Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2013/014 FR/Air France z Francji) /* COM/2014/0701 final */





UZASADNIENIE W art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020[1] umożliwiono uruchomienie środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w ramach rocznego pułapu w wysokości 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.) powyżej limitów odpowiednich działów ram finansowych. Zasady mające zastosowanie do wkładów z EFG w odniesieniu do wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2013 r. zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającym Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[2]. W dniu 20 grudnia 2013 r. Francja złożyła wniosek nr EGF/2013/014 FR/Air France w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników w przedsiębiorstwie Air France we Francji. Po dokładnym przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006, że warunki przekazania wkładu finansowego określone w tym rozporządzeniu zostały spełnione. STRESZCZENIE WNIOSKU I ANALIZA Główne dane: || Nr referencyjny EFG || EGF/2013/014 Państwo członkowskie || Francja Artykuł 2 || lit. a) Główne przedsiębiorstwo || Air France Dostawcy i producenci niższego szczebla || 0 Okres odniesienia || 1.7.2013 – 31.10.2013 Data rozpoczęcia świadczenia zindywidualizowanych usług || 6.11.2012 Termin stosowania || 20.12.2013 Zwolnienia w okresie odniesienia || 1 019 Zwolnienia przed okresem odniesienia i po nim || 4 194 Kwalifikowalne zwolnienia ogółem || 5 213 Liczba pracowników, co do których oczekuje się, że skorzystają ze środków pomocy || 3 886 Wydatki na zindywidualizowane usługi (w EUR) || 51 845 626 Wydatki na wdrażanie EFG[3] (w EUR) || 30 000 Wydatki na wdrażanie EFG (w %) || 0,06 Budżet ogółem (w EUR) || 51 875 626 Wkład z EFG (50 %) (w EUR) || 25 937 813 1. Wniosek przedstawiono Komisji w dniu 20 grudnia 2013 r.; został on uzupełniony o informacje dodatkowe do dnia 24 lipca 2014 r. 2. Wniosek spełnia warunki wypłaty środków z EFG określone w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 oraz został złożony w terminie 10 tygodni, o którym mowa w art. 5 tego rozporządzenia. Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją 3. Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, Francja wskazuje na fakt, że mimo iż w skali światowej międzynarodowy rynek transportu lotniczego pozostaje zdominowany przez europejskie przedsiębiorstwa lotnicze, sektor ten był narażony na poważne zakłócenia gospodarcze, w szczególności na spadek udziału UE w rynku. W okresie 2008-2012 światowy ruch lotniczy wzrastał o 4,6 % rocznie, zgodnie z długookresowym trendem wzrostu obserwowanym od 1970 r. Ruch lotniczy między Europą a resztą świata wzrasta jednak w wolniejszym tempie (2,4 %), co doprowadziło do spadku udziału UE-27 w rynku transportu lotniczego mierzonego w pasażerokilometrach (RPK). 4. Mimo wzrostu ruchu lotniczego na świecie w okresie 2008–2012, wzrost ruchu lotniczego między Europą a resztą świata był ograniczony ze względu na słaby wzrost przepływu podróżnych między Europą a Bliskim Wschodem. Choć spadek ruchu lotniczego między UE i czterema rozważanymi regionami (Ameryką Północną, Ameryką Południową, Afryką i Azją) wyniósł od 0,3 % do 2,8 %[4], to ruch lotniczy między UE i Bliskim Wschodem zmniejszył się aż o 11,4 %. 5. Z dostępnych danych za 2013 r.[5] wynika, że trend zaobserwowany w okresie 2008–2012 nadal trwa. W 2013 r. w Europie odnotowano wzrost o 3,8 % w porównaniu z 2012 r., co jest wartością poniżej średniej światowej (5,2 %), a ruch lotniczy w Europie stanowi 38 % ruchu światowego (o jeden punkt procentowy mniej niż w 2012 r.). Bliski Wschód to region odpowiadający za 9 % światowego ruchu lotniczego i odnotowujący najszybszy wzrost na świecie, który w 2013 r. wyniósł 10,9 %. 