Środowisko/zasoby naturalne
58. podkre śla konieczno śćzintensyfikowania przez UE wysi łków w zakresie walki z ogromnymi wyzwa-
niami środowiskowymi toczonej przez ludzi biednych, których mo żliwości prze życia s ąniejednokrotnie
całkowicie uzale żnione od zasobów naturalnych;
59. z zadowoleniem przyjmuje w tym kontek ście niedawne, cho ćmocno ju żzaleg łe, zobowi ązania
Komisji do przej ścia od s łów do czynów w zakresie uwzgl ędniania problematyki środowiskowej, a tak że
umieszczenia strategii propagowania zrównowa żonego rozwoju na jednym z czo łowych miejsc swojego
programu dzia łań.
Wykonanie
60. wzywa Komisj ędo zawarcia w strategii dla Afryki szczegó łowego planu wdro żenia z wyra źnie okre ś-
lonymi ramami czasowymi, szczegó łowąlistąśrodków i zasobów finansowych, jakie nale ży uruchomi ć
(łącznie ze zobowi ązaniami finansowymi Pa ństw Cz łonkowskich) oraz wskazaniem ró żnych poziomów
interwencji (lokalny, krajowy, regionalny, panafryka ński) i ich roli, a tak że wskazaniem prawdziwego wspól-
nego mechanizmu nadzoru s łużącego do oceny post ępów realizacji tej strategii (anga żującego Parlament
Europejski i UA);
61. nalega, aby plan wykonania obejmowa łcałąAfryk ę, w tym Afryk ępółnocn ą, Afryk ęSubsaharyjsk ąi
Afryk ęPołudniow ą, dla których w chwili obecnej istniej ąodrębne instrumenty (program MEDA, Umowa z
Kotonu, oraz —w odniesieniu do Afryki po łudniowej —Porozumienie w sprawie handlu, rozwoju i wspó ł-
pracy oraz program na rzecz odbudowy i rozwoju (EPRD), oraz aby roz łożono odpowiedzialno śćna pozio-
mie Komisji, żąda, aby Komisja wskaza ła w jaki sposób b ędzie prowadzona koordynacja i dostosowanie w
celu przyczynienia si ędo wprowadzenia celów ustalonych dla ca łego kontynentu przez UA;
62. podkre śla,że sednem propozycji zawartej w wy żej wymienionym o świadczeniu Komisji jest wyko-
nanie obecnie istniej ących krajowych i lokalnych programów, wyra żat eżżal,że nie przedstawiono w
związku z tym nowych propozycji dla poprawy ich wprowadzania w życie lub przystosowania ich celów i
zaprogramowanych dzia łańdo nowych priorytetów oraz że nie zaproponowano przeprowadzenia rewizji
istniej ących krajowych opracowa ństrategicznych oraz krajowych i lokalnych programów orientacyjnych
jako konsekwencji niniejszego nowego dokumentu strategicznego i nowych wydarze ńw Afryce (w szcze-
gólno ści utworzenia UA i jej instytucji);
63. wyra ża rozczarowanie brakiem ambicji zaproponowanych ram finansowych: Komisja przewiduje
jedynie mo żliwośćuruchomienia zwi ększonych środków finansowych dla „okresu po dziewi ątym EFR ”i
nie jest sk łonna do dyskusji w sprawie mo żliwego umorzenia zad łużenia jako środków dla uruchomienia
dodatkowych funduszy dla MDG;
*
**
64. zobowi ązuje swego Przewodnicz ącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rz ą-
dom Pa ństw Cz łonkowskich, UA oraz AKP.
P6_TA(2005)0446
Wspólnotowa polityka rozwoju
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotycz ącego wspólnej deklaracji Rady,
Parlamentu Europejskiego i Komisji dotycz ącej polityki Wspólnoty Europejskiej na rzecz rozwoju
—„Europejski konsensus ”(2004/2261(INI))
Parlament Europejski ,
— uwzgl ędniaj ąc komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Komitetu Ekonomiczno-Spo łecz-
nego oraz Komitetu Regionów zatytu łowany „Projekt wspólnej deklaracji Rady, Parlamentu Europej-
skiego i Komisji w sprawie europejskiej polityki rozwoju —Konsensus Europejski ”(COM(2005)0311),
— uwzgl ędniaj ąc opini ęEuropejskiego Komitetu Ekonomiczno-Spo łecznego (CESE 1072/2005),C 280 E/484 PL 18.11.2006 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005
— uwzgl ędniaj ąc opini ęKomitetu Regionów (CdR 224/2005),
— uwzgl ędniaj ąc ocen ępolityki rozwoju WE przez Europejskie Centrum Zarz ądzania Polityk ąRozwoju
(European Centre for Development Policy Management), Overseas Development Institute i Instituto
Complutense de Estudios Internacionales (luty 2005),
— uwzgl ędniaj ąc przegl ąd wspó łpracy w zakresie rozwoju Komitetu Pomocy Rozwojowej Organizacji
Wspó łpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD/DAC) Wspólnoty Europejskiej (2002),
— uwzgl ędniaj ąc rzymsk ądeklaracj ęnt. Harmonizacji z dnia 25 lutego 2003 r. i parysk ądeklaracj ęnt.
