KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 21.12.2016 COM(2016) 882 final 2016/0408(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 515/2014 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1987/2006



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku W swoich pracach prowadzonych na przestrzeni ostatnich dwóch lat Unia Europejska mierzyła się jednocześnie z odrębnymi wyzwaniami w obszarach zarządzania migracjami, zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi UE oraz zwalczania terroryzmu i przestępczości transgranicznej. Zdecydowana odpowiedź na wyżej wymienione wyzwania oraz budowanie rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa wymagają skutecznej wymiany informacji między państwami członkowskimi, a także między państwami członkowskimi a odpowiednimi agencjami UE. System Informacyjny Schengen (SIS) to najskuteczniejsze narzędzie zapewniające efektywną współpracę między organami imigracyjnymi, policją, organami celnymi i organami sądowymi w UE i państwach stowarzyszonych w ramach Schengen. Właściwe organy w państwach członkowskich, takie jak policja, straż graniczna i funkcjonariusze celni, powinny mieć dostęp do wysokiej jakości informacji na temat sprawdzanych przez siebie osób lub przedmiotów, a także do wyraźnych instrukcji dotyczących działań, które należy podjąć w każdym przypadku. Ten wielkoskalowy system informacyjny jest najważniejszym elementem współpracy Schengen i ma kluczowe znaczenie dla ułatwienia swobodnego przepływu osób w strefie Schengen. Umożliwia on właściwym organom wprowadzanie i przeglądanie danych dotyczących osób poszukiwanych, osób, które mogą nie mieć prawa do wjazdu lub pobytu na terytorium UE, osób zaginionych – w szczególności dzieci – oraz przedmiotów, które mogły zostać skradzione, sprzeniewierzone lub zgubione. Oprócz informacji na temat konkretnej osoby lub konkretnego przedmiotu SIS zawiera także wyraźne instrukcje określające sposób postępowania właściwych organów po odnalezieniu danej osoby lub danego przedmiotu. Komisja przeprowadziła kompleksową ocenę SIS w 2016 r., czyli trzy lata po uruchomieniu drugiej generacji systemu. W wyniku oceny wykazano, że pod względem operacyjnym SIS okazał się prawdziwym sukcesem. W 2015 r. właściwe organy krajowe sprawdzały dane osób i przedmiotów zgromadzone w SIS niemal 2,9 mld razy i dokonały wymiany ponad 1,8 mln informacji uzupełniających. Jak ogłoszono w programie prac Komisji na 2017 r., niezbędne jest jednak dalsze zwiększanie skuteczności i wydajności tego systemu w oparciu o te pozytywne doświadczenia. W tym celu Komisja przedstawia pierwszy zestaw składający się z trzech wniosków dotyczących poprawy i rozszerzenia stosowania SIS w wyniku oceny, kontynuując jednocześnie prowadzone prace nad zwiększeniem interoperacyjności istniejących i przyszłych systemów ścigania przestępstw i zarządzania granicami, polegające na prowadzeniu działań następczych w związku z bieżącymi pracami grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności. Wnioski te dotyczą stosowania systemu na potrzeby: a) zarządzania granicami, b) współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych oraz c) powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich. Dwa pierwsze wnioski łącznie tworzą podstawę prawną utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS. Wniosek dotyczący użytkowania SIS do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich uzupełnia wniosek dotyczący zarządzania granicami i stanowi dopełnienie zawartych w nim przepisów. Wniosek zawiera nową kategorię wpisów i stanowi wkład w wykonanie i monitorowanie dyrektywy 2008/115/WE. W związku ze zmienną geometrią uczestnictwa państw członkowskich w polityce UE w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości należy przyjąć trzy odrębne instrumenty prawne, które będą jednak sprawnie się uzupełniać w celu umożliwienia kompleksowego funkcjonowania i użytkowania systemu. Równolegle w celu usprawnienia i poprawy zarządzania informacjami na szczeblu UE w kwietniu 2016 r. Komisja zainicjowała proces refleksji „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa”. Nadrzędnym celem jest zapewnienie, aby właściwe organy dysponowały stałym dostępem do niezbędnych informacji pochodzących z różnych systemów informacyjnych. Aby urzeczywistnić ten cel, Komisja prowadzi przeglądy istniejącej struktury informacyjnej w celu identyfikacji luk informacyjnych i słabych punktów wynikających z braków w funkcjach istniejących systemów oraz z fragmentacji ogólnej struktury zarządzania danymi w UE. Do celów wsparcia tych prac Komisja utworzyła grupę ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności, której wstępne ustalenia dotyczące kwestii związanych z jakością danych wykorzystano przy sporządzaniu przedmiotowego pierwszego zestawu wniosków. W swoim orędziu o stanie Unii z września 2016 r. przewodniczący Komisji Jean-Claude Juncker mówił między innymi o tym, jak ważne jest wyeliminowanie istniejących obecnie braków w zarządzaniu informacjami oraz poprawa interoperacyjności i wzajemnego połączenia istniejących systemów informacyjnych. W odpowiedzi na ustalenia grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności, które zostaną przedstawione w pierwszej połowie 2017 r., w połowie 2017 r. Komisja rozważy przedstawienie drugiego zestawu wniosków w celu dalszej poprawy interoperacyjności między SIS a pozostałymi systemami informatycznymi. Równie istotnym elementem prowadzonych prac jest przegląd rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 dotyczącego Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), który może stać się przedmiotem oddzielnych wniosków Komisji również w 2017 r. Ważnym elementem eliminacji aktualnych zagrożeń bezpieczeństwa jest inwestowanie w wysokiej jakości, sprawny i skuteczny proces wymiany informacji i zarządzania nimi oraz zapewnienie interoperacyjności baz danych i systemów informacyjnych UE. Aktualne ramy prawne drugiej generacji SIS, dotyczące jego stosowania do celów odpraw granicznych obywateli państw trzecich, oparte są o wcześniejszy instrument pierwszego filaru – rozporządzenie (WE) nr 1987/2006. Niniejszy wniosek zastępuje aktualny instrument prawny w celu: wprowadzenia obowiązku, by państwa członkowskie dokonywały wpisu w SIS we wszystkich przypadkach wydania zakazu wjazdu dla nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego zgodnie z przepisami zgodnymi z dyrektywą 2008/115/WE; harmonizacji procedur krajowych dotyczących korzystania z SIS w odniesieniu do procedury konsultacji, aby uniknąć sytuacji, w której obywatel państwa trzeciego objęty zakazem wjazdu posiada ważny dokument pobytowy wydany przez państwo członkowskie; wprowadzenia zmian technicznych, aby zwiększyć bezpieczeństwo i zmniejszyć obciążenia administracyjne; uwzględnienia pełnego użytkowania całego SIS, w tym nie tylko samego funkcjonowania systemu centralnego i systemu krajowego, lecz także potrzeb użytkowników końcowych poprzez zapewnienie, aby otrzymywali oni wszystkie dane, które są im niezbędne do wykonywania powierzonych im zadań, oraz aby przestrzegali oni wszystkich zasad bezpieczeństwa podczas przetwarzania danych SIS. W niniejszym wniosku nie ustanawia się nowego systemu, tylko rozwija się i usprawnia system istniejący. Przegląd SIS wesprze i wzmocni działania Unii Europejskiej w ramach europejskich programów w zakresie migracji i bezpieczeństwa. Ponadto w ramach przeglądu: 1)przeprowadza się konsolidację wyników prac w zakresie wdrożenia SIS przeprowadzonych na przestrzeni ostatnich trzech lat i obejmujących wprowadzenie zmian technicznych do centralnego SIS w celu rozszerzenia niektórych już istniejących kategorii wpisów oraz utworzenia nowych funkcji; 2)wdraża się zalecenia dotyczące wprowadzenia technicznych i proceduralnych zmian w następstwie kompleksowej oceny SIS; 3)wdraża się usprawnienia techniczne, o które wnioskowali użytkownicy końcowi SIS; oraz

4)wprowadza się wstępne ustalenia dotyczące jakości danych sformułowane przez grupę ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności. Ponieważ przedmiotowy wniosek jest nierozerwalnie powiązany z wnioskiem Komisji dotyczącym rozporządzenia w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, wnioski zawierają szereg wspólnych przepisów. Przepisy te obejmują: środki dotyczące użytkowania całego SIS, w tym nie tylko samego funkcjonowania systemu centralnego i systemów krajowych, lecz także potrzeb użytkowników końcowych; wzmocnione środki na rzecz ciągłości działania; środki dotyczące jakości, ochrony i bezpieczeństwa danych oraz przepisy dotyczące monitorowania, oceny i sprawozdawczości. W obu wnioskach rozszerza się również wykorzystanie informacji biometrycznych. Ze względu na eskalację kryzysu migracyjnego i uchodźczego w 2015 r. wyraźnie wzrosła konieczność podjęcia skutecznych kroków w celu rozwiązania problemu nielegalnej migracji. W Planie działania UE w zakresie powrotów Komisja ogłosiła, że zaproponuje, by państwa członkowskie obowiązkowo wprowadzały do SIS wszystkie zakazy wjazdu, aby zapobiegać ponownemu wjazdowi do strefy Schengen obywateli państw trzecich, którzy nie mają prawa wjazdu i pobytu na terytorium państw członkowskich. Zakazy wjazdu wydane zgodnie z przepisami zgodnymi z dyrektywą 2008/115/WE obowiązują w całej strefie Schengen; w związku z tym mogą być egzekwowane na granicach zewnętrznych również przez organy państwa członkowskiego innego niż to, które wydało zakaz. Istniejące rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 jedynie zezwala państwom członkowskim na dokonywanie w SIS wpisów dotyczących odmowy wjazdu i pobytu na podstawie zakazów wjazdu – ale tego nie wymaga. Dzięki wprowadzeniu obowiązku wpisywania wszystkich zakazów wjazdu do SIS można osiągnąć wyższy stopień skuteczności i harmonizacji. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki oraz z obowiązującymi i przyszłymi instrumentami prawnymi Niniejszy wniosek jest w pełni spójny i zgodny z przepisami dyrektywy 2008/115/WE dotyczącymi wydawania i egzekwowania zakazów wjazdu. Uzupełnia więc istniejące przepisy w sprawie zakazów wjazdu i przyczynia się do skutecznego egzekwowania tych zakazów na granicach zewnętrznych, ułatwiając wykonywanie obowiązków określonych w dyrektywie powrotowej i skutecznie uniemożliwiając ponowny wjazd określonych obywateli państw trzecich do strefy Schengen. •Spójność z innymi politykami Unii Niniejszy wniosek jest ściśle powiązany z innymi obszarami polityki Unii oraz stanowi uzupełnienie innych obszarów polityki Unii, takich jak: 1)bezpieczeństwo wewnętrzne w odniesieniu do roli SIS w uniemożliwianiu wjazdu obywateli państw trzecich stwarzających zagrożenie bezpieczeństwa; 2)ochrona danych w zakresie, w jakim w niniejszym wniosku zapewnia się ochronę praw podstawowych osób, których dane osobowe są przetwarzane w SIS. 3)Niniejszy wniosek jest również ściśle powiązany z obowiązującymi przepisami Unii oraz stanowi uzupełnienie obowiązujących przepisów Unii, takich jak: 4)zarządzanie granicami zewnętrznymi w zakresie, w jakim niniejszy wniosek wspiera państwa członkowskie w kontroli ich odcinków granic zewnętrznych UE oraz w zwiększaniu skuteczności unijnego systemu kontroli granic zewnętrznych; 5)skuteczna polityka powrotowa UE przyczyniająca się do wzmacniania systemu UE w zakresie wykrywania przypadków ponownego wjazdu obywateli państw trzecich po powrocie i zapobiegania takim przypadkom. Wniosek przyczyni się do ograniczenia zachęt dla nielegalnej migracji do UE, co jest jednym z głównych celów Europejskiego programu w zakresie migracji; 6)przepisy dotyczące Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w zakresie (i) możliwości przeprowadzania przez pracowników Agencji analiz ryzyka oraz (ii) dostępu jednostki centralnej ETIAS w ramach Agencji do SIS do celów proponowanego europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS), a także (iii) w celu zapewnienia interfejsu technicznego umożliwiającego dostęp do SIS zespołom Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, zespołom składającym się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów oraz członkom zespołów wspierających zarządzanie migracjami, aby zespoły i osoby te miały prawo, w granicach powierzonych im uprawnień, do uzyskania dostępu do danych wprowadzanych do SIS oraz do wyszukiwania tego rodzaju danych; 7)przepisy dotyczące Europolu – zaproponowano, by miał on – w ramach przysługujących mu uprawnień – szersze prawa dostępu i wyszukiwania danych SIS. Niniejszy wniosek jest ściśle powiązany z przyszłymi przepisami Unii oraz stanowi uzupełnienie przyszłych przepisów Unii, takich jak: 8)system wjazdu/wyjazdu, w ramach którego zaproponowano wykorzystanie połączenia odcisków palców i wizerunku twarzy jako identyfikatorów biometrycznych na potrzeby funkcjonowania systemu wjazdu/wyjazdu; w niniejszym wniosku starano się odzwierciedlić to podejście; 9)ETIAS, w ramach którego zaproponowano dokładną ocenę bezpieczeństwa, w tym weryfikację w SIS, przeprowadzaną w przypadku obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku wizowego, którzy zamierzają podróżować na terytorium UE. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Podstawę prawną dla przepisów dotyczących zintegrowanego zarządzania granicami i nielegalnej imigracji stanowią art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

