KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 16.5.2022 COM(2022) 223 final 2022/0162(COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (wersja przekształcona)



UZASADNIENIE 1.KONTEKST WNIOSKU •Przyczyny i cele wniosku Rozporządzenie finansowe ustanawia zasady i ogólne przepisy finansowe dotyczące uchwalania i wykonywania budżetu Unii oraz kontrolowania jej finansów. Rozporządzenie finansowe z 2018 r. to wynik gruntownego przeglądu, w ramach którego poprzednie zasady stosowania zostały włączone do jednolitego zbioru przepisów. W wyniku przeglądu zwiększono elastyczność, znacznie uproszczono przepisy finansowe i otwarto drogę dla wniosków w ramach wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2021–2027. Potrzeba czasu, aby potencjał tych prostszych przepisów w zakresie wdrażania programów i instrumentów na lata 2021–2027 mógł zostać w pełni wykorzystany, na przykład w odniesieniu do podejścia opartego na jednolitej kontroli, wzajemnego uznawania wyników audytów i ocen, uproszczonych opcji kosztów, zmniejszenia obciążeń administracyjnych oraz skoncentrowania się na rezultatach. Zbyt częsta zmiana przepisów finansowych powoduje niepewność wśród odbiorców środków finansowych Unii. W związku z tym Komisja proponuje teraz ukierunkowany przegląd, którego celem jest osiągnięcie odpowiedniej równowagi poprzez skupienie się na faktycznie niezbędnych zmianach. Głównym powodem tego przeglądu jest konieczność dostosowania rozporządzenia finansowego do pakietu WRF, aby wydatki Unii nadal mogły być regulowane jednolitym zbiorem przepisów, to znaczy – aby wszystkie ogólne przepisy finansowe były zawarte w rozporządzeniu finansowym. Zapewni to instytucjom Unii i odbiorcom środków finansowych Unii większą pewność prawa. Wniosek odzwierciedla również deklaracje instytucji UE poczynione w kontekście wieloletnich ram finansowych. Zawiera on ponadto ukierunkowane usprawnienia i uproszczenia, które okazały się potrzebne po wejściu w życie rozporządzenia finansowego z 2018 r. Niektóre z nich stanowią reakcję na ostatnie wydarzenia i tendencje. Usprawnienia oparto na wnioskach wyciągniętych z pandemii COVID-19 i koncentrują się one na zarządzaniu kryzysowym. Mają również lepiej chronić interesy finansowe UE (na przykład poprzez szersze wykorzystanie cyfryzacji), bardziej przyczyniać się do osiągnięcia celów polityki UE oraz wprowadzić dodatkowe uproszczenia dla odbiorców środków finansowych Unii. •Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Niniejszy wniosek opracowano w następstwie przyjęcia pakietu WRF, aby w jeszcze większym stopniu ulepszyć zasady, które mają być stosowane przy wdrażaniu programów i instrumentów na lata 2021–2027 oraz w dalszej perspektywie. Wniosek wprowadza pewne odstępstwa od obecnego rozporządzenia finansowego, o których prawodawca Unii zdecydował podczas negocjacji w sprawie WRF, w szczególności w odniesieniu do prawodawstwa sektorowego. Uproszczenie i udoskonalenie przepisów finansowych UE powinno również zwiększyć wpływ unijnych polityk i ich praktyczne wyniki. 2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ •Podstawa prawna Podstawą wniosku jest art. 322 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). •Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Przyjęcie ogólnych zasad finansowych UE wchodzi w zakres wyłącznej kompetencji UE. •Proporcjonalność Niniejszy wniosek służy dostosowaniu rozporządzenia finansowego do pakietu WRF na lata 2021–2027 i obejmuje ukierunkowane usprawnienia i uproszczenia. Nie zawiera przepisów wykraczających poza to, co niezbędne do osiągnięcia celów Traktatu. 3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW •Konsultacje z zainteresowanymi stronami W ramach konsultacji publicznych w sprawie proponowanej zmiany rozporządzenia finansowego, prowadzonych od lipca do października 2021 r., otrzymano 38 odpowiedzi. Pochodziły one od szerokiego grona zainteresowanych stron, w tym od ogółu społeczeństwa, organów państw członkowskich, organizacji międzynarodowych, organizacji pozarządowych i stowarzyszeń przedsiębiorców.

W temacie wzmocnienia ochrony interesów finansowych Unii większość respondentów stwierdziła, że poparłaby dodatkowe środki na rzecz przejrzystości i ochrony. Elastyczność i proporcjonalność uznano za konieczne, a poufność, ochronę danych i spójne stosowanie istniejących narzędzi – za ważne. Uczestnicy zasadniczo z zadowoleniem przyjęli ewentualne usprawnienia systemu wczesnego wykrywania i wykluczania (EDES). Wyrażono ogólne poparcie dla prowadzenia przez Komisję odpowiednich procedur due diligence w celu zapewnienia, aby podmioty, którym powierzono wykonanie zadań, przestrzegały obowiązującego prawa Unii oraz uzgodnionych norm międzynarodowych i unijnych. Zainteresowane strony sugerowały również wzmocnienie roli rozporządzenia finansowego w zapobieganiu sprzeczności interesów zawodowych kandydatów lub oferentów. Mogą się jednak do tego przyczynić także wewnętrzne wytyczne dla pracowników UE. Uczestnicy konsultacji publicznych przyznali, jak ważne dla zmniejszenia obciążeń administracyjnych jest uproszczenie i wyjaśnienie niektórych przepisów dotyczących realizacji programu. Zainteresowane podmioty z zadowoleniem przyjęły środki w zakresie: (i) bezpieczeństwa i strategicznej autonomii UE, (ii) instrumentów finansowych, gwarancji budżetowych i pomocy finansowej, wyraźnie popierając usprawnianie obowiązków sprawozdawczych oraz (iii) kontroli i audytów cyfrowych, w przypadku których zainteresowane podmioty przyznały, że nie należy rezygnować ze sprawowania nadzoru przez człowieka. W kontekście zarządzania kryzysowego uczestnicy konsultacji wsparli podejście polegające na ulepszaniu przepisów dotyczących zamówień publicznych w oparciu o wnioski wyciągnięte z kryzysu związanego z COVID-19. Zainteresowane podmioty omówiły potencjalne zmiany, takie jak dodatkowa elastyczność w zakresie zawierania aneksów do umów, akceptowanie dokumentów elektronicznych oraz ułatwienie wspierania globalnych programów i inicjatyw. Komisja dokładnie przeanalizowała te uwagi i większość z nich uwzględniła w projekcie wniosku. •Ocena skutków Zgodnie z oświadczeniem Komisji w sprawie przyszłych zmian rozporządzenia finansowego ocena skutków nie jest wymagana. W rozporządzeniu finansowym określono ogólne zasady unijnych instrumentów i programów wydatków oraz zestaw narzędzi służących ich realizacji. W związku z tym zmiana przepisów nie rodzi bezpośrednich skutków gospodarczych, środowiskowych ani społecznych, które mogłyby być przedmiotem skutecznej analizy w ramach oceny skutków. Wartość dodana oceny skutków ujawnia się w przypadku dokonywania decyzji politycznych dotyczących konkretnych instrumentów i programów wydatków, które muszą być zgodne z ramami prawnymi określonymi w rozporządzeniu finansowym. Zgodnie z powszechną praktyką, zamiast oceny skutków, Komisja przeprowadziła dla tego wniosku konsultacje publiczne. Komisja oparła się również na doświadczeniach operacyjnych i wyciągniętych wnioskach, w szczególności, aby określić i przeanalizować kwestie, którymi należy się zająć, oraz wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii. •Sprawność regulacyjna i uproszczenie Przegląd rozporządzenia finansowego nie wchodzi w zakres programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT). Odpowiadając na potrzebę uproszczenia, poprawy i dostosowania przepisów finansowych UE do pakietu WRF na lata 2021–2027, przegląd ten w znacznym stopniu przyczynia się jednak do realizacji Programu lepszego stanowienia prawa. Proponowane podejście jest w pełni zgodne z ramami lepszego stanowienia prawa oraz ze staraniami Komisji na rzecz uproszczenia. Przykładowo – we wniosku wprowadza się odniesienie do audytów cyfrowych i powstających technologii, aby zachęcić do ich szerszego stosowania, przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności. Wniosek uwzględnia również doświadczenia związane z pandemią COVID-19 w odniesieniu do udzielania zamówień publicznych (np. wspólne udzielanie zamówień, udzielanie zamówień w imieniu państw członkowskich, korzystanie z centralnej jednostki zakupującej, udzielanie zamówienia publicznego w częściach na towary lub usługi tego samego rodzaju, fakturowanie elektroniczne oraz lepsze zasady dotyczące ekspertów zewnętrznych). Zawiera również środki upraszczające w zakresie dotacji (np. uproszczone formy dotacji, prostsze zasady korzystania z pomocy wolontariuszy, prostsze obliczenia pozwalające wykazać zgodność z zasadą niedochodowości oraz prostszy proces przyznawania pomocy humanitarnej). Ostatecznym celem wszystkich tych środków jest zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla wnioskodawców i odbiorców środków finansowych UE bez stwarzania dodatkowego ryzyka dla należytego zarządzania finansami w ramach budżetu UE. Mikroprzedsiębiorstwa nie zostały wyłączone z zakresu stosowania niniejszego wniosku. Mogą one być beneficjentami środków finansowych UE, w związku z czym muszą podlegać ogólnym zasadom finansowym. Ich udział został już ułatwiony przepisami dotyczącymi okresu finansowania 2021–2027. Przykładowo Komisja przyjęła ostatnio, w oparciu o przepisy rozporządzenia finansowego dotyczące uproszczonych form finansowania, decyzję umożliwiającą właścicielom mikroprzedsiębiorstw deklarowanie kosztów personelu jako wcześniej ustalonych kosztów jednostkowych w ramach dowolnego programu finansowania, bez konieczności przedstawiania dowodów dotyczących zadeklarowanych stawek. Ponadto w niektórych obszarach wniosek ogranicza koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa, wśród których wiele jest mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MMŚP). Celem wniosku jest wzmocnienie wdrażania zasady proporcjonalności, między innymi poprzez oparcie się na należytej staranności partnerów wykonujących budżet w ramach zarządzania pośredniego, co umożliwiłoby bardziej elastyczne podejście do MMŚP. Ogólnie rzecz biorąc, wiele ukierunkowanych środków upraszczających powinno przynieść korzyści wszystkim – czyli również małym i średnim – przedsiębiorstwom. •Prawa podstawowe Wniosek jest zgodny z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. 4.WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu na budżet. 5.ELEMENTY FAKULTATYWNE •Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku 1.1.Dostosowanie do WRF i uproszczenie ·Dostosowanie do WRF (ogólnie): w rozporządzeniu finansowym wprowadza się szereg odniesień do aktów podstawowych na lata 2021–2027 oraz do innych aktów prawnych. Ponadto – aby zapewnić sprawne wdrożenie rozporządzenia w sprawie WRF – proponuje się odzwierciedlenie w rozporządzeniu finansowym niektórych odstępstw od zasad budżetowych określonych w sektorowych aktach podstawowych, zgodnie z podejściem opartym na jednolitym zbiorze przepisów (art. 12, 14, 15 i 18, art. 32 ust. 2, art. 41 ust. 2, art. 44 ust. 1 i 3, art. 48 ust. 2, art. 54, art. 96 ust. 1 i 2, art. 97 ust. 3, art. 106 ust. 1, art. 115 ust. 3, art. 214 ust. 3, art. 250 ust. 1 lit. b) oraz art. 253 ust. 1 lit. c) rozporządzenia finansowego). Oprócz tego, w ramach działań następczych związanych ze wspólną deklaracją w sprawie ewentualnego włączenia treścirozporządzenia w sprawie ogólnego systemu warunkowości, w tytule II dodaje się odniesienie do tego rozporządzenia wskazujące zasady, od których prawodawstwo sektorowe nie może stanowić odstępstwa (art. 6). ·Zaciąganie i udzielanie pożyczek: celem wniosku jest zapewnienie lepszej sprawozdawczości zgodnie ze wspólną deklaracją 2020/C 444 I/06, aby zwiększyć przejrzystość i ułatwić współpracę z władzą budżetową. Proponowana zmiana uprości obowiązki sprawozdawcze w przypadku operacji zaciągania i udzielania pożyczek. Służy kodyfikacji obecnej praktyki poprzez uwzględnienie kompleksowego zestawienia operacji zaciągania i udzielania pożyczek dokonywanych przez Komisję w dokumencie załączonym do sekcji budżetu jej dotyczącej (art. 52 ust. 1). ·Dochody przeznaczone na określony cel: celem wniosku jest zwiększenie przejrzystości i widoczności zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel w dokumentach towarzyszących budżetowi, zgodnie ze wspólną deklaracją (art. 22 ust. 1 i art. 41 ust. 3 i 8), a także – ułatwienie zarządzania wkładami dodatkowymi (w tym wkładami dobrowolnymi) państw członkowskich (art. 21 ust. 2). Pozwoli to uniknąć konieczności zwracania się do państw członkowskich o dokonanie płatności zanim pojawią się w tym zakresie rzeczywiste potrzeby.

