ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
7.

EIOD ubolewa, że Komisja nie przeprowadziła oceny skutków regulacji w odniesieniu do przedmiotowego wniosku. Nie jest więc jasne, w jaki sposób Komisja — nie dysponując narzędziem w postaci wnikliwej oceny skutków regulacji — była w stanie prawidłowo ocenić konieczność powstania oraz proporcjonalność wniosku w związku z kwestiami ochrony danych. Analiza taka nie powinna ograniczać się do kosztów powstałych na skutek wprowadzenia nowych środków i można by w niej odnieść się do podobnych kwestii poruszonych już w kontekście innych wniosków, na przykład wniosku dotyczącego przeglądu wspólnych instrukcji konsularnych (4). Brak oceny skutków regulacji uwypukla również konieczność dokonania przeglądu limitu wiekowego wskazanego we wniosku, zgodnie z tym, co wyjaśniono dokładniej w pkt 2.1 niniejszej opinii.
—

cudzoziemiec mieszkający u osoby prywatnej musi okazać dowód posiadania środków na pokrycie kosztów pobytu w formie zaproszenia podpisanego przez zapraszającego zamieszkałego w Szwajcarii. Odpowiednie organy wydają wstępne zawiadomienie o wypłacalności zapraszającego. Zaproszenie obejmuje zobowiązanie się zapraszającego do pokrycia kosztów leczenia poniesionych w trakcie pobytu cudzoziemca niepokrytych z pieniędzy publicznych lub przez prywatnych dostarczycieli usług medycznych, tzn. koszty utrzymania, koszty wypadku, koszty opieki medycznej oraz koszty powrotu do kraju pochodzenia i stanowi uznanie nieściągalnej wierzytelności ustalonej w wysokości 30 000 CHF. Gwarantami mogą być osoby dorosłe będące obywatelami Szwajcarii lub Księstwa Liechtensteinu i zamieszkują na terytorium jednego z tych państw, osoby dorosłe posiadające zezwolenie na pobyt (tylko kategorii B) lub ważne szwajcarskie zezwolenie na osiedlenie się, a także osoby prawne wpisane do rejestru handlowego.
2.

Większość członków Komitetu Doradczego podziela zdanie Komisji, że w stosunku do rynków produktowych wymienionych w literach a) — c) powyżej właściwy rynek geograficzny ma obecnie zasięg krajowy, lecz w braku ograniczeń wprowadzonych przez organizacje zbiorowego zarządzania w umowach o wzajemnej reprezentacji mógłby mieć on zasięg znacznie szerszy, a przynajmniej regionalny. Mniejszość członków wstrzymuje się od głosu.
32.

Co się tyczy bezpieczeństwa, to choć EIOD nie ma nic przeciwko wykorzystaniu do wymiany informacji już istniejącej infrastruktury — o ile prowadzi to zmniejszenia obciążeń finansowych lub administracyjnych, kładzie jednak nacisk na fakt, że nie powinno to oznaczać interoperacyjności z innymi bankami danych. EIOD z zadowoleniem stwierdza, że wniosek ogranicza możliwości wykorzystywania danych przez państwa członkowskie inne niż państwo, w którym przestępstwo lub wykroczenie zostało popełnione.
47.

W opinii wymieniono cztery argumenty przemawiające za oczekiwaniem na wejście w życie traktatu z Lizbony: a) Umożliwia on pełne włączenie zadań wymienionych w art. 85 TFUE. b) Uznaje on rolę Parlamentu Europejskiego jako współprawodawcy i strony uczestniczącej w ocenie działalności Eurojustu. c) Umożliwia on kontrolę wykonania w państwach członkowskich przez Komisję i Trybunał Sprawiedliwości oraz zapobiega sytuacji, w której nowe przepisy będą wykorzystywały wyjątki zawarte w tytule VII protokołu nr 36 do traktatu z Lizbony. d) Umożliwia on rozważenie konsekwencji zniesienia struktury filarowej, co w obszarze ochrony danych mogłoby skutkować tym, że rozporządzenie (WE) nr 45/2001 mogłoby mieć zastosowanie do Eurojustu.
16.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje również możliwość wdrożenia „europejskiego podejścia od statystyki”, o którym mowa w motywach 12 i 13. Część tego podejścia obejmuje określenie organów, które sporządzają statystyki. W rzeczy samej statystyki europejskie są zazwyczaj oparte na danych krajowych sporządzanych przez krajowe organy statystyczne, ale mogą być one również sporządzane w oparciu o niepublikowane dane dostarczane przez państwa członkowskie, o podzbiory danych dostarczanych przez państwa członkowskie oraz o europejskie badania statystyczne lub przy pomocy zharmonizowanych koncepcji lub metod. Z punktu widzenia ochrony danych ważne jest określenie, który organ zajmuje się kontrolą danych wykorzystywanych do sporządzania statystyk. To właśnie ten organ powinien ponosić odpowiedzialność związaną ze statusem administratora danych zgodnie z dyrektywą 95/46/WE, w tym także w odniesieniu do prawa do informacji, prawa osób, których dane dotyczą, do dostępu do danych i do ich sprostowania oraz prawa do uzyskania informacji, kto jest odbiorcą danych (w tym przypadku odbiorcą danych jest Eurostat) — o ile takie prawa przysługują danej osobie.
38.

