[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 30.11.2006

KOM(2006) 745 wersja ostateczna

2006/0246 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

KONTEKST WNIOSKU

- Podstawa i cele wniosku

Rozporządzenie (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów[1] („rozporządzenie”) wdraża Konwencję rotterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami.

W dniu 10 stycznia 2006 r., w swoim wyroku w sprawie Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie[2], Trybunał Sprawiedliwości stwierdził nieważność rozporządzenia orzekając, że powinna istnieć podwójna podstawa prawna obejmująca zarówno art. 133 jak i art. 175 akapit pierwszy Traktatu. Trybunał utrzymał jednak skutki rozporządzenia do czasu przyjęcia, w rozsądnym okresie, nowego rozporządzenia opartego na odpowiednich podstawach prawnych.

Celem niniejszego wniosku jest zatem nowe rozporządzenie oparte na wyżej wspomnianej podwójnej podstawie prawnej. Jednocześnie proponuje się, aby ująć pewne techniczne zmiany przepisów operacyjnych w świetle sprawozdania Komisji zgodnie z art. 21 rozporządzenia na temat dotychczasowego doświadczenia w zakresie procedur. Sprawozdanie to przedstawia się równolegle z niniejszym wnioskiem.

- Kontekst ogólny

Konwencję rotterdamską przyjęto we wrześniu 1998 r. Weszła ona w życie w dniu 24 lutego 2004 r.

W styczniu 2002 r. Komisja przedłożyła wniosek, w oparciu o art. 133 Traktatu, w sprawie rozporządzenia Rady dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów w celu wprowadzenia w życie postanowień Konwencji we Wspólnocie.

Po nieobowiązkowych konsultacjach z Parlamentem Europejskim na mocy art. 133 Rada jednogłośnie postanowiła zastąpić art. 133 artykułem 175 ust. 1. Parlament i Rada następnie wspólnie przyjęli rozporządzenie (WE) nr 304/2003 z dnia 28 stycznia 2003 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów.

Artykuł 21 rozporządzenia wymaga, aby państwa członkowskie regularnie wysyłały Komisji informacje o działaniu procedur przewidzianych w rozporządzeniu. Komisja zawrze te informacje w sprawozdaniu podsumowującym ujmującym również sprawozdanie o pełnieniu przewidzianych w rozporządzeniu funkcji, za które jest odpowiedzialna. Pierwsze takie zbiorcze sprawozdanie podsumowujące obejmujące okres od wejścia w życie rozporządzenia do końca 2005 r. zostało niedawno sporządzone. Ogólny wniosek wynikający z tego sprawozdania, potwierdzony przez regularne konsultacje z państwami członkowskimi, przemysłem i innymi organizacjami pozarządowymi, brzmi, iż ogólnie procedury działają dobrze, lecz uzasadnione są pewne techniczne zmiany.

Oprócz unieważnienia rozporządzenia, w równoległym wyroku[3] Trybunał stwierdził nieważność z tych samych powodów decyzji Rady 2003/106/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie zatwierdzenia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji[4].

Choć unieważnienie tej decyzji Rady nie wpływa na pierwotną ratyfikację Konwencji przez Wspólnotę, wymagana jest nowa decyzja Rady o podwójnej podstawie prawnej wraz ze zmienioną deklaracją dotyczącą kompetencji, która powinna zostać dostarczona depozytariuszowi Narodów Zjednoczonych. Komisja przedłożyła ostatnio oddzielny wniosek w tym celu, który został przyjęty przez Radę dnia 25 września 2006 r. (decyzja 2006/730/WE[5].

- Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Jak zwrócono uwagę powyżej, obecne wspólnotowe zasady dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów określone są w rozporządzeniu (WE) nr 304/2003, ostatnio zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 777/2006[6].

Rozporządzenie wykracza znacząco poza wymagania Konwencji. Główne różnice można streścić następująco:

- zasady stosują się do wywozu do wszystkich państw bez względu na to, czy są one Stronami Konwencji, czy nie;

- szerszy asortyment chemikaliów podlega rocznemu powiadomieniu o wywozie. Do celów ustalenia, które chemikalia powinny podlegać procedurze, dwie kategorie zastosowania określone w Konwencji (pestycydy i chemikalia przemysłowe) podzielono na dwie podkategorie każdą (środki ochrony roślin i inne pestycydy, takie jak produkty biobójcze; oraz chemikalia do zastosowania profesjonalnego i ogólnego). Ponadto powiadomienie o wywozie musi być dokonane bez względu na zamierzone zastosowanie chemikaliów oraz na to, czy ich zastosowanie jest zakazane lub surowo ograniczone w UE, czy nie. Ponadto objęto również chemikalia podlegające międzynarodowej procedurze PIC („chemikalia PIC”) oraz niektóre wyroby;

- chemikalia PIC oraz chemikalia zakazane lub surowo ograniczone we Wspólnocie w kategorii zastosowania określonej w Konwencji nie mogą być wywożone bez wyraźnej zgody państwa przywozu;

- niektóre wyroby i chemikalia (jak chemikalia podlegające również Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych) objęte są zakazem wywozu;

- wszystkie niebezpieczne chemikalia wywożone do państw trzecich muszą być etykietowane i pakowane w taki sam sposób, jak we Wspólnocie.

- Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach

Wniosek jest w pełni zgodny z istniejącą polityką i celami związanymi z ogólną ochroną ludzkiego zdrowia i środowiska, takimi jak określone w szóstym programie działań na rzecz ochrony środowiska.

Konsultacje z zainteresowanymi stronami i ocena wpływu

- Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami oraz ogólny kontekst

Skonsultowano się z licznymi stronami w ramach posiedzeń wyznaczonych organów krajowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 304/2003, które dokonywały regularnych przeglądów kwestii związanych z jego wykonaniem. Wśród uczestników znalazły się zainteresowane strony, takie jak przemysł i organizacje pozarządowe, jak również państwa członkowskie, spośród których wszyscy mieli okazję do przedstawienia swoich opinii i poczynienia uwag oraz zostali poproszeni o przedłożenie pisemnych wniosków dotyczących konkretnych kwestii.

Ponadto państwa członkowskie mogły wypowiedzieć się na temat problemów związanych z wykonaniem rozporządzenia w swoich sprawozdaniach sporządzonych na mocy jego art. 21.

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób w jaki były one uwzględniane

Odpowiedzi potwierdziły potrzebę ograniczonej liczby technicznych zmian w celu poprawy działania rozporządzenia bez zmieniania jego celów i podstawowych przepisów. Zostały one wzięte pod uwagę przy sporządzaniu niniejszego wniosku.

- Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie było konieczne odwoływanie się do zewnętrznej wiedzy specjalistycznej.

- Ocena wpływu

Obecne zasady ogólnie działają dobrze. Nowe rozporządzenie z pewnymi technicznymi zmianami jest jedyną realną możliwością. Ogólnie spodziewane jest, że wpływ proponowanego nowego rozporządzenia będzie ograniczony. Główne skutki będą następujące:

- będzie większa jasność i przejrzystość oraz zwiększona pewność prawna;

- zwiększona będzie kontrola wywozów przez urzędy celne, bez niepotrzebnego zakłócenia handlu, który jest zgodny z zasadami;

- nie będzie jakichkolwiek dodatkowych obciążeń administracyjnych dla eksporterów i organów. Przeciwnie, w niektórych aspektach proponowane zmiany doprowadzą do ich zmniejszenia. Z drugiej strony, obciążenie dla Komisji może w pewnym stopniu wzrosnąć;

- będzie utrzymany obecny wysoki poziom ochrony ludzkiego zdrowia i środowiska.

Aspekty prawne wniosku

- Krótki opis proponowanych działań

Z zastrzeżeniem wymaganej zmiany podstawy prawnej, proponowane nowe rozporządzenie zasadniczo utrzyma wszystkie przepisy obecnego rozporządzenia, w tym również te, które wykraczają poza wymogi Konwencji. Jednakże, jak potwierdzono sprawozdaniu Komisji sporządzonym na mocy art. 21, doświadczenia związane z obecnym systemem pokazują, że potrzebne są pewne techniczne zmiany, aby poprawić działanie rozporządzenia. Główne zmiany są następujące.

Zmiany i wyjaśnienia dotyczące niektórych definicji (art. 3)

Eksporter

W rozporządzeniu eksporter jest zasadniczo zdefiniowany jako osoba prawna wymieniona w dokumentach wysyłkowych jako osoba posiadająca umowę z odbiorcą i odpowiedzialna za postanowienie o wysłaniu chemikaliów poza obszar celny WE. Jednakże były problemy w stosowaniu tej definicji w kontekście procedury powiadamiania o wywozie, która wymaga, aby eksporter powiadomił wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, gdyż niekiedy eksporter może być przedsiębiorstwem handlowym, które nie ma siedziby we Wspólnocie i które otrzymało chemikalia od wspólnotowego producenta lub dystrybutora chemikaliów. Dlatego proponuje się dostosowanie definicji tak, aby obejmowała tę sytuację.

Preparat

W rozporządzeniu „preparat” zdefiniowany jest w znaczeniu mieszaniny lub roztworu złożonego z dwu lub więcej substancji, jeżeli preparat, zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie 1999/45/WE, podlega obowiązkowemu etykietowaniu zgodnie z prawodawstwem Wspólnoty z powodu obecności którejkolwiek z tych substancji. Ta dość szeroka definicja jest odpowiednia w kontekście art. 16, który odnosi się do wszystkich wywożonych niebezpiecznych chemikaliów. Jednakże spowodowała ona pewne wątpliwości co do zakresu zobowiązań w odniesieniu do innych przepisów operacyjnych, zwłaszcza tych, które odnoszą się do powiadomienia o wywozie oraz wyraźnej zgody na podstawie odpowiednio art. 7 i 13. Zatem proponuje się, aby zmienić definicję i uczynić ją jaśniejszą w tychże przepisach operacyjnych, tak aby preparaty podlegały wymogom tylko wtedy, gdy zawierają chemikalia wymienione we właściwych częściach załącznika I do rozporządzenia w stężeniu, jakie może powodować obowiązek etykietowania, bez względu na obecność jakichkolwiek innych substancji w preparacie.

Zmiany i wyjaśnienia procedury tzw. „wyraźnej zgody”(art. 13 ust. 6)

W około połowie dotychczasowych przypadków, pomimo wysiłków dokonywanych przez wyznaczony organ krajowy państw członkowskich wywozu w celu uzyskania wyraźnej zgody, odpowiedź z państwa przywozu nie nadchodzi, w niektórych przypadkach przez wiele miesięcy lub nawet lat. W efekcie nie można dokonać wywozu, pomimo tego, że często substancje nie są zakazane ani surowo ograniczone w państwach przywozu. Tak więc obecny system powoduje trudności dla eksporterów i wyznaczonych organów krajowych w państwach wywozu, niekoniecznie dając przy tym większą ochronę państwom przywozu. Sytuacja w odniesieniu do chemikaliów wymienionych w części 2 załącznika I (chemikalia zakazane lub surowo ograniczone w WE w kategorii zastosowania określonej w Konwencji, a tym samym kwalifikujące się do powiadomienia o PIC, lecz które nie są jeszcze chemikaliami podlegającymi procedurze PIC) jest szczególnie problematyczna.

W tym kontekście, pewne ograniczone możliwości, żeby wywozy odbywały się na zasadzie tymczasowej przy jednoczesnym podejmowaniu dalszych starań w celu uzyskania wyraźnej zgodny, wydają się odpowiednie. Proponuje się, aby, jeżeli – pomimo wszelkich starań wyznaczonego organu krajowego eksportera i Komisji – nie ma odpowiedzi w ciągu 2 miesięcy, to dostępne dowody w postaci dokumentów z urzędowych źródeł wskazujące, że chemikalia są zarejestrowane, zatwierdzone lub w inny sposób dopuszczone do użytku w państwie przywozu mogą być uznane za wystarczającą zgodę na to, aby wywozy odbywały się ad interim do czasu uzyskania odpowiedzi. Byłoby to zgodne z tzw. postanowieniami „status quo” z art. 11 ust. 2 Konwencji, lecz byłoby bardziej ograniczające. Poza tym, świadectwa rejestracji, itp., są często specyficzne dla danego produktu i dostawcy, tak iż zakres wywozów, które odbywałyby się, byłby odpowiednio ograniczony. Ponadto proponuje się, aby – jeżeli nie ma odpowiedzi po 3 miesiącach – wywozy mogły być kontynuowane przez maksimum 12 miesięcy do czasu otrzymania wyraźnej zgody na dalsze wywozy. Proponuje się również, aby – gdy chemikalia są wywożone do krajów OECD – przyznawano zwolnienie z obowiązku pod warunkiem spełnienia pewnych warunków.

Zasady odnoszące się do okresu ważności uzyskanych wyraźnych zgód byłyby również wyjaśnione. Obecne przepisy oznaczają, że uzyskane zgody (o ile państwo przywozu nie zastrzega inaczej) są potencjalnie na czas nieokreślony. Jednakże proponuje się, aby uzyskane zgody, a także przypadki, w których dopuszczone są alternatywne dowody, były okresowo poddawane przeglądom.

W celu dalszej poprawy i wzmocnienia działania systemu proponuje się również, aby wnioski o zgodę i przedłużenia kierowane były poprzez Komisję (pod warunkiem udostępnienia niezbędnych środków). Pomogłoby to w zapobiegnięciu niepotrzebnemu częściowemu pokrywaniu się lub powielaniu działań, co niekiedy ma miejsce. Może również pomóc uniknąć ewentualnych nieporozumień i zamieszania w państwach przywozu, które obecnie otrzymują powiadomienia o wywozie od Komisji a wnioski o zgodę od państw członkowskich.

