Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi

(2018/C 361/08)

Sprawozdawca: Mark WEINMEISTER (DE/EPL), sekretarz stanu do spraw europejskich kraju związkowego Hesja Dokumenty źródłowe: Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi COM(2017) 753 final

I. ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 2 – dodać nowy motyw przed motywem 1998/83 6

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Konieczne są minimalne wymogi w zakresie podstawowych, zapobiegawczych minimalnych norm jakości oraz wartości parametrycznych związanych ze zdrowiem i dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, jeśli mają zostać zdefiniowane minimalne cele w zakresie jakości środowiska, które miałyby zostać osiągnięte dzięki współdziałaniu z innymi przepisami i środkami na poziomie UE, tak aby zabezpieczyć i wspierać stałe używanie wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Obejmuje to w szczególności odpowiednie środki ochrony zasobów wodnych, zapewniające utrzymanie czystości wód powierzchniowych oraz gruntowych.

Uzasadnienie

Motyw ten składa się częściowo ze skreślonych motywów 5 i 8. Jest istotne, aby wpływ środowiskowych źródeł emisji takich jak np. ścieki oczyszczone, przemysł czy rolnictwo, które mogą w różnym stopniu oddziaływać na właściwości jednolitych części wód, był odpowiednio ukierunkowywany dzięki ustanowieniu norm jakości środowiska zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” i z zasadą ostrożności. Ostatecznie wielkość tych emisji będzie zależała od tego, w jakim zakresie należy zagwarantować jakość wody pitnej w krótkiej, średniej i długiej perspektywie czasowej. Ze względów zdrowotnych trzeba odrzucić gospodarowanie zasobami wody pitnej, które faworyzuje technologię „końca rury”. Cel „woda przeznaczona do spożycia przez ludzi” wymaga odpowiednich strategii i środków w różnych kategoriach środowiska, co jest spójne z treścią artykułu 7. Ocena wartości parametrycznych WHO pod kątem skutków dla zdrowia opiera się na zapobiegawczym podejściu w zakresie zdrowia (zob. też nowy motyw 16, w którym mowa o usunięciu artykułu 9 dyrektywy 98/83/WE), a dzięki dopuszczalnej alokacji substancji zapewnia się zaopatrzenie w wodę pitną tymczasowo bez szkodliwych skutków dla zdrowia. Zresztą podejście to zostało odrzucone w nowym artykule 12.

Poprawka 2

Motyw 5

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Europejskie Biuro Regionalne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) przeprowadziło szczegółowy przegląd wykazu parametrów i wartości parametrycznych określonych w dyrektywie 98/83/WE w celu ustalenia, czy istnieje potrzeba dostosowania go do postępu technicznego i naukowego. Wyniki tego przeglądu wskazują, że należy: objąć kontrolą patogeny jelitowe oraz bakterię Legionella, dodać sześć parametrów chemicznych lub grup parametrów oraz stosować ostrożnościowe wskaźniki odniesienia wobec trzech reprezentatywnych związków zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego. W przypadku trzech spośród nowych parametrów należy określić wartości parametryczne, które są bardziej rygorystyczne niż te zaproponowane prze WHO, lecz nadal osiągalne, z uwzględnieniem zasady ostrożności. W odniesieniu do ołowiu WHO stwierdziła, że stężenia powinny być tak niskie, jak to możliwe w praktyce, a w przypadku chromu WHO nadal prowadzi przegląd wartości; w przypadku obu parametrów zatem należy zastosować dziesięcioletni okres przejściowy, zanim wprowadzone zostaną bardziej rygorystyczne wartości. Europejskie Biuro Regionalne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) przeprowadziło szczegółowy przegląd wykazu parametrów i wartości parametrycznych określonych w dyrektywie 98/83/WE w celu ustalenia, czy istnieje potrzeba dostosowania go do postępu technicznego i naukowego. Wyniki tego przeglądu wskazują, że należy: objąć kontrolą patogeny jelitowe oraz bakterię Legionella, dodać dziewięć parametrów chemicznych lub grup parametrów, w tym trzy reprezentatywne związki zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego , oraz uwzględnić zalecane wartości WHO . W odniesieniu do ołowiu WHO stwierdziła, że stężenia powinny być tak niskie, jak to możliwe w praktyce, a w przypadku chromu WHO nadal prowadzi przegląd wartości; w przypadku obu parametrów zatem należy zastosować dziesięcioletni okres przejściowy, zanim wprowadzone zostaną bardziej rygorystyczne wartości.

Uzasadnienie

We wniosku Komisji nie przedstawiono definicji pojęcia ostrożnościowych wskaźników odniesienia. Dalej we wniosku Komisja wyjaśnia (w punkcie 5, w części „Szczegółowe wyjaśnienia na temat sposobu uwzględnienia we wniosku zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia WHO dotyczących parametrów i wartości parametrycznych”), że jak wskazuje WHO, w przypadku tych trzech związków zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego nie ma obecnie dowodów na istnienie zagrożeń dla zdrowia związanych z wodą pitną i zagrożenia takie są mało prawdopodobne. Komisja ustala wartości stężenia dla tych trzech związków w sposób, który nie jest przejrzysty ani nie daje się zrozumieć na podstawach naukowych. Dlatego jest godne zalecenia, by jako wartości parametryczne przewidzieć proponowane przez WHO wartości zalecane, co daje się odpowiednio uzasadnić z punktu widzenia wymogów zdrowotnych (woda przeznaczona do spożycia przez ludzi).

Poprawka 3

Po motywie 5 ponownie dodać dawne motywy 1998/83 13 i 16

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Wartości parametryczne opierają się na dostępnej wiedzy naukowej, są ogólnie oparte na wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia dotyczących jakości wody pitnej, uwzględniają również zasadę ostrożności, a w ten sposób zapewniają wysoki poziom ochrony zdrowia.

Uzasadnienie

Należy zachować dawne motywy 13 i 16 ze względu na zawarte w nich klarowne stwierdzenia dotyczące wartości parametrycznych. W związku z art. 18 („Przegląd załączników”) trzeba w sposób niepozostawiający wątpliwości stwierdzić, że wartości parametryczne opierają się na dostępnej wiedzy naukowej i uwzględniają zasadę ostrożności. Odnosi się to także do nowego artykułu 12 i jego ustępu 3. Zgodnie z ich przepisami państwa członkowskie mają „automatycznie” uznawać wszelkie przypadki niespełnienia wartości parametrycznych za potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzi. Jak wyjaśniono już w poprawce 1, ocena wartości parametrycznych WHO pod kątem skutków dla zdrowia opiera się na zapobiegawczym podejściu w zakresie zdrowia (zob. też nowy motyw 16, w którym mowa o usunięciu artykułu 9 dyrektywy 98/83/WE), a nie na przesłance istnienia jakiegoś potencjalnego bezpośredniego zagrożenia. Jest to sprzeczne ze stanowiskiem WHO.

Poprawka 4

Motyw 9

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Ocena zagrożeń powinna być nakierowana na ograniczenie poziomu uzdatniania wymaganego do produkcji wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, np. dzięki zmniejszeniu presji powodujących zanieczyszczenie części wód wykorzystywanych do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. W tym celu państwa członkowskie powinny zidentyfikować zagrożenia i możliwe źródła zanieczyszczeń związane z tymi częściami wód oraz monitorować zanieczyszczenia, które uznały za istotne, np. ze względu na zidentyfikowane zagrożenia (np. mikrodrobiny plastiku, azotany , pestycydy lub produkty farmaceutyczne określone w dyrektywie 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) z powodu ich naturalnego występowania w obszarze poboru wody (np. arsen) lub w związku z informacjami przekazanymi przez dostawców wody (np. nagły wzrost jednego z parametrów w surowej wodzie). Parametry te powinny być stosowane jako czynniki dające impuls właściwym organom do podjęcia działania w celu zmniejszenia presji na części wód, takich jak środki zapobiegawcze lub łagodzące (w tym, w razie potrzeby, badania służące poznaniu wpływu na zdrowie), w celu ochrony tych części wód i likwidacji źródła zanieczyszczeń we współpracy z dostawcami wody i zainteresowanymi stronami. Ocena zagrożeń powinna być nakierowana na ograniczenie poziomu uzdatniania wymaganego do produkcji wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, np. dzięki zmniejszeniu presji powodujących zanieczyszczenie części wód wykorzystywanych do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. W tym celu państwa członkowskie powinny zidentyfikować zagrożenia i możliwe źródła zanieczyszczeń związane z tymi częściami wód oraz monitorować zanieczyszczenia, które uznały za istotne, np. ze względu na zidentyfikowane zagrożenia (np. mikrodrobiny plastiku (cząsteczki o wysokiej zawartości polimeru wielkości od 1 nm do 5 mm), poziomy stężenia azotanu , pestycydy lub produkty farmaceutyczne określone w dyrektywie 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) z powodu ich naturalnego występowania w obszarze poboru wody (np. arsen) lub w związku z informacjami przekazanymi przez dostawców wody (np. nagły wzrost jednego z parametrów w surowej wodzie). Parametry te powinny być stosowane jako czynniki dające impuls właściwym organom do podjęcia działania w celu zmniejszenia presji na części wód, takich jak środki zapobiegawcze lub łagodzące (w tym, w razie potrzeby, badania służące poznaniu wpływu na zdrowie), w celu ochrony tych części wód i likwidacji źródła zanieczyszczeń we współpracy z dostawcami wody i zainteresowanymi stronami. W związku z tym państwa członkowskie powinny zapewnić przepisy ustawowe i wykonawcze zobowiązujące samorządy terytorialne i samych dostawców usług wodnych do pozyskania narzędzi kontroli wpływu decyzji na inwestycje. Wpływ poboru i presja zrzutów na części wód powinny być głównym punktem odniesienia przy opracowywaniu jednolitych modeli środowiskowych łączących prognozy i zarządzanie, przydatnych do określenia najlepszych warunków zrównoważenia środowiskowego i społeczno-gospodarczego oraz działań w zakresie sieci i instalacji w celu zagwarantowania odpowiednich zintegrowanych usług wodnych stosownie do warunków społeczno-gospodarczych obszarów odniesienia.

