[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, 22.5.2006

COM(2006)226 wersja ostateczna

2006/0073(COD)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej

(Wersja skodyfikowana)

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.

Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.

Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.

2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.

3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.

Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.

Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.

4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie dyrektywy Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej[3]. Nowa dyrektywa zastąpi włączone do niej akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.

5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, dyrektywy 92/100/EWG i aktów ją zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku II do skodyfikowanej dyrektywy.

ê 92/100/EWG (dostosowany)

2006/0073(COD)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. Ö 47 Õ ust. 2, art. Ö 55 Õ i Ö 95 Õ,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[6],

a także mając na uwadze, co następuje:

ê

1. Dyrektywa Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej[7] została kilkakrotnie znacząco zmieniona[8]. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinna zostać skodyfikowana.

ê 92/100/EWG motyw 4

2. Najem i użyczenie chronionych prawem autorskim utworów oraz przedmiotów pokrewnych praw odgrywa coraz ważniejszą rolę, w szczególności w odniesieniu do twórców, wykonawców, a także producentów fonogramów i filmów. Wzrastające zagrożenie stanowi piractwo.

ê 92/100/EWG motyw 5 (dostosowany)

3. Fundamentalnego znaczenia dla rozwoju gospodarczego i kulturalnego Wspólnoty nabiera w związku z tym odpowiednia ochrona utworów chronionych prawem autorskim poprzez prawo najmu i użyczenia, a także ochrona przedmiotów praw pokrewnych poprzez prawo utrwalania, prawo rozpowszechniania, prawo nadawania oraz prawo publicznego odtwarzania.

ê 92/100/EWG motyw 6

4. Ochrona praw autorskich i praw pokrewnych powinna być dostosowana do aktualnego rozwoju gospodarczego, takiego jak nowe formy eksploatacji.

ê 92/100/EWG motyw 7

5. W celu umożliwienia wykonywania działalności twórcom i wykonawcom konieczne są dla nich stosowne dochody stanowiące podstawę dla dalszej pracy twórczej i artystycznej, a inwestycje konieczne w szczególności w przypadku producentów fonogramów i filmów są szczególnie wysokie i ryzykowne. Możliwość zapewnienia tego rodzaju dochodów oraz zwrócenia się tego typu inwestycji może być efektywnie zagwarantowana jedynie poprzez stosowną ochronę prawną każdego zainteresowanego właściciela praw.

ê 92/100/EWG motyw 8 i 9 (dostosowany)

6. Działalność twórcza, artystyczna i produkcyjna stanowi w znacznej mierze działalność prowadzoną na własny rachunek. Ö W zakresie, w jakim taka działalność ma zasadniczo charakter usług, Õ ich dostarczanie oraz wykonywanie powinno być ułatwione poprzez ochronę prawną, zharmonizowaną w ramach Wspólnoty.

ê 92/100/EWG motyw 10

7. Zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich powinno odbywać się w taki sposób, aby nie stały one w sprzeczności z umowami międzynarodowymi, na których oparte są w wielu Państwach Członkowskich prawa autorskie i prawa pokrewne.

ê 92/100/EWG motyw 11 (dostosowany)

8. Ustanowienie ram prawnych Wspólnoty w odniesieniu do prawa najmu i użyczenia oraz określonych praw pokrewnych może być ograniczone przez Państwa Członkowskie do ustanowienia praw najmu i użyczenia odnośnie do określonej grupy właścicieli praw, a następnie do ustanowienia praw utrwalania, rozpowszechniania, nadawania i odtwarzania publicznego określonym grupom właścicieli praw pokrewnych w zakresie ochrony praw pokrewnych.

