ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
15.

Art. 7 TUE wymaga większości czterech piątych w Radzie, by stwierdzić istnienie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia wartości, o których mowa w art. 2. Ponadto obejmuje on wymóg jednomyślności Rady Europejskiej – na wniosek Komisji i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego – by stwierdzić poważne i stałe naruszenie przez państwo członkowskie wartości, o których mowa w art. 2. Po stwierdzeniu takiego naruszenia Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może zawiesić niektóre prawa państwa członkowskiego wynikające z członkostwa, łącznie z prawem do głosowania w Radzie. Tymczasem w proponowanym mechanizmie wniosek Komisji uznaje się za przyjęty, chyba że zostanie odrzucony lub zmieniony przez Radę. Decyzja w sprawie zablokowania wniosku Komisji wymagałaby większości kwalifikowanej Rady w ciągu jednego miesiąca („głosowanie odwróconą kwalifikowaną większością głosów”). Parlament Europejski byłby z kolei jedynie informowany o wszelkich proponowanych lub przyjętych środkach.
Obowiązujące prawodawstwo ( 25 ) dopuszcza – w przypadku sytuacji kryzysowych – zastosowanie wyjątków od wymogów, których co do zasady należy przestrzegać w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. W szczególności procedurę negocjacyjną bez uprzedniej publikacji można zastosować „w zakresie, w jakim jest to absolutnie niezbędne, jeżeli – ze względu na wystąpienie wyjątkowo pilnej konieczności spowodowanej wydarzeniami, których instytucja zamawiająca nie mogła przewidzieć – terminy […] nie mogą być dotrzymane” ( 26 ) . Podobne brzmienie mają szczegółowe przepisy dotyczące zamówień zawarte w załączniku I do rozporządzenia finansowego, które stanowią, że „[i]nstytucja zamawiająca może korzystać z procedury negocjacyjnej bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu, niezależnie od wartości szacunkowej zamówienia […] w zakresie, w jakim jest to absolutnie niezbędne, w przypadku gdy – ze względu na wystąpienie wyjątkowo pilnej konieczności spowodowanej wydarzeniami niemożliwymi do przewidzenia – niemożliwe jest dotrzymanie terminów […] oraz gdy uzasadnienia takiej wyjątkowo pilnej konieczności nie można przypisać instytucji zamawiającej” ( 27 ) . 1 kwietnia 2020 r. Komisja opublikowała wytyczne ( 28 ) , w których stwierdziła, że „[n]a wypadek sytuacji dokładnie takiej jak obecny kryzys wywołany epidemią COVID-19, który stanowi wyjątkowo pilną okoliczność, której nie można było przewidzieć, w dyrektywach UE przewidziano brak ograniczeń proceduralnych”.
21.

W załączniku do projektu rozporządzenia umieszczono wykaz ograniczonej liczby kluczowych wskaźników. Są to przede wszystkim wskaźniki produktu (np. wolumen podpisanych pożyczek, liczba projektów w podziale na sektory). W przeciwieństwie do projektu rozporządzenia w sprawie Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji (który ma cele zbieżne z celami instrumentu pożyczkowego) we wniosku w sprawie instrumentu pożyczkowego nie wyodrębniono wskaźników rezultatu i nie określono wskaźników produktu dotyczących społecznego i ekonomicznego wpływu transformacji w kierunku gospodarki neutralnej dla klimatu, ani też nie zawarto w nim wymogu wyznaczenia poziomu wyjściowego i docelowego dla takich wskaźników. Nie ustanowiono ponadto wskaźników dotyczących wpływu transformacji na środowisko ani wskaźników, które zapewniałyby przejrzyste informacje na temat celu przeznaczania wsparcia na rzecz odejścia od sektorów wysokoemisyjnych. Wskaźniki takie można byłoby określić w załączniku do projektu rozporządzenia bądź też można by dodać wymóg ich określenia w art. 14 ust. 3.
9.

We wniosku powiązanie między wynikami i przyznanym finansowaniem jest względnie słabe. W związku z tym istnieje znaczące ryzyko, że wykorzystanie tych środków nie przyczyni się do położenia kresu silnemu uzależnieniu niektórych regionów od działalności generującej duże emisje CO 2 . Ryzyko to jest jeszcze większe, jeśli wziąć pod uwagę ograniczone ramy czasowe realizacji programu – jeśli w założonym okresie nie dojdzie do oczekiwanego zmniejszenia zatrudnienia w sektorach generujących duże emisje CO 2 , istnieje ryzyko, że konieczne będzie przyznanie dodatkowych środków na sfinansowanie procesu transformacji. Uwagi ogólne — Konieczność ściślejszego powiązania z celami UE w dziedzinie klimatu i ochrony środowiska — Brak analizy wykazującej, co udało się dotychczas osiągnąć dzięki finansowaniu na rzecz sprawiedliwej transformacji — Słabe powiązanie między wynikami i finansowaniem — Ryzyko, że proces transformacji będzie musiał ponownie zostać objęty wsparciem
3.

Ze względu na podstawę prawną tych wniosków zasięgnięcie opinii Trybunału jest obowiązkowe. Trybunał otrzymał odpowiednie formalne wnioski z Rady (odpowiednio 8 i 10 czerwca 2020 r.) oraz z Parlamentu (9 czerwca 2020 r. w odniesieniu do obu wniosków). Dwa przedmiotowe wnioski są wzajemnie powiązane, na co wyraźnie wskazano w uzasadnieniach do każdego z nich. W tym kontekście i wobec konieczności bardzo szybkiego udzielenia odpowiedzi Trybunał zdecydował się przedstawić opinię dotyczącą obu wniosków w jednym dokumencie. Wydanie niniejszego dokumentu dopełnia obowiązku konsultacji w odniesieniu do każdego z wniosków. Pkt 5–21 opinii odnoszą się do wniosku dotyczącego REACT-EU, natomiast pkt 22–29 odnoszą się do zmienionego wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów na lata 2021–2027. W załączniku I zamieszczono do wglądu wykaz wszystkich opinii Trybunału odnoszących się do okresu programowania 2021–2027 opublikowanych do 13 lipca 2020 r.
Niektóre z rozwiązań miałyby być dostępne przez określony czas (stopa dofinansowania w wysokości 100 %, przesunięcie terminów składania rocznego sprawozdania z wdrażania, zmodyfikowane metody doboru prób kontrolnych, finansowanie przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji), podczas gdy inne (uchylenie wymogów dotyczących koncentracji tematycznej i obowiązku zmiany umów partnerstwa) mogłyby potencjalnie obowiązywać do końca 2023 r., a więc do momentu, kiedy upływa termin dokonywania płatności w ramach bieżącego okresu programowania. W związku z tym, że brak jest pewności, jak długo utrzymywać się będzie kryzys w różnych obszarach, elastyczne podejście co do okresów obowiązywania proponowanych środków jest odpowiednie. W przypadku rozwiązań, które według obecnych ustaleń mają obowiązywać do końca okresu programowania, Komisja powinna jednak ściśle monitorować rozwój sytuacji, tak aby dopilnować, by obowiązywały one jedynie tak długo, jak jest to uzasadnione, zważywszy na ich „tymczasowy i nadzwyczajny” charakter, o czym była mowa powyżej.
Programowanie FST przebiega w oparciu o podejście oddolne. To, czy UE uda się zrealizować ambitne założenia Zielonego Ładu, będzie zależało od zaangażowania regionów i państw członkowskich w skuteczne działania na rzecz osiągnięcia celu dekarbonizacji. W tym kontekście Trybunał pragnie przypomnieć wniosek sformułowany przez siebie we wcześniejszej opinii, że w projekcie rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów nie przedstawiono „jasnej wizji tego, co UE pragnie osiągnąć dzięki funduszom będącym przedmiotem rozporządzenia. Stanowi to potencjalne ryzyko dotyczące opracowywania, wdrażania i oddziaływania polityki”. Trybunał zachęcił Komisję i prawodawców, by rozważyli zaproponowanie jasnych priorytetów UE – wraz z powiązanymi celami – do których realizacji miałyby się przyczyniać poszczególne fundusze ( 13 ) . Kwestie te mają również odniesienie do FST.
17.

