[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 2.6.2010

KOM(2010) 289 wersja ostateczna

2010/0160 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych

{SEK(2010) 678}{SEK(2010) 679}

UZASADNIENIE

1. Kontekst wniosku

Doświadczenia związane z kryzysem finansowym ujawniły istotne braki w nadzorze finansowym zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w podejściu do systemu finansowego jako całości. Komisja Europejska przeprowadziła gruntowną reformę nadzoru finansowego w Europie, mając na celu utworzenie bardziej skutecznego, zintegrowanego i zrównoważonego europejskiego systemu nadzoru. Podstawą tej reformy były wnioski grupy ekspertów wysokiego szczebla, której przewodniczył Jacques de Larosière, były dyrektor generalny Międzynarodowego Funduszu Walutowego, i którą przewodniczący Komisji José Manuel Barroso upoważnił do przedstawienia zaleceń w sprawie wzmocnienia europejskich rozwiązań nadzorczych Grupa ta przedstawiła swój raport dnia 25 lutego 2009 r., a w komunikacie na wiosenny szczyt Rady Europejskiej w marcu 2009 r.[1] Komisja zatwierdziła jej zalecenia.

Główne elementy zaproponowanej przez Komisję reformy to:

1. utworzenie europejskiego systemu organów nadzoru finansowego (ESFS), złożonego z sieci krajowych organów nadzoru finansowego współpracujących z nowymi europejskimi organami nadzoru (ESA) powstałymi w wyniku przekształcenia obecnych komitetów europejskich organów nadzoru[2] w Europejski Organ Nadzoru Bankowego (EBA), Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi (ESMA) oraz Europejski Organ Nadzoru nad Ubezpieczeniami i Pracowniczymi Programami Emerytalnymi (EIOPA), łącząc w ten sposób zalety nadrzędnych europejskich ram nadzoru finansowego oraz specjalistyczną wiedzę lokalnych podmiotów nadzoru mikroostrożnościowego, znajdujących się najbliżej instytucji działających w ramach ich jurysdykcji; oraz

2. utworzenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ESRB) monitorującej i oceniającej potencjalne zagrożenia dla stabilności finansowej wynikające z rozwoju sytuacji makroekonomicznej oraz sytuacji w obrębie całego systemu finansowego. W tym celu ESRB wydawałaby wczesne ostrzeżenia w sprawie zagrożeń ogólnosystemowych, które mogą narastać, oraz, w stosownych przypadkach, zalecenia w sprawie działań mających na celu przeciwdziałanie tym zagrożeniom.

W szczególności, w odniesieniu do agencji ratingowych grupa De Larosière'a była zdania, że znacznie bardziej racjonalne byłoby powierzenie zadań udzielania zezwoleń agencjom ratingowym w UE, monitorowania wyników ich działalności i wprowadzania odpowiednich zmian Komitetowi Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych (CESR).

W związku z tym w komunikacie „Europejski nadzór finansowy”[3] z dnia 27 maja 2009 r. Komisja zaproponowała, by europejskiemu organowi nadzoru powierzyć obowiązek wydawania zezwoleń niektórym podmiotom o zasięgu paneuropejskim, np. agencjom ratingowym, i sprawowania nadzoru nad nimi. Obowiązki te mogłyby obejmować takie uprawnienia jak prowadzenie dochodzeń, kontrole na miejscu oraz podejmowanie decyzji nadzorczych. Zostałyby one określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych[4]. Propozycja Komisji została zatwierdzona podczas szczytu Rady Europejskiej w czerwcu 2009 r., kiedy wyraźnie stwierdzono, że ESMA „powinien również posiadać uprawnienia nadzorcze w odniesieniu do agencji ratingowych.”[5]

W tym kontekście art. 39 i motyw 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych) stanowią, że obecnej struktury nadzoru nie należy traktować jako długoterminowego rozwiązania w zakresie nadzoru nad agencjami ratingowymi, i nawet jeśli oczekuje się, że kolegia właściwych organów usprawnią współpracę w zakresie nadzoru i spójność w tej dziedzinie na obszarze Wspólnoty, nie mogą one zastąpić wszystkich korzyści bardziej skonsolidowanego nadzoru branży ratingów kredytowych. Parlament Europejski i Rada zwróciły się do Komisji o przedstawienie do dnia 1 lipca 2010 r. sprawozdania i wniosków legislacyjnych niezbędnych do usunięcia braków stwierdzonych w odniesieniu do ustaleń dotyczących koordynacji i współpracy w zakresie nadzoru.

Należy podkreślić, że niniejszy wniosek nie wprowadza zmian w rozporządzeniu w sprawie agencji ratingowych w odniesieniu do warunków merytorycznych, jakie muszą spełniać agencje ratingowe na potrzeby rejestracji i później na bieżąco podczas prowadzenia działalności. Warunki wykorzystywania w Unii ratingów wystawionych przez agencje ratingowe z siedzibą w państwach trzecich (np. przez mechanizmy zatwierdzania[6] i certyfikacji[7] przewidziane w rozporządzeniu w sprawie agencji ratingowych) również nie podlegają zmianom proponowanym w niniejszym wniosku i utrzymają brzmienie z obowiązującego rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych.

2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Podczas opracowywania pakietu wniosków legislacyjnych w sprawie nowej struktury nadzoru finansowego w Europie przeprowadzono dwie otwarte konsultacje, które obejmowały elementy związane z rozporządzeniem w sprawie agencji ratingowych. Po pierwsze, po przedstawieniu raportu grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacques’a de Larosière’a oraz po opublikowaniu dnia 4 marca 2009 r. komunikatu Komisji, Komisja zorganizowała pierwsze konsultacje w dniach 10 marca-10 kwietnia 2009 r., które stanowiły wkład do jej komunikatu w sprawie nadzoru finansowego w Europie opublikowanego dnia 27 maja 2009 r. Streszczenie otrzymanych uwag można znaleźć na następującej stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/docs/2009/fin_supervision/summary_en.pdf

Po drugie, w dniach 27 maja–15 lipca 2009 r. Komisja zorganizowała kolejną rundę konsultacji, w ramach której zaproszono wszystkie zainteresowane strony do przedstawiania uwag na temat bardziej szczegółowych reform przedstawionych w majowym komunikacie Komisji w sprawie nadzoru finansowego w Europie z dnia 27 maja 2009 r. Większość otrzymanych odpowiedzi była przychylna dla proponowanych reform oraz zawierała uwagi na temat szczegółowych aspektów zaproponowanych ESRB i ESFS. Streszczenie otrzymanych uwag można znaleźć na następującej stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/2009/fin_supervision_may_en.htm

3. Ocena skutków

Opublikowanemu w maju komunikatowi Komisji w sprawie nadzoru finansowego w Europie towarzyszyła ocena skutków, w której przeanalizowano główne warianty strategiczne utworzenia ESFS i ESRB. Druga ocena skutków, obejmująca również ocenę ustanowienia Europejskiego Organu Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi oraz zmian w strukturze nadzorczej agencji ratingowych, została sporządzona w celu zbadania wpływu wniosków związanych z nową strukturą nadzoru finansowego w Europie przyjętą przez Komisję we wrześniu 2009 r. Niniejszemu wnioskowi towarzyszy odpowiednie sprawozdanie z oceny skutków, dostępne na stronie:

http://ec.europa.eu/internal_market/securities/agencies/index_en.htm

4. Aspekty prawne wniosku

4.1. Podstawa prawna

Podstawą prawną wniosku jest art. 114 TFUE.

4.2. Pomocniczość i proporcjonalność

Zadania, które mają być powierzone ESMA, są ściśle związane ze środkami wdrożonymi w ramach reakcji na kryzys finansowy i ze środkami ogłoszonymi w komunikatach Komisji z dnia 4 marca i dnia 27 maja 2009 r. Działanie wspólnotowe polegające na przyznaniu ESMA uprawnień niezbędnych do rejestrowania agencji ratingowych i sprawowania nad nimi nadzoru może zaradzić słabościom uwidocznionym przez kryzys i stworzyć system zgodny z celem, jakim jest stabilny i jednolity rynek usług finansowych w UE. Tradycyjny podział na właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego i inne właściwe organy nie został uznany za rozwiązanie długoterminowe w zakresie nadzoru nad agencjami ratingowymi ze względu na globalny charakter ratingów kredytowych wykorzystywanych w całej Unii Europejskiej. W czasie przyjęcia rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych bardziej skonsolidowany nadzór nad branżą ratingów kredytowych został uznany za korzystniejszy; jednak istniejące wtedy ramy prawne nie pozwalały na stworzenie takiej struktury. We wniosku Komisji dotyczącym rozporządzenia ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi (ESMA) stworzono odpowiednie ramy nadające ESMA uprawnienia niezbędne do rejestrowania agencji ratingowych i sprawowania nad nimi nadzoru.

Ze względu na to, że wymienione rozporządzenie obejmuje jednak nie tylko nadzór nad agencjami ratingowymi, co ma być zadaniem ESMA, ale także nadzór nad wykorzystywaniem ratingów kredytowych przez poszczególne podmioty, które nadzorowane są na poziomie krajowym, krajowe organy nadzoru pozostają odpowiedzialne za nadzorowanie wykorzystywania ratingów kredytowych przez te poszczególne podmioty. Ze względu na to, że krajowe organy nadzoru będą mogły gromadzić konkretne informacje na temat wykorzystywania ratingów kredytowych, powinny mieć możliwość zwrócenia się do ESMA o rozważenie możliwości wycofania rejestracji agencji ratingowej bądź zawieszenia wykorzystywania ratingów kredytowych. Właściwe organy krajowe nie będą jednak miały uprawnień do podejmowania środków nadzorczych wobec agencji ratingowych w przypadku naruszenia przez nie przepisów rozporządzenia.

Właściwe organy będą miały ponadto obowiązek – w razie gdy ESMA uzna to za konieczne – współpracowania z ESMA, a w związku z tym państwa członkowskie będą musiały utrzymać właściwe organy, które wyznaczyły na mocy rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych. Proponowane przepisy nie wykraczają poza zakres niezbędny do osiągnięcia postawionych celów. Przepisy te są zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi w art. 5 Traktatu, gdyż cele wniosku nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty.

Najstosowniejszym instrumentem jest rozporządzenie zmieniające obecnie obowiązujące rozporządzenie.

4.3. Szczegółowe omówienie wniosku

W celu wprowadzenia scentralizowanego nadzoru nad agencjami ratingowymi prowadzącymi działalność w UE należy zmienić rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych. ESMA ma przejąć odpowiedzialność w kwestiach związanych z rejestracją agencji ratingowych i bieżącym nadzorem nad zarejestrowanymi agencjami ratingowymi, a także w kwestiach związanych z ratingami wystawionymi przez agencje ratingowe z siedzibą w państwach trzecich prowadzących działalność w UE w ramach systemu certyfikacji lub zatwierdzania. W całym tekście obowiązującego rozporządzenia należy zatem zastąpić odniesienia do właściwych organów zajmujących się rejestracją agencji ratingowych i nadzorem nad nimi odniesieniami do ESMA. W gestii właściwych organów krajowych pozostaną jednak pewne konkretne uprawnienia nadzorcze związane z wykorzystywaniem ratingów kredytowych. Komisja zachowuje ponadto uprawnienia do egzekwowania postanowień traktatów, a w szczególności tytułu VII rozdział 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wspólnych reguł w dziedzinie konkurencji zgodnie z przepisami wykonawczymi do tych reguł.

4.3.1. Zmiany w tytule I (Przedmiot, zakres i definicje)

W celu dostosowania rozporządzenia do nowego wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, alternatywne fundusze inwestycyjne zostały wymienione w art. 4 ust. 1, aby pod względem wykorzystywania ratingów kredytowych traktowano je w ten sam sposób co inne instytucje finansowe w UE. Oznacza to, że w przypadku gdy alternatywne fundusze inwestycyjne wykorzystują ratingi kredytowe do celów regulacyjnych, ratingi te muszą zostać wystawione przez agencję ratingową zarejestrowaną lub certyfikowaną na mocy tego rozporządzenia.