•Zmienna geometria Niniejszy wniosek opiera się na przepisach dorobku Schengen związanych z odprawą graniczną. Z tego względu należy rozważyć następujące skutki wniosku w odniesieniu do różnych protokołów i umów z państwami stowarzyszonymi. Dania: Zgodnie z art. 4 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatów, Dania podejmie decyzję, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę decyzji w sprawie niniejszego rozporządzenia, czy dokona transpozycji niniejszego wniosku, stanowiącego rozwinięcie dorobku Schengen, do swojego prawa krajowego. Zjednoczone Królestwo i Irlandia: Zgodnie z art. 4 i 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen, rozporządzenia (UE) 2016/399 (kodeks graniczny Schengen) ani żadnych innych instrumentów prawnych potocznie określanych jako „dorobek Schengen”, tj. instrumentów prawnych regulujących i wspierających działania na rzecz zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych oraz środków wspierających związanych z kontrolami na granicach zewnętrznych, nie stosuje się wobec Zjednoczonego Królestwa i Irlandii. Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie tego dorobku, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą zatem w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie są nim związane ani go nie stosują. Bułgaria i Rumunia: Niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r. Niniejsze rozporządzenie odczytuje się w związku z decyzją Rady 2010/365/UE z dnia 29 czerwca 2010 r., która zawiera wykaz przepisów dorobku Schengen związanych z Systemem Informacyjnym Schengen, które mają mieć zastosowanie w Bułgarii i Rumunii, z zastrzeżeniem określonych ograniczeń. Cypr i Chorwacja: Niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu odpowiednio art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r. oraz art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r. Państwa stowarzyszone: Na podstawie odpowiednich umów dotyczących włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen Islandia, Norwegia i Liechtenstein mają być związane proponowanym rozporządzeniem. •Pomocniczość W ramach niniejszego wniosku rozwija się istniejący SIS i bazuje się na tym systemie, uruchomionym w 1995 r. W dniu 9 kwietnia 2013 r. pierwotne ramy międzyrządowe zastąpiono instrumentami unijnymi (rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 i decyzją Rady 2007/533/WSiSW). Przy wcześniejszych okazjach przeprowadzono pełną analizę zgodności z zasadą pomocniczości. Celem przedmiotowej inicjatywy jest dalsze udoskonalenie obowiązujących przepisów poprzez wyeliminowanie zidentyfikowanych braków i poprawę procedur operacyjnych. Osiągnięcie znacznego poziomu wymiany informacji między państwami członkowskimi nie jest możliwe za pomocą zdecentralizowanych rozwiązań. Ze względu na skalę, skutki i wpływ przedmiotowego działania cele niniejszego wniosku można lepiej osiągnąć na szczeblu unijnym. Cele niniejszego wniosku obejmują między innymi usprawnienia techniczne w celu zwiększenia wydajności SIS oraz wysiłki służące harmonizacji użytkowania systemu we wszystkich uczestniczących państwach członkowskich. Z uwagi na transgraniczny charakter wymienionych celów i wyzwań związanych z zapewnieniem skutecznej wymiany informacji w celu zwalczania coraz bardziej różnorodnych zagrożeń UE jest właściwym podmiotem, by zaproponować rozwiązania kwestii opisanych powyżej, których państwa członkowskie, działając osobno, nie są w stanie rozwiązać w wystarczającym stopniu. Jeżeli istniejące ograniczenia SIS nie zostaną wyeliminowane, istnieje ryzyko niewykorzystania wielu możliwości osiągnięcia maksymalnej wydajności i europejskiej wartości dodanej oraz utrudniania pracy właściwych organów przez istniejące braki. Przykładowo brak zharmonizowanych przepisów dotyczących usuwania starych wpisów w systemie może utrudniać swobodny przepływ osób stanowiący podstawową zasadę Unii. •Proporcjonalność Artykuł 5 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi, że działanie Unii nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów Traktatu. Forma wybrana dla tego działania UE musi zatem umożliwić osiągnięcie celów wniosku i jego wprowadzenie w życie w jak najskuteczniejszy sposób. Proponowana inicjatywa stanowi zmianę SIS w odniesieniu do odpraw granicznych. Niniejszy wniosek opiera się na zasadach uwzględnienia ochrony prywatności już w fazie projektowania. Niniejszy wniosek jest proporcjonalny pod względem prawa do ochrony danych osobowych, ponieważ zawiera przepisy szczegółowe dotyczące usuwania wpisów oraz nie wymaga gromadzenia i przechowywania danych przez okres dłuższy, niż jest to absolutnie konieczne do funkcjonowania systemu i osiągnięcia jego celów. Wpisy w SIS zawierają wyłącznie dane wymagane do identyfikacji i lokalizacji osoby lub przedmiotu oraz do podjęcia odpowiedniego działania operacyjnego. Wszystkie inne dodatkowe dane podają biura SIRENE, umożliwiając wymianę informacji uzupełniających. Ponadto w niniejszym wniosku przewiduje się wdrożenie wszystkich zabezpieczeń i mechanizmów niezbędnych, by zapewnić skuteczną ochronę praw podstawowych osób, których dane dotyczą, a w szczególności przysługujące im prawo do ochrony życia prywatnego i danych osobowych. Niniejszy wniosek zawiera również przepisy służące konkretnie wzmocnieniu bezpieczeństwa przechowywanych w SIS danych osobowych osób fizycznych. Zapewnienie funkcjonowania systemu nie będzie wymagało żadnych dodatkowych procedur ani harmonizacji na szczeblu UE. Proponowany środek należy uznać za proporcjonalny, ponieważ nie wykracza on poza to, co jest konieczne do zapewnienia, aby działanie podejmowane na szczeblu UE umożliwiło osiągnięcie wyznaczonych celów. •Wybór instrumentu Proponowana zmiana również będzie mieć formę rozporządzenia i zastąpi rozporządzenie (WE) nr 1987/2006. Podejście to przyjęto również w odniesieniu do decyzji Rady 2007/533/WSiSW; ponieważ oba te instrumenty są ze sobą ściśle związane, trzeba je przyjąć także w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1987/2006. Decyzję 2007/533/WSiSW przyjęto jako tak zwany „instrument trzeciego filaru” na podstawie poprzedniej wersji Traktatu o Unii Europejskiej. Tego rodzaju instrumenty „trzeciego filaru” Rada przyjmowała samodzielnie, bez Parlamentu Europejskiego w charakterze współprawodawcy. Podstawą prawną niniejszego wniosku jest Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), ponieważ struktura oparta na filarach przestała istnieć wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. W ramach podstawy prawnej wymaga się zastosowania zwykłej procedury ustawodawczej. Nadanie formy rozporządzenia (Parlamentu Europejskiego i Rady) jest koniecznie, ponieważ przepisy te mają być wiążące i bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Niniejszy wniosek będzie opierał się na istniejącym scentralizowanym systemie i będzie wzmacniał ten system, w ramach którego państwa członkowskie będą ze sobą współpracowały, co wiąże się z koniecznością ustanowienia wspólnej struktury i wiążących zasad funkcjonowania. Ponadto we wniosku określono obowiązkowe zasady dotyczące dostępu do systemu, w tym na potrzeby ścigania przestępstw, jednakowe dla wszystkich państw członkowskich i Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA). Od dnia 9 maja 2013 r. eu-LISA odpowiada za zarządzanie operacyjne systemem centralnym SIS, co obejmuje wszystkie zadania niezbędne do zapewnienia pełnego funkcjonowania systemu centralnego SIS przez całą dobę siedem dni w tygodniu. Niniejszy wniosek opiera się na obowiązkach eu-LISA dotyczących SIS.

