ustalające uprawnienia do połowów na 2023 rok w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2022/109 w odniesieniu do uprawnień do połowów w innych wodach

Celem niniejszego wniosku jest ustalenie uprawnień do połowów państw członkowskich na 2023 r. w odniesieniu do stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim o najwyższej wartości handlowej. Niniejszy wniosek ma również na celu uregulowanie morskiego rybołówstwa rekreacyjnego w zakresie niezbędnym do ochrony stad ryb objętych niniejszym rozporządzeniem. W celu uproszczenia i zwiększenia przejrzystości podejmowanych corocznie decyzji w sprawie TAC i kwot uprawnienia do połowów w wodach Morza Bałtyckiego są od 2006 r. ustalane odrębnym rozporządzeniem.

Każdego roku Unia zwraca się do ICES o opinie naukowe na temat stanu stad ryb o dużej wartości handlowej. Otrzymane opinie dotyczą wszystkich stad ryb w Morzu Bałtyckim, a wartości TAC proponowane są w odniesieniu do stad o najwyższej wartości handlowej.

W niniejszym wniosku dotyczącym rozporządzenia Rady przydziela się państwom członkowskim uprawnienia do połowów. Na podstawie art. 16 ust. 6 i 7 oraz art. 17 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb państwa członkowskie mają swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze zgodnie z kryteriami określonymi w tych artykułach. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami przy podejmowaniu decyzji dotyczących preferowanego przez nie społecznego lub ekonomicznego modelu przy korzystaniu z przydzielonych im uprawnień do połowów.

Monitorowanie wykorzystania uprawnień do połowów w formie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) i kwot wprowadzono rozporządzeniem Rady (WE) nr 1224/2009.

Wniosek zachowuje elastyczność w stosowaniu mechanizmów wymiany kwot, które wprowadzono już w rozporządzeniach w sprawie uprawnień do połowów na wodach Morza Bałtyckiego w poprzednich latach. W stosunku do organów publicznych (unijnych lub krajowych) nie proponuje się żadnych nowych zasad ani procedur administracyjnych, które mogłyby doprowadzić do zwiększenia obciążenia administracyjnego.

Wpływ gospodarczy wniosku na 2023 r. będzie zatem polegać na ograniczeniu uprawnień do połowów dla wszystkich państw członkowskich. W ujęciu ogólnym wniosek przewiduje uprawnienia do połowów w Morzu Bałtyckim w wysokości ok. 402 000 ton, co stanowi spadek o 15,6 % w porównaniu z uprawnieniami do połowów na rok 2022.

W związku z powyższym proponuje się prolongację: (i) uprawnień do połowów łososia atlantyckiego w Zatoce Fińskiej; (ii) zregionalizowanego podejścia do łososia atlantyckiego w basenie głównym; oraz (iii) TAC dotyczących przyłowów śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego oraz dorsza atlantyckiego w zachodniej i wschodniej części Morza Bałtyckiego. Zgodnie z wnioskiem uprawnienia połowowe dla śledzia atlantyckiego w środkowej części Morza Bałtyckiego wzrosłyby o 14 %, a dla gładzicy – o 25 %. Wniosek zmniejszyłby uprawnienia do połowów śledzia atlantyckiego w Zatoce Botnickiej o 28 %, śledzia atlantyckiego w Zatoce Ryskiej o 4 % i szprota o 20 %.

ICES opublikowała swoją opinię naukową dotyczącą stad bałtyckich 31 maja 2022 r., z wyjątkiem opinii dotyczącej śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego, która została opublikowana 30 czerwca 2022 r. ICES szacuje, że biomasa śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego i stada dorsza atlantyckiego we wschodniej i zachodniej części Morza Bałtyckiego utrzymuje się nadal poniżej bezpiecznego poziomu biologicznego. Biomasa śledzia atlantyckiego w środkowej części Morza Bałtyckiego utrzymuje się poniżej poziomów stada zdrowego. W odniesieniu do dorsza atlantyckiego i łososia atlantyckiego ze wschodniej części Morza Bałtyckiego w Zatoce Fińskiej sformułowano opinię z zachowaniem zasady ostrożności. W odniesieniu do pozostałych ośmiu stad wydano opinię dotyczącą maksymalnego podtrzymywalnego połowu:

Do 2019 r. w decyzjach w sprawie uprawnień do połowów w Morzu Bałtyckim udało się dostosować śmiertelność połowową stad objętych opinią dotyczącą MSY do przedziałów MSY w momencie ustalania TAC dla wszystkich stad, z wyjątkiem śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego. Wydaje się, że dzięki tym decyzjom udało się również odbudować stada i przywrócić równowagę między zdolnością połowową a uprawnieniami do połowów. W 2019 r. okazało się jednak, że stado dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego znajduje się pod silną presją. ICES szacuje, że stado to najprawdopodobniej pozostanie uszczuplone w nadchodzących latach. W 2021 r. stało się jasne, że stado dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego jest od wielu lat również poniżej zrównoważonych poziomów (tj. poniżej Blim), a ICES podkreśliła, że niektóre populacje łososia atlantyckiego są bardzo osłabione. Ponadto od 2020 r. biomasa śledzia atlantyckiego w środkowej części Morza Bałtyckiego plasuje się poniżej poziomów stada zdrowego (tj. poniżej Btrigger), a w 2022 r. stado śledzia atlantyckiego w Zatoce Botnickiej bardzo zbliżyło się do tego limitu. W związku z tym konieczne są dalsze postępy, aby odbudować wszystkie stada i doprowadzić je do poziomu zgodnego z MSY.

Wniosek stanowi część podejścia długoterminowego, zgodnie z którym poziom połowów jest stopniowo ograniczany do poziomów gwarantujących długoterminowe zrównoważenie i na tych poziomach utrzymywany. Wynikiem stosowania takiego podejścia ma być z czasem stabilna presja połowowa, wyższe kwoty, a co za tym idzie, podniesienie dochodów rybaków i ich rodzin. Oczekuje się, że zwiększone wyładunki przyniosą korzyści dla przemysłu rybnego, konsumentów, sektora przetwórstwa i handlu oraz dla pozostałych części sektora związanego z połowami handlowymi i rekreacyjnymi. W tym kontekście, w szczególności w odniesieniu do Morza Bałtyckiego, należy podkreślić związek między zrównoważonym rybołówstwem a zdrowym środowiskiem morskim. Strategia ochrony różnorodności biologicznej i związane z nią inicjatywy, w szczególności przyszły plan działania na rzecz rybołówstwa i środowiska morskiego, są narzędziami umożliwiającymi osiągnięcie tego celu.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

We wniosku ustalono na 2023 r. uprawnienia do połowów w odniesieniu do niektórych stad ryb lub grup stad ryb, przysługujące państwom członkowskim prowadzącym połowy w Morzu Bałtyckim.

Dnia 20 lipca 2016 r. weszło w życie rozporządzenie (UE) 2016/1139 ustanawiające wieloletni plan (MAP) dla Morza Bałtyckiego. Zgodnie z MAP uprawnienia do połowów trzeba ustalać stosownie do celów planu i muszą one być zgodnie z docelowymi przedziałami śmiertelności połowowej określonymi w najlepszych dostępnych opiniach naukowych, w szczególności dostarczanych przez ICES lub podobny niezależny organ naukowy. W odniesieniu do stad objętych opinią dotyczącą MSY art. 4 ust. 3 MAP stanowi, że TAC co do zasady ustala się na poziomie lub poniżej poziomu śmiertelności połowowej skutkującej MSY (tj. odpowiednio „wartość punktu FMSY” i „dolny przedział FMSY”). Zgodnie z art. 4 ust. 4 MAP TAC można jednak zawsze ustalić poniżej przedziałów FMSY. Na warunkach określonych w MAP w art. 4 ust. 5, TAC dla zdrowych stad można ustalić na poziomie powyżej wartości punktu FMSY („wyższy przedział FMSY”). W odniesieniu do stad o biomasie poniżej zdrowych limitów, tj. poniżej punktu odniesienia biomasy stada tarłowego, poniżej którego należy wszcząć określone i odpowiednie działania w celu odbudowy stada powyżej poziomu umożliwiającego zapewnienie MSY („Btrigger”), art. 5 ust. 1 MAP stanowi, że należy zastosować odpowiednie środki zaradcze, aby zapewnić szybki powrót stada do zdrowego poziomu. W szczególności TAC należy ustalić na obniżonym poziomie poniżej górnego przedziału FMSY, biorąc pod uwagę spadek biomasy. Jeżeli biomasa stada znajduje się nawet poniżej bezpiecznego poziomu biologicznego, tj. punktu odniesienia biomasy tarłowej, poniżej którego zdolność reprodukcyjna może być ograniczona („Blim”), art. 5 ust. 2 MAP stanowi, że należy przyjąć dodatkowe środki zaradcze. Te środki zaradcze mogą w szczególności obejmować zawieszenie ukierunkowanych połowów danego stada oraz odpowiednie zmniejszenie uprawnień do połowów w odniesieniu do tych stad lub innych stad w łowiskach. Można również przyjąć inne środki zaradcze, ale powinny one być funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów. Wyboru środków należy dokonywać w zależności od charakteru, powagi, czasu trwania i powtarzalności sytuacji.

