„a)

Produkcja Rolnicze i klimatyczne cechy Aragonii przyczyniły się do rozwoju ważnego podsektora owczego, ponieważ owca jest jedynym gatunkiem zdolnym do dostosowania się do rzadkiego i sezonowego wzrostu trawy. Ten rodzaj jagnięcia ma szereg cech, które wyraźnie odróżniają go od innych rodzajów jagniąt, powszechnie poddawanych ubojowi w Hiszpanii. Poniżej wymieniono pięć ras uwzględnionych w przedmiotowym oznaczeniu: — Rasa owiec »Rasa Aragonesa« występuje głównie w trzech prowincjach aragońskich, a jej siedlisko, co ma zasadnicze znaczenie, znajduje się na obszarach nizinnych, płaskowyżach i terenach górskich. Cechą charakterystyczną tej rasy jest proporcjonalny tułów, cienka szyja bez fałd skórnych, często wyrostek udojowy, długie kończyny, mocne, małe i twarde kopyta. Runo jest również białe i pokrywa całe ciało, z wyjątkiem całej głowy, dolnej połowy czterech kończyn, a czasami brzucha, które są odkryte; włókna wełniane mają długość 5–10 cm i są sklasyfikowane jako średnio-drobne. Masa przy urodzeniu wynosi 3,5 kg i rośnie w okresie 0–30 dni (odsadzenie) o 200 gramów dziennie, co stanowi 9,5 kg w każdym miesiącu życia. W okresie 30–90 dni życia dzienny przyrost wagi wynosi od 230 g dla samic do 250 g dla samców, osiągając 23–25 kg w wieku trzech miesięcy, przy czym wydajność uboju wynosi prawie 48 %, co oznacza, że tusza »Ternasco de Aragón« ma masę 10–12 kg. — Pozostałymi rasami uznanymi za odpowiednie w odniesieniu do »Ternasco de Aragón« są »Ojinegra de Teruel«, »Roya Bilbilitana«, »Ansotana« i »Maellana«. Pierwsze dwie wyróżniają się jako rasy przeznaczone wyłącznie do produkcji mięsa, ale najistotniejszą rzeczą w tych rasach jest ich szybkość dojrzewania, która będzie miała wpływ w szczególności na jakość mięsa »Ternasco de Aragón«, gdyż tkanki tłuszczowe rozwijają się wcześniej. Dlatego też, gdy tusze mają masę 10–12 kg i wiek 80–100 dni, doskonale odpowiadają rodzajowi ternasco; zarówno cielęta, jak i młode, mają idealny skład tkankowy, przy czym tkanka kostna nie jest wyolbrzymiona i następuje odpowiedni rozwój okrywy tłuszczowej podskórnej i międzymięśniowej, w tym tłuszczu śródmięśniowego, umożliwiający uzyskanie wysokiej klasy »bukietu«. — Rasa »Maellana« łączy grupy jagniąt, które są białe i mają długie kończyny, wypukły lub bardzo wypukły profil, są dobrze umięśnione i mają średnią masę. Długa szyja. Mają runo, które jest wyjątkowo krótkie, o bardzo delikatnej wełnie – jest to jedna z cech, które najlepiej określają rasę »Maellana«. Głównym, a praktycznie jedynym, celem jest produkcja mięsa. Masa tych jagniąt w chwili urodzenia wynosi 3,0–4,5 kg, a następnie wzrasta od poziomu 9,30–10,30 kg w wieku 30 dni do poziomu 24,0–26,0 kg w wieku 90 dni. — Rasa »Ansotana« obejmuje białe zwierzęta o profilu niżej wypukłym, zarówno dobrze umięśnione, jak i eumetryczne, należące do grupy »Entrefinos del Pirineo«. Mają półzamknięte runo o bardzo delikatnej wełnie o szczególnych właściwościach ze względu na klimat na obszarze, na którym się znajdują; różnią się od rasy aragońskiej, do której były tradycyjnie przypisywane. Rogi występują u obu płci, częściej u samców, są ogólnie dobrze rozwinięte i mają kształt spiralny. Dawniej rasę tę klasyfikowano jako rasę o potrójnej przydatności (mięso, wełna i mleko). Obecnie są one wykorzystywane w głównej mierze do produkcji mięsa. — Z rasy »Aragonesa«, która tradycyjnie obejmowała jako ekotypy obecnie sklasyfikowane rasy »Maellana« i »Ansotana«, uzyskuje się produkty ternasco, które są doskonale wykończone pod względem składu tkanki tuszy; zwierzęta tej rasy osiągają średnio 25 % tłuszczu w przypadku samców oraz samic o masie tuszy wynoszącej 10,74 kg, podobnie jak jagnięta ras »Ansotana« i »Maellana« mające to samo pochodzenie etniczne. Ta szybkość dojrzewania dotyczy również innego oryginalnego genotypu aragońskiego – grupy »Roya Bilbilitana«, która również w przypadku rodzaju ternasco ma podobną szybkość dojrzewania oraz 26,6 % tłuszczu u obu płci, których tusze mają masę 10,6 kg. W przypadku rasy »Ojinegra de Teruel« w tuszy stwierdzono procentowe udziały złogów tłuszczowych podobne do tych u dwóch powyższych ras. Fakt ten w połączeniu z szybką dojrzałością stanowi prawdziwy czynnik odróżniający w stosunku do innych ras. Dlatego też jakość »Ternasco de Aragón« z przytoczonych genotypów różni się od jakości mięsa z innych ras. Ten udowodniony fakt wcześniejszego dojrzewania stanowi prawdziwy czynnik odróżniający w stosunku do innych ras. Z tego powodu jakość »Ternasco de Aragon« z przytoczonych genotypów jest inna i wyższa niż jakość mięsa ze zwierząt innych ras. Jeśli chodzi o pożywienie, owca żywi się zarówno na ściernisku, jak i na naturalnych pastwiskach Aragonii, gdzie znajdują się duże ilości gatunków roślin aromatycznych (rozmaryn, tymianek itp.). Jagnięta przebywają w owczarni w stajniach i karmią się mlekiem matki w nocy, a w ciągu dnia spożywają wysokiej jakości skoncentrowane pasze. Spożywanie, w razie potrzeby, skoncentrowanej paszy w połączeniu z mlekiem matki poprawia wykończenie tuszy ternasco (skład tkanki, rozkład, kolor, konsystencja tłuszczu, delikatność, barwa i »bukiet« mięsa) przy wskazanych masach i w zależności od aragońskich ras wymienionych powyżej.”.