Bruksela, dnia 17.12.2004

COM(2004) 808 końcowy

2004/0281 (AVC)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi a Syryjską Republiką Arabską

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie zawarcia Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Syryjską Republiką Arabską z drugiej strony

(przedstawione przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Załączone projekty stanowią instrumenty prawne służące podpisaniu i zawarciu Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Syryjską Republiką Arabską z drugiej strony.

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania Układu;

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia Układu.

2. Stosunki Syrii ze Wspólnotą Europejską są aktualnie przedmiotem Umowy o współpracy podpisanej 18 lipca 1977 r. (która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1978 r.), zmienionej późniejszymi protokołami. Rada przyjęła dyrektywy negocjacyjne dnia 18 grudnia 1997 r., a Komisja formalnie rozpoczęła negocjacje w sprawie Układy Stowarzyszeniowego 14-15 maja 1998 r. W pierwszych czterech latach, postęp, jaki dokonywał się w tej materii był bardzo niewielki. Tempo negocjacji wzrosło po zmianach w rządzie syryjskim, jakie miały miejsce w grudniu 2001 r. i w czasie ósmej sesji w dniach 5-6 czerwca 2002 r. ostatecznie udało się uzgodnić pierwsze rozdziały tekstu. Po przedłożeniu kompleksowego syryjskiego harmonogramu taryfowego, we wrześniu 2003 r. rozpoczęły się intensywne negocjacje dotyczące zniesienia ceł, prowadzące do zakończenia negocjacji w czasie dwunastej i ostatniej rundy, jaka miała miejsce w dniach 8-9 grudnia 2003 r. Po niej nastąpił szereg dyskusji technicznych, w wyniku których 19 października 2004 r. w Brukseli, Komisja oraz rząd syryjski parafowały tekst układu.

3. Proponowany Układ Stowarzyszeniowy między UE a Syrią tworzy nowe, bliższe stosunki w ramach partnerstwa śródziemnomorskiego zainicjowanego na podstawie Deklaracji barcelońskiej z 1995 r. Pomoże on w utrzymaniu pokoju i bezpieczeństwa w regionie i będzie stymulował stosunki handlowe i gospodarcze pomiędzy Syrią a UE, oraz między Syrią i jej śródziemnomorskimi partnerami. Proponowany układ stanowi ostatnie brakujące ogniwo budowy wyznaczonej w Deklaracji barcelońskiej Śródziemnomorskiej Strefy Wolnego Handlu w roku 2010. Deklaracja barcelońska stanowi, że priorytetem UE jest poprawa bezpieczeństwa i stosunków gospodarczo-społecznych z jej partnerami z Basenu Morza Śródziemnego. Podpisano już układy z Tunezją, Marokiem, Algierią, Egiptem, Izraelem, Terytorium Palestyńskim (Organizacja Wyzwolenia Palestyny), Jordanią oraz Libanem, a Syria to jedyny kraj, z którym dotychczas takiego układu nie podpisano.

4. Układ Stowarzyszeniowy pomiędzy UE a Syrią zawarty zostanie na czas nieokreślony i otworzy drogę ku pogłębieniu stosunków w wielu dziedzinach w oparciu o zasadę wzajemności i partnerstwa. Podstawowym elementem układu będzie poszanowanie zasad demokracji i praw człowieka. Zgodnie z decyzją Rady z dnia 17 listopada 2003 r. dotyczącą walki z rozprzestrzenianiem broni masowej zagłady, podstawowym elementem Układu jest również obowiązek wypełnienia istniejących zobowiązań w ramach instrumentów rozbrojenia i nierozprzestrzeniania broni.

5. Układ Stowarzyszeniowy pomiędzy UE a Syrią jest podobny do innych Śródziemnomorskich Układów Stowarzyszeniowych, lecz zawiera więcej daleko idących i istotnych postanowień w wielu dziedzinach: nierozprzestrzeniana broni, zwalczania terroryzmu, kompleksowego zniesienia taryf na produkty rolne, barier technicznych w handlu, działań sanitarnych i fitosanitarnych, ułatwienia wymiany handlowej, prawa przedsiębiorczości i świadczenia usług, zamówień publicznych, prawa własności intelektualnej i mechanizmów rozstrzygania sporów handlowych. Przewiduje się również tymczasowe stosowanie przepisów handlowych i związanych z handlem.

6. Układ obejmuje następujące główne elementy:

- regularny dialog polityczny wraz ze współpracą w zakresie nierozprzestrzeniana broni;

- dialog gospodarczy, społeczny i kulturalny oraz współpracę w wielu dziedzinach;

- stopniowe ustanowienie strefy wolnego handlu pomiędzy Wspólnotą Europejską a Syrią w okresie nieprzekraczającym dwunastu lat. Obydwie strony uznają istotę wolnego handlu gwarantowanego na podstawie Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. (GATT) i innych układów wielostronnych stanowiących załącznik do Traktatu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO);

- w zakresie produktów przemysłowych, potwierdza się przyznanie wywozowi z Syrii swobodnego dostępu do Wspólnoty w ramach Umowy o współpracy z 1978 r. Podobnie, Syria zliberalizuje swój system przywozu produktów wspólnotowych tak, aby zlikwidować wszystkie taryfy przed końcem dwunastoletniego okresu przejściowego po wejściu niniejszego Układu w życie;

- przewiduje się wprowadzenie wzajemnych, specjalnych koncesji na przetwarzane produkty rolne;

- zgodnie z Procesem Barcelońskim, nastąpi stopniowa liberalizacja produktów rolnych przywożonych z Syrii do Wspólnoty (stopniowa liberalizacja z klauzulą rewizyjna). Kontyngenty taryfowe będą stosowane w odniesieniu do wykazu produktów wrażliwych. Taryfy na produkty przywożone ze Wspólnoty do Syrii zostaną stopniowo zniesione, tak aby przed końcem dwunastoletniego okresu przejściowego po wejściu niniejszego Układu w życie osiągnąć stawkę zerową;

- w okresie dwuletnim zliberalizowany zostanie handel rybami i produktami rybnymi przywożonymi z Syrii do Wspólnoty, za wyjątkiem niewielkiej liczby produktów. W przypadku produktów, dla których nie przewiduje się liberalizacji handlu, niniejszy Układ będzie ustanawiał kontyngenty taryfowe. Taryfy na ryby i produkty rybne przywożone ze Wspólnoty do Syrii zostaną stopniowo zniesione, tak aby przed końcem maksymalnie dwunastoletniego okresu przejściowego po wejściu niniejszego Układu w życie osiągnąć stawkę zerową;

- prawo przedsiębiorczości i świadczenia usług przyznające europejskim inwestorom traktowanie zgodnie z klauzulą najwyższego uprzywilejowania (KNU) lub traktowanie narodowe (w zależności od tego, które z nich jest korzystniejsze) przy zakładaniu przedsiębiorstw w Syrii i otwierające na inwestycje prawie wszystkie sektory, za wyjątkiem tych zastrzeżonych dla monopolu państwa. Sektor telekomunikacyjny zostanie otwarty najpóźniej w ciągu sześciu lat od wejścia Układu w życie;

- postanowienia z zakresu rozstrzygania sporów mające na celu rozwiązywanie sporów handlowych zgodnie z Mechanizmem Rozstrzygania Sporów WTO;

- postanowienia dotyczące przepływu osób;

- w zakresie płatności i przepływu kapitału, wolnej konkurencji, zamówień publicznych, praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, norm, procedur przepisów technicznych i oceny zgodności;

- zobowiązania i współpraca w dziedzinie migracji (wraz z readmisją obywateli), praworządności, zwalczania narkotyków i przestępczości zorganizowanej, prania brudnych pieniędzy i walki z terroryzmem;

- postanowienia instytucjonalne dotyczące zarządzania Układem, wraz z ustanowieniem Rady Stowarzyszenia spotykającej się na poziomie ministerstw w celu nadzoru nad wykonaniem Układu i powołaniem Komitetu Stowarzyszenia;

- Rada Stowarzyszenia podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu ułatwienia współpracy i kontaktów między Parlamentem Europejskim a Izbą Deputowanych Republiki Syryjskiej.

Celem Układu jest wspieranie reform gospodarczych i politycznych w Syrii, przygotowanie Syrii do integracji z gospodarką światową i promowanie integracji regionalnej. Dzięki regularnemu dialogowi politycznemu, UE będzie mogła prowadzić z Syrią dyskusje na tematy stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania, w szczególności w dziedzinie praw człowieka i zasad demokracji, terroryzmu i nierozprzestrzeniana broni masowej zagłady.

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi a Syryjską Republiką Arabską

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310, w powiązaniu z pierwszym zdaniem, akapit pierwszy art. 300, ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dnia 18 grudnia 1997 r. Rada przyjęła dyrektywy o otwarciu przez Komisję negocjacji w sprawie Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Syryjską Republiką Arabską z drugiej strony;

(2) Negocjacje te dobiegły końca i Układ o Stowarzyszeniu został parafowany dnia 19 października 2004 r.;

(3) Komisja Europejska i Syryjska Republika Arabska zobowiązały się do tymczasowego stosowania niektórych przepisów Układu o Stowarzyszeniu do czasu jego wejścia w życie.

(4) Środki konieczne do wprowadzenia tymczasowego stosowania należy podjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania praw wykonawczych nadanych Komisji[2].

(5) Układ o Stowarzyszeniu należy podpisać w imieniu Wspólnoty i należy przyjąć tymczasowe stosowanie jego postanowień.

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Z zastrzeżeniem późniejszego zawarcia, przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby(osób) upoważnionej(upoważnionych) do podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Syryjską Republiką Arabską z drugiej strony.

Artykuł 2

Do czasu wejścia w życie Układu o Stowarzyszeniu, tymczasowo stosuje się jego następujące postanowienia: art. 2, art.7-42, art. 61, art. 63-89, art. 97, art. 99-102, art. 107, art. 120, art. 132-138, oraz art. 140 i 141.

Artykuł 3

Działania konieczne do wprowadzenia tymczasowego stosowania Układu zostaną przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 4.

Artykuł 4

Komisji pomaga Komitet Zarządzający ds. Zagadnień Horyzontalnych dotyczących handlu przetworzonymi produktami rolnymi niewymienionymi w Załączniku I do Traktatu, ustanowiony na mocy art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/1993 z 6 grudnia 1993 r. wyznaczającego uzgodnienia handlowe dotyczące pewnych towarów powstałych z przetwarzania produktów rolnych[3], przez Komitet Zarządzający ds. cukru ustanowiony w art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru[4], zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 680/2002 z dnia 19 kwietnia 2002 r.[5] lub, tam gdzie właściwe, przez komitety ustanowione na podstawie odpowiednich postanowień pozostałych rozporządzeń na temat organizacji wspólnych rynków lub przez Komitet Kodeksu Celnego powołany na podstawie art. 248 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny[6]. W przypadku odesłania do tego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE. Okres wyznaczony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi jeden miesiąc.

Komitet przyjmuje własny regulamin.

Sporządzono w Brukseli,

W imieniu Rady

Przewodniczący

2004/0281 (AVC)

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie zawarcia Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Syryjską Republiką Arabską z drugiej strony

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310, w powiązaniu z drugim zdaniem art. 300 ust. 2 oraz ust. 3 akapit 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [7],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Układ eurośródziemnomorski ustanawiający Stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Syryjską Republiką Arabską z drugiej strony został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej, w […] dnia […], z zastrzeżeniem późniejszego zawarcia, zgodnie z decyzją …./………./WE Rady z dnia ….

(2) Układ należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Układ eurośródziemnomorski ustanawiający Stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Syryjską Republiką Arabską z drugiej strony, załączniki i protokoły do Układu jak i wspólne deklaracje i deklaracje Wspólnoty Europejskiej zawarte w akcie końcowym.

Parafowane teksty, o których mowa w ust. 1, stanowią część niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Stanowisko, jakie ma zająć Wspólnota w ramach Rady Stowarzyszenia i Komitetu Stowarzyszenia ma określić Rada na wniosek Komisji lub, w innym przypadku, Komisja, zgodnie z właściwymi elementami Traktatu.

Zgodnie z art. 124 i art. 127 Układu, na czele Rady Stowarzyszenia będzie stał Przewodniczący Rady. Przewodniczący Komisji przewodniczyć będzie Komitetowi Stowarzyszenia, zgodnie z uzgodnionymi zasadami proceduralnymi.

Decyzja o opublikowaniu decyzji Rady Stowarzyszenia i Komitetu Stowarzyszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zostanie podjęta w każdym przypadku odpowiednio przez Radę i Komisję.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby(osób) upoważnionej(upoważnionych) do przedstawienia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej aktu notyfikacyjnego określonego w art. 142 Układu.

