KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 18.2.2016 COM(2016) 73 final SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY Roczne sprawozdanie dotyczące wdrażania części IV umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony



SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY Roczne sprawozdanie dotyczące wdrażania części IV umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony 1.Wprowadzenie W 2015 r. rozpoczął się drugi rok wdrażania części IV umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony (zwanej dalej „umową”) dotyczącej handlu. Zgodnie z art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 20/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony (zwanego dalej „rozporządzeniem”) Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie. Niniejsze sprawozdanie stanowi odpowiedź na ten wymóg i obejmuje następujące elementy: streszczenie danych statystycznych i ogólną ocenę przepływów handlowych (sekcja 2 niniejszego sprawozdania); informacje o działaniach poszczególnych organów odpowiedzialnych za monitorowanie wdrożenia umowy (sekcja 3), w tym o wypełnianiu zobowiązań określonych w tytule dotyczącym handlu i zrównoważonego rozwoju (sekcja 4); informacje o działaniach w zakresie monitorowania, o których mowa w rozporządzeniu (sekcja 5). 2.OGÓLNA OCENA: ZMIANY W HANDLU 2.1.Metodyka Jak wskazano w poprzednim sprawozdaniu z wdrażania umowy, statystyki Eurostatu i państw Ameryki Środkowej wykazują znaczne rozbieżności. Dane statystyczne UE zwykle znacznie przewyższają dane statystyczne Panamy dotyczące wywozu z UE do Panamy, lecz pozostają znacznie niższe od danych statystycznych Kostaryki w odniesieniu do przywozu UE z Kostaryki, podczas gdy w przypadku pozostałych państw tego regionu rozbieżności są nieznaczne. Prawidłowości te omówiono w ramach Podkomitetu ds. Dostępu Towarów do Rynku ustanowionego na mocy umowy. Wydaje się, że ze względu na znaczenie panamskiej strefy wolnego handlu, która należy do największych na świecie, znaczna część przepływów handlowych uznanych za wywożone do Panamy nie wchodzi w końcu na rynek panamski, tylko jest z powrotem wywożona do innych państw Ameryki Łacińskiej. Ze względu na tę sytuację uzgodniono z państwami Ameryki Środkowej, że wymiana danych dotyczących handlu będzie odbywać się co roku oraz że przeprowadzana będzie wspólna analiza na podstawie odpowiednich danych statystycznych dotyczących przywozu, które na ogół uważa się za bardziej wiarygodne niż statystyki dotyczące wywozu. W poniższej analizie przepływy handlowe scharakteryzowano na podstawie podejścia uzgodnionego z państwami Ameryki Środkowej: przywóz do UE szacuje się na podstawie danych Eurostatu uzyskanych w maju 2015 r., wywóz z UE do Ameryki Środkowej oszacowano natomiast w oparciu o statystyki państw Ameryki Środkowej dostępne w tym samym okresie. Ze względu na fakt, że te ostatnie dane wyrażono w dolarach amerykańskich, dane statystyczne przeliczono na euro przy zastosowaniu rocznego kursu wymiany używanego przez Eurostat. Należy przypomnieć, że zaobserwowanych zmian w przepływach handlowych nie można przypisać jedynie wdrożeniu umowy – wpływ na te dane miało również wiele innych czynników. 