PL    PL PL 
PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 30.3.2009 r. 
SEK(2009) 400  
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
Dokument uzupe łniający 
   
KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY, PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, 
EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPO ŁECZNEGO I KOMITETU 
REGIONÓW 
 
w sprawie ochrony krytycznej infrastruktury informatycznej 
„Ochrona Europy przed zakrojonymi na szerok ą skalę atakami i zak łóceniami 
cybernetycznymi: zwi ększenie gotowo ści, bezpiecze ństwa i odporno ści” 
   
STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW 
 
{COM(2009) 149} 
{SEK(2009) 399} 
PL 2   PL STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW  
1. NA CZYM POLEGA PROBLEM ? 
Sektor ICT jest kluczowy dla gospodarki i spo łeczeństwa UE. 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (ang. Information and Communication 
Technologies , ICT) sta ły się podstawą gospodarki i spo łeczeństwa w ca łej UE. Sektor ICT 
jest kluczowy dla wszystkich grup spo łecznych . Przedsiębiorstwa korzystaj ą z sektora 
ICT zarówno do celów sprzeda ży bezpo średniej, jak i w celu zapewnienia 
wydajności/efektywno ści procesów wewn ętrznych. ICT s ą również coraz częściej obecne w 
pracy rz ądów i administracji publicznych : korzystanie z us ług e-rządu na wszystkich 
szczeblach zapewnia wi ększą efektywno ść procedur, ale jednocze śnie sprawia, że wiele 
operacji w obr ębie sektora publicznego jest w du żym stopniu uzale żnionych od ICT. Równie 
istotny jest fakt, że w codziennych dzia łaniach tak że obywatele staj ą się coraz bardziej 
zależni od us ług społeczeństwa informacyjnego i coraz cz ęściej wykorzystuj ą ICT : 
oprócz negatywnych skutków, jakie dla tych dzia łań miałoby zak łócenie natury 
cybernetycznej, coraz wi ęcej danych osobowych obywateli przekazywanych i przesy łanych 
jest drog ą elektroniczn ą. Niewystarczaj ące środki bezpiecze ństwa mog ą doprowadzi ć do 
utraty szczególnie chronionyc h danych osobowych i nios ą ze sobą ryzyko kradzie ży 
tożsamości i innych oszustw1. Zwiększenie bezpiecze ństwa i odporno ści tych 
infrastruktur jest zatem absolutnie niezb ędne do ochrony danych osobowych obywateli i 
do pełnego korzystania z prawa do prywatno ści.  
Systemy i us ługi ICT same w sobie s ą kluczow ą infrastruktur ą, ale poza tym stanowi ą też 
bazę dla innych krytycznych stru ktur technologicznych i spo łecznych. Fakt ten potwierdzono 
w zielonej ksi ędze Komisji Europejskiej w sprawi e europejskiego programu ochrony 
infrastruktury krytycznej, w której, podobnie jak w podej ściu OECD2, mianem krytycznych 
infrastruktur informatycznych  (ang. Critical Information Infrastructures , CII) określono 
„systemy ICT, które same w sobie s ą infrastrukturami krytycznymi, lub które s ą niezbędne do 
obsługi infrastruktur krytycznych (urz ądzeń telekomunikacyjnych, 
komputerów/oprogramowania, Internetu, satelitów itp .)3.  
Mimo istniej ących różnic terminologicznych, ważne jest to, że pojęcie CII pozwala na 
przedstawienie w uj ęciu systemowym strategii dotycz ących bezpiecznego i ci ągłego 
funkcjonowania systemów, us ług, sieci i infrastruktur ICT (znanych ogó łem jako 
„infrastruktury ICT”), których wa żnym elementem  – ze wzgl ędu na swe szerokie 
rozproszenie i konwergencj ę technologiczn ą – jest Internet . 