skuteczno ści pomocy z dnia 2 marca 2005 r.,
— uwzgl ędniaj ąc Deklaracj ęMilenijn ąNarodów Zjednoczonych z dnia 8 wrze śnia 2000 r., okre ślającą
Milenijne Cele Rozwoju (MDG) jako kryteria wspólnie uzgodnione przez wspólnot ęmiędzynarodow ą
w celu zwalczania ubóstwa,
— uwzgl ędniaj ąc kolejne raporty w sprawie rozwoju ludno ści sporz ądzane w ramach Programu Rozwojo-
wego Narodów Zjednoczonych (UNDP),
— uwzgl ędniaj ąc raport dotycz ący Milenijnej Oceny Ekosystemu zatytu łowany „Koszty utrzymania prze-
kraczaj ące dost ępne środki: Walory natury a dobrobyt ludzki ”(2005),
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdanie konferencji ONZ w sprawie handlu i rozwoju (UNCTAD) za rok 2002
zatytu łowane: „Kraje najs łabiej rozwini ęte—Uciec z pu łapki n ędzy”,
— uwzgl ędniaj ąck o ńcowe deklaracje i wnioski mi ędzynarodowych konferencji, w szczególno ści mi ędzy-
narodowej konferencji w sprawie finansowania rozwoju (Monterrey 2002), Światowego Szczytu w spra-
wie Zrównowa żonego Rozwoju (Johannesburg 2002), Światowego Szczytu na rzecz Rozwoju Spo łecz-
nego (Kopenhaga 1995), III Konferencji ONZ w sprawie krajów najs łabiej rozwini ętych (Bruksela 2001),
IV Konferencji ministerialnej Światowej Organizacji Handlu (Doha 2001), IV Światowej Konferencji na
temat kobiet (Pekin 1995), Mi ędzynarodowej Konferencji na rzecz ludno ści i rozwoju (ICPD) (Kair
1994), posiedzenia specjalnego Zgromadzenia Ogólnego ONZ z 1999 r. w sprawie przegl ądu post ępu
osiągniętego w zakresie realizacji celów ICPD ( „Kair + 5 ”), sesji specjalnej ONZ Świat Przyjazny Dzie-
ciom (Nowy Jork, maj 2002 r.) oraz Światowego Forum Edukacji (Dakar 2000),
— uwzgl ędniaj ąc zobowi ązania podj ęte przez UE na szczycie w Barcelonie w marcu 2002 r. w przededniu
konferencji w Monterrey,
— uwzgl ędniaj ąc rezolucj ęParlamentu Europejskiego z dnia 1 marca 2001 r. w sprawie komunikatu
Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotycz ącego polityki rozwoju Wspólnoty Europejskiej, (1)
— uwzgl ędniaj ącoświadczenie w sprawie polityki rozwojowej Wspólnoty Europejskiej przyj ęte przez Rad ę
i Komisj ęw dniu 10 listopada 2000 r. (DPS),
— uwzgl ędniaj ąc konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewn ętrznych (GAERC) z dni 22-23 listopada
2004 r. i 23-24 maja 2005 r.,
— uwzgl ędniaj ącs w o j ąrezolucj ęz dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie roli Unii Europejskiej w osi ągnię-
ciu Milenijnych Celów Rozwoju (2),
— uwzgl ędniaj ącs w o j ąrezolucj ęz dnia 8 wrze śnia 2005 r. w sprawie powa żnych i zaniedbanych chorób
w krajach rozwijaj ących si ę(3),
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdanie Komisji Europejskiej z dnia 29 pa ździernika 2004 r. w sprawie Milenijnych
Celów Rozwoju na lata 2000-2004 (SEC(2004)1379),
— uwzgl ędniaj ąc komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz Komitetu Ekonomiczno-
Społecznego z dnia 12 kwietnia 2005 r.: „Przyspieszenie post ępu w realizacji Milenijnych Celów Roz-
woju –wkład Unii Europejskiej ”(COM(2005)0132),
(1) Dz.U. C 227 z 1.10.2001, str. 130.
(2) Teksty przyj ęte, P6_TA(2005)0115.
(3) Teksty przyj ęte, P6_TA(2005)0341.18.11.2006 PL C 280 E/485 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005
— uwzgl ędniaj ąc raport sporz ądzony przez Grup ęSpecjaln ąds. Projektu Milenijnego ONZ pod przewod-
nictwem prof. Jeffrey`a Sachsa zatytu łowany „Inwestowanie w rozwój: praktyczny program osi ągnięcia
Milenijnych Celów Rozwoju ”,
— uwzgl ędniaj ąc wielostronne porozumienia dotycz ąceśrodowiska naturalnego (MEA) w sprawie zmian
klimatu, degradacji warstwy ozonowej, ró żnorodno ści biologicznej, środowisk podmok łych, pustynnie-
nia, niebezpiecznych odpadów i trwa łych zanieczyszcze ńorganicznych;
— uwzgl ędniaj ąc art. 45 Regulaminu,
— uwzgl ędniaj ąc sprawozdanie Komisji Rozwoju (A6-0319/2005).
Konsensus Europejski
1. z zadowoleniem przyjmuje inicjatyw ętrójstronnego o świadczenia w sprawie wspólnej wizji UE na
temat rozwoju i podkre śla konieczno śćpełnego zaanga żowania Parlamentu na równi z pozosta łymi instytu-
cjami za po średnictwem procedury podobnej do procedury wspó łdecyzji w celu znacznego przyczynienia
sięto do osi ągnięcia celów wi ększej spójno ści, koordynacji, komplementarno ści, jako ści i skuteczno ści poli-
tyki rozwoju;
2. z zadowoleniem przyjmuje propozycj ęwspólnej deklaracji i proponuje, aby jej formalny status zosta ł
uznany jako wi ążące ramy polityki rozwoju w dzia łaniach podejmowanych przez Uni ęEuropejsk ąiP aństwa
Członkowskie dla wszystkich krajów rozwijaj ących si ę, w rozumieniu okre ślenia Komisji Pomocy Rozwojo-
wej OECD; ponadto wzywa do wyja śnienia sposobu, w jaki wspólna deklaracja b ędzie odnosi ćsiędo
instrumentów dla wspó łpracy na rzecz rozwoju;
3. wyra ża ubolewanie, że propozycja nie zawiera jakichkolwiek szczególnych o świadcze ńw sprawie
oceny skuteczno ści i wniosków wyci ągniętych z pomocy UE oraz z o świadczenia w sprawie polityki roz-
wojowej (DPS) z 2000 r. i wp ływu tej deklaracji na wspólnotow ąpomoc;
4. z zadowoleniem przyjmuje prób ęwyra żonąw pierwszej cz ęści wy żej wymienionego komunikatu, by
dojśćdo porozumienia w sprawie nadrz ędnych celów i zasad pomocy UE; wzywa jednak żed ow i ększej
jasno ści, przede wszystkim w zakresie priorytetów i sposobów polepszenia spójno ści i koordynacji wspó ł-
pracy UE na rzecz rozwoju;
5. z zadowoleniem przyjmuje prób ęwyra żonąw drugiej cz ęści wy żej wymienionego komunikatu, by
dostarczy ćwytycznych do wdra żania polityki rozwoju na poziomie wspólnotowym; wzywa jednak żed o
jasnego zdefiniowania specjalnej roli pomocy wspólnotowej w oparciu o analiz ęjej komparatywnych zalet;
6. wyra ża przekonanie, że aktualny sposób organizacji pomocy wspólnotowej na poziomie Brukseli,
szczególnie w kwestii oddzielenia planowania od wdra żania, nie jest optymalny dla efektywnej realizacji
polityki w zakresie rozwoju;
7. zwraca uwag ę,że dotychczas globalizacja poszerzy ła przepa śćdziel ącąbogatych i biednych i wzywa
do wyznaczenia bardziej zrównowa żonego rozwoju polityk rozwoju jako jednego z celów na przysz łość.
Cele i zasady
8. podkre śla,że ogólnym celem unijnej wspó łpracy w zakresie rozwoju powinno by ć„ograniczenie i
ostateczna likwidacja ubóstwa w ramach polityki trwa łego rozwoju ”;kładzie nacisk na fakt, że poj ęcie
ubóstwa jest wielowymiarowe —odnosi si ęono mi ędzy innymi do mo żliwości cz łowieka w takich dzie-
dzinach jak konsumpcja i bezpiecze ństwo żywno ściowe, zdrowie, edukacja, prawo, zdolno ści komunika-
cyjne, bezpiecze ństwo, sprawiedliwo śćspołeczna, godno śći godna praca;
9. zgadza si ę,że ograniczenie ubóstwa, stanowi ące pierwszy krok do realizacji MDG, promowanie
demokracji i dobrego zarz ądzania i poszanowania praw cz łowieka s ąkluczowymi celami rozwoju; podkre śla
jednak że,że walka z ubóstwem b ędzie skuteczna wy łącznie wówczas, gdy zarz ądzanie środowiskiem i
zasobami naturalnymi b ędzie si ęodbywa ło w sposób zrównowa żony oraz gdy jednakowa waga b ędzie
przywi ązywana do inwestowania w ludzi, ze zwróceniem szczególnej uwagi na m łodych ludzi i kobiety,
przede wszystkim w zdrowie i edukacj ę, oraz inwestowania w tworzenie dobrobytu, z naciskiem na takieC 280 E/486 PL 18.11.2006 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005
kwestie, jak przedsi ębiorczo ść, nauka i technologia, tworzenie miejsc pracy, poszanowanie praw pracowni-
czych, dost ęp do kredytów, prawo w łasno ści i infrastruktura; k ładzie nacisk na fakt, że poprawa sytuacji
kobiet jest kluczowa dla rozwoju oraz żer ó w n o śćpłci powinna stanowi ćpodstaw ęwszelkich strategii
politycznych;
10. popiera zasady partnerstwa, w łasno ści prywatnej i dialogu politycznego, jak równie żpodej ście do
rozwoju oparte na poszanowaniu prawa; podkre śla znaczenie wsparcia dla wysi łków krajów partnerskich
zmierzaj ących do poprawy krajowych opracowa ństrategicznych dotycz ących ograniczenia ubóstwa (PRSP)
przy aktywnej roli parlamentów krajowych i organizacji spo łeczeństwa obywatelskiego; zaleca, aby g łówne
zasady porozumienia o partnerstwie z Cotonou zosta ły rozszerzone na wszystkie kraje rozwijaj ące si ę;
11. podkre śla znaczenie spo łeczeństwa obywatelskiego w krajach rozwijaj ących si ę, jako us ługodawcy
oraz propagatora demokracji i praw cz łowieka i wzywa do wzmo żonego wsparcia potencja łu tworzenia
organizacji pozarz ądowych w krajach partnerskich; uznaje równie żznaczenie europejskiego spo łeczeństwa
obywatelskiego, i w zwi ązku z tym wzywa do uproszczenia zasad obowi ązujących przy udzielaniu projek-
tom wsparcia, w tym wsparcia finansowego;
12. podkre śla potrzeb ęprowadzenia przez UE dzia łańna rzecz demokratyzacji instytucji mi ędzynarodo-
wych w celu zwi ększenia reprezentacji interesów krajów rozwijaj ących si ęi ulepszenia demokracji, które
pozostaje wspólnym interesem;
13. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że projekt wniosku ma na celu wzmocnienie monitorowania eks-
portu broni UE, aby zagwarantowa ć,że wyprodukowana w UE bro ńnie jest u żywana przeciwko ludno ści
cywilnej, oraz że zawiera konkretne kroki w celu ograniczenia niekontrolowanego rozprzestrzeniania broni
strzeleckiej i lekkiej; jednak że wzywa równie żUE do przyj ęcia odpowiedzialno ści za eksport broni w prze-
szłości i do nasilenia oraz przyspieszenia rozminowywania, a tak że programów rozbrojeniowych w regio-
nach, w których mia ły miejsce wojny.
