ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
6.

państwa członkowskie wprowadzają przepisy stanowiące, że przedstawiciele pracowników i wszystkie inne osoby mające dostęp do informacji przekazywanych im wyraźnie w wyniku stosowania tych aktów nie są uprawnione do ujawniania tych informacji, jeżeli zostały one przekazane z zastrzeżeniem poufności, zgodnie z prawem i praktyką krajową;
9.

w tym kontekście pilnie wzywa obydwie strony do wykazania wystarczającej motywacji politycznej i istotnego poparcia politycznego podczas negocjacji w celu dokonania wymiany wystarczająco ambitnych ofert dostępu do rynku towarów, usług i inwestycji oraz w odniesieniu do innych rozdziałów filaru handlowego układu;
17.

jest jednak nadal głęboko zaniepokojony ciągłym stosowaniem przemocy skierowanej przeciwko ludności cywilnej, najsłabszym grupom społecznym i wszystkim wspólnotom wyznaniowym, w tym mniejszościom chrześcijańskim, które wzbudza w obywatelach głębokie poczucie strachu i niepewności co do ich własnej przyszłości i przyszłości ich kraju; zauważa, że w obszarze tym dokonano pewnych postępów, i wzywa irackie władze do dalszej poprawy bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz do walki z terroryzmem i przemocą na tle wyznaniowym w całym kraju; uważa, że priorytetowo należy również traktować kwestię wprowadzenia nowych ram prawnych, które jasno określą obowiązki i zakres uprawnień sił bezpieczeństwa oraz ułatwią właściwy nadzór nad siłami bezpieczeństwa, jak nakazuje konstytucja; uważa, że Rada Reprezentantów musi odegrać odpowiednią rolę w tworzeniu nowego prawodawstwa i sprawowaniu demokratycznej kontroli; wzywa irackie władze do intensywniejszych wysiłków na rzecz ochrony mniejszości chrześcijańskich i wszystkich najsłabszych mniejszości w kraju, do zagwarantowania każdemu obywatelowi Iraku prawa do praktykowania swojego wyznania i określania swojej tożsamości w atmosferze wolności i bezpieczeństwa, do podjęcia bardziej stanowczych środków w walce z przemocą na tle etnicznym i religijnym, do ochrony niewyznaniowej świeckiej ludności oraz do uczynienia wszystkiego, co w ich mocy, by sprawcy stanęli przed wymiarem sprawiedliwości zgodnie z zasadami praworządności i normami międzynarodowymi; jest zdania, że umowa o partnerstwie i współpracy stwarza okazję do dalszego propagowania programów na rzecz pojednania i dialogu międzywyznaniowego mającego na celu przywrócenie w społeczeństwie irackim poczucia jedności i partnerstwa;
6.

przypomina, jak to miało miejsce wcześniej, o znaczeniu, jakie ma zachowanie w ramach wielostronnego handlu równych warunków działania przedsiębiorstw z UE i ich konkurentów z państw trzecich oraz przyjęcie spójnego podejścia w celu zapewnienia ochrony konsumentów; podkreśla, że w obecnym kontekście globalnej konkurencji jest to również ważne w celu nadania znaczenia produkcji o wysokiej jakości oraz normom środowiskowym i społecznym, co jest szczególnie istotne dla MŚP;
33.

podkreśla, że takie wymogi można by wprowadzić w drodze poprawki do porozumienia TRIPS WTO lub za pośrednictwem WIPO, w kontekście trwających dyskusji dotyczących utworzenia nowych międzynarodowych instrumentów prawnych służących do skutecznej ochrony zasobów genetycznych, tradycyjnej wiedzy oraz folkloru; w szczególności apeluje do UE o wsparcie – w duchu spójności polityki na rzecz rozwoju – wniosku krajów rozwijających się o zmianę porozumienia TRIPS WTO polegającą na umieszczeniu w nim nowego artykułu o numerze 29a dotyczącego ujawniania pochodzenia zasobów genetycznych i/lub związanej z nimi tradycyjnej wiedzy zgodnie z protokołem z Nagoi; z zadowoleniem przyjmuje, jako pierwszy krok, fakt że wniosek UE w sprawie rozporządzenia o dostępie do zasobów genetycznych oraz podziale korzyści przewiduje obowiązkowy wymóg ujawniania pochodzenia wszelkich zasobów genetycznych i wszelkiej związanej z nimi tradycyjnej wiedzy;
5.