Zmiany w celu wzmocnienia kontroli celnej wywożonych chemikaliów przy jednoczesnym ułatwieniu handlu (art. 17)

W większości państw członkowskich władze celne odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu zgodności z rozporządzeniem, szczególnie w odniesieniu do kontrolowania wywozów. Aby spełnić ich konkretne potrzeby w tym względzie, przygotowywanych jest już kilka działań, jak poniżej:

- klasyfikowanie substancji chemicznych podlegających rozporządzeniu 304/2003 w ramach Nomenklatury Scalonej, tak aby w Zintegrowanej Taryfie Wspólnot Europejskich (TARIC) mogły być zamieszczane przy właściwych kodach CN „flagi ostrzegawcze”, które zwracałyby uwagę urzędników celnych na to, że dane chemikalia podlegają lub mogą podlegać specjalnym zasadom;

- opracowanie wersji bazy danych EDEXIM Komisji (która zawiera dane o dokonanych powiadomieniach o wywozie, uzyskanych wyraźnych zgodach, itp.) specjalnie dla organów celnych. Pomogłoby to im sprawdzić, czy konkretna wysyłka wywozowa może odbyć się, czy nie. Aby to ułatwić proponuje się, żeby system generował niepowtarzalne numery referencyjne lub kodowe, które byłyby podawane przez eksporterów w ich zgłoszeniach wywozowych. Urzędnicy celni mogliby w razie konieczności sprawdzić te numery kodowe w EDEXIM, aby zweryfikować zgodność. W powiązaniu z tą inicjatywą również daleko posunięte są prace nad umożliwieniem umieszczenia w TARIC takich kodów, które byłyby używane przez eksporterów w sekcji 44 formularza zgłoszenia wywozowego (jednolitego dokumentu administracyjnego).

Spodziewane jest, że prace nad powyższym pakietem środków zostaną ukończone przed przyjęciem nowego rozporządzenia. Aby taki system był w pełni skuteczny proponuje się, żeby używanie kodów przez eksporterów uczynić wymogiem zawartym w nowym rozporządzeniu. Jednakże po jego wejściu w życie byłby krótki okres karencji wynoszący trzy miesiące w celu umożliwienia wszystkim zainteresowanym zaznajomienia się z systemem.

Wszystko to sprawiłoby, że przedkładanie dokumentów pomocniczych ze zgłoszeniami wywozowymi stałoby się niepotrzebne, co pomogłoby w kontroli celnej, lecz także równocześnie zmniejszyłoby obciążenie administracyjne zarówno dla urzędów celnych, jak i dla eksporterów, ułatwiając tym samym handel.

- Podstawa prawna

Zgodnie z wyrokiem Trybunału, proponowane nowe rozporządzenie oparte jest na art. 133 (odnoszącym się do wspólnej polityki handlowej) oraz art. 175 ust. 1 (odnoszącym się do ochrony środowiska) Traktatu.

- Zasada pomocniczości

Wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Jest on w pełni zgodny z zasadą pomocniczości, gdyż jego cele nie mogą być osiągnięte przez państwa członkowskie, ponieważ potrzebne jest zharmonizowane podejście, aby zapewnić, że Wspólnota jako Strona Konwencji wypełnia swoje międzynarodowe zobowiązania.

- Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności, gdyż jest oparty o doświadczenie zdobyte w zakresie obecnego systemu. Skupia się on na zmianach tylko tam, gdzie są one uważane za niezbędne i odpowiednie do jego właściwego działania.

Wniosek dąży do zminimalizowania ciężaru administracyjnego bez uszczerbku dla poziomu ochrony zapewnianej zdrowiu ludzkiemu oraz środowisku.

- Wybór instrumentów

Biorąc pod uwagę, iż obecne prawodawstwo, które ma być zastąpione, ma formę rozporządzenia, jest to najwłaściwszy instrument.

Wpływ na budżet

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty, poza potrzebą ograniczonych dodatkowych zasobów kadrowych do zajmowania się pracami powstającymi w wyniku proponowanych zmian roli Komisji w procedurze wyraźnej zgody (patrz załączona ocena skutków finansowych).

Informacje dodatkowe

- Szczegółowe wyjaśnienie wniosku

Proponowane rozporządzenie zastąpiłoby istniejące, lecz większość przepisów byłaby niezmieniona i struktura (w tym numeracja artykułów) pozostałaby taka sama. Poniżej podsumowano główną treść proponowanego rozporządzenia.

Artykuł 1

Artykuł ten przedstawia w skrócie cele rozporządzenia, które są zgodne z ogólnymi celami Konwencji.

Artykuł 2

Artykuł ten określa zakres rozporządzenia. Wyłączenia są zasadniczo zgodne z przewidzianymi w Konwencji, z pewnymi wyjaśnieniami, biorąc pod uwagę właściwe prawodawstwo Wspólnoty.

Artykuł 3

Artykuł 3 przedstawia definicje, w tym wzięte z definicji użytych w Konwencji po ich dostosowaniu, gdy było to niezbędne.

Kilka definicji zawartych w obecnym rozporządzeniu zmieniono następująco:

- wprowadzono zmienioną definicję „eksportera”, aby zaradzić wspomnianym powyżej problemom związanym z wykonaniem;

- zmieniono definicję „preparatu” i wyjaśniono zakres podanych w art. 7, 9, 13 i 14 ust. 1 zasad w odniesieniu do preparatów;

- dostosowano definicje „chemikaliów podlegających procedurze PIC”, „Strony Konwencji” oraz „Strony”, aby uwzględnić wejście w życie Konwencji;

- definicje „Konwencji”, „procedury PIC”, „Konferencji Stron”, „Komitetu Kontroli Chemicznej”, „Sekretariatu” oraz „wytycznych dla decyzji” nie są ściśle konieczne i są wprowadzone, gdy jest o nich mowa po raz pierwszy w przepisach operacyjnych.

Artykuł 4

Brzmienie tego artykułu, odnoszącego się do wyznaczonych organów, jest zgodne z Konwencją i jest zasadniczo niezmienione.

Artykuł 5

Artykuł ten odnosi się do udziału Wspólnoty w Konwencji, w tym roli Komisji jako wspólnego wyznaczonego organu dla Wspólnoty.

Artykuł 6

Artykuł ten określa chemikalia, które podlegają powiadomieniu o wywozie, kwalifikują się do powiadomienia o PIC lub podlegają międzynarodowej procedurze PIC.

Artykuł 7

Artykuł 7 określa procedurę powiadamiania o wywozie. Stosuje się do wszelkich wywozów chemikaliów, które są wymienione w części 1 załącznika I do proponowanego rozporządzenia. Powiadomienie musi dostarczać informacje określone w załączniku III. Komisja będzie pełnić centralną rolę w wysyłaniu powiadomień do państw przywozu i nadal będzie istniał scentralizowany rejestr powiadomień w bazie danych EDEXIM Komisji. Jedyną zmianą rzeczową, jak wskazano powyżej, jest wprowadzenie niepowtarzalnych numerów kodowych dla powiadomień o wywozie, które są zweryfikowane jako kompletne, o których eksporterzy będą poinformowani, tak aby mogli je podać w ich zgłoszeniach wywozowych.

Artykuł 8

Artykuł ten określa procedurę postępowania z powiadomieniami o wywozie otrzymywanymi od państw trzecich.

Artykuł 9

Artykuł 9 wymaga składania rocznych sprawozdań o ilościach chemikaliów wymienionych w załączniku I będących przedmiotem handlu.

Artykuł 10

Artykuł ten stanowi, że gdy chemikalia kwalifikują się do powiadomienia o PIC w następstwie ostatecznego środka regulacyjnego Wspólnoty, Komisja powiadamia Sekretariat Konwencji dostarczając informacje określone w załączniku II.

Państwa członkowskie mogą powiadomić o krajowych środkach regulacyjnych zgodnych z prawem wspólnotowym. Po procedurze uprzednich konsultacji z udziałem wszystkich pozostałych państw członkowskich mogą one zostać przekazane Sekretariatowi Konwencji za pośrednictwem Komisji.

Artykuł 11

Artykuł ten stanowi, że gdy chemikalia są zakazane lub surowo ograniczone, lecz nie kwalifikuje się do powiadomienia o PIC na podstawie art. 10, Komisja powiadomi sekretariat PIC o właściwym środku regulacyjnym na podstawie postanowień Konwencji o wymianie informacji.

Artykuł 12

Artykuł 12 zajmuje się zobowiązaniami w odniesieniu do przywozu chemikaliów. Ustanawia on procedurę dotyczącą postępowania z wytycznymi dla decyzji dotyczącymi chemikaliów PIC oraz podejmowania wspólnotowych decyzji o przywozie przedmiotowych chemikaliów.

Artykuł 13

Artykuł ten przedstawia niektóre zobowiązania w odniesieniu do wywozów innych niż objęte powiadomieniem o wywozie. Są tu dwa główne elementy.

Pierwszy odnosi się głównie do procedur dotyczących chemikaliów PIC (wymienionych w części 3 załącznika I do rozporządzenia) oraz zapewnienia respektowania decyzji o przywozie podjętych przez strony przywozu. Podstawową zasadą, która wykracza znacznie poza postanowienia Konwencji jest, że takich chemikaliów nie wywozi się bez wyraźnej zgody państwa przywozu. To samo podejście stosuje się do wszystkich chemikaliów zakazanych lub surowo ograniczonych we Wspólnocie i kwalifikujących się do powiadomienia o PIC, lecz niebędących chemikaliami PIC.

Z powodów wyjaśnionych w sekcji 3 powyżej proponuje się, aby pod pewnymi warunkami w przypadkach, gdy państwo przywozu nie odpowiada, wywozy mogły być kontynuowane na zasadzie ograniczonej ad interim do czasu otrzymania odpowiedzi. Proponuje się również, aby pod pewnymi warunkami przyznane było zwolnienie z obowiązku dla wywozów do krajów OECD. Ponadto proponuje się, aby okres ważności uzyskanych zgód i zwolnień z obowiązku był poddawany regularnym przeglądom. Ubieganie się o wyraźną zgodę i uzyskiwanie jej musi odbywać się za pośrednictwem wyznaczonego organu krajowego w państwie członkowskim wywozu. Jednakże z powodów wyjaśnionych już w sekcji 3, proponuje się, aby – pod warunkiem udostępnienia niezbędnych środków – wszelkie wnioski, w tym również wnioski o przedłużenie, były kierowane poprzez Komisję, która umieści informacje w EDEXIM.

Drugi element zawiera zobowiązania o charakterze bardziej ogólnym. Na przykład, nałożone są pewne minimalne normy w odniesieniu do okresu użyteczności wywożonych chemikaliów, specyfikacji czystości pestycydów i ich opakowania, przechowywania i trwałości w celu ograniczenia do minimum ryzyka w warunkach zastosowania w krajach rozwijających się.

Artykuł 14

Artykuł 14 rozszerza określoną w art. 7 procedurę powiadamiania o wywozie na niektóre wyroby. Stanowi on również, że niektóre chemikalia i wyroby, których zastosowanie jest zakazane we Wspólnocie, nie są wywożone. Te chemikalia i wyroby są wymienione w załączniku V.

Artykuł 15

Artykuł ten zajmuje się informacjami o przewozach tranzytowych chemikaliów PIC. Szczegóły dotyczące stron przywozu wymagających informacji oraz typu tych informacji zostaną podane w załączniku VI, gdy staną się dostępne.

Artykuł 16

Artykuł 16 ustanawia reguły stosujące się do informacji dołączanych do wywożonych chemikaliów. Bez uszczerbku dla wymagań państwa przywozu oraz uwzględniając właściwe normy międzynarodowe, wszystkie niebezpieczne chemikalia przeznaczone do wywozu powinny być pakowane i etykietowane i powinna być dołączona do nich karta charakterystyki dotyczącej bezpieczeństwa zgodnie z właściwym prawodawstwem Wspólnoty. O ile jest to możliwe, informacje powinny być podane w głównym(ych) języku(ach) państwa przywozu.

Artykuł 17

Artykuł 17 odnosi się do roli służb celnych w państwach członkowskich na podstawie proponowanego rozporządzenia.

Proponuje się, aby wzmocnić i ułatwić kontrolę przez wprowadzenie wymogu, zgodnie z którym eksporterzy muszą zamieszczać w swoich zgłoszeniach wywozowych specjalne numery kodowe odpowiadające dokonanym przez siebie powiadomieniom o wywozie oraz uzyskanym wyraźnym zgodom lub zwolnieniom z obowiązku. Odpowiednie przepisy zawarte są w art. 7 i 13 przewidujących udostępnienie takich numerów kodowych eksporterom do takiego użycia.

Artykuł 18

Artykuł ten jest standardowym przepisem dotyczącym kar w razie naruszeń.

Artykuł 19

Artykuł 19 odzwierciedla postanowienia Konwencji dotyczące wymiany informacji, lecz rozszerza te ustalenia na wszystkie państwa. Określa on również, jakie rodzaje informacji nie będą uznawane za poufne do tych celów.

Artykuł 20

Artykuł ten dotyczy pomocy technicznej dla krajów rozwijających się oraz krajów w okresie transformacji gospodarczej.

Artykuł 21

Artykuł 21 zajmuje się monitorowaniem i składaniem sprawozdań we Wspólnocie o działaniu proponowanego rozporządzenia.

Artykuł 22

Artykuł 22 określa procedury, które należy stosować w celu aktualizacji załączników. W świetle ostatnich zmian w procedurach wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[7], obecna procedura regulacyjna umożliwiająca dodawania pozycji w załączniku I została zmieniona na procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą. Proponuje się, aby uwzględnienie chemikaliów będących trwałymi zanieczyszczenia organicznymi w załączniku V podlegało tej samej procedurze.

Artykuł 23

Artykuł ten przewiduje, że sporządzone będą dokumenty ze wskazówkami technicznymi, aby pomóc w wykonaniu przepisów. Podobne dokumenty istniały w ramach istniejącego rozporządzenia. Dokumenty, które mają być opracowane będą zawierać wskazówki dla organów zajmujących się kontrolowaniem wywozów i przywozów, takich jak organy celne.