6. Jak przedstawiono na poniższym wykresie, zmiany w udziałach rynkowych, jeśli chodzi o miejsca wylotu i miejsca przeznaczenia, między Europą z jednej strony, a Afryką Subsaharyjską, Bliskim Wschodem i Azją — z drugiej, pokazują spadek udziału przewoźników lotniczych z UE w okresie 2008–2013 o niemal 10 punktów procentowych na korzyść przewoźników z Zatoki Perskiej i przedsiębiorstwa Turkish Airlines. 7. Skutki zmian w strukturze światowego handlu zostały spotęgowane przez inne czynniki, takie jak spadek popytu w wyniku kryzysu gospodarczego i wzrost cen ropy naftowej (czasem koszty paliwa stanowią niemal jedną trzecią kosztów kilometromiejsca). 8. Okres 2008–2012 był trudny dla trzech największych przedsiębiorstw lotniczych w Europie, tj. Lufthansy, Air France-KLM i IAG[6], które odnotowały straty w co najmniej dwóch na pięć analizowanych lat. Wyniki netto przedsiębiorstw Air France-KLM, Lufthansa i IAG (2008-2012)[7] (w mln EUR) 9. Sytuacja grupy Air France-KLM jest szczególnie trudna z uwagi na jej problemy finansowe. Wskaźnik zadłużenia[8] grupy i jej dług netto są wyższe niż przedsiębiorstw IAG czy Lufthansa. Porównanie stosunku długu netto i wskaźnika zadłużenia w 2011 r. Źródło: Air France 10. Jako że spółka Air France borykała się z wysokim zadłużeniem i niewystarczającą kapitalizacją giełdy (poniżej wartości jej floty), nie mogła skutecznie zareagować na utratę udziału w rynku międzynarodowego transportu lotniczego, w wyniku czego wraz z pracownikami i przedstawicielami pracowników uzgodniono plan zakładający dobrowolne odejście z pracy kilku tysięcy osób. Wykazanie liczby zwolnień oraz zgodności z kryteriami określonymi w art. 2 lit. a) 11. Francja złożyła wniosek zgodnie z kryteriami interwencji określonymi w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1927/2006, które nakłada wymóg co najmniej 500 zwolnień w przedsiębiorstwie w jednym państwie członkowskim w okresie czterech miesięcy, włącznie z pracownikami zwalnianymi u jego dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw. 12. We wniosku wspomniano o 1 019 zwolnieniach w przedsiębiorstwie Air France podczas czteromiesięcznego okresu odniesienia od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 października 2013 r. oraz dodatkowych 4 194 zwolnieniach poza okresem referencyjnym, ale związanych z tą samą procedurą zwolnień grupowych. Liczbę wszystkich zwolnień obliczono zgodnie z art. 2 akapit drugi tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Wyjaśnienie nieprzewidzianego charakteru zwolnień 13. Władze francuskie wskazują na fakt, że zwiększenie floty samolotów długodystansowych trzech największych przedsiębiorstw lotniczych w Zatoce Perskiej było niespodziewane i spektakularne. Liczba samolotów długodystansowych wynosząca 100 w 2005 r. i niemal 200 w 2008 r. zwiększyła się do ponad 300 w 2012 r., przy czym obejmuje to również coraz większą liczbę samolotów A380 o bardzo dużej zdolności przewozowej. Po ogłoszeniu przez przedsiębiorstwa lotnicze z Zatoki Perskiej zamówień i zamiarów kupna znaczna część branży lotniczej wyrażała wątpliwości, czy zamiary te są prawdziwe i czy przyjęty model ekonomiczny zagwarantuje rentowność inwestycji. 