Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej i rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej /* COM/2013/0192 final - 2013/0103 (COD) */





UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy zmian rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 („podstawowego rozporządzenia antydumpingowego”) i rozporządzenia (WE) nr 597/2009 („podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego”). Uwzględniając fakt, że do ww. rozporządzeń nie wprowadzono istotnych zmian od zakończenia Rundy Urugwajskiej w 1995 r., oraz uwzględniając wnioski badania oceniającego działanie ww. instrumentów, wnioskuje się o ich uaktualnienie i modernizację. Kontekst ogólny W art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przewidziano m.in. ustanowienie środków ochrony handlu, tym środków podejmowanych w przypadku dumpingu lub subsydiów. Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Wyżej wymienione rozporządzenia Rady. Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie ma sprzeczności z innymi politykami lub celami Unii. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Konsultacje z zainteresowanymi stronami Zainteresowane strony, których dotyczy niniejszy wniosek, miały możliwość wzięcia udziału w konsultacjach publicznych prowadzonych od kwietnia do lipca 2012 r. Od października 2012 r. podsumowanie wyników konsultacji publicznych jest dostępne na stronie internetowej DG ds. Handlu. Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej Badanie oceniające działanie unijnych instrumentów antydumpingowych i antysubsydyjnych zakończono na początku 2012 r. Od tamtej pory jego wyniki są dostępne na stronie internetowej DG ds. Handlu. Ocena skutków Jesienią 2012 r. przeprowadzono ocenę skutków, uwzględniającą wyniki konsultacji publicznych, badanie oceniające i szerokie doświadczenie Komisji w stosowaniu przedmiotowych instrumentów. W sprawozdaniu z oceny skutków określono problemy w funkcjonowaniu instrumentów ochrony handlu i zaproponowano szereg rozwiązań. W grudniu 2012 r. Rada ds. Ocen Skutków rozpatrzyła sprawozdanie i oceniła je pozytywnie, uzależniając jednocześnie swoją opinię od wprowadzenia kilku poprawek do tekstu sprawozdania. Sprawozdanie następnie skorygowano i sfinalizowano. Preferowane rozwiązania stanowią podstawę niniejszego wniosku. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Krótki opis proponowanych działań Aby ulepszyć rozporządzenie antydumpingowe i rozporządzenie antysubsydyjne w kilku obszarach, proponuje się wprowadzenie do nich zmian. Przejrzystość i przewidywalność zostaną poprawione dzięki zagwarantowaniu, że zainteresowane strony będą powiadamiane o nałożeniu środków tymczasowych z dwutygodniowym wyprzedzeniem. Strony otrzymają też gwarancję, że środki nie zostaną nałożone w okresie tych dwóch tygodni. Do zainteresowanych stron zostanie przesłane podsumowanie, na podstawie którego planuje się nałożenie środków; strony będą miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących obliczenia marginesów dumpingu i szkody. Ponadto, jeżeli zapadnie decyzja, że środki tymczasowe nie zostaną nałożone, ale dochodzenie będzie kontynuowane, to zainteresowane strony zostaną powiadomione, że środki nie zostaną nałożone, dwa tygodnie przed ostatnim możliwym terminem ich nałożenia. Jeżeli chodzi o zagrożenie retorsjami handlowymi wobec unijnych producentów, którzy rozważają wniesienie skargi antydumpingowej lub antysubsydyjnej, groźby takie można uznać za szczególne okoliczności umożliwiające wszczęcie dochodzenia z urzędu. Ponadto proponuje się, aby w przypadku wszczęcia dochodzenia z urzędu unijni producenci byli zobowiązani do współpracy w ramach postępowania. W odniesieniu do skuteczności instrumentów proponuje się zniesienie zasady niższego cła w przypadku obejścia środków, w przypadku stwierdzenia strukturalnych zakłóceń handlu surowcami i w przypadku subsydiowania. W odniesieniu do przeglądów proponuje się zwrot ceł pobranych w trakcie dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia, które zakończyło się uchyleniem środków. Wreszcie w szeregu obszarów proponuje się ujednolicenie pewnych praktyk wynikających z wydanych w ostatnich