[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 18.10.2006

KOM(2006) 604 wersja ostateczna

2006/0197 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające Europejski Instytut Technologii

(przedstawiona przez Komisję) {SEK(2006) 1313}{SEK(2006) 1314}

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

1.1. Kontekst ogólny

Wzmocnienie związków i synergii pomiędzy innowacją, badaniami a edukacją – głównymi czynnikami kształtującymi globalną gospodarkę opartą na wiedzy – jest niezbędne, aby zwiększyć konkurencyjność przemysłu i usług UE, a także zapewnić miejsca pracy i trwały wzrost gospodarczy w Unii Europejskiej.

Europie nie udaje się jednak pokonać przepaści w dziedzinie innowacji i stworzyć zintegrowanego trójkąta wiedzy – edukacji, badań i innowacji. Istnieje powszechna zgoda co do tego, że najsłabszą stroną UE w dziedzinie innowacyjności jest jej ograniczona umiejętność przekształcania uzyskanej wiedzy w możliwości gospodarcze. Ponadto większość państw członkowskich, z różną wprawdzie intensywnością, napotyka trudności promując innowacyjność i kulturę przedsiębiorczości w badaniach i nauce, starając się osiągnąć masę krytyczną zasobów ludzkich, finansowych i rzeczowych w dziedzinie wiedzy i innowacji oraz nagradzając dokonania i wybitną jakość w taki sposób, który przyciągnąłby najlepszą kadrę akademicką i badaczy. Globalna konkurencja ze strony tradycyjnych konkurentów i azjatyckich gospodarek wschodzących stanowi wielkie wyzwanie dla atrakcyjności Europy jako obszaru wiedzy i znacznie upośledza naszą zdolność do wzmacniania podstaw naukowych i technologicznych przemysłu wspólnotowego oraz do zmobilizowania jego potencjału innowacyjnego.

W Unii istnieje powszechny konsensus co do tego, że należy niezwłocznie podjąć działania, aby zapewnić warunki pozwalające na lepsze wykorzystanie komercyjnego potencjału polityki innowacyjności i wiedzy, co stanowi klucz do uzyskania szybszego i trwałego wzrostu gospodarczego. W zrewidowanej strategii lizbońskiej umieszczono więc działalność innowacyjną, badawczą i edukacyjną, które są motorem konkurencyjności, na szczycie programu na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. W ramach zrewidowanej strategii wzrostu gospodarczego i zatrudnienia podjęto istotne inicjatywy zarówno na poziomie krajowym, jak i całej Unii Europejskiej, aby zwiększyć innowacyjność oraz wzmocnić powiązania pomiędzy szkolnictwem wyższym, badaniami i przedsiębiorczością.

Wciąż jednak istnieje jeszcze nieuwolniony potencjał. Aby pokonać przepaść w dziedzinie innowacji pomiędzy Unią Europejską a jej głównymi konkurentami, musimy promować dalszą integrację wszystkich trzech elementów trójkąta wiedzy w taki sposób, by się wzajemnie wspierały.

Państwa członkowskie są przede wszystkim odpowiedzialne za utrzymanie silnej europejskiej bazy przemysłowej i konkurencyjnej i jednoczesne ułatwianie wprowadzania innowacji oraz dokonywania większych i lepszych inwestycji w badania, edukację i szkolenia. Biorąc jednak pod uwagę charakter i skalę wyzwania związanego z innowacyjnością, działania na szczeblu europejskim mogą przynieść dodatkowe korzyści, których państwa członkowskie nie mogłyby uzyskać samodzielnie. Istnieje więc wymiar wspólnotowy, który uzupełnia, ułatwia i koordynuje politykę i działania państw członkowskich.

Z pewnością promowanie innowacyjności na szczeblu wspólnotowym niesie ze sobą wartość dodaną, ustanawiając strategiczne, długoterminowe partnerstwa oparte na kryterium jakości w krytycznych dziedzinach pomiędzy wszystkimi stronami trójkąta wiedzy. Taka inicjatywa umożliwiłaby europejskim przedsiębiorstwom nawiązanie nowych relacji z sektorem edukacji i badań. Zapewniłaby również na szczeblu Unii Europejskiej masę krytyczną o światowej jakości, ukierunkowaną na innowacyjność, pozwalającą na zbudowanie globalnej reputacji i atrakcyjności.

1.2. Podstawa wniosku

W lutym 2005 r. przewodniczący Barroso przedstawił koncepcję powołania Europejskiego Instytutu Technologii (EIT) w ramach przeglądu śródokresowego strategii lizbońskiej. EIT należy postrzegać jako jeden z elementów kompleksowej strategii mobilizacji wiedzy i innowacyjności, stanowiącej klucz do osiągnięcia wzrostu gospodarczego i zwiększenia zatrudnienia. Byłby to konkretny wyraz zaangażowania UE w tworzenie środowiska wspierającego innowację i wysoki poziom doskonałości w Unii.

Komisja rozpoczęła proces namysłu i przeprowadziła szeroko zakrojone konsultacje, których efektem było przedstawienie pierwszego komunikatu w dniu 22 lutego 2006 r.[1]. We wnioskach Rady Europejskiej z 23-24 marca 2006 r. stwierdzono, że „ Europejski Instytut Technologii będzie istotnym krokiem w kierunku wypełnienia istniejącej luki pomiędzy szkolnictwem wyższym, badaniami a innowacją” i zachęcono Komisję do przedstawienia propozycji dalszych działań.

Dnia 8 czerwca 2006 r.[2] Komisja wydała drugi komunikat, który szeroko odwoływał się do wyników procesu konsultacji i naświetlił szereg konkretnych kwestii związanych z proponowaną strukturą i działalnością EIT.

Podczas posiedzenia Rady Europejskiej w dn. 15-16 czerwca 2006 r. szefowie rządów i państw zapewnili raz jeszcze, że „ Europejski Instytut Technologii – współpracujący z istniejącymi instytucjami krajowymi – stanowić będzie ważny krok w likwidowaniu przepaści dzielącej obecnie szkolnictwo wyższe, działalność badawczą i innowacje, wraz z innymi działaniami, które wzmacniają tworzenie powiązań i synergii pomiędzy wybitnymi kręgami zajmującymi się działalnością badawczą i innowacyjną w Europie. ”

Rada Europejska zwróciła się do Komisji o opracowanie „ formalnego wniosku jego powołania, który zostałby przedstawiony jesienią 2006 r., po przeprowadzeniu konsultacji z Europejską Radą ds. Badań Naukowych, państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami. ”

W wyniku przeprowadzonych analiz i szerokich konsultacji ze środowiskami badawczymi i akademickimi oraz państwami członkowskimi Komisja stwierdziła, że w kontekście europejskim najlepszym punktem wyjścia byłoby podejście oparte na budowie sieci, które jednak powinno być rozwijane w celu stworzenia EIT opartego na autentycznie zintegrowanych partnerstwach.

1.3. Cele i główny zakres wniosku

EIT przyczyni się do zwiększenia bazy konkurencyjnej państw członkowskich dzięki zaangażowaniu organizacji partnerskich w zintegrowane działania innowacyjne, badawcze i edukacyjne o najwyższych standardach międzynarodowych. Będzie to nieodłączny element kompleksowej strategii wspólnotowej mającej na celu wspieranie rozwoju wiedzy i innowacyjności w kierunku wyznaczonym przez cele strategii lizbońskiej.

EIT będzie wspierać i promować innowacyjność poprzez transdyscyplinarną i międzydyscyplinarną strategiczną działalność badawczą i edukacyjną w dziedzinach kluczowych dla interesów ekonomicznych lub społecznych oraz wykorzystując uzyskaną wiedzę z korzyścią dla UE. Stworzy „masę krytyczną” zasobów ludzkich i rzeczowych w tych dziedzinach wiedzy, przyciągając i utrzymując inwestycje sektora prywatnego w innowacje, edukację, badania i rozwój, a także studentów studiów magisterskich, doktorantów i badaczy na wszystkich szczeblach kariery, zarówno z sektora nauki, jak i przedsiębiorczości.

EIT stanie się symbolem zintegrowanego europejskiego obszaru innowacyjności, badań i edukacji, wprowadzając innowacje w dziedzinach kluczowych dla interesów ekonomicznych lub społecznych. EIT ma docelowo stać się punktem odniesienia dla zarządzania innowacją poprzez promowanie nowych form współpracy pomiędzy tymi rodzajami organizacji partnerskich, które będą uczestniczyły w trójkącie wiedzy, a także dla unowocześniania szkolnictwa wyższego i instytucji badawczych w UE, zarówno w sposób bezpośredni, dzięki swojej działalności i jej efektom, jak i w sposób pośredni, poprzez sposób zarządzania.

EIT ma również na celu uzyskanie ogólnoświatowej reputacji oraz zapewnienie atrakcyjnego środowiska dla największych talentów z całego świata. Jego wspólnoty wiedzy i innowacji będą otwarte dla organizacji partnerskich, studentów i badaczy spoza Unii Europejskiej. Ponadto państwa trzecie będą miały możliwość wspierania celów EIT. Promując swoją atrakcyjność na arenie światowej, EIT stałby się ogólnoświatowym sztandarowym ośrodkiem innowacji opartych na kryterium jakości.

EIT będzie opierał się na nowym, innowacyjnym, dwuszczeblowym modelu zarządzania, łączącym w sobie oddolną autonomię i elastyczność dostarczania wiedzy i wyników z odgórnym ukierunkowaniem strategicznym, ożywieniem koordynacji i ułatwianiem dialogu, a także rozpowszechnianiem uzyskanych wyników oraz praktycznych wzorców. EIT będzie realizował swoje działania poprzez wspólnoty wiedzy i innowacji (WWI). Przewiduje się, że wspólnoty te, oparte na formie sieci, lecz również wykraczające poza tę formę, będą zintegrowanymi partnerstwami lub wspólnymi przedsięwzięciami (niezależnie od ich faktycznej formy prawnej) sektora prywatnego, społeczności badawczej oraz doskonałych zespołów z instytucji badawczych i uczelni wyższych, a ich zasoby ludzkie, finansowe i rzeczowe będą współdziałać na rzecz opracowywania, rozpowszechniania i wykorzystywania nowych owoców wiedzy. Aby zwiększyć swój integracyjny charakter, WWI będą korzystały z najnowocześniejszych sieci badawczych i infrastruktury komputerowej. Organ zarządzający, w skład którego wchodzić będą członkowie najwyższego szczebla z udokumentowanym doświadczeniem w dziedzinie przedsiębiorczości, badań i edukacji, będzie odpowiedzialny za strategiczne decyzje EIT, w tym za określenie obszarów strategicznych, w których powoływane będą WWI, za ich selekcję oraz za ogólną koordynację i ocenę ich działalności. Relacje pomiędzy organami EIT a WWI będą opierały się na porozumieniach umownych, które określą prawa i obowiązki WWI, zapewnią koordynację na odpowiednim poziomie oraz określą w zarysie mechanizm monitorowania i oceny działalności WWI i jej wyników.

Właściwe zarządzanie i zrównoważony rozkład praw własności intelektualnej stanowią kolejny nieodłączny wymóg innowacyjności: bez odpowiedniego wykorzystania wynalazków i zarządzania nimi nie będzie istniał prawdziwy bodziec do inwestowania w innowacje. EIT ustali wytyczne w zakresie zarządzania własnością intelektualną, co pozwoli zwiększyć potencjał innowacyjny UE, umożliwi wykorzystanie własności intelektualnej w warunkach odpowiednich dla celów badawczych i innowacyjności i będzie stanowiło właściwą zachętę dla EIT i jego partnerów, w tym poszczególnych zaangażowanych osób, WWI i organizacji partnerskich, a także dostarczy konkretnej motywacji do tworzenia przez kadrę naukową innowacyjnych „firm odpryskowych” wykorzystujących wyniki badań („spin-off”) i do odnoszenia sukcesów komercyjnych.

