KOMISJA EUROPEJSKA Strasburg, dnia 13.11.2018 COM(2018) 880 final KOMUNIKAT KOMISJI Przygotowania do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej w dniu 30 marca 2019 r.: Plan działania awaryjnego



KOMUNIKAT KOMISJI KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ, RADY, EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO, KOMITETU REGIONÓW I EUROPEJSKIEGO BANKU INWESTYCYJNEGO

Przygotowania do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej w dniu 30 marca 2019 r.: Plan działania awaryjnego Rada Europejska ponawia apel do państw członkowskich, instytucji Unii i wszystkich zainteresowanych stron o przyspieszenie prac przygotowawczych na wszystkich szczeblach i w odniesieniu do wszystkich wersji rozwoju wydarzeń. Rada Europejska (art. 50), 29 czerwca 2018 r.

1.Wprowadzenie Zjednoczone Królestwo postanowiło opuścić Unię Europejską, powołując się na procedurę przewidzianą w art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Komisja wyraża ubolewanie z powodu tej decyzji, ale ją szanuje. W dniu 30 marca 2019 r. Zjednoczone Królestwo stanie się państwem trzecim. Od tej chwili całe unijne prawo pierwotne i wtórne przestanie obowiązywać w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa, chyba że w ratyfikowanej umowie o wystąpieniu zostanie ustalona inna data. Jak podkreślono w pierwszym komunikacie Komisji w sprawie przygotowań do brexitu z dnia 19 lipca 2018 r., bez względu na przewidywany scenariusz, wybór Zjednoczonego Królestwa spowoduje znaczne zakłócenia. W związku z tym Komisja konsekwentnie wzywała obywateli europejskich, przedsiębiorstwa i państwa członkowskie do przygotowania się na każdy możliwy scenariusz, do oceny wszystkich związanych z nim czynników ryzyka i zaplanowania działań w celu złagodzenia tych zakłóceń. W dniu 29 czerwca 2018 r. Rada Europejska ponowiła apel do państw członkowskich, instytucji Unii i wszystkich zainteresowanych stron o przyspieszenie prac przygotowawczych na wszystkich szczeblach i w odniesieniu do wszystkich wersji rozwoju wydarzeń. Niniejszy komunikat ma na celu podjęcie tej kwestii, koncentrując się na scenariuszu braku porozumienia. Określono w nim kluczowe obszary i najważniejsze działania, które należy przedsięwziąć, a także strukturę dyskusji i koordynacji między państwami członkowskimi w okresie od listopada 2018 r. do 29 marca 2019 r. Od maja 2017 r. UE i Zjednoczone Królestwo negocjują umowę o wystąpieniu. Postępy w zakresie tekstu prawnego, w tym ustaleń dotyczących okresu przejściowego do dnia 31 grudnia 2020 r., zostały dokonane na poziomie negocjatorów i podane do wiadomości publicznej w dniu 19 marca 2018 r. Dalsze postępy zrelacjonowano we wspólnym oświadczeniu negocjatorów Komisji i Zjednoczonego Królestwa w dniu 19 czerwca 2018 r. W dniu 17 października 2018 r. Rada Europejska (art. 50) wezwała Komisję, jako negocjatora Unii, do kontynuowania wysiłków zmierzających do osiągnięcia porozumienia zgodnie z wcześniej uzgodnionymi wytycznymi Rady Europejskiej. Negocjacje te są w toku, a Komisja jako negocjator ze strony Unii pozostaje zaangażowana w osiągnięcie porozumienia w sprawie uporządkowanego wystąpienia. Mimo postępów osiągniętych w wielu dziedzinach, a także znacznych wysiłków i intensywnych negocjacji, nadal istnieją pewne obszary sporne. Ponadto osiągnięcie porozumienia z rządem Zjednoczonego Królestwa nie stanowi gwarancji ratyfikowania przez Zjednoczone Królestwo umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r. 2.Niezbędne przygotowania – działania na szczeblu UE Równolegle do negocjacji trwają przygotowania do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE. Komisja będzie w dalszym ciągu w pełni odgrywać swoją rolę. Komisja dokonała przeglądu dorobku prawnego UE, tj. obowiązujących przepisów prawa UE, w celu ustalenia, które przepisy muszą zostać dostosowane w każdym scenariuszu i jakie środki należy wprowadzić jedynie w przypadku scenariusza braku porozumienia. W wyniku tego przeglądu Komisja przedstawiła osiem wniosków ustawodawczych przygotowujących na brexit; dotyczących środków, które muszą zostać wprowadzone niezależnie od tego, czy wystąpienie Zjednoczonego Królestwa odbędzie się w sposób uporządkowany, czy w inny sposób. Środki te przedstawiono w załączniku 1. Przykłady obejmują dostosowanie przepisów dotyczących homologacji pojazdów samochodowych lub w odniesieniu do organizacji kontrolujących statki, a także podział między Zjednoczone Królestwo a UE-27 kontyngentów taryfowych zawartych na liście koncesyjnej Unii Europejskiej w ramach Światowej Organizacji