Ponadto wniosek zawiera bezpośrednio stosowane przepisy przewidujące możliwość uzyskania dostępu przez osoby, których dane dotyczą, do ich danych oraz do środków odwoławczych, które to przepisy nie wymagają przyjęcia dalszych środków wykonawczych w tym zakresie. W konsekwencji jako instrument prawny można wybrać jedynie rozporządzenie. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Oceny ex post / kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 i decyzją Rady 2007/533/WSiSW trzy lata po rozpoczęciu eksploatacji centralnego systemu SIS II Komisja przeprowadziła ogólną ocenę tego systemu oraz dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji uzupełniających pomiędzy państwami członkowskimi. Ocena obejmowała w szczególności przegląd stosowania art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 w celu przedstawienia koniecznych wniosków w sprawie zmiany przepisów niniejszego artykułu, tak aby osiągnąć wyższy poziom harmonizacji kryteriów dokonywania wpisów. Wyniki oceny uwidoczniły konieczność wprowadzenia zmian do podstawy prawnej SIS w celu zapewnienia lepszego reagowania na nowe wyzwania w zakresie bezpieczeństwa i migracji. Obejmuje to na przykład propozycje dotyczące wprowadzenia obowiązku wpisywania zakazów wjazdu do SIS, aby skuteczniej je egzekwować, obowiązkowych konsultacji między państwami członkowskimi, aby uniknąć sytuacji, w której posiadacz dokumentu pobytowego jest jednocześnie objęty zakazem wjazdu, opcji identyfikowania i lokalizowania osób fizycznych na podstawie ich odcisków palców za pomocą nowego systemu automatycznej identyfikacji daktyloskopijnej oraz poszerzenia zakresu identyfikatorów biometrycznych w systemie. W wyniku wspomnianej oceny wykazano również potrzebę zmian prawnych mających na celu poprawę technicznego funkcjonowania systemu oraz usprawnienia procesów krajowych. Środki te zwiększą wydajność i skuteczność SIS dzięki ułatwieniu jego użytkowania i ograniczeniu zbędnych obciążeń. Kolejne środki mają poprawić jakość danych i przejrzystość systemu dzięki doprecyzowaniu opisów konkretnych zadań w zakresie sprawozdawczości należących do państw członkowskich i eu-LISA. Wyniki kompleksowej oceny (sprawozdanie z oceny i powiązany dokument roboczy służb Komisji przyjęto w dniu 21 grudnia 2016 r.) stanowią podstawę środków zawartych w niniejszym wniosku. Ponadto zgodnie z art. 19 dyrektywy powrotowej 2008/115/WE Komisja opublikowała w 2014 r. komunikat w sprawie polityki UE w zakresie powrotów, w którym przedstawiono stosowanie tej dyrektywy. W komunikacie tym stwierdzono, że potencjał SIS w dziedzinie polityki powrotowej powinien zostać zwiększony oraz że przegląd SIS II jest okazją do zwiększenia spójności polityki powrotowej i SIS II. Zasugerowano też nałożenie na państwa członkowskie obowiązku dokonywania w SIS II wpisów dotyczących odmowy wjazdu w odniesieniu do zakazów wjazdu wydanych na podstawie dyrektywy powrotowej. •Konsultacje z zainteresowanymi stronami W toku oceny SIS prowadzonej przez Komisję zwrócono się do odpowiednich zainteresowanych stron, w tym do delegatów do Komitetu SIS–VIS, w ramach procedury ustanowionej w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, o przedstawienie informacji zwrotnych i sugestii. Komitet ten składa się z przedstawicieli państw członkowskich zajmujących się zarówno operacyjnymi kwestiami dotyczącymi SIRENE (współpraca transgraniczna w odniesieniu do SIS) oraz kwestiami technicznymi z zakresu opracowania i utrzymania SIS, jak również powiązanego z nim zastosowania SIRENE. W ramach procesu oceny delegaci udzielili odpowiedzi na szczegółowe pytania zawarte w kwestionariuszach. Konieczne dalsze wyjaśnienia lub rozwinięcie tematu odbywało się w drodze wymiany korespondencji elektronicznej lub ukierunkowanych wywiadów. Ten złożony i wieloetapowy proces umożliwił podnoszenie kwestii w kompleksowy i przejrzysty sposób. Na przestrzeni lat 2015 i 2016 delegaci do Komitetu SIS–VIS omawiali tego rodzaju kwestie na specjalnych posiedzeniach i warsztatach. Komisja prowadziła również szczególne konsultacje z krajowymi organami ochrony danych państw członkowskich i członkami Grupy ds. Koordynowania Nadzoru SIS II w dziedzinie ochrony danych. Udzielając odpowiedzi na specjalny kwestionariusz, państwa członkowskie wymieniły się swoimi doświadczeniami w zakresie wniosków o uzyskanie dostępu oraz prac krajowych organów ochrony danych. Informacje zawarte w odpowiedziach na przedmiotowy kwestionariusz udzielone od czerwca 2015 r. wykorzystano przy opracowywaniu niniejszego wniosku. W ramach swoich struktur wewnętrznych Komisja ustanowiła międzyresortową grupę sterującą składającą się z przedstawicieli Sekretariatu Generalnego, Dyrekcji Generalnej ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych, Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości i Konsumentów, Dyrekcji Generalnej ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa oraz Dyrekcji Generalnej ds. Informatyki. Grupa sterująca monitorowała proces oceny i w razie potrzeby udzielała wytycznych. W ustaleniach z oceny wzięto również pod uwagę dowody zgromadzone w trakcie wizyt na miejscu prowadzonych w ramach oceny w państwach członkowskich w celu szczegółowego zbadania praktycznego wykorzystania SIS. Dowody te pochodziły między innymi z dyskusji i wywiadów z praktykami, personelem biura SIRENE i właściwych organów krajowych. Informacje zwrotne i sugestie odpowiednich organów państw członkowskich właściwych ds. powrotów, w szczególności te na temat konsekwencji ewentualnego obowiązku dokonywania w SIS wpisów dotyczących zakazów wjazdu wydanych zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE, uzyskano także w ramach Grupy Kontaktowej Komisji ds. Dyrektywy Powrotowej na jej posiedzeniach w dniach 16 listopada 2015 r. oraz 18 marca i 20 czerwca 2016 r. W związku z otrzymanymi informacjami zwrotnymi w niniejszym wniosku przewiduje się środki na rzecz poprawy technicznej i operacyjnej wydajności i skuteczności systemu. •Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

Oprócz prowadzenia konsultacji z zainteresowanymi stronami Komisja dążyła również do uzyskania wiedzy eksperckiej w ramach czterech badań, których ustalenia uwzględniono przy opracowywaniu niniejszego wniosku: Ocena techniczna SIS (Kurt Salmon) W ramach przedmiotowej oceny określono kluczowe kwestie związane z funkcjonowaniem SIS oraz przyszłe potrzeby, które należy zaspokoić, a w szczególności problemy związane z maksymalizacją ciągłości działania i zapewnieniem możliwości dostosowania całej architektury do coraz większych wymogów dotyczących zdolności. Ocena wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych na potencjalne usprawnienia w architekturze SIS II (Kurt Salmon) W przedmiotowym badaniu ocenie poddano bieżący koszt funkcjonowania SIS na szczeblu krajowym oraz przeanalizowano dwa możliwe scenariusze techniczne mające na celu udoskonalenie tego systemu. W obu scenariuszach zakłada się przedstawienie zestawu technicznych wniosków koncentrujących się na poprawie systemu centralnego i ogólnej architektury. Ocena wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych na potencjalne usprawnienia w architekturze SIS II – sprawozdanie końcowe, 10 listopada 2016 r., (Wavestone) W przedmiotowym badaniu przeprowadzono ocenę kosztu, który wiąże się dla państw członkowskich z wdrożeniem kopii krajowej, poprzez przeanalizowanie trzech scenariuszy (w pełni scentralizowanego systemu, wdrożenia standardowego N.SIS opracowanego i zapewnionego na potrzeby państw członkowskich przez eu-LISA oraz wdrożenia odrębnych N.SIS w oparciu o wspólne standardy techniczne). Badanie dotyczące wykonalności i skutków ustanowienia w ramach Systemu Informacyjnego Schengen ogólnounijnego systemu wymiany danych dotyczących monitorowania przestrzegania decyzji nakazujących powrót (PwC) W badaniu tym oceniono wykonalność oraz techniczne i operacyjne skutki proponowanych zmian w SIS mających na celu usprawnienie jego użytkowania w odniesieniu do powrotów nielegalnych migrantów i zapobiegania ponownemu wjazdowi tych migrantów. •Ocena skutków Komisja nie przeprowadziła oceny skutków. Trzy wyżej wymienione niezależne oceny stanowią podstawę rozważań na temat skutków zmian w systemie z technicznego punktu widzenia. Ponadto Komisja przeprowadziła dwa przeglądy podręcznika SIRENE od roku 2013, tj. od momentu uruchomienia SIS II w dniu 9 kwietnia 2013 r. i od kiedy zaczęto stosować decyzję 2007/533/WSiSW. Jednym z powyższych przeglądów był przegląd śródokresowy, w wyniku którego w dniu 29 stycznia 2015 r. wprowadzono nowy podręcznik SIRENE. Komisja przyjęła również Katalog zaleceń i najlepszych praktyk. Ponadto eu-LISA i państwa członkowskie wprowadzają regularne, złożone usprawnienia techniczne systemu. Uznaje się, że warianty te nie zostały w pełni wykorzystane i należy przeprowadzić bardziej całościową zmianę podstawy prawnej. Osiągnięcie przejrzystości w obszarach takich jak zastosowanie systemów dla użytkowników końcowych i przepisy szczegółowe dotyczące usuwania wpisów nie jest możliwe wyłącznie za sprawą poprawy wdrażania i egzekwowania przepisów. Mechanizm oceny Schengen, ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1053/2013, umożliwia przeprowadzenie okresowej prawnej i operacyjnej oceny funkcjonowania SIS w państwach członkowskich. Tego rodzaju oceny przeprowadzane są wspólnie przez Komisję i państwa członkowskie. Za pośrednictwem powyższego mechanizmu Rada wydaje zalecenia adresowane do poszczególnych państw członkowskich na podstawie ocen przeprowadzonych w ramach wieloletnich i rocznych programów. Biorąc pod uwagę indywidualny charakter tego rodzaju zaleceń, nie mogą one zastąpić prawnie wiążących przepisów, które mają zastosowanie równocześnie do wszystkich państw członkowskich używających SIS. Komitet SIS–VIS regularnie omawia praktyczne kwestie operacyjne i techniczne. Chociaż tego rodzaju posiedzenia mają istotne znaczenie we współpracy między Komisją a państwami członkowskimi, w wyniku prowadzonych dyskusji (w których nie podejmuje się kwestii zmian legislacyjnych) nie jest możliwe rozwiązanie kwestii pojawiających się na przykład w związku z różnymi praktykami krajowymi. Zmiany proponowane w niniejszym rozporządzeniu nie wiążą się z istotnymi skutkami gospodarczymi ani oddziaływaniem na środowisko. Oczekuje się jednak, że proponowane zmiany będą miały istotne pozytywne skutki społeczne, ponieważ ich wprowadzenie zapewni większe bezpieczeństwo za sprawą lepszej identyfikacji osób posługujących się fałszywą tożsamością, przestępców, których tożsamość pozostaje nieznana po dokonaniu przez nich poważnego przestępstwa, oraz nielegalnych migrantów wykorzystujących istnienie obszaru bez kontroli na granicach wewnętrznych. Wpływ tych zmian na prawa podstawowe i ochronę danych został rozważony i przedstawiony bardziej szczegółowo w następnej sekcji („Prawa podstawowe”). Przy sporządzaniu niniejszego wniosku wykorzystano znaczną część dowodów zgromadzonych na potrzeby ogólnej oceny SIS drugiej generacji, w ramach której zbadano funkcjonowanie systemu i ewentualne obszary wymagające usprawnienia. Ponadto przeprowadzono ocenę skutków pod względem kosztów, aby zagwarantować wybór najbardziej odpowiedniej i proporcjonalnej architektury krajowej. •Prawa podstawowe i ochrona danych W niniejszym wniosku nie ustanawia się nowego systemu, tylko rozwija się i usprawnia system istniejący, bazując tym samym na już wprowadzonych istotnych i skutecznych zabezpieczeniach. Ponieważ jednak system ten nadal służy do przetwarzania danych osobowych i będą w nim przetwarzane kolejne kategorie wrażliwych danych biometrycznych, trzeba liczyć się z ewentualnym wpływem na prawa podstawowe osób fizycznych. Tego rodzaju wpływ został dokładnie przeanalizowany, a ponadto wprowadzono dodatkowe zabezpieczenia, aby gromadzenie i dalsze przetwarzanie danych było ograniczone do tego, co jest absolutnie koniecznie i niezbędne z operacyjnego punktu widzenia, oraz ograniczono dostęp do tego rodzaju danych do osób, które muszą przetwarzać takie dane ze względów operacyjnych. W niniejszym wniosku określono wyraźne ramy czasowe przechowywania danych oraz wyraźnie uznaje się i zapewnia prawa osób fizycznych do uzyskania dostępu do danych, które ich dotyczą, i poprawiania takich danych, a także do żądania ich usunięcia zgodnie z przysługującymi takim osobom prawami podstawowymi (zob. sekcja dotycząca ochrony i bezpieczeństwa danych).