                                                 
1 http://www.times online.co.uk/tol/news/uk/crime/article4211711.ece 
2 http://www.oecd.org/dataoecd/1/13/40825404.pdf 
3 COM(2005) 576 wersja ostateczna 
PL 3   PL Co podlega zagro żeniom? 
Szeroka obecno ść CII oznacza, że skutki zak łóceń cybernetycznych mog ą być głęboko 
odczuwalne dla ca łego społeczeństwa .  
Zrozumienie zagro żeń wynikaj ących z ataków dokonywanych przez ludzi, katastrof 
naturalnych i awarii technicznych jest cz ęsto niepe łne, a ich analiz a – niewystarczaj ąca. 
Poziom świadomości wśród zainteresowanych podmiotów  jest zatem niewystarczaj ący, by 
opracowa ć odpowiednie zabezpieczenia i środki zaradcze.  
Ataki cybernetyczne osi ągnęły bezprecedensowy poziom zaawansowania  i są często 
przeprowadzane przez poje dyncze osoby lub grupy przest ępcze dla zysku lub z powodów 
politycznych. Zakrojone na szerok ą skalę ataki cybernetyczne na Estoni ę, Litwę i Gruzję 
to przyk łady ilustruj ące bardziej ogóln ą tendencj ę. Duża liczba wirusów, robaków i 
innych rodzajów z łośliwego oprogramowania, coraz cz ęstsze wyst ępowanie botnetów i 
wzrost ilo ści spamu potwierdzaj ą znaczenie tego problemu4. Infrastruktury ICT s ą celem 
ciągłych ataków  i jeśli Europa si ę nie przygotuje, ich skutki mog ą być znacznie 
poważniejsze.  
Wysoki stopie ń zależności od CII, ich transgraniczne powi ązania oraz wspó łzależności z 
innymi infrastrukturami sprawiaj ą, że konieczne jest podjęcie kwestii ich bezpiecze ństwa i 
odporności w ujęciu systemowym, uznaj ąc je za pierwsz ą linię obrony  w przypadku 
awarii i ataków i uzupe łniając tym samym środki maj ące na celu zapobieganie, zwalczanie i 
ściganie dzia łalności kryminalnej i terrorystycznej wymierzonej w CII.  
Charakter problemu 
Obecnie problemy dotycz ące bezpiecze ństwa i odporno ści CII są najczęściej regulowane 
na szczeblu krajowym, a wspó łpraca ogólnoeuropejska ma miejsce w bardzo niewielkim 
stopniu . Brak usystematyzowanej wspó łpracy transgranicznej znacznie zmniejsza 
efektywno ść krajowych środków zaradczych. Ponadto niski poziom bezpiecze ństwa i 
odporności CII w jednym kraju mo że potencjalnie zwi ększyć podatno ść na zagro żenia i 
stopień ryzyka w innych krajach.  
Ponieważ CII są obecne na ca łym świecie, ściśle połączone mi ędzy sobą i współzależne od 
innych infrastruktur, ich bezpiecze ństwa i odporno ści nie można osiągnąć opierając się 
wyłącznie na nieskoordynowanych podej ściach krajowych . Ponadto istnieje powszechne 
przekonanie, że rynki nie zawsze w wystarczaj ącym stopniu zach ęcają sektor prywatny 
do inwestowania w ochron ę CII na poziomie odpowiadaj ącym oczekiwaniom rz ądów. 
Przyczyny ogólnego problemu  przedstawionego powy żej są następujące: 
• różne podejścia w państwach cz łonkowskich do kwestii polit yki publicznej w zakresie 
bezpiecze ństwa i odporno ści CII.  W politykach pa ństw członkowskich dotycz ących 
bezpiecze ństwa i odporno ści CII istniej ą różnice. Ponadto poziom wiedzy specjalistycznej 
i przygotowania nie wydaje si ę być równomiernie roz łożony, co podkre ślono w analizie 
podejść krajowych przeprowadzonej przez Komisj ę i potwierdzono w sprawozdaniu 
Europejskiej Agencji ds. Bezpiecze ństwa Sieci i Informacji (ENISA)5; 
• niskie zainteresowanie nowymi, ogólnoeuropejskimi modelami zarz ądzania . 