Handlu. Równolegle z niniejszym komunikatem Komisja przyjęła dwa ostatnie z wymienionych wniosków ustawodawczych, a mianowicie wniosek dotyczący dostosowania odniesień do unijnych celów w zakresie efektywności energetycznej (wyrażonych w wartościach bezwzględnych) na 2030 r. oraz wniosek dotyczący przepisów w sprawie wiz, które będą miały zastosowanie do obywateli Zjednoczonego Królestwa po jego wystąpieniu z Unii. Ponadto przyjęto lub przygotowuje się szereg aktów wykonawczych i delegowanych, które są również niezbędne w każdym scenariuszu. Przykłady takich działań obejmują traktowanie Zjednoczonego Królestwa w kontekście danych statystycznych, przekazanie innemu państwu członkowskiemu funkcji sprawozdawcy w zakresie oceny niektórych chemikaliów sprawowanej obecnie przez Zjednoczone Królestwo oraz zmiany pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych. Wszystkie te akty są celowe i specyficzne dla brexitu. Przedstawiono je w załączniku 2. Komisja współpracuje również z odpowiednimi agencjami. Przykładowo, biorąc pod uwagę szczególne okoliczności w sektorze lotnictwa, Komisja zwróciła się do Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) o rozpoczęcie rozpatrywania niektórych wniosków złożonych przez podmioty ze Zjednoczonego Królestwa w ramach przygotowań do sytuacji, w której Zjednoczone Królestwo nie będzie państwem członkowskim. Europejska Agencja Leków (EMA) przeprowadziła szereg badań ankietowych i w razie potrzeby kontaktowała się z posiadaczami pozwoleń na dopuszczenie do obrotu w UE, aby przypomnieć o konieczności przedsięwzięcia niezbędnych środków zapewniających gotowość. Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) oraz Europejska Agencja Leków (EMA) przekazały funkcje regulacyjne ze Zjednoczone Królestwo do innych państw członkowskich. Ponadto Unia podejmuje wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, by agencje i organy UE mające siedzibę w Zjednoczonym Królestwie (takie jak Europejska Agencja Leków, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Rada Doradcza ds. Morza Północnego, obiekt rezerwowy centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo oraz dowództwo operacji) zostały przeniesione do UE-27 przed datą wystąpienia. W interesie Unii Komisja wspiera również Zjednoczone Królestwo w zapewnieniu jego przystąpienia do wspólnej konwencji tranzytowej jako państwo tranzytu spoza UE, pod warunkiem że jest ono gotowe spełnić wymogi konwencji, a także jego przystąpienia do Konwencji o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym. Z tego samego powodu Komisja popiera również przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych. Prowadzone są prace również w innych obszarach, na przykład w bardzo praktycznej kwestii gotowości wewnętrznej UE, mianowicie odłączenia i dostosowania baz danych i systemów informatycznych oraz innych platform komunikacji i wymiany informacji, do których Zjednoczone Królestwo nie powinno już mieć dostępu. Ponadto Komisja kontynuowała rozmowy na temat przygotowań do wystąpienia z państwami członkowskimi UE-27, zarówno o ogólnych kwestiach dotyczących gotowości, jak i o konkretnych sektorowych, prawnych i administracyjnych etapach przygotowania. Państwa członkowskie i Komisja intensyfikują prace w ramach seminariów sektorowych organizowanych przez grupę roboczą Rady (art. 50). 3.Niezbędne przygotowania – działania ze strony obywateli, przedsiębiorstw i państw członkowskich Jak podkreślono w pierwszym komunikacie Komisji w sprawie przygotowań do brexitu z dnia 19 lipca 2018 r., gotowość na wystąpienie Zjednoczonego Królestwa musi przyjąć formę wspólnego wysiłku podejmowanego na szczeblu unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym, a także przez podmioty gospodarcze i obywateli. Wszyscy muszą wziąć odpowiedzialność, aby przygotować się do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE i złagodzić najgorsze skutki możliwego scenariusza braku porozumienia. Środki przedsięwzięte przez państwa członkowskie UE-27 Państwa członkowskie rozpoczęły przygotowania do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa przez określenie swoich potrzeb w zakresie dostosowania ustawodawstwa oraz środków administracyjnych i praktycznych. Należy wzmóc te wysiłki i nadać priorytet ich realizacji. Środki krajowe, w tym niezbędne zwiększenie zasobów ludzkich (takich jak funkcjonariusze celni i urzędowi lekarze weterynarii) oraz wprowadzenie, dostosowanie lub wzmocnienie niezbędnej infrastruktury (np. w portach i na lotniskach), stanowią centralny element planowania awaryjnego.

