[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 1.2.2006

SEC(2006) 108 końcowy

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Belgii na lata 2005-2009

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Kontekst

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, który wszedł w życie dnia 1 lipca 1998 r., opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. W roku 2005 po raz pierwszy wprowadzono zmiany do paktu. Reforma potwierdziła przydatność paktu w zakresie utrzymywania dyscypliny budżetowej, a jednocześnie dążyła do wzmocnienia jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz do zabezpieczenia stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej.

Stanowiące część paktu rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że państwa członkowskie muszą przedstawiać Radzie i Komisji programy stabilności lub konwergencji oraz ich coroczne zaktualizowane wersje (państwa członkowskie, które przyjęły jednolitą walutę przedstawiają (zaktualizowane) programy stabilności, a te, które jej jeszcze nie przyjęły, przedstawiają (zaktualizowane) programy konwergencji). Pierwszy program stabilności Estonii przedstawiono w grudniu 1998 r. Zgodnie z rozporządzeniem Rada wydała opinię w jego sprawie dnia 15 marca 1999 r., opierając się na zaleceniu Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z tą samą procedurą zaktualizowane programy stabilności i konwergencji są oceniane przez Komisję i badane przez wyżej wymieniony Komitet, przy czym istnieje możliwość zbadania programów przez Radę.

Państwa członkowskie muszą określić w omawianych programach cel średniookresowy dla sytuacji budżetowej oraz przedstawić środki polityczne podejmowane w celu osiągnięcia i zachowania tego celu, wraz z odpowiednimi założeniami ekonomicznymi. Reforma paktu przewiduje zróżnicowanie celu średniookresowego dla poszczególnych państw członkowskich z uwagi na różnice ekonomiczne i budżetowe wewnątrz Unii, w tym różnice w zakresie ryzyka budżetowego dla trwałości wzrostu. Reforma przewiduje również bardziej symetryczne podejście do polityki fiskalnej w ciągu całego cyklu poprzez zwiększoną dyscyplinę budżetową w okresach dobrej koniunktury gospodarczej przy jednoczesnym uwzględnieniu – w przypadku odstępstwa od celu średniookresowego lub ścieżki dostosowania prowadzącej do tego celu – „poważnych reform strukturalnych”, których wpływ na długoterminową stabilność jest możliwy do zweryfikowania.

Uwzględniając prognozę służb Komisji z jesieni 2005 r., kodeks postępowania[2], powszechnie przyjętą metodologię szacowania produktu potencjalnego i sald dostosowywanych cyklicznie oraz ogólne wytyczne polityki gospodarczej zawarte w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008, Komisja zbadała przedstawiony ostatnio zaktualizowany program stabilności Belgii i w oparciu o poniższą ocenę przyjęła zalecenie dotyczące opinii Rady w sprawie przedmiotowego programu.

Ocena

(1) Zaktualizowany program stabilności Belgii z 2005 r. przedstawiono dnia 5 grudnia 2005 r., tydzień po wyznaczonym terminie. Program obejmuje okres od 2005 do 2009 r. i zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania w zakresie przekazywania danych dotyczące programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania[3].

(2) W ciągu ostatnich dziesięciu lat w Belgii realny wzrost PKB wynosił średnio około 2%, a zatem nieznacznie przekraczał średnią w strefie euro. Jednocześnie wskaźnik zatrudnienia jest niski (około 60%), a bezrobocie charakteryzuje się dużymi różnicami regionalnymi i wysokim wskaźnikiem bezrobocia długoterminowego. Od 2000 r. sytuacja budżetowa w Belgii była utrzymywana w stanie bliskim równowadze.

