[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 6.3.2009

KOM(2009) 106 wersja ostateczna

2009/0036 (CNS)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie podpisania umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem

(przedstawione przez Komisję)

UZASADNIENIE

I. TłO POLITYCZNO-PRAWNE

Zawarcie umowy o readmisji z Pakistanem było jednym z zaleceń grupy roboczej wysokiego szczebla ds. planu działań w sprawie Afganistanu z 1999 r. W dniu 18 września 2000 r. Rada ds. Ogólnych upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem. W kwietniu 2001 r. Komisja przekazała projekt tekstu władzom pakistańskim. Po spotkaniu „trojki” ministerialnej w Islambadzie w dniach 18 i 19 lutego 2004 r. oraz po uzależnieniu ratyfikacji przez UE umowy o współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Islamską Republiką Pakistanu o partnerstwie i rozwoju od zawarcia umowy o readmisji, w kwietniu 2004 r. w Islamabadzie odbyła się pierwsza runda formalnych negocjacji. Następnie odbyło się sześć kolejnych formalnych rund negocjacji, ostatnia w Brukseli w dniu 17 września 2007 r.

Po zakończeniu ostatniej rundy negocjacji we wrześniu 2007 r., kiedy rozstrzygnięto wszystkie pozostałe kwestie sporne, obie strony skoncentrowały się na skłonieniu swoich odnośnych organów zwierzchnich do zaaprobowania uzgodnionego tekstu. Po długotrwałych konsultacjach i zakończeniu przez obie strony procesu zatwierdzania uzgodnionego tekstu, został on ostatecznie parafowany w dniu 9 września 2008 r. w Brukseli przez głównego negocjatora Komisji i ambasadora Pakistanu przy UE.

Na wszystkich (oficjalnych i nieoficjalnych) etapach negocjacji w sprawie readmisji systematycznie informowano państwa członkowskie o przebiegu rozmów i zasięgano ich opinii.

Dla Wspólnoty podstawą prawną umowy jest art. 63 ust. 3 lit. b) w związku z art. 300 TWE.

Dołączone wnioski stanowią narzędzie prawne pozwalające na podpisanie i zawarcie umowy o readmisji. Rada podejmie decyzję w tej sprawie większością kwalifikowaną głosów. Parlament Europejski będzie musiał wyrazić formalną opinię w sprawie zawarcia umowy zgodnie z art. 300 ust. 3 Traktatu WE.

Wniosek dotyczący decyzji w sprawie zawarcia umowy zawiera konieczne ustalenia wewnętrzne dotyczące jej praktycznego stosowania. Określono się w nim w szczególności, że Komisja, wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji, ustanowionym na mocy art. 16 umowy. Zgodnie z art. 16 ust. 6 komitet ds. readmisji może przyjąć własny regulamin wewnętrzny. Podobnie jak w przypadku innych, zawartych wcześniej przez Wspólnotę umów o readmisji, stanowisko Wspólnoty w tej sprawie zostanie przyjęte przez Komisję w porozumieniu ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę. Jeśli chodzi o inne decyzje wspólnego komitetu, stanowisko Wspólnoty przyjmuje się zgodnie z obowiązującymi postanowieniami Traktatu.

II. WYNIK NEGOCJACJI

Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy o readmisji jest akceptowalny dla Wspólnoty.

Ostateczną treść umowy można podsumować w następujący sposób:

- Umowa dzieli się na 7 sekcji i zawiera łącznie 21 artykuły. Zawiera także 6 załączników stanowiących jej integralną część i 10 wspólnych deklaracji.

- Określone w umowie obowiązki w zakresie readmisji (art. 2 i 3) działają na zasadzie pełnej wzajemności, odnosząc się zarówno do własnych obywateli państw będących stronami umowy (art. 2), jak i do obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3).

- Obowiązek readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3) wiąże się z następującymi warunkami wstępnymi: a) dana osoba posiada w momencie złożenia wniosku o readmisję ważną wizę lub dokument pobytowy wydane przez państwo rozpatrujące wniosek lub b) dana osoba bezprawnie wjechała na terytorium państwa składającego wniosek bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek.. Wyżej wymienione warunki nie dotyczą osób podróżujących tranzytem lotniczym ani osób, którym państwo składające wniosek udzieliło prawa do bezwizowego wjazdu lub wystawiło długoterminową wizę albo długoterminowe zezwolenie na pobyt.

- W zamian za zgodę Pakistanu na przyjęcie wyżej określonego obowiązku readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3) Wspólnota Europejska zgodziła się, aby umowa, bez uszczerbku dla zobowiązań stron do przyjmowania z powrotem swoich własnych obywateli wynikających z międzynarodowego prawa zwyczajowego, dotyczyła wyłącznie osób, które wjechały na terytoria stron po wejściu w życie umowy (art. 20 ust. 3).

- Sekcja II umowy (art. 4–10 w związku z załącznikami 1–5) zawiera niezbędne ustalenia techniczne dotyczące procedury readmisji (wniosek o readmisję, środki dowodowe, terminy, sposoby przekazywania osób i wykorzystywane środki transportu) oraz „omyłkowej readmisji” (art. 10). Procedura jest w pewnym sensie elastyczna, co wynika z faktu, że wniosek o readmisję nie będzie wymagany w sytuacji, gdy osoba podlegająca readmisji jest w posiadaniu ważnego paszportu krajowego i – w przypadku obywateli państwa trzeciego – posiada także ważną wizę lub ważny dokument pobytowy wydane przez państwo, które ma taką osobę ponownie przyjąć na swoje terytorium (art. 4 ust. 2).

- Jedna z sekcji umowy dotyczy operacji tranzytowych (art. 11 i 12 w związku z załącznikiem 6).