ê 92/100/EWG motyw 12

9. Konieczne jest zdefiniowanie pojęć «najmu» i «użyczenia» do celów niniejszej dyrektywy.

ê 92/100/EWG motyw 13 (dostosowany)

10. Dla jasności pożądane jest wyłączenie z «najmu» i «użyczenia» w rozumieniu niniejszej dyrektywy określonych form udostępniania, np. udostępniania fonogramów i filmów w celu pokazu publicznego lub nadawania oraz udostępniania w celach wystawowych lub do wglądu na miejscu. Pojęcie «użyczenia» w rozumieniu niniejszej dyrektywy nie Ö powinno obejmować Õ przekazywania między instytucjami dostępnymi dla publiczności.

ê 92/100/EWG motyw 14

11. W przypadku pobierania przy użyczeniu przez instytucję dostępną dla publiczności opłaty, której wartość nie przekracza kwoty niezbędnej dla pokrycia kosztów obsługi instytucji, nie mamy do czynienia z wykorzystaniem w celach bezpośrednio lub pośrednio gospodarczych lub handlowych w rozumieniu niniejszej dyrektywy.

ê 92/100/EWG motyw 15

12. Konieczne jest wprowadzenie ustaleń, poprzez które zostanie zagwarantowane twórcom i wykonawcom niezbywalne prawo do godziwego wynagrodzenia, a którym zostanie przyznana równocześnie możliwość zlecania administrowania tym prawem organizacjom zbiorowego zarządzania ich reprezentującym.

ê 92/100/EWG motyw 16 i 17 (dostosowany)

13. Godziwe wynagrodzenie może być przekazane w formie jednej lub więcej płatności każdorazowo przy zawieraniu umowy lub w terminie późniejszym. Ö Powinno ono Õ odpowiadać zakresowi wkładu odnośnych twórców lub wykonawców w fonogram lub film.

ê 92/100/EWG motyw 18 (dostosowany)

14. Konieczna jest ochrona w zakresie prawa użyczenia publicznego poprzez wprowadzenie specjalnych ustaleń, przynajmniej w stosunku do twórców. Jakiekolwiek środki Ö przyjęte na zasadzie odstępstwa od wyłącznego prawa publicznego użyczenia powinny Õ być zgodne w szczególności z art. Ö 12 Õ Traktatu.

ê 92/100/EWG motyw 19 (dostosowany)

15. Przepisy Ö określone w niniejszej dyrektywie w odniesieniu do praw pokrewnych prawu autorskiemu nie powinny stanowić Õ przeszkody dla rozszerzenia przez Państwa Członkowskie Ö na te wyłączne prawa Õ domniemania Ö określonego w niniejszej dyrektywie w odniesieniu do umów dotyczących produkcji filmowej zawartych indywidualnie lub zbiorowo przez wykonawcę z producentem filmowym. Õ Ö Ponadto, przepisy te nie powinny stanowić przeszkody Õ dla wprowadzenia Ö przez Państwa Członkowskie Õ wzruszalnego domniemania zgody na wykorzystanie w odniesieniu do praw wyłącznych wykonawców określonych Ö w odpowiednich przepisach niniejszej dyrektywy Õ, o ile takie domniemanie jest zgodne z Międzynarodową konwencją o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych (zwanej dalej Konwencją rzymską).

ê 92/100/EWG motyw 20 (dostosowany)

16. Państwa Członkowskie Ö powinny być w stanie Õ ustanowić dalej sięgającą ochronę praw właścicieli praw pokrewnych, niż określona w Ö przepisach Õ niniejszej dyrektywy Ö w odniesieniu do nadawania oraz odtwarzania publicznego Õ .

ê 92/100/EWG motyw 21

17. Zharmonizowane prawa najmu i użyczenia oraz zharmonizowana ochrona w zakresie praw pokrewnych prawu autorskiemu nie mogą być wykonywane w taki sposób, w jaki stanowiłyby ukryte ograniczenie w handlu między Państwami Członkowskimi lub stałyby w sprzeczności z zasadą chronologii wykorzystania w mediach, uznaną w orzeczeniu w sprawie «Société Cinéthèque przeciwko FNCF[9]».

