PL    PL PL 
 
PL    PL  KOMISJA EUROPEJSKA 
Bruksela, dnia 16.8.2010 
SEK(2010) 981 wersja ostateczna 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
 
 
Dokument uzupe łniający 
 
Wniosek 
 
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
 
w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/ 87/WE i 2006/48/WE w odniesieniu do 
dodatkowego nadzoru nad podmiotami fi nansowymi konglomeratu finansowego 
COM(2010) 433 
 SEK(2010) 979 
 
PL 2   PL DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
  
Dokument uzupe łniający 
 
Wniosek 
 
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 
 
w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/ 87/WE i 2006/48/WE w odniesieniu do 
dodatkowego nadzoru nad podmiotami fi nansowymi konglomeratu finansowego 
 
PL 3   PL 1. K ONTEKST  
Na początku lat dziewi ęćdziesiątych stwierdzono powstawanie i rozwój du żych, złożonych 
grup, w ramach których łączono wiele licencji bankowych i ubezpieczeniowych. W wyniku 
zaleceń Wspólnego Forum, skupiaj ącego organy nadzoru G10, w 2002 r. przyj ęto dyrektyw ę 
w sprawie konglomeratów finansowych1. Miała ona na celu wprowadzenie dodatkowego 
nadzoru nad podmiotami obj ętymi regulacj ą, które stanowi ą część konglomeratu 
finansowego, koncentruj ąc się na potencjalnym ryzyku zwi ązanym z podwójnym 
uruchamianiem funduszy (wielokrotnym wykorzystaniem kapita łu) i na „ryzyku grupowym”, 
tj. ryzyku zara żenia, złożoności zarządzania, koncentracji ryz yka i przypadków konfliktu 
interesów.  
Od 2002 r. nast ępuje dalszy rozwój rynków w takim kierunku, że rozróżnienie pomi ędzy 
działalnością bankow ą a dzia łalnością ubezpieczeniow ą nie zawsze jest łatwe do 
przeprowadzenia, a najwi ększe grupy prowadz ą działalność w wielu krajach. Zarówno 
dokonana w 2004 r. zmiana umowy bazylejskiej z 1988 r., wdro żona w UE na mocy 
dyrektywy w sprawie wymogów kapita łowych2 w 2006 r., jak i wprowadzenie obszernego 
zbioru regulacji dotycz ących zakładów ubezpiecze ń w dyrektywie Wyp łacalność II3, stanowią 
rozwój ram prawnych, ale je żeli chodzi o konglomeraty, ma to  miejsce jedynie w zakresie, w 
jakim osoby prawne nale żące do danej grupy prowadz ą działalność w tym samym sektorze – 
bankowym albo ubezpieczeniowym. Nie przeprowadzono jeszcze oceny uzupe łniających ram 
prawnych opartych na dyrektywie w spra wie konglomeratów finansowych, dotycz ących 
dodatkowej z łożoności i dodatkowego ryzyka, które wynikaj ą z łączenia licencji.  
Na koniec 2009 r. dyrektywa obejmowa ła 69 grup europejskich i 6 grup z pa ństw trzecich. 
Około 35 spo śród nich to ma łe grupy, które prowadz ą działalność głównie na poziomie 
krajowym i posiadaj ą kilka licencji. Chocia ż celem zmiany jest równie ż uproszczenie nadzoru 
nad małymi konglomeratami, to w sposób szczególny dotyczy ona nadzoru nad oko ło 30 
największymi grupami finansowymi w Europie. Ich aktywa ogó łem na koniec 2009 r. 
przekroczy ły 25 bln EUR, co stanowi znaczny udzia ł w europejskim rynku bankowym o 
wartości aktywów wynosz ącej około 42 bln EUR i europejskim rynku ubezpieczeniowym o 
wartości aktywów wynosz ącej około 10 bln EUR.  Typowy du ży konglomerat posiada ponad 
400 licencji w kilku obszarach jurysdykcji i w kilku sektorach: w sektorze bankowym, 
sektorze ubezpiecze ń na życie lub innych ubezpiecze ń, sektorze zarz ądzania aktywami.  
                                                 
