SPRAWOZDANIE KOMISJI Z PRAC KOMITETÓW W ROKU 2011 /* COM/2012/0685 final */





SPRAWOZDANIE KOMISJI Z PRAC KOMITETÓW W ROKU 2011 Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[1] (zwanego dalej „rozporządzeniem dotyczącym procedury komitetowej”) Komisja przedstawia niniejszym sprawozdanie roczne na temat prac komitetów w roku 2011. Niniejsze sprawozdanie stanowi przegląd zmian w systemie procedury komitetowej w 2011 r. oraz podsumowuje działania komitetów. Towarzyszy mu dokument roboczy służb Komisji, w którym zawarte są szczegółowe statystki na temat prac poszczególnych komitetów. 1. Przegląd zmian w systemie procedury komitetowej w 2011 r. Rozporządzenie w sprawie procedury komitetowej zostało przyjęte przez Parlament Europejski i Radę dnia 16 lutego 2011 r. i weszło w życie dnia 1 marca 2011 r. Uchyliło ono decyzję w sprawie procedury komitetowej z 1999 r[2]. i zastąpiło procedury określone w tej decyzji jedynie dwoma procedurami (doradczą i sprawdzającą). 1.1. Nowe procedury komitetowe Na mocy art. 2 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej procedura sprawdzająca jest stosowana w szczególności w przypadku (i) aktów o zasięgu ogólnym oraz (ii) aktów o potencjalnych znacznych skutkach (np. w dziedzinie podatków lub polityki rolnej UE), natomiast procedura doradcza jest stosowana zasadniczo w przypadku pozostałych aktów wykonawczych. 1.1.1 Procedura sprawdzająca (art. 5 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej) Jeśli akt podstawowy zawiera odniesienie do procedury sprawdzającej, komitet wydaje opinię o projekcie aktu wykonawczego kwalifikowaną większością głosów: · Jeżeli kwalifikowana większość opowiada się za projektem aktu wykonawczego (opinia pozytywna), Komisja przyjmuje akt. · Jeżeli kwalifikowana większość opowiada się przeciwko projektowi aktu wykonawczego (opinia negatywna), Komisja nie może przyjąć aktu[3]. W takich przypadkach Komisja może: 1) wycofać całkowicie projekt aktu wykonawczego, jeśli nie jest uznany za konieczny; 2) jeżeli akt wykonawczy jest uznany za konieczny, zmienić projekt aktu wykonawczego i przedłożyć zmienioną wersję (temu samemu) komitetowi w terminie dwóch miesięcy od wydania opinii negatywnej; lub, 3) jeżeli akt wykonawczy jest uznany za konieczny, przedłożyć ten sam projekt komitetowi odwoławczemu (zob. poniżej) w terminie jednego miesiąca od wydania opinii negatywnej. · Jeżeli nie ma kwalifikowanej większości opowiadającej się za projektem aktu wykonawczego lub przeciwko takiemu projektowi („brak opinii”), Komisja może podjąć decyzję o przyjęciu projektu aktu wykonawczego, wycofaniu projektu aktu wykonawczego lub zmianie projektu i przedłożeniu go ponownie (temu samemu) komitetowi. Jednak istnieje kilka przypadków, w których Komisja nie może przyjąć projektu aktu wykonawczego[4], mianowicie: 1) jeśli dotyczy on którejś z następujących „wrażliwych” dziedzin: opodatkowania, usług finansowych, ochrony zdrowia lub bezpieczeństwa ludzi, zwierząt lub roślin, lub ostatecznych wielostronnych środków ochronnych; lub, 2) jeśli akt podstawowy przewiduje, że projekt aktu wykonawczego nie może zostać przyjęty w przypadku niewydania opinii; lub, 3) jeśli zwykłą większością głosów swoich członków komitet wyraził sprzeciw wobec jego przyjęcia. W tych trzech przypadkach Komisja ma te same możliwości działania, co w przypadku opinii negatywnej. 