[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia xxx

COM(2005) 151 końcowy

2005/0058 (CNS)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWY RADY

w sprawie zwalczania mątwika ziemniaczanego

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. K ONTEKST WNIOSKU

( Przyczyny i cele wniosku

Przegląd i aktualizacja dyrektywy Rady 69/465/EWG z dnia 8 grudnia 1969 r. w sprawie zwalczania mątwika ziemniaczanego.

( Ogólny kontekst

Ogólne działania, jakie należy podjąć w Państwach Członkowskich wobec mątwika ziemniaczanego w celu ustalenia jego rozmieszczenia, zapobiegania jego rozpowszechnianiu się oraz jego zwalczania.

( Istniejące przepisy w obszarze, którego dotyczy wniosek

Przegląd obecnie obowiązujących przepisów UE, które uznano za niewystarczające i nieaktualne.

( Spójność z innymi zasadami polityki

Zgodność z innymi obowiązującymi obecnie dyrektywami w sprawie zwalczania szkodników ziemniaków.

2. K ONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENA SKUTKÓW

( Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Metody konsultacji, główne, docelowe sektory i ogólna charakterystyka respondentów

Cztery spotkania dotyczące nieformalnych konsultacji z krajowymi ekspertami odpowiednich Państw Członkowskich.

Wymiana informacji i komentarzy pocztą elektroniczną pomiędzy WE i krajowymi ekspertami Państw Członkowskich.

Spotkanie z przedstawicielami European Seed Association (ESA).

Spotkanie z przedstawicielami Komitetu Rolnych Organizacji w UE (COPA) oraz Konfederacji Spółdzielni Rolnych w UE (COCEGA).

Główne organizacje wymienione powyżej (ESA/COPA/COGECA) nie wniosły istotnych zastrzeżeń do proponowanego tekstu. Zakwestionowały prawdopodobny koszt środków dla producentów, a Komisja wyjaśniła, że nie będą one w istotny sposób różniły się od kosztów już obowiązujących środków.

Podsumowanie odpowiedzi i sposobu, w jaki zostały uwzględnione

Z krajowymi ekspertami przeprowadzone zostały konsultacje na temat całego tekstu wniosku, w tym przede wszystkim na temat ujednoliconych procedur pobierania próbek i wykonywania badań. Odpowiedzi ekspertów wzięto pod uwagę, o ile to było właściwe.

( Zebranie i wykorzystanie wiedzy ekspertów

Przedmiotowe dziedziny naukowe/dziedziny wiedzy ekspertów

Nematolodzy i eksperci ds. zdrowia roślin.

Zastosowana metodologia

Konsultacje pisemne i ustne.

Główne organizacje/eksperci, z którymi się konsultowano

Krajowi eksperci z właściwych władz odpowiednich Państw Członkowskich. Nie ubiegano się o niezależne porady naukowe panelu naukowego ds. zdrowia roślin Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), ponieważ urząd ten nie jest obecnie w stanie udzielać odpowiedzi w dziedzinie zdrowia roślin.

Poziom pewności naukowej: wysoki.

Uzyskane i wykorzystane porady

Eksperci udzielili porady dotyczącej zaktualizowanych i ujednoliconych procedur pobierania próbek i wykonywania badań.

Środki wykorzystane do powszechnego udostępnienia porad ekspertów

Brak, jednak zostaną opublikowane przepisy prawne oparte na wiedzy ekspertów.

( Ocena skutków

Zasadniczo wpływ nowych przepisów uważa się za względnie neutralny, ponieważ proponowana dyrektywa zastępuje istniejące przepisy na temat zwalczania mątwika ziemniaczanego. Z jednej strony, nie ma już konieczności wyeliminowania mątwika ziemniaczanego, lecz ustalenia jego rozmieszczenia, zapobiegania jego rozprzestrzenianiu się oraz jego kontrolowanie.

Z drugiej strony, nowym wprowadzanym aspektem jest badanie pod kątem obecności mątwika ziemniaczanego przed posadzeniem niektórych roślin przeznaczonych do produkcji roślin do sadzania. Wymaga się tego ze względu na wysokie ryzyko rozprzestrzeniania się mątwika ziemniaczanego za pośrednictwem zarażonych roślin przeznaczonych do sadzania poprzez związaną z nimi glebę. Dlatego niektóre rośliny uprawiane zamiennie z ziemniakami będą podlegały środkom kontroli.

3. ELEMENTY PRAWNE WNIOSKU

( Podsumowanie proponowanych działań

Ogólne środki, które mają być podjęte przez Państwa Członkowskie przeciwko mątwikowi ziemniaczanemu, takie jak:

- urzędowe postępowania mające na celu zapewnienie wyeliminowania mątwika ziemniaczanego na polach, na których są składowane lub zostały zasadzone sadzeniaki przeznaczone do produkcji sadzeniaków i niektóre rośliny przeznaczone do produkcji roślin do sadzenia;

- urzędowe badania do przeprowadzania co roku na polach wykorzystywanych do produkcji ziemniaków innych niż ziemniaki przeznaczone do produkcji sadzeniaków;

- środki zwalczania, które powinny być podjęte w przypadku stwierdzenia obecności mątwika ziemniaczanego;

- środki dekontaminacyjne;

- zawiadamianie przez Państwa Członkowskie WE.