1 Dyrektywa 2002/87/WE w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zak ładami 
ubezpiecze ń oraz przedsi ębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego. 
2 Dyrektywa 2006/48/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia dzia łalności przez instytucje 
kredytowe oraz dyrektywa 2006/49/WE w sprawie adekwatno ści kapitałowej firm inwestycyjnych i 
instytucji kredytowych. 
3 Dyrektywa 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia dzia łalności ubezpieczeniowej i 
reasekuracyjnej (Wyp łacalność II) (wersja przekszta łcona); do czasu zako ńczenia wdra żania dyrektywy 
Wypłacalność II dyrektywa w sprawie konglomeratów finansowych stanowi jednak uzupe łnienie 
obowiązujących obecnie dyrektyw dotycz ących ubezpiecze ń. 
 
PL 4   PL 2. K ONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI  
Komisja omówi ła możliwości udoskonalenia obowi ązującego aktu prawnego trzy razy w 
ramach Europejskiego Komitetu ds. Konglomeratów Finansowych4 i trzy razy w ramach 
grupy roboczej ds. dyrektywy w sprawie ko nglomeratów finansowych. Przy przegl ądzie 
dyrektywy w sprawie konglomeratów finansowych skorzystano z dwóch wcze śniejszych ocen 
dotyczących regulacji w zakresie konglomeratów finansowych, przeprowadzonych w 2005 r. 
przez tak zwan ą mieszaną grupę techniczn ą i w 2008 r. przez Tymczasowy Roboczy Komitet 
ds. Konglomeratów Finansowych, b ędący poprzednikiem Wspólnego Komitetu ds. 
Konglomeratów Finansowych5 („porada w zakresie kapita łu”). W kwietniu 2008 r. Europejski 
Komitet ds. Konglomeratów Finansowych zatwierdzi ł rozpoczęcie wymaganego przegl ądu 
dyrektywy w sprawie konglom eratów finansowych, kieruj ąc wnioski o porad ę do Wspólnego 
Komitetu ds. Konglomeratów Finansowych. 
Przedstawiciele bran ży zostali w łączeni – poprzez pierwszy biuletyn informacyjny 
Europejskiego Komitetu ds. Konglomeratów  Finansowych i w ramach dialogu – pocz ąwszy 
od maja 2008 r. i od tego czasu czterokrot nie wyrazili publicznie swoje opinie. 
Po otrzymaniu ostatniej porady Wspólnego Komitetu ds. Konglomeratów Finansowych  w 
październiku 2009 r. przeprowadzono, w okresie  od dnia 6 listopada 2009 r. do dnia 15 
stycznia 2010 r., konsultacje spo łeczne w sprawie pozosta łych rozwa żanych kwestii i 
ewentualnych alternatywnych rozwi ązań politycznych. Odpowiedzi na konsultacje spo łeczne6 
ze strony ró żnej wielko ści konglomeratów prowadzonych zar ówno przez banki, jak i przez 
zakłady ubezpiecze ń, pokazały szerokie poparcie dla sugestii s łużb Komisji. 
3. O KREŚLENIE PROBLEMU  
3.1. Nadzór na poziomie spó łki holdingowej 
Nadzór na poziomie spó łki holdingowej regulowany jest poprzez po łączenie obowi ązujących 
obecnie przepisów dyrektywy w sprawie konglom eratów finansowych, dyrektywy w sprawie 
wymogów kapita łowych i dyrektywy w sprawie grup ubezpieczeniowych7. Dyrektywy te 
dotyczą odpowiednio „finansowych spó łek holdingowych o dzia łalności mieszanej”, 
„finansowych spó łek holdingowych” i „ubezpieczeniowych grup kapita łowych”. Narz ędzia 
nadzoru, które mog ą mieć zastosowanie na najwy ższym szczeblu, zmieniaj ą się, gdy podmiot 
najwyższego szczebla staje si ę finansow ą spółką holdingow ą o działalności mieszanej, a 
przestaje by ć finansow ą spółką holdingow ą lub ubezpieczeniow ą spółką holdingow ą. 
Zamieszczone poni żej rysunki 1 i 28 pokazuj ą, że w zale żności od struktury grupy 
zidentyfikowanie konglomeratu finansowego mo że wpłynąć w odmienny sposób na 
stosowanie sektorow ego nadzoru nad grup ą.  
                                                 
