Bruksela, dnia 2.2.2005

SEC(2005) 145 końcowy

Zalecenie w sprawie

OPINII RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Niemiec na lata 2004-2008

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1] stanowi, że uczestniczące Państwa Członkowskie, to znaczy te spośród nich, które przyjęły jedną walutę, zobowiązane były przedstawić Radzie i Komisji programy stabilności w terminie do dnia 1 marca 1999 r. Zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia Rada zobowiązana była zbadać każdy program stabilności na podstawie ocen przygotowanych przez Komisję i Komitet ustanowiony na mocy artykułu 114 Traktatu (Komitet Ekonomiczno-Finansowy). Po zbadaniu programu Rada opiniowała go, opierając się na zaleceniu Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zgodnie z rozporządzeniem Państwa Członkowskie muszą przedstawiać roczne aktualizacje swoich programów stabilności, które także mogą być badane przez Radę zgodnie z tymi samymi procedurami.

W dniu 19 listopada 2002 r. Komisja wszczęła wobec Niemiec procedurę nadmiernego deficytu, a w dniu 21 stycznia 2003 r. Rada uznała, że Niemcy znajdują się w sytuacji nadmiernego deficytu i zaleciła jego skorygowanie najpóźniej w roku 2004. W następstwie konkluzji Rady z dnia 25 listopada 2003 r. oraz orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 lipca 2004 r., Komisja w skierowanym do Rady komunikacie z dnia 14 grudnia 2004 r.[2] stwierdziła, że za odpowiedni termin skorygowania nadmiernego deficytu przyjąć należy rok 2005. Komisja stwierdziła ponadto, że podjęte przez Niemcy działania wydają się być zasadniczo zgodne z celem, jakim jest skorygowanie nadmiernego deficytu do 2005 r., w związku z czym na tym etapie nie ma potrzeby podejmowania dalszych kroków w ramach procedury nadmiernego deficytu. Komisja zwróciła jednak uwagę, że w razie, gdyby na późniejszym etapie wystąpiły niepowodzenia we wdrażaniu przewidzianych działań korygujących, Komisja będzie musiała zalecić Radzie wzmocnienie nadzoru budżetowego i podjęcie niezbędnych działań w ramach postanowień Traktatu oraz Paktu Stabilności i Wzrostu. Stanowisko to znalazło potwierdzenie w konkluzjach prezydencji Rady Ecofin z dnia 18 stycznia 2005 r. Niemcy ponownie zadeklarowały swoje zobowiązanie do podjęcia wszelkich niezbędnych środków celem sprowadzenia deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB w 2005 r. i utrzymania go poniżej 3 % w roku 2006.

Pierwszy program stabilności Niemiec, obejmujący okres od roku 1998 do 2002, został przedstawiony w dniu 4 stycznia 1999 r. i oceniony przez Radę w dniu 15 marca 1999 r.[3] Następnie co roku przedstawiane były aktualizacje. Najnowszą aktualizację swojego programu stabilności Niemcy przedłożyły w dniu 1 grudnia 2004 r. Służby Komisji dokonały technicznej oceny tej aktualizacji, biorąc pod uwagę wyniki swoich prognoz gospodarczych z jesieni 2004 r. oraz uwzględniając Kodeks postępowania[4], powszechnie przyjętą metodykę szacowania produktu potencjalnego i salda strukturalnego, zalecenia zawarte w Ogólnych wytycznych polityki gospodarczej na lata 2003-2005 oraz zasady ustalone w komunikacie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie wzmocnienia koordynacji polityk budżetowych[5]. Dokonana ocena daje podstawy do następujących wniosków:

- Rząd niemiecki przyjął zaktualizowany program stabilności Niemiec w dniu 1 grudnia 2004 r. Program obejmuje okres od roku 2004 do 2008 i jest zasadniczo zgodny z wymaganiami „Kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji” w zakresie przekazywania danych. Niedociągnięcia dotyczą (i) informacji na temat założeń dotyczących otoczenia zewnętrznego; (ii) mieszania niezgodnych ze sobą danych (skutki polityki porównuje się czasami do nieznanego czytelnikowi punktu odniesienia, a czasami przyjmując rok 2004 za rok referencyjny); (iii) prezentacji kluczowych danych liczbowych w zaokrągleniu. Jednocześnie odnotowano poprawę jeśli chodzi o szczegóły, np. wykorzystanie ESA 95 jako spójnych ram statystycznych w części dotyczącej scenariusza makroekonomicznego i prognoz budżetowych.

- Stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje na 2005 r. realny wzrost PKB o 1,7 %, czyli praktycznie niezmieniony w stosunku do przewidywanego tempa wzrostu o 1,8 % w 2004 r. Po dokonaniu korekty na istotne efekty kalendarzowe dane te oznaczają przyspieszenie tempa wzrostu w 2005 r. o ¾ punktu procentowego. Oczekuje się, że w ostatnich trzech latach objętych programem tempo wzrostu pozostanie na stałym poziomie 2 % w stosunku rocznym. Z obliczeń służb Komisji dokonanych z zastosowaniem powszechnie przyjętej metodyki do zawartych w programie danych liczbowych wynika, że realny wzrost PKB będzie nieco wyższy niż potencjalny, który w okresie 2004-2008 szacuje się średnio na 1½ %. Ujemna luka produktowa utrzyma się jednak aż do roku 2008. Prognozy służb Komisji na rok 2005 są nieco mniej korzystne od zawartych w programie, a ryzyko spadku ( downward risks ) zwiększyło się od czasu opublikowania jesiennych prognoz służb Komisji. Prognozy zaktualizowanego programu odnośnie realnego wzrostu PKB na rok 2005 obciążone są pewnym ryzykiem spadku, jednak na pozostałe lata wydają się być wiarygodne. Jednocześnie wartość założonego dla tej prognozy deflatora PKB wydaje się nieco zbyt wysoka, co może pociągnąć za sobą przeszacowanie dochodów podatkowych pod koniec objętego programem okresu.

- Podobnie jak w poprzednich aktualizacjach celem średnioterminowej strategii budżetowej jest osiągniecie równowagi pomiędzy reformami strukturalnymi, konsolidacją budżetową i stabilizacją cyklu koniunkturalnego. Program dąży do zredukowania deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych (sektora general government ) do poziomu poniżej 3 % PKB w 2005 r. i zapewnienia jego ciągłego spadku w latach następnych. Przewiduje się, że deficyt zmniejszy się z 3,7 % PKB w roku 2004 do 2,9 % PKB w 2005, a następnie będzie systematycznie spadał o ½ punktu procentowego rocznie do poziomu 1½ % PKB w 2008 r. W porównaniu z poprzednim programem obecna aktualizacja zakłada prawie tę samą ścieżkę dostosowań, choć opóźnioną o jeden rok i opartą na scenariuszu nieco słabszego wzrostu. Zgodnie z prognozą nastąpi znaczna poprawa salda pierwotnego, które z poziomu deficytu wynoszącego ½ % PKB w 2004 r. przejdzie do nadwyżki w wysokości 2 % PKB w 2008 r. Zgodnie z obliczeniami służb Komisji, opartymi na prognozach programu i powszechnie przyjętej metodyce, saldo strukturalne także ulegnie poprawie o 0,6 punktu procentowego w roku 2005, ale tylko o 0,3 punktu procentowego rocznie w latach 2007 i 2008, aby w roku 2008 osiągnąć poziom -1,3 % PKB. W związku z powyższym nie uda się zrównoważyć budżetu aż do ostatniego roku objętego programem.

