funkcji tych dwóch agencji zwiększyłaby skuteczność działalności operacyjnej, znaczenia szkoleń i wydajności współpracy policyjnej Unii. [Popr. 7]

(7) W związku z tym należy uchylić decyzje decyzję 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW i zastąpić je ją niniejszym rozporządzeniem, które korzysta z doświadczeń zdobytych w ramach wdrażania obu tej decyzji. Agencja Europol ustanowiona na mocy niniejszego rozporządzenia powinna zastąpić Europol ustanowiony na mocy niniejszego rozporządzenia powinien zastąpić Europol i CEPOL-u ustanowione na mocy dwóch uchylonych uchylonej decyzji oraz przejąć ich jego funkcje. [Popr. 8]

(8) Z uwagi na fakt, że przestępczość często wykracza poza granice wewnętrzne, Europol powinien wspierać i wzmacniać działania państw członkowskich oraz ich współpracę w zapobieganiu poważnej przestępczości, która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz w jej zwalczaniu. Ponieważ terroryzm stanowi jedno z najważniejszych zagrożeń zagrożenie bezpieczeństwa Unii, Europol powinien pomagać państwom członkowskim w stawianiu czoła wspólnym wyzwaniom w tym względzie. Jako organ ścigania UE Europol powinien również wspierać i wzmacniać działania i współpracę w zakresie walki z formami przestępczości, które godzą w interesy UE. Powinien on również oferować wsparcie w zakresie zapobiegania przestępstwom powiązanym mającym służyć uzyskaniu środków, mającym ułatwić lub umożliwić popełnienie czynów, które podlegają kompetencjom Europolu, lub mającym na celu uniknięcie kary za nie, a także w zakresie zwalczania tych przestępstw. [Popr. 9]

(9) Europol powinien zapewnić lepszej jakości spójne i jednolite szkolenie funkcjonariuszy organów ścigania każdego szczebla w jasno określonych ramach zgodnie ze zidentyfikowanymi potrzebami szkoleniowymi. [Popr. 10]

(10) Europol powinien mieć możliwość występowania do państw członkowskich z wnioskiem o wszczęcie, przeprowadzenie lub koordynację dochodzeń w konkretnych sprawach, w których współpraca transgraniczna stanowiłaby wartość dodaną. Europol powinien informować Eurojust o przedmiotowych wnioskach. Wniosek Europolu powinien być przez niego uzasadniony. [Popr. 11]

(10a) Europol powinien protokołować działania wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych dotyczących przestępstw, których zwalczanie należy do celów jego działalności. [Popr. 12]

(10b) Gdy nawiązano współpracę między Europolem a państwami członkowskimi dotyczącą konkretnego dochodzenia, należy ustanowić jasne przepisy pomiędzy Europolem a tymi państwami członkowskimi, z wyszczególnieniem konkretnych zadań do wykonania, zakresu udziału państw członkowskich w postępowaniu dochodzeniowym i sądowym oraz podziału obowiązków i prawa mającego zastosowanie dla celów nadzoru sądowego. [Popr. 13]

(11) Aby zwiększyć skuteczność Europolu jako centrum wymiany informacji w Unii, należy określić jasne zobowiązania państw członkowskich do przekazywania Europolowi danych niezbędnych do osiągnięcia stawianych mu celów. Przy wdrażaniu tych zobowiązań państwa członkowskie powinny mają obowiązek zwrócić szczególną uwagę na przekazywanie danych mających znaczenie dla walki tylko z takimi przestępstwami, których zwalczanie należy do strategicznych i operacyjnych priorytetów w ramach stosownych instrumentów polityki Unii. Państwa członkowskie powinny również przekazywać Europolowi kopie dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji z innymi państwami członkowskimi na temat przestępstw wchodzących w zakres celów Europolu , wraz z podaniem źródła tych informacji . Jednocześnie Europol powinien zwiększyć swoje wsparcie dla państw członkowskich, aby poprawić wzajemną współpracę i wymianę informacji. Europol powinien jest zobowiązany składać sprawozdanie roczne wszystkim instytucjom Unii i parlamentom narodowym dotyczące ilości informacji przekazywanych przez poszczególne państwa członkowskie. [Popr. 14]

(12) W celu zapewnienia skutecznej współpracy między Europolem a państwami członkowskimi w każdym państwie członkowskim powinna zostać powołana jednostka krajowa. Powinna ona być głównym łącznikiem między krajowymi organami ścigania i instytucjami szkoleniowymi a Europolem. W niniejszym rozporządzeniu należy utrzymać rolę jednostki krajowej w zakresie gwarantowania i obrony interesów poszczególnych państw członkowskich w ramach agencji. Jednostka krajowa powinna w dalszym ciągu pełnić rolę punktu kontaktowego między Europolem a właściwymi organami, zapewniając sobie w ten sposób scentralizowany charakter, a jednocześnie rolę koordynatora w zakresie wszelkiej współpracy państw członkowskich z Europolem i w jego ramach, co umożliwi w rezultacie państwom członkowskim spójne wypełnianie wymogów stawianych przez Europol. Aby zapewnić stałą i skuteczną wymianę informacji między Europolem a jednostkami krajowymi oraz ułatwić ich współpracę, każda jednostka krajowa powinna oddelegować do Europolu co najmniej jednego oficera łącznikowego. [Popr. 15]

(13) Biorąc pod uwagę zdecentralizowaną strukturę niektórych państw członkowskich oraz potrzebę zapewnienia szybkiej wymiany informacji w niektórych przypadkach, Europol powinien mieć prawo do bezpośredniej współpracy z organami ścigania w państwach członkowskich przy poszczególnych dochodzeniach. O takiej współpracy informowane były by jednocześnie jednostki krajowe Europolu.

(14) W celu zapewnienia wysokiej jakości, spójności i jednolitości szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa na poziomie Unii Europol powinien działać zgodnie z polityką Unii dotyczącą szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa. Szkolenie organizowane przez Unię powinno być dostępne dla funkcjonariuszy organów ścigania każdego szczebla. Aby nie powielać zadań, Europol powinien prowadzić ocenę szkoleń, a następnie zapewniać uwzględnianie wniosków z tej oceny w planowaniu potrzeb szkoleniowych. Europol powinien promować uznawanie w państwach członkowskich szkolenia prowadzonego na poziomie Unii. [Popr. 16]

(15) Konieczna jest również poprawa zarządzania Europolem poprzez dążenie do przyrostu wydajności i usprawnienia procedur.

(16) Komisja i państwa członkowskie powinny być reprezentowane w zarządzie Europolu w celu skutecznego nadzorowania jego pracy. Aby odzwierciedlić dwoistość zadań nowej agencji, tj. wsparcie operacyjne i szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa, Członkowie zarządu powinni być mianowani na podstawie oceny ich wiedzy na temat współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa, a ich zastępcy na podstawie oceny ich wiedzy na temat szkolenia funkcjonariuszy organów ścigania. Zastępcy członków powinni działać jak członkowie w przypadku nieobecności tych ostatnich oraz we wszystkich przypadkach, gdy ma miejsce dyskusja na temat szkolenia lub podejmowana jest w tej sprawie decyzja. W technicznych kwestiach związanych ze szkoleniami zarządowi powinien doradzać komitet naukowy ds. szkoleń. [Popr. 17]

(17) Zarządowi należy przyznać niezbędne uprawnienia, w szczególności uprawnienia do uchwalania budżetu, kontroli jego wykonywania, przyjmowania odpowiednich przepisów finansowych i dokumentów z zakresu planowania, przyjmowania środków służących ochronie interesów finansowych Unii oraz zwalczaniu oszustw, jak również przyjmowania przepisów w sprawie zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi, ustanawiania przejrzystych zasad działania w zakresie podejmowania decyzji przez dyrektora wykonawczego Europolu oraz przyjmowania rocznego sprawozdania z działalności. Zarząd powinien wykonywać uprawnienia organu powołującego w odniesieniu do pracowników agencji, w tym dyrektora wykonawczego. Aby usprawnić proces decyzyjny i wzmocnić nadzór nad zarządzaniem administracyjnym i zarządzaniem budżetem, zarząd powinien mieć również prawo powoływania rady wykonawczej. [Popr. 18]

(18) W celu zapewnienia skutecznego codziennego funkcjonowania Europolu dyrektor wykonawczy powinien być jego przedstawicielem prawnym i zarządcą, korzystającym z pełnej niezależności w wykonywaniu wszystkich obowiązków oraz zapewniającym wykonywanie przez Europol zadań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. W szczególności dyrektor wykonawczy powinien być odpowiedzialny za przygotowanie dokumentów budżetowych i dokumentów z zakresu planowania przedkładanych do decyzji zarządu, wdrażających roczny i wieloletni program prac Europolu, oraz innych dokumentów z zakresu planowania.

(19) Aby Europol mógł zapobiegać przestępstwom wchodzącym w zakres jego celów oraz zwalczać te przestępstwa, konieczne jest, by posiadał możliwie jak najpełniejsze i najbardziej aktualne informacje. Dlatego też Europol powinien mieć możliwość przetwarzania danych przekazywanych mu przez państwa członkowskie, państwa trzecie, organizacje międzynarodowe i organy Unii, jak również pochodzących z publicznie dostępnych źródeł, o ile Europol może być uznany za uprawnionego odbiorcę tych danych, aby lepiej zrozumieć zjawiska przestępcze i tendencje przestępczości, móc gromadzić informacje na temat sieci przestępczych i wykrywać powiązania między różnymi przestępstwami. [Popr. 19]

(20) Aby zwiększyć skuteczność Europolu w zakresie przedstawiania dokładnych analiz przestępstw organom ścigania państw członkowskich, powinien on wykorzystywać nowe technologie do przetwarzania danych. Europol powinien mieć możliwość szybkiego wykrywania powiązań między prowadzonymi dochodzeniami i między wspólnymi trybami funkcjonowania różnych grup przestępczych, sprawdzania krzyżówek danych oraz uzyskiwania wyraźnego obrazu tendencji, przy jednoczesnym zachowaniu zagwarantowaniu wysokiego poziomu ochrony danych osobowych w odniesieniu do osób fizycznych. W związku z tym nie należy z góry określać baz danych, z których ma korzystać Europol, ale umożliwić mu wybór najbardziej efektywnej struktury informatycznej. Aby zapewnić wysoki poziom ochrony danych, należy określić cel procesów przetwarzania i praw dostępu oraz szczególne dodatkowe zabezpieczenia. Przy przetwarzaniu danych osobowych konieczne jest stosowanie się do zasady celowości oraz zasady proporcjonalności. [Popr. 20]

(21) W celu poszanowania własności danych i ochrony informacji państwa członkowskie i organy w państwach trzecich, a także organizacje międzynarodowe powinny mieć możliwość określenia celów, dla których Europol mógłby przetwarzać przekazywane przez nie dane, oraz ograniczenia praw dostępu. Ograniczenie celów przyczynia się do przejrzystości, pewności prawa oraz przewidywalności i jest szczególnie ważne w zakresie współpracy policyjnej, kiedy osoby, których dane dotyczą, przeważnie nie mają świadomości, że ich dane osobowe są zbierane i przetwarzane, a także kiedy wykorzystanie danych osobowych może istotnie wpływać na życie i wolność jednostek. [Popr. 21]

(22) Aby zagwarantować, że dostęp do danych mają tylko osoby, którym dostęp do tych danych jest niezbędny do wykonywania swoich zadań, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące różnych stopni prawa dostępu do danych przetwarzanych przez Europol. Przedmiotowe przepisy powinny pozostać bez uszczerbku dla ograniczeń w dostępie nałożonych przez podmioty przekazujące dane, podobnie jak należy przestrzegać zasady własności danych. W celu zwiększenia skuteczności zapobiegania przestępczości wchodzącej w zakres celów Europolu i jej zwalczania Europol powinien powiadamiać państwa członkowskie o informacjach, które ich dotyczą.