Państwa członkowskie, w tym organy krajowe, będą odgrywać kluczową rolę we wdrażaniu i egzekwowaniu prawa UE wobec Zjednoczonego Królestwa jako państwa trzeciego. Obejmuje to przeprowadzanie niezbędnych odpraw granicznych i kontroli oraz procedur związanych z niezbędnymi zezwoleniami i licencjami. W związku z brexitem ponownie pojawi się również granica morska na Morzu Północnym i na Północnym Atlantyku. Konieczne będą dodatkowe wysiłki ze strony państw członkowskich oraz w ramach współpracy regionalnej w celu zapewnienia skutecznego monitorowania i kontroli działalności na wodach Unii. Państwa członkowskie powinny zapewnić dokończenie tych prac przed brexitem, mając na uwadze, że dostosowanie lub wzmocnienie wspomnianych infrastruktur będzie na pewno konieczne przed upływem okresu przejściowego. Komisja współpracuje z państwami członkowskimi w celu koordynowania przedsięwziętych przez nie środków, aby zapewnić spójność przygotowań prowadzonych w Unii Europejskiej na wypadek sytuacji awaryjnej oraz ich zgodność z ogólnymi zasadami przedstawionymi poniżej. W tym samym duchu państwa członkowskie powinny powstrzymać się od dwustronnych rozmów i porozumień ze Zjednoczonym Królestwem, które podważałyby jedność UE. Jeśli chodzi o potrzeby w zakresie środków finansowych lub pomocy technicznej, obowiązujące przepisy dotyczące pomocy państwa pozwalają na rozwiązanie problemów, jakie napotkają przedsiębiorstwa w przypadku braku porozumienia w sprawie brexitu. Przykładowo, przepisy dotyczące pomocy państwa zezwalają na pomoc doradczą na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) lub pomoc szkoleniową, które mogą być wykorzystane do zapewnienia gotowości MŚP (w tym w zakresie ewentualnych przyszłych formalności celnych). W wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw zawarto przepisy dotyczące tymczasowych programów wsparcia restrukturyzacji MŚP, które mogą być przydatne w rozwiązywaniu ich problemów z płynnością wynikających z brexitu. Dostęp do finansowania jest możliwy w różnych formach, takich jak programy udzielania pożyczek finansowanych przez państwo, w ramach których obowiązuje stopa referencyjna, lub gwarancje państwowe określone w obwieszczeniu w sprawie gwarancji. Komisja jest gotowa do natychmiastowego podjęcia współpracy z państwami członkowskimi, które będą najbardziej dotknięte skutkami nieuporządkowanego wystąpienia, oraz do zbadania pragmatycznych i skutecznych rozwiązań wspierających, zgodnie z unijnym prawem w zakresie pomocy państwa. W szczególności Komisja będzie wspierać Irlandię w poszukiwaniu rozwiązań konkretnych problemów dotyczących irlandzkich przedsiębiorstw. Unia Europejska może również udostępnić pomoc techniczną i finansową w niektórych obszarach, takich jak szkolenie funkcjonariuszy celnych w ramach programu Cła 2020. Inne programy mogą wspierać podobne projekty szkoleniowe w dziedzinie kontroli sanitarnych i fitosanitarnych. W odniesieniu do rolnictwa prawo UE zapewnia szereg instrumentów, które pozwalają sprostać pierwszym skutkom wystąpienia Zjednoczonego Królestwa, w szczególności w przypadku scenariusza braku porozumienia. Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE odczują, w różnym stopniu, wszystkie państwa członkowskie, ale najbardziej dotknie ono Irlandię. Na podstawie opisanych powyżej zasad Komisja jest gotowa wesprzeć Irlandię, aby znaleźć rozwiązania dotyczące konkretnych problemów. Komisja zobowiązała się również do zapewnienia kontynuacji obecnych programów PEACE i INTERREG, które są realizowane pomiędzy granicznymi hrabstwami Irlandii i Irlandii Północnej i w których Zjednoczone Królestwo jest partnerem. Komisja przedstawiła wnioski w tej sprawie w odniesieniu do kolejnych wieloletnich ram finansowych. Gdyby wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE nastąpiło w sposób nieuporządkowany, Komisja uważa, że opisane wsparcie należy dodatkowo wzmocnić, ponieważ wyzwania będą szczególnie poważne. Działania podejmowane przez obywateli i przedsiębiorstwa Środki awaryjne podejmowane przez organy krajowe lub unijne nie mogą zastąpić przygotowań, które każdy obywatel i przedsiębiorstwo muszą poczynić w celu zapewnienia gotowości na wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE. W przypadku gdy wymagane będą nowe zezwolenia, pozwolenia lub świadectwa, każda strona ma obowiązek złożyć wniosek z odpowiednim wyprzedzeniem. Aby pomóc zainteresowanym stronom w przygotowaniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Komisja opublikowała 78 szczegółowych zawiadomień dla poszczególnych sektorów dotyczących działań, jakie należy podjąć. Państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu komunikować się z obywatelami i przedsiębiorstwami, w szczególności małymi i średnimi przedsiębiorstwami, aby pomóc im w przygotowaniach do wystąpienia. 