Przestępczość w całej Europie zagraża bezpieczeństwu i dobrostanowi obywateli Unii. Aby skutecznie walczyć z przestępczością, organy ścigania potrzebują solidnych i wydajnych narzędzi. Współpraca i wymiana informacji są najpotężniejszymi środkami umożliwiającymi walkę z przestępczością i dążenie do sprawiedliwości, jak wspomniano w strategii UE w zakresie unii bezpieczeństwa z 2020 r. Według oceny zagrożenia poważną i zorganizowaną przestępczością w Unii Europejskiej z 2021 r. ponad 70 % zorganizowanych grup przestępczych jest obecnych w więcej niż trzech państwach członkowskich. Nawet przestępczość na pozornie najbardziej lokalną skalę może mieć powiązania z innymi miejscami w Europie, w których ten sam sprawca popełnia przestępstwa. W tym kontekście organy ścigania muszą mieć możliwość szybkiej wymiany danych. Na obszarze pozbawionym granic wewnętrznych nadal istnieją jednak granice i przeszkody w zakresie wymiany danych między organami ścigania, co prowadzi do powstawania martwych pól i luk, z których może skorzystać wielu przestępców i terrorystów działających w więcej niż jednym państwie członkowskim. Same państwa członkowskie nie są w stanie zlikwidować luki informacyjnej z uwagi na transgraniczny charakter walki z przestępczością i zwiększania bezpieczeństwa. Państwa członkowskie muszą polegać na sobie nawzajem w tych kwestiach. Organy ścigania w UE współpracują i wymieniają informacje, w szczególności stosując ramy ustanowione decyzjami związanymi z konwencją z Prüm (decyzje Rady 2008/615/WSiSW i 2008/616/WSiSW) w zakresie wymiany danych dotyczących profili DNA, odcisków palców i rejestracji pojazdów, istnieją jednak istotne niedociągnięcia. Występują cztery główne problemy utrudniające organom ścigania walkę z przestępczością z wykorzystaniem tych ram, a wszystkie one dotyczą przeszukania i przekazywania informacji między organami ścigania w UE: 1)organy ścigania nie zawsze są w stanie dowiedzieć się, czy dane dotyczące profili DNA, odcisków palców lub rejestracji pojazdów, których potrzebują do wykonywania swoich obowiązków, są dostępne w krajowej bazie danych innego państwa członkowskiego; 2)organy ścigania nie dysponują skutecznymi środkami umożliwiającymi wystosowywanie kwerend do innych odpowiednich kategorii danych przechowywanych w krajowych bazach danych innych państw członkowskich (poza danymi dotyczącymi profili DNA, odcisków palców i danych rejestracyjnych pojazdów), których potrzebują do wykonywania swoich obowiązków, i uzyskiwanie dostępu do tych kategorii danych; 3)organy ścigania nie dysponują skutecznymi środkami umożliwiającymi wystosowywanie kwerend do danych dotyczących profili DNA, odcisków palców i ewentualnych innych odpowiednich kategorii danych, które są dostępne w bazie danych Europolu, których potrzebują do wykonywania swoich obowiązków, i uzyskiwanie dostępu do tych danych; 4)po otrzymaniu informacji, że dane są dostępne w bazie danych innego państwa członkowskiego („trafienie”), organy ścigania nie zawsze mają skuteczny dostęp do odpowiednich rzeczywistych danych przechowywanych w krajowej bazie danych tego państwa członkowskiego. Te cztery powiązane ze sobą główne kwestie stanowią problemy ze względu na ich wpływ na skuteczną walkę z przestępczością oraz na bezpieczeństwo i dobrostan obywateli Unii. Powodują one konieczność dokonania ważnych wyborów strategicznych, wymagających szczegółowej oceny czynników powodujących te problemy, związanych z nimi celów, dostępnych wariantów strategicznych oraz ich skutków.