(23) Aby rozszerzyć współpracę operacyjną między agencjami, a w szczególności aby stworzyć powiązania między danymi już będącymi w posiadaniu różnych agencji, Europol powinien umożliwić Eurojustowi i Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) dostęp do posiadanych przez siebie danych oraz wyszukiwanie na ich podstawie , zgodnie z odpowiednimi zabezpieczeniami . [Popr. 22]

(24) W zakresie koniecznym do realizacji swoich zadań Europol powinien utrzymywać współpracę z innymi organami Unii, organami ścigania, instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach trzecich, organizacjami międzynarodowymi oraz podmiotami prywatnymi. [Popr. 23]

(25) Aby zapewnić skuteczność operacyjną, Europol powinien mieć możliwość wymiany wszystkich informacji, z wyjątkiem danych osobowych, z innymi organami Unii, organami ścigania oraz instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach trzecich, a także z organizacjami międzynarodowymi w zakresie koniecznym do wykonywania swoich zadań. Ponieważ spółki, przedsiębiorstwa, stowarzyszenia przedsiębiorców, organizacje pozarządowe i inne podmioty prywatne dysponują wiedzą fachową i posiadają dane mające bezpośrednie znaczenie dla zapobiegania poważnej przestępczości i terroryzmowi oraz zwalczania tych zjawisk, Europol powinien mieć również możliwość wymiany takich danych z podmiotami prywatnymi. W celu zapobiegania cyberprzestępczości, w odniesieniu do incydentów zagrażających bezpieczeństwa sieci i informacji, oraz zwalczania jej, na podstawie dyrektywy [tytuł przyjętej dyrektywy] Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków mających na celu zapewnienie wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w obrębie Unii (*1), Europol powinien prowadzić współpracę i wymianę informacji, z wyjątkiem danych osobowych, z krajowymi organami właściwymi w zakresie bezpieczeństwa sieci i systemów informacyjnych. [Popr. 24]

(26) Europol powinien mieć możliwość wymiany danych osobowych z innymi organami Unii w zakresie koniecznym do realizacji swoich zadań. Europejski Inspektor Ochrony Danych popiera postulat, by ograniczyć tę wymianę informacji do osób, które podejrzewa się o popełnienie przestępstw podlegających kompetencjom Europolu, lub co do których istnieje obawa, że mogą je popełnić. [Popr. 25]

(27) Powiązania poważnej przestępczości i terroryzmu często sięgają poza terytorium UE. W związku z tym w zakresie koniecznym do realizacji swoich zadań Europol powinien mieć możliwość wymiany danych osobowych z organami ścigania państw trzecich i z organizacjami międzynarodowymi takimi jak Interpol. W przypadku wymiany danych osobowych z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi niezbędne jest zachowanie odpowiedniej równowagi między koniecznością efektywnego ścigania przestępstw a ochroną danych osobowych. [Popr. 26]

(28) Europol powinien mieć możliwość przekazywania danych osobowych organowi państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej na podstawie decyzji Komisji uznającej, że dane państwo lub organizacja międzynarodowa zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych, lub – w przypadku braku decyzji stwierdzającej odpowiedni poziom ochrony – umowy międzynarodowej zawartej przez Unię na podstawie art. 218 TFUE bądź umowy o współpracy zawartej między Europolem a danym państwem trzecim przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. W myśl art. 9 protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu skutki prawne przedmiotowych umów należy utrzymać do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych umów w zastosowaniu Traktatu.

(29) Jeśli podstawą do przekazywania danych osobowych nie może być decyzja stwierdzająca odpowiedni poziom ochrony wydana przez Komisję, umowa międzynarodowa zawarta przez Unię bądź obowiązująca umowa o współpracy, zarząd i Europejski Inspektor Ochrony Danych powinni mieć prawo zatwierdzenia transferu lub zestawu transferów danych, pod warunkiem że zapewnione zostaną odpowiednie zabezpieczenia. Jeżeli żaden z powyższych warunków nie ma zastosowania, w wyjątkowych sytuacjach dyrektor wykonawczy powinien mieć prawo zatwierdzania przekazywania danych w poszczególnych przypadkach, jeżeli jest to konieczne do ochrony istotnych interesów danego państwa członkowskiego, dla zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu związanemu z przestępczością lub terroryzmem, jeżeli przekazanie jest konieczne z innych powodów lub wymagane prawnie z uwagi na istotne względy publiczne, jeżeli zgodziła się na to osoba, której dane dotyczą, lub jeżeli w grę wchodzą ważne interesy osoby, której dane dotyczą.

(30) Europol powinien mieć możliwość przetwarzania danych osobowych pochodzących od podmiotów prywatnych i osób prywatnych tylko, jeżeli zostały mu one przekazane przez jednostkę krajową Europolu danego państwa członkowskiego zgodnie z jego prawem krajowym lub przez punkt kontaktowy w państwie trzecim, z którym nawiązano współpracę poprzez umowę o współpracy zawartą zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przez wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, lub przez organ państwa trzeciego bądź organizację międzynarodową, z którymi Unia zawarła umowę międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE.

(31) Wszelkie informacje, które wyraźnie zostały otrzymane przez państwo trzecie lub organizację międzynarodową z naruszeniem praw człowieka, nie są przetwarzane. [Popr. 27]

(32) Przepisy dotyczące ochrony danych w Europolu należy wzmocnić i dostosować do innych właściwych instrumentów ochrony danych mających zastosowanie do przetwarzania danych osobowych w ramach współpracy policyjnej w Unii w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony jednostek odnośnie do przetwarzania danych osobowych. Chociaż decyzja 2009/371/WSiSW zapewnia solidny system ochrony danych dla Europolu, należy nad nim dalej pracować, aby dostosować Europol do wymogów traktatu lizbońskiego, odzwierciedlić rosnącą rolę Europolu, poprawić prawa osób, których dane dotyczą, i dalej umacniać zaufanie między państwami członkowskimi a Europolem, co jest konieczne dla pomyślnej wymiany informacji. Aby zapewnić wysoki poziom ochrony osób w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, należy wzmocnić zasady Europolu w zakresie ochrony danych i oprzeć się na zasadach stanowiących podstawę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (6) . Jako że w deklaracji 21 załączonej lub instrumentu zastępującego rozporządzenie (WE) nr 45/2001, a także na innych zasadach ochrony danych, włączając zasadę odpowiedzialności, ocenę skutków w zakresie ochrony danych, ochronę danych w fazie projektowania oraz ochronę danych domyślną, a także informowanie o naruszeniach związanych z ochroną danych . Niezwłocznie po przyjęciu w instytucjach i organach UE nowych ram w zakresie ochrony danych powinny mieć one zastosowanie do Europolu. Zgodnie z deklaracją 21 załączoną do Traktatu uznaje się , specyficzny charakter przetwarzania danych osobowych w kontekście egzekwowania prawa, przepisy obowiązujące Europol w zakresie powoduje , że niezbędne jest stworzenie dla Europolu konkretnych zasad dotyczących ochrony danych powinny być autonomiczne i dostosowane osobowych i swobodnego przepływu takich danych w oparciu o art. 16 TFUE i dostosowanie do innych stosownych instrumentów ochrony danych mających zastosowanie w obszarze współpracy policyjnej w Unii, w szczególności konwencji nr 108 (7) i jej dodatkowego protokołu z dnia 8 listopada 2001 r., a także rekomendacji nr R(87) Rady Europy (8) oraz solidnego systemu ochrony danych ustanowionego w decyzji ramowej Rady 2008/977/WSiSW w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (9) [do zastąpienia stosowną dyrektywą obowiązującą w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia]. Najważniejszym elementem ochrony danych jest przejrzystość, gdyż pozwala ona na wykonywanie innych zasad i praw dotyczących ochrony danych. W celu zwiększenia przejrzystości Europol powinien posługiwać się przejrzystymi politykami ochrony danych, które powinny być łatwo i szeroko dostępne, nakreślając jasnym i prostym językiem w przystępnej formie przepisy dotyczące przetwarzania danych osobowych oraz środków umożliwiających korzystanie z praw osobom, których dane dotyczą, a także powinien publikować listę umów międzynarodowych i umów o współpracy, które zawarł z państwami trzecimi, organami Unii i organizacjami międzynarodowymi. [Popr. 28]

(33) Na tyle, na ile to możliwe, Dane osobowe należy rozróżniać dane osobowe ze względu na stopień ich dokładności i wiarygodności. Fakty należy rozróżnić od osobistych osądów w celu zagwarantowania zarówno ochrony osób fizycznych, jak i jakości oraz wiarygodności informacji przetwarzanych przez Europol. [Popr. 29]

(33a) Z uwagi na swój wyjątkowy charakter agencja powinna podlegać odrębnym, szczególnym regulacjom, które jednocześnie zapewniałyby ochronę danych na poziomie w żadnym przypadku nie niższym niż ten, który zapewniają ogólne regulacje mające zastosowanie do Unii i jej agencji. W związku z tym zmiany wprowadzane do przepisów ogólnych dotyczących ochrony danych osobowych powinny jak najszybciej mieć zastosowanie do Europolu i nie później niż dwa lata od chwili wejścia w życie nowych przepisów ogólnych; wspomniane dostosowanie przepisów obejmujące szczególne regulacje Europolu i swoiste przepisy UE w dziedzinie ochrony danych powinno mieć miejsce przed upływem dwóch lat od chwili przyjęcia wszelkich właściwych regulacji. [Popr. 30]

(34) Dane osobowe odnoszące się do różnych kategorii osób, których dane dotyczą, przetwarza się w obszarze współpracy policyjnej. Europol powinien jak najwyraźniej rozróżniać dane osobowe odnoszące się do różnych kategorii osób, których dane dotyczą. Dane osobowe takich osób, jak ofiary, świadkowie, osoby posiadające istotne informacje, oraz dane osobowe nieletnich powinny być szczególnie chronione. Europol nie powinien zatem przetwarzać takich danych, chyba że jest to niezbędne dla zapobiegania przestępczości wchodzącego w zakres celów Europolu i zwalczania jej, oraz gdy dane takie uzupełniają inne dane osobowe już przetwarzane przez Europol.

(35) W świetle praw podstawowych dotyczących ochrony danych osobowych Europol nie powinien przechowywać danych osobowych dłużej, niż jest to konieczne do wykonywania jego zadań. Potrzebę dalszego przechowywania należy rozważyć najpóźniej trzy lata od wprowadzenia danych. [Popr. 32]

(36) W Europol ma obowiązek podejmować wszelkie niezbędne działania mające na celu zagwarantowania zagwarantowanie bezpieczeństwa danych osobowych Europol powinien wprowadzić odpowiednie środki techniczne i organizacyjne. [Popr. 33]

(37) Każda osoba powinna mieć prawo dostępu do danych osobowych, które jej dotyczą, sprostowania niedokładnych danych, które jej dotyczą, oraz usuwania lub blokowania takich danych, jeżeli dane te nie są już potrzebne. Prawa osoby, której dane dotyczą, i ich wykonanie nie powinny mieć wpływu na obowiązki nałożone na Europol i powinny podlegać ograniczeniom ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu. [Popr. 34]

(38) Niniejsze rozporządzenie musi nakładać jednoznaczny obowiązek ochrony praw i swobód osób, których dane dotyczą. W szczególności państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za dokładność i aktualizację danych przekazywanych przez nie do Europolu oraz zgodność procesu przekazania danych z prawem. Europol powinien być odpowiedzialny za dokładność i aktualizację danych dostarczanych przez inne podmioty przekazujące dane. Europol powinien również ma ponadto obowiązek dopilnować, aby dane były przetwarzane uczciwie i zgodnie z prawem, gromadzone i przetwarzane w konkretnym celu, prawidłowe, stosowne, proporcjonalne w stosunku do celów, dla których są przetwarzane, oraz przechowywane przez czas nie dłuższy, niż jest to konieczne do tych celów. [Popr. 35]

(39) W celu weryfikacji zgodności przetwarzania danych z prawem, samodzielnego monitorowania i zapewniania odpowiedniej integralności i bezpieczeństwa danych Europol powinien prowadzić ewidencję gromadzenia, przekształcania, dostępu, ujawniania, łączenia lub usuwania danych osobowych. Europol powinien być jest zobowiązany do współpracy z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych oraz do udostępniania mu na żądanie rejestrów lub dokumentacji, tak by mogły one być wykorzystywane do monitorowania operacji przetwarzania. [Popr. 36]

(40) Europol powinien wyznaczyć inspektora ochrony danych, który będzie go wspierał w monitorowaniu zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia. Inspektor ochrony danych powinien mieć warunki do wykonywania swoich obowiązków i zadań niezależnie i skutecznie. Inspektora ochrony danych należy wyposażyć we wszelkie środki niezbędne do realizacji jego zadań. [Popr. 37]

(41) Niezbędna jest niezależna, posiadająca wystarczające kompetencje, przejrzysta, ponosząca odpowiedzialność i skuteczna struktura nadzoru ochrony indywidualnych osób w zakresie przetwarzania danych osobowych, co przewiduje art. 8 Karty praw podstawowych oraz art. 16 TFUE. Właściwe organy krajowe ds. nadzoru nad przetwarzaniem danych osobowych powinny monitorować zgodność z prawem przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie. Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien monitorować zgodność z prawem przetwarzania danych przez Europol pełniący swoje funkcje w sposób w pełni niezależny. [Popr. 38]

(42) Europejski Inspektor Ochrony Danych oraz krajowe organy nadzorcze powinny współpracować ze sobą w konkretnych kwestiach wymagających zaangażowania na poziomie krajowym oraz w celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego rozporządzenia w całej Unii.