Edukacja będzie decydującą składową EIT, ponieważ często stanowi brakujący element trójkąta wiedzy. W kontekście globalnej, otwartej gospodarki opartej na wiedzy, EIT będzie promować rozwój studiów i programów doktoranckich zawierających element przedsiębiorczości, który będzie również charakterystyczną cechą stopni naukowych przyznawanych za pośrednictwem WWI. Dla sukcesu EIT jest istotne, aby wspomniane stopnie naukowe nosiły w widoczny sposób jego „markę”. Przewiduje się, że w zdecydowanej większości przypadków partnerami przyznającymi stopnie będą uczelnie wyższe, choć niektóre państwa członkowskie mogą również udzielić uprawnień przyznawania stopni innym partnerom w WWI lub samej wspólnocie wiedzy i innowacji jako całości. Państwa członkowskie będą współpracowały ze sobą, honorując stopnie naukowe i dyplomy EIT, a EIT będzie starał się wspierać ten proces.

1.4. Istniejące inicjatywy i europejska wartość dodana EIT

Odpowiedzialność za politykę edukacji, badań i innowacji spoczywa w zasadniczym zakresie na państwach członkowskich. Kraje UE znacznie różnią się pomiędzy sobą pod względem podejść do innowacji; istnieje też wiele pozytywnych inicjatyw i działań krajowych, które powinny być podtrzymywane i wzmacniane. Biorąc jednak pod uwagę charakter i skalę wyzwania związanego z innowacyjnością, działania na szczeblu europejskim mogą z dużym prawdopodobieństwem przynieść dodatkowe korzyści, których państwa członkowskie nie mogłyby uzyskać poprzez samodzielne działania.

Wspólnota Europejska już od jakiegoś czasu czynnie wspiera państwa członkowskie w ich działaniach na rzecz poprawy innowacji i jakości trójkąta wiedzy. W kontekście strategii lizbońskiej Wspólnota ułatwia wzajemną wymianę polityk, której celem jest określenie najlepszych wzorców i pobudzanie poprawy jakości tworzonych polityk zmierzających do zniwelowania luki w dziedzinie innowacji. Istnieje szereg programów odnoszących się do trójkąta wiedzy, które oferują wsparcie finansowe działającym w UE uczelniom wyższym, ośrodkom badawczym, przedsiębiorstwom i innym aktywnym uczestnikom trójkąta wiedzy, aby mogli oni w jak największym stopniu przyczyniać się do realizacji strategii wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Unia Europejska prowadzi szereg programów wspólnotowych wspierających bezpośrednio lub pośrednio różne aspekty trójkąta wiedzy; niektóre z tych programów to siódmy program ramowy w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego, program na rzecz konkurencyjności i innowacji, zintegrowany program uczenia się przez całe życie oraz fundusze strukturalne.

Do tej pory jednak żadna inicjatywa UE nie odnosiła się w pełni do wszystkich trzech elementów trójkąta wiedzy jednocześnie w sposób całkowicie zintegrowany i zapewniający ich wzajemne umacnianie się. Dotychczasowe programy albo skierowane są wyłącznie do jednej sekcji trójkąta wiedzy, albo łączą w sobie co najwyżej dwie z tych sekcji, i przeważnie wspierają ich rozwój wyłącznie na szczeblu krajowym. Nie było dotychczas żadnej inicjatywy UE, która byłaby stymulacją dla stworzenia instytucji światowej klasy na szczeblu europejskim, której celem byłoby osiągnięcie koniecznej doskonałości w dziedzinie badań, edukacji i innowacji oraz uzyskanie „masy krytycznej” w konkretnych obszarach działania. Ten potencjał jest nadal niewykorzystany.

Dla przykładu, siódmy program ramowy w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego będzie głównym narzędziem finansowym, za pośrednictwem którego Unia Europejską będzie wspierała działania badawczo-rozwojowe we wszystkich dyscyplinach naukowych. Europejska Rada ds. Badań Naukowych stanowi nowy mechanizm finansowania programu ramowego, mającego na celu zwiększenie poziomu doskonałości pionierskich badań unijnych poprzez udzielanie wsparcia dla najlepszych europejskich badań inspirowanych przez naukowców. Sieci doskonałości to transnarodowe projekty z udziałem wielu partnerów, grupujące kluczowych uczestników w Europie, koncentrujące się na trwałej integracji możliwości badawczych w danej dziedzinie badań. Europejskie platformy technologiczne to grupy uczestników, głównie partnerów z sektora przedsiębiorczości i badań, którzy wspólnie nieformalnie definiują strategiczne programy badań dla szeregu strategicznych zagadnień o dużym znaczeniu dla społeczeństwa. Proponowane wspólne inicjatywy technologiczne będą specjalnymi strukturami prawnymi, wprowadzanymi tylko w niektórych przypadkach, które będą miały na celu koordynację uruchomienia inwestycji publicznych i prywatnych na dużą skalę oraz znacznych zasobów badawczych. Jednak dwie ostatnie z wymienionych inicjatyw są ukierunkowane na integrację partnerów z sektora przedsiębiorczości i badań przy opracowywaniu i realizacji strategicznych programów badawczych; edukacja nie stanowi w nich istotnego elementu.

Program na rzecz konkurencyjności i innowacji obejmuje przede wszystkim działania na rzecz innowacji oraz MŚP. Dofinansowuje między innymi rozpoczęcie działalności oraz usługi wspierające innowacje, w tym usługi na rzecz transnarodowego transferu wiedzy i technologii, a także szereg inicjatyw ukierunkowanych na innowacyjność, takich jak sieci skupiające grupy powiązanych przedsiębiorstw, sektorowe partnerstwa publiczno-prywatne oraz działania związane z koordynacją polityczną programów krajowych i regionalnych. Nie obejmuje on jednak kryteriów i działań związanych z badaniami i edukacją opartymi na kryterium jakości.

Zintegrowany program uczenia się przez całe życie będzie ukierunkowany na istotne potrzeby w zakresie modernizacji i dostosowania systemów edukacyjno-szkoleniowych państw członkowskich, w szczególności w odniesieniu do celów strategii lizbońskiej. Przyniesie również bezpośrednio dodatkowe korzyści poszczególnym obywatelom biorącym udział w jego działaniach mobilizacyjnych i innych działaniach związanych ze współpracą. Niemniej jednak program ten dotyczy wyłącznie edukacyjnego elementu trójkąta wiedzy.

Ponadto, najnowsza generacja programów spójności gospodarczej i społecznej powinna prowadzić do przeznaczania znacznych zasobów na inwestycje w główne czynniki wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia. Jednak w przypadku tych programów, doskonała jakość nie będzie stanowić ich głównej siły sprawczej, ponieważ każdy kraj lub region w naturalny sposób określi swój zestaw polityk w zależności od charakteru i zakresu własnych braków strukturalnych i elementów przewagi konkurencyjnej.

W celu zniwelowania luki edukacyjnej pomiędzy UE a jej głównymi konkurentami konieczne będzie wspieranie opartych na kryterium doskonałej jakości strategicznych partnerstw na poziomie UE pomiędzy podmiotami uczestniczącymi w trzech elementach trójkąta wiedzy, działających w obszarach między- i transdyscyplinarnych. Europejski Instytut Technologii (EIT) będzie dążył do tego, aby być światowej klasy podmiotem w swojej dziedzinie oraz sztandarowym ośrodkiem zdolnym do stymulowania innych europejskich placówek i sieci, stanowiących elementy trójkąta wiedzy, do lepszych osiągnięć i wyników. W tym sensie EIT może stanowić uzupełnienie dotychczasowych inicjatyw unijnych i krajowych oraz instrumentów finansowych w celu pokonania luki edukacyjnej pomiędzy UE a jej głównymi konkurentami.

2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPŁYWU

2.1. Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Komisja przeprowadziła szeroko zakrojone konsultacje z udziałem ekspertów, społeczeństwa, państw członkowskich i europejskich zainteresowanych stron, w tym Rady Naukowej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych. Latem 2005 r. zorganizowano trzy spotkania ekspertów, aby omówić ewentualne cele i strukturę EIT. Konsultacje społeczne trwały od 15 września do 15 listopada 2005 r. Otrzymano ponad 740 odpowiedzi, w tym pisemne stanowiska, zarówno od indywidualnych osób, jak i od instytucji. Z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami konsultowano się podczas trzech rund spotkań w kwietniu, maju i wrześniu 2006 r. Jeżeli chodzi o interesariuszy, w spotkaniach udział brało średnio 40 organizacji szczebla europejskiego, reprezentujących sektory badań, edukacji i przedsiębiorstw.

W trakcie konsultacji uzyskano ogólne porozumienie dotyczące podstawowej analizy przeprowadzonej przez Komisję oraz potrzeby podjęcia wzmożonych działań w celu zwiększenia konkurencyjności Wspólnoty i jej państw członkowskich. Konsultacje rzuciły światło na szereg kwestii związanych z proponowaną strukturą EIT, a w szczególności z charakterem i rolą Rady Zarządzającej, funkcjonowaniem WWI, statusem personelu EIT, zachęceniem partnerów do uczestnictwa w działaniach EIT oraz z kwestią stopni naukowych. Ściślej rzecz biorąc, eksperci przekonywali, by od początku mocno zaangażować sektor przedsiębiorstw, a w szczególności, by określać obszary, w których należałoby wspierać WWI, w drodze procesu opartego na zapotrzebowaniu. Podkreślali istotność autonomii Rady Zarządzającej EIT oraz potrzebę pozyskania członków z sektora akademickiego i badawczego oraz z sektora przedsiębiorstw w odpowiednich proporcjach.

2.2. Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Szeroko skorzystano z wewnętrznych analiz Komisji dotyczących zagadnień wiedzy, innowacji i edukacji, a także z raportów opracowanych przez niezależnych ekspertów, w szczególności przez grupy eksperckie zajmujące się badaniami, rozwojem i innowacją, oraz przez zewnętrznych konsultantów.

2.3. Ocena wpływu

W ramach oceny wpływu dotyczącej powołania i działalności EIT przebadano gruntownie pięć możliwości. Trzy z tych pięciu opcji zakładały, że EIT będzie operatorem innowacji i wiedzy, prowadzącym działalność w zakresie innowacji, badań i edukacji, ale różniły się stopniem centralizacji oraz odgórnym lub oddolnym modelem organizacyjnym. Czwarta opcja zakładała, że EIT będzie organem finansującym i atestującym, natomiast piąta rozpatrywała rozwiązanie „status quo”.

Preferowana opcja przewiduje utworzenie autonomicznej organizacji, tak zwanego „zintegrowanego EIT”, która będzie przyciągała do siebie najlepsze zasoby na szczeblu wspólnotowym i administrowała nimi w elastycznych ramach transdyscyplinarnych i międzydyscyplinarnych WWI. Ta opcja ma na celu zrównoważenie szeregu potencjalnie przeciwstawnych potrzeb: potrzeby koordynacji, która zapewni synergię i ukierunkowanie strategiczne, z potrzebą autonomii, której potrzebują WWI, aby miały zdolność przystosowywania się i skutecznego działania; potrzeby pozostania niezależnym od zewnętrznych wpływów, aby móc postępować według własnego programu EIT, z potrzebą atrakcyjności wystarczającej do tego, aby przyciągnąć organizacje partnerskie; a także potrzeby eksperymentowania z nowatorskimi metodami integracji innowacyjności, badań i edukacji, z potrzebą oparcia się na istniejących praktycznych wzorcach i rozwijania ich.

