Wniosek DECYZJA RADY dotycząca zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej. /* COM/2012/0560 final - 2012/0271 (NLE) */





UZASADNIENIE 1. Tło polityczno-prawne Stosunki między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka są regulowane postanowieniami zmienionej umowy o partnerstwie AKP-WE z Kotonu, którą podpisano w dniu 23 czerwca 2005 r. Zmieniona umowa weszła w życie w dniu 1 lipca 2008 r. w odniesieniu do Republiki Zielonego Przylądka. Na początku dwudziestego pierwszego wieku rząd i społeczeństwo Republiki Zielonego Przylądka wielokrotnie wyrażały pragnienie pogłębienia i poszerzenia stosunków z Unią Europejską. W związku z powyższym w dniu 24 października 2007 r. Komisja przyjęła komunikat skierowany do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie przyszłości stosunków między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka, w którym Komisja uznała mocne i szczególne więzi historyczne między tymi stronami, naznaczone istnieniem bliskich stosunków międzyludzkich i kulturowych oraz silnych wspólnych wartości społeczno-politycznych. Republika Zielonego Przylądka, tak jak Unia Europejska, stoi na straży wartości i zasad demokracji, dobrych rządów, poszanowania praw człowieka i państwa prawa. Wysokie standardy i zaawansowane praktyki, którymi to państwo może szczycić się w obszarze sprawowania rządów, w pełni uzasadniają dążenie do zacieśnienia stosunków w Unią Europejską. Propozycja planu działania została załączona do wspominanego komunikatu. Rada ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych zatwierdziła w dniach 19–20 listopada 2007 r. konkluzje popierające komunikat, ustanowienie szczególnego partnerstwa między Unią a Republiką Zielonego Przylądka oraz plan działania, który ma służyć wdrożeniu tego partnerstwa, zgodnie z propozycją Komisji. Szczególne partnerstwo ma na celu wzmocnienie dialogu politycznego, zbliżenie strategii politycznych, jak również współpracę w nowych lub wrażliwych sektorach, wykraczając poza zwykłe powiązania między darczyńcą a beneficjentem oraz tworząc ramy przynoszące obopólne korzyści. Plan działania skupia się na następujących priorytetach: dobre rządy, bezpieczeństwo i stabilność, integracja regionalna, przekształcenia i modernizacja, dostosowanie norm technicznych i standardów, społeczeństwo oparte na wiedzy, rozwój oraz walka z ubóstwem. Planowane działania mają na celu wzmocnienie stabilności i bezpieczeństwa oraz obejmują m.in. środki dotyczące problemów związanych z migracją. Wspólna deklaracja w sprawie partnerstwa na rzecz mobilności pomiędzy Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka została podpisana w dniu 5 czerwca 2008 r. i ogłoszona w dniu 28 lipca 2008 r. w kontekście szczególnego partnerstwa między Unią i Republiką Zielonego Przylądka, a także w następstwie konkluzji Rady z dnia 10 grudnia 2007 r. w sprawie partnerstw na rzecz mobilności i migracji cyrkulacyjnej w ramach globalnego podejścia do migracji. W pkt 5 i 12 tej deklaracji obie strony zobowiązały się do nawiązania dialogu w sprawie wiz krótkoterminowych i readmisji Ponadto w pkt 3 lit. i) i pkt 6 lit. v) załącznika do deklaracji Komisja zobowiązała się do przedłożenia zaleceń Radzie w celu uzyskania wytycznych służących do negocjacji umów z Republiką Zielonego Przylądka dotyczących odpowiednio ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych oraz readmisji. Na tej podstawie w dniu 14 listopada 2008 r. Komisja przedstawiła Radzie zalecenie dotyczące upoważnienia Komisji do rozpoczęcia rokowań z Republiką Zielonego Przylądka w celu zawarcia umowy w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej oraz w sprawie readmisji. W dniu 4 czerwca 2009 Rada wydała upoważnienie, a w dniu 13 lipca 2009 r. w Brukseli rozpoczęły się rokowania z Republiką Zielonego Przylądka dotyczące umowy w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej. Kolejna runda rokowań odbyła się w dniu 22 listopada 2011 r. Ponadto przeprowadzono cztery sesje techniczne: w dniach 4–5 lutego 2010 r. w Praïa oraz w dniach 12 października 2010 r., 30 maja i 13 września 2011 r. w Brukseli. Rokowania zakończono w kwietniu 2012 r. Ostateczny