(43) Ponieważ Europol przetwarza również nieoperacyjne dane osobowe, które nie są związane z żadnym dochodzeniem, takie jak dane osobowe personelu Europolu, dostawców usług lub gości, przetwarzanie takich danych powinno podlegać rozporządzeniu (WE) nr 45/2001. [Popr. 40]

(44) Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien rozpatrywać i badać skargi wnoszone przez osoby, których dane dotyczą. Dochodzenie na podstawie skargi powinno być prowadzone, z zastrzeżeniem kontroli sądowej w takim zakresie , w zakresie odpowiednim jakim jest to konieczne do całkowitego wyjaśnienia konkretnej sprawy. Organ nadzorczy powinien w rozsądnym terminie niezwłocznie poinformować osobę, której dane dotyczą, o postępach i wyniku skargi. [Popr. 41]

(45) Każda osoba fizyczna powinna mieć prawo do środka odwoławczego od decyzji Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, które jej dotyczą.

(46) Europol powinien podlegać ogólnym zasadom dotyczącym odpowiedzialności umownej i pozaumownej mającym zastosowanie do instytucji, agencji i organów Unii, z wyjątkiem odpowiedzialności za niezgodne z prawem przetwarzanie danych.

(47) Dla osoby fizycznej, której dotyczy dana sprawa, może nie być jasne, czy szkody poniesione w wyniku niezgodnego z prawem przetwarzania danych są następstwem działań Europolu czy też państwa członkowskiego. W związku z tym Europol i państwo członkowskie, w którym miało miejsce zdarzenie, które spowodowało szkodę, powinny być odpowiedzialne wspólnie i solidarnie.

(48) W celu dopilnowania poszanowania roli parlamentów w ramach monitorowania europejskiej przestrzeni wolności , bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz odpowiedzialności politycznej parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego dotyczącej poszanowania i wykonywania powierzonych im uprawnień w procesie ustawodawczym niezbędne jest , by Europol był w pełni rozliczalną i przejrzystą organizacją międzynarodową, konieczne jest . W tym celu , w świetle art. 88 TFUE, ustanowienie procedur należy ustanowić procedury kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski wraz z parlamentami narodowymi, zgodnie z przepisami dotyczącymi współpracy międzyparlamentarnej określonymi w tytule II Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, uwzględniając potrzebę zachowania poufnego charakteru informacji operacyjnych. [Popr. 42]

(49) Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich ustanowiony rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (10) powinien mieć zastosowanie do pracowników Europolu. Europol powinien mieć możliwość zatrudniania pracowników, zaangażowanych z innych właściwych organów państw członkowskich, jako personel zatrudniony na czas określony, którego okres zatrudnienia powinien być ograniczony w celu zachowania zasady rotacji, ponieważ następująca później reintegracja pracowników w pracę ich właściwych organów ułatwia ścisłą współpracę między Europolem a właściwymi organami tych państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić możliwość powrotu pracowników zaangażowanych w Europolu jako personel zatrudniony na czas określony do krajowej służby publicznej, do której należą, po zakończeniu wspomnianej pracy w Europolu.

(50) Zważywszy na charakter zadań Europolu i rolę dyrektora wykonawczego, dyrektor wykonawczy może zostać poproszony dyrektora wykonawczego prosi się o złożenie oświadczenia i udzielenie odpowiedzi na pytania na forum właściwej komisji Parlamentu Europejskiego wspólnej grupy kontroli parlamentarnej przed jego mianowaniem, jak również przed jakimkolwiek przedłużeniem jego kadencji. Dyrektor wykonawczy powinien także przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu wspomnianej wspólnej jednostce kontroli parlamentarnej i Radzie sprawozdanie roczne. Ponadto Parlament Europejski powinien mieć możliwość zwrócenia się do dyrektora wykonawczego o przedstawienie sprawozdania z realizacji powierzonych mu zadań. [Popr. 43]

(51) W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności Europolu powinno się mu przyznać autonomiczny budżet, którego przychody pochodzą zasadniczo z wkładu z budżetu Unii. Procedura budżetowa Unii powinna mieć zastosowanie w zakresie dotyczącym wkładu Unii oraz wszelkich innych dotacji pochodzących z ogólnego budżetu Unii. Kontrolę sprawozdań finansowych powinien przeprowadzać Trybunał Obrachunkowy.

(52) Do Europolu powinno mieć zastosowanie rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady (11).

(53) Do Europolu powinno mieć zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (12).

(54) Europol przetwarza dane, które wymagają szczególnej ochrony, gdyż obejmują informacje niejawne UE oraz szczególnie chronione informacje jawne. Europol powinien zatem ustanowić zasady dotyczące poufności i przetwarzania takich informacji, biorąc pod uwagę podstawowe zasady i minimalne standardy określone w decyzji Rady 2011/292/UE (13).

(55) Należy regularnie przeprowadzać ocenę stosowania niniejszego rozporządzenia.

(56) Niezbędne przepisy dotyczące pomieszczeń dla Europolu w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę – w Niderlandach – a także szczególne przepisy mające zastosowanie do wszystkich pracowników Europolu i członków ich rodzin powinny zostać określone w porozumieniu w sprawie siedziby. Ponadto przyjmujące państwo członkowskie powinno zapewnić najlepsze możliwe warunki w celu zagwarantowania właściwego funkcjonowania Europolu, w tym pod względem edukacji dzieci i transportu, aby mógł on przyciągnąć zasoby ludzkie wysokiej jakości z jak największego obszaru geograficznego. [Popr. 44]

(57) Europol powołany niniejszym rozporządzeniem zastępuje Europol ustanowiony na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i CEPOL ustanowiony na mocy decyzji 2005/681/WSiSW i jest ich jego następcą prawnym. W związku z tym powinien on być następcą prawnym wszystkich zawartych przez nich umów, w tym umów o pracę, nabytych zobowiązań i nieruchomości. Umowy międzynarodowe zawarte przez Europol ustanowiony na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i CEPOL ustanowiony na mocy decyzji 2005/681/WSiSW powinny dalej obowiązywać, z wyjątkiem porozumienia w sprawie siedziby zawartego przez CEPOL. [Popr. 45]

(58) Aby Europol mógł jak najlepiej kontynuować wypełnianie zadań Europolu ustanowionego na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i CEPOL-u ustanowionego na mocy decyzji 2005/681/WSiSW, powinny zostać określone środki przejściowe, w szczególności jeśli chodzi o zarząd, dyrektora wykonawczego i wyodrębnienie części budżetu Europolu na szkolenia w okresie trzech lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. [Popr. 46]

(59) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie stworzenie jednostki odpowiedzialnej za współpracę organów ścigania i szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa na poziomie Unii, nie może być w wystarczający sposób osiągnięty przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na zakres i skutki działań, może być lepiej raczej osiągnięty na poziomie Unii, Unia może zastosować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. [Popr. 47]

(60) [Zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE, te państwa członkowskie notyfikowały życzenie uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia] LUB [nie naruszając art. 4 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE, wymienione państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie są nim związane ani nie mają do nich zastosowania jego przepisy].

(61) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani nie ma ono do niej zastosowania.

(62) Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza prawa do ochrony danych osobowych i prawa do prywatności chronionych na podstawie art. 8 i 7 Karty oraz art. 16 TFUE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE I CELE EUROPOLU

Artykuł 1

Ustanowienie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa [Popr. 48]

1. Niniejszym ustanawia się Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) w celu poprawy wzajemnej współpracy organów ścigania w Unii Europejskiej, oraz intensyfikacji i wspierania ich działań oraz prowadzenia jednolitej europejskiej polityki w zakresie ich szkoleń. [Popr. 49]

2. Europol ustanowiony niniejszym rozporządzeniem zastępuje Europol ustanowiony decyzją 2009/371/WSiSW i CEPOL ustanowiony decyzją 2005/681/WSiSW i jest ich jest jego następcą prawnym. [Popr. 50]

2a. Europol utrzymuje kontakt z jedną jednostką krajową w każdym państwie członkowskim, utworzoną lub wyznaczoną zgodnie z art. 7. [Popr. 51]

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) „właściwe organy państw członkowskich” oznaczają wszystkie organy policyjne i inne organy ścigania publiczne istniejące w państwach członkowskich, odpowiedzialne zgodnie z obowiązującym prawem krajowym za zapobieganie przestępstwom , których ściganiem zajmuje się Europol, i ich za zwalczanie takich przestępstw ; [Popr. 52]

b) „analiza” oznacza zbieranie, przetwarzanie lub wykorzystywanie danych, staranne badanie informacji w celu odkrycia jej specyficznego znaczenia oraz cech szczególnych na potrzeby działań dochodzeniowo-śledczych oraz wykonywanie wszystkich pozostałych zadań wymienionych w art. 4 ; [Popr. 53]

c) „organy Unii” oznaczają instytucje, jednostki, misje, biura i agencje ustanowione TUE oraz TFUE lub na ich podstawie;

d) „funkcjonariusze organów ścigania” oznaczają funkcjonariuszy policji, służb celnych i innych właściwych służb, w tym organów Unii, odpowiedzialnych za zapobieganie poważnej przestępczości, która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, terroryzmowi i formom przestępczości, która dotyczy wspólnych interesów z zakresu polityki Unii, oraz za zwalczanie tych zjawisk, a także za cywilne operacje zarządzania kryzysowego oraz międzynarodowe operacje policji w związku ze znaczącymi wydarzeniami;

e) „państwa trzecie” oznaczają państwa niebędące państwami członkowskimi Unii Europejskiej;

f) „organizacje międzynarodowe” oznaczają organizacje międzynarodowe i organy im podlegające będące podmiotami prawa publicznego lub inne organy powołane porozumieniem między przynajmniej dwoma państwami lub na podstawie takiego porozumienia;

g) „podmioty prywatne” oznaczają jednostki i organy ustanowione na mocy przepisów państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, zwłaszcza spółki i przedsiębiorstwa, stowarzyszenia przedsiębiorców, organizacje nienastawione na zysk i inne osoby prawne, które nie są objęte zakresem lit. f);

h) „osoby prywatne” oznaczają wszelkie osoby fizyczne;

i) „dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej zwanej dalej „osobą („osoba , której dane dotyczą”); osoba możliwa do zidentyfikowania to osoba, której tożsamość można ustalić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na takie dane identyfikujące, jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny , miejsce pobytu, niepowtarzalny identyfikator, lub co najmniej jeden szczególny czynnik określający jej tożsamością fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową czy społeczną lub tożsamość płciową tej osoby ; [Popr. 54]

j) „przetwarzanie danych osobowych” zwane dalej „przetwarzaniem” oznacza każdą operację lub ciąg operacji dokonywanych na danych osobowych – także metodami automatycznej obróbki danych – takich jak gromadzenie, zapisywanie, porządkowanie, przechowywanie, dostosowywanie lub przekształcanie, odzyskiwanie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie przez przekazywanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób, zestawianie lub łączenie, blokowanie, usuwanie lub niszczenie;

k) „odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, agencję lub jakikolwiek inny organ, któremu ujawniane są dane, bez względu na to, czy jest osobą trzecią czy nie; za odbiorcę nie są jednak uważane organy, które mogły otrzymać dane w ramach konkretnego dochodzenia; [Popr. 55]

l) „przekazywanie danych osobowych” oznacza przekazywanie danych osobowych, udostępnianych w sposób aktywny, pomiędzy ograniczoną liczbą zidentyfikowanych stron za wiedzą lub z zamiarem wysyłającego, aby udzielić odbiorcy dostępu do danych osobowych;

m) „zbiór danych osobowych” zwany dalej „zbiorem” oznacza każdy uporządkowany zestaw danych osobowych, dostępnych według określonych kryteriów scentralizowanych, zdecentralizowanych bądź rozproszonych funkcjonalnie lub geograficznie;

n) „zgoda osoby, której dane dotyczą” oznacza każde dobrowolne, konkretne , wyraźne i świadome oświadczenie woli, przez jakie osoba, które danej dotyczą, wyraża w sposób jasny i jednoznaczny przyzwolenie na przetwarzanie odnoszących się do niej danych osobowych; [Popr. 56]

o) „administracyjne dane osobowe” oznaczają wszystkie dane osobowe przetwarzane przez Europol oprócz danych przetwarzanych, aby realizować cele określone w art. 3 ust. 1 i 2.

