[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 4.5.2006 r.

COM(2006) 195 wersja ostateczna

2006/0066 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywy Rady 89/665/EWG i 92/13/EWG w zakresie poprawy skuteczności procedur odwoławczych w dziedzinie udzielania zamówień publicznych

(przedstawiony przez Komisję) {SEC(2006) 557}

UZASADNIENIE

1. Kontekst wniosku |

110 | Podstawa i cele wniosku Dyrektywy 89/665/EWG i 92/13/EWG koordynują przepisy krajowe odnoszące się do środków odwoławczych mających zastosowanie w przypadku naruszenia dyrektyw w sprawie zamówień publicznych. Jednakże brak skoordynowanych zasad w zakresie terminów mających zastosowanie do odwołań przed udzieleniem zamówienia doprowadził do utrzymania w większości państw członkowskich przepisów krajowych nieuniemożliwiających we właściwym czasie podpisanie umów w sprawie zamówień publicznych, których udzielenie jest zakwestionowane. Tymczasem podpisanie takiej umowy powoduje prawie zawsze nieodwracalność skutków zakwestionowanej decyzji o udzieleniu zamówienia. Sytuacja ta staje się jeszcze bardziej problematyczna, gdy chodzi o zapobieganie bezprawnemu udzielaniu zamówień z wolnej ręki, czyli zamówień udzielonych nielegalnie bez uprzedniego upublicznienia informacji i zaproszenia do ubiegania się o zamówienie. Wniosek dotyczący dyrektywy zmieniającej dyrektywy 89/665/EWG i 92/13/EWG (dyrektywy w sprawie procedur odwoławczych) ma na celu dalsze zachęcanie przedsiębiorstw wspólnotowych do przystępowania do przetargów w każdym państwie członkowskim Unii gwarantując im, jeżeli będzie to konieczne, możliwość wszczęcia skutecznych procedur odwoławczych, w przypadkach, gdy ich interesy doznałyby uszczerbku podczas udzielania zamówień. Przyszła skuteczność odwołań przed udzieleniem zamówienia zachęci instytucje zamawiające do lepszego upubliczniania i poddawania procedurze konkurencyjnej ich zamówień z korzyścią dla wszystkich zainteresowanych stron. |

120 | Kontekst ogólny Dyrektywy w sprawie procedur odwoławczych rozróżniają odwołania przed udzieleniem zamówienia mające głównie na celu skorygowanie we właściwym czasie naruszeń prawa wspólnotowego dotyczącego zamówień publicznych i odwołania po udzieleniu zamówienia, które są zasadniczo ograniczone do przyznania odszkodowania. Z powodu braku konkretnych terminów i przepisów umożliwiających we właściwym czasie zawieszenie podpisania umowy w sprawie zamówienia publicznego, którego udzielenie zostało zakwestionowane, skuteczność odwołań przed udzieleniem zamówienia jest znacznie zróżnicowana w zależności od państwa członkowskiego. Ponadto w przypadku bezprawnego zawarcia umowy w sprawie zamówienia z wolnej ręki, poszkodowane przedsiębiorstwa dysponują jedynie możliwością wystąpienia z roszczeniem o odszkodowanie, które nie pozwala na ponowne poddanie procedurze konkurencyjnej bezprawnie udzielonego zamówienia. Roszczenia o odszkodowanie nie mają wystarczającego skutku odstraszającego wobec instytucji zamawiających, ponieważ przedsiębiorstwa, które uważają się za poszkodowane muszą udowodnić, że miały poważne szanse na wygranie przetargu.. Tymczasem mimo, że Trybunał Sprawiedliwości uznał bezprawne udzielanie zamówień z wolnej ręki za „najpoważniejsze naruszenie prawa wspólnotowego dotyczącego zamówień publicznych” (Stadt Halle, sprawa C-26/03, pkt 37), obowiązujące dyrektywy w sprawie procedur odwoławczych nie umożliwiają skutecznego zapobiegania skutkom takiego bezprawnego działania lub ich korygowania. W przypadku braku podjęcia działania legislacyjnego na poziomie wspólnotowym utrzymałyby się lub nawet uległy pogorszeniu bardzo zróżnicowane, w zależności od państwa członkowskiego, sytuacje w zakresie skuteczności procedur odwoławczych zapewnionych przedsiębiorstwom. Brak pewności prawnej i poważne lub powtarzające się naruszenia dyrektyw w sprawie zamówień publicznych miałyby nadal miejsce. |

130 | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Niniejszy wniosek dotyczący dyrektywy ma na celu wprowadzenie zmian do dwóch dyrektyw w sprawie procedur odwoławczych w dziedzinie zamówień publicznych: i) Dyrektywy 89/665/EWG, która ma zasadniczo zastosowanie do zamówień publicznych na roboty budowlane, usługi i dostawy udzielane przez instytucje zamawiające, objętych obecnie zakresem dyrektywy 2004/18/WE. ii) Dyrektywy 92/13/EWG, która ma zastosowanie do zamówień udzielanych przez podmioty zamawiające działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i poczty, objętych obecnie zakresem dyrektywy 2004/17/WE (odwołania w sektorach zwanych „szczególnymi”). Proponowane zmiany wprowadzają skoordynowane zasady mające na celu wyjaśnienie i poprawę skuteczności obowiązujących przepisów w dziedzinie środków odwoławczych przed udzieleniem zamówienia wszczętych w ramach formalnych procedur udzielania zamówień lub w ramach zamówień udzielonych z wolnej ręki. Celem innych zmian, których dotyczy wniosek, jest skupienie mechanizmu korygującego, który może być uruchomiony przez Komisję, na poważnych naruszeniach oraz, z drugiej strony, uchylenie dwóch mechanizmów (atestacja podmiotów zamawiających i procedura pojednawcza) mających zastosowanie wyłącznie w sektorach szczególnych i które nie wzbudziły zainteresowania podmiotów zamawiających i zainteresowanych przedsiębiorstw. |

140 | Spójność z innymi politykami i celami Unii Celem wprowadzenia zmian do dyrektyw w sprawie procedur odwoławczych jest w szczególności poprawa skuteczności odwołań wnoszonych przez podmioty gospodarcze w ramach procedury udzielania zamówień publicznych, które muszą być zgodne nie tylko ze szczególnymi przepisami dyrektyw 2004/17/WE i 2004/18/WE, ale także z zasadami zawartymi w traktacie WE, takimi jak zasady swobodnego przepływu towarów, swobody świadczenia usług i przedsiębiorczości oraz z zasadami, które z nich wynikają – równość traktowania, wzajemne uznawanie, proporcjonalność i przejrzystość. Ponadto, cel ten wpisuje się w cel określony w art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, która uznaje prawo każdego podmiotu, którego prawa i swobody zagwarantowane prawem Unii zostały naruszone, do skutecznego odwołania i dostępu do bezstronnego sądu. Wreszcie, poprawa skuteczności odwołań krajowych, w szczególności tych, które dotyczą bezprawnego udzielania zamówień z wolnej ręki, wpisuje się w ramy ogólnej polityki Unii Europejskiej dotyczącej walki z korupcją (zob. Komunikat Komisji z dnia 28.5.2003, SEC(2003) 317 wersja ostateczna). |

2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena wpływu |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

211 | Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Przeprowadzono konsultacje z państwami członkowskimi w ramach Komitetu Doradczego ds. Zamówień Publicznych. Zorganizowano również konsultacje publiczne, otwarte na uczestnictwo podmiotów gospodarczych i ich przedstawicieli (stowarzyszeń zawodowych i kancelarii adwokackich), za pomocą kwestionariuszy on-line (Interactive Policy Making). Wkładem skonsultowanych stron było 138 opinii. Ponadto 5 europejskich i krajowych stowarzyszeń zawodowych przedstawiło spontaniczne opinie na piśmie. Inne konsultacje z podmiotami gospodarczymi przeprowadzono wykorzystując kwestionariusz skierowany konkretnie do reprezentatywnego panelu przedsiębiorstw europejskich (Panel Testujący dla Przedsiębiorstw Europejskich - European Business Test Panel), którego wkład stanowiło 543 odpowiedzi. Przeprowadzono konsultacje, w ramach Komitetu Doradczego ds. Otwarcia Zamówień Publicznych, z ekspertami pozarządowymi obejmującymi również przedstawicieli podmiotów gospodarczych. Skonsultowano się z instytucjami zamawiającymi wykorzystując kwestionariusz on-line, na który otrzymano 16 odpowiedzi. |

212 | Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane Konsultacje z podmiotami gospodarczymi i ich przedstawicielami wskazują, że funkcjonowanie krajowych procedur odwoławczych na mocy obowiązujących dyrektyw nie zawsze umożliwia skuteczną korektę naruszeń wspólnotowych przepisów odnoszących się do zamówień publicznych. Prawie wszystkie zainteresowane strony są zdania, że należy poprawić skuteczność odwołań przed udzieleniem zamówienia, przewidując okres zawieszenia typu „standstill” między notyfikacją decyzji o udzieleniu zamówienia a podpisaniem umowy w sprawie zamówienia publicznego, a także wprowadzając dodatkowe zasady mające gwarantować jego skuteczność. O ile istnieje konsensus dotyczący powagi bezprawnych praktyk związanych z udzielaniem zamówień z wolnej ręki przez niektóre instytucje zamawiające, stanowisko państw członkowskich i podmiotów gospodarczych w kwestii sposobu rozwiązania tego problemu nie jest jednolite. Jedynie mniejsza część państw członkowskich i podmiotów gospodarczych popiera wnioski mające na celu nałożenie sankcji finansowych lub uprzednich kontroli administracyjnych na instytucje zamawiające lub wprowadzenie mechanizmów notyfikacji dokonywanych przez niezależne organy, które będą otrzymywać skargi od poszkodowanych przedsiębiorstw. Obowiązek przestrzegania okresu zawieszenia, któremu towarzyszy obowiązek przejrzystości przed podpisaniem umowy w sprawie zamówienia udzielonego z wolnej ręki stanowi wniosek, który byłby zasadniczo możliwy do przyjęcia przez zainteresowane strony. |