latach orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości lub WTO. Obszary te dotyczą definicji przemysłu unijnego, konsekwencji dla producentów eksportujących, w przypadku których w pierwotnym dochodzeniu nie stwierdzono stosowania dumpingu lub stwierdzono stosowanie dumpingu na poziomie de minimis, traktowania zmienionych okoliczności w dochodzeniu przeglądowym, traktowania powiązanych przedsiębiorstw w dochodzeniu w sprawie obejścia środków, warunków rejestracji przywozu i podstaw doboru próby unijnych producentów. Podstawa prawna Artykuł 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Formę działania opisano w wyżej wspomnianych rozporządzeniach podstawowych; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. Wniosek nie zwiększy obciążeń finansowych ani administracyjnych dla Unii, rządów krajowych, władz regionalnych i samorządów terytorialnych, podmiotów gospodarczych i obywateli. Zwracaniem ceł pobranych w trakcie przeglądu wygaśnięcia, który nie doprowadzi do przedłużenia środków, zajmują się jednak krajowe organy celne. Obciążenie organów celnych dodatkową pracą uznaje się za niewielkie i proporcjonalne do celów wniosku, tj. zwiększenia uczciwości instrumentów. Niestosowanie zasady niższego cła w przypadku obejścia środków, w przypadku stwierdzenia strukturalnych zakłóceń handlu surowcami i w przypadku subsydiowania jest proporcjonalne do potrzeby dodatkowej ochrony handlu w ww. sytuacjach. Wybór instrumentów Proponowane instrumenty: rozporządzenie. Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: W wyżej wspomnianych rozporządzeniach podstawowych nie przewiduje się innych możliwości. 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek ma wpływ finansowy na budżet Unii. Niestosowanie zasady niższego cła w określonych okolicznościach doprowadzi w niektórych przypadkach do podniesienia poziomu ceł i tym samym zwiększenia dochodów. Zwrot ceł w przypadku uchylenia środków po zakończeniu przeglądu wygaśnięcia stanowi wydatek dla unijnego budżetu. Przeprowadzenie kwantyfikacji jest utrudnione, gdyż dochody lub wydatki są uzależnione od okoliczności każdej poszczególnej sprawy. Proponowane zmiany legislacyjne pociągną też za sobą zmiany praktyczne. Nie będą one miały wpływu na budżet, jednak wpłyną na metody pracy (np. wcześniejsze informowanie, zawiadomienia z wyprzedzeniem, podsumowania). Zmiany w punkcie pomocy dla MŚP (wyjaśnione w komunikacie) mają wpływ na zasoby, określony w załączonej ocenie skutków finansowych regulacji. 5. ELEMENTY FAKULTATYWNE Nie dotyczy. 2013/0103 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej i rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wspólne reguły dotyczące ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych i przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej znajdują się odpowiednio w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[2] (wspólnie zwanych dalej „rozporządzeniami”). Rozporządzenia pierwotnie przyjęto w 1995 r. w następstwie zakończenia Rundy Urugwajskiej. Ze względu na liczne zmiany wprowadzone od tamtej pory do rozporządzeń, w 2009 r. Rada podjęła decyzję o ich ujednoliceniu w interesie jasności i racjonalności. (2) Chociaż do rozporządzeń wprowadzano zmiany, od 1995 r. nie odbył się żaden zasadniczy przegląd funkcjonowania tych instrumentów. W związku z tym w 2011 r. Komisja wszczęła przegląd rozporządzeń, m.in. aby lepiej odzwierciedlały one potrzeby przedsiębiorstw na początku XXI wieku. (3) W następstwie przeglądu niektóre przepisy rozporządzeń należy zmienić w celu zwiększenia przejrzystości i przewidywalności, zapewnienia skutecznych środków do walki z retorsjami handlowymi, zwiększenia wydajności i skuteczności egzekwowania przepisów oraz optymalizacji procedur przeglądu. Ponadto w rozporządzeniach należy ująć niektóre praktyki stosowane w ostatnich latach w dochodzeniach antydumpingowych i antysubsydyjnych. (4) Aby zwiększyć przejrzystość i przewidywalność dochodzeń antydumpingowych i antysubsydyjnych, strony, których dotyczy nałożenie tymczasowych środków antydumpingowych i wyrównawczych, a w szczególności importerów, należy powiadamiać o zbliżającym się nałożeniu ww. środków. Przyznany