UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Załączony wniosek dotyczący decyzji Rady stanowi instrument prawny w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej (UE) przystąpienia Wysp Salomona do Umowy przejściowej o partnerstwie między Unią Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony, zgodnie z art. 218 ust. 6 TFUE.

W dniu 12 czerwca 2002 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP.

W dniu 30 lipca 2009 r. UE podpisała umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony. Umowa o partnerstwie gospodarczym jest stosowana tymczasowo przez Niezależne Państwo Papui-Nowej Gwinei, Republikę Fidżi i Niezależne Państwo Samoa odpowiednio od 20 grudnia 2009 r., 28 lipca 2014 r. i 31 grudnia 2018 r.

W art. 80 umowy o partnerstwie gospodarczym przewidziano możliwość przystąpienia innych wysp Pacyfiku do tej umowy. W związku z tym w dniu 4 czerwca 2018 r. Wyspy Salomona złożyły do Rady wniosek wraz z ofertą dostępu do rynku w celu przystąpienia do umowy o partnerstwie gospodarczym. Komisja oceniła ofertę i, po dokonaniu zmian, uznała ją za możliwą do przyjęcia. W konsekwencji Komisja zakończyła negocjacje w imieniu Unii w dniu 23 października 2018 r.

Za pośrednictwem Grupy Roboczej Rady ds. Państw AKP Komisja informowała ustnie i pisemnie państwa członkowskie UE o procesie przystąpienia Wysp Salomona. Parlament Europejski również został poinformowany przez swoją Komisję Handlu Międzynarodowego (INTA). Tekst oferty dostępu do rynku wynikającej z negocjacji z Wyspami Salomona został przekazany obu instytucjom w dniu 20 listopada 2018 r.

Niezbędne zmiany techniczne do umowy w celu uwzględnienia przystąpienia mają być uzgodnione przez Strony umowy o partnerstwie gospodarczym (UE, Papuę-Nową Gwineę, Fidżi i Samoa).

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Niniejszy wniosek wykonuje postanowienia Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („umowa o partnerstwie AKP-UE” lub „umowa z Kotonu”).

Przystąpienie Wysp Salomona do umowy o partnerstwie gospodarczym między UE, Fidżi, Papuą-Nową Gwineą i Samoa, która jest asymetryczną i zgodną z zasadami WTO umową handlową, wzmacnia ramy prawne stosunków handlowych UE z państwami partnerskimi oraz ułatwia wzajemną wymianę handlową. Włącza ono również Wyspy Salomona do systemu wspólnych zasad i instytucji ustanowionych na mocy tej umowy.

Oczekuje się, że od 2021 r. Wyspy Salomona nie będą już należały do grupy krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC). W związku z tym trzy lata później państwo to straci preferencje wynikające z inicjatywy UE „wszystko oprócz broni” („EBA”). Od tego momentu wobec wywozu z Wysp Salomona do UE będzie obowiązywała standardowa forma ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP), która jest jednak mniej korzystna niż EBA. Aby utrzymać w pełni bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp do rynku UE, Wyspy Salomona musiałyby przystąpić do istniejącej umowy o partnerstwie gospodarczym między UE, Fidżi, Papuą-Nową Gwineą i Samoa.

W oczekiwaniu na zakończenie odpowiednich procedur wewnętrznych przez Fidżi, Papuę-Nową Gwineę i Samoa przewiduje się, że UE i Wyspy Salomona będą stosowały tymczasowo umowę, z zastrzeżeniem wzajemnej notyfikacji na piśmie o zakończeniu niezbędnych do tego procedur wewnętrznych, zgodnie z art. 76 ust. 3 umowy.

•Spójność z innymi politykami Unii

Umowa o partnerstwie gospodarczym zawiera postanowienia dotyczące zrównoważonego rozwoju (art. 3), zgodnie z którymi Strony potwierdzają, że cel zrównoważonego rozwoju stanowi integralną część tej umowy, spójnie z nadrzędnymi celami i zasadami określonymi w umowie z Kotonu, w szczególności z ogólnym zobowiązaniem do ograniczenia i ostatecznego wyeliminowania ubóstwa w sposób spójny z celami zrównoważonego rozwoju.

Umowa o partnerstwie gospodarczym jest umową handlową ukierunkowaną na rozwój, która oferuje Wyspom Salomona asymetryczny dostęp do rynku i umożliwia temu państwu ochronę wrażliwych sektorów przed liberalizacją, a jednocześnie zapewnia szereg gwarancji i klauzulę ochrony nowych gałęzi przemysłu. Ponadto zawiera postanowienia dotyczące reguł pochodzenia ułatwiające wywóz z Wysp Salomona do UE. Postanowienia te przyczyniają się do osiągnięcia celu spójności polityki na rzecz rozwoju oraz są zgodne z art. 208 ust. 2 TFUE.

2.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

•Podstawa prawna