- O ile można ocenić na podstawie aktualnych informacji, środki zapowiedziane przez władze niemieckie w listopadzie 2004 r. powinny być wystarczające do zredukowania deficytu do poziomu 2,9 % PKB w 2005 r., w porównaniu z deficytem szacowanym na 3,4 % w jesiennej prognozie służb Komisji z października 2004 r. Zależy to jednak od dwóch głównych czynników ryzyka. Po pierwsze wzrost może być niższy niż przewidywany. Po drugie wydatki na transfery socjalne mogą być wyższe z powodów innych niż nieoczekiwanie niski wzrost. Ponadto zastosowanie najważniejszego jednorazowego środka redukcji deficytu zależy od decyzji Eurostatu. W kolejnych latach po roku 2005 niepewna sytuacja budżetowa będzie się utrzymywać, chociaż deficyt sektora general government ma pozostać na poziomie poniżej 3 % PKB. Zakładana w programie postawa budżetowa wydaje się niewystarczająca do realizacji średniookresowego celu Paktu Stabilności i Wzrostu, jakim jest zrównoważenie budżetu lub osiągnięcie nadwyżki. W świetle poprawy salda strukturalnego o mniej niż 0,5 punktu procentowego pod koniec objętego programem okresu, przewidywane w aktualizacji korekty są raczej niewielkie pomimo wdrożenia istotnych reform strukturalnych, które prawdopodobnie przyniosą ograniczenie wydatków w średnim okresie. Ponadto ścieżka naprawy budżetu pod koniec objętego programem okresu wygląda raczej optymistycznie, w szczególności jeśli chodzi o przewidywane nadwyżki w systemie ubezpieczeń społecznych. Co więcej, począwszy od 2006 r. szacunki dotyczące dochodów podatkowych wydają się nieco optymistyczne. Należy także zauważyć, że jednorazowe środki podjęte w listopadzie 2004 r. w celu sprowadzenia deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB w 2005 r. osłabiają do pewnego stopnia pozycję budżetu pod koniec objętego programem okresu i w latach następnych. Ponadto w świetle powyższej oceny ryzyka wydaje się, że zakładana w programie postawa budżetowa nie zapewnia wystarczającego marginesu bezpieczeństwa w kontekście ryzyka przekroczenia trzyprocentowego progu deficytu PKB przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych przed rokiem 2008.

- Przewiduje się, że stosunek zadłużenia do PKB pozostanie powyżej 60 % PKB przez cały okres objęty programem. Po wzroście o 6 punktów procentowych w latach 2001-2004, do poziomu 65½ % PKB, przewidywany jest jego spadek do 65 % PKB do roku 2008. Przewidywana ścieżka kształtowania zadłużenia podlega takim samym zagrożeniom, jak w przypadku wskaźnika deficytu, a każde „potknięcie” w zakresie tego ostatniego opóźni redukcję wskaźnika zadłużenia począwszy od 2007 r.

- Zaktualizowany program zawiera przegląd ważnych reform strukturalnych wdrożonych na rynku pracy w ramach pakietu „Agenda 2010”, jak również reform w państwowym systemie emerytalno-rentowym oraz w systemie ochrony zdrowia. Reformy te są główną przyczyną spadku transferów pieniężnych o 2 % PKB, a ostatecznego spożycia publicznego o 1½ punktu procentowego w latach 2004-2008. W roku 2005 wprowadzany jest nowy system świadczeń socjalnych, który wprawdzie wzmacnia motywację bezrobotnych do poszukiwania pracy, lecz jednocześnie nie usuwa w pełni z systemu ulg podatkowych i świadczeń socjalnych istniejącej pułapki bezrobocia w przypadku nisko płatnej pracy. Stabilność państwowego systemu emerytalno-rentowego wzmocniono dzięki powiązaniu emerytur i rent oraz wysokości składek z trendami demograficznymi. Wzmocniono częściowo motywacje do późniejszego przechodzenia na emeryturę oraz usprawniono przenośność uzupełniających planów emerytalnych. Reformy w sektorze ochrony zdrowia doprowadziły do znacznego obniżenia wydatków w 2004 r., lecz zapewniają tylko częściową ochronę przed presją na te wydatki w przyszłości.

- Niemcy wydają się być w stosunkowo korzystnej pozycji pod względem długoterminowej stabilności finansów publicznych, których istotnym elementem są przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się populacji. Niemniej jednak stabilność w długim okresie uzależniona jest przede wszystkim od osiągnięcia planowanej konsolidacji budżetu w perspektywie średnioterminowej. Uchwalone już reformy strukturalne, a zwłaszcza reforma systemu emerytalno-rentowego, mają ograniczyć skutki budżetowe związane ze starzeniem się populacji. Jednak uzdrawiający wpływ realizowanych obecnie reform jest w dużym stopniu niepewny, a zaktualizowany program potwierdza, że konieczne jest podjęcie dalszych środków w celu ograniczenia w szczególności wydatków związanych z ochroną zdrowia.