czas powinien odpowiadać okresowi pomiędzy przedłożeniem projektu aktu wykonawczego do komitetu antydumpingowego powołanego zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 oraz do komitetu antysubsydyjnego powołanego zgodnie z art. 25 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 a przyjęciem tego aktu przez Komisję. Okres ten określono w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Ponadto, jeżeli w danym dochodzeniu nałożenie środków tymczasowych nie jest wskazane, strony należy odpowiednio wcześnie powiadomić, że środki nie zostaną nałożone. (5) Eksporterom i producentom należy dać krótki okres czasu przed nałożeniem środków tymczasowych, aby mogli sprawdzić wyliczenia dotyczące swoich indywidualnych marginesów dumpingu i marginesów subsydium. Wówczas błędy w obliczeniach będzie można poprawić przed nałożeniem środków. (6) Aby zapewnić skuteczne środki do walki z retorsjami, producentom unijnym należy umożliwić powoływanie się na rozporządzenia bez obawy, że strony trzecie zastosują retorsje. W szczególnych okolicznościach istniejące przepisy przewidują wszczęcie dochodzenia bez uprzedniego otrzymania skargi, jeżeli istnieją wystarczające dowody istnienia dumpingu, subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, szkody i związku przyczynowego. Szczególne okoliczności powinny obejmować również zagrożenie retorsjami. (7) W przypadku dochodzenia, które nie jest wszczynane na podstawie skargi, unijni producenci powinni być zobowiązani do przedłożenia niezbędnych informacji, które umożliwią kontynuowanie dochodzenia; ma to na celu zapewnienie dostępu do informacji wystarczających do przeprowadzenia dochodzenia w przypadku zagrożenia retorsjami. (8) Państwa trzecie coraz silniej ingerują w handel surowcami, aby zatrzymać je w kraju z korzyścią dla krajowych dalszych użytkowników; robią to np. poprzez nakładanie podatków wywozowych lub stosowanie podwójnych cen. Koszty surowców nie wynikają więc z działania zwykłych mechanizmów rynkowych, odzwierciedlających podaż i popyt na dany surowiec. Tego typu ingerencje dodatkowo zakłócają handel. W rezultacie unijnym producentom szkodzi nie tylko dumping, ale również dodatkowe zakłócenia handlu, które nie dotyczą producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw w krajach stosujących tego typu praktyki. Aby zapewnić odpowiednią ochronę handlu, zasada niższego cła nie będzie stosowana w przypadku strukturalnych zakłóceń handlu surowcami. (9) Subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych są w Unii zasadniczo zakazane zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE. W związku z tym subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych przyznawane przez państwa trzecie wyjątkowo silnie zakłócają handel. Wielkość pomocy państwa zatwierdzona przez Komisję z upływem czasu stale ulegała zmniejszeniu. W związku z tym w przypadku instrumentu antysubsydyjnego zasada niższego cła nie powinna być już stosowana w odniesieniu do przywozu z kraju(-ów) stosującego(-ych) subsydiowanie. (10) Aby zoptymalizować procedury przeglądu, cła pobrane podczas dochodzenia należy zwrócić importerom, jeżeli po zakończeniu dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia środki nie są przedłużane. Takie działanie jest wskazane, ponieważ w okresie objętym dochodzeniem nie stwierdzono spełnienia warunków niezbędnych do przedłużenia środków. (11) W rozporządzeniach należy ująć niektóre praktyki stosowane w ostatnich latach w dochodzeniach antydumpingowych i antysubsydyjnych. (12) Przemysłu unijnego nie należy już definiować w odniesieniu do progów wszczęcia określonych w rozporządzeniach. (13) W przypadku gdy w dochodzeniu pierwotnym stwierdzono, że marginesy dumpingu lub marginesy subsydium są niższe od progów de minimis, dochodzenie należy niezwłocznie zakończyć w odniesieniu do eksporterów, którzy nie będą objęci kolejnymi dochodzeniami przeglądowymi. (14) W ramach antydumpingowych i antysubsydyjnych dochodzeń przeglądowych powinna istnieć możliwość zmiany metodyki w stosunku do tej stosowanej w dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia środków. Zapewniłoby to m.in. stosowanie spójnych metod w