(3) Scenariusz makroekonomiczny przedstawiony w programie przewiduje umiarkowaną poprawę realnego wzrostu PKB średnio do 2,2% w okresie 2004-2007 w porównaniu do stosunkowo słabego wzrostu w 2005 r. (1,4%), jak również wolny lecz stały wzrost zatrudnienia (0,7% rocznie). Scenariusz ten jest prawdopodobny i różni się nieznacznie od prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. Program przewiduje zmniejszenie negatywnej luki produktowej pod koniec okresu objętego programem. Zawarte w programie założenia dotyczące inflacji są nieznacznie wyższe od przewidywań wskazanych w jesiennej prognozie służb Komisji, lecz wydają się realistyczne z uwagi na nieco mniej korzystne założenia zewnętrzne.

(4) W opinii z dnia 17 lutego 2005 r. Rada zaaprobowała strategię budżetową przedstawioną w zaktualizowanej wersji programu konwergencji Belgii z 2004 r. Jeżeli chodzi o wykonanie budżetu w 2005 r. prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. przewiduje zrównoważony budżet sektora general government , który odpowiada założeniom przyjętym w poprzednim zaktualizowanym programie stabilności mimo znacznie mniejszego wzrostu PKB. Jednocześnie statystyczne ujęcie niektórych jednorazowych transakcji wymaga wyjaśnienia przez Eurostat i może spowodować istotny, jednorazowy wzrost deficytu za 2005 r.[4]

(5) Celem strategii budżetowej określonej w zaktualizowanym programie jest utrzymanie zrównoważonej sytuacji w sektorze general government do 2006 r. oraz zwiększanie nadwyżki w kolejnych latach (do 0,7% PKB do 2009 r.) w celu utrzymania spadku wskaźnika zadłużenia. Po stopniowym spadku z 7,2% PKB w 2001 r. do 4,3% w 2005 r. pierwotna nadwyżka powinna ustabilizować się na poziomie nieco powyżej 4% PKB począwszy od 2006 r. Program przewiduje zmniejszenie wskaźnika dochodów w sektorze general government (głównie wskutek obniżenia podatkowych kosztów pracy), które jest w wystarczającym zakresie skompensowane obniżeniem wskaźnika wydatków (głównie wydatków z tytułu odsetek). W 2006 r. środki jednorazowe i inne środki tymczasowe w dalszym ciągu odgrywały istotna rolę (0,6% PKB). Jednocześnie władze belgijskie przewidują coraz bardziej ograniczone stosowanie tego rodzaju środków począwszy od 2006 r. Nowy zaktualizowany program w znacznym zakresie potwierdza strategię budżetową określoną w poprzednim programie zakładając podobne perspektywy wzrostu.

(6) W oparciu o dokonane na podstawie programu obliczenia służb Komisji, zgodne z powszechnie przyjętą metodologią, przewiduje się, że saldo strukturalne (tj. dostosowane cyklicznie saldo budżetowe nieuwzględniające środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) ulegnie poprawie o prawie 1% PKB w okresie objętym programem. Po zerowym saldzie strukturalnym w 2005 r. i deficycie w wysokości 0,25% PKB w 2006 r. prognozowana jest nadwyżka w wysokości 0,5% PKB w 2007 r. Następnie przewiduje się bardziej stopniową poprawę salda strukturalnego, które w 2009 r. ma osiągnąć prawie 1% PKB. Celem średniookresowym określonym przez belgijskie władze zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu jest nadwyżka salda strukturalnego w wysokości 0,5% PKB, która ma zostać osiągnięta do 2007 r. Ponieważ cel średniookresowy jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna wartość orientacyjna (szacowana jako deficyt wynoszący około 1% PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu. Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest właściwy, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny niż nakazywałby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.

(7) Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż zakłada program, szczególnie w latach 2006-2007. Chociaż scenariusz makroekonomiczny wydaje się prawdopodobny, a rząd ostatnio wprowadził nowe środki umożliwiające lepszą kontrolę wydatków na opiekę zdrowotną, przyjęte w programie założenia dotyczące dochodów podatkowych w 2006 r. są optymistyczne, a prognozy dotyczące wydatków nie uwzględniają możliwości negatywnego rozwoju sytuacji. W programie na 2007 r. nie wskazano, w jaki sposób skompensowane zostanie wygaśnięcie znaczącej liczby środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. Należy jednak przyznać, że w ostatnim czasie belgijskie władze dokładały istotnych starań w celu osiągnięcia planowanej równowagi budżetowej.

