Bruksela, dnia 14.03.2005

COM(2005) 86 końcowy

2005/0014 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1434/98

(PRZEDSTAWIONA PRZEZ KOMISJę)

UZASADNIENIE

Obecnie stosowane środki techniczne służące zachowaniu zasobów połowowych we wspólnotowych wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund zostały ujete w rozporządzeniu Rady 88/98. Środki techniczne określają rozmiary oczek i inne parametry narzędzi połowowych, okresy i obszary geograficzne, w których poszczególne rodzaje połowów są zakazane lub ograniczone oraz minimalne wielkości wyładunku żywych zasobów wodnych.

Wspólnota jest Umawiającą się Stroną Międzynarodowej Komisji Rybołówstwa Morza Bałtyckiego (IBSFC), organizacji ustanawiającej zasady dotyczące zachowania zasobów połowowych Morza Bałtyckiego i zarządzania nimi. IBSFC publikuje coroczne zalecenia dotyczące maksymalnych poziomów połowów, jak również niektórych środków technicznych zapewniających zachowanie i odpowiedzialną eksploatację zasobów połowowych Morza Bałtyckiego. Wspólnota jest zobowiązana do wprowadzania w życie zalecanych przez IBSFC środków, o ile nie wyrazi wobec nich sprzeciwu. W zakresie środków technicznych zostało to dokonane za pomocą rozporządzenia Rady 88/98. Jednak ostatnie zalecenia IBSFC w sprawie środków technicznych zostały wprowadzone w życie w ramach corocznych rozporządzeń o ogólnym dopuszczalnym połowie (TAC) i kwotach, a nie w ramach zmian rozporządzenia Rady 88/98. W związku z powyższym, właściwe jest zebranie wszystkich przepisów dotyczących środków technicznych z tego obszaru w ramach jednego rozporządzenia, uwzględniającego zmiany w obowiązujących zasadach w okresie ostatnich kilku lat.

Ponadto, Akt Przystąpienia z 2003 r. zapewnia ustanowienie szczególnego systemu ograniczania nakładów połowowych dla Zatoki Ryskiej w drodze zmiany rozporządzenia Rady 88/98 przed datą przystąpienia.

Niezbędne jest włączenie wszystkich tych zmienionych środków technicznych do jednego kompletnego pakietu.

Ponadto, doświadczenia związane ze stosowaniem rozporządzenia Rady (WE) nr 88/98 wskazały na istnienie pewnych niedociągnięć, które powodują problemy z zastosowaniem i wykonaniem jego przepisów. W związku z powyższym, Komisja proponuje w niniejszym wniosku kilka warunków mających na celu usunięcie wspomnianych niedociągnięć, zwłaszcza poprzez określenie gatunków docelowych oraz wymaganych wielkości procentowych połowów w odniesieniu do różnych zakresów rozmiarów oczek i obszarów geograficznych podczas połowów przy użyciu niektórych narzędzi. Podczas formułowania dodatkowych warunków Komisja starała się, w największym możliwym stopniu, zachować spójność z odpowiednimi zasadami ustanowionymi w prawodawstwie wspólnotowym odnoszącym się do środków technicznych mających zastosowanie poza wodami Morza Bałtyckiego.

Ponadto, po rozszerzeniu Wspólnoty z dniem 1 maja 2004 r., realna stałą się możliwość rozwiązania IBSFC i zastąpienia jej współpracą dwustronną z Federacją Rosyjską, która jest jedynym pozostałym państwem spoza Wspólnoty graniczącym z Morzem Bałtyckim. Wobec tego, Wspólnota nie będzie w przyszłości związana decyzjami IBSFC podczas opracowywania własnych środków technicznych dotyczących Morza Bałtyckiego. Biorąc także pod uwagę, że niektóre obecne przepisy są niepotrzebnie zbyt szczegółowe lub też nie mogą być uzasadnione potrzebą zachowania zasobów, Komisja dążyła w niniejszym wniosku do możliwie daleko idącego uproszczenia przepisów, niekoniecznie biorąc pod uwagę ich zgodność z przepisami IBSFC.

Wszystkie pozostałe istotne warunki ustanowione w rozporządzeniu Rady 88/98 zostają utrzymane.

Wreszcie, rozporządzenie Rady (WE) nr 1434/98 określa warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi. Starając się uprościć prawodawstwo, Komisja wnioskuje o zastąpienie odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr 1434/98 dotyczących Morza Bałtyckiego, przepisami ogólnymi dotyczącymi wyładunków niesortowanych zawartymi w niniejszym wniosku.

Po przyjęciu niniejszego wniosku rozporządzenie Rady (WE) nr 88/98 straci moc, a przepisy dotyczące Morza Bałtyckiego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1434/98 zostaną skreślone.

2005/0014 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1434/98

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z art. 2 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa[3], Rada ma ustanowić, uwzględniając dostępne zalecenia naukowe, techniczne i ekonomiczne, środki wspólnotowe niezbędne do eksploatacji żywych zasobów wodnych zapewniające zrównoważone warunki ekonomiczne, ekologiczne i społeczne. W tym celu Rada może przyjąć środki techniczne w celu ograniczenia śmiertelności połowów oraz wpływu połowów na środowisko naturalne.

Przystąpienie Wspólnoty do Konwencji o rybołówstwie i ochronie żywych zasobów w Morzu Bałtyckim i Bełtach, zmienionej protokołem z Konferencji przedstawicieli Państw – Stron Konwencji (zwanej dalej „Konwencją Gdańską”), zostało zatwierdzone decyzją Rady 83/414/EWG[4].

Od chwili ustanowienia przez Konwencję Gdańską, Międzynarodowa Komisja Rybołówstwa Morza Bałtyckiego przyjęła szereg środków dotyczących ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w Morzu Bałtyckim. Przekazała ona Umawiającym się Stronom pewne zalecenia w celu zmiany tych środków technicznych.

Właściwe jest, aby Wspólnota wprowadziła w życie powyższe zalecenia. Zważywszy, że Międzynarodowa Komisja Rybołówstwa Morza Bałtyckiego może zostać zastąpiona przez współpracę dwustronną z Federacją Rosyjską, przepisy wspólnotowe nie powinny ściśle wypełniać tych zaleceń, ale raczej tworzyć kompletny i spójny system środków technicznych na wodach wspólnotowych, w oparciu o obecne przepisy. Istnieją możliwości uproszczenia dotychczasowych przepisów w obszarach, gdzie obecne przepisy są niepotrzebnie zbyt szczegółowe lub też nie mogą być uzasadnione potrzebą zachowania zasobów.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 88/98 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanowiło niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund[5].

Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 88/98 ujawniło pewne niedociągnięcia w tym rozporządzeniu, które stwarzają problemy podczas stosowania i wykonywania jego przepisów, i które powinny zostać usunięte, zwłaszcza poprzez określenie gatunków docelowych oraz wymaganych wielkości procentowych połowów w odniesieniu do różnych zakresów rozmiarów oczek i obszarów geograficznych podczas połowów przy użyciu niektórych narzędzi.

Należy określić sposób wyliczania wielkości procentowych gatunków docelowych oraz innych gatunków.

Minimalny rozmiar gatunku powinien odpowiadać selektywności rozmiaru oczek narzędzi połowowych stosowanych wobec tego gatunku.

Zatoka Ryska jest unikalnym i dość wrażliwym ekosystemem morskim, wymagającym specjalnych środków w celu zapewnienia zrównoważonej eksploatacji jego zasobów i zminimalizowania wpływu działalności połowowej. Artykuł 21 Aktu dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowania Traktatów ustanawiających Unię Europejską[6], nakłada na Radę, w związku z powyższym, obowiązek zmiany rozporządzenia (WE) nr 88/98 przed datą przystąpienia, z myślą o przyjęciu niezbędnych środków ochronnych w Zatoce Ryskiej.

W celu kontroli działalności połowowej, dostęp do Zatoki Ryskiej powinien podlegać regulacji za pomocą specjalnych zezwoleń połowowych, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r., ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych[7].

Dane naukowe wskazują, że, podczas połowów dorsza, narzędzia ciągnione bez okna wyjściowego są mniej selektywne niż te z oknem wyjściowym typu „BACOMA”. Właściwe jest zatem niedopuszczenie do używania na wodach wspólnotowych i przez statki wspólnotowe narzędzi ciągnionych bez okna wyjściowego typu „BACOMA”, gdy gatunkiem docelowym jest dorsz.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1434/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. ustanowiło warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi[8].

W celu uproszczenia skomplikowanych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1434/98, przepisy tego rozporządzenia mające zastosowanie na wodach Morza Bałtyckiego powinny zostać zastąpione przepisami ogólnymi dotyczącymi wyładunków niesortowanych i zostać przeniesione do niniejszego rozporządzenia. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1434/98.

Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[9].

Zmiany w załącznikach do niniejszego rozporządzenia powinny być przyjęte zgodnie z decyzją 1999/468/WE.

Z powodu liczby oraz zakresu zmian w przepisach, rozporządzenie (WE) nr 88/98 należy uchylić i zastąpić nowym tekstem,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I ZAKRES I DEFINICJE

Artykuł 1Przedmiot i zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia techniczne środki ochronne dotyczące połowów i wyładunków zasobów połowowych w wodach morskich pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją Państw Członkowskich i znajdujących się w obszarach geograficznych określonych w załączniku I.

Artykuł 2 Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia:

(a) „narzędzie aktywne” oznacza każde narzędzie połowowe wymagające podczas połowu aktywnego ruchu narzędzia, w szczególności narzędzia ciągnione i okrężne;

(b) „włok” oznacza narzędzie, które jest aktywnie ciągnione przez główny silnik łodzi i składa się z głównej części w kształcie stożka lub piramidy zamkniętej z tyłu workiem włoka, i które może być rozciągane przy otworze przy użyciu skrzydeł lub też umocowane na sztywnej ramie. Poziomy otwór uzyskuje się za pomocą rozpornic albo belek lub ram o różnych kształtach i rozmiarach. Takie sieci mogą być ciągnione albo po dnie (włok denny) albo w toni wodnej (włok pelagiczny);

(c) „niewód duński” oznacza ciągnione narzędzie okrężne, kierowane z łodzi za pomocą dwóch długich sznurów (sznury niewodu) przeznaczonych do zebrania ryb w kierunku otworu niewodu. Narzędzie to jest podobne do włoka dennego i składa się z dwóch skrzydeł, części głównej oraz worka;

(d) „draga” oznacza sieć lub metalowy kosz mocowany na ramach o różnych kształtach i rozmiarach, w którego dolnej części znajduje się ostrze zgarniaka, niekiedy zakończone zębami;

(e) „okrężnica” oznacza narzędzie okrężne, którego dno jest ściągane za pomocą sznura okrężnicy u spodu sieci, który przechodzi przez pierścienie położone wzdłuż podbory, umożliwiającego zaciśnięcie i zamknięcie sieci;

(f) „włok rozprzowy” oznacza narzędzie z włokiem otwartym poziomo przy użyciu stalowej lub drewnianej rury, belką oraz tkaniną sieciową z łańcuchami dennymi, matami łańcuchowymi lub łańcuchami drażniącymi, aktywnie ciągnięte po dnie przez silnik statku;

(g) „worek wzmacniający” oznacza tkaninę sieciową w kształcie cylindra całkowicie otaczającą worek i łatę włoka. Może być on wykonany z takiego samego bądź cięższego materiału niż worek lub łata włoka;

(h) „klapa” oznacza tkaninę sieciową przymocowaną wewnątrz sieci narzędzia aktywnego w sposób umożliwiający połowom przedostanie się z przedniej do tylnej części narzędzia, ale ograniczający możliwość powrotu;

(i) „ narzędzie pasywne” oznacza każde narzędzie połowowe nie wymagające podczas połowu aktywnego ruchu narzędzia, włączając w to sieci skrzelowe, sieci oplątujące, sieci trójścienne, sieci zakotwiczone, pławnice, denne sieci skrzelowe, liny, liny zakotwiczone i takle dryfujące. Sieć może składać się z jednej lub większej liczby osobnych sieci, które są olinowane przy pomocy lin górnych, dolnych i łączących oraz może być wyposażona w narzędzia kotwiczące, pławne i nawigacyjne;

(j) „sieć skrzelowa” i „sieć oplątująca” oznacza sieć składającą się z pojedynczej sieci i utrzymywaną w wodzie w pozycji pionowej za pomocą pływaków i ciężarów. Żywe zasoby morza są przy jej użyciu łowione w drodze ich oplatania lub łapania w oczka sieci. Zależnie od ich obciążenia i pływalności, sieci te mogą być używane do łowienia ryb w kolumnie wodnej sięgającej powierzchni morza (sieci zakotwiczone i pławnice) lub w pobliżu dna (denne sieci skrzelowe);

