Bruksela, dnia 06.10.2004

COM(2004)636 końcowy

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

Przejście do fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej europejskiego programu radionawigacji satelitarnej

WPROWADZENIE

Po zapoznaniu się z komunikatem Komisji z dnia 18 lutego 2004 r. [1] Rada przyjęła w dniu 9 marca 2004 r. konkluzje, w których poprosiła Komisję o przedstawienie, do końca października 2004 r., komunikatu na podstawie, którego będzie w stanie podjąć, do końca roku, niezbędne decyzje polityczne w sprawie rozpoczęcia fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej, w tym stanowiska dotyczące maksymalnej kwoty wkładu Wspólnoty Europejskiej we wspomniane fazy oraz w sprawie definicji usług. Program jest od 2002 roku w fazie rozwoju, po której nastąpią fazy: rozmieszczania (2006-2007) oraz operacyjna (od 2008 r.).

Przed rozpoczęciem fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej cztery kwestie miały zostać rozwiązane

- potwierdzenie znaczącego zaangażowania sektora prywatnego w finansowanie tych faz,

- definicja oferowanych usług,

- opracowanie struktur ramowych systemu,

- zawarcie ze Stanami Zjednoczonymi umowy przewidującej interoperacyjność systemu europejskiego i amerykańskiego.

Dwie ostatnie kwestie są już uregulowane. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi oraz wspólne działanie Rady 2004/522/WPZiB w sprawie aspektów działania europejskiego systemu radionawigacji satelitarnej mających wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej, obydwa akty z dnia 12 lipca 2004 r. [2] ustanawiają struktury ramowe systemu. Ponadto, całkowita interoperayjność systemu europejskiego i amerykańskiego jest wprost przewidziana przez umowę podpisaną ze Stanami Zjednoczonymi w dniu 26 czerwca 2004 r.

W odniesieniu do finansowania prywatnego, Wspólne Przedsiębiorstwo Galileo, działające od lata 2003, zostało upoważnione do właściwego przeprowadzenia procedury wyboru posiadacza koncesji. Faza pierwsza tj. selekcja wstępna, zakończyła się w lutym 2004 r. W końcu sierpnia 2004 r. dwa z trzech konsorcjów wstępnie wybranych złożyły szczegółowe oferty w ramach drugiej fazy procedury. Wspólne Przedsiębiorstwo oceniło wspomniane oferty we wrześniu 2004 i przygotowało sprawozdanie. Zgodnie ze swym umocowaniem, Wspólne Przedsiębiorstwo wybierze kandydata na koncesję a następnie propozycja ta zostanie przedstawiona do zatwierdzenia radzie administracyjnej Wspólnego Przedsiębiorstwa.

Sprawozdanie Wspólnego Przedsiębiorstwa wraz z niniejszym komunikatem mają na celu uzyskanie politycznych dyrektyw dotyczących publicznego finansowania przyszłych faz programu jak również zadań służby publicznej, w szczególności definicji usług. Na tej podstawie, Wspólne Przedsiębiorstwo będzie mogło rozpocząć ostatnią fazę koncesjonowania systemu, negocjacje umowy koncesyjnej, która powinna zostać podpisana w 2005 r. Faza ta będzie przeprowadzana w ścisłym związku z Organem Nadzoru, który jako organ udzielający koncesji, podpisze umowę koncesyjną i będzie czuwać nad jej wykonaniem zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1321/2004, o którym mowa powyżej.

1. FINANSOWANIE FAZY ROZMIESZCZANIA I FAZY OPERACYJNEJ

Znaczący rozwój rynków związanych z radionawigacją satelitarną skłonił instytucje europejskie do wyboru partnerstwa publiczno-prywatnego, w formie koncesji, dla realizacji fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej programu GALILEO. Nawet, jeżeli sektor prywatny deklaruje gotowość do masowych inwestycji w projekt, mając na uwadze oferowane perspektywy handlowe, wspólnotowy udział finansowy pozostaje niezbędny dla zapewnienia równowagi finansowej programu.