Jako nowa organizacja, EIT będzie mieć również możliwość eksperymentowania z nowymi modelami organizacji i zarządzania, które będą łączyły w sobie innowacyjność, edukację i badania, a przez to pełnego zaangażowania sektora przedsiębiorstw w partnerstwa strategiczne; może zapewnić dynamiczne środowisko pracy, które będzie nagradzało doskonałe wyniki, przyciągając dzięki temu największe światowe talenty. Jako otwarta struktura, ukierunkowana bardziej na poszczególne jednostki i osoby niż na całe instytucje, będzie w stanie skutecznie dążyć do doskonałości na każdym szczeblu, w każdej organizacji i w wymiarze ogólnoeuropejskim. Umożliwi osiągnięcie masy krytycznej doskonałych zasobów, gromadząc najlepsze z istniejących, oraz reagując na długoterminowe strategiczne wyzwania stwarzane przez dziedziny transdyscyplinarne i międzydyscyplinarne, mające potencjalne znaczenie dla interesów gospodarczych i społecznych Europy.

Jednocześnie, ponieważ EIT będzie oparty na organizacjach partnerskich w WWI, zmaksymalizuje swoje oddziaływanie na szczeblu UE. Nie tylko te organizacje będą miały możliwość wywierania wpływu na działalność innowacyjną, badawczą i naukową i zaangażowania się w nią na najwyższym szczeblu i w perspektywie europejskiej; indywidualne osoby również będą nośnikami najlepszych praktycznych wzorców rozwiniętych w ramach EIT, przyczyniając się dzięki temu do dostosowania programów organizacji partnerskich.

3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

3.1. Krótki opis proponowanych działań

Wniosek dotyczy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Instytutu Technologii.

3.2. Podstawa prawna

Podstawę prawną rozporządzenia stanowi art. 157 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W myśl art. 157 ust. 3 Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w artykule 251 oraz po konsultacji z Parlamentem Europejskim i Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, może zadecydować o szczególnych środkach przeznaczonych na wsparcie działań podjętych w państwach członkowskich w celu sprzyjania lepszemu wykorzystaniu potencjału przemysłowego polityk innowacyjnych, badań i rozwoju technologicznego.

3.3. Zasady pomocniczości i proporcjonalności

Zgodnie ze swoją podstawą prawną, wniosek przewiduje podjęcie w odniesieniu do rozpoznanych problemów działań proporcjonalnych i zgodnych z zasadą pomocniczości. Podczas gdy główne obowiązki w zakresie wspierania innowacji należą do państw członkowskich, wniosek ustanawiający EIT będzie stanowił dopełnienie ich wysiłków w dążeniu do zwiększenia konkurencyjności poprzez (a) opracowanie nowego modelu zarządzania współpracą w zakresie działań związanych z innowacją, badaniami i edukacją z zachowaniem najwyższych standardów międzynarodowych, wspierając w ten sposób potencjał przemysłowy i komercyjny trójkąta wiedzy; (b) skoncentrowanie się na działaniach wymagających zasobów o skali i jakości, które są trudne do osiągnięcia poprzez działanie pojedynczego państwa członkowskiego, natomiast działania zintegrowane zyskają na skuteczności dzięki transnarodowemu podejściu państw członkowskich.

Zgodnie z zasadą proporcjonalności, postanowienia tego rozporządzenia nie przekraczają granic działań potrzebnych do osiągnięcia jego celów. Ponadto obciążenie administracyjne EIT zostało ograniczone do zakresu koniecznego do tego, aby Komisja mogła wykonywać swoje obowiązki związane z realizacją budżetu wspólnotowego.

3.4. Dobór instrumentów

Wniosek powinien przybrać formę rozporządzenia. Wybór rozporządzenia odzwierciedla fakt, że jego treść stwarza prawa i obowiązki dla EIT oraz WWI, których partnerów nie można zidentyfikować na tym etapie.

4. SKUTKI BUDŻETOWE

Działania EIT oraz wspólnot wiedzy i innowacji (WWI) będą finansowane jednocześnie z kilku źródeł, a mianowicie:

1. ze źródeł zewnętrznych, do których należą:

1. państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne;

2. źródła prywatne (przedsiębiorstwa, kapitał podwyższonego ryzyka, banki, w tym EBI);

3. zasoby pozyskane w wyniku własnej aktywności EIT (np. wynikające z praw własności intelektualnej);

4. zasoby z wkładów kapitałowych ewentualnie zgromadzonych przez EIT;

2. ze źródeł Wspólnoty – środki przekazane za pośrednictwem budżetu do EIT lub bezpośrednio do WWI, środki z nieprzydzielonych marginesów poniżej pułapu poddziału 1A, a także środki przekazane za pośrednictwem funduszy strukturalnych oraz poprzez uczestnictwo (zgodnie z normalnymi procedurami) w siódmym programie ramowym, programie uczenia się przez całe życie oraz programie na rzecz konkurencyjności i innowacji.

Środki napływające bezpośrednio do EIT będą wykorzystane: (i) na finansowanie WWI poprzez proces konkurencyjny oparty na kryterium doskonałej jakości oraz zgodnie z kryteriami ustalonymi przez Radę Zarządzającą EIT, (ii) na finansowanie bieżących kosztów EIT lub (iii) jako wkłady kapitałowe na rzec EIT.

Środki napływające bezpośrednio do WWI muszą być pozyskane przez WWI i/lub ich organizacje partnerskie, m.in. poprzez normalne procedury mające zastosowanie do programów Wspólnoty oraz do funduszy strukturalnych. Mogą one stanowić element oferty WWI w procesie konkurencyjnym mającym na celu otrzymanie środków z EIT lub mogą być pozyskane po otrzymaniu przez WWI tych środków.

Dokładne ustalenia dotyczące finansowania EIT i WWI będą jednak z pewnością kształtować się w miarę upływu czasu. Komisja ocenia, że we wstępnej fazie EIT będzie wymagać bezpośredniego finansowania z budżetu Wspólnoty, natomiast docelowo w średniej perspektywie czasowej należy dążyć do pozyskiwania maksymalnych środków ze źródeł zewnętrznych. Należy również zachować równowagę pomiędzy środkami napływającymi bezpośrednio do WWI, w tym pochodzących z programów Wspólnoty, a bezpośrednim wkładem Wspólnoty do budżetu EIT.

Ambitny zakres zamierzeń przewidzianych we wniosku oznacza, że łączne wydatki EIT i WWI w latach 2007-2013 można oszacować na 2 367,1 mln EUR. Kwota ta może być pokryta bądź bezpośrednio z budżetu Wspólnoty (bezpośrednio lub za pośrednictwem programów Wspólnoty), bądź z innych źródeł zewnętrznych.

Komisja pozostaje w regularnym kontakcie z sektorem prywatnym i jest zdania, że istnieje pewne zainteresowanie Instytutem, które można wykorzystać, m.in. poprzez dotacje blokowe na wkład kapitałowy EIT. W praktyce zdolność EIT i WWI do pozyskania zewnętrznego finansowania (głównie ze strony przedsiębiorstw) będzie zależeć od wiarygodnego planu operacyjnego. Zasadnicze znaczenie mają tutaj dwa czynniki: (i) zdolność do pozyskania do WWI najbardziej nowoczesnych firm oraz najlepszych uczelni wyższych i zespołów badawczych oraz (ii) stopień, w jakim sama Wspólnota będzie gotowa do publicznej deklaracji zaufania, wyrażającej się przez zobowiązanie do udostępnienia znacznego wkładu finansowego na rozruch procesu oraz wykazanie gotowości do rozważenia w dalszym etapie innych form finansowania przeznaczanych bezpośrednio dla EIT bądź dla WWI. Na tej podstawie możliwe będzie wytworzenie efektu spirali.

Jeżeli chodzi o źródła finansowania w ramach Wspólnoty , Komisja zauważa, że w nowych wnioskach legislacyjnych w ramach negocjacji porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z 17 maja 2006 r. nie dokonano żadnego konkretnego zapisu na rzecz EIT. Z tego względu Komisja proponuje wykorzystanie części nieprzydzielonych marginesów poniżej pułapu poddziału 1A na bezpośrednie finansowanie EIT do kwoty 308,7 mln EUR. Jednocześnie Komisja będzie nadal rozpatrywać możliwości znalezienia dodatkowych uzupełniających środków, w tym, o ile będzie to konieczne, odwołanie się do postanowień porozumienia międzyinstytucjonalnego.

Pozyskanie wkładów na rzecz WWI lub ich organizacji partnerskich bezpośrednio z siódmego programu ramowego, zintegrowanego program uczenia się przez całe życie, programu na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz funduszy strukturalnych, zgodnie z ich odpowiednimi procedurami, jest możliwe i oczekuje się, że wkłady te będą stanowić istotną część ich finansowania. Na podstawie pierwszych doświadczeń rozważony zostanie w odpowiednim czasie wniosek dotyczący koniecznych zmian w takim zakresie, w jakim wkłady te zostaną uznane za konieczne, a nie będą mogły być uzyskane na podstawie istniejących ram prawnych.

Fundusze strukturalne mogą odegrać potencjalnie istotną rolę dla organizacji partnerskich, w tym kwalifikujących się państw członkowskich, regionów, miast lub innych beneficjentów, ponieważ wiele typów wydatków lub inwestycji kwalifikuje się do finansowania z funduszy strukturalnych zgodnie z ich zasadami oraz może podlegać przydziałom środków w celu realizacji priorytetów strategii lizbońskiej.

Jeśli chodzi o źródła zewnętrzne , oczekuje się, że partnerzy angażujący się w WWI będą współuczestniczyć w finansowaniu lub pozyskiwaniu środków. Ponadto znaczną część inwestycji mających na celu ulepszenie infrastruktury wykorzystywanej przez WWI można pokryć z bezpośrednich wkładów państw członkowskich, władz regionalnych lub lokalnych bądź z kredytów, między innymi z Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

5. INFORMACJE DODATKOWE

5.1. Klauzula przeglądowa

Wniosek zawiera klauzulę przeglądową, zgodnie z którą Komisja złoży sprawozdanie z wykonania rozporządzenia EIT oraz wszelkie stosowne wnioski dotyczące jego zmiany po upływie pięciu lat, a następnie co cztery lata.

5.2. Elastyczność

Szczególny charakter i szczególne cele EIT wymagają wysokiego stopnia elastyczności jego struktury i działalności. Należy zadbać zwłaszcza o to, by uniknąć niepotrzebnych zawiłości, które mogłyby osłabić jego potencjał innowacyjny i doprowadzić do nadmiernej i niepożądanej biurokracji w doborze i realizacji działań oraz w jego organizacji.

5.3. Pracownicy

EIT będzie zatrudniał bardzo ograniczoną liczbę pracowników, szacowaną docelowo na co najwyżej 60 osób i składającą się w równych proporcjach z pracowników naukowych pełniących funkcje doradcze oraz z personelu pomocniczego. Będą to pracownicy zatrudnieni bezpośrednio przez EIT na umowach na czas określony zgodnie z warunkami zatrudniania innych pracowników Wspólnoty Europejskiej. EIT może również pozyskiwać pracowników oddelegowanych z państw członkowskich lub sektora prywatnego. Rada Zarządzająca wprowadzi odpowiednie postanowienia, które umożliwią oddelegowanym ekspertom pracę w EIT.