(k) „sieć trójścienna” oznacza sieć składającą się z dwóch lub większej liczby sieci, zawieszonych wspólnie i równolegle na pojedynczej nadborze, przymocowaną lub z możliwością przymocowania do dna morskiego w dowolny sposób;

(l) „sieć zakotwiczona” oznacza sieć przymocowaną lub z możliwością przymocowania do dna morskiego w dowolny sposób i unoszącą się w kolumnie wodnej sięgającej powierzchni morza;

(m) „pławnica” oznacza sieć skrzelową lub oplątującą przymocowaną tak, aby utrzymywała się na powierzchni morza lub na pewnej głębokości, za pomocą urządzeń pływających dryfujących swobodnie z prądem, osobno, lub częściej wraz z łodzią z którą sieć jest połączona. Sieć może być wyposażona w dryfkotwy lub inne urządzenia pływające, które mają ją ustabilizować lub ograniczać jej dryfowanie;

(n) „denna sieć skrzelowa” oznacza sieć skrzelową, przymocowaną lub z możliwością przymocowania do dna morskiego w dowolny sposób i utrzymującą narzędzie w położeniu bliskim dna;

(o) „liny” oznaczają pewną liczbę połączonych lin, przymocowanych do dna lub dryfujących, z umieszczonymi na każdej z nich wieloma hakami z przynętą;

(p) „czas zanurzenia” oznacza okres od momentu pierwszego umieszczenia sieci w wodzie, do chwili pełnego wyjęcia sieci na pokład statku łowiącego;

(q) „tkanina sieciowa o kwadratowych oczkach” oznacza tkaninę sieciową takiego rodzaju, że z dwu serii równoległych linii tworzonych przez boki oczek, jedna seria jest równoległa do osi podłużnej sieci, a druga prostopadła;

(r) „worek” oznacza najbardziej tylną część włoka, o kształcie walca i takim samym obwodzie na całej swojej długości albo o kształcie zwężającym się stożkowo;

(s) „worek wzmacniający” oznacza cylindryczną konstrukcję z tkaniny sieciowej całkowicie otaczającą worek włoka, która może być zamocowana do worka z odstępami. Ma on co najmniej te same wymiary (długość i szerokość), co część worka, do której jest zamocowany;

(t) „pas tylny” oznacza okrągły pas umieszczony najbardziej z tyłu, przymocowany do worka włoka w odległości nie większej niż dwa metry od oczek sznurówki, mierzonej przy oczkach rozciągniętych wzdłużnie;

(u) „pas podnoszący” oznacza linę otaczającą worek włoka (lub worek wzmacniający, gdy taki występuje) wzdłuż jego obwodu i przymocowaną do niego za pomocą pętli lub pierścieni;

(v) „pława worka włoka” oznacza urządzenie pływające, używane do unoszenia sieci w wodzie, zaznaczania jej pozycji, albo w obydwu tych celach;

(w) „lina pławy ” oznacza linę łączącą pławę worka włoka z zaznaczaną lub unoszoną przez nią częścią narzędzia połowowego.

ROZDZIAŁ IISIECI I WARUNKI ICH UŻYWANIA

SEKCJA INARZĘDZIA AKTYWNE

ARTYKUł 3 GATUNEK DOCELOWY I MINIMALNE ROZMIARY OCZEK

1. Dla każdego z podobszarów wymienionych w załączniku I, zakresy dozwolonych rozmiarów oczek dla każdego gatunku docelowego określone są w załączniku II.

Minimalna wielkość procentowa gatunku docelowego wśród żywych zasobów wodnych pozostawionych na pokładzie dla każdego podobszaru geograficznego i zakresu rozmiarów oczek jest także określona w załączniku II.

2. Dragi nie podlegają przepisom ust. 1 i 2. Jednak podczas wszystkich rejsów połowowych z dragami na pokładzie zabrania się pozostawiania na pokładzie i wyładunku jakichkolwiek ilości żywych zasobów wodnych, jeżeli przynajmniej 95% ich żywej wagi nie stanowią mięczaki.

Artykuł 4Obliczanie wielkości procentowej gatunku docelowego

1. Wielkość procentowa gatunku docelowego, o której mowa w załączniku II, jest obliczana jako stosunek do żywej wagi wszystkich gatunków wymienionych w załączniku II, które zostaną:

(a) pozostawione na pokładzie po przesortowaniu lub

(b) wyładowane.

2. Wielkość procentową gatunku docelowego i innych gatunków oblicza się sumując wszystkie ilości gatunku docelowego i innych gatunków wymienionych w załączniku II, pozostawionych na pokładzie.

3. W przypadku obliczania wielkości procentowej gatunku docelowego dla statku połowowego, z którego przeładowano pewne ilości gatunków wymienionych w załączniku II, ilości te bierze się pod uwagę.

4. Wielkość procentowa gatunku docelowego może być wyliczana na podstawie jednej lub wielu reprezentatywnych próbek.

5. Jeżeli połowy są wyładowywane bez sortowania, Państwa Członkowskie zapewnią oszacowanie wyładowywanych ilości poszczególnych gatunków w oparciu o reprezentatywne próbki.

Artykuł 5Konstrukcja narzędzi połowowych

1. Zabrania się używania urządzeń przesłaniających lub zmniejszających oczka w dowolnej części sieci połowowej.

2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, dozwolone jest dołączanie do zewnętrznej części dolnej połowy worka włoka każdego narzędzia aktywnego: brezentu, tkaniny sieciowej lub innych materiałów, służących zapobieganiu lub zmniejszaniu zużycia. Takie materiały są mocowane wyłącznie wzdłuż przedniej i bocznych krawędzi worka włoka.

3. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, podczas połowów z zastosowaniem włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi o rozmiarze oczek mniejszych niż 90 mm, dozwolone jest dołączanie worka wzmacniającego do zewnętrznej powierzchni worka włoka oraz łaty worka. Rozmiar oczek worka wzmacniającego ma być co najmniej dwa razy większy niż rozmiar oczek worka włoka, jednak w żadnym wypadku nie mniejszy niż 80 mm.

Worek wzmacniający może być przymocowany w następujących miejscach:

(a) przy jego przedniej krawędzi i

(b) przy jego tylnej krawędzi.

Worek wzmacniający może być przysznurowany:

(a) okrężnie do worka włoka i łaty włoka dookoła jednego rzędu oczek;

(b) przysznurowany wzdłużnie do pojedynczego rzędu oczek.

4. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, dozwolone jest zastosowanie w narzędziu aktywnym sieci klapowej lub klapy z oczkami o wielkości co najmniej równej wielkości oczek worka włoka. Klapa może być przymocowana albo wewnątrz worka włoka albo z przodu worka włoka. Odległość między punktem przedniego zamocowania klapy do końca worka włoka ma być równa co najmniej trzykrotnej długości klapy.

Artykuł 6Konstrukcje zabronione

Zabrania się używać:

(a) wszystkich rodzajów worka włoka, w których liczba oczek o równych rozmiarach w dowolnym miejscu obwodu worka rośnie w kierunku od przodu do tyłu worka;

(b) wszystkich przedłużeń, w których liczba oczek, nie licząc oczek we wzmocnionych brzegach tkaniny, w dowolnym miejscu obwodu przedłużenia, jest mniejsza od liczby oczek, nie licząc oczek we wzmocnionych brzegach tkaniny, na obwodzie przedniego końca worka włoka, do której przymocowane jest przedłużenie;

(c) wszystkich sieci o rozmiarze oczek równych lub większych niż 32 mm, w których którekolwiek oczka nie są w kształcie czworoboku;

(d) wszystkich rodzajów tkanin sieciowych, które zawierają czworoboczne oczka, w których długość któregokolwiek z boków różni się od długości dowolnego innego boku o więcej niż 10% i przynajmniej o 2 mm;

(e) wszystkich sieci dennych, do których worek włoka jest przymocowany w inny sposób niż przyszycie do części sieci położonej z przodu worka włoka;

(f) wszystkich zestawów składających się z worka włoka z przedłużeniem, których wspólna długość po rozciągnięciu przekracza 36 m w sieciach o rozmiarze oczek większym niż 89 mm;

(g) wszystkich worków włoka, przedłużeń lub powierzchni o czworobocznych oczkach, które nie są zbudowane wyłącznie z jednego typu tkaniny sieciowej;

(h) wszystkich worków włoka lub przedłużeń, które są zbudowane z więcej niż jednego rodzaju tkaniny sieciowej, takich, że wymiary liniowe górnej połowy worka włoka lub przedłużenia, po rozciągnięciu, nie są równe wymiarom liniowym dolnej połowy lub dolnej powierzchni, po rozciągnięciu.

Artykuł 7Obszary zabronione

Zabrania się przez cały rok połowów przy użyciu narzędzi aktywnych w obszarze geograficznym ograniczonym przez linię łączącą poniższe współrzędne:

54˚23´ N, 14˚35´ E

54˚21´ N, 14˚40´ E

54˚17´ N, 14˚33´ E

54˚07´ N, 14˚25´ E

54˚10´ N, 14˚21´ E

54˚14´ N, 14˚25´ E

54˚17´ N, 14˚17´ E

54˚24´ N, 14˚11´ E

54˚27´ N, 14˚25´ E

54˚23´ N, 14˚35´ E’

SEKCJA IINARZĘDZIA PASYWNE

Artykuł 8 Gatunek docelowy i minimalne rozmiary oczek

1. Dla każdego z podobszarów wymienionych w załączniku I, zakresy dozwolonych rozmiarów oczek dla każdego gatunku docelowego określone są w załączniku III.

Minimalna wielkość procentowa gatunku docelowego wśród żywych zasobów morskich pozostawionych na pokładzie dla każdego podobszaru geograficznego i zakresu rozmiarów oczek jest także określona w załączniku III.

2. W granicach podobszaru zabrania się użycia oraz posiadania na pokładzie sieci skrzelowych, oplątujących i trójściennych, o rozmiarze oczek mniejszym niż określony w załączniku III.

Jednak w przypadku sieci trójściennych, rozmiar oczek w części sieci o największych oczkach powinien być zgodny z jedną z kategorii określonych w załączniku III. Rozmiar oczek w części sieci o najmniejszych oczkach powinien wynosić nie mniej niż 16 mm.

3. Zabrania się wyładunku dla każdego rejsu połowowego, w którym połowy uzyskane w podobszarach wymienionych w załączniku I i pozostawione na pokładzie nie spełniają warunków określonych w załączniku III.

Artykuł 9Obliczanie wielkości procentowej gatunku docelowego

1. Wielkość procentowa gatunku docelowego, o której mowa w załączniku III, jest obliczana jako stosunek do żywej wagi wszystkich gatunków wymienionych w załączniku III, które zostaną:

(a) pozostawione na pokładzie po przesortowaniu lub

(b) wyładowane.

2. Wielkość procentową gatunku docelowego i innych gatunków oblicza się sumując wszystkie ilości gatunku docelowego i innych gatunków wymienionych w załączniku III, pozostawionych na pokładzie.

3. W przypadku obliczania wielkości procentowej gatunku docelowego dla statku połowowego, z którego przeładowano pewne ilości gatunków wymienionych w załączniku III, ilości te bierze się pod uwagę.

4. Wielkość procentowa gatunku docelowego może być wyliczana na podstawie jednej lub wielu reprezentatywnych próbek.

5. Jeżeli połowy są wyładowywane bez sortowania, Państwa Członkowskie zapewnią oszacowanie wyładowywanych ilości poszczególnych gatunków w oparciu o reprezentatywne próbki.

Artykuł 10Wymiary i czas zanurzenia

1. Przy połowach prowadzonych z zastosowaniem sieci zakotwiczonych i pławnic, zabrania się używania więcej niż 600 sieci na statek jednocześnie, a długość każdej z nich nie może przekraczać 35 metrów mierzonych w nadborze. Dodatkowo poza sieciami dopuszczonymi do używania podczas połowów, na pokładzie może znajdować się nie więcej niż 100 sieci zapasowych.

2. Przy połowach prowadzonych z zastosowaniem sieci skrzelowych, oplątujących, lub trójściennych zabrania się użycia więcej niż 12 km sieci na statek o długości całkowitej nieprzekraczającej 12 m oraz więcej niż 24 km sieci na statek o długości całkowitej przekraczającej 12 m.

3. Czas zanurzenia sieci, o których mowa w ust. 3 nie może przekroczyć 48 godzin.

Artykuł 11Znaki identyfikacyjne

Zakazuje się stosowania zakotwiczonych lub dryfujących narzędzi połowowych bez oznakowania ich pławami lub innymi znakami identyfikacyjnymi.

Artykuł 12Ograniczenia dotyczące stosowania pławnic

1. Od dnia 1 stycznia 2008 r. zabrania się trzymania pławnic na pokładzie i stosowania ich do połowu.

2. W latach 2006 i 2007 pławnice można trzymać na pokładzie statku oraz stosować je do połowów, pod warunkiem posiadania odpowiedniego zezwolenia wystawionego przez Państwo Członkowskie, pod którego banderą pływa dany statek.

