KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY

sporządzony na podstawie art. 395 dyrektywy Rady 2006/112/WE

1.KONTEKST

Zgodnie z art. 395 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej („dyrektywa VAT”) Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy w celu uproszczenia procedury poboru podatku VAT lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. Ponieważ procedura ta przewiduje odstępstwa od ogólnych zasad stosowania VAT, takie odstępstwa powinny być proporcjonalne i mieć ograniczony zakres.

W piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 23 grudnia 2015 r., Republika Austrii wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od „szczególnej procedury marży” obowiązującej w odniesieniu do biur podróży. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Republikę Austrii. W piśmie z dnia 21 kwietnia 2016 r. Komisja zawiadomiła Republikę Austrii, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.

2.ODNOŚNY WNIOSEK

W art. 306-310 dyrektywy VAT przewidziano szczególną procedurę marży dla biur podróży, zgodnie z którą opodatkowaniu podlega tylko różnica (marża) pomiędzy ceną (bez VAT) płaconą przez klienta i faktycznymi kosztami biura podróży. Procedura ta ma zastosowanie do biur podróży działających we własnym imieniu, a nie jedynie w charakterze pośrednika.

Odnośnie do wspomnianej marży, art. 308 stanowi: „W odniesieniu do pojedynczej usługi świadczonej przez biuro podróży, za podstawę opodatkowania i cenę z wyłączeniem VAT w rozumieniu art. 226 pkt 8 uznaje się marżę biura podróży, czyli różnicę między całkowitą kwotą, z wyłączeniem VAT, do zapłaty przez turystę a faktycznymi kosztami poniesionymi przez biuro podróży z tytułu dostaw towarów i usług świadczonych przez innych podatników, w przypadku gdy transakcje te służą bezpośredniej korzyści turysty”.

W tym kontekście Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) orzekł, że artykuł ten nie przewiduje żadnej możliwości dokonania ogólnego określenia podstawy opodatkowania marży biura podróży, w związku z czym podstawę opodatkowania należy obliczać w odniesieniu do każdej pojedynczej usługi świadczonej przez biuro podróży.

Austria wnioskuje o odstępstwo od art. 308 dyrektywy VAT, rozumianego zgodnie z wykładnią TSUE, które umożliwiłoby biurom podróży obliczenie jednej marży zysku w ciągu roku w odniesieniu do wszystkich transakcji usług świadczonych w zakresie podróży objętych zakresem szczególnej procedury VAT (tj. gdy biuro podróży nie działa jako pośrednik).

3.STANOWISKO KOMISJI

Otrzymując wniosek na podstawie art. 395 dyrektywy VAT, Komisja ocenia, czy spełnione są podstawowe warunki przyjęcia takiego wniosku, a mianowicie czy proponowany specjalny środek upraszcza procedury poboru podatków dla podatników lub dla administracji podatkowej lub czy pozwala on zapobiec niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. W tym kontekście Komisja zawsze przyjmowała ograniczone, ostrożne podejście, dopilnowując, by odstępstwa nie podważały funkcjonowania ogólnego systemu VAT, by ich zakres był ograniczony oraz by były one konieczne i proporcjonalne.

Ponadto TSUE orzekł, że środki podjęte w zastosowaniu art. 395 dyrektywy VAT w celu uproszczenia procedury poboru VAT lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania muszą być niezbędne i stosowne do realizacji szczególnych celów oraz w jak najmniejszym stopniu oddziaływać na cele i zasady dyrektywy VAT.

Z przywołanego wyroku TSUE wynika, że odstępstwa na podstawie art. 395 dyrektywy VAT należy przyznawać wyłącznie wówczas, gdy szczególna sytuacja w państwie członkowskim wymaga szczególnego środka. W niniejszym przypadku nie można jednak uzasadnić, dlaczego takie odstępstwo, wnioskowane jako środek upraszczający, miałoby być szczególnie potrzebne w Austrii. Wręcz przeciwnie, szczególna procedura dla biur podróży jest stosowana w całej UE, a marżę oblicza się we wszystkich państwach członkowskich w ten sam sposób, tj. w odniesieniu do każdej pojedynczej usługi. Uwzględnienie szczególnego odstępstwa w celu zmiany sytuacji obowiązującej jednakowo we wszystkich państwach członkowskich stanowiłoby więc odejście od zwykłej procedury, którą jest jednomyślne przyjęcie przez Radę, po konsultacjach z Parlamentem Europejskim, zmiany dyrektywy VAT zaproponowanej przez Komisję.

Ponadto Komisja uważa, że takie odstępstwo przyniosłoby korzyść biurom podróży mającym siedzibę w Austrii w porównaniu z biurami podróży mającymi siedzibę w innych państwach członkowskich. Ponieważ miejscem opodatkowania jest miejsce siedziby, korzyść taka mogłaby stworzyć problemy z punktu widzenia konkurencji na rynku wewnętrznym, zwłaszcza w czasach, gdy konsumenci kupują coraz więcej tego rodzaju usług przez internet. Zgodnie z wnioskiem o przyznanie odstępstwa biura podróży z siedzibą w Austrii (lub przenoszące swą siedzibę do Austrii) miałyby możliwość obliczania ogólnej marży zysku za dany rok kalendarzowy. W związku z tym, w przeciwieństwie do biur podróży w innych państwach członkowskich, mogłyby mieć możliwość zbilansowania strat wynikających z niektórych szczególnych usług z zyskami wynikającymi z innych usług; w efekcie miałyby one mniejsze zobowiązania z tytułu VAT oraz płaciłyby niższe podatki.

W 2002 r. Komisja zaproponowała nową procedurę dotyczącą podatku VAT dla biur podróży. Rada nie zgodziła się jednak na (zmieniony) wniosek, który został ostatecznie wycofany przez Komisję w 2014 r.. Niezależnie od powyższego Komisja kontynuuje badanie możliwości poprawy, w miarę potrzeby, przedmiotowej procedury z uwzględnieniem skutków wspomnianego wyżej wyroku TSUE w sprawie biur podróży oraz w świetle zasady opodatkowania w państwie członkowskim przeznaczenia, zaakceptowanej przez Unię Europejską jako główną zasadę przyszłych przepisów w zakresie podatku VAT, a następnie dopracowanej przez Komisję w planie działania dotyczącym VAT. W tym celu Komisja rozpocznie wkrótce badanie służące ocenie całej procedury dla biur podróży, obecnie opartej na miejscu pochodzenia (w tym metody obliczania marży), co ma m.in. przyczynić się do zminimalizowania obciążeń administracyjnych.

4.WNIOSEK

Na podstawie wyżej wymienionych elementów Komisja jest przeciwna wnioskowi złożonemu przez Republikę Austrii.