4 Komitet doradczy ds. konglomeratów finansowych. 
5 Komitet trzeciego poziomu zajmuj ący się konglomeratami finansowymi w ramach tzw. „struktury 
Lamfalussy’ego”. 
6 http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/docs/2009/ficod/feedback_document_en.pdf. 
7 Dyrektywa 98/78/WE w sprawie dodatkowego nadzoru nad zak ładami ubezpiecze ń i zakładami 
reasekuracji w grupach ubezpieczen iowych i reasekuracyjnych. 
8 W rysunkach 1 i 2 do celów ilustracji wykorzystano przyk ład grupy bankowej, ten sam schemat 
dotyczy jednak tak że grup ubezpieczeniowych w odniesieniu  do stosowania dyrektywy w sprawie 
wymogów kapita łowych zast ąpionej dyrektyw ą w sprawie grup ubezpieczeniowych. 
 
PL 5   PL Rysunek 1: Dyrektywa w sprawie konglomeratów finansowych uzupe łnia i częściowo 
zastępuje nadzór sektorowy, je żeli grupa bankowa lub ubezpieczeniowa staje si ę 
konglomeratem. Przed nabyciem przez spó łkę holdingow ą bank lub ubezpieczyciel podlegaj ą 
nadzorowi skonsolidowanemu okre ślonemu w dyrektywie w sprawie wymogów kapita łowych 
albo w dyrektywie w sprawie grup ubezpieczenio wych. Po nabyciu nadzór skonsolidowany 
można stosowa ć tylko w odniesieniu do podmiotu bankowego lub ubezpieczeniowego 
znajdującego na najwy ższym szczeblu. Dyrektywa w sprawie konglomeratów finansowych 
uzupełnia ten nadzór skonsolidowany. 
NA NAJWY ŻSZYM SZCZEBLU:
dyr. w sprawie wymogów kapita łowych 
+ dyr. w sprawie konglomeratów finansowychBank
Bank A Bank B    Ubezpieczyciel XBank
Bank A Bank B
 
Rysunek 2:  Dyrektywa w sprawie konglomeratów finansowych zast ępuje nadzór sektorowy 
na szczeblu grupy. Je żeli finansowa spó łka holdingowa o dzia łalności mieszanej zast ępuje 
finansową spółkę holdingow ą lub ubezpieczeniow ą spółkę holdingow ą i jeżeli na 
najwyższym szczeblu nie ma podmiotu bankowe go lub ubezpieczeniowego (tj. finansowa 
spółka holdingowa o dzia łalności mieszanej jest bezpo średnim posiadaczem wszystkich 
licencji), nie mo żna wówczas stosowa ć przepisów dotycz ących sektorowego nadzoru nad 
grupą.  
Finansowa spó łka 
holdingowa
Bank A Bank BFinansowa spó łka 
holdingowa o 
działalności 
mieszanej
Bank A Bank B    Ubezpieczyciel X
Dyr. w sprawie wymogów kapita łowych / przepisy dot. 
ubezpiecze ń na poziomie ind ywidualn ymNA NAJWY ŻSZYM 
SZCZEBLU:
TYLKO DYREKTYWA W SPRAWIE KONGLOMERATÓW 
 
W wyniku wspó łzależności przedstawionej na rysunku 2 niektórych narz ędzi sektorowego 
nadzoru nad grup ą, które mog ą mieć zastosowanie na szczeblu finansowej spó łki holdingowej 
lub ubezpieczeniowej spó łki holdingowej, nie mo żna stosowa ć do całej grupy, je żeli spółka 
holdingowa jest finansow ą spółką holdingow ą o działalności mieszanej. Narz ędzia te 
obejmują zwolnienie z nadzoru indywidualnego nad jednostkami zale żnymi, stosowanie 
przepisów dotycz ących ujawniania (filar  3) oraz skonsolidowan ą samoocen ę i 
skonsolidowany przegl ąd nadzorczy (filar 2). Prowadzi to do nienormalnego skutku 
polegającego na tym, że grupa, która naby ła licencję w innym sektorze, przez co spó łka 
 