różnych dochodzeniach prowadzonych w danym momencie. W szczególności umożliwi to zmianę metod, które z upływem czasu zmodyfikowano w następstwie rozwoju sytuacji. (15) Gdy zostaną spełnione warunki wszczęcia dochodzenia w sprawie obejścia środków, przywóz powinien zostać objęty rejestracją we wszelkich okolicznościach. (16) W dochodzeniu w sprawie obejścia środków należy usunąć warunek zakładający, że w celu uzyskania zwolnienia z wymogu rejestracji lub z rozszerzonego cła producenci produktu objętego postępowaniem nie powinni być powiązani z żadnym z producentów objętych pierwotnymi środkami. Doświadczenie pokazuje bowiem, że czasami producenci produktu objętego postępowaniem nie stosują praktyk mających na celu obejście środków, ale są powiązani z producentem objętym pierwotnymi środkami. W takich przypadkach producentowi nie należy odbierać możliwości uzyskania zwolnienia tylko dlatego, że przedsiębiorstwo jest powiązane z producentem objętym pierwotnymi środkami. Ponadto jeżeli obchodzenie środków ma miejsce w Unii, powiązanie importerów z producentami objętymi środkami nie powinno być decydującym czynnikiem przy podejmowaniu decyzji, czy importer może uzyskać zwolnienie. (17) W przypadku gdy liczba unijnych producentów jest na tyle wysoka, że konieczny jest dobór próby, producentów należy dobrać spośród wszystkich unijnych producentów, a nie tyko spośród producentów, którzy wnieśli skargę. (18) Podczas oceniania interesu Unii możliwość zgłoszenia uwag powinni mieć wszyscy unijni producenci, a nie tylko producenci, którzy wnieśli skargę. (19) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1225/2009 i rozporządzenie (WE) nr 597/2009, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (WE) nr 1225/2009 wprowadza się następujące zmiany: 1. w art. 4 ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie: „1. Dla celów niniejszego rozporządzenia pojęcie „przemysł unijny” oznacza wszystkich unijnych producentów produktów podobnych lub tych spośród nich, których łączna produkcja stanowi znaczącą część produkcji tych produktów w całej Unii, z wyjątkiem następujących przypadków:”; 2. w art. 6 dodaje się ust. 10 w brzmieniu: „10. Unijni producenci produktu podobnego są zobowiązani do współpracy w ramach postępowań, które wszczęto zgodnie z art. 5 ust. 6.”; 3. w art. 7 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 dodaje się zdania w brzmieniu: „Ceł tymczasowych nie stosuje się w okresie dwóch tygodni od przesłania informacji do zainteresowanych stron na podstawie art. 19a. Dostarczenie takich informacji pozostaje bez uszczerbku dla późniejszych decyzji, które mogą zostać podjęte przez Komisję."; b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „Wysokość tymczasowego cła antydumpingowego nie przekracza wstępnie ustalonego marginesu dumpingu. Jeżeli nie stwierdzono występowania strukturalnych zakłóceń handlu surowcami w odniesieniu do przedmiotowego towaru w państwie wywozu, wysokość tymczasowego cła antydumpingowego powinna być niższa od marginesu dumpingu, jeżeli takie niższe cło byłoby wystarczające do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny.”; 4. w art. 9 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Dla celów czynności rozpoczętych na podstawie art. 5 ust. 9 szkodę zwykle uważa się za nieznaczną, gdy dany przywóz jest mniejszy od wielkości określonych w art. 5 ust. 7. Czynności te zostają również natychmiast zakończone w przypadku stwierdzenia, że margines dumpingu wynosi mniej niż 2 % wyrażone jako udział procentowy w cenie eksportowej.”; b) w ust. 4 zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie: „Wysokość cła antydumpingowego nie przekracza stwierdzonego marginesu dumpingu. Jeżeli nie stwierdzono występowania strukturalnych zakłóceń handlu surowcami w odniesieniu do przedmiotowego towaru w państwie wywozu, wysokość cła antydumpingowego jest niższa od marginesu dumpingu, jeżeli takie niższe cło byłoby wystarczające do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny.”; 5. w art. 11 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 5 dodaje się akapit w brzmieniu: „Jeżeli w następstwie dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z