Sporządzono w Brukseli,

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

UKŁAD EUROŚRÓDZIEMNOMORSKI

USTANAWIAJĄCY STOWARZYSZENIE

MIĘDZY WSPÓLNOTAMI EUROPEJSKIMI

I ICH PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI Z JEDNEJ STRONY,

A SYRYJSKĄ REPUBLIKĄ ARABSKĄ Z DRUGIEJ STRONY

KRÓLESTWO BELGII

REPUBLIKA CZESKA

KRÓLESTWO DANII

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC

REPUBLIKA ESTONII

REPUBLIKA GRECKA

KRÓLESTWO HISZPANII

REPUBLIKA FRANCUSKA

IRLANDIA

REPUBLIKA WŁOSKA

REPUBLIKA CYPRU

REPUBLIKA ŁOTWY

REPUBLIKA LITWY

WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA

REPUBLIKA WĘGIERSKA

REPUBLIKA MALTY

KRÓLESTWO NIDERLANDÓW

REPUBLIKA AUSTRII

RZECZPOSPOLITA POLSKA

REPUBLIKA PORTUGALSKA

REPUBLIKA SŁOWENII

REPUBLIKA SŁOWACKA

REPUBLIKA FINLANDII

KRÓLESTWO SZWECJI

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

Umawiające się Strony Traktatu ustanawiającego WSPÓLNOTĘ EUROPEJSKĄ , zwane dalej „Państwami Członkowskimi”, oraz

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwane dalej „Wspólnotą”, z jednej strony, oraz,

SYRYJSKA REPUBLIKA ARABSKA , zwaną dalej „Syrią”, z drugiej strony,

UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie tradycyjnych więzi istniejących między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Syrią z drugiej strony, a także wspólnie uznawane przez nie wartości,

UWZGLĘDNIAJĄC, że Wspólnota i jej Państwa Członkowskie z jednej strony a Syria z drugiej strony pragną zacieśnić te więzi i ustanowić trwałe stosunki opierające się na wzajemności, partnerstwie oraz współpracy,

UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie, jakie Strony przywiązują do zasad Karty Narodów Zjednoczonych, w szczególności do przestrzegania praw człowieka oraz zasad demokracji i swobód politycznych i gospodarczych, które tworzą fundament Stowarzyszenia,

UWZGLĘDNIAJĄC rozwój sytuacji politycznej i gospodarczej w Europie i Syrii w ostatnich latach i będąc świadomi potrzeby połączenia wysiłków w celu wzmocnienia stabilności politycznej i rozwoju gospodarczego poprzez wspieranie współpracy w szerokich ramach eurośródziemnomorskich i w ramach regionu;

ŚWIADOMI determinacji, z jaką Syria pragnie rozwijać więzi swojej gospodarki z gospodarką światową i współpracy w ramach Wspólnoty i jej Państw Członkowskich;

ŚWIADOMI znaczenia niniejszego Układu, opartego na współpracy i dialogu, dla trwałego bezpieczeństwa i stabilności w regionie eurośródziemnomorskim;

ŚWIADOMI, że rozprzestrzenianie się broni masowej zagłady i zaopatrywanie w nią zarówno podmiotów państwowych i niepaństwowych stanowią jedno z największych niebezpieczeństw dla stabilności międzynarodowej i bezpieczeństwa;

PRAGNĄC współpracy w zakresie walki z zagrożeniem, jakim jest nielegalne używanie i przemyt towarów i technologii związanych z bronią masowej zagłady i uznając, że stworzenie skutecznego krajowego systemu kontroli eksportu, tranzytu i wykorzystania końcowego pomoże również w nabywaniu towarów i technologii na rzecz rozwoju Syrii;

ŚWIADOMI tego, że przestępczość międzynarodowa i terroryzm stanowią zagrożenie dla wypełniania celów układu i dla stabilności regionu;

PRAGNĄC ustanowić i rozwijać regularny dialog polityczny na tematy dwustronne i międzynarodowe będące przedmiotem wspólnego zainteresowania;

BIORĄC POD UWAGĘ wolę Wspólnoty dotyczącą wspierania Syrii w jej wysiłkach na rzecz prowadzenia reform gospodarczych i rozwoju społecznego poprzez skuteczne mechanizmy współpracy;

BIORĄC POD UWAGĘ różnice istniejące w poziomie rozwoju gospodarczego i społecznego między Wspólnotą a Syrią oraz pragnąc pracować razem na rzecz zniwelowania tych różnic oraz biorąc pod uwagę chęć osiągnięcia celów tego stowarzyszenia przy pomocy stosownych postanowień niniejszego Układu;

PRAGNĄC wzmocnienia współpracy wspieranej regularnym dialogiem dotyczącym kwestii gospodarczych, ochrony środowiska, technologicznych, audiowizualnych, społecznych i kulturalnych w celu rozwijania wzajemnej wiedzy i pozyskania wzajemnego zrozumienia;

BIORĄC POD UWAGĘ znaczenie dla Wspólnoty i Syrii wolnego handlu gwarantowanego Układem Ogólnym w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. (GATT) i innymi układami wielostronnymi stanowiącymi załącznik do Traktatu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO);

PRZEKONANI, że niniejszy Układ stworzy klimat sprzyjający dalszemu rozwojowi ich stosunków gospodarczych i, w szczególności w sektorach handlu, inwestycji, modernizacji technologicznej, współpracy wraz ze stosowną restrukturyzacją gospodarczą;

POTWIERDZAJĄC, że postanowienia niniejszego układu stanowiące jej część III, tytuł IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską obowiązują Zjednoczone Królestwo i Irlandię jako osobne Strony Umawiające się, a nie jako część Wspólnoty Europejskiej, do momentu aż Zjednoczone Królestwo i Irlandia (w zależności od przypadku) powiadomią Syrię, że są zobowiązane jako część Wspólnoty Europejskiej zgodnie z Protokołem na temat stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotą Europejską. To samo dotyczy Danii, zgodnie z Protokołem załączonym do tych Traktatów dotyczącym stanowiska Danii;

uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1

1. Ustanawia się stowarzyszenie między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Syrią, z drugiej strony.

2. Niniejszy Układ ma na celu:

(a) stworzenie stosownych ram dla dialogu politycznego między Stronami, umożliwiającego rozwój bliskich stosunków politycznych w obszarach, które Strony uznają za istotne dla takiego dialogu,

(b) ustalenie warunków postępującej liberalizacji handlu towarami, usługami i kapitałem,

(c) wspieranie wymiany handlowej i harmonijnych stosunków gospodarczych i społecznych między Stronami, w szczególności poprzez dialog i współpracę, w celu podwyższenia dobrobytu i rozwoju gospodarczego i społecznego Syrii;

(d) wspieranie współpracy w szerokich ramach eurośródziemnomorskich i na poziomie regionu poprzez integrację pomiędzy Syrią a jej partnerami w regionie;

(e) promowanie współpracy gospodarczej, społecznej, kulturalnej i finansowej oraz w innych dziedzinach mogących być przedmiotem wzajemnego zainteresowania.

Artykuł 2

Polityka krajowa i zewnętrzna opierają się na przestrzeganiu zasad demokratycznych i podstawowych praw człowieka ustanowionych w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i stanowi istotny element niniejszego Układu.

TYTUŁ I

DIALOG POLITYCZNY I WSPÓŁPRACA

Artykuł 3

Między Stronami ustanawia się regularny dialog polityczny i współpracę w celu budowania długotrwałych stosunków opartych na współpracy, które przyczynią się do dobrobytu, stabilności i bezpieczeństwa regionu śródziemnomorskiego oraz stworzenia klimatu zrozumienia i tolerancji między kulturami.

Artykuł 4

Strony podkreślają, że ich wspólnym celem jest stworzenie na Bliskim Wschodzie strefy, którą byłyby w stanie wzajemnie i skutecznie kontrolować, wolnej od broni masowej zagłady, broni jądrowej, biologicznej i chemicznej i ich systemów jej przenoszenia. Postanawiają wspólnie popierać podpisanie, ratyfikację i wprowadzenie w życie przez wszystkich partnerów w Basenie Morza Śródziemnego wszystkich instrumentów mających na celu nierozprzestrzenianie broni, wraz z Traktatem o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej (NPT), Układem o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBT), Konwencją o zakazie broni biologicznej (BWC), oraz Konwencją o zakazie broni chemicznej (CWC).

Artykuł 5

1. Strony uzgadniają, że współpracują i działają na rzecz walki z rozprzestrzenianiem broni masowej zagłady, broni jądrowej, biologicznej i chemicznej i systemami ich przenoszenia poprzez pełne przestrzeganie istniejących zobowiązań w ramach traktatów na rzecz rozbrojenia międzynarodowego i traktatów oraz układów o nierozprzestrzenianiu i w ramach istniejących, stosownych zobowiązań międzynarodowych, jak i w ramach rezolucji Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych oraz zapewniają ich skuteczną realizację. Strony postanawiają, że przepis ten stanowi istotny element niniejszego Układu.

2. Strony postanawiają również współpracować i działać w tym kierunku poprzez:

podejmowanie działań na rzecz podpisania, ratyfikacji lub przyjęcia i pełnego wprowadzenia w życie wszystkich stosownych instrumentów międzynarodowych;

stworzenie skutecznego krajowego systemu kontroli wywozu, tranzytu i wykorzystania końcowego towarów oraz technologii związanych z bronią masowej zagłady, łącznie z towarami i technologiami podwójnego zastosowania i zawierającego procedury egzekwowania prawa, któremu towarzyszą właściwe kary.

3. Dialog polityczny określony w art. 6 będzie towarzyszył i zbliżał elementy w ramach art. 4 i 5.

Artykuł 6

1. Dialog polityczny obejmuje tematy będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, w szczególności pokój, przestrzeganie prawa międzynarodowego i integralności terytorialnej, stabilność i bezpieczeństwo w regionie, prawa człowieka, demokrację i rozwój regionalny i ma na celu stworzenie podstaw dla nowych form współpracy tak, aby osiągać wspólne cele w tych obszarach.

2. Dialog i współpraca polityczna mają w szczególności na celu:

(a) ułatwienie zbliżenia między Stronami poprzez rozwijanie lepszego wzajemnego zrozumienia i wspieranie zbliżenia stanowisk poprzez stałą koordynację w kwestiach międzynarodowych, będących przedmiotem wzajemnego zainteresowania;

(b) umożliwienie każdej ze Stron lepszego zrozumienia stanowisk i interesów drugiej Strony oraz należyte uwzględnienie stanowiska i interesów drugiej Strony;

(c) działanie na rzecz polepszenia sytuacji w zakresie nierozprzestrzeniania broni w skali międzynarodowej i poprawę bezpieczeństwa i stabilności w regionie eruośródziemnomorskim;

(d) pomoc w tworzeniu wspólnych inicjatyw na podstawie zasad, stanowiących podwaliny niniejszego Układu.

3. Dialog polityczny prowadzi się w regularnych odstępach i w każdym przypadku, gdy jest to konieczne, w szczególności:

(a) na poziomie ministerialnym, głównie w ramach Rady Stowarzyszenia;

(b) na poziomie wysokich urzędników reprezentujących Syrię z jednej strony, oraz Prezydencji Rady wspieranej przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela i Wspólnoty Europejskiej z drugiej strony;

(c) poprzez pełne wykorzystanie kanałów dyplomatycznych, włączając w to regularne spotkania informacyjne, konsultacje przy okazji spotkań międzynarodowych i kontaktów między przedstawicielstwami dyplomatycznych w państwach trzecich;

(d) w razie potrzeby, w każdy inny sposób mogący przyczynić się do wzmocnienia i rozwoju dialogu oraz zwiększenia jego skuteczności.

TYTUŁ II

SWOBODNY PRZEPŁYW TOWARÓW

ZASADY PODSTAWOWE

Artykuł 7

Wspólnota i Syria stopniowo ustanawiają strefę wolnego handlu w okresie przejściowym, trwającym najdłużej dwanaście lat, który rozpoczyna się od dnia wejścia w życie niniejszego Układu, zgodnie z postanowieniami niniejszego Układu oraz zgodnie z postanowieniami Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 roku i jego kolejnych wersji, zwanego dalej GATT.

ROZDZIAŁ I

ZNIESIENIE CEŁ

Artykuł 8

Cła obejmują każdego rodzaju podatki lub opłaty nakładane w związku z przywozem lub wywozem towarów, włączając to wszelkiego rodzaju podatki wyrównawcze lub opłaty dodatkowe związane z takim przywozem lub wywozem, lecz nie obejmują:

(a) podatków wewnętrznych lub innych opłat wewnętrznych nałożonych zgodnie z art. 24 ust. 1;

(b ) ceł antydumpingowych lub wyrównawczych stosowanych zgodnie z art. 28 i 29;

(c) opłat lub innych kosztów nakładanych zgodnie z art. VIII GATT, w szczególności te opłaty i koszty będą się ograniczać kwotowo do przybliżonych kosztów świadczonych usług i nie będą stanowiły pośredniej ochrony produktów krajowych lub opodatkowania przywozu lub wywozu dla celów podatkowych. Opierają się one o konkretne stawki odpowiadające rzeczywistej wartości świadczonej usługi.

Artykuł 9

1. Cła przywozowe między Stronami zostają zniesione zgodnie z postanowieniami poniższych sekcji 1 i 2.

2. Cła wywozowe między Stronami zostają zniesione od momentu wejścia niniejszego Układu w życie.

3. Cło podstawowe na każdy produkt, którego dotyczą postanowienia o zniesieniu taryf, to:

a) Wspólna Taryfa Celna Wspólnoty Europejskiej rzeczywiście stosowana erga omnes w dniu podpisania niniejszego Układu;[8]

b) taryfa syryjska określona w załączniku I.

4. Jeśli Strona obniży stosowaną stawkę celną w stosunku do tej określonej w ust. 3 i przed końcem okresu przejściowego, od dnia redukcji takiej stawki obowiązywać będą postanowienia o zniesieniu taryfy tej Strony do stawki pomniejszonej.

5. W przypadku przystąpienia przez Syrię do WTO, cło podstawowe w stosunku do którego stosuje się postanowienia o zniesieniu ceł, będzie odpowiadało obowiązującej stawce WTO lub innej, jeśli jest niższa, stosowanej stawce erga omnes od dnia przystąpienia. Jeśli po przystąpieniu do WTO, zastosowana zostanie obniżka taryfy na zasadach erga omnes , obniżone cła zastępują stawkę podstawową od dnia zastosowana takiej redukcji.

Artykuł 10

W handlu między Stronami nie wprowadza się żadnych nowych ceł, a istniejące nie zostają podniesione od dnia podpisania niniejszego Układu.

Rozdział 1

PRODUKTY PRZEMYSŁOWE

Artykuł 11

Postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się do produktów pochodzących ze Wspólnoty oraz z Syrii będących przedmiotem rozdziałów 25 do 97 Nomenklatury Scalonej i do taryf celnych Syrii za wyjątkiem produktów wymieniowych w załączniku II.