Ponadto należy sprecyzować, że Komisja może udzielić dostępu jedynie do danych, do których ona sama ma uprawniony dostęp. Z tego względu Komisja nie będzie zobowiązana do udzielania dostępu do informacji wymienianych między organami właściwymi. Gdyby jednak osoba, której dotyczą dane, zwróciła się do Komisji z takim wnioskiem, Komisja musi skierować ją bez zbędnej zwłoki do organów, które mają dostęp do żądanych informacji i stosownie poinstruować tę osobę.
5.

Oferty powinny zawierać dane i informacje określone w art. 32–35 przepisów wykonawczych do ustawy nr 238/2004 w sprawie ropy, zatwierdzonych decyzją rządu nr 2075/2004. Podczas przygotowania ofert zainteresowane osoby prawne mogą korzystać z danych i informacji geologicznych udostępnionych przez Krajową Agencję Bogactw Naturalnych zgodnie z art. 24 ust. 3 lit. c)–g) przepisów wykonawczych do ustawy nr 238/2004 w sprawie ropy, zatwierdzonych decyzją rządu nr 2075/2004. Dostęp do danych i informacji geologicznych można uzyskać, przesyłając pisemny wniosek skierowany do prezesa Krajowej Agencji Bogactw Naturalnych, po podpisaniu umowy o poufności i dokonaniu opłaty za nabycie zestawu danych oraz opłaty za dostęp do informacji należących do krajowego funduszu danych geologicznych i ich wykorzystanie.
6.

Komitet doradczy zgadza się z Komisją co do adresatów projektu decyzji, a w szczególności co do kwestii przypisania odpowiedzialności spółkom dominującym tych grup.
Giving this additional responsibility to the Commission would not affect the decentralised nature of the information technology architecture, whilst on the other hand the effectiveness of the exchange should be optimal. Nakładanie dodatkowego obowiązku na Komisję nie miałoby wpływu na zdecentralizowany charakter struktury informatycznej, a z drugiej strony skuteczność wymiany powinna być optymalna. Polepszanie skuteczności jest z punktu widzenia ochrony danych ważne z przyczyn jakości danych: wymieniane są tylko niezbędne dane, a dodatkowe informacje nie są potrzebne z racji niedoskonałości w systemie. Ponadto lepsza skuteczność umożliwia lepszy nadzór nad systemem, gdy odpowiedzialność za wspólną infrastrukturę łącznościową i oprogramowanie do połączeń wzajemnych spoczywa na jednym podmiocie.
14.

EIOD z zadowoleniem zatem przyjmuje ostatnie zdanie w rozdziale 4 lit. b), które, odnosząc się do poszanowania zasady proporcjonalności w oświadczeniu dłużnika, stwierdza, że zakres informacji zawartych w oświadczeniu nie powinien wykraczać poza minimum niezbędne do osiągnięcia celu, w którym jest ono składane. Wariant, w którym dłużnik zobowiązany jest do wyjawienia z góry całego swojego majątku, wydaje się mniej korzystny z punktu widzenia ochrony prywatności niż wariant, w którym dłużnik musi przekazać jedynie informacje w niezbędnym zakresie, i to po ziszczeniu się określonych warunków. W tym kontekście istotne również dopilnowanie, by dostęp do danych osobowych dłużnika był proporcjonalny do zamierzonych celów i podlegał ściśle wytyczonym ograniczeniom. O kwestii tej wspomniano już w ostatnim zdaniu rozdziału 4 lit. c), w którym zielona księga stwierdza, że aby uniknąć wywierania niepotrzebnej presji na dłużniku, planowane europejskie oświadczenie majątkowe mogłoby zakazywać umieszczania oświadczenia dłużnika w publicznie dostępnych ewidencjach. EIOD zwraca uwagę, że to ogólne oświadczenie będzie wymagać szczególnej uwagi i dalszych doprecyzowań, gdy przedkładane będą wnioski dotyczące ewentualnego europejskiego rejestru dłużników.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 13/7