ust. 2 środki wygasają, wszelkie cła pobrane od dnia wszczęcia dochodzenia są zwracane, pod warunkiem że krajowe organy celne otrzymały wniosek o zwrot cła i rozpatrzyły go pozytywnie zgodnie z odpowiednim unijnym prawodawstwem celnym dotyczącym zwrotu i umorzenia cła. Zwrot cła nie powoduje zapłaty odsetek przez dane krajowe organy celne.”; b) skreśla się ust. 9; 6. w art. 13 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Wszczęcie następuje po zasięgnięciu opinii Komitetu Doradczego w drodze rozporządzenia Komisji, które nakazuje także organom celnym odprawienie przywozu z zastrzeżeniem rejestracji zgodnie z art. 14 ust. 5 lub żądanie gwarancji.”; b) w ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Przywożone towary nie podlegają rejestracji na podstawie art. 14 ust. 5 ani środkom w przypadku gdy handel nimi prowadzą przedsiębiorstwa korzystające ze zwolnień. Wnioski o przyznanie zwolnienia wraz ze stosownymi dowodami przedstawia się w terminach wskazanych we wszczynającym postępowanie rozporządzeniu Komisji. W przypadku gdy praktyka, proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce poza Unią, zwolnienie może zostać przyznane producentom przedmiotowego towaru, co do których uznano, iż nie biorą udziału w praktyce obejścia środków, stosownie do definicji w ust. 1 i ust. 2 niniejszego artykułu. W przypadku gdy praktyka, proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce wewnątrz Unii, zwolnienie może zostać przyznane importerom, którzy wykażą, iż nie biorą udziału w praktyce obejścia środków, stosownie do definicji w ust. 1 i ust. 2 niniejszego artykułu.”; 7. art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W przypadku dużej liczby producentów unijnych, eksporterów lub importerów, typów produktu lub transakcji postępowanie można ograniczyć do uzasadnionej liczby stron, produktów lub transakcji, wykorzystując statystycznie reprezentatywne próby w oparciu o informacje dostępne w momencie ich doboru, albo do największej reprezentatywnej wielkości produkcji, sprzedaży lub wywozu, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie.”; 8. po art. 19 dodaje się następujący artykuł: „Artykuł 19a Informacje o środkach tymczasowych 1. Unijni producenci, importerzy i eksporterzy oraz ich reprezentatywne stowarzyszenia, jak również przedstawiciele kraju wywozu mogą wystąpić o informacje dotyczące planowanego nałożenia ceł tymczasowych. Wniosek o udzielenie takich informacji składany jest na piśmie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Informacje są przekazywane ww. stronom co najmniej dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 w odniesieniu do nałożenia ceł tymczasowych. Informacje te obejmują: a) krótki opis proponowanych ceł, wyłącznie do celów informacyjnych, oraz b) szczegóły obliczeń dotyczących marginesu dumpingu i marginesu wystarczającego do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny, z należytym uwzględnieniem obowiązku zachowania poufności, o którym mowa w art. 19. Strony mają trzy dni robocze na zgłoszenie uwag dotyczących poprawności obliczeń. 2. Jeżeli planuje się kontynuowanie dochodzenia, jednak bez nakładania ceł tymczasowych, zainteresowane strony zostają powiadomione o nienakładaniu ceł dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 w odniesieniu do nałożenia ceł tymczasowych.”; 9. art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W celu zapewnienia solidnej podstawy, w oparciu o którą organy będą mogły uwzględnić wszystkie uwagi i informacje przy podejmowaniu decyzji, czy nakładanie środków leży w interesie Unii, unijni producenci, importerzy i ich reprezentatywne stowarzyszenia, reprezentatywni użytkownicy oraz organizacje reprezentujące konsumentów mogą w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia antydumpingowego zgłosić się do postępowania i dostarczać Komisji informacje. Informacje te lub ich streszczenia udostępnia się innym stronom określonym w niniejszym artykule i strony te są uprawnione do udzielenia na nie odpowiedzi.”