( Podstawa prawna

Artykuł 37 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską

( Zasada pomocniczości

Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie podlega wyłącznej kompetencji Wspólnoty.

Cele wniosku nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez Państwa Członkowskie z następujących względów.

Gdyby obecność mątwika ziemniaczanego nie była zwalczana równocześnie i metodologicznie w całej Wspólnocie, działania ochronne w celu zapobieżenia wprowadzeniu takich szkodników na terytorium Państwa Członkowskiego miałyby jedynie ograniczony skutek.

Działania wspólnotowe umożliwiają skuteczniejsze osiągniecie celów wniosku z następujących względów.

Produkcja ziemniaków zajmuje ważne miejsce w rolnictwie Wspólnoty, a ich zbiory są stale zagrożone przez szkodliwe organizmy. Gdyby obecność takich organizmów nie była zwalczana równocześnie i metodologicznie w całej Wspólnocie, działania ochronne w celu zapobieżenia ich wprowadzeniu na terytorium Państwa Członkowskiego miałyby jedynie ograniczony skutek. W celu zapewnienia tego, niezbędne są ogólne środki podejmowane przez Państwa Członkowskie przeciw mątwikowi ziemniaczanemu. Państwa Członkowskie mogą w razie potrzeby podjąć dodatkowe lub bardziej rygorystyczne środki, o ile tylko nie spowoduje to przeszkody w przemieszczaniu ziemniaków we Wspólnocie.

Dlatego wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości.

( Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów.

Proponowana dyrektywa zawiera ogólne działania do wykonania przez Państwa Członkowskie.

Jednak proponowana dyrektywa pozostawia miejsce dla decyzji krajowych w podanych ramach definicji „pola”, „obszaru produkcji”, „prawdopodobieństwa obecności mątwika ziemniaczanego”, treści urzędowego programu zwalczania.

Nie dotyczy; przegląd obowiązujących przepisów prawnych UE.

( Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: dyrektywa.

Inne środki nie byłyby właściwe z następujących względów.

Proponowany tekst zawiera ogólne środki mające na celu zwalczanie i zapobieganie rozprzestrzenianiu się mątwika ziemniaczanego we Wspólnocie, wymagające od krajowych organizacji ochrony roślin ustanowienia procedur krajowych w celu wdrożenia postanowień tekstu, dlatego zastosowano dyrektywę.

W tym przypadku nie byłyby właściwe inne środki poza dyrektywą.

4. WPłYW NA BUDżET

Brak wpływu na budżet.

5. DODATKOWE INFORMACJE

( Uchylenie istniejących przepisów prawnych

Przyjęcie wniosku będzie prowadziło do uchylenia istniejących przepisów prawnych.

( Tabela korelacji

Od Państw Członkowskich wymaga się przekazania Komisji tekstu krajowych przepisów stanowiących transpozycję proponowanej dyrektywy oraz tabeli korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

2005/0058 (CNS)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWY RADY

w sprawie zwalczania mątwika ziemniaczanego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 37,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Od chwili przyjęcia dyrektywy Rady 69/465/EWG z dnia 8 grudnia 1969 r. w sprawie zwalczania mątwika ziemniaczanego[3] dokonały się istotne zmiany w zakresie nomenklatury, biologii i epidemiologii gatunków i populacji mątwika ziemniaczanego, a także jego rozmieszczenia.

(2) Mątwik ziemniaczany ( Globodera pallida (Stone) Behrens (populacje europejskie) i Globodera rostochiensis (Wollenweber) Behrens (populacje europejskie)) jest uznanym szkodnikiem ziemniaków.

(3) Przepisy dyrektywy 69/465/EWG zostały ponownie przeanalizowane i w wyniku przeprowadzonej analizy uznano je za niewystarczające; dlatego konieczne jest przyjęcie bardziej rozbudowanych przepisów.

(4) Przepisy powinny uwzględniać konieczność wykonywania urzędowych postępowań mających na celu zapewnienie niewystępowania mątwika ziemniaczanego na polach, na których są składowane lub zostały zasadzone sadzeniaki przeznaczone do produkcji sadzeniaków i niektóre rośliny przeznaczone do produkcji roślin do sadzenia.

(5) Urzędowe badania powinny być prowadzone co roku na polach wykorzystywanych do produkcji ziemniaków innych niż ziemniaki przeznaczone do produkcji sadzeniaków.