213 | W dniach 19 marca 2004 do 7 maja 2004 przeprowadzono konsultacje internetowe. Komisja otrzymała 543 odpowiedzi. Wyniki tej konsultacji są dostępne na stronie internetowej: http://europa.eu.int/comm/internal_market/publicprocurement/remedies |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

229 | Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

230 | Ocena wpływu Możliwym jest rozważenie trzech istotnych możliwości w ramach przeglądu dyrektyw w sprawie procedur odwoławczych; dwie z tych możliwości mogą zawierać wersję wariantową, w zależności od tego czy przewidziana zostanie zmiana dyrektyw czy też przyjęcie komunikatu: (1) Utrzymanie dyrektyw w obecnej formie: opcja ta polegałaby na zachęcaniu Komisji do dalszego wszczynania postępowań w sprawie naruszenia przepisów, aby zajmować się wszystkimi problemami niezgodności ustawodawstw lub praktyk krajowych z dyrektywami w sprawie procedur odwoławczych. Stwierdzone różnice w sposobie wyciągania wniosków operacyjnych przez państwa członkowskie z zasad wynikających z orzecznictwa Trybunału utrzymałyby się, a problemy związane z pośpiechem w podpisywaniu umowy w sprawie zamówienia zostałyby rozwiązane jedynie częściowo i w różnym tempie w zależności od państw członkowskich, pozbawiając tym samym podmioty gospodarcze gwarancji w zakresie skuteczności odwołań przed udzieleniem zamówienia mających zastosowanie w państwach członkowskich („no level playing field”). W odniesieniu do bezprawnego udzielania zamówień z wolnej ręki, większość państw członkowskich nie przewiduje obecnie wprowadzenia szczególnych mechanizmów odwoławczych. W praktyce potencjalni oferenci dysponowaliby jedynie możliwością wystąpienia z roszczeniem o odszkodowanie. Tymczasem trudności związane z tego rodzaju postępowaniem, takie jak ciężar dowodu, czas trwania i koszty procedury, nie zachęcają oferentów do korzystania z tej możliwości, mając dodatkowo na uwadze fakt, że rzadko przynosi ona korzystne wyniki. W obliczu braku skoordynowanego podejścia umożliwiającego wprowadzenie skutecznych odwołań od bezprawnych praktyk, przejrzystość i poddawanie procedurze konkurencyjnej zamówień publicznych nie uległyby poprawie, co pozbawiłoby przedsiębiorstwa europejskie (w tym najbardziej konkurencyjne spośród nich) możliwości ubiegania się o zamówienia publiczne, które są nadal bezprawnie udzielane z wolnej ręki. (2) Wprowadzenie okresu zawieszenia typu „standstill” poprzez zmianę dyrektyw lub poprzez komunikat wskazujący obowiązki państw członkowskich w tym względzie:, mimo, że w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości wskazano wymóg wyznaczenia rozsądnego okresu zawieszenia, aby oferenci, którzy uważają się za poszkodowanych, mogli wszcząć użyteczną procedurę odwoławczą na etapie, na którym naruszenia mogą jeszcze zostać skorygowane, podejścia przyjęte w poszczególnych państwach członkowskich w odniesieniu do zakresu i treści tego rodzaju obowiązku są zróżnicowane. Wyciągnięcie operacyjnych wniosków z takiego obowiązku w dyrektywie umożliwi jednoczesne rozwiązanie problemu odnoszącego się do pośpiechu w podpisywaniu umowy podczas formalnych procedur przetargowych i problemu związanego z bezprawnym udzieleniem zamówienia z wolnej ręki, poprawiając tym samym bezpieczeństwo prawne wskazanych sytuacji i przewidując gwarancje skutecznego stosowania tego mechanizmu. (3) Nowe uprawnienia przyznane niezależnym organom poprzez zmianę dyrektyw lub poprzez komunikat zachęcający do ustanowienia takich organów: państwa członkowskie wskazałyby niezależne organy, które byłyby uprawnione do notyfikowania instytucjom zamawiającym najpoważniejszych naruszeń prawa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych (w szczególności w zakresie udzielania zamówień z wolnej ręki) w sposób zachęcający te ostatnie do samodzielnego skorygowania stwierdzonego naruszenia. Wskazany mechanizm notyfikacji przynosi korzyści oferentom w zakresie kosztów i anonimowości. Jednakże niepewność dotycząca kosztów administracyjnych, które mogą być związane z funkcjonowaniem takich niezależnych organów i negatywne stanowisko przyjęte przez większość delegacji z państw członkowskich w ramach Komitetu Doradczego ds. Zamówień Publicznych sprawiły, że Komisja odrzuciła to rozwiązanie na korzyść wprowadzenia okresu zawieszenia. |

231 | Komisja przeprowadziła ocenę wpływu przewidzianą w programie legislacyjnym i programie prac Komisji; sprawozdanie z tej oceny jest dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/internal_market/publicprocurement/remedies |

3. Aspekty prawne wniosku |

305 | Krótki opis proponowanych działań W przypadku, gdy instytucja zamawiająca kończy formalną procedurę przetargową zgodnie z dyrektywami w sprawie zamówień publicznych, musi ona zasadniczo zawiesić podpisanie umowy aż do momentu upływu minimalnego okresu wynoszącego 10 dni kalendarzowych począwszy od daty notyfikacji podmiotom gospodarczym, które uczestniczyły w przetargu, decyzji o udzieleniu zamówienia. Jeżeli instytucja zamawiająca uważa, że ma prawo udzielić z wolnej ręki zamówienia, opiewającego na kwotę, która przekracza wartości progowe określone w dyrektywach w sprawie zamówień publicznych, powinna ona (oprócz przypadku wystąpienia pilnej konieczności) zawiesić zawarcie umowy na minimalny okres wynoszący 10 dni kalendarzowych, po odpowiednim upublicznieniu uproszczonego ogłoszenia o udzieleniu zamówienia. Jeżeli umowa zostanie zawarta bezprawnie przez instytucję zamawiającą w okresie zawieszenia, tego rodzaju zawarcie jest uważane za bezskuteczne. Konsekwencje takiej niezgodności z prawem dotyczące skutków umowy są określane przez właściwy organ odwoławczy, do którego odwołał się podmiot gospodarczy przez upływem okresu przedawnienia wynoszącego sześć miesięcy począwszy od rzeczywistej daty zawarcia umowy. Mechanizm korygujący jest skupiony na przypadkach poważnych naruszeń, a niewykorzystywane mechanizmy atestacji i pojednawcze zostają uchylone. |

310 | Podstawa prawna Artykuł 95 traktatu WE. |

320 | Zasada pomocniczości Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie dotyczy dziedziny wchodzącej w wyłączny zakres kompetencji Wspólnoty. |

Cele wniosku nie mogą zostać osiągnięte w sposób zadowalający poprzez działania państw członkowskich z następujących względów. |

321 | Pomimo ewolucji orzecznictwa, która nastąpiła od 1999 r. i późniejszych działań podjętych przez niektóre państwa członkowskie, w szczególności w następstwie postępowań w sprawie stwierdzenia naruszenia prawa wspólnotowego wszczętych przez Komisję, skuteczność odwołań w dziedzinie zamówień publicznych pozostaje bardzo zróżnicowana w państwach członkowskich. Ponadto brak gwarancji dotyczących skutecznych odwołań nie zachęca przedsiębiorstw wspólnotowych do ubiegania się o zamówienie poza ich krajem pochodzenia. Doświadczenia płynące z ostatnich lat wskazują, że owa niepewność prawna nie zostanie usunięta poprzez podjęcie oddzielnych i zróżnicowanych działań przez kilka państw członkowskich. |

Cele wniosku mogą zostać lepiej zrealizowane poprzez działanie na poziomie wspólnotowym z następujących względów. |

324 | Braki, które wykryto podczas procesu konsultacji wchodzą w zakres zastosowania dwóch dyrektyw przyjętych w 1989 r. i 1992 r. Wyłącznie przyjęcie dyrektywy zmieniającej zapewni pełną skuteczność ulepszeniom i wyjaśnieniom wprowadzonym do obowiązujących przepisów tych dyrektyw. Unia jest w stanie lepiej zrealizować cel związany z poprawą skuteczności odwołań w dziedzinie zamówień publicznych wchodzących w zakres zastosowania dyrektyw 2004/17/WE i 2004/18/WE. Istotnie, wstępne konsultacje wykazały bardzo zróżnicowany stopień mobilizacji w poszczególnych państwach członkowskich w zakresie potrzeby wzmocnienia przepisów umożliwiających zagwarantowanie skutecznego stosowania dyrektyw w sprawie zamówień publicznych. W przypadku braku inicjatywy wspólnotowej w tej dziedzinie, utrzymają się różnice występujące w państwach członkowskich w odniesieniu do prawidłowego stosowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych. |

325 | W odniesieniu do problemu związanego z bezprawnym udzielaniem zamówień z wolnej ręki nie przyjęto jeszcze w większości państw członkowskich żadnego skutecznego rozwiązania, aby zwalczać tego rodzaju praktykę, mimo, że państwa uznają zasadniczo istnienie i powagę tego problemu. Co do problemu związanego z pośpiechem w podpisywaniu umów w sprawie zamówienia w ramach formalnych procedur przetargowych, przedstawiciele państw członkowskich dochodzą do porozumienia w sprawie konieczności wprowadzenia w dyrektywie zmieniającej okresu zawieszenia, którego zakres i szczegółowe kwestie zostaną jaśniej określone. Ponadto, koniecznym okazuje się podjęcie działania legislacyjnego na poziomie Unii, aby ustanowić jasne przepisy dotyczące skutecznych sankcji, które byłyby proporcjonalne i odstraszające, w odniesieniu do najpoważniejszych naruszeń prawa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych. |