Artykuł 24

Artykuł ten określa procedury, jakich ma przestrzegać komitet ustanowiony na mocy art. 29 dyrektywy Rady 67/548/EWG. Przepisy te również dostosowano do zmienionych procedur wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, o których mowa powyżej.

Artykuły 25 i 26

Te dwa artykuły dotyczą, odpowiednio, odesłań do rozporządzenia (WE) nr 304/2003 w prawodawstwie oraz wejścia w życie proponowanego nowego rozporządzenia. Przewiduje się krótki, 3-miesięczny okres przejściowy przed wejściem w życie przepisów art. 17 dotyczących obowiązkowego używania numerów kodowych w zgłoszeniach wywozowych.

Załączniki

Załącznik I do rozporządzenia wymienia chemikalia podlegające różnym procedurom i jest oparty na załączniku zawartym w rozporządzeniu (WE) nr 304/2003 zmienionym rozporządzeniami Komisji 1213/2003, 775/2004 i 777/2006.

Załącznik II określa informacje, które muszą być przedłożone, gdy Komisja powiadamia o ostatecznym środku regulacyjnym Wspólnoty na mocy art. 10.

Załącznik III wymienia informacje, które eksporter musi przedstawić w powiadomieniu o wywozie na mocy art. 7. Wprowadzono pewne wyjaśnienia.

Załącznik IV określa informacje o handlu chemikaliami wymienionymi w załączniku I, które mają być dostarczone na mocy art. 9. Wyjaśniono zakres ilości, które mają być zgłaszane.

Załącznik V wymienia chemikalia i wyroby, których się nie wywozi zgodnie z art. 14 ust. 2.

Załącznik VI wymienia strony wymagające informacji o przewozach tranzytowych chemikaliów PIC (stosuje się art. 15).

2006/0246 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 i art. 175 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji[8],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[9],

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[10],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Rozporządzenie (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów[11] wdrożyło Konwencję rotterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi substancjami chemicznymi i pestycydami, zwaną dalej „Konwencją”, która weszła w życie dnia 24 lutego 2004 r., i zastąpiło rozporządzenie Rady (EWG) nr 2455/92 z dnia 23 lipca 1992 r. dotyczące wywozu i przywozu niektórych niebezpiecznych chemikaliów[12].

2. Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie C-178/03 (Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie)[13], Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich stwierdził nieważność rozporządzenia (WE) nr 304/2003, ponieważ opierało się ono wyłącznie na art. 175 ust. 1 Traktatu, orzekając że oba artykuły – zarówno art. 133 jak i art. 175 ust. 1 stanowią właściwą podstawę prawną. Trybunał orzekł również, że skutki rozporządzenia zostają utrzymane do czasu przyjęcia w rozsądnym terminie nowego rozporządzenia opartego na odpowiednich podstawach prawnych. Wynika z tego również, że nie ma potrzeby powtórnego wykonywania zobowiązań już wykonanych rozporządzeniem (WE) nr 304/2003.

3. Zgodnie z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 304/2003 Komisja przedłożyła sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na temat działania rozporządzenia (WE) nr 304/2003 do chwili obecnej[14]. Ogólnie procedury funkcjonują prawidłowo. Sprawozdanie wskazuje jednak na konieczność wprowadzenia pewnych niezbędnych zmian technicznych. Należy zatem te kwestie uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

4. Aby nie obniżać poziomu ochrony środowiska i społeczeństwa państw dokonujących przywozu zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2455/92, niezbędne i stosowne jest pójście o krok dalej niż przepisy Konwencji w niektórych aspektach, co jest możliwe na mocy art. 15 ust. 4 Konwencji, który Stronom na podejmowanie działań, które w bardziej surowy sposób zapewniają ochronę zdrowia ludzkiego lub środowiska naturalnego niż wymagane w Konwencji, pod warunkiem że takie działania są zgodne z jej postanowieniami i z prawem międzynarodowym.

5. W odniesieniu do uczestnictwa Wspólnoty w Konwencji, istotne jest istnienie jednego punktu kontaktowego dla współdziałania Wspólnoty z Sekretariatem oraz innymi Stronami Konwencji, jak również z innymi państwami. Komisja powinna działać jako taki punkt kontaktowy.

6. Wywóz niebezpiecznych chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie, powinien dalej podlegać wspólnej procedurze powiadomienia o wywozie. Odpowiednio, niebezpieczne chemikalia, w formie substancji lub preparatów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie jako środki ochrony roślin, jako pozostałe formy pestycydów, lub jako przemysłowe chemikalia do profesjonalnego lub ogólnego zastosowania, powinny podlegać zasadom powiadomienia o wywozie podobnym do tych stosowanych do chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie w ramach jednej lub obu kategorii zastosowania ustanowionych w Konwencji, a mianowicie jako pestycydy lub chemikalia przemysłowe. Dodatkowo, chemikalia podlegające międzynarodowej procedurze PIC powinny również podlegać tym samym zasadom. Ta procedura powiadomienia o wywozie powinna mieć zastosowanie do wywozów ze Wspólnoty do wszystkich państw trzecich, bez względu na to, czy są Stronami Konwencji i czy podlegają jej procedurom. Państwa członkowskie powinny mieć prawo do nakładania opłat administracyjnych w celu pokrycia swoich kosztów wynikających z niniejszej procedury.

7. Eksporterzy oraz importerzy powinni być zobowiązani do przekazywania informacji o ilościach chemikaliów w handlu międzynarodowym, objętych niniejszym rozporządzeniem, w celu umożliwienia monitorowania i oceny wpływu i skuteczności uzgodnień ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

8. Powiadomienia Sekretariatu Konwencji dotyczące podejmowanych przez Wspólnotę lub państwo członkowskie środków regulacyjnych zakazujących lub nakładających surowe ograniczenia na chemikalia w celu ich włączenia do międzynarodowej procedury PIC powinny być przedkładane przez Komisję i powinny odnosić się do przypadków spełniających odpowiednie kryteria ustanowione w Konwencji. W miarę potrzeby należy zwracać się o dodatkowe informacje w celu poparcia takiego powiadomienia.

9. W przypadkach gdy środki regulacyjne podejmowane przez Wspólnotę lub państwo członkowskie nie kwalifikują się, aby o nich powiadamiać, ponieważ nie spełniają odpowiednich kryteriów, informacja na ich temat powinna jednak zostać przekazana Sekretariatowi Konwencji oraz pozostałym Stronom Konwencji celem wymiany informacji.

10. Niezbędne jest również zagwarantowanie, aby Wspólnota podejmowała decyzje w sprawie przywozu do Wspólnoty chemikaliów podlegających międzynarodowej procedurze PIC. Decyzje te powinny być oparte na właściwym prawodawstwie wspólnotowym oraz uwzględniać zakazy lub surowe ograniczenia nakładane przez państwa członkowskie. Zmiany prawa wspólnotowego powinny być przygotowane w uzasadnionych przypadkach.

11. Potrzebne są uzgodnienia zapewniające, że państwa członkowskie oraz eksporterzy są świadomi decyzji państw przywozu w odniesieniu do chemikaliów, które podlegają międzynarodowej procedurze PIC, oraz że tacy eksporterzy stosują się do tych decyzji. Ponadto, aby zapobiec niepożądanemu wywozowi, żadne chemikalia zakazane lub podlegające surowym ograniczeniom we Wspólnocie, które spełniają kryteria Konwencji lub podlegają międzynarodowej procedurze PIC, nie powinny być wywożone bez zwrócenia się do państwa przywozu i otrzymania jego wyraźnej zgody bez względu na to, czy to państwo jest Stroną Konwencji. Jednocześnie stosowne jest zwolnienie z tego obowiązku wywozu niektórych chemikaliów do krajów OECD pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów. Ponadto niezbędna jest procedura przewidująca tymczasową możliwość dokonywania wywozu w przypadku, gdy mimo wszelakich starań nie można uzyskać odpowiedzi od państwa przywozu. Należy również przewidzieć okresowy przegląd wszystkich takich przypadków oraz przypadków gdy uzyskano wyraźne pozwolenie.

12. Ważne jest również, aby wszystkie wywożone chemikalia miały odpowiednie warunki i czas przechowywania, tak aby mogły być skutecznie i bezpiecznie stosowane. W odniesieniu do pestycydów, a w szczególności do pestycydów wywożonych do krajów rozwijających się, istotne jest, aby informacja o prawidłowych warunkach magazynowania została przekazana, oraz aby stosowane były właściwe opakowania zbiorcze oraz rozmiar pojemników, tak aby uniknąć gromadzenia przestarzałych zapasów.

13. Wyroby zawierające chemikalia nie wchodzą w zakres Konwencji. Niemniej jednak wydaje się właściwe, aby wyroby zawierające chemikalia, które mogą być uwolnione do środowiska przy ich zastosowaniu lub ich unieszkodliwianiu, a które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie w ramach jednej lub więcej kategorii zastosowania ustanowionych w Konwencji lub podlegają międzynarodowej procedurze PIC, podlegały również zasadom powiadomienia o wywozie. Ponadto niektóre chemikalia oraz wyroby zawierające określone chemikalia nieobjęte zakresem Konwencji, jakkolwiek dające powód do szczególnego niepokoju, nie powinny być w ogóle wywożone.

14. Zgodnie z Konwencją, informacje w sprawie przewozów tranzytowych chemikaliów podlegających międzynarodowej procedurze PIC powinny być przedstawione Stronom Konwencji żądającym tych informacji.

15. Przepisy wspólnotowe dotyczące pakowania i etykietowania oraz pozostałych informacji dotyczących bezpieczeństwa powinny mieć zastosowanie do wszystkich chemikaliów przeznaczonych do wywozu do państw będących Stronami Konwencji oraz do państw trzecich, chyba że przepisy te stałyby w sprzeczności z jakimikolwiek szczególnymi wymaganiami tych państw uwzględniając odpowiednie normy międzynarodowe.

16. W celu zapewnienia skutecznej kontroli oraz skutecznego stosowania przepisów, państwa członkowskie powinny wyznaczyć organy, takie jak organy celne, które powinny być odpowiedzialne za kontrolowanie przywozu i wywozu chemikaliów objętych niniejszym rozporządzeniem. Komisja oraz państwa członkowskie odgrywają kluczową rolę oraz powinny działać w sposób celowy oraz skoordynowany. Państwa członkowskie powinny przewidzieć odpowiednie kary w przypadku naruszeń. W celu ułatwienia kontroli celnej oraz zmniejszenia obciążenia administracyjnego zarówno dla eksporterów jak i organów, wprowadza się system kodów potwierdzających zgodność z przepisami, które mają być stosowane w zgłoszeniach wywozowych. Aby wszystkim stronom dać czas na zapoznanie się z tym systemem zanim stanie się on w pełni obowiązujący, proponuje się krótki okres przejściowy.

17. Wymiana informacji, wspólna odpowiedzialność oraz współpraca między Wspólnotą a jej państwami członkowskimi i państwami trzecimi powinny być wspierane w celu zapewnienia rzetelnego zarządzania chemikaliami, bez względu na to, czy te państwa trzecie są Stronami Konwencji. W szczególności pomoc techniczna dla krajów rozwijających się oraz krajów w okresie transformacji gospodarczej powinna być udzielona bezpośrednio przez Komisję oraz państwa członkowskie, lub pośrednio przez wsparcie projektów organizacji pozarządowych (NGO), w szczególności poprzez wsparcie zmierzające do umożliwienia tym krajom wdrożenia Konwencji.

18. Monitorowanie funkcjonowania procedur powinno odbywać się regularnie, jeżeli mają być one skuteczne. W tym celu państwa członkowskie powinny regularnie przedkładać sprawozdania Komisji, która następnie będzie składać regularne sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie.

19. Należy sporządzić wskazówki techniczne, aby pomóc właściwym organom, włącznie z takimi jak organy celne kontrolujące wywóz, w stosowaniu niniejszego rozporządzenia.

20. Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[15].

21. W szczególności Komisji należy przyznać uprawnienia w zakresie przyjmowania środków mających na celu dodawanie kolejnych chemikaliów do załącznika I oraz chemikaliów podlegających rozporządzeniu (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady[16] do załącznika V. Ponieważ środki te mają ogólny zakres i mają stanowić uzupełnienie niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych nieistotnych elementów, powinny być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 5a decyzji 1999/468/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Cele

22. Celami niniejszego rozporządzenie są:

a) wdrożenie Konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi substancjami chemicznymi i pestycydami, zwanej dalej „Konwencją”;

b) wspieranie wspólnej odpowiedzialności oraz współpracy w międzynarodowym przepływie niebezpiecznych chemikaliów w celu ochrony ludzkiego zdrowia oraz środowiska przed potencjalną szkodą;

c) przyczynianie się ich zastosowania w sposób przyjazny dla środowiska.

Cele te osiągnie się ułatwiając wymianę informacji na temat charakterystyki takich chemikaliów, ustanawiając w ramach Wspólnoty proces decyzyjny w sprawie ich przywozu i wywozu oraz rozpowszechniając odpowiednio wśród Stron Konwencji i państw trzecich podjęte decyzje.

23. Poza celami, o których mowa w ust. 1, niniejsze rozporządzenia zapewnia również, że przepisy dyrektywy Rady 67/548/EWG[17] oraz dyrektywy 1995/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[18] dotyczące klasyfikacji, pakowania i etykietowania chemikaliów niebezpiecznych dla człowieka i środowiska, gdy są one wprowadzane do obrotu we Wspólnocie, mają zastosowanie również do wszystkich takich chemikaliów w przypadku, gdy są one wywożone z państw członkowskich do innych Stron lub innych państw, chyba że przepisy te stałyby w sprzeczności z jakimikolwiek szczególnymi wymaganiami tych Stron lub innych państw.

