PL XM Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 171/27

Zawiadomienie dla użytkowników substancji kontrolowanych w Unii Europejskiej oraz w Bułgarii i Rumunii (1) dopuszczonych do niezbędnych zastosowań we Wspólnocie w 2007 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie „substancji zubożających warstwę ozonową” (2)

(2006/C 171/05)

Niniejsze zawiadomienie dotyczy następujących substancji:

Grupa I: chlorofluorowęglowodory (CFC) 11, 12, 113, 114 i 115 Grupa II: inne całkowicie fluorowcowane CFC Grupa III: halon 1211, 1301 lub 2402 Grupa IV: tetrachlorek węgla Grupa V: 1,1,1-trichloroetan Grupa VI: bromek metylu Grupa VII: wodorobromofluorowęglowodory (HBFC) Grupa IX: bromochlorometan

Niniejsze zawiadomienie skierowane jest do użytkowników zamierzających:

1. wykorzystywać wymienione substancje we Wspólnocie do produkcji inhalatorów ciśnieniowych z dozownikiem (MDIs),

2. nabyć wymienione substancje do celów laboratoryjnych i badawczych bezpośrednio od producenta lub w drodze przywozu do Wspólnoty, a nie od dystrybutora tych substancji na terenie Wspólnoty.

Substancje kontrolowane do celów niezbędnych zastosowań można uzyskać w drodze produkcji na terenie Wspólnoty i, w razie potrzeby, w drodze przywozu spoza Wspólnoty.

Decyzja IV/25 stron Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową ustanawia kryteria i procedurę służącą określaniu „niezbędnych zastosowań”, do celu których dozwolona jest ciągła produkcja i konsumpcja po okresie stopniowego wycofywania.

Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2038/2000 wymaga określenia ilości potrzebnych do celu niezbędnych zastosowań wyżej wymienionych substancji kontrolowanych, które mogą być dopuszczone we Wspólnocie w 2007 r., zgodnie z decyzją IV/25 stron Protokołu montrealskiego.

W listopadzie 2006 r. strony Protokołu montrealskiego mogą podjąć decyzję dopuszczającą maksymalne poziomy produkcji i konsumpcji na rok 2007 niezbędne do zaspokojenia potrzeb wynikających z niezbędnych zastosowań CFC do inhalatorów ciśnieniowych z dozownikiem służących do leczenia astmy i przewlekłych chorób płuc, wyszczególnione w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków ustalonych przez zebrane strony w decyzji VII/28 ust. 2.

Zgodnie z decyzją X/19 stron Protokołu montrealskiego, czystość substancji kontrolowanych do celów laboratoryjnych powinna wynosić co najmniej 99,0 % dla 1,1,1-trichloroetanu i 99,5 % dla CFC i tetrachlorku węgla. Te wysokiej czystości substancje i mieszaniny zawierające substancje kontrolowane powinny być dostarczane wyłącznie w pojemnikach nadających się do powtórnego zamknięcia lub butlach ciśnieniowych o pojemności mniejszej niż trzy litry, lub w 10-mililitrowych lub mniejszych ampułkach szklanych, wyraźnie oznaczonych jako zawierające substancje zubożające warstwę ozonową, ograniczone do użytku laboratoryjnego i do celów badawczych wraz z informacją, że zużyte substancje lub ich nadmiar powinien zostać zebrany i poddany recyklingowi, jeżeli to możliwe. Jeżeli poddanie recyklingowi nie jest możliwe, materiał powinien zostać zniszczony zgodnie z procedurami określonymi w art. 16 ust. 1 rozporządzenia.

Decyzja XV/8 stron Protokołu montrealskiego zezwala na produkcję i konsumpcję niezbędną do zaspokojenia potrzeb wynikających z niezbędnych zastosowań substancji kontrolowanych wymienionych w załącznikach A, B i C (grupa II i III substancji) do Protokołu montrealskiego do celów laboratoryjnych i badawczych wymienionych w załączniku IV do sprawozdania z Siódmego Spotkania Stron, podlegającego warunkom wymienionym w załączniku II do sprawozdania z Szóstego Spotkania Stron.