327 | Państwa członkowskie zachowają swoje uprawnienia w zakresie wyznaczania organów odpowiedzialnych za procedury odwoławcze i utrzymywania krajowych zasad proceduralnych mających zastosowanie do takich odwołań (poszanowanie niezależności proceduralnej państw członkowskich). Wniosek dotyczący dyrektywy skupia się na dwóch najważniejszych problemach, które są wspólne dla ogółu państw członkowskich. |

Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. |

331 | Wniosek dotyczący dyrektywy jest ograniczony do zapewnienia kilku poprawek lub wyjaśnień obowiązujących przepisów dotyczących odwołań przed zawarciem umowy i samych tylko zamówień opiewających na kwoty, które przekraczają wartości progowe określone w dyrektywach 2004/18/WE i 2004/17/WE, bez nakładania wymogu wprowadzania zmiany do istniejących systemów administracyjnych lub sądowych. Ponadto, fakt, iż przewidziano w późniejszym okresie opracowanie dokumentów interpretacyjnych, aby zająć się problemami niewłaściwego funkcjonowania krajowych procedur odwoławczych wynikających z nieprawidłowej interpretacji obowiązujących przepisów przez niektóre państwa członkowskie, wskazuje na kierowanie się przez Komisję zasadą proporcjonalności. |

332 | Obciążenia nałożone na władze publiczne są zasadniczo ograniczone do minimalnych kosztów związanych z obowiązkiem odroczenia podpisania umowy na okres 10 dni kalendarzowych oraz do początkowego zwiększenia o kilka procent liczby odwołań w stosunku do liczby zamówień opublikowanych na poziomie wspólnotowym. W odniesieniu do społeczeństwa ogółem, korzyści płynące z lepszego stosowania prawa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych wynikające z efektu odstraszającego związanego ze skutecznością odwołań polegałyby w szczególności na zmniejszeniu wydatków publicznych i poprawie jakości usług publicznych, przy czym te ogólne korzyści przewyższają znacznie dodatkowe koszty, o których mowa powyżej. W związku z brakiem wymogu utworzenia nowych struktur administracyjnych, obciążenia finansowe i administracyjne nałożone na władze publiczne zostały również zminimalizowane. |

Wybór instrumentów |

341 | Proponowany instrument: dyrektywa. |

342 | Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów. Alternatywą dla dyrektywy określającej zakres i sposoby stosowania okresu zawieszenia typu „standstill” byłoby przyjęcie dokumentu zawierającego interpretację orzecznictwa Trybunału. Jednakże wymienione rozwiązanie zostało odrzucone, ponieważ nie mogłoby zagwarantować stosowania we wszystkich państwach członkowskich okresu zawieszenia, który byłby jasno określony i satysfakcjonujący biorąc pod uwagę różne sytuacje objęte dyrektywami w sprawie zamówień publicznych. Ogólnie mówiąc, różnice w interpretacji z państwami członkowskimi i pomiędzy nimi dotyczące zakresu orzecznictwa, na którym opiera się obowiązek przestrzegania okresu zawieszenia oraz odnoszące się do sposobów stosowania skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia tego kluczowego dla skuteczności odwołań przed udzieleniem zamówienia przepisu, nie mogłyby zostać usunięte poprzez przyjęcie przez Komisję dokumentu interpretacyjnego. |

4. wpływ na budżet |

409 | Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty. |

5. Informacje dodatkowe |

510 | Uproszczenie |

511 | Wniosek wprowadza uproszczenie ram legislacyjnych. |

512 | Uproszczenie, którego dotyczy wniosek, polega na zniesieniu mechanizmów atestacji i pojednawczych mających zastosowanie w szczególnych sektorach (dyrektywa 92/13/EWG), które nie były wykorzystywane. |

Klauzula przeglądu/weryfikacji/wygaśnięcia |

531 | Wniosek zawiera klauzulę przeglądu. |

550 | Tabela korelacji Państwa Członkowskie mają obowiązek przekazania Komisji tekstów przepisów prawa krajowego transponujących dyrektywę, jak również tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami i niniejszą dyrektywą. |

560 | Europejski Obszar Gospodarczy Ten akt prawny, którego dotyczy wniosek, odnosi się do kwestii objętych Porozumieniem EOG, jego zakres powinien zatem zostać rozszerzony na Europejski Obszar Gospodarczy. |

2006/0066 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywy Rady 89/665/EWG i 92/13/EWG w zakresie poprawy skuteczności procedur odwoławczych w dziedzinie udzielania zamówień publicznych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3],

stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 traktatu[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Dyrektywa Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane[5] i dyrektywa Rady 92/13/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. koordynująca przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne odnoszące się do stosowania przepisów wspólnotowych w procedurach zamówień publicznych podmiotów działających w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji[6], dotyczą procedur odwoławczych w dziedzinie zamówień udzielanych odpowiednio, przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające. Wymienione dyrektywy mają na celu zagwarantowanie skutecznego stosowania dyrektyw 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi[7] oraz 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującą procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych[8].

2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami, a także orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, wskazały na pewną liczbę braków w zakresie mechanizmów odwoławczych istniejących w państwach członkowskich. Z uwagi na wspomniane braki, mechanizmy określone w dyrektywach 89/665/EWG i 92/13/EWG wciąż nie umożliwiają czuwania nad przestrzeganiem przepisów wspólnotowych, w szczególności na etapie, na którym naruszenia mogą jeszcze zostać skorygowane. Podmioty gospodarcze nie dysponują zatem gwarancjami przejrzystości i niedyskryminacji, które miały być zapewnione przez wymienione dyrektywy. W tych okolicznościach, Wspólnota jako całość nie może w pełni korzystać z pozytywnych efektów modernizacji i uproszczenia uregulowań w sprawie udzielania zamówień publicznych, dokonanych na mocy dyrektyw 2004/18/WE i 2004/17/WE. Należy zatem wprowadzić do dyrektyw 89/665/EWG i 92/13/EWG niezbędne uściślenia umożliwiające osiągnięcie rezultatów oczekiwanych przez władze prawodawcze Wspólnoty.

3. Wśród wskazanych braków wymieniono brak okresu umożliwiającego skuteczne odwołanie między wydaniem decyzji o udzieleniu zamówienia a zawarciem danej umowy, sytuacja ta prowadzi czasami do pośpiechu w podpisywaniu umowy ze strony instytucji zamawiających, którym zależy na nieodwracalności skutków zakwestionowanej decyzji o udzieleniu zamówienia. Aby zaradzić temu brakowi, który stanowi istotną przeszkodę dla skutecznej ochrony sądowej zainteresowanych kandydatów lub oferentów, należy przewidzieć minimalny okres zawieszenia, podczas którego zawarcie danej umowy jest na zawieszone niezależnie od momentu jej podpisania.

4. Uwzględniając potrzebę uznaną przez wszystkie zainteresowane strony dotyczącą pogodzenia szybkości procedur udzielania zamówień i skuteczności krajowych procedur odwoławczych, należy połączyć z jednej strony obowiązek przestrzegania rozsądnego minimalnego okresu zawieszenia dostosowanego do okoliczności czasu i do mniej lub bardziej złożonych wymogów, w których rozpoczynane są niektóre procedury, a z drugiej strony obowiązek przekazywania, za pomocą najszybszych dostępnych środków komunikacji, informacji niezbędnych każdemu podmiotowi pragnącemu wnieść użyteczne odwołanie. Wśród tych informacji znajdują się, w formie streszczenia, powody, o których mowa w dyrektywach 2004/17/WE i 2004/18/WE.

5. Wziąwszy pod uwagę, że dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE mają na celu modernizację i uproszczenie procedur udzielania zamówień publicznych, należy ograniczyć obowiązek stosowania minimalnego okresu zawieszenia do okoliczności, w których podmioty gospodarcze, inne niż podmiot, któremu udzielono zamówienia, mogą powołać się w sposób uzasadniony na naruszenie przepisów wspólnotowych mających zastosowanie w dziedzinie zamówień publicznych w zakresie przejrzystości i procedury konkurencyjnej.

6. Taki minimalny okres zawieszenia nie jest przeznaczony do zastosowania ani w przypadku wystąpienia pilnej konieczności w rozumieniu dyrektyw 2004/17/WE i 2004/18/WE, ani do zamówień wyraźnie wyłączonych przez te dyrektywy.

7. Z drugiej strony, mając na uwadze uznaną powagę bezprawnego udzielania zamówień z wolnej ręki i w celu zapewnianie skutecznej ochrony sądowej dla każdego zainteresowanego podmiotu, należy zastosować minimalny okres zawieszenia, któremu towarzyszy obowiązek przejrzystości w odniesieniu do każdego zamówienia udzielonego z wolnej ręki, bez upublicznienia ani wcześniejszego zaproszenia do ubiegania się o zamówienie zgodnie z odstępstwami wskazanymi w dyrektywach 2004/17/WE i 2004/18/WE, oraz w każdym przypadku, gdy instytucja zamawiająca udziela zamówienia z wolnej ręki opiewającego na kwotę przekraczającą wartości progowe określone w tych dyrektywach, bez upublicznienia ani wcześniejszego zaproszenia do ubiegania się o zamówienie, prawnie odrębnemu podmiotowi. Zastosowanie tego okresu zawieszenia, któremu towarzyszy obowiązek przejrzystości określony w wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-26/03, Stadt Halle[9], powinno umożliwić skuteczne zwalczanie bezprawnego udzielania zamówień z wolnej ręki, zważywszy, iż dotyczy to najpoważniejszego naruszenia prawa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych przez instytucję zamawiającą.

