PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 431/3

KOMUNIKAT KOMISJI

Aktualizacja danych wykorzystywanych do obliczania kar ryczałtowych i okresowych kar pieniężnych wskazywanych Trybunałowi Sprawiedliwości przez Komisję w ramach postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego

(2017/C 431/02)

I. WPROWADZENIE

W komunikacie Komisji z 2005 r. w sprawie stosowania art. 228 Traktatu WE (1) (obecnie art. 260 ust. 1 i 2 TFUE) ustanowiono podstawę wykorzystywaną przez Komisję do obliczania kwot sankcji finansowych (w postaci kar ryczałtowych lub okresowych kar pieniężnych), o zastosowanie których Komisja zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości, kiedy wnosi skargę do Trybunału na mocy art. 260 ust. 2 TFUE w związku z postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

W kolejnym komunikacie, z 2010 r. (2), w sprawie aktualizacji danych wykorzystywanych do obliczania tej wartości, Komisja określiła, że te dane makroekonomiczne będą co roku poddawane przeglądowi w celu uwzględnienia inflacji i zmian PKB.

W komunikacie Komisji z 2011 r. – „Stosowanie art. 260 ust. 3 TFUE” (3) i komunikacie Komisji z 2017 r. „Prawo UE – lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu” (4) podkreślono, że metoda określona w komunikacie z 2005 r. ma zastosowanie do obliczania kwot sankcji finansowych, o których nałożenie Komisja zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości na mocy art. 260 ust. 3 TFUE.

Zawarta w niniejszym komunikacie roczna aktualizacja opiera się na zmianach w zakresie inflacji i PKB każdego państwa członkowskiego (5). Odpowiednimi danymi statystycznymi dotyczącymi stopy inflacji i PKB, które należy wykorzystać, są dane ustalone na dwa lata przed przeprowadzeniem aktualizacji (tzw. „zasada n-2”), gdyż dwa lata to minimalny okres konieczny do zgromadzenia stosunkowo stabilnych danych makroekonomicznych. Niniejszy komunikat opiera się zatem na danych ekonomicznych dotyczących nominalnego PKB oraz deflatora PKB dla 2015 r. (6), a także na obecnym współczynniku wagi głosów poszczególnych państw członkowskich w Radzie.

II. ELEMENTY AKTUALIZACJI

Lista kryteriów ekonomicznych, które należy zmienić, jest następująca:

— standardowa stawka ryczałtowa dla okresowych kar pieniężnych (7), obecnie wynosząca 680 EUR dziennie, która ma być aktualizowana zgodnie ze stopą inflacji,

— standardowa stawka ryczałtowa dla kary ryczałtowej (8), obecnie wynosząca 230 EUR dziennie, która ma być aktualizowana zgodnie ze stopą inflacji,

— specjalny współczynnik „n” (9), który ma być aktualizowany zgodnie ze zmianami PKB danego państwa członkowskiego przy uwzględnieniu jego liczby głosów w Radzie; współczynnik „n” jest taki sam dla obliczania ryczałtu oraz dziennych kar pieniężnych,

— minimalne kwoty ryczałtu (10), które mają być aktualizowane zgodnie ze stopą inflacji.

III. AKTUALIZACJE

W przypadku wnoszenia do Trybunału Sprawiedliwości sprawy na mocy art. 260 ust. 2 i ust. 3 TFUE Komisja będzie stosować następujące zaktualizowane dane do obliczania wysokości sankcji finansowych (kary ryczałtowe lub okresowe kary pieniężne):

1) standardowa stawka ryczałtowa wykorzystywana do obliczenia kwoty okresowej kary pieniężnej wynosi 700 EUR dziennie;

2) standardowa stawka ryczałtowa wykorzystywana do obliczenia kary ryczałtowej wynosi 230 EUR dziennie;

3) specjalny współczynnik „n” i minimalna kara ryczałtowa dla 28 państw członkowskich UE wynosi odpowiednio: Państwo członkowskie Specjalny współczynnik „n” Minimalne kary ryczałtowe (1 000 EUR) Belgia 4,85 2 799 Bułgaria 1,47 848 Republika Czeska 3,09 1 783 Dania 3,01 1 737 Niemcy 20,50 11 832 Estonia 0,62 358 Irlandia 2,92 1 685 Grecja 3,17 1 830 Hiszpania 11,78 6 799 Francja 17,43 10 060 Chorwacja 1,21 698 Włochy 15,10 8 715 Cypr 0,58 335 Łotwa 0,68 392 Litwa 1,12 646 Luksemburg 1,00 577 Węgry 2,51 1 449 Malta 0,36 208 Niderlandy 6,48 3 740 Austria 4,03 2 326 Polska 7,45 4 300 Portugalia 3,21 1 853 Rumunia 3,27 1 887 Słowenia 0,86 496 Słowacja 1,62 935 Finlandia 2,65 1 529 Szwecja 4,62 2 666 Zjednoczone Królestwo 18,90 10 908

4) Powyższe zaktualizowane dane będą wykorzystywane przez Komisję przy podejmowaniu przez nią decyzji dotyczącej wniesienia sprawy do Trybunału Sprawiedliwości na mocy art. 260 TFUE, począwszy od daty przyjęcia niniejszego komunikatu.