Zwiększenie bezpiecze ństwa i niezawodno ści CII wi ąże się z powstaniem szczególnych 
problemów dotycz ących zarz ądzania . Odpowiedzialno ść za okre ślanie polityki 
                                                 
4 COM(2006) 688 wersja ostateczna  
5 http://www.enisa.europa.eu/d oc/pdf/resilience/stock_taki ng_final_report_2008.pdf 
PL 4   PL związanej z CII ponosz ą rządy, ale zaangażowanie sektora prywatnego jest niezb ędne 
do jej wdrożenia. Partnerstwa publiczno-prywatne  (PPP) pojawi ły się na szczeblu 
krajowym jako model odniesienia, dzi ęki któremu mo żliwa jest kontrola realizacji tych 
powiązanych ze sob ą zobowiązań. Jednak mimo ogólnej zgody co do tego, że PPP byłyby 
również pożądane na szczeblu europejskim, euro pejskie PPP jak do tej pory jeszcze si ę nie 
pojawiły;  
• ograniczona europejska zdolno ść wczesnego ostrzegania i reagowania . Podczas 
konsultacji podkre ślono różnice w krajowych systemach wczesnego ostrzegania i 
reagowania. Niektóre pa ństwa członkowskie nie otrzymuj ą rutynowych sprawozda ń 
dotyczących przypadków naruszenia bezpiecze ństwa sieci (aczkolwiek w śród niektórych 
operatorów procedura ta mo że odbywa ć się na zasadzie nieformalnej) lub nie ustanowi ły 
organizacji odpowiedzialnej za dzia łalność sprawozdawcz ą. Współpraca i wymiana 
informacji mi ędzy jednostkami na szczeblu rz ądowym  wydaje si ę słabo rozwini ęta i 
utrudniona z powodu braku sprawdzonych m echanizmów wymiany i koordynacji, co 
sprawia, że konieczne jest sprawne funkcjonowanie krajowych/rz ądowych zespo łów 
ds. reagowania kryzysowego w dziedzinie informatycznej  (ang. Computer Emergency 
Response Teams, CERT ), opartych na wspólnych podstawach w zakresie zdolno ści. 
Ponadto ćwiczenia i praktyczne symulacje na szczeblu UE , będące jednym z 
kluczowych aspektów zwi ększenia bezpiecze ństwa i odporno ści CII, są jeszcze w zalążku; 
• niska świadomo ść zagrożeń dla bezpiecze ństwa i odporno ści Internetu . Dzięki swemu 
rozproszonemu i redundantnemu charakterowi Internet da ł się poznać jako raczej solidna i 
odporna infrastruktura . Kwestionowanie  dalszej zdolno ści Internetu do odpierania 
coraz wi ększej liczby  zakłóceń i ataków cybernetycznych jest jednak uzasadnione, 
zwłaszcza ze wzgl ędu na jego fenomenalny rozwój , pojawienie si ę nowych us ług oraz ze 
względu na fakt, że jego struktura staje si ę coraz bardziej skomplikowana . 
Żaden kraj nie jest wysp ą. Globalny charakter CII, a zw łaszcza Internetu, wymaga 
wspólnego globalnego podej ścia do kwestii bezpiecze ństwa i odporno ści. Bezpośrednie 
efekty na szczeblu mi ędzynarodowym mo żna osiągnąć dzięki ścisłej koordynacji na 
szczeblu UE.  
2. JAKIE JEST UZASADNIENIE DZIA ŁAŃ UE? 
Przyjęcie podej ścia wyłącznie w skali krajowej mo że się okazać niewystarczaj ące, aby 
rozwiązać problemy przedstawione powy żej. Ze wzgl ędu na silne powi ązania w kontek ście 
transgranicznym, wiele zagro żeń dla bezpiecze ństwa sieci i informacji (ang. network and 
information security , NIS) mo że potencjalnie powodowa ć transgraniczne problemy, których 
nie można skutecznie rozwi ązać na szczeblu krajowym i które mog ą spowodowa ć zakłócenia 
w innych krajach.  