14. Zdolność tych spółek nadal rośnie w bardzo szybkim tempie dzięki ogromnym zamówieniom, takim jak złożone na targach lotniczych w Dubaju w listopadzie 2013 r. Spółka Emirates zaskoczyła rynek, ogłaszając zakup 150 jednostek Boeing 777x (o zdolności przewozowej od 342 do 440 miejsc), jak również 50 samolotów Super Jumbo A380 (o zdolności przewozowej 500 miejsc na jednostkę). Już samo przedsiębiorstwo Emirates pozwoliło osiągnąć docelową, zaplanowaną przez spółkę Airbus, wielkość sprzedaży tego modelu na 2014 r. (25 jednostek). Spółka Etihad Airways ogłosiła zamówienie na 56 długodystansowych samolotów Boeing i 87 samolotów Airbus, w tym 50 jednostek Airbus A350. Natomiast przedsiębiorstwo Qatar Airways powiadomiło o zamówieniu pięciu samolotów towarowych Airbus A330 i potwierdziło zakup 50 jednostek Boeing 777x, które zamówiono w listopadzie na targach lotniczych w Dubaju. Ponadto spółka zapewniła sobie prawa kupna 50 dodatkowych jednostek tego samolotu długodystansowego[9]. 15. Zgodnie z doniesieniami prasowymi[10] plany ekspansji spółek Emirates, Qatar i Etihad stanowią sygnał, że środek ciężkości w przypadku podróży lotniczych na świecie przesunął się z Europy i Ameryki Północnej na Bliski Wschód. 16. Ponadto zjawisko to wpisuje się w ramy prawne charakteryzujące się obecnie silną tendencją do liberalizacji usług lotniczych. 24 z 28 państw członkowskich UE podpisały porozumienia z krajami z Zatoki Perskiej, oferując przewoźnikom z tego regionu szeroki dostęp do rynku europejskiego. Takie szybko zmieniające się „zasady gry” pozbawiają przewoźników lotniczych z Europy możliwości przewidywania, która jest niezbędnym czynnikiem w planowaniu znacznych inwestycji we flotę. 17. Ceny ropy naftowej pozostały na rekordowo wysokim poziomie. W 2011 r. koszty paliwa odpowiadały 24 % przychodów przedsiębiorstw lotniczych, w porównaniu z 17 % w 2007 r. 18. Na skutek tych okoliczności i sytuacji panującej w sektorze transportu lotniczego w latach następujących po kryzysie gospodarczym i finansowym trudniej było przewidzieć przyszły rozwój tego sektora, w wyniku czego konieczne dostosowania przeprowadzono z pewnym opóźnieniem. Dane identyfikacyjne zwalniających przedsiębiorstw oraz pracownicy, którzy mają być objęci pomocą 19. Wniosek odnosi się do 5 213 zwolnień. 20. Podział 3 886 pracowników, którzy mają być objęci pomocą, przedstawia się następująco: Kategoria || Liczba || Odsetek Mężczyźni || 2 322 || 59,75 Kobiety || 1 564 || 40,25 Obywatele UE || 3 879 || 99,82 Obywatele państw trzecich || 7 || 0,18 Osoby w wieku 15–24 lat || 1 || 0,03 Osoby w wieku 25-54 lat || 1 206 || 31,03 Osoby w wieku 55–64 lat || 2 679 || 68,94 Osoby w wieku powyżej 64 lat || 0 || 0,00 21. 212 pracowników dotkniętych jest długotrwałymi problemami ze zdrowiem lub niepełnosprawnością. 22. Pod względem kategorii zawodów podział przedstawia się następująco: Kategoria || Liczba || Odsetek Kadra kierownicza wyższego szczebla („Cadres supérieurs”) || 69 || 1,78 Kadra kierownicza średniego szczebla („Cadres”) || 607 || 15,62 Technicy i nadzorcy („Techniciens et agents de maîtrise”) || 2 803 || 72,13 Pracownicy biurowi i robotnicy („Employés, ouvriers”) || 407 || 10,47 23. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 Francja potwierdza, że polityka równości kobiet i mężczyzn, jak również zapobiegania dyskryminacji, jest i będzie stosowana na kolejnych etapach wdrażania EFG, a w szczególności w zakresie dostępu do EFG. Opis obszaru, którego dotyczy wniosek, jego władz i zainteresowanych stron 24. Zwolnienia, o których mowa w niniejszym wniosku, przeprowadzono głównie w Ile-de-France (77 %); pozostałe 23 % dotyczyło innych regionów Francji — w tym Korsyki i francuskich departamentów zamorskich — a głównie (70 %) części południowej tj. Pirenejów Środkowych i regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże. 25. Właściwymi organami są: Ministerstwo Pracy, Zatrudnienia, Szkolenia Zawodowego i Dialogu Społecznego, regionalne oddziały Direccte[11] oraz Délégation générale à l’emploi et à la formation professionnelle (DGEFP). Główną zainteresowaną stroną będzie samo przedsiębiorstwo Air France, i to ono będzie koordynować program. 