[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 6.11.2008

KOM(2008) 724 wersja ostateczna

2007/0247 (COD)

Zmieniony wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej, 2002/19/WE w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej oraz wzajemnych połączeń i 2002/20/WE w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej

(przedstawiona przez Komisję)

2007/0247 (COD)

Zmieniony wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej, 2002/19/WE w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej oraz wzajemnych połączeń i 2002/20/WE w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

1. ETAPY PROCEDURY

Wniosek, COM(2007) 697 – COD/2007/0247, został przyjęty przez Komisję dnia 13 listopada 2007 r. i przekazany do Parlamentu Europejskiego i Rady dnia 16 listopada 2007 r.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął opinię w sprawie wniosku Komisji dnia 29 maja 2008 r.

Komitet Regionów przyjął opinię w sprawie wniosku Komisji dnia 18 czerwca 2008 r.

Parlament Europejski przyjął 126 poprawek w pierwszym czytaniu dnia 24 września 2008 r.

2. CEL WNIOSKU

Celem wniosku jest dostosowanie ram regulacyjnych dotyczących łączności elektronicznej, w szczególności dyrektywy ramowej[1], dyrektywy o zezwoleniach[2] oraz dyrektywy o dostępie[3], poprzez poprawę ich skuteczności, zredukowanie zasobów administracyjnych koniecznych do wdrożenia uregulowań ekonomicznych oraz uproszczenie i zwiększenie efektywności udostępniania częstotliwości radiowych. Jest to zgodne z przyjętym przez Komisję programem lepszych uregulowań prawnych, którego celem jest zapewnienie proporcjonalności interwencji legislacyjnej w stosunku do realizowanych celów politycznych, a także stanowi część ogólnej strategii Komisji wzmocnienia i zakończenia budowy rynku wewnętrznego.

Konkretne cele programu są następujące:

1. Uzyskanie postępów w kierunku efektywniejszego zarządzania widmem, tak aby ułatwić dostęp do widma operatorom i sprzyjać innowacjom.

2. Zapewnienie, aby w przypadkach gdy istnienie uregulowań pozostaje konieczne, były one efektywniejsze i prostsze – zarówno dla operatorów, jak i dla krajowych organów regulacyjnych.

3. Dokonanie decydującego kroku dla uzyskania większej spójności stosowania przepisów UE w celu zakończenia budowy rynku wewnętrznego łączności elektronicznej.

3. CEL ZMIENIONEGO WNIOSKU

Zmieniony wniosek ma na celu dostosowanie pierwotnego wniosku w zakresie niektórych zagadnień, zgodnie z propozycjami Parlamentu Europejskiego.

4. UWAGI DOTYCZąCE POPRAWEK PRZYJęTYCH PRZEZ PARLAMENT EUROPEJSKI

4.1. Poprawki przyjęte przez Komisję]

Komisja może przyjąć poprawki: 12, 16, 19, 24, 32, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 45, 56, 58, 59, 60, 61, 79, 81, 89, 92, 96, 99, 111, 112, 113, 115, 116, 117, 123 i 124.

4.2. Poprawki przyjęte przez Komisję w części lub podlegające przeformułowaniu

W odniesieniu do dyrektywy ramowej:

Poprawki: 2, 5, 6, 7, 14/rev, 15, 17, 26, 27, 31, 35, 36, 37, 44, 46, 48, 52, 53/rev, 138 (plenarna), 62, 63/rev, 64/rev, 65, 66, 67/rev, 68, 69, 70, 71, 72, 74, 75, 77, 80, 84, 85 i 86.

- Poprawka 2

Komisja może przyjąć włączenie słów „i skoordynowanej”, odrzuca jednak skreślenie odniesienia do rozporządzenia ustanawiającego Urząd. Komisja uznaje niemniej jednak możliwość, że Urząd będzie ostatecznie miał inną nazwę i w związku z tym w całym zmienionym wniosku zmieniła odniesienia do urzędu i do BERT (nazwa przyjęta przez Parlament w pierwszym czytaniu) na odniesienia do „[Organu]”.

Motyw 3 aktu zmieniającego:

„W związku z tym konieczne jest zreformowanie ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej UE w celu ostatecznego utworzenia rynku wewnętrznego łączności elektronicznej poprzez wzmocnienie wspólnotowego mechanizmu służącego do regulacji operatorów ze znaczącą pozycją rynkową na kluczowych rynkach. Jest to uzupełnione przez utworzenie, na mocy rozporządzenia […/…./WE] z dnia [data] Parlamentu Europejskiego i Rady(, Organu Europejskich Regulatorów Telekomunikacji (zwanego dalej [Organem]). Reforma obejmuje również zdefiniowanie efektywnej i skoordynowanej strategii zarządzania widmem w celu uzyskania jednolitej europejskiej przestrzeni informacyjnej oraz wzmocnienie przepisów dotyczących niepełnosprawnych użytkowników w celu uzyskania zintegrowanego społeczeństwa informacyjnego.” __________

( Dz.U. L […] z […], s. […].

- Poprawka 5

Brzmienie poprawki zostało dostosowane, by odzwierciedlać potrzebę odpowiedniej swobody regulacyjnej w zakresie podejmowania decyzji przez krajowe organy regulacyjne, z uwzględnieniem różnic w warunkach konkurencji w obrębie poszczególnych państw członkowskich.

Motyw 3 c (nowy) aktu zmieniającego:

„ W celu zapewnienia proporcjonalnego i właściwego podejścia, dostosowanego do zmieniających się warunków konkurencji, krajowe organy regulacyjne powinny mieć możliwość zdefiniowania rynków na poziomie niższym niż krajowy oraz odpowiednio stosowania lub zniesienia jakichkolwiek obowiązków regulacyjnych na rynkach lub na obszarach geograficznych, gdzie istnieje skuteczna konkurencja w zakresie infrastruktury . Powinno to mieć zastosowanie nawet tam, gdzie obszary geograficzne nie są zdefiniowane jako odrębne rynki .”

- Poprawka 6

Brzmienie poprawki zostało nieznacznie zmienione.

Motyw 3d (nowy) aktu zmieniającego:

„ W celu osiągnięcia celów agendy lizbońskiej kluczowe znaczenie w najbliższych latach ma zapewnienie odpowiednich ram dla inwestycji w nowe koniecznym jest stworzenie odpowiednich zachęt dla inwestycji w szybkie sieci ., które Takie szybkie sieci będą wspierały innowacje i rozwój w zakresie bogatych w treści usług internetowych i umocnią międzynarodową konkurencyjność Unii Europejskiej , Takie sieci mają ogromny potencjał w zakresie zapewniania zapewniając korzyści europejskim konsumentom i przedsiębiorstwom. W związku z tym istotne jest wspieranie trwałych inwestycji w zakresie rozwoju tych sieci, a jednocześnie należy utrzymać konkurencję i zwiększać wybór konsumenta poprzez przewidywalność i spójność środowiska regulacyjnego. ”

- Poprawka 7

W motywie 3e należy wspomnieć, że lepszy dostęp do widma radiowego umożliwi rozwój sieci bezprzewodowych, co pomoże zniwelować różnice w dostępie do łączy szerokopasmowych.

Motyw 3e (nowy) aktu zmieniającego:

„W swoim komunikacie z dnia 20 marca 2006 r. „Niwelowanie różnic w dostępie do łączy szerokopasmowych” Komisja przyznała, że w Unii Europejskiej istnieje terytorialny podział pod względem dostępu do szybkich usług szerokopasmowych. Łatwiejszy dostęp do widma radiowego sprzyjać będzie rozwojowi szybkich usług szerokopasmowych na obszarach oddalonych. Pomimo ogólnego wzrostu liczby łączy szerokopasmowych dostęp do nich w niektórych regionach jest ograniczony ze względu na wysokie koszty będące skutkiem niskiej gęstości zaludnienia i dużego oddalenia. Ekonomiczne zachęty do inwestowania w budowę sieci szerokopasmowej na tych obszarach okazują się często niewystarczające. Jednakże postęp techniczny obniża koszty rozbudowy sieci. Dla zapewnienia mniej rozwiniętym regionom inwestycji w nowe technologie, regulacje prawne dotyczące łączności elektronicznej powinny być spójne z innymi środkami politycznymi, takimi jak polityka pomocy państwa, fundusze strukturalne polityka spójności czy też cele szersze polityki przemysłowej.”

- Poprawka 14/rev

Brzmienie poprawki zostało nieznacznie zmienione zgodnie z celem polityki krajowych organów regulacyjnych polegającym na rozwoju rynku wewnętrznego.

Motyw 11 a (nowy) aktu zmieniającego:

„Krajowe rynki łączności elektronicznej będą nadal różnić się między sobą w ramach UE. Dlatego Ważne jest, by krajowe ograny regulacyjne oraz [Organ] Organ Europejskich Regulatorów w Telekomunikacji ("BERT") posiadały kompetencje uprawnienia i wiedzę niezbędne do stworzenia konkurencyjnego "ekosystemu" rynku wewnętrznego UE na rynkach i w usług łączności elektronicznej, wykazując jednocześnie zrozumienie dla różnic krajowych i regionalnych i respektując zasadę pomocniczości.”

- Poprawka 15

W motywie 16 należy również wspomnieć, że usługi łączności elektronicznej służą osiągnięciu dodatkowych celów, takich jak spójność społeczna i terytorialna.

Motyw 16 aktu zmieniającego:

„Częstotliwości radiowe należy uznać za ograniczony zasób publiczny o istotnej wartości publicznej i rynkowej. W interesie publicznym leży jak najskuteczniejsze i jak najefektywniejsze zarządzanie widmem z perspektywy ekonomicznej, społecznej i środowiskowej, przy uwzględnieniu istotnego znaczenia widma radiowego dla łączności elektronicznej, celów różnorodności kulturalnej i pluralizmu mediów, a także dla spójności społecznej i terytorialnej. oraz Należy zatem stopniowo usuwać przeszkody stopniowe usuwanie przeszkód na drodze do jego efektywnego wykorzystania.”

- Poprawka 17

Motyw 16b może zostać zaakceptowany w zakresie, w jakim Komisja uznaje znaczenie porozumień międzynarodowych i regionalnych, w szczególności tych wynegocjowanych w ramach Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ang. International Telecommunications Union, ITU). Jednakże państwa członkowskie przystępują do takich międzynarodowych porozumień zawsze pod warunkiem ich zgodności z prawem wspólnotowym. Ponadto polityka UE w dziedzinie widma powinna zostać rozwinięta w pełnym zakresie dozwolonym przez zasady ITU, tzn. polityka ta może zostać rozwinięta w sposób umożliwiający zachowanie przez UE i państwa członkowskie marginesu swobody w celu zorganizowania użytkowania widma i ich polityki w dziedzinie widma, pod warunkiem że nie będzie ona powodowała zakłóceń sąsiednim państwom spoza UE. Co więcej, na mocy decyzji w sprawie spektrum radiowego prace Europejskiej Konferencji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (ang. European Conference of Postal and Telecommunications Administrations, CEPT) uznane są za podstawę harmonizacji technicznej. W związku z tym stosowane zapisy powinny odzwierciedlać taki margines swobody.

Motyw 16b (nowy) aktu zmieniającego:

„Przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące zarządzania widmem powinny być zgodne z uwzględniać, w zakresie zgodnym z prawem wspólnotowym, prace organizacji międzynarodowych i regionalnych zajmujących się zarządzaniem widmem radiowym, takich jak Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (International Telecommunications Union - ITU) i Europejska Konferencja Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (European Conference of Postal and Telecommunications Administrations - CEPT), aby zapewnić skuteczne zarządzanie wykorzystywaniem widma w całej Wspólnocie i na świecie oraz jego harmonizację.”

- Poprawka 26

Brzmienie poprawki zostało nieznacznie zmienione zgodnie z propozycją w dotyczącą kompetencji [Organu].

Motyw 29 aktu zmieniającego:

„W celu promowania funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz wspierania rozwoju usług transgranicznych, Komisja powinna mieć możliwość konsultacji z BERT w dziedzinie numeracji. Co więcej, Aby umożliwić obywatelom państw członkowskich, w tym osobom podróżującym i użytkownikom niepełnosprawnym, dostęp do pewnych usług przy użyciu tych samych, rozpoznawalnych numerów, po podobnych cenach, we wszystkich państwach członkowskich, uprawnienia Komisji do podejmowania technicznych środków wykonawczych powinny obejmować również w razie potrzeby właściwą zasadę taryfową lub właściwy mechanizm taryfowy, jak również ustanowienie jednolitego, unijnego tymczasowego numeru telefonu zapewniającego przyjazny dla użytkownika dostęp do tych usług.”

- Poprawka 27

Brzmienie motywu 31 zostało zmienione w celu wprowadzenia rozróżnienia między współużytkowaniem w kontekście uregulowania symetrycznego oraz w kontekście uregulowania niesymetrycznego (znacząca pozycja rynkowa).

W odniesieniu do podziału ryzyka zmiana wprowadzona do motywu 31 uwzględnia poprawkę 102 i musi być rozważana w powiązaniu ze zmianą wprowadzoną w poprawce 101.

