Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2022/C 428/14)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Azeitona Galega da Beira Baixa”

Nr UE: PGI-PT-02508 – 8.5.2019

ChNP ( ) ChOG (X)

1. Nazwa lub nazwy

„Azeitona Galega da Beira Baixa”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Portugalia

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Typ produktu

Klasa 1.6 Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2. Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„Azeitona Galega da Beira Baixa” jest oliwką zakonserwowaną wytworzoną z odmiany Galega gatunku Olea europaea L.

„Azeitona Galega da Beira Baixa” posiada następujące szczególne cechy fizyczne, chemiczne i organoleptyczne:

— przeciętna masa: między 2 g a 3 g;

— chlorek sodu (NaCl): między 5 % a 10 %;

— barwa: od głębokiej czerni do sepii;

— aromat: lekko winny – powyżej 2 (w skali określonej w normie COI/OT/MO nr 1/Rev.2 Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek z listopada 2011 r.).

„Azeitona Galega da Beira Baixa” jest umieszczana bezpośrednio w solance. Można również dodać inne produkty, takie jak zioła aromatyczne (liść laurowy, oregano, tymianek), cytrynę i czosnek.

„Azeitona Galega da Beira Baixa” wprowadza się do obrotu w następujących postaciach:

— oliwki całe: oliwki, z szypułkami lub bez, które mają naturalny kształt i z których pestki nie zostały usunięte;

— oliwki rozcięte: oliwki rozcięte wzdłuż, w wyniku czego przecięta jest skórka i część miąższu;

— oliwki bez pestek: oliwki, z których usunięto pestkę i które zasadniczo zachowują swój naturalny kształt;

— oliwki krojone: oliwki, które zostały pozbawione pestek lub pokrojone w poprzek na kawałki o dość jednolitej grubości;

— pasta z oliwek: przygotowana ze zmielonej pulpy z oliwek (co najmniej 95 %); można dodać inne składniki: oliwę z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, sól, cytrynę, czosnek i zioła aromatyczne (takie jak oregano, tymianek, liść laurowy lub pieprz malagueta).

3.3. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

„Azeitona Galega da Beira Baixa” przygotowuje się wyłącznie z owoców drzew oliwnych (Olea europaea L.) odmiany Galega, wody i soli. Można również dodać inne produkty, takie jak cytrynę, czosnek czy zioła aromatyczne (liść laurowy, oregano lub tymianek).

Składniki wymienione w pkt 3.2 mogą być użyte do przygotowania pasty z oliwek.

3.4. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

„Azeitona Galega da Beira Baixa” produkuje się i przygotowuje na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.5. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Oliwki są pakowane w odpowiednie pojemniki z taką ilością solanki, by były całkowicie zalane, aby zagwarantować ich okres trwałości, który może wynosić do 2 lat.

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Na etykietach obowiązkowo musi być umieszczony napis: „Azeitona Galega da Beira Baixa – Indicação Geográfica Protegida” [„Azeitona Galega da Beira Baixa – Chronione oznaczenie geograficzne”] lub „Azeitona Galega da Beira Baixa IGP” [„Azeitona Galega da Beira Baixa ChOG”].

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

„Azeitona Galega da Beira Baixa” produkuje się we wszystkich parafiach w gminach Covilhã, Belmonte, Fundão, Penamacor, Idanha-a-Nova, Castelo Branco, Vila Velha de Ródão, Proença-a-Nova, Oleiros, Sertã, Vila de Rei oraz Mação.

5. Związek z obszarem geograficznym

Cechy charakterystyczne „Azeitona Galega da Beira Baixa” wynikają z pochodzenia geograficznego tego produktu, w szczególności z czynników naturalnych, czynników ludzkich i wiedzy fachowej.

Klimat regionu Beira Baixa charakteryzuje się średnią roczną temperaturą od 10 °C do 20 °C. W dwóch najgorętszych miesiącach, tj. w lipcu i sierpniu, średnie temperatury przekraczają 24 °C, ale zimy są surowe, a średnie temperatury spadają poniżej 10 °C w grudniu, styczniu i lutym. Różnica temperatur między lipcem, najgorętszym miesiącem, a najzimniejszym styczniem wynosi 16,2 °C – duże różnice w temperaturach wskazują na wyraźny wpływ kontynentalny (Cupeto i in., 2005).

Całkowite roczne opady wynoszą od 600 mm do 800 mm, przy czym około 70 % średnich rocznych opadów ma miejsce w zimie (Silva, 1999).