·Instrumenty finansowe i gwarancje budżetowe: celem wniosku jest zwiększenie jasności prawa poprzez: (i) usunięcie z obecnego rozporządzenia finansowego zbędnych elementów i niespójności; (ii) lepsze odzwierciedlenie tworzenia rezerw i gwarancji budżetowych oraz (iii) aktualizację odpowiednich przepisów (art. 2 ust. 9, nowy art. 2 ust. 15, nowy art. 2 ust. 33, nowy art. 212 ust. 3, art. 212 ust. 5, art. 213 ust. 4, art. 221 i art. 223 ust. 6 oraz nowy art. 213 ust. 5). ·Ponadto wniosek służy uproszczeniu sprawozdawczości, aby uniknąć w jej zakresie niespójności i powieleń. Wzmacnia się w nim obowiązki sprawozdawcze w ramach dokumentu roboczego załączonego do projektu budżetu oraz zintegrowanego sprawozdania finansowego na mocy art. 253 ust. 1. Uproszczenie to oznacza również, że obecny art. 250 należy skreślić. Ponadto we wniosku wzmacnia się art. 218 poprzez przeniesienie niektórych przepisów dawnego art. 41 ust. 5 do art. 218. Dzięki temu można uniknąć sporządzania dwóch równoległych sprawozdań o podobnej treści na temat wspólnego funduszu rezerw (nowy art. 41 ust. 5 lit. g), art. 210 ust. 3 i art. 218). ·We wniosku wyjaśniono również, w jaki sposób tworzenie rezerw i gwarancje budżetowe współgrają z definicjami i zasadami dotyczącymi zobowiązań budżetowych, zobowiązań prawnych, odbiorców i publikacji informacji o odbiorcach (art. 2 pkt 38 i 58, art. 7 ust. 4, art. 10 ust. 3, art. 38 ust. 3 lit. c), art. 112 ust. 2, art. 113 ust. 1 lit. a), art. 113 ust. 4, art. 115 ust. 2 i art. 163). 1.2.Zarządzanie kryzysowe, modernizacja i uproszczenie ·Darowizny o charakterze niefinansowym od instytucji UE: wniosek zawiera nowy instrument odzwierciedlający obecną praktykę. Zapewni on instytucjom UE ramy przekazywania towarów, usług, dostaw oraz robót budowlanych. Zapewni on również solidną podstawę prawną, w szczególności na wypadek przyszłych sytuacji nadzwyczajnych, większą przejrzystość, rozliczalność i pewność prawa dla odbiorców (art. 2 ust. 1, 2, 3, 38, 50 i 58, art. 133, art. 154 ust. 3 i nowy art. 244). ·Nagrody: oprócz wprowadzenia darowizn o charakterze niefinansowym, należy również przewidzieć możliwość przyznawania przez instytucje UE nagród, które nie mają charakteru finansowego, takich jak bony, bilety i wycieczki. Jest to także istotne na przykład w celu umożliwienia organizacji konkursów dla młodych ludzi, którzy nie mają konta bankowego w swoim państwie członkowskim, ale mogą z łatwością przyjąć nagrodę rzeczową. Wprowadzenie tej możliwości wymaga niewielkich zmian art. 2 ust. 52, art. 210 ust. 4 i art. 211 ust. 1. ·Udzielanie zamówień publicznych i eksperci: wniosek dostosowuje zasady udzielania zamówień w sytuacjach zarządzania kryzysowego w taki sposób, aby umożliwić instytucjom lub organom UE udzielanie zamówień w imieniu państw członkowskich lub działanie w charakterze centralnej jednostki zakupującej. Jednostka ta mogłaby przekazywać lub odsprzedawać dostawy i usługi państwom członkowskim oraz wszczynać wspólne procedury udzielania zamówień publicznych, chociaż instytucje UE nie nabywałyby usług i dostaw dla siebie (art. 169 ust. 1 i 2, nowy art. 169 ust. 3, pkt 11.1 lit. f) i pkt 12.2 lit. a) załącznika I). We wniosku uaktualniono również definicję kryzysu, aby objęła ona kwestie zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, sytuacje zagrożenia bezpieczeństwa żywności oraz globalne zagrożenia dla zdrowia, takie jak pandemie (art. 2 ust. 22). Inne środki upraszczające oraz korekty i aktualizacje techniczne umożliwiają zawieranie umów opartych na wielu źródłach, korygują niespójności i pominięcia oraz wyjaśniają digitalizację postępowań o udzielenie zamówienia (nowy art. 2 pkt 46, art. 2 pkt 76, art. 164 ust. 5, art. 168 ust. 3, art. 171 ust. 1, art. 173 ust. 1, art. 174 ust. 2 i 3, art. 175 oraz pkt 1.2, pkt 6.2, pkt 6.3, pkt 6.4, pkt 6.6, pkt 9.3, pkt 9.4, pkt 9.5, pkt 11.1 lit. a) i c), pkt 11.1 lit. h) ppkt (iv), pkt 11.1 lit. j) i m), pkt 11.2, pkt 16.3 lit. f) i g), pkt 18.1, pkt 18.7, pkt 19.2, pkt 20.2, pkt 21.1, pkt 24.3, pkt 27, pkt 28.1, pkt 28.2, nowy pkt 29.4, pkt 30.2, pkt 31.1, nowy pkt 34, pkt 35.1 i pkt 39.3 załącznika I). Wniosek służy także dalszemu dostosowaniu przepisów rozporządzenia finansowego dotyczących zamówień publicznych do dyrektywy 2014/24/UE w sprawie zamówień publicznych i dyrektywy 2014/55/UE w sprawie fakturowania elektronicznego. Przykładowo – we wniosku wyjaśniono terminy mające zastosowanie do dynamicznych systemów zakupów i przewidziano możliwość, by jednym z kryteriów udzielenia zamówienia była ocena kwalifikacji i doświadczenia personelu wyznaczonego do jego wykonania (art. 117 ust. 3, art. 176 ust. 2, nowy art. 176 ust. 4 i 5 oraz art. 179 ust. 1). Wniosek uwzględnia również potrzebę uelastycznienia przepisów obowiązujących delegatury Unii w państwach trzecich w taki sposób, aby uwzględnić lokalne warunki rynkowe i praktyki państw członkowskich. W związku z tym próg dostępu do rynku i zasady dotyczące tego dostępu dostosowuje się do zasad obowiązujących obecnie przy udzielaniu zamówień w dziedzinie działań zewnętrznych. Ponadto delegatury Unii udzielające zamówień na własny rachunek będą mogły akceptować, na przykład, dokumentację wniosku składaną do rąk własnych (art. 153 ust. 5). Proponuje się również stosowanie środków przewidzianych w ramach Instrumentu Zamówień Międzynarodowych (IZM, jeszcze nie przyjęty) do zamówień publicznych instytucji UE. Po wejściu w życie rozporządzenia w sprawie IZM oraz po przyjęciu i opublikowaniu środków IZM w Dzienniku Urzędowym instytucje zamawiające będą musiały stosować te środki (w postaci korekty punktacji w przypadku ofert otrzymanych od podmiotów gospodarczych mających siedzibę w niektórych państwach trzecich lub w przypadku wykluczenia tych podmiotów) w taki sam sposób, jak instytucje zamawiające i podmioty zamawiające z państw członkowskich – instytucje UE powinny świecić przykładem i stosować te same zasady (nowy art. 179 ust. 1 i pkt 14 załącznika I). We wniosku uwzględniono także potrzebę uproszczenia procedur udzielania zamówień dotyczących budynków. Ponadto we wniosku wyłącza się z zakresu stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących zamówień publicznych usługi uwierzytelniania świadczone przez notariuszy; wprowadza się możliwość przeprowadzania procedur negocjacyjnych bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu w odniesieniu do usług świadczonych przez organizacje w państwach członkowskich oraz rozszerza się zakres stosowania takich procedur w przypadku gdy procedura konkurencyjna z negocjacjami nie powiodła się (art. 164 i pkt 6 załącznika I). Zgodnie z aktualnym orzecznictwem, zanim decyzja o udzieleniu zamówienia zostanie podjęta, oferenci muszą przedstawić dowody potwierdzające kryteria kwalifikacji i wykluczenia. We wniosku zapewnia się dostosowanie rozporządzenia finansowego do tego orzecznictwa (art. 2 ust. 51 i pkt 18.4 załącznika I). W motywach podkreślono obowiązujące zasady dotyczące zielonych zamówień publicznych. Ponadto we wniosku wprowadza się bardziej kompleksowe zasady dotyczące ekspertów i dostosowuje je do realiów rynkowych. Pozwoliłyby one instytucjom Unii – przy zawieraniu umów za wynagrodzeniem z ekspertami zewnętrznymi – konkurować z wynagrodzeniem oferowanym przez innych uczestników rynku. Nowe przepisy umożliwiłyby Komisji także dłuższe korzystanie z wykazów ekspertów (art. 242). ·Dotacje: wniosek zawiera aktualizacje techniczne, uproszczenia, wyjaśnienia i poprawki. Wyjaśniono w nim przepisy dotyczące uproszczonych form dotacji (art. 184 ust. 3 i art. 187) oraz określono, że limit 50 % kosztów pracy wolontariuszy stosuje się do całkowitego finansowania działania (art. 194 ust. 2). Ponadto we wniosku wyjaśniono, że procedura kontradyktoryjna nie jest systematycznie wymagana, aby wykluczyć uczestnika z procedury wyboru (art. 135). We wniosku upraszcza się również obliczenia związane z zasadą niedochodowości (art. 196 ust. 4) oraz z udzielaniem wsparcia finansowego osobom trzecim w szczególnych przypadkach (art. 208 akapit trzeci). Aby zwiększyć przejrzystość, dodaje się definicję organizacji pozarządowej, a od wnioskodawców ubiegających się o dotacje wymaga się zadeklarowania swojego statusu prawnego i potwierdzenia, czy są organizacją pozarządową (nowy art. 2 pkt 46 i art. 200 ust. 1 lit. a)). Poprawiono także definicję i wykorzystanie „zamówień publicznych” w tytule VIII (art. 2 pkt 16 oraz art. 205 ust. 1 i 2).

