KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 28.10.2016 COM(2016) 693 final 2016/0342(NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania umowy zmieniającej Umowę między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU 1.1.Przebieg procedury Umowa między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (zwana dalej „umową”) weszła w życie dnia 1 maja 2011 r. w następstwie decyzji Rady w sprawie jej zawarcia. Umowa została wynegocjowana na podstawie decyzji Rady z dnia 9 marca 2004 r. upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji. Celem umowy jest, między innymi, zapewnienie kontynuacji wysokiego poziomu współpracy i harmonizacji między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską w dziedzinach objętych zakresem umowy. Obecny zakres umowy, który został odzwierciedlony w jej art. 2.B, obejmuje: zatwierdzanie zdatności do lotu oraz monitorowanie wyrobów lotniczych stosowanych w lotnictwie cywilnym; badania środowiskowe i zatwierdzanie wyrobów lotniczych stosowanych w lotnictwie cywilnym; oraz zatwierdzanie i monitorowanie obiektów obsługi technicznej. W trakcie realizacji umowy, zwłaszcza podczas dyskusji na forum Dwustronnej Rady ds. Nadzoru (tj. „Wspólnego Komitetu”) ustanowionej na mocy umowy, Federalna Administracja Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (zwana dalej „FAA”) i Komisja uznały, że istnieje wspólne pragnienie zwiększenia możliwości dalszej współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego wykraczającej poza obecne postanowienia umowy. Obie strony zauważyły, że szersza współpraca powinna być rozwijana jako kwestia priorytetowa w dziedzinie licencjonowania i szkolenia pilotów, oraz zleciły ekspertom przeanalizowanie wariantów i opracowanie propozycji technicznych. Prace zrealizowane przez ekspertów potwierdziły ponadto wykonalność i potrzebę rozszerzenia umowy na dodatkowe obszary współpracy i uznawania. Na podstawie doświadczeń i korzyści uzyskanych w ciągu 3 lat od wejścia umowy w życie oraz z należytym uwzględnieniem obrad Dwustronnej Rady ds. Nadzoru poświęconych możliwości dalszej współpracy w oparciu o rozszerzony zakres umowy, Komisja przedstawiła w dniu 3 września 2014 r. zalecenie dotyczące decyzji Rady upoważniającej Komisję do wynegocjowania zmiany do umowy. Na podstawie odpowiedniej decyzji Rady przyjętej w dniu 25 września 2014 r., rozpoczęto formalne negocjacje ze Stanami Zjednoczonymi. Poniżej przedstawiono wyniki negocjacji, które zostały uwzględnione w projekcie zmiany 1 do umowy dołączonej do niniejszego wniosku. 1.2.Zakres stosowania Zgodnie z wynegocjowanym tekstem, art. 2.B zostanie zastąpiony w taki sposób, aby objąć poniższe obszary, w których współpraca może zostać skonkretyzowana na podstawie odpowiednich załączników do umowy: 1)zatwierdzanie zdatności do lotu oraz monitorowanie wyrobów lotniczych stosowanych w lotnictwie cywilnym; 2)badania środowiskowe i zatwierdzanie wyrobów lotniczych stosowanych w lotnictwie cywilnym; 3)zatwierdzanie i monitorowanie obiektów obsługi technicznej; 4)licencjonowanie i szkolenia personelu; 5)eksploatacja statków powietrznych;

6)lotniska; oraz 7)służby ruchu lotniczego i zarządzanie ruchem lotniczym. Należy zauważyć, że – z technicznego punktu widzenia – nowy tekst art. 2.B w proponowanym brzmieniu prowadzi w konsekwencji do zmiany art. 5. Przeredagowanie art. 2.B oznacza, że dotychczasowe rozróżnienie pomiędzy obszarami objętymi obecnie art. 5.A i art. 5.B przestaje obowiązywać. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania art. 5 z nową wersją art. 2.B proponuje się zachowanie jedynie zasadniczej treści art. 5.B z pewnymi dostosowaniami, aby uczynić z niego zasadę ogólną. Rezultatem będzie dalsze uproszczenie obecnych postanowień, w szczególności dzięki umożliwieniu konsolidacji ustępów A i B w tym artykule. Nie będzie to mieć oczywiście wpływu na dotychczasowe załączniki konkretyzujące zakres współpracy. Z kolei art. 5.C nie będzie już potrzebny. 1.3.Harmonogram finalizacji zmiany Harmonogram finalizacji tej zmiany ma zasadnicze znaczenie w kontekście prac przygotowawczych, które zostały zrealizowane na potrzeby przyjęcia i dodania do umowy nowego załącznika („Licencjonowanie pilotów”). Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008 pilot, który jest rezydentem Unii Europejskiej, musi uzyskać licencję pilota wydaną przez państwo członkowskie. W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1178/2011 przewidziano rozwiązanie dotyczące posiadaczy licencji wydanej przez państwo trzecie, zgodnie z którym pilot może uzyskać zatwierdzenie zagranicznej licencji na okres jednego roku albo jej trwałą konwersję. Jednakże podczas negocjacji dotyczących rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 okazało się, że krajowe przepisy – pomimo pewnego stopnia ich ujednolicenia – są zupełnie odmienne, jeśli chodzi o traktowanie licencji wydanych w państwach trzecich. Mogłoby to potencjalnie skutkować dużą liczbą posiadaczy licencji pilota turystycznego (ponad 10 000) posługujących się zagranicznymi licencjami, które nie byłyby dopasowane do systemu europejskiego. Należy zauważyć, że potencjalnie narażeni są głównie rezydenci europejscy będący posiadaczami licencji pilota turystycznego (PPL) wydanych