tekst umowy został parafowany w dniu 24 kwietnia 2012 r. w Brukseli w obecności przewodniczącego Komisji Europejskiej Josego Manuela Barroso oraz premiera Republiki Zielonego Przylądka José Marii Nevesa. Na wszystkich etapach rokowań systematycznie informowano państwa członkowskie o ich przebiegu, zasięgano także regularnie ich opinii na forum stosownych grup roboczych Rady. Dla Unii podstawą prawną umowy jest art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Komisja podpisała umowę w dniu ... . Zgodnie z art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE Parlament Europejski udzielił zgody na zawarcie umowy w dniu …. . Dołączony wniosek stanowi instrument prawny pozwalający na zawarcie umowy. Rada podejmie decyzję w tej sprawie kwalifikowaną większością głosów. Wniosek dotyczący decyzji w sprawie zawarcia umowy zawiera konieczne ustalenia wewnętrzne dotyczące jej praktycznego stosowania. Określa się w nim w szczególności, że Komisja, wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Unię we wspólnym komitecie ustanowionym na mocy art. 10 umowy. Zgodnie z art. 10 ust. 4 wspólny komitet przyjmuje własny regulamin wewnętrzny. Stanowisko Unii w tym względzie przyjmuje Komisja, po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę. Jeśli chodzi o inne decyzje wspólnego komitetu, stanowisko Unii przyjmuje się zgodnie z obowiązującymi postanowieniami Traktatu. 2. Wynik rokowań Komisja uważa, że cele wyznaczone przez Radę w jej wytycznych negocjacyjnych zostały osiągnięte i że projekt umowy może zostać przyjęty przez Unię. Ostateczną treść umowy można podsumować w następujący sposób: - dla następujących kategorii osób wprowadzono uproszczone zasady wydawania wiz wielokrotnego wjazdu: a) członkowie rządów oraz parlamentów krajowych i regionalnych, członkowie Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego oraz Trybunału Obrachunkowego, stali członkowie oficjalnych delegacji, przedsiębiorcy i przedstawiciele organizacji branżowych, małżonkowie, dzieci poniżej 21. roku życia lub pozostające na utrzymaniu rodziców oraz rodzice obywateli Republiki Zielonego Przylądka lub Unii Europejskiej zamieszkujący legalnie na terytorium drugiej Strony lub zamieszkujący w Republice Zielonego Przylądka bądź w państwie, którego obywatelstwo posiadają: co do zasady, wizy wielokrotnego wjazdu wydaje się na pięć lat. Wizy wielokrotnego wjazdu na krótszy okres ważności należy wydawać, gdy tego wymaga data ważności dokumentu podróży lub gdy konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży są wyraźnie ograniczone do krótszego okresu; b) przedstawiciele organizacji społeczeństwa obywatelskiego, przedstawiciele wolnych zawodów, osoby biorące udział w działaniach naukowych, kulturalnych i artystycznych, uczestnicy międzynarodowych imprez sportowych i osoby im towarzyszące w celach zawodowych, dziennikarze i osoby akredytowane towarzyszące im w celach zawodowych, uczniowie, studenci oraz towarzyszący im nauczyciele, przedstawiciele wspólnot religijnych uznanych w Republice Zielonego Przylądka lub w państwach członkowskich, osoby odbywające regularne podróże w celach medycznych; uczestnicy oficjalnych programów wymiany organizowanych przez miasta partnerskie lub władze gminne; członkowie oficjalnych delegacji: co do zasady, wizy wielokrotnego wjazdu wydaje się na jeden rok. Wizy wielokrotnego wjazdu na krótszy okres ważności należy wydawać, gdy tego wymaga data ważności dokumentu podróży lub gdy konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży są wyraźnie ograniczone do krótszego okresu. Wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności co najmniej dwóch lat i maksymalnie pięciu lat wydaje się, pod warunkiem że w ciągu dwóch lat poprzedzających wniosek o wydanie wizy, wnioskodawcy w sposób właściwy wykorzystali jednoroczną wizę wielokrotnego wjazdu oraz konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży nie są wyraźnie ograniczone do krótszego okresu; - zwolnienie niektórych kategorii osób z opłaty wizowej: członkowie oficjalnych delegacji, dzieci poniżej 12 lat; uczniowie, studenci, naukowcy, osoby w wieku do lat 25 uczestniczące w seminariach, konferencjach, imprezach