8. Mając na uwadze, że niniejsza dyrektywa powinna określić minimalny okres zawieszenia uważany za niezbędny do wszczęcia skutecznego odwołania, należy zapewnić spójność przedmiotowych przepisów zawartych w dyrektywach 89/665/EWG i 92/13/EWG, aby nie zagrozić skuteczności całości przepisów mających na celu umożliwienie odwołania przed zawarciem umowy.

9. W szczególności, jeżeli państwo członkowskie wymaga, aby osoba mająca zamiar wszczęcia procedury odwoławczej poinformowała o tym instytucję zamawiającą, nie należy wprowadzać żadnego minimalnego okresu dodatkowego między momentem, kiedy informacja ta zostaje przekazana instytucji zamawiającej a momentem, w którym odwołanie zostaje złożone. Podobnie, jeżeli państwo członkowskie wymaga aby zainteresowana osoba w pierwszej kolejności wniosła odwołanie do instytucji zamawiającej, należy zapewnić temu podmiotowi rozsądny minimalny okres, aby mógł wnieść sprawę do właściwego organu odwoławczego przed zawarciem umowy, w przypadku, gdy pragnąłby zakwestionować odpowiedź lub brak odpowiedzi ze strony instytucji zamawiającej.

10. Wystąpienie z odwołaniem na krótko przed końcem minimalnego okresu zawieszenia nie powinno skutkować pozbawieniem organu odpowiedzialnego za procedury odwoławcze niezbędnego czasu na działanie, w szczególności w celu przedłużenia okresu zawieszenia zawarcia umowy. Tym samym należy przewidzieć niezależny minimalny okres zawieszenia, który jest uruchamiany przez sam fakt wniesienia sprawy do organu odpowiedzialnego za procedury odwoławcze i który umożliwia temu organowi, w każdym przypadku, podjęcie działania w krótkim, aczkolwiek rozsądnym terminie.

11. Z tych samych powodów związanych ze skutecznością całości przepisów, należy przewidzieć, że przekazanie wskazanych informacji i wystąpienie z odwołaniem są dokonywane najszybszymi środkami komunikacji umożliwiającymi zachowanie przydatności minimalnego okresu zawieszenia i mogącymi zapewnić dowody dotyczące takiej komunikacji. Dlatego też ważnym jest zapewnienie, w tym kontekście, przekazania informacji za pomocą faksu lub drogą elektroniczną, które stanowią środki komunikacji posiadające wyżej wymienione cechy charakterystyczne i łączące ponadto prostotę użytkowania z mniejszymi kosztami dla ogółu zainteresowanych stron.

12. Należy również zapewnić spójność między, z jednej strony, terminami odwołań od decyzji instytucji zamawiających, które stanowią o zakończeniu uczestnictwa danego oferenta lub kandydata w procedurze objętej dyrektywami 2004/17/WE i 2004/18/WE, a z drugiej strony, okresami zawieszenia.

13. Aby zagwarantować przestrzeganie terminów skutecznych odwołań mających na celu zwalczanie pośpiechu w podpisywaniu umów dotyczących bezprawnie udzielonych zamówień i walkę z bezprawnym udzielaniem zamówień z wolnej ręki, które zostały uznane przez Trybunał Sprawiedliwości za najpoważniejsze naruszenia prawa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych ze strony instytucji zamawiającej, należy przewidzieć skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje w odniesieniu do każdej instytucji zamawiającej, która naruszyła minimalne okresy zawieszenia. W tych okolicznościach, biorąc pod uwagę, że dyrektywy 89/665/EWG i 92/13/EWG przewidują, iż państwa członkowskie czuwają nad tym, aby bezprawne decyzje instytucji zamawiających mogły zostać unieważnione przez organy odpowiedzialne za procedury odwoławcze, należy zapewnić, że każde zawarcie umowy, które nastąpiło w warunkach naruszenia tych terminów jest uważane za bezskuteczne i że organ odpowiedzialny za procedury odwoławcze wyciąga z tego faktu konsekwencje dotyczące sprzecznej z prawem umowy, takie jak zwrot kwoty ewentualnie przekazanej przez instytucję zamawiającą.

14. Jednakże, aby zagwarantować przestrzeganie proporcjonalności stosowanych sankcji, państwa członkowskie powinny umożliwić organowi odpowiedzialnemu za procedury odwoławcze niekwestionowanie lub uznanie niektórych skutków umowy w czasie, w przypadku, gdy wymaga tego poszanowanie pewnych nadzwyczajnych lub bezwzględnych wymogów odnoszących się do ogólnego interesu niemającego charakteru gospodarczego w wyjątkowych okolicznościach. Ponadto, konieczność zapewnienia trwałego bezpieczeństwa prawnego decyzji podjętych przez instytucje zamawiające, wymaga ustanowienia rozsądnego minimalnego terminu wygaśnięcia prawa do złożenia odwołania zmierzającego do stwierdzenia braku skuteczności wymienionego zawarcia umowy i wyciągnięcie z tego faktu konsekwencji.

15. Poprawa skuteczności odwołań krajowych wprowadzona niniejszą dyrektywą powinna zachęcić zainteresowane osoby do częstszego korzystania z możliwości występowania z odwołaniem w drodze zarządzenia tymczasowego, przed zawarciem umowy. W tych okolicznościach należy skoncentrować działanie mechanizmu korygującego na przypadkach poważnych naruszeń przepisów wspólnotowych w dziedzinie zamówień publicznych oraz pozostawić w gestii Komisji ustalenie w odniesieniu do zainteresowanego państwa członkowskiego rozsądnego terminu odpowiedzi, który lepiej uwzględnia okoliczności danego przypadku.

16. Dobrowolny system atestacji przewidziany w dyrektywie 92/13/EWG, za pomocą którego podmioty zamawiające mogą ustalić zgodność z wymogami swoich procedur udzielania zamówień w przypadku okresowych kontroli, nie był prawie w ogóle wykorzystywany i nie może zatem osiągnąć wyznaczonego celu, jakim było zapobieganie naruszeniom prawa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych. Natomiast obowiązek nałożony na państwa członkowskie w drodze dyrektywy 92/13/EWG dotyczący stałego zapewnienia dostępu do akredytowanych organów w wyżej opisanym celu, może powodować koszty administracyjne, które nie są uzasadnione ze względu na brak rzeczywistego zapotrzebowania ze strony podmiotów zamawiających. Z tych względów, należy zatem znieść wskazany system atestacji.

17. Podobnie, mechanizm pojednawczy przewidziany w dyrektywie 92/13/EWG nie wzbudził rzeczywistego zainteresowania ze strony podmiotów gospodarczych, ponieważ nie umożliwia sam w sobie uzyskania wiążących środków tymczasowych mogących zapobiec na czas bezprawnemu podpisaniu umowy, a także ze względu na to, że trudno go pogodzić z przestrzeganiem wyjątkowo krótkich terminów odwołań w celu podjęcia środków tymczasowych i unieważnienia bezprawnych decyzji. Ponadto, potencjalna skuteczność mechanizmu pojednawczego została dodatkowo osłabiona trudnościami napotkanymi w sporządzaniu kompletnego i odpowiednio obszernego wykazu niezależnych rozjemców z każdego państwa członkowskiego, będących stale do dyspozycji i mogących w bardzo krótkim czasie rozpatrzyć wnioski o ugodę. Z tych względów należy zatem znieść opisany mechanizm pojednawczy.

18. Należy utrzymać w odniesieniu do państw członkowskich proporcjonalny do celów obowiązek dotyczący regularnego przekazywania informacji na temat funkcjonowania krajowych procedur odwoławczych, włączając Komitet Doradczy ds. Zamówień Publicznych w określanie zakresu i charakteru tych informacji. Jedynie bowiem udostępnianie takich informacji może umożliwić prawidłową ocenę skutków zmian wprowadzonych w ramach niniejszej dyrektywy po upływie znaczącego okresu od jej wdrożenia.

19. Należy zatem zmienić dyrektywy 89/665/EWG i 92/13/EWG.

20. Ponieważ, ze względów wskazanych powyżej, cele niniejszej dyrektywy nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przedsięwziąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w wymienionym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jej celów, z poszanowaniem niezależności proceduralnej państw członkowskich.

21. Niniejsza dyrektywa uwzględnia prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności, niniejsza dyrektywa ma na celu zagwarantowanie pełnego poszanowania praw do skutecznego odwołania i dostępu do bezstronnego sądu, zgodnie z art. 47 akapit pierwszy i drugi Karty.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Dyrektywa 89/665/EWG

W dyrektywie 89/665/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) W art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne dla zagwarantowania, w odniesieniu do procedur udzielania zamówień objętych dyrektywą 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(*), aby decyzje podjęte przez instytucje zamawiające podlegały sprawnemu oraz, w szczególności, możliwie najszybszemu postępowaniu odwoławczemu, zgodnie z warunkami określonymi w art. 2 do 2f niniejszej dyrektywy, z powodu naruszenia przez te decyzje prawa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych lub krajowych przepisów transponujących to prawo.

____________________________

(*) Dz.U. L 134 z 30.4.2004, str. 114.”

b) Ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Państwa członkowskie zapewniają dostępność procedur odwoławczych, w ramach szczegółowych przepisów, które państwa członkowskie mogą ustanowić, przynajmniej dla każdego podmiotu, który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia i który został poszkodowany lub jest zagrożony poszkodowaniem w wyniku domniemanego naruszenia.”

c) Dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

„4. Państwa członkowskie mogą wymagać, aby każda osoba, która pragnie skorzystać z procedury odwoławczej, poinformowała instytucję zamawiającą za pomocą faksu lub drogą elektroniczną o domniemanym naruszeniu oraz o zamiarze wniesienia odwołania. W tym przypadku, państwa członkowskie czuwają nad tym, aby nie narzucono żadnego minimalnego okresu między przekazaniem tej informacji instytucji zamawiającej a datą wniesienia odwołania do organu odpowiedzialnego za procedury odwoławcze.