(6) Zostaną ustanowione procedury pobierania próbek oraz wykonywania badań do celów związanych z prowadzeniem takich urzędowych postępowań i badań.

(7) Należy uwzględnić sposoby rozprzestrzeniania się patogenu.

(8) Przepisy muszą uwzględniać fakt, że zwalczania mątwika ziemniaczanego dokonuje się tradycyjnie przez płodozmian, ponieważ uważa się, że kilkuletnie zaprzestanie uprawy ziemniaków zmniejsza w istotnym stopniu populację mątwika ziemniaczanego. Ostatnio płodozmian został uzupełniony o stosowanie odpornych odmian ziemniaków.

(9) Ponadto Państwa Członkowskie powinny być w stanie podjąć w razie potrzeby dodatkowe lub bardziej rygorystyczne środki, o ile tylko nie spowoduje to przeszkody w przemieszczaniu ziemniaków we Wspólnocie, z zastrzeżeniem przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie[4]. O takich środkach należy zawiadomić Komisję i inne Państwa Członkowskie.

(10) Należy zatem uchylić dyrektywę 69/465/EWG.

(11) Ponieważ cele działań, które należy podjąć, a mianowicie ustalenie rozmieszczenia mątwika ziemniaczanego, zapobieganie jego rozprzestrzenianiu się i jego zwalczanie, nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez Państwa Członkowskie, w związku z czym, ze względu na skalę i efekty działań mogą zostać skuteczniej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć odpowiednie środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu; zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule, dyrektywa niniejsza nie wychodzi poza zakres niezbędny do osiągnięcia wymienionych celów.

(12) Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[5],

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Rozdział I

Przedmiot dyrektywy i definicje

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ustanawia środki, które mają być podjęte przez Państwa Członkowskie przeciwko mątwikowi ziemniaczanemu Globodera pallida (Stone) Behrens (populacje europejskie) i Globodera rostochiensis (Wollenweber) Behrens (populacje europejskie), dalej nazywanym „mątwikiem ziemniaczanym”, w celu ustalania jego rozmieszczenia, zapobiegania jego rozprzestrzenianiu się oraz jego zwalczania.

Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy obowiązują następujące definicje:

a) urzędowy lub urzędowo odnosi się do czynności ustanowionych, dozwolonych lub wykonywanych przez odpowiedzialne organy urzędowe Państwa Członkowskiego, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2000/29/WE;

b) odporna odmiana ziemniaków oznacza odmianę, która podczas uprawy istotnie hamuje rozwój określonej populacji mątwika ziemniaczanego;

c) postępowanie oznacza metodyczną procedurę mającą na celu ustalenie obecności mątwika ziemniaczanego na polu;

d) badanie oznacza metodyczną procedurę wykonywaną w określonym przedziale czasowym w celu ustalenia obecności mątwika ziemniaczanego na terytorium Państwa Członkowskiego.

Artykuł 3

1. Odpowiedzialne organy urzędowe Państwa Członkowskiego określają, co stanowi pole do celów niniejszej dyrektywy, w celu zapewnienia jednorodnych warunków fitosanitarnych w obrębie pola pod względem ryzyka obecności mątwika ziemniaczanego. Uwzględnia przy tym uznane zasady naukowe i statystyczne, biologię mątwika ziemniaczanego oraz określone systemy produkcji roślin żywicieli dla mątwika ziemniaczanego w danym Państwie Członkowskim. Szczegółowe kryteria definiujące pole zostaną urzędowo przekazane Komisji i innym Państwom Członkowskim.

2. Dalsze postanowienia dotyczące kryteriów definiowania pola mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 2.

Rozdział II

Wykrywanie

Artykuł 4

1. Państwa Członkowskie zalecają przeprowadzanie urzędowych postępowań pod kątem obecności mątwika ziemniaczanego na polach, na których mają być składowane lub uprawiane rośliny wymienione w załączniku I, przeznaczone do produkcji roślin do sadzenia, lub sadzeniaki przeznaczone do produkcji sadzeniaków.

2. Urzędowe postępowanie, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się albo bezpośrednio przed sadzeniem, albo wcześniej, w którym to przypadku muszą być dostępne dokumenty towarzyszące wynikom takiego postępowania potwierdzające, że ziemniaki i inne rośliny żywiciele wymienione w pkt 1 załącznika I nie były obecne w momencie prowadzenia postępowania i nie były uprawiane od momentu przeprowadzenia postępowania.

3. Wyniki urzędowych postępowań innych niż te, o których mowa w ust. 1, przeprowadzonych przed 1 stycznia 2007 r., mogą zostać uznane za dowody, o których mowa w ust. 2.