sportowych, kulturalnych i edukacyjnych organizowanych przez organizacje nienastawione na zysk; - możliwość pobierania opłaty administracyjnej w wysokości do 30 EUR przez usługodawcę zewnętrznego, z którym Republika Zielonego Przylądka lub państwo członkowskie współpracuje, mając na względzie wydawanie wiz, przy utrzymaniu możliwości składania wniosków przez wszystkich wnioskodawców bezpośrednio w placówce konsularnej; - bezpłatne przedłużenie obowiązywania wiz obywateli Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, którzy nie mają możliwości opuszczenia terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka w terminie wskazanym w wizie z powodu działania siły wyższej; - zwolnienie z obowiązku wizowego w przypadku krótkich pobytów dla obywateli Republiki Zielonego Przylądka i obywateli Unii Europejskiej legitymujących się ważnym paszportem dyplomatycznym lub służbowym. We wspólnej deklaracji wskazano, że każda ze stron może skorzystać z prawa do zawieszenia przepisu dotyczącego zwolnienia osób posiadających paszporty dyplomatyczne lub służbowe z obowiązku wizowego (art. 8), jeśli druga Strona nadużywa praw wynikających z tego postanowienia lub jeśli jego wykonanie może zagrozić bezpieczeństwu publicznemu; W deklaracji przewidziano również, że Republika Zielonego Przylądka i Unia Europejska w pierwszym rzędzie zobowiązują się do zagwarantowania wysokiego poziomu zabezpieczeń paszportów dyplomatycznych, w szczególności poprzez zastosowanie identyfikatorów biometrycznych. - umożliwienie obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, którzy zgubili dowód tożsamości lub którym taki dokument skradziono podczas pobytu na terytorium odwiedzanego kraju, opuszczenia Republiki Zielonego Przylądka lub państwa członkowskiego na podstawie ważnych dokumentów tożsamości bez wizy lub innej formy pozwolenia; - na wniosek Republiki Zielonego Przylądka nie wprowadzono żadnego postanowienia dotyczącego uproszczenia wymogów odnoszących się do dokumentów wymaganych, aby uzasadnić cel podróży; - ustanowienie Wspólnego Komitetu ds. Zarządzania Umową; - postanowienia regulujące wejście w życie, obowiązywanie, zmiany, zawieszenie i rozwiązanie umowy; zważywszy, że umowa w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych oraz umowa o readmisji są powiązane, obie powinny równocześnie wejść w życie; - zawarto protokół, określający, że zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 582/2008/WE z dnia 17 czerwca 2008 r.[1] wprowadzono zharmonizowane środki w celu ułatwienia tranzytu osób posiadających wizę Schengen lub zezwolenie na pobyt w obszarze Schengen przez terytorium państw członkowskich, które jeszcze nie w pełni stosują dorobek Schengen. - wspólna deklaracja dotycząca harmonizacji niezbędnych informacji na temat procedur wydawania wiz krótkoterminowych oraz na temat dokumentów wymaganych przy składaniu wniosku o wizę krótkoterminową; - wspólna deklaracja dotycząca współpracy w zakresie dokumentów podróży oraz regularnej wymiany informacji na temat zabezpieczeń dokumentów; - szczególną sytuację Danii, Zjednoczonego Królestwa i Irlandii uwzględniono w preambule oraz w dwóch wspólnych deklaracjach dołączonych do umowy. We wspólnej deklaracji do umowy uwzględniono również fakt włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku prawnego Schengen. 3. Wnioski W świetle powyższych ustaleń Komisja proponuje, by Rada: - zatwierdziła, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, załączoną umowę między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej. 2012/0271 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY dotycząca zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej. RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[2], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z decyzją Rady 2012/XXX z dnia [...][3] umowa między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej (zwana dalej „umową”) została podpisana przez Komisję w dniu […], z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. (2) Umowa powinna zostać zawarta. (3) Na mocy umowy ustanawia się wspólny komitet, który może przyjąć swój regulamin