1.1.2 Procedura doradcza (art. 4 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej) W ramach procedury doradczej komitet wydaje swoją opinię na temat projektu aktu wykonawczego, w stosownym przypadku, zwykłą większością głosów swoich członków. Opinia komitetu w ramach procedury doradczej nie jest prawnie wiążąca, jednak Komisja musi uwzględnić w jak największym stopniu wnioski płynące z dyskusji w ramach komitetu oraz wydaną opinię, zanim podejmie decyzję o projekcie aktu wykonawczego. 1.1.3 Akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie („procedura nadzwyczajna”) Rozporządzenie dotyczące procedury komitetowej zezwala na akty podstawowe, które dają Komisji możliwość przyjęcia aktów wykonawczych mających natychmiastowe zastosowanie w przypadku szczególnie pilnej potrzeby. Ta „procedura nadzwyczajna” nie jest oddzielną procedurą komitetową, lecz raczej „wariantem” procedury sprawdzającej lub doradczej. W ramach procedury nadzwyczajnej Komisja może, bez wcześniejszej konsultacji z komitetem, przyjąć akt wykonawczy mający natychmiastowe zastosowanie i pozostający w mocy przez okres zasadniczo nieprzekraczający sześciu miesięcy. Dopiero po jego przyjęciu (nie później niż 14 dni po przyjęciu aktu) Komisja przedstawia przyjęty akt odpowiedniemu komitetowi w celu uzyskania jego opinii zgodnie z odpowiednią procedurą komitetową (doradczą lub sprawdzającą). W przypadku gdy zastosowanie ma procedura sprawdzająca, a opinia wydana przez komitet jest negatywna, Komisja natychmiast uchyla odpowiedni akt wykonawczy. 1.2 Odniesienia do dawnej procedury komitetowej Aby zapewnić sprawne przejście między systemem określonym w decyzji dotyczącej procedury komitetowej oraz nowym systemem procedury komitetowej, rozporządzenie dotyczące procedury komitetowej określa automatyczne dostosowanie dawnych procedur do nowych procedur (art. 13). W związku z tym wszystkie odniesienia do procedur zawarte w decyzji procedury komitetowej (procedura doradcza, zarządzania, regulacyjna, w sprawie środków ochronnych) należy rozumieć jako odniesienia do odpowiednich procedur rozporządzenia (od dnia 1 marca 2011 r. dawna procedura doradcza stała się nową procedurą doradczą, dawne procedury zarządzania i regulacyjna stały się procedurą sprawdzającą, a dawna procedura w sprawie środków ochronnych stała się procedurą nadzwyczajną). Jedynym wyjątkiem jest procedura regulacyjna połączona z kontrolą. Procedura ta nadal jest tymczasowo stosowana (zgodnie z art. 5a decyzji dotyczącej procedury komitetowej) w aktach podstawowych, które zawierają odniesienie do niej, do momentu aż akty te zostaną formalnie zmienione lub dostosowane przez traktat lizboński. Dlatego od dnia 1 marca 2011 r. komitety w procedurze komitetowej działają w ramach procedur określonych w rozporządzeniu dotyczącym procedury komitetowej: doradczej (art. 4 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej) oraz sprawdzającej (art. 5 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej), jak również na mocy procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą określonej w art. 5a „dawnej” decyzji dotyczącej procedury komitetowej. 