ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(10)

Dyrektywa 2014/65/UE umożliwia osobom, które zawodowo zajmują się obrotem towarowymi instrumentami pochodnymi, uprawnieniami do emisji oraz instrumentami pochodnymi na uprawnienia do emisji, skorzystanie z wyłączenia z obowiązku uzyskania zezwolenia na działalność jako firma inwestycyjna, jeżeli ich działalność transakcyjna ma charakter dodatkowy względem ich głównej działalności. Osoby składające wniosek o przeprowadzenie testu w zakresie działalności dodatkowej mają obowiązek co roku powiadamiać właściwy organ o korzystaniu z tej możliwości i przekazać elementy niezbędne do przeprowadzenia dwóch testów ilościowych, które pozwalają określić, czy ich działalność transakcyjna ma charakter dodatkowy względem działalności głównej. W pierwszym teście porównuje się skalę spekulacyjnej działalności transakcyjnej podmiotu z całą działalnością transakcyjną w Unii według klas aktywów. W drugim teście porównuje się skalę spekulacyjnej działalności transakcyjnej podmiotu, przy uwzględnieniu wszystkich klas aktywów, z całą działalnością transakcyjną danego podmiotu na szczeblu grupy w odniesieniu do instrumentów finansowych. Istnieje alternatywna wersja drugiego testu polegająca na porównaniu oszacowanego kapitału wykorzystanego do spekulacyjnej działalności transakcyjnej z rzeczywistą ilością kapitału wykorzystywanego na szczeblu grupy na potrzeby głównej działalności. Te testy ilościowe powinny pozostać podstawową zasadą w odniesieniu do wyłączenia działalności dodatkowej . Ewentualnie krajowe organy nadzoru mogą zostać uprawnione do opierania się na elementach jakościowych , z zastrzeżeniem jasno określonych warunków . Należy upoważnić ESMA do wydawania wytycznych dotyczących okoliczności, w których organy krajowe mogą stosować podejście jakościowe, a także do opracowania projektów regulacyjnych standardów technicznych w zakresie kryteriów jakościowych. Osoby kwalifikujące się do objęcia wyłączeniem, w tym animatorzy rynku, zawierają transakcje na własny rachunek lub świadczą usługi inwestycyjne – inne niż zawieranie transakcji na własny rachunek – na rzecz klientów lub dostawców w ramach głównego zakresu ich działalności. Wyłączenie byłoby dostępne w obu przypadkach zarówno w formie indywidualnej, jak i zbiorczo, jeżeli jest to działalność dodatkowa rozpatrywana na poziomie grupy. Wyłączenie to nie powinno być dostępne dla osób, które stosują technikę handlu algorytmicznego o wysokiej częstotliwości lub są członkami grupy, której główna działalność polega na świadczeniu usług inwestycyjnych lub prowadzeniu działalności bankowej, lub pełnieniu roli animatora rynku w zakresie towarowych instrumentów pochodnych. ▌
C 425/187

P9_TA(2020)0335

Środki tymczasowe w przypadku podatku od wartości dodanej w odniesieniu do szczepionek przeciwko COVID 19 i wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro w kierunku tej choroby w odpowiedzi na pandemię COVID 19

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 listopada 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę Rady 2006/112/WE w zakresie środków tymczasowych w przypadku podatku od wartości dodanej w odniesieniu do szczepionek przeciwko COVID-19 i wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro w kierunku tej choroby w odpowiedzi na pandemię COVID-19 (COM(2020)0688 – C9-0352/2020 – 2020/0311(CNS))

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

(2021/C 425/30)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2020)0688),

— uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C9-0352/2020),

— uwzględniając art.82 i 163 Regulaminu,

1. zatwierdza wniosek Komisji;

2. zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

3. zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;
(43) Ze względu na charakter i potencjalną skalę transgranicznych zagrożeń zdrowia ludzi cel polegający na ochronie ludności w Unii przed takimi zagrożeniami oraz na lepszym zapobieganiu kryzysom i zwiększeniu gotowości na kryzysy nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez same państwa członkowskie. Zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej, można również podjąć działania na poziomie Unii w celu wspierania wysiłków państw członkowskich zmierzających do osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego, poprawy dostępności i przystępności cenowej w Unii leków, wyrobów medycznych i innych produktów istotnych w kontekście kryzysu, wspierania innowacji oraz wspierania zintegrowanych i skoordynowanych prac oraz stosowania najlepszych praktyk przez państwa członkowskie, a także w celu zmniejszenia nierówności w dostępie do opieki zdrowotnej w całej UE w sposób, który przyniesie przyrost wydajności i skutki o wartości dodanej, których nie mogłyby przynieść działania podjęte na szczeblu krajowym, przy jednoczesnym poszanowaniu kompetencji i odpowiedzialności państw członkowskich w dziedzinach objętych programem. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(43) Ze względu na charakter i potencjalną skalę transgranicznych zagrożeń zdrowia ludzi cel polegający na ochronie ludności w Unii przed takimi zagrożeniami oraz na lepszym zapobieganiu kryzysom i zwiększeniu gotowości na kryzysy nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez same państwa członkowskie. Zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej, należy również podjąć działania na poziomie Unii w celu wspierania wysiłków państw członkowskich zmierzających do osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego, poprawy dostępności , zrównoważonego charakteru, akceptowalności, dostępności, bezpieczeństwa i przystępności cenowej w Unii leków, wyrobów medycznych i innych produktów i usług zdrowotnych istotnych w kontekście kryzysu, wspierania innowacji oraz wspierania zintegrowanych i skoordynowanych prac oraz stosowania najlepszych praktyk przez państwa członkowskie i ich regiony , a także w celu zmniejszenia nierówności i niesprawiedliwości w dostępie do opieki zdrowotnej w całej UE w sposób, który przyniesie przyrost wydajności i skutki o wartości dodanej, których nie mogłyby przynieść działania podjęte na szczeblu krajowym, przy jednoczesnym poszanowaniu kompetencji i odpowiedzialności państw członkowskich w dziedzinach objętych programem. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
Osoby upoważnione przez Komisję do przeprowadzania kontroli w jej imieniu lub przedstawiciele Komisji działający w ramach powierzonych im uprawnień mają dostęp do ksiąg i wszystkich innych dokumentów, w tym dokumentów i metadanych sporządzonych lub otrzymanych oraz przechowywanych w postaci elektronicznej, związanych z wydatkami finansowanymi przez EFRG lub EFRROW.

Osoby upoważnione przez Komisję do przeprowadzania kontroli w jej imieniu lub przedstawiciele Komisji działający w ramach powierzonych im uprawnień mają dostęp do ksiąg i wszystkich innych dokumentów, w tym dokumentów i metadanych sporządzonych lub otrzymanych oraz przechowywanych w postaci elektronicznej, związanych z wydatkami finansowanymi przez EFRG lub EFRROW.

Uprawnienia do przeprowadzania kontroli nie mają wpływu na stosowanie przepisów krajowych, które zastrzegają dostęp do niektórych aktów dla osób specjalnie wyznaczonych na mocy prawa krajowego. Bez uszczerbku dla przepisów szczególnych określonych w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 883/2013 oraz rozporządzeniu (Euratom, WE) nr 2185/96, osoby upoważnione przez Komisję do działania w jej imieniu nie biorą udziału między innymi w kontrolach przeprowadzanych w mieszkaniach lub formalnych przesłuchaniach osób przeprowadzanych na podstawie prawa danego państwa członkowskiego. Mają one jednak dostęp do uzyskanych w ten sposób informacji.
2. Przepisy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, są uzależnione od uprzedniego zawarcia porozumienia między stronami na obszarze geograficznym, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Takie porozumienie zostaje zawarte – po przeprowadzeniu konsultacji z producentami świń na danym obszarze geograficznym – przez co najmniej dwie trzecie producentów takiej szynki produkujących razem co najmniej dwie trzecie całkowitej produkcji takiej szynki na obszarze geograficznym, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, oraz, jeśli dane państwo członkowskie uzna to za stosowne, co najmniej dwie trzecie producentów świń na obszarze geograficznym, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 .

