SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY Drugie sprawozdanie z postępu prac w zakresie wykonania przez Gruzję planu działania na rzecz liberalizacji reżimu wizowego /* COM/2014/0681 final */





1. WPROWADZENIE Unia Europejska zapoczątkowała dialog w sprawie liberalizacji reżimu wizowego z Gruzją w dniu 4 czerwca 2012 r., zaś w dniu 25 lutego 2013 r. Komisja Europejska przedstawiła rządowi Gruzji plan działania na rzecz liberalizacji reżimu wizowego (zwany dalej „VLAP”), określając kryteria odniesienia jakie Gruzja musi spełnić, aby jej obywatele, którzy posiadają paszporty biometryczne, mogli podróżować do strefy Schengen bez konieczności posiadania wizy. W dniu 15 listopada 2013 r. Komisja przyjęła pierwsze sprawozdanie z postępu prac w zakresie wykonania przez Gruzję planu działania na rzecz liberalizacji reżimu wizowego.[1] W sprawozdaniu stwierdzono, że Gruzja poczyniła bardzo dobre postępy w realizacji pierwszego (legislacyjno-planistycznego) etapu kryteriów odniesienia VLAP, i przedstawiono szereg zaleceń. W lutym, marcu i maju 2014 r. Gruzja przedstawiła zaktualizowane sprawozdanie z postępu prac. Misja oceniająca odbyła się wiosną 2014 r. z udziałem ekspertów z państw członkowskich UE, wspieranych przez służby Komisji, Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i delegaturę UE w Gruzji. Misja skupiła się na trzecim i czwartym segmencie zagadnień VLAP, które nie były uprzednio poddane ocenie na miejscu. Niniejsze sprawozdanie jest drugim i zarazem końcowym sprawozdaniem z postępów w realizacji pierwszego etapu VLAP przez Gruzję[2]. W sprawozdaniu opisano w jaki sposób Gruzja spełniła kryteria pierwszego etapu i zawarto zalecenie w sprawie rozpoczęcia oceny realizacji drugiego etapu, który polega na skutecznym i trwałym wprowadzeniu stosownych środków. Do sprawozdania dołączono dokument roboczy służb Komisji, który zawiera szczegółową analizę poruszonych w sprawozdaniu zagadnień. Ponadto, zgodnie z wymogami metodologii VLAP, w sprawozdaniu przeanalizowano przewidywane oddziaływanie przyszłej liberalizacji reżimu wizowego na migrację i bezpieczeństwo. Struktura sprawozdania odpowiada strukturze VLAP. Sprawozdanie jest podzielone na sekcje odpowiadające czterem segmentom zagadnień VLAP i uwzględnia zalecenia zawarte w sprawozdaniu z 2013 r. W sprawozdaniu opisano w nim w jaki sposób władze Gruzji spełniły wymogi wynikające z VLAP, a w podsumowaniu zalecono przejście do realizacji kryteriów drugiego etapu VLAP. 2. OCENA DZIAŁAŃ W RAMACH CZTERECH SEGMENTÓW PLANU DZIAŁANIA NA RZECZ LIBERALIZACJI REŻIMU WIZOWEGO 2.1. Segment 1: Bezpieczeństwo dokumentów, w tym biometria W dniu 29 maja 2014 r. parlament Gruzji przyjął poprawki w sprawie wprowadzania paszportów biometrycznych w gruzińskich konsulatach. W związku z tym od dnia 28 lipca 2014 r. obywatelom Gruzji wydawano wyłącznie paszporty zgodne z normami ICAO. W dniu 11 lutego 2014 r. zaostrzono warunki wydawania drugiego paszportu. W dniu 31 października 2013 r. został przyjęty Kodeks postępowania Agencji Rozwoju Usług Publicznych (PSDA). Gruzja sporządziła plan i orientacyjny harmonogram zakończenia cyfryzacji rejestrów urzędów stanu cywilnego i przeznaczyła na ten cel środki finansowe. W dniu 29 maja 2014 r. Gruzja zmieniła stosowne przepisy ograniczające prawa obywateli do zmiany nazwisk i przekazała wymagane informacje dotyczące: - odpowiednich instrumentów prawnych służących pobieraniu i przechowywaniu odcisków palców; - zakazu przedłużania okresu ważności paszportów; - stosowania zasady „jedna osoba – jeden dokument”; oraz - systemu ochrony danych osobowych w odniesieniu do kryteriów określonych w segmencie 1. 