Ocena warunków w gospodarstwach, które chcą dołączyć do systemu nazwy pochodzenia oraz kontrola zatwierdzonych gospodarstw”.

„Instytut Certyfikacji weryfikuje, czy producenci chcący dołączyć do systemu przestrzegają przepisów zawartych w broszurze zawierającej normy dotyczące: – lokalizacji gospodarstwa w obrębie obszaru produkcyjnego; –systemu produkcji; – ras trzymanych w gospodarstwie; – zalecanego planu profilaktyki oraz leczenia lub szczepień, które uznano za niezbędne”.

„Po wizycie w gospodarstwie Instytut Certyfikacji przedkłada Stowarzyszeniu Producentów sprawozdanie”.

„Instytut Certyfikacji, w dowolnym momencie i bez wcześniejszego powiadomienia, przeprowadza kontrolę w gospodarstwach produkujących wołowinę podlegającą certyfikacji w ramach konkretnej nazwy pochodzenia. Wizyty kontrolne muszą uwzględniać system pracy funkcjonujących systemów produkcji”.

„Kontrole są ukierunkowane konkretnie na gospodarstwa i obejmują: – identyfikację i wiek (zwierzęta należy zarejestrować przed ukończeniem trzeciego miesiąca życia) bydła znajdującego się w gospodarstwie; – sprawdzenie, czy informacje podane w karcie zwierzęcia i karcie zdrowia są prawdziwe oraz czy karta obory jest poprawnie wypełniona; – postępowanie ze zwierzętami i zarządzanie nimi; – zapewnianą paszę (kontrolę żłobów); – pobranie próbek odchodów, moczu i krwi do analizy”.

„Stowarzyszenie Producentów niezwłocznie otrzymuje informacje o wszelkich stwierdzonych nieprawidłowościach. Gospodarstwa, w których ma się odbyć wizyta, są wybierane każdego miesiąca w sposób losowy, a w każdym z gospodarstw powinny się odbyć co najmniej dwie wizyty”.

„b) Ocena istniejących warunków i kontrola rzeźni:”

„W odniesieniu do rzeźni, które mają dołączyć do systemu nazwy pochodzenia i zostać w nim zarejestrowane, Instytut Certyfikacji zapewnia, aby przed dołączeniem wykazały one zgodność z warunkami określonymi w broszurze specyfikacji nazwy pochodzenia. Po wizycie w rzeźni Instytut Certyfikacji przedkłada Stowarzyszeniu Producentów sprawozdanie. Kontroler Instytutu Certyfikacji musi być obecny podczas uboju zwierząt, w odniesieniu do których wnioskuje się o przyznanie statusu nazwy pochodzenia. Ubój taki może się odbywać wyłącznie w zarejestrowanych rzeźniach”.

„Za każdym razem, gdy kontroler Instytutu Certyfikacji odbywa wizytę w rzeźni w celu obserwacji uboju, zapewnia, aby spełnione tam były normy określone w broszurze certyfikacji, szczególnie w odniesieniu do następujących kwestii: – kontroli, czy rzeźnia poprawnie wypełnia rejestry, które musi prowadzić, stosując prawdziwe dane, szczególnie w odniesieniu do stosowania świadectw gwarancji; – czy zwierzęta kwalifikują się do uboju, mając na uwadze okresy bezpieczeństwa przewidziane w przypadku przepisanego leczenia weterynaryjnego; – warunki do odpoczynku przed ubojem oraz zapewnienie oddzielnego pomieszczenia dla zwierząt wprowadzanych do rejestru nazwy pochodzenia; – zgodności z warunkami technicznymi i sanitarnymi określonymi w obowiązujących przepisach dotyczących rzeźni, mianowicie w zakresie przetrzymywania, higieny i czystości, procedur technicznych podczas uboju i przygotowania tusz oraz warunków chłodzenia; – identyfikacji (przy pomocy znaku jakości zdrowotnej), znaczenia i klasyfikacji całych tusz, półtusz i ćwierćtusz, zarówno na linii uboju, jak i w chłodni; – przeznaczenia wysyłanych tusz, półtusz i kawałków; – zgodności między numerami identyfikacyjnymi zwierząt przyjmowanych w rzeźni z przeznaczeniem do uboju, numerami ubojowymi, znajdującymi się w rzeźni lub wysyłanymi tuszami, półtuszami, ćwierćtuszami, ich kawałkami lub częściami i wydanymi świadectwami gwarancji”.

„Raz w miesiącu kontroler Instytutu Certyfikacji obserwuje przybycie zwierząt do rzeźni i zapewnia, aby normy dotyczące transportu, rozładunku i obchodzenia się ze zwierzętami oraz warunki odpoczynku zwierząt w rzeźni były zgodne z obowiązującymi przepisami. Wizyty takie odbywają się bez wcześniejszego powiadomienia. Również raz w miesiącu kontroler Instytutu Certyfikacji sprawdza uprzednio ponumerowane księgi rejestracji wysyłek. W rzeźni kontroler Instytutu Certyfikacji odpowiada za znakowanie tusz, półtusz i kawałków oraz za wydawanie świadectw gwarancji. Kształt i rozmiar znaku oraz procedurę znakowania nim tusz, półtusz, ćwierćtusz lub kawałków określa Instytut Certyfikacji. Po każdej kontroli Instytut Certyfikacji przedkłada Stowarzyszeniu Producentów sprawozdanie. Stowarzyszenie Producentów niezwłocznie otrzymuje informacje o wszelkich stwierdzonych nieprawidłowościach”.