ê

18. Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku I, część B,

ê 92/100/EWG

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRAWO NAJMU I UŻYCZENIA

Artykuł 1

Przedmiot harmonizacji

1. Zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału Państwa Członkowskie ustanawiają, z zastrzeżeniem art. 6, prawo zezwalające lub zakazujące najmu i użyczenia oryginałów i egzemplarzy powielonych utworów chronionych prawem autorskim oraz innych przedmiotów ochrony określonych w art. 3 ust. 1.

ê 92/100/EWG (dostosowany)

Ö 2. Prawa określone w ust. 1 nie wygasną ani przez sprzedaż oryginałów lub egzemplarzy powielonych wskazanych w art. 3 ust. 1 utworów chronionych prawem autorskim i innych przedmiotów ochrony, ani przez inne dotyczące ich czynności rozpowszechniania. Õ

Ö Artykuł 2 Õ

Ö Definicje Õ

1. Do celów niniejszej dyrektywy Ö mają zastosowanie następujące definicje: Õ

Ö a) Õ «najem» oznacza ograniczone czasowo przekazanie do korzystania w celach bezpośrednio lub pośrednio gospodarczych lub handlowych Ö ; Õ

Ö b) Õ «użyczenie» oznacza ograniczone czasowo przekazanie do korzystania niesłużącego celom bezpośrednio lub pośrednio gospodarczym lub handlowym oraz przekazywanie dokonywane przez instytucje dostępne dla publiczności Ö ; Õ

Ö c) «film» oznacza udźwiękowione lub nieudźwiękowione utwory filmowe, dzieła audiowizualne oraz ruchome obrazy; Õ

ê 92/100 Art.2 ust. 2 (dostosowany)

Ö 2. Główny reżyser utworu filmowego lub dzieła audiowizualnego uważany jest za jego twórcę lub jednego z twórców. Państwa Członkowskie mogą postanowić, że także inne osoby uważane są za współtwórców. Õ

ê 92/100/EWG (dostosowany)

Artykuł 3

Właściciel praw oraz przedmiot prawa najmu i użyczenia

1. Wyłączne prawo zezwalania lub zakazywania najmu i użyczenia przysługuje Ö następującym podmiotom Õ :

a) twórcy w odniesieniu do oryginału i egzemplarzy powielonych jego utworu;

b) wykonawcy w odniesieniu do zapisu jego wykonania,;

c) producentowi fonogramu w odniesieniu do jego fonogramu;

d) producentowi pierwszego zapisu filmu w odniesieniu do oryginału i egzemplarzy powielonych jego filmu.

2. Najem i użyczanie budynków i dzieł sztuki użytkowej nie Ö nie powinno stanowić Õ przedmiotu niniejszej dyrektywy.

ê 92/100/EWG

3. Prawa określone w ust. 1 mogą być przenoszone i cedowane oraz mogą stanowić przedmiot umów licencyjnych.

4. Bez uszczerbku dla art. 6 w przypadku zawarcia indywidualnie lub zbiorowo umowy dotyczącej produkcji filmowej domniemywa się przeniesienie przez wykonawcę będącego stroną tej umowy, o ile umowa nie stanowi inaczej, prawa najmu z zastrzeżeniem art. 5.

5. Państwa Członkowskie mogą ustanowić domniemanie podobne jak w ust. 4 w zakresie twórców.

6. Państwa Członkowskie mogą postanowić, że podpisanie umowy między wykonawcą i producentem filmowym w sprawie produkcji filmowej traktowane jest jako zgoda na najem, o ile umowa przewiduje godziwe wynagrodzenie w rozumieniu art. 5. Państwa Członkowskie mogą również postanowić, że niniejszy ustęp stosuje się mutatis mutandis do praw określonych w rozdziale II.

Artykuł 4

Najem programów komputerowych

ê 92/100/EWG (dostosowany)

Niniejsza dyrektywa nie narusza art. 4 lit. c) dyrektywy Rady 91/250/EWG[10].