Sprawozdanie końcowe (1) urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w sprawie COMP/M.4942 — Nokia/Navteq

(2009/C 13/05)

Dnia 19 lutego 2008 r. Komisja otrzymała oficjalne zgłoszenie na mocy art. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, zgodnie z którym Nokia Corporation („Nokia”) przejęłaby kontrolę nad całością spółki Navteq Corporation w drodze zakupu akcji w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw.

Po zbadaniu zgłoszenia Komisja stwierdziła, że przedmiotowa transakcja budzi poważne wątpliwości co do zgodności ze wspólnym rynkiem i Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumieniem EOG”). Komisja decyzją z dnia 28 marca 2008 r. wszczęła postępowanie na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw.

W dniach 21 kwietnia 2008 r. oraz 2 maja 2008 r. Komisja udostępniła spółce Nokia kluczowe dokumenty, w tym niepoufne uwagi osób trzecich, zgodnie z pkt 45 najlepszych wzorców w zakresie prowadzenia przez WE postępowań dotyczących łączenia przedsiębiorstw przyjętych przez Dyrekcję Generalną ds. Konkurencji.

Na podstawie dodatkowych dowodów uzyskanych na etapie szczegółowego postępowania wyjaśniającego służby Komisji stwierdziły, że proponowana transakcja nie ograniczy znacząco skutecznej konkurencji na wspólnym rynku i w związku z tym jest zgodna ze wspólnym rynkiem i Porozumieniem EOG. Dlatego nie przesłano stronom pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń.

Strony ani osoby trzecie nie zgłosiły urzędnikowi przeprowadzającemu spotkanie wyjaśniające żadnych zapytań ani uwag. Niniejsza sprawa nie wymaga specjalnego komentarza dotyczącego prawa do złożenia ustnych wyjaśnień.

Bruksela, dnia 25 czerwca 2008 r. Karen WILLIAMS

(1) Zgodnie z art. 15 i 16 decyzji Komisji 2001/462/WE, EWWiS z dnia 23 maja 2001 r. w sprawie zakresu uprawnień funkcjonariuszy ds. przesłuchań w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 162 z 19.6.2001, s. 21).
7.

Komitet Doradczy zgadza się z wnioskiem Komisji, że podmiot powstały w wyniku połączenia nie miałby żadnego bodźca do podnoszenia ceny lub obniżania jakości/opóźniania dostępu do baz danych zawierających mapy cyfrowe dostosowane do nawigacji wobec swoich konkurentów na rynku oprogramowania nawigacyjnego do telefonów komórkowych oraz telefonów komórkowych.
75.

W niniejszej opinii wskazano kilka innych kwestii, które należy doprecyzować w rozporządzeniu o publicznym dostępie do dokumentów; chodzi głównie o jego relacje wobec rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Można tego dokonać, wprowadzając motywy lub ewentualnie przepisy legislacyjne poświęcone następującym tematom: a) pojęciu dokumentu, po to by zapewnić jak najszersze zastosowanie rozporządzenia o dostępie do dokumentów; b) interpretacji art. 8 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w kontekście publicznego dostępu do dokumentów, po to by wnioskodawca nie musiał wykazywać konieczności ujawnienia danych; c) związkowi pomiędzy prawem publicznego dostępu do dokumentów a prawem dostępu do własnych danych osobowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 45/2001, po to by prawo publicznego dostępu do dokumentów pozostawało bez uszczerbku dla prawa dostępu do własnych danych osobowych; d) obowiązkowi instytucji, by z własnej inicjatywy zbadać, czy dana osoba jest uprawniona do dostępu na mocy rozporządzenia (WE) nr 45/2001, jeżeli ubiega się o dostęp do danych jej dotyczących na mocy rozporządzenia o publicznym dostępie do dokumentów; e) dalszemu wykorzystywaniu danych osobowych zawartych w udostępnionych dokumentach, po to by podlegało ono stosownym zasadom dotyczącym ochrony danych osobowych.
16.

Jako przykład można podać kilka inicjatyw podjętych niedawno w tym zakresie w państwach członkowskich UE lub państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Szwedzki Inspektor Ochrony Danych co roku przeprowadza badanie na temat stosunku młodzieży do Internetu i nadzoru; podobnie brytyjski (9) — przeprowadził on badanie skierowane do 2000 młodych ludzi w wieku 14–21 lat. Norweski Inspektor Ochrony Danych we współpracy z Ministerstwem Edukacji w styczniu 2007 r. zainaugurował kampanię edukacyjną skierowaną do szkół (10). W Portugalii Inspektor Ochrony Danych i Ministerstwo Edukacji podpisali protokół o promowaniu ochrony danych w Internecie, a zwłaszcza w serwisach społecznościowych (11). W wyniku tego projektu portugalskie serwisy społecznościowe zaczęły używać interfejsu i maskotki skierowanych do dzieci w wieku 10–15 lat.
—

Pułap dla działu 1a na rok 2009 zostanie zwiększony o kwotę 2 000 mln EUR, co zostanie zrównoważone dzięki zmniejszeniu pułapu dla działu 2 na rok 2009 o tę samą kwotę zgodnie z pkt 21–23 porozumienia międzyinstytucjonalnego (IIA) z dnia 17 maja 2006 r. Ponadto w budżecie na 2009 r. 600 mln EUR zostanie dodanych do kwoty przeznaczonej na rozwój obszarów wiejskich – na finansowanie szerokopasmowego Internetu i na wsparcie działań związanych z nowymi wyzwaniami. Wieloletnie ramy finansowe zostaną poddane przeglądowi, a budżet na 2009 r. zostanie odpowiednio zmieniony na podstawie zmienionego wniosku Komisji i wstępnego projektu budżetu korygującego nr 4 do budżetu na rok 2009.
4.

Komitet Doradczy zgadza się z wnioskami Komisji co do zakresu geograficznego wyżej wymienionych rynków produktowych odnoszących się do: a) papieru samokopiującego (pozostawiając otwartą kwestię, czy właściwym rynkiem geograficznym jest rynek krajowy, czy rynek EOG oraz czy rynek produktowy powinien zostać podzielony na podrynki); b) rynku kalki technicznej (przemysłowej) (pozostawiając otwartą kwestię, czy właściwym rynkiem geograficznym jest rynek EOG, czy rynek światowy; c) rynku kalki technicznej (graficznej) (pozostawiając otwartą kwestię, czy właściwym rynkiem geograficznym jest rynek EOG, czy rynek światowy; d) rynku wysokogatunkowego papieru ozdobnego z ewentualnym wydzieleniem podrynku wysokogatunkowego papieru firmowego o zakresie geograficznym obejmującym EOG; e) rynku dystrybucji papieru (pozostawiając otwartą kwestię, czy właściwym rynkiem geograficznym jest rynek krajowy, czy rynek EOG oraz czy rynek produktowy powinien zostać podzielony na podrynki).
3.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że dla celów dokonania oceny omawianej transakcji definicje właściwych rynków produktowych są następujące: a) skup mleka surowego, z podziałem na skup mleka surowego zwykłego i skup mleka surowego ekologicznego; b) świeże podstawowe przetwory mleczne, z podziałem na mleko świeże, maślankę świeżą i jogurt zwykły; c) podstawowe przetwory mleczne o przedłużonej trwałości; d) świeże podstawowe przetwory mleczne, ekologiczne; e) ser typu holenderskiego, odpowiednio dla specjalistycznych