PL    PL PL 
PL    PL  KOMISJA WSPÓLNOT  EUROPEJSKICH 
Bruksela, dnia 27.5.2009 
SEK(2009) 716 
  
DOKUMENT ROBOCZY S ŁUŻB KOMISJI 
uzupełniający 
 
KOMUNIKAT KOMISJI 
 
Europejski nadzór finansowy  
   
PODSUMOWANIE OCENY SKUTKÓW  
  
{KOM(2009) 252 wersja ostateczna} 
{SEC(2009) 715} 
PL 2   PL 1. WPROWADZENIE  
W komunikacie „Realizacja europejskiego plan u naprawy” z dnia 4 marca 2009 r. Komisja 
Europejska zobowi ązała się przedstawi ć propozycje dotycz ące reformy ram nadzoru 
finansowego w UE. Dzia łanie Komisji w tym obszarze opiera si ę na raporcie grupy de 
Larosière’a ds. nadzoru fi nansowego w UE, w którym zalecono nowe ramy dotycz ące 
europejskiego nadzoru finansowego nad poszczególnymi instytucjami finansowymi (nadzór mikroostro żnościowy) oraz nadzoru czuwaj ącego nad stabilno ścią systemu finansowego 
(nadzór makroostro żnościowy).  
Konsultacje 
W dniach 10 marca – 10 kwietnia  2009 r. Komisja przeprowadzi ła w formie pisemnej 
konsultacje spo łeczne dotycz ące raportu de Larosière’a.  Otrzymano 116 komentarzy, a 
większość respondentów zasadniczo popar ła przedstawione w raporcie wnioski dotycz ące 
nadzoru.  
Przygotowaniem niniejszej oceny skutków kierowa ła grupa koordynacyjna ds. oceny 
skutków, która zebra ła się dwukrotnie. W jej sk ład wchodzili przedstawiciele ró żnych 
dyrekcji generalnych. 
2. O
PIS PROBLEMU  
Problemy o charakterze ogólnym 
Rynki finansowe w UE s ą coraz bardziej zintegrowane. S ą one zdominowane przez 
paneuropejskie grupy kapita łowe, w ramach których funkcje zarz ądzania ryzykiem s ą 
scentralizowane w siedzibach tych  grup. Na rynkach bankowych dominuj ą zagraniczne grupy 
finansowe, zw łaszcza w krajach UE-12.  
Niedawne wydarzenia ukaza ły, że stworzenie jednolitego rynku finansowego i osi ągnięcie 
stabilności systemu finansowego jest niezwykle trudne, je żeli utrzymywany jest tylko nadzór 
krajowy. Kryzys uwypukli ł słabości obecnych unijnych rozwi ązań, które kładą zbyt duży 
nacisk na zapobieganie kryzysom i zarz ądzanie kryzysami w przypadku poszczególnych 
przedsiębiorstw, a zbyt ma ły na ryzyko zagra żające stabilno ści całego systemu finansowego.  
Dlatego te ż powszechnym problemem obecnej strukt ury nadzoru finansowego w UE jest 
dysproporcja pomi ędzy krajow ą struktur ą obowiązków nadzorczych a obecnym 
stopniem integracji rynków finansowych w UE . 
Kwestia ta nabiera jeszcze wi ększej wagi ze wzgl ędu na wyst ępowanie innych problemów o 
charakterze ogólnym , które ujawni ł kryzys finansowy: 
• większe ryzyko transgranicznego przenoszenia si ę zagrożeń pomiędzy rynkami 
finansowymi UE, w zwi ązku ze ściślejszą integracj ą w obrębie UE i ze światowymi 
rynkami finansowymi; 
• osłabienie zaufania ze strony konsumen tów, pracowników, emerytów, ma łych 
przedsiębiorstw i inwestorów deta licznych, która przyczynia si ę do recesji gospodarczej; 
PL 3   PL • słabsza pozycja konkurencyjna europe jskiego sektora finansowego na świecie w 
porównaniu z mo żliwościami, które otworzy łyby lepsze praktyki nadzorcze; 
• groźba powstawania nieskoo rdynowanych polityk podporz ądkowanych interesom 
krajowym, które mia łyby negatywny wp ływ na jednolity rynek. 