2.2. Segment 2: Zintegrowane zarządzanie granicami, zarządzanie migracjami i polityka azylowa W dniu 13 marca 2014 r. rząd Gruzji przyjął strategię zarządzania granicami państwowymi w latach 2014-18, zaś w dniu 6 maja 2014 r. – towarzyszący jej plan działania. W nowej strategii skoncentrowano się na zwiększaniu potencjału oraz wskazano „zieloną granicę” jako jeden z obszarów priorytetowych. Gruzja kontynuowała współpracę z państwami członkowskimi UE, innymi krajami i organizacjami międzynarodowymi. W celu dalszego zacieśnienia współpracy z krajami w regionie opracowano projekty umów dwustronnych dotyczących przedstawicieli służb granicznych. Projekty te przekazano Armenii i Azerbejdżanowi w maju 2014 r. W grudniu 2013 r. gruzińskie ministerstwo spraw wewnętrznych oraz Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex) zawarły plan współpracy na lata 2013–15. Gruzja poprawiła skuteczność swoich programów szkoleniowych, między innymi poprzez dodanie do podstawowego programu dla urzędników policji patrolowej i funkcjonariuszy straży granicznej nowego modułu szkoleniowego na temat postępowania z osobami ubiegającymi się o azyl i uchodźcami. Przeprowadzono szkolenia na temat ustawy o policji z 2013 r., a w październiku 2014 r. uruchomiono nowe studia magisterskie dotyczące ustawy o organizacji i uprawnieniach policji. Jeśli chodzi o dziedzinę zarządzania granicami – w dniu 1 września 2014 r. weszła w życie ustawa o statusie prawnym cudzoziemców i bezpaństwowców. Przygotowano odpowiednie przepisy wykonawcze, które rząd zatwierdził w dniu 26 sierpnia 2014 r. W dniu 1 września 2014 r. w ministerstwie spraw wewnętrznych powołano departament ds. migracji. Centrum Mobilności nadal funkcjonowało w ramach finansowanego przez UE kompleksowego programu pomocy w dziedzinie reintegracji powracających migrantów, ale podjęto kroki w celu stopniowego przejęcia zarządzania tego centrum przez Ministerstwo ds. Przesiedleńców Wewnętrznych. Budowa ośrodka tymczasowego zakwaterowania dla nielegalnych migrantów została zakończona w lecie 2014 r. Sekretariat Państwowej Komisji ds. Migracji(SCMI) nadal monitorował wdrażanie strategii migracyjnej na lata 2013–15 oraz planu działania, wprowadzając niezbędne dostosowania i aktualizacje. We wrześniu 2014 r. przy pomocy unijnego programu „Więcej za więcej” opartego na systemie zachęt i we współpracy z Międzynarodowym Ośrodkiem Rozwoju Polityki Migracyjnej (ICMPD) Sekretariat rozpoczął opracowywanie strategii na następny okres programowania 2016-20. Aby przyspieszyć uruchomienie jednolitego systemu analizy migracji, w lutym 2014 r. utworzono grupę roboczą w ramach SCMI. Grupa przeprowadziła z ekspertami międzynarodowymi konsultacje w sprawie kompleksowego dokumentu koncepcyjnego, który został przygotowany w sierpniu 2014 r. System ten powinien rozpocząć pełne funkcjonowanie w połowie 2016 r. We wrześniu 2014 r. oficjalnie uruchomiono „System ostrzegania dotyczący osób przedłużających pobyt”, który działał w wersji próbnej od kwietnia 2013 r. W dniu 26 grudnia 2013 r. Gruzja zmieniła przepisy krajowe w dziedzinie azylu, wprowadzając zmianę, która zapewni prowadzenie dokumentacji osób ubiegających się o azyl od samego początku procedury azylowej. Dalsze zmiany, które weszły w życie dnia 1 września 2014 r. przewidują wydawanie osobom ubiegającym się o azyl tymczasowego dowodu tożsamości. Gruzja sprecyzowała przepisy nakładające obowiązek złożenia wniosku o azyl w ciągu24 godzin od wjazdu na jej terytorium: do tej pory nie odnotowano przypadków odrzucenia wniosków złożonych po