Motyw 31 aktu zmieniającego:

„Konieczne jest wzmocnienie uprawnień państw członkowskich wobec posiadaczy praw drogi, aby zapewnić wprowadzanie lub rozwijanie nowej infrastruktury sieci w sposób uczciwy, skuteczny i odpowiedzialny wobec środowiska naturalnego, niezależnie od zobowiązania jakiegokolwiek operatora o znaczącej pozycji rynkowej do zapewnienia dostępu do jego sieci łączności elektronicznej,. Krajowe organy regulacyjne powinny mieć możliwość indywidualnego nakładania wymogów współużytkowania elementów sieci oraz do urządzeń towarzyszących, takich jak przewody, maszty, anteny i wejścia do budynków oraz lepszej koordynacji przeprowadzanych prac. Poprawa współużytkowania urządzeń może doprowadzić do istotnej poprawy konkurencji i obniżenia ogólnych kosztów finansowych i środowiskowych rozmieszczania infrastruktury łączności elektronicznej dla przedsiębiorstw, zwłaszcza w przypadku rozmieszczania nowych światłowodowych sieci dostępu . Krajowe organy regulacyjne powinny w szczególności mieć możliwość nakładania na operatorów liczących się na rynku obowiązku dostarczania Te wzmocnione uprawnienia nie powinny naruszać szerszych uprawnień krajowych organów regulacyjnych w zakresie nakładania na operatorów o znaczącej pozycji rynkowej dodatkowych wymogów, które mogą objąć współużytkowanie ciemnych światłowodów oraz dostarczanie oferty referencyjnej w celu zagwarantowania dostępu do swoich urządzeń, w tym przewodów, w uczciwy i niedyskryminacyjny sposób.”

- Poprawka 31

Należy podkreślić wyjątkowy charakter środka naprawczego, potrzebę utrzymania środków zachęcających do inwestowania oraz nadrzędny cel polegający na zapewnieniu dobrobytu konsumentów.

Motyw 43 aktu zmieniającego:

„Celem rozdziału funkcjonalnego, na mocy którego od zintegrowanego wertykalnie operatora wymaga się ustanowienia rozdzielonych operacyjnie jednostek organizacyjnych, jest zapewnienie świadczenia w pełni równoważnych produktów dostępu wszystkim operatorom detalicznym, w tym własnym jednostkom detalicznym zintegrowanego wertykalnie operatora. Rozdział funkcjonalny może doprowadzić do poprawy konkurencji na szeregu istotnych rynków poprzez istotne ograniczenie zachęt do dyskryminacji i poprzez ułatwienie weryfikacji i egzekwowania przestrzegania zasady niedyskryminacji. W wyjątkowych przypadkach rozdział może być uzasadniony jako środek naprawczy w okolicznościach długotrwałego nieprzestrzegania zasady niedyskryminacji na istotnym rynku lub kilku istotnych rynkach i niewielkich szans lub braku szans na konkurencję w dziedzinie infrastruktury w racjonalnym terminie, po zastosowaniu jednego lub kilku środków naprawczych wcześniej uznawanych za właściwe. Bardzo istotne znaczenie ma jednak zapewnienie, aby nałożenie takiego obowiązku wiązało się z zachowaniem zachęt dla danego przedsiębiorstwa do inwestowania w swoją sieć i aby nie wywierało jakiegokolwiek potencjalnego niekorzystnego wpływu na konsumentów. W celu uniknięcia zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym, wnioski w sprawie rozdziału funkcjonalnego powinny być z góry zatwierdzane przez Komisję.”

- Poprawka 35

Skreślenie odniesienia do braku konieczności przyznawania indywidualnych praw użytkowania widma w niektórych przypadkach powinno zostać odrzucone, biorąc pod uwagę zasadę, zgodnie z którą ogólne zezwolenia mają pierwszeństwo przed indywidualnymi prawami użytkowania widma. Ponadto należy dodać odniesienie do przydziału widma, ponieważ przydział, który prowadzi do faktycznego przyznania praw, może mieć podstawowe znaczenie dla spełniania niektórych celów interesu ogólnego.

Motyw 49 aktu zmieniającego:

„Wprowadzenie wymogu neutralności usług i technologii w decyzjach o przydziale i rozdzielaniu, wraz ze zwiększoną możliwością przekazywania praw pomiędzy przedsiębiorstwami, powinno zwiększyć swobodę i dostępne środki zapewniania łączności elektronicznej i usług mediów audiowizualnych na rzecz ogółu społeczeństwa, ułatwiając przez to również osiągnięcie celów interesu ogólnego. Niemniej pewne obowiązki interesu ogólnego nakładane na nadawców w odniesieniu do dostarczania usług z zakresu mediów audiowizualnych mogą wymagać stosowania określonych kryteriów rozdzielania i przydziału widma, w przypadku, gdy wydaje się to niezbędne do spełnienia określonego celu interesu ogólnego ustalonego w prawie krajowym. Procedury związane z realizacją celów interesu ogólnego powinny być we wszystkich okolicznościach przejrzyste, obiektywne, proporcjonalne i niedyskryminacyjne.”

- Poprawka 36

Zasady proporcjonalności i niedyskryminacji powinny również obowiązywać w przypadku zwolnienia z obowiązku uiszczania opłat lub należności ustalonych za użytkowanie widma.

Motyw 50 aktu zmieniającego:

„ Wszelkie całkowite lub częściowe zwolnienie z obowiązku uiszczania opłat lub należności ustalonych za użytkowanie widma powinno być proporcjonalne, niedyskryminacyjne, obiektywne i przejrzyste oraz wynikać z innych obowiązków interesu ogólnego określonych w prawie krajowym .”

- Poprawka 37

Odniesienia do działalności ITU i CEPT powinny być bardziej szczegółowe, ponieważ działania te nie mają tej samej mocy prawnej. Podczas gdy ITU rzeczywiście podejmuje decyzje mające moc prawną zgodnie z prawem międzynarodowym, prace CEPT są zgodnie z prawem wspólnotowym wykorzystywane jako podstawa harmonizacji technicznej na mocy decyzji w sprawie spektrum radiowego. Ponadto CEPT nie jest bezpośrednio zaangażowana w procedury selekcji.

Motyw 53 aktu zmieniającego:

„Usunięcie barier prawnych i administracyjnych w odniesieniu do ogólnych zezwoleń lub praw użytkowania widma i numerów z implikacjami ogólnoeuropejskimi powinno sprzyjać rozwojowi technologii i usług oraz powinno przyczyniać się do poprawy konkurencji. Chociaż koordynacja warunków technicznych dostępności i skutecznego użytkowania częstotliwości radiowych jest zorganizowana zgodnie z decyzją o spektrum radiowym, do osiągnięcia celów rynku wewnętrznego może być również niezbędne koordynowanie lub zharmonizowanie procedur selekcji oraz warunków dotyczących praw i zezwoleń w odniesieniu do pewnych pasm, praw użytkowania numerów i ogólnych zezwoleń. Dotyczy to w szczególności usług łączności elektronicznej takich jak usługi satelitarne, które ze swojej natury mogą być dostępne na rynku wewnętrznym lub mają potencjał transgraniczny i których rozwój zostałby utrudniony w wyniku rozbieżności w przydziale widma pomiędzy państwami członkowskimi lub między Wspólnotą Europejską a UE i krajami trzecimi, z uwzględnieniem decyzji ITU i CEPT międzynarodowych porozumień przyjętych w ramach ITU. Dlatego Komisja, z pomocą Komitetu ds. Łączności i mając przede wszystkim na uwadze opinię BERT [Organu], powinna mieć możliwość przyjęcia technicznych środków wykonawczych, pozwalających na osiągnięcie takich celów. Środki wykonawcze przyjęte przez Komisję mogą wymagać od państw członkowskich udostępnienia praw użytkowania widma lub numerów na całym swoim terytorium, a w razie potrzeby wycofania wszelkich innych istniejących krajowych praw użytkowania. W takich przypadkach państwa członkowskie nie powinny przyznawać żadnych nowych praw użytkowania dotyczących odpowiedniego pasma widma lub zakresu numerów zgodnie z procedurami krajowymi.”

- Poprawka wprowadzona przez Komisję w konsekwencji poprawki 47 do wniosku Komisji w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów (COM(2007) 698 – 2007/0248 (COD)) („dyrektywy o prawach obywateli”).

Poprawka ta dotyczy włączenia definicji „urządzenia końcowego sieci” do dyrektywy ramowej 2002/21/WE w świetle jej skreślenia z dyrektywy o usłudze powszechnej 2002/22/WE przez poprawkę 47 do dyrektywy o prawach obywateli. Należy zatem włączyć definicję „urządzenia końcowego sieci” do dyrektywy ramowej bezpośrednio po definicji „publicznej sieci łączności”, w której pojawia się odniesienie do niego.

Artykuł 1 pkt 2 lit. ba) (nowa) aktu zmieniającego; art. 2 lit. da) (nowa) dyrektywy 2002/21/WE:

„urządzenie końcowe sieci” (UKS) oznacza fizyczne miejsce, w którym abonent otrzymuje dostęp do sieci łączności publicznej; w przypadku sieci stosujących przełączanie lub przekierowywanie, UKS identyfikuje się za pomocą konkretnego adresu sieciowego, który może być łączony z numerem lub nazwiskiem abonenta;”

- Poprawka 44

Drugi akapit dotyczy odpowiednich zasobów finansowych i ludzkich, które będą wymagane zgodnie z propozycją Komisji, podobnie jak oddzielne budżety, które powinny być podane do publicznej wiadomości. Wymóg, by zasoby umożliwiały aktywny udział w pracach [Organu], jest możliwy do przyjęcia, ponieważ organy regulacyjne powinny w jasny sposób współpracować z [Organem] w celu osiągnięcia celów ram regulacyjnych.

Artykuł 1 pkt 3a aktu zmieniającego; art. 3 ust. 3a (nowy) dyrektywy 2002/21/WE:

„ (3a) W art. 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. Państwa członkowskie dokładają wszelkich starań, by cele BERT [Organu] w zakresie promowania lepszej współpracy regulacyjnej i spójności były aktywnie wspierane przez krajowe organy regulacyjne.

Państwa członkowskie zapewniają krajowym organom regulacyjnym wystarczające zasoby finansowe i ludzkie do wykonywania powierzonych im zadań oraz umożliwienia im aktywnego udziału i wkładu w pracach BERT [Organu] . Krajowe organy regulacyjne powinny mieć oddzielne budżety roczne, a budżety te powinny być podawane do wiadomości publicznej.””

- Poprawka 46

Ostatnie zdanie poprawki nie może zostać przyjęte, ponieważ wyznaczanie terminów rozpatrywania odwołań krajowych wzbudziłoby wątpliwości co do kompetencji Wspólnoty w odniesieniu do krajowych procedur sądowych.

Artykuł 1 pkt 4 lit. a) aktu zmieniającego; art. 4 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2002/21/WE:

„Państwa członkowskie zapewniają, by na szczeblu krajowym istniały skuteczne mechanizmy, które umożliwią użytkownikom oraz przedsiębiorstwom udostępniającym sieci lub usługi łączności elektronicznej, których dotyczy dana decyzja wydana przez krajowy organ regulacyjny, korzystanie z prawa odwołania się od takiej decyzji do organu odwoławczego niezależnego od stron zaangażowanych w spór. Taki organ, który może być sądem, posiada odpowiednią wiedzę specjalistyczną umożliwiającą mu właściwe i efektywne wypełnianie jego funkcji. Państwa członkowskie zapewniają właściwe rozpatrzenie każdej sprawy, gwarantują istnienie skutecznych środków odwoławczych oraz rozpatrzenie sprawy przed organem odwoławczym w rozsądnych granicach czasowych . Państwa członkowskie wyznaczają terminy rozpatrywania takich odwołań. ”

- Poprawka 48

Występowanie do [Organu] o wydanie opinii w związku z postępowaniem odwoławczym podniosłoby jego autorytet i pozycję oraz mogłoby przyczynić się do większej spójności wyroków sądowych na jednolitym rynku. Jednakże takie opinie powinny dotyczyć wyłącznie spraw technicznych, a nie interpretacji przepisów wspólnotowych i należy to uściślić w tekście dyrektywy.

Artykuł 1 pkt 4 lit. aa) (nowa) aktu zmieniającego; art. 4 ust. 2a (nowy) dyrektywy 2002/21/WE:

„aa) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. Organy odwoławcze uprawnione są do występowania z wnioskiem o opinię BERT [Organu] w sprawach dotyczących sektora przed podjęciem decyzji w trakcie postępowania odwoławczego.””

- Poprawka 52

Komisja może zaakceptować poprawki Parlamentu do art. 7, które zaostrzają wymagania dotyczące przejrzystości i współpracy między Komisją, [Organem] i krajowymi organami regulacyjnymi. Może również przyjąć wynikające z tego poprawki dotyczące oddzielnego traktowania, w nowym art. 7a, procedur regulujących powiadamianie o środkach naprawczych, pod warunkiem że nowy art. 7a zachowa prerogatywy Komisji jako instytucji stojącej na straży Traktatu i zapewni skuteczny mechanizm zapewniania spójnego stosowania środków naprawczych.

W kontekście ogólnego kompromisowego rozwiązania dotyczącego art. 7 i 7a, gwarantującego efektywną współpracę między Komisją, [Organem] i krajowymi organami regulacyjnymi, a także umożliwiającego Komisji podjęcie w razie konieczności działań koniecznych do zapewnienia spójnego stosowania środków naprawczych w interesie rynku wewnętrznego, Komisja może również zaakceptować skreślenie swoich uprawnień, przewidzianych w ust. 8 pierwotnego wniosku, w zakresie wymagania od krajowego organu regulacyjnego nałożenia szczegółowego obowiązku.

Artykuł 1 pkt 6 aktu zmieniającego; art. 7 ust. 2-10 dyrektywy 2002/21/WE.

„2. Krajowe organy regulacyjne przyczyniają się do rozwoju rynku wewnętrznego poprzez przejrzystą współpracę z Komisją i [Organem] BERT celem zapewnienia jednolitego wdrażania we wszystkich państwach członkowskich przepisów niniejszej dyrektywy i dyrektyw szczegółowych. W tym celu organy współpracują w szczególności z Komisją i [Organem] BERT przy identyfikacji rodzajów instrumentów i środków naprawczych najlepiej nadających się do zastosowania w określonych sytuacjach rynkowych.