Artykuł 3

Cele

1. Europol wspiera i zwiększa skuteczność działań i wzajemną współpracę właściwych organów państw członkowskich w ramach zapobiegania poważnej przestępczości zorganizowanej , która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, terroryzmowi i innym formom poważnej przestępczości, która dotyczy wspólnych interesów z zakresu polityki Unii, oraz zwalczania tych zjawisk, jak wyszczególniono w załączniku 1 oraz dotyczącej co najmniej dwóch państw członkowskich w taki sposób, że wymaga od państw członkowskich wspólnego podejścia uwzględniającego skalę, znaczenie oraz konsekwencje przestępstw . [Popr. 57]

2. Europol wspiera również i zwiększa skuteczność działań i wzajemną współpracę właściwych organów państw członkowskich w ramach zapobiegania przestępstwom powiązanym z przestępstwami, o których mowa w lit. a), oraz zwalczania ich. Za przestępstwa powiązane uważa się:

a) przestępstwa mające służyć uzyskaniu środków do popełniania czynów, które podlegają kompetencjom Europolu;

b) przestępstwa mające ułatwić lub umożliwić popełnienie czynów, które podlegają kompetencjom Europolu;

c) przestępstwa mające na celu uniknięcie kary za czyny, które podlegają kompetencjom Europolu.

3. Europol wspiera, rozwija, prowadzi i koordynuje działania szkoleniowe przeznaczone dla funkcjonariuszy organów ścigania. [Popr. 58]

ROZDZIAŁ II

ZADANIA ZWIĄZANE ZE WSPÓŁPRACĄ W DZIEDZINIE EGZEKWOWANIA PRAWA

Artykuł 4

Zadania

1. Europol jest agencją Unii Europejskiej, która zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wykonuje następujące zadania:

a) gromadzenie, przechowywanie, analizowanie i wymianę informacji;

b) niezwłoczne przekazywanie , za pośrednictwem jednostek krajowych Europolu, o których mowa w art. 7, państwom członkowskim informacji ich dotyczących oraz informacji o wszelkich powiązaniach między przestępstwami; [Popr. 59]

c) koordynowanie, organizowanie i prowadzenie działalności dochodzeniowej i operacyjnej; (i) wspólnie z właściwymi organami państw członkowskich w dochodzeniach już rozpoczętych przez państwa członkowskie lub na wniosek o wszczęcie dochodzenia wystosowany przez Europol do państwa członkowskiego ; lub [Popr. 60] (ii) w ramach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, zgodnie z art. 5, w stosownych przypadkach wraz z Eurojustem;

d) udział we wspólnych zespołach dochodzeniowo-śledczych oraz inicjatywa w zakresie ich powoływania zgodnie z art. 5;

e) zapewnianie państwom członkowskim informacji i wsparcia analitycznego w związku ze znaczącymi wydarzeniami międzynarodowymi;

f) przygotowywanie ocen zagrożenia, analiz strategicznych i operacyjnych oraz ogólnych sprawozdań sytuacyjnych;

g) opracowanie, wymiana i propagowanie wiedzy specjalistycznej w zakresie metod zapobiegania przestępczości, procedur dochodzeniowo-śledczych oraz metod technicznych i kryminalistycznych, a także doradztwo państwom członkowskim;

h) zapewnianie technicznego i finansowego wsparcia transgranicznych operacji i dochodzeń prowadzonych przez państwa członkowskie, w tym wsparcia dla za pośrednictwem wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych zgodnie z art. 5 ; [Popr. 61]

i) wsparcie, rozwój, prowadzenie, koordynowanie i wdrażanie szkoleń funkcjonariuszy organów ścigania we współpracy z siecią instytucji szkoleniowych w państwach członkowskich, jak określono w rozdziale III; [Popr. 62]

j) zapewnianie organom Unii ustanowionym na podstawie tytułu V Traktatu oraz Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) wsparcia w zakresie wywiadu kryminalnego i wsparcia analitycznego w obszarach wchodzących w zakres ich kompetencji; [Popr. 63]

k) zapewnianie informacji i wsparcia strukturom zarządzania kryzysowego UE, a także misjom zarządzania kryzysowego UE ustanowionym na mocy TUE;

l) rozwijanie centrów Unii dysponujących specjalistyczną wiedzą fachową w zakresie zwalczania niektórych rodzajów przestępstw wchodzących w zakres celów Europolu, w szczególności Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością;

la) pomoc w śledztwach lub dochodzeniach prowadzonych w państwach członkowskich, a w szczególności przekazywanie jednostkom krajowym wszelkich istotnych informacji. [Popr. 64]

2. Europol zapewnia analizy strategiczne i oceny zagrożenia, aby pomóc Radzie i Komisji w określaniu priorytetów strategicznych i operacyjnych Unii w zakresie zwalczania przestępczości. Europol pomaga również we wprowadzaniu w życie tych priorytetów pod kątem operacyjnym.

3. Europol dostarcza strategicznych informacji wywiadowczych w celu wspierania sprawnego i skutecznego wykorzystywania zasobów dostępnych na poziomie krajowym i na poziomie Unii do działań operacyjnych i do wspierania takich działań.

4. Europol pełni funkcję centralnego biura ds. zwalczania fałszowania euro zgodnie z decyzją Rady 2005/511/WSiSW (14). Europol zachęca również do koordynacji działań, jakie właściwe organy państw członkowskich podejmują w walce z fałszowaniem euro lub jakie są prowadzone w ramach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, w stosownych przypadkach w porozumieniu z organami Unii lub organami państw trzecich.

4a. Europol nie stosuje środków przymusu. [Popr. 65]

Artykuł 5

Udział w pracach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych

1. Europol może brać udział w działaniach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych dotyczących przestępstw, których zwalczanie należy do celów działalności Europolu.

2. Europol może, w zakresie ograniczonym przepisami państw członkowskich, w których prowadzą działalność wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze, wspierać wszystkie działania tych zespołów i wymieniać informacje z wszystkimi członkami tych zespołów. Funkcjonariusze Europolu nie biorą udziału w stosowaniu środków przymusu. [Popr. 66]

3. W przypadku gdy Europol ma powody, by uważać, że powołanie wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego stanowiłoby wartość dodaną dla prowadzonego dochodzenia, może zaproponować państwom członkowskim, których to dotyczy, powołanie takiego zespołu i podjąć środki mające na celu pomoc tym państwom w tworzeniu przedmiotowego zespołu.

3a. Udział Europolu w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego powinien zostać ustalony przez właściwe organy państw członkowskich, które wchodzą w jego skład, i znaleźć swoje odzwierciedlenie w dokumencie, uprzednio podpisanym przez dyrektora Europolu, który w formie załącznika zostanie dodany do właściwej umowy o utworzeniu wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego. [Popr. 67]

3b. W załączniku, o którym mowa w ustępie 3a, ustala się warunki udziału funkcjonariuszy Europolu w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego, w tym przepisy dotyczące przywilejów i immunitetów tych funkcjonariuszy oraz konsekwencje wynikające z ich ewentualnego niewłaściwego postępowania. [Popr. 68]

3c. W odniesieniu do naruszeń, wskutek których mogą ucierpieć lub których mogą być sprawcami, funkcjonariusze Europolu uczestniczący w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego podlegają prawu krajowemu państwa członkowskiego, w którym działa dany wspólny zespół dochodzeniowo-śledczy, mającemu zastosowanie do członków wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego pełniących analogiczną rolę w tym państwie członkowskim. [Popr. 69]

3d. Funkcjonariusze Europolu uczestniczący w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego mogą dzielić się informacjami pochodzącymi z systemów przechowywania danych Europolu z członkami zespołu. W przypadku bezpośredniego kontaktu między podmiotami, o których mowa w art. 7, Europol informuje jednocześnie jednostki krajowe Europolu państw członkowskich, które wchodzą w skład wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego, oraz jednostki krajowe Europolu państw członkowskich, które udzieliły informacji. [Popr. 70]

3e. Informacje uzyskane przez funkcjonariusza Europolu podczas jego udziału w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego można przekazać do któregokolwiek systemu przechowywania danych Europolu, przy pomocy jednostek krajowych Europolu, za zgodą właściwego organu, który ich udzielił, i pod jego nadzorem. [Popr. 71]

4. Europol nie stosuje środków przymusu.

Artykuł 6

Wnioski Europolu o wszczęcie dochodzeń

1. W konkretnych sprawach, w których Europol uznaje, że należy wszcząć dochodzenie dotyczące przestępstwa, którego zwalczanie wchodzi w zakres jego celów, informuje on Eurojust. [Popr. 72]

2. Jednocześnie Europol wnioskuje może wnioskować do jednostek krajowych zainteresowanych państw członkowskich, ustanowionych na podstawie art. 7 ust. 2, o wszczęcie, przeprowadzenie lub koordynowanie dochodzenia. [Popr. 73]

2a. W przypadku podejrzewania niebezpiecznego ataku na sieć lub system informacyjny co najmniej dwóch państw członkowskich lub organów Unii, przeprowadzonego przez państwowy lub niepaństwowy podmiot usytuowany w państwie trzecim, Europol wszczyna dochodzenie z własnej inicjatywy. [Popr. 74]

3. Jednostki krajowe Państwa członkowskie z należytą uwagą rozpatrują takie wnioski i za pośrednictwem jednostek krajowych informują niezwłocznie informują Europol o wszczęciu dochodzenia , czy zostanie wszczęte dochodzenie . [Popr. 75]

4. Jeżeli właściwe organy danego państwa członkowskiego odrzucą wniosek Europolu, w przeciągu miesiąca od złożenia takiego wniosku informują Europol o przyczynach odrzucenia. Przyczyny nie muszą być ujawnione, gdyby ich ujawnienie:

a) zaszkodziło żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego; lub

b) zagroziło powodzeniu dochodzenia w toku lub bezpieczeństwu osób.

5. Europol informuje Eurojust o decyzji właściwego organu państwa członkowskiego o wszczęciu dochodzenia lub o odmowie wszczęcia dochodzenia.

