ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
9.

Wskazuje, że odpowiedzialność za szczebel niższy niż gminny i za jego uczestnictwo spoczywa na odpowiedzialnym za niego poziomie sprawowania rządów w państwach członkowskich. Właściwe władze lokalne i regionalne ponoszą istotną odpowiedzialność za całe swe terytorium i należy to respektować. Zwraca się do tych władz o aktywne angażowanie szczebla niższego niż gminny we wdrażanie polityki ochrony środowiska i o wspieranie go w tym procesie, a także o wzmocnienie pozycji lokalnych mieszkańców, by mogli zwiększyć zrównoważony charakter swoich społeczności.
20.

Zaleca określenie i wdrożenie różnych rodzajów reakcji w odniesieniu do każdego aspektu zjawiska drenażu mózgów – pozyskiwania specjalistów, marnotrawstwa talentów, przepływu wykwalifikowanej kadry i migracji powrotnej. Każdy z tych obszarów wymaga konkretnych, choć odmiennych rozwiązań. Bardzo ważne jest, aby nie stosować ogólnego podejścia do tych aspektów. Brak rozwiązań dopasowanych do indywidualnych potrzeb może prowadzić do szeroko zakrojonych i abstrakcyjnych stwierdzeń i celów, które są trudne do wdrożenia w życiu codziennym.
12.

Wzywa Komisję do zadbania o to, by zasada uwzględniania inwestycji w dziedzinie kultury w różnych obszarach polityki Unii stosowała się również do programowania funduszy europejskich, by kultura nie była postrzegana jako wyłącznie polityka sektorowa i by uznać jej rolę w odniesieniu do wszystkich wymiarów spójności (gospodarczego, społecznego i terytorialnego). Podkreśla w związku z tym znaczenie wzmocnienia synergii między kulturą a innymi obszarami polityki takimi jak turystyka, polityka regionalna, edukacja, młodzież oraz badania i rozwój.
16.

Jest przekonany, że dobrej jakości informacje na temat faktycznych warunków życia ludzi, zwykłych obywateli zarówno w UE, jak i w Afryce, są jednym z istotnych narzędzi, które mogą przyczynić się do zmniejszenia zainteresowania nieuregulowaną migracją do Europy. Informacji nie mogą przekazywać jedynie media, ale na ile to możliwe, informacje te powinny przepływać w ramach relacji typu „równy z równym”, czyli bezpośredniej wymiany między samorządami lokalnymi i regionalnymi, co może przyczynić się do lepszego wzajemnego zrozumienia różnych realiów kulturowych i społeczno-gospodarczych oraz ulepszyć wdrażanie projektów w zakresie rozwoju. Takie relacje trzeba w związku z tym nawiązywać, a także wspierać finansowo.
29.

Sugeruje, by poprzez zalecenia polityczne lub środki regulacyjne konsekwentnie skłaniać platformy mediów społecznościowych do lepszego informowania użytkowników o problemie dezinformacji i do wyjaśniania, na czym polega krytyczna weryfikacja źródła informacji. W okresie poprzedzającym wybory lub referenda, a także w czasie kryzysu, w mediach społecznościowych można by publikować treści wyjaśniające konkretny kontekst i ostrzegające użytkowników o źródłach dezinformacji Zauważa w tym kontekście, że wczesna analiza ostatniej kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego wskazuje na to, że wiele platform dostarczało informacji ostrzegających użytkowników o konkretnej sytuacji, co pomogło ograniczyć wpływ wszelkich działań dezinformacyjnych.
15.