Podobnie, państwa członkowskie mogą wymagać, aby zainteresowany podmiot w pierwszej kolejności wniósł odwołanie do instytucji zamawiającej. W tym przypadku, państwa członkowskie czuwają nad tym, aby wystąpienie z odwołaniem dokonane za pomocą faksu lub drogą elektroniczną powodowało natychmiastowe zawieszenie możliwości zawarcia umowy.

Automatyczne zawieszenie określone w drugim akapicie wygasa po upływie terminu, który nie może być krótszy niż pięć dni roboczych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym instytucja zamawiająca przesłała swoją odpowiedź za pomocą faksu lub drogą elektroniczną.

5. W przypadku odwołania odnoszącego się do okoliczności, w których przesłanie za pomocą faksu lub drogą elektroniczną nastąpiło lub nie zostało dokonane, niezależny od instytucji zamawiającej organ odpowiedzialny za procedury odwoławcze uwzględnia wszystkie uzasadnione i odpowiednie dowody, które są mu przekazane przez nadawców tych przesyłek i które potwierdzają dokonanie przesyłek i ich odbiór przez adresatów. ”

2) W art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Oprócz przypadków określonych w art. 1 ust. 4 i w art. 2a do 2f, procedury odwoławcze nie muszą koniecznie mieć automatycznego skutku zawieszającego wobec procedur udzielenia zamówienia, do których się odnoszą. ”

b) Dodaje się ustęp 3a:

„3a W przypadku, gdy odwołanie dotyczące decyzji o udzieleniu zamówienia lub decyzji późniejszej zostało wniesione do organu niezależnego od instytucji zamawiającej, organ ten niezwłocznie informuje instytucję zamawiającą, za pomocą faksu lub drogą elektroniczną, o tym, że nie może zawrzeć ona umowy w okresie wskazanym przez państwo członkowskie, któremu podlega dany organ. Okres ten nie może być krótszy od pięciu dni roboczych począwszy od dnia następującego po dniu przesłania danej informacji. Po zbadaniu wszystkich dokumentów towarzyszących odwołaniu i w przypadku, gdy organ stwierdzi, iż nie ma podstaw do przedłużania wymienionego okresu zawieszenia, może on w każdej chwili znieść obowiązek niezawierania umowy.”

c) Ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„4. Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że organ odpowiedzialny za procedury odwoławcze przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu środków tymczasowych może wziąć pod uwagę prawdopodobne konsekwencje podejmowanych środków dla wszystkich stron, które mogą zostać poszkodowane, a także dla interesu publicznego i podjąć decyzję o niestosowaniu takich środków, jeżeli ich negatywne konsekwencje mogłyby przewyższyć korzyści.

Korzystając z możliwości określonej w akapicie pierwszym, państwa członkowskie nie uniemożliwiają stosowania art. 2f w przypadku, gdy zawarcie danej umowy nastąpiło w warunkach naruszenia art. 1 ust. 4, art. 2 ust. 3a lub jednego z artykułów od art. 2a do art. 2e, lub w warunkach naruszenia dodatkowego środka tymczasowego podjętego przez organ odpowiedzialny za procedury odwoławcze i mającego na celu przedłużenie zawieszenia wskazanego zawarcia umowy.

Decyzja o niezastosowaniu środków tymczasowych nie narusza pozostałych roszczeń podmiotu korzystającego ze środków odwoławczych.”

d) Ustęp 6 otrzymuje następujące brzmienie:

„6. Oprócz przypadków, o których mowa w art. 1 ust. 4 i art. 2a do 2f, skutki korzystania z uprawnień, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w odniesieniu do umowy następującej po udzieleniu zamówienia są określone w prawie krajowym.

Ponadto państwo członkowskie może przewidzieć, z wyjątkiem sytuacji, gdy decyzja musi zostać uchylona przed przyznaniem odszkodowania, że po zawarciu umowy zgodnie z art. 1 ust. 4, z art. 2 ust. 3, z art. 2a do 2f, uprawnienia organu odpowiedzialnego za procedury odwoławcze są ograniczone do przyznania odszkodowań podmiotom, które zostały poszkodowane w wyniku naruszenia przepisów.”

e) W ust. 8 akapit pierwszy wyrazy „sądem lub trybunałem w rozumieniu art. 177 traktatu EWG” zostają zastąpione wyrazami „sądem w rozumieniu art. 234 traktatu”.

3) Dodaje się art. 2a do 2f w następującym brzmieniu:

„Artykuł 2a

1. Państwa członkowskie czuwają nad tym, aby osoby wskazane w art. 1 ust. 3 dysponowały terminami zapewniającymi skuteczne odwołania od decyzji podjętych przez instytucje zamawiające, poprzez przyjęcie koniecznych przepisów, które uwzględniają minimalne wymogi określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu i w art. 2b, art. 2c oraz 2d.

2. Zawarcie umowy wskutek decyzji o udzieleniu zamówienia publicznego wchodzącego w zakres dyrektywy 2004/18/WE nie może nastąpić przed upływem terminu wynoszącego przynajmniej dziesięć dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym decyzja o udzieleniu zamówienia została przekazana zainteresowanym oferentom faksem lub drogą elektroniczną. Poinformowaniu każdego zainteresowanego oferenta o decyzji w sprawie udzielenia zamówienia towarzyszy streszczenie stosownych powodów, o których mowa w art. 41 ust. 2 dyrektywy 2004/18/WE.

3. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, w pilnych przypadkach określonych w art. 38 ust. 8 dyrektywy 2004/18/WE, państwa członkowskie mogą przewidzieć, że zawarcie umowy wskutek decyzji o udzieleniu zamówienia publicznego nie może nastąpić przed upływem terminu wynoszącego przynajmniej siedem dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym decyzja o udzieleniu zamówienia została przekazana zainteresowanym oferentom faksem lub drogą elektroniczną. Termin ten jest automatycznie przedłużany o trzy dni kalendarzowe, jeżeli podmiot wskazany w art. 1 ust. 3 niniejszej dyrektywy poinformuje podmiot zamawiający, w tym terminie, faksem lub drogą elektroniczną, o zamiarze wniesienia odwołania. Poinformowaniu każdego zainteresowanego oferenta o decyzji w sprawie udzielenia zamówienia towarzyszy streszczenie stosownych powodów, o których mowa w art. 41 ust. 2 dyrektywy 2004/18/WE.

Państwa członkowskie mogą stosować przepisy akapitu pierwszego w przypadku, gdy chodzi o zamówienia oparte na umowie ramowej w rozumieniu art. 1 ust. 5 dyrektywy 2004/18/WE lub o zamówienia udzielone w ramach dynamicznego systemu zakupów w rozumieniu art. 1 ust. 6 tej dyrektywy.

4. Terminy określone w ust. 2 i 3 nie mają zastosowania w przypadku pilnej konieczności w rozumieniu art. 31 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2004/18/WE.

Artykuł 2b

Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że terminy określone w art. 2a ust. 2 i 3 nie mają zastosowania w następujących przypadkach:

a) zamówienia oparte na umowie ramowej zawartej z jednym podmiotem gospodarczym w rozumieniu art. 32 ust. 3 dyrektywy 2004/18/WE;

b) zamówienia oparte na umowie ramowej zawartej z wieloma podmiotami gospodarczymi i gdy zamówienia te są udzielane na warunkach ustalonych w umowie ramowej, bez ponownego poddawania procedurze konkurencyjnej, w rozumieniu art. 32 ust. 4 akapit drugie tiret pierwsze dyrektywy 2004/18/WE;

c) zamówienia udzielone w ramach procedury otwartej w rozumieniu art. 1 ust. 11 lit. a) dyrektywy 2004/18/WE i gdy instytucja zamawiająca otrzymała jedynie ofertę od oferenta, któremu udzielono zmówienia;

d) zamówienia udzielane w ramach procedury ograniczonej w rozumieniu art. 1 ust. 11 lit. b) dyrektywy 2004/18/WE i gdy, z wyjątkiem podmiotu gospodarczego, któremu udzielono zamówienia, wszystkie podmioty gospodarcze zaproszone do składania ofert zostały objęte podlegającą odwołaniu decyzją instytucji zamawiającej, która stanowi o zakończeniu ich uczestnictwa w tej procedurze z powodów innych niż kryteria dotyczące udzielenia danego zamówienia;

e) zamówienia udzielane w ramach procedury negocjacyjnej w rozumieniu art. 1 ust. 11 lit. d) dyrektywy 2004/18/WE i gdy, z wyjątkiem podmiotu gospodarczego, któremu udzielono zamówienia, wszystkie podmioty gospodarcze, które wyraziły zainteresowanie tą procedurą, zostały już objęte podlegającą odwołaniu decyzją instytucji zamawiającej, która stanowi o zakończeniu ich uczestnictwa w tej procedurze z powodów innych niż kryteria dotyczące udzielenia danego zamówienia;

Artykuł 2c

1. W przypadku, gdy państwa członkowskie przewidują, że każde odwołanie od decyzji instytucji zamawiającej podjętej w ramach lub w związku z procedurą udzielania zamówienia wchodzącego w zakres dyrektywy 2004/18/WE musi zostać dokonane przed upływem określonego terminu, okres ten nie może być krótszy od dziesięciu dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym wymieniona decyzja instytucji zamawiającej została przekazana faksem lub drogą elektroniczną zainteresowanemu oferentowi lub kandydatowi. Poinformowaniu każdego zainteresowanego oferenta o tej decyzji towarzyszy streszczenie stosownych powodów, o których mowa w art. 41 ust. 2 dyrektywy 2004/18/WE.