4.3.2. Zmiany w tytule II (Wystawianie ratingów kredytowych)

W celu uniknięcia ewentualnych konfliktów interesów występujących w odniesieniu do agencji ratingowej w ramach modelu emitent płaci, które są szczególnie rozpowszechnione w przypadku ratingów strukturyzowanych instrumentów finansowych, a także w celu zwiększenia przejrzystości i konkurencji pomiędzy agencjami ratingowymi, emitenci strukturyzowanych instrumentów finansowych lub powiązane strony trzecie powinni być zobowiązani do udostępnienia informacji, które przekazali agencji ratingowej wynajętej w celu wystawienia ratingu strukturyzowanych instrumentów finansowych, konkurującym agencjom ratingowym. Oceniany podmiot bądź powiązana strona trzecia powinny udostępnić konkurującym agencjom ratingowym – na ich wniosek – informacje przekazane agencjom ratingowym wynajętym przez ten podmiot bądź tę stronę na potrzeby ratingu strukturyzowanych instrumentów finansowych pod warunkiem spełnienia przez te konkurujące agencje ratingowe pewnych warunków organizacyjnych i warunków dotyczących poufności. Konkurujące agencje ratingowe, którym udostępniono wymienione informacje, nie powinny wykorzystywać ich do celów innych niż rating i powinny być zobowiązane do wystawienia minimalnej liczby niezamówionych ratingów w celu zapewnienia, by wniosek o udostępnienie tych informacji nie służył innym celom.

W przeciwieństwie do innych wymogów merytorycznych przewidzianych w rozporządzeniu w sprawie agencji ratingowych i dotyczących agencji ratingowych i ich pracowników, przepis ten nakłada obowiązek ujawniania informacji na emitentów strukturyzowanych instrumentów finansowych. Wszystkie zarejestrowane agencje ratingowe będą miały możliwość uzyskania dostępu do informacji niezbędnych do wystawiania niezamówionych ratingów strukturyzowanych instrumentów finansowych. Doprowadzi to do zwiększenia konkurencji na rynku ratingów kredytowych i zwiększy liczbę ratingów na instrument, tak aby użytkownicy ratingów mogli polegać na więcej niż jednym ratingu dla tego samego instrumentu.

Komisja zauważa, że USA również wprowadziły podobny system (zasada 17g-5 amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd opublikowana dnia 4 grudnia 2009 r. i wchodząca w życie w czerwcu 2010 r.). Ze względu na globalny charakter i działalność agencji ratingowych niezbędne jest zagwarantowanie, że podobne zasady obowiązują względem agencji ratingowych działających w wielu jurysdykcjach w celu zapewnienia równych szans i wystarczającego stopnia konkurencji pomiędzy agencjami ratingowymi. Ponadto oczekuje się, że nowe przepisy doprowadzą do ograniczenia występowania konfliktów interesów wynikających z modelu emitent płaci. W tym kontekście, w świetle potencjalnych korzyści i faktu, że nowe przepisy wydają się stanowić dobrą praktykę na arenie międzynarodowej, wpływ tych przepisów pod kątem kosztów prawdopodobnie nie będzie znaczący. Niezbędne są środki wykonawcze precyzujące wymogi, jakie musi spełnić agencja ratingowa w celu uzyskania dostępu do strony internetowej, w tym jej zdolność do zachowania poufności danych.

4.3.3. Zmiany w tytule III (Nadzór nad działalnością w zakresie ratingu kredytowego)

4.3.3.1. Zmiany w tytule III rozdział I (Procedura rejestracji)

Ze względu na wprowadzenie nowego, wspólnego organu nadzoru, który ma zajmować się nadzorem nad agencjami ratingowymi, obowiązujące przepisy przewidujące koordynację nadzoru o charakterze kolegialnym i ostateczne, formalne podejmowanie decyzji przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego, mają zostać uchylone. Oczekuje się, że przekazanie ESMA kompetencji nadzorczych, będzie w ramach UE stanowić lepszą odpowiedź na wyzwanie, jakim jest zapewnienie skutecznego i efektywnego nadzoru nad tymi podmiotami, które często w wyniku rozwoju swojej działalności podlegają wielu jurysdykcjom i wywierają znaczący wpływ transgraniczny. W związku z tym w kontekście proponowanego scentralizowanego nadzoru na szczeblu UE kolegia organów nadzorczych, których celem było usprawnienie współpracy i zapewnienie spójności w zakresie nadzoru, nie są już potrzebne. Ustanowienie ESMA poprawi i usprawni procedurę rejestracji, upraszczając ją dzięki wyeliminowaniu zbędnych konsultacji pomiędzy organami w ramach kolegium oraz z CSER, i pozwalając w ten sposób skrócić terminy na różnych etapach procesu rejestracji.

4.3.3.2. Zmiany w tytule III rozdział II (Nadzór sprawowany przez ESMA)

W celu ułatwienia bieżącego stosowania rozporządzenia, ESMA powinien mieć prawo do zgłaszania projektów standardów technicznych, które ma zatwierdzić Komisja, a które dotyczą: (i) procesu rejestracji, w tym informacji zawartych w załączniku II; (ii) informacji, których agencja ratingowa musi udzielić we wniosku o certyfikację i na potrzeby dokonania oceny ich znaczenia systemowego dla stabilności finansowej lub integralności rynków finansowych, o których mowa w art. 5 rozporządzenia; oraz (iii) prezentacji informacji, w tym struktury, formatu, metody i okresu sprawozdawczości ujawnianych przez agencje ratingowe zgodnie z art. 11 ust. 2 oraz sekcją E część II pkt 1 w załączniku I do rozporządzenia.

W celu zagwarantowania wystarczających kompetencji w zakresie nadzoru i egzekwowania przepisów EMSA powinien być uprawniony do zwrócenia się do agencji ratingowych i innych osób związanych z działalnością w zakresie ratingu kredytowego o przekazanie wszelkich niezbędnych informacji. ESMA będzie uprawniony do wszczęcia dochodzeń dotyczących ewentualnego naruszenia przepisów rozporządzenia i w ramach tych dochodzeń musi mieć prawo do wykonywania uprawnień nadzorczych, takich jak badanie dokumentów i innych odpowiednich materiałów, pobieranie wyciągów z tych dokumentów lub pobieranie ich kopii, żądanie wyjaśnień ustnych, przesłuchiwanie osób, żądanie rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych. ESMA musi być również uprawniony do przeprowadzania kontroli na miejscu. W postępowaniu w pełni przestrzega się prawa do obrony zainteresowanych stron. W szczególności ESMA musi zapewnić stronom, które są przedmiotem postępowania, możliwość przedstawienia swojego stanowiska w kwestiach, co do których ESMA zgłosił zastrzeżenia.

4.3.3.3. Zmiany w tytule III rozdział III (Współpraca między ESMA a właściwymi organami)

Właściwe organy mają zachować odpowiedzialność za nadzór nad wykorzystywaniem ratingów kredytowych przez nadzorowane podmioty (takie jak instytucje kredytowe bądź zakłady ubezpieczeń), które wykorzystują te ratingi kredytowe do celów regulacyjnych. Krajowe organy w dalszym ciągu są najlepiej przygotowane do sprawdzania, w jaki sposób nadzorowane podmioty wykorzystują ratingi kredytowe w swojej bieżącej działalności oraz do podejmowania – w razie potrzeby – odpowiednich działań.

Krajowe organy nadzoru muszą również wnosić swój wkład w działania nadzorcze ESMA przez zapewnienie wymiany wszelkich niezbędnych informacji i współpracę, które mogą być konieczne podczas wykonywania przez ESMA uprawnień w zakresie nadzoru i egzekwowania przepisów. Organy te będą mogły zwrócić się do ESMA o sprawdzenie, czy zostały spełnione warunki wycofania rejestracji agencji ratingowej oraz o rozważenie możliwości zawieszenia wykorzystywania ratingów kredytowych wystawionych przez agencję ratingową, uznaną przez te organy za poważnie i stale naruszającą przepisy rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych.

W stosownych przypadkach w celu zapewnienia efektywności ESMA musi mieć prawo – w ramach realizowanych działań nadzorczych – do ubiegania się o pomoc właściwego organu nadzoru na poziomie krajowym. Właściwe organy powinny udzielać pomocy ESMA podczas prowadzenia przez ten organ dochodzeń i kontroli na miejscu.

ESMA może również przekazywać poszczególne zadania związane z nadzorem właściwym organom krajowym np. w przypadku gdy środki nadzorcze muszą zostać podjęte w odległej siedzibie agencji ratingowej bądź w przypadku gdy wymagałyby wiedzy i doświadczenia dotyczącego warunków miejscowych, w tym znajomości języka obcego. Zadania powinny być przekazywane w celu uniknięcia ponoszenia przez ESMA i nadzorowane agencje ratingowe niewspółmiernie wysokich kosztów. Zadania, które mogą zostać przekazane, obejmują: prowadzenie poszczególnych zadań dochodzeniowych i kontroli na miejscu, ocenę wniosku o rejestrację, ale także zadania związane z bieżącym nadzorem. Przekazywanie zadań pozostaje bez wpływu na odpowiedzialność ESMA, mogącemu przekazać wytyczne organowi, któremu dane zadanie zostało powierzone. ESMA powinien we wytycznych doprecyzować dziedziny, w których zamierza skorzystać z uprawnienia do przekazywania zadań, a także procedury przekazywania zadań, które mają być stosowane, oraz wynagrodzenie, jakie ma być przyznane właściwemu organowi za realizację tych zadań.

4.3.4. Zmiany w tytule IV (Sankcje, procedura komitetowa, sprawozdawczość oraz przepisy przejściowe i końcowe)

4.3.4.1. Zmiany w tytule IV rozdział I (Sankcje, procedura komitetowa i sprawozdawczość)

W ramach przysługujących ESMA uprawnień nadzorczych, organ ten może zwrócić się do Komisji o nałożenie okresowych kar pieniężnych. Ten środek przymusu ma za zadanie pomóc w: (i) usunięciu naruszenia, (ii) uzyskaniu pełnych i prawdziwych informacji, o które wystąpił ESMA; (III) poddaniu się dochodzeniu przez agencje ratingowe i inne osoby. ESMA może również zwrócić się do Komisji o nałożenie grzywny, w przypadku gdy umyślnie lub w wyniku zaniedbania naruszono pewne przepisy rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych wymienione w załączniku III. Szczegółowe kryteria ustalania wysokości grzywny oraz aspekty proceduralne związane z grzywnami zostaną określone w akcie delegowanym.

Poza wnioskowaniem o nałożenie sankcji ESMA jest również uprawniony do przyjmowania środków nadzorczych w przypadku gdy agencja ratingowa naruszyła przepisy rozporządzenia. Środki te obejmują tymczasowy zakaz wystawiania ratingów kredytowych i zawieszenie wykorzystywania danych ratingów do czasu usunięcia naruszenia. ESMA jest uprawniony do wycofania – w ostateczności – rejestracji agencji ratingowej.

ESMA jest ponadto uprawniony do zobowiązania agencji ratingowych do usunięcia naruszenia i wydania publicznych ogłoszeń. Środki te stosowane są w przypadkach, w których nieuzasadnione jest przyjęcie sankcji bądź poważniejszych środków nadzorczych, przy zachowaniu zasady proporcjonalności. Sankcje, kary pieniężne i środki nadzorcze są uzupełniającymi się elementami skutecznego systemu egzekwowania przepisów.

Procedury komitetowe zostały dostosowane do traktatu lizbońskiego.

4.3.4.2. Zmiany w tytule IV rozdział II (Przepisy przejściowe i końcowe)

Po ustanowieniu ESMA i rozpoczęciu przez niego działalności kompetencje i obowiązki związane z działalnością w zakresie nadzoru i egzekwowania przepisów w obszarze agencji ratingowych, które zostały powierzone właściwym organom państw członkowskich na mocy rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych, będą musiały wygasnąć.

Niezbędne będzie również ustalenie jasnych zasad przekazywania ESMA aktów i dokumentów roboczych przez właściwe organy.