·Darowizny na rzecz instytucji UE: we wniosku umożliwiono szybsze podejmowanie decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu darowizn, gdy konieczne jest szybkie reagowanie – w wyjątkowych okolicznościach i przy zastosowaniu odpowiednich zabezpieczeń – w przypadku gdy darowizna dokonywana jest na potrzeby pomocy humanitarnej, wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych, ochrony ludności lub pomocy w zakresie zarządzania kryzysowego (art. 25 ust. 3). ·Cyfryzacja: we wniosku popiera się zobowiązanie Komisji do zapewnienia domyślnej cyfrowości. Pozwoli ono zwiększyć skuteczność i jakość kontroli i audytów poprzez wykorzystanie cyfryzacji i powstających technologii, takich jak eksploracja danych, uczenie maszynowe, zrobotyzowana automatyzacja procesów i sztuczna inteligencja. Zwiększenie widoczności tych aspektów powinno doprowadzić do szerszego i spójniejszego wykorzystania cyfrowych kontroli i audytów. To z kolei powinno zwiększyć wiarygodność, przy jednoczesnym zmniejszeniu kosztów audytów i kontroli (art. 36, art. 63 ust. 4 lit. a), art. 74 ust. 5 i 6, art. 150 ust. 1). Celem wniosku jest również poprawa jakości i interoperacyjności danych dotyczących odbiorców unijnego finansowania do celów kontroli i audytów, w tym poprzez wykorzystanie jednego zintegrowanego systemu informatycznego eksploracji danych i punktowej oceny ryzyka (więcej szczegółów w pkt 3 poniżej). Należy zmienić niektóre zasady i procedury dotyczące zamówień publicznych i ekspertów, aby odzwierciedlić postęp w zakresie cyfryzacji. ·Zielona transformacja: celem niniejszego wniosku jest również dostosowanie rozporządzenia finansowego w taki sposób, aby zapewnić, że wykonanie budżetu skutecznie przyczyni się do realizacji Europejskiego Zielonego Ładu. W tym celu należy wprowadzić wyraźne odniesienie do zasady „nie czyń poważnych szkód” w art. 33 ust. 2, zgodnie z zobowiązaniem Komisji do zrównoważonego finansowania i zielonej transformacji. Oprócz tego, aby ułatwić ekologizację budynków UE, w art. 271 wprowadzono możliwość korzystania z pożyczek na finansowanie renowacji budynków. Ponadto zaproszenia do składania ofert w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego powinny – w stosownych przypadkach – obejmować ekologiczne kryteria kwalifikacji lub kryteria udzielenia zamówienia, aby zachęcić podmioty gospodarcze do oferowania bardziej zrównoważonych wariantów. Zgodnie z art. 6 ust. 4 prawa o klimacie Komisja uważa, że proponowane powyżej zmiany są spójne z celem neutralności klimatycznej określonym w art. 2 ust. 1 prawa o klimacie, a także z celami klimatycznymi Unii na 2030 r. i 2040 r. Są one również spójne z dążeniem do zapewnienia postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu, o których mowa w art. 5 prawa o klimacie, i dostosowane do celów tego prawa. 1.3.Lepsza ochrona interesów finansowych UE i zarządzanie pośrednie ·System wczesnego wykrywania i wykluczania: proponuje się wzmocnienie tego systemu poprzez lepsze ukierunkowanie jego działania na fundusze objęte zarówno zarządzaniem dzielonym, jak i bezpośrednim, w przypadku gdy środki są wypłacane państwom członkowskim w postaci wkładów finansowych, na przykład w ramach Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności. Ma to uniemożliwić organom państw członkowskich wybieranie nieuczciwych podmiotów gospodarczych do realizacji projektów oraz wzmocnić ochronę budżetu Unii przed poważnymi uchybieniami jeszcze zanim zapadnie ostateczna decyzja w ramach procedur krajowych. W międzyterytorialnym wymiarze realizacji projektów proponuje się, aby wykluczenie podmiotów i osób na poziomie Unii miało zastosowanie do wszystkich form unijnego finansowania realizacji projektów we wszystkich państwach członkowskich. Takie wykluczenie podlegałoby szeregowi ograniczeń i zabezpieczeń, a jego zakres zostałby ograniczony do wyczerpującego wykazu najpoważniejszych form uchybień (np. korupcji, nadużyć finansowych, prania pieniędzy i terroryzmu) zidentyfikowanych w ramach: (i) końcowego audytu unijnego, sprawozdania Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) lub dochodzenia prowadzonego przez Prokuraturę Europejską (EPPO) albo (ii) krajowego audytu, wyroku lub decyzji administracyjnej (art. 138 ust. 2, art. 139 ust. 1 i art. 145 ust. 5). Ponadto wprowadza się autonomiczne podstawy wykluczenia, do których zalicza się odmowę współpracy w ramach dochodzenia, kontroli lub audytu przeprowadzanych przez urzędnika zatwierdzającego, OLAF, EPPO lub Trybunał Obrachunkowy oraz podburzanie do nienawiści lub dyskryminacji (odpowiednio nowy art. 139 ust. 1 lit. i) i art. 139 ust. 1 lit. c) ppkt (vi)). Proponuje się również, aby naruszenie konfliktu interesów zostało wyraźnie wskazane jako autonomiczna podstawa wykluczenia stanowiąca poważne wykroczenie zawodowe (art. 139 ust. 1 lit. c) ppkt (iv)). Dla spraw, których charakter lub okoliczności tego wymagają, proponuje się procedurę przyspieszoną (nowy art. 139 ust. 6). We wniosku przewidziano również możliwość wykluczenia beneficjentów rzeczywistych i podmiotów stowarzyszonych w przypadku, gdy wymogi w zakresie przypisania odpowiedzialności uznaje się za spełnione (nowy art. 138 ust. 2 lit. h) i i), art. 139 ust. 2 i nowy art. 139 ust. 5). Pozostałe zmiany służą usunięciu obecnych niedociągnięć systemu, na przykład poprzez stworzenie prawnego domniemania doręczenia treści pism kontradyktoryjnych i decyzji administracyjnych (nowy art. 138 ust. 2 lit. g), art. 139 ust. 1, art. 139 ust. 1 lit. d) ppkt (i), art. 139 ust. 1 lit. e), art. 139 ust. 7, art. 140 ust. 1, art. 143, art. 145 ust. 5, art. 146 ust. 2, nowy art. 147, nowy art. 152 ust. 3, art. 152 ust. 2 lit. h), art. 153 i nowy art. 156 ust. 6). ·Jednolity zintegrowany system informatyczny eksploracji danych i punktowej oceny ryzyka: celem wniosku jest poprawa jakości i interoperacyjności danych dotyczących odbiorców finansowania unijnego oraz podmiotów ostatecznie – pośrednio lub bezpośrednio – z niego korzystających. Aby skutecznie zapobiegać nadużyciom finansowym, wykrywać je, prowadzić w ich sprawie dochodzenia i korygować takie nadużycia lub usuwać nieprawidłowości, konieczne jest umożliwienie identyfikacji osób fizycznych będących beneficjentami rzeczywistymi odbiorców, które faktycznie uzyskały korzyści z niewłaściwego wykorzystania finansowania unijnego. Osiąga się to poprzez standaryzację elektronicznej rejestracji i przechowywania danych dotyczących odbiorców finansowania unijnego i ich beneficjentów rzeczywistych do celów kontroli i audytu. Ponadto – aby uzyskać dostęp do tych danych o odbiorcach finansowania unijnego i je przeanalizować – istniałby obowiązek korzystania z jednego zintegrowanego systemu informatycznego eksploracji danych i punktowej oceny ryzyka (dostarczonego przez Komisję). System ten znacznie ułatwiłby identyfikację ryzyka wystąpienia nadużyć finansowych, korupcji, podwójnego finansowania, konfliktu interesów i innych nieprawidłowości. Komisja byłaby odpowiedzialna za opracowanie takiego jednego zintegrowanego systemu informatycznego eksploracji danych i punktowej oceny ryzyka oraz za zarządzanie nim i za nadzór nad nim (art. 36, 159 i 275). Przepisy dotyczące rejestrowania, przechowywania, przekazywania i przetwarzania danych powinny być zgodne z obowiązującymi przepisami o ochronie danych. Ponadto we wniosku rozszerzono stosowanie art. 36 na przypadki, w których państwa członkowskie otrzymują i wykonują finansowanie unijne w ramach zarządzania bezpośredniego. Aby zapewnić wystarczająco dużo czasu na dostosowanie elektronicznych systemów danych oraz na zapewnienie wytycznych i szkoleń, powyższe obowiązki dotyczyłyby programów przyjętych w oparciu o WRF po 2027 r. i z tych ram finansowanych. W okresie przejściowym możliwe i wspierane będzie dobrowolne stosowanie tego rozwiązania. Niniejszy wniosek odgrywa kluczową rolę w działaniach na rzecz cyfryzacji, omówionych w pkt 2 powyżej. ·Przejrzystość: celem wniosku jest poprawa publicznie dostępnych informacji na temat wykorzystania budżetu Unii oraz na temat odbiorców finansowania unijnego. Aby osiągnąć ten cel zobowiązuje się państwa członkowskie wykonujące budżet Unii w ramach zarządzania dzielonego, podmioty wykonujące budżet Unii w ramach zarządzania pośredniego oraz inne instytucje i organy Unii do przekazywania Komisji co najmniej raz w roku informacji na temat odbiorców finansowania unijnego. Komisja uzupełniałaby te informacje o dostępne jej dane dotyczące zarządzania bezpośredniego i byłaby odpowiedzialna za konsolidację, centralizację i publikowanie informacji w bazie danych na jednej stronie internetowej, obejmującej wszystkie metody wykonywania budżetu Unii, także przez pozostałe jej instytucje i organy. Powstała w ten sposób jedna strona internetowa stanowiłaby udoskonaloną wersję systemu przejrzystości finansowej, który obecnie ma zastosowanie do zarządzania bezpośredniego (art. 38, 159 i 275). Ponadto we wniosku rozszerzono stosowanie art. 38 na przypadki, w których państwa członkowskie otrzymują i wykonują finansowanie unijne w ramach zarządzania bezpośredniego. Aby zapewnić płynne przejście do nowych ram prawnych i dostosowanie elektronicznych systemów danych, powyższe obowiązki dotyczyłyby programów przyjętych w oparciu o WRF po 2027 r. i z tych ram finansowanych. ·Zarządzanie pośrednie: zarządzanie pośrednie opiera się na zasadach, systemach i procedurach partnerów wykonawczych Unii, aby zapewnić odpowiednią ochronę interesów finansowych UE. Celem wniosku jest wzmocnienie stosowania zasady proporcjonalności jako ogólnej zasady prawa, zwłaszcza w kontekście oceny partnerów i nakładania zobowiązań umownych. Poprawiłoby to współpracę z partnerami wykonawczymi Unii. Jest to również zgodne z zasadami uzgodnionymi niedawno w ramach Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej. Należy unikać zbędnych obciążeń administracyjnych, w szczególności dla tych beneficjentów końcowych, którzy są MMŚP lub porównywalnymi podmiotami gospodarczymi, mającymi podobne obroty lub bilans. Należy dostosować odpowiednie przepisy i zaktualizować stosowne odniesienia. Dla uproszczenia wniosek przewiduje możliwość wyłączenia instytucji zarządzających w ramach zarządzania dzielonego z oceny spełnienia wymogów dotyczących filarów, ponieważ stosowane przez nie zasady są już oceniane w ramach zarządzania dzielonego. Istniejąca obecnie możliwość wyłączenia agencji zdecentralizowanych z oceny spełnienia wymogów dotyczących filarów stałaby się więc wyłączeniem stosowanym domyślnie i zostałaby rozszerzona na agencje w całości finansowane ze środków własnych oraz na misje w dziedzinie WPZiB. Ponadto zmienia się przepisy dotyczące przejrzystości obowiązujące odbiorców finansowania unijnego i dodaje się wyjaśnienia techniczne (art. 62 ust. 1, art. 158 i 159, art. 160 ust. 3, nowy art. 212 ust. 3 i art. 212 ust. 4). ·Unijne procedury wyboru dotyczące bezpieczeństwa lub porządku publicznego: celem wniosku jest określenie szczególnych warunków udziału podmiotów z państw trzecich w unijnych procedurach wyboru dotyczących bezpieczeństwa lub porządku publicznego, a także stosowanie tych warunków zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, w szczególności w kwestiach udzielania zamówień publicznych. Zasady te stosuje się do procedur wyboru dotyczących wszystkich rodzajów instrumentów wykonania budżetu: dotacji, zamówień, nagród, zarządzania pośredniego itd. (nowy art. 137). ·Konflikt interesów: we wniosku wyjaśniono pojęcie prawa mającego zastosowanie, uwzględniające prawo krajowe dotyczące konfliktu interesów (art. 61). ·Sprzeczne interesy zawodowe, które mogą negatywnie wpłynąć na realizację zamówienia. W nawiązaniu do dochodzenia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie udzielenia zamówienia proponuje się zdefiniowanie faktu wystąpienia takich interesów jako wyraźnej podstawy odrzucenia uczestników z procedury wyboru (art. 144). Oprócz tego, każdy oferent musi złożyć oświadczenie potwierdzające, że nie ma sprzecznych interesów zawodowych, a na żądanie przedstawić stosowne informacje (pkt 18.4 załącznika I). Ponadto we wniosku podkreślono, że obowiązkiem instytucji zamawiającej jest ocena, czy takie interesy istnieją (pkt 20.1 załącznika I). ·Pomoc państw członkowskich przy odzyskiwaniu wierzytelności UE należy zapewnić poprzez rozszerzenie zakresu stosowania mechanizmu pomocy – który funkcjonuje już między państwami członkowskimi na mocy dyrektywy 2010/24/UE w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń – tak, aby objął on również Komisję Aby skuteczniej odzyskiwać wierzytelności UE, księgowy Komisji musi móc polegać na pomocy państw członkowskich w zakresie skutecznego powiadamiania dłużników i identyfikacji ich majątku (nowy art. 104). ·Subsydia zagraniczne: wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie subsydiów zagranicznych jest na etapie negocjacji. W zależności od postępów obu wniosków rozporządzenie finansowe może zostać dostosowane do tego nowego rozporządzenia w trakcie trwania negocjacji. 1.4.Inne uproszczenia i aktualizacje techniczne