- Ogólnie rzecz biorąc, przedstawione w zaktualizowanym programie z 2004 r. polityki gospodarcze są częściowo zgodne z Ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych dla Niemiec. W szczególności w 2004 r. nie nastąpiła redukcja deficytu strukturalnego. Planowana w średnim okresie korekta salda strukturalnego począwszy od 2007 r. wynosi poniżej ½ punktu procentowego PKB, a ponadto jest obciążona ryzykiem. Nie doprowadzi ona do zrównoważenia budżetu w objętym programem okresie, pomimo wdrożenia przez Niemcy istotnych reform strukturalnych, w szczególności dotyczących rynku pracy i systemów emerytalno-rentowych, dzięki którym kraj ten jest lepiej przygotowany do zmierzenia się z konsekwencjami starzenia się populacji. Zasadnicze znaczenie dla Niemiec ma wejście na szybszą ścieżkę rzeczywistego i potencjalnego wzrostu poprzez mobilizację niewykorzystanych rezerw zatrudnienia.

- W świetle powyższej oceny wskazane jest, aby Niemcy (i) podjęły niezbędne działania w celu skorygowania nadmiernego deficytu w 2005 r.; (ii) w kolejnych latach wdrożyły działania dostosowawcze, które pozwolą na zrównoważenie budżetu przed końcem okresu objętego programem; oraz (iii) kontynuowały reformy strukturalne w celu dalszej poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych, w szczególności w odniesieniu do systemu ochrony zdrowia.

* * *

Na podstawie niniejszej oceny Komisja przyjęła załączone zalecenie w sprawie opinii Rady dotyczącej zaktualizowanego programu stabilności Niemiec i przekazuje je Radzie.

Zalecenie w sprawie

OPINII RADY

zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Niemiec na lata 2004-2008

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[6], w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:

1. W dniu [17 stycznia 2005 r.] Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Niemiec, obejmujący okres od roku 2004 do 2008. Program zasadniczo spełnia wymagania “Kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji” w zakresie przekazywania danych. W programie podano większość wartości liczbowych w zaokrągleniu, pomieszano niezgodne ze sobą dane i dostarczono niewystarczających informacji na temat założeń dotyczących otoczenia zewnętrznego. W związku z powyższym Niemcy proszone są o osiągnięcie zgodności z wymaganiami w zakresie przekazywania danych.

2. Stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje na 2005 r. realny wzrost PKB o 1,7 %, czyli praktycznie niezmieniony w stosunku do przewidywanego tempa wzrostu o 1,8 % w 2004 r. Po dokonaniu korekty na istotne efekty kalendarzowe dane te oznaczają jednak przyspieszenie tempa wzrostu w 2005 r. o ¾ punktu procentowego. Oczekuje się, że w ostatnich trzech latach objętych programem tempo wzrostu pozostanie na stałym poziomie 2 % w stosunku rocznym. Z aktualnej perspektywy scenariusz ten sprawia wrażenie wiarygodnego, choć prognozy wzrostu na 2005 r. wydają się być raczej optymistyczne. Przewidywania programu odnośnie inflacji uważa się za zbyt wysokie.

3. W dniu 21 stycznia 2003 r. Rada uznała, że Niemcy znajdują się w sytuacji nadmiernego deficytu i zaleciła jego skorygowanie najpóźniej w roku 2004. Jednak z przyczyn wyszczególnionych w komunikacie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji Niemiec i Francji w odniesieniu do ich zobowiązań w ramach procedury nadmiernego deficytu w następstwie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, przyjętego w dniu 14 grudnia 2004 r.[7], Komisja stwierdziła, że w związku z faktem, iż konkluzje Rady z listopada 2003 r. niosły skutki prawne do czasu ich anulowania przez Trybunał, za odpowiedni termin skorygowania nadmiernego deficytu przyjąć należy rok 2005. Zgodnie z tym komunikatem nadrzędnym celem strategii budżetowej programu jest obniżenie deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB do 2005 r. Program zakłada także ciągły spadek deficytu sektora general government w kolejnych latach. Przewiduje się, że począwszy od 2005 r. deficyt będzie się systematycznie zmniejszać o ½ punktu procentowego PKB rocznie, by w 2008 r. osiągnąć poziom około 1½ % PKB. Zgodnie z obliczeniami Komisji, opartymi na prognozach programu i powszechnie przyjętej metodyce, począwszy od 2005 r. saldo strukturalne zmniejszać się będzie o nieco mniej niż ½ punktu procentowego rocznie, do poziomu około 1 % PKB w roku 2008. Podobnie jak w poprzednich aktualizacjach celem średnioterminowej strategii budżetowej jest osiągniecie równowagi pomiędzy reformami strukturalnymi, konsolidacją budżetową i stabilizacją cyklu koniunkturalnego.

