ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
21.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia programów szkoleniowych i wytycznych uwzględniających problematykę płci dla wszystkich specjalistów zajmujących się ofiarami przestępstw, takich jak prawnicy, policjanci, prokuratorzy, sędziowie, pracownicy służby zdrowia, pracownicy socjalni i organizacje społeczeństwa obywatelskiego; zachęca państwa członkowskie, by odpowiednio wykorzystywały fundusze UE na te cele szkoleniowe; wzywa państwa członkowskie, by szczególnie zadbały o przestrzeganie wszystkich obowiązków dotyczących szkolenia funkcjonariuszy policji, tak by w razie popełnienia przestępstwa mogli lepiej i szybko przeprowadzać oceny indywidualne; wzywa państwa członkowskie, by zapobiegały dalszej wiktymizacji lub wtórnej wiktymizacji ofiar przestępstw, by udzielały ofiarom informacji na temat ich praw i usług, do których mają dostęp, oraz by wzmocniły ich pozycję dla ograniczenia stresu pourazowego; podkreśla, że szkolenia te powinny również zostać włączone do programów edukacyjnych, we współpracy ze społeczeństwem obywatelskim i organizacjami pozarządowymi, oraz że należy regularnie zapewniać wszystkim specjalistom zajmującym się ofiarami przestępstw obowiązkowe i specjalistyczne szkolenia, aby rozwinąć podejście dostosowane do specyfiki i potrzeb każdego rodzaju ofiary, pomóc specjalistom w zapobieganiu przemocy i zapewnić odpowiednie wsparcie grupom szczególnie narażonym, takim jak dzieci, kobiety będące ofiarami przemocy uwarunkowanej płcią, ofiary handlu ludźmi, osoby LGBTI i osoby niepełnosprawne; podkreśla, że szkolenie personelu to element niezbędny do skutecznego osiągnięcia celów dyrektywy; uważa, że szkolenia te powinny obejmować wskazówki, jak zapewnić ofiarom ochronę przed przymusem, wykorzystywaniem i przemocą oraz szanować ich nietykalność fizyczną i psychiczną; uważa ponadto, że wszystkie sesje szkoleniowe powinny kłaść nacisk na zasadę niedyskryminacji, która stanowi kamień węgielny dyrektywy;
J.

mając na uwadze utrzymujące się wątpliwości co do rakotwórczości glifosatu; mając na uwadze, że EFSA stwierdził w listopadzie 2015 r., że rakotwórcze właściwości glifosatu są mało prawdopodobne, a Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) uznała w marcu 2017 r., że nie ma podstaw do takiego zaklasyfikowania tej substancji; mając na uwadze, że z kolei Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem działająca pod auspicjami Światowej Organizacji Zdrowia w 2015 r. zaklasyfikowała glifosat do substancji prawdopodobnie rakotwórczych dla ludzi;
24.

wzywa państwa członkowskie do przyjęcia środków w celu poszanowania, promowania i konkretyzowania podstawowych zasad i praw pracowniczych, które dotyczą osób pracujących w gospodarce nieformalnej, a także do wdrożenia odpowiednich lub przeglądu istniejących mechanizmów w celu zapewnienia zgodności z krajowymi przepisami i regulacjami oraz uznawania i egzekwowania stosunków pracy w taki sposób, by ułatwić przejście pracowników do gospodarki formalnej.
9.

ponownie wyraża zdecydowany sprzeciw wobec stosowania kary śmierci we wszystkich przypadkach i bez względu na okoliczności; uważa, że kara śmierci narusza godność ludzką oraz stanowi okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie; apeluje do władz Sudanu, by przestrzegały moratorium ONZ na wykonywanie kary śmierci; wzywa Sudan do ratyfikowania konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur i Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet;
A.

mając na uwadze, że w dniu 3 lutego 2011 r. przedsiębiorstwo Pioneer Overseas Corporation zwróciło się w imieniu Pioneer Hi-Bred International Inc. z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do właściwego organu krajowego Niderlandów z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1 507 × 59 122 × MON 810 × NK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych („wniosek”); mając na uwadze, że wniosek odnosił się również do wprowadzenia do obrotu produktów składających się ze zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy 1 507 × 59 122 × MON 810 × NK603 („genetycznie zmodyfikowana kukurydza”) lub zawierających taką kukurydzę do zastosowań innych niż w żywności i paszy, z wyjątkiem upraw;
28.