3. O ile przepisy wykonawcze przyjęte zgodnie z art. 7a nie stanowią inaczej, z chwilą zakończenia konsultacji, o których mowa w art. 6, jeżeli krajowy organ regulacyjny zamierza podjąć środek, który:

a) jest objęty zakresem art. 15 lub art. 16 niniejszej dyrektywy, lub art. 5 lub art. 8 dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy o dostępie) oraz

b) może oddziaływać na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi,

zapewnia on udostępnienie projektowanego środka jednocześnie Komisji, [Organowi] BERT i krajowym organom regulacyjnym w innych państwach członkowskich, łącznie z uzasadnieniem tego środka, zgodnie z art. 5 ust. 3, i informuje Komisję, [Organ] BERT oraz inne krajowe organy regulacyjne o takim środku. Krajowe organy regulacyjne, [Organ] BERT oraz Komisja mogą przedstawić swoje uwagi danemu krajowemu organowi regulacyjnemu wyłącznie w terminie jednego miesiąca. Termin jednomiesięczny nie może zostać przedłużony.

4. Jeżeli proponowany środek, o którym mowa w ust. 3, zmierza do:

a) oznaczenia odnośnego rynku w sposób odbiegający od sposobu określonego w zaleceniu przyjętym zgodnie z art. 15 ust. 1; lub

b) podjęcia decyzji o wskazaniu lub niewskazaniu przedsiębiorstwa jako posiadającego, samodzielnie bądź łącznie z innymi, znaczącą pozycją rynkową, zgodnie z art. 16 ust. 3, 4 albo 5

oraz oddziaływałby na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi, a Komisja poinformowała krajowy organ regulacyjny o swojej opinii, zgodnie z którą proponowany środek stanowiłby przeszkodę w funkcjonowaniu rynku jednolitego, lub o swoich poważnych wątpliwościach co do zgodności tego środka z przepisami prawa wspólnotowego, a w szczególności z celami wskazanymi w art. 8, wówczas proponowany środek nie może być stosowany dłużej niż przez okres dwóch miesięcy. Okres ten nie może zostać przedłużony.

5. W ciągu dwumiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 4, Komisja może podjąć decyzję wymagającą od właściwego krajowego organu regulacyjnego wycofania projektowanego środka. Przed wydaniem decyzji Komisja uwzględnia w jak największym stopniu opinię [Organu] BERT przekazaną zgodnie z art. 5 rozporządzenia […/WE]. Decyzji towarzyszy szczegółowa i obiektywna analiza, dlaczego Komisja uznaje, że projektowany środek nie powinien zostać przyjęty, łącznie ze szczegółowymi propozycjami w sprawie zmiany projektowanego środka.

6. W okresie trzech miesięcy od wydania przez Komisję decyzji zgodnie z ust. 5, wymagającej od krajowego organu regulacyjnego wycofania projektowanego środka, krajowy organ regulacyjny zmienia lub cofa projektowany środek. Jeżeli projektowany środek zostanie zmieniony, krajowy organ regulacyjny przystępuje do konsultacji publicznych zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 6, i ponownie zgłasza zmieniony projektowany środek Komisji zgodnie z przepisami ust. 3.

7. Dany krajowy organ regulacyjny uwzględnia przede wszystkim uwagi innych krajowych organów regulacyjnych, [Organu] BERT oraz Komisji i może, o ile nie przewidziano inaczej z wyjątkiem sytuacji określonych w ust. 4 lub art. 7a, przyjąć proponowany odpowiedni środek, a w przypadku przyjęcia tego środka powiadamia o tym Komisję. Każdy inny organ krajowy wykonujący funkcje zgodnie z niniejszą dyrektywą lub dyrektywami szczegółowymi uwzględnia także przede wszystkim uwagi Komisji.

10. W szczególnych okolicznościach, jeżeli krajowy organ regulacyjny uzna, że istnieje pilna potrzeba podjęcia działania w celu ochrony konkurencji i interesów użytkowników, na zasadzie odstępstwa od procedur określonych w ust. 3 i 4 oraz art. 7a, może on niezwłocznie przyjąć proporcjonalne i tymczasowe środki. O przyjęciu tychże środków zawiadamia niezwłocznie Komisję, inne krajowe organy regulacyjne i [Organu] BERT , przedstawiając odpowiednie uzasadnienie. Decyzja krajowego organu regulacyjnego o nadaniu tym środkom charakteru trwałego lub przedłużeniu terminu ich stosowania podlega przepisom ust. 3 i 4 lub art. 7a.”

- Poprawka 53

Poprawka ta ustanawia procedurę arbitrażu, zgodnie z którą Komisja, [Organ] i krajowe organy regulacyjne blisko współpracują w celu zapewnienia spójnego wypełniania zobowiązań nałożonych w następstwie analizy rynku oraz stosowania procedur powiadamiania wymaganych przez ramy regulacyjne. Komisja może wspierać podstawowy cel tej poprawki, polegający na tym, by proces współpracy mógł pomóc w określeniu najbardziej odpowiednich i skutecznych środków naprawczych, które powinny być stosowane w przypadku ustalenia pozycji dominującej na odnośnym rynku, w świetle celów art. 8 dyrektywy ramowej.

Komisja jest zdania, że włączenie zbiorowej wiedzy fachowej krajowych organów regulacyjnych do procedury określonej w art. 7 (w formie wydanych przez [Organ] opinii na temat zgłoszonych środków) jest zgodne z propozycją Komisji. Komisja z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że procedura zaproponowana przez Parlament Europejski utrzymałaby proponowane uprawnienia Komisji, aczkolwiek w ograniczonej postaci, w zakresie zarządzenia wycofania zaproponowanego środka naprawczego w interesie rynku wewnętrznego.

Niemniej jednak konieczna jest zmiana mechanizmu, zgodnie z którym [Organ] w sytuacji istnienia poważnych wątpliwości ze strony Komisji mógłby potwierdzić stosowność i skuteczność środka naprawczego, w ten sposób umożliwiając krajowym organom regulacyjnym przyjęcie tego środka. Komisja nie może przyjąć brzmienia tej części poprawki zaproponowanej przez Parlament Europejski, ponieważ umożliwiłoby to [Organowi] przejęcie uprawnień Komisji jako instytucji stojącej na straży Traktatu, jak określono w szczególności w art. 85 Traktatu WE.

Podobnie Komisja nie może zaakceptować proponowanego włączenia do art. 7a procedury projektowanych środków proponujących rozdział funkcjonalny (na mocy art. 13a dyrektywy o dostępie). Ponieważ takie środki mogą wykraczać poza indywidualnie określane odnośne rynki i obowiązki określone w art. 9-13 dyrektywy o dostępie, są one z natury różne od środków naprawczych zaproponowanych w tych artykułach i podlegających procedurze określonej w art. 7. Należy zatem utrzymać oddzielną procedurę w odniesieniu do wydawania przez Komisję zezwoleń na rozdział funkcjonalny zgodnie z art. 8 ust. 3 i art. 13a dyrektywy o dostępie.

Zmieniony przez Komisję tekst art. 7a utrzymuje zatem rolę [Organu], zgodnie z propozycją Parlamentu, w zakresie wydawania opinii na temat zaproponowanych środków naprawczych, w odniesieniu do których Komisja wyraziła poważne wątpliwości i utrzymuje mechanizm, zgodnie z którym Komisja może podjąć decyzję zobowiązującą do zmiany takiego proponowanego środka, jeżeli [Organ] również ma co do niego poważne wątpliwości. Z drugiej jednak strony, jeżeli [Organ] nie podziela poważnych wątpliwości Komisji, powinna mieć ona, w celu zagwarantowania jej prerogatyw jako instytucji stojącej na straży Traktatu, możliwość podjęcia decyzji zobowiązującej do zmiany lub wycofania zgłoszonego działania wprowadzającego środek naprawczy, aczkolwiek pod dodatkowym warunkiem, że decyzja Komisji uwzględniałaby w jak największym zakresie opinię [Organu] i podlegałaby uprzednim konsultacjom z państwami członkowskimi w ramach Komitet ds. Łączności.

W celu zapewnienia [Organowi] wystarczającej ilości czasu na wydanie uzasadnionej opinii w sprawie projektu środka podlegającego procedurze określonej w art. 7a, a także Komisji na przyjęcie decyzji w świetle tej opinii (w tym w stosownym przypadku po konsultacjach z Komitetem ds. Łączności ), okres dwóch miesięcy przewidziany na podjęcie tych kroków powinien zostać przedłużony do trzech miesięcy.

Komisja jest również zdania, że powinna posiadać uprawnienia do wymagania wycofania projektu działania nakładającego środki naprawcze, a także do zmieniania tego projektu.

Artykuł 1 pkt 6a aktu zmieniającego; art. 7a (nowy) dyrektywy 2002/21/WE:

„(6a) Dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 7a

Procedura dotycząca spójnego stosowania środków naprawczych

1. 7. W przypadku gdy planowany środek objęty art. 7 ust. 3 ma na celu nałożenie, zmianę lub wycofanie krajowy organ regulacyjny zamierza przyjąć środek w celu nałożenia, zmiany lub wycofania obowiązku operatora na podstawie art. 16 w związku z art. 5 i art. 9-13a dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywa o dostępie) i art. 17 dyrektywy 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) , Komisja i krajowe władze regulacyjne w innych państwach członkowskich w terminie jednego miesiąca od zgłoszenia projektowanego środka przedstawiają właściwemu krajowemu organowi regulacyjnemu uwagi.

2. Jeśli projektowany środek dotyczy nałożenia, zmiany lub wycofania obowiązku innego niż obowiązki przewidziane w art. 13a dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywa o dostępie), Komisja może w tym samym terminie jednego miesiąca przewidzianym w art. 7 ust. 3 zgłosić właściwemu krajowemu organowi regulacyjnemu i [Organowi] BERT powody, dla których , że uważa, iż projektowany środek stanowiłby przeszkodę dla jednolitego rynku lub że ma dla których żywi poważne wątpliwości co do jego zgodności z prawem wspólnotowym. W takim przypadku projektowany środek nie jest przyjmowany w okresie kolejnych dwóch trzech miesięcy po zgłoszeniu dokonanym przez Komisję.

W przypadku braku takiego zgłoszenia właściwy krajowy organ regulacyjny może przyjąć projektowany środek, uwzględniając w jak największym stopniu wszelkie uwagi Komisji, [Organu] lub każdego innego krajowego organu regulacyjnego.

2 3. W terminie trzech dwóch miesięcy, o którym mowa w ust. 1 2, Komisja, [Organ] BERT i właściwy krajowy organ regulacyjny ściśle współpracują w celu określenia najwłaściwszego i najskuteczniejszego środka w świetle celów ustanowionych w art. 8, biorąc jednocześnie pod uwagę opinie uczestników rynku i konieczność zapewnienia rozwoju spójnej praktyki regulacyjnej.

3. W terminie jednego miesiąca od rozpoczęcia trzymiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 1, [Organ], W tym samym dwumiesięcznym terminie BERT zgodnie z art. [X] rozporządzenia […/…/WE], wydaje opinię , podejmując decyzję bezwzględną większością głosów, przyjmuje opinię na temat tego, czy projektowany środek stanowiłby przeszkodę dla jednolitego rynku lub byłby niezgodny z prawem wspólnotowym, a w szczególności z celami, o których mowa w art. 8, potwierdzającą stosowność i skuteczność projektowanego środka lub wskazującą, czy uważa, że projektowany środek powinien być zmieniony lub wycofany i (w stosownym przypadku) przedstawiającą określone propozycje realizacji tego celu. Opinia ta jest uzasadniona i podawana do publicznej wiadomości.

W przypadku, gdy BERT potwierdza stosowność i skuteczność projektowanego środka, właściwy krajowy organ regulacyjny może przyjąć projektowany środek, uwzględniając w jak największym stopniu wszelkie uwagi Komisji i BERT. Krajowy organ regulacyjny podaje do publicznej wiadomości sposób, w jaki uwzględnił te uwagi.

4. W przypadku, gdy [Organ] BERT w swojej opinii wskazał, że projektowany środek powinien być zmieniony lub wycofany , Komisja , przed upływem trzymiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 1, może, uwzględniając w jak największym stopniu opinię [Organu] BERT, podjąć decyzję zobowiązującą właściwy krajowy organ regulacyjny do zmiany lub wycofania projektowanego środka i przedstawia szczegółowe uzasadnienie i propozycje realizacji tego celu.

4. Jeśli projektowany środek dotyczy nałożenia, zmiany lub wycofania obowiązku ustanowionego w art. 13a dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywa o dostępie), projektowany środek nie jest przyjmowany przez kolejne dwa miesiące po upływie terminu jednego miesiąca określonego w ust. 1.

W terminie dwóch miesięcy, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja, BERT oraz właściwy krajowy organ regulacyjny ściśle współpracują w celu ustalenia, czy przedstawiony projekt środka jest zgodny z art. 13a dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywa o dostępie), oraz w szczególności czy jest to środek najbardziej stosowny i skuteczny. W tym celu należy odpowiednio uwzględnić opinie uczestników rynku oraz potrzebę zapewnienia rozwoju jednolitej praktyki regulacyjnej. Na uzasadnione żądanie BERT lub Komisji okres dwumiesięczny zostaje przedłużony na dalsze dwa miesiące.