Ponadto we wniosku wzmacnia się środki na rzecz ochrony praw podstawowych poprzez określenie w przepisach wymogów dotyczących usunięcia wpisu oraz wprowadzenie oceny proporcjonalności w przypadku rozszerzenia wpisu. W niniejszym wniosku określa się szerokie i solidne zabezpieczenia dotyczące wykorzystania identyfikatorów biometrycznych, aby nie przysparzać niedogodności niewinnym osobom. We wniosku wymaga się ponadto bezpieczeństwa całego systemu, zapewniając większy poziom ochrony danych przechowywanych w systemie. W związku z wprowadzeniem przejrzystej procedury zarządzania zdarzeniami oraz poprawą ciągłości działania SIS niniejszy wniosek jest w pełni zgodny z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej nie tylko w odniesieniu do prawa do ochrony danych osobowych. Rozwój i nieprzerwana skuteczność SIS zwiększą bezpieczeństwo osób fizycznych w społeczeństwie. W niniejszym wniosku przewidziano istotne zmiany dotyczące identyfikatorów biometrycznych. Oprócz odcisków palców należy również gromadzić i przechowywać odciski dłoni, z zastrzeżeniem spełnienia wymogów prawnych. Rejestry odcisków palców są dołączane do alfanumerycznych wpisów w SIS zgodnie z art. 24. W przyszłości należy umożliwić wyszukiwanie tego rodzaju danych daktyloskopijnych (odcisków palców i dłoni) w celu dopasowania śladów linii papilarnych znalezionych na miejscu przestępstwa, pod warunkiem że popełnione przestępstwo wyczerpuje znamiona poważnego przestępstwa lub przestępstwa terrorystycznego, oraz jeżeli z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że znalezione ślady linii papilarnych należą do sprawcy. Jeżeli na podstawie dokumentów danej osoby nie można z całą pewnością ustalić jej tożsamości, właściwe organy powinny sprawdzić, czy jej odciski placów można dopasować do odcisków palców przechowywanych w bazie danych SIS. Zgodnie z niniejszym wnioskiem wymaga się gromadzenia i przechowywania danych dodatkowych (takich jak informacje zawarte w dokumentach tożsamości), które ułatwiają ustalenie tożsamości danej osoby przez funkcjonariuszy pracujących w terenie. W niniejszym wniosku gwarantuje się osobom, których dane dotyczą, prawo do skutecznego środka odwoławczego dostępnego w celu zaskarżenia wszelkich decyzji, przy czym do tego rodzaju środków prawnych zawsze powinien należeć skuteczny środek prawny na drodze sądowej zgodnie z art. 47 Karty praw podstawowych. 4.WPŁYW NA BUDŻET SIS stanowi jednolity system informacyjny. W związku z powyższym wydatki przewidziane w dwóch wnioskach (w niniejszym wniosku i we wniosku dotyczącym rozporządzenia w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych) należy uznać za jedną kwotę, a nie dwie oddzielne. Wpływ na budżet związany ze zmianami, których wymaga wdrożenie obydwu wniosków, ujęto w jednej ocenie skutków finansowych regulacji. Ze względu na uzupełniający charakter trzeciego wniosku (dotyczącego powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich) związany z nim wpływ na budżet rozpatrzono oddzielnie w niezależnej ocenie skutków finansowych dotyczącej wyłącznie ustanowienia przedmiotowej specjalnej kategorii wpisów. Na podstawie oceny różnych aspektów prac wymaganych w związku z siecią, centralnym SIS zarządzanym przez eu-LISA i zmianami krajowymi w państwach członkowskich ustalono, że dwa przedmiotowe wnioski dotyczące rozporządzeń będą wymagały przeznaczenia łącznej kwoty 64,3 mln EUR w latach 2018–2020. W kwocie tej uwzględniono koszt zwiększenia przepustowości TESTA-NG wymaganego w związku z faktem, że zgodnie z przedmiotowymi dwoma wnioskami przesyłane w sieci pliki z odciskami palców i wizerunkami twarzy będą wymagały wyższej przepustowości i wydajności (9,9 mln EUR). W kwocie tej uwzględniono również koszty ponoszone przez eu-LISA, obejmujące koszty personelu i wydatki operacyjne (17,6 mln EUR); eu-LISA poinformowała Komisję, że na styczeń 2018 r. zaplanowano rekrutację 3 nowych pracowników kontraktowych w celu terminowego rozpoczęcia fazy opracowywania, aby zapewnić uruchomienie zaktualizowanych funkcji SIS w 2020 r. Z niniejszym wnioskiem wiąże się wprowadzenie zmian technicznych do centralnego SIS w celu rozszerzenia niektórych już istniejących kategorii wpisów oraz utworzenia nowych funkcji. Zmiany te uwzględniono w ocenie skutków finansowych dołączonej do wniosku. Ponadto Komisja przeprowadziła ocenę skutków pod względem kosztów w celu oszacowania kosztów zmian na szczeblu krajowym, których wprowadzenia wymaga niniejszy wniosek. Szacunkowy koszt wynosi 36,8 mln EUR, przy czym kwotę tę należy rozdzielić między państwa członkowskie w formie płatności ryczałtowej. Każde państwo członkowskie otrzyma zatem kwotę 1,2 mln EUR na modernizację swojego systemu krajowego zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym wniosku, w tym z wymogiem utworzenia częściowej kopii krajowej, jeżeli taka kopia nie została jeszcze utworzona, lub systemu rezerwowego. W celu przeprowadzenia modernizacji i wdrożenia funkcji przewidzianych w przedmiotowych dwóch wnioskach zaplanowano przeprogramowanie pozostałej części puli środków przeznaczonych w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na inicjatywę na rzecz inteligentnych granic. Rozporządzenie w sprawie Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i wsparcia w zakresie granic jest instrumentem finansowym, w którym uwzględniono budżet przeznaczony na realizację pakietu dotyczącego inteligentnych granic. W art. 5 rozporządzenia przewidziano, że kwota 791 mln EUR zostanie wdrożona poprzez realizację programu tworzenia systemów informatycznych wspierających zarządzanie przepływami migracyjnymi przez granice zewnętrzne na warunkach określonych w art. 15. Z podanej powyżej kwoty 791 mln EUR kwota 480 mln EUR jest zarezerwowana na rozwój systemu wjazdu/wyjazdu, a kwota 210 mln EUR – na rozwój europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS). Część pozostałej kwoty zostanie przeznaczona na pokrycie kosztów zmian przewidzianych w przedmiotowych dwóch wnioskach dotyczących SIS. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania Komisja, państwa członkowskie i eu-LISA będą prowadzić regularne przeglądy i monitorowanie użytkowania SIS, aby zapewnić jego skuteczne i wydajne funkcjonowanie. Komitet SIS–VIS będzie wspierał Komisję we wdrażaniu środków technicznych i operacyjnych, jak przewidziano w niniejszym wniosku. Ponadto niniejsze proponowane rozporządzenie zawiera w art. 54 ust. 7 i 8 przepisy dotyczące przeprowadzania formalnego, regularnego procesu przeglądu i oceny. Co dwa lata eu-LISA ma obowiązek przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące technicznej sprawności – w tym bezpieczeństwa – SIS, infrastruktury łączności systemu oraz dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji uzupełniających pomiędzy państwami członkowskimi. Ponadto co cztery lata Komisja ma obowiązek przeprowadzić oraz przekazać Parlamentowi i Radzie ogólną ocenę SIS i wymiany informacji między państwami członkowskimi. Umożliwi to: analizę osiągniętych wyników w zestawieniu z celami; określenie, na ile wciąż aktualne są pierwotne przesłanki systemu;

analizę sposobu, w jaki niniejsze rozporządzenie stosowane jest do systemu centralnego; ocenę bezpieczeństwa systemu centralnego; ocenę konsekwencji dla przyszłego funkcjonowania systemu. Obecnie eu-LISA powierzono również obowiązek dostarczania dziennych, miesięcznych i rocznych statystyk na temat sposobu wykorzystania SIS, co zapewnia stałe monitorowanie systemu i jego funkcjonowania w zestawieniu z celami. •Szczegółowe objaśnienia nowych przepisów wniosku Przepisy wspólne dla niniejszego wniosku i wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania SIS w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych Przepisy ogólne (art. 1–3) Struktura techniczna i sposoby korzystania z SIS (art. 4–14) Obowiązki eu-LISA (art. 15–18) Prawo do dostępu do wpisów i przechowywanie wpisów (art. 29, 30, 31, 33 i 34) Ogólne zasady przetwarzania i ochrony danych (art. 36–53) Monitorowanie i statystyka (art. 54) Pełne użytkowanie SIS Posiadający ponad 2 mln użytkowników końcowych we właściwych organach w całej Europie SIS to niezwykle powszechnie stosowane i skuteczne narzędzie wymiany informacji. Przedmiotowe wnioski obejmują przepisy dotyczące pełnego funkcjonowania systemu, w tym centralnego SIS obsługiwanego przez eu-LISA, systemów krajowych i zastosowań dla użytkownika końcowego. System ten obejmuje nie tylko system centralny i systemy krajowe, ale także zaspokaja techniczne i operacyjne potrzeby użytkowników końcowych. Artykuł 9 ust. 2 stanowi, że użytkownicy końcowi muszą otrzymywać dane potrzebne do wykonania ich zadań (w szczególności wszystkie dane potrzebne do identyfikacji osoby, której dane dotyczą, oraz do podjęcia odpowiednich działań). W artykule tym przewiduje się wdrażanie SIS przez państwa członkowskie w oparciu o wspólny plan działania zapewniający harmonizację wszystkich systemów krajowych. Artykuł 6 stanowi, że każde państwo członkowskie musi zapewnić użytkownikom końcowym nieprzerwany dostęp do danych SIS, co ma zmaksymalizować korzyści operacyjne poprzez ograniczenie możliwości przestoju. Artykuł 10 ust. 3 zapewnia, by bezpieczeństwo przetwarzania danych dotyczyło również działań prowadzonych przez użytkownika końcowego w zakresie przetwarzania danych. Artykuł 14 zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia, aby personel mający dostęp do SIS odbywał regularne i ustawiczne szkolenia w zakresie zasad bezpieczeństwa i ochrony danych. W związku z uwzględnieniem tych środków oraz wprowadzeniem zasad i obowiązków dotyczących milionów użytkowników końcowych w całej Europie w niniejszym wniosku bardziej kompleksowo traktuje się kwestię pełnego funkcjonowania SIS. Aby jak najskuteczniej wykorzystywać SIS, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby za każdym razem, kiedy użytkownicy końcowi są uprawnieni do przeprowadzenia wyszukiwania w krajowej bazie danych policji lub bazie danych imigracyjnych, równolegle prowadzili wyszukiwanie w SIS. Dzięki temu SIS może działać zgodnie ze swoim przeznaczeniem jako główny środek uzupełniający na obszarze bez kontroli na granicach wewnętrznych, a państwa członkowskie mogą lepiej uwzględniać transgraniczny wymiar przestępczości i mobilności przestępców. Tego rodzaju wyszukiwanie równoległe musi pozostać zgodne z art. 4 dyrektywy (UE) 2016/680. Ciągłość działania W niniejszym wniosku umacnia się przepisy dotyczące ciągłości działania zarówno na szczeblu krajowym jak i w odniesieniu do eu-LISA (art. 4, 6, 7 i 15). Przepisy te zapewniają, by SIS nadal działał i był dostępny dla personelu w terenie nawet wówczas, gdy wystąpią problemy mające wpływ na system. Jakość danych

