UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Niniejszy wniosek stanowi część drugiego pakietu na rzecz mobilności, którego celem jest prowadzenie walki ze zmianą klimatu, wzmocnienie europejskiego przemysłu i podniesienie jego konkurencyjności oraz poprawa jakości życia obywateli i możliwości wyboru w zakresie ich codziennej mobilności. Zasadniczym osiągnięciem Unii Europejskiej jest swoboda przemieszczania się po całym jej terytorium. Dzięki temu obywatele mogą podróżować bez zakłóceń między poszczególnymi państwami członkowskimi w celach związanych z pracą lub wypoczynkowych. Niniejszy wniosek przyczyni się do poprawy mobilności długodystansowej obywateli oraz zwiększenia wykorzystania zrównoważonych rodzajów transportu. Doprowadzi to do rozwoju usług, które są bardziej dostosowane do potrzeb obywateli, w szczególności w odniesieniu do osób o niższych dochodach, przy czym dodatkowym zyskiem będzie zapewnienie korzyści środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Wniosek jest korzystny w kontekście rosnącego światowego popytu na połączenia ze wszystkimi obszarami geograficznymi i zapewnia dostępność szerszej grupie ludności. Przyczynia się to bezpośrednio do realizacji priorytetów Komisji w zakresie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz unii energetycznej.

Rozporządzenie (WE) nr 1073/2009 w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 zostało przyjęte jako część pakietu legislacyjnego wraz z rozporządzeniem nr 1071/2009 w sprawie dostępu do zawodu przewoźnika drogowego. Te dwa rozporządzenia regulują razem warunki dostępu do zawodu i do rynku w dziedzinie transportu drogowego osób. Oba rozporządzenia przyczyniają się do dobrego funkcjonowania jednolitego rynku transportu drogowego, jego efektywności i konkurencyjności.

Rozporządzeniem (WE) nr 1073/2009 ustanowiono przepisy, których muszą przestrzegać przedsiębiorstwa zamierzające prowadzić działalność na rynku międzynarodowego transportu drogowego osób oraz na rynkach krajowych innych niż rynek ich państwa członkowskiego siedziby (tzw. przewozy kabotażowe). Zawiera ono przepisy dotyczące dokumentów wydawanych tym przedsiębiorstwom przez państwo członkowskie rejestracji (licencja wspólnotowa) i przez organ wydający (zezwolenie na wykonywanie usług regularnych). Określono w nim przepisy dotyczące sankcji za naruszenie tych obowiązków, a także przepisy dotyczące współpracy między państwami członkowskimi.

W latach 2015–2017 przeprowadzono ocenę ex post rozporządzenia i stwierdzono, że jest ono jedynie częściowo skuteczne pod względem realizacji swojego pierwotnego celu, jakim jest promowanie usług autokarowych i autobusowych jako zrównoważonej alternatywy dla indywidualnego transportu samochodowego. Stwierdzono, że otwarcie krajowych rynków usług regularnych przewozów autokarowych i autobusowych tworzy masę krytyczną przewoźników, którzy następnie wprowadzają również usługi międzynarodowe, czego skutkiem jest większy wpływ na liczbę międzynarodowych tras i częstotliwości przewozów niż wynikający z samych przepisów ogólnoeuropejskich. Dalsze otwarcie krajowych rynków wzmocni rozwój międzynarodowego rynku usług regularnych, niezależnie od wszelkich korzyści dla pasażerów odbywających podróże krajowe. Głównymi problemami, jakie zidentyfikowano, były przeszkody na rynkach krajowych utrudniające rozwój usług autokarowych i autobusowych na trasach międzymiastowych oraz niski udział zrównoważonych rodzajów transportu pasażerskiego. Niniejszy wniosek, będący inicjatywą w ramach programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT), ma na celu skorygowanie tych mankamentów.

• Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Niniejszy wniosek stanowi część szerszego przeglądu prawodawstwa dotyczącego transportu drogowego. Jest on ściśle powiązany z innymi obowiązującymi aktami prawnymi dotyczącymi transportu drogowego, w szczególności z prawodawstwem w zakresie dostępu do zawodu (rozporządzenie (WE) nr 1071/2009), przepisów socjalnych (rozporządzenie (WE) nr 561/2006, dyrektywa 2002/15/WE, dyrektywa 2006/22/WE i rozporządzenie (UE) 165/2014) oraz w zakresie eurowiniety (dyrektywa 1999/62/WE). Ułatwienia w świadczeniu usług autokarowych i autobusowych na trasach międzymiastowych, jak zaproponowano w niniejszym wniosku, będą zatem prostsze do wprowadzenia dzięki łącznemu uwzględnieniu zasad rynku wewnętrznego, przepisów socjalnych oraz przepisów dotyczących delegowania pracowników, co zapewni sprawiedliwe warunki pracy kierowców oraz uczciwą konkurencję między przewoźnikami.