Proponuje się następujące zmiany techniczne i aktualizacje rozporządzenia finansowego: ·usunięcie pominięć i nieprawidłowych odniesień w art. 49 ust. 1, art. 71, art. 114 ust. 4, art. 154 ust. 3, art. 163 ust. 4 i art. 253 ust. 1 lit. d) i f); ·uzupełnienie wykazu dokumentów roboczych w art. 41 ust. 3 lit. e) o dokument dotyczący polityki w zakresie nieruchomości; ·zmianę art. 41 ust. 4 lit. j), aby odzwierciedlić Międzynarodowe Standardy Rachunkowości Sektora Publicznego; ·dostosowanie szczegółowych zasad dotyczących zobowiązań na Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji w art. 114 w taki sposób, aby ułatwić osiągnięcie większej spójności ze standardowymi procedurami księgowymi. Ta zmiana techniczna wpłynie również na szczegółowe zasady dotyczące płatności dokonywanych z góry na mocy art. 270, ale nie będzie miała wpływu na płatności na rzecz państw członkowskich oraz beneficjentów; ·wprowadzenie do art. 252 aktualizacji technicznych w postaci skrócenia termin ów dotyczących skonsolidowanego sprawozdania finansowego oraz zmiana terminów składania dokumentów w art. 271; ·aktualizacja odniesień do przepisów Unii, które utraciły moc. Dodatkowo proponuje się następujące niezbędne zmiany rozporządzenia finansowego: ·w przypadku anulowania grzywny, innej kary lub sankcji albo zmniejszenia ich kwoty – w tym wszelkich ujemnych zwrotów związanych z takimi grzywnami, innymi karami lub sankcjami po stronie dochodów w budżecie Unii (dochody ujemne) – zapewnienie ich odpowiedniego traktowania budżetowego oraz zapobieżenie nadmiernemu obciążeniu finansowemu po stronie wydatków w budżecie Unii, co umożliwi odliczanie odsetek i wszelkich innych należnych opłat, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniej rekompensaty w przypadku zwrotu grzywien tymczasowo zapłaconych (art. 48 ust. 1 i nowy art. 48 ust. 2, art. 99 ust. 4, art. 108 ust. 2, art. 109 ust. 1, art. 109 ust. 2 i art. 109 ust. 4). Zmiany, które – ze względu na pilny charakter tych kwestii – Komisja zaproponowała już wcześniej, w odrębnym wniosku Komisji dotyczącym zmiany rozporządzenia finansowego w zakresie traktowania anulowanych lub obniżonych grzywien za naruszenie zasad konkurencji, zostały uwzględnione; ·uproszczenie przepisów dotyczących rachunków zaliczkowych, aby rozwiązać problemy, z którymi borykają się delegatury UE (art. 88 i 89), oraz przepisów dotyczących zarządzania zasobami finansowymi, w szczególności w zakresie korzystania z kart kredytowych i nowoczesnych sposobów płatności (art. 86). 🡻 2018/1046 (dostosowany) 2022/0162 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii,zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (wersja przekształcona) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a), art. 164, 172, 175, 177 i 178, art. 189 ust. 2, art. 212 ust. 2, art. 322 ust. 1 i art. 349, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, uwzględniając opinię Komitetu Regionów, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: ⇩ nowy (1)W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 należy wprowadzić szereg zmian. W celu zapewnienia jasności rozporządzenie to powinno zostać przekształcone. 🡻 2018/1046 motyw 1 (2)Po trzech latach wdrażania, w zasadach finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (zwanego dalej „budżetem”) należy wprowadzić dalsze zmiany, aby usunąć przeszkody we wdrażaniu poprzez zwiększanie elastyczności, aby uprościć osiąganie celów zainteresowanym podmiotom i służbom, aby w większym stopniu skoncentrować się na rezultatach, a także aby poprawić dostępność, przejrzystość i rozliczalność. Należy zatem uchylić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem. 🡻 2018/1046 motyw 2 (3)Aby zmniejszyć złożoność zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu oraz ująć odpowiednie przepisy w jednym rozporządzeniu, Komisja powinna uchylić rozporządzenie delegowane (UE) nr 1268/2012. Dla jasności należy włączyć główne przepisy rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 do niniejszego rozporządzenia, natomiast pozostałe przepisy należy ująć w wytycznych dla służb. ⇩ nowy (4)W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić zasady finansowe mające zastosowanie do budżetu ogólnego Unii w rozumieniu art. 322 TFUE, rozporządzenie nie reguluje natomiast środków ograniczających przyjętych na podstawie TFUE i TUE, w tym w ramach wykonywania budżetu Unii, ani nie wpływa na ich wykonywanie. (5)Uwzględniając doświadczenie zdobyte w trakcie wdrażania zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii („budżet”) oraz w następstwie przyjęcia rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2020/2093 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027, należy wprowadzić pewne ukierunkowane zmiany, aby dostosować ogólne przepisy finansowe do nowych ram prawnych, przystosować je do potrzeb skutecznego zarządzania kryzysowego oraz zwiększyć ochronę interesów finansowych Unii. Ponadto należy wprowadzić ukierunkowane uproszczenia oraz aktualizacje techniczne i poprawki. (6)W następstwie przyjęcia wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 należy zastąpić odniesienia do aktów podstawowych, do decyzji (UE, Euratom) 2020/2053, rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2021/768 i porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 16 grudnia 2020 r. lub dodać je do odniesień stosowanych w niniejszym rozporządzeniu. (7)W celu zapewnienia jasności wszystkie odniesienia do uchylonego rozporządzenia (WE) nr 45/2001 należy zastąpić odniesieniami do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725.

(8)W celu zapewnienia pewności prawa należy sprostować szereg odniesień. (9)Konieczne jest lepsze odzwierciedlenie szczególnego charakteru i zasad zasilania rezerw na zobowiązania finansowe oraz gwarancji budżetowych. Należy zatem dostosować niektóre definicje i zasady dotyczące gwarancji budżetowych, zobowiązań budżetowych, zobowiązań prawnych, środków na płatności, odbiorców oraz publikowania informacji na temat odbiorców. Należy dodać definicję etapu tworzenia rezerw na zobowiązania finansowe. Ponadto konieczna jest aktualizacja istniejących definicji, aby uwzględnić w nich w szczególności zmiany przepisów dotyczących zamówień publicznych oraz wprowadzenie przepisów dotyczących darowizn o charakterze niefinansowym. (10)W celu zwiększenia przejrzystości dotyczącej odbiorców środków finansowych Unii będących organizacjami pozarządowymi należy wprowadzić definicję organizacji pozarządowej określającą kryteria jej identyfikacji, a wnioskodawcy ubiegający się o dotacje powinni deklarować swój status prawny, w tym informować, czy są organizacją pozarządową. (11)W niniejszym rozporządzeniu należy dodać odniesienie do ogólnego systemu warunkowości służącego ochronie budżetu Unii, ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2020/2092. Rozporządzenie (UE, Euratom) 2020/2092 stanowi podstawę ram prawnych wykonywania budżetu Unii. 🡻 2018/1046 motyw 3 (12)Należy zachować podstawowe zasady budżetowe. Istniejące odstępstwa od tych zasad dotyczące poszczególnych obszarów, takich jak badania naukowe, działania zewnętrzne i fundusze strukturalne należy poddać przeglądowi i możliwie jak najbardziej uprościć, biorąc pod uwagę ich dalsze znaczenie, wartość dodaną dla budżetu oraz obciążenie, jakie powodują dla zainteresowanych stron. 🡻 2018/1046 motyw 4 (13)Należy w jaśniejszy sposób przedstawić zasady przenoszenia środków oraz dokonać rozróżnienia między automatycznymi i nieautomatycznymi przeniesieniami. Zainteresowane instytucje Unii powinny przekazywać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie informacje zarówno dotyczące automatycznych, jak i nieautomatycznych przeniesień. 🡻 2018/1046 motyw 5 (14)Należy zezwolić na przenoszenie i wykorzystywanie zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel na kolejny program lub kolejne działanie, z myślą o efektywnym wykorzystaniu takich środków finansowych. Możliwość przeniesienia wewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel powinna być ograniczona wyłącznie do kolejnego roku budżetowego, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej. ⇩ nowy (15)W następstwie przyjęcia wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 i powiązanych z nimi podstawowych aktów prawnych należy włączyć do niniejszego rozporządzenia niektóre przepisy dotyczące zasad budżetowych, w szczególności w zakresie anulowania i przenoszenia, umarzania i ponownego udostępniania środków odpowiadających umorzeniom, ustanowione w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady 2021/2116, w rozporządzeniu (UE, Euratom) 2020/2093, w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/836, w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/947, w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1529, w decyzji Rady (UE) 2021/1764, w rozporządzeniu Rady (Euratom) 2021/948 oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060. 🡻 2018/1046 motyw 6 (16)W odniesieniu do wewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel należy zezwolić na finansowanie nowych przedsięwzięć z zakresu nieruchomości z dochodów pochodzących z wynajmu i sprzedaży nieruchomości. W tym celu dochody takie należy uznać za wewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, które można przenosić do czasu całkowitego ich wykorzystania.

⇩ nowy (17)W celu uproszczenia oraz lepszego dostosowania terminów wnoszenia wkładów państw członkowskich do potrzeb w zakresie płatności, wszystkie dodatkowe wkłady finansowe państw członkowskich na rzecz działań i programów Unii, w tym wkłady dobrowolne, należy traktować w ten sam sposób i uznać za zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel. (18)Aby zwiększyć przejrzystość prezentacji dochodów przeznaczonych na określony cel, szczegółowe informacje na temat szacunkowej kwoty zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel, która ma zostać otrzymana, oraz przewidywanego przydziału środków na odpowiednie linie budżetowe należy przedstawić w załączniku, stanowiącym integralną część budżetu. (19)Należy zaktualizować zasady przesunięć podlegających przepisom szczególnym, aby uwzględnić rezerwę na rzecz solidarności i pomocy nadzwyczajnej, ustanowioną rozporządzeniem (UE, Euratom) 2020/2093. Ponadto należy dokonać stosownych dostosowań, aby odzwierciedlić fakt, że projekty budżetów korygujących nie są już potrzebne do uruchomienia rezerwy na rzecz solidarności i pomocy nadzwyczajnej. 🡻 2018/1046 motyw 7 (20)Instytucje Unii powinny mieć możliwość przyjmowania wszelkich darowizn na rzecz Unii. ⇩ nowy (21)Aby umożliwić szybką reakcję w wyjątkowych okolicznościach, Komisja powinna mieć możliwość przyjmowania darowizn rzeczowych, niezależnie od ich wartości, w przypadku gdy są one dokonywane na potrzeby pomocy humanitarnej, wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych, ochrony ludności lub pomocy w zakresie zarządzania kryzysowego. Aby zapewnić odpowiednie zabezpieczenia, Komisja powinna przyjmować takie darowizny wyłącznie wtedy, gdy jest to zgodne z zasadą należytego zarządzania finansami i z zasadą przejrzystości, nie powoduje konfliktu interesów i nie szkodzi wizerunkowi Unii. W chwili przyjęcia darowizny darczyńca nie powinien znajdować się w jednej z sytuacji wykluczenia w ramach systemu wczesnego wykrywania i wykluczania oraz nie powinien figurować w stosownej bazie danych jako podmiot wykluczony. 🡻 2018/1046 motyw 8 (22)Należy wprowadzić przepis umożliwiający osobom prawnym sponsoring w formie rzeczowej na rzecz wydarzenia lub działania do celów promocyjnych lub związanych ze społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw. 🡻 2018/1046 motyw 9 (23)Należy doprecyzować pojęcie „wykonania” w odniesieniu do budżetu. Wykonanie należy powiązać z bezpośrednim stosowaniem zasady należytego zarządzania finansami. Zasadę należytego zarządzania finansami również należy zdefiniować oraz ustanowić związek pomiędzy ustalonymi celami a wskaźnikami wykonania, rezultatami oraz oszczędnością, efektywnością i skutecznością w wykorzystywaniu środków. Mając na uwadze pewność prawa, należy zdefiniować terminologię dotyczącą wykonania, w szczególności produkt i rezultaty, unikając przy tym kolizji z obowiązującymi ramami wykonania poszczególnych programów. ⇩ nowy (24)Zważywszy na to, jak ważne jest sprostanie wyzwaniom klimatycznym i środowiskowym oraz w celu zapewnienia, aby wykonanie budżetu przyczyniło się do realizacji Europejskiego Zielonego Ładu, pojęcie „wykonania” w odniesieniu do budżetu należy rozszerzyć, aby objąć nim realizację programów i działań w sposób zrównoważony, który nie utrudni realizacji celów środowiskowych dotyczących łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej, zrównoważonego wykorzystywania i ochrony zasobów wodnych i morskich, przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli oraz ochrony i odbudowy różnorodności biologicznej i ekosystemów.