de minimis . W istocie okres przedawnienia dotyczący pomocy de minimis wynoszący dziesięć lat nie ulega zmniejszeniu, mimo że w rzeczywistości termin ten jest znacznie dłuższy ze względu na czynności proceduralne skutkujące zawieszeniem postępowania. Komisja nie zgodziła się również, by odstąpić od odzyskania pomocy, jeśli doprowadziła do powstania uzasadnionych oczekiwań, jeśli informacje niezbędne do odzyskania pomocy nie są dostępne lub jeśli decyzja sądu krajowego dotycząca istnienia pomocy stała się ostateczna. Ponadto Komisja uważa, że jeżeli nie można odzyskać od beneficjenta kwoty pomocy, to nie tylko należy nakazać jego upadłość, ale nie można także zezwolić na żadną restrukturyzację ani tymczasową kontynuację jego działalności bez uprzedniego odzyskania całkowitej kwoty pomocy. Takie podejście jest trudne do pogodzenia z celem krajowych i europejskich postępowań upadłościowych. Chociaż procedury odzyskiwania pomocy państwa mają na celu usunięcie z mocą wsteczną zakłócającego wpływu pomocy niezgodnej z prawem, to restrukturyzacja spółek na mocy prawa upadłościowego uwzględnia również inne cele, takie jak np. utrzymanie zatrudnienia. KR apeluje zatem do Komisji, by rozważyła przedstawienie wniosku zmieniającego rozporządzenie (UE) 2015/289. Przyjmuje do wiadomości komunikat Komisji w sprawie odzyskiwania pomocy państwa niezgodnej z prawem i z rynkiem wewnętrznym, opublikowany w dniu 22 lipca 2019 r. ( 5 ) , który stanowi część wykonania rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ( 6 ) . Omawiany komunikat nie przewiduje w tych ramach prawnych ulg dla beneficjentów pomocy państwa, zwłaszcza pomocy państwa. W istocie okres przedawnienia dotyczący pomocywynoszący dziesięć lat nie ulega zmniejszeniu, mimo że w rzeczywistości termin ten jest znacznie dłuższy ze względu na czynności proceduralne skutkujące zawieszeniem postępowania. Komisja nie zgodziła się również, by odstąpić od odzyskania pomocy, jeśli doprowadziła do powstania uzasadnionych oczekiwań, jeśli informacje niezbędne do odzyskania pomocy nie są dostępne lub jeśli decyzja sądu krajowego dotycząca istnienia pomocy stała się ostateczna. Ponadto Komisja uważa, że jeżeli nie można odzyskać od beneficjenta kwoty pomocy, to nie tylko należy nakazać jego upadłość, ale nie można także zezwolić na żadną restrukturyzację ani tymczasową kontynuację jego działalności bez uprzedniego odzyskania całkowitej kwoty pomocy. Takie podejście jest trudne do pogodzenia z celem krajowych i europejskich postępowań upadłościowych. Chociaż procedury odzyskiwania pomocy państwa mają na celu usunięcie z mocą wsteczną zakłócającego wpływu pomocy niezgodnej z prawem, to restrukturyzacja spółek na mocy prawa upadłościowego uwzględnia również inne cele, takie jak np. utrzymanie zatrudnienia. KR apeluje zatem do Komisji, by rozważyła przedstawienie wniosku zmieniającego rozporządzenie (UE) 2015/289.
6.

Zwraca uwagę, że równość kobiet i mężczyzn zapisana jest w konstytucjach i przepisach prawnych wszystkich krajów PW oraz że wszystkie kraje PW ratyfikowały bez zastrzeżeń wszystkie najważniejsze konwencje międzynarodowe w tej dziedzinie. Przypomina, że zasada równości płci jest również mocno zakorzeniona w traktatach unijnych. Zgodnie z art. 8 TFUE, Unia we wszystkich swych działaniach, a więc także w odniesieniu do PW, ma dążyć do promowania równości mężczyzn i kobiet. Tym samym zachęca instytucje UE do udzielania pomocy przy wymianie najlepszych praktyk w zakresie promowania udziału kobiet w życiu politycznym w samorządach lokalnych i regionalnych krajów UE i PW.
48.

