47.

Uważa, że przyszły budżet wspólnotowy powinien pozwolić: a) by najsłabiej rozwinięte regiony europejskie oraz specyficzne jednostki terytorialne trwale dotknięte niekorzystnymi warunkami geograficznymi mogły skonsolidować swe działania w ramach konwergencji, zwłaszcza podnosząc swą konkurencyjność, dzięki czemu zapewniony zostanie bardziej wyrównany rozwój gospodarczy, społeczny i terytorialny całej Unii Europejskiej; b) by w wypadku, gdy określone regiony przestają otrzymywać wsparcie, zapewniono im jednak odpowiednie i sprawiedliwe rozwiązania przejściowe, tak by nie narazić na szwank pozytywnych wyników osiągniętych przy pomocy europejskiej polityki spójności; trzeba przy tym zapewnić w całej UE równe traktowanie krajów i regionów, których to dotyczy, niezależnie od tego, w którym państwie członkowskim są położone; c) by nadal w sposób ukierunkowany wspierać te regiony, które już dziś znacząco przyczyniają się do konkurencyjności UE w zglobalizowanym świecie, w rozwoju ich potencjału, zwłaszcza w dziedzinie innowacji; d) by nadać priorytet europejskiej polityce zrównoważonego rozwoju regionalnego i trwałej konkurencyjności regionalnej, w której uczestniczą wszystkie regiony; dzięki takiej polityce samorządy lokalne i regionalne Europy będą mogły znaleźć kierunki strategiczne i odpowiednie środki finansowe dla przeprowadzenia innowacyjnych inwestycji, niezbędnych, by ułatwić dostosowanie ich społeczności do gospodarczych, społecznych i technologicznych przemian strukturalnych oraz by wykorzystać ich szczególne warunki i potencjał w kontekście globalnym; dotyczy to zwłaszcza MŚP stanowiących podstawę gospodarki europejskiej; e) by wdrożono solidarną politykę celem zagwarantowania równych szans dla wszystkich obywateli w dostępie do infrastruktury i usług edukacyjnych oraz kwalifikacji zawodowych, a także celem zapewnienia wszystkim utalentowanym osobom możliwości wykorzystania najbardziej zaawansowanych metod badawczych; niezbędne jest, by władze lokalne i regionalne, krajowe i europejskie mogły zjednoczyć wysiłki, by ułatwić spotkanie w terenie między środowiskiem akademickim, naukowym i biznesowym, a także by pobudzać je do łączenia się w sieć na szczeblu europejskim i globalnym; f) by swobodny przepływ leżący u podstaw integracji europejskiej uzyskał nową dynamikę dzięki intensyfikacji inwestycji w transeuropejskie sieci transportu; w ramach polityki powinno się propagować zrównoważoną mobilność, modalne systemy transportowe, a także transeuropejską sieć kolejową z dobrymi połączeniami, co może obniżyć emisje dwutlenku węgla oraz ograniczyć czas i koszty związane z przewozem pasażerów i towarów; należy także wspierać rozwój zrównoważonego transportu miejskiego; g) by wszystkie regiony europejskie były jednakowo wyposażone celem stawienia czoła zmianom klimatu i posiadały środki dla zapobiegania ich przyczynom i przystosowania się do ich skutków; dotyczy to szczególnie ludności i podmiotów gospodarczych najbardziej tymi zmianami dotkniętych; konieczne jest inwestowanie w modele rozwoju zrównoważonego, uwzględniające w znacznym stopniu zarówno potencjał, jak i ograniczenia lokalne; h) by Unia Europejska posiadała wspólnotową politykę energetyczną opartą na solidarności między państwami członkowskimi, na bezpieczeństwie dostaw oraz na systemach produkcji, transportu i zużycia energii zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju, która ponadto respektuje swobodę wyboru państw członkowskich między różnymi źródłami energii; szczebel lokalny i regionalny dysponują najlepszymi możliwościami zapewnienia innowacyjności oraz dogłębnej zmiany zachowań konsumentów; i) by zarządzanie przepływami migracyjnymi odbywało się na szczeblu europejskim, z wykorzystaniem najlepszych rozwiązań sprawdzonych na szczeblu lokalnym i regionalnym; niezbędne jest, by ci, którzy w terenie mają na co dzień do czynienia z problemami niecierpiącymi zwłoki mogli liczyć na europejską solidarność i współpracę; j) by uznana została centralna rola władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu środków, które mają na celu dostosowanie się do skutków przemian demograficznych; k) by Europa mogła liczyć na nowoczesne, konkurencyjne i różnorodne rolnictwo, zgodne z zasadami rozwoju zrównoważonego, gwarantujące bezpieczeństwo i preferowanie europejskiej żywności oraz utrzymujące swoją pozycję w handlu międzynarodowym, z uwzględnieniem preferencji wspólnotowej; należy udzielić mu odpowiedniego wsparcia, by stało się narzędziem umożliwiającym podnoszenie jakości życia i zachowanie jej dla przyszłych pokoleń oraz przyczyniającym się do walki z ociepleniem klimatu, ochrony środowiska, różnorodności biologicznej i jakości krajobrazu; l) by Europa mogła nadal prowadzić politykę sąsiedztwa i wspólne projekty z bardziej odległymi partnerami; w istocie, w zakresie stosunków zewnętrznych Unia powinna coraz lepiej wykorzystywać współpracę transgraniczną i zdecentralizowaną prowadzoną przez władze regionalne i lokalne; należy położyć nacisk na współpracę transgraniczną, zważywszy na jej znaczenie jako środka umacniania pokoju, określania i ustalania wspólnych celów i wartości oraz wspierania spójności terytorialnej.