Zgodnie z art. 8 wniosku dotyczącego rozporządzenia przejściowego w celu ograniczenia znacznego przenoszenia zobowiązań z obecnego okresu programowania w zakresie rozwoju obszarów wiejskich do planów strategicznych WPR czas trwania nowych wieloletnich zobowiązań zostałby ograniczony do maksymalnie trzech lat (zamiast pięciu). Państwa członkowskie określałyby krótszy okres dla nowych zobowiązań w odniesieniu do trzech rodzajów działań: rolno-klimatyczno-środowiskowego, dotyczącego rolnictwa ekologicznego i dobrostanu zwierząt. Jeżeli chodzi o działania leśno-środowiskowe (art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013), okres trwania nowych zobowiązań nadal wynosiłby pięć lub więcej lat. Możliwość przedłużenia bieżących zobowiązań zostałaby ograniczona do jednego roku. Skrócenie czasu trwania zobowiązań wieloletnich może pomóc w ograniczeniu przenoszenia zobowiązań na kolejne lata, tak że nie będą one nadwyrężały przyszłych budżetów, chociaż zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatyczne o okresie trwania wynoszącym od jednego roku do trzech lat mogą mieć mniejsze oddziaływanie niż analogiczne zobowiązania trwające od pięciu do siedmiu lat.
11.

Elastyczność przewidziana w ramach rezerwy – w szczególności brak zobowiązania państw członkowskich, by przed przydzieleniem płatności zaliczkowych poinformowały oficjalnie Komisję, które regiony, obszary i sektory mogą być najbardziej dotknięte, a także wskazały działania, które mają zostać objęte finansowaniem – pociąga za sobą szereg zagrożeń wynikających z braku pewności. Pobrexitowa rezerwa dostosowawcza może bowiem zostać wykorzystana na wsparcie działań, które faktycznie nie są kwalifikowalne, co oznaczałoby, że Komisja nie zwróci państwom członkowskim poniesionych przez nie kosztów. Co więcej, działania wybrane do realizacji mogą być nieoptymalne i mogą nie przyczyniać się do osiągnięcia zamierzonego celu.
13.

Agencja starannie przestrzega procedury rekrutacyjnej. Dopuszczalność kandydatów do procedury rekrutacyjnej w każdym indywidualnym przypadku jest sprawdzana według listy kontrolnej, obejmującej wszystkie elementy zawarte w ogłoszeniu. Jest to udokumentowane w aktach, dla każdego indywidualnego przypadku. Oprócz istniejącego uzasadnienia wyboru każdego z kandydatów do wzięcia udziału w rozmowie kwalifikacyjnej, Agencja wdroży środki mające na celu usprawnienie procedury i uniknięcie problemów wskazanych przez Trybunał.
3.

Trybunał zbadał roczne sprawozdania finansowe Urzędu za rok obrachunkowy zamknięty dnia 31 grudnia 2003 r. Zgodnie z art. 119 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 za wykonanie budżetu odpowiada prezes. Prezes jest odpowiedzialny za sporządzenie i przedstawienie sprawozdań (2), zgodnie z wewnętrznymi przepisami finansowymi przyjętymi na podstawie art. 138 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94. Trybunał jest odpowiedzialny za ich kontrolę zgodnie z art. 248 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
11.

Od kwietnia 2004 r. zgłoszenia kandydatów przechowywane są w skomputeryzowanej bazie danych, gdzie rejestruje się wyniki przeglądu zgłoszeń w odniesieniu do ustalonych dla stanowiska kryteriów. Kwalifikujący się kandydaci są następnie oceniani osobno przez każdego członka komisji selekcyjnej w odniesieniu do uprzednio zdefiniowanych kryteriów. Listę najlepszych kandydatów, którzy mają przejść rozmowę kwalifikacyjną, sporządza się na podstawie średniej uzyskanej z ocen z tych niezależnych osądów. Również wystąpienie kandydatów podczas rozmowy kwalifikacyjnej jest oceniane indywidualnie przez każdego członka komisji selekcyjnej w odniesieniu do uprzednio zdefiniowanych kryteriów. Bardziej systematyczna i obszerniejsza dokumentacja odnośnie do wszystkich etapów selekcji przechowywana jest w aktach.
1.

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, został ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. (1). W 2002 r. zarządzanie finansowe Urzędem podlegało Komisji i nie prowadzono oddzielnej rachunkowości. Rok obrachunkowy 2003 był więc pierwszym rokiem obrachunkowym, w którym Urząd przejął pełną odpowiedzialność za swoje zarządzanie finansowe. Do głównych zadań Urzędu należy dostarczanie informacji naukowych będących podstawą do przygotowywania prawodawstwa wspólnotowego oraz zbieranie i analizowanie danych pozwalających na charakterystykę i kontrolę zagrożenia, a także informowanie o nim w sposób niezależny. Tabela 1 przedstawia w sposób skrótowy kompetencje i działania Urzędu na podstawie przekazanych przez niego informacji.
1.

Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (zwany dalej „Urzędem”) został ustanowiony na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. (1). Do głównych zadań Urzędu należy rejestrowanie i rozpatrywanie wniosków o przyznanie wspólnotowej ochrony prawa własności przemysłowej do odmian roślin, a także zlecanie właściwym organom Państw Członkowskich wykonania niezbędnych badań technicznych. Tabela 1 przedstawia w sposób skrótowy kompetencje i działania Urzędu na podstawie przekazanych przez niego informacji.
8.

Zgodnie z właściwymi przepisami finansowymi, instrukcje, o których mowa, określają różnorodne procedury dotyczące wdrażania budżetu, osoby zajmujące się tymi procedurami oraz ich zadania i zakres odpowiedzialności, również w odniesieniu do kontroli. Etapy procedury zostały opisane w okólniku, do zatwierdzenia przez osoby odpowiedzialne za ich przeprowadzanie. Ponadto w większości przypadków osoby te zobowiązane są również do zatwierdzania dokumentów drogą komputerową, przed ich wysłaniem do urzędnika zatwierdzającego. Centrum rozważyło uwagę Trybunału i aby w lepszy sposób uwzględniać przeprowadzone kontrole, przygotowało listy kontrolne, które będą dołączane do akt dotyczących operacji budżetowych.
8.

20 % (1,5 mln euro) środków przeniesionych z roku obrachunkowego 2002 na rok obrachunkowy 2003 zostało anulowanych pod koniec roku obrachunkowego. Ten wysoki udział procentowy wskazuje na to, że automatyczne przeniesienie środków z roku obrachunkowego 2002 nie miało uzasadnienia, zwłaszcza w odniesieniu do zobowiązań tymczasowych. Przenoszenie środków musi się ściśle ograniczać do zobowiązań zaciąganych pod koniec roku obrachunkowego.
11.