W terminie nieprzekraczającym okresu ustanowionego w akapicie drugim, BERT, podejmując decyzję bezwzględną większością głosów, wydaje uzasadnioną opinię potwierdzającą stosowność i skuteczność projektowanego środka lub wskazującą, że projektowany środek nie powinien być przyjęty. Ta opinia jest uzasadniana i podawana do wiadomości publicznej.

5. We wszystkich pozostałych przypadkach, przed upływem trzymiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 1, Komisja może, uwzględniając w jak największym stopniu opinię [Organu] i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2 (doradcza procedura komitologii), podjąć uzasadnioną decyzję zobowiązującą właściwy krajowy organ regulacyjny do zmiany lub wycofania projektowanego środka i przedstawia szczegółowe propozycje realizacji tego celu.

6. Tylko w przypadku, gdy Jeżeli Komisja nie podjęła decyzji zgodnie z ust. 4 lub 5 przed upływem trzymiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 1 i BERT potwierdzą stosowność i skuteczność projektowanego środka , właściwy krajowy organ regulacyjny może przyjąć projektowany środek , uwzględniając w jak największym stopniu wszelkie uwagi Komisji i [Organu] BERT . Krajowy organ regulacyjny podaje do publicznej wiadomości sposób, w jaki uwzględnił te uwagi.

7 5. W terminie trzech miesięcy od przyjęcia przez Komisję, zgodnie z ust. 4 lub 5 ust. 3 akapit czwarty, uzasadnionej decyzji zobowiązującej krajowy organ regulacyjny do zmiany lub wycofania projektowanego środka, krajowy organ regulacyjny zmienia lub wycofuje projektowany środek zgodnie z tą decyzją . Jeżeli projektowany środek zostanie zmieniony, krajowy organ regulacyjny przystępuje do konsultacji publicznych zgodnie z procedurą konsultacji i przejrzystości, o których mowa w art. 6, i ponownie zgłasza zmieniony projektowany środek Komisji zgodnie z przepisami ust. 7.

8 6. Krajowy organ regulacyjny może wycofać proponowany projekt danego środka w dowolnym momencie procedury.”

- Poprawka 138 (plenarna)

Komisja może przyjąć zasadniczo poprawkę 138 (plenarną), która stanowi przydatne zestawienie zasad obowiązujących niezależnie od tego przepisu i która pozwala państwom członkowskim zapewnić właściwą równowagę pomiędzy poszczególnymi prawami podstawowymi chronionymi przez porządek prawny Wspólnoty, w szczególności między prawem do poszanowania życia prywatnego, prawem do ochrony mienia, prawem do skutecznego środka odwoławczego oraz prawem do wolności wyrażania opinii i informacji.

- Poprawka 62

Poprawka zapewnia dalsze wytyczne dla organów regulacyjnych w odniesieniu do wypełniania ich zadań na mocy ram regulacyjnych, w tym w związku z rozwojem sieci nowej generacji. Nie należy jednak dochodzić do wniosku, że przewidywalność regulacyjna mogłaby zostać osiągnięta poprzez ciągłość środków zaradczych, jeżeli takie środki zaradcze nie byłyby w innym przypadku wybrane.

Artykuł 1 pkt 8 lit. eb) (nowa) aktu zmieniającego; art. 8 ust. 4a (nowy) dyrektywy 2002/21/WE:

„(e b ) Dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a. Krajowe organy regulacyjne, dążąc do realizacji celów polityki, o których mowa w ust. 2, 3 i 4, stosują obiektywne, przejrzyste, niedyskryminacyjne i proporcjonalne zasady regulacyjne, między innymi poprzez:

a) propagowanie przewidywalności regulacyjnej poprzez zapewnienie ciągłości środków zaradczych w drodze dokonywania w miarę potrzeby analiz rynku; spójnego podejścia regulacyjnego w kolejnych okresach weryfikacji;

b) zapewnienie niedyskryminacyjnego traktowania, w podobnych okolicznościach, przedsiębiorstw dostarczających sieci i usługi łączności elektronicznej;

c) zapewnienie konkurencji z korzyścią dla konsumentów i promowanie w miarę możliwości konkurencji w zakresie infrastruktury;

d) promowanie inwestycji i innowacji uwarunkowanych potrzebami rynku w nowej i udoskonalonej infrastrukturze, w tym poprzez zapewnienie współużytkowania inwestycji i zapewnienie , by koszt dostępu do urządzeń we właściwej mierze uwzględniał ryzyko ponoszone przez inwestorów właściwego podziału ryzyka pomiędzy inwestora i przedsiębiorstwa korzystające z dostępu do nowych urządzeń;

e) uwzględnianie różnorodności warunków dotyczących konkurencji i konsumentów, które istnieją w poszczególnych obszarach geograficznych wewnątrz państw członkowskich;

f) nakładanie ex-ante obowiązków regulacyjnych tylko w przypadku braku skutecznej oraz zrównoważonej konkurencji, a także łagodzenie lub znoszenie takich obowiązków, kiedy tylko warunek ten zostanie spełniony.””

- Poprawka 63/rev:

Komisja rozumie dążenie Parlamentu Europejskiego do zwiększenia swojego udziału w podejmowaniu decyzji politycznych dotyczących strategicznego podejścia do widma i jest gotowa zbadać najlepsze rozwiązanie instytucjonalne, przy jednoczesnym oddzieleniu i pozostawieniu bez zmian harmonizacji technicznej wykorzystania widma na mocy decyzji w sprawie spektrum radiowego.Ustanowienie Komitetu ds. polityki w zakresie widma radiowego (RSPC), na mocy wprowadzonego przez Parlament Europejski art. 8a, nie może zostać zaakceptowane, ponieważ doprowadziłoby do trudności wynikających z faktu, że rola RSPC byłaby ograniczona do łączności elektronicznej i pokrywałaby się z istniejącymi strukturami realizującymi te same zadania, a także ponieważ stworzenie kolejnego komitetu nie jest konieczne dla osiągnięcia głównego celu Parlamentu Europejskiego leżącego u podstaw zaproponowania tego nowego artykułu, zgodnie z art. 8b ust. 4 – zob. poniżej.

Należy zmienić brzmienie zaproponowanego art. 8b, tak by podkreślić wymiar wspólnotowy.

Tekst zaproponowanego art. 8b ust. 2, który wspomina ogólne zasady prawa Wspólnoty powinien zostać przesunięty do motywów.

Należy zmienić brzmienie art. 8b ust. 3, tak by utrzymać wymiar wspólnotowy. Projekt Parlamentu nie uwzględnia przyjętej roli Komisji i przesuwa odpowiedzialność ze Wspólnoty na państwa członkowskie. Ponieważ dyrektywa ma zastosowanie tylko do łączności elektronicznej, należy skreślić odniesienie do innych obszarów polityki, takich jak transport oraz badania i rozwój.

W art. 8b ust. 5 należy skreślić pierwszą część, ponieważ to raczej Komisja, a nie państwa członkowskie, ma zapewniać koordynację interesów UE.

W odniesieniu do zaproponowanego przez Parlament art. 8b ust. 4 Komisja z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie Parlamentu i Rady w strategię polityczną, pod warunkiem że skoncentruje się ono na strategicznym kierowaniu polityki UE w sprawie widma; należy jednak zmienić brzmienie tego ustępu, tak by nie ograniczać prawa do inicjatywy przysługującego Komisji. Ponadto sugerowane wykorzystanie procedury współdecyzji w celu ustalenia parametrów technicznych (np. w celu uniknięcia szkodliwych zakłóceń) stwarza ryzyko uniemożliwienia Wspólnocie podejmowania koniecznych działań w odpowiednim czasie i powstania niejasności w odniesieniu do bieżącej roli decyzji o spektrum radiowym.

Artykuł 1 pkt 8a (nowy) aktu zmieniającego; art. 8a (nowy) dyrektywy 2002/21/WE:

„Dodaje się artykuły w następującym brzmieniu:

„Artykuł 8a

Komitet ds. polityki w zakresie widma radiowego

1. Niniejszym ustanawia się Komitet ds. polityki w zakresie widma radiowego "RSPC", jako wkład w realizację celów ustanowionych w art. 8b ust. 1, 3 i 5 .

Komitet ten doradza Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji w kwestiach polityki w zakresie widma radiowego.

Komitet składa się z przedstawicieli wysokiego szczebla z każdego krajowego organu regulacyjnego odpowiedzialnego za politykę w zakresie widma radiowego w każdym państwie członkowskim. Każde państwo członkowskie ma jeden głos, a Komisja nie ma prawa głosu.

2. Na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji lub z własnej inicjatywy Komitet ds. polityki w zakresie widma radiowego przyjmuje opinie, podejmując decyzję bezwzględną większością głosów.

3. RSPC przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie ze swojej działalności.

„Artykuł 8b a

„Strategiczne planowanie i koordynacja polityki w zakresie widma radiowego we Wspólnocie w Unii Europejskiej

1. Państwa członkowskie przyczyniają się do rozwoju rynku wewnętrznego współpracują c między sobą i z Komisją w zakresie planowania strategicznego, koordynacji i harmonizacji wykorzystywania widma radiowego we Wspólnocie . W tym celu Realizując to zadanie, biorą one pod uwagę między innymi aspekty gospodarcze, aspekty bezpieczeństwa, zdrowia, użyteczności publicznej, wolności wypowiedzi, aspekty kulturowe, naukowe, społeczne i techniczne polityki U W E, jak również różne interesy użytkowników widma radiowego, w celu optymalizacji wykorzystania widma radiowego i uniknięcia szkodliwych zakłóceń.

2. Polityka UE w zakresie widma radiowego jest prowadzona bez uszczerbku dla:

a) środków przyjmowanych na szczeblu wspólnotowym lub krajowym, zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego, służących realizacji celów ogólnego interesu, w szczególności związanych z uregulowaniami dotyczącymi treści i polityką audiowizualną i medialną;

b) przepisów dyrektywy 1999/5/WE ( ; oraz

c) prawa państw członkowskich do organizowania i korzystania z ich widma radiowego do celów zapewnienia porządku publicznego oraz publicznego bezpieczeństwa i obrony.

3 2. Współpracując między sobą i z Komisją państwa członkowskie zapewniają przyczyniają się do koordynacji podejść w zakresie polityki widma radiowego we Wspólnocie w Unii Europejskiej i, w stosownych przypadkach, zharmonizowanych warunków w odniesieniu do dostępności i skutecznego wykorzystania widma radiowego, koniecznych do ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego łączności elektronicznej w takich obszarach polityki UE, jak łączność elektroniczna, transport, badania naukowe i rozwój .

3 4. Komisja, należycie uwzględniając opinię RSPC, może przedstawić wniosek legislacyjny ustanawiający program działania w zakresie widma radiowego, z uwzględnieniem strategicznego planowania i harmonizacji wykorzystania widma radiowego w Unii Europejskiej lub inne środki legislacyjne służące optymalizacji wykorzystania widma radiowego i uniknięciu szkodliwych zakłóceń . Komisja może przedłożyć wniosek legislacyjny w sprawie ustanowienia programu polityki widma radiowego. Program ten powinien określać kierunki polityki w odniesieniu do planowania strategicznego i harmonizacji wykorzystania widma radiowego zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy i dyrektyw szczegółowych.

4 5 . Państwa członkowskie zapewniają skuteczną koordynację interesów Unii Europejskiej w organizacjach międzynarodowych posiadających kompetencje w zakresie widma radiowego. W razie konieczności zapewnienia takiej skutecznej koordynacji interesów Wspólnoty Europejskiej w organizacjach międzynarodowych zajmujących się kwestiami widma radiowego , Komisja, należycie uwzględniając opinię RSPC, może zaproponować Parlamentowi Europejskiemu i Radzie cele wspólnej polityki, w tym w razie konieczności mandat negocjacyjny.”” __________

( Dyrektywa 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz.U. L 91 z 7.4.1999, s. 10)."

Należy dodać nowy motyw:

Działania Unii Europejskiej w dziedzinie polityki widma radiowego nie naruszają środków podjętych na poziomie wspólnotowym lub krajowym, zgodnie z prawem wspólnotowym, w dążeniu do osiągnięcia celów w interesie ogólnym, w szczególności odnoszących się do regulacji treści i polityki audiowizualnej, do przepisów dyrektywy 1999/5/WE ( i do prawa państw członkowskich do planowania i używania swego spektrum radiowego do celów zachowania porządku i bezpieczeństwa publicznego i obronności. __________

( Dyrektywa 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz.U. L 91 z 7.4.1999, s. 10).”

- Poprawka 64/rev

Należy zmienić brzmienie artykułu 9 ust. 1 akapit drugi, tak by uściślić, że dotyczy on obowiązujących porozumień międzynarodowych, ponieważ działania podejmowane przez państwa członkowskie muszą być zgodne z prawem wspólnotowym.

W art. 9 ust. 3 konieczne jest odniesienie do sieci radiowej lub dostępu bezprzewodowego, w celu ustanowienia ram dla działań państw członkowskich oraz niedopuszczenia do nakładania szczegółowych ograniczeń na infrastrukturę sieci i naruszania zasady neutralności. Odniesienie do porozumień międzynarodowych powinno raczej znaleźć się w art. 9 ust. 1 i w motywach.

Z art. 9 ust. 3 akapit drugi lit. a) należy usunąć słowo „ewentualnych”, ponieważ zawsze istnieje, nawet niewielka, możliwość szkodliwych zakłóceń. Kryterium proporcjonalności stosowane wobec krajowych wyjątków powinno umożliwić określanie intensywności ograniczeń koniecznych do uniknięcia szkodliwych zakłóceń.