PL 6   PL holdingowa staje si ę finansow ą spółką holdingow ą o działalności mieszanej, podlega 
systemowi regulacyjnemu, który mo że nie być tak kompleksowy jak system stosowany przed 
nabyciem, mimo zwi ększenia rozmiaru i z łożoności grupy, która tym samym mo że stanowi ć 
większe ryzyko dla systemu finansowego.  
W rezultacie na stosowanie przez or gany nadzoru zwolnienia przy okre ślaniu, czy grupa jest 
konglomeratem finansowym, wp ływa ocena tego, czy stosowan ie nadzoru sektorowego mo że 
cechować większa ostro żnościowa pewno ść. Dalsze stosowanie nadzoru sektorowego mo że 
jednak nie uwzgl ędniać w należyty sposób dodatkowych zagro żeń ostrożnościowych, które 
wynikają ze zwiększonego rozmiaru i zwi ększonej z łożoności grupy – zagro żeń, których 
dotyczą dodatkowe aspekty dyrektywy w sp rawie konglomeratów finansowych. Mo że ono 
także spowodowa ć różne traktowanie konglomeratów w ramach nadzoru (w oparciu o 
strukturę, a nie o profil ryzyka).  
3.2. Koordynacja nadzoru 
Dyrektywa w sprawie konglomeratów finansowych uzupe łnia dyrektyw ę w sprawie 
wymogów kapita łowych i dyrektywy dotycz ące ubezpiecze ń w zakresie dodatkowego 
nadzoru na najwy ższym szczeblu grupy. W tym celu zawiera tak że przepisy dotycz ące 
koordynacji pomi ędzy różnymi organami nadzoru nad dan ą grupą. W dyrektywie w sprawie 
konglomeratów finansowych zdefiniowano odpowiedni w łaściwy organ i zobowi ązano 
koordynatora (organ nadzoru dla najwy ższego szczebla) do konsultowania si ę z takimi 
organami w niektórych kwestiach zwi ązanych z nadzorem. Obecnie obowi ązujące przepisy 
pozostawiaj ą jednak miejsce na ró żne interpretacje organów, które mo żna uznać za 
odpowiednie w łaściwe organy. Szeroka in terpretacja powoduje, że koordynator musi 
konsultowa ć się z dużą liczbą odpowiednich w łaściwych organów na poziomie konglomeratu 
finansowego, co mo że mieć negatywny wp ływ na skuteczn ą i wydajn ą koordynacj ę pracy, 
którą ma wykona ć „kolegium” z łożone z koordynatora i odpowiednich w łaściwych organów. 
3.3. Identyfikacja 
Z przepisami reguluj ącymi okre ślanie konglomeratu finansowego wi ążą się trzy problemy.  
Po pierwsze, dyrektywa nie wymaga uwzgl ędnienia „spó łek zarządzania aktywami” w 
badaniu progów, poniewa ż w 2002 r. UCITS wy łączono z sektorowego nadzoru 
ostrożnościowego, chocia ż wymaga ona obj ęcia spółek zarządzania aktywami dodatkowym 
nadzorem. Po drugie, badanie progów mo żna opiera ć na różnych parametrach dotycz ących 
aktywów i wymogów kapita łowych, ale przepisy nie okre ślają jednoznacznie sposobu 
obliczania stosowanego w odni esieniu do wyników bada ń pochodz ących na przyk ład z 
różnych sposobów ksi ęgowania aktywów lub cz ęści grupy, których nie zawsze dotyczy 
wymóg wyp łacalności. Po trzecie i najwa żniejsze, warunki progowe, z uwagi na ich sta łą 
wysokość, nie opieraj ą się na ryzyku, a badania progów nie uwzgl ędniają pojęcia 
przewidywanego ryzyka w grupach. Oznacza to, że bardzo ma łe grupy posiadaj ące kilka 
licencji w ka żdym sektorze podlegaj ą dodatkowemu nadzorowi, podczas gdy najwi ększe i 
najbardziej z łożone grupy technicznie mo żna zidentyfikowa ć jako nieb ędące konglomeratem. 
W rezultacie obecne przepisy dotycz ące identyfikowania mog ą uniemożliwiać skuteczn ą 
realizację celów leżących u podstaw dyrektywy. 
 