. Artykuł 2 W rozporządzeniu (WE) nr 597/2009 wprowadza się następujące zmiany: 1. w art. 9 ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie: „1. Dla celów niniejszego rozporządzenia pojęcie „przemysł unijny” oznacza wszystkich unijnych producentów produktów podobnych lub tych spośród nich, których łączna produkcja stanowi znaczną część produkcji tych produktów w całej Unii, z wyjątkiem gdy:”; 2. w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu: „11. Unijni producenci produktu podobnego są zobowiązani do współpracy w ramach postępowań, które wszczęto zgodnie z art. 10 ust. 8.”; 3. w art. 12 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany: a) akapit trzeci otrzymuje brzmienie: „Kwota tymczasowego cła wyrównawczego nie przekracza wstępnie ustalonej łącznej kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych.”; b) na końcu dodaje się następujący akapit: „Ceł tymczasowych nie stosuje się w okresie dwóch tygodni od przesłania informacji do zainteresowanych stron na podstawie art. 29b. Dostarczenie takich informacji pozostaje bez uszczerbku dla późniejszych decyzji, które mogą zostać podjęte przez Komisję."; 4. w artykule 14 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Kwotę subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych uznaje się za kwotę de minimis, jeżeli jest ona niższa niż 1 % ad valorem, z wyjątkiem dochodzeń dotyczących przywozu z krajów rozwijających się, w których próg de minimis wynosi 2 % ad valorem.”; 5. w art. 15 ust. 1 ostatni akapit otrzymuje brzmienie: „Kwota cła wyrównawczego nie przekracza ustalonej kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych.”; 6. w art. 22 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu: „Jeżeli w następstwie dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z art. 18 środki wygasają, wszelkie cła pobrane po wszczęciu tego dochodzenia są zwracane. Wniosek o zwrot należy złożyć do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującym unijnym prawodawstwem celnym.”; b) skreśla się ust. 6; 7. w art. 23 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 4 zdanie drugie słowa „które może także nakazać” zastępuje się słowami „które nakazuje też”; b) w ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie: „W przypadku gdy praktyka, proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce poza Unią, zwolnienie może zostać przyznane producentom przedmiotowego towaru, co do których uznano, iż nie biorą udziału w praktyce obejścia środków, stosownie do definicji w ust. 3.”; c) w ust. 6 akapit trzeci otrzymuje brzmienie: „W przypadku gdy praktyka, proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce wewnątrz Unii, zwolnienie może zostać przyznane importerom, którzy wykażą, iż nie biorą udziału w praktyce obejścia środków, stosownie do definicji w ust. 3.”; 8. art. 27 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „1. W przypadkach gdy liczba unijnych producentów, eksporterów lub importerów, rodzajów produktu lub transakcji jest duża, dochodzenie może zostać ograniczone do:”; 9. po artykule 29 dodaje się następujący artykuł: „Artykuł 29b Informacje o środkach tymczasowych 1. Unijni producenci, importerzy i eksporterzy oraz ich stowarzyszenia przedstawicielskie, a także kraj pochodzenia lub wywozu mogą wystąpić o informacje dotyczące planowanego nałożenia ceł tymczasowych. Wniosek o udzielenie takich informacji składany jest na piśmie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Informacje są przekazywane ww. stronom co najmniej dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w odniesieniu do nałożenia ceł tymczasowych. Informacje te obejmują: a) krótki opis proponowanych ceł, wyłącznie do celów informacyjnych, oraz b) szczegóły obliczeń dotyczących marginesu subsydium i marginesu wystarczającego do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny, z należytym uwzględnieniem obowiązku zachowania poufności, o którym mowa w art. 29. Strony mają trzy dni robocze na zgłoszenie uwag dotyczących poprawności obliczeń. 