(8) W świetle powyższej oceny ryzyka nakreślony w programie kurs polityki budżetowej może okazać się nieodpowiedni, aby zapewnić do 2007 r. realizację celu średniookresowego wpisanego w programie, jak planują belgijskie władze. Jednakże, jak zostało to już stwierdzone powyżej, wskazany w programie cel średniookresowy jest bardziej ambitny niż wymaga tego Pakt na rzecz stabilności i wzrostu, a określona w programie strategia budżetowa wydaje się wystarczająca w celu osiągnięcia strukturalnej sytuacji budżetowej, która w rozumieniu paktu mogłaby zostać uznana za stosowną dla okresu objętego programem. Nakreślony w programie kurs polityki budżetowej zapewnia również dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3% PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych. Chociaż średnia roczna poprawa salda strukturalnego jest niewielka, tempo korekty w kierunku celu średniookresowego jest odpowiednie. W 2006 r. korekta nie jest zgodna z paktem i przewidywane jest zmniejszenie salda strukturalnego o 0,25% PKB w przypadku ograniczenia (w dalszym ciągu ujemnej) luki produktowej.

(9) W Belgii wskaźnik zadłużenia znacznie przekraczał wartość odniesienia równą 60% PKB (94% PKB na koniec 2005 r.), lecz wykazuje istotną tendencję spadkową od 1993 r. (137% PKB). Po okresowym spowolnieniu tego procesu w 2005 r. związanym z przejęciem zadłużenia od państwowych kolei SNCB (2,5% PKB), prognozowane jest dalsze zmniejszenie wskaźnika zadłużenia, który do 2009 r. ma spaść poniżej 80% PKB. Spadek spowodowany jest głównie wysoką nadwyżką pierwotną (która jednak spadła z poziomu ponad 7% PKB w 2001 r. do nieco powyżej 4% w 2005 r.). Zmiany w zakresie zadłużenia mogą być mniej korzystne niż przewiduje program ze względu na wyżej wspomnianą możliwość gorszych niż zakładano wyników budżetowych. Tym niemniej wskaźnik zadłużenia zmniejsza się dostatecznie i w szybkim tempie zbliża się do wartości odniesienia.

(10) Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych, w przypadku Belgii odnotowuje się niski poziom zagrożenia ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa. Obecne zadłużenie brutto, choć spada, w dalszym ciągu znacznie przekracza wartość odniesienia, a stałe zmniejszenie wskaźnika zadłużenia uzależnione jest od utrzymania wysokich nadwyżek pierwotnych przez dłuższy okres czasu. Stosowana w Belgii strategia uznawania kwestii długoterminowych za centralne w procesie realizacji polityki budżetowej, w tym strategia zmniejszania zadłużenia, z pewnością przyczyni się do zmniejszenia ryzyka związanego z zapewnieniem stabilności, a „ustawa w sprawie funduszu zabezpieczającego przed starzeniem się społeczeństwa” przyczynia się do wzmocnienia politycznego zaangażowania poprzez określenie prawnie wiążących celów budżetowych. Ponadto do zapewnienia stabilności finansów publicznych powinny przyczynić się ostatnio podjęte środki mające na celu podniesienie efektywnego wieku emerytalnego oraz wskaźnika zatrudnienia. Jednakże w obecnej sytuacji budżetowej dostępne środki mogą nie zapewnić pełnego pokrycia istotnego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, co podkreśla, jak ważne jest utrzymanie w najbliższych latach dużych nadwyżek pierwotnych.