Najwa żniejsze tematy i kwestie
14. z zadowoleniem przyjmuje wysi łki w celu osi ągnięcia wi ększej koncentracji przy utrzymaniu odpo-
wiedniej elastyczno ści dzia łania; wyra ża ubolewanie z powodu braku jasnych priorytetów po śród przedsta-
wionych tematów dzia łań,z w łaszcza na poziomie wspólnotowym, i wzywa do wyznaczenia grupy celów,
tematów dzia łańi priorytetów;
15. potwierdza jak istotne jest po święcenie uwagi prawom cz łowieka w procesie rozwoju, w budowaniu i
monitorowaniu projektów finansowanych lub wspó łfinansowanych przez UE;
16. podkre śla,że takie kwestie, jak zapobieganie i leczenie zaka żeńwirusem HIV/AIDS, malarii i gru źlicy
oraz wspieranie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, równouprawnienia p łci i praw kobiet, ograniczenie
zmian klimatycznych, reforma handlu, zapobieganie konfliktom oraz demokracja i dobre zarz ądzanie (z
priorytetowym traktowaniem walki z korupcj ą) zas ługuj ąna szczególn ąuwag ę, poniewa żbrak skutecznego
działania w ich zakresie mo że sprawi ć,że inne wysi łki na rzecz rozwoju pójd ąna marne;
17. proponuje zwrócenie wi ększej uwagi w ramach wspólnej deklaracji na nast ępujące kwestie:
— wiele ubogich krajów pozostaje w tyle w zakresie realizacji MDG zwi ązanych ze zdrowiem; wi ększo śćz
nich potrzebuje pomocy w przygotowaniu na wypadek krytycznych sytuacji zwi ązanych ze zdrowiem
publicznym, jak pandemia grypy; po święca si ęrównie żzbyt ma ło uwagi chorobom, w przypadku
których brak jest dost ępu do leków, lub badania nad lekami nie s ąniewystarczaj ące; dramatyczny
brak personelu medycznego, zw łaszcza w Afryce Subsaharyjskiej, co jest po cz ęści spowodowane dre-
nażem mózgów, jest g łównym problemem, który wymaga zarówno systemowego podej ścia do kwestii
zdrowia i rozwoju, gdzie priorytetem powinno by ćumacnianie systemu opieki zdrowotnej oraz bada ń
nad zdrowiem, jak i wi ększego wsparcia dla sektora opieki zdrowotnej oraz uznania za priorytetow ą
kwestii wyników opracowa ńPRSP w zakresie zdrowia;
— parlamenty krajowe odgrywaj ątu kluczow ąrolę, dlatego te żkonieczne jest wparcie w celu umocnienia
i poprawy warunków pracy demokratycznie wybranych parlamentów, przy pe łnym zaanga żowaniu Par-
lamentu Europejskiego;18.11.2006 PL C 280 E/487 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005
— wsparcie ze strony wspólnotowej infrastruktury pomocy musi by ćlepiej wywa żone, z mniejszym skon-
centrowaniem na budowie dróg i z przyznaniem pierwsze ństwa dost ępowi do ICT, wody, energii oraz
rozwojowi obszarów wiejskich;
— wspieranie równo ści płci i praw kobiet jako podstawowych praw cz łowieka jest istotne nie tylko samo
w sobie, ale tak że jako kwestia sprawiedliwo ści spo łecznej; jak równie żjako środek do realizacji celów
MDG i wprowadzenia w życie Peki ńskiej Platformy Dzia łania, Kairskiego Programu dzia łania oraz Kon-
wencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet; zatem we wszystkich politykach UE ipraktykach w odniesieniu do krajów rozwijaj ących si ękonieczne jest wyra źne wprowadzenie kwestii
płci;
— mając na uwadze zasadnicz ąrolęedukacji podstawowej oraz ochrony zdrowia, Pa ństwa Cz łonkowskie
oraz pomoc wspólnotowa powinny koncentrowa ćsięna zasadzie 20/20 wprowadzonej przez Świa-
towy Szczyt na rzecz Rozwoju Spo łecznego;
— kszta łcenie jest kluczem do rozwoju; jedn ązn a j w i ększych przeszkód w odpowiednim dost ępie do
publicznego kszta łcenia w pe łnym wymiarze godzin jest praca dzieci; ka żda strategia promowania
kszta łcenia powinna zawiera ćdziałania zmierzaj ące do wyeliminowania wszelkich form pracy dzieci;
— poniewa ż
większo śćubogiej ludno ści wsi jest zale żna od tradycyjnej gospodarki opartej na biomasie,