Artykuł 12

Produkty pochodzące z Syrii są w przywozie do Wspólnoty zwolnione z ceł zgodnie z art. 8.

Artykuł 13

(1) Cła określone w art. 8 stosowane do przywozu do Syrii produktów pochodzących ze Wspólnoty zostają stopniowo znoszone aż do osiągnięcia stawki zerowej zgodnie z następującym schematem i harmonogramem:

1. Wszystkie cła o stawce 1%, 1,5%, 1,7%, 3% oraz 3,5% wymienione w załączniku I zostają zniesione w dniu wejścia w życie niniejszego Układu.

2. Za wyjątkiem produktów objętych ust. 7 i 8, wszystkie cła o stawce 5% i 7% wymienione w załączniku I zostają zniesione w trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

3. Za wyjątkiem produktów objętych ust. 7 i 8, wszystkie cła o stawce 10%, 11,75% oraz 14,5% wymienione w załączniku I zostają zniesione w sześć lata od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

4. Za wyjątkiem produktów objętych ust. 7 i 8, wszystkie cła o stawce 20% oraz 23,5% wymienione w załączniku I zostają zniesione w dziewięć lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

5. Za wyjątkiem produktów objętych ust. 7 i 8, wszystkie cła o stawce 29%, 35% oraz 47% wymienione w załączniku I zostają zniesione w dwanaście lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

6. Za wyjątkiem produktów 8703.23.91 oraz 8703.23.92, wszystkie cła powyżej 50% wymienione w załączniku zostają obniżone do poziomu 50% od dnia wejścia w życie niniejszego Układu i zostają zniesione w dwanaście lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

7. W przypadku produktów objętych Umową o Technologii Informatycznej Światowej Organizacji Handlu wymienionych w protokole 8, wszystkie cła zostają zniesione od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

8. W przypadku produktów objętych kategorią HS 28, 29, 30, 31, 35, 36, 37 oraz 38, wszystkie cła zostają zniesione od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

9. W przypadku produktów objętych kategorią 8703.23.91 zgodnie z załącznikiem I, cło zostaje stopniowo obniżone z poziomu 145% do 65% w trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszego Układu, a następnie w ciągu pozostałych dziewięciu lat okresu przejściowego zostaje zniesione.

10. W przypadku produktów objętych kategorią 8703.23.91 zgodnie z załącznikiem I, cło zostaje stopniowo obniżone z poziomu 255% do 150% w trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszego Układu, a następnie w ciągu pozostałych dziewięciu lat okresu przejściowego zostaje zniesione.

(2) W przypadku poważnych trudności dla danego produktu, Rada Stowarzyszenia może dokonać przeglądu harmonogramu z ust. 1 na zasadzie wspólnego porozumienia w rozumieniu, że harmonogram taki nie może zostać przedłużony odnośnie danego produktu poza maksymalny okres przejściowy wynoszący 12 lat. Jeśli w ciągu trzydziestu dni od wniosku Syrii o przegląd harmonogramu na dany produkt Komitet Stowarzyszenia nie podejmie decyzji, Syria może czasowo zawiesić dany harmonogram na okres nieprzekraczający jeden roku.

Artykuł 14

Postanowienia dotyczące zniesienia ceł przywozowych dotyczą również ceł o charakterze podatkowym.

Artykuł 15

1. Środki wyjątkowe o ograniczonym okresie obwiązywania, które stanowią odstępstwo od postanowień art. 12, mogą zostać przyjęte przez Syrię w postaci ceł podwyższonych lub przywróconych.

a) Środki te nie mogą odnosić się wyłącznie do nowo powstających gałęzi przemysłu lub niektórych sektorów w fazie restrukturyzacji albo przeżywających poważne trudności, zwłaszcza, gdy trudności te powodują istotne problemy społeczne.

b) Należności celne przywozowe stosowane w Syrii wobec produktów pochodzących ze Wspólnoty, wprowadzone poprzez te środki, nie mogą przekraczać 25% ad valorem i zachowują element preferencji w odniesieniu do produktów pochodzących ze Wspólnoty. Całkowita średnioroczna wartość przywozu produktów podlegających tym środkom nie może przekraczać 20% całkowitej średniorocznej wartości przywozu produktów przemysłowych pochodzących ze Wspólnoty w okresie ostatnich trzech lat, dla których dostępne są statystyki.

c) Środki te stosuje się w okresie nieprzekraczającym pięć lat, o ile Komitet Stowarzyszenia nie zezwoli na dłuższy okres. Środki przestają być stosowane najpóźniej z dniem wygaśnięcia maksymalnego okresu przejściowego dwunastu lat.

d) Żaden z tych środków nie może być wprowadzony w odniesieniu do produktu, jeżeli upłynęło więcej niż trzy lata od zniesienia wszystkich ceł i ograniczeń ilościowych lub opłat bądź środków o równoważnym skutku, dotyczących omawianego produktu.

e) Syria poinformuje Komitet Stowarzyszenia o każdym wyjątkowym środku, który zamierza podjąć. W ciągu trzydziestu dni od otrzymania takiej informacji, na wniosek Wspólnoty mogą być przeprowadzane konsultacje w sprawie tych środków oraz sektorów, w których omawiane środki znajdują zastosowanie, przed ich wprowadzeniem. Przy podejmowaniu takich środków Syria przedstawia Komitetowi harmonogram znoszenia ceł wprowadzonych na mocy niniejszego artykułu. Harmonogram przewiduje stopniowe znoszenie ceł w równych ratach rocznych, rozpoczynające się najpóźniej od końca drugiego roku po ich wprowadzeniu. Komitet Stowarzyszenia może podjąć decyzję w sprawie innego harmonogramu.

2. W drodze odstępstwa od postanowień ustępu 1, akapit czwarty, Komitet Stowarzyszenia, w celu uwzględnienia trudności związanych z powstawaniem nowej gałęzi przemysłu, może wyjątkowo zezwolić Syrii na zachowanie środków już przyjętych stosownie do postanowień ustępu 1 na maksymalny okres trzech lat ponad przejściowy okres dwunastu lat.

Rozdział 2

PRODUKTY ROLNE, RYBOŁÓWSTWA I PRZETWORZONE PRODUKTY ROLNE

Artykuł 16

Postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się do produktów pochodzących ze Wspólnoty i z Syrii, wymienionych w rozdziałach 1 do 24 Nomenklatury Scalonej i taryfy celnej Syrii i do produktów wymienionych w załączniku II.

Artykuł 17

Wspólnota i Syria stopniowo wprowadzają większą liberalizację w ich wzajemnej wymianie handlowej dotyczącej produktów rolnych, rybołówstwa i przetworzonych produktów rolnych.

Artykuł 18

1. Produkty rolne pochodzące z Syrii korzystają w przywozie do Wspólnoty z postanowień znajdujących się w protokole nr 1.

2. Produkty rolne pochodzące ze Wspólnoty korzystają w przywozie do Syrii z postanowień, znajdujących się w protokole nr 2.

3. Produkty rybołówstwa pochodzące z Syrii korzystają w przywozie do Wspólnoty z postanowień znajdujących się w protokole nr 3.

4. Produkty rybołówstwa pochodzące ze Wspólnoty korzystają w przywozie do Syrii z postanowień, znajdujących się w protokole nr 4.

Artykuł 19

Handel przetworzonymi produktami rolnymi w ramach tego rozdziału będzie przedmiotem uzgodnień określonych w protokole nr 5.

Artykuł 20

1. W trzecim roku od wejścia Układu, Wspólnota i Syria oceniają sytuację w celu ustalenia środków, które mają być stosowane przez Wspólnotę i Syrię od czwartego roku po wejściu układu w życie, zgodnie z celem określonym w art. 17.

2. Bez uszczerbku dla postanowień ustępu poprzedzającego oraz mając na uwadze wielkość handlu produktami rolnymi, rybnymi oraz produktami rolnymi przetworzonymi między Stronami oraz szczególną wrażliwość tych produktów, Wspólnota i Syria badają w Radzie Stowarzyszenia w każdym poszczególnym produkcie, systematycznie i na zasadzie wzajemności, możliwości przyznania sobie nawzajem dalszych ustępstw.

Artykuł 21

1. Strony, w celu ułatwienia handlu, współpracują w obszarze środków sanitarnych i fitosanitarnych. Strony w zakresie środków sanitarnych i fitosanitarnych obowiązują zasady określone w Umowie WTO o stosowaniu środków sanitarnych i fitosanitarnych.

2. Na wniosek, Strony rozpoznają oraz zajmą się problemami, jakie mogą powstać przy stosowaniu szczegółowych środków sanitarnych w celu osiągnięcia wzajemnie akceptowalnych rozwiązań.

Artykuł 22

1. Jeżeli w wyniku realizacji polityki rolnej lub zmiany istniejących zasad albo w wyniku zmiany lub poszerzenia postanowień dotyczących polityki rolnej zostają wprowadzone zasady szczególne, Strony mogą zmienić rozwiązania ustanowione w Układzie w odniesieniu do danych produktów.

2. Strona dokonująca takich zmian informuje o tym Komitet Stowarzyszenia. Na wniosek drugiej Strony, Komitet Stowarzyszenia zbiera się w celu odpowiedniego uwzględnienia interesów tej drugiej Strony.

3. W przypadku, gdy Wspólnota lub Syria, stosując postanowienia ustępu 1, zmieniają rozwiązania przyjęte w niniejszym Układzie dla produktów rolnych, przyznają w odniesieniu do przywozu towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony ulgę porównywalną do przewidzianej w niniejszym Układzie.

4. Przyjęcie tego artykułu powinno być przedmiotem konsultacji w Radzie Stowarzyszenia.

ROZDZIAŁ 2

WSPÓLNE POSTANOWIENIA

Artykuł 23

W momencie wejścia w życie niniejszego Układu, zniesione zostają wszelkie zakazy lub ograniczenia przywozowe i wywozowe w handlu między Stronami, inne niż cła i podatki, niezależnie czy wprowadzone w ramach kontyngentów, pozwoleń przywozowych lub wywozowych lub innych środków. Nie wprowadza się żadnych nowych środków tego rodzaju. Postanowienia to pozostaje bez uszczerbku dla stosowania art. 28 i 29.

Artykuł 24

1. Produkty przywożone z terytorium jednej ze Stron nie podlegają, w sposób bezpośredni lub pośredni, podatkom wewnętrznym lub innym opłatom wewnętrznym wszelkiego rodzaju poza tymi, jakie się stosuje, bezpośrednio lub pośrednio, do podobnych produktów krajowych. Poza tym, Strony nie stosują w inny sposób podatków wewnętrznych lub innych opłat wewnętrznych dla ochrony produkcji krajowej.

2. Produkty pochodzące z terytorium drugiej Strony nie korzystają z traktowania mniej korzystnego niż stosowanego do podobnych produktów krajowych w odniesieniu do wszystkich praw, przepisów i wymogów mających wpływ na ich sprzedaż wewnętrzną, ofertę sprzedaży, zakupu, transportu, dystrybucji lub wykorzystania. Postanowienia tego ustępu nie mają wpływu na stosowanie innych opłat za transport wewnętrzny, wyłącznie w oparciu o ekonomiczną eksploatację środków transportu a nie o pochodzenie produktów.

3. Żadna ze Stron nie ustanawia lub nie utrzymuje wewnętrznych regulacji ilościowych dotyczących mieszania, przetwarzania lub wykorzystywania produktów w kwotach ustalonych lub proporcjach, co wymaga, bezpośrednio lub pośrednio, aby określona kwota lub proporcja produktu będącego przedmiotem regulacji musiała zostać dostarczona ze źródeł krajowych. Poza tym, żadna ze Stron nie będzie w inny sposób stosowała wewnętrznych regulacji ilościowych dla ochrony produkcji krajowej.

4. Postanowień tego artykułu nie stosuje się do praw, przepisów, procedur lub praktyk regulujących zamówienia publiczne objęte art. 67 do 71.

Artykuł 25

Współpraca w dziedzinie zwalczania nadużyć finansowych

1. Strony postanawiają, że dla stosowania i kontroli traktowania preferencyjnego w ramach tego tytułu konieczna jest współpraca administracyjna. Podkreślają też swój wkład w zwalczanie nieprawidłowości i nadużyć finansowych w dziedzinie ceł i obszarach związanych.

2. Jeśli któraś ze stron na podstawie obiektywnych informacji ustaliła, że w ramach tego tytułu wystąpił przypadek nieudzielenia pomocy administracyjnej i/lub nieprawidłowości lub nadużycie finansowe, Strona ta może tymczasowo zawiesić stosowne traktowanie preferencyjne danego produktu (produktów) zgodnie z niniejszym artykułem.

3. Dla celów niniejszego artykułu, nieudzielenie pomocy administracyjnej oznacza, inter alia :

a) wielokrotne nieprzestrzeganie zobowiązań związanych z weryfikacją pochodzenia danego produktu (produktów);

b) wielokrotna odmowa lub nieuzasadnione opóźnienia w wykonaniu i/lub poinformowaniu o wynikach kolejnej weryfikacji dowodu pochodzenia;

c) wielokrotna odmowa lub nieuzasadnione opóźnienia w przyznaniu zgody na prowadzenie misji współpracy administracyjnej w celu zweryfikowania autentyczności dokumentów lub dokładności informacji stosownych dla przyznania właściwego traktowania preferencyjnego.

Dla celów niniejszego artykułu, ustalenie faktu powstania nieprawidłowości lub nadużyć finansowych może dotyczyć, inter alia , w przypadku ich znacznego wzrostu, bez wystarczającego wyjaśnienia, przywozu towarów przekraczających normalny poziom produkcji i zdolność wywozową drugiej Strony w związku z obiektywnymi informacjami dotyczącymi nieprawidłowości lub nadużycia finansowego.

