ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (TZO) przyjęto w maju 2001 r. w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP). Unia Europejska i jej państwa członkowskie są stronami konwencji, a postanowienia konwencji wprowadzono do prawa unijnego rozporządzeniem (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczącym trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniającym dyrektywę 79/117/EWG (rozporządzenie w sprawie TZO).

Nadrzędnym celem konwencji sztokholmskiej jest ochrona zdrowia ludzi i ochrona środowiska przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi (TZO). W szczególności konwencja odwołuje się do podejścia zapobiegawczego, które ustanowiono w zasadzie 15 Deklaracji z Rio w sprawie środowiska i rozwoju z 1992 r. Zasadę tę wdrożono w art. 8 konwencji, który ustanawia zasady dodawania kolejnych chemikaliów do załączników do konwencji.

Podczas ósmej konferencji stron (COP8), która odbędzie się w kwietniu lub maju 2017 r., należy podjąć trzy decyzje w celu dodania eteru dekabromodifenylu (mieszanina handlowa, c-dekaBDE) oraz krótkołańcuchowych chlorowanych parafin do załącznika A (eliminacja) i heksachlorobutadienu do załącznika C (produkcja niezamierzona). Heksachlorobutadien jest już wymieniony w załączniku A i należy również rozważyć włączenie go do załącznika C w oparciu o zalecenie Komitetu ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych (POPRC), ponieważ ma miejsce wiele niezamierzonych uwolnień.

W odniesieniu do wymienionych trzech substancji produkcja, wprowadzanie do obrotu, stosowanie i niezamierzone emisje zostały już wstrzymane bądź znacznie ograniczone w Unii, chociaż nie można wykluczyć, że są one nadal produkowane, wprowadzane do obrotu, stosowane i w znaczących ilościach emitowane w niezamierzony sposób w innych krajach. Ze względu na możliwość transgranicznego przenoszenia wymienionych chemikaliów w środowisku na dalekie odległości środki podjęte na szczeblu krajowym lub unijnym nie są wystarczające, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzi, dlatego też niezbędne są szeroko zakrojone działania na poziomie międzynarodowym.
◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego

X Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania

◻ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.Cele

1.4.1.Wieloletnie cele strategiczne Komisji wskazane we wniosku/inicjatywie

1.4.2.Cele szczegółowe i działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

1.4.3.Oczekiwane wyniki i wpływ

Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.

Przydzielenie państwom członkowskim nowych uprawnień do połowów dla unijnych trawlerów zamrażalni poławiających docelowo morszczuka „czarnego” (senegalskiego i angolańskiego) oraz niektóre gatunki głowonogów (kałamarnice i mątwę) w ramach Protokołu na lata 2015–2019 do Umowy partnerskiej w sprawie połowów z Islamską Republiką Mauretańską pomoże utrzymać i powiększyć uprawnienia do połowów dla statków unijnych w obszarze połowowym Mauretanii.

Dodatkowa roczna rekompensata finansowa w wysokości 2 500 000 EUR do zapłacenia przez Unię w zamian za te nowe uprawnienia do połowów mogłaby przyczynić się do poprawy zarządzania zasobami rybnymi i do ich ochrony, gdyż Mauretania może podjąć decyzję o jej wykorzystaniu do celów wdrażania swojej krajowej strategii sektorowej, aby zapewnić zrównoważony rozwój swojego sektora rybołówstwa, w uzupełnieniu celowego wkładu finansowego, jaki otrzymuje w ramach Protokołu na rozwój swojego sektora rybołówstwa („wsparcie sektorowe”).
ZAŁĄCZNIK

do dokumentu

wniosek dotyczący DYREKTYWY RADY

zmieniającej dyrektywę 1999/62/WE w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe w odniesieniu do niektórych przepisów w dziedzinie opodatkowania pojazdów