2006/0197 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające Europejski Instytut Technologii

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 157 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji[3],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[4],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[5],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 traktatu[6],

a także mając na uwadze, co następuje:

5. W lizbońskim programie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia podkreślono potrzebę stworzenia warunków, które będą atrakcyjne dla inwestycji w wiedzę i innowacje w Europie, w celu zwiększenia konkurencyjności, przyspieszenia wzrostu gospodarczego i zwiększenia zatrudnienia w Unii Europejskiej.

6. Państwa członkowskie ponoszą główną odpowiedzialność za utrzymanie silnej europejskiej bazy przemysłowej, konkurencyjnej i innowacyjnej. Jednakże charakter i skala wyzwania związanego z innowacyjnością w Unii wymagają również podjęcia działań na szczeblu wspólnotowym.

7. Wspólnota powinna zapewniać wsparcie promowania innowacji, w szczególności poprzez siódmy program ramowy w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego, program na rzecz konkurencyjności i innowacji, zintegrowany program uczenia się przez całe życie oraz fundusze strukturalne.

8. Potrzebna jest nowa inicjatywa na szczeblu Wspólnoty, zwana dalej „Europejskim Instytutem Technologii (EIT)”, która będzie stanowiła uzupełnienie dotychczasowych polityk i inicjatyw wspólnotowych i krajowych poprzez wspieranie integracji trójkąta wiedzy – innowacji, badań i edukacji – w całej Unii Europejskiej.

9. Podczas posiedzenia w czerwcu 2006 r. Rada Europejska zwróciła się do Komisji o przygotowanie formalnego wniosku o ustanowienie EIT do przedłożenia jesienią 2006 r.

10. EIT powinien mieć na celu przyczynianie się do rozwoju potencjału innowacyjnego Wspólnoty i państw członkowskich poprzez pełne zaangażowanie działalności edukacyjnej, badawczej i innowacyjnej z zachowaniem najwyższych standardów.

11. Poprzez swoją Radę Zarządzającą, EIT powinien rozpoznawać strategiczne, długoterminowe wyzwania dla innowacyjności w Europie, szczególnie w dziedzinach transdyscyplinarnych i/lub interdyscyplinarnych, również tych określonych już na szczeblu europejskim, oraz zapewnić przejrzysty i oparty na kryterium jakości proces selekcji do wspólnot wiedzy i innowacji (dalej zwanych „WWI”) w tych dziedzinach; skład członkowski Rady Zarządzającej powinien równoważyć doświadczenia świata przedsiębiorców oraz świata badawczego i akademickiego.

12. Aby przyczynić się do wzrostu konkurencyjności i zwiększyć międzynarodową atrakcyjność gospodarki europejskiej, EIT powinien mieć możliwość pozyskiwania organizacji partnerskich, badaczy i studentów z całego świata oraz współpracy z organizacjami pochodzącymi z krajów trzecich.

13. EIT powinien działać przede wszystkim na zasadzie długoterminowych partnerstw strategicznych opartych na kryterium jakości, w dziedzinach trans- i/lub międzydyscyplinarnych o potencjalnie kluczowym znaczeniu gospodarczym i społecznym dla Europy. Partnerstwa te będą dobierane przez Radę Zarządzającą EIT i zostaną powołane jako WWI. Relacje pomiędzy organami EIT a WWI będą opierały się na porozumieniach umownych, które określą prawa i obowiązki WWI, zapewnią koordynację na odpowiednim poziomie oraz określą w zarysie mechanizm monitorowania i oceny działalności WWI i jej wyników.

14. Istnieje potrzeba wspierania edukacji, będącej nieodłącznym, lecz często brakującym elementem kompleksowej strategii innowacyjności. Porozumienie pomiędzy EIT a WWI powinno stanowić, że stopnie naukowe i dyplomy nadane przez WWI będą uznawane za stopnie naukowe i dyplomy EIT. EIT powinien promować honorowanie stopni naukowych i dyplomów EIT w państwach członkowskich. Wszystkie te działania należy realizować bez uszczerbku dla Dyrektywy 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych[7].

15. EIT powinien określić wytyczne do zarządzania własnością intelektualną, które sprzyjałyby korzystaniu z własności intelektualnej na odpowiednich warunkach, w tym również na zasadach licencjonowania; stworzyć odpowiednie bodźce motywacyjne dla EIT i jego partnerów, w tym również dla zaangażowanych osób indywidualnych, WWI i organizacji partnerskich, a także bodźce do tworzenia „firm odpryskowych” i wykorzystywania wyników działalności w celach handlowych. W przypadku działań finansowanych przez wspólnotowe programy ramowe na rzecz badań i rozwoju technologicznego, stosowały się będą do nich zasady przewidziane w tych programach.

16. Należy wprowadzić odpowiednie postanowienia, gwarantujące odpowiedzialność i przejrzystość EIT. Odpowiednie zasady dotyczące jego funkcjonowania zostały zapisane w Statucie EIT.

17. Aby zapewnić funkcjonalną autonomię i niezależność EIT, powinien on samodzielnie gospodarować swoim budżetem, którego przychody będą stanowiły wkłady Wspólnoty, a także z państw członkowskich i organizacji prywatnych, organów lub instytucji krajowych lub międzynarodowych oraz przychody pochodzące z własnej działalności EIT lub wkładów kapitałowych. EIT powinien starać się pozyskiwać coraz więcej środków finansowych od organizacji prywatnych.

18. W zakresie dotyczącym wkładu Wspólnoty i innych dotacji, którymi obciążany jest budżet ogólny Unii Europejskiej, powinna mieć zastosowanie procedura budżetowa Wspólnoty.

19. Niniejsze Rozporządzenie ustanawia ramy finansowe na lata 2008-2013, które mają stanowić podstawowy punkt odniesienia dla władzy budżetowej, w rozumieniu pkt. 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami.

20. EIT jest organem powołanym przez Wspólnoty w rozumieniu artykułu 185, ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) Nr 1605/2002 z 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [8] i powinien zatem przyjąć jego zasady finansowe.

21. Rada Zarządzająca powinna przyjąć odnawialny trzyletni program prac, który powinien zostać sprawdzony przez Komisję pod względem zgodności z politykami i instrumentami wspólnotowymi, oraz sprawozdanie roczne, obejmujące pełne sprawozdanie finansowe, które należy przesłać Komisji oraz przedstawić Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu.

22. Właściwym jest, by Parlament Europejski, Rada i Komisja miały prawo do wydania opinii o programie prac EIT, jego sprawozdaniu rocznym oraz sprawozdaniu finansowym.

23. Właściwym jest kontrolowanie działalności EIT w regularnych odstępach czasu.

24. Ponieważ państwa członkowskie nie mogą samodzielnie osiągnąć w dostatecznym stopniu celów tego działania, a z przyczyn związanych ze skalą i transnarodowością można je w lepszy sposób zrealizować na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w artykule 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie przekracza granic działań koniecznych do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Przedmiot

Ustanawia się Europejski Instytut Technologii (dalej zwany „EIT”).

Artykuł 2 Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1. „ Innowacja ” oznacza proces i efekty procesu, w którym nowe idee stanowią reakcję na zapotrzebowanie społeczne lub gospodarcze i powodują powstawanie nowych produktów, usług lub modeli działalności gospodarczej, które są z powodzeniem wprowadzane na istniejący rynek lub mają zdolność tworzenia nowych rynków.

2. „ Wspólnota wiedzy i innowacji ” oznacza wspólne przedsięwzięcie organizacji partnerskich, niezależnie od faktycznej formy prawnej, wybrane i wyznaczone przez EIT do prowadzenia zintegrowanej działalności innowacyjnej, badawczej i edukacyjnej na najwyższym poziomie w wybranej dziedzinie.

3. „ Uczelnia wyższa ” oznacza instytucję szkolnictwa wyższego dowolnego typu, która oferuje honorowane stopnie naukowe lub inne honorowane kwalifikacje odpowiadające wykształceniu wyższemu, niezależnie od ich nazwy w kontekście krajowym.

4. „ Organizacja badawcza ” oznacza jakąkolwiek publiczną lub prywatną osobę prawną, która za jeden z głównych celów ma badania naukowe lub rozwój techniczny.

5. „ Organizacja partnerska ” oznacza jakąkolwiek organizację, która jest członkiem WWI. Mogą to być w szczególności: uczelnie wyższe, organizacje badawcze, przedsiębiorstwa publiczne lub prywatne, instytucje finansowe, władze regionalne i lokalne, fundacje.

6. „ Partnerstwo ” oznacza grupę potencjalnych organizacji partnerskich, które występują wspólnie jako kandydat do WWI.

Artykuł 3 Cel

Celem EIT jest przyczynienie się do zwiększenia konkurencyjności przemysłowej przez wzmocnienie potencjału państw członkowskich i Wspólnoty w zakresie innowacji. EIT realizuje ten cel wykorzystując i łącząc ze sobą innowację, badania i edukację z zachowaniem najwyższych standardów.

Artykuł 4 Zadania

1. Aby osiągnąć ten cel, EIT:

25. rozpoznaje strategiczne wyzwania długoterminowe w dziedzinach mających potencjalnie kluczowe znaczenie gospodarcze i społeczne dla Europy, które w długiej perspektywie mogą tworzyć najlepszą innowacyjną wartość dodaną;

26. określa wśród tych wyzwań swoje priorytety i wybiera te, na rzecz których będzie podejmował inicjatywy i inwestował zasoby;

27. podnosi świadomość wśród potencjalnych organizacji partnerskich;

28. wybiera i wyznacza WWI w priorytetowych dziedzinach oraz określa ich prawa i obowiązki w drodze umowy; zapewnia im odpowiednie wsparcie; stosuje odpowiednie środki kontroli jakości; stale monitoruje i okresowo ocenia ich działalność; zapewnia koordynację pomiędzy poszczególnymi WWI na odpowiednim poziomie;

29. mobilizuje niezbędne fundusze ze źródeł publicznych i prywatnych oraz wykorzystuje swoje zasoby zgodnie z niniejszym Rozporządzeniem. W szczególności stara się pozyskiwać coraz większą część swojego budżetu ze źródeł prywatnych i z zasobów własnych;

30. promuje honorowanie stopni naukowych i dyplomów EIT w państwach członkowskich.

2. Powołana może zostać Fundacja (dalej zwana „Fundacją EIT”), szczególnie z inicjatywy EIT, której konkretnym celem będzie promowanie i wspieranie działalności EIT.

EIT może przeznaczyć do 3 % swojego rocznego budżetu na taką Fundację.

Artykuł 5 Wspólnoty wiedzy i innowacji (WWI)

1. Wspólnoty wiedzy i innowacji podejmują się w szczególności:

31. innowacyjnej działalności i inwestycji w pełni integrujących ze sobą płaszczyzny badań i edukacji, stymulując rozpowszechnianie i wykorzystywanie otrzymanych wyników;

32. przełomowych badań w dziedzinach o kluczowym znaczeniu gospodarczym i społecznym dla Wspólnoty Europejskiej, o silnym potencjale innowacyjnym;

33. działalności edukacyjno-szkoleniowej na poziomie magisterskim i doktoranckim, w tym rozwoju umiejętności związanych z innowacją oraz poprawy umiejętności kierowniczych i w zakresie przedsiębiorczości;

34. rozpowszechniania najlepszych praktycznych wzorców, w szczególności w zakresie zarządzania organizacjami ukierunkowanymi na innowacyjność oraz rozwoju współpracy lub partnerstw pomiędzy sektorem edukacji i badań a sektorem przedsiębiorstw.