2.2.Zmiany w ogólnych przepływach handlowych z państwami Ameryki Środkowej (towary) Według statystyk opublikowanych przez Sekretariat ds. Środkowoamerykańskiej Integracji Gospodarczej (SIECA) przepływy handlowe między państwami Ameryki Środkowej a resztą świata wzrosły o 1,4 % w latach 2013–2014. Według Eurostatu w przypadku światowych unijnych przepływów handlowych w tym samym okresie nastąpiło zjawisko odwrotne – zmniejszyły się o 2,3 % w latach 2013–2014. Chociaż niemożliwe jest wyciągnięcie ostatecznych wniosków, to mimo tego ogólnego spadku przepływów handlowych można zaobserwować tendencję wzrostową w odniesieniu do niektórych krajów i określonych towarów. Przepływy handlowe między UE a państwami Ameryki Środkowej zwiększyły się o 1,2 %, do 10,5 mld EUR. W bilansie handlowym UE i Ameryki Środkowej istnieje deficyt, który zmniejszył się, ale mimo to wynosił 1,7 mld EUR w 2014 r. (rok wcześniej deficyt wynosił 2,2 mld EUR). Państwo Wywóz Przywóz Przepływ łącznie Kostaryka 1 065 6,7 % 3 771 -5,8 % 4 836 -3,3 % Gwatemala 976 6,8 % 674 10,5 % 1 650 8,3 % Honduras 470 35,0 % 834 14,8 % 1 305 21,3 % Nikaragua 246 3,5 % 284 1,6 % 530 2,5 % Panama 1 180 8,3 % 380 -15,5 % 1 561 1,3 % Salwador 465 -10,3 % 167 -20,9 % 632 -13,4 % OGÓŁEM 4 402 7,2 % 6 110 -2,7 % 10 513 1,2 %

Przepływy handlowe między UE a państwami Ameryki Środkowej oraz ich zmiany w ciągu roku (w mln EUR – 2014 r.) Wartość wywozu z UE do Ameryki Środkowej wzrosła o 7,2 %, przywóz do UE z Ameryki Środkowej natomiast zmniejszył się o 2,7 %. Ta niekorzystna zmiana związana jest z dwoma ważnymi wyzwaniami stojącymi przed Ameryką Środkową: 1) Znaczne zmniejszenie przywozu kawy spowodowane jest poważną suszą i epidemią rdzy kawy (zwanej po hiszpańsku „roya”). Spadek ten miał już wpływ na państwa Ameryki Środkowej w 2014 r. Wartość przywozu kawy do UE z Ameryki Środkowej (HS 0901) zmalała z 1,1 mld EUR w 2012 r. do 0,7 mld EUR w 2014 r. Wpływ był odczuwalny już w 2014 r. w całym regionie. W 2014 r. Salwador był tym państwem Ameryki Środkowej, w przypadku którego wywóz kawy do UE zmalał najbardziej w porównaniu z sytuacją w 2013 r. Przywóz kawy z tego państwa – drugiego najczęściej przywożonego produktu – zmalał o dalsze 61 %, do 27 mln EUR. W dniu 27 maja 2015 r. Komisja przyjęła program współpracy o budżecie wynoszącym 15 mln EUR, aby pomóc Ameryce Środkowej w zwalczaniu rdzy kawy (choroby liści wywoływanej przez grzyby). Celem programu jest zwiększenie zdolności regionu do opracowywania i wdrażania polityki, programów i działań, aby pomóc grupom ludności znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji na obszarach produkcji kawy w Ameryce Środkowej i Dominikanie. 2) Przeniesienie działalności do Azji Południowo-Wschodniej przez głównego kostarykańskiego eksportera komponentów informatycznych. Pozycja ta (HS 8473) stanowiła 61 % wywozu z Kostaryki do UE w 2012 r. Skutki zaczęto dostrzegać w 2014 r., ale ze względu na stopniowe przenoszenie tej działalności miała ona wpływ na wywóz z Kostaryki również w 2014 r. W latach 2012–2013 pozycja ta zmniejszyła się z 2,6 mld EUR do 1,8 mld EUR, co odpowiada spadkowi przywozu do UE z Kostaryki o 19 % lub spadkowi przywozu do UE z Ameryki Środkowej jako regionu o 12 %. Chociaż w ujęciu bezwzględnym wyzwania te są znaczne, dotyczą głównie dwóch produktów, a pozostały przywóz do UE z Ameryki Środkowej jest niezwykle dynamiczny: w 2014 r. wzrósł o 11,1 %. 