ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2.13.

Aby osiągnąć te cele, do 2030 r. w odpowiednich obszarach pracy trzeba będzie zatrudnić 20 mln ekspertów ds. technologii – obecnie liczba ta wynosi 7,8 mln. W 2019 r. kobiety stanowiły zaledwie 18 % spośród 7,8 mln pracowników sektora ICT. Różnorodność w sektorach cyfrowych jest niezbędna i pomoże w kształtowaniu wizji świata i jego wyzwań, a także w zmniejszeniu ryzyka uprzedzeń. Cel, którym jest osiągnięcie bardziej zrównoważonego udziału płci, musi być ściśle monitorowany i należy wspierać dostęp kobiet do nauk przyrodniczych, technologii, inżynierii i matematyki. Na wszystkich szczeblach (przedsiębiorstwa, przemysłu i szczeblu krajowym) trzeba propagować dialog społeczny, ponieważ może przyczynić się do osiągnięcia tego celu. W państwach członkowskich należy, począwszy od szkół podstawowych, prowadzić intensywne kampanie zachęcające młodsze dziewczęta do wyboru dyscyplin naukowych i technologicznych. Poważnym wyzwaniem pozostaje przepaść cyfrowa. Na wielu obszarach wiejskich wciąż jeszcze nie zapewniono dostępu do sieci 3G. Europa i państwa członkowskie powinny stwarzać zachęty do inwestowania na obszarach wiejskich, aby dopilnować, że żaden obywatel nie pozostanie w tyle.
Proponowany pakiet dotyczący poprawy sytuacji na rynku pracy, jak również zobowiązanie KE do usprawnienia rekrutacji i integracji osób z niepełnosprawnościami w instytucjach UE stanowią jasną odpowiedź na apele społeczeństwa obywatelskiego. Należy z całą mocą podkreślić, jak ważna jest koncentracja na poprawie jakości zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami w świetle pandemii COVID-19 ( 2 ) , i w tym kontekście strategia mogłaby być odważniejsza. EKES zdecydowanie zaleca, by rozpocząć prace nad określeniem wskaźników w celu monitorowania realizacji tych działań, oraz by podjąć wysiłki na rzecz dostosowania tych środków do środków ochrony ludności i w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. W odniesieniu do zatrudnienia w państwach członkowskich można osiągnąć ten cel częściowo dzięki propozycji KE, by włączyć wskaźniki dotyczące różnic w poziomie zatrudnienia między osobami z niepełnosprawnościami i bez niepełnosprawności do nowej tablicy wskaźników społecznych filaru społecznego oraz by w niektórych innych wskaźnikach uwzględnić dezagregację ze względu na niepełnosprawność. EKES podkreśla, że celem jest nie tylko osiągnięcie wyższych wskaźników zatrudnienia, ale także wysokiej jakości zatrudnienia, które umożliwia osobom z niepełnosprawnościami poprawę ich pozycji społecznej poprzez pracę. Komitet sugeruje, by tablica wyników zawierała wskaźniki dotyczące jakości zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami, takie jak to, czy osoby te są zatrudnione w pełnym wymiarze godzin i na podstawie długoterminowych umów oraz czy są zatrudnione na otwartym rynku pracy. Komisja Europejska musi zdecydowanie nalegać na realizację celów wyznaczonych dla państw członkowskich, które określają, w jakim stopniu powinny one zmniejszyć do 2030 r. różnice w poziomie zatrudnienia między osobami z niepełnosprawnościami i tymi bez niepełnosprawności. Komitetowi zależy na wyznaczeniu ambitnych celów, które umożliwią w jak największym stopniu zniesienie wszelkich różnic w zatrudnieniu, zwłaszcza w odniesieniu do zatrudnienia na otwartym rynku pracy.
2.4.