2. EIT będzie wybierać partnerstwa, które staną się WWI, na podstawie konkurencyjnego, otwartego i przejrzystego procesu, który obejmować będzie podanie do publicznej wiadomości szczegółowych wymogów i warunków.

Dokonując wyboru partnerstw, EIT będzie zwracać szczególną uwagę na:

35. obecną i potencjalną zdolność innowacyjną danego partnerstwa oraz jego osiągnięcia edukacyjno-badawcze;

36. jego zdolność do osiągania celów wyznaczonych przez EIT;

37. wkłady finansowe lub rzeczowe wnoszone do WWI;

38. wykazanie potencjału innowacyjności, w tym planu zarządzania własnością intelektualną odpowiedniego dla danego sektora i spójnego z zasadami i wytycznymi EIT dotyczącymi zarządzania własnością intelektualną.

Podczas dokonywania wyboru, EIT weźmie również pod uwagę:

39. strukturę operacyjną dowodzącą zaangażowania w działalność EIT i jego cele;

40. możliwość zapewnienia dynamicznego, elastycznego i atrakcyjnego środowiska pracy, które będzie sprzyjać osiągnięciom indywidualnym i zespołowym w dziedzinie innowacyjności, badań i edukacji;

41. podstawę, na której nadawane będą stopnie naukowe i dyplomy, w tym ustalenia uwzględniające politykę Wspólnoty dotyczącą europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego, szczególnie pod względem wzajemnej zgodności, przejrzystości, honorowania i jakości nadawanych stopni naukowych i dyplomów;

42. zdolność partnerstwa do przystosowywania się oraz do uwzględniania zmian w ich dziedzinie lub w krajobrazie innowacji.

3. Zasoby WWI będą pozyskiwane ze źródeł publicznych oraz prywatnych. Mogą w szczególności obejmować środki pochodzące z EIT lub przezeń pozyskane oraz środki od organizacji partnerskich.

4. W skład partnerstw mogą wchodzić organizacje partnerskie z krajów trzecich, które mogą przyczynić się w sposób pozytywny do realizacji celów WWI.

Artykuł 6 Stopnie naukowe i dyplomy

1. Umowa pomiędzy EIT a WWI powinna przewidywać, że w dyscyplinach i dziedzinach nauki, w których WWI prowadzą studia, działalność badawczą i innowacyjną, stopnie naukowe i dyplomy wydane przez WWI będą uznawane za stopnie naukowe lub dyplomy EIT.

2. EIT zachęca organizacje partnerskie do nadawania wspólnych stopni naukowych i dyplomów, odzwierciedlających zintegrowany charakter WWI. Mogą to jednak być stopnie naukowe nadawane przez jedną instytucję, jak również podwójne lub wielokrotne stopnie naukowe i dyplomy.

3. Państwa członkowskie współpracują w zakresie honorowania stopni naukowych i dyplomów EIT.

Artykuł 7 Niezależność EIT oraz spójność z działaniami Wspólnoty, państw członkowskich lub działaniami międzyrządowymi

1. EIT prowadzi swoją działalność niezależnie od władz krajowych i nacisków zewnętrznych; jest autonomiczny w swej bieżącej działalności w stosunku do instytucji wspólnotowych. Członkowie organów EIT podejmują wszelkie niezbędne kroki, aby zapobiec konfliktowi interesów pomiędzy ich pracą na rzecz EIT oraz poprzednią lub jednocześnie prowadzoną działalnością.

2. Działalność EIT jest spójna z innymi działaniami na szczeblu wspólnotowym, w szczególności w dziedzinie innowacji, badań i edukacji.

3. EIT uwzględnia również w należyty sposób politykę i inicjatywy realizowane na szczeblu krajowym i międzyrządowym.

Artykuł 8 Organy EIT

1. Organy EIT stanowią:

43. Rada Zarządzająca, w skład której wchodzą członkowie wysokiego szczebla z doświadczeniem w dziedzinie przedsiębiorczości, badań i edukacji, którzy są odpowiedzialni za kierowanie działalnością EIT i WWI oraz za ich ocenę, a także za wszelkie inne decyzje o znaczeniu strategicznym;

44. Komitet Wykonawczy, który nadzoruje działalność EIT oraz podejmuje niezbędne decyzje pomiędzy posiedzeniami Rady Zarządzającej;

45. Dyrektor, który jest odpowiedzialny przed Radą Zarządzającą za zarządzanie administracją i finansami EIT oraz jest prawnym przedstawicielem EIT;

46. Komisja Rewizyjna, która doradza Radzie Zarządzającej i Dyrektorowi w zakresie struktur zarządzania i kontroli finansowo-administracyjnej w EIT, zorganizowania powiązań finansowych z WWI oraz wszelkich innych spraw na wniosek Rady Zarządzającej.

2. Komisja może wyznaczyć obserwatorów do uczestniczenia w posiedzeniach Rady Zarządzającej oraz Komitetu Wykonawczego i Komisji Rewizyjnej.

Artykuł 9 Zarządzanie własnością intelektualną

1. EIT określa i podaje do publicznej wiadomości swoje zasady i wytyczne dotyczące zarządzania własnością intelektualną. Zasady i wytyczne, o których mowa:

47. przyczyniają się do wzrostu potencjału UE w zakresie innowacji;

48. uwzględniają specyfikę poszczególnych sektorów;

49. sprzyjają wykorzystywaniu własności intelektualnej na odpowiednich warunkach dla celów badań i innowacji, w szczególności określając, w jaki sposób własność intelektualna będzie współdzielona przez EIT i jego partnerów;

50. zapewniają odpowiednie zachęty EIT i jego partnerom, w tym zaangażowanym osobom indywidualnym, WWI i organizacjom partnerskim;

51. zapewniają szczególne zachęty do tworzenia „firm odpryskowych” i osiągania sukcesów handlowych.

2. Organizacje partnerskie wykazują w swoich wnioskach o powołanie WWI, że istnieje między nimi porozumienie co do następujących kwestii, zgodnie z zasadami i wytycznymi, o których mowa w ust. 1:

52. własności, zarządzania i ochrony wyników badań i rozwoju oraz innych efektów ich działania;

53. praw dostępu do takich wyników i efektów działania, a także podstaw ich uzyskania;

54. podziału kosztów i zysków, uwzględniającego w należyty sposób wkład poszczególnych organizacji partnerskich;

55. szczególnych postanowień, premii lub zachęt sprzyjających opracowywaniu i wykorzystywaniu wyników badań i rozwoju oraz innych efektów ich działania, w tym tworzenia „firm odpryskowych” w rezultacie wykorzystania wyników badań.

Artykuł 10 Status prawny

1. EIT posiada osobowość prawną. W każdym z państw członkowskich korzysta on z najszerszej zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych przyznawanej osobom prawnym przez ustawodawstwo krajowe. W szczególności może on nabywać lub zbywać aktywa materialne oraz wartości niematerialne i prawne oraz może być stroną w postępowaniu sądowym.

2. Do EIT stosuje się Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.

Artykuł 11 Odpowiedzialność

1. EIT ponosi wyłączną odpowiedzialność za wypełnianie swoich obowiązków.

2. Odpowiedzialność umowna EIT jest uregulowana odpowiednimi postanowieniami umowy i prawem właściwym dla danej umowy.

Umowy zawierane przez EIT przewidują, że właściwym sądem dla danej umowy jest Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.

3. W dziedzinie odpowiedzialności pozaumownej, zgodnie z zasadami ogólnymi wspólnymi dla praw państw członkowskich, EIT naprawia wszelkie szkody wyrządzone przez niego lub jego pracowników przy wykonywaniu ich obowiązków.

Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest właściwy do orzekania w sporach dotyczących odszkodowań za takie szkody.

4. Wszelkie płatności EIT mające na celu pokrycie zobowiązań określonych w ust. 2 i 3 oraz koszty i wydatki poniesione w związku z nimi uznawane są za wydatki EIT i pokrywane są z jego środków.

Artykuł 12 Przejrzystość i dostęp do dokumentów

1. EIT dołoży wszelkich starań, aby jego działalność była prowadzona z zapewnieniem wysokiego stopnia przejrzystości.

2. EIT podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości:

56. swój regulamin wewnętrzny;

57. odnawialny trzyletni program prac oraz sprawozdanie roczne z działalności.

3. Bez uszczerbku dla ust. 4 i 5, EIT nie udostępnia osobom trzecim otrzymywanych informacji poufnych, w stosunku do których wnioskowano i uzasadniono poufność.

4. Członkowie organów EIT podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, o którym mowa w art. 287 Traktatu WE.

Informacje gromadzone przez EIT zgodnie z niniejszym rozporządzeniem podlegają przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001[9].

5. Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001[10] ma zastosowanie do dokumentów znajdujących się w posiadaniu EIT. Rada Zarządzająca uchwali przepisy wykonawcze do wyżej wymienionego rozporządzenia w terminie sześciu miesięcy od momentu utworzenia EIT.

Artykuł 13 Zasoby

1. EIT będzie finansowany przede wszystkim z:

58. wkładów z budżetu Unii Europejskiej;

59. wkładów państw członkowskich lub ich władz publicznych;

60. wkładów przedsiębiorstw lub organizacji prywatnych;

61. zapisów, darowizn i wkładów ze strony osób fizycznych, instytucji, fundacji lub wszelkich innych podmiotów krajowych;

62. przychodów uzyskanych z działalności własnej EIT oraz jej efektów lub z wkładów kapitałowych, łącznie z tymi, którymi zarządza Fundacja EIT, lub z przychodów z praw własności intelektualnej;

63. wkładów krajów trzecich oraz organów i instytucji międzynarodowych.

Wkłady te mogą przybierać postać wkładów rzeczowych.

2. EIT może zwracać się o pomoc wspólnotową i/lub ją rozdzielać, w szczególności w ramach programów i funduszy wspólnotowych. W takim przypadku nie udziela się pomocy dla działalności już finansowanej z budżetu Wspólnoty.

Artykuł 14 Programowanie i rozliczalność

1. EIT przyjmuje:

64. odnawialny trzyletni program prac, zawierający deklarację jego głównych priorytetów oraz planowanych inicjatyw oraz oszacowanie potrzeb finansowych i źródeł finansowania. Projekt programu jest przedstawiany Komisji przez Radę Zarządzającą. Komisja wydaje w ciągu trzech miesięcy opinię w sprawie jego zgodności z politykami i instrumentami Wspólnoty. Jeżeli Komisja wyrazi sprzeciw, Rada Zarządzająca ponownie zbada program i przyjmie go z wszelkimi właściwymi poprawkami;

65. sprawozdanie roczne do dnia 30 czerwca każdego roku. Sprawozdanie zawiera opis działań prowadzonych przez EIT w roku poprzednim i ocenę wyników w odniesieniu do ustalonych celów i terminarza, ocenę ryzyka związanego z wykonanymi działaniami, jak również wykorzystania zasobów i ogólnego funkcjonowania EIT. Sprawozdanie to powinno zawierać pełne, zbadane sprawozdanie finansowe.

2. Odnawialny trzyletni program prac i sprawozdanie roczne są przekazywane Komisji, która przedstawia je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu.