zauważa, że dostęp do gruntów stanowi jedną z największych przeszkód dla nowych podmiotów w dziedzinie rolnictwa w UE i że ogranicza go niska podaż gruntów oferowanych do sprzedaży lub dzierżawy w wielu regionach, a także konkurencja ze strony innych rolników, inwestorów i użytkujących grunty do celów mieszkalnych oraz problemy z uzyskaniem finansowania; uważa, że należy bardziej dogłębnie przeanalizować czynniki ograniczające dostęp do gruntów w każdym państwie członkowskim; uważa, że problem dostępu do gruntów zaostrza dodatkowo obecna struktura płatności bezpośrednich, która może prowadzić do wyższych kosztów dzierżawy i nabycia, wymaga minimalnego aktywnego użytkowania gruntu i przewiduje dotacje głównie w oparciu o własność gruntu; uważa, że niektórzy rolnicy – niezależnie od tego czy są właścicielami czy dzierżawcami gruntów – wykazują skłonność do dalszego prowadzenia działalności, aby nadal korzystać z dotacji za pośrednictwem usług podwykonawców, aby wykorzystać posiadane grunty, bądź wykonując prace na posiadanych gruntach w jedynie minimalnym zakresie; zaleca zwiększenie wymaganych poziomów aktywności, z uwzględnieniem nowych modeli rolnictwa, przy przyznawaniu płatności, tak aby wynagradzały osiągnięcie określonych wyników (np. rzeczywisty czas przeznaczony na rolnictwo, także z uwzględnieniem najnowszych innowacji, przynoszenie określonych korzyści środowiskowych lub społecznych); zaleca również wprowadzenie zakazu nieuzasadnionego kumulowania dotacji z pobieraniem świadczeń emerytalnych;
5.

wzywa władze Iranu do zapewnienia ponownego procesu Kamrana Ghaderiego, aby zagwarantować mu prawo do rzetelnego procesu sądowego, do natychmiastowego uwolnienia Nazanin Zaghari-Ratcliffe, która ma już prawo do przedterminowego zwolnienia, oraz do pilnego przedstawienia zarzutów wobec Abbasa Edalata;
3.

apeluje do władz nikaraguańskich o zaprzestanie wszelkich aktów przemocy wobec osób korzystających z prawa do wolności wypowiedzi i wolności zgromadzeń; apeluje także do demonstrantów i organizacji społeczeństwa obywatelskiego przewodzących protestom o nieuciekanie się do przemocy podczas korzystania z przysługujących praw; zwraca się do władz Nikaragui o uwolnienie wszystkich arbitralnie zatrzymanych osób, zadośćuczynienie poszkodowanym członkom rodzin oraz udzielenie gwarancji, że nie zostanie wobec nich wszczęte postępowanie karne; wzywa organy państwowe, by powstrzymały się od publicznych oświadczeń, które stygmatyzują demonstrantów, obrońców praw człowieka i dziennikarzy, oraz od wykorzystywania mediów państwowych do prowadzenia kampanii publicznych mogących zachęcać do przemocy;
97.

wskazuje, że przedłużające się dochodzenia w sprawie korupcji dotyczące skandalu związanego z systemem MOSE zakończyły się w dniu 14 września 2017 r., kiedy to Sąd Wenecji wydał wyrok skazujący dwie główne osoby bezpośrednio zaangażowane w skandal na karę czterech lat pozbawienia wolności i konfiskatę 9,575 mln EUR; ubolewa, że między rokiem 2011 a 2013 EBI udzielił trzech kredytów o wartości 1,2 mld EUR na realizację projektu MOSE, a ostatni z tych kredytów wypłacono po wszczęciu przez organy krajowe śledztw w sprawie korupcji; wzywa EBI do zapewnienia jak najbardziej rygorystycznego wdrażania polityki zerowej tolerancji dla nadużyć finansowych, a także do wycofania całości finansowania z projektu MOSE oraz projektów powiązanych z nim za pośrednictwem systemu przedsiębiorstw i beneficjentów zaangażowanych w realizację projektów w regionie Wenecji Euganejskiej, ze szczególnym odniesieniem do odcinka autostrady A4 zwanego Passante di Mestre, względem którego nadal prowadzone są śledztwa w sprawie oszustw podatkowych, korupcji i infiltracji przez zorganizowane grupy przestępcze, oraz do trzeciego pasa autostrady A4 na odcinku między Wenecją a Triestem; wzywa EBI do przeprowadzenia odpowiednich dochodzeń wewnętrznych dotyczących wyboru beneficjentów oraz wypłaty środków finansowych i zarządzania nimi, a także do publikowania rezultatów tych dochodzeń;
61.