4. Jeżeli odpowiedzialne organy urzędowe Państwa Członkowskiego ustalą, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się mątwika ziemniaczanego, urzędowe postępowanie, o którym mowa w ust. 1, nie będzie wymagane do:

a) sadzenia roślin wymienionych w załączniku I, przeznaczonych do produkcji roślin do sadzenia w celach niekomercyjnych w obrębie pojedynczego miejsca produkcji znajdującego się na urzędowo zdefiniowanym obszarze,

b) sadzenia sadzeniaków przeznaczonych do produkcji zachowywanych w gospodarstwie sadzonek w obrębie pojedynczego miejsca produkcji znajdującego się na urzędowo zdefiniowanym obszarze.

5. Państwa Członkowskie zapewniają wpisanie wyników postępowań, o których mowa w ust. 1 i 3, do rejestru urzędowego i udostępnienie ich Komisji.

Artykuł 5

1. W przypadku sadzeniaków przeznaczonych do produkcji sadzeniaków oraz roślin wymienionych w pkt 1 załącznika I, przeznaczonych do produkcji roślin do sadzenia, urzędowe postępowanie, o którym mowa w art. 4 ust. 1, obejmuje pobieranie próbek i badanie pod kątem obecności mątwika ziemniaczanego zgodnie z załącznikiem II.

2. W przypadku roślin wymienionych w pkt 2 załącznika I, przeznaczonych do produkcji roślin do sadzenia, urzędowe postępowanie, o którym mowa w art. 4 ust. 1, obejmuje pobieranie próbek i badanie pod kątem obecności mątwika ziemniaczanego zgodnie z załącznikiem II lub weryfikację określoną w sekcji I załącznika III.

Artykuł 6

1. Państwa Członkowskie zapewniają przeprowadzanie rocznych urzędowych badań pod kątem obecności mątwika ziemniaczanego na polach wykorzystywanych do produkcji ziemniaków, innych niż pola przeznaczone do produkcji sadzeniaków.

2. Urzędowe badania obejmują pobieranie próbek i wykonywanie badań pod kątem obecności mątwika ziemniaczanego zgodnie z pkt 2 załącznika II i są przeprowadzane zgodnie z sekcją II załącznika III.

3. Wyniki urzędowych badań muszą być przekazywane Komisji na piśmie co roku nie później niż do dnia 31 grudnia.

Artykuł 7

Jeżeli w wyniku urzędowego postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, oraz innych urzędowych postępowań, o których mowa w art. 4 ust. 3, nie zostanie stwierdzona obecność mątwika ziemniaczanego, odpowiedzialne organy urzędowe Państwa Członkowskiego zapewniają wydanie dokumentu stwierdzającego, że pole zbadano i nie stwierdzono obecności mątwika ziemniaczanego.

Artykuł 8

1. W przypadku stwierdzenia obecności mątwika ziemniaczanego podczas urzędowego postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, odpowiedzialne organy urzędowe Państwa Członkowskiego zapewniają wydanie dokumentu stwierdzającego, że pole zostało zbadane i stwierdzono obecność mątwika ziemniaczanego. Szczegółowe dane na temat pól zarażonych mątwikiem ziemniaczanym w trakcie urzędowego postępowania są wpisywane do rejestru urzędowego, o którym mowa w art. 4 ust. 5.

2. W przypadku stwierdzenia obecności mątwika ziemniaczanego na polu w trakcie urzędowego rocznego badania, o którym mowa w art. 6 ust. 1, odpowiedzialne organy urzędowe Państwa Członkowskiego zapewniają wydanie dokumentu stwierdzającego, że pole poddano badaniu i stwierdzono obecność mątwika ziemniaczanego. Szczegółowe dane na temat pól zarażonych mątwikiem ziemniaczanym w trakcie rocznego badania są wpisywane do rejestru urzędowego, o którym mowa w art. 4 ust. 5.

3. Ziemniaki lub rośliny wymienione w załączniku I, pochodzące z pola, w odniesieniu do którego wydano dokument, o którym mowa w ust. 1 lub ust. 2, lub które weszły w kontakt z glebą, w której stwierdzono obecność mątwika ziemniaczanego, będą urzędowo oznaczone jako zarażone.

Rozdział III

Środki zwalczania

Artykuł 9

1. Państwa Członkowskie muszą wprowadzić wymagania, na mocy których na polu, w odniesieniu do którego wydano dokument, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lub 8 ust. 2:

a) nie będą uprawiane ziemniaki przeznaczone do produkcji sadzeniaków, łącznie z sadzeniakami zachowywanymi w gospodarstwie, oraz

b) nie będą uprawiane ani składowane rośliny wymienione w załączniku I, przeznaczone do przesadzenia. Jednak rośliny wymienione w pkt 2 załącznika I mogą być sadzone na tym polu, pod warunkiem, że rośliny te będą objęte urzędowo zatwierdzonymi działaniami, o których mowa w sekcji III lit. A) załącznika III, tak aby nie występowało wykrywalne ryzyko rozprzestrzeniania mątwika ziemniaczanego.