Zwraca się zatem do Komisji o zaproponowanie ram europejskich wprowadzających wymóg uprzedniego powiadomienia właściwych władz i o zachęcanie do współpracy między władzami i platformami w celu zadbania o to, by platformy działały zgodnie z obowiązującymi przepisami w sposób stosowny do sytuacji lokalnej.
9.

Podkreśla, że fikcyjne samozatrudnienie odnosi się do przypadków, w których osoby fizyczne są klasyfikowane jako osoby samozatrudnione, ale de facto pracują jako pracownicy najemni. Należy tępić praktyki świadomie błędnego klasyfikowania pracowników przez pracodawców, którzy dążą w ten sposób do ominięcia przepisów dotyczących zatrudnienia, zobowiązań podatkowych i reprezentacji pracowników, a także do przeniesienia ryzyka na pracowników lub do uzyskania przewagi konkurencyjnej.
4.

Uznaje, że strategie makroregionalne odgrywają istotną rolę w procesie pogłębiania integracji obszaru UE poprzez dynamizowanie procesów rozwojowych na poziomie regionalnym i lokalnym. Sprzyja temu możliwość wymiany doświadczeń i przenoszenia skutecznych rozwiązań sprawdzonych w krajach i regionach objętych strategią. W naturalny sposób stwarza to przesłanki do kształtowania się solidarności europejskiej i odpowiedzialności za rozwój całego makroregionu. Pozwala to na przezwyciężenie partykularnej optyki na rzecz szerszego kontekstu całego makroregionu. Są one także katalizatorem wyzwalającym inicjatywę lokalnych i regionalnych społeczności pozwalającą na przybliżenie idei europejskich do obywateli.
21.

Zauważa, że dworce nie tylko służą przewozowi pasażerów, lecz są również ważnymi nośnikami kultury i tworzą rozległą sieć kontaktów zewnętrznych. W związku z tym doskonale nadają się do upowszechniania kultury i umożliwiania dostępu do niej szerszym grupom społecznym, przyczyniając się do poprawy jakości życia i spójności społecznej. Dotyczy to w szczególności średniej wielkości miast, w których dworce stanowią źródło niewykorzystanego potencjału jako ośrodki kultury będące alternatywą dla muzeów czy festiwali.
12.

Wzywa Komisję Europejską do współpracy z Biurem Porozumienia Burmistrzów i KR-em, tak by włączyć Porozumienie Burmistrzów lub podobne inicjatywy krajowe i regionalne obejmujące udział szczebla lokalnego i regionalnego, ilekroć da się to zrobić w sposób harmonijny, do krajowych ram odniesienia, zwłaszcza do planów krajowych w dziedzinie energii i klimatu oraz do krajowych strategii długoterminowych na okres do 2050 r. W związku z tym apeluje, by Komisja Europejska powołała grupę ekspertów ds. Porozumienia Burmistrzów, obejmującą m.in. przedstawicieli krajowych organów koordynacyjnych, ambasadorów KR-u, przedstawicieli Biura Porozumienia Burmistrzów, Komisji Europejskiej i Wspólne Centrum Badawcze (JRC), a także innych ekspertów, w tym przedstawicieli innych inicjatyw dotyczących współpracy na rzecz klimatu i środowiska, w celu regularnego omawiania wyzwań i szans związanych z wdrażaniem Porozumienia Burmistrzów w różnych kontekstach krajowych, również w powiązaniu z innymi podobnymi inicjatywami już istniejącymi w danym kraju.
15.