Artykuł 2 Zakres

24. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do:

a) niektórych niebezpiecznych chemikaliów, które podlegają procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu na podstawie Konwencji, zwanej dalej „procedurą PIC”;

b) niektórych niebezpiecznych chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie lub w państwie członkowskim;

c) wszystkich wywożonych chemikaliów, w odniesieniu do ich klasyfikacji, opakowania zbiorczego oraz etykietowania.

25. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:

26. środków odurzających oraz substancji psychotropowych objętych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 111/2005[19];

27. materiałów radioaktywnych oraz substancji objętych dyrektywą Rady 96/29/Euratom[20];

28. odpadów objętych dyrektywą 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[21] oraz dyrektywą Rady 91/689/EWG[22];

29. broni chemicznej objętej rozporządzeniem Rady (WE) nr 1334/2000[23];

30. środków spożywczych oraz dodatków do środków spożywczych objętych rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady[24];

31. pasz objętych rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady[25], łącznie z dodatkami, nawet przetworzonymi, częściowo przetworzonymi lub nieprzetworzonymi, przeznaczonymi do doustnego karmienia zwierząt;

32. organizmów genetycznie zmodyfikowanych objętych dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[26];

33. z zastrzeżeniem zakresu objętego art. 3 ust. 4 lit. b) niniejszego rozporządzenia, leków gotowych oraz weterynaryjnych produktów leczniczych objętych dyrektywą 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[27] oraz dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[28];

34. chemikaliów w ilościach pozostających bez wpływu na zdrowie lub środowisko oraz w żadnym przypadku nie więcej niż 10 kg, pod warunkiem że są one przywożone do celów badawczych lub analitycznych.

Artykuł 3 Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:

(1) „chemikalia” oznaczają substancję zdefiniowaną w dyrektywie 67/548/EWG, zarówno w formie substancji, jak i preparatów, lub preparat wyprodukowany lub uzyskiwany w sposób naturalny, lecz niezawierający organizmów żywych, należący do jednej z poniższych kategorii:

a) pestycydów, włącznie ze szczególnie niebezpiecznymi formami użytkowymi pestycydów;

b) chemikaliów przemysłowych;

(2) „preparat” oznacza mieszaninę lub roztwór składające się z dwóch lub więcej substancji;

(3) „wyrób” oznacza produkt gotowy zawierający chemikalia, których zastosowanie w tym szczególnym produkcie zostało zakazane lub surowo ograniczone przez prawodawstwo wspólnotowe;

(4) „pestycydy” oznaczają chemikalia jednej z następujących podkategorii:

a) pestycydy stosowane jako środki ochrony roślin, objęte dyrektywą Rady 91/414/EWG[29];

b) pozostałe pestycydy, takie jak produkty biobójcze objęte dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[30] oraz takie, jak środki odkażające, środki owadobójcze oraz środki niszczące pasożyty objęte dyrektywą 2001/82/WE i dyrektywą 2001/83/WE;

(5) „chemikalia przemysłowe” oznaczają chemikalia jednej z następujących podkategorii:

a) chemikalia do profesjonalnego zastosowania;

b) chemikalia do ogólnego zastosowania;

(6) „chemikalia podlegające powiadomieniom o wywozie” oznaczają wszystkie chemikalia, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii, oraz wszystkie chemikalia, które podlegają procedurze PIC, wymienione w części 1 załącznika I;

(7) „chemikalia kwalifikujące się do powiadomienia o PIC” oznaczają wszystkie chemikalia, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie lub w państwie członkowskim w ramach jednej lub więcej kategorii. Chemikalia zakazane lub podlegające surowym ograniczeniom we Wspólnocie w ramach jednej lub więcej kategorii wymienione są w części 2 załącznika I;

(8) „chemikalia podlegające procedurze PIC” oznaczają wszystkie chemikalia wymienione w załączniku III do Konwencji lub w części 3 załącznika I do niniejszego rozporządzenia;

(9) „chemikalia zakazane” oznaczają jedno z następujących:

a) chemikalia, których każde zastosowanie w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii zostało zakazane przez ostateczny środek regulacyjny Wspólnoty w celu ochrony ludzkiego zdrowia lub środowiska;

b) chemikalia, których nie zatwierdzono do ich pierwszego zastosowania lub które zostały wycofane przez przemysł z rynku wspólnotowego lub z dalszego rozpatrywania w procesie powiadamiania, rejestracji lub zatwierdzania oraz w przypadku gdy istnieje dowód, że chemikalia te stwarzają zagrożenie dla ludzkiego zdrowia lub dla środowiska;

(10) „chemikalia surowo ograniczone” oznaczają jedno z następujących:

a) chemikalia, których praktycznie każde zastosowanie w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii zostało zakazane przez ostateczny środek regulacyjny w celu ochrony ludzkiego zdrowia oraz środowiska, jakkolwiek w odniesieniu do których określone zastosowania są dozwolone;

b) chemikalia, których nie zatwierdzono do praktycznie żadnych zastosowań lub które zostały wycofane przez przemysł z rynku wspólnotowego lub z dalszego rozpatrywania w procesie powiadamiania, rejestracji lub zatwierdzania oraz w przypadku gdy istnieje dowód, że chemikalia te stwarzają zagrożenie dla ludzkiego zdrowia lub dla środowiska;

(11) „chemikalia zakazane lub surowo ograniczone przez państwo członkowskie” oznaczają wszystkie chemikalia, których stosowanie jest zakazane lub surowo ograniczone przez ostateczny środek regulacyjny państwa członkowskiego;

(12) „ostateczny środek regulacyjny” oznacza akt prawny, którego celem jest zakaz lub surowe ograniczenie stosowania chemikaliów;

(13) „szczególnie niebezpieczna forma użytkowa pestycydu” oznacza chemikalia preparowane do stosowania jako pestycydy, które mają istotny wpływ na zdrowie lub środowisko, możliwy do zaobserwowania w krótkim czasie po jedno- lub wielokrotnym narażeniu, zgodnie z warunkami zastosowania;

(14) „wywóz” oznacza:

a) ostateczny lub czasowy wywóz chemikaliów spełniających warunki art. 23 ust. 2 Traktatu;

b) powrotny wywóz chemikaliów niespełniających warunków określonych w art. 23 ust. 2 Traktatu, które objęte są procedurą celną inną niż procedura tranzytowa;

(15) „przywóz” oznacza fizyczne wprowadzenie na obszar celny Wspólnoty chemikaliów objętych procedurą celną inną niż procedura tranzytowa;

(16) „eksporter” oznacza jedną z poniższych osób, fizyczną lub prawną:

a) osobę, w imieniu której dokonywane jest zgłoszenie wywozowe, to znaczy, osobę, która, w czasie gdy zgłoszenie jest przyjmowane, ma umowę z odbiorcą w państwie będącym Stroną lub w inny państwie i jest uprawniona do decydowania o wysłaniu chemikaliów poza obszar celny Wspólnoty;

b) w przypadku gdy nie zawarto umowy wywozowej lub gdy strona związana umową nie działa we własnym imieniu, osobę, która jest uprawniona do decydowania o wysłaniu chemikaliów poza obszar celny Wspólnoty;

c) w przypadku, gdy zgodnie z umową, na której opiera się wywóz, prawa dysponowania chemikaliami ma podmiot posiadający siedzibę poza Wspólnotą, umawiającą się stronę mającą siedzibę we Wspólnocie;

(17) „importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która w czasie przywozu na obszar celny Wspólnoty jest odbiorcą chemikaliów;

(18) „Strona Konwencji” lub „Strona” oznacza państwo lub regionalną organizację integracji gospodarczej, która wyraziła zgodę na związanie się Konwencją oraz w stosunku do których Konwencja weszła w życie;

(19) „inne państwo” oznacza każde państwo niebędące Stroną.

Artykuł 4 Wyznaczone organy krajowe

Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy, zwane dalej „wyznaczonym organem krajowym” lub „wyznaczonymi organami krajowymi”, w celu pełnienia funkcji administracyjnych wymaganych przez niniejsze rozporządzenie.

Komisja jest powiadamiana o takim wyznaczeniu nie później niż trzy miesiące po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5 Udział Wspólnoty w Konwencji

35. Udział Wspólnoty w Konwencji stanowi wspólna odpowiedzialność Komisji i państw członkowskich, w szczególności za pomoc techniczną, wymianę informacji oraz sprawy odnoszące się do rozstrzygania sporów, uczestnictwo w organach pomocniczych i głosowanie.

36. W kwestii uczestnictwa Wspólnoty w Konwencji, Komisja działa jako wspólny wyznaczony organ w imieniu wszystkich wyznaczonych organów krajowych w trybie bliskiej współpracy i konsultacji z wyznaczonymi organami krajowymi państw członkowskich w zakresie funkcji administracyjnych w odniesieniu do procedury PIC i powiadomienia o wywozie.

Komisja w szczególności odpowiada za:

a) przekazywanie Stronom i innych państwom wspólnotowych powiadomień o wywozie na mocy art. 7;

b) przedkładanie Sekretariatowi Konwencji, zwanemu dalej „Sekretariatem”, powiadomień o właściwych ostatecznych środkach regulacyjnych na mocy art. 10;

c) przekazywanie informacji na temat innych ostatecznych środków regulacyjnych niekwalifikujących się do powiadomienia o PIC zgodnie z art. 11;

d) otrzymywanie informacji z Sekretariatu w ogólnym rozumieniu.

Komisja dostarcza również Sekretariatowi wspólnotowych decyzji o przywozie w odniesieniu do chemikaliów podlegających procedurze PIC na podstawie art. 12.

Ponadto Komisja koordynuje wkład Wspólnoty we wszystkie sprawy techniczne związane z poniższymi kwestiami:

a) Konwencją;

b) przygotowywaniem Konferencji Stron ustanowionej w art. 18 Konwencji, zwanej dalej „Konferencją Stron”;

c) Komitetem Kontroli Chemicznej ustanowionym zgodnie z art. 18 ust. 6 Konwencji, zwanym dalej „Komitetem Kontroli Chemicznej”;

d) innymi organami pomocniczymi.

Tam, gdzie sytuacja tego wymaga, ustanawia się sieć państw członkowskich sprawozdawców, która zajmie się przygotowywaniem dokumentów technicznych, takich jak wytyczne dla decyzji, o których mowa w art. 7 ust. 3 Konwencji, zwanych dalej „wytycznymi dla decyzji”.

37. Komisja oraz państwa członkowskie podejmują wszelkie konieczne inicjatywy w celu zapewnienia właściwej reprezentacji Wspólnoty w różnych organach wykonawczych Konwencji.

Artykuł 6 Chemikalia podlegające powiadomieniom o wywozie, kwalifikujące się do powiadomienia o PIC, oraz podlegające procedurze PIC

38. Chemikalia objęte przepisami niniejszego rozporządzenia odnoszącymi się do powiadamiania o wywozie, powiadamiania o PIC oraz procedury PIC odpowiednio, wymienione są w załączniku I.

39. Chemikalia wymienione w załączniku I są przypisane do jednej lub kilku z trzech grup chemikaliów, wymienionych odpowiednio jako część 1, 2 i 3 załącznika I.

Chemikalia wymienione w części 1 tego załącznika podlegają powiadomieniu o wywozie, jak ustanowiono w art. 7, wraz z podaniem szczegółowych informacji dotyczących tożsamości substancji, kategorii i/lub podkategorii zastosowania objętej ograniczeniami, rodzaju ograniczeń oraz, gdzie sytuacja tego wymaga, dodatkowych informacji, w szczególności dotyczących zwolnienia z wymagań w zakresie powiadomienia o wywozie.

Chemikalia wymienione w części 2 tego załącznika, poza podleganiem procedurze powiadomienia o wywozie na podstawie art. 7, kwalifikują się dodatkowo do procedury powiadomienia o PIC przewidzianej w art. 10, wraz ze szczegółowymi informacjami w odniesieniu do tożsamości substancji oraz kategorii zastosowania.

Chemikalia wymienione w części 3 tego załącznika podlegają procedurze PIC wraz z podaniem kategorii zastosowania oraz, gdzie sytuacja tego wymaga, dodatkowych informacji w szczególności dotyczących wszystkich wymagań w zakresie powiadomienia o wywozie.

40. Wykazy, o których mowa w ust. 2, podawane są do publicznej wiadomości za pomocą środków elektronicznych.

Artykuł 7 Powiadomienia o wywozie przekazane Stronom oraz innym państwom

41. W przypadku substancji wymienionych w części 1 załącznika I lub preparatów zawierających takie substancje w stężeniu mogącym skutkować obowiązkiem etykietowania na postawie dyrektywy 1999/45/WE niezależnie od zawartości innych substancji mają zastosowanie ust. 2 do 8.

42. W przypadku, kiedy eksporter po raz pierwszy od daty, od której zaczął podlegać niniejszemu rozporządzeniu, zamierza dokonać wywozu chemikaliów, o których mowa w ust. 1, ze Wspólnoty do Strony lub innego państwa, powiadamia on o wywozie wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego, w którym prowadzi działalność, nie później niż 30 dni przed jego dokonaniem. Następnie eksporter powiadamia wyznaczony organ krajowy o pierwszym wywozie chemikaliów w każdym roku kalendarzowym nie później niż 15 dni przed jego dokonaniem. Powiadomienie dokonywane jest zgodnie z wymaganiami wymienionymi w załączniku III.

Wyznaczony organ krajowy sprawdza zgodność informacji z załącznikiem III oraz niezwłocznie przesyła powiadomienie otrzymane od eksportera do Komisji.

Komisja podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że właściwe organy Strony przywozu lub innego państwa przywozu otrzymają powiadomienie nie później niż 15 dni przed pierwszym zamierzonym wywozem chemikaliów, a następnie przed pierwszym wywozem w każdym następnym roku kalendarzowym. Powyższe stosuje się bez względu na spodziewane zastosowanie chemikaliów w Stronie przywozu lub w innym państwie przywozu.

