ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.2.

To nowe partnerstwo stanowi poważne wyzwanie w świetle gospodarczej, społecznej i handlowej współzależności między UE a Zjednoczonym Królestwem. EKES zauważa już negatywny wpływ na transgraniczną mobilność oraz pojawienie się barier w handlu towarami i usługami. Może to doprowadzić do utraty miejsc pracy i bankructwa przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP. Obecnie, w okresie dostosowawczym, zasadnicze znaczenie ma większa elastyczność i zrozumienie w stosunku do zainteresowanych stron w UE.
3.10.

Dodając w art. 10a nowego ust. 2a, Komisja proponuje jedynie, że w odniesieniu do serii czasów na start lub lądowanie przydzielonych na okres od dnia 28 marca 2021 r. do dnia 30 października 2021 r. przewoźnicy lotniczy będą uprawnieni do korzystania z tej samej serii czasów na start lub lądowanie w następnym równoważnym sezonie lotniczym, jeżeli wykorzystali 40 % czasów na start lub lądowanie z tej serii. Oznacza to, że przewoźnicy będą musieli obsługiwać nawet nieopłacalne loty o niezwykle niskim współczynniku obciążenia w celu osiągnięcia wskaźnika wykorzystania co najmniej 40 %, zamiast mieć możliwość zwrotu takich przydziałów czasu bez ryzyka ich utraty. Zachęcanie linii lotniczych do wykonywania lotów niemal pustymi samolotami nie jest zgodne z deklarowanym przez Komisję celem zminimalizowania szkodliwego wpływu na środowisko. Można by temu zaradzić, gdyby linie lotnicze miały możliwość zwrócenia pełnych serii przydziałów czasu na start lub lądowanie, w przypadku których wiedzą, że zapotrzebowanie będzie niskie (np. w dni o słabym natężeniu ruchu lub poza okresami szczytu).
C 123/85

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/2403 w odniesieniu do upoważnień dla unijnych statków rybackich do połowów na wodach Zjednoczonego Królestwa oraz w odniesieniu do operacji połowowych prowadzonych przez statki rybackie Zjednoczonego Królestwa na wodach Unii”

[COM(2020) 830 final – 2020/0366 COD]

(2021/C 123/18)

Wniosek o konsultację Parlament Europejski, 14.12.2020 Rada 11.12.2020 Podstawa prawna Art. 43 ust. 2 i art. 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Sekcja odpowiedzialna Sekcja Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego Data przyjęcia na sesji plenarnej 27.1.2021 Sesja plenarna nr 557 Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) jednogłośnie za przyjęciem

Uznawszy, że treść wniosku jest zadowalająca i nie wymaga żadnego komentarza ze strony EKES-u, na 557. sesji plenarnej w dniach 27 i 28 stycznia 2021 r. (posiedzenie z 27 stycznia) Komitet jednogłośnie postanowił wydać pozytywną opinię na temat proponowanego tekstu.
2.6.

Komitet podkreśla, że jego zdaniem plan ustanawia spójne ramy działania, skierowane głównie do instytucji i władz, którym powierzono wyspecjalizowane zadania o zasadniczym znaczeniu w zakresie zapobiegania zagrożeniu terrorystycznemu i zwalczania go, jednakże w rozpatrywanym dokumencie nie włącza się w rozwiązywanie tego problemu w wystarczający sposób przedstawicieli społeczności lokalnych, stowarzyszeń obywateli i ofiar, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i związków zawodowych, wspólnot religijnych, środowiska akademickiego ani partnerów prywatnych. Usunięcie źródeł zagrożenia terrorystycznego nie będzie możliwe bez wysiłków lokalnych podmiotów społecznych, zmierzających do osiągnięcia wspólnych i zasługujących na poparcie porozumień w celu zmniejszenia ryzyka.
4.6.