(11) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008. Wskaźnik zadłużenia zmniejsza się w zadowalającym tempie i podejmowane są reformy mające na celu zwiększenie stabilności systemu ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie zmniejszenie salda strukturalnego w 2006 r. nie jest w pełni zgodne ze zintegrowanymi wytycznymi wymagającymi podjęcia wszelkich niezbędnych środków naprawczych w celu osiągnięcia celu średniookresowego.

(12) Krajowy program reform Belgii przedstawiony w dniu 26 października 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: (i) wspieranie zatrudnienia poprzez ograniczanie podatkowych kosztów pracy, oraz (ii) utrzymanie budżetu sektora general government w stanie bliskim równowagi oraz rozpoczęcie tworzenia nadwyżek począwszy od 2007 r. w celu utrzymania spadku wskaźnika zadłużenia. Budżetowe skutki działań określonych w krajowym programie reform znajdują w pełni odzwierciedlenie w zawartych w programie stabilności przewidywaniach budżetowych. Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie stabilności pokrywają się w znacznym zakresie z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.

W świetle powyższej oceny sytuację budżetową można uznać za dobrą, a dalsza redukcja zadłużenia przewidziana w programie potwierdza zgodność polityki budżetowej z paktem. Belgia powinna jednak zintensyfikować korektę strukturalną w 2006 r., a w kolejnych latach określić i wdrożyć dodatkowe środki strukturalne umożliwiające realizację celów budżetowych, ograniczając tym samym środki jednorazowe.

Zalecenie

OPINIA RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Belgii na lata 2005-2009

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[5], w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

1. W ciągu ostatnich dz iesięciu lat w Belgii realny wzrost PKB wynosił średnio około 2%, a zatem nieznacznie przekraczał średnią w strefie euro. Jednocześnie wskaźnik zatrudnienia jest niski (około 60%), a bezrobocie charakteryzuje się dużymi różnicami regionalnymi i wysokim wskaźnikiem bezrobocia długoterminowego. Od 2000 r. sytuacja budżetowa w Belgii była utrzymywana w stanie bliskim równowadze.

2. W opinii z dnia 17 lutego 2005 r. Rada zaaprobowała strategię budżetową przedstawioną w zaktualizowanej wersji programu konwergencji Belgii z 2004 r.

3. Jeżeli chodzi o wykonanie budżetu w 2005 r. prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. przewiduje zrównoważony budżet sektora general government , który odpowiada założeniom przyjętym w poprzednim zaktualizowanym programie stabilności mimo znacznie mniejszego wzrostu PKB. Jednocześnie statystyczne ujęcie niektórych jednorazowych transakcji wymaga wyjaśnienia przez Eurostat i może spowodować istotny, jednorazowy wzrost deficytu za 2005 r.[6]

4. Dnia [14 lutego 2006 r.] Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Belgii obejmujący lata 2005–2009. Program zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania w zakresie przekazywania danych dotyczące programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania[7].

5. Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje, że realny wzrost PKB wzrośnie z 1,4% w 2005 r. do średnio 2,2% w pozostałym okresie objętym programem. Z dostępnych obecnie informacji wynika, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach odnośnie wzrostu gospodarczego. Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.

6. Celem strategii budżetowej określonej w programie jest utrzymanie zrównoważonej sytuacji w sektorze general government do 2006 r. oraz zwiększanie nadwyżki w kolejnych latach (do 0,7% PKB do 2009 r.) w celu utrzymania spadku wskaźnika zadłużenia. Po stopniowym spadku z 7,2% PKB w 2001 r. pierwotna nadwyżka powinna ustabilizować się na poziomie nieco powyżej 4% PKB począwszy od 2007 r. Program przewiduje zmniejszenie dochodów w sektorze general government (głównie wskutek obniżenia podatkowych kosztów pracy), które jest w wystarczającym zakresie skompensowane obniżeniem wskaźnika wydatków (głównie wydatków z tytułu odsetek). Nowy zaktualizowany program w znacznym zakresie potwierdza strategię budżetową określoną w poprzednim programie zakładając podobne perspektywy wzrostu.