Zintegrowane podej ście UE na rzecz zwi ększenia bezpiecze ństwa i odporno ści CII 
mogłoby uzupe łnić programy krajowe dotycz ące ochrony krytycznej infrastruktury 
informatycznej  i istniejące już programy wspó łpracy między państwami cz łonkowskimi oraz 
dodać do nich warto ści europejskie . Poniewa ż duża część wyzwań i problemów jest taka 
sama, na wspólnym podej ściu skorzystaliby wszyscy.  
W wyniku dyskusji prowadzonych po ataku na Estoni ę uznano, że skutki podobnych ataków 
można ograniczy ć za pomoc ą środków zapobiegawczych , takich jak bardziej 
usystematyzowana wymiana informacji, oraz za pomoc ą skoordynowanych dzia łań w 
trakcie trwania kryzysu. Komi sja jest idealnie przygotow ana do koordynacji takich dzia łań – 
PL 5   PL w bliskiej wspó łpracy z pa ństwami cz łonkowskimi i innymi organizacjami 
międzynarodowymi oraz przy pe łnym poszanowaniu zasady pomocniczo ści. 
Ponadto kwestie bezpiecze ństwa narodowego, cho ć odgrywaj ą ważną rolę w określaniu 
polityki i zobowi ązań dotyczących NIS, mog ą prowadzi ć do rozdrobnienia uregulowa ń 
prawnych i negatywnie wp łynąć na konkurencyjno ść całej Unii Europejskiej i na zdolno ść 
europejskiego wspólnego rynku do pomna żania majątku.  
W 2006 r. w ramach europejskiego progr amu ochrony infrastruktury krytycznej6 (ang. 
European Programme for Critical Infrastructure Protection , EPCIP) Komisja og łosiła7 
zamiar opracowania specjalnej polityki dla sektora ICT „ w celu zwi ększenia bezpiecze ństwa i 
odporności sieci i system ów informatycznych ”. W 2007 r. Rada Europejska przychylnie 
ustosunkowa ła się do powyższego ogłoszenia8. 
W inicjatywie tej nale życie uwzgl ędniono aspekt mi ędzynarodowy, opieraj ąc się na 
powszechnie akceptowanych zasadach, ta kich jak opracowane przez pa ństwa grupy G8 
zasady dotycz ące ochrony krytycznych infrastr uktur informatycznych (ang. Critical 
Information Infrastructures Protection , CIIP), na rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 
58/199 „Creation of a global cultur e of cybersecurity and the prot ection of critical information 
infrastructures” („Tworzenie globalnej kultury bezpiecze ństwa cybernetycznego i ochrona 
krytycznych struktur informat ycznych” oraz na opracowanym niedawno zaleceniu OECD w 
sprawie ochrony krytycznych in frastruktur informatycznych. 
Wreszcie, co równie ż jest istotn ą kwestią, w proponowanej inicjatywie politycznej 
uwzględniono (unikaj ąc przy tym efektu powielenia) dzia łania NATO w zakresie 
bezpiecze ństwa cybernetycznego, które koncentruj ą się zabezpieczeniach wojskowych i 
obejmują wspólną politykę w zakresie obrony przed atakami cybernetycznymi oraz dzia łania 
Organu Zarz ądzającego ds. Obrony przed Atakami Cybernetycznymi (ang. Cyber Defence 
Management Authority , CDMA), a tak że wyniki prac Centrum Doskona łości ds. Wspó łpracy 
w Dziedzinie Obrony przed Atakami Cybernetycznymi przy NATO (ang. Cooperative Cyber 
Defence Centre of Excellence , CCD-COE).  