2. Państwa członkowskie, które korzystają z możliwości określonych w art. 2a ust. 3, mogą przewidzieć, że odwołanie wskazane w ust. 1 niniejszego artykułu musi być dokonane w terminie wynoszącym przynamniej siedem dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym decyzja instytucji zamawiającej została przekazana faksem lub drogą elektroniczną zainteresowanemu oferentowi lub kandydatowi.

Termin ten jest automatycznie przedłużany o trzy dni kalendarzowe, jeżeli podmiot wskazany w art. 1 ust. 3 poinformuje instytucję zamawiającą, w tym terminie, faksem lub droga elektroniczną, o zamiarze wniesienia odwołania.

Poinformowaniu każdego zainteresowanego oferenta lub kandydata o tej decyzji instytucji zamawiającej towarzyszy streszczenie stosownych powodów, o których mowa w art. 41 ust. 2 dyrektywy 2004/18/WE.

Artykuł 2d

W przypadku odwołania odnoszącego się do okoliczności, w których nastąpiła komunikacja faksem lub droga elektroniczną wskazana w art. 2a i 2c lub do niej nie doszło, organ odwoławczy uwzględnia wszystkie uzasadnione i odpowiednie dowody, które są mu przekazane przez instytucję zamawiającą i które potwierdzają dokonanie przez nią przesyłki i jej odbiór przez zainteresowanego oferenta lub kandydata.

Artykuł 2e

1. Państwa członkowskie zapewniają skuteczność odwołań w drodze zarządzenia tymczasowego i o unieważnienie określonych w art. 1 i art. 2 ust. 1 lit. a) i b) dotyczących bezprawnie udzielonych zamówień z wolnej ręki, w warunkach wskazanych w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. Jeżeli instytucja zamawiająca uważa, że w rozumieniu obowiązującego prawa wspólnotowego może odstąpić od wszczęcia formalnej procedury polegającej na uprzednim upublicznieniu i zaproszeniu do ubiegania się o zamówienie publiczne opiewające na kwotę, która przekracza wartości progowe określone w dyrektywie 2004/18/WE, wskazana instytucja zamawiająca musi przed zawarciem danej umowy podjąć dwa następujące środki:

a) przyjąć decyzję o udzieleniu zamówienia, która nie powoduje żadnych skutków umownych i może być przedmiotem odwołania w rozumieniu art. 1 i 2 niniejszej dyrektywy;

b) opublikować ogłoszenie zapewniające odpowiedni stopień upublicznienia i zawierające przynajmniej informacje wskazane w Załączniku do niniejszej dyrektywy.

Publikacja ogłoszenia zgodnie z art. 35 ust. 4 i art. 36 dyrektywy 2004/18/WE spełnia wymogi przewidziane w lit. b) niniejszego ustępu.

3. Zawarcie umowy wskutek decyzji u udzieleniu zamówienia określonego w ust. 2 może nastąpić po upływie minimalnego terminu wynoszącego dziesięć dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym wskazane w ust. 2 lit. b) ogłoszenie stało się przedmiotem wymaganego upublicznienia.

4. Ustępy 2 i 3 nie mają zastosowania ani w przypadku pilnej konieczności w rozumieniu art. 31 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2004/18/WE, ani do zamówień wyraźnie wykluczonych zgodnie z art. 12 do 18 tej dyrektywy.

Artykuł 2f

1. Państwa członkowskie zapewniają, z jednej strony, poszanowanie terminów przewidzianych w art. 1 ust. 4 i art. 2a ust. 2 i 3, a z drugiej strony, przestrzeganie art. 2e w warunkach wskazanych w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. Zawarcie umowy, które nastąpiło z naruszeniem przepisów określonych w ust. 1, jest uważane za bezskuteczne.

3. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, państwa członkowskie mogą przewidzieć, że umowa, której zawarcie nastąpiło z naruszeniem przepisów określonych w ust. 1 pociąga jednak za sobą pewne skutki w odniesieniu do zainteresowanych stron lub do osób trzecich ze względu na upływ okresu przedawnienia, który nie może wynosić mniej niż 6 miesięcy począwszy od rzeczywistej daty zawarcia umowy.

Odstępstwo przewidziane w akapicie pierwszym może zostać również zastosowane, jeżeli w ramach odwołania mającego na celu stwierdzenie i wyciągnięcie konsekwencji z zawarcia umowy, które nastąpiło z naruszeniem przepisów, o których mowa w ust. 1, niezależny od instytucji zamawiającej organ odwoławczy stwierdzi, że poszanowanie pewnych nadzwyczajnych lub bezwzględnych wymogów odnoszących się do ogólnego interesu nie mającego charakteru gospodarczego nakazuje, w danym przypadku, niekwestionowanie niektórych skutków przedmiotowej umowy.

4. Państwa członkowskie określają system sankcji stosowanych w przypadku zawarcia umowy z naruszeniem przepisów, o których mowa w ust. 1, jeżeli wystąpiły okoliczności określone w ust. 3 lub gdy instytucja zamawiająca powołała się na pilną konieczność w rozumieniu art. 31 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2004/18/WE, a wszystkie warunki przewidziane we wskazanym przepisie nie zostały spełnione.

Sankcje tak określone muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o tych przepisach najpóźniej w dniu [18 miesięcy po dacie opublikowania niniejszej dyrektywy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej] i o każdej późniejszej zmianie, która dotyczy tych przepisów.”

4) W art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustępy 1 i 2 otrzymują następujące brzmienie:

„1. Komisja może zastosować procedurę, o której mowa w ust. 2 do 5, gdy uważa, że w trakcie procedury udzielania zamówienia objętego dyrektywą 2004/18/EWG nastąpiło rażące naruszenie przepisów wspólnotowych w dziedzinie zamówień publicznych.

2. Komisja informuje zainteresowane państwo członkowskie i zainteresowaną instytucję zamawiającą o powodach, dla których uznała, że wystąpiło rażące naruszenie oraz żąda jego skorygowania.

Komisja ustala rozsądny termin udzielenia odpowiedzi przez państwo członkowskie uwzględniając okoliczności danego przypadku”.

b) W ust. 3 zdanie wprowadzające otrzymuje następujące brzmienie:

„W terminie określonym w ust. 2 zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji:”

5) Artykuł 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„ Artykuł 4

1. Państwa członkowskie informują corocznie Komisję o funkcjonowaniu krajowych procedur odwoławczych, które przeprowadzono w poprzednich latach kalendarzowych. Przedmiot i rodzaj informacji określany jest przez Komisję po przeprowadzeniu konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zamówień Publicznych.

2. Nie później niż w terminie sześciu lat od dnia [18 miesięcy po dacie opublikowania niniejszej dyrektywy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej] Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zamówień Publicznych, dokonuje ponownej analizy sposobu, w jaki przepisy niniejszej dyrektywy zostały wykonane oraz, jeżeli to konieczne, przedstawia propozycje zmian.”

6) Dodaje się Załącznik, którego treść znajduje się w załączniku I do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2 Dyrektywa 92/13/EWG

W dyrektywie 92/13/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) W art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne dla zagwarantowania, w odniesieniu do procedur udzielania zamówień objętych dyrektywą 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(*), aby decyzje podjęte przez podmioty zamawiające podlegały sprawnemu oraz, w szczególności, możliwie najszybszemu postępowaniu odwoławczemu, zgodnie z warunkami określonymi w art. 2 do 2f niniejszej dyrektywy, z powodu naruszenia przez te decyzje prawa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych lub krajowych przepisów transponujących to prawo.

____________________________

(*) Dz.U. L 134 z 30.4.2004, str. 1.”

b) Ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Państwa członkowskie zapewniają dostępność procedur odwoławczych, w ramach szczegółowych przepisów, które państwa członkowskie mogą ustanowić, przynajmniej dla każdego podmiotu, który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia i który został poszkodowany lub jest zagrożony poszkodowaniem w wyniku domniemanego naruszenia.”

c) Dodaje się ust. 4 i 5 w następującym brzmieniu:

„4. Państwa członkowskie mogą wymagać, aby każda osoba pragnąca skorzystać z procedury odwoławczej poinformowała podmiot zamawiający za pomocą faksu lub drogą elektroniczną o domniemanym naruszeniu oraz o zamiarze wniesienia odwołania. W tym przypadku, państwa członkowskie czuwają nad tym, aby nie narzucono żadnego minimalnego okresu między przekazaniem tej informacji podmiotowi zamawiającemu a datą wniesienia odwołania do organu odpowiedzialnego za procedury odwoławcze.

Podobnie, państwa członkowskie mogą wymagać, aby zainteresowany podmiot w pierwszej kolejności wniósł odwołanie do podmiotu zamawiającego. W tym przypadku, państwa członkowskie czuwają nad tym, aby wystąpienie z odwołaniem dokonane za pomocą faksu lub drogą elektroniczną powodowało natychmiastowe zawieszenie możliwości zawarcia umowy.

Automatyczne zawieszenie określone w akapicie drugim wygasa po upływie terminu, który nie może być krótszy niż pięć dni roboczych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym podmiot zamawiający przesłał swoją odpowiedź za pomocą faksu lub drogą elektroniczną.