Każde powiadomienie o wywozie jest rejestrowane w bazie danych Komisji i jest mu przypisywany numer referencyjny, a uaktualniony wykaz przedmiotowych chemikaliów i Stron przywozu i innych państw przywozu na każdy rok kalendarzowy jest publicznie udostępniany oraz przekazywany odpowiednio wyznaczonym organom krajowym państw członkowskich.

43. W przypadku, gdy Komisja nie otrzyma od Strony przywozu lub innego państwa przywozu potwierdzenia odbioru pierwszego powiadomienia o wywozie dokonanego po umieszczeniu chemikaliów w części 1 załącznika I w terminie 30 dni od dostarczenia powiadomienia, przekazuje drugie powiadomienie. Komisja dokłada odpowiednich starań, aby zapewnić, że właściwy organ w Stronie przywozu lub innym państwie przywozu otrzyma drugie powiadomienie.

44. Nowe powiadomienie o wywozie, jak przewidziano w ust. 2, jest wydawane dla wywozu, który ma miejsce po zmianach w prawodawstwie wspólnotowym dotyczącym obrotu, stosowania lub etykietowania przedmiotowych substancji lub w każdym przypadku, gdy zmiana składu danego preparatu pociąga za sobą zmianę jego etykietowania. Nowe powiadomienie jest zgodne z wymaganiami wymienionymi w załączniku III oraz wskazuje, że jest poprawioną wersją poprzedniego powiadomienia.

45. W przypadku gdy wywóz chemikaliów odnosi się do sytuacji nadzwyczajnych, w których opóźnienie może zagrozić bezpieczeństwu zdrowia publicznego lub środowisku Strony przywozu lub innego państwa przywozu, można całkowicie lub częściowo odstąpić od wymagań zawartych w ust. 2, 3 i 4 według uznania wyznaczonego organu krajowego państwa członkowskiego wywozu, w porozumieniu z Komisją.

46. Obowiązki wymienione w ust. 2, 3 i 4 wygasają, gdy spełnione zostaną poniższe warunki:

a) chemikalia stały się chemikaliami podlegającymi procedurze PIC;

b) państwo przywozu będące Stroną Konwencji przedstawiło Sekretariatowi odpowiedź zgodnie z art. 10 ust. 2 Konwencji świadczącą o zgodzie lub jej braku na przywóz chemikaliów;

c) Sekretariat poinformował Komisję o tej odpowiedzi i Komisja przekazała tę informacje państwom członkowskim.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania w przypadku gdy państwo przywozu będące Stroną Konwencji wyraźnie żąda od Stron wywozu kontynuowania powiadamiania o wywozie, na przykład poprzez jej decyzję dotyczącą przywozu lub w inny sposób.

Obowiązki wymienione w ust. 2, 3 i 4 również wygasają, gdy spełnione zostaną poniższe warunki:

a) właściwy organ Strony przywozu lub innego państwa przywozu odstąpił od wymogu powiadomienia przed wywozem chemikaliów;

b) Komisja otrzymała informacje z Sekretariatu lub z właściwego organu Strony przywozu lub innego państwa przywozu oraz przekazała je państwom członkowskim i udostępniła je w Internecie.

47. Komisja, odpowiednie wyznaczone organy krajowe państw członkowskich oraz eksporterzy na żądanie dostarczają Stronom przywozu oraz innym państwom przywozu dostępne dodatkowe informacje dotyczące wywożonych chemikaliów.

48. Państwa członkowskie mogą ustanowić systemy zobowiązujące eksporterów do uiszczania opłat administracyjnych za każde dokonane powiadomienie o wywozie, odpowiadające ich kosztom poniesionym w wykonywaniu procedur ustanowionych w ust. 2, 3 i 4.

Artykuł 8 Powiadomienia o wywozie otrzymywane od Stron oraz od innych państw

49. Powiadomienia o wywozie, otrzymane przez Komisję od wyznaczonego organu krajowego Strony lub innego państwa, dotyczące wywozu do Wspólnoty chemikaliów, których produkcja, stosowanie, obchodzenie się, konsumpcja, transport i sprzedaż są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom przez prawodawstwo Strony lub innego państwa, są podawane do wiadomości za pomocą środków elektronicznych poprzez bazy danych Komisji.

Komisja potwierdza otrzymanie pierwszego powiadomienia o wywozie, otrzymanego dla każdego rodzaju chemikaliów od każdej Strony lub innego państwa.

Wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego otrzymującego taki przywóz otrzymuje kopię każdego otrzymanego powiadomienia wraz ze wszystkimi dostępnymi informacjami. Pozostałe państwa członkowskie są uprawnione do otrzymania kopii na żądanie.

50. Jeżeli wyznaczone organy krajowe państw członkowskich otrzymują jakiekolwiek powiadomienia o wywozie bezpośrednio lub pośrednio od wyznaczonych organów krajowych Stron lub odpowiednich organów innych państw, niezwłocznie przekazują takie powiadomienia Komisji wraz ze wszystkimi dostępnymi informacjami.

Artykuł 9 Informacje w sprawie handlu chemikaliami

51. Każdy eksporter substancji wymienionych w załączniku I lub preparatów zawierających takie substancje w stężeniu mogącym skutkować obowiązkiem etykietowania na postawie dyrektywy 1999/45/WE niezależnie od zawartości innych substancji informuje w pierwszym kwartale każdego roku wyznaczony organ krajowy swojego państwa członkowskiego o ilości chemikaliów, w postaci substancji oraz zawartych w preparatach, wysłanych do każdej Strony lub innych państw w poprzednim roku. Takie informacje przekazuje się razem z listą nazw (nazwisk) i adresów każdego importera, do którego dokonano wysyłki towaru w tym okresie.

Każdy importer we Wspólnocie przekazuje te same informacje w odniesieniu do ilości przywożonych do Wspólnoty.

52. Na żądanie Komisji lub wyznaczonego organu krajowego, eksporter lub importer dostarcza wszelkich dodatkowych informacji odnoszących się do chemikaliów, które są niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia.

53. Każde państwo członkowskie przekazuje w każdym roku Komisji zbiorcze informacje zgodnie z załącznikiem IV. Komisja dokonuje podsumowania tych informacji na poziomie Wspólnoty oraz udostępnia publicznie informacje, które nie są poufne, w swojej internetowej bazie danych.

Artykuł 10 Udział w powiadamianiu o zakazanych lub podlegających surowym ograniczeniom chemikaliach na podstawie Konwencji

54. Komisja powiadamia Sekretariat na piśmie o chemikaliach, które kwalifikują się do powiadomienia o PIC.

55. Komisja powiadamia Sekretariat gdy kolejne chemikalia kwalifikują się do powiadomienia o PIC oraz są dołączane do części 2 załącznika I. Powiadomienie jest przedkładane bezzwłocznie po przyjęciu odpowiednich ostatecznych wspólnotowych środków regulacyjnych zabraniających lub surowo ograniczających zastosowanie chemikaliów, oraz nie później niż 90 dni po dacie kiedy ostateczne środki regulacyjne muszą zostać zastosowane.

56. Powiadomienie zawiera wszystkie istotne informacje wymagane w załączniku II.

57. Podczas określania priorytetów dla powiadomień, Komisja bierze pod uwagę fakt, czy dane chemikalia są już wymienione w części 3 załącznika I, zakres w jakim mogą być spełnione wymagania w odniesieniu do informacji, ustanowione w załączniku II, oraz stopień ryzyka powodowanego przez chemikalia, w szczególności dla krajów rozwijających się.

W przypadku, gdy chemikalia kwalifikują się do powiadomienia o PIC, lecz informacje są niewystarczające, aby spełnić wymagania załącznika II, zidentyfikowani eksporterzy lub importerzy przedkładają, na żądanie Komisji, wszystkie dostępne im istotne informacje, włącznie z informacjami pochodzącymi z innych krajowych lub międzynarodowych programów przeciwdziałania skutkom chemikaliów.

58. Komisja powiadamia Sekretariat na piśmie o zmianach ostatecznych środków regulacyjnych zgłoszonych zgodnie z ust. 1 lub 2 niezwłocznie po przyjęciu nowych ostatecznych środków regulacyjnych i nie później niż 60 dni po dacie, kiedy nowe ostateczne środki regulacyjne muszą zostać zastosowane.

Przekazuje ona wszystkie istotne informacje, które nie były dostępne w czasie, kiedy dokonano pierwotnego powiadomienia zgodnie odpowiednio z ust. 1 lub 2.

59. Na żądanie Strony lub Sekretariatu, Komisja przedkłada dodatkowe informacje w sprawie chemikaliów lub ostatecznych środków regulacyjnych na tyle, na ile jest to możliwe.

Na żądanie Komisji państwa członkowskie wspierają ją, w niezbędnym zakresie, w gromadzeniu informacji.

60. Komisja niezwłocznie przesyła państwom członkowskim informacje, które otrzymuje z Sekretariatu, dotyczące chemikaliów, które inne strony zgłosiły jako zakazane lub surowo ograniczone.

Gdzie sytuacja tego wymaga, Komisja ocenia, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, potrzebę zaproponowania środków na poziomie wspólnotowym w celu zapobiegania wszelkim niedopuszczalnym zagrożeniom dla ludzkiego zdrowia i dla środowiska we Wspólnocie.

61. W przypadku gdy państwo członkowskie przyjmuje ostateczne środki regulacyjne zgodnie z odpowiednim prawodawstwem wspólnotowym, mające na celu zakazanie lub surowe ograniczenie chemikaliów, przedkłada Komisji istotne informacje. Komisja udostępnia te informacje państwom członkowskim. Państwa członkowskie mogą, w terminie czterech tygodni, przesłać uwagi odnośnie do możliwego powiadomienia o PIC, włączając w szczególności istotne informacje o swoich regulacjach prawnych w zakresie danych chemikaliów, do Komisji oraz państwa członkowskiego, które przedłożyło krajowe środki regulacyjne. Po rozważeniu uwag państwo członkowskie przedkładające środki regulacyjne informuje Komisje, czy ma ona:

62. powiadomić Sekretariat zgodnie z niniejszym artykułem, czy

63. przekazać informacje Sekretariatowi zgodnie z art. 11.

Artykuł 11 Informacje, jakie mają być przekazywane do Sekretariatu o zakazanych i surowo ograniczonych chemikaliach niekwalifikujących się do powiadomienia o PIC

W przypadku gdy chemikalia są wymienione jedynie w części 1 załącznika I lub po otrzymaniu informacji od państwa członkowskiego, do celów art. 10 ust. 8 tiret drugie, Komisja przekazuje Sekretariatowi informacje o odpowiednich środkach regulacyjnych, tak aby te informacje mogły być, gdzie stosowne, przekazane innym Stronom Konwencji.

Artykuł 12 Zobowiązania w odniesieniu do przywozu chemikaliów

64. Komisja niezwłocznie przesyła państwom członkowskim wytyczne dla decyzji, które otrzymuje z Sekretariatu.

Komisja podejmuje zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2, decyzję w sprawie przywozu, w formie ostatecznej lub tymczasowej odpowiedzi w imieniu Wspólnoty, dotyczącą przyszłego przywozu do Wspólnoty przedmiotowych chemikaliów. . Przekazuje ona decyzję do Sekretariatu bezzwłocznie, i nie później niż dziewięć miesięcy po dacie wysłania wytycznych dla decyzji przez Sekretariat.

W przypadku gdy chemikalia podlegają dodatkowym lub zmienionym ograniczeniom zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym, Komisja zmienia decyzję w sprawie przywozu zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2, oraz powiadamia Sekretariat o tej zmienionej decyzji.

65. W przypadku, gdy chemikalia są zakazane lub surowo ograniczone przez ustawodawstwo jednego lub więcej państw członkowskich, Komisja na pisemne żądanie zainteresowanych państw członkowskich, bierze pod uwagę te informacje w swojej decyzji w sprawie przywozu.

66. Decyzja w sprawie przywozu na podstawie ust. 1 odnosi się do jednej lub więcej kategorii określonych dla chemikaliów w wytycznych dla decyzji.

67. Powiadamiając Sekretariat o decyzji w sprawie przywozu, Komisja przedstawia opis środków prawnych lub administracyjnych, na których oparta jest decyzja.

68. Każdy wyznaczony organ krajowy we Wspólnocie udostępnia decyzje w sprawie przywozu na podstawie ust. 1 osobom zainteresowanym, zgodnie ze swoimi kompetencjami oraz zgodnie ze swoimi środkami prawnymi lub administracyjnymi.

69. Gdzie sytuacja tego wymaga, Komisja ocenia, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, potrzebę zaproponowania środków na poziomie wspólnotowym w celu zapobiegania wszelkim niedopuszczalnym zagrożeniom dla ludzkiego zdrowia i dla środowiska we Wspólnocie, biorąc pod uwagę informacje zawarte w wytycznych dla decyzji.

Article13 Zobowiązania w odniesieniu do wywozu chemikaliów inne niż wymagania dotyczące powiadomienia o wywozie

70. Komisja niezwłocznie przesyła państwom członkowskim oraz europejskim stowarzyszeniom branżowym, w formie okólników lub w inny sposób, informacje, które otrzymuje z Sekretariatu, dotyczące chemikaliów podlegających procedurze PIC oraz decyzje Stron przywozu dotyczące warunków przywozu tych chemikaliów. Niezwłocznie przesyła również państwom członkowskim informacje odnoszące się do wszystkich przypadków niepowodzenia w przekazaniu odpowiedzi. Komisja przechowuje wszystkie informacje dotyczące decyzji w sprawie przywozu, po przypisaniu im numerów referencyjnych, w swojej bazie danych, która jest ogólnie dostępna w internecie, oraz, na żądanie przekazuje każdemu te informacje.

71. Wszystkim chemikaliom wymienionym w załączniku I Komisja przypisuje klasyfikację w Nomenklaturze Scalonej Wspólnoty Europejskiej. Te klasyfikacje są poddawane przeglądowi, gdy jest to niezbędne, w świetle wszelkich zmian dokonywanych w nomenklaturze Zharmonizowanego Systemu Światowej Organizacji Celnej lub Nomenklaturze Scalonej Wspólnoty Europejskiej w odniesieniu do przedmiotowych chemikaliów.