We wniosku utrzymuje się zasadę, zgodnie z którą państwo członkowskie będące właścicielem danych odpowiada również za prawidłowość danych wprowadzanych do SIS (art. 39). Należy jednak zapewnić centralny mechanizm zarządzany przez eu-LISA, dzięki któremu państwa członkowskie będą mogły regularnie przeprowadzać przegląd wpisów, w przypadku których pola danych obowiązkowych mogą budzić wątpliwości co do jakości danych. W art. 15 upoważnia się zatem eu-LISA do sporządzania w regularnych odstępach czasu sprawozdań dotyczących jakości danych dla państw członkowskich. Wykonanie tego zadania może ułatwić korzystanie z repozytorium danych do celów sporządzania sprawozdań statystycznych i sprawozdań dotyczących jakości danych (art. 54). W ramach wymienionych usprawnień uwzględnia się wstępne ustalenia sformułowane przez grupę ekspertów wysokiego szczebla ds. systemów informacyjnych i interoperacyjności. Fotografie, wizerunki twarzy, dane daktyloskopijne i profile DNA Możliwość wyszukiwania danych w oparciu o odciski palców w celu ustalenia tożsamości danej osoby określono już w art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW. Niniejszy wniosek stanowi, że tego rodzaju wyszukiwanie jest obowiązkowe, jeżeli tożsamość danej osoby nie może zostać potwierdzona w żaden inny sposób. Obecnie wizerunków twarzy nie można wykorzystywać jako podstawowego kryterium wyszukiwania – mogą one być wykorzystywane wyłącznie w celu potwierdzenia tożsamości danej osoby po przeprowadzeniu wyszukania alfanumerycznego. Ponadto zmiany art. 22 i 28 obejmują przepisy dotyczące wykorzystania obrazów twarzy, fotografii i odcisków dłoni do wyszukiwania w systemie i identyfikacji osób, kiedy stanie się to technicznie możliwe. Daktyloskopia to nauka wykorzystująca odciski palców jako metodę identyfikacji. Specjaliści w dziedzinie daktyloskopii uznają, że, tak jak odciski palców, odciski dłoni są unikalne i zawierają punkty odniesienia, które umożliwiają dokładne i rozstrzygające porównanie. Do celów ustalenia tożsamości danej osoby odciski dłoni można wykorzystywać w ten sam sposób co odciski palców. Od wielu lat policja wraz z pobieraniem dziesięciu odbitek płaskich i dziesięciu odbitek przetoczonych pobiera odciski dłoni. Głównym zastosowaniem odcisków dłoni jest zidentyfikowanie danej osoby, która celowo albo niezamierzenie uszkodziła opuszki palców. Niszczenie opuszków palców może stanowić próbę uniknięcia identyfikacji lub pobrania odcisków palców bądź może wynikać z uszkodzenia w wyniku wypadku lub ciężkiej pracy fizycznej. W toku dyskusji na temat zasad technicznych SIS państwa członkowskie poinformowały o istotnym sukcesie systemu automatycznej identyfikacji daktyloskopijnej (AFIS) pod względem identyfikacji nielegalnych migrantów, którzy celowo niszczyli swoje opuszki palców, usiłując uniknąć identyfikacji. Pobranie odcisków dłoni umożliwiło władzom państwa członkowskiego późniejszą identyfikację. Wykorzystanie wizerunków twarzy do celu identyfikacji zagwarantuje większą zgodność między SIS a proponowanym systemem wjazdu/wyjazdu UE, bramkami elektronicznymi i punktami samoobsługi. Stosowanie tej funkcji będzie ograniczone do zwykłych przejść granicznych. Dostęp organów do SIS – użytkownicy instytucjonalni Niniejsza podsekcja ma na celu przedstawienie nowych elementów dotyczących praw dostępu do SIS w odniesieniu do agencji UE (użytkownicy instytucjonalni). Nie wprowadzano zmian do praw dostępu właściwych organów krajowych. Dostęp do SIS i potrzebnych danych w SIS mają: Europol (art. 30) i Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz jej zespoły, zespoły składające się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów oraz członkowie zespołu wspierającego zarządzanie migracjami, a także jednostka centralna ETIAS w ramach Agencji (art. 31 i 32). Wprowadza się odpowiednie zabezpieczenia w celu zapewnienia, aby dane w systemie były odpowiednio chronione (czemu służą również przepisy art. 33, w których wymaga się, aby organy te miały dostęp wyłącznie do danych, których potrzebują do celów wykonywania powierzonych im zadań). W ramach tego rodzaju zmian rozszerza się dostęp Europolu do SIS, tak aby miał on dostęp również do wpisów dotyczących odmowy wjazdu, co ma zagwarantować najlepsze wykorzystanie systemu przez Europol do celów wykonywania powierzonych mu zadań, a także dodaje się nowe przepisy gwarantujące możliwość uzyskania dostępu do systemu przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej i jej zespoły w toku różnego rodzaju prowadzonych operacji w granicach powierzonych im uprawnień w ramach pomocy państwom członkowskim. Ponadto na podstawie wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jednostka centralna ETIAS Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej będzie weryfikować w SIS za pomocą ETIAS, czy w SIS istnieje wpis dotyczący danego obywatela państwa trzeciego ubiegającego się o zezwolenie na podróż. W tym celu jednostka centralna ETIAS będzie miała również dostęp do SIS. Zgodnie z art. 29 ust. 3 krajowe organy wizowe również mogą, w ramach wykonywania swoich zadań, mieć dostęp do wpisów dotyczących dokumentów dokonanych zgodnie z rozporządzeniem 2008/... w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. Umożliwi to tym organom uzyskanie dostępu do SIS i danych SIS, których potrzebują do wykonywania swoich zadań, a jednocześnie wprowadzi odpowiednie zabezpieczenia w celu zapewnienia, aby dane w systemie były odpowiednio chronione (czemu służą również przepisy art. 35, w których wymaga się, aby organy te miały dostęp wyłącznie do danych, których potrzebują do celów wykonywania powierzonych im zadań). Odmowa wjazdu i pobytu Obecnie zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia SIS II państwo członkowskie może dokonać w SIS wpisu dotyczącego osoby objętej zakazem wjazdu z uwagi na naruszenie krajowych przepisów migracyjnych. Zmieniony art. 24 ust. 3 wymaga dokonania wpisu w SIS we wszystkich przypadkach wydania zakazu wjazdu dotyczącego nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego zgodnie z przepisami zgodnymi z dyrektywą 2008/115/WE. Określa też terminy i warunki dokonania takiego wpisu po opuszczeniu przez obywatela państwa trzeciego terytorium państw członkowskich zgodnie z zobowiązaniem do powrotu. Przepis ten wprowadzono, aby uniknąć sytuacji, w której zakazy wjazdu figurują w SIS, podczas gdy dany obywatel państwa trzeciego nadal przebywa na terytorium UE. Ponieważ zakazy wjazdu zakazują ponownego wjazdu na terytorium państw członkowskich, mogą wejść w życie dopiero po powrocie obywateli państw trzecich, których to obywateli dotyczą. Jednocześnie państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, by między momentem powrotu a aktywowaniem w SIS wpisu dotyczącego zakazu wjazdu i pobytu nie wystąpiła luka czasowa. Niniejszy wniosek jest ściśle powiązany z wnioskiem Komisji dotyczącym użytkowania SIS do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, określającym warunki i procedury dokonywania w SIS wpisów dotyczących decyzji nakazujących powrót. Wniosek ten obejmuje mechanizm monitorowania, czy obywatel państwa trzeciego, którego dotyczy decyzja nakazująca powrót, faktycznie opuścił terytorium UE, oraz mechanizm ostrzegawczy w przypadku niewykonania decyzji. Artykuł 26 ustanawia procedurę konsultacji, którą państwa członkowskie muszą stosować, kiedy mają do czynienia z wpisami dotyczącymi zakazu wjazdu i pobytu kolidującymi z decyzjami innych państw członkowskich (na przykład z ważnymi dokumentami pobytowymi) – lub kiedy chcą dokonać takich wpisów. Takie zasady powinny zapobiegać wystąpieniu sprzecznych instrukcji, które mogą wynikać z takich sytuacji, i rozstrzygać takie kwestie, jednocześnie oferując użytkownikom końcowym jasne wytyczne co do działań, które należy podjąć, a także wskazując organom państw członkowskich, czy należy w takim przypadku usunąć wpis. Artykuł 27 (dawny art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006) ma na celu wdrożenie systemu sankcji UE dotyczących obywateli państw trzecich, których obejmują ograniczenia dotyczące wjazdu na terytorium UE, zgodnie z art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej. Aby umożliwić dokonywanie takich wpisów, konieczne było wprowadzenie wymogów dotyczących minimalnej ilości danych niezbędnych do identyfikacji danej osoby, czyli nazwiska i daty urodzenia. Fakt, że w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 odstąpiono od wymogu wprowadzania daty urodzenia, spowodował znaczne problemy, gdyż bez daty urodzenia nie można dokonać wpisu w SIS ze względu na zasady techniczne i parametry wyszukiwania w systemie. Ponieważ art. 27 jest niezbędny do wprowadzenia skutecznego systemu sankcji UE, wymóg proporcjonalności nie ma w tym kontekście zastosowania. Aby zapewnić większą spójność z dyrektywą 2008/115/WE, terminologia stosowana w odniesieniu do celów wpisu („zakaz wjazdu i pobytu”) została dostosowana do sformułowań używanych w tej dyrektywie. Rozróżnianie osób o podobnych cechach Aby zapewnić, że dane są przetwarzane i przechowywane w odpowiedni sposób, oraz ograniczyć ryzyko powielania i błędnej identyfikacji, art. 41 określa procedurę, którą należy zastosować, gdy przy dokonywaniu nowego wpisu wydaje się, że w SIS istnieje już wpis o podobnych cechach. Ochrona i bezpieczeństwo danych W niniejszym wniosku wyjaśnia się kwestię odpowiedzialności w zakresie zapobiegania zdarzeniom, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo lub integralność infrastruktury SIS, danych w SIS lub informacji uzupełniających, w zakresie zgłaszania tego rodzaju zdarzeń oraz reagowania na tego rodzaju zdarzenia (art. 10, 16 i 40).

Artykuł 12 zawiera przepisy dotyczące przechowywania i wyszukiwania rejestrów obejmujących historię wpisów. W art. 15 ust. 3 zachowuje się art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, który stanowi, że Komisja pozostaje odpowiedzialna za zarządzanie umowami w zakresie infrastruktury łączności, w tym zadania związane z wykonaniem budżetu oraz zakupy i odnawianie. Zadania te zostaną powierzone eu-LISA w drugim pakiecie wniosków dotyczących SIS w czerwcu 2017 r. W art. 21 rozszerza się wymóg, zgodnie z którym przed dokonaniem wpisu państwa członkowskie powinny rozważyć proporcjonalność, tak aby wymóg ten miał również zastosowanie do decyzji w sprawie rozszerzenia okresu ważności wpisu. Jako nowy element w art. 24 ust. 2 lit. c) wymaga się jednak, aby państwa członkowskie tworzyły wpis we wszystkich okolicznościach w odniesieniu do osób, których działalność jest objęta zakresem stosowania art. 1, 2, 3 i 4 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu. Kategorie danych i przetwarzanie danych Aby zapewnić użytkownikom końcowym bardziej wyczerpujące i dokładniejsze informacje, by ułatwić i przyspieszyć wymagane działania oraz umożliwić skuteczniejszą identyfikację osoby, której dotyczy wpis, w niniejszym wniosku rozszerza się wykaz informacji (art. 20), które można przechowywać na temat osób, w odniesieniu do których dokonano wpisu, tak aby obejmował on również następujące informacje: informacje, czy dana osoba uczestniczy w działaniu, o którym mowa w art. 1, 2, 3 i 4 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW; informacje, czy wpis ma związek z obywatelem UE lub inną osobą, która korzysta z prawa swobodnego przemieszczania się równoważnego z prawem obywateli Unii Europejskiej; informacje, czy decyzję o odmowie wjazdu podjęto na podstawie przepisów art. 24 lub art. 27; rodzaj przestępstwa (w przypadku wpisów dokonanych zgodnie z art. 24 ust. 2); szczegółowe informacje na temat dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży danej osoby; kolorową kopię dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży danej osoby; fotografie i wizerunki twarzy; odciski palców i dłoni. Posiadanie odpowiednich danych jest niezbędne, aby zapewnić precyzyjną identyfikację osoby kontrolowanej na przejściu granicznym, osoby, która podlega kontroli wewnętrznej, albo osoby ubiegającej się o zezwolenie na pobyt. Błędna identyfikacja może doprowadzić do naruszenia praw podstawowych, a także do sytuacji, w której nie można podjąć odpowiednich działań następczych, gdyż brak jest wiedzy o istnieniu lub treści wpisu. Jeżeli chodzi o informacje będące podstawą decyzji, można wyróżnić cztery przyczyny: wcześniejszy wyrok skazujący, o którym mowa w art. 24 ust. 2 lit. a); poważne zagrożenie bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 24 ust. 2 lit. b); zakaz wjazdu, o którym mowa w art. 24 ust. 3; oraz środek ograniczający, o którym mowa w art. 27. Aby zapewnić podjęcie odpowiednich działań w przypadku trafienia, należy także określić, czy wpis ma związek z obywatelem UE lub inną osobą, która korzysta z prawa swobodnego przemieszczania się równoważnego z prawem obywateli Unii Europejskiej. Posiadanie odpowiednich danych jest niezbędne, aby zapewnić precyzyjną identyfikację osoby kontrolowanej na przejściu granicznym, osoby, która podlega kontroli wewnętrznej, albo osoby ubiegającej się o zezwolenie na pobyt. Błędna identyfikacja może doprowadzić do naruszenia praw podstawowych, a także do sytuacji, w której nie można podjąć odpowiednich działań następczych, gdyż brak jest wiedzy o istnieniu lub treści wpisu. W art. 42 rozszerzono też wykaz danych osobowych, jakie można wprowadzać do SIS i przetwarzać w tym systemie w celu rozwiązania problemów związanych z błędną identyfikacją osób, gdyż więcej danych ułatwia określenie pokrzywdzonego i sprawcy przestępstwa przywłaszczenia tożsamości. Rozszerzenie zakresu tego przepisu nie stanowi zagrożenia, gdyż wszystkie te dane można wprowadzić wyłącznie za zgodą ofiary przestępstwa przywłaszczenia tożsamości. Obecnie dane te obejmą również: wizerunek twarzy; odciski dłoni; dane z dokumentów tożsamości; adres pokrzywdzonego;

