ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(6)

Celem zagwarantowania możliwie niskich kosztów ogłaszania informacji, zapewniającego łatwy dostęp użytkownikom, państwa członkowskie powinny ustanowić wymóg stosowania centralnej platformy elektronicznej. Platforma ta powinna albo zawierać wszelkie informacje objęte wymogiem ujawnienia, albo udostępniać te informacje w elektronicznym pliku spółki w rejestrach państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny także zapewnić, aby jakiekolwiek koszty nałożone na spółki w związku z takim ogłoszeniem, o ile takie koszty zaistnieją, zostały ujęte w jednej opłacie z kosztami , które są nakładane za wpisy do rejestru. Wszelkie wymogi ujawnienia informacji obowiązujące w państwach członkowskich nie powinny prowadzić do jakichkolwiek szczególnych kosztów dodatkowych. Nie powinno to jednak naruszać przysługującej państwom członkowskim swobody obciążenia spółek kosztami związanymi z uruchomieniem i eksploatacją platformy, w tym formatowaniem dokumentów, czy to w drodze objęcia tych kosztów opłatami rejestracyjnymi, czy też nałożenia na spółki okresowej opłaty obowiązkowej .
(11)

Zgodnie z art. 9 ust. 4 i art. 10 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr XXXX/XXXX z dnia XX/XX/20071 [ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników] zasoby finansowe uzyskane z dodatkowej modulacji powinny być wykorzystane na wsparcie rozwoju obszarów wiejskich, o ile nie przewidziały ich już te państwa członkowskie, które zastosowały dobrowolną modulację zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 378/2007 (2). Należy zapewnić, aby kwota równa wspomnianym zasobom finansowym została wykorzystana na wsparcie zarówno istniejących, jak i nowych działań pozostających w związku z nowymi wyzwaniami, zgodnie z decyzjami poszczególnych państw członkowskich. Należy jednakże zadbać o to, aby nie zniechęcać do prowadzenia produkcji rolnej, kiedy jej wkład w rozwój obszarów wiejskich jest niezbędny
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej CE 16/116

Statystyki europejskie ***I

P6_TA(2008)0548

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk europejskich (COM(2007)0625 — C6-0346/2007 — 2007/0220(COD))

(2010/C 16 E/34)

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

— uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0625),

— uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 285 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0346/2007),

— uwzględniając art. 51 Regulaminu,

— uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0349/2008),

1. zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
„W przypadku gdy w związku z poważnym pogorszeniem się otoczenia finansowego konieczne jest pilne udzielenie średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty kilku państwom członkowskim, Komisja może podjąć decyzję o zmianie wysokości limitu, po uzyskaniu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego zarówno co do pilności potrzeby takiej zmiany, jak i co do nowej wysokości limitu. Nowy limit wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.”
10. Wszystkim obywatelom krajów trzecich legalnie przebywającym i pracującym w państwach członkowskich powinien przysługiwać przynajmniej taki sam wspólny zbiór praw w postaci traktowania na równi z obywatelami państwa przyjmującego, niezależnie od pierwotnego celu czy podstawy przyjęcia ich na terytorium tego państwa. Prawo do równego traktowania w dziedzinach określonych w niniejszej dyrektywie należy przyznać nie tylko tym obywatelom krajów trzecich, których przyjęto na terytorium państwa członkowskiego w celu zatrudnienia, ale również tym, których przyjęto w innych celach i którym przyznano dostęp do rynku pracy danego państwa członkowskiego zgodnie z innymi przepisami wspólnotowymi lub krajowymi, w tym członkom rodzin pracownika z kraju trzeciego, których przyjęto w danym państwie członkowskim zgodnie z dyrektywą Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin, obywatelom krajów trzecich przyjętych na terytorium państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie oraz badaczom przyjętym zgodnie z dyrektywą Rady 2005/71/WE z dnia 12 października 2005 r. w sprawie szczególnej procedury przyjmowania obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych.