4. Stosowanie tymczasowego zawieszenia podlega następującym warunkom:

a) Strona, która na podstawie obiektywnych informacji ustaliła, że wystąpił przypadek nieudzielenia pomocy administracyjnej i/lub nieprawidłowości lub nadużycie finansowe w dziedzinie ceł i obszarach związanych, bezzwłocznie poinformuje Komitet Stowarzyszenia o takim ustaleniu podając równocześnie takie obiektywne informacje i podejmie konsultacje w ramach Komitetu Stowarzyszenia, na podstawie wszelkich stosownych informacji i obiektywnych ustaleń, celem wypracowania rozwiązania możliwego do przyjęcia przez obie Strony.

b) Jeśli Strony podjęły konsultacje w ramach Komitetu Stowarzyszenia i nie udało im się uzgodnić możliwego do przyjęcia rozwiązania w ciągu 3 miesięcy od momentu uzyskania informacji, dana Strona może tymczasowo zawiesić stosowne traktowanie preferencyjne danego produktu (produktów). Komitet Stowarzyszenia zostanie bezzwłocznie poinformowany o tymczasowym zawieszeniu.

c) Tymczasowe zawieszenie w ramach niniejszego artykułu ogranicza się do koniecznej ochrony interesów finansowych zainteresowanej Strony. Zawieszenie takie nie przekroczy okresu sześciu miesięcy, który to okres może zostać odnowiony. Komitet Stowarzyszenia zostanie bezzwłocznie poinformowany o tymczasowym zawieszeniu po jego zastosowaniu. Zawieszenie takie stanowi przedmiot okresowych konsultacji w ramach Komitetu Stowarzyszenia, w szczególności w celu jego zakończenia jak tylko przestaną występować powody jego wprowadzenia.

5. Wraz z powiadomieniem Komitetu Stowarzyszenia zgodnie z ust. 4 lit a) tego artykułu, zainteresowana Strona powinna opublikować w Dzienniku Urzędowym komunikat do importerów. Komunikat ten powinien wskazywać dany produkt, w stosunku do którego poczyniono stosowne ustalenia, na podstawie obiektywnych informacji o nieudzieleniu pomocy administracyjnej i/lub o nieprawidłowościach lub nadużyciu finansowym.

Artykuł 26

Postanowienia niniejszego Układu stosuje się bez uszczerbku dla postanowień rozporządzenia Rady (EWG) nr 1911/91 z dnia 26 czerwca 1991 r. i rozporządzenia Rady (WE) nr 704/2002 z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie stosowania przepisów prawa wspólnotowego w odniesieniu do Wyspach Kanaryjskich.

Artykuł 27

1. Układ nie wyklucza utrzymania lub ustanowienia unii celnych, stref wolnego handlu lub ustaleń dotyczących handlu przygranicznego, o ile ich skutkiem nie jest zmiana ustaleń handlowych przewidzianych w niniejszym Układzie.

2. Konsultacje między Wspólnotą a Syrią prowadzone są w ramach Komitetu Stowarzyszenia. Dotyczą one uzgodnień ustanawiających unie celne lub strefy wolnego handlu oraz, gdzie stosowne, wszystkich istotnych problemów związanych z ich polityką handlową wobec państw trzecich. W szczególności w kontekście przystąpienia jednego z państw trzecich do Wspólnoty, konsultacje takie są przeprowadzane w celu zapewnienia uwzględnienia wspólnych interesów Wspólnoty i Syrii.

Artykuł 28

1. Jeśli jedna ze Stron stwierdzi istnienie praktyk dumpingowych w handlu z drugą Stroną, w rozumieniu artykułu VI Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu, może podjąć stosowne kroki przeciw tym praktykom zgodnie z porozumieniem dotyczącym stosowania artykułu VI Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu i odpowiednim ustawodawstwem wewnętrznym.

2. Artykuł ten nie podlega postanowieniom tytułu V (Rozstrzyganie sporów) niniejszego Układu.

Artykuł 29

1. Między Stronami stosuje się Umowę o subsydiach WTO.

2. Jeśli któraś ze Stron ustali, że w handlu z drugą stroną stosowane są subsydia w rozumieniu art. VI i XVI Układu GATT z 1994 r., wówczas może zastosować stosowne środki przeciwko takim praktykom zgodnie z Umową o subsydiach WTO i związanym ustawodawstwem wewnętrznym.

3. Artykuł ten nie podlega postanowieniom tytułu V (Rozstrzyganie sporów) niniejszego Układu.

Artykuł 30

1 . Między Stronami stosuje się art. XIX Układu GATT z 1994 r. oraz Umowę o Środkach Zabezpieczających WTO.

2. Przed zastosowaniem środków zabezpieczających zgodnie z postanowieniami art. XIX Układu GATT z 1994 r. oraz Umowy o Środkach Zabezpieczających WTO, Strona zamierzająca zastosować takie środki zabezpieczające dostarczy Komitetowi Stowarzyszenia wszelkie stosowne informacje wymagane do szczegółowego zbadania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania akceptowanego przez Strony.

Strony dla uzyskania takiego rozwiązania bezzwłocznie podejmą się konsultacji w ramach Komitetu Stowarzyszenia poczynając od momentu otrzymania wniosku od strony wnioskującej. Jeśli w wyniku takich konsultacji, Strony nie osiągną porozumienia w ciągu trzydziestu dni od rozpoczęcia konsultacji dotyczących rozwiązania pozwalającego uniknąć stosowania środków zabezpieczających, Strona zamierzająca zastosować takie środki może zastosować postanowienia art. XIX Układu GATT z 1994 r. oraz Umowę o Środkach Zabezpieczających WTO.

3. Dobierając, zgodnie z tym artykułem, środki zabezpieczające, Strony priorytetowo potraktują te środki, które powodują najmniejsze zakłócenia w uzyskiwaniu celów niniejszego Układu. Środki takie nie przekroczą tego, co niezbędne dla naprawy poważnej szkody i zachowają poziom preferencji uzyskany w ramach tego Układu.

4. Komitet Stowarzyszenia zostaje bezzwłocznie poinformowany o takich środkach zabezpieczających i są one przedmiotem okresowych konsultacji w ramach Komitetu, celem ich zniesienia jak tylko okoliczności na to pozwolą.

5. Artykuł ten nie podlega postanowieniom tytułu V (Rozstrzyganie sporów) niniejszego Układu.

Artykuł 31

1. Jeśli przestrzeganie postanowień tego tytułu prowadzi do:

powrotnego wywozu do państwa trzeciego produktu, w stosunku do którego Strona eksportująca stosuje wywozowe ograniczenia ilościowe, cła wywozowego lub środki lub opłaty o skutku równoważnym; lub

poważnego niedoboru lub zagrożenia niedoborem wyrobów spożywczych lub wyrobów niezbędnych dla Strony wywożącej;

oraz jeżeli sytuacje opisane powyżej powodują lub mogą powodować poważne trudności dla Strony wywożącej, ta ostatnia może podjąć stosowne środki na warunkach i zgodnie z procedurami ustanowionymi w ustępie 2.

2. Dobierając środki, Strony priorytetowo potraktują te środki, które powodują najmniejsze zakłócenia w stosunku do rozwiązań przyjętych w niniejszym Układzie. Środki te nie będą miały charakteru dyskryminującego albo wprowadzały ukryte ograniczenia dla handlu i znoszone są, gdy istniejące warunki nie uzasadniają już ich utrzymywania. Poza tym, środki, jakie można zastosować nie będą zwiększały wywozu lub ochrony przemysłu krajowego produkującego towary podlegające tym środkom.

3. Przed przyjęciem środków przewidzianych w ust. 1 i 2 tego artykułu lub w przypadkach, w których stosuje się postanowienia ust. 4 tego artykuły, najszybciej jak to możliwe, Wspólnota lub Syria, w zależności od przypadku, dostarcza Komitetowi Stowarzyszenia wszelkie stosowne informacje w celu znalezienia rozwiązania możliwego do przyjęcia przez obie Strony. Trudności powstałe w wyniku sytuacji, o których mowa w ust. 1, zostają przedłożone do badania Komitetowi Stowarzyszenia, który może podjąć każdą decyzje niezbędną, aby położyć kres tym trudnościom. Jeżeli Komitet Stowarzyszenia nie podjął decyzji kładącej kres trudnościom, o których mowa, Strona eksportująca może przyjąć odpowiednie środki w zakresie wywozu danego produktu.

4. W przypadku, gdy nadzwyczajne lub krytyczne okoliczności wymagające natychmiastowego działania powodują, że wstępne powiadomienie lub zbadanie jest niemożliwe, Wspólnota lub Syria, w zależności od przypadku, może natychmiast zastosować środki ostrożności niezbędne, aby stawić czoło sytuacji i bezzwłocznie informuje o tym drugą Stronę.

5. O wszelkich krokach stosowanych zgodnie z tym artykułem powiadomiony zostanie Komitet Stowarzyszenia i będą one przedmiotem konsultacji w ramach tej instytucji, w szczególności w celu ustanowienia harmonogramu jak najszybszego ich zniesienia, w zależności od okoliczności.

Artykuł 32

Układ nie wyłącza zakazów lub ograniczeń przywozowych, wywozowych lub dotyczących towarów znajdujących się w tranzycie, uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi, zwierząt lub roślin, ochrony narodowych dóbr kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej; ochrony zasobów naturalnych ulegających wyczerpaniu; ochrony własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, lub zasadami dotyczącymi złota lub srebra. Jednakże takie zakazy lub ograniczenia nie powinny stanowić środka arbitralnej dyskryminacji, ani ukrytego ograniczenia w wymianie handlowej między Stronami.

Artykuł 33

Pojęcie „produktów pochodzących” do celów wykonania postanowień niniejszego tytułu oraz odnoszące się do niej metody współpracy administracyjnej, są ustanowione w protokole nr 6.

Artykuł 34

Nomenklatura Scalona towarów stosowana jest do klasyfikacji towarów przywożonych do Wspólnoty. Taryfa celna Syrii stosowana jest do klasyfikacji towarów przywożonych do Syrii.

Artykuł 35

Celem Syrii będzie przystąpienie do negocjacji z państwami tworzącymi z UE unię celną tak, aby ustanowić z tymi państwami taki sam system handlowy, co w Układzie Stowarzyszeniowym dla wszystkich obszarów objętych unią celną.

ROZDZIAŁ 3

CŁA I KWESTIE ZWIĄZANE

Artykuł 36

Cele

Strony uznają, że pełne wprowadzenie postanowień handlowych i uzyskane w wyniku tego wzajemne korzyści w postaci większej wymiany handlowe spowodowanej liberalizacją ceł powinno odbywać się przy pomocy skutecznych służb celnych. W tym celu, Strony postanawiają, że prawodawstwo i procedury celne opierać się będą o zasadę uproszczenia, harmonizacji i komputeryzacji, jak i o zasadę niedyskryminowania, przejrzystości i potrzeby unikania niepotrzebnych przeszkód proceduralnych dla handlu. Dzięki temu, strony zobowiązują się do ułatwienia legalnego handlu i skutecznej kontroli dla zwalczania nadużyć finansowych i nielegalnego handlu.

Artykuł 37

Współpraca w sprawach celnych i administracyjnych

1. Dla zapewnienia zgodności z postanowieniami tego tytułu i dla uzyskania właściwej reakcji na cele wyznaczone w art. 1, Strony oprą swą współpracę o następujące zasady i zobowiązują się do:

a) wymiany informacji na temat prawodawstwa i procedur celnych;

b) zapewnienia właściwego stosowania zasad i procedur celnych uzgodnionych przez Strony na poziomie dwu- i wielostronnym;

c) współpracy w ramach inicjatyw dotyczących prawodawstwa i współdziałania w związku z procedurami w zakresie przywozu, wywozu i ceł, jak i do zapewnienia skuteczności służb dla środowiska handlowego;

d) współpracy przy komputeryzacji procedur celnych i współdziałania, w odpowiednich przypadkach, na rzecz ustanowienia wspólnych standardów;

e) zapewnienia swobody prowadzenia działalności tranzytowej i ruchu tranzytowego przez swoje terytoria, zgodnie z art. V Układu GATT (1994) i stosowania właściwych międzynarodowych i/lub regionalnych standardów i instrumentów w zakresie tranzytu;

f) zapewnienia, że wszelkie opłaty i koszty administracyjne pobierane w związku z przywozem i wywozem zostają wcześniej opublikowane i są zgodne ze świadczonymi usługami, zgodnie z art. VIII GATT (1994);

g) wypracowania, w miarę możliwości, wspólnych stanowisk w dziedzinie ceł w organizacjach międzynarodowych takich jak WTO, WCO, ONZ i UNCTAD; oraz

h) współpracy, tam gdzie to właściwe, w zakresie wsparcia technicznego wraz z organizacją seminariów oraz staży.

2. Niezależnie od ust. 1, władze administracyjne obu Stron udzielają sobie wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych zgodnie z postanowieniami protokołu 7.