Uzasadnienie

Mikrodrobiny plastiku to istotne źródło zanieczyszczeń, które powinno być monitorowane przez państwa członkowskie. W niniejszej poprawce proponuje się definicję stosowaną przez szwedzką Agencję Ochrony Środowiska. Ponadto zaleca się stosowanie pojęcia „poziomy stężenia azotanu” zamiast „azotany”, gdyż z chemicznego punktu widzenia można mówić tylko o „azotanie”, w tym kontekście chodzi o poziomy stężenia.

Poprawka 5

Motyw 11

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Wartości parametryczne stosowane w celu oceny jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi mają być przestrzegane w punkcie, w którym woda przeznaczona do spożycia przez ludzi jest udostępniana właściwym użytkownikom. Wartości parametryczne stosowane w celu oceny jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi mają być przestrzegane w punkcie, w którym woda przeznaczona do spożycia przez ludzi jest udostępniana właściwym użytkownikom. Na jakość wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi może mieć jednak wpływ wewnętrzna instalacja wodociągowa. WHO odnotowała, że w Unii Legionella powoduje największe obciążenie dla zdrowia ze wszystkich patogenów przenoszonych przez wodę w Unii. Jest ona przenoszona przez systemy dystrybucji ciepłej wody drogą wziewną, na przykład podczas korzystania z prysznica. Zagrożenie to ma zatem wyraźny związek z wewnętrzną instalacją wodociągową. Ponieważ nałożenie jednostronnego obowiązku monitorowania na wszystkie zabudowania prywatne i publiczne spowodowałoby nadmiernie wysokie koszty, właściwszym rozwiązaniem tego problemu jest ocena ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi. Ponadto potencjalne ryzyko związane z produktami i materiałami mającymi kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi powinno również zostać uwzględnione w ocenie ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi. Ocena ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi powinna zatem obejmować m.in. monitorowanie głównie priorytetowych budynków, ocenę ryzyka mającego źródło w wewnętrznych instalacjach wodociągowych i powiązanych produktach i materiałach oraz sprawdzanie właściwości użytkowych wyrobów budowlanych mających kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi na podstawie deklaracji właściwości użytkowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011. Wraz z deklaracją właściwości użytkowych należy również przedstawić informacje, o których mowa w art. 31 i 33 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady. Na podstawie tej oceny państwa członkowskie powinny zastosować wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić m.in. wprowadzenie odpowiednich środków kontroli i zarządzania (np. w przypadku wystąpienia ognisk chorób) zgodnie z wytycznymi WHO, oraz aby migracja z wyrobów budowlanych nie zagrażała zdrowiu ludzkiemu. Nie naruszając jednak rozporządzenia (UE) nr 305/2011, w przypadkach gdyby takie środki powodowały ograniczenie swobodnego przepływu produktów i materiałów w Unii, ograniczenia te muszą być należycie uzasadnione i ściśle proporcjonalne oraz nie mogą wiązać się z arbitralną dyskryminacją lub ukrytym ograniczeniem handlu między państwami członkowskimi. Na jakość wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi może mieć jednak wpływ wewnętrzna instalacja wodociągowa. WHO odnotowała, że w Unii Legionella powoduje największe obciążenie dla zdrowia ze wszystkich patogenów przenoszonych przez wodę w Unii. Jest ona przenoszona przez systemy dystrybucji ciepłej wody drogą wziewną, na przykład podczas korzystania z prysznica. Zagrożenie to ma zatem wyraźny związek z wewnętrzną instalacją wodociągową. Ponieważ nałożenie jednostronnego obowiązku monitorowania na wszystkie zabudowania prywatne i publiczne spowodowałoby nadmiernie wysokie koszty, właściwszym rozwiązaniem tego problemu jest ocena ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi. Ponadto potencjalne ryzyko związane z produktami i materiałami mającymi kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi powinno również zostać uwzględnione w ocenie ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi. Ocena ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi powinna zatem obejmować m.in. monitorowanie głównie priorytetowych budynków, ocenę ryzyka mającego źródło w wewnętrznych instalacjach wodociągowych i powiązanych produktach i materiałach oraz sprawdzenie substancji uwalnianych przez produkty i materiały do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi .

Uzasadnienie

Byłoby lepiej, gdyby w przypadku produktów i materiałów sprawdzanie substancji uwalnianych do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi nie odbywało się na podstawie uregulowania zgodnego z rozporządzeniem (UE) nr 305/2011 (rozporządzenie w sprawie wyrobów budowlanych). Ustalenie kryteriów parametrów oraz samych wartości parametrycznych odnośnie do migracji substancji z wyrobów budowlanych do wody pitnej jest niezbędne ze względów zdrowotnych. Na mocy rozporządzenia w sprawie wyrobów budowlanych nie ma w tej chwili zharmonizowanych norm określających kryteria badania i właściwości użytkowe pod kątem wymogów zdrowotnych – wszystko opiera się jedynie na deklaracji. Deklaracji poziomu i klasy właściwości użytkowych nie da się sporządzić ani przedstawić w szczególności w przypadku producentów. Ponadto na podstawie oznakowania CE czy też w przypadku wprowadzonych do obrotu wyrobów budowlanych z oznakowaniem CE nie da się stwierdzić, czy deklaracja właściwości użytkowych (np. w zakresie wytrzymałości mechanicznej) wskazuje też, że w następstwie migracji substancji do wody pitnej nie ma zagrożenia dla zdrowia ludzkiego. Poza wyrobami budowlanymi także inne materiały mogą uwalniać substancje do wody. Rozporządzenie w sprawie wyrobów budowlanych jest więc stosowne tylko częściowo i należy zbadać i uregulować wszystkie materiały. Zweryfikowane informacje na temat związanej z różnymi produktami migracji substancji do wody pitnej są wszakże dostępne poprzez system uzgodniony przez 4 państwa członkowskie (inicjatywa 4MS), który zapewnia solidną, opartą na notyfikacji podstawę dla wprowadzenia ogólnoeuropejskich jednolitych programów badania i oceny materiałów i produktów wchodzących w kontakt z wodą pitną. Należy dążyć do tego, aby te wymogi sanitarne i inne powiązane bezpośrednie wymogi zostały w przyszłości usankcjonowane w unijnej dyrektywie w sprawie wody pitnej. W inicjatywie 4MS biorą udział obok Niemiec: Francja, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo. Zob. także poprawki 13 i 14 do art. 10 ust. 1 lit. c).

Poprawka 6

Motyw 12

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Przepisy dyrektywy 98/83/WE dotyczące zapewnienia jakości uzdatniania, sprzętu i materiałów nie były skuteczne w usuwaniu przeszkód dla rynku wewnętrznego, jeśli chodzi o swobodny obrót wyrobami budowlanymi mającymi kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Krajowe procedury zatwierdzania produktów nadal istnieją, przy czym wymogi są różne w poszczególnych państwach członkowskich. Utrudnia to producentom wprowadzanie produktów do obrotu w całej Unii i zwiększa związane z tym koszty. Bariery techniczne mogą zostać skutecznie usunięte wyłącznie poprzez ustanowienie zharmonizowanych specyfikacji technicznych dotyczących wyrobów budowlanych mających kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi na podstawie rozporządzenia (UE) nr 305/2011. Rozporządzenie to umożliwia opracowanie europejskich norm harmonizujących metody oceny wyrobów budowlanych mających kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz wartości progowe i klasy, które mają być ustalane w odniesieniu do poziomu właściwości użytkowych poszczególnych zasadniczych charakterystyk. W tym celu do programu prac normalizacyjnych na 2017 r. włączono wniosek o normalizację dotyczący specyficznie prac normalizacyjnych w zakresie bezpieczeństwa i higieny produktów i materiałów mających kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi na podstawie rozporządzenia (UE) nr 305/2011; norma ma zostać wydana do 2018 r. Publikacja zharmonizowanej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zapewni racjonalne podejmowanie decyzji dotyczących wprowadzania lub udostępniania na rynku bezpiecznych wyrobów budowlanych mających kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi. W związku z tym należy usunąć przepisy dotyczące sprzętu i materiałów mających kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi, częściowo zastąpić je przepisami dotyczącymi oceny ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi oraz uzupełnić odpowiednimi zharmonizowanymi normami na podstawie rozporządzenia (UE) nr 305/2011.

Uzasadnienie

Ponieważ rozporządzenie (UE) nr 305/2011 nie przewiduje harmonizacji podstawowego wymagania w zakresie higieny i zdrowia (załącznik I pkt 3 lit. e)) dla produktów odnośnie do norm dotyczących produktów i badań, a tym samym nie harmonizuje informacji dotyczących właściwości użytkowych dla substancji uwalnianych do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, wobec tego można – z myślą o zapobieganiu zagrożeniom dla zdrowia ludzkiego – wysunąć wystarczająco mocne przesłanki, by zrezygnować z uregulowania na podstawie rozporządzenia (UE) nr 305/2011 (zob. również art. 10 ust. 1 lit. c)). W przeszłości próba zharmonizowania norm zawiodła. Jako rozwiązanie zaleca się, by w unijnej dyrektywie w sprawie wody pitnej uregulować bezpośrednie wymogi sanitarne. Zob. także poprawki 13 i 14 do art. 10 ust. 1 lit. c).