Odnośnie do kontraktów 2002/0117 (22 483 EUR), 2002/0143 (25 000 EUR) i 2003/0069 (32 257,50 EUR), Cedefop chciałby zwrócić uwagę na to, że: a) kontrakty 2002/0117 i 2002/0143 dotyczą roku 2002, b) kontrakty 2002/0117 i 2003/0069 zostały przyznane temu samemu wykonawcy, oraz c) wszystkie kontrakty, o których mowa powyżej, są kontraktami o niskiej wartości. Lista podmiotów wezwanych do składania ofert na podstawie, której przyznano trzy wyżej wymienione kontrakty, była oparta na całej puli wykwalifikowanych potencjalnych wykonawców, którzy przystąpili do zaproszenia do składania ofert Cedefop nr AMI/VET/2000-1. Zgodnie z danymi dostarczonymi przez audytorów wezwania do składania ofert były skierowane do organizacji/osób fizycznych wybranych na podstawie obiektywnych i antydyskryminacyjnych kryteriów typowych dla każdego poszczególnego kontraktu, w sposób przewidziany w obowiązujących przepisach, a nie do wszystkich potencjalnych wykonawców znajdujących się w ww. puli. Wykonawcy, o których tutaj mowa, co mogą potwierdzić jure et facto dane dostarczone przez Trybunał Obrachunkowy, zostali zaakceptowani jako wykwalifikowani wykonawcy w ramach ww. zaproszenia do składania ofert. Pomimo że ich nazwy (imiona i nazwiska) nie pojawiły się na liście dostarczonej audytorom (w wyniku trudności związanych ze zdecentralizowanymi działaniami w tym czasie), ich status jako wykwalifikowanych potencjalnych wykonawców jest niepodważalny. Centrum chciałoby podkreślić, że procedury, które doprowadziły do przyznania ww. kontraktów, były zgodne z obowiązującymi przepisami.
Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Wspólnoty zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego. Działanie Wspólnoty, które uzupełnia polityki krajowe, nakierowane jest na poprawę zdrowia publicznego, zapobieganie chorobom i dolegliwościom ludzkim oraz usuwanie źródeł zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. (…) (art. 152 Traktatu)

Cele — koordynowanie istniejących środków naukowych przekazanych jej do dyspozycji przez właściwe władze Państw Członkowskich w celu oceny i kontroli produktów leczniczych stosowanych u ludzi i w celach weterynaryjnych; — zapewnienie Państwom Członkowskim i instytucjom Wspólnoty porad naukowych w zakresie produktów leczniczych stosowanych u ludzi i w celach weterynaryjnych.

Zadania — koordynacja oceny naukowej produktów leczniczych, które podlegają procedurom wspólnotowym wydawania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu; — koordynacja kontroli produktów leczniczych dopuszczonych we Wspólnocie (nadzór farmakologiczny); — wydawanie opinii na temat maksymalnego limitu pozostałości leczniczych produktów weterynaryjnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego; — koordynowanie weryfikacji zgodności z zasadami dobrej praktyki wytwarzania, dobrej praktyki laboratoryjnej i dobrej praktyki klinicznej; — rejestrowanie statusu pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych.

1. Komitet ds. Leków Gotowych, złożony z dwóch członków z każdego Państwa Członkowskiego, przygotowuje opinie na temat wszelkich kwestii dotyczących oceny produktów leczniczych stosowanych u ludzi. 2. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, złożony z dwóch członków z każdego Państwa Członkowskiego, przygotowuje opinie na temat wszelkich kwestii dotyczących oceny produktów leczniczych stosowanych w celach weterynaryjnych. 3. Zarząd składa się z dwóch przedstawicieli z każdego Państwa Członkowskiego, Komisji oraz dwóch przedstawicieli wyznaczonych przez Parlament Europejski. Przyjmuje program prac i sprawozdanie roczne. 4. Dyrektor zarządzający jest powoływany przez zarząd na wniosek Komisji. 5. Kontrola zewnętrzna: Trybunał Obrachunkowy 6. Absolutorium udzielane przez Parlament na zalecenie Rady.