- Artykuły 13–15 zawierają niezbędne ustalenia w sprawie kosztów, ochrony danych i stosowania umowy w kontekście innych zobowiązań międzynarodowych.

- Utworzony zostanie Wspólny Komitet ds. Readmisji, którego zadania i uprawnienia określono w art. 16.

- Aby umowę można było stosować w praktyce, w art. 17 przewidziano możliwość zawarcia dwustronnych protokołów wykonawczych między Pakistanem a poszczególnymi państwami członkowskimi. Związek między dwustronnymi protokołami wykonawczymi a umową wyjaśniono w art. 18.

- Postanowienia końcowe (art. 19–21) zawierają niezbędne zasady dotyczące wejścia w życie umowy, czasu jej obowiązywania, ewentualnych zmian umowy, warunków jej rozwiązania oraz statusu prawnego załączników do umowy.

- Szczególną sytuację Danii uwzględniono w preambule, w art. 1 lit. a), art. 19 ust. 2 oraz we wspólnej deklaracji dołączonej do umowy. Podobnie we wspólnej deklaracji do umowy uwzględniono fakt włączenia Norwegii i Islandii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

III. WNIOSKI

W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada:

- przyjęła decyzję o podpisaniu umowy w imieniu Wspólnoty i upoważniła przewodniczącego Rady do wyznaczenia w tym celu należycie umocowanej osoby (lub osób);

- zatwierdziła, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, załączony tekst umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem.

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie podpisania umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 3 lit. b) w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

1. Decyzją z dnia 18 września 2000 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem.

2. Negocjacje w sprawie umowy odbyły się w okresie pomiędzy kwietniem 2004 r. a wrześniem 2007 r.

3. Umowa parafowana w Brukseli w dniu 9 września 2008 r. powinna zostać podpisana, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie.

4. Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo zgłosiło chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

5. Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie podlega,

PRZYJMUJE NSTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie.

Sporządzono w Brukseli dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

2009/0036 (CNS)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 3 lit. b) w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji[2],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[3],

A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

6. Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem.

7. Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu … 2009 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady …../…/WE z dnia [….] r.

8. Umowa ta powinna zostać zatwierdzona.

9. Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Readmisji, który może przyjąć swój regulamin wewnętrzny. Właściwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Wspólnoty w tym przypadku.

10. Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo zgłosiło chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

11. Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie podlega,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę o readmisji między Wspólnotą Europejską a Pakistanem.

Tekst umowy dołączono do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady przekazuje powiadomienie przewidziane w art. 20 ust. 2 umowy[4].

Artykuł 3

Komisja, wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich zaproszonych na jej wniosek, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji ustanowionym na mocy art. 16 umowy.

Artykuł 4

Stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu ds. Readmisji w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego zgodnie z wymogami art. 16 ust. 6 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

Załącznik

UMOWA pomiędzy Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu w sprawie readmisji osób przebywających bez zezwolenia

WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, oraz

ISLAMSKA REPUBLIKA PAKISTANU, zwana dalej „Pakistanem”,

zwane dalej indywidualnie „Stroną”, a wspólnie „Stronami”,

Pragnąc zacieśniać wzajemną współpracę w celu skutecznego zwalczania nielegalnej imigracji;

Pragnąc ustanowić w drodze niniejszej Umowy oraz na zasadzie wzajemności szybkie i skuteczne procedury ustalania tożsamości i organizowania bezpiecznego i zgodnego z przepisami powrotu osób, które nie spełniają warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Pakistanu bądź jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub przestały spełniać te warunki, oraz aby ułatwić tranzyt takich osób w duchu współpracy;

Podkreślając, że niniejsza Umowa nie narusza praw, obowiązków i zakresu odpowiedzialności państw członkowskich Unii Europejskiej i Pakistanu wynikających z prawa międzynarodowego;

Zważywszy, że postanowienia tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i wszystkie akty przyjęte na podstawie tego tytułu nie mają zastosowania do Królestwa Danii,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

ARTYKUŁ 1

Definicje

Na potrzeby niniejszej Umowy:

a) „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Królestwa Danii;

b) „obywatel państwa członkowskiego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo państwa członkowskiego w rozumieniu definicji przyjętej na potrzeby Wspólnoty;

c) „obywatel Pakistanu” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo Pakistanu;

d) „obywatel państwa trzeciego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo inne niż obywatelstwo Pakistanu albo jednego z państw członkowskich;

e) „bezpaństwowiec” oznacza każdą osobę nieposiadającą obywatelstwa;

f) „zezwolenie na pobyt” oznacza wszelkiego rodzaju zezwolenie wydane przez Pakistan lub jedno z państw członkowskich uprawniające daną osobę do przebywania na terytorium państwa, które wydało zezwolenie.

g) „wiza” oznacza zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez Pakistan lub jedno z państw członkowskich, wymagane w związku z wjazdem na terytorium Pakistanu lub jednego z państw członkowskich albo tranzytem przez terytorium tych krajów; Niniejsza definicja nie obejmuje lotniskowej wizy tranzytowej;

h) „państwo składające wniosek” oznacza państwo (Pakistan lub jedno z państw członkowskich), które składa wniosek o readmisję zgodnie z art. 2 i art. 3 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 12;

i) „państwo rozpatrujące wniosek” oznacza państwo (Pakistan lub jedno z państw członkowskich), do którego skierowany jest wniosek o readmisję zgodnie z art. 2 i art. 3 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 12 niniejszej umowy.

SEKCJA I - OBOWIĄZKI W ZAKRESIE READMISJI

ARTYKUŁ 2

Readmisja własnych obywateli

(1) Państwo rozpatrujące wniosek, po ustaleniu obywatelstwa zgodnie art. 6, na wniosek państwa składającego wniosek ponownie przyjmuje swoich obywateli, którzy nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium państwa składającego wniosek lub przestały spełniać te warunki.