Odniesienie w nowej lit. ba) do konieczności zagwarantowania technicznej jakości usług powinno być powiązane z koniecznością unikania szkodliwych zakłóceń i samo w sobie nie powinno stanowić uzasadnienia dla wyjątku od neutralności technologicznej. To samo dotyczy zapewniania efektywnego wykorzystania częstotliwości radiowych w nowej lit. ca), co stanowi istotny cel zarządzania widmem, ale jest również związane z parametrami zarządzania zakłóceniami.

W lit. c) należy wprowadzić powiązanie między maksymalizacją współużytkowania częstotliwości radiowych a ogólnymi zezwoleniami, tak by umożliwić nakładanie ostrzejszych warunków technicznych na pasma objęte ogólnymi zezwoleniami.

W lit. d) ograniczenie neutralności technologicznej powinno być możliwe tylko w celu spełnienia celów interesu ogólnego, jeżeli takie cele nie mogą być osiągnięte poprzez ograniczenie wyłącznie neutralności usługi. Państwa członkowskie powołujące się na ten wyjątek muszą to uzasadnić i udowodnić. Należy to zapisać poprzez dodanie do motywu 21 następującego tekstu: „w szczególności dla celów ogólnego interesu, w przypadkach gdy taki cel nie może zostać osiągnięty poprzez ograniczenie neutralności usługi.”

W art. 9 ust. 4 pierwsza część poprawki prowadzi do niepewności prawnej i została odrzucona. Odniesienie do przepisów ITU dotyczących łączności radiowej zostało odrzucone, ponieważ nie dotyczą one usług łączności elektronicznej i takie odniesienie stworzyłby tylko bezpodstawne oczekiwania. Wyrażenie „zgodnie z” musi również zostać zastąpione odniesieniem do miejsca, gdzie dane przepisy zostały określone.

Wszystkie pozostałe zmiany zostały przyjęte.

Artykuł 1 pkt 9 aktu zmieniającego; Art. 9 dyrektywy 2002/21/WE:

„1. Uwzględniając fakt, że częstotliwości radiowe stanowią dobro publiczne o istotnej wartości społecznej, kulturowej i ekonomicznej, państwa członkowskie zapewniają skuteczne zarządzanie częstotliwościami radiowymi do celów świadczenia usług łączności elektronicznej na swoim terytorium, zgodnie z przepisami art. 8 i 8b . Zapewniają także, by rozdzielanie i przyznawanie takich częstotliwości radiowych przez krajowe organy regulacyjne odbywało się według obiektywnych, jawnych, niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych kryteriów. Państwa członkowskie działają przy tym w zgodzie ze swoimi zobowiązaniami wynikającymi z Traktatu oraz, w stosownych przypadkach, porozumieniami międzynarodowymi i mogą wziąć pod uwagę kwestie związane z polityką publiczną , jak określono poniżej .

2. Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji użytkowania częstotliwości radiowych w obrębie Wspólnoty, mając na uwadze potrzebę zapewnienia skutecznego i wydajnego ich wykorzystania i korzyści dla konsumentów, takich jak ekonomia skali i interoperacyjność usług . Realizując to zadanie, działają one zgodnie z art. 8b i 9c niniejszej dyrektywy oraz z postanowieniami decyzji 676/2002/WE (decyzji o spektrum radiowym).

3. O ile nie przewidziano inaczej w drugim akapicie lub w ramach środków przyjętych zgodnie z art. 9c, państwa członkowskie zapewniają możliwość wykorzystania wszystkich rodzajów technologii stosowanych do świadczenia usług łączności elektronicznej w pasmach częstotliwości radiowej dostępnych dla usług łączności elektronicznej , zgodnie z przepisami ITU dotyczącymi łączności radiowej .

Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić proporcjonalne i niedyskryminacyjne ograniczenia określonych rodzajów technologii wykorzystywanych w usługach łączności elektronicznej , gdy jest to uzasadnione koniecznością:

a) uniknięcia ewentualnych szkodliwych zakłóceń, w szczególności w celu zapewnienia jakości technicznej usług i efektywnego wykorzystywania częstotliwości radiowych,

b) ochrony zdrowia publicznego przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych,

ba) zagwarantowania technicznej jakości usług,

c) zapewnienia maksymalizacji współużytkowania częstotliwości radiowych, gdy użytkowanie częstotliwości podlega ogólnemu zezwoleniu,

ca) zapewnienia efektywnego wykorzystania częstotliwości radiowych,

d) realizacji celu interesu ogólnego zgodnie z ust. 4.

4. O ile nie przewidziano inaczej w akapicie drugim lub w środkach przyjętych zgodnie z art. 9c, państwa członkowskie zapewniają możliwość świadczenia wszystkich rodzajów usług łączności elektronicznej w pasmach częstotliwości radiowej dostępnych dla usług łączności elektronicznej, zgodnie z określonych w krajowych planach przeznaczenia częstotliwości i przepisami ITU dotyczącymi łączności radiowej . Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić proporcjonalne i niedyskryminacyjne ograniczenia rodzajów świadczonych usług łączności elektronicznej.

Środki , które wymagają świadczenia usług w zakresie łączności elektronicznej w określonym paśmie dostępnym dla usług łączności elektronicznej, są uzasadnione w przypadku konieczności zapewnienia realizacji zgodnego z prawem wspólnotowym celu interesu ogólnego określonego w prawodawstwie krajowym , takiego jak bezpieczeństwo życia, wspieranie społecznej, regionalnej albo terytorialnej spójności albo unikanie nieskutecznego wykorzystywania częstotliwości radiowych lub promowanie celów polityki kulturalnej i medialnej, takich jak różnorodność kulturowa i językowa oraz pluralizm mediów.

Środek zakazujący świadczenia jakiejkolwiek innej usługi łączności elektronicznej w określonym paśmie może być stosowane wyłącznie wówczas, gdy będzie to uzasadnione koniecznością ochrony usług związanych z bezpieczeństwem życia.

5. Państwa członkowskie poddają regularnemu przeglądowi konieczność istnienia ograniczeń i środków , o których mowa w ust. 3 i 4, oraz podają do publicznej wiadomości wyniki tych przeglądów .

6. Ustępy 3 i 4 dotyczą rozdzielania i przydziału częstotliwości radiowych od dnia [data transpozycji niniejszej dyrektywy].”

- Poprawka 65

Wyrażenie „stosownie do” byłoby bardziej odpowiednie od „zgodnie z”, ponieważ art. 9 ust. 3 i 4 nie dotyczy procedur przydziału.

Artykuł 1 pkt 10 aktu zmieniającego; art. 9a dyrektywy 2002/21/WE:

„ Przegląd ograniczeń istniejących praw

1. Przez okres pięciu lat od [data transpozycji niniejszej dyrektywy] państwa członkowskie mogą zapewniać zezwalać posiadaczom praw użytkowania częstotliwości radiowych przyznanych przed tą datą i ważnych przez okres co najmniej pięciu lat od tej daty możliwość na złożenie wniosku do właściwego krajowego organu regulacyjnego o ponowną ocenę ograniczeń ich praw zgodnie z art. 9 ust. 3 i ust. 4.

Przed podjęciem decyzji właściwy krajowy organ zawiadamia posiadacza prawa o swojej ocenie ograniczeń, wskazując zakres prawa po ponownej ocenie, zapewniając przy tym odpowiednią ilość czasu na wycofanie wniosku.

Jeżeli posiadacz prawa wycofa swój wniosek, jego prawo pozostanie niezmienione do chwili wygaśnięcia lub do końca okresu 5 lat, jeżeli nastąpi on wcześniej.

2. W przypadku, gdy posiadacz prawa, o którym mowa w ust. 1, świadczy usługi w zakresie nadawania audycji radiowych lub telewizyjnych i prawo użytkowania częstotliwości radiowych zostało mu przyznane w celu wypełnienia określonego celu interesu ogólnego, w tym świadczenia usług nadawania, prawo użytkowania części częstotliwości radiowych, które są niezbędne do wypełnienia tego celu nie ulega zmianie. Część częstotliwości radiowych, która staje się niepotrzebna do wypełnienia tego celu, podlega procedurze nowego przydziału praw, stosownie do zgodnie z art. 9 ust. 3 i 4 niniejszej dyrektywy oraz w zgodzie z art. 7 ust. 2 dyrektywy o zezwoleniach.

3 . Po pięcioletnim okresie, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe środki, aby zapewnić obowiązywanie art. 9 ust. 3 i ust. 4 w stosunku do wszelkich pozostałych rozdzieleń i przydziałów częstotliwości radiowych, które istniały w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

4. W ramach wdrażania postanowień niniejszego artykułu państwa członkowskie podejmują właściwe środki w celu zagwarantowania uczciwej konkurencji.”

- Poprawka 66

Odniesienie do procedur krajowych może zostać przyjęte, natomiast odniesienie do krajowych planów przeznaczenia częstotliwości nie może zostać przyjęte, w celu uniknięcia niewłaściwego braku elastyczności. Ponadto nie można przeciwdziałać odsprzedaży pasma widma, jeżeli zostało tak uzgodnione na poziomie UE.

W art. 9b ust. 2 można uniknąć drugiego powiadomienia, jeżeli powiadomienie o intencji odsprzedaży zawiera spodziewaną datę rzeczywistego przekazania.

Artykuł 1 pkt 10 aktu zmieniającego; art. 9b dyrektywy 2002/21/WE:

„1. Państwa członkowskie zapewniają możliwość przekazania lub dzierżawienia przez przedsiębiorstwa na rzecz innych przedsiębiorstw indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych w pasmach, wobec których przewidziano to w ramach środków wykonawczych przyjętych zgodnie z art. 9c, pod warunkiem, że takie przekazanie lub dzierżawienie jest zgodnie z procedurami krajowymi i krajowymi planami przeznaczenia częstotliwości .

W przypadku innych pasm państwa członkowskie mogą również ustanowić możliwość przekazania lub dzierżawienia przez przedsiębiorstwa na rzecz innych przedsiębiorstw indywidualnych praw użytkowania częstotliwości radiowych, zgodnie z procedurami krajowymi .

2. Państwa członkowskie zapewniają, by zamiar przedsiębiorstw przekazania praw użytkowania częstotliwości radiowych oraz fakt takiego przekazania był zgłaszany właściwym krajowym organom regulacyjnym odpowiedzialnym za przyznawanie indywidualnego prawa użytkowania częstotliwości radiowych , a także by był on upubliczniony. Jeżeli użytkowanie częstotliwości radiowych zostało zharmonizowane w wyniku wdrożenia art. 9c i decyzji o spektrum radiowym lub innych środków przyjętych na szczeblu Wspólnoty, każde takie przekazanie powinno spełniać wymagania takiego zharmonizowanego użytkowania.”

- Poprawka 67/rev

W lit. b) i c) zakres działania Komisji musi pozostać na tyle szeroki, by Komisja mogła zajmować się szczegółami warunków procedur, limitów i ograniczeń obowiązujących w stosunku do przekazywania lub dzierżawy, a także warunków konkurencji, tak by zapewnić Komisji wystarczające narzędzia do osiągnięcia celu polegającego na stworzeniu rynku wewnętrznego.

Artykuł 1 pkt 10 aktu zmieniającego; art. 9c dyrektywy 2002/21/WE.

„Aby przyczynić się do rozwoju rynku wewnętrznego, w celu realizacji zasad określonych w art. 8b, 9, 9a i 9b , Komisja może przyjąć właściwe techniczne środki wykonawcze, w celu:

-a) wdrożenia planu działania polityki w zakresie widma radiowego ustanowionego w myśl art. 8b ust. 4 ;

a) identyfikacji pasm, których prawa użytkowania mogą być przekazywane lub dzierżawione pomiędzy przedsiębiorstwami;

b) zharmonizowania warunków dołączonych do takich praw;

c) unikania zakłóceń konkurencji, które mogą się pojawić w przypadku przekazywania praw indywidualnych;

d) identyfikacji pasm, dla których stosuje się zasadę neutralności usług.

Środki te mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3.”

- Poprawka 68

Tekst poprawki doprecyzowuje, że państwa członkowskie usuwają ograniczenia w krajowych planach numeracji i związanych z nimi zasadach mogących przynieść szkodę interesom obywateli, konsumentów i przedsiębiorstw w UE. Jednakże terminy „publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej” oraz „usługi łączności elektronicznej” powinny zostać zachowane w celu ułatwienia zrozumienia.

Artykuł 1 pkt 11 lit. a) aktu zmieniającego; art. 10 ust. 2 dyrektywy 2002/21/WE:

„2. Krajowe organy regulacyjne zapewniają, by plany numeracyjne oraz procedury były stosowane w sposób zapewniający równe traktowanie wszystkich usługodawców świadczących publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej i bardziej ogólnie użytkowników numerów w Unii Europejskiej . W szczególności państwa członkowskie zapewniają, by przedsiębiorstwa, którym przydzielono dany zakres numerów, nie dyskryminowały innych usługodawców świadczących usługi łączności elektronicznej i użytkowników w odniesieniu do ciągów numerów używanych przy zapewnianiu dostępu do ich usług.”

- Poprawka 69

Poprawka ta jest możliwa do przyjęcia w zakresie, w jakim doprecyzowuje ona, że harmonizacja jest ograniczona do określonych numerów lub zakresów numerów. Skreślenie odniesienia do trybu pilnego może zostać również przyjęte. Jednakże problem transgranicznego dostępu do numerów krajowych jest przedmiotem dyrektywy o usłudze powszechnej, zatem odniesienie do niego nie jest odpowiednie w tym kontekście. Ponadto odniesienie do możliwości ustanowienia zasad dotyczących taryf powinno zostać utrzymane, ponieważ jest to istotna dziedzina, która może wymagać dalszej harmonizacji w interesie rynku wewnętrznego.