gwałtowane niszczenie lasów, zasobów morskich i rosn ący brak wody w wielu regionach stanowi ą
powa żne zagro żenie dla życia setek milionów ludzi; wymaga to szeroko zakrojonych programów zale-
siania, regeneracji ziemi, ochrony wód morskich i gospodarki wodnej;
— obecne systemy produkcji i konsumpcji prowadz ądo rosn ącej ingerencji w środowisko naturalne i
stanowi ądługoterminowe zagro żenie dla dobrobytu spo łecznego; uboga ludno śćjest szczególnie nara-
żona na skutki degradacji środowiska;
— kraje rozwijaj ące si ęnie musz ąpowtarza ćbłędów w zakresie zanieczyszczenia środowiska pope łnio-
nych przez kraje uprzemys łowione, uwzgl ędniaj ąc szeroko zakrojone wsparcie inwestycji w zakresie
ekologicznie czystych i skutecznych technologii; podkre śla wag ęzmniejszenia zale żności od paliw
kopalnych, g łównie ze wzgl ędu na negatywne skutki dla bilansu p łatniczego, a w konsekwencji dla
budżetu tych krajów;
— setki milionów ludzi jest niezwykle nara żonych na kl ęskiżywio łowe, takie jak trz ęsienia ziemi, burze
tropikalne, powodzie, tsunami lub gwa łtowne susze; powa żne kl ęski stanowi ązagro żenie dla rozwoju;
podkre śla,że MDG b ędątrudne do osi ągnięcia w wi ększo ści ubogich krajów dopóki w ramy strategii
rozwoju i ograniczenia ubóstwa nie zostan ąwłączone programy obni żenia ryzyka kl ęsk, w tym sys-
temy ubezpieczenia spo łecznego od kl ęsk;
— uznaje, że ubóstwo, opó źnienie w rozwoju i niestabilno śćpaństw tworz ąwarunki sprzyjaj ące konflik-
tom i pojawianiu si ęnowych zagro żeńdla bezpiecze ństwa, w tym mi ędzynarodowej przest ępczo ści i
terroryzmu, ponadto uznaje konieczno ść, by w warunkach pokryzysowych rozwój, poza budowaniem
instytucji, mia łinną, szczególn ąrolędo odegrania polegaj ącąna odbudowywaniu struktury spo łecznej i
wspieranie procesu budowania pokoju i pojednania;
— zatrudnienie jest istotnym narz ędziem i warunkiem w zwalczaniu ubóstwa. Dost ęp do godnej pracy i
poszanowanie podstawowych konwencji (MOP) powinny by ćzatem priorytetem.
Warunki udzielania pomocy, zasoby finansowe, skuteczno śći spójno ść
18. docenia zobowi ązanie do zwi ększenia unijnego bud żetu na cele pomocy do poziomu 0,7 % dochodu
narodowej brutto do 2015 r.; zach ęca do utworzenia innowacyjnych mechanizmów finansowania wspó ł-
pracy na rzecz rozwoju, jak na przyk ład mi ędzynarodowych systemów podatkowych; podkre śla jednak że
potrzeb ęznacznej poprawy jako ści pomocy i je udzielania oraz istotn ąpotrzeb ępoprawy sposobów oceny
jej wyników i oddzia ływania z wyra źnym odniesieniem do grupy wska źników MDG; podkre śla ponadto, że
należy przyj ąćjeden zestaw kryteriów przyznawania pomocy wspólnotowej dla najbiedniejszych pa ństw i
społeczeństw;C 280 E/488 PL 18.11.2006 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005
19. wzywa do zwi ększenia cz ęści funduszy rozwoju przeznaczonych dla krajów o niskim dochodzie;
20. uwa ża,że inicjatywa w zakresie zad łużenia podj ęta na rzecz g łęboko zad łużonych ubogich krajów
pozostawia wiele do życzenia; wzywa do anulowania d ługu krajom o sta łym zad łużeniu, których rz ądy
przestrzegaj ąpraw cz łowieka i zasad demokracji i inwestuj ązwolnione środki w odpowiedzialny sposób;
podkre śla ponadto, że anulowanie zad łużenia nie powinno powodowa ćniekorzystnych warunków polityki
gospodarczej i powinno by ćuzupe łnieniem oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA);
21. uwa ża,że niezb ędne s ąbardziej energiczne wysi łki UE i Pa ństw Cz łonkowskich w celu wychwycenia
niew łaściwie wydatkowanych lub niew łaściwie wykorzystywanych funduszy i rozdzielenie ich w sposób,
który pozwoli na wykorzystanie ich zgodnie z ich przeznaczeniem;
22. nawo łuje do okre ślenia na nowo upowa żnienia Europeskiego Banku Inwestycyjnego dotycz ącego