26. Władze francuskie potwierdziły, że wymogi dotyczące zwolnień zbiorowych określone w prawie krajowym i prawie UE zostały spełnione. Spodziewany wpływ zwolnień na zatrudnienie lokalne, regionalne lub krajowe 27. Najwięcej zwolnień przeprowadzono w Ile-de-France (głównie w Roissy). W regionie Paryża, którego to dotyczy, poziom bezrobocia jest zazwyczaj niższy niż we Francji metropolitalnej, natomiast w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże jest ono o 1,5 punktu procentowego wyższe, a w Pirenejach Środkowych kształtuje się na tym samym poziomie co we Francji metropolitalnej. Poziomy bezrobocia w regionach najbardziej dotkniętych zwolnieniami Źródło: INSEE[12] 28. Władze francuskie twierdzą, że zwolnienia w Air France negatywnie wpłyną na sytuację w zakresie bezrobocia, która już uległa pogorszeniu w następstwie kryzysu gospodarczego i finansowego. W okresie 2008–2013 bezrobocie wzrosło o 38,7 % w regionie Ile-de-France, o 37,8 % w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, o 47,0 % w Pirenejach Środkowych i o 44,1 % we Francji metropolitalnej. Ponadto region Ile-de-France zmaga się ze zwolnieniami grupowymi, ponieważ w 2014 r. całkowitemu zamknięciu ulega zakład produkcyjny Peugeot Citroën Automobile w Aulnay. 29. Na terenie objętym zwolnieniami około 40 % osób bezrobotnych pozostaje bez pracy od ponad roku, a o każde wolne stanowisko ubiega się siedmiu kandydatów. 30. Ze względu na fakt zatrudniania ponad 1 000 pracowników Air France ma obowiązek przyczyniać się do rewitalizacji tych regionów zgodnie z postanowieniami art. L1233-84 francuskiego kodeksu pracy. Oznacza to, że Air France będzie przyczyniać się do tworzenia nowych rodzajów działalności i nowych miejsc pracy w celu złagodzenia skutków zwolnień w tych regionach. Skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług, które mają być finansowane, z podziałem na szacunkowe koszty, w tym informacje dotyczące ich komplementarności z działaniami finansowanymi z funduszy strukturalnych 31. „Projet Transform 2015”, którego dotyczy złożony przez Francję wniosek EFG, ma na celu udzielenie wsparcia 5 213 pracownikom, którzy dobrowolnie zgodzili się na odejście z przedsiębiorstwa, a w szczególności 3 886 pracownikom, których obejmie pomoc. 32. Środkiem w ramach „Projet Transform 2015”, dla którego władze francuskie ubiegają się o współfinansowanie z EFG, jest urlop przeznaczony na zmianę kwalifikacji („congé de reclassement”)[13]. Środek ten jest skierowany do pracowników, którzy w chwili dobrowolnego odejścia z pracy nie posiadają jeszcze sprecyzowanych planów dotyczących zmiany kwalifikacji i pragną skorzystać w okresie do dziewięciu miesięcy, a w pewnych okolicznościach do 15 miesięcy[14], ze środków służących przekwalifikowaniu, usług doradczych, wskazówek lub pomocy w założeniu lub przejęciu przedsiębiorstwa. – Usługi doradcze i poradnictwo zawodowe dla pracowników. Pracownikom zostaną udzielone wskazówki i wsparcie w ich dążeniach do zmiany kwalifikacji zawodowych i zatrudnienia lub rozpoczęcia działalności gospodarczej na własny rachunek. Uczestnicy będą mogli skorzystać z poradnictwa i doradztwa w zakresie przekwalifikowania, wsparcia w poszukiwaniu pracy, coachingu, informacji na temat dostępnych szkoleń, środków służących promocji przedsiębiorczości oraz porad dotyczących zakładania przedsiębiorstwa (które mogą obejmować takie kwestie jak: pozyskiwanie funduszy, pomoc w sporządzaniu biznesplanu oraz inne środki wspierające przedsiębiorczość) itp. – Szkolenia. Pracownikom