Administracja publiczna, przedsiębiorstwa, pracownicy i ogół społeczeństwa muszą się dostosować (przy czym powinni w tym celu otrzymać wsparcie, a tam, gdzie to konieczne należy pozostawić alternatywny dostęp do usług analogowych) do świata technologii, w którym żyjemy; ważne jest również, by zrozumieć różnice między digitalizacją, cyfryzacją a transformacją cyfrową.
1.13.

EKES zaleca wdrożenie rozporządzenia europejskiego, którego perspektywicznym celem byłoby ustanowienie przez Unię Europejską jednolitej strefy taryfowej na jednolitym rynku, umożliwiającej połączenia i korzystanie z danych według taryf „lokalnych” do wszystkich telefonów komórkowych i stacjonarnych konsumentów, którzy posiadają abonament telefoniczny w Europie, z tymi samymi prędkościami i dostępem do infrastruktury, niezależnie od kraju, z którego lub do którego jest wykonywane połączenie.
C 341/106

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego środki zarządzania, ochrony i kontroli obowiązujące na obszarze podlegającym kompetencji Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001, (WE) nr 1984/2003 i (WE) nr 520/2007”

(COM(2021) 113 final – 2021/0058 (COD))

(2021/C 341/15)

Wniosek o konsultację Parlament Europejski, 24.3.2021 Rada, 31.3.2021 Podstawa prawna Art. 43 ust. 2 i art. 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Sekcja odpowiedzialna Sekcja Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego Data przyjęcia na sesji plenarnej 9.6.2021 Sesja plenarna nr 561 Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) 187/0/2

Uznawszy, że treść wniosku jest w zupełności zadowalająca i nie wymaga żadnego komentarza ze strony EKES-u, na 561. sesji plenarnej w dniach 9 i 10 czerwca 2021 r. (posiedzenie z 9 czerwca) Komitet 187 głosami za – 2 osoby wstrzymały się od głosu – postanowił wydać pozytywną opinię na temat proponowanego tekstu.
Punkt 2.2 – (i) wzywa Komisję do uwzględnienia nowotworów pochodzenia zawodowego w przyszłym europejskim planie walki z rakiem oraz do rozszerzenia zakresu dyrektywy w sprawie czynników rakotwórczych i mutagenów na substancje reprotoksyczne i na niebezpieczne produkty lecznicze, a także zagwarantowania długoterminowego monitorowania stanu zdrowia pracowników narażonych na działanie czynników rakotwórczych, nawet jeśli nie pracują już oni w takich warunkach ; (ii) zaleca, by fakt, iż „Komisja oceni, w jaki sposób zwiększyć skuteczność dyrektywy w sprawie kar wobec pracodawców” (2009/52/WE) doprowadził do zaostrzenia sankcji nakładanych na pracodawców nieprzestrzegających przepisów ; (iii) proponuje, aby – jak wynika z ostatnich wniosków płynących z pandemii COVID-19 – pilnie przedstawiono inicjatywę ustawodawczą w celu zapobiegania zagrożeniom psychospołecznym ; (iv) zgromadzone doświadczenia i badania naukowe dotyczące chorób układu mięśniowo-szkieletowego uzasadniają potrzebę inicjatywy ustawodawczej w tej dziedzinie .

Punkt 2.2 – (i) popiera wniosek zawarty w strategicznych ramach BHP dotyczący określenia wykazu priorytetowych substancji reprotoksycznych, którymi należy się zająć, zgodnie z opinią uzgodnioną w Komitecie Doradczym ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia dotyczącą ustanowienia wykazu substancji priorytetowych, którym należy przypisać dopuszczalne stężenie w środowisku pracy (OEL) i wzywa Komisję do uwzględnienia nowotworów pochodzenia zawodowego w przyszłym europejskim planie walki z rakiem; (ii) zaleca, by fakt, iż „Komisja oceni, w jaki sposób zwiększyć skuteczność dyrektywy w sprawie kar wobec pracodawców” (52/2009), doprowadził do jej skutecznego wdrożenia i egzekwowania ; (iii) zgadza się z podejściem Komisji zakładającym przygotowanie, we współpracy z państwami członkowskimi i partnerami społecznymi, inicjatywy nieustawodawczej na szczeblu UE dotyczącej zdrowia psychicznego w miejscu pracy, w ramach której ocenione zostaną pojawiające się kwestie związane ze zdrowiem psychicznym pracowników ; (iv) popiera cel Komisji, by włączyć psychospołeczne i ergonomiczne czynniki ryzyka do kampanii na rzecz zdrowych i bezpiecznych miejsc pracy .
4.7.