🡻 2018/1046 motyw 10 (25)Zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa przepisy Unii powinny charakteryzować się wysoką jakością oraz powinny koncentrować się na dziedzinach, w których mają największą wartość dodaną dla obywateli, oraz być możliwie najbardziej efektywne i skuteczne w realizacji wspólnych celów politycznych Unii. W osiągnięciu tych celów pomocne może być poddanie ocenie istniejących i nowych programów wydatkowania oraz działań pociągających za sobą znaczące wydatki. ⇩ nowy (26)Aby Komisja mogła wywiązać się z zobowiązania do domyślnej cyfrowości oraz aby sprzyjać poprawie skuteczności i jakości kontroli i audytów poprzez podniesienie poziomu wiarygodności przy jednoczesnym zmniejszeniu kosztów, należy wprowadzić wyraźne odniesienie do korzystania z narzędzi cyfrowych i powstających technologii, takich jak uczenie maszynowe, zrobotyzowana automatyzacja procesów, eksploracja danych i sztuczna inteligencja. (27)Aby wzmocnić ochronę budżetu Unii przed nadużyciami finansowymi, korupcją, konfliktami interesów, podwójnym finansowaniem i innymi nieprawidłowościami, należy wprowadzić ustandaryzowane środki służące zbieraniu, porównywaniu i agregowaniu informacji na temat odbiorców finansowania unijnego. W szczególności – aby skutecznie zapobiegać nadużyciom finansowym, wykrywać je, prowadzić w ich sprawie dochodzenia i korygować takie nadużycia lub usuwać nieprawidłowości – konieczne jest umożliwienie identyfikacji osób fizycznych, które ostatecznie – pośrednio lub bezpośrednio – korzystają z finansowania unijnego i które faktycznie uzyskały korzyści z jego niewłaściwego wykorzystania. Elektroniczne rejestrowanie i przechowywanie danych dotyczących odbiorców finansowania unijnego, w tym jego beneficjentów rzeczywistych zdefiniowanych w art. 3 pkt 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849, oraz regularne udostępnianie tych danych w jednym zintegrowanym systemie informatycznym eksploracji danych i punktowej oceny ryzyka dostarczonym przez Komisję powinno ułatwić ocenę ryzyka na potrzeby dokonywania wyboru, udzielania zamówień, zarządzania finansami, monitorowania, prowadzenia dochodzeń, kontroli i audytów oraz przyczyniać się do skutecznego zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji, konfliktom interesów, podwójnemu finansowaniu i innym nieprawidłowościom, ich wykrywania, korygowania i prowadzenia wobec nich działań następczych. Komisja powinna być odpowiedzialna za opracowanie takiego jednolitego zintegrowanego systemu informatycznego eksploracji danych i punktowej oceny ryzyka oraz za zarządzanie nim i za nadzór nad nim. Komisja, państwa członkowskie, osoby lub podmioty wykonujące budżet, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz inne unijne organy dochodzeniowe i kontrolne powinny mieć niezbędny dostęp do tych danych w ramach wykonywania swoich odpowiednich kompetencji. Przepisy dotyczące rejestrowania, przechowywania, przekazywania i przetwarzania danych powinny być zgodne z obowiązującymi przepisami o ochronie danych. 🡻 2018/1046 motyw 11 (28)Zgodnie z zasadą przejrzystości zapisaną w art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanym dalej „TFUE”) instytucje Unii mają obowiązek działania z jak największym poszanowaniem zasady otwartości. W odniesieniu do wykonania budżetu stosowanie tej zasady oznacza, że obywatele powinni wiedzieć gdzie i na jakie cele Unia wydaje środki finansowe. Takie informacje sprzyjają demokratycznej debacie, przyczyniają się do udziału obywateli w procesie decyzyjnym Unii, wzmacniają instytucjonalną kontrolę i nadzór nad wydatkami Unii oraz przyczyniają się do zwiększenia jej wiarygodności. Komunikacja powinna być bardziej ukierunkowana i powinna dążyć do zwiększenia widoczności wkładu Unii dla obywateli. Cele takie należy realizować poprzez publikowanie – najlepiej z wykorzystaniem nowoczesnych metod komunikacji – odpowiednich informacji dotyczących wszystkich odbiorców środków finansowanych z budżetu, przy uwzględnieniu uzasadnionego prawa tych odbiorców do poufności i bezpieczeństwa, a w przypadku osób fizycznych – ich prawa do prywatności i ochrony ich danych osobowych. Instytucje Unii powinny zatem przyjąć wybiórcze podejście przy publikacji informacji, zgodnie z zasadą proporcjonalności. Decyzje o publikacji powinny być podejmowane na podstawie odpowiednich kryteriów, tak aby zapewnić dostęp do istotnych informacji. 🡻 2018/1046 motyw 12 (dostosowany) ⇨ nowy (29)Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących ochrony danych osobowych należy dążyć do jak największej przejrzystości w odniesieniu do informacji dotyczących odbiorców. Informacje dotyczące odbiorców środków finansowych Unii wykonywanych w ramach zarządzania bezpośredniego powinny być publikowane na specjalnej stronie internetowej instytucji Unii, takiej jak system przejrzystości finansowej,.oraz ⇨ Wymogi dotyczące publikacji powinny obejmować wszystkie metody wykonywania budżetu, także przez inne instytucje i organy Unii. W tym celu państwa członkowskie, osoby i podmioty wykonujące budżet oraz inne instytucje i organy Unii powinny przekazywać Komisji co najmniej raz w roku informacje na temat odbiorców przyznawanego przez nie finansowania unijnego. Informacje te ⇦ powinny obejmować co najmniej imię i nazwisko lub nazwę ⇨, niepowtarzalny identyfikator ⇦, dane umożliwiające lokalizację odbiorcy, kwotę zobowiązaniaprawnego oraz cel, na jaki środki finansowe zostały przyznane. Informacje te powinny uwzględniać odpowiednie kryteria, takie jak okresowość, rodzaj i znaczenie tego środka. 🡻 2018/1046 motyw 13 (30)Komisja powinna mieć możliwość wykonywania budżetu pośrednio poprzez organizacje w państwach członkowskich. Mając na uwadze pewność prawa, należy zatem zdefiniować pojęcie organizacji w państwie członkowskim jako podmiotu ustanowionego w państwie członkowskim jako podmiot prawa publicznego lub jako podmiot prawa prywatnego, któremu powierzono misję publiczną i który otrzymał odpowiednie gwarancje finansowe tego państwa członkowskiego. Wsparcie finansowe udzielane przez państwo członkowskie takim podmiotom prawa prywatnego zgodnie z obowiązującymi wymogami określonymi w prawie Unii, w formie, o której zadecyduje to państwo członkowskie, niekoniecznie wymagając gwarancji bankowej, należy uznać za odpowiednie gwarancje finansowe. 🡻 2018/1046 motyw 14 W odniesieniu do nagród, dotacji i zamówień, które zostały przyznane lub udzielone w następstwie otwarcia procedury publicznej na konkurencję, a w szczególności w przypadku konkursów, zaproszeń do składania wniosków oraz zaproszeń do składania ofert, aby zapewnić poszanowanie zasad TFUE, w szczególności zasad przejrzystości, proporcjonalności, równego traktowania i niedyskryminacji, należy publikować imię i nazwisko lub nazwę oraz dane umożliwiające lokalizację odbiorców środków finansowych Unii. Taka publikacja powinna przyczyniać się do kontroli procedur wyboru przez wnioskodawców niewybranych w ramach procedury konkurencyjnej.

🡻 2018/1046 motyw 15 (31)Dane osobowe dotyczące osób fizycznych nie powinny być publicznie dostępne dłużej niż trwa okres korzystania ze środków finansowych przez odbiorcę i w związku z tym należy je usuwać po dwóch latach.Powyższe powinno również mieć zastosowanie do danych osobowych dotyczących osób prawnych, których oficjalna nazwa identyfikuje jedną lub większą liczbę osób fizycznych. 🡻 2018/1046 motyw 16 (32)W większości przypadków objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia publikacja dotyczy osób prawnych. Jeśli chodzi o osoby fizyczne, publikacja danych osobowych nie powinna naruszać zasady proporcjonalności między wielkością przyznanej kwoty a potrzebą kontroli jak najlepszego wykorzystania środków finansowych. W takich przypadkach publikacja regionu na poziomie 2 wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych (zwanej dalej „NUTS”) jest spójna z celem publikacji informacji o odbiorcach oraz zapewnia równe traktowanie państw członkowskich różnej wielkości, nie naruszając przy tym prawa odbiorców do poszanowania życia prywatnego, a w szczególności do ochrony ich danych osobowych. 🡻 2018/1046 motyw 17 ⇨ nowy (33)Mając na uwadze pewność prawa oraz zgodnie z zasadą proporcjonalności, należy określić sytuacje, w których publikacja nie powinna mieć miejsca. Na przykład publikacji nie powinny podlegać informacje dotyczące stypendiów lub innych form wsparcia bezpośredniego wypłacanego osobom fizycznym najbardziej potrzebującym, dotyczące określonych zamówień o bardzo niskiej wartości lub wsparcia finansowego poniżej określonego progu zapewnianego przez instrumenty finansowe ⇨ lub gwarancje budżetowe ⇦ lub w przypadkach, gdy ujawnienie informacji stanowi zagrożenie dla praw i wolności zainteresowanych osób, chronionych na mocy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, lub gdy ujawnienie informacji może zaszkodzić interesom handlowym odbiorców. Jednakże w odniesieniu do dotacji nie powinno być specjalnego wyłączenia z obowiązku publikowania informacji w oparciu o określony próg, w celu utrzymania obecnej praktyki oraz zapewnienia przejrzystości. 🡻 2018/1046 motyw 18 (34)W przypadku gdy dane osobowe odbiorców są publikowane do celów przejrzystości w związku z wykorzystywaniem środków finansowych Unii oraz kontroli procedur wyboru, odbiorcy ci powinni zostać poinformowani o takiej publikacji, a także o przysługujących im prawach i procedurach mających zastosowanie na potrzeby wykonywania tych praw, zgodnie z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725(WE) nr 45/2001 oraz (UE) 2016/679. 🡻 2018/1046 motyw 19 (35)Aby zapewnić przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich odbiorców, należy także publikować informacje dotyczące osób fizycznych, zgodnie ze spoczywającym na państwach członkowskich obowiązkiem zapewnienia wysokiego stopnia przejrzystości zamówień, których wartość przekracza progi określone w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE. 🡻 2018/1046 motyw 20 ⇨ nowy (36)W przypadku zarządzania pośredniego i dzielonego osoby, podmioty lub wyznaczone organy wykonujące środki finansowe Unii powinny udostępniać informacje o odbiorcach i odbiorcach końcowych. W przypadku zarządzania dzielonego informacje powinny być publikowane zgodnie z odpowiednimi przepisami sektorowymi. ⇨ Państwa członkowskie, które otrzymują i wykonują środki finansowe Unii w ramach zarządzania bezpośredniego, powinny udostępniać informacje o odbiorcach tych środków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. ⇦ Komisja powinna udostępnić informacje o jednej stronie internetowej, w tym również odniesienie do jej adresu, na której można znaleźć informacje dotyczące odbiorców i odbiorców końcowych.

🡻 2018/1046 motyw 21 (37)Mając na uwadze lepszą czytelność i przejrzystość danych dotyczących instrumentów finansowych wdrażanych w ramach zarządzania bezpośredniego i pośredniego, należy scalić wszystkie wymogi w zakresie sprawozdawczości w jeden dokument roboczy dołączony do projektu budżetu. ⇩ nowy (38)Aby zapewnić przejrzystość, uniknąć powielania i dostosować terminy składania sprawozdań do dostępności odpowiednich danych, informacje na temat gwarancji budżetowych, wspólnego funduszu rezerw i zobowiązań warunkowych należy uporządkować w ramach tych trzech kategorii i przedstawić w wyczerpujący sposób w odpowiednich sprawozdaniach. (39)Aby zwiększyć przejrzystość i dokładność sprawozdawczości, informacje na temat instrumentów finansowych przedstawione w dokumencie roboczym załączonym do projektu budżetu powinny zawierać informacje o stratach poniesionych z tytułu aktywów. (40)Aby zapewnić synchronizację z harmonogramem przyjęcia preliminarza dochodów i wydatków, do projektu budżetu należy dołączyć dokument roboczy dotyczący polityki Komisji w zakresie nieruchomości. 🡻 2018/1046 motyw 22 (dostosowany) (41)Aby promować najlepsze praktyki w zakresie wdrażania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (zwanego dalej „EFRR”), Europejskiego Funduszu Społecznego (zwanego dalej „EFS”), Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (zwanego dalej „EFRROW”) oraz Europejskiego Funduszu Morskiego, i Rybackiego ⌦ i Akwakultury ⌫ (zwanego dalej „EFMR”⌦ „EFMRA” ⌫), a także Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (zwanego dalej „EFRG”), Komisja powinna mieć możliwość, w celach informacyjnych, udostępnienia organom odpowiedzialnym za działania w zakresie zarządzania i kontroli niewiążącego przewodnika metodologicznego przedstawiającego jej własną strategię kontroli oraz podejście do kontroli, w tym również listy kontrolne, oraz przykłady najlepszych praktyk. Przewodnik ten należy aktualizować w razie potrzeby. ⇩ nowy (42)Konieczne jest umożliwienie odliczania od dochodów budżetu ogólnego Unii wszelkich odsetek lub innych opłat należnych z tytułu anulowanych lub zmniejszonych kwot grzywien, innych kar lub sankcji, w tym wszelkich ujemnych zwrotów związanych z tymi kwotami. W celu spełnienia wymogów ogólnej zasady przywrócenia do stanu pierwotnego (restitutio in integrum) mającej zastosowanie do grzywien, innych kar lub sankcji nałożonych przez instytucje Unii, a następnie anulowanych lub zmniejszonych przez Trybunał Sprawiedliwości, konieczne jest zapewnienie, aby od kwoty podlegającej zwrotowi nie odliczano żadnego ujemnego zwrotu z tymczasowo pobranej kwoty takich grzywien, innych kar lub sankcji nałożonych przez instytucje Unii. W celu rekompensaty utraty możliwości korzystania ze środków pieniężnych od dnia, w którym przedsiębiorstwo tymczasowo zapłaciło Komisji grzywnę, do dnia jej zwrotu, kwotę podlegającą zwrotowi należy powiększyć o odsetki obliczone według stopy stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansujących powiększonej o półtora punktu procentowego, co stanowi odpowiednią rekompensatę dla przedsiębiorstwa w takich sytuacjach i wyklucza konieczność stosowania wobec tej kwoty innych stóp procentowych. Ponadto stopa ta odpowiada stopie procentowej mającej zastosowanie wobec dłużnika, który decyduje się odroczyć zapłatę grzywny, innej kary lub sankcji i w miejsce takiej zapłaty przedkłada gwarancję finansową. W celu zapewnienia wystarczających przepływów pieniężnych, aby zrekompensować zainteresowanym osobom trzecim utratę możliwości korzystania ze środków pieniężnych w sytuacjach, o których mowa w art. 109 ust. 4, konieczne jest umożliwienie, aby kwoty otrzymane z tytułu grzywien, innych kar lub sankcji oraz wszelkich narosłych odsetek lub innych dochodów przez nie wygenerowanych mogły zostać zapisane w budżecie do końca kolejnego roku budżetowego. (43)W świetle zwiększonej liczby operacji zaciągania i udzielania pożyczek dokonywanych przez Komisję w imieniu Unii w celu sfinansowania odbudowy po pandemii COVID-19 należy dodatkowo zwiększyć ich przejrzystość. Aby zaradzić rosnącej złożoności tych operacji oraz zapewnić lepszą widoczność ich treści, do dokumentu załączonego do sekcji budżetu dotyczącej Komisji należy włączyć kompleksowe zestawienie operacji zaciągania i udzielania pożyczek dokonywanych przez Komisję. 🡻 2018/1046 motyw 23 (44)Należy przewidzieć możliwość zawierania przez instytucje Unii między sobą umów o gwarantowanym poziomie usług w celu ułatwienia wykonywania ich środków, a także możliwość zawierania takich umów pomiędzy departamentami instytucji Unii, organami Unii, urzędami europejskimi, organami lub osobami, którym powierzono wykonanie określonych działań w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (zwanej dalej „WPZiB”) na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej (zwanego dalej „TUE”), a także biurem sekretarza generalnego Rady Najwyższej Szkół Europejskich, które to umowy dotyczą świadczenia usług, dostawy produktów, wykonania robót budowlanych lub umów dotyczących nieruchomości. ⇩ nowy (45)Ze względu na pewność prawa konieczne jest wyjaśnienie, że mające zastosowanie prawo, na mocy którego należy podejmować wszelkie odpowiednie działania w odniesieniu do konfliktu interesów, obejmuje unijne i krajowe prawo dotyczące konfliktu interesów.