terminie. Trwa zwiększanie potencjału ministerstwa ds. azylantów: zatrudniani są dodatkowi pracownicy do zadań związanych z ustalaniem statusu uchodźców; zaplanowano ponadto intensywne szkolenia. Podniesiono również zdolności operacyjne działu ds. informacji o kraju pochodzenia. W lutym 2014 r. rząd Gruzji przeznaczył niezbędne środki i zawarł porozumienie z Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) i urzędem ds. współpracy w zakresie obrony w Stanach Zjednoczonych w sprawie powiększenia ośrodka recepcyjnego w Martkopi. Prace związane z planowaniem zostały ukończone latem 2014 r., a budowa rozpocznie się wczesną jesienią 2014 r. Gruzja podjęła działania na rzecz poprawy zdolności gromadzenia danych. Ministerstwo ds. Przesiedleńców Wewnętrznych w ścisłej współpracy z Biurem UNHCR i przy jego wsparciu finansowym zaprojektowało nową elektroniczną bazę danych, która zacznie funkcjonować w grudniu 2014 r. Ministerstwo przeanalizowało procedury odwoławcze od decyzji azylowych i sporządziło projekt zmian, który przekazało do Biura UNHCR w marcu 2014 r. w celu przedstawienia uwag. 2.3. Segment 3: Porządek publiczny i bezpieczeństwo Gruzja nadal czyniła postępy w zakresie zapobiegania przestępczości zorganizowanej i jej zwalczania. W październiku 2013 r. przyjęto krajową strategię na rzecz zwalczania przestępczości zorganizowanej na lata 2013–2014, a w listopadzie 2013 r. towarzyszący jej plan działania. Międzyagencyjna rada koordynacyjna ds. zwalczania przestępczości zorganizowanej aktywnie monitoruje realizację postanowień obydwu dokumentów, a swoje pierwsze sprawozdanie z realizacji przedstawiła w lipcu 2014 r. Dzięki obowiązującym ramom prawnym i politycznym w dziedzinie zwalczania handlu ludźmi Gruzja posiada odpowiednie instrumenty do walki z tym zjawiskiem. Obowiązuje krajowy plan działania na lata 2013-14, a centralną instytucją odpowiedzialną za koordynację zwalczania handlu ludźmi jest rada ds. walki z handlem ludźmi. Rada ta opracowała „Wytyczne dla organów ścigania w odniesieniu do dochodzenia i ścigania w sprawach dotyczących handlu ludźmi i traktowania ofiar i ustawowo uznanych ofiar handlu ludźmi”, które zostały rozpowszechnione wśród wszystkich właściwych organów ścigania w czerwcu 2014 roku. Krajowy mechanizm ukierunkowanej pomocy, który obowiązuje od lutego 2007 r. gwarantuje wszystkim domniemanym i zidentyfikowanym ofiarom handlu ludźmi traktowanie zgodne z obowiązującymi normami prawnymi. Od 2006 r. państwowy fundusz ochrony ofiar handlu ludźmi i ofiarom handlu ludźmi prowadzi dwa schroniska dla ofiar, zapewnia finansowanie ochrony ofiar, pomoc ofiarom, rehabilitację i wypłatę rekompensaty. Centralny Departament Państwowej Policji Kryminalnej w ministerstwie spraw wewnętrznych jest właściwym organem ścigania prowadzącym dochodzenia w sprawach z zakresu handlu ludźmi. Ponadto na szczeblu regionalnym utworzono w styczniu 2014 r. biuro w regionie Adjara. Należy również wspomnieć, że istotnym elementem polityki Gruzji w zakresie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego zjawiska jest regularne prowadzenie szkoleń i działań mających na celu podnoszenie świadomości na ten temat. W kontekście realizacji drugiego etapu VLAP Gruzja powinna usprawnić mechanizm sprawozdawczości i oceny zagrożenia. W ramach przeprowadzanej obecnie reformy prawa pracy należy zaś zagwarantować uwzględnienie kwestii handlu ludźmi w działalności mechanizmu inspekcji pracy. W Gruzji obowiązują ramy prawne i instytucjonalne dotyczące zapobiegania korupcji i jej zwalczania. Istniejące przepisy są dobrze zredagowane, odpowiednie i we właściwych