Artykuł 7

Współpraca państw członkowskich z Europolem

1. Państwa członkowskie i Europol współpracują z Europolem przy wykonywaniu jego zadań Europolu . [Popr. 76]

2. Każde państwo członkowskie powołuje ustanawia lub wyznacza jednostkę krajową, która jest instytucją łącznikową organem łącznikowym między Europolem a wyznaczonymi właściwymi organami państwa członkowskiego oraz instytucjami szkoleniowymi dla funkcjonariuszy organów ścigania. Każde państwo członkowskie mianuje urzędnika na stanowisko wyznacza szefa jednostki krajowej. [Popr. 77]

3. Państwa członkowskie dopilnowują, aby ich jednostki krajowe mogły wypełniać zadania określone w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności poprzez dostęp do krajowych baz danych organów ścigania.

4. Jednostka krajowa jest jedynym organem łącznikowym pomiędzy Europolem a właściwymi organami państw członkowskich. Jednakże Europol może bezpośrednio współpracować z właściwymi organami państw członkowskich w zakresie ramach poszczególnych dochodzeń prowadzonych przez te organy, pod warunkiem że ten bezpośredni kontakt stanowi wartość dodaną dla pomyślnego zakończenia dochodzenia i przebiega zgodnie z przepisami krajowymi . W takim przypadku Europol niezwłocznie z wyprzedzeniem informuje jednostkę krajową i przekazuje jej kopie wszelkich o potrzebie takiego kontaktu. Europol niezwłocznie dostarcza kopię informacji wymienianych w bezpośrednim kontakcie między Europolem a danymi właściwymi organami państw członkowskich wymienionych za pośrednictwem tych kontaktów bezpośrednich . [Popr. 78]

5. W szczególności państwa członkowskie za pośrednictwem swojej jednostki krajowej lub właściwego organu państwa członkowskiego:

a) przekazują Europolowi z inicjatywy własnej informacje konieczne do wypełniania i dane niezbędne do wykonywania jego zadań. Obejmuje to niezwłoczne przekazywanie Europolowi oraz udzielają odpowiedzi na składane przez Europol wnioski o przekazanie informacji dotyczących obszarów przestępczości, których zwalczanie należy do priorytetów Unii. Obejmuje to również przekazywanie kopii dwustronnej lub wielostronnej wymiany informacji z innym państwem członkowskim lub państwami członkowskimi w zakresie, w jakim wymiana informacji dotyczy przestępstw, których zwalczanie należy do celów działalności Europolu , dostarczenie danych oraz doradztwo ; Bez uszczerbku dla odpowiedzialności państw członkowskich za utrzymanie porządku publicznego i ochronę bezpieczeństwa wewnętrznego jednostka krajowa nie jest zobowiązana w konkretnych przypadkach do dostarczania danych lub informacji, jeżeli dostarczenie ich: (i) zaszkodziłoby żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego; (ii) narażenie na niepowodzenie toczące się dochodzenie lub bezpieczeństwo jednostek; lub (iii) oznaczałoby ujawnienie informacji o organizacjach lub o konkretnych działaniach wywiadowczych związanych z bezpieczeństwem państwa. [Popr. 80]

b) zapewniają skuteczną komunikację i współpracę wszystkich odpowiednich właściwych organów państw członkowskich oraz instytucji szkoleniowych dla funkcjonariuszy organów ścigania w państwach członkowskich z Europolem; [Popr. 81]

c) zwiększają świadomość na temat działań Europolu. [Popr. 82]

ca) zwracają się do Europolu o istotne informacje, które mogłyby ułatwić prowadzenie śledztwa lub dochodzenia przez wyznaczone właściwe organy; [Popr. 83]

cb) zapewniają skuteczną komunikację i współpracę z właściwymi organami; [Popr. 84]

cc) dbają o to, by każda wymiana informacji między nimi a Europolem przebiegała zgodnie z prawem. [Popr. 85]

6. Szefowie jednostek krajowych odbywają regularne spotkania, w szczególności w celu omówienia i rozwiązania problemów, które pojawiają się w kontekście współpracy operacyjnej z Europolem.

7. Każde państwo członkowskie określa organizację i pracowników jednostki krajowej zgodnie z swoimi przepisami krajowymi.

8. Koszty kontaktów jednostek krajowych i właściwych organów państw członkowskich z Europolem są pokrywane przez państwa członkowskie i, z wyjątkiem kosztów połączenia, nie obciążają Europolu.

9. Państwa członkowskie zapewniają minimalny jak najwyższy poziom bezpieczeństwa wszystkich systemów wykorzystywanych do połączeń z Europolem. [Popr. 86]

10. Co roku Europol sporządza sprawozdanie na temat ilości i jakości dotyczące wymiany informacji przekazywanych przez każde państwo członkowskie na podstawie ust. 5 lit. a) oraz na temat działalności jego jednostki krajowej. Sprawozdanie jest analizowane przez zarząd w celu stałego doskonalenia współpracy między Europolem a państwami członkowskimi. Przedmiotowe sprawozdanie roczne jest przekazywane Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i parlamentom narodowym. [Popr. 229]

Artykuł 8

Oficerowie łącznikowi

1. Każda jednostka krajowa wyznacza co najmniej jednego oficera łącznikowego do kontaktów z Europolem. O ile w niniejszym rozporządzeniu nie określono inaczej, oficerowie łącznikowi podlegają prawu krajowemu państwa członkowskiego, które ich wyznaczyło.

2. Oficerowie łącznikowi pełnią w Europolu funkcję krajowego punktu kontaktowego przy Europolu i otrzymują instrukcje od jednostek krajowych Europolu zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, które ich wyznaczyło, i zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do administracji Europolu.

3. Oficerowie łącznikowi pomagają w prowadzeniu wymiany informacji między Europolem a ich państwem członkowskim przekazują Europolowi informacje ze swoich jednostek krajowych i odwrotnie . [Popr. 87]

4. Oficerowie łącznikowi pomagają w wymianie informacji między swoimi państwami członkowskimi a oficerami łącznikowymi z innych państw członkowskich zgodnie z prawem krajowym. W przedmiotowych dwustronnych wymianach można korzystać z infrastruktury Europolu, zgodnie z prawem krajowym, aby objąć również przestępstwa, których zwalczanie wykracza poza zakres celów Europolu. Zarząd określa prawa i obowiązki oficerów łącznikowych w odniesieniu do Europolu. Wszystkie takie wymiany informacji są dokonywane w stosownych przypadkach zgodnie z przepisami unijnymi i krajowymi, zwłaszcza ramową 2008/977/WSiSW oraz dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15) . Europol przetwarza otrzymane dane zgodnie z niniejszym przepisem tylko wtedy, kiedy na mocy przepisów prawa krajowego lub unijnego może zostać uznany za legalnego odbiorcę. [Popr. 88]

5. Oficerowie łącznikowi korzystają z niezbędnych do wykonywania ich zadań przywilejów i immunitetów zgodnie z art. 65.

6. Europol zapewnia pełne informowanie oficerów łącznikowych o wszystkich swoich działaniach oraz włączanie oficerów łącznikowych we wszystkie swoje działania w zakresie im niezbędnym do wykonywania ich zadań.

7. Europol pokrywa koszty zapewnienia państwom członkowskim niezbędnych pomieszczeń w budynku Europolu oraz odpowiedniego wsparcia dla oficerów łącznikowych umożliwiającego im wykonywanie ich obowiązków. Wszelkie inne koszty związane z wyznaczeniem oficerów łącznikowych, w tym koszty ich wyposażenia, są ponoszone przez wyznaczające ich państwo członkowskie, chyba że władza budżetowa na zalecenie zarządu zdecyduje inaczej.

ROZDZIAŁ III

ZADANIA ZWIĄZANE ZE SZKOLENIEM FUNKCJONARIUSZY ORGANÓW ŚCIGANIA

Artykuł 9

Akademia Europolu

1. Wydział Europolu zwany Akademią Europolu, powołany niniejszym rozporządzeniem, wspiera, rozwija, prowadzi i koordynuje szkolenia funkcjonariuszy organów ścigania, w szczególności w dziedzinie walki z poważną przestępczością, która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz terroryzmem, w dziedzinie utrzymywania porządku publicznego w sytuacjach wysokiego ryzyka oraz podczas wydarzeń sportowych, w dziedzinie planowania strategicznego i zarządzania cywilnymi misjami Unii, a także zarządzania w zakresie egzekwowania prawa oraz znajomości języków, w szczególności w celu:

a) zwiększania świadomości i szerzenia wiedzy na temat: (i) instrumentów międzynarodowych i instrumentów Unii dotyczących współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa; (ii) organów Unii, w szczególności Europolu, Eurojustu i Fronteksu, ich funkcjonowania oraz roli; (iii) sądowych aspektów współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa i praktycznych umiejętności dostępu do kanałów informacji;

b) zachęcania do rozwijania regionalnej i dwustronnej współpracy między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a państwami trzecimi;

c) uwzględnienia szczególnych dziedzin tematycznych związanych z kwestiami przestępczości lub działalności policji, w których szkolenia na poziomie Unii mogą wnieść wartość dodaną;

d) opracowania szczególnych wspólnych programów szkoleń funkcjonariuszy organów ścigania w celu przeszkolenia ich do udziału w cywilnych misjach Unii;

e) wspierania państw członkowskich w dwustronnych działaniach w zakresie budowania zdolności w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach trzecich;

f) szkolenia instruktorów oraz pomocy w poprawie i wymianie dobrych praktyk w zakresie uczenia się.

2. Akademia Europolu rozwija i stale aktualizuje narzędzia i metody szkoleniowe i stosuje je w perspektywie uczenia się przez całe życie w celu podnoszenia umiejętności funkcjonariuszy organów ścigania. Akademia Europolu przeprowadza ocenę wyników przedmiotowych działań w celu poprawy jakości, spójności i skuteczności przyszłych działań.

Artykuł 10

Zadania Akademii Europolu

1. Akademia Europolu przygotowuje wieloletnie analizy strategiczne w zakresie potrzeb szkoleniowych i wieloletnie programy szkoleniowe.

2. Akademia Europolu opracowuje i wdraża działania i produkty szkoleniowe, które mogą obejmować:

a) kursy, seminaria, konferencje oraz działania internetowe i w zakresie e-uczenia się;

b) wspólne programy szkoleń na rzecz podniesienia świadomości, niwelowania luk lub ułatwiania wytworzenia wspólnego podejścia w odniesieniu do zjawisk przestępczych o wymiarze transgranicznym;

c) moduły szkoleniowe o różnych stopniach złożoności zależnie od stopnia lub poziomu umiejętności niezbędnych odpowiednim grupom docelowym, skupione wokół określonego obszaru geograficznego lub szczególnego obszaru tematycznego działalności przestępczej bądź wokół określonego zestawu umiejętności zawodowych;

d) programy wymiany oraz delegowania funkcjonariuszy organów ścigania w kontekście podejścia opartego na szkoleniach operacyjnych.

3. W celu zapewnienia spójnej europejskiej polityki szkoleniowej w zakresie wspierania misji cywilnych i budowania zdolności w państwach trzecich Akademia Europolu:

a) ocenia wpływ istniejących strategii i inicjatyw związanych z Unią dotyczących szkoleń w dziedzinie egzekwowania prawa;

b) rozwija i zapewnia szkolenia mające na celu przygotowanie funkcjonariuszy organów ścigania państw członkowskich do udziału w cywilnych misjach, w tym umożliwia im zdobywanie odpowiednich umiejętności językowych;

c) rozwija i zapewnia szkolenie funkcjonariuszy organów ścigania z państw trzecich, w szczególności z państw, które są kandydatami do przystąpienia do Unii;

d) zarządza specjalnymi funduszami pomocy zewnętrznej Unii, których celem jest pomoc państwom trzecim w budowaniu ich zdolności w odpowiednich obszarach polityki, zgodnie z ustalonymi priorytetami Unii.

4. Akademia Europolu promuje wzajemne uznawanie przez państwa członkowskie szkoleń w dziedzinie egzekwowania prawa i związanych z nimi istniejących europejskich norm jakości.

Artykuł 11

Badania mające znaczenie dla szkoleń

1. Akademia Europolu przyczynia się do rozwoju badań mających znaczenie dla działań szkoleniowych objętych niniejszym rozdziałem.