przypomina, że Komisja nie ma dostępu do informacji, jakimi wymieniają się państwa członkowskie, aby móc zapobiegać i przeciwdziałać wewnątrzwspólnotowym oszustwom typu „znikający podmiot gospodarczy”, powszechnie zwanym oszustwami karuzelowymi; jest zdania, że Komisja powinna mieć dostęp do sieci Eurofisc, aby lepiej kontrolować, oceniać i usprawniać wymianę danych między państwami członkowskimi; apeluje do wszystkich państw członkowskich, by uczestniczyły w działalności sieci Eurofisc we wszystkich obszarach w celu ułatwienia i przyspieszenia wymiany informacji z organami wymiaru sprawiedliwości i organami ścigania, takimi jak Europol i OLAF, zgodnie z zaleceniem Trybunału Obrachunkowego; wzywa państwa członkowskie i Radę, by umożliwiły Komisji dostęp do tych informacji w celu zacieśnienia współpracy, poprawy wiarygodności danych i zwalczania przestępczości transgranicznej;
62.

wzywa Komisję do zachowania ostrożności w rokowaniach w sprawie nowej umowy o wolnym handlu z Nową Zelandią i Australią do czasu przeprowadzenia oceny skutków brexitu dla hodowli owiec i kóz, w szczególności w odniesieniu do przyszłości kontyngentu 287 000 ton tusz baranich przydzielonego Nowej Zelandii przez UE, zrealizowanego średnio w niemal 75 %, z którego do chwili obecnej prawie 48 % spożyto w Zjednoczonym Królestwie, oraz kontyngentu 19 200 ton tusz baranich przydzielonego przez UE Australii, zrealizowanego średnio w niemal 100 %, z którego do chwili obecnej prawie 75 % spożyto w Zjednoczonym Królestwie;
—

uwzględniając sprawozdanie podsumowujące Komisji z czerwca 2016 r. pt. „Regional development trends in the EU - Work Package 1: Ex post evaluation of Cohesion Policy programmes 2007-2013, focusing on the European Regional Development Fund (ERDF) and the Cohesion Fund (CF)”[WP1: Sprawozdanie podsumowujące, Ocena ex post programów polityki spójności w latach 2007–2013 koncentrująca się na Europejskim Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i na Funduszu Spójności],
H.

mając na uwadze, że od marca 2009 r. w UE zakazane jest wprowadzanie do obrotu gotowych produktów kosmetycznych i składników kosmetycznych testowanych na zwierzętach, z wyjątkiem testów dotyczących toksyczności dawki powtórzonej, toksyczności reprodukcyjnej i toksykokinetyki; mając na uwadze, że w odniesieniu do tych szczególnych złożonych skutków dla zdrowia od marca 2013 r. obowiązuje zakaz wprowadzania do obrotu niezależnie od dostępności alternatywnych metod testowania bez wykorzystywania zwierząt („zakaz wprowadzania do obrotu”);
58.

zauważa z zaniepokojeniem, że dostęp do mediów dla mniejszości, społeczności lokalnych i regionalnych, kobiet i osób niepełnosprawnych jest zagrożony, jak podkreślono w Monitorze Pluralizmu Mediów z 2016 r.; podkreśla, że pluralistyczne media są nieodzowne w otwartym, wolnym i gwarantującym pluralizm pejzażu medialnym, oraz że wszyscy obywatele mają prawo dostępu do wolnych od wpływów informacji w języku ojczystym lub w języku mniejszości, niezależnie od tego, czy jest to język państwowy, czy język mniejszości; podkreśla wagę zapewniania europejskim dziennikarzom – w szczególności tym pracującym w rzadziej używanych i mniejszościowych językach – odpowiednich możliwości w zakresie szkoleń i przekwalifikowania; w związku z tym apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby zachęcały do badań, projektów i strategii politycznych poprawiających dostęp do mediów i zwiększających możliwości uczestnictwa i wyrażania opinii dla wszystkich obywateli oraz aby wspierały działania w tym zakresie, w tym odpowiednie inicjatywy ukierunkowane na znajdujące się w trudnym położeniu mniejszości (takie jak projekt pilotażowy dotyczący możliwości odbycia stażu dla przedstawicieli mediów języków mniejszościowych), oraz aby gwarantowały wszystkim obywatelom możliwości uczestnictwa i wyrażania opinii;
L.