Poprawka 7

Motyw 15

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u W przypadku niezgodności z normami nałożonymi przepisami niniejszej dyrektywy zainteresowane państwo członkowskie powinno niezwłocznie wyjaśnić przyczynę i zapewnić, aby podjęto niezbędne działanie zaradcze w celu przywrócenia jakości wody. W przypadkach gdy dostarczana woda stanowi potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, dostawa takiej wody powinna zostać zakazana lub należy ograniczyć jej wykorzystanie. Ponadto należy sprecyzować, że niespełnienie minimalnych wymogów dotyczących wartości związanych z parametrami mikrobiologicznymi i chemicznymi powinno być automatycznie uznawane przez państwa członkowskie za potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. W sytuacji gdy niezbędne jest podjęcie takich działań zaradczych w celu przywrócenia jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, zgodnie z art. 191 ust. 2 Traktatu pierwszeństwo należy dać działaniom, które rozwiązują problem u źródła. W przypadku niezgodności z normami nałożonymi przepisami niniejszej dyrektywy zainteresowane państwo członkowskie powinno niezwłocznie wyjaśnić przyczynę i zapewnić, aby podjęto niezbędne działanie zaradcze w celu przywrócenia jakości wody. W przypadkach gdy dostarczana woda stanowi potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, dostawa takiej wody powinna zostać zakazana lub należy ograniczyć jej wykorzystanie. Ponadto należy sprecyzować, że niespełnienie minimalnych wymogów dotyczących wartości związanych z parametrami mikrobiologicznymi i chemicznymi może być w poszczególnych przypadkach uznawane przez państwa członkowskie za możliwe potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. W sytuacji gdy niezbędne jest podjęcie takich działań zaradczych w celu przywrócenia jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, zgodnie z art. 191 ust. 2 Traktatu pierwszeństwo należy dać działaniom, które rozwiązują problem u źródła.

Uzasadnienie

Automatyczne uznawanie przekroczenia wartości parametrycznych za potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego nie jest godne zalecenia. Jak już bowiem wyjaśniono także w poprawce 1, ocena wartości parametrycznych WHO pod kątem skutków dla zdrowia opiera się na zapobiegawczym podejściu w zakresie zdrowia (zob. też nowy motyw 16, w którym mowa o usunięciu artykułu 9 dyrektywy 98/83/WE), a nie na przesłance istnienia jakiegoś potencjalnego bezpośredniego zagrożenia. Z drugiej strony utrudniałoby to komunikację z konsumentem i prowadziłoby do wzrostu obaw i większej utraty zaufania, a w przyszłości mogłoby raczej sprzyjać zwiększonej konsumpcji wody butelkowanej. Byłoby to sprzeczne z intencją wniosku dotyczącego dyrektywy. Proponuje się, by wycofać się ze skreślenia art. 9 („Odstępstwa”) dyrektywy 98/83/WE.

Poprawka 8

Artykuł 2 ust. 3, 4, 5, 6 i 9

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u 3. „dostawca wody” oznacza podmiot dostarczający średnio co najmniej 10 m3 na dobę wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi; 3. „dostawca wody” oznacza wyodrębniony podmiot dostarczający średnio co najmniej 10 m3 na dobę wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi; 4. „mały dostawca wody” oznacza dostawcę wody dostarczającego mniej niż 500 m3 wody na dobę lub obsługującego mniej niż 5 000 osób; 4. „mały dostawca wody” oznacza wyodrębnionego dostawcę wody dostarczającego mniej niż 500 m3 wody na dobę lub obsługującego mniej niż 50 000 osób; 5. „ duży dostawca wody” oznacza dostawcę wody dostarczającego co najmniej 500 m3 wody na dobę lub obsługującego co najmniej 5 000 osób; 5. „ średni dostawca wody” oznacza wyodrębnionego dostawcę wody dostarczającego co najmniej 500 m3 wody na dobę lub obsługującego od co najmniej 50 000 do 500 000 osób; 6. „bardzo duży dostawca wody” oznacza dostawcę wody dostarczającego co najmniej 5 000 m3 wody na dobę lub obsługującego co najmniej 50 000 osób; 6. „duży dostawca wody” oznacza wyodrębnionego dostawcę wody dostarczającego co najmniej 1 250 m3 wody na dobę lub obsługującego od co najmniej 500 000 do 1 500 000 osób; 7. „obiekty priorytetowe” oznaczają duże obiekty, w których duża liczba użytkowników może być narażona na ryzyko związane z wodą, np. szpitale, instytucje opieki zdrowotnej, obiekty zakwaterowania, zakłady karne i kempingi, określone przez państwa członkowskie; 7. „bardzo duży dostawca wody” oznacza wyodrębnionego dostawcę wody dostarczającego co najmniej 5 000 m3 wody na dobę lub obsługującego co najmniej 1 500 000 osób; 8. „wrażliwe i zmarginalizowane grupy” oznaczają osoby wyizolowane ze społeczeństwa w wyniku dyskryminacji lub braku dostępu do praw, zasobów lub możliwości, bardziej niż reszta społeczeństwa narażone na szereg możliwych zagrożeń związanych ze zdrowiem, bezpieczeństwem, brakiem wykształcenia, uczestnictwem w szkodliwych praktykach lub na inne zagrożenia. 8. „obiekty priorytetowe” oznaczają duże obiekty, w których duża liczba użytkowników może być narażona na ryzyko związane z wodą, np. szpitale, instytucje opieki zdrowotnej, obiekty zakwaterowania, zakłady karne i kempingi, określone przez państwa członkowskie; 9. „wrażliwe i zmarginalizowane grupy” oznaczają osoby wyizolowane ze społeczeństwa w wyniku dyskryminacji lub braku dostępu do praw, zasobów lub możliwości, bardziej niż reszta społeczeństwa narażone na szereg możliwych zagrożeń związanych ze zdrowiem, bezpieczeństwem, brakiem wykształcenia, uczestnictwem w szkodliwych praktykach lub na inne zagrożenia. 10. woda indywidualnie dostarczana, pod warunkiem że w ilościach niższych niż średnio 10 m3 na dobę lub dostarczana mniej niż 50 osobom, o ile woda nie jest dostarczana jako część działalności handlowej lub publicznej.

Uzasadnienie

Konieczne jest ustanowienie pośredniej kategorii dużych dostawców wody: od 500 000 do 1 500 000 osób. Zaleca się, by w ust. 3–6 odnieść się do dostawców wody, którzy stanowią w istocie pojedyncze i tym samym wyraźnie wyodrębnione podmioty. Nie chodzi tutaj bowiem o rozproszone, niepołączone w całość instalacje przedsiębiorstwa dostarczającego wodę. Ponieważ w art. 3 ust. 2 lit. b) definiuje się instalacje dostarczające wodę mniej niż 50 osobom lub w ilościach mniejszych niż 10 m3 na dobę, zaleca się z myślą o kompletności wyliczenia, aby uwzględnić tę definicję w art. 2.

Poprawka 9

Artykuł 5 ust. 1

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Państwa członkowskie ustalają wartości mające zastosowanie do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi dla parametrów przedstawionych w załączniku I, które to parametry nie mogą być mniej rygorystyczne niż wartości określone w tym załączniku. Państwa członkowskie ustalają wartości mające zastosowanie do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi dla parametrów przedstawionych w załączniku I, które to parametry nie mogą być mniej rygorystyczne niż wartości określone w tym załączniku. W przypadku parametrów wskaźnikowych wymienionych w załączniku I część C – wartości mogą być stosowane jako orientacyjne odniesienie tylko w celu spełnienia zobowiązań określonych w art. 12.

Uzasadnienie

Parametry wskaźnikowe podane w załączniku I część C do dyrektywy 98/83/WE skreśla się we wniosku dotyczącym dyrektywy z uzasadnieniem, że nie niosą ze sobą informacji zdrowotnych. Jednakże zapach i smak należy oceniać jako sanitarne wymogi jakości wody i mają one wpływ na akceptację spożywania wody.

Poprawka 10

Artykuł 7 ust. 1

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Państwa członkowskie zapewniają, aby wobec zaopatrzenia w wodę, uzdatniania i dystrybucji wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi stosowano podejście oparte na analizie ryzyka, złożone z następujących elementów: Państwa członkowskie zapewniają, aby wobec zaopatrzenia w wodę, uzdatniania i dystrybucji wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi stosowano , zgodnie z wytycznymi WHO dotyczącymi jakości wody pitnej oraz z normą europejską EN 15975-2, odpowiednie, proporcjonalne i właściwe z perspektywy lokalnej podejście oparte na analizie ryzyka, złożone z następujących elementów: a) ocena zagrożeń dotycząca części wód wykorzystywanych do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi zgodnie z art. 8; a) ocena zagrożeń dotycząca części wód wykorzystywanych do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi zgodnie z art. 8; b) ocena ryzyka związanego z zaopatrzeniem przeprowadzana przez dostawców wody do celów monitorowania jakości dostarczanej wody zgodnie z art. 9 i załącznikiem II część C; b) ocena ryzyka związanego z zaopatrzeniem przeprowadzana przez dostawców wody do celów monitorowania jakości dostarczanej wody zgodnie z art. 9 i załącznikiem II część C; c) ocena ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi zgodnie z art. 10. c) ocena ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi zgodnie z art. 10. Państwa członkowskie zapewniają jasny i wyważony podział obowiązków w zakresie oceny zagrożenia i ryzyka w odniesieniu do dostawców wody, z uwzględnieniem krajowych ram instytucjonalnych i prawnych, jak również zasady pomocniczości.

Uzasadnienie

Aby zagwarantować, że podejście oparte na analizie ryzyka zostanie zastosowane zgodnie z uznanymi procedurami międzynarodowymi, należy zawrzeć odniesienia do niezbędnych norm podstawowych, którymi są wytyczne WHO wraz z koncepcją planu bezpieczeństwa dostaw wody oraz norma EN 15975-2 (Bezpieczeństwo zaopatrzenia w wodę do spożycia – Wytyczne dotyczące zarządzania kryzysowego i ryzyka).

Naczelną zasadą dla podejścia opartego na analizie ryzyka powinna być proporcjonalność. Parametry powinny być odpowiednie i właściwe z perspektywy lokalnej, ze względu na dodatkowe koszty ekonomiczne i techniczne. Nie ma dowodów na to, że proponowany wykaz parametrów i częstotliwość kontroli doprowadzi do większej ochrony zdrowia.