10. Wszystkim obywatelom krajów trzecich legalnie przebywającym i pracującym w państwach członkowskich powinien przysługiwać przynajmniej taki sam wspólny zbiór praw pracowniczych w postaci traktowania na równi z obywatelami państwa przyjmującego, niezależnie od pierwotnego celu czy podstawy przyjęcia ich na terytorium tego państwa. Prawo do równego traktowania w dziedzinach określonych w niniejszej dyrektywie należy przyznać nie tylko tym obywatelom krajów trzecich, których przyjęto na terytorium państwa członkowskiego w celu zatrudnienia, ale również tym, których przyjęto w innych celach i którym przyznano dostęp do rynku pracy danego państwa członkowskiego zgodnie z innymi przepisami wspólnotowymi lub krajowymi, w tym członkom rodzin pracownika z kraju trzeciego, których przyjęto w danym państwie członkowskim zgodnie z dyrektywą Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin, obywatelom krajów trzecich przyjętych na terytorium państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie oraz badaczom przyjętym zgodnie z dyrektywą Komisji 2005/71/WE z dnia 12 października 2005 r. w sprawie szczególnej procedury przyjmowania obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych.
4.

zobowiązuje Sekretarza Generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji, wraz z odnoszącymi się do niego oświadczeniami Komisji, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
Zabrania się przywozu do Wspólnoty produktów rybnych pochodzących z nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów. Aby zakaz ten był skuteczny, zapewnić indentyfikowalność oraz dopilnować, by importowano wyłącznie produkty pozyskane zgodnie z postanowieniami dotyczącymi międzynarodowych środków ochrony i zarządzania oraz odpowiednio innych zasad obowiązujących dany statek rybacki, należy wprowadzić system świadectw obowiązujący dla wszystkich produktów rybnych przywożonych do Wspólnoty.

Zabrania się przywozu do Wspólnoty produktów rybnych pochodzących z nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów. Aby zakaz ten był skuteczny oraz aby dopilnować, by importowano wyłącznie produkty pozyskane zgodnie z postanowieniami dotyczącymi międzynarodowych środków ochrony i zarządzania oraz odpowiednio innych zasad obowiązujących dany statek rybacki, należy wprowadzić system świadectw obowiązujący dla wszystkich produktów rybnych przywożonych do Wspólnoty.

(37) Niniejsze rozporządzenie uznaje nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy za pogwałcenie obowiązujących praw, zasad i przepisów o szczególnej wadze, ponieważ w znacznym stopniu uniemożliwiają one osiągnięcie celów pogwałconych zasad i zagrażają trwałości poławianych zasobów lub ochronie środowiska morskiego. Ze względu na ograniczony zakres niniejszego rozporządzenia, jego stosowanie musi opierać się o stosowanie rozporządzenia Rady nr 2847/1993 ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa i stanowić jego uzupełnienie. Niniejsze rozporządzenie wzmacnia zatem zasady rozporządzenia 2847/1993 w zakresie inspekcji statków z krajów trzecich w portach (art. 28 lit. e), f) i g)), które obecnie zostały uchylone i zastąpione systemem inspekcji w porcie określonym w rozdziale II niniejszego rozporządzenia. Ponadto rozporządzenie to przewiduje w rozdziale X system kar, który odnosi się w szczególności do nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów. Przepisy rozporządzenia 2847/1993 odnoszące się do kar (art. 31) mają zatem nadal zastosowanie do tych naruszeń zasad wspólnej polityki rybackiej, które nie zostały uwzględnione w niniejszym rozporządzeniu;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej CE 295/165

Środa, 3 września 2008 r.

Klasyfikacja, etykietowanie i pakowanie substancji i mieszanin (zmiana rozporządzenia (WE) nr 648/2004) ***I

P6_TA(2008)0394

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 3 września 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 648/2004 w celu dostosowania go do rozporządzenia (WE) nr …w sprawie klasyfikacji, etykietowania i pakowania substancji i mieszanin oraz zmieniającego dyrektywę 67/548/EWG i rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (COM(2007)0613 — C6-0349/2007 — 2007/0213(COD))

2009/C 295 E/42

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0613),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0349/2007),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A6-0141/2008),

1. zatwierdza wniosek Komisji;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
(10)