W odniesieniu do wyjątku związanego z zasadami dotyczącymi sprzedaży wiązanej i sprzedaży łączonej związanej z kontami bieżącymi lub oszczędnościowymi, to jest wysoce wątpliwe, czy ograniczenie tego wyjątku wyłącznie do kont, których cel ogranicza się jedynie do obsługi kredytu, rzeczywiście leży w interesie konsumenta. Zgodnie z brzmieniem dyrektywy kredytodawcy powinni zakazać konsumentom korzystania z tych rachunków w celach osobistych, niezwiązanych z obsługą kredytu. EKES zgadza się, że konsumenta nie należy zmuszać do otwierania konta, które nie jest mu potrzebne do realizacji/ spłaty pożyczki, jednak po otwarciu takiego rachunku konsument powinien móc z niego korzystać w sposób, jaki uzna za stosowny.
Należy skrupulatnie gospodarować odpadami pochodzącymi z działalności połowowej, a w szczególności z sieci połowowych. Zważywszy, że odpady z tworzyw sztucznych przemieszczają się w morzu w przypadkowy sposób, należy wdrożyć przepisy międzynarodowe lub przynajmniej z podziałem na poszczególne kraje stosownie do produkcji i zużycia przez nie tworzyw sztucznych, tak aby bardziej zanieczyszczający płacił więcej. Organizacje pozarządowe i niektóre kraje wykazały, że istnieją narzędzia do wydobywania odpadów morskich i osoby posiadające takie umiejętności oraz że można stworzyć infrastrukturę portową niezbędną do ich składowania i recyklingu ( 7 ) . Środek ten nie znajduje jednak zastosowania, ponieważ rybacy nie czerpią żadnych korzyści ekonomicznych ze zbiórki i sortowania odpadów, a małe porty nie są jeszcze przygotowane do prowadzenia tej działalności. Wszystkie porty, w tym najmniejsze, powinny dysponować zaawansowanym systemem przejrzystego zbierania odpadów i gospodarowania nimi ( 8 ) . UE powinna nieustannie zachęcać do podejmowania działań w tym zakresie zarówno, aby pomóc w remediacji, jak i zapewnić działalność, która uzupełniałaby połowy ( 9 )
4.3.