2. Jeżeli planuje się kontynuowanie dochodzenia, jednak bez nakładania ceł tymczasowych, zainteresowane strony zostają powiadomione o nienakładaniu ceł dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w odniesieniu do nałożenia ceł tymczasowych.”; 10. art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W celu zapewnienia solidnej podstawy, w oparciu o którą organy będą mogły uwzględnić wszystkie uwagi i informacje przy podejmowaniu decyzji, czy nakładanie środków leży w interesie Unii, unijni producenci, importerzy i ich stowarzyszenia przedstawicielskie, reprezentatywni użytkownicy oraz organizacje reprezentujące konsumentów mogą w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia w sprawie środków wyrównawczych zgłosić się do postępowania i dostarczać Komisji informacje. Informacje te lub ich streszczenia udostępnia się innym stronom określonym w niniejszym ustępie i strony te są uprawnione do udzielenia na nie odpowiedzi.”. Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 4 Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich dochodzeń, w odniesieniu do których zawiadomienie o wszczęciu na podstawie art. 10 ust. 11 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 lub art. 5 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący UPROSZCZONA OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH (przeznaczona do stosowania przy każdym wewnętrznym rozporządzeniu Komisji o charakterze ogólnym, które ma wpływ na budżet pod względem administracyjnym lub pod względem zasobów ludzkich, w przypadku gdy stosowanie innego rodzaju oceny skutków finansowych nie jest właściwe – art. 23 przepisów wewnętrznych) 1 Tytuł projektu rozporządzenia: Modernizacja instrumentów ochrony handlu 2 Dziedzina(-y) polityki oraz odpowiednie działania budżetu zadaniowego: 20: Polityka handlowa 3 Podstawa prawna: ¨ Autonomia administracyjna þ Inna (proszę określić): Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej 4 Opis i uzasadnienie: Obecne unijne instrumenty ochrony handlu są modernizowane w celu zwiększenia ich wydajności i skuteczności. Inicjatywa obejmuje komunikat, wniosek ustawodawczy i wytyczne. 5 Czas trwania oraz skutki finansowe: 5.1 Okres stosowania: ¨ Rozporządzenie o ograniczonym okresie obowiązywania: rozporządzenie obowiązuje od [data] do [data] þ Rozporządzenie o nieokreślonym okresie obowiązywania: obowiązuje od [data] 5.2 Szacowany wpływ na budżet: Projekt rozporządzenia wiąże się z: ¨ oszczędnościami þ dodatkowymi kosztami (w takim przypadku proszę podać odpowiedni dział wieloletnich ram finansowych): dział 5: wydatki administracyjne Należy wypełnić załączoną tabelę szacowanych skutków finansowych danymi dotyczącymi środków o charakterze administracyjnym lub przeznaczonych na zasoby ludzkie. W przypadku projektu rozporządzenia o nieokreślonym okresie obowiązywania należy podać koszty za każdy rok opracowywania, a następnie za każdy rok w pełni operacyjnego działania (w kolumnie „Ogółem/koszt roczny”). 5.3 Wkład stron trzecich w finansowanie projektu rozporządzenia: Jeżeli wniosek dotyczy współfinansowania przez państwa członkowskie lub inne organy (proszę wymienić jakie), należy podać szacunkowy poziom współfinansowania, jeżeli jest on znany. Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || Rok n || Rok n+1 || Rok n+2 || Rok n+3 || Rok n+4 || Rok n+5 || Rok n+6 || Ogółem Źródło współfinansowania / organ współfinansujący || || || || || || || || OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem || || || || || || || || 5.4 Wyjaśnienie danych liczbowych: Średnie koszty personelu są przedstawione na dole strony internetowej http://www.cc.cec/budg/pre/legalbasis/pre-040-020_preparation_en.html. 6 Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi: þ Wniosek jest zgodny z obecnym programowaniem finansowym. ¨ Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych. ¨ Wniosek wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[3]. 