EKES jest jednak zdania, że Komisja może być zmuszona do podjęcia w przyszłości jeszcze odważniejszych kroków zmierzających do rozszerzenia mandatu i zakresu działania Europolu. Jak to uznano we wniosku Komisji, przestępczość ewoluowała, a najniebezpieczniejsze siatki przestępcze coraz częściej działają w skali transgranicznej. Dlatego współpraca między państwami europejskimi i organami policji jest tak ważna. Sprawą kluczową jest, aby z czasem dostosować zakres działania Europolu i postawić go jeszcze bliżej w centrum europejskiego systemu bezpieczeństwa.
4.15.

W odniesieniu do planów na rzecz mobilności w miastach, od czasu publikacji w 2013 r. wytycznych dotyczących planu zrównoważonej mobilności miejskiej (PZMM), Komisja przyznała setkom miast w całej Europie dofinansowanie z funduszy europejskich (np. w ramach inicjatywy CIVITAS), aby zapewnić wyważony i zintegrowany rozwój zrównoważonego transportu miejskiego. Dowodem na to są imponujące i liczne realizacje wynikające z przyjęcia PZMM w Europie. Należy zauważyć, że chodzi o przyjęcie podejścia partycypacyjnego skoncentrowanego na potrzebach podmiotów znajdujących się w centrum procesu. Kompleksowe i zrównoważone planowanie mobilności miejskiej dowiodło, że może stać się skutecznym sposobem sprostania wyzwaniom klimatycznym, energetycznym i środowiskowym. EKES pragnie zachęcić do podjęcia europejskiej inicjatywy, która wydaje się niezbędna do wprowadzania w państwach Unii krajowych ram dla opracowywania i wdrażania planów zrównoważonej mobilności miejskiej, które stanowią główne strategiczne narzędzia planowania mobilności miejskiej.
8.1.

EKES podkreśla, że należy połączyć w całość wiele elementów, by rozwiać wszelkie wątpliwości co do perspektywy skutecznej realizacji planu. Ogólny i niewiążący charakter planu nie gwarantuje jego skutecznej realizacji ani sprawniejszej i zregionalizowanej reakcji na rosnące obciążenie związane z chorobą nowotworową. W związku z tym EKES wzywa do opracowania szeregu rozmaitych instrumentów, które utorują drogę do skutecznej realizacji planu zgodnie z krajowymi uwarunkowaniami i praktykami.
2.2.4.

EKES z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji, by w odniesieniu do wszystkich programów wspieranych z funduszy UE objętych zakresem rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów istniały skuteczne mechanizmy zapewniające ich zgodność z Kartą – od momentu ich powstania do etapu wdrożenia. Komitet proponuje, by każdy fundusz poddać przeglądowi przez komitety monitorujące złożone z organizacji społeczeństwa obywatelskiego, krajowych instytucji praw człowieka oraz obrończyń i obrońców praw człowieka. Pomogłoby to zlikwidować lukę w wiedzy wśród organów wdrażających rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów w odniesieniu do praw podstawowych i znacznie zwiększyłoby zdolność organizacji zajmujących się prawami podstawowymi do wywierania rzeczywistego wpływu na poziomie lokalnym.
3.7

EKES jest zaniepokojony ograniczoną liczbą organizacji, które funkcjonują jako prywatni założyciele kilku przedsięwzięć. Niezwykle ważne jest, aby wspólne przedsięwzięcia były powszechne i by dostęp do nich był możliwie najszerszy. EKES wzywa do przeprowadzenia dogłębnej analizy dotyczącej rozszerzenia liczby proponowanych członków założycieli w odniesieniu do wszystkich wspólnych przedsięwzięć oraz otwartości i przejrzystości w wyborze członków stowarzyszonych. Ponadto w celu zapewnienia spójności z polityką krajową i regionalną wspólne przedsięwzięcia powinny dążyć do przyciągnięcia jak największej liczby państw członkowskich. Korzyści płynące z członkostwa są bardzo ograniczone, biorąc pod uwagę zasadę otwartych zaproszeń do składania wniosków o finansowanie. W związku z tym zdaniem Komitetu należy zwiększyć skład osobowy prywatnych członków w radzie zarządzającej, np. w przypadku partnerstwa na rzecz ekologicznego lotnictwa.
2.5.