pożyczek zewn ętrznych, dzi ęki któremu EBI b ędzie w pe łni funkcjonuj ącym bankiem rozwoju realizuj ącym
strategie UE na rzecz rozwoju oraz b ędzie móg łudziela ćfinansowej pomocy na rzecz publicznych inwes-
tycji w dziedzinie us ług i udogodnie ńużyteczno ści publicznej;
23. ubolewa nad brakiem spójno ści polityki rozwojowej w ramach UE, prowadz ącym do wysokich kosz-
tów transakcji, zwielokrotnienia pracy i utrudnie ńdla krajów partnerskich; wspiera wysi łki w celu poprawy
koordynacji, harmonizacji i dostosowania sposobów planowania i dostarczania pomocy przez darczy ńców,
zgodnie z za łożeniami deklaracji paryskiej i wyra ża przekonanie, że tego rodzaju wysi łki powinno si ęrów-
nieżczyni ćw przypadku krajów o średnim dochodzie narodowym; podkre śla jednak że,że proponowana
wspólna deklaracja jest zbyt ogólnikowa w zakresie wdra żania jej za łożeń;
24. sugeruje, aby UE, w oparciu o w łasno śćkraju partnerskiego i strategi ęrozwoju, pracowa ła w celu
ustanowienia ścisłej koordynacji dzia łańPaństw Cz łonkowskich UE i wsparcia dla rozwoju udzielanego
przez Komisj ęEuropejsk ąpoprzez wspólne krajowe opracowania strategiczne i wspólne programy wielolet-
nie, najlepiej w łączając do dzia łania inne istotne dwustronne i wielostronne podmioty ofiaruj ące pomoc;
wzywa do poprawy koordynacji i komplementarno ści poprzez dostosowanie dzia łańdo procedur bud żeto-
wych kraju partnerskiego oraz strategii ograniczania ubóstwa; zaleca ponadto przyj ęcie zasady, że w wyniku
konsultacji na poziomie krajowym maksymalnie 2-3 ofiarodawców powinny stanowi ćgłówne agencje w
jakimkolwiek kraju partnerskim, a w zakresie poszczególnych zagadnie ńnależydążyćdo jasnego podzia łu
pracy;
25. podkre śla potrzeb ę, by UE i jej Pa ństwa Cz łonkowskie pozostawa ły w bliskiej łączno ści z organiza-
cjami mi ędzynarodowymi zaanga żowanymi w dzia łalnośćna rzecz rozwoju, jak Organizacja Narodów Zjed-
noczonych z jej funduszami, programami i agencjami i z w łączeniem UNDP, oraz jak Bank Światowy i
Międzynarodowy Fundusz Walutowy, w celu zwi ększenia spójno ści unijnej polityki rozwoju i zapobie żenia
nakładaniu si ęna siebie dzia łańrealizowanych zgodnie z celami ustalonymi na arenie mi ędzynarodowej;
26. podkre śla,że celem UE powinna by ćlepsza koordynacja polityk jej Pa ństw Cz łonkowskich w ramach
Banku Światowego oraz Mi ędzynarodowego Funduszu Walutowego;
27. podkre śla,że Komisja nie powinna by ćpostrzegana jako 26-ty podmiot ofiaruj ący pomoc w UE;
należy natomiast okre ślići uzgodni ćwarto śćdodan ąpomocy wspólnotowej, ze szczególnym uwzgl ędnie-
niem mo żliwości szerokiej koordynacji, komplementarno ści i spójno ści, skali pomocy wspólnotowej, bez-
stronnego wizerunku Komisji, jej pracy nad zarz ądzaniem, demokracj ąi prawami cz łowieka, jej roli jako
podmiotu ogólno światowego, jej ewentualnej roli jako umys łowego o środka europejskiej polityki rozwoju
itp.;
28. przyznaje, że szczególne warunki pomocy narzucone przez podmioty ofiaruj ące pomoc, odzwier-
ciedlaj ące historyczne interesy gospodarcze podmiotów ofiarowuj ących pomoc, rzadko przynosz ąwyniki;
podkre śla jednak że,że ogólne wsparcie z bud żetu jako preferowany mechanizm pomocy wymaga dalszej
analizy i nale ży je rozwa żaćjedynie tam, gdzie istniej ąodpowiednie warunki i skuteczne systemy kontroli,
np. poprzez niezale żne komisje pod nadzorem parlamentów krajowych. Je żeli tylko jest to mo żliwe, Komi-
sja i Pa ństwa Cz łonkowskie powinny d ążyćdo przej ścia od wizji pomocy dla projektów do ogólnosektoro-
wego podej ścia, a nast ępnie do bezpo średniego wsparcia bud żetu;18.11.2006 PL C 280 E/489 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005