Podkreśla, że zgodnie z prognozami, emisje CO 2 z zastosowań cyfrowych mogą już do 2025 r. przekroczyć emisje z globalnego ruchu pojazdów. Szacuje się, że sam sektor łączności i informacji odpowiada za 5–9 % zużycia energii elektrycznej i za ponad 2 % światowych emisji. Z drugiej strony rozwiązania cyfrowe mogą wspierać transformację ekologiczną. Dane środowiskowe umożliwiają na przykład opracowanie rozwiązań w zakresie rozwoju energii ze źródeł odnawialnych, ponownego zalesiania lub zapobiegania powstawaniu odpadów. W odniesieniu do gospodarki o obiegu zamkniętym warto by pomyśleć o ewentualnym dobrowolnym zobowiązaniu się detalicznych sprzedawców internetowych do włączenia kryteriów środowiskowych do ich algorytmów wyszukiwania lub do przyjęcia tzw. cyfrowego paszportu produktu, który mógłby obejmować informacje na temat śladu materiałowego i klimatycznego łańcucha dostaw produktu, tak aby klienci mogli dokonywać zrównoważonych wyborów konsumpcyjnych.
28.

Zauważa, że utrzymujące się zawłaszczenie państwa na szczeblu lokalnym, w wyniku którego te same małe grupy ludzi sprawują władzę polityczną i gospodarczą przez lata lub dziesięciolecia, ma również wpływ na przebieg wyborów, ponieważ zniechęca obywateli do udziału w życiu politycznym Ponadto frekwencja w wyborach lokalnych jest często niższa niż w wyborach krajowych. Na przykład odbyły się wybory, które zostały całkowicie zbojkotowane przez partie opozycyjne, a w innym przypadku przez jedenaście lat nie przeprowadzono żadnych wyborów lokalnych (Mostar), co jest nie do przyjęcia z punktu widzenia procesów demokratycznych i co doprowadziło do wydania orzeczenia przez Europejski Trybunał Praw Człowieka (sprawa 30100/18, „Baralia przeciwko Bośni i Hercegowinie”). Dlatego Komitet wzywa UE do zwrócenia szczególnej uwagi na obserwację procesów wyborczych w takim kontekście.
43.

Popiera wdrażanie metod sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci w kolejnych wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027. Należy dokonać przeglądu ustaleń dotyczących finansowania na szczeblu Unii, aby osiągnąć cele strategii i uwzględnić we wszystkich programach finansowych konkretny cel, jakim jest równouprawnienie płci, a także mechanizm warunkowości zapewniający równość poprzez ustanowienie celów i strategii dotyczących płci w zakresie dostępu do finansowania. Podkreśla w związku z tym potencjał, jakim dysponuje europejski semestr i sprawozdanie na temat praworządności, jeśli chodzi o monitorowanie wyzwań związanych z równouprawnieniem płci poprzez zalecenia dla poszczególnych krajów oraz poprzez włączenie konkretnych środków do krajowych programów reform i do krajowych programów w dziedzinie odbudowy gospodarczej i odporności.
25.

Wzywa Komisję do przyjęcia przyjaźniejszego podejścia do MŚP, co pozwoli zadbać o to, by przepisy zachęcały do innowacji i nie utrudniały MŚP prowadzenia działalności, jak często się dzieje w kontekście transgranicznym. Przełoży się to na większą odporność i konkurencyjność, a nie dodatkowe obciążenia i koszty związane z koniecznością zachowania zgodności z przepisami w handlu międzynarodowym. Aby zachęcić MŚP, by zaczęły korzystać z dobrodziejstw sprawiedliwych umów o wolnym handlu, a jednocześnie by pozostały świadome zagrożeń związanych z nieuczciwą konkurencją związaną z eksportem z krajów trzecich o mniej rygorystycznych wymogach środowiskowych, należy w sposób innowacyjny i oszczędny ograniczyć bariery, na przykład przez interaktywne narzędzia internetowe takie jak kalkulator reguł pochodzenia dla MŚP lub mechanizmy identyfikacji emisji z produktów (takie jak dostosowywanie cen na granicach z uwzględnieniem emisji dwutlenku węgla lub określenie „paszportów” dla produktów).
67.