Decyzja XVII/10 stron Protokołu Montrealskiego przyjęta w grudniu 2005 r. zezwala na produkcję i konsumpcję niezbędną do zaspokojenia potrzeb wynikających z niezbędnych zastosowań bromku metylu, substancji kontrolowanej wymienionej w załączniku E (grupa I substancji) do Protokołu Montrealskiego do celów laboratoryjnych i badawczych wymienionych w załączniku IV do sprawozdania z Siódmego Spotkania Stron, podlegającego warunkom wymienionym w załączniku II do sprawozdania z Szóstego Spotkania Stron. Zastosowania wymienione w decyzji VII/11 ust. 6 lit. a) i c) i w decyzji XI/15 są wyłączone z zastosowań uzgodnionych w decyzji XVII/10 ust. 2.

Więcej informacji włącznie z tekstami odpowiednich decyzji cytowanych powyżej (decyzje IV/25, XI/15, XV/8, XVI/16 i XVII/10) można znaleźć na stronie internetowej http://ec.europa.eu/environment/ozone/pdf/2006_lab.pdf

Procedury przyznawania ilości substancji kontrolowanych do celów wyżej wymienionych niezbędnych zastosowań przeprowadzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2037/2000 oraz rozporządzeniem (WE) nr 2038/2000 są następujące:

1. Przedsiębiorstwo, które w 2006 r. nie miało przyznanego kontyngentu, a które wnioskuje, aby Komisja uwzględniła je w przyznawaniu kontyngentu na cele niezbędnych zastosowań na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r., powinno zgłosić się do Komisji najpóźniej do dnia 1 września 2006 r.: Ozone Layer Protection European Commission Directorate-General Environment Unit ENV.C.4 — Industrial Emissions & Protection of the ozone layer BU-5 2/200 Rue de la Loi 200 B-1049 Brussels Faks: (32-2) 292 06 92 E-mail: env-ods@ec.europa.eu

2. Wnioski o przyznanie ilości na cele niezbędnych zastosowań mogą być składane przez każdego użytkownika substancji wymienionych na początku niniejszego zawiadomienia. Dla CFC do celu zastosowania w inhalatorach ciśnieniowych, każdy wnioskodawca powinien dostarczyć informacje wymagane w arkuszu dostępnym na stronie internetowej dotyczącej substancji zubażających warstwę ozonową http://ec.europa.eu/environment/ozone/ods.htm. Do celów laboratoryjnych, każdy wnioskodawca powinien dostarczyć informacje wymagane w formularzu na stronie internetowej. Kopia wniosku powinna zostać również wysłana do właściwego organu państwa członkowskiego (patrz załącznik I w celu znalezienia właściwego adresu).

3. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000, Komisja uwzględni tylko wnioski otrzymane do dnia 1 września 2006 r.

4. Komisja przyzna kontyngenty wnioskodawcom i poinformuje ich o zastosowaniu, na które otrzymali pozwolenie, substancji, którą mogą stosować oraz ilości danej substancji kontrolowanej.

5. Zgodnie z powyższą procedurą, Komisja w drodze decyzji poinformuje wnioskodawców o ilości substancji kontrolowanych dozwolonych we Wspólnocie w 2007 r., na których produkcję i przywóz wydane zostaną pozwolenia.

6. Użytkownicy posiadający kontyngenty na 2006 r. na substancje kontrolowane przyznane na cele niezbędnych zastosowań będą mogli składać wnioski do wspólnotowych producentów za pośrednictwem strony internetowej dotyczącej substancji zubożających warstwę ozonową lub, jeśli to konieczne, składać do Komisji wnioski o pozwolenie na przywóz substancji kontrolowanej w ilości nie większej niż przyznany kontyngent. Producent musi posiadać pozwolenie wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym zlokalizowana jest jego produkcja, aby móc produkować substancje kontrolowane w ilościach zaspokajających potrzeby wynikające z pozwoleń. Właściwy organ państwa członkowskiego informuje dużo wcześniej Komisję o wydaniu takich pozwoleń.

(1) Podlega ostatecznej decyzji UE, niezbędnej do potwierdzenia daty 1 stycznia 2007 r. jako daty przystąpienia do UE.

(2) Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 1, ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 29/2006, Dz.U. L 6 z 11.1.2006, str. 27.