W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Tabela A: MINIMALNE STAWKI PODATKU POBIERANEGO OD POJAZDÓW CIĘŻAROWYCH DO DNIA 31 GRUDNIA [...] r.” [insert year of entry into force of this Directive];

b) dodaje się tabele w brzmieniu:

„Tabela B: MINIMALNE STAWKI PODATKU POBIERANEGO OD POJAZDÓW CIĘŻAROWYCH OD DNIA 1 STYCZNIA [...] r. [insert the year following the year of entry into force of this directive]

Pojazdy silnikowe Liczba osi i maksymalna dopuszczalna masa całkowita (w tonach) Minimalna stawka podatku (EUR/rok) Nie mniej niż Mniej niż Osie jezdne z zawieszeniem pneumatycznym lub uznanym za równoważne Inne systemy zawieszenia osi jezdnych Dwie osie 12 13 0 25 13 14 25 69 14 15 69 97 15 18 97 219 Trzy osie 15 17 25 43 17 19 43 89 19 21 89 115 21 23 115 178 23 25 178 276 25 26 178 276 Cztery osie 23 25 115 117 25 27 117 182 27 29 182 290 29 31 290 430 31 32 290 430

ZESPOŁY POJAZDÓW (POJAZDY PRZEGUBOWE ORAZ POCIĄGI DROGOWE) Liczba osi i maksymalna dopuszczalna masa całkowita (w tonach) Minimalna stawka podatku (EUR/rok) Nie mniej niż Mniej niż Osie jezdne z zawieszeniem pneumatycznym lub uznanym za równoważne Inne systemy zawieszenia osi jezdnych 2 + 1 osie 12 14 0 0 14 16 0 0 16 18 0 0 18 20 0 26 20 22 26 60 22 23 60 78 23 25 78 140 25 28 140 246 2 + 2 osie 23 25 24 56 25 26 56 92 26 28 92 135 28 29 135 163 29 31 163 268 31 33 268 372 33 36 372 565 36 38 372 565 2 + 3 osie 36 38 296 412 38 40 412 560 3 + 2 osie 36 38 262 363 38 40 363 502 40 44 502 743 3 + 3 osie 36 38 149 180 38 40 180 269 40 44 269 428





Tabela C: MINIMALNE STAWKI PODATKU POBIERANEGO OD POJAZDÓW CIĘŻAROWYCH OD DNIA 1 STYCZNIA [...] r. [insert the second year following the entry into force of this directive]
UZASADNIENIE

Rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020, w szczególności jego art. 10, dopuszcza możliwość uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w granicach rocznego pułapu wynoszącego 500 mln EUR (w cenach z 2011 r.), powyżej limitów odpowiednich działów ram finansowych.

Pkt 11 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami określa sposoby uruchomienia funduszu.

Warunki kwalifikujące do uzyskania pomocy z funduszu są wyszczególnione w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002, które przewiduje, że kwota w wysokości maksymalnie 50 000 000 EUR zarówno w środkach na zobowiązania, jak i środkach na płatności, zostanie włączona do budżetu na wypłatę zaliczek.

Komisja włączy te kwoty do projektu budżetu na rok 2018.

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu zapewnienia środków na wypłatę zaliczek w budżecie ogólnym Unii na 2018 r.

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4a ust. 4,

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami, w szczególności jego pkt 11,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) ma na celu umożliwienie szybkiej, skutecznej i elastycznej reakcji Unii w sytuacjach nadzwyczajnych w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami żywiołowymi.

(2)Środki funduszu nie mogą przekroczyć maksymalnej kwoty 500 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 10 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013.

(3)Art. 4a ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2012/2002 stanowi, że jeżeli jest to niezbędne w celu zapewnienia na czas dostępu do zasobów budżetowych, możliwe jest uruchomienie funduszu w kwocie do 50 000 000 EUR na wypłatę zaliczek poprzez zapisanie w budżecie ogólnym Unii odpowiednich środków.