zostaną zaproponowane różne rodzaje szkoleń dostosowanych do ich potrzeb określonych przez doradców świadczących swoje usługi. Szczególna uwaga zostanie poświęcona szkoleniom „parcours encadrés”, będącym długoterminowymi szkoleniami przygotowującymi do zawodów, na które panuje zapotrzebowanie na rynku pracy. Możliwe szkolenia zawodowe to np.: szkolenie na temat winnic i produkcji wina (producent wina), certyfikat w zakresie usług związanych z żywnością i napojami[15], produkcja świeżych ciast i ciastek, szkolenie w celu uzyskania DAEFLE (certyfikat upoważniający do nauczania języka francuskiego jako języka obcego), zawody hutnicze, szkolenie w celu uzyskania certyfikatu CTRIV[16] (przewóz pasażerów). – Pomoc na tworzenie przedsiębiorstw. Środek obejmuje dotację w wysokości do 24 000 EUR, którą można uzupełnić o dopłaty za zatrudnienie w kwocie do 5 000 EUR. Pomoc na tworzenie przedsiębiorstw będzie wypłacana w kilku ratach uzależnionych od osiągnięcia pewnych założonych celów. Pierwsza rata w wysokości 3 000 EUR zostanie wypłacona po przedstawieniu dowodu potwierdzającego założenie lub przejęcie przedsiębiorstwa, np. potwierdzenia rejestracji. Druga i trzecia rata, w wysokości 6 000 EUR każda, zostanie wypłacona po przedłożeniu pierwszej i drugiej deklaracji VAT potwierdzającej, że obroty ze sprzedaży wyniosły co najmniej odpowiednio 500 EUR i 1 000 EUR. Osoby prowadzące działalność gospodarczą i przedsiębiorcy indywidualni, którzy nie podlegają ocenie stanu majątku[17], otrzymają drugą i trzecią ratę w wysokości 6 000 EUR po przedstawieniu zakładowi RSI[18] pierwszego i drugiego sprawozdania z działalności, wykazując obroty odpowiednio co najmniej 200 EUR i 500 EUR, wraz z dowodem zapłaty wszelkich należności. Ponadto przewidziano dodatkową ratę w wysokości 9 000 EUR dla przedsiębiorstw, osób prowadzących działalność gospodarczą i przedsiębiorców indywidualnych, którzy nie zostali wyłączeni z oceny stanu majątkowego, po przedłożeniu zatwierdzonej deklaracji podatkowej dotyczącej obrotów w pierwszym roku działalności. W przypadku zatrudnienia byłego pracownika Air France objętego wsparciem z EFG na pełen etat na czas nieokreślony pomoc na tworzenie przedsiębiorstw zostanie dodatkowo zwiększona o kwotę 3 000 EUR (5 000 EUR jeśli zatrudniony pracownik jest w wieku powyżej 55 lat). – Regularne działania informacyjne i komunikacyjne skierowane do pracowników uczestniczących w środkach. – Dodatek na zmianę kwalifikacji (allocation de congé de reclassement). Dodatek ten wypłacany jest co miesiąc przez cały czas trwania „congé de reclassement”. Wynosi on 70 % ostatniego wynagrodzenia pracownika. Kwota jest obliczana przy założeniu, że pracownicy uczestniczą w pełnym wymiarze czasu w środkach aktywnej polityki rynku pracy; w innym wypadku dodatek z EFG w przypadku każdego pracownika będzie wypłacany w sposób proporcjonalny. – Dodatek na koszty przeniesienia. Pracownik objęty pomocą, który podejmie zatrudnienie wymagające przeprowadzki o ponad 100 km od obecnego miejsca zamieszkania, otrzyma jednorazową kwotę w wysokości 2 880 EUR na pokrycie niezbędnych wydatków. 33. Wydatki na wdrożenie EFG zawarte we wniosku zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 obejmują organizację, monitorowanie i śledzenie ścieżki danych. Władze francuskie wyjaśniły, że niski poziom wydatków związanych z realizacją EFG oraz wartość zerowa dla działań kontrolnych i działań związanych z dostarczaniem i upowszechnianiem informacji wynikają z faktu, iż nie oszacowały one środków, które i tak były zobowiązane realizować w ramach zarządzania krajowego. 34. Zindywidualizowane usługi przedstawione przez władze francuskie są aktywnymi środkami rynku pracy wchodzącymi w zakres kwalifikowalnych działań określonych w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Władze Francji szacują łączne koszty tych usług na 51 875 626 EUR, w tym wydatki na zindywidualizowane usługi — na 51 845 626 EUR, a wydatki na wdrożenie EFG — na 30 000 EUR (tj. 0,06 % łącznej kwoty). Całkowity objęty wnioskiem wkład z EFG wynosi 25 937 813 EUR (50 % łącznych kosztów). Działania || Szacunkowa liczba pracowników objętych działaniem || Szacunkowy koszt na jednego pracownika objętego działaniem (w EUR) (*) || Koszty ogółem (EFG i współfinansowanie krajowe) (w EUR) (**) Zindywidualizowane usługi (art. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1927/2006) Usługi doradcze i poradnictwo zawodowe dla pracowników (Orientation professionelle) || 3 886 || 1 385 || 5 382 694 Szkolenia (Formation) || 1 268 || 2 567 || 3 255 292 Pomoc na tworzenie przedsiębiorstw (Primes à la crèation d'entreprise) || 955 || 22 000 || 21 010 000 Regularne działania informacyjne i komunikacyjne (Actions de communication destinés aux travailleurs concernés) || 3 886 || 70 || 272 020 Dodatek na zmianę kwalifikacji (allocation de congé de reclassement) || 3 379 || 6 387 || 21 580 020 Dodatek na koszty przeniesienia (Mobilité géographique) || 120 || 2 880 || 345 600 Zindywidualizowane usługi ogółem || || 51 845 626 Wydatki na wdrożenie EFG (art. 3 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1927/2006) Działania przygotowawcze || || 0 Organizacja, monitorowanie i śledzenie ścieżki danych || || 30 000 Dostarczanie i upowszechnianie informacji || || 0 Działania kontrolne || || 0 Wydatki na wdrożenie EFG ogółem || || 30 000 Szacunkowe koszty ogółem || || 51 875 626 Wkład z EFG (50 % całkowitych kosztów) || || 25 937 813 (*) W celu uniknięcia ułamków szacunkowe koszty za jednego pracownika zostały zaokrąglone. Zaokrąglenie nie ma jednak wpływu na całkowite koszty dla każdego środka. Pozostają one w tej samej wysokości, co w złożonym przez Francję wniosku. (**) Suma poszczególnych kwot nie jest równa łącznej kwocie ze względu na zaokrąglenia. 35. Władze francuskie nie wykazały, w jaki sposób opisane powyżej środki uzupełniają działania finansowane z funduszy strukturalnych. Wyjaśniły jednak, że nie przewiduje się żadnej interwencji publicznej mającej na celu wsparcie byłych pracowników Air France. Jako że Air France jest spółką in bonis (tj. nie znajduje się w likwidacji), zatrudniającą około 1000 pracowników, ma obowiązek w pełni pokryć koszty środków wspierających zmianę kwalifikacji zwolnionych pracowników (zob. przypis dotyczący urlopu przeznaczonego na zmianę kwalifikacji w pkt 31). 36. Władze francuskie dodały, że zawarły pisemne porozumienie ze zwalniającym przedsiębiorstwem, na mocy którego przedsiębiorstwo realizujące opisane powyżej środki nie będzie otrzymywało pomocy finansowej z innych instrumentów finansowych Unii przeznaczonej na te same środki. Terminy, od których rozpoczęto lub planuje się rozpocząć świadczenie zindywidualizowanych usług dla pracowników objętych zwolnieniami 37. W dniu 6 listopada 2012 r. Francja rozpoczęła świadczenie na rzecz pracowników objętych zwolnieniami zindywidualizowanych usług ujętych w skoordynowanym pakiecie zgłoszonym do współfinansowania z EFG. Data ta stanowi zatem początek okresu kwalifikowalności do jakiejkolwiek pomocy, która może być przyznana z EFG. Procedury konsultacji z partnerami społecznymi 38. Władze francuskie poinformowały, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z przedstawicielami beneficjentów objętych pomocą i z partnerami społecznymi. W pierwszym kwartale 2012 r. i w lipcu 2013 r. odbył się szereg spotkań zarządu Air France i przedstawicieli związków zawodowych, podczas których dyskutowano nad projektem Transform 2015. 