SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

Jakość benzyny i oleju napędowego stosowanych w transporcie drogowym w Unii Europejskiej

(rok sprawozdawczy 2017)

1. Wprowadzenie

Zgodnie z art. 7a dyrektywy 98/70/WE odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie jakości paliw”) i art. 5 dyrektywy Rady (UE) 2015/652 ustanawiającej metody obliczania i wymogi w zakresie sprawozdawczości zgodnie z dyrektywą 98/70/WE państwa członkowskie mają obowiązek składać co roku sprawozdanie na temat intensywności emisji gazów cieplarnianych paliw i energii dostarczanych na ich terytoriach. Ten obowiązek sprawozdawczy ma zastosowanie po raz pierwszy w odniesieniu do roku sprawozdawczego 2017 w związku ze stosowaniem i transpozycją dyrektywy Rady (UE) 2015/652.

Ponadto zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy 98/70/WE państwa członkowskie mają obowiązek składać sprawozdanie zawierające krajowe dane dotyczące jakości paliw za poprzedni rok kalendarzowy.

Niniejsze sprawozdanie roczne zawiera zestawienie informacji przedstawionych przez państwa członkowskie w związku z wyżej wspomnianymi wymogami w zakresie sprawozdawczości. Opracowano je na podstawie danych za rok 2017 przekazanych Europejskiej Agencji Środowiska (EEA) przez państwa członkowskie.

2. Ilości i intensywność emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia poszczególnych rodzajów paliwa i energii

Art. 7a dyrektywy w sprawie jakości paliw, w związku z dyrektywą Rady (UE) 2015/652, określa wymogi w zakresie sprawozdawczości, zgodnie z którymi należy podać następujące informacje:

·całkowitą ilość każdego rodzaju paliwa lub energii dostarczanych na potrzeby transportu drogowego i maszyn jezdnych nieporuszających się po drogach (w tym statków żeglugi śródlądowej, gdy nie znajdują się na morzu), ciągników rolniczych i leśnych oraz rekreacyjnych jednostek pływających, gdy nie znajdują się na morzu;

·emisję gazów cieplarnianych w całym cyklu życia w przeliczeniu na jednostkę energii, w tym tymczasowe średnie wartości szacowanych emisji z biopaliw wynikających z pośredniej zmiany użytkowania gruntów;

·surowiec i ścieżkę produkcji biopaliwa stosowane w przypadku poszczególnych biopaliw dostarczanych na terytoria państw członkowskich.

W dyrektywie w sprawie jakości paliw zobowiązuje się państwa członkowskie do nałożenia na dostawców wymogu zmniejszenia do dnia 31 grudnia 2020 r. intensywności emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw transportowych, tj. emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia w przeliczeniu na jednostkę energii uzyskanej z paliw i energii dostarczonej, o co najmniej o 6 % w stosunku do podstawowej normy dla paliw w 2010 r. wynoszącej 94,1 gCO2eq/MJ. W ocenie osiągnięcia celu redukcji emisji o co najmniej 6 % nie uwzględnia się emisji gazów cieplarnianych wynikających z pośredniej zmiany użytkowania gruntów.

Zważywszy, że rok 2017 jest pierwszym rokiem sprawozdawczym, a w wielu państwach członkowskich nastąpiły opóźnienia w transpozycji dyrektywy Rady (UE) 2015/652, niniejsze pierwsze sprawozdanie na temat ilości i intensywności emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia poszczególnych rodzajów paliwa i energii nie jest jeszcze kompletne. Łącznie 22 państwa członkowskie, a także Islandia i Norwegia, przedstawiły odpowiednie dane w stosownym formacie. Estonia, Hiszpania, Litwa, Polska, Portugalia i Rumunia złożyły sprawozdania na temat jakości paliw wprowadzanych do obrotu przez dostawców paliw, ale nie na temat intensywności emisji gazów cieplarnianych tych paliw.

2.1Emisje gazów cieplarnianych i odległość od poziomu docelowego na rok 2020

Z przedstawionych danych wynika, że w 2017 r. średnia intensywność emisji gazów cieplarnianych paliw i energii dostarczanych w 22 państwach członkowskich, które złożyły sprawozdanie, była na poziomie 3,4 % poniżej poziomu bazowego w 2010 r. Oznacza to, w 2017 r. ograniczenie emisji wyniosło 29 Mt ekwiwalentu dwutlenku węgla (CO2eq).

W celu zapewnienia osiągnięcia celu redukcji emisji o co najmniej 6 % do 2020 r. dyrektywa w sprawie jakości paliw stanowi, że państwa członkowskie mogą wymagać od dostawców paliw spełnienia przejściowego celu redukcji emisji o 4 % w roku 2017.

Przyjmując taki poziom odniesienia na potrzeby oceny poczynionych postępów, należy stwierdzić, że w 2017 r. średni wynik unijnych dostawców paliw w 22 państwach członkowskich, które złożyły sprawozdanie, jest niższy niż wynik pozwalający na osiągnięcie celu redukcji intensywności emisji gazów cieplarnianych paliw transportowych o 6 % do 2020 r. w stosunku do roku 2010 (wykres 1). Należy zauważyć, że w 2017 r. nie zgłoszono żadnej redukcji emisji w segmencie wydobywczym. Oczekuje się, że redukcja tego typu emisji przyczyni się do osiągnięcia celu redukcji emisji do 2020 r., w odniesieniu do którego muszą być one zgłaszane.

Postępy poczynione przez dostawców paliw znacznie różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. W 5 spośród 22 państw członkowskich, które złożyły sprawozdanie, redukcja emisji wyniosła co najmniej 4 %, przy czym Szwecja jako jedyne państwo członkowskie przekroczyła już cel redukcji emisji o 6 % wyznaczony na 2020 r. Dlatego prawie wszystkie państwa członkowskie muszą podjąć szybkie działania, aby osiągnąć cel na 2020 r.