(2) W razie konieczności państwo rozpatrujące wniosek bezzwłocznie wydaje osobie, na której readmisję wyrażono zgodę, dokument podróży, którego okres ważności wynosi przynajmniej 6 miesięcy. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności dokumentu podróży, państwo rozpatrujące wniosek wydaje w ciągu 14 dni nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności.

ARTYKUŁ 3

Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców

(1) Na wniosek państwa składającego wniosek i bez żadnych dodatkowych formalności innych niż przewidziane w niniejszej Umowie, państwo rozpatrujące wniosek dokonuje readmisji wszystkich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania i pobytu na terytorium państwa składającego wniosek, lub przestali spełniać takie warunki, o ile takie osoby:

a) posiadają w chwili składania wniosku o readmisję ważne zezwolenie na pobyt wydane przez państwo rozpatrujące wniosek, lub

b) bezprawnie wjechały na terytorium państwa składającego wniosek bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek. W rozumieniu niniejszego akapitu osoba przyjeżdża bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek, jeżeli przybyła na terytorium państwa składającego wniosek, lub, w przypadku gdy państwem składającym wniosek jest Pakistan, na terytorium państw członkowskich, statkiem lub samolotem, bez międzylądowania lub zawijania do portu w innym państwie.

(2) Obowiązek readmisji określony w ust. 1 nie ma zastosowania, gdy

a) obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec przebywał na terenie międzynarodowego portu lotniczego w państwie rozpatrującym wniosek jedynie przejazdem w związku z tranzytem lotniczym; lub

b) państwo składające wniosek wydało obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi wizę lub zezwolenie na pobyt przed wjazdem tej osoby na jego terytorium lub po wjeździe, chyba że taka osoba jest w posiadaniu wizy lub zezwolenia na pobyt wydanych przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek, które mają dłuższy okres ważności;

(3) Jeżeli państwo składające wniosek jest państwem członkowskim, obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy tego państwa członkowskiego, które wydało wizę lub zezwolenie na pobyt. Jeśli wizę lub zezwolenie na pobyt wydały dwa państwa członkowskie lub więcej, obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument o dłuższym okresie ważności lub – jeśli okres ważności jednego lub kilku z nich upłynął – dokument, który jest nadal ważny. Jeżeli upłynął okres ważności wszystkich dokumentów, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument z najpóźniejszą datą ważności.

(4) W razie konieczności państwo rozpatrujące wniosek bezzwłocznie wydaje osobie, na której readmisję wyrażono zgodę, dokument podróży wymagany dla jej powrotu, którego okres ważności wynosi przynajmniej 6 miesięcy. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności dokumentu podróży, państwo rozpatrujące wniosek wydaje w ciągu 14 dni kalendarzowych nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności.

SEKCJA II. PROCEDURA READMISJI

ARTYKUŁ 4

Zasady

(1) Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 przekazanie osoby, która ma podlegać readmisji na podstawie obowiązków określonych w art. 2 i 3 niniejszej Umowy, wymaga złożenia wniosku o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek.

(2) Bez uszczerbku dla postanowień art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 złożenie wniosku o readmisję nie jest konieczne, jeżeli osoba, która ma podlegać readmisji, posiada ważny dokument podróży, a tam gdzie to ma zastosowanie, ważną wizę lub zezwolenie na pobyt wydane przez państwo rozpatrujące wniosek.

(3) Żadna osoba nie podlega readmisji tylko na podstawie dowodu obywatelstwa prima facie .

ARTYKUŁ 5

Wniosek o readmisję

(1) Wniosek o readmisję zawiera następujące informacje:

a) dane dotyczące tożsamości osoby, która ma podlegać readmisji (np. imię, nazwisko, data i miejsce urodzenia i ostatnie miejsce zamieszkania);

b) wskazanie środków stanowiących dowód potwierdzający obywatelstwo, tranzyt, podstawy readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, a także bezprawny wjazd i pobyt.

(2) Wniosek o readmisję, w zakresie w jakim jest to możliwe, powinien również zawierać następujące informacje:

a) oświadczenie stwierdzające, że osoba, która ma podlegać readmisji, może potrzebować pomocy lub opieki, pod warunkiem że osoba ta wyraziła jednoznaczną zgodę na takie oświadczenie;

a) wszelkie inne środki ochrony lub bezpieczeństwa, które mogą być konieczne przy readmisji danej osoby.

(3) Wspólny wzór formularza wniosku o readmisję stanowi załączniku 5 do niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ 6

Środki dowodowe potwierdzające obywatelstwo

(1) Dowód potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach.

(2) Do celów stosowania art. 2 ust. 1 obywatelstwo można udowodnić za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej Umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwo składające wniosek i państwo rozpatrujące wniosek wzajemnie uznają obywatelstwo bez prowadzenia dalszego dochodzenia.

(3) Potwierdzenie obywatelstwa zgodnie z art. 2 ust. 1 obywatelstwo może nastąpić również za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 2 do niniejszej Umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwo rozpatrujące wniosek rozpoczyna proces ustalania obywatelstwa danej osoby.

(4) Jeżeli nie można okazać żadnego z dokumentów wymienionych w załączniku 1 lub 2, właściwe władze państwa składającego wniosek i przedstawicielstwo dyplomatyczne lub konsularne państwa rozpatrującego wniosek podejmują na wniosek czynności zmierzające do przeprowadzenia bez zbędnej zwłoki, rozmowy z osobą, która ma podlegać readmisji, w celu ustalenia jej obywatelstwa.