Identyfikacja wrażliwych ekosystemów morskich na obszarach nieuregulowanych przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem jest w toku, istnieje jednak stosunkowo niewiele informacji naukowych na ten temat. Ograniczenie głębokości, na której dozwolone jest stosowanie narzędzi przydennych, zapewnia profilaktyczną granicę ochronną dla głębinowych koralowców i gąbek w kolumnie wody. Głębokość 1 000 m stanowi rozsądny wybór, gdyż zapewnia odpowiedni stopień ochrony i jest możliwa do pogodzenia z kontynuowaniem przydennych połowów gatunków przydennych występujących zazwyczaj na mniejszych głębokościach, takich jak morszczuk i kalmar. Na mocy niniejszego rozporządzenia owo ograniczenie głębokości jest również możliwe do pogodzenia ze stopniowym rozwojem środków obszarowych na rzecz pełnej ochrony stanowisk, co do których wiadomo, że występują lub mogą w nich występować wrażliwe ekosystemy morskie.
Wtorek, 8 lipca 2008 r.

Środki aromatyzujące iniektóre składniki żywności owłaściwościach aromatyzujących ***II

P6_TA(2008)0331

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2008 r. dotycząca wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego iRady wsprawie środków aromatyzujących iniektórych składników żywności owłaściwościach aromatyzujących do użycia woraz na środkach spożywczych oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89, rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenie (WE) nr 2232/96 idyrektywę 2000/13/WE (16677/3/2007 — C6-0139/2008 — 2006/0147(COD))

2009/C 294 E/37

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (16677/3/2007 — C6-0139/2008) (1),

uwzględniając swoje stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2006)0427),

uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0177/2008),

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. C 111 E z 6.5.2008, s. 46.

(2) Teksty przyjęte z dnia 10.7.2007, P6_TA(2007)0323.

Wtorek, 8 lipca 2008 r.

P6_TC2-COD(2006)0147

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 8 lipca 2008 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(WE) nr …/2008 w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych, zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w drugim czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr 1334/2008.)
(1)

Zgodnie z art. 110j rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego niektóre rozporządzenia pomoc w odniesieniu do tytoniu przyznawana jest rolnikom produkującym surowiec tytoniowy w odniesieniu do lat zbiorów 2006, 2007, 2008 i 2009 .
3.

W duchu solidarności Komisja zobowiązuje się do wspomagania państw członkowskich w znajdowaniu możliwości łagodzenia obciążeń finansowych wynikających z wykonywania przepisów art. 12 ust. 3a (nieodpłatna pomoc prawna) w państwach członkowskich. Komisja podkreśla, że w ramach europejskiego funduszu powrotów imigrantów (decyzja nr 575/2007/WE) można współfinansować działania krajowe propagujące stosowanie w państwach członkowskich art. 12 ust. 3a (nieodpłatna pomoc prawna): — działania związane z konkretnym celem, jakim jest „promowanie skutecznego i jednolitego stosowania wspólnych norm w kwestii powrotów imigrantów” (art. 3 lit. c)), mogą obejmować wsparcie na rzecz „poprawy zdolności właściwych organów do podejmowania odpowiedzialnych decyzji w sprawie powrotów imigrantów” (art. 4 ust. 3 lit. a)). Istnienie odpowiednich zabezpieczeń prawnych, w tym zasady równości stron, zwiększa możliwość podjęcia odpowiedzialnej decyzji. — zgodnie z priorytetem nr 4 strategicznych wytycznych funduszu powrotów imigrantów (decyzja 2007/837/WE) wkład Wspólnoty może być podwyższony aż do 75 % w przypadku działań zapewniających „sprawiedliwe i skuteczne wdrażanie wspólnych norm” dotyczących powrotu imigrantów przez państwa członkowskie. Oznacza to, że działania związane z przepisami art. 12 ust. 3a (nieodpłatna pomoc prawna) mogą w ramach europejskiego funduszu powrotu imigrantów być współfinansowane w wysokości sięgającej 75 %. Komisja zachęca państwa członkowskie do uwzględniania tego faktu przy ustalaniu priorytetów w programach krajowych i przy programowaniu działań w ramach priorytetu 4 wytycznych strategicznych.
(2) W odniesieniu do przepisów dotyczących importu i miejsca opodatkowania dostaw gazu i energii elektrycznej, specjalny system wynikający z dyrektywy Rady 2003/92/WE z dnia 7 października 2003 r. zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do zasad dotyczących miejsca dostawy gazu i energii elektrycznej nie ma zastosowania do importu i dostaw gazu dokonywanych za pośrednictwem gazociągów, które nie stanowią części sieci przesyłowych, a w szczególności do gazociągów systemu dystrybucyjnego, za pośrednictwem których dokonuje się większości transakcji transgranicznych. Należy zatem włączyć do zakresu stosowania specjalnego systemu import i dostawy gazu dokonywane za pośrednictwem wszystkich gazociągów.