Artykuł 1 pkt 11 lit. b) aktu zmieniającego; art. 10 ust. 4 dyrektywy 2002/21/WE:

„4. Państwa członkowskie wspierają proces harmonizacji określonych numerów lub zakresów numerów w obrębie Wspólnoty, jeżeli będzie to sprzyjać funkcjonowaniu rynku wewnętrznego albo rozwojowi usług ogólnoeuropejskich. Komisja może podjąć odpowiednie techniczne środki wykonawcze w tym zakresie, co może obejmować ustanowienie zasad taryfowych dla konkretnych numerów lub zakresów numerów i w tym zapewnienie odpowiedniego transgranicznego dostępu do krajowych zasobów numeracyjnych wykorzystywanych w przypadku podstawowych usług, takich jak biura numerów . Środki wykonawcze mogą nakładać na BERT [Organ] określone obowiązki związane z ich stosowaniem.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3.”.

- Poprawka 70

Komisja ogólnie z zadowoleniem przyjmuje fakt, że poprawka ta udziela dodatkowego wsparcia celowi polegającemu na zachęcaniu do odpowiedniej konkurencji w zakresie infrastruktury poprzez proporcjonalne współużytkowanie urządzeń. Jednakże w odnieisieniu do ust. 1 nie należałoby zapewniać dostępu do wszystkich nieaktywnych elementów sieci (takich jak ciemne światłowody), chyba że dane przedsiębiorstwo posiada znaczącą pozycję rynkową, w takim zaś przypadku mogłoby ono podlegać środkom dotyczącym dostępu zgodnie z art. 12 dyrektywy o dostępie. Zmiany wprowadzone przez Komisję do motywu 27 (w kontekście poprawki 27) mają na celu wyjaśnienie tego podejścia poprzez doprecyzowanie, że współużytkowanie urządzeń może odpowiadać różnym celom, w zależności od tego, czy jest stosowane na mocy uregulowania symetrycznego czy niesymetrycznego (znacząca pozycja rynkowa).

W odniesieniu do ust. 2a, podczas gdy konieczne jest utrzymanie odpowiednich zachęt dla operatora inwestycyjnego poprzez właściwy podział ryzyka, metoda dzielenia ponoszonego ryzyka powinna być zgodna z metodą stosowaną już przez krajowe organy regulacyjne na mocy uregulowania niesymetrycznego na podstawie art. 13 dyrektywy, zgodnie z którym koszt zainwestowanego kapitału jest dostosowany poprzez odpowiednią premię za ryzyko.

Artykuł 1 pkt 13 aktu zmieniającego; art.12 dyrektywy 2002/21/WE:

„Kolokacja oraz współużytkowanie elementów sieci i urządzeń towarzyszących przez przedsiębiorstwa udostępniające sieci łączności elektronicznej

1. Jeżeli na podstawie przepisów prawa krajowego przedsiębiorstwo udostępniające sieci łączności elektronicznej ma prawo instalowania urządzeń na, nad albo pod własnością prywatną albo państwową lub jeżeli może ono korzystać z procedury wywłaszczenia lub użytkowania nieruchomości, krajowe organy regulacyjne w pełnym poszanowaniu zasady proporcjonalności , mogą nakazać współużytkowanie tych urządzeń lub nieruchomości, w tym z wejść do budynków, okablowania budynków , masztów, anten, wież i innych konstrukcji wspierających , przewodów, kanałów kablowych , studzienek i szafek oraz wszelkich innych nieaktywnych elementów .

2. Państwa członkowskie mogą nakazać, aby posiadacze praw, o których mowa w ust. 1, współużytkowali urządzenia lub nieruchomości (w tym fizyczną kolokację), albo przyjąć środki zmierzające do ułatwienia koordynacji robót publicznych w celu ochrony środowiska, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego albo dla osiągnięcia celów planowania przestrzennego, wyłącznie po upływie odpowiedniego terminu wyznaczonego dla przeprowadzenia konsultacji publicznych, podczas których wszystkie zainteresowane strony będą mogły wyrazić swoje stanowisko. Takie wspólne korzystanie albo działania koordynacyjne mogą wiązać się z ustanowieniem reguł dotyczących podziału kosztów współużytkowania urządzeń lub nieruchomości.

2a. Państwa członkowskie zapewniają krajowym organom regulacyjnym uprawnienia umożliwiające im nakazanie posiadaczom praw, o których mowa w ust. 1, współużytkowania urządzeń lub nieruchomości (w tym fizyczną kolokację) w celu pobudzania skutecznych inwestycji w zakresie infrastruktury oraz wspierania innowacji, po upływie odpowiedniego terminu wyznaczonego dla przeprowadzenia konsultacji publicznych, podczas których osoby bezpośrednio zainteresowane powinny mieć prawo do wyrażenia swego stanowiska. Takie wspólne korzystanie albo działania koordynacyjne mogą wiązać się z ustanowieniem reguł dotyczących podziału kosztów współużytkowania urządzeń lub nieruchomości w stosownych przypadkach dostosowanych do ponoszonego ryzyka. oraz wiążą się z zapewnieniem właściwego podziału ryzyka między zainteresowanymi przedsiębiorstwami .

2b. Państwa członkowskie dopilnują, by krajowe organy regulacyjne, w oparciu o informacje dostarczone przez posiadaczy praw, o których mowa w ust. 1, ustanowiły szczegółowy spis charakterystyki, dostępności i położenia geograficznego urządzeń, o których mowa w tym ustępie, oraz udostępniły go zainteresowanym stronom.

2c. Państwa członkowskie dopilnują, by właściwe organy ustanowiły odpowiednie procedury koordynacji we współpracy z krajowymi organami regulacyjnymi, w odniesieniu do robót publicznych, o których mowa w ust. 2 oraz innych odpowiednich publicznych urządzeń lub nieruchomości. Procedury te mogą obejmować procedury mające na celu zapewnienie zainteresowanym stronom informacji dotyczących odpowiednich urządzeń lub nieruchomości publicznych oraz bieżących i planowanych robót publicznych, oraz że informacje te docierają do nich na czas, a współużytkowanie jest ułatwione w jak największej mierze.

3. Środki przyjęte przez krajowy organ regulacyjny zgodnie z niniejszym artykułem powinny być obiektywne, przejrzyste, niedyskryminacyjne i proporcjonalne.”

- Poprawka 71

Poprawka zapewnia kilka użytecznych wyjaśnień. Jednakże zastąpienie wyrażenia „krajowe organy regulacyjne” przez „właściwe organy” jest niepotrzebne (por. art. 3 dyrektywy ramowej). Należy również zauważyć, że przepis ten dotyczy innego rodzaju sytuacji niż wymogi powiadamiania o naruszeniu prywatności, które są przedmiotem art. 4 ust. 3 dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej 2002/58/WE, a zatem konieczny jest inny zestaw zasad i procedur dla przypadków rozpatrywanych zgodnie z tym artykułem. Możliwość podejmowania przez państwa członkowskie dodatkowych środków krajowych pozwala im uwzględnić ich specyficzne warunki krajowe.

Artykuł 1 pkt 14 aktu zmieniającego; art. 13a dyrektywy 2002/21/WE:

„1. Państwa członkowskie zapewniają, by przedsiębiorstwa udostępniające publiczne sieci łączności lub świadczące publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej podejmowały właściwe środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony bezpieczeństwa swoich sieci lub usług. Biorąc pod uwagę aktualny stan wiedzy i technologii, środki te zapewniają poziom bezpieczeństwa proporcjonalny do istniejącego ryzyka. W szczególności należy podjąć środki zapobiegające wpływowi i minimalizujące wpływ wypadków stwarzających zagrożenie bezpieczeństwa na użytkowników i wzajemnie połączone sieci.

2. Państwa członkowskie zapewniają, by przedsiębiorstwa udostępniające publiczne sieci łączności przyjmowały odpowiednie środki w celu zapewnienia integralności swoich sieci, tak aby zapewnić ciągłość świadczenia usług za pośrednictwem tych sieci. Właściwe organy krajowe Krajowe organy regulacyjne przeprowadzają konsultacje ze wszystkimi podmiotami świadczącymi usługi łączności elektronicznej przed przyjęciem szczegółowych środków mających na celu bezpieczeństwo i integralność sieci łączności elektronicznej.

3. Państwa członkowskie zapewniają zawiadamianie krajowego organu regulacyjnego właściwego krajowego organu przez przedsiębiorstwa udostępniające publiczne sieci łączności lub świadczące publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej o każdym naruszeniu bezpieczeństwa lub utracie integralności, które miało istotny wpływ na działanie sieci lub usług.

W razie potrzeby krajowy organ regulacyjny właściwy krajowy organ , którego sprawa dotyczy, zawiadamia właściwe krajowe organy regulacyjne w innych państwach członkowskich oraz ENISA . W przypadku gdy ujawnienie naruszenia leży w interesie publicznym, krajowy organ regulacyjny właściwy krajowy organ może o nim poinformować opinię publiczną.

Raz do roku krajowy organ regulacyjny właściwy krajowy organ przekazuje Komisji sprawozdanie podsumowujące otrzymane zgłoszenia i działania podjęte zgodnie z niniejszym ustępem.

4. Uwzględniając przede wszystkim opinię Po konsultacjach z ENISA Komisja może przyjąć właściwe techniczne środki wykonawcze mające na celu harmonizację środków, o których mowa w ust. 1, 2 oraz 3, w tym środki określające okoliczności, format i procedury stosowane wobec wymogów dotyczących zgłoszeń . Przyjęcie takich technicznych środków wykonawczych nie powinno stanowić dla państw członkowskich przeszkody w przyjmowaniu dodatkowych wymogów w celu realizacji celów określonych w ust. 1 i 2.

Techniczne środki wykonawcze dotyczące powiadomień są zgodne z przepisami dyrektywy 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej ( .

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3. Z uwagi na szczególnie pilny charakter sprawy Komisja może zastosować tryb pilny określony w art. 22 ust. 4.” __________

( Dz.U. 2001 z 31.7.2002, s. 37.”

- Poprawka 72

Poprawka zapewnia doprecyzowanie. Jednakże dodanie kryterium równowagi nie jest możliwe do zaakceptowania, ponieważ osłabiłoby wniosek Komisji.

Artykuł 1 pkt 14 aktu zmieniającego; art. 13b ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE:

„1. Państwa członkowskie zapewniają posiadanie przez krajowe organy regulacyjne właściwe organy krajowe uprawnień do wydawania wiążących instrukcji dla przedsiębiorstw udostępniających publiczne sieci łączności lub świadczących publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej, w celu wdrożenia przepisów art. 13a. Te wiążące instrukcje są proporcjonalne, ekonomicznie i technicznie wyważone oraz wdrażane w rozsądnych ramach czasowych.”

Poprawka 74

Poprawka zapewnia doprecyzowanie. Jednakże należy wziąć pod uwagę fakt, że w obowiązujących obecnie przepisach termin „bezpieczeństwo” dotyczy zarówno usług, jak i sieci, natomiast - „integralność” wyłącznie sieci.

Artykuł 1 pkt 14 aktu zmieniającego; art. 13b ust. 2 lit. a) dyrektywy 2002/21/WE:

a) dostarczania informacji potrzebnych do oceny bezpieczeństwa i /lub integralności ich usług i sieci, w tym do oceny udokumentowanych polityk bezpieczeństwa; oraz”.

- Poprawka 75

Poprawka wzmacnia przepis. Jednakże dodanie słowa „właściwy” do terminu „krajowy organ regulacyjny” jest niepotrzebne.

Artykuł 1 pkt 14 aktu zmieniającego; art. 13b ust. 3 dyrektywy 2002/21/WE:

„3. Państwa członkowskie zapewniają posiadanie przez krajowe organy regulacyjne właściwe organy krajowe wszelkich uprawnień niezbędnych do badania przypadków nieprzestrzegania wymogów , a także ich wpływu na bezpieczeństwo i integralność sieci .”

- Poprawka 77

Komisja może zaakceptować utrzymanie art. 14 ust. 3 dyrektywy ramowej, ale nie zgadza się na zmiany w nim wprowadzone przez te poprawkę. W zmienionym wniosku usunięto zatem przepisy aktu zmieniającego skreślające ten ustęp z dyrektywy.

Artykuł 1 pkt 15 lit. b) aktu zmieniającego zostaje skreślony.

- Poprawka 80

Komisja może zaakceptować co do zasady zmiany wprowadzone do art. 16 ust. 1 dyrektywy ramowej, które wprowadza ta poprawka, ale jednocześnie jest zdania, że odniesienie do zalecenia jest zbędne, ponieważ spoczywający na krajowych organach regulacyjnych obowiązek uwzględnienia zalecenia został już w bardziej odpowiedni sposób zapisany w art. 15 ust. 3.

Artykuł 1 pkt 17 lit. a) aktu zmieniającego; art. 16 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE:

„Krajowe organy regulacyjne przeprowadzają analizę odnośnych rynków uwzględniając rynki wymienione w zaleceniu i uwzględniając w jak największym stopniu treść wytycznych. Państwa członkowskie zapewniają, by taka analiza została przeprowadzona w miarę potrzeby we współpracy z krajowymi organami odpowiedzialnymi za ochronę konkurencji.”

- Poprawka 84

Komisja może zaakceptować skreślenie odniesienia do trybu pilnego w tej poprawce, ale nie zgadza się, aby procedura regulacyjna połączona z kontrolą miała szerszy zakres i objęła środki wykonawcze, o których mowa w art. 17 ust. 1, ponieważ takie środki nie są prawnie wiążące.

Artykuł 1 pkt 18 lit. c) aktu zmieniającego; art. 17 ust. 6a dyrektywy 2002/21/WE:

„6a. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3.”.