ARTYKUŁ 7

Środki dowodowe dotyczące obywateli państw trzecich i bezpaństwowców

(1) Dowody istnienia podstaw do readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 3 ust. 1 obejmują w szczególności środki dowodowe wymienione w załączniku 3 do niniejszej Umowy; nie mogą się one opierać na fałszywych dokumentach. Wszelkie dowody muszą opierać się na elementach uznawanych wzajemnie przez państwo składające wniosek i państwo rozpatrujące wniosek

(2) Dowody istnienia podstaw do readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 3 ust. 1 mogą także obejmować środki dowodowe wymienione w załączniku 4 do niniejszej Umowy. Jeżeli zostaną przedstawione takie środki dowodowe, państwo rozpatrujące wniosek uzna je za odpowiednie do wszczęcia dochodzenia.

(3) O bezprawnym charakterze wjazdu, przebywania lub pobytu decyduje brak w dokumentach podróży danej osoby koniecznej wizy lub innego zezwolenia na pobyt na terytorium państwa składającego wniosek. Dowodem prima facie bezprawnego wjazdu, przebywania lub pobytu może być oświadczenie państwa składającego wniosek, że dana osoba nie posiada niezbędnych dokumentów podróży, wizy lub dokumentu pobytowego.

ARTYKUŁ 8

Terminy

(1) Właściwy organ państwa składającego wniosek składa wniosek o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek w ciągu jednego roku od daty uzyskania informacji, że obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec nie spełnia obowiązujących warunków wjazdu, pobytu lub zamieszkania na terytorium tego państwa lub przestał spełniać takie warunki. Jeżeli istnieją prawne lub faktyczne przeszkody uniemożliwiające złożenie wniosku w terminie, na wniosek termin przedłuża się, ale wyłącznie do czasu ustąpienia przeszkód.

(2) Odpowiedź na wniosek o readmisję jest udzielana bez zbędnej zwłoki, w każdym przypadku w ciągu 30 dni kalendarzowych; odrzucenie wniosku o readmisję należy uzasadnić. Bieg terminu rozpoczyna się od dnia otrzymania wniosku o readmisję. Jeżeli zaistnieją przeszkody prawne lub faktyczne uniemożliwiające udzielenie odpowiedzi na wniosek w terminie, termin ten, na należycie umotywowany wniosek, może zostać przedłużony do maksymalnie 60 dni kalendarzowych, z wyjątkiem sytuacji, w której maksymalny okres zatrzymania w prawie krajowym państwa składającego wniosek jest równy lub krótszy od 60 dni. W przypadku braku odpowiedzi w tym terminie zgodę na przekazanie danej osoby uznaje się za udzieloną.

(3) Po uzyskaniu zgody bądź w stosownych przypadkach po upływie terminów określonych w ust. 2 niniejszego artykułu przekazanie danej osoby następuje w ciągu trzech miesięcy. Na wniosek termin ten może być przedłużony o czas potrzebny do usunięcia występujących przeszkód prawnych lub praktycznych.

ARTYKUŁ 9

Formy przekazania i rodzaje transportu

Przed przekazaniem osoby właściwe organy Pakistanu oraz danego państwa członkowskiego dokonują z odpowiednim wyprzedzeniem uzgodnień na piśmie co do daty przekazania, przejścia granicznego, ewentualnej eskorty i środków transportu.

ARTYKUŁ 10

Omyłkowa readmisja

Pakistan ponownie przyjmuje bez zwłoki każdą osobę przyjętą w ramach readmisji przez państwo członkowskie, a państwo członkowskie przyjmuje bez zwłoki każdą osobę przyjętą w ramach readmisji przez Pakistan, jeżeli w okresie trzech miesięcy po przekazaniu tej osoby ustalono, że wymogi określone w art. 2 lub 3 niniejszej umowy nie są spełnione. W takich przypadkach właściwe organy Pakistanu i danego państwa członkowskiego wymieniają także wszystkie dostępne informacje dotyczące rzeczywistej tożsamości, obywatelstwa i trasy tranzytu osoby, która ma być ponownie przyjęta.

SEKCJA III -TRANZYT

ARTYKUŁ 11

Zasady

(1) Państwo rozpatrujące wniosek może zezwolić na tranzyt obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca w sytuacji, gdy taki obywatel lub taka osoba nie może zostać zawrócona do państwa będącego celem jej podróży bezpośrednio po wykazaniu na podstawie dowodów pisemnych, że państwo będące celem podróży zobowiązało się do readmisji swojego obywatela lub tej osoby.

(2) Państwo rozpatrujące wniosek może cofnąć swoją zgodę, jeżeli przestanie być zapewniona dalsza podróż przez potencjalne państwa tranzytu lub readmisja przez państwo docelowe. W takich przypadkach państwo składające wniosek przyjmuje z powrotem danego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca na swój koszt.

ARTYKUŁ 12

Procedura tranzytowa

(1) Wniosek o tranzyt składa się na piśmie do właściwego organu i zawiera on następujące informacje:

a) rodzaj tranzytu, inne możliwe państwa tranzytu i końcowy cel podróży;

b) szczegółowe informacje o danej osobie (np. imię, nazwisko, nazwisko rodowe, datę urodzenia i – jeśli to możliwe – miejsce urodzenia, obywatelstwo, rodzaj i numer dokumentu podróży);

c) przewidywane przejście graniczne, termin przekazania i ewentualne użycie eskorty;wzór wspólnego formularza wniosku tranzytowego stanowi załącznik 6 do niniejszej Umowy.

(2) Państwo rozpatrujące wniosek powiadamia na piśmie państwo składające wniosek o swojej decyzji w ciągu 14 dni kalendarzowych, a jeżeli zezwala na tranzyt, potwierdza przejście graniczne i przewidywany termin przekazania.

(3) Jeśli tranzyt odbywa się drogą lotniczą, osoba, która podlega tranzytowi, oraz ewentualne osoby ją eskortujące są zwolnione z obowiązku uzyskania lotniskowych wiz tranzytowych.