apeluje do wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Catherine Ashton o dopilnowanie, by Unia Europejska pozostała aktywnie zaangażowana we wspieranie tego procesu, w szczególności poprzez aktywne zachęcanie na drodze dyplomatycznej wszystkich zainteresowanych stron do konstruktywnego zaangażowania oraz poprzez wykazywanie wzmożonej woli politycznej w negocjacjach;
59.

po raz kolejny przypomina, jak ważne jest, by państwa UE pracowały na rzecz zapewnienia niepodzielności i uniwersalności praw człowieka oraz by wspierały działania UNHRC w tym obszarze, w szczególności przez ratyfikowanie międzynarodowych instrumentów w zakresie praw człowieka ustanowionych przez UNHRC; ponownie wyraża ubolewanie w związku z faktem, że żadne państwo członkowskie UE nie ratyfikowało konwencji w sprawie ochrony praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin; ubolewa również nad tym, że niektóre państwa członkowskie nadal nie przyjęły ani/lub nie ratyfikowały konwencji o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem czy protokołu fakultatywnego do Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz że tylko dwa państwa członkowskie ratyfikowały protokół fakultatywny do Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych; ponawia swój apel o to, by wszystkie państwa UE ratyfikowały te konwencje i protokoły, i zachęca państwa członkowskie do podpisania i ratyfikowania niedawnego Protokołu fakultatywnego do Konwencji o prawach dziecka, który dotyczy procedury komunikacji i został otwarty do podpisu w Genewie (Szwajcaria) w dniu 28 lutego 2012 r.; podkreśla znaczenie terminowego przedkładania przez państwa członkowskie sprawozdań okresowych organom monitorującym z ramienia ONZ;
7.

wzywa Komisję do uważnego śledzenia kierunku swojej polityki i dostosowania go do ogólnej oceny kosztów i korzyści wiążących się z kombinacją polityki wdrożoną w Unii, a także do skorygowania i doprecyzowania swych zaleceń w zakresie polityki na kolejny rok, jak określiła to w rocznej analizie wzrostu gospodarczego;
74.

kładzie nacisk na fakt, że prawa i swobody związków zawodowych oraz reprezentowanie demokratycznie wybranych organów przedstawicielskich pracowników znajdują się w centrum każdej strategii w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wyraża uznanie dla rozległych unijnych ram branżowego i międzybranżowego dialogu społecznego oraz wzywa do pełnego i czynnego zasięgania opinii oraz angażowania organizacji przedstawicielskich i związków zawodowych, zwłaszcza przy opracowywaniu, wykonywaniu i monitorowaniu procesów i struktur społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, we współpracy z pracodawcami w ramach prawdziwie partnerskiego podejścia; wzywa Komisję do traktowania związków zawodowych i przedstawicieli pracowników, którzy są ważnymi podmiotami, jak partnerów w dialogu na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, na równi z przedsiębiorstwami i innymi zainteresowanymi stronami; uważa, że partnerzy społeczni mogą odgrywać ważną rolę w propagowaniu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, która – co należy podkreślić – przyczynia się do dialogu społecznego i ułatwia go;
17.

świadomy obecnej krytycznej sytuacji pod względem nielegalnych polowań na słonie, zachęca strony konwencji CITES, by rozpatrując mechanizm podejmowania decyzji w odniesieniu do przyszłego handlu kością słoniową – po zakończeniu dziewięcioletniego okresu przerwy liczonego od jednorazowej sprzedaży przeprowadzonej w listopadzie 2008 r. przez Botswanę, Namibię, Republikę Południowej Afryki i Zimbabwe – przyjęły podejście ostrożnościowe i by w swoich decyzjach uwzględniały potencjalny wpływ na zachowanie stanu słoni i wdrażanie planu działań na rzecz słoni afrykańskich; w związku z tym wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do poparcia propozycji zmiany decyzji nr 14.77 w sprawie mechanizmu podejmowania decyzji w odniesieniu do przyszłego handlu kością słoniową, którą to propozycję przedstawiły Benin, Burkina Faso, Kenia, Liberia, Nigeria, Republika Środkowoafrykańska, Togo i Wybrzeże Kości Słoniowej;
wzywa EBI do przestrzegania przepisów konwencji z Aarhus oraz rozporządzeń (WE) nr 1367/2006 i (WE) nr 1049/2001 poprzez ustanowienie publicznych rejestrów dokumentów, ponieważ są one potrzebne do zagwarantowania prawa dostępu do dokumentów, również w odniesieniu do beneficjentów końcowych pożyczek globalnych EBI;
8.