Budżet ostateczny: 99,1 mln euro (84,2 mln euro), z czego dotacje wspólnotowe (bez dotacji do sierocych produktów leczniczych): 24,7 % (22,9 %) Zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2004 r.: 314 (287) stanowisk w planie zatrudnienia, z czego obsadzonych: 290 (256) + 50 (48) innych stanowisk (kontrakty pomocnicze, oddelegowani eksperci narodowi, personel lokalny i zewnętrzny personel tymczasowy) Całkowite zatrudnienie: 340 (304), z czego wykonujący zadania operacyjne: 271 (242) zadania administracyjne: 69 (62)
Na centrum operacyjne: KOSOWO: a) dotacje na zakładanie przedsiębiorstw, pożyczki, szkolenia i doradztwo biznesowe dla małych przedsiębiorstw; b) pomoc prawna dla osób należących do grup wrażliwych; c) pomoc przyznawana w oparciu o system pożyczkowy EAO; d) znaczna i kompleksowa odbudowa elektrociepłowni Kosowo B uszkodzonej w wyniku pożaru; e) remont podstacji ogrzewania miejskiego dzielnicy „Sunny Hill w Prisztinie”; f) ponowne otwarcie sześciu mostów między i przejściem granicznym z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii. SERBIA: a) projekty przepisów w ramach reformy administracji publicznej; b) programy szkoleniowe dla specjalnych oddziałów Policji; c) program odbudowy dla szpitali; d) stworzenie nowych miejsc pracy dzięki pożyczkom z Funduszu Kredytów Odnawialnych; e) wsparcie szkoleniowe dla przedsiębiorstw; f) remonty elektrociepłowni; g) regionalne centra szkolenia dla dorosłych; remont szkół lotniczych i wyposażenie ich w sprzęt informatyczny; h) prace na moście Sloboda i na przejściu granicznym Horgos z Węgrami CZARNOGÓRA: a) specjalistyczne szkolenia dla policji granicznej i służby cywilnej; b) centralna komputerowa baza danych dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych; c) Agencja ds. Zarządzania Zasobami Ludzkimi, regionalne ośrodki kształcenia i szkolenia zawodowego; d) laboratorium weterynaryjne; e) nowa dyrekcja dróg i nowe ustawy transportowe; f) strategia w zakresie ścieków i odpadów stałych; g) restrukturyzacja/podział publicznych przedsiębiorstw energetycznych, strategia poprawy efektywności energetycznej. BJRM: a) 90 % przesiedleńców wewnętrznych powróciło do swoich miejsc zamieszkania sprzed konfliktu; b) szkolenia wśród ludności głównie pochodzenia albańskiego, na urzędników służby cywilnej; c) stworzono nowe miejsca pracy oraz utrzymano dotychczasowe dzięki pożyczkom dla MŚP finansowanym z Funduszu Kredytów Odnawialnych; stworzenie Agencji Wspierania Przedsiębiorczości oraz Obserwatorium MŚP; d) stworzenie trzech nowych instytutów i przeszkolenie ich personelu.
Swobodny przepływ towarów Zakazy lub ograniczenia uzasadnione względami ochrony własności przemysłowej i handlowej nie powinny stanowić środka arbitralnej dyskryminacji ani ukrytych ograniczeń w handlu między Państwami Członkowskimi. (Fragmenty art. 30 Traktatu). Ograniczenia w swobodnym świadczeniu usług wewnątrz Wspólnoty są zakazane w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich mających swe przedsiębiorstwo w państwie Wspólnoty innym niż Państwo odbiorcy świadczenia. (Fragmenty art. 49 Traktatu).

Cele Wdrożenie prawa wspólnotowego dotyczącego znaków i wzorów, zapewniającego przedsiębiorstwom jednolitą ochronę na całym terytorium Unii.

Zadania — przyjmowanie i zgłaszanie wniosków o rejestrację, — badanie warunków zgłoszenia i zgodności z prawem wspólnotowym, — poszukiwanie w urzędach zajmujących się ochroną własności przemysłowej w Państwach Członkowskich danych o istnieniu wcześniejszych krajowych znaków towarowych, — publikacja zgłoszeń, — rozpatrywanie (ewentualnego) sprzeciwu osób trzecich, — rejestracja lub odrzucenie zgłoszenia, — rozpatrywanie wniosków o stwierdzenie wygaśnięcia lub o unieważnienie, — rozpatrywanie odwołań.