Zainteresowane strony 
Niestabilna sytuacja na rynkach finansowych odbija si ę na kondycji sektora finansowego i 
całej gospodarki, dlatego te ż jej skutki dotykaj ą bardzo wiele ró żnych podmiotów takich jak: 
• instytucje finansowe, w tym ich wspóln icy lub akcjonariusze oraz pracownicy; 
• podmioty korzystaj ące z usług finansowych, w tym deponenc i, inwestorzy, emeryci i 
przedsiębiorstwa niefinansowe; oraz 
• organy publiczne, w tym organy nadzoru, banki  centralne i ministerstwa finansów. 
3. ANALIZA ZASADY POMOCNICZO ŚCI 
W kwestii nadzoru mikroostro żnościowego UE osi ągnęła granice mo żliwości działania po 
ustanowieniu obecnych unijnych komitetów organów nadzoru. Rynek wewn ętrzny potrzebuje 
mechanizmu, który gwarantowa łby, że krajowe organy nadzoru b ędą podejmowa ć optymalne 
decyzje w sprawie transgranicznych grup fina nsowych. Zintegrowany rynek finansowy UE, 
obejmujący przedsi ębiorstwa prowadz ące działalność transgraniczn ą, nie może funkcjonowa ć 
właściwie, jeżeli utrzymany zostanie nadzór podzielony wzd łuż granic krajowych. W zwi ązku 
z tym konieczne jest przeniesienie kompetencji na poziom Wspólnoty.  
W kwestii nadzoru makroostro żnościowego, s łabości obecnych rozwi ązań najwyra źniej 
przyczyni ły się do niedawnych zawirowa ń w sektorze finansowym. Podobnie jak grupa G-20 
i Stany Zjednoczone Unia Europejska powinna powo łać nowy podmiot odpowiedzialny za 
identyfikowanie ryzyka zagra żającego stabilno ści finansowej na poziomie europejskim, a w 
razie takiej konieczno ści – za wydawanie ostrze żeń przed ryzykiem i upewnianie si ę, że 
podejmowane s ą w związku z tym dzia łania nast ępcze. Jedynie dzia łanie wspólnotowe 
umożliwia dokonywanie oceny na pozio mie UE i z perspektywy ca łej UE oraz skuteczn ą 
odpowied ź na zagrożenia systemowe istniej ące na poziomie UE.  
4. CELE 
Reforma ram nadzorczych UE ma nast ępujące cele ogólne : 
(1) stworzenie skuteczniejszych ram nadzor u finansowego w UE, dostosowanych do 
obecnego poziomu integr acji rynku finansowego; 
(2) zwiększenie stabilno ści finansowej w UE (a tym sa mym ograniczenie potencjalnych 
zagrożeń dla gospodarki realnej i finansów publicznych); 
PL 4   PL (3) ochrona interesów konsumentów, inwestorów, pozosta łych podmiotów korzystaj ących 
z usług finansowych oraz innych zai nteresowanych stron, w tym zw łaszcza 
pracowników;  
(4) zwiększenie konkurencyjno ści rynków finans owych UE oraz 
(5) przyczynienie si ę do integracji rynków finansowych UE, która b ędzie sprzyja ć 
zrównowa żonemu rozwojowi. 
W obszarach nadzoru mikroostro żnościowego i makroostro żnościowego okre ślono poni ższe 
cele szczegó łowe:  
Cele szczegó łowe 
Nadzór mikroostro żnościowy  Nadzór makroostro żnościowy  
(1) wyważenie interesów organów nadzoru w 
krajach macierzystym i przyjmuj ącym, tzn. 
wzmocnienie procedur i praktyk maj ących na 
celu kwestionowanie decyzji krajowego 
organu nadzoru w relacjach transgranicznych; 
(2) zapewnienie równych szans instytucjom 
finansowym dzia łającym w ró żnych 
państwach cz łonkowskich; 
(3) lepsze zapobieganie kryzysom i zarz ądzanie 
kryzysami w skali europejskiej; oraz 
(4) zwiększenie skuteczno ści i efektywno ści 
kosztowej nadzoru w przypadku 
nadzorowanych przedsi ębiorstw. (1) opracowanie europejskiego systemu oceny 
ryzyka makroostro żnościowego; 
(2) zwiększenie skuteczno ści mechanizmów 
wczesnego ostrzegania; oraz 
(3) umożliwienie, aby oceny ryzyka znajdowa ły 
swoje odzwierciedlenie w dzia łaniach 
odpowiednich organów. 