(4) Właściwe organy państwa rozpatrującego wniosek, pod warunkiem przeprowadzenia wzajemnych konsultacji, udzielają niezbędnej pomocy przy tranzycie, w szczególności poprzez nadzorowanie osób podlegających readmisji oraz zapewnienie właściwych do tego celu udogodnień, zgodnie ze swoimi prawami i procedurami.

SEKCJA IV – KOSZTY

ARTYKUŁ 13

Koszty transportu oraz tranzytu

Bez uszczerbku dla prawa właściwych władz państwa składającego wniosek do dochodzenia zwrotu kosztów związanych z readmisją od osoby, która ma jej podlegać, lub od osób trzecich, wszystkie koszty transportu poniesione w związku z readmisją i operacjami tranzytu do granicy państwa końcowego przeznaczenia pokrywa zgodnie z niniejszą Umową państwo składające wniosek. W przypadku omyłkowej readmisji (art. 10) koszty te ponosi państwo, które musi przyjąć daną osobę z powrotem.

SEKCJA V - OCHRONA DANYCH

I SPÓJNOŚĆ Z INNYMI ZOBOWIĄZANIAMI PRAWNYMI

ARTYKUŁ 14

Dane osobowe

(1) Przetwarzanie danych osobowych może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy jest konieczne do wykonania niniejszej Umowy przez właściwe organy Pakistanu i państw członkowskich.

Do celów niniejszego artykułu zastosowanie mają definicje zawarte w art. 2 dyrektywy 95/46/WE.

W przypadku gdy kontroler jest właściwym organem państwa członkowskiego, przetwarzanie danych podlega przepisom dyrektywy 95/46/WE i przepisom krajowym przyjętym zgodnie z tą dyrektywą, w tym zasadom dotyczącym przekazywania danych osobowych do krajów trzecich.

(2) Ponadto, przetwarzanie danych osobowych do celów wykonania niniejszej Umowy, a w szczególności przekazywanie danych osobowych z Pakistanu do państwa członkowskiego i odwrotnie, podlega następującym zasadom:

a) dane osobowe muszą być przetwarzane uczciwie i zgodnie z prawem;

b) dane osobowe muszą być zbierane w określonym, jednoznacznym i prawnie dopuszczonym celu związanym z wykonaniem niniejszej Umowy i nie mogą być dalej przetwarzane przez organ przekazujący ani organ, który je przyjmuje, w sposób niezgodny z tym celem;

c) dane osobowe muszą być adekwatne do potrzeb i istotne dla danej sprawy oraz nie mogą wykraczać poza cel, w jakim są gromadzone lub dalej przetwarzane; w szczególności przekazywane dane osobowe mogą dotyczyć wyłącznie:

- szczegółowych informacji o osobie, która ma zostać przekazana (np. imię, nazwisko, wszelkie poprzednie imiona i nazwiska, przezwiska lub pseudonimy, data i miejsce urodzenia, płeć, obecne i poprzednie obywatelstwo);

- paszportu lub dowodu tożsamości (numer, okres ważności, data wydania, nazwa organu wydającego, miejsce wydania);

- miejsc międzylądowań i trasy podróży;

- innych informacji koniecznych do ustalenia tożsamości osoby, która ma zostać przekazana lub do zbadania wymogów dotyczących readmisji zgodnie z niniejszą Umową;

d) dane osobowe muszą być dokładne, a w razie konieczności aktualizowane;

e) dane osobowe należy przechowywać w formie umożliwiającej identyfikację osób, których dotyczą, przez okres nie dłuższy niż jest to konieczne do celu, w jakim zostały zgromadzone lub w jakim są dalej przetwarzane;

f) zarówno organ przekazujący dane osobowe, jak i organ przyjmujący dane, podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu zapewnienia odpowiednio sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych osobowych, w przypadku gdy ich przetwarzanie nie jest zgodne z postanowieniami niniejszego artykułu, w szczególności w przypadku, gdy nie są one adekwatne do potrzeb, istotne dla sprawy, dokładne lub gdy wykraczają poza cel, w jakim są przetwarzane. Dotyczy to także zgłaszania drugiej stronie wszelkich przypadków sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych;

g) organ przyjmujący dane powiadamia organ przekazujący dane na jego wniosek o sposobie wykorzystania przekazanych danych i uzyskanych wynikach;

h) dane osobowe można przekazywać wyłącznie właściwym organom. Udostępnienie otrzymanych danych innym organom wymaga wcześniejszej zgody organu przekazującego;

i) organy przekazujące i otrzymujące dane osobowe są zobowiązane do prowadzenia pisemnego rejestru przekazywanych i otrzymywanych danych osobowych.

ARTYKUŁ 15

Spójność z innymi zobowiązaniami prawnymi

(1) Niniejsza Umowa nie ma wpływu na prawa, obowiązki i zakres odpowiedzialności Wspólnoty, państw członkowskich oraz Pakistanu wynikające z prawa międzynarodowego i umów międzynarodowych, których są stronami.

(2) Żadne postanowienia niniejszej Umowy nie uniemożliwiają powrotu danej osoby na mocy innych dwustronnych uzgodnień.

(3) Niniejsza umowa nie ma wpływu na środki odwoławcze i prawa dostępne danym osobom na mocy prawodawstwa kraju przyjmującego, w tym wynikające z prawa międzynarodowego.