5. Wpływ na budżet

Ogólny przegląd wpływu na budżet wniosków dotyczących ustanowienia ESMA został przedstawiony we wrześniu 2009 r. w sprawozdaniu z oceny skutków i w ocenach skutków finansowych regulacji towarzyszącym tym wnioskom legislacyjnym (zob. ocena skutków finansowych regulacji załączona do wniosku dotyczącego ustanowienia Europejskiego Organu Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi). Konkretne skutki dla ESMA w odniesieniu do bezpośredniego nadzoru nad agencjami ratingowymi są określone w ocenach skutków finansowych regulacji towarzyszącym niniejszemu wnioskowi. Obie oceny skutków finansowych regulacji należy uwzględniać łącznie. W ocenie skutków finansowych regulacji towarzyszącej niniejszemu wnioskowi oceniono również konkretny wpływ na budżet Komisji.

Wniosek ma wpływ na budżet Wspólnoty.

2010/0160 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr …/..

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[8],

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[9],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą[10],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W opublikowanym na wniosek Komisji dnia 25 lutego 2009 r. raporcie grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacques’a de Larosière’a stwierdzono, że należy wzmocnić ramy nadzorcze europejskiego sektora finansowego, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Zalecono w nim również daleko idące reformy struktury nadzoru sektora finansowego, w tym utworzenie europejskiego systemu organów nadzoru finansowego, złożonego z trzech europejskich organów nadzoru odpowiedzialnych, odpowiednio, za sektor papierów wartościowych, sektor ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych oraz sektor bankowości, a także ustanowienie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego.

(2) W komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy”[11] Komisja zaproponowała przedłożenie projektu legislacyjnego w sprawie utworzenia europejskiego systemu organów nadzoru finansowego i Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy”[12] przedstawiła więcej szczegółów na temat możliwej struktury takich nowych ram nadzorczych, podkreślając specyfikę nadzoru nad agencjami ratingowymi.

(3) W konkluzjach z dnia 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie europejskiego systemu organów nadzoru finansowego złożonego z sieci krajowych organów nadzoru finansowego współpracujących z nowymi europejskimi organami nadzoru (ESA), Europejskim Organem Nadzoru Bankowego (EBA), Europejskim Organem Nadzoru nad Ubezpieczeniami i Pracowniczymi Programami Emerytalnymi (EIOPA) oraz Europejskim Organem Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi (ESMA), w celu podniesienia jakości i spójności nadzoru krajowego, wzmocnienia nadzoru nad grupami transgranicznymi dzięki ustanowieniu kolegiów organów nadzorczych oraz opracowania jednolitego zbioru przepisów UE obowiązującego wszystkich uczestników rynków finansowych na rynku wewnętrznym. Rada podkreśliła, że Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien mieć uprawnienia nadzorcze w odniesieniu do agencji ratingowych. Komisja powinna ponadto zachować uprawnienia do egzekwowania postanowień traktatów, a w szczególności tytułu VII rozdział 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wspólnych reguł w dziedzinie konkurencji zgodnie z przepisami wykonawczymi do tych reguł.

(4) Należy jasno określić zakres działań Europejskiego Organu Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi, tak by uczestnicy rynków finansowych mogli zidentyfikować organ właściwy dla działalności agencji ratingowych. Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien przejąć odpowiedzialność w kwestiach związanych z rejestracją agencji ratingowych i bieżącym nadzorem nad zarejestrowanymi agencjami ratingowymi.

(5) W celu zwiększenia konkurencji pomiędzy agencjami ratingowymi, uniknięcia ewentualnych konfliktów interesów występujących w ramach modelu emitent płaci, które są szczególnie rozpowszechnione w przypadku ratingów strukturyzowanych instrumentów finansowych, a także w celu zwiększenia przejrzystości i podniesienia jakości ratingów strukturyzowanych instrumentów finansowych, zarejestrowane bądź certyfikowane agencje ratingowe powinny mieć prawo dostępu do wykazu strukturyzowanych instrumentów finansowych ocenianych przez konkurujące agencje ratingowe. Informacje o tym ratingu powinny być udostępniane przez emitenta bądź powiązaną stronę trzecią na potrzeby wystawiania niezamówionych konkurencyjnych ratingów strukturyzowanych instrumentów finansowych. Wystawianie takich niezamówionych ratingów powinno zachęcać do wykorzystywania więcej niż jednego ratingu dla danego strukturyzowanego instrumentu finansowego. Dostęp do stron internetowych powinien być przyznany jedynie jeśli agencja ratingowa jest w stanie zapewnić poufność informacji, które chce uzyskać.

(6) Ze względu na to, że ratingi kredytowe wykorzystywane są w całej Unii, tradycyjny podział na macierzyste właściwe organy i inne właściwe organy, a także stosowanie koordynacji nadzoru o charakterze kolegialnym nie są najodpowiedniejsze w kontekście nadzoru nad agencjami ratingowymi. Wraz z ustanowieniem Europejskiego Organu Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi nie ma już potrzeby utrzymywania takiej struktury. Należy zatem usprawnić proces rejestracji i odpowiednio skrócić terminy.

(7) Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien być odpowiedzialny za rejestrację agencji ratingowych i sprawowanie nad nimi bieżącego nadzoru, nie powinien być jednak odpowiedzialny za nadzór nad użytkownikami ratingów kredytowych. Właściwe organy krajowe powinny pozostać odpowiedzialne za nadzór nad wykorzystywaniem ratingów kredytowych przez instytucje finansowe i inne podmioty (takie jak instytucje kredytowe, przedsiębiorstwa inwestycyjne, zakłady ubezpieczeń prowadzące działalność w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie, zakłady ubezpieczeń na życie, zakłady reasekuracji, przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe, instytucje pracowniczych programów emerytalnych i alternatywne fundusze inwestycyjne), które są nadzorowane na szczeblu krajowym w kontekście stosowania innych dyrektyw w sprawie usług finansowych, oraz nad wykorzystywaniem ratingów kredytowych w prospektach emisyjnych.

(8) Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu ustanawiającego zharmonizowane standardy techniczne, tak aby ułatwić stosowanie niniejszego rozporządzenia na co dzień i aby zapewnić równe szanse i odpowiednią ochronę inwestorów i konsumentów w całej Unii. Ze względu na to, że Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi charakteryzuje wysoki poziom wiedzy specjalistycznej, efektywne i właściwe jest powierzenie mu opracowania projektów standardów technicznych.

(9) W dziedzinie agencji ratingowych należy przedstawić projekty standardów technicznych dotyczące procesu rejestracji; informacji, których agencja ratingowa musi udzielić we wniosku o certyfikację i na potrzeby dokonania oceny jej znaczenia systemowego dla stabilności finansowej lub integralności rynków finansowych; oraz dotyczące prezentacji informacji, w tym struktury, formatu, metody i okresu sprawozdawczości ujawnianych przez agencje ratingowe zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Komisja musi zatwierdzić projekty standardów technicznych w celu nadania im wiążącej mocy prawnej zgodnie z rozporządzeniem …/…. [ESMA].

(10) W dziedzinach nieobjętych standardami technicznymi Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien mieć uprawnienia do wydawania niewiążących wytycznych w kwestiach związanych ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia.

(11) Aby skutecznie wykonywać swoje obowiązki Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien mieć prawo do zwracania się bezpośrednio do uczestników rynków finansowych o przekazanie wszelkich koniecznych informacji. Organy państw członkowskich powinny być zobowiązane do udzielenia pomocy Europejskiemu Organowi Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi w zakresie realizacji jego wniosków o informacje.

(12) W celu skutecznego wykonywania swoich uprawnień nadzorczych Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien mieć prawo do przeprowadzania dochodzeń i kontroli na miejscu. Podczas wykonywania swoich uprawnień nadzorczych Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien zapewnić stronom, które są przedmiotem postępowania, możliwość przedstawienia swojego stanowiska w celu przestrzegania ich prawa do obrony.

(13) Właściwe organy powinny udzielać pomocy Europejskiemu Organowi Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi oraz współpracować z nim. Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi może przekazywać poszczególne zadania związane z nadzorem właściwym organom np. w przypadku gdy zadanie związane z nadzorem wymaga wiedzy i doświadczenia dotyczącego warunków miejscowych, które są łatwiej dostępne na szczeblu krajowym. Zadania, które mogą zostać przekazane, obejmują: prowadzenie poszczególnych zadań dochodzeniowych i kontroli na miejscu, ocenę wniosku o rejestrację, ale także poszczególne zadania związane z bieżącym nadzorem. Szczegóły przekazania zadań, w tym procedury i wynagrodzenie, jakie ma być przyznane właściwemu organowi krajowemu, powinny zostać określone w wytycznych.

(14) Należy zagwarantować, by właściwe organy mogły zwrócić się do Europejskiego Organu Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi o sprawdzenie, czy zostały spełnione warunki wycofania rejestracji agencji ratingowej oraz o zawieszenie wykorzystywania ratingów, w przypadku gdy agencja ratingowa zostanie uznana za poważnie i stale naruszającą przepisy rozporządzenia. Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien rozpatrzyć wniosek w tej sprawie i podjąć odpowiednie środki.

(15) Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien mieć możliwość zwrócenia się do Komisji o nałożenie okresowych kar pieniężnych. Celem okresowych kar pieniężnych powinno być doprowadzenie do usunięcia naruszenia stwierdzonego przez Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi, do uzyskania pełnych i prawdziwych informacji, o które wystąpił ten organ, a także do poddania się dochodzeniu przez agencje ratingowe i inne osoby. Ponadto w celu zniechęcenia do naruszania przepisów rozporządzenia i zmuszenia agencji ratingowych do ich przestrzegania, Komisja powinna mieć również możliwość nakładania – na wniosek Europejskiego Organu Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi – grzywien w przypadku gdy umyślnie lub w wyniku zaniedbania naruszono pewne przepisy rozporządzenia. Grzywny są odstraszające i proporcjonalne do charakteru i wagi naruszenia, jego czasu trwania oraz możliwości finansowych danej agencji ratingowej. Szczegółowe kryteria ustalania wysokości grzywny oraz aspekty proceduralne związane z grzywnami powinny zostać określone przez Komisję w akcie delegowanym. Państwa członkowskie powinny zachować odpowiedzialność jedynie w zakresie ustanawiania i wdrażania przepisów dotyczących kar za naruszenie obowiązku przedsiębiorstw finansowych do wykorzystywania – do celów regulacyjnych – wyłącznie ratingów kredytowych wystawianych przez agencje ratingowe zarejestrowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(16) W przypadku naruszenia przepisów rozporządzenia przez agencję ratingową Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien być uprawniony do podjęcia szeregu środków nadzorczych, takich jak m.in. zobowiązanie agencji ratingowej do usunięcia naruszenia, zawieszenie wykorzystywania ratingów, nałożenie na agencję ratingową tymczasowego zakazu wystawiania ratingów kredytowych, oraz – w ostateczności – wycofanie rejestracji w przypadku gdy agencja ratingowa nadal poważnie narusza przepisy niniejszego rozporządzenia. Środki nadzorcze powinny być stosowane przez Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi uwzględniając charakter i wagę naruszenia oraz zasadę proporcjonalności. Sankcje, kary pieniężne i środki nadzorcze są uzupełniającymi się elementami skutecznego systemu egzekwowania przepisów.

(17) W celu zachowania pewności prawnej należy ustanowić jasne środki przejściowe dotyczące przekazywania Europejskiemu Organowi Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi akt i dokumentów roboczych przez właściwe organy krajowe.

(18) Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do zmian i doprecyzowania kryteriów oceny równoważności ram regulacyjnych i nadzorczych państwa trzeciego w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych, przyjęcia rozporządzenia w sprawie opłat i zmian załączników.

(19) Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych stosuje się do przetwarzania danych osobowych prowadzonego w zastosowaniu niniejszego rozporządzenia przez państwa członkowskie i podmioty, do których niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie.

(20) Ochronę osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych reguluje rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[13], które w pełni obowiązuje w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia prowadzonego w zastosowaniu niniejszego rozporządzenia przez organy i agencje unijne.

(21) W związku z tym, że cele działania, które ma być podjęte, tj. ustanowienie skutecznych i sprawnych ram nadzorczych dla agencji ratingowych przez powierzenie jednemu, wspólnemu organowi nadzoru zadania nadzorowania agencji ratingowych w Unii, stworzenia jednego punktu kontaktowego dla agencji ratingowych i zapewnienia spójnego stosowania przepisów; nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, ze względu na ogólnoeuropejską strukturę i wpływ działalności w zakresie ratingu kredytowego, która ma być nadzorowana, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w wymienionym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.