7. Przewiduje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne (tj. dostosowane cyklicznie saldo budżetowe nieuwzględniające środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) obliczone zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią, ulegnie poprawie o prawie 1% PKB. Celem średniookresowym dla sytuacji budżetowej określonym przez władze zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu jest osiągnięcie do 2007 r. nadwyżki salda strukturalnego w wysokości 0,5% PKB. Ponieważ cel średniookresowy jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna wartość orientacyjna (szacowana jako deficyt wynoszący około 1% PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu. Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest właściwy, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny niż nakazywałby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.

8. Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż zakłada program, szczególnie w latach 2006-2007. Chociaż scenariusz makroekonomiczny wydaje się prawdopodobny, a rząd ostatnio wprowadził nowe środki umożliwiające lepszą kontrolę wydatków na opiekę zdrowotną, przyjęte w programie założenia dotyczące dochodów podatkowych w 2006 r. są bardzo optymistyczne, a prognozy dotyczące wydatków nie uwzględniają możliwości negatywnego rozwoju sytuacji. W programie na 2007 r. nie wskazano, w jaki sposób skompensowane zostanie wygaśnięcie znaczącej liczby środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. Należy jednak przyznać, że w ostatnim czasie belgijskie władze dokładały istotnych starań w celu osiągnięcia planowanej równowagi budżetowej.

9. W świetle powyższej oceny ryzyka nakreślony w programie kurs polityki budżetowej może okazać się nieodpowiedni, aby zapewnić do 2007 r. realizację celu średniookresowego wpisanego w programie. Jednakże, jak już wspomniano powyżej, wytyczony w programie cel średniookresowy jest bardziej ambitny, niż wymaga tego Pakt na rzecz stabilności i wzrostu. Określona w programie strategia budżetowa wydaje się wystarczająca w celu osiągnięcia strukturalnej sytuacji budżetowej, która w rozumieniu paktu mogłaby zostać uznana za stosowną dla okresu objętego programem. Ponadto nakreślony w programie kurs polityki budżetowej zapewnia dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3% PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych przez okres objęty programem. Jeżeli chodzi o ścieżkę dostosowania mającą na celu realizację celu średniookresowego, chociaż średnia roczna poprawa salda strukturalnego jest niewielka, tempo dostosowania do celu średniookresowego jest odpowiednie. W 2006 r. korekta nie jest zgodna z paktem i przewidywane jest zmniejszenie salda strukturalnego o 0,25% PKB w przypadku ograniczenia (w dalszym ciągu ujemnej) luki produktowej.

10. Szacuje się, że na koniec 2005 r. wskaźnik zadłużenia osiągnie 94% PKB znacznie przekraczając wartość odniesienia określoną w Traktacie, która wynosi 60% PKB. Program przewiduje obniżenie wskaźnika zadłużenia o około 16 punktów procentowych PKB w okresie objętym programem do poziomu niższego niż 80% PKB. Ewolucja wskaźnika zadłużenia może być mniej korzystna niż przewidywana, zważywszy na wspomniane wyżej zagrożenia dotyczące osiągnięcia celów budżetowych. Tym niemniej wskaźnik zadłużenia zmniejsza się dostatecznie i w szybkim tempie zbliża się do wartości odniesienia.

11. Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych, w przypadku Belgii odnotowuje się niski poziom zagrożenia ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa. Obecne zadłużenie brutto, choć spada, w dalszym ciągu znacznie przekracza wartość odniesienia, a stałe zmniejszenie wskaźnika zadłużenia uzależnione jest od utrzymania wysokich nadwyżek pierwotnych przez dłuższy okres czasu. Stosowana w Belgii strategia uznawania kwestii długoterminowych za centralne w procesie realizacji polityki budżetowej, w tym strategia zmniejszania zadłużenia, z pewnością przyczyni się do zmniejszenia ryzyka związanego z zapewnieniem stabilności, a „ustawa w sprawie funduszu zabezpieczającego przed starzeniem się społeczeństwa” przyczynia się do wzmocnienia politycznego zaangażowania poprzez określenie prawnie wiążących celów budżetowych. Ponadto do zapewnienia stabilności finansów publicznych powinny przyczynić się ostatnio podjęte środki mające na celu podniesienie efektywnego wieku emerytalnego oraz wskaźnika zatrudnienia. Jednakże w obecnej sytuacji budżetowej dostępne środki mogą nie zapewnić pełnego pokrycia istotnego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, co podkreśla, jak ważne jest utrzymanie w najbliższych latach dużych nadwyżek pierwotnych.

12. Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008. Wskaźnik zadłużenia jest zmniejszany w zadowalającym tempie i podejmowane są reformy mające na celu zwiększenie stabilności systemu ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie zmniejszenie salda strukturalnego w 2006 r. nie jest w pełni zgodne ze zintegrowanymi wytycznymi wymagającymi podjęcia wszelkich niezbędnych środków naprawczych w celu osiągnięcia celu średniookresowego.

13. Krajowy program reform Belgii przedstawiony w dniu 26 października 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: (i) wspieranie zatrudnienia poprzez ograniczanie podatkowych kosztów pracy, oraz (ii) utrzymanie budżetu sektora general government w stanie bliskim równowagi oraz rozpoczęcie tworzenia nadwyżek począwszy od 2007 r. w celu kontynuowania spadku wskaźnika zadłużenia. Budżetowe skutki działań określonych w krajowym programie reform znajdują w pełni odzwierciedlenie w zawartych w programie stabilności przewidywaniach budżetowych. Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie stabilności pokrywają się w znacznym zakresie z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.

Zdaniem Rady w świetle powyższej oceny ogólnie sytuację budżetową można uznać za dobrą, a dalsza redukcja zadłużenia przewidziana w programie potwierdza zgodność polityki budżetowej z paktem. Belgia powinna jednak zintensyfikować korektę strukturalną w 2006 r., a w kolejnych latach określić i wdrożyć dodatkowe środki strukturalne umożliwiające realizację celów budżetowych, ograniczając tym samym środki jednorazowe.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Realny PKB (% zmiana) | PS grudzień 2005 r. | 2,6 | 1,4 | 2,2 | 2,1 | 2,3 | 2,2 |

KOM listopad 2005 r. | 2,6 | 1,4 | 2,1 | 2,0 | n.d. | n.d. |

PS grudzień 2004 r. | 2,4 | 2,5 | 2,5 | 2,1 | 2,0 | n.d. |

Inflacja HICP (%) | PS grudzień 2005 r. | 1,9 | 2,9 | 2,8 | 2,0 | 1,9 | 1,7 |

KOM listopad 2005 r. | 1,9 | 2,7 | 2,6 | 1,9 | n.d. | n.d. |

PS grudzień 2004 r. | 1,9 | 2,0 | 1,8 | 1,8 | 1,8 | n.d. |

Luka produktowa (% potencjalnego PKB) | PS grudzień 2005 r.1 | -0,2 | -0,8 | -0,6 | -0,6 | -0,5 | -0,4 |

KOM listopad 2005 r.2 | -0,1 | -0,8 | -0,8 | -1,0 | n.d. | n.d. |

PS grudzień 2004 r.1 | -0,8 | -0,5 | -0,2 | -0,4 | -0,5 | n.d. |

Saldo sektora general government (%PKB) | PS grudzień 2005 r. | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,3 | 0,5 | 0,7 |

KOM listopad 2005 r. | 0,0 | 0,0 | -0,3 | -0,5 | n.d. | n.d. |

PS grudzień 2004 r. | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,3 | 0,6 | n.d. |