Artykuł 38

Procedury celne i z zakresu prawodawstwa

1. Strony uzgadniają, że ich wzajemne przepisy i procedury handlowe i celne opierać się będą o:

a) ochronę legalnego handlu dzięki skutecznemu przestrzeganiu prawa i przestrzeganiu wymogów prawnych;

b) prawodawstwo unikające zbędnych obciążeń dla przedsiębiorstw, stosujące środki zabezpieczające przeciwko nadużyciom finansowym i w większym stopniu ułatwiające uzyskanie wysokiego poziomu zgodności;

c) fakt posiadania przez każdą ze Stron jednolitego kodeksu celnego obowiązującego na jej terytorium;

d) stosowanie nowoczesnych technologii celnych, wraz z oceną ryzyka, uproszczonymi procedurami wjazdu i dopuszczenia towarów, kontrolami następującymi po wpuszczeniu towarów i metodami kontroli przedsiębiorstw;

e) przejrzyste, skuteczne i uproszczone procedury w celu zmniejszenia kosztów i zwiększenia rentowności działalności gospodarczej, włącznie z małymi i średnimi przedsiębiorstwami;

f) rozwój systemów informatycznych, harmonizacji ze standardami międzynarodowymi zarówno w dziedzinie eksportu jak i importu, wymiany procedur z użyciem dokumentów papierowych i dla ułatwienia elektronicznej wymiany wszystkich urzędowych danych pomiędzy przedsiębiorstwami handlowymi a administracją celną, jak również między agencjami celnymi i innymi dla ułatwienia stosowania szybkich procedur dopuszczających. W ramach takich systemów włączyć można również zapłatę cła, podatków oraz opłat transferem elektronicznym;

g) zasady i procedury przewidujące zaawansowane wiążące reguły w sprawach celnych, zwłaszcza w kwestii klasyfikacji taryf oraz reguł pochodzenia. Zasada może ulec zmianie lub zostać odwołana w dowolnym momencie, lecz wyłącznie po przesłaniu danemu przedsiębiorstwu i bez działania wstecz, chyba, że zasada taka została sporządzona na podstawie niewłaściwych lub niekompletnych informacji;

h) uproszczone procedury dla upoważnionych przedsiębiorstw handlowych zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, które mogą spełnić małe i średnie przedsiębiorstwa, jak i przedsiębiorstwa duże;

(i) przepisy przywozowe niezawierające żadnych wymagań dotyczących kontroli przed wysyłką zgodnie z definicją Umowy o Kontroli Przedwysyłkowej WTO; oraz

j) zasady zapewniające, że wszelkie kary nałożone w przypadku niewielkiego naruszenia przepisów celnych lub wymogów proceduralnych będą miały charakter proporcjonalny i niedyskryminujący i że ich stosowanie nie będzie przyczyną nieuzasadnionych opóźnień, zgodnie z art. VIII Układu GATT (1994).

2. Dla usprawnienia metod pracy, uniknięcia zbędnych przeszkód proceduralnych dla handlu jak i zapewnienia niedyskryminowania, przejrzystości, skuteczności, integralności i odpowiedzialności działań, Strony:

a) uproszczą wymogi i formalności dotyczące zwolnienia i odprawy towarów; obejmuje to współpracę przy tworzeniu procedur pozwalających na składanie danych na temat przywozu lub wywozu w jednej agencji i koordynację pomiędzy agencjami celnymi i innymi agencjami kontrolującymi tak, aby umożliwić przeprowadzenie urzędowych kontroli przy przywozie lub wywozie, w jak największym stopniu, przez jedną agencję.

b) podejmą dalsze kroki w celu zmniejszenia , uproszczenia i standaryzacji danych i dokumentów potrzebnych dla agencji celnych i innych, wraz z wykorzystaniem Jednolitego Dokumentu Administracyjnego (SAD) i komunikatu danych w oparciu o standardy międzynarodowe i polegając w jak największym stopniu na informacjach dostępnych w handlu.

c) stosują międzynarodowe zasady i standardy w dziedzinie cła, włącznie z właściwymi elementami zrewidowanej konwencji z Kioto na temat uproszczenia i harmonizacji procedur celnych.

d) wprowadzą skuteczne, szybkie i niedyskryminujące procedury pozwalające na złożenie odwołania przeciwko działaniom, postanowieniom i decyzjom administracyjnym agencji celnej lub innej mającym wpływ na przywóz lub wywóz towarów, zgodnie z art. X Układu GATT (1994).

e) zapewnią stosowanie najwyższych standardów integralności przy wykorzystaniu środków będących odzwierciedleniem zasad stosownych konwencji i instrumentów międzynarodowych w tej dziedzinie.

Artykuł 39

Związki ze środowiskiem gospodarczym

Strony postanawiają o:

1) potrzebie konsultacji w odpowiednim czasie z przedstawicielami branży handlowej w zakresie projektów ustawodawczych i ogólnych procedur dotyczących kwestii celnych i wymiany handlowej. W tym celu, każda ze Stron stworzy odpowiednie mechanizmy konsultacji pomiędzy administracją a środowiskiem gospodarczym;

2) publikowaniu, w miarę możliwości w wersji elektronicznej i ogłoszeniu nowego prawodawstwa i procedur ogólnych dotyczących ceł i kwestii wymiany handlowej przed ich wprowadzeniem, jak również ich zmian i wykładni. Udostępnią również właściwe komunikaty administracyjne, wraz z wymaganiami agencji i procedurami wjazdowymi, godzinami pracy i procedurami roboczymi dotyczącymi biur celnych w portach i na przejściach granicznych jak i punkty kontaktowe udzielające informacji;

3) wspieraniu współpracy pomiędzy podmiotami gospodarczymi i właściwymi służbami administracyjnymi poprzez stosowanie niearbitralnych i publicznie dostępnych Protokołów Uzgodnień w oparciu o te publikowane przez WCO;

4) zapewnieniu, że wzajemne cła i wymogi oraz procedury pokrewne spełniają potrzeby środowiska handlowego, są zgodne z najlepszymi praktykami i tam, gdzie zmiana okoliczności pozwala na uzyskanie celów tych wymogów lub procedur w sposób mniej uciążliwy lub w mniejszym stopniu ograniczającym wymianę handlową, na odpowiednie dostosowanie tych procedur.

Artykuł 40

Wycena celna

1. Zasady wyceny celnej dla wspólnej wymiany handlowej między Stronami reguluje Umowa dotycząca określania wartości WTO, bez zastrzeżeń i alternatyw.

2. Strony współpracują w celu wypracowania wspólnego podejścia do kwestii dotyczących wyceny celnej, zwłaszcza przy opracowywaniu „kodeksu dobrych praktyk" w związku z metodami pracy i aspektami operacyjnymi, wykorzystaniem wskaźników indykatywnych lub referencyjnych, właściwej dokumentacji dla poświadczenia dokładności systemu wyceny celnej i wykorzystania gwarancji.

Artykuł 41

Przegląd

Postanowienia określone w art. 38 do 40 są przedmiotem corocznych przeglądów organizowanych przez Komitet Stowarzyszenia.

Artykuł 42

Komitet specjalny ds. ceł

1. Strony niniejszym ustanawiają Komitet Specjalny ds. ceł i reguł pochodzenia składający się z przedstawicieli Stron. Komitet zbiera się w terminie i z programem uzgodnionym wcześniej przez Strony. Każda ze Stron będzie na przemian przewodniczyła Komitetowi. Komitet będzie odpowiadał przed Komitetem Stowarzyszenia.

2. Funkcje Komitetu:

a) kontrola nad stosowaniem i administrowaniem tym rozdziałem i Protokołem reguł pochodzenia;

b) będzie stanowił forum konsultacji i dyskusji na wszystkie tematy dotyczące ceł, w szczególności w zakresie procedur celnych, wyceny celnej, systemów taryfowych, nomenklatury celnej, współpracy celnej oraz wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych;

c) będzie stanowił forum konsultacji i dyskusji na wszystkie tematy dotyczące reguł pochodzenia i współpracy administracyjnej;

d) poprawa współpracy w zakresie opracowania, stosowania i przestrzegania stosowania procedur celnych, wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, reguł pochodzenia oraz współpracy administracyjnej.

3. Strony mogą zadecydować o organizowaniu zebrań ad hoc poświęconych współpracy celnej lub regułom pochodzenia i wzajemnej pomocy administracyjnej .

TYTUŁ III

PRAWO PRZEDSIĘBIORCZOŚCI I ŚWIADCZENIE USŁUG

ROZDZIAŁ 1

PRAWO PRZEDSIĘBIORCZOŚCI

Artykuł 43

1. a) Wspólnota i jej Państwa Członkowskie przyznają w ramach prawa do zakładania przedsiębiorstw syryjskich traktowanie nie mniej korzystne niż innym podobnym przedsiębiorstwom z państw trzecich;

b) bez uszczerbku dla zastrzeżeń wymienionych w załączniku III, Wspólnota i jej Państwa Członkowskie przyznają spółkom zależnym przedsiębiorstw syryjskich utworzonych w Państwie Członkowskim traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie stosowane do każdego innego przedsiębiorstwa wspólnotowego w zakresie jego działalności;

c) Wspólnota i jej Państwa Członkowskie przyznają oddziałom przedsiębiorstw syryjskich utworzonym w Państwie Członkowskim traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie stosowane do każdego innego oddziału przedsiębiorstwa z państwa trzeciego w zakresie jego działalności.

2. (a) bez uszczerbku dla zastrzeżeń wymienionych w załączniku IV, Syria przyznaje w ramach prawa do zakładania przedsiębiorstw wspólnotowych na swoim terytorium traktowanie nie mniej korzystne niż innym podobnym przedsiębiorstwom syryjskim lub przedsiębiorstwom z państw trzecich, w zależności od tego, w którym przypadku jest ono korzystniejsze;

b) Syria przyznaje spółkom zależnym przedsiębiorstw wspólnotowych utworzonym na swoim terytorium traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie stosowane do podobnego przedsiębiorstwa syryjskiego w zakresie jego działalności;

c) Syria przyznaje oddziałom przedsiębiorstw wspólnotowych utworzonym na swoim terytorium traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie stosowane do podobnych oddziałów przedsiębiorstw z państw trzecich w zakresie ich działalności.

3. Postanowień ust. 1 lit. b) i ust. 2 lit. b) nie można stosować w celu obejścia prawodawstwa lub przepisów którejś ze Stron z zakresu dostępu udzielanego spółkom zależnym lub oddziałom przedsiębiorstw drugiej Strony utworzonym na terytorium pierwszej Strony do szczególnych sektorów lub działalności.

Z traktowania, o którym mowa w ust. 1 lit. b), ust. 1 lit. c) oraz ust. 2 lit. b) korzystają przedsiębiorstwa, spółki zależne oraz oddziały utworzone odpowiednio we Wspólnocie i Syrii w dniu wejścia w życie niniejszego Układu oraz przedsiębiorstwa, spółki zależne oraz oddziały utworzone po tym dniu w momencie ich utworzenia.

Artykuł 44

1. Postanowienia art. 43 nie dotyczą transportu lotniczego, śródziemnego i morskiego.

2. Jednak w przypadku działalności podejmowanej przez agencje żeglugowe z zakresie świadczenia usług międzynarodowego transportu morskiego, wraz z działalnością wielobranżową obejmującą transport morski, każda ze Stron zezwala przedsiębiorstwom drugiej Strony na prowadzenie działalności gospodarczej na swoim terytorium w formie spółek zależnych lub oddziałów, na zasadach prawa przedsiębiorczości i działalności nie mniej korzystnej niż działalność własnych przedsiębiorstw lub spółek zależnych lub oddziałów przedsiębiorstw dowolnego państwa trzeciego, w zależności które traktowanie jest korzystniejsze. Działalność taka obejmuje, lecz nie ogranicza się do:

a) marketingu i sprzedaży usług z zakresu transportu morskiego i usług związanych na zasadzie bezpośrednich kontaktów z klientami, poczynając od etapu złożenia zamówienia do fakturowania, niezależnie od tego, czy usługi te świadczy lub oferuje sam ich dostawca lub dostawcy, z którymi usługodawca nawiązał stałą współpracę handlową;

b) zakupy i użytkowania, we własnym imieniu lub w imieniu ich klientów (i odsprzedaży swoim klientom) usług transportowych i związanych, wraz z usługami transportu wewnętrznego w dowolnym trybie, w szczególności transportu śródziemnego, drogowego i kolejowego, koniecznego dla dostawy zintegrowanych usług;

c) sporządzania dokumentacji dotyczącej dokumentów przewozowych, celnych lub innych dokumentów związanych z pochodzeniem i charakterem transportowanych towarów;

d) dostarczania informacji handlowych przy użyciu dowolnych środków, włączając w to systemy informatyczne i elektroniczną wymianę danych (jest to przedmiotem zastrzeżeń związanych z niedyskryminowaniem w zakresie telekomunikacji);

e) nawiązywania stosunków handlowych, wraz z posiadaniem udziałów w przedsiębiorstwach i powoływaniem pracowników zatrudnianych lokalnie (lub w przypadku pracowników z zagranicy, podlega to stosownym zapisom niniejszego Układu), za pośrednictwem agencji przewozowych utworzonych na miejscu;

f) działania w imieniu przedsiębiorstw, organizowanie wezwań statków lub, w miarę potrzeby, przejmowanie ładunków.

Artykuł 45

Dla celów niniejszego Układu:

a) „Przedsiębiorstwo wspólnotowe” lub „przedsiębiorstwo syryjskie” oznacza przedsiębiorstwo utworzone zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego lub Syrii i posiadające siedzibę lub administrację centralną lub siedzibę główną prowadzenia działalności na terytorium Wspólnoty lub Syrii.

Jednak jeśli przedsiębiorstwo utworzone zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego lub Syrii posiada jedynie siedzibę na terytorium Wspólnoty lub Syrii, będzie ono uważane za przedsiębiorstwo wspólnotowe lub syryjskie, jeśli jego działalność posiada faktyczny i stały związek z gospodarką jednego z Państw Członkowskich lub Syrii;

b) „spółka zależna” przedsiębiorstwa oznacza przedsiębiorstwo kontrolowane przez to pierwsze przedsiębiorstwo;

c) „oddział” przedsiębiorstwa oznacza takie miejsce prowadzenia działalności nie posiadające osobowości prawnej, które posiada trwały charakter, takie jak oddział organu macierzystego. Miejsce takie posiada zarząd i jest uprawnione do negocjowania warunków handlowych z osobami trzecim tak, że osoby te choć wiedzą, że w razie potrzeby istnieje prawny związek z organem macierzystym lub siedzibą znajdującą się za granicą, to nie muszą bezpośrednio prowadzić rozmów z takim organem macierzystym, lecz mogą zawierać transakcje w miejscu prowadzenia działalności stanowiącym przedłużenie działalności takiego organu lub siedziby;

d) „prawo przedsiębiorczości” oznacza prawo przedsiębiorstw wspólnotowych lub syryjskich określone w lit. a) do podejmowania działalności gospodarczej poprzez tworzenie spółek zależnych i oddziałów w Syrii lub we Wspólnocie;

e) „działalność” oznacza prowadzenie działalności gospodarczej;

f) „działalność gospodarcza” oznacza działalność o charakterze przemysłowym, handlowym lub wyspecjalizowanym;

g) „obywatel Państwa Członkowskiego lub Syrii” oznacza osobę fizyczną będącą obywatelem jednego z Państw Członkowskich lub Syrii;

h) w zakresie międzynarodowego transportu morskiego, wraz z działalnością intermodalną obejmującą transport morski, obywatele Państw Członkowskich lub Syrii rezydujący poza Wspólnotą lub Syrią, oraz przedsiębiorstwa żeglugowe utworzone poza Wspólnotą lub Syrią i kontrolowane przez obywateli Państwa Członkowskiego lub Syrii również są beneficjentami postanowień tego rozdziału i rozdziału 2, jeśli ich statki zarejestrowane są w tym Państwie Członkowskim lub w Syrii zgodnie z ich właściwym prawodawstwem.

Artykuł 46

1. Strony zrobią wszystko, co w ich mocy, aby uniknąć podejmowania środków lub działań, które powodowałyby, że warunki tworzenia przedsiębiorstw i prowadzenia działalności są bardziej restrykcyjne niż miało to miejsce w dniu poprzedzającym podpisanie Układu.

2. Postanowienia tego artykułu pozostają bez uszczerbku dla postanowień art. 57. Sytuacjami opisanymi w art. 57 rządzą wyłącznie jego postanowienia włącznie z wykluczeniem.

Artykuł 47

1. Przedsiębiorstwo wspólnotowe lub przedsiębiorstwo syryjskie utworzone na terytorium Syrii lub Wspólnoty jest uprawnione do zatrudnienia, lub zatrudni za pośrednictwem jednej ze swoich spółek zależnych lub oddziałów, zgodnie z obowiązującym prawodawstwem państwa gospodarza, na terytorium Syrii lub Wspólnoty, pracowników będących obywatelami Państw Członkowskich Wspólnoty i Syrii, pod warunkiem, że pracownicy ci stanowią personel podstawowy zgodnie z ust. 2 i są zatrudnieni wyłącznie przez takie przedsiębiorstwa, spółki zależne lub oddziały. Pozwolenie na pobyt i na pracę będzie dotyczyło jedynie okresu tego zatrudnienia.

2. Personel podstawowy powyższych przedsiębiorstw zwanych w dalszej części Układu „organizacjami” to „pracownicy przeniesieni z wewnątrz przedsiębiorstwa” zgodnie z lit. c) w następujących kategoriach, pod warunkiem że organizacja jest osobą prawną i że zainteresowane osoby były w niej zatrudnione lub były udziałowcami (innymi niż udziałowcy większościowi), przez przynajmniej rok przed przeniesieniem:

a) osoby pracujące na wyższych stanowiskach urzędniczych w organizacji, które bezpośrednio zarządzają przedsiębiorstwem, zajmują się bezpośrednim nadzorem lub kierownictwem z ramienia zarządu lub udziałowców przedsiębiorstwa lub organów równoważnych, włącznie z:

kierowaniem przedsiębiorstwem, wydziałem lub komórką przedsiębiorstwa;

nadzorem i kontrolą innych pracowników nadzoru, pracujących na stanowiskach wyspecjalizowanych lub kierowniczych;

osobami upoważnionymi do osobistego naboru lub do kierowania naborem pracowników, zwalniania pracowników lub innych działań w zakresie personelu;

b) osoby pracujące w organizacji posiadające wyjątkową wiedzę niezbędną dla usług, urządzeń badawczych, technologii i zarządzania przedsiębiorstwem. Ocena takiej wiedzy może odzwierciedlać, poza wiedzą specyficzną dla danego przedsiębiorstwa, wysoki poziom kwalifikacji odpowiadających rodzajowi pracy lub dziedzinie handlu wymagającej szczególnej wiedzy technicznej, wraz z udziałem zawodów akredytowanych;

c) „pracownik przeniesiony z wewnątrz przedsiębiorstwa” to osoba fizyczna pracująca w organizacji na terytorium którejś ze Stron, która została czasowo oddelegowana dla realizacji działalności gospodarczej na terytorium drugiej Strony; dana organizacja musi posiadać siedzibę na terytorium Strony a oddelegowanie musi odbyć się do przedsiębiorstwa (oddziału, spółki zależnej) tej organizacji, która prowadzi faktyczną podobną działalność gospodarczą na terytorium drugiej Strony.

3. Obywatele Państw Członkowskich lub Syrii mogą tymczasowo przebywać na terytorium Syrii i Wspólnoty, jeśli przedstawiciele tych przedsiębiorstwa to osoby pracujące na wyższych stanowiskach urzędniczych, zgodnie z ust. 2 lit. a), w przedsiębiorstwie, i odpowiadają za utworzenie przedsiębiorstw syryjskiego lub wspólnotowego we Wspólnocie lub Syrii, gdy:

a) przedstawiciele ci nie są zaangażowani w bezpośrednią sprzedaż czy świadczenie usług, oraz

b) przedsiębiorstwo nie posiada innych przedstawicieli, biur, oddziałów lub spółek zależnych w Państwie Członkowskim Wspólnoty lub Syrii.

Artykuł 48

Aby ułatwić obywatelom Wspólnoty i Syrii podejmowanie i prowadzenie uregulowanej działalności zawodowej w Syrii i we Wspólnocie, Rada Stowarzyszenia przebada kroki potrzebne do wzajemnego uznania kwalifikacji.

Artykuł 49

Postanowienia art. 43 nie wykluczają stosowania przez Stronę szczegółowych zasad dotyczących prawa przedsiębiorczości i działalności na swoim terytorium w zakresie oddziałów przedsiębiorstw drugiej Strony, które nie zostały założone na terytorium pierwszej Strony, co jest uzasadnione mając na względzie różnice prawne i techniczne pomiędzy takimi oddziałami przedsiębiorstw założonych na swoim terytorium lub w przypadku usług finansowych, z powodów bezpieczeństwa. Różnica w traktowaniu nie będzie odbiegała od tego, co jest absolutnie niezbędne z powodu występowania takich różnic prawnych lub technicznych lub, w przypadku usług finansowych, ze względów bezpieczeństwa.

ROZDZIAŁ 2

TRANSGRANICZNY PRZEPŁYW USŁUG

Artykuł 50

1. Strony czynią, co w ich mocy, aby umożliwić stopniowy przepływ usług ze strony przedsiębiorstw wspólnotowych lub syryjskich założonych na terytorium Strony innej niż osoby, dla której takie usługi są przeznaczone, z uwzględnieniem rozwoju sektora usługowego Stron.

2. Rada Stowarzyszenia wydaje zalecenia dotyczące osiągnięcia celu opisanego w ust. 1.

Artykuł 51

Dla zapewnienia skoordynowanego rozwoju transportu pomiędzy Stronami, dostosowanego do ich potrzeb handlowych, warunki wzajemnego dostępu do rynku i świadczenia usług transportu powietrznego, drogowego, kolejowego i śródziemnomorskiego mogą być przedmiotem szczegółowych rozwiązań negocjowanych, tam gdzie to stosowne, pomiędzy Stronami po wejściu w życie niniejszego Układu.

Artykuł 52

1. Mając na względzie transport morski, Strony zobowiązują się do skutecznego stosowania zasady nieograniczonego dostępu do rynku i transportu międzynarodowego na zasadach handlowych.

a) Strony nadal stosują zasadę nieograniczonego dostępu do międzynarodowego rynku i handlu morskiego na zasadach handlowych i na zasadzie braku dyskryminacji;

b) Strony potwierdzają swój wkład w tworzenie środowiska wolnej konkurencji będącego podstawowym elementem handlu towarami masowymi w postaci płynnej i stałej.

2. Stosując zasady ust. 1, Strony:

a) nie stosują zasady dzielenia ładunku w przyszłych umowach dwustronnych z państwami trzecimi dotyczącymi handlu towarami masowymi w postaci płynnej i stałej i ładunków przewożonych liniowcem. Jednak nie oznacza to wyłączenia możliwości takich rozwiązań dotyczących ładunków przewożonych liniowcem w wyjątkowych okolicznościach, gdy przedsiębiorstwo żeglugowe posiadające liniowce z jednej lub drugiej Strony niniejszego Układu nie miałoby realnej szansy ubiegania się o handel do lub z danego państwa trzeciego;

b) po wejściu niniejszego Układu w życie , znoszą lub wstrzymują się od wprowadzania jednostronnych kroków i przeszkód administracyjnych, technicznych i innego rodzaju środków mogących mieć restrykcyjny lub dyskryminujący skutek w stosunku do swobodnego przepływu usług w międzynarodowym transporcie morskim.

Każda ze stron zapewnia, inter alia , traktowanie statków używanych do transportu towarów, pasażerów lub obu, będących pod banderą lub eksploatowanych przez obywateli lub przedsiębiorstwa drugiej Strony nie mniej korzystne niż to przyznane własnym statkom względem dostępu do portów, wykorzystania infrastruktury i pomocniczych usług morskich tych portów, jak i związanych z nimi opłat i kosztów, obiektów celnych i przydziału miejsca postoju statku i dostępu do urządzeń załadunkowych i rozładunkowych.

ROZDZIAŁ 3

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 53

1. Strony zobowiązują się do rozważenia poszerzenia tego tytułu w celu stworzenia „układu integracji gospodarczej” zgodnie z art. V Układu Ogólnego w sprawie Handlu Usługami (GATS).

2. Cel zakładany w ust. 1 jest analizowany przez Radę Stowarzyszenia po raz pierwszy najpóźniej pięć lat po wejściu w życie niniejszego Układu.

3. Rada Stowarzyszenia prowadząc taką analizę bierze pod uwagę postęp, jaki się dokonał w harmonizacji prawa między Stronami we właściwych dziedzinach działalności.

Artykuł 54

1. Postanowienia tego tytułu stosuje się z zastrzeżeniem ograniczeń uzasadnionych polityką publiczną, bezpieczeństwem publicznym oraz zdrowiem publicznym.

2. Nie stosuje się ich do dziedzin działalności, które na terytorium którejś ze Stron wiążą się, nawet sporadycznie, ze sprawowaniem władzy urzędowej.

Artykuł 55

Dla celów tego tytułu, żadne z postanowień niniejszego Układu nie powoduje niemożności egzekwowania przez Strony swoich praw i przepisów dotyczących wjazdu i przebywania, pracy, warunków pracy i tworzenia osób fizycznych i świadczenia usług, pod warunkiem, że nie wiąże się to z takim postępowaniem, które powodowałoby unieważnienie korzyści, jakie może odnieść któraś ze Stron w ramach szczególnych postanowień Układu lub utrudniało ich uzyskanie. Postanowienie to nie ma wpływu na stosowanie art. 54.

Artykuł 56

Beneficjentami postanowień tego tytułu są również przedsiębiorstwa kontrolowane i będące wyłączną własnością przedsiębiorstw zarówno syryjskich jak i wspólnotowych.

Artykuł 57

Traktowanie, jakie któraś ze Stron stosuje w stosunku do drugiej w odniesieniu do sektorów lub środków przewidzianych w GATS, w żadnym przypadku nie będzie mniej korzystne od traktowania stosowanego przez tę pierwszą Stronę w ramach postanowień GATS i w stosunku do każdego sektora i podsektora usług i trybu dostaw.

Artykuł 58

Dla celów niniejszego tytułu, nie uwzględnia się traktowania stosowanego przez Wspólnotę, jej Państwo Członkowskie lub Syrię w stosunku do zobowiązań poczynionych w układach integracji gospodarczej zgodnie z zasadami art. V GATS.

Artykuł 59

1. Niezależnie od innych postanowień niniejszego Układu, Strona może podejmować środki, z powodów bezpieczeństwa, włącznie z ochroną inwestorów, depozytariuszy, ubezpieczonych lub osób którym przysługuje zobowiązanie pieniężne ze strony dostawcy usług finansowych lub dla zapewnienia integralności i stabilności systemu finansowego. Jeśli środki takie nie odpowiadają postanowieniom Układu, nie będzie się ich stosowało dla uniknięcia zobowiązań Strony w ramach Układu.

2. Żadnego z postanowień tego Układu nie interpretuje się w taki sposób, że wymaga ono od Strony ujawnienia informacji dotyczących spraw i rachunków poszczególnych klientów lub jakichkolwiek informacji poufnych lub zastrzeżonych, jakie posiadają podmioty publiczne.

Artykuł 60

Postanowienia niniejszego Układu nie mają wpływu na stosowanie przez każdą ze Stron środków niezbędnych dla zapobieżenia obejścia środków dotyczących dostępu państwa trzeciego do jej rynku przy pomocy postanowień niniejszego Układu.

TYTUŁ IV

PŁATNOŚCI, PRZEPŁYW KAPITAŁU I INNE POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE GOSPODARKI

ROZDZIAŁ 1

PŁATNOŚCI I PRZEPŁYW KAPITAŁU

Artykuł 61

Z zastrzeżeniem postanowień art. 63, Strony zobowiązują się wyrazić zgodę na dokonywanie płatności bieżących odnoszących się do transakcji bieżących w pełni wymienialnej walucie.