4. Na podstawie aktualnych informacji, środki zapowiedziane przez władze niemieckie w listopadzie 2004 r. powinny być wystarczające do zredukowania deficytu do poziomu 2,9 % PKB w 2005 r., w porównaniu z deficytem szacowanym na 3,4 % w jesiennej prognozie służb Komisji z października 2004 r. Sytuacja budżetowa nadal pozostaje niepewna. Korekta nadmiernego deficytu wymaga skutecznego i pełnego wdrożenia wszystkich przewidywanych środków, jak również podjęcia środków dodatkowych w przypadku niekorzystnych tendencji, które mogłyby zagrozić realizacji celu w postaci zmniejszenia deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB w 2005 r. W kolejnych latach po roku 2005 wynik budżetowy może być gorszy niż zakładany w programie, chociaż deficyt sektora publicznego prawdopodobnie pozostanie na poziomie poniżej 3 % PKB. W świetle poprawy salda strukturalnego o mniej niż 0.5 punktu procentowego pod koniec objętego programem okresu, przewidziana w aktualizacji korekta jest dość niewielka, pomimo wdrożenia istotnych reform strukturalnych, które prawdopodobnie przyniosą ograniczenie wydatków w średnim okresie. Ponadto ścieżka naprawy budżetu pod koniec objętego programem okresu wygląda raczej optymistycznie. W dodatku zapowiedziane w listopadzie 2004 r. jednorazowe środki mające na celu sprowadzenie deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB w 2005 r. osłabiają do pewnego stopnia pozycję budżetu pod koniec objętego programem okresu i w latach następnych.

5. W świetle powyższej oceny ryzyka wydaje się, że zakładana w programie postawa budżetowa nie zapewnia wystarczającego marginesu bezpieczeństwa w kontekście ryzyka przekroczenia trzyprocentowego progu deficytu PKB przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych przed rokiem 2008 ani nie jest wystarczająca do realizacji średniookresowego celu Paktu Stabilności i Wzrostu, jakim jest zrównoważenie budżetu w objętym programem okresie.

6. Szacuje się, że w 2004 r. wskaźnik zadłużenia osiągnął 65½ % PKB, czyli powyżej przewidzianej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60%. Program przewiduje wzrost wskaźnika zadłużenia do poziomu 66 % w latach 2005 i 2006 oraz jego spadek począwszy od 2007 r. do poziomu 65 % PKB w roku 2008. Ewolucja wskaźnika zadłużenia będzie jednak prawdopodobnie mniej korzystna niż przewidywana, zważywszy na zagrożenia związane z realizacją wspomnianych powyżej celów budżetowych.

7. Niemcy wydają się być w stosunkowo korzystnej pozycji pod względem długoterminowej stabilności finansów publicznych, pomimo istotnych przewidywanych kosztów budżetowych związanych ze starzeniem się populacji. Niemniej jednak stabilność w długim okresie uzależniona jest przede wszystkim od osiągnięcia planowanej konsolidacji budżetu w perspektywie średnioterminowej. Uchwalone już reformy strukturalne w ramach pakietu „Agenda 2010”, a zwłaszcza reforma systemu emerytalno-rentowego, mają ograniczyć skutki budżetowe związane ze starzeniem się populacji. Jednak obniżenie wydatków w następstwie realizowanych obecnie reform jest w dużym stopniu niepewne, zwłaszcza w przypadku ochrony zdrowia.