 
5. WARIANTY STRATEGICZNE  
5.1. Nadzór mikroostro żnościowy  
Warianty organizacji nadzoru mikroostro żnościowego w UE by ły analizowane dwuetapowo: 
Etap 1: System nadzoru  
1. Dynamiczne status quo : rozwiązanie to opiera si ę na utrzymaniu obecnego modelu kraju 
macierzystego i na procesie Lamfalussy’ego. 
2. Cofnięcie się o jeden szczebel: model kraju przyjmuj ącego : powierzenie krajowym 
organom nadzoru pe łnej odpowiedzialno ści zarówno za krajowe przedsi ębiorstwa, jak i za 
przedsiębiorstwa b ędące w posiadaniu kapita łu zagranicznego, które dzia łają w danym kraju, 
w tym za podmioty zale żne i oddzia ły.  
3. Model g łównego organu nadzoru : model ten wi ąże się z rozszerzeniem uprawnie ń dla 
organu nadzoru w łaściwego dla spó łki dominuj ącej grupy transgranicznej. W praktyce 
oznaczałoby to, że organ kraju macierzystego gr upy transgranicznej otrzymuje pe łną 
PL 5   PL odpowiedzialno ść za działalność oddziałów i podmiotów zale żnych na ca łym obszarze UE. 
Wariant ten mo że zostać osiągnięty w drodze ewoluowania ju ż istniejących ram nadzorczych.  
4. Propozycja grupy de Larosière’a: Europe jski System Nadzoru Finansowego (ESNF) : 
przekszta łcenie istniej ących komitetów organów nadzoru UE w jeden, dwa lub trzy 
europejskie organy nadzoru. Nowy  europejski organ nadzoru lub nowe europejskie organy 
nadzoru dzia łałyby w sieci wspólnie z krajowymi orga nami nadzoru finansowego, które 
pozostałyby odpowiedzialne za bie żący nadzór nad poszczególnymi przedsi ębiorstwami. 
Organy te zajmowa łyby się koordynowaniem nadzoru nad grupami transgranicznymi w 
ramach kolegiów organów nadzoru, harmonizowaniem przepisów szczegó łowych i 
ustalaniem wytycznych oraz by łyby uprawnione do interweniowania w niektórych, ściśle 
określonych, przypadkach sporów pomi ędzy krajowymi organami nadzoru.  
5. Jeden organ nadzoru na poziomie UE : ten jeden organ skupia łby wszystkie kompetencje 
nadzorcze nad bie żącą działalnością przedsi ębiorstw prowadz ących dzia łalność 
transgraniczne na szczeblu Wspólnoty, na tomiast krajowe organy nadzoru pozosta łyby 
odpowiedzialne za przedsi ębiorstwa prowadz ące wyłącznie dzia łalność krajową.  
Etap 2: Struktura instytucjonalna  
A. Jeden podmiot tzn. podej ście zintegrowane : podejście to obejmowa łoby cały sektor 
finansowy (rynek bankowy, ubezpiecze ń i papierów warto ściowych) oraz ws zystkie aspekty 
nadzoru finansowego1. 
B. Dwa podmioty, podej ście nastawione na cel  (zwane cz ęsto „dualistycznym”): podej ście 
to opiera si ę na podziale zada ń pomiędzy dwa organy nadzoru – jede n z nich sprawuje nadzór 
ostrożnościowy, a drugi nadzór nad prowadzon ą działalnością2. Koordynacj ą pomiędzy tymi 
dwoma organami móg łby zajmowa ć się komitet zarz ądzający 
C. Trzy podmioty, tzn. podej ście sektorowe : podmioty te obejmuj ą organ nadzoru sektora 
bankowego, organ nadzoru rynku ubezpiecze ń i rynku emerytalnego oraz organ nadzoru 
rynku papierów warto ściowych3, zgodnie z finansowym prawodawstwem UE bazuj ącym na 
podejściu sektorowym4. Model ten mo że zostać uzupełniony przez nadrz ędny komitet 
zarządzający. 
D. Cztery podmioty, tzn. podej ście instytucjonalne : obok trzech podmiotów 
odpowiedzialnych za nadzór odpowiednich sektorów mo żna powo łać odrębny czwarty 
podmiot do celów nadzoru nad konglomeratami finansowymi. 