„2. Przepisy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, są uzależnione od uprzedniego zawarcia porozumienia między stronami na obszarze geograficznym, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Takie porozumienie zostaje zawarte – po przeprowadzeniu konsultacji z producentami świń na danym obszarze geograficznym – przez co najmniej dwie trzecie producentów takiej szynki lub ich przedstawicieli produkujących razem co najmniej dwie trzecie całkowitej produkcji takiej szynki na obszarze geograficznym, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, oraz, jeśli dane państwo członkowskie uzna to za stosowne, co najmniej dwie trzecie producentów świń na obszarze geograficznym, o którym mowa w lit. c) ”.
(3) W szeregu określonych przypadków rozporządzenie (UE) nr 182/2011 przewiduje skierowanie sprawy do komitetu odwoławczego. W praktyce do komitetu odwoławczego zwracano się w przypadkach, gdy w komitecie nie osiągnięto kwalifikowanej większości w ramach procedury sprawdzającej, która to większość przemawiałaby za projektem lub przeciwko niemu, a tym samym wystąpiła sytuacja braku opinii. W większości przypadków sytuacja ta miała miejsce w odniesieniu do kwestii związanych z organizmami modyfikowanymi genetycznie oraz genetycznie modyfikowaną żywnością i paszą, a także środkami ochrony roślin.

(3) W szeregu określonych przypadków rozporządzenie (UE) nr 182/2011 przewiduje skierowanie sprawy do komitetu odwoławczego. W praktyce , w szczególności w odniesieniu do kwestii związanych z organizmami modyfikowanymi genetycznie, genetycznie modyfikowaną żywnością i paszą oraz środkami ochrony roślin, do komitetu odwoławczego zwracano się w przypadkach gdy w komitecie nie osiągnięto kwalifikowanej większości w ramach procedury sprawdzającej, która to większość przemawiałaby za projektem lub przeciwko niemu, a tym samym wystąpiła sytuacja braku opinii.
C 445/269

P9_TA(2020)0389

Upoważnienia do połowów dla unijnych statków rybackich na wodach Zjednoczonego Królestwa i operacje połowowe statków rybackich Zjednoczonego Królestwa na wodach Unii ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 18 grudnia 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/2403 w odniesieniu do upoważnień dla unijnych statków rybackich do połowów na wodach Zjednoczonego Królestwa oraz w odniesieniu do operacji połowowych prowadzonych przez statki rybackie Zjednoczonego Królestwa na wodach Unii (COM(2020)0830 – C9-0396/2020 – 2020/0366(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2021/C 445/48)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2020)0830),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0396/2020),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym,

— uwzględniając przekazane pismem z dnia 15 grudnia 2020 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając art. 59 i 163 Regulaminu,

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;
ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

OŚWIADCZENIE KOMISJI W SPRAWIE AKTÓW DELEGOWANYCH W DYREKTYWIE W SPRAWIE WODY PITNEJ

Komisja ubolewa nad decyzją współprawodawców polegającą na ograniczeniu jej uprawnień do zmiany załączników do zmienionej dyrektywy o wodzie pitnej wyłącznie do załącznika III, podczas gdy Komisja w swoim pierwotnym wniosku dążyła do uzyskania uprawnień do zmiany załączników I–IV (1).

Komisja w szczególności ubolewa nad tym, że współprawodawcy nie zgodzili się na przyznanie uprawnienia do zmiany załącznika II, co jest szczególnie potrzebne w związku z koniecznością dostosowania wymogów dotyczących monitorowania określonych w załączniku II do postępu naukowo-technicznego.