1.3 Rola komitetu odwoławczego Częścią procedury sprawdzającej jest mechanizm kontrolny ustanowiony w rozporządzeniu dotyczącym procedury komitetowej, obejmujący możliwość odesłania sprawy do komitetu odwoławczego. Komitet odwoławczy to również komitet procedury komitetowej, tj. składa się z przedstawicieli państw członkowskich, przewodniczy mu Komisja i stosowane są te same zasady głosowania (większość kwalifikowana). Jednak w przeciwieństwie do innych komitetów w procedurze komitetowej, nie jest on organem stałym; stanowi on raczej narzędzie proceduralne, dzięki któremu państwa członkowskie mają możliwość przeprowadzenia ponownej dyskusji na wyższym szczeblu. Skutki głosowania w komitecie odwoławczym są następujące: 1) jeśli wydano opinię pozytywną, Komisja przyjmuje akt wykonawczy; 2) jeśli nie wydano opinii, Komisja może przyjąć akt wykonawczy[5]; 3) jeśli wydano opinię negatywną, Komisja nie może przyjąć aktu wykonawczego. 1.4 Rola Parlamentu i Rady Obaj prawodawcy muszą być odpowiednio i systematycznie informowani o działaniach komitetów poprzez rejestr prac komitetów, który został dostosowany do nowych procedur. Artykuł 10 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej stanowi, że dokumenty muszą być przesyłane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie równocześnie z przesłaniem ich członkom komitetu. Parlament i Rada mają również uprawnienia kontrolne w odniesieniu do projektów aktów wykonawczych opartych na aktach przyjętych w procedurze współdecyzji. Oznacza to, że na dowolnym etapie procedury mogą oni wskazać Komisji, że projekt wykracza poza uprawnienia wykonawcze określone w akcie podstawowym. W takim przypadku Komisja musi dokonać przeglądu projektu i poinformować Parlament oraz Radę, czy zamierza go podtrzymać, zmienić czy wycofać (art. 11 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej). 1.5 Nowy wzór regulaminu wewnętrznego komitetów Rozporządzenie dotyczące procedury komitetowej stanowi, że Komisja przyjmuje standardowy regulamin wewnętrzny (art. 9). Komisja przyjęła nowy wzór regulaminu wewnętrznego dla komitetów w procedurze komitetowej dnia 8 lipca 2011 r[6].. Na tej podstawie komitety przyjmują swoje indywidualne regulaminy wewnętrzne zwykłą większością głosów swoich członków, na wniosek przewodniczącego komitetu. W razie konieczności istniejące komitety muszą dostosować swoje regulaminy wewnętrzne do nowego wzoru regulaminu. 2. Przegląd działalności 2.1 Liczba komitetów i posiedzeń Należy odróżnić komitety ustanowione w ramach procedury komitetowej od innych jednostek, w szczególności tworzonych przez Komisję grup ekspertów. Te ostatnie stanowią dla Komisji źródło wiedzy specjalistycznej podczas przygotowywania i realizacji polityki[7], natomiast komitety w ramach procedury komitetowej wspomagają Komisję w zakresie uprawnień wykonawczych, które zostały jej przyznane w podstawowych aktach prawnych. Niniejsze sprawozdanie koncentruje się wyłącznie na komitetach ustanowionych w ramach procedury komitetowej. Liczba komitetów procedury komitetowej istniejących w dniu 31 grudnia 2011 r. została obliczona w podziale na obszary działalności (zob. Tabela I). W celach porównawczych podano również dane liczbowe z roku poprzedniego (z dnia 31 grudnia 2010 r.). TABELA I – Całkowita liczba komitetów (2011) Obszar polityki || 2010 || 2011 Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich (AGRI) || 14 || 14 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) || 1 || 1 Budżet (BUDG) || 2 || 2 Działania w dziedzinie klimatu (CLIMA) || 4 || 4 Komunikacja (COMM) || 1 || 1 Rozwój i współpraca - EuropeAid (DEVCO) || 6 || 6 Sprawy gospodarcze i finansowe (ECFIN) || 1 || 1 Edukacja i kultura (EAC) || 7 || 7 Zatrudnienie, sprawy społeczne i włączenie społeczne (EMPL) || 4 || 4 Energia (ENER) || 14 || 15 Rozszerzenie (ELARG) || 4 || 4 Przedsiębiorstwa i przemysł (ENTR) || 30 || 31 Środowisko (ENV) || 32 || 30 Służba ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej (FPI) || 4 || 4 Zdrowie i konsumenci (SANCO) || 22 || 24 Stosunki wewnętrzne (HOME) || 10 || 11 Pomoc humanitarna i ochrona ludności (ECHO) || 2 || 2 Informatyka (DIGIT) || 1 || 1 Społeczeństwo informacyjne i media (INFSO) || 6 || 7 Rynek wewnętrzny (MARKT) || 13 || 13 Sprawiedliwość (JUST) || 13 || 13 Gospodarka morska i rybołówstwo (MARE) || 4 || 5 Mobilność i transport (MOVE) || 29 || 29 Polityka regionalna (REGIO) || 1 || 1 Badania naukowe (RTD) || 6 || 6 Sekretariat Generalny (SG) || 0 || 2* Statystyka (ESTAT) || 8 || 8 Podatki i unia celna (TAXUD) || 10 || 11 Handel (TRADE) || 10 || 11 OGÓŁEM: || 259 || 268 * Wraz z komitetem odwoławczym (na potrzeby rejestru prac komitetów, komitet odwoławczy jest zarejestrowany jako komitet w ramach SG; w praktyce kierują nim wszystkie odpowiednie służby). Komitety procedury komitetowej w 2011 r. można było zasadniczo podzielić ze względu na rodzaj procedury, w ramach której działały (procedura doradcza, procedura sprawdzająca, procedura regulacyjna połączona z kontrolą – zob. Tabela II). Ponieważ niektóre komitety stosowały kilka procedur, zostały one oddzielone od komitetów działających w ramach jednej procedury. TABELA II – Liczba komitetów w podziale na procedury (2011) || Rodzaj procedury || Doradcza || Sprawdzająca || Regulacyjna połączona z kontrolą || Komitety działające w ramach kilku procedur || OGÓŁEM: AGRI || || 11 || || 3 || 14 BUDG || 1 || 1 || || || 2 CLIMA || || || || 4 || 4 COMM || || 1 || || || 1 DEVCO || || 5 || || 1 || 6 DIGIT || || 1 || || || 1 EAC || 1 || 2 || || 4 || 7 ECFIN || 1 || || || || 1 ECHO || || 1 || || 1 || 2 ELARG || 1 || 3 || || || 4 EMPL || 1 || || 2 || 1 || 4 ENER || 1 || 8 || 1 || 5 || 14 ENTR || 7 || 4 || 5 || 15 || 31 ENV || || 5 || 4 || 21 || 30 ESTAT || || 2 || || 6 || 8 FPI || || 4 || || || 4 HOME || 1 || 4 || || 6 || 11 INFSO || || 3 || || 4 || 7 JUST || 2 || 1 || 4 || 6 || 13 MARE || || 5 || || || 5 MARKT || || 1 || 4 || 8 || 13 MOVE || 3 || 4 || 4 || 18 || 29 OLAF || || 1 || || || 1 REGIO || || || || 1 || 1 RTD || || 5 || || 1 || 6 SANCO || 1 || 10 || 1 || 12 || 24 SG || || 2 || || || 2* TAXUD || 1 || 9 || || 1 || 11 TRADE || 2 || 6 || || 3 || 11 OGÓŁEM: || 23 || 99 || 25 || 121 || 268 * Wraz z komitetem odwoławczym. Dane pokazują, że około 37% komitetów (99 spośród 268) działało wyłącznie w ramach procedury sprawdzającej, natomiast tylko około 8% komitetów (23 spośród 268) działało wyłącznie w ramach procedury doradczej. Jednak większość komitetów (121 spośród 268, tj. 45%) działało w ramach kilku procedur. Podział według obszarów polityki pokazuje, że wykorzystanie różnych rodzajów procedur jest różne w poszczególnych obszarach polityki. Liczba komitetów nie jest jedynym wskaźnikiem aktywności w zakresie procedury komitetowej. Liczba odbytych posiedzeń, jak również liczba procedur pisemnych[8] zastosowanych w 2011 r. również odzwierciedla ogólną intensywność prac, na poziomie sektorowym, jak również w ramach poszczególnych komitetów (Tabela III). TABELA III – Liczba posiedzeń i procedur pisemnych (2011) || Liczba komitetów || Posiedzenia || Procedury pisemne 2010 || 2011 || 2010 || 2011 AGRI || 14 || 148 || 142 || 1 || 3 BUDG || 2 || 4 || 4 || 0 || 0 CLIMA || 4 || 15 || 14 || 3 || 0 COMM || 1 || 2 || 1 || 3 || 4 DEVCO || 6 || 28 || 17 || 44 || 55 DIGIT || 1 || 1 || 2 || 0 || 0 EAC || 7 || 17 || 18 || 50 || 52 ECFIN || 1 || 1 || 0 || 0 || 0 ECHO || 2 || 5 || 5 || 29 || 12 ELARG || 4 || 5 || 8 || 15 || 12 EMPL || 4 || 4 || 3 || 10 || 9 ENER || 14 || 19 || 13 || 3 || 2 ENTR || 31 || 56 || 56 || 35 || 32 ENV || 30 || 48 || 41 || 18 || 16 ESTAT || 8 || 16 || 14 || 8 || 6 FPI || 4 || 5 || 4 || 2 || 3 HOME || 11 || 23 || 24 || 23 || 27 INFSO || 7 || 24 || 20 || 13 || 20 JUST || 13 || 6 || 6 || 16 || 15 MARE || 5 || 11 || 9 || 6 || 11 MARKT || 13 || 34 || 18 || 14 || 12 MOVE || 30 || 60 || 53 || 13 || 12 OLAF || 1 || 2 || 3 || 1 || 1 REGIO || 1 || 9 || 5 || 0 || 5 RTD || 6 || 60 || 61 || 174 || 201 SANCO || 24 || 131 || 146 || 278 || 314 SG || 2 || - || 6* || - || 1 TAXUD || 11 || 107 || 81 || 0 || 7 TRADE || 11 || 18 || 15 || 7 || 6 OGÓŁEM: || 268 || 859 || 783 || 766 || 838 * Łącznie z 5 posiedzeniami komitetu odwoławczego. 2.2 Liczba opinii i aktów/środków wykonawczych Podobnie jak poprzednie sprawozdania, niniejsze zawiera ogólne dane dotyczące formalnych opinii wydanych przez komitet oraz późniejszych aktów/ środków wykonawczych przyjętych przez Komisję[9]. Dane te w wymierny sposób informują o „wydajności” komitetów (zob. Tabela IV). Całkowita liczba opinii wydanych przez komitety w 2011 r. to 1 868 (w porównaniu z 1 904 w 2010 r.); ogółem Komisja przyjęła 1 788 aktów/środków wykonawczych (w porównaniu z 1 812 w 2010 r.). TABELA IV – Liczba opinii i przyjętych aktów/środków wykonawczych (2011) || Opinie || Przyjęte akty || Środki przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą AGRI || 271 || 271 || 1 BUDG || 1 || 1 || 0 CLIMA || 10 || 6 || 10 COMM || 6 || 5 || 0 DEVCO || 128 || 128 || 0 DIGIT || 1 || 1 || 0 EAC || 100 || 85 || 0 ECFIN || 0 || 0 || 0 ECHO || 15 || 16 || 0 ELARG || 58 || 58 || 0 EMPL || 11 || 3 || 0 ENER || 15 || 7 || 5 ENTR || 59 || 34 || 25 ENV || 55 || 14 || 35 ESTAT || 11 || 7 || 12 FPI || 2 || 1 || 0 HOME || 33 || 15 || 1 INFSO || 41 || 40 || 1 JUST || 14 || 4 || 0 MARE || 23 || 22 || 0 MARKT || 13 || 3 || 3 MOVE || 65 || 49 || 24 OLAF || 0 || 0 || 0 REGIO || 6 || 6 || 0 RTD || 206 || 200 || 0 SANCO || 625 || 574 || 46 SG || 9* || 1 || 0 TAXUD || 84 || 69 || 0 TRADE || 6 || 5 || 0 OGÓŁEM: || 1 868 || 1 625 || 163 * W tym 8 opinii wydanych przez komitet odwoławczy. 2.3 Posiedzenia komitetu odwoławczego W dniu 29 marca 2011 r. odbyło się pierwsze posiedzenie komitetu odwoławczego w celu przyjęcia regulaminu wewnętrznego[10] zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej. W 2011 r. odbyły się jeszcze cztery posiedzenia komitetu odwoławczego, na których przedyskutowano łącznie osiem projektów aktów wykonawczych (w dziedzinie ochrony zdrowia i konsumentów (SANCO)), które zostały przekazane komitetowi przez Komisję. W dwóch przypadkach komitet odwoławczy wydał opinię pozytywną, w pięciu przypadkach nie wydał opinii, a w jednym przypadku wydał opinię negatywną. W pięciu przypadkach, w których nie wydano opinii, Komisja podjęła decyzję o przyjęciu aktów wykonawczych. 