(4)W celu zapewnienia na czas dostępu do wystarczających zasobów budżetowych w budżecie ogólnym Unii na rok 2018 należy uruchomić fundusz w kwocie 50 000 000 EUR na wypłatę zaliczek,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
15.1.

Zamieszczenie nr 13 (potwierdzenie zamieszczenia): Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (United States of America Environmental Protection Agency) i amerykański urząd ds. bezpieczeństwa drogowego (National Highway Traffic Safety Administration), departament transportu (Department of Transportation), „Program for Revisions and Additions to the Motor Vehicle Fuel Economy Label: New Fuel Economy and Environment Labels for a New Generation of Vehicles”
ex 8301 60 00 ex 8413 91 00 ex 8419 90 85 ex 8438 90 00 ex 8468 90 00 ex 8476 90 90 ex 8479 90 70 ex 8481 90 00 ex 8503 00 99 ex 8515 90 80 ex 8536 90 95 ex 8537 10 98 ex 8708 91 20 ex 8708 91 99 ex 8708 99 10 ex 8708 99 97

20 40 30 20 20 20 83 30 70 30 95 70 10 20 50 40

Klawiatury z silikonu lub tworzywa sztucznego:

0 %

p/st
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Po rozpatrzeniu wniosków Komisja stwierdza, że w przypadku niektórych nowych produktów niewymienionych obecnie w załączniku do rozporządzenia Rady (UE) nr 1388/2013 uzasadnione jest otwarcie autonomicznych kontyngentów taryfowych. W odniesieniu do niektórych innych produktów zaistniała konieczność dodania daty upływu ważności lub zwiększenia pierwotnej wielkości kontyngentu.

Rozporządzenie aktualizowane jest co sześć miesięcy, aby uwzględnić zapotrzebowanie przemysłu UE. Komisja, wspomagana przez Grupę ds. Aspektów Ekonomicznych Taryf Celnych („ETQG”), rozpatrzyła wszystkie złożone przez państwa członkowskie wnioski o autonomiczne kontyngenty taryfowe.

W przypadku niektórych produktów, których produkcja w Unii Europejskiej jest niewystarczająca, aby zaspokoić potrzeby wykorzystującego je przemysłu unijnego, konieczne jest ustanowienie autonomicznych kontyngentów taryfowych UE. Kontyngenty taryfowe UE powinny być otwierane z zastosowaniem zerowych lub obniżonych stawek ceł dla odpowiednich ilości, w taki sposób, aby nie powodowało to zakłócenia rynków tych produktów.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Wniosek nie ma negatywnego wpływu na kraje korzystające z preferencyjnych umów handlowych z UE ani na kraje kandydujące i potencjalne kraje kandydujące do takich preferencyjnych umów z UE (np. ogólny system preferencji taryfowych, program dla państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, umowy o wolnym handlu).

•Spójność z innymi politykami Unii

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

•Proporcjonalność

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności. Zgodnie z komunikatem Komisji dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych przewidywany środek jest zgodny z zasadami uproszczenia procedur obowiązujących podmioty prowadzące działalność w zakresie handlu zagranicznego. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, zgodnie z art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE).
nie dotyczy

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

nie dotyczy

•Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)

nie dotyczy

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

nie dotyczy

2017/0092 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

określająca stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na dorocznej konferencji stron Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa, i uchylająca decyzję 11724/12



RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Art. 38 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z jego art. 39 ust. 1 lit. d) stanowi, że jednym z celów wspólnej polityki rybołówstwa jest zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw.

(2)Art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 stanowi, że Wspólna Polityka Rybołówstwa (WPRyb) zapewnia, aby działalność połowowa i w zakresie akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności. W rozporządzeniu zapisano również, że Unia stosuje wobec zarządzania rybołówstwem podejście oparte na zasadzie ostrożnego zarządzania zasobami i dąży do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi również, że Unia dąży do stosowania środków zarządzania i ochrony opartych na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, do propagowania metod połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, do unikania i ograniczenia w miarę możliwości przypadkowych połowów, do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne oraz do stopniowego wyeliminowania odrzutów. Ponadto art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje wyraźnie, że zasady te są stosowane przez Unię w ramach polityki zewnętrznej.