Apeluje, by działania edukacyjne i szkoleniowe również koncentrowały się na rozwijaniu umiejętności cyfrowych obywateli i specjalistów, zarówno w ramach systemu edukacji, jak i zawodowego kształcenia ustawicznego. Wraz z rewolucją cyfrową oczekuje się znacznego wzrostu liczby osób zatrudnionych w zawodach związanych z technologiami cyfrowymi. Jednocześnie nabywanie przez całe życie kompetencji technicznych w zakresie sztucznej inteligencji ma zasadnicze znaczenie nie tylko dla zawodów technicznych opartych na naukach przyrodniczych, technologii, inżynierii, (sztuce) i matematyce (STE(A)M), ale także dla wszystkich pracowników (w tym administracji publicznej), którzy będą potrzebować wiedzy w dziedzinie AI w wielu innych obszarach działalności. Szkolenia powinny być zatem ukierunkowane nie tylko na bieżące potrzeby rynku pracy związanego z AI, lecz również na umiejętności techniczne wszystkich pracowników, co umożliwia dostosowanie się do długoterminowego podejścia do potrzeb szkoleniowych w dziedzinie AI.
44.

Zwraca uwagę, że w perspektywie długoterminowej znaczna część popytu na paliwa wodorowe/e-paliwa może zostać zaspokojona przez przywóz z regionów o bardzo dobrych zasobach odnawialnych. Jednak w odniesieniu do importowanych paliw wodorowych/e-paliw muszą obowiązywać równie ambitne kryteria zrównoważonego rozwoju. Zaleca uwzględnienie w planie działania dotyczącym zielonego wodoru zarówno produkcji zielonego wodoru/e-paliw w krajach trzecich, jak i transportu do UE. KR zachęca również Komisję do nawiązania współpracy na wczesnym etapie z potencjalnymi krajami eksportującymi, a także z innymi krajami importującymi (np. z Japonią) w celu wspierania skoordynowanego rozwoju międzynarodowej czystej gospodarki wodorowej, stawiającej na pierwszym miejscu zielony wodór. Powinno temu towarzyszyć wzmocnienie odpowiednich inicjatyw międzynarodowych, takich jak inicjatywa wodorowa w ramach forum ministerialnego dotyczącego czystej energii oraz inicjatywa „Mission Innovation”. Podobnie jak w przypadku European Hydrogen Valleys Partnership, również tutaj należy zaangażować władze lokalne i regionalne.
45.

Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji Europejskiej zawarte w planie działania UE przeciwko rasizmowi na lata 2020–2025 do dawania przykładu jako instytucja poprzez podejmowanie działań mających na celu znaczną poprawę reprezentatywności jej pracowników poprzez ukierunkowane działania w zakresie rekrutacji i selekcji. Wdrażając te środki, Komisja Europejska zadba o to, by miały one zastosowanie również do Romów, i wzywa pozostałe instytucje UE do podjęcia inicjatyw na rzecz promowania różnorodności i integracji w miejscu pracy. KR popiera to podejście i uważa, że do niego również ma ono zastosowanie.
2.

Przypomina, że jedną z cech charakterystycznych sektora kultury i sektora kreatywnego jest tworzenie wspólnoty, to znaczy, że korzysta się z nich kolektywnie – co sprawiło, że stały się one przedmiotem środków izolacji, która nie zakończyła się jeszcze dla niektórych grup i zawodów pokrewnych i która prowadzi do poważnych strat gospodarczych i likwidacji miejsc pracy. Jednak ta specyfika kultury przekłada się też bezpośrednio na postęp, badania i wzrost oraz na oraz rozwój materialnego i niematerialnego dziedzictwa kulturowego UE. Zwraca uwagę, że pracownicy sektora sztuk widowiskowych należą do najbardziej dotkniętych kryzysem wywołanym pandemią COVID-19. Są to osoby i rodziny, którym grozi utrata dochodów i które mogą nie być w stanie przetrwać. Wzywa instytucje europejskie i rządy poszczególnych państw do wsparcia pracowników tego sektora, poprzez zadbanie o to, by fundusze programu „Kreatywna Europa” docierały do wszystkich form sektora kultury i sektora kreatywnego oraz do wszystkich podmiotów zaangażowanych w jego tworzenie, niezależnie od rodzaju zatrudnienia, oraz poprzez wspólne uzgodnienie z państwami członkowskimi możliwości nadania wsparciu formy minimalnego dochodu zapewniającego utrzymanie.
11.