przypadkach zgodne z normami europejskimi. Nowe przepisy dotyczące ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia weszły w życie dnia 14 kwietnia 2014 r. Również w kwietniu 2014 r. Antykorupcyjna Międzyinstytucjonalna Rada Koordynacyjna powołała grupę roboczą ad hoc w sprawie wdrożenia zaleceń Grupy Państw Przeciwko Korupcji (GRECO) i Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji (UNCAC). Rada koordynacyjna opracowała zalecenia w sprawie finansowania partii politycznych, które są obecnie analizowane przez Ministerstwo Sprawiedliwości. W celu dalszej poprawy systemu kontrolującego deklaracje majątkowe Urząd Służby Cywilnej przeprowadził szeroko zakrojone badania i konsultacje społeczne i przedstawi rządowi wniosek legislacyjny jesienią 2014 r. Pojawiły się pozytywne zmiany w dziedzinie walki z korupcją. Trwają prace nad nową ustawą o służbie cywilnej. Przygotowano już tzw. koncepcję reformy służby cywilnej i oczekuje się, że rząd przyjmie ją jesienią 2014 r. Obecnie nie istnieje ani wyspecjalizowany prokurator ani wyspecjalizowana agencja w prokuraturze zajmująca się przypadkami korupcji. W związku z tym, w celu ułatwienia skutecznej realizacji drugiego etapu kryteriów VLAP, władze Gruzji powinny rozważyć dalsze zabezpieczenia gwarantujące niezależność prokuratora generalnego oraz stworzenie wyspecjalizowanej prokuratury lub wyspecjalizowanej jednostki do spraw korupcji. W dziedzinie zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz zwalczania tych zjawisk Gruzja przygotowała niezbędne poprawki do ustawy o usprawnieniu zapobiegania legalizacji nielegalnych dochodów. Działanie to jest wynikiem zaleceń wystosowanych w 2012 r. przez Komitet Ekspertów ds. Oceny Środków Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu (MONEYVAL). Poprawki te zostały zweryfikowane przez rząd latem 2014 r. i mają zostać przyjęte przez Parlament w czasie jesiennej sesji plenarnej w 2014 r. Wskazane przez MONEYVAL niedociągnięcia w przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu zostały naprawione w listopadzie 2013 r. poprzez wprowadzenie przez parlament zmian do stosownego przepisu kodeksu karnego. Zmiany weszły w życie z dniem 15 stycznia 2014 r. Gruzja podpisała Konwencję Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (CETS 196) w 2005 r., a proces ratyfikacji jest w toku. W grudniu 2013 r. powołano Międzyinstytucjonalną Radę ds. Rozwoju i Koordynacji Wdrażania Strategii i Planu Działania w zakresie Zwalczania Prania Pieniędzy i Finansowania Terroryzmu. W marcu 2014 r. rząd przyjął strategię zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu (2014–17) i towarzyszący jej plan działania. Służba Monitorowania Transakcji Finansowych (jednostka analityki finansowej Gruzji) kontynuowała działalność. Obecnie służba nie ma uprawnień do zawieszenia podejrzanych transakcji nawet tymczasowo, z wyjątkiem transakcji, które mogą służyć finansowaniu terroryzmu. Gruzja powinna głębiej rozważyć tę kwestię w ramach drugiego etapu realizacji VLAP. Gruzja kontynuowała konsolidację ram prawnych i politycznych w obszarze zapobiegania zażywaniu narkotyków. W dniu 4 grudnia 2013 r. Gruzja przyjęła krajową strategię i plan działania w zakresie przeciwdziałania narkomanii na lata 2014–15. Dokumenty te uwzględniają zalecenia Grupy Pompidou i są zgodne z normami europejskimi i międzynarodowymi. Jeśli chodzi o środki finansowe, Gruzja opiera się w dużej mierze na zagranicznej pomocy darczyńców, która w dłuższej perspektywie czasowej może niekorzystnie wpływać na trwałości realizacji strategii i planu działania. Gruzja podpisała Konwencję Rady Europy z 2005 r. o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa oraz o finansowaniu terroryzmu w marcu 2013 r., a ratyfikowała ją w październiku 2013 r. W kwietniu 2014 r. Gruzja przystąpiła do Konwencji haskiej o ochronie dzieci, która wejdzie w życie z dniem 1 marca 2015 r. Gruzja podpisała Konwencję Rady Europy z 2007 r. o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych w marcu 2009 r., a parlament ratyfikował ją w marcu 2014 r. Protokół dodatkowy do Prawnokarnej konwencji o korupcji został podpisany w marcu 2013 r. i ratyfikowany w lipcu 2013 r. Gruzińskie ramy prawne i instytucjonalne w zakresie współpracy sądowej w sprawach karnych są zgodne z normami europejskimi. W drugim etapie VLAP Gruzja powinna dostarczyć informacje na temat zabezpieczeń proceduralnych przysługujących przy rozpatrywaniu wniosków o udzielenie wzajemnej pomocy. Gruzja powinna także rozważyć dalsze usprawnienie gromadzenia danych jakościowych oraz poprawę jakości szkoleń dla prokuratorów i sędziów. Współpraca w dziedzinie egzekwowania prawa została wzmocniona poprzez wprowadzenie oprogramowania do elektronicznej międzyinstytucjonalnej wymiany informacji (InterFlow) w grudniu 2013 r. System wykorzystuje podpis cyfrowy, co ułatwia szybkie wyszukiwanie danych i pozwala użytkownikom zarządzanie zadaniami umożliwiające wymianę dokumentów w czasie rzeczywistym w bezpieczny sposób. Gruzja poczyniła postępy w dziedzinie ochrony danych, dostosowując swoje ramy prawne i instytucjonalne do norm europejskich. W dniu 1 sierpnia 2014 r. Parlament przyjął szereg istotnych poprawek do ustawy o ochronie danych osobowych oraz niektórych innych ustaw, które obejmują: — rozszerzenie uprawnień Inspektora ds. Ochrony Danych Osobowych do przetwarzania danych w sektorze policji, — nadanie Inspektorowi ds. Ochrony Danych Osobowych uprawnień nadzorczych dotyczących sektora prywatnego od dnia 1 listopada 2014 r. oraz — zwiększenie niezależności Inspektora ds. Ochrony Danych Osobowych. Ponadto w dniu 2 maja 2014 r. Parlament przyjął poprawki do kodeksu karnego, które wprowadzają penalizację naruszenia zasad ochrony danych. W dniu 10 stycznia 2014 r. Gruzja ratyfikowała protokół dodatkowy z 2001 r. do Konwencji nr 108 Rady Europy, która weszła w życie w dniu 1 maja 2014 r. Zarządzenie ministra spraw wewnętrznych odnoszące się do przetwarzania i ochrony danych osobowych w ramach ministerstwa weszło w życie w dniu 1 marca 2014 r. Biuro Inspektora ds. Ochrony Danych Osobowych w dalszym ciągu prowadziło działalność. Biuro to zatrudnia 15 pracowników, w tym prawników, analityków bezpieczeństwa danych, kierownika szkoleń oraz specjalistę w zakresie katalogowania danych. Od 2014 r. Biuro Inspektora ds. Ochrony Danych Osobowych korzysta z własnej linii w budżecie krajowym, której wysokość jest wystarczająca do finansowania bieżącej działalności. Jednakże w drugim etapie realizacji VLAP oraz biorąc pod uwagę rozszerzenie zakresu uprawnień i kompetencji Biuro Inspektora ds. Ochrony Danych Osobowych należy rozważyć przyznanie dodatkowych zasobów finansowych. Ponadto należy zadbać o to, aby siedziba Biura Inspektora ds. Ochrony Danych Osobowych odpowiadała jego nowym uprawnieniom, , a w szczególności potrzebie zapewnienia dostępu szerszej grupie zainteresowanych. Zmiany odnoszące się do sądownictwa i prokuratury są poza kryteriami VLAP, ale mają istotne znaczenie dla ich oceny. W dniu 1 sierpnia 2014 r., zgodnie z zaleceniami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), Parlament przyjął ustawę zmieniającą ustawę organiczną Gruzji o sądach powszechnych, która reguluje procedurę dożywotniego mianowania sędziów. Ustawa weszła w życie w dniu 19 sierpnia 2014 r. Poprawki z 2013 r. do ustawy o organach ścigania stanowią ważny krok w kierunku zapewnienia zgodności z normami europejskimi. Należy jednak zauważyć, że w dalszym ciągu prokuratora generalnego powołuje premier na wniosek ministra sprawiedliwości. 