[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 3.12.2008

KOM(2008) 815 wersja ostateczna

2008/0244 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiająca minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl

(Przekształcenie)

{SEK(2008) 2944}{SEK(2008) 2945}

UZASADNIENIE

Kontekst wniosku

- Podstawa i cele wniosku

Niniejszy wniosek stanowi przekształcenie dyrektywy Rady 2003/9/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl[1] (zwanej dalej dyrektywą w sprawie warunków przyjmowania),

W przygotowanym przez Komisję w dniu 26 listopada 2007 r. [2] sprawozdaniu w sprawie stosowania przez państwa członkowskie dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania oraz uwagach otrzymanych od różnych zainteresowanych stron w ramach procesu konsultacyjnego dotyczącego zielonej księgi[3] stwierdzono szereg niedociągnięć w zakresie poziomu warunków przyjmowania osób ubiegających się o azyl, co wynika głównie z faktu, że dyrektywa pozostawia obecnie państwom członkowskim pewną swobodę w określaniu warunków przyjmowania na poziomie krajowym.

Jak zapowiedziano w planie polityki azylowej[4] niniejszy wniosek jest częścią pierwszego pakietu wniosków, które mają na celu zapewnienie wysokiego poziomu harmonizacji i wyższych standardów ochrony w ramach wspólnego europejskiego systemu azylowego. Niniejszy wniosek jest przyjmowany jednocześnie z przekształceniem rozporządzenia dublińskiego[5] i rozporządzenia Eurodac[6]. W 2009 r. Komisja przedłoży wniosek w sprawie zmiany dyrektywy kwalifikacyjnej[7] i dyrektywy o procedurach azylowych[8]. Ponadto w pierwszym kwartale 2009 r. Komisja zaproponuje utworzenie Europejskiego Urzędu Wsparcia ds. Polityki Azylowej, którego zadaniem będzie świadczenie państwom członkowskim praktycznej pomocy przy podejmowaniu decyzji w sprawach o udzielenie azylu. Urząd ten zapewni także wsparcie, poprzez specjalistyczne doradztwo i pomoc praktyczną, tym państwom członkowskim, których krajowe systemy azylowe poddane są szczególnemu obciążeniu, w szczególności ze względu na położenie geograficzne tych państw, by spełniały one wymogi wspólnotowego prawodawstwa.

- Kontekst ogólny

Prace nad stworzeniem wspólnego europejskiego systemu azylowego rozpoczęły się bezpośrednio po wejściu w życie traktatu z Amsterdamu w maju 1999 r., na podstawie wskazówek określonych na posiedzeniu Rady Europejskiej w Tampere. W pierwszej fazie (lata 1999-2005) celem była harmonizacja ram prawnych państw członkowskich na podstawie wspólnych minimalnych norm. Dyrektywa w sprawie warunków przyjmowania była pierwszym z pięciu wspólnotowych aktów prawnych w obszarze azylu przyjętych w następstwie konkluzji z Tampere. Jej celem jest ustanowienie warunków przyjmowania, które są wystarczające do zapewnienia osobom ubiegającym się o azyl „godnego poziomu życia i porównywalnych warunków życia we wszystkich państwach członkowskich”.

W tym kontekście w programie haskim wezwano Komisję Europejską do zakończenia oceny aktów prawnych przyjętych w ramach tej pierwszej fazy oraz przedłożenia Radzie i Parlamentowi Europejskiemu aktów i środków, które mają zostać przyjęte w ramach drugiej fazy, tak by mogły zostać przyjęte przed 2010 r. Niniejszy wniosek odpowiada na to wezwanie. Ma on na celu odpowiednie usunięcie niedociągnięć stwierdzonych w pierwszej fazie przyjmowania aktów prawnych w obszarze azylu.

Szczegółowa analiza problemów stwierdzonych w odniesieniu do niniejszej dyrektywy i dotyczących prac przygotowawczych w celu jej przyjęcia, określenie i ocena wariantów strategicznych oraz określenie i ocena preferowanego wariantu strategicznego zostały zawarte w ocenie skutków załączonej do niniejszego wniosku.

- Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Niniejszy wniosek jest całkowicie zgodny z konkluzjami Rady Europejskiej z Tampere z 1999 r. oraz programem haskim z 2004 r. dotyczącymi utworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego.

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Komisja uznała, że przed przedstawieniem propozycji jakiejkolwiek nowej inicjatywy konieczne jest dogłębne rozważenie przyszłej struktury wspólnego europejskiego systemu azylowego i podjęcie debaty na ten temat z zainteresowanymi stronami, których to dotyczy. W czerwcu 2007 r. Komisja przedstawiła zieloną księgę mającą na celu określenie możliwych rozwiązań podczas drugiej fazy tworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego. W toku konsultacji publicznych zebrano 89 odpowiedzi od szerokiego kręgu zainteresowanych osób[9]. Zagadnienia i sugestie poruszone w trakcie konsultacji stały się podstawą planu polityki, który określa program działań na nadchodzące lata oraz wykaz środków, których przyjęcie Komisja zamierza zaproponować w celu zakończenia drugiej fazy wspólnego europejskiego systemu azylowego, w tym wniosek w sprawie zmiany dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania. Plan polityki określa również szereg celów, które należy zrealizować w drugiej fazie tworzenia prawodawstwa azylowego dotyczącego przyjmowania osób ubiegających się o azyl.

Przygotowane przez Komisję sprawozdanie z oceny opiera się na dwóch analizach dotyczących stanu stosowania dyrektywy[10]. Analizy te dostarczyły Komisji cennych informacji na temat kwestii, które są przedmiotem niniejszego wniosku dotyczącego zmiany dyrektywy.

W dniu 5 marca 2008 r. Komisja przeprowadziła w komitecie ds. imigracji i azylu nieformalną dyskusję z państwami członkowskimi w sprawie szeroko pojętego zarysu niniejszego wniosku. W okresie od grudnia 2007 r. do marca 2008 r. odbyły się również posiedzenia z udziałem ekspertów akademickich, przedstawicieli państw członkowskich, organizacji pozarządowych, UNHCR i członków Parlamentu Europejskiego w celu zapoznania się z ich opiniami na temat dalszej poprawy warunków przyjmowania. Ponadto w dniu 29 kwietnia 2008 r. odbyło się posiedzenie z przedstawicielami UNHCR oraz organizacji pozarządowych w sprawie szczególnych zagadnień dotyczących traktowania osób o szczególnych potrzebach.

W trakcie konsultacji zainteresowane strony wyraziły ogólną zgodę na dalszą harmonizację warunków przyjmowania w drugiej fazie tworzenia prawodawstwa azylowego. Niektóre państwa członkowskie podkreśliły jednak potrzebę zachowania pewnej elastyczności w zakresie dostępu do rynku pracy oraz materialnych warunków przyjmowania, natomiast inne preferowały usunięcie niedociągnięć w zakresie traktowania szczególnie narażonych osób ubiegających się o azyl przy pomocy praktycznych środków współpracy, a nie przez nowe akty prawne.

Wniosek Komisji uwzględnia te kwestie w pewnym stopniu, w szczególności w zakresie dostępu do rynku pracy oraz przyjętych na poziomie krajowym rozwiązań zapewniających odpowiednie materialne warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl. Biorąc jednak pod uwagę zaobserwowane znaczne rozbieżności między stwierdzaniem szczególnych potrzeb a dostępem do świadczeń, Komisja podjęła decyzję o włączeniu tych zagadnień w ramy niniejszego wniosku.

Aspekty prawne wniosku

- Krótki opis proponowanych działań

Głównym celem niniejszego wniosku jako elementu prawodawstwa przyjmowanego w drugiej fazie jest zapewnienie wyższych standardów traktowania osób ubiegających się o azyl w zakresie warunków przyjmowania, które zgodnie z prawem międzynarodowym zapewniałyby godny poziom życia. Dalsza harmonizacja krajowych przepisów dotyczących warunków przyjmowania jest również konieczna, aby ograniczyć zjawisko wtórnego przemieszczania się osób ubiegających się o azyl między państwami członkowskimi, na ile wynika ono z różnic w polityce państw członkowskich pod tym względem.

W tym zakresie wniosek porusza następujące kwestie:

1. Zakres dyrektywy

Wniosek rozszerza zakres zastosowania dyrektywy na osoby ubiegające się o ochronę uzupełniającą. Zmiana ta została uznana za konieczną ze względu na potrzebę zapewnienia spójności z obowiązującym wspólnotowym dorobkiem prawnym, zwłaszcza z dyrektywą kwalifikacyjną, która wprowadza pojęcie ochrony uzupełniającej. Ponadto w celu odpowiedniego uproszczenia przedmiotowego zakresu zastosowania dyrektywy wniosek przewiduje, że ma ona zastosowanie do wszystkich rodzajów procedur azylowych, wszystkich obszarów geograficznych oraz we wszystkich ośrodkach pobytu dla osób ubiegających się o azyl.

2. Dostęp do rynku pracy

Dostęp do zatrudnienia jest korzystny zarówno dla osoby starającej się o azyl, jak i dla państwa członkowskiego. Ułatwiony dostęp osób ubiegających się o azyl do zatrudnienia zapobiegałby wykluczeniu ze społeczeństwa państwa przyjmującego i ułatwiałby tym samym integrację. Promowałby również samowystarczalność wśród osób ubiegających się o azyl. Z drugiej strony obowiązkowy brak zatrudnienia nakłada na państwo koszty w postaci wypłat dodatkowych świadczeń socjalnych. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na fakt, że ograniczenia w dostępie do rynku pracy mogą zachęcać do nielegalnego zatrudniania[11]. Fakt ten ma szczególnie ważne znaczenie dla tych państw członkowskich, które ograniczają dostęp do rynku pracy i jednocześnie wypłacają osobom ubiegającym się o azyl bardzo niskie świadczenia socjalne.

Celem wniosku jest więc ułatwienie dostępu do rynku pracy. Przewidziano w szczególności dwa środki. Przede wszystkim wniosek przewiduje, że osoby ubiegające się o azyl będą miały możliwość dostępu do rynku pracy po upływie sześciu miesięcy od złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. Uwzględniając obecną praktykę w państwach członkowskich[12] oraz uwagi zainteresowanych stron na temat zielonej księgi Komisja uważa, że jest to odpowiedni okres czasu.

Po drugie, wniosek przewiduje zastrzeżenie, że nałożenie warunków dostępu do krajowych rynków pracy nie może nadmiernie ograniczać dostępu osób starających się o azyl. Zmiana ta zmierza do tego, by lepiej podkreślić cel obecnych przepisów, polegający na zapewnieniu osobom ubiegającym się o azyl uczciwej szansy na dostęp do rynku pracy.

3. Dostęp do materialnych warunków przyjmowania

Dążąc do tego, by zagwarantować dostęp do materialnych warunków przyjmowania zapewniających „poziom życia osoby ubiegającej się o azyl odpowiedni do jej stanu zdrowia oraz jej utrzymanie”, wniosek zobowiązuje państwa członkowskie, aby przyznając osobom ubiegającym się o azyl wsparcie finansowe, uwzględniały poziom pomocy socjalnej przyznawanej obywatelom. Ponadto w celu zapewnienia odpowiedniego zakwaterowania szczególnym kategoriom osób ubiegających się o azyl dyrektywa wprowadza zobowiązanie państw członkowskich do uwzględnienia płci, wieku i sytuacji osób o szczególnych potrzebach przy umieszczaniu tych osób miejscach zakwaterowania.