Saldo pierwotne (% PKB) | PS grudzień 2005 r. | 4,8 | 4,3 | 4,1 | 4,2 | 4,1 | 4,1 |

KOM listopad 2005 r. | 4,8 | 4,4 | 3,8 | 3,4 | n.d. | n.d. |

PS grudzień 2004 r. | 4,9 | 4,5 | 4,4 | 4,5 | 4.7 | n.d. |

Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) | PS grudzień 2005 r.1 | 0,1 | 0,4 | 0,3 | 0,6 | 0,8 | 0,9 |

KOM listopad 2005 r. | 0,1 | 0,4 | 0,1 | 0,0 | n.d. | n.d. |

PS grudzień 2004 r.1 | 0,5 | 0,3 | 0,1 | 0,5 | 0,9 | n.d. |

Saldo strukturalne3 (% PKB) | PS grudzień 2005 r.4 | n.d. | 0,0 | -0,3 | 0,4 | 0,7 | 0,9 |

KOM listopad 2005 r.5 | -0,6 | 0,0 | -0,4 | 0,0 | n.d. | n.d. |

PS grudzień 2004 r. | n.d. | n.d. | n.d. | n.d. | n.d. | n.d. |

Dług publiczny brutto (% PKB) | PS grudzień 2005 r. | 94,7 | 94,3 | 90,7 | 87,0 | 83,0 | 79,1 |

KOM listopad 2005 r. | 96,2 | 94,9 | 91,1 | 88,1 | n.d. | n.d. |

PS grudzień 2004 r. | 96,6 | 95,5 | 91,7 | 88,0 | 8,.2 | n.d. |

Uwagi: 1 Obliczenia służb Komisji oparte na informacjach zawartych w programie. 2 W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 2,0%, 2,1%, 2,1% i 2,3 % odpowiednio w okresie 2004-2007. 3 Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. 4 Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z programu (0,4% PKB w 2005 r. oraz 0,6% w 2006 r.; wszystkie te środki obniżają deficyt) Dane dotyczące środków jednorazowych począwszy od 2007 r. (0,2% w 2007 r., 0,1% w 2008 r. i 0,0 w 2009 r.) zostały przekazane przez belgijskie władze po przedłożeniu programu z zastrzeżeniem, że “należy je uznać za założenia, które nie powinny przesądzać o żadnej decyzji belgijskich władz”. 5 Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (0,4% PKB w 2005 r. oraz 0,5% w 2006 r.; wszystkie te środki obniżają deficyt). Źródło: Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM), obliczenia służb Komisji. |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na następującej stronie internetowej:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] „Szczegółowe zasady wdrażania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz wytyczne dotyczące formy i treści programów stabilności i konwergencji” zatwierdzone przez Radę Ecofin dnia 11 października 2005 r.

[3] Program nie obejmuje odrębnej części poświęconej cechom instytucjonalnym finansów publicznych. Brakuje w nim niektórych danych obowiązkowych i opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.

[4] Na razie przyjęte w 2005 r. założenia rządu dotyczące zadłużenia spółki kolejowej (2,5% PKB) ujęto jako niemające bezpośredniego wpływu na deficyt publiczny, natomiast sekurytyzacja zaległości podatkowych w 2005 r. (0,2% PKB) została ujęta jako obniżająca deficyt.

[5] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Na razie przyjęte w 2005 r. założenia rządu dotyczące zadłużenia spółki kolejowej (2,5% PKB) ujęto jako niemające bezpośredniego wpływu na deficyt publiczny, natomiast sekurytyzacja zaległości podatkowych w 2005 r. (0,2% PKB) została ujęta jako obniżająca deficyt.

[7] Program nie obejmuje odrębnej części poświęconej cechom instytucjonalnym finansów publicznych, lecz pewne informacje w tym zakresie przedstawiono w innych częściach. Brakuje w nim niektórych danych obowiązkowych i opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.