29. wzywa Komisj ędo przedstawienia Parlamentowi kryteriów, na podstawie, których oceniana b ędzie
potrzeba wsparcia dla krajów rozwijaj ących si ęoraz skuteczno śćudzielanej pomocy, statystyk dotycz ących
pomocy ju żudzielonej oraz systemu kontroli przewidzianego dla oceny skuteczno ści wdra żania pomocy, z
myśląo dalszych ulepszeniach;
30. wskazuje na istnienie istotnych niedoci ągnięćw Komisji w odniesieniu do g łównych kwestii takich
jak prawa dziecka, równouprawnienie p łci i prawa kobiet, niepe łnosprawno śćoraz środowisko naturalne; z
zadowoleniem przyjmuje wysi łki poczynione w zakresie tej polityki, na etapie planowania, wdra żania i
oceny i podkre śla,że w celu poprawy, sytuacja ta wymaga silnego wsparcia w postaci kszta łcenia i szkolenia
personelu zarówno na szczeblu centralnym, jak i na poziomie lokalnym;
31. wspiera wysi łki w kierunku spójno ści polityki, które powinny zmierza ćdo zapewnienia, aby cele i
wyniki polityk rozwojowych by ły wspierane, a nie podkopywane, przez inne polityki; wzywa do pilnego
działania w zakresie szczególnie nieskutecznych polityk UE, takich jak handel, wspólna polityka rolna (WPR)
oraz porozumienia dotycz ące rybo łówstwa; podkre śla wag ępomocy krajom rozwijaj ącym si ęw spe łnieniu
europejskich norm bezpiecze ństwa żywno ści, produktów i substancji tak, aby nie sta łys ięone przeszkod ąw
dostępie do rynków UE; nadal wzywa do stopniowego zmniejszania, w okresie pi ęciu lat, wszelkich form
wsparcia eksportu, w łącznie z ukrytym wsparciem poprzez kredyty eksportowe, pomoc żywno ściow ą,e k s -
portowe przedsi ębiorstwa handlowe, przymusow ąprywatyzacj ęwitalnych dzia łów gospodarki oraz przymu-
sowąliberalizacj ęrynków krajów rozwijaj ących si ęitp.;
32. zauwa ża,żewc i ągu minionych trzech dziesi ęcioleci najmniej rozwini ęte kraje sta łys ięimporterami
żywno ści netto i w zwi ązku z tym wzywa do zmiany w polityce rolnej poprzez nadanie priorytetowego
znaczenia bezpiecze ństwu żywno ści zamiast promowania nastawienia produkcji rolnej na eksport;
33. podkre śla,że polityka rozwojowa jest jednym z wielu narz ędzi walki ze źródłami niestabilno ści, nie
powinna ona jednak podlega ćpolityce bezpiecze ństwa oraz, żek ażde dzia łanie podj ęte w ramach polityki
wspó łpracy na rzecz rozwoju powinno uwzgl ędniaćdefinicj ęODA ustalon ąprzez OECD/DAC;
34. podkre śla,że polityka handlu mi ędzynarodowego oraz odpowiednie warunki dla handlu w krajach
rozwijaj ących si ęsąniezwykle wa żne dla rozwoju; podkre śla zatem znaczenie wzmocnienia strony zwi ąza-
nej z dostarczaniem pomocy, z uwzgl ędnieniem rozwoju potencja łu krajów partnerskich w celu umo żliwie-
nia im przekszta łcenia potencja łupłynącego z handlu w mechanizm nap ędowy rozwoju; w tym kontek ście,
podkre śla znaczenie takich dziedzin jak rolnictwo i bezpiecze ństwo żywno ści oraz zasadnicz ąrolęmałych i
średnich przedsi ębiorstw;
35. uwa ża,że polityka rozwoju musi opiera ćsięna uznaniu prawa pa ństwa lub regionu do demokra-
tycznego okre ślenia w łasnych polityk, priorytetów i strategii w celu ochrony bytu oraz spo łecznych i gos-
podarczych praw w łasnego spo łeczeństwa, oraz że zasady te powinny by ćrespektowane przez Komisj ęi
Państwa Cz łonkowskie;
36. przyjmuje z zadowoleniem rosn ące przekonanie, że otwarcie rynków musi by ćostro żnie stopnio-
wane i podkre śla jednak, że zak łada ono prawo przys ługuj ące krajom rozwijaj ącym si ędo okre ślenia rytmu
i kierunków, jakie przyjmie liberalizacja handlu w oparciu o ich cele rozwoju;
*
**
37. zobowi ązuje Przewodnicz ącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.C 280 E/490 PL 18.11.2006 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej
Czwartek 17 listopad 2005