(22) Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi powinien rozpocząć nadzorowanie agencji ratingowych dopiero po jego ustanowieniu. W związku z powyższym stosowanie niniejszego rozporządzenia jest odroczone do czasu wejścia w życie rozporządzenia …/… ustanawiającego ESMA.

(23) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1060/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 1060/2009 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 4 otrzymuje brzmienie:

a) ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Instytucje kredytowe w rozumieniu dyrektywy 2006/48/WE, przedsiębiorstwa inwestycyjne w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE, zakłady ubezpieczeń podlegające dyrektywie Rady 73/239/EWG[14], zakłady ubezpieczeń na życie w rozumieniu dyrektywy 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[15], zakłady reasekuracji w rozumieniu dyrektywy 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[16], przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) w rozumieniu dyrektywy 2009/65/WE, instytucje pracowniczych programów emerytalnych w rozumieniu dyrektywy 2003/41/WE oraz alternatywne fundusze inwestycyjne w rozumieniu dyrektywy 2010/.../WE mogą do celów regulacyjnych wykorzystywać wyłącznie ratingi kredytowe wystawione przez agencje ratingowe z siedzibą w Unii i zarejestrowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.”;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

(i) lit. b), c) i d) otrzymują brzmienie:

„b) agencja ratingowa sprawdziła i może w każdej chwili udowodnić Europejskiemu Organowi Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi (zwanemu dalej „ESMA”), że prowadzenie działalności w zakresie ratingu kredytowego przez agencję ratingową w państwie trzecim, skutkujące wystawieniem ratingu kredytowego, który ma zostać zatwierdzony, spełnia wymogi co najmniej tak rygorystyczne, jak wymogi określone w art. 6–12;

c) zdolność ESMA do oceny i monitorowania, czy agencja ratingowa z siedzibą w państwie trzecim spełnia wymogi, o których mowa w lit. b), nie jest ograniczona;

d) agencja ratingowa udostępnia ESMA na wniosek wszelkie informacje konieczne, by umożliwić mu bieżący nadzór w zakresie spełniania wymogów niniejszego rozporządzenia;”;

(ii) lit. h) otrzymuje brzmienie:

„h) istnieją odpowiednie ustalenia dotyczące współpracy między ESMA a odpowiednim właściwym organem agencji ratingowej z siedzibą w państwie trzecim. ESMA zapewnia, że wspomniane ustalenia dotyczące współpracy określają co najmniej poniższe elementy:

(i) mechanizm wymiany informacji między ESMA a odpowiednim właściwym organem agencji ratingowej z siedzibą w państwie trzecim; oraz

(ii) procedury dotyczące koordynowania działań nadzorczych, mające na celu umożliwienie ESMA monitorowanie na bieżąco działalności w zakresie ratingu kredytowego skutkującej wystawieniem zatwierdzanego ratingu kredytowego.”;

2) art. 5 otrzymuje brzmienie:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Agencja ratingowa, o której mowa w ust. 1, może złożyć wniosek o certyfikację. Wniosek składa się w ESMA zgodnie z odpowiednimi przepisami art. 15.”;

b) ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„ESMA rozpatruje wniosek o certyfikację i podejmuje decyzję w jego sprawie zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 16. Decyzja w sprawie certyfikacji opiera się na kryteriach ustanowionych w ust. 1 lit. a)–d) niniejszego artykułu.”;

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Agencja ratingowa, o której mowa w ust. 1, może również złożyć wniosek o zwolnienie:

a) na podstawie analizy konkretnego przypadku – z wymogu spełniania niektórych lub wszystkich wymogów ustanowionych w załączniku I sekcja A i w art. 7 ust. 4, jeżeli agencja ratingowa jest w stanie wykazać, że wymogi te są niewspółmierne do charakteru, skali i złożoności jej działalności oraz charakteru i zakresu wystawiania ratingów kredytowych;

b) z wymogu fizycznej obecności w Unii, jeżeli wymóg taki byłby zbyt obciążający i niewspółmierny do charakteru, skali i złożoności jej działalności oraz charakteru i zakresu wystawiania ratingów kredytowych.

Agencja ratingowa składa wniosek o takie zwolnienia łącznie z wnioskiem o certyfikację. Oceniając ten wniosek, ESMA uwzględnia wielkość wnioskującej agencji ratingowej, o której mowa w ust. 1, w świetle charakteru, skali i złożoności jej działalności, biorąc pod uwagę charakter i zakres wystawiania przez nią ratingów kredytowych, a także wpływ wystawianych przez nią ratingów kredytowych na stabilność finansową i integralność rynków finansowych w jednym lub większej liczbie państw członkowskich. Na podstawie tych okoliczności ESMA może udzielić takiego zwolnienia agencji ratingowej, o której mowa w ust. 1.”;

d) skreśla się ust. 5;

e) ust. 6 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Komisja określa dokładniej lub zmienia kryteria ustanowione w akapicie drugim lit. a), b) i c) w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych. Środki te przyjmowane są w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 38a i na warunkach określonych w art. 38b i 38c.”;

f) ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie:

„7. ESMA wprowadza ustalenia dotyczące współpracy z odpowiednimi właściwymi organami państw trzecich, których ramy prawne i nadzorcze uznano za równoważne z niniejszym rozporządzeniem zgodnie z ust. 6. Ustalenia takie określają co najmniej:

a) mechanizm wymiany informacji między ESMA a właściwymi organami zainteresowanych państw trzecich; oraz

b) procedury współpracy w zakresie działalności nadzorczej.

8. Artykuły 20 i 24 stosuje się odpowiednio do certyfikowanych agencji ratingowych i do wystawionych przez nie ratingów kredytowych.”;

3) art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

a) część wprowadzająca akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:

„ESMA może, na wniosek agencji ratingowej, zwolnić ją z obowiązku spełniania wymogów zawartych w załączniku I sekcja A pkt 2, 5 i 6 oraz w art. 7 ust. 4, jeżeli agencja ratingowa jest w stanie wykazać, że wymogi te są niewspółmierne do charakteru, skali i złożoności jej działalności oraz charakteru i zakresu wystawiania ratingów kredytowych, oraz że:”;

b) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadku grupy agencji ratingowych ESMA zapewnia, aby co najmniej jedna z agencji ratingowych należących do grupy nie była zwolniona z obowiązku spełnienia wymogów określonych w załączniku I sekcja A pkt 2, 5 i 6 oraz w art. 7 ust. 4.”;

4) dodaje się art. 8a i 8b w brzmieniu:

„Artykuł 8a Informacje na temat strukturyzowanych instrumentów finansowych

1. Emitent strukturyzowanego instrumentu finansowego lub powiązana strona trzecia udostępnia agencji ratingowej, którą wyznacza, na stronie internetowej chronionej hasłem, którą zarządza, wszelkie informacje niezbędne agencji ratingowej do wstępnego ustalenia bądź monitorowania ratingu kredytowego strukturyzowanego instrumentu finansowego zgodnie z metodyką przedstawioną w art. 8 ust. 1.

2. W przypadku gdy inne agencje ratingowe, zarejestrowane bądź certyfikowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, zażądają dostępu do informacji, o których mowa w ust. 1, bezzwłocznie uzyskują do nich dostęp, pod warunkiem że spełniają wszystkie poniższe warunki:

a) posiadają systemy i strukturę organizacyjną zapewniające poufność tych informacji;

b) zapewniają ratingi co roku dla co najmniej 10 % strukturyzowanych instrumentów finansowych, w odniesieniu do których żądają dostępu do informacji, o których mowa w ust. 1.

3. W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu Komisja przyjmuje – zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 38 ust. 2 – szczegółowe zasady określające w szczególności warunki uzyskania dostępu i wymogi, jakie musi spełniać strona internetowa, aby zagwarantować dokładność i poufność danych oraz ochronę danych osobowych zgodnie z dyrektywą 95/46/WE.

Artykuł 8bDostęp do informacji na temat ratingów

1. Zarejestrowana w Unii agencja ratingowa utrzymuje chronioną hasłem stronę internetową zawierającą:

a) wykaz strukturyzowanych instrumentów finansowych, dla których wystawia ratingi kredytowe, zawierający typ strukturyzowanego instrumentu finansowego, nazwę emitenta oraz datę rozpoczęcia procesu ratingu kredytowego;

b) link do strony internetowej chronionej hasłem, na której emitent strukturyzowanego instrumentu finansowego lub powiązana strona trzecia udostępnia informacje wymagane na mocy art. 8a ust. 1, tak szybko jak to możliwe po uzyskaniu tego linku.

2. Agencja ratingowa bezzwłocznie udziela dostępu do strony internetowej chronionej hasłem, o której mowa w ust. 1, agencjom ratingowym zarejestrowanym bądź certyfikowanym na mocy niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że agencja ratingowa żądająca dostępu spełnia wymogi określone w art. 8a ust. 2.”;

5) art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9Outsourcing

Nie dokonuje się outsourcingu ważnych funkcji operacyjnych w sposób w istotnym stopniu pogarszający jakość kontroli wewnętrznej agencji ratingowej i zdolność ESMA do nadzorowania wypełniania przez agencję ratingową zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia.”;

6) art. 10 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Agencja ratingowa nie wykorzystuje nazwy ESMA ani żadnego właściwego organu w sposób, który by wskazywał lub sugerował zatwierdzenie lub zaakceptowanie przez ten organ ratingów kredytowych lub jakiejkolwiek działalności w zakresie ratingu kredytowego prowadzonych przez tę agencję ratingową.”;

7) w art. 11 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2. Agencja ratingowa udostępnia w centralnym repozytorium utworzonym przez ESMA informacje na temat jej historycznych wyników, w tym częstotliwość zmian ratingów, oraz informacje o ratingach kredytowych wydanych w przeszłości i o wprowadzonych w nich zmianach. Agencja ratingowa dostarcza do tego repozytorium informacje w standardowym formacie określonym przez ESMA. ESMA udostępnia publicznie te informacje i corocznie publikuje podsumowanie informacji na temat głównych odnotowanych zmian sytuacji.

3. Agencja ratingowa corocznie przedstawia ESMA informacje dotyczące elementów określonych w załączniku I sekcja E część II pkt 2.”;

8) art. 14 otrzymuje brzmienie:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Rejestracja staje się skuteczna na terytorium całej Unii z chwilą, gdy decyzja w sprawie rejestracji wydana przez ESMA, o której mowa w art. 16 ust. 3 lub art. 17 ust. 3, wchodzi w życie.”;

b) ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Agencje ratingowe bez zbędnej zwłoki zgłaszają ESMA wszelkie istotne zmiany w warunkach pierwszej rejestracji, w tym wszelkie otwarcie i zamknięcie oddziału w Unii.”;

c) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4. Bez uszczerbku dla art. 16 lub 17 ESMA rejestruje agencję ratingową, jeśli po rozpatrzeniu wniosku stwierdzi, że agencja ratingowa spełnia warunki wystawiania ratingów kredytowych określone w niniejszym rozporządzeniu, z uwzględnieniem przepisów art. 4 i 6.

5. ESMA nie nakłada dodatkowych wymogów dotyczących rejestracji, które nie są przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.”;

9) art. 15–20 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 15Wniosek o rejestrację

1. Agencja ratingowa składa wniosek o rejestrację do ESMA. Wniosek zawiera informacje dotyczące elementów określonych w załączniku II.

2. Jeżeli wniosek o rejestrację składa grupa agencji ratingowych członkowie grupy upoważniają jednego z członków grupy do złożenia wszystkich wniosków do ESMA w imieniu grupy. Upoważniona agencja ratingowa dostarcza informacji dotyczących elementów określonych w załączniku II w odniesieniu do każdego członka grupy.

3. Agencja ratingowa może złożyć wniosek w dowolnym języku urzędowym Unii.

4. W ciągu dziesięciu dniu od otrzymania wniosku ESMA sprawdza kompletność wniosku. Jeśli wniosek nie jest kompletny ESMA wyznacza termin, w którym agencja ratingowa ma przedłożyć dodatkowe informacje.