wewnętrzny. Celowe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Unii w tym przypadku. (4) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[4]; W związku z tym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w jej przyjęciu, nie jest nią związane, ani jej nie stosuje. (5) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[5]; W związku z tym Irlandia nie uczestniczy w jej przyjęciu, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje. (6) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana, ani jej nie stosuje, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Umowa między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej zostaje zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej. Tekst umowy jest załączony do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania w imieniu Unii Europejskiej zawiadomienia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 umowy, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na to, aby umowa stała się dla niej wiążąca[6]. Artykuł 3 Komisja, wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Unię we wspólnym komitecie ustanowionym na mocy art. 10 umowy. Artykuł 4 Komisja przyjmuje stanowisko Unii w ramach wspólnego komitetu w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego zgodnie z wymogami art. 10 ust. 4 umowy po konsultacji ze specjalnym komitetem, wyznaczonym przez Radę. Artykuł 5 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w Brukseli dnia [...] r. W imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK UMOWA między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”, oraz REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA, zwane dalej „Stronami”, pragnąc ułatwiać bezpośrednie kontakty między ludźmi, będące ważnym warunkiem stałego rozwoju związków gospodarczych, humanitarnych, kulturalnych, naukowych i innych, poprzez wprowadzenie na zasadzie wzajemności ułatwień w wydawaniu wiz obywatelom Unii Europejskiej i Republiki Zielonego Przylądka, uwzględniając wspólną deklarację z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie partnerstwa na rzecz mobilności pomiędzy Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka, zgodnie z którą strony dążą do rozwijania dialogu dotyczącego kwestii wiz krótkoterminowych z myślą o ułatwieniu mobilności niektórych kategorii osób, przypominając umowę o partnerstwie z Kotonu oraz szczególne partnerstwo między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka zatwierdzone przez Radę Unii Europejskiej w dniu 19 listopada 2007 r., uznając, że ułatwienia wizowe nie powinny prowadzić do nielegalnej migracji oraz przykładając szczególną wagę do kwestii bezpieczeństwa i readmisji, biorąc pod uwagę Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, biorąc pod uwagę Protokół w sprawie stanowiska Danii, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Królestwa Danii, UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Przedmiot i zakres stosowania Celem niniejszej umowy jest wprowadzenie na zasadzie wzajemności ułatwień w wydawaniu wiz obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej planującym pobyt nie dłuższy niż 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu. Artykuł 2 Postanowienia ogólne 1. Ułatwienia wizowe, o których mowa w niniejszej umowie, mają zastosowanie do obywateli Unii Europejskiej i Republiki Zielonego Przylądka, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Republiki Zielonego Przylądka, Unii lub państw członkowskich, postanowień niniejszej umowy lub innych umów międzynarodowych. 2. W odniesieniu do zagadnień nieobjętych postanowieniami niniejszej umowy, takich jak: odmowa wydania wizy, uznanie dokumentów podróży, dowód posiadania wystarczających środków utrzymania, odmowa wjazdu oraz procedury wydalania osób, stosuje się prawo krajowe Republiki Zielonego Przylądka lub prawo państw członkowskich bądź Unii. Artykuł 3 Definicje Na potrzeby niniejszej umowy: a) „państwo członkowskie”: oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej, z wyjątkiem Królestwa Danii, Irlandii oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; b) „obywatel Unii Europejskiej”: oznacza każdego obywatela państw członkowskich w rozumieniu