SEKCJA VI - WPROWADZENIE W ŻYCIE I STOSOWANIE

ARTYKUŁ 16

Wspólny Komitet ds. Readmisji

(1) Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie pomocy w zakresie stosowania i wykładni niniejszej Umowy. W tym celu Strony ustanawiają Wspólny Komitet ds. Readmisji (dalej zwany „komitetem”), którego zadania obejmują w szczególności:

a) nadzorowanie stosowania niniejszej Umowy;

b) podejmowanie decyzji w sprawie uzgodnień technicznych niezbędnych do jednolitego stosowania Umowy, w tym w sprawie zmian załączników 3 i 4;

c) prowadzenie regularnej wymiany informacji na temat protokołów wykonawczych sporządzanych przez poszczególne państwa członkowskie i Pakistan zgodnie z art. 17;

d) proponowanie wprowadzenia zmian do niniejszej Umowy i załączników 1 i 2.

(2) Decyzje komitetu są podejmowane jednomyślnie i odpowiednio wykonywane.

(3) W skład komitetu wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej i Pakistanu; Wspólnotę reprezentuje Komisja Europejska, którą wspomagają eksperci z państw członkowskich.

(4) Komitet zbiera się w razie potrzeby na wniosek jednej z Umawiających się Stron, zazwyczaj co roku.

(5) Spory, których komitet nie może rozstrzygnąć, są rozstrzygane w drodze konsultacji pomiędzy Stronami.

(6) Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny i ustala język roboczy wspólny dla obydwu Stron.

ARTYKUŁ 17

Protokoły wykonawcze

(1) Pakistan i państwa członkowskie mogą sporządzić protokół wykonawczy zawierający zasady dotyczące:

a) wyznaczania właściwych organów, przejść granicznych i wymiany punktów kontaktowych;

b) warunków powrotu osób pod eskortą, w tym tranzytu eskortowanych obywateli państw trzecich i bezpaństwowców;

c) środków i dokumentów uzupełniających te wymienione w załącznikach 1-4 do niniejszej Umowy.

(2) Protokoły wykonawcze, o których mowa w ust. 1, wchodzą w życie po ich zgłoszeniu komitetowi (art. 16).

ARTYKUŁ 18

Związek z dwustronnymi umowami o readmisji lub uzgodnieniami państw członkowskich

Postanowienia niniejszej umowy mają pierwszeństwo wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub innych uzgodnień dotyczących readmisji osób przebywających bez zezwolenia, które zostały zawarte lub mogą zgodnie z art. 17 niniejszej Umowy zostać zawarte przez poszczególne państwa członkowskie oraz Pakistan w zakresie, w jakim takie postanowienia są niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy.

SEKCJA VII - PRZEPISY KOŃCOWE

ARTYKUŁ 19

Terytorialny zakres stosowania

(1) Z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu, niniejszą Umowę stosuje się na terytorium, na którym ma zastosowanie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską oraz na terytorium Pakistanu.

(2) Niniejsza Umowa nie ma zastosowania na terytorium Królestwa Danii.

ARTYKUŁ 20

Wejście w życie, czas obowiązywania i rozwiązanie umowy

(1) Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie z ich odpowiednimi procedurami.

(2) Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonają wzajemnego powiadomienia o zakończeniu procedur określonych w ustępie pierwszym.

(3) Bez uszczerbku dla istniejących zobowiązań Stron do przyjmowania z powrotem własnych obywateli wynikających z międzynarodowego prawa zwyczajowego, niniejsza Umowa wraz z protokołami wykonawczymi ma zastosowanie do osób, które wjechały na terytorium Pakistanu i państw członkowskich po jej wejściu w życie.

(4) Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w dowolnym czasie, powiadamiając o tym drugą Stronę. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać sześć miesięcy po dokonaniu takiego powiadomienia.

ARTYKUŁ 21

Załączniki Załączniki 1 do 6 stanowią integralną część niniejszej Umowy.

Sporządzono w … dnia … r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każda wersja językowa jest na równi autentyczna.

W imieniu Islamskiej Republiki Pakistanu W imieniu Wspólnoty Europejskiej

(…..) (…..)

Załącznik 1

WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRYCH PRZEDSTAWIENIE JEST UZNAWANE ZA DOWÓD OBYWATELSTWA (ART 2 UST. 1 W ZWIĄZKU Z ART. 6 UST. 2)

- Wszelkiego rodzaju autentyczne paszporty (paszporty krajowe, dyplomatyczne, służbowe, zbiorowe oraz zastępcze, w tym paszporty dla dzieci);

- Skomputeryzowane krajowe dokumenty tożsamości

- Autentyczne zaświadczenia o obywatelstwie.

Załącznik 2

WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRYCH PRZEDSTAWIENIE POWOWDUJE WSZCZĘCIE PROCEDURY USTALANIA OBYWATELSTWA (ART 2 UST. 1 W ZWIĄZKU Z ART. 6 UST. 3)

- Cyfrowe odciski palców lub inne dane biometryczne;

- tymczasowe krajowe dokumenty tożsamości, wojskowe dowody tożsamości i akty urodzenia wydane przez rząd strony rozpatrującej wniosek;

- fotokopie wszelkich dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej Umowy;

- prawa jazdy lub ich fotokopie*;

- fotokopie* innych urzędowych dokumentów, w których wymieniono lub wskazano obywatelstwo (np. świadectwo urodzenia);

- legitymacje służbowe, książeczki żeglarskie, legitymacje służbowe kapitanów jednostek morskich oraz ich fotokopie*;

- oświadczenia danych osób;

* Na potrzeby niniejszego załącznika termin „fotokopie” oznacza fotokopie oficjalnie poświadczone przez władze Pakistanu lub państw członkowskich.