2.4 Stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą Jak wspomniano w pkt 1.2, reforma procedury komitetowej z 2011 r. nie miała wpływu na procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą. Procedura ta nie może być już dłużej wykorzystywana w nowym prawodawstwie, ale nadal występuje w kilku istniejących aktach podstawowych i będzie nadal stosowana w ramach tych aktów, dopóki nie zostaną one formalnie zmienione. Liczba środków wykonawczych przyjętych zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą w 2011 r. wyniosła 163 (zob. Tabela IV). W 2011 r. wykorzystano prawo weta w dwóch sprawach: – w maju 2011 r. Rada sprzeciwiła się przyjęciu projektu dyrektywy Komisji zmieniającej dyrektywę 98/79/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro. Projekt środka w konsekwencji nie został przyjęty. Zmieniony środek został przyjęty przez Komisję dnia 20 grudnia 2011 r. (Dz.U. L 341 z 22.12.2011, s. 50). – w październiku 2011 r. Rada sprzeciwiła się przyjęciu projektu dyrektywy Komisji zmieniającej dyrektywę 2009/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazu produktów związanych z obronnością. Projekt środka w konsekwencji nie został przyjęty. Zmieniony środek został przyjęty przez Komisję dnia 22 marca 2012 r. (Dz.U. L 85 z 24.3.2012, s. 3). W porównaniu, w 2010 r. Parlament Europejski wykorzystał prawo weta wobec projektu środków w jednym przypadku, a Rada wykorzystała to prawo w dwóch przypadkach. TABELA V - Liczba środków wykonawczych przyjętych zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą (2011 r.) || Środki przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą || PE wyraził sprzeciw wobec przyjęcia projektu środków w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą || Rada wyraziła sprzeciw wobec przyjęcia projektu środków w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą AGRI || 1 || 0 || 0 BUDG || 0 || 0 || 0 CLIMA || 10 || 0 || 0 COMM || 0 || 0 || 0 DEVCO || 0 || 0 || 0 DIGIT || 0 || 0 || 0 EAC || 0 || 0 || 0 ECFIN || 0 || 0 || 0 ECHO || 0 || 0 || 0 ELARG || 0 || 0 || 0 EMPL || 0 || 0 || 0 ENER || 5 || 0 || 0 ENTR || 25 || 0 || 1 ENV || 35 || 0 || 0 ESTAT || 12 || 0 || 0 FPI || 0 || 0 || 0 HOME || 1 || 0 || 0 INFSO || 1 || 0 || 0 JUST || 0 || 0 || 0 MARE || 0 || 0 || 0 MARKT || 3 || 0 || 0 MOVE || 24 || 0 || 0 OLAF || 0 || 0 || 0 REGIO || 0 || 0 || 0 RTD || 0 || 0 || 0 SANCO || 46 || 0 || 1 SG || 0 || 0 || 0 TAXUD || 0 || 0 || 0 TRADE || 0 || 0 || 0 OGÓŁEM: || 163 || 0 || 2 3. Szczegółowe informacje dotyczące działalności komitetów Dokument roboczy towarzyszący niniejszemu sprawozdaniu zawiera szczegółowe informacje na temat prac poszczególnych komitetów w 2011 r. w podziale na odpowiednie jednostki organizacyjne Komisji. [1] Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13. [2] Decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23), zmieniona decyzją Rady 2006/512/WE (Dz.U. C 255 z 21.10.2006, s. 4). [3] Z wyjątkiem bardzo wyjątkowych sytuacji określonych w art. 7 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej. [4] Jednak zob. przypis 3. [5] Z wyjątkiem ostatecznych wielostronnych środków ochronnych (art. 6 ust. 4 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej). [6] Dz.U. C 206 z 12.7.2011, s. 11 [7] Szczegółowe informacje na stronie: http://ec.europa.eu/transparency/regexpert/index.cfm?Lang=PL. [8] Głosowanie komitetu może odbywać się podczas zwyczajnego posiedzenia komitetu lub, w uzasadnionych przypadkach, za pośrednictwem procedury pisemnej zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia dotyczącego procedury komitetowej. [9] Należy zauważyć, że możliwe są rozbieżności między liczbą opinii a liczbą aktów/środków wykonawczych w danym roku. Przyczyny takich rozbieżności wyjaśniono we wprowadzeniu do towarzyszącego dokumentu roboczego służb Komisji. [10] Dz.U. C 183 z 24.6.2011, s. 13