Po stwierdzeniu, że wniosek jest kompletny, ESMA powiadamia o tym odpowiednio agencję ratingową.

„Artykuł 16Rozpatrzenie wniosku o rejestrację agencji ratingowej przez ESMA

1. W terminie 30 dni roboczych od dnia powiadomienia, o którym mowa w art. 15 ust. 4 akapit drugi, ESMA rozpatruje wniosek o rejestrację w oparciu o zgodność agencji ratingowej z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

2. ESMA może przedłużyć okres rozpatrywania wniosków o piętnaście dni roboczych, zwłaszcza jeśli agencja ratingowa zamierza dokonać jednej z poniższych czynności:

a) zatwierdzać ratingi kredytowe zgodnie z art. 4 ust. 3;

b) stosować outsourcing;

c) zwrócić się z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku spełniania wymogów zgodnie z art. 6 ust. 3.

3. W terminie 40 dni roboczych od dnia powiadomienia, o którym mowa w art. 15 ust. 4 akapit drugi, i w terminie 55 dni roboczych od tego momentu, jeśli ma zastosowanie ust. 2 niniejszego artykułu, ESMA przyjmuje w pełni uzasadnioną decyzję w sprawie rejestracji bądź w sprawie odmowy rejestracji.

4. Decyzja wydana przez ESMA na mocy ust. 3 wchodzi w życie piątego dnia roboczego po jej przyjęciu.

Artykuł 17Rozpatrzenie wniosku o rejestrację grupy agencji ratingowychprzez ESMA

1. W terminie 40 dni roboczych od dnia powiadomienia, o którym mowa w art. 15 ust. 4 akapit drugi, ESMA rozpatruje wnioski o rejestrację w oparciu o zgodność tych agencji ratingowych z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

2. ESMA może przedłużyć okres rozpatrywania wniosków o piętnaście dni roboczych, zwłaszcza jeśli którakolwiek z agencji ratingowych w grupie zamierza dokonać jednej z poniższych czynności:

a) zatwierdzać ratingi kredytowe zgodnie z art. 4 ust. 3;

b) stosować outsourcing;

c) zwrócić się z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku spełniania wymogów zgodnie z art. 6 ust. 3.

3. W terminie 50 dni roboczych od dnia powiadomienia, o którym mowa w art. 15 ust. 4 akapit drugi, i w terminie 65 dni roboczych od tego momentu, jeśli ma zastosowanie ust. 2 niniejszego artykułu, ESMA przyjmuje w pełni uzasadnione decyzje w sprawie rejestracji bądź w sprawie odmowy rejestracji.

4. Decyzje wydane przez ESMA na mocy ust. 3 wchodzą w życie piątego dnia roboczego po ich przyjęciu.

Artykuł 18Powiadomienie dotyczące decyzji w sprawie rejestracji,decyzji w sprawie odmowy rejestracji lub wycofania rejestracji agencji ratingowej

1. W terminie 5 dni roboczych od podjęcia decyzji zgodnie z art. 16, 17 lub 20 ESMA powiadamia o niej zainteresowaną agencję ratingową. Jeśli ESMA odmawia rejestracji agencji ratingowej lub wycofuje rejestrację agencji ratingowej, podaje zainteresowanej agencji ratingowej pełne uzasadnienie w swojej decyzji.

2. ESMA powiadamia Komisję i właściwe organy o każdej decyzji podjętej zgodnie z art. 16, 17 lub 20.

3. ESMA publikuje na swojej stronie internetowej wykaz agencji ratingowych zarejestrowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Wykaz ten jest aktualizowany w terminie pięciu dni roboczych po podjęciu decyzji zgodnie z art. 16, 17 lub 20.

Artykuł 19Opłata rejestracyjna i nadzorcza

1. ESMA pobiera od agencji ratingowych opłaty, które w pełni pokrywają wydatki ESMA niezbędne do rejestracji agencji ratingowych i nadzoru nad nimi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem w sprawie opłat, o którym mowa w ust. 2.

2. Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 38a rozporządzenie w sprawie opłat. Rozporządzenie to określa w szczególności rodzaj opłat i czynności, za które są pobierane, ich wysokość oraz sposób ich uiszczenia. Wysokość opłaty pobieranej od agencji ratingowej jest proporcjonalna do jej rozmiaru oraz możliwości finansowych.

„Artykuł 20Wycofanie rejestracji

1. ESMA wycofuje rejestrację agencji ratingowej, jeśli agencja ratingowa:

a) wyraźnie zrzeka się rejestracji lub nie przedstawiła żadnych ratingów kredytowych za poprzednie sześć miesięcy;

b) uzyskała rejestrację dopuszczając się poświadczenia nieprawdy lub w inny niezgodny z prawem sposób;

c) przestała spełniać warunki, na podstawie których została zarejestrowana; bądź

d) poważnie lub wielokrotnie naruszyła przepisy niniejszego rozporządzenia regulujące warunki funkcjonowania agencji ratingowych.

2. W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego, w którym wykorzystywane są ratingi kredytowe wystawiane przez zainteresowaną agencję ratingową, stwierdzi, że jeden z warunków, o którym mowa w ust. 1, został spełniony, może zwrócić się do ESMA o sprawdzenie, czy zostały spełnione warunki wycofania rejestracji. Jeżeli ESMA podejmie decyzję o niewycofaniu rejestracji zainteresowanej agencji ratingowej, przedstawia pełne uzasadnienie tej decyzji.

3. Decyzja w sprawie wycofania rejestracji staje się bezzwłocznie skuteczna na terytorium całej Unii, z zastrzeżeniem okresu przejściowego, w celu wykorzystania ratingu kredytowego, o którym mowa w art. 24 ust. 2.”;

10) tytuł rozdziału II tytułu III otrzymuje brzmienie „Nadzór sprawowany przez ESMA”.

11) art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi

1. Nie naruszając przepisów art. 25a ESMA zapewnia stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia.

2. ESMA wydaje i aktualizuje wytyczne dotyczące:

a) stosowania systemu zatwierdzającego na mocy art. 4 ust. 3;

b) oceny zgodności metodyki dotyczącej ratingu kredytowego z wymogami określonymi w art. 8 ust. 3;

c) współpracy pomiędzy ESMA i właściwymi organami na potrzeby niniejszego rozporządzenia, w tym procedur i szczegółów związanych z przekazywaniem zadań.

3. W terminie [dziewięciu miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] ESMA przedstawia Komisji do zatwierdzenia – zgodnie z art. 7 rozporządzenia …/… [ESMA] – projekty standardów technicznych dotyczące:

a) procesu rejestracji, w tym informacji określonych w załączniku II;

b) informacji, których agencja ratingowa musi udzielić we wniosku o certyfikację i na potrzeby dokonania oceny ich znaczenia systemowego dla stabilności finansowej lub integralności rynków finansowych, o których mowa w art. 5;

c) prezentacji informacji, w tym struktury, formatu, metody i okresu sprawozdawczości ujawnianych przez agencje ratingowe zgodnie z art. 11 ust. 2 oraz załącznikiem I sekcja E część II pkt 1.

4. ESMA co roku publikuje sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia. Pierwsze takie sprawozdanie ma zostać opublikowane do dnia 1 stycznia 2012 r. Sprawozdanie to zawiera w szczególności ocenę wdrożenia załącznika I przez agencje ratingowe zarejestrowane na mocy niniejszego rozporządzenia.

5. ESMA współpracuje z Europejskim Organem Nadzoru Bankowego ustanowionego rozporządzeniem …/…[17] oraz Europejskim Organem Nadzoru nad Ubezpieczeniami i Pracowniczymi Programami Emerytalnymi ustanowionego rozporządzeniem …/…[18] i konsultuje się z tymi organami przed wydaniem wytycznych i zgłaszaniem projektów standardów technicznych, o których mowa w ust. 2 i 3.”;

12) art. 23 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 23Nieingerowanie w zawartość ratingów kredytowych

Podczas wykonywania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA ani żadne inne organy publiczne państwa członkowskiego nie ingerują w zawartość ratingów kredytowych lub w metody.”;

13) dodaje się art. 23a, 23b i 23c w brzmieniu:

„Artykuł 23aWezwania do udzielenia informacji

1. ESMA może wezwać agencje ratingowe, osoby prowadzące działalność w zakresie ratingu kredytowego, oceniane podmioty i powiązane z nimi strony trzecie, strony trzecie, którym agencje ratingowe zleciły niektóre funkcje lub czynności na zasadzie outsourcingu, oraz osoby w inny sposób powiązane z agencjami ratingowymi lub wykonywaniem działalności w zakresie ratingu kredytowego, do udostępnienia wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania jego obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.

2. W przypadku wezwania do udzielenia informacji, o którym mowa w ust. 1, ESMA powołuje się na niniejszy artykuł jako jego podstawę prawną, podaje cel wezwania, określa zakres żądanych informacji i ustala termin, w którym należy je dostarczyć. ESMA wskazuje również na sankcje przewidziane w art. 36b w przypadku gdy żądane informacje przekazane są w sposób niekompletny bądź w przypadku gdy odpowiedzi na zadane pytania są nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd.

3. Osoby, o których mowa w ust. 1, lub ich przedstawiciele, a w przypadku osób prawnych lub stowarzyszeń nieposiadających osobowości prawnej, o których mowa w ust. 1, osoby upoważnione do ich reprezentowania z mocy prawa lub ich statutu, dostarczają wymagane informacje w imieniu zainteresowanych osób, o których mowa w ust. 1. Przedstawiciele pozostają w pełni odpowiedzialni, jeżeli przedłożone informacje są niekompletne, nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd.

Artykuł 23bOgólne dochodzenia

1. ESMA może przeprowadzać wszelkie niezbędne dochodzenia względem osób wymienionych w art. 23a ust. 1. W tym celu urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA są uprawnieni do:

a) badania dokumentów, danych, procedur i wszelkich innych materiałów związanych z wykonywaniem jego zadań;

b) pobierania wyciągów z tych dokumentów, danych, procedur i innych materiałów lub pobierania ich kopii;

c) żądania wyjaśnień ustnych;

d) wzywania i przesłuchiwania osób;

e) żądania rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych;

f) przesłuchiwania osób do celów zbierania informacji związanych z przedmiotem dochodzenia.

2. Osoby, o których mowa w art. 23a ust. 1, poddają się dochodzeniom wszczętym na mocy decyzji ESMA. Osoby upoważnione do celów dochodzeń, o których mowa w ust. 1, wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel dochodzenia. W upoważnieniu wskazane są również okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 36b w przypadku gdy nieprzekazane zostaną żądane dokumenty, dane, procedury i wszelkie inne materiały, lub zostaną przekazane w sposób niepełny bądź w przypadku gdy odpowiedzi na zadane pytania są nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd.

3. Z odpowiednim wyprzedzeniem przed dochodzeniem ESMA informuje właściwy organ państwa członkowskiego, na którego terytorium ma być prowadzone dochodzenie, o dochodzeniu i tożsamości upoważnionych osób. Urzędnicy właściwego organu zainteresowanego państwa członkowskiego udzielają – na wniosek ESMA – pomocy upoważnionym osobom w wykonywaniu przez nie ich obowiązków.

Artykuł 23cKontrole na miejscu

1. W celu wykonywania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA może przeprowadzić wszelkie niezbędne zapowiedziane lub niezapowiedziane kontrole na miejscu w siedzibie osób, o których mowa w art. 23a ust. 1.

2. Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA do przeprowadzenia kontroli na miejscu mogą wejść do wszelkich lokali i na teren, które stanowią miejsce prowadzenia działalności osób objętych przyjętą przez ESMA decyzją o wszczęciu dochodzenia i posiadają wszelkie uprawnienia określone w art. 23b ust. 1. Mają również prawo do pieczętowania wszelkich pomieszczeń w miejscu prowadzenia działalności kontrolowanego podmiotu i ksiąg lub dokumentów na czas i w zakresie koniecznym do przeprowadzenia kontroli.

3. Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA do przeprowadzenia kontroli na miejscu wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel dochodzenia, a także okresowe kary pieniężne określone w art. 36b w przypadku gdy zainteresowane osoby nie poddają się dochodzeniu. Z odpowiednim wyprzedzeniem przed kontrolą ESMA powiadamia o niej właściwy organ państwa członkowskiego, na którego terytorium kontrola ta ma być przeprowadzona.

4. Osoby, o których mowa w art. 23a ust. 1, poddają się kontrolom na miejscu zarządzonym na mocy decyzji ESMA. W decyzji określa się przedmiot i cel dochodzenia, wyznacza datę jego wszczęcia oraz wskazuje na okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 36b. ESMA podejmuje takie decyzje po skonsultowaniu się z właściwym organem państwa członkowskiego, na którego terytorium ma być przeprowadzona kontrola.

5. Urzędnicy właściwego organu państwa członkowskiego, na którego terytorium ma być przeprowadzona kontrola, a także osoby upoważnione bądź wyznaczone przez ten organ, aktywnie pomagają urzędnikom i innych osobom upoważnionym przez ESMA. W tym celu posiadają uprawnienia określone w ust. 2.

6. ESMA może również zażądać od właściwych organów państw członkowskich przeprowadzenia – w jego imieniu – poszczególnych zadań dochodzeniowych i kontroli na miejscu zgodnie z niniejszym artykułem i art. 23b ust. 1. W tym celu właściwe organy posiadają te same uprawnienia co ESMA, określone w niniejszym artykule i w art. 23b ust. 1.

7. W przypadku gdy urzędnicy i inne osoby towarzyszące upoważnione przez ESMA stwierdzą, że osoba sprzeciwia się kontroli zarządzonej na mocy niniejszego artykułu, zainteresowane państwo członkowskie udziela im niezbędnej pomocy, zwracając się w razie potrzeby o pomoc policji lub równorzędnego organu egzekwowania prawa, w celu umożliwienia im przeprowadzenia kontroli na miejscu.

8. Jeżeli pomoc przewidziana w ust. 7 wymaga zezwolenia organu sądowego zgodnie z przepisami krajowymi, składa się wniosek o wydanie takiego zezwolenia, w tym z wyprzedzeniem.

9. W przypadku gdy zostanie złożony wniosek o zezwolenie, o którym mowa ust. 8, krajowy organ sądowy sprawdza, czy decyzja ESMA jest autentyczna i czy przewidziane środki przymusu nie są arbitralne ani nadmierne, uwzględniając przedmiot kontroli. W ramach weryfikacji proporcjonalności środków krajowy organ sądowy może zwrócić się do ESMA o przedstawienie szczegółowych wyjaśnień, w szczególności dotyczących przesłanek, na podstawie których ESMA podejrzewa naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia, a także dotyczące wagi kontroli na miejscu i charakteru zaangażowania zainteresowanej osoby. Krajowy organ sądowy nie może jednak kwestionować konieczności przeprowadzenia samej kontroli, ani zażądać udostępnienia informacji zawartych w dokumentacji ESMA. Zgodność z prawem decyzji ESMA może być przedmiotem kontroli jedynie ze strony Trybunału Sprawiedliwości zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu XX/2010 [ESMA].”;

14) art. 24 i art. 25 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 24Środki nadzorcze stosowane przez ESMA

1. W przypadku gdy zarejestrowana agencja ratingowa dopuszcza się naruszenia wymienionego w załączniku III, ESMA podejmuje jedną lub więcej z poniższych decyzji:

a) wycofanie rejestracji tej agencji ratingowej zgodnie z art. 20;

b) nałożenie na tę agencję ratingową tymczasowego zakazu wystawiania ratingów kredytowych, obowiązującego w całej Unii do czasu usunięcia naruszenia;

c) zawieszenie wykorzystywania do celów regulacyjnych ratingów kredytowych wystawionych przez tę agencję ratingową, obowiązujące w całej Unii do czasu usunięcia naruszenia;

d) zobowiązanie tej agencji ratingowej do usunięcia danego naruszenia;

e) zobowiązanie emitenta strukturyzowanych instrumentów finansowych lub powiązanej strony trzeciej do zapewnienia agencjom ratingowym, które o to wnioskują, dostępu do strony internetowej, którą zarządza zgodnie z art. 8a ust. 1.

f) wydanie publicznych ogłoszeń.

2. Podejmując decyzje, o których mowa w ust. 1 lit. b)–f), ESMA bierze pod uwagę charakter i wagę naruszenia, w tym:

i) czas trwania i częstotliwość naruszenia;

ii) kwestię, czy naruszenie ujawniło istotne lub systemowe słabości procedur stosowanych przez agencję ratingową bądź jej systemów zarządzania lub kontroli wewnętrznej;

iii) kwestię, czy naruszenie doprowadziło do przestępstwa finansowego bądź też ułatwiło przestępstwo finansowe lub w inny sposób jest z nim związane;

iv) stratę lub ryzyko straty po stronie inwestorów.

ESMA może również przekazywać sprawy odpowiednim organom krajowym w celu wszczęcia postępowania karnego.

3. Ratingi kredytowe mogą być w dalszym ciągu wykorzystywane do celów regulacyjnych po zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 1 lit. a) i c), w okresie nieprzekraczającym:

a) dziesięciu dni roboczych, jeżeli istnieją ratingi kredytowe tego samego instrumentu finansowego lub podmiotu wystawione przez inne agencje ratingowe zarejestrowane zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia; lub

b) trzech miesięcy, jeżeli nie istnieją ratingi kredytowe tego samego instrumentu finansowego lub podmiotu wystawione przez inne agencje ratingowe zarejestrowane zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

W wyjątkowych okolicznościach związanych z ewentualnym zakłóceniem rynku lub stabilności finansowej ESMA może przedłużyć okres, o którym mowa w lit. b), o trzy miesiące.

4. Bez uszczerbku dla art. 20 ESMA powiadamia bez zbędnej zwłoki właściwe organy i Komisję o każdej decyzji podjętej na mocy ust. 1, a w terminie 5 dni roboczych od daty jej podjęcia ogłasza ją publicznie na swojej stronie internetowej.”;

Artykuł 25Wysłuchanie zainteresowanych stron

1. Przed podjęciem decyzji zgodnie z art. 24 ust. 1 ESMA zapewnia stronom, które są przedmiotem postępowania, możliwość przedstawienia swojego stanowiska w kwestiach, co do których ESMA zgłosiła zastrzeżenia. Podstawę decyzji ESMA mogą stanowić wyłącznie zastrzeżenia, co do których zainteresowane strony mogły przedstawić swoje stanowisko.

Wymóg, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie ma zastosowania, jeżeli konieczne jest podjęcie pilnych działań w celu zapobieżenia istotnym szkodom dla systemu finansowego, w którym to przypadku ESMA może podjąć decyzje tymczasowe. W takiej sytuacji ESMA musi zapewnić zainteresowanym stronom możliwość przedstawienia swojego stanowiska jak najszybciej po podjęciu decyzji.

2. W postępowaniu w pełni przestrzega się prawa do obrony zainteresowanych stron. Mają one prawo dostępu do gromadzonych przez ESMA akt sprawy, z zastrzeżeniem uzasadnionego interesu innych stron w zakresie ochrony ich tajemnicy handlowej. Prawo dostępu do akt sprawy nie obejmuje dostępu do informacji poufnych oraz wewnętrznych dokumentów ESMA.”;

15) tytuł rozdziału III w tytule III otrzymuje brzmienie: „Współpraca między ESMA i właściwymi organami”;

16) dodaje się art. 25a w brzmieniu:

„Artykuł 25aWłaściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad przestrzeganiem oraz egzekwowanie wymogów art. 4 ust. 1(wykorzystanie ratingów kredytowych)

1. Właściwe organy są odpowiedzialne za nadzór nad przestrzeganiem oraz egzekwowanie wymogów art. 4 ust. 1.

2. W celu wypełniania swoich obowiązków w zakresie stwierdzania naruszenia wymogów art. 4 ust. 1 właściwe organy posiadają, zgodnie z prawem krajowym, wszelkie uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe niezbędne do wykonywania swoich funkcji. Właściwe organy wykonują swoje uprawnienia:

a) bezpośrednio;

b) we współpracy z innymi organami, w tym ESMA; lub

c) poprzez składanie wniosków do właściwych organów sądowych.

3. W celu wypełniania swoich obowiązków w zakresie stwierdzania naruszenia wymogów art. 4 ust. 1 właściwe organy, zgodnie z prawem krajowym, posiadają w ramach działalności nadzorczej uprawnienia do:

a) uzyskania dostępu do wszelkiego rodzaju dokumentów w dowolnej formie i otrzymywania lub pobierania ich kopii;

b) żądania informacji od dowolnej osoby, a w razie konieczności do wezwania i przesłuchania danej osoby w celu uzyskania informacji;

c) przeprowadzania zapowiedzianych lub niezapowiedzianych kontroli na miejscu; oraz

d) żądania rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych.”;

17) art. 26 i art. 27 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 26Zobowiązanie do podejmowania współpracy

ESMA i właściwe organy współpracują ze sobą, gdy jest to konieczne do celów niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 27Wymiana informacji

1. Właściwe organy bez zbędnej zwłoki wymieniają między sobą oraz przekazują ESMA informacje wymagane do celów wypełniania ich obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia.

2. ESMA może przekazywać właściwym organom odpowiedzialnym za nadzór nad instytucjami, o których mowa w art. 4 ust. 1, bankom centralnym, Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych i Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w ramach ich uprawnień jako władz monetarnych, Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego oraz, w stosownych przypadkach, innym organom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych i rozliczeniowych, informacje poufne przeznaczone do wykonywania ich zadań. Podobnie tym organom lub podmiotom nie zabrania się przekazywania ESMA informacji, których może on potrzebować w celu wypełniania swoich obowiązków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.”;

18) skreśla się art. 28 i art. 29;

19) art. 30, art. 31 i art. 32 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 30Przekazywanie zadań przez ESMA właściwym organom

ESMA może przekazywać poszczególne zadania związane z nadzorem właściwemu organowi państwa członkowskiego. Te zadania związane z nadzorem mogą w szczególności obejmować wezwania do udzielenia informacji zgodnie z art. 23a oraz dochodzenia i kontrole na miejscu zgodnie z art. 23c ust. 6.

Przekazywanie zadań nie ma wpływu na zakres odpowiedzialności ESMA.

Artykuł 31Powiadomienia oraz wnioski o zawieszenie kierowane przez właściwe organy

1. Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego jest przekonany, że na terytorium jego własnego bądź też innego państwa członkowskiego są podejmowane lub zostały podjęte działania sprzeczne z przepisami niniejszego rozporządzenia, powiadamia o tym fakcie ESMA w jak najbardziej szczegółowy sposób.

ESMA podejmuje odpowiednie działania. ESMA informuje właściwy organ, który dokonał powiadomienia, o wynikach tych działań oraz, na ile to możliwe, o istotnych zmianach sytuacji odnotowywanych w międzyczasie.

2. Bez uszczerbku dla obowiązku powiadomienia określonego w ust. 1, jeżeli właściwy organ dokonujący powiadomienia uznaje, że zarejestrowana agencja ratingowa, której ratingi kredytowe są wykorzystywane na jego terytorium, narusza obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia i naruszenia te są na tyle poważne i częste, że mają znaczny wpływ na ochronę inwestorów lub stabilność systemu finansowego w danym państwie członkowskim, właściwy organ dokonujący powiadomienia może zwrócić się do ESMA z wnioskiem o zawieszenie wykorzystywania do celów regulacyjnych ratingów kredytowych danej agencji ratingowej przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1. Właściwy organ dokonujący powiadomienia przedstawia ESMA wyczerpujące uzasadnienie swojego wniosku.

Jeżeli ESMA uznaje wniosek za nieuzasadniony, informuje o tym właściwy organ dokonujący powiadomienia. Jeżeli ESMA uznaje wniosek za uzasadniony, stosuje właściwe środki celem rozwiązania danego problemu.