3. W latach 2006 i 2007 maksymalna liczba statków posiadających zezwolenia danego Państwa Członkowskiego na trzymanie pławnic na pokładzie i stosowanie ich do połowów nie może przekroczyć odpowiednio 40% i 20% liczby statków stosujących pławnice w okresie 2001-2003.

4. Państwa Członkowskie przekazują Komisji do 30 kwietnia każdego roku listę statków posiadających zezwolenia na prowadzenie połowów z zastosowaniem pławnic.

Artykuł 13Warunki stosowania pławnic

1. Podczas połowu z zastosowaniem pławnic, do każdego końca tkaniny sieciowej muszą być zamocowane pławy z reflektorami radarowymi, tak aby w każdej chwili można było ustalić jej położenie. Na pławach powinny być w sposób trwały naniesione litery rejestracyjne oraz numer statku, do którego należą.

2. Szyper lub kapitan statku łowiącego z użyciem pławnic prowadzi dziennik, w którym codziennie zapisuje następujące informacje:

(a) całkowitą długość sieci na pokładzie;

(b) całkowitą długość sieci użytych do każdego połowu;

(c) ilość przyłowów waleni;

(d) datę i pozycję takich połowów.

3. Wszystkie statki łowiące z użyciem pławnic powinny mieć na pokładzie zezwolenie, o którym mowa w art. 12 ust. 2.

SEKCJA III WSPÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE SIECI I ICH STOSOWANIA

ARTYKUł 14 USTALANIE ROZMIARU OCZEK I GRUBOśCI SZNURKA

Zasady techniczne ustalania rozmiaru oczek i grubości sznurka sieci rybackich zostały ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 129/2003[10].

Artykuł 15Osiąganie wymaganych wielkości procentowych połowu

1. Nadmiarowe ilości żywych zasobów morskich przekraczające wielkości procentowe określone w załącznikach II i III nie mogą zostać wyładowane i powinny zostać przed każdym wyładunkiem wrzucone do morza.

2. Niezależnie od przepisów ust. 1, jeżeli podczas rejsu połowowego statek opuści którykolwiek z podobszarów wymienionych w załączniku I, należy w ciągu dwóch godzin spełnić wymagania dotyczące minimalnej wielkości procentowej gatunku docelowego złowionego w tym obszarze i zatrzymanego na pokładzie, określone w załącznikach II i III.

Artykuł 16Zasady stosowania narzędzi

1. Narzędzia, które nie mogą być stosowane na określonych obszarach geograficznych lub w określonym okresie, są składowane na pokładzie w taki sposób, aby nie były gotowe do użycia w obszarze objętym zakazem bądź podczas okresu objętego zakazem. Narzędzia zapasowe są odrębnie składowane na pokładzie w taki sposób, aby nie były gotowe do użycia.

2. Uznaje się, że narzędzia połowowe nie są gotowe do użycia, gdy:

(a) w przypadku narzędzi aktywnych:

(i) deski rozporowe są przymocowane do wewnętrznej lub zewnętrznej strony nadburcia lub kozłów trałowych,

(ii) liny trałowe lub wybieraki są odczepione od desek rozporowych lub ciężarów;

(b) w przypadku narzędzi aktywnych do połowu łososia jako gatunku docelowego:

(i) sieci są składowane pod zasznurowaną powłoką,

(ii) linki i haczyki są trzymane w zamkniętych skrzynkach,

(c) w przypadku okrężnic główna lub denna lina jest odczepiona od niewodu.

3. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, gdy używane są narzędzia do połowu dorsza (Gadus morhua) określonego dla nich jako gatunek docelowy zgodnie z załącznikiem II lub III, na pokładzie nie mogą znajdować się żadne inne narzędzia.

ROZDZIAŁ IIIMINIMALNY ROZMIAR RYB DO WYŁADUNKU

Artykuł 17Pomiar wielkości ryb

1. Rybę uznaje się za niewymiarową, jeśli jest mniejsza niż rozmiar minimalny określony w załączniku IV dla określonego obszaru geograficznego.

2. Rozmiar ryby jest mierzony od czubka zamkniętego pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej.

Artykuł 18Zatrzymanie na pokładzie niewymiarowych ryb

1. Ryby niewymiarowe nie mogą być zatrzymywane na pokładzie ani przeładowywane, wyładowywane, transportowane, magazynowane, sprzedawane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży. Muszą być natychmiast wrzucone do morza.

2. W wypadku ryb innych niż te określone w załączniku II jako gatunki docelowe dla kategorii rozmiaru oczek „mniejsze niż 16 mm” lub „od 16 do 31 mm” złowionych przy użyciu narzędzi aktywnych o rozmiarze oczek poniżej 32 mm, ust. 1 nie stosuje się, pod warunkiem, że ryby te nie są sortowane oraz nie są sprzedawane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży w celu spożycia przez ludzi.

ROZDZIAŁ IVOGRANICZENIA DOTYCZĄCE NIEKTÓRYCH OBSZARÓW I ŻYWYCH ZASOBÓW MORZA

Artykuł 19Zamknięcie Głębi Bornholmskiej

Zabrania się połowów na obszarze Głębi Bornholmskiej w okresie od 15 maja to 31 sierpnia, w obszarze morskim wyznaczonym przez następujące współrzędne:

– szer. geogr. 55°30'N, dł. geogr. 15°30'E

– szer. geogr.55°30'N, dł. geogr.16°30'E

– szer. geogr.55°00'N, dł. geogr.16°30'E

– szer. geogr.55°00'N, dł. geogr.16°00'E

– szer. geogr.55°15'N, dł. geogr.16°00'E

– szer. geogr.55°15'N, dł. geogr.15°30'E

– szer. geogr.55°30'N, dł. geogr.15°30'E.

Artykuł 20 Ograniczenia połowów dorsza

Zatrzymywanie dorsza na pokładzie jest zabronione w okresie od 15 czerwca to 15 sierpnia.