wzywa rząd Laosu do poszanowania prawa do swobody wypowiedzi i wolności zgromadzeń oraz praw mniejszości, oraz do ochrony prawa do wolności religii i wyznania, kładąc kres wszystkim ograniczeniom w wykonywaniu tego prawa, zgodnie z zaleceniami zawartymi w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka ONZ z dnia 21 września 2010 r.;
F.

mając na uwadze, że istnieją liczne strukturalne formy przemocy wobec kobiet, pośród nich ograniczanie kobietom prawa do wyboru, ich prawa do dysponowania własnym ciałem i do integralności cielesnej, prawa do edukacji oraz prawa do samostanowienia, a także pozbawianie kobiet pełnych praw obywatelskich i politycznych; przypomina, że społeczeństwo, które nie zapewnia kobietom i mężczyznom równych praw, utrwala strukturalną formę przemocy wobec kobiet i dziewcząt;
11.

wzywa rząd Zimbabwe do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków, w tym do przywrócenia praworządności, demokracji i poszanowania praw człowieka, a w szczególności zorganizowania pokojowego i wiarygodnego referendum konstytucyjnego oraz przygotowań do wyborów, które spełnią uznane normy międzynarodowe, co umożliwiłoby zawieszenie ukierunkowanych środków;
4.

uważa, że obecny czas uruchomienia Funduszu jest zdecydowanie nie do przyjęcia i dlatego wskazuje na potrzebę zwiększenia wydajności i szybkości procedur administracyjnych koniecznych do uruchomienia Funduszu, zgodnie z którymi obecnie wymaga się interwencji trzech instytucji europejskich, aby zatwierdzić to uruchomienie, co opóźnia reakcję i nadmiernie wydłuża czas potrzebny na udzielenie pomocy państwom członkowskim dotkniętym klęską, pomniejszając także spodziewane wyniki;
10.

odnotowuje wyrażony przez Komisję ogólny zamiar zwolnienia większej liczby środków z obowiązku zgłaszania; zauważa w szczególności, że wniosek Komisji przewiduje objęcie rozporządzeniem upoważniającym pomocy przyznawanej na kulturę oraz pomocy na naprawę szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe; podkreśla jednak, że państwa członkowskie będą musiały zapewnić zgodność ex ante środków de minimis oraz programów objętych wyłączeniem grupowym z zasadami pomocy państwa w celu zachowania dostatecznego poziomu kontroli, przy czym Komisja w dalszym ciągu będzie przeprowadzać kontrolę ex post takich przypadków; podkreśla, że nie może to prowadzić do zwiększenia pomocy państwa; wzywa Komisję do zadbania o ograniczanie pomocy państwa w perspektywie długoterminowej;
16.

podkreśla, że w celu zajęcia się przekrojowymi apektami spójności terytorialnej z myślą o osiągnięciu widocznych wyników na poziomie regionalnym i o pełnym wykorzystaniu potencjału każdego regionu potrzebne są jasne i dobrze zdefiniowane umowy partnerskie; zwraca uwagę, że można to osiągnąć wyłącznie z zaangażowaniem podmiotów na szczeblu lokalnym i regionalnym, tak by wszystkie strony mogły przyczynić się do przygotowywania i realizacji programów; podkreśla, że jest to szczególnie istotne przy wspieraniu terytoriów cierpiących z powodu pewnych utrudnień, takich jak regiony transgraniczne, górskie, wyspiarskie i najbardziej oddalone;
14.

zwraca się do państw członkowskich o wprowadzenie strategii politycznych i reform ukierunkowanych na wzrost zgodnie ze strategią UE 2020, z uwzględnieniem ochrony socjalnej, włączenia społecznego i inwestycji publicznych; przypomina swoje postulaty dotyczące uelastycznienia rynku pracy, w szczególności poprzez: ograniczenie opodatkowania pracy; optymalizację systemów szkoleń w celu zachęcenia starszych pracowników do dłuższego wykonywania pracy zawodowej; ograniczenie bezrobocia osób młodych przez lepsze dopasowanie ich kwalifikacji do popytu na rynku pracy; zadbanie, aby płace odzwierciedlały produktywność; przeniesienie opodatkowania z pracy – w szczególności w przypadku pracowników o niskich dochodach – na działalność szkodliwą dla środowiska; zwraca się do państw członkowskich o wprowadzenie innowacyjnych strategii politycznych ukierunkowanych na zwiększenie produktywności i dostosowanie do niej zmiany płac oraz o stworzenie bardziej konkurencyjnego otoczenia biznesowego poprzez: liberalizację niektórych gałęzi przemysłu; usunięcie nieuzasadnionych ograniczeń w przypadku regulowanej wymiany handlowej i zawodów regulowanych; ułatwienie dostępu do kredytów; ułatwienie zakładania przedsiębiorstw; ponadto zachęca do reformy sektora administracji publicznej poprzez wyeliminowanie biurokracji, ograniczenie kosztów i usunięcie zbędnych szczebli rządowych;
13.