3. JAKIE SĄ CELE ?  
Celem tej inicjatywy jest zwiększenie  – w całej Europie – poziomu gotowo ści i zdolno ści 
reagowania  na przedstawione zagro żenia i niebezpiecze ństwa oraz unikni ęcie sytuacji, w 
której podej ście przyj ęte przez pa ństwa członkowskie jest rozdrobnione. Nale ży się 
skoncentrowa ć na okre śleniu wspólnych procesów, które umo żliwią elastyczn ą reakcję 
zarówno na zidentyfikowane, jak i niezidentyfikowane zagro żenia. Odpowiednie 
zainteresowane podmioty, zarówno z sektor a publicznego, jak i prywatnego, otrzymaj ą 
zadanie wdro żenia wystarczaj ących i spójnych środków w zakresie zapobiegania, 
wykrywania, reagowania w nag łych wypadkach i odzyskiwania sprawno ści operacyjnej  
w celu uzyskania odpowiedniego poziomu bezpiecze ństwa i odporno ści CII i zapewnienia 
ciągłości usług. Zwiększone bezpiecze ństwo i odporno ść będą również mieć pozytywny 
wpływ na ochron ę danych osobowych i prywatno ści obywateli UE .  
Ogólny cel proponowanych dzia łań, czyli zapewnienie bezpiecze ństwa i odporno ści CII, 
uważanych za pierwsz ą linię obrony , można osiągnąć koncentruj ąc się na czterech 
konkretnych celach: 
                                                 
6 COM (2006) 786 
7 COM (2006) 251 
8 Rezolucja Rady 2007/C 68/01 
PL 6   PL (1) uzupełnieniu braków w polit ykach krajowych dotycz ących bezpiecze ństwa i 
odporności CII; 
(2) usprawnieniu zarz ądzania na szczeblu europejskim w dziedzinie bezpiecze ństwa i 
odporności CII; 
(3) zwiększeniu europejskiej zdolno ści operacyjnej w zakresie reagowania na incydenty 
zagrażające bezpiecze ństwu; 
(4) zwiększeniu bezpiecze ństwa i odporno ści Internetu. 
4. JAKIE SĄ OPCJE POLITYCZNE ? 
Opcja polityczna 1 : Niepodejmowanie żadnych dzia łań 
Niepodejmowanie żadnych dalszych dzia łań nie byłoby uzasadnionym rozwi ązaniem . 
Przy braku dzia łań horyzontalnych na szczeblu UE, pa ństwa członkowskie b ędą w dalszym 
ciągu prowadzi ć działania indywidualne lub na zasadzie wspó łpracy dwustronnej, b ądź też 
ograniczonej wspó łpracy wielostronnej. Zaistnia łoby wówczas ryzyko powstania ró żnych 
podejść krajowych , które mog łyby być ze sob ą niezgodne. Ponadto wspó łpraca 
transgraniczna odbywa łaby się na zasadzie dora źnej i mog łaby być nieskuteczna ze wzgl ędu 
na wysoki poziom zaawansowania i skal ę ataków cybernetycznych.  
Ponieważ państwa członkowskie w dalszym ci ągu rozwi ązywałyby te kwestie w ró żnym 
tempie, zainteresowane podmioty mog łyby się wycofać z inwestycji zwi ązanych z 
bezpiecze ństwem i odporno ścią, gdyż duża liczba standardów i zobowi ązań obniżyłaby ich 
konkurencyjno ść. Ze wzgl ędu na transgraniczny char akter problemu, istniej ące w Europie 
różnice w zakresie bezpiecze ństwa, odporno ści i gotowo ści zaostrzy łyby się jeszcze bardziej. 
Stopień zagrożenia CII w Europie pozosta łby wysoki, a mo że by nawet wzrós ł, pomimo 
podjęcia indywidualnych dzia łań.  