(3)Rzeczpospolita Polska jest umawiającą się stroną Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa („konwencja w sprawie Morza Beringa”). Unia nie jest stroną konwencji. Zgodnie z art. 6 ust. 9 Aktu przystąpienia umowami w sprawie połowów zawartymi przez nowe państwa członkowskie z państwami trzecimi zarządza Unia, która powinna wdrażać wszelkie decyzje przyjęte na mocy wspomnianej konwencji.

(4)Decyzją Rady 7277/16 z dnia 11 kwietnia 2016 r. upoważniono Rzeczpospolitą Polską do negocjacji, w interesie Unii, w sprawie zmian do konwencji w sprawie Morza Beringa, aby Unia mogła stać się umawiającą się stroną tej konwencji. Mandat ten jest obecnie realizowany. Zakłada się, że po zaakceptowaniu Unii jako pełnoprawnej umawiającej się strony konwencji w sprawie Morza Beringa, Rzeczpospolita Polska wycofa swoje członkostwo z konwencji.
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia UE–Turcja w odniesieniu do zmiany protokołu 2 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi

ZAŁĄCZNIK

Projekt

DECYZJA nr RADY STOWARZYSZENIA UE–TURCJA



z dnia....r.



zmieniająca protokół 2 do decyzji nr 1/98 w sprawie systemu handlu produktami rolnymi

RADA STOWARZYSZENIA UE–TURCJA,

uwzględniając Układ ustanawiający Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją,

uwzględniając Protokół dodatkowy oraz Protokół finansowy, podpisane w dniu 23 listopada 1970 r., załączone do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją i odnoszącego się do środków, które należy podjąć w celu ich wprowadzenia w życie, w szczególności jego art. 35,

a także mając na uwadze, co następuje,

(1)Decyzja nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja określa system preferencji mający zastosowanie do handlu produktami rolnymi między Unią i Turcją. Protokół 2 do tej decyzji określa szczegóły systemu preferencyjnego mającego zastosowanie do przywozu do Turcji produktów rolnych pochodzących z Unii, w tym systemu preferencyjnego dotyczącego przywozu mrożonego mięsa z bydła.

(2)Unia i Turcja przeprowadziły konsultacje i uzgodniły zmianę preferencyjnego systemu mającego zastosowanie do przywozu do Turcji mięsa z bydła pochodzącego z Unii w celu rozszerzenia zakresu obowiązującego kontyngentu taryfowego określonego w Załączniku do protokołu 2 do decyzji nr 1/98 na mięso świeże i schłodzone.

(3)W związku z tym należy odpowiednio zmienić protokół 2 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Załącznik do protokołu 2 do decyzji nr 1/98 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w...,

Przewodniczący
KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 12.5.2017

COM(2017) 175 final

This document was downgraded/declassified

Date: 21/06/2017

By: Yvon Slingenberg

Authority: DG CLIMA

Zalecenie

DECYZJA RADY

upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie porozumienia między Unią Europejską i Global Green Growth Institute
UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Umowa o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską oraz Federacyjną Republiką Brazylii („Umowa”) weszła w życie dnia 7 sierpnia 2007 r. Artykuł XII ust. 2 Umowy stanowi: „niniejsza Umowa obowiązuje początkowo przez okres pięciu lat i może zostać przedłużona za zgodą obu Stron po dokonaniu oceny w trakcie przedostatniego roku każdego następnego okresu przedłużenia”. Ostatni raz Umowa została przedłużona w 2012 r. i obowiązuje do dnia 7 sierpnia 2017 r., chyba że Strony przedłużą ją na kolejny okres pięciu lat.