PL 7   PL 3.4. Udzia ły kapitałowe 
Brak odpowiednich informacji s łużących właściwej ocenie ryzyka w grupach utrudnia spójne 
traktowanie udzia łów kapita łowych w codziennym dodatkowym nadzorze, co nie jest takie 
oczywiste, gdy udzia ły znajduj ą się w posiadaniu przedsi ębiorstw notowanych na rynku 
regulowanym. Prawo spó łek może zabrania ć otrzymywania przez jednego akcjonariusza 
mniejszościowego wi ększej ilości informacji na temat danego przedsi ębiorstwa ni ż otrzymuj ą 
inni akcjonariusze. Na przyk ład jeżeli konglomeraty prowadzone przez bank nie mog ą 
uzyskać informacji o ryzyku odnosz ącym się do udzia łów kapita łowych w zak ładach 
ubezpiecze ń i reasekuracji, nie mog ą one dostarczy ć swoim organom nadzoru dowodów na 
konieczny do konsolidacji zadowalaj ący poziom integracji zarz ądzania i kontroli wewn ętrznej 
w tych podmiotach oraz prawo do odj ęcia takich udzia łów od kapita łu, które wynika z 
konsolidacji.  
4. C ELE 
Nadrzędnym celem niniejszej inicja tywy jest zapewnienie zwi ększenia skuteczno ści 
dodatkowego nadzoru nad du żymi i złożonymi grupami w UE zgodnie z dyrektyw ą w 
sprawie konglomeratów finansowych przy jednoczesnym utrzymaniu  pozycji konkurencyjnej 
tych grup. Przek łada się to na nast ępujące trzy ogólne cele polityki:  
– zwi ększenie stabilno ści finansowej; 
– wzmocnienie ochrony interesó w wierzyciela i ubezpieczaj ącego; 
– zapewnienie konkurencyjno ści europejskich grup finansowych na szczeblu 
międzynarodowym. 
W świetle przedstawionych powy żej problemów okre ślono trzy grupy cel ów operacyjnych, 
dążąc do rozwi ązania konkretnych kwestii. Skuteczna re alizacja tych cel ów operacyjnych 
powinna przyczyni ć się do realizacji d ługoterminowych szczegó łowych celów politycznych 
zmierzających do zwi ększenia skuteczno ści dodatkowego nadzoru, wzmocnienia zarz ądzania 
ryzykiem zwi ązanym z konglomeratami finansowymi, wyeliminowania mo żliwości arbitrażu 
nadzorczego, zmniejszenia obci ążenia związanego z przestrzeganiem przepisów, a tak że 
poprawy w zakresie równo ści szans, wspó łpracy i konwergencji w dziedzinie nadzoru oraz 
przejrzysto ści przepisów prawa. 
5. W ARIANTY STRATEGICZNE I ICH SKUTKI  
W sumie opracowano, oceniono pod wzgl ędem skutków i porównano siedemna ście 
wariantów strategicznych w celu uwzgl ędnienia kwestii wskazanych w analizie. W niniejszej 
sekcji opisano przewidywan e skutki preferowanych środków polityki w ka żdym obszarze. 
5.1. Dodatkowy nadzór na poziomie spó łki holdingowej i koordynacja nadzoru 
W celu ujednolicenia uprawnie ń nadzorczych na najwy ższym szczeblu konglomeratu, 
zapobieżenia utracie uprawnie ń w przypadku zmiany struktur y grupy i powielaniu czynno ści 
nadzorczych na poziomie konglomeratu oraz u łatwienia koordynacji najbardziej 
odpowiednich organów nadzoru, wprowadzone zostan ą następujące ukierunkowane zmiany:  
 