mając na uwadze, że utrzymują się wątpliwości co do rakotwórczości glifosatu; mając na uwadze, że EFSA stwierdził w listopadzie 2015 r., że mało prawdopodobne jest, aby glifosat był rakotwórczy, a Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) uznała w marcu 2017 r., że nie przyznaje mu klasyfikacji; mając natomiast na uwadze, że w 2015 r. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem działająca pod auspicjami Światowej Organizacji Zdrowia zaklasyfikowała glifosat do substancji prawdopodobnie rakotwórczych dla ludzi; mając na uwadze, że Parlament powołał Komisję Specjalną ds. Unijnej Procedury Wydawania Zezwoleń na Dopuszczenie Pestycydów do Obrotu, która pomoże ustalić, czy EFSA i ECHA zastosowały się do odnośnych międzynarodowych norm naukowych oraz czy doszło do nadmiernego wpływu przemysłu na wnioski agencji unijnych dotyczące rakotwórczości glifosatu;
—

uwzględniając sprawozdanie opublikowane przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka (IACHR) w dniu 12 lutego 2018 r. zatytułowane „Democratic Institutions, the Rule of Law and Human Rights in Venezuela” [Instytucje demokratyczne, państwo prawa i prawa człowieka w Wenezueli] oraz rezolucję IACHR z dnia 14 marca 2018 r.,
C.

mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie postępów w zakresie globalnych porozumień ONZ w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji oraz w sprawie uchodźców Parlament wezwał do niekryminalizowania pomocy humanitarnej, do zapewnienia większych możliwości poszukiwawczo-ratowniczych na rzecz osób znajdujących się w niebezpieczeństwie, do rozwinięcia szerszych zdolności przez wszystkie państwa oraz do uznania wsparcia ze strony podmiotów prywatnych i organizacji pozarządowych w prowadzeniu akcji ratowniczych na morzu i na lądzie;
6.

wzywa do uzupełnienia wytycznej B, tak by wskazywała ona wyraźnie porozumienie co do tego, że Europol, zgodnie z art. 19 rozporządzenia w sprawie Europolu, jest zobowiązany do przestrzegania wszelkich ograniczeń nałożonych na dane osobowe przekazywane do Europolu przez państwa członkowskie lub inne podmioty przekazujące dane w zakresie stosowania danych, które mają zostać przekazane Jordańskiemu Królestwu Haszymidzkiemu, i dostępu do tych danych;
11.

wzywa zarówno Armenię, jak i UE, by przywiązywały dużą wagę do reform krajowych, jak określono w art. 4, zwłaszcza w celu zapewnienia płynnego przejścia od systemu prezydenckiego do parlamentarnego i odpolitycznienia instytucji państwowych; zachęca rząd Armenii do zadbania o to, by główne reformy – takie jak te odnoszące się do struktury i działalności organów rządowych lub kodeksu karnego – podlegały większej przejrzystości oraz były przedmiotem pluralistycznego dialogu z opozycją i społeczeństwem obywatelskim, w interesie ogółu społeczeństwa armeńskiego;
U.

mając na uwadze, że nowe technologie umożliwiają skanowanie przedmiotów lub osób i tworzenie plików cyfrowych, które następnie można wykorzystać do drukowania przestrzennego, co może wpływać na prawa do wizerunku i prawo do prywatności;
3.

zachęca rząd federalny Somalii do kontynuowania wysiłków na rzecz budowy pokoju i państwowości, prowadzących do stworzenia silnych instytucji, które kierują się zasadami praworządności i są zdolne do świadczenia podstawowych usług publicznych, oraz do zapewnienia bezpieczeństwa, wolności wypowiedzi i wolności zrzeszania się; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ugrupowaniu Asz-Szabab nie udało się zakłócić procesu wyborczego w latach 2016–2017; wzywa rząd federalny Somalii do zadbania o to, aby przed wyborami w latach 2020–2021 wprowadzono system wyborczy oparty na głosowaniu powszechnym, dający równą wagę wszystkim głosom; przypomina, że trwałą stabilność i pokój można osiągnąć jedynie w drodze włączenia społecznego, zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów opartych na zasadach demokracji i praworządności;
H.