ê 92/100/EWG

Artykuł 5

Niezbywalne prawo do godziwego wynagrodzenia

1. W przypadku przeniesienia lub cedowania przez twórcę lub wykonawcę swego prawa najmu fonogramu lub oryginału lub egzemplarza powielonego filmu na rzecz producenta fonogramu lub producenta filmu autor zachowuje prawo do otrzymania godziwego wynagrodzenia za najem.

2. Twórca lub wykonawca nie może zrzec się prawa do godziwego wynagrodzenia za najem.

3. Wykonywanie prawa do stosownego wynagrodzenia może być przeniesione na organizację zbiorowego zarządzania, reprezentującą twórcę lub wykonawcę.

4. Państwa Członkowskie mogą uregulować, czy i w jakim zakresie może być wykonywane prawo do stosownego wynagrodzenia przez organizację zbiorowego zarządzania oraz od kogo można żądać lub pobierać takie wynagrodzenie.

Artykuł 6

Odstępstwo od wyłącznego prawa publicznego użyczenia

1. Państwa Członkowskie mogą ustanowić odstępstwa od wyłącznego prawa przewidzianego w art. 1 ust. 1 w zakresie publicznego użyczenia, o ile przynajmniej twórcy otrzymają wynagrodzenie za takie użyczenie. Państwa Członkowskie mają swobodę przy ustalaniu wynagrodzenia, biorąc pod uwagę swoje cele promocji kultury.

2. Jeżeli Państwa Członkowskie nie zastosują wyłącznego prawa użyczania przewidzianego art. 1 ust. 1 w odniesieniu do fonogramów, filmów i programów komputerowych, to wprowadzają one wynagrodzenie przynajmniej na rzecz twórców.

3. Państwa Członkowskie mogą wyłączyć określone kategorie przedsiębiorstw z płatności wynagrodzenia określonej w ust. 1 i 2.

ROZDZIAŁ II

PRAWA POKREWNE

Artykuł 7

Prawo utrwalania

1. Państwa Członkowskie ustanowią na rzecz wykonawców wyłączne prawo zezwalania lub zakazywania utrwalania ich wykonań.

2. Państwa Członkowskie ustanowią na rzecz organizacji nadawczych wyłączne prawo zezwalania lub zakazywania utrwalania ich emisji, niezależnie od tego, czy chodzi o programy przekazywane bezprzewodowo czy przewodowo, włączając przekaz kablowy lub satelitarny.

3. Dystrybutorowi kablowemu rozpowszechniającemu jedynie programy innych organizacji nadawczych nie przysługuje prawo przewidziane w ust. 2.

Artykuł 8

Nadawanie i odtwarzanie publiczne

1. Państwa Członkowskie ustanawiają na rzecz wykonawców wyłączne prawo zezwalania lub zakazywania bezprzewodowego nadawania oraz odtwarzania publicznego ich wykonań, chyba, że wykonania te stanowią same w sobie nadawane wykonanie lub oparte są na utrwaleniu.

2. Państwa Członkowskie ustanawiają prawo w celu zapewnienia wypłaty jednorazowego godziwego wynagrodzenia płatnego przez użytkownika jeżeli fonogram odtworzony do celów handlowych lub powielenie takiego fonogramu zostanie użyte do nadania przez środki bezprzewodowe lub w jakikolwiek sposób odtworzone publicznie oraz zapewnia jego podział między wykonawców i producentów fonogramów. W braku porozumienia w tej sprawie między wykonawcami i producentami fonogramów Państwo Członkowskie może określić warunki podziału wynagrodzenia.

3. Państwa Członkowskie ustanawiają na rzecz organizacji nadawczych wyłączne prawo zezwalania lub zakazywania bezprzewodowego retransmitowania jej programów oraz publicznego odtwarzania jej programów, jeśli to odtwarzanie następuje w miejscach dostępnych publicznie za opłatą wstępu.

Artykuł 9

Prawo rozpowszechniania

ê 92/100/EWG (dostosowany)

1. Państwa Członkowskie ustanawiają Ö wyłączne prawo udostępniania przedmiotów ochrony określonych w lit. a)-d) i ich kopii w drodze sprzedaży lub w inny sposób (zwane dalej «prawem rozpowszechniania») Õ na rzecz:

ê 92/100/EWG

a) wykonawców w stosunku do utrwaleń ich wykonań;

b) producentów fonogramów w stosunku do ich fonogramów;

c) producentów pierwszego zapisu filmów w stosunku do oryginału i egzemplarzy powielonych ich filmów;

d) organizacji nadawczych w stosunku do utrwaleń ich programów określonych w art. 7 ust. 2.

2. Prawo rozpowszechniania w obrębie Wspólnoty w odniesieniu do przedmiotów ochrony określonych w ust. 1 wygasa po pierwszej sprzedaży przedmiotu w obrębie Wspólnoty przez właściciela praw lub za jego zgodą.

3. Prawo rozpowszechniania nie narusza przepisów szczególnych rozdziału I, w szczególności art. 1 ust. 2.

4. Prawo rozpowszechniania może być przeniesione, cedowane oraz może stanowić przedmiot umów licencyjnych.

Artykuł 10

Ograniczenia praw

1. Państwa Członkowskie mogą ustanowić ograniczenia praw określonych w niniejszym rozdziale w następujących przypadkach:

a) dla użytku prywatnego;

b) dla wykorzystania krótkich fragmentów w sprawozdaniach dotyczących wydarzeń bieżących;

c) dla utrwalenia krótkotrwałego, przez organizację nadawczą przy użyciu własnych środków i do własnych emisji;

d) dla wykorzystania służącego wyłącznie celom edukacyjnym lub badaniom naukowym.

2. Bez względu na ust. 1 każde Państwo Członkowskie może ustanowić tego samego rodzaju ograniczenia w zakresie ochrony wykonawców, producentów fonogramów, organizacji nadawczych i producentów pierwszych zapisów filmów, jakie przewidziane są dla ochrony prawa autorskiego w zakresie utworów literackich i artystycznych.

Licencje obowiązkowe mogą być jednak ustanowione jedynie w zakresie zgodnym z postanowieniami Konwencji Rzymskiej.

ê 2001/29/WE art. 11 ust. 1 lit. b) (dostosowany)

3. Ograniczenia Ö określone w ust. 1 i 2 Õ mogą być zastosowane jedynie w niektórych szczególnych przypadkach, które nie szkodzą normalnemu wykorzystaniu przedmiotu objętego ochroną ani nie naruszają uzasadnionych interesów podmiotu prawa.

ê 92/100/EWG (dostosowany)

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY WSPÓLNE

Artyku ł11

Stosowanie w czasie

1. Niniejszą dyrektywę stosuje się do wszystkich objętych nią chronionych prawem autorskim utworów, wykonań, fonogramów, programów i pierwszych zapisów filmów, które w dniu 1 lipca 1994 r. Ö korzystały Õ nadal z ochrony stosownie do przepisów prawnych Państw Członkowskich w dziedzinie prawa autorskiego i praw pokrewnych lub które Ö spełniały Õ w tym momencie kryteria ochrony Ö na mocy niniejszej dyrektywy Õ.

ê 92/100/EWG

2. Niniejsza dyrektywa jest stosowana bez uszczerbku dla ewentualnego wykorzystania następującego przed dniem 1 lipca 1994 r.

ê 92/100/EWG (dostosowany)

3. Państwa Członkowskie mogą postanowić, że uważa się, iż właściciel praw zezwolił na najem lub użyczenie przedmiotów określonych w art. 3 ust. 1Ö lit. a)-d) Õ, jeżeli zostanie udowodnione, że przed dniem 1 lipca 1994 r. zostały one dla wymienionych celów udostępnione osobom trzecim lub przez nie nabyte.

ê 92/100/EWG

Państwa Członkowskie mogą jednak ustanowić, w szczególności w przypadku zapisu cyfrowego, że posiadacze praw będą uprawnieni do odpowiedniego wynagrodzenia z tytułu najmu lub użyczenia odnośnego przedmiotu.