DEKLARACJA KOMISJI W SPRAWIE PROCEDURY PRZYJMOWANIA AKTÓW WYKONAWCZYCH

Komisja podkreśla, że powołanie się na art. 5 ust. 4 akapit drugi lit. b) rozporządzenia (UE) nr 182/2011 (2) bez należytego uzasadnienia jest sprzeczne z literą i duchem tego rozporządzenia. Skorzystanie z tego przepisu musi wynikać z konkretnej potrzeby odstąpienia od zasady, zgodnie z którą Komisja może przyjąć projekt aktu wykonawczego, w przypadku gdy nie została wydana opinia. Jako że korzystanie z tego przepisu stanowi wyjątek od ogólnej zasady ustanowionej w art. 5 ust. 4, nie można go postrzegać jako przejawu „swobody decyzyjnej” prawodawcy, lecz należy przyjąć wykładnię zawężającą, która wymaga uzasadnienia.

(1) COM(2017)0753.

(2) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
C 456/256

P9_TA(2021)0001

Umowa o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi („umowa z Bonn”): rozszerzenie jej przedmiotowego i geograficznego zakresu stosowania ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia zmian do Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi (Umowa z Bonn) w odniesieniu do rozszerzenia zakresu stosowania tej Umowy i przystąpienia do niej Królestwa Hiszpanii (11487/2020 – C9-0351/2020 – 2020/0205(NLE))

(Zgoda)

(2021/C 456/24)

Parlament Europejski,

— uwzględniając projekt decyzji Rady (11487/2020),

— uwzględniając projekt decyzji Umawiających się Stron Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w sprawie rozszerzenia zakresu stosowania Umowy w celu współpracy w zakresie nadzoru w odniesieniu do wymogów załącznika VI do konwencji MARPOL (11490/2020),

— uwzględniając projekt decyzji Umawiających się Stron Umowy o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w sprawie przystąpienia do Umowy Królestwa Hiszpanii (11493/2020),

— uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 192 ust. 1, art. 196 ust. 2 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C9-0351/2020),

— uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 oraz art. 114 ust. 7 Regulaminu,

— uwzględniając zalecenie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A9-0268/2020),

1. wyraża zgodę na zawarcie zmian do Umowy;
(7)

Już teraz w niektórych państwach członkowskich osoby zaszczepione są zwolnione z pewnych ograniczeń w swobodnym przemieszczaniu się na terytorium Unii . ▌Państwa członkowskie powinny uznawać dowód szczepienia w celu uchylenia ograniczeń w swobodnym przemieszczaniu się wprowadzonych – zgodnie z przepisami Unii – aby ograniczyć rozprzestrzenianie się COVID-19, takich jak wymóg poddania się kwarantannie lub samoizolacji bądź poddania się testowi w kierunku zakażenia SARS-CoV-2, oraz należy je zobowiązać do uznawania, na tych samych zasadach, obowiązujących zaświadczeń o szczepieniu wydawanych przez inne państwa członkowskie na podstawie niniejszego rozporządzenia ▌. Takie uznawanie powinno odbywać się na takich samych warunkach, a więc jeżeli np. państwo członkowskie uznaje za wystarczające podanie pojedynczej dawki szczepionki, powinno to uczynić również w odniesieniu do posiadaczy zaświadczenia o szczepieniu wskazującego na podanie pojedynczej dawki tej samej szczepionki. Ze względów związanych ze zdrowiem publicznym obowiązek ten należy ograniczyć do osób zaszczepionych przeciwko COVID-19 szczepionkami, dla których wydano pozwolenie na dopuszczenie do obrotu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 ▌ , lub szczepionkami, w odniesieniu do których WHO wydała nadzwyczajne pozwolenie na stosowanie . ▌Rozporządzenie (UE) 2021/xxxx z dnia xx xx 2021 r. określa ramy wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu przeciwko COVID-19, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 ▌. Ma ono zastosowanie do obywateli Unii i obywateli państw trzecich będących członkami rodzin obywateli Unii.
Jeżeli państwo członkowskie i Komisja nie zgadzają się co do danej korekty, Komisja za pomocą pisma informuje odnośne państwo członkowskie o koniecznej korekcie. Pismo to stanowi »środki«, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady 609/2014.