wzywa rząd Bahrajnu do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do zagwarantowania kompetencji, niezależności i bezstronności wymiaru sprawiedliwości w Bahrajnie oraz do zadbania o to, aby postępowanie bahrajńskiego wymiaru sprawiedliwości było w pełni zgodne z międzynarodowymi standardami w zakresie praw człowieka, a w szczególności o to, by sądy nie mogły być wykorzystywane do celów politycznych lub do wymierzania kar za zgodne z prawem korzystanie z powszechnie zagwarantowanych praw i wolności; wzywa rząd Bahrajnu do wzmocnienia praw oskarżonych, między innymi dzięki zagwarantowaniu im prawa do rzetelnego procesu sądowego, rzeczywistemu umożliwieniu im podważenia przedstawianych przeciwko nim dowodów, zapewnieniu niezależnego nadzoru sądowniczego nad przyczynami zatrzymania oraz zapewnieniu zatrzymanym ochrony przed nadużyciami podczas dochodzeń;
12.

wzywa Komisję, by zaoferowała władzom Republiki Środkowoafrykańskiej wsparcie techniczne w celu przyjęcia odpowiednich przepisów regulujących organizację nadchodzących wyborów; jest zdania, że by przyczynić się do wiarygodnych, wolnych i uczciwych wyborów, UE powinna rozważyć wysłanie do Republiki Środkowoafrykańskiej misji obserwacji wyborów;
—

Zasada spójności i uzasadnionych oczekiwań: administracja unijna powinna wykazywać konsekwencję we własnych działaniach i działać zgodnie z normalnymi praktykami administracyjnymi, które zostaną podane do publicznej wiadomości. W przypadku uzasadnionych podstaw do odstąpienia od takiej normalnej praktyki administracyjnej w indywidualnych przypadkach należy podać ważne uzasadnienie takiego odstępstwa. Uzasadnione i słuszne oczekiwania osób wynikające ze sposobu, w jaki administracja unijna działała w przeszłości, powinny być respektowane.
G.

mając na uwadze, że państwa członkowskie mają trudności w dostępie do finansowania po rozsądnym oprocentowaniu, co jest wynikiem braku zaufania ze strony rynku do instrumentów długu publicznego, nieufności wobec sytuacji banków europejskich i braku wiary w zdolność przywódców europejskich do podjęcia zdecydowanych kroków w celu obrony i ukończenia wprowadzania wspólnej waluty;
10.

wzywa parlament indyjski do zadbania o to, by akt o prawie karnym (nowelizacja) z 2012 r. został zmieniony w celu uznania za przestępstwo wszelkich form napaści na tle seksualnym, zarówno z penetracją, jak i bez penetracji, dzięki czemu uzyska się gwarancję, że wszelkie nowe kary będą zgodne z międzynarodowym prawem w zakresie praw człowieka, oraz do zmiany prawa w taki sposób, by uchylić prawny immunitet i przeszkody proceduralne w przypadku, gdy o napaść na tle seksualnym lub o inne formy naruszenia praw człowieka są oskarżone służby policyjne lub siły bezpieczeństwa publicznego;
7.

wzywa największe międzynarodowe marki odzieżowe do krytycznej oceny ich łańcuchów dostaw oraz do współpracy z podwykonawcami w celu udoskonalenia norm bezpieczeństwa i higieny pracy; apeluje do sieci sprzedaży detalicznej, organizacji pozarządowych i pozostałych zaangażowanych podmiotów, w tym w odpowiednich przypadkach do Komisji, o współpracę nad rozważeniem i opracowaniem dobrowolnych norm oznakowania mających potwierdzać, że dane wyroby powstały zgodnie z podstawowymi normami MOP;
45.