ê 92/100/EWG (dostosowany)

4. Państwa Członkowskie nie muszą stosować przepisów art. 2 ust. 2 względem utworów filmowych i dzieł audiowizualnych stworzonych przed dniem 1 lipca 1994 r.

5. Bez uszczerbku dla ust. 3 Ö oraz Õ z zastrzeżeniem ust. 7, niniejsza dyrektywa nie narusza żadnych umów zawartych przed Ö 19 listopada 1992 r. Õ.

ê 92/100/EWG

6. Z zastrzeżeniem ust. 7, Państwa Członkowskie mogą postanowić, że w stosunku do właścicieli praw, którzy nabyli nowe prawa zgodnie z przepisami krajowymi wydanymi w celu realizacji niniejszej dyrektywy oraz wyrazili przed dniem 1 lipca 1994 r. zgodę na wykorzystanie, należy domniemywać, że dokonali oni przeniesienia nowo nabytych praw wyłącznych.

7. W przypadku umów zawartych przed dniem 1 lipca 1994 r. niezbywalne prawo do godziwego wynagrodzenia, przewidziane w art. 5, jest stosowane jedynie w przypadku wystąpienia przez twórców lub wykonawców lub ich przedstawicieli z odpowiednim wnioskiem przed dniem 1 stycznia 1997 r. W przypadku braku Porozumienia właścicieli praw co do wysokości wynagrodzenia wysokość godziwego wynagrodzenia może być określona przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 12

Stosunek między prawem autorskim a prawami pokrewnymi

Ochrona praw pokrewnych prawu autorskiemu zgodnie z niniejszą dyrektywą nie dotyczy i nie narusza w żaden sposób ochrony prawa autorskiego.

ê 92/100/EWG (dostosowany)

Artykuł 13

Ö Przekazywanie informacji Õ

Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

ê

Artykuł 14

Uchylenie

Dyrektywa 92/100/EWG, zmieniona dyrektywami wymienionymi w załączniku I, część A zostaje uchylona, bez naruszenia zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku I, część B.

Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

ê 92/100/EWG (dostosowany)

Artykuł 16

Ö Adresaci Õ

ê 92/100/EWG

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

é

ZAŁĄCZNIK I

Część A

Uchylona dyrektywa i jej kolejne zmiany(określone w art. 14)

Dyrektywa Rady 92/100/EWG (Dz.U. L 346, 27.11.1992, str. 61) |

Dyrektywa Rady 93/98/EWG (Dz.U. L 290, 24.11.1993, str. 9) | Tylko art. 11 ust. 2 |

Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 167, 22.6.2001, str. 10) | Tylko art. 11 ust. 1 |

Część B

Lista terminów pr zeniesienia do prawa krajowego (określonych w art. 14)