lit. a); c) „obywatel Republiki Zielonego Przylądka”: oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Republiki Zielonego Przylądka; d) „wiza”: oznacza zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez jedno z państw członkowskich lub Republikę Zielonego Przylądka konieczne do wjazdu na terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub jednego z państw członkowskich w celu tranzytu lub z zamiarem pobytu nie dłuższego niż 90 dni łącznie na terytorium tego państwa członkowskiego lub wielu państw członkowskich lub na terytorium Republiki Zielonego Przylądka; e) „osoba zamieszkująca legalnie”: oznacza w przypadku Unii Europejskiej – każdego obywatela Republiki Zielonego Przylądka, który został upoważniony lub uprawniony na podstawie prawodawstwa krajowego lub unijnego do pobytu na terytorium jednego z państw członkowskich przez okres nie dłuższy niż 90 dni; w przypadku Republiki Zielonego Przylądka – każdego obywatela Unii Europejskiej w rozumieniu lit. b), posiadającego prawo stałego pobytu zgodnie z prawodawstwem krajowym. Artykuł 4 Wydawanie wiz wielokrotnego wjazdu 1. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka wydają wizy wielokrotnego wjazdu o pięcioletnim okresie ważności następującym kategoriom osób: a) członkom rządów i parlamentów krajowych i regionalnych oraz trybunałów konstytucyjnych, sądów najwyższych oraz Trybunału Obrachunkowego w zakresie pełnionych przez nich obowiązków, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy niniejszej umowy; b) stałym członkom oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka uczestniczą w regularnych spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka przez organizacje międzyrządowe; c) przedsiębiorcom i przedstawicielom organizacji branżowych, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka; d) małżonkom, dzieciom poniżej 21 roku życia (w tym dzieciom przysposobionym) lub pozostającym na utrzymaniu oraz odwiedzającym rodzicom: - obywateli Republiki Zielonego Przylądka przebywających legalnie na terytorium jednego z państw członkowskich lub obywateli Unii Europejskiej przebywających legalnie na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, lub - obywateli Unii Europejskiej przebywających w ich kraju pochodzenia lub obywateli Republiki Zielonego Przylądka przebywających na terenie Republiki Zielonego Przylądka. Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważność wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu, w szczególności gdy: - mandat, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. a), - okres ważności statusu stałego członka oficjalnej delegacji, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. b), - okres ważności statusu przedsiębiorcy lub przedstawiciela organizacji branżowych, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. c), lub - zezwolenie na pobyt obywateli Republiki Zielonego Przylądka przebywających na terytorium jednego z państw członkowskich lub obywateli Unii Europejskiej przebywających na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, w odniesieniu do osób, o których mowa w lit. d), są krótsze niż pięć lat. 2. Misje dyplomatyczne oraz służby konsularne państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności jednego roku następującym kategoriom obywateli, pod warunkiem że w poprzednim roku otrzymali oni przynajmniej jedną wizę, z której skorzystali zgodnie z przepisami prawnymi dotyczącymi wjazdu do danego kraju i pobytu w nim: a) przedstawicielom organizacji społeczeństwa obywatelskiego, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka w celu odbycia szkoleń lub uczestniczenia w seminariach lub konferencjach, w tym w ramach programów wymiany; b) przedstawicielom wolnych zawodów uczestniczącym w międzynarodowych wystawach, konferencjach, sympozjach, seminariach lub innych podobnych imprezach, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka; c) osobom biorącym udział w działaniach naukowych, kulturalnych i artystycznych, w tym w programach uniwersyteckich i innych programach wymiany, które odbywają regularne podróże do państw członkowskich Republiki Zielonego Przylądka; d) uczestnikom międzynarodowych