PL 8   PL – zaprzestanie wy łączania z grupy bankowej lub ubezpieczeniowej spó łek holdingowych 
najwyższego szczebla zaklasyfikowanych jako finansowe spó łki holdingowe o dzia łalności 
mieszanej, tak aby przepisy i uprawnienia stosowane do by łych finansowych spó łek 
holdingowych lub ubezpieczeniowych spó łek holdingowych nie traci ły ważności, gdy 
klasyfikacja grupy i jej spó łki holdingowej ulega zmianie w wyniku nabycia podmiotu w 
innym sektorze;  
– zawężenie definicji odpowiedniego w łaściwego organu, tak aby obejmowa ła tylko organy 
nadzoru najwa żniejszych podmiotów dominuj ących w poszczególnych sektorach oraz 
wszelkie inne w łaściwe organy, które organy nadz oru takich podmiotów dominuj ących 
uznają za odpowiednie. 
5.2. Identyfikacja konglomeratów finansowych 
W celu rozwi ązania przedstawionego w p unkcie 3.3 problemu dotycz ącego obj ęcia 
dodatkowym nadzorem spó łek zarządzania aktywami zaproponowane zostanie trwa łe objęcie 
tych spó łek dodatkowym nadzorem uzupe łnione wytycznymi w sprawie wska źników 
służących za podstaw ę do objęcia nadzorem. 
W celu zaradzenia dwuznaczno ści dotycz ącej parametrów oraz brakowi opartej na ryzyku 
identyfikacji konglomeratów zaproponowane zostan ą techniczne normy stosowania 
„możliwości zwolnienia” w odniesieniu do wi ększych grup, przewidzianej w art. 3 ust. 3 
dyrektywy w sprawie konglomeratów finansowych, oraz wprowadzona b ędzie możliwość 
zwolnienia z dodatkowego nadzoru grup, w kt órych aktywa posiadane przez najmniejszy 
sektor znajduj ą się na poziomie poni żej bezwzgl ędnego progu wynosz ącego 6 mld EUR. 
5.3. Udzia ły kapitałowe 
Problem zwi ązany z codziennym traktowaniem udzia łów kapita łowych w ramach 
dodatkowego nadzoru, pog łębiony ze wzgl ędu na fakt, że prawo spó łek może zabrania ć 
właścicielom mniejszo ściowym dost ępu do informacji, które nie s ą dostępne dla innych 
akcjonariuszy, zostanie z łagodzony poprzez stosowanie  norm technicznych dotycz ących 
traktowania udzia łów kapita łowych w ró żnych sytuacjach. 
5.4. Skutki preferowanych wa riantów strategicznych 
Oczekuje si ę, że proponowane zmiany polityki wzmocni ą ramy dodatkowego nadzoru, 
prowadząc do większej skuteczno ści zachęt i praktyk w zakresie zarz ądzania ryzykiem, co z 
kolei powinno pomóc tak że w poprawie mi ędzynarodowej konkurencyjno ści grup 
finansowych z UE. Wnioski powinny w sposób pozytywny przyczyni ć się do ograniczenia 
ryzyka dla stabilno ści finansowej oraz zwi ązanych z nim kosztów dla spo łeczeństwa. Na 
poziomie poszczególnych zainteresowanych gr up oraz problemów systemowych przewiduje 
się następujące skutki wniosków:  
– Niektóre mniejsze grupy finansowe  w UE, posiadaj ące prostą strukturę i nie więcej niż 
kilka licencji w obu sektorach, mog ą zostać wyłączone z dodatkowego nadzoru i w 
związku z tym odnie ść korzyści w postaci oszcz ędności na kosztach przestrzegania 
przepisów. Mo że to dotyczy ć około dziesi ęciu mniejszych grup finansowych 
dysponujących łącznymi aktywami w kwocie oko ło 69 mld EUR. Natomiast w przypadku 
kilku dużych konglomeratów prowadzonych przez banki , posiadaj ących setki licencji i 
prowadzących dzia łalność w obu sektorach, koszty przest rzegania przepisów powinny 
 
