[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 31.8.2007

KOM(2007) 489 wersja ostateczna

2007/0178 (CNS)

KOMUNIKAT KOMISJI D LA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Uproszczenie: Zmiana rozporządzenia (EWG) nr 386/90

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 386/90 w sprawie monitorowania wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty

(przedstawiony przez Komisję)

KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Uproszczenie: Zmiana rozporządzenia (EWG) nr 386/90

W ramach kontroli refundacji wywozowych art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 386/90[1] nakłada na organy państw członkowskich obowiązek poddawania towarów bezpośrednim kontrolom, przy czym wskaźnik tych kontroli dla danego urzędu celnego, roku kalendarzowego i sektora produkcji wynosi 5 %.

Pierwsze uproszczenie wprowadzono rozporządzeniem Rady (WE) nr 163/94[2]: jeżeli państwo członkowskie stosuje analizę ryzyka zgodnie z rozporządzeniem [w chwili obecnej jest to rozporządzenie (WE) nr 3122/94], ustalony minimalny wskaźnik kontroli może wynosić 2 % dla danego sektora oraz 5 % dla wszystkich sektorów.

Obecnie zaproponowano drugie uproszczenie polegające na tym, że państwo członkowskie stosujące analizę ryzyka zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3122/94 w odniesieniu do wszystkich eksporterów może zdecydować się na stosowanie średniego wskaźnika wynoszącego 5 % do wszystkich sektorów w całym państwie członkowskim zamiast ustalić wskaźnik dla poszczególnych urzędów celnych.

Środek ten został zaproponowany przez kilka państw członkowskich, w szczególności te które przeprowadziły reorganizację swoich służb i procedur celnych, w ramach której wprowadzono scentralizowane systemy informatyczne zarządzania zgłoszeniami wywozowymi oraz znacznie zmniejszono liczbę urzędów celnych, co doprowadziło do konieczności dokonania lepszego podziału działań w zakresie kontroli na swoich terytoriach.. Stosowanie średniego wskaźnika wynoszącego 5 % do wszystkich sektorów w całym państwie członkowskim jest uzasadnione jedynie wtedy, gdy analiza ryzyka stosowana jest zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3122/94, i jest nieobowiązkowa w celu umożliwienia dalszego zdecentralizowanego zarządzania kontrolą państwom członkowskim o bardziej złożonej strukturze służb celnych.

UZASADNIENIE

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 386/90

W ramach zobowiązań nałożonych na mocy art. 8 rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 z dnia 21 kwietnia 1970 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej[3] Rada ustanowiła, że państwa członkowskie powinny prowadzić kontrole fizyczne towarów, w odniesieniu do których wnioskowano o refundacje wywozowe, w chwili dokonania wywozowych formalności celnych oraz przed wydaniem zezwolenia na wywóz przedmiotowych towarów. Kontrole te przeprowadza się w urzędzie celnym wyjścia, który często jest wewnętrznym urzędem celnym. Minimalny wskaźnik kontroli wynosi 5 % dla danego urzędu celnego, roku kalendarzowego i sektora produkcji; wskaźnik ten może wynosić średnio 5 % dla wszystkich sektorów, przy minimum 2 % dla danego sektora, jeżeli w procedurach selekcyjnych stosuje się analizę ryzyka. Co więcej jeżeli zgłoszenia wywozowe są przyjęte przez wewnętrzny urząd celny, kontrole fizyczne dotyczące podmiany mogą być przeprowadzane przez każdy urząd celny wyjścia ze Wspólnoty (= znajdujący się na zewnętrznych granicach Wspólnoty).

Od czasu wprowadzenia tych wymogów rozporządzeniem Rady (EWG) nr 386/90[4] w 1990 r. oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 163/94[5] w 1994 r., służby celne dokonały zmian w systemach informatycznych w zakresie procedur wywozowych oraz reorganizacji wynikającej z otwarcia rynku wewnętrznego i rozszerzenia Unii Europejskiej, a także zdobywają doświadczenie w odniesieniu do stosowania przepisów dotyczących kontroli. Zmiany te wywarły wpływ na liczbę urzędów celnych wywozu i wyjścia, organizację ich pracy i wiedzę techniczną.