7 Wpływ oszczędności lub dodatkowych kosztów na alokację zasobów: þ Zasoby, które zostaną pozyskane dzięki przesunięciom wewnętrznym w ramach departamentu ¨ Zasoby, które zostały już przydzielone do odpowiednich departamentów ¨ Zasoby, o które zostanie złożony wniosek w ramach kolejnej procedury przydziału środków Potrzeby związane z zasobami ludzkimi i administracyjnymi zostaną zaspokojone w ramach środków przydzielonych zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków z uwzględnieniem istniejących ograniczeń budżetowych. ZAŁĄCZNIK: SZACOWANE SKUTKI FINANSOWE (oszczędności lub dodatkowe koszty) DOTYCZĄCE ŚRODKÓW O CHARAKTERZE ADMINISTRACYJNYM LUB PRZEZNACZONYCH NA ZASOBY LUDZKIE EPC = ekwiwalent pełnego czasu pracy XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) EPC w osobach/rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || OGÓŁEM /koszt roczny n || n+1 || n+2 || n+3 || n+4 || n+5 || n+6 Dział 5 || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) XX 01 01 01 (w siedzibie głównej i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 || 1 || 0,13 XX 01 01 02 (w delegaturach) || || || || || || || || || || || || || || || || Personel zewnętrzny || XX 01 02 01 (ogólna pula środków finansowych) || || || || || || || || || || || || || || || || XX 01 02 02 (w delegaturach) || || || || || || || || || || || || || || || || Inna pozycja w budżecie (określić) || || || || || || || || || || || || || || || || Ogółem – dział 5 || || || || || || || || || || || || || || || || Poza działem 5 || Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || || || || || || || || || || || || || || || || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || || || || || || || || || || || Personel zewnętrzny XX 01 04 yy || || || || || || || || || || || || || || || || - Siedziba główna || || || || || || || || || || || || || || || || - Delegatury || || || || || || || || || || || || || || || || XX 01 05 02 (pośrednie badania naukowe) || || || || || || || || || || || || || || || || 10 01 05 02 (bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || || || || || || || || || || || Inna pozycja w budżecie (określić) || || || || || || || || || || || || || || || || Ogółem – poza działem 5 || || || || || || || || || || || || || || || || OGÓŁEM || || || || || || || || || || || || || || || || Potrzeby związane z zasobami ludzkimi i administracyjnymi zostaną zaspokojone w ramach środków przydzielonych zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków z uwzględnieniem istniejących ograniczeń budżetowych. Inne środki administracyjne XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || OGÓŁEM n || n+1 || n+2 || n+3 || n+4 || n+5 || n+6 Dział 5 || || || || || || || || Siedziba główna: || || || || || || || || XX 01 02 11 01 – Wydatki na podróże służbowe i cele reprezentacyjne || || || || || || || || XX 01 02 11 02 – Koszty konferencji i spotkań || || || || || || || || XX 01 02 11 03 – Komitety || || || || || || || || XX 01 02 11 04 – Badania i konsultacje || || || || || || || || XX 01 03 01 03 – Wyposażenie i umeblowanie || || || || || || || || XX 01 03 01 04 – Wydatki na usługi i inne koszty operacyjne || || || || || || || || Inne pozycje w budżecie (określić w stosownych przypadkach) || || || || || || || || Delegatury: || || || || || || || || XX 01 02 12 01 – Wydatki na podróże służbowe, konferencje i cele reprezentacyjne || || || || || || || || XX 01 02 12 02 – Szkolenia specjalistyczne personelu || || || || || || || || XX 01 03 02 01 – Nabywanie, wynajem i koszty pochodne || || || || || || || || XX 01 03 02 02 – Wyposażenie, umeblowanie, materiały i usługi || || || || || || || || Ogółem – dział 5 || || || || || || || || Poza działem 5 || || || || || || || || XX 01 04 yy – Wydatki na pomoc techniczną i administracyjną (oprócz personelu zewnętrznego) ze środków operacyjnych (uprzednio pozycje „BA”) || || || || || || || || - Siedziba główna || || || || || || || || - Delegatury || || || || || || || || XX 01 05 03 – Inne wydatki na zarządzanie w ramach pośrednich badań naukowych || || || || || || || || 10 01 05 03 – Inne wydatki na zarządzanie w ramach bezpośrednich badań naukowych || || || || || || || || Inne pozycje w budżecie (określić w stosownych przypadkach) || || || || || || || || Ogółem – poza działem 5 || || || || || || || || SUMA CAŁKOWITA || || || || || || || || Potrzeby związane z zasobami ludzkimi i administracyjnymi zostaną zaspokojone w ramach środków przydzielonych zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków z uwzględnieniem istniejących ograniczeń budżetowych. [1] Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51. [2] Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93. [3] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.