2.4. Segment 4: Stosunki zewnętrzne i prawa podstawowe Ustawa o statusie prawnym cudzoziemców i bezpaństwowców, która weszła w życie w dniu 1 września 2014 r., stanowi podstawę prawną do wjazdu, pobytu, tranzytu i wyjazdu cudzoziemców. Określa ona prawa i obowiązki cudzoziemców, bezpaństwowców, rodzaje wydalenia i postępowanie w tym zakresie oraz uprawnienia właściwych instytucji państwowych. W Gruzji obowiązują również wymagane ramy prawne zapewniające obywatelom Gruzji i cudzoziemcom dostęp do dokumentów podróży i dokumentów tożsamości. W dniu 7 maja 2014 r. weszła w życie ustawa w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji (prawo antydyskryminacyjne). Celem ustawy jest „wyeliminowanie wszelkich form dyskryminacji i zapewnienie równych praw wszystkim osobom fizycznym i prawnym podlegającym ustawodawstwu Gruzji, niezależnie od ich rasy, koloru skóry, języka, płci, wieku, obywatelstwa, pochodzenia, miejsca urodzenia lub miejsca zamieszkania, majątku lub statusu społecznego, religii lub światopoglądu, narodowości, pochodzenia etnicznego lub społecznego, zawodu, stanu zdrowia, niepełnosprawności, stanu cywilnego, orientacji seksualnej, tożsamości i ekspresji płciowej, poglądów politycznych lub innych, lub innych cech charakterystycznych”. Ma ona szeroki zakres i ma zastosowanie również do sektora prywatnego. Ustawa definiuje dyskryminację bezpośrednią i pośrednią, obejmuje dyskryminację przez powiązanie oraz wyraźnie zakazuje narzucania, zachęcania lub wspierania osób, które dyskryminują osobę trzecią, jak również liczne i wielowymiarowe rodzaje dyskryminacji. Wprowadza ona również pojęcie działań pozytywnych w dziedzinie równości płci oraz szczególnych przypadków, np. obejmujących macierzyństwo, ciążę lub niepełnosprawność. Prawo antydyskryminacyjne przewiduje wzmocnienie roli obrońcy publicznego jako organu ds. równości odpowiedzialnego za wyeliminowanie dyskryminacji oraz zagwarantowanie równości. W celu zapewnienia ochrony i pomocy ofiarom dyskryminacji obrońca odgrywa rolę mediatora między stronami w dążeniu do pojednania. Zgodnie z nową ustawą głównym środkiem prawnym w walce z dyskryminacją jest postępowanie przed właściwym sądem. Aby środek ten stał się bardziej dostępny, wprowadzono poprawki do kodeksu postępowania cywilnego, kodeksu karnego, ustawy o równości płci i ustawy o obrońcy publicznym, które ułatwiają dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących dyskryminacji. Chociaż uchwalenie prawa antydyskryminacyjnego oraz obowiązywanie innych istotnych aktów prawnych stanowi niezbędną podstawę prawną do zapewnienia wdrożenia odpowiednich kryteriów, to na etapie wdrażania konieczne będzie udzielenie dodatkowych gwarancji, w szczególności o charakterze proceduralnym, które sprawią, że ochrona przed dyskryminacją będzie wystarczająca i skuteczna, a ewentualne odstępstwa będą zgodne z zasadami konieczności i proporcjonalności. W drugim etapie realizacji VLAP wdrażanie prawa antydyskryminacyjnego będzie ściśle monitorowane, a jeśli zajdzie taka konieczność, dalsze zmiany należy rozważyć w ścisłej konsultacji ze społeczeństwem obywatelskim i ekspertami międzynarodowymi. Gruzja ma dobrze rozwiniętą politykę w sektorze integracji obywatelskiej i ochrony praw mniejszości. Obecnie realizuje ona narodowy program na