8. Przedstawione w zaktualizowanym programie z 2004 r. polityki gospodarcze są częściowo zgodne z Ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych dla Niemiec. W szczególności w 2004 r. nie nastąpiła redukcja deficytu strukturalnego. Co więcej, planowana w średnim okresie korekta salda strukturalnego począwszy od 2007 r. wynosi poniżej ½ punktu procentowego PKB, a ponadto jest obciążona ryzykiem. Nie doprowadzi ona do zrównoważenia budżetu w objętym programem okresie, pomimo wdrożenia przez Niemcy istotnych reform strukturalnych, w szczególności dotyczących rynku pracy i systemów emerytalno-rentowych, dzięki którym kraj ten jest lepiej przygotowany do zmierzenia się z konsekwencjami starzenia się populacji. Zasadnicze znaczenie dla Niemiec ma wejście na szybszą ścieżkę rzeczywistego i potencjalnego wzrostu poprzez mobilizację niewykorzystanych rezerw zatrudnienia.

* * *

W świetle powyższej oceny Rada wyraża opinię, że Niemcy powinny:

(i) podjąć niezbędne działania w celu skorygowania nadmiernego deficytu w 2005 r.;

(ii) w kolejnych latach wdrożyły działania dostosowawcze, które pozwolą na zrównoważenie budżetu przed końcem okresu objętego programem; oraz

(iii) kontynuowanie reform strukturalnych w celu dalszej poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych, w szczególności w odniesieniu do systemu ochrony zdrowia.

Tabela: Porównanie głównych przewidywań makroekonomicznych i budżetowych

2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |

Realny PKB (zmiana w %) | PS grudzień 2004 | 1,8 | 1,7 | 1 ¾ | 2 | 2 |

KOM październik 2004 | 1,9 | 1,5 | 1,7 | -- | -- |

PS styczeń 2004 | 1,7 | 2 ¼ | 2 ¼ | 2 ¼ | -- |

Inflacja HICP (%) | PS grudzień 2004 | -- | -- | -- | -- | -- |

KOM październik 2004 | 1,7 | 1,3 | 1,1 | -- | -- |

PS styczeń 2004 | -- | -- | -- | -- | -- |

Saldo sektora general government (% PKB) | PS grudzień 2004 | -3 ¾ | -2,9 | -2 ½ | -2 | -1 ½ |

KOM październik 2004 | -3,9 | -2,9 | -2,6 | -- | -- |

PS styczeń 2004 | -3 ¼ | -2 ½ | -2 | -1 ½ | -- |

Saldo pierwotne (% PKB) | PS grudzień 2004 | - ½ | 0 | ½ | 1 ½ | 2 |

KOM październik 2004 | -0,8 | 0,2 | 0,5 | -- | -- |

PS styczeń 2004 | - ¼ | ½ | 1 | 1 ½ | -- |

Saldo strukturalne (% PKB) | PS grudzień 20041 | -3,0 | -2,4 | -1,9 | -1,6 | -1,3 |

KOM październik 2004 | -3,4 | -2,4 | -2,1 | -- | -- |

PS styczeń 20041 | -2,5 | -2,1 | -1,6 | -1,4 | -- |

Dług publiczny brutto (% PKB) | PS grudzień 2004 | 65 ½ | 66 | 66 | 65 ½ | 65 |

KOM październik 2004 | 65,9 | 66,7 | 67,1 | -- | -- |

PS styczeń 2004 | 65 | 65 ½ | 65 ½ | 65 | -- |

Uwaga: 1Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie. Źródła: Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2004 r. (KOM) skorygowane w celu uwzględnienia dodatkowego pakietu budżetowego przedstawionego w listopadzie, zob.: komunikat Komisji dla Rady: „Sytuacja Niemiec i Francji w odniesieniu do ich zobowiązań w ramach procedury nadmiernego deficytu w następstwie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości”, 14 grudnia 2004 r., COM(2004) 813; obliczenia służb Komisji. |

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997. Wszystkie dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, znaleźć można na następującej stronie internetowej: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.

[2] Dokument COM(2004) 813 z dnia 14.12.2004 r.

[3] Dz.U. C124 z 5.5.1999

[4] Zmieniona opinia Komitetu Ekonomiczno-Finansowego w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji, zatwierdzona przez Radę Ecofin w dniu 10.7.2001.

[5] COM(2002) 668, 27.11.2002.

[6] Dz.U. L 209 z 2.8.1997. Wszystkie dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, znaleźć można na następującej stronie internetowej: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.

[7] Dokument COM(2004) 813 z dnia 14.12.2004 r.