39. Władze francuskie potwierdziły, że wymogi dotyczące zwolnień zbiorowych określone w prawie krajowym i prawie UE zostały spełnione. Informacje o działaniach, które są wymagane zgodnie z prawem krajowym lub na podstawie układów zbiorowych 40. W związku z kryteriami określonymi w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 władze Francji we wniosku: · potwierdziły, że wkład finansowy z EFG nie zastępuje środków, za które zgodnie z prawem krajowym lub umowami zbiorowymi odpowiedzialne są przedsiębiorstwa; · udowodniły, że działania te mają na celu udzielenie pomocy poszczególnym pracownikom i nie zostaną wykorzystane w celu przeprowadzenia restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów gospodarki; · potwierdziły, że działania kwalifikowalne, o których mowa powyżej, nie są objęte pomocą z innych instrumentów finansowych UE. Systemy zarządzania i kontroli 41. Wniosek zawiera opis systemu zarządzania i kontroli, który określa obowiązki zaangażowanych organów. Francja powiadomiła Komisję, że wkładem finansowym zarządzać będzie Delegacja generalna ds. zatrudnienia i kształcenia zawodowego (DGEFP Délégation générale à l’emploi et à la formation professionnelle) Ministerstwa Pracy, Zatrudnienia i Zdrowia. Płatności będą zarządzane w ramach tego samego ministerstwa przez Département Financiement, Dialogue et Contrôle de Gestion - Mission du financement, du budget et du dialogue de gestion (DGEFP-MFBDG, dział ds. finansowania, budżetu i zarządzania). Za certyfikację odpowiedzialne będzie Centrum certyfikacji (Pôle de Certification) w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów w Nantes. Finansowanie 42. Na podstawie wniosku złożonego przez Francję proponowany wkład z EFG w skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług (z uwzględnieniem wydatków na wdrożenie EFG) wynosi 25 937 813 EUR, co stanowi 50 % łącznych kosztów. Przydział środków z Funduszu, o jaki wnioskuje Komisja, opiera się na informacjach udostępnionych przez Francję. 43. Biorąc pod uwagę maksymalną dopuszczalną wysokość wkładu finansowego z EFG zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 oraz zakres możliwości dokonania przesunięć środków, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG na łączną kwotę, o której mowa powyżej. 44. Proponowana decyzja o uruchomieniu środków z EFG zostanie podjęta wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[19]. 45. Komisja przedstawia oddzielnie wniosek o przesunięcie tych środków w celu zapisania w budżecie na 2014 r. szczególnych środków na zobowiązania, zgodnie z wymogami pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. Źródła środków na płatności 46. Środki przeznaczone na linię budżetową EFG w budżecie na 2014 r. zostaną wykorzystane na pokrycie kwoty 25 937 813 EUR. Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2013/014 FR/Air France z Francji) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[20], w szczególności jego art. 12 ust. 3, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006[21], uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[22], w szczególności jego pkt 13, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[23], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy. (2) Środki z EFG nie przekraczają maksymalnej rocznej kwoty 150 milionów EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020[24]. (3) W dniu 20 grudnia 2013 r. Francja przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Air France i uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 