Dążąc do osiągnięcia wyżej określonych celów, partnerstwo w dziedzinie metrologii realizuje następujące cele szczegółowe: a) rozwinięcie do 2030 r. nowych zdolności badawczych, które będzie się budować w ramach nowych europejskich sieci metrologicznych i które pod względem zdolności wzorcowania i pomiaru będą osiągały wyniki co najmniej na takim samym poziomie jak czołowe instytuty metrologiczne spoza państw uczestniczących, b) zapewnienie, do 2030 r., wspierania sprzedaży nowych innowacyjnych produktów i usług poprzez wykorzystywanie i przyjmowanie nowych zdolności w zakresie metrologii w kluczowych powstających technologiach, c) pełne i skuteczne przyczynienie się, do 2030 r., do opracowywania i wdrażania szczegółowych norm i regulacji stanowiących podstawę polityki publicznej zmierzającej do sprostania wyzwaniom społecznym.
5.2.3.

Jeśli chodzi o środki na rzecz wspierania pluralizmu mediów (punkt 3.4), EKES ubolewa nad brakiem jasności w EDAP co do tego, w jaki sposób Komisja będzie działać w celu zachowania pluralizmu mediów – zapisanego w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej – zwłaszcza w odniesieniu do bardzo ważnej kwestii własności mediów. Potrzebna jest bardziej proaktywna postawa UE w świetle faktu, iż w sprawozdaniu na temat praworządności z 2020 r. wykazano, że niektóre państwa członkowskie nie dysponują systemem zapewniającym przejrzystość własności mediów lub napotykają przeszkody w skutecznym publicznym ujawnianiu informacji na temat tej własności. Dlatego też EKES zachęca Komisję do pogłębienia wiedzy na temat podmiotów działających na rynkach mediów oraz gwarancji i warunków sprzyjających pluralizmowi, a także do monitorowania koncentracji sieci dystrybucji i pośredników, którzy w coraz większym stopniu wpływają na charakter mediów i treści oraz warunki dostępu do nich lub determinują ten charakter i warunki. Konsultacje publiczne dotyczące EDAP wykazały także poparcie dla jednoznacznego zobowiązania wszystkich mediów i przedsiębiorstw medialnych do publikowania szczegółowych informacji na temat ich własności.
2.3.

Powyższe rozporządzenie zostało zatem zmienione rozporządzeniem (UE) 2020/1040 przewidującym odroczenie niektórych terminów, których producenci nie mogli już dotrzymać bez poniesienia poważnych szkód gospodarczych w związku z nieoczekiwanymi zakłóceniami w łańcuchu dostaw. Producentom zapewniono dodatkowe dwanaście miesięcy na produkcję i wprowadzanie do obrotu maszyn wyposażonych w „silniki przejściowe” w zakresie mocy < 56 kW i > 130 kW, których produkcja miała zostać zakończona do dnia 30 czerwca 2020 r., a wprowadzanie na rynek do dnia 31 grudnia 2020 r.
4.1.5.

W związku z przyszłym celem stworzenia gwarancji dla dzieci ważne jest zalecenie państwom członkowskim, aby wspierały lepszy dostęp migrujących dzieci do kształcenia poprzez zapewnienie, by procedury imigracyjne nie kolidowały z nauką szkolną ani w szerszym ujęciu z prawami dzieci. W ramach kształcenia powinno się oceniać indywidualne potrzeby migrujących dzieci z niepełnosprawnościami lub o innych potrzebach, zaspokajać te potrzeby i w rozsądny sposób się do nich dostosowywać, aby ułatwić rozwój osobowości, talentów i kreatywności oraz zdolności umysłowych i fizycznych tych dzieci, tak by wykorzystać ich pełny potencjał.
5.5.