2. W przypadku pól, które mają być wykorzystywane do sadzenia ziemniaków innych niż przeznaczone do produkcji sadzeniaków i w odniesieniu do których wydano dokument, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lub 8 ust. 2, odpowiedzialny organ urzędowy Państwa Członkowskiego zaleci, aby pola te były poddane urzędowemu programowi zwalczania mającemu na celu wyeliminowanie mątwika ziemniaczanego.

Biorąc pod uwagę określony system produkcji i wprowadzania na rynek roślin żywicieli dla mątwika ziemniaczanego w danym Państwie Członkowskim oraz charakterystykę obecnych populacji mątwika ziemniaczanego, program ten musi obejmować stosowanie odpornych odmian ziemniaków o najwyższym dostępnym stopniu odporności, jak określono w sekcji I załącznika IV. Program ten zostanie przekazany na piśmie Komisji i innym Państwom Członkowskim w celu zapewnienia porównywalnego stopnia zabezpieczenia we wszystkich Państwach Członkowskich.

Stopień odporności odmian ziemniaków jest oznaczany liczbowo zgodnie ze standardową tabelą zapisu punktacji przedstawioną w sekcji I załącznika IV. Badanie odporności jest przeprowadzane zgodnie z protokołem podanym w sekcji II załącznika IV.

Artykuł 10

1. Państwa Członkowskie muszą wprowadzić wymagania, że w przypadku ziemniaków lub roślin wymienionych w załączniku I, które zostały uznane za zarażone zgodnie z art. 8 ust. 3:

a) w przypadku sadzeniaków, łącznie z sadzeniakami pozostawianymi w gospodarstwie, nie będą one sadzone, chyba że zostaną poddane dekontaminacji pod nadzorem odpowiedzialnych organów urzędowych Państwa Członkowskiego przy użyciu odpowiedniej metody przyjętej zgodnie z ust. 2, opartej na dowodach naukowych potwierdzających, że nie ma ryzyka rozprzestrzeniania się mątwika ziemniaczanego,

b) w przypadku ziemniaków przeznaczonych do przetwórstwa przemysłowego lub selekcji muszą one być poddawane urzędowo zatwierdzonym działaniom zgodnie z sekcją III lit. B) załącznika III,

c) w przypadku roślin wymienionych w załączniku I nie mogą być one sadzone, jeżeli nie zostały poddane urzędowo zatwierdzonym działaniom, o których mowa w sekcji III lit. A) załącznika III, wykazującym, że nie są one zarażone.

2. Specyfikacje metod, o których mowa w ust. 1 lit. a), muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 2.

Artykuł 11

1. Nie naruszając przepisów art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE, Państwa Członkowskie zapewnią zgłaszanie własnym odpowiedzialnym organom urzędowym podejrzenia występowania lub potwierdzonej obecności mątwika ziemniaczanego na ich terytorium w wyniku załamania się lub zmiany skuteczności odpornej odmiany ziemniaków w związku z wyjątkową zmianą składu gatunku, patotypu lub grupy wirulencyjnej mątwika.

2. We wszystkich przypadkach, o których mowa w ust. 1, Państwa Członkowskie zapewniają przebadanie i potwierdzenie właściwymi metodami obecności gatunku oraz, o ile to jest właściwe, patotypu lub grupy wirulencyjnej mątwika ziemniaczanego.

3. Szczegółowe dane na temat potwierdzeń, o których mowa w ust. 2, są przesyłane co roku Komisji i innym Państwom Członkowskim na piśmie najpóźniej do dnia 31 grudnia.

4. Właściwe metody, o których mowa w ust. 2, mogą być przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 2.

Artykuł 12

Państwa Członkowskie przekazują co roku na piśmie Komisji i innym Państwom Członkowskim najpóźniej do dnia 31 grudnia wykaz wszystkich odmian ziemniaków dopuszczonych przez nie do obrotu w następnym roku, co do których stwierdziły one na podstawie urzędowego postępowania, że są odporne na mątwik ziemniaczany. Podają patotypy lub grupy wirulencyjne, na które odmiany te są odporne, stopień odporności i rok jego ustalenia w odniesieniu do patotypu lub grupy wirulencyjnej.

Artykuł 13

Jeżeli po podjęciu urzędowo zatwierdzonych działań, o których mowa w sekcji III lit. C) załącznika III, nie zostanie potwierdzona obecność mątwika ziemniaczanego, odpowiedzialne organy urzędowe Państwa Członkowskiego zapewnią aktualizację rejestru urzędowego, o którym mowa w art. 4 ust. 5, i uchylenie wszelkich ograniczeń nałożonych na dane pole.

Artykuł 14

Nie naruszając przepisów art. 3 i 5 dyrektywy 2000/29/WE, Państwa Członkowskie mogą upoważnić do odstępstw od działań, o których mowa w art. 9 i 10 niniejszej dyrektywy zgodnie z przepisami ustanowionymi w dyrektywie Komisji 95/44/WE[6] do celów prób lub do celów naukowych oraz do pracy nad selekcją odmian.