24 lipca 2014 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi więc o uruchomienie kwoty 25 937 813 EUR. (4) Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Francję, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), aby udostępnić kwotę 25 937 813 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności. Artykuł 2 Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący [1] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884. [2] Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1. Zob. także art. 23 rozporządzenia (UE) 1309/2013, Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855. [3] Zgodnie z art. 3 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. [4] Ruch UE-27 – Ameryka Północna spadł o 0,5 %, UE-27 – Ameryka Południowa — o 1,8 %, UE-27 – Afryka — o 2,8 %, UE-27 – Azja — o 1,2 %. [5] http://www.icao.int/Newsroom/News%20Doc%202013/COM.43.13.ECON-RESULTS.Final-2.en.pdf [6] IAG obejmuje przedsiębiorstwa British Airways i Iberia. [7] Źródło: Les compagnies aériennes européennes sont-elles mortelles? Perspectives à vingt ans [8] Wskaźnik zadłużenia jest określany jako stosunek zadłużenia ogółem do aktywów ogółem. [9] http://online.wsj.com/articles/qatar-airways-confirms-purchase-of-50-boeing-777x-aircraft-1405504408 [10] http://dohanews.co/qatar-airways-to-buy-50-long-haul-b777x-planes-from-boeing/ [11] Direccte (Directions régionales des entreprises, de la concurrence, de la consommation, du travail et de l'emploi) http://www.direccte.gouv.fr/. Ustanowiony w 2010 r. organ Direccte skupia różne usługi administracyjne związane z wymianą handlową, turystyką, handlem i rzemiosłem, analizą gospodarczą, przemysłem, pracą i zatrudnieniem, konkurencją i konsumentami. [12] Institut national de la statistique et des études économiques (INSEE). http://www.insee.fr [13] Jeśli chodzi o urlop przeznaczony na zmianę kwalifikacji („congé de reclassement”), art. L1233-71 kodeksu pracy przewiduje, że przedsiębiorstwo zatrudniające ponad tysiąc osób jest zobowiązane do zapewnienia określonych w tym artykule środków przez okres nie krótszy niż cztery miesiące. Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami okres od piątego miesiąca nie jest w związku z tym obowiązkowy i może zostać objęty wkładem z EFG zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Spółka Air France postanowiła zapewnić środki na okres maksymalnie dwunastu miesięcy. Wniosek nie przewiduje żadnego wkładu z EFG w okresie pierwszych czterech miesięcy urlopu przeznaczonego na zmianę kwalifikacji, jako że jest to ustawowe minimum. [14] Wyjątkowo w przypadku pracowników uczestniczących w „parcours encadré” (tj. długoterminowym szkoleniu zawodowym przygotowującym do zawodów, na które panuje zapotrzebowanie na rynku pracy) urlop przeznaczony na zmianę kwalifikacji zawodowych może zostać przedłużony do 15 miesięcy, aby umożliwić ukończenie „parcours encadré”, oraz o dodatkowe trzy miesiące na poszukiwanie związanego z tym zatrudnienia. [15] CAP — certyfikat uprawniający do wykonywania zawodu. [16] Conducteur(trice) du transport routier interurbain de voyageurs (CTRIV). [17] Tzw. system mikrosocjalny, tj. wysoce uproszczony system zabezpieczenia społecznego itp. [18] Régime Social des Indépendants (system zabezpieczenia społecznego dla osób prowadzących działalność gospodarczą). [19] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1. [20] Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1. [21] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855. [22] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1. [23] Dz.U. C […] z […], s. […]. [24] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.