Aby ograniczyć ryzyko dyskryminacji, EKES apeluje, by UE i państwa członkowskie zainwestowały wystarczające środki w celu kontrolowania i nadzorowania algorytmów stosowanych przez platformy. Komitet docenia zwiększony dostęp do danych i algorytmów i zaleca, by zagwarantować go organom publicznym na wszystkich szczeblach oraz zweryfikowanym niezależnym naukowczyniom i naukowcom, w tym z ramienia niezależnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego działających w interesie publicznym.
3.5.1.

Akt o rynkach cyfrowych nakłada na strażnika dostępu obowiązek powstrzymania się od faworyzowania usług i produktów nawet „przez dowolną osobę trzecią należącą do tego samego przedsiębiorstwa”. To dalsze doprecyzowanie nie zostało jednak powtórzone w innych przepisach, chociaż strażnik dostępu może uniknąć ograniczenia przewidzianego w tych przepisach poprzez udostępnienie odpowiednich danych stronie trzeciej. Dla przykładu można odnieść się do art. 5 lit. a) lub art. 6 ust. 1 lit. a), zgodnie z którymi przekazywanie danych stronie trzeciej (należącej lub nienależącej do tego samego przedsiębiorstwa) nie jest zabronione. O ile art. 11 oferuje pewne rozwiązanie, nie uważamy go za wystarczające.
1.2.

Utrzymujące się rozbieżności między państwami członkowskimi, zarówno w odniesieniu do wykładni, jak i wdrażania dyrektywy VAT, niewątpliwie szkodzą jednolitemu rynkowi, na co Komisja zwróciła uwagę. W związku z tym EKES wzywa do podjęcia szybkich i skutecznych działań w tym zakresie.
1.6.

EKES proponuje, by Komisja przyjęła dyrektywę w sprawie zdalnych postępowań sądowych, przewidującą i dopuszczającą wszelkie środki kontaktu za pośrednictwem połączenia wideo przy użyciu dowolnego nośnika, jeśli gwarantują one prawo do prywatności i nie zagrażają ochronie danych osobowych zainteresowanej osoby ani danych związanych z postępowaniem.
1.1.

Szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości w zakresie prawa Unii doprowadziło do poprawy prawidłowego i jednolitego stosowania prawa Unii oraz do zbudowania wzajemnego zaufania w ramach transgranicznych postępowań sądowych, przyczyniając się w ten sposób do rozwoju unijnego obszaru sprawiedliwości. Strategię oparto na sukcesie dotychczasowych starań, a jej celem jest utrzymanie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości jako ważnego punktu programu UE, ze szczególnym akcentem na stawianie czoła pojawiającym się wyzwaniom, takim jak transformacja ekologiczna lub nowe stosunki przemysłowe, oraz na dostosowywanie się do nowej epoki technologii.
2.6.

Wniosek nie zobowiązuje państw członkowskich do zniesienia ograniczeń w swobodnym przemieszczaniu się (w zakresie, w jakim są one konieczne dla ochrony zdrowia publicznego) w odniesieniu do osób podróżujących posiadających zielone zaświadczenie, ale zapewnia im wiarygodne, autentyczne i zharmonizowane dokumenty w tym zakresie. Jest zatem oczywiste, że pozostanie zakres uznaniowości, mimo że proponowane ramy zalecają, aby ograniczyć restrykcje do bezwzględnie koniecznych i zawierają domniemanie zniesienia ograniczeń dla posiadaczy zaświadczeń, ponieważ zobowiązują państwa członkowskie do informowania innych państw członkowskich i Komisji o ich dalszym obowiązywaniu.
2.2.

Komisja Europejska zwraca uwagę na to, że przestępczość zorganizowana stanowi kluczowe zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi w całej UE. Na terenie UE działa coraz więcej zorganizowanych grup przestępczych, które generują ogromne zyski i wykorzystują je do rozbudowy własnej działalności, a także do przenikania do legalnej gospodarki.
3.4.5.

Z niedawnego badania zleconego przez EKES wynika, że konieczne jest zwiększenie skali, czy to w odniesieniu do dostępu do niezbędnych umiejętności, do puli danych dla algorytmów, do niezbędnych środków finansowych, czy też w odniesieniu do ukierunkowania na wystarczająco duży rynek, aby zapewnić szybką amortyzację kosztownej infrastruktury. Decydenci muszą zatem traktować mikroprzedsiębiorstwa i MŚP priorytetowo i proponować odpowiednie polityki. W obliczu szkód gospodarczych spowodowanych pandemią pilną koniecznością jest obecnie wspieranie rozwoju AI w przedsiębiorstwach typu start-up, typu scale-up oraz tradycyjnych MŚP.
3.8.5.

Z zaniepokojeniem zauważa, że służby Komisji nie są zobowiązane do ponownego złożenia sprawozdań z oceny w przypadku wydania negatywnej opinii przez Radę ds. Kontroli Regulacyjnej. Apeluje, by do ocen stosowano ten sam system co do ocen skutków i by zobowiązano służby Komisji do poprawienia sprawozdania w przypadku, gdy pierwsza opinia jest negatywna, oraz do formalnego uzyskania pozytywnej opinii Rady.
2.2.

Badania i sprawozdania pogłębiły wiedzę na temat tego zjawiska, pomagając w udoskonaleniu strategii reagowania, jednak pomimo tego handel ludźmi naraża na niebezpieczeństwo co roku tysiące ludzi, zwłaszcza kobiety i dzieci. Fakty są następujące: i. W latach 2017–2018 zarejestrowano kolejnych 14 000 ofiar, a liczba ta może być wyższa ze względu na trudności z ujawnieniem wszystkich ofiar. ii. Prawie połowa ofiar to obywatele Unii, a reszta to osoby z państw trzecich w Afryce, na Bałkanach Zachodnich i w Azji (11). iii. Większość ofiar to kobiety i dziewczęta sprzedawane do celów wykorzystywania seksualnego. iv. Wyzysk pracowników dotyczy 15 % ofiar, ale większość ofiar pozostaje niewykryta. v. Główne sektory handlu ludźmi do celów wyzysku pracowników to: rolnictwo/leśnictwo, budownictwo, sektor hotelarsko-gastronomiczny, sektor usług sprzątania, sektor prac domowych, przemysł przetwórczy (włókienniczo-odzieżowy, produkcja żywności (12)). vi. Większość handlarzy ludźmi to obywatele UE. vii. Przestępstwo to generuje wysokie zyski dla handlarzy ludźmi; w 2015 r. szacowano je na 29,4 mld EUR, z czego ok. 14 mld EUR pochodziło z wykorzystywania seksualnego (13). Nie uwzględnia się przy tym handlu ludźmi do celów wyzysku pracowników (14). viii. Koszty gospodarcze związane z handlem ludźmi wyniosły w 2020 r. 2,7 mld EUR. ix. Handlarze wykorzystują nierówności społeczne, a także podatność ludzi na zagrożenia gospodarcze i społeczne. x. Prawie jedna czwarta ofiar handlu ludźmi to dzieci, które są ofiarami handlu ludźmi w celach wykorzystywania seksualnego (15). xi. Wykorzystywanie ofiar handlu ludźmi ma następujące formy: wykorzystywanie seksualne, praca przymusowa, przymusowa przestępczość i przymusowe żebractwo oraz handel dziećmi (16).
8.3.