imiona i nazwiska rodziców pokrzywdzonego. W art. 20 przewiduje się bardziej szczegółowe informacje we wpisach. Informacje te obejmują kategorie odnoszące się do przyczyn odmowy wjazdu i pobytu oraz szczegółowe dane z dokumentów tożsamości osób, których dane dotyczą. Rozszerzone informacje pozwalają na lepszą identyfikację danej osoby oraz na podjęcie bardziej świadomej decyzji przez użytkowników końcowych. W celu ochrony użytkowników końcowych prowadzących kontrole SIS wskaże także, czy osoba, wobec której dokonano wpisu, zalicza się do jednej z kategorii określonych w art. 1, 2, 3 i 4 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu. We wniosku wyraźnie stwierdzono, że państwa członkowskie nie mogą kopiować danych wprowadzonych przez inne państwo członkowskie do innych krajowych plików danych (art. 37). Przechowywanie W art. 34 przedstawiono ramy czasowe przeglądu wpisów. Maksymalny okres przechowywania wpisów dotyczących odmowy wjazdu i pobytu dostosowano do maksymalnej długości zakazów wjazdu wydanych zgodnie z art. 11 dyrektywy 2008/115/WE. Maksymalny okres przechowywania wyniesie zatem 5 lat. Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić krótsze okresy. Usuwanie W art. 35 określono okoliczności, w których należy usunąć wpisy w celu zapewnienia większej harmonizacji praktyk krajowych w tej dziedzinie. W art. 35 określono szczególne przepisy umożliwiające personelowi biura SIRENE aktywne usuwanie wpisów, które nie są już potrzebne, w przypadku braku odpowiedzi ze strony właściwych organów. Prawo dostępu do danych, korekty nieścisłości oraz usunięcia danych przechowywanych niezgodnie z prawem przysługujące osobom, których dane dotyczą Szczegółowe przepisy dotyczące praw osób, których dane dotyczą, pozostają niezmienione, ponieważ obowiązujące przepisy zapewniają już wysoki poziom ochrony i są zgodne z rozporządzeniem (UE) 2016/679 i dyrektywą 2016/680. Oprócz tego w art. 48 określono okoliczności, w których państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieprzekazywaniu informacji osobom, których dane dotyczą. Może się tak stać w wyniku jednej z przyczyn wymienionych w tym artykule, przy czym takie działanie musi być proporcjonalne i konieczne oraz zgodne z prawem krajowym. Dane statystyczne Aby śledzić sposób działania środków zaradczych, w art. 49 przewidziano standardowy system statystyczny zapewniający roczne sprawozdania na temat: liczby wniosków o uzyskanie dostępu złożonych przez osoby, których dane dotyczą; liczby wniosków dotyczących korekty nieścisłości oraz usunięcia danych wprowadzonych niezgodnie z prawem; liczby spraw rozpatrywanych przez sąd; liczby spraw, w których sąd orzekł na korzyść wnioskodawcy; oraz liczby uwag dotyczących przypadków wzajemnego uznawania orzeczeń kończących postępowanie w sprawie wydanych przez sądy lub organy innych państw członkowskich w odniesieniu do wpisów utworzonych przez państwo dokonujące wpisu. Monitorowanie i statystyka W art. 54 przedstawiono ustalenia, które należy wprowadzić w celu zapewnienia prawidłowego monitorowania i funkcjonowania SIS zgodnie z jego celami. Aby to osiągnąć, należy zobowiązać eu-LISA do dostarczania dziennych, miesięcznych i rocznych danych statystycznych na temat sposobu wykorzystania systemu. Artykuł 54 ust. 5 wymaga, by eu-LISA przekazywała państwom członkowskim, Komisji, Europolowi i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej opracowane przez siebie sprawozdania statystyczne, oraz umożliwia Komisji żądanie przedstawienia dodatkowych sprawozdań statystycznych i sprawozdań dotyczących jakości danych odnoszących się do komunikacji SIS i SIRENE.

W art. 54 ust. 6 przewiduje się utworzenie i prowadzenie centralnego repozytorium danych w ramach prowadzonych przez eu-LISA prac nad monitorowaniem funkcjonowania SIS. Pozwoli to upoważnionym pracownikom państw członkowskich, Komisji, Europolu i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej uzyskać dostęp do danych wymienionych w art. 54 ust. 3 w celu sporządzenia wymaganych statystyk. 2016/0408 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 515/2014 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)System Informacyjny Schengen (SIS) stanowi zasadniczy instrument stosowania postanowień dorobku Schengen, który włączony został w ramy Unii Europejskiej. SIS jest jednym z głównych środków uzupełniających, który przyczynia się do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unii Europejskiej poprzez wspomaganie współpracy operacyjnej straży granicznej, policji, organów celnych, innych organów ścigania i organów sądowniczych w sprawach karnych oraz organów imigracyjnych. (2)SIS został ustanowiony na mocy postanowień tytułu IV konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach („konwencja z Schengen”).Opracowanie systemu SIS drugiej generacji (SIS II) powierzono Komisji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2424/2001 i decyzji Rady 2001/886/WSiSW (SIS); został on utworzony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW. SIS II zastąpił SIS, który powstał na mocy konwencji z Schengen. (3)Trzy lata po wprowadzeniu SIS II Komisja przeprowadziła ocenę systemu zgodnie z art. 24 ust. 5, art. 43 ust. 5 i art. 50 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz art. 59 i art. 65 ust. 5 decyzji 2007/533/WSiSW. Sprawozdanie z oceny i powiązany dokument roboczy służb Komisji przyjęto w dniu 21 grudnia 2016 r.. Zalecenia zawarte w tych dokumentach powinny znaleźć odzwierciedlenie, w stosownych przypadkach, w niniejszym rozporządzeniu. (4)Niniejsze rozporządzenie stanowi niezbędną podstawę prawną dla systemu SIS w kwestiach objętych zakresem stosowania rozdziału 2 tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Rozporządzenie (UE) 2018/... Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych stanowi niezbędną podstawę prawną dla systemu SIS w kwestiach objętych zakresem stosowania rozdziału 4 i 5 tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. (5)Fakt, że podstawa prawna SIS składa się z odrębnych aktów, nie narusza zasady, że SIS stanowi i powinien funkcjonować jako jednolity system informacyjny. Niektóre postanowienia tych aktów powinny być zatem identyczne. (6)Niezbędne jest dokładne określenie przeznaczenia SIS, jego struktury technicznej i finansowania, ustanowienie zasad jego pełnego funkcjonowania i użytkowania oraz określenie zakresów odpowiedzialności, kategorii danych, które będą wprowadzane do systemu, celów, do jakich dane te mają być wprowadzane, kryteriów ich wprowadzania, organów mających prawo dostępu do danych, odesłań do identyfikatorów biometrycznych oraz dalszych zasad przetwarzania danych. (7)SIS obejmuje system centralny (centralny SIS) oraz systemy krajowe z pełną lub częściową kopią bazy danych SIS. Biorąc pod uwagę, że SIS jest najważniejszym narzędziem wymiany informacji w Europie, konieczne jest zapewnienie jego nieprzerwanego działania na szczeblu centralnym i krajowym. Każde państwo członkowskie powinno zatem utworzyć częściową lub pełną kopię bazy danych SIS oraz system zapasowy. (8)Należy utrzymać podręcznik określający szczegółowe zasady wymiany informacji uzupełniających dotyczących działań, które zgodnie z wpisami należy podjąć. Organy krajowe w każdym państwie członkowskim (biura SIRENE) powinny zapewnić wymianę takich informacji. (9)Aby utrzymać skuteczną wymianę informacji uzupełniających dotyczących podjęcia działania określonego we wpisach, należy wzmocnić funkcjonowanie biur SIRENE poprzez określenie wymogów dotyczących dostępnych zasobów, szkoleń użytkowników i czasu na udzielenie odpowiedzi na pytania nadesłane z innych biur SIRENE.