Wzywa do zwiększenia budżetu europejskiego przeznaczonego na rozwój obszarów wiejskich z uwagi na znaczenie tych obszarów w Europie. Niepokoi fakt, że nowy przydział środków finansowych w ramach WRF jest znacznie niższy niż w obecnym okresie programowania. KR wzywa do odwrócenia tego trendu i zwiększenia finansowania na rzecz obszarów wiejskich, zwłaszcza w latach 2023–2027. Jednocześnie wzywa do wykorzystania na dużą skalę nowych funduszy i programów na rzecz odbudowy i zwiększania odporności w celu rozwoju obszarów wiejskich, ponieważ należą one do obszarów najbardziej podatnych na zagrożenia.
6.

Podkreśla, że transformacja cyfrowa nie musi być napędzana technologią, lecz raczej że zmiany muszą uwzględniać potrzeby i oczekiwania obywateli, w odniesieniu do których trzeba znaleźć najbardziej przejrzyste, inkluzywne, przyjazne dla użytkownika, najbezpieczniejsze i najbardziej opłacalne rozwiązania. Oznacza to, że nowe wyzwania pociągają za sobą również zmiany na szczeblu lokalnym i regionalnym, których wdrożenie zależy przede wszystkim od zdolności do określenia tych potrzeb oraz od gotowości do wprowadzenia najstosowniejszych zmian. W nowoczesnym systemie demokratycznym nie wystarczy jedynie regularnie korzystać z demokracji przedstawicielskiej: członkowie społeczności, grupy interesów i organizacje muszą być nieustannie angażowani. Włączenie i uczestnictwo prowadzą do lepszych decyzji oraz wzmacniają demokrację, poczucie przynależności do wspólnoty i gotowość do wniesienia własnego wkładu w rozwój regionu.
32.

W tym kontekście popiera, by zrównoważony, przyjazny dla środowiska transport publiczny kwalifikował się do wsparcia w ramach celu szczegółowego „Bardziej przyjazna dla środowiska niskoemisyjna Europa dzięki promowaniu czystej i sprawiedliwej transformacji energetyki, zielonych i niebieskich inwestycji, gospodarki o obiegu zamkniętym, przystosowania się do zmiany klimatu oraz zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem” („CP 2”) na podstawie rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności (EFRR-FS) (wniosek Komisji COM(2018) 372 final, zmieniony rozporządzeniem COM(2020) 452 final), który przyczyni się do poprawy jakości powietrza i ograniczenia hałasu oraz znacząco pomoże regionom metropolitalnym w osiągnięciu celów Zielonego Ładu i przejściu na neutralność klimatyczną.
50.

Odnotowuje, że nowe ramy na lata 2021–2027 będą w dużym stopniu koncentrować się na inteligentniejszej – dzięki innowacjom – oraz bardziej ekologicznej i bezemisyjnej Europie. Postuluje, by KR miał większy wpływ na zastosowanie kombinacji instrumentów na rzecz regionalnych inwestycji publiczno-prywatnych w przystosowywanie się do zmiany klimatu i jej łagodzenie; obejmuje to wsparcie lokalnych strategii i wzmocnienie pozycji władz lokalnych w zarządzaniu funduszami unijnymi, krajowymi, regionalnymi i lokalnymi. Wskazuje, że w ramach europejskich programów należy promować tworzenie dobrych rozwiązań w zakresie klimatu i dzielenie się nimi, z korzyścią dla gmin rożnej wielkości.
57.