„c) Ocena obecnych warunków i kontrola zakładów pakowania:”

„W odniesieniu do zakładów pakowania, które mają dołączyć do systemu nazwy pochodzenia i zostać w nim zarejestrowane, Instytut Certyfikacji zapewnia, aby istniejące w nich warunki gwarantowały zgodność z warunkami określonymi w broszurze specyfikacji nazwy pochodzenia. Po każdej wizycie w zakładzie pakowania Instytut Certyfikacji przedkłada Stowarzyszeniu Producentów sprawozdanie. W każdym zakładzie pakowania odbywa się co najmniej sześć wizyt rocznie, bez wcześniejszego powiadomienia i w terminach, które Instytut Certyfikacji uzna za stosowne”.

„W każdym zakładzie pakowania kontroli podlegają w szczególności następujące kwestie: – rejestry, które należy w nich prowadzić – muszą być poprawnie wypełniane z zastosowaniem prawdziwych danych, szczególnie w odniesieniu do stosowania świadectw gwarancji; – zgodność z warunkami higienicznymi i sanitarnymi wymaganymi w ramach obowiązujących przepisów; – identyfikacja (poprzez nazwę pochodzenia) i pochodzenie kawałków opatrzonych nazwą pochodzenia lub ich części znalezionych na terenie zakładu, niezależnie, czy znajdują się w chłodni, czy są podzielone i spakowane; – zgodność między dostarczonymi i wysłanymi tuszami, półtuszami lub ćwierćtuszami; – zgodność z normami rozbioru i pakowania ustanowionymi przez Instytut Certyfikacji i obowiązujące przepisy; – rodzaj stosowanego opakowania (powinno być przezroczyste)”.

„Po każdej kontroli Instytut Certyfikacji przedkłada Stowarzyszeniu Producentów sprawozdanie. Stowarzyszenie Producentów niezwłocznie otrzymuje informacje o wszelkich stwierdzonych nieprawidłowościach”.

„d) Ocena istniejących warunków i kontrola punktów sprzedaży:”

„W odniesieniu do punktów sprzedaży, które mają dołączyć do systemu nazwy pochodzenia i zostać w nim zarejestrowane, Instytut Certyfikacji odbywa wizytę aby ocenić, czy potencjalny punkt może wykazać zgodność z warunkami określonymi w broszurze specyfikacji nazwy pochodzenia”.

„Kontrola punktów sprzedaży skupia się w szczególności na: – zgodności z warunkami higienicznymi i sanitarnymi określonymi w obowiązujących przepisach; – identyfikacją poza punktem sprzedaży; – rejestrach, które należy w nich prowadzić – muszą być poprawnie wypełniane z zastosowaniem prawdziwych danych; – zgodności między dostarczanymi i sprzedawanymi kawałkami lub ich porcjami; – identyfikacji i pochodzeniu kawałków opatrzonych nazwą pochodzenia lub ich części znalezionych na terenie punktu, niezależnie, czy znajdują się w chłodni, czy na wystawie; – pakowaniu i etykietowanie kawałków przeznaczonych na sprzedaż; – w przypadku handlu detalicznego na oddzieleniu mięsa certyfikowanego w ramach nazwy pochodzenia i zgodności z dniami sprzedaży na wyłączność, jeżeli takie mają miejsce; – porównaniu świadectw gwarancji na certyfikowane mięso w każdym punkcie sprzedaży z rejestrami dostarczonego i sprzedanego mięsa; – weryfikacji klauzul umowy”.

„e) Inne aspekty kontroli:”

„Każdą kontrolę należy organizować i prowadzić zgodnie z przepisami określonymi w broszurze specyfikacji nazwy pochodzenia. Co do zasady wszelkie procedury kontroli organizuje się w taki sposób, aby na każdym etapie produkcji można było z łatwością określić pochodzenie produktu i zidentyfikować wszelkie powiązania w górę łańcucha produkcji. Na dowolnym etapie produkcji jednostka certyfikująca może odrzucić zwierzę, kawałki mięsa lub ich części, jak ustanowiono broszurze specyfikacji produkcji nazwy pochodzenia, i zgodnie z decyzją Instytutu Certyfikacji. Wszystkie wspomniane punkty kontroli podlegają weryfikacji i ocenie Instytutu Certyfikacji, który prześle swoje sprawozdanie do Stowarzyszenia Producentów. Wszyscy zarejestrowani producenci, wszystkie zarejestrowane rzeźnie, zakłady pakowania i punkty sprzedaży mają prawo do uzyskania informacji na temat wszelkiej dokonanej oceny. W sytuacjach nieobjętych niniejszymi regulacjami decyzja Instytutu Certyfikacji jest ostateczna”.

„II. Analizy wykonywane w celu zapewnienia zgodności z broszurą specyfikacji nazwy pochodzenia”

„W celu zapewnienia zgodności z broszurą specyfikacji nazwy pochodzenia w odniesieniu do zarządzania i warunków uboju przeprowadza się fizyczne i chemiczne analizy”.

„Analizy te obejmują w szczególności: – krew, odchody, mocz (pobrane w gospodarstwie); – wątrobę, mięśnie i tłuszcz (pobrane w rzeźni)”.

„Każdego miesiąca wybiera się ok. 10 % gospodarstw, z których pobierane są próbki do analizy. W każdej rzeźni każdego miesiąca pobiera się próbki os 2 % zwierząt poddanych ubojowi, przeznaczonych do certyfikacji w ramach nazwy pochodzenia. Pobieranie próbek należy zorganizować w taki sposób, aby co sześć miesięcy pobrać próbki od zwierząt ze wszystkich gospodarstw”.

Nowe brzmienie: (skreślono)

Skreślono przepisy dotyczące kontroli, które są nieaktualne lub zbędne w świetle obowiązujących przepisów, które są mniej spójne z przepisami ramowymi w tym obszarze w kontekście kontroli urzędowych, lub które nie powinny stanowić części procedur kontroli lub specyfikacji.