(10)Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości („Agencja”) odpowiada za zarządzanie operacyjne centralnymi komponentami SIS. Aby umożliwić Agencji przeznaczenie niezbędnych zasobów finansowych i osobowych obejmujących wszystkie aspekty zarządzania operacyjnego centralnym SIS, w niniejszym rozporządzeniu należy szczegółowo określić jej zadania, przede wszystkim w odniesieniu do technicznych aspektów wymiany informacji uzupełniających. (11)Bez uszczerbku dla obowiązku państw członkowskich dotyczącego zapewnienia dokładności danych wprowadzanych do SIS, Agencja powinna być odpowiedzialna za podniesienie jakości danych poprzez wprowadzenie centralnego narzędzia monitorowania jakości danych oraz za przekazywanie państwom członkowskim sprawozdań w regularnych odstępach czasu. (12)Aby umożliwić lepsze monitorowanie wykorzystania SIS do analizowania tendencji związanych z presją migracyjną i zarządzaniem granicami, Agencja powinna mieć możliwość rozwijania nowoczesnych zdolności w zakresie prowadzenia sprawozdawczości statystycznej wobec państw członkowskich, Komisji, Europolu i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej bez naruszania integralności danych. Należy zatem utworzyć centralne repozytorium statystyczne. Żadna z opracowanych statystyk nie powinna zawierać danych osobowych. (13)SIS powinien zawierać dodatkowe kategorie danych, aby umożliwić użytkownikom końcowym bezzwłoczne podejmowanie świadomych decyzji na podstawie wpisu. W związku z tym wpisy do celów odmowy wjazdu powinny zawierać informacje dotyczące decyzji, na której opiera się wpis. W celu ułatwienia identyfikacji i wykrycia wielorakich tożsamości wpis powinien ponadto zawierać odniesienie do dokumentu tożsamości lub numeru i kopii takiego dokumentu, jeżeli jest dostępny. (14)SIS nie powinien przechowywać żadnych danych wykorzystywanych do wyszukiwania, z wyjątkiem rejestrów służących do sprawdzenia, czy dane wyszukiwanie jest dopuszczalne, do monitorowania dopuszczalności przetwarzania danych, autokontroli oraz zapewniania należytego działania N.SIS, integralności danych i bezpieczeństwa. (15)SIS powinien umożliwiać przetwarzanie danych biometrycznych, aby ułatwić niezawodną identyfikację osób, których dotyczy wpis. Równocześnie SIS powinien pozwalać na przetwarzanie danych dotyczących osób, które są ofiarami przywłaszczenia tożsamości (w celu uniknięcia niedogodności powodowanych błędną identyfikacją tych osób), pod warunkiem zastosowania odpowiednich zabezpieczeń, a zwłaszcza za zgodą danej osoby i przy ścisłym ograniczeniu celów, w których takie dane mogą być zgodnie z prawem przetwarzane. (16)Państwa członkowskie powinny dokonać niezbędnych ustaleń technicznych, tak aby za każdym razem użytkownicy końcowi byli uprawnieni do przeprowadzenia wyszukiwania w krajowej bazie danych policji lub bazie imigracyjnej oraz do równoległego prowadzenia wyszukiwania w SIS zgodnie z art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680. Dzięki temu SIS powinien działać jako główny środek uzupełniający na obszarze bez kontroli na granicach wewnętrznych i lepiej uwzględniać transgraniczny wymiar przestępczości i mobilności przestępców. (17)W niniejszym rozporządzeniu należy określić warunki korzystania z danych daktyloskopijnych i wizerunków twarzy w celach identyfikacyjnych. Korzystanie z wizerunków twarzy w celach identyfikacyjnych w SIS powinno także pomóc w zapewnieniu spójności procedur kontroli granicznej, gdy identyfikacja i weryfikacja tożsamości wymaga wykorzystania danych daktyloskopijnych i wizerunków twarzy. Wyszukiwanie na podstawie danych daktyloskopijnych powinno być obowiązkowe, jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do tożsamości danej osoby. Wizerunki twarzy do celów identyfikacyjnych powinny być stosowane tylko w kontekście regularnych kontroli granicznych w punktach samoobsługi i przy bramkach elektronicznych. (18)Należy umożliwić porównanie linii papilarnych znalezionych na miejscu przestępstwa z danymi daktyloskopijnymi przechowywanymi w SIS, jeżeli z bardzo dużą dozą prawdopodobieństwa można ustalić, że należą one do sprawcy poważnego przestępstwa lub przestępstwa terrorystycznego. Za „poważne przestępstwo” należy uznać przestępstwa wymienione w decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW, zaś za „przestępstwa terrorystyczne” uznaje się przestępstwa w rozumieniu prawa krajowego, o których mowa w decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW. (19)Państwa członkowskie powinny mieć możliwość tworzenia w SIS odsyłaczy do innych wpisów. Utworzenie przez państwo członkowskie odsyłacza do co najmniej jednego innego wpisu nie powinno mieć wpływu na działanie, jakie należy podjąć, ani na okres przechowywania tych wpisów, ani na prawa dostępu do nich. (20)Większy stopień skuteczności, harmonizacji i spójności można osiągnąć poprzez wprowadzenie obowiązku wpisywania do SIS wszystkich zakazów wjazdu wydanych przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z procedurami zgodnymi z dyrektywą 2008/115/WE oraz ustanowienie wspólnych zasad dotyczących dokonywania takich wpisów w następstwie powrotu nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego. Państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, by między wyjazdem obywatela państwa trzeciego a aktywowaniem w SIS wpisu nie wystąpiła luka czasowa. Powinno to zapewnić skuteczne egzekwowanie zakazów wjazdu na zewnętrznych przejściach granicznych, faktycznie uniemożliwiając ponowny wjazd do strefy Schengen. (21)Niniejsze rozporządzenie powinno określać bezwzględnie obowiązujące przepisy w sprawie konsultacji organów krajowych w przypadku, gdy obywatel państwa trzeciego posiada lub może uzyskać ważny dokument pobytowy lub inne zezwolenie na pobyt lub prawo pobytu przyznane w jednym państwie członkowskim, a inne państwo członkowskie zamierza dokonać lub już dokonało wpisu dotyczącego zakazu wjazdu i pobytu obejmującego danego obywatela państwa trzeciego. W takich sytuacjach straż graniczna, policja i organy imigracyjne miewają duże wątpliwości. Należy zatem ustanowić obowiązkowe ramy prawne szybkiej konsultacji z konkretnymi wynikami, aby uniknąć sytuacji, w której osoba stanowiąca zagrożenie może wjechać do strefy Schengen. (22)Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać stosowania dyrektywy 2004/38/WE. (23)Wpisów nie należy przechowywać w SIS dłużej, niż jest to konieczne do osiągnięcia celów, w jakich zostały dodane. Aby ograniczyć obciążenie administracyjne organów zaangażowanych w przetwarzanie danych dotyczących osób fizycznych do różnych celów, należy dostosować maksymalny okres przechowywania wpisów dotyczących odmowy wjazdu i pobytu do maksymalnej długości zakazów wjazdu wydanych zgodnie z procedurami zgodnymi z dyrektywą 2008/115/WE. Okres przechowywania wpisów dotyczących osób powinien zatem wynosić maksymalnie pięć lat. Obowiązuje ogólna zasada, że wpisy dotyczące osób powinny być automatycznie usuwane z SIS po upływie pięciu lat. Decyzje o zachowaniu wpisów powinny być podejmowane na podstawie wszechstronnej indywidualnej oceny. Państwa członkowskie powinny w ciągu określonego okresu zweryfikować wpisy dotyczące osób, a ponadto prowadzić statystyki dotyczące liczby wpisów dotyczących osób, których okres przechowywania został przedłużony. (24)Wprowadzenie i wydłużenie terminu ważności wpisu w SIS powinno podlegać wymogowi zachowania niezbędnej proporcjonalności oraz zbadaniu, czy konkretny przypadek jest adekwatny, odpowiedni i wystarczająco ważny, aby dokonać wpisu w SIS. W przypadku przestępstw, o których mowa w art. 1, 2, 3 i 4 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu, zawsze należy dokonywać wpisu dotyczącego obywateli państw trzecich do celów odmowy wjazdu i pobytu, uwzględniając wysoki poziom zagrożenia i ogólne negatywne skutki, jakie takie działania mogą spowodować. (25)Kluczowe znaczenie ma integralność danych SIS. Należy zatem zapewnić odpowiednie zabezpieczenia podczas przetwarzania danych SIS na szczeblu centralnym i krajowym w celu zapewnienia pełnego bezpieczeństwa danych. Organy uczestniczące w przetwarzaniu danych powinny być objęte wymogami bezpieczeństwa określonymi w niniejszym rozporządzeniu i podlegać jednolitej procedurze zgłaszania incydentów. (26)Dane przetwarzane w SIS na użytek niniejszego rozporządzenia nie powinny być przekazywane ani udostępniane państwom trzecim ani organizacjom międzynarodowym. (27)Aby zwiększyć skuteczność prac organów imigracyjnych dotyczących podejmowania decyzji w sprawie prawa obywateli państw trzecich do wjazdu i pobytu na terytorium państw członkowskich oraz powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, należy przyznać tym organom dostęp do SIS na mocy niniejszego rozporządzenia. (28)Rozporządzenie (UE) 2016/679 powinno mieć zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez organy państw członkowskich na mocy niniejszego rozporządzenia, gdy dyrektywa (UE) 2016/680 nie ma zastosowania. Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady powinno mieć zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez instytucje i organy unijne podczas wykonywania przez nie swoich obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia. W razie potrzeby przepisy określone w dyrektywie (UE) 2016/680, rozporządzeniu (UE) 2016/679 i rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 powinny zostać doprecyzowane w niniejszym rozporządzeniu. W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez Europol zastosowanie ma rozporządzenie (UE) 2016/794 w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (rozporządzenie w sprawie Europolu). (29)Odpowiednie przepisy Regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej dotyczące poufności powinny mieć zastosowanie do urzędników lub innych pracowników, którzy są zatrudnieni i pracują przy SIS.

(30)Zarówno państwa członkowskie, jak i Agencja powinny utrzymać plany bezpieczeństwa, które w praktyce ułatwią realizację wymogów bezpieczeństwa, oraz powinny ze sobą współpracować, tak aby rozpatrywać kwestie bezpieczeństwa ze wspólnego punktu widzenia. (31)Niezależne krajowe organy nadzorcze powinny monitorować zgodność z prawem przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie w odniesieniu do niniejszego rozporządzenia. Należy ustanowić prawa dostępu do danych osobowych przechowywanych w SIS, ich poprawiania i usuwania przysługujące osobom, których dane dotyczą, oraz późniejsze środki zaradcze możliwe do uzyskania przed sądami krajowymi i wzajemne uznawanie orzeczeń sądowych. Właściwe jest zatem wymaganie rocznych danych statystycznych od państw członkowskich. (32)Organy nadzorcze powinny zapewnić, aby co najmniej co cztery lata przeprowadzany był audyt operacji przetwarzania danych w ramach ich N.SIS zgodnie z międzynarodowymi standardami audytu. Audyt powinny prowadzać organy nadzorcze lub krajowe organy nadzorcze powinny bezpośrednio zlecić przeprowadzenie audytu niezależnemu audytorowi ds. ochrony danych. Niezależny audytor powinien pozostawać pod nadzorem krajowych organów nadzorczych i na odpowiedzialność tych organów, które w związku z tym powinny same zlecić przeprowadzenie audytu i zapewnić jasno określony cel, zakres i metodykę audytu oraz wytyczne i nadzór dotyczący audytu i jego wyników końcowych. (33)Rozporządzenie (UE) 2016/794 (rozporządzenie w sprawie Europolu) stanowi, że Europol wspiera i wzmacnia działania prowadzone przez właściwe organy państw członkowskich oraz współpracę między tymi organami w zakresie zwalczania terroryzmu i poważnych przestępstw oraz zapewnia analizę i oceny zagrożeń. Aby ułatwić Europolowi wykonywanie jego zadań, w szczególności w ramach Europejskiego Centrum Zwalczania Przemytu Migrantów, należy przyznać Europolowi dostęp do tej kategorii wpisów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Europejskie Centrum Zwalczania Przemytu Migrantów działające przy Europolu odgrywa ważną rolę strategiczną w zwalczaniu ułatwiania nielegalnej migracji, należy więc zapewnić mu dostęp do wpisów dotyczących osób, którym odmówiono wjazdu lub pobytu na terytorium państwa członkowskiego z powodów naruszenia przepisów prawa karnego lub nieprzestrzegania warunków dotyczących wjazdu i pobytu. (34)Aby zniwelować luki w informacjach udostępnianych na temat terroryzmu, w szczególności na temat zagranicznych bojowników terrorystycznych – w przypadku gdy niezbędne jest monitorowanie sposobu, w jaki się przemieszczają – państwa członkowskie powinny udostępniać Europolowi informacje na temat działań związanych z terroryzmem równolegle z wprowadzaniem wpisów do SIS, a także informacje o trafieniach i powiązane informacje. Powinno to umożliwić Europejskiemu Centrum ds. Zwalczania Terroryzmu działającemu przy Europolu sprawdzenie, czy istnieją jakiekolwiek dodatkowe informacje kontekstowe dostępne w bazach danych Europolu oraz dostarczenie wysokiej jakości analizy przyczyniającej się do zakłócenia sieci terrorystycznej i, w miarę możliwości, zapobiegającej jej atakom. (35)Konieczne jest również określenie jasnych zasad dla Europolu dotyczących przetwarzania i pobierania danych SIS w celu umożliwienia kompleksowego wykorzystania SIS, pod warunkiem że normy ochrony danych są przestrzegane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem (UE) 2016/794. Jeżeli w wyniku wyszukiwania w SIS Europol wykryje istnienie wpisu dokonanego przez państwo członkowskie, wówczas nie może podjąć wymaganego działania. Dlatego należy poinformować dane państwo członkowskie, umożliwiając mu podjęcie odpowiednich działań następczych. (36)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 stanowi, że na potrzeby niniejszego rozporządzenia przyjmujące państwo członkowskie upoważnia członków zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub zespołów składających się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów, rozmieszczonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, do korzystania z europejskich baz danych, w przypadku gdy konsultacje te są niezbędne do realizacji celów operacyjnych określonych w planie operacyjnym w odniesieniu do odpraw granicznych, ochrony granic i powrotów. Inne istotne agencje unijne, w szczególności Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu i Europol, również mogą rozmieszczać – w ramach zespołów wspierających zarządzanie migracjami – swoich ekspertów, którzy nie są pracownikami tych agencji unijnych. Celem rozmieszczenia zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, zespołów składających się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów oraz zespołów wspierających zarządzanie migracjami jest zapewnienie wzmocnienia technicznego i operacyjnego wnioskujących państw członkowskich, zwłaszcza tych zmagających się z nieproporcjonalnymi wyzwaniami migracyjnymi. Realizacja zadań przypisanych zespołom Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, zespołom składającym się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów oraz zespołom wspierającym zarządzanie migracjami wymaga dostępu do SIS za pośrednictwem interfejsu technicznego łączącego Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej z centralnym SIS. Jeżeli w wyniku wyszukiwania w SIS zespoły pracowników wykryją istnienie wpisu dokonanego przez państwo członkowskie, wówczas członek zespołu lub personelu nie może podjąć wymaganego działania, chyba że został do tego upoważniony przez przyjmujące państwo członkowskie. Dlatego należy poinformować dane państwa członkowskie, umożliwiając im podjęcie odpowiednich działań następczych. (37)Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/1624 Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej przygotowuje analizy ryzyka. Analizy te obejmują wszelkie aspekty istotne dla europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami, w szczególności zagrożenia, które mogą wpłynąć na funkcjonowanie lub bezpieczeństwo granic zewnętrznych. Wpisy dokonane w SIS zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności wpisy dotyczące zakazu wjazdu i pobytu, stanowią istotne informacje do oceny ewentualnych zagrożeń, które mogą mieć wpływ na granice zewnętrzne; wpisy te powinny w związku z tym być dostępne do celów analizy ryzyka, którą musi przygotowywać Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Realizacja zadań przypisanych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej związanych z analizą ryzyka wymaga dostępu do SIS. Ponadto zgodnie z wnioskiem Komisji dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jednostka centralna ETIAS Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej dokona weryfikacji w SIS za pomocą ETIAS, aby przeprowadzić ocenę wniosków dotyczących zezwolenia na podróż, które wymagają m.in. ustalenia, czy w SIS istnieje wpis dotyczący danego obywatela państwa trzeciego ubiegającego się o zezwolenie na podróż. W tym celu jednostka centralna ETIAS w ramach Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej również powinna mieć dostęp do SIS w zakresie niezbędnym do wykonywania jej zadań, a mianowicie do wszystkich kategorii wpisów dotyczących obywateli państw trzecich, w odniesieniu do których dokonano wpisu do celów wjazdu i pobytu oraz którzy objęci są środkiem ograniczającym mającym na celu uniemożliwienie wjazdu lub przejazdu przez państwa członkowskie. (38)Z uwagi na ich charakter techniczny, poziom szczegółowości i potrzebę regularnej aktualizacji, niektóre aspekty SIS nie mogą zostać wyczerpująco ujęte w przepisach niniejszego rozporządzenia. Dotyczy to np. technicznych zasad wprowadzania danych, aktualizacji, usuwania i wyszukiwania danych, jakości danych i zasad wyszukiwania dotyczących identyfikatorów biometrycznych, zasad dotyczących zgodności i kolejności wpisów, dodawania zastrzeżeń, odsyłaczy do innych wpisów, ustalania terminu wygaśnięcia wpisów w ramach maksymalnego okresu oraz wymiany informacji uzupełniających. W związku z tym uprawnienia wykonawcze w zakresie tych aspektów powinny zostać przyznane Komisji. Techniczne zasady dotyczące wyszukiwania wpisów powinny uwzględniać sprawne działanie aplikacji krajowych. (39)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Procedury przyjmowania środków wykonawczych na mocy niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) 2018/xxx (współpraca policyjna i współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych) powinny być takie same. (40)W celu zapewnienia przejrzystości Agencja powinna sporządzać co dwa lata sprawozdanie na temat technicznych aspektów funkcjonowania centralnego SIS i infrastruktury łączności, w tym kwestii ich ochrony oraz wymiany informacji uzupełniających. Komisja powinna dokonywać ogólnej oceny co cztery lata. (41)W związku z tym, że cele niniejszego rozporządzenia, czyli ustanowienie wspólnego systemu informacji i przyjęcie dotyczących go uregulowań, a także wymiana powiązanych informacji uzupełniających, nie mogą ze względu na swój charakter zostać osiągnięte w wystarczający sposób na szczeblu państw członkowskich, natomiast mogą być lepiej osiągnięte na szczeblu Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. (42)Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności niniejsze rozporządzenie ma na celu zapewnienie bezpiecznego otoczenia dla wszystkich osób przebywających na terytorium Unii Europejskiej oraz ochronę nielegalnych migrantów przed wykorzystywaniem i handlem ludźmi poprzez umożliwienie ich identyfikacji, przy pełnym poszanowaniu ochrony danych osobowych. (43)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia decyzję, czy dokona jego transpozycji do swego prawa krajowego. (44)Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE. Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związane ani nie podlega jego stosowaniu. (45)Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE. Irlandia nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani go nie stosuje. (46)W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen – w rozumieniu układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen – które należą do dziedziny, o której mowa w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE w sprawie niektórych warunków stosowania tego układu. (47)W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie postanowień dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, objętych obszarem, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/849/WE oraz 2004/860/WE. (48)W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/349/UE i art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE. (49)W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r. i należy je czytać w związku z decyzją Rady 2010/365/UE w sprawie stosowania w Republice Bułgarii i w Rumunii przepisów dorobku Schengen związanych z systemem informacyjnym Schengen.