(46)Aby zwiększyć inkluzywność, podmioty prawa prywatnego lub unijnego mające siedzibę w państwie członkowskim i kwalifikujące się do powierzenia im, zgodnie z przepisami sektorowymi, wykonania środków finansowych Unii lub gwarancji budżetowych powinny zostać uwzględnione w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 62 ust. 1 akapit pierwszy lit. c), w zakresie, w jakim są one kontrolowane przez organy prawa publicznego lub podmioty prawa prywatnego realizujące misję publiczną kwalifikującą się w ramach zarządzania pośredniego oraz posiadają odpowiednie gwarancje finansowe. W przypadku gdy takie podmioty prawa prywatnego lub unijnego nie korzystają ze wsparcia finansowego zapewnianego przez państwo członkowskie, odpowiednie gwarancje finansowe powinny mieć formę odpowiedzialności solidarnej organów kontrolnych lub równoważnych gwarancji finansowych. 🡻 2018/1046 motyw 24 (47)Należy określić procedurę ustanawiania nowych urzędów europejskich oraz stosować rozróżnienie między obowiązkowymi i nieobowiązkowymi zadaniami takich urzędów. Należy umożliwić instytucjom Unii, organom Unii i innym urzędom europejskim delegowanie uprawnień urzędnika zatwierdzającego na dyrektora urzędu europejskiego. Urzędy europejskie powinny również mieć możliwość zawierania umów o gwarantowanym poziomie usług, które to umowy dotyczą świadczenia usług, dostawy produktów, wykonania robót budowlanych lub umów dotyczących nieruchomości. Należy określić szczegółowe zasady sporządzania dokumentacji księgowej, przepisy upoważniające księgowego Komisji do delegowania niektórych swoich zadań na pracowników w tych urzędach oraz procedury operacyjne dotyczące rachunków bankowych, które Komisja powinna mieć możliwość otwierać w imieniu urzędów europejskich. 🡻 2018/1046 motyw 25 (48)Aby zwiększyć efektywność kosztową agencji wykonawczych oraz w świetle praktycznych doświadczeń z innymi organami Unii, należy umożliwić powierzanie księgowemu Komisji całości lub części zadań księgowego danej agencji wykonawczej. 🡻 2018/1046 motyw 26 (49)Mając na uwadze pewność prawa niezbędne jest doprecyzowanie, że dyrektorzy agencji wykonawczych pełnią obowiązki delegowanych urzędników zatwierdzających, gdy zarządzają środkami operacyjnymi programów, których wykonanie zostało delegowane na ich agencje. Aby uzyskać pełen efekt zwiększenia efektywności wynikającej z globalnej centralizacji niektórych usług wsparcia, należy wyraźnie określić, że agencje wykonawcze mogą wykonywać wydatki administracyjne. 🡻 2018/1046 motyw 27 (50)Należy ustanowić zasady dotyczące uprawnień i obowiązków podmiotów upoważnionych do działań finansowych, w szczególności urzędników zatwierdzających oraz księgowych. 🡻 2018/1046 motyw 28 (51)Parlament Europejski, Rada, Trybunał Obrachunkowy oraz księgowy Komisji powinni być informowani o powołaniu delegowanego urzędnika zatwierdzającego, audytora wewnętrznego i księgowego lub o zakończeniu pełnienia przez nich obowiązków w terminie dwóch tygodni od takiego powołania lub zakończeniu pełnienia obowiązków. 🡻 2018/1046 motyw 29 (52)Urzędnicy zatwierdzający powinni być w pełni odpowiedzialni za wszelkie operacje po stronie dochodów i wydatków, wykonywane pod ich nadzorem, oraz za systemy kontroli wewnętrznej, a także powinni odpowiadać za swoje działania, w tym również, w razie potrzeby, w drodze postępowania dyscyplinarnego.

🡻 2018/1046 motyw 30 (53)Należy określić zadania, obowiązki i zasady procedur, które mają być przestrzegane przez urzędników zatwierdzających. Delegowani urzędnicy zatwierdzający powinni zapewniać, aby subdelegowani urzędnicy zatwierdzający i ich personel otrzymywali informacje i zostali przeszkoleni w zakresie standardów kontroli oraz odnośnych metod i technik oraz aby podejmowano środki w celu zapewnienia funkcjonowania systemu kontroli. Delegowany urzędnik zatwierdzający powinien składać swojej instytucji Unii sprawozdanie z wykonywania obowiązków w postaci rocznego sprawozdania. Sprawozdanie to powinno zawierać wymagane informacje dotyczące finansów i zarządzania na poparcie poświadczenia wiarygodności tego urzędnika, dotyczącego wykonywania przez niego obowiązków, w tym również informacje dotyczące ogólnego wykonania przeprowadzonych operacji. Dokumenty potwierdzające dotyczące przeprowadzonych operacji należy przechowywać przez co najmniej pięć lat. Różne formy procedury negocjacyjnej stosowanej przy udzielaniu zamówień publicznych powinny być przedmiotem specjalnego sprawozdania delegowanego urzędnika zatwierdzającego dla danej instytucji Unii oraz sprawozdania tej instytucji Unii dla Parlamentu Europejskiego i Rady, ze względu na fakt, że procedury te stanowią odstępstwa od zwykłych procedur wyboru. 🡻 2018/1046 motyw 31 (54)Należy mieć na uwadze podwójną rolę szefów delegatur Unii, a także ich zastępców w razie ich nieobecności, pełniących rolę subdelegowanych urzędników zatwierdzających dla Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (zwanej dalej „ESDZ”) oraz, w odniesieniu do środków operacyjnych, dla Komisji. 🡻 2018/1046 motyw 32 (55)Delegowanie uprawnień w zakresie wykonywania budżetu przez Komisję w odniesieniu do środków operacyjnych jej własnej sekcji budżetu zastępcom szefów delegatur Unii powinno być ograniczone do sytuacji, gdy wykonywanie tych zadań przez zastępców szefów delegatur Unii jest bezwzględnie konieczne, aby zapewnić ciągłość działania w razie nieobecności szefów delegatur Unii. Nie należy zezwalać zastępcom szefów delegatur Unii na wykonywanie tych uprawnień w sposób systematyczny lub z powodu wewnętrznego podziału pracy. 🡻 2018/1046 motyw 33 (56)Księgowy powinien odpowiadać za właściwe wykonywanie płatności, pobór dochodów i odzyskiwanie należności. Księgowy powinien zarządzać zasobami finansowymi, rachunkami bankowymi i aktami stron trzecich, prowadzić księgowość oraz odpowiadać za sporządzanie sprawozdań finansowych instytucji Unii. Księgowy Komisji powinien być jedyną osobą uprawnioną do określania reguł rachunkowości i zharmonizowanego planu kont, natomiast księgowi wszystkich pozostałych instytucji Unii powinni określać procedury księgowe mające zastosowanie w ich instytucjach. 🡻 2018/1046 motyw 34 (57)Należy także ustanowić zasady mianowania księgowego i zakończenia pełnienia przez niego obowiązków. 🡻 2018/1046 motyw 35 (58)Księgowy powinien ustanowić procedury w celu zapewnienia, aby na rachunkach otwartych zgodnie z wymogami zarządzania zasobami finansowymi i na rachunkach zaliczkowych nie było debetu. ⇩ nowy (59)Należy dostosować sposoby płatności dopuszczone na potrzeby zarządzania zasobami finansowymi do nowoczesnych metod płatności, w tym kart kredytowych i cyfrowych portfeli.

(60)Zważywszy na fakt, że płatności dokonywane przez delegatury Unii zgodnie ze standardowymi zasadami przeprowadzania operacji budżetowych, skarbowych i księgowych („procedury budżetowe”) są w coraz większym stopniu realizowane za pośrednictwem centralnej jednostki ds. zarządzania środkami finansowymi, a w konsekwencji spada liczba transakcji, a kwoty wypłacane za pośrednictwem rachunków zaliczkowych są coraz mniejsze, należy uprościć zasady tworzenia takich rachunków zaliczkowych, administrowania nimi i kontrolowania ich. 🡻 2018/1046 motyw 36 (61)Należy określić warunki korzystania z rachunków zaliczkowych – systemu zarządzania, który stanowi wyjątek od normalnych procedur budżetowych i dotyczy wyłącznie niewielkich kwot – oraz zadania i obowiązki administratorów rachunków zaliczkowych, a także urzędników zatwierdzających i księgowych w związku z kontrolą rachunków zaliczkowych. Trybunał Obrachunkowy powinien być informowany o każdym powołaniu administratora rachunków zaliczkowych. Ze względu na efektywność należy utworzyć rachunki zaliczkowe w delegaturach Unii dla środków zarówno z sekcji budżetu dotyczących Komisji, jak i ESDZ. Należy również zezwolić – na szczególnych warunkach – na korzystanie z rachunków zaliczkowych w delegaturze Unii w odniesieniu do płatności niewielkich kwot w ramach procedur budżetowych. Jeżeli chodzi o powoływanie administratorów rachunków zaliczkowych, powinno być możliwe wybieranie ich również spośród pracowników zatrudnionych przez Komisję w dziedzinie operacji związanych z pomocą w zakresie zarządzania kryzysowego i z pomocą humanitarną, ilekroć nie jest dostępny personel Komisji objęty regulaminem pracowniczym urzędników Unii Europejskiej i warunkami zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej ustanowionymi rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (zwanym dalej „regulaminem pracowniczym”). 🡻 2018/1046 motyw 37 (62)Aby uwzględnić sytuację w dziedzinie operacji związanych z pomocą w zakresie zarządzania kryzysowego i pomocą humanitarną, ilekroć personel Komisji objęty regulaminem pracowniczym nie jest dostępny oraz występują trudności techniczne z uzyskaniem podpisu właściwego urzędnika zatwierdzającego w odniesieniu do wszystkich zobowiązań prawnych, należy zezwolić personelowi zatrudnionemu przez Komisję w tej dziedzinie na zaciąganie zobowiązań prawnych o bardzo niskiej wartości nieprzekraczającej 2500 EUR, które związane są z płatnościami dokonywanymi z rachunków zaliczkowych, a szefom delegatur Unii lub ich zastępcom na zaciąganie zobowiązań prawnych na polecenie właściwego urzędnika zatwierdzającego Komisji. 🡻 2018/1046 motyw 38 (63)Po określeniu zadań i obowiązków podmiotów upoważnionych do działań finansowych możliwe jest pociągnięcie tych podmiotów do odpowiedzialności wyłącznie na warunkach określonych w regulaminie pracowniczym. Zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012 w instytucjach Unii ustanowiono wyspecjalizowane zespoły do spraw nieprawidłowości finansowych. Jednakże z uwagi na niewielką liczbę przedkładanych im spraw oraz ze względu na efektywność, należy przekazać ich zadania zespołowi międzyinstytucjonalnemu ustanowionemu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem (zwanemu dalej „zespołem”). Zespół powinien być ustanowiony w celu rozpatrywania wniosków, kierowanych do niego przez Komisję lub inne instytucje Unii i organy Unii, oraz w celu wydawania zaleceń w sprawie potrzeby podjęcia decyzji o wykluczeniu i karach finansowych, bez uszczerbku dla autonomii administracyjnej tych instytucji i organów w odniesieniu do członków ich personelu. Takie przekazanie zadań ma również na celu zapobieganie powielaniu oraz ograniczenie ryzyk wynikających ze sprzecznych zaleceń lub opinii w sprawach dotyczących zarówno podmiotu gospodarczego, jak i członka personelu instytucji lub organu Unii. Niezbędne jest zachowanie procedury umożliwiającej występowanie przez urzędnika zatwierdzającego o potwierdzenie polecenia, które uznaje on za nieprawidłowe lub sprzeczne z zasadą należytego zarządzania finansami, co powoduje zwolnienie go z wszelkiej odpowiedzialności. Skład zespołu powinien podlegać zmianie, kiedy wypełni on swoją rolę. Zespół nie powinien mieć uprawnień w zakresie prowadzenia dochodzeń. 🡻 2018/1046 motyw 39 ⇨ nowy (64)W odniesieniu do dochodów, niezbędne jest uregulowanie kwestii ujemnych korekt zasobów własnych objętych zakresem stosowania rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 ⇨, rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2021/770 i rozporządzenia Rady (UE, Euratom) [XXX] w sprawie metod i procedury udostępniania zasobów własnych opartych na systemie handlu uprawnieniami do emisji, mechanizmie dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 i realokowanych zyskach oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych ⇦ . Z wyjątkiem przypadku zasobów własnych niezbędne jest zachowanie istniejących zadań i kontroli wchodzących w zakres obowiązków urzędników zatwierdzających na poszczególnych etapach procedury: ustalanie prognoz należności, wydanie nakazów odzyskania środków, wysyłanie not debetowych informujących dłużnika, że należność została ustalona, oraz – w razie potrzeby – podejmowanie decyzji o odstąpieniu od należności, z zastrzeżeniem kryteriów gwarantujących zgodność z należytym zarządzaniem finansami w celu zapewnienia efektywnego poboru dochodów. 🡻 2018/1046 motyw 40 (65)Urzędnik zatwierdzający powinien móc całkowicie lub częściowo odstąpić od odzyskiwania ustalonej należności, jeżeli dłużnik stał się stroną jakiegokolwiek postępowania upadłościowego zgodnie z definicją w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848, w szczególności w przypadku układów i innych podobnych postępowań. 🡻 2018/1046 motyw 41 (66)Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące procedur korekty lub obniżenia do zera prognozy należności.