Przepisy o ograniczeniu lub cofnięciu dostępu do warunków przyjmowania, które są już zawarte w dyrektywie, mają zapobiec nadużyciom systemu przyjmowania. Ponieważ jednak ograniczenie lub cofnięcie warunków przyjmowania może mieć duży wpływ na poziom życia wnioskodawców, Komisja uważa za istotne zapewnienie, aby w takiej sytuacji osoby ubiegające się o azyl nigdy nie pozostały bez środków do życia oraz aby respektowane były prawa podstawowe. W tym kontekście oraz uwzględniając aktualne orzecznictwo, wniosek ogranicza sytuacje, w których warunki przyjmowania mogą zostać zupełnie cofnięte i gwarantuje, że osoby ubiegające się o azyl nadal mogą korzystać z dostępu do koniecznej opieki medycznej w przypadku choroby lub zaburzeń psychicznych. Komisja uważa również, że jest rzeczą najwyższej wagi, aby decyzje w tych sprawach były kontrolowane w postępowaniach przed sądami krajowymi.

Ponadto wniosek ogranicza okoliczności, określone w obowiązującej dyrektywie, w jakich państwa członkowskie wyjątkowo mogą ustalić materialne warunki przyjmowania odbiegające od przewidzianych w dyrektywie.

4. Zatrzymanie

Biorąc pod uwagę częste stosowanie zatrzymań przez państwa członkowskie w sprawach dotyczących azylu, a także kierunek orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, Komisja uważa za konieczne ujęcie tego problemu w niniejszej dyrektywie w sposób całościowy, tak by zagwarantować, że z zatrzymań nie będzie się korzystało arbitralnie i że w każdym przypadku respektowane będą prawa podstawowe. Jako fundamentalne założenie niniejszego wniosku przyjęto, że nikt nie powinien być zatrzymywany tylko z tego powodu, że ubiega się o ochronę międzynarodową. Zasada ta znajduje potwierdzenie w dorobku prawnym UE dotyczącym zatrzymań, szczególnie w dyrektywie o procedurach azylowych, a ponadto jest zgodna z kartą praw podstawowych i międzynarodowymi aktami dotyczącymi praw człowieka, takimi jak europejska Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania.

Wniosek gwarantuje, że z zatrzymania będzie można korzystać jedynie w wyjątkowych sytuacjach przewidzianych dyrektywą i opartych na zaleceniu Komitetu Ministrów Rady Europy w sprawie „środków polegających na zatrzymaniu osób ubiegających się o azyl” oraz Wytycznych Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców w sprawie właściwych kryteriów i standardów dotyczących zatrzymywania osób ubiegających się o azyl, wydanych w lutym 1999 r. Przewidziano ponadto, że zatrzymanie będzie zgodne z zasadą konieczności i proporcjonalności oraz że oparte będzie na indywidualnej ocenie każdego przypadku.

Wniosek gwarantuje także, że zatrzymane osoby ubiegające się o azyl będą traktowane w ludzki i godny sposób, z poszanowaniem ich podstawowych praw oraz zgodnie z prawem międzynarodowym i krajowym. Szczególną uwagę poświęcono w tym kontekście sytuacjom, w których zatrzymanie dotyczy szczególnie narażonych osób ubiegających się o azyl. W odniesieniu do dzieci wniosek jest zgodny z konwencją Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka. We wniosku przewidziano wyraźnie, że małoletni bez opieki nigdy nie będą zatrzymywani. Ponadto ustanowiono szereg prawnych i proceduralnych gwarancji, zapewniających legalność zatrzymań.

5. Osoby o szczególnych potrzebach

Komisja ustaliła, że brak zdolności odpowiedniego uwzględniania szczególnych potrzeb osób ubiegających się o azyl stanowi najważniejszy powód do niepokoju jeżeli chodzi o kwestię przyjmowania tych osób. Stwierdzenie szczególnych potrzeb ma wpływ nie tylko na dostęp do właściwych świadczeń, ale może także oddziaływać na jakość procesu decyzyjnego dotyczącego wniosków o udzielenie azylu, zwłaszcza pochodzących od osób dotkniętych różnymi urazami. W tym kontekście wniosek gwarantuje, że wprowadzone zostaną środki krajowe pozwalające na natychmiastowe stwierdzenie takich potrzeb.

Ponadto do wniosku włączono szereg zabezpieczeń, które mają zapewnić odpowiednie przygotowanie warunków przyjmowania pod kątem szczególnych potrzeb osób ubiegających się o azyl. Poprawki te dotyczą warunków przyjmowania w kilku aspektach, m.in. dostępu do opieki zdrowotnej, miejsc zakwaterowania oraz kształcenia małoletnich.

6. Wdrażanie i poprawa systemów krajowych

Obowiązujący tekst dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania zawiera szereg przepisów mających zapewnić kompletne wdrożenie dyrektywy oraz poprawę systemów krajowych. Istotne znaczenie dla osiągnięcia ostatecznych celów nowej dyrektywy ma zachowanie ciągłości takiego systemu monitorowania oraz wzmocnienie roli Komisji na straży prawodawstwa UE. W tym kontekście należy zachować ustanowiony obowiązującą dyrektywą system sprawozdawczy na poziomie wspólnotowym. Na poziomie krajowym trzeba zapewnić utworzenie mechanizmów w państwach członkowskich, które pozwolą na właściwe monitorowanie i kontrolę krajowych systemów przyjmowania. Ponadto wniosek poszerza zakres aktualnych obowiązków sprawozdawczych nałożonych na państwa członkowskie na te przepisy, w odniesieniu do których Komisja w sprawozdaniu z oceny wskazała istnienie braków w implementacji.

- Podstawa prawna

Niniejszy wniosek zmienia dyrektywę 2003/9/WE i oparty jest na tej samej podstawie prawnej co ten akt, tzn. art. 63 pkt 1 lit. b) Traktatu WE.

Artykuł 1 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską stanowi, że Irlandia i Zjednoczone Królestwo mogą włączyć się w uczestnictwo w środkach ustanawiających wspólny europejski system azylowy.

Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo notyfikowało pismem z dnia 18 sierpnia 2001 r. życzenie uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu obecnie obowiązującej dyrektywy.

Zgodnie z art. 1 wymienionego protokołu Irlandia zdecydowała się nie uczestniczyć w przyjęciu obecnie obowiązującej dyrektywy. W związku z tym i bez uszczerbku dla postanowień art. 4 wymienionego protokołu, przepisy obecnie obowiązującej dyrektywy nie mają zastosowania do Irlandii.

Stanowisko przyjęte przez wspomniane państwa członkowskie w odniesieniu do obecnie obowiązującej dyrektywy nie wpływa na ich ewentualne przyjęcie i stosowanie nowej dyrektywy, kiedy wejdzie ona w życie.

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie jest związana dyrektywą, ani nie ma ona do niej zastosowania.

- Zasada pomocniczości

Postanowienia tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE) dotyczącego wiz, azylu, imigracji i innych polityk związanych ze swobodnym przepływem osób przekazują określone kompetencje w tym zakresie Wspólnocie Europejskiej. Kompetencje te należy wykonywać zgodnie z art. 5 TWE, tzn. tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim cele proponowanych działań nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty.

Obecnie podstawę prawną podjęcia działań przez Wspólnotę w obszarze przyjmowania osób ubiegających się o azyl stanowi art. 63 pkt 1 TWE. W postanowieniu tym przewidziano, że Rada przyjmie „środki dotyczące azylu, zgodnie z Konwencją genewską z 28 lipca 1951 roku i Protokołem z 31 stycznia 1967 roku dotyczącymi statusu uchodźców, jak również z innymi odpowiednimi traktatami”, w dziedzinach takich jak minimalne normy w zakresie przyjmowania w państwach członkowskich osób ubiegających się o azyl.

Ze względu na transnarodowy charakter problemów związanych z ochroną azylantów i uchodźców, UE ma dobre podstawy by zaproponować, w ramach wspólnego europejskiego sytemu azylowego, rozwiązania w odniesieniu do problemów dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o azyl. Mimo że dzięki przyjęciu dyrektywy z 2003 r. osiągnięto wysoki poziom harmonizacji, potrzeba zapewnienia wyższych i bardziej zharmonizowanych standardów traktowania przyjmowanych osób ubiegających się o azyl pozostawia Unii Europejskiej duże pole do podjęcia stosownych działań.

- Zasada proporcjonalności

W ramach oceny skutków zmiany dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania oceniono każdy wariant rozwiązań ustalonych problemów pod kątem znalezienia metody zapewniającej idealną proporcję między wartością praktyczną a potrzebnymi wysiłkami i stwierdzono, że wariant przewidujący działanie na szczeblu UE nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia celu i rozwiązania tych problemów.

- Wpływ na prawa podstawowe

Aby upewnić się, że przepisy zaproponowane niniejszym wnioskiem są w pełni zgodne z prawami podstawowymi jako zasadami ogólnymi prawa wspólnotowego, przedstawionymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, oraz ze zobowiązaniami wypływającymi z prawa międzynarodowego, wniosek poddano dogłębnej analizie. W rezultacie szczególny nacisk położono na przepisy dotyczące zatrzymania oraz gwarancji proceduralnych, postępowania z osobami o szczególnych potrzebach, w tym małoletnimi, małoletnimi bez opieki oraz ofiarami tortur, a także dostępu do materialnych warunków przyjmowania.

Zapewnienie wyższych i bardziej wyrównanych standardów przyjmowania osób ubiegających się o azyl będzie miało ogólnie istotny i pozytywny wpływ na sytuację tych osób z punktu widzenia praw podstawowych. Szczególnie wzmocnione zostaną prawo do wolności oraz do swobodnego przemieszczania się, a to dzięki wyraźnemu podkreśleniu, że nie można zatrzymać nikogo tylko z tego powodu, że złożył on wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej. Oprócz tego we wniosku stwierdzono, że z zatrzymania można będzie korzystać jedynie w wyjątkowych sytuacjach przewidzianych dyrektywą oraz tylko wówczas, gdy będzie to zgodne z zasadami konieczności i proporcjonalności.

W tekście uwzględniono lepiej prawa małoletnich, dbając o to, by można ich było zatrzymywać jedynie wtedy, gdy najlepiej służy to ich interesom; natomiast zatrzymywania małoletnich bez opieki zakazano w każdym przypadku. Ponadto lepiej brana będzie pod uwagę sytuacja, w jakiej znajdują się osoby szczególnie narażone, albowiem dzięki dyrektywie ich potrzeby będą stwierdzane odpowiednio wcześnie i zapewniony im zostanie dostęp do odpowiednich świadczeń. Ułatwienie dostępu osób ubiegających się o azyl do rynku pracy pomoże tym osobom osiągnąć większą samowystarczalność i ułatwi ich integrację w przyjmującym państwie członkowskim. Wzmocnieniu zasady niedyskryminacji służyło będzie zobowiązanie państw członkowskich do zapewnienia, by osoby ubiegające się o azyl nie były traktowane w odniesieniu do poziomu materialnych warunków przyjmowania przyznawanych na mocy niniejszej dyrektywy niesprawiedliwie w porównaniu z obywatelami państw członkowskich. Wreszcie nałożenie obowiązków sprawozdawczych w odniesieniu do kluczowych przepisów dyrektywy związanych z zasadami dotyczącymi praw podstawowych zagwarantuje, że wdrożenie tych przepisów będzie lepiej monitorowane na poziomie wspólnotowym. W tym kontekście należy podkreślić, że państwa członkowskie maja obowiązek wdrażania i stosowania przepisów tej dyrektywy zgodnie z prawami podstawowymi.

ê 2003/9/WE

2008/0244 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiająca minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 akapit pierwszy pkt 1 lit. b),

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[13],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[14],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[15],

a także mając na uwadze, co następuje:

ò nowy

1. Do dyrektywy Rady 2003/9/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl mają być wprowadzone zasadnicze zmiany[16]. Dla zachowania przejrzystości, dyrektywa ta powinna zostać przekształcona.

ê 2003/9/WE motyw 1 (dostosowany)

2. Wspólna polityka azylowa, łącznie ze Wwspólnym Eeuropejskim Ssystemem Aazylowym, jest integralną częścią celu Unii Europejskiej, jakim jest √ stopniowe Õ ustanowienie i systematyczne powiększanie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, otwartej dla wszystkich tych, którzych zmuszeni okolicznościami zmuszają do słusznie poszukająiwania na drodze prawnej ochrony we Wspólnocie Unii Europejskiej.