przez Stany Zjednoczone. Konwersja tych licencji zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1178/2011 może prowadzić do znacznych dodatkowych kosztów finansowych i organizacyjnych dla posiadaczy licencji PPL. W związku z tym – w porozumieniu z państwami członkowskimi, Parlamentem Europejskim i przedstawicielami sektora – w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1178/2011 wprowadzono okres przejściowy, aby zapewnić czas na wynegocjowanie załącznika do BASA, którego celem będzie ułatwienie konwersji licencji pilota turystycznego wydanych przez Stany Zjednoczone. Przy należytym uwzględnieniu odpowiednich przepisów i terminów zawartych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1178/2011 (8 kwietnia 2017 r.) dodanie do umowy nowego załącznika dotyczącego licencjonowania pilotów uznaje się za pilne. W rezultacie umowa wymaga dokonania pilnej zmiany, a do czasu jej wejścia w życie zmiana 1 do umowy powinna być tymczasowo stosowana. 2.WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Zmiana 1 do umowy została wynegocjowana pomiędzy Komisją a FAA w kontekście art. 2.C i art. 19.B umowy. Zasadniczo sektor lotnictwa konsekwentnie postuluje ściślejszą współpracę, uznawanie i harmonizację między dwoma największymi rynkami (tj. Stanami Zjednoczonymi i UE), aby zmniejszyć zbędne koszty transakcyjne, które w niewielkim stopniu generują wartość związaną z bezpieczeństwem bądź nie generują żadnej tego rodzaju wartości, natomiast zmniejszają ogólną konkurencyjność sektora. Tego rodzaju korzyści mają szczególne znaczenie w czasie, w którym w innych częściach świata pojawiają się nowe podmioty wchodzące na rynek. Z porównania ram regulacyjnych UE i Stanów Zjednoczonych wynika, że wskazane byłoby dalsze uproszczenie wymogów i procedur regulacyjnych po obu stronach Atlantyku we wszystkich obszarach, o których mowa w pkt 1.2 powyżej. Zbliżenie tych dwóch systemów przyniesie znaczne oszczędności pod względem struktur organizacyjnych, zasobów, programów szkoleniowych, procedur wewnętrznych, a także programów nadzoru. Dodatkowe załączniki do umowy, które są niezbędne w celu umożliwienia skutecznego stosowania zasady wzajemnego uznawania w danym obszarze, zostaną opracowane i przyjęte w oparciu o specjalne procedury przewidziane w umowie i w decyzji 2011/719/UE. Będą one przedmiotem odrębnych i dodatkowych wniosków Komisji w sprawie decyzji Rady. 3.ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Krótki opis proponowanych działań Proponowana zmiana 1 do umowy stworzy możliwości współpracy w dodatkowych obszarach, które obie Strony uznają za obopólnie pożądane, pod warunkiem przyjęcia odpowiednich załączników przez Dwustronną Radę ds. Nadzoru w odniesieniu do każdego nowego obszaru, zgodnie ze zmienionym art. 5 w proponowanym brzmieniu i art. 19B umowy. Podstawa prawna Artykuł 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W tym kontekście należy również wspomnieć art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego. Przewiduje on możliwość zawierania umów o wzajemnym uznawaniu między Unią Europejską a państwami trzecimi, zgodnie z którymi organy państwa członkowskiego mogą wydawać certyfikaty na podstawie certyfikatów wydanych przez nadzory lotnicze państwa trzeciego. 4.WPŁYW NA BUDŻET

Brak wpływu na budżet UE. 2016/0342 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania umowy zmieniającej Umowę między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego RADA UNII EUROPEJSKIEJ uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1)W dniu 25 września 2014 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki w celu zmiany Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, która weszła w życie dnia 1 maja 2011 r. Negocjacje zostały pomyślnie zakończone wraz z wymianą wiadomości e-mail między głównymi negocjatorami wyrażającymi odpowiednio zgodę na wynegocjowany tekst. (2)Wynegocjowana zmiana do umowy rozszerza zakres współpracy w przypadkach, w których można stosować zasadę wzajemnego uznawania zatwierdzeń i ustaleń kontroli zgodności, tak aby umożliwić optymalne wykorzystanie zasobów i proporcjonalne oszczędności kosztów, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego stopnia bezpieczeństwa w transporcie lotniczym. (3)W związku z tym należy podpisać w imieniu Unii Europejskiej zmianę 1 do umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. (4)W celu umożliwienia przyjęcia nowego załącznika dotyczącego licencjonowania pilotów zgodnie z rozszerzonym zakresem umowy, którego znaczenie należy rozważyć w kontekście odpowiednich przepisów dotyczących konwersji licencji pilotów wydanych przez państwa trzecie wynikających z rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym, zmiana 1 do umowy powinna być tymczasowo stosowana. PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się – w imieniu Unii – podpisanie zmiany 1 do Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, z zastrzeżeniem zawarcia zmiany 1. Tekst zmiany 1 do umowy, która zostanie podpisana, dołącza się do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Sekretariat Generalny Rady ustanawia instrument przekazujący pełne uprawnienia do podpisania zmiany 1 do umowy osobie wskazanej lub osobom wskazanym przez negocjatora. Artykuł 3