(50)W odniesieniu do Cypru i Chorwacji niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu odpowiednio art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r. oraz art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r. (51)Przewidywane w niniejszym rozporządzeniu koszty modernizacji krajowych systemów SIS oraz wprowadzenia nowych funkcji są niższe niż środki pozostałe w linii budżetowej przeznaczonej na inicjatywę na rzecz inteligentnych granic w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014. W związku z powyższym w niniejszym rozporządzaniu należy ponownie przydzielić kwotę przypisaną na rozwijanie systemów IT wspomagających zarządzanie przepływami migracyjnymi przez granice zewnętrzne zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 515/2014. (52)Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 1987/2006. (53)Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu [...] r.,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1

Ogólny cel SIS Celem SIS jest zapewnienie – przy wykorzystaniu informacji przekazywanych za pośrednictwem tego systemu – wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unii, w tym utrzymywanie bezpieczeństwa publicznego oraz porządku publicznego oraz zagwarantowanie bezpieczeństwa na terytorium państw członkowskich, a także stosowanie postanowień części trzeciej tytuł V rozdział 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej odnoszących się do przepływu osób na terytorium państw członkowskich. Artykuł 2

Zakres zastosowania 1.Niniejsze rozporządzenie określa warunki i procedury dokonywania oraz przetwarzania w SIS wpisów odnoszących się do obywateli państw trzecich, wymiany informacji uzupełniających i danych dodatkowych w celu odmowy wjazdu i pobytu na terytorium państw członkowskich. 2.Ponadto w niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące struktury technicznej SIS, obowiązków państw członkowskich i Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości, ogólnego przetwarzania danych, praw osób zainteresowanych oraz odpowiedzialności. Artykuł 3

Definicje 1.Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a)„wpis” oznacza zbiór danych, w tym identyfikatorów biometrycznych, o których mowa w art. 22, wprowadzonych do SIS, umożliwiających właściwym organom zidentyfikowanie osoby w celu podjęcia konkretnego działania; b)„informacje uzupełniające” oznaczają informacje, które nie są częścią danych zawartych we wpisach przechowywanych w SIS, ale są związane z wpisami do SIS, i które są wymieniane w następujących okolicznościach: 1)w celu umożliwienia państwom członkowskim wzajemnej konsultacji lub wzajemnego informowania się podczas dokonywania wpisu; 2)w celu umożliwienia podjęcia odpowiednich działań po uzyskaniu trafienia w systemie; 3)w przypadku niemożności podjęcia wymaganego działania; 4)w przypadku rozwiązywania kwestii jakości danych SIS;

5)w przypadku rozwiązywania kwestii zgodności i kolejności wpisów; 6)w przypadku rozwiązywania kwestii związanych z prawami dostępu; c)„dane dodatkowe” oznaczają dane związane z wpisami do SIS, które są przechowywane w SIS i które są natychmiast dostępne dla właściwych organów, gdy w wyniku wyszukiwania prowadzonego w systemie znaleziono w nim osobę, której dane w nim umieszczono; d)„obywatel państwa trzeciego” oznacza każdą osobę, która nie jest obywatelem Unii w rozumieniu art. 20 TFUE, z wyjątkiem osób, które korzystają z prawa swobodnego przemieszczania się równoważnego z prawem obywateli Unii na mocy porozumień pomiędzy Unią lub Unią i jej państwami członkowskimi z jednej a państwami trzecimi z drugiej strony; e)„dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej („osoba, której dotyczą dane”); f)„możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna” to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy bądź jeden lub kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej; g)„przetwarzanie danych osobowych” oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, takie jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie; h)„trafienie” w SIS oznacza, że: 1)użytkownik końcowy przeprowadza wyszukiwanie; 2)w wyniku wyszukiwania znaleziono wpis wprowadzony do SIS przez inne państwo członkowskie; 3)dane dotyczące wpisu w SIS pasują do danych wprowadzonych na potrzeby wyszukiwania; oraz 4)w wyniku uzyskania trafienia wystąpiono o podjęcie dalszych działań; i)„państwo członkowskie dokonujące wpisu” oznacza państwo członkowskie, które dokonało wpisu w SIS; j)„państwo członkowskie wykonujące wpis” oznacza państwo członkowskie, które podejmuje wymagane działania po uzyskaniu trafienia w systemie; k)„użytkownicy końcowi” oznaczają właściwe organy, które bezpośrednio przeszukują CS-SIS, N.SIS lub ich kopie techniczne; l)„powrót” oznacza powrót zdefiniowany w art. 3 pkt 3 dyrektywy 2008/115/WE; m)„zakaz wjazdu” oznacza zakaz wjazdu zdefiniowany w art. 3 pkt 6 dyrektywy 2008/115/WE; n)„dane daktyloskopijne” oznaczają dane dotyczące odwzorowań linii papilarnych palców rąk i dłoni, które z powodu ich niepowtarzalności i układu cech szczególnych umożliwiają dokładne i jednoznaczne ustalenie tożsamości danej osoby; o)„poważne przestępstwo” oznacza przestępstwa wymienione w art. 2 ust. 1 i 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r.; p)„przestępstwa terrorystyczne” oznaczają przestępstwa określone zgodnie z prawem krajowym, o których mowa w art. 1–4 decyzji ramowej 2002/475/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r..

Artykuł 4

Struktura techniczna i sposoby korzystania z SIS 1.SIS składa się z: a)systemu centralnego („centralny SIS”) składającego się z następujących elementów: –funkcji wsparcia technicznego („CS-SIS”) zawierającej bazę danych („baza danych SIS”); –jednorodnego interfejsu krajowego (NI-SIS); b)systemu krajowego (N.SIS) w każdym państwie członkowskim, składającego się z krajowych systemów danych, które łączą się z centralnym SIS. N-SIS zawiera plik danych („kopia krajowa”) zawierający pełną lub częściową kopię bazy danych SIS oraz kopię zapasową N.SIS. Aby zapewnić użytkownikom końcowym nieprzerwany dostęp do systemu, istnieje możliwość jednoczesnego korzystania z N.SIS oraz jego kopii zapasowej; c)infrastruktury łączności pomiędzy CS-SIS a NI-SIS („infrastruktura łączności”), dzięki której dane SIS mogą być przekazywane przez przeznaczoną do tego zaszyfrowaną sieć wirtualną i wymieniane między biurami SIRENE, o których mowa w art. 7 ust. 2. 2.Dane w SIS wpisuje się, aktualizuje, usuwa i wyszukuje za pośrednictwem poszczególnych N.SIS. Częściowa lub pełna kopia krajowa jest dostępna w celu prowadzenia automatycznego wyszukiwania na terytorium każdego państwa członkowskiego, które korzysta z takiej kopii. Częściowa kopia krajowa zawiera co najmniej dane wymienione w art. 20 ust. 2 lit. a)–v) niniejszego rozporządzenia. Przeszukiwanie plików danych zawartych w N.SIS innych państw członkowskich nie jest możliwe. 3.CS-SIS wykonuje funkcje nadzorcze i administracyjne i posiada rezerwowy CS-SIS, zdolny do zapewnienia wszystkich funkcji głównego CS-SIS w przypadku jego awarii. CS-SIS i rezerwowy CS-SIS znajdują się w dwóch lokalizacjach technicznych Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości ustanowionej na mocy rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 („Agencja”). CS-SIS lub rezerwowy CS-SIS mogą zawierać dodatkową kopię bazy danych SIS i można jednocześnie przeprowadzać na nich aktywne operacje, pod warunkiem że każdy z tych systemów jest w stanie przetworzyć wszystkie transakcje związane z wpisami do SIS. 4.CS-SIS zapewnia usługi konieczne do wprowadzania i przetwarzania danych SIS, w tym do prowadzenia wyszukiwań w bazie danych SIS. CS-SIS zapewnia: a)aktualizację kopii krajowych w trybie online; b)synchronizację i spójność kopii krajowych z bazą danych SIS; c)czynności związane z inicjalizacją i odtwarzaniem kopii krajowych; d)niezakłóconą dostępność. Artykuł 5

Koszty 1.Koszty eksploatacji, utrzymania i dalszego rozwoju centralnego SIS oraz infrastruktury łączności są pokrywane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. 2.Koszty te obejmują także koszty prac przeprowadzanych w odniesieniu do CS-SIS, pozwalające zapewniać usługi, o których mowa w art. 4 ust. 4. 3.Koszty budowy, eksploatacji, utrzymania i dalszego rozwoju każdego N.SIS ponosi dane państwo członkowskie. ROZDZIAŁ II OBOWIĄZKI PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

Artykuł 6

Systemy krajow