2. Akademia Europolu promuje i ustanawia partnerstwo z organami Unii oraz z publicznymi i prywatnymi instytucjami naukowymi, a także zachęca do tworzenia silniejszych partnerstw między uniwersytetami i instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach członkowskich. [Popr. 89]

ROZDZIAŁ IV

ORGANIZACJA EUROPOLU

Artykuł 12

Struktura administracyjna i kierownicza Europolu

W skład struktury administracyjnej i kierowniczej Europolu wchodzą:

a) zarząd, który pełni funkcje określone w art. 14;

b) dyrektor wykonawczy, który wykonuje obowiązki określone w art. 19;

c) Komitet Naukowy ds. Szkoleń zgodnie z art. 20; [Popr. 90]

d) w stosownych przypadkach inne organy doradcze powołane przez zarząd zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. p).

e) w stosownych przypadkach rada wykonawcza zgodnie z art. 21 i 22. [Popr. 91]

SEKCJA 1

ZARZĄD

Artykuł 13

Skład zarządu

1. W skład zarządu wchodzi jeden przedstawiciel każdego państwa członkowskiego oraz dwóch przedstawicieli jeden przedstawiciel Komisji; każdy przedstawiciel posiada prawo głosu. [Popr. 92]

1a. Przedstawiciel wspólnej grupy kontroli parlamentarnej może uczestniczyć w zebraniach zarządu na prawach obserwatora. Przedstawiciel ten nie jest uprawniony do głosowania. [Popr. 93]

2. Członkowie zarządu powoływani są w oparciu o ich doświadczenie w zarządzaniu organizacjami w sektorze publicznym lub prywatnym oraz znajomość dziedziny współpracy organów ścigania.

3. Każdy członek zarządu jest reprezentowany przez zastępcę członka, który powoływany jest przez członka na podstawie kryteriów podanych w oparciu o swoje doświadczenie w zarządzaniu organizacjami w sektorze publicznym lub prywatnym oraz znajomość polityki krajowej w dziedzinie szkolenia funkcjonariuszy organów ścigania art . 13 ust. 2. . Zastępca członka działa jako członek w odniesieniu do wszelkich kwestii związanych ze szkoleniem funkcjonariuszy organów ścigania. Zastępca reprezentuje członka pod jego nieobecność. Członek reprezentuje zastępcę pod jego nieobecność w odniesieniu do wszelkich kwestii związanych ze szkoleniem funkcjonariuszy organów ścigania. [Popr. 94]

4. Wszystkie strony reprezentowane w zarządzie starają się ograniczyć rotację swoich przedstawicieli, aby zapewnić ciągłość prac zarządu. Wszystkie strony dążą do osiągnięcia równowagi pod względem liczby mężczyzn i kobiet wchodzących w skład zarządu. [Popr. 95]

5. Kadencja Długość kadencji członków oraz ich zastępców trwa cztery lata. Kadencja ta jest odnawialna. Po upływie kadencji lub w przypadku rezygnacji członkowie pełnią swoją funkcję do czasu ich ponownego powołania lub zastąpienia przez nowych członków zależy od decyzji państwa członkowskiego, które ich powołało . [Popr. 96]

5a. Przewodniczącego wspomaga sekretariat zarządu. W szczególności sekretariat:

a) bierze bezpośredni i ciągły udział w organizowaniu, koordynacji i zapewnianiu spójności prac zarządu. W ramach odpowiedzialności i pod kierownictwem przewodniczącego;

b) udziela zarządowi wsparcia administracyjnego niezbędnego do wykonywania zadań zarządu. [Popr. 97]

5b. Każdy członek zarządu na początku sprawowania mandatu przedstawia deklarację o braku konfliktu interesów. [Popr. 98]

Artykuł 14

Funkcje zarządu

1. Zarząd:

a) corocznie przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków oraz zgodnie z art. 15, roczny program prac Europolu na nadchodzący rok;

b) zgodnie z art. 15 przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków, wieloletni program prac;

c) przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków, roczny budżet Europolu oraz pełni inne funkcje związane z budżetem Europolu na podstawie rozdziału XI;

d) przyjmuje roczne skonsolidowane sprawozdanie dotyczące działalności Europolu , przesyła je i przedstawia je członkom wspólnej grupy kontroli parlamentarnej oraz przesyła je do Rady, Komisji, Trybunału Obrachunkowego, parlamentów narodowych oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych do dnia 1 lipca następnego roku przesyła je do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Obrachunkowego i parlamentów narodowych. Roczne skonsolidowane sprawozdanie dotyczące działalności jest podawane do wiadomości publicznej; [Popr. 99]

e) przyjmuje przepisy finansowe mające zastosowanie do Europolu zgodnie z art. 63;

f) do dnia 31 stycznia przyjmuje, po uwzględnieniu opinii Komisji, wieloletni plan polityki kadrowej;

g) przyjmuje strategię zwalczania nadużyć finansowych, proporcjonalną do zagrożeń takimi nadużyciami, przy uwzględnieniu kosztów i korzyści środków, które mają zostać wdrożone; [Popr. 100]

h) przyjmuje przepisy, których celem jest zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi, w odniesieniu do jego członków, a także członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń; [Popr. 101]

i) zgodnie z ust. 2 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Europolu – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników („uprawnienia organu powołującego”); [Popr. 102]

j) na wniosek dyrektora przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego; [Popr. 103]

k) powołuje dyrektora wykonawczego i zastępców dyrektora wykonawczego, a także w stosownych przypadkach podejmuje decyzje o przedłużeniu ich mandatu lub usunięciu ze stanowiska zgodnie z art. 56 i 57;

l) określa wskaźniki skuteczności i nadzoruje działalność dyrektora wykonawczego, w tym wykonanie decyzji zarządu;

m) powołuje księgowego podlegającego regulaminowi pracowniczemu i warunkom zatrudnienia innych pracowników, który jest funkcjonalnie niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków;

n) powołuje członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń; [Popr. 104]

o) zapewnia odpowiednie działania następcze w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, a także z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych ; [Popr. 105]

p) podejmuje wszelkie decyzje dotyczące stworzenia i w stosownych przypadkach zmiany wewnętrznych zasad działania Europolu; [Popr. 106]

q) przyjmuje swój regulamin wewnętrzny;

qa) mianuje inspektora ochrony danych, który jest w pełnieniu swojej funkcji niezależny od zarządu i odpowiada za ustanawianie systemów przetwarzania danych i zarządzenie nimi. [Popr. 107] Zarząd – na zalecenie Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zgodnie z art. 46 ust. 3 lit. f) i większością dwóch trzecich głosów swoich członków – może tymczasowo lub ostatecznie zakazać przetwarzania danych. [Popr. 108]

2. Zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego zarząd przyjmuje – na podstawie art. 2 ust. 1 regulaminu pracowniczego i art. 6 warunków zatrudnienia innych pracowników – decyzję przekazującą odpowiednie uprawnienia organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu i określającą warunki, na jakich można zawiesić przekazanie tych uprawnień. Dyrektor wykonawczy jest uprawniony do przekazywania tych uprawnień.

Jeżeli wymagają tego szczególne okoliczności, zarząd może – w drodze decyzji – zawiesić tymczasowo przekazanie uprawnień organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu i uprawnienia przekazane przez niego oraz wykonywać je samodzielnie lub przekazać je jednemu ze swoich członków lub też członkowi personelu innemu niż dyrektor wykonawczy. [Popr. 109]

Artykuł 15

Roczny program prac i wieloletni program prac

1. Zarząd przyjmuje roczny program prac najpóźniej do dnia 30 listopada każdego roku w oparciu o projekt przedstawiony przedłożony przez dyrektora wykonawczego i przedstawiony wspólnej jednostce kontroli parlamentarnej , przy uwzględnieniu opinii Komisji. Przekazuje go Parlamentowi Europejskiemu wspólnej jednostce kontroli parlamentarnej , Radzie, Komisji i , parlamentom narodowym i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych . [Popr. 110]

2. Roczny program prac zawiera szczegółowe cele oraz oczekiwane wyniki, a także wskaźniki skuteczności. Zawiera również opis działań, które mają być finansowane, oraz określenie zasobów finansowych i ludzkich przydzielonych na każde działanie, zgodnie z zasadami budżetowania i zarządzania zadaniowego. Roczny program prac jest spójny z wieloletnim programem podlega wieloletniemu programowi prac, o którym mowa w ust. 4. Jednoznacznie określa on zadania, które zostały dodane, zmienione lub skreślone w stosunku do poprzedniego roku finansowego. [Popr. 111]

3. Zarząd zmienia przyjęty roczny program prac w sytuacji, gdy Europolowi powierza się nowe zadanie.

Wszelkie znaczące Zmiany w rocznym programie prac przyjmuje się w drodze tej samej procedury, co pierwotny roczny program prac. Zarząd może przekazać dyrektorowi wykonawczemu uprawnienia do dokonywania nieznacznych zmian w rocznym programie prac. [Popr. 112]

4. Zarząd przyjmuje również wieloletni plan prac i aktualizuje go do dnia 30 listopada każdego roku, przy uwzględnieniu opinii Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim i parlamentami krajowymi i Europejskim Inspektorem Ochrony Danych . [Popr. 114]

Przyjęty wieloletni program prac jest przekazywany i przedstawiany wspólnej jednostce kontroli parlamentarnej i jest Parlamentowi Europejskiemu, przekazywany Radzie, Komisji i parlamentom narodowym i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych . [Popr. 113]

Wieloletni program prac określa cele strategiczne oraz oczekiwane wyniki, w tym wskaźniki skuteczności. Zawiera również określenie kwoty i personelu przydzielonych do każdego celu, zgodnie z wieloletnimi ramami finansowymi i wieloletnim planem polityki kadrowej. Obejmuje strategię dotyczącą stosunków z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi, o których mowa w art. 29.

Wieloletni program realizuje się poprzez roczne programy prac i w stosownych przypadkach aktualizuje się w następstwie rezultatów ocen zewnętrznych i wewnętrznych. Wnioski z tych ocen powinny w stosownych przypadkach zostać również odzwierciedlone w rocznym programie prac na przyszły rok.

Artykuł 16

Przewodniczący zarządu

1. Zarząd wybiera spośród swoich członków przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego. Przewodniczący i zastępca przewodniczącego wybierani są większością dwóch trzecich głosów członków zarządu.

Zastępca przewodniczącego zastępuje z urzędu przewodniczącego w przypadku, gdy nie jest on w stanie wykonywać swoich obowiązków.

2. Kadencja przewodniczącego i wiceprzewodniczącego trwa cztery lata pięć lat . Może zostać jednokrotnie odnowiona. Jeżeli jednak w którymkolwiek momencie kadencji przewodniczący lub zastępca przewodniczącego stracą status członków zarządu, ich kadencja kończy się automatycznie w tym samym momencie. [Popr. 115]

Artykuł 17

Posiedzenia zarządu

1. Posiedzenia zarządu zwołuje przewodniczący.

2. Dyrektor wykonawczy Europolu uczestniczy w obradach.

3. Zarząd zbiera się co najmniej dwa razy do roku na posiedzeniach zwyczajnych. Ponadto zarząd zbiera się również z inicjatywy przewodniczącego, na wniosek Komisji lub na wniosek co najmniej jednej trzeciej jego członków.

4. Zarząd może wezwać na posiedzenie w charakterze obserwatora bez prawa do głosowania każdą osobę, której opinię uzna za istotną dla dyskusji.

4a. Przedstawiciel wspólnej grupy kontroli parlamentarnej może uczestniczyć w zebraniach zarządu na prawach obserwatora. [Popr. 116]

5. Doradcy lub eksperci mogą udzielać wsparcia zarządowi, z zastrzeżeniem jego regulaminu wewnętrznego.

6. Europol zapewnia zarządowi obsługę sekretariatu.

Artykuł 18

Zasady głosowania

1. Nie naruszając przepisów art. 14 ust. 1 akapit 1 lit. a), b) i c) oraz art. 14 ust. 1 akapit 1a , art. 16 ust. 1 i art. 56 ust. 8, zarząd podejmuje decyzje większością głosów członków. [Popr. 117]

2. Każdy członek ma jeden głos. W przypadku nieobecności członka uprawnionego do głosowania jego zastępca jest uprawniony do wykonywania jego prawa głosu.