Komisja Europejska wprowadza analizy ryzyka odnośnie do zlewni wody, produkcji i dystrybucji wody pitnej oraz instalacji domowych. Państwa członkowskie mogą je we własnym zakresie szczegółowo określić?. W dalszym ciągu należy doprecyzować podział obowiązków, zwłaszcza jeśli chodzi o rolę przedsiębiorstw zajmujących się dystrybucją wody pitnej.

Poprawka 11

Artykuł 8 ust. 1 lit. d) ppkt (iv)

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u innych istotnych zanieczyszczeń , takich jak mikrodrobiny plastiku, lub zanieczyszczeń specyficznych dla dorzeczy, określonych przez państwa członkowskie na podstawie przeglądu wpływu działalności człowieka przeprowadzonego zgodnie z art. 5 dyrektywy 2000/60/WE oraz informacji na temat znaczących oddziaływań, zgromadzonych zgodnie z pkt 1.4 w załączniku II do tej dyrektywy. innych istotnych zanieczyszczeń , takich jak mikrodrobiny plastiku (cząsteczki o wysokiej zawartości polimeru wielkości od 1 nm do 5 mm), lub zanieczyszczeń specyficznych dla dorzeczy, określonych przez państwa członkowskie na podstawie przeglądu wpływu działalności człowieka przeprowadzonego zgodnie z art. 5 dyrektywy 2000/60/WE oraz informacji na temat znaczących oddziaływań, zgromadzonych zgodnie z pkt 1.4 w załączniku II do tej dyrektywy.

Uzasadnienie

Mikrodrobiny plastiku to duże źródło zanieczyszczenia, które powinno być monitorowane przez państwa członkowskie. W niniejszej poprawce proponuje się definicję stosowaną przez szwedzką Agencję Ochrony Środowiska.

Poprawka 12

Artykuł 8 ust. 4

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u W takich przypadkach, gdy dostawca wody może zmniejszyć częstotliwość monitorowania, o której mowa w ust. 2 lit. b), państwa członkowskie nadal regularnie monitorują te parametry w częściach wód objętych oceną zagrożeń. W takich przypadkach, gdy dostawca wody może zmniejszyć częstotliwość monitorowania, o której mowa w ust. 3 lit. b), państwa członkowskie nadal regularnie monitorują te parametry w częściach wód objętych oceną zagrożeń.

Uzasadnienie

Odniesienie należałoby doprecyzować: dotyczy ono przepisów ustępu 3 lit. b).

Poprawka 13

Artykuł 10 pkt 1) lit. c)

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u weryfikacja, czy właściwości użytkowe wyrobów budowlanych mających kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi są adekwatne w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk związanych z podstawowym wymogiem dla obiektów budowlanych, określonych w pkt 3 lit. e) w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 305/2011.

Uzasadnienie

Zaleca się nie uwzględniać tego sformułowania. Rozporządzenie (UE) nr 305/2011 nie przewiduje harmonizacji podstawowego wymagania w zakresie higieny i zdrowia (załącznik I pkt 3 lit. e)) dla produktów odnośnie do norm dotyczących produktów i badań, a tym samym nie harmonizuje informacji dotyczących właściwości użytkowych dla substancji uwalnianych do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, wobec tego nie można zasadnie powoływać się na nie w celu zapobiegania zagrożeniom dla zdrowia ludzkiego. Zob. także poprawki 5 i 6.

Poprawka 14

Artykuł 10 pkt 2) lit. c)

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u stosuje inne środki, takie jak odpowiednie techniki kondycjonowania, we współpracy z dostawcami wody w celu zmiany rodzaju lub właściwości wody, zanim zostanie ona dostarczona, co prowadzi do zmniejszenia lub wyeliminowania ryzyka niezgodności wskaźników z wartościami parametrycznymi po dostawie;

Uzasadnienie

Środek, na podstawie którego dostawcy wody przed dostarczeniem wody do wewnętrznej instalacji wodociągowej zmieniają rodzaj lub właściwości wody w taki sposób, aby woda spełniała wartości parametryczne określone w załączniku I część C, nie jest możliwy do wdrożenia. To raczej wewnętrzne instalacje wodociągowe powinny być tak wykonane i eksploatowane pod względem praktycznym i technicznym, aby spełnione zostały wartości parametryczne określone w załączniku I część C.

Poprawka 15

Artykuł 10 pkt 2 lit. d)

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u należycie informuje konsumentów i udziela im porad na temat warunków konsumpcji i wykorzystania wody oraz na temat sposobów postępowania pozwalających uniknąć ponownego wystąpienia ryzyka; należycie informuje konsumentów i udziela im porad na temat warunków konsumpcji i wykorzystania wody oraz na temat sposobów postępowania pozwalających uniknąć ponownego wystąpienia ryzyka niespełnienia wymogów ;

Uzasadnienie

Wyjaśniono, czego dotyczy ryzyko.

Poprawka 16

Artykuł 12 ust. 3

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Niezależnie od tego, czy wystąpi niepowodzenie w spełnieniu wartości parametrycznych, państwa członkowskie zapewniają, aby zabroniona była jakakolwiek dostawa wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, która stanowi potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego bądź jej wykorzystanie było ograniczone, oraz aby podejmowane były wszelkie inne działania zaradcze niezbędne dla ochrony zdrowia ludzkiego. Niezależnie od tego, czy wystąpi niepowodzenie w spełnieniu wartości parametrycznych, państwa członkowskie zapewniają, aby zabroniona była jakakolwiek dostawa wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, która stanowi potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego bądź jej wykorzystanie było ograniczone, oraz aby podejmowane były wszelkie inne działania zaradcze niezbędne dla ochrony zdrowia ludzkiego. Państwa członkowskie automatycznie uznają wszelkie przypadki niespełnienia minimalnych wymogów dotyczących wartości parametrycznych określonych w załączniku I części A i B za potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Uzasadnienie

Automatyczne uznanie, że wszelka niezgodność z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi wartości parametrycznych stanowi sama w sobie potencjalne zagrożenie (np. jedna bakteria z grupy coli, mętność czy przekroczenie parametru chemicznego o 10 %), to przykład nadmiernego uregulowania. Po pierwsze, ocena wartości parametrycznych WHO pod kątem skutków dla zdrowia opiera się na zapobiegawczym podejściu w zakresie zdrowia (zob. też nowy motyw 16, w którym mowa o usunięciu artykułu 9 dyrektywy 98/83/WE), a nie na przesłance istnienia jakiegoś potencjalnego bezpośredniego zagrożenia. Byłoby to sprzeczne ze stanowiskiem WHO Po drugie, przykładowo bakterie z grupy coli, a także mętność to wskaźniki potencjalnego zanieczyszczenia, które można zdekantować. Należy pamiętać, że z każdym przypadkiem nieprzestrzegania wartości parametrycznych wiąże się wymóg informowania konsumentów, co prawdopodobnie doprowadzi do wzrostu niepewności i obaw oraz utraty zaufania do wody pitnej i może zwiększyć spożycie wody butelkowanej. Stoi to w sprzeczności z podstawowym celem dyrektywy. Należy także wziąć pod uwagę, że w poszczególnych przypadkach nie zawsze da się natychmiast podjąć stosowne działania, np. z powodu warunków technicznych. Zob. też poprawka 17, w której proponuje się, by zrezygnować ze skreślenia art. 9 („Odstępstwa”) dyrektywy 98/83/WE.

Poprawka 17

Nowy artykuł („Odstępstwa”) po artykule 12

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Artykuł xx – Odstępstwa (art. 9 dyrektywy 98/83/WE) 1. Państwa członkowskie mogą przewidzieć odstępstwa od wartości parametrycznych przedstawionych w załączniku I część B lub zamieszczonych zgodnie z przepisami art. 5 ust. 2 do maksymalnej wartości, która ma zostać przez nie określona, pod warunkiem że żadne odstępstwo nie stanowi potencjalnego zagrożenia dla zdrowia ludzkiego i pod warunkiem że dostawa wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi na danym obszarze nie może być utrzymywana z zastosowaniem jakichkolwiek innych uzasadnionych środków. Odstępstwa są ograniczone do możliwie jak najkrótszego okresu, który nie może przekraczać trzech lat, a pod jego koniec przeprowadzany jest przegląd w celu ustalenia, czy osiągnięto wystarczający postęp. W przypadku gdy państwo członkowskie zamierza udzielić drugiego odstępstwa, powiadamia Komisję o przeglądzie wraz z powodami decyzji w sprawie drugiego odstępstwa. Drugie odstępstwo nie może przekraczać trzech lat. 2. W wyjątkowych okolicznościach państwo członkowskie może zwrócić się do Komisji o przyznanie trzeciego odstępstwa na okres nie przekraczający trzech lat. Komisja podejmuje decyzję w sprawie każdego z takich wniosków w ciągu trzech miesięcy. 3. Wszelkie odstępstwa przyznane zgodnie z przepisami ust. 1 i 2 określają następujące informacje: a) przyczyny odstępstwa; b) parametr, ze względu na który udzielone jest odstępstwo, wyniki uprzedniego odpowiedniego monitorowania oraz maksymalną wartość dopuszczalną w ramach odstępstwa; c) obszar geograficzny, ilość wody dostarczanej każdego dnia, ludność, której to dotyczy oraz czy wpłynęłoby to na wszelkie odpowiednie przedsiębiorstwa produkcji żywności; d) odpowiedni system monitorowania, ze zwiększoną częstotliwością monitorowania, jeżeli to niezbędne; e) streszczenie planu mającego na celu przeprowadzenie niezbędnych czynności zaradczych, w tym harmonogram prac i ocena kosztów oraz przepisy dotyczące przeglądów; f) wymagany okres przyznania odstępstwa. 4. Jeśli właściwe władze uznają niezgodność z wartościami parametrycznymi za nieistotną oraz jeśli czynność podjęta zgodnie z art. 12 ust. 2 jest wystarczająca do tego, żeby rozwiązać problem w ciągu 30 dni, wymogi ust. 3 nie muszą być stosowane. W tym przypadku właściwe władze lub inne odpowiednie organy ustalają jedynie maksymalną dopuszczalną wartość w odniesieniu do danego parametru oraz termin udzielony, mający na celu rozwiązanie problemu. 5. Nie można dłużej odwoływać się do ust. 4, jeśli niepowodzenie w spełnieniu jakiejkolwiek z wartości parametrycznych dla danej dostawy wody wystąpiło częściej niż łącznie przez 30 dni w okresie dwunastu poprzedzających miesięcy. 6. Każde państwo członkowskie, które dokonało odniesienia do takich odstępstw przewidzianych w niniejszym artykule zapewnia, że ludność, na którą to odstępstwo wpłynęło, jest niezwłocznie powiadamiana w odpowiedni sposób o odstępstwie oraz o zasadach regulujących je. Dodatkowo państwo członkowskie w miarę potrzeby zapewnia doradztwo poszczególnym grupom ludności, dla których odstępstwo może stanowić szczególne ryzyko. Zobowiązania te nie mają zastosowania w okolicznościach opisanych w ust. 4, chyba że właściwe władze zdecydują inaczej. 7. Z wyjątkiem odstępstw przyznanych zgodnie z przepisami ust. 4, państwo członkowskie w ciągu dwóch miesięcy powiadamia Komisję o każdym odstępstwie dotyczącym poszczególnych dostaw wody przekraczających średnio 500 m3 dziennie lub przeznaczonych dla więcej niż 5 000 osób, łącznie z przekazaniem informacji wyszczególnionych w ust. 3. 8. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, oferowanej do sprzedaży w butelkach lub pojemnikach.