🡻 2018/1046 motyw 42 (67)Niezbędne jest sprecyzowanie momentu zapisywania w budżecie kwot otrzymanych z tytułu grzywien, innych kar i sankcji, a także wszelkich narosłych odsetek lub innych dochodów przez nie wygenerowanych. 🡻 2018/1046 motyw 43 (68)Z uwagi na niedawne wydarzenia na rynkach finansowych oraz stopę procentową stosowaną przez Europejski Bank Centralny (zwany dalej „EBC”) do jego podstawowych operacji refinansowania, niezbędne jest dokonanie przeglądu przepisów dotyczących stopy procentowej stosowanej dla grzywien lub innych kar oraz ustanowienie zasad w przypadku ujemnej stopy procentowej. 🡻 2018/1046 motyw 44 (69)Aby odzwierciedlić szczególny charakter kwot należności w postaci grzywien lub innych kar, nakładanych przez instytucje Unii na mocy TFUE lub Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (zwanego dalej „Traktatem Euratom”), należy wprowadzić szczegółowe przepisy dotyczące stóp procentowych mających zastosowanie do kwot należnych, ale jeszcze niewypłaconych, w przypadku gdy takie kwoty zostały zwiększone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. 🡻 2018/1046 motyw 45 (70)Należy zarówno doprecyzować, jak i wzmocnić zasady odzyskiwania środków. W szczególności należy określić, że księgowy odzyskuje kwoty przez potrącenie ich również z kwot należnych dłużnikowi przez agencję wykonawczą przy wykonywaniu budżetu. 🡻 2018/1046 motyw 46 (71)Aby zagwarantować pewność prawa i przejrzystość, należy ustanowić przepisy dotyczące terminów, w jakich ma zostać przesłana nota debetowa. ⇩ nowy (72)W celu zapewnienia należytego zarządzania finansami i zagwarantowania skutecznego odzyskiwania wierzytelności Unii księgowy Komisji musi móc polegać na pomocy państw członkowskich w zakresie powiadamiania o wierzytelnościach Unii i ich odzyskiwania. Taka pomoc powinna być udzielana w podobny sposób jak wzajemna pomoc państw członkowskich w zakresie powiadamiania i odzyskiwania swoich wierzytelności na podstawie dyrektywy Rady 2010/24/UE. Celem pomocy powinno być nie tylko umożliwienie odzyskania wierzytelności, jeżeli dłużnik posiada znaczne aktywa, lecz także dostarczenie księgowemu wystarczających i wiarygodnych informacji w przypadku niewypłacalności dłużnika, tak aby możliwe było przyjęcie decyzji o odstąpieniu od odzyskania należności, jeżeli dłużnik jest niewypłacalny lub nie można ustalić jego miejsca pobytu. Pomoc w zakresie powiadamiania dłużnika przez państwo członkowskie powinna być udzielana zgodnie z mającymi zastosowanie procedurami krajowymi. Powinna ona obejmować nie tylko decyzje stanowiące tytuł egzekucyjny na podstawie art. 299 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), lecz także akty przygotowawcze poprzedzające przyjęcie takich decyzji, w tym powiadomienia o notach debetowych, monity i formalne upomnienia oraz środki zapobiegawcze w celu ochrony praw Unii w przypadkach, gdy decyzje stanowiące tytuł egzekucyjny zostały przyjęte, ale nie zostały jeszcze doręczone lub oczekują na nadanie im klauzuli wykonalności na podstawie art. 299 TFUE. Szczegóły takiej pomocy powinno się określić w dwustronnej lub wielostronnej umowie między Komisją a państwami członkowskimi. Obowiązek udzielenia pomocy istnieje jednak nawet, jeżeli takiej umowy nie zawarto. 🡻 2018/1046 motyw 47

(73)W celu zagwarantowania zarządzania aktywami przy jednoczesnym dążeniu do osiągnięcia dodatniego zwrotu niezbędne jest, aby kwoty związane z grzywnami, innymi karami lub sankcjami nałożonymi na podstawie TFUE lub Traktatu Euratom, takie jak zaskarżane grzywny za naruszenie zasad konkurencji, były tymczasowo pobierane i inwestowane w składniki aktywów finansowych, oraz aby ustalić przeznaczenie zwrotu z tych kwot. Ponieważ Komisja nie jest jedyną instytucją Unii uprawnioną do nakładania grzywien, innych kar lub sankcji, niezbędne jest ustanowienie przepisów dotyczących takich grzywien, innych kar lub sankcji nakładanych przez inne instytucje Unii oraz określenie zasad ich odzyskiwania, które powinny być równoważne zasadom mającym zastosowanie do Komisji. 🡻 2018/1046 motyw 48 (74)W celu zapewnienia, aby Komisja dysponowała wszystkimi informacjami niezbędnymi do przyjęcia decyzji w sprawie finansowania, konieczne jest ustanowienie minimalnych wymagań dotyczących treści decyzji w sprawie finansowania odnoszących się do dotacji, zamówień, unijnych funduszy powierniczych na potrzeby działań zewnętrznych (zwanych dalej „unijnymi funduszami powierniczymi”), nagród, instrumentów finansowych, instrumentów łączonych lub platform łączonych oraz gwarancji budżetowych. Jednocześnie, aby zapewnić bardziej długoterminową perspektywę potencjalnym odbiorcom, należy zezwolić, aby decyzje w sprawie finansowania mogły być przyjmowane na okres dłuższy niż jeden rok budżetowy precyzując jednocześnie, że ich realizacja jest uzależniona od dostępności środków budżetowych na odpowiednie lata budżetowe. Ponadto konieczne jest zmniejszenie liczby elementów niezbędnych do podjęcia decyzji w sprawie finansowania. Zgodnie z celem, jakim jest uproszczenie, decyzja w sprawie finansowania powinna jednocześnie stanowić roczny lub wieloletni program prac. Ponieważ wkłady na rzecz organów Unii, o których mowa w art. 70 i 71, są już określone w budżecie, przyjęcie szczególnej decyzji w sprawie finansowania w tym zakresie nie powinno być wymagane. 🡻 2018/1046 motyw 49 (75)W odniesieniu do wydatków, w celu ustanowienia jasnych ram dla poszczególnych etapów wykonania budżetu należy doprecyzować zależność między decyzjami w sprawie finansowania, globalnymi zobowiązaniami budżetowymi oraz indywidualnymi zobowiązaniami budżetowymi, a także pojęcia zobowiązania budżetowego i zobowiązania prawnego. 🡻 2018/1046 motyw 50 (76)W celu uwzględnienia w szczególności liczby zobowiązań prawnych zaciąganych w delegaturach Unii i przedstawicielstwach Unii oraz wahań kursów wymiany walut odnotowywanych przez delegatury Unii i przedstawicielstwa Unii, tymczasowe zobowiązania budżetowe powinny być możliwe również w przypadku, gdy znani są końcowi odbiorcy płatności oraz kwoty. ⇩ nowy (77)W celu dostosowania Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) do ogólnych procedur księgowych i budżetowych, gdy tylko będzie to technicznie możliwe, należy zezwolić na zaciąganie indywidualnych zobowiązań budżetowych na płatności bez konieczności uprzedniego zaciągnięcia globalnego tymczasowego zobowiązania na płatności, a następnie – w okresie do dwóch miesięcy lub, w niektórych przypadkach, dłuższym – zobowiązań indywidualnych. Ponadto, aby umożliwić zaciąganie indywidualnych zobowiązań budżetowych i płatności za pierwszy miesiąc roku budżetowego w grudniu, należy dodać zwykłe wydatki na zarządzanie EFRG do kategorii wydatków, w odniesieniu do których zatwierdza się płatności dokonywane z góry. 🡻 2018/1046 motyw 51 (78)W odniesieniu do typologii płatności, których mogą dokonywać urzędnicy zatwierdzający, należy doprecyzować różne rodzaje płatności zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Należy ponadto doprecyzować zasady rozliczania płatności zaliczkowych, w szczególności w sytuacjach, w których rozliczenie okresowe nie jest możliwe. W tym celu należy zawrzeć odpowiednie przepisy w zaciągniętych zobowiązaniach prawnych. 🡻 2018/1046 motyw 52 (79)Niniejsze rozporządzenie powinno określać, że płatności mają być dokonywane w określonych terminach i że w przypadku niedotrzymania takich terminów wierzyciele, z wyjątkiem państw członkowskich oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego (zwanego dalej „EBI”) i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (zwanego dalej „EFI”), będą mieli prawo do odsetek za zwłokę, które będą pokrywane z budżetu.

⇩ nowy (80)Podstawowe elementy faktur elektronicznych dotyczących zamówień publicznych należy oprzeć na zasadach określonych w dyrektywie 2014/55/UE. (81)W celu zapewnienia jasności należy zmienić definicję ofert nieodpowiednich w procedurze udzielania zamówień publicznych tak, aby uwzględnić oferty, w przypadku których podmiotowi gospodarczemu nie przysługuje dostęp do zamówień, o którym mowa w art. 180, 181 i 183. (82)Należy doprecyzować, że konkretne zamówienia na podstawie umów ramowych zawartych tylko z jednym podmiotem gospodarczym mogą być udzielane i zmieniane w granicach warunków przewidzianych w danej umowie ramowej. (83)W celu uwzględnienia specyfiki rynku nieruchomości oraz uproszczenia postępowań o udzielenie zamówień na budynki, należy znieść wymóg minimalnej liczby kandydatów uczestniczących w tych postępowaniach. (84)Zważywszy na fakt, że w przypadku procedur otwartych, ograniczonych i konkurencyjnych z negocjacjami środki upubliczniania ex ante są takie same, pod pewnymi warunkami należy zezwolić na zastosowanie procedury negocjacyjnej bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu w następstwie nieudanej procedury konkurencyjnej z negocjacjami. (85)Z zakresu stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących zamówień publicznych należy wyłączyć usługi poświadczania i uwierzytelniania dokumentów świadczone przez notariuszy, jeżeli procedury regulujące je w danym państwie członkowskim nie są otwarte na konkurencję. (86)Należy przewidzieć możliwość przeprowadzania procedur negocjacyjnych bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu w przypadku usług świadczonych przez organizacje w państwach członkowskich niemogące uczestniczyć w procedurach konkurencyjnych. (87)Aby zapewnić zgodność z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości (wyrok Sądu w sprawie T-661/18, Securitec przeciwko Komisji) urzędnik zatwierdzający, przed podjęciem decyzji o udzieleniu zamówienia, powinien zażądać dowodów potwierdzających kryteria wykluczenia i kwalifikacji. 🡻 2018/1046 motyw 53 (88)Stosowne jest włączenie przepisów dotyczących poświadczania zasadności wydatków i ich zatwierdzania w jednym artykule oraz wprowadzenie definicji „umorzeń”. Ponieważ transakcje realizowane są w systemach komputerowych, podpisanie dowodu kasowego formułą „płatność dopuszczona” w celu wyrażenia decyzji o poświadczeniu zasadności należy zastąpić elektronicznie zabezpieczonym podpisem, z wyjątkiem ograniczonej liczby przypadków. Niezbędne jest też doprecyzowanie, że poświadczanie zasadności wydatków ma zastosowanie do wszystkich kosztów kwalifikowalnych, w tym również kosztów, które nie są związane z wnioskiem o płatność, tak jak w przypadku rozliczania płatności zaliczkowych. 🡻 2018/1046 motyw 54 (89)Aby zmniejszyć złożoność, uprościć obowiązujące przepisy oraz poprawić czytelność niniejszego rozporządzenia, należy ustanowić przepisy wspólne dla więcej niż jednego instrumentu wykonania budżetu. W związku z powyższym należy uporządkować niektóre przepisy, dostosować brzmienie i zakres innych przepisów oraz usunąć zbędne powtórzenia i odesłania. 🡻 2018/1046 motyw 55 (90)Każda instytucja Unii powinna ustanowić komitet ds. audytu wewnętrznego, którego zadaniem jest zapewnienie niezależności audytora wewnętrznego, monitorowanie jakości audytów wewnętrznych oraz zapewnienie, aby służby danej instytucji Unii właściwie uwzględniały i wdrażały zalecenia z audytu wewnętrznego i zewnętrznego. O składzie tego komitetu ds. audytu wewnętrznego powinna decydować każda instytucja Unii, z uwzględnieniem swojej autonomii organizacyjnej oraz wagi porad niezależnych ekspertów. 🡻 2018/1046 motyw 56

