UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej („dyrektywa VAT”) Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy w celu upraszczania poboru VAT lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.

W piśmie, które wpłynęło do Komisji dnia 1 marca 2021 r., Polska wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo w formie zwolnienia z podatku VAT wobec podatników, których roczny obrót nie przekracza równowartości 40 000 EUR w walucie krajowej, do dnia 31 grudnia 2024 r.

Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT pismami z dnia 25 marca 2021 r. i 26 marca 2021 r. Komisja poinformowała odpowiednio pozostałe państwa członkowskie i Cypr o wniosku złożonym przez Polskę. Pismem z dnia 29 marca 2021 r. Komisja powiadomiła Polskę, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Przepisy tytułu XII rozdział 1 dyrektywy VAT umożliwiają państwom członkowskim stosowanie procedur szczególnych w odniesieniu do małych przedsiębiorstw, w tym przewidują możliwość przyznania zwolnienia z podatku podatnikom, których obrót roczny nie przekracza określonego progu. Zwolnienie takie oznacza, że podatnik nie musi naliczać podatku VAT za swoje dostawy towarów i świadczone przez siebie usługi i w konsekwencji nie może odliczyć naliczonego VAT.

Na mocy art. 287 dyrektywy VAT poszczególne państwa członkowskie, które przystąpiły do Wspólnoty po 1 stycznia 1978 r., mogą przyznać zwolnienie podatnikom, których roczny obrót nie przekracza równowartości w walucie krajowej określonych w tym artykule kwot zgodnie z kursem wymiany w dniu przystąpienia danych państw.

Zgodnie z art. 287 pkt 14 dyrektywy VAT Polska może przyznać zwolnienie z podatku VAT podatnikom, których roczny obrót nie przekracza równowartości 10 000 EUR w walucie krajowej.

Decyzją Rady 2009/790/WE Rzeczpospolita Polska została upoważniona do stosowania, do dnia 31 grudnia 2012 r., zwolnienia z VAT wobec podatników, których roczny obrót nie przekracza równowartości 30 000 EUR w walucie krajowej zgodnie z kursem wymiany w dniu jej przystąpienia. Polska wprowadziła ten środek do krajowego prawa podatkowego w dwóch etapach: od dnia 1 stycznia 2010 r. próg, do którego stosowane jest zwolnienie, podwyższono do 100 000 PLN, a od dnia 1 stycznia 2011 r. – do 150 000 PLN.

Upoważnienie do stosowania tego środka szczególnego następnie przedłużano decyzją wykonawczą Rady 2012/769/UE do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz decyzją wykonawczą Rady (UE) 2015/1173 do dnia 31 grudnia 2018 r. Decyzją wykonawczą Rady (UE) 2016/2090 próg zwolnienia został podwyższony do równowartości 40 000 EUR w walucie krajowej. Środek ten został wdrożony przez Polskę z dniem 1 stycznia 2017 r. przez podwyższenie limitu zwolnienia podmiotowego z VAT dla drobnych przedsiębiorców do kwoty 200 000 PLN rocznego obrotu. Rozwiązanie to aktualnie obowiązuje na podstawie decyzji wykonawczej Rady (UE) 2018/1919, upoważniającej Polskę do stosowania tego odstępstwa do dnia 31 grudnia 2021 r.

Uprawnienie do stosowania zwolnienia z VAT również po zakończeniu 2021 r. przez podatników, których roczny obrót nie przekroczył równowartości 40 000 EUR w polskich złotych, stanowiłoby istotne uproszczenie dla osób prowadzących działalność gospodarczą na relatywnie niedużą skalę. Podatnicy objęci takim zwolnieniem mają bowiem zniesiony obowiązek m.in. poboru i zapłaty VAT, rejestracji na potrzeby VAT oraz prowadzenia pełnej szczegółowej ewidencji czynności podlegających VAT. Dzięki tym ułatwieniom drobni przedsiębiorcy mogą przeznaczyć więcej zasobów i czasu na rozwijanie swojej działalności gospodarczej. Środek stanowiący odstępstwo pozostaje dla podatników nieobowiązkowy.

Ponadto w odniesieniu do podatników osiągających relatywnie nieznaczne obroty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, koszt związany z poborem VAT, wynikający z obsługi tych podatników oraz kontroli ich rozliczeń podatkowych, w porównaniu z wysokością pobranego podatku, jest nieproporcjonalnie wysoki. Dlatego dzięki stosowaniu zwolnienia z VAT wobec drobnych przedsiębiorców administracja skarbowa może przekierować większe zasoby do działań służących przeciwdziałaniu oszustwom podatkowym i ich zwalczaniu oraz uchylania się lub unikania opodatkowania, a także do działań poprawiających jakość obsługi podatników oraz efektywność poboru VAT od podmiotów prowadzących działalność na wielką skalę.