Pomimo iż służby celne stosują pewną formę techniki zarządzania ryzykiem, jedynie 7 z 27 państw członkowskich stosuje analizę ryzyka zgodną z rozporządzeniem (WE) nr 3122/94[6]. Proponuje się następujące środki w celu usprawnienia stosowania analizy ryzyka oraz uproszczenia zasad przypisywania kontroli fizycznych i kontroli podmiany.

5-procentowy wskaźnik kontroli fizycznych dla danego państwa członkowskiego

Artykuł 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 386/90 wymaga, by organy państw członkowskich poddawały towary kontrolom fizycznym, przy czym wskaźnik tych kontroli wynosi 5 % dla danego urzędu celnego, roku kalendarzowego i sektora produkcji.

W niektórych przypadkach urząd celny nie jest właściwym kryterium ustalenia rocznego wskaźnika kontroli. W niektórych państwach członkowskich liczba urzędów celnych zmalała, zarządzanie kontrolami zostało scentralizowane, a stosowanie technik zarządzania ryzykiem mogłoby doprowadzić do proporcjonalnego rozłożenia kontroli fizycznych pomiędzy wszystkich eksporterów produktów objętych refundacjami. Biorąc pod uwagę te zmiany, państwa członkowskie zauważyły, że wymóg ustalenia minimalnego wskaźnika na poziomie urzędu celnego wyjścia uniemożliwia skupienie kontroli na sektorach lub eksporterach wymagających przeprowadzenia kontroli w pierwszej kolejności. W przypadku niektórych urzędów 5-procentowy wskaźnik jest zbyt dużym obciążeniem administracyjnym dla niektórych zainteresowanych eksporterów i administracji, podczas gdy w innych urzędach ten sam wskaźnik zaledwie pokrywa faktyczne potrzeby w zakresie kontroli.

Dla jasności i uproszczenia oraz zgodnie z zasadą podziału zarządzania przy kontrolach wydatków budżetowych, państwa członkowskie stosujące analizę ryzyka zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3122/94 powinny mieć możliwość stosowania minimalnego wskaźnika kontroli na poziomie krajowym, a nie na poziomie urzędu celnego wyjścia. Państwa członkowskie niestosujące takiej analizy ryzyka nie odniosą korzyści ze średniego wskaźnika kontroli dla wszystkich sektorów i będą prawnie zobowiązane do stosowania wskaźnika kontroli ustalonego dla poszczególnych urzędów celnych wyjścia. Państwa członkowskie, które stosują wymienioną wyżej analizę ryzyka, ale preferują zdecentralizowane zarządzanie kontrolą w oparciu o obowiązujące zharmonizowane wskaźniki, mogą w dalszym ciągu stosować obecnie obowiązujący minimalny wskaźnik kontroli ustalony dla danego urzędu celnego wyjścia.

2007/0178 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 386/90 w sprawie monitorowania wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,

uwzględniając wniosek Komisji[7],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[8],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Od chwili wejścia w życie rozporządzenia Rady (EWG) nr 386/90[9] wiele państw członkowskich zreorganizowało swoje służby celne, co doprowadziło do znacznego zmniejszenia liczby urzędów celnych. Wprowadzenie obsługi celnych procedur wywozowych drogą elektroniczną wraz z kontrolami prowadzonymi w sposób scentralizowany zmniejszyło znaczenie określania wskaźników kontroli w zależności od urzędu celnego wyjścia.

2. Ponadto stosowanie technik zarządzania ryzykiem, w tym analizy ryzyka, powinno doprowadzić do rozłożenia kontroli fizycznych pomiędzy wszystkich eksporterów. Jednakże wymóg ustalenia minimalnego wskaźnika na poziomie urzędu celnego wyjścia uniemożliwia skupienie kontroli na sektorach lub eksporterach wymagających przeprowadzenia kontroli w pierwszej kolejności. Dlatego też dla zapewnienia skuteczności i uproszczenia oraz zgodnie z zasadą podziału zarządzania, państwa członkowskie stosujące analizę ryzyka zgodnie z prawem wspólnotowym powinny mieć możliwość stosowania minimalnego wskaźnika kontroli na poziomie krajowym, a nie na poziomie urzędu celnego wyjścia.

3. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 386/90,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 386/90 wprowadza się następujące zmiany:

W art. 3 ust. 2 dodaje się następujący akapit:

„Jeżeli państwo członkowskie stosuje ustęp drugi, może również wybrać możliwość stosowania 5-procentowego wskaźnika ustalonego dla całego jego terytorium zamiast 5-procentowego wskaźnika ustalonego dla danego urzędu celnego. Państwo członkowskie informuje Komisję zanim zacznie lub przestanie stosować niniejszy akapit.”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

FORMULARZ OCENY WPŁYWU WPŁYW WNIOSKU NA PRZEDSIĘBIORSTWA ZE SZCZEGÓLNYM UWZGLĘDNIENIEM MAŁYCH I ŚREDNICH PRZEDSIĘBIORSTW (MŚP)

Tytuł wniosku

Projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 386/90 z dnia 12 lutego 1990 r. w sprawie monitorowania wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty

Numer referencyjny dokumentu

KOM(2007) 489 wersja ostateczna 2007/0178 (CNS)

WNIOSEK

1. Biorąc pod uwagę zasadę pomocniczości, dlaczego konieczne jest prawodawstwo wspólnotowe w tej dziedzinie i jakie są jego główne cele?

Wniosek nie ma wpływu na przedsiębiorstwa, ponieważ reorganizuje on jedynie zarządzanie przez organy celne kontrolami fizycznymi i kontrolami podmiany w ramach refundacji wywozowych.

Prawodawstwo wspólnotowe w tej dziedzinie jest konieczne w celu dostosowania istniejących przepisów dotyczących kontroli do zmian, które nastąpiły w mechanizmach kontroli w niektórych państwach członkowskich.

Głównym celem wniosku jest uproszczenie zasad scentralizowanego przydzielania kontroli fizycznych i kontroli podmiany przez organy celne.

Wpływ na przedsiębiorstwa

2. Kogo dotyczy wniosek?

Brak wpływu na przedsiębiorstwa

- Jakich sektorów działalności gospodarczej?

- Jakiej wielkości przedsiębiorstw (jakie jest zagęszczenie małych i średnich przedsiębiorstw)?

- Czy istnieją konkretne obszary geograficzne Wspólnoty, gdzie spotyka się tego rodzaju przedsiębiorstwa?

3. Do czego będą zobowiązane przedsiębiorstwa w celu dostosowania się do wniosku?

Brak zmian dotyczących przedsiębiorstw.

4. Jaki wpływ gospodarczy może mieć wniosek?

- na zatrudnienie,

- na inwestycje i tworzenie nowych przedsiębiorstw,

- na konkurencyjność przedsiębiorstw.

Brak wpływu.

5. Czy wniosek obejmuje środki uwzględniające specyficzną sytuację małych i średnich przedsiębiorstw (złagodzone lub odmienne wymogi)?

Brak wpływu.

Konsultacje

6. Należy wymienić organizacje, z którymi skonsultowano się w sprawie wniosku i ogólnie przedstawić główne poglądy.

Globalne konsultacje wstępne ekspertów technicznych państw członkowskich, którzy są delegatami komitetu ds. zarządzania mechanizmami handlowymi. Wspomniani eksperci mają kontakt z organizacjami eksporterów.

Brak reakcji ze strony tych organizacji. Generalnie w opinii ekspertów państw członkowskich stosowanie uproszczonych norm kontroli lepiej odpowiadałoby wymogom zaktualizowanego informatycznego systemu zarządzania kontrolą. Jednak zważywszy, że niektóre (duże) państwa członkowskie preferują stosowanie w dalszym ciągu zdecentralizowanego zarządzania kontrolą opartego na obowiązujących zharmonizowanych wskaźnikach kontroli ustalonych dla danego urzędu celnego wyjścia, wprowadza się możliwość stosowania uproszczonych norm.

[1] Dz.U. L 42 z 16.2.1990, str. 6. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 163/94 (Dz.U. L 24 z 29.1.1994, str. 2).

[2] Dz.U. L 24 z 29.1.1994, str. 6.

[3] Dz.U. L 94 z 28.4.1970, str. 13, zastąpiony art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, Dz.U. L 209 z 11.8.2005. str. 1.

[4] Dz.U. L 42 z 16.2.1990, str. 6. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 163/94 (Dz.U. L 24 z 29.1.1994, str. 2).

[5] Dz.U. L 24 z 29.1.1994, str. 2.

[6] Dz.U. L 330 z 21.12.1994, str. 31.

[7] Dz.U. C […] z […], str. […].

[8] Dz.U. C […] z […], str. […].

[9] Dz.U. L 42 z 16.2.1990, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 163/94 (Dz.U. L 24 z 29.1.1994, str. 2).