imprez sportowych i osobom im towarzyszącym w celach zawodowych; e) dziennikarzom i osobom akredytowanym, towarzyszącym im w celach zawodowych; f) uczniom, studentom, studentom podyplomowym oraz towarzyszącym im nauczycielom, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń, w tym w ramach programów wymiany oraz innych działań szkolnych; g) przedstawicielom wspólnot religijnych uznanych w Republice Zielonego Przylądka lub w państwach członkowskich, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka; h) osobom odbywającym regularne podróże w celach medycznych; i) uczestnikom oficjalnych programów wymiany organizowanych przez miasta partnerskie lub władze gminne; j) członkom oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka uczestniczą w regularnych spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka przez organizacje międzyrządowe; Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważności wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu. 3. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności co najmniej dwóch lat i co najwyżej pięciu lat kategoriom obywateli wymienionym w ust. 2 niniejszego artykułu, pod warunkiem że w poprzednich dwóch latach korzystali oni zgodnie z prawem z jednorocznej wizy wielokrotnego wjazdu w celu wjazdu i pobytu na terytorium odwiedzanego kraju. Jeśli jednak konieczność lub zamiar częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważności wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu. 4. Całkowity czas pobytu osób, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka nie przekracza 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu. Artykuł 5 Opłaty wizowe i opłaty administracyjne 1. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 2 państwa członkowskie i Republika Zielonego Przylądka nie pobierają opłaty wizowej od następujących kategorii osób: a) członków oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka, państw członkowskich lub Unii Europejskiej uczestniczą w regularnych spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka przez organizacje międzyrządowe; b) dzieci poniżej 12. roku życia; c) uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich i towarzyszących nauczycieli, którzy podróżują w celu podjęcia studiów lub udziału w szkoleniach; d) badaczy podróżujących w związku z prowadzeniem badań naukowych; e) osób w wieku do lat 25 uczestniczących w seminariach, konferencjach, imprezach sportowych, kulturalnych i edukacyjnych organizowanych przez organizacje nienastawione na zysk. 2. Jeżeli państwa członkowskie współpracują z zewnętrznym dostawcą usług, może zostać pobrana opłata dodatkowa opłata z tytułu obsługi. Opłata za usługę jest proporcjonalna do kosztów ponoszonych przez usługodawcę zewnętrznego z tytułu wykonywania swoich zadań i nie przekracza 30 EUR. Republika Zielonego Przylądka, państwo członkowskie lub państwa członkowskie nadal zapewniają wszystkim wnioskodawcom możliwość składania wniosków bezpośrednio w swoich konsulatach. Artykuł 6 Wyjazd w przypadku zgubienia lub kradzieży dokumentów Obywatel Unii Europejskiej lub Republiki Zielonego Przylądka, który zgubił swój dowód tożsamości, lub któremu taki dokument skradziono podczas pobytu na terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich, może opuścić to terytorium na podstawie ważnego dowodu tożsamości upoważniającego do przekroczenia granicy, wydanego przez misję dyplomatyczną lub urząd konsularny danego państwa członkowskiego lub Republiki Zielonego Przylądka, bez konieczności posiadania wizy lub innego rodzaju upoważnienia. Artykuł 7 Przedłużenie wizy w wyjątkowych okolicznościach Obywatelowi Unii Europejskiej i Republiki Zielonego Przylądka, który nie może opuścić terytorium Republiki Zielonego Przylądka lub państwa członkowskiego przed terminem określonym w jego wizie z powodu działania siły wyższej, bezpłatnie przedłuża się wizę zgodnie z przepisami ustawowymi państwa przyjmującego na okres konieczny do powrotu do państwa zamieszkania. Artykuł 8 Paszporty dyplomatyczne i służbowe 1. Obywatele Republiki Zielonego Przylądka lub państw członkowskich, którzy posiadają ważny paszport dyplomatyczny lub