Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak /* COM/2014/0373 final - 2014/0189 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Umowa w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninach Skagerrak i Kattegat między Danią, Norwegią i Szwecją została podpisana w dniu 19 grudnia 1966 r. i weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1967 r. Umowa ta, obok dwustronnej umowy w sprawie rybołówstwa między Unią Europejską i Norwegią z 1980 r., umożliwiła wzajemny dostęp między tymi trzema państwami do połowów na obszarze do 4 mil morskich od ich linii podstawowych w cieśninach Skagerrak i Kattegat znajdujących się między Morzem Północnym a Morzem Bałtyckim. Ponadto w umowie określono, że do celów tego rodzaju połowów, przedmiotowy obszar uznaje się za morze pełne. W związku z tym umowa regulowała stosunki między państwami bandery z jednej strony, a odpowiednimi państwami nadbrzeżnymi z drugiej strony. Umowa z 1966 r. była prostą umową, w której wzięto pod uwagę szczególne położenie geograficzne cieśnin Skagerrak i Kattegat pod względem rybołówstwa i uznano, że istnieją praktyczne powody, by zezwolić na zastosowanie prostego systemu dostępu na zasadniczo bardzo małej powierzchni morza. Z tego powodu umowa z 1966 r. liczyła jedynie trzy artykuły, z których pierwszy zawierał definicję obszaru będącego przedmiotem umowy, a drugi – określenie praw dostępu i deklarację dążenia do harmonizacji przepisów technicznych. Wraz z przystąpieniem Danii i Szwecji do Unii Europejskiej, odpowiednio w 1973 r. i 1995 r., Komisja stała się odpowiedzialna za zarządzanie tą umową w imieniu tych dwóch państw członkowskich. Konsultacje dotyczące ustaleń wynikających z umowy odbywały się równolegle z konsultacjami prowadzonymi w ramach dwustronnej umowy w sprawie rybołówstwa z 1980 r. Umowa z 1966 r. pozostawała w mocy przez pierwotny okres 35 lat do 2002 r., a następnie była przedłużana na dwa pięcioletnie okresy do roku 2012. Wypowiedzenie umowy możliwe było z zachowaniem trzyletniego terminu wypowiedzenia przez jedną lub drugą stronę przed upływem każdego takiego pięcioletniego okresu. Biorąc pod uwagę ostatnie zmiany międzynarodowego prawa w zakresie rybołówstwa, a w szczególności wejście w życie Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r. oraz porozumienia Narodów Zjednoczonych o zasobach rybnych z 1995 r., Norwegia uznała, że istniejąca umowa nie jest zgodna z obecnymi przepisami prawa morza. Norwegia wyraziła szczególne zaniepokojenie odnośnie do przepisów w zakresie kontroli. Ponadto Norwegia uznała, że umowa ta nie jest zgodna z zasadami normalnej jurysdykcji państwa nadbrzeżnego określonymi w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza i nie odpowiada nowoczesnym zasadom ochrony i zarządzania. W dniu 29 lipca 2009 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Norwegii oficjalnie poinformowało rząd Danii, będący depozytariuszem umowy o zamiarze wypowiedzenia przez Norwegię umowy w drodze formalnego wypowiedzenia zgodnie z art. 3 ust. 3 umowy. W związku z tym umowa z 1966 r. wygasła w dniu 7 sierpnia 2012 r. Następnie Norwegia rozpoczęła formalne rokowania z Komisją, w imieniu Unii Europejskiej, mające na celu zawarcie nowej umowy w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninach Skagerrak i Kattegat. Umowa została parafowana w dniu 24 października 2013 r., co pozostaje w zgodzie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz z powiązanymi postanowieniami w innych umowach. Nowa umowa zachowa wyłączny dostęp przyznany statkom z Danii, Norwegii i Szwecji do wód każdej ze stron poza obszarem 4 mil morskich od linii podstawowych. Zapewni ona ciągły wzajemny dostęp dla dwóch państw członkowskich i Norwegii do odpowiednich wód pozostałych stron w cieśninie Skagerrak, jednocześnie zapewniając należyte środki ochrony i zarządzania w odniesieniu do zasobów rybnych na tym obszarze. Ponadto pozwoli ona na zastosowanie środków kontroli zgodnie z zasadami normalnej jurysdykcji państwa nadbrzeżnego, jak to ma już miejsce w przypadku łowisk na Morzu Północnym. W celu zagwarantowania ciągłości dostępu statków UE do prowadzenia działalności połowowej do czasu wejścia w życie nowej umowy należy ją stosować tymczasowo przez okres do dwóch lat od dnia jej podpisania. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Nie dotyczy 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Celem niniejszego wniosku jest udzielenie upoważnienia do podpisania Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak. 2014/0189 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Umowa sąsiedzka w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninach Skagerrak i Kattegat między Danią, Norwegią i Szwecją została podpisana w dniu 19 grudnia 1966 r. i weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1967 r. (2) Umowa ta pozwalała na wzajemny dostęp między tymi trzema państwami do łowisk na obszarze do 4 mil morskich od ich linii podstawowych w cieśninach Skagerrak i Kattegat oraz stanowiła, że do celów tego rodzaju połowów przedmiotowy obszar zostaje uznany za morze pełne, i w związku z tym w kwestiach takich jak kontrola obowiązuje jurysdykcja państwa bandery. (3) Wraz z przystąpieniem Danii i Szwecji do Unii Europejskiej, odpowiednio w 1973 r. i 1995 r., Komisja stała się odpowiedzialna za zarządzanie tą umową w imieniu tych dwóch państw członkowskich. (4) W dniu 29 lipca 2009 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Norwegii poinformowało rząd Danii, będący depozytariuszem umowy o zamiarze wypowiedzenia przez Norwegię umowy w drodze formalnego wypowiedzenia zgodnie z art. 3 ust. 3 umowy i w związku z tym umowa z 1966 r. wygasła w dniu 7 sierpnia 2012 r. (5) Rada upoważniła Komisję do wynegocjowania z Królestwem Norwegii, w imieniu Unii Europejskiej, nowej umowy w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninach Skagerrak i Kattegat. (6) W wyniku tych rokowań dnia 24 października 2013 r. parafowano nową umowę. (7) W celu zagwarantowania ciągłości dostępu statków UE do prowadzenia działalności połowowej do czasu wejścia w życie nowej umowy należy ją stosować tymczasowo przez okres do dwóch lat od dnia jej podpisania. (8) Należy podpisać nową umowę, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii o wzajemnym dostępie do zasobów rybołówstwa w cieśninie Skagerrak, z zastrzeżeniem jej zawarcia. Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii. Artykuł 3 Umowę, do czasu jej wejścia w życie, stosuje się tymczasowo przez okres do dwóch lat od dnia jej podpisania. Artykuł 4 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK do wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak Umowa między Unią Europejską a Królestwem Norwegii o wzajemnym dostępie do zasobów rybołówstwa w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji Unia Europejska i Królestwo Norwegii, zwane dalej „Stronami”, POWOŁUJĄC SIĘ na postanowienia Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., zwanej dalej „Konwencją”, PRZYWOŁUJĄC Umowę w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii z dnia 27 lutego 1980 r., zwaną dalej „Umową z 1980 r.”; UWZGLĘDNIAJĄC wygaśnięcie w dniu 7 sierpnia 2012 r. Umowy pomiędzy Danią, Norwegią i Szwecją w sprawie wzajemnego dostępu do zasobów rybołówstwa w cieśninach Skagerrak i Kattegat z dnia 19 grudnia 1966 r.; ŚWIADOME istnienia tradycyjnych duńskich, norweskich i szwedzkich łowisk w cieśninie Skagerrak; DĄŻĄC do utrzymania wzajemnego dostępu dla statków pływających pod banderami Danii, Norwegii i Szwecji do prowadzenia