1.1. DOBRE PERSPEKTYWY HANDLOWE

Liczne badania[3] zlecone przez Komisję, o których powiadomiono Radę, podkreślają znaczące perspektywy rozwoju rynków związanych z radionawigacją satelitarną. Postęp odnotowany w ostatnich latach potwierdza boom na rynkach towarów i usług związanych z radionawigacją satelitarną. Zostały przekroczone nawet najbardziej optymistyczne oczekiwania.

Światowy rynek towarów i usług związanych z radionawigacją satelitarną podwoił się między 2000 i 2003 r., zwiększając się z 10 do 20 mld EUR. W perspektywie 2020 r. suma ta dojdzie do 300 mld EUR, przy ok. 3 mld używanych odbiorników. Odbiorniki te będą zawierały wszystkie usługi oferowane przez systemy GALILEO, EGNOS i GPS.

Każdego dnia wprowadza się do obrotu nowatorskie zastosowania. Cena odbiorników ciągle spada. Odbiorniki są dostępne za cenę niższą niż 150 EUR. Podobnie, jak w przypadku telefonów komórkowych kilka lat temu, spadek ceny pociąga za sobą szybkie rozprzestrzenianie się usług radionawigacji we wszystkich sektorach, przez co ich wykorzystanie staje się tak powszechne jak stosowanie urządzeń elektronicznych codziennego użytku, takich jak zegarek, aparat fotograficzny, telefon komórkowy itp. Radionawigacja satelitarna dociera do wszystkich dziedzin życia społecznego, co nadaje programowi GALILEO wymiar, który można by określić jako "obywatelski".

Od samego początku projektu GALILEO, Rada była za udziałem w programie sektora prywatnego. W uchwale z dnia 19 lipca 1999 r. Rada poprosiła Komisję "o stworzenie odpowiednich i realnych warunków pozwalających na zapewnienie finansowania pochodzącego głównie z sektora prywatnego w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. [4] Stanowisko to było następnie ciągle podtrzymywane. Ściślej mówiąc, w konkluzjach przyjętych w dniu 26 marca 2002 r. Rada uzgodniła, w odniesieniu do finansowania fazy rozmieszczania, że "będzie zmierzać do zagwarantowania podziału zgodnie, z którym najwyżej jedna trzecia będzie pochodziła z budżetu wspólnotowego, a dwie trzecie z sektora prywatnego". Ponadto, we wspomnianych konkluzjach, jak również w tych z 9 marca 2004 r., Rada wyraźnie przewidziała udział funduszy wspólnotowych w finansowaniu fazy operacyjnej.

1.2. ŹRÓDłA FINANSOWANIA OFEROWANE SEKTOROWI PRYWATNEMU.

Według sprawozdania przejściowego sporządzonego przez Wspólne Przedsiębiorstwo Galileo, oferty złożone przez wstępnie wybrane konsorcja potwierdzają hipotezy wysunięte w odniesieniu do finansowania fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej, o ile są zgodne ze schematem przewidzianym przez Radę: każde z konsorcjów zobowiązuje się do finansowania co najmniej dwóch trzecich kosztu fazy rozmieszczania oszacowanego na 2,1 mld EUR oraz składa wniosek o wypłacenie subwencji równoważącej przez pierwsze lata po uruchomieniu systemu.

We wspomnianym powyżej komunikacie z dnia 18 lutego 2004 r. Komisja wyliczyła kilka możliwych źródeł finansowania fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej, proponowanych sektorowi prywatnemu.

Dochody związane ze sprzedażą usług stanowią zasadnicza część planów finansowania przedstawionych przez wstępnie wybrane konsorcja. Otrzymywane bezpośrednio przez posiadacza koncesji dochody umożliwią mu odzyskanie zainwestowanego kapitału oraz zwrot zaciągniętych pożyczek. Należy zauważyć, że konsorcja kładą nacisk na znaczenie spodziewanych dochodów ze sprzedaży usług regulowanych publicznie (tzw. PRS).