ê 2003/9/WE motyw 2

3. Na specjalnym posiedzeniu w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. Rada Europejska zdecydowała uzgodniła o podjęcieu prac zmierzających do ustanowienia wWspólnego eEuropejskiego sSystemu aAzylowego, opartego na pełnym stosowaniu Kkonwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r., uzupełnionej Pprotokołem nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r., utrzymując w ten sposób zasadę non-refoulement zakazu wydalania.

ê 2003/9/WE motyw 3

4. Konkluzje Rady Europejskiej z Tampere przewidują, że Wwspólnym Eeuropejskim Ssystemem Aazylowym powinnyien zawierać, w krótkim czasie terminie, zostać objęte wspólne minimalne warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl.

ê 2003/9/WE motyw 4

5. Ustanowienie minimalnych norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o azyl jest kolejnym krokiem w kierunku europejskiej polityki azylowej.

ò nowe

6. Zakończono pierwszy etap tworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, który w dłuższej perspektywie powinien doprowadzić do ustalenia wspólnych procedur i jednolitego statusu, obowiązujących na obszarze całej Unii, dla osób którym przyznano azyl. Na posiedzeniu w dniu 4 listopada 2004 r. Rada Europejska przyjęła program haski zawierający cele, które powinny zostać zrealizowane w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w latach 2005-2010. W tym kontekście w programie haskim wezwano Komisję Europejską do przeprowadzenia oceny instrumentów prawnych pierwszego etapu i przedstawienia Radzie i Parlamentowi Europejskiemu instrumentów i środków drugiego etapu w celu ich przyjęcia przed końcem 2010 r.

7. W świetle wyników przeprowadzonej oceny, na obecnym etapie właściwe jest potwierdzenie zasad, na których opiera się dyrektywa 2003/9/WE, w celu poprawy warunków przyjmowania osób ubiegających się o azyl.

8. Aby zapewnić równe traktowanie osób ubiegających się o azyl na obszarze całej Unii, niniejsza dyrektywa powinna być stosowana na wszystkich etapach i we wszystkich rodzajach procedur o udzielenie ochrony międzynarodowej, a także we wszystkich miejscach oraz ośrodkach pobytu dla osób ubiegających się o azyl.

9. Państwa członkowskie powinny starać się o jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka oraz znaczenia jedności rodziny i odpowiednio stosować niniejszą dyrektywę zgodnie z konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka oraz europejską Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

ê 2003/9/WE motyw 6

10. W odniesieniu do traktowania osób objętych zakresem zastosowania niniejszej dyrektywy państwa członkowskie związane są obowiązkami w ramach aktów prawa międzynarodowego, których są stronami i które zakazują dyskryminacji.

ê 2003/9/WE motyw 7

ð nowy

11. Należy Powinny zostać ustanowićone minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl, które będą wystarczające w celu do zapewnienia im osobom ubiegającym się o azyl godnego poziomu życia orazi porównywalnych warunków życia we wszystkich państwach członkowskich.,ð uwzględniające poziom pomocy socjalnej dostępnej obywatelom państwa przyjmującego ï.

ê 2003/9/WE motyw 8

12. Harmonizacja warunków dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o azyl powinna pomóc w ograniczaniu wtórnego przemieszczania się osób ubiegających się o azyl wynikającego ze zróżnicowania warunków ich przyjmowania.

ò nowy

13. W świetle zapewnienia równego traktowania wszystkich osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz w celu zapewnienia spójności z obowiązującym wspólnotowym dorobkiem prawnym w obszarze azylu, w szczególności z dyrektywą Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli krajów trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują ochrony międzynarodowej oraz zawartości przyznawanej ochrony[17], właściwe jest rozszerzenie zakresu zastosowania niniejszej dyrektywy na osoby ubiegające się o ochronę uzupełniającą.

ò nowy

14. W celu promowania samowystarczalności osób ubiegających się o azyl oraz ograniczenia znacznych rozbieżności między państwami członkowskimi, istotne jest określenie jasnych zasad dotyczących dostępu osób ubiegających się o azyl do rynku pracy.

ê 2003/9/WE motyw 9 (dostosowany)

ð nowy

15. ð Priorytetem organów krajowych powinna być natychmiastowa identyfikacja i odpowiednie monitorowanie osób ï Przyjmowanie grup ze szczególnymi potrzebami powinno być ð w celu zapewnienia aby przyjęcie tych osób zostało ï tak zorganizowane, aby zaspokajało √ ich szczególne Õ te potrzeby.

ò nowy

16. Zatrzymanie osób ubiegających się o azyl należy stosować zgodnie z podstawową zasadą, według której osoba nie powinna zostać zatrzymana wyłącznie z powodu starań o uzyskanie ochrony międzynarodowej, w szczególności zgodnie z artykułem 31 konwencji genewskiej z dnia 28 lipca 1951 r. dotyczącej statusu uchodźców. Państwa członkowskie nie powinny w szczególności stosować sankcji wobec osób ubiegających się o azyl z powodu nielegalnego wjazdu lub pobytu oraz ograniczeń swobody poruszania się. W tym kontekście zatrzymanie osób ubiegających się o azyl powinno być możliwe jedynie w jasno zdefiniowanych, wyjątkowych okolicznościach, określonych w niniejszej dyrektywie, przy czym sposób i cel zatrzymania podlega ocenie zgodnie z zasadą konieczności i proporcjonalności. Jeżeli osoba ubiegająca się o azyl została zatrzymana, powinna mieć prawo do środka odwoławczego od decyzji o zatrzymaniu przed sądem krajowym.

ê 2003/9/WE motyw 10 (dostosowany)

ð nowy

17. Przyjmowanie zatrzymanych ubiegających się o azyl Zatrzymani √ wnioskodawcy Õ ð powinni być traktowani z poszanowaniem ich godności, a ich przyjęcie ï powinno być zorganizowane w sposób umożliwiający powinno być specjalnie zaprojektowane w celu spełniania zaspokojenie ich potrzeb w tej sytuacji. ð Państwa członkowskie powinny zapewnić w szczególności stosowanie artykułu 37 konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka. ï

ê 2003/9/WE motyw 11

18. W celu zapewnienia zgodności z minimalnymi gwarancjami procesowymi obejmującymi możliwośćci skontaktowania się z organizacjami lub grupami osób świadczącymi pomoc prawną, należy udostępnić powinny zostać dostarczone informacje w sprawie na temat takich organizacji lub osób.

ê 2003/9/WE motyw 12 (dostosowany)

ð nowy

19. Należy ograniczyć możliwości nadużyć w systemie przyjmowania osób ubiegających się o azyl przez √ określenie okoliczności, w jakich można zaostrzyć warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl lub odmówić przyjęcia tych osób Õ, ð jednocześnie zapewniając osobom starającym się o azyl godne warunki życia. ï ustanowienie przypadków, w odniesieniu do których dokonuje się ograniczenia lub odstąpienia od warunków przyjmowania osób ubiegających się o azyl.

ê 2003/9/WE motyw 13

20. Należy zabezpieczyć wydajność krajowych systemów przyjmowania osób ubiegających się o azyl oraz współpracę między państwami członkowskimi w zakresie przyjmowania takich osób ubiegających się o azyl.

ê 2003/9/WE motyw 14

21. Należy więc wspierać oOdpowiedniąa koordynacjęa między właściwymi organami władzami w odniesieniu do przyjmowania osób ubiegających się o azyl powinna być wspierana, a oraz promować harmonijne relacje między wspólnotami lokalnymi i ośrodkami zakwaterowania dla cudzoziemców azylantów być z tego względu popierane.

ê 2003/9/WE motyw 15

22. Istotą minimalnych norm jest to, że państwa członkowskie są uprawnione są do wprowadzania lub utrzymywania bardziej korzystniejszychych przepisów dla obywateli krajów państw trzecich oraz bezpaństwowców wnioskujących, którzy wnoszą ubiegają się o ochronę międzynarodową w państwie członkowskim.

ê 2003/9/WE motyw 16

ð nowy

23. W tym duchu zachęca się również państwa członkowskie do stosowania przepisów niniejszej dyrektywy w związku z procedurami dotyczącymi podejmowania decyzji w sprawie wniosków o udzielenie innych formy ochrony inne niż te wynikające z ð dyrektywy 2004/83/WE ï Konwencji genewskiej dla obywateli państw trzecich i bezpaństwowców.

ê 2003/9/WE motyw 17

24. Stosowanie niniejszej dyrektywy powinno być oceniane w regularnych odstępach czasu.

ê 2003/9/WE motyw 18

25. Ponieważ cele proponowanego działania, a mianowicie ustanowienie minimalnych norm w sprawie przyjmowania osób ubiegających się o azyl w państwach członkowskich, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, a natomiast ze względu uwagi na skalę i wyniki rozmiary i skutki proponowanegoych działaniań mogą być osiągane w możliwe jest lepszey ich osiągnięcie sposób na poziomie wWspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną postanowieniami w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne konieczne do osiągnięcia tych celów.

ê 2003/9/WE motyw 19 (dostosowany)

Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo powiadomiło listem z dnia 18 sierpnia 2001 r. o swoim zamiarze wzięcia udziału w przyjęciu i stosowaniu niniejszej dyrektywy.

ê 2003/9/WE motyw 20 (dostosowany)

Zgodnie z art. 1 wymienionego Protokołu Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia. W związku z tym i bez uszczerbku dla postanowień art. 4 tego Protokołu, przepisy niniejszej dyrektywy nie mają zastosowania do Irlandii.

ê 2003/9/WE motyw 21 (dostosowany)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej dyrektywy i dlatego nie jest związana zobowiązaniami wynikającymi z jej stosowania, ani nie jest objęta jej zastosowaniem,

ê 2003/9/WE motyw 5

ð nowy

26. Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie pPraw pPodstawowych Unii Europejskiej. W szczególności niniejsza dyrektywa zmierza do ma na celu zapewnieniea pełnego poszanowania godności ludzkiej i wspieraniea stosowania art. 1 ð , 6, 7, ï i 18, ð 24 i 47 ï wspomnianej Kkarty ð i musi zostać odpowiednio wdrożona ï .

ò nowe

27. Zobowiązanie do przeniesienia niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinno ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do przeniesienia przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszych dyrektyw.

28. Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektyw określonych w załączniku II część B,

ê 2003/9/WE

PRZYJMUJEĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

CEL, DEFINICJE I ZAKRES

Artykuł 1

Cel

Celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie minimalnych norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o azyl w państwach członkowskich.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy:

(a) "Konwencja genewska" oznacza Konwencję z dnia 28 lipca 1951 r. dotyczącą statusu uchodźców, ze zmianami wprowadzonymi przez Protokół nowojorski z dnia 31 stycznia 1967 r.;

b) "wniosek o udzielenie azylu" oznacza wniosek złożony przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który może być rozumiany jako wniosek o ochronę międzynarodową przez Państwo Członkowskie na podstawie Konwencji genewskiej. Każdy wniosek o ochronę międzynarodową jest uznawany za wniosek o udzielenie azylu, chyba że obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec wyraźnie wnioskuje o inny rodzaj ochrony, który może być stosowany osobno;

ò nowa

a) „wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej” oznacza wniosek o udzielenie międzynarodowej ochrony, zdefiniowanej w dyrektywie 2004/83/WE;

ê 2003/9/WE

ð nowy

b)c) „wnioskodawca” lub „osoba ubiegająca się o azyl” oznacza obywatela państwa kraju trzeciego lub bezpaństwowca, który złożył wniosek o udzielenie azylu ð ochrony międzynarodowej ï, w odniesieniu do w sprawie którego nie podjęto jeszcze prawomocnej ostatecznej decyzji;

c) d) „członkowie rodziny” oznaczają, o ile rodzina istniała już w kraju pochodzenia, następujących członków rodziny wnioskodawcy, którzy są obecni przebywają w tym samym państwie członkowskim w związku z wnioskiem o udzielenie azylu ð ochrony międzynarodowej ï:

(i) współmałżoneka osoby ubiegającej się o azyl lub jej albo jego partnera stanu wolnego, z którym pozostaje w stałym związku, w przypadku gdy prawo lub praktyka danego państwa członkowskiego traktuje związki pozaniemałżeńskie w sposób porównywalny z traktowaniem do związków małżeńskich na mocy przepisów prawa tego państwa członkowskiego odnoszących się do cudzoziemców;

(ii) małoletnie dzieci pochodzące ze związku określonego, o którym mowa w ppkt (i) lub małoletnie dzieci wnioskodawcy, pod warunkiem że nie pozostają w związku małżeńskim, i znajdują się na utrzymaniu wnioskodawcy oraz bez względu na to, czy zostały urodzone w stanie małżeństwiekim czy poza nim lub adoptowane zgodnie z przepisami prawa krajowego;

ò nowe

(iii) małoletnie dzieci pochodzące ze związku, o którym mowa w ppkt (i) lub małoletnie dzieci wnioskodawcy, które zawarły związek małżeński, bez względu na to, czy zostały urodzone w małżeństwie czy poza nim, lub adoptowane zgodnie z przepisami prawa krajowego, jeżeli mieszkanie z wnioskodawcą najlepiej zabezpiecza interesy dzieci;

(iv) ojca, matkę lub opiekuna wnioskodawcy, jeżeli wnioskodawca jest małoletni i nie pozostaje w związku małżeńskim lub jeżeli jest małoletni i pozostaje w związku małżeńskim, ale mieszkanie z ojcem, matką lub opiekunem najlepiej zabezpiecza jego interesy;

(v) małoletnie i nie pozostające w związku małżeńskim rodzeństwo wnioskodawcy, jeżeli wnioskodawca jest małoletni i nie pozostaje w związku małżeńskim lub jeżeli wnioskodawca lub jego rodzeństwo jest małoletnie i pozostaje w związku małżeńskim, ale wspólne mieszkanie najlepiej zabezpiecza interesy jednej lub większej liczby wymienionych osób;

ê 2003/9/WE

e)"uchodźca" oznacza osobę, która spełnia wymagania art. 1 pkt A Konwencji genewskiej;

f)"status uchodźcy" oznacza status przyznany przez Państwo Członkowskie osobie, która jest uchodźcą i jest przyjęta jako taka na terytorium tego Państwa Członkowskiego;

d) g) „procedury” i „odwołania” oznaczają procedury i odwołania ustanowione przez państwa członkowskie w ich prawie krajowym;

ò nowa

e) „małoletni” oznacza obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca, który nie ukończył 18 lat;

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

f) h) „osobymałoletnie pozbawione bez opieki” oznaczają osoby w wieku poniżej 18 lat, ð małoletniego, ï którye przybywają na terytorium państw członkowskich pozbawione bez opieki osób dorosłych, odpowiedzialnych za niego zgodnie z prawemnie lub zwyczajemowo, i dopóki nie zostanieą skutecznie objętye opieką takich osób; jestsą to również osoby małoletnie, które zostają pozbawione pozostawiony bez opieki po przybyciu wjeździe na terytorium państw członkowskich;

g) i) „warunki przyjmowania” oznaczają pełen zestaw środków, które państwa członkowskie przyznają osobieom ubiegającejym się o azyl zgodnie z niniejszą dyrektywą;

h)j) „materialne warunki przyjmowania” oznaczają warunki przyjmowania, które obejmują zakwaterowanie, wyżywienie i odzież świadczone w naturze lub jako zasiłki świadczenia pieniężne, lub talony, ð lub połączenie tych trzech form pomocy ï oraz dzienne diety na drobne wydatki;

i)k) „zatrzymanie” oznacza zamknięcie umieszczenie osoby ubiegającej się o azyl przez państwo członkowskie w określonym miejscu, gdzie wnioskodawca jest pozbawiony swobody przemieszczania się;

j)l) „ośrodek dla cudzoziemcówzakwaterowania” oznacza każde miejsce używane jako miejsce zbiorowego zakwaterowaniae osób ubiegających się o azyl.

Artykuł 3

Zakres

29. Niniejszą dyrektywę stosuje się do wszystkich obywateli państw krajów trzecich i bezpaństwowców, którzy składają wniosek o udzielenie azylu ð ochrony międzynarodowej ï na granicy lub na terytorium, √ w tym na granicy Õ ð lub w strefie tranzytowej ïpaństwa członkowskiego, tak długo jak posiadają oni zezwolenie na pozostanie na jego terytorium jako osoby ubiegające się o azyl, a także do członków ich rodzin, jeżeli są oni objęci wnioskiem o udzielenie ð ochrony międzynarodowej ï azylu zgodnie z prawem krajowym.

30. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do wniosków o udzielenie azylu dyplomatycznego lub terytorialnego, składanych w przedstawicielstwach państw członkowskich.

31. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się w przypadku, gdy zastosowanie mają przepisy dyrektywy Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między państwami członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami[18].

ê 2003/9/WE

ð nowy

32. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o stosowaniu niniejszej dyrektywy w związku z procedurami podejmowania decyzji w sprawie wniosków o ochronę innego rodzaju niż ð ochrona określona w dyrektywie 2004/83/WE. ï wynikająca z Konwencji genewskiej dla obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie są uchodźcami.

ê 2003/9/WE

ð nowy

Artykuł 4

Bardziej Korzystniejsze przepisy

Państwa członkowskie mogą wprowadzić lub utrzymać bardziej korzystniejsze przepisy w dziedzinie dotyczącej warunków przyjmowania osób ubiegających się o azyl i innych bliskich krewnych wnioskodawcy przebywających w tym samym państwie członkowskim, będących na jego utrzymaniu którzy są od niego zależni, lub ze względów humanitarnych, w zakresie, w jakim przepisy te są zgodne z niniejszą dyrektywą.

ROZDZIAŁ II

PRZEPISY OGÓLNE W SPRAWIE DOTYCZĄCE WARUNKÓW PRZYJMOWANA

Artykuł 5

Informacjea

33. W rozsądnym czasie nieprzekraczającym piętnastu dni od złożenia do właściwego organu wniosku o udzielenie ð ochrony międzynarodowej ï, państwa członkowskie powiadamiają osoby ubiegające się o azyl taką ochronę , w rozsądnym czasie nieprzekraczającym piętnastu dni od złożenia wniosku o udzielenie azylu właściwemu organowi. przynajmniej o ustalonych świadczeniach korzyściach oraz o obowiązkach dotyczących warunków przyjmowania, które osoby te muszą wypełniać dotyczących warunków przyjmowania.

Państwa członkowskie zapewniają dostarczanie wnioskodawcom informacji o organizacjach lub grupach osób świadczących szczególną pomoc prawną oraz o organizacjach, które mogą świadczyć pomoc być w stanie pomóc lub udzielić informacji powiadomić ich o dostępnych warunkach przyjmowania, włączając w tym o opiecekę zdrowotneją.

ê 2003/9/WE (dostosowana)

ðnowy

34. Państwa członkowskie zapewniają, że aby informacje, określone o których mowa w ust. 1 są były przekazywane na piśmie w formie pisemnej oraz, jeśli to możliwe, w języku, o którym można w uzasadniony sposób przypuszczać, że jest prawdopodobnie zrozumiałym dla wnioskodawców. W stosownych przypadkach u, gdy sytuacja tego wymaga, takie informacje mogą być również przekazane ustnie.

ê 2003/9/WE

Artykuł 6

Dokumenty

35. Państwa członkowskie zapewniają, aby że w terminie trzech dni od dnia złożenia wniosku do właściwegomu organuowi, wnioskodawca otrzymał dokument wydany na jego lub jej nazwisko, potwierdzający jego lub jej status jako osoby ubiegającej się o azyl lub poświadczający, że uzyskał(-a) on (ona) zezwolenie na pobyt na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy jego lub jej wniosek czeka na rozpatrzenie lub jest rozpatrywany.

ò nowy

Posiadacz takiego dokumentu może korzystać z praw i świadczeń przysługujących osobie ubiegającej się o azyl na podstawie niniejszej dyrektywy.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

Jeżeli posiadaczowi takiego dokumentu nie może przysługuje swobodniea przemieszczaćnia się po całości lub części terytorium państwa członkowskiego, dokument powinien stwierdzać także ten fakt.

36. Państwa członkowskie mogą wyłączyć stosowanie tego niniejszego artykułu, jeżeli osoba ubiegająca się o azyl jest została zatrzymana oraz na czas w trakcie rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu ð ochrony międzynarodowej ï złożonego na granicy lub w kontekście procedury podejmowania decyzji w sprawie prawa wnioskodawcy do legalnego zgodnego z prawem wjazdu na terytorium państwa członkowskiego. W szczególnych przypadkach, państwa członkowskie mogą na czas w trakcie rozpatrywania wniosku o udzielenie ð ochrony międzynarodowej ï azylu, Państwa Członkowskie mogą dostarczyć wydać wnioskodawcom inne dowody równoważne dokumentowi, o którym mowa określonemu w ust. 1.

37. Dokument, o którym mowa określony w ust. 1 nie musi poświadczać tożsamości osoby ubiegającej się o azyl.

38. Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do wydawania osobom ubiegającym się o azyl dokumentów, o których mowa określonych w ust. 1, które muszą być ważne tak długo, jak długo osoby te posiadają zezwolenie na pobyt na terytorium danego państwa członkowskiego lub na jego granicy.

39. Państwa członkowskie mogą wydać osobom ubiegającym się o azyl dokument podróży, jeśli powstaną wynikną poważne powody humanitarne wymagające ich obecności tych osób w innym państwie.

Artykuł 7

Pobyt i swoboda przemieszczania się

40. Osoby ubiegające się o azyl mogą swobodnie przemieszczać się w granicach terytorium przyjmującego państwa członkowskiego lub na obszarze wyznaczonym dla nich im przez to państwo członkowskie. Wyznaczony obszar nie ma wpływu na niezbywalną nienaruszalną sferę życia prywatnego i zapewnia wystarczającąy swobodę zakres gwarantującąowania dostępu do wszystkich świadczeń w ramach na podstawie niniejszej dyrektywy.

41. Państwa członkowskie mogą podejmować decyzjeę dotycząceą miejsca pobytu osoby ubiegającej się o azyl, jeśli przemawia za tym interes publiczny, porządek publiczny lub, w razie konieczności, miarę potrzeb, dla ze względu na sprawnego rozpatrzenieywania i skutecznego monitorowaniea wniosku.

3. Jeżeli okazuje się to niezbędne, na przykład ze względów prawnych lub porządku publicznego, Państwa Członkowskie mogą ograniczyć pobyt wnioskodawcy do określonego miejsca, zgodnie z przepisami prawa krajowego.

43. Państwa członkowskie mogą uzależnić postanowić, że, aby skorzystanieć z materialnych warunków przyjmowania, od rzeczywistego pobytu wnioskodawcy w konkretnym miejscu, które zostanie określone powinni przebywać w konkretnym miejscu, określonym przez państwa członkowskie. Taka decyzja, która może mieć charakter ogólny, jest podejmowana jest indywidualnie, i na podstawie przepisów ustawodawstwa krajowego.

54. Państwa członkowskie określają przypadki, w których przewidują możliwość przyznania wnioskodawcom może zostać wydane zezwolenie na tymczasowego zezwolenia na opuszczenie miejsca pobytu, o którym mowa w ust. 2 i 43 i/lub wyznaczonego obszaru, o którym mowa w ust. 1. Decyzje są podejmowane indywidualnie, obiektywnie i bezstronnie, a decyzja odmowna jest uzasadniana.

Od Wwnioskodawcay nie musi posiadać jest wymagane zezwoleniae na stawienie się przed organami lub sądami, jeżeli jego obecność jest tam niezbędna.

65. Państwa członkowskie wymagają od zobowiązują wnioskodawców do niezwłocznego powiadomienia właściwych organów o ich aktualnym adresie oraz o każdej zmianie adresu.