rzecz tolerancji i integracji cywilnej oraz towarzyszący mu plan działania na lata 2009–14. W czerwcu 2013 r. rząd powołał międzyagencyjną komisję wysokiego szczebla, która pracuje nad nowym programem i planem działania. Niedawno Gruzja zwiększyła wysiłki na rzecz skuteczności prawa do stosowania języków mniejszości w kontaktach z władzami publicznymi i na lokalnych oznaczeniach topograficznych i tym samym rozpoczęła przygotowania do podpisania i ratyfikacji Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych. W dniu 2 kwietnia 2014 r. gruziński parlament przyjął rezolucję ratyfikującą Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1961 r. o ograniczaniu bezpaństwowości. Dokument przystąpienia do tej konwencji został złożony w dniu 1 lipca 2014 r. w Genewie. Ustawa o obywatelstwie gruzińskim, która weszła w życie dnia 11 czerwca 2014 r., dostosowuje istniejące ramy prawne do zasad konwencji. Krajowa strategia na rzecz ochrony praw człowieka (2014–20) została przyjęta przez parlament w dniu 30 kwietnia 2014 r., a towarzyszący jej plan działania na lata 2014–15 został zatwierdzony przez rząd w dniu 9 lipca 2014 r. Strategia i plan działania obejmują priorytety w dziedzinie praw człowieka i usprawnienie działań różnych agencji rządowych. Strategia Komisji opiera się na czterech filarach — nienaruszalności praw człowieka przez państwo, ochrony praw człowieka przed naruszeniami przez inne osoby, rozwoju systemu umożliwiającego ludziom egzekwowanie ich praw, oraz zwiększenie wiedzy obywateli o przysługujących im prawach — oraz przedstawia 23 strategiczne obszary interwencji. Plan działania obejmuje cele, działania, właściwe agencje, harmonogramy i wskaźniki. 3. Ocena ogólna i dalsze działania Komisja dokonała oceny wdrożenia VLAP przez Gruzję zgodnie z ustaloną metodologią i w oparciu o informacje i odnośne dokumenty prawne i polityczne przez nią dostarczone. Misja oceniająca została przeprowadzona przez ekspertów z państw członkowskich UE przy pomocy służb Komisji, Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i delegatury UE w Gruzji. UE monitorowała również postępy poczynione przez Gruzję w obszarach związanych z VLAP za pośrednictwem Wspólnego Komitetu UE i Gruzji ds. Ułatwień w Wydawaniu Wiz, Wspólnego Komitetu UE i Gruzji ds. Readmisji oraz Podkomitetu UE i Gruzji ds. Wymiaru Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa oraz Praw Człowieka i Demokracji, jak również w ramach dialogu na temat praw człowieka. W ramach każdego z tych komitetów dialog i współpraca między UE a Gruzją są bardzo zaawansowane. Opisany zarówno w pierwszym, jak i drugim sprawozdaniu z postępów prac, rozwój prawodawstwa i polityki świadczy o rzeczywistym zaangażowaniu Gruzji w dialog na temat liberalizacji przepisów wizowych. Na podstawie szczegółowej analizy treści i zakresu wprowadzonych reform, Komisja może wysnuć wniosek, że Gruzja z powodzeniem spełniła kryteria pierwszego etapu realizacji VLAP, a kryteria dla drugiego etapu należy obecnie poddać ocenie. W drugim etapie Komisja skupi się na ocenie skuteczności i trwałości realizacji kryteriów drugiego etapu realizacji VLAP. Ze względu na fakt, że ramy legislacyjne i polityczne są ze sobą ściśle powiązane, Komisja będzie nadal monitorować te dwa zestawy wskaźników. Komisja w dalszym ciągu będzie wspierać Gruzję w realizacji VLAP oraz aktywnie monitorować jej działania na rzecz spełnienia wszystkich kryteriów VLAP i przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z dalszych postępów w 2015 roku. [1] COM (2013) 808 final. [2] Sprawozdanie odzwierciedla stan prac na dzień 25 września 2014 r.