Ustalenia dotyczące polityki W jednej trzeciej państw członkowskich stan ekologiczny ponad 50 % wszystkich naturalnych jednolitych części wód powierzchniowych jest dobry lub bardzo dobry. Jednak w pięciu państwach członkowskich mniej niż 20 % jednolitych części wód ma dobry stan ekologiczny. Jeżeli chodzi o jednolite części wód podziemnych, mają one dobry stan ilościowy w 13 państwach członkowskich. W 10 państwach członkowskich 70–90 % wszystkich jednolitych części wód podziemnych ma dobry stan ilościowy, a w pięciu państwach odsetek ten wynosi 20–70 %. Wszystkie plany gospodarowania wodami w dorzeczu opracowane w pierwszym cyklu wykazywały pewne niedociągnięcia, niekiedy znaczne, głównie w odniesieniu do monitorowania oraz metod oceny i klasyfikacji stanu jednolitych części wód. Wszystkie państwa członkowskie korzystają z odstępstw pozwalających na wydłużanie terminów. Wiele państw członkowskich zezwala na realizację nowych projektów, które utrudniają osiągnięcie dobrego stanu tych jednolitych części wód, nie zawsze podając odpowiednie uzasadnienie. Komisja wydała dla państw członkowskich zalecenia, aby wyeliminowały one wspomniane niedociągnięcia i braki w drugim cyklu planów gospodarowania wodami w dorzeczu. Zostały one włączone do planów działania jako warunek wstępny aby uzyskać wsparcie z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (EFSI) na inwestycje w infrastrukturę wodną. Pięć państw członkowskich jeszcze nie przyjęło żadnego ze swoich planów gospodarowania wodami w dorzeczu opracowywanych w drugim cyklu, co miały uczynić do końca 2015 r., a w trzech państwach członkowskich jeszcze nie ukończono przyjmowania tych planów . Do głównych przyczyn należą nieskuteczne środki kontroli, brak koordynacji między organami ds. gospodarki wodnej na różnych poziomach regionalnych lub lokalnych, brak współpracy między organami ds. gospodarki wodnej a organami ds. przyrody, ale także brak współpracy z organami właściwymi do spraw innych sektorów, oraz brak dostępu do danych. Inne powszechnie występujące wyzwanie w sektorze gospodarki wodnej dotyczy nieodpowiedniej polityki ustalania cen wody. Chociaż wdrożenie dyrektywy azotanowej doprowadziło do pewnej poprawy sytuacji, stężenia azotanów i poziom eutrofizacji nadal stanowią poważny problem w niemal wszystkich państwach członkowskich. Eutrofizacja Morza Bałtyckiego, głównie wskutek intensywnych praktyk rolniczych, jest szczególnie problematyczna. Jeżeli chodzi o jakość wody pitnej, niemal wszystkie państwa członkowskie mają bardzo wysokie wskaźniki zgodności. Jedynie w trzech państwach członkowskich istnieją lokalne problemy z jakością, a na określonych obszarach brakuje odpowiedniej infrastruktury. Jeżeli chodzi o wodę w kąpieliskach, 96 % wszystkich kąpielisk spełnia minimalne wymogi jakościowe określone w dyrektywie UE dotyczącej wody w kąpieliskach (tj. jakość wody jest w nich dostateczna). Wiele państw członkowskich spełnia wyższe normy jakości: W ośmiu z nich 90 % wszystkich wód w kąpieliskach w 2015 r. było doskonałej jakości. W 11 państwach członkowskich odsetek kąpielisk o doskonałej jakości wody przekracza średnią unijną wynoszącą 84,4 %. Sześć państw ma doskonałe wskaźniki zgodności w odniesieniu do odbioru i oczyszczania ścieków komunalnych, jednak w większości państw członkowskich występują trudności z pełnym wdrożeniem, a wobec 13 państw UE podjęła kroki prawne. Zmniejszanie różnicy we wdrażaniu w wyniku rozbudowy niezbędnej infrastruktury wymaga dobrych struktur zarządzania, odpowiedniego planowania i koordynacji, aby zapewnić finansowanie (udostępniono znaczne środki finansowe UE). Mimo terminu przypadającego na 2015 r. na koniec listopada 2016 r. zaledwie 18 państw członkowskich przekazało informacje o swoich planach zarządzania ryzykiem powodziowym z 2015 r. Wszystkie państwa członkowskie posiadające wody morskie nadal mają luki we wdrażaniu dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej, począwszy od definicji dobrego stanu środowiska. W większości państw członkowskich programy monitorowania nie osiągnęły pełnej sprawności operacyjnej przed 2018 r. czy nawet 2020 r., co doprowadzi do braków w informacjach przy następnej ocenie ich wód morskich, która ma zostać przeprowadzona w 2018 r. Do marca 2016 r. państwa członkowskie miały przyjąć programy środków, które stanowią podstawowe działania mające na celu osiągnięcie przez ich wody morskie dobrego stanu środowiska, jednak 10 państw członkowskich jeszcze tego nie uczyniło.