KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 18.9.2020 COM(2020) 567 final 2020/0258(NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) dotyczącego międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2020/[DODAĆ ODNIESIENIE] z dnia [DODAĆ DATĘ] r. () Protokół do Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) dotyczący międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami został podpisany w dniu […2020] r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie. Niniejszy protokół zastąpi Protokół do Umowy INTERBUS dotyczący międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami, który był otwarty do podpisu między dniem 16 lipca 2018 r. a dniem 16 kwietnia 2019 r., ale został podpisany wyłącznie przez Unię na podstawie decyzji Rady (UE) 2018/1195(). Należy przypomnieć, że regularne i regularne specjalne międzynarodowe przewozy pasażerów autokarami i autobusami są ważnymi sektorami oferującymi europejskim obywatelom przystępne cenowo usługi w zakresie mobilności. Ich dalszy rozwój także poza terytorium UE będzie w równym stopniu korzystny dla obywateli UE, turystów zagranicznych, sektora turystyki i regionów europejskich. Rozwój ten ograniczają różnice w dwustronnych umowach między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, które utrudniają proces udzielania zezwoleń i wykonywanie międzynarodowych przewozów regularnych i regularnych specjalnych. Jest to najbardziej widoczne w przypadku regularnych przewozów na długich trasach międzynarodowych przebiegających przez kilka krajów. Dostęp do rynku dla podmiotów oferujących przewozy regularne i regularne specjalne powinien być przyznawany, jak określono w protokole, w ramach jednolitej procedury udzielania zezwolenia, z zastrzeżeniem wdrożenia dorobku prawnego UE w dziedzinie drogowego transportu pasażerskiego, w tym bezpieczeństwa drogowego, przepisów technicznych, kwalifikacji kierowców, przepisów socjalnych, praw pasażerów, ochrony środowiska i dostępu do zawodu. Umowa INTERBUS będzie nadal obowiązywać bez zmian w odniesieniu do międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami. Protokół obejmuje jedynie postanowienia konieczne do rozszerzenia zakresu umowy INTERBUS na międzynarodowe regularne i regularne specjalne przewozy pasażerów autokarami i autobusami (wymagające zezwolenia). Nie zmieniono ani nie powtórzono w nim wspólnych postanowień, zawarto natomiast odesłania do stanowiących podstawę postanowień w umowie INTERBUS. To oraz fakt, że Umawiające się Strony mogą podpisać i zawrzeć, ratyfikować protokół lub przystąpić do niego wyłącznie po podpisaniu i zawarciu, ratyfikowaniu umowy INTERBUS lub przystąpieniu do niej, stanowi gwarancję, że postanowienia umowy INTERBUS zostały zaakceptowane i są stosowane przez Umawiające się Strony w momencie podpisywania i zawierania, ratyfikacji protokołu lub przystępowania do niego. Oprócz Unii Europejskiej Umawiającymi się Stronami umowy INTERBUS są: Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Republika Albanii, Republika Macedonii Północnej, Republika Mołdawii, Republika Turcji i Ukraina, państwa te mogą zatem podpisać i zawrzeć, ratyfikować protokół lub przystąpić do niego. W dniu 1 sierpnia 2020 r. Księstwo Andory stanie się Umawiającą się Stroną i będzie mogło podpisać i zawrzeć, ratyfikować protokół lub przystąpić do niego. W protokole przywołano przepisy Unii Europejskiej (rozporządzenie (WE) nr 1071/2009()) dotyczące sankcji i najpoważniejszych naruszeń, a także konieczności spełnienia czterech warunków dostępu do zawodu przewoźnika drogowego osób (rzeczywista i stała siedziba, dobra reputacja, zdolność finansowa oraz kompetencje zawodowe). W protokole powołuje się Komisję Mieszaną w celu ułatwienia zarządzania protokołem. Postanowienia dotyczące Komisji Mieszanej