3. Przewodniczący bierze udział w głosowaniach.

4. Dyrektor wykonawczy nie bierze udziału w głosowaniach.

4a. Przedstawiciel wspólnej grupy kontroli parlamentarnej nie bierze udziału w głosowaniach. [Popr. 118]

5. Bardziej szczegółowe zasady głosowania, zwłaszcza okoliczności, w których członek zarządu może występować w imieniu innego członka zarządu, jak również, w miarę potrzeby, wymagania dotyczące kworum określone są w regulaminie wewnętrznym zarządu.

SEKCJA 2

DYREKTOR WYKONAWCZY

Artykuł 19

Obowiązki dyrektora wykonawczego

1. Europolem zarządza dyrektor wykonawczy. Odpowiada on przez zarządem.

2. Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji, zarządu i rady wykonawczej dyrektor wykonawczy jest niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków i nie zwraca się o instrukcje do żadnego rządu ani jakiegokolwiek innego podmiotu ani nie przyjmuje od nich takich instrukcji.

3. Dyrektor wykonawczy na wezwanie Parlamentu Europejskiego wspólnej grupy kontroli parlamentarnej regularnie stawia się i informuje go ją o wykonywaniu swoich obowiązków. Rada może wezwać dyrektora wykonawczego do poinformowania jej o wykonywaniu swoich obowiązków. [Popr. 119]

4. Dyrektor wykonawczy jest prawnym przedstawicielem Europolu.

5. Dyrektor wykonawczy odpowiada za realizację zadań powierzonych Europolowi na mocy niniejszego rozporządzenia. W szczególności dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za:

a) bieżące administrowanie Europolem;

b) wdrażanie decyzji przyjętych przez zarząd;

c) opracowywanie rocznego programu prac oraz wieloletniego programu prac i przekazywanie ich do zarządu po ich skonsultowaniu z Komisją przy uwzględnieniu opinii Komisji ; [Popr. 120]

d) realizację rocznego programu prac oraz wieloletniego programu prac i informowanie zarządu o tej realizacji;

e) opracowywanie rocznego skonsolidowanego sprawozdania z działalności Europolu i przedstawianie go do zatwierdzenia zarządowi;

f) opracowywanie planu działania w następstwie wniosków z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen oraz sprawozdań i zaleceń z dochodzeń przeprowadzanych przez (OLAF), a także przygotowywanie sprawozdań z postępu prac – dwa razy w roku dla Komisji i regularnie dla zarządu;

g) ochrona interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, a także, bez uszczerbku dla kompetencji OLAF w zakresie prowadzenia dochodzeń, poprzez skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – odzyskiwanie nienależycie wydatkowanych kwot, a także w razie potrzeby stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar administracyjnych i finansowych;

h) opracowywanie strategii analizy strategicznej zwalczania nadużyć finansowych i strategii zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi dla Europolu i przedstawianie jej zarządowi do zatwierdzenia; [Popr. 121]

i) przygotowanie projektu przepisów finansowych mających zastosowanie do Europolu;

j) sporządzanie projektu zestawienia przewidywanych przychodów i wydatków Europolu i realizacja jego budżetu;

k) sporządzanie projektu wieloletniego planu polityki kadrowej i przedstawianie go zarządowi po konsultacjach z Komisją przy uwzględnieniu opinii Komisji ; [Popr. 122]

ka) wykonywanie w stosunku do pracowników Europolu uprawnień nadanych organowi powołującemu na mocy Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, a organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę – na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich („uprawnienia organu powołującego”), bez uszczerbku dla art. 14 ust. 1 lit. j); [Popr. 123]

kb) podejmowanie wszelkich decyzji dotyczących stworzenia i – w razie konieczności – zmiany wewnętrznej organizacji Europolu; [Popr. 124]

l) wspieranie przewodniczącego zarządu w przygotowywaniu posiedzeń zarządu;

m) regularne informowanie zarządu o realizacji unijnych celów strategicznych i priorytetów operacyjnych w zakresie walki z przestępczością.

SEKCJA 3

KOMITET NAUKOWY DS. SZKOLEŃ

Artykuł 20

Komitet Naukowy ds. Szkoleń

1. Komitet Naukowy ds. Szkoleń jest niezależnym organem doradczym gwarantującym wartość naukową działalności szkoleniowej Europolu i kierującym tą działalnością. W tym celu dyrektor wykonawczy angażuje Komitet Naukowy ds. Szkoleń na wczesnym etapie przygotowywania wszelkich dokumentów, o których mowa w art. 14, w zakresie, w jakim dotyczą one szkoleń.

2. Komitet Naukowy ds. Szkoleń liczy jedenastu członków reprezentujących najwyższe standardy akademickie lub zawodowe w dziedzinach określonych w rozdziale III niniejszego rozporządzenia. Zarząd mianuje członków Komitetu w wyniku przejrzystej procedury zgłoszeń i wyboru, która publikowana jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Członkowie zarządu nie są członkami Komitetu Naukowego ds. Szkoleń. Członkowie Komitetu Naukowego ds. Szkoleń są niezależni. Członkowie Komitetu nie zwracają się o instrukcje do żadnego rządu ani jakiegokolwiek innego organu ani nie przyjmują od nich takich instrukcji.

3. Europol podaje do wiadomości publicznej i uaktualnia wykaz członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń na swojej stronie internetowej.

4. Kadencja członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń trwa pięć lat. Kadencja ta nie ulega przedłużeniu, a członkowie Komitetu mogą zostać odwołani z urzędu, jeśli nie spełniają kryterium niezależności.

5. Komitet Naukowy ds. Szkoleń wybiera swojego przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego na kadencję pięciu lat. Przyjmuje te stanowiska zwykłą większością głosów. Zwoływany jest przez przewodniczącego do czterech razy w roku. W razie konieczności przewodniczący z własnej inicjatywy lub na wniosek przynajmniej czterech członków Komitetu zwołuje posiedzenia nadzwyczajne.

6. Dyrektor wykonawczy, zastępca dyrektora wykonawczego ds. szkoleń lub ich przedstawiciele zapraszani są na posiedzenia jako obserwatorzy bez prawa głosu.

7. Komitet Naukowy ds. Szkoleń jest wspierany przez sekretarza, który jest członkiem personelu Europolu wyznaczonym przez Komitet i powołanym przez dyrektora wykonawczego.

8. Komitet Naukowy ds. Szkoleń w szczególności:

a) doradza dyrektorowi wykonawczemu oraz zastępcy dyrektora wykonawczego ds. szkoleń przy przygotowaniu rocznego programu prac i innych dokumentów strategicznych, aby zapewnić ich jakość naukową i spójność z odpowiednimi strategiami i priorytetami sektorowymi Unii;

b) udziela zarządowi niezależnej opinii i doradztwa na temat kwestii leżących w jego gestii;

c) udziela niezależnej opinii i doradztwa na temat jakości programów szkoleń, stosowanych metod nauki, możliwości uczenia się i rozwoju naukowego;

d) prowadzi wszelkie inne działania doradcze, które należą do naukowych aspektów działalności Europolu związanej ze szkoleniami, o jakie wniesie zarząd, dyrektor wykonawczy lub zastępca dyrektora wykonawczego ds. szkoleń.

9. Roczny budżet Komitetu Naukowego ds. Szkoleń przeznaczany jest na indywidualną pozycję budżetową Europolu. [Popr. 125]

SEKCJA 4

RADA WYKONAWCZA

Artykuł 21

Ustanowienie

Zarząd może powołać radę wykonawczą.

Artykuł 22

Funkcje i organizacja

1. Rada wykonawcza wspiera zarząd.

2. Radzie wykonawczej powierza się następujące funkcje:

a) przygotowywanie decyzji, które mają zostać przyjęte przez zarząd;

b) zapewnianie wraz z zarządem odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, a także ze sprawozdań i zaleceń z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF);

c) bez uszczerbku dla funkcji dyrektora wykonawczego określonych w art. 19, rada wykonawcza służy mu pomocą i doradztwem w zakresie wdrażania decyzji zarządu, mając na uwadze wzmocnienie nadzoru nad zarządzaniem administracyjnym.

3. W sytuacji pilnej potrzeby rada wykonawcza może podejmować określone decyzje tymczasowe w imieniu zarządu, szczególnie w kwestiach administracyjnych, w tym w zakresie zawieszenia przekazania uprawnień organu powołującego.

4. W skład rady wykonawczej wchodzi przewodniczący zarządu, jeden przedstawiciel Komisji w zarządzie oraz trzech innych członków wyznaczonych przez zarząd spośród jego członków. Przewodniczący zarządu jest również przewodniczącym rady wykonawczej. Dyrektor wykonawczy bierze udział w posiedzeniach rady wykonawczej, ale nie ma prawa głosu.

5. Kadencja członków rady wykonawczej trwa cztery lata. Kadencja członków rady wykonawczej kończy się wraz z zakończeniem ich członkostwa w zarządzie.

6. Rada wykonawcza odbywa co najmniej jedno posiedzenie zwyczajne co trzy miesiące. Ponadto zbiera się także z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek jej członków.

7. Rada wykonawcza przestrzega regulaminu ustalonego przez zarząd. [Popr. 126]

ROZDZIAŁ V

PRZETWARZANIE INFORMACJI

Artykuł 23

Źródła informacji

1. Europol przetwarza jedynie informacje przekazane mu przez:

a) państwa członkowskie zgodnie z ich prawem krajowym;

b) organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe zgodnie z rozdziałem VI;

c) podmioty prywatne zgodnie z art. 29 ust. 2.

2. Europol może bezpośrednio pobierać i przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, z ogólnodostępnych źródeł, takich jak media, włączając w to internet i dane publiczne.

3. W zakresie, w jakim Europol jest uprawniony na mocy unijnych, międzynarodowych lub krajowych instrumentów prawnych, i jeżeli można wykazać potrzebę i proporcjonalność takiego dostępu w celu wykonywania zadań należących do obowiązków Europolu, może pobierać i przetwarzać informacje, włączając w to dane osobowe z systemów informacyjnych o charakterze krajowym, unijnym lub międzynarodowym, w tym również za pomocą bezpośredniego komputerowego dostępu. Mające zastosowanie przepisy takich unijnych, międzynarodowych lub krajowych instrumentów prawnych regulują dostęp Europolu do tego rodzaju informacji i korzystanie z nich w zakresie, w jakim przewidziane w nich zasady dostępu do informacji i korzystania z nich są bardziej rygorystyczne niż przepisy niniejszego rozporządzenia.

Ustanawia się w nich cele tego konkretnego przetwarzania, kategorie danych osobowych, które mają być przetworzone, powody i sposoby przetwarzania oraz procedurę, jaką należy zastosować w celu pobrania i dalszego przetwarzania tych informacji z poszanowaniem obowiązujących przepisów i zasad w dziedzinie danych osobowych. Dostępu do przedmiotowych systemów informacyjnych udziela się jedynie należycie upoważnionym pracownikom Europolu w zakresie ściśle niezbędnym i proporcjonalnym do wykonywania powierzonych im zadań. [Popr. 127]

Artykuł 24

Cele działań związanych z przetwarzaniem informacji

1. Europol przetwarza może przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, w zakresie, w jakim jest to konieczne do realizacji celów Europolu określonych w art. 3 ust. 1 i 2, .

Dane osobowe mogą być przetwarzane wyłącznie na potrzeby:

a) dokonania kontroli krzyżowej mającej na celu wskazanie powiązań lub innych istotnych związków między informacjami , ograniczonych do: (i) osób, które są podejrzane o popełnienie przestępstwa podlegającego kompetencjom Europolu lub o branie w nim udziału, lub osób, które były skazane za takie przestępstwo, (ii) osób, wobec których istnieją faktyczne przesłanki lub uzasadnione powody, by uważać, że popełnią przestępstwo;

b) analiz o charakterze strategicznym lub tematycznym;

c) analiz operacyjnych w szczególnych przypadkach.