Artykuł 21Ograniczenia dotyczące połowów płastugi

1. Zabrania się zatrzymywania na pokładzie następujących gatunków ryb złowionych w obszarach i w okresach podanych poniżej:

Gatunek | Obszar geograficzny | Okres |

Flądra (Platichthys flesus) | Podobszary od 22 do 32 | 1 lutego - 15 maja |

Gładzica (Pleuronectes platessa) | Podobszary od 22 do 32 | 1 lutego - 15 maja |

Skarp (Psetta maxima) | Podobszary od 22 do 32 | 1 czerwca - 31 lipca |

Nagład (Scophtalmus rhombus) | Podobszary od 22 do 32 | 1 czerwca - 31 lipca |

2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, gdy używane jest narzędzie, dla którego dorsz jest gatunkiem docelowym, zgodnie z załącznikami II lub III, przyłowy flądry, gładzicy, skarpia i nagłada mogą być pozostawione na pokładzie, jeżeli stanowią do 10% żywej wagi całkowitego połowu dorsza pozostawionego na pokładzie, w okresach zabronionych, o których mowa w tym ustępie.

Artykuł 22 Ograniczenia dotyczące połowów łososia i pstrąga morskiego

1. Zabrania się zatrzymywania na pokładzie łososia (Salmo salar) i pstrąga morskiego (Salmo trutta) :

(a) od 1 czerwca do 15 września w wodach podobszarów od 22 do 31,

(b) od 15 czerwca do 30 września w wodach podobszaru 32.

2. Obszar objęty zakazem podczas zamkniętego sezonu znajduje się poza strefą czterech mil morskich, mierzonych od linii podstawowych.

Artykuł 23Ograniczenia dotyczące połowów węgorza

Zabrania się przez cały rok zatrzymywania na pokładzie węgorza złowionego przy użyciu jakichkolwiek narzędzi aktywnych.

ROZDZIAŁ VSPECJALNE ŚRODKI DLA ZATOKI RYSKIEJ

Artykuł 24Określenie granicy wód

Dla celów niniejszego rozporządzenia Zatoka Ryska jest ograniczona:

(a) od zachodu linią przechodzącą od punktu 57°34,1234'N, 21°42,9574'E do punktu 57°57,4760'N, 21°58,2789'E, następnie w kierunku południowym do najbardziej wysuniętego na południe punktu półwyspu Sõrve, następnie w kierunku północno-wschodnim wzdłuż wschodniego wybrzeża wyspy Saaremaa; oraz

(b) od północy linią przechodzącą od punktu 58°30,0'N, 23°13,2'E do punktu 58°30,0'N, 23°41,1'E.

Artykuł 25 Specjalne zezwolenie połowowe

1. Aby móc łowić w wodach Zatoki Ryskiej, statek musi posiadać specjalne zezwolenie połowowe wystawione zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1627/94.

2. Państwa Członkowskie zapewnią, że statki, którym wydano specjalne zezwolenia połowowe, o których mowa w ust. 1, zostaną umieszczone na liście zawierającej ich nazwy i wewnętrzne numery rejestracyjne, która to lista zostanie przekazana Komisji przez każde Państwo Członkowskie.

3. Statki znajdujące się na liście muszą spełniać następujące warunki:

(a) całkowita moc silników (kW) statków na liście nie może przekraczać mocy zarejestrowanej w Zatoce Ryskiej dla każdego Państwa Członkowskiego w okresie 2000 – 2001;

(b) moc silników danego statku nie może w żadnym wypadku przekroczyć 221 kilowatów (kW).

Artykuł 26Zastępowanie statków i silników

1. Każdy statek znajdujący się na liście o której mowa w art. 25 ust. 2 może zostać zastąpiony przez inny statek pod warunkiem, że:

(a) takie zastąpienie nie spowoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego Państwa Członkowskiego określonej w art. 25 ust. 3 lit. a), oraz

(b) moc silników danego statku w żadnym wypadku nie przekroczy 221 kilowatów kW.

2. Silnik każdego statku znajdującego się na liście określonej w art. 25 ust. 2 może zostać zastąpiony pod warunkiem, że:

(a) wymiana silnika w żadnym wypadku nie spowoduje zwiększenia mocy silników statku ponad 221 kW, oraz

(b) moc zastępującego silnika nie spowoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego Państwa Członkowskiego, o której mowa w art. 25 ust. 3 lit. a).

ROZDZIAŁ VIPRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 27Zabronione narzędzia i praktyki

1. Zabrania się połowu żywych zasobów morza za pomocą włoków ramowych.

2. Zabrania się połowu żywych zasobów morza za pomocą metod wymagających użycia materiałów wybuchowych, substancji trujących lub oszałamiających oraz prądu elektrycznego.

3. Zabrania się sprzedaży, wystawiania lub oferowania do sprzedaży żywych zasobów morskich złowionych z zastosowaniem metod, o których mowa w ust. 2, oraz metod wymagających użycia jakiegokolwiek rodzaju pocisków.

Artykuł 28Badania naukowe

1. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do działań połowowych przeprowadzanych wyłącznie w celu badań naukowych, przy spełnieniu następujących warunków:

(a) działania połowowe muszą być prowadzone za zgodą i pod zwierzchnictwem danego Państwa Członkowskich lub Państw Członkowskich,

(b) Komisja oraz Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie, na których wodach badania są przeprowadzane, muszą zostać wcześniej poinformowane o badaniach,

(c) na pokładzie statku przeprowadzającego działania połowowe musi znajdować się zezwolenie wystawione przez Państwo Członkowskie, pod którego banderą pływa dany statek.

2. Niezależnie od przepisów ust. 1, żywe zasoby morza złowione dla celów określonych w ust. 1 nie mogą być sprzedawane, wystawiane i oferowane do sprzedaży, z wyjątkiem sytuacji, gdy:

(a) spełniają minimalne rozmiary do wyładunku podane w załączniku IV, lub

(b) są sprzedawane w celach innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi.

Artykuł 29Sztuczne zarybianie i przenoszenie

Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do działań połowowych przeprowadzanych wyłącznie w celu sztucznego zarybiania lub przenoszenia żywych zasobów morza, które są prowadzone za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem danego Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich. Gdy sztuczne zarybianie lub przenoszenie przeprowadzane jest na wodach innego Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, Komisja oraz wszystkie zainteresowane Państwa Członkowskie muszą zostać wcześniej o nich poinformowane.

Artykuł 30 Środki podejmowane przez Państwa Członkowskie dotyczące wyłącznie statków połowowych pływających pod ich banderą

1. W celu ochrony zasobów i zarządzania nimi Państwa Członkowskie mogą podjąć środki techniczne ograniczające połowy, które:

(a) uzupełniają środki określone w rozporządzeniach w zakresie rybołówstwa Wspólnoty; lub

(b) przekraczają minimalne wymagania określone w rozporządzeniach w zakresie rybołówstwa Wspólnoty.