ustanowionej na mocy umowy INTERBUS stosuje się odpowiednio do Komisji Mieszanej powołanej na mocy protokołu. Zgodnie z protokołem okres ważności zezwolenia na międzynarodowe przewozy regularne i regularne specjalne nie może być dłuższy niż pięć lat. Sam protokół zostałby zawarty na okres pięciu lat, poczynając od dnia jego wejścia w życie. Okres obowiązywania protokołu zostanie automatycznie przedłużony na kolejne okresy pięciu lat w odniesieniu do tych Umawiających się Stron, które nie wyrażą woli nieprzedłużania go. Protokół wymaga od trzech (zamiast czterech) Umawiających się Stron umowy INTERBUS, w tym Unii, zawarcia, ratyfikowania go lub przystąpienia do niego, aby protokół wszedł w życie w stosunku do Umawiających się Stron, które zawarły, ratyfikowały go lub przystąpiły do niego. Okres na podpisanie protokołu wynosi dwa lata od daty przyjęcia decyzji Rady w sprawie podpisania protokołu przez Unię Europejską. Wejście w życie protokołu zostało skrócone w odniesieniu do Umawiających się Stron, które zawarły, ratyfikowały go lub przystąpiły do niego, a mianowicie z pierwszego dnia trzeciego miesiąca do pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnięta zostanie wymagana liczba zatwierdzeń lub ratyfikacji przez Umawiające się Strony. Jedna z Umawiających się Stron zmieniła nazwę na Republika Macedonii Północnej, co zostało również odzwierciedlone w protokole. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Protokół jest spójny z unijną wspólną polityką transportową. Obejmuje on stosowne elementy rozporządzenia (WE) nr 1073/2009() dostosowane do celów wielostronnej umowy międzynarodowej. W protokole przewidziano dalszą harmonizację ram międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów autokarowych i autobusowych. •Spójność z innymi politykami Unii Protokół jest spójny z unijną polityką sąsiedztwa i stosunkami zewnętrznymi. Protokół jest również spójny z obowiązującymi umowami, takimi jak umowy o unii celnej, umowy przedakcesyjne i układy o stowarzyszeniu, oraz służy zapewnieniu otoczenia regulacyjnego, w obrębie którego UE i pozostałe Umawiające się Strony umowy INTERBUS mogą mieć wzajemny dostęp na jednolitych zasadach do swoich rynków międzynarodowych pasażerskich przewozów regularnych i regularnych specjalnych. •Przepisy podatkowe Zbliżenie przepisów celnych i podatkowych w protokole ma, z uwagi na ich cel i treść, charakter jedynie drugorzędny i pośredni w stosunku do celów polityki transportowej, którym służy protokół. 2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej oraz ocena skutków Komisja nie przeprowadziła oceny skutków ani nie skorzystała z pomocy ekspertów zewnętrznych. Rozszerzenie zakresu umowy INTERBUS na międzynarodowe regularne i regularne specjalne przewozy pasażerów autokarami i autobusami przyczyni się do rozszerzenia geograficznego zakresu wdrażania dorobku prawnego Unii Europejskiej w dziedzinie drogowego transportu pasażerskiego. Będzie to miało korzystny wpływ pod względem gospodarczym i społecznym na sektor transportu pasażerskiego i turystykę. Zwiększone natężenie ruchu drogowego będzie miało prawdopodobnie umiarkowany wpływ na środowisko. •Uproszczenie Ujednolicenie procedur uzyskiwania zezwoleń na międzynarodowe regularne i regularne specjalne przewozy pasażerów autokarami i autobusami uprości prowadzenie działalności w zakresie takich przewozów. 3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU •Podstawa prawna Podstawę prawną stanowi Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), a w szczególności materialną podstawę prawną – jego art. 91 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a). •Wybór instrumentu Jak przewidziano w art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE, właściwy instrument stanowi decyzja Rady. 4.WPŁYW NA BUDŻET Brak.