                                                 
1 Pa ństwa członkowskie, w których obowi ązuje model jednego or ganu nadzoru niezale żnego od banku 
centralnego: DE, AT, DK, HU, MT, PL, UK, SE. Pa ństwa członkowskie, w których obowi ązuje model 
jednego organu nadzoru powi ązanego z bankiem centralnym lub dzia łającego w ramach banku 
centralnego: FI, IE, SK, BE, EE.  
2 Model ten istnieje w UE tylko w przypadku NL.  
3 Pa ństwa członkowskie, w którym obowi ązuje model sektorowy: CZ, ES, FR, EL, IT, LT, LU, PT, SI. 
4 Na przyk ład dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych w przypadku rynku papierów 
wartościowych, dyrektywa w sprawie wymogów kapita łowych w przypadku sektora bankowego oraz 
dyrektywa Solvency II (jeszcze nieprzyj ęta) w przypadku rynku ubezpiecze ń. 
PL 6   PL 5.2. Nadzór makroostro żnościowy  
W kontek ście europejskich ram nadzoru makroostro żnościowego zbadano pi ęć wariantów: 
A. Dynamiczne status quo : zgodnie z tym scenariuszem nadzór makroostro żnościowy byłby 
prowadzony za pomoc ą już istniejących w UE rozwi ązań, uczestniczy łby w nim szereg 
instytucji i podmiotów i nie istnia łby w nim mechanizm gwarantuj ący podejmowanie 
odpowiednich dzia łań w związku z ostrze żeniami i zaleceniami. 
B. Wykorzystanie ju ż istniejących lub proponowanych struktur:  
Powierzenie zada ń Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu (EFC) : podmiot ten 
dokonuje ogólnych ocen sytuacji na rynkach finansowych i rynkach us ług oraz doradza 
ECOFIN i Komisji Europejskiej. Rozwi ązanie to wi ązałoby się z przejęciem przez EFC 
centralnej roli w przysz łych ramach nadzoru makroostro żnościowego.  
Powierzenie zada ń Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych (ESBC) / 
Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC ): W ramach tego rozwi ązania EBC 
powierzono by zadanie prowadzenia nadzoru makroostro żnościowego w UE. O ile jest to 
zgodne z Traktatem i statutem EBC, nowe zadania i zwi ązane z nimi uprawnienia mog łyby 
być wykonywane przez EBC lub z pomoc ą „powiększonego i obdarzonego uprawnieniami” 
Komitetu Nadzoru Bankowego (w którego sk ład wchodziliby np. przewodnicz ący komitetów 
organów nadzoru. 
Powierzenie zada ń ESNF : w ramach tego rozwi ązania nowemu europejskiemu organowi lub 
nowym europejskim organom, których utworzenie  zalecono w raporcie de Larosière’a w celu 
wzmocnienia nadzoru mikroostro żnościowego, mo żna dodatkowo powierzy ć zadanie nadzoru 
makroostro żnościowego. Wspiera łaby je sie ć krajowych organów nadzoru. 
C. Utworzenie nowego podmiotu, Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego : 
rozwiązanie to przewiduje, zgodnie z zalec eniami grupy de Larosière’a, powo łanie nowego 
organu, Europejskiej Rady ds. Ryz yka Systemowego (ERRS). ERRS by łaby niezale żnym 
podmiotem, oddzielnym od EBC, ale przewodniczy łby jej prezes EBC. Wsparcia 
operacyjnego i tech nicznego dostarcza łyby głównie EBC/ESBC. G łównymi zadaniami ERRS 
byłyby: wykrywanie ryzyka makroostro żnościowego, identyfikowanie odpowiednich 
środków umo żliwiających ograniczenie stwierdzonego ryzyka oraz inicjowanie dzia łań 
zapobiegawczych w łaściwych organów za pomoc ą ostrzeżeń. 
6. WSTĘPNA OCENA SKUTKÓW I PORÓWNANIE WARIANTÓW  
6.1. Nadzór mikroostro żnościowy  
Podczas pierwszego etapu oceniano skuteczno ść zidentyfikowanych rozwi ązań jeżeli chodzi o 
osiągnięcie celów reformy (zob. tabela poni żej). W świetle tej analizy warianty 1 (zachowanie 
status quo ), 2 (cofni ęcie się o jeden szczebel) i 3 (g łówny organ nadzoru) zosta ły odrzucone, 
ponieważ nie pozwala ły osiągnąć większości celów szczegó łowych.  