Ograniczone środki transportu i zwiększone koszty dystrybucji towarów generują dla przedsiębiorcy większe koszty wytworzenia danego produktu niż te, które poniósłby w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w części kontynentalnej, co przekłada się bezpośrednio na obniżenie konkurencyjności. Prowadzi to w konsekwencji do powstania trudności dla lokalnych przedsiębiorców w znalezieniu klientów poza granicami kraju i wymusza na sektorze przemysłowym koncentrację produkcji na rynku lokalnym. EKES uważa, że polityka celna Unii powinna uwzględnić tę trudną sytuację ekonomiczną regionów wyspiarskich i podjąć stosowne działania w celu wyrównania ich szans i konkurencyjności względem europejskich obszarów położonych w części kontynentalnej.
EKES uważa, że załączniki do projektu rozporządzenia wymagają dostosowania strukturalnego i merytorycznego. Nie jest jasne, dlaczego zmieniono numerację załączników do proponowanego rozporządzenia (wcześniejszy załącznik IV to obecnie załącznik I itd.). Zmiany powinny ograniczać się do przypadków, w których istnieje wyraźna potrzeba. Ponadto ze względu na potencjalnie wysokie ryzyko słuszne jest, by niektóre elementy bezpieczeństwa wymienione w załączniku II, takie jak konstrukcje chroniące przed skutkami przewrócenia (ROPS), konstrukcje chroniące przed spadającymi przedmiotami (FOPS) lub oprogramowanie zapewniające funkcje bezpieczeństwa, również były włączone do wykazu produktów maszynowych dużego ryzyka w załączniku I. Dodatkowo należy unikać sprzeczności z innymi obowiązującymi przepisami UE mającymi zastosowanie do maszyn. Chodzi na przykład o dyrektywę niskonapięciową. Procedury oceny zgodności powinny być przeprowadzane tylko raz. Byłoby to istotne na przykład w przypadku niektórych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa wymienionych w załączniku III do omawianego wniosku, które wiążą się z ryzykiem (np. dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE ( 5 ) w sprawie urządzeń radiowych czy dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/68/UE ( 6 ) w sprawie urządzeń ciśnieniowych). W takich przypadkach zastosowanie powinny mieć wyłącznie procedury oceny zgodności dotyczące wprowadzania do obrotu lub oddania do użytku przewidziane w omawianym wniosku dotyczącym rozporządzenia.
Spójność w przyjmowaniu praktyk sprawozdawczych w zakresie zrównoważonego rozwoju we wszystkich jurysdykcjach UE-27 będzie miała kluczowe znaczenie dla zapewniania porównywalnych danych wysokiej jakości. EKES zachęca współprawodawców do zadbania o to, by negocjacje przyniosły wynik na tyle elastyczny, by przepisy dyrektywy nie podlegały daleko idącym zmianom podczas procesu transpozycji, zważywszy na to, że nie przyjęto rozporządzenia. Element ten miałby zasadnicze znaczenie dla zapewnienia spójnych wymogów dotyczących sprawozdawczości w całej UE-27, zapobieżenia fragmentacji rynku oraz wspierania niezakłóconego przepływu kapitału w równym stopniu we wszystkich jurysdykcjach. Chociaż EKES zdecydowanie oczekuje, że przyszłe standardy będą spójnie stosowane w całej UE-27, należy podkreślić znaczenie zatroszczenia się o to, by wynik zarówno transpozycji CSRD, jak i opracowywania standardów prowadził do ujawniania wysokiej jakości, porównywalnych i istotnych informacji na temat zrównoważonego rozwoju w całej UE-27. Wcześniejsze prace empiryczne podjęte przez społeczeństwo obywatelskie wykazały znaczne różnice regionalne, które mogą utrudnić osiągnięcie tego celu ( 15 )
4.2.

Z pkt 6.3 załącznika I do rozporządzenia delegowanego wynika, iż autobusy spełniające kryterium zerowej emisji z rury wydechowej zostaną zakwalifikowane jako zrównoważone tylko wtedy, kiedy będą funkcjonować w ruchu miejskim i podmiejskim, natomiast inne działania z wykorzystaniem autobusów kwalifikują się do tzw. działań przejściowych do dnia 31 grudnia 2025 r. jedynie wtedy, gdy spełniają wymogi najwyższej kategorii klasy EURO (EURO VI). W przeciwnym razie zastosowanie będzie miało kryterium zerowej emisji z rury wydechowej, ale z tekstu wynika, że kwalifikuje się ono jedynie jako działalność na rzecz przejścia podlegająca ponownej ocenie co najmniej co trzy lata, zgodnie z art. 19 rozporządzenia w sprawie systematyki. Wydaje się, że brakuje odniesień do norm określonych w dyrektywie w sprawie czystych ekologicznie pojazdów. Mając na względzie niepewność sytuacji po 31 grudnia 2025 r., kto odważy się zainwestować w przedsiębiorstwo autobusowe? Zaklasyfikowanie najwyższych wymogów środowiskowych w prawodawstwie UE – EURO VI – jako działalności na rzecz przejścia wydaje się dziwne i może być źródłem niejasności.
4.21.