hurtowni sera i nowoczesnych typów sprzedaży detalicznej; f) masło mleczne luzem, z podziałem na masło podstawowe, frakcjonowany olej maślany i niefrakcjonowany olej maślany oraz masło mleczne pakowane, z podziałem na sprzedaż na rynku produktów spożywanych poza domem (OOH, ang. Out of Home) i na rynku detalicznym; g) wzbogacone jogurty i twarogi sprzedawane w segmencie OOH; h) świeże smakowe napoje mleczne, markowe, niezdrowotne, z podziałem na sprzedaż w segmentach OOH i detalicznym; i) smakowe napoje mleczne o przedłużonej trwałości, z podziałem na napoje mleczne o przedłużonej trwałości o smaku czekoladowym, oraz napoje mleczne o przedłużonej trwałości o smaku owocowym; j) sos jajeczno-mleczny i owsianka, świeże, z podziałem na sprzedaż w segmentach OOH i detalicznym; k) płynna śmietana mleczna, z podziałem na sprzedaż w segmentach OOH, przemysłowym i detalicznym; l) śmietana w aerozolu, z podziałem na mleczną i niemleczną śmietanę w aerozolu oraz na sprzedaż w segmentach OOH i detalicznym; m) mleko do kawy, z podziałem na sprzedaż w segmentach OOH i detalicznym, oraz śmietanka do kawy, z podziałem na sprzedaż w segmentach OOH i detalicznym; n) emulsje suszone rozpryskowo, z podziałem na zabielacze, piany i polewy; o) laktoza spożywcza; p) laktoza do celów farmaceutycznych, z podziałem na laktozę farmaceutyczną i laktozę do inhalatorów proszkowych (DPI, ang. Dry Powder Inhalation).
2.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że należy uwzględnić następujące rynki: a) rynek transportu lotniczego towarów w jedną stronę: — między kontynentami w przypadku transportu towarów między Europą a Ameryką Północną, — między Europą a poszczególnymi krajami w przypadku transportu towarów pomiędzy Europą a krajami Ameryki Południowej, basenu Morza Karaibskiego, Dalekiego Wschodu i krajami afrykańskimi; b) rynek usług długodystansowych przewozów lotniczych na rzecz odbiorców końcowych z podpodziałem na podstawie zestawienia miast w pary według miejsca wylotu i miejsca przeznaczenia: — w przypadku których miejsce wylotu obejmuje port lotniczy w Amsterdamie oraz, przynajmniej w przypadku lotów na Punta Cana, do Cancun, Hawany, na Curaçao oraz Arubę, a także ewentualnie lotów do Vancouver, Toronto, Miami, również porty lotnicze w Düsseldorfie i Brukseli — oraz w przypadku których miejsce przeznaczenia może być ograniczone do każdego z wyżej wymienionych miejsc przeznaczenia, ale rynek ten może mieć także szerszy zakres i kwestia dokładnego jego zdefiniowania może pozostać otwarta; c) rynek hurtowej sprzedaży miejsc w samolotach na rzecz organizatorów turystyki obejmujący loty łączące porty lotnicze w Amsterdamie, Düsseldorfie i Brukseli z wszystkimi miejscami docelowymi w połączeniach długodystansowych na całym świecie, w przypadku którego należałoby ewentualnie dokonać podpodziału na podstawie zestawienia miast w pary według miejsca wylotu i miejsca przeznaczenia wskazane w pkt 2 lit. b) w odniesieniu do rynku usług długodystansowych przewozów lotniczych na rzecz odbiorców końcowych.
12.1.