połowów w cieśninie Skagerrak, w obszarach poza strefą czterech mil morskich od linii podstawowych pozostałych wspomnianych państw, na ich morzu terytorialnym i w przyległych obszarach podlegających ich jurysdykcji w zakresie rybołówstwa; BIORĄC POD UWAGĘ znaczenie przestrzegania przez statki rybackie przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków kontroli i egzekwowania przyjętych przez odpowiednie państwa przybrzeżne, zgodnie z postanowieniami Konwencji, z Umową z 1980 r. i z niniejszą umową, w celu zapewnienia ochrony i zrównoważonego wykorzystywania żywych zasobów w cieśninie Skagerrak; UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Niniejsza umowa dotyczy obszaru w cieśninie Skagerrak wyznaczonego od zachodu linią prostą biegnącą przez latarnię morską Hantsholm i latarnię morską Lindesnes, a od południa – linią prostą biegnącą przez latarnię morską Skagen i latarnię morską Tistlarna, w obrębie tych części morza terytorialnego i przyległych obszarów podlegających, w zakresie rybołówstwa, jurysdykcji Danii, Norwegii i Szwecji, które rozciągają się poza strefą czterech mil morskich (1 mila morska = 1 852 m) od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość morza terytorialnego. Artykuł 2 W obrębie obszaru określonego w art. 1 każda ze Stron zobowiązuje się, na podstawie swojej jurysdykcji w zakresie rybołówstwa, zgodnie z Konwencją oraz na mocy właściwych przepisów ustawowych, do zezwolenia statkom pływającym pod banderami Danii, Norwegii i Szwecji na prowadzenie połowów, z zastrzeżeniem stosownych postanowień Umowy z 1980 r. oraz zgodnie z przydziałami uzgodnionymi przez Strony. Artykuł 3 Strony współpracują w celu ustanowienia, w miarę możliwości, zharmonizowanych przepisów i regulacji w odniesieniu do połowów na obszarze, o którym mowa w art. 1. Artykuł 4 Strony zgadzają się zasięgać nawzajem swojej opinii w kwestiach odnoszących się do stosowania i sprawnego wykonywania niniejszej umowy lub w przypadku sporu dotyczącego jej interpretacji. Artykuł 5 Niniejsza Umowa pozostaje bez uszczerbku dla innych obowiązujących umów dotyczących połowów przez statki jednej Strony na obszarach podlegających w zakresie rybołówstwa jurysdykcji innej Strony. Artykuł 6 Nie naruszając przepisów art. 1, niniejsza umowa ma zastosowanie, z jednej strony, do terytoriów, na których obowiązuje Traktat o Unii Europejskiej oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, i zgodnie z warunkami określonymi w tych traktatach, a z drugiej strony – do terytorium Królestwa Norwegii. Artykuł 7 Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu otrzymania ostatniej notyfikacji o przeprowadzeniu przez Strony wszystkich wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie. Artykuł 8 Niniejsza umowa pozostaje w mocy do dnia 1 stycznia 2022 r. W przypadku gdy niniejsza umowa nie zostanie wypowiedziana przez żadną ze Stron w drodze pisemnego wypowiedzenia co najmniej na rok przed upłynięciem tego terminu, pozostaje ona w mocy przez dodatkowe okresy sześciu lat, pod warunkiem że nie zostanie wypowiedziana w drodze pisemnego wypowiedzenia, co najmniej na rok przed upłynięciem każdego takiego sześcioletniego okresu. Artykuł 9 Niniejszą umowę, do czasu jej wejścia w życie, stosuje się tymczasowo przez okres do dwóch lat od dnia jej podpisania. Artykuł 10 Niniejszą umowę sporządza się w dwóch egzemplarzach w językach bułgarskim, hiszpańskim, czeskim, duńskim, niemieckim, estońskim, greckim, angielskim, francuskim, chorwackim, włoskim, łotewskim, litewskim, węgierskim, maltańskim, niderlandzkim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, fińskim, szwedzkim oraz norweskim, przy czym każdy z tych tekstów jest autentyczny. W przypadku sprzeczności lub sporu pierwszeństwo ma wersja angielska.