Wykorzystanie AI w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości i procesach demokratycznych jest kwestią szczególnie delikatną i należy do niej podchodzić z większą niż obecnie ostrożnością i uwagą. Samo wykorzystanie systemów do wspomagania organu sądowego w badaniu i interpretowaniu faktów i prawa oraz w stosowaniu prawa do konkretnego zestawu faktów pomija kwestię, że orzekanie to coś znacznie więcej niż znajdowanie schematów w danych historycznych (co w istocie robią obecne systemy AI). W treści dokumentu zakłada się również, że tego rodzaju sztuczna inteligencja będzie jedynie wspomagać sądownictwo, pozostawiając poza zakresem stosowania w pełni zautomatyzowany proces podejmowania decyzji sądowych. EKES wyraża również ubolewanie, że nie wspomina się o systemach i zastosowaniach sztucznej inteligencji w dziedzinie procesów demokratycznych, takich jak wybory.
EKES wzywa Komisję do zadbania o to, aby do importowanych produktów stosowano te same wymogi i normy, które stosuje się wobec producentów lokalnych. EKES stwierdził już, że nie zwalnia to „władz od tego, by wymagały od produktów importowanych tych samych gwarancji bezpieczeństwa w dziedzinie zdrowia co od produktów europejskich, włącznie z pełną identyfikowalnością »od morza do stołu«” ( 11 ) . Wymogi w zakresie identyfikowalności wszystkich produktów wprowadzanych na rynek wewnętrzny należy przetwarzać wstecz aż do wylęgarni. Zasadnicze znaczenie ma zapewnienie europejskim producentom równych warunków działania, a konsumentom bezpiecznych produktów wysokiej jakości.
3.1.

EKES ocenia jako bardzo ambitny cel Europejskiego Zielonego Ładu zakładający, że do 2030 r. 25 % gruntów rolnych w UE zostanie przeznaczonych na uprawy ekologiczne. Obecnie w UE rolnictwo ekologiczne zajmuje średnio około 8,5 % gruntów rolnych. Oznacza to, że do 2030 r. powierzchnia gruntów rolnych zajmowana przez uprawy ekologiczne powinna być niemal trzykrotnie większa. Dla porównania: w latach 2009–2019 obszary zajmowane przez uprawy ekologiczne zwiększyły się z około 8,3 mln do około 13,8 mln hektarów (+70 %), przy czym daje się zauważyć tendencja wzrostowa. Cel 25 % oznacza powiększenie gruntów rolnych zajmowanych przez uprawy ekologiczne do około 40 mln hektarów, czyli znacznie powyżej obecnej tendencji.
4.1.

Wraz ze starzeniem się społeczeństwa w Europie życie zawodowe w większości państw członkowskich również się wydłuża, a rzeczywisty wiek emerytalny się podnosi. To z kolei wymaga stworzenia odpowiednich warunków pracy dla osób starszych. Chodzi przede wszystkim o dostosowanie się do ich zdolności psychofizycznych, przy jednoczesnym zadbaniu o to, by ich baza umiejętności była aktualizowana do potrzeb rynku pracy. Poprawa ochrony zdrowia w miejscu pracy oraz dostęp starszych pracowników do uczenia się przez całe życie są również niezbędne do zapewnienia wysokiej jakości pracy dla starszych pracowników.
4.4.