w przypadku niedopuszczenia kandydata do udziału w przetargu wadium zwracane jest w terminie 14 dni od daty poinformowania kandydata o niedopuszczeniu go do udziału w przetargu;
15.

EIOD dostrzega także z zadowoleniem, że we wniosku zawarta jest ogólna klauzula pomocnicza dotycząca odnośnego prawodawstwa z zakresu ochrony danych. W art. 20 przypomina się wyraźnie państwom członkowskim oraz Komisji i innym organom Wspólnoty o ich obowiązkach w ramach dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Ponadto w klauzuli tej podkreśla się prawa, jakie osoby, których dane dotyczą, posiadają na mocy tych przepisów; prawa te obejmują prawo do przetwarzania danych, do dostępu do tych danych i prawo do poprawienia danych w razie wystąpienia błędów. Można by uczynić jedną uwagę co do miejsca tego przepisu we wniosku. Z racji ogólnego charakteru tego przepisu nie jest on ograniczony wyłącznie do uprawnienia Komisji do przeprowadzania kontroli. EIOD zaleca zatem, by artykuł ten przenieść do pierwszej części dyrektywy, np. po art. 2.
42.

EIOD popiera wniosek dotyczący ustanowienia e-sprawiedliwości i zaleca uwzględnienie uwag zawartych w niniejszej opinii, czyli: — uwzględnienie ostatnio przyjętej decyzji ramowej w sprawie ochrony danych osobowych w dziedzinie współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, w tym jej braków, nie tylko podczas wdrażania środków przewidzianych w komunikacie, lecz także z myślą o jak najszybszym rozpoczęciu analizy mającej na celu wypracowanie dalszych ulepszeń ram prawnych ochrony danych w przypadku organów egzekwowania prawa; — rozszerzenie e-sprawiedliwości o procedury administracyjne. W ramach takiego podejścia projekty z zakresu e-sprawiedliwości powinny zostać rozpoczęte, by upowszechnić zasady ochrony danych oraz rozpropagować prace krajowych organów ochrony danych, w szczególności w odniesieniu do rodzajów danych przetwarzanych w ramach projektów z zakresu e-sprawiedliwości; — dalsze preferowanie systemów zdecentralizowanych; — zagwarantowanie, by połączenia między systemami i interoperacyjność systemów uwzględniały zasadę ograniczonego celu; — przypisanie jasnego zakresu odpowiedzialności wszystkim podmiotom przetwarzającym dane osobowe w ramach planowanych systemów i zapewnienie mechanizmów skutecznej koordynacji organów ochrony danych; — zagwarantowanie, że przetwarzanie danych osobowych do celów innych niż te, do których je zebrano, będzie odbywać się z zachowaniem konkretnych warunków ustanowionych na mocy obowiązujących przepisów dotyczących ochrony danych; — jasne określenie i ograniczenie stosowania tłumaczeń automatycznych, by doprowadzić do wspólnego rozumienia w zakresie definicji przestępstw i wykroczeń z zakresu prawa karnego, nie wpływając jednocześnie na jakość przekazywanych informacji; — jasne określenie odpowiedzialności Komisji za wspólną infrastrukturę, taką jak s-TESTA; — jeśli chodzi o stosowanie nowych technologii, zagwarantowanie, że kwestie ochrony danych są uwzględniane na jak najwcześniejszym etapie („domyślna ochrona prywatności”), oraz upowszechnianie nowoczesnych narzędzi pozwalających obywatelom lepiej kontrolować przepływ ich danych osobowych, nawet jeśli obywatele ci przemieszczają się między różnymi państwami członkowskimi.
38.

We wniosku w różnych jego częściach zawarto szereg odniesień do ochrony danych i prywatności, mianowicie: — w motywie 3 stwierdza się między innymi, że przedmiotową dyrektywę należy wdrażać i stosować z należytym poszanowaniem praw do życia prywatnego i rodzinnego oraz ochrony danych osobowych; — w motywie 11 odwołano się do podstawowego prawa do prywatności w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych i do poufności, jako dwóch zasad funkcjonowania systemów zdrowotnych w całej Wspólnocie; — w motywie 17 opisano prawo do ochrony danych osobowych jako prawo podstawowe jednostki, które należy chronić, skupiając się zwłaszcza na prawie obywateli do dostępu do danych dotyczących ich zdrowia – również w kontekście transgranicznej opieki zdrowotnej – jak ustanowiono w dyrektywie 95/46/WE; — w art. 3, w którym określono stosunek przedmiotowej dyrektywy do innych przepisów prawa wspólnotowego, ust. 1 lit. a) odwołano się do dyrektyw 95/46/WE i 2002/58/WE; — w art. 5 dotyczącym obowiązków państwa członkowskiego leczenia w ust. 1 lit. f) jako jeden z tych obowiązków ustalono ochronę prawa do prywatności zgodnie z krajowymi przepisami wdrażającymi dyrektywy 95/46/WE i 2002/58/WE; — w art. 6 dotyczącym opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim w ust. 5 pacjentom udającym się do innego państwa członkowskiego z zamiarem uzyskania tam opieki zdrowotnej lub poszukującym możliwości uzyskania opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim zagwarantowano prawo dostępu do ich dokumentacji medycznej, również zgodnie z krajowymi środkami wdrażającymi dyrektywy 95/46/WE i 2002/58/WE; — w art. 12 dotyczącym krajowych punktów kontaktowych do spraw transgranicznej opieki zdrowotnej w ust. 2 lit. a) stwierdza się, że punkty te powinny być również odpowiedzialne – między innymi – za dostarczanie i rozpowszechnianie wśród pacjentów informacji w zakresie zagwarantowania ochrony danych osobowych udostępnionych w innym państwie członkowskim; — w art. 16 dotyczącym e-zdrowia stwierdza się, że środki niezbędne do osiągnięcia interoperacyjności w zakresie systemów technologii informacyjno-komunikacyjnych powinny respektować podstawowe prawo do ochrony danych osobowych zgodnie z odpowiednimi przepisami; — na koniec w art. 18 ust. 1 wspomniano – między innymi – że gromadzenie danych do celów statystycznych i do celów monitorowania powinno odbywać się zgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym dotyczącym ochrony danych osobowych.