Rozdział IV

Przepisy ogólne i końcowe

Artykuł 15

W odniesieniu do własnej produkcji Państwa Członkowskie mogą przyjąć takie dodatkowe lub bardziej rygorystyczne środki, jakie mogą być wymagane do zwalczania mątwika ziemniaczanego lub do ochrony przed jego rozprzestrzenianiem się, o ile tylko środki takie będą zgodne z dyrektywą 2000/29/WE.

Informacja o tych środkach zostanie przekazana na piśmie Komisji i innym Państwom Członkowskim.

Artykuł 16

Zmiany załączników dokonywane w świetle rozwoju wiedzy naukowej lub technicznej będą przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 2.

Artykuł 17

1. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin, dalej nazywany „Komitetem”.

2. W przypadku odniesień do niniejszego ustępu zastosowania będą miały art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres podany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE zostaje ustalony na trzy miesiące.

3. Komitet przyjmie własny regulamin.

Artykuł 18

1. Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do spełnienia wymagań niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów wraz z tabelą korelacji pomiędzy nimi a niniejszą dyrektywą.

Państwa Członkowskie zastosują wspomniane przepisy od dnia 1 stycznia 2007 r.

Wspomniane przepisy powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Państwa Członkowskie ustalają sposób dokonania takiego odniesienia.

2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji tekst głównych przepisów prawa krajowego, które przyjmą w dziedzinie regulowanej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 19

Dyrektywa 69/465/EWG traci moc z dniem 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 20

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich .

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz roślin, o których mowa w art. 4 ust. 1,2 i 4, art. 5 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 3, art. 9 ust. 1 lit. b) i art. 10 ust. 1

1. Rośliny żywiciele z korzeniami:

Capsicum spp.,

Lycopersicon lycopersicum (L.) Karsten ex Farw.,

Solanum melongena L .

2. a) Inne rośliny żywiciele z korzeniami:

Allium porrum L.,

Beta vulgaris L.,

Brassica spp.,

Fragaria L..

2. b) Cebule następujących roślin, hodowane w glebie i przeznaczone do sadzenia, inne niż te, w przypadku których istnieją dowody na podstawie ich opakowania lub inne, że są przeznaczone do sprzedaży konsumentom ostatecznym, którzy nie są zaangażowani w profesjonalną produkcję roślin lub kwiatów ciętych:

Allium ascalonicum L.,

Allium cepa L.,

Dahlia spp.,

Gladiolus Tourn. Ex L.,

Hyacinthus spp.,

Iris spp.,

Lilium spp.,

Narcissus L.,

Tulipa L..

ZAŁĄCZNIK II

1. W odniesieniu do pobierania próbek i wykonywania badań do celów urzędowego postępowania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 i 5 ust. 2:

a) pobieranie próbek obejmuje pobranie próbki gleby o standardowej wielkości co najmniej 1500 ml gleby/ha z co najmniej 100 gniazd/ha, najlepiej w formie prostokątnej siatki o szerokości nie mniejszej niż 5 metrów i długości nie większej niż 20 metrów pomiędzy punktami pobrania próbek obejmującymi całe pole. Cała próbka zostanie wykorzystana do dalszych badań, tj. do ekstrakcji cyst, identyfikacji gatunków oraz, o ile to będzie właściwe, do ustalenia patotypu/grupy wirulencyjnej;

b) badania obejmują metody ekstrakcji mątwika ziemniaczanego opisane w załączniku 1 do „Procedur fitosanitarnych odnoszących się do nicieni Globodera pallida i Globodera rostochiensis : Metody pobierania próbek gleby” (PM 3/30 ust. 1, normy EPPO) lub metodę próby biologicznej.

2. W odniesieniu do pobierania próbek i wykonywania badań do celów urzędowego badania, o którym mowa w art. 6 ust. 2:

a) pobieranie próbek oznacza:

- pobieranie próbek opisane w pkt 1, przy czym minimalna wielkość próbki gleby wynosi co najmniej 400 ml/ha;

lub

- ukierunkowane pobranie próbki co najmniej 400 ml gleby po wzrokowym zbadaniu korzeni, jeżeli istnieją widoczne objawy;

lub

- pobieranie próbki co najmniej 400 ml gleby związanej z ziemniakami po dokonaniu zbioru, o ile tylko można ustalić, na którym polu były hodowane ziemniaki;

b) wykonywanie badań oznacza wykonywanie badań, o których mowa w pkt 1.