Środki te mają zastosowanie tylko do rybaków zainteresowanych Państw Członkowskich i muszą być zgodne z przepisami wspólnotowymi.

2. Zainteresowane Państwo Członkowskie bezzwłocznie poinformuje o tych środkach pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję.

3. Państwa Członkowskie dostarczą Komisji, na jej żądanie, wszystkie informacje niezbędne do oceny, czy środki są zgodne z warunkami określonymi w ust. 1.

4. Jeżeli Komisja stwierdzi, że środki nie są zgodne z warunkami określonymi w ust. 1, przyjmie decyzję polecającą Państwu Członkowskiemu wycofanie lub zmianę środków.

ROZDZIAŁ VIIPRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 31 Reguły wykonawcze

Szczegółowe reguły dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

Artykuł 32Zmiany w załącznikach

Zmiany w załącznikach przyjmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

Artykuł 33Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1434/98

W rozporządzeniu (WE) nr 1434/98 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 skreśla się ust. 2;

2) w art. 2 skreśla się ust. 2 i 3;

3) w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Połowy śledzia dokonane:

– w regionach 1 i 2 przy użyciu sieci ciągnionych o minimalnym rozmiarze oczek równym lub większym niż 32 mm lub,

– w regionie 3 przy użyciu sieci ciągnionych o minimalnym rozmiarze oczek równym lub większym niż 40 mm lub,

– w regionie 1, 2 lub 3 przy użyciu jakichkolwiek narzędzi innych niż sieci ciągnione,

nie mogą być wyładowywane do celów innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi, chyba że są one najpierw oferowane do sprzedaży w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi i nie mogą znaleźć nabywcy.”;

4) w art. 3 ust. 2 skreśla się tiret pierwsze.

Artykuł 34Uchyl enie

Rozporządzenie (EC) nr 88/98 traci moc.

Odniesienia do uchylonego rozporządzenia należy traktować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i interpretować zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku V.

Artykuł 35Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Rozporządzenie obowiązuje od 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

PODOBSZARY STREFY GEOGRAFICZNEJ OKREŚLONEJ W ART. 1

Podobszar 22

Wody ograniczone linią poprowadzoną od Hasenøre Head (56º09’ N, 10º44’ E) na wschodnim wybrzeżu Jutlandii do Gniben Point (56º01’ N, 11º18’ E) na zachodnim wybrzeżu Zelandii; następnie wzdłuż zachodniego wybrzeża i południowego wybrzeża Zelandii do punktu usytuowanego na długości 12º00’ E; stamtąd, na południe, do wyspy Falster; następnie wzdłuż wschodniego wybrzeża wyspy Falster do Gedser Odde (54º34’ N, 11º58’ E); następnie na wschód do długości 12º00’ E; następnie na południe do wybrzeża Niemiec; potem w kierunku południowo-zachodnim wzdłuż wybrzeża Niemiec i wschodniego wybrzeża Jutlandii aż do punktu wyjścia.

Podobszar 23

Wody ograniczone linią poprowadzoną od Gilbjerg Head (56º08’ N, 12º18’ E) na północnym wybrzeżu Zelandii do Kullen (56º18’ N, 12º28’ E) na wybrzeżu Szwecji; następnie w kierunku południowym wzdłuż wybrzeża Szwecji do latarni morskiej Falsterbo (55º23’ N, 12º50’ E); następnie przez południowe wejście do Sund do latarni morskiej Stevns (55º19’ N, 12º28’ E) na wybrzeżu Zelandii; potem w kierunku północnym wzdłuż wschodniego wybrzeża Zelandii aż do punktu wyjścia.

Podobszar 24

Wody ograniczone linią poprowadzoną od latarni morskiej Stevns (55º19’ N, 12º28’ E) na wschodnim wybrzeżu Zelandii przez południowe wejście do Sund do latarni morskiej Falsterbo (55º23’ N, 12º50’ E) na wybrzeżu Szwecji; następnie wzdłuż południowego wybrzeża Szwecji do latarni morskiej Sandhammaren (55º 24’ N, 14º 12’E); stamtąd do latarni morskiej Hammerodde (55º18’ N, 14º47’ E) na północnym wybrzeżu Bornholmu; następnie wzdłuż zachodniego i południowego wybrzeża Bornholmu do punktu usytuowanego na długości 15º00’ E; stamtąd na południe do wybrzeży Polski; następnie w kierunku zachodnim wzdłuż wybrzeży Polski i Niemiec do punktu usytuowanego na długości 12º00’ E; potem na północ do punktu usytuowanego na szerokości 54º34’ N i długości 12º00’ E; następnie na zachód do Gedser Odde (54º34’ N, 11º58’ E); stamtąd, wzdłuż wschodniego i północnego wybrzeża wyspy Falster do punktu usytuowanego na długości 12º00’ E; stamtąd na północ do południowego wybrzeża Zelandii; potem w kierunku zachodnim i północnym wzdłuż zachodniego wybrzeża Zelandii aż do punktu wyjścia.

Podobszar 25

Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu Szwecji na szerokości 56º30’ N, a następnie na wschód do zachodniego wybrzeża wyspy Öland; potem, po minięciu od południa wyspy Öland do punktu na wschodnim wybrzeżu, usytuowanego na szerokości 56º30’ N, na wschód do długości 18º00’ E; następnie na południe do wybrzeża Polski; potem w kierunku zachodnim wzdłuż wybrzeża Polski do punktu usytuowanego na długości 15º00’ E; następnie na północ do wyspy Bornholm; następnie wzdłuż południowego i zachodniego wybrzeża Bornholmu do latarni morskiej Hammerodde (55º18’ N, 14º47’ E); potem do latarni morskiej Sandhammaren (55º24’ N, 14º12’ E) na południowym wybrzeżu Szwecji; następnie w kierunku północnym wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji aż do punktu wyjścia.

Podobszar 26

Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu usytuowanego na szerokości 56º30’ N i długości 18º00’ E, a następnie na wschód do zachodniego wybrzeża Łotwy; następnie w kierunku południowym wzdłuż wybrzeża Łotwy, Litwy, Rosji oraz Polski do punktu na wybrzeżu Polski usytuowanego na długości 18º00’ E; następnie na północ aż do punktu wyjścia.