4.Działanie awaryjne na szczeblu UE Oprócz opisanych powyżej środków zapewniających gotowość planowanie awaryjne obejmuje planowanie środków niezbędnych do złagodzenia skutków wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy o wystąpieniu. W przypadku scenariusza braku porozumienia całe pierwotne i wtórne prawo UE przestanie obowiązywać w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa, a skutki wystąpienia pojawią się już w pierwszym dniu po brexicie. W drodze wyjątku, działając w interesie Unii Europejskiej oraz aby chronić jej żywotne interesy, Komisja przewiduje ograniczoną liczbę środków awaryjnych w celu złagodzenia znaczących zakłóceń w niektórych ściśle określonych obszarach. Zakłócenia te będą występowały w różnym nasileniu w poszczególnych sektorach, a także w państwach członkowskich UE-27. Przygotowania do tego, że Zjednoczone Królestwo stanie się państwem trzecim byłyby w wielu aspektach takie same, niezależnie od zawarcia umowy o wystąpieniu określającej okres przejściowy albo jej braku, w tym drugim scenariuszu musiałyby się one jednak odbywać w znacznie szybszym tempie. Również gwałtowny charakter scenariusza braku porozumienia wymagałby przedsięwzięcia pewnych szczególnych środków. Zasady dotyczące środków awaryjnych

Ogólnie rzecz biorąc, przepisy Unii Europejskiej, w tym przepisy dotyczące funkcjonowania rynku wewnętrznego, można dostosować do zmiany ich terytorialnego zakresu stosowania. Wiele przepisów zostało opracowanych w czasie, kiedy Unia Europejska miała mniej członków, i nadal mają one zastosowanie, chociaż liczba państw członkowskich wzrosła z sześciu do 28. Po wyjściu Zjednoczonego Królestwa z UE Unia Europejska będzie nadal funkcjonować i stosować unijne przepisy w swoich granicach. Ogólne podejście do sytuacji awaryjnej powinno odzwierciedlać fakt, że w scenariuszu braku porozumienia Zjednoczone Królestwo nie byłoby związane żadnymi przepisami UE od dnia 30 marca 2019 r. i mogłoby szybko zacząć stosować rozbieżne zasady. Środki awaryjne zostaną wprowadzone wyłącznie wówczas, gdy będzie to absolutnie niezbędne oraz w interesie Unii Europejskiej i jej obywateli. Będzie to dotyczyć ograniczonej liczby przypadków, w których obecne przepisy nie oferują zadowalających rozwiązań w celu złagodzenia najbardziej zakłócających skutków, jakie dotkną Unię Europejską i jej obywateli w przypadku wystąpienia bez porozumienia. Środki nie powinny stawiać przedsiębiorstw z UE w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z ich konkurentami w Zjednoczonym Królestwie. Nie powinny one wyrównywać strat przedsiębiorstwom, które nie wprowadziły niezbędnych środków zapewniających gotowość, jeżeli ich konkurenci poczynili takie starania, ponieważ zakłóciłoby to równe warunki działania. Zdaniem Komisji środki awaryjne przedsięwzięte na wszystkich szczeblach powinny być zgodne z następującymi zasadami ogólnymi: ·środki awaryjne nie powinny powielać korzyści wynikających z członkostwa w Unii ani warunków okresu przejściowego, jak przewidziano w projekcie umowy o wystąpieniu; ·co do zasady, środki awaryjne będą miały charakter tymczasowy i nie powinny wykraczać poza koniec 2019 r.; ·Unia Europejska jednostronnie wprowadzi środki awaryjne w celu realizacji swoich interesów i w związku z tym środki te będą mogły w każdej chwili zostać przez nią uchylone; ·środki awaryjne należy przyjmować z poszanowaniem podziału kompetencji przewidzianego w Traktatach, jak również zasady pomocniczości w Unii Europejskiej; ·krajowe środki awaryjne muszą być zgodne z prawem UE, w tym z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii oraz ·środki awaryjne nie mogą zaradzać opóźnieniom, których można było uniknąć dzięki środkom zapewniającym gotowość i odpowiednio wczesnym działaniom zainteresowanych stron. 