2012 r. 2013 r. 2014 r. % HS 0901 i 8473 3 792 829 3 019 885 2 471 355 -18,2 % Pozostałe 2 999 379 3 262 174 3 638 965 11,1 % Ogółem 6 792 208 6 282 059 6 110 320 -2,7 % Podział przywozu do UE z Ameryki Środkowej i jego roczne zmiany (w EUR) Sytuacja ta ukazuje dużą zależność wywozu z Ameryki Środkowej do UE od niewielkiej liczby produktów, mimo że liczba produktów wywożonych do UE wzrosła w 2014 r. o 3 % w porównaniu z rokiem poprzednim i obejmowała 2 657 pozycji taryfowych. Pięć najczęściej przywożonych produktów wciąż jednak stanowi 61 % całkowitego przywozu z Ameryki Środkowej do UE. Produktami tymi są (w porządku odpowiadającym ich znaczeniu): zespoły elektroniczne do maszyn do automatycznego przetwarzania danych, kawa, banany, ananasy i surowy olej palmowy. Głównym miejscem przeznaczenia wywozu z UE do Ameryki Środkowej pozostawała Panama (26 %), a w dalszej kolejności Gwatemala i Kostaryka (odpowiednio 24 % i 22 %). Głównymi towarami objętymi wywozem w 2014 r. były maszyny i urządzenia mechaniczne (27 % wywozu do UE), a w dalszej kolejności urządzenia elektryczne i produkty farmaceutyczne (12,5 %), pojazdy mechaniczne i artykuły ze stali (po 10 %). Szczególnie pozytywne zmiany odnotowano w odniesieniu do produktów takich, jak: ryby i skorupiaki (HS3) – przywóz z Ameryki Środkowej wzrósł o 28 %, do 250 mln EUR; w szczególności przywóz krewetek mrożonych wzrósł o 36 % (z 124 mln EUR do 169 mln EUR); owoce i orzechy (HS8) – przywóz wzrósł o 16 %, do 1,4 mld EUR; w szczególności przywóz ananasów wzrósł o 18 % (z 456 mln EUR do 537 mln EUR); rum w butelkach – przywóz wzrósł o 110 % (z 8,5 mln do 18 mln EUR). Należy zwrócić uwagę na konkretne pozytywne tendencje w przepływach handlowych między UE a Hondurasem – przepływy te wzrosły o 21 % w 2014 r., co stanowi największy wzrost w regionie. Dynamizm ten charakteryzuje się dużym wzrostem zarówno wywozu kluczowych towarów eksportowych z UE (+35 %), jak i przywozu do UE (+14,5 %). Wzrost wywozu z UE do Hondurasu był szczególnie intensywny w przypadku następujących pozycji: maszyny i urządzenia mechaniczne (HS84): +34 %, do 207 mln EUR; maszyny elektryczne (HS85): +65 %, do 93 mln EUR; artykuły z żeliwa (HS73): +54 %; produkty farmaceutyczne (HS30): +42 %. Podobnie wzrost przywozu z Hondurasu był znaczący, szczególnie w przypadku następujących pozycji: oleje roślinne (HS15): +64 %, do 113 mln EUR; ryby i skorupiaki (HS03): +26 %, do 50 mln EUR; cukry (HS17): +168 %, do 15 mln EUR; dodatki odzieżowe (HS61): +22 %, do 49 mln EUR; rudy metali i popiół (HS26): +71 %, do 22 mln EUR. 2.3.Stosowanie preferencji taryfowych na mocy umowy

Stosowanie preferencji taryfowych przyznanych na mocy umowy można oszacować, oceniając część przepływów handlowych, które odbywają się w ramach umowy. Wymaga to szczegółowych danych dotyczących odprawy celnej. Państwa Ameryki Środkowej poinformowały UE, że bazy danych zarządzane przez ich organy celne w Ameryce Środkowej nie są przystosowane do regularnej wymiany szczegółowych danych statystycznych na potrzeby analizowania preferencji taryfowych, przy czym wyjątek stanowi Kostaryka, która przekazała UE takie dane. Na podstawie statystyk z Kostaryki wydaje się, że 8,8 % całkowitego wywozu z UE do Kostaryki (pod względem wartości) odbywa się w ramach umowy. Ten niski poziom wykorzystania wynika z długiego harmonogramu znoszenia ceł w Kostaryce i wczesnego etapu jego realizacji, w związku z tym korzystanie z preferencji oferowanych w umowie mogło leżeć w interesie tylko niewielkiej części wywozu z UE. Należy jednak zwrócić uwagę, że poziom wykorzystania w odniesieniu do towarów wywożonych z UE sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych, które zostały w pełni objęte liberalizacją przez Kostarykę, wynosi 48,4 %, a w przypadku towarów wywożonych z UE sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych, dla których Kostaryka przyznała UE kontyngenty, poziom ten sięga nawet 71 %. Jeżeli chodzi o przywóz do UE pochodzący z Ameryki Środkowej, 41 % tego przepływu (pod względem wartości) odbywa się w ramach umowy. Poziom wykorzystania osiąga 78 % w przypadku przywozu towarów sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych, dla których UE przyznała państwom Ameryki Środkowej kontyngenty. Te wyższe poziomy w porównaniu z poziomem w przypadku wywozu z UE wynikają z asymetrii harmonogramów: ze względu na różnicę w rozwoju między UE a Ameryką Środkową w umowie oferuje się stosunkowo większe korzyści w odniesieniu do przywozu do UE niż wywozu z UE do czasu zakończenia harmonogramów liberalizacji (na ogół do 10 lat, ale w przypadku niewielkiej części produktów do 15 lat). 2.5.Korzystanie z kontyngentów taryfowych W umowie przewidziano kilka kontyngentów taryfowych, które polegają na przyznaniu drugiej stronie preferencyjnego traktowania taryfowego do progu ilościowego danego kontyngentu. Powyżej tego progu przywóz podlega stawce należności celnej stosowanej względem kraju najbardziej uprzywilejowanego (KNU). UE zgodziła się na przyznanie ośmiu kontyngentów taryfowych państwom Ameryki Środkowej w odniesieniu do produktów, które przed wdrożeniem umowy nie korzystały z preferencyjnego dostępu do rynku UE. W 2014 r. z kontyngentów taryfowych korzystano jedynie w odniesieniu do dwóch kategorii (cukru trzcinowego i rumu). Pochodzenie Produkty Jednostka Wielkość kontyngentu taryfowego Przywóz do UE Poziom wykorzystania Państwa Ameryki Środkowej Czosnek tony 550 0 0 % Ryż 21 000 0 0 % Maniok 5 000 0 0 % Mięso wołowe 9 975 0 0 % Grzyby 275 0 0 % Kukurydza cukrowa 1 560 0 0 % Państwa Ameryki Środkowej z wyjątkiem Panamy Cukier 154 500 141 047 91 % Rum w pojemniku > 2 l litr czystego alkoholu 730 000 243 819 33 % Panama Rum w pojemniku > 2 l 105 000 0 0 % Cukier tony 12 360 8 548 69 % Nikaragua Mięso wołowe 525 0 0 % Kontyngenty taryfowe przyznane przez UE państwom Ameryki Środkowej – wykorzystanie w 2014 r. Oprócz kontyngentów taryfowych UE przyznała państwom Ameryki Środkowej także odstępstwo od reguł pochodzenia w ramach określonych kontyngentów dla 118 pozycji taryfowych. W 2014 r., pierwszym roku pełnego stosowania umowy, korzystanie z tych odstępstw było jednak prawie niezauważalne, a ilości towarów przywożone w ramach tych kontyngentów nadal są bardzo ograniczone i dotyczą jedynie niewielkiej części przepływów handlowych, które mogą kwalifikować się do preferencyjnego traktowania. Państwa Ameryki Środkowej przyznały UE kontyngenty taryfowe na pięć określonych produktów. W 2014 r. unijni eksporterzy wykorzystali możliwości oferowane przez te kontyngenty taryfowe, z wyjątkiem kontyngentu dotyczącego serwatki, nadal jednak pozostaje pewien margines wzrostu, ponieważ poziom wykorzystania może jeszcze wzrosnąć, jak wynika z poniższej tabeli: Produkty Kontyngenty (tony) Roczny wzrost Wielkość (tony) Poziom wykorzystania Szynki wędzone 945 45 210 22 % Mleko w proszku 1 995 95 545 27 % Serwatka 110 10 0 0 % Sery 3 150 150 874 28 % Przetworzone mięso ze świń 945 45 47 5 % Kontyngenty taryfowe przyznane przez państwa Ameryki Środkowej UE – wykorzystanie w 2014 