3. Parlament Europejski, Rada lub Komisja mogą przedstawić Radzie Zarządzającej EIT swoją opinię na dowolny temat z zakresu odnawialnego trzyletniego programu prac. Po otrzymaniu takiej opinii, EIT odpowiada na nią w okresie 3 miesięcy, wymieniając wszelkie zmiany swoich priorytetów i zaplanowanych działań.

Artykuł 15 Ocena EIT

1. EIT ma obowiązek dbać o to, aby jego działalność, w tym działania prowadzone przez WWI, była przedmiotem ciągłego monitorowania i okresowej niezależnej oceny, aby zapewnić otrzymywanie wyników o najwyższej jakości oraz jak najbardziej efektywne wykorzystanie zasobów. Wyniki oceny są podawane do publicznej wiadomości.

2. W ciągu pięciu lat od dnia przyjęcia niniejszego rozporządzenia, a następnie co cztery lata, Komisja opublikuje ocenę EIT. Ocena ta będzie oparta na niezależnej ocenie zewnętrznej i będzie dotyczyć tego, w jaki sposób EIT wypełnia swoją misję. Będzie ona obejmowała pełen zakres działalności EIT i WWI, a jej przedmiotem będzie efektywność, trwałość, wydajność i stosowność podejmowanych działań oraz ich związek z polityką wspólnotową. Uwzględni ona także opinie zainteresowanych stron, zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym.

3. Rada Zarządzająca uwzględni w należyty sposób wyniki oceny w programach i działaniach realizowanych przez EIT.

Artykuł 16 Zobowiązania budżetowe

Orientacyjne środki finansowe na wdrożenie niniejszego rozporządzenia w okresie 6 lat od dnia 1 stycznia 2008 r. określono na 308,7 mln EUR. Roczne środki są przyznawane przez władzę budżetową w granicach perspektywy finansowej.

Artykuł 17 Przygotowanie i przyjęcie budżetu rocznego

1. Wydatki EIT obejmują wydatki personalne, administracyjne, infrastrukturalne i operacyjne.

2. Rok finansowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

3. Dyrektor sporządza preliminarz przychodów i wydatków EIT na następny rok finansowy i przedstawia go Radzie Zarządzającej.

4. Przychody i wydatki EIT pozostają w równowadze.

5. Rada Zarządzająca przyjmuje preliminarz wraz z towarzyszącym mu wstępnym odnawialnym trzyletnim programem prac i przedstawia go Komisji do dnia 31 marca.

6. Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do wstępnego projektu ogólnego budżetu Unii Europejskiej oszacowania, które uznaje za niezbędne w odniesieniu do kwoty subsydiów zaliczonych na poczet ogólnego budżetu.

7. Władza budżetowa zatwierdza środki na subsydia dla EIT.

8. Budżet EIT przyjmowany jest przez Radę Zarządzającą. Staje się on budżetem ostatecznym po ostatecznym przyjęciu ogólnego budżetu Unii Europejskiej i jeżeli istnieje taka potrzeba, jest odpowiednio dostosowywany.

9. Wszelkie istotne zmiany w budżecie wymagają zastosowania tej samej procedury.

Artykuł 18 Wykonanie i kontrola budżetu

1. EIT przyjmuje swoje zasady finansowe zgodnie z artykułem 185 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002. Potrzeba odpowiedniej elastyczności działania, która umożliwi EIT realizację swoich celów oraz pozyskiwanie i zatrzymywanie partnerów z sektora prywatnego, jest w sposób należyty uwzględniona.

2. Dyrektor wykonuje budżet EIT.

3. Konta EIT są konsolidowane z kontami Komisji.

4. Parlament Europejski, na podstawie zalecenia Rady, udziela Dyrektorowi absolutorium z wykonania budżetu za rok n w terminie do dnia 30 kwietnia roku n +2, a Radzie Zarządzającej udziela absolutorium za ten sam rok w odniesieniu do Fundacji.

Artykuł 19 Ochrona interesów finansowych Wspólnoty

1. W celu przeciwdziałania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, rozporządzenie (WE) nr 1073/1999[11] ma w całości zastosowanie do EIT.

2. EIT przystępuje do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich, dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[12]. Rada Zarządzająca formalnie potwierdza to przystąpienie i podejmuje niezbędne środki mające na celu ułatwianie przeprowadzania przez OLAF dochodzeń wewnętrznych.

3. Wszystkie decyzje podejmowane przez EIT i zawierane przezeń umowy muszą postanawiać w sposób wyraźny, że OLAF i Trybunał Obrachunkowy mogą przeprowadzać na miejscu kontrole dokumentów wszystkich wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymali fundusze wspólnotowe, również w pomieszczeniach beneficjentów końcowych.

4. Postanowienia ust. 1, 2 i 3 stosują się z uwzględnieniem niezbędnych zmian do Fundacji EIT.

Artykuł 20 Klauzula przeglądowa

Komisja złoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia oraz z działalności EIT oraz wszelkie stosowne wnioski dotyczące jego zmiany po upływie pięciu lat od przyjęcia niniejszego rozporządzenia, a następnie co cztery lata.

Sprawozdania Komisji będą uwzględniały sprawozdania roczne Rady Zarządzającej, o których mowa w artykule 14, oraz oceny zewnętrzne, o których mowa w artykule 15.

Artykuł 21 Statut

Przyjmuje się statut EIT w brzmieniu przedstawionym w Załączniku.

Artykuł 22 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli,

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Statut Europejskiego Instytutu Technologii

Artykuł 1 Skład Rady Zarządzającej

1. W skład Rady Zarządzającej wchodzą zarówno członkowie mianowani, przy zapewnieniu równowagi pomiędzy członkami mającymi doświadczenie w przedsiębiorczości oraz członkami mającymi doświadczenie naukowe lub badawcze (dalej zwani „członkami mianowanymi”), oraz członkowie wybierani z własnego grona przez pracowników sektora innowacji, badań, personelu akademickiego, technicznego i administracyjnego, studentów i doktorantów EIT i WWI (dalej zwani „członkami-przedstawicielami”).

2. Rada liczy 15 członków mianowanych na sześcioletnią, nieodnawialną kadencję. Członkowie są mianowani przez Komisję na podstawie wniosków Komitetu Identyfikacyjnego. W skład Komitetu Identyfikacyjnego wchodzą czterej niezależni eksperci wysokiego szczebla mianowani przez Komisję.

3. Komisja uwzględnia równowagę pomiędzy doświadczeniem w dziedzinie przedsiębiorczości a doświadczeniem akademickim lub badawczym, a także równowagę płci oraz uznanie środowisk innowacyjnych, badawczych i edukacyjnych w całej Unii.

4. Co dwa lata wymieniana jest jedna trzecia członków mianowanych. Członkowie, których kadencje zakończą się po drugim i czwartym roku od pierwszej nominacji do Rady Zarządzającej, zostaną wybrani w drodze losowania.

5. Rada liczy 4 członków-przedstawicieli. Ich kadencja trwa trzy lata, z możliwością jednokrotnego przedłużenia i wygasa, jeżeli odejdą oni z EIT lub WWI. Zostają wówczas zastąpieni przez inną osobę z zastosowaniem tej samej procedury na czas pozostały do końca kadencji.

6. Warunki i zasady wybierania i zastępowania członków-przedstawicieli zatwierdza Rada Zarządzająca na wniosek Dyrektora przed rozpoczęciem działalności przez pierwszą WWI. Mechanizm ten zapewnia odpowiednie odzwierciedlenie różnorodności i uwzględnia ewolucję EIT i WWI.

7. W przypadku gdyby członek Rady Zarządzającej nie mógł sprawować swojej funkcji do końca kadencji, mianowany lub wybrany zostaje członek zastępczy z zastosowaniem tej samej procedury, jak w przypadku członka niezdolnego do sprawowania funkcji, i obejmuje jego funkcję do końca kadencji.

Artykuł 2 Obowiązki Rady Zarządzającej

1. Członkowie Rady Zarządzającej działają w interesie EIT, chroniąc jego cele i misję, tożsamość i spójność.

2. Rada Zarządzająca w szczególności:

66. zatwierdza strategię EIT zawartą w jego trzyletnim odnawialnym programie prac, jego budżet, sprawozdanie roczne i bilans, a także roczne sprawozdanie z działalności na wniosek Dyrektora;

67. określa dziedziny, w których powołane zostaną WWI;

68. wprowadza rygorystyczne, przejrzyste i przyjazne dla użytkownika procedury wyboru WWI; procedury te obejmują ocenę przez ekspertów zewnętrznych oraz relacje pomiędzy EIT a WWI;

69. wybiera i mianuje partnerstwa do WWI lub w razie potrzeby wycofuje swoje mianowanie;

70. zapewnia ciągłą ocenę działalności WWI;

71. wprowadza regulamin wewnętrzny oraz regulamin Komitetu Wykonawczego i Komisji Rewizyjnej;

72. wyznacza, za zgodą Komisji, odpowiednie uposażenia członków Rady Zarządzającej oraz Komitetu Wykonawczego i Komisji Rewizyjnej; uposażenia te będą ustalane na podstawie porównania z podobnymi stanowiskami w państwach członkowskich;

73. wprowadza procedurę wybierania Komitetu Wykonawczego, Komisji Rewizyjnej i Dyrektora;

74. mianuje Dyrektora, głównego księgowego oraz członków Komitetu Wykonawczego i Komisji Rewizyjnej;

75. tam, gdzie jest to właściwe, powołuje grupy doradcze, których czas działania może być określony z góry;

76. promuje EIT na całym świecie, aby zwiększyć jego atrakcyjność i uczynić z niego liczący się podmiot na arenie międzynarodowej w dziedzinie edukacji, badań i innowacji na najwyższym poziomie;

77. wprowadza kodeks dobrego postępowania w zakresie konfliktu interesów;

78. określa zasady i wytyczne dla zarządzania prawami własności intelektualnej.

3. Rada Zarządzająca może powierzać szczególne zadania Komitetowi Wykonawczemu.

4. Rada Zarządzająca wybiera swojego przewodniczącego spośród członków mianowanych. Kadencja przewodniczącego będzie trwała trzy lata, z możliwością jednokrotnego odnowienia.

Artykuł 3 Funkcjonowanie Rady Zarządzającej

1. Rada Zarządzająca podejmuje decyzje zwykłą większością głosów wszystkich członków.

Jednakże decyzje podejmowane na podstawie art. 2, ust. 2 a), b), c), d) oraz i) oraz na podstawie ust. 4 niniejszego statutu wymagają większości dwóch trzecich głosów wszystkich członków Rady.

2. Rada Zarządzająca zbiera się na sesji zwyczajnej co najmniej trzy razy do roku oraz na sesjach nadzwyczajnych zwoływanych przez przewodniczącego lub na wniosek co najmniej jednej trzeciej jej członków.

3. Tymczasowo Rada Zarządzająca składa się wyłącznie z członków mianowanych do czasu wyborów na członków-przedstawicieli, które mogą odbyć się dopiero po powołaniu pierwszej WWI.

Artykuł 4 Komitet Wykonawczy

1. Komitet Wykonawczy składa się z pięciu osób, w tym przewodniczącego Rady Zarządzającej, który będzie również przewodniczącym Komitetu Wykonawczego.

Pozostali czterej członkowie są wybierani przez Radę Zarządzającą spośród „członków mianowanych”.