EKES podkreśla, że w interesie wszystkich zainteresowanych stron leży, by dyrektywa miała zastosowanie do wszelkich stosunków handlowych, w których co najmniej nabywca lub sprzedawca jest przedsiębiorstwem z UE, nawet jeśli dostawca jest podmiotem spoza UE. EKES zachęca Komisję Europejską i ESDZ do wykorzystania potencjału delegatur Unii w państwach trzecich, aby przekazywać informacje dostawcom spoza UE. Informacje te muszą wykraczać poza ogólne wytyczne zawarte w dyrektywie i obejmować praktyczne informacje na temat specyfiki i organów egzekwowania prawa państw członkowskich.
—

Akt w sprawie zarządzania danymi wprowadza organizacje o altruistycznym podejściu do danych, co ułatwi ponowne wykorzystywanie danych udostępnionych przez osoby fizyczne i prawne. Umożliwi to również świadczenie nowych usług, w tym gromadzenie danych wytwarzanych przez osoby fizyczne do celów leżących w interesie ogólnym. Jakie jest stanowisko EKES-u w tej sprawie?
1.1.

EKES uważa plan działania na rzecz Europejskiego filaru praw socjalnych (plan) za przydatne wytyczne dla państw członkowskich i Unii w ich dążeniu do zapewnienia konkurencyjności, wzrostu gospodarczego, zatrudnienia, reform strukturalnych, inwestycji produkcyjnych i dobrobytu obywateli. Podkreśla również, że bez solidnych podstaw gospodarczych nie możemy mówić o wymiarze społecznym. Konkurencyjność i wyższa wydajność oparta na umiejętnościach i wiedzy to warunki wstępne społecznego wymiaru Unii. Należy wspierać rozwój sytuacji na rynku pracy, a nie nadmiernie go regulować czy utrudniać. Jeśli chcemy, by Europa poradziła sobie z globalną konkurencją, rosnącą cyfryzacją i nowymi modelami biznesowymi, potrzebujemy innowacji i elastyczności w zakresie zatrudnienia, godzin pracy i mobilności pracowników.
1.14.

EKES podkreśla, że podnoszenie i zmiana kwalifikacji są niezwykle ważne w kontekście wspierania transformacji ekologicznej i cyfrowej przemysłu i że te dwa elementy muszą być postrzegane jako kwestia odpowiedzialności społecznej i gospodarczej, aby zapewnić szkolenia sprzyjające włączeniu społecznemu z myślą o miejscach pracy wysokiej jakości i sprawiedliwej transformacji dla wszystkich. Aby wspierać podnoszenie i zmianę kwalifikacji siły roboczej, potrzebne są przyszłościowe strategie przemysłowe, w tym skuteczna polityka w zakresie umiejętności. Mogą one pomóc w zapewnieniu sprawiedliwego, również pod względem społecznym, przejścia na gospodarkę neutralną dla klimatu poprzez zrównoważenie rynku pracy, który będzie przyczyniać się do cyfryzacji sprzyjającej włączeniu społecznemu i tworzenia miejsc pracy wysokiej jakości. Przedsiębiorstwa potrzebują skutecznego wsparcia, aby wzmacniać i finansować swoje strategie w zakresie podnoszenia i zmiany kwalifikacji swoich pracowników z myślą o zachęcaniu do wprowadzania innowacji. Jednocześnie należy respektować ogólny interes gospodarczy i społeczny. Układy zbiorowe powinny określać dostęp do różnych rodzajów płatnego urlopu szkoleniowego w celu zaspokojenia osobistych i zawodowych potrzeb pracowników. EKES przypomina państwom członkowskim UE o jak najszybszym dostosowaniu dostępu pracowników do płatnego urlopu szkoleniowego do konwencji MOP nr 140 dotyczącej płatnego urlopu szkoleniowego poprzez stosowne działania krajowe i układy zbiorowe oraz do zadbania – przy wsparciu ze strony partnerów społecznych – o to, by jego wykorzystanie było efektywne.
1.10.