PL 9   PL wzrosnąć, poniewa ż kilka takich grup, których akty wa w sektorze finansowym si ęgają 9 
bln EUR, mog ą zostać objęte zakresem dodatkowego nadzoru. Zwi ększone koszty 
przestrzegania przepisów ponios łyby także grupy finansowe, któr ych struktura obejmuje 
spółki zarządzania aktywami  i które zostan ą zidentyfikowane jako konglomeraty 
finansowe po wprowadzeniu proponowanych zmian do procedury identyfikacji konglomeratów. Dla grup finansowych, które zostan ą po raz pierwszy obj ęte zakresem 
dodatkowego nadzoru, koszty przes trzegania przepisów powinny by ć stosunkowo 
nieistotne, bior ąc pod uwag ę ich wielko ść. Ponadto koszty te powinny zosta ć 
zrównowa żone przez korzy ści wynikaj ące z bardziej skutecznych praktyk w zakresie 
zarządzania ryzykiem, do których wprowadzenia po średnio motywuj ą przepisy prawa. 
Kolejnym pozytywnym skutkiem powinna by ć promocja wizerunku i wi ększe zaufanie na 
rynkach w nast ępstwie uznania za konglomerat. Korzy ści te powinny wp łynąć na popraw ę 
konkurencyjno ści międzynarodowej du żych grup unijnych, bior ąc pod uwag ę inne 
inicjatywy w dziedzinie dodatkowe go nadzoru realizowane w innych g łównych obszarach 
jurysdykcji na świecie. 
– Wyżej wymienione zmiany w procesie id entyfikacji konglomer atów przyczyni ą się do 
lepszego dostosowania zakresu dodatkow ego nadzoru i powinny w ten sposób zwi ększyć 
skuteczno ść monitorowania przez organy nadzoru
 ryzyka, na które nara żone są grupy 
finansowe. W po łączeniu ze sprawniejszym nadzorem na najwy ższym szczeblu 
konglomeratów i z ulepszonym zestawem narz ędzi nadzorczych s łużących do wykrywania 
przypadków „zara żenia”, koncentracji, problemów zwi ązanych ze z łożonością procedur 
oraz przypadków konfliktu interesów w przedsi ębiorstwach powi ązanych z 
konglomeratem przez udzia ły kapita łowe, powy ższe dzia łania powinny stanowi ć 
pozytywny wk ład w zapewnienie stabilno ści finansowej . 
– Większa przejrzysto ść przepisów reguluj ących obejmowanie spó łek zarządzania aktywami  
procedurą identyfikacji i dodatkowym nadzorem powinna w wi ększym stopniu zapewni ć 
równe szanse w tej dziedzinie. 
– Jeżeli chodzi o klientów  grup finansowych, których to dotyczy, przewiduje si ę, że wpływ 
będzie nieistotny, bior ąc pod uwag ę ogólnie niewielki poziom istotno ści efektu 
przyrostowego netto wynikaj ącego z niniejszego wniosku w odniesieniu do tych grup. 
Ponadto klienci mog ą nie być świadomi ró żnic między regulacjami dotycz ącymi banków, 
ubezpieczycieli i konglomeratów: wierz ą oni po prostu, że ramy nadzorcze s ą 
kompleksowe i ostro żnościowe, za ś przegląd ma w szczególno ści na celu wzmocnienie 
tych ram, aby zaufanie to by ło uzasadnione.  
6. M ONITOROWANIE I OCENA  
Przewiduje si ę, że proponowane zmiany wejd ą w życie w 2011 r. Proponowane zmiany s ą 
ściśle związane z niedawnym wnioskiem Komisji dotycz ącym dyrektywy zbiorczej, 
zmieniającej dyrektywy w sprawie us ług finansowych w celu uwzgl ędnienia wprowadzenia 
nowych europejskich organów na dzoru. Po tych zmianach nast ąpi prawdopodobnie bardziej 
zasadniczy przegl ąd dyrektywy w sprawie konglomeratów finansowych, który mo że objąć 
przepisy dotycz ące jakości buforów kapita łowych i zakresu stosowania w odniesieniu do 
jednostek nieobj ętych regulacj ą. W zwi ązku z tym rozs ądne może okazać się 
przeprowadzenie kompleksowej oce ny opartej na gruntownym przegl ądzie ram 
 
PL 10   PL legislacyjnych, której docelowy termin nale ży ustalić zgodnie z ocenami pozosta łych 
dyrektyw.