ò nowe

Artykuł 8

Zatrzymanie

42. Państwa członkowskie nie zatrzymują żadnej osoby wyłącznie ze względu na fakt, że ubiega się ona o przyznanie ochrony międzynarodowej zgodnie z dyrektywą Rady 2005/85/WE[19].

43. Jeżeli okaże się to konieczne, państwa członkowskie mogą, po indywidualnym zbadaniu każdej sprawy, zatrzymać wnioskodawcę i umieścić go w specjalnym miejscu, określonym w ustawodawstwie krajowym, jeżeli nie można skutecznie zastosować łagodniejszych środków przymusu. Wnioskodawca może być przetrzymywany w specjalnym miejscu jedynie:

44. w celu ustalenia, potwierdzenia lub weryfikacji tożsamości lub obywatelstwa wnioskodawcy;

45. w celu ustalenia danych, na których wnioskodawca opiera swój wniosek o azyl, i które w innych okolicznościach mogłyby zostać utracone;

46. w kontekście procedury mającej na celu wydanie decyzji w sprawie prawa wnioskodawcy do wjazdu na terytorium państwa;

47. jeżeli wymaga tego bezpieczeństwo państwa lub porządek publiczny.

Niniejszy ustęp nie narusza przepisów art. 11.

48. Państwa członkowskie zapewnią określenie w krajowych przepisach ustawowych zasad będących alternatywą dla zatrzymania, takich jak regularne zgłaszanie się do wskazanych organów, złożenie do depozytu poręczenia majątkowego lub nakaz przebywania w określonym miejscu pobytu.

Artykuł 9

Gwarancje dla zatrzymanej osoby ubiegającej się o azyl

49. Zatrzymanie zarządza się na najkrótszy możliwy okres czasu. W szczególności zatrzymanie na podstawie art. 8 ust. 2 lit. a), b) i c) nie przekracza czasu rozsądnie koniecznego do przeprowadzenia procedur administracyjnych niezbędnych do uzyskania informacji na temat obywatelstwa osoby ubiegającej się o azyl lub danych, na których osoba ta opiera swój wniosek o azyl, lub przeprowadzenia właściwej procedury mającej na celu wydanie decyzji w sprawie prawa wnioskodawcy do wjazdu na terytorium państwa.

Opóźnienia w procedurze administracyjnej, których nie można przypisać osobie ubiegającej się o azyl, nie stanowią uzasadnienia dla przedłużenia zatrzymania.

50. Zatrzymanie nakazują organy sądowe. W pilnych przypadkach nakaz zatrzymania mogą wydać organy administracyjne; w takim przypadku jest on zatwierdzany przez organy sądowe w ciągu 72 godzin od zatrzymania. Jeżeli organ sądowy stwierdzi, że zatrzymanie jest niezgodne z prawem, lub nie podejmie decyzji o zatrzymaniu w ciągu 72 godzin od zatrzymania, osoba ubiegająca się o azyl zostaje natychmiast zwolniona.

51. Nakaz zatrzymania jest wydawany na piśmie. Nakaz zatrzymania zawiera przesłanki faktyczne i prawne, na których został oparty i określa maksymalny czas zatrzymania.

52. Osoba ubiegająca się o azyl, która została zatrzymana, jest niezwłocznie informowana o przyczynach zatrzymania, maksymalnym czasie zatrzymania oraz przewidzianych w prawie krajowym procedurach zaskarżenia nakazu zatrzymania, w języku, o którym można w uzasadniony sposób przypuszczać, że jest dla niej zrozumiały.

53. Organ sądowy, z urzędu lub na wniosek osoby ubiegającej się o azyl, bada potrzebę dalszego zatrzymania w rozsądnych odstępach czasu.

Zatrzymanie nie jest nigdy bezzasadnie przedłużane.

54. Państwa członkowskie zapewniają dostęp do bezpłatnej pomocy prawnej lub bezpłatnej reprezentacji w przypadku zatrzymania, jeżeli osoba ubiegająca się o azyl nie jest w stanie pokryć kosztów pomocy prawnej lub reprezentacji.

Prawo krajowe określa procedury dotyczące dostępu do pomocy prawnej lub reprezentacji w takich przypadkach.

Artykuł 10

Warunki w czasie zatrzymania

55. Państwa członkowskie nie umieszczają osób ubiegających się o azyl na czas zatrzymania w zakładach karnych. Na czas zatrzymania osoby są umieszczane wyłącznie w specjalnych ośrodkach strzeżonych.

W czasie trwania zatrzymania osoby ubiegające się o azyl umieszcza się oddzielnie od innych obywateli krajów trzecich, którzy nie złożyli wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, chyba że konieczne jest zapewnienie jedności rodziny i wnioskodawca wyraził na to zgodę.

56. Państwa członkowskie zapewniają zatrzymanym osobom ubiegającym się o azyl możliwość nawiązania kontaktu z przedstawicielami prawnymi i członkami rodziny, w tym prawo do odwiedzin. Także UNHCR i inne właściwe organizacje i instytucje krajowe, międzynarodowe i pozarządowe mają możliwość kontaktowania się z wnioskodawcami i odwiedzania ich w miejscu zatrzymania.

57. Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby ubiegające się o azyl, które zostały zatrzymane, niezwłocznie otrzymały aktualne informacje na temat zasad obowiązujących w ośrodku strzeżonym oraz poznały swoje prawa i obowiązki w języku, o którym można w uzasadniony sposób przypuszczać, że jest dla nich zrozumiały.

Artykuł 11

Zatrzymanie osób szczególnie narażonych i osób o szczególnych potrzebach

58. Nie zatrzymuje się małoletnich, chyba że najlepiej zabezpiecza to ich interesy, o których mowa w art. 22 ust. 2, i wyłącznie po uwzględnieniu wyników indywidualnego badania sytuacji małoletniego zgodnie z art. 11 ust. 5.

Nie zatrzymuje się małoletnich bez opieki.

59. Zatrzymani małoletni mają możliwość uczestniczenia w zajęciach wypoczynkowych, w tym w grach, zabawach i zajęciach rekreacyjnych odpowiednich dla ich wieku.

60. Zatrzymanym rodzinom zapewnia się oddzielne pomieszczenia gwarantujące odpowiedni poziom prywatności.

61. Państwa członkowskie zapewniają, aby zatrzymane kobiety ubiegające się o azyl były umieszczane w oddzielnych pomieszczeniach niż mężczyźni ubiegający się o azyl, chyba że mężczyźni są członkami rodziny i wszystkie zainteresowane osoby wyrażą zgodę na umieszczenie we wspólnych pomieszczeniach.

62. Nie zatrzymuje się osób o szczególnych potrzebach, chyba że wykwalifikowany pracownik po indywidualnym zbadania sytuacji tych osób wyda zaświadczenie, że ich stan zdrowia, w tym stan zdrowia psychicznego, i samopoczucie nie pogorszą się znacząco na skutek zatrzymania.

W przypadku zatrzymania osób o szczególnych potrzebach państwa członkowskie zapewniają regularne monitorowanie oraz odpowiednie wsparcie tych osób.

ê 2003/9/WE

ð nowy

Artykuł 812

Rodziny

Zapewniając zakwaterowanie wnioskodawcom pPaństwa członkowskie podejmują właściwe środki w celu utrzymania, w możliwie jak najszerszym zakresie, jednolitości rodziny w postaci, w jakiej przebywa na ich terytorium., jeśli dane Państwo Członkowskie zapewnia zakwaterowanie wnioskodawcom. Środki takie wykonywane są za zgodą osoby ubiegającej się o azyl.

Artykuł 913

Profilaktyczne badania medyczne

Państwa członkowskie mogą wymagać od wnioskodawców poddania się profilaktycznemu badaniu medycznemu uzasadnionemu względami zdrowia publicznego.

Artykuł 1014

Nauka szkolna i kształcenie małoletnich

63. Państwa członkowskie przyznają małoletnim dzieciom osób ubiegających się o azyl oraz małoletnim osobom ubiegającym się o azyl dostęp do systemu kształcenia edukacyjnego na podobnych warunkach, jak w odniesieniu do obywatelomi przyjmującego państwa członkowskiego, tak długo, jak nie jest zastosowany do czasu wykonania wobec nich lub ich rodziców środeka w postaci wydalenia. Takie kształcenie może być świadczone prowadzone w ośrodku dla cudzoziemców zakwaterowania.

Dane Państwo Członkowskie może zastrzec, że taki dostęp musi być ograniczony do państwowego systemu edukacyjnego.

Małoletnimi są osoby młodsze niż w wieku pełnoletności określonym przepisami prawa w Państwie Członkowskim, w którym został złożony wniosek o udzielenie azylu lub w którym jest on rozpatrywany. Państwa członkowskie nie mogą odmaówiająć prawa do kształcenia średniego z tej tylko przyczyny, że małoletni osiągnął wiek pełnoletności.

64. Dostępu do systemu kształcenia edukacyjnego nie może być odraoczaony się na okres dłuższy niż trzy miesiące od daty złożenia przez małoletniego lub jego rodziców wniosku o udzielenie ð ochrony międzynarodowej ï azylu przez małoletniego lub jego rodziców. Okres ten może być przedłużony do jednego roku, w przypadku gdy zapewnione jest specjalne kształcenie w celu ułatwienia dostępu do systemu edukacyjnego.

ò nowy

W razie potrzeby należy udostępnić kursy przygotowawcze, w tym kursy językowe, mające na celu ułatwienie małoletnim dostępu do krajowego systemu kształcenia lub kształcenia specjalnego mające na celu wsparcie integracji małoletnich w tym systemie.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

65. W przypadku gdy dostęp do systemu kształcenia edukacyjnego, o którym mowa określony w ust. 1, nie jest możliwy ze względu na szczególną sytuację małoletniego, państwo członkowskie może zaproponować ð proponuje ï inne formy kształcenia ð zgodne z prawem krajowym i przyjętą praktyką ï .

Artykuł 1115

Zatrudnienie

Państwa Członkowskie określają okres, biegnący od daty złożenia wniosku o udzielenie azylu, podczas którego wnioskodawca nie ma dostępu do rynku pracy.

ò nowy

66. Państwa członkowskie zapewniają wnioskodawcom dostęp do rynku pracy nie później niż 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ochronę międzynarodową.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

67. Jeżeli w terminie roku od dnia złożenia wniosku o udzielenie azylu nie została podjęta decyzja w pierwszej instancji, a opóźnienie to nie wynika z przyczyn leżących po stronie wnioskodawcy, Państwa członkowskie podejmują decyzję dotyczącą warunków przyznawania wnioskodawcy dostępu do rynku pracy ð zgodnie z własnym ustawodawstwem krajowym, nie opóźniając lub nie ograniczając bezzasadnie dostępu osób ubiegających się o azyl do rynku pracy. ï

68. Dostęp do rynku pracy nie może zostać cofnięty podczas trwania procedury odwoławczej w przypadku, gdy odwołanie się od decyzji odmownej w zwykłym trybie ma skutek zawieszający, aż do momentu ogłoszdoręczenia decyzji odmownej podjętej w procedurze odwoławczej.

4. Ze względu na określoną politykę na rynku pracy Państwa Członkowskie mogą w tym względzie dawać pierwszeństwo obywatelom Unii Europejskiej oraz obywatelom państw będących stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także legalnie przebywającym obywatelom państw trzecich.

Artykuł 1216

KształcenieSzkolenie zawodowe

Państwa członkowskie mogą zezwolić osobom ubiegającym się o azyl na dostęp do kształceniaszkolenia zawodowego bez względu na to, czy mają one dostęp do rynku pracy.

Dostęp do kształceniaszkolenia zawodowego związanego z umową o pracę zależy od zakresu, w jakim wnioskodawca ma dostęp do rynku pracy, zgodnie z art. 1115.

