W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich obywateli UE w umowie zawarto postanowienie, że Tuvalu może zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej i że także Unia może zawiesić stosowanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.

Pierwsze umowy o zniesieniu wiz zostały podpisane w dniach 6 maja 2015 r. (Zjednoczone Emiraty Arabskie), 26 maja 2015 r. (Timor Wschodni) i 28 maja 2015 r. (Dominika, Grenada, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Trynidad i Tobago oraz Vanuatu) i są tymczasowo stosowane od dnia ich podpisania do czasu ich wejścia w życie. Rada wyraziła zgodę na podpisanie drugiej serii umów o zniesieniu wiz z Tonga (podpisana w dniu 20 listopada 2015 r.), Kolumbią (podpisana w dniu 2 grudnia 2015 r.), Kiribati (data podpisania do ustalenia) i Palau (podpisana w dniu 7 grudnia 2015 r.). Te cztery umowy są stosowane tymczasowo od dnia następującego po dniu ich podpisania w oczekiwaniu na ich wejście w życie.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 zmieniło rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 poprzez przeniesienie 19 państw do załącznika II zawierającego wykaz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego. Tymi 19 państwami są: Dominika, Grenada, Kiribati, Kolumbia, Mikronezja, Nauru, Palau, Peru, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Timor Wschodni, Tonga, Trynidad i Tobago, Tuvalu, Vanuatu, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie. Przy odniesieniu do każdego z tych państw w załączniku II zamieszczony jest przypis wskazujący, że: „Zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską”.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 zawiera wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizę podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz tych, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 jest stosowane przez wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem Irlandii i Zjednoczonego Królestwa.

–podjęła decyzję o podpisaniu umowy w imieniu Unii i upoważniła Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób należycie do tego umocowanych;

Zwolnienie z obowiązku wizowego obejmuje wszystkie kategorie osób (posiadaczy paszportów zwykłych, dyplomatycznych, służbowych/urzędowych i specjalnych) podróżujących we wszelkiego rodzaju celach z wyjątkiem prowadzenia działalności zarobkowej. W przypadku tej ostatniej kategorii każde państwo członkowskie, jak również Tuvalu ma swobodę nałożenia wymogów wizowych na obywateli drugiej strony zgodnie z obowiązującym prawem unijnym lub krajowym. W celu zapewnienia jednolitego wprowadzania w życie umowy dołączono do niej wspólną deklarację w sprawie wykładni kategorii osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej.

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 przeniesiono odniesienie do Tuvalu z załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 do załącznika II.

(2)Przy odniesieniu do Tuvalu zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

(3)W dniu 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą rozpoczęcie przez Komisję negocjacji z Tuvalu w celu zawarcia umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („Umowa”).

(4)Negocjacje w sprawie Umowy rozpoczęto w dniu 19 listopada 2014 r. i zakończono pomyślnie jej parafowaniem w dniu 8 października 2015 r.

(5)Umowę należy podpisać, a załączone do niej deklaracje zatwierdzić, w imieniu Unii. Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do formalnego zawarcia Umowy należy ją stosować tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania.

(6)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

(7)Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się podpisanie, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („Umowa”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.

Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.

Artykuł 4

Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do zawarcia Umowy należy ją stosować tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania.

Artykuł 5