Załącznik 3

WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRE SĄ UZNAWANE ZA DOWÓD PRIMA FACIE POTWIERDZAJĄCY SPEŁNIENIE WARUNKÓW DLA READMISJI OBYWATELI PAŃSTW TRZECICH I BEZPAŃSTWOWCÓW (ART 3 UST. 1 W ZWIĄZKU Z ART. 7 UST. 1)

- stemple wjazdu lub wyjazdu bądź adnotacje w dokumencie podróży danej osoby;

- ważna wiza lub zezwolenie na pobyt wydane przez państwo rozpatrujące wniosek;

Załącznik 4

WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRE SĄ UZNAWANE ZA DOWÓD UMOŻLIWIAJĄCY WSZCZĘCIE DOCHODZENIA W CELU READMISJI OBYWATELI PAŃSTW TRZECICH I BEZPAŃSTWOWCÓW (ART 3 W ZWIĄZKU Z ART. 7 UST. 2)

- oficjalne oświadczenie złożone w szczególności przez pracowników służby granicznej, lub świadków bona fide (np. personelu linii powietrznych), którzy mogą potwierdzić, że dana osoba przekroczyła granicę.

- wydany przez właściwe organy państwa składającego wniosek opis miejsca i okoliczności, w których dana osoba została przejęta po wjeździe na terytorium tego państwa;

- informacje dotyczące tożsamości lub pobytu osoby dostarczone przez organizację międzynarodową (np. Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR));

- zgłoszenia/potwierdzenia informacji przez członków rodziny;

- oświadczenie danej osoby;

- bilety imienne oraz wszelkiego rodzaju zaświadczenia lub rachunki (np. rachunki hotelowe, karty przyjęć u lekarzy/dentystów, karty wejścia do instytucji publicznych/prywatnych itd.), które jednoznacznie wskazują, że dana osoba pozostawała na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek;

- bilety imienne lub listy pasażerów podróżujących samolotem lub statkiem, które wskazują trasę podróży na terytorium państwa rozpatrującego wniosek;

- informacje wskazujące na to, że dana osoba korzystała z usług kurierskich lub usług biur podróży.

Załącznik 5

[Godło Pakistanu]

……………………………………… ………………………………………

……………………………………… (Miejsce i data)

(oznaczenie właściwego organu państwa składającego wniosek)

Źródło: …………………………………

Do

………………………………………

………………………………………

………………………………………

(Oznaczenie właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek)

WNIOSEK O READMISJĘ

zgodnie z art. 5 umowy z dnia … (data podpisania) r. pomiędzy Wspólnotą Europejską i Islamską Republiką Pakistanu o readmisji osób przebywających nielegalnie

A. DANE OSOBOWE

1. Imię i nazwisko (podkreślić nazwisko):

……………………………………………………….

2. Nazwisko panieńskie:

……………………………………………………….

3. Data i miejsce urodzenia:

……………………………………………………….

4. Płeć i wygląd (wzrost, kolor oczu, znaki szczególne itp.):

……………………………………………………………………………………………………….

5. Znany(-a) również jako (wcześniejsze imiona i nazwiska, inne imiona i nazwiska używane przez daną osobę, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana lub pseudonimy):

……………………………………………………………………………………………………….

6. Obywatelstwo i język:

……………………………………………………………………………………………………….

7. Stan cywilny: żonaty/zamężna kawaler/panna rozwiedziony/-a wdowiec/wdowa

Jeśli żonaty/zamężna: imię i nazwisko współmałżonka…

imiona i wiek dzieci (jeśli są) …………………………………………………..…….

………………………………...……………...………..

………………………………………..………………..

……………………………………………………..…..

8. Ostatni adres w:

a) państwie składającym wniosek

b) państwie rozpatrującym wniosek

………………………………………………………………………………………………………………..

B. SZCZEGÓLNE OKOLICZNOŚCI ZWIĄZANE Z OSOBĄ PRZEKAZYWANĄ

1. Stan zdrowia:

(np. wskazanie konieczności zapewnienia specjalnej opieki medycznej; łacińska nazwa choroby zakaźnej):

……………………………………………………………………………………………………….

2. Wskazanie osoby szczególnie niebezpiecznej

(np. podejrzenie popełnienia poważnego przestępstwa; agresywne zachowanie):

……………………………………………………………………………………………………….

C. ZAŁĄCZONE ŚRODKI DOWODOWE

1. ……………………………………………… ………………………………………………

(nr paszportu) (data i miejsce wydania)

……………………………………………… ………………………………………………

(organ wydający) (data ważności)

2. ……………………………………………… ………………………………………………

(nr dowodu tożsamości) (data i miejsce wydania)

……………………………………………… ………………………………………………

(organ wydający) (data ważności)

3. ……………………………………………… ………………………………………………

(akt urodzenia) (data i miejsce wydania)

……………………………………………… ………………………………………………

(organ wydający) (data ważności)

4. ……………………………………………… ………………………………………………

(nr innego oficjalnego dokumentu) (data i miejsce wydania)

……………………………………………… ………………………………………………

(organ wydający) (data ważności)

D. UWAGI

…………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………..

(podpis) (pieczęć/stempel)

Załącznik 6

[Godło Pakistanu]

……………………………………… ………………………………………

……………………………………… (Miejsce i data)

(oznaczenie właściwego organu państwa składającego wniosek)

Źródło: …………………………………

Do

………………………………………

………………………………………

………………………………………

(Oznaczenie właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek)

WNIOSEK TRANZYTOWY

zgodnie z art. 11 umowy z dnia … r. pomiędzy

Wspólnotą Europejską i Islamską Republiką Pakistanu

o readmisji osób przebywających nielegalnie

A. DANE OSOBOWE

1. Imię i nazwisko (podkreślić nazwisko):

……………………………………………………….

2. Nazwisko panieńskie:

……………………………………………………….

3. Data i miejsce urodzenia:

……………………………………………………….

4. Płeć i wygląd (wzrost, kolor oczu, znaki szczególne itp.):

……………………………………………………………………………………………………….

5. Znany(-a) również jako (wcześniejsze imiona i nazwiska, inne imiona i nazwiska używane przez daną osobę, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana lub pseudonimy):

……………………………………………………………………………………………………….

6. Obywatelstwo i język:

……………………………………………………………………………………………………….