Dochody z tytułu praw własności intelektualnej również stanowią znaczący element planów finansowania przedstawionych przez wstępnie wybrane konsorcja. Podobnie jak dochody związane ze sprzedażą usług, przewiduje się, że będą one uzyskiwane bezpośrednio przez posiadacza koncesji, któremu Organ Nadzoru, w ramach umowy koncesyjnej, przyzna licencje pozwalające na korzystanie z praw własności intelektualnej związanej z elementami składowymi systemu i ich zastosowaniami. Wspólne Przedsiębiorstwo Galileo opracowało, we współpracy z Komisją oraz Europejską Agencją Kosmiczną, ogólne stanowisko mające na celu ochronę prawną kluczowych elementów systemu, w szczególności tych dotyczących przetwarzania sygnałów. Stanowisko to pozwala objąć wszystkich użytkowników bez względu na rodzaj świadczonej usługi. Jest ono akceptowane przez znakomitą większość kandydatów do koncesji, którzy widzą w tym źródło dochodów a także czyni zbędnym opodatkowanie odbiorników przewidziane we wspomnianym komunikacie z 18 lutego 2004 r.

Wreszcie, plany finansowania przedstawione przez wstępnie wybrane konsorcja przewidują konsekwentne zobowiązanie w kwestii funduszy własnych uzupełnionych znaczącym wsparciem bankowym. Europejski Bank Inwestycyjny, który jest w ścisłym kontakcie z poszczególnymi kandydatami do koncesji, będzie odgrywał znaczącą rolę w tym schemacie finansowym głownie poprzez wkład w postaci pożyczek udzielanych na bardzo długi okres z przedłużonym terminem spłaty o odpowiedniej długości.

1.3. WYMAGANE FINANSOWANIE ZE STRONY WSPÓLNOTY

Europejski system radionawigacji satelitarnej stanowi potężną infrastrukturę publiczną, której wdrożenie oznacza liczne korzyści dla Unii Europejskiej. Pozwala ona wyzwolić się z zależności od innych systemów w przypadku monopolu w stale wzrastającej liczbie kluczowych dziedzin zastosowania. Infrastruktura ta zapewnia doskonałe opanowanie wymaganych technologii jak również funkcji radionawigacji i datowania niezbędnych dla gospodarki. Ten cywilny system stworzony dla cywilnych użytkowników odpowiada potrzebom, którym nie są w stanie sprostać obecnie istniejące systemy. System ten wpisuje się w zakres europejskiej polityki kosmicznej określonej w Białej Księdze, która została przedstawiona przez Komisję w dniu 11 listopada 2003 r. [5] Powyższe argumenty uzasadniają zaangażowanie środków publicznych w finansowanie fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej programu.

Udział publicznego finansowania niezbędny dla właściwego przebiegu wspomnianych dwóch faz uzupełnia finansowanie pochodzące ze środków prywatnych. Jest to rezultat z jednej strony rozmiaru i jakości projektu pożądanej przez Wspólnotę Europejską, z drugiej strony dochodów handlowych, jakie może przynieść działanie systemu.

Koszt fazy rozmieszczania szacuje się na 2,1 mld. EUR. Każde ze wstępnie wybranych konsorcjów zobowiązuje się do poniesienia dwóch trzecich tego kosztu, tj. do kwoty 1,4 mld EUR, natomiast kwota 700 mln EUR na finansowanie tej fazy obciąża budżet wspólnotowy.

Finansowanie fazy operacyjnej będzie zapewnione przez sektor prywatny. Niemniej, biorąc pod uwagę ograniczenia wynikające ze zobowiązań usług o charakterze publicznym nałożonych na działanie tej wielkiej infrastruktury publicznej, jaką jest system GALILEO, z jednej strony, oraz ilość czasu wymaganą do tego, aby sektor prywatny w pełni rozwinął rynek radionawigacji satelitarnej i wprowadzanie do obrotu swych usług, z drugiej strony, niezbędne jest wniesienie części nadzwyczajnych środków publicznych przez pierwsze lata fazy operacyjnej.