wyraża zaniepokojenie wznowieniem aktów przemocy w stanie Jonglei w Sudanie Południowym, przemocy, która zagraża postępom dokonanym w procesie przywracania pokoju i bezpieczeństwa w regionie; popiera dochodzenie, o które wniosła UNMISS oraz domaga się ukarania sprawców przemocy; wzywa rząd Sudanu Południowego do: (i) podjęcia koniecznych kroków celem wzmocnienia międzynarodowych i krajowych ram ochrony praw człowieka, w tym do potwierdzenia swych zobowiązań na mocy międzynarodowych traktatów w zakresie praw człowieka, których Sudan był stroną w okresie uzyskania przez Sudan Południowy niepodległości, a jednocześnie do wycofania swych zastrzeżeń do nich, i do stania się stroną innych kluczowych międzynarodowych traktatów w zakresie praw człowieka bez zastrzeżeń; (ii) natychmiastowego zaprzysiężenia członków komisji śledczej odnośnie do kryzysu w państwie Jonglei i do udzielnie im koniecznych środków, by mogli prowadzić niezależne, pełne i bezstronne dochodzenie; (iii) natychmiastowego wprowadzenia urzędowego moratorium na egzekucje celem zniesienia kary śmierci i zamienienia wszystkich wyroków śmieci na kary więzienia; podkreśla znaczenie nieustającej pomocy dla Sudanu Południowego zmierzającej do budowania potencjału administracji publicznej i organów egzekwowania prawa w Sudanie Południowym, utworzenia i utrzymania rzeczywistego społeczeństwa obywatelskiego i promowania dobrych rządów; wzywa UE do wywierania nacisku na rytyfikowanie przez Sudan kluczowych międzynarodowych traktatów w dziedzinie praw człowieka i do udzielenia władzom Sudanu Południowego pomocy we wdrożeniu tych traktatów; potępia przypadki gwałtów, których – zgodnie z doniesieniami – przy okazji demilitaryzacji dopuszczają się oddziały wojskowe na ludności cywilnej i wzywa rząd Sudanu Południowego do przeprowadzenia niezależnego dochodzenia w sprawie tych wydarzeń, by ująć winnych żołnierzy i zadośćuczynić ofiarom;
R.

mając na uwadze, że towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych odgrywają lub powinny odgrywać ważną rolę w gospodarkach państw członkowskich, jako że wnoszą one wkład w realizację celów strategicznych Unii (co potwierdzają tendencje demograficzne) w postaci zapewnienia wzrostu gospodarczego sprzyjającego integracji społecznej przy jednoczesnym dostępie do podstawowych zasobów, praw i usług społecznych dla wszystkich oraz dobrej jakości długoterminowej opieki zdrowotnej dla wszystkich, który opiera się na solidarności, przystępności cenowej, niedyskryminacji i braku wykluczenia społecznego, a także gwarancji, że zapotrzebowanie osób starszych na dodatkową opiekę nie doprowadzi do ich ubóstwa i zależności finansowej;
5.

wyraża zaniepokojenie eskalacją przemocy wobec kobiet, szczególnie tych uczestniczących w demonstracjach oraz działających w obronie praw kobiet, a także faktem, że władze nie zapobiegły tej przemocy, nie potępiły jej ani nie pociągnęły winnych do odpowiedzialności; wzywa prezydenta Mursiego oraz liderów partii rządzącej i partii opozycyjnych, aby pokazali silne przywództwo polityczne w przeciwdziałaniu przemocy na tle płciowym, a także aby zadbali o przeprowadzenie skutecznych dochodzeń w odniesieniu do wszystkich przypadków napaści i molestowania kobiet na tle seksualnym, pociągnięcie winnych do odpowiedzialności, a także odpowiednie odszkodowania dla ofiar; wzywa prezydenta Mursiego do zajęcia się chronicznym problemem przemocy wobec kobiet i dyskryminacji kobiet poprzez przyjęcie odnośnego ustawodawstwa proponowanego przez działaczki na rzecz praw kobiet; wzywa władze Egiptu do potępienia wszelkich form przemocy i agresji wobec kobiet; usilnie wzywa rząd do promowania i wspierania udziału kobiet w życiu politycznym poprzez odwrócenie obecnej negatywnej tendencji w tej dziedzinie;
5.