Opcja polityczna 2: Ustanowienie niewi ążących ram  
Komisja zapewni łaby ramy koordynacji i wspó łpracy , które mia łyby form ę komunikatu i 
planu dzia łań, i których celem by łoby zaanga żowanie pa ństw członkowskich, sektora 
prywatnego i spo łeczeństwa obywatelskiego. Komunikat móg łby być zatwierdzony przez 
Radę UE, a swój wk ład do dyskusji móg łby równie ż wnieść Parlament Europejski.  
W inicjatywie skoncentrowano by si ę na celach przedstawionych powy żej, a konkretnie 
zaproponowano by nast ępujące działania: 
(1) wspieranie spójno ści między politykami krajowymi dotycz ącymi bezpiecze ństwa i 
odporności CII przez : 
• określanie punktów wspólnych i przyk ładów praktyk w zakresie polityki 
publicznej, które mo żna przenie ść na inny grunt; 
• ustanowienie europejskiego forum, w ramach którego pa ństwa członkowskie b ędą 
się wymienia ć informacjami i dobrymi praktykami politycznymi dotycz ącymi 
bezpiecze ństwa i odporno ści CII. 
(2) usprawnienie zarz ądzania na szczeblu europejs kim w dziedzinie bezpiecze ństwa i 
odporności CII przez : 
• zainicjowanie europejskiego partnerstwa publiczno-prywatnego na rzecz 
odporności (ang. European Public Private Partnership for Resilience , EP3R ) w 
celu wsparcia wspó łpracy między sektorem publicznym a sektorem prywatnym w 
PL 7   PL zakresie celów dotycz ących bezpiecze ństwa i odporno ści, podstawowych 
wymogów, dobrych praktyk i środków politycznych.  
(3) zwiększenie europejskiej zdolno ści operacyjnej w zakresie reagowania na 
incydenty zagra żające bezpiecze ństwu przez : 
• ustanowienie sprawnie dzia łających krajowych/rz ądowych zespo łów CERT9, 
które maj ą być kluczowym elementem krajowej zdolno ści w zakresie gotowo ści, 
wymiany informacji, koordynacji i reagowania; 
• osiągnięcie porozumienia w sprawie minimalnego poziomu zdolno ści i usług w 
odniesieniu do krajowych/rz ądowych zespo łów CERT; 
• wspieranie wspó łpracy mi ędzy krajowymi/rz ądowymi CERT na szczeblu 
europejskim; u łatwianie kontaktów i wspó łpracy między krajowymi jednostkami 
odpowiedzialnymi za zdolno ść reagowania; organizowanie ogólnoeuropejskich 
lub regionalnych ćwiczeń w zakresie reagowania w przypadku zakrojonych na 
szeroką skalę incydentów zagra żających bezpiecze ństwu; 
• wspieranie tworzenia planów awaryjnyc h w zakresie reagowania na incydenty 
zagrażające bezpiecze ństwu sieci oraz w zakresie  przywracania sprawno ści 
operacyjnej w przypadku awarii;  
• finansowanie prac nad europejskimi ćwiczeniami w zakresie reagowania w 
przypadku zakrojonych na szerok ą skalę incydentów zagra żających 
bezpiecze ństwu sieci; 
• wspieranie prac nad europejskim sy stem wymiany informacji i wczesnego 
ostrzegania (ang. European Information Sharing and Alert System , EISAS) oraz 
wspieranie wdro żenia tego systemu, tak aby skutecznie i równomiernie obj ął on 
swoim zasi ęgiem zarówno obywateli, jak i M ŚP.  
(4) zwiększenie bezpiecze ństwa i odporno ści Internetu przez :  
• określenie priorytetów UE w zakresie d ługoterminowej stabilno ści i odporno ści 
Internetu;  
• osiągnięcie porozumienia w sprawi e zestawu zasad dotycz ących bezpiecze ństwa i 
odporności Internetu, najpierw na szczeblu europejskim, a pó źniej – 
międzynarodowym.  
Opcja polityczna 3: Ustanowienie wi ążących ram  
Większość kwestii przedstawionych powy żej uregulowano by za pomoc ą szeregu środków 
wiążących, które w zale żności od potrzeby mog łyby mieć formę dyrektywy, rozporz ądzenia 
lub decyzji. 