W celu sfinansowania części przypadającej na budżet wspólnotowy, Komisja wystąpiła w dniu 14 lipca 2004 r. z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrożenia fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej europejskiego programu radionawigacji satelitarnej[6] Wniosek ten ujmuje program GALILEO w szczególny instrument prawny, zgodny z przyszłym europejskim programem dotyczącym przestrzeni kosmicznej i w większym stopniu zdolny do zaspokojenia jego potrzeb, rozwiązujący jednocześnie jak najlepiej problem dobrego zarządzania finansowego. Wspomniany wniosek przewiduje zaangażowanie finansowe Wspólnoty Europejskiej do wysokości 1 mld EUR w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r. 500 mln EUR zostaną zatem przeznaczone na finansowanie fazy rozmieszczania, która skorzysta również z kwoty 200 mln EUR z tytułu aktualnych perspektyw finansowych na 2006 r., natomiast 500 mln EUR są przeznaczone na finansowanie pierwszych lat fazy operacyjnej. Ostatnia ze wskazanych kwot ma charakter wyłącznie orientacyjny i zostanie dostosowana, w razie potrzeby, w zależności od wyników negocjacji prowadzonych z kandydatami na koncesję.

Zarządzanie i nadzór nad wykorzystaniem wkładu wspólnotowego wniesionego do programu GALILEO będą zapewnione przez Europejski Organ Nadzoru GNSS, zgodnie z postanowieniami wspomnianego rozporządzenia Rady nr 1321/2004. Przewiduje się, że Organ Nadzoru zostanie ustanowiony w pierwszej połowie 2005 r. Nie jest wykluczone, że Europejska Agencja Kosmiczna będzie mogła, jeśli okaże się to konieczne, włączyć się w finansowanie fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej programu poprzez udział w Organie Nadzoru.

Należy podkreślić, że część środków publicznych będzie mogła zostać zmniejszona w zależności od dochodów handlowych uzyskanych przez posiadacza koncesji z tytułu działania systemu. Odpowiedni zapis umowy koncesyjnej będzie przewidywał tryb takiej zmiany.

Komisja ze swej strony będzie starała się rozpowszechniać wykorzystanie radionawigacji satelitarnej w inicjatywach, do podjęcia których jest lub zostanie wezwana w różnych dziedzinach, w szczególności w zakresie telefonów alarmowych, bezpieczeństwa na morzu, rybołówstwa i rolnictwa we współdziałaniu z systemem "Global Monitoring for Environment and Security (GMES)", interoperacyjności systemów kolejowych (ERTMS), wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych itd.

1.4. DOCHODY POCHODZąCE Z PAńSTW TRZECICH

Potwierdza się rozwój współpracy międzynarodowej. Kilka państw trzecich deklaruje szczególną chęć uczestnictwa w programie GALILEO, w tym również w zakresie finansowym. Podpisano umowy z Chinami w dniu 30 października 2003 r. oraz z Izraelem w dniu 13 lipca 2004 r. Oprócz Federacji Rosyjskiej, Indii i Ukrainy, z którymi rozmowy mające na celu podpisanie umowy toczą się pomyślnie, nawiązano obiecujące kontakty z Koreą Południową, Australią, Meksykiem i Brazylią. Ponadto, Szwajcaria i Norwegia, będące członkami Europejskiej Agencji Kosmicznej, jak również Kanada, będąca członkiem stowarzyszonym, są obecnie w trakcie analizowania możliwości finansowego uczestnictwa w późniejszych fazach programu. Można oczekiwać znaczącego wkładu również ze strony innych zainteresowanych państw trzecich.