Zgodnie z rozporządzeniem podstawowym w sprawie WPRyb uprawnienia do połowów w przypadku stad objętych opinią wydaną z zachowaniem zasady ostrożności należy ustalać na poziomach zapewniających co najmniej porównywalny poziom ochrony. Zgodnie z motywem 8 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb decyzje w zakresie zarządzania dotyczące połowów wielogatunkowych powinny uwzględniać trudności w połowie wszystkich stad w rybołówstwie wielogatunkowym przy utrzymaniu MSY w tym samym czasie, w szczególności w przypadku, gdy opinie naukowe wskazują, że bardzo trudno jest uniknąć zjawiska „gatunku dławiącego” przez zwiększenie selektywności stosowanych narzędzi połowowych.

Uprawnienia do połowów określone są zgodnie z art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów WPRyb i zasad przewidzianych w planach wieloletnich) rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb.

W celu określenia kwot UE dla stad eksploatowanych wspólnie z Federacją Rosyjską odpowiednie ilości tych zasobów zostały odjęte od TAC zalecanych przez ICES. Poziomy TAC oraz kwoty przydzielone państwom członkowskim ustalono w załączniku do niniejszego wniosku.

W odniesieniu do stada śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego liczebność stada oszacowana przez ICES wprawdzie nieznacznie się zwiększyła, nadal jednak utrzymuje się na poziomie zaledwie 59 % Blim. ICES szacuje, że biomasa nadal pozostanie poniżej poziomu Blim co najmniej do 2025 r., nawet przy całkowitym wstrzymaniu połowów. Uzupełnianie stada było od wielu lat nieznaczne i nadal utrzymuje się na najniższym w historii poziomie. Ponieważ żaden ze scenariuszy dotyczących połowów nie doprowadziłby do osiągnięcia biomasy powyżej Blim w najbliższej przyszłości, ICES powtarza, piąty rok z rzędu, swoją opinię, aby zezwolić na połowy zerowe. W 2021 r. Rada postanowiła zamknąć ukierunkowane połowy, z wyjątkiem połowów czysto naukowych i łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, zgodnie z art. 5 ust. 2 i art. 4 ust. 4 MAP. Rada postanowiła również ustalić TAC dla nieuniknionych przyłowów, aby uniknąć zdławienia połowów innych gatunków. Biorąc pod uwagę, że te środki zaradcze nie obowiązują przez wystarczająco długi czas, aby mogły skutkować poprawą stanu stada, Komisja proponuje utrzymać zakaz ukierunkowanych połowów oraz zachować poziom TAC.

W odniesieniu do dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego ICES nadal nie jest w stanie określić wartości przedziałów FMSY. W związku z tym ICES wydała opinię z zachowaniem zasady ostrożności na 2023 r. Po raz czwarty z rzędu ICES zaleca dopuszczenie zerowych połowów. ICES szacuje, że liczebność stada nadal znajduje się poniżej Blim i że w perspektywie średnioterminowej pozostanie ona poniżej tego poziomu, nawet przy całkowitym wstrzymaniu połowów. Ponadto ICES szacuje, że biomasa nie zwiększyła się wcale w 2021 r., a uzupełnianie stada utrzymuje się na najniższym w historii poziomie. Ze względu na wyniszczenie stada przyjęto surowe środki od 2019 r. Zakazano ukierunkowanych połowów dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego, z wyjątkiem połowów w celach wyłącznie naukowych, zaś TAC ograniczono do nieuniknionych przyłowów, aby uniknąć zdławienia połowów większości innych gatunków na Morzu Bałtyckim. Przyjęto dalsze środki zaradcze funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów, polegające na zamykaniu tarlisk obejmującym szczytowy okres tarła i potencjalne obszary tarła. Wyjątki mają zastosowanie do połowów czysto naukowych, niektórych rodzajów łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego przy użyciu narzędzi biernych oraz do połowów pelagicznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi, prowadzonych poza głównymi potencjalnymi obszarami tarłowymi. Ponadto połowy rekreacyjne są zakazane od 2020 r. na głównym obszarze występowania, ponieważ złowione ilości byłyby znaczne w porównaniu z TAC dotyczącym przyłowu. Biorąc pod uwagę, że te środki zaradcze nie obowiązują przez wystarczająco długi czas, aby mogły skutkować poprawą stanu stada, Komisji proponuje utrzymać je oraz zachować poziom TAC bez zmian.