72. Każde państwo członkowskie powiadamia o odpowiedziach przekazanych przez Komisję zgodnie z ust. 1 zainteresowanym osobom w ramach swojej właściwości.

73. Eksporterzy stosują się do decyzji zawartej w każdej odpowiedzi dotyczącej przywozu nie później niż sześć miesięcy po pierwszym poinformowaniu Komisji przez Sekretariat o takiej odpowiedzi zgodnie z ust. 1.

74. Komisja oraz państwa członkowskie doradzają i wspierają Strony przywozu, na żądanie oraz w stosownych przypadkach, w uzyskiwaniu dodatkowych informacji mających im pomóc w sporządzeniu odpowiedzi do Sekretariatu dotyczącej przywozu przedmiotowych chemikaliów.

75. Nie dokonuje się wywozu substancji wymienionych w części 2 lub 3 załącznika I lub preparatów zawierających takie substancje w stężeniu mogącym skutkować obowiązkiem etykietowania na postawie dyrektywy 1999/45/WE niezależnie od zawartości innych substancji, bez spełnienia poniższych warunków:

a) eksporter, przez swoje wyznaczone organy krajowe i Komisję oraz wyznaczone organy krajowe Strony przywozu lub przez właściwe organy innego państwa przywozu, zwrócił się o wyraźną zgodę na przywóz do danego państwa trzeciego i uzyskał ją;

b) w przypadku chemikaliów wymienionych w części 3 załącznika I, ostatni okólnik wydany przez Sekretariat na mocy ust. 1 wskazuje, że Strona przywozu wyraziła zgodę na przywóz.

W przypadku chemikaliów wymienionych w części 2 załącznika I wywożonych do krajów OECD, wyznaczone organy krajowe eksportera, po konsultacji z Komisją, mogą zdecydować, że nie ma potrzeby uzyskiwania wyraźnej zgody, jeżeli chemikalia w chwili ich przywozu do danego kraju OECD są w tym kraju OECD certyfikowane, zarejestrowane lub dozwolone, lub były niedawno w nim stosowane lub do niego przywiezione i nie podjęto żadnych środków regulacyjnych w celu zakazania ich stosowania.

W przypadku, gdy zwrócono się o wyraźną zgodę na mocy lit. a), jeżeli Komisja lub wyznaczony organ krajowy nie otrzymał odpowiedzi na złożony wniosek w terminie 30 dni, Komisja przesyła przypomnienie. Gdzie stosowne, jeżeli brak jest odpowiedzi w terminie kolejnych 30 dni, Komisja może wysyłać kolejne przypomnienia, jeżeli jest to konieczne.

76. Wyznaczony organ krajowy eksportera, po konsultacji z Komisją, może zdecydować o dokonaniu wywozu, jeżeli, mimo wszelakich odpowiednich starań, nie otrzymano odpowiedzi na wniosek o wyraźną zgodę na mocy ust. 6 lit. a) w jednym z następujących terminów:

a) 60 dni, w przypadku gdy są dowody z oficjalnych źródeł w Stronie przywozu lub w innym państwie przywozu, że chemikalia w chwili ich przywozu są certyfikowane, zarejestrowane lub dozwolone, lub były niedawno zastosowane w Stronie przywozu lub innym państwie przywozu lub przywiezione do Strony przywozu lub innego państwa przywozu i nie podjęto żadnych środków regulacyjnych w celu zakazania ich stosowania;

b) 90 dni we wszystkich pozostałych przypadkach.

77. Termin ważności każdej wyraźnej zgody otrzymanej na mocy ust. 6 lit. a) lub przyznanego zwolnienia z obowiązku na mocy ust. 7 podlega okresowemu przeglądowi, którego dokonuje Komisję konsultując to z zainteresowanymi państwami członkowskimi w następujący sposób:

a) w odniesieniu do każdej wyraźnej zgody otrzymanej na mocy ust. 6 lit. a) potrzebne jest uzyskanie nowej wyraźnej zgody do końca trzeciego roku kalendarzowego po wydaniu pierwszej zgody, chyba że warunki zgody przewidują inaczej;

b) jeżeli w międzyczasie nie otrzymano odpowiedzi na wniosek o zgodę, każde zwolnienie z obowiązku przyznane na mocy ust. 7 lit. a) obowiązuje przez okres maksymalnie dwóch lat kalendarzach, po upłynięciu których wymagane jest uzyskanie wyraźnej zgody;

c) jeżeli w międzyczasie nie otrzymano odpowiedzi na wniosek o zgodę, każde zwolnienie z obowiązku przyznane na mocy ust. 7 lit. b) obowiązuje przez okres maksymalnie dwunastu miesięcy, po upłynięciu których wymagane jest uzyskanie wyraźnej zgody.

W przypadkach, o których mowa w lit. a) i b), można jednak kontynuować wywóz po upływie odpowiednich terminów w oczekiwaniu na odpowiedź na nowy wniosek o wyraźną zgodę.

W przypadku, o którym mowa w lit. c), nie można kontynuować wywozu po upływie odpowiedniego terminu bez otrzymania wyraźnej zgody lub spełnienia warunków zawartych w ust. 7 lit. a) w następstwie nowego wniosku o wyraźną zgodę.

Wszystkie nowe wnioski o zgodę należy kierować przez Komisję.

78. Komisja rejestruje w swojej bazie danych wszystkie wnioski o wyraźną zgodę, otrzymane odpowiedzi i przyznane zwolnienia. Każdej wyraźnej zgodzie lub każdemu zwolnieniu przypisuje się numer referencyjny i sporządza się ich wykaz wraz ze wszystkimi istotnymi informacjami na temat związanych z nimi warunków, dat ważności, itp. Informacje, które nie są poufne, są publicznie udostępniane w internecie.

79. Nie wywozi się żadnych chemikaliów później niż sześć miesięcy przed upłynięciem ich daty ważności, kiedy taka data istnieje lub może być wywnioskowana na podstawie daty produkcji, chyba że istotne właściwości chemikaliów czynią to niewykonalnym. W szczególności, w przypadku pestycydów, eksporterzy zapewniają, że rozmiar oraz opakowanie zbiorcze pojemników pestycydów są zoptymalizowane tak, aby zminimalizować zagrożenie stworzenia przestarzałych zapasów.

80. W przypadku wywozu pestycydów, eksporterzy zapewniają umieszczenie na etykiecie szczegółowych informacji o warunkach przechowywania i trwałości w warunkach klimatycznych Strony przywozu lub innego państwa przywozu. Dodatkowo eksporterzy zapewniają, że wywożone pestycydy są zgodne ze specyfikacją czystości ustanowioną przez prawodawstwo wspólnotowe.

Artykuł 14 Kontrole wywozu niektórych chemikaliów oraz wyrobów zawierających chemikalia

81. Wyroby zawierające chemikalia wymienione w części 2 lub 3 załącznika I w formie nieaktywnej lub preparaty zawierające takie substancje w stężeniu mogącym skutkować obowiązkiem etykietowania na postawie dyrektywy 1999/45/WE niezależnie od zawartości innych substancji, podlegają procedurze powiadamiania o wywozie przewidzianej w art. 7.

82. Chemikalia i wyroby, których stosowanie jest zakazane we Wspólnocie dla ochrony ludzkiego zdrowia oraz środowiska jak wymieniono w załączniku V, nie są wywożone.

Artykuł 15 Informacje odnośnie do przewozów tranzytowych

83. Strony Konwencji żądające informacji odnośnie do przewozów tranzytowych chemikaliów podlegających procedurze PIC, wraz z informacjami wymaganymi przez każdą Stronę Konwencji za pośrednictwem Sekretariatu, wymienione są w załączniku VI.

84. W przypadku gdy chemikalia wymienione w części 3 załącznika I są transportowane przez terytorium Strony Konwencji wymienionej w załączniku VI, eksporter, w takim zakresie, w jakim jest to możliwe, przekazuje wyznaczonemu organowi krajowemu państwa członkowskiego, w którym posiada siedzibę, informacje wymagane przez Stronę Konwencji zgodnie z załącznikiem VI, nie później niż 30 dni przed pierwszym przewozem tranzytowym oraz nie później niż osiem dni przed każdym następnym przewozem tranzytowym.

85. Wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego przesyła Komisji informacje otrzymane od eksportera zgodnie z ust. 2 razem ze wszystkimi dostępnymi informacjami dodatkowymi.

86. Komisja przesyła informacje otrzymane zgodnie z ust. 3 do wyznaczonych organów krajowych Stron Konwencji, które zażądały takich informacji, wraz ze wszystkimi dostępnymi informacjami dodatkowymi, nie później niż 15 dni przed pierwszym przewozem tranzytowym, a następnie przed każdym kolejnym przewozem tranzytowym.

Artykuł 16 Informacje dołączane do wywożonych chemikaliów

87. Chemikalia przeznaczone do wywozu podlegają środkom odnośnie do opakowań zbiorczych oraz etykietowania ustanowionych w dyrektywach lub na mocy dyrektywy 67/548/EWG, dyrektywy 1999/45/WE, dyrektywy 91/414/EWG oraz dyrektywy 98/8/WE, lub innym szczególnym prawodawstwie wspólnotowym.

Akapit pierwszy pozostaje bez uszczerbku dla szczególnych wymagań Strony przywozu lub innego państwa przywozu, uwzględniając odpowiednie normy międzynarodowe.

88. Gdzie sytuacja tego wymaga, data ważności oraz data produkcji chemikaliów określonych w ust. 1 lub wymienionych w załączniku I są wskazane na etykiecie, oraz jeżeli konieczne, takie daty ważności podaje się dla różnych stref klimatycznych.

89. W przypadku wywozu chemikaliów, o których mowa w ust. 1, dołączona jest do nich karta charakterystyki bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą Komisji 91/155/EWG[31]. Eksporter wysyła taką kartę charakterystyki bezpieczeństwa do każdego importera.

90. Informacje na etykiecie oraz w karcie charakterystyki bezpieczeństwa podawane są, w takim zakresie, w jakim jest to możliwe, w języku(-ach) urzędowym(-ych) lub co najmniej jednym głównym języku kraju przeznaczenia lub obszaru zamierzonego przeznaczenia.

Artykuł 17 Zobowiązania organów państw członkowskich w odniesieniu do kontroli przywozu i wywozu

91. Każde państwo członkowskie wyznacza organy takie jak organy celne, które są odpowiedzialne za kontrolowanie przywozu oraz wywozu chemikaliów wymienionych w załączniku I.

Komisja oraz państwa członkowskie działają w sposób celowy oraz skoordynowany kontrolując przestrzeganie przez eksporterów niniejszego rozporządzenia.

W okresowych sprawozdaniach dotyczących funkcjonowania procedur na mocy art. 21 ust. 1, każde państwo członkowskie zamieszcza szczegóły działań swoich organów w tym zakresie.

92. Eksporterzy zaznaczają w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego stanowiącego ich zgłoszenie wywozowe właściwe numery referencyjne, o których mowa odpowiednio w art. 7 ust. 2 lub art. 13 ust. 1 lub art. 13. ust. 9, potwierdzające zgodność z zobowiązaniami, do których się odnoszą.

Artykuł 18 Kary

Państwa członkowskie ustalają kary stosowane w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia prawidłowego wykonania tych przepisów. Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Jeżeli państwa członkowskie nie powiadomiły Komisji o tych środkach przed przyjęciem niniejszego rozporządzenia, powiadamiają o nich nie później niż 12 miesięcy po jego przyjęciu. Powiadamiają również o wszystkich dalszych zmianach niezwłocznie po ich przyjęciu.

Artykuł 19 Wymiana informacji

93. Komisja i państwa członkowskie, odpowiednio, ułatwiają dostarczanie informacji naukowych, technicznych, ekonomicznych oraz prawnych, dotyczących chemikaliów podlegających niniejszemu rozporządzeniu, włączając informacje toksykologiczne, ekotoksylogiczne oraz dotyczące bezpieczeństwa.

Komisja, przy wsparciu państw członkowskich gdzie stosowne, zapewnia odpowiednio:

a) dostarczanie ogólnie dostępnych informacji na temat środków regulacyjnych związanych z celami Konwencji; oraz

b) dostarczanie informacji Stronom oraz innym państwom bezpośrednio lub za pośrednictwem Sekretariatu na temat tych środków, które znacznie ograniczają jedno lub więcej zastosowań chemikaliów.

94. Komisja oraz państwa członkowskie chronią wszystkie poufne informacje otrzymane od innej Strony lub innego państwa w drodze wzajemnego porozumienia.

95. W odniesieniu do przekazywania informacji w ramach niniejszego rozporządzenia i bez uszczerbku dla dyrektywy Rady 90/313/EWG[32], następujące informacje nie są traktowane jako poufne:

a) informacje podane w załączniku II oraz załączniku III;

b) informacje zawarte w kartach charakterystyki bezpieczeństwa, o których mowa w art. 16 ust. 3;

c) data wygaśnięcia ważności chemikaliów;

d) daty produkcji chemikaliów;

e) informacje dotyczące środków ostrożności, włączając w to klasę zagrożenia, rodzaj ryzyka i odpowiednie warunki bezpiecznego stosowania;

f) podsumowanie wyników badań toksykologicznych i ekotoksykologicznych.

Komisja regularnie przygotowuje zestawienie przekazywanych informacji na podstawie wkładu państw członkowskich.

Artykuł 20 Pomoc techniczna

Komisja oraz wyznaczone organy krajowe państw członkowskich, biorąc pod uwagę w szczególności potrzeby krajów rozwijających się oraz krajów w okresie transformacji gospodarczej, współpracują przy wspieraniu pomocy technicznej, włączając szkolenia, na rzecz rozwoju infrastruktury, zdolności i ekspertyz niezbędnych do właściwego zarządzania chemikaliami podczas ich cyklu życia.

W szczególności, i w celu umożliwienia tym państwom wdrożenia Konwencji, pomoc techniczną wspiera się przez dostarczanie informacji technicznych dotyczących chemikaliów, przez wspieranie wymiany ekspertów, przez udzielanie wsparcia przy ustanawianiu lub utrzymywaniu wyznaczonych organów krajowych oraz przez dostarczanie ekspertyz technicznych w celu identyfikacji niebezpiecznych form użytkowych pestycydów oraz przygotowywania powiadomień dla Sekretariatu.

Komisja i państwa członkowskie aktywnie uczestniczą w sieci informacji o budowaniu zdolności ustanowionej przez międzyrządowe forum w sprawie bezpieczeństwa chemicznego przez przekazywanie informacji na temat projektów, które wspierają lub finansują w celu poprawy zarządzania chemikaliami w krajach rozwijających się oraz w krajach w okresie transformacji gospodarczej.

Komisja i państwa członkowskie rozważają również wsparcie organizacji pozarządowych.

Artykuł 21 Monitorowanie i sprawozdawczość

96. Państwa członkowskie przesyłają regularnie do Komisji informacje odnośnie do funkcjonowania procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, włącznie z kontrolą celną, naruszeniami, karami oraz czynnościami zaradczymi.

97. Komisja regularnie sporządza sprawozdanie w sprawie wykonywania funkcji przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, za które jest odpowiedzialna, oraz włącza to sprawozdanie do zbiorczego sprawozdania podsumowującego wraz z informacjami przekazanymi przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1. Podsumowanie sprawozdania, które jest publikowane w internecie, jest przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

98. W odniesieniu do informacji dostarczanych na podstawie ust. 1 i 2, państwa członkowskie i Komisja wypełniają odpowiednie zobowiązania w celu ochrony poufności danych oraz prawa własności.

Artykuł 22 Uaktualnianie załączników

99. Wykaz chemikaliów w załączniku I będzie poddawany przeglądowi przez Komisję co najmniej raz w roku, na podstawie zmian prawodawstwa wspólnotowego oraz Konwencji.

100. Określając czy ostateczny środek regulacyjny na poziomie wspólnotowym stanowi zakaz lub surowe ograniczenie, skutek takiego środka oceniany jest na poziomie podkategorii w ramach kategorii „pestycydy” oraz „chemikalia przemysłowe”. Jeżeli środek regulacyjny zakazuje lub surowo ogranicza chemikalia w którejkolwiek z podkategorii, włącza się je do części 1 załącznika I.

Określając czy ostateczny środek regulacyjny na poziomie wspólnotowym stanowi zakaz lub surowe ograniczenie powodujące, że przedmiotowe chemikalia kwalifikują się do powiadomienia o PIC zgodnie z art. 10, skutek takiego środka oceniany jest na poziomie kategorii „pestycydy” oraz „chemikalia przemysłowe”. Jeżeli środek regulacyjny zakazuje lub surowo ogranicza zastosowanie chemikaliów w ramach którejkolwiek z kategorii, włącza się je również do części 2 załącznika I.

101. Komisja decyduje o włączeniu chemikaliów do załącznika I, lub w stosownych przypadkach o zmianach wpisów, bez zbędnej zwłoki.

102. O włączeniu chemikaliów do części 1 lub 2 załącznika I na podstawie ust. 2 na skutek środków regulacyjnych na poziomie wspólnotowym decyduje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 24 ust. 3.

Włączenie chemikaliów podlegających rozporządzeniu (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady[33] do załącznika V podlega takiej samej procedurze.

Wszystkie inne zmiany do załącznika I, włączając zmiany istniejących wpisów, oraz zmiany do załączników II, III, IV i VI i zmiany do istniejących wpisów w załączniku V są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Artykuł 23 Wytyczne techniczne

Komisja, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2, opracowuje wytyczne techniczne w celu ułatwienia codziennego stosowania niniejszego rozporządzenia.

Te techniczne wytyczne publikuje się w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Artykuł 24 Komitet

103. Komisję wspiera Komitet ustanowiony na mocy art. 29 dyrektywy 67/548/EWG.

104. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.

105. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1 do 4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.

106. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 25 Odesłania do rozporządzenia (WE) nr 304/2003

Odesłania do rozporządzenia (WE) nr 304/2003 są formułowane jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 26 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 17 ust. 2 stosuje się jednak od dnia [1 listopada 2007 r.]

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[…] […]

ZAŁĄCZNIK I

Część 1: Wykaz chemikaliów podlegających procedurze powiadomienia o wywozie

(Artykuł 7)

Należy zauważyć, że jeżeli chemikalia wymienione w tej części załącznika podlegają procedurze PIC, obowiązek powiadomienia o wywozie określony w art. 7 ust. 2, 3 i 4 nie ma zastosowania pod warunkiem, że zostały spełnione warunki ustanowione w art. 7 ust. 6 lit. b) i c). Takie chemikalia, które są zaznaczone symbolem # w poniższym wykazie, wymienione są ponownie w części 3 niniejszego załącznika w celu ułatwienia odniesienia.

Należy również zauważyć, że w przypadku gdy chemikalia wymienione w niniejszej części załącznika kwalifikują się do powiadomienia o PIC z powodu charakteru ostatecznego środka regulacyjnego, te chemikalia są również wymienione w części 2 niniejszego załącznika. Takie chemikalia są zaznaczone symbolem + w poniższym wykazie.

CHEMIKALIA | Nr CAS | Nr Einecs | Kod CN | Podkategoria* | Ograniczenie zastosowania** | Państwa, dla których nie jest wymagane powiadomienie |

1,1,1-trichloroetan | 71-55-6 | 200-756-3 | 2903 19 10 | i(2) | b |

1,2-dibromoetan (dwubromek etylenu)# | 106-93-4 | 203-444-5 | 2903 30 36 | p(1)-p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

1,2-dichloroetan (dwuchlorek etylenu)# | 107-06-2 | 203-458-1 | 2903 15 00 | p(1)-p(2) i(2) | b-b b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

cis-1,3-dichloropropen ((1Z)-1,3-dichloroprop-1-en) | 10061-01-5 | 233-195-8 | 2903 29 00 | p(1)-p(2) | b-b |

2-aminobutan | 13952-84-6 | 237-732-7 | 2921 19 80 | p(1)-p(2) | b-b |

2-naftyloamina oraz jej sole+ | 91-59-8, 553-00-4, 612-52-2 i inne | 202-080-4, 209-030-0, 210-313-6 i inne | 2921 45 00 | i(1) i(2) | b b |

2,4,5-T oraz jego sole i estry# | 93-76-5 i inne | 202-273-3, 229-188-1 i inne | 2918 90 90 | p(1)-p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

4-aminobifenyl (bifenylo-4-amina) oraz jego sole+ | 92-67-1, 2113-61-3 i inne | 202-177-1 i inne | 2921 49 80, | i(1) i(2) | b b |

4-nitrobifenyl+ | 92-93-3 | 202-204-7 | 2904 20 00 | i(1) i(2) | b b |

Acefat+ | 30560-19-1 | 250-241-2 | 2930 90 70 | p(1)-p(2) | b-b |

Acifluorofen | 50594-66-6 | 256-634-5 | 2916 39 00 | p(1)-p(2) | b-b |

Aldikarb+ | 116-06-3 | 204-123-2 | 2930 90 70 | p(1)-p(2) | sr-b |

Ametryna | 834-12-8 | 212-634-7 | 2933 69 80 | p(1)-p(2) | b-b |

Amitraz+ | 33089-61-1 | 251-375-4 | 2925 20 00 | p(1) | sr |

Związki arsenu | p(2) | sr |

Włókna azbestu+: Krokydolit# Amozyt# Antofylit# Aktynolit# Tremolit# Chryzolit+ | 1332-21-4 i inne 12001-28-4 12172-73-5 77536-67-5 77536-66-4 77536-68-6 12001-29-5 lub 132207-32-0 | 2524 00 00 2524 00 00 2524 00 00 2524 00 00 2524 00 00 2524 00 00 | i i i i i i | b b b b b b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Atrazyna+ | 1912-24-9 | 217-617-8 | 2933 69 10 | p(1)-p(2) | sr-b |

Azynofos etylowy | 2642-71-9 | 220-147-6 | 2933 99 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Bensultap | 17606-31-4 | 2930 90 70 | p(1)-p(2) | b-b |

Benzen (1) | 71-43-2 | 200-753-7 | 2902 20 00 | i(2) | sr |

Benzydyna i jej sole+ Pochodne benzydyny + | 92-87-5, 36341-27-2 i inne - | 202-199-1, 252-984-8 i inne - | 2921 59 90 | i(1) – i(2) i(2) | sr – b b |

Binapakryl# | 485-31-4 | 207-612-9 | 2916 19 80 | p(1) –p(2) i(2) | b-b b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Kadm i jego związki | 7440-43-9 i inne | 231-152-8 i inne | 8107 3206 30 00 i inne | i(1) | sr |

Kalcyferol | 50-14-6 | 200-014-9 | 2936 29 90 | p(1) | b |

Kaptafol# | 2425-06-1 | 219-363-3 | 2930 90 70 | p(1) –p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Tetrachlorek węgla | 56-23-5 | 200-262-8 | 2903 14 00 | i(2) | b |

Kartap | 15263-53-3 | 2930 20 00 | p(1)-p(2) | b-b |

Chinometionat | 2439-01-2 | 219-455-3 | 2934 99 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Chlordimeform# | 6164-98-3 | 228-200-5 | 2925 20 00 | p(1) –p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Chlorofenapir+ | 122453-73-0 | 2933 99 90 | p(1) | b |

Chlorfenwinfos | 470-90-6 | 207-432-0 | 2919 00 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Chloromefos | 24934-91-6 | 246-538-1 | 2930 90 70 | p(1)-p(2) | b-b |

Chlorobenzylat# | 510-15-6 | 208-110-2 | 2918 19 80 | p(1)-p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Chloroform | 67-66-3 | 200-663-8 | 2903 13 00 | i(2) | b |

Klozolinat+ | 84332-86-5 | 282-714-4 | 2934 99 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Cholekalcyferol | 67-97-0 | 200-673-2 | 2936 29 90 | p(1) | b |

Kumafuryl | 117-52-2 | 204-195-5 | 2932 29 85 | p(1)-p(2) | b-b |

Kreozot oraz substancje pokrewne kreozotu | 8001-58-9 61789-28-4 84650-04-4 90640-84-9 65996-91-0 90640-80-5 65996-85-2 8021-39-4 122384-78-5 | 232-287-5 263-047-8 283-484-8 292-605-3 266-026-1 292-602-7 266-019-3 232-419-1 310-191-5 | 2707 91 00 3807 00 90 | i(2) | b |

Krymidyna | 535-89-7 | 208-622-6 | 2933 59 95 | p(1) | b |

Cyjanazyna | 21725-46-2 | 244-544-9 | 2933 69 80 | p(1)-p(2) | b-b |

Cyhalotryna | 68085-85-8 | 268-450-2 | 2926 90 95 | p(1) | b |

DBB (wodoroortoboran dibutylocyny (IV)) | 75113-37-0 | 401-040-5 | 2931 00 95 | i(1) | b |

Dikofol zawierający < 78 % ρ,ρ’-dikofol lub 1 g/kg DDT oraz związki pokrewne DDT | 115-32-2 | 204-082-0 | 2906 29 00 | p(1)-p(2) | b-b |

Dinitro-ortokrezol (DNOK) i jego sole (takie jak sól amonowa, potasowa i sodowa)# | 534-52-1 2980-64-5 5787-96-2 2312-76-7 | 208-601-1 221-037-0 - 219-007-7 | 2908 90 00 | p(1)-p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Dinobuton | 973-21-7 | 213-546-1 | 2920 90 10 | p(1)-p(2) | b-b |

Dinoseb, jego sole i estry# | 88-85-7 i inne | 201-861-7 i inne | 2908 90 00 2915 39 90 | p(1)-p(2) i(2) | b-b b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Dinoterb+ | 1420-07-1 | 215-813-8 | 2908 90 00 | p(1) -p(2) | b-b |

Proszki do rozpylania zawierające połączenie substancji: Benomyl 7 % lub więcej Karbofuran 10% lub więcej Tiuram 15 % lub więcej # | 17804-35-2 1563-66-2 137-26-8 | 241-775-7 216-353-0 205-286-2 | 3808 90 90 2933 99 90 2932 99 85 2930 30 00 | p(1) p(2) | b b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Endosulfan+ | 115-29-7 | 204-079-4 | 2920 90 85 | p(1) | b |

Etion | 563-12-2 | 209-242-3 | 2930 90 70 | p(1)-p(2) | b-b |

Tlenek etylenu (oksiran)# | 75-21-8 | 200-849-9 | 2910 10 00 | p(1) | b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Fenpropatryna | 39515-41-8 | 254-485-0 | 2926 90 95 | p(1)-p(2) | b-b |

Fention+ | 55-38-9 | 200-231-9 | 2930 90 70 | p(1) | sr |

Octan fentyny+ | 900-95-8 | 212-984-0 | 2931 00 95 | p(1)-p(2) | b-b |

Wodorotlenek fentyny+ | 76-87-9 | 200-990-6 | 2931 00 95 | p(1) -p(2) | b-b |

Fenwalerat | 51630-58-1 | 257-326-3 | 2926 90 95 | p(1) | b |

Ferbam | 14484-64-1 | 238-484-2 | 2930 20 00 | p(1) -p(2) | b-b |

Fluoroacetamid# | 640-19-7 | 211-363-1 | 2924 19 00 | p(1) | b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Flurenol | 467-69-6 | 207-397-1 | 2918 19 80 | p(1)-p(2) | b-b |