- Poprawka 85

Ustęp 1 w brzmieniu zaproponowanym w tej poprawce umożliwiłby Komisji podejmowanie działania wyłącznie ex post – po tym jak rozbieżności we wdrażaniu zadań regulacyjnych stworzyłyby już bariery wejścia na rynek wewnętrzny. Ponadto Komisja musi mieć możliwość wydawania zaleceń zgodnie z tym artykułem, który zapewnia jej szybki i elastyczny instrument prawa miękkiego. Ustęp 2 został zatem zachowany.

Komisja może zaakceptować skreślenie odniesienia do trybu pilnego w ust. 3.

Poprawka do ust. 4 lit. c) została odrzucona, ponieważ dawałaby Komisji nadmiernie szerokie uprawnienia w ramach procedury komitologii, wykraczające poza sprawy konsumenckie objęte dyrektywą o usłudze powszechnej, a zatem wykraczające również poza zakres ram regulacyjnych, podczas gdy środki wykonawcze, które mają zostać podjęte zgodnie z art. 19, są ograniczone do kwestii objętych ramami regulacyjnymi.

Dodanie tekstu w ust. 4 lit. d) jest konieczne dla zachowania spójności terminologii stosowanej w odniesieniu do tej kwestii.

Skreślenie ust. 5 nie może zostać zaakceptowane, ponieważ stanowiłoby to zbędne ograniczenie zadań [Organu], którego doświadczenie może być przydatne odnośnie do udzielania Komisji porad w tej sprawie.

Artykuł 1 pkt 20 aktu zmieniającego; art. 19 dyrektywy 2002/21/WE.

„1. Bez uszczerbku dla art. 9 niniejszej dyrektywy oraz art. 6 i 8 dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o zezwoleniach), jeżeli Komisja stwierdzi, że rozbieżności we wdrażaniu przez krajowe organy regulacyjne zadań regulacyjnych określonych w niniejszej dyrektywie i dyrektywach szczegółowych mogą tworzyć tworzą barierę wejścia na rynek wewnętrzny, może ona wydać zalecenie lub decyzję odnośnie do zharmonizowanego stosowania przepisów niniejszej dyrektywy i dyrektyw szczegółowych dla lepszej realizacji celów określonych w art. 8, uwzględniając w jak największym stopniu opinię [Organu] BERT , o ile zostanie wydana.

2. Jeżeli Komisja wyda zalecenie zgodnie z ust. 1, działa ona zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

Państwa członkowskie zapewniają, by krajowe organy regulacyjne uwzględniały te zalecenia przy wypełnianiu swoich zadań. Jeżeli krajowy organ regulacyjny postanowi nie stosować się do danego zalecenia, informuje o tym Komisję, uzasadniając swoje stanowisko.

3. Decyzja, o której mowa w ust. 1, mająca na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, jest podejmowana zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 3.

4. Środki podjęte zgodnie z ust. 1 mogą obejmować wskazanie zharmonizowanego lub skoordynowanego podejścia w odniesieniu do następujących zagadnień:

a) spójnego wdrażania podejść regulacyjnych, w tym uregulowań dotyczących nowych usług oraz rynków lokalnych i transgranicznych usług łączności elektronicznej świadczonych przedsiębiorstwom dla przedsiębiorstw ;

b) numerowania, nazywania i adresowania, w tym zakresów numerów, przenoszenia numerów i identyfikatorów, systemów translacji numerów i adresów oraz dostępu do służb ratowniczych pod numerem 112;

c) spraw konsumenckich, nieobjętych dyrektywą 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej), w tym w szczególności dostępu usług i sprzętu łączności elektronicznej dla niepełnosprawnych użytkowników końcowych;

d) regulacji z zakresu rachunkowości , w tym kalkulacji ryzyka inwestycyjnego .

5. [Organ] może z własnej inicjatywy doradzić Komisji, czy należy podjąć środki zgodnie z ust. 1.”

- Poprawka 86

Odniesienie do „wspólnej decyzji” w poprawce musi zostać odrzucone. Krajowe organy regulacyjne mogą przyjmować wiążące decyzje obowiązujące tylko na terytorium ich kraju. Możliwość przyjęcia wspólnych decyzji naruszałaby prawa państw członkowskich; istniałyby również wątpliwości co do sądu właściwego do rozstrzygania w sprawie takich decyzji. Jednakże krajowe organy regulacyjne mogłyby koordynować decyzje i osiągać porozumienia w sprawie decyzji dotyczących przedsiębiorstw działających na terytorium swojego kraju i podlegających ich kompetencji.

Artykuł 1 pkt 22 aktu zmieniającego; art. 21 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2002/21/WE:

„2. Każda ze stron może przekazać spór danemu krajowemu organowi regulacyjnemu. Krajowe organy regulacyjne koordynują swoje wysiłki i w stosownych przypadkach konsultują się z [Organem] w ramach BERT celem spójnego rozstrzygnięcia sporu , w miarę możliwości poprzez przyjęcie wspólnej decyzji, zgodnie ze swoimi uprawnieniami na mocy prawa krajowego i celami określonymi w art. 8. Jakiekolwiek obowiązki nałożone na przedsiębiorstwa przez krajowe organy regulacyjne w związku z rozstrzyganiem sporu są zgodne z postanowieniami niniejszej dyrektywy lub dyrektyw szczegółowych.”

W odniesieniu do dyrektywy o dostępie:

Poprawki 91, 95, 98, 100, 101, 103 i 105.

- Poprawka 91

Dodanie odniesienia dotyczącego specyficznej usługi, takiego jak proponowane odniesienie do biur numerów, nie jest właściwe w przypadku ram regulacyjnych UE. Ramy regulacyjne nie mogą wprowadzać żadnego rozróżnienia między usługami należącymi do tej samej kategorii, w tym szczególnym przypadku poprzez wyróżnienie świadczenia usług przez biura numerów z bardziej ogólnej kategorii usług informacyjnych dla społeczeństwa, do której należy ten rodzaj usług. Dostęp do informacji o abonentach potencjalnie spowodowałby zaniepokojenie kwestią ochrony danych; ponadto nie jest jasne, czy zwrot kwot między dostawcami usług a biurami numerów dotyczy dostępu.

Artykuł 2 pkt 1 aktu zmieniającego; art. 2 lit. a) dyrektywy 2002/19/EWG:

„a) „dostęp” oznacza udostępnianie urządzeń lub usług innemu przedsiębiorstwu, na ściśle określonych warunkach, na zasadzie wyłączności albo braku wyłączności, w celu świadczenia usług łączności elektronicznej, w tym dostarczania usług społeczeństwa informacyjnego lub usług nadawania treści. Obejmuje to m.in.: dostęp do elementów sieci i urządzeń towarzyszących, co może się wiązać z podłączeniem urządzeń za pomocą stacjonarnych albo niestacjonarnych środków (w szczególności obejmuje to dostęp do pętli lokalnej oraz urządzeń i usług niezbędnych do obsługi pętli lokalnej); dostęp do fizycznej infrastruktury, w tym budynków, przewodów i masztów; dostęp do odpowiednich systemów oprogramowania, w tym do systemów operacyjnego wspierania; dostęp do translacji numerów albo systemów zapewniających ekwiwalentną funkcjonalność; dostęp do koniecznych dla abonenta informacji i mechanizmów zwrotu kwot pobranych od użytkowników końcowych dostawcom usług biura numerów; dostęp do sieci stacjonarnych i ruchomych, a w szczególności dla roamingu; dostęp do systemów warunkowego dostępu do usług telewizji cyfrowej; oraz dostęp do sieciowych usług wirtualnych.”.

- Poprawka 95

Dodanie odniesienia dotyczącego specyficznej usługi, takiego jak odniesienie proponowane w art. 5 ust. 1 lit. a) dotyczące usług biur numerów, nie jest właściwe w przypadku ram regulacyjnych UE. Ramy regulacyjne nie mogą wprowadzać żadnego rozróżnienia między usługami należącymi do tej samej kategorii, w tym szczególnym przypadku poprzez wyróżnienie świadczenia usług przez biura numerów z bardziej ogólnej kategorii usług informacyjnych dla społeczeństwa, do której należy ten rodzaj usług.

W odniesieniu do proponowanej analizy różnic w warunkach konkurencji w państwach członkowskich podczas oceny proporcjonalności obowiązków, Komisja ma wątpliwości co do możliwości wykonania takiej analizy, ponieważ takie zadanie wymagałoby geograficznej analizy rynków, która może być przeprowadzona wyłącznie jako cześć określania rynków, co z kolei nie jest obowiązkowe zgodnie z art. 5 ust. 1, ponieważ odnośne obowiązki i warunki są niezależne od istnienia znaczącej pozycji na rynku. Istnieje zatem duże ryzyko, że taki proponowany przepis doprowadziłby do niejasności i niepewności prawnej.

Artykuł 2 pkt 2 aktu zmieniającego; art. 5 dyrektywy 2002/19/WE:

„ Ustępy 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„ 1. Dla realizacji celów określonych w art. 8 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywa ramowa), krajowe organy regulacyjne wspierają i w razie potrzeby zapewniają, zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, odpowiedni dostęp oraz wzajemne połączenia, jak również interoperacyjność usług, oraz wykonują swoje zadania w taki sposób, by promować wydajność, zrównoważoną konkurencję, inwestycje i innowacje oraz zapewnić maksymalne korzyści dla użytkowników końcowych.

W szczególności i niezależnie od środków, które mogłyby zostać podjęte w stosunku do przedsiębiorstw dysponujących znaczącą pozycją rynkową zgodnie z art. 8, krajowe organy regulacyjne mogą nakładać:

a) w zakresie niezbędnym do zapewnienia bezpośredniego podłączenia użytkowników końcowych oraz uczciwego i racjonalnego dostępu do usług strony trzeciej, takich jak usługi biura numerów , obowiązki na przedsiębiorstwa, które kontrolują dostęp do użytkowników końcowych, w tym, w uzasadnionych przypadkach, obowiązek wzajemnych połączeń ich sieci lub interoperacyjności ich sieci w sytuacji, kiedy nie zostało to jeszcze zrealizowane, i zapewnienia interoperacyjności ich usług, w tym poprzez mechanizmy zwrotu dostawcom usług kwot pobranych od użytkowników końcowych, na sprawiedliwych, przejrzystych i rozsądnych warunkach ; .

b) na operatorów, w granicach tego, co jest niezbędne dla zapewnienia użytkownikom końcowym dostępu do cyfrowych usług radiowych i telewizyjnych, określonych przez państwa członkowskie - obowiązek zapewnienia dostępu do innych urządzeń, o których mowa w załączniku I, część II, na sprawiedliwych, rozsądnych i niedyskryminujących warunkach.

2. Obowiązki i wymogi nałożone na podstawie ust. 1 są obiektywne, przejrzyste, proporcjonalne i niedyskryminacyjne i są realizowane zgodnie z procedurami przewidzianymi w art. 6, 7 i -7a dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej).

Przy ocenie współmierności zobowiązań i warunków, które mają zostać wprowadzone, krajowe organy regulacyjne biorą pod uwagę różnice w warunkach konkurencji na różnych obszarach w ich państwach członkowskich.””.

- Poprawka 98

Podczas gdy dodanie zwrotu „wszelkie informacje o ograniczeniach dostępu do usług i aplikacji” stanowi użyteczne doprecyzowanie w kontekście usług nowej generacji, konkretne odniesienie do zarządzania ruchem byłoby nadmierne.

Artykuł 2 pkt 6a (nowy) aktu zmieniającego; art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE:

„(6a) Artykuł 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Krajowe organy regulacyjne mogą, zgodnie z art. 8, nałożyć w odniesieniu do wzajemnych połączeń lub dostępu obowiązek przejrzystości, zgodnie z którym operatorzy muszą udostępniać publicznie określone informacje, takie jak dane księgowe, specyfikacje techniczne, dane dotyczące sieci, w tym wszelkie informacje o ograniczeniach dostępu do usług i aplikacji oraz polityce zarządzania ruchem , zasady i warunki podaży i użytkowania oraz ceny.””

- Poprawka 100

W ust. 1 akapit drugi należy zachować słowo „mogą”, ponieważ nie wszystkie obowiązki wymienione w lit. a)-j) nakładane są systematycznie, a raczej w wybranych sytuacjach, wszystkie lub tylko ich część, po przeprowadzeniu analizy przez krajowe organy regulacyjne.

Komisja pozytywnie ocenia przepis zaproponowany w ust. 1 lit. fa), ponieważ zachęciłby on do inwestycji w infrastrukturę otoczenia sieci dostępu nowej generacji, jednakże taki obowiązek stanowi powtórzenie poprawki 99 (przyjętej przez Komisję), która zmienia art. 9 ust. 4 dyrektywy 2002/19/WE w następujący sposób: „Niezależnie od ust. 3, jeżeli stwierdzono, zgodnie z art. 14 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywa ramowa), że dany operator posiada znaczącą pozycję rynkową na danym rynku w odniesieniu do lokalnego dostępu stacjonarnego, krajowe organy regulacyjne zapewnią publikację oferty ramowej zawierającej co najmniej elementy wymienione w załączniku II.”

W odniesieniu do ust. 2 lit. c) zmiany Komisji wprowadzone do poprawki 100 odzwierciedlają potrzebę zapewnienia, w celu uniknięcia zbędnych różnic w przepisach prawnych poszczególnych państw członkowskich i w UE, by metoda dzielenia poniesionego ryzyka była zgodna z metodą stosowaną już przez krajowe organy regulacyjne na mocy uregulowania niesymetrycznego (np. podmioty o znaczącej pozycji rynkowej) na podstawie z art. 13 dyrektywy, zgodnie z którym koszt zainwestowanego kapitału jest dostosowany poprzez premię za ryzyko.