Artykuł 62

1. W odniesieniu do transakcji na rachunkach obrotów kapitałowych w bilansie płatniczym, Wspólnota i Syria zapewniają, od chwili wejścia w życie niniejszego Układu, swobodny przepływ kapitału odnoszącego się do inwestycji bezpośrednich w Syrii, dokonywanych w przedsiębiorstwach utworzonych zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem i inwestycje prowadzone zgodnie z postanowieniami tytułu o Prawie przedsiębiorczości i usług mogą przepływać swobodnie i że zysk z tych inwestycji i wszelkie dochody pochodzące z takich inwestycji można swobodnie upłynniać lub repatriować.

2. Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje w celu ułatwienia przepływu kapitału między Wspólnotą a Syrią oraz dalszej jego liberalizacji.

Artykuł 63

Jeżeli jedno lub więcej Państw Członkowskich Wspólnoty lub Syria, napotyka poważne trudności w zrównoważeniu bilansu płatniczego, lub, jeżeli zaistnieje ryzyko wystąpienia takich trudności, Wspólnota lub Syria, w zależności od przypadku, zgodnie z warunkami określonymi w ramach Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu oraz w artykułach VIII i XIV statutu Międzynarodowego Funduszu Walutowego, może przyjąć, na określony okres, ograniczenia w odniesieniu do transakcji bieżących, jeśli kroki takie są absolutnie niezbędne.

Wspólnota lub, w zależności od przypadku, Syria bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Stronę i, tak szybko jak to możliwe, przedstawia jej harmonogram znoszenia tych środków.

ROZDZIAŁ 2

KONKURENCJA

Artykuł 64

1. Poniższe uznaje się za niezgodne ze sprawnym funkcjonowaniem Układu, w stopniu, w jakim może wpływać na handel między Wspólnotą a Syrią:

a) wszelkie porozumienia między przedsiębiorstwami, decyzje związków przedsiębiorstw i praktyki uzgodnione między przedsiębiorstwami, które mają na celu lub których skutkiem jest zapobieganie, ograniczanie lub zniekształcanie wolnej konkurencji;

b) nadużywanie przez jedno lub więcej przedsiębiorstw pozycji dominującej na terytorium Wspólnoty lub Syrii lub na znacznej części terytorium.

2. Strony współpracują na rzecz właściwego stosowania swojego prawodawstwa dotyczącego konkurencji i wymieniają informacje z uwzględnieniem ograniczeń nałożonych przez wymagania tajemnicy zawodowej i gospodarczej. Warunki działania w ramach tej współpracy są określone w załączniku V.

3. Jeżeli Wspólnota lub Syria uważają, że dana praktyka jest niezgodna z ustępem 1 niniejszego artykułu, oraz, jeżeli taka praktyka powoduje lub może spowodować poważny uszczerbek dla interesów drugiej Strony, mogą one podjąć właściwe środki po konsultacji z Komitetem Stowarzyszenia lub po upływie trzydziestu dni roboczych od przedstawienia sprawy Komitetowi Stowarzyszenia.

Artykuł 65

Bez wpływu na zobowiązania przyjęte w ramach GATT, Państwa Członkowskie i Syria dostosowują stopniowo wszystkie monopole państwowe o charakterze handlowym tak, aby zapewnić, że przed końcem piątego roku od wejścia w życie niniejszego Układu dyskryminacja między obywatelami Państw Członkowskich a Syrii dotycząca warunków nabywania i sprzedaży towarów zostanie zniesiona. Komitet Stowarzyszenia zostanie poinformowany o środkach podejmowanych dla osiągnięcia niniejszego celu.

Artykuł 66

W odniesieniu do przedsiębiorstw państwowych oraz przedsiębiorstw, którym nadano specjalne lub wyłączne prawa, Rada Stowarzyszenia zapewnia, że, z piątym rokiem od wejścia w życie niniejszego Układu, nie zostanie przyjęty ani utrzymany żaden środek zakłócający handel między Wspólnotą a Syrią w sposób niezgodny z interesami Stron. Postanowienie to nie stanowi przeszkody dla wykonywania faktycznie i zgodnie z prawem szczególnych zadań powierzonych tym przedsiębiorstwom.

ROZDZIAŁ 3

ZAMÓWIENIA PUBLICZNE

Artykuł 67

Zamówienia publiczne

1. Strony stawiają sobie za cel skuteczne, wzajemne i stopniowe otwarcie rynków zamówień publicznych.

2. Każda ze Stron zapewnia, że zamówienia jej podmiotów określone w załączniku VII odbywają się w sposób przejrzysty, niedyskryminujący i uzasadniony, zgodnie z definicją z załącznika VII, traktując przy tym wszelkich dostawców drugiej Strony tak samo i przestrzegając zasady otwartej i nieskrępowanej konkurencji.

3. Odnośnie wszelkich praw, przepisów, procedur i praktyk dotyczących zamówień publicznych, jak i zamówień szczególnych objętych niniejszym Układem, każda ze stron traktuje towary, usługi i dostawców drugiej Strony w sposób nie mniej korzystny jak towary, usługi i dostawców krajowych.

4. Odnośnie wszelkich praw, przepisów, procedur i praktyk dotyczących zamówień publicznych, jak i zamówień szczególnych objętych niniejszym Układem, każda ze stron zapewnia, że jej podmioty wymienione w załączniku VII:

a) nie traktują dostawców lokalnych mniej korzystanie niż innych dostawców lokalnych w zależności od stopnia spokrewnienia z zagranicą lub w zależności od ilości udziałów należących do drugiej Strony; oraz

b) nie dyskryminują lokalnych dostawców w związku z tym, że towary lub usługi oferowane przez tych dostawców przy konkretnym zamówieniu są towarami lub usługami drugiej Strony.

5. Odnośnie wszelkich praw, przepisów, procedur i praktyk dotyczących zamówień publicznych, jak i zamówień szczególnych, Syria otwarta na towary, usługi i dostawców państw trzecich nie traktuje towarów i dostawców drugiej Strony mniej korzystanie niż towarów, usług i dostawców zagranicznych z dowolnego państwa trzeciego.

Odnośnie wszelkich praw, przepisów, procedur i praktyk dotyczących zamówień publicznych zawartych w Układzie w wprawie zamówień publicznych (GPA), Wspólnoty Europejskie traktują bezzwłocznie i bezwarunkowo towary, usługi oraz dostawców z Syrii nie mniej korzystanie niż towary, usługi oraz dostawców Strony Układu GPA.

6. Strony regularnie sprawdzają skuteczne otwarcie rynków zamówień i nie później niż w ciągu trzech lat podejmą negocjacje mające na celu poszerzenie listy podmiotów objętych załącznikiem VII.

7. Żadnego z zapisów niniejszego artykułu nie interpretuje się w ten sposób, że:

wymaga on od Strony dostarczenia informacji, których ujawnienie uważa się za sprzeczne z podstawowymi interesami bezpieczeństwa;

uniemożliwia on podejmowanie jakichkolwiek ze Stron działań, jakie ta uzna za konieczne dla ochrony swoich podstawowych interesów bezpieczeństwa dotyczących zamówień publicznych niezbędnych dla bezpieczeństwa narodowego lub dla celów obronności kraju.

8. Artykułu nie stosuje się do kontraktów przyznawanych na podstawie:

umowy międzynarodowej, której celem jest wspólna realizacja lub wykorzystanie projektu przez umawiające się strony;

umowy międzynarodowej dotyczącej stacjonowania oddziałów;

szczególnych procedur organizacji międzynarodowej;

umowy nie będącej kontraktem lub jakiejkolwiek formy pomocy rządowej i zamówień publicznych wykonanej w ramach programów pomocy lub współpracy.

Artykuł 68

Przejrzystość zamówień publicznych

1. Każda ze Stron bezzwłocznie opublikuje we właściwych publikacjach określonych w załączniku VII wraz z oficjalnie wyznaczonymi mediami elektronicznymi, wszelkie prawa, przepisy, orzeczenia sądowe i administracyjne o zastosowaniu ogólnym oraz procedury, wraz ze standardowymi klauzulami kontraktowymi, dotyczącymi zamówień będących przedmiotem tego tytułu.

2. Każda ze stron bezzwłocznie publikuje, z zachowaniem powyższych zasad, wszelkie zmiany takich środków.

3. Każda ze Stron zapewnia, że jej podmioty udzielają informacji na temat zamówień prowadzonych w ramach stosownych procesów zamówień publicznych, dostarczając dostawcom drugiej Strony wszelkich informacji wymaganych dla wzięcia udziału w takich zamówieniach.

4. Udzielanie informacji o zamówieniach obejmuje informacje określone w załączniku VII i są one publikowane w odpowiednim czasie przy pomocy środków zapewniających najszerszy możliwy i niedyskryminujący dostęp do zainteresowanych dostawców Strony. Środki te wyszczególniono w załączniku VII.

Artykuł 69

Terminy zamówień publicznych

1. Wszystkie terminy ustalone przez podmioty na otrzymanie zamówień oraz wniosków o uczestnictwo powinny pozwolić dostawcom drugiej Strony i dostawcom krajowym na przygotowanie i złożenie ofert, oraz, gdzie właściwe, wniosków o uczestnictwo lub wniosków o zakwalifikowanie się. Ustalając takie terminy, podmioty zgodnie z uzasadnionymi własnymi potrzebami, biorą pod uwagę takie czynniki jak stopień skomplikowania planowanego zamówienia oraz standardowy czas na przesłanie ofert z zagranicy i z kraju.

2. Każda ze Stron zapewnia, że podmioty, ustalając ostateczny termin otrzymania ofert lub wniosków o udział lub o zakwalifikowanie się do listy dostawców, biorą we właściwym stopniu pod uwagę opóźnienia w publikowaniu.

3. Terminy minimalne dotyczące odbioru określono w załączniku VII.

Artykuł 70

Wnoszenie odwołań do przetargów

1. Każda ze Stron zapewni w właściwym czasie niedyskryminujące, przejrzyste i skuteczne procedury umożliwiające dostawcom wniesienie doniesienia o domniemanych naruszeniach niniejszego Układu w związku z zamówieniami, w których posiadają lub posiadały udział.

2. Doniesienia muszą wysłuchać bezstronne i niezależne władze apelacyjne. Władze takie nie będące sądem podlegają rewizji ze strony sądu lub posiadają gwarancje proceduralne podobne do sądowych.

Artykuł 71

Współpraca i pomoc w zakresie zamówień publicznych

1. Strony będą współpracowały w obszarze zamówień publicznych poprzez wymianę doświadczenia i informacji o najlepszych praktykach i ramach regulacyjnych.

2. Strony będą usiłowały współpracować w celu lepszego zrozumienia wspólnych systemów zamówień publicznych, jak i dla lepszego dostępu do własnych rynków.

3. Pomoc techniczna jest udzielana na podstawie właściwie uzasadnionego wniosku, w szczególności poprzez wspólnie opracowywane programy szkoleniowe.

ROZDZIAŁ 4

POZOSTAŁE KWESTIE GOSPODARCZE

Artykuł 72

Prawa własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej

1. Zgodnie z postanowieniami tego artykułu oraz załącznika VI, strony zapewniają właściwą i skuteczną ochronę praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej( zgodnie z najważniejszymi międzynarodowymi standardami wraz z zasadami ustalonymi w Porozumieniu w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS), załącznik IC do umowy ustanawiającej Światową Organizację Handlu, oraz skuteczne środki przestrzegania takich praw.

2. Strony regularnie oceniają stosowanie niniejszego artykułu i załącznika VI.

Artykuł 73

Normy, przepisy techniczne i procedury oceny zgodności

1. Zastosowanie mają prawa i obowiązki dotyczące norm, przepisów technicznych i procedur oceny zgodności w ramach Porozumienia w sprawie barier technicznych handlu WTO, wraz z postanowieniem zgodnie z którym „członkowie zapewniają, że przepisy techniczne nie są przygotowywane, przyjmowane i stosowane w celu tworzenia niepotrzebnych przeszkód dla handlu międzynarodowego”.

2. Strony podejmują stosowne kroki w celu wspierania wykorzystywania przez Syrię wspólnotowych zasad technicznych oraz norm europejskich dotyczących produktów przemysłowych oraz procedur certyfikacji.

3. Na podstawie zasad określonych w ust. 2, Strony zawrą, na odpowiednich warunkach, porozumienia w sprawie oceny zgodności.

4. Celem współpracy jest pomoc Syrii w zbliżeniu jej prawodawstwa w tej dziedzinie do prawodawstwa wspólnotowego.

TYTUŁ V

ROZSTRZYGANIE SPORÓW

ROZDZIAŁ I

CEL I ZAKRES

Artykuł 74

Cel

Ten tytuł ma na celu rozstrzyganie sporów handlowych pomiędzy Stronami w celu uzyskania wspólnych rozwiązań.

Artykuł 75

Zakres

Postanowienia tego tytułu stosuje się do wszelkich różnic dotyczących interpretacji i stosowania tytułów II do V, włącznie z sytuacją, gdy jedna Strona uzna, że środki stosowane przez drugą Stronę naruszają te tytuły, za wyjątkiem sytuacji, w których obowiązują wyraźnie zapisy.

ROZDZIAŁ II

UNIKANIE SPORÓW

KONSULTACJE I MEDIACJE

Artykuł 76

Konsultacje

1. Strony usiłują rozwiązać wszelkie różnice dotyczące interpretacji i stosowania tytułów II do V poprzez podejmowanie konsultacji prowadzonych w dobrej wierze w celu osiągnięcia wspólnych rozwiązań.

2. Strona wnioskuje o przeprowadzenie konsultacji na podstawie pisemnego wniosku przesłanego drugiej Stronie, którego kopia zostaje przesłana Komitetowi Handlu, z określeniem tego, w jaki sposób dany środek narusza jej prawa. Należy wówczas zacytować również właściwe postanowienia tych tytułów.