Podobszar 27

Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu stałego lądu Szwecji usytuowanego na szerokości 59º41’ N i długości 19º00’ E, a następnie na południe do północnego wybrzeża wyspy Gotlandii; następnie w kierunku południowym wzdłuż zachodniego wybrzeża Gotlandii do punktu usytuowanego na szerokości 57º00’ N; następnie na zachód do długości 18º00’ E; następnie na południe do szerokości 56º30’ N; potem na zachód do wschodniego wybrzeża wyspy Öland; potem, po minięciu od południa wyspy Öland do punktu na jej zachodnim wybrzeżu, usytuowanego na szerokości 56º30’ N; następnie na zachód do wybrzeża Szwecji; następnie w kierunku północnym wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji aż do punktu wyjścia.

Podobszar 28

Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu usytuowanego na szerokości 58º30’ N i długości 19º00’ E a następnie na wschód do zachodniego wybrzeża wyspy Saaremaa; potem, po minięciu od północy wyspy Saaremaa do punktu na jej wschodnim wybrzeżu usytuowanego na szerokości 58º30’ N; następnie na wschód do wybrzeża Estonii; następnie w kierunku południowym wzdłuż zachodniego wybrzeża Estonii oraz północnego i zachodniego wybrzeża Łotwy do punktu usytuowanego na szerokości 56º30’ N; następnie na zachód do długości 18º00’ E; potem na północ do szerokości 57º00’ N; następnie na wschód do zachodniego wybrzeża wyspy Gotlandii; potem w kierunku północnym do punktu na północnym wybrzeżu Gotlandii, usytuowanego na długości 19º00’ E; następnie na północ aż do punktu wyjścia.

Podobszar 29

Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu stałego lądu Szwecji usytuowanego na szerokości 60º30’ N a następnie na wschód do wybrzeży stałego lądu Finlandii; następnie w kierunku południowym wzdłuż zachodniego i południowego wybrzeża Finlandii do punktu na południowym wybrzeżu stałego lądu usytuowanym na długości 23º00’ E; następnie na południe, do szerokości 59º00’ N; następnie na wschód, do wybrzeża stałego lądu Estonii; potem w kierunku południowym wzdłuż zachodniego wybrzeża Estonii do punktu usytuowanego na szerokości 58º30’ N; następnie na zachód do wschodniego wybrzeża wyspy Saaremaa; następnie po minięciu od północy wyspy Saaremaa do punktu na jej zachodnim wybrzeżu, usytuowanego na szerokości 58º30’ N; następnie na zachód do długości 19º00’ E; następnie na północ do punktu na wschodnim wybrzeżu lądu stałego Szwecji usytuowanego na szerokości 59º41’ N; następnie w kierunku północnym wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji, aż do punktu wyjścia.

Podobszar 30

Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu Szwecji, usytuowanego na szerokości 63º30’ N, a następnie na wschód do wybrzeża stałego lądu Finlandii; następnie w kierunku południowym wzdłuż wybrzeża Finlandii do punktu usytuowanego na szerokości 60º30; następnie na zachód do wybrzeża lądu stałego Szwecji; następnie w kierunku północnym, wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji, aż do punktu wyjścia.

Podobszar 31

Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na wschodnim wybrzeżu Szwecji, usytuowanego na szerokości 63º30’ N, a następnie, po minięciu od północy Zatoki Botnickiej, do punktu na zachodnim wybrzeżu lądu stałego Finlandii, usytuowanego na szerokości 63º30’ N; następnie na zachód, aż do punktu wyjścia.

Podobszar 32

Wody ograniczone linią poprowadzoną od punktu na południowym wybrzeżu Finlandii, usytuowanego na długości 23º00’ E, a następnie, po minięciu od wschodu Zatoki Fińskiej, do punktu na zachodnim wybrzeżu Estonii, usytuowanego na szerokości 59º00’ N; następnie na zachód, do długości 23º00’ E; następnie na północ, aż do punktu wyjścia.

ZAŁĄCZNIK II

NARZĘDZIA AKTYWNE : Zakresy rozmiarów oczek, gatunki docelowe i odpowiednie wymagane wielkości procentowe połowów

Gatunek docelowy | Zakres rozmiarów oczek (mm) |

Dorsz (Gadus morhua) | Podobszary od 22 do 32 | 38 cm |

Flądra (Platichthys flesus) | Podobszary od 22 do 32 | 21 cm |

Gładzica (Pleuronectes platessa) | Podobszary od 22 do 32 | 25 cm |

Skarp (Psetta maxima) | Podobszary od 22 do 32 | 30 cm |

Nagład (Scophthalmus rhombus) | Podobszary od 22 do 32 | 30 cm |

Węgorz (Anguilla anguilla) | Podobszary od 22 do 32 | 35 cm |

Łosoś (Salmo salar) | Podobszary od 22 do 32 | 60 cm |

ZAŁĄCZNIK V

TABELA KORELACJI

Rozporządzenie Rady (WE) nr 88/98 | Niniejsze rozporządzenie |

Art. 1 Art. 2 Art. 3 ust. 1 i 2 Art. 3 ust. 3 Art. 3 ust. 4 Art. 3 ust. 5 Art. 4 Art. 5 ust. 1 Art. 5 ust. 2 i 3 Art. 6 Art. 7 Art. 8 ust. 1 Art. 8 ust. 2 Art. 8 ust. 3 Art. 8 ust. 4 Art. 9 ust. 1 Art. 9 ust. 2 Art. 10 ust. 1 Art. 10 ust. 2 Art. 10 ust. 3 Art. 10 ust. 4 Art. 11 Art. 12 Art. 13 Art. 14 Art. 15 Art. 16 załącznik I załącznik II załącznik III załącznik IV załącznik V załącznik VI | Art. 1 Art. 21 Art. 17 Art. 18 ust. 1 – – – Art. 3 Art. 8 Art. 14 Art. 5 Art. 16 ust. 1 Art. 16 ust. 2 Art. 7 Art. 16 ust. 3 Art. 22 Art. 10 ust. 1 – Art. 27 ust. 2 Art. 11 – Art. 28 Art. 29 Art. 30 Art. 31 Art. 34 Art. 35 załącznik I – załącznik IV załączniki II i III Dodatek do załącznika II załącznik V |

[1] Dz.U. z , str. .

[2] Dz.U. z , str. .

[3] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.

[4] Dz.U. L 237 z 26.8.1983, str. 4.

[5] Dz.U. L 9 z 15.1.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1520/98 z dnia 13 lipca 1998 r. (Dz.U. L 201, z 17.7.1998, str. 1).

[6] Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.

[7] Dz.U. L 171 z 6.7.1994, str. 7.

[8] Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 10.

[9] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[10] Dz.U. L 22 z 25.1.2003, str. 5.