r. 2.6.Usługi Statystyki handlu usługami za trzeci rok wykonywania umowy o wolnym handlu są opóźnione i nie są jeszcze dostępne za 2014 r. W związku z tym nie jest jeszcze możliwe przeprowadzenie analizy porównywalnej do tej dotyczącej handlu towarami, która pozwoliłaby ocenić wpływ umowy. Niemniej jednak w 2013 r. przepływy handlu usługami zwiększyły się o 5,9 mld EUR (+4,5 % w porównaniu z rokiem poprzednim). W 2013 r. Panama nadal była głównym partnerem handlowym w sektorze usług (50 %), a w dalszej kolejności plasowały się Kostaryka i Gwatemala (po 18 %). Państwo Uznanie Obciążenie Kostaryka 560,7 494,6 Salwador 202,2 94,0 Gwatemala 817,2 204,8 Honduras 151,7 186,4 Nikaragua 174,7 50,1 Panama 1 480,0 1 574,7 Ogółem 3 386,5 2 604,6

Handel usługami między państwami Ameryki Środkowej a UE w 2013 r. 3.DZIAŁALNOŚĆ ORGANÓW WDRAŻAJĄCYCH 3.1.Podkomitet ds. Barier Technicznych w Handlu W ramach posiedzenia tego podkomitetu, które odbyło się dnia 26 maja 2015 r., państwa Ameryki Środkowej i UE dokonały przeglądu: prawodawstwa UE dotyczącego pestycydów, suplementów diety i oceny zgodności; przepisów środkowoamerykańskich dotyczących etykietowania wyrobów włókienniczych; przepisów środkowoamerykańskich dotyczących etykietowania napojów alkoholowych; przepisów technicznych wprowadzonych przez Kostarykę w dziedzinie bezpieczeństwa przeciwpożarowego i instalacji elektrycznych; zobowiązań podjętych przez państwa regionu Ameryki Środkowej dotyczących pogłębienia integracji gospodarczej poprzez przyjęcie regionalnych przepisów technicznych. W ramach uzupełnienia tego posiedzenia zorganizowano różne wideokonferencje ad hoc, aby osiągnąć postępy w tych kwestiach. Jeżeli chodzi o zobowiązania podjęte w obszarach barier technicznych w handlu związanych z regionalną integracją gospodarczą państwa Ameryki Środkowej poinformowały, że czynią postępy – niedługo mają wejść w życie nowe przepisy, chociaż trzeba będzie opracować dalsze procedury administracyjne. 3.2.Rada ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju W dniach 27–29 maja 2015 r. odbyły się spotkania instytucji UE i państw Ameryki Środkowej odpowiedzialnych za monitorowanie wdrażania przepisów umowy dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju (zob. sekcja 4 poniżej). 3.3.Podkomitet ds. Własności Intelektualnej W dniu 26 maja 2015 r odbyło się drugie posiedzenie Podkomitetu ds. Własności Intelektualnej, podczas którego dokonano przeglądu w szczególności: ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej w państwach Ameryki Środkowej, a zwłaszcza oznaczeń geograficznych, w odniesieniu do których większość świadectw ochronnych wydano przed końcem 2014 r. Na początku 2015 r. nadal rozpatrywano kilka sprzeciwów i odwołań; możliwych działań mających na celu zapewnienie środowiska sprzyjającego potencjalnemu transferowi technologii (zasadniczo będących w posiadaniu podmiotów prywatnych). W odniesieniu do oznaczeń geograficznych strony wykazały chęć omówienia sposobów usprawnienia procedur w przyszłości. Uzgodniono, że należy wyciągnąć wnioski ze złożoności procesu rejestracji oznaczeń geograficznych w państwach Ameryki Środkowej oraz dokonać oceny sytuacji z należytym poszanowaniem prawodawstwa. Posiedzenie to stanowiło dla UE również okazję, aby zachęcić państwa Ameryki Środkowej do uwzględnienia ochrony praw własności intelektualnej w dokonywanej przez nie ocenie priorytetów współpracy, ponieważ transfer technologii z sektorów prywatnych będzie zależał także od dobrej ochrony praw własności intelektualnej w Ameryce Środkowej. 3.4.Podkomitet ds. Kwestii Sanitarnych i Fitosanitarnych