3. Konsultacje odbywają się w ciągu 30 dni od dostarczenia wniosku oraz, chyba że Strony uzgodnią inaczej, odbywają się na terytorium Strony broniącej się. Konsultacje uznaje się za zakończone w ciągu 60 dni kalendarzowych od daty wniosku o konsultacje, chyba że obie Strony postanawiają je kontynuować. Wszelkie informacje ujawniane w trakcie konsultacji pozostają poufne.

4. Jeśli w terminie określonym w ust. 3 konsultacje nie odbędą się i nie osiągnięto porozumienia w sprawie wspólnego rozwiązania, wówczas Strona wnosząca skargę może bezpośrednio wnioskować o utworzenie zespołu arbitrażowego zgodnie z art. 78.

Artykuł 77

Mediacje

1. Jeśli w wyniku negocjacji nie osiągnie się wspólnego rozwiązania, wówczas Strony mogą, za obopólną zgodą, odwołać się do mediacji za pośrednictwem mediatora powołanego przez Komitet Handlu. Wnioski o mediacje należy składać pisemnie z podaniem środka będącego przedmiotem konsultacji jak i wspólnie uzgodnionego zakresu kompetencji dotyczącego mediacji.

2. Przewodniczący Komitetu Handlu powołuje w ciągu 10 dni od otrzymania wniosku mediatora wybranego przez losowanie spośród osób znajdujących się w wykazie, o którym mowa w art. 79 ust. 2 będącego obywatelem jednej ze Stron. Mediator w ciągu 30 dni od powołania zwołuje spotkanie ze Stronami. Mediator otrzymuje wnioski od stron nie później niż na 15 dni przed spotkaniem i wydaje opinię nie później niż 45 dni od powołania. Opinia mediatora może zawierać zalecenie dotyczące kroków zgodnych z tymi tytułami dzięki którym spór może zostać rozstrzygnięty. Opinia mediatora będzie miała charakter niewiążący.

3. Terminy ustalone w ust. 2 można w razie potrzeby zmienić, za zgodą obu Stron. O wszelkich zmianach Strony muszą pisemnie powiadomić Komitet Handlu.

4. Jeśli w wyniku mediacji Strony uzyskują wspólne rozwiązanie sporu, muszą o tym powiadomić pisemnie Komitet Handlu.

ROZDZIAŁ III

PROCEDURY ROZSTRZYGANIA SPORÓW

Artykuł 78

Utworzenie zespołu arbitrażowego

1. Jeśli Stronom nie udaje się rozstrzygnąć sporu w drodze konsultacji zgodnie z art. 76 lub gdy Strony odwołały się do mediacji zgodnie z art. 77 i w ciągu 15 dni od wydania opinii mediatora nie złożone zostało powiadomienie o wspólnym rozwiązaniu lub jeśli Strona nie przestrzega wspólnie uzgodnionego rozwiązania, Strona wnosząca skargę może odwołać się do utworzenia zespołu arbitrażowego na pisemny wniosek Strony broniącej się i jednocześnie do Komitetu Handlu.

2. Strona wnosząca skargę w swoim wniosku zawrze środek, w stosunku do którego uważa, że naruszono niniejsze tytuły i wskaże postanowienia, jakie uważa za stosowne.

Artykuł 79

Powołanie arbitrów

1. Zespół arbitrażowy składa się z trzech arbitrów.

2. Komitet Handlu nie później niż sześć miesięcy od wejścia w życie niniejszego Układu utworzy wykaz 15 osób chcących i mogących służyć w charakterze arbitrów. Każda ze Stron może wybrać 5 osób, które służyłyby za arbitrów. Obie Strony zgodzą się na to, aby 5 osób nie było obywatelami kraju każdej ze Stron. Komitet Handlu zapewni, że w wykazie znajduje się zawsze taka liczba osób.

3. Arbitrzy powinni posiadać specjalistyczna wiedzę lub doświadczenie w dziedzinie prawa i/lub handlu międzynarodowego. Powinni być niezależni, służyć wykorzystując własne umiejętności i nie być związani z żadną organizacją lub rządem, czy też otrzymywać od nich instrukcji[9], i będą przestrzegali Kodeksu Postępowania określonego w załączniku VIII.

Artykuł 80

Skład zespołu arbitrażowego

1. W ciągu 10 dni od złożenia wniosku do Komitetu Handlu o powołanie zespołu, Strony skonsultują się w celu uzyskania porozumienia na temat składu zespołu arbitrażowego. Jeśli któraś ze Stron nie jest w tym terminie w stanie zgodzić się co do składu zespołu, wówczas jedna ze stron może poprosić przewodniczącego Komitetu Handlu lub jego delegata, aby wybrał wszystkich trzech członków w losowaniu, ciągnąć jedno nazwisko z każdej z trzech kategorii widniejących w wykazie (tzn. wykazie dostarczonym przez każdą ze Stron składającą się z własnych obywateli i połączony wykaz osób nie będących obywatelami danego kraju każdej ze Stron). Jeśli Strony uzgodnią jednego lub więcej członków zespołu arbitrażowego, pozostali członkowie zostają powołani na zasadzie losowania z odpowiedniego wykazu. Zespół arbitrażowy zawsze składa się z obywateli kraju każdej ze stron i osób nie będących obywatelami każdej ze stron, z których wybiera się przewodniczącego.

2. Data powołania zespołu arbitrażowego to dzień wybrania trzech arbitrów.

3. Jeśli Strona uzna, że arbiter nie spełnia wymogów Kodeksu Postępowania, Strony konsultują się i w przypadku uzgodnienia tej kwestii, zastąpią arbitra i wybiorą inną osobę zgodnie z ust. 4. Jeśli Strony nie porozumieją się co do potrzeby wymiany arbitra, sprawa zostaje przekazana do przewodniczącego[10] zespołu arbitrażowego, którego decyzja ma charakter ostateczny.

4. Jeśli arbiter nie może uczestniczyć w postępowaniu, wycofa się z niego lub zostaje zastąpiony zgodnie z ust. 3, w ciągu 5 dni wybrana zostaje osoba w jego zastępstwie zgodnie z procedurami wyboru obowiązującymi przy wyborze pierwszego arbitra. Posiedzenie zespołu zostaje wstrzymane na okres realizacji tej procedury.

Artykuł 81

Regulamin

1. Komitet Handlu stosuje Regulamin uzgodniony przez Strony i załączony do niniejszego Układu dla prowadzenia postępowań zespołu arbitrażowego.

2. Posiedzenia zespołu arbitrażowego są otwarte dla publiczności zgodnie z Regulaminem, chyba że zespół na własny wniosek lub na wniosek Stron postanowi inaczej.

Artykuł 82

Informacje i rady techniczne

Zespół na wniosek jednej ze Stron lub z własnej inicjatywy może uzyskać informacje z dowolnego źródła, jakie uzna za stosowne w przedmiocie swoich postępowań. Zespół posiada również prawo uzyskiwania opinii ekspertów, jakie uzna za stosowne. Wszelkie informacje uzyskane w ten sposób muszą zostać ujawnione każdej ze Stron. Zainteresowane strony będą mogły składać zespołom arbitrażowym raporty amicus curiae zgodnie z Regulaminem.

Artykuł 83

Prawo właściwe

Zespół arbitrażowy interpretuje postanowienia tych tytułów zgodnie ze zwyczajowymi zasadami interpretacji prawa międzynarodowego wraz z Konwencją Wiedeńską o Prawie Traktatów.

Artykuł 84

Orzeczenia zespołu arbitrażowego

1. Zespół arbitrażowy przekazuje swe orzeczenia Stronom i Komitetowi Handlu w ciągu dziewięćdziesięciu dni od utworzenia. Jeśli uzna, że termin ten nie może zostać dotrzymany, przewodniczący zespołu musi powiadomić na piśmie Komitet Handlu i Strony, wskazując na powody opóźnienia. W żadnym wypadku orzeczenie nie może zostać wydane później niż w ciągu stu dwudziestu dni od utworzenia zespołu.

2. W orzeczeniu znajdą się ustalenia dotyczące stanu faktycznego, informacje na temat stosowania właściwych zapisów niniejszych tytułów oraz racjonalna podstawa poczynionych ustaleń i wyciągniętych wniosków.

3. W nagłych wypadkach, włączając w to przypadki związane z towarami szybko psującymi się, zespół arbitrażowy poczyni wszystko, co w jego mocy, aby wydać orzeczenie w ciągu siedemdziesięciu pięciu dni od jego powołania. W żadnym wypadku orzeczenie nie może zostać wydane później niż w ciągu stu dni od utworzenia zespołu. W ciągu dziesięciu dni od powołania zespołu, może on wydać orzeczenie wstępne na temat tego, czy dany przypadek jest przypadkiem nagłym.

4. Wszystkie decyzje zespołu arbitrażowego wraz z przyjęciem orzeczenia, podejmowane się większością głosów.

5. Strona wnosząca skargę może ją wycofać w drodze pisemnego zawiadomienia przesłanego przewodniczącym zespołu arbitrażowego i Komitetu Handlu i drugiej Stronie w dowolnym momencie przed wydaniem orzeczenia Stronie i Komitetowi Handlu. Fakt wycofania skargi pozostaje bez uszczerbku dla prawa do wniesienia nowej skargi dotyczącej tej samej kwestii w późniejszym czasie.

6. Zespół arbitrażowy na wniosek obu Stron może zawiesić swoje prace w dowolnym momencie na nie dłużej niż dwanaście miesięcy. W momencie przekroczenia tego terminu, mija prawo do tworzenia zespołu, bez uszczerbku dla prawa skarżącej Strony do wnioskowania w późniejszym okresie o utworzenie zespołu w tej samej sprawie.

Artykuł 85

Przestrzeganie orzeczenia

1. Każda ze Stron podejmie niezbędne kroki dla spełnienia wymogów orzeczenia zespołu arbitrażowego. Strony zrobią co w ich mocy, aby uzgodnić okres czasu potrzebny do wypełnienia orzeczenia.

2. Strona broniąca się nie później niż w ciągu 30 dni od wydania orzeczenia powiadomi Stronę wnoszącą skargę o terminie (zwanym w dalszej części Układu „uzasadnionym okresem czasu”), w jakim jest w stanie spełnić orzeczenie. Obie Strony powinny dążyć do uzgodnienia takiego uzasadnionego okresu czasu.

3. Jeśli Strony nie zgadzają się, co do uzasadnionego okresu czasu potrzebnego do wypełnienia orzeczenia zespołu arbitrażowego, Strona skarżąca się poprosi Komitet Handlu o ponowne zebranie zespołu arbitrażowego w celu ustalenia jego długości. W momencie gdy Komitet Handlu zbierze zespół arbitrażowy, w ciągu 20 dni od daty zebrania wyda on swoje orzeczenie. Jeśli taki pierwotny zespół lub niektórzy jego członkowie nie mogą się ponownie zebrać, wówczas zastosowanie mają procedury opisane w art. 80. Wówczas zespół ma na wydanie orzeczenia 20 dni od daty powołania.

4. Zainteresowana Strona powiadomi drugą Stronę i Komitet Handlu przed końcem uzasadnionego okresu czasu o krokach, jakie podjęła lub zamierza podjąć dla wypełnienia orzeczenia zespołu arbitrażowego.

5. Jeśli Strony nie zgadzają się, co do tego, czy kroki takie są zgodne z niniejszymi tytułami i zgodne z ust. 4, wówczas Strona wnosząca skargę może zwrócić się do pierwotnego zespołu arbitrażowego, aby ten wydał orzeczenie w tej kwestii na podstawie pisemnego wniosku skierowanego do Komitetu Handlu stwierdzającego to, na czym polega niezgodność z tymi tytułami. W momencie, gdy Komitet Handlu zbierze zespół arbitrażowy, ten wyda swoje orzeczenie w ciągu 45 dni od momentu takiego ponownego zebrania.

6. Jeśli taki pierwotny zespół lub niektórzy jego członkowie nie mogą się ponownie zebrać, wówczas zastosowanie mają procedury opisane w art. 80. Wówczas zespół ma na wydanie orzeczenia 45 dni od daty powołania.

7. Jeśli zainteresowana Strona przed wygaśnięciem uzasadnionego okresu czasu nie powiadomi o krokach, jakie podejmuje w celu wypełnienia orzeczenia, wówczas Strona broniąca się na wniosek Strony skarżącej przedstawia ofertę tymczasowego odszkodowania. Jeśli w ciągu 30 dni od końca uzasadnionego okresu czasu nie ma zgody, co do odszkodowania, Strona skarżąca jest uprawniona, na podstawie zawiadomienia przekazanego Komitetowi Handlu, do wstrzymania korzyści przyznawanych w ramach tytułów II do V równoważnych z zakłóceniami, jakie spowodował środek, który uznano za naruszający te tytułu. Powiadomienie jest dostarczone jednocześnie drugiej Stronie. Strona skarżąca może zastosować takie dziesięciodniowe zawieszenie po dacie zawiadomienia, chyba że Strona broniąca się wnioskuje o postępowanie arbitrażowe zgodnie z ust. 8.

8. Jeśli Strona broniąca się uzna, że zakres zawieszenia nie jest równoważny zakłóceniom spowodowanym przez ten środek, wówczas do Komitetu Handlowego skierowany zostaje pisemny wniosek przed końcem dziesięciodniowego okresu wymienionego w ust. 7 o ponowne zebranie pierwotnego zespołu arbitrażowego. Zespół arbitrażowy w ciągu 30 dni od momentu wniesienia wniosku o jego utworzenie powiadamia Komitet Handlu o orzeczeniu podając zakres, w jakim korzyści zostają wstrzymane. Do momentu wydania orzeczenia, korzyści takie nie zostają wstrzymane, a samo wstrzymanie korzyści jest zgodne z orzeczeniem zespołu arbitrażowego.

9. Zawieszenie korzyści ma charakter tymczasowy i jest stosowane tylko do momentu wycofania lub zmiany środka, który uznano, że narusza