Jeżeli państwo członkowskie i Komisja nie zgadzają się co do danej korekty, Komisja za pomocą pisma informuje odnośne państwo członkowskie o koniecznej korekcie. Pismo to stanowi »środki«, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 609/2014.
Komisja opracowuje i zapewnia techniczne i logistyczne wsparcie bezpiecznego centralnego interfejsu współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, na którym państwa członkowskie komunikują się przy użyciu standardowych formularzy zgodnie z art. 20 ust. 1 i 3. Do tego interfejsu dostęp mają właściwe organy wszystkich państw członkowskich. Na potrzeby gromadzenia statystyk Komisja ma dostęp do informacji o wymianach zapisanych na interfejsie, które można automatycznie pobrać. Dostęp Komisji pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązania państw członkowskich do przedstawiania statystyk dotyczących wymiany informacji zgodnie z art. 23 ust. 4.

Komisja opracowuje i zapewnia wszelkie niezbędne techniczne i logistyczne wsparcie bezpiecznego centralnego interfejsu współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, na którym państwa członkowskie komunikują się przy użyciu standardowych formularzy zgodnie z art. 20 ust. 1 i 3. Do tego interfejsu dostęp mają właściwe organy wszystkich państw członkowskich. Komisja dopilnowuje, aby centralny interfejs posiadał zabezpieczenia na najwyższym poziomie cyberbezpieczeństwa i technicznie certyfikowane procedury gwarantujące ochronę danych. Na potrzeby gromadzenia statystyk Komisja ma dostęp do informacji o wymianach zapisanych na interfejsie, które można automatycznie pobrać. Dostęp Komisji pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązania państw członkowskich do przedstawiania statystyk dotyczących wymiany informacji zgodnie z art. 23 ust. 4.
P9_TA(2021)0078

Równoważność inspekcji polowych i równoważność kontroli praktyk dotyczących zachowania odmian gatunków roślin rolniczych przeprowadzanych w Zjednoczonym Królestwie ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 11 marca 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany decyzji Rady 2003/17/WE i 2005/834/WE w odniesieniu do równoważności inspekcji polowych i równoważności kontroli praktyk dotyczących zachowania odmian gatunków roślin rolniczych przeprowadzanych w Zjednoczonym Królestwie (COM(2020)0853 – C9-0431/2020 – 2020/0379(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2021/C 474/32)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2020)0853),

— uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9-0431/2020),

— uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

— uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 stycznia 2021 r. (1),

— uwzględniając art. 59 i 163 Regulaminu,

1. zatwierdza poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Not yet published in the Official Journal.
2.

przyjmuje do wiadomości załączone do niniejszej rezolucji oświadczenie Rady, za które Parlament jest bardzo wdzięczny i które znacząco przyczyniło się do osiągnięcia ostatecznego porozumienia;
5.

zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji, wraz z odnoszącym się do niego wspólnym oświadczeniem Parlamentu Europejskiego i Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ;
(33)

Już teraz w niektórych państwach członkowskich osoby, które powróciły do zdrowia, są zwolnione z pewnych ograniczeń dotyczących swobodnego przemieszczania się na terytorium Unii. ▌Państwa członkowskie powinny uznawać dowód powrotu do zdrowia w celu uchylenia ograniczeń w swobodnym przepływie wprowadzonych zgodnie z przepisami Unii na potrzeby ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, takich jak wymóg poddania się kwarantannie lub samoizolacji bądź poddania się testowi w kierunku zakażenia SARS-CoV-2, i należy je zobowiązać do uznawania, na tych samych zasadach, obowiązujących zaświadczeń o powrocie do zdrowia wydawanych przez inne państwa członkowskie na podstawie niniejszego rozporządzenia. Sieć e-zdrowie, we współpracy z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, pracuje nad wytycznymi dotyczącymi zaświadczeń o powrocie do zdrowia i odpowiednich zestawów danych.
P9_TC1-COD(2019)0001A

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 8 czerwca 2021 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/… w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) 2018/1862 oraz (UE) 2019/818 w odniesieniu do ustanowienia warunków dostępu do innych systemów informacyjnych UE do celów europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2021/1150.)