W odniesieniu do dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego ICES od wielu lat szacuje, że stado jest wrażliwe, a jego wielkość pozostaje poniżej Btrigger. W związku z tym uprawnienia do połowów zostały znacznie zmniejszone i przyjęto środki towarzyszące, takie jak zamykanie tarlisk i ograniczenia wędkarstwa rekreacyjnego. Każdego roku prognozowano, że stado odbuduje się w kolejnym roku, ale do tej pory tak się nie stało. W 2021 r. ICES zauważyła, że w jej poprzednich ocenach występowały istotne niespójności. W związku z tym przeprowadziła bardziej szczegółową ocenę. Ocena ta wykazała, że stado znajdowało się poniżej Blim od co najmniej 10 ostatnich lat. W związku z tym ICES zaleciła znaczne obniżenie całkowitych połowów. Rada podjęła decyzję o zakazie połowów ukierunkowanych, z wyjątkiem połowów w celach wyłącznie naukowych, oraz o ustaleniu TAC dla nieuniknionych przyłowów, aby uniknąć zdławienia połowów innych gatunków. Utrzymano lub wzmocniono istniejące kolejne środki zaradcze funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów. Utrzymano zamknięcie tarlisk obejmujące szczytowy okres tarła i potencjalne obszary tarła, z wyjątkiem połowów czysto naukowych, niektórych rodzajów łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego przy użyciu narzędzi biernych, połowów pelagicznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi prowadzonych poza głównymi potencjalnymi obszarami tarłowymi oraz połowów dragami dla małży w niektórych płytkich wodach. Ponadto okres zamknięcia tarlisk wydłużono tak, aby obejmował wędkarstwo rekreacyjne. Poza tym okresem limit ilościowy dla wędkarstwa rekreacyjnego został zmniejszony do jednej ryby dziennie na rybaka.

W tegorocznej opinii ICES stwierdza, że zgodnie z szacunkami uzupełnienie stada w 2022 r. jest nieco wyższe niż w poprzednich latach. Biomasa stada znów się jednak zmniejszyła i pozostaje obecnie na poziomie zaledwie 38 % Blim. Niemniej jednak w opinii dotyczącej połowów w odniesieniu do wartości punktu FMSY przewiduje się zwiększenie całkowitych połowów (podobnie jak w 2021 r. ICES nie jest w stanie przedstawić oddzielnej opinii dotyczącej połowów handlowych i rekreacyjnych) i szacuje się, że w 2024 r. biomasa będzie wyższa niż Blim. Jednocześnie ICES podkreśla, że jej prognoza krótkoterminowa jest znacznie bardziej niepewna niż zwykle, ponieważ model oceny nie uwzględnia niektórych (prawdopodobnie istotnych) nieznanych czynników śmiertelności. ICES zaznacza też, że przy połowach na poziomie wartości punktu FMSY istnieje znaczne ryzyko, że w 2024 r. biomasa pozostanie faktycznie poniżej Blim. Biorąc pod uwagę bardzo niską liczebność stada, uwagi ICES i powtarzające się niepewności w ocenie stad, Komisja proponuje przyjęcie podejścia ostrożnościowego poprzez utrzymanie poziomu TAC i obecnych środków zaradczych na niezmienionym poziomie.