Przypomina Komisji o jej zobowiązaniu do wprowadzenia konkretnego, prostego i jasnego rozwiązania umożliwiającego wspólne programowanie EFRR i instrumentów finansowych sąsiadujących państw trzecich. Ubolewa, że to konkretne rozwiązanie wciąż nie zostało zdefiniowane, i wzywa Komisję do ostatecznego rozwiązania tej kwestii w okresie programowania 2021–2027.
20.

Wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na system ustalania opłat za emisję CO 2 . Transformacja klimatyczna wymaga nowych inwestycji, zwłaszcza w sektorze prywatnym, w celu przystosowania się do zmiany klimatu i złagodzenia jej skutków. Aby przyciągnąć potrzebne inwestycje, cena emisji CO 2 powinna zostać ustalona na przewidywalnym i odpowiednim poziomie. System taki powinien zachęcać przedsiębiorstwa energetyczne i inne przedsiębiorstwa do odgrywania istotnej roli w osiąganiu celów klimatycznych i w tworzeniu nowych rozwiązań w zakresie neutralności pod względem emisji dwutlenku węgla. Podkreśla, że potrzebny jest skuteczniejszy system ustalania cen emisji CO 2 , w tym mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO 2 , aby uczynić te emisje elementem systemu gospodarczego i wspierać przejście na neutralność emisyjną. System taki powinien być zaprojektowany w taki sposób, by zachęcać przedsiębiorstwa energetyczne i inne przedsiębiorstwa do tworzenia nowych rozwiązań w zakresie neutralności pod względem emisji dwutlenku węgla. Stworzyłoby to nowe równe warunki działania dla zrównoważonych działań i stanowiło kluczowe narzędzie umożliwiające uczynienie z CO 2 przejrzystego elementu transformacji na wszystkich szczeblach i we wszystkich sektorach. Wzywa UE do objęcia silnej wiodącej roli na świecie w celu opracowywania niezbędnego systemu do 2030 r. i negocjowania podobnych elementów ze jej globalnymi partnerami handlowymi.
15.

Wzywa do lepszej koordynacji między państwami członkowskimi przy wprowadzaniu zakazów i ograniczeń w przemieszczaniu się, by ułatwić ożywienie tego sektora, zmniejszyć dezorientację turystów i zachęcić do podróżowania. Z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podjęte przez Komisję Europejską i Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, by dostarczać obiektywnych i dokładnych informacji na temat rozwoju pandemii.
Wzywa do dalszego rozwijania kryteriów i celów dotyczących zielonych zamówień publicznych w oparciu o przegląd minimalnych kryteriów środowiskowych zawartych w obecnych dyrektywach UE w sprawie zamówień publicznych ( 2 ) . Zaleca opracowanie zestawu pozytywnych celów w zakresie innowacji oraz wzywa Komisję Europejską do rozszerzenia zakresu tych zamówień, aby stały się rzeczywistymi zamówieniami publicznymi wspomagającymi zamknięcie obiegu w gospodarce. Dla stworzenia pewności prawa i zmniejszenia obciążeń podczas udzielania zamówień publicznych w gminach i regionach potrzebne są wiarygodne i przejrzyste certyfikaty i oznaczenia UE, w szczególności w odniesieniu do zrównoważenia środowiskowego. Przy zamówieniach publicznych producenci powinni być w stanie podać, jakie działania podjęli w celu wykorzystania w pierwszej kolejności surowców wtórnych do wytwarzania produktów. A jeżeli nie wykorzystywaliby surowców wtórnych do wytwarzania nowych produktów, musieliby to uzasadnić. Przydatne byłyby odpowiednie wytyczne dotyczące weryfikacji zawartości materiałów pochodzących z recyklingu lub odzysku i/lub produktów ubocznych w produktach podlegających minimalnym kryteriom środowiskowym. W tym celu niezbędne będą przejrzyste systemy oceny i pogłębienie wiedzy wśród wykonawców.