5.Ocena potrzeb w sytuacji awaryjnej Niektóre obszary polityki wymagają szczególnej uwagi ze względu na ich znaczenie dla całej Unii Europejskiej, daleko idące konsekwencje, jakie dla nich będzie miało nieuporządkowane wystąpienie Zjednoczonego Królestwa, a także związany z tym istotny negatywny wpływ na obywateli i przedsiębiorstwa. Komisja określiła następujące obszary jako obszary o szczególnym znaczeniu. Prace w tych obszarach są prowadzone w szczególnie pilnym trybie. Obywatele W trakcie negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem Unia Europejska od samego początku stawiała obywateli na pierwszym miejscu. Zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 29 kwietnia 2017 r. kwestie dotyczące obywateli stanowią pierwszą część projektu umowy o wystąpieniu poświęconą prawu materialnemu. Unia Europejska zawsze uważała, że obywatele nie powinni ponosić konsekwencji za brexit. Wymaga to przyjęcia przez państwa członkowskie przychylnego podejścia do praw obywateli Zjednoczonego Królestwa, którzy już mieszkają na ich terytorium. ØKomisja uważa, że okresy legalnego pobytu obywateli Zjednoczonego Królestwa w państwie członkowskim UE-27 przed datą wystąpienia należy uznać za okresy legalnego pobytu w państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z dyrektywą 2003/109/WE dotyczącą statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi. Pomoże to obywatelom Zjednoczonego Królestwa, którzy mają miejsce zamieszkania w UE 27, w uzyskaniu statusu rezydenta długoterminowego w państwie członkowskim, w którym mają miejsce zamieszkania, jeżeli spełniają niezbędne warunki. Zapewni im to takie samo traktowanie jak obywatelom państw członkowskich w zakresie dostępu do zatrudnienia, edukacji i podstawowych świadczeń społecznych. Pozwoli im to również na skorzystanie z prawa do łączenia rodzin oraz, pod pewnymi warunkami, na nabycie prawa do pobytu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. ØKomisja wspiera również państwa członkowskie w koordynowaniu ich działań w obszarach podlegających kompetencjom krajowym w celu zapewnienia spójnego podejścia do ochrony praw obywateli. Biorąc pod uwagę skalę wyzwań administracyjnych, z jakimi będą się zmagać władze krajowe i lokalne, oraz w celu uniknięcia opóźnień administracyjnych zaleca się, aby państwa członkowskie zgodziły się na składanie wniosków o zezwolenie na pobyt jeszcze przed datą wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE. W tym kontekście Komisja z zadowoleniem przyjmuje zapewnienie premier Theresy May, że nawet w scenariuszu braku porozumienia prawa obywateli UE w Zjednoczonym Królestwie będą chronione w sposób podobny do opisanego powyżej. Komisja oczekuje teraz, że to zapewnienie zostanie wkrótce sformalizowane, tak aby obywatele mogli się na nie powoływać. Przedstawicielstwo Komisji w Zjednoczonym Królestwie dostarcza informacji oraz pomaga uzyskać dostęp do doradztwa prawnego i wiedzy fachowej obywatelom UE-27 przebywającym w Zjednoczonym Królestwie, aby mogli oni uzyskać nowy status prawny zgodnie z przepisami Zjednoczonego Królestwa, które będą miały zastosowanie po wystąpieniu. Jak wspomniano powyżej, Komisja przyjęła jednocześnie z niniejszym komunikatem wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie wiz. Wniosek ma na celu ułatwienie przepływu osób między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem poprzez zwolnienie obywateli Zjednoczonego Królestwa z obowiązku wizowego podczas pobytu krótkoterminowego w Unii Europejskiej, pod warunkiem że obywatele wszystkich 27 państw członkowskich UE będą również zwolnieni z obowiązku wizowego w Zjednoczonym Królestwie. Usługi finansowe Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE oznacza, że podmioty finansowe mające siedzibę w Zjednoczonym Królestwie utracą prawo do świadczenia usług w państwach członkowskich UE–27 na podstawie unijnych paszportów dla usług finansowych. Działalność unijnych podmiotów finansowych w Zjednoczonym Królestwie będzie podlegała prawu Zjednoczonego Królestwa.

W zawiadomieniach dla zainteresowanych stron Komisja podkreśliła znaczenie odpowiedniego przygotowania na wszystkie możliwe scenariusze, w tym na scenariusz braku porozumienia. Europejskie urzędy nadzoru i Europejski Bank Centralny działający w charakterze organu nadzorczego w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego wydały szczegółowe opinie i wytyczne, aby podkreślić potrzebę zapewnienia odpowiedniego przygotowania oraz objaśnić wątpliwości w zakresie nadzoru w związku z przenoszeniem przedsiębiorstw. Wiele podmiotów świadczących usługi finansowe w UE przygotowywało się na scenariusz, w którym Zjednoczone Królestwo nie jest już częścią jednolitego rynku, dostosowując swoje umowy lub przenosząc swój personel i działalność do UE–27. To przenoszenie działalności do UE–27 i budowanie tam zdolności świadczenia usług trwa i należy je przyspieszyć. Tego procesu nie uda się jednak dokończyć we wszystkich obszarach do marca 2019 r. Scenariusz braku porozumienia może wprawdzie zagrozić stabilności finansowej w Unii Europejskiej, ale ryzyko związane z sektorem finansowym w przypadku tego scenariusza jest już dziś znacząco mniejsze. Tytułem przykładu, wiele zakładów ubezpieczeń podjęło działania, w tym przeniosło umowy, utworzyło oddziały i jednostki zależne lub połączyło się z zakładami ubezpieczeń z UE–27, aby móc kontynuować świadczenie usług dla swoich klientów. Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) współpracuje z organami krajowymi w celu wyeliminowania ryzyka rezydualnego dla niektórych ubezpieczonych z UE–27. Nierozliczone kontrakty na instrumenty pochodne zawarte poza rynkiem regulowanym pomiędzy kontrahentami z UE a kontrahentami ze Zjednoczonego Królestwa co do zasady pozostaną w mocy i zachowają ważność do daty zapadalności. Wydaje się, że w przypadku ziszczenia się scenariusza braku porozumienia nie wystąpi żaden fundamentalny problem z wykonywaniem takich kontraktów. Niektóre zdarzenia takie jak zmiany kontraktów, ich rolowanie i nowacje w niektórych przypadkach mogą jednak wiązać się z koniecznością uzyskania zezwolenia lub wyłączenia, ponieważ kontrahent nie będzie już przedsiębiorstwem unijnym. Zachęca się uczestników rynku, aby kontynuowali przygotowania do sytuacji braku porozumienia poprzez przenoszenie kontraktów i występowanie o odpowiednie zezwolenia. W świetle powyższego zdaniem Komisji ustanowienie środków awaryjnych w tych dwóch obszarach nie jest niezbędne. ØJeżeli chodzi o rozliczone instrumenty pochodne, wydaje się, że w przypadku scenariusza braku porozumienia może istnieć ryzyko dla stabilności finansowej wynikające z nieuporządkowanej likwidacji pozycji unijnych uczestników rozliczających u kontrahentów centralnych w Zjednoczonym Królestwie. Istnieje również potencjalne ryzyko związane z niektórymi usługami świadczonymi przez centralne depozyty papierów wartościowych w Zjednoczonym Królestwie na rzecz podmiotów unijnych. Usług tych nie da się zastąpić w krótkim czasie. W omawianych obszarach istnieją systemy równoważności zapewniające odpowiednie narzędzia, które można szybko wdrożyć. Należy w tym celu wykorzystać czas pozostały do dnia 30 marca 2019 r. Jeżeli Komisja będzie musiała podjąć działania, uczyni to jedynie w takim zakresie, w jakim będą one niezbędne do wyeliminowania zagrożeń dla stabilności finansowej wynikających z wystąpienia bez zawarcia umowy, przy spełnieniu ściśle określonych warunków i z ograniczeniem czasowym. W razie niezawarcia umowy Komisja przyjmie tymczasowe i warunkowe decyzje w sprawie równoważności, aby zapobiec zakłóceniom w świadczeniu usług kontrahentów centralnych i depozytariuszy. Decyzje te zostaną uzupełnione o uznanie infrastruktur znajdujących się w Zjednoczonym Królestwie, które w związku z tym zachęca się do wcześniejszego złożenia wniosku o uznanie do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). Ponadto zachęca się europejskie urzędy nadzoru do rozpoczęcia prac nad uzgodnieniami o współpracy z organami nadzoru w Zjednoczonym Królestwie, aby możliwe było uruchomienie wymiany informacji o instytucjach finansowych i podmiotach świadczących usługi finansowe natychmiast po dacie wystąpienia, w razie ziszczenia się scenariusza braku porozumienia. Transport lotniczy W obszarze transportu lotniczego wystąpienie Zjednoczonego Królestwa bez uzgodnienia porozumienia, które obowiązywałoby w dniu wystąpienia, oraz bez zawarcia przez operatorów wymaganych uzgodnień, czy też ewentualnych uzgodnień alternatywnych doprowadziłoby do nagłego wstrzymania ruchu lotniczego pomiędzy Zjednoczonym Królestwem a Unią Europejską ze względu na brak praw przewozowych lub nieważność licencji na prowadzenie działalności przewozowej lub certyfikatów bezpieczeństwa przewozów lotniczych. ØJeżeli chodzi o prawa przewozowe, Komisja zaproponuje środki mające na celu umożliwienie przewoźnikom lotniczym ze Zjednoczonego Królestwa przelotów nad terytorium Unii Europejskiej, postojów technicznych (np. uzupełniania paliwa bez wejścia pasażerów na pokład/opuszczenia pokładu przez pasażerów), jak również lądowań w Unii Europejskiej i lotów powrotnych do Zjednoczonego Królestwa. Środki te miałyby zastosowanie pod warunkiem, że Zjednoczone Królestwo zastosuje wobec przewoźników lotniczych z Unii Europejskiej środki równoważne. ØJeżeli chodzi o bezpieczeństwo