mając na uwadze, że wielu działaczy na rzecz praw człowieka skazano na długie kary więzienia, w szczególności Germaina Rukukiego, który pracuje dla Stowarzyszenia Katolickich Prawników w Burundi i którego skazano na 32 lata, a inni są przetrzymywani w więzieniach w oczekiwaniu na proces, jak np. Nestor Nibitanga; mając na uwadze, że uchwalono restrykcyjne ustawy mające na celu kontrolę lokalnych i międzynarodowych organizacji pozarządowych; mając na uwadze, że niektóre organizacje zmuszono do zawieszenia działalności, a inne definitywnie zamknięto, jak np. Ligę ITEKA, FOCODE i ACAT; mając na uwadze, że wielu liderów i obrońców praw człowieka wygnano, a ci, którzy pozostają w kraju, znajdują się pod ciągłą presją lub są zagrożeni aresztowaniem; mając na uwadze, że Emmanuel Nshimirimana, Aimé Constant Gatore i Marius Nizigama zostali skazani na kary pozbawienia wolności od 10 do 32 lat, a Nestorowi Nibitandze grozi kara do 20 lat więzienia; mając na uwadze, że zaginiony od niemal dwóch lat dziennikarz Jean Bigirimana jest jedną z wielu ofiar wymuszonych zaginięć, do których doszło w następstwie kryzysu;
23.

wyraża głębokie ubolewanie, że w obecnym programowaniu aspekt płci w sytuacjach kryzysowych lub sytuacjach trudnych konfliktów wydaje się być odsuwany na bok, co prowadzi m.in. do sytuacji, w której wiele kobiet i dziewcząt będących ofiarami gwałtu w czasie wojny pozbawionych jest niedyskryminacyjnego dostępu do opieki, a zwłaszcza kompleksowej opieki medycznej; wzywa Komisję do systematycznego wdrażania GAP II w kontekście pomocy humanitarnej, gdzie należy zapewnić niedyskryminujący dostęp do usług medycznych i do aktywnego informowania swoich partnerów w działaniach humanitarnych, że zgodnie z polityką Komisji w przypadkach, w których ciąża zagraża życiu kobiety lub dziewczynki bądź powoduje cierpienie, międzynarodowe prawo może uzasadniać zaoferowanie bezpiecznej aborcji; domaga się, aby pomoc humanitarna udzielana przez UE i państwa członkowskie nie podlegała ograniczeniom nakładanym przez innych partnerów udzielających pomocy w zakresie niezbędnego leczenia, w tym dostępu do bezpiecznej aborcji u kobiet i dziewcząt, które były ofiarami gwałtu w czasie konfliktu; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wiele delegatur UE koncentruje się na zwalczaniu przemocy wobec kobiet; w tym kontekście kładzie nacisk na potrzebę zapewnienia ochrony prawa do życia i godności wszystkich kobiet i dziewcząt dzięki aktywnemu zwalczaniu szkodliwych praktyk takich jak ludobójstwo ze względu na płeć; podkreśla fakt, że należy wykorzenić stosowanie gwałtu jako narzędzia wojny i ucisku, a także że UE musi wywierać presję na rządy państw trzecich i wszystkie podmioty ponoszące odpowiedzialność w regionach, gdzie ma miejsce taka przemoc ze względu na płeć, tak aby ukrócić tę praktykę, postawić sprawców przed sądem i wspierać ofiary, poszkodowane kobiety i społeczności, aby pomóc im wyzdrowieć i otrząsnąć się z traumy;
4.