Komisja mo że zaproponowa ć środki wiążące w celu: 
(1) określenia podstawy, dzi ęki której zharmonizowano by polityki krajowe . Środki 
tego rodzaju mog ą koncentrowa ć się na kwestii dodatkowego bezpiecze ństwa i 
odporności CII, wybiegaj ąc poza zaproponowane ju ż ramy dotycz ące regulacji rynku;  
(2) określenia ról i zobowi ązań publicznych i prywatnych zainteresowanych 
podmiotów  w zakresie bezpiecze ństwa i odporno ści CII; 
                                                 
9 Zespo ły ds. reagowania kryzysowego w dziedzinie informatycznej 
PL 8   PL (3) usprawnienia gotowo ści operacyjnej , na przyk ład przez: 
(a) opracowanie zestawu minimalnych standa rdów dla zharmonizowanych funkcji 
i usług krajowych/rz ądowych CERT; 
(b) opracowanie ram dla krajowych planów awaryjnych w celu stworzenia planów 
awaryjnych obejmuj ących całą UE. 
5. PORÓWNANIE OPCJI POLITYCZNYCH  
Opcja polityczna zak ładająca „niepodejmowanie żadnych dalszych dzia łań” nie niesie ze sob ą 
żadnych konkretnych korzy ści w zakresie zwi ększenia bezpiecze ństwa i odporno ści CII w 
Europie. Wybór jest wi ęc między ramami niewi ążącymi a ramami wi ążącymi. W chwili 
obecnej opcja zak ładająca ustanowienie „wi ążących ram” nie wydaje si ę wykonalna, mi ędzy 
innymi ze wzgl ędu na:  
• rzeczywisto ść polityczn ą w suwerennych pa ństwach, która musi by ć odpowiednio 
uwzględniona w ka żdej polityce dotycz ącej NIS na szczeblu wspólnotowym;  
• konieczno ść wzięcia pod uwag ę wysoce rozproszonej odpowiedzialno ści operacyjnej w 
sektorze prywatnym;  
• brak doświadczenia w zakresie wymiany informacji i wspó łpracy dotycz ącej polityki CII 
między sektorem publicznym a sektorem prywatnym. 
Ponadto niska jako ść dostępnych obecnie danych  dotyczących incydentów zagra żających 
bezpiecze ństwu, uwarunkowana nierównym dost ępem do informacji i kwestiami 
bezpiecze ństwa narodowego, ogranicza mo żliwości konsekwentnego okre ślenia środków 
regulacyjnych z punktu widzenia gos podarki i polityki publicznej oraz utrudnia 
poszanowanie zasady proporcjonalno ści, poniewa ż proponowanie proporcjonalnych 
działań jest niemo żliwe w sytuacji, kiedy skala problemu nie jest dok ładnie znana.  
Ponadto termin wdro żenia podej ścia wiążącego, ze wzgl ędu na długość procedury przyj ęcia, 
byłby niezgodny z potrzeb ą szybkiego podj ęcia działań przez wszystkie zainteresowane 
podmioty.  
Podsumowuj ąc, w niniejszej ocenie  skutków stwierdza si ę, że w perspektywie krótko- i 
średnioterminowej najlepszym rozwi ązaniem jest opcja 2, w ramach której mo żliwe jest 
natychmiastowe podj ęcie proponowanych dzia łań oraz dokonanie – w stosownym terminie – 
przeglądu rezultatów, w tym rezulta tów debaty publicznej po święconej wzmocnionej i 
unowocze śnionej polityce NIS w UE. Rezultaty te stanowi łyby następnie podstaw ę oceny 
potrzeb i opcji dotycz ących ewentualnych przysz łych środków wi ążących.  
Wówczas mo że się okazać, że możliwe jest zalecenie wdro żenia działań podobnych do tych, 
które przedstawiono w opcji politycznej 3.