Od czasu ostatniego przedłużenia Umowy (decyzja 2012/646/UE) Brazylia poczyniła znaczne postępy w zakresie polityki w dziedzinie nauki, technologii i innowacji (STI), co przyczyniło się do umocnienia instytucjonalnego systemu STI. Obejmuje to zwiększenie liczby i kwalifikacji zasobów ludzkich oraz poprawę infrastruktury badawczo-rozwojowej. Brazylia pozostaje w czołówce badań naukowych w dziedzinie rolnictwa oraz chorób tropikalnych i zakaźnych. Jest również światowej klasy graczem w dziedzinie technologii informacyjnych i komunikacyjnych, nanotechnologii i energii. W Brazylii znajdują się jedne z najlepszych uniwersytetów Ameryki Łacińskiej. Wspomniane obszary badawcze mają duże znaczenie dla Unii Europejskiej. Powiązania między Brazylią a UE w dziedzinie nauki, technologii i innowacji rozwijały się dzięki ścisłej współpracy na poziomie UE i państw członkowskich.

Z oceny przeprowadzonej przez Komisję wyraźnie wynika, że Umowa zapewnia istotne ramy ułatwiające współpracę między UE a Brazylią we wspólnych priorytetowych obszarach nauki i technologii, co prowadzi do wzajemnych korzyści. W miarę wzrostu potencjału Brazylii jako partnera w dziedzinie badań i innowacji należy ją postrzegać jako strategicznego partnera UE w Ameryce Łacińskiej. Głównymi instrumentami współpracy są unijne programy ramowe w dziedzinie badań i innowacji. Spośród niestowarzyszonych państw trzecich Brazylia była 6. najbardziej aktywnym państwem w 7PR (2007–2013) oraz – do tej pory – 5. w programie „Horyzont 2020”. Współpraca między unijnym i brazylijskim środowiskiem naukowym doprowadziła m.in. do opracowania nowego leku na chorobę Chagasa (już zarejestrowanego w Urzędzie ds. Żywności i Leków w celu rozpoczęcia badań klinicznych) oraz do opracowania nowego procesu wstępnego przetwarzania biomasy na zaawansowany bioetanol (umożliwiającego budowę pierwszego komercyjnego zakładu produkcji zaawansowanego bioetanolu w Europie).

Dlatego w interesie Unii leży przedłużenie Umowy o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską oraz Federacyjną Republiką Brazylii na nowy okres pięciu lat.

Obie Strony potwierdziły zamiar przedłużenia Umowy w drodze wymiany listów z dnia 14 listopada 2016 r. i 5 stycznia 2017 r.

Treść przedłużonej Umowy będzie identyczna z treścią obecnej Umowy, jak omówiono i uzgodniono z partnerem brazylijskim.
Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolli kinnitus nr. … (1)) deklareerib, et need tooted on … (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti.

Wersja w języku greckim

Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο (άδεια τελωνείου υπ'αριθ. … (1)) δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής … (2).

Wersja w języku angielskim

The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (2) preferential origin.

Wersja w języku francuskim

L'exportateur des produits couverts par le présent document (autorisation douanière n o … (1)) déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle … (2).

Wersja w języku włoskim

L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento (autorizzazione doganale n. … (1)) dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale … (2).

Wersja w języku łotewskim

To produktu eksportētājs, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas atļauja Nr. … (1)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir preferenciāla izcelsme … (2).

Wersja w języku litewskim

Šiame dokumente išvardytų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr … (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra … (2) preferencinės kilmės prekės.

Wersja w języku węgierskim

A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: … (1)) kijelentem, hogy eltérő egyértelmű jelzés hiányában az áruk preferenciális … (2) származásúak.

Wersja w języku maltańskim

L-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. … (1)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini preferenzjali … (2).

Wersja w języku niderlandzkim

De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. … (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële … oorsprong zijn (2).

Wersja w języku polskim