Uzasadnienie

O ile niezgodność z wartościami parametrycznymi nie pociąga za sobą potencjalnego ryzyka dla zdrowia, o tyle zaleca się, aby zachować dotychczasowe przepisy określone w art. 9 dyrektywy 98/83/WE dotyczącym odstępstw. Nie każdy przypadek niezgodności stanowi bowiem bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia, a ocena wartości parametrycznych WHO pod kątem skutków dla zdrowia opiera się na zapobiegawczym podejściu w zakresie zdrowia (zob. też nowy motyw 16, w którym mowa o usunięciu artykułu 9 dyrektywy 98/83/WE).

Poprawka 18

Artykuł 13

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi Dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi 1. Nie naruszając art. 9 dyrektywy 2000/60/WE, państwa członkowskie stosują wszelkie niezbędne środki, aby poprawić powszechny dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi i wspierają stosowanie tych środków na swoim terytorium. Dotyczy to wszystkich poniższych środków: 1. Nie naruszając art. 9 dyrektywy 2000/60/WE, państwa członkowskie stosują wszelkie niezbędne środki, aby poprawić powszechny dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi i wspierają stosowanie tych środków na swoim terytorium. Z uwzględnieniem odległości geograficznej w społecznościach wiejskich i wyspiarskich dotyczy to wszystkich poniższych środków: a) identyfikacja osób bez dostępu do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi oraz przyczyn braku dostępu (np. przynależność do wrażliwych i zmarginalizowanych grup), ocena możliwości poprawy dostępu dla tych osób i informowanie ich o możliwościach podłączenia się do systemu dystrybucyjnego lub o alternatywnych sposobach uzyskania dostępu do wody; a) identyfikacja osób bez dostępu do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi oraz przyczyn braku dostępu (np. przynależność do wrażliwych i zmarginalizowanych grup), ocena możliwości poprawy dostępu dla tych osób i informowanie ich o możliwościach podłączenia się do systemu dystrybucyjnego lub o alternatywnych sposobach uzyskania dostępu do wody; b) instalacja i utrzymanie na zewnątrz i w budynkach sprzętu zapewniającego swobodny dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi w przestrzeni publicznej; b) instalacja i utrzymanie na zewnątrz i w budynkach sprzętu zapewniającego swobodny dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi w przestrzeni publicznej oraz przewidzenie instalacji urządzenia zapobiegającego marnotrawieniu wody . c) promowanie wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi: c) promowanie wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi: (i) organizacja kampanii informacyjnych dotyczących jakościtakiej wody; (i) organizacja kampanii informacyjnych dotyczących jakości takiej wody; (ii) działania zachęcające do udostępniania takiej wody w budynkach administracji i użyteczności publicznej; (ii) działania zachęcające do udostępniania takiej wody w budynkach administracji i użyteczności publicznej; (iii) działania zachęcające do darmowego udostępniania takiej wody w restauracjach, stołówkach i w ramach usług gastronomicznych. (iii) działania zachęcające do darmowego udostępniania takiej wody w restauracjach, stołówkach i w ramach usług gastronomicznych. 2. Na podstawie informacji zgromadzonych zgodnie z ust. 1 lit. a) państwa członkowskie stosują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi dla wrażliwych i zmarginalizowanych grup. 2. Na podstawie informacji zgromadzonych zgodnie z ust. 1 lit. a) państwa członkowskie , wraz z właściwymi władzami publicznymi na szczeblu regionalnym i lokalnym, stosują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi dla wrażliwych i zmarginalizowanych grup. W szczególności należy dołożyć wszelkich starań, aby zagwarantować, że władze lokalne będą mieć wpływ na środki zmierzające do zapewnienia dostępu do wody. Należy także umożliwić wykorzystanie wody ze źródeł prywatnych, pod warunkiem że będą one kontrolowane i będą spełniać wymogi dotyczące jakości. Jeżeli grupy te nie mają dostępu do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, państwa członkowskie niezwłocznie informują je o jakości wody, z której korzystają, i o wszelkich działaniach, jakie można podjąć, aby chronić zdrowie ludzkie przed szkodliwymi skutkami jakiegokolwiek zanieczyszczenia wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Jeżeli grupy te nie mają dostępu do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, państwa członkowskie niezwłocznie informują je o jakości wody, z której korzystają, i o wszelkich działaniach, jakie można podjąć, aby chronić zdrowie ludzkie przed szkodliwymi skutkami jakiegokolwiek zanieczyszczenia wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.

Uzasadnienie

Dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi stanowi w istocie element usług świadczonych w interesie ogólnym. W wielu państwach członkowskich zaopatrzenie ludności w wystarczającą ilość wody pitnej jest ustawową kompetencją gmin. Jeśli istnieją wątpliwości co do dostępu do wody pitnej i co do jej jakości, państwa członkowskie powinny mieć swobodę dokonania z własnej inicjatywy przeglądu tych kwestii. Jednakże należy zwrócić uwagę na rozważanie dodatkowych barier przez niektóre władze lokalne i regionalne oraz na ich konsekwencje dla zasobów i uczynić to przy udziale tychże władz. Zapewniłoby to bardziej sprawiedliwy dostęp do wody bardziej wrażliwym grupom społecznym.

Poprawka 19

Załącznik I część B – Parametr: pestycydy – Uwagi

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u „Pestycydy” oznaczają: — organiczne insektycydy, — organiczne herbicydy, — organiczne fungicydy, — organiczne nematocydy, — organiczne akarycydy, — organiczne algicydy, — organiczne rodentycydy, — organiczne slimicydy, — produkty pochodne (między innymi regulatory wzrostu) oraz ich istotne metabolity zdefiniowane w art. 3 pkt 32 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. „Pestycydy” oznaczają: — organiczne insektycydy, — organiczne herbicydy, — organiczne fungicydy, — organiczne nematocydy, — organiczne akarycydy, — organiczne algicydy, — organiczne rodentycydy, — organiczne slimicydy, — produkty pochodne (między innymi regulatory wzrostu) oraz ich istotne metabolity zdefiniowane w art. 3 pkt 32 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Wartość parametryczną stosuje się do każdego poszczególnego pestycydu. Wartość parametryczną stosuje się do każdego poszczególnego pestycydu.

Uzasadnienie

(Przyp. tłum.: poprawka nie dotyczy polskiej wersji językowej, gdyż – w przeciwieństwie do wersji łotewskiej – w projekcie opinii i dyrektywie zastosowano to samo określenie: „odbiorcy wrażliwi”).

Poprawka 20

Załącznik I nowa część D

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Część D – Parametry wskaźnikowe [Dodać tabelę zawartą w części C załącznika I do dyrektywy 98/83/WE]

Uzasadnienie

Parametry wskaźnikowe podane w załączniku I część C do dyrektywy 98/83/WE skreśla się we wniosku dotyczącym dyrektywy z uzasadnieniem, że nie niosą ze sobą informacji zdrowotnych. Jednakże zapach i smak należy oceniać jako sanitarne wymogi jakości wody i mają one wpływ na akceptację spożywania wody. Inne parametry wskaźnikowe są dostosowane do sprzętu i technologii: tak np. żelazo, mangan i mętności są niezbędne odnośnie do właściwości agresywnych, a całkowity węgiel organiczny (TOC) i pH – odnośnie do stosowania środków dezynfekcyjnych. W ramach poprawki wynikającej z niniejszej poprawki parametry wskaźnikowe należy odpowiednio uwzględnić w tabeli 1 w załącznika III część B, odnoszącej się do charakterystyki wykonania analizy.