3. W drodze odstępstwa wielkość próbki, o której mowa w pkt 1, można zmniejszyć do minimum 400 ml gleby/ha pod warunkiem, że:

a) istnieją udokumentowane dowody, że ziemniaki lub inne rośliny żywiciele wymienione w pkt 1 załącznika I były hodowane i były obecne na polu w ciągu sześciu lat przed urzędowym postępowaniem;

lub

b) nie stwierdzono obecności mątwika ziemniaczanego w trakcie dwóch ostatnich, kolejnych urzędowych postępowań, w próbkach po 1500 ml gleby/ha, przy czym nie uprawiano ziemniaków ani innych roślin żywicieli wymienionych w pkt 1 załącznika I i nie były one obecne po pierwszym z tych dwóch urzędowych postępowań;

lub

c) nie stwierdzono cyst mątwika ziemniaczanego (z zawartością organizmów żywych lub nie) w trakcie ostatniego urzędowego postępowania, które musiało obejmować próbkę co najmniej 1500 ml gleby/ha, przy czym nie uprawiano ziemniaków ani innych roślin żywicieli wymienionych w pkt 1 załącznika I i nie były one obecne na polu od ostatniego urzędowego postępowania.

Wyniki innych urzędowych postępowań przeprowadzonych przed wprowadzeniem w życie niniejszej dyrektywy można uznać za urzędowe postępowania, o których mowa w akapitach b i c.

Stosowanie zredukowanej wielkości próbki można kontynuować w trakcie kolejnych urzędowych postępowań, o których mowa w art. 4 ust. 1, do chwili wykrycia mątwika ziemniaczanego na danym polu.

ZAŁĄCZNIK III

Sekcja I

Kontrola

W odniesieniu do art. 5 ust. 2, urzędowe postępowanie, o którym mowa w art. 4 ust. 1, musi potwierdzić, że w momencie kontroli spełnione jest jedno z następujących kryteriów:

- brak obecności mątwika ziemniaczanego na polu w ciągu ostatnich 12 lat, na podstawie wyników właściwych badań zatwierdzonych urzędowo

lub

- znana historia upraw, zgodnie z którą nie uprawiano na polu ziemniaków ani innych roślin żywicieli wymienionych w pkt 1 załącznika I w ciągu ostatnich 12 lat.

Sekcja II

Badania

Urzędowe badania, o których mowa w art. 6 ust. 1, są wykonywane na co najmniej 0,5 % obszaru produkcji ziemniaków innych niż ziemniaki przeznaczone do produkcji sadzeniaków.

Sekcja III

Urzędowe środki

A) Urzędowo zatwierdzone środki, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) i w art. 10 ust. 1 lit. c) obejmują:

1. likwidację pasożytów odpowiednimi metodami, tak aby nie występowało wykrywalne ryzyko rozprzestrzeniania się mątwika ziemniaczanego,

2. usunięcie gleby przez przemywanie lub omiatanie do uzyskania praktycznego uwolnienia od gleby, tak aby nie występowało wykrywalne ryzyko rozprzestrzeniania się mątwika ziemniaczanego.

B) Urzędowo zatwierdzone środki, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b), obejmują bezpośrednie i bezzwłoczne dostarczenie do zakładu przetwórstwa lub zakładu selekcjonującego odpowiednich, zatwierdzonych urzędowo urządzeń do usuwania odpadów, w odniesieniu do których zostanie stwierdzone, że nie występuje wykrywalne ryzyko rozprzestrzeniania się mątwika ziemniaczanego.

C) Urzędowo zatwierdzone środki, o których mowa w art. 13, obejmują urzędowe ponowne pobranie próbek z pola, w odniesieniu do którego wystawiono dokument, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lub 8 ust. 2, jak również przeprowadzenie badań przy użyciu jednej z metod, o których mowa w załączniku II, po upływie okresu minimum 6 lat od potwierdzenia obecności mątwika ziemniaczanego, lub od wyhodowania ostatniego zbioru ziemniaków. Okres ten może zostać skrócony do minimum 3 lat od podjęcia odpowiednich działań zatwierdzonych urzędowo.

ZAŁĄCZNIK IV

SEKCJA I

STOPIEŃ ODPORNOŚCI

Stopień podatności ziemniaków na mątwika ziemniaczanego jest określany ilościowo zgodnie z następującą standardową tabelą zapisu punktacji, o której mowa w lit. b) art. 2.

Przyznanie 9 punktów oznacza najwyższy stopień odporności.

Względna podatność (%) | Liczba punktów |

< 1 | 9 |

1,1 – 3 | 8 |

3,1 – 5 | 7 |

5,1 – 10 | 6 |

10,1 – 15 | 5 |

15,1 – 25 | 4 |

25,1 – 50 | 3 |

50,1 – 100 | 2 |

> 100 | 1 |

SEKCJA II

PROTOKÓŁ BADANIA ODPORNOŚCI

1. Badanie wykonuje się w obszarze kwarantanny, albo na zewnątrz – w szklarniach – albo w komorach klimatycznych.

2. Badanie wykonuje się w donicach, z których każda zawiera co najmniej jeden litr gleby (lub odpowiedniego substratu).

3. Temperatura gleby w przebiegu badania nie może przekraczać 25°C, przy czym należy zapewnić odpowiednie podlewanie.

4. Do sadzenia badanej lub kontrolnej odmiany wykorzystuje się po jednym oczku ziemniaka każdej odmiany badanej lub kontrolnej. Zaleca się usunięcie wszystkich kiełków z wyjątkiem jednego.