(91)Większy nacisk należy położyć na wykonanie i rezultaty projektów finansowanych z budżetu. Należy zatem określić dodatkową formę finansowania niepowiązanego z kosztami odnośnych operacji poza już funkcjonującymi formami wkładu Unii (zwrot faktycznie poniesionych kosztów kwalifikowalnych, koszt jednostkowy, płatności ryczałtowe oraz finansowanie według stawek zryczałtowanych). Dodatkowa forma finansowania powinna opierać się na spełnieniu określonych warunków ex ante lub osiągnięciu rezultatów mierzonych przez odniesienie do wcześniej ustalonych celów pośrednich lub za pomocą wskaźników wykonania. 🡻 2018/1046 motyw 57 (92)W przypadku gdy Komisja dokonuje ocen zdolności operacyjnej i finansowej odbiorców środków finansowych Unii lub ich systemów i procedur, powinna móc polegać na ocenach już przeprowadzonych przez siebie, inne podmioty lub darczyńców, takich jak agencje krajowe i organizacje międzynarodowe, w celu uniknięcia wielokrotnego oceniania tych samych odbiorców. Należy korzystać z możliwości wzajemnego uznawania wyników ocen przeprowadzonych przez inne podmioty w przypadku, gdy takie oceny dokonane były zgodnie z warunkami równoważnymi warunkom określonym w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do mającej zastosowanie metody wykonywania. W związku z powyższym w celu wspierania wzajemnego uznawania wyników ocen wśród darczyńców Komisja powinna promować uznawanie przyjętych na szczeblu międzynarodowym standardów lub międzynarodowych najlepszych praktyk. 🡻 2018/1046 motyw 58 (93)Ważne jest również, aby unikać sytuacji, w których odbiorcy środków finansowych Unii są poddawani wielokrotnym audytom przez różne podmioty w zakresie wykorzystania tych środków finansowych. Powinno być zatem możliwe poleganie na audytach przeprowadzonych już przez niezależnych audytorów, pod warunkiem że istnieją wystarczające dowody potwierdzające ich kompetencje i niezależność oraz pod warunkiem że audyt opiera się na przyjętych na szczeblu międzynarodowym standardach audytu zapewniających wystarczającą pewność, jak również że audyty te zostały przeprowadzone w odniesieniu do sprawozdania finansowego i sprawozdania przedstawiającego wykorzystanie wkładu Unii. Takie audyty powinny następnie stanowić podstawę uzyskania ogólnej pewności co do wykorzystania środków finansowych Unii. W tym celu ważne jest zapewnienie, aby sprawozdanie niezależnego audytora i powiązana dokumentacja audytowa były udostępniane na żądanie Parlamentowi Europejskiemu, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz instytucjom audytowym państw członkowskich. 🡻 2018/1046 motyw 59 (94)Na potrzeby polegania na ocenach i audytach oraz w celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego dla osób i podmiotów otrzymujących środki finansowe Unii, ważne jest zapewnienie ponownego wykorzystywania wszelkich informacji, którymi już dysponują instytucje Unii, instytucje zarządzające lub inne organy i podmioty wykonujące środki finansowe Unii, aby uniknąć wielokrotnego zwracania się o informacje do odbiorców lub beneficjentów. 🡻 2018/1046 motyw 60 (95)Aby zapewnić długoterminowy mechanizm współpracy z odbiorcami, należy przewidzieć możliwość podpisywania ramowych umów o partnerstwie finansowym. Ramowe umowy o partnerstwie finansowym należy realizować za pomocą dotacji lub umów o przyznanie wkładu zawieranych z osobami lub podmiotami wykonującymi środki finansowe Unii. W tym celu należy określić minimalny zakres treści takich umów o przyznanie wkładu. Ramowe umowy o partnerstwie finansowym nie powinny nadmiernie ograniczać dostępu do unijnego finansowania. 🡻 2018/1046 motyw 61 (96)Warunki i procedury zawieszenia, zakończenia lub zmniejszenia wkładu Unii powinny zostać zharmonizowane w ramach różnych instrumentów wykonania budżetu, takich jak dotacje, zamówienia, zarządzanie pośrednie, nagrody itd. Należy określić podstawy takiego zawieszenia, zakończenia lub zmniejszenia. 🡻 2018/1046 motyw 62 (97)W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić standardowe okresy przechowywania przez odbiorców dokumentów dotyczących wkładów Unii, tak aby uniknąć rozbieżnych lub nieproporcjonalnych wymogów umownych, jednocześnie nadal zapewniając Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (zwanemu dalej „OLAF”) wystarczającą ilość czasu na uzyskanie dostępu do takich danych i dokumentów oraz na przeprowadzenie kontroli ex post i audytów. Ponadto każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, powinny być zobowiązane do współpracy na rzecz ochrony interesów finansowych Unii.

🡻 2018/1046 motyw 63 (98)Aby dostarczać uczestnikom i odbiorcom stosowne informacje oraz zapewnić im możliwość korzystania z prawa do obrony, należy umożliwić uczestnikom i odbiorcom zgłaszanie uwag przed przyjęciem jakiegokolwiek środka negatywnie wpływającego na ich prawa oraz należy informować ich o środkach dochodzenia roszczeń, jakimi dysponują, aby zaskarżyć taki środek. ⇩ nowy (99)W ramach procedury wyboru nie jest konieczne, aby właściwy urzędnik zatwierdzający zapewniał uczestnikowi, który został z danej procedury odrzucony, możliwość przedstawienia uwag. Aby zagwarantować pewność prawa, należy to zaznaczyć także w przepisie dotyczącym postępowań kontradyktoryjnych i środków dochodzenia roszczeń. (100)Z uwagi na coraz bardziej wymagającą sytuację geopolityczną i szybko rozwijające się zagrożenia hybrydowe i cyberbezpieczeństwa, a także na potrzebę transformacji cyfrowej, stale narażonej na problemy techniczne, Unia musi zapewnić ochronę bezpieczeństwa i porządku publicznego Unii lub jej państw członkowskich, gwarantowaną w ramach porządku i prawa publicznego. Dotyczy to ochrony podstawowych interesów społeczeństwa, takich jak zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii oraz zwalczanie przestępczości zorganizowanej i nadużyć finansowych. Przy poszanowaniu wszelkich zawartych przez Unię umów międzynarodowych, w przypadku przyznawania środków finansowych Unii w odniesieniu do strategicznych aktywów i interesów, takich jak infrastruktura cyfrowa lub kosmiczna oraz systemy i usługi teleinformatyczne, może być konieczne zastosowanie szczególnych warunków w celu zapewnienia takiej ochrony, w tym w celu zachowania integralności systemów teleinformatycznych oraz powiązanych łańcuchów dostaw. Należy doprecyzować rodzaje takich warunków oraz wymogi w zakresie ich stosowania. 🡻 2018/1046 motyw 64 (101)W celu ochrony interesów finansowych Unii Komisja powinna ustanowić jednolity system wczesnego wykrywania i wykluczania. 🡻 2018/1046 motyw 65 (102)System wczesnego wykrywania i wykluczania powinien mieć zastosowanie do uczestników, odbiorców, podmiotów, na których zdolności kandydat lub oferent zamierzają polegać, do podwykonawców wykonawcy, każdej osoby lub podmiotu, które otrzymują środki finansowe Unii w przypadku gdy budżet jest wykonywany w ramach zarządzania pośredniego, do każdej osoby lub podmiotu, które otrzymują środki finansowe Unii w ramach instrumentów finansowych wdrażanych w ramach zarządzania bezpośredniego, do uczestników lub odbiorców, o których podmioty wykonujące budżet w ramach zarządzania dzielonego przekazały informacje, oraz do sponsorów. ⇩ nowy (103)Aby lepiej chronić interesy finansowe Unii należy wzmocnić jednolity system wczesnego wykrywania i wykluczania. Ważne jest, aby uniknąć sytuacji, w której osoby lub podmioty znajdujące się w sytuacji wykluczenia mogą ubiegać się o wykonanie środków unijnych lub zostać wyselekcjonowane w celu wykonania takich środków, albo otrzymują takie środki w ramach programu objętego zarządzaniem dzielonym. Jeżeli zapadł prawomocny wyrok lub ostateczna decyzja administracyjna, właściwy urzędnik zatwierdzający powinien mieć możliwość wykluczenia osoby lub podmiotu, pod warunkiem że osoba lub podmiot znajdują się w sytuacji wykluczenia i są uważane za niewiarygodne w wyniku popełnienia pewnych poważnych uchybień, o których mowa w art. 139 ust. 1. W razie braku prawomocnego wyroku lub ostatecznej decyzji administracyjnej właściwy urzędnik zatwierdzający powinien mieć możliwość dokonania takiego wykluczenia na podstawie wstępnej klasyfikacji prawnej dokonanej przez zespół, o którym mowa w art. 146, z uwzględnieniem faktów i ustaleń stwierdzonych w ramach audytów lub dochodzeń przeprowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), Prokuraturę Europejską (EPPO), Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) lub w ramach wszelkich innych weryfikacji, audytów lub kontroli przeprowadzonych w zakresie odpowiedzialności urzędnika zatwierdzającego. Takie wykluczenie należy zarejestrować w bazie danych systemu wczesnego wykrywania i wykluczania, utworzonego na podstawie art. 138 ust. 1. Powinno ono zostać uwzględnione przez organy państw członkowskich poprzez odmowę dokonania selekcji takich osób lub podmiotów w celu wykonania środków unijnych lub przyznania im takich środków. Wnioski o płatność składane przez państwa członkowskie w ramach zarządzania dzielonego, w których uwzględniono wydatki związane z wykluczoną osobą lub wykluczonym podmiotem, nie powinny być rozliczane. W przypadku gdy środki wypłaca się państwom członkowskim na podstawie ram opartych na wynikach, zastosowanie mają zasady szczegółowe określone w przepisach sektorowych. (104)Należy podkreślić, że system EDES powinien mieć zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do środków finansowych Unii wypłacanych państwom członkowskim w ramach zarządzania bezpośredniego – takich jak środki na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 – w ramach którego odpowiedzialność za podjęcie wszelkich odpowiednich środków w celu ochrony interesów finansowych Unii spoczywa na państwach członkowskich, pod warunkiem że Komisja pełni odpowiednie obowiązki na mocy właściwych ram prawnych i z należytym uwzględnieniem sui generis charakteru tych środków. W związku z tym obowiązki Komisji powinny być ograniczone do wymogu przekazania sprawy zespołowi w celu wykluczenia osoby lub podmiotu, jeżeli urzędnik zatwierdzający pozyska informacje o poważnych uchybieniach z prawomocnych wyroków i decyzji administracyjnych lub z faktów i ustaleń stwierdzonych w ramach audytów lub dochodzeń przeprowadzonych w odniesieniu do tych środków przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), Prokuraturę Europejską (EPPO), Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) lub w ramach wszelkich innych weryfikacji, audytów lub kontroli przeprowadzonych w zakresie odpowiedzialności urzędnika zatwierdzającego. Bez uszczerbku dla tych obowiązków Komisji państwa członkowskie pozostają odpowiedzialne za weryfikowanie informacji o decyzjach o wykluczeniu zarejestrowanych w bazie danych EDES, za ich egzekwowanie oraz zapewnienie, aby żaden wniosek o płatność dotyczący osoby lub podmiotu znajdujących się w sytuacji wykluczenia nie został złożony. 🡻 2018/1046 motyw 66 (105)Należy doprecyzować, że w przypadku gdy decyzja o zarejestrowaniu osoby lub podmiotu w bazie danych systemu wczesnego wykrywania i wykluczania podejmowana jest na podstawie sytuacji wykluczenia dotyczącej osoby fizycznej lub prawnej, która jest członkiem organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych tej osoby lub tego podmiotu lub która posiada uprawnienia do reprezentowania, uprawnienia decyzyjne lub kontrolne w odniesieniu do tej osoby lub tego podmiotu, lub sytuacji wykluczenia dotyczącej osoby fizycznej lub prawnej, która ponosi nieograniczoną odpowiedzialność za długi tej osoby lub tego podmiotu, lub osoby fizycznej, która pełni kluczową funkcję w procedurze wyboru lub w wykonaniu zobowiązania prawnego, informacje zarejestrowane w tej bazie danych obejmują informacje dotyczące tych osób.

🡻 2018/1046 motyw 67 (106)Decyzja o wykluczeniu osoby lub podmiotu z udziału w procedurze wyboru lub nałożenie kary finansowej na osobę lub podmiot oraz decyzja o opublikowaniu odnośnej informacji powinny być podejmowane przez właściwego urzędnika zatwierdzającego, mając na uwadze jego autonomię w kwestiach administracyjnych. Jeżeli brak jest prawomocnego wyroku lub ostatecznej decyzji administracyjnej oraz w przypadkach związanych z poważnym naruszeniem umowy, właściwy urzędnik zatwierdzający powinien podjąć decyzję na podstawie wstępnej kwalifikacji prawnej, uwzględniając zalecenie zespołu. Zespół powinien również oszacować czas trwania wykluczenia w przypadkach, gdy nie został on ustalony prawomocnym wyrokiem lub ostateczną decyzją administracyjną. 🡻 2018/1046 motyw 68 (107)Rolą zespołu powinno być zapewnienie spójnego funkcjonowania systemu wykluczania. W skład zespołu powinni wchodzić stały przewodniczący, dwóch przedstawicieli Komisji oraz przedstawiciel wnioskującego urzędnika zatwierdzającego. ⇩ nowy (108)Aby dostosować syste