Poprawka 21

Propozycja poprawki do dokumentu Komisji: COM(2017) 753 final – część 1

Artykuł 14

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u Informacje dla społeczeństwa Informacje dla społeczeństwa 1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby wszystkie osoby zaopatrywane miały dostęp do odpowiednich i aktualnych informacji w internecie na temat wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi zgodnie z załącznikiem IV. 1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby wszystkie osoby zaopatrywane miały dostęp do odpowiednich i aktualnych informacji w internecie na temat wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi zgodnie z załącznikiem IV. 2. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie osoby zaopatrywane otrzymywały regularnie, a co najmniej raz w roku, w najbardziej odpowiedniej formie (np. wraz z fakturą lub za pośrednictwem aplikacji na smartfony) i bez potrzeby ubiegania się o to, informacje dotyczące: 2. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie osoby zaopatrywane otrzymywały regularnie, a co najmniej raz w roku, w najbardziej odpowiedniej formie (np. wraz z fakturą lub za pośrednictwem aplikacji na smartfony) i bez potrzeby ubiegania się o to, informacje dotyczące: (a) struktury kosztów w ramach taryf naliczanych za metr sześcienny wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, w tym kosztów stałych i zmiennych , z rozbiciem na koszty związane co najmniej z następującymi elementami: i) środki zastosowane przez dostawców wody do celów oceny zagrożeń na podstawie art. 8 ust. 5; ii) uzdatnianie i dystrybucja wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi; iii) odbieranie i oczyszczanie ścieków; iv) środki zastosowane na podstawie art. 13, w przypadku gdy takie środki zostały zastosowane przez dostawców wody; (a) struktury kosztów w ramach taryf naliczanych za metr sześcienny wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, w tym kosztów stałych i zmiennych. (b) ceny dostarczonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi za litr i za metr sześcienny; (b) ceny dostarczonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi za litr i za metr sześcienny; (c) ilości wody zużytej przez gospodarstwo domowe, przynajmniej w ujęciu rocznym lub za okres rozliczeniowy, wraz z rocznymi tendencjami zużycia; (c) ilości wody zużytej przez gospodarstwo domowe, przynajmniej w ujęciu rocznym lub za okres rozliczeniowy, wraz z rocznymi tendencjami zużycia; (d) porównanie rocznego zużycia wody przez gospodarstwo domowe ze średnim zużyciem wody przez gospodarstwa należące do tej samej kategorii; (d) porównanie rocznego zużycia wody przez gospodarstwo domowe ze średnim zużyciem wody przez gospodarstwa należące do tej samej kategorii; (e) link do strony internetowej zawierającej informacje określone w załączniku IV. (e) link do strony internetowej zawierającej informacje określone w załączniku IV. Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające formę i warunki przedstawiania informacji, które mają być dostarczone zgodnie z akapitem pierwszym. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 20 ust. 2. Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające formę i warunki przedstawiania informacji, które mają być dostarczone zgodnie z akapitem pierwszym. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 20 ust. 2. 3. Ust. 1 i 2 nie naruszają dyrektyw 2003/4/WE i 2007/2/WE. 3. Ust. 1 i 2 nie naruszają dyrektyw 2003/4/WE i 2007/2/WE.

Uzasadnienie

Wymogi określone w art. 14 są zbyt szerokie. Informacje dla gospodarstw domowych powinny koncentrować się na jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Nie należy uwzględniać informacji, które nie dotyczą jakości wody pitnej (oczyszczanie ścieków, etapy oczyszczania z zastrzeżeniem poufności itd.).

Poprawka 22

Propozycja poprawki do dokumentu Komisji: COM(2017) 753 final – część 1

Załącznik IV

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (wersja przekształcona)

Tekst zaproponowany przez Komisję Poprawka KR-u INFORMACJE, KTÓRE MAJĄ BYĆ PODAWANE DO WIADOMOŚCI PUBLICZNEJ DROGĄ INTERNETOWĄ INFORMACJE, KTÓRE MAJĄ BYĆ PODAWANE DO WIADOMOŚCI PUBLICZNEJ DROGĄ INTERNETOWĄ Następujące informacje są dostępne dla konsumentów przez internet w sposób przyjazny dla użytkownika i dostosowany do jego potrzeb: Następujące informacje są dostępne dla konsumentów przez internet w sposób przyjazny dla użytkownika i dostosowany do jego potrzeb: (1) dane odpowiedniego dostawcy wody; (1) dane odpowiedniego dostawcy wody; (2) najnowsze wyniki monitorowania parametrów wymienionych w załączniku I części A i B, w tym częstotliwość i lokalizacja punktów pobierania próbek, stosownie do obszaru zainteresowania osoby zaopatrywanej, wraz z wartością parametryczną określoną zgodnie z art. 5. Wyniki monitorowania nie mogą być starsze niż: (2) najnowsze wyniki monitorowania parametrów wymienionych w załączniku I części A i B, w tym częstotliwość i lokalizacja punktów pobierania próbek, stosownie do obszaru zainteresowania osoby zaopatrywanej, wraz z wartością parametryczną określoną zgodnie z art. 5. Wyniki monitorowania nie mogą być starsze niż: (a) jeden miesiąc w przypadku bardzo dużych dostawców wody; (a) jeden miesiąc w przypadku bardzo dużych dostawców wody; (b) sześć miesięcy w przypadku dużych dostawców wody; (b) sześć miesięcy w przypadku dużych dostawców wody; (c) jeden rok w przypadku małych dostawców wody; (c) jeden rok w przypadku małych dostawców wody; (3) w przypadku przekroczenia wartości parametrycznych określonych zgodnie z art. 5 informacja o możliwym zagrożeniu dla zdrowia ludzkiego i powiązane porady dotyczące zdrowia i zużycia lub link dający dostęp do takich informacji; (3) w przypadku przekroczenia wartości parametrycznych określonych zgodnie z art. 5 informacja o możliwym zagrożeniu dla zdrowia ludzkiego i powiązane porady dotyczące zdrowia i zużycia lub link dający dostęp do takich informacji; (4) streszczenie odpowiedniej oceny ryzyka związanego z zaopatrzeniem; (4) streszczenie odpowiedniej oceny ryzyka związanego z zaopatrzeniem; (5) informacja na temat następujących parametrów wskaźnikowych i powiązanych wartości parametrycznych; (5) informacja na temat następujących parametrów wskaźnikowych i powiązanych wartości parametrycznych; (a) barwa; (a) barwa; (b) pH (stężenie jonów wodoru); (b) pH (stężenie jonów wodoru); (c) przewodnictwo; (c) przewodnictwo; (d) żelazo; (d) żelazo; (e) mangan; (e) mangan; (f) zapach; (f) zapach; (g) smak; (g) smak; (h) twardość; (h) twardość; (i) minerały, aniony/kationy rozpuszczone w wodzie: — Bor BO3- — Węglan CO3 2- — Chlorek Cl- — Fluorek F- — Wodorowęglan HCO3- — Azotany NO3- — Azotyny NO2- — Fosforan PO4 3- — Krzemian SiO2 — Siarczan SO4 2- — Siarczek S2- — Glin Al — Amon NH4 + — Wapń Ca — Magnez Mg — Potas K — Sód Na (i) minerały, aniony/kationy rozpuszczone w wodzie: — Bor BO3- — Węglan CO3 2- — Chlorek Cl- — Fluorek F- — Wodorowęglan HCO3- — Azotany NO3- — Azotyny NO2- — Fosforan PO4 3- — Krzemian SiO2 — Siarczan SO4 2- — Siarczek S2- — Glin Al — Amon NH4 + — Wapń Ca — Magnez Mg — Potas K — Sód Na Te wartości parametryczne i inne niezjonizowane związki i pierwiastki śladowe mogą być przedstawione z wartością odniesienia lub wyjaśnieniem; Te wartości parametryczne i inne niezjonizowane związki i pierwiastki śladowe mogą być przedstawione z wartością odniesienia lub wyjaśnieniem; (6) porady dla konsumentów, w tym na temat tego, jak ograniczyć zużycie wody; (6) porady dla konsumentów, w tym na temat tego, jak ograniczyć zużycie wody; (7) w przypadku bardzo dużych dostawców wody – corocznie informacje na temat: (7) w przypadku bardzo dużych dostawców wody – corocznie informacje na temat: (a) ogólnego funkcjonowania systemu pod względem wydajności, w tym wskaźniki wycieków i zużycie energii na metr sześcienny dostarczanej wody; (a) informacje na temat kierownictwa i zarządzania dotyczące dostawcy wody, w tym skład zarządu; (b) informacje na temat kierownictwa i zarządzania dotyczące dostawcy wody, w tym skład zarządu; (b) ilość wody dostarczana rocznie i tendencje; (c) ilość wody dostarczana rocznie i tendencje; (c) informacje na temat struktury kosztów taryfy pobieranej od konsumentów za metr sześcienny wody, w tym kosztów stałych i zmiennych, przedstawiające co najmniej koszty związane z zużyciem energii na metr sześcienny dostarczonej wody; (d) informacje na temat struktury kosztów taryfy pobieranej od konsumentów za metr sześcienny wody, w tym kosztów stałych i zmiennych, przedstawiające co najmniej koszty związane z zużyciem energii na metr sześcienny dostarczonej wody , środkami przyjętymi przez dostawców wody na potrzeby oceny zagrożenia na podstawie art. 8 ust. 4, uzdatnianiem i dystrybucją wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, zbieraniem i oczyszczaniem ścieków, a także koszty związane ze środkami do celów art. 13, jeżeli takie środki zostały przyjęte przez dostawców wody; (d) kwota inwestycji uznanych przez dostawcę za konieczne do zapewnienia trwałości finansowej usług wodnych (w tym utrzymania infrastruktury) oraz kwota inwestycji faktycznie otrzymanych lub odzyskanych; (e) kwota inwestycji uznanych przez dostawcę za konieczne do zapewnienia trwałości finansowej usług wodnych (w tym utrzymania infrastruktury) oraz kwota inwestycji faktycznie otrzymanych lub odzyskanych; (f) stosowane rodzaje uzdatniania wody i dezynfekcji; (d) podsumowanie i statystyki dotyczące skarg konsumentów oraz terminowości i adekwatności reakcji na problemy; (8) na życzenie dostęp do danych historycznych dotyczących informacji w pkt 2 i 3 i sięgających do 10 lat wstecz. (8) na życzenie dostęp do danych historycznych dotyczących informacji w pkt 2 i 3 i sięgających do 10 lat wstecz.