Dyrektywa | Termin przeniesienia |

92/100/EWG | 1 lipca 1994 r. |

93/98/EWG | 1 lipca 1995 r. |

2001/29/WE | 22 grudnia 2002 r. |

_____________

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

Dyrektywa 92/100/EWG | Niniejsza dyrektywa |

Artykuł 1 ustęp 1 | Artykuł 1 ustęp 1 |

Artykuł 1 ustęp 2 | Artykuł 2 ustęp 1 słowa wprowadzające i litera a) |

Artykuł 1 ustęp 3 | Artykuł 2 ustęp 1 litera b) |

Artykuł 1 ustęp 4 | Artykuł 1 ustęp 2 |

Artykuł 2 ustęp 1 słowa wprowadzające | Artykuł 3 ustęp 1 słowa wprowadzające |

Artykuł 2 ustęp 1 tiret pierwsze | Artykuł 3 ustęp 1 litera a) |

Artykuł 2 ustęp 1 tiret drugie | Artykuł 3 ustęp 1 litera b) |

Artykuł 2 ustęp 1 tiret trzecie | Artykuł 3 ustęp 1 litera c) |

Artykuł 2 ustęp 1 tiret czwarte zdanie pierwsze | Artykuł 3 ustęp 1 litera d) |

Artykuł 2 ustęp 1 tiret czwarte zdanie drugie | Artykuł 2 ustęp 1 litera c) |

Artykuł 2 ustęp 2 | Artykuł 2 ustęp 2 |

Artykuł 2 ustęp 3 | Artykuł 3 ustęp 2 |

Artykuł 2 ustęp 4 | Artykuł 2 ustęp 3 |

Artykuł 2 ustęp 5 | Artykuł 2 ustęp 4 |

Artykuł 2 ustęp 6 | Artykuł 2 ustęp 5 |

Artykuł 2 ustęp 7 | Artykuł 2 ustęp 6 |

Artykuł 3 | Artykuł 4 |

Artykuł 4 | Artykuł 5 |

Artykuł 5 ustępy 1 - 3 | Artykuł 6 ustępy 1 - 3 |

Artykuł 5 ustęp 4 | - |

Artykuł 6 | Artykuł 7 |

Artykuł 8 | Artykuł 8 |

Artykuł 9 ustęp 1 słowa wprowadzające i słowa końcowe | Artykuł 9 ustęp 1 słowa wprowadzające |

Artykuł 9 ustęp 1 tiret pierwsze | Artykuł 9 ustęp 1 litera a) |

Artykuł 9 ustęp 1 tiret drugie | Artykuł 9 ustęp 1 litera b) |

Artykuł 9 ustęp 1 tiret trzecie | Artykuł 9 ustęp 1 litera c) |

Artykuł 9 ustęp 1 tiret czwarte | Artykuł 9 ustęp 1 litera d) |

Artykuł 9 ustępy 2, 3 i 4 | Artykuł 9 ustępy 2, 3 i 4 |

Artykuł 10 ustęp 1 | Artykuł 10 ustęp 1 |

Artykuł 10 ustęp 2 zdanie pierwsze | Artykuł 10 ustęp 2 akapit pierwszy |

Artykuł 10 ustęp 2 zdanie drugie | Artykuł 10 ustęp 2 akapit drugi |

Artykuł 10 ustęp 3 | Artykuł 10 ustęp 3 |

Artykuł 13 ustępy 1 i 2 | Artykuł 11 ustępy 1 i 2 |

Artykuł 13 ustęp 3 zdanie pierwsze | Artykuł 11 ustęp 3akapit pierwszy |

Artykuł 13 ustęp 3 zdanie drugie | Artykuł 11 ustęp 3 akapit drugi |

Artykuł 13 ustęp 4 | Artykuł 11 ustęp 4 |

Artykuł 13 ustęp 5 | - |

Artykuł 13 ustęp 6 | Artykuł 11 ustęp 5 |

Artykuł 13 ustęp 7 | Artykuł 11 ustęp 6 |

Artykuł 13 ustęp 8 | - |

Artykuł 13 ustęp 9 | Artykuł 11 ustęp 7 |

Artykuł 14 | Artykuł 12 |

Artykuł 15 ustęp 1 | - |

Artykuł 15 ustęp 2 | Artykuł 13 |

- | Artykuł 14 |

- | Artykuł 15 |

Artykuł 16 | Artykuł 16 |

- | Załącznik I |

- | Załącznik II |

_______________

[1] COM(87) 868 PV.

[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.

[3] Przygotowana zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, COM(2001) 645 wersja ostateczna.

[4] Zob. załącznik I, część A do niniejszego wniosku.

[5] Dz.U. C […] z […], str. […].

[6] Dz.U. C […] z […], str. […].

[7] Dz.U. L 346 z 27.11.1992, str. 61. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 167 z 22.6.2001, str. 10).

[8] Zob. załącznik I, część A.

[9] Sprawy nr 60/84 i 61/84, Zbiór orzeczeń z 1985 r., str. 2605.

[10] Dz.U. L 122 z 17.5.1991, str. 42.