lotnicze, w przypadku niektórych wyrobów lotniczych („certyfikaty typu”) i przedsiębiorstw („zatwierdzenia organizacji”) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) będzie mógł wydawać certyfikaty dopiero po tym, jak Zjednoczone Królestwo stanie się państwem trzecim. Komisja zaproponuje środki zapewniające utrzymanie ważności takich certyfikatów przez czas oznaczony. Środki te będą zastosowane pod warunkiem, że Zjednoczone Królestwo zastosuje podobne środki. Komisja zaproponuje również środki zapewniające, aby części i wyposażenie wprowadzone do obrotu w Unii przed datą wystąpienia na podstawie certyfikatu wydanego przez osobę prawną lub fizyczną certyfikowaną przez Urząd Lotnictwa Cywilnego Zjednoczonego Królestwa nadal mogły być w pewnych okolicznościach stosowane. ØKomisja podejmie działania w celu zapewnienia, aby w przypadku lotów ze Zjednoczonego Królestwa przez porty lotnicze UE–27 pasażerowie i ich bagaż kabinowy nadal byli zwolnieni z drugiej kontroli bezpieczeństwa dzięki zastosowaniu tzw. systemu „jednolitego obszaru ochrony”. Jeżeli chodzi o przewidziany w prawie unijnym wymóg, zgodnie z którym większość udziałów w przewoźnikach lotniczych i kontrola nad tymi przewoźnikami musi znajdować się w rękach unijnych osób fizycznych lub prawnych, Komisja podkreśla, że dla przedsiębiorstw, które chcą zostać uznane za unijnych przewoźników lotniczych, kluczowe jest podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu zapewnienia, aby spełniały one ten wymóg w dniu 30 marca 2019 r. Transport drogowy Jeżeli chodzi o transport drogowy, w razie ziszczenia się scenariusza braku porozumienia prawa dostępu przewoźników ze Zjednoczonego Królestwa do rynku ograniczałyby się od daty wystąpienia do zezwoleń oferowanych w ramach Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu (ECMT), co przełożyłoby się na znacznie mniejsze natężenie ruchu pomiędzy Unią a Zjednoczonym Królestwem w porównaniu do sytuacji obecnej. Obowiązujące prawo UE nie przewiduje mechanizmu rozszerzania licencji wspólnotowych przyznających szersze prawa dostępu przewoźnikom na terytorium Unii Europejskiej. Procedury celne W razie ziszczenia się scenariusza braku porozumienia towary wprowadzane do Unii Europejskiej ze Zjednoczonego Królestwa będą traktowane od dnia wystąpienia jako import, a towary wywożone z Unii Europejskiej do Zjednoczonego Królestwa – jako eksport. Zastosowanie będą miały wszelkie właściwe przepisy prawa UE dotyczące towarów importowanych i eksportowanych, w tym w zakresie pobierania niektórych ceł i podatków (takich jak cła, podatek od wartości dodanej i podatek akcyzowy od przywozu), zgodnie ze zobowiązaniami Unii Europejskiej wynikającymi z przepisów Światowej Organizacji Handlu. Zastosowanie będzie miała również konieczność przedstawiania organom celnym zgłoszeń celnych, jak również możliwość przeprowadzania kontroli przesyłek. ØKomisja wzywa państwa członkowskie do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków, aby w razie ziszczenia się scenariusza braku porozumienia mogły one stosować w dniu 30 marca 2019 r. unijny kodeks celny i właściwe przepisy prawa regulujące opodatkowanie pośrednie do całości importu i eksportu Zjednoczonego Królestwa. Organy celne mogą wydawać przedsiębiorcom, którzy spełniają odpowiednie warunki, upoważnienia do stosowania środków ułatwiających wymianę handlową przewidziane w unijnym kodeksie celnym, o ile przedsiębiorcy o takie upoważnienia wystąpią. Zapewnienie równych warunków działania oraz płynnych przepływów handlowych będzie szczególnym wyzwaniem w obszarach o największym natężeniu przepływu towarów w wymianie ze Zjednoczonym Królestwem. Komisja współpracuje z państwami członkowskimi, aby udzielić wsparcia w znalezieniu rozwiązań w pełni respektujących obowiązujące ramy prawne. Wymogi sanitarne/fitosanitarne W razie ziszczenia się scenariusza braku porozumienia wprowadzanie wielu towarów i zwierząt objętych przepisami o środkach sanitarnych i fitosanitarnych będzie zabronione od daty wystąpienia, chyba że Zjednoczone Królestwo zostanie wskazane w unijnym prawie jako „dopuszczone państwo trzecie”. ØNa podstawie ustawodawstwa unijnego w dziedzinie weterynarii Komisja – w uzasadnionych przypadkach – niezwłocznie wskaże Zjednoczone Królestwo jako „dopuszczone państwo trzecie”, o ile spełnione będą wszystkie przepisane prawem warunki, aby umożliwić wprowadzanie do Unii Europejskiej żywych zwierząt i produktów zwierzęcych pochodzących ze Zjednoczonego Królestwa.