służbowy, mogą wjechać na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka, opuścić to terytorium lub przejechać przez nie bez wizy. 2. Obywatele, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą pozostać na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka przez okres nie przekraczający 90 na każde 180 dni. Artykuł 9 Ważność terytorialna wiz Z zastrzeżeniem krajowych zasad i uregulowań dotyczących bezpieczeństwa narodowego obowiązujących w Republice Zielonego Przylądka i w państwach członkowskich oraz z zastrzeżeniem unijnych zasad dotyczących wiz z ograniczoną ważnością terytorialną, obywatele Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej są uprawnieni do podróżowania w granicach terytorium państw członkowskich i Republiki Zielonego Przylądka na takich samych zasadach co obywatele Unii Europejskiej i obywatele Republiki Zielonego Przylądka. Artykuł 10 Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową 1. Strony powołują Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Unii i Republiki Zielonego Przylądka. Unię reprezentuje Komisja Europejska, którą wspomagają eksperci z państw członkowskich. 2. Komitet wykonuje przede wszystkim zadania polegające na: a) kontroli wykonania niniejszej umowy; b) proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej umowy; c) rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji bądź stosowania postanowień niniejszej umowy. 3. Posiedzenia komitetu odbywają się w miarę potrzeby na wniosek jednej ze Stron, przynajmniej raz w roku. 4. Komitet przyjmuje własny regulamin. Artykuł 11 Niniejsza umowa w kontekście umów dwustronnych zawartych między państwami członkowskimi a Republiką Zielonego Przylądka Od momentu wejścia w życie niniejsza umowa staje się nadrzędna wobec postanowień umów lub ustaleń dwustronnych lub wielostronnych zawartych między państwami członkowskimi a Republiką Zielonego Przylądka w zakresie, w jakim postanowienia tych umów i ustaleń dotyczą zagadnień objętych niniejszą umową. Artykuł 12 Postanowienia końcowe 1. Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu niniejsza umowa wchodzi w życie dopiero w dniu wejścia w życie umowy o readmisji między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka, jeśli dzień ten przypada po dniu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. 3. Niniejszą umowę zawiera się na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu. 4. Niniejsza umowa może zostać zmieniona za pisemnym porozumieniem Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu przez strony wzajemnej notyfikacji o zakończeniu koniecznych w tym celu procedur wewnętrznych. 5. Każda ze stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej umowy ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego lub ochronę zdrowia obywateli. O decyzji w sprawie zawieszenia niniejszej umowy należy zawiadomić drugą Stronę nie później niż 48 godzin przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia umowy Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Stronę. 6. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po 90 dniach od dnia otrzymania takiego zawiadomienia. Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2012 r. w dwóch egzemplarzach w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny. W imieniu Unii Europejskiej || W imieniu Republiki Zielonego Przylądka PROTOKÓŁ DO UMOWY DOTYCZĄCY PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, KTÓRE NIE W PEŁNI STOSUJĄ DOROBEK SCHENGEN Państwa członkowskie, które są związane dorobkiem Schengen, lecz jeszcze nie wydają wiz Schengen, w oczekiwaniu na stosowne decyzje Rady w tej kwestii, wydają wizy krajowe, których ważność terytorialna ogranicza się do ich własnego terytorium. Zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 582/2008/WE podjęto zharmonizowane środki w celu ułatwienia tranzytu osób posiadających wizę Schengen lub zezwolenie na pobyt w obszarze Schengen przez terytorium państw członkowskich, które jeszcze nie w pełni stosują dorobek Schengen. WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE ART. 8 UMOWY DOTYCZĄCA PASZPORTÓW DYPLOMATYCZNYCH I SŁUŻBOWYCH Każda ze stron może skorzystać z prawa do częściowego