Państwa trzecie stowarzyszone z programem GALILEO to dobra sposobność do rozwoju rynku. Każde z tych państw posiada przedsiębiorstwa mające duże możliwości techniczne i handlowe w dziedzinach przestrzeni i radionawigacji satelitarnej, które mogą przyczynić się zdynamizowania przemysłu europejskiego. W każdym z tych państw, wszystkie podmioty gospodarcze i użytkownicy podkreślają konieczność rozwoju cywilnego systemu radionawigacji satelitarnej, tworzonego w szczególności w celu zaspokojenia ich potrzeb poprzez pięć rożnych usług i pełniącego funkcje niezbędne dla rozwoju tej nowej technologii na szeroką skalę: integralność, gwarancję usług oraz połączenie z telekomunikacją. Doceniają oni w efekcie specyficzny charakter systemu GALILEO w porównaniu z charakterem systemu amerykańskiego GPS oraz znaczenie dwustronnej umowy obejmującej całość zakresu współpracy i pozwalającej na uczestnictwo w rozwoju różnych aspektów tak bogatej technologii przyszłości.

Otwarty na szeroką współpracę z państwami trzecimi, program GALILEO daje tym państwom możliwość uczestnictwa w tworzeniu, rozwoju i zarządzaniu strategiczną infrastrukturą. Z tego właśnie tytułu stanowi on znaczącą część polityki Wspólnoty Europejskiej w jej wymiarze zewnętrznym. Zróżnicowanie i skala przewidzianych sposobów uczestnictwa, które dotyczą koncesji, programu badawczego, umów zawartych przez Europejską Agencję Kosmiczną, aspektów normatywnych, uczestnictwa we Wspólnym Przedsiębiorstwie czy też stowarzyszenia z przyszłym Organem Nadzoru, przynoszą z pewnością korzyści współpracy międzynarodowej.

Współpraca z państwami trzecimi pozwala również zapewnić wsparcie tych państw w organach międzynarodowych odpowiedzialnych za przyznawanie częstotliwości i określanie norm. Ponadto, stanowi ona gwarancję, że usługi oferowane przez działanie systemu będą bez żadnych przeszkód wprowadzane do obrotu w danym państwie.

2. WYMOGI DOTYCZĄCE OFEROWANYCH USŁUG

Działanie systemu GALILEO musi udostępniać różne usługi o ściśle określonych cechach oraz zapewniać odpowiedni poziom bezpieczeństwa.

2.1. OFEROWANE USłUGI

Usługi udostępniane przez działanie systemu GALILEO zostały szczegółowo przedstawione w załączniku 1 do komunikatu Komisji z dnia 24 września 2002 r[7] Definicja tych usług jest zawarta w dokumencie "High-Level Definition" opracowanym od 2002 r. i stale od tego czasu uaktualnianym w konsultacji z różnymi grupami użytkowników. Na tej podstawie, w konkluzjach z dnia 6 grudnia 2002 r. Rada wskazała, że przetargi ogłaszane w ramach programu GALILEO, w szczególności w zakresie dotyczącym koncesji, obejmują pięć usług: "usługa otwarta", "usługa handlowa", "usługa związana z ochroną życia", "usługa regulowana publicznie" (PRS), pomoc dla usługi badawczo-ratunkowej systemu COSPAS-SARSAT i innych odpowiednich systemów.

Oferty, nad którymi toczą się obecnie rozmowy ze wstępnie wybranymi konsorcjami, są zgodne z wymaganymi specyfikacjami technicznymi i proponują każdą z pięciu wymienionych powyżej usług.

W przypadku usługi regulowanej publicznie (PRS) należy przypomnieć że stanowi ona jeden z kluczowych aspektów programu. Pozwoli ona organom publicznym dysponować bezpiecznymi usługami oferującymi wysokiej jakości świadczenia. Liczne ministerstwa brały udział w technicznym zdefiniowaniu tej usługi i potwierdziły potrzebę jej ustanowienia. W szczególności odnosi się to do służb właściwych dla spraw kontroli granicznej zwalczających przede wszystkim przestępczość, przemyt, nielegalną imigrację czy terroryzm oraz do służb obrony cywilnej. Korzystanie z usługi regulowanej publicznie pozostanie jednak fakultatywne. Państwa Członkowskie i ich administracje będą miały swobodę co do jej wyboru. W swoich projektach opracowywanych planów pracy, wstępnie wybrani kandydaci do koncesji potwierdzają istnienie dużego popytu na tę usługę ze strony licznych Państw Członkowskich i podkreślają znaczenie dochodów z jego działania, na które liczą. Koszty używania usługi publicznie regulowanej będą ponoszone przez samych użytkowników z zachowaniem rozsądku przy kwestii dobrego publicznego zarządzania.

