P6_TA(2006)0097

62. sesja Komisji Praw Człowieka ONZ w Genewie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wyniku negocjacji dotyczących Rady Praw Człowieka i 62. sesji Komisji Praw Człowieka ONZ

Parlament Europejski,

- uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Komisji Praw Człowieka ONZ przyjęte od 1996 r., jak również rezolucje z dnia 29 stycznia 2004 r. w sprawie stosunków między Unią Europejską a ONZ [1], z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie reformy ONZ [2] oraz z dnia 29 września 2005 r. w sprawie rezultatów Światowego Szczytu ONZ w dniach 14- 16 września 2005 r. [3],

- uwzględniając 62. sesję Komisji Praw Człowieka ONZ, która początkowo miała się odbyć w dniach 13 marca — 21 kwietnia 2006 r.,

- uwzględniając raport zatytułowany "Bezpieczniejszy świat: nasza wspólna odpowiedzialność" sporządzony przez Grupę Wysokiego Szczebla ds. Zagrożeń, Wyzwań i Zmian z dnia 1 grudnia 2004 r.,

- uwzględniając raport "W większej wolności: ku rozwojowi, bezpieczeństwu i prawom człowieka dla wszystkich" przedstawiony przez Sekretarza Generalnego ONZ w dniu 21 marca 2005 r.,

- uwzględniając dokument końcowy Światowego Szczytu ONZ przyjęty w Nowym Jorku w dniu 16 września 2005 r., w którym podjęto decyzję o utworzeniu Rady Praw Człowieka, mającej zastąpić Komisję Praw Człowieka, oraz o powierzeniu przewodniczącemu Zgromadzenia Ogólnego ONZ zadania poprowadzenia negocjacji, mających się zakończyć w jak najkrótszym terminie podczas 60. sesji, w celu określenia zakresu kompetencji i składu Rady,

- uwzględniając projekt rezolucji w sprawie Rady Praw Człowieka przedstawiony w dniu 23 lutego 2006 r. przez przewodniczącego Zgromadzenia Ogólnego ONZ,

- uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że poszanowanie, propagowanie i zachowanie powszechności praw człowieka jest częścią etycznego i prawnego dorobku Unii Europejskiej i jednym z filarów jedności i integralności Europy;

B. mając na uwadze, że ONZ jest zarówno obecnie, jak i w przeszłości, jedną z najbardziej odpowiednich organizacji, które potencjalnie mogą w sposób wszechstronny zajmować się kwestiami praw człowieka i wyzwaniami stojącymi dziś przed ludzkością;

C. mając na uwadze, że projekt rezolucji w sprawie Rady Praw Człowieka stanowi wynik wielu miesięcy wysiłków zmierzających do uzyskania porozumienia;

D. mając na uwadze, że nie podejmując niektórych poważnych problemów, które zostały zasygnalizowane, Rada Praw Człowieka mogłaby stanowić skuteczną platformę dla procesu wzmocnienia ochrony i propagowania praw człowieka w ramach ONZ, który to proces niestety nie zawsze przynosił zamierzone wyniki;

E. mając na uwadze, że 62. sesja Komisji Praw Człowieka ONZ będzie jej ostatnią sesją przed faktycznym powołaniem Rady Praw Człowieka ONZ;

F. mając na uwadze, że na roczną sesję Komisji Praw Człowieka ONZ w bieżącym roku powołano delegację ad hoc Parlamentu Europejskiego, podobnie jak to miało miejsce w ubiegłych siedmiu latach;

Rada Praw Człowieka

1. z zadowoleniem przyjmuje rezolucję powołującą Radę Praw Człowieka; w związku z powyższym odnotowuje wkład UE w wynik negocjacji;

2. z zadowoleniem przyjmuje utworzenie mniejszego, stałego organu ONZ, wybieranego bezpośrednio przez Zgromadzenie Ogólne, jako pierwszego kroku w kierunku realizacji zobowiązania Światowego Szczytu w roku 2005 do wzmocnienia mechanizmów ONZ w zakresie praw człowieka;

3. ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada Praw Człowieka będzie się mogła spotykać regularnie w ciągu roku, odbywając nie mniej niż trzy sesje rocznie, a także, oprócz posiedzeń regularnych, będzie mogła zwoływać sesje nadzwyczajne, w celu zajęcia się szybko rozwijającymi się sytuacjami kryzysowymi w zakresie praw człowieka;

4. z zadowoleniem przyjmuje utrzymanie stosowanego przez Komisji Praw Człowieka ONZ systemu "specjalnych procedur"; zwraca uwagę, że procedury te będą podlegały weryfikacji w ciągu roku i wzywa UE do zachowania czujności w celu zapewnienia, aby zostały one utrzymane;

5. z zadowoleniem przyjmuje utrzymanie praktyki udziału w debatach organizacji pozarządowych zajmujących się prawami człowieka i wyraża nadzieję, że udział ten zostanie w przyszłości usprawniony i wzmocniony; ponawia swój apel o reformę Komisji ONZ ds. organizacji pozarządowych, tak aby zapewnić skuteczny udział niezależnych organizacji pozarządowych;