Artykuł 32Tajemnica zawodowa

1. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej ma zastosowanie do wszystkich osób, które pracują lub pracowały dla ESMA, dla właściwych organów lub dla każdej innej osoby, której ESMA przekazała zadania, włącznie z zatrudnionymi przez ESMA audytorami i rzeczoznawcami. Informacje objęte tajemnicą zawodową nie mogą być ujawniane innej osobie lub innemu organowi, z wyjątkiem sytuacji, gdy takie ujawnienie jest niezbędne w celu prowadzenia postępowania sądowego.

2. Wszystkie informacje wymieniane na podstawie niniejszego rozporządzenia między ESMA, właściwymi organami oraz innymi organami i podmiotami wymienionymi w art. 27 ust. 2 uznaje się za poufne, chyba że w momencie ich przekazania ESMA lub właściwy organ lub inny organ bądź podmiot oświadczy, iż informacje te mogą być ujawnione, lub ich ujawnienie jest niezbędne w celu prowadzenia postępowania sądowego.”;

20) skreśla się art. 33;

21) art. 34 i art. 35 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 34Umowa o wymianie informacji

ESMA może zawierać umowy o wymianie informacji z właściwymi organami państw trzecich wyłącznie wtedy, gdy ujawniane informacje są objęte gwarancjami zachowania tajemnicy zawodowej, które są co najmniej równoważne gwarancjom określonym w art. 32.

Taka wymiana informacji służy tym właściwym organom do wykonywania ich zadań.

W odniesieniu do przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego ESMA stosuje rozporządzenie (WE) nr 45/2001.

Artykuł 35Ujawnianie informacji otrzymanych od państw trzecich

ESMA może ujawnić informacje otrzymane od właściwych organów państw trzecich wyłącznie wtedy, gdy uzyskał wyraźną zgodę właściwego organu, który przekazał informacje, oraz, w stosownych przypadkach, gdy informacje są ujawniane wyłącznie do celów, na które ten właściwy organ wyraził zgodę, lub gdy takie ujawnienie jest niezbędne w celu prowadzenia postępowania sądowego.”;

22) tytuł rozdziału I w tytule IV otrzymuje brzmienie:

„Sankcje, grzywny, okresowe kary pieniężne, procedura komitetowa, przekazanie uprawnień oraz sprawozdawczość”;

23) w art. 36 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji stosowanych w przypadku naruszeń przepisów art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wykonania. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.”;

24) dodaje się art. 36a–36e w brzmieniu:

„Artykuł 36a Grzywny

1. Na wniosek ESMA Komisja może w drodze decyzji nałożyć na agencję ratingową grzywnę, jeżeli agencja ta umyślnie lub w wyniku zaniedbania dopuściła się naruszenia wymienionego w załączniku III.

2. Grzywny, o których mowa w ust. 1, są odstraszające oraz proporcjonalne do charakteru i wagi naruszenia, jego czasu trwania oraz możliwości finansowych danej agencji ratingowej. Wysokość grzywny nie może przekroczyć 20 % rocznego dochodu lub obrotu agencji ratingowej w poprzedzającym roku obrotowym.

3. Nie naruszając przepisów ust. 2, jeżeli w wyniku naruszenia agencja ratingowa bezpośrednio lub pośrednio uzyskała wymierne korzyści finansowe, wysokość grzywny musi być co najmniej równa wysokości tych korzyści.

4. Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 38a szczegółowe przepisy dotyczące wykonania niniejszego artykułu, określające w szczególności:

a) szczegółowe kryteria ustalania wysokości grzywny;

b) procedury dotyczące dochodzeń, środków towarzyszących i sprawozdawczości, jak również procedury dotyczące podejmowania decyzji, w tym przepisy w zakresie prawa do obrony, dostępu do akt, reprezentacji prawnej, poufności, a także przepisy tymczasowe oraz zasady ustalania wysokości i poboru grzywien.

Artykuł 36b

Okresowe kary pieniężne

1. Na wniosek ESMA Komisja może w drodze decyzji nałożyć na osoby, o których mowa w art. 23a ust. 1, okresowe kary pieniężne, aby skłonić je do:

a) usunięcia naruszenia, zgodnie z decyzją podjętą na mocy art. 24 ust. 1 lit. d);

b) dostarczenia kompletnych i prawdziwych informacji, których zażądano w drodze decyzji wydanej na mocy art. 23a;

c) poddania się dochodzeniu, a w szczególności do przedłożenia kompletnych dokumentów, danych, procedur i wszelkich innych żądanych materiałów, a także do uzupełnienia i skorygowania innych informacji udostępnionych w dochodzeniu wszczętym na podstawie decyzji podjętej na mocy art. 23b;

d) poddania się kontroli na miejscu zarządzonej decyzją na mocy art. 23c.

2. Przewidziane okresowe kary pieniężne są skuteczne i proporcjonalne. Wysokość okresowej kary pieniężnej jest obliczana za każdy dzień opóźnienia. Nie może ona przekraczać 5 % średniego dziennego obrotu w poprzedzającym roku obrotowym i jest obliczana od dnia określonego w decyzji.

Artykuł 36cWysłuchanie zainteresowanych stron

1. Przed podjęciem decyzji w sprawie grzywny lub okresowej kary pieniężnej przewidzianych w art. 36a i art. 36b Komisja zapewnia stronom, które są przedmiotem postępowania, możliwość przedstawienia swojego stanowiska w kwestiach, co do których Komisja zgłosiła zastrzeżenia. Podstawę decyzji Komisji mogą stanowić wyłącznie zastrzeżenia, co do których zainteresowane strony mogły przedstawić swoje stanowisko.

2. W postępowaniu w pełni przestrzega się prawa do obrony zainteresowanych stron. Mają one prawo dostępu do gromadzonych przez Komisję akt sprawy, z zastrzeżeniem uzasadnionego interesu innych stron w zakresie ochrony ich tajemnicy handlowej. Prawo dostępu do akt sprawy nie obejmuje informacji poufnych oraz wewnętrznych dokumentów Komisji.

Artykuł 36dWspólne przepisy dotyczące grzywien i okresowych kar pieniężnych

1. Komisja podaje do wiadomości publicznej każdą grzywnę i każdą okresową karę pieniężną, które zostały nałożone zgodnie z art. 36a i 36b.

2. Grzywny i okresowe kary pieniężne nałożone zgodnie z art. 36a i art. 36b mają charakter administracyjny.

Artykuł 36eKontrola przez Trybunał Sprawiedliwości

Trybunał Sprawiedliwości ma nieograniczone prawo orzekania w zakresie odwołań od decyzji, na mocy których Komisja nałożyła grzywnę lub okresową karę pieniężną. Trybunał Sprawiedliwości może uchylić, obniżyć lub podwyższyć nałożoną grzywnę lub okresową karę pieniężną.”;

25) art. 37 i art. 38 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 37Zmiany w załącznikach

Komisja, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 38a i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 38b i art. 38c, może wprowadzać zmiany w załącznikach w celu uwzględnienia zmian sytuacji, w tym na poziomie międzynarodowym, na rynkach finansowych, szczególnie w zakresie nowych instrumentów finansowych.

Artykuł 38Procedura komitetowa

1. Komisję wspomaga Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony na mocy decyzji Komisji 2001/528/WE[19].

2 W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

3. Okres określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.”;

26) dodaje się art. 38a–38c w brzmieniu:

„Przekazanie uprawnień

Artykuł 38aWykonanie przekazania

1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 6 akapit trzeci, art. 19 ust. 2, art. 36a ust. 4 i art. 37, powierza się Komisji na czas nieokreślony.

2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 38b i art. 38c.

Artykuł 38bOdwołanie przekazanych uprawnień

1. Przekazanie uprawnień przewidziane w art. 5 ust. 6 akapit trzeci, art. 19 ust. 2, art. 36a ust. 4 i art. 37 może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.

2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, informuje drugiego prawodawcę i Komisję, najpóźniej miesiąc przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane, oraz uzasadnienie tego odwołania.

3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 38cSprzeciw wobec aktów delegowanych

1. Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy licząc od daty zawiadomienia. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o miesiąc.

2. Jeśli przed upływem tego terminu ani Parlament Europejski ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt delegowany wchodzi w życie z dniem przewidzianym w jego przepisach.

Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu.

3. Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.”;

27) art. 39 otrzymuje brzmienie:

a) skreśla się ust. 2;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Do dnia 1 lipca 2011 r. Komisja, w świetle rozwoju sytuacji w zakresie ram regulacyjnych i nadzorczych dla agencji ratingowych w państwach trzecich, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące skutków tego rozwoju sytuacji i przepisów przejściowych, o których mowa w art. 40, w zakresie stabilności rynków finansowych w Unii.”;

28) art. 40 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Istniejące agencje ratingowe mogą w dalszym ciągu wystawiać ratingi kredytowe, które mogą być wykorzystywane do celów regulacyjnych przez instytucje finansowe, o których mowa w art. 4 ust. 1, chyba że odmówiono rejestracji. W przypadku odmowy rejestracji zastosowanie ma art. 24 ust. 2 i 3.”;

29) dodaje się art. 40a w brzmieniu:

Artykuł 40aŚrodki przejściowe dotyczące ESMA

1. Wszystkie kompetencje i obowiązki związane z działalnością w zakresie nadzoru i egzekwowania przepisów w obszarze agencji ratingowych, które zostały powierzone właściwym organom państw członkowskich, niezależnie od tego, czy działają one jako właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego czy nie, oraz ich kolegiom, jeżeli takie kolegia zostały ustanowione, wygasają [ miesiąc po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia ].

2. Wszystkie akta i dokumenty robocze związane z działalnością w zakresie nadzoru i egzekwowania przepisów w obszarze agencji ratingowych, w tym wszystkie niezakończone oceny i działania w zakresie egzekwowania przepisów, zostają przejęte przez ESMA w [ miesiąc po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia ].

3. Właściwe organy i kolegia, o których mowa w ust. 1, zapewniają przekazanie ESMA wszystkich istniejących dokumentów, w tym dokumentów roboczych, w [ miesiąc po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia ]. Te właściwe organy i kolegia służą również ESMA wszelką niezbędną pomocą i radą celem ułatwienia skutecznego i sprawnego przekazania obowiązków i podjęcia działalności w zakresie nadzoru i egzekwowania przepisów w obszarze agencji ratingowych.

4. ESMA działa jako następca prawny właściwych organów i kolegiów, o których mowa w ust. 1, we wszelkich postępowaniach administracyjnych i sądowych wynikających z działalności w zakresie nadzoru i egzekwowania przepisów prowadzonej na mocy niniejszego rozporządzenia przed [ miesiąc po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia ].

5. W sytuacji gdy sądowa kontrola decyzji podjętej na mocy niniejszego rozporządzenia przez właściwy organ, o którym mowa w ust. 1, jest w toku w [ miesiąc po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia ], sprawa jest przekazywana do Sądu, chyba że orzeczenie sądu dokonującego kontroli tej decyzji w państwie członkowskim ma zostać wydane w terminie dwóch miesięcy od [ miesiąc po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia ].”;

30) w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

31) dodaje się nowy załącznik III w brzmieniu określonym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich z dniem wejścia w życie rozporządzenia …/… [ESMA].

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

Załącznik I

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 wprowadza się następujące zmiany:

1. w sekcji A pkt 2 ostatni akapit otrzymuje brzmienie:

„Opinie niezależnych członków zarządu lub rady nadzorczej wydawane w sprawach, o których mowa w lit. a)–d), przedstawiane są okresowo zarządowi lub radzie nadzorczej, a na wniosek są udostępniane ESMA.”;

2. w sekcji B pkt 8 pierwszy akapit otrzymuje brzmienie:

„Rejestry i ścieżki audytu, o których mowa w pkt 7, są przechowywane w siedzibie zarejestrowanej agencji ratingowej przez co najmniej pięć lat i na wniosek są udostępniane ESMA.”.