2. Komitet Wykonawczy odbywa regularne posiedzenia zwoływane przez przewodniczącego lub na wniosek Dyrektora.

3. Komitet Wykonawczy podejmuje decyzje zwykłą większością głosów wszystkich członków.

4. Komitet Wykonawczy:

79. przygotowuje posiedzenia Rady Zarządzającej;

80. nadzoruje realizację odnawialnego trzyletniego programu prac EIT;

81. nadzoruje procedurę wybierania WWI;

82. podejmuje wszelkie decyzje zlecone mu przez Radę Zarządzającą.

Artykuł 5 Dyrektor

1. Dyrektorem jest osoba posiadająca wiedzę i dobrą reputację w dziedzinach, w których EIT prowadzi działalność. Dyrektor powoływany jest przez Radę Zarządzającą na czteroletnią kadencję. Rada Zarządzająca może jednokrotnie przedłużyć tę kadencję o cztery lata, jeżeli uzna, że będzie to służyło interesom EIT w najlepszy możliwy sposób.

2. Dyrektor jest odpowiedzialny za bieżące zarządzanie EIT oraz jest jego przedstawicielem prawnym. Dyrektor odpowiada przed Radą Zarządzającą, której na bieżąco przekazuje informacje o postępach działalności EIT.

3. W szczególności, Dyrektor:

83. wspiera prace Rady Zarządzającej i Komitetu Wykonawczego oraz zapewnia sekretariat na czas ich spotkań;

84. opracowuje projekt strategii i budżetu, który przedstawia Radzie Zarządzającej za pośrednictwem Komitetu Wykonawczego;

85. administruje procesem selekcji WWI i dopilnowuje, by poszczególne etapy tego procesu przebiegały w przejrzysty i obiektywny sposób;

86. organizuje działalność EIT i zarządza nią;

87. jest odpowiedzialny za sprawy administracyjne i finansowe, w tym za wykonanie budżetu EIT. Dyrektor uwzględnia przy tym w należyty sposób rady otrzymane od Komisji Rewizyjnej;

88. jest odpowiedzialny za wszystkie sprawy pracownicze;

89. opracowuje projekt odnawialnego trzyletniego programu prac oraz sprawozdanie roczne z działalności EIT i przedstawia je Radzie Zarządzającej;

90. przedstawia projekt rocznego sprawozdania oraz bilansu Komisji Rewizyjnej, a następnie, za pośrednictwem Komitetu Wykonawczego, Radzie Zarządzającej;

91. dopilnowuje wypełniania obowiązków EIT związanych z zawieranymi przez niego umowami i porozumieniami;

92. zapewnia Komitetowi Wykonawczemu oraz Radzie Zarządzającej wszelkie informacje niezbędne do wykonywania ich funkcji.

Artykuł 6 Komisja Rewizyjna

1. W skład Komisji Rewizyjnej wchodzi 5 osób, posiadających odpowiednie doświadczenie w dziedzinie audytu i kontroli organizacji akademickich i badawczych oraz przedsiębiorstw, mianowanych na okres 4 lat przez Radę Zarządzającą po konsultacji z Komisją Europejską.

2. Komisja Rewizyjna wypełnia swoje obowiązki całkowicie niezależnie od innych organów EIT.

3. Komisja Rewizyjna wybiera swojego przewodniczącego.

4. Komisja Rewizyjna dokonuje przeglądu tymczasowych sprawozdań finansowych i przedstawia zalecenia Radzie Zarządzającej i Dyrektorowi.

5. Funkcje powierzone na mocy artykułu 185 ust. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 audytorowi wewnętrznemu Komisji Europejskiej należą do zakresu odpowiedzialności Komisji Rewizyjnej, która wprowadza w tym celu odpowiednie postanowienia.

Artykuł 7 Pracownicy EIT

1. Personel EIT składa się z pracowników zatrudnionych bezpośrednio przez EIT na podstawie umów na czas określony. W odniesieniu do Dyrektora i pracowników EIT zastosowanie mają Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.

2. Państwa członkowskie lub inni pracodawcy mogą na ograniczony czas oddelegować ekspertów do EIT.

Rada Zarządzająca przyjmie postanowienia umożliwiające pracę w EIT ekspertom oddelegowanym przez państwa członkowskie lub innych pracodawców oraz określające ich prawa i obowiązki.

3. W odniesieniu do swoich pracowników EIT wykonuje uprawnienia powierzone organowi upoważnionemu do zawierania umów z pracownikami.

4. Członek personelu może podlegać obowiązkowi naprawienia, w całości lub w części, szkody poniesionej przez EIT w wyniku poważnego uchybienia z jego strony w trakcie wykonywania przez niego swoich obowiązków lub w związku z ich wykonywaniem.

Artykuł 8 Zasady dotyczące zarządzania wspólnotami wiedzy i innowacji i ich organizacji

1. Rada Zarządzająca przyjmuje ramowe wytyczne, na których oparte będą warunki umów z WWI, dotyczące również finansowania, monitorowania i oceny ich działalności. Są one podawane do publicznej wiadomości przed rozpoczęciem procesu selekcji WWI.

2. Rada Zarządzająca zapewnia w szczególności wytyczne w zakresie:

93. monitorowania i oceny WWI oraz udziału EIT w zarządzaniu nimi;

94. włączania wymiaru biznesowego do działalności badawczo-edukacyjnej, w tym planowania i realizacji działalności edukacyjnej oraz działań badawczo-rozwojowych; mobilności pracowników oraz studentów i badaczy pomiędzy sektorem przedsiębiorstw a sektorem akademickim i badawczym; zapewniania programów nauczania uwzględniających kwestie związane z działalnością komercyjną, zarządzaniem i innowacją; dzielenia wyników prac i przychodów z nich wynikających pomiędzy partnerów; rozpowszechniania wyników prac oraz praktycznych wzorców wśród organizacji innych niż organizacje partnerskie, w tym wśród małych i średnich przedsiębiorstw;

95. sposobu doprowadzenia do tego, by programy nauczania i wewnętrzne praktyki sprzyjały rozwojowi ducha przedsiębiorczości i innowacyjności.

3. Na warunkach umów zawartych z EIT, WWI będą miały znaczną autonomię, jeżeli chodzi o określenie swojej organizacji wewnętrznej, a także dokładnego programu i metod pracy.

Artykuł 9 Zasady oceniania i monitorowania działalności wspólnot wiedzy i innowacji

EIT organizuje ciągłe monitorowanie i okresowe niezależne oceny wyników i efektów działania każdego WWI. Oceny te powstają w oparciu o dobrą praktykę administracyjną oraz parametry ukierunkowane na wyniki i nie obejmują zbędnych aspektów formalnych i proceduralnych.

Artykuł 10 Czas funkcjonowania, przedłużenie funkcjonowania i zakończenie funkcjonowania poszczególnych wspólnot wiedzy i innowacji

1. Z zastrzeżeniem wyników ocen okresowych oraz specyfiki poszczególnych dziedzin, okres funkcjonowania WWI zazwyczaj wynosi 7-15 lat.

2. W wyjątkowych przypadkach Rada Zarządzająca może podjąć decyzję o przedłużeniu czasu funkcjonowania WWI poza początkowo ustalony okres, jeżeli jest to najwłaściwszy sposób, aby zrealizować cel EIT.

3. W przypadku gdy wyniki oceny WWI są niezadowalające, Rada Zarządzająca podejmuje odpowiednie środki, do których mogą należeć zmniejszenie, zmiana lub wycofanie jej wsparcia finansowego lub rozwiązanie umowy.

Artykuł 11 Wykonanie i kontrola budżetu

1. Najpóźniej do dnia 1 marca roku następującego po danym roku finansowym główny księgowy EIT przedstawia Komisji Rewizyjnej, księgowemu Komisji Europejskiej oraz Trybunałowi Obrachunkowemu tymczasowe sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem dotyczącym zarządzania budżetowego i finansowego.

2. Po otrzymaniu opinii Komisji Rewizyjnej oraz uwag Trybunału Obrachunkowego na temat tymczasowego sprawozdania finansowego Dyrektor opracowuje ostateczne sprawozdanie finansowe EIT, za które ponosi odpowiedzialność, i przedkłada je Radzie Zarządzającej do wydania opinii.

3. Rada Zarządzająca wydaje opinię na temat ostatecznego sprawozdania finansowego EIT.

4. Najpóźniej do dnia 1 lipca roku następującego po danym roku finansowym Dyrektor przesyła Radzie Zarządzającej, Komisji Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej ostateczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią Rady Zarządzającej.

5. Najpóźniej do dnia 30 września Dyrektor przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na uwagi Trybunału. Odpowiedź tę przesyła również Radzie Zarządzającej.

Artykuł 12 Likwidacja EIT

Ewentualna likwidacja EIT powinna przebiegać pod nadzorem Komisji, zgodnie z obowiązującym prawem. Umowy zawarte z WWI i akt powołania Fundacji EIT muszą zawierać odpowiednie na taką sytuację postanowienia.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1. TYTUŁ WNIOSKU:

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające Europejski Instytut Technologii

2. STRUKTURA ABM/ABB

Dziedzina/dziedziny polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie/działania:

Poddział 1a: Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia

3. POZYCJE W BUDŻECIE

3.1. Pozycje w budżecie (pozycje operacyjne i powiązane pozycje pomocy technicznej i administracyjnej (dawniej pozycje B..A)), wraz z treścią:

3.2. 02 02 10 02 „Działalność EIT, zwłaszcza wspólnot wiedzy i innowacji (WWI), dotacje i poprawa możliwości w dziedzinie innowacji, badań i edukacji”. Czas trwania działania i wpływu finansowego:

Rozpoczęcie w 2008 r. z nieograniczonym czasem trwania (klauzula przeglądowa przewiduje dokonywanie przeglądu rozporządzenia co 5 lat).

Wpływ finansowy na budżet ogólny UE na lata 2008-2013 wyniesie 308,7 mln EUR (wydatki operacyjne) w latach 2008-2013.

3.3. Informacje budżetowe:

Pozycja w budżecie | Rodzaj wydatków | Nowe | Wkład EFTA | Wkład krajów ubiegających się o członkostwo | Dział w perspektywie finansowej |

02021001 02021002 | nieobligatoryjne nieobligatoryjne | zróżnicowane zróżnicowane | TAK TAK | NIE NIE | TAK TAK | Dział 1a Dział 1a |

4. ZESTAWIENIE ZASOBÓW

4.1. Zasoby finansowe

4.1.1. Zestawienie środków na zobowiązania (CA) i środków na płatności (PA);

Pierwsze wiersze tabeli przedstawiają środki, pochodzące z marginesów poniżej pułapu dla działu 1A.

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Zasoby ludzkie ogółem | 5,5 | 5,5 | 3 | 3 | 3 | 3 |

96. 5. OPIS I CELE

5.1. Realizacja konieczna w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Patrz: ocena wpływu i uzasadnienie

5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Wspólnoty i spójność wniosku z innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Zob. ocena wpływu i uzasadnienie

5.3. Cele, spodziewane wyniki oraz wskaźniki związane z wnioskiem w kontekście ABM (zarządzania opartego na zadaniach)

Zob. ocena wpływu i uzasadnienie

W okresie obejmującym następną perspektywę finansową (2007-2013) celem operacyjnym EIT jest stworzenie sześciu wspólnot wiedzy i innowacji (WWI) oraz struktury zarządzającej, koordynującej cały system. WWI będą prowadzić działalność związaną z innowacją, badaniami i nauczaniem poprzez integrowanie wkładów organizacji partnerskich.