Artykuł 1317

Ogólne zasady w sprawie dotyczące materialnych warunków przyjmowania i opieki zdrowotnej

69. Państwa członkowskie zapewniają, że udostępnienie wnioskodawcom udostępnione są materialnyche warunkówi przyjmowania w momencie złożenia przez nich wniosku o udzielenie ð ochrony międzynarodowej ï azylu.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

70. Państwa członkowskie √ zapewniają Õ przyjmą przepisy w sprawie materialneych warunkiów przyjmowania w celu zapewnienia √ zapewniające Õ √ osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową odpowiedni Õ poziomu życia, √ gwarantujący im utrzymanie i ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego Õ . odpowiedniego dla stanu zdrowia wnioskodawców oraz utrzymania.

ê 2003/9/WE

Państwa członkowskie czynią wszystko, aby zapewniająony byt odpowiedni poziom życia odpowiedni do szczególnej sytuacji osóobom mającymch szczególne specjalne potrzeby, zgodnie z art. 1721, jak również w związku z sytuacją osób zatrzymanych.

71. Państwa członkowskie mogą uzależnić przyznanie wszystkich lub niektórych materialnych warunków przyjmowania i opieki zdrowotnej od tego, że wnioskodawcy nie posiadają środków wystarczających do życia na poziomie odpowiednim do ich stanu zdrowia oraz zapewnienia im utrzymania.

72. Państwa członkowskie mogą wymagać, aby wnioskodawcy pokrywali w całości lub w części koszty materialnych warunków przyjmowania i opieki zdrowotnej przewidzianych w niniejszej dyrektywie, zgodnie z przepisami ust. 3, jeżeli wnioskodawcy posiadają wystarczające środki, na przykład jeżeli pracowali przez wystarczający okres czasu.

Jeżeli okażzuje się, że wnioskodawca posiadał środki wystarczające do pokrycia kosztów materialnych warunków przyjmowania i opieki zdrowotnej w czasie, gdy te podstawowe potrzeby były zaspokajane, państwa członkowskie mogą wnioskować o zażądać od osoby ubiegającej się o azyl zwrotu poniesionych kosztów od osoby ubiegającej się o azyl.

5. Materialne warunki przyjmowania mogą być dostarczane w naturze, jako zasiłki pieniężne, talony lub jako kombinacja tych form.

W przypadku gdy Państwa Członkowskie dostarczają materialne warunki przyjmowania w postaci zasiłków pieniężnych lub talonów, ich wysokość ustala się zgodnie z zasadami ustanowionymi w niniejszym artykule.

ò nowy

73. Obliczając kwotę pomocy przyznawanej osobom ubiegającym się o azyl państwa członkowskie zapewniają, aby całkowita wartość materialnych warunków przyjmowania udostępnianych osobom ubiegającym się o azyl była równoważna z kwotą pomocy socjalnej przyznawanej obywatelom potrzebującym takiej pomocy. Różnice w tym zakresie są należycie uzasadniane.

ê2003/9/WE

ð nowy

Artykuł 1418

Formy dotyczące materialnych warunków przyjmowania

74. W przypadku gdy zakwaterowanie jest świadczone w naturze, powinno ono przyjąć jedną z następujących form lub ich kombinację:

75. lokali wykorzystywanych do celów zakwaterowania wnioskodawców w trakcie na czas rozpatrywania wniosku o udzielenie ð ochrony międzynarodowej ï azylu złożonego na granicy;

76. ośrodków dla cudzoziemców zakwaterowania, które gwarantują odpowiedni poziom życia;

77. domów prywatnych, mieszkań, hoteli lub innych lokali zaadaptowanych na potrzeby zakwaterowania wnioskodawców.

78. Państwa członkowskie zapewniają, wnioskodawcom, którym zapewniono zakwaterowanie, o którym mowaokreślone w ust. 1 lit. a), b) i c):

79. ochronę ich życia rodzinnego;

80. możliwość kontaktowania się z krewnymi, doradcami prawnymi oraz z przedstawicielami Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) i organizacji pozarządowych (NGO) uznawanych przez państwa członkowskie.

ò nowy

W odniesieniu do wnioskodawców umieszczonych w lokalach i ośrodkach dla cudzoziemców, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), państwa członkowskie biorą pod uwagę szczególne względy płci i wieku oraz sytuację osób o szczególnych potrzebach.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

Państwa członkowskie √ przyjmują środki zapobiegające Õ przywiązują szczególną wagę do zapobiegania napadom ð , w szczególności napadom na tle seksualnym ï w lokalach i ośrodkach dla cudzoziemców zakwaterowania określonych, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b).

ê 2003/9/WE

ð nowy

81. Państwa członkowskie zapewniają, w odpowiednich przypadkach, małoletnim dzieciom wnioskodawców lub małoletnim wnioskodawcom zakwaterowanie z ich rodzicami lub z dorosłymi członkami rodziny odpowiedzialnymi za nie na mocy zgodnie z prawema lub zwyczajemu, ð jeżeli służy to jak najlepszemu zabezpieczeniu interesów małoletniego ï .

82. Państwa członkowskie zapewniają, że aby wnioskodawcy są byli przenoszeni z jednego miejsca zakwaterowania do innego jedynie wtedy, gdy jest to niezbędne. Państwa członkowskie przewidują dla zapewniają wnioskodawcomów możliwość powiadamiania ich doradców prawnych o przeniesieniu oraz o swoim nowym adresie.

83. Osoby pracujące w ośrodkach dla cudzoziemców zakwaterowania są odpowiednio przeszkolone i związane zasadą poufności, w rozumieniu prawa krajowego, w odniesieniu do wszelkichkażdej informacji otrzymanej uzyskanych w trakcie wykonywania przez nich pracy.

84. Państwa członkowskie mogą włączyć wnioskodawców w zarządzanie zasobami materialnymi oraz niematerialnymi aspektami życia w ośrodku poprzez organ doradczy lub w radę reprezentującą mieszkańców.

85. Doradcom prawnym osób ubiegających się o azyl oraz przedstawicielom Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców lub organizacjomi pozarządowymch przez niego wyznaczonym i uznawanym przez dane państwo członkowskie przyznaje się dostęp do ośrodków dla cudzoziemców zakwaterowania i innych miejsc zakwaterowania w celu udzielania pomocy wspomnianym osobom ubiegającym się o azyl. Ograniczenia dotyczące takiego dostępu mogą być nałożone wyłącznie ze względuów odnoszących się do na bezpieczeństwoa tych ośrodków i miejsc zamieszkania oraz osób ubiegających się o azyl.

86. ðW należycie uzasadnionych przypadkach ï pPaństwa członkowskie mogą wyjątkowo, na rozsądny i możliwie najkrótszy okres czasu, ustalić inne formy materialneych zasady przyjmowania inne niż te przewidziane w niniejszym artykule, na rozsądny i możliwie najkrótszy okres, jeżeli:

87. wymagana jest wstępna ocena szczególnych potrzeb wnioskodawcy;,

materialne warunki przyjmowania przewidziane w niniejszym artykule nie są dostępne na pewnym obszarze geograficznym,

88. zwykle dostępne zasoby mieszkaniowe dostępne w normalnym trybie są tymczasowo wyczerpane;,

89. osoba ubiegająca się o azyl jest zatrzymana lub jej pobyt ograniczono do punktu granicznego.

Te inne warunki powinny w każdym przypadku zaspokajająć podstawowe potrzeby.

Artykuł 1519

Opieka zdrowotna

90. Państwa członkowskie zapewniają, że aby wnioskodawcy otrzymaliują niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach służb ratunkowych i podstawowe leczenie chorób podstawowe ð lub zaburzeń psychicznych ï.

91. Państwa członkowskie zapewniają pomoc medyczną i inną wnioskodawcom mającym o szczególnyche potrzebachy pomoc medyczną i inną, ð w tym, w razie potrzeby, opiekę medyczną w zakresie zdrowia psychicznego na takich samych zasadach jak obywatelom ï.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ROZDZIAŁ III

OGRANICZENIE LUB WYCOFANIE COFNIĘCIE √ MATERIALNYCH Õ WARUNKÓW PRZYJMOWANIA

Artykuł 16 20

Ograniczenie lub wycofanie cofnięcie √ materialnych Õ warunków przyjmowania

92. Państwa członkowskie mogą ograniczyć lub wycofać √ materialne Õ warunki przyjmowania w następujących przypadkach:

a) w przypadku gdy osoba ubiegająca się o azyl:

ê 2003/9/WE (dostosowany)

93. opuszcza miejsce zamieszkania ustalone przez właściwy organ bez powiadomienia organu go lub bez zezwolenia, jeśli jest ono wymagane, lub

94. nie spełnia obowiązków zgłaszania meldowania się lub dostarczania informacji, lub stawiania się na rozmowy osobiste dotyczące procedury udzielania azylu, w rozsądnym okresie czasu, ustanowionym przewidzianym w prawie krajowym, lub

95. złożyła już wniosek w tym samym państwie członkowskim.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

Jeżeli wnioskodawca zostanie odnaleziony lub dobrowolnie zgłosi się do właściwego organu, podejmuje wydaje się należycie uzasadnioną decyzję w sprawie ponownego przyznania części lub całości √ tych materialnych Õ warunków przyjmowania √ , które zostały ograniczone Õ , biorąc pod uwagę powody opuszczenia miejsca zamieszkania.;

b) w przypadku gdy wnioskodawca ukrył środki finansowe i z tego względu bezzasadnie skorzystał z materialnych warunków przyjmowania.

ò nowy

96. Państwa członkowskie mogą ograniczyć lub cofnąć materialne warunki przyjmowania, jeżeli wnioskodawca zataił środki finansowe i w związku z tym korzystał z materialnych warunków przyjmowania nie będąc do tego uprawnionym.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

Jeżeli okazuje się, że wnioskodawca posiadał środki wystarczające do pokrycia kosztów materialnych warunków przyjmowania i opieki zdrowotnej w czasie, gdy podstawowe potrzeby były zaspokajane, Państwa Członkowskie mogą zażądać zwrotu poniesionych kosztów od osoby ubiegającej się o azyl.

2. Państwa Członkowskie mogą odmówić przyznania warunków przyjmowania w przypadku, gdy osoba ubiegająca się o azyl nie wykazała, że wniosek o udzielenie azylu został złożony w rozsądnie najkrótszym czasie po przybyciu do tego Państwa Członkowskiego.

ê 2003/9/WE

97. Państwa członkowskie mogą określić sankcje mające zastosowanie do w przypadku poważnego złamania zasad obowiązujących w ośrodkach dla cudzoziemców zakwaterowania, jak również za każde inne oraz szczególnie gwałtowne agresywnego zachowaniae.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

98. Decyzje dotyczące ograniczenia, √ lub Õ cofnięcia wycofania lub odmowy √ materialnych Õ warunków przyjmowania lub sankcji o których mowakreślonych w ust. 1, 2 i 3 podejmowane są indywidualnie, obiektywnie i bezstronnie, a każda decyzja jest uzasadniona. Decyzje opierają się na konkretnej sytuacji danej osoby, której decyzja dotyczy, szczególnie w odniesieniu do osób objętych przepisami art. 1721, uwzględniając zasadę proporcjonalności. Państwa członkowskie w każdym wypadku zapewniają ð utrzymanie, ï dostęp do opieki medycznej w nagłych przypadkach służb ratunkowych ð oraz podstawowe leczenie chorób lub zaburzeń psychicznych ï.