Warianty 4 (ESNF) i 5 (un ijny organ nadzoru) zosta ły uznane za dopuszczalne i poddano je 
dalszej analizie porównawczej pod k ątem kryteriów efektywno ści, skuteczno ści, spójno ści 
oraz zasad pomocniczo ści i proporcjonalno ści. W wyniku tej analizy wy łoniono ESNF jako 
PL 7   PL preferowany wariant reformy systemu nadzoru finansowego w UE. Je żeli chodzi o kwesti ę 
efektywno ści, nie jest pewne, czy jeden or gan nadzoru na poziomie UE by łby na tyle blisko 
działalności grupy finansowej, aby zagwarantowa ć dostateczn ą ochronę deponentów, 
ubezpieczonych i inwestorów oraz stabilno ść finansow ą instytucji finansowych w UE. Organ 
taki nie posiada łby ponadto prawnie umocowanych kompetencji, aby stosowa ć przepisy 
przyjmowane na szczeblu krajowym w pa ństwach cz łonkowskich. W ramach ESNF krajowe 
organy nadzoru prowadzi łyby bieżący nadzór. Jest to model zdecentralizowany i ewolucyjny, 
który umo żliwia w razie potrzeby stopniowe prze noszenie na szczebel UE dodatkowych 
obowiązków nadzorczych. Innym wa żnym argumentem przemawiaj ącym za 
zdecentralizowanym rozwi ązaniem takim jak ESNF jest fakt, że nie istnieje mechanizm 
finansowania na poziomie UE, który móg łby być stosowany w przypadku potrzeby 
interwencji maj ącej na celu pomoc instytucji znajduj ącej się w trudnej sytuacji. Oba warianty 
są w takim samym stopniu spójne z innymi politykami UE dotycz ącymi tej dziedziny.  
Następnie dokonano analizy czterech wariantów struktury instytucjonalnej pod k ątem 
kryteriów efektywno ści, skuteczno ści i spójno ści. Mimo że analiza nie wy łoniła bezwzgl ędnie 
najlepszego wariantu, na obecnym etapie uznano, że rozwiązaniem najbardziej respektuj ącym 
zasadę proporcjonalno ści i wiążącym się z konieczno ścią minimalnych zmian jest zachowanie 
obecnej struktury sektorowej obejmuj ącej trzy komitety organów nadzoru poprzez stworzenie 
trzech organów europe jskich, które dysponowa łyby takimi samymi kompetencjami 
sektorowymi jak te komitety, oraz zbadanie funk cjonowania tych nowych in stytucji trzy lata 
po powołaniu ESNF.  
6.2. Nadzór makroostro żnościowy  
ERRS wyró żnia się jako zdecydowanie najlepsze rozwi ązanie dotycz ące unijnych ram 
nadzoru makroostro żnościowego. ERRS by łaby skuteczna, poniewa ż skupiałaby w jednym 
organie funkcj ę wydawania ostrze żeń dotyczących ryzyka makroostro żnościowego, oraz 
dzięki jej sk ładowi, który sprzyja łby tworzeniu cennych synergii, gwarantowa ł 
zrównowa żoną reprezentacj ę wszystkich zainteresowanych in stytucji i organów unijnych i 
krajowych oraz przyczynia łby się do stabilno ści systemu finansowego. Powierzenie zada ń 
EFC, ze wzgl ędu na charakter politycz ny tej instytucji, mog łoby zagrozi ć obiektywno ści jej 
analiz. Główną wadą powierzenia zada ń ESNF jest du ża różnica pomi ędzy zakresem nadzoru 
makroostro żnościowego i zakresem nadzoru mikroostro żnościowego. Przeciwko wariantowi 
przewiduj ącemu powierzenie zada ń EBC/ESBC przemawiaj ą trzy główne argumenty: 
potencjalny konflik t interesów pomi ędzy stabilno ścią finansow ą a stabilno ścią monetarn ą; 
ryzyko utraty reputacji zwi ązane z prowadzeniem nadzoru makroostro żnościowego; oraz 
nadmierne skupienie uprawnie ń w zakresie nadzoru systemu finansowego UE. 
