Niektóre systemy przyczyniają się do tworzenia warunków korzystnych dla koprodukcji, w szczególności systemy szkoleń i dostępu do rynku finansujące targi, spotkania i warsztaty umożliwiające tworzenie sieci kontaktów, także z udziałem Korei. Ponadto systemy wspólnego rozwoju i produkcji programów telewizyjnych ułatwiają współpracę europejskim i międzynarodowym partnerom koprodukcji, w tym z Korei.

Zgodnie z tym przepisem uprawnienie było już trzykrotnie przedłużane na okresy trzech lat. Pierwsze przedłużenie obowiązywało do 30 czerwca 2017 r., drugie obowiązywało do 30 czerwca 2020 r., a trzecie obowiązuje do 30 czerwca 2023 r., przy czym żadna ze Stron nie skorzystała dotychczas z możliwości wypowiedzenia uprawnienia.

Wspomniane uprawnienie ustanowiono wstępnie na okres trzech lat (od 1 lipca 2011 r. do 30 czerwca 2014 r.). Zgodnie z art. 5 ust. 8 lit. b) protokołu „[o]bowiązywanie uprawnienia zostanie przedłużone na okres trzech lat, a następnie będzie automatycznie przedłużane na kolejne okresy tej samej długości, o ile Strona nie wypowie uprawnienia w drodze pisemnego zawiadomienia na co najmniej trzy miesiące przed upływem pierwotnego lub każdego kolejnego okresu”.

Chociaż niektóre państwa członkowskie z powodzeniem podejmowały koprodukcje audiowizualne na zasadzie dwustronnej, wiele innych państw ich jeszcze nie podjęło i w związku z tym uprawnienie na szczeblu UE umożliwia udział większej liczby państw. Komisja Europejska ma ograniczone kompetencje w zakresie produkcji filmów, ponieważ zajmują się tym krajowe fundusze filmowe, także w odniesieniu do koprodukcji międzynarodowych. Dlatego, aby wdrożyć protokół w praktyce, konieczne będzie większe zaangażowanie krajowych funduszy filmowych.

•Proporcjonalność

Badania i dane Europejskiego Obserwatorium Audiowizualnego wykazały, że koprodukcje prowadzą do zwiększenia liczby odbiorców. W 2021 r. filmy europejskie w Korei stanowiły 23 % filmów w momencie premiery, ale zgromadziły tylko 5 % widzów. Różnica między liczbą kinowych premier i liczbą widzów świadczy o tym, że istnieje duży niewykorzystany potencjał, a lepsza współpraca mogłaby przyczynić się do wykorzystania tego potencjału. Uprawnienie do koprodukcji mogłoby stworzyć większe możliwości dla europejskiego przemysłu audiowizualnego w zakresie promocji i eksportu do Korei oraz wejścia na rynek azjatycki. W związku z tym realizacja uprawnienia dotyczącego koprodukcji pomogłaby zwiększyć udział rynkowy w jednym z 10 największych rynków pod względem przychodu ze sprzedaży biletów (500 mln USD, 61 mln widzów). Obecność koreańskich filmów w UE jest jednak dość ograniczona. W latach 2017–2021 filmy koreańskie stanowiły 0,6 % filmów w momencie premiery i zgromadziły 0,5 % widzów w UE. Brak koprodukcji UE z Republiką Korei w ramach uprawnienia audiowizualnego od czasu jego pierwszego uzgodnienia wydaje się wynikać w szczególności z ciągłego braku konkretnych informacji na temat zachęt do koprodukcji dostępnych w państwach członkowskich UE i Republice Korei. Ostatnio sytuację tę pogorszyły skutki pandemii COVID-19. W związku z tym należy teraz podjąć ukierunkowane działania (obejmujące dostęp do finansowania, szkoleń i tworzenia sieci kontaktów) zarówno na poziomie europejskim, jak i krajowym. Poprzednia realizacja koprodukcji między państwami członkowskimi a Republiką Korei poza uprawnieniem audiowizualnym, które zostały przerwane przez pandemię Covid-19, pokazuje, że istnieją możliwości i potencjał, aby zrobić więcej.

•Wybór instrumentu

Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji Rady (UE) 2015/2169 właściwym instrumentem wyrażenia zgody na przedłużenie okresu obowiązywania uprawnienia jest decyzja Rady.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

Nie dotyczy

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Protokół przewiduje, że każda ze Stron tworzy Wewnętrzną Grupę Doradczą składającą się z odpowiednich przedstawicieli sektora kulturalnego i audiowizualnego działających w obszarach objętych tym protokołem. Po stronie UE posiedzenie Wewnętrznej Grupy Doradczej UE odbyło się w grudniu 2022 r. w celu dokonania oceny wyników realizacji uprawnienia pod względem zwiększania różnorodności kulturowej i wzajemnie korzystnej współpracy dotyczącej utworów powstających w koprodukcji.

Pożyteczna wymiana poglądów dotyczyła wielu kwestii. Zainteresowane strony potwierdziły brak koprodukcji audiowizualnych UE-Korea zgodnych z warunkami określonymi w protokole i pojawiły się apele o ocenę powodów, dla których uprawnienie do tej pory nie funkcjonowało. W dyskusji podkreślono, że mogły się do tego przyczynić pandemia COVID-19, brak świadomości i rygorystyczne wymogi. Niektóre zainteresowane strony nadal nie są przekonane co do podstawy instytucjonalnej uprawnienia, ponieważ sektor audiowizualny nie powinien być częścią umów handlowych.

Ponadto w dyskusji podkreślono, w jaki sposób ogólny protokół kulturalny skutecznie przyczynia się do rozwoju stosunków kulturalnych zgodnie z konwencją UNESCO z 2005 r. oraz znaczenie dalszego zacieśniania stosunków kulturalnych między UE a Republiką Korei. Wyrażono obawy dotyczące potencjalnego braku wzajemności Republiki Korei w odniesieniu do kwot produkcji krajowych w ramach internetowych usług wideo na żądanie. Jednak z uwagi na dotychczasowy brak koprodukcji między UE a Koreą potencjalne ryzyko jest niskie. Komisja stwierdziła, że przedłużenie obowiązywania uprawnienia mogłoby stanowić okazję do dostosowania go w celu uwzględnienia obaw i ułatwienia wdrożenia protokołu.

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

Badania i dane Europejskiego Obserwatorium Audiowizualnego wykazały, że ogólnie koprodukcje prowadzą do zwiększenia międzynarodowej widowni. W 2021 r. filmy europejskie w Korei stanowiły 23 % filmów w momencie premiery, ale zgromadziły tylko 5 % widzów. Różnica między liczbą kinowych premier i liczbą widzów świadczy o tym, że istnieje duży niewykorzystany potencjał, a lepsza współpraca mogłaby przyczynić się do jego wykorzystania. Ustanowiony na mocy protokołu Komitet ds. Współpracy Kulturalnej dokonał przeglądu czynników, które mogą mieć wpływ na realizację uprawnienia audiowizualnego, obejmujących pandemię COVID-19, brak świadomości na temat możliwości i wymagań dotyczących koprodukcji.

•Ocena skutków

Nie dotyczy.

•Sprawność regulacyjna i uproszczenie

Nie dotyczy.