7. Rodzaj i numer dokumentu podróży:

……………………………………………………………………………………………………….

B. OPERACJA TRANZYTOWA

1. Rodzaj tranzytu

drogą lotniczą drogą morską drogą lądową

2. Państwo będące miejscem przeznaczenia

……………………………………………………………………………………………………….

3. Inne ewentualne państwa tranzytu

……………………………………………………………………………………………………….

4. Planowane miejsca przekroczenia granicy, data i godzina przekazania i ewentualne osoby eskortujące

……………………………………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………………………………….

5. Czy istnieje gwarancja przyjęcia w innym państwie tranzytu i państwie będącego miejscem przeznaczenia?

tak nie

C. UWAGI

…………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………..

(podpis) (pieczęć/stempel)

Wspólna deklaracja w sprawie artykułu 1 lit. f)

Do celów art. 1 lit. f) Strony zgadzają się, że „zezwolenia na pobyt” nie obejmuje czasowych zezwoleń na pobyt na terytorium tych krajów w związku z rozpatrywaniem wniosku o azyl lub wydanie dokumentu pobytowego.

Wspólna deklaracja w sprawie artykułu 2 ustęp 1

Strony przyjmują do wiadomości, że zgodnie z obecną pakistańską ustawą o obywatelstwie z 1951 r. i wynikającymi z niej zasadami, obywatel Pakistanu nie może zrezygnować ze swojego obywatelstwa nie uzyskawszy ważnego dokumentu gwarantującego uzyskanie obywatelstwa innego państwa.

Strony zgadzają się przeprowadzić wzajemne konsultacje, jeżeli i kiedy zaistnieje taka potrzeba.

Wspólna deklaracja w sprawie art. 3

W odniesieniu do art. 3 Strony będą starały się, co do zasady, zapewnić powrót każdego obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca, który nie spełnia obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na ich odnośnych terytoriach, do jego państwa pochodzenia, lub który przestał spełniać takie warunki.

Wspólna deklaracja w sprawie artykułu 3 ustęp 1 lit. b)

Strony zgadzają się, że za „międzylądowanie lub zawijanie do portu w innym państwie” nie uznaje się pobytu w państwie trzecim w związku z tranzytem lotniczym w rozumieniu niniejszych postanowień.

Wspólna deklaracja w sprawie artykułu 8 ustęp 2

Strony zgadzają się, że w stosunku do wniosków o readmisję złożonych przez państwa członkowskie, w których zgodnie z przepisami krajowymi maksymalny okres zatrzymania wynosi 30 dni lub krócej, termin 30 dni kalendarzowych, o którym mowa w art. 8 ust. 2, obejmuje, w przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na wniosek o readmisję, wydanie dokumentu podróży niezbędnego do readmisji danej osoby zgodnie z art. 2 ust. 2 i art. 3 ust. 4 Umowy.

Wspólna deklaracja Komisji Europejskiej i Pakistanu w sprawie legalnej migracji

Zgodnie z interesem Pakistanu, polegającym na wykorzystywaniu możliwości legalnej migracji istniejących w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Strony zgodziły się, że stosowanie umowy o readmisji pomiędzy WE a Pakistanem będzie umożliwiało zachęcanie poszczególnych państw członkowskich do oferowania możliwości legalnej migracji obywatelom pakistańskim. W tym kontekście Komisja Europejska wzywa państwa członkowskie do podjęcia rozmów z Pakistanem, zgodnie z ich własnym prawodawstwem krajowym, dotyczących możliwości legalnej migracji dla obywateli pakistańskich.

Wspólna deklaracja w sprawie pomocy technicznej

Strony są zobowiązane do wdrożenia niniejszej umowy w oparciu o zasady wspólnej odpowiedzialności i zrównoważonego partnerstwa w duchu solidarności, jeżeli chodzi o zarządzanie przepływami migracyjnymi pomiędzy UE a Pakistanem.

W tym kontekście Unia Europejska będzie wspierała Pakistan za pośrednictwem wspólnotowych programów pomocy, w szczególności programu Aeneas, w stosowaniu wszystkich elementów niniejszej Umowy, w tym udzielając pomocy przy przesiedlaniu i zagwarantowaniu dobrobytu osobom podlegającym readmisji.

Tego typu wsparcie może, co do zasady, obejmować także wspieranie powiązań pomiędzy migracją a rozwojem, organizowanie i wspieranie legalnej migracji ekonomicznej, zarządzanie nielegalną migracją, ochronę migrantów przez wykorzystaniem i wykluczeniem.

Wspólna deklaracja dotycząca Danii

Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza Umowa nie ma zastosowania do terytorium Królestwa Danii ani do jego obywateli. W takich okolicznościach Pakistan powinien zawrzeć z Danią umowę o readmisji na takich samych warunkach, jak niniejsza Umowa.

Wspólna deklaracja dotycząca Islandii i Norwegii

Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Islandią i Norwegią, w szczególności na mocy Umowy z dnia 18 maja 1999 r., dotyczącej włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. W takich okolicznościach Pakistan powinien zawrzeć umowę o readmisji z Islandią i Norwegią na takich samych warunkach jak niniejsza Umowa.

Wspólna deklaracja w sprawie kompleksowego dialogu dotyczącego zarządzania migracją

Strony zobowiązują się do prowadzenia kompleksowego dialogu dotyczącego zarządzania migracją w ramach wspólnej komisji, która ma powstać na mocy umowy o współpracy trzeciej generacji pomiędzy WE a Pakistanem. Dialog ten będzie obejmował politykę wizową w celu ułatwienia wymiany międzyludzkiej.

[1] Dz.U. C

[2] Dz.U. C

[3]

[4] Termin wejścia w życie umowy o readmisji zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

Zdjęcie

Zdjęcie