(2) W odniesieniu do gazu i energii elektrycznej obecne przepisy zapewniają, że VAT jest pobierany w miejscu ich rzeczywistego wykorzystania przez nabywcę. Zasady te zapobiegają zatem wszelkim zakłóceniom konkurencji między państwami członkowskimi. W odniesieniu do przepisów dotyczących importu i miejsca opodatkowania dostaw gazu i energii elektrycznej, specjalny system wynikający z dyrektywy Rady 2003/92/WE z dnia 7 października 2003 r. zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do zasad dotyczących miejsca dostawy gazu i energii elektrycznej nie ma zastosowania do importu i dostaw gazu dokonywanych za pośrednictwem gazociągów, które nie stanowią części sieci przesyłowych, a w szczególności do gazociągów systemu dystrybucyjnego, za pośrednictwem których dokonuje się większości transakcji transgranicznych. Zakres stosowania specjalnego systemu jest nadmiernie ograniczony i nie odpowiada rzeczywistości gospodarczej. Należy zatem włączyć do zakresu stosowania specjalnego systemu import i dostawy gazu dokonywane za pośrednictwem wszystkich gazociągów. Ponadto konieczne jest wprowadzenie większej jasności w celu zagwarantowania spójnego stosowania i spójnej interpretacji dyrektywy 2006/112/WE w całej Wspólnocie, zgodnie z definicjami określonymi w art. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/55/WE z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego, (1) która wyjaśnia, co oznacza przesył gazu siecią gazociągów i jego dystrybucja.
2.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;
(16)

Zasady finansowe mające zastosowanie do wspólnego przedsięwzięcia FCH nie powinny odbiegać od rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), chyba że wyraźnie wymagają tego jego potrzeby operacyjne, w szczególności konieczność połączenia finansowania ze środków wspólnotowych i prywatnych. Do przyjęcia wszelkich zasad stanowiących odstępstwo od rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 powinna być wymagana uprzednia zgoda Komisji. O takich odstępstwach powinno się informować władzę budżetową.
B.

