[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 30.11.2006

KOM(2006) 764 wersja ostateczna

2006/0255 (ACC)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

czasowo cofające dostęp do ogólnych preferencji taryfowych Republice Białorusi

(przedstawion y przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Wspólnotowy system ogólnych preferencji taryfowych („GSP”) przewiduje częściowe lub całkowite zniesienie porozumień preferencyjnych w odniesieniu do produktów pochodzących z państwa będącego beneficjentem, w przypadku zaistnienia pewnych okoliczności obejmujących między innymi poważne i systematyczne łamanie zasad określonych w konwencjach Organizacji Narodów Zjednoczonych i Międzynarodowej Organizacji Pracy regulujących „podstawowe prawa człowieka i pracy”.

2. Republika Białorusi widnieje na liście państw będących beneficjentami GSP.

3. Pod koniec 2003 r. na wniosek międzynarodowych związków zawodowych Komisja opublikowała decyzję o wszczęciu dochodzenia w sprawie zarzucanego naruszania wolności związkowych i prawa do rokowań zbiorowych na Białorusi.

4. Przedmiotem dochodzenia Komisji były ramy instytucjonalne, główne instytucje, struktura partnerstwa społecznego i białoruskie ustawodawstwo; Komisja porównała je z międzynarodowymi standardami i skorzystała z wniosków i zaleceń komitetu ds. wolności związkowych MOP i wspomagającego go komitetu ekspertów, jak również ze sprawozdań ONZ. Zalecenia wydane przez oba wspomniane komitety MOP są głównym punktem odniesienia przy wykładni międzynarodowego prawa pracy i zasad regulujących korelację standardów krajowych z międzynarodowymi. Świadectwa dostarczone przez główne krajowe podmioty i organizacje partnerskie na szczeblu międzynarodowym były uzupełnione przez wywiady z przedstawicielami rządu i organizacji pracodawców, a także wszystkimi odpowiednimi agencjami międzynarodowymi, organizacjami pozarządowymi i pracownikami Komisji Europejskiej.

5. Dochodzenie wykazało, że Białoruś utrudnia korzystanie z prawa do swobodnego tworzenia związków zawodowych, prawa do tworzenia organizacji, prawa do wyboru między poszczególnymi organizacjami związkowymi oraz prawa do prawnego uznania związków zawodowych i do finansowania ich z zewnątrz. Białoruś prowadzi politykę dyskryminacji związków zawodowych oraz ich rozwiązywania lub zawieszania ich działalności.

6. Równolegle do działań Komisji, MOP powołała „komisję śledczą”, która w swym sprawozdaniu w lipcu 2004 r. sformułowała 12 zaleceń, do których rząd białoruski powinien się zastosować, aby można było uznać, że przestrzega konwencji MOP nr 87 dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych oraz konwencji nr 98 dotyczącej stosowania zasad organizowania się i rokowań zbiorowych.

7. Zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu GSP Komisja postanowiła rozpocząć sześciomiesięczne monitorowanie i ocenę sytuacji na Białorusi i dała Białorusi dodatkowy czas na złożenie zobowiązania do dostosowania się do podstawowych zasad i praw w pracy, określonych przez komisję śledczą MOP w dwunastu zaleceniach zawartych w sprawozdaniu z lipca 2004 r.

8. Białoruś nie złożyła wymaganego zobowiązania w sześciomiesięcznym okresie monitorowania i oceny.(tj. do marca 2006 r.). Komisja nadal obserwowała sytuację na Białorusi jednak, jak wyjaśniono w motywie projektu rozporządzania, do października 2006 r. Białoruś nie złożyła wymaganego zadowalającego zobowiązania. Dlatego też podstawy do czasowego wycofania porozumienia preferencyjnego dotyczącego produktów pochodzących z Białorusi nadal istnieją, a w zawiązku z ciągłym naruszaniem wspomnianych powyżej praw, problem ten staje się coraz bardziej naglący.

9. Zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 890/2005 Rada powinna w terminie jednego miesiąca podjąć decyzję większością kwalifikowaną, na wniosek Komisji. Jeżeli Rada przychyli się do czasowego cofnięcia, rozporządzenie powinno wejść w życie sześć miesięcy po podjęciu decyzji, chyba że sytuacja ulegnie wcześniej zmianie.

10. Należy stale nadzorować przebieg sytuacji tak, aby można było przywrócić porozumienia preferencyjne dotyczące produktów pochodzących z Białorusi, w przypadku gdy ustaną naruszenia wolności związkowych i prawa do rokowań zbiorowych na Białorusi.

2006/0255 (ACC)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

czasowo cofające dostęp do ogólnych preferencji taryfowych Republice Białorusi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych[1], w szczególności jego art. 20 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005 Republika Białorusi (dalej zwana „Białorusią”) jest państwem-beneficjentem wspólnotowego systemu ogólnych preferencji taryfowych.

(2) W dniu 29 stycznia 2003 r. Międzynarodowa Konfederacja Wolnych Związków Zawodowych (ICTFU), Europejska Konfederacja Związków Zawodowych (ETUC) i Światowa Konfederacja Pracy (WCL) wystosowały wspólny wniosek do Komisji o wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 27 rozporządzenia (WE) nr 2501/2001 w sprawie zarzucanych naruszeń wolności związkowych i prawa do rokowań zbiorowych na Białorusi.

(3) Komisja rozpatrzyła wniosek, konsultując się z komitetem ds. preferencji ogólnych, i w drodze decyzji z dnia 29 grudnia 2003 r.[2] postanowiła wszcząć dochodzenie. Opublikowane zostało zawiadomienie[3], w którym poproszono zainteresowane strony o dostarczenie informacji na ten temat.

(4) Poinformowano również formalnie władze Białorusi o rozpoczęciu dochodzenia. Władze Białorusi zaprzeczyły jakoby miało miejsce naruszenie konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 87 (dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych) oraz konwencji nr 98 (dotyczącej stosowania zasad organizowania się i rokowań zbiorowych).

(5) Informacje zebrane przez Komisję w toku dochodzenia, prowadzonego w konsultacji z komitetem ds. ogólnych preferencji, potwierdziły jednak występowanie poważnych i powtarzających się naruszeń wolności związkowych i prawa do rokowań zbiorowych zawartych w konwencjach MOP nr 87 i 98. Komisja dowiedziała się między innymi, że Międzynarodowa Organizacja Pracy zbadała sytuację na Białorusi w zakresie dwóch wspomnianych konwencji i wszczęła własne dochodzenie w listopadzie 2003 r. Sporządzone w wyniku tego dochodzenia sprawozdanie komisji śledczej MOP, z lipca 2004 r., zawierało 12 zaleceń dotyczących podjęcia konkretnych działań mających na celu poprawę sytuacji na Białorusi. Białoruś została wezwana do wykonania tych zaleceń do dnia 1 czerwca 2005 r., co jednak nie nastąpiło. Na podstawie tych informacji, jak również własnych obserwacji Komisja uznała za uzasadnione czasowe cofnięcie porozumień preferencyjnych.

(6) W dniu 17 sierpnia 2005 r. Komisja podjęła decyzję o monitorowaniu i ocenie sytuacji w dziedzinie praw pracowników na Białorusi[4]. Ogłoszenie o rozpoczęciu się sześciomiesięcznego okresu monitorowania i oceny[5] zawierało oświadczenie Komisji o zamiarze przedłożenia Radzie wniosku dotyczącego czasowego cofnięcia preferencji taryfowych, chyba że przed upływem tego okresu Białoruś zobowiąże się do podjęcia środków niezbędnych do przestrzegania zasad, o których mowa w deklaracji MOP z 1998 r. dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy, określonych przez komisję śledczą MOP w dwunastu zaleceniach zawartych w sprawozdaniu z lipca 2004 r. Władze białoruskie zostały oficjalnie poinformowane o decyzji i ogłoszeniu.