(1) SEC(2005) 1658 (Dz.U. C 126 z 7.6.2007, s. 15).

(2) SEC(2010) 923/3. Wspomniany komunikat zaktualizowano w 2011 r. [SEC(2011) 1024 final], w 2012 r. [C(2012) 6106 final], w 2013 r. [C(2013) 8101 final], w 2014 r. [C(2014) 6767 final], w 2015 r. [C(2015) 5511 final] i w 2016 r. [C(2016) 5091 final] w celu corocznego dostosowania danych ekonomicznych.

(3) Dz.U. C 12 z 15.1.2011, s. 1.

(4) Dz.U. C 18 z 19.1.2017, s. 10.

(5) Zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w komunikatach z 2005 r. i 2010 r.

(6) Deflator cenowy PKB jest stosowany jako narzędzie do pomiaru inflacji. Jednolitą ryczałtową stawkę dla kar ryczałtowych i okresowych kar pieniężnych zaokrągla się do najbliższej wielokrotności dziesięciu. Minimalne kary ryczałtowe są zaokrąglone do najbliższego tysiąca. Współczynnik „n” zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku.

(7) Standardową lub jednolitą stawkę ryczałtową dla dziennych kar pieniężnych definiuje się jako stałą kwotę stanowiącą podstawę mnożenia przez określone współczynniki. Współczynniki wykorzystywane do obliczenia kwoty dziennej kary pieniężnej to: współczynnik wagi uchybienia, współczynnik czasu trwania uchybienia oraz specjalny współczynnik „n” przypisany poszczególnym państwom członkowskim.

(8) Przy obliczaniu kary ryczałtowej stosuje się stawkę ryczałtową. Odnośnie do art. 260 ust. 2 TFUE kwotę kary ryczałtowej uzyskuje się przez pomnożenie dziennej stawki (wynikającej z pomnożenia standardowej stawki ryczałtowej dla kar ryczałtowych przez współczynnik wagi uchybienia oraz wyniku tego działania przez specjalny współczynnik „n”) przez liczbę dni trwania uchybienia, począwszy od daty wydania pierwszego wyroku do dnia, w którym wyeliminowano to uchybienie, lub – jeśli to nie nastąpiło – do dnia wydania wyroku na mocy art. 260 ust. 2 TFUE. Odnośnie do art. 260 ust. 3 TFUE, zgodnie z pkt 28 komunikatu Komisji – „Stosowanie art. 260 ust. 3 TFUE” (SEC(2010) 1371 final; Dz.U. C 12 z 15.1.2011, s. 1), kwotę kary ryczałtowej uzyskuje się przez pomnożenie dziennej stawki (wynikającej z pomnożenia standardowej stawki ryczałtowej dla kar ryczałtowych przez współczynnik wagi uchybienia oraz wyniku tego działania przez specjalny współczynnik „n”) przez liczbę dni, które upłynęły od dnia następującego po upłynięciu określonego w dyrektywie terminu transpozycji do dnia, w którym uchybienie dobiegło końca, lub do dnia wydania pierwszego wyroku na mocy art. 258 i art. 260 ust. 3 TFUE. Kwota ryczałtowa obliczona na podstawie kwoty dziennej powinna mieć zastosowanie w przypadku, gdy wynik obliczeń wskazany w poprzednim punkcie przekracza minimalną kwotę kary ryczałtowej.

(9) Specjalny współczynnik „n” uwzględnia zdolność danego państwa członkowskiego do zapłaty (produkt krajowy brutto – PKB) oraz liczbę głosów, jaką posiada ono w Radzie.

(10) Minimalna stała kara ryczałtowa ustalana jest dla każdego państwa członkowskiego w oparciu o specjalny współczynnik „n”. Minimalna stała kara ryczałtowa zostanie wskazana Trybunałowi w przypadkach, gdy zsumowane kwoty dziennych kar ryczałtowych nie przekraczają minimalnej stałej kary ryczałtowej.