ê 2003/9/WE

99. Państwa członkowskie zapewniają, aby że materialne warunki przyjmowania nie są zostały wycofane cofnięte ani ograniczone przed wydaniem decyzji odmownej.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY DOTYCZĄCE OSÓB ZEO SZCZEGÓLNYMICH POTRZEBAMICH

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 1721

Zasada ogólna

100. Państwa członkowskie biorą pod uwagę uwzględniają szczególną sytuację ð osób o szczególnych potrzebach w ustawodawstwie krajowym wdrażającym niniejszą dyrektywę. ï osób Osoby szczególnie narażonewrażliwych, takiech jak małoletni, małoletni pozbawieni bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby starsze, kobiety ciężarne, rodzice samotnie wychowujący małoletnie dzieci ð, ofiary handlu ludźmi, osoby z problemami ze zdrowiem psychicznym ï oraz osoby, które zostały poddane torturom, ofiary gwałtu lub innych poważnych form przemocy fizycznej, psychicznej lub seksualnej, ð są zawsze uważane za osoby o szczególnych potrzebach ï. w ustawodawstwie krajowym wprowadzającym w życie przepisy rozdziału II odnoszące się do materialnych warunków przyjmowania i opieki zdrowotnej

ò nowy

101. Państwa członkowskie ustanawiają w prawie krajowym procedury mające na celu stwierdzenie w momencie złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, czy wnioskodawca jest osobą o szczególnych potrzebach i jakiego rodzaju są to potrzeby. W trakcie całej procedury udzielania azylu państwa członkowskie zapewniają pomoc osobom o szczególnych potrzebach oraz odpowiednie monitorowanie sytuacji tych osób.

ê 2003/9/WE

ð nowy

Ustęp 1 stosuje się tylko do osób, których szczególne potrzeby zostały stwierdzone po przeprowadzeniu indywidualnej oceny ich sytuacji.

Artykuł 1822

Małoletni

102. DobroJak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka dziecka jest jednym z priorytetówpierwszą okolicznością rozważaną branych pod uwagę przez państwa członkowskie podczas wprowadzaniając w życie przepisówy niniejszej dyrektywy dotyczącyche małoletnich. ðPaństwa członkowskie zapewniają poziom życia odpowiedni dla fizycznego, psychicznego, duchowego, moralnego i społecznego rozwoju dziecka. ï

ò nowe

103. Przy ocenie, co najlepiej służy zabezpieczeniu interesów dziecka państwa członkowskie odpowiednio uwzględniają w szczególności następujące czynniki:

104. możliwość połączenia rodziny;

105. dobro małoletniego i jego rozwój społeczny, szczególnie biorąc pod uwagę etniczne, religijne, kulturalne i językowe pochodzenie małoletniego;

106. względy bezpieczeństwa i ochrony, w szczególności jeżeli istnieje ryzyko, że dziecko jest ofiarą handlu ludźmi;

107. zdanie małoletniego odpowiednio do jego wieku i dojrzałości.

108. Państwa członkowskie zapewniają małoletnim możliwość uczestniczenia w wolnym czasie w zajęciach wypoczynkowych, w tym grach i zajęciach rekreacyjnych odpowiednich dla ich wieku, w lokalach i ośrodkach dla cudzoziemców, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. a) i b).

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

42 Państwa członkowskie zapewniają dostęp do usług opieki rehabilitacyjnejych dla małoletnimch, którzy są będących ofiarami jakiejkolwiek formy nadużyciać, zaniedbywania, wykorzystywania, torturowania lub okrutnego, nieludzkiego i upokarzponiżającego traktowania, lub dla małoletnimch, którzy ucierpieli w wyniku konfliktów zbrojnych, oraz zapewniają im także w razie potrzeby właściwą opiekę nad w zakresie zdrowiaem psychicznegoym oraz fachową poradę w razie potrzeby.

Artykuł 1923

Osoby mMałoletnie bez pozbawione opieki

109. Państwa członkowskie jak najszybciej przyjmują jak najszybciej środki mające na celu zapewnienie osobom małoletnim bez opieki niezbędnego przedstawicielstwa osób małoletnich pozbawionych opieki przez instytucję kurateli lub, w stosownych przypadkach, przez organizację, która odpowiedzialna jest za opiekę i dobroą sytuację małoletnich, lub innyego rodzaju właściwyego rodzaj przedstawicielstwa. Właściwe organy dokonuają regularnych ocen.

110. Osoby mMałoletnie pozbawione bez opieki składającye wniosek o udzielenie azylu ð ochrony międzynarodowej ï, od momentu wjazdu na terytorium do momentu, w którym są zobowiązanie opuścić terytorium przyjmującego państwao członkowskiego, w którym złożono wniosek o udzielenie azylu ð ochrony międzynarodowej ï lub w którym wniosek jest rozpatrywany, są umieszczanie:

111. z pełnoletnimi krewnymi;

112. w rodzinie zastępczej;

113. w ośrodkach dla cudzoziemców zakwaterowania specjalnie przystosowanych do przyjmowania osób małoletnich;

114. w innych miejscach zakwaterowania odpowiednich dla małoletnich.

Państwa członkowskie mogą umieścić osoby małoletniche pozbawione bez opieki w wieku co najmniej 16 lat w ośrodkach dla cudzoziemców zakwaterowania dla osób pełnoletnich osób ubiegających się o azyl.

Jeżeli to W miarę możliwoście, nie rozdziela się rodzeństwa nie rozdziela się, uwzględniając najlepiej pojęty interes dobro osoby małoletniegoj, w szczególności jego lub jej wiek i stopień dojrzałości. Zmiany miejsca zamieszkania osób małoletnich pozbawionych bez opieki ogranicza się do minimum.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

115. ðPaństwa członkowskie ustanawiają w ustawodawstwach krajowych procedury odszukiwania członków rodziny małoletnich bez opieki. ï Państwa Członkowskie, chroniąc dobro małoletniego ð Rozpoczynają ï one poszukiwanie członków rodziny √ małoletniego bez opieki Õ pozbawionego opieki, podejmują starania w celu odnalezienia członków jego lub jej rodziny tak szybko, jak to możliwe ð po złożeniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w celu jak najlepszego zabezpieczenia jego interesów ï. W przypadkach, gdy życie lub integralność osoby małoletniegoj albo jegoj bliskich krewnych może być zagrożona, szczególnie jeżeli pozostali oni w kraju pochodzenia, należy zadbać o zapewnienie poufności gromadzenia zbierania, przetwarzania i obiegu informacji dotyczących tych osób tak, aby uniknąć zagrożenia ich bezpieczeństwa.

ê 2003/9/WE

ð nowy

116. Pracujący z małoletnimi pozbawionymi bez opieki otrzymują właściwe odpowiednie szkolenie ð i są na bieżąco doszkalani ï w zależnościzakresie od ich potrzeb małoletnich oraz są związani zasadą poufności określoną w prawie krajowym w odniesieniu do każdej informacji uzyskanej podczas wykonywania pracy.

Artykuł 2024

Ofiary tortur i przemocy

117. Państwa członkowskie, w razie potrzeby, zapewniają osobom torturowanym, ofiarom gwałtu lub innych poważnych aktów przemocy otrzymanie niezbędnego leczenia szkód zdrowotnych wyrządzonych wymienionymi aktami ð, w szczególności dostęp do świadczeń rehabilitacyjnych, które obejmują możliwość uzyskania opieki medycznej i psychologicznej ï.

ò nowy

118. Osoby pracujące z ofiarami tortur otrzymują odpowiednie szkolenie i są na bieżąco doszkalane w zakresie potrzeb osób będących ofiarami oraz są związane zasadą poufności określoną w prawie krajowym w odniesieniu do każdej informacji uzyskanej podczas wykonywania pracy.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

ð nowy

ROZDZIAŁ V

ODWOŁANIA

Artykuł 2125

Odwołania

119. Państwa członkowskie zapewniają, że aby od decyzjie odmowne odnoszące się do w sprawie przyznania, ð cofnięcia lub ograniczenia ï świadczeń na mocy niniejszej dyrektywy lub decyzjie podjętyche na podstawie art. 7, które w szczególności indywidualnie wpływają na sytuację osób ubiegających się o azyl, mogą być przedmiotem przysługiwało odwołaniea się w ramach procedur ustanowionych w prawie krajowym. Należy ustanowić Mmożliwość odwołania lub złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie się ð pod względem faktycznym i prawnym ï do organu sądowego przyznaje się przynajmniej w ostatniej instancji.

ò nowy

120. Państwa członkowskie zapewniają dostęp do pomocy prawnej lub reprezentacji w przypadkach, o których mowa w ust. 1. Taka pomoc prawna lub reprezentacja powinny być bezpłatne, jeżeli osoba ubiegająca się o azyl nie jest w stanie pokryć jej kosztów.

ê 2003/9/WE

ð nowy

2.Procedury dotyczące dostępu do pomocy prawnej ð lub reprezentacji ï w takich przypadkach są ustanawiane w prawie krajowym.

ROZDZIAŁ VI

DZIAŁANIA MAJĄCE NA CELU POPRAWĘ SKUTECZNOŚCI SYSTEMU PRZYJMOWANIA

Artykuł 22

Współpraca

Państwa Członkowskie regularnie informują Komisję o danych dotyczących liczby osób, w podziale według płci i wieku, objętych warunkami przyjmowania, i dostarczają pełną informację w sprawie typu, nazwy i formatu dokumentów przewidzianych w art. 6.

ò nowy

Artykuł 26

Właściwe organy

Każde państwo członkowskie zgłasza Komisji nazwy organów odpowiedzialnych za wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie informują Komisję o wszystkich zmianach dotyczących tych organów.

ê 2003/9/WE

ð nowy

Artykuł 2327

System wytycznych, monitorowania i kontroli

1. Państwa członkowskie ð tworzą ï zapewniają, z należytym poszanowaniem własnej struktury konstytucyjnej, ð właściwe mechanizmy mające na celu ï zapewnienie ustanowienie przyjęcia właściwych wytycznych oraz środków monitorowania i kontroli poziomu warunków przyjmowania.

ò nowy

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji co roku, począwszy od […], odpowiednie informacje w formularzu dołączonym w załączniku I.

ê 2003/9/WE

ð nowy

Artykuł 2428

Personel i zasoby

121. Państwa członkowskie podejmują właściwe środki w celu zapewnienia, byże organywładze i inne organizacje wykonujące wdrażające niniejszą dyrektywę odbyły odpowiednie podstawowe szkolenie w odniesieniu do potrzeb wnioskodawców obu płci.

122. Państwa członkowskie rozmieszczająprzeznaczają niezbędne zasoby w związku z przepisami krajowymi ustanowionymi w celu wykonania wdrożenia niniejszej dyrektywy.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 2529

Sprawozdania

ð Najpóźniej ï Ddo dnia 6 sierpnia 2006 ð […] ï r. Komisja złoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy i zaproponuje wszelkie niezbędne zmiany.

Państwa członkowskie prześlą Komisji wszelkie informacje, które są odpowiedniewłaściwe dodla sporządzenia sprawozdania, wraz z danymi statystycznymi przewidzianymi w art. 27 ust. 2 22, do dnia 6 lutego 2006 ð […] ï r.

Po przedstawieniu sprawozdania Komisja będzie składać sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy co najmniej co pięć lat.

Artykuł 26 30

Transpozycja

ê 2003/9/WE (dostosowany)

123. Państwa członkowskie wprowadzą w życie, najpóźniej do dnia 6 lutego 2005 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy √ artykułów […] [Artykuły, które zostały zmienione co do istoty w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą] oraz załącznika I […] najpóźniej do dnia […] r. Õ. i nNiezwłocznie powiadomią o tym √ przekażą one Õ Komisjię √ tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą Õ.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie. √Przepisy te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektyw uchylonych niniejszą dyrektywą należy odczytywać jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określane są przez państwa członkowskie. Õ

124. Państwa członkowskie przekażązują Komisji teksty √ podstawowych Õ przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej przedmiotem niniejsząej dyrektywąy.

ê

Artykuł 31

Uchylenie

Dyrektywa 2003/9/WE traci moc od dnia [dzień po dacie określonej w art. 30 ust. 1 niniejszej dyrektywy], bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku II część B.

Odesłanie do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłanie do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

ê 2003/9/WE (dostosowany)

Artykuł 2732

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem √ dwudziestego Õ dnia √ po Õ jej opublikowaniau w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

√Artykuły […] [ artykuły, które nie uległy zmianie w stosunku do wcześniejszej dyrektywy ] oraz załącznik I stosuje się od dnia [dzień po dacie określonej w art. 30 ust. 1]. Õ

Artykuł 2833

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Unię Europejską.