Jeżeli chodzi o efektywno ść, ERRS korzysta łaby głównie ze wsparcia operacyjnego i 
technicznego ze strony EBC/ESBC i mia łaby tylko ograniczone zapotrzebowanie na 
dodatkowe zasoby. 
7. SKUTKI WYBRANYCH WARIANTÓW  
Wybrane warianty powinny umo żliwić pełne zrealizowanie celów opisanych w sekcji 4 
poprzez wprowadzenie szeregu natychmiastowych  zmian w organizacji nadzoru finansowego 
w UE. Oczekiwane zmiany, które zostan ą osiągnięte w ten sposób, znajduj ą odzwierciedlenie 
w celach operacyjnych wyznaczonych dla ESNF i ERRS. W ogólnym uj ęciu, poprzez 
PL 8   PL przyczynienie si ę do zagwarantowania stabilno ści finansowej i bardziej skutecznej kontroli 
nad działaniem przedsi ębiorstw finansowych proponowane nowe ramy b ędą służyły dobru 
większości zainteresowanych grup na rynku wewn ętrznym: 
dobru instytucji finansowych, w tym ic h wspólników lub ak cjonariuszy oraz 
pracowników : dzięki poprawie otoczenia biznesu poprzez wi ększą stabilność finansow ą i 
skuteczniejsze zapobieganie kryzysom w UE; zapewnieniu równych szans i ograniczeniu kosztów przestrzegania przepisów dla przedsi ębiorstw transgranicznych; przyci ąganiu na 
rynek wewn ętrzny inwestycji z krajów trzecich za spraw ą większej stabilno ści finansowej; 
utrzymaniu dotychczasowych i tworzeniu now ych miejsc pracy w se ktorze finansowym. 
dobru podmiotów korzystaj ących z us ług finansowych, w tym deponentów, inwestorów, 
emerytów i przedsi ębiorstw niefinansowych : dzięki zwiększeniu zaufania konsumentów i 
inwestorów poprzez popraw ę wiarygodno ści sektora finansowego;  ograniczeniu ryzyka 
niewywiązania się z zobowi ązań przez poszczególne instytucje finansowe; poprawie 
stabilności funduszy emerytalnych i dostarczeniu bod źców zach ęcających do tworzenia 
transgranicznych pracowniczych  funduszy emerytalnych; u łatwieniu dost
ępu do finansowania 
przez wzmocnienie jednolitego rynku kapita łowego w UE. 
dobru konsumentów i pracowników w szerszej gospodarce . skuteczno ść ERRS w 
identyfikowaniu zagro żeń i zapobieganiu systemowym kr yzysom finansowym, które mog ą 
przenieść się na gospodark ę realną, może korzystnie wp ływać na zapobieganie recesjom 
makroekonomicznym lub ograniczanie ich zakresu i przek ładać się dodatkowo na produkcj ę, 
konsumpcj ę i zatrudnienie. 
dobru organów publicznych, w tym organów nadzoru, banków centralnych i 
ministerstw finansów : dzięki wyjaśnieniu funkcji i obowi ązków pełnionych na szczeblu 
krajowym i wspólnotowym oraz dzi ęki stworzeniu skutecznych ram rozstrzygania 
konfliktów; po średniemu wzmocnieniu niezale żności nadzoru; stworzeniu ram łączących 
nadzór mikroostro żnościowy z nadzorem makroostro żnościowym; przekazywaniu rz ądom i 
innym zainteresowanym organom zalece ń dotyczących dzia łań niezbędnych do ochrony 
stabilności makroekonomicznej w UE i poszczególnych pa ństwach cz łonkowskich oraz 
podejmowanie dzia łań na podstawie analizy sytuacji makroostro żnościowej przeprowadzanej 
w bankach centralnych; oraz dzi ęki zmniejszeniu ryzyka konieczno ści zasilania systemu 
finansowego środkami publicznymi. 
8. MONITOROWANIE I OCENA  
Aby skutecznie monitorowa ć wpływ dzia łania UE w dziedzinie nadzoru 
mikroostro żnościowego i makroostro żnościowego, nale ży opracowa ć szczegółowe wska źniki 
do celów oceny wyników ESNF i ERRS. Nale ży tego dokona ć w ramach analizy skutków 
towarzysz ącej wnioskom legislacyjnym w sprawie reformy systemu nadzoru.