W 2020 r. ICES oszacowała, że biomasa śledzia atlantyckiego w środkowej części Morza Bałtyckiego spadła poniżej poziomu Btrigger. W 2021 r. spadek ten pogłębił się i poziom zbliżył się do Blim. Znacznie ograniczono uprawnienia do połowów; liczebność stada ponownie zwiększyła się, ale pozostaje poniżej Btrigger. Od 2015 r. nie odnotowano zdecydowanego uzupełniania stada, a głównym czynnikiem decydującym o obecnych uprawnieniach do połowów jest zasobność rocznika 2019. Szacunki dotyczące tego rocznika są jednak zmienne. W 2020 r. ICES oszacowała, że rocznik 2019 r. był zasobny, w ubiegłym roku był poniżej średniej, a w roku obecnym powyżej średniej. Na tej podstawie ICES zaleca znaczne zwiększenie uprawnień do połowów, podkreślając jednocześnie, że stado opiera się na jednym roczniku, którego zasobność jest niepewna. W związku z tym Komisja proponuje przyjęcie podejścia ostrożnościowego i ustalenie uprawnień do połowów na najniższym punkcie przedziału FMSY, zgodnie z art. 5 ust. 1 MAP.

Ocena śledzia atlantyckiego w Zatoce Botnickiej podlegała w ostatnich latach niepewnym uwarunkowaniom. Od 2010 r. biomasa stale maleje. W 2019 r. ICES musiała skorygować w dół swoje zalecenie ze względu na znaczny, stwierdzony retrospektywnie błąd w ocenie stada, co zaowocowało wydaniem opinii z zachowaniem zasad ostrożności, jak dla danych ICES kategorii 3. Po przeprowadzeniu bardziej pogłębionych analiz ICES ponownie skorygowała w górę swoje zalecenie, co zaowocowało w 2021 r. wydaniem opinii dotyczącej MSY jak dla danych ICES kategorii 1. ICES oszacowała, że biomasa ostatecznie ponownie wzrosła, i zaleciła znaczne zwiększenie uprawnień do połowów. Obecnie zaś ICES szacuje, że biomasa stada była w rzeczywistości w ostatnich latach znacznie mniejsza i spadła do poziomu tylko nieco powyżej Btrigger. ICES wskazuje, że zmiany te prawdopodobnie wynikają z malejącej wielkości śledzia atlantyckiego, co jest zjawiskiem obserwowanym już od pewnego czasu przez niektórych rybaków przybrzeżnych. Chociaż w ciągu ostatnich 15 lat stosunek masy ciała do wieku był na niskim poziomie, w 2021 r. uległ on dalszemu zmniejszeniu. Jedyny scenariusz połowów, jaki zaleca ICES, dzięki któremu stado mogłoby utrzymać się w 2024 r. powyżej Btrigger, to najniższy punkt przedziału FMSY. Wziąwszy pod uwagę negatywną tendencję w liczebności stada oraz chcąc uniknąć sytuacji, w której stado spadnie poniżej Btrigger, Komisja proponuje ustalić uprawnienia do połowów na najniższym punkcie przedziału FMSY.

Opinia ICES dotycząca śledzia atlantyckiego w Zatoce Ryskiej nie zawiera żadnych szczególnych ograniczeń, zatem proponowany TAC jest wartością punktu FMSY.

Według ICES biomasa szprota jest zdrowa, ale w przeszłości presja połowowa przekraczała FMSY. Ponadto ICES zaleca, by uwzględnić zależności międzygatunkowe, jako że szprot stanowi ważny pokarm dla dorsza. Komisja zaleca zatem, aby ustalić TAC w niższym przedziale FMSY zgodnie z art. 4 ust. 3 MAP.

TAC dla gładzicy wynika z połączenia: (i) opinii dotyczącej MSY dla stada w podrejonach 21, 22 i 23; i (ii) opinii dotyczącej MSY dla stada w podrejonach 24–32, co do którego ICES skorygowała w tym roku w górę swoje zalecenie, wydając opinię dotyczącą MSY jak dla danych ICES kategorii 2. Oba stada rozwijają się dobrze, należy jednak wziąć pod uwagę zależności międzygatunkowe. Przyłów dorsza atlantyckiego jest nieunikniony w połowach gładzicy, w związku z czym poziom przyłowów może być znaczny, zwłaszcza dopóki nie będą stosowane bardziej selektywne narzędzia połowowe. Komisja proponuje utrzymanie uprawnień do połowów w odniesieniu do obu stad dorsza atlantyckiego w Bałtyku na bardzo niskim poziomie. W związku z tym Komisja proponuje ustalenie TAC dla gładzicy w niższym przedziale FMSY, zgodnie z art. 4 ust. 3 MAP.