Niemniej jednak, nawet jeśli Zjednoczone Królestwo zostanie wskazane w prawie unijnym jako „dopuszczone państwo trzecie”, będzie ono podlegać surowym wymaganiom zdrowotnym dotyczącym przywozu, jakie obowiązują wobec państw trzecich, a organy państw członkowskich będą przeprowadzać obowiązkowe kontrole sanitarne i fitosanitarne przywozu w punktach kontroli granicznej (za takie kontrole odpowiadają państwa członkowskie). Zatwierdzając nowe lub rozszerzone punkty kontroli granicznej w państwach członkowskich UE–27, Komisja uwzględni elastyczność przewidzianą w unijnych regulacjach prawnych w tym obszarze. Dane osobowe W razie ziszczenia się scenariusza braku porozumienia przekazywanie danych osobowych do Zjednoczonego Królestwa zacznie podlegać od dnia wystąpienia przepisom regulującym międzynarodowe przekazywanie danych zgodnie z ogólnym rozporządzeniem (UE) 2016/679 o ochronie danych, dyrektywą (UE) 2016/680 w odniesieniu do sektora egzekwowania prawa oraz rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 w odniesieniu do instytucji i organów Unii Europejskiej. Ogólne rozporządzenie o ochronie danych, dyrektywa 2016/680 i rozporządzenie 45/2001 zawierają szeroki zestaw narzędzi dotyczących przekazywania danych do państw trzecich. Dotyczy to w szczególności tzw. odpowiednich zabezpieczeń (np. zatwierdzonych przez Komisję standardowych wzorców umownych, wiążących reguł korporacyjnych, uzgodnień administracyjnych), które mogą być stosowane zarówno przez sektor prywatny, jak i organy publiczne. Ponadto trzy akty ustawodawcze, o których mowa powyżej, zawierają szereg wyłączeń dotyczących sytuacji szczególnych, w przypadku których przekazywanie danych jest dopuszczalne nawet przy braku odpowiednich zabezpieczeń, np. jeżeli osoba, której dane dotyczą, udziela wyraźnej zgody, w celu wykonania umowy, dochodzenia roszczeń lub z ważnych względów interesu publicznego. Są to te same narzędzia, które stosuje się w relacjach z większością krajów świata, w odniesieniu do których nie przyjęto decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony. Biorąc pod uwagę możliwe rozwiązania dostępne na podstawie wskazanych aktów ustawodawczych, planowanie awaryjne Komisji nie obejmuje przyjęcia decyzji w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych. Unijna polityka klimatyczna W razie ziszczenia się scenariusza braku porozumienia, wszelkie właściwe przepisy prawa UE dotyczące zmiany klimatu (w zakresie unijnego handlu emisjami, fluorowanych gazów cieplarnianych i innych) przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i na jego terytorium z datą wystąpienia. Jeżeli chodzi o unijny system handlu emisjami, Komisja będzie ściśle monitorować jego prawidłowe funkcjonowanie w kontekście wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE. Komisja podejmie niezbędne kroki w celu utrzymania integralności tego mechanizmu, w tym stosując ewentualne czasowe zawieszenie aukcji i procedur przydziału bezpłatnych uprawnień/wymiany uprawnień w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa. Aby zabezpieczyć funkcjonowanie systemu kwot fluorowanych gazów cieplarnianych w razie, gdy umowa o wystąpieniu nie zostanie ratyfikowana do marca 2019 r., nie należy już uwzględniać na potrzeby przydziału rocznych kwot na 2019 r. ilości gazów chemicznych legalnie wprowadzanych do obrotu na rynku krajowym przez przedsiębiorstwa ze Zjednoczonego Królestwa, biorąc pod uwagę fakt, że rynek UE zmniejszy się z datą wystąpienia. ØKomisja zmieni wartości referencyjne przedsiębiorstw brytyjskich stanowiące podstawę przydziału ich rocznych kwot na 2019 r. w odniesieniu do fluorowanych gazów cieplarnianych na podstawie zgłoszonej przez nie działalności prowadzonej w UE–27, tak że nie będą one uwzględniać kwot z tytułu ich zgłoszonej działalności krajowej prowadzonej w Zjednoczonym Królestwie. 6.Dalsze działania na wypadek sytuacji awaryjnej Negocjacje pomiędzy Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem w sprawie umowy o wystąpieniu trwają. Komisja pozostaje w pełni zaangażowana w ten proces. Z uwagi jednak na zbliżający się termin wystąpienia Zjednoczonego Królestwa należy osiągnąć postępy w działaniach przygotowujących na wszystkie możliwe scenariusze. Opisane powyżej działania awaryjne wymagają bardzo ścisłej koordynacji na wszystkich szczeblach: unijnym, krajowym i lokalnym oraz działań zainteresowanych stron. W niniejszym komunikacie Komisja określiła najważniejsze działania, które należy podjąć w głównych obszarach. Komisja podkreśla, że przyjęcie niektórych środków wiąże się ze sztywnymi wymogami proceduralnymi. Dotyczy to w szczególności aktów ustawodawczych, w przypadku których protokoły 1 i 2 do Traktatów przewidują ośmiotygodniowy termin do konsultacji z parlamentami narodowymi. Podobnie akty delegowane podlegają obowiązkowej kontroli Parlamentu Europejskiego i Rady, a procedura ta nie zawsze może być skrócona. Terminowe przyjęcie niezbędnych środków legislacyjnych wymaga pełnej współpracy wszystkich zaangażowanych instytucji UE, aby uniknąć opóźnień wynikających z innych powodów niż brexit. W załączniku 5 przedstawiono najkrótsze możliwe harmonogramy przyjmowania aktów prawnych drugiego stopnia, do przyjęcia których Komisja jest uprawniona. W świetle powyższego Komisja zamierza: ·przedłożyć wnioski w sprawie wszystkich niezbędnych środków ustawodawczych i przyjąć wszystkie akty delegowane przed dniem 31 grudnia 2018 r.;