Artykuł 2 pkt 8 aktu zmieniającego; art. 12 dyrektywy 2002/19/WE:

„1. Krajowe organy regulacyjne mogą nałożyć na operatorów, zgodnie z art. 8, obowiązek uwzględnienia uzasadnionych wniosków o dostęp i użytkowanie specyficznych elementów sieci oraz do urządzeń towarzyszących, w szczególności jeżeli krajowe organy regulacyjne uznają, że odmowa przyznania dostępu lub ustanowienie nierozsądnych zasad i warunków mających podobny skutek uniemożliwiłoby pojawienie się trwale konkurencyjnego rynku detalicznego albo nie byłoby to w interesie użytkowników końcowych.

Operatorzy mogą być są zobowiązani między innymi do:

a) przyznania osobom trzecim dostępu do specyficznych elementów lub urządzeń sieciowych, w tym uwolnionego dostępu do pętli lokalnej;

b) negocjowania w dobrej wierze z przedsiębiorstwami ubiegającymi się o dostęp;

c) niewycofywania dostępu do urządzeń, jeżeli taki dostęp został już przyznany;

d) oferowania szczególnych usług hurtowo celem ich odsprzedaży osobom trzecim;

e) przyznania otwartego dostępu do technicznych interfejsów, protokołów albo innych kluczowych technologii niezbędnych dla zapewnienia interoperacyjności usług albo do wirtualnych usług sieciowych;

f) zapewnienia kolokacji lub innych form współużytkowania urządzeń, w tym przewodów, budynków lub wejść do budynków, anten, wież i innych konstrukcji wspierających , masztów, studzienek, szafek i innych nieaktywnych elementów sieci ;

fa) dostarczenia osobom trzecim oferty ramowej dotyczącej przyznawania dostępu do przewodów;

g) świadczenia specyficznych usług niezbędnych dla zapewnienia użytkownikom końcowym interoperacyjności usług typu koniec-koniec, w szczególności w odniesieniu do usług w inteligentnych sieciach albo usług roaminingu w sieciach ruchomych;

h) zapewnienia dostępu do systemów pomocy operacyjnej albo podobnych systemów oprogramowania niezbędnych dla powstania uczciwej konkurencji w zakresie świadczenia usług;

i) zapewnienia wzajemnych połączeń pomiędzy sieciami albo urządzeniami sieciowymi;

j) zapewnienia dostępu do usług powiązanych takich jak zdolność identyfikowania, lokalizacji i obecności.

Krajowe organy regulacyjne mogą uzupełnić powyższe obowiązki o wymogi dotyczące uczciwości, zasadności i terminowości.

2. Badając, czy zachodzą przesłanki nałożenia obowiązków, o których mowa w ustępie 1, a zwłaszcza oceniając, czy te obowiązki są proporcjonalne w odniesieniu do celów określonych w art. 8 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywa ramowa), krajowe organy regulacyjne wezmą pod uwagę w szczególności następujące elementy:

a) techniczną i ekonomiczną wiarygodność użytkowania lub wprowadzania konkurencyjnych urządzeń, mając na uwadze tempo ewolucji rynku oraz charakter i rodzaj danych wzajemnych połączeń i dostępu , w tym wiarygodność w zakresie innych rozwiązań dotyczących dostępu do sieci, takich jak przewody ;

b) stopień wykonalności zapewnienia proponowanego dostępu, mając na uwadze dostępną pojemność;

c) przy nakładaniu obowiązków w zakresie ustalania cen zgodnie z art. 13, pierwotne inwestycje właściciela urządzeń, mając na uwadze wszelkie publiczne inwestycje i ryzyko związane z inwestycjami, w tym stosowny podział ryzyka między przedsiębiorstwa korzystające z dostępu do nowych urządzeń ;

d) konieczność zapewnienia długoterminowej konkurencji, w szczególności konkurencji w zakresie infrastruktury ;

e) w zależności od okoliczności, ewentualne odpowiednie prawa własności intelektualnej;

f) świadczenie usług ogólnoeuropejskich.

3. Nakładając na operatora obowiązek zapewnienia dostępu zgodnie z przepisami niniejszego artykułu, krajowe organy regulacyjne mogą określić wymogi techniczne i operacyjne, które podmiot zapewniający ten dostęp lub osoby korzystające z niego będą musieli spełnić, jeżeli jest to niezbędne dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania sieci. Obowiązki przestrzegania szczegółowych standardów lub specyfikacji technicznych powinny być zgodne ze standardami i specyfikacjami ustanowionymi zgodnie z art. 17 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej).”

- Poprawka 101

Należy wyjaśnić, że metoda kalkulacji kosztów w odniesieniu do regulowanych cen dostępu powinna być czynnikiem uwzględniającym ryzyko poniesione w związku z inwestycjami w infrastrukturę poprzez dostosowanie (za pośrednictwem premii za ryzyko) do minimalnej stopy zwrotu zainwestowanego kapitału. W praktyce oznacza to, że podmioty ubiegające się o uzyskanie dostępu wnoszą wkład finansowy na rzecz ryzyka ponoszonego przez operatora przeprowadzającego inwestycję.

Część tekstu dotycząca art. 19 dyrektywy ramowej jest zbędna, ponieważ art. 19 obowiązywałby na własnych warunkach.

Ostatnia część poprawki wprowadzająca przepisy dotyczące umów krótko- i długoterminowych jest nieproporcjonalna i mogłaby doprowadzić do stworzenia barier prawnych dla wejścia, które utrudniałyby konkurencję i inwestowanie w infrastrukturę.

Artykuł 2 pkt 8a (nowy) aktu zmieniającego; art. 13 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE:

„(8a) Artykuł 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Krajowe organy regulacyjne mogą nałożyć na operatorów, zgodnie z art. 8, obowiązki związane ze zwrotem kosztów oraz kontrolą cen, w tym obowiązki związane z określaniem cen w zależności od ponoszonych kosztów oraz obowiązki dotyczące systemów księgowania kosztów, w odniesieniu do udostępniania szczególnych rodzajów wzajemnych połączeń lub dostępu, jeżeli przeprowadzona analiza rynku wskazuje, że dany operator mógłby, w przypadku braku efektywnej konkurencji, utrzymywać ceny na stosunkowo wysokim poziomie albo wymuszać ze szkodą dla użytkowników końcowych. Ustalając ceny dostępu, krajowe organy regulacyjne mają na uwadze dokonane przez operatora inwestycje oraz umożliwiają mu uzyskanie odpowiedniej stopy zwrotu użytego kapitału, w tym, w stosownych przypadkach, premii w celu odzwierciedlenia poniesionego ryzyka oraz bez uszczerbku dla art.19 lit. d ) dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywa ramowa), uwzględniają poniesione ryzyko oraz stosowny podział ryzyka pomiędzy inwestorów i przedsiębiorstwa korzystające z dostępu lub nowych urządzeń, w tym zróżnicowane krótko- i długoterminowe porozumienia o dzieleniu się ryzykiem .”.”.

- Poprawka 103

W ust. 1 akapit pierwszy należy usunąć słowo „stałych” ponieważ nie jest ono technicznie neutralne.

[Nie dotyczy polskiej wersji językowej.]

W ust. 2 lit. a) odrzucono słowo „hurtowych”, ponieważ problem dotyczący konkurencji mógłby zostać zidentyfikowany na poziomie detalicznym, nawet jeżeli interwencja regulacyjna dotyczy poziomu hurtowego.

Do ust. 2 włączono lit. c) i zmieniono odpowiednio ust. 3 w celu doprecyzowania.

Brzmienie ust. 2 lit. ba) zostało dostosowane w świetle art. 8 ust. 4 dyrektywy 2002/19/WE.

Artykuł 2 pkt 9 aktu zmieniającego; art. 13a ust. 1-3 dyrektywy 2002/19/WE:

„1. Krajowy organ regulacyjny może, w ramach nadzwyczajnego środka regulacyjnego, nałożyć , jako środek nadzwyczajny, na zintegrowane wertykalnie przedsiębiorstwa, zgodnie z przepisami art. 8, a w szczególności z drugim akapitem art. 8 ust. 3, obowiązek umieszczenia działalności związanej z hurtowym zapewnianiem stałych produktów dostępu w niezależnie działającej jednostce organizacyjnej przedsiębiorstwa.

Taka jednostka organizacyjna dostarcza produkty i usługi dostępu wszystkim przedsiębiorstwom, w tym innym jednostkom działającym w ramach swojego przedsiębiorstwa, w takich samych terminach i na tych samych warunkach, w tym dotyczących poziomów cen i usług, przy użyciu tych samych systemów i procesów.

2. W przypadku zamiaru nałożenia przez krajowy organ regulacyjny obowiązku rozdziału funkcjonalnego, organ ten składa do Komisji wniosek obejmujący:

a) dowody wskazujące na to, że nałożenie i wykonanie w rozsądnych ramach czasowych odpowiednich obowiązków spośród obowiązków wskazanych w art. 9-13, przy należytym uwzględnieniu najlepszych rozwiązań regulacyjnych, w celu zapewnienia skutecznej konkurencji po dokonaniu skoordynowanej analizy odnośnych rynków zgodnie z procedurą analizy rynków określoną w art. 16 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej) nie odniosło skutku i nie odniesie trwałego skutku w postaci zapewnienia skutecznej konkurencji oraz że istnieją ważne i utrzymujące się problemy z konkurencją i zakłócenia rynku zidentyfikowane na szeregu analizowanych hurtowych rynków produktów;

ab) dowody na to, że w rozsądnym terminie istnieją niewielkie szanse lub nie ma żadnych szans na konkurencję w dziedzinie infrastruktury;

b) analizę oczekiwanego wpływu na organ regulacyjny, na przedsiębiorstwo , a w szczególności na jego pracowników, i na jego zachęty do inwestowania w sieć, jak i na innych zainteresowanych, w tym w szczególności analizę oczekiwanego wpływu na konkurencję w dziedzinie infrastruktury i jakichkolwiek potencjalnych skutków dla konsumentów;

ba) analizę powodów uzasadniających twierdzenie, że to zobowiązanie byłoby najskuteczniejszym sposobem wzmocnienia środków naprawczych mających na celu rozwiązanie zidentyfikowanych problemów lub braków na rynku wykazującą, że taki obowiązek powinien spełniać wymogi art. 8 ust. 4 dyrektywy 2002/19/WE;

c) projekt proponowanego środka.

3. Krajowy organ regulacyjny zawiera w swoim wniosku projekt proponowanego środka, który musi obejmować Projekt środka obejmuje następujące elementy:

a) dokładny charakter i poziom rozdziału;

b) identyfikację majątku oddzielnej jednostki organizacyjnej i produktów lub usług dostarczanych przez tę jednostkę;

c) rozwiązania w zakresie zarządzania zapewniające niezależność personelu zatrudnionego przez oddzielną jednostkę organizacyjną i odpowiednią strukturę zachęt;

d) zasady zapewniające przestrzeganie obowiązków;

e) zasady zapewniające przejrzystość procedur operacyjnych, w szczególności w odniesieniu do innych zainteresowanych;

f) program monitorowania zapewniający przestrzeganie wymagań, obejmujący m.in. publikację corocznego sprawozdania.”

- Poprawka 105

Komisja może zaakceptować wszystkie zmiany wprowadzone do załącznika II dyrektywy o dostępie przez tę poprawkę, ponieważ polepszają one neutralność technologiczną przepisów, z wyjątkiem skreślenia przez Parlament przypisu w części A ust. 2 oraz w części B ust. 1. Przypisy te zawierają istotne wyjaśnienie związane z zagrożeniem bezpieczeństwa publicznego.

Artykuł 2 pkt 10a (nowy) aktu zmieniającego; załącznik II dyrektywy 2002/19/WE.

„Minimalny wykaz elementów, jakie mają zostać zawarte w ofercie referencyjnej dla hurtowego dostępu do infrastruktury sieci , w tym dzielony lub w pełni uwolniony dostęp do sieci stacjonarnej, publikowane przez [...] operatorów o znaczącej pozycji rynkowej.

Do celów niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje:

a) „podpętla lokalna” oznacza częściową pętlę lokalną łączącą punkt zakończenia sieci z koncentratorem lub określonym pośrednim punktem dostępu do stacjonarnej publicznej sieci łączności elektronicznej ;

b) „uwolniony dostęp do pętli lokalnej” oznacza pełny uwolniony dostęp do pętli lokalnej i współdzielony dostęp do pętli lokalnej; nie oznacza zmiany własności pętli lokalnej;

c) „pełny uwolniony dostęp do pętli lokalnej” oznacza zapewnienie beneficjentowi dostępu do pętli lokalnej lub podpętli lokalnej operatora o znaczącej pozycji rynkowej upoważniające do pełnego wykorzystania możliwości infrastruktury sieci ;

d) „współdzielony dostęp do pętli lokalnej” oznacza zapewnienie beneficjentowi dostępu do pętli lokalnej lub podpętli lokalnej operatora o znaczącej pozycji rynkowej upoważniające do wykorzystania określonej części możliwości infrastruktury sieci, takich jak część częstotliwości lub ekwiwalent.

A. Warunki uwolnionego dostępu

1. Elementy sieci, do których zapewnia się dostęp, obejmujące w szczególności następujące elementy, wraz ze stosownymi urządzeniami towarzyszącymi :

a) uwolniony dostęp do pętli lokalnych i podpętli lokalnych ;

b) dostęp w odpowiednich punktach sieci służący zapewnieniu równorzędnej funkcjonalności uwolnionego dostępu w warunkach, w których dostęp ten nie jest możliwy ze względów technicznych lub gospodarczych ;

ba) dostęp kablo