Załącznik II

Do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 dodaje się załącznik III w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK III

KARY

Naruszenia

I. Naruszenia związane z konfliktami interesów oraz wymaganiami organizacyjnymi i operacyjnymi

a) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja B pkt 3, jeżeli wystawia rating kredytowy lub, w przypadku gdy rating kredytowy już istnieje, nie ujawnia niezwłocznie, że rating kredytowy jest niewiarygodny, w sytuacjach określonych w pkt 3 a)–d).

b) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja B pkt 4 akapit pierwszy, jeżeli świadczy usługi doradcze lub konsultingowe.

c) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja B pkt 4 akapit trzeci, jeżeli nie zapewnia, by świadczenie usług dodatkowych nie powodowało powstania konfliktu interesów z działalnością w zakresie ratingu kredytowego.

d) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 4 ust. 3, jeżeli zatwierdza rating kredytowy wystawiony w państwie trzecim, gdy nie są spełnione warunki wymienione w art. 4 ust. 3 lit. a)–h).

e) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja A pkt 2 akapit trzeci, jeżeli nie powołała wymaganej liczby niezależnych członków zarządu lub rady nadzorczej.

f) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja A pkt 2 akapit czwarty zdanie pierwsze lub drugie, jeżeli ustanowiła system wynagrodzeń niezależnych członków zarządu lub rady nadzorczej, który jest powiązany z wynikami działalności agencji ratingowej, lub jeżeli ustaliła długość ich kadencji na okres przekraczający pięć lat.

g) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja A pkt 6, jeżeli nie zapewnia spełnienia określonych w załączniku I sekcja A pkt 6 lit. a)–d) warunków umożliwiających komórce ds. nadzoru zgodności z prawem wypełnianie swoich obowiązków w sposób właściwy i niezależny.

h) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 2, jeżeli nie zapewnia, by osoby, o których mowa w tym artykule, nie mogły inicjować negocjacji ani uczestniczyć w negocjacjach dotyczących opłat lub płatności.

i) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 3 w związku z przepisami załącznika I sekcja C pkt 1, jeżeli nie zapewnia, aby osoby, których przepisy te dotyczą, nie kupowały ani nie sprzedawały przedmiotowych instrumentów finansowych, ani też nie realizowały żadnych transakcji, których przedmiotem są te instrumenty.

j) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 3 w związku z przepisami załącznika I sekcja C pkt 2, jeżeli nie zapewnia, aby osoby, których przepisy te dotyczą, nie uczestniczyły w określaniu ratingu kredytowego ani w inny sposób nie wpływały na jego określenie.

k) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 3 w związku z przepisami załącznika I sekcja C pkt 3 lit. b)–d), jeżeli nie zapewnia, aby osoby, których przepisy te dotyczą, nie ujawniały, nie wykorzystywały ani nie przekazywały informacji poufnych.

l) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 3 w związku z przepisami załącznika I sekcja C pkt 4, jeżeli nie zapewnia, aby osoby, których przepisy te dotyczą, nie żądały ani nie przyjmowały pieniędzy, prezentów ani przysług.

m) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 3 w związku z przepisami załącznika I sekcja C pkt 7, jeżeli nie zapewnia, aby osoby, których przepisy te dotyczą, nie zajmowały kluczowych stanowisk kierowniczych.

n) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 4 w związku z przepisami załącznika I sekcja C pkt 8 lit. a), jeżeli nie zapewnia, aby główni analitycy ratingowi nie uczestniczyli w działalności w zakresie ratingu kredytowego związanej z tym samym ocenianym podmiotem lub powiązanymi z nim stronami trzecimi przez okres dłuższy niż cztery lata.

o) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 4 w związku z przepisami załącznika I sekcja C pkt 8 lit. b), jeżeli nie zapewnia, aby analitycy ratingowi nie uczestniczyli w działalności w zakresie ratingu kredytowego związanej z tym samym ocenianym podmiotem lub powiązanymi z nim stronami trzecimi przez okres dłuższy niż pięć lat.

p) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 4 w związku z przepisami załącznika I sekcja C pkt 8 lit. c), jeżeli nie zapewnia, aby osoby zatwierdzające ratingi kredytowe nie uczestniczyły w działalności w zakresie ratingu kredytowego związanej z tym samym ocenianym podmiotem lub powiązanymi z nim stronami trzecimi przez okres dłuższy niż siedem lat.

q) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 4 w związku z przepisami załącznika I sekcja C pkt 8 akapit drugi, jeżeli nie zapewnia, aby osoby, których przepisy te dotyczą, nie uczestniczyły w działalności w zakresie ratingu kredytowego przez okres dwóch lat, licząc od upływu wspomnianych terminów.

r) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 7 ust. 5, jeżeli wprowadza systemy wynagrodzenia i oceny pracy uzależnione od wysokości przychodów uzyskiwanych przez tę agencję ratingową od ocenianych podmiotów lub powiązanych stron trzecich.

s) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8 ust. 5, jeżeli nie monitoruje swoich ratingów kredytowych lub nie poddaje na bieżąco, a co najmniej raz w roku, przeglądowi swoich ratingów kredytowych i metod.

t) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8 ust. 6 lit. b), jeżeli nie dokonuje lub dokonuje nieterminowo przeglądu ratingów kredytowych, na które mają wpływ zmiany metod, modeli lub podstawowych założeń ratingowych.

u) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8 ust. 6 lit. c), jeżeli nie dokonuje ponownej oceny ratingu kredytowego, gdy ogólny połączony efekt zmian metod, modeli lub podstawowych założeń ratingowych ma wpływ na ten rating kredytowy.

v) Agencja ratingowa, która składa wniosek o udzielenie dostępu do strony internetowej emitenta strukturyzowanego instrumentu finansowego lub powiązanej strony trzeciej narusza przepisy art. 8a ust. 2 lit. a), jeżeli nie dysponuje systemami i strukturą organizacyjną umożliwiającą zapewnienie poufności uzyskanych w ten sposób informacji.

w) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8a ust. 2 lit. b), jeżeli w skali rocznej nie jest w stanie wystawić ratingów dla co najmniej 10 % strukturyzowanych instrumentów finansowych, w odniesieniu do których składała wniosek o udostępnienie informacji poprzez stronę internetową emitenta lub powiązanej strony trzeciej.

x) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 10 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja D część I pkt 4 akapit drugi, jeżeli wystawia rating kredytowy lub nie wycofuje istniejącego ratingu kredytowego.

II. Naruszenia związane z utrudnianiem działalności w zakresie nadzoru

a) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja B pkt 7 lit. a)–h), jeżeli nie prowadzi rejestrów i ścieżek audytu zgodnie z wymogami określonymi w tych przepisach.

b) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja B pkt 8 akapit pierwszy, jeżeli rejestry i ścieżki audytu nie są przechowywane przez co najmniej pięć lat lub nie są one udostępniane właściwym organom.

c) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja B pkt 9, jeżeli rejestry nie są przechowywane przez czas trwania stosunku umownego z ocenianym podmiotem lub powiązanymi z nim stronami trzecimi.

d) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 11 ust. 2, jeżeli nie udostępnia wymaganych informacji lub udostępnia je w niewłaściwym formacie.

e) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 11 ust. 3 w związku z przepisami załącznika I sekcja E część II pkt 2, jeżeli nie udostępnia wymaganych wykazów.

f) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 14 ust. 3 akapit drugi, jeżeli nie zgłasza ESMA wszelkich istotnych zmian w warunkach pierwszej rejestracji lub zgłasza je nieterminowo.

III. Naruszenia związane z przepisami dotyczącymi ujawniania informacji

a) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja B pkt 2, jeżeli nie podaje do publicznej wiadomości nazw ocenianych podmiotów lub powiązanych stron trzecich, od których uzyskuje ponad 5 % swojego rocznego przychodu.

b) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 6 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja B pkt 4 akapit trzeci, jeżeli w sprawozdaniu na temat ratingu ostatecznego nie ujawnia usług dodatkowych, jakie świadczyła na rzecz podmiotu ocenianego lub powiązanej z nim strony trzeciej.

c) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8 ust. 1, jeżeli nie ujawnia metod, modeli i podstawowych założeń ratingowych wykorzystywanych przez nią w działalności w zakresie ratingu kredytowego.

d) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8 ust. 6 lit. a), jeżeli nie ujawnia niezwłocznie prawdopodobnego zakresu ratingów kredytowych, na które będą miały wpływ zmiany metod, modeli lub podstawowych założeń ratingowych.

f) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8b ust. 1, jeżeli nie ujawnia niezwłocznie na zabezpieczonej hasłem stronie internetowej informacji wymaganych zgodnie z art. 8b ust. 1 lit. a) i b).

g) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8b ust. 2, jeżeli nie przyznaje dostępu do strony internetowej zarejestrowanym lub certyfikowanym agencjom ratingowym spełniającym warunki określone w art. 8a ust. 2.

h) Emitent strukturyzowanego instrumentu finansowego lub powiązana strona trzecia narusza przepisy art. 8a ust. 2, jeżeli nie przyznaje dostępu do zabezpieczonej hasłem strony internetowej, którą zarządza, agencjom ratingowym spełniającym warunki określone w art. 8a ust. 2.

i) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8a ust. 2, jeżeli nakłada na emitenta lub powiązaną stronę trzecią jakiekolwiek warunki służące uniemożliwieniu dostępu do strony internetowej agencjom ratingowym, które zwracają się z wnioskiem o taki dostęp i spełniają warunki określone w art. 8a ust. 2.

j) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 10 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja D część I pkt 1, pkt 2 lit. a)–e), pkt 4 akapit pierwszy lub pkt 5 oraz część II pkt 1, 2, 3 lub 4, jeżeli przy przedstawianiu ratingu nie udostępnia informacji wymaganych na mocy tych przepisów.

k) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 10 ust. 2 w związku z przepisami załącznika I sekcja D część I pkt 3, jeżeli nie informuje ocenianego podmiotu na co najmniej 12 godzin przed publikacją ratingu kredytowego.

l) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 10 ust. 3, jeżeli przy pomocy dodatkowego symbolu nie zapewnia odróżnienia kategorii ratingu kredytowego przypisywanych strukturyzowanym instrumentom finansowym od kategorii ratingu stosowanych w odniesieniu do wszelkich innych podmiotów.

m) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 10 ust. 4, jeżeli nie ujawnia swojej polityki i procedur dotyczących niezamówionych ratingów kredytowych.

n) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 10 ust. 5, jeżeli nie udostępnia informacji wymaganych na mocy tego artykułu lub nie oznacza niezamówionego ratingu kredytowego jako takiego.

o) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 11 ust. 1, jeżeli nie ujawnia lub nie aktualizuje informacji dotyczących elementów określonych w załączniku I, sekcja E, część I.

p) Agencja ratingowa narusza przepisy art. 12, jeżeli nie publikuje sprawozdania w sprawie przejrzystości zawierającego informacje dotyczące elementów określonych w załączniku I, sekcja E, część III lub publikuje je nieterminowo.”

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

do zastosowania przy wszelkich wnioskach lub inicjatywach przedkładanych władzy prawodawczej

(art. 28 rozporządzenia finansowego oraz art. 22 przepisów wykonawczych do tego rozporządzenia)

1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy

1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

1.3. Charakter wniosku/inicjatywy

1.4. Cel/cele

1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

1.6. Czas trwania działania i jego wpływu finansowego

1.7. Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania

2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA

2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości

2.2. System zarządzania i kontroli

2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

3.1. Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki

3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu

3.3. Szacunkowy wpływ na dochody

I. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy

Rozporządzenie (WE) nr xxx Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych

1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[20]

Rynek wewnętrzny – rynki finansowe

1.3. Charakter wniosku/inicjatywy

( Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania

( Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[21]

( Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania

( Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4. Cele

1.4.1. Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Powierzenie ESMA uprawnień nadzorczych zwiększy skuteczność i sprawność nadzoru nad agencjami ratingowymi w Unii.

Skuteczniejsze ramy nadzorcze lepiej zapewnią przestrzeganie przez agencje ratingowe merytorycznych wymogów rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych, przyczyniając się tym samym do realizacji strategicznych celów Komisji w dziedzinie usług finansowych, polegających na zapewnieniu stabilności rynków finansowych, wzmocnieniu ochrony inwestorów oraz zwiększeniu przejrzystości na rynkach finansowych.

1.4.2. Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cel szczegółowy nr:

Określono następujące cele proponowanego środka:

1. zapewnienie skutecznego nadzoru nad agencjami ratingowymi w UE;

2. uproszczenie sys