Uzasadnienie

Wymogi przedstawione w art. 14 dla bardzo dużych dostawców wody dotyczące dorocznego informowania konsumentów muszą zawierać informacje o wymogach dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi oraz przejrzyste informacje dla konsumentów na temat ilości dostarczanej wody i związanej z tym struktury kosztów. Należy także uwzględnić informacje o kosztach inwestycji związanych z zapewnieniem usług dostaw wody, gdyż mają one wpływ na koszt dla konsumentów. Dalsze wymogi informacyjne nie są bezpośrednio związane z usługami dostaw wody dla konsumentów. Należy odpowiednio rozważyć dodatkowe informacje dotyczące kluczowych obszarów infrastruktury związanej z bezpieczeństwem publicznym. Nie należy przekazywać konsumentom informacji dotyczących usług dostaw wody, które nie są ściśle związane z jakością/ilością dostarczanej wody ani o związanych z tym strukturach kosztów. Danych dotyczących oczyszczania ścieków nie można porównywać bezpośrednio z danymi odnoszącymi się do zużycia wody pitnej. Byłoby to mylące i prowadziło do zadawania pytań przez konsumentów. Informacje, które są ogólnie klasyfikowane jako odnoszące się do krytycznej infrastruktury i do zdolności społeczeństwa do funkcjonowania, nie powinny być ujawniane, tak aby uniknąć negatywnych konsekwencji dla takiej infrastruktury.

II. ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

1. Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej, by przekształcić dyrektywę Rady 98/83/WE w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, tak aby opierając się na obecnym stanie wiedzy naukowej i technicznej, zapewnić konsumentom w państwach członkowskich UE wodę pitną wysokiej jakości.

2. Popiera cele Komisji Europejskiej, by chronić jakość wody przed negatywnymi skutkami dla zdrowia ludzkiego dzięki monitorowaniu oraz poprzez zagwarantowanie minimalnych wymogów dyrektywy UE, których należy przestrzegać. Państwom członkowskim przypada jednak na ich szczeblu regionalnym i lokalnym ważna rola związana ze środkami monitorującymi, zapobiegawczymi i naprawczymi. Polega ona na tym, by osiągnąć i zagwarantować niezbędną w ramach dyrektywy wysoką jakość wody pitnej dla konsumentów.

3. Z zadowoleniem przyjmuje w szczególności propozycje Komisji będące odpowiedzią na europejską inicjatywę obywatelską „Prawo do wody”, które mają na celu zapewnienie powszechnego dostępu do czystej i zdrowej wody pitnej jako niezbędnej usługi publicznej i przewidują konkretne działania zmierzające do poprawy tego dostępu w przypadku słabszych i zmarginalizowanych grup społecznych.

4. Jest zdania, że dla zapewnienia stałych dostaw wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi konieczne są minimalne wymogi w zakresie podstawowych, zapobiegawczych minimalnych norm jakości i wartości parametrycznych związanych ze zdrowiem, określają one bowiem minimalne cele w zakresie norm jakości środowiska, które są niezbędne na podstawie zasady „zanieczyszczający płaci” i zasady ostrożności Z myślą o konsumencie pierwszy, niezbędny krok, który w razie konieczności należy uzupełnić środkami „końca rury”, to środki działania, które zapewniają przede wszystkim utrzymanie czystości wód powierzchniowych oraz gruntowych, zgodnie z celami polityki środowiskowej Unii Europejskiej (art. 191 ust. 2 TFUE), a zwłaszcza z obowiązującą ramową dyrektywą wodną.

5. Z zadowoleniem przyjmuje, że jakość zasobów wody pitnej jest powiązana z wymogami ramowej dyrektywy wodnej, szczególnie z jej art. 7. W tym względzie na szczeblu regionalnym i lokalnym w państwach członkowskich ważną i wymagającą wsparcia rolę odgrywa współpraca władz z dostawcami wody, tak aby rozpoznać zagrożenia powstające w związku z korzystaniem z zasobów wody pitnej, wyeliminować je przez ukierunkowanie działań na zanieczyszczającego oraz przeciwdziałać im za pomocą odpowiednich środków. Jest to godne poparcia z myślą o zapobiegawczym zapewnianiu zrównoważonej i wysokiej jakości wody pitnej dla konsumentów. Komisja Europejska wprowadza analizy ryzyka odnośnie do zlewni wody, produkcji i dystrybucji wody pitnej oraz instalacji domowych. Państwa członkowskie mogą je we własnym zakresie szczegółowo określić?/mają we własnym zakresie dalej je uzupełnić. W dalszym ciągu należy doprecyzować podział obowiązków, zwłaszcza jeśli chodzi o rolę przedsiębiorstw zajmujących się dystrybucją wody pitnej. Byłoby najlepiej, gdyby miało to miejsce na poziomie państw członkowskich, tak aby można było odpowiednio uwzględnić krajowe ramy prawne i zasadę pomocniczości.

6. Podziela pogląd Komisji Europejskiej, że aby zagwarantować wysoką jakość wody pitnej, należy – w porównaniu z dyrektywą 98/83/WE w sprawie wody pitnej – pełniej i wydajniej stosować jako środek działania podejście oparte na ocenie ryzyka do celów zapobiegania szkodliwym skutkom. Jako główne instrumenty w zakresie dostaw wody słusznie przyjęto opracowaną przez WHO koncepcję planu bezpieczeństwa dostaw wody oraz ogólne zasady normy DIN EN 15975 część 2 odnoszące się do oceny zagrożeń dotyczącej określonych części wód, do oceny ryzyka związanego z zaopatrzeniem przeprowadzaną przez dostawców wody oraz do oceny ryzyka związanego z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi. Ocena ryzyka i zarządzanie ryzykiem powinny umożliwić wydajniejszą dostawę wody, zależnie od warunków lokalnych lub regionalnych, a tym samym zagwarantować konsumentom wysoką jakość wody pitnej. Od państw członkowskich, a zwłaszcza ich szczebla lokalnego i regionalnego, wymaga się, by zapewniły konsumentom odpowiednią jakość wody pitnej. Podejście oparte na analizie ryzyka musi być zgodne z uwarunkowaniami krajowymi.

7. Przyznaje, że wysokie normy w zakresie ochrony środowiska i zrównoważonego zarządzania gruntami to kluczowe czynniki wpływające na środowisko wodne i jakość wody pitnej. W tym kontekście wszystkie poziomy sprawowania rządów powinny nadal wspierać działania związane z dekontaminacją terenów i zwalczaniem zanieczyszczenia ze źródeł rozproszonych, szczególnie w sektorach rolnym i leśnym.

8. Aby było możliwe sprawdzenie jakości wszystkich materiałów i substancji chemicznych, które pozostają w kontakcie z wodą pitną – takich jak rury w sieci dystrybucji lub sproszkowany węgiel wykorzystywany przy oczyszczaniu – wymagane są ramy regulacyjne w zakresie kryteriów zdrowia i higieny. Ze względu na brak ram europejskich wymogi te różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. Wniosek dotyczący dyrektywy nie stanowi żadnego rozwiązania dla braku harmonizacji przepisów tego rozporządzenia. Komitet uważa, że ważne jest, aby w dyrektywie w sprawie wody pitnej uwzględniono ramy testowania, które gwarantowałyby jakość produktów i materiałów mających kontakt z wodą pitną, z myślą o ochronie jakości wody pitnej.

9. Podkreśla, że istotne znaczenie mają analizy oraz informacje na temat postępów i wyników w zakresie ocen zagrożeń i ocen ryzyka, jak też w zakresie środków działania ukierunkowanych na zanieczyszczającego. Przygotowywane w ich następstwie informacje dla konsumentów oraz sprawozdawczość na temat wody pitnej muszą być właściwie dostosowane do adresata i skuteczne, a planowane przez Komisję Europejską dostosowanie wymogów sprawozdawczości do nowych wymogów dyrektywy powinno to zatem odpowiednio odzwierciedlać. Powinno być jasne, że woda pitna do spożycia przez ludzi musi spełniać minimalne normy jakości wody pitnej zgodnie z wymogami dyrektywy i że informacje udostępnione na podstawie dyrektywy nie mogą powodować konkurencji między dostawcami wody, ponieważ w wielu przypadkach konsumenci nie mają możliwości wyboru pomiędzy różnymi dostawcami. Woda jako wspólne dobro nie może doprowadzić do powstania konkurencji.

10. Komisja proponuje, by informacje przekazywane konsumentom obejmowały także zagadnienia, które są odrębne od jakości wody pitnej, takie jak taryfy, straty z powodu wycieków i organizacja. Komitet jest zdania, że kwestie te nie wchodzą w zakres dyrektywy w sprawie wody pitnej, która koncentruje się na jakości wody i na ochronie zdrowia publicznego. Państwa członkowskie powinny móc dodawać informacje na temat innych zagadnień we własnym zakresie. Informacje na temat jakości wody pitnej muszą – jak ma to obecnie miejsce – być udostępniane za pośrednictwem stron internetowych przedsiębiorstw zajmujących się dystrybucją wody pitnej. Dzięki temu będzie pewność, że są aktualne i odpowiednie dla danego obszaru. W związku z tym należy skupić się na przekazywaniu konsumentom informacji na temat jakości wody i ochrony zdrowia publicznego.

11. Z zaniepokojeniem zauważa, że niedawne badanie ( 1 ) wykazało, iż ponad 70 % pobranych próbek wody z kranu w Europie i ponad 80 % próbek na świecie dało pozytywny wynik na obecność mikrodrobin plastiku, oraz zgadza się z apelem do Komisji Europejskiej, aby rozważyła zakaz mikrodrobin plastiku, które są celowo dodawane do produktów i dla których istnieją realne alternatywy ( 2 )

12. Popiera cel Komisji Europejskiej, jakim jest zapewnienie lepszego dostępu do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi w całej Europie za pośrednictwem państw członkowskich. Dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi stanowi istotny element usług świadczonych w interesie ogólnym. Mimo że konkurencja w dostawach wody jest niemożliwa chociażby z przyczyn przyrodniczych i technicznych, to wykluczają ją także względy etyczne.