Średnie roczne straty ekonomiczne spowodowane katastrofami związanymi z klimatem wynoszą setki miliardów dolarów. W sprawozdaniu ONZ „Human Costs of Disasters” [Koszty ludzkie klęsk żywiołowych] również przedstawiono pesymistyczny obraz: „w latach 2000–2019 doszło do 7 348 poważnych katastrof, w wyniku których zginęło 1,23 mln osób, a ucierpiało 4,2 mld ludzi (często więcej niż jeden raz), co doprowadziło do strat gospodarczych w wysokości ok. 2,97 bln USD na całym świecie”. W celu uzyskania środków na przystosowanie się do zmiany klimatu można skorzystać z kilku źródeł finansowania UE, takich jak budżet Europejskiego Zielonego Ładu, wieloletnie ramy finansowe oraz Europejski Instrument na rzecz Odbudowy. EKES wzywa do zapewnienia większej jasności w zakresie różnych opcji, a także przyjaznych dla użytkownika procedur, aby zagwarantować terminowy dostęp do finansowania na poziomie praktycznym. Zniesienie dotacji do paliw kopalnych oraz przeprowadzenie ekologicznej reformy podatkowej również uwolniłoby znaczne środki z budżetów publicznych, zlikwidowało niespójności systemowe i zapewniło nowe źródła dochodów na finansowanie przystosowania się do zmian klimatu. EKES krytycznie odnosi się do tego, że nie przedstawiono jeszcze konkretnego planu działania na rzecz zniesienia dotacji, które są szkodliwe dla środowiska.
4.7.4.

DZIAŁANIE nr 4: W celu pobudzenia innowacji w dziedzinie technologii krytycznych dla sektora obronnego, kosmicznego i powiązanych sektorów cywilnych oraz stymulowania współpracy transgranicznej Komisja opracuje plany działania w zakresie technologii, wykorzystując w sposób synergiczny wszystkie odpowiednie instrumenty UE. Plany te będą opierać się na ocenie sporządzanej co dwa lata przez działające w ramach Komisji nowe obserwatorium technologii krytycznych. Plany działania mogą prowadzić do uruchomienia nowych projektów przewodnich. EKES w pełni popiera utworzenie obserwatorium i jego misję polegającą na opracowywaniu planów działania w zakresie technologii, które połączą przemysł obronny, kosmiczny i powiązane z nimi gałęzie przemysłu cywilnego. Ponadto Komitet z zadowoleniem przyjmuje zamiar włączenia łańcuchów wartości do oceny, ponieważ toruje to drogę do spójnego i wspólnego stosowania narzędzi polityki przemysłowej w celu wspierania przywództwa technologicznego w sektorach strategicznych. Jednocześnie powodzenie tego działania zależy od wielu czynników. Obserwatorium będzie musiało: — stworzyć silne powiązania z odpowiednimi procesami planowania zdolności, — aktywnie monitorować światowe trendy technologiczne i wykrywać na jak najwcześniejszym etapie rewolucyjne odkrycia technologiczne i przełomowe technologie, — ustanowić cele, standardy i kryteria oceny technologii, — opracować wspólną taksonomię mającą zastosowanie do wszystkich odpowiednich sektorów, aby sektory kosmiczny, obronny i bezpieczeństwa mówiły tym samym „językiem technologicznym”. Ponadto należy zapewnić, aby plany działania opracowane przez obserwatorium nie pozostały jedynie na papierze, ale by zostały faktycznie wdrożone do programów prac i projektów przewodnich. W celu osiągnięcia tych zamierzeń zalecamy, aby obserwatorium bazowało również na doświadczeniach wyniesionych z podobnych istniejących procesów takich jak wspólna grupa zadaniowa (EDA–ESA–KE) ds. krytycznych technologii kosmicznych.
1.3.

EKES z zadowoleniem przyjmuje propozycje ściślejszego zaangażowania sektora prywatnego w rozwój regionu w celu uzupełnienia niezbędnych inwestycji publicznych oraz pogłębienia dialogu publiczno-prywatnego, aby zapewnić zrównoważony rozwój społeczno-gospodarczy, co doprowadzi do powstania godnych miejsc pracy. Podejście to należy promować zarówno na szczeblu regionalnym eurośródziemnomorskim, jak i na szczeblu krajowym i lokalnym.