[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 19.11.2008

KOM(2008)707 wersja ostateczna

2007/0163 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na podstawie art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejską Fundację Kształcenia (przekształcenie)

2007/0163 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na podstawie art. 251 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w sprawie przyjęcia wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejską Fundację Kształcenia (przekształcenie)

1. PRZEBIEG PROCEDURY

Data przekazania wniosku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie: COM/2007/443 wersja ostateczna – 2007/0163(COD)]: 25 lipca 2007 r. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski, pierwsze czytanie: 22 maja 2008 r. |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska: 17 listopada 2008 r. |

Europejska Fundacja Kształcenia (EFK) została powołana w 1990 r. do wspierania wdrażania programu pomocy zewnętrznej PHARE w obszarze szkolenia zawodowego. Obecnie obejmuje ona również kraje, których dotyczyły uprzednio programy TACIS, CARDS i MEDA. Rozporządzenie w sprawie EFK było zmieniane trzykrotnie (w latach 1994, 1998 i 2000) w celu rozszerzenia jego zasięgu geograficznego, a także po raz czwarty w 2003 r. w celu dostosowania go do rozporządzenia finansowego. Od 2003 r. polityka Unii Europejskiej, zarówno w dziedzinie kształcenia i szkolenia, jak i stosunków zewnętrznych, uległa istotnym zmianom, a w celu wdrażania tej polityki wprowadzono nowe instrumenty. W związku z powyższym konieczna stała się kolejna zmiana rozporządzenia ustanawiającego EFK w celu uwzględnienia niedawnych zmian w polityce, zaktualizowania roli i funkcji Fundacji oraz nadania jej przyszłej działalności solidnych podstaw. |

2. PRZEDMIOT WNIOSKU KOMISJI

Cele wniosku Komisji są następujące:

- jaśniejsze sformułowanie funkcji EFK;

- aktualizacja mandatu EFK przy jednoczesnym ponownym zdefiniowaniu jej zakresu geograficznego i tematycznego;

- modernizacja struktur zarządzania EFK w celu promowania efektywnego podejmowania decyzji;

- zapewnienie solidnych podstaw dla przyszłej działalności EFK.

3. UWAGI DOTYCZĄCE WSPÓLNEGO STANOWISKA

3.1 Ogólna uwaga w sprawie wspólnego stanowiska

Tekst wspólnego stanowiska jest zasadniczo i w znacznym stopniu zgodny z wnioskiem Komisji, a zatem możliwe jest udzielenie mu pełnego poparcia. Wspólne stanowisko jest wynikiem intensywnych negocjacji międzyinstytucjonalnych przeprowadzonych w następstwie wniosku Komisji dotyczącego zmiany rozporządzenia 1360/90 z dnia 7 maja 1990 r. Komisja przedłożyła swój wniosek Radzie i Parlamentowi w dniu 25 lipca 2007 r.

3.2 Porozumienie na etapie wspólnego stanowiska

Szczegółową analizę artykułów przeprowadzono w Komitecie Rady ds. Edukacji oraz równolegle w Komisji ds. Zatrudnienia Parlamentu Europejskiego.

Dialog z Radą i Parlamentem był konstruktywny, a jego wynikiem jest seria poprawek korzystnie wpływających na jasność pierwotnej wersji.

W tym kontekście w toku nieformalnych i technicznych spotkań dokładnie określono drogi porozumienia w sprawie szeregu nierozstrzygniętych kwestii dotyczących kompetencji tematycznych, funkcji, podstawy prawnej i zakresu geograficznego EFK, a także jej skutków dla budżetu, składu jej Rady Zarządzającej i procedury powoływania dyrektora EFK.

W dniu 30 kwietnia 2008 r. COREPER udzielił Prezydencji mandatu dotyczącego kompromisowego pakietu, który powinien umożliwić porozumienie na etapie pierwszego czytania. Porozumienie na tym etapie nie zostało jednak przyjęte przez Parlament Europejski podczas sesji plenarnej w dniu 22 maja 2008 r.

Główne tematy negocjacji, co do których osiągnięto porozumienie, są następujące:

Kompetencje tematyczne: przekształcenie rozporządzenia ustanawiającego EFK przewiduje szersze postrzeganie szkoleń w kontekście uczenia się przez całe życie jako kluczowego czynnika rozwoju gospodarki i społeczeństwa opartego na wiedzy zgodnie z celami strategii lizbońskiej. Ponadto przekształcone rozporządzenie umożliwiałoby EFK przyjęcie przewodniej roli w reformie kształcenia i szkolenia zawodowego oraz w związanych z tym sprawach dotyczących rynku pracy w krajach partnerskich w ramach szerszego programu rozwoju kapitału ludzkiego.