5. W przypadku odwołania odnoszącego się do okoliczności, w których przesłanie za pomocą faksu lub drogą elektroniczną, o którym mowa w ust. 4, nastąpiło lub nie zostało dokonane, niezależny od podmiotu zamawiającego organ odpowiedzialny za procedury odwoławcze uwzględnia wszystkie uzasadnione i odpowiednie dowody, które są mu przekazane przez nadawców tych przesyłek i które potwierdzają dokonanie przesyłek i ich odbiór przez adresatów. ”

2) W art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Oprócz przypadków określonych w art. 1 ust. 4 i w art. 2a do 2f, procedury odwoławcze nie muszą koniecznie mieć automatycznego skutku zawieszającego wobec procedur udzielenia zamówienia, do których się odnoszą.”

b) Dodaje się ustęp 3a w następującym brzmieniu:

„3a. W przypadku, gdy odwołanie dotyczące decyzji o udzieleniu zamówienia lub decyzji późniejszej zostało wniesione do organu niezależnego od podmiotu zamawiającego, organ ten niezwłocznie informuje podmiot zamawiający, za pomocą faksu lub drogą elektroniczną, o tym, że nie może zawrzeć on umowy w okresie wskazanym przez państwo członkowskie, któremu podlega dany organ. Termin ten nie może być krótszy od pięciu dni roboczych począwszy od dnia następującego po dniu przesłania danej informacji. Po zbadaniu wszystkich dokumentów towarzyszących odwołaniu i w przypadku, gdy organ stwierdzi, iż nie ma podstaw do przedłużania wymienionego okresu zawieszenia, może on w każdej chwili znieść obowiązek niezawierania umowy.”

c) Ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„4. Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że organ odpowiedzialny za procedury odwoławcze przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu środków tymczasowych może wziąć pod uwagę prawdopodobne konsekwencje podejmowanych środków dla wszystkich stron, które mogą zostać poszkodowane, a także dla interesu publicznego i podjąć decyzję o niestosowaniu takich środków, jeżeli ich negatywne konsekwencje mogłyby przewyższyć korzyści.

Korzystając z możliwości określonej w akapicie pierwszym, państwa członkowskie nie uniemożliwiają stosowania art. 2f, w przypadku, gdy zawarcie danej umowy nastąpiło w warunkach naruszenia art. 1 ust. 4, art. 2 ust. 3a lub jednego z artykułów od art. 2a do art. 2e, lub w warunkach naruszenia dodatkowego środka tymczasowego podjętego przez organ odpowiedzialny za procedury odwoławcze i mającego na celu przedłużenie okresu zawieszenia wskazanego zawarcia umowy.

Decyzja o niezastosowaniu środków tymczasowych nie narusza pozostałych roszczeń podmiotu korzystającego ze środków odwoławczych.”

d) Ustęp 6 otrzymuje następujące brzmienie:

„6. Oprócz przypadków, o których mowa w art. 1 ust. 4 i art. 2a do 2f, skutki wykonania uprawnień wskazanych w ust. 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do umowy następującej po udzieleniu zamówienia są określone w prawie krajowym.

Ponadto państwo członkowskie może przewidzieć, z wyjątkiem sytuacji, gdy decyzja musi zostać uchylona przed przyznaniem odszkodowania, że po zawarciu umowy zgodnie z art. 1 ust. 4, z art. 2 ust. 3, z art. 2a do 2f, uprawnienia organu odpowiedzialnego za procedury odwoławcze są ograniczone do przyznania odszkodowań podmiotom, które zostały poszkodowane w wyniku naruszenia przepisów.”

e) W ust. 9 akapit pierwszy wyrazy „sądem w rozumieniu art. 177 traktatu” zostają zastąpione wyrazami „sądem w rozumieniu art. 234 traktatu”.

3) Dodaje się art. 2a do 2f w następującym brzmieniu:

„Artykuł 2a

1. Państwa członkowskie czuwają nad tym, aby podmioty wskazane w art. 1 ust. 3 dysponowały terminami zapewniającymi skuteczne odwołania od decyzji podjętych przez podmioty zamawiające, poprzez przyjęcie koniecznych przepisów, które uwzględniają minimalne wymogi określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu i w art. 2b, art. 2c oraz 2d.

2. Zawarcie umowy wskutek decyzji o udzieleniu zamówienia publicznego wchodzącego w zakres dyrektywy 2004/17/WE nie może nastąpić przed upływem terminu wynoszącego przynajmniej dziesięć dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym decyzja o udzieleniu zamówienia została przekazana zainteresowanym oferentom faksem lub drogą elektroniczną. Poinformowaniu każdego zainteresowanego oferenta o decyzji w sprawie udzielenia zamówienia towarzyszy streszczenie stosownych powodów, o których mowa w art. 49 ust. 2 dyrektywy 2004/17/WE.

3. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, w przypadkach, gdy stosowane są najkrótsze skrócone terminy określone w art. 45 ust. 8 dyrektywy 2004/17/WE, państwa członkowskie mogą przewidzieć, że zawarcie umowy wskutek decyzji o udzieleniu zamówienia publicznego nie może nastąpić przed upływem terminu wynoszącego przynajmniej siedem dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym decyzja o udzieleniu zamówienia została przekazana zainteresowanym oferentom faksem lub drogą elektroniczną. Termin ten jest automatycznie przedłużany o trzy dni kalendarzowe, jeżeli podmiot wskazany w art. 1 ust. 3 niniejszej dyrektywy poinformuje podmiot zamawiający, w tym terminie, faksem lub drogą elektroniczną, o zamiarze wniesienia odwołania. Poinformowaniu każdego zainteresowanego oferenta o decyzji w sprawie udzielenia zamówienia towarzyszy streszczenie stosownych powodów, o których mowa w art. 49 ust. 2 dyrektywy 2004/17/WE.

Państwa członkowskie mogą stosować przepisy akapitu pierwszego w przypadku, gdy chodzi o zamówienia oparte na umowie ramowej w rozumieniu art. 1 ust. 4 i art. 14 ust. 2 i 3 dyrektywy 2004/17/WE lub zamówienia udzielone w ramach dynamicznego systemu zakupów w rozumieniu art. 1 ust. 5 i art. 15 tej dyrektywy.

4. Terminy określone w ust. 2 i 3 nie mają zastosowania w przypadku pilnej konieczności w rozumieniu art. 40 ust. 3 lit. d) dyrektywy 2004/17/WE.

Artykuł 2b

1. Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że terminy określone w art. 2a ust. 2 i 3 nie mają zastosowania w następujących przypadkach:

a) zamówienia oparte na umowie ramowej dotyczącej jednego podmiotu gospodarczego i udzielone zgodnie z art. 14 ust. 2 oraz zgodnie z art. 40 ust. 3 lit. i) dyrektywy 2004/17/WE;

b) zamówienia udzielone w ramach procedury otwartej w rozumieniu art. 1 ust. 9 lit. a) dyrektywy 2004/17/WE i gdy podmiot zamawiający otrzymał jedynie ofertę od oferenta, któremu udzielono zamówienia;

c) zamówienia udzielane w ramach procedury ograniczonej w rozumieniu art. 1 ust. 9 lit. b) dyrektywy 2004/17/WE i gdy, z wyjątkiem podmiotu gospodarczego, któremu udzielono zamówienia, wszystkie podmioty gospodarcze zaproszone do składania ofert zostały objęte podlegającą odwołaniu decyzją instytucji zamawiającej, która stanowi o zakończeniu ich uczestnictwa w tej procedurze z powodów innych niż kryteria dotyczące udzielenia danego zamówienia;

d) zamówienia udzielane w ramach procedury negocjacyjnej w rozumieniu art. 1 ust. 9 lit. c) dyrektywy 2004/17/WE i gdy, z wyjątkiem podmiotu gospodarczego, któremu udzielono zamówienia, wszystkie podmioty gospodarcze, które wyraziły zainteresowanie tą procedurą, zostały objęte podlegającą odwołaniu decyzją instytucji zamawiającej, która stanowi o zakończeniu ich uczestnictwa w tej procedurze z powodów innych niż kryteria dotyczące udzielenia danego zamówienia;

Artykuł 2c

1. W przypadku, gdy państwa członkowskie przewidują, że każde odwołanie od decyzji podmiotu zamawiającego podjętej w ramach lub w związku z procedurą udzielania zamówienia wchodzącego w zakres dyrektywy 2004/17/WE musi zostać dokonane przed upływem określonego terminu, okres ten nie może być krótszy od dziesięciu dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym wymieniona decyzja podmiotu zamawiającego została przekazana faksem lub drogą elektroniczną zainteresowanemu oferentowi lub kandydatowi. Poinformowaniu każdego zainteresowanego oferenta lub kandydata o tej decyzji towarzyszy streszczenie stosownych powodów, o których mowa w art. 49 ust. 2 dyrektywy 2004/17/WE.

2. Państwa członkowskie, które korzystają z możliwości określonych w art. 2a ust. 3, mogą przewidzieć, że odwołanie wskazane w ust. 1 niniejszego artykułu musi być dokonane w terminie wynoszącym przynamniej siedem dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym wymieniona decyzja podmiotu zamawiającego została przekazana faksem lub drogą elektroniczną zainteresowanemu oferentowi lub kandydatowi.

Termin ten jest automatycznie przedłużany o trzy dni kalendarzowe, jeżeli podmiot wskazany w art. 1 ust. 3 notyfikuje zainteresowanemu podmiotowi zamawiającemu, w tym terminie, faksem lub drogą elektroniczną, zamiar wniesienia odwołania.

Poinformowaniu każdego zainteresowanego oferenta lub kandydata o tej decyzji podmiotu zamawiającego towarzyszy streszczenie stosownych powodów, o których mowa w art. 49 ust. 2 dyrektywy 2004/17/WE.

Artykuł 2d

W przypadku odwołania odnoszącego się do okoliczności, w których nastąpiła komunikacja faksem lub drogą elektroniczną wskazana w art. 2a i 2c lub do niej nie doszło, organ odwoławczy uwzględnia wszystkie uzasadnione i odpowiednie dowody, które są mu przekazane przez podmiot zamawiający i które potwierdzają dokonanie przez niego przesyłki i jej odbiór przez zainteresowanego oferenta lub kandydata.