wzywa państwa członkowskie do zdecydowanego zwalczania dyskryminacji wobec obywateli państw trzecich i innych obywateli UE, w szczególności formalnej i nieformalnej dyskryminacji przy poszukiwania pracy i w miejscu pracy; uważa, że należy zdecydowanie przeciwdziałać dyskryminacji i rasizmowi w trakcie kryzysu gospodarczego i finansowego oraz wynikającemu z niego wyższemu bezrobociu; podkreśla, że pracodawcy są zobowiązani na mocy prawa do traktowania wszystkich pracowników jednakowo oraz do niedyskryminowania ich ze względu na religię, płeć, pochodzenie etniczne lub obywatelstwo, propagując tym samym prawa podstawowe, ponieważ niedyskryminacja i równe szanse są zasadniczym elementem procesu integracji; wzywa Komisję i Państwa członkowskiej do zadbania o to, aby poziomy wynagrodzenia i prawa wynikające z układów zbiorowych były przestrzegane w krajach przyjmujących również w odniesieniu do migrantów; wzywa państwa członkowskie do skutecznego kontrolowania zgodności z przepisami, aby zapobiec dumpingowi płacowemu i społecznemu, do przyjęcia wspólnych wytycznych dotyczących zwalczania dyskryminacji związanej z pracą oraz do opracowania środków łagodzących negatywny wpływ systemu ustawodawczego na życie migrantów, a także do wspierania pobudzających strategii politycznych, które mogą spowodować szybszy wzrost gospodarczy oraz zmniejszyć nierówności i różnice w wynagrodzeniach;
O.

mając na uwadze, że dostęp do formalnego kształcenia na poziomie podstawowym, średnim i wyższym, a także treści programów nauczania dla dziewcząt i chłopców to ważne czynniki wpływające na różnice płciowe, a co za tym idzie – na dokonywane wybory i dostęp do praw; mając na uwadze, że chociaż w UE dostęp dziewcząt i chłopców do edukacji może się ogólnie wydawać mniej problematyczny niż w innych częściach świata, należy jednak zwrócić uwagę, że dziewczęta i chłopcy nie są traktowani jednakowo w kwestii dostępu do systemów edukacyjnych i stwarzanych przez nie szans ani w kwestii pełnego korzystania z nich; mając na uwadze zwłaszcza, że w przypadku dziewcząt wywodzących się z mniejszości, jak dziewczęta ze społeczności romskiej czy społeczności migrantów, osoby ubiegające się o azyl, uchodźcy i dziewczęta niepełnosprawne, dostęp do edukacji wciąż jest nader problematyczny w niektórych krajach;
51.

wzywa państwa członkowskie od monitorowania wpływu cięć w sektorze publicznych usług opieki i służby zdrowia, które to cięcia prowadzą do reprywatyzacji tych usług, i do przeciwdziałania temu wpływowi, tak by nie powodować zwiększenia spoczywających na kobietach obciążeń związanych z opieką, co spowodowałoby ich powrót do tradycyjnej roli w rodzinie; podkreśla, że oszczędności kosztem urlopu macierzyńskiego, ojcowskiego, rodzicielskiego, zasiłku na dzieci i innych zasiłków opiekuńczych i rodzinnych znacznie ograniczyły dochody wszystkich kobiet sprawujących obowiązki opiekuńcze;
G.

mając na uwadze, że mniejszości w Iraku są przedmiotem środków mających na celu ich asymilacje, że są one niedostatecznie reprezentowane w rządzie Iraku i związanych z nim organach; mając na uwadze, że wskutek tego liczba osób należących do poszczególnych grupy mniejszościowych w Iraku drastycznie spadła w ostatnich latach, ponieważ wiele osób opuściło kraj, a pozostałe zmuszono do przeniesienia się w inne miejsca w obrębie Iraku;
73.

apeluje do Komisji o wzmocnienie programów wymiany naukowej na poziomie szkolnictwa wyższego, takich jak Erasmus Mundus, a także do zachęcania kobiet do udziału w nich; domaga się również rozwoju współpracy międzyregionalnej (np. poprzez partnerstwo lub wymiany partnerskie typu peer-to-peer) pomiędzy regionami północnej i południowej części basenu Morza Śródziemnego;
C.

mając na uwadze, że sytuacja ta nie przyczynia się do osiągnięcia celu, do którego rzekomo dąży KRLD, tj. do zwiększenia bezpieczeństwa tego kraju; mając na uwadze, że ze swoją skoncentrowaną na zastosowaniach wojskowych gospodarką państwo to jest dalekie od osiągnięcia wyznaczonego celu, jakim jest stworzenie silnego i zamożnego narodu, a wręcz przeciwnie w wyniku dążenia do budowy broni masowej zagłady i środków jej przenoszenia doprowadza do coraz większej izolacji i ubóstwa swoich obywateli;