Wykonywanie tych zadań odbywa się w oparciu o poniższe kryteria:

— kontrole, o których mowa w lit. a), należy wykonywać zgodnie z niezbędnymi gwarancjami ochrony danych, zwłaszcza dostatecznie uzasadnić wniosek o informację i jego cel. Należy również podjąć konieczne działania w celu dopilnowania, by jedynie organy od początku uprawnione do ich zbierania mogły je następnie zmieniać;

— do każdej analizy operacyjnej określonej w lit. c) mają zastosowanie następujące szczególne zabezpieczenia: (i) określa się konkretny cel; dane osobowe można przetwarzać tylko wtedy, gdy są one właściwe dla tego konkretnego celu; (ii) wszystkie działania krzyżowe personelu Europolu muszą być konkretnie uzasadnione; pobieranie danych po konsultacji jest ograniczone do wymaganego ścisłego minimum i szczególnie uzasadnione; (iii) dane może modyfikować jedynie zatwierdzony personel odpowiedzialny za cel początkowego zbierania tych danych.

Europol w należyty sposób dokumentuje te operacje. Dokumentację udostępnia się na żądanie inspektorowi ochrony danych i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych w celu sprawdzenia zgodności z prawem operacji przetwarzania danych.

2. W załączniku 2 wymieniono kategorie danych osobowych oraz kategorie osób, których dane dotyczą, w odniesieniu do których można gromadzić dane dla każdego konkretnego celu określonego w ust. 1.

2a. Europol może czasowo w wyjątkowych przypadkach przetwarzać dane w celu stwierdzenia, czy dane takie są istotne dla jego zadań i celu wymienionego w ust. 1. Zarząd, działając na wniosek dyrektora i po zasięgnięciu opinii u Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, określa warunki przetwarzania takich danych, zwłaszcza w odniesieniu do dostępu do danych i ich wykorzystania, a także do nieprzekraczających sześciu miesięcy ograniczeń czasowych dotyczących przechowywania i usuwania danych, z należytym uwzględnieniem przepisów określonych w art. 34.

2b. Europejski Inspektor Ochrony Danych opracuje projekt wytycznych określających cele wymienione w ust. 1 lit. a), b) i c). [Popr. 128]

Artykuł 25

Określenie celu działań związanych z przetwarzaniem informacji

1. Państwo członkowskie, organ Unii, państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa przekazujące informacje Europolowi ustalają cel, w jakim są one przetwarzane, zgodnie z art. 24. Jeżeli tego nie uczyni, znaczenie tych informacji oraz cel, w jakim są one przetwarzane, ustala Europol. Europol może przetwarzać informacje w innym konkretnym i jasno wyrażonym celu niż cel, w jakim zostały przekazane, wyłącznie za wyraźną zgodą podmiotu przekazującego dane , zgodnie z obowiązującym prawem . [Popr. 129]

2. Państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe mogą wskazać, w momencie przekazywania informacji, wszelkie ograniczenia dostępu lub wykorzystywania, ogólne lub szczególne, w tym ograniczenia dotyczące usuwania lub niszczenia informacji. Jeżeli konieczność nałożenia takich ograniczeń zaistnieje po przekazaniu informacji, powiadamia się o tym odpowiednio Europol. Europol przestrzega tych ograniczeń.

3. Europol może nałożyć wszelkie ograniczenia dostępu lub wykorzystywania przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe informacji pobranych z ogólnodostępnych źródeł.

Artykuł 25a

Ocena skutków w zakresie ochrony danych

1. Przed każdym przetwarzaniem danych osobowych Europol przeprowadza ocenę skutków planowanych systemów przetwarzania i procedur dla ochrony danych osobowych i notyfikuje tę ocenę Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych.

2. Ocena zawiera co najmniej ogólny opis planowanych operacji przetwarzania, ocenę zagrożenia praw i wolności osób, których dane dotyczą, planowanych środków na rzecz zwalczenia tych zagrożeń, środki ostrożnościowe, środki bezpieczeństwa oraz mechanizmy zapewniające ochronę danych osobowych i potwierdzające przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem praw i uzasadnionych interesów osób, których dane dotyczą, i innych zainteresowanych osób. [Popr. 130]

Artykuł 26

Dostęp państw członkowskich i pracowników Europolu do informacji przechowywanych przez Europol

1. Państwa członkowskie , po uzasadnieniu potrzeby zgodnego z prawem wykonania ich zadań, mają dostęp do wszystkich informacji i mogą przeszukiwać wszystkie informacje, które zostały przekazane na potrzeby art. 24 ust. 1 lit. a) i b) bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich, organów Unii i państw trzecich oraz organizacji międzynarodowych do wskazania ograniczeń dostępu do takich danych i wykorzystywania ich. Państwa członkowskie wyznaczają przedmiotowe właściwe organy uprawnione do przeprowadzania takiego wyszukiwania.

2. Państwa członkowskie mają pośredni dostęp do informacji przekazanych na potrzeby w konkretnym celu zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c) w oparciu o system trafieniowy („hit/no hit”), bez uszczerbku dla jakichkolwiek ograniczeń wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii i państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe przekazujące informacje, zgodnie z art. 25 ust. 2. W przypadku trafienia Europol powiadamia podmiot dostarczający informacji i wszczyna procedurę, dzięki której można wymieniać informacje będące przedmiotem trafienia, zgodnie z decyzją podmiotu dostarczającego informacji Europolowi i w zakresie niezbędnym do zgodnego z prawem wykonania zadań danego państwa członkowskiego, które przekazało dane informacje do Europolu.

3. Pracownicy Europolu należycie upoważnieni przez dyrektora wykonawczego mają dostęp do informacji przetwarzanych przez Europol w zakresie wymaganym do wykonywania powierzonych im zadań.

3a. Europol szczegółowo odnotowuje wszystkie trafienia i informacje, do których ma dostęp zgodnie z art. 43. [Popr. 131]

Artykuł 27

Dostęp Eurojustu i OLAF do informacji Europolu

1. Europol podejmuje wszelkie stosowne środki, aby zapewnić Eurojustowi i Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w zakresie ich odpowiednich mandatów jego mandatu dostęp do wszystkich informacji przekazanych na potrzeby art. 24 ust. 1 lit. a) i b) oraz możliwość ich przeszukiwania bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich, organów Unii i państw trzecich oraz organizacji międzynarodowych do wskazania ograniczeń w dostępie do takich danych i wykorzystywaniu ich. W przypadku gdy wyniki przeszukiwania przez Eurojust lub OLAF ujawnią istnienie dopasowania z informacjami przetwarzanymi przez Europol, powiadamia się Europol.

2. Europol podejmuje wszelkie stosowne środki, aby umożliwić Eurojustowi i OLAF w zakresie ich odpowiednich mandatów jego mandatu pośredni dostęp do informacji przekazanych na potrzeby określone w art. 24 ust. 1 lit. c) w oparciu o system trafieniowy („hit/no hit”), bez uszczerbku dla jakichkolwiek ograniczeń wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii i państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe przekazujące informacje, zgodnie z art. 25 ust. 2. W przypadku trafienia Europol wszczyna procedurę, dzięki której można wymieniać informacje będące przedmiotem trafienia, zgodnie z decyzją państwa członkowskiego, organu Unii, państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, która przekazała informacje do Europolu. W przypadku trafienia Eurojust określa, które dane są mu potrzebne, a Europol może udostępnić dane wyłącznie w stopniu, w jakim dane, na podstawie których trafienie zostało wygenerowane, są niezbędne do prawidłowego wykonywania jego zadań. Europol odnotowuje, do jakiej informacji udzielono dostępu.

3. Przeszukiwania informacji zgodnie z ust. 1 i 2 dokonuje się jedynie w celu ustalenia, czy informacje dostępne odpowiednio w Eurojuście lub OLAF pasują do informacji przetwarzanych w Europolu.

4. Europol umożliwia przeszukiwanie zgodnie z ust. 1 i 2 jedynie po otrzymaniu od Eurojustu informacji na temat tego, których krajowych członków, zastępców, asystentów oraz pracowników Eurojustu, a od OLAF informacji na temat tego, których członków personelu wyznaczono jako osoby upoważnione do przeprowadzania przedmiotowego przeszukiwania.

5. Jeżeli podczas działań Europolu związanych z przetwarzaniem informacji w odniesieniu do poszczególnych dochodzeń Europol lub dane państwo członkowskie stwierdzi potrzebę koordynacji, współpracy lub wsparcia zgodnie z mandatem Eurojustu lub OLAF, Europol powiadamia o tym wspomniane jednostki oraz wszczyna procedurę wymiany informacji, zgodnie z decyzją państwa członkowskiego przekazującego informacje. W takim przypadku Eurojust lub OLAF konsultuje się z Europolem.

6. Eurojust, w tym Kolegium, krajowi członkowie, zastępcy, asystenci i pracownicy Eurojustu, a także OLAF przestrzegają wszelkich ograniczeń dostępu lub wykorzystywania, na ogólnych lub szczególnych warunkach, wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe zgodnie z art. 25 ust. 2.

6a. Europol i Eurojust informują się wzajemnie, jeżeli po zapoznaniu się z danymi drugiej strony istnieją podejrzenia, że dane mogą być nieprawidłowe lub sprzeczne z innymi danymi. [Popr. 132]

Artykuł 28

Obowiązek powiadamiania państw członkowskich

1. Jeżeli zgodnie z jego zadaniami na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b) Europol musi powiadomić państwo członkowskie o informacjach, które tego państwa dotyczą, ale informacje te objęte są ograniczeniem dostępu na podstawie art. 25 ust. 2, które zabrania ich przekazywania, Europol przeprowadza konsultacje z podmiotem przekazującym dane nakładającym ograniczenia dostępu i dąży do uzyskania jego zgody wnioskuje o zgodę na przekazanie tych informacji.

Bez takiej wyraźnej zgody informacje nie są przekazywane.

Jeżeli informacje te nie są objęte ograniczeniem dostępu na podstawie art. 25, Europol informuje państwo członkowskie udzielające informacji o ich przekazaniu. [Popr. 133]

2. Bez względu na jakiekolwiek ograniczenia dostępu Europol powiadamia państwo członkowskie o informacjach, które tego państwa dotyczą, jeżeli:

a) jest to bezwzględnie konieczne dla zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu związanemu z poważną przestępczością lub terroryzmem; lub

b) jest to konieczne dla zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu bezpieczeństwa publicznego przedmiotowego państwa członkowskiego.

W takim przypadku Europol jak najszybciej powiadamia podmiot przekazujący dane o przekazaniu przedmiotowych informacji i uzasadnia swoją analizę sytuacji.

ROZDZIAŁ VI

STOSUNKI Z PARTNERAMI

SEKCJA 1

PRZEPISY WSPÓLNE

Artykuł 29

Przepisy wspólne

1. W zakresie, w jakim jest to konieczne dla wykonywania jego zadań, Europol może ustanawiać i utrzymywać współpracę z organami Unii zgodnie z celami przedmiotowych organów, z organami ścigania państw trzecich, instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa państw trzecich, organizacjami międzynarodowymi i podmiotami prywatnymi.

2. W zakresie, w jakim jest to istotne dla wykonywania jego zadań, i z zastrzeżeniem wszelkich ograniczeń przewidzianych na podstawie art. 25 ust. 2 Europol może wymieniać wszystkie informacje, z wyjątkiem danych osobowych, bezpośrednio z jednostkami, o których mowa w ust. 1.

3. Europol może otrzymywać i przetwarzać dane osobowe pochodzące od jednostek posiadane przez jednostki , o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem podmiotów prywatnych, w zakresie, w jakim jest to absolutnie niezbędne i proporcjonalne do zgodnej z prawem realizacji jego zadań, i z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozdziału.

4. Nie naruszając przepisów art. 36 ust. 4 5 , dane osobowe są przekazywane przez Europol organom Unii, państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym, wyłącznie jeżeli jest to konieczne w celu zapobiegania przestępstwom, które są objęte celami zadaniami Europolu, i zwalczania tych zjawisk zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału oraz jeżeli odbiorca wyraźnie zobowiązuje się do wykorzystania da