6. z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie powszechnego mechanizmu przeglądu okresowego, tzw. "peer review", jako środka wzmacniającego powszechne objęcie i równe traktowanie Państw Członkowskich w zakresie monitorowania przestrzegania praw człowieka na całym świecie; przyjmuje do wiadomości wyjaśnienie, że mechanizm ten nie powinien powielać pracy organów ustanowionych traktatem ONZ; wzywa Radę Praw Człowieka, aby podczas ustalania szczegółów tego przeglądu zapewniła, aby przewidziane w tym celu posiedzenie odbyło się dodatkowo, poza co najmniej trzema posiedzeniami i 10 tygodniami, które przewiduje rezolucja;

7. wyraża ubolewanie, że propozycja wyboru członków Rady Praw Człowieka wzmocnioną większością dwóch trzecich głosów nie została utrzymana; niemniej jednak uważa, że procedura, w której członkowie wybierani są bezpośrednio i indywidualnie w tajnym głosowaniu przez bezwzględną większość Zgromadzenia Ogólnego, a rządy są proszone o rozpatrzenie osiągnięć krajów kandydujących w dziedzinie praw człowieka, mogłaby zapobiec zasiadaniu w Radzie Praw Człowieka państw naruszających prawa człowieka; z zadowoleniem przyjmuje utworzenie mechanizmu pozwalającego większością dwóch trzecich głosów Zgromadzenia Ogólnego zawiesić prawo do zasiadania w Radzie Praw Człowieka przedstawicieli tych państw, które w sposób rażący i systematyczny naruszają prawa człowieka;

8. wzywa wszystkie państwa członkowskie ONZ do podjęcia starań zmierzających do wyboru krajów kandydujących spełniających najwyższe standardy w dziedzinie praw człowieka, które ratyfikowały podstawowe traktaty dotyczące praw człowieka, wypełniły swoje obowiązki w zakresie zdawania sprawozdań, wydały otwarte zaproszenia do uczestnictwa w specjalnych procedurach ONZ oraz podjęły starania zmierzające do spełnienia ich zaleceń; apeluje do UE, aby domagała się, by kandydatury były przedstawiane co najmniej 30 dni przed wyborami, w celu umożliwienia poddania publicznej kontroli ich osiągnięć i deklaracji w dziedzinie praw człowieka;

9. potwierdza swoją opinię, że zdolność Rady Praw Człowieka do ochrony praw człowieka będzie uzależniona od woli politycznej wszystkich stron, aby uczynić z niej silny i skuteczny organ;

10. wzywa w związku z tym wszystkie państwa członkowskie ONZ do wypełnienia określonego przez nie mandatu i wdrożenia opracowanych mechanizmów w celu zapewnienia, aby Rada Praw Człowieka była w stanie w znaczący sposób chronić i wspierać prawa człowieka;

11. wzywa UE do odgrywania wiodącej roli w Radzie Praw Człowieka oraz do bycia wzorem w działaniach na rzecz stworzenia silnego organu ONZ zajmującego się prawami człowieka, zdolnego do zajęcia się sytuacją praw człowieka na całym świecie oraz do reakcji na nią;

12. podkreśla potrzebę wzmożonej konsultacji, współpracy i koordynacji między UE i ONZ, a w szczególności nowo utworzoną Radą Praw Człowieka;

13. podkreśla potrzebę skoordynowanej, uzgodnionej i dobrze przygotowanej strategii Unii Europejskiej przed, podczas i po sesjach Rady Praw Człowieka, celem wniesienia swojego wkładu do jej prac w sposób skuteczny i efektywny;

14. uważa za właściwe dalsze wysyłanie delegacji na odpowiednie sesje Rady Praw Człowieka, zgodnie z praktyką PE uczestnictwa w corocznych sesjach Komisji Praw Człowieka ONZ;

62. sesja Komisji Praw Człowieka ONZ

15. przyjmuje do wiadomości decyzję o przejściowym, proceduralnym i skróconym charakterze 62. sesji Komisji Praw Człowieka ONZ;

16. niemniej jednak uważa, że fakt ten nie powinien stanowić dla Komisji Praw Człowieka ONZ przeszkody w realizacji jej mandatu w zakresie ochrony praw człowieka, a wszelkie standardowe działania Komisji powinny być właściwie przyjęte lub kontynuowane w inny sposób;

17. wzywa zatem członków Komisji Praw Człowieka ONZ do zapewnienia, aby prace w zakresie specjalnych procedur, ustanowionych podczas ostatniej sesji, zostały przedstawione, uznane i w pełni omówione, jak np. sprawozdanie Sekretarza Generalnego w sprawie współpracy z przedstawicielami organów ONZ zajmujących się prawami człowieka, oraz aby wygasające mandaty zostały przedłużone, tak jak mandat Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. Obrońców Praw Człowieka; podkreśla konieczność utrzymania możliwości zwracania się przez obrońców praw człowieka do Komisji i brania przez nich udziału w debatach;

*

* *

18. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, przewodniczącemu 60. sesji Zgromadzenia Ogólnego oraz Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka.

[1] Dz.U. C 96 E z 21.4.2004, str. 79.

[2] P6_TA(2005)0237.

[3] P6_TA(2005)0362.

--------------------------------------------------