EKES podziela pogląd, że należy zwiększyć popyt na pracę (wytyczna 5) i zapewnić wszystkim pracownikom w Europie odpowiednie i sprawiedliwe płace minimalne, zgodnie z prawem i praktykami krajowymi, rozszerzając ochronę socjalną i dostęp do systemów opieki społecznej na wszystkich pracowników, również w nowych formach pracy. Aby przejść od zarządzania kryzysowego do odbudowy, należy skupić się na środkach na rzecz zrównoważonej opieki społecznej i na skutecznych zachętach do zatrudniania, zwłaszcza adresowanych do MŚP. W związku z tym należy zachęcać do działań w zakresie przekwalifikowania także w okresach pracy w niepełnym wymiarze godzin ze względu na pandemię. Trzeba propagować dialog społeczny, a partnerzy społeczni powinni – z zachowaniem ich autonomii – zostać włączeni w uczciwy proces stosunków pracy. Zmniejszenie obciążeń podatkowych pracy nie może prowadzić do ograniczenia zakresu zabezpieczenia społecznego, co wpłynęłoby ujemnie na systemy opieki społecznej i ich zrównoważony charakter. Zdaniem EKES-u należy wzmóc walkę z uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania.
2.8.7.

Przy wykorzystywaniu potencjału niebieskiej gospodarki w zakresie tworzenia miejsc pracy należy dążyć do wzmocnienia wysokiej jakości miejsc pracy wspierających dobrobyt obywateli. Wymaga to również rozwoju zaawansowanych szkoleń i umiejętności przekrojowych, wzajemnego uznawania kwalifikacji, mobilności międzysektorowej oraz zdolności dostosowywania się do zmian na rynku pracy. EKES wzywa państwa członkowskie i placówki edukacyjne – we współpracy z przedstawicielkami i przedstawicielami podmiotów działających w niebieskiej gospodarce oraz partnerami społecznymi – do uwzględnienia tych potrzeb przy opracowywaniu programów kształcenia i szkolenia, w tym podnoszenia i zmiany kwalifikacji. Należy przy tym wykorzystać obok innych zasobów Europejski Fundusz Społeczny Plus.
2.6.

Kodeks postępowania został opublikowany w 2018 r. i umożliwił pod kilkoma względami poczynienie znaczących postępów. Na początku pandemii COVID-19 bardzo przydatnym krokiem naprzód było to, że kodeks skłonił platformy internetowe do zwiększenia widoczności informacji pochodzących z wiarygodnych źródeł. Przyczynił się również do zwiększenia świadomości osób rozpowszechniających fałszywe informacje, do których kierowano specjalne ostrzeżenia. W komunikacie Komisji „Walka z dezinformacją wokół COVID-19” ustanowiono również program monitorowania i sprawozdawczości dotyczący działań sygnatariuszy platform na rzecz zwalczania dezinformacji odnoszących się do COVID-19.
3.5.2.

Wniosek powinien zachęcać operatorów do rozwijania intermodalnych sieci transportowych w swoich głównych bazach w celu rozszerzenia ich na większą sieć miejsc docelowych, przy jednoczesnym ograniczeniu niepotrzebnych lotów bardzo krótkich. W tym celu można by zamiast tego zwiększyć poziom bezpłatnych uprawnień w innych miejscach obsługiwanych przez sieci lotnicze, które to miejsca nie mają wygodnych połączeń kolejowych, w sytuacji gdy linie lotnicze przeniosą trasy do rodzajów transportu innych niż lotnictwo.
3.6.

2 . Zatem potencjał korzyści wynikających z wdrożenia dyrektywy będzie mógł zostać w pełni wykorzystany tylko wtedy, gdy wykorzystanie odnawialnych źródeł energii będzie szedł w parze z ustanowieniem systemu rozliczania emisji dla części importowanego CO 2 . Ustanowienie mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO 2 w odniesieniu do niektórych sektorów należy na poziomie europejskim wykorzystać jako okazję do stworzenia równych warunków działania. Przykładem dobrze wykorzystanej synergii jest przewidziane w art. 25 zastąpienie zakładanego celu dotyczącego co najmniej 14-procentowego udziału energii odnawialnej w końcowym zużyciu energii przez sektor transportu wiążącym celem redukcji intensywności emisji gazów cieplarnianych o 13 % do 2030 r. Tego rodzaju działanie zapewni większą spójność z przeglądem systemu handlu uprawnieniami do emisji, jak również z przepisami dotyczącymi norm CO 2 . Niemniej jednak, zgodnie ze strategią Komisji na rzecz integracji systemu energetycznego Po drugie, skala zmian dokonywanych w ramach pakietu „Gotowi na 55” musi stanowić okazję do wzmocnienia istniejącej synergii między tymi przepisami a dyrektywą. Podejście to musi jednak odnosić się również do nowych narzędzi proponowanych przez Komisję Europejską, takich jak Społeczny Fundusz Klimatyczny czy mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO. Zatem potencjał korzyści wynikających z wdrożenia dyrektywy będzie mógł zostać w pełni wykorzystany tylko wtedy, gdy wykorzystanie odnawialnych źródeł energii będzie szedł w parze z ustanowieniem systemu rozliczania emisji dla części importowanego CO. Ustanowienie mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji COw odniesieniu do niektórych sektorów należy na poziomie europejskim wykorzystać jako okazję do stworzenia równych warunków działania. Przykładem dobrze wykorzystanej synergii jest przewidziane w art. 25 zastąpienie zakładanego celu dotyczącego co najmniej 14-procentowego udziału energii odnawialnej w końcowym zużyciu energii przez sektor transportu wiążącym celem redukcji intensywności emisji gazów cieplarnianych o 13 % do 2030 r. Tego rodzaju działanie zapewni większą spójność z przeglądem systemu handlu uprawnieniami do emisji, jak również z przepisami dotyczącymi norm CO. Niemniej jednak, zgodnie ze strategią Komisji na rzecz integracji systemu energetycznego ( 4 ) , priorytetem powinna być elektryfikacja sektora transportu, ilekroć jest możliwa z ekonomicznego i technologicznego punktu widzenia. Propozycja przeglądu poprzedza również przegląd dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i powinna stanowić okazję, by Komisja wykazała się wysokim poziomem ambicji w chwili przedstawienia kontynuacji pakietu „Gotowi na 55”, co zaplanowano na 14 grudnia 2021 r.
1.6.

EKES przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w strategii zwrócono należytą uwagę na przystosowanie się do zmiany klimatu, ponieważ globalne ocieplenie zmienia stan drzew i wszystkich organizmów oraz wiąże się z klęskami żywiołowymi w lasach, co ma katastrofalne skutki zarówno dla środowiska, jak i gospodarki. EKES podkreśla także potrzebę całościowego spojrzenia na rolę lasów i biogospodarki opartej na lasach w łagodzeniu zmiany klimatu, tak aby zapewnić najlepsze połączenie sekwestracji, składowania i zastępowania w celu przejścia do gospodarki nieopartej na paliwach kopalnych. Ponadto Komitet – tak samo jak Komisja w swej strategii leśnej – podkreśla znaczenie zintegrowanego podejścia do gospodarki leśnej i ochrony różnorodności biologicznej.
1.2.

Komisja Europejska wymienia dziesięć ważnych wniosków płynących z pandemii, jednakże EKES ubolewa, że jedynie zdawkowo wskazuje ona na nierównomierny wpływ kryzysu, który najbardziej dotknął grupy szczególnie wrażliwe oraz małe i średnie przedsiębiorstwa. Zalecenia muszą wychodzić od krytycznego spojrzenia na to, co zostało dotychczas zrobione we wszystkich dziedzinach, co się sprawdziło, a co wymaga poprawy. Musimy również zastanowić się, w jaki sposób możemy rozwiązać problem poważnych niedoborów siły roboczej, wąskich gardeł w łańcuchach dostaw i szybko rosnących cen energii, które utrudniają powrót społeczeństw i ich gospodarek do normalnego funkcjonowania.