Drugie posiedzenie tego podkomitetu, które odbyło się w dniu 27 maja 2015 r., poświęcone było kwestiom technicznym związanym z wymogami dotyczącymi przywozu, weryfikacjami oraz środkami związanymi ze zdrowiem zwierząt i roślin. Państwa Ameryki Środkowej i UE omówiły w szczególności: harmonogram i ustalenia robocze zapewniające, aby odpowiednie organy sprawnie i w skoordynowany sposób rozpatrywały wnioski o pozwolenie na przywóz; znaczenie zgodności z normami, wytycznymi i zaleceniami opracowanymi przez międzynarodowe organizacje normalizacyjne; najnowsze środki UE w zakresie zwalczania bakterii Xyllela fastidiosa; poziom integracji regionu Ameryki Środkowej w kwestiach środków sanitarnych i fitosanitarnych. Jeżeli chodzi o przepisy dotyczące regionalnej integracji gospodarczej w kwestiach środków sanitarnych i fitosanitarnych, UE podkreśliła potrzebę zakończenia prac do dnia 1 grudnia 2015 r., aby umożliwić swobodny przepływ w regionie Ameryki Środkowej towarów unijnych wymienionych w załączniku XIX. Ogólnie rzecz biorąc, podkomitet ten był nastawiony pozytywnie i zaprezentował zachęcające wyniki prac, co potwierdza, że dzięki trwającym pracom nad uzgodnionymi działaniami strony są na dobrej drodze do osiągnięcia pozytywnych rezultatów w obszarze środków sanitarnych i fitosanitarnych. 3.5.Podkomitet ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia W dniach 1 i 2 czerwca 2015 r. państwa Ameryki Środkowej i UE omówiły w ramach tego podkomitetu: spełnienie przez państwa Ameryki Środkowej swoich zobowiązań dotyczących regionalnej integracji; uzgodnienie dwóch not wyjaśniających dotyczących reguł pochodzenia oraz sposobu rozwiązania praktycznych problemów napotkanych przez UE i państwa Ameryki Środkowej w trakcie wdrażania rozdziału o regułach pochodzenia. Państwa Ameryki Środkowej i UE doszły do porozumienia w sprawie not wyjaśniających dotyczących wypełniania świadectw przewozowych EUR.1, co zapewni spójność i przejrzystość przy stosowaniu ich w praktyce. Celem tych not wyjaśniających jest także zapewnienie poziomu tolerancji w odniesieniu do dokładnego brzmienia i formatu wymaganych w świadectwach EUR.1. Strony osiągnęły również postępy w zakresie dostosowania umowy do zmian w klasyfikacji wprowadzonych w wyniku Systemu Zharmonizowanego z 2012 r. 3.6.Podkomitet ds. Dostępu Towarów do Rynku Podczas drugiego posiedzenia tego podkomitetu, które odbyło się w dniu 29 maja 2015 r., państwa Ameryki Środkowej i UE dokonały przeglądu zobowiązań podjętych w trakcie poprzedniego posiedzenia i omówiły nowe kwestie związane z dostępem do rynku, a zwłaszcza: ustawodawstwo Kostaryki w sprawie minimalnej ceny eksportowej w odniesieniu do bananów; zobowiązanie Kostaryki do dokonania przeglądu swojego systemu akcyzowego w odniesieniu do piw; opłatę, którą Nikaragua ma pobierać za skanowanie towarów na każdym przejściu granicznym; poddanie przeglądowi środków zabezpieczających i zarządzania kontyngentami. UE i państwa Ameryki Środkowej zgodziły się również, że dostęp do wiarygodnych, aktualnych i szczegółowych statystyk ma zasadnicze znaczenie dla polityki handlowej, i z tego względu zobowiązały się do wymiany danych statystycznych w celu monitorowania zmian w handlu towarami i usługami.

3.7.Komitet Stowarzyszenia Podczas drugiego posiedzenia Komitetu Stowarzyszenia, które odbyło się dnia 3 czerwca 2015 r., dokonano przeglądu prac przeprowadzonych w różnych podkomitetach, jak również omówiono inne kwestie związane z handlem. Szczególny nacisk położono na kwestie regionalnej integracji gospodarczej. Podczas tego posiedzenia UE z zadowoleniem przyjęła niedawne zmiany wprowadzone w panamskiej ustawie w sprawie dodatkowych usług morskich w portach (ustawa 41/2013), w wyniku których zniesiono wymogi budzące obawy, zwłaszcza wśród podmiotów gospodarczych z UE. Jeżeli chodzi o regionalną integrację gospodarczą, państwa Ameryki Środkowej wyjaśniły, że wypełnienie zobowiązań podjętych wobec UE było bardzo ściśle monitorowane przez środkowoamerykańskich ministrów handlu w ramach COMIECO. UE podkreśliła, że istotne jest, aby państwa Ameryki Środkowej utrzymały pozytywny impet wynikający ze stosowania umowy oraz że powinny one skoncentrować się przede wszystkim na osiąganiu dalszych postępów w tych kwestiach. Jeżeli chodzi o niezbędną zmianę umowy w wyniku przystąpienia Chorwacji do UE, strony uznały, że pomimo pewnych postępów nadal istnieje luka między rodzajami podejścia w zakresie metodyki oceny odszkodowań. Strony zgodziły się na dalsze prowadzenie dialogu w tej kwestii w celu niezwłocznego osiągnięcia porozumienia. 3.8.Rada Stowarzyszenia Pierwsze posiedzenie Rady Stowarzyszenia odbyło się w dniu 27 czerwca 2014 r. W tym roku strony uznały, że posiedzenie Rady Stowarzyszenia nie jest konieczne. 4.REALIZACJA ZOBOWIĄZAŃ W ZAKRESIE HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU 4.1. Aspekty instytucjonalne Drugie posiedzenie Rady ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju odbyło się w Brukseli, w Belgii, w dniach 27–28 maja 2015 r. Posiedzenie to zorganizowała Komisja Europejska przy udziale przedstawicieli rządów sześciu stron z Ameryki Środkowej. Posiedzenie forum dialogu ze społeczeństwem obywatelskim – z udziałem przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego z UE i Ameryki Środkowej – oraz wspólna sesja Rady i forum odbyły się w dniu 29 maja 2015 r., a przewodniczył im przedstawiciel wewnętrznej grupy doradczej UE. Wewnętrzna grupa doradcza UE uzgodniła swój regulamin wewnętrzny i zorganizowała trzy posiedzenia w ciągu roku. W skład wewnętrznej grupy doradczej UE wchodzą przedstawiciele wielu różnych unijnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES). Obsługę sekretariatu zapewnia EKES. Państwa Ameryki Środkowej również utworzyły wewnętrzne grupy doradcze, a także wymieniono informacje na temat ich składu i ułatwiono nawiązywanie kontaktu między nimi a wewnętrzną grupą doradczą UE. 4.2 Wdrażanie konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) Podczas posiedzenia Rady strony poinformowały o postępach w realizacji konwencji MOP. Kilka państw środkowoamerykańskich podkreśliło znaczenie działań prowadzonych na rzecz przeciwdziałania pracy dzieci. Honduras i Panama przedstawiły sprawozdania na temat niedawno przyjętych przepisów dotyczących pracy i polityki w tym zakresie. UE przedstawiła sprawozdanie na temat postępów pod względem ratyfikacji przez państwa członkowskie UE nowego protokołu MOP do Konwencji dotyczącej zniesienia pracy przymusowej, podobnie jak kilka państw Ameryki Środkowej. UE zaprezentowała również swoją politykę w obszarze bezpieczeństwa i higieny pracy oraz powiązane struktury na potrzeby dialogu z partnerami społecznymi. Strony z Ameryki Środkowej przekazały szereg wyjaśnień dotyczących pytań związanych z wdrożeniem konwencji MOP. W 2015 r. uzgodniono z MOP program budowania zdolności, w ramach którego Gwatemala i Salwador otrzymają wsparcie mające pomóc im w wypełnieniu ich zobowiązań wynikających z konwencji MOP. 4.3. Wdrażanie wielostronnych umów środowiskowych Podczas posiedzenia Rady szczególną uwagę poświęcono zmianie klimatu, a strony zgłosiły szereg działań podjętych w tym zakresie. Ameryka Środkowa podkreśliła podatność swojego sektora rolnego i powiązanego z nim sektora rolnoprzemysłowego na zmianę klimatu i ekstremalne zdarzenia pogodowe. Fakt, iż produkty tych sektorów stanowią większość towarów wywożonych do UE, świadczy o wyraźnym wpływie na gospodarkę i handel. Kilka państw opracowało programy i cele sektorowe dotyczące zmniejszenia śladu węglowego wybranych sektorów. Wiele państw ma ambitne programy zwiększenia udziału energii ze źródeł odnawialnych i jest zainteresowanych inwestycjami i technologiami w tym sektorze. UE przedstawiła swoje ogólne cele i politykę w dziedzinie zmiany klimatu i wraz z Kostaryką przedstawiła zwięźle stan prac prowadzonych w ramach negocjacji umowy w sprawie towarów środowiskowych. Przedstawiono również aktualne informacje na temat wdrażania konwencji o handlu gatunkami zagrożonymi wyginięciem (CITES), Konwencji o różnorodności biologicznej (CBD) oraz Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci. 4.4. Opracowanie pozytywnego programu w zakresie handlu i zrównoważonego rozwoju W trakcie posiedzenia Rady prowadzono dalsze rozmowy dotyczące priorytetów pozytywnego programu w zakresie handlu i zrównoważonego rozwoju, bazując na wstępnej dyskusji, która miała miejsce podczas pierwszego posiedzenia w listopadzie 2014 r. Rozmowy te urozmaiciły interwencje na wspólnej sesji Rady i forum dialogu ze społeczeństwem obywatelskim, na której podkreślono między innymi znaczenie uwzględnienia aspektu płci. Ponadto w dniu 29 maja 2015 r. w Brukseli odbyły się warsztaty dotyczące sprawiedliwego handlu i zrównoważonego charakteru łańcuchów wartości w rolnictwie. Wzięli w nich udział przedstawiciele programów sprawiedliwego i etycznego handlu, stowarzyszeń handlowych i producentów, zarówno z UE, jak i z Ameryki Środkowej, którzy wymienili się najlepszymi praktykami i doświadczeniami w tej dziedzinie – zwłaszcza w odniesieniu do sektorów cukru i kawy. Rozmowy kontynuowano między sesjami, aby doprecyzować określenie obszarów priorytetowych o wymiarach dotyczących zarówno środowiska, jak i pracy.