UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Uzasadnienie i cele wniosku

Postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) mają zastosowanie do regionów najbardziej oddalonych Unii. Francuskie regiony najbardziej oddalone zostały natomiast wyłączone z terytorialnego zakresu stosowania dyrektyw w sprawie VAT i akcyzy.

Postanowienia TFUE, w szczególności jego art. 110, zasadniczo nie dopuszczają stosowania we francuskich regionach najbardziej oddalonych żadnej różnicy w opodatkowaniu między produktami lokalnymi a produktami pochodzącymi z Francji metropolitalnej, z innych państw członkowskich lub z państw trzecich. W art. 349 TFUE przewidziano jednak możliwość wprowadzenia środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych ograniczeń, które mają wpływ na ich sytuację gospodarczą i społeczną. Środki te dotyczą różnych polityk, w tym polityki podatkowej.

Podatek od dokowania jest podatkiem pośrednim obowiązującym wyłącznie we francuskich regionach najbardziej oddalonych (Martynika, Gwadelupa, Gujana Francuska, Reunion i Majotta). Podatek ten ma zastosowanie do przywozu towarów, niezależnie od ich pochodzenia, oraz do odpłatnych dostaw towarów wykonywanych przez osoby prowadzące działalność produkcyjną. Zasadniczo stosuje się go w ten sam sposób do produktów wytwarzanych lokalnie i do produktów przywożonych.

Decyzja Rady nr 940/2014/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. uprawnia jednak Francję do ustanowienia, do 31 grudnia 2020 r., zwolnień z podatku od dokowania lub obniżek podatku od dokowania dla niektórych produktów, w przypadku których istnieje produkcja lokalna, wówczas gdy znaczny przywóz mógłby zagrażać utrzymaniu produkcji lokalnej oraz gdy występują dodatkowe koszty podnoszące ceny netto produkcji lokalnej w porównaniu z produktami pochodzącymi z zewnątrz. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia z podatku lub jego obniżki. W zależności od produktów, różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych.

Te zróżnicowane stawki opodatkowania mają na celu zrównoważenie niekorzystnych warunków konkurencji, jakich doświadczają regiony najbardziej oddalone, co przekłada się na zwiększenie kosztów produkcji, a zatem cen netto produktów wytwarzanych lokalnie. Przy braku środków szczególnych, produkty wytwarzane lokalnie byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu kosztów transportu. Zagrażałoby to utrzymaniu produkcji lokalnej, w przypadku której koszty produkcji są wyższe ze względu na szczególne trwałe ograniczenia tych regionów.

W dniu 1 marca 2019 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji z wnioskiem o przedłużenie obowiązywania systemu podatku od dokowania na okres po 31 grudnia 2020 r.

W związku z planowanym wygaśnięciem decyzji Rady, Komisja rozpoczęła uprzednio badanie zewnętrzne mające na celu ocenę obecnego systemu, jak również potencjalnego wpływu różnych możliwych wariantów na okres po 2020 r. Na podstawie tego badania Komisja uznaje, że przyznanie wnioskowanego przedłużenia istniejącego systemu, z pewnymi zmianami, jest uzasadnione.

Aby dać władzom francuskim możliwość zgromadzenia wszystkich niezbędnych danych, których zebranie opóźnił kryzys zdrowotny związany z COVID-19, i aby zapewnić Komisji czas na przedstawienie wyważonego wniosku, uwzględniającego interesy różnych stron, decyzją Rady (UE) 2020/1793 z dnia 16 listopada 2020 r. okres stosowania decyzji Rady nr 940/2014/UE został wydłużony o 6 miesięcy, tzn. do 30 czerwca 2021 r. zamiast do 31 grudnia 2020 r.

Niniejszy wniosek ustanawia również ramy prawne obowiązujące dla podatku od dokowania po dniu 30 czerwca 2021 r.: ustanawiając na okres od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2027 r. nowy system odstępstw, wraz ze zmianą obowiązujących przepisów, które mają sprawić, że system będzie bardziej elastyczny i przejrzysty. Równolegle wydłuża on na sześć miesięcy, do dnia 31 grudnia 2021 r., okres obowiązywania decyzji nr 940/2014/UE, aby dać Francji czas na transpozycję nowego systemu, obowiązującego od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2027 r., do swojego prawa krajowego.

W porównaniu z obecnym systemem proponuje się następujące zmiany:

a)Określenie kryteriów wyboru produktów kwalifikujących się do zastosowania zróżnicowanej stawki opodatkowania.

Produkty uwzględnione w wykazie zostały wybrane na podstawie uzasadnienia dodatkowych kosztów produkcji, zwiększających ceny netto produkcji lokalnej w porównaniu z produktami pochodzącymi z zewnątrz i obniżających konkurencyjność produktów wytwarzanych lokalnie.

W przypadku, gdy:

1)udział produkcji lokalnej w rynku nie przekracza 5 %;

2)lub gdy jej udział w rynku przekracza 90 %;

Zwrócono się o przedstawienie dodatkowych dokumentów umożliwiających wykazanie, że zachodzą wszystkie poniższe okoliczności lub ich część: