Wymogi kapitałowe mające zastosowanie do firm inwestycyjnych świadczących ograniczone usługi inwestycyjne, ostrożnościowe traktowanie znacznych pakietów akcji danej instytucji poza sektorem finansowym oraz definicja „dużej ekspozycji” tej instytucji i jej wartości granicznych opierały się, do dnia 31 grudnia 2013 r., na pojęciu „funduszy własnych”.

2. Różnica między „uznanym kapitałem” i „funduszami własnymi”

Art. 4 ust. 1 pkt 71 CRR wprowadza nową bazę kapitałową, zwaną „uznanym kapitałem” dla celów stosowania części drugiej tytuł III i części czwartej oraz art. 97 tego rozporządzenia.

Zgodnie z tym artykułem „uznany kapitał” definiuje się jako sumę kapitału Tier I oraz kapitału Tier II. Jednakże po upływie okresu przejściowego kwota kapitału Tier II określonego jako „uznany kapitał” nie może przekraczać jednej trzeciej kapitału Tier I.

Pojęcie „uznany kapitał” jest więc węższe od pojęcia „fundusze własne” ze względu na fakt, że kwota instrumentów kapitałowych Tier II przekraczająca próg jednej trzeciej nie może zostać uznana za „uznany kapitał”.

Z drugiej strony, włączenie kapitału Tier II do „funduszy własnych”, które po prostu składają się z sumy kapitału Tier I oraz kapitału Tier II, nie podlega żadnym ograniczeniom

Pojęcie „uznanego kapitału” wprowadzono w CRR w celu ograniczenia zachęt dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych do zmniejszania ograniczeń regulacyjnych poprzez emitowanie wyłącznie kapitału Tier II (np. dodatkowy kapitał Tier II umożliwiałby im zwiększenie wielkości ekspozycji wobec ich kontrahentów lub wielkości znacznych pakietów ich akcji w łatwiejszy sposób niż poprzez emisję kapitału Tier I).

Jakość kapitału Tier II jest niższa od jakości kapitału Tier I. Podczas gdy kapitał Tier I służy do pokrywania strat w sytuacji kontynuowania działalności gospodarczej, kapitał Tier II może być wykorzystywany jedynie do pokrycia strat w warunkach utraty wypłacalności.

3. Zakres stosowania pojęcia „uznany kapitał”

Od dnia 1 stycznia 2014 r. „uznany kapitał” jest stosowany jako baza kapitałowa do celu:

1.określania podejścia ostrożnościowego do znacznych pakietów akcji poza sektorem finansowym.

Zgodnie z nowymi przepisami art. 89 CRR stanowi, że właściwe organy stosują zamiennie dwa różne podejścia ostrożnościowe w odniesieniu do znacznych pakietów akcji w przedsiębiorstwach prowadzących niefinansową działalność:

-zakazując: (i) aby wszelkie znaczne pakiety akcji przekraczały 15 % uznanego kapitału instytucji oraz (ii) aby całkowity portfel znacznych pakietów akcji przekraczał 60 % uznanego kapitału instytucji.

-stosując wagę ryzyka równą 1 250 % dla kwot powyżej progów wynoszących 15 % i 60 %.

2.określania wymogów kapitałowych wobec firm inwestycyjnych świadczących ograniczone usługi inwestycyjne. Firmy inwestycyjne, o których mowa w art. 95 ust. 1, art. 96 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. c) CRR, utrzymują uznany kapitał na poziomie co najmniej jednej czwartej stałych kosztów pośrednich poniesionych w roku poprzednim, jak określono w art. 97 CRR.

3.definiowania dużej ekspozycji. Duża ekspozycja oznacza ekspozycję instytucji wobec pojedynczego kontrahenta, której wartość jest równa lub wyższa niż 10 % wartości uznanego kapitału instytucji, jak określono w art. 392 CRR.

4.ustalania maksymalnej kwoty, powyżej której instytucje nie mogą być eksponowane wobec pojedynczego kontrahenta. Ekspozycja instytucji wobec pojedynczego kontrahenta nie może przekraczać 25 % wartości uznanego kapitału (o ile nie określono inaczej) zgodnie z art. 395 CRR.

Zgodnie z art. 494 CRR wdrożenie definicji „uznanego kapitału” podlega okresowi przejściowemu trzech lat, który rozpoczął się w 2014 roku. O ile w 2014 r. instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne mogły nadal uznawać kapitał Tier II za „uznany kapitał” do 100 % kapitału Tier I, to od 2015 r. mogą one uznawać kapitał Tier II za „uznany kapitał” do 75 %, a w 2016 r. – do 50 % kapitału Tier I.

Po zakończeniu okresu przejściowego, system UE ograniczy kapitał Tier II uznawany za „uznany kapitał” do jednej trzeciej kapitału Tier I, zbliżając tym samym wymogi unijne do niedawno opublikowanych standardów bazylejskich dotyczących dużej ekspozycji, które wykluczają możliwość brania pod uwagę kapitału Tier II do celów stosowania zasad dotyczących dużych ekspozycji.

4. Adekwatność pojęcia „uznany kapitał”

Przeprowadzono konsultacje z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego (EUNB) oraz organami krajowymi w celu zebrania informacji na temat wpływu nowego systemu na instytucje. Doświadczenia zdobyte w pierwszym roku stosowania pojęcia „uznany kapitał” nie ujawniły żadnych szczególnych obaw. EUNB stwierdził w swej opinii, że nie posiada informacji na temat jakichkolwiek obaw zgłoszonych przez instytucje, dotyczących stosowania definicji, ani na temat jakichkolwiek dowodów, które prowadziłyby do wniosku, że nowa baza kapitałowa bardziej rygorystycznie traktowana w odniesieniu do dużych ekspozycji miałaby znaczący niekorzystny wpływ na ekspozycje instytucji.