Szacunkowo, wniosek opiera się na założeniu, że w pełni rozwinięta działalność WWI może wymagać zatrudnienia ok. 1000 osób: ok. 100 osób z kadry akademickiej, 300 badaczy i 600 osób z personelu technicznego i pomocniczego. WWI może zawsze kształcić jednocześnie ok. 600 studentów studiów magisterskich i 400 doktorantów.

Struktura zarządzająca byłaby ściśle ograniczona pod względem wielkości i tworzyłaby się w miarę upływu czasu. Docelowo składałaby się z 30 członków kadry naukowej i kadry wyższego szczebla oraz 30 osób z personelu pomocniczego.

Wskaźniki:

Ponieważ działalność związana z innowacją i badaniami wymaga minimum czasu, zanim osiągnięte będą pierwsze wyniki, w pierwszym okresie tworzenia EIT często wykorzystywane będą wskaźniki wkładów, takie jak liczba utworzonych wspólnot wiedzy w porównaniu do planu operacyjnego realizacja budżetu pod względem celów (% faktycznie wykorzystanych środków); procent wkładów finansowych pochodzących spoza źródeł wspólnotowych; liczba i wzrost liczby kandydatów na studia magisterskie i doktoranckie.

W dłuższej perspektywie wskaźniki te powinny zostać uzupełnione wskaźnikami zorientowanymi na wyniki, takimi jak rzeczywista liczba i wzrost liczby patentów zgłoszonych w UE oraz dochód osiągnięty z praw własności intelektualnej (udział w całkowitym budżecie EIT), liczba kontraktów z przedsiębiorstwami i kwota na jaką opiewają; początkowe wynagrodzenie nowo zatrudnionych absolwentów (magistrów i doktorów); średnia długość czasu potrzebna absolwentom (magistrom i doktorom) do znalezienia pierwszej pracy.

5.4. Metoda realizacji (indykatywna)

( Zarządzanie scentralizowane

( bezpośrednio przez Komisję

( pośrednio przez:

( agencje wykonawcze

X ustanowione przez Wspólnotę organy określone w art. 185 rozporządzenia finansowego

( krajowe organy sektora publicznego/organy pełniące misję służby publicznej

( Zarządzanie dzielone lub zdecentralizowane

( z państwami członkowskimi

( z państwami trzecimi

( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)

Uwagi:

EIT będzie placówką utworzoną przez Wspólnoty zgodnie z art. 185 rozporządzenia finansowego, lecz nie będzie „agencją” w powszechnym znaczeniu tego słowa. Jego regulamin wewnętrzny (np. dotyczący kwestii finansowych i kadrowych) musi zawierać cele oraz konieczność zapewnienia wystarczającej elastyczności operacyjnej, tak aby mógł on być atrakcyjny dla swoich partnerów (przedsiębiorstw i placówek badawczych i naukowych).

6. MONITOROWANIE I OCENA

Dokonano rozszerzonej oceny wpływu, którą przygotowano w oparciu o konsultacje zewnętrzne przeprowadzone w lecie 2006 r. Ocena ta spełnia wymóg dotyczący oceny wpływu i oceny ex-ante. Jej wyniki można znaleźć w sprawozdaniu z oceny wpływu.

Działalność EIT będzie nieustannie monitorowana i okresowo poddawana niezależnym ocenom w celu zagwarantowania zarówno najwyższej jakości wyników oraz jak najefektywniejszego wykorzystania zasobów. Rada zarządzająca określi sposób ich przeprowadzania w celu zapewnienia właściwej oceny.

Oprócz tego Komisja przeprowadzi niezależną ocenę zewnętrzną działań EIT w ciągu pięciu lat od przyjęcia regulaminu EIT, a następnie przeprowadzać ją będzie co cztery lata aby ocenić sposób, w jaki EIT wypełnia swą misję. Będzie ona obejmować wszystkie działania EIT oraz WWI i będzie uwzględniać skuteczność i adekwatność prowadzonych działań, a także ich związek z polityką Wspólnoty.

7. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUżYć FINANSOWYCH

Zgodnie z aktem prawnym Komisja ma prawo zapewnić właściwą ochronę interesów finansowych Wspólnoty. Wszystkie decyzje przyjmowane przez EIT i zawierane przez niego umowy muszą stanowić wyraźnie, że OLAF i Trybunał Obrachunkowy mogą przeprowadzać na miejscu badanie dokumentów wszystkich wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymali środki wspólnotowe, w tym badanie dokumentów w siedzibie ostatecznego beneficjenta. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) jest upoważniony do przeprowadzania dochodzeń wewnętrznych w organach EIT; Rada Zarządzająca przyjmie środki niezbędne do wsparcia OLAF w prowadzeniu wewnętrznych dochodzeń.

8. SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZASOBÓW

8.1. Cele wniosku z uwzględnieniem ich kosztu finansowego i zasobów (scenariusz przewidujący istnienie 6 wspólnot wiedzy i innowacji w 2013)

Koszty | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | Razem |

Struktura zarządzająca EIT | 2 900 | 5 800 | 8 700 | 8 700 | 8 700 | 8 700 | 43 500 |

Wspólnoty wiedzy i innowacji | 0 000 | 0 000 | 220 800 | 303 600 | 441 600 | 662 400 | 1 628,400 |

Dotacje dla studentów studiów magisterskich i doktoranckich | 0 000 | 0 000 | 5 600 | 20 600 | 45 200 | 73 800 | 145 200 |

Poprawa możliwości innowacyjnych, badawczych i edukacyjnych | 0 000 | 0 000 | 100 000 | 150 000 | 150 000 | 150 000 | 550 000 |

Koszt całkowity | 2 900 | 5 800 | 335 100 | 482 900 | 645 500 | 894 900 | 2 367,100 |

Środki |

Władze lokalne i państwa członkowskie, przedsiębiorstwa, pożyczki EBI, kapitał podwyższonego ryzyka (bezpośrednio dla WII lub bezpośrednio dla EIT w zależności od źródła) | 0 000 | 0 000 | 47 080 | 113 040 | 133 740 | 233 100 | 526 960 |

Budżet wspólnoty (programy: PR7, program na rzecz konkurencyjności i innowacji, uczenie się przez całe życie, fundusze strukturalne: EFRR, EFS) (bezpośrednio dla WWI)[14] | 238 020 | 309 860 | 436 760 | 546 800 | 1 531,440 |

Budżet Wspólnoty (margines nieprzydzielony, poddział 1A) (bezpośrednio dla EIT) | 2 900 | 5 800 | 50 000 | 60 000 | 75 000 | 115 000 | 308 700 |

Zasoby ogółem | 2 900 | 5 800 | 335 100 | 482 900 | 645 500 | 894 900 | 2 367,100 |

8.2. Wydatki administracyjne

8.2.1. Liczba i rodzaj pracowników

Rodzaj stanowiska | Personel, któremu powierzono zarządzanie działaniami przy użyciu dodatkowych zasobów (liczba stanowisk/pełnych etatów) |

Rok 2008 | Rok 2009 | Rok 2010 | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 |

Urzędnicy lub pracownicy czasowi [15](XX 01 01) | A*/AD | 4 | 4 | 2 | 2 | 2 | 2 |

B*, C*/AST | 1,5 | 1,5 | 1 | 1 | 1 | 1 |

Pracownicy finansowani[16] w ramach art. XX 01 02 |

Inni pracownicy[17] finansowani w ramach art. XX 01 04/05 |

RAZEM | 5,5 | 5,5 | 3 | 3 | 3 | 3 |

Potrzeby na zasoby ludzkie i administracyjne zostaną pokryte z przydziału przyznanego zarządzającej DG w ramach corocznej procedury przydziału środków.

8.2.2. Opis zadań związanych z działaniem

Zasadniczo służby Komisji będą wykonywać zadania w dwóch głównych kategoriach:

- w 2008 r. i 2009 r. skoncentrują się na wspieraniu tworzenia centralnej struktury zarządzającej EIT oraz na opracowaniu wewnętrznego regulaminu (zasad finansowych, kadrowych, itd.). Będą one również pomagać komitetowi identyfikacyjnemu w wyborze członków przyszłej Rady Zarządzającej.

- po utworzeniu EIT i pierwszych wspólnot wiedzy, Komisja skupi się na monitorowaniu EIT (kwestie budżetowe, sprawozdania roczne, oceny wieloletnie), jak określono w akcie prawnym.

8.2.3. Źródła zasobów ludzkich (stosunek pracy)

( Stanowiska obecnie przypisane do zarządzania programem, które zostaną zastąpione lub przedłużone.

X Stanowiska wstępnie przyznane w ramach wstępnego projektu budżetu (APS/PDB) na rok 2007 – 2 stanowiska.

X Stanowiska, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury APS/PDB na rok 2008: 2 stanowiska.

X Przesunięcia przy użyciu istniejących zasobów w ramach istniejącej kadry kierowniczej (przesunięcia wewnętrzne): 1,5 stanowiska.

( Stanowiska wymagane na rok n, które nie zostały przewidziane w APS/PDB w danym roku.

8.2.4. Koszt finansowy zasobów ludzkich i powiązane koszty nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rodzaj zasobów ludzkich | Rok 2008 | Rok 2009 | Rok 2010 | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 |

Urzędnicy i pracownicy czasowi* (XX 01 01) | 0,594 | 0,594 | 0,324 | 0,324 | 0,324 | 0,324 |

Pracownicy finansowani w ramach artykułu XX 01 02 (personel pomocniczy, oddelegowani eksperci krajowi (END), personel kontraktowy itp.) (podać pozycję w budżecie) |

Koszt zasobów ludzkich i koszty powiązane (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) ogółem | 0,594 | 0,594 | 0,324 | 0,324 | 0,324 | 0,324 |

*Koszty referencyjne: 108 000 euro rocznie

8.2.5. Inne wydatki administracyjne nieuwzględnione w kwocie referencyjnej

mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Rok 2008 | Rok 2009 | Rok 2010 | Rok 2011 | Rok 2012 | Rok 2013 | RAZEM |

XX 01 02 11 01 – podróże służbowe | 0,100 | 0,050 | 0,050 | 0,050 | 0,050 | 0,050 | 0,350 |

XX 01 02 11 02 – spotkania i konferencje | 0,200 | 0,200 |

XX 01 02 11 03 – komitety | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

XX 01 02 11 04 – badania i konsultacje | 0,500 | 0,500 |

XX 01 02 11 05 – systemy informatyczne | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

2 Inne wydatki na zarządzanie ogółem (XX 01 02 11) | 0,300 | 0,050 | 0,050 | 0,050 | 0,550 | 0,050 | 1,050 |

3 Inne wydatki o charakterze administracyjnym (należy wskazać jakie, odnosząc się do pozycji w budżecie) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Ogółem wydatki administracyjne inne niż wydatki na zasoby ludzkie i powiązane koszty (nieuwzględnione w kwocie referencyjnej) | 0,300 | 0,050 | 0,050 | 0,050 | 0,550 | 0,050 | 1,050 |

[1] KOM(2006) 77.

[2] KOM(2006) 276.

[3] Dz.U. C […] z […], str. […].

[4] Dz.U. C […] z […], str. […].

[5] Dz.U. C […] z […], str. […].

[6] Dz.U. C 325 z 24.12.2002 r.

[7] Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, Dz.U. L 255 z 30.9.2005 r.

[8] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str.1.

[9] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

[10] Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.

[11] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.

[12] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 15.

[13] Patrz pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.

[14] Przyznane zgodnie z odpowiednimi procedurami programowymi.

[15] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[16] Koszty te NIE są uwzględnione w kwocie referencyjnej.

[17] Koszty te są uwzględnione w kwocie referencyjnej.