zawieszenia umowy, a w szczególności jej art. 8, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12 ust. 5 umowy, jeśli druga strona nadużywa praw wynikających z art. 8 lub jeśli jego stosowanie może zagrażać bezpieczeństwu publicznemu. Jeśli stosowanie art. 8 zostaje zawieszone, obie strony rozpoczynają konsultacje na forum komitetu powołanego na mocy niniejszej umowy celem rozwiązania problemów, które doprowadziły do decyzji o zawieszeniu. Obie strony deklarują w pierwszym rzędzie gotowość zapewnienia wysokiego poziomu zabezpieczeń paszportów dyplomatycznych i służbowych, w szczególności poprzez zastosowanie identyfikatorów biometrycznych. Unia Europejska ze swojej strony zapewnia takie zabezpieczenia zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2252/2004. WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA HARMONIZACJI INFORMACJI O PROCEDURACH WYDAWANIA WIZ KRÓTKOTERMINOWYCH I DOKUMENTÓW, JAKIE NALEŻY ZŁOŻYĆ WRAZ Z WNIOSKIEM O WIZĘ KRÓTKOTERMINOWĄ Uznając znaczenie przejrzystości dla osób składających wnioski wizowe, strony niniejszej umowy uważają, że należy podjąć stosowne działania: - ogólnie w celu przygotowania informacji dla wnioskodawców na temat procedur i warunków składania wniosków wizowych, samych wiz oraz ich ważności; - w zakresie każdej strony z osobna, w celu sporządzenia wykazu minimalnych wymogów, zapewniając wnioskodawcom spójną i jednolitą informację oraz stosując wobec nich zasadniczo te same wymogi dotyczące niezbędnych zaświadczeń. Informacje, o których mowa powyżej, należy szeroko rozpowszechnić (na tablicach informacyjnych w urzędach konsularnych, w ulotkach, na stronach internetowych itp.). WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA KRÓLESTWA DANII Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza umowa nie stosuje się do procedur wydawania wiz przez misje dyplomatyczne i urzędy konsularne Królestwa Danii. W związku z tym wskazane jest, aby władze Królestwa Danii i Republiki Zielonego Przylądka zawarły niezwłocznie dwustronną umowę o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych na warunkach podobnych do zawartych w umowie między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka. WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ ORAZ IRLANDII Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza umowa nie stosuje się do terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ani terytorium Irlandii. W związku z tym wskazane jest, aby władze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Irlandii i Republiki Zielonego Przylądka zawarły niezwłocznie dwustronną umowę o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych. WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA REPUBLIKI ISLANDII, KRÓLESTWA NORWEGII, KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ I LIECHTENSTEINU Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umowy z dnia 18 maja 1999 r. oraz 26 października 2004 r. dotyczącej włączenia tych krajów we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. W związku z powyższym wskazane jest, aby władze Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Federacji Szwajcarskiej, Liechtensteinu i Republiki Zielonego Przylądka zawarły niezwłocznie dwustronną umowę o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych o podobnych warunkach jak niniejsza umowa. WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WSPÓŁPRACY W ZAKRESIE DOKUMENTÓW PODRÓŻY Strony są zgodne, że Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 11 ocenia, w ramach kontroli wykonania niniejszej umowy, wpływ poziomu zabezpieczeń odpowiednich dokumentów podróży na funkcjonowanie umowy. W tym celu Strony zgadzają się regularnie informować się nawzajem o środkach podejmowanych, aby zapobiegać mnożeniu dokumentów podróży oraz rozwijać techniczne aspekty zabezpieczeń dokumentów podróży, a także o środkach dotyczących procesu personalizacji wydawania dokumentów podróży. [1] Dz.U. L 161 z 20.6.2008, s. 30. [2] Dz. U. [3] Dz. U. [4] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43. [5] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20. [6] Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.