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Ocena i sprawozdania W art. 16 protokołu przewidziano, że Komisja Mieszana powołana na mocy art. 18 protokołu ma co pięć lat dokonywać oceny funkcjonowania protokołu. •Dalsza procedura Komisja uznaje za konieczne wszczęcie procedury w celu zawarcia protokołu. W związku z tym Komisja niniejszym przedkłada Radzie niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia nowego protokołu do umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) dotyczącego międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami. •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku Szczegółowe przepisy proponowanej decyzji Rady: ·W art. 1 decyzji Rady przewidziano zawarcie, w imieniu Unii Europejskiej, nowej wersji protokołu do umowy INTERBUS dotyczącego międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami. ·Art. 2 dotyczy uprawnień do zawarcia protokołu. ·W art. 3 określono termin wejścia w życie decyzji Rady. Poszczególne przepisy protokołu: ·W art. 1 określono zakres stosowania protokołu dotyczącego międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów drogowych pasażerów z miejscem rozpoczęcia lub zakończenia przewozu w państwie będącym Umawiającą się Stroną, w którym przewoźnik ma swoją siedzibę i w którym pojazdy są zarejestrowane lub przez które przebiega trasa przewozu z zabieraniem lub wysadzaniem pasażerów lub bez zabierania lub wysadzania pasażerów. Artykuł ten odnosi się także do porozumień w ramach partnerstw. Zabroniono wszelkich form kabotażu. ·Art. 2 zawiera klauzulę o niedyskryminacji. ·Art. 3 zawiera definicje. ·Art. 4 zawiera odniesienie do załącznika 1 do umowy INTERBUS dotyczącego przepisów mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego. ·Art. 5 zawiera odniesienie do załącznika 2 do umowy INTERBUS dotyczącego warunków technicznych mających zastosowanie do pojazdów. ·Art. 6 zawiera postanowienia dotyczące międzynarodowych przewozów regularnych i regularnych specjalnych wymagających zezwolenia. Przewidziano w nim między innymi możliwość podjęcia przez Umawiające się Strony i państwa członkowskie Unii decyzji o uczynieniu regularnych lub regularnych specjalnych przewozów między Umawiającymi się Stronami przedmiotem porozumień w ramach partnerstw między przewoźnikami z miejsca rozpoczęcia i zakończenia przewozu. Przewoźnicy z państw będących Umawiającymi się Stronami lub państw członkowskich, przez które przebiega trasa przewozu i w którym pasażerowie są zabierani lub wysadzani, powinni mieć prawo przystępowania do takich partnerstw, jeżeli tak postanowią. ·Art. 7 stanowi, że rozdziały V i VI umowy INTERBUS zawierające postanowienia socjalne oraz postanowienia celne i podatkowe mają zastosowanie do protokołu. ·W art. 8 określono organ wydający zezwolenia, otrzymujących zezwolenia, okres ważności zezwolenia, elementy, jakie musi ono zawierać oraz warunki wykorzystywania dodatkowych pojazdów w tymczasowych i wyjątkowych okolicznościach. ·W art. 9 określono procedurę składania wniosku o zezwolenie.

·W art. 10 przewidziano procedurę udzielania zezwolenia, w tym kontakty między odpowiednimi właściwymi organami, udzielanie zezwolenia i jedyne dopuszczalne podstawy odrzucenia wniosku. ·W art. 11 określono zasady przedłużania ważności zezwolenia lub wprowadzania w nim zmian. ·W art. 12 zawarto postanowienia dotyczące wygaśnięcia zezwolenia. ·W art. 13 określono obowiązki przewoźników. ·Art. 14 stanowi, że Umawiające się Strony powinny zapewnić, by przewoźnicy stosowali się do odpowiednich postanowień. ·Art. 15 (w związku z art. 8 ust. 9) zawiera wykaz dokumentów, które należy przechowywać w pojeździe. Ten sam wykaz dokumentów, które należy przechowywać w pojeździe, znajduje się na stronie trzeciej wzoru zezwolenia w załączniku 4 do protokołu. ·W art. 16 określono okres obowiązywania protokołu (5 lat), podlegający milczącemu przedłużeniu na kolejne okresy pięciu lat, i przewidziano okresowe oceny funkcjonowania protokołu. ·Art. 17 odnosi się odpowiednio do stosowania, z pewnymi zmianami, postanowień umowy INTERBUS, w szczególności pięcioletniego okresu przejściowego dla obecnych