Ponadto, koszty spowodowane włączeniem usługi publicznie regulowanej w schemat systemu stanowią procentowo jedynie niewielką część kosztów całości infrastruktury. W rezultacie, usługa ta ma niewielki wpływ na podstawowe parametry satelitów jakimi są: waga, moc i natężenie sprzętu. Wpływ na koszty segmentu naziemnego jest śladowy.

Ponadto, wysiłki czynione od dwóch lat oraz rozmowy prowadzone ze Stanami Zjednoczonymi pozwoliły na dokładne uściślenie planu częstotliwości towarzyszącego pięciu oferowanym usługom. Umowa podpisana ze Stanami Zjednoczonymi w dniu 26 czerwca 2004 r. znosi ostatnie przeszkody natury politycznej zatwierdzenia tego planu.

W odniesieniu do EGNOS, Rada ustaliła w konkluzjach z dnia 5 czerwca 2003 r., że "korzyści wynikające z ewentualnego włączenia zarządzania EGNOS do przyszłej umowy koncesyjnej dotyczącej zarządzania GALILEO muszą zostać ocenione wspólnie z potencjalnymi posiadaczami koncesji GALILEO". W rezultacie, Wspólne Przedsiębiorstwo GALILEO włączyło EGNOS do rozmów prowadzonych ze wstępnie wybranymi konsorcjami, które zadeklarowały gotowość zajęcia się zarządzeniem EGNOS w ramach koncesji GALILEO. Kwestia ta będzie przedmiotem wniosku Komisji w oparciu o wyniki negocjacji prowadzonych ze wstępnie wybranymi kandydatami, wyniki rozmów prowadzonych z organami Państw Członkowskich właściwymi dla spraw lotnictwa cywilnego oraz charakterystyczne cechy europejskiego planu nawigacji będącego w stadium badań.

2.2. PRZESTRZEGANIE NAKAZÓW BEZPIECZEńSTWA

Jak już wielokrotnie podkreślała to Rada, system GALILEO stanowi infrastrukturę wrażliwą, której używanie musi być przedmiotem szczególnych środków ochronnych w zakresie bezpieczeństwa i zabezpieczenia. Należy zapobiec dwóm potencjalnym zagrożeniom: z jednej strony, należy chronić system przed uszkodzeniem, zarówno umyślnym jak i nieumyślnym, z drugiej zaś strony należy zapobiegać używaniu go w celach sprzecznych interesem Unii Europejskiej i jej Państw Członkowskich.

Wspomniane powyżej rozporządzenie 1321/2004 oraz wspólne działanie 2004/552/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. są aktami, na których opiera się zabezpieczenie i bezpieczeństwo systemu GALILEO w fazie rozmieszczania i fazie operacyjnej: rozporządzenie ustanawia Organ Nadzoru, do którego należą w szczególności wszelkie kompetencje "techniczne" związane z bezpieczeństwem i zabezpieczeniem systemu; z kolei wspólne działanie dotyczy uszkodzenia jego integralności lub funkcjonowania jak również środków które należy podjąć w sytuacjach kryzysowych. Komitet ds. Zabezpieczenia i Bezpieczeństwa Systemu ustanowiony przy Organie Nadzoru i złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich przejmie obowiązki od Rady Bezpieczeństwa (GSB).