Sporządzono w […]

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący […]

W imieniu Rady

Przewodniczący […]

ò nowy

ZAŁĄCZNIK I

Formularz sprawozdawczy służący do corocznego przekazywania informacji przez państwa członkowskie zgodnie z wymogiem art. 27 ust. 2 dyrektywy […/…/WE]

1. Proszę podać liczbę osób w Pani/Pana państwie członkowskim objętych obecnie warunkami przyjmowania, o których mowa w art. 3 ust. 1 dyrektywy […/…/WE], z podziałem według płci i wieku. Dla każdej takiej osoby proszę podać, czy jest to osoba ubiegająca się o azyl czy członek rodziny w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy […/…/WE].

2. Na podstawie art. 21 dyrektywy […/…/WE] proszę przekazać dane statystyczne dotyczące liczby osób ubiegających się o azyl ze stwierdzonymi szczególnymi potrzebami, z podziałem na następujące grupy osób o szczególnych potrzebach:

- małoletni bez opieki

- osoby niepełnosprawne

- osoby starsze

- kobiety ciężarne

- rodzice samotnie wychowujący małoletnie dzieci

- osoby, które zostały poddane torturom, ofiary gwałtu lub innych poważnych form przemocy fizycznej, psychicznej lub seksualnej

- ofiary handlu ludźmi

- osoby z problemami ze zdrowiem psychicznym

- inne (proszę wyjaśnić)

3. Proszę podać szczegółowe informacje na temat dokumentów, o których mowa w art. 6 dyrektywy [.../.../WE], z wyszczególnieniem rodzaju, nazwy i formatu tych dokumentów.

4. W nawiązaniu do art. 15 dyrektywy […/…/WE] proszę podać liczbę osób ubiegających się o azyl w Pani/Pana państwie członkowskim, którzy mają dostęp do rynku pracy oraz całkowitą liczbę wnioskodawców, którzy są obecnie zatrudnieni, z podziałem na sektory gospodarki. Jeżeli dostęp do rynku pracy dla osób ubiegających się o azyl jest związany ze szczególnymi warunkami, proszę szczegółowo przedstawić wszystkie ograniczenia tego rodzaju.

5. W nawiązaniu do art. 17 ust. 5 dyrektywy […/…/WE] proszę szczegółowo przedstawić charakter materialnych warunków przyjmowania, w tym ich wartość pieniężną, oraz sposób ich świadczenia (tj. jakie materialne warunki przyjmowania są udostępniane w formie rzeczowej, pieniężnej, w talonach lub w kombinacji tych form) i podać wysokość dziennej diety na drobne wydatki wypłacanej osobom ubiegającym się o azyl.

6. W nawiązaniu do art. 17 ust. 5 dyrektywy […/…/WE] proszę podać rodzaj i kwoty pomocy socjalnej dostępnej dla osób ubiegających się o azyl, w odpowiedzi jako punkt odniesienia proszę uwzględnić kwotę minimalnej pomocy socjalnej dostępną dla obywateli państwa członkowskiego potrzebujących takiej pomocy. Jeżeli pomoc socjalna dostępna dla osób ubiegających się o azyl różni się od pomocy socjalnej dostępnej dla obywateli, proszę podać przyczyny takiej rozbieżności.

ê

ZAŁĄCZNIK II

Część A

Uchylona dyrektywa(o której mowa w art. 31)

Dyrektywa Rady 2003/9/WE | (Dz.U. L 31 z 6.2.2003, s. 18) |

Część B

Termin przeniesienia do prawa krajowego(o którym mowa w art. 30)

Dyrektywa | Termin przeniesienia |

2003/9/WE | 6 lutego 2005 r. |

_____________

ZAŁĄCZNIK III

Tabela korelacji

Dyrektywa 2003/9/WE | Niniejsza dyrektywa |

Artykuł 1 | Artykuł 1 |

Artykuł 2, część wprowadzająca | Artykuł 2, część wprowadzająca |

Artykuł 2 lit. a) – lit. c) | Artykuł 2 lit. a) – lit. c) |

Artykuł 2 lit. d) część wprowadzająca oraz ppkt (i) i (ii) | Artykuł 2 lit. d) część wprowadzająca oraz ppkt (i) i (ii) |

- | Artykuł 2 lit. c) ppkt (iii), (iv) i (v) |

Artykuł 2 lit. e) i f) | - |

Artykuł 2 lit. g) | Artykuł 2 lit. g) |

- | Artykuł 2 lit. h) |

Artykuł 2 lit. h) | Artykuł 2 lit. i) |

Artykuł 2 lit. i) | Artykuł 2 lit. j) |

Artykuł 2 lit. j) | Artykuł 2 lit. k) |

Artykuł 2 lit. k) | Artykuł 2 lit. l) |

Artykuł 2 lit. l) | Artykuł 2 lit. m) |

Artykuł 3 | Artykuł 3 |

Artykuł 4 | Artykuł 4 |

Artykuł 5 | Artykuł 5 |

Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy |

Artykuł 6 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 6 ust. 1 akapit trzeci |

Artykuł 6 ust. 2 – 5 | Artykuł 6 ust. 2 – 5 |

Artykuł 7 ust. 1 i 2 | Artykuł 7 ust. 1 i 2 |

Article7 ust. 3 | - |

Artykuł 7 ust. 4 – 6 | Artykuł 7 ust. 3 – 5 |

- | Artykuł 8 |

- | Artykuł 9 |

- | Artykuł 10 |

- | Artykuł 11 |

Artykuł 8 | Artykuł 12 |

Artykuł 9 | Artykuł 13 |

Artykuł 10 ust. 1 | Artykuł 14 ust. 1 |

Artykuł 10 ust. 2 | Artykuł 14 ust. 2 akapit pierwszy |

- | Artykuł 14 ust. 2 akapit drugi |

Artykuł 10 ust. 3 | Artykuł 14 ust. 3 |

Artykuł 11 ust. 1 | - |

- | Artykuł 15 ust. 1 |

Artykuł 11 ust. 2 | Artykuł 15 ust. 2 |

Artykuł 11 ust. 3 | Artykuł 15 ust. 3 |

Article 11 (4) | - |

Artykuł 12 | Artykuł 16 |

Artykuł 13 ust. 1 – 4 | Artykuł 17 ust. 1 – 4 |

Artykuł 13 ust. 5 | - |

- | Artykuł 17 ust. 5 |

Artykuł 14 ust. 1 | Artykuł 18 ust. 1 |

Artykuł 14 część wprowadzająca i akapit pierwszy | Artykuł 18 ust. 2 część wprowadzająca i akapit pierwszy |

- | Artykuł 18 ust. 2 akapit drugi |

Artykuł 14 ust. 2 akapit drugi | Artykuł 18 ustęp 2 akapit trzeci |

Artykuł 14 ust. 3-7 | Artykuł 18 ust. 3-7 |

Art. 14 ust. 8 część wprowadzająca | Art. 18 ust. 8 część wprowadzająca |

Artykuł 14 ust. 8 akapit pierwszy tiret pierwsze | Artykuł 18 ustęp 8 akapit pierwszy lit. a) |

Artykuł 14 ust. 8 akapit pierwszy tiret drugie | - |

Artykuł 14 ust. 8 akapit pierwszy tiret trzecie i czwarte | Artykuł 18 ust. 8 akapit pierwszy lit. b) i c) |

Artykuł 14 ust. 8 akapit drugi | Artykuł 18 ust. 8 akapit drugi |

Artykuł 15 | Artykuł 19 |

Art. 16 ust. 1 część wprowadzająca | Art. 20 ust. 1 część wprowadzająca |

Artykuł 16 ust. 1 lit. a) | - |

Artykuł 16 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze, drugie i trzecie | Artykuł 20 ust. 1 lit. a), b) i c) |

Artykuł 16 ust. 1 lit. b) akapit pierwszy | - |

- | Artykuł 20 ust. 2 akapit pierwszy |

Artykuł 16 ust. 1 lit. b) akapit drugi | Artykuł 20 ust. 2 akapit drugi |

Artykuł 16 ust. 2 | - |

Artykuł 16 ust. 3-5 | Artykuł 20 ust. 3-5 |

Artykuł 17 ust. 1 | Artykuł 21 ust. 1 akapit pierwszy |

Artykuł 21 ust. 1 akapit drugi |

Artykuł 17 ust. 2 | - |

- | Artykuł 21 ust. 2 |

Artykuł 18 ust. 1 | Artykuł 22 ust. 1 |

- | Artykuł 22 ust. 2 i 3 |

Artykuł 18 ust. 2 | Artykuł 22 ust. 4 |

Artykuł 19 | Artykuł 23 |

Artykuł 20 | Artykuł 24 ust. 1 |

- | Artykuł 24 ust. 2 |

Artykuł 21 ust. 1 | Artykuł 25 ust. 1 |

- | Artykuł 25 ust. 2 akapit pierwszy |

Artykuł 21 ust. 2 | Artykuł 25 ust. 2 akapit drugi |

Artykuł 22 | - |

- | Artykuł 26 |

Artykuł 23 | Artykuł 27 ust. 1 |

- | Artykuł 27 ust. 2 |

Artykuł 24 | Artykuł 28 |

Artykuł 25 | Artykuł 29 |

Artykuł 26 | Artykuł 30 |

- | Artykuł 31 |

Artykuł 27 | Artykuł 32 akapit pierwszy |

- | Artykuł 32 akapit drugi |

Artykuł 28 | Artykuł 33 |

– | Załącznik I |

– | Załącznik II |

- | Załącznik III |

[1] Dz.U. L 31 z 6.2.2003, s. 18.

[2] Sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie stosowania dyrektywy 2003/9/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl, COM(2007) 745.

[3] Zielona księga w sprawie przyszłego wspólnego europejskiego systemu azylowego, COM(2007) 301.

[4] Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Plan polityki azylowej - zintegrowana strategia ochrony na całym obszarze UE z dnia 17 czerwca 2008 r., COM(2008) 360.

[5] Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego kryteria i mechanizmy ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca, COM (2008) 820.

[6] Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (WE) nr […/…] [ustanawiającego kryteria i mechanizmy ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca], COM(2008) 825.

[7] Dyrektywa Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony, Dz.U. L 304 z 30.9.2004, s. 12.

[8] Dyrektywa Rady 2005/85/WE z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur nadawania i cofania statusu uchodźcy w państwach członkowskich, Dz.U. L 326 z 13.12.2005, s.13.

[9] Dostępne pod następującym adresem internetowym:

http://ec.europa.eu/justice_home/news/consulting_public/gp_asylum_system/news_contributions_asylum_system_en.htm

[10] EMN „Reception Systems, their Capacities and the Social Situation of Asylum Applicants within the Reception System in the EU Member States” ( Systemy przyjmowania, ich wydajność oraz warunki socjalne osób ubiegających się o azyl w ramach systemu przyjmowania w państwach członkowskich UE ), maj 2006 r. – analiza zlecona Academic Network for Legal Studies on Immigration and Asylum in Europe „Odysseus”.

[11] Komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów - Badanie powiązań między migracją legalną a nielegalną, COM(2004) 412.

[12] Natychmiastowy dostęp do rynku pracy daje Grecja; w Portugalii obowiązuje termin dwudziestu dni, w Austrii i Finlandii – trzech miesięcy, w Szwecji – czterech miesięcy, we Włoszech, w Hiszpanii, Niderlandach i na Cyprze – sześciu miesięcy, natomiast w Luksemburgu – dziewięciu miesięcy.

[13] Dz.U. C […], […], s. […].

[14] Dz.U. C […], […], s. […].

[15] Dz.U. C […], […], s. […].

[16] Dz.U. L 31 z 6.2.2003, s. 18.

[17] Dz.U. L 304 z 30.9.2004, s. 12.

[18] Dz.U. L 212 z 7.8.2001, s. 12.

[19] Dz.U. L 326, 13.12.2005, s.13.