regularnych i regularnych specjalnych drogowych przewozów pasażerskich wykonywanych na podstawie umów dwustronnych oraz zawarcia, ratyfikacji lub zatwierdzenia protokołu, jego wejścia w życie, wypowiedzenia go, a także języków. Artykuł ten przewiduje również zmniejszenie liczby ratyfikacji protokołu koniecznych w celu jego wejścia w życie z czterech (zgodnie z umową INTERBUS) do trzech. Ponadto protokół powinien wejść w życie dla Umawiających się Stron, które podpisały i zatwierdziły lub ratyfikowały go, pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym trzy Umawiające się Strony, w tym Unia, złożyły swoje dokumenty zatwierdzenia lub ratyfikacji w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej. ·W art. 18 ustanawia się Komisję Mieszaną do celów zarządzania protokołem odpowiednio zgodnie z art. 23 i 24 umowy INTERBUS. ·W art. 19 przewidziano procedurę, w przypadku gdy Umawiająca się Strona protokołu będąca państwem spoza Unii przystępuje do Unii Europejskiej. ·Art. 20 przewiduje dwuletni okres na podpisanie od daty przyjęcia przez Radę niniejszej decyzji Rady i stanowi, że protokół może zostać zawarty, można do niego przystąpić lub może zostać ratyfikowany wyłącznie przez Umawiające się Strony umowy INTERBUS. ·Art. 21 stanowi, że po wejściu w życie protokołu każda Umawiająca się Strona umowy INTERBUS może do niego przystąpić. ·W art. 22 określono, że załączniki do protokołu stanowią jego integralną część. ·Art. 23 stanowi, że protokół zastępuje Protokół dotyczący regularnych i regularnych specjalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami, który był otwarty do podpisu między dniem 16 lipca a dniem 16 kwietnia 2019 r. ·Załączniki 1 i 2 do protokołu odnoszą się do załączników 1 i 2 do umowy INTERBUS. ·Załącznik 3 zawiera wzór wniosku o zezwolenie na międzynarodowe regularne i regularne specjalne przewozy drogowe pasażerów podlegające zezwoleniu. ·Załącznik 4 zawiera wzór zezwolenia na międzynarodowe pasażerskie przewozy regularne lub regularne specjalne drogowe przewozy pasażerskie. 2020/0258 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) dotyczącego międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z jego art. 218 ust. 6 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego, a także mając na uwadze, co następuje: (1)Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2020/[DODAĆ ODNIESIENIE] z dnia [DODAĆ DATĘ] r. Protokół do Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) dotyczący międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami („protokół”) został podpisany w dniu […] 2020 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie. (2)Protokół powinien ułatwić świadczenie przewozów regularnych i regularnych specjalnych między Umawiającymi się Stronami umowy INTERBUS, a tym samym przyczynić się do poprawy połączeń transportu pasażerskiego między nimi. (3)W zakresie postanowień ogólnych, w szczególności działalności Komisji Mieszanej, oraz w celu ułatwienia stosowania protokołu, protokół w dużej mierze odzwierciedla postanowienia zawarte w umowie INTERBUS. (4)Aby nadmiernie nie opóźniać czerpania z niego korzyści, w protokole przewidziano jego wejście w życie w odniesieniu do Umawiających się Stron, które go zatwierdziły lub ratyfikowały, w przypadku jego zatwierdzenia lub ratyfikowania przez co najmniej trzy Umawiające się Strony, w tym Unię. (5)Protokół powinien zatem zostać zatwierdzony w imieniu Unii Europejskiej, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Protokół do Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) dotyczący międzynarodowych regularnych i regularnych specjalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami, który zastępuje protokół do Umowy INTERBUS, który był otwarty do podpisu między dniem 16 lipca 2018 r. a dniem 16 kwietnia 2019 r. Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Przewodniczący Rady wyznacza osobę upoważnioną do złożenia, w imieniu Unii Europejskiej, aktu zatwierdzenia, o którym mowa w art. 20 ust. 2 protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na związanie się protokołem. Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.