Artykuł 2e

1. Państwa członkowskie zapewniają skuteczność odwołań w drodze zarządzenia tymczasowego i o unieważnienie określonych w art. 1 i art. 2 ust. 1 lit. a) i b) i c) dotyczących bezprawnie udzielonych zamówień z wolnej ręki, w warunkach wskazanych w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. Jeżeli podmiot zamawiający uważa, że w rozumieniu obowiązującego prawa wspólnotowego może odstąpić od wszczęcia formalnej procedury polegającej na uprzednim upublicznieniu i zaproszeniu do ubiegania się o zamówienie publiczne opiewające na kwotę, która przekracza wartości progowe określone w dyrektywie 2004/17/WE, wskazany podmiot zamawiający musi przed zawarciem danej umowy podjąć dwa następujące środki:

a) przyjąć decyzję o udzieleniu zamówienia, która nie powoduje żadnych skutków umownych i może być przedmiotem odwołania w rozumieniu art. 1 i 2 niniejszej dyrektywy;

b) opublikować ogłoszenie zapewniające odpowiedni stopień upublicznienia i zawierające przynajmniej informacje wskazane w Załączniku do niniejszej dyrektywy.

Publikacja ogłoszenia zgodnie z art. 43 i art. 44 dyrektywy 2004/17/WE spełnia wymogi przewidziane w lit. b) niniejszego ustępu.

3. Zawarcie umowy wskutek decyzji o udzieleniu zamówienia, o której mowa w ust. 2, może nastąpić po upływie minimalnego terminu wynoszącego dziesięć dni kalendarzowych począwszy od dnia następującego po dniu, w którym wskazane w ust. 2 lit. b) ogłoszenie stało się przedmiotem wymaganego upublicznienia.

4. Ustępy 2 i 3 nie mają zastosowania ani w przypadku pilnej konieczności w rozumieniu art. 40 ust. 3 lit. d) dyrektywy 2004/17/WE, ani do zamówień wyraźnie wykluczonych zgodnie z art. 19 do art. 26 tej dyrektywy.

Artykuł 2f

1. Państwa członkowskie zapewniają, z jednej strony, poszanowanie terminów przewidzianych w art. 1 ust. 4 i art. 2a ust. 2 i 3, a z drugiej strony, przestrzeganie art. 2e w warunkach wskazanych w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. Zawarcie umowy, które nastąpiło z naruszeniem przepisów określonych w ust. 1, jest uważane za bezskuteczne.

3. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, państwa członkowskie mogą przewidzieć, że umowa, której zwarcie nastąpiło z naruszeniem przepisów określonych w ust. 1, pociąga jednak za sobą pewne skutki w odniesieniu do zainteresowanych stron lub do osób trzecich ze względu na upływ okresu przedawnienia, który nie może wynosić mniej niż sześć miesięcy począwszy od rzeczywistej daty zawarcia umowy.

Odstępstwo przewidziane w akapicie pierwszym może zostać również zastosowane, jeżeli w ramach odwołania mającego na celu stwierdzenie i wyciągnięcie konsekwencji z zawarcia umowy, które nastąpiło z naruszeniem przepisów, o których mowa w ust. 1, niezależny od podmiotu zamawiającego organ odwoławczy stwierdzi, że poszanowanie pewnych nadzwyczajnych lub bezwzględnych wymogów odnoszących się do ogólnego interesu niemającego charakteru gospodarczego nakazuje, w danym przypadku, niekwestionowanie niektórych skutków przedmiotowej umowy.

4. Państwa członkowskie określają system sankcji stosowanych w przypadku zawarcia umowy z naruszeniem przepisów, o których mowa w ust. 1, jeżeli wystąpiły okoliczności określone w ust. 3 lub gdy podmiot zamawiający powołał się na pilną konieczność w rozumieniu art. 40 ust. 3 lit. d) dyrektywy 2004/17/WE, a wszystkie warunki przewidziane we wskazanym przepisie nie zostały spełnione.

Sankcje tak określone muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o tych przepisach najpóźniej w dniu [ 18 miesięcy po dacie opublikowania niniejszej dyrektywy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej] i o każdej późniejszej zmianie, która dotyczy tych przepisów.”

4) Skreśla się art. 3 do art. 7.

5) W art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ustępy 1 i 2 otrzymują następujące brzmienie:

„1. Komisja może zastosować procedury przewidziane w ust. 2 do 5, gdy stwierdzi, że nastąpiło rażące naruszenie przepisów wspólnotowych w dziedzinie zamówień w trakcie procedury udzielania zamówienia objętego zakresem stosowania dyrektywy 2004/17/WE lub w związku z art. 27 lit. a) tej dyrektywy w przypadku podmiotów zamawiających, do których ten przepis ma zastosowanie.

2. Komisja informuje zainteresowane państwo członkowskie i zainteresowany podmiot zamawiający o powodach, dla których uznała, że wystąpiło rażące naruszenie oraz żąda jego skorygowania odpowiednimi środkami.

Komisja ustala rozsądny termin udzielenia odpowiedzi przez państwo członkowskie, uwzględniając okoliczności danego przypadku”.

b) W ust. 3 zdanie wprowadzające otrzymuje następujące brzmienie:

„W terminie określonym w ust. 2 zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji:”

6) Skreśla się art. 9 do art. 11.

7) Artykuł 12 otrzymuje następujące brzmienie:

„ Artykuł 12

1. Państwa członkowskie informują corocznie Komisję na temat funkcjonowania krajowych postępowań odwoławczych, które przeprowadzono w poprzednich latach kalendarzowych. Przedmiot i rodzaj informacji określany jest przez Komisję po przeprowadzeniu konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zamówień Publicznych.

2. Nie później niż w terminie sześciu lat od dnia [ 18 miesięcy po dacie opublikowania niniejszej dyrektywy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej] Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zamówień Publicznych, dokonuje ponownej analizy sposobu, w jaki przepisy niniejszej dyrektywy zostały wykonane oraz, jeżeli to konieczne, przedstawia propozycje zmian.”

8) Dodaje się Załącznik, którego treść znajduje się w załączniku II do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3Transpozycja

1. Państwa członkowskie wprowadzą w życie najpóźniej do dnia [ 18 miesięcy po opublikowaniu niniejszej dyrektywy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej] przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odesłania określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekażą Komisji teksty najważniejszych przepisów prawa krajowego, które zostaną przyjęte w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, w dniu […]

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[…] […]

ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK

Minimum informacji, które muszą być zawarte w ogłoszeniu wymienionym w art. 2e ust. 2 lit. b)

- nazwa, adres i punkty kontaktowe instytucji zamawiającej;

- tytuł nadany zamówieniu przez instytucję zamawiającą;

- rodzaj zamówienia (roboty budowlane/dostawy/usługi) i miejsce wykonania, dostawy lub świadczenia;

- krótki opis zamówienia;

- klasyfikacja CPV (Wspólny Słownik Zamówień);

- końcowa wartość udzielonego zamówienia;

- data wydania decyzji o udzieleniu zamówienia;

- uzasadnienie dotyczące niewszczynania oficjalnej procedury polegającej na uprzednim upublicznieniu i zaproszeniu do ubiegania się o zamówienie publiczne opiewające na kwotę, która przekracza wartości progowe określone w dyrektywie 2004/18/WE, z odniesieniem do przypadków określonych w art. 31 tej dyrektywy, lub każde inne uzasadnienie zgodne z obowiązującym prawem wspólnotowym;

- nazwa i adres podmiotu gospodarczego, któremu udzielono zamówienia;

- dokładne wskazanie organu odpowiedzialnego za procedury odwoławcze i terminów wnoszenia odwołań;

- służby, które udzielają informacji na temat wnoszenia odwołań.”

ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK

Minimum informacji, które muszą być zawarte w ogłoszeniu wymienionym w art. 2e ust. 2 lit. b)

- nazwa, adres i punkty kontaktowe podmiotu zamawiającego;

- tytuł nadany zamówieniu przez podmiot zamawiający;

- rodzaj zamówienia (roboty budowlane/dostawy/usługi) i miejsce wykonania, dostawy lub świadczenia;

- krótki opis zamówienia;

- klasyfikacja CPV (Wspólny Słownik Zamówień);

- końcowa wartość udzielonego zamówienia;

- data wydania decyzji o udzieleniu zamówienia;

- uzasadnienie dotyczące niewszczynania oficjalnej procedury polegającej na uprzednim upublicznieniu i zaproszeniu do ubiegania się o zamówienie publiczne opiewające na kwotę, która przekracza wartości progowe określone w dyrektywie 2004/17/WE, z odniesieniem do przypadków określonych w art. 40 ust. 3 tej dyrektywy, lub każde inne uzasadnienie zgodne z obowiązującym prawem wspólnotowym;

- nazwa i adres podmiotu gospodarczego, któremu udzielono zamówienia;

- dokładne wskazanie organu odpowiedzialnego za procedury odwoławcze i terminów wnoszenia odwołań;

- służby, które udzielają informacji na temat wnoszenia odwołań.”[pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] Dz.U. C […] z […], str.[…].

[2] Dz.U. C […] z […], str.[…].

[3] Dz.U. C […] z […], str.[…].

[4] Dz.U. C […] z […], str.[…].

[5] Dz.U. L 395 z 30.12.1989, str. 33. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 92/50/EWG (Dz.U. L 209 z 24.7.1992, str. 1).

[6] Dz.U. L 76 z 23.3.1992, str. 14. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem przystąpienia z 2003 r.

[7] Dz.U. L 134 z 30.4.2004, str. 114. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr. 2083/2005 (Dz.U. L 333 z 20.12.2005, str. 28).

[8] Dz.U. L 134 z 30.4.2004, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr. 2083/2005.

[9] Zb. Orz. 2005 r., str. I-1, pkt. 39.