z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie trzech instytucji do wzmocnienia rocznego i wieloletniego programowania Unii zgodnie z art. 17 ust. 1 TUE z wykorzystaniem bardziej zorganizowanej procedury z dokładnym harmonogramem; z zadowoleniem zauważa, że w pierwszym rocznym programowaniu międzyinstytucjonalnym w ramach nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego aktywnie uczestniczyły trzy instytucje, co doprowadziło do wydania wspólnego oświadczenia w sprawie priorytetów ustawodawczych Unii Europejskiej na rok 2017 obejmującego 59 kluczowych wniosków ustawodawczych określonych jako priorytetowe na 2017 r., a następnie wspólnej deklaracji w sprawie priorytetów legislacyjnych na lata 2018–2019 obejmującej 31 kluczowych wniosków ustawodawczych określonych jako priorytetowe do końca obowiązującej kadencji; w szczególności z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście aktywne zaangażowanie Rady oraz ufa, że będzie ono kontynuowane w przyszłości, w tym w odniesieniu do wieloletniego programowania na potrzeby nowej kadencji; uważa jednak, że priorytetowe traktowanie określonych dossier ustawodawczych uzgodnione we wspólnych deklaracjach nie powinno być wykorzystywane do wywierania nadmiernego nacisku na współustawodawców oraz że nie należy nadawać priorytetu przyspieszeniu prac kosztem jakości legislacyjnej; uznaje za istotne, by przeprowadzić ocenę sposobu stosowania obecnej praktyki i zasad dotyczących wspólnych deklaracji oraz tego, czy można wprowadzić pewne ulepszenia do Regulaminu Parlamentu w odniesieniu do negocjacji międzyinstytucjonalnych, np. w celu wzmocnienia uprawnień Przewodniczącego nadanych przez grupy polityczne;
51.

przypomina o priorytetowym znaczeniu reformy wspólnego europejskiego systemu azylowego w ramach całościowego podejścia do pokonania wyzwań, przed którymi stoi polityka uchodźców, polityka w zakresie azylu i migracji, a także program Komisji w zakresie migracji; przypomina, że Parlament wielokrotnie stwierdzał, iż otwarcie legalnych dróg dla migrantów i uchodźców stanowi najlepszy środek walki z przemytem ludzi i handlem nimi, a tym samym z tak zwaną nielegalną migracją; zwraca się do Rady, aby niezwłocznie poszła w ślady Parlamentu i przyjęła mandat negocjacyjny w sprawie wszystkich wniosków dotyczących tej kwestii, w szczególności w odniesieniu do rozporządzenia dublińskiego; podkreśla, że nowa Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu nie została jeszcze zatwierdzona i wzywa Radę do niezwłocznego odblokowania procedury dotyczącej tej agencji;
—

uwzględniając sprawozdanie firmy konsultingowej Milieu Ltd z 2011 r. zatytułowane „Comparative study on access to justice in gender equality and anti-discrimination law” (6) (Badanie porównawcze dotyczące dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących równouprawnienia płci oraz prawa antydyskryminacyjnego),
3.

zwraca się do Komisji i państw członkowskich, by zadbały o ułatwienie tworzenia organizacji producentów, eliminując przeszkody biurokratyczne w ramach istniejących procedur oraz obniżając wymagane minimalne limity produkcji, aby zachęcić do wejścia na rynek drobnych producentów; wskazuje, że trzeba również wzmocnić organizacje producentów, przyznając im większe uprawnienia i ułatwiając dostęp do pomocy finansowej niezbędnej do wykonywania bardziej zróżnicowanych zadań wykraczających poza bieżące zarządzanie rybołówstwem, z poszanowaniem ram określonych celami WPRyb, zwłaszcza w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych, które muszą mieć możliwość dostosowania do lokalnych warunków funkcjonowania organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, na terytoriach, które cechuje wyspiarskość, oddalenie, ograniczona powierzchnia, powszechne występowanie tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i znaczne narażenie na skutki przywozu;
H.

mając na uwadze, że prawodawstwo dotyczące ekoprojektu jest ściśle powiązane z prawodawstwem UE w zakresie etykietowania energetycznego, a działania podejmowane na mocy tych dwóch dyrektyw do 2020 r. mają zgodnie z oczekiwaniami przynosić sektorowi przemysłu oraz sektorowi hurtowemu i detalicznemu dodatkowe dochody w wysokości 55 mld EUR rocznie, przy czym oszczędności energii pierwotnej wynosić będą do 2020 r. szacunkowo 175 Mtoe rocznie, co zapewni aż do połowy wkładu koniecznego do osiągnięcia unijnego celu dotyczącego oszczędności energii do 2020 r. i zmniejszy uzależnienie od importu energii; mając na uwadze, że prawodawstwo to przyczynia się także w znacznym stopniu do osiągnięcia unijnych celów w dziedzinie klimatu dzięki obniżeniu emisji gazów cieplarnianych o 320 mln ton ekwiwalentu CO2 rocznie; mając na uwadze, że w perspektywie długoterminowej potencjał oszczędności energii jest jeszcze większy;