Funkcje: wprowadzenie nowych instrumentów polityki w dziedzinie stosunków zewnętrznych, które to instrumenty mają pomóc krajom partnerskim w przeprowadzeniu reform w różnych sektorach, stanowi istotny krok w kierunku podejścia do pomocy zewnętrznej opierającego się na polityce, a nie na programach. W tym kontekście EFK potrzebuje mandatu umożliwiającego jej odgrywanie w pełni swojej roli jako ośrodka fachowej wiedzy, służącego pomocą zarówno krajom partnerskim, jak i Komisji Europejskiej w opracowywaniu polityki oraz odpowiednich strategii reform.

Krajom partnerskim EFK będzie świadczyć pomoc w rozwijaniu zdolności oraz w ustalaniu i wdrażaniu strategii reform, dostosowanych do kontekstu krajowego.

Ponadto EFK będzie propagować budowanie sieci oraz wymianę doświadczeń i praktycznych wzorców między UE a krajami partnerskimi oraz pomiędzy tymi krajami.

Podstawa prawna: we wniosku Komisji przywoływany dotychczas jako podstawa prawna artykuł 235 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską zastąpiono artykułem 150, ponieważ EFK pozostanie ściśle powiązana z kształceniem i szkoleniem zawodowym. Taka podstawa prawna daje większą jasność w zakresie pracy i funkcji EFK. Niemniej kształcenie i szkolenie zawodowe należy rozumieć nie tylko w jego tradycyjnym sensie, ale w globalnym kontekście polityki uczenia się przez całe życie, obejmującej m.in. kwestie rynku pracy, integracji społecznej i uczestnictwa obywatelskiego. W tym sensie artykuł 150 stanowi wystarczającą podstawę prawną działań EFK w zakresie jej nowych szerszych kompetencji tematycznych.

Zasięg geograficzny: EFK zachowuje swój dotychczasowy zasięg geograficzny, koncentrujący się na krajach przystępujących do UE i krajach z nią sąsiadujących, za pośrednictwem instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA) oraz Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI). Nowe rozporządzenie umożliwia też jednak EFK działalność w innych regionach, zgodnie z priorytetami UE w dziedzinie stosunków zewnętrznych, na podstawie doraźnych decyzji podejmowanych przez Radę Zarządzającą EFK na wniosek Komisji.

Wpływ na budżet: Niniejszy wniosek nie wprowadza żadnych nowych działań EFK. Jego celem jest raczej bardziej aktualne i czytelne zdefiniowanie obecnych funkcji EFK w kontekście szerszych kompetencji tematycznych i na nowo określonego zasięgu geograficznego. Nie ma to wpływu na budżet, niemniej skoncentrowanie się na kwestiach informacji i analizy polityki jest pracochłonne i wymaga znacznej inwestycji ze strony EFK w postaci szkolenia i rozwijania kwalifikacji personelu.

W pozostałych dwóch kwestiach stanowisko Komisji jest następujące:

Skład Rady Zarządzającej: jakkolwiek Komisja z żalem przyjęła brak akceptacji Rady i Parlamentu dla jej pierwotnego stanowiska (sześciu przedstawicieli państw członkowskich i sześciu przedstawicieli Komisji), może ona zaakceptować rozwiązanie kompromisowe: po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego, trzech przedstawicieli Komisji oraz trzech ekspertów Parlamentu Europejskiego bez prawa do głosowania, a także trzech przedstawicieli krajów partnerskich w charakterze obserwatorów.

Procedura powoływania dyrektora EFK: Komisja może zaakceptować propozycję, aby kandydat wyłoniony przez Radę Zarządzającą był zapraszany przed właściwą komisję lub właściwe komisje Parlamentu Europejskiego.

4. PODSUMOWANIE

Wspólne stanowisko odpowiada celom pierwotnego wniosku Komisji. Komisja popiera zatem wspólne stanowisko. Ponieważ obaj współprawodawcy osiągnęli porozumienie polityczne w sprawie wspólnego stanowiska, procedura przyjęcia wspólnego stanowiska Rady w ramach drugiego czytania w Parlamencie powinna zostać zakończona stosunkowo szybko.