stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczący

2012/0236 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI

DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO



na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej



dotyczący

stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów

1.Przebieg procedury

Data przekazania wniosku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie

(dokument COM(2012) 498 final – 2012/236 COD): 12 września 2012 r. Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny: 12 grudnia 2012 r. Data uchwalenia stanowiska Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu: 11 czerwca 2013 r. Data przekazania zmienionego wniosku: 3 października 2016 r. Data przyjęcia stanowiska Rady: 29 września 2016 r.

2.Przedmiot wniosku Komisji

W 2008 r. przyjęto rozporządzenie Rady (WE) nr 1342/2008 („plan odbudowy zasobów dorsza”). Planem objęto Morze Północne i niektóre morza przyległe (Kattegat, Skagerrak, wschodnią część kanału La Manche, wody na zachód od Szkocji oraz Morze Irlandzkie). Głównymi elementami planu były zasady określania całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC) oraz nakładu połowowego, ograniczające czas przebywania rybaków na morzu. Ograniczenia nakładu połowowego uznano wówczas za niezbędny instrument regulacyjny, obok ustanowienia limitów połowowych w formie całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC), mający na celu ograniczenie odrzutów ryb. W planie przewidziano kolejne i czasami drastyczne ograniczenia nakładu połowowego.

W 2012 r. Komisja zaproponowała zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 1342/2008, tak by uwzględnić pewne niedociągnięcia planu przy jednoczesnym utrzymaniu jego głównych elementów. Podstawą wniosku był art. 43 ust. 2 TFUE. Wniosek zawierał również przepis pozwalający Radzie na wznowienie wysokości nakładu połowowego po czterech następujących po sobie ograniczeniach.

Zajmując odmienne stanowisko w kwestii relacji między art. 43 ust. 2 i art. 43 ust. 3 TFUE, Rada wyeliminowała niektóre elementy wniosku Komisji (art. 9 i 12) i przyjęła – na podstawie art. 43 ust. 3 TFUE – odpowiednie rozporządzenie zmieniające plan odbudowy zasobów dorsza (rozporządzenie Rady (UE) nr 1243/2012), nie angażując w żaden sposób Parlamentu Europejskiego. W rozporządzeniu zmieniającym utrzymano przepis umożliwiający agregowanie nakładu połowowego po czterech kolejnych jego ograniczeniach.

Parlament Europejski i Komisja zakwestionowały wspomniane rozporządzenie Rady przed Trybunałem, utrzymując, że zmianę planu odbudowy zasobów dorsza należało przyjąć w drodze zwykłej procedury ustawodawczej z pełnym zaangażowaniem Parlamentu Europejskiego zgodnie z art. 43 ust. 2 TFUE, a nie wyłącznie na mocy uprawnień Rady zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE.

Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2015 r. w połączonych sprawach C-124/13, Parlament Europejski przeciw Radzie, i C-125/13, Komisja przeciw Radzie, Trybunał anulował ogłoszenie rozporządzenia Rady, utrzymał jednak skutki jego działania na jeszcze jeden rok, tak aby można było w tym czasie przyjąć nowe rozporządzenie oparte na właściwej podstawie prawnej – art. 43 ust. 2 TFUE.

Fakt, że Trybunał zezwolił na utrzymanie skutków unieważnionego rozporządzenia Rady przez dodatkowy rok, spowodował, że należało kontynuować negocjacje w oparciu o przedmiotowy wniosek Komisji, ponieważ nie było dość czasu na opracowanie nowego wniosku i przyjęcie go w ciągu jednego roku.

Ponieważ jednak wniosek Komisji został zgłoszony w 2012 r., sytuacja uległa radykalnej zmianie. Nowym rozporządzeniem podstawowym w sprawie WPRyb (rozporządzenie (UE) nr 1380/2013) wprowadzono obowiązek wyładunku do 2019 r. wszystkich połowów gatunków objętych limitami połowowymi („obowiązek wyładunku”), który zobowiązuje rybaków do zaprzestania odrzutów i zaliczania wszystkich połowów na poczet ich udziałów w kwotach (stopniowe daty wejścia w życie tego obowiązku zależą od połowów i gatunków określających połowy). W warunkach stosowania obowiązku wyładunku system nakładu połowowego, który ma również na celu zmniejszenie odrzutów, stał się niepotrzebnym dodatkowym aspektem rozporządzenia. Z tego powodu Komisja postanowiła zrezygnować z systemu nakładu połowowego w swoim wniosku w sprawie planu zarządzania rybołówstwem na Morzu Bałtyckim COM ((2014)614.

Nowym rozporządzeniem podstawowym wprowadzono również przepis, który zobowiązuje Radę do ustanowienia wielkości TAC na podstawie podejścia opartego na MSY (maksymalnym podtrzymywalnym połowie). W ten sposób zasady ustalania TAC w planie odnowienia zasobów dorsza stały się nieaktualne.

3.Uwagi dotyczące stanowiska Rady

3.1. Uwagi ogólne dotyczące stanowiska Rady

Stanowisko Rady odzwierciedla porozumienie polityczne zawarte przez Parlament Europejski i Radę w dniu 29 czerwca 2016 r. Komisja popiera to porozumienie.

3.2. Poprawki Parlamentu Europejskiego zgłoszone w pierwszym czytaniu:

Podczas negocjacji PE zrewidował swoje stanowisko. W związku z tym stanowisko PE z pierwszego czytania przyjęte w dniu 11 czerwca 2013 r. uznano za mniej istotne dla negocjacji.