Wspólne Przedsiębiorstwo upewniło się co do tego, iż wstępnie wybrane konsorcja oferują wszelkie gwarancje w zakresie bezpieczeństwa i zabezpieczenia. Zespoły zarządzające systemem będą składały się z osób upoważnionych do poznania poufnych dokumentów i procedur. Każde z konsorcjów zawarło w swojej ofercie zapewnienie przestrzegania środków bezpieczeństwa wypracowanych przez obecną Radę ds. bezpieczeństwa, a w przyszłości przez Organ Nadzoru. Ponadto każde z konsorcjów przewidziało również możliwość aby Rada nakazała im zmianę sygnałów w przypadku kryzysu w jakimkolwiek regionie świata.

WNIOSKI

Wspólne Przedsiębiorstwo Galileo w ramach swoich zadań prowadzi procedurę wyboru przyszłego posiadacza koncesji. Wydaje się, iż warunki, które były określone dla rozpoczęcia programu GALILEO zostały spełnione. W szczególności zostały potwierdzone:

- strategiczne aspekty infrastruktury mające na celu zagwarantowanie niezależności Unii Europejskiej, przy zapewnieniu komplementarności z systemem amerykańskim GPS,

- techniczne definicje systemu, który daje Unii Europejskiej opanowanie technologii radionawigacji satelitarnej,

- zdolność handlowa działania systemu dzięki uzyskiwaniu poważnych dochodów

- komplementarność pięciu usług przewidzianych przez program, stworzonych w celu zaspokojenia potrzeb wszystkich użytkowników cywilnych,

- szansa integracji EGNOS, będącego prekursorem europejskiego globalnego systemu radionawigacji satelitarnej, w wybranym podejściu, oraz w zakresie schematu koncesji,

- znaczący wkład finansowy ze strony sektora prywatnego,

- wreszcie, międzynarodowy wymiar projektu i rosnąca chęć państw trzecich w zakresie aktywnego uczestniczenia i finansowania programu,

Pozostałe warunki przejścia do kolejnych faz programu, określone przez Radę, które mają na celu rozmieszczenie systemu oraz jego uruchomienie są również spełnione:

- zawarcie ze Stanami Zjednoczonymi umowy przewidującej interoperacyjność systemu europejskiego i amerykańskiego, podpisanej 26 czerwca 2004 r.

- określenie przyszłych struktur systemu, Organu Nadzoru oraz systemu bezpieczeństwa, w drodze przyjęcia przez Radę dwóch aktów z dnia 12 lipca 2004 r.,

Łącząc wszystkie te warunki Rada potwierdza:

- nieodwołalne przejście do fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej programu,

- charakterystyczne konieczne cechy systemu, w szczególności w odniesieniu do usług,

- zaangażowanie środków publicznych w odniesieniu zarówno do finansowania fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej jak i kontroli systemu,

Znajomość tych elementów jest niezbędna dla:

- Wspólnego Przedsiębiorstwa, aby zakończyć negocjacje umowy koncesyjnej, która zostanie podpisana przez Organ Nadzoru w ciągu 2005 r.,

- podmiotów prywatnych, aby potwierdzić ich oferty oraz zaangażowane środki.

Komisja będzie nadal regularnie informowała Parlament Europejski i Radę o przebiegu programu. Rada Nadzorcza Wspólnego Przedsiębiorstwa, ze swej strony, będzie nadal czuwać nad procedurą udzielenia koncesji. Wyniki tej procedury zostaną przedstawione przez Komisje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w porozumieniu z Organem Nadzoru, który podejmie od początku roku 2005 podstawowe zadania w celu wdrożenia fazy rozmieszczania i fazy operacyjnej.

[1] COM(2004)112 wersja ostateczna

[2] Dz.U. L 246 z 20.7.2004 str. 1 oraz 30.

[3] W szczególności badania GALA, Geminus, Pricewatrhouse Coopers oraz Galilei.

[4] Dz.U. C 221 z 3.8.1999, str. 1

[5] COM(2003)673

[6] COM(2004)477 wersja ostateczna

[7] COM(2002)518 wersja ostateczna