·Regulacje wewnętrzne (DR): negocjacje w sprawie regulacji wewnętrznych przewidziano w art. VI:4 Układu ogólnego WTO w sprawie handlu usługami (GATS). Prace nad DR postępowały w ciągu ostatnich miesięcy, owocując skonsolidowanym dokumentem negocjacyjnym, który uzyskał poparcie około 50 członków WTO (w tym UE). Proponowane warunki DR są ograniczone jedynie do wymogów i procedur odnoszących się do licencjonowania i kwalifikacji, a także norm technicznych, i miałyby zastosowanie w sektorach, w których na mocy GATS podjęto zobowiązania związane z dostępem do rynku. Trwają negocjacje, a Unia powinna wspierać osiągnięcie wyników w tym kontekście w zakresie, w jakim ich osiągnięcie jest możliwe.

·Utrzymywanie rezerw publicznych na potrzeby bezpieczeństwa żywnościowego (PSH): negocjacje mają doprowadzić do uzgodnienia „trwałego rozwiązania” spełniającego cel określony w decyzji ministerialnej z Bali z dnia 7 grudnia 2013 r. w sprawie utrzymywania rezerw publicznych na potrzeby bezpieczeństwa żywnościowego (WT/MIN(13)/38-WT/L/913), zgodnie z wykładnią kolejnej decyzji Rady Generalnej z dnia 27 listopada 2014 r. (WT/L/939) oraz decyzji ministerialnej z dnia 19 grudnia 2015 r. (WT/MIN(15)/44-WT/L/979). Taka decyzja mogłaby być zbliżona do tymczasowego rozwiązania przyjętego podczas konferencji na Bali, w połączeniu z dodatkowymi warunkami lub bez nich, w rozszerzonym lub w nierozszerzonym zakresie (z uwzględnieniem również programów działań realizowanych w następstwie ustaleń z Bali).

Celem niniejszego wniosku jest umożliwienie Unii przyłączenie się do ewentualnego konsensusu na MC11 dotyczącego przyjęcia decyzji mających skutki prawne w odniesieniu do kwestii przedstawionych powyżej.

Podczas MC11 mogą zostać przyjęte decyzje mające skutki prawne w odniesieniu do 1) utrzymywania rezerw publicznych na potrzeby bezpieczeństwa żywnościowego; 2) wsparcia wewnętrznego zakłócającego handel, w tym w odniesieniu do bawełny; 3) ograniczeń wywozowych w sektorze rolnictwa; 4) dotacji w sektorze rybołówstwa; 5) regulacji wewnętrznych w sektorze usług; oraz 6) MŚP/przejrzystości środków regulacyjnych w handlu towarami („przewidywane akty”).

·MŚP/Przejrzystość środków regulacyjnych w handlu towarami: mandat DDA przewiduje negocjacje dotyczące dostępu do rynku dla produktów nierolnych, w tym także dotyczące barier pozataryfowych. W 2017 r. UE złożyła w WTO powiązany z barierami pozataryfowymi wniosek dotyczący decyzji ministerialnej w sprawie ułatwiania wymiany handlowej MŚP: przejrzystość środków regulacyjnych w zakresie handlu towarami (TN/MA/W/144/Rev.3, współwnioskodawcami byli Australia, Hongkong, Tajwan, Singapur i Japonia). Wniosek UE ułatwiłby dostęp MŚP dostęp do handlu międzynarodowego poprzez zwiększenie przejrzystości (za sprawą zgłaszania WTO tekstów końcowych i stworzenia publicznego repozytorium) oraz wprowadzenie dobrych praktyk regulacyjnych (z uwzględnieniem konsultacji publicznych dotyczących nowych środków, w których to konsultacjach uczestniczą zainteresowane strony i których zakres jest ograniczony do środków w zakresie barier technicznych w handlu oraz systemu płatności jednolitych). Trwają negocjacje, a Unia powinna wspierać osiągnięcie wyników w tym kontekście w zakresie, w jakim ich osiągnięcie jest możliwe.

Z racji obecnie toczących się negocjacji w sprawie wszystkich elementów możliwego pakietu z Buenos Aires, Komisja oczekuje, że Rada podejmie decyzję w sprawie stanowiska UE w sprawie wyniku negocjacji, gdy sytuacja dotycząca odpowiednich tekstów stanie się wystarczająco jasna, w miarę możliwości w trakcie konferencji ministerialnej.

Inicjatywa ta jest w pełni spójna z przepisami obowiązującymi w tym obszarze polityki. Podobne decyzje przygotowano w odniesieniu do poprzednich konferencji ministerialnych WTO, w tym ostatnio na 10. konferencję ministerialną WTO w 2015 r.

4.Podstawa prawna

4.1.Proceduralna podstawa prawna

4.1.1.Zasady

Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Konferencja ministerialna WTO jest organem powołanym na mocy porozumienia, a mianowicie Porozumienia WTO, który to organ w myśl art. IV:1 ma uprawnienia do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach objętych wielostronnymi porozumieniami handlowymi, w tym decyzji mających skutki prawne.

Planowane akty wspomniane powyżej są aktami mającymi skutki prawne, jako że mogą wpływać na prawa i obowiązki Unii.

Planowane akty nie uzupełniają ani nie zmieniają ram instytucjonalnych porozumienia.

Proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 218 ust. 9 TFUE.

4.2.Materialna podstawa prawna

4.2.1.Zasady

Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na mocy art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Główny cel i treść planowanych aktów odnoszą się do wspólnej polityki handlowej, jako że planowane ewentualne decyzje w sprawie DDA wchodzą w jej zakres.

Materialną podstawą prawną dla decyzji, której dotyczy wniosek, jest zatem art. 207 TFUE.

4.3.Wniosek

Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.