Furatiokarb | 65907-30-4 | 265-974-3 | 2932 99 85 | p(1)-p(2) | b-b |

HCH/Heksachlorocykloheksan (mieszanina izomerów)# | 608-73-1 | 210-168-9 | 2903 51 00 | p(1)-p(2) | b-sr | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Heksachloroetan | 67-72-1 | 200-666-4 | 2903 19 80 | i(1) | sr |

Heksazynon | 51235-04-2 | 257-074-4 | 2933 69 80 | p(1)-p(2) | b-b |

Iminoktadyna | 13516-27-3 | 236-855-3 | 2925 20 00 | p(1)-p(2) | b-b |

Izoksation | 18854-01-8 | 242-624-8 | 2934 99 90 | p(1) | b |

Lindan (γ-HCH )# | 58-89-9 | 200-401-2 | 2903 51 00 | p(1)-p(2) | b-sr | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

a) Hydrazyd kwasu maleinowego i jego sole, poza choliną, solami potasu i sodu; b) Cholina, sole potasu oraz sodu hydrazydu kwasu maleinowego zawierające więcej niż 1 mg/kg wolnej hydrazyny wyrażonej na podstawie równoważnika kwasu | 123-33-1 61167-10-0, 51542-52-0, 28330-26-9 | 204-619-9 257-261-0, 248-972-7 | 2933 99 90 2933 99 90 | p(1) | b |

Związki rtęci, w tym nieorganiczne związki rtęci, alkilozwiązki rtęci oraz alkiloksyalkilo- i arylozwiązki rtęci# | 10112-91-1, 21908-53-2 i inne | 233-307-5, 244-654-7 i inne | 2827 39 80, 2825 90 50 i inne | p(1)- p(2) | b - sr | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Metamidofos (rozpuszczalne preparaty płynne substancji, które przekraczają 600 g składnika aktywnego/l)# | 10265-92-6 | 233-606-0 | 2930 90 70 3808 10 40 | p(2) | b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Metydation | 950-37-8 | 213-449-4 | 2934 99 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Paration metylowy+# | 298-00-0 | 206-050-1 | 2920 10 00 | p(1)-p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Metoksuron | 19937-59-8 | 243-433-2 | 2924 21 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Monokrotofos# | 6923-22-4 | 230-042-7 | 2924 19 00 | p(1)-p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Monolinuron | 1746-81-2 | 217-129-5 | 2928 00 90 | p(1) | b |

(Bromobenzylo)bromotoluen Nazwa handlowa: DBBT+ | 99688-47-8 | 401-210-1 | 2903 69 90 | i(1) | b |

(Chlorobenzylo)chlorotoluen Nazwa handlowa: Ugilec 121 lub Ugilec 21+ | - | 400-140-6 | 2903 69 90 | i(1) – i(2) | b - b |

Dichloro(dichlorobenzylo)toluen Nazwa handlowa: Ugilec 141+ | 76253-60-6 | 278-404-3 | 2903 69 90 | i(1) – i(2) | b-b |

Monuron | 150-68-5 | 205-766-1 | 2924 21 90 | p(1) | b |

Nitrofen+ | 1836-75-5 | 217-406-0 | 2909 30 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Nonylofenole C6H4(OH)C9H19 + | 25154-52-3 (fenol, nonylo-), 84852-15-3 (fenol, 4-nonylo-, rozgałęziony),11066-49-2 (izononylofenol), 90481-04-2, (fenol, nonylo-, rozgałęziony), 104-40-5(p-nonylofenol) i inne | 246-672-0, 284-325-5 234-284-4 291-844-0 203-199-4 i inne | 2907 13 00 | i(1) | sr |

Nonylofenole oksyetylenowane (C2H4O)nC15H24O+ | 9016-45-9, 26027-38-3, 68412-54-4, 37205-87-1, 127087-87-0 i inne | 3402 13 00 | i(1) p(1)-p(2) | Sr b-b |

Eter oktabromodifenylowy+ | 32536-52-0 | 251-087-9 | 2909 30 38 | i(1) | sr |

Ometoat | 1113-02-6 | 214-197-8 | 2930 90 70 | p(1)-p(2) | b-b |

Paration# | 56-38-2 | 200-271-7 | 2920 10 00 | p(1)-p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Pebulat | 1114-71-2 | 214-215-4 | 2930 20 00 | p(1)-p(2) | b-b |

Eter pentabromodifenylowy+ | 32534-81-9 | 251-084-2 | 2909 30 31 | i(1) | sr |

Pentachlorofenol oraz jego sole i estry# | 87-86-5 i inne | 201-778-6 i inne | 2908 10 00 i inne | p(1)-p(2) | b-sr | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Permetryna | 52645-53-1 | 258-067-9 | 2916 20 00 | p(1) | b |

Fosfamidon (rozpuszczalne preparaty płynne substancji, które przekraczają 1 000 g składnika aktywnego/l)# | 13171-21-6 (mieszanina, (E)&(Z) izomery) 23783-98-4 ((Z)-izomer) 297-99-4 ((E)-izomer) | 236-116-5 | 2924 19 00 3808 10 40 | p(1)-p(2) | b-b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Polibromowane bifenyle (PBB)# | 13654-09-6 36355-01-8 27858-07-7 i inne | 237-137-2 252-994-2 248- 696-7 | 2903 69 90 i inne | i(1) | sr | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Polichlorowane trifenyle (PCT)# | 61788-33-8 | 262-968-2 | 2903 69 90 | i(1) | b | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Profam | 122-42-9 | 204-542-0 | 2924 29 95 | p(1) | b |

Pirazofos+ | 13457-18-6 | 236-656-1 | 2933 59 95 | p(1) -p(2) | b-b |

Kwintocen+ | 82-68-8 | 201-435-0 | 2904 90 85 | p(1) -p(2) | b-b |

Scillirosan | 507-60-8 | 208-077-4 | 2938 90 90 | p(1) | b |

Symazyna+ | 122-34-9 | 204-535-2 | 2933 69 10 | p(1) | sr |

Strychnina | 57-24-9 | 200-319-7 | 2939 99 00 | p(1) | b |

Technazen+ | 117-18-0 | 204-178-2 | 2904 90 85 | p(1) -p(2) | b-b |

Terbufos | 13071-79-9 | 235-963-8 | 2930 90 70 | p(1)-p(2) | b-b |

Tetraetyloołów# | 78-00-2 | 201-075-4 | 2931 00 95 | i(1) | sr | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Tetrametyloołów# | 75-74-1 | 200-897-0 | 2931 00 95 | i(1) | sr | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Siarczan talu | 7446-18-6 | 231-201-3 | 2833 29 90 | p(1) | b |

Tiocyklam | 31895-22-4 | 250-859-2 | 2934 99 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Triazofos | 24017-47-8 | 245-986-5 | 2933 99 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Tridemorf | 24602-86-6 | 246-347-3 | 2934 99 90 | p(1)-p(2) | b-b |

Związki triorganocynowe+ | - | - | 2931 00 95 i inne | p(2) i(2) | Sr sr |

Fosforan tris(2,3-dibromopropylu)# | 126-72-7 | 204-799-9 | 2919 00 90 | i(1) | sr | Proszę odnieść się do okólnika PIC na stronie www.pic.int/ |

Tris-azyrydynylofosfinotlenek (1,1’,1’’-fosforyltriazyrydyna)+ | 545-55-1 | 208-892-5 | 2933 99 90 | i(1) | sr |

Wamidotion | 2275-23-2 | 218-894-8 | 2930 90 70 | p(1)-p(2) | b-b |

Zineb | 12122-67-7 | 235-180-1 | 2930 20 00 | p(1) | b |

* Podkategoria: p(1) – pestycydy z grupy środków ochrony roślin, p(2) – pozostałe pestycydy w tym produkty biobójcze, i(1) – chemikalia przemysłowe do profesjonalnego zastosowania i i(2) – chemikalia przemysłowe do ogólnego zastosowania.

** Ograniczenie zastosowania: sr – surowe ograniczenie, b – zakaz (dla jednej lub więcej kategorii) zgodnie z prawodawstwem Wspólnoty.

(1) z wyjątkiem paliw podlegających dyrektywie 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 350 z 28.12.1998, str. 58).

Nr CAS = numer w rejestrze Chemical Abstracts Service.

# Chemikalia podlegające częściowo lub w całości procedurze PIC.

+ Chemikalia kwalifikujące się do powiadomienia o PIC.

CZĘŚĆ 2: LISTA CHEMIKALIÓW KWALIFIKUJĄCYCH SIĘ DO POWIADOMIENIA O PIC

(Artykuł 10)

Niniejsza lista obejmuje chemikalia kwalifikujące się do powiadomienia o PIC. Generalnie nie obejmuje chemikaliów, które już podlegają procedurze PIC oraz są wymienione w części 3 niniejszego załącznika.

Chemikalia | Nr CAS | Nr Einecs | Kod CN | Kategoria* | Ograniczenie zastosowania** |

2-naftyloamina oraz jej sole | 91-59-8, 553-00-4, 612-52-2 i inne | 202-080-4, 209-030-0, 210-313-6 i inne | 2921 45 00 | i | b |

4-aminobifenyl (bifenyl-4-amina) oraz jego sole | 92-67-1, 2113-61-3 i inne | 202-177-1 i inne | 2921 49 80 | i | b |

4-nitrobifenyl | 92-92-3 | 202-204-7 | 2904 20 00 | i | b |

Acefat | 30560-19-1 | 250-241-2 | 2930 90 70 | p | b |

Aldikarb | 116-06-3 | 204-123-2 | 2930 90 70 | p | sr |

Amitraz | 33089-61-1 | 251-375-4 | 2925 20 00 | p | sr |

Włókna azbestu: Chryzolit | 12001-29-5 lub 132207-32-0 | 2524 00 00 | i | b |

Atrazyna | 1912-24-9 | 217-617-8 | 2933 69 10 | p | sr |

Benzydyna i jej sole Pochodne benzydyny | 92-87-5, 36341-27-2 i inne - | 202-199-1, 252-984-8 i inne - | 2921 59 90 | i | sr |

Chlorofenapir | 122453-73-0 | 2933 99 90 | p | sr |

Klozolinat | 84332-86-5 | 282-714-4 | 2934 99 90 | p | b |

Dikofol zawierający < 78 % ρ,ρ’-dikofolu lub 1 g/kg DDT oraz związki pokrewne DDT | 115-32-3 | 204-082-0 | 2906 29 00 | p | b |

Dinoterb | 1420-07-1 | 215-813-8 | 2908 90 00 | p | b |

Endosulfan | 115-29-7 | 204-079-4 | 2920 90 85 | p | b |

Fention | 55-38-9 | 200-231-9 | 2930 90 70 | p | sr |

Octan fentyny | 900-95-8 | 212-984-0 | 2931 00 95 | p | b |

Wodorotlenek fentyny | 76-87-9 | 200-990-6 | 2931 00 95 | p | b |

Paration metylowy# | 298-00-0 | 206-050-1 | 2920 10 00 | p | b |

(Bromobenzylo)bromotoluen Nazwa handlowa: DBBT | 99688-47-8 | 401-210-1 | 2903 69 90 | i | b |

(Chlorobenzylo)chlorotoluen Nazwa handlowa: Ugilec 121 lub Ugilec 21 | - | 400-140-6 | 2903 69 90 | i | b |

Dichloro(dichlorobenzylo)toluen Nazwa handlowa: Ugilec141 | 76253-60-6 | 278-404-3 | 2903 69 90 | i | b |

Nitrofen | 1836-75-5 | 217-406-0 | 2909 30 90 | p | b |

Nonylofenole C6H4(OH)C9H19 | 25154-52-3, (fenol, nonylo-, rozgałęziony), 84852-15-3, (fenol, nonylo-, rozgałęziony), 11066-49-2 (izononylofenol), 90481-04-2, (fenol, nonylo-, rozgałęziony), 104-40-5(p-nonylofenol) i inne | 246-672-0, 284-325-5 234-284-4 291-844-0 203-199-4 i inne | 2907 13 00 | i | sr |

Nonylofenole oksyetylenowane (C2H4O)nC15H24O | 9016-45-9, 26027-38-3, 68412-54-4, 37205-87-1, 127087-87-0 i inne | 3402 13 00 | i p | Sr b |

Eter oktabromodifenylu | 32536-52-0 | 251-087-9 | 2909 30 38 | i | sr |

Eter pentabromodifenylu | 32534-81-9 | 251-084-2 | 2909 30 31 | i | sr |

Pirazofos | 13457-18-6 | 236-656-1 | 2933 59 95 | p | b |

Kwintocen | 82-68-8 | 201-435-0 | 2904 90 85 | p | b |

Symazyna | 122-34-9 | 204-535-2 | 2933 69 10 | p | sr |

Technazen | 117-18-0 | 204-178-2 | 2904 90 85 | p | b |

Związki triorganocynowe, w szczególności związki tributylocyny, w tym tlenek bis (tributylocyny) | 56-35-9 i inne | 200-268-0 i inne | 2931 00 95 i inne | p | sr |

* Kategoria: p – pestycydy, i – chemikalia przemysłowe

** Ograniczenie zastosowania sr – surowe ograniczenie, b – zakaz (dla jednej lub więcej kategorii)

Nr CAS = numer w rejestrze Chemical Abstracts Service.

# Chemikalia podlegające częściowo lub w całości międzynarodowej procedurze PIC.

CZĘŚĆ 3: WYKAZ CHEMIKALIÓW PODLEGAJĄCYCH PROCEDURZE PIC NA PODSTAWIE KONWENCJI ROTTERDAMSKIEJ

(Art. 12 i 13)

(Wskazane kategorie są określone w Konwencji)

Chemikalia | Właściwy nr CAS | Kategoria |

2,4,5-T oraz jego sole i estry | 93-76-5# | Pestycyd |

Aldryna* | 309-00-2 | Pestycyd |

Binapakryl | 485-31-4 | Pestycyd |

Kaptafol | 2425-06-1 | Pestycyd |

Chlor