5. Odmiana ziemniaków „Desirée” jest stosowana jako standardowa podatna odmiana kontrolna w każdym badaniu. Inne w pełni podatne odmiany kontrolne o znaczeniu w skali lokalnej mogą być wykorzystane do celów kontroli wewnętrznych. Standardową podatną odmianę kontrolną można zmienić, jeżeli przeprowadzone badania wskazują, że inne odmiany są właściwsze lub bardziej dostępne.

6. Następujące standardowe populacje mątwika ziemniaczanego są stosowane w badaniach nad patotypami Ro1, Ro5, Pa1 i Pa3:

Ro1: populacja Ecosse

Ro5: populacja Harmerz

Pa1: populacja Scottish

Pa3: populacja Chavornay

Można wykorzystać inne populacje mątwika ziemniaczanego o znaczeniu lokalnym.

7. Należy sprawdzić tożsamość standardowej populacji przy użyciu właściwych metod. Do eksperymentów badawczych zaleca się wykorzystanie co najmniej dwóch odpornych odmian lub dwóch różnych klonów standardowych o znanej odporności.

8. Inokulum mątwika ziemniaczanego (Pi) musi się składać ogółem z 5 zdolnych do zakażenia jajeczek i młodych osobników na ml gleby. Zaleca się, aby liczbę mątwika ziemniaczanego do inokulacji na ml gleby ustalić podczas eksperymentów nad wykluwaniem się. Mątwika ziemniaczanego można inokulować w postaci cyst lub w postaci połączonych jajeczek i młodych osobników w zawiesinie.

9. Przeżywalność zawartości cyst mątwika ziemniaczanego stosowanych jako źródło inokulum musi wynosić co najmniej 70 %. Zaleca się, aby cysty miały 6-24 miesięcy i były przechowywane przez co najmniej 4 miesiące w temperaturze 4°C bezpośrednio przed użyciem.

10. Muszą istnieć co najmniej 4 powtórzenia (donice) na kombinację populacji mątwika ziemniaczanego i badanej odmiany ziemniaka. Zaleca się zastosowanie co najmniej 10 powtórzeń na każdą standardową podatną odmianę kontrolną.

11. Czas trwania badania wynosi co najmniej 3 miesiące, przy czym należy zbadać dojrzałość rozwijających się osobników żeńskich przed przerwaniem eksperymentu.

12. Należy pobrać cysty mątwika ziemniaczanego z 4 powtórzeń i policzyć je oddzielnie dla każdej donicy.

13. Liczebność ostatecznej populacji (Pf) standardowej podatnej odmiany kontrolnej pod koniec badania odporności należy ustalić na podstawie policzenia wszystkich cyst ze wszystkich powtórzeń oraz jajeczek i młodych osobników z co najmniej 4 powtórzeń.

14. Należy uzyskać co najmniej 20 x liczbę powtórzeń (Pf/Pi) standardowej podatnej odmiany kontrolnej.

15. Współczynnik zmienności (CV) standardowej podatnej odmiany kontrolnej nie może przekraczać 35 %.

16. Względną podatność badanej odmiany ziemniaków w stosunku do standardowej podatnej odmiany kontrolnej ustala się i wyraża jako odsetek według następującego wzoru:

Pf odmiany badanej/ Pf standardowej podatnej odmiany kontrolnej x 100 %.

17. Jeżeli badana odmiana ziemniaków charakteryzuje się względną podatnością wyższą niż 3 %, wystarczy policzenie cyst. W przypadkach, gdy względna podatność wynosi mniej niż 3 %, poza liczeniem cyst, należy policzyć jajeczka i młode osobniki.

18. W przypadku, gdy wyniki badań w pierwszym roku wskazują, że dana odmiana jest w pełni podatna na określony patotyp, nie ma konieczności powtórzenia tych badań w następnym roku.

19. Wyniki badań muszą zostać potwierdzone przez co najmniej jedno badanie wykonywane w następnym roku. Średnia arytmetyczna względnej podatności z 2 lat musi zostać wykorzystana do ustalenia punktacji zgodnie ze tabelą standardowego zapisu punktacji.

[1] Dz.U. C z , str. .

[2] Dz.U. C z , str. .

[3] Dz.U. L 323 z 24.12.1969, str. 3.

[4] Dz.U. L 169 z 10.7.2000, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/16/WE (Dz.U. L 57 z 3.3.2005, str. 19).

[5] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[6] Dz.U. L 184 z 3.8.1995, str. 34.