(7) Białoruś nie złożyła wymaganego zobowiązania zarówno w sześciomiesięcznym okresie monitorowania i oceny, jak i w kolejnych miesiącach, zgodnie z informacjami przedstawionymi poniżej. Władze białoruskie przesłały za to Komisji, w dniu 30 marca 2006 r., opinię na temat sytuacji na Białorusi w zakresie wolności związkowych. Po analizie tej opinii Komisja stwierdziła jednak, że nie jest ona wystarczającym dowodem zobowiązania.

(8) W międzyczasie Rada Administracyjna MOP przyjęła w marcu 2006 r. sprawozdanie komitetu ds. wolności związkowych, w którym zwrócono uwagę na pogarszanie się sytuacji w zakresie praw związków zawodowych na Białorusi i wezwano władze białoruskie do natychmiastowego podjęcia konkretnych działań.

(9) Następnie Komisja otrzymała od władz białoruskich komunikat z dnia 16 maja 2006 r. na temat sytuacji na Białorusi w zakresie wolności związkowych. Podobnie jak w przypadku opinii z 30 marca 2006 r., Komisja, po uważnej analizie, doszła do wniosku, iż opinia nie jest żadnym dowodem zobowiązania, jak również w żaden sposób nie przekonuje ona o poprawie sytuacji. Taką ocenę sytuacji na Białorusi podzielił również w swym sprawozdaniu z czerwca 2006 r. komitet ds. stosowania norm Międzynarodowej Konferencji Pracy, który potępił fakt, iż rząd białoruski w dalszym ciągu nie wykonał zaleceń oraz podkreślił konieczność szybkiego podjęcia działań, tak aby można było odczuć rzeczywisty i wymierny postęp w tej sprawie. Również Międzynarodowa Konferencja Pracy, zorganizowana w marcu 2006 r. pod auspicjami MOP, określiła niezastosowanie się do 12 zaleceń, ignorowanych przez Białoruś od lipca 2004 r., jako przypadek permanentnego naruszania konwencji. Takie wyjątkowe określenie zachowania jest stosowane wyłącznie w bardzo poważnych i systematycznych przypadkach łamania ratyfikowanej konwencji.

(10) Komisja uważnie przeanalizowała aktualną sytuację na Białorusi, w tym również pismo od władz białoruskich z dnia 14 października 2006 r., przekazane Komisji w dniu 17 października 2006 r. Zamiast przedstawienia jakiegokolwiek skutecznego zobowiązania lub wyraźnego dowodu na poprawę sytuacji, pismo to po raz kolejny przedstawia tylko ewentualne zamierzenia, jednak brak w nim jakichkolwiek informacji na temat skutecznego wdrażania zasad konwencji MOP nr 87 i 98. Nadal są więc naruszane zasady określone w konwencji MOP nr 87 i 98.

(11) W związku z powyższym, należy tymczasowo wycofać porozumienia preferencyjne dotyczące produktów pochodzących z Białorusi, do czasu, gdy podjęta zostanie decyzja stanowiąca, iż przyczyny uzasadniające czasowe cofnięcie porozumień już nie występują.

(12) Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie sześć miesięcy po jego przyjęciu, chyba że wcześniej zostanie podjęta decyzja stanowiąca, iż przyczyny uzasadniające to rozporządzenie już nie występują,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym wycofuje się czasowo porozumienia preferencyjne przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 980/2005, dotyczące produktów pochodzących z Białorusi.

Artykuł 2

Rada, na wniosek Komisji, przywraca kwalifikowaną większością głosów porozumienia preferencyjne dotyczące produktów pochodzących z Białorusi, jeżeli naruszenia wolności związkowych i prawa do rokowań zbiorowych na Białorusi ustaną.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia jego przyjęcia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

LEGISLACYJNE ZESTAWIENIE FINANSOWE DLA WNIOSKÓW, KTÓRYCH WPŁYW NA BUDŻET OGRANICZA SIĘ WYŁĄCZNIE DO DOCHODÓW

[pic]

[1] Dz.U. L 169 z 30.6.2005, str. 1.

[2] Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 90.

[3] Dz.U C 40 z 14.2.2004, str. 4.

[4] Dz.U. L 213 z 18.8.2005, str. 16.

[5] Dz.U. C 240 z 30.9.2005, str. 41.