Temperatury zimowe są wystarczająco niskie, aby drzewa oliwne weszły w stan spoczynku, i sprzyjają późniejszemu owocowaniu, ale nie są na tyle niskie, by osiągnąć poziom krytyczny, który mógłby spowodować poważne szkody w uprawie.

To właśnie połączenie średnich opadów i łagodnych temperatur z głębokością i żyznością gleb regionu – glin piaszczystych, o pH zbliżonym do neutralnego, przepuszczalnych i o głębokości co najmniej metra – przyczynia się do dojrzewania owoców i nadaje im cechy charakterystyczne związane z masą i barwą oraz lekko winny aromat, uzyskiwane w regionie Beira Baixa. Są to cechy charakterystyczne, które odróżniają ten produkt od innych oliwek i sprawiają, że jest on idealny dla przemysłu oliwnego, typowego dla Beira Baixa i głęboko zakorzenionego w profilu społeczno-ekonomicznym regionu.

Temperatura otoczenia jest jednym z kluczowych czynników poprawiających fermentację podczas przygotowywania zakonserwowanych oliwek. Średnie temperatury w regionie na początku sezonu wynoszą około 22 °C. Te warunki naturalne przyspieszają proces, a solanka o idealnych właściwościach chemicznych opisanych poniżej może zostać uzyskana dość wcześnie.

„Azeitona Galega da Beira Baixa” jest przygotowywana w solance w sposób naturalny, ponieważ tradycyjna metoda fermentacji, która jest przekazywana z pokolenia na pokolenie wśród lokalnych producentów i obecnie nadal stosowana, przyczynia się do nasilenia cech takich jak masa i barwa, a także zawartość soli i lekko winny aromat, które odróżniają „Azeitona Galega da Beira Baixa” od innych oliwek, i gwarantuje, że uzyskany produkt jest wolny od poważnych wad organoleptycznych, które mogą wynikać z nieprawidłowej fermentacji.

Tradycyjna metoda fermentacji stosowana w przypadku „Azeitona Galega da Beira Baixa” polega na dodaniu wody i soli w okresie fermentacji trwającym od 3 do 6 miesięcy, przy czym zawartość soli waha się od 5 % do 10 %.

Uprawa oliwek jest ściśle związana z regionem Beira Baixa, o czym świadczą różne dane historyczne, z których wynika, że już na początku XVI w. uprawa oliwek była dobrze ugruntowana, a na obszarze Castelo Branco istniały już rozległe gaje oliwne. Już wtedy zwracano uwagę na „spożywanie oliwek w solance, które w południowo-wschodniej części regionu Beira zawsze stanowiły część racji żywnościowych wypłacanych w naturze robotnikom na obszarach wiejskich”, co zostało odnotowane przez Orlando Ribeiro (1945) w książce pt. Portugal, o Mediterrâneo e o Atlântico – Estudo Geográfico [Portugalia, Morze Śródziemne i Atlantyk – badanie geograficzne].

Autor dodaje, że „w miarę rozprzestrzeniania się rolnictwa drzewa oliwne były sadzone w całym kraju i przystosowały się do wszystkich rodzajów gleby i klimatu, chociaż wyraźnie preferują kredową glebę i ciepłe regiony chronione przed wiatrami morskimi. Jednym z obszarów, na których są one najpowszechniejsze, jest południowa część Beira Baixa. Zbocza kwarcytowych wzgórz w Beira Baixa zostały oczyszczone zaledwie kilka lat temu, a do tego czasu były pokryte zaroślami. Drzewa oliwne dobrze przystosowały się do stromych, pokrytych rumoszem zboczy i luźnej, kamienistej gleby. Jedną z najbardziej typowych praktyk uprawy w Beira Baixa jest zbiór oliwek ręcznie lub przy użyciu kijów służących do strząsania owoców, co jest czasochłonnym i wymagającym dokładności procesem, prowadzonym na głównych obszarach uprawy oliwek”.

„Azeitona Galega da Beira Baixa”, przygotowywana i konserwowana metodami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie i nadal stosowanymi, jest uważana za produkt tradycyjny w regionie i od dawna stanowi ważną część lokalnej diety i lokalnej gospodarki.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

https://tradicional.dgadr.gov.pt/images/prod_imagens/azeites/docs/CE_azeitona_galega_0722.pdf

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.