KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY

–rozporządzenie Komisji (WE) nr 2870/2000 z dnia 19 grudnia 2000 r. ustanawiające wspólnotowe metody referencyjne dla analizy napojów spirytusowych (Dz.U. L 333 z 29.12.2000, s. 20),

Działalność normalizacyjna OIV opiera się na pracach ekspertów naukowych państw członkowskich i polega w szczególności na opracowywaniu publikacji aktualizowanych okresowo na podstawie rezolucji przyjętych przez organizację. OIV opublikowała dotychczas kilka kodeksów normatywnych: Międzynarodowy kodeks enologiczny, Międzynarodowy kodeks praktyk enologicznych, Zbiór międzynarodowych metod analizy win i moszczu, Zbiór międzynarodowych metod analizy napojów alkoholowych, Międzynarodową normę etykietowania win i wódek winopochodnych, Międzynarodową normę dotyczącą konkursów win i winopochodnych napojów alkoholowych, katalog deskryptorów OIV dla odmian i gatunków winorośli, opis szczepów świata i Międzynarodowy wykaz odmian winorośli i ich synonimów. Do tych publikacji należy dodać szereg rezolucji i prac dotyczących różnych kwestii związanych ze światem wina.

–definicja lub opis produktów, etykietowanie oraz warunki wprowadzenia do obrotu;

W ramach przyczyniania się do ujednolicania na poziomie międzynarodowym istniejących praktyk i norm OIV opracowuje między innymi rezolucje („résolutions”) w następujących dziedzinach:

–przyczynianie się do ujednolicenia istniejących praktyk i norm na poziomie międzynarodowym oraz, w razie potrzeby, do opracowywania nowych norm międzynarodowych w celu poprawy warunków produkcji i wprowadzania do obrotu produktów sektora wina a także do zapewnienia, że interesy konsumentów są brane pod uwagę.

Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) jest międzyrządową organizacją naukowo-techniczną działającą w sektorze winorośli i wina, napojów winopochodnych, winogron stołowych, suszonych winogron i innych produktów sektora wina. Została ona utworzona na mocy umowy międzynarodowej podpisanej dnia 3 kwietnia 2001 r. w Paryżu i zastąpiła Międzynarodowe Biuro ds. Winorośli i Wina (Office international de la vigne et du vin) utworzone w 1924 r. na mocy umowy międzynarodowej z dnia 29 listopada 1924 r.

–dyrektywę Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącą się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 10 z 12.1.2002, s. 58),

–rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16),

–rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1),

–rozporządzenie Komisji (WE) nr 607/2009 z dnia 14 lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 60),

–rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1),

–rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18),

–rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 203/2012 z dnia 8 marca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących wina ekologicznego (Dz.U. L 71 z 9.3.2012, s. 42),

–rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671),

–rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina, uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 (Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 14).

Nawet jeżeli rezolucje OIV, jako takie, nie są wiążące na poziomie Unii, na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na przepisy UE. Rozporządzenie o wspólnej organizacji rynków przewiduje odniesienia do rezolucji OIV w następujących przepisach:

–odniesienie do niektórych metod analizy służącej określaniu składu produktów sektora wina, przyjętych i opublikowanych przez OIV, na których Komisja musi się opierać, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście celu, do którego dąży Unia (art. 80 ust. 5 rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków);

–odniesienie do niektórych wymogów dotyczących czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych, tak aby przepisy przyjęte i opublikowane przez OIV stały się tym samym wiążące w tym zakresie w UE (art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń);

–odniesienie do praktyk enologicznych przyjętych i opublikowanych przez OIV, które Komisja musi uwzględniać przy zatwierdzaniu takich praktyk (art. 80 ust. 3 lit. a) rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków); oraz

–odniesienie do tych samych praktyk enologicznych w przypadku ich stosowania – przed uzyskaniem pozwolenia zgodnie z art. 80 ust. 3 rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków – w odniesieniu do produkcji wina przywożonego do Unii (art. 90 ust. 2 rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków).

Ponadto na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2870/2000 niektóre rezolucje przyjęte i opublikowane przez OIV mają wpływ na prawo Unii. W art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2870/2000 przewiduje się odniesienia do rezolucji OIV, w przypadku gdy wspólnotowe analityczne metody referencyjne nie zostały ustanowione dla wykrywania i kwantyfikacji substancji zawartych w niektórych napojach spirytusowych.

W związku z tym w zakresie, w jakim rezolucje OIV mogą mieć wpływ na dorobek prawny UE lub zmieniać jego zakres oraz jeżeli wykonywanie jej kompetencji wewnętrznej tego wymaga, Unia posiada, na podstawie art. 3 ust. 2 TFUE, wyłączną kompetencję w tej dziedzinie. Z tego względu oraz przed głosowaniem na forum OIV w sprawie tych rezolucji Rada musi przyjąć na mocy art. 218 ust. 9 TFUE wspólne stanowisko w imieniu Unii.

3. Udział Unii

3.1 Sytuacja obecna

Unia nie ma obecnie żadnego oficjalnego statusu na forum OIV. Na zasadzie czysto nieformalnej przedstawiciele Komisji zazwyczaj byli zapraszani do uczestnictwa i aktywnego udziału w pracach grup ekspertów, podkomisji i komisji. Są oni również niekiedy zapraszani do uczestnictwa, bez możliwości aktywnego udziału, w Zgromadzeniu Ogólnym, podczas którego członkowie OIV przyjmują rezolucje. Nie uczestniczą oni w pracach komitetu wykonawczego ani nie wpłaca się żadnej składki do OIV.

Taki udział ad hoc i w ograniczonym zakresie nie pozwala, by Komisja była w pełni informowana o pracach nad nowymi rezolucjami.