1.WPROWADZENIE

Rozporządzenie w sprawie rynków instrumentów finansowych (zwane dalej „MiFIR”) oraz dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych (zwana dalej „MiFID II”) zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym dnia 12 czerwca 2014 r., weszły w życie dnia 2 lipca 2014 r. i są stosowane od dnia 3 stycznia 2018 r.

W MiFID II i MiFIR wprowadzono strukturę rynkową, która ma na celu zapewnienie, by transakcje – w stosownych przypadkach – były zawierane na platformach regulowanych oraz by były przejrzyste, tak aby zapewnić wydajne i sprawiedliwe kształtowanie cen.

W tym kontekście MiFIR przewiduje wyłączenie spod wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej w odniesieniu do nieudziałowych instrumentów finansowych w odniesieniu do transakcji, w których kontrahent jest członkiem Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), a transakcja jest zawierana w ramach wykonywania polityki pieniężnej, operacji walutowych i polityki stabilności finansowej, które ten członek ESBC ma prawo prowadzić na podstawie odpowiednich przepisów oraz gdy ten członek ESBC powiadomił z wyprzedzeniem swojego kontrahenta, że dana transakcja podlega wyłączeniu. Ponadto zgodnie z MiFIR Komisja ma prawo rozszerzyć zakres tego wyłączenia na banki centralne państw trzecich, jeżeli spełnione są określone warunki.

W tym celu Komisja Europejska zleciła Centrum Studiów nad Polityką Europejską (CEPS) oraz Uniwersytetowi Bolońskiemu przeprowadzenie badania pt. „Zwolnienia dla banków centralnych państw trzecich i innych podmiotów na podstawie rozporządzenia w sprawie nadużyć na rynku (MAR) i rozporządzenia w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFIR)” („badanie”). Podstawę tego badania stanowią sondaż oraz analizy źródeł wtórnych. Zawiera ono analizę zasad przejrzystości przed- i posttransakcyjnej mających zastosowanie do obrotu nieudziałowymi instrumentami finansowymi przez banki centralne państw trzecich oraz zakresu, w jakim te banki centralne prowadzą obrót tymi instrumentami w Unii.

2.PODSTAWA PRAWNA SPRAWOZDANIA: ART. 1 UST. 9 MiFIR

W art. 1 ust. 6 MiFIR przewidziano wyłączenie spod wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej w odniesieniu do transakcji, w których kontrahent jest członkiem Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), a transakcja jest zawierana w ramach wykonywania polityki pieniężnej, operacji walutowych i polityki stabilności finansowej, które ten członek ESBC ma prawo prowadzić na podstawie odpowiednich przepisów oraz gdy ten członek ESBC powiadomił z wyprzedzeniem swojego kontrahenta, że dana transakcja podlega wyłączeniu.

Ponadto zgodnie z art. 1 ust. 9 MiFIR Komisja jest uprawniona do: przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 50 w celu rozszerzenia zakresu stosowania ust. 6 na inne banki centralne.

W tym celu do dnia 1 czerwca 2015 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające traktowanie transakcji dokonywanych przez banki centralne państw trzecich, do których na potrzeby niniejszego ustępu zalicza się Bank Rozrachunków Międzynarodowych. Sprawozdanie obejmuje analizę ich zadań statutowych i wolumeny obrotu w Unii. Sprawozdanie to:

a) określa przepisy mające zastosowanie w odpowiednich państwach trzecich w odniesieniu do obowiązkowego ujawniania transakcji dokonywanych przez banki centralne, wraz z transakcjami dokonywanymi przez członków ESBC w tych państwach trzecich, oraz

b) ocenia potencjalny wpływ wymogów obowiązkowego ujawniania w Unii na transakcje dokonywane przez banki centralne państw trzecich.

Jeżeli w sprawozdaniu stwierdza się, że wyłączenie przewidziane w ust. 6 jest konieczne w odniesieniu do transakcji, których kontrahentem jest bank centralny państwa trzeciego prowadzący operacje związane z polityką pieniężną, operacje walutowe i operacje związane ze stabilnością finansową, Komisja przewiduje, że to wyłączenie ma zastosowanie do tego banku centralnego państwa trzeciego.

W sprawozdaniu przyjętym w dniu 9 czerwca 2017 r. Komisja stwierdziła, że zgodnie z art. 1 ust. 9 MiFIR wyłączeniem spod wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej przewidzianych w MiFIR należy objąć banki centralne następujących państw trzecich: Australii, Brazylii, Indii, Japonii, Kanady, Republiki Korei, Meksyku, Singapuru, Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong Chińskiej Republiki Ludowej, Stanów Zjednoczonych, Szwajcarii i Turcji, jak również Bank Rozrachunków Międzynarodowych. Rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1799 z dnia 14 czerwca 2017 r. banki centralne wyżej wymienionych państw trzecich objęto zgodnie z art. 1 ust. 9 MiFIR wyłączeniem spod wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej przewidzianych w MiFIR.

Jednocześnie Komisja ocenia stosowność objęcia Ludowego Banku Chin na podstawie art. 1 ust. 9 MiFIR wyłączeniem spod wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej przewidzianych w MiFIR. W sprawie projektu sprawozdania i projektu rozporządzenia delegowanego prowadzone są konsultacje z państwami członkowskimi w ramach Grupy Ekspertów Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych.

Bank Anglii nie został uwzględniony we wspomnianym powyżej sprawozdaniu i rozporządzeniu delegowanym ze względu na jego status banku centralnego państwa członkowskiego UE. Jednak w związku ze zbliżającą się zmianą statusu Zjednoczonego Królestwa na status państwa trzeciego należy obecnie przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie sporządzone na podstawie art. 1 ust. 9 MiFIR zawierające analizę zasadności rozszerzenia wyłączenia z zakresu stosowania MiFIR na Bank Anglii.

3.ANALIZA SYTUACJI W ODNIESIENIU DO BANKU ANGLII

Kryteria zastosowane na potrzeby oceny

Podstawę analizy zidentyfikowanych jurysdykcji na mocy upoważnienia, o którym mowa w art. 1 ust. 9 MiFIR, stanowią dwa kluczowe kryteria, z których oba mają decydujące znaczenie dla oceny dokonywanej przez Komisję:

a.przepisy mające zastosowanie w odpowiednich państwach trzecich w odniesieniu do obowiązkowego ujawniania transakcji dokonywanych przez banki centralne, w tym transakcji dokonywanych przez członków ESBC w tych państwach trzecich. Obejmuje to zasady przejrzystości rynku mające zastosowanie do transakcji banku centralnego („przejrzystość rynku”) lub przejrzystość ram operacyjnych banku centralnego („przejrzystość operacyjna”); oraz