mając na uwadze, że delegacja parlamentarnej Komisji Gospodarczej i Monetarnej pojechała na Słowację, aby ocenić przygotowanie tego kraju do wejścia do obszaru euro i że była to pierwsza tego typu wizyta,
Artykuł 26a 1. Komisja regularnie przekazuje Parlamentowi Europejskiemu informacje na temat: (a) statystyk dotyczących handlu między Unią Europejską a krajami-beneficjentami GSP; (b) stanu ratyfikacji i realizacji konwencji zawartych w załączniku III przez każde państwo będące beneficjentem szczególnego rozwiązania motywacyjnego. W razie potrzeby Komisja dołącza zalecenia organów monitorujących dotyczące tego, czy dane państwo powinno podjąć dodatkowe kroki w celu skutecznej realizacji konwencji; (c) istotnych informacji dotyczących postępów na drodze ku osiągnięciu milenijnych celów rozwoju, zwłaszcza w krajach najsłabiej rozwiniętych. 2. Komisja przygotowuje analizę oceny wpływu systemu GSP obejmującą okres od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2009 r. Analiza zostanie przekazana Komitetowi, Parlamentowi Europejskiemu oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu do dnia 1 marca 2010 r. 3. Po konsultacjach z Komitetem Komisja ustala zawartość analizy oceny wpływu, o której mowa w ust. 2, a zawierającej stanowiska krajów-beneficjentów i w każdym przypadku także co najmniej następujące elementy: — szczegółową analizę statystyczną wykorzystania OSP przez każdy kraj z wyszczególnieniem sekcji, w tym porównanie z latami poprzednimi; — ocenę skutków społecznych i handlowych klasyfikacji na państwa, które są jej przedmiotem; — tymczasową ocenę skutków przyszłej klasyfikacji krajów, które mogą jej podlegać zgodnie z postanowieniami kolejnego rozporządzenia; — analizę ewentualnych skutków poszerzenia systemu preferencji poprzez zwiększenie marginesu preferencyjnego przewidzianego dla produktów wrażliwych i/lub przeniesienie produktów „wrażliwych” do kategorii produktów „niewrażliwych”; — ocenę wkładu niniejszego rozporządzenia w osiągnięcie milenijnych celów rozwoju, w szczególności w odniesieniu do krajów najsłabiej rozwiniętych. 4. Podsumowując agendę rozwojową z Ad-Dauhy, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu specjalne sprawozdanie, w którym dokonuje analizy wpływu negocjacji na system preferencji ustanowiony w niniejszym rozporządzeniu i rozważa działania, jakie należy podjąć, aby zagwarantować skuteczność systemu GSP.
„Instytucje kredytowe, firmy przewożące pieniądze i wszelkie inne podmioty gospodarcze biorące udział w sortowaniu i publicznym rozprowadzaniu banknotów i monet, łącznie z przedsiębiorstwami, których działalność zawodowa polega na wymianie banknotów i monet, takimi jak kantory wymiany walut i podmioty gospodarcze, które w ramach swojej działalności dodatkowej sortują i rozprowadzają banknoty przy pomocy automatycznych kas , zobowiązane są do zapewnienia, że sprawdzono autentyczność i przydatności do obiegu otrzymanych przez nie banknotów i monet euro, które zamierzają ponownie wprowadzić do obrotu, oraz że wykryto fałszywe pieniądze. Firmy przewożące pieniądze są zobowiązane do sprawdzenia autentyczności banknotów i monet euro jedynie w przypadku, gdy mają bezpośredni dostęp do powierzonych im banknotów i monet euro. Weryfikacja autentyczności i przydatności do funkcjonowania w obiegu powinna się odbywać zgodnie z procedurami określonymi przez Europejski Bank Centralny i Komisję odpowiednio w stosunku do banknotów i monet euro przy jednoczesnym poszanowaniu zakresu kompetencji każdej z tych instytucji i uwzględnieniu cech szczególnych banknotów i monet euro .”

W państwach członkowskich nienależących do uczestniczących państw członkowskich wymienionych w rozporządzeniu (WE) nr 974/98 określa się specjalną procedurę kontroli do celów sprawdzania autentyczności monet i banknotów euro używanych przez instytucje wymienione w pierwszym akapicie.
3.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przedłożonego do konsultacji;
2.

W art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 dodaje się zdanie o następującym brzmieniu: „Bez uszczerbku dla innych wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze mogą być zwolnione z wymogu ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania stałej procedury lub procedur opartych na zasadach HACCP. Odstępstwo to ma zastosowanie tylko do przedsiębiorstw, w szczególności mikroprzedsiębiorstw, w rozumieniu zalecenia║ 2003/361/ WE ║ oraz których działalność polega przede wszystkim na bezpośredniej sprzedaży żywności końcowym klientom, oraz pod warunkiem że na podstawie regularnej analizy zagrożeń właściwy organ uzna, że albo nie ma zagrożeń wymagających zapobiegania, eliminacji lub ograniczenia do dopuszczalnego poziomu, albo też że zidentyfikowane zagrożenia podlegają wystarczającej i regularnej kontroli poprzez wdrożenie ogólnych i szczegółowych wymogów w zakresie higieny żywności określonych w art. 4 ust. 2-6 niniejszego rozporządzenia. Żądając dowodu zgodności z wymogami określonymi w art. 4 ust. 2-6, właściwy organ należycie uwzględnia charakter i wielkość przedsiębiorstwa spożywczego.”