13. W niektórych przypadkach/krajach może pojawić się kwestia zgodności z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, zważywszy że zasadnicza intencja polega na tym, by zobowiązać państwa członkowskie do podjęcia działań, które umożliwią swobodny dostęp do wody pitnej i swobodne korzystanie z niej oraz pozwolą go zapewnić w całej przestrzeni publicznej, jak też zagwarantują dostęp do wody pitnej słabszym i zmarginalizowanym grupom społecznym, gdyż cele w tym zakresie zostały już w dostatecznym stopniu osiągnięte na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, ponieważ istnieją już na tych szczeblach wystarczające uregulowania. Dlatego można mieć wątpliwości co do tego, w jakim stopniu istnieje potrzeba podjęcia dodatkowych działań na szczeblu UE i na ile lepiej da się ten cel osiągnąć na poziomie UE.

Uwagi szczegółowe

14. Zauważa, że w przepisach projektowanej dyrektywy nie uwzględnia się wody dostarczanej w ilościach mniejszych niż 10 m 3 na dobę lub dostarczanej mniej niż 50 osobom, o ile woda nie jest dostarczana jako część działalności handlowej lub publicznej. Trzeba domagać się, by w takim przypadku konsumentom zapewniano taką samą jakość wody pitnej i taki sam poziom ochrony zdrowia jak te określone w omawianej dyrektywie. W trosce o uniknięcie niższego poziomu ochrony zdrowia wnosi się, by Komisja przewidziała proporcjonalne regulacje także dla takich dostaw wody oraz wprowadziła odstępstwa od przepisów dyrektywy dla państw członkowskich w przypadku, gdy nie oczekuje się przekroczenia ustalonych wartości.

15. Uważa, że wymogi w zakresie sprawozdawczości i częstotliwości kontroli dla przedsiębiorstw wodociągowych, które dostarczają dziennie poniżej 500 m 3 dziennie, powinny być proporcjonalne i skuteczne. Państwa członkowskie muszą mieć możliwość wprowadzenia odstępstw od przepisów, jeżeli nie przewiduje się przekroczenia dopuszczalnych wartości.

16. Zaleca, by w artykule 2 zdefiniowano i wyliczono wszystkie uwzględnione w dyrektywie wielkości dostaw wody.

17. Jest zdania, że ocena wartości parametrycznych pod kątem skutków dla zdrowia powinna się opierać wyłącznie na wytycznych WHO dotyczących jakości wody pitnej. Wartości parametryczne mają za podstawę dostępne dane i wiedzę naukową, są zgodne z zasadą ostrożności i zapewniają wysoki poziom ochrony zdrowia, dzięki czemu woda przeznaczona do spożycia przez ludzi może być bezpiecznie używana przez całe życie.

18. Zwraca uwagę, że wniosek Komisji nie zawiera definicji pojęcia ostrożnościowych wskaźników odniesienia. Brakuje przekonującej oceny odnośnie do wytycznych WHO dotyczących jakości wody pitnej, co może rodzić niepewność co do jakości wody pitnej i negatywnie wpływać na akceptację spożywania wody pitnej.

19. Krytycznie ocenia wyznaczenie we wniosku niższych wartości parametrycznych od zalecanych przez WHO. Stoi to w sprzeczności z podejściem przyjętym w przypadku innych regulowanych parametrów, które zostały oparte na zalecanych wartościach WHO. To powoduje dezorientację wśród konsumentów, rodzi obawy nie tylko co do przyjętych za podstawę poziomów ochrony zdrowia, lecz również w kwestii tego, jaki jest wpływ danej substancji na zdrowie. Ani jednego, ani drugiego nie da się w pełni wyjaśnić konsumentowi. Utrata zaufania konsumentów może w przyszłości tylko sprzyjać zwiększonej konsumpcji wody butelkowanej. Byłoby to sprzeczne z intencją wniosku dotyczącego dyrektywy.

20. Podkreśla, że pojawia się coraz większe zaniepokojenie potencjalnie szkodliwymi skutkami mikrodrobin plastiku w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Chociaż konieczne są dalsze badania w celu dokładnego ustalenia charakteru oddziaływania tych substancji, a także ustanowienie wiarygodnych i skutecznych metod pomiaru, KR uważa, że ważne jest, aby państwa członkowskie i dostawcy wody mieli możliwość monitorowania obecności mikrodrobin plastiku w możliwie największym stopniu, i wzywa Komisję Europejską do wspierania odpowiednich badań w tej dziedzinie.

21. Nie podziela opinii, że każdy przypadek niezgodności z wartościami parametrycznymi należy od razu oceniać jako zagrożenie, jak to przewidziano w art. 12 ust. 3. Zagrożenie dla zdrowia zależy w poszczególnych przypadkach raczej od stopnia przekroczenia przyjętej normy: w ramach zasady proporcjonalności zapobiegawcze podejście WHO w zakresie zdrowia, uwzględniające dopuszczalną alokację substancji, gwarantuje, że w wypadku niezgodności z wartościami parametrycznymi dostawa wody pitnej będzie tymczasowo zapewniana bez szkodliwych skutków dla zdrowia. Zasada ostrożności stanowi istotny element dyrektywy 98/83/WE, a wraz z projektowaną dyrektywą zostałaby w przyszłości zarzucona. W praktyce kiedy dochodzi do przekroczenia wartości parametrycznej w zakresie dostaw wody pitnej, dostawca często nie jest w stanie przedsięwziąć takich środków, które byłyby od razu w pełni skuteczne, ani natychmiast zapewnić alternatywnych dostaw. Konsumenci mogliby wówczas uznać jakość wody pitnej za niedostateczną, a utrata zaufania mogłaby skutkować rosnącym spożyciem wody butelkowanej. Byłoby to sprzeczne z intencją wniosku dotyczącego dyrektywy. W związku z tym wnosi się, aby Komisja Europejska przywróciła dotychczasowy artykuł 9 („Odstępstwa”) dyrektywy 98/83/WE.

22. Ponieważ nie ma europejskich ani krajowych zaleceń dotyczących monitorowania obecności azbestu w wodzie pitnej pochodzącej z wodociągów publicznych, zgodnie z zasadą profilaktyki i ochrony zdrowia należy określić w załączniku I parametry wskaźnikowe. W tej części zawarte są parametry i wartości parametryczne dotyczące sprzętu i technologii. Mogą one zapobiegać ewentualnemu uwalnianiu włókien azbestowych na skutek korozyjnego działania wód. Trzeba też przedsięwziąć środki zachęcające do zastępowania rur azbestowo-cementowych innym odpowiednim materiałem, co ma ogromne znaczenie wobec ryzyka osunięcia się ziemi wskutek aktywności sejsmicznej lub innych zdarzeń.

23. Nie popiera propozycji Komisji Europejskiej, by skreślić parametry wskaźnikowe określone w załączniku I, i domaga się, aby parametry wskaźnikowe podane w części C załącznika I do dyrektywy 98/83/WE zostały przez Komisję przywrócone i włączone do załącznika I do wniosku razem z wartościami parametrycznymi. Parametry wskaźnikowe określają wymogi sanitarne w zakresie jakości wody pitnej dotyczące zapachu, smaku i procesów uzdatniania. Nieprzestrzeganie jednego z parametrów wskaźnikowych wpływa na jakość wody i akceptację wody przez konsumentów, co z kolei może prowadzić do wzrostu spożycia wody butelkowanej. Byłoby to sprzeczne z intencją wniosku dotyczącego dyrektywy.

24. Nie zgadza się z propozycją Komisji Europejskiej, by wymogi dotyczące materiałów mających kontakt z wodą pitną były w przyszłości uregulowane na podstawie rozporządzenia (UE) nr 305/2011 w sprawie wyrobów budowlanych. Poza wyrobami budowlanymi także inne stosowane materiały mogą uwalniać substancje do wody. W rezultacie jakość wody pitnej spadłaby, a wysoki poziom ochrony zdrowia konsumentów uległby obniżeniu. W rozporządzeniu (UE) nr 305/2011 jak dotąd brakuje bowiem niezbędnej harmonizacji podstawowego wymagania w zakresie higieny i zdrowia (załącznik I pkt 3 lit. e)) odnośnie do materiałów i produktów mających kontakt z wodą pitną. Nie ma obecnie zharmonizowanych norm określających kryteria badania i właściwości użytkowe pod kątem wymogów zdrowotnych, a w szczególności w przypadku producentów nie da się sporządzić ani przedstawić deklaracji poziomu i klasy właściwości użytkowych. Ponadto w przypadku wprowadzonych do obrotu wyrobów budowlanych noszących oznakowanie CE nie da się stwierdzić, czy deklaracja właściwości użytkowych (np. w zakresie wytrzymałości mechanicznej) wskazuje też, że w następstwie migracji substancji do wody pitnej nie istniałoby zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

25. Opowiada się za tym, aby w ramach dyrektywy w sprawie wody pitnej sprawdzono i uregulowano wszystkie wchodzące w kontakt z wodą pitną materiały i produkty na podstawie wymogów określonych w dyrektywie, z należytym uwzględnieniem wymogu minimalizacji oraz zasady ostrożności. W ten sposób zagwarantuje się, że poziom ochrony jakości wody pitnej pod względem zdrowotnym nie ulegnie obniżeniu. Zweryfikowane informacje na temat związanej z różnymi produktami migracji substancji do wody pitnej są dostępne poprzez system uzgodniony między 4 państwami członkowskimi (inicjatywa 4MS), który zapewnia solidną, opartą na notyfikacji podstawę dla wprowadzenia ogólnoeuropejskich jednolitych programów badania i oceny materiałów i produktów wchodzących w kontakt z wodą pitną.

Bruksela, dnia 16 maja 2018 r. Karl-Heinz LAMBERTZ Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

(1) Sprawozdanie Orb Media w oparciu o badania przeprowadzone na Uniwersytecie Minnesoty i Stanowym Uniwersytecie Nowojorskim, marzec 2018 r.

(2) Ponowienie apelu Komisji ENVE PE zawartego w projekcie sprawozdania z dnia 27 marca 2018 r. (2018/2035 (INI)).