1. Rada Administracyjna Skład — po jednym przedstawicielu na każde Państwo Członkowskie, — jeden przedstawiciel Komisji. Zadania — doradza Prezesowi w kwestiach dotyczących kompetencji Urzędu, — sporządza listę kandydatów (art. 120) na stanowisko prezesa, wiceprezesów, prezesów i członków izb odwoławczych. 2. Prezes Urzędu — powoływany przez Radę z listy najwyżej trzech kandydatów, sporządzonej przez Radę Administracyjną. 3. Komitet budżetowy Skład — Po jednym przedstawicielu z każdego Państwa Członkowskiego i jeden przedstawiciel Komisji wraz z zastępcami. Zadania — Uchwala budżet, rozporządzenie finansowe, udziela prezesowi absolutorium z wykonania budżetu, ustala kwoty wypłacane za sprawozdania z poszukiwań. 4. Decyzje podejmowane w ramach procedur Decyzje podejmowane są przez: a) ekspertów; b) Wydziały Sprzeciwów; c) Wydziały Administracji Znaków Towarowych i Prawnych; d) Wydziały Unieważnień; e) izby odwoławcze. 5. Kontrola zewnętrzna Europejski Trybunał Obrachunkowy. 6. Organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu Komitet Budżetowy Urzędu.

Budżet ostateczny 190 mln euro (157 mln euro), z czego dotacje wspólnotowe: 0 % (0 %) Zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2004 r. 675 (675) stanowisk w planie zatrudnienia, z czego obsadzonych: 648 (650) + 41 (31) innych stanowisk (kontrakty pomocnicze, oddelegowani eksperci narodowi, personel lokalny i zewnętrzny personel tymczasowy) Całkowite zatrudnienie: 689 (681), z czego wykonujący: — zadania operacyjne: 524 (423), — zadania administracyjne: 165 (245), — zadania mieszane: 0 (13).
9.

Wszystkie decyzje odnoszące się do przesunięć w czasie roku obrachunkowego 2004 były umotywowane, za wyjątkiem dwóch pierwszych. Agencja podjęła niezbędne kroki w celu niedopuszczenia w przyszłości do zajścia sytuacji podobnych do tych opisanych przez Trybunał Obrachunkowy.
9.

Nie dokonywane są żadne uzgodnienia sald bankowych z księgowością, a błędy w kwotach pozostających do spłaty nie zawsze są wykrywane. Ponadto instrukcje dla banku wydawane przez księgowego nie są kontrasygnowane przez drugą osobę. Ponieważ jest to obszar wysokiego ryzyka, należy bezzwłocznie wzmocnić procedury kontroli wewnętrznej. 10. Dane dotyczące aktywów trwałych opracowano za pomocą elektronicznych arkuszy kalkulacyjnych, co nie gwarantuje integralności danych, które zostały zarejestrowane. Do monitorowania aktywów trwałych należy stosować wiarygodny system informatyczny.
9.

Wspomniana sytuacja powstała w czerwcu 2004 r., gdy księgowy niespodziewanie zrezygnował z pełnionej funkcji. W tamtym okresie nie było listy rezerwowej osób na to stanowisko, a jedynym pracownikiem statutowym z doświadczeniem wymaganym do przejęcia obowiązków księgowego była właśnie osoba, która została wtedy upoważniona do dysponowania środkami finansowymi. Należy jednak zaznaczyć, że ryzyko wynikłe z zaistniałej sytuacji (będącej skutkiem „siły wyższej”) zostało ograniczone poprzez zawężenie zakresu kompetencji pracownika upoważnionego do dysponowania środkami finansowymi do transakcji nieprzekraczających 1 000 euro. W międzyczasie zakończono z powodzeniem procedurę rekrutacyjną na stanowisko księgowego. Eurojust jest świadomy, jak ważny jest podział obowiązków i postara się zapobiec podobnym sytuacjom w przyszłości.