Od wielu lat ICES stwierdza, że stan stad rzecznych łososia atlantyckiego w Morzu Bałtyckim jest bardzo zróżnicowany, niektóre są zdrowe, a inne bardzo słabe. W odniesieniu do łososia atlantyckiego w basenie głównym ICES przedstawiła opinię dotyczącą MSY; natomiast w odniesieniu do łososia atlantyckiego w Zatoce Fińskiej – opinię opartą na podejściu opracowanym w odniesieniu do stad, dla których istnieje niewiele danych. Po przeprowadzeniu dogłębnej oceny stada ICES postanowiła zastosować to podejście również w odniesieniu do głównego basenu w 2020 r. W następstwie dalszych prac ICES ponownie przedstawiła opinię dotyczącą MSY w 2021 r. W opinii tej po raz pierwszy stwierdzono jednak, że w celu ochrony słabych stad rzecznych należy zaprzestać w basenie głównym wszelkich połowów handlowych i rekreacyjnych łososia atlantyckiego, gdyż są one z natury połowami wielogatunkowymi łososia atlantyckiego pochodzącego ze zdrowych i słabych stad rzecznych. Jednocześnie ICES uznała jednak również, że dalsze ukierunkowane połowy na obszarach przybrzeżnych Zatoki Botnickiej i Morza Alandzkiego podczas letniej migracji łososia atlantyckiego nadal będą opierać się na podejściu ostrożnościowym. W związku z tym Rada postanowiła wstrzymać ukierunkowane połowy łososia atlantyckiego w basenie głównym i ustalić TAC dla przyłowów nieuniknionych, z wyłączeniem połowów czysto naukowych, przy jednoczesnym utrzymaniu w okresie letnim ukierunkowanych połowów łososia atlantyckiego na tych północnych obszarach przybrzeżnych. Rada przyjęła również dalsze środki zaradcze funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów. Zakazano połowów taklami poza obszarem leżącym w granicach czterech mil morskich mierzonych od linii podstawowych. Ponadto w przypadku połowów rekreacyjnych obowiązuje dzienny limit ilościowy jednej sztuki łososia atlantyckiego z przyciętymi płetwami na rybaka, kiedy ukierunkowane połowy handlowe są wstrzymane. W odniesieniu do łososia atlantyckiego w Zatoce Fińskiej Rada ustaliła TAC zgodnie z opinią ICES wydaną z zachowaniem zasady ostrożności. W 2022 r. ze względu na rosyjską agresję zbrojną na Ukrainę odpowiednia grupa robocza ICES nie była w stanie spotkać się, a ICES postanowiła przedłużyć swoją opinię dotyczącą łososia atlantyckiego w głównym basenie i w Zatoce Fińskiej. Na tej podstawie Komisja proponuje utrzymanie dwóch poziomów TAC na niezmienionym poziomie oraz utrzymanie obecnych środków zaradczych, zaznaczając jednocześnie, że techniki połowów rekreacyjnych i uwalniania nie są dozwolone, ponieważ ICES uważa, że śmiertelność po uwolnieniu jest zbyt wysoka, aby chronić słabe populacje.

W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 wprowadzono kolejne ustalane z roku na rok warunki zarządzania TAC, w tym w art. 3 i 4 przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do zasobów objętych TAC przezornościowym i analitycznym. Art. 2 tego rozporządzenia stanowi, że przy ustalaniu TAC Rada ma określić stada, w odniesieniu do których nie stosuje się art. 3 i 4, w szczególności na podstawie biologicznego stanu stad. Niedawno wprowadzono mechanizm elastyczności odnoszący się do wszystkich stad, których dotyczy obowiązek wyładunku na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasady racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza i utrudniłaby osiągnięcie celów WPRyb, należy jasno określić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie tylko wówczas, gdy państwa członkowskie nie korzystają z elastyczności pomiędzy poszczególnymi latami określonej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb.

Komisja proponuje również zmianę rozporządzenia Rady (UE) 2022/109 w celu ustalenia TAC dla okowiela, którego połowy rozpoczynają się dnia 1 listopada 2022 r. Poziom TAC określono jako „pm” (pro memoria) w oczekiwaniu na opublikowanie opinii ICES, która ma być wydana na początku października 2022 r., oraz na zakończenie konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem.